title: Zaak C-259/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Budai Központi Kerületi Bíróság (Hongarije) op 16 mei 2017 — Zoltán Rózsavölgyi en Zoltánné Rózsavölgyi/Unicredit Leasing Hungary Zrt. en Unicredit Leasing Immo Truck Zrt.

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Budai Központi Kerületi Bíróság (Hongarije) op 16 mei 2017 — Zoltán Rózsavölgyi en Zoltánné Rózsavölgyi/Unicredit Leasing Hungary Zrt. en Unicredit Leasing Immo Truck Zrt.
   (Zaak C-259/17)
   (2017/C 256/07)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Budai Központi Kerületi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rózsavölgyi Zoltán, Rózsavölgyi Zoltánné

      Verwerende partij: Unicredit Leasing Hungary Zrt., Unicredit Leasing Immo Truck Zrt.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan de nietigverklaring wegens oneerlijkheid (waardoor de consument niet door het beding wordt gebonden) van het beding dat het eigenlijke voorwerp van een leningsovereenkomst bepaalt, met name rekening houdende met het feit dat, indien de bepaling van het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst oneerlijk is dit leidt tot ongeldigheid van de gehele overeenkomst (en niet een gedeeltelijke ongeldigheid), tot gevolg hebben (bijvoorbeeld door middel van de tenuitvoerlegging van een rechterlijke uitspraak, van een bepaald rechtsgevolg waarin in een bepaling van nationaal recht is voorzien, van een normatieve bepaling of van een besluit tot uniformering van het recht) dat aldus de juridische kwalificatie van de overeenkomst, of de gevolgen ervan, zodanig verandert dat in het bijzonder een op vreemde valuta gebaseerde leningsovereenkomst (waarbij de uit de leningsovereenkomst voortvloeiende vorderingen in een vreemde munt worden vastgesteld en geboekt — hierna: „rekenmunt” — en de verplichting tot betaling van die vorderingen wordt nagekomen in de nationale munt — hierna: „betaalmunt”) dient te worden beschouwd als een leningsovereenkomst in Hongaarse forint.

                           1.1.

                           Kan, indien de toepassing van de nietigheid die voortvloeit uit het feit dat het beding dat het eigenlijke voorwerp van een leningsovereenkomst bepaalt oneerlijk is, tot gevolg heeft dat aldus de juridische kwalificatie van de overeenkomst, of de gevolgen ervan, verandert, de daaruit volgende wijziging van die juridische kwalificatie tot gevolg hebben (bijvoorbeeld door middel van de tenuitvoerlegging van een rechterlijke uitspraak, van een bepaald rechtsgevolg waarin in een bepaling van nationaal recht is voorzien, van een normatieve bepaling of van een besluit tot uniformering van het recht) dat bepaalde parameters van de rechtsverhouding die een financiële weerslag hebben zelf ook kunnen veranderen ten nadele van de consument (bijvoorbeeld de toepassing met terugwerkende kracht van de marktrentevoet voor leningen in forint of de basisrente van de centrale bank in plaats van de lagere rentevoet waarin bij de overeenkomst was voorzien)?

               2)

               Betreffen de juridische gevolgen van de oneerlijkheid [van een beding] een absoluut zuivere rechtsvraag of is het mogelijk om in het kader van de beoordeling van die gevolgen belang te hechten aan

                           (1)

                           de contractuele praktijk van andere typen overeenkomsten dan die waarop de oneerlijkheid betrekking heeft,

                           (2)

                           de vermeende zwakheid van bepaalde marktdeelnemers die rechtstreeks zijn geraakt op economisch gebied (wat de op vreemde valuta gebaseerde leningen betreft bijvoorbeeld het geheel van leners en het bancaire systeem), of

                           (3)

                           de belangen van derden of bepaalde groepen die niet rechtstreeks zijn geraakt op economisch gebied, bijvoorbeeld aan het feit dat, ten gevolge van de nietigheid, de leners in buitenlandse valuta, wat de cijfermatige afrekening betreft, zich merendeels uiteindelijk in een gunstigere situatie bevinden dan die leners die in forint hebben geleend?

               3)

               Vormt het beding waarbij het wisselkoersrisico bij de consument wordt gelegd [namelijk de bepaling(en) van de overeenkomst waarbij het risico wordt geregeld] voor de toepassing van artikel 3, lid 1, artikel 4, lid 2, artikel 5 en artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1) (dat wil zeggen voor de beoordeling van de oneerlijkheid en de juridische gevolgen ervan) een geheel van bedingen?

               4)

               Kan artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (volgens hetwelk oneerlijke bedingen in overeenkomsten tussen een verkoper en een consument de consument niet binden) aldus worden uitgelegd, dat het beding in kwestie (niet een bepaald onderdeel ervan, maar het beding in zijn totaliteit) in zijn geheel oneerlijk kan zijn of dat het voor een deel niet oneerlijk is en voor een deel wel, zodat het deels van toepassing blijft (bijvoorbeeld naar gelang de beoordeling door de rechter in kwestie) en dat het de consument kan binden (dat wil zeggen dat het, wat de gevolgen ervan betreft, in beide gevallen slechts in bepaalde mate oneerlijk is), bijvoorbeeld door middel van de tenuitvoerlegging van een rechterlijke beslissing, van een bepaald rechtsgevolg waarin in een bepaling van nationaal recht is voorzien, van een normatieve bepaling of van een besluit tot uniformering van het recht?

                           4.1.

                           Kan, indien artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13 aldus moet worden uitgelegd dat een bepaald beding in zijn geheel oneerlijk kan zijn of dat het voor een deel niet oneerlijk is en voor een deel wel, zodat het deels van toepassing blijft en dat het de consument kan binden (dat wil zeggen dat het, wat de gevolgen ervan betreft, in beide gevallen slechts in bepaalde mate oneerlijk is), het feit dat het litigieuze beding dat het eigenlijke voorwerp van het geding bepaalt, wegens de oneerlijkheid ervan de ongeldigheid van de gehele leningsovereenkomst met zich meebrengt, tot gevolg hebben dat de consument, wat de cijfermatige afrekening betreft, zich uiteindelijk in een situatie bevindt die ongunstiger is en dat de verkoper zich in een situatie bevindt die gunstiger is dan indien het litigieuze beding, dat het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst bepaalt; vanwege de oneerlijkheid ervan de leningsovereenkomst slechts gedeeltelijk oneerlijk zou maken (zodat de overige bedingen van de overeenkomst de partijen zouden blijven binden, zonder dat de inhoud van die bedingen is gewijzigd)?

               5)

                           5.1.

                           Kan een contractueel beding waarbij het wisselkoersrisico bij de consument wordt gelegd (welk beding wordt gebruikt als algemene contractvoorwaarde door de beroepshalve handelende contractpartij en waarover niet individueel is onderhandeld) en dat is opgesteld op grond van een noodzakelijkerwijs algemene wettelijke informatieplicht, gelet op de economische gevolgen ervan, omdat het duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd, niet als oneerlijk worden gekwalificeerd wanneer dat beding geen uitdrukkelijke waarschuwing bevat met betrekking tot het feit dat het bedrag van de aflossingstermijnen krachtens de leningsovereenkomst het bedrag van de inkomsten van de consument kan overstijgen dat door de beroepshalve handelende contractpartij in aanmerking wordt genomen in het kader van het solvabiliteitsonderzoek; tevens gelet op het feit dat de relevante nationale wetgeving bepaalt dat het risico schriftelijk in detail uiteen moet worden gezet en dat niet kan worden volstaan met louter de vermelding dat er een risico bestaat en bij wie dat wordt gelegd; bovendien gegeven het feit dat volgens punt 74 van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in zaak C-26/13 van een beroepshalve handelende contractpartij kan worden geëist dat zij niet alleen ervoor zorgt dat de consument het risico kan identificeren, maar ook dat deze tevens de, mogelijkerwijs aanzienlijke, economische gevolgen kan inschatten van het feit dat hij het wisselkoersrisico draagt en bijgevolg hoeveel de lening hem in totaal kost?

                           5.2.

                           Kan een contractueel beding waarbij het wisselkoersrisico bij de consument wordt gelegd (welk beding wordt gebruikt als algemene contractvoorwaarde door de beroepshalve handelende contractpartij en waarover niet individueel is onderhandeld) en dat is opgesteld op grond van een noodzakelijkerwijs algemene wettelijke informatieplicht, gelet op de economische gevolgen ervan, omdat het duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd, niet als oneerlijk worden gekwalificeerd wanneer dat beding geen uitdrukkelijke waarschuwing bevat met betrekking tot het feit dat de krachtens de leningsovereenkomst te allen tijde uitstaande bedrag de waarde kan overstijgen van de activa van de débiteur die door de beroepshalve handelende contractpartij in aanmerking worden genomen in het kader van het solvabiliteitsonderzoek; tevens gelet op het feit dat de relevante nationale wetgeving bepaalt dat het risico schriftelijk in detail uiteen moet worden gezet en dat niet kan worden volstaan met louter de vermelding dat er een risico bestaat en bij wie dat wordt gelegd; bovendien gegeven het feit dat volgens punt 74 van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in zaak C-26/13 van een beroepshalve handelende contractpartij kan worden geëist dat niet alleen zij ervoor zorgt dat de consument het risico kan identificeren, maar ook dat deze tevens de, mogelijkerwijs aanzienlijke, economische gevolgen kan inschatten van het feit dat hij het wisselkoersrisico draagt en bijgevolg hoeveel de lening hem in totaal kost?

                           5.3.

                           Kan een contractueel beding waarbij het wisselkoersrisico bij de consument wordt gelegd (welk beding wordt gebruikt als algemene contractvoorwaarde door de beroepshalve handelende contractpartij en waarover niet individueel is onderhandeld) en dat is opgesteld op grond van een noodzakelijkerwijs algemene wettelijke informatieplicht, gelet op de economische gevolgen ervan, omdat het duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd, niet als oneerlijk worden gekwalificeerd wanneer dat beding geen uitdrukkelijke waarschuwing bevat met betrekking tot het feit dat 1) de wisselkoersschommelingen niet aan een maximum zijn gebonden, 2) de mogelijkheid van wisselkoersschommelingen reëel is en zich gedurende de gehele aflossingsperiode kan voordoen, 3) het bedrag van de aflossingstermijnen als gevolg van dergelijke schommelingen onbeperkt groter kan worden, 4) ten gevolge van wisselkoersschommelingen niet alleen het bedrag van de aflossingstermijnen, maar ook het uitstaande bedrag onbeperkt groter kan worden, 5) het geleden verlies onbeperkt is, 6) het effect van de noodzakelijke voorzorgsmaatregelen beperkt is en een voortdurende aandacht vereist, 7) die de beroepshalve handelende contractpartij niet kan waarborgen; tevens gelet op het feit dat de relevante nationale wetgeving bepaalt dat het risico schriftelijk in detail uiteen moet worden gezet en dat niet kan worden volstaan met louter de vermelding dat er een risico bestaat en bij wie dat wordt gelegd; bovendien gegeven het feit dat volgens punt 74 van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in zaak C-26/13 van een beroepshalve handelende contractpartij kan worden geëist dat niet alleen zij ervoor zorgt dat de consument het risico kan identificeren, maar ook dat deze tevens de, mogelijkerwijs aanzienlijke, economische gevolgen kan inschatten van het feit dat hij het wisselkoersrisico draagt en bijgevolg hoeveel de lening hem in totaal kost?

                           5.4.

                           Kan — met name rekening houdend met het feit dat het kan voorkomen of zelfs al is voorgekomen dat de rechtspraak of de nationale wetgeving tot de conclusie komt dat bij op vreemde valuta gebaseerde leningsovereenkomsten de consument een schuld aangaat in vreemde valuta vanwege de rentevoet die gedurende de desbetreffende periode gunstiger is dan leningen in Hongaarse forint, in ruil waarvoor hij alleen de gevolgen van renteschommelingen draagt; tevens rekening houdend met het feit dat het kan voorkomen en zelfs al is voorgekomen dat de rechtspraak of de nationale wetgeving tot de conclusie komt dat niet kan worden beoordeeld of de eenzijdige, en onvoorziene, overdracht van de contractuele verplichtingen na het sluiten van de leningsovereenkomst oneerlijk is, omdat de gronden voor de nietigheid moeten bestaan op het moment dat de overeenkomst wordt gesloten; daarenboven rekening houdend met het feit dat de relevante nationale wetgeving bepaalt dat het risico schriftelijk in detail uiteen moet worden gezet en dat niet kan worden volstaan met louter de vermelding dat er een risico bestaat en bij wie dat wordt gelegd; bovendien gegeven het feit dat volgens punt 74 van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in zaak C-26/13 van een beroepshalve handelende contractpartij kan worden geëist dat niet alleen zij ervoor zorgt dat de consument het risico kan identificeren, maar ook dat deze het risico tevens kan inschatten — een contractueel beding waarbij het wisselkoersrisico bij de consument wordt gelegd (welk beding wordt gebruikt als algemene contractvoorwaarde door de beroepshalve handelende contractpartij en waarover niet individueel is onderhandeld) en dat is opgesteld op grond van een noodzakelijkerwijs algemene wettelijke informatieplicht, gelet op de economische gevolgen ervan, omdat het duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd, niet als oneerlijk worden gekwalificeerd wanneer dat beding geen uitdrukkelijke waarschuwing bevat betreffende de voorzienbaarheid van de wisselkoersschommelingen gedurende de looptijd van de overeenkomst (op zijn minst tijdens de beginperiode) en de minimum- en maximumwaarden ervan (bijvoorbeeld door zich te baseren op de berekeningsmethode voor een forward rate en/of het beginsel van rentepariteit, volgens welke, ter zake van op vreemde valuta gebaseerde leningen, het mogelijk is om met een hoge mate van zekerheid te voorspellen dat een rentevoordeel — namelijk het feit dat de LIBOR-rente [London Interbank Offered Rate] of EURIBOR-rente [Euro Interbank Offered Rate] lager is dan de BUBOR-rente [Budapest Interbank Offered Rate] — met zich meebrengt dat de consument een wisselkoersverlies lijdt voor zover de koers van de betaalmunt zal dalen ten opzichte van de rekenmunt?

                           5.5.

                           Kan een contractueel beding waarbij het wisselkoersrisico bij de consument wordt gelegd (welk beding wordt gebruikt als algemene contractvoorwaarde door de beroepshalve handelende contractpartij en waarover niet individueel is onderhandeld) en dat is opgesteld op grond van een noodzakelijkerwijs algemene wettelijke informatieplicht, gelet op de economische gevolgen ervan, omdat het duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd, niet als oneerlijk worden gekwalificeerd wanneer dat beding geen uitdrukkelijke waarschuwing bevat waarbij precies (bijvoorbeeld door met behulp van een reeks gegevens of een grafiek de vergelijkende ontwikkeling van de wisselkoersen van de rekenmunt en de betaalmunt gedurende een minstens even lange periode als die waarvoor de consument zich verbindt, in cijfers te vertalen) het risico wordt aangegeven dat de consument werkelijk loopt doordat het wisselkoersrisico bij hem wordt gelegd; daarenboven rekening houdend met het feit dat de relevante nationale wetgeving bepaalt dat het risico schriftelijk in detail uiteen moet worden gezet en dat niet kan worden volstaan met louter de vermelding dat er een risico bestaat en bij wie dat wordt gelegd; bovendien gegeven het feit dat volgens punt 74 van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in zaak C-26/13 van een beroepshalve handelende contractpartij kan worden geëist dat niet alleen zij ervoor zorgt dat de consument het risico kan identificeren, maar ook dat deze tevens de, mogelijkerwijs aanzienlijke, economische gevolgen kan inschatten van het feit dat hij het wisselkoersrisico draagt en bijgevolg hoeveel de lening hem in totaal kost?

                           5.6.

                           Kan — met name rekening houdend met het feit dat op grond van de rechtspraak of de nationale wetgeving het kan voorkomen dat bij op vreemde valuta gebaseerde leningsovereenkomsten de consument een schuld in vreemde valuta kan aangaan vanwege de rentevoet die gedurende de desbetreffende periode gunstiger is dan leningen in Hongaarse forint, in ruil waarvoor hij alleen de gevolgen van renteschommelingen draagt; daarenboven rekening houdend met het feit dat de relevante nationale wetgeving bepaalt dat het risico schriftelijk in detail uiteen moet worden gezet en dat niet kan worden volstaan met louter de vermelding dat er een risico bestaat en bij wie dat wordt gelegd; bovendien gegeven het feit dat volgens punt 74 van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in zaak C-26/13 van een beroepshalve handelende contractpartij kan worden geëist dat niet alleen zij ervoor zorgt dat de consument het risico kan identificeren, maar ook dat deze het risico tevens kan inschatten — een contractueel beding waarbij het wisselkoersrisico bij de consument wordt gelegd (welk beding wordt gebruikt als algemene contractvoorwaarde door de beroepshalve handelende contractpartij en waarover niet individueel is onderhandeld) en dat is opgesteld op grond van een noodzakelijkerwijs algemene wettelijke informatieplicht, gelet op de economische gevolgen ervan, omdat het duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd, niet als oneerlijk worden gekwalificeerd wanneer dat beding geen uitdrukkelijke waarschuwing bevat waarbij precies (bijvoorbeeld uitdrukkelijk en met cijfers onderbouwd door middel van een reeks gegevens over een afgelopen periode die minstens even lang was als die waarvoor de consument zich verbindt) de voorzienbare rentevoordelen worden aangegeven ingeval van toepassing van de BUBOR-rentevoet bij leningen in Hongaarse forint en van de LIBOR- of EURIBOR-rentevoet bij op vreemde valuta gebaseerde leningen?

               6)

               Hoe dient voor de beoordeling van de vraag of een contractueel beding waarbij het wisselkoersrisico bij de consument wordt gelegd (welk beding wordt gebruikt als algemene contractvoorwaarde door de beroepshalve handelende contractpartij en waarover niet individueel is onderhandeld) en dat is opgesteld op grond van een noodzakelijkerwijs algemene wettelijke informatieplicht, oneerlijk is, de bewijslast te worden verdeeld tussen de consument en de beroepshalve handelende contractpartij teneinde te beoordelen of de consument daadwerkelijk de gelegenheid heeft gehad om kennis te nemen van het litigieuze beding waarmee hij vóór het sluiten van de leningsovereenkomst onweerlegbaar heeft ingestemd [artikel 3, lid 3, van richtlijn 93/13/EEG en bijlage, punt 1, onder i)]?

               7)

               Dient in de context van op vreemde valuta gebaseerde leningsovereenkomsten, dat wil zeggen voor transacties betreffende diensten waarvan de prijs samenhangt met de koersschommelingen op de geldmarkten, te worden aangenomen dat de kredietinstellingen die met een consument een overeenkomst sluiten met gebruikmaking van hun eigen wisselkoers verkopers zijn die geen invloed hebben op de fluctuaties van de koers in de zin van punt 2, onder c), van de bijlage bij richtlijn 93/13/EEG?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).


title: Zaak T-99/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2009 — Phildar/BHIM — Comercial Jacinto Parera (FILDOR) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FILDOR — Ouder nationaal woord- en beeldmerk PHILDAR — Ouder nationaal woordmerk FILDOR — Ouder internationaal woordmerk en ouder internationaal woord- en beeldmerk PHILDAR — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, artikelen 62 en 73 van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, artikelen 64 en 75 van verordening (EG) nr. 207/2009] )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/54

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2009 — Phildar/BHIM — Comercial Jacinto Parera (FILDOR)
   (Zaak T-99/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FILDOR - Ouder nationaal woord- en beeldmerk PHILDAR - Ouder nationaal woordmerk FILDOR - Ouder internationaal woordmerk en ouder internationaal woord- en beeldmerk PHILDAR - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, artikelen 62 en 73 van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, artikelen 64 en 75 van verordening (EG) nr. 207/2009]”)
   2009/C 267/91
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Phildar SA (Roubaix, Frankrijk) (vertegenwoordiger: E. Baud, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Comercial Jacinto Parera SA (Barcelona, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 januari 2006 (zaak R 245/2004-2) inzake een oppositieprocedure tussen Phildar SA en Comercial Jacinto Parera, SA

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 16 januari 2006 (zaak R 245/2004-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 121 van 20.5.2006.


title: Zaak F-28/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 juli 2011 — BC/Raad

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/58

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 juli 2011 — BC/Raad
   (Zaak F-28/11) (1)

   2011/C 252/135
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 173 van 11.6.2011, blz. 16.


title: Zaak C-129/00: Beroep, op 4 april 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
10.6.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 163/19
Moeten artikel 56 en volgende EG aldus worden uitgelegd, dat          Een en ander is in duidelijke tegenspraak met het gemeen-
zij in de weg staan aan de toepassing van §§ 12 tot en met 14         schapsrecht, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie, meer in
van het Salzburger Grundverkehrsgesetz 1997 in de versie              het bijzonder:
LGBl nr. 11/1999, krachtens welke hij die in het Bundesland
Salzburg een perceel bouwgrond wenst te verwerven, daartoe
een kennisgevings- en goedkeuringsprocedure moet volgen,              a) de beginselen van doeltreffendheid en afdoende rechterlijke
waardoor in casu een door het gemeenschapsrecht gegaran-                  bescherming van door de communautaire rechtsorde er-
deerde fundamentele vrijheid van de rechtsverkrijger ge-                  kende subjectieve rechten;
schonden?
                                                                      b) het verbod om de uitoefening van door het gemeenschaps-
                                                                          recht toegekende rechten uiterst moeilijk te maken;
                                                                      c) het verbod, een zodanige bewijsregeling te hanteren dat op
                                                                          de belastingplichtige de bewijslast rust dat onverschuldigd
                                                                          betaalde belasting niet op andere subjecten is afgewenteld.
Beroep, op 4 april 2000 ingesteld door Commissie van de
  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                        (Zaak C-129/00)
                        (2000/C 163/34)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 4 april 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      Beroep, op 5 april 2000 ingesteld door Commissie van de
woordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, als gemachtigde,       Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits-
bijgestaan door P. Biavati, domicilie gekozen hebbende te
                                                                                land
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirch-
berg.
                                                                                (Zaak C-130/00)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
a) vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door de hand-                                 (2000/C 163/35)
     having in haar nationale rechtsorde van artikel 29, tweede
     alinea, van wet nr. 428 van 29 december 1990, dat, zoals
     in de praktijk toegepast en door de rechter uitgelegd, voor      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     de overdracht van in strijd met het gemeenschapsrecht            is op 5 april 2000 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
     geïnde belastingen een bewijsregeling rechtvaardigt die het      Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     de belastingplichtige onmogelijk, althans uiterst moeilijk       vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van de juridische
     maakt, zijn recht op teruggaaf van die belastingen uit te        dienst van de Commissie, domicilie gekozen hebbende te
     oefenen, en die derhalve in strijd is met de door het Hof        Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
     op het gebied van de terugvordering van onverschuldigd           dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
     betaalde bedragen ontwikkelde rechtsbeginselen, niet heeft
     voldaan aan de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
     verplichtingen;                                                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
b) de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                      1. vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de verplich-
                                                                          tingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het
Middelen en voornaamste argumenten                                        EG-Verdrag en richtlijn 97/52/EG (1) van het Europees
                                                                          Parlement en de Raad van 13 oktober 1997 tot wijziging
                                                                          van de richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG en 93/37/EEG
De Commissie is van oordeel, dat de concrete uitleggings- en              betreffende de coördinatie van de procedures voor het
toepassingsmodaliteiten van de Italiaanse wet door de Italiaan-           plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening,
se rechterlijke autoriteiten, meer bepaald de Corte di Cassazio-          overheidsopdrachten voor leveringen respectievelijk over-
ne, erop neerkomt dat de belastingplichtige het negatieve                 heidsopdrachten voor de uitvoering van werken, aangezien
tegenbewijs moet leveren, dat hij de onwettige belasting niet             zij niet binnen de gestelde termijn de noodzakelijke
op zijn klanten heeft afgewenteld, waardoor terruggaaf van de             maatregelen heeft getroffen om deze richtlijn in nationaal
belasting uiterst moeilijk zo niet onmogelijk wordt gemaakt.              recht om te zetten en deze aan de Commissie mede te
Sinds de inwerkingtreding van wet nr. 428/90 is de Italiaanse             delen;
overheid er stelselmatig in geslaagd zich te verzetten tegen
iedere aanvraag om terugbetaling, wegens strijd met het
gemeenschapsrecht, van ter zake van douaneverrichtingen of            2. de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten van
verbruiksbelastingen geheven rechten of andere lasten.                    het geding.


title: Zaak C-68/05 P: Hogere voorziening, op 11 februari 2005 ingesteld door Koninklijke Coöperatie Cosun U.A. tegen het arrest, op 7 december 2004 gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer), in de zaak T-240/02, tussen Koninklijke Coöperatie Cosun U.A. en de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/22

         Hogere voorziening, op 11 februari 2005 ingesteld door Koninklijke Coöperatie Cosun U.A. tegen het arrest, op 7 december 2004 gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer), in de zaak T-240/02, tussen Koninklijke Coöperatie Cosun U.A. en de Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-68/05 P)
   (2005/C 82/45)
   Procestaal: Nederlands
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 11 februari 2005 hogere voorziening ingesteld door Koninklijke Coöperatie Cosun U.A., vertegenwoordigd door Mr. M.M. Slotboom en Mr. N.J. Helder, advocaten, tegen het arrest, op 7 december 2004 gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer), in de zaak T-240/02, tussen Koninklijke Coöperatie Cosun U.A. en de Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Appellante concludeert dat het den Hove behage:

               —

               Het bestreden arrest te vernietigen,

               —

               Primair, deze zaak zelf af te doen door de bestreden beschikking nietig te verklaren,

               —

               Subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht,

         en de Europese Commissie te veroordelen in de kosten van het geding, zowel in eerste aanleg als in hogere voorziening.
   Middelen en voornaamste argumenten:
   Eerste middel
   Schending van het Gemeenschapsrecht doordat het Gerecht heeft geoordeeld dat de heffing op niet-uitgevoerde C-suiker formeel geen in- of uitvoerrecht in de zin van Artikel 13 van Verordening 1430/79 is.
   Tweede subidiaire middel
   Het Gerecht heeft miskend dat de heffing op niet-uitgevoerde C-suiker voor de toepasselijkheid van Verordening 1430/79 wel dient te worden behandeld als een invoerrecht.
   Dit middel valt uiteen in de volgende onderdelen:

               A.

               Het Gerecht heeft miskend dat de heffing op niet-uitgevoerde C-suiker als een douanerecht beschouwd dient te worden omdat zij dezelfde doelstelling heeft als een douanerecht.

               B.

               Het Gerecht heeft miskend dat de wijze van vaststelling van de hoogte van de heffing op niet-uitgevoerde C-suiker aangeeft dat de heffing als een douanerecht beschouwd dient te worden.

               C.

               Het Gerecht heeft miskend dat de wijze van vaststelling van het te heffen bedrag op niet-uitgevoerde C-suiker aangeeft dat de heffing als een douanerecht beschouwt dient te worden.

         Derde subsidiaire middel
   Bij de behandeling van het door Cosun in haar verzoekschrift subsidiair aangevoerde tweede en derde middel heeft het Gerecht in strijd met het Gemeenschapsrecht gehandeld.
   Dit middel valt uiteen in de volgende onderdelen:

               A.

               Het Gerecht treedt bij de behandeling van het door Cosun in haar verzoekschrift aan het Gerecht van eerste aanleg subsidiair aangevoerde tweede middel buiten de omvang van het geschil.

               B.

               Het Gerecht gaat ten onrechte voorbij aan het derde door Cosun subsidiair aangevoerde middel.

         Vierde subsidiaire middel
   Schending van het gelijkheids, het rechtszekerheid en het billijkheidsbeginsel.


title: Zaak C-301/00 P: Hogere voorziening, op 7 augustus 2000 ingesteld door K. Meyer tegen het arrest, op 27 juni 2000 in zaak T-72/99 tussen K. Meyer en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 273/10              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    23.9.2000
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,              K. Meyer, vertegenwoordigd door J.-D. des Arcis, advocaat,
vertegenwoordigd door B. Mongin, lid van de juridische dienst,        domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij H. Pakowski,
als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg              ambassadeur van de Bondsrepubliek Duitsland, tegen het
bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre Wagner,          arrest, op 27 juni 2000 in zaak T-72/99 tussen K. Meyer en
Kirchberg.                                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door
                                                                      het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert               pen (Derde kamer).
dat het den Hove behage:
                                                                      Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
1.    vast te stellen dat de Luxemburgse regering, door niet
      binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-       —    de hogere voorziening van K. Meyer tegen het bestreden
      telijke bepalingen met eventuele sancties vast te stellen            arrest van 27 juni 2000 ontvankelijk en gegrond te
      die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 98/35/EG van            verklaren;
      de Raad van 25 mei 1998 tot wijziging van richtlijn
      94/58/EG inzake het minimumopleidingsniveau van zee-            —    het bestreden arrest te vernietigen en de in eerste aanleg
      varenden (1), de krachtens het Verdrag en die richtlijn op           geformuleerde vorderingen toe te wijzen;
      haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                      —    de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
2.    de Luxemburgse regering in de kosten te verwijzen.                   verwijzen in de kosten, daaronder begrepen die welke
                                                                           voor het Gerecht van eerste aanleg zijn gevallen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Ingevolge de dwingende bepalingen van de artikelen 10, eerste         —    Procedureel gebrek:
alinea, en 226, derde alinea, EG zijn de lidstaten verplicht de
maatregelen te treffen die nodig zijn om de richtlijnen vóór             In het bestreden arrest wordt met geen woord gerept van
het verstrijken van de daartoe gestelde termijn in nationaal               het volstrekt onregelmatige verloop van de procedure en
recht om te zetten. Ofschoon de in artikel 2, lid 1, van de                van het onaanvaardbare gedrag van de Commissie, die
richtlijn gestelde termijn op 25 mei 1999 is verstreken, heeft             eerst ontkende kennis te hebben gehad van de omstreden
het Groothertogdom Luxemburg de nodige maatregelen nog                     projecten en dan op de valreep 20 omvangrijke documen-
niet vastgesteld.                                                          ten overlegde. Door zijn weigering om deze zaak volledig
                                                                           uit te spitten en alle voorhanden documenten te verza-
(1) PB L 172 van 17.06.1998, blz. 1.                                       melen alvorens uitspraak te doen, heeft het Gerecht van
                                                                           eerste aanleg verzoeker duidelijk zijn recht van verweer en
                                                                           zijn recht op rechtszekerheid onthouden. Het bestreden
                                                                           arrest maakt ook inbreuk op het beginsel van het recht
                                                                           op een rechter, daar het Gerecht zijn verplichting tot
                                                                           strikte onpartijdigheid kennelijk niet is nagekomen.
Hogere voorziening, op 7 augustus 2000 ingesteld door                 —    Verwarde, tendentieuze en tegenstrijdige motivering
K. Meyer tegen het arrest, op 27 juni 2000 in zaak
T-72/99 tussen K. Meyer en Commissie van de Europese                  —    Schending van algemene rechtsbeginselen (bescherming
                       Gemeenschappen                                      van het gewettigd vertrouwen; verbod om handelingen
                                                                           waarbij aan particulieren rechten of voordelen zijn toege-
                                                                           kend, met terugwerkende kracht in te trekken of te
                       (Zaak C-301/00 P)                                   herroepen; recht van verweer en recht op rechtszeker-
                                                                           heid).
                        (2000/C 273/16)
                                                                      —    Schending van de hogere rechtsregels betreffende de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    grondrechten, die ter bescherming van de particulieren
is op 7 augustus 2000 hogere voorziening ingesteld door                    zijn vastgesteld.


title: Zaak T-89/16 P: Arrest van het Gerecht van 27 juni 2017 — Clarke e.a./EUIPO („Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Overeenkomst voor bepaalde tijd met daarin een clausule op grond waarvan de overeenkomst wordt beëindigd wanneer de naam van de functionaris niet wordt opgenomen op de reservelijst van het volgend algemeen vergelijkend onderzoek — Toepassing van de beëindigingsclausule — Herkwalificatie van een overeenkomst voor bepaalde tijd als overeenkomst voor onbepaalde tijd — Zorgplicht — Gewettigd vertrouwen”)

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/22

         Arrest van het Gerecht van 27 juni 2017 — Clarke e.a./EUIPO
   (Zaak T-89/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Overeenkomst voor bepaalde tijd met daarin een clausule op grond waarvan de overeenkomst wordt beëindigd wanneer de naam van de functionaris niet wordt opgenomen op de reservelijst van het volgend algemeen vergelijkend onderzoek - Toepassing van de beëindigingsclausule - Herkwalificatie van een overeenkomst voor bepaalde tijd als overeenkomst voor onbepaalde tijd - Zorgplicht - Gewettigd vertrouwen”))
   (2017/C 256/24)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirantes: Nicole Clarke (Alicante, Spanje), Sigrid Dickmanns, (Gran Alacant, Spanje) en Elisavet Papathanasiou (Alicante) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Lukošiūtė, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 15 december 2015, Clarke e.a./BHIM (F-101/14–F-103/14, EU:F:2015:151), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Nicole Clarke, Sigrid Dickmanns en Elisavet Papathanasiou zullen hun eigen kosten dragen en worden verwezen in de kosten die het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 145 van 25.4.2016.


title: Zaak C-362/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 september 2006 door Markku Sahlstedt, Juha Kankkunen, Mikko Tanner, Toini Tanner, Liisa Tanner, Eeva Jokinen, Aili Oksanen, Olli Tanner, Leena Tanner, Aila Puttonen, Risto Tanner, Tom Järvinen, Runo K. Kurko, Maa- ja metsätaloustuottajain keskusliitto MTK ry en MTK:n säätiö tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 22 juni 2006 in zaak T-150/05, Markku Sahlstedt e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/13

         Hogere voorziening ingesteld op 4 september 2006 door Markku Sahlstedt, Juha Kankkunen, Mikko Tanner, Toini Tanner, Liisa Tanner, Eeva Jokinen, Aili Oksanen, Olli Tanner, Leena Tanner, Aila Puttonen, Risto Tanner, Tom Järvinen, Runo K. Kurko, Maa- ja metsätaloustuottajain keskusliitto MTK ry en MTK:n säätiö tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 22 juni 2006 in zaak T-150/05, Markku Sahlstedt e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-362/06 P)
   (2006/C 261/24)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Rekwiranten: Markku Sahlstedt, Juha Kankkunen, Mikko Tanner, Toini Tanner, Liisa Tanner, Eeva Jokinen, Aili Oksanen, Olli Tanner, Leena Tanner, Aila Puttonen, Risto Tanner, Tom Järvinen, Runo K. Kurko, Maa- ja metsätaloustuottajain keskusliitto MTK ry en MTK:n säätiö (vertegenwoordiger: K. Marttinen, asianajaja)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, Republiek Finland
   Conclusies
   Rekwiranten concluderen dat het het Hof behage:

               —

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 juni 2006 in zaak T-150/05, waarbij hun beroep niet-ontvankelijk is verklaard, te vernietigen;

               —

               het beroep in zaak T-150/05 ontvankelijk te verklaren;

               —

               de zaak zelf af te doen en de primaire en subsidiaire vorderingen van de partijen die zijn opgetreden als verzoekers voor het Gerecht van eerste aanleg en derhalve het beroep in zaak T-150/05 volledig toe te wijzen;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht van eerste aanleg en voor het Hof van Justitie.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens het Gerecht van eerste aanleg worden verzoekers door de bestreden beschikking 2005/101/EG (1) van de Commissie niet „rechtstreeks” geraakt in de zin van artikel 230 EG. De beschikking waarbij het beroep niet-ontvankelijk is verklaard, geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting en moet om de volgende redenen worden vernietigd:

               1.

                  Rechtstreekse gevolgen voor de rechtspositie.

               Het Gerecht heeft artikel 6 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (2), onjuist uitgelegd door ervan uit te gaan dat de beschikking van de Commissie geen rechtstreekse rechtsgevolgen voor verzoekers had. Rekwiranten zijn evenwel van mening dat de beschikking wel rechtstreekse gevolgen voor hun rechtspositie heeft, omdat daarbij

                           i.

                           een gebied definitief als beschermingszone is aangewezen;

                           ii.

                           de eigenaren van de grond een verslechteringsverbod is opgelegd;

                           iii.

                           is voorzien in een verplichting om projecten te beoordelen.

               2.

                  Automatisch optredende rechtstreekse gevolgen.

               Het Gerecht heeft artikel 6 ook onjuist uitgelegd door zich op het standpunt te stellen dat de beschikking van de Commissie enkel rechtsgevolgen sorteert wanneer de lidstaat maatregelen treft ten aanzien waarvan hij een discretionaire bevoegdheid heeft. Volgens rekwiranten vloeien uit de beschikking van de Commissie echter ten dele rechtsgevolgen voort, zoals het verslechteringsverbod en de verplichting tot beoordeling van projecten, die automatisch optreden zonder welke uitvoeringsmaatregelen van de lidstaat dan ook.

               3.

                  Geen doeltreffende rechtsmiddelen.

               In het gemeenschapsrecht geldt in administratieve en gerechtelijke procedures het beginsel van contradictoire behandeling. Volgens dit beginsel moeten partijen in de praktijk beschikken over een beroepsrecht of een ander doeltreffend rechtsmiddel tegen besluiten. Zonder beroepsrecht hebben rekwiranten in geen fase van deze procedure de mogelijkheid om het besluit van de administratie aan te vechten waarbij hun gebieden zijn opgenomen in het Natura 2000-netwerk en hun beperkingen zijn opgelegd in de vorm van het verslechteringsverbod en de verplichting tot beoordeling van projecten. Het gaat om een besluit waarbij definitief is beslist over de status van gebieden als Natura 2000-gebieden.

      (1)  PB L 40, blz. 1.

      (2)  PB L 206, blz. 7.


title: Zaak T-202/15: Beschikking van het Gerecht van 20 november 2015 — Zitro IP/BHIM (WORLD OF BINGO) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk WORLD OF BINGO — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Kennelijk rechtens ongegrond beroep”]

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/59

         Beschikking van het Gerecht van 20 november 2015 — Zitro IP/BHIM (WORLD OF BINGO)
   (Zaak T-202/15) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk WORLD OF BINGO - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Kennelijk rechtens ongegrond beroep”])
   (2016/C 038/79)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Zitro IP Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: A. Canela Giménez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: V. Melgar en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 23 februari 2015 (zaak R 1899/2014-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken WORLD OF BINGO als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Zitro IP Sàrl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 198 van 15.6.2015.


title: Zaak C-360/11: Beroep ingesteld op 8 juli 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/8

         Beroep ingesteld op 8 juli 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-360/11)
   2011/C 282/15
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: L. Lozano Palacios, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door op

                           —

                           geneeskrachtige substanties, die gewoonlijk en passend ter verkrijging van geneesmiddelen kunnen worden gebruikt, ingevolge artikel 91, alinea een, lid 1, sub 5, en alinea twee, lid 1, sub 3, van de Spaanse btw-wet,

                           —

                           geneeskundig materieel, geneeskundige apparaten, uitrusting of instrumenten, die objectief beschouwd alleen kunnen worden gebruikt om ziektes of aandoeningen bij mens of dier te voorkomen, diagnosticeren, behandelen, verlichten of genezen, maar die niet „normalerwijze zijn bestemd voor het persoonlijke en uitsluitende gebruik van gehandicapten tot verlichting en behandeling van handicaps”; ingevolge artikel 91, alinea een, lid 1, sub 6, tweede alinea, van de Spaanse btw-wet,

                           —

                           apparaten en toebehoren die wezenlijk of hoofdzakelijk kunnen worden bestemd voor het verhelpen van fysieke handicaps bij dieren, ingevolge artikel 91, alinea een, lid 1, sub 6, eerste alinea, van de Spaanse btw-wet,

                           —

                           apparaten en toebehoren die wezenlijk of hoofdzakelijk worden gebruikt voor het verhelpen van fysieke handicaps bij de mens, maar die niet voor het persoonlijke en uitsluitende gebruik van „gehandicapten” zijn bestemd, waarbij deze term wordt gebruikt in zijn gewone betekenis, dat wil zeggen in een andere en restrictievere zin dan de term „zieke”, ingevolge artikel 91, alinea een, lid 1, sub 6, eerste alinea, van de Spaanse btw-wet,

                     een verlaagd btw-tarief toe te passen, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 98, gelezen in samenhang met bijlage III, van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde.

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens de Commissie gaat het stelsel van verlaagde tarieven in de zin van artikel 91, alinea een, lid 1, sub 5 en 6, en alinea twee, lid 1, sub 3, van de Spaanse btw-wet de door de btw-richtlijn toegestane werkingssfeer te buiten, aangezien het verder gaat dan de door categorieën 3 en 4 van bijlage III bij deze richtlijn aan de lidstaten geboden mogelijkheden. De uitlegging van de Spaanse autoriteiten is in strijd met de tekst en de systematiek van de richtlijn alsook met de rechtspraak volgens welke de uitzonderingen op de algemene regels van het gemeenschappelijk btw-stelsel eng moeten worden uitgelegd.

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-389/09: Beroep ingesteld op 22 juni 2009 — Labate/Commissie

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/30

         Beroep ingesteld op 22 juni 2009 — Labate/Commissie
   (Zaak T-389/09)
   2009/C 312/51
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kay Labate (Tarquinia, Italië) (vertegenwoordiger: I. Forrester, QC)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Commissie heeft nagelaten te handelen in de zin van artikel 232 EG;

               —

               de Commissie gelasten de nodige maatregelen te treffen om te voldoen aan de uitspraak van het Gerecht voor ambtenarenzaken;

               —

               passende voorrang geven aan het onderhavige beroep, teneinde het dossier niet te belasten met een afzonderlijk verzoek om behandeling volgens de versnelde procedure, en binnen zes weken uitspraak doen;

               —

               elke andere of bijkomende maatregel gelasten die voor een goede rechtsbedeling noodzakelijk is;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Op 20 februari 2009 heeft verzoekster overeenkomstig artikel 232 EG de Commissie formeel verzocht een beslissing te nemen waarbij de longkanker van haar overleden echtgenoot als beroepsziekte zou worden erkend met het oog op de toepassing van artikel 73 van het Ambtenarenstatuut en van de Gemeenschappelijke regeling voor de verzekering van ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten.
   Bij gebreke van enige beslissing of standpuntbepaling binnen de gestelde termijn, verzoekt verzoekster het Gerecht vast te stellen dat de Commissie, door niet binnen een redelijke termijn een beslissing te nemen over het verzoek om erkenning van de ziekte van haar echtgenoot als beroepsziekte, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 90 van het Ambtenarenstatuut en artikel 23 van de Gemeenschappelijke regeling voor de verzekering van ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten, en derhalve aansprakelijk is wegens nalaten om een besluit te nemen in de zin van artikel 232 EG.


title: Zaak C-449/09: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 28 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad — Bulgarije) — Canon Kabushiki Kaisha/IPN Bulgaria OOD (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Recht van merkhouder om zich te verzetten tegen eerste verhandeling in EER van goederen met dit merk zonder zijn toestemming)

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/2

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 28 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad — Bulgarije) — Canon Kabushiki Kaisha/IPN Bulgaria OOD
   (Zaak C-449/09) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Recht van merkhouder om zich te verzetten tegen eerste verhandeling in EER van goederen met dit merk zonder zijn toestemming)
   2011/C 89/02
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Sofiyski gradski sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Canon Kabushiki Kaisha

      Verwerende partij: IPN Bulgaria OOD

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Sofiyski gradski sad — Uitlegging van artikel 5, juncto artikel 7, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1) — Parallelimport van oorspronkelijke waren zonder toestemming van de merkhouder — Mogelijkheid voor merkhouder om zich te verzetten tegen het gebruik van een aan zijn merk gelijk teken in het economisch verkeer zonder zijn toestemming — Niet-uitputting van het recht van de merkhouder

      Dictum

   Artikel 5 van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat de merkhouder zich kan verzetten tegen de eerste verhandeling in de Europese Economische Ruimte van oorspronkelijke goederen van zijn merk zonder zijn toestemming.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak T-783/14: Beroep ingesteld op 25 november 2014 — SolarWorld/Commissie

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/40

      Beroep ingesteld op 25 november 2014 — SolarWorld/Commissie
      (Zaak T-783/14)
      (2015/C 073/51)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: SolarWorld AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocaat, en J. Beck, solicitor)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  Het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

                  —

                  het bestreden besluit nietig verklaren en

                  —

                  de Commissie verwijzen in verzoeksters kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Verzoeksters beroep strekt tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie om de minimumprijs voor de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China aan te passen.
      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, waarmee zij stelt dat de Commissie artikel 8, lid 1, van verordening nr. 1225/2009 (1) en artikel 13, lid 1, van verordening nr. 597/2009 (2) van de Raad heeft geschonden door de minimuminvoerprijs aan te passen zonder na te gaan of de aangepaste minimuminvoerprijs toereikend was om de schadelijke gevolgen van de dumping en de subsidiëring weg te nemen.

         (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).

         (2)  Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (PB L 188, blz. 93).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 juli 2004 in zaak C-141/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/52/EG — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/13

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 15 juli 2004
   in zaak C-141/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2000/52/EG - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2004/C 228/24)
   Procestaal: Zweeds
   In zaak C141/03, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Flett en P. Hellström) tegen Koninkrijk Zweden (gemachtigde: A. Kruse), betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 28 maart 2003 heeft het Hof van Justitie (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, F. Macken (rapporteur), en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2000/52/EG van de Commissie van 26 juli 2000 tot wijziging van richtlijn 80/723/EEG betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven, heeft het Koninkrijk Zweden niet voldaan aan de ingevolge die richtlijn op hem rustende verplichtingen.
   Het Koninkrijk Zweden wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 146 van 21.6.2003.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 11 augustus 1995 in zaak C-1/94 (verzoek van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing): Cavarzere Produzioni Industriali SpA e.a. tegen Ministero dell'Agricoltura e delle Foreste e.a. (Gemeenschappelijke ordening der markten - Suikerquota - Overdrachten tussen ondernemingen)

text:
Nr . C 268 /6            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14 . 10 . 95
 1 . Door niet binnen de gestelde termijnen de nodige                                        ARREST VAN HET HOF
      wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te                                        ( Vijfde Kamer)
      stellen om te voldoen aan de eisen die voortvloeien uit
      Richtlijn 88/29 S/EEG van de Raad van 22 maart 1988                                      van 11 augustus 1995
      tot wijziging van Richtlijn 77/62/EEG betreffende de              in zaak C-l /94 ( verzoek van de Consiglio di Stato om een
      coördinatie van de procedures voor het plaatsen van               prejudiciële beslissing ): Cavarzere Produzioni Industriali
      overheidsopdrachten voor leveringen, alsmede tot                  SpA e.a. tegen Ministero dell'Agricoltura e delle Foreste
      intrekking van sommige bepalingen van Richtlijn 80/                                                e.a. (')
      767/EEG , en uit Richtlijn 89/440/EEG van de Raad van
                                                                        (Gemeenschappelijke ordening der markten — Suikerquota
       18 juli 1989 tot wijziging van Richtlijn 71 /305/EEG
                                                                                — Overdrachten tussen ondernemingen)
      betreffende de coördinatie van de procedures voor het
      plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering                                           ( 95/C 268/ 12 )
      van werken, is de Bondsrepubliek Duitsland de krach
      tens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen                                       (Procestaai: Italiaans)
      niet nagekomen .
2 . De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de                    Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de
      kosten .                                                                              Jurisprudentie van het Elof)
(') PB nr . c : 338 van 15 . 12 . 1993 .                                In zaak C- 1 /94 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                        krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van de Consiglio di
                                                                        Stato ( Italië ), in het aldaar aanhangig geding tussen Cavar
                                                                       zere Produzioni Industriali SpA e . a . en Ministero dell'Agri
                                                                       coltura e delle Foreste e . a ., om een prejudiciële beslissing
                    ARREST VAN HET HOF                                 over de uitlegging van de Verordening ( EEG ) van de Raad
                           ( Vijfde Kamer )                             nrs . 1 785/8 1 van 30 juni 1981 houdende een gemeenschap
                                                                        pelijke ordening der markten in de sector suiker ( PB 1981 ,
                      van 11 augustus 1995                              L 1 77, blz . 4 ), en 1 93/82 van 26 januari 1982 houdende de
in zaak C-448/93 P: Commissie van de Europese Gemeen                  algemene voorschriften voor quota-overdrachten in de
                  schappen tegen M. Noonan (')                         sector suiker ( PB 1982 , L 21 , blz . 3 ), heeft het Hof ( Vijfde
                                                                       Kamer ), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresi
(Hogere voorziening — Ambtenaar — Ontvankelijkheid
                                                                       dent, P. Jann , J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward,
van beroep tegen jurybesluit houdende toepassing van
                                                                       L. Sevón , rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier :
voorwaarden van aankondiging van vergelijkend onderzoek
                                                                        H. A. Rühl , hoofdadministrateur, op 11 augustus 1995 een
             waarvan regelmatigheid wordt betwist)
                                                                       arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                            ( 95/C 268/ 1 1
                                                                        I . Voor het op 1 juli ingaande verkoopseizoen kunnen de
                        (Procestaai: Engels)                                 Eid-Staten de hun krachtens artikel 25 , lid 2 , van
                                                                             Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in               30 juni 1981 houdende een gemeenschappelijke orde
                  de Jurisprudentie van het Hof)                             ning der markten in de sector suiker toekomende
                                                                             manouvreerruimte niet gebruiken na de bij Verordening
In zaak C-448/93 P, Commissie van de Europese Gemeen                        (EEG) nr. 193/82 van de Raad van 26 januari 1982
schappen ( gemachtigde : J. Forman ), betreffende hogere                     houdende de algemene voorschriften voor quota-over
voorziening tegen het arrest op 16 september 1993 door het                   drachten in de sector suiker vastgestelde uiterste datum
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                       van 1 maart, zelfs niet wanneer de verordening van de
pen ( Vierde Kamer ) gewezen in zaak T-60/92 tussen M.                       Raad waarbij de quota zijn vastgesteld en het gebruik
Noonan en de Commissie van de Europese Gemeenschap                          van die manoeuvreerruimte mogelijk is gemaakt, na
pen (Jurispr. 1993 , blz . 11 - 91 1 ), en strekkende tot vernieti          1 maart is vastgesteld, nu geen enkele gemeenschapsver
ging van dat arrest, andere partij bij de procedure : M.                     ordening in een uitdrukkelijke afwijking van deze
Noonan , vertegenwoordigd door J. O'Reilly , Senior Coun                    termijn voorziet.
sel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
Myson SARL, Rue Glesener 1 , heeft het Hof ( Vijfde Kamer ),           2 ) De ingevolge artikel 25 van Verordening (EEG)
samengesteld als volgt : J. C. Moitinho de Almeida ( rappor                 nr. 1785/81 aan de Eid-Staten toekomende manoeu
teur ), waarnemend voor de kamerpresident, D. A. O.                          vreerruimte kan worden gebruikt tegelijk met een
Edward en J. -P. Puissochet, rechters ; advocaat-generaal : P.               quotawijziging overeenkomstig artikel 2 van Verorde
Léger; griffier : R. Grass, op 11 augustus 1995 een arrest                   ning ( EEG) nr. 193/82 , ten gevolge van een vervreem
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  ding van suikerproducerende ondernemingen of fabrie
                                                                             ken, voor zover de toepassingsvoorwaarden van elk van
 1 . Wijst de hogere voorziening af.                                         deze bepalingen in acht worden genomen.
2 . Verwijst de Commissie in de kosten .
                                                                       3 . Artikel 25, lid 2 , van Verordening (EEG) nr. 1785/81
(') PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1994 .
                                                                             moet aldus worden uitgelegd, dat de Eid-Staten het
                                                                             A-quotum én het B-quotum elk met 10% mogen
                                                                             verminderen .
 ---pagebreak--- 14 . 10 . 95             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 268/7
4 . De manœuvreeruimte van 10% , voorzien in artikel 25 ,                 door een particuliere onderneming gemaakt om de douane
     lid 2 , eerste alinea, van Verordening (EEG) nr. 1 785/81 ,          en de veterinaire diensten in staat te stellen bun overheids
     heeft betrekking op het quotum A en het quotum B                     taak te vervullen, ook wanneer deze heffing niet is ingesteld
     welke in het kader van de vigerende quotaregeling aan                door de staat , doch voortvloeit uit een overeenkomst tussen
     de onderneming zijn toegekend bij een nationaal besluit              die particuliere onderneming en haar klanten.
     van een Eid-Staat, vastgesteld krachtens artikel 24 van
     bedoelde verordening, waarbij de aan die Lid-Staat
     toegekende basishoeveelheden A en B over de op zijn                  (') PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
     grondgebied gevestigde ondernemingen zijn verdeeld.
5 . Met het begrip herstructureringsplannen in de zin van
     artikel 25, lid 2 , tweede alinea, van Verordening (EEG)
     nr. 1785/81 — op grond waarvan in Italië quotawijzi
     gingen mogelijk zijn waarvoor de 10%-grens niet geldt
     — zijn plannen bedoeld voor de gehele suikersector op
     nationaal of op regionaal niveau.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(') PB nr . C 59 van 26 . 2 . 1994 .                                                                 ( Eerste Kamer )
                                                                                van 11 augustus 1995
                                                                          in zaak C-43/94 P: Europees Parlement tegen Ph .
                                                                                Vienne ( ] )
                                                                                (Ambtenaar — Dagvergoeding — Cumulatie)
                                                                                ( 95/C 268/ 14 )
                     ARREST VAN HET HOF
                            ( Vijfde Kamer)                                                       (Procestaai: Frans)
                        van 11 augustus 1995
in zaak C-16/94(verzoek van de Franse Cour de cassation                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
om een prejudiciële beslissing): Edouard Dubois et fils SA en                              de Jurisprudentie van het Hof)
Général cargo services SA tegen Garonor exploitation
                                   SA (')
 (Bij overeenkomst tussen particulieren vastgestelde door                In zaak C-43/94 P, Europees Parlement ( gemachtigde : E.
         gangsheffing — Heffing van gelijke werking)                      Perillo ), betreffende hogere voorziening tegen het arrest op
                              ( 95/C 268/ 13 )                             30 november 1993 door het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                           de Europese Gemeenschappen ( Vierde Kamer ) gewezen in
                                                                           zaak T-15/93 ( Vienne/Europees Parlement, Jurispr . 1993 ,
                          (Procestaai: Frans)                              blz. 11-1327 ), en strekkende tot vernietiging van dat arrest,
                                                                           andere partij bij de procedure : Ph . Vienne, ambtenaar van
                                                                           het Europees Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoor
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             digd door J. -N. Louis, advocaat te Brussel, domicilie
                   de Jurisprudentie van het Hof)                          gekozen hebbende te Luxemburg bij SARL Fiduciaire
                                                                           Myson, Rue Glesener 1 , heeft het Hof ( Eerste Kamer),
                                                                           samengesteld als volgt: P. Jann ( rapporteur), kamerpresi
 In zaak C-16/94, betreffende een verzoek aan het Hof                      dent, D. A. O. Edward en L. Sevón, rechters ; advocaat
 krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van de Franse Cour de                   generaal : P. Léger; griffier: R. Grass , op 11 augustus 1995
 cassation in het aldaar aanhangig geding tussen Edouard                   een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 Dubois et fils SA en Général cargo services SA, enerzijds , en
 Garonor exploitation SA, anderzijds, om een prejudiciële
 beslissing over de uitlegging van de artikelen 9, 12, 13 en 16            1 . Wijst de hogere voorziening af.
 EEG-Verdrag (thans EG-Verdrag), heeft het Hof (Vijfde
 Kamer ), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresi
 dent, P. Jann, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward                 2 . Verwijst het Parlement in de kosten van de proce
 (rapporteur ) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: A. M.                  dure .
 La Pergola; griffier: H. von Holstein , adjunct-griffier, op
  11 augustus 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
 luidt als volgt:                                                           (') PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
 De artikelen 9 en 12 EG-Verdrag zijn van toepassing op een
  „ doorgangsheffing " die dient ter vergoeding van de kosten


title: Zaak T-250/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 mei 2016 door Sergio Spadafora tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 april 2016 in zaak F-44/15, Spadafora/Commissie

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/41

         Hogere voorziening ingesteld op 23 mei 2016 door Sergio Spadafora tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 april 2016 in zaak F-44/15, Spadafora/Commissie
   (Zaak T-250/16 P)
   (2016/C 251/47)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Sergio Spadafora (Brussel, België) (vertegenwoordiger: G. Belotti, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking vernietigen;

               —

               ten gronde uitspraak doen op het in eerste aanleg ingestelde beroep en alle aldaar uiteengezette vorderingen toewijzen, met inbegrip van de vordering tot schadevergoeding, door het Gerecht ex aequo et bono vast te stellen;

               —

               de Europese Commissie in de kosten van beide instanties verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 april 2016, waarbij deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond is verklaard een beroep tot, in wezen, enerzijds nietigverklaring van het besluit van de directeur-generaal van het Europees Bureau voor fraudebestrijding houdende afwijzing van de kandidatuur van rekwirant voor de functie van hoofd van de eenheid „Juridisch advies” en anderzijds veroordeling van verweerster tot vergoeding van de materiële schade die volgens rekwirant voortvloeit uit het verlies van de kans om voor die functie geselecteerd te worden.
   Ter ondersteuning van zijn hogere voorziening voert rekwirant vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: bepaalde onregelmatigheden in de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken, waardoor rekwirant in zijn belangen is geschaad.

                           —

                           Rekwirant voert in dat verband in het bijzonder aan dat het de bestreden beschikking volledig ontbreekt aan ook maar de minste motivering betreffende de beweerde kennelijke ongegrondheid van het beroep.

               2.

               Tweede middel: materieel onjuiste vaststelling van de feiten zoals die blijken uit de stukken van het dossier.

                           —

                           Rekwirant beroept zich in dat verband in het bijzonder op het gebrek aan ervaring van de kandidaat die in de voornoemde functie is benoemd, en de onjuiste beoordeling van het vereiste van een geografisch evenwicht en de gelijkheid van verdiensten.

               3.

               Derde middel: schending van het Unierecht doordat de beginselen van non-discriminatie op grond van nationaliteit en non-discriminatie op grond van taal niet zijn toegepast tijdens de voorselectie van de kandidaten.

               4.

               Vierde middel: onjuiste juridische kwalificatie van de feiten.

               5.

               Vijfde middel: onjuiste „juridische kwalificatie” van een van de vorderingen van rekwirant waarbij hij het Gerecht voor ambtenarenzaken verzocht te verklaren voor recht dat de nietigverklaring van het bestreden besluit zou leiden tot ongeldigheid van de betrokken selectieprocedure vanaf het moment van de „vastgestelde onwettigheid”.


title: Zaak C-115/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Duitsland) op 27 maart 2009 — Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland, Landesverband Nordrhein-Westfalen e.V./Bezirksregierung Amsberg

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Duitsland) op 27 maart 2009 — Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland, Landesverband Nordrhein-Westfalen e.V./Bezirksregierung Amsberg
   (Zaak C-115/09)
   2009/C 141/46
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland, Landesverband Nordrhein-Westfalen e.V.

      Verwerende partij: Bezirksregierung Amsberg

      Interveniënte: Trianel Kohlekraftwerk Lünen GmbH & Co. KG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vereist artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG (1), ingelast bij richtlijn 2003/35/EG (2), dat niet-gouvernementele organisaties die toegang wensen tot de rechter van een lidstaat waarvan het bestuursprocesrecht het aanvoeren van een inbreuk op een recht als voorwaarde stelt, de schending van alle voor de goedkeuring van het voornemen beslissende milieubepalingen kunnen aanvoeren, dus ook bepalingen die uitsluitend zijn bedoeld om de belangen van het algemene publiek te dienen en niet althans mede ter bescherming van de rechtsbelangen van individuele personen?

               2)

               Voor het geval dat de eerste vraag niet zonder meer bevestigend kan worden beantwoord:
               Vereist artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, ingelast bij richtlijn 2003/35/EG, dat niet-gouvernementele organisaties die toegang wensen tot de rechter van een lidstaat waarvan het bestuursprocesrecht het aanvoeren van een inbreuk op een recht als voorwaarde stelt, de schending van voor de goedkeuring van het voornemen beslissende milieubepalingen kunnen aanvoeren, die rechtstreeks zijn gebaseerd op het gemeenschapsrecht of die communautaire milieubepalingen in nationaal recht omzetten, dus ook bepalingen die uitsluitend zijn bedoeld om de belangen van het algemene publiek te dienen en niet althans mede ter bescherming van de rechtsbelangen van individuele personen?

                           a)

                           Voor het geval dat de tweede vraag in principe bevestigend wordt beantwoord:
                           Moeten communautaire milieubepalingen aan bepaalde inhoudelijke eisen voldoen, voordat ertegen kan worden opgekomen?

                           b)

                           Voor het geval dat vraag 2 a) bevestigend wordt beantwoord:
                           Om welke inhoudelijke eisen (bijvoorbeeld rechtstreekse werking, beschermingsdoel, doelstelling) gaat het?

               3)

               Voor het geval dat de eerste of de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Kan de niet-gouvernementele organisatie rechtstreeks op grond van de richtlijn aanspraak maken op een dergelijk, boven de vereisten van het nationale recht uitgaand recht op toegang tot de rechter?

      (1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).

      (2)  Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de Richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad — Verklaring van de Commissie (PB L 156, blz. 17).


title: Beroep, op 10 mei 1996 ingesteld door Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-159/96)

text:
 10. 8 . 96            [ NL                        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 233/3
     — het beginsel van evenwicht tussen de rechten en                              handelsmonsters vormt, anders dan de Luxemburgse
           verplichtingen van partijen; behalve de concessies op                    autoriteiten menen, wel degelijk een handeling die
           grond van de regeling in de Overeenkomst inzake                          binnen de werkingssfeer van de zesde BTW-richtlijn valt;
          textiel- en kledingprodukten verleent de Gemeen                          artikel 5 , lid 6 , van de zesde BTW-richtlijn bevat een
           schap een groot aantal extra concessies in ruil voor                     bijzondere regeling ter zake, bestaande in een vrijstelling
           maatregelen tot opening van de markten van India en                      met teruggaaf van de door de ondernemer reeds betaalde
           Pakistan, zoals voorzien in de memoranda van                             belasting . Voorts is het Luxemburgse standpunt niet
           overeenstemming. De maatregelen ter opening van                         consequent, aangezien de invoer van gratis handelsmon
           deze markten zijn echter zeer onduidelijk en herroep                    sters aan de BTW wordt onderworpen, maar de aldus
           baar .                                                                   door de Luxemburgse belastingplichtigen betaalde
                                                                                belasting in aftrek kan worden gebracht.
(')  PB  nr . L  153 van 27 . 6 . 1996 , blz . 47.
(2)  PB  nr . L 336 van 23 . 12 . 1994 , blz . 50,                            (') PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
( ?) PB  nr . L 275 van 8 . 1 1 . 1993 , blz . 1 .
(4)  PB nr .  L 86 van 20 . 4 . 1995 , blz . 10 .
                                                                              Beroep, op 10 mei 1996 ingesteld door Portugese Republiek
Beroep, op 6 mei 1996 ingesteld door Commissie van de                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxem                                                     ( Zaak C- 1 5 9/96 )
                                   burg
                                                                                ( 96/C 233/04 )
                          ( Zaak C-152/96 )
                             ( 96/C 233/03 )
                                                                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                             op 10 mei 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek, ver
op 6 mei 1996 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                          tegenwoordigd door Dr. L. Fernandes en M. L. Duarte,
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeen                             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Portugese
schappen , vertegenwoordigd door H. Michard en E. Tra                       Ambassade , 33 , allée Scheffer .
versa , als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
Kirchberg.                                                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                            — nietig te verklaren de praktijk van „ buitengewone
                                                                                flexibiliteit " die de Commissie toepast bij het beheer van
a ) vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,                              de kwantitatieve beperkingen op de invoer door de
     door een nationale regeling zo toe te passen dat                              Europese Gemeenschap van textielprodukten en kleding
     leveringen van monsters zoals boeken en platen, die in                        van oorsprong uit derde landen, en in concreto het na
     het binnenland en in het kader van intracommunautaire                         een bijeenkomst van het Comité Textielprodukten door
     leveringen zijn vrijgesteld volgens respectievelijk arti                     de Commissie op 6 maart 1996 genomen besluit
     kel 5 , lid 6 , en artikel 28 quater, onderdeel B, onder a ),                 betreffende uit de Volksrepubliek China afkomstige
     van de zesde BTW-richtlijn ( Richtlijn 77/388/EEG van                         textielprodukten;
     de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
     van de wetgevingen der Lid Staten inzake omzetbelas                    — de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
     ting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de                        kosten te verwijzen .
     toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( ! ), zoals
     gewijzigd , niet in aanmerking komen voor vooraftrek,
     en door de invoer van deze goederen aan de BTW te                       Middelen en voornaamste argumenten
     onderwerpen, in strijd met het bepaalde in artikel 14 ,
     lid 1 , onder a ), van de zesde BTW-richtlijn, de verplich             — Duidelijke overschrijding door de Commissie van haar
     tingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de                       bevoegdheden tot tenuitvoerlegging van internationale
     voormelde bepalingen van de zesde BTW-richtlijn;                              overeenkomsten op het gebied van de handel in textiel
                                                                                produkten en kleding: de maatregelen van „ buitenge
b ) het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te verwij                          wone flexibiliteit ", die van toepassing zijn wanneer alle
     zen .                                                                        methodes van flexibilisering van de kwantitatieve beper
                                                                                kingen, die zijn voorzien in de Gemeenschapswetgeving
                                                                                en in de bilaterale overeenkomsten tussen de Europese
Middelen en voornaamste argumenten                                                 Gemeenschap en de leverancierslanden, zijn uitgeput,
                                                                                kunnen niet geacht worden een prerogatief te zijn dat
— Schending van voormelde bepalingen van de zesde                                  behoort tot de beheersbevoegdheid van de Commissie ,
     BTW-richtlijn ( 77/388/EEG ): de verzending van gratis                       zoals vastgesteld bij Verordening ( EEG ) nr. 3030/93 van
 ---pagebreak--- Nr . C 233 /4          NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     10 . 8 . 96
    de Raad van 12 oktober 1993 betreffende een gemeen                  Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen
    schappelijke regeling voor de invoer van bepaalde                    van 13 mei 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
    textielprodukten uit derde landen ('). Een dergelijke                tussen a ) Belgische Staat en 1 . Banque Indosuez, 2 .
    discretionaire handelwijze van de Commissie , die boven             Stahlhandel Schmitz GmbH en 3 . NV Rijn- en Kanaalvaart
    dien onverenigbaar is met de omvang en de aard van de                Expeditie en b ) Belgische Staat en Europese Gemeen
    beheersbevoegdheden , is op grond van diverse bepalin                                               schap
    gen van de verordening niet toegestaan .                                                     ( Zaak C-l 77/96 )
                                                                                ( 96/C 233 /05 )
    Het toepassen van „ buitengewone flexibiliteit " is even
    eens in strijd met het doel van een strikt en transparant            De rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen heeft bij
    beheer van de kwantitatieve beperkingen , dat het bij                vonnis van 13 mei 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof
    Verordening ( EEG ) nr. 3030/93 ingevoerde stelsel ken              van Justitie op 22 mei 1996 , in het geding tussen a ) Belgische
    merkt. Door op 6 maart 1996 te besluiten voor uit China              Staat en 1 . Banque Indosuez, 2 . Stahlhandel Schmitz GmbH
    afkomstige textielprodukten „ buitengewone flexibili                en 3 . NV Rijn - en Kanaalvaart Expeditie en b ) Belgische
    teit " toe te passen, worden de grenzen van de normale               Staat en Europese Gemeenschap, het Hof van Justitie van de
    flexibiliteit ruimschoots overschreden, en wordt de optie            Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
    van de Raad om te komen tot afremming van de                         beslissing over de navolgende vragen :
    jaarlijkse stijging van de voor China geldende kwantita
    tieve hoeveelheden , zoals overeengekomen in de in 1995              1 . Slaat de benaming „Joegoslavië " in Beschikking
    herziene overeenkomst, onherroepelijk ondermijnd; bij                    nr . 213 1 /88/EGKS ( 1 ) ook op de Staat Macedonië —
    gevolg bestaat voor die maatregelen geen wettelijke basis                 Skopje nadat deze zich van ( Klein-)Joegoslavië had
    in de bilaterale overeenkomst en vormen zij zelfs een                     afgescheurd ?
    afwijking van de strekking en bewoordingen van de
    bepalingen ervan . De praktijk van „ buitengewone flexi             2 . Zijn de invoerrechten die bij de toepassing van Beschik
    biliteit " vormt dus een duidelijke en klaarblijkelijke                   king nr. 2131 /88/EGKS dienen geheven te worden bij
    schending van de algemene en leidende beginselen van de                   invoer in de BLEU van staalprodukten waarvan de
    communautaire rechtsorde die als zodanig in de recht                     oorsprong ligt in Joegoslavië , ook van toepassing op
    spraak van het Hof zijn erkend .                                          zulk een invoer met oorsprong in de Staat Macedonië —
                                                                              Skopje in de periode van 1 mei tot en met 31 juli
                                                                              1992 ?
— Duidelijke schending van algemene beginselen als het
    bevoegdheidsbeginsel , het institutionele evenwicht en               (') PB nr . L 188 van 19 . 7 . 1988 , blz . 14 .
    het gewettigd vertrouwen van marktdeelnemers van de
    Gemeenschap : de Commissie dient zich als uitvoerend
    orgaan van door de Raad gesloten handelsovereenkom
    sten te beperken tot uitvoering van de overeengekomen
    bepalingen . Ieder besluit waarbij die grenzen worden
    overschreden , zoals de maatregelen van „ buitengewone
    flexibiliteit ", maakt inbreuk op het bevoegdheidsbegin
    sel en is dus ongeldig wegens het ontbreken van                      Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 31 mei
    bevoegdheid . De Commissie tast eveneens het institutio             1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
    nele evenwicht aan door besluiten te nemen die , gelet op            1 . Beside BV en 2 . I.M. Besselsen en Minister van
    de rechtsgevolgen ervan, afwijken van de bepalingen die               Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
    binnen de Gemeenschap of internationaal uitsluitend                                          ( Zaak C-192/96 )
    door de Raad kunnen worden vastgesteld dan wel                                                  ( 96/C 233 /06 )
    overeengekomen .
                                                                         De Nederlandse Raad van State heeft bij beschikking van
    De praktijk van „ buitengewone flexibiliteit " vormt een             31 mei 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
    onvoorspelbare factor in het verwachtingspatroon van                 op 4 juni 1 9 96 , in het geding tussen 1 . Beside BV en 2 . 1.M.
    marktdeelnemers, in het bijzonder van ondernemers in                 Besselsen en Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
    de textielindustrie, en door het algemeen belang beslis             Ordening en Milieubeheer, het Hof van Justitie van de
    send te laten zijn, maken die maatregelen inbreuk op het             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
    gewettigd vertrouwen en zijn zij dus onwettig .                      beslissing over de navolgende vragen :
                                                                         1 . Dient het begrip „ stedelijk/huishoudelijk afval " dat
                                                                              onder AD 160 wordt genoemd in bijlage III bij
(!) PB nr. L 275 van 8 . 11 . 1993 , blz . 1 .                                Verordening ( EEG ) nr. 259/93 van de Raad van
                                                                              1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de
                                                                              overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de
                                                                              Europese Gemeenschap ('), zoals nadien gewijzigd,
                                                                              aldus te worden uitgelegd, dat daaronder ook valt afval
                                                                              dat grotendeels bestaat uit de in bijlage II bij de