title: Beroep, op 5 juli 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-233/95)

text:
Nr . C 248/4         | NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     23 . 9 . 95
toepassing te geven aan de Richtlijnen 76/464/EEG, 75/                  Pagasitikos door stoffen van lijst II . Daartoe moest zij
442/EEG en 78/319/EEG met betrekking tot die wateren . In               kwaliteitsdoelstellingen voor de betrokken wateren en
antwoord hierop zonden de Griekse autoriteiten een tech                termijnen voor de tenuitvoerlegging van die programma's
nisch rapport van de minister van Milieu, Ruimtelijke                   vaststellen, en voor iedere lozing die stoffen van lijst II kan
Ordening en Openbare Werken waarin alle getroffen                       bevatten, een voorafgaande vergunning voorschrijven
maatregelen gedetailleerd werden uiteengezet. Dit ant                  waarin de emissienormen voor de lozing worden
woord bevredigde de Commissie niet, in het bijzonder niet               bepaald .
wat betreft Richtlijn 76/464/EEG. Haars inziens misten met
name de maatregelen bedoeld in artikel 7 van deze richtlijn,            Blijkens de gegevens waarover de Commissie beschikt,
te weten programma's met kwaliteitsdoelstellingen en                    hebben de Griekse autoriteiten geen geëigende maatregelen
lozingsvergunningen met emissienormen voor de lozing,                   genomen om de verontreiniging van de golf van Pagasitikos,
zoals voorzien in artikel 7, lid 2 , van de richtlijn. Om deze          die een zeer nauwe verbinding met de Egeïsche Zee heeft en
redenen verzoekt zij het Hof vast te stellen, dat de Helleense          door een zeer trage wateruitwisseling wordt gekenmerkt,
Republiek haar verplichtingen uit voormelde richtlijn niet is           onder controle te houden en te verminderen .
nagekomen .
                                                                        De Griekse autoriteiten hebben het ontbreken van specifieke
                                                                        programma's erkend en gesteld, dat aan de Egeïsche
 (M PB nr . L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz . 23 .
                                                                        Universiteit opdracht was gegeven tot een onderzoek
                                                                        teneinde de bronnen van de in lijst II van Richtlijn
                                                                         76/464/EEG opgenomen giftige stoffen te inventariseren .
                                                                        De Commissie betoogt, dat de Griekse autoriteiten bijgevolg
                                                                        thans nog maar in het voorstadium zijn van de vaststelling
 Beroep, op 5 juli 1995 ingesteld door Commissie van de                 van de door artikel 7 van de richtlijn vereiste maatregelen en
     Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                   dat zij derhalve de op hen rustende verplichtingen niet zijn
                        ( Zaak C-233/95 )                                nagekomen.
                           ( 95/C 248/06 )
                                                                         (') PB nr. L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz . 23 .
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 op 5 juli 1995 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
 genwoordigd door M. Contou-Durande, lid van haar                        Beroep, op 6 juli 1995 ingesteld door Commissie van de
 juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                     Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
  burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst,
                                                                                ( Zaak C-236/95 )
  Batiment Wagner, Kirchberg.
                                                                                ( 95/C 248/07 )
  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
  1 . vast te stellen dat de Helleense Republiek :                       op 6 juli 1995 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
       — door geen programma 's met kwaliteitsnormen en                  genwoordigd door haar juridisch adviseur D. Gouloussis,
          uitvoeringstermijn op te stellen ter vermindering van          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de
          de verontreiniging van de wateren van de golf van              la Cruz, lid van de juridische dienst, Batiment Wagner,
          Pagasitikos door stoffen van lijst II van Richtlijn            Kirchberg.
          76/464/EEG ( ] ) betreffende de verontreiniging ver
          oorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
          aquatisch milieu van de Gemeenschap worden                      1 . vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
          geloosd,
                                                                               binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
                                                                               bestuursrechtelijke maatregelen te treffen, subsidiair
       — door de lozingen in de golf van Pagasitikos die                       deze niet aan de Commissie mede te delen, om ten volle
          stoffen van lijst II kunnen bevatten, niet afhankelijk
                                                                               te voldoen aan Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van
          te stellen van een voorafgaande vergunning waarin                    21 december 1989 houdende de coördinatie van de
          de emissienormen voor de lozing worden vastge
                                                                               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende
          steld, de krachtens het EG-Verdrag en artikel 7 van
                                                                               de toepassing van de beroepsprocedures inzake het
          Richtlijn 76/464/EEG op haar rustende verplichtin
                                                                               plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en
          gen niet is nagekomen;                                               voor de uitvoering van werken ( ] ), in het bijzonder door
                                                                               niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
  2 . de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                               bestuursrechtelijke bepalingen te treffen, subsidiair deze
                                                                               niet aan de Commissie mede te delen, inzake het plaatsen
  Middelen en voornaamste argumenten                                           van overheidsopdrachten voor leveringen, de krachtens
                                                                               het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
  Volgens artikel 7 van Richtlijn 76/464/EEG moest de                           nagekomen;
   Helleense Republiek programma 's opstellen ter verminde
   ring van de verontreiniging van de wateren van de golf van             2 . de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 5 oktober 2004 in de gevoegde zaken C-397/01 tot en met C-403/01 (verzoeken van het Arbeitsgericht Lörrach om een prejudiciële beslissing): Bernhard Pfeiffer (C-397/01), Wilhelm Roith (C-398/01), Albert Süß (C-399/01), Michael Winter (C-400/01), Klaus Nestvogel (C-401/01), Roswitha Zeller (C-402/01), Matthias Döbele (C-403/01) tegen Deutsches Rotes Kreuz, Kreisverband Waldshut eV (Sociale politiek — Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers — Richtlijn 93/104/EG — Werkingssfeer — Hulpverleners die ambulance bemannen in kader van door Deutsches Rotes Kreuz georganiseerde dienst voor medische spoedhulp — Strekking van begrip „wegvervoer” — Maximale wekelijkse arbeidstijd — Beginsel — Rechtstreekse werking — Afwijking — Voorwaarden)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/2

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 5 oktober 2004
   in de gevoegde zaken C-397/01 tot en met C-403/01 (verzoeken van het Arbeitsgericht Lörrach om een prejudiciële beslissing): Bernhard Pfeiffer (C-397/01), Wilhelm Roith (C-398/01), Albert Süß (C-399/01), Michael Winter (C-400/01), Klaus Nestvogel (C-401/01), Roswitha Zeller (C-402/01), Matthias Döbele (C-403/01) tegen Deutsches Rotes Kreuz, Kreisverband Waldshut eV (1)

   (Sociale politiek - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Richtlijn 93/104/EG - Werkingssfeer - Hulpverleners die ambulance bemannen in kader van door Deutsches Rotes Kreuz georganiseerde dienst voor medische spoedhulp - Strekking van begrip „wegvervoer” - Maximale wekelijkse arbeidstijd - Beginsel - Rechtstreekse werking - Afwijking - Voorwaarden)
   (2004/C 300/03)
   Procestaal: Duits
   In de gevoegde zaken C-397/01 tot en met C-403/01, betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Arbeitsgericht Lörrach (Duitsland) bij beslissingen van 26 september 2001, ingekomen bij het Hof op 12 oktober 2001, in de procedures: Bernhard Pfeiffer (C-397/01), Wilhelm Roith (C-398/01), Albert Süß (C-399/01), Michael Winter (C-400/01), Klaus Nestvogel (C-401/01), Roswitha Zeller (C-402/01), Matthias Döbele (C-403/01) tegen Deutsches Rotes Kreuz, Kreisverband Waldshut eV, heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann, J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresidenten, R. Schintgen (rapporteur), F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en K. Lenaerts, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 5 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

                           a)

                           Artikel 2 van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk, en artikel 1, lid 3, van richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, moeten aldus worden uitgelegd dat de werkzaamheid van ambulancehulpverlener die wordt uitgeoefend in het kader van een dienst voor medische spoedhulp zoals die welke in de hoofdgedingen aan de orde is, binnen de werkingssfeer van deze richtlijnen valt.

                           b)

                           Het begrip „wegvervoer” in de zin van artikel 1, lid 3, van richtlijn 93/104 moet aldus worden uitgelegd, dat het niet geldt voor de activiteit van een dienst voor medische spoedhulp, ook al bestaat deze activiteit – althans gedeeltelijk – in het gebruik van een voertuig en de begeleiding van de patiënt tijdens de rit naar het ziekenhuis.

               2)

               Artikel 18, lid 1, sub b-i, eerste streepje, van richtlijn 93/104 moet aldus worden uitgelegd, dat een overschrijding van de bij artikel 6 van deze richtlijn vastgestelde maximale wekelijkse arbeidstijd van 48 uur slechts rechtsgeldig is indien iedere werknemer daarmee individueel, uitdrukkelijk en vrijelijk heeft ingestemd. In dit verband volstaat het niet dat de arbeidsovereenkomst van de belanghebbende verwijst naar een cao die een dergelijke overschrijding toestaat.

               3)

               Artikel 6, punt 2, van richtlijn 93/104 moet aldus worden uitgelegd, dat het zich in omstandigheden zoals die van de hoofdgedingen verzet tegen de regeling van een lidstaat die met betrekking tot perioden van dienstwaarneming/permanentie („Arbeitsbereitschaft”) die worden verricht door ambulancehulpverleners in het kader van een dienst voor medische spoedhulp van een instelling als het Deutsche Rote Kreuz, ertoe leidt dat, in voorkomend geval middels een cao of een bedrijfsakkoord op basis van een dergelijke cao, wordt toegestaan dat de bij deze bepaling vastgestelde maximale wekelijkse arbeidstijd van 48 uur wordt overschreden;

                           —

                           deze bepaling voldoet aan alle voorwaarden voor rechtstreekse werking;

                           —

                           wanneer de nationale rechter uitspraak moet doen in een geding tussen uitsluitend particulieren, moet hij bij de toepassing van nationale voorschriften die ter uitvoering van de uit een richtlijn voortvloeiende verplichtingen zijn vastgesteld, het gehele nationale recht in beschouwing nemen en dit zoveel mogelijk in het licht van de bewoordingen en de doelstelling van deze richtlijn uitleggen om tot een oplossing te komen die in overeenstemming is met het daarmee beoogde doel. In de hoofdgedingen moet de verwijzende rechter dus binnen zijn bevoegdheid al het mogelijke doen om te voorkomen dat de maximale wekelijkse arbeidstijd, die bij artikel 6, punt 2, van richtlijn 93/104 op 48 uur is vastgesteld, wordt overschreden.

      (1)  PB C 3 van 5.1.2002.


title: Zaak C-537/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 24 oktober 2016 — Garlsson Real Estate SA, in vereffening, e.a./Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 24 oktober 2016 — Garlsson Real Estate SA, in vereffening, e.a./Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)
   (Zaak C-537/16)
   (2017/C 022/11)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Garlsson Real Estate SA, in vereffening, Stefano Ricucci, Magiste International SA

      Verwerende partij: Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 50 van het Handvest voor de grondrechten van de Europese Unie, zoals dit artikel wordt uitgelegd tegen de achtergrond van artikel 4 van Protocol nr. 7 bij het Europese Verdrag voor de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, van de desbetreffende rechtspraak van het Europese Hof voor de rechten van de mens en van de relevante nationale wettelijke regeling, in de weg aan de inleiding van een administratieve procedure betreffende een feit (strafbare marktmanipulatie) waarvoor de betrokken justitiabele strafrechtelijk reeds onherroepelijk is veroordeeld?

               2)

               Kan de nationale rechter de algemene beginselen van het recht van de Unie betreffende het beginsel „ne bis in idem”, dat in artikel 50 van het Handvest voor de grondrechten van de Europese Unie is vastgelegd, zoals dit artikel wordt uitgelegd tegen de achtergrond van artikel 4 van Protocol nr. 7 bij het Europese Verdrag voor de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, van de desbetreffende rechtspraak van het Europese Hof voor de rechten van de mens en van de relevante nationale wettelijke regeling, rechtstreeks toepassen?


title: Arrest van het Hof van 4 mei 1999 in de gevoegde zaken C-108/97 en C-109/97 (verzoeken van het Landgericht München I om een prejudiciële beslissing): Windsurfing Chiemsee Produktions- und Vertriebs GmbH (WSC) tegen Boots- und Segelzubehör Walter Huber (C-108/97), F. Attenberger (C-109/97) (Richtlijn 89/104/EEG - Merken - Benamingen ter aanduiding van plaats van herkomst)

text:
17.7.1999                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 204/13
     bepaalde tijd is verstrekt, te verlangen dat hij over een                     categorie van waren in verband worden gebracht, maar ook
     vestigingsvergunning of een verblijfsvergunning beschikt om in                van die geografische benamingen die in de toekomst door de
     aanmerking te komen voor gezinsbijslagen voor zijn in die                     betrokken ondernemingen als aanduiding van de plaats van
     lidstaat bij hem wonend kind, terwijl van onderdanen van de                   herkomst van de betrokken categorie van waren kunnen
     betrokken lidstaat enkel wordt verlangd dat zij aldaar wonen.                 worden gebruikt;
2. Op de rechtstreekse werking van artikel 3, lid 1, van besluit                — wanneer de betrokken geografische benaming in de opvatting
     nr. 3/80 kan geen beroep worden gedaan tot staving van                        van de betrokken kringen thans niet met de betrokken
     vorderingen ter zake van uitkeringen die betrekking hebben op                 categorie van waren in verband wordt gebracht, de bevoegde
     tijdvakken vóór de datum van het onderhavige arrest, behalve                autoriteit moet beoordelen of redelijkerwijs te verwachten is,
     door personen die vóór die datum beroep in rechte hebben                    dat die benaming in de opvatting van de betrokken kringen
     ingesteld of een daarmee vergelijkbare vordering hebben inge-                 de plaats van herkomst van deze categorie van waren kan
     diend.                                                                        aanduiden;
(1) PB C 269 van 14.9.1996.                                                     — bij deze beoordeling meer in het bijzonder in aanmerking
                                                                                moet worden genomen, in welke mate de betrokken kringen
                                                                                bekend zijn met de betrokken geografische benaming alsmede
                                                                                met de kenmerken van de daardoor aangeduide plaats en van
                                                                                de betrokken categorie van waren;
                                                                                — het verband tussen de betrokken waar en de geografische
                      ARREST VAN HET HOF                                           plaats niet noodzakelijkerwijs ervan afhangt, dat de waar op
                                                                                deze plaats wordt vervaardigd.
                           van 4 mei 1999
                                                                           2) Artikel 3, lid 3, eerste volzin, van de Eerste richtlijn
in de gevoegde zaken C-108/97 en C-109/97 (verzoeken                            (89/104/EEG) moet aldus worden uitgelegd, dat
van het Landgericht München I om een prejudiciële
beslissing): Windsurfing Chiemsee Produktions- und Ver-
                                                                                — het door gebruik verkregen onderscheidend vermogen van het
triebs GmbH (WSC) tegen Boots- und Segelzubehör
                                                                                merk betekent, dat het merk zich leent om de waar waarvoor
   Walter Huber (C-108/97), F. Attenberger (C-109/97) (1)
                                                                                de inschrijving wordt aangevraagd, als van een bepaalde
                                                                                onderneming afkomstig te identificeren en dus om deze waar
(Richtlijn 89/104/EEG — Merken — Benamingen ter aan-                               van die van andere ondernemingen te onderscheiden;
                 duiding van plaats van herkomst)
                                                                                — het begrip onderscheidend vermogen niet mag worden
                          (1999/C 204/24)                                          gedifferentieerd naar gelang het belang om de geografische
                                                                                benaming voor het gebruik door andere ondernemingen vrij
                           (Procestaal: Duits)                                     te houden;
                                                                                — de bevoegde autoriteit, om vast te stellen of een merk na het
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-         gebruik dat ervan is gemaakt, onderscheidend vermogen heeft
                          dentie van het Hof)                                      verkregen, alle factoren moet onderzoeken waaruit kan
                                                                                blijken, dat het merk geschikt is geworden om de betrokken
In de gevoegde zaken C-108/97 en C-109/97, betreffende                             waar als afkomstig van een bepaalde onderneming te
twee verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG (ex                            identificeren en dus om deze waar van die van andere
artikel 177) van het Landgericht München I (Duitsland), in de                      ondernemingen te onderscheiden;
aldaar aanhangige gedingen tussen Windsurfing Chiemsee
Produktions- und Vertriebs GmbH (WSC) en Boots- und                             — de bevoegde autoriteit, indien zij van mening is dat een
Segelzubehör Walter Huber (C-108/97), F. Attenberger (C-                           aanzienlijk deel van de betrokken kringen de waar op basis
109/97), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                         van het merk als van een bepaalde onderneming afkomstig
van artikel 3, leden 1, sub c, en 3, van de Eerste richtlijn                       identificeert, in elk geval daaraan de conclusie dient te
(89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende                          verbinden, dat aan de voorwaarde voor de inschrijving van
de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989,                          het merk is voldaan;
L 40, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-
drı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet,
                                                                                — het gemeenschapsrecht zich er niet tegen verzet, dat de
G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C.
                                                                                bevoegde autoriteit, wanneer zij bijzondere moeilijkheden
Moitinho de Almeida, C. Gulmann (rapporteur) en D. A. O. Ed-
                                                                                ondervindt bij de beoordeling van het onderscheidend vermo-
ward, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas, griffier:
                                                                                gen van het merk waarvoor de inschrijving wordt aange-
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 4 mei 1999 een arrest
                                                                                vraagd, overeenkomstig de voorwaarden van haar nationaal
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                recht ten behoeve van haar oordeelsvorming een opinieonder-
1) Artikel 3, lid 1, sub c, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van               zoek laat verrichten.
     de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van
     het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd, dat
                                                                           (1) PB C 166 van 31.5.1997.
     — het niet enkel de inschrijving van die geografische benamin-
          gen als merk verbiedt, die plaatsen aanduiden welke in de
          opvatting van de betrokken kringen thans met de betrokken


title: Zaak T-21/14: Arrest van het Gerecht van 29 oktober 2015 — NetMed/BHIM — Sander chemisch-pharmazeutische Fabrik (SANDTER 1953) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SANDTER 1953 — Ouder nationaal woordmerk Sander — Relatieve weigeringsgrond — Gedeeltelijke weigering van inschrijving — Bewijs van het normale gebruik van een ouder merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”]

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/18

         Arrest van het Gerecht van 29 oktober 2015 — NetMed/BHIM — Sander chemisch-pharmazeutische Fabrik (SANDTER 1953)
   (Zaak T-21/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SANDTER 1953 - Ouder nationaal woordmerk Sander - Relatieve weigeringsgrond - Gedeeltelijke weigering van inschrijving - Bewijs van het normale gebruik van een ouder merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 429/24)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: NetMed Sàrl (Wasserbillig, Luxemburg) (vertegenwoordiger: S. Schafhaus, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Sander chemisch-pharmazeutische Fabrik GmbH (Baden-Baden, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 oktober 2013 (zaak R 1846/2012-1) inzake een oppositieprocedure tussen NetMed Sàrl en Sander chemisch-pharmazeutische Fabrik GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               NetMed Sàrl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 61 van 1.3.2014.


title: Zaak C-40/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Minister Finansów/Aspiro SA, voorheen BRE Ubezpieczenia sp. z o.o. [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 135, lid 1, onder a) — Vrijstelling op verzekeringsgebied — Begrippen handelingen ter zake van „verzekering” en „daarmee samenhangende diensten, verricht door assurantiemakelaars en verzekeringstussenpersonen” — Diensten ter zake van de behandeling van schadegevallen, verricht namens en voor rekening van een verzekeraar]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/13

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Minister Finansów/Aspiro SA, voorheen BRE Ubezpieczenia sp. z o.o.
   (Zaak C-40/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 135, lid 1, onder a) - Vrijstelling op verzekeringsgebied - Begrippen handelingen ter zake van „verzekering” en „daarmee samenhangende diensten, verricht door assurantiemakelaars en verzekeringstussenpersonen” - Diensten ter zake van de behandeling van schadegevallen, verricht namens en voor rekening van een verzekeraar])
   (2016/C 156/18)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister Finansów

      Verwerende partij: Aspiro SA, voorheen BRE Ubezpieczenia sp. z o.o.

      Dictum

   Artikel 135, lid 1, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat diensten ter zake van de behandeling van schadegevallen zoals die in het hoofdgeding, die door een derde namens en voor rekening van een verzekeringsmaatschappij worden verricht, niet onder de in die bepaling voorziene vrijstelling vallen.

      (1)  PB C 155 van 11.5.2015.


title: Zaak C-605/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2013 door Issam Anbouba tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2013 in zaak T-563/11, Anbouba/Raad

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/19

         Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2013 door Issam Anbouba tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2013 in zaak T-563/11, Anbouba/Raad
   (Zaak C-605/13 P)
   2014/C 45/34
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Issam Anbouba (vertegenwoordigers: J.-M. Salva en M.-A. Bastin, avocats)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Rekwirant verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Zesde kamer) van 13 september 2013 in zaak T-563/11, Issam Anbouba/Raad van de Europese Unie, te vernietigen;

               —

               het besluit tot plaatsing van rekwirant op de lijst van door economische sancties getroffen personen en entiteiten onrechtmatig te verklaren;

               —

               de in zaak T-563/11 bestreden besluiten en verordeningen nietig te verklaren;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de twee procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn hogere voorziening voert rekwirant twee middelen aan.
   In de eerste plaats meent rekwirant dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Raad, voor zover hij niet kon aantonen dat rekwirant het Syrische regime steunt, op goede gronden mocht aannemen dat de bestuurders van de belangrijkste Syrische bedrijven het Syrische regime steunden. Het eerste onderdeel van het middel betreft het ontbreken van een rechtsgrondslag voor een dergelijke aanname. Beperkende maatregelen kunnen vanwege hun zeer ingrijpende en bindende karakter immers niet worden toegepast op basis van een aanname. In geen enkele regelgevingshandeling staat rechtsgeldig bepaald dat een beroep kan worden gedaan op aannames. Het tweede onderdeel van het middel ziet op het feit dat de aanname niet in verhouding staat tot het beoogde doel, in het bijzonder omdat het om een heel algemene aanname gaat. Het derde onderdeel van het middel is ontleend aan de omstandigheid dat de aanname onweerlegbaar is. Via negatieve bewijsvoering het bewijs leveren dat geen steun wordt verleend aan het regime is feitelijk onmogelijk, en via positieve bewijsvoering aantonen dat oppositie wordt gevoerd tegen het regime kan redelijkerwijs niet het enige middel zijn om te bewijzen dat er geen sprake is van een band met het regime.
   In de tweede plaats verwijt rekwirant het Gerecht dat het uitspraak heeft gedaan zonder dat de Raad bewijzen heeft aangedragen. Met het eerste onderdeel van zijn tweede middel voert rekwirant aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door op de litigieuze besluiten niet het gewone toezicht uit te oefenen en door uitspraak te doen zonder dat de Raad bewijzen heeft overgelegd. Met het tweede onderdeel van zijn tweede middel verwijt rekwirant het Gerecht in het bestreden arrest niet te hebben geconstateerd dat het beginsel van hoor en wederhoor en rekwirants recht van verdediging kennelijk zijn geschonden. De Raad hoefde van het Gerecht geen bewijzen over te leggen of aan te geven waarom geen openbaarmaking kon plaatsvinden, en mocht er van het Gerecht mee volstaan zijn besluit te onderbouwen met een aanname. De Raad kon zich echter niet rechtsgeldig op die aanname beroepen.


title: Zaak C-325/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 31 mei 2017 door Windrush Aka LLP tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 22 maart 2017 in zaak T-336/15, Windrush Aka LLP/EUIPO

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/2

         Hogere voorziening ingesteld op 31 mei 2017 door Windrush Aka LLP tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 22 maart 2017 in zaak T-336/15, Windrush Aka LLP/EUIPO
   (Zaak C-325/17 P)
   (2017/C 347/02)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Windrush Aka LLP (vertegenwoordigers: S. Britton, Solicitor, S. Malynicz QC, S. Tregear, Solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Jerry Dammers

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van 22 maart 2017 van het Gerecht in zaak T-366/15;

               —

               verwijzing van het EUIPO en Jerry Dammers (houder van het Uniemerk) in hun eigen kosten en rekwirantes kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Eerste middel: het Gerecht heeft de bewijzen onjuist opgevat en de feiten onjuist beoordeeld; zijn arrest bevat materieel onjuiste bevindingen te wijten aan de aan het Gerecht overgelegde documenten.

               2)

               Tweede middel: het Gerecht heeft artikel 113 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van 4 maart 2015 (PB 2015, L 105, blz. 1) geschonden door te weigeren een terechtzitting te houden, gelet op het feit dat de houder van het Uniemerk na de terechtzitting afstand heeft gedaan van aanzienlijke delen van het door hem overgelegde bewijs van het gebruik van het bestreden Uniemerk.

               3)

               Derde middel: het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de verzoekende partij ter terechtzitting voor het eerst een nieuw middel heeft aangevoerd.

               4)

               Vierde middel: het Gerecht heeft verzuimd te beoordelen wat de gevolgen rechtens zijn van een overdracht van een recht op een naam, dat wil zeggen dat de overdrager (zijnde de houder van het Uniemerk) ten gevolge van de overdracht niet langer het recht heeft het gebruik van de naam (zijnde het bestreden Uniemerk) toe te staan of te weigeren, met als gevolg dat er naar Unierecht niet langer toestemming bestaat na de datum van de overdracht.


title: Zaak C-384/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie van België) — Jan Voogsgeerd/Navimer SA (Verdrag van Rome inzake recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst — Arbeidsovereenkomst — Rechtskeuze van partijen — Dwingende bepalingen van bij gebreke van rechtskeuze toepasselijk recht — Bepaling van dat recht — Werknemer die zijn arbeid in meer dan één verdragsluitende staat verricht)

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/4

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie van België) — Jan Voogsgeerd/Navimer SA
   (Zaak C-384/10) (1)

   (Verdrag van Rome inzake recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst - Arbeidsovereenkomst - Rechtskeuze van partijen - Dwingende bepalingen van bij gebreke van rechtskeuze toepasselijk recht - Bepaling van dat recht - Werknemer die zijn arbeid in meer dan één verdragsluitende staat verricht)
   2012/C 39/06
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie van België

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jan Voogsgeerd

      Verwerende partij: Navimer SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Cassatie van België — Uitlegging van artikel 6, lid 2, sub b, van het Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst, ter ondertekening opengesteld te Rome op 19 juni 1980 (PB 1980, L 226, blz. 1) — Recht dat bij gebreke van rechtskeuze toepasselijk is — Arbeidsovereenkomst — Werknemer die zijn arbeid niet gewoonlijk in eenzelfde land verricht — Eerste machinist bij de marine

      Dictum

               1)

               Artikel 6, lid 2, van het Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst, ter ondertekening opengesteld te Rome op 19 juni 1980, moet aldus worden uitgelegd dat de aangezochte nationale rechter allereerst moet uitmaken of de werknemer ter uitvoering van de overeenkomst zijn arbeid gewoonlijk in een zelfde land verricht, namelijk het land van waaruit, gelet op het geheel der omstandigheden die zijn werkzaamheid kenmerken, de werknemer het belangrijkste deel van zijn verplichtingen jegens zijn werkgever vervult.

               2)

               Voor het geval dat de verwijzende rechter van mening zou zijn dat hij het bij hem aanhangige geding niet kan beslechten op grond van artikel 6, lid 2, sub a, van dat verdrag, dient artikel 6, lid 2, sub b, van dat verdrag te worden uitgelegd als volgt:

                           —

                           het begrip „vestiging van de werkgever die de werknemer in dienst heeft genomen” moet aldus worden opgevat dat het uitsluitend verwijst naar de vestiging die de werknemer in dienst heeft genomen, en niet naar die waaraan de werknemer voor zijn effectieve tewerkstelling is verbonden;

                           —

                           het bezit van rechtspersoonlijkheid is geen vereiste waaraan de vestiging van de werkgever in de zin van deze bepaling moet voldoen;

                           —

                           de vestiging van een andere onderneming dan die welke formeel als werkgever wordt genoemd, waarmee laatstgenoemde onderneming banden heeft, kan als „vestiging” in de zin van artikel 6, lid 2, sub b, van dat verdrag worden aangemerkt indien aan de hand van objectieve elementen kan worden aangetoond dat de werkelijke situatie verschilt van die welke uit de bewoordingen van de overeenkomst blijkt, zelfs indien het werkgeversgezag niet formeel aan die andere onderneming is overgedragen.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010.


title: Zaak T-86/01: Beroep, op 11 april 2001 ingesteld door Robert Bosch GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
30.6.2001            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 186/13
—    Subsidiair: de in de beschikking van 21 februari 2001           Beroep, op 11 april 2001 ingesteld door Robert Bosch
     vastgestelde bedragen opnieuw in overweging te nemen            GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
     en het bedrag van de niet-erkende uitgaven van IAMA                       markt (merken, tekeningen en modellen)
     Consulting Srl te verlagen met in geen geval minder dan
     600 000 000 (zeshonderd miljoen) LIT, zorgvuldig in
     termen van billijkheid nader te bepalen;                                                (Zaak T-86/01)
—    Verweerster in alle kosten te verwijzen.
                                                                                (2001/C 186/20)
Middelen en voornaamste argumenten                                                          (Procestaal: Duits)
Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikkingen van         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
de Commissie van respectievelijk 12 februari 2001 (INFSO-            schappen is op 11 april 2001 beroep ingesteld tegen Bureau
3/dec0033FM/D(01)240047) en 21 februari 2001 (INFO-                  voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
R2/feb0020RW/D(01)400027) betreffende de erkenning van               gen en modellen) door Robert Bosch GmbH, te Stuttgart
de uitgaven van IAMA International Management Advisors Srl           (Duitsland), vertegenwoordigd door S. Völker, advocaat, do-
en van verzoekster in het kader van de projecten Esprit              micilie gekozen hebbende te Luxemburg.
REGIS 22337 en REFIAG 23200, voorzover uitgaven die
verzoekster heeft gedaan tussen 1 mei 1993 en 31 oktober
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
1997 (project REGIS 22337) respectievelijk 1 november 1996
en 31 oktober 1997 (project REFIAG 23200) niet worden
erkend.                                                              —     de beslissing van de eerste kamer van beroep van het
                                                                           Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                                                                           (merken, tekeningen en modellen) van 31 januari 2001
                                                                           in zaak R 123/2000-1 betreffende gemeenschapsmerk-
Tot staving van haar beroep voert verzoekster het volgende
                                                                           aanvraag nr. 761 304 te vernietigen;
aan:
                                                                     —     het Bureau in de kosten te verwijzen.
—    Schending en onjuiste toepassing van de artikelen 1362,
     1366, 1368, 1370, 1374 en 1375 van de Italiaanse
     Codice civile.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
—    Misbruik van bevoegdheid wegens onjuiste beoordeling
     van de feiten. Zo beschouwt de Commissie de verzoeken-
     de onderneming als zelfstandig en gescheiden van de             Aanvraagster van het         verzoekster
     andere hierboven genoemde onderneming, ofschoon zij             merk:
     beide tot de groep IAMA behoren. Bijgevolg heeft ver-
     weerster kennelijk doorslaggevende betekenis toegekend          Betrokken merk:              woordmerk „Kit Super Pro”
     aan het formele gegeven dat IAMA Consulting Srl in de
     plaats is getreden van IAMA International Srl, door de
     opvolging van IAMA Consulting Srl in de oorspronkelijk          Waar of dienst:              waren en diensten van klasse 12
     met IAMA International Srl aangegane betrekking eerst                                        (onderdelen voor de reparatie van
     per 1 november 1997 te erkennen.                                                             trommelremmen bij automobie-
                                                                                len)
—    Misbruik van bevoegdheid wegens onlogische, tegenstrij-
     dige en gebrekkige motivering. Aangezien beide voormel-         Beslissing kamer van be-     afwijzing van de aanvraag
     de vennootschappen tot dezelfde groep behoren en                roep:
     verzoekster uitvoerende onderneming is ten opzichte van
     de leidende onderneming IAMA International Srl, zijn de         Middelen:                    — het merk is niet beschrijvend
     overeenkomsten zorgvuldig uitgevoerd. Verzoekster ziet                                            in de zin van artikel 7, lid 1,
     niet in waarom de Commissie de groep IAMA bestraft                                                sub c, van verordening (EG)
     door te weigeren uitgaven te erkennen die verzoekster                                             nr. 40/94
     heeft gedaan bij de uitvoering van overeenkomsten
     waarmee de gestelde doeleinden volledig zijn bereikt.                                        — er is geen         vrijhoudings-
                                                                                behoefte
                                                                                — het bezit het minimum aan
                                                                                onderscheidend vermogen dat
                                                                                voor bescherming als merk
                                                                                vereist is
 ---pagebreak--- C 186/14              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     30.6.2001
                              — inschrijving van het merk is           Middelen en voornaamste argumenten
                                   in overeenstemming met de
                                   beslissingspraktijk van de ka-
                                                                       Verzoekster stelt onder verwijzing naar het arrest Antillean
                                   mers van beroep
                                                                       Rice Mills, dat vrijwaringsmaatregelen een tijdelijk karakter
                              — schending en/of onjuiste uit-          moeten hebben. Zij stelt dat elke afweging laat staan onderzoek
                                   legging van artikel 7, lid 1,       omtrent de noodzaak van verlenging ontbreekt.
                                   sub b en c, van verordening
                                   nr. 40/94.                          Voor het overige komen de middelen en voornaamste ar-
                                                                       gumenten overeen met die in de zaken T-94/00 en T-332/00.
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
    inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).
                                                                       (1) bedoeld wordt verordening (EG) nr. 396/2001 van de Commissie
                                                                           van 27 februari 2001 tot verlenging van de toepassing van de
                                                                           vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de invoer, uit de landen
                                                                           en gebieden overzee, van producten van de sector suiker met
                                                                           oorsprongscumulatie EG/LGO, voor de periode 1 maart 2001 tot
                                                                           en met 30 juni 2001 (PB L 58 van 28.02.2001, blz. 13).
Beroep, op 13 april 2001 ingesteld door Rica Foods (Free
Zone) NV tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen
                                                                       Beroep, op 24 april 2001 ingesteld door Sniace SA tegen
                          (Zaak T-87/01)                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (2001/C 186/21)                                                         (Zaak T-88/01)
                                                                                (2001/C 186/22)
                     (Procestaal: Nederlands)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                      (Procestaal: Spaans)
schappen is op 13 april 2001 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door Rica Foods (Free               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Zone) NV, gevestigd te Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd            schappen is op 24 april 2001 beroep ingesteld tegen Commis-
door G. van der Wal, advocaat te Brussel, domicilie gekozen            sie van de Europese Gemeenschappen door Sniace SA, ge-
hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat                 vestigd te Madrid, vertegenwoordigd door D. José Luis Baró
aldaar, Route d’Esch 398.                                              Fuentes, Miguel Angel Gómez de Liaño y Botella en Fernando
                                                                       Rodrı́guez Carretero.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     verordening (EG) nr. 376/2001 (1) nietig te verklaren;
                                                                       —     artikel 1 van de beschikking van 19 juli 2000 nietig te
—     te bepalen dat de Gemeenschap aansprakelijk is voor de                 verklaren voorzover daarin wordt vastgesteld, dat de
      schade door verzoekster geleden doordat sinds 1 maart                  verstrekking van garanties ten bedrage van 35,8 mil-
      2001 de invoer van de in verordening nr. 376/2001                      joen EURO geen staatssteun in de zin van artikel 87,
      bedoelde producten is verhinderd of beperkt als gevolg                 lid 1, EG vormt;
      van verordening nr. 376/2001, alsmede te bepalen dat
      partijen zich nader zullen verstaan omtrent de omvang            —     artikel 2 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
      van de schade van verzoekster en dat, bij gebreke van                  daarin wordt vastgesteld, dat de steun die Oostenrijk aan
      overeenstemming hierover, de procedure zal worden                      LLG heeft verleend door de verstrekking van een waar-
      voortgezet binnen een door het Gerecht te bepalen                      borg ter hoogte van 14,5 miljoen EURO door WiBAG, in
      termijn, ter bepaling van de omvang van de schade,                     overeenstemming is met de door de Commissie onder
      althans de Gemeenschap te veroordelen tot betaling van                 nummer N 542/95 goedgekeurde garantieregeling;
      de voorlopige begrote en nog te begroten schade, meer
      subsidiair de Gemeenschap te veroordelen tot betaling            —     artikel 3 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
      van de door het Gerecht in goede justitie te bepalen                   daarin wordt voorgesteld, dat de individuele steun die
      schadevergoeding, vermeerderd met een rente van 8 %                    Oostenrijk heeft toegekend in de vorm van 0,4 mil-
      per jaar vanaf de datum van dit verzoekschrift tot de                  joen EURO steun bij de verwerving van grond en in
      datum van algehele betaling;                                           de vorm van een stille participatie ten belope van
                                                                             21,8 miljoen euro, verenigbaar is met de gemeenschappe-
—     de Commissie te veroordelen in de proceskosten.                        lijke markt;


title: Zaak C-393/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 21 juli 2015 — Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie/ESET spol. s r.o. sp. z o.o. Oddział w Polsce

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 21 juli 2015 — Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie/ESET spol. s r.o. sp. z o.o. Oddział w Polsce
   (Zaak C-393/15)
   (2015/C 337/07)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie

      Verwerende partij: ESET spol. s r.o. sp. z o.o. Oddział w Polsce

      Prejudiciële vraag

   Verbieden de artikelen 168 en 169, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) in het geval van een om btw-doeleinden in een lidstaat geregistreerde vestiging die hoofdzakelijk binnen de onderneming handelingen verricht ten behoeve van haar in een andere lidstaat gevestigde moedermaatschappij en sporadisch ook handelingen verricht die belast zijn in de lidstaat waar zij is geregistreerd, niet dat de belastingplichtige recht heeft op aftrek van voorbelasting in de lidstaat waar de vestiging is geregistreerd, hoewel deze belasting betrekking heeft op handelingen die door de moedermaatschappij in een andere lidstaat werden verricht?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: BESCHIKKING VAN HET HOF (Derde Kamer) van 18 december 1997 in zaak C-409/96 P: Sveriges Betodlares Centralförening en S. A. Henrikson tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
7.3.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 72/5
              BESCHIKKING VAN HET HOF                              Hof van Justitie op 16 december 1997, in de strafzaken
                                                                   tegen Adrianus Hendrikus Albers, Martinus Johannes
                        (Derde Kamer)
                                                                   Maria Van den Berkmortel en Leon Victor Pierre Maria
                    van 18 december 1997                           Nuchelmans het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
in zaak C-409/96 P: Sveriges Betodlares Centralförening            over de navolgende vraag:
en S. A. Henrikson tegen Commissie van de Europese
                     Gemeenschappen (1)
                                                                   Bevat de Verordening Stoffen met sympathico mimetische
                         (98/C 72/08)
                                                                   werking (P.V.V.) 1991 en meer in het bijzonder artikel 3,
                                                                   eerste lid, van die verordening, technische voorschriften,
                     (Procestaal: Engels)                          die ingevolge artikel 8 van Richtlijn 83/189/EEG (1), zoals
                                                                   deze richtlijn luidde ten tijde van het inwerking treden van
                                                                   de verordening, vooraf aan de Commissie moesten worden
                                                                   meegedeeld?
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
               de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   (1) PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8.
In zaak C-409/96 P, Sveriges Betodlares Centralförening,
vereniging naar Zweeds recht, gevestigd te Malmö (Zwe-
den) en S. A. Henrikson, wonende te Lund (Zweden), ver-
tegenwoordigd door O. Lieberknecht, advocaat te Düssel-
dorf, M. Schütte, advocaat te Berlijn, en V. Turner, Solici-
                                                                   Verzoek van het Verwaltungsgericht, Autonome Sektion
tor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                                                                   für die Provinz Bozen, ItalieÈ, van 16 december 1997 om
van Bonn en Schmitt, avenue Guillaume 62, advocaten
aldaar, betreffende een hogere voorziening tegen de                een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen World
                                                                   Wildlife Fund (WWF), Italia Nostra-Associaz.Naz., G.
beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                   Bachmann, e.a. en Autonome Provinz Bozen, Transport-
Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) van 4 oktober
                                                                   ministerium, Gemeinde Bozen, Gemeinde Leifers, Südtiro-
1996, Sveriges Betodlares en Henrikson/Commissie
                                                                   ler Transportstrukturen AG en Airport Bolzano-Bozen AG
(T-197/95, Jurisprudentie blz. II-1283), en strekkende tot
vernietiging van die beschikking, andere partij bij de pro-                               (Zaak C-435/97)
cedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigde: J. M. Flett), heeft het Hof (Derde Kamer),                                     (98/C 72/10)
samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J. C.
Moitinho de Almeida en J.-P. Puissochet (rapporteur),
rechters; advocaat-generaal: M. B. Elmer; griffier: R.             Het Verwaltungsgericht, Autonome Sektion für die Provinz
Grass, op 18 december 1997 een beschikking gegeven                 Bozen, ItalieÈ, heeft bij beschikking van 16 december 1997,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 24 decem-
                                                                   ber 1997, in het geding tussen World Wildlife Fund
                                                                   (WWF), Italia Nostra-Associaz.Naz., G. Bachmann, e.a.
1. De hogere voorziening wordt afgewezen.                          en Autonome Provinz Bozen, Transportministerium,
                                                                   Gemeinde Bozen, Gemeinde Leifers, Südtiroler Transport-
                                                                   strukturen AG en Airport Bolzano-Bozen AG, het Hof van
2. Rekwiranten worden in de kosten verwezen.                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                   een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
(1) PB C 74 van 8.3.1997.
                                                                   1. Moet artikel 4, lid 2, van Richtlijn 85/337/EEG (1)
                                                                        aldus worden uitgelegd,
                                                                        a) dat bepaalde categorieeÈn van de in bijlage II
                                                                            genoemde projecten van meet af aan volledig naar
                                                                            vrije beoordeling van de lidstaten kunnen worden
Verzoeken van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van
                                                                            vrijgesteld van de verplichting tot het verrichten
11 november 1997 om een prejudicieÈle beslissing in de
                                                                            van een milieu-effectbeoordeling,
strafzaken tegen Adrianus Hendrikus Albers, Martinus
Johannes Maria Van den Berkmortel en Leon Victor Pierre
                      Maria Nuchelmans                                      of
         (Zaken C-425/97, C-426/97 en C-427/97)
                                                                        b) dat de beoordelingsmarge van de lidstaten beperkt
                         (98/C 72/09)                                       wordt door de in artikel 2, lid 1, van de richtlijn
                                                                            neergelegde verplichting, de projecten die een aan-
                                                                            zienlijk milieu-effect kunnen hebben, met name
Het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch heeft bij beschikkin-                   gezien hun aard, omvang of ligging, in elk geval
gen van 11 november 1997, ingekomen ter griffie van het                     aan een milieu-effectbeoordeling te onderwerpen;


title: Beroep, op 17 augustus 1995 ingesteld door H. Meuser tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-160/95)

text:
Nr. C 248/18         |_ NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 23 . 9 . 95
Beroep, op 27 juli 1995 ingesteld door R. Kaps tegen Hof             erop gericht waren hun denkvermogen te beoordelen , een
       van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   criterium dat niet voorkwam onder degene die in die
                         ( Zaak T-153/95 )                           aankondiging waren vermeld .
                            ( 95/C 248/38                            Ten slotte betoogt verzoeker, dat de jury een kennelijke
                                                                     beoordelingsfout heeft gemaakt door op basis van zijn
                        (Procestaai: Frans)                          antwoord op één enkele vraag te oordelen dat zijn kennis
                                                                     van het Engels nagenoeg onbestaande was en dat hij voor
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            talenkennis een cijfer van 4/ 10 verdiende; volgens hem kan
schappen is op 27 juli 1995 beroep tegen Hof van Justitie            een jury van een vergelijkend onderzoek aan de hand
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door R. Kaps,               daarvan de talenkennis van een kandidaat niet geldig
wonende te Schifflange ( Groothertogdom Luxemburg),                  beoordelen .
vertegenwoordigd door J.-N. Louis en A. Tornel, advocaten
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
Fiduciaire Myson Sari., Rue Glesener 1 .
                                                                     Beroep, op 17 augustus 1995 ingesteld door H. Meuser
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                   tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
— nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelij                           Europese Gemeenschappen
    kend onderzoek CJ 51/93 waarbij aan verzoeker voor                                     ( Zaak T-160/95 )
    het mondeling en het schriftelijk examen een cijfer is                                    ( 95/C 248/39 )
    toegekend waarmee hij niet op de reservelijst van
    geschikte kandidaten kon worden geplaatst;                                            (Procestaai: Duits)
— nietig te verklaren het besluit van verweerder om                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    verzoeker niet op de reservelijst van vergelijkend onder        schappen is op 17 augustus 1995 beroep ingesteld tegen
    zoek CJ 51 /93 te plaatsen, alsmede het besluit van 15 mei       Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
    1995 houdende afwijzing van verzoekers klacht;                   Gemeenschappen door H. Meuser, wonende te Edertal
— verweerder in de kosten van het geding verwijzen .                 Giflitz, vertegenwoordigd door B. Meisterernst, M. Düsing,
                                                                     D. Manstetten, F. Schulze en W. Haneklaus, advocaten te
Middelen en voornaamste argumenten                                   Münster, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                     Dupong & Associés, advocaten aldaar, Rue des Bains
Verzoeker merkt allereerst op, dat de jury de examens van de         14 a .
kandidaten die een taal hadden gebruikt die de juryleden
onvoldoende beheersten, heeft laten vertalen en uittikken;           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
aangezien een van de criteria voor de verbetering van het            — verweerders te veroordelen om verzoeker voor de
eerste schriftelijk examen „ de kwaliteit van het taalgebruik "
was, heeft deze werkwijze ertoe geleid, dat de jury de                   periode van 30 september 1985 tot 29 juli 1993 een
kwaliteit van het taalgebruik van beroepsvertalers heeft                 SLOM-III-vergoeding ten bedrage van 123 307,50 DM
vergeleken met de kwaliteit van het taalgebruik van de                   te betalen, met rente ad 8% vanaf 19 mei 1992 , en
kandidaten die een taal hadden gebruikt die de juryleden wel             verweerders als hoofdelijke schuldenaars in de kosten te
voldoende beheersten. De kandidaten wier examens zijn                    verwijzen;
vertaald en ook nog uitgetikt, hebben daardoor een aan              — het onderhavige beroep met het reeds aanhangige beroep
zienlijk voordeel genoten ten opzichte van de andere                     in zaak T-77/93 , Hülseberg e.a./Raad en Commissie, te
kandidaten, hetgeen een schending van het beginsel van                   voegen en de procedure eveneens te schorsen.
gelijke behandeling van de kandidaten oplevert.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Verder stelt verzoeker, dat de jury de aankondiging van het
vergelijkend onderzoek heeft geschonden, daar zij heeft              De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
toegegeven aan de kandidaten vragen te hebben gesteld die            met die in zaak T-20/94 .


title: Zaak T-82/09: Beroep ingesteld op 20 februari 2009 — Dennekamp / Parlement

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/29

         Beroep ingesteld op 20 februari 2009 — Dennekamp / Parlement
   (Zaak T-82/09)
   2009/C 102/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: G.-J. Dennekamp (Giethoorn, Nederland) (vertegenwoordigers: O. Brouwer en A. Stoffer, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren;

               —

               het Parlement verwijzen in de kosten van verzoeker, overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg, met inbegrip van de kosten van enige interveniënt en kosten in verband met het verzoek om een versnelde procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Op 20 oktober 2008 verzocht verzoeker het Europees Parlement krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) om toegang tot a) alle documenten waaruit blijkt welke parlementsleden tevens deelnemen aan de aanvullende pensioenregeling, b) een lijst met de namen van de parlementsleden die op 1 september 2005 deelnamen aan de aanvullende pensioenregeling, en c) een lijst met de namen van de huidige deelnemers aan de aanvullende pensioenregeling voor wie het Parlement een maandelijkse bijdrage betaalt. Het Parlement wees het verzoek af en bevestigde zijn weigering om toegang te verlenen in zijn beschikking van 17 december 2008.
   Met het onderhavige beroep vordert verzoeker nietigverklaring van beschikking A(2008)22050 van het Europees Parlement van 17 december 2008, betreffende de weigering om toegang te verlenen tot documenten waarom hij had verzocht krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001.
   Verzoeker stelt dat de weigering berust op een beoordelingsfout en een kennelijke schending vormt van de in verordening (EG) nr. 1049/2001 vervatte voorschriften en beginselen inzake toegang tot documenten en van de in verordening (EG) nr. 45/2001 (2) vervatte voorschriften. Het Parlement heeft derhalve zijn in artikel 255 EG verankerde recht op toegang tot documenten van gemeenschapsinstellingen, artikel 42 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden.
   Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker dat de beschikking mank gaat aan de volgende onjuiste opvattingen ten aanzien van het recht en aan de volgende beoordelingsfouten.

               (a)

               Het Parlement heeft artikel 2, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden en zijn weigering ten onrechte gebaseerd op artikel 4, lid 1, sub b, van voornoemde verordening, aangezien openbaarmaking van de gevraagde documenten niet de persoonlijke levenssfeer van de betrokken parlementsleden kan aantasten.

               (b)

               Voorts heeft het Parlement verordening (EG) nr. 45/2001 onjuist toegepast, daar het ten onrechte heeft beslist dat het verzoek van verzoeker moet worden beoordeeld krachtens verordening (EG) nr. 45/2001.

               (c)

               Bovendien heeft het Parlement geen juiste afweging gemaakt tussen de openbare belangen die bij openbaarmaking zijn gediend, en de particuliere belangen die zouden worden aangetast. Evenmin heeft het beoordeeld in hoeverre de gestelde particuliere belangen daadwerkelijk en specifiek zouden worden aangetast.

               (d)

               Het Parlement heeft artikel 235 EG geschonden, aangezien het zijn weigering onvoldoende heeft gemotiveerd. Ten slotte blijkt uit de beschikking niet dat het Parlement een daadwerkelijke beoordeling heeft verricht ten aanzien van elk afzonderlijk document waarvoor verzoeker om toegang heeft verzocht.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 2001, L 8, blz. 1).


title: Zaak T-20/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 23 maart 2017 — Hongarije/Commissie („Kort geding — Staatssteun — Hongaarse heffing op de omzet uit advertenties — Besluit waarbij de steun onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt en terugvordering ervan wordt gelast — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/22

         Beschikking van de president van het Gerecht van 23 maart 2017 — Hongarije/Commissie
   (Zaak T-20/17 R)
   ((„Kort geding - Staatssteun - Hongaarse heffing op de omzet uit advertenties - Besluit waarbij de steun onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt en terugvordering ervan wordt gelast - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 178/30)
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordiger: M. Fehér, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Bottka en P.-J. Loewenthal, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 VWEU en 279 VWEU strekkende tot opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit C(2016) 6929 final van de Commissie van 4 november 2016 inzake steunmaatregel SA.39235 (2015/C) (ex 2015/NN) die Hongarije heeft toegepast met betrekking tot de belasting van inkomsten uit advertenties

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak F-144/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 9 december 2008 — Efstathopoulos/Europees Parlement (Openbare dienst — Voormalige tijdelijke functionarissen — Verordening (EG, Euratom, EGKS) nr. 2689/95 — Afvloeiingspremie — Inaanmerkingneming van productiviteitspremie bij bepaling van bedrag van bruto-inkomsten die in het kader van nieuwe werkzaamheden worden ontvangen)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/73

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 9 december 2008 — Efstathopoulos/Europees Parlement
   (Zaak F-144/07) (1)

   (Openbare dienst - Voormalige tijdelijke functionarissen - Verordening (EG, Euratom, EGKS) nr. 2689/95 - Afvloeiingspremie - Inaanmerkingneming van productiviteitspremie bij bepaling van bedrag van bruto-inkomsten die in het kader van nieuwe werkzaamheden worden ontvangen)
   (2009/C 44/128)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: S. Efstathopoulos (Chalandri, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Michi, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: A. Lukošiūtė en A. Troupiotis)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 18 april 2007 houdende vermindering van verzoekers ouderdomspensioen en terugvordering van het te veel ontvangen bedrag
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008, blz. 50.


title: Beroep, op 19 december 1995 ingesteld door European Copier Manufacturers (CECOM) tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-232/95)

text:
Nr. C 64/18           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2 . 3 . 96
     en de aanvangsdatum van het invoerverbod hebben                van Verordening ( EG ) nr. 2380/95 nietig . Artikel 3 , tweede
     veroorzaakt, hebben die instellingen onrechtmatig nage        alinea , van Verordening ( EG ) nr. 2380/95 is nietig om de
     laten tijdig de nodige maatregelen te nemen om die             navolgende redenen:
     onzekerheid op te heffen.
                                                                    a ) Strijdig met artikel 15 , lid 1 , van Verordening ( EEG )
Het verlies dat verzoekster heeft geleden en zal lijden valt             nr. 2423/88 : ingevolge deze bepaling vervallen anti
uiteen in twee categorieën :                                             dumpingrechten niet alleen vijf jaar na de datum waarop
                                                                        zij van kracht zijn geworden, maar ook vijf jaar na de
a ) „ huidig verlies ": de daling van omzet en winst die                 datum waarop zij laatstelijk werden gewijzigd of beves
     verzoekster reeds ondervindt door de vermindering van              tigd . Dit zijn dwingende termijnen waarvan de Raad niet
     de vraag naar pelzen en verwante produkten in het                   kan afwijken en waarvan hij in de praktijk tot dusverre
     vooruitzicht dat dergelijke pelzen na 1 januari 1996               ook niet is afgeweken . In de verordening wordt de
     wellicht niet meer zullen kunnen worden ingevoerd;                 afwijking voor PPC's die meer dan 75 kopieën per
                                                                        minuut kunnen maken, in geen enkel opzicht gemoti
b ) „ toekomstig verlies ": de toekomstige daling van omzet             veerd ( artikel 190 van het EG-Verdrag).
     en winst die zal optreden indien en wanneer het
     invoerverbod van kracht wordt .                                b ) Kennelijk onjuiste beoordeling door verkorting van de
                                                                        termijn van vijf jaar tot een geldigheidsduur van slechts
                                                                        twee jaar: de verkorting van de geldigheidsduur van
                                                                        Verordening ( EG ) nr. 2380/95 tot twee jaar druist
                                                                        kennelijk in tegen de feitelijke bevindingen van de
                                                                        Gemeenschapsinstellingen tijdens de onderzoeksproce
Beroep, op 19 december 1995 ingesteld door European                     dure . Vastgesteld werden namelijk een verhoogde dum
Copier Manufacturers ( CECOM) tegen Raad van de                         ping, een hoge schade voor de bedrijfstak van de
                         Europese Unie                                  Gemeenschap, alsmede een belang van de Gemeenschap
                                                                        bij een duurzame bescherming tegen dumping. Om een
                       ( Zaak T-232/95 )
                                                                        einde te maken aan de schade veroorzakende dumping
                          ( 96/C 64/36 )                                dienen de anti-dumpingmaatregelen een geldigheids
                                                                        duur van vijf jaar te hebben. In de verordening wordt in
                      (Procestaai: Duits)                               het geheel niet gemotiveerd, waarom bij PPC's die meer
                                                                        dan 75 kopieën per minuut kunnen maken, en die in
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen               eerste instantie door de genoemde verordening gedu
schappen is op 19 december 1995 beroep ingesteld tegen                  rende vijf jaar tegen de schade veroorzakende dumping
Raad van de Europese Unie door European Copier Manu                    werden beschermd, de beschermende maatregelen
facturers ( CECOM ), gevestigd te Keulen, vertegenwoordigd              slechts een geldigheidsduur van twee jaar moeten
door Dr. D. Ehle en Dr . V. Schiller, advocaten te Keulen,              hebben ( artikel 190 van het EG-Verdrag ).
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                    c ) Schending van de regeling van de basis-anti-dumping
M. Lucius, advocaat aldaar, Rue Michel Weiter 6 .
                                                                        verordening, in het bijzonder van de verdeling van de
                                                                        rechten en verplichtingen tussen de bedrijfstak van de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                    Gemeenschap die schade heeft geleden, en de dumpende
                                                                        exporteurs, alsmede de bij de dumping betrokken
— artikel 3 , tweede alinea, van Verordening ( EG ) nr. 2380/           importeurs : de bedrijfstak van de Gemeenschap wordt
    95 van 2 oktober 1995 tot instelling van een definitief             bij de vaststelling van een schade veroorzakende dum
    anti-dumpingrecht op de invoer van fotokopieerappara               ping gedurende vijf jaar beschermd; de exporteurs en
    ten voor gewoon papier, van oorsprong uit Japan ( PB                importeurs ( artikel 11 , lid 3 , van Verordening ( EG ) nr.
    1995 , L 244 , blz. 1 ) nietig te verklaren, voor zover             3283/94 hebben ter compensatie de mogelijkheid om
    daarin is bepaald dat de geldigheid van de verordening              een herzieningsonderzoek te vragen; de importeurs
    twee jaar na haar inwerkingtreding verstrijkt;                      ( artikel 11 , lid 8 , van Verordening ( EG ) nr. 3283/94 )
                                                                        kunnen bovendien onder bepaalde voorwaarden terug
— bij toewijzing van deze vordering, zo nodig, te gelasten              betaling van de anti-dumpingrechten vragen .
    dat het bij artikel 1 van Verordening ( EG ) nr. 2380/95
    ingestelde anti-dumpingrecht gehandhaafd blijft, en wel        d ) Schending van de rechten van de verdediging en van de
    ook na het verstrijken van de termijn van twee jaar na de           rechten van de bedrijfstak van de Gemeenschap betref
    inwerkingtreding van deze verordening, totdat de                    fende de controle op de tenuitvoerlegging: bij een
    bevoegde instellingen de door het arrest van het Gerecht            geldigheidsduur van anti-dumpingmaatregelen van
    vereiste maatregelen hebben vastgesteld;                            slechts twee jaar na de inwerkingtreding wordt de
                                                                        bedrijfstak die schade heeft geleden, kennelijk belet, van
— de Raad te verwijzen in de kosten .                                   haar rechten uit hoofde van artikel 12 van Verordening
                                                                        ( EG ) nr . 3283/94 ( tenuitvoerlegging van anti-dumping
Middelen en voornaamste argumenten                                      rechten ) en artikel 13 van deze Verordening ( tegengaan
                                                                        van ontwijking van rechten ) op zinvolle wijze en met
Verzoekster acht de bepaling van het einde van de anti                 kans van slagen gebruik te maken .
dumpingmaatregelen betreffende fotokopieerapparaten na
een geldigheidsduur van twee jaar na de inwerkingtreding


title: Zaak C-252/08: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 1 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta (Niet-nakoming — Verontreiniging en hinder — Stookinstallaties — Beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/11

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 1 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta
   (Zaak C-252/08) (1)

   (Niet-nakoming - Verontreiniging en hinder - Stookinstallaties - Beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht)
   2009/C 282/20
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Flynn en A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Malta (vertegenwoordiger: S. Camilleri, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 4, lid 1, juncto bijlagen IV A, VI A en VII A, en artikel 12 juncto bijlage VIII A.2 van richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties (PB L 309, blz. 1) — Niet-inachtneming van de emissiegrenswaarden die zijn vastgesteld voor zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof — Installaties te Delimara en Marsa

      Dictum

               1.

               Door richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties niet correct toe te passen in het kader van de exploitatie van de stoomgenerator van fase I van de elektrische centrale te Delimara en de elektrische centrale te Marsa, is de Republiek Malta de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 1, juncto artikel 12 van deze richtlijn en krachtens de bijlagen IV A, VI A, VII A en VIII A, punt 2, bij deze richtlijn.

               2.

               De Republiek Malta wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 197 van 2.8.2008.


title: Zaak T-148/17: Beroep ingesteld op 7 maart 2017 — Troszczynski/Parlement

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/52

         Beroep ingesteld op 7 maart 2017 — Troszczynski/Parlement
   (Zaak T-148/17)
   (2017/C 144/71)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mylène Troszczynski (Noyon, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Ceccaldi, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de quaestoren van het Europees Parlement van 6 januari 2017, voor zover daarbij het besluit van de secretaris-generaal van 23 juni 2016 waarbij van Mylène Troszczynski een bedrag van 56 554 EUR wordt teruggevorderd, wordt gehandhaafd;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 23 juni 2016, dat is vastgesteld op grond van de artikelen 33, 43, 62, 67 en 68 van besluit 2009/C 159/01 van het Bureau van het Europees Parlement van 19 mei en 9 juli 2008„houdende de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Europees Parlement”, zoals gewijzigd, waarbij jegens verzoekster een schuldvordering ten bedrage van 56 554 EUR is vastgesteld uit hoofde van bedragen die onverschuldigd waren uitgekeerd in het kader van parlementaire assistentie, de terugvordering ervan werd gemotiveerd, en de bevoegde ordonnateur werd gelast, in samenwerking met de rekenplichtige van de instelling, over te gaan tot terugvordering ervan op grond van artikel 68 van de uitvoeringsbepalingen en van de artikelen 78, 79 en 80 van het Financieel Reglement;

               —

               nietigverklaring van de debetnota nr. 2016-888, zonder datum, waarbij verzoekster ervan op de hoogte werd gesteld dat jegens haar een schuldvordering was vastgesteld bij het besluit van de secretaris-generaal van 23 juni 2016tot terugvordering van in het kader van parlementaire assistentie onverschuldigd uitgekeerde bedragen, op grond van artikel 68 van de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Europees Parlement en de artikelen 78, 79 en 80 van het Financieel Reglement;

               —

               nietigverklaring van de debetnota van 29 juni 2016;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten;

               —

               veroordeling van het Europees Parlement tot betaling aan Mylène Troszczynski van het bedrag van 50 000 EUR als vergoeding van invorderbare kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in de onderhavige zaak aan de orde zijnde bedragen hebben betrekking op een arbeidsovereenkomst van onbepaalde duur tussen verzoekster en een plaatselijke medewerker die voltijds als parlementair medewerker werkte in de lidstaat waarin verzoekster is verkozen. Een aantal aanwijzingen betreffende de functies die de plaatselijke medewerker vervulde bij de politieke partij waarvan verzoekster lid was, hebben bij verweerder twijfel doen rijzen of verzoekster de krachtens de artikelen 33, 43 en 62 van de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de parlementsleden op haar rustende verplichtingen wel nakwam.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster aan dat in de onderhavige zaak de bestreden handelingen gebreken vertonen die gevolgen hebben voor de externe wettigheid ervan, met name omdat de opsteller van de handeling rationae materiae onbevoegd is, die handelingen niet gemotiveerd zijn en de wezenlijke vormvereisten niet zijn nageleefd.
   Zij voert tevens aan dat de interne wettigheid van de bestreden handelingen gebreken vertoont. Deze hebben betrekking op het feit dat de verweten feiten niet stroken met de werkelijkheid, op de aanwijzing van de partij op wie de bewijslast rust, schending van het evenredigheidsbeginsel, inbreuk op de politieke rechten van plaatselijke medewerkers, misbruik van bevoegdheid, de discriminerende aard van de bestreden besluiten en het bestaan van fumus persecutionis, schending van de onafhankelijkheid van het parlementslid en van het verbod van een bindend mandaat, schending van de beginselen una via electa en non bis in idem, aangezien de voorzitter van het Europees Parlement aan OLAF de feitelijke gegevens heeft doen toekomen waaruit blijkt dat verzoekster gestelde onregelmatigheden heeft begaan.


title: Zaak C-407/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n ° 1 de Córdoba (Spanje) op 27 augustus 2014 — María Auxiliadora Arjona Camacho/Securitas Seguridad España, S.A.

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 1 de Córdoba (Spanje) op 27 augustus 2014 — María Auxiliadora Arjona Camacho/Securitas Seguridad España, S.A.
   (Zaak C-407/14)
   2014/C 409/40
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 1 de Córdoba

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: María Auxiliadora Arjona Camacho

      Verwerende partij: Securitas Seguridad España, S.A.

      Prejudiciële vraag

   Kan artikel 18 van richtlijn 2006/54/EG (1), dat bepaalt dat de compensatie voor het slachtoffer van discriminatie op grond van geslacht afschrikkend moet zijn (naast reëel, effectief en evenredig aan de geleden schade), aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter op grond daarvan werkelijk aanvullend een privaatrechtelijke boete kan opleggen waarvan de hoogte redelijk is, dat wil zeggen een aanvullend bedrag dat weliswaar verder gaat dan de volledige reparatie van de door het slachtoffer werkelijk geleden schade, maar (behalve voor de schadeveroorzaker) ook als voorbeeld dient voor anderen, mits dat bedrag niet onevenredig hoog is, ook al kent de rechtstraditie van die nationale rechter geen privaatrechtelijke boetes?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking)
   (PB L 204, blz. 23).


title: Zaak T-559/12: Beroep ingesteld op 24 december 2012 — Ningbo Jinding Fastener/Raad

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/23

         Beroep ingesteld op 24 december 2012 — Ningbo Jinding Fastener/Raad
   (Zaak T-559/12)
   2013/C 46/41
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd (Ningbo, China) (vertegenwoordigers: R. Antonini en E. Monard, lawyers)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 924/2012 van de Raad van 4 oktober 2012 tot wijziging van verordening (EG) nr. 91/2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China, voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op twee middelen.

               1)

               Eerste middel: de uitsluiting van de dumpingberekening van bepaalde van verzoeksters uitvoertransacties schendt de artikelen 2, sub 11, 2, sub 8, 2, sub 9, 2, sub 7a, en artikel 9, sub 5, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, het non-discriminatiebeginsel en artikel 2.4.2 van de WTO-overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van GATT 1994.

               2)

               Tweede middel: de afwijzing van bepaalde door verzoekster gevraagde aanpassingen schendt artikel 2, sub 10, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, en artikel 2.4 van de WTO-overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van GATT 1994. Subsidiair stelt verzoekster dat de Raad artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie heeft geschonden.


title: Doorhaling van zaak C-70/02

text:
7.12.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 305/19
               Doorhaling van zaak C-124/01 ( 1)                                      Doorhaling van zaak C-45/02 (1)
                        (2002/C 305/36)                                                       (2002/C 305/39)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 september                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 juli 2002 de
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-124/01:          doorhaling in het register gelast van zaak C-45/02: Commissie
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse             van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek.
Republiek.
                                                                      (1 ) PB C 97 van 20.4.2002.
( 1) PB C 161 van 2.6.2001.
               Doorhaling van zaak C-150/01 ( 1)                                      Doorhaling van zaak C-70/02 (1)
                        (2002/C 305/37)                                                       (2002/C 305/40)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 september
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 september
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-150/01:
                                                                      2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-70/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
Republiek.
                                                                      Republiek.
( 1) PB C 173 van 16.6.2001.
                                                                      (1 ) PB C 109 van 4.5.2002.
               Doorhaling van zaak C-443/01 ( 1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-221/02 ( 1)
                        (2002/C 305/38)
                                                                                (2002/C 305/41)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 augustus 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-443/01 (verzoek       De president van het Hof van Justitie van de Europese
van het Vestre Landsret om een prejudiciële beslissing): Poul         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 september
Nørgaard tegen Skatteministeriet.                                     2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-221/02:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                                                                      Republiek.
( 1) PB C 31 van 2.2.2002.
                                                                      (1 ) PB C 180 van 27.7.2002.