title: Zaak T-548/14: Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Spanje/Commissie [„Douane-unie — Invoer van tonijnproducten uit Ecuador — Navordering van invoerrechten — Verzoek tot niet-invordering van de invoerrechten — Artikel 220, lid 2, onder b), en artikel 236 van verordening (EEG) nr. 2913/92 — Bericht aan importeurs in het Publicatieblad — Goede trouw — Verzoek tot kwijtschelding van de invoerrechten — Artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92”]

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/25

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-548/14) (1)

   ([„Douane-unie - Invoer van tonijnproducten uit Ecuador - Navordering van invoerrechten - Verzoek tot niet-invordering van de invoerrechten - Artikel 220, lid 2, onder b), en artikel 236 van verordening (EEG) nr. 2913/92 - Bericht aan importeurs in het Publicatieblad - Goede trouw - Verzoek tot kwijtschelding van de invoerrechten - Artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92”])
   (2017/C 038/33)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, abogado del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Arenas, A. Caeiros, B.-R. Killmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van artikel 2 van besluit C(2014) 3007 final van de Commissie van 15 mei 2014, waarin wordt vastgesteld dat in een concreet geval de kwijtschelding van de invoerrechten voor een bepaald bedrag gerechtvaardigd en voor een ander bedrag niet gerechtvaardigd is (REM 03/2013)

      Dictum

               1)

               Artikel 2 van besluit C(2014) 3007 final van de Commissie van 15 mei 2014, waarin wordt vastgesteld dat in een concreet geval de kwijtschelding van de invoerrechten voor een bepaald bedrag gerechtvaardigd en voor een ander bedrag niet gerechtvaardigd is (REM 03/2013), wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 315 van 15.9.2014.


title: Doorhaling van zaak C-32/99

text:
C 366/24              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               18.12.1999
               Doorhaling van zaak C-92/99 (1)                                   Doorhaling van zaak C-185/99 (1)
                       (1999/C 366/43)
                                                                                (1999/C 366/47)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 september              De president van het Hof van Justitie van de Europese
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-92/99:        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese           1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-185/99
Republiek.                                                         (verzoek van Regeringsrätten om een prejudiciële beslissing):
                                                                   Riksskatteverket tegen X, Y en Z.
(1) PB C 160 van 5.6.1999.
                                                                   (1) PB C 204 van 17.7.1999.
              Doorhaling van zaak C-151/99 (1)
                       (1999/C 366/44)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 september
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-151/99:                     Doorhaling van zaak C-186/99 (1)
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
                                                                                (1999/C 366/48)
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
                                                                   1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-186/99
                                                                   (verzoek van Regeringsrätten om een prejudiciële beslissing):
                                                                   Riksskatteverket tegen X.
               Doorhaling van zaak C-31/99 (1)
                       (1999/C 366/45)
                                                                   (1) PB C 204 van 17.7.1999.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-31/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
Republiek.
(1) PB C 86 van 27.3.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-210/99 (1)
                                                                                (1999/C 366/49)
               Doorhaling van zaak  C-32/99 (1)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                       (1999/C 366/46)                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 september
                                                                   1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-210/99:
De president van het Hof van Justitie van de Europese              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september              togdom Luxemburg.
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-32/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
togdom Luxemburg.
                                                                   (1) PB C 204 van 17.7.1999.
(1) PB C 86 van 27.3.1999.


title: Zaak C-375/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 7 juli 2016 — Finanzamt Bergisch Gladbach/Igor Butin

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 7 juli 2016 — Finanzamt Bergisch Gladbach/Igor Butin
   (Zaak C-375/16)
   (2016/C 392/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Bergisch Gladbach

      Verwerende partij: Igor Butin

      Prejudiciële vragen

               1.

               Vereist artikel 226, punt 5, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (hierna: „richtlijn 2006/112”) (1) dat een adres van de belastingplichtige wordt vermeld waarop hij zijn economische activiteiten uitoefent?

               2.

               Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord:

                           a)

                           Volstaat het om als adres in de zin van artikel 226, punt 5, van richtlijn 2006/112 een postbusadres te vermelden?

                           b)

                           Welk adres moet een belastingplichtige op zijn facturen vermelden wanneer hij een onderneming (bijvoorbeeld een internethandelsbedrijf) drijft die niet over bedrijfsruimte beschikt?

               3.

               Moet de aftrek van voorbelasting in gevallen waarin niet aan de formele factuurvereisten van artikel 226 van richtlijn 2006/112 is voldaan, steeds worden toegestaan wanneer er geen sprake is van btw-fraude of de belastingplichtige niet wist of kon weten dat hij betrokken was bij btw-fraude, of vereist het vertrouwensbeginsel in dat geval dat de belastingplichtige alles heeft gedaan wat redelijkerwijs van hem kan worden gevergd om zich van de juistheid van de factuurgegevens te vergewissen?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-148/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 24 maart 2017 — Peek & Cloppenburg KG/Peek & Cloppenburg KG

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 24 maart 2017 — Peek & Cloppenburg KG/Peek & Cloppenburg KG
   (Zaak C-148/17)
   (2017/C 231/05)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster tot Revision: Peek & Cloppenburg KG, Hamburg

      Verweerster in Revision: Peek & Cloppenburg KG, Düsseldorf

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is het verenigbaar met artikel 14 van richtlijn 2008/95/EG (1) dat de nietigheid of vervallenverklaring van een nationaal merk dat de basis vormt voor het inroepen van de anciënniteit van een Uniemerk en waarvan de houder afstand heeft gedaan of dat hij heeft laten vervallen, achteraf alleen kan worden vastgesteld indien aan de voorwaarden voor nietigheid of vervallenverklaring is voldaan niet alleen op het tijdstip waarop van het merk afstand wordt gedaan of waarop het merk vervalt, maar ook op het tijdstip van de rechterlijke beslissing waarbij de nietigheid of de vervallenverklaring wordt vastgesteld?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord,
               heeft het inroepen van de anciënniteit overeenkomstig artikel 34, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 (2) als rechtsgevolg dat het nationale merkrecht vervalt en niet meer rechtsinstandhoudend kan worden gebruikt, of blijft het nationale merk op grond van het Unierecht gehandhaafd, ook wanneer het niet meer in het register van de betrokken lidstaat is opgenomen, zodat het merk nog steeds rechtsinstandhoudend kan en moet worden gebruikt?

      (1)  Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 299, blz. 25).

      (2)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk (PB L 78, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 juli 2004 in zaak T-203/02, The Sunrider Corp tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder woordmerk VITAFRUT — Aanvraag tot inschrijving van woordmerk VITAFRUIT als gemeenschapsmerk — Normaal gebruik van ouder merk — Soortgelijkheid van waren — Artikel 8, lid 1, sub b, artikel 15 en artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/19

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 8 juli 2004
   in zaak T-203/02, The Sunrider Corp tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Ouder woordmerk VITAFRUT - Aanvraag tot inschrijving van woordmerk VITAFRUIT als gemeenschapsmerk - Normaal gebruik van ouder merk - Soortgelijkheid van waren - Artikel 8, lid 1, sub b, artikel 15 en artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2004/C 239/39)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-203/02, The Sunrider Corp., gevestigd te Torrance, Californië (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door A. Kockläuner, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde: S. Laitinen), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Juan Espadafor Caba, wonende te Granada (Spanje), betreffende een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 april 2002 (zaak R 1046/2000-1) met betrekking tot een oppositieprocedure tussen Juan Espadafor Caba en The Sunrider Corp., heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en N. J. Forwood, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 8 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst verzoekster in de kosten.

      (1)  PB C 233 van 28.9.2002.


title: Zaak C-73/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 februari 2011 door Frucona Košice a.s. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 7 december 2010 in zaak T-11/07, Frucona Košice a.s./Europese Commissie, St. Nicolaus-trade a.s.

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/12

         Hogere voorziening ingesteld op 18 februari 2011 door Frucona Košice a.s. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 7 december 2010 in zaak T-11/07, Frucona Košice a.s./Europese Commissie, St. Nicolaus-trade a.s.
   (Zaak C-73/11 P)
   2011/C 130/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Frucona Košice a.s. (vertegenwoordigers: P. Lasok QC, J. Holmes, Barrister, B. Hartnett, barrister, O. Geiss, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, St. Nicolaus-trade a.s.

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 7 december 2010 in zaak T-11/07 vernietigen, voor zover het betrekking heeft op het vierde en het zesde middel dat rekwirante in haar verzoekschrift voor het Gerecht heeft aangevoerd;

               —

               deze middelen gegrond verklaren;

               —

               de zaak verwijzen naar het Gerecht zodat het zich kan uitspreken over het vijfde, het zesde, het zevende, het achtste en het negende middel, voor zover deze betrekking hebben op de fiscale executieprocedure;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar vordering voert rekwirante de volgende twee middelen aan:
   1)   Eerste middel: het Gerecht heeft de toepassing van het criterium van de particuliere schuldeiser in een markteconomie door de Commissie niet aan de juiste rechtsregel getoetst.

   2)   Tweede middel: het Gerecht heeft op ongeoorloofde wijze zijn eigen redenering met betrekking tot de toepassing van het criterium van de particuliere investeerder in de plaats gesteld van die van de Commissie en/of de relevante bewijzen met betrekking tot dat criterium kennelijk onjuist beoordeeld en aldus de duidelijke betekenis van dat bewijsmateriaal verdraaid.


title: Zaak C-296/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerisches Verwaltungsgericht München (Duitsland) op 28 mei 2013 — RWE AG/Freistaat Bayern

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerisches Verwaltungsgericht München (Duitsland) op 28 mei 2013 — RWE AG/Freistaat Bayern
   (Zaak C-296/13)
   2013/C 274/02
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bayerisches Verwaltungsgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: RWE AG

      Verwerende partij: Freistaat Bayern
   De zaak is bij beschikking van het Hof van 25 juli 2013 in het register van het Hof doorgehaald.


title: Zaak C-388/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 8 juli 2013 — UPC Magyarország Kft./Nemzeti Fogyasztóvédelmi Hatóság

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 8 juli 2013 — UPC Magyarország Kft./Nemzeti Fogyasztóvédelmi Hatóság
   (Zaak C-388/13)
   2013/C 304/07
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: UPC Magyarország Kft.

      Verwerende partij: Nemzeti Fogyasztóvédelmi Hatóság

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 5 van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (1) aldus te worden uitgelegd dat in geval van misleidende handelspraktijken in de zin van lid 4 van dat artikel de criteria van lid 2, sub a, van dat artikel niet afzonderlijk mogen worden getoetst?

               2)

               Kan de verstrekking van op onwaarheden berustende informatie aan één enkele consument worden aangemerkt als een handelspraktijk in de zin van die richtlijn?

      (1)  PB L 149, blz. 22.


title: Zaak T-70/16 P: Beschikking van het Gerecht van 3 mei 2017 — De Nicola/EIB („Hogere voorziening — Openbare dienst — Personeel van de EIB — Psychisch geweld — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Onjuiste rechtsopvattingen — Hogere voorziening kennelijk ongegrond”)

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/28

         Beschikking van het Gerecht van 3 mei 2017 — De Nicola/EIB
   (Zaak T-70/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Personeel van de EIB - Psychisch geweld - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Onjuiste rechtsopvattingen - Hogere voorziening kennelijk ongegrond”))
   (2017/C 221/39)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: G. Ferabecoli, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: G. Nuvoli en F. Martin, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Enkelvoudige kamer) van 18 december 2015, De Nicola/EIB (F-104/13, EU:F:2015:164), en strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Carlo De Nicola zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Europese Investeringsbank (EIB) in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/1

         (2007/C 129/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 117 van 26.5.2007

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 96 van 28.4.2007

      PB C 95 van 28.4.2007

      PB C 82 van 14.4.2007

      PB C 69 van 24.3.2007

      PB C 56 van 10.3.2007

      PB C 42 van 24.2.2007

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak T-379/08: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2012 — Mustang/BHIM — Decathlon (Golvende lijn) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat golvende lijn weergeeft — Ouder nationaal en internationaal beeldmerk dat witte golvende lijn tegen zwarte achtergrond weergeeft — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/12

         Arrest van het Gerecht van 15 maart 2012 — Mustang/BHIM — Decathlon (Golvende lijn)
   (Zaak T-379/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat golvende lijn weergeeft - Ouder nationaal en internationaal beeldmerk dat witte golvende lijn tegen zwarte achtergrond weergeeft - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2012/C 126/23
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Mustang — Bekleidungswerke GmbH & Co. KG (Künzelsau, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Klett en K. Weimer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Pethke, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Decathlon SA (Villeneuve d’Ascq, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Demoly, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 8 juli 2008 (zaak R 859/2007-4) inzake een oppositieprocedure tussen Decathlon SA en Mustang — Bekleidungswerke GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mustang — Bekleidungswerke GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Zaak T-486/11: Arrest van het Gerecht van 17 december 2015 — Orange Polska/Commissie („Mededinging — Misbruik van machtspositie — Poolse telecommunicatiemarkt — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 102 VWEU wordt vastgesteld — Voorwaarden opgelegd door de traditionele exploitant voor de toegang tegen vergoeding van nieuwe exploitanten tot het netwerk en wholesalebreedbanddiensten — Legitiem belang om een inbreuk vast te stellen — Geldboeten — Motiveringsplicht — Ernst van de inbreuk — Verzachtende omstandigheden — Evenredigheid — Volledige rechtsmacht — Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006”)

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/12

         Arrest van het Gerecht van 17 december 2015 — Orange Polska/Commissie
   (Zaak T-486/11) (1)

   ((„Mededinging - Misbruik van machtspositie - Poolse telecommunicatiemarkt - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 102 VWEU wordt vastgesteld - Voorwaarden opgelegd door de traditionele exploitant voor de toegang tegen vergoeding van nieuwe exploitanten tot het netwerk en wholesalebreedbanddiensten - Legitiem belang om een inbreuk vast te stellen - Geldboeten - Motiveringsplicht - Ernst van de inbreuk - Verzachtende omstandigheden - Evenredigheid - Volledige rechtsmacht - Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006”))
   (2016/C 059/11)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Orange Polska S.A., voorheen Telekomunikacja Polska S.A. (Warschau, Polen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Modzelewska de Raad, P. Paśnik, S. Hautbourg, advocaten, A. Howard, barrister, en C. Vajda, QC, vervolgens M. Modzelewska de Raad, P. Paśnik, S. Hautbourg, A. Howard en D. Beard, QC)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Gencarelli, K. Mojzesowicz en G. Koleva, vervolgens K. Mojzesowicz, G. Koleva en M. Malferrari en ten slotte G. Koleva, M. Malferrari, É. Gippini Fournier en J. Szczodrowski, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji (Warschau, Polen) (vertegenwoordigers: P. Rosiak en K. Karasiewicz, advocaten)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: European Competitive Telecommunications Association (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Alexiadis en J. MacKenzie, vervolgens J. MacKenzie, solicitors)

      Voorwerp

   Ten eerste, een verzoek tot gehele of gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2011) 4378 definitief van de Commissie van 22 juni 2011 inzake een procedure op grond van artikel 102 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (zaak COMP/39.525 — Telekomunikacja Polska) en, ten tweede, een verzoek tot verlaging van de geldboete die de Commissie in artikel 2 van dit besluit heeft opgelegd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Orange Polska S.A. draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

               3)

               De Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji en de European Competitive Telecommunications Association dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 340 van 19.11.2011.


title: Zaak F-79/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 december 2010 — Dubus/Commissie

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/69

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 december 2010 — Dubus/Commissie
   (Zaak F-79/10) (1)

   ()
   2011/C 30/140
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft na minnelijke regeling de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010, blz. 66.


title: Zaak F-50/08: Beroep ingesteld op 19 mei 2008 — Bartha/Commissie

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/73

         Beroep ingesteld op 19 mei 2008 — Bartha/Commissie
   (Zaak F-50/08)
   (2008/C 209/134)
   Procestaal: Hongaars
   Partijen

      Verzoekende partij: Gábor Bartha (Brussel, België) (vertegenwoordigers: P. Homoki, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van het EPSO om verzoeker niet op te nemen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/56/06
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de jury van het Europees Bureau voor Personeelsselectie van 19 november 2007 voor zover dit de uitslag betreft van vergelijkend onderzoek „EPSO/AD/56/06, administrateurs (AD5) met de Hongaarse nationaliteit”;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de jury van het EPSO van 23 januari 2008 houdende afwijzing van de klacht over de uitslag van de deelneming aan het vergelijkend onderzoek;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de jury van het EPSO van 31 maart 2008 houdende bevestiging van de afwijzing van de klacht over de uitslag van de deelneming aan het vergelijkend onderzoek;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de schade die door de nietig verklaarde besluiten is ontstaan;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.


title: Doorhaling van zaak C-27/97

text:
17.7.1999              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 204/37
                Doorhaling van zaak C-27/97 (1)                                  Doorhaling van zaak C-7/99 P (1)
                        (1999/C 204/86)                                                   (1999/C 204/90)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 april 1999 de          De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-27/97 (verzoek        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 april 1999 de
van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing):       doorhaling in het register gelast van zaak C-7/99 P: F. Campoli
Ligure Piemontese SpA (Società d’Intermediazione Mobiliare)        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
tegen Amministrazione delle Finanze dello Stato.
                                                                   (1) PB C 71 van 13.3.1999.
( 1) PB C 74 van 8.3.1997.
                Doorhaling van zaak C-28/97 (1)                                  Doorhaling van zaak C-326/98 (1)
                        (1999/C 204/87)
                                                                                (1999/C 204/91)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 april 1999 de          De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-28/97 (verzoek        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 mei 1999 de
van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing):       doorhaling in het register gelast van zaak C-326/98: Commis-
SO.ME.FI Srl tegen Amministrazione delle Finanze dello Stato.      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 74 van 8.3.1997.                                          (1) PB C 312 van 10.10.1998.
                Doorhaling van zaak C-29/97 (1)
                        (1999/C 204/88)                                          Doorhaling van zaak C-320/98 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                     (1999/C 204/92)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 april 1999 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-29/97 (verzoek        De president van de Derde kamer van het Hof van Justitie van
van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing):       de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 mei
Società Anonima Immobiliare Alessandro Srl (SAIA) tegen            1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-320/98:
Amministrazione delle Finanze dello Stato.                         Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
                                                                   togdom Luxemburg.
(1) PB C 74 van 8.3.1997.
                                                                   (1) PB C 299 van 26.9.1998.
                Doorhaling van zaak C-30/97 (1)
                        (1999/C 204/89)
                                                                                Doorhaling van zaak C-73/98 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 april 1999 de                                 (1999/C 204/93)
doorhaling in het register gelast van zaak C-30/97 (verzoek
van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing):
SVIN Servizi SpA tegen Amministrazione delle Finanze dello         De president van het Hof van Justitie van de Europese
Stato.                                                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 1999 de
                                                                   doorhaling in het register gelast van zaak C-73/98: Commissie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 74 van 8.3.1997.
                                                                   (1) PB C 151 van 16.5.1998.


               29.5.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/5

         Beroep, op 1 april 2004 ingesteld door KM Europa Metal AG, Tréfimétaux SA en Europa Metalli SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-127/04)
   (2004/C 146/07)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 1 april 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door KM Europa Metal AG, gevestigd te Osnabruck (Duitsland), Tréfimétaux SA, gevestigd te Courbevoie Cedex (Frankrijk), en Europa Metalli SpA, gevestigd te Firenze (Italië), vertegenwoordigd door M. Siragusa, A. Winckler, G. Cesare Rizza, T. Graf en M. Piergiovanni, advocaten.
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de bij de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 16 december 2003 in zaak COMP/E-1/38.240 aan verzoeksters opgelegde geldboete aanmerkelijk te verlagen,

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten die verzoeksters hebben gedragen in verband met de bankgarantie die in afwachting van het arrest is gesteld in plaats van de betaling van de aan KME opgelegde geldboete.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie vastgesteld dat verzoeksters en anderen artikel 81 EG en artikel 53, lid 1, van de EER-Overeenkomst hebben geschonden door deel te nemen aan een stelsel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen die de EER-markt voor industriële koperen buizen, geleverd op spoelen, ongunstig hebben beïnvloed. Op die grond heeft de Commissie verzoeksters hoofdelijk een geldboete van 18 990 000 euro opgelegd.
   Verzoeksters betwisten niet de vaststelling in de beschikking dat zij de EG- en EER-mededingingsregels hebben geschonden, maar stellen dat de Commissie bij de berekening van de geldboete een aantal feitelijke en juridische fouten heeft gemaakt. In de eerste plaats stellen zij dat de Commissie bij de vaststelling van het basisbedrag van de geldboete en bij de berekening van de duur van de inbreuk het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden door geen rekening te houden met het feit dat de invloed van de betrokken overeenkomsten op de markt statistisch niet merkbaar was en dat de activiteiten van het kartel varieerden.
   Verzoeksters stellen verder dat de Commissie bij de beoordeling van de zwaarte van de inbreuk de economische invloed van de betrokken overeenkomsten erg heeft overschat doordat zij niet de markt van verwerkingsdiensten, maar de markt van het halffabrikaat (koperen industriële buizen) in aanmerking heeft genomen.
   Verzoeksters stellen ook dat de Commissie ten onrechte heeft geweigerd rekening te houden met verschillende verzachtende omstandigheden, namelijk de beperkte uitvoering van de betrokken overeenkomsten door verzoeksters, hun onverwijlde en vrijwillige beëindiging van de inbreuk, de structurele crisis in de sector industriële buizen, en verzoeksters' samenwerking met de Commissie. De aan hen verleende vermindering van de geldboete met 30 % was gebaseerd op onjuiste feitelijke uitgangspunten, en is onverenigbaar met de praktijk van de Commissie en de rechtspraak. Verder stellen zij dat de Commissie hen op onwettige wijze heeft gediscrimineerd tegenover een andere onderneming, nu zij bepaalde verzachtende omstandigheden enkel met betrekking tot die onderneming in aanmerking heeft genomen en zij die onderneming zonder objectieve reden veel minder streng heeft behandeld.


title: Zaak T-145/15: Arrest van het Gerecht van 16 februari 2017 — Roemenië/Commissie [„ELGF en Elfpo — Areaalgebonden maatregelen — Van financiering uitgesloten uitgaven — Forfaitaire financiële correcties — Artikel 52 van verordening (EU) nr. 1306/2013 — Motiveringsplicht — Evenredigheid”]

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/45

         Arrest van het Gerecht van 16 februari 2017 — Roemenië/Commissie
   (Zaak T-145/15) (1)

   ([„ELGF en Elfpo - Areaalgebonden maatregelen - Van financiering uitgesloten uitgaven - Forfaitaire financiële correcties - Artikel 52 van verordening (EU) nr. 1306/2013 - Motiveringsplicht - Evenredigheid”])
   (2017/C 104/63)
   Procestaal: Roemeens

      Partijen

      Verzoekende partij: Roemenië (vertegenwoordigers: aanvankelijk R.-H Radu, V. Angelescu, R. Mangu, D. Bulancea, N. Horumbă, E. Mierlea en T. Crainic, vervolgens R.-H Radu, V. Angelescu, R. Mangu, N. Horumbă, E. Mierlea en T. Crainic, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan en G. von Rintelen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/103 van de Commissie van 16 januari 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2015, L 16, blz. 33)

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/103 van de Commissie van 16 januari 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Roemenië.

               2)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten en die van Roemenië dragen.

      (1)  PB C 178 van 1.6.2015.


title: Zaak C-102/01: Beroep, op 1 maart 2001 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 118/20               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      21.4.2001
Beroep, op 1 maart 2001 ingesteld door Italiaanse Repu-              3)    De beschikking is voorts onwettig op de volgende
bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       gronden:
                         (Zaak C-102/01)                                   de betrokken markt is niet afgebakend; misbruik van
                                                                           bevoegdheid wegens verdraaiing van de feiten; schending
                                                                           van de richtlijn postdiensten; schending van onjuiste
                                                                           toepassing van de artikelen 82 en 86 van het Verdrag;
                         (2001/C 118/32)                                   misbruik van bevoegdheid wegens de algemeenheid en
                                                                           onbepaaldheid van de beschikking.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 1 maart 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, verte-            (1) Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van
genwoordigd door U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan door             15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor
I. M. Braguglia en F. Quadri, avvocati dello Stato.                      de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de
                                                                         Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst (PB
                                                                         L 15 van 21.1.1998, blz. 14).
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     de beschikking van de Commissie van de Europese
      Gemeenschappen van 21 december 2000, ter kennis van
      de Italiaanse regering gebracht op 22 december 2000,
      nietig te verklaren;
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                     Beroep, op 2 maart 2001 ingesteld door Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-103/01)
1)    De Italiaanse regering betoogt, dat de Commissie kenne-
      lijk heeft gedwaald bij de vaststelling van de juiste
      rechtsgrondslag voor toetsing aan het gemeenschapsrecht                                 (2001/C 118/33)
      van de litigieuze nationale bepalingen en dat dit ont-
      breken van een rechtsgrondslag in casu heeft geleid tot
      een klaarblijkelijke schending van wezenlijke vormvoor-        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      schriften en misbruik van procedure, aangezien krachtens       op 2 maart 2001 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
      artikel 86, lid 3, een procedure is ingeleid en een            Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
      beschikking is gegeven, ofschoon een eventuele onjuiste        vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van haar juridische
      uitvoering van richtlijn 97/67/EG (1) in het kader van de      dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
      procedure van artikel 226 van het Verdrag aan de orde          C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
      had moeten worden gesteld.                                     Wagner, Kirchberg.
      Door aldus te handelen, heeft de Commissie bovendien
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      artikel 86, lid 3, van het Verdrag geschonden, welke
      bepaling in casu niet kon worden toegepast, alsmede
      artikel 226 van het Verdrag, dat ten onrechte niet is          1)    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door de
      toegepast.                                                           aanvullende eisen die in de voorschriften van bepaalde
                                                                           Länder worden gesteld aan persoonlijke beschermings-
                                                                           middelen voor de brandweer die aan de vereisten van
      De bestreden beschikking bevat niet de minste uiteenzet-             richtlijn 89/686/EEG (1) van de Raad van 21 december
      ting van de redenen waarom de Commissie de procedure                 1989 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevin-
      van artikel 86 heeft gevolgd. Derhalve is de beschikking             gen der lidstaten betreffende persoonlijke beschermings-
      gebrekkig gemotiveerd.                                               middelen voldoen en van de EG-merktekens zijn voor-
                                                                           zien, de artikelen 1 en 4 van deze richtlijn heeft ge-
                                                                           schonden;
2)    De beschikking is gebrekkig wegens schending van de
      rechten van verweer, daar de definitieve beschikking
      afwijkt van de aanmaningsbrief.                                2)    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-216/13: Arrest van het Gerecht van 28 juni 2016 — Telefónica/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Portugese en Spaanse telecommunicatiemarkt — Niet-concurrentiebeding op de Iberische markt dat is opgenomen in de overeenkomst waarbij Telefónica de door Portugal Telecom gehouden deelneming in de Braziliaanse mobiele aanbieder Vivo verwerft — Voorbehoud van rechtsgeldigheid „voor zover zulks bij de wet is toegestaan” — Inbreuk naar strekking — Nevenrestrictie — Autonomie van het gedrag van verzoekster — Potentiële mededinging — Inbreuk naar gevolgen — Berekening van de geldboete — Verzoek om getuigen te horen”)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/19

         Arrest van het Gerecht van 28 juni 2016 — Telefónica/Commissie
   (Zaak T-216/13) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Portugese en Spaanse telecommunicatiemarkt - Niet-concurrentiebeding op de Iberische markt dat is opgenomen in de overeenkomst waarbij Telefónica de door Portugal Telecom gehouden deelneming in de Braziliaanse mobiele aanbieder Vivo verwerft - Voorbehoud van rechtsgeldigheid „voor zover zulks bij de wet is toegestaan” - Inbreuk naar strekking - Nevenrestrictie - Autonomie van het gedrag van verzoekster - Potentiële mededinging - Inbreuk naar gevolgen - Berekening van de geldboete - Verzoek om getuigen te horen”))
   (2016/C 287/22)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Telefónica, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Folguera Crespo, P. Vidal Martínez en E. Peinado Iríbar, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, verzoek om nietigverklaring van besluit C(2013) 306 final van de Commissie van 23 januari 2013 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU (zaak COMP/39.839 — Telefónica/Portugal Telecom) en, subsidiair, verzoek om verlaging van de geldboete

      Dictum

               1)

               Artikel 2 van besluit C(2013) 306 final van de Commissie van 23 januari 2013 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU (zaak COMP/39.839 — Telefónica/Portugal Telecom) wordt nietig verklaard voor zover het bedrag van de aan Telefónica, SA opgelegde geldboete is vastgesteld op 66 894 000 EUR, aangezien dit bedrag is vastgesteld op basis van de waarde van de verkopen waarvan de Europese Commissie is uitgegaan.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Telefónica zal drie kwart van haar eigen kosten en een kwart van de kosten van de Commissie dragen. De Commissie zal drie kwart van haar eigen kosten en een kwart van de kosten van Telefónica dragen.

      (1)  PB C 156 van 1.6.2013.


title: Zaak T-96/17: Beschikking van het Gerecht van 5 mei 2017 — King.com/EUIPO — TeamLava (Geanimeerde iconen)

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/37

         Beschikking van het Gerecht van 5 mei 2017 — King.com/EUIPO — TeamLava (Geanimeerde iconen)
   (Zaak T-96/17) (1)

   (2017/C 221/52)
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 112 van 10.4.2017.


title: Beroep, op 17 februari 1995 ingesteld door Ciments Français, SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-39/95)

text:
Nr. C 119/14          fNL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      13 . 5 . 95
     2. Onjuiste analyse van verzoeksters marktgedrag:                       klagen. Zij is bovendien van mening, dat de
          door ervan uit te gaan dat verzoekster heeft deelge                Commissie niet zonder zichzelf tegen te spreken
          nomen aan een mededingingsregeling die ertoe                       heeft kunnen stellen, dat de relevante geografische
          strekte de cementleveringen vanuit Frankrijk naar                  markt tegelijkertijd lokaal en Europees was.
          Duitsland en vice versa te beperken, heeft zij de
          feiten kennelijk onjuist uitgelegd.
                                                                     II. Kennelijke beoordelingsfout. Verzoekster betoogt, dat
                                                                         de haar verweten praktijken — waarmee uitvoering
                                                                         zou zijn gegeven aan een algemene overeenkomst —
                                                                         hetzij non-existent zijn, hetzij buiten haar invloedssfeer
   Beroep, op 17 februari 1995 ingesteld door Ciments                    liggen, en hoe dan ook geen enkel verband houden met
             Français, SA tegen Commissie van de                         een algemene overeenkomst. Zij is bovendien van
                   Europese Gemeenschappen                               mening, dat de bewijselementen die worden geacht het
                                                                         bestaan van een algemene overeenkomst inzake de
                         (Zaak T-39/95 )                                 „ eerbiediging van de thuismarkten " aan te tonen,
                           (95/C 119/34)                                 kennelijk ontoereikend zijn.
                        (Procestaai: Frans)
                                                                    III. Schending van het non-discriminatie- en het evenredig
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                heidsbeginsel, alsmede van het beginsel van goed
schappen is op 17 februari 1 995 beroep ingesteld tegen                  bestuur en het vertrouwensbeginsel.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Ciments Français, SA, gevestigd te Parijs (Frankrijk),              IV. Verzoekster stelt subsidiair, dat de haar opgelegde
vertegenwoordigd door A. Winckler, advocaat te Parijs,                   geldboeten aanzienlijk moeten worden verlaagd. Zij is
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                  namelijk van mening, dat de Commissie
Elvinger & Hoss, advocaten aldaar, Côte d'Eich 15 .
                                                                         1 , kennelijke berekeningsfouten heeft gemaakt;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van                2, de zwaarte van de haar verweten inbreuken onjuist
    30 november 1994;                                                        heeft beoordeeld en daardoor het evenredigheids
                                                                             beginsel ernstig heeft geschonden;
— subsidiair, de opgelegde geldboeten te verlagen;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                                3 , bij de berekening van de geldboeten is uitgegaan
                                                                             van een pertinent verkeerde markt.
Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende
middelen aan:
 I. Proceduregebreken:
      1 . Schending van de rechten van de verdediging.              Beroep, op 18 februari 1995 ingesteld door Lafarge Coppée,
           Verzoekster betoogt, dat het beginsel volgens             SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
           hetwelk de administratieve procedure een contra                                ( Zaak T-43/95 )
           dictoir karakter heeft, niet is geëerbiedigd: in de                               ( 95/C 119/35 )
           eerste plaats wegens de niet-mededeling of niet
           individualisering van bepaalde essentiële punten
           van bezwaar; in de tweede plaats wegen de onvol                               (Procestaai: Frans)
           ledige toegang tot het dossier, en ten slotte wegens
           de beperkingen die zijn gesteld aan de mogelijkheid
           haar standpunt kenbaar te maken ten aanzien van         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
           de uiteindelijk tegen haar in aanmerking genomen        schappen is op 18 februari 1995 beroep ingesteld tegen
           bezwaren.                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Lafarge
                                                                    Coppée, SA, gevestigd te Parijs ( Frankrijk), vertegenwoor
     2 . Het adviescomité heeft zich niet behoeven uit te          digd door H. Lesguillons, advocaat te Parijs, domicilie
           spreken óver het exacte bedrag van de geldboeten        gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
           die de Commissie voornemens was op te leggen.           M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 .
     3 . Motiveringsgebrek. Verzoekster beklemtoont, dat
           de stelling als zou er sprake zijn geweest van „één     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
           enkele en continue overeenkomst", waarbij bijna
           de gehele Europese cementindustrie betrokken            — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
           was, rechtstreeks in tegenspraak is met het feit dat         30 november 1994, althans de artikelen 1 , 3, leden 1 ,
           de Commissie ervoor heeft gekozen, slechts een               onder a), en 3, onder a ), 4, leden 1 , 2, 3 , onder a ), en 4,
           deel van de Europese cementproducenten aan te                onder e ) en f), 6 en 7 van die beschikking;


title: Zaak T-547/13: Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2015 — Rosian Express/BHIM (Vorm van een doos voor een spel) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor een driedimensionaal gemeenschapsmerk — Vorm van een doos voor een spel — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Recht om te worden gehoord — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/36

         Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2015 — Rosian Express/BHIM (Vorm van een doos voor een spel)
   (Zaak T-547/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor een driedimensionaal gemeenschapsmerk - Vorm van een doos voor een spel - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Recht om te worden gehoord - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 398/46)
   Procestaal: Roemeens

      Partijen

      Verzoekende partij: Rosian Express SRL (Medias, Roemenië) (vertegenwoordigers: E. Grecu en A. Tigau, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: V. Melgar en A. Geavela, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 11 juli 2013 (zaak R 797/2013-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van een driedimensionaal teken in de vorm van een doos voor een spel als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rosian Express SRL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 367 van 14.12.2013.


title: Beschikking van het Hof (Vĳfde kamer) van 5 juli 2001 in zaak C-341/00 P: Conseil national des professions de l'automobile (CNPA) e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 2790/1999 — Hogere voorziening die kennelĳk ongegrond en kennelĳk niet-ontvankelĳk is")

text:
10.11.2001              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 317/9
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                                   BESCHIKKING VAN HET HOF
                           (Vierde kamer)                                                             (Vijfde kamer)
                                                                                van 5 juli 2001
                         van 21 juni 2001
                                                                           in zaak C-341/00 P: Conseil national des professions
in zaak C-330/00 P: Alsace International Car Services                      de l’automobile (CNPA) e.a. tegen Commissie van de
          SARL (AICS) tegen Europees Parlement (1)                                          Europese Gemeenschappen (1)
(„Hogere voorziening — Overheidsopdrachten voor diensten                   („Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 2790/1999
— Personenvervoer met voertuigen met chauffeur voor                        — Hogere voorziening die kennelijk ongegrond en kennelijk
Europees Parlement te Straatsburg — Aanbesteding —                                                niet-ontvankelijk is”)
Inachtneming van nationaal recht — Afwijzing van offerte
— Hogere voorziening die ten dele kennelijk niet-ontvanke-
            lijk en ten dele kennelijk ongegrond is”)                                                (2001/C 317/16)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (2001/C 317/15)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (Procestaal: Frans)                                                        dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- In zaak C-341/00 P, Conseil national des professions de
                          dentie van het Hof)                              l’automobile (CNPA), gevestigd te Suresnes (Frankrijk), Fédéra-
                                                                           tion nationale des distributeurs, loueurs et réparateurs de
                                                                           matériels de bâtiments-travaux publics et de manutention
In zaak C-330/00 P, Alsace International Car Services SARL                 (DLR), gevestigd te Joinville-le-Pont (Frankrijk), Auto Contrôle
(AICS), gevestigd te Straatsburg (Frankrijk), vertegenwoordigd             31 SA, gevestigd te Toulouse (Frankrijk), Yam 31 SARL,
door J.-C. Fourgoux, advocaat, betreffende hogere voorziening              gevestigd te Toulouse, Roux SA, gevestigd te Saint-Denis-de-
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de                  Saintonge (Frankrijk), Marc Foucher-Creteau, wonende te Parijs
Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 6 juli 2000,                    (Frankrijk), Verdier distribution SARL, gevestigd te Juvignac
AICS/Parlement (T-139/99, Jurispr. blz. II-2849), strekkende               (Frankrijk), vertegenwoordigd door C. Bourgeon, advocaat,
tot vernietiging van dat arrest en tot toewijzing van de door              betreffende hogere voorziening tegen de beschikking van het
rekwirante in eerste aanleg geformuleerde conclusies, andere               Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
partij bij de procedure: Europees Parlement (gemachtigden:                 (Derde kamer) van 12 juli 2000, Conseil national des profes-
O. Caisou-Rousseau en A. Neergaard), heeft het Hof (Vierde                 sions de l’automobile e.a./Commissie (T-45/00, Jurispr. blz. II-
kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,             2927), strekkende tot vernietiging van die beschikking, andere
D. A. O. Edward en C. W. A. Timmermans (rapporteur),                       partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeen-
rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op             schappen (gemachtigde: W. Wils), heeft het Hof (Vijfde kamer),
21 juni 2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum                    samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident, M. Wa-
luidt als volgt:                                                           thelet, D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann en L. Sevón,
                                                                           rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op
                                                                           5 juli 2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
                                                                           als volgt:
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                           1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
2)    Alsace International Car Services SARL (AICS) wordt verwezen
      in de kosten.
                                                                           2)    Op het verzoek tot tussenkomst behoeft niet te worden beslist.
                                                                           3)    De Conseil national des professions de l’automobile (CNPA),
(1) PB C 335 van 25.11.2000.                                                     de Fédération nationale des distributeurs, loueurs et réparateurs
                                                                                de matériels de bâtiments-travaux publics et de manutention
                                                                                (DLR), Auto Contrôle 31 SA, Yam 31 SARL, Roux SA,
                                                                                Marc Foucher-Creteau en Verdier distribution SARL worden
                                                                                hoofdelijk verwezen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 317/10                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.11.2001
4)    De Confédération belge du commerce et de la réparation                  (f)   de voorbereiding van medische verslagen,
      automobile et des secteurs connexes ASBL (Federauto) zal haar
      eigen kosten dragen.                                                          (i)  ten vervolge op de sub (e) vermelde onderzoe-
                                                                                ken, en
(1) PB C 316 van 4.11.2000.                                                         (ii) op basis van medische notities, maar zonder
                                                                                medisch onderzoek;
                                                                              (g)   medische onderzoeken, verricht ter voorbereiding
                                                                                van medische deskundigenverslagen aangaande me-
                                                                                dische nalatigheid, voor personen die overwegen
                                                                                een vordering in te stellen;
                                                                              (h) de voorbereiding van medische verslagen,
Verzoek van het VAT and Duties Tribunal, London
Tribunal Centre, van 6 juni 2001 om een prejudiciële                                (i)  ten vervolge op de sub (g) vermelde onderzoe-
beslissing in het geding 1) Dr. Peter L. d’Ambrumenil,                                   ken, en
2) Dispute Resolution Services Limited, tegen Commis-
                 sioners of Customs and Excise                                      (ii) op basis van medische notities, maar zonder
                                                                                medisch onderzoek?
                         (Zaak C-307/01)
                                                                        (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
                         (2001/C 317/17)
Het VAT and Duties Tribunal, London Tribunal Centre, heeft
bij beschikking van 6 juni 2001, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 6 augustus 2001, in het geding 1) Dr. Peter
L. d’Ambrumenil, 2) Dispute Resolution Services Limited tegen           Verzoek van het Bundesvergabeamt (Oostenrijk) van
Commissioners of Customs and Excise, het Hof van Justitie van           11 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                 tussen 1. Siemens AG Österreich, 2. ARGE Telekom &
beslissing over de navolgende vragen:                                   Partner en Hauptverband der österreichischen Sozial-
                                                                        versicherungsträger, interveniënte: Bietergemeinschaft
1.    Moet artikel 13 A, lid 1, sub c, van richtlijn 77/388/EEG (1)                                EDS/ORGA
      van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
      wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, aldus                                     (Zaak C-314/01)
      worden uitgelegd dat het van toepassing is op de volgende
      activiteiten wanneer deze worden verricht in het kader
      van de uitoefening van een medisch beroep als omschre-                                     (2001/C 317/18)
      ven door de betrokken lidstaat:
                                                                        Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 11 juli 2001,
      (a)   medische onderzoeken van personen voor werk-                ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 augustus
            gevers of verzekeringsmaatschappijen;                       2001, in het geding tussen 1. Siemens AG Österreich, 2. ARGE
                                                                        Telekom & Partner en Hauptverband der österreichischen
                                                                        Sozialversicherungsträger, interveniënte: Bietergemeinschaft
      (b) het afnemen van bloed of het nemen van andere                 EDS/ORGA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
            lichamelijke monsters om deze te testen op de               schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
            aanwezigheid van virussen, infecties of andere ziek-        navolgende vragen:
            ten, ten behoeve van werkgevers en verzekeraars;
                                                                        1.    Moeten de bepalingen van richtlijn 89/665/EEG (1), in het
      (c)   het attesteren van de medische geschiktheid, bijvoor-             bijzonder artikel 2, lid 1, sub b, eventueel juncto artikel 2,
            beeld de geschiktheid om te reizen;                               lid 7, aldus worden uitgelegd dat een besluit van een
                                                                              nationale beroepsinstantie in de zin van artikel 2, lid 8,
                                                                              van richtlijn 89/665/EEG houdende nietigverklaring van
      (d) het attesteren van iemands gezondheidstoestand,                     het besluit van de aanbestedende dienst om de aanbe-
            bijvoorbeeld voor het verkrijgen van een oorlogs-                 stedingsprocedure niet in te trekken, als rechtsgevolg
            pensioen;                                                         heeft dat wanneer naar nationaal recht geen doeltreffende
                                                                              executie van het besluit van de beroepsinstantie tegen de
      (e)   medische onderzoeken verricht ter voorbereiding                   aanbestedende dienst mogelijk is, de betrokken aanbe-
            van medische deskundigenverslagen aangaande aan-                  stedingsprocedure door het besluit van de nationale
            sprakelijkheid en met het oog op de raming van de                 beroepsinstantie zonder meer wordt beëindigd zonder
            schade, voor personen die overwegen een vordering                 dat de aanbestedende dienst zelf nog een verdere hande-
            wegens letselschade in te stellen;                                ling hoeft te verrichten?


title: Zaak C-483/03: Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
10.1.2004              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 7/27
Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie                  van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
     van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                     W. Wils als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg.
                          (Zaak C-482/03)
                           (2004/C 7/46)                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      1.    vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  Brittannië en Noord-Ierland, door niet de wettelijke en
op 19 november 2003 beroep tegen Ierland ingesteld door                     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                     zijn voor het volgen van richtlijn 2001/12/EG van het
digd door W. Wils als gemachtigde, domicilie gekozen hebben-                Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001
de te Luxemburg.                                                            tot wijziging van richtlijn 91/440/EEG van de Raad
                                                                            betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de
                                                                            Gemeenschap (1), richtlijn 2001/13/EG van het Europees
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging
                                                                            van richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de
1.    vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en               verlening van vergunningen aan spoorwegondernemin-
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig              gen (2), en richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parle-
      zijn voor het volgen van richtlijn 2001/12/EG van het                 ment en de Raad van 26 februari 2001 inzake de
      Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001                    toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de
      tot wijziging van richtlijn 91/440/EEG van de Raad                    heffing van rechten voor het gebruik van spoorwegin-
      betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de                   frastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (3), of
      Gemeenschap (1), richtlijn 2001/13/EG van het Europees                in elk geval door die bepalingen niet aan de Commissie
      Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging               mee te delen, de krachtens deze richtlijnen op hem
      van richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de                     rustende verplichtingen niet is nagekomen;
      verlening van vergunningen aan spoorwegondernemin-
      gen (2), en richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parle-
                                                                      2.    het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
      ment en de Raad van 26 februari 2001 inzake de
                                                                            Ierland te verwijzen in de kosten.
      toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de
      heffing van rechten voor het gebruik van spoorwegin-
      frastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (3), of
      in elk geval door die bepalingen niet aan de Commissie          Middelen en voornaamste argumenten
      mee te delen, de krachtens deze richtlijnen op hem
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                      De termijn voor de uitvoering van deze richtlijnen is verstreken
2.    Ierland te verwijzen in de kosten.                              op 15 maart 2003.
Middelen en voornaamste argumenten                                    (1) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 1.
                                                                      (2) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 26.
                                                                      (3) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 29.
De termijn voor de uitvoering van deze richtlijnen is verstreken
op 15 maart 2003.
(1) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 1.
(2) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 26.
(3) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 29.
                                                                                Doorhaling van zaak C-62/02 (1)
                                                                                (2004/C 7/48)
Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
      ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 september
                          (Zaak C-483/03)                             2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-62/02:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd
                           (2004/C 7/47)                              Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            (1) PB C 109 van 4.5.2002.
op 19 november 2003 beroep tegen Verenigd Koninkrijk van
Groot-Brittannië en Noord-Ierland ingesteld door Commissie


title: Zaak C-94/02 P: Hogere voorziening, op 16 maart 2002 ingesteld door Etablissements Biret et Cie SA tegen het arrest, op 11 januari 2002 in zaak T-210/00 tussen Etablissements Biret et Cie SA en de Raad van de Europese Unie, ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)

text:
C 109/38              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.5.2002
Het project „Lotto zero” is een project dat valt onder bijlage II    —     Schending van artikel 48 van het Reglement voor de
van de richtlijn. De Commissie is van mening dat Italië de                 procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg; het valt
ingevolge artikel 4, lid 2, van de richtlijn op hem rustende               moeilijk vol te houden dat in het inleidend verzoekschrift
verplichtingen niet is nagekomen doordat hij niet is nagegaan              volledig werd voorbijgegaan aan een eventuele risicoaan-
of dit project moest worden onderworpen aan een milieu-                    sprakelijkheid van de Gemeenschap en dat dit pas in
effectbeoordeling overeenkomstig de artikelen 5 tot                        repliek als nieuw middel is aangevoerd
en met 10.
(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.
                                                                     Hogere voorziening, op 16 maart 2002 ingesteld door
Hogere voorziening, op 16 maart 2002 ingesteld door                  Etablissements Biret et Cie SA tegen het arrest, op
Biret International SA tegen het arrest, op 11 januari 2002          11 januari 2002 in zaak T-210/00 tussen Etablissements
in zaak T-174/00 tussen Biret International SA en Raad               Biret et Cie SA en de Raad van de Europese Unie,
van de Europese Unie, ondersteund door Commissie van                 ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen-
de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht                 schappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                          van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)
                         (Eerste kamer)
                       (Zaak C-93/02 P)                                                       (Zaak C-94/02 P)
                        (2002/C 109/64)                                                        (2002/C 109/65)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 16 maart 2002 hogere voorziening ingesteld door Biret             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
International SA, vertegenwoordigd door M. de Thoré en               is op 16 maart 2002 hogere voorziening ingesteld door
S. Rodrigues, advocaten, domicilie gekozen hebbende te               Etablissements Biret et Cie SA, vertegenwoordigd door S. Ro-
Luxemburg, tegen het arrest, op 11 januari 2002 in zaak              drigues, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
T-174/00 tussen Biret International SA en Raad van de                tegen het arrest, op 11 januari 2002 in zaak T-210/00 tussen
Europese Unie, ondersteund door Commissie van de Europese            Etablissements Biret et Cie SA en Raad van de Europese Unie,
Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg           ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschap-
van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).                       pen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                     Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
—     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de            Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
      Europese Gemeenschappen van 11 januari 2002 in zaak
      T-174/00 te vernietigen;                                       —     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                           Europese Gemeenschappen van 11 januari 2002 in zaak
—     de door rekwirante in eerste aanleg geformuleerde vor-
                                                                           T-210/00 te vernietigen;
      deringen toe te wijzen;
—     verweerder in alle kosten te verwijzen.                        —     de door rekwirante in eerste aanleg geformuleerde vor-
                                                                           deringen toe te wijzen;
Middelen en voornaamste argumenten                                   —     verweerder in alle kosten te verwijzen.
—     Schending van artikel 300, lid 7, EG: voor het geval het
      Hof niettegenstaande de bewoordingen en de strekking
      van artikel 300, lid 7, EG van oordeel zou zijn dat de         Middelen en voornaamste argumenten
      aansprakelijkheid van de Gemeenschap wegens schending
      van de WTO-overeenkomsten afhankelijk is van de
      rechtstreekse werking van deze overeenkomsten, hetgeen
                                                                     De middelen en voornaamste argumenten zijn nagenoeg
      volgens rekwirante niet het geval is, verzoekt rekwirante
                                                                     dezelfde als die in zaak C-93/02 P (1).
      het Hof, na het Gerecht daarom tevergeefs te hebben
      verzocht, met een beroep op de rol van het Hof om de
      eenheid van uitlegging van het gemeenschapsrecht te            (1) Zie blz. 38 van dit nummer van het Publicatieblad.
      garanderen, zijn rechtspraak te doen evolueren in de
      richting van erkenning van de rechtstreekse werking van
      de WTO-overeenkomsten of van een deel daarvan.


title: Zaak T-839/14: Beschikking van het Gerecht van 30 april 2015 — Alnapharm/BHIM — Novartis (Alrexil) („Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/20

         Beschikking van het Gerecht van 30 april 2015 — Alnapharm/BHIM — Novartis (Alrexil)
   (Zaak T-839/14) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de oppositie - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 221/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alnapharm GmbH & Co. KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Heldt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: H. O’Neill, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Novartis AG (Basel, Zwitserland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 23 oktober 2014 (zaak R 1723/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen Novartis AG en Alnapharm GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep worden verwezen in hun eigen kosten en elk in de helft van de kosten van verweerder.

      (1)  PB C 65 van 23.2.2015.


title: Zaak T-328/16: Beroep ingesteld op 23 juni 2016 — Paice/EUIPO — Blackmore (DEEP PURPLE)

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/44

         Beroep ingesteld op 23 juni 2016 — Paice/EUIPO — Blackmore (DEEP PURPLE)
   (Zaak T-328/16)
   (2016/C 305/60)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ian Paice (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. Engelman, barrister en J. Stephenson, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Richard Hugh Blackmore (New York, New York, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „DEEP PURPLE” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 772 721

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2016 in zaak R 736/2015-5

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de bestreden beslissing zoals het Gerecht passend acht, namelijk afwijzing van het merk in zijn geheel voor alle waren en diensten waarvoor het was aangevraagd;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten die verzoekster bij dit beroep zijn opgekomen.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-271/99: Beroep, op 20 juli 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
2.10.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 281/5
Verzoek van het Landgericht Hamburg bij beschikking                      — verweerder in de kosten van beide instanties te verwijzen.
van 23 juni 1999 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Carl Kühne KG, Rich. Hengstenberg GmbH
& Co. en Ernst Nowka GmbH & Co. KG, en JÜTRO                            Middelen en voornaamste argumenten
                      Konservenfabrik GmbH
                                                                         Door op basis van verkeerde uitgangspunten, te weten een
                           (Zaak C-269/99)
                                                                         onjuiste kwalificatie en uitlegging van een aantal bepalingen
                                                                         van het Statuut, met name artikel 7 van bijlage IX bij het
                           (1999/C 281/08)                               Ambtenarenstatuut, in casu geen gevolgen te verbinden aan
                                                                         het overschrijden van dwingende termijnen, heeft het Gerecht
Het Landgericht Hamburg heeft bij beschikking van 23 juni                het rechtszekerheidsbeginsel en de rechten van de verdediging
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juli          geschonden.
1999, in het geding tussen Carl Kühne KG, Rich. Hengstenberg
GmbH & Co., en Ernst Nowka GmbH & Co. KG, en JÜTRO
Konservenfabrik GmbH, Het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:
Is verordening (EG) nr. 590/1999 (1) van de Commissie van
18 maart 1999 waarbij de bijlage van verordening (EG)                    Beroep, op 20 juli 1999 ingesteld door Commissie van de
nr. 1107/96 (2) betreffende de registratie van de geografische               Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het kader van de
procedure van artikel 17 van verordening (EEG)
nr. 2081/92 (3) met de benaming „Spreewälder Gurken” wordt                                        (Zaak C-271/99)
aangevuld, verenigbaar met het gemeenschapsrecht?
                                                                                (1999/C 281/10)
( 1) PB L 74 van 19.3.1999, blz. 8.
(2) PB L 148 van 21.6.1996, blz. 1.                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(3) PB L 208 van 24.7.1992, blz. 1.                                      op 20 juli 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                         digd door G. Berscheid, lid van haar juridische dienst, als
                                                                         gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                         C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                         De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
Hogere voorziening, op 19 juli 1999 ingesteld door Z
tegen het arrest, op 4 mei 1999 in zaak T-242/97 tussen Z
                                                                         1. Vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen
en Europees Parlement gewezen door het Gerecht van                            de gestelde termijnen de nodige wettelijke en bestuursrech-
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste                          telijke bepalingen in werking te doen treden om te voldoen
                                kamer)
                                                                              aan richtlijn 95/71/EG van de Raad van 22 december 1995
                                                                              houdende wijziging van de bijlage bij richtlijn 91/493/EEG
                         (Zaak C-270/99 P)                                    tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de
                                                                              productie en het in de handel brengen van visserijproduc-
                           (1999/C 281/09)                                    ten (1), de krachtens artikel 2 van richtlijn 95/71/EG op
                                                                              hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 19 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door Z,                  2. Het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
vertegenwoordigd door J. -N. Louis, advocaat te Brussel, domi-
cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
S.à.r.l., Rue de Cessange 30, tegen het arrest op 4 mei 1999 in          Middelen en voornaamste argumenten
zaak T-242/97 tussen Z en Europees Parlement gewezen door
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen (Eerste kamer).                                                      Het dwingend karakter van de bepalingen van artikel 249,
                                                                         derde alinea, en van artikel 10, eerste alinea, EG, houdt in dat
                                                                         de lidstaten de noodzakelijke maatregelen vaststellen voor de
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                           toepassing van de voor hen bestemde richtlijnen vóór het
— het door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                 verstrijken van de daarvoor gestelde termijn. Deze termijn is
      Gemeenschappen (Eerste kamer) op 4 mei 1999 in zaak                verstreken op 1 juli 1997 zonder dat België de nodige
      T-242/97, Z/Parlement, gewezen arrest te vernietigen;              maatregelen had vastgesteld.
— zelf rechtdoende, het besluit van de secretaris-generaal
      van het Parlement van 28 oktober 1996 waarbij jegens               (1) PB L 332 van 30.12.1995, blz. 40.
      rekwirant de tuchtmaatregel van terugzetting van de rang
      C 1, salaristrap 4, in de rang C 5, salaristrap 1, is getroffen,
      nietig te verklaren;


title: Zaak T-131/11: Beroep ingesteld op 7 maart 2011 — Ezzedine/Raad

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/20

         Beroep ingesteld op 7 maart 2011 — Ezzedine/Raad
   (Zaak T-131/11)
   2011/C 130/39
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ibrahim Ezzedine (Treichville, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: G. Collard, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               vast te stellen dat, wat verzoeker Ibrahim Ezzedine betreft, besluit 2011/17/GBVB van de Raad van 31 januari 2011, op 2 februari 2011 gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie, niet feitelijk is gegrond,

               —

               bijgevolg,

                           —

                           besluit 2011/17/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 nietig te verklaren;

                           —

                           subsidiair, te gelasten dat de naam van Ibrahim Ezzedine van de lijst in bijlage bij bedoeld besluit wordt geschrapt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn vordering voert verzoeker twee middelen aan:
   1)   Eerste middel: schending van de motiveringsplicht aangezien de redenen voor de inschrijving van verzoeker op de lijst van personen en entiteiten waarop beperkende maatregelen van toepassing zijn, stereotiep zijn en er geen melding wordt gemaakt van enig precies feitelijk element aan de hand waarvan de gegrondheid van de bedoelde inschrijving kan worden nagegaan.
   2)   Tweede middel: kennelijke beoordelingsfout aangezien verzoeker wordt verweten dat hij heeft bijgedragen aan de financiering van het onwettige bestuur van L. Gbagbo, terwijl verzoeker daarentegen enkel een activiteit als privé-ondernemer uitoefende en bij wege van betaling van belastingen en heffingen dus louter bijdroeg aan de financiering van de Republiek Ivoorkust en niet aan een welbepaald regime.


title: Zaak C-394/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Asylgerichtshof (Oostenrijk) op 27 augustus 2012 — Shamso Abdullahi

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Asylgerichtshof (Oostenrijk) op 27 augustus 2012 — Shamso Abdullahi
   (Zaak C-394/12)
   2012/C 343/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Asylgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Shamso Abdullahi

      Verwerende partij: Bundesasylamt

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 19 van verordening nr. 343/2003 (1), gelezen in samenhang met artikel 18 van verordening nr. 343/2003, aldus worden uitgelegd dat wanneer een lidstaat overeenkomstig deze bepaling, dit de lidstaat is die volgens artikel 16, lid 1, eerste zin, van verordening nr. 343/2003 verantwoordelijk is voor de behandeling van het asielverzoek, of moet krachtens het Unierecht de nationale beroepsinstantie, wanneer zij in de loop van een procedure betreffende een overeenkomstig artikel 19, lid 2, van verordening nr. 343/2003 ingesteld beroep of bezwaar, — ongeacht deze instemming — van oordeel is dat een andere staat overeenkomstig hoofdstuk III van verordening nr. 343/2003 de verantwoordelijke lidstaat is (ook wanneer aan deze lidstaat geen overnameverzoek is gericht of deze geen instemming heeft gegeven), de verantwoordelijkheid van die andere lidstaat voor de bij haar aanhangige procedure betreffende het beroep of bezwaar bindend vaststellen? Heeft iedere asielzoeker in dit verband een subjectief recht op behandeling van zijn asielverzoek door een bepaalde lidstaat die op grond van deze bevoegdheidscriteria verantwoordelijk is?

               2)

               Moet artikel 10, lid 1, van verordening nr. 343/2003 aldus worden uitgelegd dat de lidstaat waarin een eerste illegale binnenkomst plaatsvindt („eerste lidstaat”), zijn verantwoordelijkheid voor de behandeling van het asielverzoek van een staatsburger van een derde land moet erkennen, wanneer de hierna beschreven situatie zich voordoet?
               Een staatsburger van een derde land komt vanuit een derde land illegaal de betrokken eerste lidstaat binnen. Hij dient in deze lidstaat geen asielverzoek in. Vervolgens vertrekt hij naar een derde land. Na minder dan drie maanden komt hij vanuit een derde land een andere lidstaat van de EU („tweede lidstaat”) illegaal binnen. Vanuit die tweede lidstaat reist hij meteen door naar een derde lidstaat, waar hij zijn eerste asielverzoek indient. Tussen het moment van indiening van het asielverzoek en de illegale binnenkomst in de eerste lidstaat zijn minder dan 12 maanden verstreken.

               3)

               Ongeacht het antwoord op de tweede vraag, wanneer de betrokken „eerste lidstaat” een lidstaat is waarvan het asielstelsel vaststaande systematische gebreken vertoont, zoals die welke zijn beschreven in het arrest van het EHRM van 21 januari 2011, M.S.S., 30.696/09, dient de beoordeling van de lidstaat die primair verantwoordelijk is in de zin van verordening nr. 343/2003 dan op een andere manier te gebeuren, ongeacht het arrest van het Hof van Justitie van 21 december 2011 (C-411/10 en C-493/10)? Moet met name worden aangenomen dat een verblijf in een dergelijke lidstaat a priori geen omstandigheid kan vormen waarop de verantwoordelijkheid kan worden gebaseerd in de zin van artikel 10 van verordening nr. 343/2003?

      (1)  Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 50, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  12 januari 2006  in zaak C-173/04 P: Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Driedimensionale vormen van stazakjes voor vruchtendranken en vruchtensappen — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen)

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 12 januari 2006
   in zaak C-173/04 P: Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Driedimensionale vormen van stazakjes voor vruchtendranken en vruchtensappen - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen)
   (2006/C 60/09)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-173/04 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 6 april 2004, Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG, gevestigd te Eppelheim (Duitsland) (advocaten: H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder, C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke, U. Stephani, B. Allekotte, E. Pfrang, K. Lochner en B. Ertle, Rechtsanwälte), andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde: G. Schneider), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Schiemann, K. Lenaerts, E. Juhász en M. Ilešič (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: K. H. Sztranc, administrateur, op 12 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 156 van 12.6.2004.