title: Zaak C-284/09: Beroep ingesteld op 23 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/8

         Beroep ingesteld op 23 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-284/09)
   2009/C 256/15
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en B.-R. Killmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door de dividenden die worden uitgekeerd aan een vennootschap met zetel in een andere lidstaat of in de Europese Economische Ruimte aan een hoger belastingtarief te onderwerpen dan de dividenden die worden uitgekeerd aan een vennootschap met zetel in de Bondsrepubliek Duitsland, indien de in richtlijn 90/435 (1) vastgestelde minimumdrempel voor deelnemingen van de moedermaatschappij in het kapitaal van de dochteronderneming niet is bereikt, de krachtens artikel 56 EG en, met betrekking tot de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen, artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep betreft de Duitse wet op de dividendbelasting. Volgens de bepalingen van de Duitse wet op de inkomstenbelasting kunnen moedermaatschappijen die in Duitsland onbeperkt belastingplichtig zijn de tijdens de procedure van belastingaanslag betaalde bronbelasting verrekenen met de vennootschapsbelasting die zij verschuldigd zijn. Bijgevolg worden Duitse moedermaatschappijen vrijgesteld van de bronbelasting. Moedermaatschappijen die in Duitsland beperkt belastingplichtig zijn, kunnen daarentegen slechts volledig van de bronbelasting worden vrijgesteld indien de in richtlijn 90/435 vastgestelde minimumdrempel voor deelnemingen van de betrokken moedermaatschappij in het kapitaal van de dochteronderneming is bereikt. Onder die minimumdrempel kunnen beperkt belastingplichtige moedermaatschappijen naar Duits recht niet worden vrijgesteld op dezelfde wijze als onbeperkt belastingplichtige moedermaatschappijen. Op grond van die wet worden Duitse dividenduitkeringen van moedermaatschappijen uit andere lidstaten bijgevolg fiscaal anders behandeld dan die van moedermaatschappijen die in Duitsland onbeperkt belastingplichtig zijn.
   De Commissie acht die verschillende behandeling onverenigbaar met het beginsel van vrij kapitaalverkeer, aangezien in andere lidstaten of in de EER gevestigde belastingplichtigen erdoor kunnen worden afgeschrikt om in Duitsland te investeren.
   Uit het door het EG-Verdrag en de EER-Overeenkomst gegarandeerde vrije kapitaalverkeer volgt dat, indien een lidstaat voordelen verleent ten aanzien van de belasting van dividenden, deze voordelen niet kunnen worden beperkt tot ingezeten dividendontvangers. Fiscale discriminatie tussen ingezeten dividendontvangers en die uit andere lidstaten of uit EER-staten is verboden; in eigen land verleende belastingvoordelen moeten ook worden toegekend aan aandeelhouders uit andere lidstaten of uit EER-staten. Wanneer de betrokken lidstaat, zoals in casu, met de andere lidstaten overeenkomsten tot het vermijden van dubbele belasting heeft gesloten, kan hij zich slechts op die overeenkomsten beroepen indien zijn verrekeningsregels de eventuele economische meervoudige belasting van aandeelhouders uit andere lidstaten of uit EER-staten volledig compenseren, zoals zijn eigen belastingstelsel, dat voor ingezeten aandeelhouders garandeert
   Dit is in casu niet het geval bij de overeenkomsten die Duitsland met de andere lidstaten heeft gesloten; ter vermijding van dubbele belasting voorzien die overeenkomsten inderdaad in regels voor de verrekening van de Duitse bronbelasting met de belasting in de lidstaat van de moedervennootschap, maar het te verrekenen bedrag mag niet het gedeelte van de voorafgaand aan de verrekening vastgestelde belasting op inkomsten uit Duitsland overschrijden. De verrekening is bijgevolg beperkt; een terugbetaling van een eventueel tegoed dat bestaat uit het verschil tussen de belasting in de betrokken lidstaat en de Duitse bronbelasting is in deze overeenkomst niet voorzien en is daarom uitgesloten.
   Wat de eventuele rechtvaardiging van de onderhavige niet-nakoming betreft, heeft Duitsland in de loop van de precontentieuze procedure geen dringende reden van algemeen belang aangevoerd die het bestreden belastingstelsel zou kunnen rechtvaardigen.

      (1)  Richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 6).


title: Zaak T-152/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 september 2009 — Lange Uhren/BHIM (geometrische velden op de wijzerplaat van een polshorloge) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk — Geometrische velden op wijzerplaat van polshorloge — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] — Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 )

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 september 2009 — Lange Uhren/BHIM (geometrische velden op de wijzerplaat van een polshorloge)
   (Zaak T-152/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk - Geometrische velden op wijzerplaat van polshorloge - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] - Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009”)
   2009/C 256/43
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Lange Uhren GmbH (Glashütte, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Schaeffer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: M. Kicia, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 15 februari 2007 (zaak R 1176/2005-1) inzake een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een beeldteken in de vorm van geometrische velden op de wijzerplaat van een polshorloge

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lange Uhren GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak T-345/06: Beroep ingesteld op 4 december 2006 — Complejo Agrícola/Commissie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/18

         Beroep ingesteld op 4 december 2006 — Complejo Agrícola/Commissie
   (Zaak T-345/06)
   (2007/C 20/25)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Complejo Agrícola S.A. (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Menéndez Menéndez en G. Yanguas Montero)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               ontvankelijkverklaring van het onderhavige beroep

               —

               toelating van het verzochte schriftelijk bewijs

               —

               gedeeltelijke nietigverklaring van artikel 1 van juncto bijlage 1 bij de beschikking van de Commissie van 19 juli 2006, voor zover Acebuchales als GCB is aangewezen, en herstel van de volle uitoefening van het eigendomsrecht van Complejo Agrícola over het stuk van het landbouwbedrijf dat niet voldoet aan de milieuwaarden om als GCB te worden aangewezen

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is ingesteld tegen de beschikking van de Commissie van 19 juli 2006 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio (1), voor zover deze ES6120015 „Acebuchales de la Campiña sur de Cádiz” als gebied van communautair belang (GCB) aanwijst, daar verzoekster eigenares is van een landbouwbedrijf dat binnen dit GCB ligt.
   Tot staving van haar vorderingen beweert verzoekster het volgende:

               —

               De Commissie heeft haar bevoegdheid overschreden bij de afbakening van het GCB „Acebuchales de la Campiña sur de Cádiz”, waardoor het landbouwbedrijf van verzoekster wordt geraakt, door de in de bijlagen I, II en III bij richtlijn 92/43 vastgestelde criteria onjuist toe te passen. Bovendien heeft de onjuiste toepassing van de criteria van bijlage III bij richtlijn 92/43 door de Commissie ertoe geleid dat een groot deel van de in eigendom van verzoekster zijnde terreinen als GCB zijn aangewezen zonder dat zij milieuwaarde hebben, waardoor het evenredigheidsbeginsel en het legaliteitsbeginsel zijn geschonden.

               —

               Er is sprake van een ongerechtvaardigde en onevenredige beperking van de mogelijkheden tot gebruik en genot die inherent zijn aan het eigendomsrecht van verzoekster inzake zones van het landbouwbedrijf die door het GCB „Acebuchales de la Campiña sur de Cádiz” worden geraakt zonder dat zij milieuwaarde hebben.

               —

               Verzoekster heeft niet de mogelijkheid gehad, deel te nemen aan de procedure tot aanwijzing van „Acebuchales de la Campiña sur de Cádiz” als GCB, waardoor het beginsel dat de belanghebbende wordt gehoord alsmede het rechtszekerheidsbeginsel zijn geschonden.

      (1)  PB L 259, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 oktober 2004 in zaak C-36/02 (verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): Omega Spielhallen- und Automatenaufstellungs-GmbH tegen Oberbürgermeisterin der Bundesstadt Bonn (Vrij verkeer van diensten — Vrij verkeer van goederen — Beperkingen — Openbare orde — Menselijke waardigheid — Bescherming van in nationale grondwet opgenomen fundamentele waarden — „Gesimuleerd doden”)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 14 oktober 2004
   in zaak C-36/02 (verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): Omega Spielhallen- und Automatenaufstellungs-GmbH tegen Oberbürgermeisterin der Bundesstadt Bonn (1)

   (Vrij verkeer van diensten - Vrij verkeer van goederen - Beperkingen - Openbare orde - Menselijke waardigheid - Bescherming van in nationale grondwet opgenomen fundamentele waarden - „Gesimuleerd doden”)
   (2004/C 300/05)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-36/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) bij beschikking van 24 oktober 2001, ingekomen bij het Hof op 12 februari 2002, in de procedure Omega Spielhallen- und Automatenaufstellungs-GmbH tegen Oberbürgermeisterin der Bundesstadt Bonn, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas (rapporteur), R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 14 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Het gemeenschapsrecht verzet zich niet tegen een nationale maatregel ter bescherming van de openbare orde waarbij een economische activiteit bestaande uit de commerciële exploitatie van een spel waarbij het doden van mensen wordt gesimuleerd, wordt verboden op grond dat deze activiteit inbreuk maakt op de menselijke waardigheid.

      (1)  PB C 109 van 4.5.2002.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 27 juni 1995 in zaak T-186/94, Guérin automobiles tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Klacht - Mededeling uit hoofde van artikel 6 van Verordening nr. 99/63/EEG - Beroep wegens nalaten - Beroep tot nietigverklaring)

text:
Nr . C 208/20           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      12 . 8 . 95
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 betreffende aanvragen om terugbetaling van anti-dumping
                         van 14 uni 1995                                 rechten die werden geïnd bij de invoer van bepaalde
                                                                         compact-discspelers van oorsprong uit Japan ( Amroh BV,
in zaak T-61/92: H. de Compte tegen Europees Parle                      PIA HiFi, MPI Electronic ) ( 2 ), heeft het Gerecht ( Derde
                                  ment ( ] )
                                                                         Kamer ), samengesteld als volgt: J. Biancarelli, kamerpresi
(Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Besluit van                  dent, C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters; griffier : H. Jung,
voorzitter van Europees Parlement houdende verlening van                 op 27 juni 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
kwijting, onder voorbehoud, aan rekenplichtigen —                        luidt als volgt:
Opschorting van betaling van creditsaldo aan rekening
                                 plichtige)                              1 ) Verwerpt bet beroep.
                            ( 95/C 208/41 )
                                                                         2 ) Verwijst verzoekster in de kosten van bet geding.
                         (Procestaai: Frans)                             (M PB nr . C 282 van 20 . 10 . 1993 .
                                                                         ( 2 ) PB nr . L 150 van 22 . 6 . 1993 , blz . 44 .
In zaak T-61 /92 , H. de Compte, gewezen ambtenaar van het
Europees Parlement, wonende te Chatel-Saint-Germain
( Frankrijk ), vertegenwoordigd door E. Lebrun en E. Boige
lot, advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue
                                                                          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
du Fort Rheinsheim 2, tegen Europees Parlement ( gemach
tigden: F. Vainker en D. Waelbroeck ), betreffende een                                               van 27 uni 1995
beroep strekkende, enerzijds , tot nietigverklaring van het              in zaak T-l 86/94, Guérin automobiles tegen Commissie
 besluit van de voorzitter van het Europees Parlement van                                van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
 19 december 1991 waarbij aan de rekeningplichtige kwij
                                                                          (Mededinging — Klacht — Mededeling uit hoofde van
ting wordt gegeven voor het begrotingsjaar 1982 , voor
 zover daarbij een voorbehoud is gemaakt en de betaling van
                                                                         artikel 6 van Verordening nr. 99/63/EEG — Beroep wegens
 het creditsaldo van de op naam van verzoeker geopende
                                                                                nalaten — Beroep tot nietigverklaring)
 waarborgrekening is aangehouden, en, anderzijds, tot                                                   ( 95/C 208/43 )
 veroordeling van het Parlement om dit creditsaldo, vermeer
 derd met moratoire interessen, te betalen, heeft het Gerecht                                       (Procestaai: Frans)
 (Tweede Kamer ), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
 president, D. P. M. Barrington en A. Saggio, rechters;                  In zaak T-l 86/94, Guérin automobiles, gevestigd te Alengon
 griffier: B. Pastor, op 14 juni 1995 een arrest gewezen                  ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J.-C . Fourgoux, advo
 waarvan het dictum luidt als volgt:                                     caat te Parijs en Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg ten kantore van P. Schiltz, advocaat aldaar, Rue
 1 ) Verwerpt het beroep.                                                 Béatrix de Bourbon 4, tegen Commissie van de Europese
                                                                          Gemeenschappen (gemachtigden: F. E. Gonzalez-Diaz en G.
 2 ) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal                    de Bergues ), betreffende een beroep tot vaststelling, krach
      dragen.                                                             tens artikel 175 van het EEG-Verdrag, dat de Commissie
                                                                          heeft nagelaten ten aanzien van verzoekster een beschikking
 (M PB nr . C 258 van 7 . 10 . 1992 .
                                                                          te geven op de klacht die zij had ingediend uit hoofde van
                                                                          artikel 3 , lid 2 , van Verordening nr . 17 van de Raad van
                                                                          6 februari 1962 , eerste verordening over de toepassing van
                                                                          de artikelen 85 en 86 van het EEG-Verdrag ( 2 ) en, subsidiair,
                                                                          een beroep tot nietigverklaring van de brieven van de
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                Commissie van 21 januari 1993 en 4 februari 1994, heeft
                           van 27 juni 1995                               het Gerecht ( Derde Kamer — uitgebreid ), samengesteld als
                                                                          volgt: J. Biancarelli , kamerpresident, R. Schintgen , C. P.
 in zaak T-169/94 : PIA HiFi Vertriebs GmbH tegen Com                    Briët, C. W. Bellamy en J. Azizi, rechters; griffier : H. Jung,
          missie van de Europese Gemeenschappen (')                       op 27 juni 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
  (Anti-dumpingrechten — Beroep tot nietigverklaring van                  luidt als volgt:
    beschikking betreffende aanvragen om terugbetaling)
                              ( 95/C 208/42 )                              1 ) Verstaat dat op de conclusie van het verzoekschrift,
                                                                                gebaseerd op artikel 1 75 van het Verdrag, niet behoeft te
                                                                                worden beslist.
                          (Procestaai: Duits)
                                                                           2 ) Verklaart de subsidiaire conclusie van het verzoek
 In zaak T-169/94, PIA HiFi Vertriebs GmbH, gevestigd te                          schrift niet-ontvankelijk .
 Weiterstadt ( Duitsland ), vertegenwoordigd door F. M.
  Boemke, advocaat te Hamburg, domicilie gekozen heb                      3 ) Verwijst de Commissie in de kosten.
  bende te Luxemburg bij M. Loesch, advocaat aldaar, Rue
  Goethe 11 , tegen Commissie van de Europese Gemeen                      (M PB nr . C 188 van 9 . 7 . 1994 .
  schappen (gemachtigden: E. White en C.-M . Happe, vervol                ( 2 ) PB nr . 13 van 21 . 2 . 1962 , blz . 204/62 .
  gens J. Sack ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
  Beschikking 93/363/EEG van de Commissie van 9 juni 1993


title: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 1 oktober 2004 in zaak C-379/03 P, Rafael Pérez Escolar tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Staatssteun — Beroep wegens nalaten — Procesbevoegdheid — Ontvankelijkheid van beroep)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/10

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 1 oktober 2004
   in zaak C-379/03 P, Rafael Pérez Escolar tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Beroep wegens nalaten - Procesbevoegdheid - Ontvankelijkheid van beroep)
   (2005/C 19/19)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-379/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 10 september 2003, Rafael Pérez Escolar (advocaat: F. Moreno Pardo), andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. L. Buendía Sierra), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 1 oktober 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               R. Pérez Escolar wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 18.10.2003.


title: Zaak C-290/05: Verzoek van het Hajdú-Bihar Megyei Bíróság van  3 maart 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ákos Nádasdi en Vám- és Pénzügyőrség Észak-Alföldi Regionális Parancsnoksága

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/10

         Verzoek van het Hajdú-Bihar Megyei Bíróság van 3 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ákos Nádasdi en Vám- és Pénzügyőrség Észak-Alföldi Regionális Parancsnoksága
   (Zaak C-290/05)
   (2005/C 296/19)
   Procestaal: Hongaars
   Het Hajdú-Bihar Megyei Bíróság heeft bij beschikking van 3 maart 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juli 2005, in het geding tussen Ákos Nádasdi en Vám- és Pénzügyőrség Észak-Alföldi Regionális Parancsnoksága, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Staat artikel 90, lid 1, EG de lidstaten toe een belasting op uit andere lidstaten afkomstige gebruikte auto's te handhaven, nu die helemaal geen rekening houdt met de waarde van het voertuig en de hoogte ervan uitsluitend afhangt van de technische kenmerken van de auto (motortype, cilinderinhoud) en van de milieu-indeling daarvan?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: Is de in de onderhavige procedure van toepassing zijnde wet nr. CX van 2003 betreffende de registratiebelasting wat ingevoerde gebruikte auto's betreft verenigbaar met artikel 90, lid 1, EG, gelet op het feit dat de registratiebelasting niet verschuldigd is voor auto's die vóór de inwerkingtreding van de betrokken wet in Hongarije in het verkeer zijn gebracht?


title: Zaak C-14/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 11 januari 2016 — De vennootschap Euro Park Service, rechtsopvolgster van de vennootschap Cairnbulg Nanteuil/Ministre des finances et des comptes publics

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 11 januari 2016 — De vennootschap Euro Park Service, rechtsopvolgster van de vennootschap Cairnbulg Nanteuil/Ministre des finances et des comptes publics
   (Zaak C-14/16)
   (2016/C 106/27)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: De vennootschap Euro Park Service, rechtsopvolgster van de vennootschap Cairnbulg Nanteuil

      Verwerende partij: Ministre des finances et des comptes publics

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer een nationale wettelijke regeling van een lidstaat in het nationale recht gebruikt maakt van de mogelijkheid van artikel 11, punt 1, van richtlijn 90/434/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten (1), bestaat er dan in het licht van het primaire recht van de Europese Unie ruimte voor toezicht op de handelingen die zijn vastgesteld ter uitvoering van deze mogelijkheid?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, moet dan artikel 43 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, thans artikel 49 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling die, met het doel fraude of belastingontwijking te bestrijden, voor het gebruik van de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies en gelijkgestelde transacties alleen ten aanzien van de inbreng in buitenlandse vennootschappen de voorwaarde stelt dat vooraf goedkeuring is verstrekt, en niet ten aanzien van de inbreng in binnenlandse rechtspersonen?

      (1)  PB L 225, blz. 1.


title: Zaak T-557/14: Beroep ingesteld op 28 juli 2014 — BrandGroup/BHIM — Brauerei S. Riegele, Inh. Riegele (SPEZOOMIX)

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/25

         Beroep ingesteld op 28 juli 2014 — BrandGroup/BHIM — Brauerei S. Riegele, Inh. Riegele (SPEZOOMIX)
   (Zaak T-557/14)
   2014/C 339/30
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: BrandGroup GmbH (Bechtsrieth, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Raible, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Brauerei S. Riegele, Inh. Riegele KG (Augsburg, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 mei 2014 in zaak R 941/2013-1;

               —

               verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en Brauerei S. Riegele, Inh. Riegele KG in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SPEZOOMIX” voor waren van de klassen 32 en 33 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 9 13  617

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: internationaal en gemeenschapswoordmerk „Spezi”, internationaal en gemeenschapsbeeldmerk, met het woordelement „Spezi”, en nationaal woordmerk „Ein Spezi muß dabei sein” voor waren van klasse 32

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de merkaanvraag in haar geheel

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en van artikel 78, lid 5, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak F-65/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 11 februari 2014 — Armani/Commissie (Openbare dienst — Bezoldiging — Gezinstoelagen — Recht op toelage voor kind ten laste — Kind ten laste — Kind van verzoekers echtgenote)

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/25

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 11 februari 2014 — Armani/Commissie
   (Zaak F-65/12) (1)

   (Openbare dienst - Bezoldiging - Gezinstoelagen - Recht op toelage voor kind ten laste - Kind ten laste - Kind van verzoekers echtgenote)
   2014/C 85/41
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Armani (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Martin en V. Joris, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker ten behoeve van de zoon van zijn echtgenote, geboren uit een eerder huwelijk, geen gezinstoelage te geven

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 17 augustus 2011 houdende weigering om Armani ten behoeve van het kind van zijn echtgenote een toelage voor een kind ten laste te geven wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van Armani.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012, blz. 34.


title: Zaak F-86/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 3 maart 2011 — Dubus/Parlement

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/27

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 3 maart 2011 — Dubus/Parlement
   (Zaak F-86/10) (1)

   2011/C 130/55
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft na een minnelijke regeling de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 317 van 20.11.10, blz. 49.


title: Beroep, op 10 november 1997 ingesteld door P. Cain tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-289/97)

text:
24.1.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 26/7
Jessen en B. Smulders), ondersteund door Bondsrepubliek            2. Verzoekster zal de op het korte geding gevallen kosten
Duitsland (gemachtigden: E. Röder, B. Kloke en, tijdens de              dragen.
mondelinge behandeling, M. Schütte), en MTW Schiffs-
werft GmbH, (voorheen Meerestechnik Werft), gevestigd
te Wismar (Duitsland), vertegenwoordigd door H.-J. Rabe            3. Elke partij zal haar eigen kosten met betrekking tot
en G. M. Berrisch, advocaten te Hamburg, domicilie geko-                het beroep wegens nalaten dragen.
zen hebbende te Luxemburg ten kantore van F. Turk,
advocaat aldaar, Avenue Guillaume 13 B, betreffende de
                                                                   (1) PB C 131 van 26.4.1997.
begroting van de kosten die verzoeksters aan intervenieÈnte
MTW Schiffswerft GmbH moeten vergoeden ingevolge het
arrest van het Gerecht van 22 oktober 1996 in zaak
T-266/94 (Skibsvñrftsforeningen e.a./Commissie) (Juris-
prudentie blz. II-1399), heeft het Gerecht (Eerste Kamer
Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: A. Saggio, presi-
dent; B. Vesterdorf, C. W. Bellamy, R. M. Moura-Ramos
en J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 24 november         Beroep, op 10 november 1997 ingesteld door P. Cain tegen
1997 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt                      Commissie van de Europese Gemeenschappen
als volgt:                                                                               (Zaak T-289/97)
                                                                                (98/C 26/14)
Het totale bedrag van de kosten die verzoeksters aan inter-
venieÈnte MTW Schiffswerft GmbH moeten vergoeden,
wordt bepaald op 125 000 DM.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 254 van 10.9.1994.
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 10 november 1997 beroep inge-
                                                                   steld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen door P. Cain, wonende te Trier (Duitsland), vertegen-
                                                                   woordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure, A. Tornel en F.
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
                  VAN EERSTE AANLEG                                bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SaÁrl, Rue de
                                                                   Cessange 30.
                   van 26 november 1997
in zaak T-39/97, T. Port GmbH & Co. tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
(Landbouw Ð Gemeenschappelijke marktordening Ð
Bananen Ð Verzoek om aanvullende invoercertificaten Ð
                                                                   Ð nietig te verklaren het besluit van 12 maart 1997
Beroep wegens nalaten Ð Verstekprocedure Ð Afdoening
                                                                        waarbij verzoeker met ingang van 1 februari 1997 is
                       zonder beslissing)
                                                                        aangesteld in rang LA 7, salaristrap 3, van de loop-
                         (98/C 26/13)                                   baan van vertaler;
                      (Procestaal: Duits)
                                                                   Ð verweerster te verwijzen in de kosten.
In zaak T-39/97, T. Port GmbH & Co., gevestigd te Ham-
burg (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Meier, advo-            Middelen en voornaamste argumenten
caat te Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van M. Baden, advocaat aldaar, Rue Marie-
Adelaïde 24, tegen Commissie van de Europese Gemeen-               Bij besluit van 26 februari 1996 is verzoeker met ingang
schappen (gemachtigden: D. Booû, K.-D. Borchardt en H.             van 1 januari 1996 aangesteld als ambtenaar op proef in
van Vliet), betreffende een beroep krachtens artikel 175           rang LA 7, salaristrap 1, bij de ¹Vertaaldienst, themagroep
van het EG-Verdrag strekkende tot vaststelling dat de              G Ð Eurostat, informatie en innovatie, krediet en investe-
Commissie heeft nagelaten te beslissen op verzoeksters             ringen, Publicatiebureau, EGKS, Engelse vertaaleenheidº
aanvraag van 16 december 1996 om aanvullende invoer-               te Luxemburg. Hij is aangesteld als ambtenaar in vaste
certificaten bij wege van overgangsmaatregel in het kader          dienst bij besluit van 28 oktober 1996 met ingang van
van de gemeenschappelijke ordening der markten in de               1 november daaraanvolgend.
sector bananen, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samen-
gesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident; K. Lenaerts en
J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 26 november
                                                                   Het bezwarende besluit is het besluit van 12 maart 1997
1997 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
                                                                   tot vernietiging en vervanging van het besluit van 26 febru-
als volgt:
                                                                   ari 1996 waarbij het tot aanstelling bevoegde gezag ver-
                                                                   zoeker heeft aangesteld als ambtenaar op proef in rang
1. Op het beroep behoeft niet te worden beslist.                   LA 7, salaristrap 3.
 ---pagebreak--- C 26/8                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.1.98
Verzoeker betoogt, dat verweerster in de litigieuze selectie-      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
procedure geen gebruik heeft gemaakt van de haar bij
artikel 31, lid 2, gegeven beoordelingsbevoegdheid. Boven-
dien komt haar uitlegging van artikel 31 van het Statuut           Ð het besluit van de jury van intern vergelijkend onder-
erop neer, dat lid 2 van die bepaling nooit kan worden                 zoek COM/T/A/97 tot afwijzing van zijn sollicitatie
toegepast.                                                             nietig te verklaren;
                                                                   Ð verweerster in de kosten te verwijzen.
De aangelegde criteria zijn niet alleen duidelijk stringenter
dan die welke zijn neergelegd in het Statuut en in de uit-
voeringsbepalingen daarvan, maar ook wordt daarmee een
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
ander doel beoogd dan de Gemeenschapswetgever voor
ogen stond, namelijk de mogelijkheid om ervaring die
voor de instelling van bijzonder belang is, bij de aanwer-
                                                                   Verzoeker is ambtenaar van categorie B en heeft een uni-
ving van een ambtenaar mee te wegen.
                                                                   versitair diploma. Hij komt op tegen de weigering van de
                                                                   jury van vergelijkend onderzoek COM/T/A/97 om hem toe
                                                                   te laten tot het examen van dat onderzoek, op grond dat
Ook stelt verzoeker dat hij gediscrimineerd en ongelijk            hij niet voldoet aan de in de aankondiging van het onder-
behandeld is, doordat het IndelingscomiteÂ heeft besloten          zoek gestelde voorwaarde, dat de sollicitanten bij de indie-
op hem de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen toe te             ning van hun sollicitatie in de rangen A 8 tot A 4 moeten
passen, die waren aangenomen op 7 februari 1996, terwijl           zijn ingedeeld.
op andere personen die voor hetzelfde vergelijkende onder-
zoek waren geslaagd de oude bepalingen waren toegepast,
die veel minder strikt waren.                                      Tot staving van zijn vordering voert verzoeker de volgende
                                                                   middelen aan:
Bovendien meent verzoeker, dat de administratie, gelet op
                                                                   Ð Schending van de artikelen 27 en 28 van het Ambtena-
de in de aankondiging van vergelijkend onderzoek vastge-
                                                                       renstatuut, het beginsel van gelijke behandeling, en het
stelde eisen en de specifieke eisen van het werk waarvoor
                                                                       recht van ambtenaren om deel te nemen aan de proce-
hij is aangenomen, een beoordelingsfout heeft gemaakt
                                                                       dures voor de vorming van een reserve van adjunct-
door hem aan te stellen in de laagste rang.
                                                                       administrateurs/hoofdadministrateurs. De aanwer-
                                                                       vingsprocedure die met de publicatie van een aankon-
                                                                       diging van een intern vergelijkend onderzoek wordt
Ten slotte is het bestreden besluit onwettig doordat het in            ingeleid, kan slechts de aanwerving beogen van perso-
het geheel niet met redenen is omkleed. Op verzoekers                  nen die uit een oogpunt van bekwaamheid, prestatie-
klacht heeft het tot aanstelling bevoegde gezag immers                 vermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen
slechts gereageerd met een stilzwijgende afwijzing.                    voldoen, ongeacht hun statutaire toestand binnen de
                                                                       Gemeenschapsadministratie. Voorts bevat artikel 28
                                                                       van het Ambtenarenstatuut een limitatieve lijst van fei-
                                                                       ten die de aanwerving als ambtenaar uitsluiten. Een
                                                                       uitsluitingscriterium op basis van het statuut van de
                                                                       sollicitanten leidt bij gelijke of grotere bekwaamheid
                                                                       bovendien tot schending van het beginsel van gelijke
                                                                       behandeling.
Beroep, op 20 november 1997 ingesteld door M. T. Car-
rasco Benítez tegen de Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen                              Ð Kennelijk verkeerde beoordeling en schending van
                       (Zaak T-294/97)                                 artikel 5 van het Ambtenarenstatuut, daar geen enkele
                                                                       bepaling van het Ambtenarenstatuut een instelling van
                         (98/C 26/15)                                  de Gemeenschap machtigt ambten voor een bepaalde
                                                                       groep ambtenaren te reserveren of de aanwerving in
                                                                       bepaalde ambten enkel mogelijk te maken voor tijde-
                      (Procestaal: Frans)                              lijke functionarissen die reeds het vacante ambt of een
                                                                       ambt van dezelfde rang uitoefenen, terwijl een sollici-
                                                                       tant wiens sollicitatie eventueel wordt afgewezen de
                                                                       daarvoor vereiste ervaring en diploma's heeft.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 20 november 1997 beroep inge-
steld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschap-              Ð Schending van artikel 25 van het Ambtenarenstatuut,
pen door M. T. Carrasco Benítez, wonende te Londen, ver-               daar het bestreden besluit de motiveringsplicht mis-
tegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure, A. Tornel                kent.
en F. Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SaÁrl, Rue de
Cessange 30.


title: Zaak C-105/08: Beroep ingesteld op 6 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/15

         Beroep ingesteld op 6 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-105/08)
   (2008/C 116/26)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en M. Afonso, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door de betaling van rente in het buitenland zwaarder te belasten dan de betaling van rente aan op Portugees grondgebied gevestigde ondernemingen, beperkingen stelt aan het vrij verrichten van hypothecaire en andere kredietdiensten door financiële instellingen die zijn gevestigd in andere lidstaten en in staten die partij zijn bij de EER-Overeenkomst, en aldus de krachtens de artikelen 49 EG en 56 EG en de artikelen 36 en 40 van de EER-Overeenkomst op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Código do Imposto sobre o Rendimento das Pessoas Colectivas (CIRC; Portugees wetboek wet op de vennootschapsbelasting) voorziet in een verschillende fiscale behandeling van de rente-inkomsten van financiële instellingen, naargelang zij al dan niet op Portugees grondgebied zijn gevestigd.
   De Portugese belasting op rente betaald aan niet-ingezeten financiële instellingen is veel hoger dan die welke door ingezeten belastingplichtigen voor soortgelijke inkomsten dient te worden betaald. Niet-ingezeten financiële instellingen worden er aldus door de nationale wetgeving van weerhouden op de Portugese markt diensten aan te bieden en met name hypothecaire leningen te verstrekken. Daardoor kunnen personen die in Portugal verblijven, geen toegang tot deze diensten krijgen. Deze wetgeving vormt dus een beperking van de in de artikelen 49 EG en 56 EG en de overeenkomstige bepalingen van de EER-Overeenkomst neergelegde fundamentele vrijheden.


title: Zaak T-355/16: Arrest van het Gerecht van 17 mei 2017 — adp Gauselmann/EUIPO (MULTI FRUITS) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk MULTI FRUITS — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/22

         Arrest van het Gerecht van 17 mei 2017 — adp Gauselmann/EUIPO (MULTI FRUITS)
   (Zaak T-355/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk MULTI FRUITS - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 221/29)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: adp Gauselmann GmbH (Espelkamp, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Koch Moreno, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 29 april 2016 (zaak R 1043/2015-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken MULTI FRUITS als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               adp Gauselmann GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 296 van 16.8.2016.


title: Zaak T-718/13: Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2014 — The Directv Group/BHIM — Bolloré (DIRECTV) ( „Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Intrekking van verzoek tot vervallenverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/19

         Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2014 — The Directv Group/BHIM — Bolloré (DIRECTV)
   (Zaak T-718/13) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Intrekking van verzoek tot vervallenverklaring - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 339/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Directv Group, Inc. (El Segundo, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: F. Valentin, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Bolloré (Ergué Gabéric, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Legrand, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 11 oktober 2013 (zaak R 1812/2012-2) betreffende een procedure tot nietigverklaring tussen Bolloré en The Directv Group, Inc.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van verweerder en van de interveniërende partij.

      (1)  PB C 71 van 8.3.2014.


title: Zaak T-482/07: Beroep ingesteld op 20 december 2007 — Nynäs Petroleum en Nynas Petróleo/Commissie

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/56

         Beroep ingesteld op 20 december 2007 — Nynäs Petroleum en Nynas Petróleo/Commissie
   (Zaak T-482/07)
   (2008/C 51/101)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Nynäs Petroleum (Stockholm, Zweden) en Nynas Petróleo (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: D. Beard, Barrister, en M. Dean, Solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van artikel 1 van de beschikking voor zover dit betrekking heeft op Nynas voor het tijdvak 1991-1996;

               —

               nietigverklaring van artikel 1 van de beschikking voor zover dit betrekking heeft op Nynas in verband met prijscoördinatie;

               —

               nietigverklaring van artikel 2 van de beschikking voor zover daarbij geldboeten zijn opgelegd aan Nynas SA ten bedrage 10 642 500 EUR en aan AB Nynäs ten bedrage van 10 395 000 EUR, dan wel subsidiair passende verlaging van de geldboete;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met dit beroep wordt krachtens artikel 230 EG verzocht om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2007) 4441 def. van de Commissie van 3 oktober 2007 in een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak COMP/F/38.710 — Bitumen — Spanje), waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoeksters, Nynäs Petroleum en Nynas Petróleo (hierna tezamen: „Nynas”), samen met andere ondernemingen hebben deelgenomen aan een aantal overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen inzake de handel in penetratiebitumen, die betrekking hadden op het Spaanse grondgebied en bestonden in marktverdelingsafspraken en prijscoördinatie. Tevens dan wel subsidiair wordt krachtens artikel 229 EG verzocht om verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete.
   Ter ondersteuning van het beroep zijn de volgende middelen aangevoerd:

               i)

               de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste beoordeling van de duur van de betrokkenheid van Nynas bij de gestelde marktverdelingsafspraken, in het bijzonder door te stellen dat Nynas tussen 1991 en 1996 heeft deelgenomen aan de gestelde inbreuk.

               ii)

               Voorts is onjuist de stelling van de Commissie dat Nynas betrokken was bij de gestelde inbreuken in verband met prijsstelling.

               iii)

               Ten slotte betogen verzoeksters dat de Commissie de mate van Nynas' betrokkenheid bij aspecten van de inbreuken alsmede de passende hoogte van de aan Nynas op te leggen geldboete onjuist heeft beoordeeld.


title: Gevoegde zaken C-448/10 P tot en met C-450/10 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 oktober 2011 — ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni SpA (C-448/10 P), Cementir Italia Srl (C-449/10 P), Nuova Terni Industrie Chimiche SpA (C-450/10 P)/Europese Commissie (Hogere voorziening — Compensatie voor onteigening ten algemenen nutte — Verlenging van preferent tarief voor levering van elektriciteit — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Begrip „voordeel” — Vertrouwensbeginsel — Uitlegging van nationaal recht — Onjuiste opvatting — Begrip — Kennelijk niet-ontvankelijke en ongegronde hogere voorziening)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/12

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 oktober 2011 — ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni SpA (C-448/10 P), Cementir Italia Srl (C-449/10 P), Nuova Terni Industrie Chimiche SpA (C-450/10 P)/Europese Commissie
   (Gevoegde zaken C-448/10 P tot en met C-450/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Compensatie voor onteigening ten algemenen nutte - Verlenging van preferent tarief voor levering van elektriciteit - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Begrip „voordeel” - Vertrouwensbeginsel - Uitlegging van nationaal recht - Onjuiste opvatting - Begrip - Kennelijk niet-ontvankelijke en ongegronde hogere voorziening)
   2012/C 32/21
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirantes: ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni SpA (C-448/10 P), Cementir Italia Srl (C-449/10 P), Nuova Terni Industrie Chimiche SpA (C-450/10 P) (vertegenwoordigers: T. Salonico, G. Barone en A. Marega, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Grespan en G. Conte, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 1 juli 2010, ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni/Commissie (T-62/08), Cementir Italië/Commissie (T-63/08) en Nuova Terni Industrie Chimiche/Commissie (T-64/08), houdende afwijzing van de vorderingen tot nietigverklaring van beschikking 2008/408/EG van de Commissie van 20 november 2007 betreffende steunmaatregel C 36/A/06 (ex NN 38/06) die door Italië ten uitvoer is gelegd ten gunste van ThyssenKrupp, Cementir en Nuova Terni Industrie Chimiche (PB 2008, L 144, blz. 37)

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               ThyssenKrupp Acciai Speciali Terni SpA, Cementir Italia Srl en Nuova Terni Industrie Chimiche SpA worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010.


title: Zaak T-202/17: Beroep ingesteld op 31 maart 2017 — Calhau Correia de Paiva/Commissie

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/31

         Beroep ingesteld op 31 maart 2017 — Calhau Correia de Paiva/Commissie
   (Zaak T-202/17)
   (2017/C 195/44)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ana Calhau Correia de Paiva (Brussel, België) (vertegenwoordigers: V. Villante en G. Pandey, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               onderstaande besluiten en handelingen op basis van artikel 277 VWEU nietig verklaren na in voorkomend geval eerst de aankondiging van het vergelijkend onderzoek EPSO/AD/293/14 en de daarin toegepaste talenregeling onrechtmatig en niet van toepassing op verzoekster te hebben verklaard:

                           —

                           het besluit van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) en de jury van 9 november 2015 om de naam van kandidate niet op de reservelijst te plaatsen zoals die op basis van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/293/14 is opgesteld;

                           —

                           het besluit van EPSO en de jury van 23 juni 2016 om het besluit van 9 november 2015 niet te heroverwegen en de naam van kandidate niet alsnog op de reservelijst te plaatsen;

                           —

                           het besluit van EPSO van 22 december 2016 tot afwijzing van het op basis van artikel 90, lid 2, van het Ambtenarenstatuut ingediende administratief bezwaar van verzoekster tegen het besluit van de jury haar naam niet op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/293/14 te plaatsen en tegen het negatieve besluit met betrekking tot het heroverwegingsverzoek.

                           —

                           de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/293/14.

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 1 van het Ambtenarenstatuut, het non-discriminatiebeginsel, het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke kansen in verband met de door EPSO gestelde eis om bij de case study gebruik te maken van een QWERTY EN-, AZERTY FR/BE- of QWERTZ DE-toetsenbord, evenals aan een kennelijke beoordelingsfout.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van verordening nr. 1 van 1958 in verband met de talenregeling zoals die in de aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/293/14 is onderschreven en op strikte wijze toegepast, in combinatie met een exceptie van onwettigheid en van niet-toepasselijkheid van de aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/293/14.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van artikel 1 van het Ambtenarenstatuut, het non-discriminatiebeginsel en het evenredigheidsbeginsel in verband met de door EPSO en/of de jury tot Duits, Engels en Frans beperkte keuze van de tweede taal die kandidaten bij het vergelijkend onderzoek moeten gebruiken.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van het beginsel van gelijke kansen in verband met de beoordelingsprocedure voor EPSO’s vergelijkend onderzoek.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan schending van artikel 296, lid 2, VWEU en artikel 25 van het Ambtenarenstatuut in verband met EPSO’s ontoereikende motivering van zijn beslissingen om een bepaalde talenregeling toe te passen en te bevorderen, en tevens ontleend aan schending van de aankondiging van een vergelijkend onderzoek en van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie voor zover EPSO taken uitvoerde die aan de jury zijn toebedeeld.


title: Zaak C-276/11 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 maart 2013 — Viega GmbH & Co. KG/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregeling — Sector van koperen fittingen en fittingen uit koperlegering — Soldeer- en lasfittingen — Recht om in rechte te worden gehoord — Motiveringsplicht — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/4

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 maart 2013 — Viega GmbH & Co. KG/Europese Commissie
   (Zaak C-276/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregeling - Sector van koperen fittingen en fittingen uit koperlegering - Soldeer- en lasfittingen - Recht om in rechte te worden gehoord - Motiveringsplicht - Evenredigheidsbeginsel)
   2013/C 141/06
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Viega GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: J. Burrichter, T. Mäger en M. Röhrig, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Bottka, R. Sauer, gemachtigden en A. Böhlke, Rechtsanwalt)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 maart 2011, Viega GmbH & Co. KG/Commissie (T-375/06), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep van rekwirante strekkende tot vernietiging van beschikking C(2006) 4180 def. van de Commissie van 20 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst betreffende een mededingingsregeling in de sector van fittingen uit koper en koperlegeringen of, subsidiair, tot vermindering van de aan rekwirante opgelegde boete — Schending van het recht om in rechte te worden gehoord, het evenredigheidsbeginsel en de motiveringsplicht — Schending van de beginselen van de bewijsvoering — Schending van artikel 81, lid 1, EG en artikel 23, lid 1, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Viega GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Zaak C-352/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n ° 2 de Terrassa (Spanje) op 22 juli 2014 — Juan Miguel Iglesias Gutiérrez/Bankia, S.A. e.a.

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Spanje) op 22 juli 2014 — Juan Miguel Iglesias Gutiérrez/Bankia, S.A. e.a.
   (Zaak C-352/14)
   2014/C 339/14
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Juan Miguel Iglesias Gutiérrez

      Verwerende partijen: Bankia, S.A., Sección Sindical UGT, Sección Sindical CCOO, Sección Sindical ACCAM, Sección Sindical CSICA, Sección Sindical SATE en het Fondo de Garantía Salarial

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn artikel 56 van het werknemersstatuut (koninklijk wetgevend decreet 1/1995 van 24 maart 1995), de vijfde overgangsbepaling van wet 3/2012 van 6 juli 2012 tot vaststelling van spoedmaatregelen voor de hervorming van de arbeidsmarkt en de artikelen 123 en 124, lid 13, van wet 36/2011 van 10 oktober 2011 betreffende de gerechten voor arbeids- en socialezekerheidszaken (waarin impliciet wordt verwezen naar de genoemde bepalingen) in strijd met de artikelen 107 en 108 van de geconsolideerde versie van het Verdrag [betreffende de werking] van de Europese Unie, voor zover daarin sprake is van een wezenlijke verhoging van de vergoedingen waarvoor toestemming is verleend in het besluit van de Europese Commissie in de procedure „State aid SA.35253 (2012/N) Spain. Restructuring and Recapitalisation of the BFA Group”?

               2)

               Is een uitlegging van die bepalingen waarbij de rechter bij kennelijk redelijk ontslag de vergoedingen gelijk kan stellen met het in de nationale regeling voorgeschreven wettelijke minimum, in strijd met de vermelde Unierechtelijke bepalingen en het besluit van de Europese Commissie in de procedure „State aid SA.35253 (2012/N) Spain. Restructuring and Recapitalisation of the BFA Group”?

               3)

               Is een uitlegging van die bepalingen waarbij de rechter bij kennelijk onredelijk ontslag de vergoedingen gelijk kan stellen met de bedragen die zijn overeengekomen in de gedurende de overlegperiode gesloten overeenkomst mits die bedragen boven het wettelijk minimum maar onder het wettelijk maximum liggen, in strijd met de vermelde Unierechtelijke bepalingen en het besluit van de Europese Commissie in de procedure „State aid SA.35253 (2012/N) Spain. Restructuring and Recapitalisation of the BFA Group”?


title: Zaak T-294/11: Arrest van het Gerecht van 17 mei 2013 — Griekenland/Commissie ( „EOGFL — Afdeling „Garantie” — ELGF en ELFPO — Van financiering uitgesloten uitgaven — Olijfolie — Akkerbouwgewassen — Kennelijke beoordelingsfout — Verhoging van percentage van forfaitaire correctie wegens herhaling van niet-nakoming — Gevolgen van hervorming van GLB voor forfaitaire correctie — Evenredigheid — Aard van uitgaven voor totstandbrenging van GIS voor olijventeelt” )

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/19

         Arrest van het Gerecht van 17 mei 2013 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-294/11) (1)

   (EOGFL - Afdeling „Garantie” - ELGF en ELFPO - Van financiering uitgesloten uitgaven - Olijfolie - Akkerbouwgewassen - Kennelijke beoordelingsfout - Verhoging van percentage van forfaitaire correctie wegens herhaling van niet-nakoming - Gevolgen van hervorming van GLB voor forfaitaire correctie - Evenredigheid - Aard van uitgaven voor totstandbrenging van GIS voor olijventeelt)
   2013/C 189/37
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias en S. Papaïoannou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en A. Markoulli, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring, wat de Helleense Republiek betreft, van uitvoeringsbesluit 2011/244/EU van de Commissie van 15 april 2011 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) hebben verricht (PB L 102, blz. 33)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 25 mei 2005 in zaak T-443/03, Sociedad Operadora de Telecomunicaciones de Castilla y León, SA (Retecal), e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Concentraties — Klacht betreffende niet-nakoming door Spaanse autoriteiten — Beslissing om klacht ad acta te leggen — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/28

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 25 mei 2005
   in zaak T-443/03, Sociedad Operadora de Telecomunicaciones de Castilla y León, SA (Retecal), e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Mededinging - Concentraties - Klacht betreffende niet-nakoming door Spaanse autoriteiten - Beslissing om klacht ad acta te leggen - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 193/46)
   Procestaal: Spaans
   In zaak T-443/03, Sociedad Operadora de Telecomunicaciones de Castilla y León, SA (Retecal), gevestigd te Boecillo (Spanje), Euskaltel, SA, gevestigd te Zamudio-Vizcaya (Spanje), Telecable de Asturias, SA, gevestigd te Oviedo (Spanje), R Cable y Telecomunicaciones Galicia, SA, gevestigd te La Coruña (Spanje), Tenaria, SA, gevestigd te Cordovilla (Spanje), vertegenwoordigd door J. Jiménez Laiglesia, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: F. Castillo de la Torre, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: L. Fraguas Gadea), door Sogecable, SA, gevestigd te Tres Cantos, Madrid (Spanje), vertegenwoordigd door S. Martínez Lage en H. Brokelmann, advocaten, en door Telefónica, SA, gevestigd te Madrid, aanvankelijk vertegenwoordigd door M. Merola en S. Moreno Sánchez, en vervolgens door M. Merola, advocaten, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de beslissing van de Commissie van 21 oktober 2003 om geen gevolg te geven, aan de klacht van verzoeksters inzake schending door de Spaanse autoriteiten van artikel 9, lid 8, van verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (gerectificeerde versie: PB 1990, L 257, blz. 13) in het kader van de concentratie van Via Digital en Sogecable (zaak COMP/M.2845 — Sogecable/Canal Satélite Digital/Via Digital), heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, F. Dehousse en D. Šváby, rechters; griffier: H. Jung, op 25 mei 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoeksters zullen hun eigen kosten dragen alsmede die van de Commissie, van Telefónica, SA en van Sogecable, SA.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak C-244/05: Verzoek van het Bayerische Verwaltungsgerichtshof van 19 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bund Naturschutz in Bayern e.V., e.a. en Freistaat Bayern

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/8

         Verzoek van het Bayerische Verwaltungsgerichtshof van 19 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bund Naturschutz in Bayern e.V., e.a. en Freistaat Bayern
   (Zaak C-244/05)
   (2005/C 205/16)
   Procestaal: Duits
   Het Bayerische Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 19 april 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 juni 2005, in het geding tussen Bund Naturschutz in Bayern e.V., e.a. en Freistaat Bayern, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Welke beschermingsregeling vereist artikel 3, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG (1) juncto de zesde overweging van deze richtlijn, gelet op het verbod tot frustratie van de doelstellingen van het Verdrag als bedoeld in artikel 10, tweede alinea, EG (Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen van 25 maart 1957, voor het laatst gewijzigd bij de akte van toetreding tot de EU 2003 van 16 april 2003), tegen de achtergrond van het arrest van het Hof van 13 januari 2005 — C 117/03 –, voor gebieden, in het bijzonder die met prioritaire typen natuurlijke habitats en/of prioritaire soorten, die als gebieden van communautair belang zouden kunnen worden aangemerkt, voordat zij zijn opgenomen in de door de Commissie van de Europese Gemeenschappen na afloop van de procedure van artikel 21 van de richtlijn vastgestelde lijst van gebieden van communautair belang?

               2.

               Welke zijn de gevolgen voor deze beschermingsregeling wanneer de voornoemde gebieden reeds zijn opgenomen in de krachtens artikel 4, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG aan de Commissie gezonden nationale lijst van voorgestelde gebieden?

               3.

               Voldoet een nationale beschermingsregeling voor de voornoemde gebieden overeenkomstig artikel 48, lid 2, van het Bayerische Naturschutzgesetz (Wet natuurbescherming van de deelstaat Beieren) aan de gemeenschapsrechtelijke voorschriften van artikel 3, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG juncto de zesde overweging van deze richtlijn, gelet op het verbod tot frustratie van de doelstellingen van het Verdrag als bedoeld in artikel 10, tweede alinea, EG?

      (1)  PB L 206, blz. 7.


title: Zaak T-273/13: Arrest van het Gerecht van 4 december 2015 — Rarafraz/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Iran — Bevriezing van tegoeden — Beperkingen van binnenkomst op of doorreis via het grondgebied van de Unie — Rechtsgrondslag — Motiveringsplicht — Recht om te worden gehoord — Onjuiste beoordeling — Ne bis in idem — Vrijheid van meningsuiting — Mediavrijheid — Vrijheid van beroep — Vrij verkeer — Eigendomsrecht”)

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/31

         Arrest van het Gerecht van 4 december 2015 — Rarafraz/Raad
   (Zaak T-273/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Iran - Bevriezing van tegoeden - Beperkingen van binnenkomst op of doorreis via het grondgebied van de Unie - Rechtsgrondslag - Motiveringsplicht - Recht om te worden gehoord - Onjuiste beoordeling - Ne bis in idem - Vrijheid van meningsuiting - Mediavrijheid - Vrijheid van beroep - Vrij verkeer - Eigendomsrecht”))
   (2016/C 027/35)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Mohammad Sarafraz (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Walter, vervolgens J. M. Viñals Camallonga, L. Barriola Urruticoechea en J. L. Iriarte Ángel, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en Á. de Elera-San Miguel Hurtado, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Stiftung Organisation Justice for Iran (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Pulles, vervolgens R. Marx, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2013/124/GBVB van de Raad van 11 maart 2013 tot wijziging van besluit 2011/235/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Iran (PB L 68, blz. 57), uitvoeringsverordening (EU) nr. 206/2013 van de Raad van 11 maart 2013 tot uitvoering van artikel 12, lid 1, van verordening (EU) nr. 359/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Iran (PB L 68, blz. 9), besluit 2014/205/GBVB van de Raad van 10 april 2014 houdende wijziging van besluit 2011/235/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Iran (PB L 109, blz. 25), uitvoeringsverordening (EU) nr. 371/2014 van de Raad van 10 april 2014 tot uitvoering van artikel 12, lid 1, van verordening (EU) nr. 359/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Iran (PB L 109, blz. 9), besluit (GBVB) 2015/555 van de Raad van 7 april 2015 houdende wijziging van besluit 2011/235/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Iran (PB L 92, blz. 91), en uitvoeringsverordening (EU) 2015/548 van de Raad van 7 april 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 359/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Iran (PB L 92, blz. 1), voor zover die handelingen verzoeker betreffen.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mohammad Sarafraz zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               Stiftung Organisation Justice for Iran zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 1 maart 2005 in zaak T-185/03, Vincenzo Fusco tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag tot inschrijving van woordmerk ENZO FUSCO als gemeenschapsmerk — Ouder communautair woordmerk ANTONIO FUSCO — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/24

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 1 maart 2005
   in zaak T-185/03, Vincenzo Fusco tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag tot inschrijving van woordmerk ENZO FUSCO als gemeenschapsmerk - Ouder communautair woordmerk ANTONIO FUSCO - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 106/54)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-185/03, Vincenzo Fusco, wonende te Sarmeola di Rubano (Italië), vertegenwoordigd door B. Saguatti, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: O. Montalto en P. Bullock), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Antonio Fusco International SA Lussemburgo, succursale di Lugano, gevestigd te Lugano (Zwitserland), vertegenwoordigd door M. Bosshard, S. Verea en K. Muraro, betreffende een beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 maart 2003 in zaak R 1023/2001-4, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en N. J. Forwood, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 1 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 184 van 2.8.2003.


title: Zaak T-626/16: Beroep ingesteld op 2 september 2016 — Troszczynski/Parlement

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/26

         Beroep ingesteld op 2 september 2016 — Troszczynski/Parlement
   (Zaak T-626/16)
   (2016/C 383/35)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mylène Troszczynski (Noyon, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Ceccaldi, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 23 juni 2016, dat is vastgesteld overeenkomstig de artikelen 33, 43, 62, 67 en 68 van gewijzigd besluit 2009/C 159/01 van het Bureau van het Europees Parlement van 19 mei en 9 juli 2008„houdende de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Europees Parlement”, waarbij ten aanzien van verzoekende partij een vordering is vastgesteld van 56 554,00 EUR voor ten onrechte betaalde bedragen in het kader van de assistentie aan de parlementsleden en waarbij redenen zijn gegeven voor de terugvordering ervan met toepassing van artikel 68 van de uitvoeringsbepalingen en de artikelen 78, 79 en 80 van het Financieel Reglement;

               —

               nietigverklaring van debetnota nr. 2016-888, ongedateerd, waarbij verzoekende partij ervan op de hoogte werd gesteld dat ten aanzien van haar een vordering is vastgesteld ingevolge het besluit van de secretaris-generaal van 23 juni 2016, terugvordering van ten onrechte als assistentie aan de parlementsleden betaalde bedragen, toepassing van artikel 68 van de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden en de artikelen 78, 79 en 80 van het Financieel Reglement;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in alle kosten van de procedure;

               —

               veroordeling van het Europees Parlement tot het betalen aan Mylène Troszczynski van het bedrag van 50 000 EUR als vergoeding van invorderbare kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: gebreken die leiden tot de externe onwettigheid van de bestreden handelingen. Dit middel valt uiteen in drie onderdelen.

                           —

                           Eerste onderdeel: het Bureau van het Europees Parlement, en niet de secretaris-generaal, is materieel bevoegd voor de financiële handelingen die de politieke partijen, en derhalve de leden van het Europees Parlement, aangaan.

                           —

                           Tweede onderdeel: het Bureau van het Europees Parlement heeft geen bevoegdheid over zijn eigen bevoegdheid, en kan dus de aard en de reikwijdte van zijn bevoegdheid niet wijzigen. De secretaris-generaal kan geen enkele wettige volmacht van de voorzitter van het Bureau van het Parlement aantonen, die hem de bevoegdheid geeft de bestreden handelingen inzake het afwikkelen van financiële vraagstukken betreffende de leden van het Europees Parlement vast te stellen, te ondertekenen en mee te delen.

                           —

                           Derde onderdeel: schending van het motiveringsvereiste door de auteur van de bestreden handelingen. De gegeven motivering ziet niet op de in deze handelingen in aanmerking genomen feitelijke situatie en bevat een onverzettelijke tegenstrijdigheid tussen het aan de medewerker van verzoekster verweten feit dat hij daadwerkelijk twee taken tegelijkertijd uitvoerde, en het feit dat hij maar één taak, onder uitsluiting van de andere taak, uitvoerde, welke tweede hypothese uitsluitend door de secretaris-generaal is bedoeld.

               2.

               Tweede middel: gebreken die leiden tot de interne onwettigheid van de bestreden handelingen. Dit middel valt uiteen in negen onderdelen.

                           —

                           Eerste onderdeel: de verweten feiten tot staving van de bestreden handelingen zijn niet gepleegd.

                           —

                           Tweede onderdeel: de bestreden handelingen zijn vastgesteld in strijd met de algemene rechtsbeginselen en -regels die van toepassing zijn op het bewijs en de bewijslast.

                           —

                           Derde onderdeel: het door de secretaris-generaal genomen besluit tot terugvordering van het onverschuldigd betaalde is in strijd met het evenredigheidsbeginsel. Het gevorderde bedrag is bovendien niet in detail gemotiveerd en de berekeningsmethode ervan is evenmin gemotiveerd.

                           —

                           Vierde onderdeel: de bestreden handelingen maken een inbreuk op de politieke rechten van de lokale medewerkers van de leden van het Europees Parlements.

                           —

                           Vijfde onderdeel: de bestreden handelingen zijn genomen met misbruik van bevoegdheid, voor zover de secretaris-generaal gebruik heeft gemaakt van bevoegdheden om financiële dwang uit te oefenen welke bevoegdheden hem niet toekomen, teneinde de actiemiddelen te beperken van een lid van het Europees Parlement waarvan algemeen bekend en niet betwist was dat de secretaris-generaal de idealen en het politieke programma van dat lid niet deelt.

                           —

                           Zesde onderdeel: de bestreden handelingen zijn discriminerend en beogen de politieke activiteiten van verzoekster schade toe te brengen, waardoor sprake is van fumus persecutionis.

                           —

                           Zevende onderdeel: de bestreden handelingen maken inbreuk op de onafhankelijkheid van verzoekster als lid van het Europees Parlement.

                           —

                           Achtste onderdeel: de bestreden handelingen schenden het beginsel una via electa en doen de vraag van partijdigheid van OLAF rijzen, die slechts onderzoek heeft ingesteld tegen alle Franse leden van het Europees Parlement die zijn verkozen van de lijsten van het Front National.

                           —

                           Negende onderdeel: de bestreden handelingen schenden het algemene rechtsbeginsel „le pénal tient le civil en l’état”, op grond waarvan de terugvorderingsprocedure moet worden geschorst hangende de uitslag van andere, met name Franse, procedures, en de regel ne bis in idem.


title: Zaak T-251/08: Arrest van het Gerecht van 23 september 2011 — Vion/BHIM (PASSION FOR BETTER FOOD) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PASSION FOR BETTER FOOD — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/13

         Arrest van het Gerecht van 23 september 2011 — Vion/BHIM (PASSION FOR BETTER FOOD)
   (Zaak T-251/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PASSION FOR BETTER FOOD - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 319/23
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Vion NV (Best, Nederland) (vertegenwoordiger: A. Klinger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Kicia, vervolgens R. Manea, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 25 april 2008 (zaak R 562/2007-4) betreffende de inschrijving van het woordteken PASSION FOR BETTER FOOD als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Vion NV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak T-412/10: Beroep ingesteld op 9 september 2010 — Roca/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/57

         Beroep ingesteld op 9 september 2010 — Roca/Commissie
   (Zaak T-412/10)
   ()
   2010/C 301/92
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Roca (Saint Ouen L’Aumone, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Vidal Martínez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de artikelen 1 en 2 van de beschikking van de Commissie van 23 juni 2010 gedeeltelijk nietig verklaren voor zover daarin wegens een inbreuk op artikel 101 VWEU aan Roca France een onevenredige geldboete wordt opgelegd; en bijgevolg

               —

               de aan Roca France opgelegde geldboete overeenkomstig het betoog in het verzoekschrift verlagen, voor zover het Gerecht dit opportuun acht in het licht van de uiteengezette gronden en de andere gronden waarmee het Gerecht rekening zou houden, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten die Roca France heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in de onderhavige zaak bestreden beschikking is dezelfde als in de zaken T-408/10, Roca Sanitario/Commissie, en T-411/10, Laufen Austria/Commissie.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in voormelde zaken zijn aangevoerd.


title: Zaak T-182/07: Beroep ingesteld op 29 mei 2007 — Borco-Marken-Import Matthiesen/BHIM — Tequilas del Señor (TEQUILA GOLD Sombrero Negro)

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/33

         Beroep ingesteld op 29 mei 2007 — Borco-Marken-Import Matthiesen/BHIM — Tequilas del Señor (TEQUILA GOLD Sombrero Negro)
   (Zaak T-182/07)
   (2007/C 170/64)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Borco-Marken-Import Matthiesen GmbH & Co. KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Wolter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Tequilas der Señor SA de CV (Guadalajara, Mexico)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 maart 2007 in zaak R 1285/2005-1 te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) te verwijzen in de kosten van de verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Tequilas der Señor SA de CV

      Betrokken gemeenschapsmerk: het communautaire beeldmerk „TEQUILA GOLD Sombrero Negro” voor waren van klasse 13 — aanvraagnr. 2 722 122

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Borco-Marken-Import Matthiesen GmbH & Co. KG

      Oppositiemerk of -teken: de nationale woordmerken die de woordelementen „SIERRA” en „CACTUS JACK SHOOTER” bevatten en het nationale beeldmerk dat de afbeelding van een „rode sombrero” bevat, voor waren klasse 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94


title: Zaak T-31/13 P: Beschikking van het Gerecht van 16 september 2013 — Bouillez/Raad ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2007 — Besluit om rekwirant niet naar rang AST 7 te bevorderen — Motiveringsplicht — Artikel 266 VWEU — Artikel 45 Statuut — Tegenstrijdige motivering — Vergelijking van verdiensten — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/25

         Beschikking van het Gerecht van 16 september 2013 — Bouillez/Raad
   (Zaak T-31/13 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2007 - Besluit om rekwirant niet naar rang AST 7 te bevorderen - Motiveringsplicht - Artikel 266 VWEU - Artikel 45 Statuut - Tegenstrijdige motivering - Vergelijking van verdiensten - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2013/C 336/53
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Vincent Bouillez (Overijse, België) (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en A. Bisch, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 14 november 2012, Bouillez/Raad (F-75/11, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Bouillez draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten die de Raad van de Europese Unie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 86 van 23.3.2013.


title: Zaak T-174/05: Beroep, op 27 april 2005 ingesteld door Elf Aquitaine tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/31

         Beroep, op 27 april 2005 ingesteld door Elf Aquitaine tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-174/05)
   (2005/C 171/51)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 27 april 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Elf Aquitaine, met maatschappelijke zetel te Courbevoie (Frankrijk), vertegenwoordigd door E. Morgan de Rivery en E. Friedel, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               primair, artikel 1, sub d, van beschikking C(2004)4876 def. van de Commissie van 19 januari 2005 nietig te verklaren voorzover daarbij wordt vastgesteld dat Elf Aquitaine tussen 1 januari 1984 en 7 mei 1999 inbreuk heeft gemaakt op artikel 81 EG en tussen 1 januari 1994 en 7 mei 1999 op artikel 53 EER;

               —

               bijgevolg, nietig te verklaren (i) artikel 2, sub c, van beschikking C(2004)4876 def. van de Commissie van 19 januari 2005, voorzover Elf Aquitaine en Atofina daarbij hoofdelijk en gezamenlijk worden veroordeeld tot betaling van een geldboete van 45 miljoen EUR, (ii) artikel 3 van dezelfde beschikking, voorzover Elf Aquitaine daarbij wordt gelast, de gestelde inbreuk op artikel 81 EG en op artikel 53 EER te beëindigen, en (iii) artikel 4, punt 9, van dezelfde beschikking, voorzover de beschikking daarbij tot Elf Aquitaine wordt gericht;

               —

               subsidiair, artikel 2, sub c, van beschikking C(2004)4876 def. van de Commissie van 19 januari 2002 nietig te verklaren, voorzover Elf Aquitaine en Atofina daarbij hoofdelijk en gezamenlijk worden veroordeeld tot betaling van een geldboete van 45 miljoen EUR;

               —

               zeer subsidiair, artikel 2, sub c, van beschikking C(2004)4876 def. van de Commissie van 19 januari 2002 te herzien, voorzover Elf Aquitaine en Arkema daarbij hoofdelijk en gezamenlijk worden veroordeeld tot betaling van een geldboete van 45 miljoen EUR, en het bedrag van deze geldboete op passende wijze te verlagen;

               —

               in elk geval, de Commissie te verwijzen in alle kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de bestreden beschikking heeft de Commissie geconcludeerd dat verzoekster heeft deelgenomen aan een kartel waarvan de leden productiequota en klanten onder elkaar hebben verdeeld, in onderling overleg de prijzen hebben verhoogd, een compensatieregeling hebben ingevoerd, informatie over verkoophoeveelheden en prijzen hebben uitgewisseld, elkaar regelmatig hebben ontmoet en andere contacten hebben onderhouden om de genoemde beperkingen overeen te komen en in de praktijk om te zetten. Wegens deze inbreuken heeft de Commissie verzoekster een geldboete opgelegd.
   Verzoekster stelt dat haar in de bestreden beschikking de door haar dochtervennootschap begane inbreuk is toegerekend, en zij vordert nietigverklaring van de beschikking op grond van de volgende middelen:

               Verzoeksters eerste middel betreft schending van de rechten van de verdediging. Zij stelt dat de Commissie haar argumenten niet duidelijk heeft uiteengezet in de mededeling van de punten van bezwaar, dat zij zich heeft onttrokken aan de op haar rustende bewijslast en dat zij geen rekening heeft gehouden met de gegevens die na de administratieve procedure zijn komen vast te staan.

               Als tweede middel stelt verzoekster dat de bestreden beschikking ontoereikend is gemotiveerd, met name met betrekking tot het nieuwe standpunt dat is ingenomen aangaande de toerekenbaarheid aan verzoekster van de gedragingen van haar dochtervennootschap, en met betrekking tot het ontbreken van repliek op verzoeksters tegenargumenten.

               Als derde middel voert verzoekster aan dat het feit dat de inbreuk haar wordt toegerekend, in tegenspraak is met de erkenning dat haar dochtervennootschap slechts in beperkte mate aan de inbreuk heeft deelgenomen.

               Verzoeksters vierde middel betreft schending van de regels inzake de toerekenbaarheid aan een moedervennootschap van de inbreuken van haar dochtervennootschappen.

               Als vijfde middel voert verzoekster aan dat de bestreden beschikking inbreuk maakt op verschillende wezenlijke beginselen die door alle lidstaten worden erkend en deel uitmaken van de communautaire rechtsorde, met name het beginsel dat straffen persoonlijk zijn, het legaliteitsbeginsel en het algemeen beginsel dat onschuld wordt vermoed.

               Als zesde middel stelt verzoekster dat de Commissie tijdens de procedure die tot de vaststelling van de bestreden beschikking heeft geleid, in verschillende opzichten het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden.

               Voorts voert verzoekster als zevende middel aan dat het rechtszekerheidsbeginsel is geschonden doordat in de bestreden beslissing een nieuw criterium van toerekenbaarheid van de inbreuken van dochtervennootschappen van een groep aan hun moedervennootschappen is toegepast.

               In haar twee volgende middelen stelt verzoekster dat de Commissie de documenten die als bewijsstukken zijn overgelegd, verkeerd heeft opgevat en dat de bestreden beschikking misbruik van bevoegdheid oplevert.

               Subsidiair vordert verzoekster nietigverklaring van de geldboete op grond dat de redenering die de Commissie voor de vaststelling ervan heeft gevolgd, incoherent is.

               Zeer subsidiair vordert verzoekster verlaging van het bedrag van de geldboete.


title: Zaak C-147/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Vredegerecht te Antwerpen (België) op 14 maart 2016 — Karel de Grote — Hogeschool Katholieke Hogeschool Antwerpen VZW tegen Susan Romy Jozef Kuijpers

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/28

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Vredegerecht te Antwerpen (België) op 14 maart 2016 — Karel de Grote — Hogeschool Katholieke Hogeschool Antwerpen VZW tegen Susan Romy Jozef Kuijpers
      (Zaak C-147/16)
      (2016/C 211/36)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Vredegerecht te Antwerpen

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekster: Karel de Grote — Hogeschool Katholieke Hogeschool Antwerpen VZW

         Verweerster: Susan Romy Jozef Kuijpers

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Is de nationale rechter, wanneer bij hem tegen een consument een vordering is ingesteld over de uitvoering van een overeenkomst en hij op grond van de nationale regels van procesrecht enkel bevoegd is ambtshalve na te gaan of de vordering in strijd is met nationale regels van openbare orde, op dezelfde wijze bevoegd om ambtshalve, zelfs bij verstek, na te gaan en vast te stellen dat de betrokken overeenkomst binnen de werkingssfeer van richtlijn [93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993] betreffende de oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten valt zoals geïmplementeerd in het Belgisch recht?

                  2)

                  Is een vrije onderwijsinstelling die gesubsidieerd onderwijs verstrekt aan een consument bij de overeenkomst van het verstrekken van dit onderwijs tegen betaling van een inschrijvingsgeld eventueel te vermeerderen met bedragen ter terugbetaling van de door de onderwijsinstelling gemaakte kosten te beschouwen als een onderneming in de zin van het Europees recht?

                  3)

                  Valt een overeenkomst tussen een consument en een vrije gesubsidieerde onderwijsinstelling die verband houdt met het verstrekken van gesubsidieerd onderwijs door deze instelling onder de werking van richtlijn 93/13/EEG […] en is een vrije onderwijsinstelling die gesubsidieerd onderwijs verstrekt aan een consument bij de overeenkomst van het verstrekken van dit onderwijs te beschouwen als een verkoper in de zin van de richtlijn?

         (1)  PB 1993, L 95, blz. 29.