title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 15 februari 1996 in zaak T-589/93: S. Ryan-Sheridan tegen Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (Ambtenaren - Personeelsleden van Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden - Aanwervingsprocedure - Afwijzing van interne sollicitatie - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding)

text:
Nr . C 95/ 14             NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   30 . 3 . 96
     artikel 11 , lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van de             Hof van Justitie op 22 februari 1 996, in het geding tussen
     ambtenaren van de Europese Gemeenschappen ( ] ) en                      Hermès International société en commandite par actions, te
     artikel 5 EG-Verdrag, door niet de nationale maatrege                  Parijs, en FHT Marketing Choice BV het Hof van Justitie
     len vast te stellen die noodzakelijk zijn om te verzekeren              van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
     dat de ambtenaren van de instellingen de bedoelde                       diciële beslissing over de volgende vraag:
     bedragen naar de pensioenregeling van de Gemeen
     schappen kunnen laten overmaken;                                        Valt een voorlopige voorziening, zoals deze bij voorbeeld is
                                                                             neergelegd in artikel 289 en volgende van het Wetboek van
2 . het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten .                        Burgerlijke Rechtsvordering, waarbij aan de president van
                                                                             de rechtbank een onverwijlde voorziening bij voorraad kan
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                             worden gevraagd, onder het begrip voorlopige maatregel in
Hoewel het Koninkrijk Spanje erkent dat het deze verplich                   de zin van artikel 50 van het Agreement on Trade-related
ting dient na te komen door de ontwerpen van koninklijk                      Aspects of International Property Rights ( Trips ) ( ] )?
besluit goed te keuren, zijn er nog steeds geen nationale
uitvoeringsmaatregelen op dit gebied vastgesteld .                           (') PB 1994 , L 336 , blz . 213 .
(') Verordening ( EEG, Euratom, EGKS ) nr . 259/68 van 29 februari
     1968 ( PB nr. L 56 , blz . 1 ), zoals gewijzigd bij Verordening ( EEG,
     Euratom , EGKS ) nr . 571 /92 ( PB nr. L 62 , blz . 1 ).
                                                                                Doorhaling van zaak C-402/95
                                                                                ( 96/C 95/27 )
Verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Amsterdam                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van 1 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het                    op 22 december 1995 beroep ingesteld tegen Portuguese
geding tussen Hermès International société en commandite                     Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
    par actions, te Parijs, en FHT Marketing Choice BV                       pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
                                                                             A. Caeiro, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                            ( Zaak C-53/96 )                                 Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
                                ( 96/C 95/26 )                               dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
De Arrondissementsrechtbank te Amsterdam heeft bij                           Bij beschikking van 20 februari 1996 heeft het Hof de
vonnis van 1 februari 1996 , ingekomen ter griffie van het                   doorhaling van deze zaak in het register gelast .
                                                            GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    en M.-A . Lucas, advocaten te Luik , domicilie gekozen
                        van 15 februari 1996                                 hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Korn, Rue de
                                                                             Nassau 21 , tegen Europese Stichting tot verbetering van
in zaak T-589/93 : S. Ryan-Sheridan tegen Europese Stich                    de levens- en arbeidsomstandigheden ( gemachtigden :
ting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandig                     J. McColgan en vervolgens T. Sheehan tijdens de schrifte
                                    heden ( 1 )                              lijke behandeling en C. Purkiss ter terechtzitting, bijgestaan
(Ambtenaren — Personeelsleden van Europese Stichting tot                     door D. Waelbroeck ), betreffende een beroep tot, enerzijds ,
verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden —                        nietigverklaring van de kennisgeving van vacature van een
Aanwervingsprocedure — Afwijzing van interne sollicitatie                    ambt van administrateur voor het publikatieprogramma ,
— Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoe                     van de aankondiging van een beperkt vergelijkend onder
                                      ding)                                  zoek ter voorziening in dat ambt, van de nota van het
                                ( 96/C 95/28 )                               aanwervingscomité van 5 november 1993 en van het besluit
                                                                             van de directeur van de stichting van 22 november 1993
                                                                             houdende afwijzing van verzoeksters sollicitatie naar dat
                                                                             ambt, en anderzijds, veroordeling van de stichting om een
                                                                             bedrag van 75 000 Bfr. als schadevergoeding te betalen,
                           (Procestaai: Frans)                               heeft het Gerecht ( Derde kamer ), samengesteld als volgt:
                                                                             C. P. Briët, president, B. Vesterdorf en A. Potocki , rechters;
                                                                             griffier: B. Pastor, op 15 februari 1996 een arrest gewezen
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-589/93 , S. Ryan-Sheridan, personeelslid van de
Europese Stichting tot verbetering van de levens- en
arbeidsomstandigheden, vertegenwoordigd door L. Misson                        1 . Verwerpt het beroep .
 ---pagebreak--- 30 . 3 . 96         \ NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 95/ 15
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen,       Barrister, leden van de balie van Engeland en Wales,
     daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn           domicilie gekozen hebbende te Brussel bij het kantoor Brick
     gevallen.                                                      Court Chambers, Avenue de la Joyeuse Entrée 8 , tegen Raad
                                                                    van de Europese Unie ( gemachtigden : J. Huber en G. Hout
(•) PB nr. C 43 van 12 . 2 . 1994 .                                 tuin ), en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    ( gemachtigden : F. Benyon en L. Gussetti ), betreffende een
                                                                    verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van
                                                                    Verordening ( EEG ) nr. 3254/91 van de Raad van 4 novem
                                                                    ber 1991 houdende een verbod op het gebruik van de
                                                                    wildklem in de Gemeenschap en op het binnenbrengen in de
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           Gemeenschap van pelzen en produkten die vervaardigd zijn
                     van 15 februari 1996                           van bepaalde in het wild levende diersoorten uit landen waar
                                                                    gebruik wordt gemaakt van de wildklem of andere vang
in zaak T- 125/95 : H. Belhanbel tegen Commissie van de             methoden die niet stroken met de internationale normen
                Europese Gemeenschappen (*)                         voor humane vangst met behulp van vallen ( PB 1991 , L 308 ,
(Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Besluit van jury             blz. 1 ), heeft de president van het Gerecht op 12 februari
houdende vaststelling dat kandidaat niet is geslaagd voor           1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
 mondeling examen — Draagwijdte van motiveringsplicht               volgt:
                          ( 96/C 95/29 )
                                                                    1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                       (Procestaai: Frans)
                                                                    2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
In zaak T-125/95 , H. Belhanbel, gewezen tijdelijk functio
naris van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
wonende te Namen ( België ), vertegenwoordigd door
J.-N. Louis, Th. Demaseure en A. Tornel, advocaten te
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de             Beroep, op 21 december 1995 ingesteld door „T" tegen
Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 , tegen Commissie                                  Europees Parlement
van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : A. M.                                       ( Zaak T-233/95 )
Alves Vieira ), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                                                                                ( 96/C 95/31 )
van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek
COM/B/765 om verzoeker voor het mondeling examen een
lager cijfer dan het vereiste minimum te geven en hem niet op                            (Procestaai: Grieks)
de reservelijst te plaatsen, heeft het Gerecht ( Derde kamer ),
samengesteld als volgt: C. P. Briët, president, B. Vesterdorf       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
en A. Potocki , rechters; griffier: H. Jung, op 15 februari         schappen is op 21 december 1995 beroep ingesteld tegen
1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                Europees Parlement door „ T ", vertegenwoordigd door
volgt:                                                              Ch . Tagaras, advocaat te Thessaloniki , domicilie gekozen
                                                                    hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat
1 . Verwerpt het beroep.                                            aldaar, Rue de Nassau 21 .
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
     dragen.
                                                                    — verzoekers beoordelingsrapport over de periode van
(M PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .                                     1 januari 1993 tot 1 januari 1995 , inzonderheid
                                                                        hoofdstuk 10.1 , nietig te verklaren;
                                                                    — het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement
                                                                        van 19 september 1995 , waarbij dat beoordelingsrap
                                                                        port is bevestigd, nietig te verklaren;
           BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                                                                    — verweerder in de kosten te verwijzen .
      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 12 februari 1996
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
in zaak T-228/95 R: S. Lehrfreund Ltd tegen Raad van de
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen                  Verzoeker, die ambtenaar in de rang A5 is bij de juridische
                             schappen                               dienst van het Parlement, zet uiteen, dat met het oog op de
                          ( 96/C 95/30 )                            bevordering van een andere kandidaat de analytische
                                                                    beoordeling in zijn rapport over de periode van 1 januari
                                                                    1993 tot 1 januari 1995 van tevoren al vaststond en niet aan
                      (Procestaai: Engels)                          de werkelijkheid beantwoordt. Tot staving beroept hij zich
                                                                    op het gebrek aan overeenstemming tussen de analytische en
In zaak T-228/95 R, S. Lehrfreund Ltd, gevestigd te Londen,         de algemene beoordeling in het rapport. Volgens hem
vertegenwoordigd door N. Forwood, Q. C. , en M. Hoskins,            weerspiegelt de kolossale verbetering van de algemene


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 15 juli 2004 in de gevoegde zaken T-180/02 en T-113/03, Georgios Gouvras tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Tewerkstelling — Detachering in belang van dienst — Wijziging, met terugwerkende kracht, van standplaats en van daaraan verbonden financiële rechten — Terugvordering van onverschuldigd betaalde — Inrichtingsvergoeding en dagvergoeding — Overmaking van deel van inkomsten naar land buiten land van standplaats)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/18

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 15 juli 2004
   in de gevoegde zaken T-180/02 en T-113/03, Georgios Gouvras tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Tewerkstelling - Detachering in belang van dienst - Wijziging, met terugwerkende kracht, van standplaats en van daaraan verbonden financiële rechten - Terugvordering van onverschuldigd betaalde - Inrichtingsvergoeding en dagvergoeding - Overmaking van deel van inkomsten naar land buiten land van standplaats)
   (2004/C 239/37)
   Procestaal: Frans
   In de gevoegde zaken T-180/02 en T-113/03, Georgios Gouvras, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Bereldange (Luxemburg), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, É. Marchal en A. Coolen, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en L. Lozano Palacios, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep strekkende tot —
   in zaak T-180/02 — nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende vaststelling met terugwerkende kracht tot 1 november 2000 en voor de duur van de detachering in het belang van de dienst, van verzoekers standplaats te Athene, schrapping van diens recht op de ontheemdingstoelage en op vergoeding van zijn jaarlijksereiskosten, en toepassing op zijn bezoldiging van de aanpassingscoëfficiënt voor Griekenland, alsmede van het besluit tot terugvordering van het onverschuldigd betaalde, en —
   in zaak T-113/03 — nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om verzoeker de inrichtingsvergoeding en de dagvergoeding toe te kennen voor de periode waarin hij in het belang van de dienst te Athene was gedetacheerd, en om hem de inrichtingsvergoeding bij zijn wedertewerkstelling te Luxemburg toe te kennen, alsmede van het besluit waarbij het deel van zijn bezoldiging dat hij tijdens zijn detachering naar zijn standplaats te Luxemburg kon overmaken, tot 35 % werd beperkt, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en F. Dehousse, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verklaart het besluit van de Commissie van 30 april 2002 nietig voorzover daarbij werd geweigerd verzoeker de inrichtingsvergoeding tot te kennen bij zijn detachering te Athene.

               2)

               Verwerpt de vorderingen tot nietigverklaring in de zaken T-180/02 en T-113/03 voor het overige.

               3)

               Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en eenderde van de kosten van verzoeker in die twee zaken zal dragen.

               4)

               Verstat dat verzoeker tweederde van zijn kosten in diezelfde zaken zal dragen.

      (1)  PB C 191 van 10.8.2002.


title: Zaak C-509/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Central Administrativo Norte — Portugal) — IPTM-Instituto Portuário e dos Transportes Marítimos/Navileme-Consultadoria Náutica, Lda, Nautizende — Consultadoria Náutica, Lda (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 52 VWEU en 56 VWEU — Vrij verrichten van diensten — Toekenning van licentie voor pleziervaart — Voorwaarde dat kandidaat in uitreikende staat woont — Belemmering voor niet-ingezetenen — Handhaving van veiligheid op zee — Openbare orde)

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/13

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Central Administrativo Norte — Portugal) — IPTM-Instituto Portuário e dos Transportes Marítimos/Navileme-Consultadoria Náutica, Lda, Nautizende — Consultadoria Náutica, Lda
   (Zaak C-509/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Artikelen 52 VWEU en 56 VWEU - Vrij verrichten van diensten - Toekenning van licentie voor pleziervaart - Voorwaarde dat kandidaat in uitreikende staat woont - Belemmering voor niet-ingezetenen - Handhaving van veiligheid op zee - Openbare orde)
   2014/C 93/20
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Central Administrativo Norte

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: IPTM-Instituto Portuário e dos Transportes Marítimos

      Verwerende partijen: Navileme-Consultadoria Náutica, Lda, Nautizende — Consultadoria Náutica, Lda

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Central Administrativo Norte — Portugal — Uitlegging van de artikelen 18, 20, 45, 52 en 62 VWEU — Discriminatie op grond van nationaliteit — Vrij verkeer van personen en vrij verrichten van diensten — Beperkingen — Bepaling volgens welke een vaarbewijs voor pleziervaartuigen slechts kan worden uitgereikt aan personen die op het nationale grondgebied wonen

      Dictum

   De artikelen 52 VWEU en 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een wettelijke regeling van een lidstaat als die welke in het hoofgeding aan de orde is, waarin is bepaald dat de burgers van de Europese Unie in deze lidstaat enkel een vaarbewijs voor de plezierzeevaart kunnen behalen indien zij op het grondgebied van die lidstaat wonen.

      (1)  PB C 32 van 2.2.2013.


title: Arrest van het Hof van 2 oktober 2015 in zaak E-7/15 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Richtlijn 2008/50/EG betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa — Grenswaarden voor bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht — Luchtkwaliteitsplan)

text:
               15.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 467/22

         ARREST VAN HET HOF
   van 2 oktober 2015
   in zaak E-7/15
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen
   (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Richtlijn 2008/50/EG betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa — Grenswaarden voor bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht — Luchtkwaliteitsplan)
   (2016/C 467/09)
   In zaak E-7/15, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen — VERZOEK om te verklaren dat het Koninkrijk Noorwegen, door het in de jaren 2008-2012 verscheidene keren overschrijden van de grenswaarden voor zwaveldioxide (SO2), zwevende deeltjes (PM10) en stikstofdioxide (NO2) in de lucht in bepaalde zones in Noorwegen, en door het niet voldoen aan de verplichting een plan inzake luchtkwaliteit op te stellen, zijn verplichtingen uit hoofde van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 14c van bijlage XX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa) niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter (rechter-rapporteur), Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 2 oktober 2015 een arrest gewezen, waarvan het dictum luidt als volgt:
   Het Hof:

               1.

               verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen:

                           i)

                           door het in de jaren 2009-2012 verscheidene keren overschrijden van de grenswaarden voor zwaveldioxide (SO2) en zwevende deeltjes (PM10) in de lucht in de zones NO3, NO4 en NO6, zoals bedoeld in de artikelen 3 en 5 van Richtlijn 1999/30/EG, huidig artikel 13 van Richtlijn 2008/50/EG;

                           ii)

                           door het in de jaren 2010-2012 verscheidene keren overschrijden van de grenswaarden voor stikstofdioxide (NO2) in de lucht in de zones NO1, NO3 en NO5, zoals bedoeld artikel 4 van Richtlijn 1999/30/EG, huidig artikel 13 van Richtlijn 2008/50/EG, en

                           iii)

                           door het verscheidene keren niet voldoen aan de verplichting om met betrekking tot de zones NO1, NO2, NO3, NO4 en NO5 een plan inzake luchtkwaliteit op te stellen, zoals bedoeld in artikel 8, lid 3, van Richtlijn 96/62/EG, huidig artikel 23 van Richtlijn 2008/50/EG,
                           zijn verplichtingen uit hoofde van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 14c van bijlage XX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa) niet is nagekomen.

               2.

               verwijst Noorwegen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-299/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 december 2009 — Europese Commissie/Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/18/EG — Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten — Nationale regeling die voorziet in één enkele procedure voor gunning van opdracht voor definiëring van behoeften en van daarop aansluitende uitvoeringsopdracht — Verenigbaarheid met deze richtlijn)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 december 2009 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-299/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/18/EG - Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten - Nationale regeling die voorziet in één enkele procedure voor gunning van opdracht voor definiëring van behoeften en van daarop aansluitende uitvoeringsopdracht - Verenigbaarheid met deze richtlijn)
   2010/C 24/13
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Kukovec, G. Rozet en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, J.-C. Gracia en J.-S. Pilczer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, 28 en 31 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Gebruikmaking van de procedure van gunning door onderhandelingen zonder bekendmaking van de aankondiging van de opdracht, in gevallen waarin dit niet is voorzien in richtlijn 2004/18 — Onderscheid tussen „opdrachten voor projectdefiniëring” (marchés de définition), waarvoor de voorschriften van de richtlijn gelden, en „uitvoeringsopdrachten” (marchés d’exécution), waarop deze voorschriften niet van toepassing zijn — Schending van beginselen van transparantie en gelijke behandeling

      Dictum

               1)

               Met de vaststelling en handhaving van de artikelen 73 en 74-IV van de Code des marchés publics zoals vastgesteld bij besluit nr. 2006-975 van 1 augustus 2006, voor zover daarbij is voorzien in een procedure voor het plaatsen van opdrachten voor projectdefiniëring op basis waarvan een aanbestedende dienst een opdracht tot uitvoering (van diensten, leveringen of werken) kan gunnen aan een van de opdrachtnemers van de oorspronkelijke opdrachten voor projectdefiniëring, zonder een nieuwe oproep tot mededinging, of hoogstens met een tot die opdrachtnemers beperkte oproep tot mededinging, is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2 en 28 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak C-271/07: Beroep ingesteld op 7 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/13

         Beroep ingesteld op 7 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-271/07)
   (2007/C 211/24)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door artikel 2, leden 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10 en 11, artikel 3, artikel 5, artikel 6, lid 1, artikel 8, artikel 9, leden 3, 4, 5 en 6, artikel 10, artikel 12, lid 2, artikel 13, leden 1 en 2, artikel 14, en artikel 17, lid 2, van en bijlage I en bijlage IV bij Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (1) gedeeltelijk of onjuist te hebben uitgevoerd, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met haar beroep verwijt de Commissie verweerder dat hij verschillende essentiële bepalingen van Richtlijn 96/61 gedeeltelijk of onjuist, of zelfs helemaal niet, heeft uitgevoerd. Het beroep, dat betrekking heeft op de maatregelen die (al dan niet) werden vastgesteld door het Waalse Gewest en het Brusselse Hoofdstedelijk Gewest, betreft in het bijzonder het feit dat er geen overeenkomst is tussen de materiële werkingssfeer van genoemde maatregelen en die van de richtlijn, alsook de te ruime beoordelingsvrijheid die aan de regionale instanties zou zijn toegekend op het gebied van de exploitatievergunningen en de omstandigheden waarin de toetsing en/of bijstelling van de vergunningsvoorwaarden moeten worden verricht.

      (1)  PB L 257, blz. 26.


title: Zaak F-29/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 april 2016 — Hill e.a./Commissie

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/53

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 april 2016 — Hill e.a./Commissie
   (Zaak F-29/12) (1)

   (2016/C 191/78)
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 133 van 5.5.2012, blz. 31.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 december 2003 in zaak T-66/99: Minoan Lines SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4056/86 — Verificaties in kantoren van andere vennootschap dan adressaat van verificatiebeschikking — Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) — Nationale regeling betreffende zeevervoer en praktĳk van overheidsinstanties — Toepasselĳkheid van artikel 85 van het Verdrag — Toerekening van inbreuk — Geldboete — Toepassing van richtsnoeren voor berekening van geldboeten)

text:
20.3.2004               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 71/21
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 11 december 2003                                                    van 11 december 2003
in zaak T-65/99: Strintzis Lines Shipping SA tegen Com-                 in zaak T-66/99: Minoan Lines SA tegen Commissie van
        missie van de Europese Gemeenschappen (1)                                      de Europese Gemeenschappen (1)
(Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4056/86 — Veri-                    (Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4056/86 — Veri-
ficaties in kantoren van andere vennootschap dan adressaat              ficaties in kantoren van andere vennootschap dan adressaat
van verificatiebeschikking — Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag              van verificatiebeschikking — Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag
(thans artikel 81, lid 1, EG) — Nationale regeling betreffende          (thans artikel 81, lid 1, EG) — Nationale regeling betreffende
zeevervoer en praktijk van overheidsinstanties — Toepasse-              zeevervoer en praktijk van overheidsinstanties — Toepasse-
lijkheid van artikel 85 van het Verdrag — Toerekening van               lijkheid van artikel 85 van het Verdrag — Toerekening van
inbreuk — Geldboete — Toepassing van richtsnoeren voor                  inbreuk — Geldboete — Toepassing van richtsnoeren voor
                   berekening van geldboeten)                                              berekening van geldboeten)
                           (2004/C 71/36)                                                          (2004/C 71/37)
                          (Procestaal: Grieks)                                                    (Procestaal: Grieks)
In zaak T-65/99, Strintzis Lines Shipping SA, gevestigd te
Piraeus (Griekenland), vertegenwoordigd door K. Adaman-                 In zaak T-66/99, Minoan Lines SA, gevestigd te Iraklion
topoulos, V. Akritidis en A. Papakrivopoulos, advocaten,                (Griekenland), vertegenwoordigd door I. Soufleros, advocaat,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Lyal,                  van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Lyal,
D. Triantafyllou en G. Athanassiou), betreffende een verzoek            D. Triantafyllou en A. Oikonomou), betreffende een verzoek
om nietigverklaring van beschikking 1999/271/EG van de                  om nietigverklaring van beschikking 1999/271/EG van de
Commissie van 9 december 1998 inzake een procedure op                   Commissie van 9 december 1998 inzake een procedure op
grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (FIV/34.466 —                   grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (FIV/34.466 —
Griekse veerdienstmaatschappijen) (PB 1999, L 109, blz. 24),            Griekse veerdienstmaatschappijen) (PB 1999, L 109, blz. 24),
heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:               heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-Valdecasas en P. Lindh,          J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-Valdecasas en P. Lindh,
rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 11 december         rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 11 december
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:             2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.                                              1)    Verwerpt het beroep.
2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de        2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de
      Commissie.                                                              Commissie.
(1) PB C 136 van 15.5.1999.                                             (1) PB C 136 van 15.5.1999.


title: Zaak C-281/14 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 21 januari 2016 — Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO) SpA/Europese Commissie, Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken (INEA) (Hogere voorziening — Trans-Europees vervoersnetwerk — Financiële bijstand — Beëindiging — Besluit houdende verklaring dat bepaalde kosten niet voor vergoeding in aanmerking komen en houdende vaststelling van de eindafrekening — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Beroep tot nietigverklaring — Voor beroep vatbare handeling — Procesbevoegdheid — Andere persoon dan de begunstigde van de bijstand)

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/6

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 21 januari 2016 — Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO) SpA/Europese Commissie, Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken (INEA)
   (Zaak C-281/14 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Trans-Europees vervoersnetwerk - Financiële bijstand - Beëindiging - Besluit houdende verklaring dat bepaalde kosten niet voor vergoeding in aanmerking komen en houdende vaststelling van de eindafrekening - Artikel 263, vierde alinea, VWEU - Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handeling - Procesbevoegdheid - Andere persoon dan de begunstigde van de bijstand))
   (2016/C 098/07)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO) SpA (vertegenwoordigers: G. Greco, M. Muscardini en G. Carullo, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Hottiaux en E. Montaguti, gemachtigden, D. Gullo, avvocato), Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken (INEA) (vertegenwoordigers: I. Ramallo, D. Silhol en Z. Szilvássy, gemachtigden, A. Lanzi en M. Bozzo, avvocati)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio (SACBO) SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 292 van 1.9.2014.


title: Gevoegde zaken C-106/09 P en C-107/09 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 november 2011 — Europese Commissie/Government of Gibraltar, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Koninkrijk Spanje (C-106/09), Koninkrijk Spanje/Europese Commissie, Government of Gibraltar, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Hogere voorziening — Staatssteun — Materiële selectiviteit — Belastingstelsel — Gibraltar — „Offshorevennootschappen” )

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/2

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 november 2011 — Europese Commissie/Government of Gibraltar, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Koninkrijk Spanje (C-106/09), Koninkrijk Spanje/Europese Commissie, Government of Gibraltar, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
      (Gevoegde zaken C-106/09 P en C-107/09 P) (1)

      (Hogere voorziening - Staatssteun - Materiële selectiviteit - Belastingstelsel - Gibraltar - „Offshorevennootschappen”)
      (2012/C 25/02)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         C-106/09 P

         Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, V. Di Bucci en N. Khan, gemachtigden)

         Andere partijen in de procedure: Government of Gibraltar (vertegenwoordigers: J. Temple Lang, solicitor, M. Llamas, barrister, en A. Petersen, advokat), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: I. Rao, gemachtigde, D. Anderson, QC, en M. Gray, barrister), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: N. Díaz Abad en J. M. Rodríguez Cárcamo, gemachtigden)

         Interveniënt aan de zijde van Government of Gibraltar en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland: Ierland (vertegenwoordigers: D. O’Hagan, gemachtigde, en B. Doherty, barrister)

         C-107/09 P

         Rekwirante: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: N. Díaz Abad en J. M. Rodríguez Cárcamo, gemachtigden)

         Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, V. Di Bucci en N. Khan, gemachtigden), Government of Gibraltar (vertegenwoordigers: J. Temple Lang, solicitor, M. Llamas, barrister, en A. Petersen, advokat), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: I. Rao, gemachtigde, D. Anderson, QC, en M. Gray, barrister)

         Voorwerp

      Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer — uitgebreid) van 18 december 2008, Government of Gibraltar/Commissie (T-211/04 en T-215/04), houdende nietigverklaring van beschikking 2005/261/EG van de Commissie van 30 maart 2004 inzake de steunregeling die het Verenigd Koninkrijk voornemens is ten uitvoer te leggen bij de hervorming van de vennootschapsbelasting door de regering van Gibraltar [Steunmaatregel C 66/2002 (ex N 534/2002) — Verenigd Koninkrijk]

         Dictum

                  1)

                  Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 18 december 2008, Government of Gibraltar en Verenigd Koninkrijk/Commissie (T-211/04 en T-215/04), wordt vernietigd.

                  2)

                  Het beroep van de Government of Gibraltar en het beroep van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland worden verworpen.

                  3)

                  De Government of Gibraltar en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland worden, behalve in hun eigen kosten, verwezen in de kosten van de Europese Commissie en van het Koninkrijk Spanje in het kader van de onderhavige hogere voorzieningen, alsook in de kosten van de Europese Commissie in eerste aanleg.

                  4)

                  Het Koninkrijk Spanje en Ierland dragen als respectieve interveniënten voor het Hof van Justitie van de Europese Unie en voor het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen hun eigen kosten.

         (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Zaak T-141/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 23 maart 2017 — Amisi Kumba/Raad („Kort geding — Beperkende maatregelen — Democratische Republiek Congo — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/24

         Beschikking van de president van het Gerecht van 23 maart 2017 — Amisi Kumba/Raad
   (Zaak T-141/17 R)
   ((„Kort geding - Beperkende maatregelen - Democratische Republiek Congo - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 178/34)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gabriel Amisi Kumba (Kasa-Vubu, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordigers: O. Okito en A. Ouannès, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU strekkende tot de opschorting van de tenuitvoerlegging van verordening (EU) 2016/2230 van de Raad van 12 december 2016 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1183/2005 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen die handelen in strijd met het wapenembargo tegen de Democratische Republiek Congo (PB 2016, L 336 I, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-178/00: Beroep, op 4 juli 2000 ingesteld door J. Pflugradt tegen Europese Centrale Bank

text:
9.9.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 259/29
Beroep, op 28 juni 2000 ingesteld door Firma KWS Saat                  Beroep, op 4 juli 2000 ingesteld door J. Pflugradt tegen
AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                                         Europese Centrale Bank
         markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                                (Zaak T-178/00)
                       (Zaak T-173/00)
                       (2000/C 259/52)                                                          (2000/C 259/53)
                       (Procestaal: Duits)                                                       (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 28 juni 2000 beroep tegen Bureau voor                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en            schappen is op 4 juli 2000 beroep ingesteld tegen Europese
modellen) ingesteld door Firma KWS Saat AG, te Einbeck                 Centrale Bank door J. Pflugradt, wonende te Frankfurt am
(BRD), vertegenwoordigd door G. Würtenberger, Wuesthoff &              Main (BRD), vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Steiner en
Wuesthoff, advocaten te München (BRD).                                 S. Mittländer, advocaten te Frankfurt am Main (BRD).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—    de zaak voor verdere afhandeling naar de kamer van                1.    de Europese Centrale Bank te veroordelen om verzoekers
     beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de                       beoordelingsrapport voor het jaar 1999 in te trekken en
     interne markt (merken, tekeningen en modellen) terug te                 volledig uit diens persoonsdossier te verwijderen;
     verwijzen;
     subsidiair:                                                       2.    de Europese Centrale Bank te veroordelen om voor
                                                                             verzoeker voor het jaar 1999 door andere, onbevooroor-
—    de beslissing van de tweede kamer van beroep van                        deelde personen een nieuw beoordelingsrapport te doen
     19 april 2000 in de beroepsprocedure R 282/1999-2                       opstellen;
     inzake de aanvraag om een gemeenschapsmerk
     nr. 000 773 630, kleur „Orange” als merk, nietig te               3.    de Europese Centrale Bank te veroordelen om verzoeker
     verklaren, vast te stellen dat de aanvraag om dat merk                  overeenkomstig zijn overeenkomst te belasten met op-
     kan worden ingeschreven en het Bureau te gelasten het                   drachten die passen in het kader van zijn functieomschrij-
     merk in het register van Gemeenschapsmerken in te                       ving;
     schrijven.
                                                                       4.-7. de Europese Centrale Bank te veroordelen om verzoeker
                                                                             een aantal nader omschreven verantwoordelijkheden te
Middelen en voornaamste argumenten                                           geven;
Betrokken merk:               Kleur „Orange” (HKS7) — aan-             8.    vast te stellen, dat de Europese Centrale Bank verplicht is
                              vraagnr. 773630                                verzoeker te belasten met werkzaamheden die overeen-
                                                                             komen met zijn functieomschrijving en zich hierbij
Waar of dienst:               waren van de klassen 7, 11, 31 en              met name te houden aan de contractueel vastgestelde
                              42 (onder meer bereidingsinstal-               opdrachten als bedoeld in de punten 4 tot 7 supra;
                              laties voor zaden, land- en bos-
                              bouwproducten)
                                                                       9.    verweerster in de kosten te verwijzen.
Bij de kamer van beroep       weigering van inschrijving door
bestreden beslissing:         de onderzoeker
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Middelen:                     — ontoereikende motivering van
                                   de beslissing van de kamer van
                                   beroep                              Verzoeker is personeelslid van de Europese Centrale Bank. Hij
                              — onterechte ontkenning van              komt op tegen de regelmatigheid van het door zijn werkgever
                                   het onderscheidend vermogen         opgestelde beoordelingsrapport voor 1999, en vordert dat
                                   van het merk door de kamer          voor deze periode een nieuw beoordelingsrapport zou worden
                                   van beroep                          opgesteld. Hij stelt dat in zijn beoordelingsrapport onjuisthe-
                                                                       den voorkomen die kwetsend zijn voor zijn persoon en zijn
                              — onterechte mening van de ka-           carrière kunnen schaden. Bovendien houdt verweerster zich
                                   mer beroep dat het aange-           niet aan de voor verzoeker contractueel vastgestelde tewerkstel-
                                   vraagde merk vrij moet wor-         lingsvoorwaarden.
                                   den gehouden


title: Zaak C-215/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy we Wrocławiu (Polen) op 9 mei 2011 — Iwona Szyrocka/Siger Technologie GmbH

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy we Wrocławiu (Polen) op 9 mei 2011 — Iwona Szyrocka/Siger Technologie GmbH
   (Zaak C-215/11)
   2011/C 219/08
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Okręgowy we Wrocławiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Iwona Szyrocka

      Verwerende partij: Siger Technologie GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 7 van verordening (EG) nr. 1896/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure (1), aldus worden uitgelegd dat:

                           a)

                           daarin alle voorwaarden waaraan een verzoek om een Europees betalingsbevel moet voldoen, uitputtend worden geregeld, of

                           b)

                           daarin alleen minimumvoorwaarden voor een dergelijk verzoek worden bepaald, en dat met betrekking tot de formele voorwaarden voor het verzoek die niet in die bepaling zijn geregeld, de bepalingen van nationaal recht moeten worden toegepast?

               2)

               Indien vraag 1b bevestigend wordt beantwoord, dient de eiser dan, indien het verzoek niet voldoet aan de in het recht van de lidstaat vastgestelde formele voorwaarden (bijvoorbeeld, er is geen afschrift van het verzoek voor de tegenpartij bijgevoegd of de waarde van het voorwerp van het geding is niet aangegeven), te worden verzocht die gebreken aan te vullen op grond van de bepalingen van nationaal recht, overeenkomstig artikel 26 van de verordening dan wel volgens artikel 9 van de verordening?

               3)

               Moet artikel 4 van verordening nr. 1896/2006 aldus worden uitgelegd dat de daarin genoemde kenmerken van de geldvordering, namelijk een specifiek bedrag en de opeisbaarheid van de vordering op het tijdstip dat het verzoek om een Europees betalingsbevel wordt ingediend, alleen betrekking hebben op de hoofdsom of ook op de vordering tot betaling van vertragingsrente?

               4)

               Houdt een juiste uitlegging van artikel 7, lid 2, sub c, van verordening nr. 1896/2006 in dat het in de Europese betalingsbevelprocedure, indien het recht van de lidstaat niet voorziet in een automatische vermeerdering met rente, mogelijk is naast de hoofdsom te vorderen:

                           a)

                           alle rente, waaronder ook de zogenoemde open rente (die wordt berekend vanaf de dag van opeisbaarheid ervan die met een precieze datum wordt aangegeven, tot de dag van betaling waarvan de datum niet wordt bepaald, bijvoorbeeld „vanaf 20 maart 2011 tot de dag van betaling”);

                           b)

                           alleen de rente die verschuldigd is vanaf de dag van opeisbaarheid ervan die met een precieze datum wordt aangegeven, tot de dag van indiening van het verzoek of tot de dag van uitvaardiging van het betalingsbevel;

                           c)

                           uitsluitend de rente die verschuldigd is vanaf de dag van opeisbaarheid ervan die met een precieze datum wordt aangegeven, tot de dag van indiening van het verzoek?

               5)

               Indien het antwoord op vraag 4a bevestigend luidt, hoe dient dan volgens verordening nr. 1896/2006 de beslissing over de rente in het formulier van het betalingsbevel te worden geformuleerd?

               6)

               Indien het antwoord op vraag b bevestigend luidt, wie dient dan het bedrag van de rente aan te geven — de betrokken partij of het gerecht ambtshalve?

               7)

               Indien het antwoord op vraag 4c bevestigend luidt, is de betrokken partij dan verplicht om in het verzoek het bedrag van de berekende rente aan te geven?

               8)

               Indien de eiser de tot de dag van indiening van het verzoek verlangde rente niet berekent, moet het gerecht dit dan ambtshalve berekenen, dan wel dient het gerecht de betrokken partij overeenkomstig artikel 9 van verordening nr. 1896/2006 te verzoeken, het verzoek aan te vullen?

      (1)  PB L 399, blz. 1.


title: Zaak T-629/15: Beroep ingesteld op 12 november 2015 — Hako/BHIM (SCRUBMASTER)

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/47

         Beroep ingesteld op 12 november 2015 — Hako/BHIM (SCRUBMASTER)
   (Zaak T-629/15)
   (2016/C 016/56)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Hako GmbH (Bad Oldesloe, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Marx, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „SCRUBMASTER” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 492 617

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 1 september 2015 in zaak R 2197/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing,

               —

               verwijzing van het BHIM in de procedurekosten, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), juncto artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009,

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), juncto artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009,

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-173/17: Beroep ingesteld op 16 maart 2017 — TestBioTech/Commissie

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/31

         Beroep ingesteld op 16 maart 2017 — TestBioTech/Commissie
   (Zaak T-173/17)
   (2017/C 161/44)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: TestBioTech eV (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Smith, QC, en J. Stevenson, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Het besluit van de Commissie van 9 januari 2017 houdende afwijzing van verzoeksters verzoek tot interne herziening van uitvoeringsbesluiten (EU) 2016/1215 (1), (EU) 2016/1216 (2), en (EU) 2016/1217 (3) van de Commissie van 22 juli 2016, tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen overeenkomstig verordening (EG) nr. 1829/2003 (4) (hierna: „GM-verordening”) voor de genetisch gemodificeerde soja, respectievelijk, FG 72, MON 87708 x MON 89788 en MON 87705 x MON 89788, nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar vordering voert verzoekster in wezen één middel aan en betoogt zij dat de Commissie niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de GM-verordening, en in het bijzonder de artikelen 14 en 16 ervan, door geen volledige veiligheidsbeoordeling te verrichten vóór het verlenen van de vergunning voor het in de handel brengen, of door geen doeltreffende monitoring na het in de handel brengen te verzekeren.
   De Commissie heeft zich ten onrechte gebaseerd op de Unieregeling inzake het toezicht op gewasbeschermingsmiddelen, aangezien deze niet specifiek genetisch gemodificeerde organismen reguleert.

      (1)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1215 van de Commissie van 22 juli 2016 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met de genetisch gemodificeerde soja FG72 (MST-FGØ72-2) overeenkomstig verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB 2016, L 199, blz. 16).

      (2)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1216 van de Commissie van 22 juli 2016 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met genetisch gemodificeerde soja MON 87708 × MON 89788 (MON-877Ø8-9 × MON-89788-1) krachtens verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB 2016, L 199, blz. 22).

      (3)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1217 van de Commissie van 22 juli 2016 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met genetisch gemodificeerde soja MON 87705 × MON 89788 (MON-877Ø5-6 × MON-89788-1) krachtens verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB 2016, L 199, blz. 28).

      (4)  Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders (PB 2003, L 268, blz. 1).


title: Zaak C-27/04: Beroep, op 28 januari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie

text:
7.2.2004                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 35/5
Middelen en voornaamste argumenten                                        Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                          pen, vertegenwoordigd door D. Martin als gemachtigde, do-
Volgens de Commissie staat de omstandigheid dat de overeen-               micilie gekozen hebbende te Luxemburg.
komst in casu binnen de werkingssfeer valt van richtlijn 92/
50/EEG van de Raad (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/52/EG            De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
van het Europees Parlement en de Raad (2), niet in de weg aan             dat het den Hove behage:
de toepassing van het in het arrest Telaustria (3) vastgestelde
beginsel dat is afgeleid uit de in het Verdrag neergelegde                1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
fundamentele vrijheden en de toepassing van algemene begin-                     de artikelen 7, lid 2, en 19, alinea 5, van de wet van
selen die specifiek tot uitdrukking komen in die fundamentele                   12 februari 1999 houdende instelling van ouderschaps-
vrijheden. De verplichting van lidstaten om algemene begin-                     verlof en verlof om familiale redenen vast te stellen, de
selen na te leven is binnen de richtlijn zelf bevestigd door                    krachtens punt 1 van clausule 2 van hoofdstuk II van de
artikel 3, lid 2, (zie hiervóór), dat aanbestedende diensten de                 bijlage bij richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni
algemene verplichting oplegt om alle discriminatie tussen                       1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV
dienstverleners te vermijden. Deze verplichting rust op de Ierse                gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof (1)
autoriteiten zowel in verband met in bijlage 1B als in bijlage 1A               —     niet is nagekomen, voor wat betreft:
vermelde diensten.
                                                                                —     de omzetting van moederschapsverlof in ouder-
De redenering van de Commissie zou de enige zijn die                                  schapsverlof, en
overeenstemt met de internemarktlogica van het Verdrag. Uit                     de termijn vanaf dewelke een individueel recht op ouder-
de rechtspraak van het Hof blijkt duidelijk dat de verdragsbepa-                schapsverlof wordt toegekend.
lingen inzake de vrijheden van vestiging en dienstverlening de
lidstaten verplichtingen opleggen in verband met de plaatsing             2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
van overheidsopdrachten buiten de werkingssfeer van de                          kosten
richtlijnen. Dit geldt voor soorten overeenkomsten (zoals
dienstconcessies) die niet specifiek onder de richtlijn vallen en         Middelen en voornaamste argumenten
ook voor soorten overeenkomsten die er wel onder vallen,
maar waarvan de waarde lager is dan de drempels die in de                 1. Moederschapsverlof heeft een totaal ander doel dan ouder-
verschillende richtlijnen zijn vastgesteld.                               schapsverlof. Bovendien bepaalt punt 1 van clausule 2 van de
                                                                          raamovereenkomst dat het ouderschapsverlof een individueel
Daarom voert de Commissie aan dat het in tegenspraak zou                  recht is van een duur van ten minste drie maanden. De verplichte
zijn met de logica van de interne markt indien de lidstaten,              beëindiging van het ouderschapsverlof wanneer een moeder-
daar waar het gemeenschapsrecht een gepast niveau van                     schapsverlof aanvangt is dus niet verenigbaar met deze bepaling
bekendmaking vereist in dergelijke situaties ook al valt de               van de bijlage bij richtlijn 96/34. De vrouw wier moederschaps-
overeenkomst buiten de werkingssfeer van de richtlijnen                   verlof is aangevangen gedurende haar ouderschapsverlof moet,
wegens de waarde of de structuur ervan, niettemin vrij zouden             gelet op het individueel recht op een ouderschapsverlof van ten
zijn overeenkomsten (waarvan de waarde boven de financiële                minste drie maanden dat zij ontleent aan punt 1 van clausule 2
drempels valt) niet op enige wijze bekend te maken enkel en               van de raamovereenkomst, het gedeelte van haar ouderschaps-
alleen omdat de ermee samenhangende diensten binnen de                    verlof dat zij wegens haar moederschapsverlof niet heeft kunnen
werkingssfeer vallen van bijlage 1B van de richtlijn.                     nemen, kunnen uitstellen.
(1) Richtlijn van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de          2. Door te vereisen dat de kinderen zijn geboren of
    procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor             geadopteerd na 31 december 1998 hebben de Luxemburgse
    dienstverlening (PB L 209, 24.7.1992, blz. 1).                        autoriteiten een niet door de richtlijn toegestane voorwaarde
(2) Richtlijn van 13 oktober 1997 tot wijziging van de richtlijnen 92/    opgelegd.
    50/EEG, 93/36/EEG en 93/37/EEG betreffende de coördinatie van
    de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
    dienstverlening, overheidsopdrachten voor leveringen respectieve-     (1) PB L 145 van 19.6.1996, blz. 4.
    lijk overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB
    L 328, 28.11.1997, blz. 1).
(3) Arrest van 7 december 2000, Telaustria Verlags GmbH (C-324/
    98, Jurispr. blz. I-10745).
                                                                          Beroep, op 28 januari 2004 ingesteld door Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de
                                                                                Europese Unie
Beroep, op 12 december 2003 ingesteld door Commissie                                                 (Zaak C-27/04)
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                           dom Luxemburg                                                             (2004/C 35/09)
                           (Zaak C-519/03)                                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 28 januari 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de
                            (2004/C 35/08)
                                                                          Europese Unie door Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen, vertegenwoordigd door M. Petite, A. van Solinge en
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                P. Aalto als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
op 12 december 2003 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                 Luxemburg.
 ---pagebreak--- C 35/6                   NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          7.2.2004
De Commissie van de Europese Gemeenschappen verzoekt het                       temin gestemd over aanbevelingen van de Commissie uit
Hof:                                                                           hoofde van lid 9. Een besluit uit hoofde van lid 9 kan
                                                                               evenwel niet worden genomen zonder dat eerst een
1.    vast te stellen dat:                                                     vaststellend besluit uit hoofde van lid 8 tot stand is
                                                                               gekomen. Door tot die stemming over te gaan, heeft de
      —      de besluiten om niet de formele instrumenten vast                 Raad de voorwaarden voor toepassing van artikel 104,
             te stellen als bedoeld in de aanbevelingen van de                 lid 9, EG niet in acht genomen. Gesteld al dat zulks
             Commissie uit hoofde van artikel 104, leden 8 en 9                mogelijk is, zou hij verplicht zijn geweest een afdoende
             EG,                                                               motivering te verschaffen voor zijn besluit, geen aanbeve-
                                                                               ling vast te stellen, zulks terwijl hij het in werkelijkheid
      —      de „conclusies van de Raad over de evaluatie van de               eens was met de economische analyse van de Commissie.
             door Frankrijk genomen maatregelen ingevolge de                   De Raad heeft derhalve de in artikel 253 EG neergelegde
             aanbevelingen van de Raad krachtens artikel 104,                  motiveringsplicht niet geëerbiedigd.
             lid 7, van het Verdrag tot oprichting van de Europese
             Gemeenschap, en het overwegen van aanvullende               —     De opschorting van de procedure betreffende de buiten-
             maatregelen tot vermindering van het tekort tenein-               sporige tekorten
             de de buitensporigtekortsituatie te verhelpen”,
                                                                               Blijkens de conclusies van de Raad stemt deze in met de
             en                                                                analyse van de Commissie die noodzakelijkerwijs tot de
                                                                               conclusie leidt, dat niet was voldaan aan de voorwaarden
      —      de „conclusies van de Raad over de evaluatie van de               voor opschorting van de procedures. Het opschortings-
             door Duitsland genomen maatregelen ingevolge de                   besluit van de Raad is derhalve in strijd met het bepaalde
             aanbevelingen van de Raad krachtens artikel 104,                  in artikel 9 van verordening (EG) nr. 1467/97 (1) en
             lid 7, van het Verdrag tot oprichting van de Europese             voldoet niet aan de motiveringsplicht van artikel 253 EG.
             Gemeenschap, en het overwegen van aanvullende                     Over het besluit tot opschorting is voorts niet gestemd
             maatregelen tot vermindering van het tekort tenein-               volgens de in artikel 104, lid 13, EG neergelegde regels,
             de de buitensporigtekortsituatie te verhelpen”,                   aangezien het is genomen door de lidstaten die de euro
                                                                               hebben aangenomen en niet door de 14 lidstaten (de
      genomen door de Raad op 25 november 2003, onrecht-                       betrokken lidstaat neemt niet aan de stemming deel).
      matig zijn en nietig moeten worden verklaard;                            Indien overeenkomstig de regels was gestemd, waren de
                                                                               conclusies bij gebreke van een gekwalificeerde meerder-
2.    de Raad in de kosten te verwijzen.                                       heid wellicht niet aangenomen.
                                                                         —     Het gebruik van een instrument waarin het Verdrag niet
Middelen en voornaamste argumenten                                             voorziet
                                                                               Nadat de Commissie aanbevelingen voor een besluit uit
Het bij het Verdrag ingevoerde systeem, inzonderheid de                        hoofde van artikel 104, leden 8 en 9, EG tot de Raad had
procedure van artikel 104 EG, houdt in dat wanneer de                          gericht, heeft deze laatste „conclusies” aangenomen, een
Commissie van oordeel is dat er in een lidstaat een buitensporig               handeling waarin het Verdrag, inzonderheid artikel 104,
tekort bestaat, de Raad dient te besluiten of dit al dan niet het              niet voorziet. De instellingen zijn evenwel gehouden, de
geval is en in voorkomend geval dient te bepalen, welke                        in het Verdrag voorziene instrumenten en procedures te
dwingende maatregelen de situatie zo spoedig mogelijk dienen                   eerbiedigen. De Raad mocht derhalve niet overgaan tot
te verhelpen. De Raad heeft zich echter, ook al is hij het eens                andere handelingen dan die voorzien in artikel 104
met de economische analyse waarop de Commissie haar                            EG, te weten dwingende handelingen in de vorm van
aanbevelingen heeft gebaseerd, losgemaakt van het nauwkeu-                     besluiten, zeker nu zijn „conclusies” elementen van
rige, dwingende kader van artikel 104 EG en in plaats daarvan                  besluiten bevatten, zoals de opschorting van de proce-
een instrument gekozen dat in het Verdrag niet is voorzien en                  dure, en aanbevelingen aan de betrokken lidstaten. De
in strijd is met het systeem van het Verdrag.                                  Raad kan zich niet eenvoudig onttrekken aan de verplich-
                                                                               ting, besluiten te nemen in overeenstemming met de
                                                                               regels van het Verdrag en van afgeleid recht, te meer daar
De actie waartoe de Raad op 25 november 2003 heeft                             hij heeft ingestemd met de motivering van de hem
besloten, omvat handelingen die rechtsgevolgen sorteren en in                  door de Commissie voorgelegde aanbevelingen voor een
strijd zijn met het Verdrag:                                                   besluit.
—     De besluiten om niet te formele instrumenten vast te               —     De wijziging van de aanbevelingen van de Raad uit
      stellen als bedoeld in de aanbevelingen van de Commissie                 hoofde van artikel 104, lid 7, EG
      uit hoofde van artikel 104, leden 8 en 9, EG
                                                                               De Raad kon geen aanbevelingen doen die niet stroken
      De Raad heeft zich niet gehouden aan de nauwkeurige,                     met zijn eigen besluiten uit hoofde van artikel 104, lid 7,
      dwingende procedure die hij moet volgen wanneer hij de                   EG zonder de procedures van het Verdrag te volgen.
      leden 8 en 9 van artikel 104 EG heeft toe te passen. Hij is
      niet overgegaan tot de vaststelling waartoe hij gehouden           (1) Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over
      is wanneer hij aanbevelingen tot een lidstaat richt omdat              de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging
      er een buitensporig tekort bestaat en aan die aanbevelin-              van de procedure bij buitensporige tekorten (PB L 209, van
      gen geen effectief gevolg wordt gegeven. Hij heeft niet-               02.08.1997, blz. 6).


title: Zaak T-406/09: Beroep ingesteld op 5 oktober 2009 — Donau Chemie/Commissie

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/32

         Beroep ingesteld op 5 oktober 2009 — Donau Chemie/Commissie
   (Zaak T-406/09)
   2009/C 312/53
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Donau Chemie AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: S. Polster, W. Brugger en M. Brodey, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van artikel 2 van bestreden beschikking C(2009) 5791 def. van de Commissie van 22 juli 2009 in zaak nr. COMP/39.396 — Reagentia op basis van calciumcarbide en magnesium voor de staal- en gasindustrie, voor zover het betrekking heeft op verzoekster;

               —

               subsidiair, aanzienlijke en passende verlaging van de geldboete die de Commissie in de bestreden beschikking aan verzoekster heeft opgelegd;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2009) 5791 def. van de Commissie van 22 juli 2009 in zaak nr. COMP/39.396 — Reagentia op basis van calciumcarbide en magnesium voor de staal- en gasindustrie. In de bestreden beschikking werd aan verzoekster en andere ondernemingen een geldboete opgelegd wegens schending van artikel 81 EG en artikel 53 EER. Volgens de Commissie heeft verzoekster deelgenomen aan één enkele en voortdurende inbreuk in de sector calciumcarbide en magnesium, in de EER, met uitzondering van Spanje, Portugal, Ierland en het Verenigd Koninkrijk, die bestond in marktverdeling, quota-afspraken, onderlinge verdeling van klanten, prijsstelling en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie over prijzen, klanten en verkoopsvolumes.
   Ter ondersteuning van haar betoog stelt verzoekster dat het EG-Verdrag en de bij de tenuitvoerlegging daarvan toe te passen rechtsvoorschriften zijn geschonden, en voert zij met name de volgende argumenten aan:

               —

               onrechtmatige berekening van het basisbedrag van de geldboete alsook van het overeenkomstig punt 25 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (1) vast te stellen extra bedrag;

               —

               onrechtmatige niet-inaanmerkingneming van verzachtende omstandigheden bij de berekening van de geldboete;

               —

               onrechtmatige toepassing van de mededeling inzake medewerking (2), daar de naar aanleiding van haar verzoek daartoe aan verzoekster verleende vermindering van de geldboete te laag is;

               —

               schending van het gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel bij de berekening van de boete;

               —

               onrechtmatige niet-inaanmerkingneming van een vermindering van de geldboete wegens het financiële onvermogen overeenkomstig punt 35 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten en/of wegens bijzondere kenmerken overeenkomstig punt 37 van deze richtsnoeren;

               —

               schending van artikel 253 EG wegens motiveringsgebreken in de bestreden beschikking.

      (1)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).

      (2)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).


title: Zaak T-51/14: Beroep ingesteld op 22 januari 2014 — Tsjechische Republiek/Commissie

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/27

         Beroep ingesteld op 22 januari 2014 — Tsjechische Republiek/Commissie
   (Zaak T-51/14)
   2014/C 93/47
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, J. Vláčil, J. Vitáková, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               uitvoeringsbesluit C(2013) 7615 van de Europese Commissie van 13 november 2013 houdende afwijzing van de aanvraag voor opname in het register van gegarandeerde traditionele specialiteiten dat is ingesteld bij verordening (EU) nr. 1151/2012 (1) (Pomazánkové máslo (GTS)) nietig te verklaren, en

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één enkel middel aan, betreffende schending van de artikelen 50 en 52 van verordening nr. 1151/2012 juncto artikel 18 daarvan. Zij stelt dat de Commissie niet heeft onderzocht of was voldaan aan de voorwaarden voor registratie van de benaming „Pomazánkové máslo” als gegarandeerde traditionele specialiteit, en de aanvraag in kwestie om een andere reden heeft afgewezen dan wegens het feit dat die voorwaarden niet waren vervuld.

      (1)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 343, blz. 1).


title: Zaak C-143/02: Beroep, op 17 april 2002 ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen.

text:
C 144/24                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        15.6.2002
      ambtenaar in het land van oorsprong, of mag dit ook                     —     niet voorzien in de toepasselijkheid van de in
      gebeuren door een ambtenaar in een dergelijk ander                            artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43/EEG bedoelde
      derde land?                                                                   instandhoudingsmaatregelen op de gebieden verl-
                                                                                meld in artikel 5, lid 1, van deze richtlijn;
(1) Richtlijn 2000/29/EG van de Raad van 8 mei 2000 betreffende         —     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
    de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de
    verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor
    plantaardige producten schadelijke organismen (PB L 169,
    10.7.2000, blz. 1).
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Ingevolge artikel 6, lid 3, van de richtlijn is deze laatste van
                                                                        toepassing op elk plan of project dat, afzonderlijk of in
                                                                        combinatie met andere plannen of projecten, significante
                                                                        gevolgen kan hebben voor een gebied van communautair
Beroep, op 17 april 2002 ingesteld tegen Italiaanse Repu-
                                                                        belang. De door de gemeenschapswetgever gebruikte term
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                        „elk” geeft ondubbelzinnig aan, dat gedoeld wordt op alle
                                                                        projecten, ook die welke niet vallen onder de richtlijn milieuef-
                          (Zaak C-143/02)                               fectbeoordeling en ook al zijn zij niet rechtstreeks verbonden
                                                                        met en noodzakelijk voor het beheer van het gebied.
                          (2002/C 144/41)
                                                                        Artikel 5, lid 3, van het Italiaanse decreet 357/97 daarentegen
                                                                        is enkel van toepassing op bepaalde, uitdrukkelijk vermelde
                                                                        projecten, met uitsluiting van een hele reeks andere projecten,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              die niettemin significante gevolgen kunnen hebben voor
op 17 april 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek            gebieden van communautair belang.
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door Gregorio Valero Jordana en Roberto Amorosi
als gemachtigden.
                                                                        Artikel 6 van het Italiaanse decreet, dat uitvoering geeft aan
                                                                        artikel 7 van de richtlijn, past op de speciale beschermings-
                                                                        zones enkel de in artikel 4, leden 2 en 3, en artikel 5 bedoelde
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        verplichtingen toe, en niet die bedoeld in artikel 4, lid 1, van
                                                                        het decreet, dat uitvoering geeft aan artikel 6, lid 2, van de
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft            richtlijn.
      voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krach-
      tens de artikelen 5, 6 en 7 van richtlijn 92/43/EEG (1),
      door bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn vast te
      stellen die:                                                      Hieruit volgt, dat de Italiaanse wetgeving de bevoegde Italiaanse
                                                                        autoriteiten geenszins verplicht om met betrekking tot de
                                                                        speciale beschermingszones de maatregelen te treffen die
      —      projecten welke significante gevolgen kunnen heb-          noodzakelijk zijn ter verkomen van de aantasting van de
             ben voor gebieden van communautair belang, niet            natuurlijke habitats en de habitats van soorten en van de
             zijnde de projecten opgesomd in de Italiaanse voor-        verstoring van soorten waarvoor de gebieden zijn aangewezen.
             schriften tot omzetting van de richtlijn, van de
             werkingssfeer van de bepalingen inzake de milieuef-
             fectbeoordeling uitsluiten;
                                                                        Tenslotte bevat decreet 357/97 generlei bepaling ter omzetting
      —      voor de speciale beschermingszones niet voorzien           van artikel 5, lid 4, van de richtlijn.
             in de verplichting voor de bevoegde autoriteiten van
             de lidstaat, passende maatregelen te treffen om
             aantasting van de natuurlijke habitats en de habitats
             van soorten alsmede verstoring van soorten waar-           Ingeval de Commissie vaststelt dat een gebied ontbreekt op de
             voor de gebieden zijn aangewezen, te voorkomen,            nationale lijst van een lidstaat, wordt een procedure voor
             voor zover die verstoring de verwezenlijking van de        bilateraal overleg met die lidstaat geopend. Indien het menings-
             doelstellingen van de richtlijn ernstig in gevaar zou      verschil na een overlegtermijn van zes maanden niet is
             kunnen brengen;                                            opgelost, zendt de Commissie de Raad een voorstel betreffende
 ---pagebreak--- 15.6.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 144/25
de selectie van dat gebied als gebied van communautair belang.        3.    Is voor het antwoord op de tweede vraag van belang, of
Bij gebreke van maatregelen van de lidstaat ten aanzien van                 het verschil tussen de regelingen in de lidstaat van
het betrokken gebied is dit gedurende de overlegperiode en in               vervaardiging en in die van invoer het gevolg is van een
afwachting van een besluit van de Raad aan de bepalingen van                verschillend gebruik van de keuzemogelijkheden van
artikel 6, lid 2, van de richtlijn onderworpen.                             artikel 12, lid 2, eerste volzin, sub b, van richtlijn 524/
                                                                            70/EEG?
(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.                                   (1) PB L 270 van 14.12.1970, blz. 1 .
                                                                      Verzoek van de Court of Appeal (England, and Wales)
                                                                      (Civil Division) van 27 maart 2002 om een prejudiciële
                                                                      beslissing in het geding tussen M.K. Alabaster en (1) Wool-
                                                                        wich plc, (2) The Secretary of State for Social Security
Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 31 ja-
nuari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Land Nordrhein-Westfalen en Firma Denkavit                                              (Zaak C-147/02)
Futtermittel GmbH, in tegenwoordigheid van: Der Ver-
treter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungs-                                            (2002/C 144/43)
                               gericht
                         (Zaak C-145/02)                              De Court of Appeal heeft bij beschikking van 27 maart 2002,
                                                                      ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 22 april
                                                                      2002, in het geding tussen M.K. Alabaster en (1) Woolwich
                                                                      plc, (2) The Secretary of State for Social Security, het Hof van
                         (2002/C 144/42)                              Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                      prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                      Wanneer
Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van 31 ja-         a)    het inkomensgebonden deel van een wettelijke moeder-
nuari 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               schapsuitkering van een werkneemster wordt berekend
18 april 2002, in het geding tussen Land Nordrhein-Westfalen                op basis van haar normale weekloon gedurende een
en Firma Denkavit Futtermittel GmbH, in tegenwoordigheid                    periode van acht weken die eindigt in de vijftiende week
van: Der Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwal-                  vóór de week waarin de bevalling wordt verwacht („de
tungsgericht, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                  relevante periode”), en
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:                                                    b)    de werkgever op een tijdstip na het einde van de relevante
                                                                            periode die voor de berekening van het inkomensgebon-
                                                                            den deel van haar moederschapsuitkering wordt gebruikt,
1.    Moeten nationale bepalingen van de diervoederwetgeving                doch vóór het einde van haar zwangerschapsverlof,
      van een lidstaat, die de invoer van een in een andere                 een loonsverhoging toekent die niet terugwerkt tot de
      lidstaat rechtmatig vervaardigd diervoeder verbieden om-              relevante periode:
      dat het gehalte aan vitamine D3 ervan niet in overeen-
      stemming is met het recht van de lidstaat van invoer,
      rechtstreeks aan de artikelen 28 en 30 EG worden
      getoetst?                                                       Vraag 1
2.    Moet artikel 19 van richtlijn 524/70/EEG (1) betreffende        Moet artikel 141 EG en het arrest in de zaak Gillespie
      toevoegingsmiddelen aldus worden uitgelegd, dat het is          (13 februari 1996, C-342/93, Jurispr. blz. I-475) aldus worden
      toegestaan om de invoer van een in een andere lidstaat          uitgelegd dat de werkneemster recht heeft op het in aanmer-
      rechtmatig vervaardigd aanvullend diervoeder te verbie-         king nemen van deze loonsverhoging bij de berekening
      den wegens overschrijding van het in de lidstaat van            of herberekening van het inkomensgebonden deel van de
      invoer toegestane gehalte aan vitamine D3?                      moederschapsuitkering?


title: Zaak F-36/06: Beroep ingesteld op  5 april 2006  — Martin Magone tegen Commissie

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/52

         Beroep ingesteld op 5 april 2006 — Martin Magone tegen Commissie
   (Zaak F-36/06)
   (2006/C 131/95)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Alejandro Martin Magone (Brussel, België) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren het besluit van 7 juni 2005 van de Directeur-Generaal van ECHO in zijn hoedanigheid van beoordelaar in beroep, dat bezwarend is voorzover daarbij wordt bevestigd en definitief goedgekeurd verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport (LOR) over de periode van 1 januari 2004 tot 15 september 2004;

               —

               genoemd LOR nietig te verklaren;

               —

               nietig te verklaren het op 5 januari 2006 ontvangen besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 22 december 2005 houdende afwijzing van de op 6 september 2005 op grond van artikel 90, lid 2, van het Ambtenarenstatuut ingediende klacht strekkende tot nietigverklaring van het bestreden besluit;

               —

               te doen verklaren voor recht dat verzoeker het slachtoffer is van stalking in psychisch en professioneel opzicht;

               —

               vergoeding toe te kennen voor immateriële en materiële schade en schade aan de loopbaan, welke ex aequo et bono wordt beraamd op 29 000 EUR, onder voorbehoud van vermeerdering of vermindering van eis in de loop van het geding;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker een middel aan dat is ontleend aan schending van de artikelen 12 bis, 25, tweede alinea, 26 en 43 van het Statuut alsmede van de algemene uitvoeringsbepalingen betreffende de toepassing van artikel 43, zoals vastgesteld door de Commissie op 3 maart 2004, schending van het besluit van de Commissie van 28 april 2004 terzake van de handhaving van het niveau van de dienstverrichtingen, de administratieve gids en de richtsnoeren dienaangaande, alsmede misbruik van bevoegdheid en schending van algemene rechtsbeginselen zoals het recht van verweer, het beginsel van goed bestuur, het zorgvuldigheidsbeginsel, het gelijkheidsbeginsel en de beginselen die het TABG verplichten een besluit alleen vast te stellen op basis van rechtens toelaatbare gronden, dat wil zeggen relevante gronden die niet berusten op kennelijke beoordelingsfouten, feitelijk of rechtens.
   Verzoeker betoogt voorts dat het TABG, door de litigieuze beoordeling voor het beoordelingsjaar 2004 vast te stellen in de gewraakte omstandigheden, kennelijk de bepalingen van het Statuut en de hiervóór vermelde beginselen niet correct heeft toegepast en uitgelegd. Zijn besluit berust dus zowel feitelijk als rechtens op onjuiste gronden. Verzoeker bevindt zich derhalve in een administratief discriminerende situatie, die niet beantwoordt aan zijn legitieme verwachtingen en belangen en stalking in moreel en professioneel opzicht inhoudt.


title: Doorhaling van zaak C-498/04

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/33

         Doorhaling van zaak C-498/04 (1)

   (2005/C 217/74)

      (Procestaal: Grieks)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juni 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-498/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.

      (1)  PB C 31 van 5.2.2005.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 oktober 2004 in zaak C-87/00 (verzoek van de Giudice di pace di Genova om een prejudiciële beslissing): Roberto Nicoli tegen Eridania SpA (Suiker — Prijsregeling — Regionalisatie — Gebieden met tekort — Indeling van Italië — Verkoopseizoen 1998/1999 — Verordeningen (EEG) nr. 1785/81 en (EG) nr. 1361/98 — Geldigheid van verordening nr. 1361/98)

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 12 oktober 2004
   in zaak C-87/00 (verzoek van de Giudice di pace di Genova om een prejudiciële beslissing): Roberto Nicoli tegen Eridania SpA (1)

   (Suiker - Prijsregeling - Regionalisatie - Gebieden met tekort - Indeling van Italië - Verkoopseizoen 1998/1999 - Verordeningen (EEG) nr. 1785/81 en (EG) nr. 1361/98 - Geldigheid van verordening nr. 1361/98)
   (2005/C 31/06)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-87/00, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Giudice di pace di Genova (Italië) bij beslissing van 28 februari 2000, ingekomen bij het Hof op 7 maart 2000, in de procedure Roberto Nicoli tegen Eridania SpA, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann, R. Schintgen, F. Macken en N. Colneric (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 12 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Bij het onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van verordening (EG) nr. 1361/98 van de Raad van 26 juni 1998 tot vaststelling voor het verkoopseizoen 1998/1999 van de afgeleide interventieprijzen voor witte suiker, de interventieprijs voor ruwe suiker, de minimumprijzen voor A suikerbieten en B suikerbieten, alsmede het bedrag van de vergoeding voor de verevening van de opslagkosten.

      (1)  PB C 149 van 27.05.2000.


title: Zaak T-363/15: Beroep ingesteld op 6 juli 2015 — Työhönvalmennus Valma/BHIM (Vorm van een kist)

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/16

         Beroep ingesteld op 6 juli 2015 — Työhönvalmennus Valma/BHIM (Vorm van een kist)
   (Zaak T-363/15)
   (2015/C 337/18)
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Työhönvalmennus Valma Oy (Lahti, Finland) (vertegenwoordigers: S. Salonen en K. Parviainen, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: driedimensionaal gemeenschapsmerk (Vorm van een kist) — inschrijvingsaanvraag nr. 12137337

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 4 mei 2015 in zaak R 1690/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing, voor zover daarbij wordt bevestigd de beslissing van de onderzoeker volgens welke het aangevraagde merk elk onderscheidend vermogen mist voor de betrokken waren;

               —

               de inschrijving van het merk toestaan of, subsidiair, de inschrijvingsaanvraag terugverwijzen naar het BHIM voor een nieuwe beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 3, juncto artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.