title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 9 oktober 1997 in zaak C-163/95 (verzoek van het House of Lords om een prejudiciële beslissing): E. Freifrau von Horn tegen K. Cinnamond (Executieverdrag - Artikel 21 - Aanhangigheid - Toetredingsverdrag van San Sebastián - Artikel 29 - Overgangsbepalingen)

text:
 22 . 11 . 97           NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 357/7
                   ARREST VAN HET HOF                                                  ARREST VAN HET HOF
                         (Tweede Kamer)                                                       ( Zesde Kamer)
                       van 9 oktober 1997                                                  van 9 oktober 1997
 in zaak C-152/95 (verzoek van het Tribunal administratif
                                                                      in zaak C-163/95 (verzoek van het House of Lords om
 d'Amiens om een prejudiciële beslissing): M. Macon e.a.              een prejudiciële beslissing): E. Freifrau von Horn tegen
                    tegen Préfet de l'Aisne (')                                             K. Cinnamond (')
  (Extra heffing op melk — Referentiehoeveelheid — Ver
 zoek om toekenning van vergoeding voor definitieve beëin            (Executieverdrag — Artikel 21 — Aanhangigheid — Toe
             diging van melkproductie — Afwijzing)                    tredingsverdrag van San Sebastian — Artikel 29 — Over
                                                                                gangsbepalingen)
                          ( 97/C 357/12 )
                                                                                ( 97/C 357/13 )
                        (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Engels)
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
 In zaak C-152/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu
 nal administratif d'Amiens ( Frankrijk ), in het aldaar aan
 hangig geding tussen M. Macon e.a . en Préfet de l'Aisne,           In zaak C-163/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
 betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging          krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het House
 van artikel 2 van Verordening ( EEG ) nr. 1637/91 van de            of Lords, in het aldaar aanhangig geding tussen E. Freifrau
 Raad van 13 juni 1991 tot vaststelling van een vergoeding           von Horn en K. Cinnamond, om een prejudiciële beslissing
 met betrekking tot de verlaging van de in artikel 5 quater          over de uitlegging van artikel 21 van bovengenoemd Ver
 van Verordening ( EEG ) nr. 804/68 bedoelde referentiehoe          drag van 27 september 1968 ( PB L 299 van 31 . 12 . 1972,
 veelheden en van een vergoeding voor de definitieve beëin          blz. 32 ), zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober
 diging van de melkproductie (PB L 150 van 15 . 6 . 1991 ,           1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemar
 blz. 30 ), heeft het Hof ( Tweede Kamer), samengesteld als          ken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brit
volgt: R. Schintgen, kamerpresident, G. F. Mancini en G.             tannië en Noord-Ierland ( PB L 304 van 30 . 10 . 1978 ,
Hirsch ( rapporteur ), rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz        blz . 1 , en — gewijzigde tekst — blz . 77), bij het Verdrag
Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 9 oktober 1997 een            van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Hel
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   leense Republiek ( PB L 388 van 31 . 12 . 1982, blz . 1 ) en
                                                                     bij het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van
                                                                     het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek ( PB
Artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 1637/91 van de Raad             L 285 van 3 . 10 . 1989, blz . 1 ), alsook van artikel 29 van
van 13 juni 1991 tot vaststelling van een vergoeding met            voormeld Verdrag van 26 mei 1989, heeft het Hof ( Zesde
betrekking tot de verlaging van de in artikel 5 quater van          Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpre
 Verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde referentiehoeveel           sident, G. F. Mancini ( rapporteur ), P. J. G. Kapteyn, J. L.
heden en van een vergoeding voor de definitieve beëindi            Murray en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal: F. G.
ging van de melkproductie, moet aldus worden uitgelegd,             Jacobs; griffier: D. Louterman-Hubeau hoofdadmini
dat de vergoeding voor de volledige en definitieve beëindi         strateur, op 9 oktober 1997 een arrest gewezen waarvan
ging van de melkproductie enkel aan een exploitant van              het dictum luidt als volgt:
een landbouwbedrijf kan worden toegekend, wanneer hij
op de datum van de aanvraag melk produceert in zijn hoe
danigheid van producent in de zin van artikel 12, onder c),
van Verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van                    Artikel 29, lid 1 , van het Verdrag van 26 mei 1989 inzake
31 maart 1984 houdende algemene voorschriften voor de               de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese
toepassing van de in artikel 5 quater van Verordening               Republiek tot het Verdrag betreffende de rechterlijke
(EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en              bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in
zuivelproducten, en in dat verband over een individuele             burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd,
referentiehoeveelheid voor rechtstreekse verkopen                   dat wanneer in twee verschillende verdragsluitende staten
beschikt.                                                           tussen dezelfde partijen vorderingen aanhangig zijn, welke
                                                                    hetzelfde onderwerp betreffen en op dezelfde oorzaak
                                                                    berusten, waarvan de eerste vóór de datum van inwerking
(') PB C 189 van 22 . 7. 1995 .                                     treding van voormeld Verdrag betreffende de rechterlijke
                                                                    bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in
                                                                    burgerlijke en handelszaken tussen deze staten en de
                                                                    tweede na die datum is aangebracht, het gerecht waarbij
 ---pagebreak--- C 357/8              NL ]                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 11 . 97
de zaak het laatst is aangebracht artikel 21 van het Execu          door de Commissie niet op de hoogte te stellen van de ter
tieverdrag moet toepassen, indien het gerecht waarbij de             zake vastgestelde maatregelen, de krachtens het EGA-Ver
zaak het eerst is aangebracht, zich bevoegd heeft verklaard          drag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,
op basis van een regel die overeenkomt met de bepalingen             heeft het Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H.
van titel II van dit Verdrag of met de bepalingen van een            Ragnemalm, kamerpresident, G. F. Mancini, P. J. G. Kap
verdrag dat tussen de twee betrokken staten van kracht               teyn (rapporteur), J. L. Murray en G. Hirsch, rechters;
was toen de vordering werd aangebracht, en dit artikel               advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier: L. Hewlett,
voorlopig moet toepassen, indien het gerecht waarbij de              administrateur, op 9 oktober 1997 een arrest gewezen
zaak het eerst is aangebracht, zich nog niet over zijn               waarvan het dictum luidt als volgt:
bevoegdheid heeft uitgesproken. Daarentegen dient het
gerecht waarbij de zaak het laatst is aangebracht,
artikel 21 van het Verdrag betreffende de rechterlijke
                                                                     1 . Door niet binnen de gestelde termijnen alle bepalingen
bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in
                                                                          vast te stellen die nodig zijn voor de uitvoering van de
burgerlijke en handelszaken niet toe te passen, indien het                artikelen 3, 4 en 5 van Richtlijn 84/466/Euratom van
gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, zich
                                                                          de Raad van 3 september 1984 tot vaststelling van
bevoegd heeft verklaard op basis van een regel die niet
                                                                          fundamentele maatregelen met betrekking tot de stra
overeenkomt met de bepalingen van titel II van dit Ver
                                                                          lingsbescherming van personen die medisch worden
drag, of met de bepalingen van een verdrag dat tussen die
                                                                          onderzocht of behandeld, is het Koninkrijk Spanje de
twee staten van kracht was toen de vordering werd aange
bracht.
                                                                          krachtens het EGA-Verdrag op hem rustende verplich
                                                                          ting tot omzetting niet nagekomen.
(M PB C 189 van 22 . 7 . 1995 .
                                                                     2 . Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
                                                                     (') PB C 133 van 4 . 5 . 1996 .
                 ARREST VAN HET HOF
                         ( Zesde Kamer)
                     van 9 oktober 1997                                                 ARREST VAN HET HOF
in zaak C-21/96: Commissie van de Europese Gemeen                                             (Vijfde Kamer)
            schappen tegen Koninkrijk Spanje ( 1 )                                          van 9 oktober 1997
(Niet-nakoming — Richtlijn 84/466/Euratom               van de       in de gevoegde zaken C-31/96, C-32/96 en C-33/96 (ver
                               Raad)
                                                                     zoek van het Tribunal Superior de Justicia de la Comuni
                          ( 97/C 357/14 )                            dad de Extremadura te Cáceres om een prejudiciële beslis
                                                                     sing): A. Naranjo Arjona tegen Insituto Nacional de la
                                                                     Seguridad Social (INSS ), F. Vicente Mateos tegen Instituto
                                                                     Nacional de la Seguridad Social (INSS ), Tesorería General
                     (Procestaai: Spaans)                            de la Seguridad Social ( TGSS ), en Instituto Nacional de la
                                                                           Seguridad Social (INSS ) tegen L. García Lázaro (')
                                                                     (Sociale zekerheid — Invaliditeit — Ouderdomspensioenen
                                                                     — Artikel 47, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1408/71
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                       — Berekening van uitkeringen)
               de jurisprudentie van het Hof)
                                                                                { 97IC 357/15 )
In zaak C-21/96, Commissie van de Europese Gemeen                                          (Procestaai: Spaans)
schappen (gemachtigden: T. F. Cusack en I. Martfnez del
Peral ) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigden: A. J.
Navarro Gonzalez en R. Silva de Lapuerta ), betreffende
een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het Konink
rijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan
de artikelen 3 , 4 en 5 van Richtlijn 84/466/Euratom van
de Raad van 3 september 1984 tot vaststelling van funda
mentele maatregelen met betrekking tot de stralingsbe               In de gevoegde zaken C-31/96, C-32/96 en C-33/96,
scherming van personen die medisch worden onderzocht                 betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 177
of behandeld (PB L 265 van 5 . 10 . 1984, blz. 1 ), althans          van het EG-Verdrag van het Tribunal Superior de Justicia


title: Zaak T-399/07: Beroep ingesteld op 31 oktober 2007 — Basell Polyolefine/Commissie

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/43

         Beroep ingesteld op 31 oktober 2007 — Basell Polyolefine/Commissie
   (Zaak T-399/07)
   (2007/C 315/81)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Basell Polyolefine GmbH (Wesseling, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Seeliger, E. Wagner en I. Liebach, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 23 augustus 2007 nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, de beschikking van de Commissie van 23 augustus 2007 nietig te verklaren voor zover ook een gedeeltelijke toegang tot de documenten wordt geweigerd, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie van 23 augustus 2007, waarbij haar verzoek om toegang tot documenten van de Commissie met betrekking tot de beschikking in de zaak COMP/E-2/37.857 — Organische peroxides, is geweigerd.
   Verzoekster stelt in de eerste plaats schending van artikel 2, lid 1, verordening (EG) nr. 1049/2001 (1). Verzoekster is van mening dat zij als rechtspersoon met statutaire zetel in een lidstaat een recht van toegang tot documenten van de Commissie heeft en dat dit recht overeenkomstig artikel 2, lid 3, verordening nr. 1049/2001 ook van toepassing is op de in het kader van een kartelprocedure verkregen documenten.
   Verzoekster stelt tevens schending van artikel 4, lid 2, eerste en derde streepje, verordening (EG) nr. 1049/2001, aangezien de toegang tot deze documenten geen objectief beschermenswaardige commerciële belangen zou ondermijnen en er momenteel geen onderzoek met betrekking tot de betrokken kartelprocedure plaatsvindt. Daaromtrent wordt voorts gesteld dat een hoger openbaar belang de openbaarmaking van de aangevraagde documenten gebiedt.
   De weigering van de toegang tot de aangevraagde documenten druist daarenboven in tegen artikel 255, lid 1 EG. De beschikking maakt eveneens schending uit van artikel 6, lid 2, EU in samenhang met artikel 42 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
   Verzoekster stelt bovendien schending van artikel 4, lid 6, in samenhang met artikel 4, lid 2, verordening nr. 1049/2001, aangezien zij in elk geval recht heeft op gedeeltelijke toegang tot de aangevraagde documenten. Ten slotte zijn deze voorschriften geschonden daar de Commissie haar plicht om elk document aan een concreet en afzonderlijk onderzoek te onderwerpen, niet heeft nageleefd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak T-186/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 29 augustus 2007 — SELEX Sistemi Integrati/Commissie ( Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Mededinging — Beschikking van de Commissie tot afwijzing van een klacht op grond van artikel 82 EG — Beroep ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond — Bestaan van schade )

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/34

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 29 augustus 2007 — SELEX Sistemi Integrati/Commissie
   (Zaak T-186/05) (1)

   („Beroep tot schadevergoeding - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Mededinging - Beschikking van de Commissie tot afwijzing van een klacht op grond van artikel 82 EG - Beroep ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond - Bestaan van schade’)
   (2007/C 247/56)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: SELEX Sistemi Integrati SpA, voorheen Alenia Marconi Systems SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: F. Sciaudone, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Bouquet, L. Visaggio en F. Amato, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot vergoeding van de schade die verzoekster zou hebben geleden als gevolg van de beschikking van de Commissie van 12 februari 2004 tot afwijzing van verzoeksters klacht inzake een vermeende schending door Eurocontrol van de bepalingen van het EG-Verdrag inzake mededinging.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               SELEX Sistemi Integrati SpA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 217 van 3.9.2005.


title: Zaak T-411/09: Beschikking van het Gerecht van 12 januari 2011 — Terezakis/Commissie ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Gedeeltelijke weigering om toegang te verlenen — Vervanging van bestreden handeling in loop van procedure — Weigering om conclusies aan te passen — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/26

         Beschikking van het Gerecht van 12 januari 2011 — Terezakis/Commissie
   (Zaak T-411/09) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Gedeeltelijke weigering om toegang te verlenen - Vervanging van bestreden handeling in loop van procedure - Weigering om conclusies aan te passen - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 63/51
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ioannis Terezakis (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Lombart, vervolgens P. Synoikis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en C. ten Dam, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 3 augustus 2009 waarbij verzoeker toegang is geweigerd tot bepaalde delen van een aantal brieven tussen het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en het Griekse ministerie van Economische Zaken en Financiën betreffende fiscale onregelmatigheden in verband met de bouw van de luchthaven Spata in Athene (Griekenland) en tot de bijlagen bij deze brieven

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Zaak T-220/07: Beroep ingesteld op 18 juni 2007 — Transports Schiocchet — Excursions/Commissie

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/40

         Beroep ingesteld op 18 juni 2007 — Transports Schiocchet — Excursions/Commissie
   (Zaak T-220/07)
   (2007/C 199/76)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Transports Schiocchet — Excursions (Beuvillers, Frankrijk) (vertegenwoordiger: D. Schönberger, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               de Commissie niet-contractueel aansprakelijk te verklaren voor de schending van de fundamentele rechten van verzoekster tijdens de periode waarin verordening (EEG) nr. 517/72 van de Raad van 28 februari 1972 van kracht was;

               —

               de Commissie niet-contractueel aansprakelijk te verklaren voor de schending van de fundamentele rechten van verzoekster sinds de inwerkingtreding van verordening (EEG) nr. 684/92 van de Raad van 16 maart 1992;

               —

               de Commissie op de hierboven uiteengezette gronden te veroordelen tot de betaling aan verzoekster van 50 723 808,39 EUR, dan wel enig ander — zelfs hoger — door een deskundige vastgesteld bedrag, ter vergoeding van de geleden schade, te verhogen met vertragingsrente over dit bedrag vanaf de datum van de toekomstige uitspraak tot aan de daadwerkelijke betaling, op de voet van 8 % per jaar;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               verzoekster alle andere rechten, middelen en vorderingen voor te behouden.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep stelt verzoekster een beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid in ter vergoeding van de schade die zij zou hebben geleden ten gevolge van de vaststelling door de Commissie van beschikking 89/524/EEG van 7 september 1989 betreffende een geschil tussen Luxemburg en Frankrijk inzake de oprichting van een bijzondere vorm van geregeld personenvervoer tussen deze twee landen (1), waartegen verzoekster een beroep tot nietigverklaring had ingesteld dat door het Hof is verworpen bij arrest van 16 april 1991 in zaak C-354/89, Schiocchet/Commissie (2), alsook ten gevolge van de vaststelling van verordening (EEG) nr. 684/92 van de Raad van 16 maart 1992 houdende gemeenschappelijke regels voor het internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen (3).
   Verzoekster betoogt in haar beroep dat de gemeenschapsinstellingen, door die handelingen vast te stellen, haar fundamentele rechten hebben geschonden doordat deze handelingen hebben geleid tot de regularisatie van de onrechtmatige situatie van haar concurrenten op de markt van het vervoer met touringcars tussen Luxemburg en Frankrijk die hun werkzaamheden zonder voorafgaande vergunning uitoefenden.

      (1)  PB L 272, blz. 18.

      (2)  Jurispr. 1991, blz. I-1775.

      (3)  PB L 74, blz. 1.


title: Zaak C-50/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte (Italië) op 3 februari 2014 — CASTA e.a./ASL di Ciriè, Chivasso e Ivrea (ASL TO4) en Regione Piemonte

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte (Italië) op 3 februari 2014 — CASTA e.a./ASL di Ciriè, Chivasso e Ivrea (ASL TO4) en Regione Piemonte
   (Zaak C-50/14)
   2014/C 93/33
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Consorzio Artigiano Servizio Taxi e Autonoleggio (CASTA), Galati Lucimorto Roberto — Autonoleggio Galati, Seren Bernardone Guido — Autonoleggio Seren Guido

      Verwerende partijen: Azienda Sanitaria Locale di Ciriè, Chivasso e Ivrea (ASL TO4), Regione Piemonte

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet het Unierecht inzake openbare aanbestedingen — te weten in de onderhavige zaak betreffende uitgesloten overeenkomsten, de algemene beginselen van vrije mededinging, non-discriminatie, transparantie en evenredigheid — zich tegen een nationale regeling die toestaat dat de dienst van ziekenvervoer rechtstreeks wordt gegund aan vrijwilligersorganisaties die in overwegende mate steunen op vrijwillige, onbezoldigde diensten, waarbij louter onkosten worden vergoed?

               2)

               Ingeval een dergelijke wijze van gunning verenigbaar is met het gemeenschapsrecht: is het noodzakelijk tevoren aanbiedingen van meerdere homogene aanbieders (eventueel ook communautaire) die voor rechtstreekse gunning in aanmerking komen, te vergelijken om zodoende het risico van inefficiënte of onbillijke kosten te verkleinen, en dient de nationale norm die rechtstreekse gunning toestaat derhalve in die zin te worden uitgelegd?

               3)

               Ingeval een dergelijke wijze van gunning verenigbaar is met het gemeenschapsrecht: zijn vrijwilligersorganisaties waaraan rechtstreeks een opdracht is gegund, gebonden aan precieze percentuele beperkingen voor parallelle toegang tot de markt, en dient de nationale bepaling die voorschrijft dat commerciële activiteiten van deze organisaties marginaal zijn, derhalve in die zin te worden uitgelegd?


title: Zaak C-459/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Trenzas y Cables de Acero PSC, SL tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerias e.a./Commissie

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/17

         Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Trenzas y Cables de Acero PSC, SL tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerias e.a./Commissie
   (Zaak C-459/16 P)
   (2016/C 392/21)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Trenzas y Cables de Acero PSC, SL (vertegenwoordigers: F. González Díaz, A. Tresandi Blanco, V. Romero Algarra, abogados)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Vernietiging van het arrest van het Gerecht van 2 juni 2016 in de zaken T-426/10–T-429/10, en in het bijzonder in zaak T-428/10, Trenzas y Cables de Acero PSC, SL/Europese Commissie

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure en in die van de procedure bij het Gerecht

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, aangezien het een onjuist juridisch criterium heeft toegepast waar het heeft geoordeeld dat Tycsa PSC een economische eenheid vormde met MRT. Trenzas y Cables — de onderneming die het volledige kapitaal van Tycsa PSC in handen had — heeft immers opgehouden te bestaan en MRT is niet de rechtsopvolgster van Trenzas y Cables.

               2.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van het relevante juridisch criterium en heeft zijn motiveringsplicht verzaakt voor zover het niet heeft uiteengezet waarom de verklaringen op erewoord van de algemeen directeuren van Tycsa PSC grondslag missen als juridisch relevante aanwijzing voor het bestaan van een economische eenheid.

               3.

               Het Gerecht heeft de feiten — meer bepaald de indrukken van de concurrenten — onjuist gekwalificeerd waar het heeft geoordeeld dat die indrukken een aanvullende aanwijzing vormen en dus juridisch relevant zijn om aan te tonen dat Tycsa PSC, GSW en de overige ondernemingen waarin GSW participeert, een economische eenheid vormen.

               4.

               Het Gerecht heeft de feiten — meer bepaald de personele overlappingen tussen Tycsa PSC, GSW en de overige ondernemingen waarin GSW participeert — onjuist gekwalificeerd waar het heeft geoordeeld dat die overlappingen een aanvullende aanwijzing vormen en dus juridisch relevant zijn om aan te tonen dat die ondernemingen een economische eenheid vormen.

               5.

               Het Gerecht heeft de feiten — meer bepaald de bijeenkomst van Trenzas y Cables en een concurrent — onjuist gekwalificeerd waar het heeft geoordeeld dat die bijeenkomst een aanvullende aanwijzing vormt waaruit blijkt dat Tycsa PSC deel uitmaakt van een economische eenheid met GSW als moedermaatschappij.

               6.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs en is hoe dan ook zijn verplichtingen op het gebied van rechterlijke toetsing niet nagekomen, doordat het rekwirantes argument volgens hetwelk zij niet behoort tot de economische eenheid bestaande uit Trenzas y Cables en GSW, heeft afgewezen zonder de overgelegde bewijzen ter weerlegging van het vermoeden van uitoefening van beslissende invloed ook maar enigszins te beoordelen.

               7.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waarbij het rekwirantes rechten van verdediging heeft geschonden, aangezien het heeft geoordeeld dat de Commissie haar recht om te worden gehoord, heeft geëerbiedigd voor zover die zich bij haar beoordeling van rekwirantes vermogen om te betalen heeft gebaseerd op door rekwirante aangevoerde en haar bekende feiten.

               8.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs en heeft hoe dan ook zijn bevoegdheden tot rechterlijke toetsing niet in overeenstemming met het recht uitgeoefend. Het heeft zijn motiveringsplicht verzaakt en heeft tot slot de feiten en het bewijs inzake de mogelijkheid voor rekwirante om externe financiering te verkrijgen, onjuist opgevat.

               9.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs en is hoe dan ook zijn verplichting tot volledige rechterlijke toetsing niet nagekomen, waar het heeft geoordeeld dat rekwirante de Commissie niet de informatie heeft verstrekt die zij nodig had om de omvang van het vermogen van haar aandeelhouders te beoordelen. Voorts heeft het Gerecht zijn motiveringsplicht verzaakt voor zover het niet heeft uiteengezet waarom de door Tycsa PSC aangevoerde verslagen van Deloitte geen bewijskracht hebben.


title: Doorhaling van zaak C-462/00

text:
15.6.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 144/31
              Doorhaling van zaak C-407/00 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-462/00: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                       (2002/C 144/59)                               rijk.
                                                                     (1) PB C 45 van 10.2.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-407/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
rijk.
                                                                                Doorhaling van zaak C-235/01 (1)
(1) PB C 28 van 27.1.2001.
                                                                                (2002/C 144/63)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 januari 2002 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-235/01: Commis-
              Doorhaling van zaak C-408/00 (1)                       sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                                                     bliek.
                       (2002/C 144/60)
                                                                     (1) PB C 245 van 1.9.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 februari 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-408/00:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
republiek Duitsland.                                                               Doorhaling van zaak C-242/01 (1)
(1) PB C 28 van 27.1.2001.                                                                  (2002/C 144/64)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 februari 2002
                                                                     de doorhaling in het register gelast van zaak C-242/01:
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
              Doorhaling van zaak C-461/00 (1)                       togdom Luxemburg.
                       (2002/C 144/61)
                                                                     (1) PB C 212 van 28.7.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 maart 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-461/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-                 Doorhaling van de gevoegde zaken C-269/01 en
rijk.                                                                                C-270/01 (1)
(1) PB C 45 van 10.2.2001.                                                                  (2002/C 144/65)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 maart 2002 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken C-269/
                                                                     01 en C-270/01 (verzoeken van het Tribunale Civile e Penale
              Doorhaling van zaak C-462/00 (1)
                                                                     di L’Aquila om een prejudiciële beslissing): Flora Panepucci
                                                                     tegen Rina Iannarelli (C-269/01) en Attilio Maria Cecchini
                       (2002/C 144/62)                               tegen Mario Basile (C-270/01).
                                                                     (1) PB C 275 van 29.9.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 maart 2002 de


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 26 november 1998 in zaak C-7/97 (verzoek van het Oberlandesgericht Wien om een prejudiciële beslissing): Oscar Bronner GmbH & Co. KG tegen Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag GmbH & Co. KG, Mediaprint Zeitungsvertriebsgesellschaft mbH & Co. KG en Mediaprint Anzeigengesellschaft mbH & Co. KG (Artikel 86 van het EG-Verdrag - Misbruik van machtspositie - Weigering van uitgeverij met machtspositie op grondgebied van lidstaat om distributie van concurrerend dagblad van andere uitgeverij van dezelfde lidstaat in haar systeem voor thuisbezorging van dagbladen op te nemen)

text:
C 20/8                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 23.1.1999
lenging van zijn verblijfsvergunning in de lidstaat van ont-        Er is geen sprake van misbruik van een machtspositie in
vangst, ook wanneer de arbeid die hij aldaar heeft ver-             de zin van artikel 86 van het Verdrag, wanneer een uit-
richt, volgens de regeling van die staat aan een beperkte           gever die een zeer groot aandeel van de dagbladmarkt in
groep personen was voorbehouden, bedoeld was om de                  een lidstaat in handen heeft en het enige landelijke systeem
opneming van de begunstigde in het beroepsleven te ver-             van thuisbezorging van dagbladen in die lidstaat exploi-
gemakkelijken en uit openbare middelen werd gefinan-                teert, weigert tegen een passende vergoeding toegang tot
cierd.                                                              dit systeem te verlenen aan de uitgever van een concurre-
                                                                    rend dagblad, die, wegens de geringe oplage van dat dag-
                                                                    blad, niet in staat is om onder economisch redelijke
(1) PB C 74 van 8.3.1997.                                           omstandigheden, alleen of in samenwerking met andere
                                                                    uitgevers, een eigen thuisbezorgingssysteem op te zetten.
                                                                    (1) PB C 74 van 8.3.1997.
                  ARREST VAN HET HOF
                         (Zesde Kamer)
                    van 26 november 1998
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-7/97 (verzoek van het Oberlandesgericht Wien
om een prejudicieÈle beslissing): Oscar Bronner GmbH &                                     (Tweede Kamer)
Co. KG tegen Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenver-
lag GmbH & Co. KG, Mediaprint Zeitungsvertriebsgesell-                                 van 26 november 1998
schaft mbH & Co. KG en Mediaprint Anzeigengesellschaft
                      mbH & Co. KG (1)                              in zaak C-370/96 (verzoek van het Dioikitiko Efeteio
                                                                    Thessalonikis om een prejudicieÈle beslissing): Covita AVE
(Artikel 86 van het EG-Verdrag Ð Misbruik van machts-                         tegen Elliniko Dimosio (Griekse staat) (1)
positie Ð Weigering van uitgeverij met machtspositie op
grondgebied van lidstaat om distributie van concurrerend            (Verordening (EEG) nr. 1591/92 Ð Compenserende hef-
dagblad van andere uitgeverij van dezelfde lidstaat in haar         fing bij invoer van kersen van oorsprong uit Bulgarije Ð
  systeem voor thuisbezorging van dagbladen op te nemen)                              Boeking Ð Navordering)
                        (1999/C 20/12)                                                      (1999/C 20/13)
                      (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-7/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Ober-
landesgericht Wien (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig            In zaak C-370/96, betreffende een verzoek aan het Hof
geding tussen Oscar Bronner GmbH & Co. KG en Media-                 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Dioiki-
print Zeitungs- und Zeitschriftenverlag GmbH & Co. KG,              tiko Efeteio Thessalonikis (Griekenland), in het aldaar
Mediaprint Zeitungsvertriebsgesellschaft mbH & Co. KG,              aanhangig geding tussen Covita AVE en Elliniko Dimosio
en Mediaprint Anzeigengesellschaft mbH & Co. KG, om                 (Griekse staat), om een prejudicieÈle beslissing over de uit-
een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 86      legging van artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 1430/79
van het EG-Verdrag, heeft het Hof (Zesde Kamer), samen-             van de Raad van 2 juli 1979 betreffende terugbetaling of
gesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, J. L.          kwijtschelding van in- of uitvoerrechten (PB L 175 van
Murray, H. Ragnemalm, R. Schintgen (rapporteur) en                  12.7.1979, blz. 1), artikel 5, lid 2, van Verordening (EEG)
K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;           nr. 1697/79 van de Raad van 24 juli 1979 inzake navorde-
griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 26 november           ring van de rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                belastingschuldige zijn opgeeÈist voor goederen welke zijn
volgt:                                                              aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplich-


title: Zaak C-273/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 oktober 2007 — Republiek Polen/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Besluit 2004/281/EG van de Raad — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Akte betreffende de voorwaarden voor toetreding tot de Europese Unie — Aanpassing — Schending van non-discriminatiebeginsel)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 oktober 2007 — Republiek Polen/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-273/04) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Besluit 2004/281/EG van de Raad - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Akte betreffende de voorwaarden voor toetreding tot de Europese Unie - Aanpassing - Schending van non-discriminatiebeginsel)
   (2007/C 315/03)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: T. Nowakowski, E. Ośniecka-Tamecka, T. Nowakowski, M. Szpunar, B. Majczyna, K. Rokicka en I. Niemirka, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Republiek Letland (vertegenwoordigers: A. Zikmane en E. Balode-Buraka, gemachtigden), Republiek Litouwen (vertegenwoordiger: D. Kriaučiūnas, gemachtigde), Republiek Hongarije (vertegenwoordigers: P. Gottfried en R. Somssich, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: F. Ruggeri Laderchi, K. Zieleśkiewicz, F. Florindo Gijón en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. van Rijn, A. Stobiecka-Kuik en L. Visaggio, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van artikel 1, punt 5, van besluit 2004/281/EG van de Raad van 22 maart 2004 houdende aanpassing van de Akte betreffende de toetreding van de Republiek Tsjechië, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Republiek Slowakije, en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, in verband met de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 93, blz. 1) — Schending van de beginselen van non-discriminatie, gelijke behandeling en goede trouw
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije en de Commissie van de Europese Gemeenschappen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 239 van 25.9.2004.


title: Zaak T-168/05: Beroep, op 25 april 2005 ingesteld door Arkema tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/28

         Beroep, op 25 april 2005 ingesteld door Arkema tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-168/05)
   (2005/C 171/47)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 25 april 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap Arkema, met maatschappelijke zetel te Parijs, vertegenwoordigd door M. Debroux, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de artikelen 1, sub d, 2, sub c, en 4, punt 9, van beschikking C(2004)4876 def. van de Commissie van 19 januari 2005, voorzover deze tot Elf Aquitaine zijn gericht en haar daarbij een geldboete is opgelegd, nietig te verklaren wegens onjuiste toepassing van het recht en schending van wezenlijke vormvoorschriften en, bijgevolg, artikel 2, sub c en d van de beschikking te herzien voorzover daarbij aan Arkema een buitensporig hoge geldboete is opgelegd, en het bedrag daarvan te verlagen;

               —

               subsidiair, artikel 2, sub c en d, van de beschikking te herzien, voorzover daarbij aan Arkema en aan Elf Aquitaine een buitensporig hoge geldboete is opgelegd, en het bedrag daarvan te verlagen;

               —

               in elk geval de Commissie te verwijzen in alle kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie verzoekster en haar moedervennootschap Elf Aquitaine SA, „hoofdelijk en gezamenlijk”, een geldboete van 45 miljoen EUR en verzoekster alleen een geldboete van 13,5 miljoen EUR opgelegd, omdat zij samen met tien andere ondernemingen aan een kartel in de sector monochloorazijnzuur hebben deelgenomen.
   Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster in de eerste plaats dat de Commissie op verschillende punten het recht onjuist heeft toegepast door de praktijken van verzoekster, waarvan het bestaan en de kwalificatie niet worden betwist, toe te rekenen aan Elf Aquitaine. De Commissie heeft aldus de regels inzake de toerekenbaarheid van de door een dochtervennootschap toegepaste praktijken aan de moedervennootschap geschonden door de invoering van een de facto onweerlegbaar vermoeden van toerekenbaarheid wegens het bezit van een meerderheid van het kapitaal van de dochtervennootschap en door bijgevolg niet aan te tonen dat de moedervennootschap daadwerkelijk was betrokken bij de gelaakte praktijken. Volgens verzoekster verdraagt dit onweerlegbaar vermoeden zich niet met de beginselen van juridische en commerciële autonomie van de dochtervennootschap, van persoonlijke aansprakelijkheid voor inbreuken op het mededingingsrecht, en met het verbod van discriminatie tussen ondernemingen op basis van hun juridische organisatie. Verder betoogt verzoekster dat de Commissie wezenlijke vormvoorschriften niet in acht heeft genomen, doordat zij de invoering van het onweerlegbare vermoeden ontoereikend heeft gemotiveerd.
   In de tweede plaats voert verzoekster aan dat de haar opgelegde geldboete buitensporig hoog, onevenredig en discriminerend is. Ter ondersteuning van dit argument stelt zij schending van het evenredigheidsbeginsel bij de vaststelling van het basisbedrag van de geldboete, van de factor die de geldboete een voldoende afschrikkende werking moet geven, en van de verhogingsfactor op grond van de duur van de inbreuk.
   Verzoekster stelt subsidiair, voor het geval dat Elf Aquitaine niet buiten vervolging wordt gesteld, de middelen inzake schending van het evenredigheidsbeginsel relevant blijven. Verzoekster stelt bovendien dat de Commissie de omzet van Arkema tweemaal heeft meegeteld bij de berekening van het bedrag van de geldboete, zodat een dubbele sanctie voor hetzelfde feit is opgelegd.


title: Doorhaling van zaak T-258/93

text:
1.9.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 245/31
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Doorhaling van de zaken T-31/97 tot en met T-36/97,
                                                                        T-45/97, T-78/97, T-79/97, T-82/97, T-88/97 tot en met
—     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 3 au-            T-98/97, T-100/97 tot en met T-105/97, T-114/97 tot en
      gustus 2000 houdende weigering om de onregelmatig-                met T-120/97, T-129/97, T-133/97, T-135/97 tot en met
      heid van verzoekers ambtelijke positie te erkennen en de          T-138/97, T-150/97 tot en met T-153/97, T-157/97,
      door verzoeker geleden morele en beroepsschade te                   T-158/97, T-174/97, T-180/97, T-208/97 en T-209/97 (1)
      vergoeden;
                                                                                (2001/C 245/51)
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Verzoeker komt op tegen het besluit om het administratieve              van 12 juni 2001 de doorhaling in het register gelast van de
onderzoek betreffende de door hem uitgeoefende functie af te            zaken T-31/97 tot en met T-36/97, T-45/97, T-78/97,
sluiten, voorzover bij dat besluit afwijzend wordt beslist op           T-79/97, T-82/97, T-88/97 tot en met T-98/97, T-100/97 tot
zijn verzoek om de onregelmatigheid van zijn ambtelijke                 en met T-105/97, T-114/97 tot en met T-120/97, T-129/97,
positie te erkennen en de door hem geleden morele en                    T-133/97, T-135/97 tot en met T-138/97, T-150/97 tot en
beroepsschade te vergoeden. Uit dit onderzoek blijkt immers             met T-153/97, T-157/97, T-158/97, T-174/97, T-180/97,
dat er zowel bij de toewijzing als bij de vervulling van de             T-208/97 en T-209/97: Francisco Fernandez Ruiz en anderen
aan verzoeker opgedragen taken sprake was van functionele               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
stoornissen.
Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker:
—     niet-nakoming van de motiveringsplicht;                           (1) PB C 131 van 26.4.1997, C 142 van 10.5.1997, C 166 van
                                                                            31.5.1997, C 181 van 14.6.1997, C 199 van 28.6.1997, C 212
—     kennelijk verkeerde beoordeling;                                      van 12.7.1997, C 228 van 26.7.1997, C 271 van 6.9.1997 en
                                                                            C 7 van 10.1.1998.
—     schending van het beginsel van goed bestuur;
—     schending van de rechten van de verdediging.
                                                                                Doorhaling van zaak T-190/99 (1)
                                                                                (2001/C 245/52)
               Doorhaling van zaak T-258/93 (1)
                        (2001/C 245/50)                                                        (Procestaal: Spaans)
                                                                        De president van de Vijfde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                        (Procestaal: Engels)                            van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                        beschikking van 4 april 2001 de doorhaling in het register
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht           gelast van zaak T-190/99: SNIACE SA tegen Commissie van
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij              de Europese Gemeenschappen.
beschikking van 14 mei 2001 de doorhaling in het register
gelast van zaak T-258/93: H&R Ecroyd Limited tegen Raad
van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
schappen.
                                                                        (1) PB C 333 van 20.11.1999.
(1) PB C 165 van 2.7.1992.


title: Zaak T-462/12: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Pilkington Group/Commissie („Mededinging — Administratieve procedure — Europese autoglasmarkt — Publicatie van een beschikking houdende vaststelling van een inbreuk op artikel 81 EG — Afwijzing van een verzoek om vertrouwelijke behandeling van gegevens die beweerdelijk onder het zakengeheim vallen — Motiveringsplicht — Vertrouwelijkheid — Geheimhoudingsplicht — Gewettigd vertrouwen”)

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/42

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Pilkington Group/Commissie
   (Zaak T-462/12) (1)

   ((„Mededinging - Administratieve procedure - Europese autoglasmarkt - Publicatie van een beschikking houdende vaststelling van een inbreuk op artikel 81 EG - Afwijzing van een verzoek om vertrouwelijke behandeling van gegevens die beweerdelijk onder het zakengeheim vallen - Motiveringsplicht - Vertrouwelijkheid - Geheimhoudingsplicht - Gewettigd vertrouwen”))
   (2015/C 302/54)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pilkington Group Ltd (St Helens, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Scott, S. Wisking en K. Fountoukakos-Kyriakakos, solicitors, en C. Puech Baron, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Kellerbauer, P. Van Nuffel en G. Meessen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2012) 5718 final van de Commissie van 6 augustus 2012 houdende afwijzing van een verzoek om vertrouwelijke behandeling dat door Pilkington Group Ltd is ingediend op grond van artikel 8 van besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Europese Commissie van 13 oktober 2011 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures (zaak COMP/39.125 — Autoglas)

      Dictum

               1)

               Besluit C(2012) 5718 final van de Commissie van 6 augustus 2012 houdende afwijzing van een verzoek om vertrouwelijke behandeling dat door Pilkington Group Ltd is ingediend op grond van artikel 8 van besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Europese Commissie van 13 oktober 2011 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures (zaak COMP/39.125 — Autoglas), wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op het verzoek van Pilkington Group betreffende overweging 115 van beschikking C(2008) 6815 definitief inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Pilkington Group wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 379 van 8.12.2012.


title: Zaak T-549/14: Beroep ingesteld op 25 juli 2014 — Lidl Stiftung/BHIM — Horno del Espinar (Castello)

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/15

         Beroep ingesteld op 25 juli 2014 — Lidl Stiftung/BHIM — Horno del Espinar (Castello)
   (Zaak T-549/14)
   2014/C 351/17
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Wolter, M. Kefferpütz en A. Marx, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Horno del Espinar, SL (El Espinar, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 april 2014 in gevoegde zaken R 1233/2013-2 en R 1258/2013-2 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Castello” voor waren van de klassen 29, 30 en 31 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6 8 19  973

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: talrijke oudere gemeenschapsmerken en nationale merken die onder meer het woordelement „Castelló” bevatten

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-278/14: Beroep ingesteld op 27 april 2014 — Dairek Attoumi/BHIM — Diesel (riem)

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/34

         Beroep ingesteld op 27 april 2014 — Dairek Attoumi/BHIM — Diesel (riem)
   (Zaak T-278/14)
   2014/C 253/49
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mansour Dairek Attoumi (Badalona, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Manresa Medina en J. M. Manresa Medina, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Diesel SpA (Breganze, Italië)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het dossier terug te plaatsen in de toestand waarin het zich bevond op het tijdstip in de procedure waarop de CD met facturen aan de verzoeker om nietigverklaring werd toegezonden, en de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 februari 2014 in de zaak R 855/2012-3 te vernietigen;

               —

               subsidiair, het dossier terug te plaatsen in de toestand waarin het zich bevond op het tijdstip voorafgaand aan de beslissing van de kamer van beroep, door de bestreden beslissing te vernietigen en de procedure te schorsen tot de beslechting van de gerechtelijke procedure die de houder van dit gemeenschapsmodel heeft ingesteld tegen het internationale merk nr. 608 499;

               —

               subsidiair, de onderhavige vordering toe te wijzen en vast te stellen dat de verzoeker om nietigverklaring van het gemeenschapsmodel het gebruik van zijn merk niet heeft aangetoond en bijgevolg de vordering tot nietigverklaring om die reden af te wijzen;

               —

               subsidiair, deze vordering toe te wijzen en de vordering tot nietigverklaring op grond van de uiteengezette argumenten af te wijzen;

               —

               verweerder en de eventuele interveniënten aan zijn zijde te verwijzen in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: afbeelding van een riem met het woordelement „DIESEL” — ingeschreven gemeenschapsmodel nr. 1044150-0003

      Houder van het gemeenschapsmodel: verzoeker

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: Diesel SpA

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: communautaire en internationale woordmerken „DIESEL” voor waren van de klassen 3, 9, 14, 16, 18, 24 en 25

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               niet-overlegging aan verzoeker van de CD met de facturen

               —

               niet-schorsing van de procedure

               —

               verzoeker is houder van het Spaanse merk nr. 2 585 042 „S.D.D. SUPER DIESEL DAIREK”

               —

               het overige bewijs van het gebruik dat de verzoeker om nietigverklaring heeft voorgelegd, is ontoereikend;

               —

               de verschillen tussen de tekens.


title: Zaak C-242/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2015 door Land Hessen tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 17 maart 2015 in zaak T-89/09, Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG/Europese Commissie

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/30

         Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2015 door Land Hessen tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 17 maart 2015 in zaak T-89/09, Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG/Europese Commissie
   (Zaak C-242/15 P)
   (2015/C 236/41)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Land Hessen (vertegenwoordigers: U. Soltész, A. Richter, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 17 maart 2015 in zaak T-89/09 vernietigen, voor zover daarbij besluit C (2008) 6017 definitief van de Commissie van 21 oktober 2008, staatssteun N 512/2007 — Duitsland, Abalon Hardwood Hessen GmbH, nietig wordt verklaard;

               —

               het beroep in zijn geheel verwerpen;

               —

               Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG verwijzen in de kosten die rekwirant zijn opgekomen in de procedures voor het Gerecht en het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirant voert in totaal vier middelen aan:

               1.

               Met zijn eerste middel voert rekwirant aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de beoordelingsbevoegdheid van de Commissie te miskennen. De bepaling van de waarde van steun in de vorm van garanties is een economisch ingewikkelde kwestie waarbij de Commissie over beoordelingsbevoegdheid beschikt. Die beoordelingsvrijheid heeft de Commissie in haar jarenlange besluitpraktijk aldus uitgeoefend dat zij de waarde van steun die door de Duitse deelstaten wordt verleend in de vorm van garanties, overeenkomstig de richtsnoeren van de Duitse autoriteiten begroot op 0,5 % van de waarde van de garantie. Dat later de garantiemededeling 2000 werd bekendgemaakt, doet daaraan niets af.

               2.

               Daarenboven heeft het Gerecht miskend (tweede middel) dat het steunbegrip van artikel 107 VWEU een objectief begrip is dat niet kan worden beïnvloed door goedkeuring door de Commissie. De waarde van steun in de vorm van een garantie kan niet veranderen doordat de steunregeling wordt goedgekeurd. Dat geldt met name voor de-minimissteunmaatregelen, aangezien deze sowieso niet onder 107 VWEU vallen en daarom al helemaal niet het voorwerp kunnen uitmaken van een goedkeuringsbesluit van de Commissie.

               3.

               Met het derde middel beroept rekwirant zich op schending van het gelijkheidsbeginsel. Hoewel er bij de berekening van de waarde van steun in de vorm van garanties in wezen geen verschil bestaat naargelang die steun wordt verleend op basis van goedgekeurde dan wel niet-goedgekeurde steunregelingen, worden beide situaties zonder objectieve rechtvaardiging ongelijk behandeld. Daarenboven geeft het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting door bij de toepassing van de 0,5 %-methode onderscheid te maken naargelang de garanties werden verleend vóór of na bekendmaking van de garantiemededeling 2000. De praktijk van de Commissie tegenover Duitsland is evenwel voor het onderhavige geval specifieker dan de algemene garantiemededeling. Bovendien zou de litigieuze berekeningsmethode zelfs dan toegelaten zijn wanneer zij zou moeten worden getoetst aan de garantiemededeling 2000.

               4.

               Ten slotte bekritiseert rekwirant met het vierde middel een onjuiste toepassing van het recht bij de beoordeling van het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel. Om te beginnen komt bescherming toe aan het vertrouwen dat bij het Land Hessen is ontstaan doordat de Commissie de 0,5 %-methode heeft aanvaard in haar jarenlange besluitpraktijk en bovendien uitdrukkelijk heeft bevestigd in haar brief van 1998. Daarenboven heeft de Commissie tijdens de uitgebreide procedure tot toetsing van de Hessische richtsnoeren inzake garanties geen bezwaar gemaakt tegen de 0,5 %-methode.


               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/1

         (2008/C 171/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 158 van 21.6.2008

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 142 van 7.6.2008

      PB C 128 van 24.5.2008

      PB C 116 van 9.5.2008

      PB C 107 van 26.4.2008

      PB C 92 van 12.4.2008

      PB C 79 van 29.3.2008

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-55/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 1 februari 2017 — Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato/Vodafone Omnitel NV

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 1 februari 2017 — Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato/Vodafone Omnitel NV
   (Zaak C-55/17)
   (2017/C 239/27)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

      Verwerende partij: Vodafone Omnitel NV

      Prejudiciële vragen
       (1)

               1)

               Staan de artikelen 8 en 9 van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 (2) in de weg aan een uitlegging van de overeenkomstige nationale omzettingsbepalingen (respectievelijk de artikelen 24 en 25 van de Codice del consumo [wetboek consumentenrecht]) volgens welke de handelwijze van een telecommunicatie-exploitant die geen informatie heeft verstrekt over het feit dat bepaalde telefoondiensten reeds op de simkaart zijn ingesteld (te weten voicemail of internetgebruik) — en wel in een situatie waarin de telecommunicatie-exploitant geen enkele andere, afzonderlijke inhoudelijke handelwijze wordt verweten — kan wordt aangemerkt als ongepaste beïnvloeding en dus als agressieve handelspraktijk die de keuzevrijheid of de vrijheid van handelen van de gemiddelde consument aanzienlijk kan beperken?

               2)

               Kan punt 29 van bijlage I bij richtlijn 2005/29/EG […] aldus worden uitgelegd dat er sprake is van een „niet-gevraagde levering” indien een telecommunicatie-exploitant zijn klant verzoekt voicemail- en internetdiensten te betalen, en wel in een situatie die wordt gekenmerkt door de volgende omstandigheden:

                           —

                           de telecommunicatie-exploitant heeft de consument bij de afsluiting van de overeenkomst voor mobiele telefonie niet correct geïnformeerd over de omstandigheid dat de voicemail- en internetdiensten reeds op de simkaart zijn ingesteld, met als gevolg dat de consument deze diensten zou kunnen gebruiken zonder dat zij speciaal hoeven te worden ingesteld (setting);

                           —

                           de consument moet om deze diensten daadwerkelijk te gebruiken hoe dan ook de daartoe noodzakelijke handelingen verrichten (bijvoorbeeld, het nummer van de voicemail intoetsen of opdrachten geven om toegang tot internet te krijgen);

                           —

                           voor de technische en operationele modaliteiten waarmee de consument concreet van de diensten gebruikmaakt wordt niets in rekening gebracht, en evenmin voor de informatie over deze modaliteiten en de kosten van deze diensten, maar de exploitant wordt uitsluitend verweten geen informatie te hebben verstrekt over de vooraf op de simkaart geïnstalleerde diensten?

               3)

               Staan de ratio van de „algemene” richtlijn 2005/29/EG, als vangnet voor de bescherming van de consument, alsmede overweging 10 en artikel 3, lid 4, van deze richtlijn in de weg aan een nationale regeling die de beoordeling van de naleving van de specifieke verplichtingen als bedoeld in de sectorale richtlijn 2002/22/EG (3) ter bescherming van de consument terugvoert tot de werkingssfeer van de algemene richtlijn 2005/29/EG inzake oneerlijke handelspraktijken, met als gevolg dat de autoriteit die bevoegd is om inbreuken op de sectorale richtlijn te sanctioneren niet kan ingrijpen indien deze inbreuk tevens als een oneerlijke handelspraktijk kan worden aangemerkt?

               4)

               Moet het in artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG neergelegde specialiteitsbeginsel worden opgevat als een beginsel dat de verhoudingen regelt tussen rechtsorden (algemene rechtsorde en sectorale rechtsorde), tussen normen (algemene normen en speciale normen) of tussen regelgevende en toezichthoudende autoriteiten van de respectieve sectoren?

               5)

               Is er slechts sprake van strijdigheid in de zin van artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG in geval van een lijnrechte tegenstelling tussen de bepalingen van de regeling inzake oneerlijke handelspraktijken en de andere, uit Unierecht voortvloeiende regelingen die sectorspecifieke aspecten van de handelspraktijken regelen, of volstaat daartoe dat de betrokken bepalingen een regeling voorschrijven die afwijkt van de regeling inzake oneerlijke handelspraktijken met betrekking tot sectorspecifieke aspecten, en wel zodanig dat er met betrekking tot een specifieke situatie sprake is van collisie?

               6)

               Heeft het begrip communautaire voorschriften als bedoeld in artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG uitsluitend betrekking op bepalingen van Europese verordeningen en richtlijnen en de directe omzettingsbepalingen daarvan, of omvat het ook de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen waarbij beginselen van Unierecht in nationaal recht zijn omgezet?

               7)

               Staat het in overweging 10 en artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG, de artikelen 20 en 21 van richtlijn 2002/22/EG en de artikelen 3 en 4 van richtlijn 2002/21/EG (4) neergelegde specialiteitsbeginsel in de weg aan een uitlegging van de overeenkomstige nationale omzettingsbepalingen volgens welke steeds wanneer er in een gereglementeerde sector met een sectorale consumentenregeling die regelgevende en sanctiebevoegdheden aan de sectorale autoriteit heeft toegekend, sprake is van een handelwijze die kan worden aangemerkt als agressieve handelspraktijk in de zin van de artikelen 8 en 9 van richtlijn 2005/29/EG dan wel als handelspraktijk die onder alle omstandigheden als agressief wordt beschouwd in de zin van bijlage I bij richtlijn 2005/29/EG, de algemene regeling inzake oneerlijke praktijken moet worden toegepast, ook indien er een op Unierecht gestoelde sectorale regeling ter bescherming van consumenten is die dezelfde agressieve praktijken en onder alle omstandigheden als agressief te beschouwen handelspraktijken, althans oneerlijke handelspraktijken, volledig regelt?

      (1)  De prejudiciële vragen zijn hier doorlopend genummerd; in de verwijzingsbeslissing waren zij verdeeld in twee groepen met niet-doorlopende nummering.

      (2)  Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149, blz. 22).

      (3)  Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) (PB L 108, blz. 51).

      (4)  Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) (PB L 108, blz. 33).


title: Zaak C-617/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Hummel Holding A/S/Nike Inc., Nike Retail B.V. [Prejudiciële verwijzing — Intellectuele eigendom — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Uniemerk — Artikel 97, lid 1 — Internationale bevoegdheid — Rechtsvordering wegens inbreuk op een merk tegen een vennootschap die in een derde land is gevestigd — Kleindochter die is gevestigd op het grondgebied van de lidstaat van de aangezochte rechter — Begrip vestiging]

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Hummel Holding A/S/Nike Inc., Nike Retail B.V.
   (Zaak C-617/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Intellectuele eigendom - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Uniemerk - Artikel 97, lid 1 - Internationale bevoegdheid - Rechtsvordering wegens inbreuk op een merk tegen een vennootschap die in een derde land is gevestigd - Kleindochter die is gevestigd op het grondgebied van de lidstaat van de aangezochte rechter - Begrip vestiging])
   (2017/C 239/08)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hummel Holding A/S

      Verwerende partijen: Nike Inc., Nike Retail B.V.

      Dictum

   Artikel 97, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk moet aldus worden uitgelegd dat een in een lidstaat gevestigde juridisch onafhankelijke vennootschap die een dochtervennootschap is van een moedermaatschappij die niet in de Europese Unie is gezeteld, een „vestiging” in de zin van deze bepaling van deze moedermaatschappij vormt, wanneer deze dochter een centrum van werkzaamheid is dat, in de lidstaat waar zij is gelegen, beschikt over een vorm van werkelijke en stabiele aanwezigheid van waaruit een bedrijfsactiviteit wordt verricht, en dat zich naar buiten duurzaam manifesteert als het verlengstuk van de moedermaatschappij.

      (1)  PB C 38 van 1.2.2016.


title: Zaak C-313/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 mei 2017 door George Haswani tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 22 maart 2017 in zaak T-231/15, Haswani/Raad

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/41

         Hogere voorziening ingesteld op 26 mei 2017 door George Haswani tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 22 maart 2017 in zaak T-231/15, Haswani/Raad
   (Zaak C-313/17 P)
   (2017/C 239/52)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: George Haswani (vertegenwoordiger: G. Karouni, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de punten 39 tot en met 47 van het arrest van het Gerecht van 22 maart 2017 (zaak T-231/15), waarin het Gerecht het verzoek niet-ontvankelijk verklaart tot nietigverklaring van besluit (GBVB) 2016/850 van de Raad van 27 mei 2016 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (1), en uitvoeringsverordening (EU) 2016/840 van de Raad van 27 mei 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (2), en de punten 1, 3, 4 en 5 van het dictum van het arrest vernietigen;

               —

               dientengevolge, gelasten dat de naam van George Haswani wordt geschrapt van de bijlagen bij voornoemde handelingen;

               —

               de zaak afdoen en besluit 2015/1836 (3) en uitvoeringsverordening 2015/1828 (4) nietig verklaren;

               —

               de zaak afdoen en de Raad veroordelen tot betaling van een schadevergoeding van 700 000 EUR voor alle schade;

               —

               de punten 91 tot en met 93 en de punten 4 en 5 van het dictum van het bestreden arrest vernietigen, aangezien George Haswani daarin wordt verwezen in de kosten met betrekking tot zijn eigen verzoeken en in twee derde van de kosten van de Raad;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten overeenkomstig artikel 184, vierde alinea, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het eerste middel is ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting aangezien het Gerecht in de punten 39 tot en met 47 van zijn arrest de door Haswani bij zijn tweede memorie tot aanpassing van de conclusies ingediende verzoeken tot nietigverklaring van besluit 2016/850 en uitvoeringsverordening 2016/840 niet-ontvankelijk heeft verklaard, gelet op de voorwaarden van artikel 86, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht. Die onjuiste rechtsopvatting komt bijzonder duidelijk tot uiting in punt 45 van het bestreden arrest.
   Het tweede middel is ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting aangezien het Gerecht in de punten 39 tot en met 47 van zijn arrest, meer in het bijzonder in punt 47 daarvan, heeft geoordeeld dat, in geval van niet-nakoming van de in artikel 86, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering vermelde verplichtingen, het Gerecht de conclusies van de memories tot aanpassing niet-ontvankelijk mag verklaren, zonder zelfs ook maar na te gaan of rekwirant al dan niet van de griffie een verzoek heeft ontvangen om die onregelmatigheid te herstellen.
   Met het derde middel wordt aangevoerd dat blijk is gegeven van een onjuiste rechtsopvatting in de punten 39 tot en met 47 van het bestreden arrest, en meer in het bijzonder in punt 46 daarvan, aangezien het Gerecht heeft geoordeeld dat Haswani in zijn memorie tot aanpassing niet alleen de aangepaste conclusies moest opnemen, maar hij tevens de aangepaste middelen opnieuw moest uiteenzetten.
   In de vierde plaats wordt aangevoerd dat het Hof, in het kader van de hem verleende bevoegdheid om de zaak zelf af te doen, enkel maar de onrechtmatigheid kan vaststellen van het besluit en de uitvoeringsverordening van 2015 (2015/1836 en 2015/1828), op grond waarvan de tegoeden en economische middelen van vooraanstaande zakenlieden die in Syrië actief zijn, zijn bevroren.

      (1)  PB 2016, L 141, blz. 125.

      (2)  PB 2016, L 141, blz. 30.

      (3)  PB 2015, L 266, blz. 75.

      (4)  PB 2015, L 266, blz. 1.


title: Zaak T-329/16: Beroep ingesteld op 21 juni 2016 — Bristol-Myers Squibb Pharma/Commissie en EMA

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/27

         Beroep ingesteld op 21 juni 2016 — Bristol-Myers Squibb Pharma/Commissie en EMA
   (Zaak T-329/16)
   (2016/C 314/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bristol-Myers Squibb Pharma EESV (Uxbridge, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: P. Bogaert en B. Van Vooren, advocaten, en B. Kelly, Solicitor)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Europees Geneesmiddelenbureau

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de vordering ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               de bestreden handelingen nietig te verklaren, en

               —

               de Europese Commissie en EMA te verwijzen in de kosten van de verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep verzoekt de verzoekende partij om nietigverklaring van een handeling van de Europese Commissie waarbij „elotuzumab” is geschrapt uit het Unieregister van weesgeneesmiddelen voor menselijk gebruik, en/of van een eventuele handeling van de Europese Commissie of het Europees Geneesmiddelenbureau waarbij werd vastgesteld dat niet langer was voldaan aan de criteria voor de aanwijzing van „elotuzumab” als weesgeneesmiddel ten tijde van de vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel „Empliciti”.
   Tot staving van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan:

               1.

               Eerste middel: de bestreden handelingen maken inbreuk op artikel 5, lid 12, onder b), van verordening (EG) nr. 141/2000 inzake weesgeneesmiddelen (1), in samenhang met het evenredigheidsbeginsel:

                           —

                           Ten eerste kan ingevolge artikel 5, lid 12, onder b), van verordening (EG) nr. 141/2000 inzake weesgeneesmiddelen een geneesmiddel waarvoor een vergunning voor het in de handel brengen is verleend na de aanvraag voor het in de handel brengen van het weesgeneesmiddel, niet in aanmerking worden genomen in het kader van artikel 3, onder b), van verordening (EG) nr. 141/2000 inzake weesgeneesmiddelen.

                           —

                           Ten tweede kan ingevolge artikel 5, lid 12, van verordening (EG) nr. 141/2000 inzake weesgeneesmiddelen de aanwijzing als weesgeneesmiddel enkel worden ingetrokken wanneer niet langer is voldaan aan de criteria van artikel 3 van verordening (EG) nr. 141/2000 inzake weesgeneesmiddelen.

                           —

                           Ten derde moeten EMA en de Commissie ingevolge artikel 5, lid 12, onder b), van verordening (EG) nr. 141/2000 inzake weesgeneesmiddelen een bewijsniveau hanteren dat bijdraagt aan de doelstelling van de verordening.

               2.

               Tweede middel: de bestreden handelingen maken inbreuk op artikel 5, lid 12, onder b), juncto artikel 5, lid 8, van verordening (EG) nr. 141/2000 inzake weesgeneesmiddelen, aangezien de Commissie geen formeel besluit heeft vastgesteld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 141/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 inzake weesgeneesmiddelen (PB L 18, blz. 1).


title: Zaak C-336/99: Verzoek van de Commissione Tributaria di primo grado di Trento - Sezione no. 6 - van 13 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Tumedei SpA en Centro di Servizio delle Imposte Dirette e Indirette di Trento

text:
C 333/18               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.11.1999
     vangstseizoenen 1988 en 1990. De Franse autoriteiten             Verzoekster concludert dat het den Hove behage:
     hebben geen vervolging ingesteld tegen degenen die een
     vangstverbod, dat toch als bijzonder laat was uitgevaardigd,     a) nietig te verklaren de beschikkingen van de Commissie van
     hebben overtreden.                                                    1 juli 1999
(1) PB L 24, van 27.1.1983, blz. 1.                                        — 99/503/EG (1)        [kennisgeving    geschied      onder
(2) PB L 207, van 29.7.1987, blz. 1.                                            nr. C(1999)1771], voorzover zij voor doelstelling 2
                                                                                van de structuurfondsen voor de perioden 2000 tot en
                                                                                met 2006 het bevolkingsplafond voor Italië vaststelt
                                                                                op 7 402 000;
                                                                           — 99/504/EG (2)        [kennisgeving    geschied      onder
                                                                                nr. C(1999)1772], voorzover zij voor doelstelling 2
Verzoek van de Commissione Tributaria di primo grado                            van de structuurfondsen voor de periode 2000 tot en
di Trento — Sezione no. 6 — van 13 mei 1999 om een                              met 2006 het indicatieve bedrag van de vastleggings-
prejudiciële beslissing in het geding tussen Tumedei SpA                        kredieten voor Italië vastlegt op 2 145 miljoen euro
en Centro di Servizio delle Imposte Dirette e Indirette di                      (prijzen 1999);
                              Trento
                        (Zaak C-336/99)                               b) verweerster te veroordelen in de kosten van het geding
                        (1999/C 333/38)
De Commissione Tributaria di primo grado di Trento —                  Middelen en voornaamste argumenten
Sezione no. 6 — heeft bij beschikking van 13 mei 1999,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 september
1999, in het geding tussen Tumedei SpA en Centro di Servizio          1) Beschikking 99/503/EG geeft niet aan, welke methode de
delle Imposte Dirette e Indirette di Trento, het Hof van                   Commissie heeft toegepast om de bevolkingsplafonds
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                    vast te stellen. Derhalve kan de logica en de juridische
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                          redenering die de Commissie heeft gevolgd om het plafond
                                                                           voor Italië vast te stellen op 7 402 000 inwoners, niet
Is het verenigbaar met het gemeenschapsrecht, en meer in het               worden bepaald, en kan evenmin worden nagegaan of de
bijzonder met richtlijn 69/335/EEG van 17 juli 1969 (1),                   Commissie bij de vaststelling van de bevolkingsplafonds
wanneer ingevolge voormelde besluitwet nr. 324 van 30 sep-                 rekening heeft gehouden met de in artikel 4, lid 2, sub a,
tember 1992 over een periode van verschillende jaren een                   b en c, van verordening nr. 1260/99 van de Raad (3)
belasting van 0,75 % per jaar wordt geheven, uitsluitend op                vastgestelde criteria.
dat bestanddeel van het nettovermogen dat bestaat in het
jaarlijks in de balans vermelde vennootschappelijk kapitaal,               Dit absolute gebrek aan motivering leidt tot nietigheid van
dat reeds werd onderworpen aan de aanvankelijke heffing van                beschikking 99/503, althans voorzover het bestreden
de 1 % op de inbreng?                                                      onderdeel het bevolkingsplafond voor Italië vaststelt.
(1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.                                  2) Subsidiair moet worden vastgesteld, dat het criterium dat
                                                                           de Commissie stelt te hebben gehanteerd om voor Italië het
                                                                           bevolkingsplafond vast te stellen op 7 402 000 inwoners,
                                                                           onwettig is wegens misbruik van bevoegdheid, onjuiste
                                                                           grondslagen en verkeerde voorstelling van de feiten.
                                                                      3) De onwettige vaststelling van het bevolkingsplafond voor
Beroep, op 17 september 1999 ingesteld door Italiaanse
                                                                           Italië in beschikking 99/503/EG leidt tot onwettigheid,
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                           op grond van afgeleide ongeldigheid, van beschikking
                            schappen
                                                                           99/504/EG, waar deze het indicatieve bedrag voor Italië
                                                                           vaststelt op 2 145 miljoen euro.
                        (Zaak C-344/99)
                        (1999/C 333/39)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            (1) PB L 194, van 27.7.99, blz. 58.
op 17 september 1999 beroep ingesteld tegen Commissie                 (2) PB L 194, van 27.7.99, blz. 60.
van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek,             (3) PB L 161, van 26.6.99, blz. 1.
vertegenwoordigd door U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan
door I. M. Braguglia, avvocato dello stato, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-
Adélaïde 5.


title: Arrest van het Hof van 11 juli 2002 in zaak C-224/98 (verzoek van het Tribunal du travail de Liège om een prejudiciële beslissing): Marie-Nathalie D'Hoop tegen Rĳksdienst voor Arbeidsvoorziening ("Burgerschap van de Unie — Beginsel van non-discriminatie — Nationale regeling die nationale onderdanen slechts recht op wachtuitkeringen verleent indien zĳ hun middelbare studies in onderwĳsinstelling van hun eigen lidstaat hebben voltooid — Nationale onderdaan op zoek naar eerste dienstbetrekking die zĳn middelbare studies in onderwĳsinstelling van andere lidstaat heeft voltooid")

text:
28.9.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 233/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          dienstbetrekking, wachtuitkeringen toe te kennen op de uitsluitende
                                                                                grond dat deze student zijn middelbare studies in een andere lidstaat
                          van 11 juli 2002                                      heeft voltooid.
in zaak C-224/98 (verzoek van het Tribunal du travail                           (1 ) PB C 258 van 15.8.1998.
de Liège om een prejudiciële beslissing): Marie-Nathalie
  D’Hoop tegen Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening ( 1)
(„Burgerschap van de Unie — Beginsel van non-discrimina-
tie — Nationale regeling die nationale onderdanen slechts
recht op wachtuitkeringen verleent indien zij hun middelbare
studies in onderwijsinstelling van hun eigen lidstaat hebben                                       ARREST VAN HET HOF
voltooid — Nationale onderdaan op zoek naar eerste dienst-
betrekking die zijn middelbare studies in onderwijsinstelling                                             (Vijfde kamer)
              van andere lidstaat heeft voltooid”)
                                                                                van 6 juni 2002
                          (2002/C 233/01)
                                                                                in zaak C-133/99: Koninkrijk der Nederlanden tegen
                          (Procestaal: Frans)                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                („EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar
                          dentie van het Hof)
                                                                                1995 — Steun voor ondermelk die tot caseïne en caseïnaten
                                                                                wordt verwerkt”)
In zaak C-224/98, betreffende een verzoek aan het Hof                                                   (2002/C 233/02)
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
de Arbeidsrechtbank te Luik (België), in het aldaar aanhangige
geding tussen Marie-Nathalie D’Hoop en Rijksdienst voor                                               (Procestaal: Nederlands)
Arbeidsvoorziening, om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
artikel 39 EG) en artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68                   In zaak C-133/99, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:
van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer                   A. Fierstra en N. Wijmenga) ondersteund door Franse Repu-
van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2),                        bliek (gemachtigden: R. Abraham en C. Vasak) tegen Commis-
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,                sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van
president, P. Jann (rapporteur), F. Macken, en S. von Bahr,                     Rijn, K.-D. Borchardt en C. van der Hauwaert), betreffende een
kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La                            verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking
Pergola, R. Schintgen, V. Skouris, J. N. Cunha Rodrigues en                     1999/187/EG van de Commissie van 3 februari 1999 betref-
C. W. A. Timmermans, rechters, advocaat-generaal: L. A. Geel-                   fende de goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten voor
hoed, griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 11 juli 2002              het begrotingsjaar 1995 hebben ingediend in verband met de
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                          door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
                                                                                Landbouw, afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven (PB L 61,
Het gemeenschapsrecht verzet zich ertegen dat een lidstaat weigert              blz. 37), voorzover daarbij uitgaven ten bedrage van
aan een van zijn onderdanen, een student op zoek naar een eerste                39 182 606 NLG die de verzoekende lidstaat heeft gedaan uit


title: Zaak T-365/06: Beroep ingesteld op 1 december 2006 — Bateaux Mouches/BHIM — Castanet (Bateaux Mouches)

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/23

         Beroep ingesteld op 1 december 2006 — Bateaux Mouches/BHIM — Castanet (Bateaux Mouches)
   (Zaak T-365/06)
   (2007/C 42/41)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: SA Compagnie des Bateaux Mouches (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: D. de Leusse, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jean-Noël Castanet (Parijs, Frankrijk)
   Conclusies

               —

               het beroep van de vennootschap Compagnie des Bateaux Mouches ontvankelijk te verklaren;

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 september 2006 (zaak R 1172/2005-1, Castanet/Compagnie des Bateaux Mouches) te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „Bateaux Mouches” voor diensten van de klassen 39, 41 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 1 336 122

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Jean-Noël Castanet

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1) van de Raad, doordat de kamer van beroep in de bestreden beslissing ten onrechte van oordeel was dat verzoeksters merk beschrijvend is en elk onderscheidend vermogen mist, en doordat zij heeft geoordeeld dat verzoekster niet het bewijs had geleverd dat haar merk door het gebruik ervan onderscheidend vermogen had verkregen voor de betrokken diensten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-327/08: Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Armamento Li Causi/Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/37

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Armamento Li Causi/Commissie
   (Zaak T-327/08)
   (2008/C 272/75)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Armamento Li Causi Snc (Marsala, Italië) (vertegenwoordigers: A. Maiorana, A. De Matteis, A. De Francesco, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 (PB L 155, blz. 9);

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-313/08, Veromar di Tudisco Alfio & Salvatore Snc/Commissie.


title: Zaak T-188/14: Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Grundig Multimedia/BHIM (GentleCare)

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/30

         Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Grundig Multimedia/BHIM (GentleCare)
   (Zaak T-188/14)
   2014/C 151/39
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Grundig Multimedia AG (Stansstad, Zwitserland) (vertegenwoordigers: M. Neuner en S. Walter, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 januari 2014 in zaak R 739/2013-5 vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „GentleCare” voor waren van klasse 7 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 102 522

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, en lid 2, van de gemeenschapsmerkverordening