title: Verzoek van het Hof van beroep te Gent van 15 januari 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Openbaar Ministerie en Jean Claude Becu, Annie Verweire, NV SMEG en NV Adia Interim (Zaak C-22/98)

text:
28.3.98                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 94/11
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg
                                                                       van 21 januari 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
Ingevolge het verbindende karakter van de artikelen 189,               geding tussen K.-H. Meinert en Bezirkshauptmannschaft
derde alinea, en 5, eerste alinea, van het EG-Verdrag zijn                                 Salzburg-Umgebung
de lidstaten verplicht binnen de gestelde termijn de nodige
                                                                                (Zaak C-20/98)
maatregelen vast te stellen om te voldoen aan de richtlij-
nen die voor hen bestemd zijn. In casu is die termijn reeds                                    (98/C 94/21)
op 1 juli 1995 verstreken, zonder dat Spanje de nodige
bepalingen heeft vastgesteld.
(1) PB L 141 van 11.6.1993, blz. 27.                                   De Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg heeft bij
                                                                       beschikking van 21 januari 1998, ingekomen ter griffie
                                                                       van het Hof van Justitie op 26 januari 1998, in het geding
                                                                       tussen K.-H. Meinert en Bezirkshauptmannschaft Salz-
                                                                       burg-Umgebung, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
Beroep, op 23 januari 1998 ingesteld door Commissie van                over de navolgende vraag:
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                         (Zaak C-19/98)
                          (98/C 94/20)                                 Moeten de artikelen 30 tot en met 36 van het EG-Verdrag
                                                                       (bepalingen inzake het vrije verkeer van goederen) en de
                                                                       overige bepalingen van het geldende Gemeenschapsrecht
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat
is op 23 januari 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                       een lidstaat het vervoer van slachtvee beperkt in dier voege
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       dat vervoer van slachtvee slechts mag plaatsvinden tot het
pen, vertegenwoordigd door C. Tufvesson en E. Gippini
                                                                       dichtstbij gelegen, geschikte binnenlandse abattoir, en ver-
Fournier, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       voer van slachtvee enkel dan mag plaatsvinden, wanneer
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                       met inachtneming van de verkeersvoorschriften een totale
Kirchberg.
                                                                       reisduur van zes uur en een afstand van 130 km niet wor-
                                                                       den overschreden, waarbij van de daadwerkelijk op de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       autosnelweg afgelegde kilometers slechts de helft voor de
                                                                       berekening van de afstand in aanmerking wordt genomen?
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
     vast te stellen en in werking te doen treden, of althans
     hiervan geen mededeling te doen, om te voldoen aan
     Richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december
     1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetge-
     vingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen
     de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming             Verzoek van het Hof van beroep te Gent van 15 januari
     aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan                 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
     geven (1), en in het bijzonder door het bepaalde in               Openbaar Ministerie en Jean Claude Becu, Annie Ver-
     artikel 1, lid 4, tweede alinea, van deze richtlijn niet in                  weire, NV SMEG en NV Adia Interim
     nationaal recht om te zetten, de krachtens het EG-Ver-
     drag op hem rustende verplichtingen niet is nageko-                                     (Zaak C-22/98)
     men;
                                                                                (98/C 94/22)
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door geen
     antwoord te geven op de brieven van 22 februari en
     10 oktober 1994, noch op de aanmaningsbrief van
                                                                       Het Hof van beroep te Gent heeft bij beschikking van
     14 februari 1996, de krachtens het EG-Verdrag op
                                                                       15 januari 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
     hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       Justitie op 28 januari 1998, in het geding tussen Openbaar
                                                                       Ministerie en Jean Claude Becu, Annie Verweire, NV
Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                       SMEG en NV Adia Interim, het Hof van Justitie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
Middelen en voornaamste argumenten                                     beslissing over de navolgende vragen:
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak C-18/98 (2); de omzettingstermijn is op
31 december 1987 verstreken.                                           1. Kunnen Gemeenschapsonderdanen, weze het fysieke
                                                                           personen of rechtspersonen, bij de huidige stand van
(1) PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17.                                         het Gemeenschapsrecht, aan artikel 90, lid 1, van het
(2) Zie bladzijde 10 van dit Publicatieblad.                               EG-Verdrag, junctis de artikelen 7, 85 en 86 van dat
                                                                           Verdrag rechten ontlenen die de lidstaten in acht moe-
                                                                           ten nemen, wanneer in havengebieden het laden en los-
 ---pagebreak--- C 94/12               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28.3.98
    sen, in het bijzonder van goederen die uit de ene lid-        Verzoek van de Juzgado de lo Social no. uno de Santiago
    staat over zee in het grondgebied van een andere lid-         de Compostela van 13 januari 1998 om een prejudicieÈle
    staat worden ingevoerd en de havenarbeid in het alge-         beslissing in het geding tussen D. T. López Tourís en Insti-
    meen, exclusief wordt voorbehouden aan ¹erkende               tuto Nacional de Empleo en Instituto Nacional de la Segu-
    havenarbeidersº, waarvan de voorwaarden en de                                           ridad Social
    modaliteiten tot erkenning op advies van het voor het                                 (Zaak C-25/98)
    betrokken havengebied bevoegd paritair comiteÂ wor-
    den bepaald door de Koning, waarbij opgelegde tarie-                                   (98/C 94/24)
    ven moeten toegepast worden, ook al kunnen die ver-
    richtingen door gewone (dat wil zeggen niet-erkende)
    havenarbeiders worden verricht?                               De Juzgado de lo Social no. uno de Santiago de Compos-
                                                                  tela heeft bij beschikking van 13 januari 1998, ingekomen
                                                                  ter griffie van het Hof van Justitie op 29 januari 1998, in
                                                                  het geding tussen D. T. López Tourís en Instituto Nacional
2. Moeten erkende havenarbeiders, zoals bedoeld in                de Empleo en Instituto Nacional de la Seguridad Social,
    artikel 1 van de wet van 8 juni 1972 en die het uitslui-      het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
    tende recht hebben havenarbeid te verrichten in de            zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
    havengebieden zoals nader in de wettelijke bepalingen         vragen:
    terzake omschreven, aangezien worden als belast met
    het beheer van diensten van algemeen economisch               1. Moet artikel 67, lid 1, van Verordening (EEG)
    belang in de zin van artikel 90, lid 2, van het EG-Ver-           nr. 1408/71 (in de thans geldende versie) met betrek-
    drag, die hun bijzondere taak niet langer meer zouden             king tot de daarin geregelde feitelijke situatie aldus
    kunnen vervullen indien artikel 90, lid 1, en de ver-             worden uitgelegd dat op grond van dit artikel voor het
    bodsbepalingen van de artikelen 7, 85 en 86 van het               verkrijgen van bijstand bij werkloosheid voor personen
    EG-Verdrag op hen zouden worden toegepast?                        ouder dan 52 jaar, als geregeld in artikel 215.3 van het
                                                                      Real Decreto Legislativo 1/1994 van 20 juni 1994 tot
                                                                      goedkeuring van de Texto Refundido de la Ley Gene-
                                                                      ral de la Seguridad Social (geconsolideerde versie van
                                                                      de algemene socialezekerheidswet) rekening moet wor-
                                                                      den gehouden met krachtens de wettelijke regeling van
                                                                      elke andere lidstaat vervulde tijdvakken van verzeke-
                                                                      ring of van arbeid, voor zover met de desbetreffende
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van                          bijdragen wordt voldaan aan alle voorwaarden, met
12 november 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het               uitzondering van de leeftijd, voor het recht op pensi-
geding tussen staatssecretaris van FinancieÈn en J. Heerma            oen in een andere lidstaat dan die van het bevoegde
       en Maatschap J. Heerma/K. Heerma-Graanstra                     orgaan?
                       (Zaak C-23/98)
                                                                  2. Indien artikel 67 van Verordening (EEG) nr. 1408/71
                         (98/C 94/23)                                 niet van toepassing is, omdat aan een noodzakelijke
                                                                      voorwaarde voor het ontstaan van het ouderdomspen-
                                                                      sioen moet zijn voldaan, dient artikel 51 van het EG-
                                                                      Verdrag dan rechtstreeks te worden toegepast en is het
                                                                      bevoegde orgaan dan verplicht rekening te houden met
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij beschikking van
                                                                      in een andere lidstaat verworven aanspraken op een
12 november 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                      ouderdomspensioen met dien verstande, dat moet zijn
Justitie op 28 januari 1998, in het geding tussen staatsse-
                                                                      voldaan aan alle voorwaarden, met uitzondering van
cretaris van FinancieÈn en J. Heerma en Maatschap J.
                                                                      de leeftijd, voor het recht op een ouderdomspensioen
Heerma/K. Heerma-Graanstra, het Hof van Justitie van de
                                                                      als vereist in artikel 215van de Texto Refundido de la
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
                                                                      Ley General de la Seguridad Social?
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                  3. Ongeacht of artikel 67 van Verordening (EEG)
                                                                      nr. 1408/71 dan wel artikel 51 van het EG-Verdrag
Dient artikel 4, lid 1, van de Zesde richtlijn aldus te wor-          van toepasasing is, indien het bevoegde orgaan ver-
den uitgelegd dat, indien een persoon als enige economi-              plicht is rekening te houden met in een andere lidstaat
sche activiteit heeft het verhuren van een lichamelijke zaak          verworven aanspraken op een ouderdomspensioen,
aan de maatschap waarvan hij deel uitmaakt deze verhuur,              mits de werknemer hetzij enkel krachtens de nationale
hoewel een economische activiteit, geacht moet worden                 regeling hetzij krachtens de communautaire regeling,
niet zelfstandig te worden verricht, omdat de maat teza-              recht op prestaties van het socialezekerheidsstelsel zou
men met de maatschap als eÂeÂn belastingplichtige in de zin           hebben gehad, volstaat het dan voor het verkrijgen
van genoemd artikel 4, lid 1, dient te worden beschouwd?              van bijstand bij werkloosheid voor personen ouder
                                                                      dan 52 jaar dat de werknemer enkel met de in een
                                                                      andere lidstaat voldane bijdragen of door samentelling
                                                                      van de in Spanje en in de lidsta(a)t(en) voldane bijdra-
                                                                      gen voldoet aan de door de ene of andere lidstaat ver-


title: Gevoegde zaken C-144/13, C-154/13 en C-160/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 februari 2015 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — VDP Dental Laboratory NV/Staatssecretaris van Financiën (C-144/13), Staatssecretaris van Financiën/X BV (C-154/13), Nobel Biocare Nederland BV (C-160/13) (Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde — Aftrek — Vrijstellingen — Levering van tandprothesen)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 februari 2015 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — VDP Dental Laboratory NV/Staatssecretaris van Financiën (C-144/13), Staatssecretaris van Financiën/X BV (C-154/13), Nobel Biocare Nederland BV (C-160/13)
   (Gevoegde zaken C-144/13, C-154/13 en C-160/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde - Aftrek - Vrijstellingen - Levering van tandprothesen))
   (2015/C 138/05)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in de hoofdgedingen

      Verzoekende partijen: VDP Dental Laboratory NV (C-144/13), Staatssecretaris van Financiën (C-154/13, C-160/13)

      Verwerende partijen: Staatssecretaris van Financiën (C-144/13), X BV (C-154/13), Nobel Biocare Nederland BV (C-160/13)

      Dictum

               1)

               Artikel 168 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/75/EG van de Raad van 20 december 2007, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde naar nationaal recht onverenigbaar is met richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/75, een belastingplichtige niet op grond van voormeld artikel 168 in aanmerking kan komen voor die vrijstelling en tevens aanspraak kan maken op het recht op aftrek.

               2)

               De artikelen 140, onder a) en b), en 143, lid 1, onder a), van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/75, moeten aldus worden uitgelegd dat de vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde die erin is opgenomen geldt voor de intracommunautaire verwerving en de definitieve invoer van door tandartsen en tandtechnici geleverde tandprothesen, wanneer de lidstaat van levering of invoer geen gebruik heeft gemaakt van de overgangsregeling van artikel 370 van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/75.

               3)

               Artikel 140, onder a) en b), van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/75, moet aldus worden uitgelegd dat de in die bepaling opgenomen vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde ook geldt ingeval de intracommunautaire verwerving van tandprothesen afkomstig is uit een lidstaat die gebruik heeft gemaakt van de afwijkings- en overgangsregeling van artikel 370 van die richtlijn.

      (1)  PB C 178 van 22.6.2013.


title: Zaak C-248/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāta (Republiek Letland) op 7 juli 2009 — SIA Pakora Pluss/Valsts ieņēmumu dienests

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāta (Republiek Letland) op 7 juli 2009 — SIA Pakora Pluss/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-248/09)
   2009/C 220/43
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāta

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SIA Pakora Pluss

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kunnen de uitvoerformaliteiten vervuld worden geacht in de zin van [hoofdstuk 5,] punt 1, van [bijlage IV bij] de Akte betreffende de voorwaarden voor toetreding tot de Europese Unie, wanneer een goederenmanifest is opgemaakt, maar de in artikel 448 van verordening nr. 2454/93 (1) bedoelde handelingen niet zijn verricht (de Duitse douaneautoriteit heeft het verzoek van de scheepvaartmaatschappij niet naar behoren ter kennis gebracht van de Letse douaneautoriteit)?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord: mag in een geval als het in het hoofdgeding aan de orde zijnde ervan worden uitgegaan dat de bepalingen inzake de douaneregeling (verordening nr. 2913/92 (2) en verordening nr. 2454/93) geenszins van toepassing zijn?

               3)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord: moet hoofdstuk 5, punt 1, van bijlage IV bij de Akte betreffende de voorwaarden voor toetreding tot de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat wanneer goederen die in de uitgebreide Gemeenschap worden vervoerd na aan uitvoerformaliteiten te zijn onderworpen, niet in het vrije verkeer worden gebracht, zij niet vrijgesteld zijn van douanerechten of andere douanemaatregelen, ook al bestaat er geen twijfel dat de betrokken goederen de status van communautaire goederen hebben?
               Met andere woorden, is het in het onderhavige geding beslissend of de douaneregeling „in het vrije verkeer brengen” toepassing heeft gevonden?

               4)

               Valt de belasting over de toegevoegde waarde onder het in artikel 4, punt 10, van verordening nr. 2913/92 omschreven begrip „rechten bij invoer”?

               5)

               Indien de vierde vraag bevestigend moet worden beantwoord: rust de verplichting tot betaling van de belasting over de toegevoegde waarde, die bij de invoer van de goederen wordt geheven als een douanerecht, op de aangever of op degene voor wie de goederen uiteindelijk bestemd zijn? Bestaan er omstandigheden waarin het daarbij om een gedeelde verplichting kan gaan?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 352, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-393/00

text:
C 144/30              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.6.2002
              Doorhaling van zaak C-425/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-369/00 (1)
                       (2002/C 144/53)                                                       (2002/C 144/56)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 december 2001             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 maart 2002 de
de doorhaling in het register gelast van zaak C-425/99 (verzoek       doorhaling in het register gelast van zaak C-369/00: Koninkrijk
van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing):          der Nederlanden tegen Raad van de Europese Unie.
Akhtar Seyed Abbasy tegen Landeskreditbank Baden-Würt-
temberg — Förderbank.
                                                                      (1) PB C 316 van 4.11.2000.
(1) PB C 34 van 5.2.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-387/00 (1)
               Doorhaling van zaak     C-29/00 (1)
                                                                                (2002/C 144/57)
                       (2002/C 144/54)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 maart 2002 de
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 februari 2002              doorhaling in het register gelast van zaak C-387/00: Europees
de doorhaling in het register gelast van zaak C-29/00: Commis-        Parlement tegen Raad van de Europese Unie.
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Duitsland.
                                                                      (1) PB C 355 van 9.12.2000.
(1) PB C 149 van 27.5.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-393/00 (1)
              Doorhaling van zaak C-321/00 (1)
                                                                                (2002/C 144/58)
                       (2002/C 144/55)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 januari 2002
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 2002                de doorhaling in het register gelast van zaak C-393/00:
de doorhaling in het register gelast van zaak C-321/00:               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese              Republiek.
Gemeenschappen.
                                                                      (1) PB C 355 van 9.12.2000.
(1) PB C 335 van 25.11.2000.


title: Zaak C-440/07 P: Beschikking van het Hof van 9 juni 2010 — Europese Commissie/Schneider Electric SA, Bondsrepubliek Duitsland, Franse Republiek (Hogere voorziening — Gedeeltelijke vernietiging van bestreden arrest — Geschil in staat van wijzen — Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap — Schadebegroting)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/13

      Beschikking van het Hof van 9 juni 2010 — Europese Commissie/Schneider Electric SA, Bondsrepubliek Duitsland, Franse Republiek
      (Zaak C-440/07 P) (1)

      (Hogere voorziening - Gedeeltelijke vernietiging van bestreden arrest - Geschil in staat van wijzen - Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap - Schadebegroting)
      (2010/C 288/20)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Petite, F. Arbault, T. Christoforou, R. Lyal en C.-F. Durand, gemachtigden)

         Andere partijen in de procedure: Schneider Electric SA (vertegenwoordigers: M. Pittie en A. Winckler, advocaten), Bondsrepubliek Duitsland, Franse Republiek

         Voorwerp

      Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid) van 11 juli 2007, Schneider Electric SA/Commissie (T-351/03), waarmee het Gerecht de Europese Gemeenschap heeft veroordeeld tot vergoeding van in de eerste plaats de kosten die Schneider Electric heeft gemaakt voor deelname aan de hervatting van de concentratiecontroleprocedure na de uitspraak van de arresten van het Gerecht van 22 oktober 2002, Schneider Electric/Commissie (T-310/01 en T-77/02), en in de tweede plaats twee derde van de schade die Schneider Electric heeft geleden als gevolg van het bedrag waarmee Schneider Electric de overnameprijs voor Legrand SA heeft moeten verlagen in ruil voor uitstel van de effectieve overdracht van Legrand tot 10 december 2002 — Voorwaarden voor het intreden van de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap — Begrippen onrechtmatige gedraging, schade en direct causaal verband tussen de onrechtmatige gedraging en de geleden schade — „Voldoende ernstige” schending van het gemeenschapsrecht in een procedure waarin wordt getoetst of een concentratie verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt

         Dictum

                  1)

                  Het bedrag van de te vergoeden schade als bedoeld in punt 3 van het dispositief van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 16 juli 2009, Commissie/Schneider Electric (C-440/07 P), nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wordt vastgesteld op 50 000 EUR.

                  2)

                  Het verzoek van Schneider Electric SA met betrekking tot de kosten wordt afgewezen.

         (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Zaak T-335/08: Arrest van het Gerecht van 1 juli 2010 — BNP Paribas en BNL/Commissie ( „Staatssteun — Maatregelen van Italiaanse autoriteiten jegens bepaalde geherstructureerde banken — Regeling tot fiscale waardeafstemming van activa — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van steun wordt gelast — Beroep tot nietigverklaring — Individuele toerekening — Ontvankelijkheid — Begrip staatssteun — Voordeel — Selectief karakter — Motiveringsplicht” )

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/39

         Arrest van het Gerecht van 1 juli 2010 — BNP Paribas en BNL/Commissie
   (Zaak T-335/08) (1)

   (Staatssteun - Maatregelen van Italiaanse autoriteiten jegens bepaalde geherstructureerde banken - Regeling tot fiscale waardeafstemming van activa - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van steun wordt gelast - Beroep tot nietigverklaring - Individuele toerekening - Ontvankelijkheid - Begrip staatssteun - Voordeel - Selectief karakter - Motiveringsplicht)
   2010/C 221/62
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: BNP Paribas (Parijs, Frankrijk); en Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: R. Silvestri, G. Escalar en M. Todino, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en E. Righini, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2008/711/EG van de Commissie van 11 maart 2008 betreffende steunmaatregel C 15/07 (ex NN 20/07) die Italië ten uitvoer heeft gelegd met betrekking tot de bij omzetting van rechtspersoon aan bepaalde kredietinstellingen verleende fiscale prikkels (PB L 237, blz. 70)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               BNP Paribas en Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak F-6/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 oktober 2010 — Fares/Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Indeling in rang — Inaanmerkingneming van beroepservaring)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/59

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 oktober 2010 — Fares/Commissie
   (Zaak F-6/09) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Indeling in rang - Inaanmerkingneming van beroepservaring)
   2011/C 30/112
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Soukaïna Fares (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoekster in te delen in de functiegroep III, rang 8

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie waarbij Fares is ingedeeld in rang 8 van de functiegroep III van arbeidscontractanten, zoals dit besluit volgt uit haar overeenkomst van arbeidscontractant van 28 maart 2008, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 69 van 21.03.2009, blz. 54.


title: Zaak T-267/10: Beroep ingesteld op 16 juni 2010 — Land Wien/Commissie

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/42

         Beroep ingesteld op 16 juni 2010 — Land Wien/Commissie
   (Zaak T-267/10)
   ()
   2010/C 234/76
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Land Wien (vertegenwoordiger: Rechtsanwalt W.-G. Schärf)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van 25 maart 2010 nietig verklaren;

               —

               vaststellen dat de Europese Commissie verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) heeft geschonden, aangezien niet alle gevraagde documenten inzake de voltooiing van reactoren 3 en 4 van kerncentrale Mochovce aan de verzoekende partij zijn bezorgd en de Commissie aldus heeft nagelaten te handelen in de zin van artikel 265 VWEU, hetgeen een schending van lid 3 van verordening nr. 1049/2001 vormt;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker vordert de nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 25 maart 2010 waarmee de bezwaarprocedure betreffende zijn klacht met betrekking tot de voltooiing van reactoren 3 en 4 van kerncentrale Mochovce in Slowakije werd beëindigd. Voorts stelt verzoeker dat hij niet alle gevraagde documenten inzake de voltooiing van reactoren 3 en 4 van kerncentrale Mochovce heeft ontvangen vanwege de Commissie zodat deze heeft nagelaten te handelen in de zin van artikel 265 VWEU.
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker aan dat de Commissie met haar beschikking van 25 maart 2010 richtlijn 2003/35/EG (2) en het grondrecht van artikel 37 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie heeft geschonden.
   Betreffende zijn verzoek om het verkrijgen van informatie, stelt verzoeker dat zijn onregelmatige behandeling ingaat tegen artikel 42 van het Handvest van de Grondrechten. Bovendien werd artikel 7 van verordening nr. 1049/2001 geschonden.
   Voorts is verzoeker van mening dat de Commissie, door niet te reageren op zijn klacht en zijn verzoek om informatie, ook de verplichting tot handelen, zoals neergelegd in het EGA-Verdrag en nader gepreciseerd in het arrest van het Hof van 27 oktober 2009, ČEZ (C-115/08, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), heeft geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad (PB L 156, blz. 17).


title: Gevoegde zaken C-215/13 P en C-216/13 P: Beschikking van de president van het Hof van 31 maart 2014 — Acron OAO, Dorogobuzh OAO/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Fertilizers Europe

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/22

         Beschikking van de president van het Hof van 31 maart 2014 — Acron OAO, Dorogobuzh OAO/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Fertilizers Europe
   (Gevoegde zaken C-215/13 P en C-216/13 P) (1)

   2014/C 253/31
   Procestaal: Engels
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaken gelast.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak F-158/12: Beroep ingesteld op 24 december 2012 — ZZ/Commissie

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/30

         Beroep ingesteld op 24 december 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-158/12)
   2013/C 86/50
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: A. Salerno en B. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van het verzoek om verzoeker aan te stellen als arbeidscontractant van de functiegroep III, ingediend door het Bureau voor infrastructuur en logistiek te Luxemburg, en vergoeding van de geleden materiële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het hoofd van de eenheid „aanwerving en beëindiging van de dienst” (DG HR.B.2) van de Europese Commissie van 6 maart 2012 tot afwijzing van het verzoek om verzoeker aan te stellen als arbeidscontractant van de functiegroep III, welk verzoek was ingediend door het Bureau voor infrastructuur en logistiek te Luxemburg;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de schade die verzoeker als gevolg van het bestreden besluit heeft geleden en die moet worden begroot op een bedrag bestaande in het verschil tussen het salaris van de functiegroep III sinds oktober 2011 en het salaris dat hij als arbeidscontractant van de functiegroep I is blijven ontvangen, vermeerderd met rente vanaf de datum waarop dat salaris verschuldigd werd en tot aan de datum van daadwerkelijke betaling ervan;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak T-601/14: Beroep ingesteld op 11 augustus 2014 — Othman/Raad

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/20

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2014 — Othman/Raad
   (Zaak T-601/14)
   2014/C 361/30
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Razan Othman (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: E. Ruchat en C. Cornet d’Elzius, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoeksters vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               dientengevolge besluit 2014/309/GBVB van 28 mei 2014 en de daaruit volgende uitvoeringshandelingen nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreffen;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-432/11, Makhlouf/Raad (1).

      (1)  PB C 290, blz. 13.


title: Zaak T-327/04: Beroep, op 3 augustus 2004 ingesteld door Syndicat National de l'Industrie des Viandes (SNIV) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/32

         Beroep, op 3 augustus 2004 ingesteld door Syndicat National de l'Industrie des Viandes (SNIV) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-327/04)
   (2004/C 273/63)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 3 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Syndicat National de l'Industrie des Viandes (SNIV), gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door N. Coutrelis en S. Henneresse, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 30 maart 2004 inzake staatssteun „N515/2003 – Frankrijk – Steun in de sector destructie van slachtproducten – Slachtheffing”;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Aangezien de destructie van slachtproducten als een taak van openbare dienstverlening wordt aangemerkt, wordt deze in Frankrijk gefinancierd door een fonds dat wordt gefinancierd door een dotatie van de Staat, en door een van de slachthuizen geïnde slachtheffing. Dit stelsel is bij de Commissie aangemeld. Verzoeker, die slachthuizen vertegenwoordigt, heeft de Commissie erop gewezen dat inzake steunmaatregelen een formele onderzoeksprocedure als bedoeld in artikel 88, lid 2, EG moet worden ingeleid. De Commissie heeft bij het bestreden besluit echter geoordeeld dat de betrokken regeling niet met het gemeenschapsrecht onverenigbaar is wat het onderdeel „op het landbouwbedrijf gestorven dieren” betreft, en geen steun vormde wat het onderdeel „slachtafval” betreft.
   Van mening dat de Commissie het door de Franse regering ingevoerde stelsel aldus heeft goedgekeurd, vordert verzoeker met een beroep op artikel 88, lid 2, EG en op artikel 4, lid 4, van verordening nr. 659/1999 (1) nietigverklaring van het bestreden besluit. Verzoeker meent dat de Commissie, nu zij melding maakte van grote moeilijkheden bij de beoordeling van de verenigbaarheid van de betrokken steunmaatregel, deze maatregel niet verenigbaar kon verklaren zonder de formele onderzoeksprocedure in te leiden.
   Verzoeker voert tevens aan dat het bestreden besluit verschillende feitelijke onjuistheden en onjuiste beoordelingen bevat. Zij betoogt voorts dat een slachtheffing kennelijk in strijd is met verschillende gemeenschapsrechtelijke bepalingen, te weten:

               —

               de BTW-voorschriften;

               —

               het verbod op kwantitatieve beperkingen tussen de lidstaten (artikel 28 EG), aangezien de slachtheffing tevens dieren betrof van „gemengde” herkomst in de zin van verordening nr. 1760/2000 (2), dat wil zeggen dieren uit een andere lidstaat die echter in Frankrijk zijn geslacht;

               —

               verordening nr. 1774/2002 (3);

               —

               het vrij verrichten van diensten (artikel 50 EG), aangezien één enkele onderneming per departement de dienst van destructie van slachtproducten bij de slachthuizen en de veehouders van het departement kan verrichten;

               —

               het mechanisme van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Verzoeker stelt in dit verband dat voorzover Frankrijk de betrokken heffing oplegt, zij de gemeenschappelijke ordening van de vleesmarkt verstoort en inbreuk maakt op de desbetreffende verordeningen, aangezien zij de vleesprijs kunstmatig verhoogt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83 van 27.03.1999, blz. 1-9).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1760/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juli 2000 tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten en tot intrekking van verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad (PB L 204 van 11.08.2000, blz. 1-10).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 3 oktober 2002 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten (PB L 273 van 10.10.2002, blz. 1-95).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 november 2002 in de gevoegde zaken T-94/00, T-110/00 en T-159/00: Rica Foods (Free Zone) NV e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Associatieregeling van landen en gebieden overzee — Verordening (EG) nr. 465/2000 — Invoer van suiker en mengsels van suiker en cacao — Oorsprongscumulatie EG/LGO — Vrĳwaringsmaatregel — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding — Artikel 109 LGO-besluit — Evenredigheidsbeginsel — Misbruik van bevoegdheid")

text:
C 31/16              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                              8.2.2003
                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                          Mededeling                                schadevergoeding, heeft het Gerecht (Derde kamer), samenge-
                                                                    steld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en
                        (2003/C 31/22)                              J. Azizi, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 14 no-
                                                                    vember 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                    volgt:
Het Gerecht heeft tijdens zijn voltallige conferentie van
9 januari 2003 het volgende vastgesteld:                            1)     Voegt de zaken T-94/00, T-110/00 en T-159/00 voor het
                                                                           arrest.
De besluiten van 4 juli 2002 betreffende de aanwijzing van de       2)     Verwerpt de beroepen.
kamerpresidenten en de samenstelling van de kamers met
betrekking tot de periode van 1 oktober 2002 tot en met             3)     Verstaat dat elke verzoekster haar eigen kosten zal dragen
30 september 2003 (PB C 202 van 24.08.2002, blz. 19)                       alsmede de kosten die in de door haar aanhangig gemaakte
blijven na de inwerkingtreding van het Verdrag van Nice van                zaak aan de Commissie zijn opgekomen, met inbegrip van de
kracht voor de periode waarvoor zij zijn genomen.                          kosten van de procedure in kort geding.
                                                                    4)     Verstaat dat interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                    (1 ) PB C 176 van 24.6.2000 en C 259 van 9.9.2000.
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                  van 14 november 2002
in de gevoegde zaken T-94/00, T-110/00 en T-159/00: Rica
                                                                       ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Foods (Free Zone) NV e.a. tegen Commissie van de
               Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                van 14 november 2002
(„Associatieregeling van landen en gebieden overzee —
Verordening (EG) nr. 465/2000 — Invoer van suiker en                in de gevoegde zaken T-332/00 en T-350/00: Rica Foods
mengsels van suiker en cacao — Oorsprongscumulatie EG/              (Free Zone) NV en Free Trade Foods NV tegen Commissie
LGO — Vrijwaringsmaatregel — Beroep tot nietigverklaring                           van de Europese Gemeenschappen (1)
— Beroep tot schadevergoeding — Artikel 109 LGO-besluit
 — Evenredigheidsbeginsel — Misbruik van bevoegdheid”)              („Associatieregeling van landen en gebieden overzee —
                                                                    Verordening (EG) nr. 2081/2000 — Invoer van suiker en
                        (2003/C 31/23)                              mengsels van suiker en cacao — Oorsprongscumulatie EG/
                                                                    LGO — Vrijwaringsmaatregel — Beroep tot nietigverklaring
                    (Procestaal: Nederlands)                        — Beroep tot schadevergoeding — Artikel 109 LGO-besluit
                                                                      — Evenredigheidsbeginsel — Misbruik van bevoegdheid”)
In de gevoegde zaken T-94/00, T-110/00 en T-159/00, Rica                                       (2003/C 31/24)
Foods (Free Zone) NV, gevestigd te Oranjestad (Aruba),
vertegenwoordigd door G. van der Wal, advocaat, domicilie                                   (Procestaal: Nederlands)
gekozen hebbende te Luxemburg, Free Trade Foods NV,
gevestigd te Curaçao (Nederlandse Antillen), Suproco NV,
gevestigd te Curaçao, vertegenwoordigd door M. Slotboom             In de gevoegde zaken T-332/00 en T-350/00, Rica Foods (Free
en J. Coumans, advocaten, domicilie gekozen hebbende te             Zone) NV, gevestigd te Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd
Luxemburg, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden              door G. van der Wal, advocaat, domicilie gekozen hebbende
(gemachtigden: J. van Bakel en H. Sevenster) tegen Commissie        te Luxemburg, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. van Rijn),          (gemachtigden: J. van Bakel, H. Sevenster en J. S. van den
ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz            Oosterkamp), en Free Trade Foods NV, gevestigd te Curaçao
Abad) en, in de zaken T-94/00 en T-110/00, door Franse              (Nederlandse Antillen), vertegenwoordigd door M. Slotboom,
Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en L. Berheim),              N. Helder en J. Coumans, advocaten, domicilie gekozen
betreffende enerzijds een verzoek tot nietigverklaring van          hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
verordening (EG) nr. 465/2000 van de Commissie van 29 fe-           Gemeenschappen (gemachtigde: T. van Rijn), ondersteund
bruari 2000 tot invoering van vrijwaringsmaatregelen ten            door Koninkrijk Spanje (gemachtigden: N. Díaz Abad en
aanzien van de invoer uit de landen en gebieden overzee, van        M. López-Monís Gallego), betreffende enerzijds een verzoek
producten van de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/          tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 2081/2000 van
LGO (PB L 56, blz. 39), en anderzijds, een verzoek tot              de Commissie van 29 september 2000 tot verlenging van de


title: Zaak C-502/13: Beroep ingesteld op 18 september 2013 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/49

         Beroep ingesteld op 18 september 2013 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-502/13)
   2013/C 344/86
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Dintilhac en C. Soulay, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door op digitale boeken (of elektronische boeken) een btw-tarief van 3 % toe te passen, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 96 tot en met 99, 110 en 114 van de btw-richtlijn (1), gelezen in samenhang met de bijlage II en III bij deze richtlijn en de uitvoeringsverordening (2) ervan;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie voert één enkele grief aan ter ondersteuning van haar beroep, namelijk schending van de btw-richtlijn door de nationale wetgeving doordat met ingang van 1 januari 2012 de levering van elektronische boeken is onderworpen aan een uiterst laag tarief van 3 %.
   Volgens de Commissie is de toepassing van een verlaagd btw-tarief onverenigbaar met de bewoordingen van de artikelen 96 en 98 van de btw-richtlijn, aangezien een dergelijk tarief enkel kan worden toegepast op de in bijlage III bij deze richtlijn bedoelde goederenleveringen en diensten. Doordat de levering van digitale boeken niet uitdrukkelijk in deze bijlage is vermeld, kunnen digitale boeken niet in aanmerking komen voor een verlaagd tarief. Dit wordt trouwens bevestigd door de tekst van artikel 98, lid 2, tweede alinea, dat uitdrukkelijk bepaalt dat de verlaagde tarieven niet op langs elektronische weg verrichte diensten van toepassing zijn, en door de richtsnoeren van het btw-comité volgens welke de verlaagde btw-tarieven niet gelden voor de levering van digitale boeken.

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).

      (2)  Verordening (EU) nr. 282/2011 van de Raad van 15 maart 2011 houdende vaststelling van maatregelen ter uitvoering van de btw-richtlijn het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 77, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 juni 2000 in zaak T-84/98: C tegen Raad van de Europese Unie (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Invaliditeitscommissie — Pensionering — Schending van wezenlĳke vormvoorschriften — Misbruik van bevoegdheid — Morele schade)

text:
C 233/28                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      12.8.2000
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
                          van 16 juni 2000                                                            van 22 mei 2000
  in zaak T-84/98: C tegen Raad van de Europese Unie (1)                    in zaak T-96/99: P. F. Fleurbaay tegen Europese Investe-
                                                                                ringsbank (1)
(Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Invaliditeits-                  (Europese Investeringsbank (EIB) — Beroep van personeels-
commissie — Pensionering — Schending van wezenlijke                         leden — Voor beroep vatbare handeling — Kennelijke niet-
vormvoorschriften — Misbruik van bevoegdheid — Morele                                                 ontvankelijkheid)
                                 schade)
                                                                                (2000/C 233/52)
                          (2000/C 233/51)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Engels)                              In zaak T-96/99, P. F. Fleurbaay, voormalig personeelslid van
                                                                            de Europese Investeringsbank, wonende te Waldbredimus
                                                                            (Luxemburg), vertegenwoordigd door É. Boigelot, advocaat te
In zaak T-84/98, C, voormalig ambtenaar van de Raad van de                  Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
Europese Unie, wonende te Dublin, vertegenwoordigd door                     van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2,
S. O. Tuathail, barrister bij de balie van Ierland, domicilie
                                                                            tegen Europese Investeringsbank (gemachtigde: L. La Marca),
gekozen hebbende te Luxemburg bij M. O. Toole ter Ierse                     betreffende een beroep tot nietigverklaring van het door de
Ambassade, Route d’Arlon 28, tegen Raad van de Europese                     Europese Investeringsbank bij wege van brief van haar presi-
Unie (gemachtigden: C. Robertson en T. Blanchet), betreffende
                                                                            dent van 18 februari 1999 genomen besluit, heeft het Gerecht
een beroep tot nietigverklaring van besluit 677/97 van de                   (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, president,
Raad van 11 juli 1997 waarbij verzoekster wegens blijvende
                                                                            R. M. Moura-Ramos en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung,
algehele invaliditeit ambtshalve is gepensioneerd, en veroorde-
                                                                            op 22 mei 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
ling van de Raad tot vergoeding van de materiële en morele                  luidt als volgt:
schade die verzoekster heeft geleden, heeft het Gerecht (Eerste
kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. Vi-            1)    Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvanke-
laras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 16 juni                      lijkheid.
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
1)    Verklaart nietig besluit 677/97 van de Raad van 11 juli               3)    Het Koninkrijk der Nederlanden zal zijn eigen kosten dragen.
      1997 waarbij verzoekster wegens blijvende algehele invaliditeit
      ambtshalve is gepensioneerd.
                                                                            (1) PB C 226 van 7.8.1999.
2)    Veroordeelt de Raad tot betaling aan verzoekster van het verschil
      tussen het salaris dat zij vóór haar pensionering ontving, en het
      salaris dat haar op basis van het bestreden besluit is toegekend,
      alsmede van elk ander bedrag dat verzoekster vóór haar
      pensionering ontving, vermeerderd met rente op de voet van
      5,5 % per jaar.                                                       BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
3)    Veroordeelt de Raad tot betaling aan verzoekster van het bedrag                                 van 22 mei 2000
      van 2 000 000 BEF ter vergoeding van de morele schade die
      deze heeft geleden, vermeerderd met rente op de voet van 5,5 %        in zaak T-103/99: Associazione delle cantine sociali venete
      per jaar tot aan de betaling.                                           tegen Europese Ombudsman en Europees Parlement (1)
4)    Verwerpt het beroep voor het overige.                                 (Beroep wegens nalaten — Ombudsman — Niet-ontvanke-
                                                                                lijkheid)
5)    Verwijst de Raad in de kosten.                                                                  (2000/C 233/53)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
(1) PB C 278, van 5.9.1998.
                                                                            In zaak T-103/99, Associazione delle cantine sociali venete,
                                                                            gevestigd te Padua (Italië), vertegenwoordigd door I. Cacciavil-
                                                                            lani, advocaat te Venetië, en A. Cimino, advocaat te Padua,
                                                                            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van


title: Beroep, op 29 juli 1997 ingesteld door J. Mellett tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-221/97)

text:
C 331 /20             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 1 . 11 . 97
Wat de in casu geschonden fundamentele rechten betreft,              Hij zet uiteen dat een eerder besluit van de Administra
beroept verzoekster zich op artikel F van het Verdrag                tieve Commissie van het Hof van Justitie van 14 juni 1995
betreffende de Europese Unie en op de rechtspraak van het            om geen procedure voor zijn vaste aanstelling in te leiden,
Europese Hof voor de bescherming van de rechten van de               het voorwerp is van een bij het Gerecht van eerste aanleg
mens, volgens welke melkquota voorwerp van eigendom                  aanhangige procedure ( 1 ). In deze procedure heeft verweer
kunnen zijn en als zodanig onder de bescherming van                  der de ontvankelijkheid van de vordering betwist op grond
artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de            dat het bestreden besluit geen individueel, voor verzoeker
rechten van de mens vallen. Dit Hof heeft uitdrukkelijk              nadelig besluit was. Verzoeker heeft daarop nog twee stap
beslist dat het onverenigbaar is met de eerbiediging van de          pen ondernomen om te verzekeren dat zijn zaak aan het
fundamentele rechten, wanneer een overheidsorgaan wei               oordeel van de rechter kon worden voorgelegd: i ) op 9 sep
gert uitvoering te geven aan een voor hem ongunstige                 tember 1996 diende hij bij de president van het Hof ( het
rechterlijke of arbitrale beslissing. De weigering van de            terzake tot aanstelling bevoegde gezag) ingevolge
Commissie om ervoor te zorgen dat de beslissing van het              artikel 90, lid 1 , van het Statuut een verzoek in om als
Hof van Justitite ten gunste van verzoekster naar behoren            ambtenaar te worden aangesteld; ii ) bij memorandum van
wordt uitgevoerd, vormt evenzeer een inbreuk op funda               1 oktober 1996 diende het lid wiens chauffeur verzoeker is
mentele rechten als het door het Europese Hof in verschil           bij de president een verzoek in ingevolge het besluit van de
lende zaken veroordeelde optreden van regeringen.                    administratieve vergadering van het Hof van Justitie van
                                                                     30 juni 1976, dat onder meer inhoudt dat de aanstellings
                                                                     procedure na een dienstverband van drie jaar kan worden
                                                                     ingeleid op voorstel van het betrokken lid.
Beroep, op 29 juli 1997 ingesteld door J. Mellett tegen              Bij memorandum van 17 oktober 1996 besloot de presi
     Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                 dent het verzoek van 1 oktober 1996 af te wijzen en geen
                        ( Zaak T-221/97)
                                                                     intern vergelijkend onderzoek in te leiden voor de aanstel
                                                                     ling van een chauffeur als ambtenaar. Verzoeker stelt dat
                          ( 97/C 331/42 )                            dit besluit:
                      (Procestaai: Engels)
                                                                     — is vastgesteld in strijd met de fundamentele procedure
                                                                          voorschriften van artikel 25 van het Ambtenarensta
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                          tuut;
Gemeenschappen is op 29 juli 1997 beroep tegen Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
J. Mellett, vertegenwoordigd door A. M. Collins en B.
O'Donovan, domicilie gekozen hebbende in Luxemburg                   — een aantal algemene rechtsregels inzake de toepassing
ten huize van verzoeker, route de Diekirch 127, Walfer                   van het Verdrag tot oprichting van de Europese
dange .                                                                   Gemeenschappen schendt, namelijk de beginselen van
                                                                          gelijke behandeling en bescherming van het gewettigd
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                         vertrouwen, en het verbod van de intrekking met
                                                                          terugwerkende kracht van een wettelijke maatregel
                                                                          waarbij individuele rechten worden verleend; en
— nietig te verklaren het besluit van de president van het
     Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     van 17 oktober 1996 tot weigering een intern vergelij
     kend onderzoek in te leiden om een chauffeur als amb            — is vastgesteld zonder dat rekening is gehouden met ver
     tenaar aan te stellen; en/of                                         zoekers rechten en rechtmatige belangen.
 — nietig te verklaren het besluit van de president van het
     Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  Bij memorandum van 4 december 1996 wees de president
     van 4 december 1996 tot weigering hem als ambtenaar              verzoekers verzoek om te worden aangesteld als ambte
     aan te stellen; en
                                                                      naar af op grond dat het besluit van 1976 sinds 1994 niet
                                                                      meer van toepassing was. Verzoeker stelt dat:
 — verweerder in de kosten van de procedure te verwij
     zen .
                                                                      — het besluit van 1976 ten onrechte niet op hem wordt
                                                                          toegepast; en
 Middelen en voornaamste argumenten
 Verzoeker, die chauffeur is van een van de leden van het             — het besluit in strijd is met algemene rechtsregels inzake
 Hof van Justitie, komt op tegen de weigering om een                       de toepassing van het Verdrag tot oprichting van de
 intern vergelijkend onderzoek in te leiden voor de aanstel               Europese Gemeenschappen, namelijk de beginselen
 ling van een chauffeur als ambtenaar en de weigering om                   van gelijke behandeling en bescherming van het gewet
 hem aan te stellen als ambtenaar.                                         tigd vertrouwen, en het verbod van de intrekking met
 ---pagebreak--- 1 . 11 . 97                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 331 /21
       terugwerkende kracht van een wettelijke maatregel                     Bovendien heeft verzoekers chef, na op verzoek van het
       waarbij individuele rechten worden verleend.                          Paritair Beoordelingscomité voor de bevorderingen een
                                                                             rapport te hebben opgesteld over verzoekers prestaties,
( x ) Zaak T-66/96, Mellet tegen Hof van Justitie (PB C 233 van              kundigheden en gedrag binnen de dienst, verzuimd het dit
      10 . 8 . 1996, blz . 10 ).                                             schriftelijk ter hand te stellen en het hem voor te leggen
                                                                             teneinde hem in staat te stellen zijn opmerkingen te maken
                                                                             en het aan zijn persoonsdossier toe te voegen.
                                                                             Verzoeker heeft meer dan twee jaar in onzekerheid en
                                                                             ongerustheid verkeerd en hem is de kans ontnomen om
Beroep, op 1 augustus 1997 ingesteld door C. Marion                          zich na een normale procedure kandidaat te stellen voor
                 tegen Economisch en Sociaal Comité                          een bevordering naar rang C 4 . De beoordelaar had zijn
                               ( Zaak T-227/97)                              beoordeling moeten motiveren teneinde verzoeker in staat
                                                                             te stellen zijn opmerkingen en verweermiddelen te formu
                                 ( 97/C 331 /43 )                            leren .
                             (Procestaai: Frans)
                                                                             Ten slotte vordert verzoeker vergoeding van de materiële
                                                                             en immateriële schade .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 1 augustus 1997 beroep ingesteld
tegen Economisch en Sociaal Comité door C. Marion,
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T.
Demaseure, A. Tornel en E Parmentier, advocaten te Brus
sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduci
aire Myson Sari, rue de Cessange 30 .
                                                                             Beroep, op 18 augustus 1997 ingesteld door „E" tegen
                                                                                Europees Parlement
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                                                  ( Zaak T-239/97)
                                                                                ( 97/C 331 /44 )
— nietig te verklaren het besluit tot definitieve vaststel
       ling van het beoordelingsrapport van verzoeker over
        het tijdvak 1992-1994;                                                                      (Procestaai: Frans)
— verweerder te veroordelen om aan verzoeker ter ver
       goeding van de materiële en immateriële schade een                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
        bedrag te betalen van in totaal 250 000 Belgische fran              Gemeenschappen is op 18 augustus 1997 beroep ingesteld
        ken;                                                                 tegen Europees Parlement door „ E ", vertegenwoordigd
                                                                             door C. Junion, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
                                                                             hebbende te Luxemburg bij G. Liolos, rue J. A. Muller 6.
— verweerder in de kosten te verwijzen.
 Middelen en voornaamste argumenten                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
 Verzoeker, die ambtenaar is van rang C 5 , beroept zich op                  — nietig te verklaren het besluit van het Europees Parle
 schending van de artikelen 26, 43 en 45 van het Statuut, 6                       ment van 5 november 1996 houdende aanstelling van
 en 7 van Besluit 1001 /81 A van het Economisch en Sociaal                        verzoeker in rang B 5 , salaristrap 4;
 Comité houdende vaststelling van de algemene bepalingen
 ter uitvoering van het Statuut betreffende de periodieke
 beoordeling van de ambtenaren, de beginselen van behoor                     — nietig te verklaren het stilzwijgend genomen besluit tot
 lijk bestuur, de motiveringsplicht en het recht van verweer,                     verwerping van de door verzoeker op 11 februari 1997
 en ten slotte een kennelijke beoordelingsfout.                                   ingediende klacht;
 Hij stelt dat het Economisch en Sociaal Comité onrecht
 matig heeft gehandeld door over de vaststelling van zijn                     — het Europees Parlement te gelasten uitvoering te geven
 beoordelingsrapport over het tijdvak 1992-1994 28 maan                          aan het uit te spreken arrest, dat wil zeggen verzoeker
 den te doen. Door dit onrechtmatig handelen kon het Pari                        opnieuw in te delen en zijn loopbaan dienovereenkom
 tair Beoordelingscomité voor de bevorderingen van 1996                           stig te herstellen;
 niet beschikken over het geldige beoordelingsrapport van
 de prestaties, de kundigheden en het gedrag binnen de
 dienst van verzoeker voor de bevorderingen van 1996 .                        — het Europees Parlement in de kosten te verwijzen .


title: Zaak C-587/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 18 december 2014 — Aurel Moldovan/Administrația Județeană a Finanțelor Publice Cluj

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/16

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 18 december 2014 — Aurel Moldovan/Administrația Județeană a Finanțelor Publice Cluj
      (Zaak C-587/14)
      (2015/C 107/22)
      Procestaal: Roemeens

         Verwijzende rechter

      Curtea de Apel Cluj

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Aurel Moldovan

         Verwerende partij: Administrația Județeană a Finanțelor Publice Cluj

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 110 VWEU, gezien Legea nr. 9/2012 en het voorwerp van de heffing waarin die wet voorziet, aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een EU-lidstaat een heffing op verontreinigende emissies invoert die van toepassing is op de registratie van uit andere EU-lidstaten afkomstige motorvoertuigen, maar niet op de registratie bij de overdracht van het eigendomsrecht op binnenlandse motorvoertuigen waarvoor reeds een dergelijke of gelijksoortige heffing is betaald, indien de restheffing die begrepen is in de waarde van de motorvoertuigen op de binnenlandse markt minder bedraagt dan de nieuwe heffing?

                  2)

                  Moet artikel 110 VWEU, gezien Legea nr. 9/2012 en het voorwerp van de heffing waarin die wet voorziet, aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een EU-lidstaat een heffing op verontreinigende emissies invoert die van toepassing is op de registratie van uit andere EU-lidstaten afkomstige motorvoertuigen, maar die voor binnenlandse motorvoertuigen pas bij de overdracht van het eigendomsrecht op een dergelijk motorvoertuig moet worden betaald, met het gevolg dat een buitenlands motorvoertuig niet zonder betaling van de heffing kan worden gebruikt, terwijl een binnenlands motorvoertuig zonder betaling van de heffing onbeperkt in de tijd kan worden gebruikt tot de eventuele overdracht van het eigendomsrecht op het betrokken motorvoertuig, gevolgd door de registratie door de nieuwe eigenaar?


               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/1

         (2007/C 183/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 170 van 21.7.2007

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 155 van 7.7.2007

      PB C 140 van 23.6.2007

      PB C 129 van 9.6.2007

      PB C 117 van 26.5.2007

      PB C 96 van 28.4.2007

      PB C 95 van 28.4.2007

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-413/05: Beroep, op  22 november 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/9

         Beroep, op 22 november 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-413/05)
   (2006/C 22/16)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 november 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door K. Simonsson en C. Loggi als gemachtigden.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1)

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlĳn 2002/84/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 houdende wĳziging van de richtlĳnen op het gebied van maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie te hebben meegedeeld, de krachtens artikel 13 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2)

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 23 november 2003 verstreken.

      (1)  PB L 324 van 29.11.2002, blz. 53.


title: Zaak T-495/13: Beroep ingesteld op 16 september 2013 — Sales & Solutions/BHIM — Inceda Holding (Watt)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/61

         Beroep ingesteld op 16 september 2013 — Sales & Solutions/BHIM — Inceda Holding (Watt)
   (Zaak T-495/13)
   2013/C 344/112
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Sales & Solutions (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Gründig-Schnelle, advocate)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Inceda Holding (Keulen, Duitsland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 juli 2013 in zaak R 1193/2012-4 te vernietigen;

               —

               interveniënte te verwijzen in de kosten van de procedure, de kosten van de procedure voor de kamer van beroep daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk „Watt” voor diensten van de klassen 35, 39 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 1 090 471

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Inceda Holding

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, sub b, c en d, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het betrokken merk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-131/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België) — Corman NV/Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (BIRB) (Bescherming van financiële belangen van Europese Unie — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Artikel 3 — Verjaring van vervolging — Termijn — Sectoriële regeling — Verordening (EG) nr. 2571/97 — Verschillende toepassing van verjaringsregels in geval van onregelmatigheid begaan door steunontvanger, dan wel door contractanten van steunontvanger)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/16

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België) — Corman NV/Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (BIRB)
   (Zaak C-131/10) (1)

   (Bescherming van financiële belangen van Europese Unie - Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Artikel 3 - Verjaring van vervolging - Termijn - Sectoriële regeling - Verordening (EG) nr. 2571/97 - Verschillende toepassing van verjaringsregels in geval van onregelmatigheid begaan door steunontvanger, dan wel door contractanten van steunontvanger)
   2011/C 55/28
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Corman NV

      Verwerende partij: Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (BIRB)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Uitlegging van artikel 3, leden 1 en 3, van verordening nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1) — Bepaling van de verjaringstermijn voor vervolging — Toepasselijkheid van de communautaire of nationale sectoriële regelingen ter zake — Verschillende toepassing van de verjaringsregels in geval van een onregelmatigheid begaan door de steunontvanger dan wel door de contractanten van de steunontvanger

      Dictum

               1)

               Voor zover verordening (EG) nr. 2571/97 van de Commissie van 15 december 1997 betreffende de verkoop van boter tegen verlaagde prijs en de toekenning van steun voor room, boter en boterconcentraat voor de vervaardiging van banketbakkerswerk, consumptie-ijs en andere voedingsmiddelen geen regel bevat inzake de verjaring van de vervolging inzake de inning van in het kader van openbare inschrijvingen in de sector van boter, boterconcentraat en room gestelde zekerheden, is deze geen sectoriële regeling die in een „kortere termijn” voorziet in de zin van artikel 3, lid 1, eerste alinea, tweede volzin, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen. De in artikel 3, lid 1, eerste alinea, eerste volzin, van laatstgenoemde verordening bedoelde verjaringstermijn van vier jaar is dus op een dergelijke inning van toepassing, onder voorbehoud van de mogelijkheid die de lidstaten overeenkomstig artikel 3, lid 3, behouden om langere verjaringstermijnen vast te stellen.

               2)

               Wanneer de lidstaten vervolging instellen wegens een onregelmatigheid in de zin van artikel 1 van verordening nr. 2988/95, behouden zij de mogelijkheid om langere verjaringstermijnen in de zin van artikel 3, lid 3, van deze verordening toe te passen, zulks ook, in de context van verordening nr. 2571/97, in situaties waarin de onregelmatigheden waarvoor degene aan wie is toegewezen aansprakelijk is zijn begaan door diens contractanten.

      (1)  PB C 148 van 05.06.2010.


title: Zaak C-47/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Holterman Ferho Exploitatie BV, Ferho Bewehrungsstahl GmbH, Ferho Vechta GmbH, Ferho Frankfurt GmbH/Friedrich Leopold Freiherr Spies von Büllesheim [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 5, punt 1 — Bevoegdheid inzake verbintenissen uit overeenkomst — Artikel 5, punt 3 — Bevoegdheid ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad — Artikelen 18 tot en met 21 — Individuele verbintenis uit arbeidsovereenkomst — Overeenkomst als directeur van een vennootschap — Beëindiging van de overeenkomst — Redenen — Onbehoorlijke vervulling van de taak en onrechtmatig handelen — Vordering strekkende tot verklaring voor recht en schadeloosstelling — Begrip „individuele verbintenis uit arbeidsovereenkomst”]

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Holterman Ferho Exploitatie BV, Ferho Bewehrungsstahl GmbH, Ferho Vechta GmbH, Ferho Frankfurt GmbH/Friedrich Leopold Freiherr Spies von Büllesheim
   (Zaak C-47/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 5, punt 1 - Bevoegdheid inzake verbintenissen uit overeenkomst - Artikel 5, punt 3 - Bevoegdheid ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad - Artikelen 18 tot en met 21 - Individuele verbintenis uit arbeidsovereenkomst - Overeenkomst als directeur van een vennootschap - Beëindiging van de overeenkomst - Redenen - Onbehoorlijke vervulling van de taak en onrechtmatig handelen - Vordering strekkende tot verklaring voor recht en schadeloosstelling - Begrip „individuele verbintenis uit arbeidsovereenkomst”])
   (2015/C 363/10)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Holterman Ferho Exploitatie BV, Ferho Bewehrungsstahl GmbH, Ferho Vechta GmbH, Ferho Frankfurt GmbH

      Verwerende partij: Friedrich Leopold Freiherr Spies von Büllesheim

      Dictum

               1)

               De bepalingen van hoofdstuk II, afdeling 5 (artikelen 18-21), van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moeten aldus worden uitgelegd dat zij in een situatie zoals in het hoofdgeding, waarin een vennootschap een persoon die de functies van directeur en van bestuurder van die vennootschap heeft bekleed in rechte aanspreekt om de door die persoon in de uitoefening van die functies gemaakte fouten te doen vaststellen en schadevergoeding te verkrijgen, eraan in de weg staan dat artikel 5, punten 1 en 3, van die verordening wordt toegepast, mits die persoon — het is aan de verwijzende rechterlijke instantie om dit te verifiëren — in zijn hoedanigheid van directeur en van bestuurder gedurende bepaalde tijd voor en onder het gezag van die vennootschap prestaties heeft verricht tegen beloning.

               2)

               Artikel 5, punt 1, van verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat de vordering die een vennootschap tegen haar voormalige bestuurder indient op grond dat deze niet zou hebben voldaan aan de vennootschapsrechtelijke verplichtingen die op hem rusten, onder het begrip „verbintenissen uit overeenkomst” valt. Bij gebreke van enige afwijkende precisering in de statuten van de vennootschap of in enig ander document is het aan de verwijzende rechterlijke instantie om te bepalen op welke plaats de bestuurder zijn werkzaamheden ter uitvoering van de overeenkomst overwegend heeft uitgevoerd, mits de verrichting van de diensten op de betrokken plaats niet indruist tegen de wil van partijen zoals die blijkt uit hetgeen zij zijn overeengekomen.

               3)

               In omstandigheden zoals in het hoofdgeding, waarin een vennootschap haar voormalige bestuurder in rechte aanspreekt wegens beweerd onrechtmatig handelen, moet artikel 5, punt 3, van verordening nr. 44/2001 aldus worden uitgelegd dat de vordering onder de materie verbintenissen uit onrechtmatige daad valt wanneer — het is aan de verwijzende rechterlijke instantie om dit te verifiëren — het verweten handelen niet kan worden beschouwd als niet-nakoming van de vennootschapsrechtelijke verplichtingen van de bestuurder. Het is aan de verwijzende rechterlijke instantie, aan de hand van de feitelijke omstandigheden van de zaak het aanknopingspunt te bepalen dat het nauwst verband houdt met de plaats van de gebeurtenis die met de schade in een oorzakelijk verband staat en met de plaats waar de schade is ingetreden.

      (1)  PB C 102 van 7.4.2014.


title: Zaak T-554/11: Beschikking van het Gerecht van 1 oktober 2013 — Evropaïki Dynamiki/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Financiering door de Europese Unie van bepaalde projecten in Tunesië in het kader van het programma EuropeAid — Ontwikkeling van een geïntegreerd informatiesysteem voor de Tunesische rechterlijke organisatie — Invordering door de Commissie van schulden van een derde aan Tunesië — Debetnota — Onlosmakelijk met overeenkomst verbonden handelingen — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/55

         Beschikking van het Gerecht van 1 oktober 2013 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-554/11) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Financiering door de Europese Unie van bepaalde projecten in Tunesië in het kader van het programma EuropeAid - Ontwikkeling van een geïntegreerd informatiesysteem voor de Tunesische rechterlijke organisatie - Invordering door de Commissie van schulden van een derde aan Tunesië - Debetnota - Onlosmakelijk met overeenkomst verbonden handelingen - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 344/98
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis, M. Dermitzakis en N. Theologou, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bordes en S. Bartelt, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het bij brief van 8 augustus 2011 (C&F/2011/D/001101) aan verzoekster meegedeelde besluit van de Commissie om de bedragen die verschuldigd zouden zijn niet te betalen en over te gaan tot terugvordering van een bedrag van 281 270 EUR, betaald ter uitvoering van overeenkomst EuropeAid/124378/D/SER/TN (nr. 2007/145-464), alsook van de door verzoekster op 17 augustus 2011 ontvangen debetnota nr. 3241108036 en van alle daarmee verband houdende besluiten van de Commissie

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 370 van 17.12.2011.