title: Zaak C-533/03: Beroep, op 19 december 2003 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie

text:
6.3.2004               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 59/9
Bovendien is in de deelstaat Nordrhein-Westfalen niet wettelijk        Krachtens het tweede lid van artikel 95 EG is de bepaling van
gegarandeerd dat een milieueffectbeoordeling wordt verricht,           artikel 95, lid 1, EG die afwijkt van artikel 94 EG, niet van
wanneer bij een wegenbouwproject krachtens het recht van de            toepassing op fiscale bepalingen. Volgens de Commissie omvat
deelstaat aanzienlijke milieueffecten zijn te verwachten.              het begrip „fiscale bepalingen” de voorschriften betreffende de
                                                                       aan de belasting onderworpen personen en feiten, de belastbare
                                                                       grondslag, de tarieven en vrijstellingen, evenals de gedetailleer-
(1) PB L 175, blz. 40.                                                 de regelgeving inzake de aanslag en inning. De Commissie stelt
(2) PB L 73, blz. 5.                                                   dat de wederzijdse bijstand op het gebied van belastingen daar
                                                                       evenwel niet onder valt. Maatregelen inzake samenwerking,
                                                                       controle en informatie die ten doel hebben de opheffing van
                                                                       de grenzen te vereenvoudigen zonder te raken aan de inhoud
                                                                       van de eigen belastingswetgeving van de lidstaten, maken geen
                                                                       inbreuk op de fiscale bevoegdheid van de lidstaten.
Beroep, op 19 december 2003 ingesteld door de Commis-
                                                                       De Commissie stelt dat de bepalingen van verordening
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de
                                                                       nr. 1798/2003 geen harmonisatie of onderlinge aanpassing
                         Europese Unie
                                                                       van nationale belastingsregelgeving tot stand brengen. Veror-
                                                                       dening nr. 1798/2003 betreft enkel de uitwisseling van
                        (Zaak C-533/03)                                inlichtingen inzake grensoverschrijdende transacties binnen de
                                                                       Gemeenschap, teneinde nationale belastingsadministraties in
                                                                       staat te stellen met elkaar en met de Commissie samen te
                         (2004/C 59/15)                                werken om de naleving van de BTW-wetgeving te verzekeren
                                                                       bij ontbreken van grenscontroles. De verordening raakt aan
                                                                       geen enkele regel die als „fiscale bepaling” moet worden
                                                                       beschouwd in de zin van artikel 95, lid 2, EG of als „wetgeving
                                                                       inzake de omzetbelasting” in de zin van artikel 93 EG.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 december 2003 beroep ingesteld tegen Raad van de
Europese Unie door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door R. Lyal als gemachtigde,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                               Richtlijn 2003/93 wijzigt richtlijn 77/799 enkel door de
                                                                       schrapping van BTW en de opname van heffingen op verze-
                                                                       keringspremies. Zij raakt niet aan de aard van die richtlijn, die
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                        betrekking heeft op de uitwisseling van inlichtingen, en
                                                                       bijgevolg geen harmonisatie van „fiscale bepalingen” in de zin
                                                                       van artikel 95, lid 2, EG uitmaakt.
1.    nietig te verklaren verordening (EG) nr. 1798/2003 van
      de Raad van 7 oktober 2003 betreffende de administratie-
      ve samenwerking op het gebied van de belasting over de
      toegevoegde waarde en tot intrekking van verordening
      (EEG) nr. 218/92 (1), en richtlijn 2003/93/EG van de Raad        Hieruit volgt dat het voorwerp van deze regelgeving het
      van 7 oktober 2003 houdende wijziging van richtlijn 77/          voltooien van de interne markt is. Zij vormt geen samenstel
      799/EEG betreffende de wederzijdse bijstand van de               van harmoniseringmaatregelen op fiscaal gebied. Derhalve is
      bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van         artikel 95 EG de juiste rechtsgrondslag.
      de directe en de indirecte belastingen (2);
2.    de gevolgen van deze maatregelen te handhaven tot
      de inwerkingtreding van regelgeving die op de juiste             De Commissie stelt om deze reden dat verordening (EG)
      rechtsgrondslag is vastgesteld;                                  nr. 1798/2003 van de Raad en richtlijn 2003/93/EG van de
                                                                       Raad op een onjuiste rechtsgrondslag werden vastgesteld
3.    de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.          zonder rekening te houden met de prerogatieven van het
                                                                       Parlement.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       (1) PB L 264 van 15.10.2003, blz. 1.
                                                                       (2) PB L 264 van 15.10.2003, blz. 23.
In deze zaak is de vraag aan de orde of de artikelen 93 EG en
94 EG, dan wel artikel 95 EG de juiste rechtsgrondslag vormen
voor de vaststelling van een maatregel zoals verordening
nr. 1798/2003 en richtlijn 2003/93.


title: Zaak C-167/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — Draka NK Cables Ltd, AB Sandvik International, VO Sembodja BV, Parc Healthcare International Ltd/Omnipol Ltd (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 43, lid 1 — Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen — Begrip partij )

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/18

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — Draka NK Cables Ltd, AB Sandvik International, VO Sembodja BV, Parc Healthcare International Ltd/Omnipol Ltd
   (Zaak C-167/08) (1)

   (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 43, lid 1 - Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen - Begrip „partij”)
   2009/C 141/30
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie van België

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Draka NK Cables Ltd, AB Sandvik International, VO Sembodja BV, Parc Healthcare International Ltd

      Verwerende partij: Omnipol Ltd

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Cassatie van België — Uitlegging van artikel 43, lid 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken („Brussel I”) (PB 2001, L 12, blz. 1) — Begrip partij — Door schuldeiser namens en voor rekening van zijn debiteur ingesteld rechtsmiddel — Beslissing op verzoek om verklaring van uitvoerbaarheid

      Dictum

   Artikel 43, lid 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat een schuldeiser van een schuldenaar geen rechtsmiddel kan instellen tegen een beslissing op een verzoek om verklaring van uitvoerbaarheid, wanneer hij niet formeel als procespartij is opgetreden in het geding waarin een andere schuldeiser van die schuldenaar om die verklaring vroeg.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008.


title: Zaak C-319/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Ischia (Italië) op 15 juli 2008 — Lucia Anna Giorgia Iacono/Telecom Italia SpA

text:
               13.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Ischia (Italië) op 15 juli 2008 — Lucia Anna Giorgia Iacono/Telecom Italia SpA
   (Zaak C-319/08)
   (2008/C 236/17)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Giudice di Pace di Ischia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lucia Anna Giorgia Iacono

      Verwerende partij: Telecom Italia SpA
   Prejudiciële vraag
   Hebben bovengenoemde gemeenschapsregelingen [artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, richtlijn 2002/22/EG (1), richtlijn 1999/44/EG (2), aanbeveling 2001/310/EG (3) van de Commissie en richtlijn 1998/257/EG (4)] rechtstreekse bindende werking en moeten zij aldus worden uitgelegd dat voor geschillen op het gebied van elektronische communicatie, tussen consumenten en operatoren, ten gevolge van de niet-naleving van de voorschriften inzake de universele dienst en inzake de rechten van de consumenten, zoals deze zijn geregeld bij wet, bij de besluiten van de Autorità, in de contractuele voorwaarden en in de handvesten voor de diensten (geschillen als bedoeld in artikel 2 van besluit nr. 173/07/CONS van de garantieautoriteit), de verplichte poging tot verzoening, welke is voorzien op straffe van niet-ontvankelijkheid van een beroep bij de rechter, niet hoeft te worden ondernomen, omdat het afgeleide recht van artikel 3, lid 1, van genoemd besluit van de garantieautoriteit voor de communicatiesector daardoor opzij wordt geschoven?

      (1)  PB L 108, blz. 51.

      (2)  PB L 171, blz. 12.

      (3)  PB L 109, blz. 56.

      (4)  PB L 115, blz. 31 (Aanbeveling van de Commissie).


title: Zaak C-419/02: Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales) (Chancery Division) van 8 november 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) BUPA Hospitals Ltd en 2) Goldsborough Developments Ltd en de Commissioners of Customs and Excise

text:
C 31/6                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                        8.2.2003
       niet in het bezit te zijn van de krachtens artikel 9 van             Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales)
       richtlijn 75/442/EEG vereiste vergunning. Verder hebben              (Chancery Division) van 8 november 2002 om een
       die autoriteiten nooit ontkend, dat de fokkerij stank                prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) BUPA
       veroorzaakt tot in de nabijgelegen buitenwijken. Het                 Hospitals Ltd en 2) Goldsborough Developments Ltd en
       incorrecte beheer van de varkensmest, met een stortplaats                      de Commissioners of Customs and Excise
       die niet berekend is op de omvang van het bedrijf, en van
       de kadavers heeft ook tot gevolg dat de varkensmest en
       de geraamten op de omliggende terreinen worden gestort                                       (Zaak C-419/02)
       respectievelijk ongecontroleerd achtergelaten. Ten slotte
       hebben de Spaanse autoriteiten geen enkele beschrijving
       gegeven van de inspectieprocedures die ertoe strekken de                                      (2003/C 31/10)
       naleving van richtlijn 75/442/EEG te controleren.
       Hoewel het gaat om een groot varkensbedrijf met
       2 779 varkens plus 600 jonge biggen dat is gelegen op
       600 meter van de rivier de Antas, die door de Spaanse
       autoriteiten wordt voorgesteld als een plaats van commu-             De High Court of Justice (England and Wales) (Chancery
       nautair belang, is dit bedrijf nooit onderworpen aan                 Division) heeft bij beschikking van 8 november 2002, ingeko-
       een milieu-effectbeoordeling zoals richtlijn 85/337/EEG              men ter griffie van het Hof van Justitie op 20 november 2002,
       vereist.                                                             in het geding tussen 1) BUPA Hospitals Ltd en 2) Goldsborough
                                                                            Developments Ltd en de Commissioners of Customs and
                                                                            Excise, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
—      Het afvalwater van de agglomeratie Vera, met meer dan                verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
       10 000 i.e. (inwonerequivalenten), dat wordt geloosd                 vragen:
       in een gebied dat als kwetsbaar had moeten worden
       aangewezen, moet meer dan een secundaire behandeling
       krijgen. Een goed voorbeeld van de ontoereikende behan-
       deling van het afvalwater van Vera is het feit dat de
       hoeveelheid biochemisch zuurstofverbruik (DZV) in de                 Vraa g 1
       op verzoek van de Commissie verrichte analyse
       353 mgO2/l bedraagt, wat meer dan drie keer de maxi-
       maal toegestane hoeveelheid voor lozingen van een
       zuiveringsinstallatie is.                                            Hoe moet, gelet op de relevante omstandigheden, de relevante
                                                                            transacties en de positie van de verkopende vennootschappen,
—      Bij decreet van 2 maart 1999 hebben de Spaanse                       de uitdrukking „economische activiteit” in de zin van artikel 4,
       autoriteiten de kwetsbare gebieden van het autonome                  leden 1 en 2, van BTW-richtlijn 77/388/EEG ( 1) (hierna:
       gewest Andalusië aangewezen, waaronder voor Almeria                  „richtlijn”) worden uitgelegd?
       de kustmeren van de rivieren de Aguas en de Antas,
       waarvan de wateren rijk aan voedsel zijn met een
       hoge nitraatconcentratie. Bijgevolg hadden de Spaanse
       autoriteiten overeenkomstig artikel 3, lid 2, van richtlijn
       91/676/EEG de stukken land die afwateren in die wateren,             Vraa g 2
       als kwetsbaar gebied moeten aanwijzen.
                                                                            Hoe moet, gelet op de relevante omstandigheden, de relevante
( 1) Van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194,       transacties en de positie van de verkopende vennootschappen,
     van 25.7.1975, blz. 39).
                                                                            de uitdrukking „levering van een goed” in artikel 5, lid 1, van
( 2) Van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van richtlijn 75/
     442/EEG (PB L 78, van 26.03.1991, blz. 32).
                                                                            de richtlijn worden uitgelegd?
( 3) Van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoor-
     deling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175,
     van 05.07.1985, blz. 40).
( 4) Van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/
     337/EEG (PB L 73, van 14.03.1997, blz. 5).                             Vraa g 3
( 5) Van de Raad van 17 december 1979 betreffende de bescherming
     van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de
     lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen (PB L 20, van 26.01.1980,      a)    Is er een beginsel van misbruik van recht, dat (ongeacht
     blz. 43).                                                                    de aan de richtlijn gegeven uitlegging) zich tegen het
( 6) Van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk
                                                                                recht op aftrek van voorbelasting kan verzetten?
     afvalwater (PB L 135, van 30.05.1991, blz. 40).
( 7) Van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van
     water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen       b)    Zo ja, in welke omstandigheden geldt dit?
     (PB L 375, van 31.12.1991, blz. 1).
                                                                            c)    Geldt dit in de omstandigheden die door het Tribunal zijn
                                                                                vastgesteld?
 ---pagebreak--- 8.2.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 31/7
Vra ag 4                                                                (Onder verwijzing naar punt e zij erop gewezen dat de kopende
                                                                        vennootschappen, wanneer de wet niet wordt gewijzigd zoals
                                                                        beschreven, gerechtigd zijn hun overeenkomsten met de
Maakt het voor het antwoord op de vragen 1 tot en met 3 enig            verkopende vennootschappen op te zeggen en de terugbetaling
verschil wanneer voor de relevante transacties wordt betaald            van de betaalde prijzen te vorderen. In de relevante transacties
op een tijdstip waarop een door levering van de goederen een            bevatten de overeenkomsten tussen de kopende vennootschap-
vrijgestelde levering met teruggaaf van voorbelasting, in de zin        pen en de verkopende vennootschappen bedingen die beëindi-
van artikel 28, lid 2, sub a, van de richtlijn zou zijn geweest?        ging mogelijk maken).
                                                                        Vraa g 7
Vra ag 5
                                                                        Het Tribunal heeft (in punt 89 van de beschikking) vastgesteld
Hoe moet de richtlijn worden uitgelegd in het bijzonder wat             dat „niemand van degenen die voor (BMSL en Gatwick Park)
de volgende vragen betreft? Moeten in omstandigheden zoals              beslissingen konden nemen, in wezen een andere beweegreden
de relevante omstandigheden en bij transacties zoals de                 of doel had dan de BTW zoals gepland te ontwijken”.
relevante transactie de leveringen worden behandeld:                    Appellanten betwisten deze feitelijke vaststelling in hun be-
                                                                        roepschrift bij de High Court. Maakt het voor het antwoord
                                                                        op de vragen 1 tot en met 6 supra enig verschil uit en zo ja,
a)    alsof zij door de externe leveranciers zijn gedaan aan de         welk verschil als die feitelijke vaststelling in beroep wordt
      kopende vennootschappen zonder dat er leveringen aan              herzien?
      of door de verkopende vennootschappen zijn geweest, of
b)    alsof zij door de externe leveranciers aan de verkopende          (1 ) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
                                                                             betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
      vennootschappen zijn gedaan zonder dat er leveringen                   inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
      door de verkopende vennootschappen aan de kopende                      over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,
      vennootschappen zijn geweest?                                          13.06.77, blz. 1).
Vra ag 6
                                                                        Beroep, op 21 november 2002 ingesteld door Commissie
Hoe moeten artikel 17 van de richtlijn en de regels betreffende         van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
de aftrek worden uitgelegd in omstandigheden waarin elke                                                bliek
verkopende vennootschap in het kader van een economische
activiteit levert aan een kopende vennootschap en:
                                                                                (Zaak C-420/02)
a)    de kopende vennootschappen met de verkopende ven-                                            (2003/C 31/11)
      nootschappen overeenkomsten over de levering van de
      goederen hebben gesloten;
b)    de goederen vóór de levering worden gefactureerd en               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      betaald;                                                          op 21 november 2002 beroep ingesteld tegen Helleense
                                                                        Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door Minas Konstantinidis, lid van haar
c)    de BTW overeenkomstig artikel 10, lid 2, tweede alinea,           juridische dienst.
      van de richtlijn verschuldigd wordt bij de vooruitbetaling;
                                                                        De Commissie concludeert dat het het Hof behage:
d)    de goederen door de kopende vennootschappen worden
      gebruikt voor leveringen die, indien zij op het tijdstip van      —      vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
      de betaling hadden plaatsgevonden, vrijgestelde leverin-                 nodige maatregelen vast te stellen om ervoor te zorgen dat
      gen zouden zijn geweest met een recht op teruggaaf van                   de nuttige toepassing of de verwijdering van afvalstoffen
      voorbelasting, maar
                                                                               plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de
                                                                               mens en zonder risico voor water, lucht, bodem, fauna
e)    elke kopende vennootschap enkel voornemens is leverin-                   en flora, en zonder geluids- of stankhinder te veroorzaken,
      gen van de goederen krachtens de overeenkomsten enkel                    en door een vergunning af te geven die niet de noodzake-
      te aanvaarden, wanneer de wet aldus wordt gewijzigd                      lijke inlichtingen bevat, de verplichtingen niet is nageko-
      dat het gebruik van de goederen door de kopende                          men die op haar rusten krachtens de artikelen 4 en 9 van
      vennootschappen zal gelden als gebruik bij het maken                     richtlijn 75/442/EEG (1) betreffende afvalstoffen, zoals
      van vrijgestelde leveringen zonder recht op teruggaaf?                   gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG ( 2);


title: Zaak T-315/11: Beroep ingesteld op 17 juni 2011 — Fortress Participations/BHIM — Fortress Investment Group en Fortress Investment Group (UK) (FORTRESS)

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/33

         Beroep ingesteld op 17 juni 2011 — Fortress Participations/BHIM — Fortress Investment Group en Fortress Investment Group (UK) (FORTRESS)
   (Zaak T-315/11)
   2011/C 238/56
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fortress Participations BV (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: M.L.J. van de Braak, lawyer, B. Ladas, solicitor, en S. Malynicz, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partijen voor de kamer van beroep: Fortress Investment Group LLC (New York, Verenigde Staten) en Fortress Investment Group (UK) Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 maart 2011 in zaak R 355/2009-2, en

               —

               verwijzing van verweerder en de andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep in hun eigen kosten van het geding voor het BHIM en het Gerecht, alsmede in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk FORTRESS voor diensten van de klassen 35, 36 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 2095784

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep

      Motvering van de vordering tot nietigverklaring: Het verzoek tot nietigverklaring is gebaseerd op relatieve nietigheidsgronden en steunt op artikel 53, lid 1, sub c, juncto artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009. Het verzoek is voorts gebaseerd op niet-ingeschreven merken FORTRESS, FORTRESS INVESTMENTS en FORTRESS INVESTMENT GROUP, die in het Verenigd Koninkrijk in het economische verkeer worden gebruikt.

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van het verzoek tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep de goodwill volgens de wettelijke regeling van het Verenigd Koninkrijk inzake misbruik (law of passing off) niet naar behoren heeft onderzocht en het gevaar van misleidende presentatie en de daaruit voortvloeiende schade niet naar behoren heeft beoordeeld.


title: Zaak T-309/16: Beroep ingesteld op 19 juni 2016 — Cafés Pont/EUIPO — Giordano Vini (Art’s Café)

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/27

         Beroep ingesteld op 19 juni 2016 — Cafés Pont/EUIPO — Giordano Vini (Art’s Café)
   (Zaak T-309/16)
   (2016/C 296/36)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Cafés Pont, SL (Sabadell, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Manresa Medina en J. M. Manresa Medina, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Giordano Vini SpA (Diano d’Alba, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „Art’s Café” — Uniemerk nr. 5 622 345

      Procedure voor het EUIPO: vervallenverklaringsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 1 april 2016 in zaak R 1110/2015-2

      Conclusies

               —

               een arrest te wijzen waarbij het beroep wordt toegewezen, door de vervallenverklaring wegens niet-gebruik van Uniemerk nr. 5 622 345 te herroepen en het gebruik van dit merk te bevestigen; en

               —

               het EUIPO en eventuele andere verwerende partijen te verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van de artikelen 51, lid 1, onder a) en b), en 15, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-296/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2009 — Dongguan Nanzha Leco Stationery/Raad ( Dumping — Invoer van hefboommechanismen van oorsprong uit China — Vaststelling van dumpingmarge — Status van marktgerichte onderneming — Vergelijking van normale waarde en exportprijs — Toepassing van andere methode dan die welke was gebruikt bij oorspronkelijk onderzoek — Artikel 2, leden 7, sub a, en 10, van verordening (EG) nr. 384/96 )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/55

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2009 — Dongguan Nanzha Leco Stationery/Raad
   (Zaak T-296/06) (1)

   („Dumping - Invoer van hefboommechanismen van oorsprong uit China - Vaststelling van dumpingmarge - Status van marktgerichte onderneming - Vergelijking van normale waarde en exportprijs - Toepassing van andere methode dan die welke was gebruikt bij oorspronkelijk onderzoek - Artikel 2, leden 7, sub a, en 10, van verordening (EG) nr. 384/96”)
   2009/C 267/93
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Dongguan Nanzha Leco Stationery Mfg. Co., Ltd (Dongguan, China) (vertegenwoordiger: A. Bentley, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Gerrisch, advocaat)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. van Vliet en T. Scharf, gemachtigden); IML Industria Meccanica Lombarda Srl (Offanengo, Italië); Interkov spol. s r.o. (Bráník, Tsjechië); MI.ME.CA. Srl (Ricengo, Italië); en NIKO — kovinarsko podjetje, d.d., Železniki (Železniki, Slovenië) (vertegenwoordiger: R. Bierwagen, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1136/2006 van de Raad van 24 juli 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op hefboommechanismen uit de Volksrepubliek China (PB L 205, blz. 1), voor zover deze verzoekster betreft

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dongguan Nanzha Leco Stationery Mfg. Co., Ltd zal haar eigen kosten alsmede die van de Raad van de Europese Unie, IML Industria Meccanica Lombarda Srl, Interkov spol. s r.o., MI.ME.CA. Srl en NIKO — kovinarsko podjetje, d.d., Železniki, dragen.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 310 van 16.12.2006.


title: Zaak C-253/03: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 1 april 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen CLT-UFA S.A. en Finanzamt Köln-West

text:
C 200/12             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          23.8.2003
Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per                in de handel brengen in de Gemeenschap in de zin van
la Lombardia van 13 november 2002 om een prejudiciële                 artikel 13 van verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad
beslissing in het geding tussen Dottore Giorgio Emanuele              van 18 juni 1992 betreffende de invoering van een aanvullend
             Mauri en het Ministerie van Justitie                     beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (1)?”
                        (Zaak C-250/03)                               (1) PB L 182 van 2.7.1992, blz. 1.
                        (2003/C 200/18)
Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia —
Sezione III — heeft bij beschikking van 13 november 2003,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 11 juni 2003,
in het geding tussen Dottore Giorgio Emanuele Mauri en het            Verzoek van het Bundesfinanzhof van 1 april 2003 om
Ministerie van Justitie, het Hof van Justitie van de Europese         een prejudiciële beslissing in het geding tussen CLT-UFA
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                               S.A. en Finanzamt Köln-West
de navolgende vraag:
„Moeten de bepalingen van het Verdrag die volgens de uitleg-                                     (Zaak C-253/03)
ging van het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen de bescherming van de communautaire beginselen
van vrije mededinging en non-discriminatie waarborgen, aldus                                     (2003/C 200/20)
worden uitgelegd, dat de Italiaanse nationale regeling, en met
name artikel 22 van Reale Decreto Legislativo nr. 1578 van
27 november 1933, volgens hetwelk voor de toegang tot de
uitoefening van de economische beroepswerkzaamheid van                Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 1 april 2003,
advocaat eerst een staatsexamen moet worden afgelegd, voor-           ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 juni 2003,
zover daarbij voor de beoordeling van de beroepsgeschiktheid          in het geding tussen CLT-UFA S.A. en Finanzamt Köln-West,
en -bekwaamheid een verstrekkende bevoegdheid wordt toege-            het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
kend aan de plaatselijke bestuursorganen van de beroepsorde           verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
waarbij de reeds op het betrokken grondgebied werkzame                vraag:
marktdeelnemers zijn aangesloten, daarmee in strijd en dus
onrechtmatig is?”
                                                                      1.    Moeten de artikelen 52 EG-Verdrag juncto 58 EG-Verdrag
                                                                            aldus worden uitgelegd dat het recht van vrije vestiging
                                                                            wordt geschonden wanneer voor de winst die een buiten-
                                                                            landse kapitaalvennootschap uit de EU in 1994 via een
                                                                            filiaal in Duitsland heeft behaald, een Duitse vennoot-
                                                                            schapsbelasting van 42 % geldt (zgn. belastingtarief voor
                                                                            vaste inrichtingen), terwijl:
Verzoek van de Cour administrative (Groothertogdom
                                                                            —      voor de winst slechts een Duitse vennootschapsbe-
Luxemburg) van 3 juni 2003, om een prejudiciële beslis-
                                                                                lasting van 33,5 % zou gelden wanneer deze winst
sing in het geding tussen de minister van Economische
                                                                                door een in Duitsland onbeperkt aan de vennoot-
zaken en Millenium Pharmaceuticals Inc., vennootschap
                                                                                schapsbelasting onderworpen dochteronderneming
  naar Amerikaans recht, voorheen Cor Therapeutics Inc.
                                                                                van de buitenlandse kapitaalvennootschap uit de EU
                                                                                zou zijn behaald en uiterlijk op 30 juni 1996
                        (Zaak C-252/03)                                            volledig aan de moederonderneming zou hebben
                                                                                uitgekeerd,
                        (2003/C 200/19)
                                                                            —      voor de winst aanvankelijk weliswaar een Duitse
                                                                                vennootschapsbelasting van 45 % zou gelden
                                                                                wanneer de dochteronderneming deze winst uiterlijk
De Cour administrative (Groothertogdom Luxemburg) heeft bij                        op 30 juni 1996 zou hebben gereserveerd, doch in
beschikking van 3 juni 2003, ingekomen ter griffie van het                         geval van een volledige uitkering na 30 juni 1996 de
Hof van Justitie op 13 juni 2003, in het geding tussen de                          vennootschapsbelasting achteraf tot 30 % zou
minister van Economische zaken en Millenium Pharmaceuticals                        worden verminderd?
Inc., vennootschap naar Amerikaans recht, voorheen Cor
Therapeutics Inc., het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over           2.    Dient het belastingtarief voor vaste inrichtingen, voor-
de navolgende vraag:                                                        zover het in strijd is met de artikelen 52 EG-Verdrag
                                                                            juncto 58 EG-Verdrag, voor het litigieuze jaar tot 30 %
                                                                            worden verlaagd om de schending weg te werken?
„Is een door de Zwitserse autoriteiten afgegeven vergunning
voor het in de handel brengen, een eerste vergunning voor het


title: Zaak T-209/99: Beroep ingesteld op 27 mei 2009 — Alder Capital/BHIM — Halder Holdings (ALDER CAPITAL)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/56

         Beroep ingesteld op 27 mei 2009 — Alder Capital/BHIM — Halder Holdings (ALDER CAPITAL)
   (Zaak T-209/99)
   2009/C 180/104
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alder Capital Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: H. Hartwig en A. von Mühlendahl, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Halder Holdings BV (Den Haag, Nederland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 februari 2009 in zaak R 486/2008-2;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van verzoekster voor de kamer van beroep, en

               —

               verwijzing van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van verzoekster voor de kamer van beroep, indien Halder Holdings in deze zaak mocht interveniëren.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „ALDER CAPITAL” voor diensten van klasse 36

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: in de Benelux ingeschreven woordmerken „Halder” en „Halder Investments” voor diensten van de klassen 35 en 36; internationale inschrijving van het woordmerk „Halder” voor diensten van de klassen 35 en 36; niet-ingeschreven handels- en firmanamen „Halder”, „Halder Holdings”, „Halder Investments” en „Halder Interest” die in het economisch verkeer worden gebruikt

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: ongeldigverklaring van het betrokken gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep
   Aangevoerde middelen:

               (1)

               Schending van de artikelen 57 en 58 van verordening nr. 40/94 (thans de artikelen 58 en 59, respectievelijk, van verordening nr. 207/2009 van de Raad), alsmede van artikel 8, lid 3, van verordening nr. 216/96 (1), aangezien de kamer van beroep ten onrechte gevolg heeft gegeven aan het verzoek van de andere partij in de bij haar aanhangige procedure om het punt van het normaal gebruik opnieuw te onderzoeken;

               (2)

               Schending van artikel 52, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 53, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009) en van artikel 55, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 56, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009) in samenhang met de artikelen 42, lid 1, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 41, lid 1, van verordening nr. 207/2009) en artikel 8, lid 2, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 2, van verordening nr. 207/2009), aangezien de kamer van beroep niet meteen het door de andere partij in de bij haar aanhangige procedure ingediende verzoek tot ongeldigverklaring heeft afgewezen, voor zover het was gebaseerd op oudere rechten die aan een derde zijn overgedragen;

               (3)

               Schending van de artikelen 56, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94 (thans de artikelen 57, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009) in samenhang met artikel 15 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 15 van verordening nr. 207/2009) en van artikel 10 van richtlijn 89/104/EEG (2) en regel 40, lid 6, in samenhang met regel 22, leden 3 en 4, van verordening nr. 2868/95 (3), aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat de andere partij in de bij haar aanhangige procedure heeft aangetoond dat sprake was van normaal gebruik van al haar oudere merken, waar dan ook;

               (4)

               Subsidiair, schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009), aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er gevaar voor verwarring tussen de betrokken merken bestond.

      (1)  Verordening (EG) nr. 216/96 van de Commissie van 5 februari 1996 houdende het Reglement voor de procesvoering bij de kamers van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (PB L 28, blz. 11).

      (2)  Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak C-407/05: Verzoek van het Hof van Cassatie van België van  8 november 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Reyniers & Sogama bvba en 1. Belgisch Interventie- en Restitutiebureau 2. Belgische Staat

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/8

         Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 8 november 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Reyniers & Sogama bvba en 1. Belgisch Interventie- en Restitutiebureau 2. Belgische Staat
   (Zaak C-407/05)
   (2006/C 22/15)
   Procestaal: Nederlands
   Het Hof van Cassatie van België heeft bij arrest van 8 november 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 november 2005, in het geding tussen Reyniers & Sogama bvba en 1. Belgisch Interventie- en Restitutiebureau 2. Belgische Staat, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Moeten artikel 11 bis van de Verordening (EEG) nr. 1062/87 (1) van de Commissie van 27 maart 1987 houdende uitvoeringsbepalingen en vereenvoudigingsmaatregelen betreffende de regeling voor communautair douanevervoer, ingevoegd bij artikel 1 van de Verordening (EEG) nr. 1429/90 (2) van de Commissie van 29 mei 1990 tot wijziging van de vermelde verordening, artikel 34 van de Verordening (EEG) nr. 2726/90 (3) van de Raad van 17 september 1990 betreffende communautair douanevervoer en artikel 49 van Verordening (EEG) nr. 1214/92 (4) van de Commissie van 21 april 1992 houdende uitvoeringsbepalingen en vereenvoudigingsmaatregelen betreffende de regeling voor communautair douanevervoer, zo uitgelegd worden:

               —

               dat ondanks dat de kennisgeving aan de aangever geen melding maakte van de termijn van drie maanden waarbinnen aan het kantoor van vertrek, ten genoegen van de bevoegde autoriteiten, de regelmatigheid van het douanevervoer kan worden bewezen of de plaats waar de onregelmatigheid daadwerkelijk werd begaan, de rechter naar feitelijke omstandigheden die zijn beslissing kunnen wettigen, kan oordelen dat de kennisgeving zonder melding van de ter mijn van drie maanden toch het wettelijke normdoel heeft verwezenlijkt;

               —

               dan wel dat de kennisgeving aan de aangever verplicht melding moet maken van de termijn van drie maanden waarbinnen aan het kantoor van vertrek, ten genoegen van de bevoegde autoriteiten, de regelmatigheid van het douanevervoer kan worden bewezen of de plaats waar de onregelmatigheid daadwerkelijk werd begaan, zodat de bevoegde autoriteit slechts tot inning kan overgaan nadat hij de aangever er expliciet op gewezen heeft dat hij over drie maanden beschikt om het gevraagde bewijs te leveren en wanneer dal bewijs niet binnen deze termijn geleverd is.

      (1)  PB L 107, blz. 1

      (2)  PB L 137, blz. 21

      (3)  PB L 262, blz. 1

      (4)  PB L 132, blz. 1


title: Zaak C-247/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 mei 2010 door Zhejiang Aokang Shoes Co., Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 4 maart 2010 in zaak T-407/06, Zhejiang Aokang Shoes Co., Ltd/Raad van de Europese Unie

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/25

         Hogere voorziening ingesteld op 18 mei 2010 door Zhejiang Aokang Shoes Co., Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 4 maart 2010 in zaak T-407/06, Zhejiang Aokang Shoes Co., Ltd/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-247/10 P)
   ()
   2010/C 209/35
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Zhejiang Aokang Shoes Co., Ltd (vertegenwoordiger: M. Sánchez Rydelski, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Wenzhou Taima Shoes Co., Ltd, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Confédération européenne de l'industrie de la chaussure (CEC), BA.LA. di Lanciotti Vittorio & C. Sas, Calzaturificio Elisabet Srl, Calzaturificio Iacovelli di Iacovelli Giuseppe & C. Snc, Calzaturificio Leopamy Srl, Calzaturificio Lunella Srl, Calzaturificio Mia Shoe Snc di Gattafoni Carlo & C., Calzaturificio Primitempi di Monaldi Geri, Calzaturificio R. G. di Rossi & Galiè Srl, Calz. S. G. di Seghetta Giampiero e Sergio Snc, Carim Srl, Florens Shoes SpA, Gattafoni Shoe Snc di Gattafoni Giampaolo & C., Grif Srl, Missouri Srl, New Swing Srl, Podosan Medical Shoes di Cirilli Michela, Viviane Sas

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 4 maart 2010 in zaak T-407/06 vernietigen;

               —

               nietig verklaren verordening (EG) nr. 1472/2006 (1) tot instelling van een definitief antidumpingrecht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam, voor zover deze verordening rekwirante betreft;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in rekwirantes kosten van de onderhavige hogere voorziening en van de procedure in zaak T-407/06 voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Commissie volgens artikel 17, lid 3, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap („basisverordening”) (2), rechtmatig kon beslissen om rekwirantes aanvragen voor een behandeling als marktgerichte onderneming („BMO”) en voor een individuele behandeling („IB”) niet te onderzoeken en om geen uitspraak over deze aanvragen te doen.
   Verder voert rekwirante aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting inzake de vraag of met betrekking tot de vastgestelde schending van artikel 20, lid 5, van de basisverordening, rekwirantes rechten van verdediging zijn geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB L 275, blz. 1).

      (2)  PB L 56, blz. 1.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 september 1999 in zaak T-612/97, Cordis Obst und Gemüse Großhandel tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Bananen - Invoer uit ACS-staten en uit derde landen - Aanvraag van invoercertificaten - Onbillijkheden - Voorlopige maatregelen - Verordening (EEG) nr. 404/93)

text:
20.11.1999            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 333/25
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
                                                                       Fiduciaire Myson S.a.r.l., Rue de Cessange 30, tegen Commissie
                   van 28 september 1999                               van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall
                                                                       en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot nietigverklaring
in zaak T-612/97, Cordis Obst und Gemüse Großhandel                    van het besluit van de Commissie van 6 januari 1997 houden-
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                   de vaststelling dat Brussel verzoeksters plaats van aanwerving
                                                                       is, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:
(Bananen — Invoer uit ACS-staten en uit derde landen                   M. Jaeger, president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier:
— Aanvraag van invoercertificaten — Onbillijkheden —                   Y. Mottard, referendaris, op 28 september 1999 een arrest
 Voorlopige maatregelen — Verordening (EEG) nr. 404/93)                gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                        (1999/C 333/60)                                1) Verwerpt het beroep.
                                                                       2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                        (Procestaal: Duits)
In zaak T-612/97, Cordis Obst und Gemüse Großhandel                    (1) PB C 94 van 28.3.1998.
GmbH, gevestigd te Ortrau (Duitsland), vertegenwoordigd
door G. Meier, advocaat te Keulen, domicilie gekozen hebben-
de te Luxemburg ten kantore van M. Baden, advocaat aldaar,
Rue Marie-Adélaïde 24, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: K.–D. Borchardt en H. van
Vliet), ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden:
K. Rispal-Bellanger en C. Vasak), betreffende een beroep tot
nietigverklaring van beschikking K(97) 3274 def. van de                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Commissie van 24 oktober 1997 houdende afwijzing van
verzoeksters verzoek om speciale toekenning van invoercertifi-
caten in het kader van de overgangsregeling van artikel 30 van                            van 28 september 1999
verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari
1993 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten              in zaak T-91/98: J. Wettig tegen Commissie van de Euro-
in de sector bananen (PB L 047, blz. 1), heeft het Gerecht                               pese Gemeenschappen (1)
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpre-
sident, R. Garcı́a-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier:
J. Palacio González, administrateur, op 28 september 1999             (Ambtenaren — Tijdelijke functionaris — Indeling —
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                       Artikel 32 Statuut)
1) Verwerpt het beroep.                                                                        (1999/C 333/62)
2) Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de
     Commissie.
                                                                                (Procestaal: Duits)
3) Verstaat dat de Franse Republiek haar eigen kosten zal dragen.
                                                                       In zaak T-91/98, J. Wettig, tijdelijke functionaris van de
(1) PB C 94 van 28.3.1998.                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                       Brussel, tijdens de schriftelijke behandeling vertegenwoordigd
                                                                       door P. Wiesner, advocaat te Keulen (Duitsland), en tijdens de
                                                                       mondelinge behandeling door C. Turk, advocaat te Luxem-
                                                                       burg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te diens
                                                                       kantore, Avenue Guillaume 13 A, tegen Commissie van de
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall, C. Berar-
                                                                       dis-Kayser en B. Wägenbaur), betreffende een beroep tot
                   van 28 september 1999                               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 5 no-
                                                                       vember 1997 waarbij verzoeker definitief in categorie A,
in zaak T-28/98: J tegen Commissie van de Europese                     rang 5, eerste salaristrap, is ingediend, heeft het Gerecht
                      Gemeenschappen (1)                               (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president,
                                                                       R. Garcı́a-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: A. Mair,
(Ambtenaren — Artikel 7, lid 3, van bijlage VII bij Statuut            administrateur, op 28 september 1999 een arrest gewezen
— Plaats van herkomst — Plaats van aanwerving —                        waarvan het dictum luidt als volgt:
                    Centrum van belangen)
                                                                       1) Verwerpt het beroep.
                        (1999/C 333/61)
                                                                       2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       (1) PB C 327 van 24.10.1998.
In zaak T-28/98, J, ambtenaar van de Commissie van de
Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegen-
woordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te


title: Zaak C-227/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 14 mei 2012 — Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV, TUI Airlines Nederland BV, handelend onder de naam van ArkeFly, tegen Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 14 mei 2012 — Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV, TUI Airlines Nederland BV, handelend onder de naam van ArkeFly, tegen Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu
   (Zaak C-227/12)
   2012/C 250/14
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV, TUI Airlines Nederland BV, handelend onder de naam van ArkeFly

      Verweerder: Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 7 en 16 van de verordening (1), gevoegd bij het beginsel van Unietrouw, zo worden uitgelegd dat deze artikelen (in samenhang met de nationale wet) voor een overheidsorgaan als verweerder de bevoegdheid of de verplichting scheppen tot handhavend optreden jegens luchtvervoerders wegens het niet aan passagiers betalen van een vergoeding voor vertraging, ook al staat die passagiers zelf daarvoor de in artikel 33 van het Verdrag van Montreal (2) neergelegde gang naar de rechter ter beschikking?

               2)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, maakt van de mogelijkheid tot handhaving ook deel uit de oplegging van bestuurlijke lasten onder dwangsom als hier in geding?

               3)

               Maakt het daarbij nog verschil of:

                           a)

                           de luchtvervoerders de passagiers hebben gewezen op deze rechten of niet?

                           b)

                           bij een gestelde onvoldoende naleving van artikel 14 van de Verordening voorafgaand aan een last onder dwangsom aan de luchtvervoerders een sanctie wegens niet naleving van dat artikel is opgelegd?

                           c)

                           de betrokken passagiers kenbaar hebben gemaakt aan de luchtvervoerders dat zij die vergoeding willen ontvangen of niet?

                           d)

                           verweerder niet heeft gekozen voor het instrument van de last onder bestuursdwang (waarbij verweerder bij het niet voldoen aan de last door de luchtvervoerders zelf de passagiers uitbetaalt op kosten van de luchtvervoerders), maar voor het instrument van de last onder dwangsom (waarbij de luchtvervoerders bij het niet voldoen aan de last een bedrag ter grootte van de totale verschuldigde compensatie aan verweerder verschuldigd zijn, welk bedrag toevloeit aan de algemene middelen)?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).

      (2)  Op 28 mei 1999 te Montreal gesloten Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer, dat op 9 december 1999 door de Europese Gemeenschap is ondertekend en in haar naam is goedgekeurd bij besluit 2001/539/EG van de Raad van 5 april 2001 (PB L 194, blz. 38).


title: Zaak F-21/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 juni 2009 — De Geest/Raad

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/37

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 juni 2009 — De Geest/Raad
   (Zaak F-21/05) (1)

   2009/C 193/63

      Procestaal: Frans

   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 171 van 9.7.2005, blz. 28.


title: Zaken T-285/99 tot T-289/99: Beroep, op 27 oktober 1999 ingesteld door M. G. W. Ruypers, handelende onder de naam Garage M. G. W. Ruypers, e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 63/22              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       4.3.2000
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Beroep, op 3 november 1999 ingesteld door P. Tessa en                  Beroep, op 27 oktober 1999 ingesteld door M. G. W. Ruy-
      A. Ch. Tessas tegen Raad van de Europese Unie                    pers, handelende onder de naam Garage M. G. W. Ruy-
                                                                       pers, e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                       (Zaak T-270/99)                                                                 pen
                        (2000/C 63/42)                                                 (Zaken T-285/99 tot T-289/99)
                                                                                (2000/C 63/43)
                       (Procestaal: Grieks)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                   (Procestaal: Nederlands)
schappen is op 3 november 1999 beroep ingesteld tegen Raad
van de Europese Unie door P. Tessa en A. Ch. Tessas, wonende           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
te Larisa (Griekenland), vertegenwoordigd door A. Ch. Tessas,          schappen is op 27 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                  de      Europese      Gemeenschappen           ingesteld     door
A. Thill-Kamitaki, Rue de l’Avenir 4.                                  M. G. W. Ruypers, handelende onder de naam Garage
                                                                       M. G. W. Ruypers, te Valkenburg (Nederland), e.a., vertegen-
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                     woordigd door M. J. C. Deriks, advocaat te Rotterdam.
— ontvankelijk te verklaren het beroep dat ertoe strekt, op de         Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
    in het beroepschrift aangehaalde gronden nietig te verkla-
    ren het (onder nr. 14015/98 ingeschreven) besluit van de           a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
    Raad van de Europese Unie van 15 november 1998                          (C(1999)2539 def) betreffende staatssteun van Nederland
    betreffende de overname, door de Griekse Staat, van de                  ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de
    schulden die bepaalde instellingen van de landbouwecono-                grensstreek met Duitsland (1), nietig te verklaren;
    mie bij de Griekse Landbouwbank hebben aangegaan;
                                                                       b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
— de Raad van de Europese Unie in hun kosten te verwijzen.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Nietigheidsgronden
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
Eerste grond                                                           die in de zaken T-273/99 tot T-278/99.
Onjuiste toepassing, bij het (onder nr. 14015/98 ingeschreven)         (1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
besluit van de Raad van 15 november 1998 betreffende de
overname, door de Griekse Staat, van de schulden die bepaalde
instellingen van de landbouweconomie bij de Griekse Land-
bouwbank hebben aangegaan, van artikel 88, lid 2, derde
alinea, van het Verdrag.
Tweede grond                                                           Beroep, op 27 oktober 1999 ingesteld door Autobedrijf
                                                                       Ueffing C.V. e.a. tegen Commissie van de Europese
Kennelijke dwaling van de Raad bij het nemen van het                                          Gemeenschappen
voornoemde bestreden besluit, aangezien er naar zijn mening
sprake was van buitengewone omstandigheden in de zin van                               (Zaken T-290/99 tot T-316/99)
artikel 88, lid 2, derde alinea, van het Verdrag. Onjuiste
uitoefening, door de Raad, van de hem bij artikel 88, lid 2,                                   (2000/C 63/44)
derde alinea, verleende discretionaire bevoegdheid.
Derde grond                                                                                (Procestaal: Nederlands)
Het voornoemde bestreden besluit is genomen met misbruik               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
van bevoegdheid.                                                       schappen is op 27 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen ingesteld door Autobedrijf
                                                                       Ueffing C.V., te Groenlo (Nederland), e.a., vertegenwoordigd
                                                                       door M.J.C. Deriks, advocaat te Rotterdam.


title: Zaak C-439/99: Beroep, op 17 november 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 47/14                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        19.2.2000
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
dat het den Hove behage:
                                                                       1. vast te stellen dat de Italiaanse Republiek de krachtens de
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door onder
                                                                           artikelen 49 e.v. EG op haar rustende verplichtingen niet is
     bepaalde voorwaarden toe te laten dat het door sommige
                                                                           nagekomen door de navolgende bepalingen te handhaven:
     belastingplichtigen gevraagde „bedieningsgeld” van de
     maatstaf van heffing van de BTW wordt uitgesloten, de
     krachtens artikel 2, lid 1, en artikel 11A, lid 1, sub a van          — art. 2, lid 1, en art. 7 van regio decreto legge nr. 454
     richtlijn 77/388/EG van de Raad van 17 mei 1977 (Zesde                    van 29 januari 1934;
     BTW-richtlijn) (1) op haar rustende verplichtingen niet
     is nagekomen;                                                         — art. 2, lid 1, van decreto del presidente della Repubblica
                                                                               nr. 7 van 15 januari 1972;
— de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                           — art. 2, vierde, zesde en zevende alinea, van decreto del
Middelen en voornaamste argumenten                                             presidente della Repubblica nr. 390 van 18 april 1994;
De artikelen 266, lid 1, sub a, en 267-I van de Code général               — art. 4 van legge regionale della Liguria nr. 40 van
des Impôts vormen een correcte omzetting van de bepalingen                     14 juli 1978;
van de Zesde richtlijn; zulks geldt evenwel niet voor een door
de administratie gedoogde afwijking, die bevestigd is bij
omzendbrief van 31 december 1976. Wanneer de fooi in                       — art. 6, eerste alinea, sub. e, f, g en h, art. 6, vierde alinea,
de vorm van „bedieningsgeld” wordt aangerekend door de                         en art. 7 van legge regionale del Veneto nr. 35 van
werkgever, maakt hij integrerend deel uit va de totale prijs die               2 augustus 1988;
de klant betaalt als tegenprestatie voor de verrichte dienst,
zodat deze totale prijs, bedieningsgeld inbegrepen, de werkelijk           — art. 2, lid 6, art. 4, eerste streepje, art. 6, leden 3 en 4,
ontvangen tegenprestatie vormt. Deze situatie verschilt van die                en art. 10, sub a, van legge regionale della Marche
van de extra fooi die de klant eigener beweging en vrijwillig                  nr. 16 van 12 maart 1979;
aan een bepaalde werknemer geeft.
                                                                           — art. 4, art. 5, lid 6, sub a en c, art. 6, lid 1, art. 8, leden
Bovendien wijst de Commissie erop, dat bovenbedoelde afwij-                    1 en 2, en art; 16 van legge regionale dell’Emilia-
king tot een distorsie van de mededinging leidt tussen onderne-                Romagna nr. 43 van 26 mei 1980;
mingen die „bedieningsgeld” aanrekenen, welke distorsie te
wijten is aan het arbitrair karakter van de louter formele
voorwaarden welke de Franse regering stelt om in aanmerking                — art. 4, eerste alinea, sub c, art. 4, tweede alinea, en art.
te komen voor de afwijkende regeling. Deze voorwaarden                         15, lid 3, van legge regionale della Lombardia nr. 45
staan volkomen los van het fundamentele criterium voor de                      van 29 april 1980;
vaststelling van de maatstaf van heffing van de BTW, te weten
de door de dienstverrichter werkelijk verkregen tegenprestatie.            — art. 3, art. 4, en art. 8, laatste lid, van legge regionale
                                                                               del Friuli Venezia Giulia nr. 10 van 23 februari 1981;
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
                                                                           — art. 2, laatste lid, en art. 6 van legge regionale
                                                                               dell’Abruzzo nr. 75 van 13 november 1980;
                                                                           — art. 3, art. 5, art. 6, leden 3 en 4, art. 12 en art. 19, lid
                                                                               1, van legge provinciale della Provincia autonoma di
                                                                               Trento nr. 35 van 2 september 1978;
Beroep, op 17 november 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                  2. vast te stellen dat de Italiaanse Republiek de krachtens
                               bliek                                       de artikelen 49 e.v. en 43 e.v. EG op haar rustende
                                                                           verplichtingen niet is nagekomen door de navolgende
                        (Zaak C-439/99)                                    bepalingen te handhaven:
                         (2000/C 47/22)                                    — art. 3 van decreto del Presidente della Repubblica nr. 7
                                                                               van 15 januari 1972;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 17 november 1999 beroep tegen Italiaanse Republiek
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   — art. 2, sub c en d, art. 3, sub b en c, en art. 5, sub a, van
vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur E. Traversa en                   legge regionale della Liguria nr. 12 van 3 november
door M. Patakia, lid van haar juridische dienst, als gemachtig-                1972;
den, bijgestaan door A. Cevese, advocaat te Vicenza, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                    — art. 8, eerste alinea, van legge regionale del Veneto
Centre Wagner, Kirchberg.                                                      nr. 35 van 2 augustus 1988;
 ---pagebreak--- 19.2.2000            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 47/15
   — art. 6, lid 3, sub 3 en 4, art. 7, art. 8, lid 2, en art. 11,        — er mag geen winstoogmerk zijn;
       sub a, b, c en d, van legge regionale dell’Emilia-
       Romagna nr. 43 van 26 mei 1980;                                    — in het kader van de administratieve procedure voor
                                                                              het verkrijgen van de verplichte vergunning moeten
   — art. 5, tweede en vijfde alinea, art. 10, vierde alinea, art.            bijzonder strikte vervaltermijnen in acht worden geno-
       11, tweede en derde alinea, en art. 15, eerste alinea,                 men;
       van legge regionale della Lombardia nr. 45 van
                                                                          — de jaarmarkt of handelsbeurs moet worden opgeno-
       29 april 1980;
                                                                              men in de officiële kalender;
   — art. 5, art. 13, art. 14 en art. 15, sub a, van legge                — alleen producenten mogen aan een jaarmarkt of han-
       regionale del Friuli Venezia Giulia nr. 10 van                         delsbeurs deelnemen, waardoor alle marktdeelnemers
       23 februari 1981;                                                      die diensten en geen goederen aanbieden, worden uit-
                                                                              gesloten.
   — art. 7 van legge regionale dell’Abruzzo nr. 75 van
       13 november 1980;                                              C) Volgens de Commissie wordt in strijd met het gemeen-
                                                                          schapsrecht voor de organisatie van jaarmarkten en han-
   — art. 6, art. 7 en art. 23 van legge provinciale della                delsbeurzen geëist:
       Provincia autonoma di Trento nr. 35 van 2 september                — dat de overheid of plaatselijke instanties van verschil-
       1978;                                                                  lende aard hun zeg hebben bij de gehele of gedeeltelijke
                                                                              aanwijzing van de organen van de organisatoren van
3. de Italiaanse Republiek in de kosten de procedure te verwij-               jaarmarkten of handelsbeurzen, zoals de raad van
   zen.                                                                       bestuur, het college van zaakvoerders, het college van
                                                                              commissaris-revisoren, de voorzitter, de secretaris-
                                                                              generaal, enz.;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          — dat organen die bestaan uit of representatief zijn
                                                                              voor de op het betrokken grondgebied aanwezige
A) Volgens de Commissie vormen de volgende Italiaanse
                                                                              marktdeelnemers, zij het zuiver adviserend, tussenko-
   bepalingen een ernstige belemmering van de organisatie
                                                                              men bij de erkenning van of het verlenen van vergun-
   van jaarmarkten en handelsbeurzen, vooral voor markt-
                                                                              ning aan de organisatoren van jaarmarkten of handels-
   deelnemers — hoofdzakelijk niet-Italiaanse bedrijven —
                                                                              beurzen, alsmede voor het verlenen van overheidssub-
   die niet over een vaste inrichting in Italië beschikken en
                                                                              sidies aan die organisatoren;
   daar derhalve slechts tijdelijk of occasioneel werkzaam zijn:
                                                                          — dat de oprichters of de vennoten van de organisator
   — de bepalingen volgens welke de organisator van een                       van jaarmarkten of handelsbeurzen tenminste één
       jaarmarkt of handelsbeurs officieel moet worden                        plaatselijk territoriaal lichaam tellen.
       erkend door de nationale, regionale of plaatselijke
       Italiaanse autoriteiten;
   — de bepalingen die eisen dat de organisator van een
       jaarmarkt of handelsbeurs een bepaalde rechtsvorm
       of juridische structuur bezit, waardoor de andere
       categorieën marktdeelnemers worden uigesloten;                 Hogere voorziening, op 22 november 1999 ingesteld
                                                                      door Cordis Obst und Gemüse Großhandel GmbH tegen
                                                                      het arrest, op 28 september 1999 in zaak T-612/97 tussen
   — de bepalingen volgens welke de organisator van een               Cordis Obst und Gemüse Großhandel GmbH en de
       jaarmarkt of handelsbeurs ter plaatse of in het land een       Commissie van de Europese Gemeenschappen, onder-
       zetel, een vestiging of in elk geval een vaste inrichting      steund door Franse Republiek, gewezen door het Gerecht
       moet bezitten;                                                 van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Vijfde kamer)
   — de bepalingen die eisen dat de jaarmarkt of handels-
       beurs op geregelde tijdstippen wordt georganiseerd;                                   (Zaak C-442/99 P)
   — de bepalingen die verlangen dat de geplande jaarmarkt                                      (2000/C 47/23)
       of handelsbeurs in overeenstemming is met de doestel-
       lingen die de regio in het kader van de regionale              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       planning heeft vastgesteld.                                    op 22 november 1999 hogere voorziening ingesteld door
                                                                      Cordis Obst und Gemüse Großhandel GmbH, vertegenwoor-
B) Volgens de Commissie is het overduidelijk in strijd met het        digd door G. Meier, advocaat te Keulen, tegen het arrest, op
   beginsel van het vrij verrichten van diensten dat voor de          28 september 1999 in zaak T-612/97 tussen Cordis Obst und
   organisatie van jaarmarkten en handelsbeurzen de vol-              Gemüse Großhandel GmbH en de Commissie van de Europese
   gende voorwaarden worden gesteld:                                  Gemeenschappen, ondersteund door Franse Republiek, gewe-
                                                                      zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
   — de organisator mag geen andere activiteiten uitoefenen;          Gemeenschappen (Vijfde kamer).


title: Doorhaling van zaak C-132/00

text:
C 289/20              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13.10.2001
              Doorhaling van zaak C-132/00 (1)                       van het Oostenrijkse Oberste Gerechtshof om een prejudiciële
                                                                     belissing): Kraft Jacobs Suchard Österreich GmbH tegen
                       (2001/C 289/44)                               E. Mitsche e.a.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                (1) PB C 302 van 21.10.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 juli 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-132/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
bliek.
(1) PB C 176 van 24.6.2000.                                                        Doorhaling van zaak C-382/00 (1)
                                                                                (2001/C 289/48)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 juli 2001 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-382/00 (verzoek
              Doorhaling van zaak C-191/00 (1)                       van de Juzgado de lo Social nr. 1 te Pontevedra om een
                                                                     prejudiciële beslissing: M.G. Abal Pombo tegen Instituto Nacio-
                       (2001/C 289/45)                               nal de la Seguridad Social en Tesorerı́a General de la Seguridad
                                                                     Social.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 juni 2001 de              (1) PB C 355 van 9.12.000.
doorhaling in het register gelast van zaak C-191/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
bliek.
(1) PB C 211 van 22.7.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-397/00 (1)
                                                                                (2001/C 289/49)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-306/00 (1)                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juli 2001 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-397/00: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                       (2001/C 289/46)                               bliek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     (1) PB C 355 van 9.12.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 mei 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-306/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
Nederlanden.
(1) PB C 285 van 7.10.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-401/00 (1)
                                                                                (2001/C 289/50)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juni 2001 de
              Doorhaling van zaak C-314/00 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-401/00: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                       (2001/C 289/47)                               Luxemburg.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                (1) PB C 355 van 9.12.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juni 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-314/00 (verzoek


title: Zaak C-445/11 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 19 december 2012 — Bavaria NV/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregeling — Nederlandse biermarkt — Beschikking van de Commissie houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Geldboeten — Duur van administratieve procedure — Hoogte van geldboete)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/9

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 19 december 2012 — Bavaria NV/Europese Commissie
   (Zaak C-445/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregeling - Nederlandse biermarkt - Beschikking van de Commissie houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Geldboeten - Duur van administratieve procedure - Hoogte van geldboete)
   2013/C 46/16
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirante: Bavaria NV (vertegenwoordigers: O. Brouwer, P. Schepens en N. Al-Ani, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Van Nuffel en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden, bijgestaan door M. Slotboom, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer — uitgebreid) van 16 juni 2011, Bavaria/Commissie (T-235/07), waarbij het Gerecht artikel 1 van beschikking C(2007) 1697 van de Commissie van 18 april 2007 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak COMP/B/37.766 — Nederlandse biermarkt) nietig heeft verklaard, voor zover de Europese Commissie daarbij heeft vastgesteld dat Bavaria NV heeft deelgenomen aan een inbreuk bestaande in de incidentele coördinatie van andere commerciële voorwaarden dan de prijzen voor individuele afnemers in het horecasegment in Nederland

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Bavaria NV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 340 van 19.11.2011.


title: Zaak T-717/15: Beroep ingesteld op 4 december 2015 — Drugsrus/EMA

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/74

         Beroep ingesteld op 4 december 2015 — Drugsrus/EMA
   (Zaak T-717/15)
   (2016/C 038/100)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Drugsrus Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. Howe en S. Ford, barristers, en R. Sanghvi, solicitor)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

      Conclusies

               —

               het besluit vervat in de e-mail van EMA van 8 oktober 2015, waarbij het Drugsrus niet wordt toegestaan de naam van een product dat is ingevoerd als Bretaris Genuair te wijzigen in Eklira Genuair, nietig verklaren, en

               —

               EMA verwijzen in de kosten van verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij één middel aan.
   Verzoekende partij betoogt dat EMA blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te besluiten dat het niet is toegestaan de naam te wijzigen van geneesmiddelen met een centraal verleende vergunning. Zij voert aan dat het een parallelimporteur op grond van de regels inzake het vrije verkeer van goederen van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is toegestaan een product dat is bestemd voor parallelle distributie opnieuw te verpakken en/of de naam ervan te wijzigen, mits een dergelijk opnieuw verpakken of wijzigen van de naam objectief noodzakelijk opdat het ingevoerde product effectieve toegang kan krijgen tot de lidstaat van invoer.


title: Zaak T-315/01: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 september 2005 — Kadi/Raad en Commissie („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qaïda-netwerk en Taliban — Bevoegdheid van Gemeenschap — Bevriezing van tegoeden — Fundamentele rechten — Jus cogens — Rechterlijke toetsing — Beroep tot nietigverklaring”)

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/17

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 september 2005 — Kadi/Raad en Commissie
   (Zaak T-315/01) (1)

   („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qaïda-netwerk en Taliban - Bevoegdheid van Gemeenschap - Bevriezing van tegoeden - Fundamentele rechten - Jus cogens - Rechterlijke toetsing - Beroep tot nietigverklaring”)
   (2005/C 281/32)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Yassin Abdullah Kadi (Jeddah, Saoedi-Arabië) [vertegenwoordiger(s): D. Pannick, QC, P. Saini, barrister, G. Martin en A. Tudor, solicitors]

      Verwerende partij(en): Raad van de Europese Unie [vertegenwoordiger(s): M. Vitsentzatos en M. Bishop, als gemachtigden] en Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): A. Van Solinge en C. Brown als gemachtigden]

      Interveniënt(e)(s) aan de zijde van verweerder(s)/verweerster(s): Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland [vertegenwoordigd door: aanvankelijk vertegenwoordigd door J. E. Collins, vervolgens door R. Caudwell, als gemachtigden, laatstgenoemde bijgestaan door S. Moore, barrister]
   Voorwerp van de zaak
   Aanvankelijk een beroep tot nietigverklaring van, enerzijds, verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad van 6 maart 2001 tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan en tot intrekking van verordening (EG) nr. 337/2000 (PB L 67, blz. 1), en, anderzijds, verordening (EG) nr. 2062/2001 van de Commissie van 19 oktober 2001 houdende de derde wijziging van verordening nr. 467/2001 (PB L 277, blz. 25), en vervolgens een beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qaïda-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening nr. 467/2001 (PB L 139, blz. 9), voorzover die handelingen verzoeker betreffen.
   Dictum van het arrest

               1)

               Er behoeft niet meer te worden beslist op het beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad van 6 maart 2001 tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 337/2000 en van verordening (EG) nr. 2062/2001 van de Commissie van 19 oktober 2001 houdende de derde wijziging van verordening nr. 467/2001.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voorzover het is gericht tegen verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qaïda-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening nr. 467/2001.

               3)

               Verzoeker zal naast zijn eigen kosten de kosten van de Raad alsmede de kosten van de Commissie tot 1 juli 2002 dragen.

               4)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Commissie, laatstgenoemde voor wat betreft de periode na 1 juli 2002, zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 56 van 2.3.2002.


title: Zaak C-312/05 P: Hogere voorziening, op 8 augustus 2005 ingesteld door TeleTech Holdings, Inc. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 25 mei 2005 in zaak T-288/03, TeleTech Holdings, Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (interveniënte: Teletech International, S.A.)

text:
               1.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/12

         Hogere voorziening, op 8 augustus 2005 ingesteld door TeleTech Holdings, Inc. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 25 mei 2005 in zaak T-288/03, TeleTech Holdings, Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (interveniënte: Teletech International, S.A.)
   (Zaak C-312/05 P)
   (2005/C 243/20)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 8 augustus 2005 hogere voorziening ingesteld door TeleTech Holdings, Inc, vertegenwoordigd door E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 25 mei 2005 in zaak T-288/03, TeleTech Holdings, Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (interveniënte: Teletech International, S.A.).
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage, het bestreden arrest te vernietigen en haar vorderingen toe te wijzen.
   Middelen en voornaamste argumenten
   De hogere voorziening is gebaseerd op twee grieven:
   De eerste grief neemt als uitgangspunt dat het Gerecht van eerste aanleg artikel 52 van verordening nr. 40/94 (1) (juncto artikel 8, lid 1, sub b, van deze verordening) heeft geschonden door deze bepaling verkeerd uit te leggen in strijd met het beginsel van coëxistentie en gelijkwaardigheid van nationale merken en gemeenschapsmerken. Tevens wordt hierbij aangevoerd dat door verkeerde uitlegging artikel 74 van verordening nr. 40/94 en de rechten van de verdediging van rekwirante zijn geschonden.
   Als tweede grief wordt aangevoerd dat het Gerecht van eerste aanleg artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 verkeerd heeft uitgelegd door het criterium van de perceptie van het relevante publiek voor de beoordeling van het gevaar van verwarring van de twee conflicterende merken onjuist toe te passen.

      (1)  Verordening nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).