title: Zaak C-271/00: Verzoek van het Hof van Beroep, zitting houdende te Antwerpen van 27 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Gemeente Steenbergen (NL) en L. Baten

text:
C 259/8                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    9.9.2000
Mag een lidstaat het gebruik van een woning voor eigen                Beroep, op 6 juli 2000 ingesteld door Commissie van de
bewoning in een volledig tot het bedrijf behorend bedrijfs-             Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
gebouw, dat volgens artikel 6, lid 2, sub a, van richtlijn
77/388/EEG (1) is gelijkgesteld met een onder bezwarende titel
verrichte dienst, als belastingvrij behandelen (overeenkomstig                               (Zaak C-272/00)
artikel 13 B, sub b, van richtlijn 77/388/EEG, maar zonder de
mogelijkheid om van de belastingvrijstelling af te zien), met
het gevolg dat de aftrek van de op de bouw daarvan gevallen                                   (2000/C 259/14)
belasting over de toegevoegde waarde als voorbelasting wat dit
aangaat volgens artikel 17, lid 2, sub a, van richtlijn
77/388/EEG uitgesloten is?                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 6 juli 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
(1) PB L 145, blz. 1.                                                 woordigd door M. Patakia, lid van de juridische dienst van de
                                                                      Commissie, en F. Benyon, juridisch adviseur bij die dienst,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                      Cruz, eveneens lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
                                                                      Kirchberg.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van het Hof van Beroep, zitting houdende te
Antwerpen van 27 juni 2000 om een prejudiciële beslis-
sing in het geding tussen Gemeente Steenbergen (NL) en                1.    vast te stellen dat de Helleense Republiek, doordat
                              L. Baten                                      artikel 40 van wet nr. 2065/92 bepaalt dat vluchten uit
                                                                            Griekenland van meer dan 750 km aan een hogere
                                                                            belasting onderworpen zijn dan vluchten van minder dan
                         (Zaak C-271/00)                                    750 km, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar
                                                                            rusten krachtens artikel 49 EG (voorheen artikel 59 van
                         (2000/C 259/13)                                    het Verdrag) en artikel 3, lid 1, van verordening (EEG)
                                                                            nr. 2408/92 van de Raad (1);
Het Hof van Beroep, zitting houdende te Antwerpen, heeft bij
arrest van 27 juni 2000, ingekomen ter griffie van het Hof            2.    de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
van Justitie op 5 juli 2000, in het geding tussen Gemeente
Steenbergen (NL) en L. Baten, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-
slissing over de navolgende vragen:                                   Middelen en voornaamste argumenten
1.    Is een rechtsgeding betreffende een vordering tot verhaal
      op grond van de Nederlandse Algemene Bijstandswet,              De Griekse wettelijke regeling is onverenigbaar met het in het
      ingesteld door een verhaalsgerechtigde gemeente ten             EG-Verdrag geponeerde beginsel van het vrij verrichten van
      aanzien van een onderhoudsplichtige, zoals bedoeld door         diensten, zoals zij ook onverenigbaar is met de bepalingen van
      art. 93 Algemene Bijstandswet, een burgerlijke zaak in de       verordening nr. 2408/92 van de Raad betreffende de toegang
      zin van art. 1, 1ste lid van het Verdrag van 27 september       van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intra-com-
      1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de              munautaire luchtroutes, en met de uitoefening van het krach-
      tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en han-       tens artikel 8 A van het Verdrag (thans artikel 18 EG) aan de
      delszaken en kan een in dergelijk rechtsgeding gewezen          burgers van de Europese Unie verleende recht van vrij verkeer.
      rechterlijke beslissing om die reden binnen het toepas-         In het verzoekschrift wordt aangetoond, dat de in artikel 3,
      singsgebied van dit Verdrag vallen?                             lid 1, van verordening nr. 2408/92 bedoelde vrijheid van
                                                                      dienstverrichting moet worden uitgelegd in rechtstreekse sa-
2.    Is een rechtsgeding betreffende een vordering tot verhaal       menhang met de algemene beginselen van het vrij verrichten
      op grond van de Nederlandse Algemene Bijstandswet,              van diensten, en wordt ten slotte betoogd, dat de verordening
      ingesteld door een verhaalsgerechtigde gemeente ten             is geschonden doordat luchtroutes tussen lidstaten, met name
      aanzien van een onderhoudsplichtige, zoals bedoeld door         op belastinggebied, minder gunstig worden behandeld dan
      art. 9-3 Algemene Bijstandswet, een zaak betreffende de         vergelijkbare luchtroutes binnen dezelfde lidstaat.
      sociale zekerheid in de zin van art. 1, 2de lid, 3. van
      het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de
      rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van
      beslissingen in burgerlijke en handelszaken en valt een in      (1) PB L 240 van 24.8.1992, blz. 8-14.
      dergelijk geding gewezen rechterlijke beslissing om die
      reden buiten het toepassingsgebied van dit Verdrag?


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 20 juli 2000 in zaak T-169/00 R, Esedra SPRL tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Communautaire aanbestedingsprocedure — Procedure in kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid — Geen)

text:
25.11.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 335/43
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt en                1)    De uitvoering van verordening (EG) nr. 465/2000 van de
Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias Hardt 8-10, tegen                   Commissie van 29 februari 2000 tot invoering van vrijwa-
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                      ringsmaatregelen ten aanzien van de invoer uit de landen en
M.-J. Jonczy en E. Paasivirta), betreffende een verzoek tot                  gebieden overzee van producten van de sector suiker met
opschorting van de uitvoering van enerzijds het besluit van de               oorsprongscumulatie EG/LGO, wordt opgeschort ten aanzien
Commissie tot beëindiging van de met verzoekster gesloten                    van verzoekster.
overeenkomst ter uitvoering van het project Dionysos, voor
zover verzoekster daarbij wordt verplicht alle in het kader van        2)    De hoeveelheid producten van de sector suiker met oorsprongs-
de overeenkomst ontvangen bedragen terug te betalen, en                      cumulatie EG/LGO die verzoekster tot en met 30 september
anderzijds, voor zover nodig, de op basis van dit besluit                    2000 in de Gemeenschap mag invoeren, bedraagt 400 ton.
medegedeelde debetnota, heeft de president van het Gerecht
op 20 juli 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum             3)    De Commissie zal de modaliteiten voor de invoer van die
luidt als volgt:                                                             producten vaststellen.
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                      4)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                             BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
                                                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 20 juli 2000
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                in zaak T-169/00 R, Esedra SPRL tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                      van 8 augustus 2000                              (Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Communau-
                                                                       taire aanbestedingsprocedure — Procedure in kort geding —
                                                                       Opschorting van tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid —
in zaak T-159/00 R, Suproco NV tegen Commissie van de
                                                                                Geen)
                  Europese Gemeenschappen
                                                                                (2000/C 335/82)
(Procedure in kort geding — Vrijwaringsmaatregelen —
Producten van sector suiker met oorsprongscumulatie
                             EG/LGO)                                                             (Procestaal: Frans)
                         (2000/C 335/81)                               In zaak T-169/00 R, Esedra SPRL, gevestigd te Brussel, verte-
                                                                       genwoordigd door G. Vandersanden, E. Gillet en L. Levi, ad-
                                                                       vocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                       bij de Société de gestion fiduciaire S.à r.l., Rue Beck 2-4, tegen
                      (Procestaal: Nederlands)                         Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                       X. Lewis en L. Parpala), betreffende een verzoek ertoe strekken-
                                                                       de, enerzijds, de tenuitvoerlegging op te schorten van de
In zaak T-159/00 R, Suproco NV, gevestigd te Curaçao                   besluiten van de Commissie om de onder nummer 99/S 132-
(Nederlandse Antillen), vertegenwoordigd door R. J. Van Agte-          97515/FR aangekondigde opdracht voor het beheer van een
ren en M. M. Slotboom, advocaten te Rotterdam, domicilie               crèche niet bij verzoekster maar bij een andere onderneming
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch en                te plaatsen, en anderzijds, de Commissie te gelasten de
Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe 11, tegen Commissie               maatregelen te treffen die nodig zijn om de gevolgen van de
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van                   plaatsing van die opdracht of, in voorkomend geval, van de
Rijn en C. Van der Hauwaert), betreffende een verzoek om               ten vervolge op die beslissing gesloten overeenkomst op te
opschorting van de uitvoering van verordening (EG)                     schorten, heeft de president van het Gerecht op 20 juli 2000
nr. 465/2000 van de Commissie van 29 februari 2000 tot                 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
invoering van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de
invoer uit de landen en gebieden overzee, van producten van            1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO (PB L 56,
blz. 39), of om elke andere voorlopige maatregel ter bescher-          2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
ming van de belangen van verzoekster, heeft de president van
het Gerecht op 8 augustus 2000 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Doorhaling van zaak C-399/95

text:
C 102/16              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    8.4.2000
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                    Doorhaling van zaak C-399/95 (1)
1) te verklaren dat Ierland, door haar niet de wettelijke en                                (2000/C 102/29)
     bestuursrechtelijke maatregelen ter kennis te brengen die
     nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/21/EG van             De president van het Hof van Justitie van de Europese
     8 april 1998 (1) tot wijziging van richtlijn 93/16/EEG (2)      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 december 1999
     van de Raad ter vergemakkelijking van het vrije verkeer         de doorhaling in het register gelast van zaak C-399/95:
     van artsen en de onderlinge erkenning van hun diploma’s,        Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese
     certificaten en andere titels, of door na te laten de           Gemeenschappen.
     maatregelen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
     aan deze richtlijn, de krachtens deze richtlijn op hem          (1) PB C 77 van 16.3.1996.
     rustende verplichtingen niet is nagekomen,
2) Ierland te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                Doorhaling van zaak C-195/96 (1)
Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepaalt dat een
                                                                                (2000/C 102/30)
richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, wat inhoudt dat de
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
lidstaten zich dienen te houden aan de in de richtlijn vastgestel-
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 december 1999
de omzettingstermijn. Die termijn is op 31 december 1998             de doorhaling in het register gelast van zaak C-195/96:
verstreken, zonder dat Ierland de maatregelen heeft vastgesteld
                                                                     Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese
die noodzakelijk zijn om te voldoen aan voormelde richtlijn.
                                                                     Gemeenschappen.
(1) PB L 119, 22.04.98, blz. 15.                                     (1) PB C 247 van 24.8.1996.
(2) PB L 165, 07.07.93, blz. 1.
                                                                                Doorhaling van zaak C-333/98 (1)
               Doorhaling van zaak C-255/92 P (1)                                           (2000/C 102/31)
                        (2000/C 102/27)                              De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2000
De president van het Hof van Justitie van de Europese                de doorhaling in het register gelast van zaak C-333/98 (verzoek
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 december 1999             van de Commissione dei ricorsi contro i provvedimenti
de doorhaling in het register gelast van zaak C-255/92 P: BASF       dell’Ufficio Italiano Brevetti e Marchi om een prejudiciële
AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.                   beslissing): Merck & Co. Inc. tegen Ufficio Italiano Brevetti e
                                                                     Marchi.
(1) PB C 187 van 24.7.1992.
                                                                     (1) PB C 327 van 24.10.1998.
                Doorhaling van zaak C-129/99 (1)                                    Doorhaling van zaak C-291/99 (1)
                        (2000/C 102/28)                                                     (2000/C 102/32)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 december 1999            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 januari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-129/99:              de doorhaling in het register gelast van zaak C-291/99 (verzoek
Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese             van het Tribunale di Trieste, Prima Sezione Civile, om een
Gemeenschappen.                                                      prejudiciële beslissing): Crossbow Srl tegen Ministero delle
                                                                     Finanze.
(1) PB C 188 van 3.7.1999.                                           (1) PB C 314 van 30.10.1999.


title: Zaak T-242/01: Beroep, op 3 oktober 2001 ingesteld door Rica Foods (Free Zone) N.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 3/34                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   5.1.2002
Oppositiemerk of-teken:         In Duitsland ingeschreven merk           de autoriteiten in de Verenigde Staten is beëindigd met de
                                „TUFFTRIDE” (nr. 1.723.310)              oplegging van een geldboete aan verzoekster.
                                voor waren van klasse 1, 7 en 11
Beslissing oppositie-af-        Afwijzing van de oppositie               Op de haar toegezonden mededeling van punten van bezwaar
deling:                                                                  antwoordde verzoekster aan verweerster, dat zij de door
                                                                         verweerster aangevoerde feiten niet betwistte. Tegelijkertijd
Beslissing kamer van be-        Verwerping van beroep van ver-           stelde zij, dat bij de vaststelling van de geldboete door
roep:                           zoekster                                 verweerster het bedrag van de in de VS opgelegde geldboete
                                                                         moest worden afgetrokken, of dat daarmee althans in passende
Middelen:                       Artikelen 8, lid 1, sub b, en 7,         mate rekening moest worden gehouden.
                                lid 1, sub f, van verordening
                                nr. 40/94 (1)
                                                                         In de bestreden beschikking verweet verweerster verzoekster,
                                                                         dat zij had deelgenomen aan een mededingingsregeling; voor
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993          de berekening van de geldboete ging verweerster uit van de
    inzake het Gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                       wereldmarkt van grafietelektroden. Aan verzoekster werd een
                                                                         geldboete van 80,2 miljoen euro opgelegd.
                                                                         Verzoekster komt op tegen de gehele beschikking. Zij stelt, dat
                                                                         verweerster geen rekening heeft gehouden met het feit dat
                                                                         verzoekster in andere rechtsgebieden reeds een sanctie is
                                                                         opgelegd voor dezelfde feiten. Verweerster heeft met name de
Beroep, op 2 oktober 2001 ingesteld door SGL Carbon                      reeds in andere staten opgelegde geldboeten niet in mindering
 AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       gebracht en heeft daardoor het verbod van dubbele bestraffing
                                                                         („ne bis in idem”) geschonden. Los daarvan heeft verweerster
                                                                         artikel 253 EG en artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62
                        (Zaak T-239/01)                                  geschonden door een onjuiste berekening van de geldboete,
                                                                         gelet op de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (1)
                          (2002/C 3/59)                                  en de mededeling betreffende het niet opleggen of verminderen
                                                                         van geldboeten (2). De Commissie heeft de algemene beginselen
                                                                         van gelijke behandeling en evenredigheid geschonden en heeft
                         (Procestaal: Duits)                             in elke fase van de berekening van de geldboete juridische
                                                                         en beoordelingsfouten gemaakt ten nadele van verzoekster.
                                                                         Bovendien heeft verweerster geen rekening gehouden met
                                                                         onder meer de door verzoekster verleende medewerking.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door SGL                        (1) PB 1998, C 9, blz. 3.
Carbon AG, vertegenwoordigd door M. Klusmann, F. Wiemer                  (2) PB 1996, C 207, blz. 4.
en C. Canenbley, advocaten.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     beschikking C(2001)1986 def. van 18 juli 2001 nietig te
      verklaren;                                                         Beroep, op 3 oktober 2001 ingesteld door Rica Foods
                                                                         (Free Zone) N.V. tegen de Commissie van de Europese
—     subsidiair, de haar bij de bestreden beschikking opgelegde                                  Gemeenschappen
      geldboete passend te verlagen;
                                                                                (Zaak T-242/01)
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                                (2002/C 3/60)
Middelen en voornaamste argumenten                                                              (Procestaal: Nederlands)
Verzoekster produceert verschillende koolstof- en grafietpro-
ducten, waaronder grafietelektroden. In antwoord op een                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
verzoek om inlichtingen op grond van artikel 11 van verorde-             schappen is op 3 oktober 2001 beroep ingesteld tegen de
ning nr. 17/62 betreffende vermoedelijke mededingingsver-                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Rica
storende overeenkomsten op de markt van grafietelektroden                Foods (Free Zone) N.V., gevestigd te Oranjestad (Aruba),
verklaarde verzoekster zich tegenover verweerster bereid, mee            vertegenwoordigd door mr. G. van der Wal, domicilie gekozen
te werken aan het onderzoek. Een soortgelijke procedure van              hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 5.1.2002              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 3/35
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:         nagelaten hebben het causaal verband aan te tonen tussen deze
                                                                   problemen en de verslechtering van de situatie van een
                                                                   economische sector in de Gemeenschap. Verzoekster stelt
1)    Verordening 1476/2001 nietig te verklaren;                   verder dat de invoer van suiker en suiker/cacaomengsels uit de
                                                                   LGO geen invloed heeft op deze problemen.
2)    te bepalen dat de Gemeenschap aansprakelijk is voor de
      schade door verzoekster geleden doordat sinds 19 juli        Verder beroept verzoekster zich op een schending van het
      2001 de invoer van de in Verordening 1476/2001               proportionaliteitsbeginsel en schending van artikelen 3 en 182
      bedoelde producten is verhinderd of beperkt als gevolg       tot en met 184 EG-Verdrag. De bestreden verordening zou
      van deze Verordening, alsmede te bepalen dat partijen        namelijk geen rekening houden met de bevoorrechte positie
      zich nader zullen verstaan omtrent de omvang van             door deze artikelen toegekend aan de LGO.
      de schade van verzoekster en dat, bij gebreke van
      overeenstemming hierover, de procedure zal worden
      voortgezet binnen een door het Gerecht te bepalen            Verzoekster beroept zich tenslotte op misbruik van bevoegd-
      termijn, ter bepaling van de omvang van de schade,           heid vanwege de Commissie en een gebrek aan motivatie van
      althans de Gemeenschap te veroordelen tot betaling van       de bestreden verordening.
      de voorlopige begrote en nog te begroten schade, meer
      subsidiair de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
      van de door het Gerecht in goede justitie te bepalen         (1) Verordening (EG) nr. 1476/2001 van de Commissie van 18 juli
      schadevergoeding, vermeerderd met een rente van 8 %              2001 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1325/2001, wat
                                                                       betreft de toepassing van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van
      per jaar vanaf de datum van dit verzoekschrift tot de            de invoer, uit de landen en gebieden overzee, van mengsels van
      datum van algehele betaling;                                     suiker en cacaopoeder met oorsprongscumulatie ACS/LGO, voor
                                                                       de periode 1 juli-1 december 2001 (Publicatieblad Nr. L 195 van
                                                                       19.7.2001 blz. 0029 — 0030).
3)    de Commissie te veroordelen in de proceskosten.              (2) Verordening (EG) nr. 1325/2001 van de Commissie van 29 juni
                                                                       2001 tot verlenging van de toepassing van de vrijwaringsmaatre-
                                                                       gelen ten aanzien van de invoer, uit de landen en gebieden overzee,
                                                                       van producten van de sector suiker met oorsprongscumulatie
                                                                       EG/LGO, voor de periode van 1 juli tot 1 december 2001
                                                                       (Publicatieblad Nr. L 177 van 30.6.2001 blz. 0057 — 0059).
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster produceert in Aruba suiker en suiker/cacaomeng-
sels. Aruba maakt deel uit van de associatie van landen en
gebieden overzee (LGO). De door verzoekster geproduceerde
suiker en suiker/cacaomengsels krijgen ingevolge de EG/LGO-        Beroep, op 3 oktober 2001 ingesteld door SONY Compu-
en ACS/LGO-oorsprongcumulatie, LGO-oorsprong en kunnen             ter Entertainment Europe Limited tegen Commissie van
vrij van heffingen in de EG worden ingevoerd.                                       de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-243/01)
Door verordening 1476/2001 van de Commissie van 18 juli
2001 (1) tot wijziging van Verordening 1325/2001 van de                                        (2002/C 3/61)
Commissie van 29 juni 2001 (2), werd er echter een quotum
van 6 684 ton ingevoerd voor suiker/cacaomengsels met
ASC/LGO-oorsprongscumulatie gedurende de periode van                                         (Procestaal: Engels)
19 juli tot 1 december 2001.
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoekster staaft zich vooreerst op de onwettigheid van           schappen is op 3 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
Verordening 1325/2001, welke zij aanvecht in een afzonder-         Commissie van de Europese Gemeenschappen door SONY
lijk beroep in zaak T-211/01.                                      Computer Entertainment Europe Limited, vertegenwoordigd
                                                                   door P. de Baere van Van Bael & Bellis, Brussel (België).
Verzoekster voert ter staving van het huidige verzoek aan dat      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
de bestreden verordening artikel 109 LGO-besluit schendt.
Volgens verzoekster baseert de Commissie zich in haar overwe-      —     nietig te verklaren verordening (EG) nr. 1400/2001 (1)
gingen tot het nemen van de desbetreffende vrijwaringsmaatre-            van de Commissie, voorzover PlayStation®2 daarbij onder
gel op onjuiste feiten. Zo ook zouden de ernstige verstoringen           GN-postonderverdeling 9504 10 00 wordt ingedeeld en
of moeilijkheden in een sector van economische activiteit in             de begeleidende cd-rom onder GN-postonderverde-
de Europese Gemeenschap waarop de Commissie zich beroept,                ling 8524 39 90;
geen ernstige verstoring of moeilijkheden zijn in de zin
van artikel 109 LGO-besluit. De Commissie zou bovendien            —     verweerster in de kosten te verwijzen.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 20 maart 1998 in zaak T-301/97: P.-A. Feral tegen Comité van de Regio's (Ambtenaren - Klachttermijn - Kennelijke niet-ontvankelijkheid van beroep)

text:
C 137/16              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    2.5.98
tot vaststelling dat de Commissie heeft nagelaten te beslis-       1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
sen over verzoeksters verzoek om toekenning van invoer-
certificaten voor bananen uit derde landen of niet-traditio-       2. Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
nele ACS-bananen voor 1997 en de daaraanvolgende jaren
op basis van de hoeveelheden die zij in de jaren 1988,
                                                                   (1) PB C 331 van 1.11.1997.
1989 en 1990 had afgezet, en, anderzijds, een verzoek tot
veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de
door dit nalaten veroorzaakte schade, heeft het Gerecht
(Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, presi-
dent, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: H.
Jung, op 28 januari 1998 een beschikking gegeven waar-
van het dictum luidt als volgt:                                               BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                                                                          VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1. Op het beroep wegens nalaten behoeft niet te worden                                van 10 december 1997
     beslist.
                                                                   in zaak T-260/97 R: Camar Srl tegen Commissie van de
2. Zaak T-172/97 wordt doorgehaald in het register van                              Europese Gemeenschappen
     het Gerecht.                                                  (Gemeenschappelijke ordening der markten Ð Bananen Ð
                                                                   Verzoek om voorlopige maatregelen Ð Verzoek om afgifte
3. Elke partij zal haar eigen kosten dragen, daaronder                                 van invoercertificaten)
     begrepen die welke op het verzoek in kort geding zijn
                                                                                (98/C 137/33)
     gevallen.
4. De intervenieÈnte in het kort geding zal haar eigen kos-                            (Procestaal: Italiaans)
     ten dragen.
                                                                   In zaak T-260/97 R, Camar Srl, gevestigd te Florence (Ita-
(1) PB C 271 van 6.9.1997.                                         lieÈ) (gemachtigde: W. Viscardini DonaÁ, bijgestaan door M.
                                                                   Paolin en S. DonaÁ, advocaten te Padua, domicilie gekozen
                                                                   hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advo-
                                                                   caat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10) tegen Commissie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. van Vliet
                                                                   en A. Dal Ferro) en Raad van de Europese Unie (gemach-
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                            tigden: J. P. Hix en A. Tanca), ondersteund door Franse
                  VAN EERSTE AANLEG                                Republiek (gemachtigde: F. Pascal), betreffende een krach-
                                                                   tens de artikelen 185 en 186 van het EG-Verdrag inge-
                     van 13 maart 1998
                                                                   diend verzoek strekkende tot, ten eerste, opschorting van
in zaak T-247/97: M. Lonuzzo-Murgante tegen Europees               het besluit van de Commissie van 17 juli 1997 houdende
                         Parlement (1)                             afwijzing van het verzoek van Camar om specifieke maat-
                                                                   regelen in de zin van artikel 30 van Verordening (EEG)
(Ambtenaren Ð Verzoek om gelijkstelling met ten laste
                                                                   nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993 houdende
komend kind Ð Termijnen voor instelling van beroep Ð
                                                                   een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
Verordening (EEG, Euratom) nr. 1182/71 van de Raad Ð
                                                                   bananen (PB L 47 van 25.2.1993, blz. 1), en, ten tweede,
                    Niet-ontvankelijkheid)
                                                                   verplichting van de Commissie om de aan Camar voor
                        (98/C 137/32)                              1998 toekomende certificaten van categorie B te berekenen
                                                                   op basis van de referentiehoeveelheid voor de periode
                      (Procestaal: Frans)                          1988-1990, alsmede, subsidiair, op basis van de referentie-
                                                                   hoeveelheid voor de periode 1989-1991, dan wel met toe-
In zaak T-247/97, M. Lonuzzo-Murgante, ambtenaar van               passing van de criteria die het Europees Parlement heeft
het Europees Parlement, wonende te Luxemburg, vertegen-            aangegeven in zijn amendement nr. 8 op het door de Com-
woordigd door J. N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel,              missie op 8 maart 1996 ingediende voorstel tot wijziging
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te                van Verordening (EEG) nr. 404/93, en, nog meer subsidi-
Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-                air, toekenning van financieÈle steun aan Camar voor een
sange 30, tegen Europees Parlement (gemachtigden: M.               bedrag dat gelijk is aan de Ð overeenkomstig een van de
Peter en Y. Pantalis), betreffende een beroep tot nietigver-       hierboven uiteengezette criteria berekende Ð marktwaarde
klaring van het besluit van het Parlement van 6 februari           van de certificaten van categorie B, heeft de president van
1997 houdende afwijzing van het door verzoekster gefor-            het Gerecht op 10 december 1997 een beschikking gegeven
muleerde verzoek om haar dochter gelijk te stellen met een         waarvan het dictum luidt als volgt:
ten laste komend kind, en voor zoveel nodig, tot nietigver-
klaring van het op 6 september 1997 stilzwijgend genomen           1. Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewe-
besluit tot afwijzing van de door verzoekster tegen dat                  zen.
besluit ingediende klacht, heeft het Gerecht (Vierde
Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, president, K.
Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op           2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
13 maart 1998 een beschikking gegeven waarvan het dic-
tum luidt als volgt:


title: Zaak T-336/15: Arrest van het Gerecht van 22 maart 2017 — Windrush Aka/EUIPO — Dammers (The Specials) [„Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Uniewoordmerk The Specials — Normaal gebruik — Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Toestemming van de merkhouder — Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/37

         Arrest van het Gerecht van 22 maart 2017 — Windrush Aka/EUIPO — Dammers (The Specials)
   (Zaak T-336/15) (1)

   ([„Uniemerk - Procedure tot vervallenverklaring - Uniewoordmerk The Specials - Normaal gebruik - Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Toestemming van de merkhouder - Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 144/48)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Windrush Aka LLP (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, en S. Britton, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Jerry Dammers (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Fehler, solicitor, H. Cuddigan en B. Brandreth, barristers)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 18 maart 2015 (zaak R 1412/2014-1) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Windrush Aka en Dammers

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Windrush Aka LLP wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak C-466/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Cantabria — Spanje) — Manuel Acereda Herrera/Servicio Cántabro de Salud (Sociale zekerheid — In andere lidstaat gemaakte ziekenhuiskosten — Reis-, verblijf- en maaltijdkosten — Artikel 22 van verordening (EEG) nr. 1408/71)

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Cantabria — Spanje) — Manuel Acereda Herrera/Servicio Cántabro de Salud
   (Zaak C-466/04) (1)

   (Sociale zekerheid - In andere lidstaat gemaakte ziekenhuiskosten - Reis-, verblijf- en maaltijdkosten - Artikel 22 van verordening (EEG) nr. 1408/71)
   (2006/C 190/07)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Superior de Justicia de Cantabria
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Manuel Acereda Herrera

      Verweerder: Servicio Cántabro de Salud
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Tribunal Superior de Justicia de Cantabria — Uitlegging van artikel 22, leden 1, sub c, en 2, en artikel 36 van verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 gewijzigde en bijgewerkte versie (PB 1997, L 28, blz. 1) — Vergoeding van reis- en verblijfkosten door orgaan dat verzorging in buitenland heeft toegestaan — Artikelen 10 EG en 249 EG — Verenigbaarheid met gemeenschapsrecht van nationale wettelijke regeling waarbij naast bij artikel 22 van verordening 1408/71, zoals gewijzigd, erkende rechten aanvullende rechten worden toegekend — Vrije dienstverrichting — Discriminatie op grond van nationaliteit — Verenigbaarheid van nationale wettelijke regeling met artikelen 81 EG, 82 EG en 87 EG
   Dictum

               1)

               Artikel 22, leden 1, sub c, en 2, alsmede artikel 36 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, moeten aldus worden uitgelegd dat zij de aangeslotene die van het bevoegde orgaan toestemming heeft gekregen om zich naar een andere lidstaat te begeven teneinde aldaar een voor zijn gezondheidstoestand passende ziekenhuisbehandeling te ondergaan, geen recht geven op vergoeding door dat orgaan van de reis-, verblijf- en maaltijdkosten die door hemzelf en de persoon die hem heeft begeleid op het grondgebied van die lidstaat zijn gemaakt, met uitzondering van de verblijf- en maaltijdkosten van de aangeslotene in het ziekenhuis.

               2)

               Een nationale regeling die in het geval van artikel 22, lid 1, sub a, maar niet in het geval van artikel 22, lid 1, sub c, van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, voorziet in een recht op prestaties in aanvulling op die welke in dit artikel zijn voorzien, doet geen afbreuk aan de rechtstreekse werking van deze bepaling en is niet in strijd met het uit artikel 10 EG voortvloeiende beginsel van loyale samenwerking.

      (1)  PB C 19 van 22.1.2005.


title: Zaak T-536/13: Beroep ingesteld op 7 oktober 2013 — Microsoft/BHIM — Softkinetic Software (KINECT)

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/16

         Beroep ingesteld op 7 oktober 2013 — Microsoft/BHIM — Softkinetic Software (KINECT)
   (Zaak T-536/13)
   2013/C 377/39
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Microsoft Corp. (Redmond, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Meijboom, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Softkinetic Software SA (Brussel, België)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 juli 2013 in zaak R 2373/2011-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure; en

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, mocht deze interveniëren, verwijzen in de kosten van de procedure voor het BHIM.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „KINECT” voor waren van klasse 9 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 058 141

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „SOFTKINETIC” voor waren en diensten van de klassen 9, 28, 38, 41 en 42 — internationale inschrijving nr. 1 025 034 waarin de Europese Unie wordt aangewezen; woordmerk „SOFTKINETIC” voor waren en diensten van de klassen 9, 28, 38, 41 en 42 — Benelux-merkinschrijving nr. 850 946

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en vernietiging van de litigieuze beslissing

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 5, en van artikel 8, lid 1, sub b, van de gemeenschapsmerkverordening


title: Zaak C-364/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Varna (Bulgarije) op 13 juni 2017 — „Varna Holideis” EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Varna (Bulgarije) op 13 juni 2017 — „Varna Holideis” EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-364/17)
   (2017/C 269/18)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Varna Holideis” EOOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen artikel 90, lid 1, en artikel 185, lid 1, van richtlijn 2006/112 (1) aldus te worden uitgelegd dat herziening van de op een levering toegepaste aftrek van voorbelasting ook geboden is in een geval als in het hoofdgeding, waarin de rechtshandeling waarvoor het recht op aftrek van voorbelasting werd uitgeoefend, door een onherroepelijke rechterlijke uitspraak nietig is verklaard, of moet gelet op de definitie in artikel 14, lid 1, van richtlijn 2006/112 in een dergelijk geval ervan worden uitgegaan dat geen sprake is van een levering en dat de belasting van meet af aan niet verschuldigd is geworden?

               2)

               Dient artikel 185, leden 1 en 2, van richtlijn 2006/112 aldus te worden uitgelegd dat bij gebreke van een nationale regeling inzake herziening van de toegepaste aftrek van voorbelasting in geval van nietigverklaring van een rechtshandeling door een rechter de herziening middels rechtstreekse toepassing van artikel 90, lid 1, van de richtlijn kan geschieden?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).


title: Zaak C-253/04: Beroep, op 14 juni 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/13

         Beroep, op 14 juni 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-253/04)
   (2004/C 201/26)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 14 juni 2004 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Georgios Zavvos en Michael Shotter, leden van haar juridische dienst.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 24 juli 2003 verstreken.

      (1)  PB L 108, blz. 33.


title: Zaak T-174/06: Beroep ingesteld op 27 juni 2006 — Inalca en Cremonini/Commissie

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/29

         Beroep ingesteld op 27 juni 2006 — Inalca en Cremonini/Commissie
   (Zaak T-174/06)
   (2006/C 190/54)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoeksters: Inalca en Cremonini (Modena, Italië) (vertegenwoordiger: Francesco Sciaudone, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeksters

               —

               de Commissie niet-contractueel aansprakelijk te stellen;

               —

               de schade vast te stellen die verzoeksters hebben geleden, die op 2 861 000,00 EUR wordt geraamd;

               —

               de Commissie te veroordelen tot vergoeding van die schade en tot betaling van de daarmee verband houdende compensatoire interessen en van de eventuele vertragingsrente;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep strekt tot vergoeding van de schade die verzoekende vennootschappen stellen te hebben geleden tengevolge van de vaststelling van de brief van 6 juli 1998, waarmee de Eenheid voor de coördinatie van de fraudebestrijding (UCLAF) aan de Italiaanse overheidsinstanties de — door verzoeksters als totaal onjuist beschouwde — conclusies heeft medegedeeld van een door haar gevoerd onderzoek naar vermeende onregelmatigheden bij de uitvoer van rundvlees naar Jordanië, waarvoor restituties waren toegekend, en waarmee zij beschuldigingen met een strafrechtelijke dimensie heeft geformuleerd ten aanzien van de twee vennootschappen en de leiding ervan.
   Tot staving van hun conclusies stellen verzoeksters:

               —

               schending van artikel 9, lid 2, tweede en vierde alinea, van verordening (EEG) nr. 729/70, aangezien, enerzijds, de door UCLAF in Jordanië verrichte verificatie zou kunnen worden bekritiseerd, aangezien zij haar bevoegdheid om verificaties te verrichten, die tot het grondgebied van de lidstaten is beperkt, zou hebben overschreden, en anderzijds, UCLAF haar verplichting om de verificaties en controle voor te bereiden en uit te voeren met voorafgaande instemming van de lidstaten en in aanwezigheid van vertegenwoordigers van alle betrokken nationale overheidsdiensten, niet zou zijn nagekomen;

               —

               schending van artikel 9, lid 2, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 2988/55 en van artikel 4 van verordening (EG) nr. 2185/96, aangezien UCLAF haar verplichtingen om de controles en verificaties ter plaatse in nauwe samenwerking met de lidstaten voor te bereiden, en om de bevoegde nationale overheidsinstanties vóór de uitvoering van de controles te informeren, niet is nagekomen;

               —

               schending van artikel 18 van verordening (EEG) nr. 3665/87, nu UCLAF voorbij is gegaan aan de bewijswaarde die door die verordening aan een reeks uitdrukkelijk opgesomde documenten wordt toegekend, en zij op arbitraire wijze van een reeks andere documenten is uitgegaan, daarbij afbreuk doend aan het rechtszekerheidsbeginsel en aan het beginsel van de transparantie van de controles.

         Verzoeksters voeren ook schending aan van de beginselen van behoorlijk bestuur, van het zorgvuldigheids- en het evenredigheidsbeginsel, en van het beroepsgeheim.
   Ten slotte betogen verzoeksters dat UCLAF, zelfs zo haar handelwijze niet zou kunnen worden gelaakt, toch aansprakelijk is voor de door hen geleden schade. Zij konden immers de schade die zij hebben geleden ingevolge een onderzoek, dat naar hun zeggen volledig onjuist is gebleken, niet redelijkerwijs voorzien, en dus ook niet vermijden.


title: Zaak C-161/05: Beroep, op 7 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/19

         Beroep, op 7 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-161/05)
   (2005/C 132/36)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 7 april 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door C. Cattabriga, lid van haar juridische dienst.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 15, lid 4, en 18, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2847/93 (1) van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, door de krachtens die bepalingen vereiste gegevens niet mee te delen;

               2.

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ingevolge de artikelen 15, lid 4, en 18, lid 1, van verordening nr. 2847/93 moeten de lidstaten die gegevens binnen een specifieke termijn per computer aan de Commissie meedelen. De Italiaanse autoriteiten hebben de betrokken gegevens voor 1999 en 2000 niet binnen de gestelde termijn meegedeeld. De Italiaanse Republiek is derhalve de bij die bepalingen opgelegde mededelingsplicht niet nagekomen.

      (1)  PB L 261 van 20.10.1993, blz. 1.


title: Zaak T-228/13: Arrest van het Gerecht van 22 mei 2014 — NIIT Insurance Technologies/BHIM (EXACT) [ „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk EXACT — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsverplichting — Gelijke behandeling — Artikel 56 VWEU” ]

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/30

         Arrest van het Gerecht van 22 mei 2014 — NIIT Insurance Technologies/BHIM (EXACT)
   (Zaak T-228/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk EXACT - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsverplichting - Gelijke behandeling - Artikel 56 VWEU”])
   2014/C 212/37
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: NIIT Insurance Technologies Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: M. Wirtz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 februari 2013 (zaak R 1307/2012-4) betreffende een verzoek om inschrijving van het woordteken EXACT als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               NIIT Insurance Technologies Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 189 van 29.6.2013.


title: Zaak C-265/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Civile di Roma (Italië) op 4 juni 2007 — Caffaro Srl/Azienda Unità Sanitaria Locale RM/C

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Civile di Roma (Italië) op 4 juni 2007 — Caffaro Srl/Azienda Unità Sanitaria Locale RM/C
   (Zaak C-265/07)
   (2007/C 199/29)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Civile di Roma
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Caffaro Srl

      Verwerende partij: Azienda Unità Sanitaria Locale RM/C
   Prejudiciële vraag
   Is de nationale wettelijke bepaling van artikel 14 van het decreto legislativo nr. 669/1996, zoals gewijzigd bij artikel 147 van wet nr. 338 van 23 december 2000, inhoudende dat gedwongen executie door de schuldeiser niet kan worden gevorderd jegens een overheidsinstantie alvorens een termijn van 120 dagen vanaf de betekening van de executoriale titel is verstreken, onverenigbaar met richtlijn 2000/35/EG (1), inzonderheid met artikel 5 van deze richtlijn, of is de genoemde bepaling tegen de achtergrond van diezelfde richtlijn regelmatig?

      (1)  PB L 200, blz. 35.


title: Zaak T-524/15: Beroep ingesteld op 7 september 2015 — NICO/Raad

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/34

         Beroep ingesteld op 7 september 2015 — NICO/Raad
   (Zaak T-524/15)
   (2015/C 371/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl (Pully, Zwitserland) (vertegenwoordigers: J. Grayston, P. Gjørtler, G. Pandey en D. Rovetta, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               De Raad bij wege van maatregel tot organisatie van de procesgang gelasten de volledige bijlage 1 bij document 7228/14 EXT 1 van 23 januari 2015 betreffende NOTA I/A-PUNT van het secretariaat-generaal van de Raad aan het Comité van permanente vertegenwoordigers en elk ander document dat betrekking heeft op verzoekster openbaar te maken;

               —

               het besluit van de Raad in de brief van 26 juni 2015 aan verzoeksters advocaten betreffende herziening van de lijst van aangewezen personen en entiteiten in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB (1) van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, zoals gewijzigd bij besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012, en in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 (2) van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, zoals uitgevoerd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012, nietig verklaren, voor zover daarbij wordt geweigerd verzoeksters naam te verwijderen van de lijst van personen en entiteiten voor wie beperkende maatregelen gelden;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het recht van verweer en het recht om te worden gehoord, van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten en van het beginsel van behoorlijk bestuur

                           —

                           Tijdens de herzieningsprocedure werd aan verzoekster enkel meegedeeld dat de Raad reeds een negatief besluit ten aanzien van haar had vastgesteld. Zij heeft niet de mogelijkheid gekregen te reageren en gebruik te maken van haar recht van verweer. Zij kreeg enkel een termijn waarbinnen zij opmerkingen kon maken waarmee geen rekening werd gehouden vóór de beslissing, maar die de Raad zal onderzoeken in een afzonderlijke, toekomstige administratieve procedure voor schrapping van de lijst.

               2.

               Tweede middel: ontoereikende motivering

                           —

                           De motivering van het herzieningsbesluit stelt verzoekster niet in staat te begrijpen waarom haar administratief verzoek tot schrapping van de lijst is afgewezen.

               3.

               Derde middel: kennelijke beoordelingsfout en schending van wezenlijke procedurele en materiële voorschriften

                           —

                           De Raad heeft zich duidelijk gebaseerd op documenten en bewijs uit eerdere fases van de administratieve procedure om het bestreden besluit te rechtvaardigen.

               4.

               Vierde middel: schending van wezenlijke procedurele en materiële voorschriften, schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten, en onbevoegdheid van de persoon die het bestreden besluit heeft ondertekend

                           —

                           De bestreden brief van de Raad van 26 juni 2015, die het besluit bevat om verzoekster niet van de lijst te schrappen, beantwoordt niet aan de vormvoorschriften. Uit deze vormfouten van de betrokken handeling vloeit ook een materieelrechtelijke schending van verzoeksters rechten voort.

      (1)  Besluit van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).

      (2)  Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1).


title: Arrest van het Hof van 13 januari 2004 in zaak C-256/01 (verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële beslissing): Debra Allonby tegen Accrington & Rossendale College, Education Lecturing Services, trading as Protocol Professional, voorheen Education Lecturing Services, Secretary of State for Education and Employment ("Beginsel van gelĳke beloning van mannelĳke en vrouwelĳke werknemers — Rechtstreekse werking — Begrip werknemer — Vrouwelĳke zelfstandige docent die bĳ veronderstelling gelĳkwaardig werk verricht als mannelĳke loontrekkende docenten in dezelfde hogeschool, maar op basis van overeenkomst met derde vennootschap — Uitsluiting van zelfstandige docenten van recht op aansluiting bĳ bedrĳfspensioenregeling")

text:
C 47/4                   NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                21.2.2004
De bepalingen van gemeenschapsrecht inzake het vrij verrichten van           L 57, blz. 12), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
diensten verzetten zich ertegen dat een ondernemer wordt onderworpen         volgt: V. Skouris, waarnemend voor de president van de Zesde
aan een verplichting tot inschrijving in het ambachtsregister die het        kamer, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken en N. Colneric
verrichten van zijn diensten in de lidstaat van ontvangst vertraagt of       (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; grif-
bemoeilijkt, wanneer de in de toepasselijke richtlijn inzake erkenning       fier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 15 januari 2004 een
van beroepskwalificaties gestelde voorwaarden voor de uitoefening            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
van deze werkzaamheid in die lidstaat, vervuld zijn.
                                                                             De artikelen 1 en 2 van verordening nr. 3950/92 tot instelling van
                                                                             een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten staan de
Het enkele feit dat een in een lidstaat gevestigde ondernemer                bevoegde instantie niet toe om rechtstreeks tegen een producent een
herhaaldelijk of min of meer regelmatig identieke of gelijksoortige          rechtsvordering in te stellen teneinde de door hem verschuldigde extra
diensten verricht in een andere lidstaat, zonder dat hij aldaar over een     heffing op melk in te vorderen, behoudens in het geval van
infrastructuur beschikt die hem in staat stelt in die lidstaat op            rechtstreekse verkoop. Niettemin omvat de voor de lidstaten uit
duurzame wijze een beroepswerkzaamheid uit te oefenen en zich,               artikel 10 EG voortvloeiende verplichting om maatregelen te nemen
vanuit die infrastructuur, tot onder anderen de onderdanen van die           teneinde te waarborgen dat de heffing wordt geïnd wanneer de
lidstaat te richten, volstaat niet om hem te beschouwen als gevestigd        regeling van artikel 2, lid 2, van deze verordening niet het gewenste
in die lidstaat.                                                             resultaat heeft, de mogelijkheid om rechtstreeks tegen de producent
                                                                             een rechtsvordering in te stellen teneinde het verschuldigde bedrag in
(1) PB C 212 van 28.7.2001.
                                                                             te vorderen, wanneer vaststaat dat hij dat bedrag niet aan de koper
                                                                             heeft betaald en de koper geen moeite doet om het bij de producent te
                                                                             innen. Daarentegen is de niet-inachtneming van de in artikel 7 van
                                                                             verordening nr. 536/93 gestelde voorwaarden, met name het feit dat
                                                                             iemand niet als koper is erkend, op zich niet relevant.
                                                                             (1) PB C 352 van 4.12.1999.
                      ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)
                         van 15 januari 2004                                                     ARREST VAN HET HOF
in zaak C-230/01 (verzoek van de Court of Appeal                                                     van 13 januari 2004
(England and Wales) (Civil Division) om een prejudiciële
beslissing): Intervention Board for Agricultural Produce                     in zaak C-256/01 (verzoek van de Court of Appeal
            tegen Penycoed Farming Partnership (1)                           (England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële
                                                                             beslissing): Debra Allonby tegen Accrington & Rossen-
(„Verordening (EEG) nr. 3950/92 — Extra heffing in de                        dale College, Education Lecturing Services, trading as
sector melk en zuivelproducten — Leveringen van producent                    Protocol Professional, voorheen Education Lecturing Ser-
aan koper — Betaling van heffing — Inning bij producent”)                    vices, Secretary of State for Education and Employment (1)
                            (2004/C 47/06)                                   („Beginsel van gelijke beloning van mannelijke en vrouwelij-
                                                                             ke werknemers — Rechtstreekse werking — Begrip werkne-
                                                                             mer — Vrouwelijke zelfstandige docent die bij veronderstel-
                           (Procestaal: Engels)                              ling gelijkwaardig werk verricht als mannelijke loontrekken-
                                                                             de docenten in dezelfde hogeschool, maar op basis van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   overeenkomst met derde vennootschap — Uitsluiting van
                           dentie van het Hof)                               zelfstandige docenten van recht op aansluiting bij bedrijfs-
                                                                                pensioenregeling”)
                                                                                (2004/C 47/07)
In zaak C-230/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Court of Appeal (England &                                              (Procestaal: Engels)
Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar
aanhangige geding tussen Intervention Board for Agricultural
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Produce en Penycoed Farming Partnership, om een prejudiciële
                                                                                dentie van het Hof)
beslissing over de uitlegging van verordening (EEG) nr. 3950/
92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een
extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 405,
blz. 1) en verordening (EEG) nr. 536/93 van de Commissie                     In zaak C-256/01, betreffende een verzoek aan het Hof
van 9 maart 1993 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen               krachtens artikel 234 EG van de Court of Appeal (England &
voor de extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB               Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar
 ---pagebreak--- 21.2.2004                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 47/5
aanhangige geding tussen Debra Allonby en Accrington &                                           ARREST VAN HET HOF
Rossendale College, Education Lecturing Services, trading as
Protocol Professional, voorheen Education Lecturing Services,
                                                                                van 11 december 2003
Secretary of State for Education and Employment, om een
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 141 EG,
heeft het Hof, samengesteld als volgt: V. Skouris, president,                in zaak C-322/01 (verzoek van het Landgericht Frankfurt
P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann en J. N. Cunha                      am Main om een prejudiciële beslissing): Deutscher
Rodrigues, kamerpresidenten, A. La Pergola, J.-P. Puissochet,                Apothekerverband eV tegen 0800 DocMorris NV, Jacques
R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric (rapporteur) en S. von                                               Waterval (1)
Bahr, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier:
L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 13 januari 2004 een arrest
                                                                             („Artikelen 28 EG en 30 EG — Richtlijnen 92/28/EEG en
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                             2003/31/EG — Nationale regeling die verkoop via internet
                                                                             van geneesmiddelen voor menselijk gebruik door in andere
                                                                             lidstaat gevestigde apotheken beperkt — Vereiste van dok-
1.    In omstandigheden als die van het hoofdgeding moet ar-                 tersrecept voor levering — Verbod van reclame voor
      tikel 141, lid 1, EG aldus worden uitgelegd dat een vrouw wier                    postorderverkoop van geneesmiddelen”)
      arbeidsovereenkomst met een onderneming niet is verlengd, en
      die meteen door een andere onderneming ter beschikking wordt
      gesteld van haar vorige werkgever om hetzelfde werk te                                            (2004/C 47/08)
      verrichten, zich niet tegenover de als tussenpersoon handelende
      onderneming op het beginsel van gelijke beloning kan beroepen                                    (Procestaal: Duits)
      onder verwijzing naar de beloning die een man in dienst van
      haar vorige werkgever voor gelijke of gelijkwaardige arbeid
      ontvangt.                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
2.    Artikel 141, lid 1, EG moet aldus worden uitgelegd, dat een
      vrouw in een situatie als die van het hoofdgeding zich niet kan
      beroepen op het beginsel van gelijke beloning om toegang te            In zaak C-322/01, betreffende een verzoek aan het Hof
      krijgen tot een door de overheid vastgestelde bedrijfspensioenre-      krachtens artikel 234 EG van het Landgericht Frankfurt am
      geling voor leraren waarbij enkel leraren met een arbeidsovereen-      Main (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen
      komst zich kunnen aansluiten, onder verwijzing naar de                 Deutscher Apothekerverband eV en 0800 DocMorris NV,
      beloning — met inbegrip van een dergelijk recht op aansluiting         Jacques Waterval, om een prejudiciële beslissing over de
      — die een man in dienst van haar vorige werkgever voor gelijke         uitlegging van de artikelen 28 EG en 30 EG alsmede de
      of gelijkwaardige arbeid ontvangt.                                     artikelen 1, leden 3 en 4, 2 en 3, van richtlijn 92/28/EEG
                                                                             van de Raad van 31 maart 1992 betreffende reclame voor
                                                                             geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 113, blz. 13)
3.    Bij ontbreken van enige objectieve rechtvaardiging, geldt het bij      gelezen in samenhang met richtlijn 2000/31/EG van het
      overheidsregeling vastgestelde vereiste van tewerkstelling op          Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende
      grond van een arbeidsovereenkomst, waarvan de aansluiting bij          bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatie-
      een pensioenregeling voor leraren afhankelijk is gesteld, niet         maatschappij, met name de elektronische handel, in de interne
      indien is aangetoond dat van de leraren die werknemers zijn in         markt („richtlijn inzake elektronische handel”) (PB L 178,
      de zin van artikel 141, lid 1, EG en aan alle andere                   blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt: V. Skouris,
      voorwaarden voor aansluiting bij de regeling voldoen, een              president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann,
      aanzienlijk kleiner percentage vrouwen dan mannen aan voor-            J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, kamerpresidenten,
      meld vereiste kan voldoen. Een persoon die naar nationaal recht        D. A. O. Edward (rapporteur), A. La Pergola, J.-P. Puissochet,
      formeel gezien een zelfstandige is, moet niettemin als een             R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr, rechters;
      werknemer in de zin van deze bepaling worden aangemerkt                advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: H. A. Rühl (hoofdad-
      indien zijn zelfstandigheid slechts fictief is.                        ministrateur), op 11 december 2003 een arrest gewezen
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
4.    Artikel 141, lid 1, EG moet aldus worden uitgelegd dat,
      wanneer het gaat om een overheidsregeling, voor de toepasselijk-       1.    a)   Een nationaal verbod op de postorderverkoop van genees-
      heid van deze bepaling op een onderneming niet vereist is dat                     middelen die in de betrokken lidstaat uitsluitend in de
      de betrokken werknemer kan worden vergeleken met een                              apotheken mogen worden verkocht, zoals het verbod van
      werknemer van het andere geslacht die bij dezelfde werkgever in                   § 43, lid 1, van het Arzneimittelgesetz (geneesmiddelen-
      dienst is of is geweest en die een hogere beloning heeft ontvangen                wet), in de versie van 7 september 1998, vormt een
      voor gelijke of gelijkwaardige arbeid.                                            maatregel van gelijke werking in de zin van artikel 28
                                                                                EG.
                                                                                b)   Artikel 30 EG kan worden aangevoerd ter rechtvaardiging
(1) PB C 289 van 13.10.2001.
                                                                                van een nationaal verbod op de postorderverkoop van
                                                                                geneesmiddelen die in de betrokken lidstaat uitsluitend in
                                                                                de apotheken mogen worden verkocht, voorzover dit verbod
                                                                                voor receptplichtige geneesmiddelen geldt. Artikel 30 EG


title: Zaak C-123/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 februari 2016 door Orange Polska SA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 17 december 2015 in zaak T-486/11, Orange Polska SA/Europese Commissie

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/10

         Hogere voorziening ingesteld op 27 februari 2016 door Orange Polska SA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 17 december 2015 in zaak T-486/11, Orange Polska SA/Europese Commissie
   (Zaak C-123/16 P)
   (2016/C 191/12)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Orange Polska SA (vertegenwoordigers: D. M. Beard, QC, A. Howard, Barristers, M. Modzelewska de Raad, adwokat, P. Paśnik, adwokat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji, European Competitive Telecommunications Association

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest;

               —

               nietigverklaring van het litigieuze besluit in zijn geheel; subsidiair,

               —

               nietigverklaring van artikel 2 van het besluit in zijn geheel; meer subsidiair,

               —

               verlaging van de boete, zoals passend; uiterst subsidiair,

               —

               terugwijzing van het besluit over de boete naar de Commissie; en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante drie middelen aan. Het eerste middel betwist de geldigheid van de in het besluit van de Commissie vastgestelde schending en de twee volgende middelen zijn gericht tegen de hoogte van de boete die bij artikel 2 van het besluit is opgelegd.

               a.

               Ten eerste voert rekwirante aan dat het Gerecht het recht onjuist heeft opgevat en onjuist heeft geredeneerd door niet van de Commissie te vergen dat zij aantoont een legitiem belang te hebben bij het onderzoek en bij de vaststelling van een reeds beëindigde inbreuk.

               b.

               Ten tweede heeft het Gerecht het recht op een aantal punten onjuist opgevat en/of het bewijsmateriaal onjuist opgevat door de beoordeling van de Commissie van de impact van de inbreuk met het oog op de berekening van de hoogte van de boete te bevestigen.

               c.

               Ten derde heeft het Gerecht het recht onjuist opgevat en het bewijsmateriaal kennelijk onjuist opgevat door te weigeren de investeringen die Orange Polska heeft gedaan als verzachtende omstandigheid in aanmerking te nemen met het oog op een verlaging van de boete.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 18 juni 1998 in zaak C-208/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Niet-nakoming - Richtlijn 84/156/EEG - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
C 278/4                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       5.9.98
                   ARREST VAN HET HOF                                                 ARREST VAN HET HOF
                         (Zesde Kamer)
                                                                                (Zesde Kamer)
                        van 18 juni 1998
                                                                                van 25 juni 1998
in zaak C-208/97: Commissie van de Europese Gemeen-
            schappen tegen Portugese Republiek (1)
                                                                    in zaak C-192/96 (verzoek van de Nederlandse Raad
(Niet-nakoming Ð Richtlijn 84/156/EEG Ð Niet-om-                    van State om een prejudicieÈle beslissing): Beside BV, I.M.
                zetting binnen gestelde termijn)                    Besselsen tegen minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
                                                                                Ordening en Milieubeheer (1)
                          (98/C 278/06)
                                                                    (Beheer, overbrenging en opslag van stedelijk/huishoude-
                                                                                lijk afval Ð Sluikhandel)
                     (Procestaal: Portugees)
                                                                                (98/C 278/07)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
In zaak C-208/97, Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigde: F. de Sousa Fialho) tegen Portu-
gese Republiek (gemachtigde: L. Fernandes en J. Lopes
Fernandes), betreffende een verzoek aan het Hof om vast
te stellen, primair, dat de Portugese Republiek, door niet
binnen de gestelde termijn alle nodige wettelijke en                In zaak C-192/96, betreffende een verzoek aan het Hof
bestuursrechtelijke maatregelen te treffen voor de uitvoe-          krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Neder-
ring van de bepalingen van Richtlijn 84/156/EEG van de              landse Raad van State, in het aldaar aanhangig geding tus-
Raad van 8 maart 1984 betreffende grenswaarden en kwa-              sen Beside BV, I. M. Besselsen en minister van Volkshuis-
liteitsdoelstellingen voor kwiklozingen afkomstig van               vesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, om een
andere sectoren dan de elektrolyse van alkalichloriden (PB          prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van Verordening
L 74 van 17.3.1984, blz. 49), meer bepaald door niet de             (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betref-
in de richtlijn bedoelde specifieke programma's op te stel-         fende toezicht en controle op de overbrenging van afval-
len, en, subsidiair, door de Commissie niet onverwijld van          stoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (PB
die maatregelen in kennis te stellen, niet heeft voldaan aan        L 30 van 6.2.1993, blz. 1), en van Richtlijn 75/442/EEG
de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 189,         van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB
derde alinea, van het EG-Verdrag en de bepalingen van               L 194 van 25.7.1975, blz. 39), zoals gewijzigd bij Richtlijn
deze richtlijn, heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld           91/156/EEG (PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32), heeft het
als volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, G. F. Mancini,             Hof (Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragne-
J. L. Murray, G. Hirsch en K. M. Ioannou (rapporteur),              malm (rapporteur), kamerpresident, G. F. Mancini, P. J. G.
rechters; advocaat-generaal: P. LeÂger; griffier: R. Grass, op      Kapteyn, J. L. Murray en G. Hirsch, rechters; advocaat-
18 juni 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt            generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadmini-
als volgt:                                                          strateur, op 25 juni 1998 een arrest gewezen waarvan het
                                                                    dictum luidt als volgt:
1. Door niet binnen de gestelde termijn alle nodige wette-
     lijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen voor
     de uitvoering van de bepalingen van Richtlijn 84/156/
     EEG van de Raad van 8 maart 1984 betreffende
                                                                    1. Het begrip ¹stedelijk/huishoudelijk afvalº dat wordt
     grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor kwiklo-
                                                                        genoemd onder AD 160 van de oranje lijst van
     zingen afkomstig van andere sectoren dan de elektro-
                                                                        bijlage III bij Verordening (EEG) nr. 259/93 van de
     lyse van alkalichloriden, en meer bepaald door niet de
                                                                        Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en con-
     in de richtlijn bedoelde specifieke programma's op te
                                                                        trole op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar
     stellen, heeft de Portugese Republiek niet voldaan aan
                                                                        en uit de Europese Gemeenschap, zoals gewijzigd bij
     de krachtens artikel 4, lid 1, van deze richtlijn op haar
                                                                        Beschikking 94/721/EG van de Commissie van
     rustende verplichtingen.
                                                                        21 oktober 1994 tot aanpassing, overeenkomstig
                                                                        artikel 42, lid 3, van de bijlagen II, III en IV bij Veror-
                                                                        dening (EEG) nr. 259/93, omvat mede afval dat hoofd-
2. De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.                  zakelijk bestaat uit afvalstoffen van de groene lijst van
                                                                        bijlage II bij genoemde verordening, vermengd met
(1) PB C 228 van 26.7.1997.                                             andere in deze lijst genoemde categorieeÈn afvalstoffen,
                                                                        en voorts uit afvalstoffen van de groene lijst, vermengd
                                                                        met een geringe hoeveelheid aldaar niet genoemde stof-
                                                                        fen.