title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2000 in de gevoegde zaken T-110/99 en T-260/99: F tegen Europees Parlement (Ambtenaren — Afwezigheden — Overlegging van medische attesten — Niet opdagen van betrokkene voor controleonderzoeken — In mindering brengen van ziekteverlof op vakantieverlof — Beroep tot nietigverklaring — Vorderingen tot schadevergoeding)

text:
7.4.2001                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 108/17
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 13 december 2000                                                     van 12 december 2000
in de gevoegde zaken T-110/99 en T-260/99: F tegen                       in zaak T-223/99: L. Dejaiffe tegen Bureau voor harmoni-
                      Europees Parlement (1)                             satie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                                modellen) (BHIM)(1)
(Ambtenaren — Afwezigheden — Overlegging van medische
attesten — Niet opdagen van betrokkene voor controleonder-               (Tijdelijke functionarissen — Voortijdige opzegging van
zoeken — In mindering brengen van ziekteverlof op vakantie-              overeenkomst voor bepaalde tijd van tijdelijke functionaris
verlof — Beroep tot nietigverklaring — Vorderingen tot                   — Dienstbelang — Kennelijke beoordelingsfout — Misbruik
                         schadevergoeding)                               van bevoegdheid — Niet-contractuele aansprakelijkheid van
                                                                                Gemeenschap)
                          (2001/C 108/28)
                                                                                (2001/C 108/29)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In de gevoegde zaken T-110/99 en T-260/99, F, ambtenaar van
het Europees Parlement, wonende te Bertrange (Luxemburg),                In zaak T-223/99, L. Dejaiffe, ambtenaar van de Commissie
vertegenwoordigd door L. Mosar, S. Kersch en P. Goergen,                 van de Europese Gemeenschappen, wonende te Nijvel (België),
advocaten te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te                    vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advocaat te Brussel,
Luxemburg ten kantore van L. Mosar, advocaat aldaar, Rue                 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire
Notre-Dame 8, tegen Europees Parlement (gemachtigde:                     Myson S.à r.l., Rue de Cessange 30, tegen Bureau voor
M. Moore), betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverkla-          harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
ring van drie besluiten van het Parlement waarbij verzoeksters           modellen) (BHIM) (gemachtigden: O. Montaldo en J. P. Miranda
als onregelmatig aangemerkte afwezigheden wegens ziekte op               de Sousa), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
haar vakantieverlof in mindering zijn gebracht, en anderzijds            besluit van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
vergoeding van de morele schade die uit deze besluiten en uit            markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 december
de houding van de diensten van het Parlement zou zijn                    1998 houdende beëindiging van verzoekers overeenkomst van
voortgevloeid, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld            tijdelijke functionaris, tot vergoeding van de geleden schade en
als volgt: J. Pirrung, president, A. Potocki en A. W. H. Meij,           tot veroordeling van het Bureau om verzoekers loopbaan te
rechters; griffier: G. Herzig, administrateur, op 13 december            herstellen, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:              volgt: K. Lenaerts, president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;
                                                                         griffier: J. Palacio González, administrateur, op 12 december
                                                                         2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verklaart de vordering tot nietigverklaring in zaak T-110/99
      niet-ontvankelijk voorzover zij tegen het besluit van 28 januari
      1999 is gericht.                                                   1)    Verklaart nietig het besluit van de voorzitter van het Bureau
                                                                               voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen
2)    Verklaart de besluiten van 16 september 1998 en 22 april                 en modellen) van 21 december 1998 houdende opzegging
      1999 nietig.                                                             verzoekers overeenkomst van tijdelijke functionaris.
3)    Verwerpt de vorderingen tot schadevergoeding.                      2)    Veroordeelt het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                               markt (merken, tekeningen en modellen) tot betaling aan
                                                                               verzoeker van het bedrag dat voor periode van 16 februari
4)    Verwijst het Parlement in zijn eigen kosten en in de helft van           1999 tot 30 november 1999 overeenkomt met het verschil
      de kosten van verzoekster.                                               tussen het maandsalaris dat bij het Bureau zou hebben genoten,
                                                                               en het maandsalaris dat hem na zijn herplaatsing bij de
5)    Verstaat dat verzoekster de helft van haar eigen kosten zal              Commissie is betaald, onder aftrek van de opzeggingsvergoeding
      dragen.                                                                  die het Bureau hem heeft betaald krachtens artikel 47, lid 1,
                                                                               van de Regeling welke van toepassing is op de andere
                                                                               personeelsleden van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 226 van 7.8.1999 en C 366 van 18.12.1999.
                                                                         3)    Veroordeelt het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                               markt (merken, tekeningen en modellen) tot betaling aan
                                                                               verzoeker van het symbolische bedrag van één euro ter vergoeding
                                                                               van diens morele schade.


title: Zaak T-3/05: Beroep, op 4 januari 2005 ingesteld door ReckittBenckiser N.V. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/22

         Beroep, op 4 januari 2005 ingesteld door ReckittBenckiser N.V. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-3/05)
   (2005/C 69/41)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 4 januari 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door ReckittBenckiser N.V., gevestigd te Hoofddorp (Nederland), vertegenwoordigd door G. S. P. Vos, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing van de kamer van beroep van het BHIM te vernietigen;

               —

               de inschrijving van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 155 712 toe te staan;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               driedimensionaal merk in de vorm van een wit en blauw rechthoekig tablet met een ovaal rood midden voor waren van de klassen 1 en 3 (Chemische producten voor industriële doeleinden; bleekmiddelen en andere wasmiddelen en vaatwasmiddelen, …) – aanvraagnr 1 156 595

               Beslissing van de onderzoeker:

               afwijzing van de aanvraag

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad


title: Doorhaling van zaak C-60/99

text:
C 211/16              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22.7.2000
               Doorhaling van zaak C-33/98 (1)                        doorhaling in het register gelast van zaak C-455/99: Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk
                       (2000/C 211/27)                                van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 (1) PB C 34 van 5.2.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 januari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-33/98: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Duitsland.
(1) PB C 94 van 28.3.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-60/99 (1)
                                                                                (2000/C 211/31)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 2000 de
              Doorhaling van zaak      C-386/99 (1)
                                                                      doorhaling in het register gelast van zaak C-60/99 (verzoek
                                                                      van de Supreme Court, Dublin, om een prejudiciële beslissing):
                       (2000/C 211/28)
                                                                      C. Proetta tegen A. Neil.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 februari 2000             (1) PB C 121 van 1.5.1999.
de doorhaling in het register gelast van zaak C-386/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
republiek Duitsland.
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-48/99 (1)
                                                                                (2000/C 211/32)
                                                                      De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie
              Doorhaling van zaak C-385/98 (1)                        van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                                                                      30 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                       (2000/C 211/29)                                C-48/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Groothertogdom Luxemburg.
De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                                                                      (1) PB C 100 van 10.4.1999.
15 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-385/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Italiaanse Republiek.
(1) PB C 378 van 5.12.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-287/99 (1)
                                                                                (2000/C 211/33)
              Doorhaling van zaak C-455/99 (1)                        De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                       (2000/C 211/30)                                30 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                      C-287/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 tegen Koninkrijk België.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 maart 2000 de
                                                                      (1) PB C 281 van 2.10.1999.


title: Zaak T-172/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 oktober 2006 — Armacell/BHIM — nmc (ARMAFOAM) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woordmerk ARMAFOAM — Ouder communautair woordmerk NOMAFOAM — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Soortgelijkheid van waren en overeenstemming van tekens — Betwisting inzake soortgelijkheid van waren voor eerst voor Gerecht )

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/16

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 oktober 2006 — Armacell/BHIM — nmc (ARMAFOAM)
   (Zaak T-172/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woordmerk ARMAFOAM - Ouder communautair woordmerk NOMAFOAM - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Soortgelijkheid van waren en overeenstemming van tekens - Betwisting inzake soortgelijkheid van waren voor eerst voor Gerecht”)
   (2006/C 310/32)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Armacell Enterprise GmbH (Münster, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Spuhler, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: nmc SA (Raeren-Eynatten, België) (vertegenwoordigers: P. Péters en T. de Haan, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 februari 2005 (zaak R 552/2004-1) inzake een oppositieprocedure tussen nmc SA en Armacell Enterprise GmbH.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Armacell Enterprise GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en die van nmc SA.

      (1)  PB C 171 van 9.7.2005.


title: Zaak C-135/04: Beroep, op 12 maart 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/39

         Beroep, op 12 maart 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-135/04)
   (2004/C 106/68)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 12 maart 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Van Beek, juridisch adviseur, en G. Valero Jordana, lid van de Juridische Dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door in Guipúzcoa de beoefening van de jacht op de houtduif (Columba palumbus) in voorjaarstrek („caza a contrapasa”) toe te staan, de krachtens richtlijn 79/409/EEG (1) van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De jacht op vogels in voorjaarstrek („caza a contrapasa”), die plaatsvindt wanneer de trekvogelsoorten, in concreto de houtduif, naar hun broedplaatsen trekken, vormt een niet-nakoming van artikel 7, lid 4, van richtlijn 79/409.
   Geen van de rechtvaardigingen die het Koninkrijk Spanje aanvoert voor de beoefening van deze vorm van jacht in de provincie Guipúzcoa, kan worden aanvaard:

               —

               de vaststelling van een afwijking van artikel 7, lid 4, overeenkomstig artikel 9, lid 1, sub c, van dezelfde richtlijn, aangezien in het onderhavige geval niet is voldaan aan de voorwaarde dat er geen andere bevredigende oplossing bestaat, hetgeen voor de juiste toepassing van dit stelsel van afwijkingen wordt vereist;

               —

               de historische en culturele traditie en de sociale druk, aangezien deze redenen de in artikel 9 bedoelde afwijkingen niet kunnen rechtvaardigen, voorzover in die bepaling daarvan geen sprake is;

               —

               het arrest van het Hof van 27 april 1988, Commissie/Frankrijk (252/85, Jurispr. blz. 2243), aangezien dit betrekking had op een afwijking van artikel 8, lid 1, van de richtlijn, betreffende de jachtmethoden.

      (1)  PB L 103, blz. 1.


title: Zaak C-568/07: Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Commissie/Helleense Republiek

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/25

         Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-568/07)
   (2008/C 64/37)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Zavvos en E. Traversa)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van 21 april 2005 in zaak C-140/03, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 43 EG en 48 EG;

               —

               de Helleense Republiek te gelasten om aan de Commissie een dwangsom te betalen, te stellen op 70 956 EUR per dag vertraging bij de uitvoering van het arrest in zaak C-140/03, te rekenen vanaf de dag van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot de dag waarop het arrest in zaak C-140/03 zal zijn uitgevoerd;

               —

               de Helleense Republiek te gelasten om aan de Commissie een forfaitaire som te betalen, te berekenen door vermenigvuldiging van een dagelijks bedrag met het aantal dagen dat de niet-nakoming voortduurt, vanaf de dag waarop het arrest in zaak C-140/03 is gewezen tot de datum waarop het arrest in de onderhavige zaak zal worden gewezen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               In zijn arrest van 21 april 2005 in zaak C-140/03, Commissie/Griekenland, betreffende beperkingen op het openen en exploiteren van optiekzaken, heeft het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen geoordeeld:

                           „1)

                           Door het aannemen en handhaven van wet nr. 971/79 betreffende de uitoefening van het beroep van opticien en betreffende de optiekzaken, die het een gediplomeerd opticien/natuurlijk persoon niet toestaat meer dan één optiekzaak te exploiteren, is de Helleense Republiek de krachtens artikel 43 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

                           2)

                           Door het aannemen en handhaven van wet nr. 971/79 en wet nr. 2646/98 inzake de uitbouw van het nationale stelsel van sociale zorgverlening en andere bepalingen, die de opening van een optiekzaak door een rechtspersoon in Griekenland afhankelijk stelt van de volgende voorwaarden:

                                       —

                                       de vergunning om de optiekzaak op te richten en te exploiteren is afgegeven op naam van een natuurlijk persoon die een erkende opticien is, de persoon die de exploitatievergunning voor de optiekzaak bezit, neemt voor ten minste 50 % deel in het maatschappelijk kapitaal en in de winst en het verlies van de vennootschap, de vennootschap heeft de vorm van een vennootschap onder firma of een commanditaire vennootschap, en

                                       —

                                       de betrokken opticien neemt ten hoogste deel in nog één andere vennootschap die een optiekzaak bezit, op voorwaarde dat de vergunning om de optiekzaak op te richten en te exploiteren is afgegeven op naam van een andere erkende opticien,

                                 is de Helleense Republiek de krachtens de artikelen 43 EG en 48 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

                           3)

                           De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.”

               2.

               Artikel 228, lid 1, EG bepaalt dat, indien het Hof van Justitie vaststelt dat een lidstaat krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, deze staat gehouden is de maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie.

               3.

               Bij brief van 9 juni 2005 heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen de Griekse regering verzocht, maatregelen te nemen om het voormelde arrest van het Hof van Justitie uit te voeren. In die brief herinnerde de Commissie er ook aan, dat wet 3204/2003, althans wat de tweede grief betreft, geen passend antwoord op het arrest van het Hof kon vormen, aangezien in het kader van die wet het recht om een optiekzaak op te richten en te exploiteren, overwegend voorbehouden blijft aan opticiens.

               4.

               De Griekse regering heeft bij brief van 11 augustus 2005 geantwoord dat verschillende bepalingen van wet 971/1979 waren gewijzigd en dat lid 4 van artikel 27 van wet 2646/1998 was ingetrokken. Met name opent het nieuwe lid 6 van artikel 6 van wet 971/1979 de mogelijkheid om meer dan een zaak te exploiteren, zowel voor natuurlijke personen met een vergunning om het beroep van opticien uit te oefenen, als voor vennootschappen, voor zover de leiding van de zaak wordt toevertrouwd aan een opticien die over een dergelijke uitoefeningsvergunning beschikt.

               5.

               Het nieuwe lid 1 van artikel 7 van wet 971/1979 staat vennootschappen, ongeacht hun rechtsvorm, toe een optiekzaak te openen op voorwaarde: 1) voor personenvennootschappen, dat de meerderheid van de vennoten en de beheerder of de meerderheid van de beheerders opticiens zijn met een vergunning om dat beroep uit te oefenen; 2) voor vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid (EPE), dat meer dan de helft van de vennoten die meer dan de helft van het maatschappelijk kapitaal vertegenwoordigen, opticiens zijn met een vergunning om dat beroep uit te oefenen; 3) voor naamloze vennootschappen (AE), dat ten minste 51 % van het kapitaal toebehoort aan opticiens, burgers van landen van de Europese Unie, die beschikken over de bekwaamheden bedoeld in wet 971/1979, presidentieel decreet 231/1998 en presidentieel decreet 165/2000, zoals gewijzigd bij presidentieel decreet 373/2001.

               6.

               Volgens verzoekster vormt het nieuwe lid 1 van artikel 7 van wet 971/1979 geen passend antwoord op de tweede grief. Dat artikel blijft de eigendom van optiekzaken immers voorbehouden aan erkende opticiens, aangezien deze de meerderheid van de vennoten moeten vormen of de meerderheid van het kapitaal van de vennootschap moeten bezitten.

               7.

               Er bestaat dus nog steeds een beperking op de vrijheid van vestiging in Griekenland voor vennootschappen uit andere lidstaten, aangezien die nooit volledig eigenaar van een optiekzaak kunnen zijn. Een dergelijke beperking kan niet worden gerechtvaardigd door de noodzaak een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid te verzekeren. Zoals het Hof van Justitie in zijn arrest C-140/03 van 21 april 2005 heeft geoordeeld, kan die doelstelling „worden bereikt met maatregelen die de vrijheid van vestiging van zowel natuurlijke als rechtspersonen minder beperken, bijvoorbeeld met het vereiste dat in elke optiekzaak een gediplomeerde opticien als werknemer of vennoot aanwezig moet zijn, de regeling voor de burgerlijke aansprakelijkheid voor derden, en een regeling die een beroepsaansprakelijkheidsverzekering voorschrijft” (punt 35).

               8.

               Bijgevolg is de Commissie van mening dat de Helleense Republiek met het nieuwe lid 1 van artikel 7 van wet 971/1979 nog steeds niet voldoet aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 43 EG en 48 EG. De door de Helleense Republiek vastgestelde bepalingen geven dus slechts gedeeltelijk uitvoering aan het in punt 1 genoemde arrest.

               9.

               Mitsdien moet worden vastgesteld dat de Helleense Republiek nog niet alle maatregelen heeft genomen die noodzakelijk zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van 21 april 2005 in zaak C-140/03, Commissie/Griekenland, betreffende met de artikelen 43 EG en 48 EG onverenigbare beperkingen op het openen en exploiteren van optiekzaken.


title: Zaak C-166/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça (Portugal) op 3 april 2017 — Sportingbet PLC, Internet Opportunity Entertainment Ltd/Santa Casa da Misericórdia de Lisboa, Sporting Club de Braga, Sporting Club de Braga — Futebol, SAD

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça (Portugal) op 3 april 2017 — Sportingbet PLC, Internet Opportunity Entertainment Ltd/Santa Casa da Misericórdia de Lisboa, Sporting Club de Braga, Sporting Club de Braga — Futebol, SAD
   (Zaak C-166/17)
   (2017/C 202/17)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal de Justiça

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Sportingbet PLC, Internet Opportunity Entertainment Ltd

      Verwerende partijen: Santa Casa da Misericórdia de Lisboa, Sporting Club de Braga, Sporting Club de Braga — Futebol, SAD

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de concessie die voor casino’s is verleend bij [wetsdecreet nr. 422/89 van 2 december 1989 (de kansspelenwet)], schending van de in het Verdrag vastgelegde beginselen en economische vrijheden?

               2)

               Vormt de exclusiviteit die aan Santa Casa da Misericórdia de Lisboa is toegekend bij wetsdecreet nr. 322/91 van 26 augustus 1991, zoals gewijzigd bij wetsdecreet nr. 469/99 van 6 november 1999, bij decreet nr. 12790 van 30 november 1926, bij wetsdecreet nr. 40397 van 24 november 1955, bij wetsdecreet nr. 84/85 van 28 maart 1985, zoals gewijzigd en [opnieuw gepubliceerd] bij wetsdecreet nr. 317/2002 van 17 december 2002 en bij wetsdecreet nr. 282/2003 van 8 november 2003, schending van de in het Verdrag vastgelegde beginselen en economische vrijheden?

               3)

               Schendt artikel 21 van de Código da Publicidade [wetboek inzake reclame] het beginsel van vrijheid van vestiging, het beginsel van vrije dienstverrichting, met als gevolg tevens discriminatie van onderdanen van de lidstaten op grond dat de verboden, beperkingen en voorrechten niet zijn gerechtvaardigd?

               4)

               Vormen [deze verboden, beperkingen en voorrechten] willekeurige discriminatie en een verkapte beperking van het handelsverkeer tussen de lidstaten op grond dat zij niet zijn gerechtvaardigd uit hoofde van enig algemeen belang?

               5)

               Vormt de exclusiviteit die aan Santa Casa da Misericórdia de Lisboa op het vlak van reclame is verleend, misbruik van machtspositie volgens het gemeenschapsrecht?

               6)

               Zijn de artikelen 3 en 9 van wetsdecreet nr. 422/89 van 2 december 1989 (kansspelenwet) in overeenstemming met het gemeenschapsrecht?

               7)

               Zijn de artikelen 2 en 3 van wetsdecreet nr. 282/2003 van 8 november 2003 in overeenstemming met het beginsel van vrijheid van vestiging en het beginsel van vrije dienstverrichting in de Gemeenschap voor zover daarbij voor de exploitatie van onlinespelen exclusiviteit is verleend aan Santa Casa da Misericórdia de Lisboa?

               8)

               De Portugese Staat heeft de Europese Commissie niet ingelicht over de technische voorschriften van wetsdecreet nr. 422/89 van 2 december 1989.

               9)

               Moeten dergelijke voorschriften derhalve buiten toepassing worden gelaten en kunnen particulieren zich beroepen op de niet-toepasselijkheid ervan?


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 25 oktober 2001 in zaak C-460/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlĳn 96/48/EG — Interoperabiliteit van het transeuropees hoge-snelheidsspoorwegsysteem)

text:
8.12.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 348/9
De door het Hof in zijn arrest van 23 november 1976, Kermaschek            Artikel 68, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad
(40/76), gegeven uitlegging blijft van toepassing op artikel 2, lid 1,     van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheids-
van verordening (EEG) nr. 1408/71, van de Raad van 14 juni                 regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsle-
1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op       den, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en
werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich          bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van
binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de versie zoals gewijzigd en         2 december 1996, in samenhang met artikel 1, sub f-i, daarvan,
bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van                 verzet zich tegen een nationale regeling als die welke in het
2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG)                      hoofdgeding aan de orde is, volgens welke de toekenning van een
nr. 307/1999 van de Raad van 8 februari 1999, in samenhang                 werkloosheidsuitkering tegen het verhoogde tarief afhankelijk wordt
met de artikelen 67 tot en met 71 bis ervan.                               gesteld van de voorwaarde dat de werkloze met zijn gezinsleden
                                                                           samenwoont op het grondgebied van de bevoegde lidstaat.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.
                                                                           (1) PB C 211 van 22.7.2000.
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (Derde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                      van 16 oktober 2001
                                                                                van 25 oktober 2001
in zaak C-212/00 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te
Bergen om een prejudiciële beslissing): Salvatore Stallone
   tegen Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening (RVA) (1)                     in zaak C-460/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Helleense Republiek (1)
(Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verorde-
ning (EEG) nr. 1408/71 — Werkloosheidsuitkering —                          (Niet-nakoming — Richtlijn 96/48/EG — Interoperabiliteit
   Voorwaarde van samenwonen voor gezinsleden ten laste)                       van het transeuropees hoge-snelheidsspoorwegsysteem)
                          (2001/C 348/15)                                                            (2001/C 348/16)
                          (Procestaal: Frans)                                                        (Procestaal: Grieks)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                        dentie van het Hof)
In zaak C-212/00, betreffende een verzoek aan het Hof                      In zaak C-460/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
krachtens artikel 234 EG van de Arbeidsrechtbank te Bergen                 pen (gemachtigden: M. Wolfcarius en M. Patakia) tegen
(België), in het aldaar aanhangige geding tussen Salvatore                 Helleense Republiek (gemachtigden: N. Dafniou en S. Chala),
Stallone en Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening (RVA) om                   betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Helleense
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 1,         Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke
sub f-i, en 68, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van               en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die noodzakelijk
de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de                  zijn om volledig te voldoen aan richtlijn 96/48/EG van de
socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,                Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van het
alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap                 transeuropees hoge-snelheidsspoorwegsysteem (PB L 235,
verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG)            blz. 6), en, subsidiair, door deze niet aan de Commissie mee
nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28,                 te delen, de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
blz. 1), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt:              verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer),
C. Gulmann (rapporteur), waarnemend voor de president van                  samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,
de Derde kamer, J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues,                 D. A. O. Edward, L. Sevón (rapporteur), S. von Bahr en
rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: D. Louterman-           C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
Hubeau, afdelingshoofd, op 16 oktober 2001 een arrest                      hoed; griffier: R. Grass, op 25 oktober 2001 een arrest gewezen
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 348/10                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       8.12.2001
1)    Door niet binnen de voorgeschreven termijn de wettelijke en              c)    Moeten de vragen sub 1, 1.a en 1.b. in het licht van
      bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn                 de artikelen 28 en 30 EG anders worden beoordeeld
      om volledig te voldoen aan richtlijn 96/48/EG van de Raad                      wanneer het gaat om de invoer van in het land van
      van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van het                     invoer toegelaten geneesmiddelen die een apotheek
      transeuropees hoge-snelheidsspoorwegsysteem, is de Helleense                   in een lidstaat van de EU tevoren van groothandela-
      Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplich-               ren in het land van invoer betrokken heeft?
      tingen niet nagekomen.
                                                                         2.    Is het met de artikelen 28 en 30 EG verenigbaar, wanneer
2)    De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.                      een nationaal reclameverbod voor de postorderhandel in
                                                                               geneesmiddelen alsmede voor alleen op recept verkrijg-
                                                                               bare geneesmiddelen en geneesmiddelen voor menselijk
(1) PB C 45 van 10.2.2001.                                                     gebruik die niet in het land van invoer, maar wel in het
                                                                               land van herkomst toegelaten en alleen in apotheken
                                                                               mogen worden verkocht, zo ruim wordt uitgelegd, dat de
                                                                               web-site van een apotheek in een lidstaat van de EU
                                                                               waarop niet alleen haar onderneming wordt gepresen-
                                                                               teerd maar ook de afzonderlijke geneesmiddelen worden
                                                                               beschreven aan de hand van productbenaming, eventuele
                                                                               verplichting een recept te overleggen, maat van de
Verzoek van het Landgericht Frankfurt am Main van                              verpakking en prijs en tegelijkertijd de mogelijkheid
10 augustus 2001 om een prejudiciële beslissing in het                         wordt geboden deze geneesmiddelen via een online-
geding tussen Deutsche Apothekerverband e.V. en 0800                           formulier te bestellen, als verboden reclame wordt aange-
              DocMorris NV en Jacques Waterval                                 merkt met als gevolg, dat de grensoverschrijdende bestel-
                                                                               ling van geneesmiddelen via internet, met inbegrip van
                                                                               grensoverschrijdende levering, op zijn minst aanzienlijk
                          (Zaak C-322/01)                                      wordt bemoeilijkt?
                          (2001/C 348/17)                                      a)    Moet op grond van de artikelen 28 en 30 EG de
                                                                                presentatie via internet van een apotheek van een
                                                                                lidstaat van de EU gelet op artikel 1, lid 3, van
                                                                                richtlijn 2000/31/EG (1) van 8 juni 2000 („richtlijn
Het Landgericht Frankfurt am Main heeft bij beschikking van                          inzake elektronische handel”) geheel of gedeeltelijk
10 augustus 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van                              van het begrip op het publiek gerichte reclame in de
Justitie op 21 augustus 2001, in het geding tussen Deutsche                          zin van artikel 1, lid 3, en artikel 3, lid 1, van
Apothekerverband e.V. en 0800 DocMorris NV en Jacques                                de richtlijn 1992/28/EEG (2) van 31 maart 1992
Waterval, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-                          („richtlijn betreffende reclame voor geneesmiddelen
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                       voor menselijk gebruik”) worden uitgezonderd ten
vragen:                                                                              einde het aanbod van bepaalde diensten van de
                                                                                informatiemaatschappij ook in de praktijk te garan-
                                                                                deren?
1.    Is een nationale bepaling die de bedrijfsmatige grensover-
      schrijdende invoer van voor menselijk gebruik bestemde                   b)    Kan een in bepaalde omstandigheden ingevolge de
      geneesmiddelen die alleen in apotheken mogen worden                            artikelen 28 en 30 EG geboden beperking van het
      verkocht, bij wijze van postorderhandel door in andere                         begrip reclame worden gerechtvaardigd met het
      lidstaten van de EG geregistreerde apotheken op basis van                      argument, dat online-bestelformulieren, die enkel de
      individuele bestellingen van de consument via internet                         voor een bestelling minimaal noodzakelijke gege-
      verbiedt, in strijd met het beginsel van het vrije verkeer                     vens bevatten en/of andere onderdelen van de web-
      van goederen zoals neergelegd in artikel 28 EG en                              site van een apotheek van een EG-lidstaat gelijk te
      volgende?                                                                      stellen zijn aan verkoopcatalogi en/of prijslijsten in
                                                                                de zin van artikel 1, lid 4, van richtlijn 92/28/EG?
      a)    Vormt een dergelijk nationaal verbod een maatregel
            van gelijke werking als bedoeld in artikel 28 EG?            3.    Ingeval deelaspecten van de presentatie op internet van
                                                                               een apotheek van een EG-lidstaat in strijd zijn met
      b)    Indien een dergelijk nationaal verbod een maatregel                voorschriften op het gebied van reclame voor geneesmid-
            van gelijke werking als bedoeld in artikel 28 EG                   delen, volgt dan uit de artikelen 28 en 30 EG dat de
            vormt, moet artikel 30 EG dan aldus worden                         grensoverschrijdende handel in geneesmiddelen die met
            uitgelegd, dat een nationaal verbod ter bescherming                behulp van een dergelijke presentatie plaatsvindt, on-
            van de gezondheid en het leven van personen                        danks de verboden reclame rechtens toelaatbaar moet
            gerechtvaardigd is, wanneer vóór de afgifte van                  zijn ter bevordering van het vrije grensoverschrijdende
            alleen op recept verkrijgbare geneesmiddelen de                    verkeer van goederen?
            verzendende apotheek over een origineel dokters-
            recept dient te beschikken? Aan welke eisen dient            (1) PB L 178 van 17.07.2000, blz. 1.
            een dergelijke apotheek in voorkomend geval te               (2) PB L 113 van 30.04.1992, blz. 13.
            voldoen met betrekking tot de controle van bestellin-
            gen, pakketten en ontvangst?


title: Zaak C-277/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 9 juni 2015 — Servoprax GmbH/Roche Diagnostics Deutschland GmbH

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 9 juni 2015 — Servoprax GmbH/Roche Diagnostics Deutschland GmbH
   (Zaak C-277/15)
   (2015/C 294/34)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Servoprax GmbH

      Verwerende partij: Roche Diagnostics Deutschland GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet een derde een in-vitrodiagnosticum voor zelftesten van bloedglucose, dat door een fabrikant in lidstaat A (concreet: het Verenigd Koninkrijk) is onderworpen aan een conformiteitsbeoordeling als bedoeld in artikel 9 van richtlijn 98/79/EG (1), dat is voorzien van de CE-conformiteitsmarkering als bedoeld in artikel 16 van de richtlijn en voldoet aan de essentiële eisen van artikel 3 en bijlage I van de richtlijn, onderwerpen aan een nieuwe en volledige conformiteitsbeoordeling als bedoeld in artikel 9 van de richtlijn, voordat hij dat product in lidstaat B (concreet: de Bondsrepubliek Duitsland) in de handel brengt in verpakkingen waarop aanwijzingen zijn aangebracht in de officiële taal van lidstaat B, die verschilt van de officiële taal van lidstaat A (concreet: Duits in plaats van Engels), en waarbij een gebruiksaanwijzing in de officiële taal van lidstaat B in plaats van de officiële taal van lidstaat A is gevoegd?

               2)

               Maakt het daarbij verschil of de door de derde bijgesloten gebruiksaanwijzing woordelijk overeenkomt met de inlichtingen die de fabrikant van het product gebruikt bij de verkoop in lidstaat B?”

      (1)  Richtlijn 98/79/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 1998 betreffende medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek (PB L 331, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij richtlijn 2011/100/EU van de Commissie van 20 december 2011 (PB L 341, blz. 50).


title: Zaak T-439/07: Beroep ingesteld op 4 december 2007 — Coats Holdings/Commissie

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/26

         Beroep ingesteld op 4 december 2007 — Coats Holdings/Commissie
   (Zaak T-439/07)
   (2008/C 37/42)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Coats Holdings Ltd (vertegenwoordigers: W. Sibree en C. Jeffs, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de artikelen 1, lid 4, en 2, lid 4, van de beschikking nietig te verklaren, voor zover deze betrekking hebben op verzoekster;

               —

               subsidiair, de bij artikel 2, lid 4, van de beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete in te trekken of te verlagen, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2007) 4257 def. van de Commissie van 19 september 2007 in de zaak COMP/E-1/39.168 — metalen en plastic fournituren: sluitingen, waarbij is vastgesteld dat verzoekster samen met andere ondernemingen artikel 81 EG heeft geschonden door onder meer prijsinformatie uit te wisselen, minimumprijzen vast te stellen en markten te verdelen.
   Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster dat de Commissie kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt bij de beoordeling van het verzamelde bewijsmateriaal. Volgens haar heeft de Commissie niet voldoende bewezen dat zij met Prym een bilaterale marktverdelingsovereenkomst heeft gesloten die gold van januari 1977 tot juli 1998.
   Subsidiair stelt verzoekster dat de Commissie niet heeft aangetoond dat de gestelde inbreuk heeft voortgeduurd na 19 september 1997 of dat de inbreuk heeft plaatsgevonden gedurende een ononderbroken periode tot 15 juli 1998, zodat zij verzoekster mocht beboeten voor een inbreuk die 21,5 jaar heeft geduurd.
   Nog steeds subsidiair stelt verzoekster dat de Commissie het fundamentele procedurele recht van verzoekster krachtens artikel 6, lid 3, sub d, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden om in procedures van strafrechtelijke aard de getuigen à charge te ondervragen of te doen ondervragen, heeft geschonden.
   Ten slotte stelt verzoekster, eveneens subsidiair, dat de Commissie ten onrechte op mechanische wijze een percentage van 215 % op het basisbedrag van de geldboete heeft toegepast om rekening te houden met de duur van de inbreuk, 21,5 jaar, in plaats van overeenkomstig de toepasselijke richtsnoeren voor de berekening van geldboeten haar discretionaire bevoegdheid uit te oefenen.


title: Zaak C-608/14: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 7 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Sibiu — Roemenië) — Elena Delia Pondiche/Statul român, Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Toekenning van toelagen voor kind ten laste — Vaststelling van de toepasselijke wet naargelang van de datum van geboorte en niet naargelang van de datum van conceptie van het kind — Geen uitvoering van het Unierecht — Kennelijke onbevoegdheid van het Hof)

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/14

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 7 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Sibiu — Roemenië) — Elena Delia Pondiche/Statul român, Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării
   (Zaak C-608/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Toekenning van toelagen voor kind ten laste - Vaststelling van de toepasselijke wet naargelang van de datum van geboorte en niet naargelang van de datum van conceptie van het kind - Geen uitvoering van het Unierecht - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof))
   (2015/C 320/19)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Sibiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elena Delia Pondiche

      Verwerende partij: Statul român, Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de door het Tribunal Sibiu (Roemenië) bij beslissing van 20 november 2014 gestelde vraag.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: ARREST VAN HET HOF van 30 juni 1998 in zaak C-394/96 (verzoek van het House of Lords om een prejudiciële beslissing): M. Brown tegen Rentokil Ltd (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen - Ontslag van zwangere vrouw - Afwezigheden wegens ziekte die haar oorsprong vindt in zwangerschap)

text:
C 278/6               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.9.98
                  ARREST VAN HET HOF                                bepaald aantal weken van ononderbroken afwezigheid te
                                                                    ontslaan.
                       van 30 juni 1998
in zaak C-394/96 (verzoek van het House of Lords om
                                                                    (1) PB C 40 van 8.2.1997.
een prejudicieÈle beslissing): M. Brown tegen Rentokil
                             Ltd (1)
(Gelijke behandeling van mannen en vrouwen Ð Ontslag
van zwangere vrouw Ð Afwezigheden wegens ziekte die
           haar oorsprong vindt in zwangerschap)
                         (98/C 278/09)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Tweede Kamer)
                      (Procestaal: Engels)
                                                                                van 2 juli 1998
                                                                    in de gevoegde zaken C-225/95, C-226/95 en C-227/95
                                                                    (verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Athinon om een
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      prejudicieÈle beslissing): A. Kapasakalis e.a., tegen Elliniko
               de Jurisprudentie van het Hof)                                                   Dimosio (1)
                                                                    (Richtlijn 89/48/EEG Ð Algemeen stelsel van erkenning
                                                                    van hogeronderwijsdiploma's Ð Toepassingsgebied Ð
In zaak C-394/96, betreffende een verzoek aan het Hof                        Situatie in zuiver interne sfeer van lidstaat)
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het House
of Lords (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangig                                       (98/C 278/10)
geding tussen M. Brown en Rentokil Ltd, betreffende een
prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 2,
lid 1, en artikel 5, lid 1, van Richtlijn 76/207/EEG van de
Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging                                 (Procestaal: Grieks)
van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces,
de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien
van de arbeidsvoorwaarden (PB L 39 van 14.2.1976,
blz. 40), heeft het Hof, samengesteld als volgt: C. Gul-
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
mann, president van de Derde en de Vijfde Kamer, waar-
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
nemend voor de president, H. Ragnemalm, M. Wathelet
en R. Schintgen, kamerpresidenten, G. F. Mancini, P. J. G.
Kapteyn (rapporteur), J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-
P. Puissochet, P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-gene-
raal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. von Holstein,            In de gevoegde zaken C-225/95, C-226/95 en C-227/95,
adjunct-griffier, op 30 juni 1998 een arrest gewezen waar-          betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 177
van het dictum luidt als volgt:                                     van het EG-Verdrag van het Dioikitiko Protodikeio Athi-
                                                                    non, in het aldaar aanhangig geding tussen A. Kapasakalis,
                                                                    D. Skiathitis, A. Kougiagkas en Elliniko Dimosio, betref-
                                                                    fende een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van
Artikelen 2, lid 1, en artikel 5, lid 1, van Richtlijn 76/207/      Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988
EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de ten-             betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-
uitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling             onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten
van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot                minste drie jaar worden afgesloten (PB L 19 van
het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekan-           24.1.1989, blz. 16), heeft het Hof (Tweede Kamer),
sen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, verzetten             samengesteld als volgt: R. Schintgen, kamerpresident, G. F.
zich tegen het ontslag van een vrouwelijke werknemer op             Mancini (rapporteur) en G. Hirsch, rechters; advocaat-
enig moment tijdens haar zwangerschap op grond van                  generaal: C. O. Lenz; griffier: L. Hewlett, administrateur,
afwezigheden wegens een arbeidsongeschiktheid die is ver-           op 2 juli 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
oorzaakt door een uit die zwangerschap voortvloeiende               luidt als volgt:
ziekte.
                                                                    Een onderdaan van een lidstaat wiens situatie in alle
Daarbij is het irrelevant, dat de vrouwelijke werknemer             opzichten in de interne sfeer van deze lidstaat ligt, kan
tijdens haar zwangerschap is ontslagen krachtens een con-           zich niet beroepen op de rechten die worden toegekend
tractuele bepaling op grond waarvan de werkgever gerech-            door Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december
tigd was, werknemers, ongeacht hun geslacht, na een                 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van


title: Zaak T-827/16: Beroep ingesteld op 24 november 2016 — QB/ECB

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/53

         Beroep ingesteld op 24 november 2016 — QB/ECB
   (Zaak T-827/16)
   (2017/C 022/72)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: QB (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

         bijgevolg

               —

               het beoordelingsrapport voor 2015 en het op 7 januari 2016 ter kennis gebrachte besluit van 15 december 2015, waarbij verzoekster een salarisverhoging is ontzegd, nietig te verklaren;

               —

               voor zover nodig, de besluiten van 2 mei 2016 en 15 september 2016 nietig te verklaren, waarbij respectievelijk het administratieve beroep en de klacht van verzoekster zijn afgewezen,

               —

               verweerster te veroordelen tot vergoeding van de morele schade, ex aequo et bono begroot op 15 000 EUR;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: niet-inachtneming van de beoordelingsgids en van de procedurele voorschriften, schending van de rechten van de verdediging en niet-nakoming van de zorgvuldigheidsplicht bij de vaststelling van het beoordelingsrapport voor 2015 (hierna: „litigieus beoordelingsrapport”). Verzoekster voert met name de volgende grieven aan:

                           —

                           er heeft geen dialoog plaatsgevonden en de rechten van verdediging van verzoekster zijn geschonden;

                           —

                           in het litigieuze beoordelingsrapport worden geen middelen om zich te verbeteren vermeld en evenmin doelstellingen vastgelegd, zoals vereist door de beoordelingsgids, wat indruist tegen de zorgvuldigheidsplicht;

                           —

                           de input van een andere leidinggevende ontbreekt.

               2.

               Tweede middel: het beoordelingsrapport schendt de regels van objectieve en onpartijdige beoordeling, alsook artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”).

                           —

                           Uit de specifieke omstandigheden van de zaak blijkt immers dat de beoordelaars en met name de tweede beoordelaars hun rol niet op een objectieve en onpartijdige wijze hebben kunnen vervullen.

               3.

               Derde middel: kennelijke vergissing. Uit de door verzoekster aangevoerde bewijzen blijkt immers dat de in het litigieuze rapport vervatte beoordeling niet geloofwaardig is.

               4.

               Vierde middel: het besluit van 15 december 2015, waarbij verzoekster een salarisverhoging wordt ontzegd, berust op een onrechtmatig beoordelingsrapport.

               5.

               Vijfde middel: schending van de richtsnoeren van 2015 alsook van de procedurevoorschriften en van artikel 41 van het Handvest, doordat het besluit van 15 december 2015 niet met redenen is omkleed en verzoekster niet vooraf is gehoord.


title: Zaak T-210/04: Beroep, op 1 juni 2004 ingesteld door Andreas Mausolf tegen Europol

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/24

         Beroep, op 1 juni 2004 ingesteld door Andreas Mausolf tegen Europol
   (Zaak T-210/04)
   (2004/C 201/48)
   Procestaal Nederlands
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 01.06.2004 beroep ingesteld tegen Europol door Andreas Mausolf, vertegenwoordigd door mr. M.F. Baltussen en mr. P. de Casparis.
   Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de afwijzing van Europol van 1 maart 2004 van de klacht van verzoeker tegen het besluit van 2 januari 2003 te vernietigen, met gelijktijdige vernietiging van het bestreden besluit van 2 januari 2003;

               —

               Europol te veroordelen aan verzoeker alsnog 1 extra salarisperiodiek toe te kennen met ingang van 1 juli 2002;

               —

               Europol te veroordelen dit bedrag binnen 48 uur na bekendmaking van het in deze te wijzen arrest aan verzoeker te voldoen, vermeerderd met de daarvoor naar Nederlands recht verschuldigde wettelijke rente;

               —

               Europol te veroordelen tot vergoeding aan verzoeker van de kosten van dit geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van zijn verzoekschrift voert verzoeker een schending van artikel 29 van het statuut voor het personeel van Europol aan, evenals een overschrijding van de discretionaire bevoegdheid en een schending van het vertrouwensbeginsel.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 17 oktober 1996 in zaak C-64/95 (verzoek om prejudiciële beslissing van het Finanzgericht des Landes Brandenburg): Konservenfabrik Lubella Friedrich Büker GmbH & Co. KG tegen Hauptzollamt Cottbus (Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit - Vrijwaringsmaatregelen - Zure kersen)

text:
21 . 12 . 96          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 388 / 1
                                                                 I
                                                           (Mededelingen)
                                                HOF VAN JUSTITIE
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                 Artikel 27, sub 2, van het Verdrag van 27 september 1968
                         (Vijfde Kamer)                              betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer
                                                                     legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken,
                     van 10 oktober 1996                             zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake
in zaak C-78/95 (verzoek om prejudiciële beslissing): B.             de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en
Hendrikman, en M. Feyen tegen Magenta Druck & Verlag                 het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
                             GmbH (!)                                Ierland, is van toepassing op beslissingen die zijn gegeven
                                                                     tegen een verweerder aan wie het stuk dat het geding heeft
(EEG-Executieverdrag — Uitlegging van artikel 27, sub 2              ingeleid niet regelmatig en tijdig is betekend of meegedeeld
— Erkenning van een beslissing — Begrip verweerder te               en die niet rechtsgeldig in het geding vertegenwoordigd is
                gen wie verstek werd verleend)                       geweest, terwijl ingevolge de verschijning van een ver
                          ( 96/C 388/01 )                            meende vertegenwoordiger van de verweerder voor de
                                                                     rechter van herkomst, de beslissingen niet bij verstek zijn
                                                                     gegeven .
                   (Procestaai: Nederlands)
                                                                     (M PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 .
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-78/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uit                             ARREST VAN HET HOF
legging door het Hof van Justitie van het Verdrag van                                         (Vijfde Kamer)
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en                                van 17 oktober 1996
handelszaken, van de Hoge Raad der Nederlanden, in het               in zaak C-64/95 (verzoek om prejudiciële beslissing van
aldaar aanhangig geding tussen B. Hendrikman, en M.                  het Finanzgericht des Landes Brandenburg): Konservenfa
Feyen en Magenta Druck & Verlag GmbH, om een preju                  brik Lubella Friedrich Büker GmbH & Co. KG tegen
diciële beslissing over de uitlegging van artikel 27, sub 2,                           Hauptzollamt Cottbus 0 )
van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de
rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van be             (Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
slissingen in burgerlijke en handelszaken ( PB nr. L 299 van         groenten en fruit — Vrijwaringsmaatregelen — Zure ker
31 . 12 . 1972, blz. 32 ), zoals gewijzigd bij het Verdrag van                                       sen)
9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk                                         ( 96/C 388/02 )
Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van
Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( PB nr. L 304 van                                       (Procestaai: Duits)
30 . 10 . 1978 , blz. 1 . en — gewijzigde tekst — blz. 77),
heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J. C.           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann,                                     de Jurisprudentie van het Hof)
D. A. O. Edward, P. Jann ( rapporteur) en M. Wathelet,
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: L. Hew         In zaak C-64/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
lett, administrateur, op 10 oktober 1996 een arrest gewe            krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Finanzgericht
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                              des Landes Brandenburg ( Duitsland), in het aldaar aan
 ---pagebreak--- Nr. C 388/2           I NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  21 . 12 . 96
hangig geding tussen Konservenfabrik Lubella Friedrich                      de Raad van 23 april 1990 inzake het ingeperkte ge
Büker GmbH & Co. KG en Hauptzollamt Cottbus, om                             bruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen
een prejudiciële beslissing over de geldigheid van Verorde                 en aan Richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april
ning (EEG ) nr. 1932/93 van de Commissie van 16 juli                        1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch
1993 tot vaststelling van vrijwaringsmaatregelen voor de                    gemodificeerde micro-organismen in het milieu, is het
invoer van zure kersen ( PB nr. L 174 van 17. 7. 1993 ,                     Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 22
blz. 35 ), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als                   respectievelijk 23 van deze richtlijnen op hem rustende
volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gul                   verplichtingen niet nagekomen.
mann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet ( rapporteur) en P.
Jann, rechters; advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier: R.           2 . Het Groothertogdom Luxemburg wordt in de kosten
                                                                            verwezen .
Grass, op 17 oktober 1996 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                        (M PB nr. C 315 van 25 . 11 . 1995 .
Bij onderzoek van de prejudiciële vragen is niet gebleken
van feiten of omstandigheden die de geldigheid van Veror
dening (EEG) nr. 1932/93 van de Commissie van 16 juli
1993 tot vaststelling van vrijwaringsmaatregelen voor de
invoer van zure kersen, kunnen aantasten.                                                  ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde Kamer)
f 1 ) PB nr. C 101 van 22 . 4 . 1995 .                                                        van 24 oktober 1996
                                                                        in zaak C-325/95 : Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen tegen Ierland (')
                                                                        (Niet-nakoming — Richtlijnen 91/67/EEG, 91/492/EEG,
                    ARREST VAN HET HOF                                  91/493/EEG en 92/48/EEG — Niet omzetting binnen ge
                            (Vijfde Kamer)                                                       stelde termijnen)
                       van 17 oktober 1996
                                                                                ( 96/C 388/04 )
in zaak C-3 12/95 : Commissie van de Europese Gemeen                                          (Procestaai: Engels)
         schappen tegen Groothertogdom Luxemburg ( ! )
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(Niet-nakoming — Richtlijn 90/219/EEG en 90/220/EEG                                      de Jurisprudentie van het Hof)
             — Genetisch gemodificeerde organismen)
                                                                        In zaak C-325/95, Commissie van de Europese Gemeen
                             ( 96/C 388/03 )
                                                                        schappen (gemachtigde C. O'Reilly) tegen Ierland (ge
                                                                        machtigde M. A. Buckley ), betreffende een verzoek om
                         (Procestaai: Frans)
                                                                        vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en be
                                                                        stuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden die
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         nodig zijn om te voldoen aan
                  de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        — Richtlijn 91/67/EEG van de Raad van 28 januari 1991
In zaak C-3 12/95 , Commissie van de Europese Gemeen                       inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het in
schappen (gemachtigde: F. Benyon ) tegen Groothertogdom                     de handel brengen van aquicultuurdieren en aquicul
Luxemburg ( gemachtigde: N. Schmit), betreffende een ver                   tuurprodukten ( PB nr. L 46 van 19 . 2 . 1991 , blz . 1 ),
zoek aan het Hof om vast te stellen dat het Groothertog
dom Luxemburg, door niet binnen de gestelde termijn de                  — Richtlijn 91/492/EEG van de Raad van 15 juli 1991
maatregelen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen                    tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de
aan de Richtlijnen 90/219/EEG van de Raad van 23 april                      produktie en het in de handel brengen van levende
 1990 inzake het ingeperkte gebruik van genetisch gemodi                   tweekleppige weekdieren ( PB nr. L 268 van 24 . 9 .
ficeerde micro-organismen (PB nr. L 117 van 8 . 5 . 1990,                    1991 , blz. 1 ),
blz. 1 ) en 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 in
                                                                        — Richtlijn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991
zake de doelbewuste introductie van genetisch gemodifi
                                                                            tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de
ceerde micro-organismen in het milieu (PB nr. L 117 van
                                                                            produktie en het in de handel brengen van visserijpro
 8 . 5 . 1990, blz. 15 ), niet heeft voldaan aan de verplichtin
                                                                            dukten ( PB nr. L 268 van 24. 9 . 1991 , blz. 15 ), en
gen die op hem rusten krachtens artikel 22 respectievelijk
23 van deze richtlijnen alsmede krachtens de artikelen 5                — Richtlijn 92/48/EEG van de Raad van 16 juni 1992 tot
en 189 EG-Verdrag, heeft het Hof (Vijfde Kamer), samen                     vaststelling, overeenkomstig artikel 3 , lid 1 , onder a )
gesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresi                   i ), van Richtlijn 91/493/EEG, van de minimale hygiëni
dent, L. Sevón ( rapporteur), C. Gulmann, D. A. O. Ed                      sche voorschriften die van toepassing zijn op visserij
ward en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : A. La                    produkten die zijn verkregen aan boord van bepaalde
Pergola; griffier: R. Grass, op 17 oktober 1996 een arrest                  vissersvaartuigen ( PB nr. L 187 van 7. 7 . 1992,
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  blz . 41 ),
 1 . Door niet binnen de gestelde termijnen de wettelijke                de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtin
       en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die no         gen niet is nagekomen, heeft het Hof ( Zesde Kamer), sa
       dig zijn om te voldoen aan Richtlijn 90/219/EEG van               mengesteld als volgt: J. L. Murray, president van de Vierde


title: Zaak T-425/16: Arrest van het Gerecht van 22 maart 2017 — Hoffmann/EUIPO (Genius) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk Genius — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/40

         Arrest van het Gerecht van 22 maart 2017 — Hoffmann/EUIPO (Genius)
   (Zaak T-425/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk Genius - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 144/54)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Karl Hoffmann (Bad Schwalbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Jonas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 31 mei 2016 (zaak R 1631/2015-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Genius als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Karl Hoffmann wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 343 van 19.9.2016.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 september 2004 in zaak C-404/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division): Nichols plc tegen Registrar of Trade Marks (Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 3, lid 1, sub b — Merk dat bestaat uit gangbare familienaam — Onderscheidend vermogen — Invloed van artikel 6, lid 1, sub a, op beoordeling)

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 16 september 2004
   in zaak C-404/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division): Nichols plc tegen Registrar of Trade Marks (1)

   (Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 3, lid 1, sub b - Merk dat bestaat uit gangbare familienaam - Onderscheidend vermogen - Invloed van artikel 6, lid 1, sub a, op beoordeling)
   (2004/C 273/11)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-404/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (Verenigd Koninkrijk), bij beschikking van 3 september 2002, ingeschreven bij het Hof op 12 november 2002, in de procedure: Nichols plc tegen Registrar of Trade Marks, heeft het Hof van Justitie (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet, R. Schintgen en N. Colneric, rechters, advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 16 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   In het kader van artikel 3, lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, dient de beoordeling van het al dan niet onderscheidend vermogen van een uit een – zelfs gangbare – familienaam bestaand merk concreet te gebeuren, aan de hand van de criteria die gelden voor alle in artikel 2 van voornoemde richtlijn bedoelde tekens, uitgaande van enerzijds de waar of diensten waarvoor inschrijving is aangevraagd en anderzijds de perceptie van de betrokken kringen. Dat aan de rechtsgevolgen van de inschrijving van het merk ingevolge artikel 6, lid 1, sub a, van dezelfde richtlijn beperkingen zijn gesteld, is niet van invloed op deze beoordeling.

      (1)  PB C 7 van 11.1.2003.


title: Zaak F-17/05 REV: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 juni 2011 — de Brito Sequeira Carvalho/Commissie (Openbare dienst — Verzoek om herziening van arrest — Nieuw feit — Geen — Niet-ontvankelijkheid van verzoek)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 juni 2011 — de Brito Sequeira Carvalho/Commissie
   (Zaak F-17/05 REV)
   (Openbare dienst - Verzoek om herziening van arrest - Nieuw feit - Geen - Niet-ontvankelijkheid van verzoek)
   2011/C 252/98
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: José António de Brito Sequeira Carvalho (Brussel, België) (vertegenwoordigers: N. Kanyonga Mulumba en M. Boury, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: D. Martin, gemachtigde)

      Voorwerp

   Door verzoekende partij ingediend verzoek om herziening van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 13 december 2006 in zaak F-17/05

      Dictum

               1)

               Het verzoek om herziening wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Brito Sequeira Carvalho zal alle kosten dragen.


title: Gevoegde zaken T-415/05, T-416/05 en T-423/05: Arrest van het Gerecht van 13 september 2010 — Griekenland e.a./Commissie ( „Staatssteun — Luchtvaartsector — Steun ten behoeve van de herstructurering en de privatisering van de Griekse nationale luchtvaartmaatschappij — Beschikking waarbij de steun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast — Economische continuïteit tussen twee vennootschappen — Identificatie van de daadwerkelijk begunstigde van steun met het oog op de terugvordering ervan — Criterium van de particuliere marktdeelnemer — Verenigbaarheid van de steun met de gemeenschappelijke markt — Motiveringsplicht” )

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/21

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2010 — Griekenland e.a./Commissie
   (Gevoegde zaken T-415/05, T-416/05 en T-423/05) (1)

   (Staatssteun - Luchtvaartsector - Steun ten behoeve van de herstructurering en de privatisering van de Griekse nationale luchtvaartmaatschappij - Beschikking waarbij de steun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast - Economische continuïteit tussen twee vennootschappen - Identificatie van de daadwerkelijk begunstigde van steun met het oog op de terugvordering ervan - Criterium van de particuliere marktdeelnemer - Verenigbaarheid van de steun met de gemeenschappelijke markt - Motiveringsplicht)
   2010/C 301/31
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: A. Samoni-Rantou en P. Mylonopoulos, gemachtigden) (zaak T-415/05); Olympiakes Aerogrammes AE (Kallithea, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat) (zaak T-416/05); en Olympiaki Aeroporia Ypiresies AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: P. Anestis, S. Mavroghenis, advocaten, S. Jordan, T. Soames, solicitors, en D. Geradin, advocaat) (zaak T-423/05)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en T. Scharf, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Aeroporia Aigaiou Aeroporiki AE (Athene) (vertegenwoordigers: N. Keramidas en, in zaak T-416/05, ook N. Korogiannakis, I. Dryllerakis en E. Dryllerakis, advocaten) (zaken T-416/05 en T-423/05)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking C(2005) 2706 def. van de Commissie van 14 september 2005 betreffende staatssteun aan Olympiaki Aeroporia Ypiresies AE [C 11/2004 (ex NN 4/2003) — Olympiaki Aeroporia — Herstructurering en privatisering].

      Dictum

               1.

               Artikel 1, lid 1, van beschikking C(2005) 2706 def. van de Commissie van 14 september 2005, betreffende staatssteun aan Olympiaki Aeroporia Ypiresies AE (C 11/2004 (ex NN 4/2003) — Olympiaki Aeroporia — Herstructurering en privatisering), wordt nietig verklaard.

               2.

               Artikel 1, lid 2, van beschikking C(2005) 2706 def. wordt gedeeltelijk nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op het bedrag dat overeenkomt met de waarde van het geheel van de immateriële activa die op de omvormingsbalans van Olympiaki Aeroporia Ypiresies als meerwaarde zijn opgenomen, de waarde van de vliegtuigen die aan Olympiakes Aerogrammes AE zijn overgedragen en de verwachte opbrengst van de verkoop van twee vliegtuigen die nog op de balans van Olympiaki Aeroporia Ypiresies worden vermeld.

               3.

               Artikel 2 van beschikking C(2005) 2706 def. wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op de in artikel 1, leden 1 en 2, bedoelde maatregelen en die bepalingen nietig worden verkaard.

               4.

               De beroepen worden verworpen voor het overige.

               5.

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen, daaronder begrepen die welke op de korte gedingen zijn gevallen.

      (1)  PB C 22 van 28.1.2006.


title: Zaak T-106/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Alcon/BHIM — *Acri.Tec (BioVisc) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BioVisc — Oudere internationale woordmerken PROVISC en DUOVISC — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/25

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Alcon/BHIM — *Acri.Tec (BioVisc)
   (Zaak T-106/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BioVisc - Oudere internationale woordmerken PROVISC en DUOVISC - Relatieve weigeringsgrond - Ontbreken van verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 272/47)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Alcon Inc. (Hünenberg, Zwiterland) (vertegenwoordigers: M. Graf en R. Schulz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Laitinen, vervolgens A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: *Acri.Tec AG Gesellschaft für ophthalmologische Produkte (Hennigsdorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. von Welser, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 februari 2007 (zaak R 660/2006-2) inzake een oppositieprocedure tussen Alcon Inc. en *Acri.Tec AG Gesellschaft für ophthalmologische Produkte
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Alcon Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 129 van 9.6.2007.


title: Zaak T-466/16: Beroep ingesteld op 23 augustus 2016 — NRW. Bank/GAR

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/25

         Beroep ingesteld op 23 augustus 2016 — NRW. Bank/GAR
   (Zaak T-466/16)
   (2016/C 371/28)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: NRW. Bank (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Behrens, J. Kraayvanger en J. Seitz, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

      Conclusies

               —

               verweerders besluit met betrekking tot verzoeksters jaarlijkse bijdrage aan het herstructureringsfonds voor het bijdragejaar van 1 januari tot en met 31 december 2016 nietig verklaren;

               —

               verweerder verwijzen in de gerechtskosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 103, leden 2 en 7, van richtlijn 2014/59/EU (1) en van artikel 70, lid 2, van verordening (EU) nr. 806/2014 (2)

               Verzoekster stelt dat verweerders besluit met betrekking tot haar jaarlijkse bijdrage onrechtmatig is, omdat daarin met het oog op de vermindering van haar bijdrage alleen rekening wordt gehouden met de stimuleringsactiviteit van verzoekster, en niet met haar voor de stimulering dienstige nevenactiviteit. Daardoor werd de jaarlijkse bijdrage van verzoekster aan het herstructureringsfonds voor het bijdragejaar van 1 januari tot en met 31 december 2016 te hoog vastgesteld.

               2.

               Tweede middel: schending van de uitvoeringsverordeningen van richtlijn 2014/59/EU en verordening (EU) nr. 806/2014, die overeenkomstig deze rechtshandelingen aldus moeten worden uitgelegd dat zij ook de voor de stimulering dienstige nevenactiviteit bevoorrecht behandelen.

               3.

               Derde, subsidiaire middel: onrechtmatigheid van de uitvoeringsverordeningen van richtlijn 2014/59/EU en verordening (EU) 806/2014
               In dit verband voert verzoekster aan dat indien een uitlegging van de uitvoeringsverordeningen conform richtlijn 2014/59/EU en verordening (EU) nr. 806/2014 onmogelijk zou zijn, de uitvoeringsverordeningen in dit opzicht onrechtmatig zouden zijn. Daardoor zou ook het op deze uitvoeringsverordeningen gebaseerde besluit van verweerder onrechtmatig zijn.

      (1)  Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad (PB 2014, L 173, blz. 190).

      (2)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 225, blz. 1).


title: Zaak C-8/07: Beroep ingesteld op 15 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/6

         Beroep ingesteld op 15 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-8/07)
   (2007/C 69/10)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: W. Wils, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               Vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2001/84/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad, van 27 september 2001, betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk of althans deze de Commissie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen

               —

               Het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 31 december 2005 verstreken.

      (1)  PB L 272, blz. 32.


title: Zaak C-72/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 9 februari 2017 — Isabelle Walkner/APSB — Aviation Passage Service Berlin GmbH & Co. KG

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 9 februari 2017 — Isabelle Walkner/APSB — Aviation Passage Service Berlin GmbH & Co. KG
   (Zaak C-72/17)
   (2017/C 144/36)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Isabelle Walkner

      Verwerende partij: APSB — Aviation Passage Service Berlin GmbH & Co. KG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is slechts sprake van een zeggenschap uitoefenende onderneming in de zin van artikel 2, lid 4, eerste alinea, van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (1) wanneer de invloed van een onderneming verzekerd is via deelnemingen en stemrechten, of volstaat ook een contractueel of feitelijk zekergestelde invloed (bijvoorbeeld via de bevoegdheid van natuurlijke personen om instructies te geven)?

               2)

               Indien de eerste prejudiciële vraag aldus wordt beantwoord dat een via deelnemingen en stemrechten verzekerde invloed niet noodzakelijk is:
               Is er ook sprake van een „beslissing betreffende het collectieve ontslag” in de zin van artikel 2, lid 4, eerste alinea, van richtlijn 98/59/EG, wanneer de zeggenschap uitoefenende onderneming aan de werkgever eisen stelt die collectieve ontslagen bij de werkgever economisch noodzakelijk maken?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Vereist artikel 2, lid 4, tweede alinea, in samenhang met lid 3, onder a) en b), i), en lid 1, van richtlijn 98/59/EG dat de werknemersvertegenwoordiging ook mededeling moet worden gedaan van de bedrijfseconomische of andere gronden voor de beslissingen van de zeggenschap uitoefenende onderneming die ertoe hebben geleid dat de werkgever collectieve ontslagen wil doorvoeren?

               4)

               Is het met artikel 2, lid 4, in samenhang met lid 3, onder a) en b), i), en lid 1, van richtlijn 98/59/EG verenigbaar om aan werknemers die in rechte aanvoeren dat hun in het kader van een collectief ontslag gegeven ontslag ongeldig is omdat de ontslaggevende werkgever de raadplegingsprocedure met de werknemersvertegenwoordiging niet correct heeft uitgevoerd, een stel- en bewijsplicht op te leggen die verder gaat dan het bewijs van aanknopingspunten voor een zeggenschap?

               5)

               Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Welke extra stel- en bewijsverplichtingen mogen ingevolge de genoemde bepalingen in dat geval aan de werknemers worden opgelegd?

      (1)  PB 1998, L 225, blz. 16.


title: Zaak C-352/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Navarra (Spanje) op 27 juni 2016 — Instituto de Religiosas Oblatas del Santísimo Redentor/Joaquín Taberna Carvajal

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Navarra (Spanje) op 27 juni 2016 — Instituto de Religiosas Oblatas del Santísimo Redentor/Joaquín Taberna Carvajal
   (Zaak C-352/16)
   (2016/C 326/27)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial Navarra — Sección Tercera

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Instituto de Religiosas Oblatas del Santísimo Redentor

      Verwerende partij: Joaquín Taberna Carvajal

      Prejudiciële vraag

   Is Real Decreto 1373/2003 (koninklijk besluit 1373/2003) verenigbaar met artikel 4, lid 3 [VEU], en artikel 101 VWEU, gelet op het feit dat deze regeling weliswaar is vastgesteld door de staat, maar de rechter niet mag toetsen of de declaratie in de omstandigheden van de zaak bovenmatig is, en deze beperking van de rechterlijke toetsing ongeacht het belang en de kwaliteit van de diensten kan leiden tot een beperking van de vrije mededinging?


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juli 2002 in zaak T-381/00: Franz-Martin Wasmeier tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Aanstelling — Indeling in rang — Artikel 31, lid 2, van Statuut)

text:
14.9.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 219/17
avocats, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                    1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk voorzover het ertoe strekt
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                          dat het Gerecht verweerster gelast verzoeker in een hogere rang
K. Banks en M. Wolfcarius), ondersteund door Raad van de                         in te delen.
Europese Unie (gemachtigde: A. Lopes Sabino), betreffende
enerzijds een verzoek tot nietigverklaring van de beschikking              2)    Verklaart het beroep ongegrond voor het overige.
van de Commissie, vervat in een brief van 5 september 2000,
waarbij is geweigerd verzoekster financiële steun toe te kennen
in het kader van het programma MEDIA II, en anderzijds een                 3)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
verzoek tot vergoeding van de ten gevolge van deze weigering
geleden schade, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld
als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-Valdecasas en            (1) PB C 95, van 24.3.2001.
P. Lindh, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op
9 juli 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:
1)     Verwerpt het beroep.
2)     Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van
       verweerster.
                                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
3)     Verstaat dat interveniënt zijn eigen kosten zal dragen.
                                                                                van 12 juni 2002
( 1) PB C 372 van 23.12.2000.
                                                                           in zaak T-9/01: Michael Becker tegen Rekenkamer van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           (Ambtenaren — Verlof om redenen van persoonlijke aard —
                                                                                Invaliditeitspensioen)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2002/C 219/44)
                          van 11 juli 2002
                                                                                (Procestaal: Duits)
in zaak T-381/00: Franz-Martin Wasmeier tegen Commis-
           sie van de Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren — Aanstelling — Indeling in rang — Arti-                       In zaak T-9/01, Michael Becker, ambtenaar van de Rekenkamer
                     kel 31, lid 2, van Statuut)                           van de Europese Gemeenschappen met verlof om redenen van
                                                                           persoonlijke aard, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd
                                                                           door R. Nathan, advocaat, tegen Rekenkamer van de Europese
                           (2002/C 219/43)                                 Gemeenschappen (gemachtigden: J.-M. Stenier, P. Giusta en
                                                                           B. Schäfer), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
                           (Procestaal: Duits)                             besluit van de Rekenkamer van 13 november 2000 houdende
                                                                           afwijzing van een verzoek om op invaliditeitspensioen te
                                                                           worden gesteld, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld
                                                                           als volgt: M. Vilaras, president, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters;
                                                                           griffier: D. Christensen, administrateur, op 12 juni 2002 een
In zaak T-381/00, Franz-Martin Wasmeier, ambtenaar van de                  arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Brussel, vertegenwoordigd door G. Maier, advocaat, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                    1)    Verwerpt het beroep.
C. Berardis-Kayser en B. Wägenbaur), betreffende een beroep
tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van
24 september 1999 waarbij verzoeker definitief is ingedeeld in             2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
de rang A 7, salaristrap 3, en 7 september 2000 houdende
afwijzing van verzoekers klacht, heeft het Gerecht (Vijfde
kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president,                    (1) PB C 95, van 24.3.2001.
R. García-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier:
D. Christensen, administrateur, op 11 juli 2002 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt: