title: Zaak T-302/03: Beroep, op 4 september 2003 ingesteld door PTV Planung Transport Verkehr AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 264/36                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            1.11.2003
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       —     bij het bepalen van de schade die door een andere
                                                                                bekende factor werd toegebracht, de invoer uit Taiwan
                                                                                werd immers niet tot de gesubsidieerde invoer gerekend,
—     verordening (EG) nr. 960/2003 van de Raad van 2 juni                      heeft de Raad een kennelijke beoordelingsfout gemaakt
      2003 nietig te verklaren voorzover zij van toepassing is                  bij de toepassing van artikel 8, leden 6 en 7, van de
      op verzoekster;                                                           antisubsidiebasisverordening;
—     de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.                 —     door te bepalen dat de door een andere bekende factor
                                                                                toegebrachte schade, namelijk de gestelde discriminatoire
                                                                                en daardoor de mededinging vervalsende prijsbepaling
                                                                                door de leverancier van technologie uit de Gemeenschap,
                                                                                niet tot de gesubsidieerde invoer diende te worden
                                                                                gerekend, heeft de Raad niet de correcte procedure voor
Middelen en voornaamste argumenten                                              de toepassing van artikel 8, leden 6 en 7, van de
                                                                                antisubsidiebasisverordening gevolgd.
Verzoekster in de onderhavige zaak is een vennootschap
                                                                          (1) Verordening (EG) nr. 960/2003 van de Raad van 2 juni 2003 tot
naar Indisch recht die opneembare compact discs (CD-R’s),
                                                                              instelling van een definitief compenserend recht op opneembare
heropneembare compact discs (CD-RW’s) en read only me-                        compact discs uit India (PB L 138 van 5 juni 2003, blz. 1).
mory compact discs (RD-ROM’s) vervaardigt. Verder produ-
ceert zij andere gegevensopslagmedia, vooral micro-diskettes,
in een exportproductiezone (EPZ).
Op een klacht van „CD-R”-producenten uit de Gemeenschap,
verenigd in de CECMA, kondigde de Commissie de inleiding
van parallelle antidumping- en antisubsidieprocedures met
betrekking tot de invoer in de Gemeenschap van CD-R’s uit
India aan. De antidumpingsprocedure werd beëindigd zonder                 Beroep, op 4 september 2003 ingesteld door PTV Planung
vaststelling van maatregelen. De onderhavige procedure betreft            Transport Verkehr AG tegen Bureau voor harmonisatie
alleen procedure inzake compenserende rechten met betrek-                 binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
king tot CD-R’s, die is uitgelopen op de vaststelling van de                                                len)
omstreden verordening, waarbij een compenserend recht van
7,3 % op de invoer van opneembare compact discs uit India (1)
is ingesteld.                                                                                (Zaak T-302/03)
                                                                                (2003/C 264/64)
Ter ondersteuning van haar beroep betoogt verzoekster:
                                                                                (Procestaal: Duits)
—     door te bepalen dat 4.2 jaar het tijdvak is waaraan de
      gestelde subsidie moet worden toegerekend, heeft de
      Raad de normale afschrijving van verzoeksters fabriek en
      machinepark kennelijk verkeerd beoordeeld en inbreuk
      gemaakt op de artikelen 5, 7, lid 3, en 11, lid 1, van de           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      antisubsidiebasisverordening en op artikel 253 EG;                  schappen is op 4 september 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                          Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                          tekeningen en modellen) door PTV Planung Transport Verkehr
—     de omstreden verordening moet nietig worden verklaard               AG, te Karlsruhe (Duitsland), vertegenwoordigd door
      omdat in strijd met de rechten van de verdediging of,               F. Nielsen.
      subsidiair, in strijd met artikel 253 verzoekster tijdens de
      administratieve procedure een onbegrijpelijke uitleg is
      verstrekt over de berekening van het tijdvak van 4,2 jaar;
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     bij de analyse van de uit de invoer uit India voortvloeiende
                                                                          —     de beslissing van de tweede kamer van beroep van het
      neerslag op de bedrijfstak van de Gemeenschap en van de
                                                                                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
      vraag of die invoer schade aan deze bedrijfstak veroor-
                                                                                (merken, tekeningen en modellen) van 1 juli 2003 (zaak
      zaakt, heeft de Raad niet alle relevant bewijsmateriaal
                                                                                R 1046/2001-2) te vernietigen;
      objectief onderzocht zoals artikel 8, leden 2 en 6, van de
      antisubisidiebasisverordening vereist en/of een aantal
      kennelijke beoordelingsfouten gemaakt;                              —     verweerder te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 1.11.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 264/37
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Betrokken         gemeen-      woordmerk „map&guide” — aan-             Aanvrager van het ge-          verzoekster
schapsmerk:                    vraagnr. 2089829                         meenschapsmerk:
Waren of diensten:             waren en diensten van de klas-           Betrokken         gemeen-      woordmerk „NEXAVAR” voor
                               sen 9, 41 en 42 (computersoft-           schapsmerk:                    waren van klasse 5 (farmaceuti-
                               ware, het verzorgen van software-                                       sche en diergeneeskundige pro-
                               scholingen, computerprogram-                                            ducten, producten voor de diag-
                               mering)                                                                 nostiek voor medisch gebruik) —
                                                                                aanvraagnr. 1 534 213
Voor de kamer van be-          weigering van inschrijving door
roep aangevochten be-          de onderzoeker voor „computer-           Houder van het oppo-           Sanofi-Synthelabo (SA)
slissing:                      software” en „computerprogram-           sitiemerk of -teken in de
                               mering”                                  oppositieprocedure:
Beslissing kamer van be-       verwerping van het beroep                Oppositiemerk of -te-          nationaal woordmerk „BESA-
roep:                                                                   ken:                           VAR” voor waren van klasse 5
                                                                                (farmaceutische producten)
Middelen:                      schending van artikel 7, lid 1,
                               sub b, van verordening (EG)              Beslissing oppositieafde-      afwijzing van de oppositie
                               nr. 40/94                                ling:
                                                                        Beslissing kamer van be-       vernietiging van de beslissing van
                                                                        roep:                          de oppositieafdeling en verwijzing
                                                                                van de aanvraag
                                                                        Middelen:                      er bestaat geen zodanige overeen-
                                                                                stemming tussen de merken, dat
                                                                                daardoor verwarring kan ont-
Beroep, op 8 september 2003 ingesteld door Bayer AG                                                    staan.
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
               (merken, tekeningen en modellen)
                         (Zaak T-304/03)
                         (2003/C 264/65)
                                                                        Beroep, op 4 september 2003 ingesteld door WHG
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het      Westdeutsche Handelsgesellschaft mbH tegen Bureau
Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:          voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                               Duits)                                                       tekeningen en modellen)
                                                                                (Zaak T-307/03)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 september 2003 beroep ingesteld tegen                                           (2003/C 264/66)
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Bayer AG, te Leverkusen                    (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
(Duitsland), vertegenwoordigd door M. Wolpert. Andere partij            Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
voor de kamer van beroep: Sanofi-Synthelabo (SA), te Parijs.                                           Duits)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     de beslissing van de vierde kamer van beroep van het              schappen is op 4 september 2003 beroep ingesteld tegen
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                  Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
      (merken, tekeningen en modellen) van 4 juni 2003 (zaak            tekeningen en modellen) door WHG Westdeutsche Handels-
      R 452/2002-4) te vernietigen en de oppositie af te wijzen;        gesellschaft mbH, te Hagen (Duitsland), vertegenwoordigd
                                                                        door U. Schuster. Andere partij voor de kamer van beroep:
—     het Bureau te verwijzen in de kosten.                             Kaufring AG, te Düsseldorf (Duitsland).


title: Zaak C-34/02: Verzoek om een prejudiciële beslissing van thet Tribunale Ordinario di Roma — Sezione Lavoro Quarta — bĳ beschikking van 24 januari 2002 in het geschil tussen Sante Pasquini en I.N.P.S. (Istituto Nazionale di Prevedenza Soziale)

text:
C 84/52                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      6.4.2002
     2.    in afwijking van het vereiste in artikel 3, lid 4,                 berekeningen zal worden voldaan aan artikel 7 dat de
           van de richtlijn betreffende de vaststelling van                   emissiegrenswaarden in verbrandingsgas bevat, bepaalt
           verbindende emissiegrenswaarden in bepaalde geval-                 de Oostenrijkse regeling dat voor bepaalde bijstokende
           len volgens § 8, lid 3, BMwA-Verordnung ook de                     verbrandingsinstallaties voor individuele gevaarlijke stof-
           vaststelling van onverbindende emissierichtwaarden                 fen de emissierichtwaarden door de autoriteiten afzonder-
           toestaat,                                                          lijk moeten worden vastgesteld.
                                                                        —     inbreuk is gemaakt op artikel 7, leden 1 en 2, van
     3.    voor cementproductieinstallaties volgens § 15, lid 1,              de richtlijn (geen vaststelling van de grenswaarde in
           BMwA-Verordnung in strijd met artikel 7, leden 1                   verbrandingsgas voor zware metalen, dioxine en furanen
           en 2, van de richtlijn geen emissiegrenswaarden in                 bij cementproductieinstallaties):
           verbrandingsgas voor zware metalen, dioxine en
           furanen heeft vastgesteld,                                         In strijd met artikel 7, leden 1 en 2, van de richtlijn heeft
                                                                              de Republiek Oostenrijk voor cementproductieinstallaties
                                                                              waarin afvalstoffen worden bijgestookt, geen emissie-
     4.    de criteria voor naleving van emissiegrenswaarden                  grenswaarden in verbrandingsgas voor zware metalen,
           in § 10, lid 5, punt 2, BMwA-Verordnung in                         dioxine en furanen vastgesteld.
           afwijking van artikel 11, lid 3, van de richtlijn heeft
           vastgesteld, en                                              —     inbreuk is gemaakt op artikel 11, lid 3, eerste streepje,
                                                                              van de richtlijn (naleveringscriteria voor grenswaarden):
     5.    door de vaststelling van overgangsregels in § 19,                  In strijd met artikel 11, lid 3, eerste streepje, van de
           lid 1, BMUJF-Verordnung en in § 16, lid 2, BMwA-                   richtlijn, dat bepaalt wanneer een emissiegrenswaarde
           Verordnung in strijd met artikel 13, lid 1, juncto                 geldt als nageleefd, wordt in de Oostenrijkse regeling
           artikel 2, punt 3, van de richtlijn de toepassing ervan            bepaald, dat enkel sprake is van overschrijdingen van de
           voor de periode tussen 31 december 1996 en                         emissiegrenswaarde, wanneer meer dan 3 % van de
           1 februari 1999 op bestaande installaties heeft                    halfuurgemiddelden de emissiegrenswaarde met meer dan
           uitgesloten.                                                       20 % overschrijden. De overschrijdingsgrens van meer
                                                                              dan 20 % staat echter niet in de richtlijn.
—    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.                 —     inbreuk is gemaakt op artikel 13, lid 1, juncto artikel 18,
                                                                              lid 1, van de richtlijn (inwerkingtreding van de overgangs-
                                                                              bepaling voor bestaande installaties):
                                                                              In strijd met de richtlijn behandelt Oostenrijk de instal-
Middelen en voornaamste argumenten                                            laties die tussen 31 december 1996 en de dag van
                                                                              de omzetting van de richtlijn (1 februari 1999) een
                                                                              vergunning hebben gekregen als „bestaande installaties”.
De Commissie is van mening, dat de in Oostenrijk geldende                     Verbrandingsinstallaties die in Oostenrijk tussen 31 de-
bepalingen niet volledig overeenstemmen met de voorschriften                  cember 1996 en 1 februari 1999 een vergunning hebben
van richtlijn 94/67/EG, omdat:                                                gekregen, vielen als gevolg daarvan naar Oostenrijks recht
                                                                              onder de overgangstermijn tot 30 juni 2000, terwijl
—    inbreuk is gemaakt op artikel 3, lid 3, van de richtlijn                 dergelijke installaties volgens de richtlijn reeds vanaf de
     (40 %-aandeel aan vrijgekomen totale warmte bij bij-                     vergunningverlening volledig onder de richtlijn moesten
     stoken):                                                                 vallen.
     In strijd met de in artikel 3, lid 3, vastgestelde bepaling        (1) PB 1994, L 365, blz. 34.
     waarin het gaat om een uit verbranding van gevaarlijke
     afvalstoffen vrijgekomen warmte van maximaal 40 % van
     de totale warmte „die op dat moment vrijkomt”, opent de
     in Oostenrijk geldende regeling de mogelijkheid om
     gedurende langere bedrijfsperioden (bijvoorbeeld enige
     dagen of zelfs enige weken) installaties te exploiteren            Verzoek om een prejudiciële beslissing van thet Tribunale
     waarbij meer dan 40 % van de totale door de brandstof              Ordinario di Roma — Sezione Lavoro Quarta — bij
     geleverde warmte — onder bepaalde omstandigheden                   beschikking van 24 januari 2002 in het geschil tussen
     alles — uit de verbranding van gevaarlijke afvalstoffen            Sante Pasquini en I.N.P.S. (Istituto Nazionale di Preveden-
     vrijkomt (gekeken wordt naar een kwartaalgemiddelde).                                           za Soziale)
—    inbreuk is gemaakt op artikel 3, lid 4, tweede streepje,                                     (Zaak C-34/02)
     van de richtlijn (vaststelling van emissierichtwaarden):
                                                                                (2002/C 84/92)
     In strijd met artikel 3, lid 4, tweede streepje, van de
     richtlijn, dat bepaalt dat de vergunning voor bijstoken
     slechts wordt verleend, indien in de aanvraag wordt                Bij beschikking van 24 januari 2002, ingekomen ter griffie van
     aangetoond, dat volgens de in bijlage II beschreven                het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen op
 ---pagebreak--- 6.4.2002               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 84/53
8 februari 2002, in het geschil tussen Sante Pasquini en I.N.P.S.    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
(Istituto Nazionale di Prevedenza Soziale), heeft het Tribunale
Ordinario di Roma — Sezione Lavoro Quarta — het Hof de
                                                                     —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
volgende prejudiciële vragen gesteld:
                                                                           nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                           te stellen voor het opvolgen van richtlijn 1999/48/EG
                                                                           van de Commissie (1) van 21 mei 1999 houdende tweede
Is met de doelstellingen van verordeningen nrs. 1408/71 (1) en             aanpassing aan de technische vooruitgang van richtlijn
574/72 (2) van de Raad verenigbaar een nationale wettelijke                96/49/EG van de Raad (2) betreffende de onderlinge
regeling die bij het ontstaan van een schuld die voortvloeit uit           aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het
de toepassing van de communautaire regelgeving, voorziet in                vervoer van gevaarlijke goederen per spoor, of althans de
de invordering van de schuld zonder beperkingen in de tijd,                Commissie daarvan niet in kennis te stellen, de krachtens
waarmee het beginsel van de rechtszekerheid wordt aangetast?               deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
                                                                           nagekomen;
Moeten vorenbedoelde bepalingen van gemeenschapsrecht                —     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
niet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een
nationale wettelijke regeling die geen beperkingen in de tijd
stelt aan de invordering van schulden die ontstaan door een te
late of verkeerde toepassing van de desbetreffende communau-
taire bepalingen?                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Is het naar analogie van de overgangsbepalingen voor de              Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens hetwelk
toepassing van de socialezekerheidsverordeningen, die een            de richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
termijn van twee jaar stellen waarin met terugwerkende kracht        resultaat voor de lidstaat waarvoor zij bestemd is, houdt de
aanspraak kan worden gemaakt op de door die regelgeving              verplichting in voor de lidstaten om de voor de omzetting in
verleende rechten, niet mogelijk om deze termijn van twee jaar       de richtlijnen gestelde termijnen in acht te nemen. Deze
na de kennisgeving van invordering van de schuld a contrario         termijn is op 1 juli 1999 verstreken zonder dat de Italiaanse
toe te passen in gevallen van vermindering van eerder toege-         Republiek de nodige bepalingen heeft vastgesteld voor het
kende rechten, behoudens indien in de nationale wettelijke           opvolgen van de in de conclusies van de Commissie vermelde
regeling gunstiger termijnen zijn neergelegd, en steeds onder        richtlijn.
het voorbehoud dat de belanghebbende niet te kwader trouw
heeft gehandeld?
                                                                     (1) PB L 169, van 5.7.1999, blz. 58.
                                                                     (2) PB L 235, van 17.9.1996, blz. 25.
(1) PB L 149 van 5 juli 1972, blz. 2.
(2) PB L 74 van 27 maart 1972, blz. 1.
                                                                                Doorhaling van zaak C-18/99 (1)
Beroep, op 19 februari 2002 ingesteld door Commissie                                          (2002/C 84/94)
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                               bliek
                          (Zaak C-50/02)                             De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 november
                                                                     2001 de doorhaling in het register gelast van zaak C-18/99:
                          (2002/C 84/93)                             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Aiolika
                                                                     Parka Siteias AE.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           (1) PB C 86 van 27.3.1999.
op 19 februari 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door Antonio Aresu als gemachtigde.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 3 december 1998 in zaak C-67/97 (verzoek van het Kriminalret i Frederikshavn om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen D. Bluhme (Vrij verkeer van goederen - Verbod van kwantitatieve beperkingen en maatregelen van gelijke werking tussen lidstaten - Uitzonderingen - Bescherming van gezondheid en leven van dieren - Honingbijen van de ondersoort Apis mellifera mellifera (bruine Læsø-bij))

text:
C 20/12                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 23.1.1999
Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench                       del wordt gebracht, kan volgens de verkorte procedure
Division (Verenigd Koninkrijk), in de aldaar aanhangige                 van artikel 4, punt 8, tweede alinea, onder a), iii), van
gedingen tussen The Queen en The Licensing Authority                    Richtlijn 65/65/EEG zoals gewijzigd, worden toegela-
established by the Medicines Act 1968 (vertegenwoordigd                 ten voor alle reeds voor dat product toegelaten dose-
door The Medicines Control Agency), ex parte: Generics                  ringsvormen, sterktes of doseringsschema's.
(UK) Ltd, intervenieÈnte: E. R. Squibb & Sons Ltd, tussen
The Queen en The Licensing Authority established by the
Medicines Act 1968 (vertegenwoordigd door The                      4. De omstandigheid dat de oorspronkelijke dan wel ver-
Medicines Control Agency), ex parte: The Wellcome                       korte aanvragen om een vergunning voor het in de
Foundation Ltd, en tussen The Queen en The Licensing                    handel brengen zijn ingediend vóór de datum van
Authority established by the Medicines Act 1968 (ver-                   inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 541/95
tegenwoordigd door The Medicines Control Agency), ex                    van de Commissie van 10 maart 1995 betreffende het
parte: Glaxo Operations UK Ltd e.a., intervenieÈnte: Gene-              onderzoek van wijzigingen in de voorwaarden van een
rics (UK) Ltd, om een prejudicieÈle beslissing over de uitleg-          vergunning om een geneesmiddel in de handel te bren-
ging en geldigheid van artikel 4, punt 8, tweede alinea,                gen, die door een bevoegde instantie van een lidstaat is
onder a), iii), van Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van                 afgegeven, heeft geen gevolgen voor het antwoord op
26 januari 1965 betreffende de aanpassing van de wette-                 de tweede en de derde prejudicieÈle vraag.
lijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceuti-
sche specialiteiten (PB 22 van 9.2.1965, blz. 369/65), in de
versie van Richtlijn 87/21/EEG van de Raad (PB L 15 van            5. Bij onderzoek van de vijfde vraag is niet gebleken van
17.1.1987, blz. 36), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samen-               feiten of omstandigheden die de geldigheid van
gesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, J. C.              artikel 4, punt 8, tweede alinea, onder a), iii), van
Moitinho de Almeida, C. Gulmann (rapporteur), L. Sevón                  Richtlijn 65/65/EEG zoals gewijzigd, kunnen aantas-
en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Ja-                ten.
rabo Colomer; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier,
op 3 december 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-             (1) PB C 40 van 8.2.1997.
tum luidt als volgt:
1. Artikel 4, punt 8, tweede alinea, onder a), iii), van
     Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965
     betreffende de aanpassing van de wettelijke en
     bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische                            ARREST VAN HET HOF
     specialiteiten, in de versie van Richtlijn 87/21/EEG
                                                                                (Vijfde Kamer)
     van de Raad, moet aldus worden uitgelegd, dat een
     farmaceutische specialiteit in wezen gelijkwaardig is                             van 3 december 1998
     aan een oorspronkelijke specialiteit, wanneer zij vol-
     doet aan de criteria van dezelfde kwalitatieve en kwan-       in zaak C-67/97 (verzoek van het Kriminalret i Frederiks-
     titatieve samenstelling aan werkzame bestanddelen,            havn om een prejudicieÈle beslissing): Strafzaak tegen
     dezelfde farmaceutische vorm en biologische equiva-                                    D. Bluhme (1)
     lentie, mits die farmaceutische specialiteit, gelet op de     (Vrij verkeer van goederen Ð Verbod van kwantitatieve
     wetenschappelijke inzichten, niet aanzienlijk blijkt te       beperkingen en maatregelen van gelijke werking tussen lid-
     verschillen van de oorspronkelijke specialiteit wat de        staten Ð Uitzonderingen Ð Bescherming van gezondheid
     veiligheid of doeltreffendheid betreft. Wanneer de            en leven van dieren Ð Honingbijen van de ondersoort
     bevoegde instantie van een lidstaat moet vaststellen of                 Apis mellifera mellifera (bruine Lñsù-bij))
     een bepaalde farmaceutische specialiteit in wezen
     gelijkwaardig is aan een oorspronkelijke specialiteit,                                (1999/C 20/19)
     mag zij de drie genoemde criteria niet buiten beschou-
     wing laten.
                                                                                (Procestaal: Deens)
2. Een farmaceutische specialiteit die in wezen gelijk-
     waardig is aan een product dat al minstens zes of tien         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     jaar in de Gemeenschap is toegelaten en dat in de lid-                        de Jurisprudentie van het Hof)
     staat waarop de aanvraag betrekking heeft in de han-
     del wordt gebracht, kan volgens de verkorte procedure
     van artikel 4, punt 8, tweede alinea, onder a), iii), van     In zaak C-67/97, betreffende een verzoek aan het Hof
     Richtlijn 65/65/EEG, zoals gewijzigd, worden toegela-         krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Krimi-
     ten voor alle voor dat product reeds toegelaten thera-        nalret i Frederikshavn (Denemarken), in de aldaar die-
     peutische indicaties.                                         nende strafzaak tegen D. Bluhme, om een prejudicieÈle
                                                                   beslissing over de uitlegging van artikel 30 van het EG-
                                                                   Verdrag en van artikel 2 van Richtlijn 91/174/EEG van de
3. Een farmaceutische specialiteit die in wezen gelijk-            Raad van 25 maart 1991 inzake zoötechnische en genealo-
     waardig is aan een product dat al minstens zes of tien        gische voorschriften voor de handel in rasdieren en tot wij-
     jaar in de Gemeenschap is toegelaten en dat in de lid-        ziging van de Richtlijnen 77/504/EEG en 90/425/EEG (PB
     staat waarop de aanvraag betrekking heeft in de han-          L 85 van 5.4.1991, blz. 37) heeft het Hof (Vijfde Kamer),
 ---pagebreak--- 23.1.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 20/13
samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,          tot de Europese Unie (PB L 1 van 1.1.1995, blz. 1), heeft
J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, L. Sevón (rap-              het Hof (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: D. A. O.
porteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: N.           Edward (rapporteur), waarnemend voor de kamerpresi-
Fennelly; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op          dent, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-gene-
3 december 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum              raal: G. Cosmas; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier,
luidt als volgt:                                                   op 3 december 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
                                                                   tum luidt als volgt:
1. Een nationale regeling houdende een verbod om op
     een eiland als Lñsù enige andere honingbijensoort te          Artikel 99 van de Akte betreffende de toetredingsvoor-
     houden dan die van de ondersoort Apis mellifera mel-          waarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Fin-
     lifera (bruine Lñsù-bij), vormt een maatregel van             land en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de
     gelijke werking als een kwantitatieve beperking in de         Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, zoals
     zin van artikel 30 van het EG-Verdrag.                        gewijzigd bij Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de
                                                                   Raad van 1 januari 1995 houdende aanpassing van de
                                                                   documenten betreffende de toetreding van nieuwe lidstaten
2. Een nationale regeling houdende een verbod om op                tot de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd, dat
     een eiland als Lñsù enige andere honingbijensoort te          het de Republiek Finland niet toestond gedurende een peri-
     houden dan die van de ondersoort Apis mellifera mel-          ode van drie jaar vanaf de toetreding tot de Gemeenschap
     lifera (bruine Lñsù-bij), moet krachtens artikel 36 van       op 1 januari 1995 douanerechten te heffen over de invoer
     het EG-Verdrag als gerechtvaardigd op grond van de            van producten die reeds in een andere lidstaat in het vrije
     bescherming van de gezondheid en het leven van die-           verkeer waren gebracht.
     ren worden aangemerkt.
                                                                   (1) PB C 252 van 16.8.1997.
(1) PB C 108 van 5.4.1997.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                  ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Eerste Kamer)
                        (Eerste Kamer)
                                                                                van 3 december 1998
                     van 3 december 1998
                                                                   in zaak C-247/97 (verzoek van het Belgische Hof van Cas-
in zaak C-233/97 (verzoek van de Uudenmaan läänin-                 satie om een prejudicieÈle beslissing): Marcel Schoon-
oikeus om een prejudicieÈle beslissing): in een aldaar door        broodt, Marc Schoonbroodt, Transports A. M. Schoon-
              KappAhl Oy ingeleide procedure (1)                               broodt SPRL tegen Belgische staat (1)
(Vrij verkeer van goederen Ð Producten in vrij verkeer Ð           (Artikel 177 van het EG-Verdrag Ð Bevoegdheid van het
Akte van toetreding van Republiek Oostenrijk, Republiek            Hof Ð Nationale wettelijke regeling die Gemeenschaps-
Finland en Koninkrijk Zweden Ð Afwijkingsbepalingen                bepalingen overneemt Ð Douanevrijstellingen Ð Brand-
                         Ð Artikel 99)                             stof aan boord van motorvoertuigen te land Ð Begrip
                                                                                ¹normale reservoirsº)
                        (1999/C 20/20)
                                                                                (1999/C 20/21)
                       (Procestaal: Fins)
                                                                                (Procestaal: Frans)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-233/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Uuden-             In zaak C-247/97, betreffende een verzoek aan het Hof
maan lääninoikeus (Finland), in een aldaar door KappAhl            krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Belgi-
Oy ingeleide procedure, betreffende een prejudicieÈle beslis-      sche Hof van Cassatie, in het aldaar aanhangig geding tus-
sing over de uitlegging van artikel 99 van de Akte betref-         sen Marcel Schoonbroodt, Marc Schoonbroodt, Trans-
fende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oos-             ports A. M. Schoonbroodt SPRL en Belgische staat, om
tenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden             een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van
en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese               artikel 112 van Verordening (EEG) nr. 918/83 van de
Unie is gegrond (PB C 241 van 29.8.1994, blz. 21), zoals           Raad van 28 maart 1983 betreffende de instelling van een
gewijzigd bij Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de                communautaire regeling inzake douanevrijstellingen (PB
Raad van 1 januari 1995 houdende aanpassing van de                 L 105 van 23.4.1983, blz. 1), zoals gewijzigd bij Verorde-
documenten betreffende de toetreding van nieuwe lidstaten          ning (EEG) nr. 1315/88 van de Raad van 3 mei 1988 tot


title: Zaak C-157/09: Beroep ingesteld op 7 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/25

         Beroep ingesteld op 7 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-157/09)
   2009/C 180/44
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en W. Roels, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden

      Conclusies

               —

               Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door de goedkeuring en instandhouding van artikel 6, lid 1, van de Wet van 3 april 1999, houdende wettelijke regeling van het notarisambt de krachtens het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name de artikelen 43 en 45, de op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie verwijt verweerster in de eerste plaats dat de nationaliteitsvoorwaarde voor de toegang en de uitoefening van het beroep van notaris een disproportionele belemmering is van de door artikel 43 van het EG-verdrag gewaarborgde vrijheid van vestiging van notarissen die onderdaan zijn van een andere lidstaat. Artikel 45 van het EG-verdrag voorziet weliswaar een vrijstelling van de regels betreffende de vrijheid van vestiging, doch enkel voor werkzaamheden die een rechtstreekse en specifieke deelneming betekenen aan de uitoefening van het openbaar gezag. De Commissie is van mening dat de taken die de notaris onder Nederlands recht vervult slechts in zeer beperkte mate een uitoefening zijn van de openbare macht zodat deze omstandigheid de belemmering niet kan rechtvaardigen in het licht van de bestaande rechtspraak betreffende artikel 45 van het EG-verdrag.
   In de tweede plaats stelt de Commissie dat voor de waarborging van een beroepskwalificatieniveau, waarbij bescherming van de consument verzekerd is, is de nationaliteitsvoorwaarde in elk geval niet passend in het licht van artikel 43 van het EG-verdrag. Wel bestaat er een andere — voor het vrije verkeer minder belemmerende manier — om het voor notaristaken vereiste hoge kwalificatieniveau te waarborgen; namelijk de mogelijkheid voor de ontvangende lidstaat om een van de compenserende maatregelen te eisen waarin artikel 4 van Richtlijn 89/48/EEG (1) voorziet.

      (1)  Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten (PB L 19, blz. 16).


title: Zaak T-208/06: Beroep ingesteld op 8 augustus 2006 — Quinn Barlo e.a./Commissie

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/52

         Beroep ingesteld op 8 augustus 2006 — Quinn Barlo e.a./Commissie
   (Zaak T-208/06)
   (2006/C 224/108)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoeksters: Quinn Barlo Ltd (County Cavan, Ierland), Quinn Plastics NV (Geel, België) en Quinn Plastics GmbH (Mainz, Duitsland) (vertegenwoordigers: W. Blau, F. Wijckmans en F. Tuytschaever, lawyers)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeksters

               —

               Primair, nietigverklaring van de beschikking voor zover erin is vastgesteld dat verzoeksters artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst hebben geschonden (nietigverklaring van de artikelen 1 en 2 voor zover zij verzoeksters betreffen);

               —

               subsidiair, nietigverklaring van artikel 2 van de beschikking voor zover dit verzoeksters betreft;

               —

               meer subsidiair, nietigverklaring van artikel 2 van de beschikking voor zover dit aan verzoeksters een boete oplegt van 9 miljoen EUR en verlaging van de boete overeenkomstig de argumenten van deze vordering;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters verzoeken om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 2098 def. van de Commissie van 31 mei 2006 in zaak COMP/F/38.645 — Methacrylaten, waarin de Commissie heeft vastgesteld dat verzoeksters artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst hebben geschonden door deel te nemen aan een mededingingsregeling, bestaande in het bespreken van prijzen, de totstandbrenging, de uitvoering en het toezien op de naleving van prijsafspraken, in de vorm van prijsverhogingen, dan wel ten minste stabilisatie van bestaande prijsniveaus, de bespreking van het doorberekenen van extra servicekosten aan afnemers, de uitwisseling van commercieel belangrijke en vertrouwelijke markt- en/of bedrijfsinformatie, en de deelname aan regelmatige bijeenkomsten en andere contacten om de schending te bevorderen.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.
   Ten eerste betogen verzoeksters dat de bestreden beschikking onjuist is, omdat daarin geen bewijs wordt geleverd dat zij hebben deelgenomen aan een op zichzelf staande en gemeenschappelijke mededingingsregeling en een voortdurende inbreuk. Bovendien is de rol van de vertegenwoordigers van verzoeksters tijdens vier specifieke bijeenkomsten verkeerd beoordeeld en bevat de bestreden beschikking geen bewijs, los van verzoeksters aanwezigheid op deze vier bijeenkomsten, dat verzoeksters zich schuldig hebben gemaakt aan gedragingen die in de bestreden beschikking als onwettig worden aangemerkt.
   Ten tweede beroepen verzoeksters zich op schending van artikel 23, lid 3, van verordening nr. 1/2003 (1), als gevolg van een onjuiste beoordeling van de duur van de gestelde schending, een onjuiste beoordeling van de ernst van de gestelde schending en een onjuiste beoordeling van de verzachtende omstandigheden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003 L 1, blz. 1).


title: Zaak T-391/12: Beschikking van het Gerecht van 7 mei 2015 — Lidl Stiftung/BHIM — Adveo Group International (UNITED OFFICE) („Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Intrekking van de vordering tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/11

         Beschikking van het Gerecht van 7 mei 2015 — Lidl Stiftung/BHIM — Adveo Group International (UNITED OFFICE)
   (Zaak T-391/12) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Intrekking van de vordering tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 228/13)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Wolter en S. Paul, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. Poch en S. Hanne, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Adveo Group International, SA, voorheen Unipapel Industria, Comercio y Servicios, SL (Tres Cantos, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Tari Lázaro, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 21 juni 2012 (zaak R 745/2011 1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Lidl Stiftung & Co. KG en Adveo Group International, SA

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster moet haar eigen kosten dragen, alsook die van de verwerende partij. Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 355 van 17.11.2012.


title: Doorhaling van zaak C-4/98

text:
C 86/14                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 27.3.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                           of althans door de Commissie niet van deze maatrege-
                                                                             len op de hoogste te stellen, de krachtens het EG-Ver-
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijk-                        drag en deze richtlijnen op hem rustende verplichtin-
baar met die welke in zaak C-26/99 (2) zijn aangevoerd; de                   gen niet is nagekomen;
bij de richtlijn gestelde termijn is verstreken op 31 mei
1997.                                                                  Ð het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.
(1) Richtlijn 96/28/EG van de Commissie van 10 mei 1996 tot            Middelen en voornaamste argumenten
    aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn
    76/116/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing
    van de wetgevingen van de lidstaten inzake meststoffen (PB         Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk
    L 140 van 13.6.1996, blz. 30).                                     een richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat ver-
(2) Zie bladzijde 11 van dit Publicatieblad.                           bindend is voor de lidstaat waarvoor zij bestemd is, zijn
                                                                       de lidstaten verplicht de in de richtlijn vastgestelde termij-
                                                                       nen voor de omzetting te eerbiedigen. Deze termijn is
                                                                       uiterlijk 1 juli 1992 verstreken, zonder dat het Verenigd
                                                                       Koninkrijk de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn
                                                                       om aan de in de conclusie van de Commissie genoemde
Beroep, op 10 februari 1999 ingesteld door Commissie                   richtlijnen te voldoen.
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd
                            Koninkrijk                                 (1 ) PB L 18 van 24.1.1980, blz. 26.
                         (Zaak C-39/99)                                (2 ) PB L 117 van 4.5.1983, blz. 15.
                                                                       (3 ) PB L 363 van 13.12.1989, blz. 27.
                          (1999/C 86/27)
                                                                       (4 ) PB L 76 van 23.2.1992, blz. 21.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 10 februari 1999 beroep ingesteld tegen Verenigd
Koninkrijk door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door R. Wainwright, juri-
disch hoofdadviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen                               Doorhaling van zaak C-321/98 (1)
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
                                                                                (1999/C 86/28)
haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 januari
Ð vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door met
                                                                       1999 de doorhaling in het register gelast van zaak
     betrekking tot Gibraltar niet de wettelijke en bestuurs-
                                                                       C-321/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
     rechtelijke bepalingen vast te stellen welke noodzake-
                                                                       tegen Franse Republiek.
     lijk zijn om te voldoen aan:
     Ð Richtlijn 80/51/EEG van de Raad van 20 december                 (1) PB C 299 van 26.9.1998.
          1979 inzake de beperking van geluidshinder door
          subsonische luchtvaartuigen (1);
     Ð Richtlijn 83/206/EEG van de Raad van 21 april
          1983 tot wijziging van Richtlijn 80/51/EEG inzake
          de beperking van geluidshinder door subsonische                               Doorhaling van zaak C-4/98 (1)
          luchtvaartuigen (2);
                                                                                (1999/C 86/29)
     Ð Richtlijn 89/629/EEG van de Raad van 4 december
          1989 betreffende de beperking van de geluidsemis-
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
          sie van civiele subsonische straalvliegtuigen (3);
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 januari
     Ð Richtlijn 92/14/EEG van de Raad van 2 maart                     1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-4/98
          1992 betreffende de beperking van de exploitatie             (verzoek van Sù- og Handelsretten om een prejudicieÈle
          van de vliegtuigen van bijlage 16 van het Verdrag            beslissing): Calvin Klein Trademark Trust tegen Cowboy-
          inzake      de    internationale     burgerluchtvaart,       land Aalborg A/S en anderen.
          boekdeel I, deel 2, hoofdstuk 2, tweede uitgave
          (1988) (4),                                                  (1) PB C 72 van 7.3.1998.


title: Zaak F-44/10: Beroep ingesteld op 11 juni 2010 — Lebedef/Commissie

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/56

         Beroep ingesteld op 11 juni 2010 — Lebedef/Commissie
   (Zaak F-44/10)
   ()
   2010/C 209/91
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers verzoek om toestemming te verkrijgen om tijdens een ziekteverlof buiten de standplaats te verblijven

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 13 augustus 2009 houdende afwijzing van verzoekers verzoek om toestemming te verkrijgen om tijdens zijn ziekteverlof van 3 augustus tot en met 3 september 2009, en met name van 13 tot en met 30 augustus 2009, buiten zijn standplaats te verblijven;

               —

               toekenning aan verzoeker van een immateriële schadevergoeding die gelijk is aan de bezoldiging van 5 dagen, berekend op basis van één twintigste van zijn maandelijkse bezoldiging per vergoede dag;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 5 maart 1998 in zaak C-175/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Richtlijn 93/89/EEG betreffende de toepassing door de lidstaten van de belastingen op sommige voor het goederenvervoer over de weg gebruikte voertuigen en van de voor het gebruik van sommige infrastructuurvoorzieningen geheven tolgelden en gebruiksrechten - Niet-omzetting)

text:
2.5.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 137/3
heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H.            als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, M. Wathelet, J. C.
Ragnemalm (rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen,              Moitinho de Almeida (rapporteur), D. A. O. Edward en
G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray en G.                J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal: A. La Per-
Hirsch, rechters; advocaat-generaal: G. Tesauro; griffier:         gola; griffier: R. Grass, op 5 maart 1998 een arrest gewe-
L. Hewlett, administrateur, op 5 maart 1998 een arrest             zen waarvan het dictum luidt als volgt:
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                   1. Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
1. Artikel 10 van Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van                  bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
     17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op               zijn om te voldoen aan Richtlijn 93/89/EEG van de
     het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij                Raad van 25 oktober 1993 betreffende de toepassing
     Richtlijn 85/303/EEG, moet aldus worden uitgelegd,                 door de lidstaten van de belastingen op sommige voor
     dat het zich verzet tegen de heffing van een recht van             het goederenvervoer over de weg gebruikte voertuigen
     0,5 % over de notarieÈle akte waarbij de inbreng wordt             en van de voor het gebruik van sommige infrastruc-
     geattesteerd van een deel van het vennootschappelijk               tuurvoorzieningen geheven tolgelden en gebruiksrech-
     kapitaal dat na de oprichting van een kapitaalvennoot-             ten, is de Franse Republiek de krachtens artikel 13,
     schap wordt gestort, wanneer bij de oprichting van die             lid 1, eerste alinea, van die richtlijn op haar rustende
     vennootschap reeds een recht van 1 % is geheven over               verplichtingen niet nagekomen.
     de volledige nominale waarde van het vennootschappe-
     lijk kapitaal.
                                                                   2. De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
2. Artikel 10 van Richtlijn 69/335/EEG, zoals gewijzigd,
     doet rechten ontstaan waarop justitiabelen zich kun-          (1) PB C 199 van 28.6.1997.
     nen beroepen voor de nationale rechter, die verplicht is
     de strijdige bepalingen van de nationale wettelijke
     regeling buiten toepassing te laten.
(1) PB C 370 van 7.12.1996.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 10 maart 1998
                                                                   in de gevoegde zaken C-364/95 en C-365/95 (verzoeken
                                                                   van het Finanzgericht Hamburg om een prejudicieÈle beslis-
                   ARREST VAN HET HOF                              sing): T. Port GmbH & Co. tegen Hauptzollamt Ham-
                        (Vijfde Kamer)                                                      burg-Jonas (1)
                      van 5 maart 1998                             (Bananen Ð Gemeenschappelijke ordening der markten Ð
                                                                   Invoerregeling Ð Framework Agreement on Bananas Ð
in zaak C-175/97: Commissie van de Europese Gemeen-                         GATT Ð Artikel 234 van het EG-Verdrag)
             schappen tegen Franse Republiek (1)
                                                                                (98/C 137/06)
(Richtlijn 93/89/EEG betreffende de toepassing door de
lidstaten van de belastingen op sommige voor het goede-                                   (Procestaal: Duits)
renvervoer over de weg gebruikte voertuigen en van de
voor het gebruik van sommige infrastructuurvoorzieningen
  geheven tolgelden en gebruiksrechten Ð Niet-omzetting)            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                         (98/C 137/05)
                      (Procestaal: Frans)                          In de gevoegde zaken C-364/95 en C-365/95, betreffende
                                                                   verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 van het EG-
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     Verdrag van Finanzgericht Hamburg (Duitsland) in de
                de Jurisprudentie van het Hof)                     aldaar aanhangige gedingen tussen T. Port GmbH & Co.
                                                                   en Hauptzollamt Hamburg-Jonas, om een prejudicieÈle
In zaak C-175/97, Commissie van de Europese Gemeen-                beslissing over de uitlegging van artikel 234 van het EG-
schappen (gemachtigden: M. Nolin en L. Pignataro) tegen            Verdrag, de geldigheid van Verordening (EG) nr. 478/95
Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en             van de Commissie van 1 maart 1995 tot vaststelling van
G. Mignot), betreffende een verzoek om vast te stellen dat         aanvullende bepalingen voor de toepassing van Verorde-
de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuurs-          ning (EEG) nr. 404/93 van de Raad betreffende de regeling
rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te        inzake het tariefcontingent voor de invoer van bananen in
voldoen aan Richtlijn 93/89/EEG van de Raad van                    de Gemeenschap en tot wijziging van Verordening (EEG)
25 oktober 1993 betreffende de toepassing door de lidsta-          nr. 1442/93 (PB L 49 van 4.3.1995, blz. 13), en de recht-
ten van de belastingen op sommige voor het goederenver-            streekse werking van de bepalingen van de Algemene
voer over de weg gebruikte voertuigen en van de voor het           Overeenkomst betreffende tarieven en handel (GATT),
gebruik van sommige infrastructuurvoorzieningen geheven            heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
tolgelden en gebruiksrechten (PB L 279 van 12.11.1993,             Iglesias, president, C. Gulmann, M. Wathelet en R. Schint-
blz. 32), althans door die bepalingen niet binnen de               gen (rapporteur), kamerpresidenten, G. F. Mancini, P. J. G.
gestelde termijn mee te delen, de krachtens het EG-Ver-            Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet,
drag en die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is      G. Hirsch en P. Jann, rechters; advocaat-generaal: M. B.
nagekomen, heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld              Elmer; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op


title: Zaak T-330/17: Beroep ingesteld op 16 mei 2017 — Ceobus e.a./Commissie

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/52

         Beroep ingesteld op 16 mei 2017 — Ceobus e.a./Commissie
   (Zaak T-330/17)
   (2017/C 231/67)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ceobus (Génicourt, Frankrijk), Compagnie des transports voyageurs du Mantois interurbains — CTVMI (Mantes-la-Jolie, Frankrijk), SA des Transports de St Quentin en Yvelines (Trappes, Frankrijk), Les cars Perrier (Trappes), Tim Bus (Magny-en-Vexin, Frankrijk), Transports Voyageurs du Mantois (TVM) (Mantes-la-Jolie) (vertegenwoordiger: D. de Combles de Nayves, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               primair, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 2 februari 2017 — SA.26763 — betreffende de steun die de regio Île-de-France aan de ondernemingen voor openbaar vervoer zou hebben toegekend, voor zover daarin is geoordeeld dat de steunregeling die van 1984 tot 2008 in de regio Île-de-France heeft gegolden, een „onrechtmatig tot uitvoering gebrachte” nieuwe steunregeling is;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 2 februari 2017 — SA.26763 — betreffende de steun die de regio Île-de-France aan de ondernemingen voor openbaar vervoer zou hebben toegekend, voor zover daarin is geoordeeld dat de individuele steun die tussen mei 1994 en 25 november 2008 op grond van de steunregeling van regio Île-de-France is verleend, „onrechtmatig tot uitvoering gebrachte” nieuwe steun is.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voert de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, aangevoerd in het kader van de eerste vordering: schending van artikel 108, lid 1, VWEU, schending van artikel 1, onder b), van verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna: „verordening 2015/1589”) (PB 2015, L 248, blz. 9) en schending van het gezag van gewijsde van de door het Hof van Justitie van de Europese Unie op een prejudiciële verwijzing gewezen arresten.

               2.

               Tweede middel, aangevoerd in het kader van de tweede vordering: schending van artikel 17 van verordening 2015/1589 doordat de Commissie als maatregel houdende stuiting van de verjaringstermijn heeft aangemerkt een maatregel die niet voldeed aan de criteria die daarvoor in dat artikel waren gesteld.

               3.

               Derde middel, aangevoerd in het kader van de tweede vordering: schending van de procedurele rechten van de belanghebbende derden doordat de Commissie in haar openingsbesluit heeft geoordeeld dat de verjaring niet door instelling van een beroep bij bestuursrechter, maar door het eerste verzoek om inlichtingen van de Commissie van 25 november 2008 was gestuit.


title: Zaak C-105/03: Verzoek van het Tribunale di Firenze — Sezione GIP —, van 3 febrauri 2003 om een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaak tegen Maria Pupino

text:
C 146/16                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        21.6.2003
2.     de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.            Verzoek van het Tribunale di Firenze — Sezione GIP —,
                                                                         van 3 febrauri 2003 om een prejudiciële beslissing in de
                                                                                aldaar dienende strafzaak tegen Maria Pupino
                                                                                (Zaak C-105/03)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2003/C 146/27)
—      Bij de beoordeling van de regelingen tot omzetting van
       artikel 6, lid 3, van de richtlijn moet worden nagegaan of
       zij voor alle projecten met mogelijke significante gevolgen
       voor speciale beschermingszones in een effectbeoordeling          Het Tribunale di Firenze — Sezione GIP —, heeft bij beschik-
       voorzien. Ter beantwoording van de vraag of bepaalde              king van 3 februari 2003, ingekomen ter griffie van het Hof
       gevolgen significant kunnen zijn, mag niet enkel het              van Justitie op 5 maart 2003, in de aldaar dienende strafzaak
       project in ogenschouw worden genomen, maar moet                   tegen Maria Pupino, het Hof van Justitie van de Europese
       uitsluitend rekening worden gehouden met de instand-              Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
       houdingsdoelstellingen van de eventueel getroffen be-             de navolgende vraag:
       schermingszones en met de eventuele aanwezigheid van
       habitats en soorten in de zones. In de omschrijving van
       de „projecten” in § 10, lid 1, nr. 11, sub b en c, van het        Moeten de artikelen 2, 3 en 8 van kaderbesluit nr. 220 van
       Bundesnaturschutzgesetz (federale wet inzake natuurbe-            15 maart 2001 inzake de status van het slachtoffer in de
       scherming), is echter geen sprake van beschermingszones           strafprocedure, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan
       waarmee rekening dient te worden gehouden. Zelfs indien           aan een nationale regeling als die van de artikelen 392, lid 1 bis,
       in abstracto kon worden bewezen dat deze omschrijving,            en 398, lid 5 bis, van het Italiaanse wetboek van strafvordering
       ondanks de erin opgenomen beperkingen, in feite alle              volgens welke met betrekking tot andere misdrijven dan
       mogelijke projecten omvat die significante gevolgen voor          seksuele misdrijven of misdrijven met een seksuele achtergrond
       speciale beschermingszones kunnen hebben, is nog niet             het getuigenverhoor van personen van minder dat zestien
       gegarandeerd dat daartoe ook de projecten behoren met             jaar tijdens het gerechtelijk vooronderzoek bij wege van
       atypische en in beginsel niet echt voor de hand liggende          bewijsincident en op bijzondere wijze, zoals met gebruik-
       gevolgen, wanneer deze gevolgen in een concreet geval             making van geluidsregistratie of van audiovisule middelen mag
       significant kunnen zijn. Met name kleine habitats met             worden afgenomen?
       een buitengewone rijkdom aan soorten, kunnen veel
       gevoeliger op invloeden reageren dan in gestandaardiseer-
       de regelgeving over projecten kan worden voorzien.
—      Het uit § 36 van het Bundesnaturschutzgesetz blijkende
       verzuim om de materiële overlast buiten het (onduidelijk
       omschreven) gebied waar de invloed van een project
       merkbaar is, in aanmerking te nemen, is in strijd met             Hogere voorziening, op 27 februari 2003 per fax ingesteld
       artikel 6, leden 3 en 4, van de richtlijn.                        (en bevestigd door neerlegging van het originele verzoek-
                                                                         schrift op 7 maart 2003) door Védial SA tegen het arrest
                                                                         van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
—      De beperking van de bescherming van nest-, broed-,                Gemeenschappen (Vierde kamer) van 12 december 2002
       woon- of toevluchtsplaatsen van dieren tot opzettelijke           in zaak T-110/01, Védial SA tegen Bureau voor harmonisa-
       verstoringen (§ 43, lid 4, Bundesnaturschutzgesetz) is in         tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
       strijd met artikel 12, lid 1, sub d, van de richtlijn,            modellen) (BHIM), met France Distribution als tussen-
       aangezien volgens de duidelijke bewoordingen daarvan                                       komende partij
       elke beschadiging of vernieling van voortplantings- of
       rustplaatsen verboden is, zonder dat hiervoor enig opzet
       vereist is.                                                                              (Zaak C-106/03 P)
—      § 43, lid 4, van het Bundesnaturschutzgesetz voorziet                                     (2003/C 146/28)
       ook in uitzonderingen op de voorschriften tot bescher-
       ming van de soorten voor reeds toegestane ingrepen
       of maatregelen, zonder rekening te houden met de
       mogelijkheid dat ten tijde van de toelating nog niet              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       bekend was dat het ging om een beschermde soort.                  op 27 februari 2003 per fax hogere voorziening ingesteld (en
                                                                         bevestigd door neerlegging van het originele verzoekschrift op
                                                                         7 maart 2003) door Védial SA tegen het arrest van het Gerecht
                                                                         van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
( 1) PB 1992, L 206, blz. 7.                                             kamer) van 12 december 2002 in zaak T-110/01, Védial SA
                                                                         tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                                                                         (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), met France Dis-
                                                                         tribution als tussenkomende partij.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 december 1996 in zaak T-358/94: Compagnie nationale Air France tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Luchtvervoer - Luchtvaartmaatschappij in financiële crisissituatie)

text:
 Nr. C 74/ 18          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     8 . 3 . 97
               Doorhaling van zaak C-290/96 (')                                     Doorhaling van zaak C-3 14/94 ( ')
                            ( 97/C 74/36 )                                                       ( 97/C 74/37 )
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
 De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge            meenschappen heeft bij beschikking van 18 december
 meenschappen heeft bij beschikking van 27 november                    1996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-3 14/
 1996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-290/            94 (verzoek van het Tribunal Superior de Justicia del Pafs
 96 : Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                  Vasco ( Sala de lo Social ) om een prejudiciële beslissing ): L.
 Ierland .
                                                                      Alonso Bernardez (viuda de Edelmiro Nunez Santos ) tegen
                                                                      Instituto Nacional de la Seguridad Social en Tesorerfa Ge
 (') PB nr. C 318 van 26 . 10 . 1996 .                                neral de la Seguridad Social .
                                                                      (') PB nr. C 386 van 31 . 12 . 1994 .
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 12 december 1996                                                 van 12 december 1996
in zaak T-358/94: Compagnie nationale Air France tegen               in zaak T-130/95 : X tegen Commissie van de Europese
       Commissie van de Europese Gemeenschappen (')                                        Gemeenschappen (')
(Staatssteun — Luchtvervoer — Luchtvaartmaatschappij                  (Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking van verdien
                   in financiële crisissituatie)                     sten — Beoordelingsrapport — Tardieve opstelling —
                                                                          Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding)
                           ( 97/C 74/38 )
                                                                                ( 97/C 74/39
                       (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Frans)
In zaak T-358/94, Compagnie nationale Air France, geves
tigd te Parijs, vertegenwoordigd door D. Borde en A. Mo             In zaak T-130/95 , X, ambtenaar van de Commissie van de
quet, advocaten te Parijs en te Brussel, domicilie gekozen           Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door C. Re
hebbende te Luxemburg ten kantore van G. Harles, Rue                 voldini , advocaat te Luxemburg, Route de Longwy 180 ,
Mathias Hardt 8—10 , tegen Commissie van de Europese                 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te diens kan
Gemeenschappen ( gemachtigden : B. Smulders en A. Ba                tore, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
rav ), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van Be          ( gemachtigden: A. M. Alves Vieira en A. Dal Ferro ), be
schikking 94/662/EG van de Commissie van 27 juli 1994                treffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het
betreffende de inschrijving door CDC-Participations op               besluit van de Commissie om verzoeker in het kader van
twee uitgiften van obligaties van Air France ( PB nr. L 258          de bevorderingsronde 1994 niet tot de rang A 4 te bevor
van 6 . 10 . 1994, blz. 26 ), heeft het Gerecht van eerste aan      deren en, anderzijds, schadevergoeding, heeft het Gerecht
leg ( Tweede Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt:           ( Derde Kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, pre
H. Kirschner, president; B. Vesterdorf, C. W. Bellamy, A.            sident; C. P. Briët en A. Potocki, rechters; griffier: J. Pala
Kalogeropoulos en A. Potocki, rechters; griffier: J. Palacio         cio Gonzalez, administrateur, op 12 december 1996 een
Gonzalez, administrateur, op 12 december 1996 een arrest             arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                     1 . Verwerpt bet beroep.
I. Verwerpt bet beroep.
                                                                     2 . Verstaat dat de Commissie de eigen kosten en die van
2 . Verwijst verzoekster in de kosten.                                     verzoeker zal dragen.
O PB nr. C 370 van 24 . 12 . 1994 .                                  (') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .


title: Zaak T-273/10: Beroep ingesteld op 18 juni 2010 — Olive Line International/BHIM — O. International (O·LIVE)

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/56

         Beroep ingesteld op 18 juni 2010 — Olive Line International/BHIM — O. International (O·LIVE)
   (Zaak T-273/10)
   ()
   2010/C 221/89
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Olive Line International, S.L. (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: P. Koch Moreno, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: O. International, S.r.l (Spoleto, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 april 2010 in zaak R 4/2009-4 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure, en

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, ingeval zij in de onderhavige procedure als interveniënte zou tussenkomen, verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „O·LIVE” voor waren en diensten van de klassen 3 en 44 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5715008

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsbeeldmerk nr. 5086657 „Olive Line” voor waren van de klassen 3, 29 en 30; Spaans beeldmerk nr. 2741533 „Olive Line” voor waren van de klassen 3, 29 en 30; Spaans woordmerk nr. 2525564 „Olive Line” voor waren van klasse 3

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er geen gevaar voor verwarring van de betrokken merken bestond.


title: Zaak T-331/04: Beroep, op 11 augustus 2004 ingesteld door Stephen Stork tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/20

         Beroep, op 11 augustus 2004 ingesteld door Stephen Stork tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-331/04)
   (2004/C 284/40)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 11 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Stephen Stork, wonende te Chaumont-Gistoux (België), vertegenwoordigd door B. Arians, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 5 mei 2004 inzake verzoekers klacht alsmede het besluit van de Commissie van 10 december 2003 inzake de indeling van verzoeker in de rang A 7;

               —

               de Commissie te verplichten een ten volle met redenen omkleed nieuw besluit over verzoekers indeling in de rang vast te stellen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker komt op tegen het besluit waarbij de Commissie hem in de rang A 7, salaristrap 3, heeft ingedeeld. Hij stelt dat de Commissie bij de toepassing van artikel 31, lid 2, van het Ambtenarenstatuut beoordelingsfouten heeft gemaakt.
   Volgens hem is bij de vaststelling van het bestreden besluit voorbijgegaan aan zeer belangrijke, voor de indeling relevante feiten betreffende de kwaliteit van zijn beroepservaring, is de relevantie van deze feiten niet in aanmerking genomen voor de aanstelling van verzoeker in zijn eerste functie en is daarbij onvoldoende rekening gehouden met de behoeften van verweerster.
   Verder stelt verzoeker ontbreken van beoordeling, schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen en van het beginsel van gelijke behandeling alsmede procedure- en motiveringsfouten.


title: Zaak F-140/11: Beroep ingesteld op 22 december 2011 — ZZ/Commissie

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/25

         Beroep ingesteld op 22 december 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-140/11)
   2012/C 65/49
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: Ph.-E. Partsch, E. Raimond, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de directeur-generaal van OLAF waarbij de verzoekende partij voor het laatst is uitgenodigd voor een verhoor in het kader van een intern onderzoek en waarbij is aangegeven dat, mocht zij op die uitnodiging niet ingaan, een eindrapport over het onderzoek zal worden opgesteld alleen op basis van informatie die OLAF eenzijdig heeft verzameld en onderzocht, en van het schrijven waarbij haar klacht is afgewezen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 28 oktober 2011;

               —

               nietigverklaring van het besluit van 2 december 2011 waarbij is beslist op de klacht van 21 november 2011;

               —

               toekenning van een schadevergoeding van 7 000 EUR aan de verzoekende partij;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 24 november 1999 in zaak T-109/98: A.V.M. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. (Ambtenaren —Beroepstermĳnen — Gevolgen van verzoek om kosteloze rechtsbĳstand — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
18.3.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 79/25
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                     VAN EERSTE AANLEG                                                        VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 26 november 1999
                       van 27 januari 2000
                                                                          in zaak T-253/97: K. Giegerich tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-49/97, TAT European Airlines SA tegen de
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                        (Ambtenaren — Weigering van bevordering — Beroep
                                                                          tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Kennelijke
                                                                                niet-ontvankelijkheid)
(Steunmaatregelen van staten — Luchtvervoer — Toelating
voor in drie tranches te betalen steun — Beroep tegen besluit
waarbij toelating wordt verleend voor betaling van derde                                            (2000/C 79/55)
tranche — Vaststelling van nieuw besluit waarbij toelating
voor steun wordt verleend, ter uitvoering van arrest houdende                                      (Procestaal: Duits)
nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing — Voor-
                              waarden)                                    In zaak T-253/97, K. Giegerich, voormalig ambtenaar van de
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                          Osmate (Italië), vertegenwoordigd door B. Potthast, H.-J. Rüber
                           (2000/C 79/54)                                 en A. Potthast, advocaten te Keulen, domicilie gekozen heb-
                                                                          bende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat
                                                                          aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de
                          (Procestaal: Frans)                             Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser
                                                                          en B. Wägenbaur), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                                                                          van het besluit van de Commissie van 18 oktober 1996
In zaak T-49/97, TAT European Airlines SA, gevestigd te                   houdende uitdrukkelijke afwijzing van een verzoek om bevor-
Tours (Frankrijk), vertegenwoordigd door R. Subiotto, solici-             dering van verzoeker, alsmede tot schadevergoeding, heeft
tor, R. Snelders, advocaat te Brussel, en S. Hallouët, advocaat           het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili,
te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                    president, R. M. Moura-Ramos en P. Mengozzi, rechters; grif-
kantore van Elvinger, Hoss en Prussen, advocaten aldaar, Côte             fier: H. Jung, op 26 november 1999 een beschikking gegeven
d’Eich 15, tegen de Commissie van de Europese Gemeenschap-                waarvan het dictum luidt als volgt:
pen (gemachtigden: N. Khan en A. Barav), ondersteund door
                                                                          1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
de Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en
F. Million) en Compagnie nationale Air France, gevestigd te               2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
Parijs, vertegenwoordigd door O. d’Ormesson en A. Wachs-
mann, advocaten te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van K. Manhaeve, advocaat aldaar, Rue               (1) PB C 55 van 20.2.1998.
Charles Martel 58, betreffende een beroep tot nietigverklaring
van het besluit van de Commissie van 27 juli 1996 waarbij de
Commissie toelating verleent voor de betaling van de derde
tranche van de steun voor de herstructurering van Air France
(PB C 374, blz. 9), heeft het Gerecht (Tweede kamer —
uitgebreid), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident,                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT
J. Azizi, A. Potocki, M. Jaeger en A. W. H. Meij, rechters;                                   VAN EERSTE AANLEG
griffier: H. Jung, op 27 januari 2000 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                           van 24 november 1999
1) Op het beroep behoeft niet te worden beslist.                          in zaak T-109/98: A.V.M. tegen Commissie van de Euro-
                                                                                pese Gemeenschappen (1)
2) De Commissie zal haar eigen kosten dragen en een derde van de          (Ambtenaren — Beroepstermijnen — Gevolgen van verzoek
     kosten van verzoekster. Verzoekster zal twee derde van haar eigen        om kosteloze rechtsbijstand — Niet-ontvankelijkheid)
     kosten dragen.
                                                                                (2000/C 79/56)
3) Elke interveniënt zal zijn eigen kosten dragen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 142 van 10.5.97.                                                 In zaak T-109/98, A.V.M., ambtenaar van Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen, wondende te Brussel, vertegen-
                                                                          woordigd door O. Eben, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Esch sur Alzette ten kantore van J. Tonnar, Rue du
                                                                          Fossé 29, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
 ---pagebreak--- C 79/26                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       18.3.2000
(gemachtigde: J. Currall), betreffende een beroep tot nietigver-                     BESCHIKKING VAN HET GERECHT
klaring van het besluit van de Commissie van 10 oktober 1997                                VAN EERSTE AANLEG
waarbij verzoeker wegens niet-nakoming van zijn statutaire
verplichtingen bij wijze van tuchtmaatregel is teruggezet van                               van 23 november 1999
de rang D 1, salaristrap 8, in de rang D 2, salaristrap 8, heeft
het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Garcı́a-         in zaak T-173/98, Unión de Pequeños Agricultores tegen
Valdecasas, president, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier:                      Raad van de Europese Unie (1)
H. Jung, op 24 november 1999 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                    („Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                                  (2000/C 79/58)
2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                                                 (Procestaal: Spaans)
(1) PB C 312 van 10.10.1998
                                                                        In zaak T-173/98, Unión de Pequeños Agricultores, gevestigd
                                                                        te Madrid, vertegenwoordigd door J. Ledesma Bartret en J. Ji-
                                                                        ménez Laiglesia y de Oñate, advocaten te Madrid, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Llasser Moyano, Rue
                                                                        Wenkelhiel 22, Dalheim, tegen Raad van de Europese Unie
                                                                        (gemachtigden: I. Dı́ez Parra en A. Tanca), betreffende een
                                                                        verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG)
                                                                        nr. 1638/98 van de Raad van 20 juli 1998 tot wijziging van
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 verordening nr. 136/66/EEG houdende de totstandbrenging
                    VAN EERSTE AANLEG                                   van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
                                                                        oliën en vetten (PB L 210, blz. 32), heeft het Gerecht (Derde
                                                                        kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident,
                     van 8 december 1999                                J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op 23 november
                                                                        1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
in zaak T-161/98: H. de Compte tegen Europees Parle-                    als volgt:
                              ment (1)
                                                                        1) Het beroep wordt als kennelijk niet-ontvankelijk verworpen.
(Ambtenaren — Nietigverklaring van tuchtmaatregel —                     2) Verzoekster zal haar eigen kosten dragen, alsmede de kosten van
Beroep dat kennelijk niet-ontvankelijk is — Beroep dat                       de Raad.
               kennelijk rechtens ongegrond is)
                                                                        3) De Diputación Provincial de Jaén, de Junta de Comunidades de
                          (2000/C 79/57)                                     Castilla-La Mancha, de Consejo de Gobierno de la Comunidad
                                                                             Autónoma de Andalucı́a en de Commissie zullen hun eigen
                                                                             kosten dragen.
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        (1) PB C 71 van 13.3.99.
In zaak T-161/98, H. de Compte, voormalig ambtenaar
van het Europees Parlement, wonende te Longeville-lès-Metz
(Frankrijk), vertegenwoordigd door H. Ferretti, advocaat te
Thionville, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van A. Lutgen, advocaat aldaar, Rue J.-P. Brasseur 1,                        BESCHIKKING VAN HET GERECHT
tegen Europees Parlement (gemachtigden: M. Peter, Y. Pantalis                               VAN EERSTE AANLEG
en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot nietigverklaring
van het besluit van de voorzitter van het Europees Parlement                                 van 8 december 1999
van 18 januari 1988 waarbij verzoeker bij wijze van tucht-
maatregel is teruggezet van de rang A 3, salaristrap 8, in de           in de zaak T-79/99, Euro-Lex European Law Expertise
rang A 7, salaristrap 6, heeft het Gerecht (Vierde kamer),              GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
samengesteld als volgt: V. Tiili, president, R. M. Moura-Ramos                   markt (merken, tekeningen en modellen) (1)
en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 8 december 1999
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:             (Gemeenschapsmerk — Vertegenwoordiging door advocaat
                                                                        die directeur van verzoekende vennootschap is — Niet-ont-
1) Het beroep wordt verworpen.                                                                     vankelijkheid)
2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                                                   (2000/C 79/59)
(1) PB C 378 van 5.12.1998.                                                                      (Procestaal: Duits)
                                                                        In zaak T-79/99, Euro-Lex European Law Expertise GmbH,
                                                                        gevestigd te Emmerich (Duitsland), vertegenwoordigd door


title: Arrest van het Gerecht van 8 mei 2003 in zaak T-82/01: VOF Josanne e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Binnenvaart — Capaciteit van communautaire vloot — Voorwaarden voor in vaart brengen van nieuwe vaartuigen (oud voor nieuw-regeling) — Daarvan uitgesloten")

text:
19.7.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 171/23
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                         ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
C. Berardis-Kayser en B. Wägenbaur), betreffende een beroep
tot nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen                                          van 10 april 2003
vergelijkend onderzoek COM/A/12/98 van 17 april 2000 om
verzoekster niet op de lijst van geschikte kandidaten van dat
vergelijkend onderzoek te plaatsen, heeft het Gerecht (Vijfde                in zaak T-186/01: Nicole Robert tegen Europees Parle-
                                                                                ment ( 1)
kamer), samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, kamer-
president, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier:
D. Christensen, administrateur, op 20 mei 2003 een arrest                    (Ambtenaren — Beroep — Termijnen — Niet-ontvankelijk-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                                    heid)
1)     Verwerpt het beroep.                                                                             (2003/C 171/35)
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.                                        (Procestaal: Frans)
( 1) PB C 186 van 30.6.2001.
                                                                             In zaak T-186/01, Nicole Robert, ambtenaar van het Europees
                                                                             Parlement, wonende te Strassen (Luxemburg), vertegenwoor-
                                                                             digd door A. Lorang, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
                  ARREST VAN HET GERECHT                                     Luxemburg, tegen Europees Parlement (gemachtigden: H. von
                                                                             Hertzen en D. Moore), betreffende een beroep tot nietigverkla-
                           van 8 mei 2003                                    ring van het besluit van het Parlement om verzoekster bij de
                                                                             bevorderingsronde 1999 niet tot de rang B 1 te bevorderen,
                                                                             heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
in zaak T-82/01: VOF Josanne e.a. tegen Commissie van                        R. García-Valdecasas, president, P. Lindh en J. D. Cooke,
                de Europese Gemeenschappen ( 1)                              rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 10 april 2003
                                                                             een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
(„Binnenvaart — Capaciteit van communautaire vloot —
Voorwaarden voor in vaart brengen van nieuwe vaartuigen
                                                                             1)     Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
     („oud voor nieuw”-regeling) — Daarvan uitgesloten”)
                                                                             2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                           (2003/C 171/34)
                        (Procestaal: Nederlands)                             (1 ) PB C 317 van 10.11.2001.
In zaak T-82/01, VOF Josanne, gevestigd te Papendrecht
(Nederland), Pieter van Wijnen wonende te Papendrecht,
Adrianus Jacobus van Wijnen, wonende te Papendrecht, Anigje
Veen, wonende te Meerkerk (Nederland), vertegenwoordigd                         ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
door J. van Dam en Y. Ooykaas, advocaten, tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. van Vliet
en W. Wils), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van                                          van 22 mei 2003
beschikking SG (2001) D/286100 van de Commissie van
9 februari 2001 houdende afwijzing van het door verzoekers                   in zaak T-249/01: Marc Boixader Rivas tegen Europees
ingediende verzoek om het vaartuig „Josanne” uit te sluiten                                               Parlement ( 1)
van de werkingssfeer van verordening (EG) nr. 718/1999 van
de Raad van 29 maart 1999 betreffende het beleid ten aanzien                 (Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Aankondiging
van de capaciteit van de communautaire binnenvaartvloot                      — Toelatingsvoorwaarden — Licenciaat of gelijkwaardig
met het oog op de bevordering van het vervoer over de                        diploma — Ingenieursdiploma — Kennis van tweede officiële
binnenwateren (PB L 90, blz. 1), heeft het Gerecht (Derde                    taal — Bewijs — Beroep tot nietigverklaring — Jurybesluit
kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident,                 — Exceptie van onwettigheid van aankondiging van vergelij-
J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Plingers, ad-                                             kend onderzoek)
ministrateur, op 8 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                                (2003/C 171/36)
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
2)     Verwijst verzoekers in hun eigen kosten en in die van verweerster.
( 1) PB C 186 van 30.6.2001.                                                 In zaak T-249/01, Marc Boixader Rivas, ingenieur, van Spaanse
                                                                             nationaliteit, woonachtig te Madrid, vertegenwoordigd door
                                                                             D. Lopez Garrido, advocaat, domicilie gekozen hebbende te