title: Zaak T-143/19: Beroep ingesteld op 2 maart 2019 — Solar Ileias Bompaina/Commissie

text:
               29.4.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/61

      Beroep ingesteld op 2 maart 2019 — Solar Ileias Bompaina/Commissie
      (Zaak T-143/19)
      (2019/C 148/61)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Solar Ileias Bompaina AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: A. Metaxas en A. Bartosch, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      Verzoekster verzoekt het Gerecht:

                  —

                  de bestreden handelingen van de Commissie nietig te verklaren, namelijk besluit C(2018) 6777 final van 10 oktober 2018 voor zover daarin de bij de Commissie ingediende klachten in zaak SA.41794 worden verworpen, meer specifiek alleen de punten 111 tot en met 121 van dat besluit, alsmede de brief van 8 februari 2019 (B.2 VI/MJ/mkl D*2019/019026), en

                  —

                  de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster als enig middel schending aan van haar procedurele rechten door het ontbreken van een definitie van het relevante referentiesysteem als premisse voor het beoordelen van de materiële selectiviteit van de bestreden maatregel, de onjuiste beoordeling van de tijdens de administratieve procedure aan de Commissie medegedeelde feiten met betrekking tot de vergelijkbaarheid van producenten van hernieuwbare energie en energieleveranciers, de onjuiste juridische analyse van het criterium van vergelijkbaarheid, die moet worden verricht bij de beoordeling van de materiële selectiviteit van de bestreden maatregel, de ontoereikende motivering die ten grondslag ligt aan het duidelijk gebrek aan een zorgvuldige beoordeling, evenals een onjuiste beoordeling van de kwestie wegens een onjuiste toepassing van de aangehaalde rechtspraak.


title: Zaak T-147/19: Beroep ingesteld op 6 maart 2019 Flovax/EUIPO — Dagniaux en Gervais Danone (GLACIER DAGNIAUX DEPUIS 1923)

text:
               29.4.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/62

      Beroep ingesteld op 6 maart 2019 Flovax/EUIPO — Dagniaux en Gervais Danone (GLACIER DAGNIAUX DEPUIS 1923)
      (Zaak T-147/19)
      (2019/C 148/62)
      Taal van het verzoekschrift: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Flovax Sàrl (Doncols, Luxemburg) (vertegenwoordiger: C.-S. Marchiani, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dagniaux (Roubaix, Frankrijk), Compagnie Gervais Danone (Parijs, Frankrijk)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, Compagnie Gervais Danone

         Betrokken merk: Uniebeeldmerk GLACIER DAGNIAUX DEPUIS 1923 in de kleur „tekst en verf: Pantone blauw nr. 302; achtergrond: Pantone nr. 1205c (crème)” — Uniemerk nr. 896 480

         Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 18 mei 2018 in zaak R 2210/2016-1 en R 2211/2016-1

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie van 18 mei 2018 in de zaken met de nrs. R 2210/2016-1 en R 2211/2016-1 te herzien;

                  —

                  het door FLOVAX bij de kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie ingediende beroep R2211/2016-1 ontvankelijk te verklaren;

                  —

                  beslissing nr. 10417 C van de nietigheidsafdeling, die is vastgesteld krachtens artikel 55, lid 1, van verordening nr. 207/2009 betreffende het Uniemerk, ter afdoening van de op 22 oktober 2015 ingestelde vordering van Compagnie Gervais Danone tot vervallenverklaring, te vernietigen en deze vordering tot vervallenverklaring in haar geheel af te wijzen;

                  —

                  Compagnie Gervais Danone te veroordelen tot betaling aan de merkhouder van de vernietigingstaks en de kosten van vertegenwoordiging, vastgesteld op basis van het in [regel] 94 van [de uitvoeringsverordening] vermelde maximumtarief.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 70 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

                  —

                  schending van het beginsel van hoor en wederhoor;

                  —

                  onjuiste rechtsopvatting van de kamer van beroep bij de beoordeling van de voorwaarden voor niet-ontvankelijkheid van het bij haar ingestelde beroep.


title: Zaak T-156/19: Beroep ingesteld op 12 maart 2019 — Koenig & Bauer/EUIPO (we’re on it)

text:
               29.4.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/63

      Beroep ingesteld op 12 maart 2019 — Koenig & Bauer/EUIPO (we’re on it)
      (Zaak T-156/19)
      (2019/C 148/63)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Koenig & Bauer AG (Würzburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Reinisch, B. Sorg en M. Ringer, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk we’re on it — inschrijvingsaanvraag nr. 16 983 066

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 16 januari 2019 in zaak R 1027/2018-1

         Conclusies

                  —

                  de bestreden beslissing vernietigen en aldus wijzigen dat de beslissing van het EUIPO van 23 april 2018, waarbij inschrijvingsaanvraag nr. 16 983 066 is afgewezen, wordt vernietigd en de inschrijvingsprocedure voor Uniemerkaanvraag nr. 16 983 066 wordt voortgezet en dat de beroepstaks aan verzoekster (aanvraagster) wordt terugbetaald;

                  —

                  het EUIPO verwijzen in de kosten.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

                  —

                  schending van artikel 94, lid 1, eerste zin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

                  —

                  schending van artikel 94, lid 1, tweede zin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


title: Zaak T-507/16: Beschikking van het Gerecht van 1 maart 2019 — Baradel e.a./EIF

text:
               29.4.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/64

      Beschikking van het Gerecht van 1 maart 2019 — Baradel e.a./EIF
      (Zaak T-507/16) (1)

      (2019/C 148/64)
      Procestaal: Frans
      De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 226 van 3.8.2013 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-51/13, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-760/18: Beschikking van het Gerecht van 15 februari 2019 — Intercontinental Exchange Holdings/EUIPO — New York Mercantile Exchange (NYMEX BRENT)

text:
               29.4.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/64

      Beschikking van het Gerecht van 15 februari 2019 — Intercontinental Exchange Holdings/EUIPO — New York Mercantile Exchange (NYMEX BRENT)
      (Zaak T-760/18) (1)

      (2019/C 148/65)
      Procestaal: Engels
      De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 93 van 11.3.2019.


title: Zaak C-90/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 5 februari 2019 — Rieco SpA/Comune di Ortona, Ecolan SpA

text:
               27.5.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/7

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 5 februari 2019 — Rieco SpA/Comune di Ortona, Ecolan SpA
      (Zaak C-90/19)
      (2019/C 182/09)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Consiglio di Stato

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Rieco SpA

         Verwerende partijen: Comune di Ortona, Ecolan SpA

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Verzet het Unierecht (in het bijzonder het beginsel van bestuurlijke vrijheid van de overheid en het beginsel dat de verschillende wijzen van plaatsing van opdrachten en van beheer van diensten die van belang zijn voor de overheid, in essentie gelijkwaardig zijn) zich tegen een nationale regeling (zoals die van artikel 192, lid 2, van de Codice dei contratti pubblici [wetboek overheidsopdrachten; wetsbesluit nr. 50/2016]) die impliceert dat inhouseplaatsingen ten opzichte van plaatsingen via aanbesteding slechts subsidiair en in uitzonderlijke gevallen mogen worden verricht, door (i) dergelijke plaatsingen alleen toe te staan indien is aangetoond dat de relevante markt faalt, en (ii) in elk geval aan de aanbestedende dienst die van plan is een plaatsing onder de regeling interne delegatie te verrichten, te eisen dat hij specifiek aangeeft welke voordelen deze vorm van plaatsing voor de samenleving heeft?

                  2)

                  Verzet het Unierecht (in het bijzonder artikel 12, lid 3, van richtlijn 2014/24/EU (1), betreffende inhouseplaatsingen onder de regeling van toezicht als op de eigen diensten dat verschillende overheidsdiensten gezamenlijk uitoefenen) zich tegen een nationale regeling (zoals artikel 4, lid 1, van de geconsolideerde tekst betreffende vennootschappen waarin de overheid participeert, wetsbesluit nr. 175/2016) die een overheidsdienst verbiedt in een orgaan waarin meerdere andere overheidsdiensten participeren een participatie te verwerven (die in elk geval niet volstaat om daarover zeggenschap te verwerven of om daarin een vetorecht te kunnen uitoefenen) wanneer deze dienst van plan is om in de toekomst een positie van gezamenlijk toezicht te verwerven en daarmee de mogelijkheid te krijgen rechtstreeks plaatsingen te verrichten bij dat orgaan waarin verschillende overheidsdiensten participeren?

         (1)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB 2014, L 94, blz. 65).


title: Gevoegde zaken C-582/17 en C-583/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 2 april 2019 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie/H. (C-582/17), R. (C-583/17) (Prejudiciële verwijzing — Bepaling van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming — Verordening (EU) nr. 604/2013 — Artikel 18, lid 1, onder b) tot en met d) — Artikel 23, lid 1 — Artikel 24, lid 1 — Terugnameprocedure — Verantwoordelijkheidscriteria — Nieuw verzoek dat in een andere lidstaat is ingediend — Artikel 20, lid 5 — Lopende bepalingsprocedure — Intrekking van het verzoek — Artikel 27 — Rechtsmiddelen)

text:
               17.6.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 206/5

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 2 april 2019 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie/H. (C-582/17), R. (C-583/17)
      (Gevoegde zaken C-582/17 en C-583/17) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Bepaling van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming - Verordening (EU) nr. 604/2013 - Artikel 18, lid 1, onder b) tot en met d) - Artikel 23, lid 1 - Artikel 24, lid 1 - Terugnameprocedure - Verantwoordelijkheidscriteria - Nieuw verzoek dat in een andere lidstaat is ingediend - Artikel 20, lid 5 - Lopende bepalingsprocedure - Intrekking van het verzoek - Artikel 27 - Rechtsmiddelen)
      (2019/C 206/06)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Raad van State

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

         Verwerende partijen: H. (C-582/17), R. (C-583/17)

         Dictum

      Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, moet aldus worden uitgelegd dat een onderdaan van een derde land die in een eerste lidstaat een verzoek om internationale bescherming heeft ingediend, deze lidstaat daarna heeft verlaten en vervolgens in een tweede lidstaat een nieuw verzoek om internationale bescherming heeft ingediend:

                  —

                  zich in beginsel niet kan beroepen op het in artikel 9 van die verordening neergelegde verantwoordelijkheidscriterium in het kader van een op grond van artikel 27, lid 1, van die verordening in die tweede lidstaat ingesteld rechtsmiddel tegen een jegens hem genomen overdrachtsbesluit;

                  —

                  zich bij uitzondering in het kader van een dergelijk rechtsmiddel kan beroepen op dat verantwoordelijkheidscriterium in een situatie die valt onder artikel 20, lid 5, van diezelfde verordening, wanneer die onderdaan van een derde land aan de bevoegde autoriteit van de verzoekende lidstaat informatie heeft verstrekt waaruit duidelijk blijkt dat die lidstaat ingevolge dat verantwoordelijkheidscriterium moet worden beschouwd als de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van het verzoek.

         (1)  PB C 424 van 11.12.2017.


title: Zaak C-169/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte dei Conti — Sezione giurisdizionale per la Regione Puglia (Italië) op 25 februari 2019 — IC/Istituto Nazionale della Previdenza Sociale

text:
               17.6.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 206/21

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte dei Conti — Sezione giurisdizionale per la Regione Puglia (Italië) op 25 februari 2019 — IC/Istituto Nazionale della Previdenza Sociale
      (Zaak C-169/19)
      (2019/C 206/25)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Corte dei Conti — Sezione giurisdizionale per la Regione Puglia

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: IC

         Verwerende partij: Istituto Nazionale della Previdenza Sociale

         Prejudiciële vraag

      Moeten de artikelen 18 en 21 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling van een lidstaat op grond waarvan een in een andere lidstaat wonende persoon die al zijn inkomsten in de eerste lidstaat heeft verworven, maar niet de nationaliteit van de tweede lidstaat heeft, aan belasting over het inkomen wordt onderworpen zonder aanspraak te kunnen maken op de belastingvoordelen van deze laatste lidstaat?


title: Zaak T-196/19: Beroep ingesteld op 4 april 2019 — AZ/Commissie

text:
               24.6.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/41

      Beroep ingesteld op 4 april 2019 — AZ/Commissie
      (Zaak T-196/19)
      (2019/C 213/43)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: AZ (vertegenwoordigers: F. Wagner en N. Voß, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  besluit SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van 28 mei 2018 betreffende C(2018) 3166 (PB 2019, L 14, blz. 1) nietig verklaren met betrekking tot de jaren 2012 en 2013,

                  —

                  subsidiair, besluit SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van 28 mei 2018 betreffende C(2018) 3166 ten aanzien van verzoekster nietig verklaren met betrekking tot de jaren 2012 en 2013,

                  —

                  meer subsidiair, besluit SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van 28 mei 2018 betreffende C(2018) 3166 nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 %, voor bandlastverbruikers met minstens 7 500 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 15 % en voor bandlastverbruikers met minstens 8 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 10 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast,

                  —

                  nog meer subsidiair, besluit SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van 28 mei 2018 betreffende C(2018) 3166 ten aanzien van verzoekster nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast, en

                  —

                  verweerster verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van advocaten- en reiskosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan.

                  1.

                  Onjuiste aanname dat er sprake is van staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU
                  Met het eerste middel voert verzoekster aan dat verweerster bij haar toetsing van de litigieuze vrijstelling van nettarieven ten onrechte ervan is uitgegaan dat daarvoor staatsmiddelen zijn gebruikt.
                  Bovendien is bij de toetsing van de voorwaarde „selectiviteit” het referentiestelsel onjuist en onvolledig vastgesteld.
                  Voorts wordt aangevoerd dat verweerster vanwege de onvolledige vaststelling van het referentiestelsel de motiveringsplicht overeenkomstig artikel 296, tweede alinea, VWEU niet is nagekomen.

                  2.

                  Schending van het beginsel van gelijke behandeling
                  In het kader van het tweede middel wordt gesteld dat verweerster met haar besluit louter nabetalingsplichten heeft vastgesteld voor bandlastverbruikers die in 2012 en 2013 volledig van nettarieven waren vrijgesteld. Daardoor zijn deze bandlastverbruikers anders behandeld dan — en ten onrechte benadeeld ten opzichte van — bandlastverbruikers die in datzelfde tijdvak konden profiteren van forfaitaire verminderingen van de nettarieven en voor wie geen nabetalingsplichten zijn vastgesteld.
                  Daarnaast wordt gesteld dat verweerster in verband met de ongelijke behandeling de motiveringsplicht overeenkomstig artikel 263, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie niet is nagekomen. Bovendien schendt de ongelijke behandeling het in artikel 32, lid 1, van richtlijn 2009/72/EG (1) vervatte non-discriminatiebeginsel.

                  3.

                  Schending van het vertrouwensbeginsel
                  Met het derde middel wordt aangevoerd dat verzoekster op basis van de concrete omstandigheden erop mocht vertrouwen dat zij de verleende speciale nettarieven mocht behouden.

         (1)  Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG (PB L 211 van 14.8.2009, blz. 55).


title: Zaak T-232/19: Beroep ingesteld op 8 april 2019 — H&R Ölwerke Schindler/Commissie

text:
               24.6.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/50

      Beroep ingesteld op 8 april 2019 — H&R Ölwerke Schindler/Commissie
      (Zaak T-232/19)
      (2019/C 213/50)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: H&R Ölwerke Schindler GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Voß en D. Fouquet, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  besluit SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van 28 mei 2018 betreffende C(2018) 3166 (PB 2019, L 14, blz. 1) nietig verklaren met betrekking tot de jaren 2012 en 2013,

                  —

                  subsidiair, besluit SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van 28 mei 2018 betreffende C(2018) 3166 ten aanzien van verzoekster nietig verklaren met betrekking tot de jaren 2012 en 2013,

                  —

                  meer subsidiair, besluit SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van 28 mei 2018 betreffende C(2018) 3166 nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 %, voor bandlastverbruikers met minstens 7 500 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 15 % en voor bandlastverbruikers met minstens 8 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 10 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast,

                  —

                  nog meer subsidiair, besluit SA.34045 (2013/C) (ex 2012/NN) van 28 mei 2018 betreffende C(2018) 3166 ten aanzien van verzoekster nietig verklaren voor zover daarbij voor bandlastverbruikers met minstens 7 000 jaarlijkse verbruiksuren de terugbetaling van meer dan 20 % van de gepubliceerde nettarieven wordt gelast, en

                  —

                  verweerster verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van advocaten- en reiskosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan.

                  1.

                  Onjuiste aanname dat er sprake is van staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU
                  Met het eerste middel voert verzoekster aan dat verweerster bij haar toetsing van de litigieuze vrijstelling van nettarieven ten onrechte ervan is uitgegaan dat daarvoor staatsmiddelen zijn gebruikt.
                  Bovendien is bij de toetsing van de voorwaarde „selectiviteit” het referentiestelsel onjuist en onvolledig vastgesteld.
                  Voorts wordt aangevoerd dat verweerster vanwege de onvolledige vaststelling van het referentiestelsel de motiveringsplicht overeenkomstig artikel 296, tweede alinea, VWEU niet is nagekomen.

                  2.

                  Schending van het beginsel van gelijke behandeling
                  In het kader van het tweede middel wordt gesteld dat verweerster met haar besluit louter nabetalingsplichten heeft vastgesteld voor bandlastverbruikers die in 2012 en 2013 volledig van nettarieven waren vrijgesteld. Daardoor zijn deze bandlastverbruikers anders behandeld dan — en ten onrechte benadeeld ten opzichte van — bandlastverbruikers die in datzelfde tijdvak konden profiteren van forfaitaire verminderingen van de nettarieven en voor wie geen nabetalingsplichten zijn vastgesteld.
                  Daarnaast wordt gesteld dat verweerster in verband met de ongelijke behandeling de motiveringsplicht overeenkomstig artikel 263, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie niet is nagekomen. Bovendien schendt de ongelijke behandeling het in artikel 32, lid 1, van richtlijn 2009/72/EG (1) vervatte non-discriminatiebeginsel.

                  3.

                  Schending van het vertrouwensbeginsel
                  Met het derde middel wordt aangevoerd dat verzoekster op basis van de concrete omstandigheden erop mocht vertrouwen dat zij de verleende speciale nettarieven mocht behouden.

         (1)  Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG (PB L 211 van 14.8.2009, blz. 55).


title: Zaak C-265/18: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 2 mei 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos/Akvilė Jarmuškienė (Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de belastingwetgeving — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Bijzondere regeling voor kleine ondernemingen — Artikelen 282 tot en met 292 — Btw-vrijstelling voor kleine ondernemingen waarvan de jaaromzet onder de vastgestelde drempel blijft — Gelijktijdige levering van twee onroerende goederen in een enkele handeling — Overschrijding van de maximale jaaromzet gelet op de verkoopprijs van een van de twee goederen — Verplichting om de belasting af te dragen over de totale waarde van de handeling)

text:
               1.7.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/10

      Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 2 mei 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos/Akvilė Jarmuškienė
      (Zaak C-265/18) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van de belastingwetgeving - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Bijzondere regeling voor kleine ondernemingen - Artikelen 282 tot en met 292 - Btw-vrijstelling voor kleine ondernemingen waarvan de jaaromzet onder de vastgestelde drempel blijft - Gelijktijdige levering van twee onroerende goederen in een enkele handeling - Overschrijding van de maximale jaaromzet gelet op de verkoopprijs van een van de twee goederen - Verplichting om de belasting af te dragen over de totale waarde van de handeling)
      (2019/C 220/13)
      Procestaal: Litouws

         Verwijzende rechter

      Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

         Verwerende partij: Akvilė Jarmuškienė

         in tegenwoordigheid van: Vilniaus apskrities valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

         Dictum

      De artikelen 282 tot en met 292 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer een levering aan een en dezelfde koper twee onroerende goederen omvat die door hun aard zijn verbonden en onder één koopovereenkomst vallen en de maximale jaaromzet die dient als referentie voor de toepasselijkheid van de in deze richtlijn bepaalde bijzondere regeling voor kleine ondernemingen wordt overschreden, de belastingplichtige de belasting moet betalen op basis van de waarde van de betrokken levering in haar geheel, dat wil zeggen rekening houdend met de waarde van de twee goederen waarop deze levering betrekking heeft, ook al zou bij inaanmerkingneming van de waarde van een van deze goederen dat jaarlijkse maximum niet worden overschreden.

         (1)  PB C 276 van 6.8.2018


title: Zaak C-268/18: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 2 mei 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău — Roemenië) — SC Onlineshop SRL/Agenția Națională de Administrare Fiscală (ANAF), Direcția Generală a Vămilor (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Postonderverdelingen 85269120 en 85285900 — Gps-navigatiesysteem met meerdere functies)

text:
               1.7.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/11

      Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 2 mei 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău — Roemenië) — SC Onlineshop SRL/Agenția Națională de Administrare Fiscală (ANAF), Direcția Generală a Vămilor
      (Zaak C-268/18) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Postonderverdelingen 85269120 en 85285900 - Gps-navigatiesysteem met meerdere functies)
      (2019/C 220/14)
      Procestaal: Roemeens

         Verwijzende rechter

      Curtea de Apel Bacău

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: SC Onlineshop SRL

         Verwerende partij: Agenția Națională de Administrare Fiscală (ANAF), Direcția Generală a Vămilor

         Dictum

      De gemeenschappelijke nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijke douanetarief, in de versie die voortvloeit uit uitvoeringsverordening (EU) 2015/1754 van de Commissie van 6 oktober 2015, dient aldus te worden uitgelegd dat een multifunctioneel toestel van de soort die in motorvoertuigen wordt gebruikt en dat, zoals in het hoofdgeding, in dezelfde behuizing, als hoofdfunctie, dankzij voorgeïnstalleerde toepassingen van gps-navigatie een monitor voor radionavigatie combineert met, als bijkomende functies, een toestel voor radio-omroep, een toestel voor de weergave van geluid en video en een beeldscherm met een doorsnede van ongeveer 5 inch (12,7 cm), moet worden ingedeeld in postonderverdeling 85269120 van deze nomenclatuur.

         (1)  PB C 249 van 16.7.2018


title: Zaak C-294/18: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 2 mei 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Markkinaoikeus — Finland) — procedure ingeleid door Oulun Sähkönmyynti Oy (Prejudiciële verwijzing — Energie-efficiëntie — Richtlijn 2012/27/EU — Artikel 11, lid 1 — Kosten van toegang tot informatie over meteropneming en facturatie — Recht van de eindafnemer om al zijn facturen en factureringsinformatie betreffende het energieverbruik kosteloos te ontvangen — Tarieven voor toegang tot het elektriciteitsnet — Korting op de tarieven voor toegang tot het elektriciteitsnet die door een handelaar in elektriciteit wordt toegekend aan afnemers die hebben gekozen voor een elektronische factuur)

text:
               1.7.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/12

      Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 2 mei 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Markkinaoikeus — Finland) — procedure ingeleid door Oulun Sähkönmyynti Oy
      (Zaak C-294/18) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Energie-efficiëntie - Richtlijn 2012/27/EU - Artikel 11, lid 1 - Kosten van toegang tot informatie over meteropneming en facturatie - Recht van de eindafnemer om al zijn facturen en factureringsinformatie betreffende het energieverbruik kosteloos te ontvangen - Tarieven voor toegang tot het elektriciteitsnet - Korting op de tarieven voor toegang tot het elektriciteitsnet die door een handelaar in elektriciteit wordt toegekend aan afnemers die hebben gekozen voor een elektronische factuur)
      (2019/C 220/15)
      Procestaal: Fins

         Verwijzende rechter

      Markkinaoikeus

         Partijen in het hoofdgeding

      Oulun Sähkönmyynti Oy

         Dictum

      Artikel 11, lid 1, van richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende energie-efficiëntie, tot wijziging van richtlijnen 2009/125/EG en 2010/30/EU en houdende intrekking van de richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich in omstandigheden als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, niet verzet tegen een korting op de tarieven voor toegang tot het elektriciteitsnet die door een detailhandelaar in elektriciteit enkel wordt toegekend aan eindafnemers die hebben gekozen voor een elektronische factuur.

         (1)  PB C 240 van 9.7.2018.


title: Zaak C-309/18: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 2 mei 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Lavorgna Srl/Comune di Montelanico, Comune di Supino, Comune di Sgurgola, Comune di Trivigliano (Prejudiciële verwijzing — Plaatsen van overheidsopdrachten — Richtlijn 2014/24/EU — Arbeidskosten — Automatische uitsluiting van inschrijvers die voornoemde kosten niet afzonderlijk hebben vermeld — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               1.7.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/12

      Arrest van het Hof (Negende kamer) van 2 mei 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Lavorgna Srl/Comune di Montelanico, Comune di Supino, Comune di Sgurgola, Comune di Trivigliano
      (Zaak C-309/18) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Plaatsen van overheidsopdrachten - Richtlijn 2014/24/EU - Arbeidskosten - Automatische uitsluiting van inschrijvers die voornoemde kosten niet afzonderlijk hebben vermeld - Evenredigheidsbeginsel)
      (2019/C 220/16)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Lavorgna Srl

         Verwerende partijen: Comune di Montelanico, Comune di Supino, Comune di Sgurgola, Comune di Trivigliano

         in tegenwoordigheid van: Gea Srl

         Dictum

      De beginselen van rechtszekerheid, gelijke behandeling en transparantie, zoals vervat in richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, volgens welke het feit dat in een financiële offerte de arbeidskosten niet afzonderlijk zijn vermeld in een procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht, tot uitsluiting van die offerte leidt, zonder mogelijkheid om de stukken aan te vullen of te verduidelijken, zelfs indien van deze verplichting tot afzonderlijke vermelding van die kosten geen sprake is in de aanbestedingsdocumenten, voor zover die voorwaarde en die mogelijkheid van uitsluiting duidelijk zijn vastgelegd in de nationale regeling inzake aanbestedingsprocedures voor overheidsopdrachten waarnaar in die documenten uitdrukkelijk werd verwezen. Indien de bepalingen van de aanbesteding het de inschrijvers niet mogelijk maken om die kosten in hun financiële offerten te vermelden, moeten de beginselen van transparantie en evenredigheid evenwel aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat het inschrijvers wordt toegestaan om hun situatie recht te zetten en om binnen een door de aanbestedende dienst vastgestelde termijn te voldoen aan de verplichtingen die in de relevante nationale wetgeving zijn vastgelegd.

         (1)  PB C 268 van 30.7.2018


title: Zaak C-330/18 P: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 21 maart 2019 — Bruno Gollnisch/Europees Parlement (Hogere voorziening — Europees Parlement — Regeling kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement — Vergoeding voor parlementaire assistentie — Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen)

text:
               1.7.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/14

      Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 21 maart 2019 — Bruno Gollnisch/Europees Parlement
      (Zaak C-330/18 P) (1)

      (Hogere voorziening - Europees Parlement - Regeling kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement - Vergoeding voor parlementaire assistentie - Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen)
      (2019/C 220/18)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirant: Bruno Gollnisch (vertegenwoordiger: B. Bonnefoy-Claudet, avocat)

         Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Seyr en C. Burgos, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond verklaard.

                  2)

                  Bruno Gollnisch wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 240 van 9.7.2018.


title: Zaak C-462/18 P: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 21 maart 2019 — Mylène Troszczynski/Europees Parlement (Hogere voorziening — Europees Parlement — Regeling kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement — Vergoeding voor parlementaire assistentie — Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen)

text:
               1.7.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/15

      Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 21 maart 2019 — Mylène Troszczynski/Europees Parlement
      (Zaak C-462/18 P) (1)

      (Hogere voorziening - Europees Parlement - Regeling kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement - Vergoeding voor parlementaire assistentie - Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen)
      (2019/C 220/19)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirante: Mylène Troszczynski (vertegenwoordiger: F. Wagner, avocat)

         Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Seyr en C. Burgos, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond verklaard.

                  2)

                  Mylène Troszczynski wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 364 van 8.10.2018.


title: Zaak C-99/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 januari 2019 door BI tegen de beschikking van de president van het Gerecht van 26 november 2018 in zaak T-626/18 AJ, BI/Commissie

text:
               1.7.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/15

      Hogere voorziening ingesteld op 7 januari 2019 door BI tegen de beschikking van de president van het Gerecht van 26 november 2018 in zaak T-626/18 AJ, BI/Commissie
      (Zaak C-99/19 P)
      (2019/C 220/20)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirante: BI

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie
      Het Hof van Justitie van de Europese Unie (Zevende kamer) heeft bij beschikking van 21 mei 2019 de hogere voorziening afgewezen en de in het ongelijk gestelde partij verwezen in de kosten.


title: Zaak C-123/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 februari 2019 door Vans, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 6 december 2018 in zaak T-817/16, Vans, Inc./Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

text:
               1.7.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/16

      Hogere voorziening ingesteld op 18 februari 2019 door Vans, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 6 december 2018 in zaak T-817/16, Vans, Inc./Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
      (Zaak C-123/19 P)
      (2019/C 220/21)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirante: Vans, Inc. (vertegenwoordigers: M. Hirsch en M. Metzner, Rechtsanwälte)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en Deichmann SE

         Conclusies

                  1.

                  vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Negende kamer) van 6 december 2018 in zaak T-817/16, vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van 21 september 2016 in zaak R 2030/2015-4 en afwijzing van de oppositie in haar geheel;

                  2.

                  verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat opposante het oudere merk voldoende onderbouwd heeft; het Gerecht heeft met name het begrip „gelijkwaardig document” in de zin van artikel 19, lid 2, onder a), ii), van verordening (EG) nr. 2868/95 (1) [thans artikel 7, lid 2, onder a), ii) van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625] (2) te ruim uitgelegd.

                  —

                  Anders dan het Gerecht van oordeel is, is een uittreksel uit databank TMView geen „gelijkwaardig document” in de zin van artikel 19, lid 2, onder a), ii), van verordening nr. 2868/95; dit volgt ten eerste uit de duidelijke bewoordingen van de bepaling, die met betrekking tot gelijkwaardige documenten die worden geaccepteerd verwijst naar de aard en niet naar de oorsprong van het document, en ten tweede uit de ratio van de bepaling.

                  —

                  Ook vanwege de eigenschappen van de databank kan een uittreksel uit TMView niet als bewijs dienen.

                  —

                  Derhalve dient de oppositie te worden afgewezen wegens de ontoereikende bewijsvoering over het bestaan van het oudere recht.

                  —

                  Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat er verwarringsgevaar zou bestaan tussen de twee conflicterende tekens; het Gerecht heeft weliswaar vastgesteld dat er verschillen bestaan tussen de tekens, maar heeft daar verder geen rekening mee gehouden bij de beoordeling van de visuele overeenstemming van de tekens en heeft, zonder dit nader te motiveren, slechts algemeen overwogen dat er een gemiddelde visuele overeenstemming tussen de tekens bestaat.

         (1)  Verordening van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het Gemeenschapsmerk (PB 1995, L 303, blz. 1).

         (2)  Gedelegeerde verordening van de Commissie van 5 maart 2018 ter aanvulling van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad inzake het Uniemerk en tot intrekking van gedelegeerde verordening (EU) 2017/1430 (PB 2018, L 104, blz. 1).


title: Zaak C-125/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 februari 2019 door Vans, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 6 december 2018 in zaak T-848/16, Deichmann SE/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               1.7.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/17

      Hogere voorziening ingesteld op 18 februari 2019 door Vans, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 6 december 2018 in zaak T-848/16, Deichmann SE/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
      (Zaak C-125/19 P)
      (2019/C 220/22)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirante: Vans, Inc. (vertegenwoordigers: M. Hirsch en M. Metzner, Rechtsanwälte)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie en Deichmann SE

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Negende kamer) van 6 december 2018 in zaak T-848/16 en verwerping van het beroep;

                  —

                  verwijzing van Deichmann SE in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat Deichmann het oudere merk voldoende onderbouwd heeft; het Gerecht heeft met name het begrip „gelijkwaardig document” in de zin van artikel 19, lid 2, onder a), ii), van verordening (EG) nr. 2868/95 (1) [thans artikel 7, lid 2, onder a), ii) van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625] (2) te ruim uitgelegd.
      Anders dan het Gerecht van oordeel is, is een uittreksel uit databank TMView geen „gelijkwaardig document” in de zin van artikel 19, lid 2, onder a), ii), van verordening nr. 2868/95; dit volgt ten eerste uit de duidelijke bewoordingen van de bepaling, die met betrekking tot gelijkwaardige documenten die worden geaccepteerd verwijst naar de aard en niet naar de oorsprong van het document, en ten tweede uit de ratio van de bepaling.
      Ook vanwege de eigenschappen van de databank kan een uittreksel uit TMView niet als bewijs dienen.
      Derhalve dient, zoals de kamer van beroep terecht heeft opgemerkt, de oppositie te worden afgewezen wegens de ontoereikende bewijsvoering over het bestaan van het oudere recht.

         (1)  Verordening van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het Gemeenschapsmerk (PB 1995, L 303, blz. 1).

         (2)  Gedelegeerde verordening van de Commissie van 5 maart 2018 ter aanvulling van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad inzake het Uniemerk en tot intrekking van gedelegeerde verordening (EU) 2017/1430 (PB 2018, L 104, blz. 1).


title: Zaak C-292/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 10 april 2019 — PORR Építési Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

text:
               1.7.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/19

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 10 april 2019 — PORR Építési Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága
      (Zaak C-292/19)
      (2019/C 220/24)
      Procestaal: Hongaars

         Verwijzende rechter

      Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: PORR Építési Kft.

         Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 90, leden 1 en 2, van de btw-richtlijn (1) aldus worden uitgelegd dat de lidstaten een verlaging van de maatstaf van btw-heffing moeten toestaan wanneer kan worden aangetoond dat de belastingplichtige de tegenprestatie voor de door hem verrichte transactie of een deel ervan definitief niet heeft ontvangen?

                  2)

                  Moet de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie, met name gelet op de arresten in de zaken Almos Agrárkülkereskedelmi, (C-337/13, punt 23), Di Maura, (C-246/16, punten 20-29), en — naar analogie — T-2, (C-396/16, punten 31-45), aldus worden uitgelegd dat er, wat de in artikel 90, lid 1, van de btw-richtlijn neergelegde verplichting voor de lidstaat betreft om de maatstaf van heffing achteraf te verlagen, een zodanig onderscheid moet worden gemaakt tussen de gehele of gedeeltelijke niet-betaling van de tegenprestatie door de koper en de situatie waarin de vordering van de verkoper definitief oninbaar is geworden, dat de lidstaat in het eerste geval gebruik kan maken van de in artikel 90, lid 2, van de btw-richtlijn genoemde afwijkingsmogelijkheid en die afwijkingsmogelijkheid in het tweede geval niet bestaat, zodat de lidstaat dan in elk geval moet toestaan dat de maatstaf van heffing achteraf wordt verlaagd?

         (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).


title: Zaak C-394/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal du travail francophone de Bruxelles (België) op 21 mei 2019 — PN, QO, RP, SQ, TR/Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn van Anderlecht (OCMW)

text:
               22.7.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/14

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal du travail francophone de Bruxelles (België) op 21 mei 2019 — PN, QO, RP, SQ, TR/Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn van Anderlecht (OCMW)
      (Zaak C-394/19)
      (2019/C 246/14)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Tribunal du travail francophone de Bruxelles

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: PN, QO, RP, SQ, TR

         Verwerende partij: Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn van Anderlecht (OCMW)

         Prejudiciële vraag

      Moeten het beginsel van volle werking van de gemeenschapsregels en de bescherming ervan, zoals omschreven in de arresten Francovich en Brasserie du pêcheur, en richtlijn 2004/38/EG (1), aldus worden uitgelegd dat zij de lidstaat de verplichting opleggen om, wanneer een vreemdeling, als gevolg van een onjuiste omzetting in het nationale recht, zonder voorafgaand onderzoek van de evenredigheid het verblijfsrecht is ontzegd, in het kader van zijn socialebijstandsregeling andere dan de medische basisbehoeften van verzoeker ten laste te nemen totdat uitspraak wordt gedaan over het verblijfsrecht van verzoeker in overeenstemming met het Unierecht?

         (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB 2004, L 158, blz. 77).


title: Zaak C-395/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal d’instance de Nice (Frankrijk) op 22 mei 2019 — VT, WU/easyJet Airline Co. Ltd

text:
               22.7.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/14

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal d’instance de Nice (Frankrijk) op 22 mei 2019 — VT, WU/easyJet Airline Co. Ltd
      (Zaak C-395/19)
      (2019/C 246/15)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Tribunal d’instance de Nice

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: VT, WU

         Verwerende partij: easyJet Airline Co. Ltd

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Betreffende de toepasselijkheid van artikel 3, lid 2, onder a), in geval van vertraging:

                              a)

                              Is de in de formulering van artikel 3, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 261/2004 van 11 februari 2004 (1) opgenomen voorwaarde dat de passagier zich bij de incheckbalie dient te melden, welke voorwaarde uitsluitend van toepassing is bij instapweigering, gelet op het feit dat het recht op compensatie bij instapweigering of annulering zoals bedoeld in artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 van 11 februari 2004 door de rechtspraak (HvJEU, Vierde kamer, 19 november 2009, Sturgeon e.a., C-402/07 en C-432/07) is uitgebreid tot de vertraging van vluchten, ook van toepassing in het kader van een compensatie die wordt gevorderd door een passagier die slachtoffer is van de vertraging van een vlucht en niet van instapweigering?

                              b)

                              Indien vraag 1) a) bevestigend wordt beantwoord: moet de in artikel 3, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 261/2004 bedoelde termijn van uiterlijk 45 minuten voor de gepubliceerde vertrektijd dan aldus worden uitgelegd dat hiermee wordt gedoeld op een termijn van uiterlijk 45 minuten voor het nieuwe vertrekuur van de vertraagde vlucht zoals gepubliceerd op de informatieborden van de luchthaven of meegedeeld aan de passagiers?

                  2)

                  Betreffende de bewijslast van de „melding bij de incheckbalie”:

                              Indien vraag 1) a) bevestigend wordt beantwoord, dat wil zeggen in geval van toepassing van artikel 3, lid 2, onder a) van verordening (EG) nr. 261/2004 op een compensatie die wordt gevorderd door een passagier die slachtoffer is van de vertraging van een vlucht:

                                          Zijn de in artikel 3, lid 2, onder a), neergelegde voorwaarden voorafgaande voorwaarden om te kunnen verzoeken om toepassing van de verordening, waarbij de consument moet bewijzen dat hij eraan voldoet, of zijn zij een grond voor vrijstelling van de luchtvaartmaatschappij op basis waarvan zij de passagierslijst kan overleggen om aan te tonen dat de consument zich niet bij de incheckbalie heeft gemeld „zoals bepaald en op de tijd die van tevoren door de luchtvaartmaatschappij, de touroperator of een erkend reisbureau schriftelijk (waaronder via elektronische weg) is aangegeven, of, indien er geen tijd wordt aangegeven, uiterlijk 45 minuten voor de gepubliceerde vertrektijd”, zoals bedoeld in artikel 3, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 261/2004 van 11 februari 2004, rekening houdende met de technologische ontwikkelingen die thans de elektronische afgifte van gedematerialiseerde instapkaarten mogelijk maken, de afwezigheid van enige tijdsregistratie van papieren instapkaarten, de daarmee samenhangende afwezigheid van enige verplichting om zich fysiek aan een incheckbalie te melden en het feit dat enkel de luchtvaartmaatschappijen houdster zijn van alle gegevens in verband met de registratie van passagiers tot aan de beëindiging van de registratieverrichtingen?

                              Indien vraag 1) a) bevestigend wordt beantwoord, dat wil zeggen in geval van toepassing van artikel 3, lid 2, onder a) van verordening (EG) nr. 261/2004 op een compensatie die wordt gevorderd door een passagier die slachtoffer is van de vertraging van een vlucht:

                                          Ligt de bewijslast van de daadwerkelijke melding [bij de incheckbalie], van een passagier die de hoedanigheid heeft van verzoeker bij een rechterlijke instantie, „zoals bepaald en op de tijd die van tevoren door de luchtvaartmaatschappij, de touroperator of een erkend reisbureau schriftelijk (waaronder via elektronische weg) is aangegeven, of, indien er geen tijd wordt aangegeven, uiterlijk 45 minuten voor de gepubliceerde vertrektijd”, zoals bedoeld in artikel 3, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 261/2004 van 11 februari 2004, uitsluitend bij de passagier, rekening houdende met de technologische ontwikkelingen die thans de elektronische afgifte van gedematerialiseerde instapkaarten mogelijk maken, de afwezigheid van enige tijdsregistratie van papieren instapkaarten, de daarmee samenhangende afwezigheid van enige verplichting om zich fysiek bij de incheckbalie te melden en het feit dat enkel de luchtvaartmaatschappijen houdster zijn van alle gegevens in verband met de registratie van passagiers tot aan de beëindiging van de registratieverrichtingen?

         (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak C-413/19: Beroep ingesteld op 24 mei 2019 — Europese Commissie/Republiek Slovenië

text:
               22.7.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/16

      Beroep ingesteld op 24 mei 2019 — Europese Commissie/Republiek Slovenië
      (Zaak C-413/19)
      (2019/C 246/16)
      Procestaal: Sloveens

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Kocjan, K. Talabér-Ritz)

         Verwerende partij: Republiek Slovenië

         Conclusies

                  —

                  vaststellen dat de Republiek Slovenië, door te bepalen dat de verplichting om een energieprestatiecertificaat te afficheren enkel geldt voor gebouwen die eigendom zijn van of worden gebruikt door overheidsinstanties, de verplichtingen niet is nagekomen die krachtens artikel 13, lid 2, van de richtlijn betreffende de energieprestatie van gebouwen (1) op haar rusten.

                  —

                  de Republiek Slovenië verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Overeenkomstig artikel 13, lid 2, van richtlijn 2010/31/EU moeten de lidstaten uitvoering geven aan de verplichting volgens welke in gebouwen waar een totale bruikbare vloeroppervlakte van meer dan 500 m2 frequent door het publiek wordt bezocht en waarvoor overeenkomstig artikel 12, lid 1, een energieprestatiecertificaat is afgegeven, dat energieprestatiecertificaat moet worden geafficheerd op een opvallende plaats die duidelijk zichtbaar is voor het publiek. Aangezien de Republiek Slovenië deze verplichting slechts heeft ingesteld ten aanzien van gebouwen die eigendom zijn van of worden gebruikt door overheidsinstanties, heeft de Commissie besloten beroep in te stellen bij het Hof.

         (1)  Richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de energieprestatie van gebouwen (PB 2010, L 153, blz. 13).


title: Zaak T-366/16: Beschikking van het Gerecht van 27 september 2017 — Gaki / Europol („Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Niet-inachtneming van de vormvereisten — Verzoeken tot verkrijging van een bevel — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Kennelijke onbevoegdheid — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/35

         Beschikking van het Gerecht van 27 september 2017 — Gaki / Europol
   (Zaak T-366/16) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding - Niet-inachtneming van de vormvereisten - Verzoeken tot verkrijging van een bevel - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Kennelijke onbevoegdheid - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”))
   (2017/C 402/46)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Anastasia-Soultana Gaki (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Heinen, vervolgens G. Keisers, advocaten)

      Verwerende partij: Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) (vertegenwoordigers: D. Neumann en S. Ryder, gemachtigden, bijgestaan door R. van der Hout en P. Lux, advocaten)

      Voorwerp

   Ten eerste, verzoek krachtens artikel 263 VWEU dat in wezen ertoe strekt dat Europol bepaalde handelingen stelt en dat het besluit van het gemeenschappelijk controleorgaan van Europol van 4 mei 2016 betreffende een door verzoekster ingediende klacht nietig wordt verklaard en, ten tweede, verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Anastasia-Soultana Gaki wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 402 van 31.10.2016.


title: Zaak T-651/17: Beroep ingesteld op 22 september 2017 — Sata/EUIPO — Zhejiang Auarita Pneumatic Tools (Verfspuit)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/46

         Beroep ingesteld op 22 september 2017 — Sata/EUIPO — Zhejiang Auarita Pneumatic Tools (Verfspuit)
   (Zaak T-651/17)
   (2017/C 402/61)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sata GmbH & Co. KG (Kornwestheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Manhaeve, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Zhejiang Auarita Pneumatic Tools Co. Ltd (Zhejiang, China)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken model: verzoekende partij

      Betrokken model: gemeenschapsmodel voor een „verfspuit” — gemeenschapsmodel nr. 1259626-0001

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 12 juli 2017 in zaak R 914/2016-3

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               hoofdelijke en gezamenlijke verwijzing van het EUIPO en — in voorkomend geval — Zhejiang Auarita Pneumatic Tools Co. Ltd in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van de artikelen 6, lid 1, onder b), 6, lid 2, 60, lid 1, 62 en 64 van verordening nr. 6/2002.


title: Zaak T-184/16: Arrest van het Gerecht van 6 oktober 2017 — NRJ Group/EUIPO — Sky International (SKY ENERGY) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk SKY ENERGY — Ouder Uniewoordmerk NRJ — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/24

         Arrest van het Gerecht van 6 oktober 2017 — NRJ Group/EUIPO — Sky International (SKY ENERGY)
   (Zaak T-184/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk SKY ENERGY - Ouder Uniewoordmerk NRJ - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2017/C 402/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: NRJ Group (Boileau, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Antoine-Lalance, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. O’Neill, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Sky International AG (Zug, Zwitserland) (vertegenwoordiger: J. Barry, solicitor)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 5 februari 2016 (zaak R 3137/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen NRJ Group en Sky International

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               NRJ Group wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 232 van 27.6.2016.


title: Zaak T-841/16: Beschikking van het Gerecht van 10 oktober 2017 — Alex/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Financiering van een project voor stedelijke ontwikkeling — Klacht — Vooronderzoek — Besluit van de Commissie waarbij wordt vastgesteld dat er geen sprake is van staatssteun — Beroep waarmee wordt opgekomen tegen de gegrondheid van het besluit van de Commissie — Niet individueel geraakt — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/36

         Beschikking van het Gerecht van 10 oktober 2017 — Alex/Commissie
   (Zaak T-841/16) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Financiering van een project voor stedelijke ontwikkeling - Klacht - Vooronderzoek - Besluit van de Commissie waarbij wordt vastgesteld dat er geen sprake is van staatssteun - Beroep waarmee wordt opgekomen tegen de gegrondheid van het besluit van de Commissie - Niet individueel geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2017/C 402/47)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alex SCI (Bayonne, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J. Fouchet, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Herrmann en C. Georgieva-Kecsmar, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van een klacht over vermeend onrechtmatige steun die door de Franse Republiek is toegekend aan de communauté d’agglomération Côte Basque-Adour voor het project Technocité (SA.44409)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van de Franse Republiek hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Alex SCI zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               4)

               De Franse Republiek draagt haar eigen kosten in verband met het verzoek tot interventie.

      (1)  PB C 30 van 30.1.2017.


title: Zaak C-541/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 15 september 2017 — Bondsrepubliek Duitsland / Amar Omar

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 15 september 2017 — Bondsrepubliek Duitsland / Amar Omar
   (Zaak C-541/17)
   (2017/C 402/16)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Verwerende partij: Amar Omar

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet het Unierecht zich ertegen dat een lidstaat (in casu Duitsland), in het kader van de uitvoering van de machtiging die is verleend bij artikel 33, lid 2, onder a), van richtlijn 2013/32/EU (1) en de voordien geldende regeling van artikel 25, lid 2, onder a), van richtlijn 2005/85/EG (2), een verzoek om internationale bescherming niet-ontvankelijk verklaart op grond dat in een andere lidstaat (in casu Bulgarije) de vluchtelingenstatus is toegekend, wanneer de wijze waarop de internationale bescherming in de andere lidstaat (in casu Bulgarije), waar de verzoeker reeds internationale bescherming geniet, is georganiseerd — te weten de levensomstandigheden voor erkende vluchtelingen –

                           a)

                           niet voldoet aan de vereisten van de artikelen 20 e.v. van richtlijn 2011/95/EU (3), en/of

                           b)

                           in strijd is met artikel 4 van het Handvest van de grondrechten of artikel 3 EVRM?

               2)

               Voor het geval dat de eerste vraag, onder a) of b), bevestigend moet worden beantwoord: geldt dit ook wanneer

                           a)

                           erkende vluchtelingen in de lidstaat waar zij als vluchteling zijn erkend (in casu Bulgarije), geen bestaansondersteunende voorzieningen genieten of slechts voorzieningen die duidelijk beperkter zijn dan die welke in andere lidstaten worden geboden, maar zij in dit opzicht niet anders worden behandeld dan de onderdanen van deze lidstaat?

                           b)

                           erkende vluchtelingen naar de letter van de wet weliswaar dezelfde levensvoorwaarden als de eigen onderdanen genieten maar in de praktijk moeilijker toegang krijgen tot de daaraan verbonden voordelen en het ontbreekt aan een voldoende omvangrijk, op de specifieke behoeften van de betrokken groep van personen toegespitst integratieprogramma dat garandeert dat zij in de praktijk op dezelfde wijze als de eigen onderdanen worden behandeld?

      (1)  Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (PB 2013, L 180, blz. 60).

      (2)  Richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PB 2005, L 326, blz. 13).

      (3)  Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (PB 2011, L 337, blz. 9).


title: Zaak C-567/15: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos teismas — Litouwen) — „LitSpecMet” UAB / „Vilniaus lokomotyvų remonto depas” UAB (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten — Richtlijn 2004/18/EG — Artikel 1, lid 9 — Begrip „aanbestedende dienst” — Bedrijf waarvan het kapitaal in handen is van een aanbestedende dienst — Inhousetransacties)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos teismas — Litouwen) — „LitSpecMet” UAB / „Vilniaus lokomotyvų remonto depas” UAB
   (Zaak C-567/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten - Richtlijn 2004/18/EG - Artikel 1, lid 9 - Begrip „aanbestedende dienst” - Bedrijf waarvan het kapitaal in handen is van een aanbestedende dienst - Inhousetransacties))
   (2017/C 402/02)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Vilniaus apygardos teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„LitSpecMet” UAB

      Verwerende partij:„Vilniaus lokomotyvų remonto depas” UAB

      in tegenwoordigheid van:„Plienmetas” UAB

      Dictum

   Artikel 1, lid 9, tweede alinea, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1251/2011 van de Commissie van 30 november 2011, moet aldus worden uitgelegd dat een onderneming die enerzijds volledig in handen is van een aanbestedende dienst die voorziet in behoeften van algemeen belang en anderzijds zowel transacties voor die aanbestedende dienst als transacties op een concurrerende markt verricht, moet worden aangemerkt als een „publiekrechtelijke instelling” in de zin van die bepaling voor zover de aanbestedende dienst zonder de activiteiten van die onderneming zijn eigen activiteit niet kan uitoefenen, en deze onderneming zich bij het vervullen van behoeften van algemeen belang laat leiden door andere dan economische overwegingen. Het staat aan de verwijzende rechter na te gaan of dat zo is. Dienaangaande is het niet van belang dat de waarde van de inhousetransacties in de toekomst mogelijk minder dan 90 % of niet meer het grootste gedeelte van de totale omzet van de onderneming uitmaakt.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.


title: Zaak C-544/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 september 2017 door BPC Lux 2 Sàrl e.a. tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 19 juli 2017 in zaak T-812/14, BPC Lux 2 Sàrl e.a. / Europese Commissie

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/15

         Hogere voorziening ingesteld op 18 september 2017 door BPC Lux 2 Sàrl e.a. tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 19 juli 2017 in zaak T-812/14, BPC Lux 2 Sàrl e.a. / Europese Commissie
   (Zaak C-544/17 P)
   (2017/C 402/17)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: BPC Lux 2 Sàrl e.a. (vertegenwoordigers: K. Bacon QC, B. Woogar, Barristers, J. Webber, M. Steenson, Solicitors)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht vernietigen;

               —

               de zaak naar het Gerecht terugverwijzen voor verdere inhoudelijke behandeling; en

               —

               de Commissie verwijzen in rekwirantes’ kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht van 19 juli 2017 in zaak T-812/14 BPC Lux 2 Sàrl/Europese Commissie EU:T:2017:560 („beschikking waartegen de hogere voorziening is gericht”), waarbij het Gerecht rekwirantes’ beroep tot nietigverklaring van besluit C(2014) 5682 van de Commissie inzake steunmaatregel SA.39250 Resolution of Banco Espírito Santo („bestreden besluit”) niet-ontvankelijk heeft verklaard.
   In de beschikking waartegen de hogere voorziening is gericht, heeft het Gerecht ambtshalve geoordeeld dat rekwirantes geen belang bij de nietigverklaring hebben en dat hun verzoek derhalve niet-ontvankelijk is. Rekwirantes wenden zich thans in hogere voorziening tot het Hof van Justitie, met als enige middel dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en/of dat het Gerecht het aan hem overgelegde bewijs kennelijk onjuist heeft opgevat.
   Meer bepaald is het Gerecht ten onrechte tot het oordeel gekomen dat de nietigverklaring van het bestreden besluit geen enkele weerslag op de nationale procedure zou hebben, omdat in die procedure alleen vraagstukken van nationaal recht aan de orde zijn, terwijl deze procedure betrekking heeft op vraagstukken van Unierecht. Zoals hieronder verder zal worden uitgewerkt, hebben rekwirantes immers van hun Portugese advocaat afkomstige bewijzen overgelegd, die noch door de Commissie noch door de Portugese Republiek worden bestreden, waaruit blijkt dat de nietigverklaring van het bestreden besluit de kans van slagen van hun nationaal verzoek tot rechterlijke toetsing aanzienlijk zou doen toenemen, waardoor zij recht zouden hebben op hetzij nietigverklaring van de afwikkeling van BES hetzij vorderingen tot schadevergoeding. Door tot de tegenovergestelde conclusie te komen, en dus de Portugese rechters de mogelijkheid te ontnemen om dit punt zelf te beoordelen, heeft het Gerecht op ontoelaatbare wijze zijn eigen beoordeling ten aanzien van de uitlegging van het nationale recht in de plaats van die van de Portugese rechters gesteld, en/of het aan hem overgelegde bewijs kennelijk onjuist opgevat.


title: Zaak T-211/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 29 september 2017 — Amplexor Luxembourg / Commissie („Kort geding — Overheidsopdrachten voor diensten — Verzoek om voorlopige maatregelen — Geen spoedeisendheid”)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/36

         Beschikking van de president van het Gerecht van 29 september 2017 — Amplexor Luxembourg / Commissie
   (Zaak T-211/17 R)
   ((„Kort geding - Overheidsopdrachten voor diensten - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 402/48)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Amplexor Luxembourg Sàrl (Bertrange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: J.-F. Steichen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Estrada de Solà en O. Verheecke, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot het treffen van voorlopige maatregelen strekkende tot, ten eerste, de opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van 13 februari 2017 van het Bureau voor publicaties van de Europese Unie (OP) in het kader van aanbesteding nr. 10651 voor zover het de inschrijving van het consortium Jouve en Skrivanek als eerste rangschikt en, ten tweede, de opschorting van de kaderovereenkomst tussen het OP en voornoemd consortium.

      Dictum

               1)

               De vordering in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-281/16: Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2017 — Solelec e.a. / Parlement [„Overheidsopdrachten voor werken — Aanbestedingsprocedure — Elektriciteitswerkzaamheden (sterkstroom) in het kader van het project voor de uitbreiding en modernisering van het gebouw Konrad Adenauer van het Parlement in Luxemburg — Afwijzing van de offerte van een inschrijver en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver — Kennelijk onjuiste beoordeling — Selectiecriteria — Technische en beroepsbekwaamheid — Gunningscriteria — Abnormaal lage inschrijving — Contractwaarde”]

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/25

         Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2017 — Solelec e.a. / Parlement
   (Zaak T-281/16) (1)

   ([„Overheidsopdrachten voor werken - Aanbestedingsprocedure - Elektriciteitswerkzaamheden (sterkstroom) in het kader van het project voor de uitbreiding en modernisering van het gebouw Konrad Adenauer van het Parlement in Luxemburg - Afwijzing van de offerte van een inschrijver en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver - Kennelijk onjuiste beoordeling - Selectiecriteria - Technische en beroepsbekwaamheid - Gunningscriteria - Abnormaal lage inschrijving - Contractwaarde”])
   (2017/C 402/32)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Solelec SA (Esch-sur-Alzette, Luxemburg), Mannelli & Associés SA (Bertrange, Luxemburg), Paul Wagner et fils SA (Luxemburg, Luxemburg) en Socom SA (Foetz, Luxemburg) (vertegenwoordiger: S. Marx, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Mraz en L. Chrétien, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van, ten eerste, het besluit van het Parlement van 27 mei 2016 waarbij de offerte die door verzoeksters is ingediend voor perceel 75 in het kader van aanbesteding INLO-D-UPIL-T-15-AO6, „Elektriciteit — Sterkstroom”, betreffende het project voor de uitbreiding en modernisering van het gebouw Konrad Adenauer in Luxemburg (Luxemburg) terzijde is gelegd en, ten tweede, het besluit waarbij dat perceel aan een andere inschrijver is gegund.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Solelec SA, Mannelli & Associés SA, Paul Wagner et fils SA en Socom SA worden verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 260 van 18.7.2016.


title: Zaak T-656/17: Beroep ingesteld op 25 september 2017 — Sumol + Compal Marcas/EUIPO — Jacob (Dr. Jacob’s essentials)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/48

         Beroep ingesteld op 25 september 2017 — Sumol + Compal Marcas/EUIPO — Jacob (Dr. Jacob’s essentials)
   (Zaak T-656/17)
   (2017/C 402/63)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sumol + Compal Marcas, SA (Carnaxide, Portugal) (vertegenwoordiger: A. De Sampaio, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ludwig Manfred Jacob (Heidesheim, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk met de woordelementen „Dr. Jacob’s essentials” in oranje, geel en groentinten — inschrijvingsaanvraag nr. 13 742 903

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 11 juli 2017 in zaak R 2067/2016-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Gevoegde zaken C-24/16 en C-25/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 27 september 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Nintendo Co. Ltd / BigBen Interactive GmbH, BigBen Interactive SA (Prejudiciële verwijzing — Intellectuele eigendom — Verordening (EG) nr. 6/2002 — Artikel 20, lid 1, onder c), artikel 79, lid 1, en artikelen 82, 83, 88 en 89 — Vordering wegens inbreuk — Beperking van de aan het gemeenschapsmodel verbonden rechten — Begrip„illustratie” — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 6, punt 1 — Bevoegdheid ten aanzien van de medeverweerder die gevestigd is buiten de lidstaat waar de zaak aanhangig is — Territoriale bevoegdheid van de rechtbanken voor het gemeenschapsmodel — Verordening (EG) nr. 864/2007 — Artikel 8, lid 2 — Recht dat van toepassing is op vorderingen strekkende tot het gelasten van sancties en andere maatregelen)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 27 september 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Nintendo Co. Ltd / BigBen Interactive GmbH, BigBen Interactive SA
   (Gevoegde zaken C-24/16 en C-25/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Intellectuele eigendom - Verordening (EG) nr. 6/2002 - Artikel 20, lid 1, onder c), artikel 79, lid 1, en artikelen 82, 83, 88 en 89 - Vordering wegens inbreuk - Beperking van de aan het gemeenschapsmodel verbonden rechten - Begrip„illustratie” - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 6, punt 1 - Bevoegdheid ten aanzien van de medeverweerder die gevestigd is buiten de lidstaat waar de zaak aanhangig is - Territoriale bevoegdheid van de rechtbanken voor het gemeenschapsmodel - Verordening (EG) nr. 864/2007 - Artikel 8, lid 2 - Recht dat van toepassing is op vorderingen strekkende tot het gelasten van sancties en andere maatregelen))
   (2017/C 402/03)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nintendo Co. Ltd

      Verwerende partijen: BigBen Interactive GmbH, BigBen Interactive SA

      Dictum

               1)

               Verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen, gelezen in samenhang met artikel 6, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat in omstandigheden als die van de hoofdgedingen, waarin de internationale bevoegdheid van een rechtbank voor het gemeenschapsmodel waarbij een vordering wegens inbreuk aanhangig is gemaakt, ten aanzien van een eerste verweerder is gebaseerd op artikel 82, lid 1, van verordening nr. 6/2002 en ten aanzien van een in een andere lidstaat gevestigde tweede verweerder op dat artikel 6, punt 1, gelezen in samenhang met artikel 79, lid 1, van verordening nr. 6/2002, omdat deze tweede verweerder producten vervaardigt en levert aan de eerste verweerder die deze verkoopt, deze rechtbank op verzoek van de verzoekende partij ten aanzien van de tweede verweerder maatregelen overeenkomstig artikel 89, lid 1, en artikel 88, lid 2, van verordening nr. 6/2002 kan gelasten die ook betrekking hebben op gedragingen van deze tweede verweerder die geen verband houden met bovengenoemde toeleveringsketen en die gelden voor de gehele Europese Unie.

               2)

               Artikel 20, lid 1, onder c), van verordening nr. 6/2002 moet aldus worden uitgelegd dat een derde die, zonder toestemming van de houder van de aan een gemeenschapsmodel verbonden rechten, onder meer via zijn website gebruikmaakt van afbeeldingen van producten die overeenstemmen met dergelijke modellen in het kader van de rechtmatige verkoop van producten die bestemd zijn voor gebruik als accessoires voor specifieke producten van de houder van de aan deze modellen verbonden rechten, teneinde het gezamenlijke gebruik van de aldus verkochte producten en de specifieke producten van de houder van die rechten uit te leggen en te tonen, een handeling bestaande in de reproductie ter „illustratie” in de zin van dat artikel 20, lid 1, onder c), verricht, zodat een dergelijke handeling krachtens deze bepaling toegestaan is voor zover is voldaan aan de daarin gestelde cumulatieve voorwaarden, hetgeen de nationale rechter dient na te gaan.

               3)

               Artikel 8, lid 2, van verordening (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen („Rome II”) moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „land waar de inbreuk is gepleegd” in de zin van die bepaling ziet op het land van de plaats waar de schadeveroorzakende gebeurtenis zich heeft voorgedaan. In omstandigheden waarin eenzelfde verweerder verschillende inbreukmakende handelingen worden verweten die in verschillende lidstaten zijn verricht, dient voor de vaststelling van de schadeveroorzakende gebeurtenis niet te worden gerefereerd aan elke verweten inbreukmakende handeling, maar dient het gedrag van die verweerder in zijn totaliteit te worden beoordeeld teneinde de plaats vast te stellen waar de oorspronkelijke inbreukmakende handeling die ten grondslag ligt aan het verweten gedrag, door die verweerder is verricht of dreigt te worden verricht.

      (1)  PB C 145 van 25.4.2016.


title: Zaak T-244/17 R II: Beschikking van de president van het Gerecht van 19 september 2017 — António Conde & Companhia/Commissie („Voorlopige maatregelen — Vissersvaartuig — Visserijorganisatie van het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan — Ontvankelijkheid — Nieuwe feiten — Gewijzigde omstandigheden — Verzoek in kort geding — Geen belang”)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/37

         Beschikking van de president van het Gerecht van 19 september 2017 — António Conde & Companhia/Commissie
   (Zaak T-244/17 R II)
   ((„Voorlopige maatregelen - Vissersvaartuig - Visserijorganisatie van het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan - Ontvankelijkheid - Nieuwe feiten - Gewijzigde omstandigheden - Verzoek in kort geding - Geen belang”))
   (2017/C 402/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: António Conde & Companhía, SA (Gafanha de Nazaré, Portugal) (vertegenwoordigers: J. R. García-Gallardo Gil-Fournier, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet, A. Lewis en F. Moro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU om voorlopige maatregelen teneinde de Europese Commissie te gelasten, ten eerste, zich te onthouden van het uitoefenen van pressie op de Portugese Republiek opdat het vissersvaartuig Calvão wordt uitgesloten van de lijst van vaartuigen onder Portugese vlag die mogen vissen in het gereglementeerd gebied van de NAFO en, ten tweede, de documenten mee te delen betreffende de uitwisseling tussen de Commissie en de vertegenwoordigers van Portugal over de uitsluiting van verzoeksters vaartuigen uit het gereglementeerd gebied van de NAFO.

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-316/16: Arrest van het Gerecht van 12 oktober 2017 — Moravia Consulting/EUIPO — Citizen Systems Europe (SDC-554S) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk SDC-554S — Niet-ingeschreven ouder nationaal woordmerk SDC-554S — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001] — Bewijzen van de inhoud van het nationale recht — Regel 19, lid 2, onder d), van verordening (EG) nr. 2868/95 [thans artikel 7, lid 2, onder d), van gedelegeerde verordening (EU) 2017/143] — Overlegging van bewijzen voor het eerst voor de kamer van beroep — Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep — Artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/26

         Arrest van het Gerecht van 12 oktober 2017 — Moravia Consulting/EUIPO — Citizen Systems Europe (SDC-554S)
   (Zaak T-316/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk SDC-554S - Niet-ingeschreven ouder nationaal woordmerk SDC-554S - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001] - Bewijzen van de inhoud van het nationale recht - Regel 19, lid 2, onder d), van verordening (EG) nr. 2868/95 [thans artikel 7, lid 2, onder d), van gedelegeerde verordening (EU) 2017/143] - Overlegging van bewijzen voor het eerst voor de kamer van beroep - Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep - Artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2017/C 402/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Moravia Consulting spol. s r. o. (Brno, Tsjechië) (vertegenwoordiger: M. Kyjovský, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Gája, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Citizen Systems Europe GmbH (Stuttgart, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. von Donat, J. Lipinsky, J. Hagenberg, T. Hollerbach en C. Nitschke, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 1 april 2016 (zaak R 1575/2015-2) inzake een oppositieprocedure tussen Moravia Consulting en Citizen Systems Europe

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Moravia Consulting spol. s r. o. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 287 van 8.8.2016.


title: Zaak T-579/17 R: Beschikking van de vicepresident van het Gerecht van 26 september 2017 — Wall Street Systems UK / ECB („Kort geding — Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Aanbestedingsprocedure — Levering van een cashmanagementsysteem — Afwijzing van de offerte van een inschrijver en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver — Verzoek tot opschorting van de uitvoering — Geen spoedeisendheid”)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/37

         Beschikking van de vicepresident van het Gerecht van 26 september 2017 — Wall Street Systems UK / ECB
   (Zaak T-579/17 R)
   ((„Kort geding - Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Aanbestedingsprocedure - Levering van een cashmanagementsysteem - Afwijzing van de offerte van een inschrijver en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver - Verzoek tot opschorting van de uitvoering - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 402/50)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Wall Street Systems UK Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: A. Csaki, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: C. Kroppenstedt en I. Köpfer, gemachtigden, en U. Soltész en A. Neun, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de uitvoering van het besluit tot verwerping van het door verzoekster in het kader van aanbestedingsprocedure 2016/S 093-165651 ingestelde beroep

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beschikking van 29 augustus 2017 in zaak T-579/17 R wordt vernietigd.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-554/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Svea hovrätt (Zweden) op 21 september 2017 — Rebecka Jonsson / Société du Journal L’Est Républicain

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Svea hovrätt (Zweden) op 21 september 2017 — Rebecka Jonsson / Société du Journal L’Est Républicain
   (Zaak C-554/17)
   (2017/C 402/18)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Svea hovrätt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rebecka Jonsson

      Verwerende partij: Société du Journal L’Est Républicain

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 16 van verordening (EG) nr. 861/2007 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 tot vaststelling van een Europese procedure voor geringe vorderingen, in de weg aan toepassing van een bepaling van nationaal recht op grond waarvan de veroordeling in de proceskosten achterwege kan worden gelaten of kan worden verlaagd op grond dat partijen ten dele in het gelijk en ten dele in het ongelijk worden gesteld, wanneer in de zaak meerdere vorderingen zijn ingediend of wanneer een vordering slechts ten dele wordt toegewezen?

               2)

               In geval van een bevestigend antwoord op de eerste vraag: wat moet onder het begrip „in het ongelijk gestelde partij” in artikel 16 van voormelde verordening worden verstaan?

      (1)  PB 2007, L 199, blz. 1.


title: Zaak C-73/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 27 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky — Slowakije) — Peter Puškár / Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky, Kriminálny úrad finančnej správy (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikelen 7, 8 en 47 — Richtlijn 95/46/EG — Artikelen 1, 7 en 13 — Verwerking van persoonsgegevens — Artikel 4, lid 3, VEU — Vaststelling van een lijst van persoonsgegevens — Doel — Belastingheffing — Bestrijding van belastingfraude — Rechterlijke toetsing — Bescherming van fundamentele vrijheden en rechten — Beroep in rechte afhankelijk gesteld van voorafgaand administratief bezwaar — Toelaatbaarheid van bedoelde lijst als bewijs — Voorwaarden waaronder de verwerking van persoonsgegevens geoorloofd is — Vervulling van een taak van algemeen belang van de voor de verwerking verantwoordelijke)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 27 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky — Slowakije) — Peter Puškár / Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky, Kriminálny úrad finančnej správy
   (Zaak C-73/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 7, 8 en 47 - Richtlijn 95/46/EG - Artikelen 1, 7 en 13 - Verwerking van persoonsgegevens - Artikel 4, lid 3, VEU - Vaststelling van een lijst van persoonsgegevens - Doel - Belastingheffing - Bestrijding van belastingfraude - Rechterlijke toetsing - Bescherming van fundamentele vrijheden en rechten - Beroep in rechte afhankelijk gesteld van voorafgaand administratief bezwaar - Toelaatbaarheid van bedoelde lijst als bewijs - Voorwaarden waaronder de verwerking van persoonsgegevens geoorloofd is - Vervulling van een taak van algemeen belang van de voor de verwerking verantwoordelijke))
   (2017/C 402/04)
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Najvyšší súd Slovenskej republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Peter Puškár

      Verwerende partijen: Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky, Kriminálny úrad finančnej správy

      Dictum

               1)

               Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan nationale wettelijke bepalingen op grond waarvan een persoon die beweert dat zijn door richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, gewaarborgde recht op bescherming van persoonsgegevens is geschonden, pas beroep in rechte kan instellen nadat hij eerst de voor de nationale bestuurlijke instanties beschikbare beroepswegen heeft uitgeput, mits de wijze waarop in concreto over die beroepswegen kan worden beschikt, het in die bepaling bedoelde recht op een doeltreffende voorziening in rechte niet onevenredig aantast. In het bijzonder mag voorafgaande uitputting van de voor de nationale bestuurlijke instanties beschikbare beroepswegen de instelling van beroep in rechte niet in aanzienlijke mate vertragen, moet de verjaring van de betrokken rechten erdoor worden geschorst en mogen er geen buitensporig hoge kosten aan verbonden zijn.

               2)

               Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een nationale rechterlijke instantie een lijst als de litigieuze lijst, die door de betrokken persoon wordt overgelegd en persoonsgegevens van die persoon bevat, als bewijs van schending van de door richtlijn 95/46 geboden bescherming van persoonsgegevens terzijde legt ingeval die persoon die lijst heeft verkregen zonder de — wettelijk voorgeschreven — instemming van de voor de verwerking van die gegevens verantwoordelijke, tenzij die terzijdelegging is vastgelegd in de nationale wetgeving en zij zowel de wezenlijke inhoud van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte als het evenredigheidsbeginsel eerbiedigt.

               3)

               Artikel 7, onder e), van richtlijn 95/46 moet aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat door de instanties van een lidstaat ten behoeve van de belastingheffing en de bestrijding van belastingfraude zonder de instemming van de betrokken personen persoonsgegevens worden verwerkt zoals het geval is met de opstelling van de litigieuze lijst in het hoofdgeding, mits, in de eerste plaats, aan die instanties door de nationale wetgeving taken van algemeen belang in de zin van die bepaling zijn opgedragen, de opstelling van die lijst en de inschrijving daarop van de namen van de betrokken personen daadwerkelijk passend en noodzakelijk zijn voor de verwezenlijking van de nagestreefde doelstellingen en voldoende aanwijzingen bestaan om te vermoeden dat de betrokken personen terecht op die lijst staan, en, in de tweede plaats, aan alle door richtlijn 95/46 opgelegde voorwaarden voor geoorloofdheid van die verwerking van persoonsgegevens is voldaan.

      (1)  PB C 165 van 10.5.2016.