title: Doorhaling van zaak T-78/03

text:
C 226/18               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                              20.9.2003
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                 S. Papanikolaou, advocaat, tegen Commissie van de Europese
V. Di Bucci, R. Lyal en G. Rozet), betreffende een beroep               Gemeenschappen, betreffende een verzoek tot opschorting van
tot nietigverklaring van beschikking C(2003) 465 def. van               de tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie van
17 februari 2003 betreffende de Belgische steunregeling                 18 juni 2003 waarbij de tewerkstelling van verzoeker bij de
voor in België gevestigde coördinatiecentra, heeft het Gerecht          delegatie van deze instelling te Nairobi (Kenia) per 15 juli
(Eerste kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:                    2003 is beëindigd, heeft de president van het Gerecht op
B. Vesterdorf, president, J. Azizi, M. Jaeger, H. Legal en              3 juli 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum
M. E. Martins Ribeiro, rechters; griffier: H. Jung, op 16 mei           luidt als volgt:
2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:
                                                                        1)   De tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie van
1)   Het Gerecht verklaart zich in zaak T-140/03, Forum                      18 juni 2003 waarbij de tewerkstelling van verzoeker bij de
     187/Commissie, onbevoegd opdat het Hof een beslissing geeft             delegatie van deze instelling te Nairobi (Kenia) per 15 juli 2003
     over het verzoek tot nietigverklaring.                                  is beëindigd, wordt opgeschort tot op het ogenblik waarop deze
                                                                             procedure in kort geding zal zijn beëindigd.
2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                        2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
(1) PB C 158 van 5.7.2003.
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                             HET
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                Doorhaling van zaak T-78/03 (1)
                           van 3 juli 2003
                                                                                (2003/C 226/39)
in zaak T-249/03 R, Y tegen Commissie van de Europese
                                                                                (Procestaal: Frans)
                         Gemeenschappen
                                                                        De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van
(Procedure in kort geding — Ambtenaar — Artikel 105,
                                                                        eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
           lid 2, van Reglement voor procesvoering)
                                                                        beschikking van 26 juni 2003 de doorhaling in het register
                                                                        gelast van zaak T-78/03: Haladjian Frères tegen Commissie van
                          (2003/C 226/38)
                                                                        de Europese Gemeenschappen.
                           (Procestaal: Frans)
In zaak T-249/03 R, Y, ambtenaar van de Commissie van
de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                       (1) PB C 112 van 10.5.2003.


title: Zaak C-409/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 september 2007 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk], — Teleos plc, Unique Distribution Ltd, Synectiv Ltd, New Communications Ltd, Quest Trading Company Ltd, Phones International Ltd, AGM Associates Ltd, DVD Components Ltd, Fonecomp Ltd, Bulk GSM Ltd, Libratech Ltd, Rapid Marketing Services Ltd, Earthshine Ltd, Stardex (UK) Ltd/Commissioners of Customs & Excise (Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 28 bis, lid 3, eerste alinea, en 28 quater, A, sub a, eerste alinea — Intracommunautaire verwerving — Intracommunautaire levering — Vrijstelling — Naar andere lidstaat verzonden of vervoerde goederen — Bewijs — Nationale maatregelen ter bestrijding van fraude)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 september 2007 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk], — Teleos plc, Unique Distribution Ltd, Synectiv Ltd, New Communications Ltd, Quest Trading Company Ltd, Phones International Ltd, AGM Associates Ltd, DVD Components Ltd, Fonecomp Ltd, Bulk GSM Ltd, Libratech Ltd, Rapid Marketing Services Ltd, Earthshine Ltd, Stardex (UK) Ltd/Commissioners of Customs & Excise
   (Zaak C-409/04) (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikelen 28 bis, lid 3, eerste alinea, en 28 quater, A, sub a, eerste alinea - Intracommunautaire verwerving - Intracommunautaire levering - Vrijstelling - Naar andere lidstaat verzonden of vervoerde goederen - Bewijs - Nationale maatregelen ter bestrijding van fraude)
   (2007/C 297/02)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Teleos plc, Unique Distribution Ltd, Synectiv Ltd, New Communications Ltd, Quest Trading Company Ltd, Phones International Ltd, AGM Associates Ltd, DVD Components Ltd, Fonecomp Ltd, Bulk GSM Ltd, Libratech Ltd, Rapid Marketing Services Ltd, Earthshine Ltd, Stardex (UK) Ltd

      Verwerende partij: Commissioners of Customs & Excise
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) — Uitlegging van artikel 28 bis, lid 3, en artikel 28 quater, A, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Verkoopovereenkomst met een beding volgens hetwelk de koper verantwoordelijk is voor het vervoer van de goederen vanaf een op het grondgebied van de lidstaat van levering gelegen pakhuis naar een andere lidstaat
   Dictum

               1)

               De artikelen 28 bis, lid 3, eerste alinea, en 28 quater, A, sub a, eerste alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/65/EG van de Raad van 17 oktober 2000, moeten, gelet op de term „verzonden” in deze twee bepalingen, aldus worden uitgelegd dat de intracommunautaire verwerving van een goed eerst plaatsvindt en de intracommunautaire levering eerst wordt vrijgesteld, wanneer de macht om als eigenaar te beschikken over het goed op de afnemer is overgegaan en de leverancier aantoont dat dit goed naar een andere lidstaat is verzonden of vervoerd en het grondgebied van de lidstaat van levering ingevolge deze verzending of dit vervoer fysiek heeft verlaten.

               2)

               Artikel 28 quater, A, sub a, eerste alinea, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/65, moet aldus worden uitgelegd dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van levering een leverancier die te goeder trouw heeft gehandeld en bewijzen heeft aangeboden waardoor zijn recht op vrijstelling voor een intracommunautaire levering van goederen op het eerste gezicht wordt gestaafd, niet mogen verplichten tot nabetaling van de over deze goederen verschuldigde btw, wanneer die bewijzen vals blijken, zonder dat evenwel is aangetoond dat deze leverancier bij de belastingfraude is betrokken, voor zover hij alles heeft gedaan wat redelijkerwijs binnen zijn mogelijkheden ligt om te zorgen dat hij door de intracommunautaire levering die hij verricht niet bij dergelijke fraude betrokken geraakt.

               3)

               Het feit dat de afnemer bij de belastingautoriteiten in de lidstaat van bestemming aangifte heeft gedaan van een intracommunautaire verwerving als die aan de orde in het hoofdgeding, kan een aanvullend bewijs vormen dat de goederen het grondgebied van de lidstaat van levering daadwerkelijk hebben verlaten, doch is geen doorslaggevend bewijs dat het een van de belasting over de toegevoegde waarde vrijgestelde intracommunautaire levering betreft.

      (1)  PB C 300 van 4.12.2004.


title: Zaak T-118/07: Beroep ingesteld op 16 april 2007 — P.P.TV/BHIM — Rentrak (PPT)

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/24

         Beroep ingesteld op 16 april 2007 — P.P.TV/BHIM — Rentrak (PPT)
   (Zaak T-118/07)
   (2007/C 155/49)
   Taal van het verzoekschrift: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: P.P.TV — Pubicidade de Portugal e Televisão, SA (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: I. de Carvalho Simões en J. Conceição Pimenta, advogados)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: RENTRAK Corp.
   Conclusies

               —

               Te vernietigen beslissing nr. R. 1040/2005-1 van 7 februari 2007 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (betreffende beslissing nr. 2254/2005 van 28 juni 2005 van de oppositieafdeling van het BHIM);

               —

               Dienovereenkomstig, het BHIM te gelasten, inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 1758382 voor alle betrokken diensten te weigeren;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: RENTRAK Corp.

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk PPT (diensten op het gebied van de distributie van videocassettes op basis van verdeling van de opbrengsten of gebruikstarief; verhuur van video's en dvd's; verhuur van videorecorders; distributie van videobanden; verhuur van video's, dvd's, videorecorders online, klasse 41)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal Portugees merk nr. 330 375, gekenmerkt door woordelement „PPTV” (diensten op het gebied van „opvoeding; opleiding, ontspanning, sportieve en culturele activiteiten” van klasse 41)

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en weigering van inschrijving van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositiekamer en afwijzing van de oppositie
   Aangevoerde middelen:
   Soortgelijkheid van diensten: de uitlegging van de kamer van beroep volgens welke de diensten waarvoor het betrokken merk wordt gebruikt louter diensten op het gebied van de distributie zijn en derhalve niet bestemd zijn voor dezelfde gebruiker, zodat iedere samenhang met de door verzoekster verrichte diensten is uitgesloten, is te restrictief.
   Visuele gelijkenis en gevaar voor verwarring: De eerste drie letters van beide tekens zijn precies dezelfde. Geen van beide merken heeft voor de Portugese consument rechtstreekse betekenis, zodat zij zullen overkomen als fantasietekens en originele logo's.
   Het gevaar voor verwarring omvat mede het gevaar voor associatie.
   Ook indien de Portugese consument erin slaagt de merken te onderscheiden, sluit dit nog niet uit dat hij denkt dat zij aan dezelfde onderneming toebehoren of dat er sprake is van handelsbetrekkingen, economische betrekkingen of organisatorische betrekkingen tussen de merkhouders. Dit kan leiden tot oneerlijke mededinging, ook zonder dat dit de bedoeling is van de aanvrager van het merk.


title: Zaak T-316/13: Beroep ingesteld op 11 juni 2013 — Pappalardo e.a./Commissie

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/25

         Beroep ingesteld op 11 juni 2013 — Pappalardo e.a./Commissie
   (Zaak T-316/13)
   (2013/C 226/33)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Salvatore Aniello Pappalardo (Cetara, Italië), Pescatori La Tonnara Soc. coop. (Cetara), Fedemar Srl (Cetara), Testa Giuseppe & C. Snc (Catania, Italië), Pescatori San Pietro Apostolo Srl (Cetara), Camplone Arnaldo & C. Snc di Camplone Arnaldo & C (Pescara, Italië) en Valentino Pesca Sas di Camplone Arnaldo & C. (Pescara) (vertegenwoordigers: V. Cannizzaro en L. Caroli, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Commissie vast te stellen voor de schadelijke gevolgen van de tenuitvoerlegging van verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 tot vaststelling van noodmaatregelen met betrekking tot de visserij op blauwvintonijn door ringzegenvaartuigen in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45 °WL, en in de Middellandse Zee, welke verordening ongeldig is verklaard bij het arrest van het Hof van 17 maart 2011 in zaak C-221/09, AJD Tuna Ltd;

               —

               bijgevolg de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de door haar veroorzaakte schade;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekers betogen dat de aangevoerde niet-contractuele aansprakelijkheid van de Commissie voortvloeit uit het feit dat de Commissie bij verordening nr. 530/2008 de visserij op blauwvintonijn door vaartuigen die de vlag voeren van Griekenland, Frankrijk, Italië, Cyprus of Malta, ten onrechte met ingang van 16 juni 2008 heeft verboden, terwijl dit verbod voor vaartuigen die de vlag van Spanje voeren, pas vanaf 23 juni 2008 is opgelegd.
   Volgens verzoekers zijn in casu alle voorwaarden vervuld die gelden inzake de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese instellingen voor hun wetgevende activiteit, te weten een voldoende gekwalificeerde schending van een ter bescherming van particulieren vastgestelde rechtsregel, het daadwerkelijk bestaan van schade en een oorzakelijk verband tussen de betrokken gedraging en de gestelde schade.
   Zij stellen in dit verband dat verordening nr. 530/2008 door het Hof volledig ongeldig is verklaard wegens schending van het discriminatieverbod en dat schending van het gelijkheidsbeginsel volgens vaste rechtspraak een van de situaties vormt waarin sprake is van schending van een ter bescherming van particulieren vastgestelde hogere rechtsregel.


title: Zaak T-457/09: Beroep ingesteld op 13 november 2009 — Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband/Commissie

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/35

         Beroep ingesteld op 13 november 2009 — Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband/Commissie
   (Zaak T-457/09)
   2010/C 11/66
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband (Münster, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Rosenfeld en I. Liebach, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking C(2009) 3900 def. gecorr. van de Commissie van 12 mei 2009 betreffende steunmaatregel C-43/2008 (ex N 390/2008) die Duitsland voornemens is in het kader van de herstructurering van WestLB AG te treffen;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker komt op tegen beschikking C(2009) 3900 def. gecorr. van de Commissie van 12 mei 2009 betreffende de steunmaatregel [C-43/2008 (ex N 390/2008)] die Duitsland voornemens is in het kader van de herstructurering van WestLB AG te treffen. In die beschikking stelt de Commissie zich op het standpunt dat de aangemelde steun in de vorm van een garantie van 5 miljard EUR onder bepaalde voorwaarden met de gemeenschappelijke markt verenigbaar is.
   Ter onderbouwing van zijn beroep tot nietigverklaring voert verzoeker, die in West LB AG participeert, de volgende middelen aan:

               —

               schending van het collegialiteitsbeginsel in de zin van artikel 219 EG, nu de bestreden beschikking niet door de Commissie als materieel bevoegd orgaan maar door de commissaris voor Mededinging is gegeven;

               —

               schending van artikel 87, lid 1, EG, aangezien geenszins is onderzocht of aan de voorwaarde inzake concurrentievervalsing is voldaan;

               —

               onjuiste toepassing van artikel 87, lid 3, sub b, tweede alternatief, EG, omdat de bestreden beschikking zowel voorbijgaat aan de feiten als aan de inhoud en de normenstructuur van deze bepaling, de verplicht voorgeschreven afwegings- en evenredigheidstoets niet of onvoldoende verricht, in meerdere opzichten evaluatie- en beoordelingsfouten bevat en onevenredige voorwaarden stelt;

               —

               schending van het evenredigheidsbeginsel;

               —

               schending van het beginsel van gelijke behandeling, aangezien de bestreden beschikking in vergelijking met vóór de financiële crisis gegeven beschikkingen en andere tijdens de huidige financiële crisis gegeven beschikkingen WestLB AG en haar aandeelhouders zonder objectief gerechtvaardigde reden ongelijk behandelt;

               —

               schending van artikel 295 EG, daar de voorwaarde dat de aandeelhouders hun aandelen moeten verkopen, ingrijpt in het door Duitsland gewaarborgde en beschermde eigendomsrecht van de aandeelhouders van WestLB AG;

               —

               schending van artikel 7, lid 4, van verordening (EG) nr. 659/1999 (1), dat voor een dergelijke ingreep geen materieelrechtelijke, voldoende nauwkeurige machtigingsgrondslag vormt;

               —

               schending van de motiveringsplicht overeenkomstig artikel 253 EG.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel [88 EG] (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-66/13: Beroep ingesteld op 4 februari 2013 — Langguth Erben/BHIM (afbeelding van een fles)

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/30

         Beroep ingesteld op 4 februari 2013 — Langguth Erben/BHIM (afbeelding van een fles)
   (Zaak T-66/13)
   2013/C 108/75
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG (Traben-Trarbach, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kunze en G. Würtenberger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 november 2012 in zaak R 129/2012-1 te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het onder nr. 10 005 866 aangevraagde gemeenschapsbeeldmerk in de vorm van een fles voor waren van klasse 33

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, leden 1, sub b, en 2, en de artikelen 75, 76, lid 1, en 77 van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-383/03: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 4 september 2003 om een prejudiciële beslissing in de zaak Ergül Dogan

text:
C 35/2                   NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         7.2.2004
2)    Indien het onderzoek van de ingevoerde schadevergoedingsrege-      Moet artikel 6, lid 2, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad
      ling een gebrekkige omzetting van richtlijn 84/5 aan het licht     — ingesteld bij de overeenkomst waarbij een associatie tot
      brengt en de verzoeker als gevolg daarvan schade heeft geleden,    stand is gebracht tussen de Europese Economische Gemeen-
      is het de taak van de verwijzende rechter om te bepalen of de      schap en Turkije — van 19 september 1980 betreffende de
      vastgestelde schending van de omzettingsverplichting voldoende     ontwikkeling van de associatie (hierna: „besluit nr. 1/80”) aldus
      gekwalificeerd is.                                                 worden uitgelegd dat een Turks onderdaan de in artikel 6,
                                                                         lid 1, van besluit nr. 1/80 toegekende rechten verliest wanneer
                                                                         hij zich in verband met de tenuitvoerlegging van een
(1) PB C 118 van 21.4.2001.                                              vrijheidsstraf gedurende drie jaar in hechtenis bevindt?
Verzoek om verlof tot het leggen van derdenbeslag
onder de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
ingediend op 21 november 2003 door Icon Institute
                                GmbH
                          (Zaak C-1/03 SA)
                                                                         Verzoek van de käräjäoikeus van 7.11.2003 om een
                            (2004/C 35/02)                               prejudiciële beslissing in het geding tussen A.G.M.-COS.-
                                                                               MET s.r.l., en Suomen Valtio en Tarmo Lehtinen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 november 2003 een verzoek om verlof tot het leggen
van derdenbeslag onder de Commissie van de Europese                                               (Zaak C-470/03)
Gemeenschappen ingediend door Icon Institute GmbH, verte-
genwoordigd door R. Nathan, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg. Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (2004/C 35/04)
de immuniteit van de Commissie op te heffen, zodat het
derdenbeslag bij laatstgenoemde op fondsen die zij houdt voor
de beslagene, namelijk CESD — Communautaire a.s.b.l., tot
een goed einde kan worden gebracht, aangezien er feitelijk en
juridisch geen reden is waarom de Commissie als derde-
beslagene fondsen die zij onder zich heeft, niet ter bede zou            De käräjäoikeus heeft bij beschikking van 7.11.2003, ingeko-
kunnen vrijgeven aan de beslaglegger.                                    men ter griffie van het Hof van Justitie op 11.11.2003, in het
                                                                         geding tussen A.G.M.-COS.MET s.r.l en Suomen Valtio en
                                                                         Tarmo Lehtinen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                         navolgende vragen:
                                                                         1)    Is er sprake van een maatregel van gelijke werking als een
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 4 september                         kwantitatieve beperking in de zin van artikel 28 EG of
2003 om een prejudiciële beslissing in de zaak Ergül                           van een maatregel waarvan men zich dient te onthouden
                                Dogan                                          krachtens artikel 10, tweede alinea, EG, wanneer een
                                                                               deskundige zonder beslissingsbevoegdheid behorende tot
                                                                               een overheidsinstelling bevoegd voor de veiligheid op het
                           (Zaak C-383/03)                                     werk, na de aanhangigmaking van een markttoezichtzaak,
                                                                               maar vóór de afronding daarvan, uitspraken doet tijdens
                            (2004/C 35/03)                                     de belangrijkste nieuwsuitzending van een nationaal Tv-
                                                                               kanaal, zodat zijn rechtstreeks gedane of door anderen
                                                                               herhaalde uitspraken over het gevaar voor de gezondheid
                                                                               of zelfs het leven van personen van toestellen die door
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 4 sep-                    een bepaalde producent worden vervaardigd en in de
tember 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 handel gebracht en waaromtrent een markttoezichtpro-
12 september 2003, in de zaak Ergül Dogan, het Hof van                         cedure is ingeleid, die die toestellen in een negatief
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                        daglicht kunnen stellen en de verkoop ervan kunnen
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                              schaden?


title: Zaak C-256/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León (Spanje) op 25 mei 2010 — David Barcenilla Fernández/Gerardo García S.L.

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León (Spanje) op 25 mei 2010 — David Barcenilla Fernández/Gerardo García S.L.
   (Zaak C-256/10)
   ()
   2010/C 221/32
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: David Barcenilla Fernández

      Verwerende partij: Gerardo García S.L.

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten de artikelen 3, 5, lid 2, 6 en 7 van richtlijn 2003/10/EG (1) aldus worden uitgelegd dat een onderneming waarin de werknemers dagelijks worden blootgesteld aan lawaai boven de 85 dB(A) (waarde gemeten zonder rekening te houden met het effect van gehoorbeschermers), de door deze richtlijn opgelegde verplichtingen tot het vaststellen van preventiemaatregelen op het gebied van materiële arbeidsomstandigheden nakomt door deze werknemers gehoorbeschermers te verstrekken die dermate demping bieden dat het lawaai waaraan zij dagelijks worden blootgesteld, tot onder de 80 dB(A) wordt teruggebracht?

               2.

               Moet artikel 5, lid 2, van richtlijn 2003/10/EG aldus worden uitgelegd dat het „programma van technische en/of organisatorische maatregelen” dat moet worden vastgesteld door een onderneming waarin de werknemers dagelijks worden blootgesteld aan lawaai boven de 85 dB(A) (waarde gemeten zonder rekening te houden met het effect van gehoorbeschermers), tot doel heeft de blootstelling aan lawaai tot onder de 85 dB(A) terug te brengen?

               3.

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet richtlijn 2003/10/EG dan aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale regel of rechtspraktijk volgens welke de onderneming de financiële vergoeding niet hoeft te betalen die in beginsel moet worden betaald aan werknemers die dagelijks worden blootgesteld aan lawaai boven de 85 dB(A), omdat zij deze werknemers gehoorbeschermers verstrekt waarvan de dempende werking ervoor zorgt dat de waarde van de dagelijkse blootstelling onder de 80 dB(A) blijft?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 6 februari 2003 betreffende de minimumvoorschriften inzake gezondheid en veiligheid met betrekking tot de blootstelling van werknemers aan de risico’s van fysische agentia (lawaai) (zeventiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (PB L 42, blz. 38).


title: Zaak T-426/13: Arrest van het Gerecht van 23 september 2015 — L'Oréal/BHIM — Cosmetica Cabinas (AINHOA) [„Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Gemeenschapswoordmerk AINHOA — Normaal gebruik van het merk — Artikel 15, lid 1, onder a), en artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Vorm die in onderdelen afwijkt zonder dat het onderscheidend vermogen wordt gewijzigd”]

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/35

         Arrest van het Gerecht van 23 september 2015 — L'Oréal/BHIM — Cosmetica Cabinas (AINHOA)
   (Zaak T-426/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Gemeenschapswoordmerk AINHOA - Normaal gebruik van het merk - Artikel 15, lid 1, onder a), en artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Vorm die in onderdelen afwijkt zonder dat het onderscheidend vermogen wordt gewijzigd”])
   (2015/C 389/36)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: L'Oréal (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: M. H. Granado Carpenter en M. L. Polo Carreño, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: O. Mondéjar Ortuño en A. Schifko, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Cosmetica Cabinas, SL (El Masnou, Spanje) (vertegenwoordigers: L. Montoya Terán en J.-B. Devaureix, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 juni 2013 (zaak R 1642/2012-1) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen L’Oréal en Cosmetica Cabinas, SL.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               L'Oreal wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 304 van 19.10.2013.


title: Zaak T-51/02: Beroep, op 26 februari 2002 ingesteld door Brasserie Battin tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.5.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 109/63
     37800/F3 — Brasseries luxembourgeoises, voor zover              —     De Commissie heeft een feitelijke onjuistheid begaan
     daarbij een inbreuk op artikel 81, lid 1, EG aan verzoek-             door aan te nemen dat de overeenkomst tot doel had zich
     ster wordt ten laste gelegd;                                          te verzetten tegen penetratie van buitenlandse brouwers
                                                                           en de mededinging merkbaar beïnvloedde.
—    in ieder geval nietig te verklaren artikel 2 van de
     beschikking voor zover daarbij een boete aan verzoekster
     wordt opgelegd, en, subsidiair, die boete aanzienlijk te        Verzoekster benadrukt dat de overeenkomst was gesloten,
     verminderen;                                                    wegens een abnormaal risicovolle situatie, die was ontstaan
                                                                     door een interne juridische situatie die de eerlijkheid van
                                                                     de mededinging rechtstreeks bedreigde. Daardoor was een
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.                         beperkte en evenredige samenwerking aan de doelstelling
                                                                     onder brouwers het enige middel om de garantie van de
                                                                     „bierclausule” te verzekeren.
Middelen en voornaamste argumenten                                   Wat de hoogte van de boetes betreft, stelt verzoekster
                                                                     schending van zowel artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17
                                                                     als van de motiveringsplicht.
Het beroep is gericht tegen de beschikking van de Commissie
waarbij een kartel werd vastgesteld, bestaande in een op
8 oktober 1985 getekende overeenkomst tussen vijf Luxem-
burgse brouwerijen, waaronder verzoekster, die de naleving
moest waarborgen van de exclusiviteitsbedingen, zogenoemde
„bierclausules” die typisch waren voor overeenkomsten tussen
brouwers en ondernemers die tezamen de horecasector (café’s,
hotels en restaurants) vormden, zowel in Luxemburg als in de
hele Gemeenschap. Het doel van die overeenkomst was                  Beroep, op 26 februari 2002 ingesteld door Brasserie
de respectieve klanten in de Luxemburgse horecasector te             Battin tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
behouden en penetratie van buitenlandse brouwers in die                                             pen
sector te verhinderen.
                                                                                (Zaak T-51/02)
Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster de volgen-                               (2002/C 109/120)
de middelen aan:
                                                                                (Procestaal: Frans)
—    De Commissie heeft een juridische fout gemaakt door
     geen rekening te houden met de economische context
     waarvan de overeenkomst deel uit maakt, om tot een
     beoordeling van alle onderzochte clausules tezamen te
     komen en daarmee van het doel van de betrokken                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     overeenkomst, en elke verplichting daartoe te onkennen.         schappen is op 26 februari 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door Brasserie
                                                                     Battin, gevestigd te Esch/Alzette (Luxemburg), vertegenwoor-
—    De Commissie heeft een fout gemaakt in haar analyse van         digd door A. Carnelutti en M. Santini, advocaten, domicilie
     de draagwijdte van de bedoelde overeenkomst, door te            gekozen hebbende te Luxemburg.
     oordelen dat deze ook zonder een leveringscontract of
     bierclausule reeds gold, hetgeen een beoordelingsfout
     oplevert, voorzover zij haar negatieve beoordeling van de       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     overeenkomst op deze veronderstelde strekking heeft
     gebaseerd.
                                                                     —     nietig te verklaren artikel 1 van de beschikking van de
                                                                           Commissie van 5 december 2001 in zaak COM-P/
—    De Commissie heeft een beoordelingsfout gemaakt door                  37800/F3 — Brasseries luxembourgeoises, voor zover
     de overeenkomst te kwalificeren als overeenkomst ter                  daarbij een inbreuk op artikel 81, lid 1, EG aan verzoek-
     handhaving van de cliëntèle van de contracterende par-                ster wordt ten laste gelegd;
     tijen. In werkelijkheid was het centrale en enige doel
     de door een exploitant aan een brouwer verleende
                                                                     —     in ieder geval nietig te verklaren artikel 2 van de
     contractuele exclusiviteit te doen naleven. De betrokken
                                                                           beschikking voor zover daarbij een boete aan verzoekster
     overeenkomst had dus geen ander doel dan een instru-
                                                                           wordt opgelegd, en, subsidiair, die boete aanzienlijk te
     ment te vormen voor legitieme horizontale samenwer-
                                                                           verminderen;
     king met het oog op de naleving van een beslissend
     element in de economie, de ontwikkeling en een eerlijke
     mededinging in de sector.                                       —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 109/64              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.5.2002
Middelen en voornaamste argumenten                                     lute wanverhouding van de boete ten opzichte van onder meer
                                                                       boetes die aan andere ondernemingen in deze zaak en in
                                                                       andere recente zaken zijn opgelegd, en tevens ten opzichte van
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                het wettelijk maximum van de boete zelf.
die in zaak T-49/02.
                                                                       Ten slotte stelt verzoekster schending van het discriminatie-
                                                                       verbod.
Beroep, op 27 februari 2002 ingesteld door vennootschap
Nouvelle des Couleurs Zinciques SA tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen
                                                                       Beroep, op 28 februari 2002 ingesteld door Bayerische
                        (Zaak T-52/02)                                 Hypo- und Vereinsbank AG tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                       (2002/C 109/121)
                                                                                (Zaak T-56/02)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (2002/C 109/122)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                      (Procestaal: Duits)
schappen is op 27 februari 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Société
Nouvelle des couleurs Zinciques SA, gevestigd te Bouchain
(Frankrijk), vertegenwoordigd door R. Saint-Esteben en H. Cal-         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
vet, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.               schappen is op 28 februari 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bayerische
                                                                       Hypo- und Vereinsbank AG, München (Duitsland), vertegen-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    woordigd door W. Knapp, T. Müller-Ibold en B. Bergmann,
                                                                       advocaten.
—     primair artikel 3 van de beschikking van de Commissie
      van 11 december 2001 nietig te verklaren, voorzover
      daarbij een boete van 1,53 miljoen euro aan verzoekster          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      wordt opgelegd;
                                                                       —    nietig te verklaren beschikking C(2001) 3693 def. van de
—     subsidiair het bedrag van die boete zeer aanzienlijk te               Commissie van 11 december 2001 in zaak COMP/E-
      verminderen;                                                          1/37.919 (Ex 37.391) — bankkosten voor de omwisse-
                                                                            ling van valuta uit de eurozone — Duitsland, voorzover
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                               zij verzoekster betreft,
                                                                       —    subsidiair, de verzoekster opgelegde geldboete van
                                                                            28 miljoen euro in te trekken of (meer subsidiair) te
Middelen en voornaamste argumenten                                          verlagen, en
                                                                       —    de Commissie te verwijzen in de kosten.
De bestreden beschikking in de onderhavige zaak is dezelfde
als in zaak T-33/02 Britannia Alloys & Chemicals/Commissie.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die welke in die zaak zijn aangevoerd.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Volgens verzoekster is de willekeurige vaststelling van een
uitgangsbedrag dat het wettelijke maximum ruimschoots over-            Het beweerde kartel heeft nooit bestaan. Uit de inlichtingen
schrijdt, in strijd met de artikel 15, lid 2, van verordening          van de personen die betrokken waren bij de bijeenkomst van
nr. 17/62, aangezien daardoor geen rekening kan worden                 wisselhandelaren van 15 oktober 1997 volgt, dat tijdens die
gehouden met de duur van de inbreuk en met bezwarende en               bijeenkomst gesproken is over technische aspecten van de
verzachtende omstandigheden. Bovendien miskent de bestre-              wisselhandel tussen banken en over de prijsvorming in de
den beschikking het evenredigheidsbeginsel, gelet op de abso-          wisselhandel. Daarbij zijn geen afspraken gemaakt.


title: Zaak T-496/08: Beroep ingesteld op 14 november 2008 — Ryanair/Commissie

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/41

         Beroep ingesteld op 14 november 2008 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-496/08)
   (2009/C 32/80)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: E. Vahida, I. Metaxas-Maragkidis, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               overeenkomstig de artikelen 230 EG en 231 EG vaststellen dat de stilzwijgende beschikking van de Commissie waarbij verzoekster toegang wordt geweigerd tot de documenten ten aanzien waarvan zij bij verzoek van 25 juni 2008 om toegang had verzocht, nietig is;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster;

               —

               alle andere maatregelen nemen die het Gerecht gepast acht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van de stilzwijgende beschikking houdende afwijzing van haar verzoek krachtens verordening nr. 1049/2001 (1) om toegang tot documenten betreffende een staatssteunprocedure inzake de steun die zou zijn verleend middels een overeenkomst met de exploitant van de luchthaven Berlin-Schönfled.
   De middelen en voornaamste argumenten die door verzoekster worden aangevoerd, zijn vergelijkbaar met die in zaak T-494/08, Ryanair/Commissie.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak C-173/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria regionale di Genova — Italië) — Agrover Srl/Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova (Communautair douanewetboek — Actieve veredeling — Associatieovereenkomst — Voorafgaande uitvoer van rijst naar derde land waarmee preferentiële douaneovereenkomst bestaat — Artikel 216 douanewetboek — Navordering van rechten bij invoer — Artikel 220, lid 2, sub b, douanewetboek)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/14

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria regionale di Genova — Italië) — Agrover Srl/Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova
   (Zaak C-173/06) (1)

   (Communautair douanewetboek - Actieve veredeling - Associatieovereenkomst - Voorafgaande uitvoer van rijst naar derde land waarmee preferentiële douaneovereenkomst bestaat - Artikel 216 douanewetboek - Navordering van rechten bij invoer - Artikel 220, lid 2, sub b, douanewetboek)
   (2007/C 315/22)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Commissione tributaria regionale di Genova
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agrover Srl

      Verwerende partij: Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Commissione tributaria regionale di Genova — Uitlegging van de artikelen 216 en 220 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1) — Rijst die onder de regeling actieve veredeling is uitgevoerd naar een derde land waarmee een overeenkomst voor preferentiële tariefbehandeling is gesloten — Heffing van douanerechten op de invoer van veredelingsproducten afkomstig uit een land waarmee geen overeenkomst voor preferentiële tariefbehandeling is gesloten
   Dictum

               1)

               Artikel 216 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2700/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2000, is van toepassing op de in artikel 115, lid 1, sub b, van die verordening bedoelde actieve veredeling, waarbij veredelingsproducten uit de Europese Gemeenschap worden uitgevoerd alvorens de invoergoederen zijn ingevoerd.

               2)

               Wanneer bij de aanzuivering van een actieveveredelingshandeling (systeem inzake schorsing) met equivalentieverkeer en voorafgaande uitvoer de bevoegde autoriteiten zich niet op grond van artikel 216 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2700/2000, hebben verzet tegen de vrijstelling van rechten bij de invoer van goederen van oorsprong uit een derde land, mogen zij krachtens artikel 220, lid 2, sub b, van die verordening niet overgaan tot boeking achteraf van die rechten indien aan drie cumulatieve voorwaarden is voldaan. Om te beginnen moet inning van de rechten achterwege zijn gebleven ten gevolge van een vergissing van de bevoegde autoriteiten zelf, vervolgens moet deze vergissing van dien aard zijn geweest, dat een belastingschuldige te goeder trouw deze redelijkerwijze niet kon ontdekken, en ten slotte moet laatstbedoelde voor zijn douaneaangifte aan alle geldende voorschriften hebben voldaan. Het staat aan de verwijzende rechter om aan de hand van het geheel van concrete elementen van het hem voorgelegde geschil, met name de door verzoekster in het hoofdgeding aangevoerde bewijzen, te beoordelen of zulks in het hoofdgeding het geval is.

      (1)  PB C 143 van 17.6.2006.


title: Zaak F-95/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 8 februari 2011 — Skareby/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Psychisch geweld door hiërarchieke meerdere — Artikelen 12 bis en 24 van Statuut — Verzoek om bijstand — Redelijke termijn — Aanvang — Duur)

text:
               26.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/13

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 8 februari 2011 — Skareby/Commissie
   (Zaak F-95/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Psychisch geweld door hiërarchieke meerdere - Artikelen 12 bis en 24 van Statuut - Verzoek om bijstand - Redelijke termijn - Aanvang - Duur)
   2011/C 95/21
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Carina Skareby (Leuven, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om geen onderzoek in te stellen naar het psychisch geweld waarvan verzoekster slachtoffer zou zijn geweest

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 4 maart 2009 houdende weigering om een administratief onderzoek in te stellen naar het vermeende psychisch geweld waaraan één van de hiërarchieke meerderen van Skareby zich schuldig zou hebben gemaakt, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 24 van 30.01.2010, blz. 81.


title: Zaak C-243/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 27 mei 2015 — Lesoochranárske zoskupenie VLK/Obvodný úrad Trenčín

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 27 mei 2015 — Lesoochranárske zoskupenie VLK/Obvodný úrad Trenčín
   (Zaak C-243/15)
   (2015/C 279/22)
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Najvyšší súd Slovenskej republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Lesoochranárske zoskupenie VLK

      Verweerster: Obvodný úrad Trenčín

      Interveniënte: Biely potok, a.s.

      Prejudiciële vraag

   Kunnen in het geval van een gestelde inbreuk op het recht op een hoog niveau van milieubescherming, zoals uitgevoerd onder de voorwaarden die door de Europese Unie hoofdzakelijk zijn vastgelegd in richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1), en met name [op het recht] op hulp bij het verkrijgen van inspraak van het publiek over een project dat significante gevolgen kan hebben voor speciale beschermingszones die zijn opgenomen in het zogeheten Europese ecologische netwerk NATURA 2000, het in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie vervatte recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht alsmede de rechten waarop verzoekster, als vereniging zonder winstoogmerk die op nationaal niveau actief is op het gebied van natuurbescherming, zich beroept overeenkomstig artikel 9 van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak in besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, en binnen de grenzen die zijn gesteld in het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 maart 2011 (C-240/09), ook worden gewaarborgd wanneer de nationale rechter de toetsing in de gerechtelijke procedure beëindigt in een geding over de toetsing van een besluit waarbij [aan die organisatie] de status van partij wordt ontzegd in een bestuurlijke procedure over de afgifte van een vergunning, zoals in casu is gebeurd, en [die organisatie] uitnodigt beroep in te stellen tegen haar uitsluiting van die bestuurlijke procedure?

      (1)  PB L 206, blz. 7.


title: Zaak C-230/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Den Haag (Nederland) op 20 mei 2015 — Brite Strike Technologies Inc. tegen Brite Strike Technologies SA

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Den Haag (Nederland) op 20 mei 2015 — Brite Strike Technologies Inc. tegen Brite Strike Technologies SA
   (Zaak C-230/15)
   (2015/C 254/11)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Den Haag

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Brite Strike Technologies Inc.

      Verweerster: Brite Strike Technologies SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het BVIE [Benelux-verdrag inzake de intellectuele eigendom (merken en tekeningen of modellen)] (al dan niet op de in het arrest van het gerechtshof Den Haag van 26 november 2013, overwegingen 28 – 34 genoemde gronden) te worden aangemerkt als een posterieur verdrag, zodat artikel 4.6 BVIE niet kan worden aangemerkt als een bijzondere regeling, in de zin van artikel 71 van de EEX-verordening oud (1)?
               Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord:

               2)

               Volgt uit artikel 22, lid 4, van de EEX-verordening oud dat zowel de Belgische, als de Nederlandse en de Luxemburgse rechter internationaal bevoegd zijn van het geschil kennis te nemen?

               3)

               Zo nee, hoe dient dan in een geval als het onderhavige te worden vastgesteld of de Belgische, dan wel de Nederlandse of de Luxemburgse rechter internationaal bevoegd is? Kan voor deze (nadere) vaststelling van de internationale bevoegdheid artikel 4.6 BVIE (wél) worden toegepast?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Zaak C-562/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 19 december 2008 — Müller Fleisch GmbH/Land Baden-Württemberg

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 19 december 2008 — Müller Fleisch GmbH/Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-562/08)
   (2009/C 69/36)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Müller Fleisch GmbH

      Verwerende partij: Land Baden-Württemberg

      In tegenwoordigheid van: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 6, lid 1, juncto bijlage III, hoofdstuk A, afdeling I, van verordening (EG) nr. 999/2001 (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1248/2001 (2) van de Commissie van 22 juni 2001, aldus worden uitgelegd, dat deze bepaling in de weg staat aan de uitbreiding van de testverplichting tot alle runderen ouder dan 24 maanden, zoals deze is ingevoerd bij de BSE-Untersuchungsverordnung van 1 december 2000 (BGBl. I, blz. 1659), zoals gewijzigd bij besluit van 25 januari 2001 (BGBl. I, blz. 164)?

      (1)  Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (PB L 147, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1248/2001 van de Commissie van 22 juni 2001 tot wijziging van de bijlagen III, X en XI van verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft epizoötiebewaking en tests op overdraagbare spongiforme encefalopathieën (PB L 173, blz. 12).


title: Zaak T-48/11: Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — British Airways/Commissie [„Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese luchtvrachtmarkt — Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) — Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer — Motiveringsplicht”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/37

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — British Airways/Commissie
   (Zaak T-48/11) (1)

   ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese luchtvrachtmarkt - Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) - Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 048/41)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: British Airways plc (Harmondsworth, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Lasok, QC, R. O’Donoghue, barrister, en B. Louveaux, solicitor, vervolgens R. O’Donoghue, B. Louveaux en J. Turner, QC)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Khan, S. Noë en N. von Lingen, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door B. Doherty, vervolgens door A. Bates, barristers, vervolgens N. Khan en A. Dawes, gemachtigden, bijgestaan door A. Bates)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht) voor zover dit is gericht tot verzoekster

      Dictum

               1)

               Besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht) wordt nietig verklaard voor zover de Europese Commissie hierin, in de eerste plaats, op het standpunt stond dat British Airways plc, ten eerste, had deelgenomen aan de weigering om commissie te betalen, ten tweede, tussen 22 januari 2001 en 1 oktober 2001 inbreuk had gemaakt op artikel 101 VWEU, op artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) en op artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer en, ten derde, had deelgenomen aan inbreuken op deze bepalingen voor vrachtdiensten vanuit Hong Kong (China), Japan, India, Thailand, Singapore, Zuid-Korea en Brazilië, en, in de tweede plaats, haar een geldboete heeft opgelegd.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en die van British Airways.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 juli 2005 in zaak C-515/03 (verzoek van het Finanzgericht Hamburg om een prejudiciële beslissing): Eichsfelder Schlachtbetrieb GmbH tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten — Uitvoerrestituties — Toekenningsvoorwaarden — Invoer van product in derde land van bestemming — Begrip — Douaneformaliteiten voor invoer tot verbruik in derde land — Ingrijpende be- of verwerking — Wederinvoer in Gemeenschap — Misbruik van recht)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/15

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 21 juli 2005
   in zaak C-515/03 (verzoek van het Finanzgericht Hamburg om een prejudiciële beslissing): Eichsfelder Schlachtbetrieb GmbH tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas (1)

   (Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Uitvoerrestituties - Toekenningsvoorwaarden - Invoer van product in derde land van bestemming - Begrip - Douaneformaliteiten voor invoer tot verbruik in derde land - Ingrijpende be- of verwerking - Wederinvoer in Gemeenschap - Misbruik van recht)
   (2005/C 217/28)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-515/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) bij beslissing van 12 november 2003, ingekomen bij het Hof op 9 december 2003, in de procedure: Eichsfelder Schlachtbetrieb GmbH tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur), S. von Bahr, J. Malenovský en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: K. Sztranc, administrateur, op 21 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Aan de voorwaarde voor de toekenning van een gedifferentieerde uitvoerrestitutie, bedoeld in artikel 17, lid 3, van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1384/95 van de Commissie van 19 juni 1995 in verband met de tenuitvoerlegging van de Overeenkomst inzake de landbouw in het kader van de Uruguay-ronde, te weten het vervullen van de douaneformaliteiten voor invoer tot verbruik van het betrokken product in het derde land van bestemming, is voldaan wanneer dit product, nadat daarvoor in dit land invoerrechten zijn betaald, aldaar een ingrijpende be- of verwerking ondergaat in de zin van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zelfs indien het product van deze be- of verwerking vervolgens opnieuw naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd met terugbetaling van de in dit land geïnde rechten en betaling van douanerechten bij invoer in de Gemeenschap.
   In dergelijke omstandigheden kan niettemin terugbetaling van de uitvoerrestitutie worden geëist indien de nationale rechter overeenkomstig de nationale rechtsregels een misbruik door de uitvoerder bewezen acht.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak T-74/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  22 februari 2006  — Nestlé tegen BHIM ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van beeldmerk dat woordelement  QUICKY  bevat — Oudere communautaire, nationale en internationale beeldmerken die woordelement  Quick  bevatten — Oudere nationale en internationale woordmerken QUICK — Oudere nationale woordmerken QUICKIES — Verwarringsgevaar — Weigering van inschrijving — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/11

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 februari 2006 — Nestlé tegen BHIM
   (Zaak T-74/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van beeldmerk dat woordelement „QUICKY” bevat - Oudere communautaire, nationale en internationale beeldmerken die woordelement „Quick” bevatten - Oudere nationale en internationale woordmerken QUICK - Oudere nationale woordmerken QUICKIES - Verwarringsgevaar - Weigering van inschrijving - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 96/21)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland) (vertegenwoordigers: J. Evrard en P. Péters, advocaten)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral als gemachtigde)
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Quick restaurants SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: É. De Gryse en D. Moreau, advocaten)
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 december 2003 (zaak R 922/2001-2) inzake een oppositieprocedure tussen Société des produits Nestlé SA en Quick restaurants SA
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak C-260/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 16 mei 2017 — Αnodiki Services EPE/GNA „Ο Εvaggelismos — Ofthalmiatreio Αthinon — Polykliniki”, Geniko Nosokomeio Athinon „Georgios Gennimatas”, Geniko Ogkologiko Nosokomeio Kifisias — (GONK) „Oi Agioi Anargyroi”

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 16 mei 2017 — Αnodiki Services EPE/GNA „Ο Εvaggelismos — Ofthalmiatreio Αthinon — Polykliniki”, Geniko Nosokomeio Athinon „Georgios Gennimatas”, Geniko Ogkologiko Nosokomeio Kifisias — (GONK) „Oi Agioi Anargyroi”
   (Zaak C-260/17)
   (2017/C 239/39)
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Αnodiki Ypiresies Diacheirisis Perivallontos, Oikonomias, Dioikisis EPE (Αnodiki Services EPE)

      Verwerende partijen: GNA „Ο Εvaggelismos — Ofthalmiatreio Αthinon — Polykliniki”, Geniko Nosokomeio Athinon „Georgios Gennimatas”, Geniko Ogkologiko Nosokomeio Kifisias — (GONK) „Oi Agioi Anargyroi”

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 10, onder g), van richtlijn 2014/24 (1) aldus worden uitgelegd dat een overeenkomst als „arbeidsovereenkomst” kan worden aangemerkt wanneer sprake is van een overeenkomst voor arbeid in een ondergeschiktheidsverhouding, of moet de overeenkomst zodanige kenmerkende eigenschappen (bij voorbeeld op het gebied van het soort werk, specifieke bedingen, de kwalificatie van de sollicitanten en de selectieprocedure) vertonen dat de selectie van iedere werknemer het resultaat is van een individuele beoordeling en een subjectieve waardering van de betrokken persoon door de werkgever? Kunnen arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd die worden gesloten op basis van objectieve criteria, zoals de periode van werkloosheid van de sollicitant, ervaring en het aantal minderjarige kinderen, na formele verificatie van de benodigde documenten en volgens een vooraf vastgelegde procedure waarbij punten worden toegekend op basis van bovenstaande criteria, zoals de overeenkomsten bedoeld in artikel 63 van wet 4430/2016, worden beschouwd als „arbeidsovereenkomsten” in de zin van artikel 10, onder g), van richtlijn 2014/24?

               2)

               Moeten richtlijn 2014/24 (artikelen 1, lid 4, 18, leden 1 en 2, 19, lid 1, 32 en 57, gelezen in samenhang met overweging 5 van de considerans), het VWEU (artikelen 49 en 56), het Handvest van de grondrechten (artikelen 16 en 52) en de beginselen van gelijke behandeling, transparantie en evenredigheid aldus worden uitgelegd dat de overheidsinstanties gebruik kunnen maken van andere middelen dan openbare aanbestedingen, arbeidsovereenkomsten daaronder begrepen, voor het verrichten van hun werkzaamheden van algemeen belang, en in voorkomend geval onder welke voorwaarden, wanneer die middelen niet een blijvende organisatie van de openbare dienst meebrengen, maar — zoals in het geval van artikel 63 van wet 4430/2016 — worden gebruikt voor bepaalde tijd om het hoofd te bieden aan uitzonderlijke omstandigheden en op gronden die verband houden met een doeltreffende mededinging en de rechtmatigheid van het handelen van de op de markt voor openbare aanbestedingen werkzame ondernemingen? Kunnen zodanige redenen en omstandigheden zoals de onmogelijkheid om de openbare aanbestedingen zonder hindernissen uit te voeren of het nastreven van een hogere winst dan (mogelijk zou zijn) met een openbare aanbesteding, worden aangemerkt als dwingende redenen van algemeen belang die rechtvaardigen dat een maatregel wordt getroffen die de ondernemersactiviteit in de sector van de openbare aanbestedingen qua omvang en que duur ernstig beperkt?

               3)

               Is tegen besluiten van een overheidsinstantie zoals de in het hoofdgeding bestreden besluiten, betreffende een overeenkomst die wordt geacht buiten het toepassingsgebied van richtlijn 2014/24 te vallen (bij voorbeeld omdat het een „arbeidsovereenkomst” betreft), de beroepsprocedure van richtlijn 89/665 (2), zoals gedefinieerd in artikel 1 van die richtlijn, zoals gewijzigd, uitgesloten wanneer het beroep wordt ingesteld door een marktdeelnemer die er rechtmatig belang bij heeft dat een dergelijke overheidsopdracht aan hem wordt gegund en die verklaart dat aan richtlijn 2014/24 ten onrechte geen uitvoering is gegeven omdat zij werd geacht niet van toepassing te zijn?

      (1)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 inzake het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van Richtlijn 2004/18/EG (PB 2014, L 94, blz. 65).

      (2)  Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB 1989, L 395, blz. 33).


title: Zaak C-14/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 11 januari 2010 — Nickel Institute/Secretary of State for Work and Pensions

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/38

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 11 januari 2010 — Nickel Institute/Secretary of State for Work and Pensions
   (Zaak C-14/10)
   2010/C 63/61
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nickel Institute

      Verwerende partij: Secretary of State for Work and Pensions

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn richtlijn 2008/58/EG (1) van de Commissie (hierna: „30e AVT-richtlijn”) en/of verordening (EG) nr. 790/2009 (2) van de Commissie (hierna: „1e AVT-verordening”), voor zover de nikkelcarbonaten hierin worden ingedeeld of opnieuw ingedeeld voor de relevante eindpunten, ongeldig omdat

                           a)

                           tot de indelingen is besloten zonder toereikende beoordeling van de intrinsieke eigenschappen van de nikkelcarbonaten volgens de criteria en gegevens die zijn voorgeschreven in bijlage VI bij richtlijn 67/548/EEG (3) (hierna: „gevaarlijke-stoffenrichtlijn”);

                           b)

                           niet afdoende is onderzocht of de intrinsieke eigenschappen van de nikkelcarbonaten bij normaal gebruik een gevaar kunnen opleveren, zoals voorgeschreven in de punten 1.1 en 1.4 van bijlage VI bij de gevaarlijke-stoffenrichtlijn;

                           c)

                           niet was voldaan aan de voorwaarden voor toepassing van de procedure van artikel 28 van de gevaarlijke-stoffenrichtlijn;

                           d)

                           de indelingen ten onrechte zijn gebaseerd op een afwijkingsverklaring die was opgemaakt met het oog op een risicobeoordeling door een bevoegde autoriteit volgens verordening (EEG) nr. 793/93 (4); en/of

                           e)

                           de indelingen niet zijn gemotiveerd, zoals volgens artikel 253 EG is vereist?

               2)

               Zijn richtlijn 2009/2/EG (5) van de Commissie (hierna: „31e AVT-richtlijn”) en/of de 1e AVT-verordening, voor zover de nikkelhydroxiden en de groep van nikkelverbindingen (hierna tezamen: „bestreden nikkelverbindingen”) hierin worden ingedeeld of opnieuw ingedeeld, in de genoemde opzichten ongeldig omdat

                           a)

                           tot de indelingen is besloten zonder toereikende beoordeling van de intrinsieke eigenschappen van de bestreden nikkelverbindingen volgens de criteria en gegevens die zijn voorgeschreven in bijlage VI bij de gevaarlijke-stoffenrichtlijn, maar in plaats daarvan op basis van bepaalde „read across”-methoden;

                           b)

                           niet afdoende is onderzocht of de intrinsieke eigenschappen van de bestreden nikkelverbindingen bij normaal gebruik een gevaar kunnen opleveren, zoals voorgeschreven in de punten 1.1 en 1.4 van bijlage VI bij de gevaarlijke-stoffenrichtlijn;

                           c)

                           niet was voldaan aan de voorwaarden voor toepassing van de procedure van artikel 28 van de gevaarlijke-stoffenrichtlijn ?

               3)

               Is de 1e AVT-verordening, voor zover zij de nikkelcarbonaten en de bestreden nikkelverbindingen betreft, ongeldig omdat

                           a)

                           niet was voldaan aan de voorwaarden voor toepassing van de procedure van artikel 53 van verordening (EG) nr. 1272/2008 (6) (hierna: „IVE-verordening”); en/of

                           b)

                           tot de indelingen in tabel 3.1 van bijlage VI van de IVE-verordening is besloten zonder toereikende beoordeling van de intrinsieke eigenschappen van de nikkelcarbonaten en de bestreden nikkelverbindingen volgens de criteria en gegevens die zijn voorgeschreven in bijlage I bij de IVE-verordening, maar in plaats daarvan met toepassing van bijlage VII bij de IVE-verordening?

      (1)  Richtlijn 2008/58/EG van de Commissie van 21 augustus 2008 tot dertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (Voor de EER relevante tekst) (PB L 246 van 15.9.2008, blz. 1–191).

      (2)  Verordening (EG) nr. 790/2009 van de Commissie van 10 augustus 2009 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing daarvan aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (Voor de EER relevante tekst) (PB L 235 van 5.9.2009, blz. 1–439).

      (3)  Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB 196 van 16.8.1967, blz. 1–98).

      (4)  Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico's van bestaande stoffen (PB L 84 van 5.4.1993, blz. 1–75).

      (5)  Richtlijn 2009/2/EG van de Commissie van 15 januari 2009 tot eenendertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (Voor de EER relevante tekst) (PB L 11 van 16.1.2009, blz. 6–82).

      (6)  Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels tot wijziging en intrekking van de Richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1907/2006 (Voor de EER relevante tekst) (PB L 353 van 31.12.2008, blz. 1–1355).


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 6 juli 1995 in zaak C-259/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming - Richtlijn 92/44/EEG - Telecommunicatie - Open Network Provision op huurlijnen)

text:
  14 . 10 . 95        | N1                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 268 / 1
                                                                     I
                                                               (Mededelingen)
                                                   HOF VAN JUSTITIE
                                                             HOF VAN JUSTITIE
                   ARREST VAN HET HOF                                         toepassing van Open Network Provision (ONP) op
                           ( Vijfde Kamer)                                    huurlijnen, is de Helleense Republiek de krachtens het
                                                                              EG- Verdrag op haar rustende verplichtingen niet nage
                          van 6 juli 1995                                     komen .
in zaak C-259/94 : Commissie van de Europese Gemeen
             schappen tegen Helleense Republiek ( 1 )                    2 ) De Helleense Republiek wordt verwezen in de
                                                                              kosten .
 (Niet-nakoming — Richtlijn 92/44/EEG — Telecommuni
       catie — Open Network Provision op huurlijnen)                     C ) PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .
                            ( 95 /C 268 /01 )
                        (Procestaai: Grieks)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 13 juli 1995
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)                          m zaak C-350/92 : Koninkrijk Spanje tegen Raad van de
                                                                                Europese Unie (')
                                                                         (Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EEG)
In zaak C-259/94 , Commissie van de Europese Gemeen                     nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de
schappen ( gemachtigden : D. Gouloussis en A. C. Jessen )                invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor
tegen Helleense Republiek ( gemachtigden : P. Mylonopou                                         geneesmiddelen)
los en I. Kiki ), betreffende een verzoek om vast te stellen dat                                  ( 95/C 268/02 )
de Helleense Republiek, door niet binnen de gestelde termijn
de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te                                  (Procestaai: Spaans)
doen treden die nodig zijn om volledig te voldoen aan
richtlijn 92/44/EEG van de Raad van 5 juni 1992 betref                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
fende de toepassing van Open Network Provision ( ONP ) op                                de jurisprudentie van het Hof)
huurlijnen ( PB 1992 , L 165 , blz . 27 ), en , subsidiair, de
Commissie niet binnen de gestelde termijn daarvan in kennis              In zaak C 350/92 , Koninkrijk Spanje ( gemachtigden : A.
te stellen , de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende                Navarro Gonzalez en A. Hierro Hernândez-Mora, later
verplichtingen niet is nagekomen , heeft het Hof (Vijfde                 vervangen door G. Calvo Diaz ) ondersteund door Helleense
Kamer ), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresi                 Republiek ( gemachtigden : V. Kontolaimos en M. Basdeki,
dent, P. Jann , J. C. Moitinho de Almeida , D. A. O. Edward              later vervangen door V. Pelekou ) tegen Raad van de
( rapporteur ) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : M. B.          Europese Unie ( gemachtigden : A. Sacchettini , S. Kyriako
Elmer; griffier : R. Grass , op 6 juli 1995 een arrest gewezen           poulou en I. Diez Parra ), ondersteund door Franse Repu
waarvan het dictum luidt als volgt :                                     bliek ( gemachtigden : P. Pouzoulet en H. Duchêne ) en door
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
                                                                         den : J. Amphoux, R. Gosalbo Bono en P. Van Nuffel ),
1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en                betreffende een beroep tot nietigverklaring van Verordening
      bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doeti tre            ( EEG ) nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992
      den die nodig zijn om volledig te voldoen aan Richtlijn            betreffende de invoering van een aanvullend beschermings
      92/44/EEG van de Raad van 5 juni 1 992 betreffende de              certificaat voor geneesmiddelen, heeft het Hof, samenge


title: Zaak F-90/14: Beroep ingesteld op 4 september 2014 — ZZ/Europese Commissie

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/39

         Beroep ingesteld op 4 september 2014 — ZZ/Europese Commissie
   (Zaak F-90/14)
   (2014/C 448/49)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: Hans-Robert Ilting, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om, ten eerste, het besluit om verzoeker vanaf 1 september 2013 geen toelage voor een kind ten laste te geven, omdat zijn kind geen „school- of beroepsopleiding” in de zin van artikel 2 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut meer volgt nietig te verklaren en, ten tweede, zijn werkgever te verplichten, hem deze toelage door te betalen en hem alle kosten in verband met de ziekte van zijn dochter met terugwerkende kracht vanaf 1 september 2013 te vergoeden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               besluit HR.D.2/AS/ac/Ares(2014) van de verwerende partij van 5 juni 2014 betreffende zijn op 12 februari 2012 bei HR.D.2 — „Eenheid klachten en toezicht op de procedure” onder nr. R/227/14 ingeschreven klacht nietig verklaren;

               —

               het tot aanstelling bevoegd gezag verplichten, zijn dochter ononderbroken en met terugwerkende kracht vanaf 1 september 2013 aan te merken als een kind dat een schoolopleiding volgt en recht heeft op onderhoud en dientengevolge hem ononderbroken en met terugwerkende kracht vanaf 1 september 2013 de toelage ten behoeve van zijn dochter door te betalen en zijn dochter ononderbroken en met terugwerkende kracht vanaf 1 september 2013 de kosten in verband met haar ziekte verder te vergoeden.


title: Zaak C-41/08: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek (Niet-nakoming — Richtlijnen 86/378/EEG en 96/97/EG — Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Onvolledige uitvoering)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/9

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-41/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 86/378/EEG en 96/97/EG - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen - Onvolledige uitvoering)
   (2009/C 19/14)
   Procestaal: Tsjechisch
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en P. Ondrůšek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordiger: M. Smolek, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om uitvoering te geven aan richtlijn 86/378/EEG van de Raad van 24 juli 1986 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid (PB L 225, blz. 40), en aan richtlijn 96/97/EG van de Raad van 20 december 1996 tot wijziging van richtlijn 86/378/EEG betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid (PB 1997 L 46, blz. 20)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 86/378/EEG van de Raad van 24 juli 1986 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid, en aan richtlijn 96/97/EG van de Raad van 20 december 1996 tot wijziging van richtlijn 86/378, is de Tsjechische Republiek de krachtens deze richtlijnen en artikel 54 van de Akte betreffende de toetreding van de Republiek Tsjechië, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Republiek Slowakije, en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Tsjechische Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak C-387/06: Beroep ingesteld op 19 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/27

         Beroep ingesteld op 19 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland
   (Zaak C-387/06)
   (2006/C 294/46)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Huttunen en M. Shotter, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Finland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Finland, door in § 43 van de viestintämarkkinalaki (wet betreffende de telecommunicatiemarkt) de bevoegdheden van de nationale regelgevende instanties tot regeling van de verbindingsopbouw van het vaste netwerk naar het mobiele communicatienetwerk te beperken, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 8, lid 1, lid 2, sub b, en lid 3, sub c, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en –diensten (1), alsmede krachtens artikel 8, leden 1 en 4, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (2);

               —

               de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor de omzetting van de richtlijnen is verstreken op 24 juli 2003.

      (1)  PB L 108, blz. 33.

      (2)  PB L 108, blz. 7.


title: Zaak F-117/15: Beroep ingesteld op 18 augustus 2015 — ZZ/F4E

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/37

         Beroep ingesteld op 18 augustus 2015 — ZZ/F4E
   (Zaak F-117/15)
   (2015/C 328/36)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Asmaryan Degtyareva, advocaat)

      Verwerende partij: Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie (Fusion for Energy, F4E)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie om verzoeker niet op te nemen op de reservelijst die is opgesteld na de selectieprocedure F4E/CA/ST/FGIV/2015/001, nietigverklaring van de selectieprocedure en van de besluiten tot aanstelling van de gekozen kandidaten in de vacante ambten

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig verklaren selectieprocedure F4E/CA/STIFGIV/2015/001 voor posten van functionarissen ter ondersteuning van de kostencontrole („cost control support officer”), georganiseerd door Fusion for Energy;

               —

               nietig verklaren de reservelijst die de verwerende partij na afloop van de selectieprocedure heeft opgesteld;

               —

               nietig verklaren de aanstelling van de gekozen kandidaten in de vacante posten en van de indiensttreding van de kandidaten zoals voorgesteld door het selectiecomité en gekozen door de directeur van Fusion for Energy;

               —

               verklaren dat een nieuwe selectieprocedure moet worden georganiseerd voor kandidaten voor posten van functionarissen ter ondersteuning van de kostencontrole;

               —

               verklaren dat een schriftelijke toets moet worden georganiseerd in het kader van de nieuwe selectieprocedure voor posten van functionarissen ter ondersteuning van de kostencontrole teneinde de kandidaten te selecteren;

               —

               verklaren dat de mogelijkheid voor de verwerende partij om geen schriftelijke toets te organiseren in het kader van de selectieprocedures, zoals de verwerende partij heeft voorzien in de gids voor de kandidaten („guide for applicants”) die in de onderhavige situatie geldt, misbruik oplevert en nietig is;

               —

               beslissen dat elke maatregel moet worden getroffen die het Gerecht voor ambtenarenzaken geschikt acht om de selectieprocedure over te doen conform de regels die zijn opgesteld in de op 5 februari 2015 bekendgemaakte kennisgeving van vacature voor de vacante posten en conform de regels zoals uiteengezet in de gids voor de kandidaten vermeld in de kennisgeving van vacature, waarbij de organisatie van mondelinge en schriftelijke toetsen verplicht is;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het Hof (voltallige zitting) van 29 juni 2004 in zaak C-110/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie (Steunmaatregel van Portugese regering ten behoeve van varkenshouders — Steunmaatregel om terugbetaling mogelijk te maken van met gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde steun — Beschikking van Raad waarbij dergelijke steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt is verklaard — Onwettigheid — Artikel 88, lid 2, derde alinea, EG)

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/2

      ARREST VAN HET HOF

   (voltallige zitting)
   van 29 juni 2004
   in zaak C-110/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie (1)

   (Steunmaatregel van Portugese regering ten behoeve van varkenshouders - Steunmaatregel om terugbetaling mogelijk te maken van met gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde steun - Beschikking van Raad waarbij dergelijke steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt is verklaard - Onwettigheid - Artikel 88, lid 2, derde alinea, EG)
   (2004/C 217/03)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-110/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Santaolalla Gadea, D. Triantafyllou en V. Di Bucci) tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J. Carbery en F. Florindo Gijón), ondersteund door Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en I. Palma) en door Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en F. Million), betreffende nietigverklaring van beschikking 2002/114/EG van de Raad van 21 januari 2002 houdende machtiging van de Portugese regering tot het verlenen van steun aan de varkenshouders die de in 1994 en 1998 verleende steun hebben ontvangen (PB L 43, blz. 18), heeft het Hof (voltallige zitting), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, C. Gulmann, J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresidenten, A. La Pergola, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en K. Lenaerts (rapporteur), rechters advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 29 juni 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verklaart nietig beschikking 2002/114/EG van de Raad van 21 januari 2002 houdende machtiging van de Portugese regering tot het verlenen van steun aan de varkenshouders die de in 1994 en 1998 verleende steun hebben ontvangen.

               2)

               Verwijst de Raad van de Europese Unie in de kosten.

               3)

               Verstaat dat de Portugese Republiek en de Franse Republiek elk hun eigen kosten zullen dragen.

      (1)  PB C 131 van 1.6.2002.


title: Zaak C-212/05: Verzoek van het Bundessozialgericht van 10 februari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Gertraud Hartmann en Freistaat Bayern

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/9

         Verzoek van het Bundessozialgericht van 10 februari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Gertraud Hartmann en Freistaat Bayern
   (Zaak C-212/05)
   (2005/C 193/15)
   Procestaal: Duits
   Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 10 februari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 mei 2005, in het geding tussen Gertraud Hartmann en Freistaat Bayern, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               a)

               Moet een persoon met de Duitse nationaliteit die in 1990, met behoud van zijn dienstverband als ambtenaar van de posterijen in Duitsland, zijn woonplaats van Duitsland naar Oostenrijk heeft verplaatst en die sindsdien zijn beroep uitoefent als grensarbeider, voor tijdvakken tussen januari 1994 en september 1998 worden aangemerkt als migrerend werknemer in de zin van verordening EEG nr. 1612/68 (1) van de Raad betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap?

               b)

               Zo ja:
               Is het dan indirecte discriminatie in de zin van artikel 7, lid 2, van verordening EEG nr. 1612/68, wanneer de echtgenoot van de onder a) genoemde persoon, die in Oostenrijk woont, de nationaliteit van dat land bezit en geen betaalde arbeid verricht, in het betrokken tijdvak uitgesloten is van het recht op de Duitse ouderschapsuitkering omdat hij in Duitsland noch woonplaats noch gewone verblijfplaats had?

      (1)  PB L 257, blz. 2.


title: Zaak T-162/04: Beroep, op 30 april 2004 ingesteld door Eugénio Branco Lda tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/20

         Beroep, op 30 april 2004 ingesteld door Eugénio Branco Lda tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-162/04)
   (2004/C 217/37)
   Procestaal: Portugees
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 30 april 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Eugénio Branco Lda, gevestigd te Lissabon, vertegenwoordigd door B. Belchior, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 8 augustus 2004 waarbij het verzoek om betaling van het saldo in de procedure inzake financiering door het ESF niet is goedgekeurd, bepaalde door verzoekster ingediende kosten niet zijn aanvaard en derhalve de bijdrage van het ESF in bij beschikking van de Commissie goedgekeurde opleidingsacties is verminderd, en waarbij van verzoekster terugbetaling is gevorderd van het bedrag van 39 899,07 EUR dat zij als voorschot van het ESF had ontvangen, en van de door de Portugese staat toegekende nationale bijdrage;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Op 29 juni 1986 diende verzoekster bij het Departamento para os Assuntos do Fundo Social Europeu (dienst van de Portugese staat belast met de aangelegenheden van het Europees Sociaal Fonds; hierna: „DAFSE”) een aanvraag in om financiering van een beroepsopleidingsactie door het ESF voor de periode van 2 januari 1987 tot en met 31 december 1987. Deze aanvraag werd goedgekeurd bij beschikking van de Commissie. Verzoekster diende bij het DAFSE dan een aanvraag om betaling van het saldo in, hetgeen resulteerde in een positief saldo. Het DAFSE verrichte bij verzoekster een boekhoudkundig en documentair onderzoek met betrekking tot de documenten betreffende de opleidingsactie, en bij beschikking van 13 maart 1989 werd het verzoek om uitbetaling van het saldo goedgekeurd. Ook de Commissie willigde het verzoek om uitbetaling van het saldo in. Op 8 augustus 2004 geeft de Commissie de thans bestreden beschikking.
   Volgens verzoekster schendt deze beschikking verordening (EEG) nr. 2950/83 van de Raad van 17 oktober 1983 houdende toepassing van besluit 83/516/EEG betreffende de taken van het Europees Sociaal Fonds, aangezien zij alle wetten, reglementen, richtlijnen, criteria, verplichtingen en voorwaarden die voor de goedkeuring van haar verzoek om ESF-bijstand gelden, nauwgezet heeft nageleefd, waardoor zij eigen subjectieve rechten heeft verkregen. De bestreden beschikking schendt dus verkregen rechten.
   De bestreden beschikking schendt voorts het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid aangezien verzoekster door de goedkeuringsbeschikking het recht heeft verkregen en erop mocht vertrouwen dat zij de bijstand zou ontvangen indien zij de opleidingsactie volgens de gestelde voorwaarden verrichtte. Volgens verzoekster had de Commissie de handeling die zij nu heeft willen stellen, begin 1989 kunnen vaststellen en heeft zij aldus het beginsel van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid geschonden.
   Ten slotte vormt de bestreden beschikking een ernstige schending van het evenredigheidsbeginsel aangezien verzoekster haar uitgaven heeft gedaan in de veronderstelling dat de Commissie haar verbintenis met betrekking tot de steunverlening zou nakomen.