title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 juli 2001 in zaak T-25/99: Colin Arthur Roberts en Valérie Ann Roberts tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Bierleveringscontracten — Klacht — Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1 EG))

text:
C 317/24               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.11.2001
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               pen (gemachtigde: J. Currall), betreffende een verzoek om
                                                                         begroting van de kosten die verweerster aan verzoeker moet
                           van 5 juli 2001                               betalen op grond van het arrest van het Gerecht van 23 maart
                                                                         2000, Gogos/Commissie (T-95/98, JurAmbt. blz. II-219),
                                                                         heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
in zaak T-25/99: Colin Arthur Roberts en Valérie Ann
                                                                         A. W. H. Meij, president, A. Potocki en J. Pirrung, rechters;
Roberts tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                         griffier: H. Jung, op 12 juni 2001 een beschikking gegeven
                                pen (1)                                  waarvan het dictum luidt als volgt:
(Mededinging — Bierleveringscontracten — Klacht — Ar-
tikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1             Het totale bedrag van de kosten die verzoeker in zaak T-95/98 kan
                                 EG))                                    invorderen, wordt bepaald op 800 000 BEF.
                          (2001/C 317/46)
                                                                         (1) PB C 258 van 15.8.1998.
                         (Procestaal: Engels)
In zaak T-25/99, Colin Arthur Roberts en Valérie Ann Roberts,
wonende te Kempston (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoor-
digd door B. Bedford, barrister, S. Ferdinand en J. Kelly,
solicitors, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: K. Wiedner en N. Khan), betreffende een
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT
verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de Com-
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
missie van 12 november 1998, heeft het Gerecht (Derde
kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident,
K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio González,                               van 19 juni 2001
administrateur, op 5 juli 2001 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                         in zaak T-145/00: Jutta Hotzel-Wagenknecht tegen Com-
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen (1)
1)    Verwerpt het beroep.
2)    Verwijst verzoekers in de kosten.                                  (Ambtenaren — Overlevingspensioen — Vermindering —
                                                                                Beroepstermijn — Niet-ontvankelijkheid)
(1) PB C 86 van 27.3.1999.
                                                                                (2001/C 317/48)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                         In zaak T-145/00, Jutta Hotzel-Wagenknecht, wonende te
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 Alfaz del Pi (Spanje), vertegenwoordigd door H.-M. Becker,
                     VAN EERSTE AANLEG                                   advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         (gemachtigde: J. Currall, C. Berardis-Kayser en M. Wägenbaur),
                         van 12 juni 2001                                betreffende hoofdzakelijk een verzoek tot nietigverklaring van
                                                                         het besluit van de Commissie van 25 mei 1999 tot verminde-
                                                                         ring van verzoeksters overlevingspensioen, heeft het Gerecht
in zaak T-95/98 DEP, C. Gogos tegen Commissie van de                     (Eerste kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
                 Europese Gemeenschappen (1)                             B. Vesterdorf, president, A. Potocki, J. Pirrung, M. Vilaras en
                                                                         N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 19 juni 2001 een
             („Begroting van invorderbare kosten”)                       beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                          (2001/C 317/47)                                1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                         (Procestaal: Grieks)                            2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
In zaak T-95/98 DEP, C. Gogos, ambtenaar bij de Commissie
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                    (1) PB C 233 van 12.8.2000.
C. N. Tagaras, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-


title: Zaak T-201/10: Beschikking van het Gerecht van 13 juli 2012 — IVBN/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Steunregeling van Nederland ten gunste van woningcorporaties — Bestaande steun — Specifieke projectsteun ten gunste van woningcorporaties — Besluit waarbij verbintenissen van lidstaat worden aanvaard — Besluit waarbij nieuwe steun verenigbaar wordt verklaard — Niet individueel geraakt — Verzuim om procedure van artikel 108, lid 2, VWEU in te leiden — Beroep dat gedeeltelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond is” )

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/21

         Beschikking van het Gerecht van 13 juli 2012 — IVBN/Commissie
   (Zaak T-201/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Steunregeling van Nederland ten gunste van woningcorporaties - Bestaande steun - Specifieke projectsteun ten gunste van woningcorporaties - Besluit waarbij verbintenissen van lidstaat worden aanvaard - Besluit waarbij nieuwe steun verenigbaar wordt verklaard - Niet individueel geraakt - Verzuim om procedure van artikel 108, lid 2, VWEU in te leiden - Beroep dat gedeeltelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond is)
   2012/C 258/39
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland (IVBN) (Voorburg, Nederland) (vertegenwoordiger: M. Meulenbelt, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet, S. Noë en S. Thomas, gemachtigden, bijgestaan door H. Gilliams, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van besluit C(2010) 9963 definitief van de Commissie van 15 december 2009 inzake steunmaatregelen E 2/2005 en N 642/2009 — (Nederland — Bestaande steun en speciale projectsteun ten gunste van woningcorporaties)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland (IVBN) zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


title: Zaak C-427/02 P: Hogere voorziening, op 25 november 2002 ingesteld door Giuseppe Di Pietro tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 27 september 2002 in zaak T-254/01, Giuseppe Di Pietro/Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen

text:
C 19/20                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    25.1.2003
richtlijnen, het recht behouden deze arbeidsverhouding te                      de sollicitaties van de kandidaten die deze kwaliteiten niet
beëindigen volgens de in deze bepaling neergelegde modali-                     bezitten niet-toelaatbaar te verklaren en de beraadslagin-
teiten.                                                                        gen van de Rekenkamer op dit punt en iedere daaruit
                                                                               voortvloeiende maatregel nietig te verklaren;
( 1) Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake        —     de binnen de termijn van de openbare aankondiging
     de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
     betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij
                                                                               ingediende stukken op te vragen waaruit de kwaliteiten
     overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan
                                                                               van de heer Hervé blijken;
     (PB L 61 van 5.3.1977, blz. 26).
( 2) Richtlijn 98/50/EG van de Raad van 29 juni 1998 tot wijziging
     van Richtlijn 77/187/EEG inzake de onderlinge aanpassing van
                                                                         —     in elk geval, voorzover diens kwaliteiten niet in overeen-
     de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de                stemming zijn met die welke objectief uit de aankondiging
     rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen,                 van het vergelijkend onderzoek zijn af te leiden, de
     vestigingen of onderdelen van vestigingen (PB L 201 van                   benoeming van de heer Hervé nietig te verklaren en de
     17.7.1998, blz. 88).                                                      nodige maatregelen te gelasten;
( 3) Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de
     onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffen-
     de het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van     —     vast te stellen dat indien rekwirant de enige geschikte
     ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of             kandidaat met de vereiste kwaliteiten is die belangstelling
     vestigingen (PB L 82 van 22.3.2001, blz. 16).                             heeft getoond voor de functie van secretaris-generaal van
                                                                               de Rekenkamer, hij het recht heeft om tot secretaris-
                                                                               generaal te worden benoemd, rekening gehouden met het
                                                                               feit dat de aankondiging van het vergelijkend onderzoek
                                                                               geen regels bevatte die de Rekenkamer het recht voorbe-
                                                                               hielden om geschikt geachte kandidaten al dan niet te
                                                                               benoemen;
                                                                         —     over verzoekers kosten en over de schade die hij heeft
Hogere voorziening, op 25 november 2002 ingesteld                              geleden doordat hij niet is benoemd, te beslissen als naar
door Giuseppe Di Pietro tegen de beschikking van het                           recht.
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen (Derde kamer) van 27 september 2002 in zaak T-254/
01, Giuseppe Di Pietro/Rekenkamer van de Europese
                          Gemeenschappen
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                          (Zaak C-427/02 P)
                                                                         Rekwirant komt op tegen het feit dat het Gerecht van eerste
                            (2003/C 19/35)                               aanleg zijn beroep kennelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard
                                                                         door de door de Rekenkamer opgeworpen exceptie te aanvaar-
                                                                         den dat zijn verklaring van 2 augustus 2001 niet als een klacht
                                                                         kan worden aangemerkt.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 25 november 2002 hogere voorziening ingesteld door
Giuseppe Di Pietro, vertegenwoordigd door G. Monforte,                   Volgens het Gerecht betwist rekwirant in zijn brief van
advocaat te Messina (Italië), tegen de beschikking van het               2 augustus niet de wettigheid van de voor hem nadelige
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                 beslissing, en probeert hij daarmee evenmin op enige wijze in
(Derde kamer) van 27 september 2002 in zaak T-254/01,                    der minne genoegdoening van zijn eisen te verkrijgen, maar
Giuseppe Di Pietro/Rekenkamer van de Europese Gemeen-                    heeft hij zich ertoe beperkt vragen te stellen en om openbaar-
schappen.                                                                making van bepaalde documenten te verzoeken. Bijgevolg kan
                                                                         genoemde brief niet als een klacht in de zin van artikel 90,
                                                                         lid 2, van het Statuut worden aangemerkt.
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
—      de stukken betreffende de tot de selectie toegelaten              Rekwirant betoogt dat deze stelling van het Gerecht onjuist is
       kandidaten op te vragen;                                          aangezien zijn verklaring van 2 augustus 2001 ook een
                                                                         verzoek tot handelen bevat.
—      voorzover de daarin vermelde kwaliteiten niet overeen-
       komen met de kwaliteiten die objectief uit de aankon-
       diging van het vergelijkend onderzoek zijn af te leiden,


title: Zaak T-380/08: Beroep ingesteld op 09/09/2008 — Nederland/Commission

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/51

         Beroep ingesteld op 09/09/2008 — Nederland/Commission
   (Zaak T-380/08)
   (2008/C 285/92)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels, gemachtigde, M. de Mol, gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 30 juni 2008 met als kenmerk SG.E3/MV/psi D(2008)5364.

               —

               Veroordeling van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij deze beschikking van 13 september 2006 in zaak nr. COMP/38.456 — Bitumen (Nederland) (1) heeft de Commissie een groot aantal ondernemingen, leveranciers en afnemers van wegenbouwbitumen boetes opgelegd, omdat zij inbreuk hebben gepleegd op artikel 81 EG. De Commissie heeft niet alle gegevens in deze beschikking openbaar gemaakt. Verschillende, al dan niet openbare, rechtspersonen, waaronder verzoeker, hebben ten gevolge van het handelen van de ondernemingen ernstige schade geleden. Vanwege het feit dat het voor het verhalen van de schade uiterst nuttig zou zijn om van deze informatie kennis te nemen, heeft verzoeker verzocht om op grond van artikel 6, lid 1, van Verordening 1049/2001 (2) toegang te krijgen tot de volledige, ongecensureerde versie van de besschikking van 13 september 2006. Bij beschikking van 30 juni 2008 heeft de Commissie dit verzoek afgewezen.
   Ter ondersteuning van zijn verzoekschrift roept verzoeker ten eerste in dat de bestreden beschikking in strijd is met het recht op toegang zoals bedoeld in artikel 255 EG, gelezen in samenhang met de artikelen 1 en 4 van Verordening 1049/2001.
   In de tweede plaats is verzoeker van mening dat de Commissie gedeeltelijke toegang had moeten verschaffen als bedoeld in artikel 4, lid 6, van Verordening 1049/2001.
   In de derde plaats zou de bestreden beschikking in strijd zijn met het proportionaliteitsbeginsel.
   In de vierde plaats zou de bestreden beschikking vanwege motiveringsgebreken artikel 253 EG schenden.
   In de vijfde en laatste plaats is de bestreden beschikking volgens verzoeker in strijd met artikel 10 EG gelezen in samenhang met het proportionaliteitsbeginsel.

      (1)  Beschikking 2007/534/EG van de Commissie van 13 september 2006 in een procedure op grond van artikel 81 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (Zaak COMP/F/38.456 — Bitumen (Nederland)) (Kennisgeving geschied onder nummer C(2006) 4090) (PB 2007, L 196, blz. 40).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak T-90/11: Beroep ingesteld op 18 februari 2011 — ONP e.a./Commissie

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/13

         Beroep ingesteld op 18 februari 2011 — ONP e.a./Commissie
   (Zaak T-90/11)
   2011/C 173/29
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ordre national des pharmaciens (ONP) (Parijs, Frankrijk), Conseil national de l’Ordre des pharmaciens (CNOP) (Parijs), Conseil central de la section G de l’Ordre national des pharmaciens (CCG) (Parijs) (vertegenwoordigers: O. Saumon, L. Defalque en T. Bontinck, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren besluit C(2010) 8952 def. van de Europese Commissie van 8 december 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (zaak COMP/39.510 — LABCO/ONP), waarvan verzoekers op 10 december 2010 kennis is gegeven;

               —

               subsidiair, mochten sommige grieven gegrond blijken, de wegens inbreuk op artikel 101 VWEU door de Europese Commissie aan verzoekers opgelegde geldboete van 5 000 000 EUR verlagen, rekening houdend met de bestaande verzachtende omstandigheden en de bijzonderheid van de betrokken ondernemersvereniging;

               —

               hoe dan ook, de Europese Commissie overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van de Europese Unie verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van hun beroep voeren verzoekers negen middelen aan.

               1)

               Eerste middel: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 101 VWEU voor zover de Commissie zich op het standpunt heeft gesteld dat de in het arrest Wouters (1) geformuleerde uitzondering in casu niet van toepassing is.

         Wat de beperkingen betreft die worden gesteld aan de ontwikkeling van laboratoriumgroepen op de Franse markt voor biomedische analyses:

               2)

               Tweede middel: onjuiste toepassing van het recht wegens onjuiste beoordeling van de draagwijdte van de Franse wettelijke regeling waar het gaat om de rol die de prefect respectievelijk de Conseil central de la section G de l’Ordre national des pharmaciens (Centrale raad van afdeling G van de Nationale orde van apothekers) speelt met het oog op wijzigingen die optreden in het leven van een vennootschap voor de uitoefening van vrije beroepen (société d’exercice libéral).

               3)

               Derde middel: schending van het toepassingsgebied van de mededelingsverplichting, zoals dat voortvloeit uit de artikelen L 4221-19, L 6221-4 en L 6221-5 van de Code de la santé publique (Wetboek van volksgezondheid) en een circulaire van 22 september 1998, aangezien de Commissie de rol heeft miskend van de Conseil central de la section G de l’Ordre national des pharmaciens in het kader van zijn verificatie achteraf van de vennootschapsdocumenten betreffende vennootschappen voor de uitoefening van vrije beroepen in de vorm van laboratoria voor biomedische analyses en van zijn verplichting om opmerkingen aan de prefect kenbaar te maken.

               4)

               Vierde middel: miskenning van de rol van de Conseil central de la section G de l’Ordre national des pharmaciens als waarborg voor de beroepsmatige onafhankelijkheid van de actieve vennoot, voor zover de Commissie heeft gesteld dat de minimumdeelneming van de actieve vennoot in het kapitaal van vennootschappen voor de uitoefening van vrije beroepen ertoe heeft geleid dat diens economische en bestuurlijke onafhankelijkheid verloren is gegaan.

               5)

               Vijfde middel: onjuiste beoordeling van de bedoeling van de wetgever inzake de verkoop van de aandelen boven een plafond van 25 % en schending van de toepasselijke bepalingen inzake de verkoop van aandelen van vennootschappen voor de uitoefening van vrije beroepen.

               6)

               Zesde middel: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 101 VWEU doordat in het bestreden besluit de genomen tuchtmaatregelen in aanmerking worden genomen voor zover die de potentiële of reële gevolgen van de gelaakte beslissingen versterken.

         Wat het opleggen van minimumprijzen op de Franse markt voor biomedische analyses betreft:

               7)

               Zevende middel: overschrijding door de Commissie van de grenzen van de inspectiebeschikking (2) doordat zij beslag heeft gelegd op documenten inzake „prijzen”, waardoor de op die grondslag verzamelde bewijsstukken onrechtmatig zijn verkregen en derhalve de grief inzake minimumprijzen ongegrond moet worden geacht.

         Zo, quod non, de Commissie in het kader van haar inspectie rechtsgeldig beslag zou hebben gelegd op de bewijsstukken inzake de minimumprijzen:

               8)

               Achtste middel: onjuiste beoordeling van de draagwijdte van het oude artikel L 6221-6 van het Wetboek van volksgezondheid en van de wil van de wetgever inzake de bepaling en de praktijk van kortingen.

               9)

               Negende middel: onjuiste beoordeling van de feiten die leidt tot een onjuiste toepassing van het recht, aangezien de Commissie zich enerzijds op het standpunt heeft gesteld dat de handelwijze van de ONP inzake kortingen niet onder haar wettelijke taken valt, maar haar mededingingsverstorende doelstellingen weerspiegelt, en anderzijds dat de ONP met het oog op de bescherming van de belangen van de kleine laboratoria stelselmatig heeft getracht een minimumprijs op te leggen op de markt voor diensten van biomedische analyse.

      (1)  Arrest van het Hof van 19 februari 2002, Wouters e.a., C-309/99, Jurispr. blz. I-1577.

      (2)  De inspectiebeschikking C(2008) 6494 van de Commissie van 29 oktober 2008, waarbij verzoekers wordt gelast, zich te onderwerpen aan een inspectie krachtens artikel 20, lid 4, van verordening nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 101 VWEU en 102 VWEU, is het voorwerp van het beroep in zaak T-23/09, CNOP en CCG/Commissie (PB 2009, C 55, blz. 49).


title: Zaak C-69/07: Beroep ingesteld op 9 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/23

         Beroep ingesteld op 9 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-69/07)
   (2007/C 82/41)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Recchia en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/35/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 6 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/35/EG in nationaal recht is op 25 juni 2005 verstreken.

      (1)  PB L 156, blz. 17.


title: Zaak C-142/04: Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias van 30 december 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Maria Aslanidou en Minister van Gezondheid en Voorzorg

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/42

         Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias van 30 december 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Maria Aslanidou en Minister van Gezondheid en Voorzorg
   (Zaak C-142/04)
   (2004/C 106/73)
   Het Symvoulio tis Epikrateias heeft bij beschikking van 30 december 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 maart 2004, in het geding tussen Maria Aslanidou en Minister van Gezondheid en Voorzorg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Zijn de bepalingen van artikel 3, artikel 4, leden 1, sub a en b, en 2, en artikel 10, leden 1 tot en met 3, van richtlijn 92/51/EEG (1) van de Raad betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG, onvoorwaardelijk en voldoende duidelijk, zodat zij, in de periode tussen het verstrijken van de omzettingstermijn van die richtlijn en de vertraagde omzetting hiervan in het nationale recht van een bepaalde lidstaat (ontvangende lidstaat), konden worden aangevoerd tegenover een administratief orgaan van deze laatste lidstaat, waaraan de nationale wetgeving, zoals zij vóór de omzetting van de richtlijn gold, de bevoegdheid verleende om de vergunning voor de uitoefening van een bepaald gereglementeerd beroep af te geven, door een particulier die, met een beroep op het feit dat hij houder is van een in een andere lidstaat behaald diploma dat binnen het toepassingsgebied van de richtlijn valt, verlangt dat hem, met toepassing van de voornoemde bepalingen, toegang wordt verleend tot het concrete beroep en de verdere uitoefening hiervan in de ontvangende lidstaat?

               2)

               Gesteld dat in de periode tussen het verstrijken van de omzettingstermijn van richtlijn 92/51/EEG en de vertraagde omzetting hiervan in het nationale recht van een bepaalde lidstaat (ontvangende lidstaat), de bepalingen van de richtlijn niet door een particulier konden worden aangevoerd tegenover een administratief orgaan van deze laatste lidstaat, waaraan de nationale wetgeving, zoals zij vóór de omzetting van de richtlijn gold, de bevoegdheid verleende om de vergunning voor de uitoefening van bepaald beroep af te geven, hetzij aan de gediplomeerden van de nationale instellingen voor technologisch onderwijs, hetzij aan de houders van een buitenlands diploma dat erkend is als gelijkwaardig aan de titels van de instellingen voor technologisch onderwijs van die staat, na het volgen van een in van de motivering beschreven algemeen toepasselijke procedure, kon voormeld orgaan dan, gelet op het bepaalde in de artikelen 39 en 43 (thans 48 en 52) van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, de inwilliging van het verzoek van een particulier, die met een beroep op een in een andere lidstaat behaalde titel in de voornoemde periode verzocht om toegang tot het betrokken beroep en de uitoefening hiervan in de ontvangende lidstaat, laten afhangen van de voorafgaande erkenning, volgens de hoger genoemde algemene procedure, van de gelijkwaardigheid van de titel die hij bezit met de titels die door de instellingen voor technologisch onderwijs van die staat worden afgegeven, of moest het zelf overgaan tot vergelijking van de uit de aangeboden titel blijkende bekwaamheden met de kennis en bekwaamheden die de nationale wetgeving verlangt, en dienovereenkomstig uitspraak doen?

      (1)  PB L 209 van 24.7.1992, blz. 25.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2002 in zaak T-333/00: Rougemarine SARL tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Programma ter bevordering van ontwikkeling en distributie van Europese audiovisuele werken (Media II) — Beschikking omtrent financiële steun — Weigering — Stilzwĳgende motivering")

text:
C 219/16                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         14.9.2002
2)     Verklaart nietig artikel 3 van beschikking 1999/484, voorzover        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
       daarbij het Koninkrijk Spanje wordt verplicht de steun terug te
       vorderen die in de vorm van kwijtschelding van schulden door                                 van 12 juni 2002
       overheidsorganen is verleend.
                                                                           in zaak T-66/00: B tegen Commissie van de Europese
3)     Verwerpt het beroep voor het overige.                                                      Gemeenschappen (1)
4)     Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en 30 % van
       verzoeksters kosten zal dragen.                                     (Ambtenaren — Schooltoelage — Kindertoelage —Voor-
                                                                           waarden voor toekenning — Terugvordering van onverschul-
                                                                                digd betaalde)
5)     Verstaat dat het Koninkrijk Spanje zijn eigen kosten zal dragen.
                                                                                (2002/C 219/41)
( 1) PB C 246 van 28.8.1999.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                           In zaak T-66/00, B, ambtenaar van de Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen, wonende te Tervuren (België),
                                                                           vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Pee-
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                re, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                                                                           tigde: J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                           van 11 juli 2002                                van het besluit van de Commissie van 4 maart 1999 waarbij
                                                                           de aan verzoekster betaalde schooltoelage en kindertoelage per
in zaak T-205/99: Hyper Srl tegen Commissie van de                         1 september 1997 is ingetrokken, heeft het Gerecht (Vierde
                  Europese Gemeenschappen (1)                              kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, president, V. Tiili
                                                                           en P. Mengozzi, rechters; griffier: D. Christensen, ad-
                                                                           ministrateur, op 12 juni 2002 een arrest gewezen waarvan het
(„Douanerechten —Invoer van televisietoestellen uit India                  dictum luidt als volgt:
— Ongeldige certificaten van oorsprong — Verzoek tot
kwijtschelding van invoerrechten — Artikel 13, lid 1, van
                                                                           1)    Verwerpt het beroep.
verordening (EEG) nr. 1430/79 — Rechten van verdediging
                       — Bijzondere situatie”)
                                                                           2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                           (2002/C 219/40)
                                                                           (1) PB C 135, van 13.5.2000.
                            (Procestaal: Duits)
In zaak T-205/99, Hyper Srl, gevestigd te Limena (Italië),
vertegenwoordigd door D. Ehle en D. Ehle, advocaten, domici-                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
lie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J.-C. Schieferer en                                            van 9 juli 2002
M. Nuñez-Müller), betreffende een verzoek tot nietigverklaring
van beschikking REM 14/98 van de Commissie van 5 februari
                                                                           in zaak T-333/00: Rougemarine SARL tegen Commissie
1999, waarbij is vastgesteld dat de kwijtschelding van de door
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
verzoekster verschuldigde invoerrechten voor televisietoestel-
len uit India niet gerechtvaardigd was, heeft het Gerecht (Derde
kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident,                 („Programma ter bevordering van ontwikkeling en distribu-
K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 11 juli           tie van Europese audiovisuele werken (Media II) — Beschik-
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                king omtrent financiële steun — Weigering — Stilzwijgende
                                                                                motivering”)
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                                (2002/C 219/42)
2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 333 van 20.11.1999.
                                                                           In zaak T-333/00, Rougemarine SARL, gevestigd te Parijs
                                                                           (Frankrijk), vertegenwoordigd door T. Levy en O. Rezlan,
 ---pagebreak--- 14.9.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 219/17
avocats, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                    1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk voorzover het ertoe strekt
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                          dat het Gerecht verweerster gelast verzoeker in een hogere rang
K. Banks en M. Wolfcarius), ondersteund door Raad van de                         in te delen.
Europese Unie (gemachtigde: A. Lopes Sabino), betreffende
enerzijds een verzoek tot nietigverklaring van de beschikking              2)    Verklaart het beroep ongegrond voor het overige.
van de Commissie, vervat in een brief van 5 september 2000,
waarbij is geweigerd verzoekster financiële steun toe te kennen
in het kader van het programma MEDIA II, en anderzijds een                 3)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
verzoek tot vergoeding van de ten gevolge van deze weigering
geleden schade, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld
als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-Valdecasas en            (1) PB C 95, van 24.3.2001.
P. Lindh, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op
9 juli 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:
1)     Verwerpt het beroep.
2)     Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van
       verweerster.
                                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
3)     Verstaat dat interveniënt zijn eigen kosten zal dragen.
                                                                                van 12 juni 2002
( 1) PB C 372 van 23.12.2000.
                                                                           in zaak T-9/01: Michael Becker tegen Rekenkamer van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           (Ambtenaren — Verlof om redenen van persoonlijke aard —
                                                                                Invaliditeitspensioen)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2002/C 219/44)
                          van 11 juli 2002
                                                                                (Procestaal: Duits)
in zaak T-381/00: Franz-Martin Wasmeier tegen Commis-
           sie van de Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren — Aanstelling — Indeling in rang — Arti-                       In zaak T-9/01, Michael Becker, ambtenaar van de Rekenkamer
                     kel 31, lid 2, van Statuut)                           van de Europese Gemeenschappen met verlof om redenen van
                                                                           persoonlijke aard, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd
                                                                           door R. Nathan, advocaat, tegen Rekenkamer van de Europese
                           (2002/C 219/43)                                 Gemeenschappen (gemachtigden: J.-M. Stenier, P. Giusta en
                                                                           B. Schäfer), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
                           (Procestaal: Duits)                             besluit van de Rekenkamer van 13 november 2000 houdende
                                                                           afwijzing van een verzoek om op invaliditeitspensioen te
                                                                           worden gesteld, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld
                                                                           als volgt: M. Vilaras, president, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters;
                                                                           griffier: D. Christensen, administrateur, op 12 juni 2002 een
In zaak T-381/00, Franz-Martin Wasmeier, ambtenaar van de                  arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Brussel, vertegenwoordigd door G. Maier, advocaat, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                    1)    Verwerpt het beroep.
C. Berardis-Kayser en B. Wägenbaur), betreffende een beroep
tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van
24 september 1999 waarbij verzoeker definitief is ingedeeld in             2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
de rang A 7, salaristrap 3, en 7 september 2000 houdende
afwijzing van verzoekers klacht, heeft het Gerecht (Vijfde
kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president,                    (1) PB C 95, van 24.3.2001.
R. García-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier:
D. Christensen, administrateur, op 11 juli 2002 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-495/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/The Bridport and West Dorset Golf Club Limited (Fiscale bepalingen — Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Vrijstellingen — Artikel 132, lid 1, sub m — Diensten die nauw samenhangen met beoefening van sport — Toegang tot golfterrein — Bezoekers, niet-leden van golfclub, die tegen betaling van toegangsgeld ( „greenfee” ) toegang krijgen tot golfterrein — Uitsluiting van vrijstelling — Artikel 133, eerste alinea, sub d — Artikel 134, sub b — Extra opbrengsten)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/20

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/The Bridport and West Dorset Golf Club Limited
   (Zaak C-495/12) (1)

   (Fiscale bepalingen - Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Vrijstellingen - Artikel 132, lid 1, sub m - Diensten die nauw samenhangen met beoefening van sport - Toegang tot golfterrein - Bezoekers, niet-leden van golfclub, die tegen betaling van toegangsgeld („greenfee”) toegang krijgen tot golfterrein - Uitsluiting van vrijstelling - Artikel 133, eerste alinea, sub d - Artikel 134, sub b - Extra opbrengsten)
   2014/C 52/34
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Verwerende partij: The Bridport and West Dorset Golf Club Limited

      Voorwerp

   Verzoek om prejudiciële beslissing — Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk — Uitlegging van artikelen 132, lid 1, sub m, 133, sub d en 134, sub b, van de richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Vrijstellingen — Diensten die nauw samenhangen met beoefening van sport of met lichamelijke opvoeding — Verkoop, door een instelling zonder winstoogmerk, van rechten om gebruik te maken van een golfterrein gedurende een bepaalde periode teneinde er golf te spelen

      Dictum

               1)

               Artikel 134, sub b, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat de dienst die erin bestaat dat een instelling zonder winstoogmerk die een golfterrein beheert en een lidmaatschap aanbiedt, bezoekers die geen lid van deze instelling zijn, het recht verleent om dit golfterrein te gebruiken, niet van de vrijstelling van artikel 132, lid 1, sub m, van deze richtlijn is uitgesloten.

               2)

               Artikel 133, eerste alinea, sub d, van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten in omstandigheden als die van het hoofdgeding niet is toegestaan, de dienst die bestaat in het verlenen van het recht op gebruik van het golfterrein dat wordt beheerd door een instelling zonder winstoogmerk die een lidmaatschap aanbiedt, uit te sluiten van de vrijstelling van artikel 132, lid 1, sub m, van deze richtlijn wanneer deze dienst wordt verricht ten behoeve van bezoekers die geen lid van deze instelling zijn.

      (1)  PB C 32 van 2.2.2013.


title: Zaak F-11/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 juni 2010 — Palou Martínez/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Tardiviteit — Niet-eerbiediging van precontentieuze procedure — Artikel 35, lid 1, sub e, van het Reglement voor de procesvoering)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/73

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 juni 2010 — Palou Martínez/Commissie
      (Zaak F-11/10)
      (Openbare dienst - Ambtenaren - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Tardiviteit - Niet-eerbiediging van precontentieuze procedure - Artikel 35, lid 1, sub e, van het Reglement voor de procesvoering)
      (2010/C 288/137)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: María Soledad Palou Martínez (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: V. Balfagon Costa, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoekster te herplaatsen in de zetel van de Commissie te Brussel

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

                  2)

                  Palou-Martínez zal haar eigen kosten dragen.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 juli 2000 in zaak T-62/98: Volkswagen AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Mededinging — Distributie van motorvoertuigen — Afscherming van markten — Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) — Verordening (EEG) nr. 123/85 — Mededelingen aan de pers — Beroepsgeheim — Behoorlĳk bestuur — Geldboete — Zwaarte van de inbreuk")

text:
23.9.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 273/11
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               2)    Verlaagt het bedrag van de bij artikel 3 van de bestreden
                                                                               beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete tot
                                                                               90 000 000 euro.
                           van 6 juli 2000
                                                                         3)    Verwerpt het beroep voor het overige.
in zaak T-62/98: Volkswagen AG tegen Commissie van de                    4)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en 90 % van de kosten
                 Europese Gemeenschappen (1)                                   van de Commissie.
                                                                         5)    Verstaat dat de Commissie 10 % van haar eigen kosten zal
(„Mededinging — Distributie van motorvoertuigen — Af-                          dragen.
scherming van markten — Artikel 85 EG-Verdrag (thans
artikel 81 EG) — Verordening (EEG) nr. 123/85 — Medede-
lingen aan de pers — Beroepsgeheim — Behoorlijk bestuur
           — Geldboete — Zwaarte van de inbreuk”)                        (1) PB C 184 van 13.6.1998.
                          (2000/C 273/17)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
In zaak T-62/98, Volkswagen AG, gevestigd te Wolfsburg
(Duitsland), vertegenwoordigd door R. Bechtold, advocaat te                                       van 27 juni 2000
Stuttgart, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, rue Goe-
the, 11, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  in zaak T-72/99, K. L. Meyer tegen Commissie van de
(gemachtigden: K. Wiedner en H. J. Freund), betreffende een                               Europese Gemeenschappen (1)
verzoek om nietigverklaring van beschikking 98/273/EG van
de Commissie van 28 januari 1998 inzake een procedure op
grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/35.733 — VW)                 (LGO — Door EOF gefinancierd project — Beroep tot
(PB L 124, blz. 60), of subsidiair, om verlaging van de bij deze         schadevergoeding — Gewettigd vertrouwen — Controlever-
beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete, heeft het                                      plichting Commissie)
Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer), samengesteld als
volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident, V. Tiili en P. Men-                                      (2000/C 273/18)
gozzi, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op
6 juli 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:
                                                                                (Procestaal: Frans)
1)    Verklaart nietig beschikking 98/273/EG van de Commissie
      van 28 januari 1998 inzake een procedure op grond van              In zaak T-72/99, K. L. Meyer, wonende te Uturoa (eiland
      artikel 85 van het EG—Verdrag (IV/35.733 — VW), voor               Raiatea, Frans-Polynesië), vertegenwoordigd door J.-D. des
      zover daarin is vastgesteld:                                       Arcis, advocaat te Papeete, en C. A. Kupferberg, advocaat
                                                                         te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                         H. Pakowski, ambassadeur van de Bondsrepubliek Duitsland,
      a)    dat een regeling van gedeelde marges en de sanctie van       Avenue Emile Reuter 20-22, tegen Commissie van de Europese
            opzegging van bepaalde dealerovereenkomsten maatrege-        Gemeenschappen (gemachtigde: X. Lewis), betreffende vergoe-
            len vormden die waren genomen ter belemmering van de         ding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden
            wederuitvoer van auto’s van de merken Volkswagen en          doordat het Europees Ontwikkelingsfonds heeft nagelaten een
            Audi uit Italië door eindgebruikers en dealers van de        bijstand uit te keren die dit Fonds zou hebben toegezegd in
            betrokken merken uit andere lidstaten.                       het kader van een programma betreffende de aanplant van
                                                                         tropische fruitbomen en -planten op het eiland Raiatea, heeft
                                                                         het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,
      b)    dat de inbreuk tijdens de periode van 1 oktober 1996 tot     kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: G. Hert-
            de vaststelling van de beschikking niet volledig was         zig, administrateur, op 27 juni 2000 een arrest gewezen
            beëindigd.                                                   waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-103/10 P(R): Beschikking van het Gerecht van 27 april 2010 — Parlement/U ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Ontslagbesluit — Beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie gegeven in een procedure in kort geding — Ontbreken van spoedeisendheid” )

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/41

      Beschikking van het Gerecht van 27 april 2010 — Parlement/U
      (Zaak T-103/10 P(R)) (1)

      („Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Ontslagbesluit - Beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie gegeven in een procedure in kort geding - Ontbreken van spoedeisendheid”)
      (2010/C 161/65)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirant: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Seyr en K. Zejdová, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure: U (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: F. Moyse en A. Salerno, advocaten)

         Voorwerp

      Hogere voorziening tegen de beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 18 december 2009, U/Parlement (F-92/09 R, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

         Dictum

                  1)

                  De beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 18 december 2009, U/Parlement (F-92/09 R, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wordt vernietigd.

                  2)

                  Het door U ingediende verzoek in kort geding wordt afgewezen.

                  3)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

         (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak C-157/04: Beroep, op 29 maart 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/47

         Beroep, op 29 maart 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-157/04)
   (2004/C 106/82)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 29 maart 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en M. Konstantinidis, leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om met betrekking tot de ongecontroleerde stortplaats voor afvalstoffen in het gebied van Punta de Avalos, op het eiland La Gomera, in de Comunidad Autónoma de Canarias, de toepassing te verzekeren van de artikelen 4, 8, 9 en 13 van richtlijn 75/442/EEG (1) van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG (2) van de Raad van 18 maart 1991, van artikel 2 van richtlijn 91/689/EEG (3) van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen, en van artikel 14 van richtlijn 1999/31/EG (4) van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen, de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om met betrekking tot de ongecontroleerde stortplaats voor afvalstoffen in Olvera, in de provincie Cádiz, in de Comunidad Autónoma de Andalucía, de toepassing te verzekeren van de artikelen 4, 8, 9 en 13 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               3.

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het bestaan van ongecontroleerde stortplaatsen in Punta de Avalos en Olvera betekent dat het Koninkrijk Spanje niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om te zorgen voor de verantwoorde verwijdering en terugwinning van afvalstoffen, zoals de gemeenschapsregeling vereist.

      (1)  PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.

      (2)  PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.

      (3)  PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20.

      (4)  PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 mei 2003 in zaak C-300/01 (verzoek van het Landesgericht Feldkirchom een prejudiciële beslissing): Doris Salzmann ("Vrĳheid van kapitaalverkeer — Artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) — Vergunningsprocedure voor verkrĳging van bouwgrond — Zuiver interne situatie — Artikel 70 Toetredingsakte Oostenrĳk — Begrip bestaande wetgeving — Bĳlage XII, punt 1, sub e, EER-overeenkomst")

text:
C 158/6                  NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                                 5.7.2003
                      ARREST VAN HET HOF                                          omschreven zekerheid te stellen, voorzover in de rechtsbetrekking
                                                                                tussen schuldeiser en borg zoals deze uit de borgtochtovereen-
                            (Vijfde kamer)                                        komst volgt, door de staat geen gebruik wordt gemaakt van
                                                                                bevoegdheden die buiten het bestek van de op betrekkingen
                          van 15 mei 2003                                         tussen particulieren toepasselijke regels vallen;
                                                                           —      het begrip „douanezaken” in de zin van de tweede volzin van
in zaak C-266/01 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-                             deze bepaling, geen betrekking heeft op een vordering waarbij
landen om een prejudiciële beslissing): Préservatrice fon-                        een verdragsluitende staat de nakoming vordert van een
       cière TIARD SA tegen Staat der Nederlanden ( 1)                            borgtochtovereenkomst ter garantie van een douaneschuld,
                                                                                wanneer in de uit deze overeenkomst ontstane rechtsbetrekking
(„Executieverdrag — Artikel 1 — Toepassingsgebied —                               tussen de staat en de borg, door de staat geen gebruik wordt
Begrip „burgerlijke en handelszaken” — Begrip „douaneza-                          gemaakt van bevoegdheden die buiten het bestek van de op
ken” — Vordering gebaseerd op borgtochtovereenkomst                               betrekkingen tussen particulieren toepasselijke regels vallen, ook
tussen staat en verzekeringsmaatschappij — Overeenkomst                           niet indien de borg verweren kan voeren die nopen tot een
gesloten ter vervulling van voorwaarde die staat krachtens                        onderzoek naar het bestaan en de inhoud van de douaneschuld.
artikel 6 van TIR-overeenkomst stelt aan vervoerdersorgani-
                   saties als hoofdschuldenaars”)
                                                                           (1 ) PB C 275 van 29.9.2001.
                           (2003/C 158/08)
                        (Procestaal: Nederlands)
In zaak C-266/01, betreffende een verzoek aan het Hof                                           ARREST VAN HET HOF
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van                                               (Zesde kamer)
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en                                            van 15 mei 2003
handelszaken, van de Hoge Raad der Nederlanden, in het
aldaar aanhangig geding tussen Préservatrice foncière TIARD
                                                                           in zaak C-300/01 (verzoek van het Landesgericht Feld-
SA en Staat der Nederlanden, om een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van artikel 1 van genoemd verdrag van                     kirchom een prejudiciële beslissing): Doris Salzmann ( 1)
27 september 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd
bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding                    („Vrijheid van kapitaalverkeer — Artikel 73 B EG-Verdrag
van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd                     (thans artikel 56 EG) — Vergunningsprocedure voor verk-
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304,                rijging van bouwgrond — Zuiver interne situatie — Ar-
blz. 1, en — gewijzigde tekst — blz. 77), bij het Verdrag van              tikel 70 Toetredingsakte Oostenrijk — Begrip „bestaande
25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense                      wetgeving” — Bijlage XII, punt 1, sub e, EER-overeen-
Republiek (PB L 388, blz. 1) en bij het Verdrag van 26 mei                                                 komst”)
1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de
Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde                                         (2003/C 158/09)
kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann (rapporteur) en                                               (Procestaal: Duits)
A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: L. Hew-
lett, hoofdadministrateur, op 15 mei 2003 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
Artikel 1, eerste alinea, van het Verdrag van 27 september 1968
betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van
beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het       In zaak C-300/01, betreffende een verzoek aan het Hof
Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk         krachtens artikel 234 EG van het Landesgericht Feldkirch
Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-                  (Oostenrijk), in het kader van het onderzoek van een verzoek
Brittannië en Noord-Ierland, bij het Verdrag van 25 oktober 1982           om inschrijving in het kadaster ingediend door Doris Salz-
inzake de toetreding van de Helleense Republiek en bij het Verdrag         mann, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en          artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) en bijlage XII,
de Portugese Republiek, moet aldus worden uitgelegd dat:                   punt 1, sub e, van de Overeenkomst betreffende de Europese
                                                                           Economische Ruimte van 2 mei 1992 (PB 1994, L 1, blz. 3),
—      onder het begrip „burgerlijke en handelszaken” in de zin van de     heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-
       eerste volzin van deze bepaling, een vordering valt waarbij een     P. Puissochet (rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen,
       verdragsluitende staat van een privaatrechtelijk persoon de         V. Skouris, F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
       nakoming vordert van een privaatrechtelijke borgtochtovereen-       advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M.-F. Contet, hoofdad-
       komst die is gesloten teneinde een andere persoon in de             ministrateur, op 15 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het
       gelegenheid te stellen, een door deze staat verlangde en            dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 5.7.2003                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 158/7
1)     Artikel 73 B, lid 1, van het Verdrag (thans artikel 56,               1)     Doordat het Koninkrijk Spanje niet de kwetsbare gebieden
       lid 1, EG) verzet zich tegen een procedure van voorafgaande                  heeft aangewezen voor het intracommunautaire hydrografische
       vergunning voor de verkrijging van grond, zoals die welke                    stroomgebied van de autonome gemeenschap Catalonië en voor
       is ingevoerd bij het Vorarlberger Grundverkehrsgesetz van                    de kustwateren van de autonome gemeenschappen Baskenland,
       23 september 1993, zoals gewijzigd bij LGBl. 1997/85. Het                    Catalonië, Valencia, de Balearen en de Canarische Eilanden,
       is de taak van de verwijzende rechter om te beoordelen of een                alsmede van de autonome stad Ceuta, heeft het niet voldaan
       dergelijke procedure onder de uitzondering kan vallen van                    aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 5 van
       artikel 70 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden                 richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake
       voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het                    de behandeling van stedelijk afvalwater.
       Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop
       de Europese Unie is gegrond.                                          2)     Het beroep wordt verworpen voor het overige.
2)     Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is niet           3)     Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
       bevoegd de derde vraag te beantwoorden.
                                                                             (1 ) PB C 348 van 8.12.2001.
( 1) PB C 303 van 27.10.2001.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF                                                                 (Vierde kamer)
                           (Zesde kamer)                                                               van 15 mei 2003
                          van 15 mei 2003                                    in zaak C-483/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
in zaak C-419/01: Commissie van de Europese Gemeen-
               schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)                          („Niet-nakoming — Richtlijn 96/29/Euratom — Bescher-
                                                                             ming van gezondheid van bevolking en werkers tegen aan
                                                                             ioniserende straling verbonden gevaren — Onvolledige uit-
(„Niet-nakoming — Richtlijn 91/271/EEG — Artikel 5 —                                                        voering”)
Behandeling van stedelijk afvalwater — Geen aanwijzing
                     van kwetsbare gebieden”)                                                          (2003/C 158/11)
                          (2003/C 158/10)                                                               (Procestaal: Frans)
                         (Procestaal: Spaans)                                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                             In zaak C-483/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                             pen (gemachtigde: R. Tricot) tegen Franse Republiek (gemach-
                                                                             tigden: G. de Bergues en C. Isidoro), betreffende een verzoek
In zaak C-419/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                     om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje                 wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die
(gemachtigde: L. Fraguas Gadea), betreffende een verzoek aan                 nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/29/Euratom van de
het Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, doordat                Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen
het slechts voor enkele regio’s op zijn grondgebied de kwets-                voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der
bare gebieden heeft aangewezen, niet heeft voldaan aan de                    werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren
verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 5 van                     (PB L 159, blz. 1), en in elk geval door deze bepalingen niet
richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de                   aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40), heeft              haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,             (Vierde kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans
kamerpresident, R. Schintgen, C. Gulmann, F. Macken (rappor-                 (rapporteur), kamerpresident, D. A. O. Edward en A. La
teur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal:                 Pergola, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:
F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 15 mei 2003 een arrest                  R. Grass, op 15 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-99/12: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 juli 2013 (verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België om een prejudiciële beslissing) — Eurofit SA/Belgisch interventie- en restitutiebureau (BIRB) ( „Verzoek om prejudiciële beslissing — Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van markten — Verordening (EEG) nr. 3665/87 — Uitvoerrestituties — Omleiding van voor uitvoer bestemd product — Verplichting van exporteur tot terugbetaling — Niet-mededeling door bevoegde autoriteiten van informatie betreffende betrouwbaarheid van medecontractant die verdacht wordt van fraude — Geval van overmacht — Ontbreken daarvan” )

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/12

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 juli 2013 (verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België om een prejudiciële beslissing) — Eurofit SA/Belgisch interventie- en restitutiebureau (BIRB)
   (Zaak C-99/12) (1)

   (Verzoek om prejudiciële beslissing - Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van markten - Verordening (EEG) nr. 3665/87 - Uitvoerrestituties - Omleiding van voor uitvoer bestemd product - Verplichting van exporteur tot terugbetaling - Niet-mededeling door bevoegde autoriteiten van informatie betreffende betrouwbaarheid van medecontractant die verdacht wordt van fraude - Geval van overmacht - Ontbreken daarvan)
   2013/C 260/20
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eurofit SA

      Verwerende partij: Belgisch interventie- en restitutiebureau (BIRB)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Uitlegging van de bepalingen van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB L 351, blz. 1) — Verplichting van de exporteur tot terugbetaling van de restituties ingeval de producten zijn afgeleid — Vraag of de niet-mededeling door de bevoegde autoriteiten van de informatie waarom de exporteur heeft verzocht, of de mededeling van onjuiste informatie aan hem, voor deze laatste een geval van overmacht in de zin van voornoemde verordening vormt

      Dictum

   De omstandigheid dat de bevoegde douaneautoriteiten de exporteur niet op de hoogte hebben gebracht van het feit dat zijn medecontractant mogelijkerwijs fraude had gepleegd, vormt geen geval van overmacht in de zin van de bepalingen van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2945/94 van de Commissie van 2 december 1994 en inzonderheid van artikel 11, lid 1, derde alinea, eerste streepje, van deze verordening. Ook al levert dit verzuim mogelijkerwijs een uitzonderlijk geval op in de zin van artikel 11, lid 1, derde alinea, tweede streepje, van verordening nr. 3665/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2945/94, stelt het de betrokken exporteur evenwel niet vrij van zijn verplichting om de ten onrechte ontvangen restituties terug te betalen en hoeft deze laatste daardoor enkel de bij voornoemd artikel 11 vastgestelde geldstraffen niet te betalen.

      (1)  PB C 138 van 12.5.2012


title: Zaak C-7/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 januari 2014 door Wünsche Handelsgesellschaft International mbH & Co KG tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 12 november 2013 in zaak T-147/12, Wünsche Handelsgesellschaft International mbH & Co KG/Europese Commissie

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/32

         Hogere voorziening ingesteld op 10 januari 2014 door Wünsche Handelsgesellschaft International mbH & Co KG tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 12 november 2013 in zaak T-147/12, Wünsche Handelsgesellschaft International mbH & Co KG/Europese Commissie
   (Zaak C-7/14 P)
   2014/C 52/58
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Wünsche Handelsgesellschaft International mbH & Co KG (vertegenwoordigers: Rechtsanwälte K. Landry en G. Schwendinger)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 12 november 2013 in zaak T-147/12 in zijn geheel vernietigen en beschikking (C(2011) 6393 definitief) van de Commissie van 16 september 2011 nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de zaak voor verdere afdoening terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar eerste middel voert rekwirante aan dat het Gerecht artikel 220, lid 2, sub b, van het douanewetboek (1) heeft geschonden door te oordelen dat de vergissing van de Duitse douaneautoriteiten door rekwirante had kunnen worden ontdekt. Dit is onjuist. De diverse bepalingen zijn complex en de tekst ervan onduidelijk en verwarrend. Dit blijkt met name uit een briefwisseling tussen het Bondsministerie van Financiën en de Commissie. Bovendien weerspreken ook de duur en de omvang van de onjuiste handelwijze van de Duitse douaneautoriteiten de conclusie dat de fout door rekwirante had kunnen worden ontdekt.
   Ten tweede heeft het Gerecht artikel 239, lid 1, tweede streepje, van het douanewetboek geschonden door ten onrechte te bevestigen dat rekwirante klaarblijkelijk nalatig is geweest.
   Ten derde heeft het Gerecht zijn beslissing op twee punten onvoldoende gemotiveerd, zodat het voor rekwirante niet is na te gaan hoe het Gerecht tot zijn beslissing is gekomen.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, PB L 302, blz. 1.


title: Zaak C-82/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (België) op 12 februari 2016 — K. e.a. tegen Belgische Staat

text:
               25.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (België) op 12 februari 2016 — K. e.a. tegen Belgische Staat
   (Zaak C-82/16)
   (2016/C 145/28)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad voor Vreemdelingenbetwistingen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: A. K., Z. M., J. M., N. N. N., I. O. O., I. R., A. B.

      Verweerder: Belgische Staat

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het Unierecht, in het bijzonder artikel 20 VWEU, de artikelen 5 en 11 van richtlijn 2008/115/EG (1) in samenhang met de artikelen 7 en 24 van het Handvest (2), zo te worden uitgelegd dat het zich in bepaalde omstandigheden verzet tegen een nationale praktijk waarbij een verblijfsaanvraag, ingediend door een familielid-derdelander in het kader van gezinshereniging met een Unieburger in de lidstaat waar de betrokken Unieburger woont en waarvan hij de nationaliteit heeft en die geen gebruik heeft gemaakt van zijn recht van vrij verkeer en vestiging (hierna: statische Unieburger), niet in aanmerking wordt genomen — al dan niet gepaard met de afgifte van een verwijderingsbeslissing -, om de enkele reden dat het betrokken familielid-derdelander onder een geldend inreisverbod met Europese dimensie staat?

                           a)

                           Is het voor de beoordeling van zulke omstandigheden van belang dat er tussen het familielid-derdelander en de statische Unieburger een afhankelijkheidsrelatie bestaat die verder gaat dan een loutere gezinsband? Indien zo, welke factoren spelen een rol in het bepalen van het bestaan van een afhankelijkheidsrelatie? Kan hiervoor nuttig worden verwezen naar de rechtspraak met betrekking tot het bestaan van een gezinsleven onder artikel 8 EVRM en artikel 7 van het Handvest?

                           b)

                           Wat minderjarige kinderen specifiek betreft, vereist artikel 20 VWEU meer dan een biologische band tussen de ouder-derdelander en het kind-Unieburger? Is het hierbij van belang dat een samenwoning wordt aangetoond, of volstaan affectieve en financiële banden, zoals een verblijfs- of bezoekregeling en het betalen van alimentatie? Kan hiervoor nuttig worden verwezen naar het gestelde in HvJ 10 juli 2014, C-244/13, Ogieriakhi, pt. 38 en 39; HvJ 16 juli 2015, Singh e.a., C-218/14, pt. 54; en HvJ 6 december 2012, gevoegde zaken C-356/11 en C-357/11, O. en S., pt. 56? Zie in dit verband ook de hangende prejudiciële verwijzing C-133/15.

                           c)

                           Is het gegeven dat het gezinsleven is ontstaan op een moment dat de derdelander reeds onder inreisverbod stond en zich dus bewust was van het feit dat hij onregelmatig in de lidstaat verbleef, van belang voor de beoordeling van zulke omstandigheden? Kan dit gegeven nuttig worden aangewend om een mogelijk misbruik van verblijfsprocedures in het kader van gezinshereniging tegen te gaan?

                           d)

                           Is het gegeven dat geen rechtsmiddel in de zin van artikel 13, lid 1, van richtlijn 2008/115/EG werd aangewend tegen de beslissing tot het opleggen van een inreisverbod of het gegeven dat het beroep tegen deze beslissing tot opleggen van het een inreisverbod werd verworpen van belang voor de beoordeling van zulke omstandigheden?

                           e)

                           Is het gegeven dat het inreisverbod werd opgelegd omwille van redenen van openbare orde dan wel omwille van onregelmatig verblijf een relevant element? Zo ja, moet ook worden onderzocht of de betrokken derdelander een werkelijke, actuele en genoegzaam ernstige bedreiging vormt voor een fundamenteel belang van de samenleving? Kunnen in dit opzicht de artikelen 27 en 28 van richtlijn 2004/38/EG (3), die omgezet werden in artikelen 43 en 45 van de Vreemdelingenwet, en bijhorende rechtspraak van het Hof van Justitie omtrent openbare orde naar analogie worden toegepast op familieleden van statische Unieburgers? (cf. de hangende prejudiciële verwijzingen C-165/14 en C-304/14)

               2)

               Dient het Unierecht, in het bijzonder artikel 5 van richtlijn 2008/115/EG en de artikelen 7 en 24 van het Handvest, zo te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale praktijk waarbij een geldend inreisverbod wordt tegengeworpen om een latere aanvraag om gezinshereniging met een statische Unieburger, ingediend op het grondgebied van een lidstaat, niet in aanmerking te nemen zonder dat daarbij rekening wordt gehouden met het gezins- en familieleven en het belang van betrokken kinderen waarvan in die latere aanvraag om gezinshereniging melding werd gemaakt?

               3)

               Dient het Unierecht, in het bijzonder artikel 5 van richtlijn 2008/115/EG en de artikelen 7 en 24 van het Handvest, zo te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale praktijk waarbij ten aanzien van een derdelander die reeds onder een geldend inreisverbod staat, een verwijderingsbeslissing wordt genomen zonder dat daarbij rekening wordt gehouden met het gezins- en familieleven en het belang van betrokken kinderen waarvan in een latere aanvraag om gezinshereniging met een statische Unieburger, d.i. na het opleggen van het inreisverbod, melding werd gemaakt?

               4)

               Houdt artikel 11, lid 3, van richtlijn 2008/115/EG in dat een derdelander een verzoek tot opheffing of opschorting van een geldend en definitief inreisverbod in principe steeds moet indienen buiten de Europese Unie of zijn er omstandigheden waarin hij dit verzoek ook in de Europese Unie kan indienen?

                           a)

                           Moet artikel 11, lid 3, derde en vierde alinea, van richtlijn 2008/115/EG worden begrepen in die zin dat in elk individueel geval of in alle categorieën van gevallen zonder meer moet zijn voldaan aan het gestelde in artikel 11, lid 3, eerste alinea, van diezelfde richtlijn dat de intrekking of de schorsing van het inreisverbod slechts kan worden overwogen mits de betrokken derdelander aantoont het grondgebied geheel in overeenstemming met het terugkeerbesluit te hebben verlaten?

                           b)

                           Verzetten de artikelen 5 en 11 van richtlijn 2008/115/EG zich tegen een uitlegging waarbij een verblijfsaanvraag in het kader van gezinshereniging met een statische Unieburger, die zijn recht van vrij verkeer en vestiging niet heeft uitgeoefend, wordt beschouwd als een impliciete (tijdelijke) aanvraag tot opheffing of opschorting van het geldend en definitief inreisverbod waarbij, als blijkt dat niet is voldaan aan de verblijfsvoorwaarden, het geldend en definitief inreisverbod weer herleeft?

                           c)

                           Is het gegeven dat de verplichting om een verzoek tot opheffing of opschorting in het land van herkomst in te dienen eventueel enkel een tijdelijke scheiding met zich meebrengt tussen de derdelander en de statische Unieburger een relevant element? Zijn er omstandigheden waarin niettemin artikelen 7 en 24 van het Handvest zich verzetten tegen een tijdelijke scheiding?

                           d)

                           Is het gegeven dat de verplichting om een verzoek tot opheffing of opschorting in het land van herkomst in te dienen enkel tot gevolg heeft dat de Unieburger desgevallend slechts voor beperkte tijd het grondgebied van de Europese Unie in zijn geheel dient te verlaten, een relevant element? Zijn er omstandigheden waarin niettemin artikel 20 VWEU zich verzet tegen het gegeven dat de statische Unieburger voor beperkte tijd het grondgebied van de Europese Unie in zijn geheel dient te verlaten?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348, blz. 98).

      (2)  PB 2000, C 364, blz. 1.

      (3)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van Richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158 van 30.4.2004, blz. 77).


title: Zaken T-253/09 en T-254/09: Arrest van het Gerecht van 9 december 2010 — Wilo/BHIM (In facetten geslepen behuizing van elektromotor en weergave van groene vlakken) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk — In facetten geslepen behuizing van elektromotor — Aanvraag voor communautair beeldmerk dat groene vlakken weergeeft — Absolute weigeringsgronden — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/37

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2010 — Wilo/BHIM (In facetten geslepen behuizing van elektromotor en weergave van groene vlakken)
   (Zaken T-253/09 en T-254/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk - In facetten geslepen behuizing van elektromotor - Aanvraag voor communautair beeldmerk dat groene vlakken weergeeft - Absolute weigeringsgronden - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 30/66
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Wilo SE (Dortmund, Duitsland) (vertegenwoordiger: G. Braun, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: B. Schmidt en P. Quay, gemachtigden)

      Voorwerp

   Twee beroepen tegen de beslissingen van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 maart 2009 (zaken R 1184/2008-1 en R 1196/2008-1) inzake aanvragen tot inschrijving van een driedimensionaal teken bestaande uit de vorm van een in facetten geslepen behuizing van een elektromotor, en van een beeldteken dat groene vlakken weergeeft.

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Wilo SE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 205 van 29.8.2009.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 28 oktober 1999 in zaak C-193/98 (verzoek van het Oberlandesgericht Köln om een prejudiciële beslissing): in het beroep in rechte tegen een administratieve geldboete, aldaar ingesteld door A. Pfennigmann ("Richtlĳn 93/89/EEG — Goederenvervoer over de weg — Motorrĳtuigenbelasting — Gebruiksrechten voor gebruik van sommige wegen — Zware vrachtwagens")

text:
5.2.2000                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 34/7
     de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar         het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn
     brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing         (rapporteur), waarnemend voor de president van de Zesde
     van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en              kamer, G. Hirsch en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-
     vrouwelijke werknemers, en artikel 4, lid 1, van richtlijn            generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
     79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende                 ministrateur, op 28 oktober 1999 een arrest gewezen waarvan
     de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke        het dictum luidt als volgt:
     behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de
     sociale zekerheid, door niet met terugwerkende kracht tot de          Om uit te maken of een motorvoertuig of een samenstel van
     inwerkingtreding van deze bepalingen in Griekenland de regelin-       voertuigen uitsluitend bestemd is voor goederenvervoer over de weg in
     gen op te heffen die de toekenning van gezinsbijslag of van de        de zin van artikel 2, vierde streepje, van richtlijn 93/89/EEG van de
     gehuwdentoelage, welke in aanmerking worden genomen voor de           Raad van 25 oktober 1993 betreffende de toepassing door de
     berekening van de hoogte van de pensioengrondslag, aan gehuwde        lidstaten van de belastingen op sommige voor het goederenvervoer
     vrouwelijke werknemers afhankelijk stellen van bijzondere voor-       over de weg gebruikte voertuigen en van de voor het gebruik van
     waarden die niet gelden voor gehuwde mannelijke werknemers.           sommige infrastructuurvoorzieningen geheven tolgelden en gebruiks-
                                                                           rechten, moet de algemene bestemming van het voertuig in aanmer-
2. De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten van het              king worden genomen, ongeacht het gebruik dat er in een bepaald
     geding.                                                               geval van kan worden gemaakt.
(1) PB C 258 van 15.8.1998.
                                                                           (1) PB C 234 van 25.7.1998.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 9 november 1999
                       van 28 oktober 1999
                                                                           in zaak C-365/97: Commissie van de Europese Gemeen-
in zaak C-193/98 (verzoek van het Oberlandesgericht                                    schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
Köln om een prejudiciële beslissing): in het beroep in
rechte tegen een administratieve geldboete, aldaar inge-                   („Niet-nakoming — Richtlijnen 75/442/EEG                               en
                  steld door A. Pfennigmann (1)                                       91/157/EEG — Beheer van afvalstoffen”)
(„Richtlijn 93/89/EEG — Goederenvervoer over de weg —
Motorrijtuigenbelasting — Gebruiksrechten voor gebruik                                                (2000/C 34/13)
         van sommige wegen — Zware vrachtwagens”)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                           (2000/C 34/12)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (Procestaal: Duits)                                                        dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- In zaak C-365/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                          dentie van het Hof)                              pen (gemachtigde: P. Stancanelli, bijgestaan door M. Merola)
                                                                           tegen Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan
In zaak C-193/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      door P. G. Ferri), betreffende een verzoek aan het Hof om vast
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Oberlandes-              stellen dat de Italiaanse Republiek, door geen integrale en juiste
gericht Köln (Duitsland), in het beroep in rechte tegen een                toepassing te geven, voor het gebied van de stroombedding
administratieve geldboete, aldaar ingesteld door A. Pfennig-               van de San Rocco, aan richtlijn 75/442/EEG van de Raad van
mann, betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging           15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), de
van artikel 2, lid 1, van het verdrag van 9 februari 1994 inzake           verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
de heffing van rechten voor het gebruik van bepaalde wegen                 het EG-Verdrag en de artikelen 4, 5, 7, eerste streepje, en
door zware vrachtwagens, gesloten tussen de regeringen                     10 van richtlijn 75/442 of de daarmee overeenkomende
van de Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk België, het                bepalingen zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de
Koninkrijk Denemarken, het Groothertogdom Luxemburg en                     Raad van 18 maart 1991 (PB L 78; blz. 32), heeft het Hof,
het Koninkrijk der Nederlanden (Bundesgesetzblatt 1994 II,                 samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
blz. 1768), en artikel 2, vierde streepje, van richtlijn 93/89/EEG         J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward en R. Schintgen,
van de Raad van 25 oktober 1993 betreffende de toepassing                  kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch
door de lidstaten van de belastingen op sommige voor het                   en P. Jann en H. Ragnemalm (rapporteur), rechters; advocaat-
goederenvervoer over de weg gebruikte voertuigen en van de                 generaal: J. Mischo; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
voor het gebruik van sommige infrastructuurvoorzieningen                   9 november 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
geheven tolgelden en gebruiksrechten (PB L 279, blz. 32), heeft            luidt als volgt:


title: Zaak T-12/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  30 november 2005  — Almdudler-Limonade tegen BHIM ( Gemeenschapsmerk — Driedimensionaal merk — Vorm van limonadefles — Weigering van inschrijving — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 november 2005 — Almdudler-Limonade tegen BHIM
   (Zaak T-12/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Driedimensionaal merk - Vorm van limonadefles - Weigering van inschrijving - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 36/65)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Almdudler-Limonade A. & S. Klein (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: G. Schönherr, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 5 november 2003 (zaak R 490/2003-2) inzake de inschrijving van een driedimensionaal merk in de vorm van een limonadefles
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-187/08: Beroep ingesteld op 5 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/15

         Beroep ingesteld op 5 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-187/08)
   (2008/C 158/23)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Schima en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie van gebouwen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor de uitvoering van richtlijn 2002/91/EG is op 4 januari 2006 verstreken. Bij de instelling van het beroep had de verwerende partij echter nog steeds niet de noodzakelijke maatregelen genomen voor de uitvoering van de richtlijn met betrekking tot het Waalse Gewest, of althans deze maatregelen niet aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  PB 2003, L 1, blz. 65.