title: Zaak T-203/00: Beroep, op 1 augustus 2000 ingesteld door Beemsterboer Coldstore Services B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
21.10.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 302/29
Beroep, op 1 augustus 2000 ingesteld door Beemsterboer                   Beroep, op 31 juli 2000 ingesteld door CCBB Vervoer- en
Coldstore Services B.V. tegen Commissie van de Europese                  Distributiecentrum BV tegen Commissie van de Europese
                          Gemeenschappen                                                         Gemeenschappen
                          (Zaak T-203/00)                                                        (Zaak T-204/00)
                           (2000/C 302/69)                                                        (2000/C 302/70)
                        (Procestaal: Nederlands)                                               (Procestaal: Nederlands)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 31 juli 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
schappen is op 1 augustus 2000 beroep tegen Commissie van
                                                                         van de Europese Gemeenschappen door CCBB Vervoer- en
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Beemsterboer
                                                                         Distributiecentrum BV, gevestigd te Rotterdam, vertegenwoor-
Coldstore Services B.V., gevestigd te Harderwijk (Nederland),
                                                                         digd door R. G. Snouckaert van Schauburg, advocaat te Am-
vertegenwoordigd door K.H.L. van Waasbergen, van het ad-
                                                                         sterdam.
vocatenkantoor Den Hollander Advocaten te Hellevoetsluis
(Nederland), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
J.-J. Soisson, van Ernst & Young SA, Rue Richard Coudenhove
Kalergi, Kirchberg.                                                      Primair:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      —     de beschikking van de Commissie van de Europese
                                                                               Gemeenschappen van 4 februari 1998, waarbij het ver-
—      nietig te verklaren de tot het Koninkrijk der Nederlanden               zoek van Nederland om ten voordele van verzoekster af
       gerichte beschikking van de Commissie van 11 april                      te zien van de navordering van de invoerrechten of deze
       2000 (REM 34/99) betreffende een verzoek om kwijt-                      kwijt te schelden voor de invoer van televisietoestellen uit
       schelding van rechten bij invoer;                                       Turkije in de periode november 1993, werd afgewezen
                                                                               (beschikking C(98) 241), nietig te verklaren;
—      de Commissie in de kosten van de procedure te verwijzen.
                                                                         —     de Commissie te verwijzen in de kosten van deze
                                                                               procedure.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Subsidiair, in het geval de beschikking niet zou worden
Het beroep betreft de aangifte ten invoer van op koosjere                nietigverklaard:
wijze geslacht en bereid kalkoenvlees. Dit vlees werd door
verzoekster ten invoer aangegeven onder goederencode                     —     de Commissie desalniettemin te verwijzen in de kosten
1602 3111 terwijl het volgens de douaneautoriteiten moest                      van deze procedure (eigen kosten en kosten van verzoek-
worden aangegeven onder goederencode 0207 2710. De                             ster).
douaneautoriteiten wachtten evenwel meer dan een jaar al-
vorens verzoekster daarop te wijzen en invoerrechten na te               Meer subsidiair,
vorderen. Bij de bestreden beschikking is het verzoek van
Beemsterboer om kwijtschelding van invoerrechten afgewezen.              —     de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten.
Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring voert verzoek-          Middelen en voornaamste argumenten
ster twee middelen aan:
                                                                         In 1993 werd door verzoekster bij de douane te Rotterdam
—      Schending of onjuiste toepassing van artikel 239 van              een aangifte ten invoer tot verbruik voor 640 kleurentelevisies
       het communautair douanewetboek: Volgens verzoekster               gedaan. Omdat voor deze televisies bij de aangifte een door de
       heeft de Commissie aan de hand van onjuiste criteria en           Turkse autoriteiten afgegeven certificaat inzake goederenver-
       zonder een verklaring te geven voor het feit dat er ruim          keer A.TR.1, zoals voorgeschreven in besluit nr. 5/72 van de
       een half jaar is verstreken tussen de ontdekking van de           Associatieraad EEG-Turkije, werd overgelegd, waren geen
       volgens de douaneautoriteiten onjuiste goederencode en            invoerrechten verschuldigd.
       het starten van een diepgaand onderzoek daarnaar,
       geconcludeerd dat er geen sprake is van een „bijzondere           In 1995 deelde de douane te Rotterdam verzoekster mee dat
       situatie” in de zin van artikel 239 van het communautair          er bij een onderzoek van de Europese Commissie was gebleken,
       douanewetboek.                                                    dat het door verzoekster destijds overgelegde A.TR.1-certificaat
                                                                         ten onrechte was afgegeven door de Turkse autoriteiten.
—      Schending van het motiveringsbeginsel: De door de                 Dientengevolge werden de invoerrechten nagevorderd.
       Commissie ingenomen standpunten zijn niet gemotiveerd
       of steunen op motiveringen die zijn gebaseerd op feitelijke
                                                                         De zaak werd door de douane voorgelegd aan de Europese
       en juridische onjuistheden, zodat zij die ingenomen
                                                                         Commissie, die op 4 februari 1998 een beschikking heeft
       standpunten niet kunnen rechtvaardigen.
                                                                         gegeven, naar luid waarvan terugbetaling van de nagevorderde
                                                                         invoerrechten niet gerechtvaardigd is. Het onderhavige beroep
                                                                         is tegen deze beschikking gericht.


title: Verzoek van het House of Lords van 15 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Card Protection Plan Limited en Commissioners of Customs and Excise (Zaak C-349/96)

text:
7 . 12 . 96              NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            Nr. C 370/9
Verzoek van het House of Lords van 15 oktober 1996 om                          personen die zich volgens de wetgeving van die Lid
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Card Protec                  Staat met het verzekeringsbedrijf mogen bezighouden,
tion Plan Limited en Commissioners of Customs and Excise                       zich met artikel 13 B, onder a ), van de Zesde Richtlijn ?
                          ( Zaak C-349/96 )
                                                                        ( ! ) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 be
                             ( 96/C 370/20                                    treffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten in
                                                                              zake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                              over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB nr. L 145
                                                                              van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ).
                                                                        ( 2 ) Richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördi
Het House of Lords heeft bij beschikking van 15 oktober                       natie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betref
1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                       fende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzon
21 oktober 1996, in het geding tussen Card Protection Plan                    dering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening
Limited en Commissioners of Customs and Excise, het Hof                       daarvan ( PB nr. L 228 van 1 6 . 8 . 1 973 , blz . 3 ).
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                 ( 3 ) Richtlijn 84/641 /EEG van de Raad van 10 december 1984 hou
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                        dende wijziging, inzonderheid wat de hulpverlening op reis be
                                                                              treft, van de Eerste Richtlijn 73/239/EEG tot coördinatie van de
                                                                              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toe
                                                                              gang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van
1 . Aan de hand van welk criterium moet, gezien de bepa                      de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan ( PB nr.
                                                                              L 339 van 27. 12 . 1984 , blz . 21 ).
     lingen van de Zesde Richtlijn (*), en meer bepaald
                                                                        ( 4 ) Richtlijn 77/92/EEG van de Raad van 13 december 1976 hou
     artikel 2, lid 1 , daarvan, worden uitgemaakt of een ver                dende maatregelen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoe
     richting ten aanzien van de BTW één samengestelde                        fening van het recht van vestiging en het vrij verrichten van
     dienst dan wel twee of meer afzonderlijke diensten in                   diensten voor de werkzaamheden van verzekeringsagent en as
     houdt ?                                                                  surantiemakelaar ( ex groep 630 CITI ) en houdende met name
                                                                              overgangsmaatregelen voor deze werkzaamheden ( PB nr. L 26
                                                                              van 31 . 1 . 1977, blz . 14 ).
2 . Indien een onderneming ( een ) dienst(en ) verricht als die
     welke CPP in het kader van het Plan verricht, ( is ) zijn
     die dienst(en ) dan ten aanzien van de BTW te beschou
     wen als één samengestelde dienst dan wel als twee of
     meer afzonderlijke diensten ? Zijn sommige bijzondere              Verzoek van de Franse Cour de cassation van 8 oktober
     kenmerken van de onderhavige zaak, zoals het feit dat              1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     de klant een enkele prijs betaalt, of nog het feit dat zo         Drouot assurances SA en Consolidated metallurgical indu
     wel Continental als CPP bij de verrichting betrokken               stries ( CMI industrial sites ), GIE Réunion européenne en
                                                                                Protea assurance
     zijn, relevant voor het antwoord op die vraag ?
                                                                                ( Zaak C-351/96 )
                                                                                ( 96/C 370/21 )
3 . Is (zijn ) of omvat(ten ) die dienst(en ) en „ handelingen ter
     zake van verzekering (...) met inbegrip van daarmee sa            De Franse Cour de cassation heeft bij beschikking van 8 ok
     menhangende diensten, verricht door assurantiemake                tober 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
     laars en verzekeringsagenten " in de zin van artikel 13 B,         op 25 oktober 1996 , in het geding tussen Drouot assurances
     onder a ), van de Zesde Richtlijn ? Meer in het bijzonder          SA en Consolidated metallurgical industries ( CMI industrial
     wat deze vraag betreft,                                            sites ), GIE Réunion européenne en Protea assurance, het
                                                                        Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                        om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
     a ) omvat „ verzekering " in de zin van artikel 13 B,
           onder a ), van de Zesde Richtlijn de soorten activitei      Is er, met name in het licht van het autonome begrip „ de
           ten, in het bijzonder de „ hulpverleningsactiviteit ",       zelfde partijen " in artikel 21 van het Verdrag van 27 septem
           genoemd in de bijlage bij Richtlijn 73/239/EEG (2 )          ber 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de
           ( de eerste richtlijn van de Raad betreffende het ver       tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handels
           zekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensver         zaken, sprake van internationale aanhangigheid in de zin
           zekeringsbranche ), zoals gewijzigd bij Richtlijn 84/        van dat artikel wanneer de verzekeraar van een vergaan
           641/EEG van de Raad ( 3 )?                                   vaartuig bij een rechterlijke instantie van een verdrag
                                                                        sluitende Staat van de eigenaar en de verzekeraar van de
                                                                        lading gedeeltelijke terugbetaling van de bergingskosten
     b ) Zijn de in artikel 13 B, onder a ), van de Zesde
                                                                        vordert als bijdrage in de gemene averij , terwijl die eigenaar
           Richtlijn bedoelde met verzekering „ samenhan               en die verzekeraar voordien bij een rechterlijke instantie
           gende diensten " activiteiten in de zin van artikel 2        van een andere verdragsluitende Staat tegen de eigenaar en
           van Richtlijn 77/92/EEG van de Raad ( 4 ), of omvat
                                                                         de bevrachter van het vaartuig een beroep hebben ingesteld
           ten zij dergelijke activiteiten ?
                                                                         strekkende tot vaststelling dat zij niet in de gemene averij
                                                                         behoeven bij te dragen, wanneer de tweede rechterlijke in
                                                                         stantie, teneinde de zaak niet te behandelen hoewel de par
4. Verdraagt het feit, dat een Lid-Staat de werkingssfeer               tijen in de twee procedures formeel niet dezelfde zijn, op
     van de vrijstelling voor „ handelingen ter zake van verze          merkt, dat de voor de eerste rechterlijke instantie
     kering " beperkt tot diensten die worden verricht door              toepasselijke procedure „ de mogelijkheid beperkt dat een


title: Zaak C-121/12 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 oktober 2013 — Bernhard Rintisch/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Valfleuri Pâtes alimentaires SA (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 74, lid 2 — Verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 50, lid 1, eerste en derde alinea — Oppositie door houder van ouder merk — Bestaan van merk — Bewijzen ter staving van oppositie na verstrijken van daartoe gestelde termijn overgelegd — Niet-inaanmerkingneming — Beoordelingsvrijheid van kamer van beroep — Andersluidende bepaling — Omstandigheden die in weg staan aan inaanmerkingneming van nieuwe of aanvullende bewijzen)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/25

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 oktober 2013 — Bernhard Rintisch/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Valfleuri Pâtes alimentaires SA
   (Zaak C-121/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 74, lid 2 - Verordening (EG) nr. 2868/95 - Regel 50, lid 1, eerste en derde alinea - Oppositie door houder van ouder merk - Bestaan van merk - Bewijzen ter staving van oppositie na verstrijken van daartoe gestelde termijn overgelegd - Niet-inaanmerkingneming - Beoordelingsvrijheid van kamer van beroep - Andersluidende bepaling - Omstandigheden die in weg staan aan inaanmerkingneming van nieuwe of aanvullende bewijzen)
   2013/C 344/41
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Bernhard Rintisch (vertegenwoordiger: A. Dreyer, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde), Valfleuri Pâtes alimentaires SA (vertegenwoordiger: F. Baujoin, avocat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 december 2011, Rintisch/BHIM — Valfleuri Pâtes alimentaires (T-109/09), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep ingesteld door de houder van bepaalde communautaire en nationale woordmerken, van een nationaal beeldmerk en van een handelsnaam met de term „PROTI” voor waren van de klassen 5, 29, 30 en 32, en strekkende tot vernietiging van beslissing R 1660/2007-4 van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 21 januari 2009 houdende verwerping van het beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling tot afwijzing van de door rekwirant ingestelde oppositie tegen de inschrijving van het woordmerk „PROTIVITAL” voor waren van de klassen 5, 29 en 30 — Niet-tijdige overlegging van documenten — Beoordelingsvrijheid verleend bij artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009]

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Bernhard Rintisch wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 165 van 9.6.2012.


title: Zaak C-501/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 november 2008 door Município de Gondomar tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 10 september 2008 in zaak T-324/06, Município de Gondomar/Commissie

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/18

         Hogere voorziening ingesteld op 20 november 2008 door Município de Gondomar tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 10 september 2008 in zaak T-324/06, Município de Gondomar/Commissie
   (Zaak C-501/08 P)
   (2009/C 19/32)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Rekwirant: Município de Gondomar (vertegenwoordigers: J. L. da Cruz Vilaça en L. Pinto Monteiro, advogados)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg vernietigen en het beroep tegen beschikking C(2006) 3782 van 16 augustus 2006 tot intrekking van de financiële bijstand van het Cohesiefonds ontvankelijk verklaren;

               —

               subsidiair, de beschikking van het Gerecht vernietigen en de zaak voor afdoening naar het Gerecht verwijzen;

               —

               de Europese Commissie overeenkomstig artikel 69 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof verwijzen in alle kosten, met inbegrip van die van rekwirant, of, subsidiair, de beslissing omtrent de kosten aanhouden in afwachting van het arrest of de beschikking waarbij het geding wordt afgedaan.

         Middelen en voornaamste argumenten
   1.   ONJUISTE RECHTSOPVATTING BIJ DE BEOORDELING VAN HET VEREISTE VAN RECHTSTREEKSE GERAAKTHEID EN GEBREKKIGE MOTIVERING:
   De gemeente Gondomar is van mening dat het standpunt van het Gerecht in zijn beschikking in zaak T-324/06 niet kan worden gevolgd, gelet op de specifieke kenmerken van de Portugese wettelijke regeling, en dat dit standpunt blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting.
   Uit de Portugese wettelijke regeling, met name de artikelen 18 en 20 van de verordening inzake de toepassing van de bijstand van het Cohesiefonds in Portugal, goedgekeurd bij het enige artikel van decreto-lei nr. 191/2000 van 16 augustus 2000, blijkt dat de Portugese Republiek niet over enige discretionaire beoordelingsbevoegdheid beschikt wanneer zij beslist om al dan niet de steun te handhaven die het Cohesiefonds heeft verleend aan de gemeente Gondomar als de voor de uitvoering van het project verantwoordelijke instantie. De beschikking van de Commissie tot intrekking van de financiële bijdrage van het Cohesiefonds sorteert dus automatisch gevolgen, aangezien de instanties die het project dienen uit te voeren volgens bovengenoemde regeling niet kunnen worden vrijgesteld van de verplichting tot terugbetaling van de onverschuldigd betaalde bedragen.
   Het Gerecht heeft zich in zijn beschikking in zaak T-324/06, waarin het beroep niet-ontvankelijk is verklaard, niet uitgesproken over dit punt. Aangezien het gaat om een belangrijk element ter beoordeling van de ontvankelijkheid van het beroep, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, wat rechtstreekse gevolgen heeft gehad voor de uitoefening van de procedurele rechten waarover rekwirant krachtens artikel 230 EG beschikt.
   Dat het Gerecht zich hier niet over heeft uitgesproken, betekent ook dat het arrest niet of gebrekkig is gemotiveerd. Volgens de communautaire rechtsleer en rechtspraak hebben administratieve en rechterlijke organen immers de algemene verplichting om hun beslissingen te motiveren en aldus de opdracht van het Hof tot rechterlijke toetsing te vergemakkelijken.
   Het feit dat het Gerecht zich niet heeft uitgesproken over de specifieke kenmerken van de Portugese rechtsorde, vormt een motiveringsgebrek dat de belangen van rekwirant ernstig aantast.
   2.   SCHENDING VAN HET BEGINSEL VAN EFFECTIEVE RECHTERLIJKE BESCHERMING:
   De gemeente Gondomor stelt verder dat haar recht op effectieve rechterlijke bescherming in het gedrang komt, aangezien zij op nationaal niveau niet over rechtsmiddelen beschikt om de vordering tot terugbetaling van de financiële bijdragen van het Cohesiefonds te betwisten, aangezien de handeling waarbij de beschikking tot intrekking van de financiële bijstand van het Cohesiefonds ter kennis is gebracht, op nationaal niveau niet voor beroep vatbaar is.
   De op nationaal niveau niet voor beroep vatbare beschikking van de Commissie is ter kennis gebracht bij brief van 25 september 2006 van de afdeling van het Ministerie van Milieu die instaat voor het sectorale beheer van de bijstand van het Cohesiefonds. Bij deze brief is de beschikking van de Commissie, die de beslissing van deze laatste omvat, louter „doorgestuurd”.
   Het ontbreken van rechtsmiddelen is in strijd met het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming, zoals dit in de meest recente communautaire rechtsleer en rechtspraak is ontwikkeld.


title: Zaak T-276/14: Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Flachglas Torgau e.a./Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/29

         Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Flachglas Torgau e.a./Commissie
   (Zaak T-276/14)
   2014/C 223/34
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Flachglas Torgau GmbH (Torgau, Duitsland), Saint-Gobain Isover G+H AG (Ludwigshafen am Rhein, Duitsland) en Saint-Gobain Oberland AG (Bad Wurzach, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en H. Janssen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 18 december 2013 betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) — Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           Verzoeksters stellen dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 107, lid 1, VWEU omdat de bij het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) voorziene EEG-heffing en de bijzondere vereffeningsregeling niet door de staat of met staatsmiddelen zijn bekostigd. Alle voor de kwalificatie van deze maatregelen relevante feiten zijn tussen de Commissie en de Bondsrepubliek Duitsland uitgewisseld tijdens het vooronderzoek. Er waren geen twijfels meer die de Commissie in een procedure op grond van artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 4, lid 4, van verordening (EG) nr. 659/1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (1), nader had moeten onderzoeken.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 108, lid 1, VWEU en het rechtszekerheidsbeginsel

                           —

                           Verzoeksters voeren in dit verband aan dat de Commissie artikel 108, lid 1, VWEU en het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden, doordat zij de procedure voor nieuwe steun op grond van artikel 4, lid 4, van verordening nr. 659/1999 heeft ingeleid in plaats van de procedure voor bestaande steun op grond van artikel 17 e.v. van verordening nr. 659/1999, om haar voorlopige oordeel dat de EEG een steunmaatregel vormde te toetsen. Zij betogen in dit verband met name dat de Commissie de EEG 2000 in haar beschikking van 22 mei 2002 niet als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU had gekwalificeerd, omdat er geen overdracht van staatsmiddelen had plaatsgevonden. Vergeleken met de beschikking van de Commissie van 22 mei 2002, is de EEG 2012 niet wezenlijk gewijzigd ten opzichte van de EEG 2000. De Commissie had haar gewijzigde rechtsopvatting dus ook in een procedure op grond van artikel 108, lid 1, VWEU naar voren kunnen brengen, zonder voor verzoeksters lasten te veroorzaken.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten en het recht om te worden gehoord

                           —

                           Voorts voeren verzoeksters aan dat verweerster het bestreden besluit heeft vastgesteld zonder verzoeksters een gelegenheid te bieden om hun standpunt kenbaar te maken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-117/08: Arrest van het Gerecht van 31 maart 2011 — Italië/EESC ( „Regeling van taalgebruik — Kennisgeving van vacature voor aanwerving van secretaris-generaal van EESC — Bekendmaking in drie officiële talen — Informatie over kennisgeving van vacature — Bekendmaking in alle officiële talen — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Artikelen 12 EG en 290 EG — Artikel 12 RAP — Verordening nr. 1” )

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/23

         Arrest van het Gerecht van 31 maart 2011 — Italië/EESC
   (Zaak T-117/08) (1)

   (Regeling van taalgebruik - Kennisgeving van vacature voor aanwerving van secretaris-generaal van EESC - Bekendmaking in drie officiële talen - Informatie over kennisgeving van vacature - Bekendmaking in alle officiële talen - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Artikelen 12 EG en 290 EG - Artikel 12 RAP - Verordening nr. 1)
   2011/C 145/37
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: R. Adam, gemachtigde, bijgestaan door P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bermejo Garde, vervolgens M. Arsène, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van, enerzijds, de kennisgeving van vacature nr. 73/07 betreffende een ambt van secretaris(esse)-generaal bij het secretariaat van het EESC, bekendgemaakt in de Duitse, de Engelse en de Franse versie van het Publicatieblad van de Europese Unie van 28 december 2007 (PB C 316 A, blz. 1), en, anderzijds, de rectificatie van deze kennisgeving van vacature, bekendgemaakt in de Duitse, de Engelse en de Franse versie van het Publicatieblad van de Europese Unie van 30 januari 2008 (PB C 25 A, blz. 19)

      Dictum

               1)

               Kennisgeving van vacature nr. 73/07 betreffende een ambt van secretaris(esse)-generaal bij het secretariaat van het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC), bekendgemaakt op 28 december 2007 en zoals op 30 januari 2008 gerectificeerd, wordt nietig verklaard.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 116 van 9.5.2008.


title: Zaak T-30/01: Beroep, op 9 februari 2001 ingesteld door El Territorio Histórico de Alava — La Diputación Foral de Alava tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 108/26               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.4.2001
Anderzijds heeft het tot aanstelling bevoegd gezag verzoeker,             Na briefwisseling met de Commissie, deed verzoekster verweer-
die zich van zijn plaats van tewerkstelling naar het stemlokaal           ster een uitnodiging tot handelen als bedoeld in artikel 232 EG
heeft begeven, geen enkele dag reistijd toegekend, hoewel hij             toekomen. Ook na die aanmaning heeft de Commissie geen
in het bezit was van een document waaruit deelneming aan de               enkel standpunt ingenomen. Verzoekster wijst erop, dat de
verkiezingen bleek. De weigering van het tot aanstelling                  Commissie, ongeveer 20 maand na de verzending van de
bevoegd gezag om hem zelfs de minimale reistijd toe te kennen             klacht, nog geen standpunt heeft bepaald over het door haar
vormt een duidelijke schending van het evenredigheids-                    ingestelde voorafgaande onderzoek.
beginsel.
                                                                          Tot staving van haar aanspraken beroept verzoekster zich
                                                                          vooral op schending van het beginsel van goed bestuur,
                                                                          aangezien de Commissie de inleidende fase van de zaak binnen
                                                                          een redelijke termijn had moeten afsluiten.
                                                                          In de tweede plaats is zij van mening, dat verweerster heeft
                                                                          verzuimd een standpunt te bepalen over de in de klacht
Beroep, op 29 januari 2001 ingesteld door Fiocchi Mu-                     vervatte verzoeken.
nizioni SpA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen
                          (Zaak T-26/01)
                         (2001/C 108/47)
                                                                          Beroep, op 9 februari 2001 ingesteld door El Territorio
                                                                          Histórico de Alava — La Diputación Foral de Alava tegen
                        (Procestaal: Italiaans)                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-30/01)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 29 januari 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Fiocchi                                              (2001/C 108/48)
Munizioni SpA, vertegenwoordigd door I. Van Bael, E. A. Raf-
faelli, F. Di Gianni en R. Antonini, advocaten.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 9 februari 2001 beroep ingesteld tegen
—      vast te stellen dat, om de in het onderhavige verzoek-             Commissie van de Europese Gemeenschappen door El Territo-
       schrift uiteengezette redenen en gezien de consequenties           rio Histórico de Alava — La Diputación Foral de Alava, te
       die eruit kunnen worden getrokken, de Commissie de                 Alava (Spanje), vertegenwoordigd door M. Morales Isasi en
       krachtens artikel 232 EG op haar rustende verplichtingen           D. I. Sáenz-Cortabarrı́a Fernandez, advocaten.
       niet is nagekomen door zich niet uit te spreken over de
       klacht van verzoekster, door in de zaak geen besluiten te
       nemen, en door niet de handelingen te verrichten waartoe           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
       zij gehouden was;
                                                                          —     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
—      de Commissie te verwijzen in de kosten, met inbegrip                     28 november 2000, houdende inleiding van de procedure
       van de honoraria;                                                        van artikel 88, lid 2, EG, met betrekking tot artikel 14
                                                                                van Norma Foral 18/1993;
—      andere maatregelen te gelasten die op billijkheidsgronden          —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
       nodig blijken.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Het beroep in de onderhavige zaak is gericht tegen artikel 14
Verzoekster in de onderhavige zaak — een bedrijf dat zich                 van Norma Foral 18/1993 van 5 juli 1993 van Territorio
bezighoudt met de productie en de verkoop van wapens en                   Histórico de Alava (besluit van een regionale overheid),
munitie — betoogt, dat zij bij de Commissie een klacht heeft              houdende dringende fiscale maatregelen inzake investerings-
ingediend, betreffende staatssteun die het Koninkrijk Spanje              steun en steun ter bevordering van de economische activiteit.
zou hebben verleend aan de vennootschap E.N. Santa Barbara,               Deze maatregel betreft een vrijstelling van vennootschapsbelas-
met zetel in Spanje. In die klacht wees verzoekster erop, dat             ting voor ondernemingen die zijn opgericht tussen 1993 en
die vermoede steun de mededinging ernstig verstoorde op de                1994, en maakt deel uit van een maatregelenpakket inzake
wapenmarkt, waar zij een rechtstreekse concurrent van Santa               fiscale steun voor investeringen en bevordering van de econo-
Barbara is.                                                               mische activiteit.
 ---pagebreak--- 7.4.2001                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 108/27
Verzoeker baseert zijn beroep hoofdzakelijk op schending van             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
de wettelijke procedurevoorschriften neergelegd in ar-
tikel 88 EG en in verordening nr. 659/1999 (1) inzake bestaan-
                                                                         —     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
de steunregelingen, en bijgevolg op schending van de begin-
                                                                               28 november 2000, houdende inleiding van de procedure
selen van rechtszekerheid, gewettigd vertrouwen en het recht
                                                                               van artikel 88, lid 2, EG, met betrekking tot artikel 14
om te worden gehoord.
                                                                               van Norma Foral 11/1993;
Verzoeker stelt in dit verband, dat de Commissie reeds in 1994
op de hoogte was van deze regeling, en dat tegen de regeling             —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
in haar geheel, en niet alleen tegen artikel 14 daarvan, een
klacht werd ingediend strekkende tot vaststelling van de
onverenigbaarheid ervan met artikel 87 van het EG-Verdrag.               Middelen en voornaamste argumenten
Na deze klacht verrichtte de Commissie een eerste onderzoek
inzake staatssteun, en liet zij het Koninkrijk Spanje een                Het beroep in de onderhavige zaak is gericht tegen artikel 14
kopie van die klacht toekomen. Volgens verzoeker heeft de                van Norma Foral 11/1993 van 26 juni 1993 van Territorio
Commissie nooit laten weten, dat zij de formele onderzoeks-              Histórico de Gipuzkoa (besluit van een regionale overheid),
procedure van artikel 88, lid 2, EG-Verdrag had ingeleid of              houdende dringende fiscale maatregelen inzake investerings-
zou inleiden.                                                            steun en steun ter bevordering van de economische activiteit,
                                                                         die voorziet in een vrijstelling van de vennootschapsbelasting
Waar de Commissie in november 2000 de contradictoire                     voor bepaalde nieuw opgerichte ondernemingen.
procedure van artikel 88, lid 2, heeft ingeleid met betrekking
tot een van de artikelen van Norma Foral 18/1993, houdt
zulks volgens verzoeker in, dat de Commissie de wettelijk                De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
vastgestelde procedure voor het onderzoek en de beoordeling              die in zaak T-30/01.
van de bestaande steunregelingen heeft geschonden.
Zou de Commissie twijfels hebben over het steunkarakter van
de betrokken belastingvrijstelling, of over de verenigbaarheid
ervan met de gemeenschappelijke markt, kan zij die maatregel
niet als nieuwe steun aanmerken doch alleen als bestaande
steun, in welk geval zij bij haar onderzoek en controle moet
handelen volgens de voorschriften van artikel 88, lid 1, EG,
inzake het voortdurend onderzoek van dergelijke steunmaatre-             Beroep, op 9 februari 2001 ingesteld door El Territorio
gelen.                                                                   Histórico de Bizkaia — La Diputación Foral de Bizkaia
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999
    tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van                                  (Zaak T-32/01)
    artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1.
                                                                                (2001/C 108/50)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Beroep, op 9 februari 2001 ingesteld door El Territorio
Histórico de Gipuzkoa — La Diputación Foral de Gipuz-                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
 koa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      schappen is op 9 februari 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door El Territo-
                                                                         rio Histórico de Bizkaia — La Diputación Foral de Bizkaia, te
                           (Zaak T-31/01)
                                                                         Bizkaia (Spanje), vertegenwoordigd door M. Morales Isasi en
                                                                         D. I. Sáenz-Cortabarrı́a Fernandez, advocaten.
                          (2001/C 108/49)
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                         —     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                               28 november 2000, houdende inleiding van de procedure
schappen is op 9 februari 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                               van artikel 88, lid 2, EG, met betrekking tot artikel 14
Commissie van de Europese Gemeenschappen door El Territo-
                                                                               van Norma Foral 5/1993;
rio Histórico de Gipuzkoa — La Diputación Foral de Gipuzkoa,
te Gipuzkoa (Spanje), vertegenwoordigd door M. Morales Isasi
en D. I. Sáenz-Cortabarrı́a Fernandez, advocaten.                       —     de Commissie te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-321/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — Hans Markus Kofoed/Skatteministeriet (Richtlijn 90/434/EEG — Gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil — Nationaal besluit tot heffing van belasting op aandelenruil — Aandelenruil — Dividenduitkering kort daarna — Rechtsmisbruik)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — Hans Markus Kofoed/Skatteministeriet
   (Zaak C-321/05) (1)

   (Richtlijn 90/434/EEG - Gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil - Nationaal besluit tot heffing van belasting op aandelenruil - Aandelenruil - Dividenduitkering kort daarna - Rechtsmisbruik)
   (2007/C 199/09)
   Procestaal: Deens
   Verwijzende rechter
   Østre Landsret
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hans Markus Kofoed

      Verwerende partij: Skatteministeriet
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Østre Landsret — Uitlegging van artikel 2, sub d, van richtlijn 90/434/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 1) — Aandelenruil met onmiddellijk daaropvolgende dividendenuitkering door verwervende vennootschap voor een bedrag van meer dan 10 % van de nominale waarde van de geruilde aandelen
   Dictum
   In omstandigheden als die van het hoofdgeding moet een dividend zoals het uitgekeerde, niet worden begrepen in de berekening van de „bijbetaling in geld” als bedoeld in artikel 2, sub d, van richtlijn 90/434/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten, en is een aandelenruil als de onderhavige derhalve een „aandelenruil” in de zin van artikel 2, sub d, van de richtlijn.
   Artikel 8, lid 1, van richtlijn 90/434 verzet zich derhalve in beginsel tegen belastingheffing over een dergelijke aandelenruil, tenzij regels van nationaal recht inzake rechtsmisbruik, belastingfraude of -ontwijking kunnen worden uitgelegd in overeenstemming met artikel 11, lid 1, sub a, van richtlijn 90/434 en derhalve de heffing van belasting daarover kunnen rechtvaardigen.

      (1)  PB C 257 van 15.10.2005.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 14 september 2000 in zaak C-16/99 (verzoek van Cour administrative om een prejudiciële beslissing): Minister van Volksgezondheid tegen J. Erpelding (Richtlĳn 93/16/EEG van de Raad — Uitlegging van artikelen 10 en 19 — Voeren van titel van specialist in ontvangende lidstaat door arts die in andere lidstaat titel heeft verkregen die, wat die staat betreft, niet voorkomt op lĳst van artikel 7 van genoemde richtlĳn)

text:
25.11.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 335/5
steunregelingen (PB L 391, blz. 36), heeft het Hof (Vierde                 Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpre-                 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
sident, P. J. G. Kapteyn (rapporteur) en H. Ragnemalm, rech-               inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
ters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. von Holstein, ad-          lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
junct-griffier, op 14 september 2000 een arrest gewezen                    L 145, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        volgt: L. Sévon (rapporteur), kamerpresident, waarnemend
                                                                           voor de president van de Vijfde kamer, P. J. G. Kapteyn, P. Jann,
1)    De artikelen 3, lid 1, en 9 van verordening (EEG) nr. 3508/92        H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
      van de Raad van 27 november 1992 tot instelling van                  A. Saggio; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 14 sep-
      een geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde           tember 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      communautaire steunregelingen, in samenhang met de algeme-           volgt:
      ne beginselen van gemeenschapsrecht, laten toe, dat de bevoegde
      instanties, na afweging van de belangen van de betrokkenen,          Artikel 13 A, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van
      informatie betreffende de in vroegere jaren geteelde gewassen die    de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
      door of namens een eerdere aanvrager van compensatiebedragen         wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappe-
      is verstrekt, meedelen aan een nieuwe exploitant die ze nodig        lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
      heeft om voor dezelfde percelen zelf ook dergelijke bedragen te      grondslag, moet aldus worden uitgelegd, dat gezondheidskundige
      kunnen aanvragen en die informatie niet anders kan verkrijgen.       verrichtingen die niet bestaan in gezondheidskundige verzorging van
2)    Ingeval de mededeling van de gevraagde informatie wordt              de mens door middel van diagnose en behandeling van ziekten of
      geweigerd, mag de bevoegde instantie de aanvrager niet               andere gezondheidsproblemen, maar in het vaststellen door middel
      krachtens artikel 9 van verordening (EEG) nr. 3887/92 van de         van biologische analysen van de biologische verwantschap van
      Commissie van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepa-             individuen, niet binnen de werkingssfeer van deze bepaling vallen. De
      lingen inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor     omstandigheid dat de als deskundige optredende arts in opdracht van
      bepaalde communautaire steunregelingen sancties opleggen op          een rechterlijke instantie handelt, is dienaangaande niet relevant.
      basis van informatie die zij hem bij de aanvraag niet heeft
      verstrekt.                                                           (1) PB C 397 van 19.12.1998.
(1) PB C 397 van 19.12.1998.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                van 14 september 2000
                     van 14 september 2000
                                                                           in zaak C-16/99 (verzoek van Cour administrative om een
in zaak C-384/98 (verzoek van het Landesgericht                            prejudiciële beslissing): Minister van Volksgezondheid
 St. Pölten om een prejudiciële beslissing): D. tegen W. (1)                                       tegen J. Erpelding (1)
(Zesde BTW-richtlijn — Vrijstelling voor gezondheidskun-                   (Richtlijn 93/16/EEG van de Raad — Uitlegging van
dige verzorging van de mens in het kader van de uitoefening                artikelen 10 en 19 — Voeren van titel van specialist in
van medische en paramedische beroepen — Uitbrengen                         ontvangende lidstaat door arts die in andere lidstaat titel
van advies in verband met vaderschapsactie door een als                    heeft verkregen die, wat die staat betreft, niet voorkomt op
               gerechtelijk deskundige erkende arts)                                   lijst van artikel 7 van genoemde richtlijn)
                          (2000/C 335/09)                                                             (2000/C 335/10)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-384/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                In zaak C-16/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
het Landesgericht St. Pölten (Oostenrijk), in het aldaar aanhan-           tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de
gige geding tussen D. en W., in tegenwoordigheid van:                      Cour administrative (Luxemburg), in het aldaar aanhangige
Österreichischer Bundesschatz, om een prejudiciële beslissing             geding tussen Minister van Volksgezondheid en J. Erpelding,
over de uitlegging van artikel 13 A, lid 1, sub c, van de                  om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn
 ---pagebreak--- C 335/6                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      25.11.2000
93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter vergemakkelijking               het Tribunal d’arrondissement de Luxembourg (Luxemburg),
van het vrije verkeer van artsen en de onderlinge erkenning                in het aldaar aanhangig geding tussen Groothertogdom
van hun diploma’s, certificaten en andere titels (PB L 165,                Luxemburg en B. Linster, A. Linster, Y. Linster, om een preju-
blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:             diciële beslissing over de uitlegging van richtlijn 85/337/EEG
D. A. O. Edward (rapporteur), kamerpresident, L. Sévon,                    van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffect-
P. Jann, H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-                  beoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten
generaal: P. Léger; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op          (PB L 175, blz. 40), met name artikel 1, lid 5, alsmede van de
14 september 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum                    artikelen 177 van het Verdrag en 189 EG-Verdrag (thans
luidt als volgt:                                                           artikel 249 EG) in verband met de aan deze richtlijn toe
                                                                           te kennen werking, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
1)    Een arts die in het bezit is van een in een andere lidstaat          G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida,
      behaald diploma van specialist dat echter niet voorkomt op de        L. Sevón (rapporteur) en R. Schintgen, kamerpresidenten,
      lijst van gespecialiseerde opleidingen van artikel 7 van richtlijn   P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, P. Jann, H. Ragnemalm,
      93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter vergemakkelij-            M. Wathelet, V. Skouris en F. Macken, rechters; advocaat-
      king van het vrije verkeer van artsen en de onderlinge erkenning     generaal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
      van hun diploma’s, certificaten en andere titels, kan zich niet op   19 september 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
      artikel 19 van die richtlijn beroepen om in de ontvangende           luidt als volgt:
      lidstaat de overeenkomstige beroepstitel van specialist te voeren.
2)    Artikel 10, lid 1, eerste zin, van richtlijn 93/16 moet aldus
                                                                           1)    Een nationale rechter die de wettigheid dient te beoordelen van
      worden uitgelegd, dat het alleen ziet op het recht van de
                                                                                een procedure tot onteigening ten algemenen nutte van aan een
      begunstigden van het bij die richtlijn ingevoerde stelsel van
                                                                                particulier toebehorende onroerende zaken ten behoeve van de
      onderlinge erkenning van diploma’s om gebruik te maken van
                                                                                aanleg van een autosnelweg, kan toetsen of de nationale
      hun opleidingstitel en eventueel van de afkorting daarvan in de
                                                                                wetgever binnen de beoordelingsgrenzen is gebleven die worden
      taal van de lidstaat van oorsprong of herkomst, onverminderd
                                                                                getrokken door richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni
      de bevoegdheid van de ontvangende lidstaat om toestemming te
                                                                                1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde
      verlenen om op zijn grondgebied een opleidingstitel of een
                                                                                openbare en particuliere projecten, met name wanneer de
      gelijkwaardige titel in een andere taal dan die van de lidstaat
                                                                                voorafgaande milieueffectbeoordeling van het project niet heeft
      van oorsprong of herkomst te voeren.
                                                                                plaatsgevonden en — in strijd met artikel 6, lid 2, van de
                                                                                richtlijn — de krachtens artikel 5 verzamelde informatie niet
(1) PB C 71 van 13.3.1999.                                                       ter beschikking van het publiek is gesteld en het betrokken
                                                                                publiek evenmin in de gelegenheid is gesteld zijn mening te
                                                                                geven voordat met het project een aanvang werd gemaakt.
                                                                           2)    De begrippen specifieke nationale wet en project als bedoeld in
                                                                                artikel 1, lid 5, van richtlijn 85/337 moeten autonoom worden
                                                                                uitgelegd.
                     ARREST VAN HET HOF
                      van 19 september 2000
                                                                           3)    Artikel 1, lid 5, van richtlijn 85/337 moet aldus worden
                                                                                uitgelegd, dat een door het parlement na openbare parlementaire
in zaak C-287/98 (verzoek van het Tribunal d’arrondisse-                         behandeling vastgestelde maatregel als een specifieke wet in de
ment de Luxembourg om een prejudiciële beslissing):                              zin van die bepaling is aan te merken, wanneer de door richtlijn
Groothertogdom Luxemburg tegen B. Linster, A. Linster,                           85/337 nagestreefde doelstellingen, met inbegrip van de
                              Y Linster (1)                                      verstrekking van gegevens, in de wetgevingsprocedure konden
                                                                                worden bereikt en de informatie waarover dat parlement
(Milieu — Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling                         beschikte op het moment waarop het project in detail werd
van bepaalde openbare en particuliere projecten — Specifieke                     aangenomen, gelijkwaardig is aan de informatie die in een
            nationale wet — Werking van de richtlijn)                            normale vergunningprocedure aan de bevoegde instantie had
                                                                                moeten worden voorgelegd.
                           (2000/C 335/11)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           (1) PB C 299 van 26.9.1998.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
In zaak C-287/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van


title: Zaak F-61/15: Beroep ingesteld op 23 april 2015 — ZZ/Commissie

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/27

         Beroep ingesteld op 23 april 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-61/15)
   (2015/C 221/37)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het Bureau beheer en afwikkeling van individuele rechten van de Commissie van 25 september 2014 houdende weigering om verzoeker de ontheemdingstoelage toe te kennen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TAOBG van 25 september 2014 houdende weigering om verzoeker de ontheemdingstoelage toe te kennen;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-128/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Consiglio di Stato) (Griekenland) op 11 maart 2010 — Naftiliaki Etaireia Thasou AE/Ypourgos Emporikis Naftilías

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Consiglio di Stato) (Griekenland) op 11 maart 2010 — Naftiliaki Etaireia Thasou AE/Ypourgos Emporikis Naftilías
   (Zaak C-128/10)
   2010/C 134/38
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias (Consiglio di Stato)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Naftiliaki Etaireia Thasou AE (Società di navigazione di Thassos)

      Verwerende partij: Ypourgos Emporikis Naftilías (Ministro della marina mercantile)

      Prejudiciële vraag

   Staan de artikelen 1, 2 en 4 van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) (PB L 364), uitgelegd in overeenstemming met het beginsel van het vrij verrichten van diensten, de vaststelling toe van een nationale regeling volgens welke reders slechts cabotagediensten kunnen verrichten na een voorafgaande administratieve vergunning, wanneer: a) dat vergunningstelsel beoogt controle mogelijk te maken of de door een reder opgegeven dienstregeling, gelet op de omstandigheden in een bepaalde haven, kan worden uitgevoerd in voor het schip veilige omstandigheden en zonder de orde in de haven te verstoren, en tevens of het in te zetten schip een bepaalde haven onbelemmerd kan binnenvaren op het tijdstip waarop de reder heeft opgegeven die bepaalde dienstregeling te willen uitvoeren, zonder dat echter vooraf in een rechtsregel de criteria zijn gespecificeerd aan de hand waarvan de minister deze kwesties zal beoordelen, met name in het geval dat meer dan één reder belangstelling heeft om op hetzelfde tijdstip dezelfde haven aan te doen; b) dit vergunningstelsel tegelijkertijd een middel is om openbare-dienstverplichtingen op te leggen en dienaangaande de volgende kenmerken vertoont: (i) het omvat, zonder enige uitzondering, alle diensten naar de eilanden, en (ii) het tot vergunningverlening bevoegde bestuursorgaan beschikt over een zeer ruime discretionaire bevoegdheid om openbare-dienstverplichtingen op te leggen, zonder dat vooraf in een rechtsregel de criteria voor de uitoefening van deze bevoegdheid zijn gespecificeerd en zonder dat vooraf de inhoud is bepaald van de openbare-dienstverplichtingen die kunnen worden opgelegd?


title: Zaak F-64/09: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 september 2009 — Labate/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten — Beroepsziekte — Beroep wegens nalaten — Onbevoegdheid van Gerecht — Verwijzing naar Gerecht van eerste aanleg)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/79

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 september 2009 — Labate/Commissie
   (Zaak F-64/09)
   (Openbare dienst - Ambtenaren - Sociale zekerheid - Verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten - Beroepsziekte - Beroep wegens nalaten - Onbevoegdheid van Gerecht - Verwijzing naar Gerecht van eerste aanleg)
   2010/C 24/151
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kay Labate (Tarquinia, Italië) (vertegenwoordiger: I. Forrester, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp

   Verzoek om vast te stellen dat het nietsdoen van de Commissie, die zich niet heeft uitgesproken over verzoeksters verzoek om te erkennen dat de ziekte waaraan haar echtgenoot is overleden door het beroep is veroorzaakt, onrechtmatig is

      Dictum

               1)

               Het beroep in de zaak F-64/09, Labate/Commissie, wordt naar het Gerecht van eerste aanleg verwezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-99/05: Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van  18 mei 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/29

         Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 18 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland
   (Zaak C-99/05) (1)

   (2006/C 178/50)

      Procestaal: Fins

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.


title: Zaak T-753/15: Beroep ingesteld op 18 december 2015 — Guccio Gucci/BHIM — Guess? IP Holder (afbeelding van vier ineengestrengelde letters G)

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/26

         Beroep ingesteld op 18 december 2015 — Guccio Gucci/BHIM — Guess? IP Holder (afbeelding van vier ineengestrengelde letters G)
   (Zaak T-753/15)
   (2016/C 078/37)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Guccio Gucci SpA (Florence, Italië) (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, F. Rossi en N. Parrotta, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Guess? IP Holder LP (Los Angeles, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het beeldmerk bestaande uit vier ineengestrengelde letters G — internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, nr. 1 090 048

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 14 oktober 2015 in zaak R 1703/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de door verzoekster in de onderhavige procedure gemaakte kosten;

               —

               verwijzing van Guess in de door verzoekster in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM gemaakte kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, leden 1, onder b), en 5, en artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-443/04: Beroep, op 5 november 2004 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/32

         Beroep, op 5 november 2004 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-443/04)
   (2005/C 19/66)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 5 november 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door A. Cingolo, avvocato dello Stato.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de nota's van de Commissie van 27 augustus 2004 (DOCUP Abruzzo), 3 september 2004 (DOCUP Lazio), 15 september 2004 (POR Molise), 17 september 2004 (PON Sviluppo Imprenditoriale Locale), 17 september 2004 (DOCUP Veneto), 20 september 2004 (POR Calabria) en 22 september 2004 (DOCUP Liguria), die er alle gelijkelijk op gericht zijn de betaling van voorschotten in het kader van de steunregelingen afhankelijk te maken van voorwaarden die in geldende regeling niet worden gesteld, en wel om de kosten die in aanmerking komen voor vergoeding door de betrokken Structuurfondsen, ten onrechte te beperken;

               —

               verweerster derhalve te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-345/04, Italië/Commissie (1).

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004, blz. 55.


title: Zaak C-141/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 maart 2013 door Reber Holding GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 17 januari 2013 in zaak T-355/09, Reber Holding GmbH & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/16

         Hogere voorziening ingesteld op 20 maart 2013 door Reber Holding GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 17 januari 2013 in zaak T-355/09, Reber Holding GmbH & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-141/13 P)
   2013/C 141/30
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Reber Holding GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: O. Spuhler en M. Geitz, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Wedl & Hofmann GmbH

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               I.

               het arrest van het Gerecht van 17 januari 2013 in zaak T-355/09 en de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 9 juli 2009 in zaak R 623/2008-4 te vernietigen

               II.

               subsidiair, het onder I bedoelde arrest te vernietigen en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;

               III.

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat het Gerecht het wezenlijke bestanddeel „normaal gebruik” van artikel 42, lid 2, eerste volzin, juncto lid 3, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk, aldus heeft uitgelegd dat het afhangt van de omvang van de omzet en het aantal verkooppunten. Deze uitlegging is alleen al onjuist omdat overeenkomstig de rechtspraak van het Hof het behalen van een concrete omzet geenszins is vereist om te kunnen spreken van normaal gebruik.
   Het Gerecht had, zelfs indien het zou hebben vastgesteld dat in de onderhavige zaak het merk waarop de oppositie was gesteund, „Walzertraum”, voor chocoladeproducten niet is gebruikt op een wijze die de rechten in stand houdt, zijn beoordeling niet zomaar mogen afbreken.
   Het Gerecht had in een volgend stadium van de beoordeling, met inachtneming van de beginselen van het arrest van het Hof van 19 juni 2012 in zaak C-307/10 (nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), rekening moeten houden met het feit dat het hier om handgemaakte pralines gaat. Het had dan moeten nagaan of de overgelegde bewijsstukken volstaan om een normaal gebruik van het merk waarop de oppositie was gesteund, „Waltzertraum”, voor handgemaakte pralines aan te tonen. Dat is volgens rekwirante het geval. Het Gerecht is echter niet overgegaan tot een dergelijk onderzoek.
   Voorts schendt het bestreden arrest ook het algemene beginsel van gelijke behandeling. De ongelijke behandeling ligt in het bijzonder daarin dat het Gerecht ook bij het merk waarop de oppositie was gesteund zich gericht heeft op chocoladeproducten in het algemeen, hoewel dit merk werd gebruikt voor handgemaakte pralines. Door chocoladeproducten als referentiepunt te nemen, worden rekwirante automatisch dezelfde maatstaven voor normaal gebruik opgelegd als een multinational. Dit vormt schending van het algemene beginsel van gelijke behandeling.
   De hogere voorziening moet derhalve volledig worden toegewezen.


title: Zaak T-444/11: Beroep ingesteld op 8 augustus 2011 — Gold East Paper (Jiangsu) en Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park)/Raad

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/24

         Beroep ingesteld op 8 augustus 2011 — Gold East Paper (Jiangsu) en Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park)/Raad
   (Zaak T-444/11)
   2011/C 298/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Gold East Paper (Jiangsu) Co. Ltd (Jiangsu, China) en Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co. Ltd (Jiangsu) (vertegenwoordigers: V. Akritidis, Y. Melin en F. Crespo, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht om:

               —

               nietigverklaring, wat hen betreft, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 452/2011 van de Raad van 6 mei 2011 tot instelling van een definitief antisubsidierecht op gestreken fijn papier van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 128, blz. 18), en

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen tien middelen aan.

               1)

               Eerste middel: het ingestelde compenserend recht is, in strijd met artikel 15, lid 1, van de antisubsidiebasisverordening (1), hoger dan de vastgestelde, tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies, daar het ingestelde ad-valoremrecht niet als een percentage van de cif-prijs, maar als een percentage van de omzet is uitgedrukt.

               2)

               Tweede middel: het voordeel uit de verlening van grondgebruiksrechten door de overheid voor een ontoereikende prijs is in strijd met de artikelen 4, 6, sub d, en 28 van de antisubsidiebasisverordening niet correct berekend.

               3)

               Derde middel: schending van artikel 4 van de antisubsidiebasisverordening, aangezien de regeling inzake de vrijstelling van dividend tussen gekwalificeerde ingezeten ondernemingen niet specifiek is en het ter compensatie van deze regeling ingestelde recht bijgevolg met die bepaling in strijd is.

               4)

               Vierde middel: schending van artikel 7, lid 3, van de antisubsidiebasisverordening, aangezien het bedrag van de subsidie voor de vrijstelling van btw en van rechten op ingevoerde apparatuur alsmede voor de btw-aftrek op in het binnenland geproduceerde apparatuur gespreid is over een kortere termijn dan de normale afschrijvingstermijn in de desbetreffende sector.

               5)

               Vijfde middel: schending van artikel 6, sub b, van de antisubsidiebasisverordening, aangezien de betrokken Europese instellingen met betrekking tot de preferentiële leningen aan de sector gestreken papier niet hebben onderzocht welke rentevoet de verzoekende partijen op de markt zouden hebben verkregen.

               6)

               Zesde middel: schending van artikel 14, lid 2, van de antisubsidiebasisverordening, aangezien de instelling van compenserende rechten, gelet op de gelijktijdige invoering van antidumpingrechten, niet nodig is.

               7)

               Zevende middel: schending van artikel 8, lid 1, van de antisubsidiebasisverordening en ontoereikende motivering, aangezien de betrokken Europese instellingen hun onderzoek op dusdanige wijze hebben gevoerd dat het waarschijnlijker werd dat zij na de vaststelling van de feiten of het beoordelingsproces zouden concluderen dat de bedrijfstak van de Unie schade leed.

               8)

               Achtste middel: schending van de artikelen 2, sub d, en 15 van de antisubsidiebasisverordening, voor zover in uitvoeringsverordening (EU) nr. 452/2011 van de Raad een streefwinstmarge is vastgesteld die de bedrijfstak van de Unie in het verleden nooit heeft behaald.

               9)

               Negende middel: het besluit om rollen voor rotatiepersen van het betrokken product en van het soortgelijke product uit te sluiten, berust op een kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten van de zaak en leidt tot schending van artikel 8 (schade), artikel 9, lid 1 (bedrijfstak van de Unie), en artikel 10, lid 6 (reputatie), van de antisubsidiebasisverordening.

               10)

               Tiende middel: schending van artikel 8, leden 1 en 6, van de antisubsidiebasisverordening, doordat in de bestreden verordening niet wordt onderzocht of het ingestelde recht niet verder gaat dan nodig is om de door de gesubsidieerde invoer veroorzaakte schade te compenseren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (PB L 188, blz. 93).


title: Zaak F-21/06: Beroep ingesteld op  2 maart 2006  — Da Silva tegen Commissie

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/31

         Beroep ingesteld op 2 maart 2006 — Da Silva tegen Commissie
   (Zaak F-21/06)
   (2006/C 108/58)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Joao Da Silva (Brussel, België) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren, daaronder begrepen de in dat beroep aangevoerde exceptie van onwettigheid;

               —

               de indeling van verzoeker in de rang A*14, salaristrap 2, vervat in het besluit van 18 mei 2005 waarin verzoeker tot directeur is benoemd, nietig te verklaren;

               —

               verzoeker in te delen in de rang en de salaristrap waarin hij normaliter had moeten worden ingedeeld (of de daaraan gelijkwaardige rang en salaristrap volgens de bij het nieuwe Statuut ingevoerde indeling), overeenkomstig de bepalingen van de kennisgeving van vacature die op 7 november 2003 is bekendgemaakt uit hoofde van artikel 29, lid 2, van het Statuut (kennisgeving voor een ambt van directeur van de rang A2);

               —

               de loopbaan van verzoeker volledig te reconstrueren, met terugwerkende kracht tot de datum van zijn aldus gewijzigde indeling in rang en salaristrap, met betaling van vertragingsrente;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Op 7 november 2003 heeft de Commissie krachtens artikel 29, lid 2, een ambt van directeur van de rang A2 bekendgemaakt. Verzoeker, hoofd van eenheid van de rang A3, salaristrap 7, die dit ambt ad interim vervulde, besloot te solliciteren.
   Bij besluit van 18 mei 2005 is hij in het vacante ambt aangesteld en ingedeeld in de rang A*14, salaristrap 2, met ingang van 16 september 2004.
   In zijn beroep stelt hij dat die indeling lager is dan de rang A2, thans A*15, die in de kennisgeving van vacature werd genoemd. Bovendien is die indeling eveneens lager dan zijn indeling vóór zijn aanstelling in het ambt van directeur, toen hij hoofd van eenheid was. Dit resultaat is niet te rijmen met het feit dat een ambt van directeur meer werkzaamheden en verantwoordelijkheid met zich brengt.
   Verzoeker acht zijn indeling in strijd met de artikelen 2, lid 1, en 5, lid 5, van bijlage XIII bij het Statuut. Voorts zijn een aantal rechtsbeginselen geschonden: het non-discriminatiebeginsel, het beginsel van gelijkwaardigheid van ambt en rang dat, als fundamenteel beginsel ter waarborging van de gelijke behandeling van ambtenaren, is neergelegd in artikel 7, lid 1, de beginselen van niet-terugwerkende kracht, rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen alsmede de beginselen van behoorlijk bestuur en zorgvuldigheid. Bovendien is er sprake van schending van het recht op ontwikkeling van de loopbaan en het dienstbelang.
   Subsidiair stelt verzoeker dat artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut onwettig is.


title: Zaak C-447/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Svea hovrätt (Zweden) op 13 oktober 2008 — Otto Sjöberg/Åklagaren

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Svea hovrätt (Zweden) op 13 oktober 2008 — Otto Sjöberg/Åklagaren
   (Zaak C-447/08)
   (2008/C 327/28)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Svea hovrätt
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Otto Sjöberg

      Verwerende partij: Åklagaren
   Prejudiciële vragen

               1)

               Kan discriminatie op grond van nationaliteit in de nationale markt van spelen en weddenschappen in bepaalde omstandigheden worden aanvaard om dwingende redenen van algemeen belang?

               2)

               Indien met het restrictieve beleid op een nationale markt van spelen en weddenschappen verschillende doelstellingen worden nagestreefd waarvan één de financiering van sociale activiteiten is, kan deze laatste dan worden geacht een gunstig neveneffect van het restrictieve beleid te zijn? Zo neen, kan het restrictieve beleid dan nog aanvaardbaar zijn indien het doel van financiering van sociale activiteiten niet als hoofddoel van het restrictieve beleid kan worden beschouwd?

               3)

               Kan de staat als rechtvaardiging van een restrictief gokbeleid dwingende redenen van algemeen belang aanvoeren indien overheidsondernemingen spelen en weddenschappen organiseren waarvan de inkomsten toekomen aan de Staat, en een van de doelstellingen daarvan de financiering van sociale activiteiten is? Zo neen, kan het restrictieve beleid dan nog aanvaardbaar zijn indien de financiering van sociale activiteiten niet het hoofddoel is dat daarmee wordt nagestreefd?

               4)

               Kan een absoluut verbod van het op de markt brengen van spelen en weddenschappen die in een andere lidstaat worden georganiseerd door een aldaar gevestigd gokbedrijf dat onder toezicht staat van de autoriteiten van die lidstaat, evenredig zijn aan het doel, gokactiviteiten te controleren en er toezicht op uit te oefenen, wanneer er niet gelijktijdig beperkingen zijn op het op de markt brengen van spelen en weddenschappen die worden georganiseerd door ondernemingen die zijn gevestigd in de lidstaat met het restrictieve beleid? Hoe moet deze vraag worden beantwoord wanneer een dergelijke regeling ertoe strekt, het gokken te beperken?

               5)

               Mag een gokbedrijf dat een vergunning heeft om in een staat bepaalde gokactiviteiten te organiseren, en onder het toezicht staat van de bevoegde autoriteit in die staat, zijn producten in andere lidstaten op de markt brengen via bijvoorbeeld advertenties in dagbladen, zonder eerst bij de bevoegde autoriteiten van die staat een vergunning aan te vragen? Zo ja, betekent dat dan dat de regels van een lidstaat die zijn gebaseerd op het opleggen van strafsancties voor het voeren van reclame voor deelneming aan buitenlandse loterijen een belemmering opleveren van de vrijheid van vestiging en de vrijheid van dienstverrichting die nooit kan worden aanvaard op grond van dwingende redenen van algemeen belang? Is het voor het antwoord op de eerste vraag van belang of de lidstaat waar het gokbedrijf is gevestigd dezelfde dwingende redenen van algemeen belang aanvoert als de staat waar dat bedrijf zijn gokactiviteiten op de markt wil brengen?


title: Zaak C-176/99 P: Hogere voorziening, op 11 mei 1999 ingesteld door ARBED SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer - uitgebreid) van 11 maart 1999 in zaak T-137/94, ARBED SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
16.10.1999           NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 299/1
                                                                 I
                                                           (Mededelingen)
                                               HOF VAN JUSTITIE
                                                        HOF VAN JUSTITIE
Hogere voorziening, op 11 mei 1999 ingesteld door                         van het gedrag van TradeARBED aan ARBED erop te
ARBED SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste                      baseren dat zou zijn „aangetoond dat TradeARBED haar
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer                       gedrag op de communautaire balkenmarkt niet zelfstandig
— uitgebreid) van 11 maart 1999 in zaak T-137/94,                         bepaalt, maar in wezen de haar door verzoekster (ARBED)
ARBED SA tegen Commissie van de Europese Gemeen-                          gegeven instructies opvolgt”, heeft het Gerecht zijn mo-
                           schappen                                       tiveringsplicht geschonden: het legt immers aan zijn oor-
                                                                          deel een stelling ten grondslag die geenszins nader wordt
                    (Zaak C-176/99 P) (*)                                 toegelicht. Het Gerecht heeft het recht geschonden door
                                                                          de mededeling van de punten van bezwaar uit te leggen
                                                                          aan de hand van factoren die er geen deel van uitmaken.
                       (1999/C 299/01)
                                                                          Voorzover het Gerecht het feit dat de antwoorden van
                                                                          TradeARBED op de inlichtingenverzoeken en de medede-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                ling van de punten van bezwaar waren ingediend door de
op 11 mei 1999 hogere voorziening ingesteld door ARBED                    juridische dienst van ARBED of bij een schrijven van
SA, vertegenwoordigd door A. Vandencasteele, advocaat te                  ARBED’s advocaat, heeft aanvaard als bewijs, dat ARBED
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij P. Eh-               wist dat de gestelde inbreuken haar van meet af aan werden
mann, hoofd van de juridische dienst van ARBED, Avenue de                 toegerekend, heeft het een kennelijke fout gemaakt, die een
la liberté 19, tegen het arrest van het Gerecht van eerste                motiveringsgebrek oplevert. Het oordeel van het Gerecht,
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer —                     dat ARBED haar standpunt over de door de Commissie
uitgebreid) van 1 maart 1999 in zaak T-137/94, ARBED SA                   voorgenomen toerekening van verantwoordelijkheid bij
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.                           gelegenheid van het verzoek van de Commissie om
                                                                          inlichtingen over haar omzet kenbaar had kunnen maken,
Requirante concludeert dat het den Hove behage het arrest van             berust op een kennelijke rechtsfout, daar het een eenvoudig
het Gerecht te vernietigen en:                                            inlichtingenverzoek gelijk stelt aan een mededeling van
                                                                          punten van bezwaar.
— inzoverre de zaak in staat van wijzen is, de beschikking
    van de Commissie nietig te verklaren, met veroordeling
    van de Commissie in de op de twee instanties gevallen
    kosten,
                                                                     — Door de strekking van de verklaringen in de notulen
    dan wel,                                                              van de vergadering van de Commissie te wijzigen en
                                                                          doorslaggevende betekenis toe te kennen aan een element
— de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht en de
                                                                          in die notulen dat in strijd is met een ander in die notulen
    kostenbeslissing aan te houden.
                                                                          voorkomend element, heeft het Gerecht het aan akten
                                                                          toekomende gezag geschonden en rekwirante het recht
Middelen en voornaamste argumenten                                        ontzegd, zekerheid te verkrijgen dat de bestreden beschik-
                                                                          king met inachtneming van het collegialiteitsbeginsel tot
— Ten onrechte is het Gerecht eraan voorbijgegaan, dat de                 stand is gekomen.
    beschikking was gericht en de geldboete was opgelegd aan
    ARBED SA in plaats van aan TradeARBED. Door te
    oordelen dat de Commissie het gedrag van TradeARBED
    had toegerekend aan ARBED, in ieder geval in de betekenis
    die in het arrest aan het begrip toerekening is gegeven,         — Door te oordelen, dat de inachtneming van de wezenlijke
    heeft het Gerecht zijn redenering in de plaats gesteld van            voorschriften, in het bijzonder de regels van het Reglement
    die van de Commissie en daarmee de grenzen van zijn                   van orde van de Commissie inzake de waarmerking van
    bevoegdheid overschreden en rekwirantes rechten van de                handelingen, kon worden vermoed, heeft het Gerecht het
    verdediging geschonden. Door bovendien de toerekening                 recht geschonden.
 ---pagebreak--- C 299/2                  NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16.10.1999
— Door zelf te beslissen over de gevolgen van de door DG III          2. onder integrale verwijzing naar de vorderingen in eerste
     tijdens de relevante periode gespeelde rol zoals die tijdens         aanleg — artikel 2 van beschikking C (94) 321 van de
     het geding naar voren is gekomen, in plaats van de                   Commissie van 16 februari 1994 alsmede het gedeelte van
     beschikking nietig te verklaren en de Commissie in de                artikel 3 dat rekwirante betreft, nietig te verklaren;
     gelegenheid te stellen met inachtneming van deze factoren
     opnieuw te beslissen, heeft het Gerecht de rechten van de        3. de Commissie in de kosten te verwijzen.
     verdediging geschonden.
— Schending van artikel 65 EGKS-Verdrag: door deze bepa-              Middelen en voornaamste argumenten
     ling en in het bijzonder het begrip normale werking van
     de mededinging autonoom uit te leggen en geen rekening
     te houden met de plaats ervan in het Verdrag en met het          — Schending van artikel 65, lid 1, EGKS-Verdrag door on-
     feit dat deze bepaling nog andere doelstellingen heeft, gaat         juiste uitleg van het begrip „besluiten van verenigingen van
     het Gerecht niet alleen in tegen de rechtspraak van het              ondernemingen”: dergelijke besluiten zijn slechts mededin-
     Hof, met name het arrest van 18 februari 1962 in zaak                gingsrechtelijk relevant, indien zij ook bindend zijn voor
     13/60, Geitling e.a. (1), maar ook tegen zijn rechtspraak            die leden die niet ermee hebben ingestemd. Wanneer er
     (arrest van 24 oktober 1997, zaak T-239/94, EISA) (2).               een overeenkomst tussen ondernemingen bestaat zoals in
     Blijkens de bevindingen van het Gerecht heeft de Commis-             casu wordt aangenomen, is het overbodig om daarnaast
     sie tijdens de door de beschikking bestreken jaren bepaalde          nog naar een verenigingsbesluit te zoeken. Verenigingsac-
     gedragingen die duidelijk beperkende gevolgen voor de                tiviteiten als het organiseren van een informatie-
     mededinging konden hebben, op zijn minst stilzwijgend                uitwisseling zijn eenzijdige maatregelen van een instelling,
     gestimuleerd, voor zover zij in de richting van haar                 die niet met zichzelf kartelafspraken kan maken. De
     algemene beleid gingen.                                              omstreden verenigingsactiviteiten zijn hulpdiensten die de
                                                                          vereniging verricht voor haar leden. Dit kan niet als kartel
                                                                          worden gekwalificeerd. Het verbod van artikel 65, lid 1,
                                                                          EGKS-Verdrag is derhalve niet van toepassing.
(*) Zie zaak C-199/99 P, PB C 204 van 17.7.1999, blz. 32.
(1) Jurispr. 1962, blz. 169.                                          — Schending van artikel 15, eerste alinea, EGKS-Verdrag door
(2) Jurispr. 1997, blz. II-1839.                                          onjuiste, tegenstrijdige en de grenzen van de materiële
                                                                          bevoegdheidssfeer van het Gerecht miskennende motive-
                                                                          ring met betrekking tot de vaststelling in artikel 2 van
                                                                          beschikking C (94) 321, dat Eurofer een uitwisseling
                                                                          heeft georganiseerd van vertrouwelijke informatie die „in
                                                                          verband staat” met de inbreuken van haar leden.
                                                                      — Schending van artikel 65, lid 1, EGKS-Verdrag en van de
                                                                          materiële bevoegdheidssfeer van het Gerecht door onjuiste
                                                                          uitlegging van de uitdrukking „die ertoe zouden kunnen
Hogere voorziening, op 17 mei 1999 ingesteld door                         leiden” bij de toepassing ervan op de vermeende mededin-
EUROFER ASBL tegen het arrest van het Gerecht van                         gingsverstorende gevolgen van de Euroferinformatie-
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede                      uitwisseling.
kamer — uitgebreid) van 11 maart 1999 in zaak T-136/94,
EUROFER ASBL tegen Commissie van de Europese Ge-
                            meenschappen                              — Schending van de artikelen 15, eerste alinea, en 65 , lid 1,
                                                                          EGKS-Verdrag door onjuiste uitlegging van de uitdrukking
                                                                          „de mededinging te beletten, te beperken of te vervalsen”
                        (Zaak C-179/99 P) (*)                             en door tegenstrijdige motivering bij de toepassing ervan
                                                                          op de door Eurofer georganiseerde informatie-uitwisseling:
                           (1999/C 299/02)
                                                                          Het feit dat de deelnemers aan de Euroferinformatie-
                                                                          uitwisseling op de hoogte waren van de groei van de afzet
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                van een van de deelnemers in het Poutrelles Committee,
op 17 mei 1999 hogere voorziening ingesteld door EUROFER                  kon enkel hun algemene concurrentie-inspanningen ver-
ASBL, vertegenwoordigd door N. Koch van Jones, Day, Reavis                groten, maar niet een gerichte tegenreactie uitlokken. De
& Pogue, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te              deelnemers wisten niet, bij welk product en bij welke
Luxemburg bij EUROFER ASBL, Route d’Arlon 241, tegen het                  afnemer de groei zich voordeed. Bovendien hadden de
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  gegevens betrekking op de uitvoering (levering) van trans-
Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 11 maart                   acties die ten minste drieënhalve maand, maar meestal zes
1999 in zaak T-136/94, EUROFER ASBL tegen Commissie                       en soms zeven maanden en meer geleden waren afgesloten,
van de Europese Gemeenschappen.                                           dus te lang om de voorsprong van een deelnemer nog te
                                                                          kunnen aantasten.
Requirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      (*) Zie zaak C-199/99 P, PB C 204 van 17.7.1999, blz. 32.
1. het arrest van het Gerecht van 11 maart 1999 in zaak
     T-136/94 (EUROFER ASBL tegen Commissie van de
     Europese Gemeenschappen) in zijn geheel te vernietigen;