title: Zaak C-174/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — NCC Construction Danmark A/S/Skatteministeriet (Zesde btw-richtlijn — Artikel 19, lid 2 — Aftrek van voorbelasting — Gemengde belastingplichtige — Goederen en diensten die zowel worden gebruikt voor belaste als voor vrijgestelde activiteiten — Berekening van pro rata voor aftrek — Begrip bijkomstige handelingen ter zake van onroerende goederen — Leveringen aan zichzelf — Beginsel van fiscale neutraliteit)

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — NCC Construction Danmark A/S/Skatteministeriet
   (Zaak C-174/08) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikel 19, lid 2 - Aftrek van voorbelasting - Gemengde belastingplichtige - Goederen en diensten die zowel worden gebruikt voor belaste als voor vrijgestelde activiteiten - Berekening van pro rata voor aftrek - Begrip „bijkomstige handelingen ter zake van onroerende goederen” - Leveringen aan zichzelf - Beginsel van fiscale neutraliteit)
   2009/C 312/08
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Østre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: NCC Construction Danmark A/S

      Verwerende partij: Skatteministeriet

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Østre Landsret — Uitlegging van artikel 19, lid 2, tweede zin, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag — Bouwonderneming die onroerend goed verkoopt dat zij voor eigen rekening heeft gebouwd met het oog op verkoop — Goederen en diensten die worden gebruikt voor handelingen die wel en die geen recht op aftrek van de betaalde voorbelasting geven — Berekening van de prorata voor aftrek — Begrip „bijkomstige handelingen ter zake van onroerende goederen”

      Dictum

               1)

               Artikel 19, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, dient aldus te worden uitgelegd dat de verkoop door een bouwonderneming van door haar voor eigen rekening gebouwd onroerend goed niet kan worden gekwalificeerd als een „bijkomstige handeling ter zake van onroerend goed” in de zin van deze bepaling, wanneer deze activiteit het rechtstreekse, duurzame en noodzakelijke verlengstuk vormt van haar belastbare activiteit. In deze omstandigheden behoeft niet in concreto te worden beoordeeld in hoeverre deze verkoopactiviteit, op zich beschouwd, een gebruik van goederen en diensten impliceert waarover belasting over de toegevoegde waarde verschuldigd is.

               2)

               Het beginsel van fiscale neutraliteit kan zich er niet tegen verzetten dat een bouwonderneming die belasting over de toegevoegde waarde betaalt ter zake van de prestaties in verband met bouwactiviteiten die zij voor eigen rekening verricht (leveringen aan zichzelf), de belasting over de toegevoegde waarde over de algemene kosten van het verrichten van deze diensten niet volledig kan aftrekken, wanneer de omzet uit de verkoop van de aldus gerealiseerde bouwwerken is vrijgesteld van belasting over de toegevoegde waarde.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008.


title: Zaak T-473/13: Beroep ingesteld op 3 september 2013 — G-Star Raw/BHIM — PepsiCo (PEPSI RAW)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/57

         Beroep ingesteld op 3 september 2013 — G-Star Raw/BHIM — PepsiCo (PEPSI RAW)
   (Zaak T-473/13)
   2013/C 344/105
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: G-Star Raw CV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: J. van Manen, M. van de Braak en L. Fresco, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: PepsiCo, Inc. (New York, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 25 juni 2013 in zaak R 1586/2012-2 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van deze procedure;

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van deze procedure, indien zij intervenieert, en in de kosten van de procedures voor het BHIM.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „PEPSI RAW” voor waren van klasse 32 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6 788 004

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „RAW” voor waren van klasse 25 — gemeenschapsmerk nr. 4 743 225

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en volledige afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de litigieuze beslissing

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van de gemeenschapsmerkverordening.


title: Zaak T-771/14: Beroep ingesteld op 21 november 2014 — ANKO/Commissie

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/36

         Beroep ingesteld op 21 november 2014 — ANKO/Commissie
   (Zaak T-771/14)
   (2015/C 065/50)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ANKO AE Antiprosopeion, Emporeiou kai Viomichanias (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het bedrag van 2 96  149,77 EUR dat de Commissie aan verzoekster heeft uitgekeerd voor het project DOC@HAND betrekking heeft op kosten die voor vergoeding in aanmerking komen, zodat verzoekster niet tot terugbetaling gehouden is, en

               —

               de Commissie veroordelen in de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep betreft de aansprakelijkheid van de Commissie ingevolge artikel 272 VWEU, op grond van overeenkomst 508015, voor de uitvoering van project DOC@ HAND. Verzoekster voert meer in het bijzonder aan dat ofschoon zij aan haar contractuele verplichtingen heeft voldaan, de Commissie in strijd met de contractuele bepalingen, het beginsel van goede trouw, het verbod van rechtsmisbruik en het evenredigheidsbeginsel van ANKO terugbetaling van de uitgekeerde bedragen vordert op grond dat deze betrekking zouden hebben op kosten die niet voor vergoeding in aanmerking komen.
   Verzoekster betoogt dan ook, in de eerste plaats, dat de Commissie zich baseert op ongegronde argumenten, die hoe dan ook niet zijn onderbouwd, voor haar standpunt dat nagenoeg alle uitgaven van ANKO kosten zijn die niet voor vergoeding in aanmerking komen en dat het aan ANKO voor het project DOC@HAND uitgekeerde bedrag moet worden teruggevorderd. In de tweede plaats betoogt verzoekster dat de Commissie, door 99,59 % van de bijdrage te weigeren op grond dat het hierbij niet gaat om uitgaven voor het project die voor vergoeding in aanmerking komen, het verbod van rechtsmisbruik en het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden.


title: Zaak T-237/05: Beroep, op 17 juni 2005 ingesteld door Éditions Odile Jacob SAS tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/32

         Beroep, op 17 juni 2005 ingesteld door Éditions Odile Jacob SAS tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-237/05)
   (2005/C 205/59)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 juni 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Éditions Odile Jacob SAS, met maatschappelijke zetel te Parijs, vertegenwoordigd door W. van Weert en O. Fréget, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               het bestreden besluit waarbij haar mededeling van de gevraagde documenten is geweigerd, nietig te verklaren op grond dat:

                           —

                           de Commissie niet elk van de documenten waartoe verzoekster toegang had gevraagd, concreet en individueel heeft onderzocht;

                           —

                           de Commissie de uitzonderingen van artikel 4.2 van verordening [nr. 1049/2001] onjuist heeft toegepast;

                           —

                           de Commissie in elk geval verzoeksters recht op gedeeltelijke toegang tot de gevraagde documenten heeft geschonden;

                           —

                           de Commissie het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door de toepassing van de uitzonderingen van artikel 4.2 van verordening [nr. 1049/2001] niet af te wegen tegen het hogere belang dat openbaarmaking van de stukken rechtvaardigt;

               2.

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster heeft bij het Gerecht twee beroepen tot nietigverklaring ingesteld, het eerste (zaak T-279/04) (1) tegen de beschikking van de Commissie van 7 januari 2004 waarbij een operatie waarbij de onderneming Lagardère volledige zeggenschap verwerft over de activa van de onderneming Vivendi Universal Publishing, mits de aangeboden verbintenissen worden uitgevoerd, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt en de EER-Overeenkomst wordt verklaard (zaak nr. COMP/M.2978 — Lagardère/Natexis/VUP), en het tweede (zaak T-452/04) (2) tegen de beschikking van de Commissie van 30 juli 2004 betreffende de goedkeuring van Wendel Investissement als overnemer van de afgestoten activa overeenkomstig de beschikking van 7 januari 2004.
   Op 27 januari 2005 heeft verzoekster de Commissie op grond van artikel 255 EG en van verordening nr. 1049/2001 verzocht om toegang tot een aantal documenten in verband met deze zaak. De Commissie heeft slechts een van de gevraagde documenten meegedeeld en zich voor de overige documenten beroepen op de uitzonderingen op het beginsel dat het publiek tot de documenten toegang heeft. Op 18 februari 2005 heeft verzoekster een confirmatief verzoek ingediend, dat de Commissie op 7 april 2005 heeft afgewezen.
   Ter ondersteuning van haar beroep tegen dit laatste besluit stelt verzoekster om te beginnen dat het bestreden besluit nietig is, aangezien het is gebaseerd op een onderzoek per categorie van de gevraagde documenten en niet op een concreet en individueel onderzoek van elk document.
   Verder betoogt verzoekster dat de Commissie kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt bij de toepassing van elk van de uitzonderingen van artikel 4.2 van verordening nr. 1049/2001, op grond waarvan de Commissie het omstreden verzoek heeft afgewezen. Meer concreet gaat het om de bescherming van het doel van onderzoeken, de bescherming van commerciële belangen, de bescherming van het besluitvormingsproces en de bescherming van juridische adviezen van de Commissie. Volgens verzoekster heeft de Commissie geen enkele van die uitzonderingen juist toegepast.
   Verzoekster stelt voorts dat de Commissie haar recht op ten minste gedeeltelijke toegang tot de betrokken documenten heeft geschonden.
   Ten slotte stelt verzoekster schending van het evenredigheidsbeginsel op grond dat de Commissie de uitzonderingen van artikel 4.2 van verordening nr. 1049/2001 niet heeft afgewogen tegen het hogere openbaar belang dat openbaarmaking van de gevraagde stukken rechtvaardigt.

      (1)  PB C 262, van 23.10.2004, blz. 33.

      (2)  PB C 45, van 19.2.2005, blz. 24.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 13 juli 2004 in zaak T-115/03: Samar SpA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag tot inschrijving van woordmerk GAS STATION als gemeenschapsmerk — Ouder nationaal beeldmerk BLUE JEANS GAS — Weigering van inschrijving)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/21

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 13 juli 2004
   in zaak T-115/03: Samar SpA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag tot inschrijving van woordmerk GAS STATION als gemeenschapsmerk - Ouder nationaal beeldmerk BLUE JEANS GAS - Weigering van inschrijving)
   (2004/C 239/44)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-115/03, Samar SpA, gevestigd te Mottalciata (Italië) (1), vertegenwoordigd door A. Ruo, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), vertegenwoordigd door O. Montalto en M. L. Capostagno als gemachtigden, andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Grotto SpA, gevestigd te Vicenza (Italië), vertegenwoordigd door M. Bosshard en S. Verea, advocaten, betreffende een beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 30 januari 2003 (zaak R 340/2002-3), inzake de oppositie van de houder van het nationale beeldmerk BLUE JEANS GAS tegen de inschrijving van het woordmerk GAS STATION als gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A.W.H. Meij en N.J. Forwood, rechters, griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 13 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst verzoekster in de kosten.

      (1)  PB C 135 van 7.6.2003.


title: Zaak C-428/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — Mark Horvath/Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Regelingen inzake rechtstreekse steunverlening — Verordening (EG) nr. 1782/2003 — Artikel 5 en bijlage IV — Minimumeisen inzake goede landbouw en milieuconditie — Onderhoud van wegen waarop rechten van doorgang rusten — Uitvoering door lidstaat — Overdracht van bevoegdheden naar regionale overheden van lidstaat — Met gemeenschapsrecht strijdige discriminatie)

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — Mark Horvath/Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs
   (Zaak C-428/07) (1)

   (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Regelingen inzake rechtstreekse steunverlening - Verordening (EG) nr. 1782/2003 - Artikel 5 en bijlage IV - Minimumeisen inzake goede landbouw en milieuconditie - Onderhoud van wegen waarop rechten van doorgang rusten - Uitvoering door lidstaat - Overdracht van bevoegdheden naar regionale overheden van lidstaat - Met gemeenschapsrecht strijdige discriminatie)
   2009/C 220/05
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mark Horvath

      Verwerende partij: Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Uitlegging van artikel 5 van en van bijlage IV bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunmaatregelen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1) — Eisen van goede landbouw- en milieuconditie van artikel 5 van en bijlage IV bij de verordening — Mogelijkheid om eisen op te nemen inzake de instandhouding van zichtbare wegen waarop openbare rechten van doorgang rusten — Interne regeling van een lidstaat waarbij decentrale overheden wetgevende bevoegdheid hebben met betrekking tot de verschillende delen van deze lidstaat, met als resultaat dat in deze verschillende delen verschillende normen inzake goede landbouw- en milieuconditie gelden

      Dictum

               1)

               Een lidstaat kan onder de normen inzake goede landbouw- en milieuconditie als bedoeld in artikel 5 van en bijlage IV bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, eisen opnemen inzake het onderhoud van zichtbare wegen waarop openbare rechten van doorgang rusten, voor zover die eisen bijdragen tot de instandhouding van die wegen als landschapselementen, of, in voorkomend geval, tot de voorkoming van de achteruitgang van habitats.

               2)

               Wanneer decentrale overheden volgens het constitutionele bestel van een lidstaat wetgevende bevoegdheid hebben, vormt de loutere vaststelling door die overheden van verschillende normen inzake goede landbouw- en milieuconditie als bedoeld in artikel 5 van en bijlage IV bij verordening nr. 1782/2003, geen met het gemeenschapsrecht strijdige discriminatie.

      (1)  PB C 297 van 8.12.2007.


title: Zaak C-129/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Consiglio di Stato) (Griekenland) op 11 maart 2010 — Amaltheia I Naftiki Etaireia/Ypourgos Emporikis Naftilías

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Consiglio di Stato) (Griekenland) op 11 maart 2010 — Amaltheia I Naftiki Etaireia/Ypourgos Emporikis Naftilías
   (Zaak C-129/10)
   2010/C 134/39
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias (Consiglio di Stato)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Amaltheia I Naftiki Etaireia

      Verwerende partij: Ypourgos Emporikis Naftilías (Ministro della marina mercantile)

      Prejudiciële vraag

   Staan de artikelen 1, en 2 van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) (PB L 364), uitgelegd in overeenstemming met het beginsel van het vrij verrichten van diensten, de vaststelling toe van een nationale regeling volgens welke reders slechts cabotagediensten kunnen verrichten na een voorafgaande administratieve vergunning, verleend in het kader van een vergunningstelsel dat onder meer beoogt controle mogelijk te maken of de door een reder opgegeven dienstregeling, gelet op de omstandigheden in een bepaalde haven, kan worden uitgevoerd in voor het schip veilige omstandigheden en zonder de orde in de haven te verstoren, en tevens of het in te zetten schip een bepaalde haven onbelemmerd kan binnenvaren op het tijdstip waarop de reder heeft opgegeven die bepaalde dienstregeling te willen uitvoeren, zonder dat echter vooraf in een rechtsregel de criteria zijn gespecificeerd aan de hand waarvan de minister deze kwesties zal beoordelen, met name in het geval dat meer dan één reder belangstelling heeft om op hetzelfde tijdstip dezelfde haven aan te doen?


title: Zaak F-9/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 9 november 2013 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Beroepstermijn — Termijnoverschrijding — Beroep kennelijk niet-ontvankelijk)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/54

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 9 november 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-9/13) (1)

   ((Openbare dienst - Beroepstermijn - Termijnoverschrijding - Beroep kennelijk niet-ontvankelijk))
   2014/C 421/76
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om het bedrag van de kosten waarin zij door het Gerecht in zaak T-176/04 is verwezen te verrekenen met het hogere bedrag dat verzoeker naar aanleiding van de beschikking in zaak T-241/03 moet betalen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 215 van 27.7.2013, blz. 20.


title: Zaak C-376/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 3 augustus 2007 — Staatssecretaris van Financiën tegen Kamino International Logistics BV

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 3 augustus 2007 — Staatssecretaris van Financiën tegen Kamino International Logistics BV
   (Zaak C-376/07)
   (2007/C 269/46)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Verweerster: Kamino International Logistics BV
   Prejudiciële vragen

               1.

               Moet Aantekening 5 op hoofdstuk 84 van de GN in de versie van bijlage I bij verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003 (1) zo worden uitgelegd dat een kleurenmonitor die zowel signalen afkomstig van een automatische gegevensverwerkende machine als bedoeld in post 8471 van de GN, als van andere bronnen kan weergeven, is uitgesloten van indeling onder post 8471 van de GN?

               2.

               Indien voor de hiervoor onder 1 bedoelde kleurenmonitor indeling onder post 8471 van de GN niet is uitgesloten, aan de hand van welke omstandigheden moet dan worden bepaald of deze een eenheid is van de soort die uitsluitend of hoofdzakelijk wordt gebruikt in een automatisch gegevensverwerkend systeem?

               3.

               Strekt de werkingssfeer van verordening (EG) nr. 754/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot indeling van bepaalde goederen in de GN (2) zich uit tot de litigieuze monitor en zo ja, is deze verordening, gelet op de antwoorden op de eerste twee vragen, geldig?

      (1)  Verordening tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, PB L 281, blz. 1.

      (2)  PB L 118, blz. 32.


title: Zaak T-114/05: Beroep, op 28 februari 2005 ingesteld door Joerg Peter Block en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/33

         Beroep, op 28 februari 2005 ingesteld door Joerg Peter Block en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-114/05)
   (2005/C 115/59)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 februari 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Joerg Peter Block, wonende te Sterrebeek (België), en 12 anderen, vertegenwoordigd door S. Rodrigues en A. Jaume, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               Nietig te verklaren de besluiten van het TABG waarbij de klachten van verzoekers zijn verworpen, tezamen met de besluiten van het TABG van 1 mei 2004 houdende wijziging van de rangen van verzoekers in, al naar het gelang het geval, rang A*8 of rang B*8;

               —

               Nietig te verklaren de salarisafrekeningen van verzoekers, houdende toepassing van het besluit van het TABG tot wijziging van de rangen van verzoekers in, al naar gelang het geval, rang A*8 of rang B*8, met ingang van 1 mei 2004;

               —

               Het TABG te wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van de litigieuze besluiten en met name het opnieuw wijzigen van de rangen van verzoekers in, al naar gelang het geval, rang A*9 of rang B*9, en dit met terugwerkende kracht tot 1 mei 2004;

               —

               Subsidiair, de Commissie te gelasten te erkennen dat verzoekers bij hun eerstvolgende bevordering in aanmerking komen voor bevordering tot, al naar gelang het geval, rang A*10 of rang B*10;

               —

               De Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekers hebben geleden doordat zij niet met ingang van 1 mei 2004 zijn ingedeeld in, al naar het gelang het geval, rang A*9 of rang B*9;

               —

               Verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers zijn allen ambtenaren van de Commissie die vóór de inwerkingtreding van de herziening van het Statuut waren aangesteld in de rangen A7 en B2. Zij bestrijden hun indeling in de rangen A*8 respectievelijk B*8 krachtens artikel 2 van bijlage XIII bij het Statuut.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers aan dat toepassing ten aanzien van hen van deze laatste bepaling onrechtmatig is omdat deze een schending vormt van artikel 6 van het Statuut, de beginselen van gelijkwaardigheid tussen de oude en de nieuwe carrièrestructuur en gelijke behandeling, het vertrouwensbeginsel en de verworven rechten van verzoekers. Verzoekers beroepen zich ook op misbruik van bevoegdheid.


title: Gevoegde zaken C-402/07 en C-432/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 november 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) en het Handelsgericht Wien (Oostenrijk)) — Christopher Sturgeon, Gabriel Sturgeon, Alana Sturgeon (C-402/07), Stefan Böck, Cornelia Lepuschitz (C-432/07)/Condor Flugdienst GmbH (C-402/07), Air France SA (C-432/07) (Luchtvervoer — Verordening (EG) nr. 261/2004 — Artikelen 2, sub l, 5, 6 en 7 — Begrippen vertraging en annulering van vlucht — Recht op compensatie in geval van vertraging — Begrip buitengewone omstandigheden )

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/4

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 november 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) en het Handelsgericht Wien (Oostenrijk)) — Christopher Sturgeon, Gabriel Sturgeon, Alana Sturgeon (C-402/07), Stefan Böck, Cornelia Lepuschitz (C-432/07)/Condor Flugdienst GmbH (C-402/07), Air France SA (C-432/07)
   (Gevoegde zaken C-402/07 en C-432/07) (1)

   (Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikelen 2, sub l, 5, 6 en 7 - Begrippen „vertraging” en „annulering” van vlucht - Recht op compensatie in geval van vertraging - Begrip „buitengewone omstandigheden”)
   2010/C 24/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechters

   Bundesgerichtshof, Handelsgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Christopher Sturgeon, Gabriel Sturgeon, Alana Sturgeon (C-402/07), Stefan Böck, Cornelia Lepuschitz (C-432/07)

      Verwerende partijen: Condor Flugdienst GmbH (C-402/07), Air France SA (C-432/07)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof, Handelsgericht Wien — Uitlegging van artikel 2, sub l, en artikel 5, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1) — Vlucht die veel later dan het geplande vertrekuur is begonnen — Onderscheid tussen „vertraging” en „annulering”

      Dictum

               1)

               De artikelen 2, sub l, 5 en 6 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, moeten aldus worden uitgelegd dat een vertraagde vlucht, ongeacht de duur van de vertraging, ook al is deze lang, niet als geannuleerd kan worden beschouwd wanneer zij overeenkomstig de oorspronkelijke planning van de luchtvaartmaatschappij wordt uitgevoerd.

               2)

               De artikelen 5, 6 en 7 van verordening nr. 261/2004 moeten aldus worden uitgelegd dat passagiers van vertraagde vluchten voor de toepassing van het recht op schadevergoeding met passagiers van geannuleerde vluchten kunnen worden gelijkgesteld en aldus aanspraak kunnen maken op de in artikel 7 van deze verordening bedoelde compensatie, wanneer zij door een vertraging van de vlucht drie of meer uren tijd verliezen, dat wil zeggen wanneer zij hun eindbestemming drie of meer uren na de door de luchtvaartmaatschappij oorspronkelijk geplande aankomsttijd bereiken. Een dergelijke vertraging verleent de passagiers evenwel geen recht op compensatie indien de luchtvaartmaatschappij kan aantonen dat de langdurige vertraging het gevolg is van buitengewone omstandigheden die ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen konden worden, dat wil zeggen van omstandigheden waarop de luchtvaartmaatschappij geen daadwerkelijke invloed kan uitoefenen.

               3)

               Artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 moet aldus worden uitgelegd dat een technisch probleem aan een luchtvaartuig dat de annulering of de vertraging van een vlucht tot gevolg heeft, niet onder het begrip „buitengewone omstandigheden” in de zin van deze bepaling valt, tenzij dit probleem voortvloeit uit gebeurtenissen die wegens hun aard of hun oorsprong niet inherent zijn aan de normale uitoefening van de activiteit van de betrokken luchtvaartmaatschappij, en deze hierop geen daadwerkelijke invloed kan uitoefenen.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Verzoek van de Maaseutuelinkeinojen valituslautakunta van 9 januari 1997 om een prejudiciële beslissing in de zaak R.-L. Jokela (Zaak C-9/97)

text:
8 . 3 . 97              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 74/ 15
In welke gevallen en om welke redenen dient alsdan reke                     thuisbezorgingssysteem voor dagbladen, slechts een za
ning te worden gehouden met de vennootschappen die van                       kenrelatie met de uitgever van een concurrerend pro
een dominerende rechtspersoon van een groep deel uitma                      duct wil aanknopen , indien deze hem niet alleen belast
ken ?                                                                        met de thuisbezorging, maar ook met andere aangebo
                                                                             den prestaties ( bijvoorbeeld, distributie via verkoop
(M PB nr. C 132 van 14 . 5 . 1994 , blz . 4 .
                                                                             punten, drukken ) in het kader van een totaalpakket ?
                                                                         Verzoek van de Maaseutuelinkeinojen valituslautakunta
Verzoek van het Oberlandesgericht Wien van 1 juli 1996                   van 9 januari 1997 om een prejudiciële beslissing in de
om een prejudiciële beslissing in de kartelzaak tussen Os                                     zaak R.-L. Jokela
car Bronner Gesellschaft mbH & Co. KG en 1 . Media
print Zeitungs- und Zeitschriftenverlag Gesellschaft mbH                                         ( Zaak C-9/97)
& Co. KG, 2 . Mediaprint Zeitungsvertriebsgesellschaft                                             ( 97/C 74/31 )
mbH & Co. KG, 3 . Mediaprint Anzeigengesellschaft mbH
                              & Co . KG
                          ( Zaak C-7/97 )                                De Maaseutuelinkeinojen valituslautakunta heeft bij be
                                                                         schikking van 9 januari 1997, ingekomen ter griffie van
                            ( 97/C 74/30 )                               het Hof van Justitie op 16 januari 1997, in de zaak R.-L .
                                                                         Jokela, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                                                                         schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
Het Oberlandesgericht Wien heeft bij beschikking van                     navolgende vragen:
1 juli 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 15 januari 1997, in het geding tussen Oscar Bronner
Gesellschaft mbH & Co. KG en 1 . Mediaprint Zeitungs                    1 . Is het verenigbaar met de doelstellingen van de
und Zeitschriftenverlag Gesellschaft mbH & Co. KG,                           artikelen 17 en 18 van Verordening ( EEG ) nr. 2328/91
2 . Mediaprint Zeitungsvertriebsgesellschaft mbH & Co.                       van de Raad van 15 juli 1991 betreffende de verbete
KG, 3 . Mediaprint Anzeigengesellschaft mbH & Co . KG,                       ring van de doeltreffendheid van de landbouwstruc
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver                     tuur (') en van artikel 1 van Richtlijn 75/268/EEG van
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                      de Raad van 28 april 1975 betreffende de landbouw in
vragen :
                                                                             bergstreken en in sommige probleemgebieden ( 2 ), dat
                                                                             de compenserende vergoeding voor permanente na
                                                                             tuurlijke belemmeringen wordt toegekend aan een
 1 . Moet artikel 86 van het EG-Verdrag aldus worden uit                    landbouwer, die niet woont op een in Finland gelegen
      gelegd, dat er sprake is van misbruik van een machts                  boerderij waarvan hij eigenaar is of die hij exploiteert
      positie, in die zin dat de toegang tot de markt onrecht               in een probleemgebied in de zin van die richtlijn, maar
      matig wordt belemmerd, wanneer een onderneming                         het grootste deel van het jaar buiten dat gebied
                                                                             woont ?
      die zich bezighoudt met het uitgeven, het drukken en
      de distributie van dagbladen en met haar producten op
      de Oostenrijkse markt voor dagbladen een leidende                      Wanneer deze vraag — zelfs ten dele of voorwaardelijk
      marktpositie bezit ( namelijk 46,8 % van de totale op                 — bevestigend wordt beantwoord:
      lage, 42% van de advertentie-inkomsten en 71% van
      het lezerspubliek, berekend over het totale aantal dag
      bladen ) en het enige in Oostenrijk bestaande landelijke               a ) is het verenigbaar met die artikelen en met de be
      thuisbezorgingssysteem voor abonnees exploiteert, wei                      ginselen van de artikelen 5 , 40 , lid 3 , tweede ali
      gert aan een andere onderneming die eveneens in Oos                        nea, en 42, tweede alinea, onder a ), van het EG
      tenrijk een dagblad uitgeeft, drukt en distribueert, een                    Verdrag, en meer bepaald met het beginsel van ge
       bindende offerte te doen om dit dagblad in haar thuis                     lijke behandeling van landbouwers en het daarmee
       bezorgingssysteem op te nemen, mede in aanmerking                          samenhangende discriminatieverbod, dat voor de
      genomen dat de onderneming die in het thuisbezor                           toekenning van de in artikel 6 van Besluit nr. 861 /
      gingssysteem wenst te worden opgenomen, op grond                            1995 van de Finse regering bedoelde vergoeding
      van de geringe oplage en dus het geringe aantal abon                       voor natuurlijke belemmeringen wordt geëist, dat
      nees alleen noch in samenwerking met de overige on                         wanneer de landbouwer op meer dan 12 km gaans
       dernemingen die dagbladen op de markt aanbieden, in                        van het centrum van het bedrijf woont, hij ten
       staat is tegen redelijke kosten een eigen thuisbezor                      minste de helft van zijn inkomen betrekt uit land-,
      gingssysteem op te zetten en winstgevend te exploite                       tuin- of bosbouw of uit andere op het bedrijf uitge
       ren ?                                                                      oefende activiteiten en hij zelf dat bedrijf exploi
                                                                                teert, of
 2.    Is het misbruik in de zin van artikel 86 van het EG                   b ) is het verenigbaar met in het bijzonder het ge
      Verdrag, wanneer — onder de reeds in vraag 1 nader                          meenschapsrechtelijk rechtszekerheidsbeginsel, dat
       uiteengezette omstandigheden — de exploitant van het                       wordt geëist dat er een bijzondere reden is ?
 ---pagebreak--- Nr. C 74/ 16            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  8 . 3 . 97
2 . Is het in strijd met het discriminatieverbod, het evenre                  waarden door de aangesloten banken op uniforme en
       digheidsbeginsel of andere beginselen van Gemeen                       bindende wijze worden opgelegd en toegepast, zich,
       schapsrecht, wanneer aan een landbouwer die het                         wat de in de motivering van de boven genoemde be
       grootste deel van het jaar in een andere lidstaat woont                 schikking bedoelde clausules, afzonderlijk en in hun
       met zijn echtgenoot, die mede-eigenaar is van het be                   geheel genomen, betreft, met artikel 85 van het Ver
       drijf en die in Finse diplomatieke dienst is, die vergoe               drag, waar zij de handel tussen de Lidstaten ongunstig
       ding wordt ontzegd ?                                                    kunnen beïnvloeden en ertoe strekken of ten gevolge
                                                                               hebben dat de mededinging binnen de gemeenschappe
(') PB nr. L 218 van 6 . 8 . 1991 , blz . 1 .                                  lijke markt wordt verhinderd, beperkt of vervalst ?
( 2 ) PB nr. L 128 van 19 . 5 . 1975 , blz. 1 .
                                                                           4 . Indien de in vraag 3 bedoelde onverenigbaarheid
                                                                               wordt vastgesteld, welke zijn dan de gevolgen daarvan
                                                                               voor de overeenkomstige clausules in de borgstellings
                                                                               contracten en voor de contracten zelf, die op basis van
                                                                               deze voorwaarden zijn gesloten door de bij de ABI
Verzoek van het Tribunale di Genova — Zesde Civiele Ka                        aangesloten banken, gesteld dat die banken, tezamen
mer, van 18 december 1996 om een prejudiciële beslissing                       kunnen worden geacht op de nationale markt een col
in het geding tussen P. Ieropoli en G. Sgambellone tegen                       lectieve machtspositie in de zin van artikel 86 van het
                         Banca Carige SpA                                      Verdrag in te nemen, en dat de toepassing van de be
                                                                               trokken voorwaarden misbruik van die machtspositie
                           ( Zaak C-23/97 )
                                                                               oplevert ?
                              ( 97/C 74/32 )
Het Tribunale di Genova — Zesde Civiele Kamer heeft bij
beschikking van 18 december 1996 , ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 17 januari 1997, in het geding
tussen P. Ieropoli en G. Sgambellone tegen Banca Carige                    Beroep, op 17 januari 1997 ingesteld door Commissie van
SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap                     de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
gende vragen :                                                                                ( Zaak C-24/97 )
                                                                                ( 97/C 74/33 )
1 . Zijn de Norme Bancarie Uniformi ( NBU ) (Uniforme
       Bankvoorwaarden ) die de Associazione Bancaria Italia
       na (ABI ) aan haar leden met betrekking tot kredietope             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       ningen in rekening courant oplegt en die door de ban               is op 17 januari 1997 beroep ingesteld tegen Bondsrepu
       ken die lid van de ABI zijn op uniforme en bindende                 bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen
       wijze worden opgelegd en toegepast, voor zover de                   schappen, vertegenwoordigd door P. Hillenkamp en P. J.
       kredietopening onderworpen is aan een regeling van                  Kuijper, leden van haar juridische dienst, domicilie geko
       de vaststelling van de rentevoet, die niet van te voren             zen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
       is bepaald, noch kan worden bepaald door de klant, in               van haar juridische dienst, Centre Wagner C 254, Kirch
       overeenstemming met artikel 85 van het Verdrag, waar                berg.
       deze voorwaarden de handel tussen de Lidstaten on
       gunstig kunnen beïnvloeden en ertoe strekken of ten                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
       gevolge hebben dat de mededinging binnen de gemeen
       schappelijke markt wordt verhinderd, beperkt of ver
       valst ?                                                             — vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet
                                                                               heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
                                                                               krachtens de artikelen 48 , 52 en 59 van het EG-Ver
2 . Indien de in vraag 1 bedoelde onverenigbaarheid                            drag alsmede artikel 4, lid 1 , van Richtlijn 68/360/
       wordt vastgesteld, welke zijn dan de gevolgen daarvan
       voor de desbetreffende clausules in overeenkomsten
                                                                               EEG van de Raad van 15 oktober 1968 inzake de op
                                                                               heffing van de beperkingen van de verplaatsing en het
       betreffende kredietopeningen in rekening courant, die                   verblijf van de werknemers der lidstaten en hun familie
       op basis van deze voorwaarden zijn gesloten tussen de                   binnen de Gemeenschap ('), en artikel 4, lid 1 , van
       bij de ABI aangesloten banken en hun klanten, gesteld                   Richtlijn 73/148/EEG van de Raad van 21 mei 1973
       dat die banken, tezamen genomen, kunnen worden ge
                                                                               inzake de opheffing van de beperkingen van de ver
       acht op de nationale markt een collectieve machtsposi                  plaatsing en het verblijf van onderdanen van de lidsta
       tie in de zin van artikel 86 van het Verdrag in te ne
                                                                               ten binnen de Gemeenschap terzake van vestiging en
       men en dat de toepassing van de betrokken normen                        verrichten van diensten (2 ), door onderdanen van an
       ( betreffende de bepaling van de rentevoet) misbruik
                                                                               dere lidstaten op Duits grondgebied overeenkomstig
       van die machtspositie oplevert ?
                                                                                § 12 a , leden 2 en 3 , van het Aufenthaltsgesetz/EWG
                                                                               met betrekking tot de schuldmaatstaf en de oplegging
3 . Verdragen de door de ABI aan haar leden opgelegde                          van geldboetes onevenredig anders te behandelen dan
       normen betreffende het borgstellingscontract als waar                  eigen onderdanen die op vergelijkbare wijze niet aan
       borg voor de kredietopening, voor zover deze voor                      hun legitimatieplicht voldoen (§ 5 , leden 1 en 2, van


title: Zaak C-503/04: Beroep, op 7 december 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/15

         Beroep, op 7 december 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-503/04)
   (2005/C 45/29)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 7 december 2004 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Schima, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het den Hove behage voor recht te verklaren:

               1.

               De Bondsrepubliek Duitsland is de krachtens artikel 228, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap op haar rustende verplichtingen niet nagekomen door niet de maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 10 april 2003 in de gevoegde zaken C-20/01 en C-28/01, Commissie/Duitsland
                   (1), betreffende de plaatsing door de gemeente Bockhorn van een opdracht voor de afvalwaterbehandeling en de plaatsing door de stad Braunschweig van een opdracht voor de verwerking van afval.

               2.

               De Bondsrepubliek wordt ertoe veroordeeld, aan de Commissie op de rekening Eigen middelen van de Europese Gemeenschap een dwangsom te betalen
               ten bedrage van 31 680 EUR per dag vertraging bij het nemen van de maatregelen welke nodig zijn om bovengenoemd arrest uit te voeren met betrekking tot de plaatsing door de gemeente Bockhorn van een opdracht voor de afvalwaterbehandeling, en
               ten bedrage van 126 720 EUR per dag vertraging bij het nemen van de maatregelen welke nodig om bovengenoemd arrest uit te voeren met betrekking tot de plaatsing door de stad Braunschweig van een opdracht voor de verwerking van afval,
               vanaf de datum waarop het onderhavige arrest is gewezen, tot op de datum waarop de maatregelen zijn genomen.

               3.

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In zijn arrest van 10 april 2003 heeft het Hof van Justitie voor recht verklaard:

               —

               Doordat de gemeente Bockhorn (Duitsland) de aanbesteding van de opdracht voor de behandeling van haar afvalwater niet heeft aangekondigd en de uitslag van de procedure niet heeft bekendgemaakt in het supplement op het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen, is de Bondsrepubliek Duitsland bij de gunning van deze overheidsopdracht voor dienstverlening de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 8, juncto de artikelen 15, lid 2, en 16, lid 1, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening.

               —

               Doordat de stad Braunschweig (Duitsland) zonder voorafgaande aankondiging is overgegaan tot onderhandse aanbesteding van een opdracht voor verwerking van haar afval, hoewel niet was voldaan aan de voorwaarden van artikel 11, lid 3, van richtlijn 92/50 voor de onderhandse aanbesteding van opdrachten zonder aanbesteding in de gehele Gemeenschap, is de Bondsrepubliek Duitsland bij de gunning van deze overheidsopdracht voor dienstverlening de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 8 en 11, lid 3, sub b, van die richtlijn.

         De Commissie is van mening dat de Bondsrepubliek Duitsland, om de krachtens dat arrest en artikel 228 EG op haar rustende verplichtingen na te komen, de met schending van het recht inzake de plaatsing van overheidsopdrachten gesloten overeenkomsten moet beëindigen.
   De maatregelen die de Bondsrepubliek tot nu toe heeft meegedeeld, zijn niet voldoende om de door het Hof van Justitie vastgestelde schending van het Verdrag te beëindigen.
   Voor het geval dat de Bondsrepubliek Duitsland vóór het wijzen van het gevraagde arrest niet de maatregelen heeft getroffen die nodig zijn om de vastgestelde schending van het Verdrag te beëindigen, vordert de Commissie de oplegging van een dwangsom per dag ten belope van een bedrag dat zij heeft berekend overeenkomstig de beginselen die zij tot dusver in acht heeft genomen.

      (1)  Nog niet gepubliceerd.


title: Zaak T-496/15 P: Arrest van het Gerecht van 13 mei 2016 – CX/Commissie („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Tuchtprocedure — Tuchtmaatregel — Terugzetting in rang — Rechten van de verdediging — Artikelen 4 en 6 van het Statuut — Artikel 9 van bijlage IX bij het Statuut — Evenredigheidsbeginsel — Kennelijk onjuiste beoordeling”)

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/20

         Arrest van het Gerecht van 13 mei 2016 – CX/Commissie
   (Zaak T-496/15 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Tuchtprocedure - Tuchtmaatregel - Terugzetting in rang - Rechten van de verdediging - Artikelen 4 en 6 van het Statuut - Artikel 9 van bijlage IX bij het Statuut - Evenredigheidsbeginsel - Kennelijk onjuiste beoordeling”))
   (2016/C 232/26)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: CX (Enghien, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Ehrbar en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 18 juni 2015, CX/Commissie (F-27/13, EU:F:2015:60), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               CX wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 371 van 9.11.2015.


title: Zaak T-26/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Serviço Intermunicipalizado de Gestão de Resíduos do Grande Porto (Lipor)/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Cohesiefonds — Verordening (EG) nr. 1164/94 — Vermindering van financiële bijstand — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/41

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Serviço Intermunicipalizado de Gestão de Resíduos do Grande Porto (Lipor)/Commissie
   (Zaak T-26/07) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Cohesiefonds - Verordening (EG) nr. 1164/94 - Vermindering van financiële bijstand - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 285/76)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Serviço Intermunicipalizado de Gestão de Resíduos do Grande Porto (Lipor) (Baguim do Monte, Portugal) (vertegenwoordigers: P. Moura Pinheiro, M. Gorjão Henriques en F. Quintela, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en A. Weimar, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 5008 van de Commissie van 17 oktober 2006 houdende vermindering van de financiële bijstand uit het Cohesiefonds voor een aantal projecten betreffende een verbrandingsinstallatie voor vast huishoudelijk stadsafval in de regio Porto
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Serviço Intermunicipalizado de Gestão de Resíduos do Grande Porto (Lipor) zal zijn eigen kosten en die van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 82 van 17.4.2007.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 5 juni 1996 in zaak T-398/94: Kahn Scheepvaart BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Scheepsbouw - Algemene steunregeling - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid)

text:
24 . 8 . 96             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 247/ 11
3 . Zo ja, is dan volgens het Hof de Gemeenschapsregeling                              Doorhaling van zaak C-306/95 (')
       verenigbaar met een nationale regeling die bepaalt dat                                      ( 96/C 247/21 )
       een vervaltermijn verstrijkt (ten nadele van de onder
       daan van een Lid-Staat die zich op de bepalingen van een
       richtlijn beroept voor de terugvordering van een onver           De president van het Hof van Justitie van de Europese
       schuldigd betaalde heffing ) voordat deze richtlijn naar          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 april 1996 de
       behoren in nationaal recht is omgezet ?                           doorhaling in het register gelast van zaak C-306/95 :
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ver
( ] ) Jurisprudentie 1993 , blz . 1-1915 .                               enigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland .
( 2 ) PB nr . L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz. 25 .
                                                                         (!) PB nr . C 299 van 11 . 11 . 1995 .
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                           van 5 uni 1996                                                         van 6 juni 1996
in zaak T-3 98/94: Kahn Scheepvaart BV tegen Commissie                   in zaak T-262/94 : J. Baiwir tegen Commissie van de
               van de Europese Gemeenschappen ( ] )                                      Europese Gemeenschappen ( 1 )
 (Staatssteun — Scheepsbouw — Algemene steunregeling —                   (Ambtenaren — Exceptie van onwettigheid — Overeen
        Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid)                  stemming tussen klacht en beroep — Nieuwe methode voor
                            ( 96/C 247/22 )                              berekening van loopbaanprofielen voor categorieën B, C en
                                                                         D bij Commissie — Lijst van meest voor bevordering in
                                                                         aanmerking komende ambtenaren — Artikelen 5, lid 3, en
                                                                         45 van het Ambtenarenstatuut — Non-discriminatiebegin
                        (Procestaai: Engels)                             sel — Kennelijk verkeerde beoordeling van feiten en recht —
                                                                                Beroep tot schadevergoeding)
                                                                                ( 96/C 247/23 )
In zaak T-3 98/94, Kahn Scheepvaart BV, vennootschap
naar Nederlands recht, gevestigd te Rotterdam (Nederland ),
vertegenwoordigd door T. Jestaedt, advocaat te Düsseldorf
en T.R. Ottervanger, advocaat te Rotterdam, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Zeyen,                                          (Procestaai: Frans)
advocaat aldaar, rue Ermesinde 67, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : P. Nemitz en
J.-P. Keppenne ), betreffende een beroep tot nietigverklaring
van de beschikking van de Commissie van 25 oktober 1994 ,
waarbij voor het jaar 1994 een Duitse regeling betreffende
steunverlening aan de scheepsbouw werd goedgekeurd,                      In zaak T-262/94, J. Baiwir, ambtenaar van de Commissie
heeft het Gerecht ( Derde Kamer — uitgebreid ), samenge                 van de Europese Gemeenschappen, wonende te Court
steld als volgt: C.P. Briët, kamerpresident, B. Vesterdorf, P.           Saint-Etienne ( België ), vertegenwoordigd door G. Vander
 Lindh, A. Potocki en J.D. Cooke, rechters; griffier : J. Palacio        sanden, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
 Gonzalez, administrateur, op 5 juni 1 996 een arrest gewezen            Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari, rue Glesener 1 ,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge
                                                                         machtigden : achtereenvolgens J. Griesmar en J. Currall,
                                                                         bijgestaan door D. Waelbroeck ), betreffende een beroep tot,
 1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .                            enerzijds , nietigverklaring van de lijst van de voor de
                                                                         begrotingsronde 1993 meest voor bevordering naar de rang
                                                                         B 4 in aanmerking komende ambtenaren, voor zover
 2 . Verwijst verzoekster in de kosten.                                  verzoekers naam daar niet op voorkomt, en anderzijds,
                                                                         reconstructie van diens loopbaan als ambtenaar van de rang
                                                                         B 4 , salaristrap 2, met terugwerkende kracht tot 1 januari
 (M PB nr . C 400 van 31 . 12 . 1994 .
                                                                          1993 en vergoeding van de morele schade die hij heeft
                                                                         geleden, heeft het Gerecht ( Vierde kamer ), samengesteld als
                                                                         volgt: K. Lenaerts, president; P. Lindh en J.D. Cooke,
                                                                         rechters; griffier : B. Pastor, hoofdadministrateur, op 6 juni
                                                                          1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                         volgt:


title: Zaak C-519/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Monomeles Protodikeio Athinon (Griekenland) op 27 november 2008 — Archontia Koukou/Elliniko Dimosio

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Monomeles Protodikeio Athinon (Griekenland) op 27 november 2008 — Archontia Koukou/Elliniko Dimosio
   (Zaak C-519/08)
   (2009/C 44/50)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Monomeles Protodikeio Athinon
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Archontia Koukou

      Verwerende partij: Elliniko Dimosio
   Prejudiciële vragen

               1)

               Kan clausule 5 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die de bijlage vormt van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 (PB L 175, blz. 43), aldus worden uitgelegd dat als objectieve reden voor het aangaan van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten of -verhoudingen voor bepaalde tijd kan worden aangemerkt het feit dat deze overeenkomsten zijn gesloten met een beroep op een wettelijke bepaling die voorziet in de afsluiting van arbeidsovereenkomsten of -verhoudingen voor bepaalde tijd, ongeacht of deze in werkelijkheid tegemoet komen aan permanente en blijvende behoeften van de werkgever?

               2)

               Is de toevoeging aan maatregelen die zijn ingevoerd ter uitvoering van clausule 5 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, van criteria voor de constatering van misbruik (zoals een maximum voor de duur van overeenkomsten en het aantal vernieuwingen ervan waarbinnen aanstelling is toegestaan ook zonder het bestaan van een objectieve reden ter rechtvaardiging van de afsluiting of vernieuwing van arbeidsovereenkomsten of -verhoudingen voor bepaalde tijd) een ontoelaatbare verlaging, als bedoeld in clausule 8, punt 3, van de raamovereenkomst, van het algemene beschermingsniveau zoals dat vóór richtlijn 1999/70/EG bestond, gelet op het feit dat volgens het geldende recht vóór richtlijn 1999/70/EG het al dan niet bestaan van een objectieve reden voor aanstelling door middel van een arbeidsovereenkomst of -verhouding voor bepaalde tijd, het enige criterium was voor de constatering van misbruik?

               3)

               Is de vaststelling van onbepaalde en niet-limitatieve lijsten van uitzonderingen, zoals opgenomen in de kernbepalingen van presidentieel besluit nr. 164/2004, op de grenzen die in beginsel zijn gesteld aan de sluiting van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten of -verhoudingen voor bepaalde tijd, een effectieve maatregel ter voorkoming van misbruik als gevolg van het gebruik van dergelijke arbeidsovereenkomsten of -verhoudingen, in de zin van clausule 5 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd?

               4)

               Kunnen maatregelen ter voorkoming van en bescherming tegen misbruik, zoals de hier in geding zijnde bepalingen van artikel 7 van presidentieel besluit nr. 164/2004, worden beschouwd als effectieve maatregelen in de zin van clausule 5 van de raamovereenkomst, wanneer deze:

                           a)

                           als middel ter voorkoming van misbruik en ter bescherming van de werknemers, de werkgever verplichten tot betaling van loon en van een „ontslagvergoeding” wanneer deze ten onrechte opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd is aangegaan, gelet op het feit dat i) de verplichting tot betaling van loon en van een „ontslagvergoeding” door het Griekse recht verbonden wordt aan elke arbeidsovereenkomst en niet speciaal gericht is op de voorkoming van misbruik in de zin van de raamovereenkomst, ii) met name de verplichting tot betaling van een vergoeding bij de ontbinding van arbeidsovereenkomsten of -verhoudingen voor bepaalde tijd voortvloeit uit clausule 4 van de raamovereenkomst met betrekking tot het verbod om werknemers in tijdelijke dienst minder gunstig te behandelen dan vergelijkbare werknemers in vaste dienst;

                           b)

                           voorzien in sancties tegen de bevoegde organen van de werkgever als middel ter voorkoming van misbruik, terwijl dezelfde of vergelijkbare sancties die in het verleden in de openbare sector waren vastgesteld, ineffectief zijn gebleken ter voorkoming van misbruik als gevolg van het gebruik van arbeidsovereenkomsten of -verhoudingen voor bepaalde tijd?

               5)

               Zijn als effectieve maatregelen en een juiste omzetting van richtlijn 1999/70/EG in de Griekse rechtsorde te beschouwen maatregelen als die van artikel 11 van presidentieel besluit nr. 164/2004, die in werking zijn getreden op 19 juli 2004, dat wil zeggen te laat ten opzichte van de in de richtlijn gestelde termijn, en waaraan slechts gedeeltelijke terugwerkende kracht (drie maanden) is toegekend, zodat zij slechts van toepassing zijn op opeenvolgende arbeidsovereenkomsten en -verhoudingen voor bepaalde tijd die van kracht waren tot na 19 april 2004, en niet op opeenvolgende arbeidsovereenkomsten en -verhoudingen voor bepaalde tijd die gesloten bleven worden in de periode vanaf het verstrijken van de uitvoeringstermijn van richtlijn 1999/70 tot 19 april 2004?

               6)

               Indien de met artikel 11 van presidentieel besluit nr. 164/2004 ter uitvoering van clausule 5 van de raamovereenkomst vastgestelde maatregelen niet als effectief worden beschouwd, is het gerecht dan, gelet op zijn verplichting tot uitlegging conform het gemeenschapsrecht, gehouden het Griekse recht geldend vóór de inwerkingtreding van dat besluit (zoals artikel 8, lid 3, van wet nr. 2112/1920), op basis waarvan bescherming van verzoekster tegen misbruik gerealiseerd kan worden op een wijze die zonder enige twijfel de gevolgen van de schending van het gemeenschapsrecht ongedaan kan maken, conform richtlijn 1999/70 toe te passen?

               7)

               Indien de met presidentieel besluit nr. 164/2004 vastgestelde maatregelen niet als effectief worden beschouwd en het vóór de inwerkingtreding van dat besluit geldende recht (artikel 8, lid 3, van wet nr. 2112/1920) dient te worden toegepast, is dan, gelet op de verplichting tot uitlegging conform het gemeenschapsrecht, met dit gemeenschapsrecht verenigbaar een uitlegging van regels van hoger nationaal recht (artikel 103, lid 8, van de grondwet) in die zin dat zij een absoluut verbod behelzen tot omzetting van overeenkomsten voor bepaalde in overeenkomsten voor onbepaalde tijd, zelfs wanneer blijkt dat deze overeenkomsten in werkelijkheid ten onrechte zijn gebaseerd op wettelijke voorschriften die bedoeld zijn voor buitengewone en in het algemeen tijdelijke behoeften, omdat ermee werd voorzien in permanente en blijvende behoeften van een tot de openbare sector behorende werkgever (aldus beslissingen 19/2007 en 20/2007 van de Areios Pagos in volledige samenstelling), terwijl ook een uitlegging denkbaar is in die zin dat dit verbod beperkt moet blijven tot arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd die werkelijk zijn aangegaan om het hoofd te bieden aan tijdelijke, onvoorziene, dringende of buitengewone behoeften en niet om te voorzien in permanente en blijvende behoeften (zoals beslissing 18/2006 van de Areios Pagos in volledige samenstelling)?

               8)

               Is het verenigbaar met het gemeenschapsrecht dat na de inwerkingtreding van presidentieel besluit nr. 164/2004 geschillen in verband met arbeid in tijdelijke dienst en clausule 5 van de raamovereenkomst zijn onderworpen aan de exclusieve rechtsmacht van de administratieve rechter, nu dat voor de rechtzoekende werknemer in tijdelijke dienst de toegang tot de rechter bemoeilijkt, gelet op het feit dat vóór de vaststelling van genoemd besluit alle geschillen in verband met arbeid in tijdelijke dienst onderworpen waren aan de rechtsmacht van de burgerlijke rechter, en wel volgens de bijzondere procedure voor arbeidsrechtelijke geschillen, die eenvoudiger, goedkoper voor de rechtzoekende, in de regel sneller en minder streng is ten aanzien van vormvereisten?


title: Zaak T-225/12: Arrest van het Gerecht van 27 februari 2014 — Lidl Stiftung/BHIM — Lídl Music (LIDL express) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk LIDL express — Ouder nationaal beeldmerk LÍDL MUSIC — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Normaal gebruik van ouder merk — Artikel 15, lid 1, en artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/34

         Arrest van het Gerecht van 27 februari 2014 — Lidl Stiftung/BHIM — Lídl Music (LIDL express)
   (Zaak T-225/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk LIDL express - Ouder nationaal beeldmerk LÍDL MUSIC - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Normaal gebruik van ouder merk - Artikel 15, lid 1, en artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009”])
   2014/C 102/53
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Schaeffer, M. Wolter en A. Marx, vervolgens M. Wolter, A. Marx en M. Kefferpütz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Lídl Music spol. s r.o. (Brno, Tsjechië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 21 maart 2012 (zaak R 2379/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Lídl Music spol. s r.o. en Lidl Stiftung & Co. KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lidl Stiftung & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 227 van 28.7.2012.


title: Zaak T-327/12: Arrest van het Gerecht van 8 mei 2014 — Simca Europe/BHIM — PSA Peugeot Citroën (Simca) [ „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk Simca — Kwade trouw — Artikel 52, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/22

         Arrest van het Gerecht van 8 mei 2014 — Simca Europe/BHIM — PSA Peugeot Citroën (Simca)
   (Zaak T-327/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk Simca - Kwade trouw - Artikel 52, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 194/28
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Simca Europe Ltd (Birmingham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: N. Haberkamm, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: GIE PSA Peugeot Citroën (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Kotsch, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 12 april 2012 (zaak R 645/2011-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen GIE PSA Peugeot Citroën en Simca Europe Ltd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Simca Europe Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 287 van 22.9.2012.


title: Zaak F-95/11: Beroep ingesteld op 28 september 2011 — ZZ/EIB

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/46

         Beroep ingesteld op 28 september 2011 — ZZ/EIB
   (Zaak F-95/11)
   2011/C 347/88
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: N. Thieltgen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de EIB om de voorwaarden voor de uitoefening en de aard van verzoeksters werkzaamheden te wijzigen en verzoek om schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het stilzwijgend besluit van de EIB om de voorwaarden voor de uitoefening en de aard van verzoeksters werkzaamheden te wijzigen, nietig verklaren;

               —

               de EIB gelasten om verzoekster opnieuw tewerk te stellen in een post die in overeenstemming is met haar rang en ambt;

               —

               vaststellen dat de EIB aan haar toerekenbare dienstfouten heeft gemaakt;

               —

               vaststellen dat de EIB jegens verzoekster aansprakelijk is voor de onwettigheid van het besluit en de aan de EIB toerekenbare dienstfouten;

               —

               de EIB veroordelen tot vergoeding van verzoeksters fysieke, materiële en immateriële schade veroorzaakt door de onwettigheid van het besluit en de aan de EIB toerekenbare dienstfouten, over welke vergoeding vertragingsrente moet worden betaald;

               —

               wat de onwettigheid van het besluit betreft:

                           —

                           voor de immateriële schade: 20 000 EUR;

                           —

                           voor de materiële schade bestaande in het verlies van bezoldiging: 113 100 EUR;

               —

               wat de aan de EIB toerekenbare dienstfouten betreft:

                           —

                           voor de schending door de EIB van haar zorg- en beschermplicht: 119 100 EUR;

                           —

                           voor de schending van artikel 42 van het Personeelsreglement: 10 000 EUR;

               —

               de EIB verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-244/16: Beroep ingesteld op 13 mei 2016 – Yanukovych/Raad

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/49

         Beroep ingesteld op 13 mei 2016 – Yanukovych/Raad
   (Zaak T-244/16)
   (2016/C 243/55)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Viktor Fedorovych Yanukovych (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordiger T. Beazley, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren van besluit (GBVB) 2016/318 van de Raad van 4 maart 2016 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2016, L 60, blz. 76), voor zover het verzoeker betreft;

               —

               nietig verklaren van uitvoeringsverordening (EU) 2016/311 van de Raad van 4 maart 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2016, L 60, blz. 1), op grond van het feit dat verordening nr. 208/2014 hierbij niet wordt herroepen, voor zover zij verzoeker betreft, en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Raad van de Europese Unie (hierna: „Raad”) beschikte niet over een juiste rechtsgrondslag voor de bestreden maatregelen. Ten eerste voldeden de bestreden maatregelen niet aan de voorwaarden waaronder de Raad een beroep kon doen op artikel 29 VEU. Met name i) zijn de door de Raad uitdrukkelijk aangevoerde doelstellingen (consolidering van de rechtsstaat en naleving van de mensenrechten in Oekraïne) louter vage verklaringen die niet rechtmatig staande kunnen worden gehouden als geldige grondslag voor die maatregelen; ii) hangt de grondslag waarop de Raad zich probeert te baseren niet voldoende samen met de juiste maatstaf voor rechterlijke toetsing die in deze omstandigheden is vereist, en iii) wordt door het opleggen van beperkende maatregelen aan verzoeker in feite de handelswijze gesteund en gelegitimeerd van het nieuwe regime in Oekraïne, dat zelf een eerlijke rechtsgang en de rechtsstaat ondergraaft en dat de mensenrechten schendt en stelselmatig bereid is deze te schenden. Ten tweede werd niet voldaan aan de voorwaarden waaronder een beroep kon worden gedaan op artikel 215 VWEU, omdat er geen sprake was van een geldig besluit op grond van hoofdstuk 2 van titel V van het VEU. Ten derde kon artikel 215 VWEU niet tegen verzoeker worden aangevoerd daar er geen voldoende verband was.

               2.

               Tweede middel: misbruik van bevoegdheden door de Raad. Met de uitvoering van de bestreden maatregelen beoogde de Raad in wezen het huidige regime in Oekraïne gunstig te stemmen (opdat Oekraïne voortgaat de banden met de EU aan te halen), en niet hetgeen als doeleinden/beweegredenen in de bestreden maatregelen was vermeld.

               3.

               Derde middel: geen motivering door de Raad. De in de bestreden maatregelen vastgestelde „motivering” om verzoeker op de lijst te plaatsen, is (behalve onjuist) formulair, ongeschikt en onvoldoende gespecificeerd.

               4.

               Vierde middel: verzoeker voldeed destijds niet aan de vastgestelde criteria om een persoon op de lijst te plaatsen.

               5.

               Vijfde middel: kennelijke beoordelingsfouten door de Raad door de bestreden maatregelen op verzoeker toe te passen. Door verzoeker, niettegenstaande het feit dat de „motivering” en de relevante criteria voor plaatsing op de lijst duidelijk los van elkaar staan, wederom op de lijst te plaatsen, heeft de Raad een kennelijke beoordelingsfout gemaakt.

               6.

               Zesde middel: schending van de rechten van verdediging van verzoeker en/of ontzegging van een doeltreffende bescherming in rechte. De Raad heeft met name niet behoorlijk met verzoeker van gedachten gewisseld alvorens hem weer op de lijst te plaatsen en verzoeker heeft geen behoorlijke of eerlijke kans gekregen om hetzij fouten recht te zetten, hetzij informatie te verschaffen over zijn persoonlijke omstandigheden.

               7.

               Zevende middel: schending van verzoekers rechten op eigendom op grond van artikel 17, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, doordat met name de beperkende maatregelen een ongerechtvaardigde en buitengewone beperking van die rechten vormen, omdat onder andere i) er geen aanwijzingen zijn dat enige naar verluidt door verzoeker verduisterde middelen worden geacht buiten Oekraïne te zijn gebracht, en ii) het noodzakelijk noch passend is alle tegoeden van verzoeker te bevriezen, aangezien de autoriteiten van Oekraïne nu de waarde hebben bepaald van de verliezen waarop naar verluidt in onderliggende strafzaken tegen verzoeker jacht wordt gemaakt.


title: Zaak C-496/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slowakije) op 6 november 2012 — Spoločenstvo vlastníkov bytov MYJAVA/Podtatranská vodárenská prevádzková spoločnosť, a.s.

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slowakije) op 6 november 2012 — Spoločenstvo vlastníkov bytov MYJAVA/Podtatranská vodárenská prevádzková spoločnosť, a.s.
   (Zaak C-496/12)
   2013/C 86/10
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Krajský súd v Prešove

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Spoločenstvo vlastníkov bytov MYJAVA

      Verwerende partij: Podtatranská vodárenská prevádzková spoločnosť, a.s.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bepalingen van richtlijnen van de Europese Unie, zoals richtlijn 1999/44/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen, richtlijn 85/374/EEG (2) van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken alsmede andere richtlijnen betreffende consumentenbescherming, aldus worden uitgelegd dat ook rechtspersonen die consumentenbescherming kunnen genieten, wanneer zij in onder deze richtlijn vallende overeenkomsten handelen voor doeleinden die geen verband houden met hun beroep of bedrijf?

               2)

               Moeten de bepalingen van richtlijnen van de Europese Unie, zoals richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen en richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een bepaling van nationaal recht, zoals die welke in het onderhavige geding aan de orde is, volgens welke, wanneer wordt vastgesteld dat het betrokken product een gebrek vertoont vorderingen tot terugbetaling, zoals de vordering tot terugbetaling van het niet-verschuldigde bedrag, worden beperkt tot de periode vanaf de laatste vóór het indienen van het verzoek verrichte opname van de watermeter die een gebrek vertoont?

      (1)  PB L 171, blz. 12.

      (2)  PB L 210, blz. 29.


title: Zaak F-139/07: Beroep ingesteld op 10 december 2007 — Van Arum/Parlement

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/49

         Beroep ingesteld op 10 december 2007 — Van Arum/Parlement
   (Zaak F-139/07)
   (2008/C 92/99)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Rinse van Arum (Winksele, België) (vertegenwoordiger: W. van den Muijsenbergh, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Verzoeker vraagt primair om wijziging van het beoordelingsrapport en, subsidiair, om nietigverklaring ervan. Meer subsidiair vraagt hij om te gelasten dat hem alle bewijsstukken worden overgelegd die ten grondslag lagen aan bepaalde betwiste opmerkingen in zijn beoordelingsrapport en om stelling te nemen over de betwiste feiten en beoordelingen. Voorts vraagt hij om het TABG te veroordelen tot betaling van een symbolische schadevergoeding van 1 EUR.
   Conclusies

               —

               het beoordelingsrapport te wijzigen;

               —

               subsidiair, het rapport volledig nietig te verklaren;

               —

               meer subsidiair, te gelasten dat alle bewijzen die ten grondslag lagen aan bepaalde betwiste opmerkingen in het beoordelingsrapport aan verzoeker worden overgelegd en stelling te nemen ten aanzien van bepaalde betwiste feiten en beoordelingen;

               —

               het TABG te veroordelen tot betaling van een symbolische schadevergoeding van 1 EUR;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: ARREST VAN HET HOF van 5 mei 1998 in zaak C-391/96 P: Compagnie Continentale (France) SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Noodbijstand van de Gemeenschap aan staten van de voormalige Sovjetunie - Lening - Documentair krediet - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Rechtstreeks geraakt worden)

text:
C 209/10              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.7.98
                   ARREST VAN HET HOF                                                  ARREST VAN HET HOF
                        van 5 mei 1998                                                       van 5 mei 1998
in zaak C-391/96 P: Compagnie Continentale (France) SA              in zaak C-403/96 P: Glencore Grain Ltd tegen Commissie
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                            van de Europese Gemeenschappen (1)
(Noodbijstand van de Gemeenschap aan staten van de                  (Noodbijstand van de Gemeenschap aan staten van de
voormalige Sovjetunie Ð Lening Ð Documentair krediet                voormalige Sovjetunie Ð Lening Ð Documentair krediet
Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Ontvankelijkheid Ð                  Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Ontvankelijkheid Ð
                 Rechtstreeks geraakt worden)                                       Rechtstreeks geraakt worden)
                         (98/C 209/19)
                                                                                (98/C 209/20)
                      (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                      In zaak C-403/96 P, Glencore Grain Ltd, voorheen Richco
                                                                    Commodities Ltd, vennootschap naar het recht van Ber-
                                                                    muda, gevestigd te Hamilton (Bermuda), vertegenwoor-
In zaak C-391/96 P, Compagnie Continentale (France) SA,             digd door M. M. Slotbloom, P. V. F. Bos en J. G. A van
vennootschap naar Frans recht, gevestigd te Levallois-Per-          Zuuren, advocaten te Rotterdam, domicilie gekozen heb-
ret (Frankrijk), vertegenwoordigd door P. Chabrier, advo-           bende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat
caat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg             aldaar, rue Goethe 11, betreffende hogere voorziening
ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias             tegen het op 24 september 1996 door het Gerecht van eer-
Hardt 8-10, betreffende betreffende hogere voorziening              ste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
tegen het op 24 september 1996 door het Gerecht van eer-            Kamer) in zaak T-491/93, Richco/Commissie, gewezen
ste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde                    arrest (Jurispr. blz. II-1131), en strekkende tot vernietiging
Kamer) in zaak T-494/93, Compagnie Continentale/Com-                van dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie
missie, gewezen arrest (Jurispr. blz. II-1157), en strekkende       van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: B. J.
tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij de proce-        Drijber en N. Khan), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
dure: Commissie van de Europese Gemeenschappen                      G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. Gulmann, H. Rag-
(gemachtigden: M.-J. Jonczy en N. Khan), heeft het Hof,             nemalm, M. Wathelet (rapporteur) en R. Schintgen,
samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,        kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
C. Gulmann, H. Ragnemalm, M. Wathelet (rapporteur) en               Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward,
R. Schintgen, kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moi-           J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón en K. M.
tinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O.          Ioannou, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; grif-
Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón en           fier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 5 mei
K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: A. La Per-              1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
gola; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur,           volgt:
op 5 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                    1. Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
                                                                         van 24 september 1996, Richco/Commissie (T-491/
1. Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg               93), voorzover daarbij het door de vennootschap Glen-
     van 24 september 1996, Compagnie Continentale/                      core Grain Ltd, voorheen Richco Commodities Ltd,
     Commissie (T-494/93) voorzover daarbij het door de                  ingestelde beroep tot nietigverklaring niet-ontvankelijk
     vennootschap Compagnie Continentale (France) SA                     is verklaard.
     ingestelde beroep tot nietigverklaring niet-ontvankelijk
     is verklaard.
                                                                    2. Verwijst de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg
2. Verwijst de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg                   voor afdoening.
     voor afdoening.
                                                                    3. Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
3. Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
                                                                    (1) PB C 74 van 8.3.1997.
(1) PB C 40 van 8.2.1997.


               7.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 66/30

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 30 november 2012
   (Zaak E-13/12)
   2013/C 66/10
   Op 30 november 2012 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis en Maria Moustakali, optredend als gemachtigden, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, Belgium.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen of kennis geven aan de Autoriteit van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 10 van deel 7.1 van hoofdstuk I van bijlage I bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 90/167/EEG van de Raad van 26 maart 1990 tot vaststelling van de voorwaarden voor de bereiding, het in de handel brengen en het gebruik van diervoeders met medicinale werking), aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, haar verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen, en

               2.

               de Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt dat de Republiek IJsland krachtens artikel 15 van Richtlijn 90/167/EEG van de Raad van 26 maart 1990 (de richtlijn) en artikel 7 van de EER-Overeenkomst maatregelen moet vaststellen ter omzetting van de richtlijn en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA daarvan in kennis moet stellen.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt dat zij van de IJslandse regering geen dergelijke gegevens heeft ontvangen en dat zij evenmin in het bezit is van andere gegevens op grond waarvan zij zou kunnen concluderen dat de maatregelen tot omzetting van de richtlijn zijn genomen.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt dat de Republiek IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen of kennis geven van de maatregelen ter omzetting van de richtlijn, haar verplichtingen uit hoofde van artikel 15 van de richtlijn en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen.


title: Zaak C-233/05: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 1 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch — Nederland) — VOF Dressuurstal Jespers/Inspecteur van de Belastingdienst/Zuidwest/kantoor Breda van de rijksbelastingdienst (Zesde btw-richtlijn — Werk in roerende staat — Begrip vervaardigd goed — Aan africhting en training onderworpen paard — Verschuldigdheid van belasting)

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/16

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 1 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch — Nederland) — VOF Dressuurstal Jespers/Inspecteur van de Belastingdienst/Zuidwest/kantoor Breda van de rijksbelastingdienst
   (Zaak C-233/05) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Werk in roerende staat - Begrip „vervaardigd goed” - Aan africhting en training onderworpen paard - Verschuldigdheid van belasting)
   (2006/C 224/28)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Gerechtshof te 's-Hertogenbosch
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: VOF Dressuurstal Jespers

      Verweerder: Inspecteur van de Belastingdienst/Zuidwest/kantoor Breda van de rijksbelastingdienst
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Gerechtshof te 's-Hertogenbosch — Uitlegging van artikel 5, lid 7, sub a, van richtlijn 77/388/EEG: Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Onbeleerd paard dat met bepaald doel wordt afgericht en getraind — Paard dat van zadelmak paard door specifieke africhting en training geschikt wordt gemaakt om deel te nemen aan wedstrijden van hoger niveau — Is in beide gevallen sprake van vervaardiging van nieuw goed? — Belang van objectieve en meetbare verandering van paard en van al dan niet bereiken van doelstelling — Betaling van belasting volgens systeem van periodieke aangiften
   Dictum

               1)

               Artikel 5, lid 5, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals bij richtlijn 94/76/EG van de Raad van 22 december 1994 gewijzigd door de invoering van overgangsmaatregelen op btw-gebied, in verband met de uitbreiding van de Europese Unie op 1 januari 1995, moet aldus worden uitgelegd dat er geen sprake is van een werk in roerende staat wanneer een paard wordt afgericht en getraind om het geschikt te maken om te worden gebruikt als rij- of dressuurpaard en om deel te nemen aan wedstrijden en dat een dergelijk paard in die omstandigheden niet kan worden aangemerkt als een vervaardigd goed.

               2)

               De verschuldigdheid van btw terzake van de bedragen die periodiek worden ontvangen als vergoeding voor diensten bestaande in de africhting en training van paarden, wordt bepaald overeenkomstig artikel 10, lid 2, van de Zesde richtlijn.

      (1)  PB C 205 van 20.8.2005.


title: Zaak F-101/15: Beroep ingesteld op 9 juli 2015 — ZZ/EDEO

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/70

         Beroep ingesteld op 9 juli 2015 — ZZ/EDEO
   (Zaak F-101/15)
   (2015/C 302/86)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en N. de Montigny, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van EDEO om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2014 niet naar de rang AD 13 te bevorderen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 29 oktober 2014 tot opstelling van de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2014 zijn bevorderd, voor zover haar naam daarop niet voorkomt;

               —

               verwijzing van EDEO in de kosten van de procedure.