title: Doorhaling van zaak C-374/95

text:
22 . 6 . 96           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 180/27
              Doorhaling van zaak C-294/94 ( )                                     Doorhaling van zaak C-230/95 (')
                          ( 96/C 180/64 )                                                        96/C 180/68 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese                De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 maart 1996               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 maart 1 996
de doorhaling in het register gelast van zaak C-294/94               de doorhaling in het register gelast van zaak C-230/95 : Raad
(verzoek van de Juzgado Central de lo Pénal de la Audiencia          van de Europese Unie tegen Europees Parlement .
Nacional om een prejudiciële beslissing ): Strafzaak tegen           (') PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
L. C. Quintanilha .
(M PB nr . C 351 van 10 . 12 . 1994 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-256/95 ( )
                                                                                96/C 180/69
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-3 10/94 ( )                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 maart 1996
                          ( 96/C 180/65 )                            de doorhaling in het register gelast van zaak C-256/95 :
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
De president van de Tweede kamer van het Hof van Justitie            Republiek .
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
16 januari 1 996 de doorhaling in het register gelast van zaak       (M PB nr . C 248 van 23 . 9 . 1995 .
C-3 1 0/94 ( verzoek van het Tribunal de commerce de Saintes
om een prejudiciële beslissing ): Garage Ardon SA, Bernard
Martin — Garage Colin-Martin, Relais de Saintonge Sàrl en                          Doorhaling van zaak C-3 1 8/95 ( )
Bernard Menet Sari tegen Garage Trabisco SA .
                                                                                ( 96/C 180/70
(') PB nr . C 380 van 13 . 12 . 1994 .
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 maart 1996
                                                                     de doorhaling in het register gelast van zaak C-3 1 8/95 :
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier
                                                                     land .
               Doorhaling van zaak C-20/95 ( )
                          ( 96/C 180/66 )                            (') PB nr . C 333 van 9 . 12 . 1995 .
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 maart 1996
                                                                                Doorhaling van zaak C-374/95 ( )
de doorhaling in het register gelast van zaak C-20/95
( verzoek van de Juzgado Central de lo Pénal de la Audiencia                                   ( 96/C 180/71 )
Nacional om een prejudiciële beslissing ): Strafzaak tegen O.
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
Weg .
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 maart 1996
(') PB nr. C 74 van 25 . 3 . 1995 .                                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-374/95
                                                                     ( verzoek van het Industrial Tribunal, Southampton , om een
                                                                     prejudiciële beslissing ): J. P. Barker tegen Service Children's
                                                                     Schools .
                                                                     (M PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 .
               Doorhaling van zaak C-3 3/95 ( )
                          ( 96/C 180/67 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese                              Doorhaling van zaak C-3 8 1/95 ( )
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 1 996                                        ( 96/C 180/72 )
de doorhaling in het register gelast van zaak C-33/95
( verzoek van het Tribunal de grande instance de Saint              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Nazaire om een prejudiciële beslissing ): Sàrl Polypièces            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 maart 1996
tegen Directeur des services fiscaux de Loire-Atlantique .           de doorhaling in het register gelast van zaak C-381 /95 :
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
(') PB nr . C 74 van 25 . 3 . 1995 .                                 Koninkrijk Spanje .
                                                                     (M PB nr . C 31 van 3 . 2 . 1996 .


title: Zaak T-42/04: Beroep, op 10 februari 2004 ingesteld door Ermioni Komnimou en 16 anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 85/28               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            3.4.2004
Dit incident bestond eruit dat zijn handen in aanraking zijn           zich tot de Europese ombudsman met een klacht over
geweest met een witachtig poeder van tot nog toe onbekende             de behandeling van hun klacht door de Commissie. De
chemisch-toxische aard.                                                ombudsman maakte zijn beslissing bekend op 18 juli 2002.
                                                                       Op 2 juli 2003 dienden verzoekers bij de Commissie een
Hij stelt hierdoor dermate in zijn lichamelijke en geestelijke         nieuwe klacht in waarin zij nieuwe schendingen stelden in
integriteit te zijn aangetast dat zijn sociale betrekkingen zijn       verband met dezelfde zaak. De Commissie besliste evenwel het
geschaad.                                                              project voort te financieren.
Ter ondersteuning van zijn vorderingen beroept verzoeker               Verzoekers vorderen vergoeding van de morele schade die zij
zich op het ontbreken van iedere motivering en op schending            stellen te hebben geleden door de behandeling van hun klacht
van genoemde regeling.                                                 door de Commissie. Zij betogen meer in het bijzonder dat de
                                                                       Commissie bepaalde feiten voor hen heeft verborgen en hen
                                                                       heeft misleid met betrekking tot het verloop van de zaak.
                                                                       Hoewel de diensten van de Commissie aanvankelijk en na
                                                                       ontvangst van de eerste klacht namelijk van mening waren dat
                                                                       Griekenland in deze zaak niet voldeed aan de regels van
                                                                       richtlijn 85/337, wijzigden zij nadien hun standpunt en
                                                                       beslisten zij het project te financieren, zonder dat zij verzoekers
Beroep, op 10 februari 2004 ingesteld door Ermioni                     van hun besluit op de hoogte brachten. Bovendien stellen
Komnimou en 16 anderen tegen Commissie van de                          verzoekers dat de afwijzing van hun oorspronkelijke klacht
                  Europese Gemeenschappen                              door de Commissie is gebaseerd op een motivering die
                                                                       duidelijk in strijd is met het gemeenschapsrecht. Verder menen
                                                                       zij dat de Commissie zich bij de behandeling van hun
                         (Zaak T-42/04)
                                                                       oorspronkelijke klacht niet heeft gehouden aan elementaire
                                                                       regels van onpartijdigheid, daar de behandeling van de zaak
                         (2004/C 85/55)                                werd toevertrouwd aan een ambtenaar die naderhand in
                                                                       Griekenland politiek actief geworden is. Ten slotte stellen
                        (Procestaal: Grieks)                           verzoekers dat de Commissie heeft nagelaten de nodige
                                                                       maatregelen te nemen om deze vormen van wanbeheer te
                                                                       verhelpen, hoewel de Europese ombudsman overtredingen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              had vastgesteld en zij een tweede klacht hadden ingediend.
schappen is op 10 februari 2004 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Ermioni
Komnimou, Grigorios Dokos, Donatos Pappas, Vassilios Pap-
pas, Aristidis Pappas, Eleftheria Pappa, Lambrini Pappa, Irini         (1) Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende
Pappa, Alexandra Dokou, Leonidas Grepis, Nikolaos Grepis,                  de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
                                                                           projecten (PB L 175, blz. 40).
Fotios Dimitriou, Zois Dimitriou, Petros Polosis, Despina
Polosi, Konstantinos Polosis en Thomas Polosis, wonende te
Parga, departement Preveza (Griekenland), vertegenwoordigd
door Periklis Stroubos, advocaat.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
—     het beroep tot schadevergoeding toe te wijzen;
                                                                                Doorhaling van zaak T-273/99 (1)
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
      veroordelen om aan elke verzoeker tweehonderdduizend                                       (2004/C 85/56)
      (200 000) euro te betalen, vermeerderd met 8 % wettelijke
      rente vanaf de dag van het arrest van het Gerecht tot de                                (Procestaal: Nederlands)
      dag van betaling;
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                       De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Middelen en voornaamste argumenten                                     van 18 december 2003 de doorhaling in het register gelast
                                                                       van zaak T-273/99: Autoservice J. Van Deursen B.V. tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen.
In 1995 dienden verzoekers bij de Europese Commissie een
klacht in met betrekking tot de schending door de Griekse
autoriteiten van richtlijn 85/377 (1) bij de planning en de
installatie van een biologische zuiveringsinstallatie in Preveza.      (1) PB C 47 van 19.2.2000.
Bij beschikking C(1998) 2297 van 28 juli 1998 besloot de
Commissie dit project te financieren via het Cohesiefonds. Bij
brief van 20 april 1999 deelde de Commissie verzoekers mee
dat hun klacht zou worden geseponeerd. Verzoekers richtten


title: Arrest van het Hof van 10 juli 2003 in zaak C-15/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Europese Investeringsbank ("Investeringsbank (EIB) — Besluit van directie — Beroep tot nietigverklaring — Bevoegdheid van Hof — Artikel 237 EG — Bescherming van financiële belangen van Gemeenschappen — Europees Bureau voor fraudebestrĳding (OLAF) — Verordeningen (EG) nr. 1073/1999 en (Euratom) nr. 1074/1999 — Toepasselĳkheid op EIB — Excepties van onwettigheid — Onafhankelĳkheid van EIB — Rechtsgrondslagen — Artikelen 280 EG en 203 EA — Evenredigheid — Motivering")

text:
6.9.2003                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                     C 213/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          1)     Verklaart besluit 1999/726/EG van de Europese Centrale
                                                                                Bank van 7 oktober 1999 betreffende de preventie van fraude
                          van 10 juli 2003                                             (ECB/1999/5) nietig.
                                                                                2)     Verwijst de Europese Centrale Bank in de kosten.
in zaak C-11/00: Commissie van de Europese Gemeen-
        schappen tegen Europese Investeringsbank (1)                            3)     Verstaat dat het Koninkrijk der Nederlanden, het Europees
                                                                                Parlement en de Raad van de Europese Unie hun eigen kosten
(„Europese Centrale Bank (ECB) — Besluit 1999/726/                                     dragen.
EG betreffende preventie van fraude — Bescherming van
financiële belangen van Gemeenschappen — Europees Bu-                           (1 ) PB C 122 van 29.4.2000.
reau voor fraudebestrijding (OLAF) — Verordening (EG)
nr. 1073/1999 — Toepasselijkheid op ECB — Excepties van
onwettigheid — Ontvankelijkheid — Onafhankelijkheid van
ECB — Artikel 108 EG — Rechtsgrondslag — Artikel 280
EG — Raadpleging van ECB — Artikel 105, lid 4, EG —
                           Evenredigheid”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (2003/C 213/01)
                                                                                van 10 juli 2003
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                in zaak C-15/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Europese Investeringsbank ( 1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                („Investeringsbank (EIB) — Besluit van directie — Beroep
                                                                                tot nietigverklaring — Bevoegdheid van Hof — Artikel 237
                                                                                EG — Bescherming van financiële belangen van Gemeen-
In zaak C-11/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                         schappen — Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF)
pen (gemachtigden: aanvankelijk C. W. A. Timmermans,                            — Verordeningen (EG) nr. 1073/1999 en (Euratom)
H. P. Hartvig en U. Wölker, vervolgens J.-L. Dewost, H. P. Hart-                nr. 1074/1999 — Toepasselijkheid op EIB — Excepties van
vig en U. Wölker), ondersteund door Koninkrijk der Nederlan-                    onwettigheid — Onafhankelijkheid van EIB — Rechtsgrond-
den (gemachtigden: M. A. Fierstra, vervolgens J. van Bakel),                    slagen — Artikelen 280 EG en 203 EA — Evenredigheid —
door Europees Parlement (gemachtigden: J. Schoo en H. Duin-                                                 Motivering”)
tjer Tebbens), en door Raad van de Europese Unie (gemachtig-
den: J. Aussant, F. van Craeyenest en F. Anton) tegen Europese                                            (2003/C 213/02)
Investeringsbank (gemachtigden: A. Sáinz de Vicuña en C. Zi-
lioli, bijgestaan door A. Dashwood, barrister), betreffende                                               (Procestaal: Frans)
nietigverklaring van besluit 1999/726/EG van de Europese
Centrale Bank van 7 oktober 1999 betreffende de preventie
                                                                                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
van fraude (ECB/1999/5) (PB L 291, blz. 36), heeft het Hof,
                                                                                dentie van het Hof)
samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
J.-P. Puissochet, M. Wathelet en R. Schintgen, kamerpresiden-
ten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola (rapporteur),
P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en                     In zaak C-15/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:                  pen (gemachtigden: aanvankelijk C. W. A. Timmermans,
R. Grass, op 10 juli 2003 een arrest gewezen waarvan het                        H. P. Hartvig en C. Gómez de la Cruz, vervolgens J.-L. Dewost,
dictum luidt als volgt:                                                         H. P. Hartvig en C. Gómez de la Cruz), ondersteund door
 ---pagebreak--- C 213/2                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               6.9.2003
Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden: M. A. Fierstra,                    & Wales), Queen’s Bench Division (Commercial Court) (Ver-
vervolgens J. van Bakel), door Europees Parlement (gemachtig-                enigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen
den: J. Schoo en H. Duintjer Tebbens) en door Raad van de                    Joseph Lennox, optredend onder de handelsnaam „R. Lennox
Europese Unie (gemachtigden: J. Aussant, F. van Craeyenest en                & Son”, en Industria Lavorazione Carni Ovine, om een
F. Anton) tegen Europese Investeringsbank (gemachtigden:                     prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 9 van
A. Morbilli, vervolgens E. Uhlmann, bijgestaan door A. Barav),               richtlijn 91/68/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake
betreffende nietigverklaring van het besluit van de directie van             veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautai-
de Europese Investeringsbank van 10 november 1999 inzake                     re handelsverkeer in schapen en geiten (PB L 46, blz. 19),
de samenwerking met het Europees Bureau voor fraudebestrij-                  alsmede van verschillende andere bepalingen van gemeen-
ding (OLAF), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-                schapsrecht, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
dríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet en                volgt: D. A. O. Edward, waarnemend voor de president van de
R. Schintgen, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,                 Vijfde kamer, A. La Pergola, P. Jann, S. von Bahr en A. Rosas
A. La Pergola (rapporteur), P. Jann, V. Skouris, F. Macken,                  (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
N. Colneric, S. von Bahr en A. Rosas, rechters; advocaat-                    M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 3 juli 2003 een arrest
generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 10 juli 2003 een              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Verklaart het besluit van de directie van de Europese In-
       vesteringsbank van 10 november 1999 inzake de samenwer-
       king met het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF)
       nietig.                                                               1)     Een lidstaat mag zich niet verzetten tegen de import van
                                                                                schapen die bestemd zijn om bij aankomst op zijn grondgebied
2)     Verwijst de Europese Investeringsbank in de kosten.                          te worden geslacht, enkel omdat zij niet vergezeld gaan van
                                                                                gezondheidscertificaat model II volgens bijlage E bij richtlijn
3)     Verstaat dat het Koninkrijk der Nederlanden, het Europees                    91/68/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake
       Parlement en de Raad van de Europese Unie hun eigen kosten                   veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire
       zullen dragen.                                                               handelsverkeer in schapen en geiten, dat is voorzien voor het
                                                                                handelsverkeer tussen lidstaten in mestschapen en mestgeiten.
( 1) PB C 122 van 29.4.2000.
                                                                             2)     Ten tijde van de feiten van het hoofdgeding verzetten het
                                                                                gemeenschapsrecht en inzonderheid richtlijn 91/68 en ar-
                                                                                tikel 10 van richtlijn 90/425 van de Raad van 26 juni
                     ARREST VAN HET HOF                                             1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het
                                                                                intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren
                                                                                en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van
                           (Vijfde kamer)                                           de interne markt, zich er niet tegen dat een lidstaat bij een
                                                                                nationale regeling zoals de Italiaanse beschikking nr. 600.3/
                           van 3 juli 2003                                          VET/340/2/8920 van 24 december 1996, gepreciseerd bij
                                                                                toelichting nr. 600.3/VET/340/2/73 van 3 januari 1997,
in zaak C-220/01: Verzoek van de High Court of Justice                              voorschrijft dat bij de import van slacht-, fok- en mestrunderen
(England & Wales) Queen’s Bench Division Commercial                                 en slacht-, fok- en mestschapen uit Frankrijk, Ierland, Portugal
Court om een prejudiciële beslissing: Joseph Lennox tegen                           of het Verenigd Koninkrijk het gezondheidscertificaat waarvan
               Industria Lavorazione Carni Ovine (1)                                deze dieren vergezeld gaan, de vermelding moet bevatten dat
                                                                                deze dieren zijn geboren en gefokt op een houderij waarin
                                                                                gedurende de afgelopen zes jaren geen gevallen van overdraagba-
(„Landbouw — Veterinairrechtelijke maatregelen — Invoer
                                                                                re spongiforme encefalopathie zijn geconstateerd.
van schapen — Gezondheidscertificaat — Nationale conser-
vatoire maatregelen tegen overdraagbare spongiforme en-
                            cefalopathie”)
                          (2003/C 213/03)
                          (Procestaal: Engels)                               (1 ) PB C 200 van 14.7.2001.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-220/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England


title: Beroep, op 31 juli 1995 ingsteld door de vennootschap Ittima Maremmana tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-154/95)

text:
Nr . C 333/ 14          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      9 . 12 . 95
1 . Verwerpt het beroep in zijn geheel.                                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
2 . Verwijst verzoekster in alle kosten, daaronder begrepen            — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
     de kosten die op het kort geding zijn gevallen.                       de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1995 , bete
                                                                           kend op 25 mei 1995 , waarbij de bijstand van de EOGFL
(') PB nr . C 188 van 9 . 7 . 1994 .                                       die verzoekster was toegekend, is ingetrokken;
                                                                       — subsidiair: de terugvordering van het bedrag van
                                                                           314 741 984 lire onwettig te verklaren;
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 — verweerster in de kosten te verwijzen .
                   VAN EERSTE AANLEG
                       van 11 oktober 1995                             Middelen en voornaamste argumenten
in zaak T-302/94 : D. Coussios tegen Commissie van de
                Europese Gemeenschappen ( 1 )                          Verzoekster heeft van de Commissie bij beschikking van
                                                                       28 november 1984 bijstand verkregen voor een bedrag van
                      (Niet-ontvankelijkheid)                          494 946 104 lire, waarvan op 24 juli 1987 een bedrag van
                            ( 95/C 333/27 )                            314 741 984 lire is betaald . De bijstand is toegekend voor de
                                                                       bouw van een produktie-eenheid voor aquicultuur te
                        (Procestaai: Frans)                            Orbetello ( Toscana ) op basis van een door verzoekster
                                                                       ingediend project. Tijdens de bouw ontstonden moeilijkhe
In zaak T-302/94, D. Coussios, voormalig ambtenaar van de              den, niet bij de aanleg van de produktie-installatie, maar bij
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                    de aanleg van een bedrijfshal, waarop verzoekster heeft
woordigd door G. Sakellaropoulos , advocaat te Athene,                 gevraagd, het project dat voor 70 % was uitgevoerd, als
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                afgerond te beschouwen, waarbij zij afstand zou doen van
A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 , tegen Commissie                de bijstand die zij nog te vorderen had ( het verschil met de
van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : A. M.                   reeds ontvangen 314 741 984 lire ). Het Italiaanse Ministero
Alves Vieira ) betreffende een beroep tot nietigverklaring van         della Marina Mercantile deelde verzoekster mede, dat aan
het besluit van de Commissie waarbij C. Probst per                     dit verzoek niet kon worden voldaan, daar verzoekster niet
                                                                       beschikte over het certificaat waaruit bleek dat de installatie
1 december 1993 is aangesteld in het ambt van hoofd van
eenheid VII . C. 93 , heeft het Gerecht ( Vierde kamer ), samen       definitief in gebruik kon worden genomen, een „ absolute
gesteld als volgt: D. P. M. Barrington, president, K. Lenaerts         voorwaarde voor de betaling van de bijstand ". Bij brief van
en P. Lindh, rechters; griffier : H. Jung, op 11 oktober 1995          14 april 1994 waarschuwde de Commissie verzoekster, dat
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                   bij gebreke van bedoeld certificaat de procedure voor
volgt:                                                                 intrekking van de steun zou worden ingeleid . De aan
                                                                       verzoekster toegekende bijstand van het EOGFL werd
                                                                       ingetrokken bij de thans bestreden beschikking van de
1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                      Commissie van 12 mei 19 95 .
2 . Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
                                                                       Het beroep steunt op de volgende middelen :
(') PB nr . C 351 van 10 . 12 . 1994 .
                                                                       a ) Schending van de communautaire verordeningen
                                                                           — In de beschikking houdende toekenning van de
                                                                               bijstand wordt geen melding gemaakt van de voor
                                                                               afgaande aanwijzing van de betrokken nationale
Beroep, op 31 juli 1995 ingsteld door de vennootschap                          autoriteit of instantie ( artikel 18 , lid 2 , van Veror
Ittima Maremmana tegen Commissie van de Europese                               dening ( EEG ) nr . 2908/83 van de Raad ). In de loop
                         Gemeenschappen                                        van de procedure komt het Ministero della Marina
                         ( Zaak T-154/95 )                                     Mercantile „ opdagen ". Deze centrale nationale
                                                                               instantie, waarvan niet bekend is wanneer, hoe en
                            ( 95/C 333/28 )                                    door wie zij is aangewezen, lijkt evenwel niet
                                                                               competent voor de in voormelde verordening
                       (Procestaai: Italiaans)                                 omschreven functie . De „ introductie " van deze
                                                                               instantie vormt derhalve een schending van die
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                      verordening.
schappen is op 31 juli 1995 beroep ingesteld tegen Com
missie van de Europese Gemeenschappen door de vennoot                     — De beschikking houdende intrekking van de bijstand
schap Ittima Maremmana , gevestigd te Rome, vertegen                           is gegeven op basis van onjuiste formuleringen van
woordigd door S. Barenghi en A. Pallottino, advocaten te                        de betrokken Italiaanse autoriteit, in strijd met de
Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                               beschikking waarbij de bijstand was toegekend en in
kantore van N. Schaeffer, advocaat aldaar, Rue de la Porte                      strijd met Verordening ( EEG ) nr. 2908/83 van de
Neuve 12 .                                                                      Raad . Volgens de beschikking houdende toekenning
 ---pagebreak--- 9 . 12 . 95            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 333 / 15
         van de bijstand zou deze slechts worden ingetrok          Beroep, op 28 augustus 1995 ingesteld door H. Kuchlenz
         ken, indien niet binnen twee jaar een begin zou                           Winter tegen Europees Parlement
         worden gemaakt met de uitvoering van het project.                                   ( Zaak T- 164/95 )
         In plaats van „ af te gaan " op de door het Ministero
                                                                                ( 95/C 333/29 )
         della Marina Mercantile tot uitdrukking gebrachte
         mening over de ( beweerde ) noodzaak van vorenver
         meld certificaat, had de Commissie , alvorens de                                   (Procestaai: Duits)
         bijstand in te trekken, overeenkomstig artikel 1 8 van
         de verordening moeten nagaan of de afgifte van dat
         certificaat een van de „ opgelegde voorwaarden "           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
         voor het project vormde .                                  op 28 augustus 1995 beroep ingesteld tegen Europees
                                                                    Parlement door H. Kuchlenz-Winter, wonende te Kehlen,
                                                                    Luxemburg, vertegenwoordigd door D. Rogalla, advocaat
     — De beschikking houdende toekenning van de bij               te Sprockhövel ( Duitsland ), domicilie gekozen hebbende te
         stand en Verordening ( EEG ) nr. 2908/83 van de            Luxemburg ten kantore van A. Machmer, advocaat aldaar,
         Raad ( evenals Verordening ( EEG ) nr. 378/84 van de       Rue Roger Barthel 1 , L-7212 Bereldange .
          Commissie ) zijn geschonden en miskend , wanneer
         men in aanmerking neemt, dat het bewuste certifi          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
         caat niet alleen niet een bij de toekenning van de
          bijstand „ opgelegde voorwaarde " was, maar boven
         dien geen functioneel document is aan de hand              vast te stellen, dat het Europese Parlement te haren aanzien
         waarvan kan worden geverifieerd of het project is          op onrechtmatige wijze heeft nagelaten te handelen, voor
          uitgevoerd .                                              zover verzoekster wegens de alimentatie waarop zij inge
                                                                    volge de artikelen 1587 e.v . BGB recht heeft, niet van de
                                                                    ziekteverzekeringsregeling had mogen worden uitgesloten,
     — De beschikking houdende toekenning van de bij               wat verweerder heeft verhinderd, door ten onrechte bij de
          stand en de daaraan ten grondslag liggende verorde       bevoegde communautaire instanties geen voorstel tot wijzi
          ning zijn geschonden, doordat niet in aanmerking en       ging van het Ambtenarenstatuut in die zin in te dienen;
          in overweging is genomen, dat verzoekster de
          specifieke doeleinden heeft verwezenlijkt waarvoor        verweerder in de kosten te verwijzen .
          bijstand was toegekend , en doordat daarover geen
          informatie is ingewonnen. De verwezenlijking van
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
          het project heeft, ook dank zij de communautaire
          bijstand, nieuwe arbeidsplaatsen geschapen . Er is
          welvaart geschapen en er is een produktieactiviteit       Verzoekster is voormalig ambtenaar van het Hof van Justitie
          ontstaan, een en ander overeenkomstig de doelstel        en van de Commissie van de Europese Gemeenschappen . Zij
          lingen van de Gemeenschap .                               is de gescheiden echtgenote van een ambtenaar van het
                                                                    Europees Parlement . Zij verzet zich ertegen, dat het inge
                                                                    volge artikel 72 , lid 1 ter, van het Statuut niet mogelijk is na
                                                                     1 april 1995 bij het gemeenschappelijk ziekteverzekerings
b ) Schending van het evenredigheidsbeginsel                        stelsel verzekerd te blijven, nu deze bepaling van het Statuut
                                                                    ten behoeve van de gescheiden echtgenoot van een ambte
                                                                    naar die aantoont dat hij geen vergoeding van een andere
     De bestraffing in de vorm van intrekking van de bijstand       openbare ziektekostenverzekering kan krijgen, slechts in
     om een meer dan formele, formalistische reden, gaat            deze mogelijkheid voorziet voor een periode van één jaar
     verder dan en is in strijd met de betrokken voorschriften,     vanaf de datum waarop de scheiding definitief is gewor
     voor zover het juridisch onmogelijk is over het officiële      den .
     document te beschikken . Aangezien het project echter in
     hoofdzaak moet worden geacht te zijn uitgevoerd, en
                                                                    Verzoekster heeft na haar huwelijk ontslag genomen, na
     gelet op het feit dat er een onderneming is opgericht en
                                                                    zeven en een half jaar in dienst van de Gemeenschap . Zolang
     welvaart is geschapen, is er in casu sprake van schending
                                                                    zij gehuwd was had zij als echtgenote van een ambtenaar
     van het evenredigheidsbeginsel .
                                                                    aanspraak op de vergoedingen waarin de gemeenschappe
                                                                     lijke ziektekostenverzekering voorziet. Na haar scheiding
                                                                     kon verzoekster zich in Duitsland, haar land van herkomst,
c ) Misbruik van bevoegdheid                                         niet bij een openbare noch bij een particuliere ziektekosten
                                                                     verzekering verzekeren, zodat zij gedwongen was in het
                                                                     Groothertogdom Luxemburg te blijven wonen om haar
     De intrekking van de steun berust op misbruik van               ziektekostenverzekering niet te verliezen . Deze situatie is
     bevoegdheid, gelet op het doel waarvoor de bijstand was         voor haar bijzonder problematisch, omdat zij aan een
     toegekend en gezien de strekking van de communautaire           ernstige ziekte lijdt.
     voorschriften .
                                                                     Verzoekster verwijt het Europees Parlement dat het in het
                                                                     kader van zijn bevoegdheden geen stappen heeft onderno
                                                                     men om de lacune die in de betrokken bepaling van het
                                                                     Statuut aan het licht is gekomen, te verhelpen .


title: Zaak T-418/17: Beroep ingesteld op 4 juli 2017 — Eduard Meier/EUIPO — Calzaturificio Elisabet (Safari Club)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/55

         Beroep ingesteld op 4 juli 2017 — Eduard Meier/EUIPO — Calzaturificio Elisabet (Safari Club)
   (Zaak T-418/17)
   (2017/C 277/79)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Eduard Meier GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Schicker en M. Knitter, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Calzaturificio Elisabet Srl (Monte Urano, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Safari Club” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 186 036

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 2 mei 2017 in zaak R 1158/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-65/00: Beroep, op 20 maart 2000 ingesteld door A. Ioannou tegen Raad van de Europese Unie

text:
13.5.2000             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 135/29
— Schending van het subsidiariteitsbeginsel, daar verzoeker             Beroep, op 20 maart 2000 ingesteld door „B” tegen
    slechts voor bedoeld verlof in aanmerking zou kunnen                        Commissie van de Europese Gemeenschappen
    komen na wijziging van de betrokken Deense wettelijke
    bepalingen.                                                                                (Zaak T-66/00)
                                                                                (2000/C 135/51)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 20 maart 2000 beroep ingesteld tegen Com-
Beroep, op 20 maart 2000 ingesteld door A. Ioannou                      missie van de Europese Gemeenschappen door „B”, wonende
              tegen Raad van de Europese Unie                           te Tervuren, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmen-
                                                                        tier en V. Peere, advocaten te Brussel.
                          (Zaak T-65/00)
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (2000/C 135/50)                                — de non-existentie vast te stellen van het besluit van 4 maart
                                                                             1999 en verzoekster in haar rechten te herstellen;
                                                                        — subsidiair, de besluiten houdende intrekking van de kinder-
                         (Procestaal: Frans)                                 toelage voor haar zoon en verlaging van haar ontheem-
                                                                             dingstoelage per 1 september 1997 nietig te verklaren;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 20 maart 2000 beroep ingesteld tegen Raad                — subsidiair, het besluit tot intrekking per 1 september 1997
van de Europese Unie door A. Ioannou, woonachtig te Brussel,                 van de schooltoelage ten behoeve van haar zoon nietig te
vertegenwoordigd door J. van Rossum, advocaat te Brussel.                    verklaren;
                                                                        — verweerster te verwijzen in de kosten.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— het besluit van de Raad van 21 mei 1999 om verzoekster
    niet tot ambtenaar op proef bij de instelling te benoemen,
    nietig te verklaren;                                                Verzoekster komt op tegen de intrekking van de kindertoelage
                                                                        en de schooltoelage, en tegen het besluit van het tot aanstelling
                                                                        bevoegd gezag om bepaalde uit hoofde van die toelagen
— verweerder in de kosten te verwijzen.                                 uitgekeerde bedragen terug te vorderen. De intrekking zou
                                                                        gebaseerd zijn op conclusie 188/89 van de hoofden van
                                                                        administratie van 30 januari 1990, waarvan verzoekster eerst
                                                                        in februari 1999 kennis zou hebben kunnen nemen, en waarbij
Middelen en voornaamste argumenten                                      een inkomensgrens is vastgesteld boven welke een kind van
                                                                        een ambtenaar geacht wordt niet ten laste van de betrokken
                                                                        ouder te zijn.
Verzoekster, voormalig personeelslid van de Benelux Economi-
sche Unie, tewerkgesteld bij het Secretariaat belast met de
uitvoering van het Akkoord van Schengen, komt op tegen de               Tot staving van haar aanspraken voert zij aan:
weigering van het tot aanstelling bevoegd gezag haar bij de
opneming van het Secretariaat van Schengen in het Secre-                — Schending van het besluit van 21 januari 1998 inzake de
tariaat-generaal van de Raad tot ambtenaar op proef te                       uitoefening van de door het Statuut aan het tot aanstelling
benoemen.                                                                    bevoegd gezag toegekende bevoegdheden, voor zover de
                                                                             besluiten tot toekenning en intrekking van de litigieuze
                                                                             toelagen niet zouden zijn vastgesteld door hetzelfde gezag
Tot staving van haar vordering beroept verzoekster zich op:                  dat ook toepassing heeft gemaakt van artikel 85 van het
                                                                             Statuut;
— schending van artikel 25, lid 2, van het Statuut en van het           — Schending van artikel 2 van bijlage VII bij het Statuut;
    recht van verweer;
                                                                        — Niet-toepasselijkheid, subsidiair, onwettigheid van conclu-
— kennelijk onjuiste beoordeling.                                            sie 188/89 van de hoofden van administratie;
                                                                        — Schending van artikel 85 van het Statuut;
                                                                        — Schending van de motiveringsplicht; en


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 februari 2004 in de zaak C-95/01 (verzoek van het Tribunal de grande instance de Paris om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen John Greenham en Léonard Abel (Vrĳ verkeer van goederen — Artikelen 28 EG en 30 EG — Verbod op in handel brengen van levensmiddelen waaraan vitaminen en mineralen zĳn toegevoegd — Rechtvaardiging — Evenredigheid)

text:
C 85/4                   NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                 3.4.2004
Voor de beoordeling of een dergelijk merk onder de in artikel 3, lid 1,     Enerzijds moet de procedure van voorafgaande toelating gemakkelijk
sub c), van richtlijn 89/104 genoemde weigeringsgrond valt, is het          toegankelijk zijn en binnen een redelijke termijn kunnen worden
irrelevant of er al dan niet synoniemen bestaan waarmee dezelfde            afgesloten, en indien zij wordt afgesloten met een weigering, moet
kenmerken van de in de inschrijvingsaanvraag genoemde waren of              hiertegen in rechte kunnen worden opgekomen. Anderzijds moet een
diensten kunnen worden aangeduid.                                           niet-toelating tot het in de handel brengen berusten op een grondige
                                                                            evaluatie van het risico voor de volksgezondheid, met inachtneming
                                                                            van de meest betrouwbare wetenschappelijke gegevens die beschikbaar
                                                                            zijn en de meest recente resultaten van het internationale onderzoek.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.
                                                                            (1) PB C 108 van 7.4.2001.
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                        van 5 februari 2004
                                                                                (Zesde kamer)
in de zaak C-95/01 (verzoek van het Tribunal de grande
instance de Paris om een prejudiciële beslissing): Strafzaak
          tegen John Greenham en Léonard Abel (1)                                                  van 12 februari 2004
(Vrij verkeer van goederen — Artikelen 28 EG en 30 EG —                     in zaak C-218/01 (verzoek om een prejudiciële beslissing
Verbod op in handel brengen van levensmiddelen waaraan                             van het Bundespatentgericht): Henkel KGaA (1)
vitaminen en mineralen zijn toegevoegd — Rechtvaardiging
                          — Evenredigheid)
                                                                            (Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlijn 89/
                                                                            104/EEG — Artikel 3, lid 1, sub b), c) en e) — Gronden
                            (2004/C 85/04)                                  voor weigering van inschrijving — Driedimensionaal merk
                                                                            gevormd door productverpakking — Onderscheidend
                           (Procestaal: Frans)                                                            vermogen)
(Voorlopige vertaling; de definitieve versie zal worden gepubliceerd in                                (2004/C 85/05)
                     de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak C-95/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                 (Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
tens artikel 234 EG van het Tribunal de grande instance de                                            dentie van het Hof)
Paris (Frankrijk), in de aldaar dienende strafzaak tegen John
Greenham en Léonard Abel, om een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van de artikelen 28 EG en 30 EG, heeft
het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris,                  In zaak C-218/01, betreffende een verzoek aan het Hof
waarnemend voor de president van de Zesde kamer, C. Gul-                    krachtens artikel 234 EG van het Bundespatentgericht (Duits-
mann, J.-P. Puissochet, F. Macken (rapporteur) en N. Colneric,              land), in de procedure die aldaar aanhangig is gemaakt door
rechters; advocaat-generaal: J. Mischo, griffier: H. von Holstein,          Henkel KGaA, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
adjunct-griffier, op 5 februari 2004 een arrest gewezen waar-               van artikel 3, lid 1, sub b), c) en e), van de Eerste richtlijn 89/
van het dictum luidt als volgt:                                             104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de
                                                                            aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40,
De artikelen 28 EG en 30 EG moeten aldus worden uitgelegd, dat              blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
zij, wanneer aan bepaalde voorwaarden is voldaan, er niet aan in de         C. Gulmann, waarnemend voor de president van de Zesde
weg staan dat een lidstaat zich behoudens voorafgaande toelating            kamer, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en
verzet tegen het in de handel brengen van in een andere lidstaat            F. Macken (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: D. Ruiz-
wettig vervaardigde en in de handel gebrachte levensmiddelen waaraan        Jarabo Colomer, griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur op
andere voedingsstoffen zoals vitaminen of mineralen, zijn toegevoegd        12 februari 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
dan die waarvan het gebruik in eerstbedoelde lidstaat is toegelaten.        als volgt:


title: Zaak T-207/01: Beroep, op 7 september 2001 ingesteld door de regering van Gibraltar tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
27.10.2001             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 303/27
Beroep, op 7 september 2001 ingesteld door de regering                  van de verdediging van het Verenigd Koninkrijk geschonden,
van Gibraltar tegen Commissie van de Europese Gemeen-                   voorzover dat wezenlijke vormvoorschriften zijn.
                            schappen
                                                                        Verder stelt verzoekster, dat het besluit onverenigbaar is met
                         (Zaak T-207/01)                                artikel 88 EG, en dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel,
                                                                        het rechtszekerheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en de
                         (2001/C 303/42)                                zorgvuldigheidsplicht heeft geschonden.
                        (Procestaal: Engels)                            Volgens verzoekster kan de betrokken wettelijke regeling
                                                                        niet als een niet-aangemelde nieuwe steunregeling worden
                                                                        aangemerkt. De „qualified company legislation” bestaat reeds
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               achttien jaar. Bovendien heeft de regering van het Verenigd
schappen is op 7 september 2001 beroep ingesteld tegen                  Koninkrijk die wettelijke regeling in 1998 aangemeld in het
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de rege-                  kader van de Primarolo-groep, die zich bezighield met het
ring van Gibraltar, vertegenwoordigd door A. Sutton,                    verband tussen fiscale maatregelen en regelingen inzake
M. Llamas en W. Schuster, van het kantoor White & Case, te              staatssteun. De onderhavige procedure van de Commissie is
Brussel (België).                                                       een gevolg van de vaststellingen van die groep. De betrokken
                                                                        regeling moet derhalve integendeel als een bestaande steun-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     regeling in de zin van artikel 88, lid 1, EG worden beschouwd.
—     het besluit van de Commissie, genomen in de vorm van              Dat thans de procedure met betrekking tot niet-aangemelde
      een brief van 11 juli 2001 aan het Verenigd Koninkrijk,           nieuwe steunregelingen wordt ingeleid, komt erop neer, dat
      om de procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden,           een ongerechtvaardigde last wordt opgelegd met mogelijk
      nietig te verklaren;                                              ernstige gevolgen, vooral nu een onderzoek op grond van
                                                                        artikel 88, lid 1, EG volgens verzoekster een maatregel zou
—     alle andere maatregelen te treffen die het Gerecht noodza-        zijn met hetzelfde resultaat maar met minder zware gevolgen.
      kelijk acht;                                                      Bovendien vindt verzoekster het besluit, gelet op de tijd die
                                                                        sinds de invoering van de regeling is verstreken, onevenredig.
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                        Verzoekster betoogt voorts, dat sinds de invoering van de
                                                                        regeling de uitlegging van het gemeenschapsrechtelijke begrip
Middelen en voornaamste argumenten                                      „steunmaatregel” is geëvolueerd, vooral wat fiscale maatregelen
                                                                        betreft. Destijds heerste volgens verzoekster de mening, dat
In 1983 voerde de regering van Gibraltar een belastingregeling          dergelijke maatregelen niet onder de verdragsregels inzake
in volgens welke bepaalde ondernemingen onder bepaalde                  staatssteun vielen. Derhalve behoefde die wettelijke regeling
voorwaarden inkomstenbelasting betalen tegen een verlaagd               niet te worden aangemeld. Indien die wettelijke regeling nu als
tarief („qualified company legislation”).                               een nieuwe steunregeling wordt beschouwd, levert dat een
                                                                        schending op van het rechtszekerheidsbeginsel en het gewet-
                                                                        tigd vertrouwen van verzoekster. Verzoekster verwijst naar
De Commissie heeft besloten de procedure van artikel 88,                artikel 1, sub b, v, van verordening nr. 659/1999, waarin is
lid 2, EG in te leiden, waarbij de wettelijke regeling in               bepaald dat in geval van ontwikkelingen in het recht, maatrege-
kwestie als een niet-aangemelde nieuwe steunregeling wordt              len die van voor die ontwikkeling dateren, als bestaande
aangemerkt. Verzoekster betwist dat besluit.                            steunregelingen worden beschouwd.
Volgens verzoekster heeft de Commissie de rechten van de                Tenslotte stelt verzoekster, dat het aan het besluit voorafgaande
verdediging van Gibraltar geschonden, nu het bestreden besluit          onderzoek van de Commissie te lang heeft geduurd, en dat het
ontoereikend is gemotiveerd en de regering van Gibraltar, als           derhalve een schending oplevert van de op de Commissie
de rechtstreeks en individueel door het besluit geraakte partij,        rustende zorgvuldigheidsplicht en van het beginsel van behoor-
onvoldoende is gehoord. Ook heeft de Commissie de rechten               lijk bestuur.


title: Verzoek van de Rechtbank 's-Gravenhage van 12 mei 2003 om een prejudiciële beslissing in de zaak S. Oulane tegen de Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie Zaak C-215/03

text:
19.7.2003                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 171/15
       d.    artikel 8 van richtlijn 2001/37/EG ongeldig is op                         waarin die persoon zijn verblijfsrecht inroept, geen
             grond van de in de vragen 2a, 2c of 2h genoemde                           algemene identificatieplicht oplegt aan de eigen
             beginselen, moeten deze beginselen dan aldus wor-                         onderdanen?
             den uitgelegd dat zij ook in de weg staan aan de
             betrokken nationale regeling?                                       c.    Indien het antwoord op vraag 2a bevestigend is, stelt
                                                                                de huidige stand van het gemeenschapsrecht eisen
                                                                                aan de tijdsduur waarbinnen die lidstaat alsnog
( 1) Richtlijn 2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van                    gelegenheid moet geven tot het tonen van een
     5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke                geldige identiteitskaart of geldig paspoort alvorens
     en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de                      een bestuursrechtelijke sanctie in de vorm van een
     productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten —                     maatregel op te leggen ter zake van het veronderstel-
     Verklaringen van de Commissie (PB L 194 van 18.7.2001 blz. 26-
                                                                                de illegaal verblijf?
     35).
( 2) Richtlijn 89/622/EEG van de Raad van 13 november 1989                       d.    Is een bestuursrechtelijke sanctie in de vorm van een
     betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en be-
                                                                                maatregel als in vraag 2c genoemd en die bestaat uit
     stuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de etikettering
     van tabaksproducten (PB L 359 van 8.12.1989, blz. 1-4).                           het opleggen van een maatregel van bewaring ter
                                                                                fine van uitzetting op de voet van het bepaalde in
                                                                                artikel 59 Vw 2000 alvorens de termijn als bedoeld
                                                                                in vraag 2c is verstreken, een sanctie die een
                                                                                onevenredig grote inbreuk vormt op het vrije verkeer
                                                                                van diensten?
                                                                            3.   a.    Indien het antwoord op vraag 1 ontkennend is, is
Verzoek van de Rechtbank ’s-Gravenhage van 12 mei                                      dan in de huidige stand van het gemeenschapsrecht
2003 om een prejudiciële beslissing in de zaak S. Oulane                               sprake van een belemmering van het vrij verkeer
tegen de Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie                                van diensten, indien jegens een persoon die stelt
                                                                                onderdaan van een andere lidstaat en toerist te zijn,
                           (Zaak C-215/03)                                             in de periode waarin en zolang hij niet, door middel
                                                                                van het tonen van een geldige identiteitskaart of
                                                                                geldig paspoort, zijn verblijfsrecht heeft aangetoond,
                           (2003/C 171/21)                                             een maatregel van bewaring ter fine van uitzetting
                                                                                op de voet van het bepaalde in artikel 59 Vw 2000
                                                                                wordt opgelegd in het belang van de openbare orde,
                                                                                ook zonder gebleken actuele en ernstige bedreiging
De Rechtbank ’s-Gravenhage heeft bij uitspraak van 12 mei
                                                                                van die openbare orde?
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
19 mei 2003, in de zaak S. Oulane tegen de Minister voor                         b.    Is, indien sprake is van een belemmering als ge-
Vreemdelingenzaken en Integratie, het Hof van Justitie van de                          noemd in vraag 3a, voor de vaststelling van de vraag
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                                   of de belemmering gerechtvaardigd is, van belang de
beslissing over de navolgende vragen:                                                  tijdsduur waarbinnen die lidstaat alsnog gelegenheid
                                                                                heeft gegeven tot het tonen van een geldige iden-
Betreffende de eerste procedure:                                                       titeitskaart of geldig paspoort?
                                                                                c.    Is, indien sprake is van een belemmering als ge-
1.     Dient, door het wegvallen van toegangscontrole aan de                           noemd in vraag 3a, voor de vaststelling van de vraag
       binnengrenzen, het bepaalde in artikel 4, tweede lid, derde                     of de belemmering gerechtvaardigd is, van belang of
       alinea, van de richtlijn 73/148/EEG (PB EG nr. L 172) zo                        de lidstaat achteraf al dan niet schadevergoeding
       opgevat te worden dat het daarin toegekende verblijfs-                          uitkeert over de periode waarin de persoon in
       recht van een persoon, die stelt onderdaan van een andere                       bewaring verbleef en nog niet zijn nationaliteit door
       lidstaat en toerist te zijn, door de autoriteiten van de                        middel van het tonen van een geldig paspoort of een
       lidstaat, waarin die persoon zijn verblijfsrecht inroept,                       geldige identiteitskaart had aangetoond, als zulks
       moet worden erkend eerst en vanaf het moment waarop                             in die lidstaat gebruikelijk is bij onrechtmatige
       door die persoon diens geldige identiteitskaart of geldige                      vreemdelingenbewaringen?
       paspoort is getoond?
                                                                            4.   Staat in het geval een lidstaat zelf geen algemene identifi-
2.     a.    Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend is, geeft                catieplicht kent de huidige stand van het gemeenschaps-
             de huidige stand van het gemeenschapsrecht, in het                  recht er aan in de weg, in het bijzonder gelet op het
             bijzonder voor wat betreft het non-discriminatie                    discriminatieverbod, dat een lidstaat bij binnenlands
             beginsel en het vrije verkeer van diensten, aanleiding              vreemdelingentoezicht ten aanzien van een persoon die
             daarop een uitzondering te maken zodanig dat de                     stelt toerist te zijn, overgaat tot het opleggen van
             autoriteiten van een lidstaat die persoon in de                     een maatregel als vreemdelingenbewaring ter fine van
             gelegenheid moet stellen om alsnog diens geldige                    uitzetting op de voet van het bepaalde in artikel 59 Vw
             identiteitskaart of geldige paspoort te tonen?                      2000, in de periode waarin en zolang die persoon niet
                                                                                door middel van het tonen van een geldige identiteitskaart
       b.    Is het voor de beantwoording van vraag 2a van                       of een geldig paspoort zijn gestelde verblijfsrecht aan-
             betekenis dat het nationale recht van de lidstaat,                  toont?
 ---pagebreak--- C 171/16              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         19.7.2003
Betreffende de tweede procedure:                                             —     voorzover voor het Waalse Gewest niet de wettelijke
                                                                                en bestuursrechtelijke bepalingen zijn vastgesteld of
5.   Verzet de huidige stand van het gemeenschapsrecht zich                        de maatregelen zijn genomen die nodig zijn voor de
                                                                                volledige omzetting en toepassing van de artikelen 3,
     ertegen dat zolang een onderdaan van een lidstaat zelf
     het verblijfsrecht als dienstontvanger niet inroept jegens                    leden 1 en 2, en 5 van richtlijn 91/676/EEG;
     de lidstaat op het grondgebied waarvan hij verblijft, die
     persoon door die lidstaat niet wordt beschouwd als                —     het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
     een ingevolge het gemeenschapsrecht verblijfsrechtelijk
     beschermde onderdaan?
6.   Dient het begrip dienstontvanger als bedoeld in het vrij
     verkeer van diensten zo begrepen te worden dat, ook
     indien iemand zich gedurende een langere periode,                 Middelen en voornaamste argumenten
     mogelijk langer dan zes maanden, in een andere lidstaat
     ophoudt, aldaar is aangehouden voor een strafbaar feit,
     geen vaste woon- of verblijfplaats weet te noemen en
     voorts geld noch bagage bezit, het verblijf in een andere         Richtlijn 91/676/EEG voorziet in een gefaseerde procedure die
     lidstaat al voldoende grond oplevert om te moeten                 de lidstaten moeten volgen om waterverontreiniging door
     veronderstellen dat toeristische of andere aan kort verblijf      nitraten uit agrarische bronnen te verminderen en te voorko-
     verbonden diensten, zoals bijvoorbeeld logies en het              men. Hiertoe moeten zij in de eerste plaats vaststellen welke
     nuttigen van maaltijden, worden ontvangen?                        zoete grondwateren, kustwateren en oppervlaktewateren op
                                                                       hun grondgebied door nitraten uit agrarische bronnen worden
                                                                       of kunnen worden verontreinigd (art. 3, lid 1). Nadat zij deze
                                                                       wateren hebben vastgesteld, moeten de lidstaten in de tweede
                                                                       plaats de „kwetsbare zones” aanwijzen (art. 3, lid 2). Vervolgens
                                                                       moeten zij een code of codes van goede — door de landbou-
                                                                       wers vrijwillig in acht te nemen — landbouwpraktijken
                                                                       opstellen (art. 4). Ten slotte dienen de lidstaten voor alle
                                                                       kwetsbare zones een actieprogramma op te stellen, dat een
                                                                       aantal door de richtlijn voorgeschreven maatregelen moet
Beroep, op 22 mei 2003 ingesteld door Commissie van de                 omvatten (art. 5). De richtlijn bepaalt dat de lidstaten voor elke
   Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                     periode van vier jaar een verslag bij de Commissie moeten
                                                                       indienen (art. 10).
                         (Zaak C-221/03)
                                                                       Volgens de Commissie lijkt België ervan uit te gaan dat de
                         (2003/C 171/22)                               bevoegdheid tot omzetting en tenuitvoerlegging van de richt-
                                                                       lijn naar Belgisch recht aan de gewesten toekomt. Volgens de
                                                                       Belgische autoriteiten is de federale autoriteit enkel bevoegd
                                                                       om de kust- en zeewateren als bedoeld in artikel 3, lid 1, en
                                                                       bijlage I, sub A, punt 3, van de richtlijn aan te wijzen. Deze
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             stelling is uit gemeenschapsrechtelijk oogpunt irrelevant. Het
op 22 mei 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door
                                                                       staat immers aan de bevoegde autoriteiten van elke lidstaat
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       om de volledige omzetting van de richtlijn te verzekeren.
digd door G. Valero Jordana als gemachtigde, bijgestaan door
                                                                       Bovendien heeft de Commissie geen kennis van enige maatre-
M. van der Woude en Th. Cellingsworth, advocaten, domicilie
                                                                       gel van de federale autoriteit waarbij zee- of kustwateren zijn
gekozen hebbende te Luxemburg,
                                                                       aangewezen. Wat de wetgeving van het Vlaamse en het
                                                                       Waalse Gewest tot omzetting van de richtlijn betreft, stelt de
                                                                       Commissie het volgende vast:
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
                                                                       —     het Vlaamse Gewest heeft in strijd met artikel 3, lid 1,
                                                                             van de richtlijn in geen enkele bepaling vastgesteld welke
—    vast te stellen dat het Koninkrijk België niet heeft                    wateren worden of kunnen worden verontreinigd. Verder
     voldaan aan de krachtens richtlijn 91/676/EEG ( 1) op
                                                                             heeft het bij de aanwijzing van de kwetsbare zones
     hem rustende verplichtingen,
                                                                             op zijn grondgebied geen rekening gehouden met de
                                                                             procedure en de criteria van artikel 3. Bovendien voldoet
     —     voorzover voor het Vlaamse Gewest niet de wettelij-               de Vlaamse code van goede landbouwpraktijken niet aan
           ke en bestuursrechtelijke bepalingen zijn vastgesteld             de vereisten van artikel 4 en bijlage II van de richtlijn, en
           of de maatregelen zijn genomen die nodig zijn                     voldoet het Vlaamse actieprogramma evenmin aan de
           voor de volledige omzetting en toepassing van de                  vereisten van artikel 5 en bijlage III van de richtlijn,
           artikelen 3, leden 1 en 2, 4, 5 en 10 van richtlijn 91/           aangezien het niet voor alle door het Vlaamse Gewest
           676/EEG,                                                          aangewezen kwetsbare zones geldt en onvolledig is. Ten


title: Zaak T-675/13: Beroep ingesteld op 16 december 2013 — K Chimica/ECHA

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/41

         Beroep ingesteld op 16 december 2013 — K Chimica/ECHA
   (Zaak T-675/13)
   2014/C 45/72
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: K Chimica Srl [Mirano (VE), Italië] (vertegenwoordigers: R. Buizza en M. Rota, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               ECHA-besluit nr. (2013) 3665 van 15 oktober 2013 nietig te verklaren en K Chimica de status van kmo te verlenen;

               —

               de voor kmo’s vastgestelde preferentiële tarieven toe te passen;

               —

               factuur nr. 10029302 waarbij betaling wordt verlangd van 9 300 EUR, zijnde het bedrag dat nog verschuldigd is wegens toepassing van het volle tarief op K Chimica, nietig te verklaren;

               —

               de administratieve sanctie van 19 900 EUR die door ECHA is opgelegd bij factuur nr. 10043954, nietig te verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel, betreffende de uitlegging van aanbeveling nr. 2003/361/EG van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen

                           —

                           In dit verband betoogt verzoekster dat bij het onderzoek of een onderneming als kmo kan worden ingedeeld, dient te worden nagegaan of de betrokken onderneming zelfstandig is dan wel tot een groep van ondernemingen behoort. Naargelang de functie die de betrokken onderneming vervult, moet rekening worden gehouden met de financiële gegevens van de ondernemingen van de groep en in het bijzonder met die van de „partnerondernemingen” en de „verbonden” ondernemingen.

                           —

                           Verzoekster zet dienaangaande uiteen dat volgens de basisregel voor de beoordeling van de omvang van de betrokken onderneming, bij de gegevens betreffende deze laatste dienen te worden geteld:

                                       i)

                                       de gegevens betreffende de eventuele partnerondernemingen van de betrokken onderneming die zich meteen boven of onder het niveau van die onderneming bevinden, in evenredigheid met het aandeel in het kapitaal of de stemrechten. De aldus berekende gegevens betreffende de voornoemde partnerondernemingen moeten worden samengeteld met alle gegevens (100 %) van de met deze partnerondernemingen „verbonden” ondernemingen,

                                       ii)

                                       alle gegevens (100 %) van de eventuele ondernemingen die rechtstreeks of indirect met de betrokken onderneming „verbonden” zijn. Deze worden samengeteld met de gegevens van de eventuele partnerondernemingen van deze verbonden ondernemingen die zich meteen boven of onder het niveau van laatstgenoemde ondernemingen bevinden. De samentelling geschiedt in evenredigheid met het aandeel in het kapitaal of de stemrechten.

               2)

               Tweede middel, betreffende het feit dat K. Chimica niet als kmo is erkend

                           —

                           Dienaangaande voert verzoekster aan dat overeenkomstig artikel 6 van de bijlage bij de aanbeveling de volgende gegevens relevant zijn voor de mogelijke indeling van K. Chimica als kmo:

                                       i)

                                       alle gegevens betreffende K. Chimica;

                                       ii)

                                       alle gegevens betreffende I.C.B. Srl;

                                       iii)

                                       40 % van de gegevens betreffende Medini Ltd, en

                                       iv)

                                       36,66 % van de gegevens betreffende ALO Inmobilien GmbH.


24. 8 . 96       [ NL I               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 247/1
                                                                     I
                                                             (Mededelingen)
                                             HOF VAN JUSTITIE
                                                            HOF VAN JUSTITIE
                                          Eedaflegging door een nieuw lid van het Hof
                                                              ( 96/C 247/01 )
           De heer Romain Schintgen, bij besluit van de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten
           van de Europese Gemeenschappen van 8 juli 1 996 ( 1 ) benoemd tot rechter in het Hof van Justitie van
           de Europese Gemeenschappen, heeft op 11 juli 1996 de eed voor het Hof afgelegd .
           (') PB nr . L 178 van 17 . 7 . 1996 , blz . 31 .
                                             Besluiten van het Hof van 12 juli 1996
                                                              ( 96/C 247/02 )
           Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft tijdens zijn vergadering van 12 juli
           1996 de volgende besluiten genomen :
           Toevoeging van rechter Schintgen
           Het Hof heeft besloten rechter Schintgen toe te voegen aan de Tweede en Zesde Kamer .
           Samenstelling van de Tweede en Zesde Kamer
           1 . De samenstelling van de Tweede en Zesde Kamer voor de periode van 12 juli tot 6 oktober 1996
                is vastgesteld als volgt:
                Tweede Kamer
                Kamerpresident : G. Hirsch ;
                Rechters :           G.F. Mancini en R. Schintgen .
                Zesde Kamer
                Kamerpresident : C.N. Kakouris ;
                Rechters :           G. Hirsch, G.F. Mancini, P.J.G. Kapteyn , J.L. Murray, H. Ragnemalm en
                                     R. Schintgen .


title: Zaak F-44/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 juni 2013 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Artikel 34, leden 1 en 6, Reglement voor de procesvoering — Verzoekschrift per fax ingediend binnen beroepstermijn vermeerderd met termijn wegens afstand van tien dagen — Verzoekschrift per post ingediend binnen tien volgende dagen — Geen gelijkheid tussen beide verzoekschriften — Termijnoverschrijding)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/85

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 juni 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-44/11) (1)

   (Openbare dienst - Artikel 34, leden 1 en 6, Reglement voor de procesvoering - Verzoekschrift per fax ingediend binnen beroepstermijn vermeerderd met termijn wegens afstand van tien dagen - Verzoekschrift per post ingediend binnen tien volgende dagen - Geen gelijkheid tussen beide verzoekschriften - Termijnoverschrijding)
   2013/C 225/196
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en J. Baquero Cruz, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om de Commissie te veroordelen tot betaling van een bedrag ter vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden door het verzoek van de raadgevend arts van de Commissie aan verzoekers arts om bepaalde informatie over medische behandelingen van verzoeker te krijgen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 186 van 25.6.2011, blz. 34.


               2.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/22

         Verzoek van het Fürstliches Obergericht om een advies van het EVA-Hof, gedaan bij beschikking van 19 mei 2010 in de zaak Dr. Joachim Kottke tegen Präsidial Anstalt en Sweetlye Stiftung
   (Zaak E-5/10)
   2010/C 325/06
   Bij schrijven van 19 mei 2010 van het Fürstliches Obergericht (het vorstelijk hof van beroep) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het hof is binnengekomen op 27 mei 2010, om een advies in de zaak Dr. Joachim Kottke tegen Präsidial Anstalt en Sweetlye Stiftung, betreffende de onderstaande vragen.

               1.

               Is de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, die in Liechtenstein op 1 mei 1995 in werking is getreden, een (multilateraal) verdrag op grond waarvan het, als gevolg van het discriminatieverbod dat met name in artikel 4 is vastgesteld, verboden is in een andere lidstaat wonende verzoekers te verplichten een zekerheid ter dekking van kosten te stellen, terwijl in Liechtenstein wonende verzoekers niet verplicht zijn om een zekerheid ter dekking van kosten te stellen?
               Zo nee:

               2.

               Is § 57, lid 2, onder 1, van de Zivilprozessordnung (wetboek burgerlijk procesrecht) van Liechtenstein, op grond waarvan de ontheffing van de verplichting voor in een andere staat wonende verzoekers om zekerheid te stellen, afhankelijk wordt gemaakt van de mogelijkheid van tenuitvoerlegging in het land van woonplaats, verenigbaar met de EER-Overeenkomst, en met name met het algemeen discriminatieverbod van artikel 4, voor zover dat van toepassing is op verzoekers die in een EER-lidstaat wonen?


title: Zaak C-286/03: Arrest van het Hof (Grote kamer) van  21 februari 2006  (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing) — Silvia Hosse tegen Land Salzburg (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikel 4, lid 2 ter — Bijzondere niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties — Oostenrijkse uitkering ter dekking van risico van hulpbehoevendheid — Kwalificatie van uitkering en toelaatbaarheid van woonplaatsvoorwaarde gelet op verordening nr. 1408/71 — Persoon die van verzekerde afgeleid recht heeft)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 februari 2006 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing) — Silvia Hosse tegen Land Salzburg
   (Zaak C-286/03) (1)

   (Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikel 4, lid 2 ter - Bijzondere niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties - Oostenrijkse uitkering ter dekking van risico van hulpbehoevendheid - Kwalificatie van uitkering en toelaatbaarheid van woonplaatsvoorwaarde gelet op verordening nr. 1408/71 - Persoon die van verzekerde afgeleid recht heeft)
   (2006/C 131/07)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberste Gerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Silvia Hosse

      Verweerder: Land Salzburg
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberste Gerichtshof — Uitlegging van artikel 4, lid 2 ter, en artikel 19 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB L 28, blz. 1), alsmede van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97 — Wettelijke regeling van een Bundesland (Salzburg) die de toekenning van een verzorgingsuitkering voor een gehandicapt kind, dat deel uitmaakt van het gezin van een werknemer, afhankelijk stelt van de woonplaats — Begrip bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie — Uitlegging van artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2) — Sociaal voordeel
   Dictum

               1)

               Een verzorgingsuitkering als die van het Salzburger Pflegegeldgesetz is geen bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie in de zin van artikel 4, lid 2 ter, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, maar een prestatie bij ziekte in de zin van artikel 4, lid 1, sub a, van deze verordening.

               2)

               Het gezinslid van een werknemer die in het Land Salzburg werkt en met zijn gezin in Duitsland woont, kan, wanneer het aan de overige toekenningsvoorwaarden voldoet, bij het bevoegde orgaan van de plaats waar de werknemer werkt, aanspraak maken op een verzorgingsuitkering als die van het Salzburger Pflegegeldgesetz, als uitkering bij ziekte als bedoeld in artikel 19 van verordening nr. 1408/71, mits het gezinslid geen recht heeft op een vergelijkbare uitkering uit hoofde van de wetgeving van de staat op het grondgebied waarvan het woont.

      (1)  PB C 226 van 20.9.2003.


title: Zaak T-536/11: Beroep ingesteld op 2 oktober 2011 — European Dynamics Luxembourg e.a./Commissie

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/27

         Beroep ingesteld op 2 oktober 2011 — European Dynamics Luxembourg e.a./Commissie
   (Zaak T-536/11)
   2011/C 355/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luxemburg), European Dynamics Belgium SA (Brussel, België), Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van het Bureau voor publicaties van de Europese Unie waarbij verzoeksters op basis van de offerte die zij in het kader van openbare aanbesteding nr. AO 10340 (percelen 1, 3 en 4) „Computing services — software development, maintenance, consultancy and assistance for different types of IT applications” (1), hadden ingediend, als derde contractant in het cascadesysteem voor percelen 1 en 4, en als tweede contractant in het cascadesysteem voor perceel 3, zijn geselecteerd, hetgeen hun bij brief van 22 juli 2011 is meegedeeld, en alle daarmee verband houdende beslissingen van het Bureau, daaronder begrepen die om de overeenkomst aan de eerste en de tweede contractant in het cascadesysteem te gunnen, nietig verklaren; en

               —

               het Bureau voor publicaties van de Europese Unie gelasten de schade te vergoeden die verzoeksters in verband met de betrokken aanbestedingsprocedure hebben geleden ingevolge het verlies van een kans en aantasting van hun reputatie en geloofwaardigheid, ten bedrage van 3 450 000 EUR; en

               —

               het Bureau voor publicaties van de Europese Unie verwijzen in de kosten van het geding en in de andere kosten die verzoeksters in verband met dit beroep hebben gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan, voor elk perceel.

               1)

               Eerste middel: het Bureau voor publicaties van de Europese Unie heeft de op haar rustende motiveringsplicht geschonden, de relatieve verdiensten van de succesvolle inschrijver niet correct meegedeeld en, in het algemeen, artikel 100, lid 2, van het Financieel Reglement geschonden;

               2)

               Tweede middel: het Bureau voor publicaties van de Europese Unie heeft het inschrijvingsbestek geschonden en een gunningscriterium toegepast dat in strijd was met artikel 97 van het Financieel Reglement en artikel 138 van de uitvoeringsvoorschriften;

               3)

               Derde middel: kennelijke beoordelingsfouten, vage en ongefundeerde opmerkingen van het beoordelingscomité, wijziging a posteriori van de in de aanbesteding genoemde gunningscriteria, niet-tijdige mededeling aan inschrijvers van de nieuwe criteria en het door elkaar halen van selectie- en gunningscriteria.

      (1)  PB 2011/S 66 — 106099.


title: Gevoegde zaken C-241/04 en C-242/04: Beschikking van de president van het Hof van  11 januari 2006  (verzoeken van het Tribunale Amministrativo Regionale della Liguria om een prejudiciële beslissing) — Acquedotto De Ferrari Galliera SpA tegen Provincia di Genova e.a. (C-241/04) en Acquedotto Nicolay SpA tegen Provincia di Genova e.a. (C-242/04)

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/12

         Beschikking van de president van het Hof van 11 januari 2006 (verzoeken van het Tribunale Amministrativo Regionale della Liguria om een prejudiciële beslissing) — Acquedotto De Ferrari Galliera SpA tegen Provincia di Genova e.a. (C-241/04) en Acquedotto Nicolay SpA tegen Provincia di Genova e.a. (C-242/04)
   (Gevoegde zaken C-241/04 en C-242/04) (1)

   (2006/C 154/27)

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaken gelast.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.


title: Zaak F-47/15: Beroep ingesteld op 24 maart 2015 — ZZ/Commissie

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/35

         Beroep ingesteld op 24 maart 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-47/15)
   (2015/C 190/41)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om geen gevolg te geven aan het verzoek om toekenning met terugwerkende kracht van de toelage voor kinderen ten laste ten behoeve van de twee kinderen van verzoeksters echtgenote, die om de week bij haar thuis wonen, vanaf de datum van hun huwelijk alsmede betaling van een schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het op 16 december 2014 meegedeelde besluit van 9 december 2014, maar alleen voor zover het TABG, nadat de klacht hierover was toegewezen en terecht was besloten om het besluit van 19 juni 2014 nietig te verklaren en haar dientengevolge de toelage voor kinderen ten laste en de daaruit volgende voordelen te geven, toch beslist om de betrokken toelagen niet met terugwerkende kracht vanaf de datum van haar huwelijk te geven, maar haar pas vanaf 1 maart 2014, dat wil zeggen de eerste dag van de maand gedurende welke verzoekster haar verzoek om heroverweging had ingediend, recht op de toelage voor een kind ten laste en de daaruit volgende voordelen te geven;

               —

               in elk geval, veroordeling van de verwerende partij, als vergoeding en in het kader van de volledige rechtsmacht van het Gerecht, tot betaling van een bedrag van 33  375,99 EUR, onder voorbehoud van een verhoging in de loop van het geding, voor de schade die zij door de fout van de verwerende partij heeft geleden, vermeerderd met vertragingsrente tegen de wettelijke rentevoet zoals in België toegepast voor de betrokken jaren vanaf 1 september 2011 tot aan de datum van de volledige vereffening;

               —

               in elk geval, verwijzing van de verwerende partij in alle kosten, overeenkomstig artikel 87, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken.