title: Zaak C-376/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 juli 2016 door het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 27 april 2016 in zaak T-556/11, European Dynamics Luxembourg SA, European Dynamics Belgium SA, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/14

         Hogere voorziening ingesteld op 7 juli 2016 door het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 27 april 2016 in zaak T-556/11, European Dynamics Luxembourg SA, European Dynamics Belgium SA, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-376/16 P)
   (2016/C 402/17)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: N. Bambara, gemachtigde, P. Wytinck, B. Hoorelbeke, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: European Dynamics Luxembourg SA, European Dynamics Belgium SA, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE

      Conclusies

   Rekwirant verzoekt het Hof:

               —

               primair,

                           —

                           het bestreden arrest van het Gerecht in zijn geheel te vernietigen;

                           —

                           het door verzoeksters in eerste aanleg ingediende verzoek tot nietigverklaring van het litigieuze besluit en de door hen ingestelde vordering tot schadevergoeding af te wijzen;

               —

               subsidiair, het bestreden arrest van het Gerecht in zijn geheel te vernietigen en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;

               —

               meer subsidiair, het bestreden arrest van het Gerecht te vernietigen voor zover het EUIPO daarbij is veroordeeld tot vergoeding van de schade die European Dynamics Luxembourg heeft geleden door het verlies van een kans om de raamovereenkomst toegewezen te krijgen, en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht.

               —

               verzoeksters in eerste aanleg te verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De hogere voorziening is in hoofdzaak gebaseerd op vier middelen, namelijk: 1) het Gerecht heeft het beginsel van gelijke kansen en het transparantiebeginsel rechtens onjuist uitgelegd en toegepast, en het heeft hoe dan ook de feiten onjuist opgevat; 2) het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging en de toepassing van de criteria die moeten worden gehanteerd om na te gaan of sprake was van kennelijk onjuiste beoordelingen, en het heeft in een aantal gevallen de feiten verdraaid; 3) het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 100, lid 2, van het algemeen financieel reglement, gelezen in samenhang met artikel 296, tweede alinea, VWEU, en 4) het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het schadevergoeding heeft toegewezen wegens het verlies van een kans.

               2.

               Met het eerste middel in hogere voorziening betoogt rekwirant dat het Gerecht — in strijd met artikel 21 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof en de artikelen 76, lid 1, en 84, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht — ultra petita heeft geoordeeld, of minstens blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het heeft geoordeeld dat schending van de beginselen van gelijke kansen en zorgvuldigheid tot de nietigverklaring van het litigieuze besluit kon leiden, door te verklaren dat het litigieuze besluit nietig diende te worden verklaard voor zover het EUIPO noch heeft verzocht om uittreksels uit de strafregisters van Siemens SA en Siemens SL als bewijs dat aan geen van de uitsluitingsgronden in de zin van de artikelen 93 en 94 van het algemeen financieel reglement was voldaan, noch deze uittreksels heeft verkregen. In het tweede onderdeel van het eerste middel in hogere voorziening stelt rekwirant tevens dat het Gerecht de feiten onjuist heeft opgevat door te verklaren dat het EUIPO noch om bewijzen heeft verzocht — noch deze heeft overgelegd — waaruit overeenkomstig artikel 134, lid 3, eerste alinea, van de uitvoeringsvoorschriften rechtens genoegzaam bleek dat met betrekking tot Siemens SL geen sprake was van een van de uitsluitingsgevallen, aangezien in het dossier geen uittreksel uit het handelsregister is opgenomen dat een gelijkwaardig document is in de zin van artikel 134, lid 3, eerste alinea, van de uitvoeringsvoorschriften.

               3.

               Met het tweede middel in hogere voorziening voert rekwirant aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het niet heeft onderzocht of de bewezen kennelijke beoordelingsfouten die het beoordelingscomité bij de evaluatie van de offerte van European Dynamics heeft gemaakt, het uiteindelijke resultaat van het litigieuze gunningsbesluit kon hebben beïnvloed. Rekwirant benadrukt dat Gerecht dient na te gaan of de aangetoonde kennelijke beoordelingsfouten tot een verschillende uitkomst van de aanbestedingsprocedure zouden leiden, waarbij wordt onderzocht of deze beoordelingsfouten een impact hebben gehad op het aantal punten dat voor een bepaald criterium is verleend, indien er verschillende andere redenen (die niet door een kennelijke beoordelingsfout zijn aangetast) de toegekende score evenzeer rechtvaardigen. Bovendien stelt rekwirant dat het Gerecht op verschillende plaatsen hetzij de feiten heeft verdraaid en de onjuiste criteria heeft toegepast om na te gaan of sprake was van kennelijke beoordelingsfouten doordat het zijn beoordeling van de feiten simpelweg in de plaats van die van het EUIPO heeft gesteld, hetzij blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat een ontoereikende motivering als het bewijs van een kennelijke beoordelingsfout kan worden opgevat.

               4.

               Met het derde middel in hogere voorziening betoogt rekwirant dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te verklaren dat in de motivering van het litigieuze besluit diende te worden uiteengezet op welke wijze iedere (negatieve) aantekening een invloed heeft gehad op de punten die voor elk sub-criterium en onderdeel van het bestek werden toegekend, en het aldus met betrekking tot de motiveringsplicht strengere vereisten heeft opgelegd dan die welke voortvloeien uit vaste rechtspraak van het Hof. Bijgevolg heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het litigieuze besluit nietig te verklaren wegens schending van artikel 100, lid 2, van het algemeen financieel reglement, gelezen in samenhang met artikel 296, tweede alinea, VWEU.

               5.

               Met het vierde middel in hogere voorziening voert rekwirant aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het schadevergoeding heeft toegekend aan de eerste verzoekende partij in eerste aanleg, terwijl niet was voldaan een van de cumulatieve voorwaarden voor het bestaan van de niet-contractuele aansprakelijkheid van de EU-instellingen (namelijk dat sprake was van onrechtmatige gedragingen). Subsidiair stelt rekwirant dat, zelfs indien de hogere voorziening enkel op basis van het eerste door hem aangevoerde middel zou worden toegewezen, het bestreden arrest hoe dan ook dient te worden vernietigd voor zover daarbij de verplichting is opgelegd om schadevergoeding te betalen, aangezien in dit geval niet het bewijs is geleverd van een causaal verband tussen het vermeende onrechtmatige gedrag (een kennelijke beoordelingsfout en ontoereikende motivering) en de beweerdelijk geleden schade. Meer subsidiair betoogt rekwirant dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het schadevergoeding heeft toegekend wegens het verlies van een kans, aangezien het verlenen van schadevergoeding op die grondslag niet kan worden beschouwd als een algemeen beginsel dat de rechtsstelsels van de lidstaten gemeen hebben, en die toekenning dus schending oplevert van de desbetreffende uitdrukkelijke bepaling van artikel 340 VWEU.


title: Zaak C-189/07: Beroep ingesteld op 3 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/10

         Beroep ingesteld op 3 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-189/07)
   (2007/C 129/17)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Oliver en F. Jimeno Fernández als gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               te verklaren dat het Koninkrijk Spanje,
               door op zijn grondgebied en in de maritieme wateren die onder zijn soevereiniteit of jurisdictie vallen, de visserij, met inbegrip van de aanvoer en de verhandeling van soorten waarop bepalingen inzake minimummaat van toepassing zijn krachtens verordening (EG) nr. 850/98 (1) en verordening (EG) nr. 2406/96 (2), onvoldoende te controleren, te inspecteren en te bewaken; en
               door niet voldoende te ijveren voor het nemen van passende maatregelen tegen de verantwoordelijken voor de inbreuken op de gemeenschapsregeling, voornamelijk door middel van het inleiden van administratieve of strafrechtelijke procedures en het opleggen van afschrikkende sancties aan die verantwoordelijken,
               de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 2, lid 1, en artikel 31, leden 1 en 2, van verordening (EEG) nr. 2847/93 (3).

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De toepasselijke bepalingen vereisen dat de lidstaten:

               —

               een doeltreffende regeling opzetten voor de controle op en de inspectie en de bewaking van de aanvoer en de verhandeling van soorten waarop bepalingen inzake minimummaat van toepassing zijn;

               —

               afschrikkende sancties opleggen aan de verantwoordelijken voor inbreuken op de gemeenschapsregeling;

               —

               de sancties daadwerkelijk uitvoeren die kunnen zijn opgelegd aan die verantwoordelijken om de uit een onrechtmatige activiteit voortvloeiende ongerechtvaardigde verrijking te voorkomen.

         In casu is naar behoren vastgesteld dat Spanje de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de gemeenschapsregeling inzake de controle op en het bestraffen van inbreuken op het gebied van de visserij. Deze niet-nakoming blijkt niet alleen uit de conclusies van de inspecteurs van de Gemeenschap, maar ook uit de erkenning door verweerder zelf.

      (1)  Verordening (EG) nr. 850/98/EG van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen (PB L 125, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2406/96 van de Raad van 26 november 1996 houdende vaststelling van gemeenschappelijke handelsnormen voor bepaalde visserijproducten (PB L 334, blz. 1).

      (3)  Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 261, blz. 1).


title: Zaak C-431/99: Verzoek van de Raad van State van 4 november 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nedlloyd Lĳnen B.V. en Inspecteur van de Belastingdienst Douane, district Rotterdam

text:
C 20/16                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22.1.2000
Verzoek van de Raad van State van 4 november 1999 om                   4. a. Dient een regeling van een lidstaat als het VBS te
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nedlloyd                       worden beschouwd als een steunmaatregel in de zin
Lijnen B.V. en Inspecteur van de Belastingdienst Douane,                        van artikel 92 (thans: artikel 87), eerste lid, van het
                       district Rotterdam                                       EG-Verdrag in zoverre als zij bepaalde categorieën
                                                                                deelnemers, met name de binnenvaart, vrijstelt van de
                                                                                verplichting het tarief te betalen?
                        (Zaak C-431/99)
                                                                           b. Zo ja, valt deze steunmaatregel dan onder het verbod
                                                                                van die bepaling?
                          (2000/C 20/32)
                                                                           c. Indien ook vraag 4 (b) bevestigend wordt beantwoord,
De Raad van State heeft bij uitspraak van 4 november 1999,                      heeft de kwalificatie van uit hoofde van het gemeen-
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 8 november                    schapsrecht verboden steunmaatregel dan, behalve
1999 in de zaak Nedlloyd Lijnen B.V. en Inspecteur van de                       voor de vrijgestelde deelnemers, naar gemeenschaps-
Belastingdienst Douane, district Rotterdam, het Hof van Justitie                recht tevens gevolgen voor de vergoeding die de
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-                      verplichte deelnemers zijn gehouden te voldoen?
le beslissing over de navolgende vragen:
1. a. Vormt een regeling als het VBS, voorzover zij voorziet
         in verplichte deelname aan verkeersbegeleiding, een
         belemmering van het vrije verkeer van diensten als
         bedoeld in Verordening (EEG) nr 4055/86 juncto ar-
         tikel 59 (thans: artikel 49) van het EG-Verdrag?
    b. Zo neen, is dit anders indien voor de aan de deelnemers
         aan de regeling bewezen diensten een vergoeding               Beroep, op 9 november 1999 ingesteld door Commissie
         wordt gevraagd?                                               van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                                                                bliek
    c. Dient vraag 1(b) anders te worden beantwoord, indien
         deze vergoeding wordt geheven van verkeersdeel-                                       (Zaak C-432/99)
         nemers die verplicht deelnemen aan de regeling, maar
         niet van de overige gebruikers ervan, zoals de binnen-
         vaart of zeeschepen met een lengte van minder dan                                      (2000/C 20/33)
         41 meter?
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
2. a. Indien een regeling als het VBS met de daaraan                   op 9 november 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
         verbonden tariefplicht een belemmering van het vrije          bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
         dienstenverkeer oplevert, valt deze belemmering dan           vertegenwoordigd door H. van Lier, lid van haar juridische
         onder de in artikel 56 (thans: artikel 46) van het            dienst, en G. Bisogni, ter beschikking van voornoemde dienst
         EG-Verdrag voorziene uitzondering voor bepalingen             gesteld magistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen heb-
         die uit hoofde van de openbare veiligheid gerechtvaar-        bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
         digd zijn?                                                    Kirchberg.
    b. Is voor het antwoord op de hiervoor onder (a) gestelde          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
         vraag van belang of het tarief hoger is dan de werkelijke
         kostprijs van de specifieke dienst die aan het individuele
         schip wordt bewezen?                                          — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                           wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                           die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
3. Indien een regeling als het VBS met de daaraan verbonden                96/57/EG van het Europees Parlement en de Raad van
    tariefplicht een belemmering van het vrije dienstenverkeer             3 september 1996 (1) betreffende normen voor de energie-
    oplevert en deze belemmering niet uit hoofde van arti-                 efficiëntie van huishoudelijke elektrische koelkasten, diep-
    kel 56 (thans: artikel 46) EG-Verdrag wordt gerechtvaar-               vriezers en combinaties daarvan, althans die bepalingen
    digd, kan die belemmering dan gerechtvaardigd zijn, hetzij             niet ter kennis van de Commissie te brengen, niet heeft
    omdat zij slechts een „verkoop-modaliteit” behelst in de               voldaan aan de krachtens die richtlijn op haar rustende
    zin van het Keck en Mithouard-arrest en daarbij geen                   verplichtingen;
    sprake is van discriminatie, hetzij omdat zij voldoet aan de
    maatstaven die daarvoor door het Hof in andere arresten,
    met name in het arrest Gebhard, zijn ontwikkeld?                   — de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-145/12: Arrest van het Gerecht van 25 april 2013 — Bayerische Motoren Werke/BHIM (ECO PRO) ( „Gemeenschapsmerk — Internationale inschrijving waarin Europese Unie wordt aangewezen — Woordmerk ECO PRO — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/16

         Arrest van het Gerecht van 25 april 2013 — Bayerische Motoren Werke/BHIM (ECO PRO)
   (Zaak T-145/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Internationale inschrijving waarin Europese Unie wordt aangewezen - Woordmerk ECO PRO - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 164/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bayerische Motoren Werke AG (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Onken, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 januari 2012 (zaak R 1418/2011-4) inzake de internationale merkinschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen van het woordteken ECO PRO

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bayerische Motoren Werke AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 165 van 9.6.2012.


title: Zaak C-543/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 27 november 2014 — Ordre des barreaux francophones et germanophone e.a/Ministerraad

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 27 november 2014 — Ordre des barreaux francophones et germanophone e.a/Ministerraad
   (Zaak C-543/14)
   (2015/C 046/31)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ordre des barreaux francophones et germanophone e.a,
   Vlaams Netwerk van Verenigingen waar armen het woord nemen vzw e.a.,
   Jimmy Tessens e.a.,
   Orde van Vlaamse Balies,
   Orde van advocaten bij de balie te Aarlen e.a.

      Verwerende partij: Ministerraad

      Prejudiciële vragen

               1.

                           a)

                           Is, door de diensten verricht door advocaten aan de btw te onderwerpen zonder rekening te houden, ten aanzien van het recht op de bijstand van een advocaat en het beginsel van de wapengelijkheid, met de omstandigheid dat de rechtzoekende die geen juridische bijstand geniet, al dan niet aan de btw is onderworpen, de richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van de belasting over de toegevoegde waarde (1) bestaanbaar met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in samenhang gelezen met artikel 14 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en met artikel 6 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, in zoverre dat artikel aan eenieder het recht toekent op een eerlijke behandeling van zijn zaak, de mogelijkheid zich te laten adviseren, verdedigen en vertegenwoordigen, en het recht op rechtsbijstand voor diegenen die niet over toereikende financiële middelen beschikken, wanneer die bijstand noodzakelijk is om de daadwerkelijke toegang tot de rechter te waarborgen?

                           b)

                           Is, om dezelfde redenen, de richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 bestaanbaar met artikel 9, leden 4 en 5, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak in besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, ondertekend te Aarhus op 25 juni 1998, in zoverre die bepalingen voorzien in een recht op toegang tot de rechter zonder dat die procedures onevenredig kostbaar mogen zijn en op voorwaarde van „het instellen van passende mechanismen voor bijstand om financiële of andere belemmeringen voor de toegang tot de rechter weg te nemen of te verminderen”?

                           c)

                           Kunnen diensten die advocaten leveren in het kader van een nationaal stelsel van rechtsbijstand worden begrepen onder de in artikel 132, lid 1, onder g), van voormelde richtlijn 2006/112/EG bedoelde diensten welke nauw samenhangen met maatschappelijk werk en met de sociale zekerheid of kunnen zij op grond van een andere bepaling van de richtlijn worden vrijgesteld? Is, in geval van ontkennend antwoord op die vraag, de richtlijn 2006/112/EG, in die zin geïnterpreteerd dat zij niet toelaat de diensten verricht door advocaten ten gunste van de rechtzoekenden die het voordeel van de juridische bijstand genieten in het kader van een nationaal stelsel van rechtsbijstand, van de btw vrij te stellen, bestaanbaar met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in samenhang gelezen met artikel 14 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en met artikel 6 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens?

               2.

               Is, in geval van ontkennend antwoord op de onder punt 1 vermelde vragen, artikel 98 van de richtlijn 2006/112/EG, in zoverre het niet voorziet in de mogelijkheid om een verlaagd btw-tarief toe te passen voor de diensten verricht door advocaten, in voorkomend geval naargelang de rechtzoekende die niet het voordeel van de juridische bijstand geniet, al dan niet btw-plichtig is, bestaanbaar met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in samenhang gelezen met artikel 14 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en met artikel 6 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, in zoverre dat artikel aan eenieder het recht toekent op een eerlijke behandeling van zijn zaak, de mogelijkheid zich te laten adviseren, verdedigen en vertegenwoordigen, en het recht op rechtsbijstand voor diegenen die niet over toereikende financiële middelen beschikken, wanneer die bijstand noodzakelijk is om de daadwerkelijke toegang tot de rechter te waarborgen?

               3.

               Is, in geval van ontkennend antwoord op de onder punt 1 vermelde vragen, artikel 132 van de richtlijn 2006/112/EG bestaanbaar met het beginsel van gelijkheid en niet-discriminatie opgenomen in de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in artikel 9 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, in samenhang gelezen met artikel 47 van dat Handvest, in zoverre het, onder de activiteiten van algemeen belang, niet voorziet in de vrijstelling van de btw voor de diensten van advocaten, terwijl andere diensten als activiteiten van algemeen belang zijn vrijgesteld, bijvoorbeeld de door openbare postdiensten verrichte diensten, verschillende medische diensten of nog diensten in verband met onderwijs, sport of cultuur, en terwijl dat verschil in behandeling tussen de diensten van advocaten en de diensten die bij artikel 132 van de richtlijn zijn vrijgesteld, voldoende twijfel doet ontstaan omdat de diensten van advocaten bijdragen tot de eerbiediging van bepaalde grondrechten?

               4.

                           a)

                           Kan, in geval van ontkennend antwoord op de onder de punten 1 en 3 vermelde vragen, artikel 371 van de richtlijn 2006/112/EG, overeenkomstig artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in die zin worden geïnterpreteerd dat het een lidstaat van de Unie ertoe machtigt de vrijstelling van de diensten van advocaten gedeeltelijk te handhaven wanneer die diensten worden verricht ten gunste van rechtzoekenden die niet aan de btw zijn onderworpen?

                           b)

                           Kan artikel 371 van de richtlijn 2006/112/EG, overeenkomstig artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, eveneens in die zin worden geïnterpreteerd dat het een lidstaat van de Unie ertoe machtigt de vrijstelling van de diensten van advocaten gedeeltelijk te handhaven wanneer die diensten worden verricht ten gunste van rechtzoekenden die het voordeel van de juridische bijstand in het kader van een nationaal stelsel van rechtsbijstand genieten?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-154/09: Arrest van het Gerecht van 17 mei 2013 — MRI/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt voor slangen voor maritieme toepassingen — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst — Vaststelling van prijzen, verdeling van markt en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Begrip voortdurende of voortgezette inbreuk — Verjaring — Motiveringsplicht — Gelijke behandeling — Gewettigd vertrouwen — Geldboeten — Zwaarte en duur van inbreuk — Verzachtende omstandigheden — Medewerking” )

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/17

         Arrest van het Gerecht van 17 mei 2013 — MRI/Commissie
   (Zaak T-154/09) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt voor slangen voor maritieme toepassingen - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst - Vaststelling van prijzen, verdeling van markt en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Begrip voortdurende of voortgezette inbreuk - Verjaring - Motiveringsplicht - Gelijke behandeling - Gewettigd vertrouwen - Geldboeten - Zwaarte en duur van inbreuk - Verzachtende omstandigheden - Medewerking)
   2013/C 189/31
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Manuli Rubber Industries SpA (MRI) (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: L. Radicati di Brozolo, M. Pappalardo en E. Marasà, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, S. Noë en L. Prete, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2009) 428 definitief van de Commissie van 28 januari 2009 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.406 — Olieslangen voor maritieme toepassingen), voor zover deze beschikking betrekking heeft op verzoekster, en, subsidiair, een verzoek tot intrekking of aanzienlijke verlaging van de geldboete die haar bij deze beschikking is opgelegd

      Dictum

               1.

               Artikel 2, sub f, van beschikking C(2009) 428 definitief van de Commissie van 28 januari 2009 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.406 — Olieslangen voor maritieme toepassingen) wordt nietig verklaard.

               2.

               Het bedrag van de aan MRI opgelegde geldboete wordt vastgesteld op 4 900 000 EUR.

               3.

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4.

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Zaak C-495/08: Beroep ingesteld op 14 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/17

         Beroep ingesteld op 14 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-495/08)
   (2009/C 32/27)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Oliver en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   Conclusies

               1.

               vaststellen dat het Verenigd Koninkrijk,
               door niet te bepalen dat individuele beslissingen om geen milieueffectbeoordeling te verrichten als bedoeld in artikel 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG (1), zoals gewijzigd, voldoende gemotiveerd moeten zijn, en
               door de aanvragen voor een herziening van de delfstoffenplanning die vóór 15 november 2000 in Wales zijn ingediend, niet te onderwerpen aan de vereisten van deze richtlijn,
               de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               2.

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk is een motivering slechts vereist wanneer een milieueffectbeoordeling (MEB) noodzakelijk wordt geacht. Indien de relevante voor ruimtelijke ordening bevoegde instantie of de Secretary of State om welke reden ook tot de conclusie komen dat geen MEB noodzakelijk is, vereist de regeling niet dat die conclusie wordt gemotiveerd. De Commissie betoogt dat individuele beslissingen van de lidstaten om geen MEB te verrichten als bedoeld in artikel 4, leden 2 tot en met 4, van de richtlijn, voldoende moeten worden gemotiveerd.
   Voorts heeft het Verenigd Koninkrijk geen wetgeving vastgesteld in Wales die aanvragen voor een herziening van de delfstoffenplanning (Review of Mineral Planning; ROMP) aan de vereisten van de richtlijn zou onderwerpen.

      (1)  Richtlijn van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).


title: Zaak T-285/16: Beschikking van het Gerecht van 15 mei 2017 — Dominator International/EUIPO (DREAMLINE) [„Uniemerk — Internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen — Woordmerk DREAMLINE — Absolute weigeringsgronden — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 — Artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009 — Beroep dat ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond is — Artikel 126 van het Reglement voor de procesvoering”]

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/24

         Beschikking van het Gerecht van 15 mei 2017 — Dominator International/EUIPO (DREAMLINE)
   (Zaak T-285/16) (1)

   ([„Uniemerk - Internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen - Woordmerk DREAMLINE - Absolute weigeringsgronden - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 - Artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009 - Beroep dat ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond is - Artikel 126 van het Reglement voor de procesvoering”])
   (2017/C 231/30)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Dominator International GmbH (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: N. Gugerbauer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 4 maart 2016 (zaak R 1669/2015-2) inzake de internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie van het woordmerk DREAMLINE

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dominator International GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 18.7.2016.


title: Zaak T-385/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 7 december 2010 — ArcelorMittal Wire France e.a./Commissie ( „Kort geding — Mededinging — Beschikking van Commissie waarbij geldboete wordt opgelegd — Bankgarantie — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Financiële schade — Geen uitzonderlijke omstandigheden — Geen spoedeisendheid” )

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/24

         Beschikking van de president van het Gerecht van 7 december 2010 — ArcelorMittal Wire France e.a./Commissie
   (Zaak T-385/10 R)
   (Kort geding - Mededinging - Beschikking van Commissie waarbij geldboete wordt opgelegd - Bankgarantie - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Financiële schade - Geen uitzonderlijke omstandigheden - Geen spoedeisendheid)
   2011/C 55/43
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ArcelorMittal Wire France (Bourg-en-Bresse, Frankrijk); ArcelorMittal Fontaine (Fontaine-l’Évêque, België), en ArcelorMittal Verderio Srl (Verderio Inferiore, Italië) (vertegenwoordigers: H. Calvet, O. Billard en M. Pittie, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito, L. Parpala en V. Bottka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging van artikel 2 van beschikking C(2010) 4387 def. van de Commissie van 30 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.344 — Voorspanstaal), zoals gewijzigd bij beschikking C(2010) 6676 def. van de Commissie van 30 september 2010

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-352/13: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Dortmund — Duitsland) — Cartel Damage Claims (CDC) Hydrogen Peroxide SA/Akzo Nobel NV, Solvay SA/NV, Kemira Oyj, FMC Foret, SA [Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Bijzondere bevoegdheden — Artikel 6, lid 1 — Beroep gericht tegen in verschillende lidstaten gevestigde verweerders die hebben deelgenomen aan een met artikel 81 EG en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte strijdig verklaarde mededingingsregeling, ertoe strekkende dat deze hoofdelijk worden veroordeeld tot schadevergoeding en ter verkrijging van informatie — Bevoegdheid van het aangezochte gerecht jegens de medeverweerders — Afstand van instantie ten aanzien van de verweerder met woonplaats in de lidstaat van het aangezochte gerecht — Bevoegdheid inzake verbintenissen uit onrechtmatige daad — Artikel 5, lid 3 — Forumkeuzebedingen — Artikel 23 — Doeltreffende uitvoering van het kartelverbod]

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Dortmund — Duitsland) — Cartel Damage Claims (CDC) Hydrogen Peroxide SA/Akzo Nobel NV, Solvay SA/NV, Kemira Oyj, FMC Foret, SA
   (Zaak C-352/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Bijzondere bevoegdheden - Artikel 6, lid 1 - Beroep gericht tegen in verschillende lidstaten gevestigde verweerders die hebben deelgenomen aan een met artikel 81 EG en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte strijdig verklaarde mededingingsregeling, ertoe strekkende dat deze hoofdelijk worden veroordeeld tot schadevergoeding en ter verkrijging van informatie - Bevoegdheid van het aangezochte gerecht jegens de medeverweerders - Afstand van instantie ten aanzien van de verweerder met woonplaats in de lidstaat van het aangezochte gerecht - Bevoegdheid inzake verbintenissen uit onrechtmatige daad - Artikel 5, lid 3 - Forumkeuzebedingen - Artikel 23 - Doeltreffende uitvoering van het kartelverbod])
   (2015/C 236/04)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Dortmund

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Cartel Damage Claims (CDC) Hydrogen Peroxide SA

      Verwerende partijen: Akzo Nobel NV, Solvay SA/NV, Kemira Oyj, FMC Foret, SA

      Dictum

               1)

               Artikel 6, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling neergelegde regel van concentratie van bevoegdheden voor het geval er meerdere verweerders zijn kan worden toegepast op een vordering die ertoe strekt dat ondernemingen die op verschillende plaatsen en op verschillende tijdstippen hebben deelgenomen aan één voortdurende, in een beschikking van de Europese Commissie vastgestelde inbreuk op het in het recht van de Unie voorziene kartelverbod, hoofdelijk worden veroordeeld tot schadevergoeding en, in het kader hiervan, tot informatieverstrekking, ook indien de verzoeker afstand van zijn vordering heeft gedaan jegens de enige medeverweerder met woonplaats in de lidstaat waar het aangezochte gerecht zetelt, tenzij wordt aangetoond dat de verzoeker en die medeverweerder zich schuldig hebben gemaakt aan collusie met de bedoeling, de voorwaarden voor toepassing van deze bepaling op het moment van instelling van dat beroep kunstmatig te creëren of te handhaven.

               2)

               Artikel 5, punt 3, van verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat wanneer in meerdere lidstaten gevestigde verweerders in rechte worden aangesproken tot schadevergoeding ter zake van één enkele voortdurende inbreuk waaraan zij in meerdere lidstaten en op verschillende plaatsen en tijdstippen hebben deelgenomen, welke inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 is vastgesteld door de Europese Commissie, het schadebrengende feit voor elke beweerde benadeelde individueel is ingetreden en elk van hen op grond van voormeld artikel 5, punt 3, kan kiezen, zich te wenden hetzij tot het gerecht van de plaats waar de betrokken mededingingsregeling definitief is gesloten of, in voorkomend geval, van de plaats waar een specifieke regeling tot stand is gekomen die voor zich alleen als de schadeveroorzakende gebeurtenis kan worden aangeduid, hetzij tot het gerecht van de plaats van zijn zetel.

               3)

               Artikel 23, lid 1, van verordening nr. 44/2001 aldus moet worden uitgelegd dat ingeval in rechte schadevergoeding wordt gevorderd wegens inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992, rekening mag worden gehouden met forumkeuzebedingen in leveringsovereenkomsten, ook indien dat ertoe leidt dat wordt afgeweken van de regels inzake de internationale bevoegdheid van artikel 5, punt 3, en/of artikel 6, punt 1, van die verordening, op voorwaarde dat die bedingen betrekking hebben op geschillen inzake aansprakelijkheid wegens een inbreuk op het mededingingsrecht.

      (1)  PB C 298 van 12.10.2013.


title: Doorhaling van zaak T-249/03

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/38

         Doorhaling van zaak T-249/03 (1)

   (2004/C 217/70)

      (Procestaal: Frans)

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juni 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-249/03: Y tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Zaak C-115/99: Beroep, op 8 april 1999 ingesteld door Koninkrijk Zweden tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 188/10              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        3.7.1999
Beroep, op 8 april 1999 ingesteld door Koninkrijk                   heeft reeds plaatsgevonden bij de bepaling van de Zweedse
         Zweden tegen Raad van de Europese Unie                     aandelen in de communautaire vangsthoeveelheden in de
                                                                    Toetredingsakte.
                        (Zaak C-115/99)
                                                                    (1) van 18 december 1998 inzake de vaststelling van de voor 1999
                                                                        geldende totaal toegestane vangsten voor bepaalde visbestanden
                        (1999/C 188/22)                                 of groepen visbestanden, alsmede bepaalde bij de visserij in acht
                                                                        te nemen voorschriften (PB L 13, 18.1.1999, blz. 1).
                                                                    (2) PB L 1, 1.1.1995, blz. 1.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 8 april 1999 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese
Unie door Koninkrijk Zweden, vertegenwoordigd door
L. Nordling, rättschef, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg ter Zweedse ambassade, Rue Heine 2.
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                    Beroep, op 8 april 1999 ingesteld door Commissie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
1. krachtens artikel 173 de TAC-verordening 1999 [(EG)
    nr. 48/99 (1) nietig te verklaren voorzover zij betrekking
    heeft op de verdeling van de vangsthoeveelheden voor                                     (Zaak C-116/99)
    kabeljauw in zone III b, c, d en voor schelvis in zone II a
    en de Noordzee;                                                                          (1999/C 188/23)
2. verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                    op 8 april 1999 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld
                                                                    door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Middelen en voornaamste argumenten                                  woordigd door P. Stancanelli, lid van haar juridische dienst, als
                                                                    gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                    C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Schending van artikel 121, lid 1, van de akte betreffende de
toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland
                                                                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de verdragen
waarop de Europese Unie is gegrond, zoals aangepast bij
besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS (2):                                 1. vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                         wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                         die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 95/16/EG (1)
Voor het jaar 1999 beschikt de Gemeenschap over een                      van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 1995
vangsthoeveelheid van 77 434 ton kabeljauw in de commu-                  inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
nautaire viswateren in zone III b, c en d. Volgens artikel 121,          lidstaten betreffende liften, de krachtens het EG-Verdrag
lid 1, van de Toetredingsakte had Zweden hiervan een                     op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
hoeveelheid van 26 382 ton moeten krijgen. Daarbij is in
aanmerking genomen, dat 500 ton aan Polen en 79 ton aan             2. de Italiaanse Republiek in de kosten van de procedure te
Letland zijn overgedragen en op het Zweedse quotum in                    verwijzen.
mindering zijn gebracht en dat 1 763 ton van het Zweedse
quotum voor 1999 aan andere lidstaten moest worden
overgedragen volgens de in verband met de ondertekening van
de EER-overeenkomst gemaakte afspraken. Zweden heeft in             Middelen en voornaamste argumenten
plaats daarvan bij verordening nr. 48/99 een hoeveelheid van
25 870 ton toegedeeld gekregen, dat wil zeggen 512 ton              Ingevolge artikel 189 EG-Verdrag, volgens hetwelk een richtlijn
minder dan het ingevolge de toetredingsakte had moeten              verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor
krijgen.                                                            elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn de lidstaten verplicht
                                                                    de in de richtlijnen gestelde omzettingstermijnen in acht te
                                                                    nemen. Ofschoon die termijn op 1 januari 1997 is verstreken,
Wat schelvis betreft heeft Zweden een hoeveelheid van 290 ton       heeft Italiaanse Republiek de nodige bepalingen ter uitvoering
gekregen, 68 ton minder dan volgens de Toetredingsakte. Daar        van de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn
de aandelen die Zweden in de communautaire vangstmogelijk-          nog steeds niet vastgesteld.
heden moeten worden toegekend, zijn vastgelegd in de Toetre-
dingsakte, beschikt de Raad bij de vaststelling van de aan
Zweden toe te kennen vangsthoeveelheden over generlei               (1) PB L 213 van 7.9.1995, blz. 1.
beoordelingsruimte om op grond van de basisverordening een
discretionaire beoordeling te geven en de „Haagse preferenties”
toe te passen. De afweging van diverse belangen die moet
plaatsvinden bij de vaststelling van de vangsthoeveelheden,


title: Zaak T-500/17: Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Hubei Xinyegang Special Tube/Commissie

text:
               25.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 318/25

         Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Hubei Xinyegang Special Tube/Commissie
   (Zaak T-500/17)
   (2017/C 318/32)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Hubei Xinyegang Special Tube Co. Ltd (Huangshi, China) (vertegenwoordigers: E. Vermulst en J. Cornelis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2017/804 van de Commissie van 11 mei 2017 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer (andere dan gietijzer) of van staal (ander dan roestvrij staal), met een rond profiel, met een buitendiameter van meer dan 406,4 mm, van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB 2017, L 121, blz. 3), minstens voor wat verzoekster betreft;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft artikel 3, leden 2 en 3, van de basisverordening (1) alsook de artikelen 3.1 en 3.2 van de antidumpingovereenkomst van de WTO geschonden waar zij prijsonderbiedingen heeft vastgesteld. Volgens verzoekster heeft de Commissie louter een wiskundige vergelijking van de prijzen voor het jaar 2015 als zodanig gemaakt zonder dat zij de ontwikkeling en de bewegingen van de prijzen in de verhouding tussen de invoerprijzen en de binnenlandse prijzen dynamisch heeft beoordeeld. Verzoekster betoogt verder dat de Commissie evenmin de prijsonderbieding voor het product in zijn geheel heeft aangetoond.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft artikel 3, lid 6, van de basisverordening (en artikel 3.5 van de antidumpingovereenkomst van de WTO) geschonden doordat zij het onderzoek van het oorzakelijk verband heeft gebaseerd op een onrechtmatige vaststelling van de gestelde onderbieding.

               3.

               Derde middel: bij haar vaststelling dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen de invoer met dumping en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade heeft de Commissie een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door tot de slotsom te komen (1) dat er sprake was van een onderlinge samenhang tussen de invoer met dumping en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade, en (2) dat andere factoren (een afname van de exportprestaties en van de vraag en een toename van de invoer uit andere landen), noch afzonderlijk, noch in hun geheel bezien, dit oorzakelijk verband hebben doorbroken.

               4.

               Vierde middel: de Commissie is haar zorgvuldigheidsplicht en haar verplichting van behoorlijk bestuur niet nagekomen doordat zij heeft geweigerd om de schade en het oorzakelijk verband per segment te beoordelen, waardoor zij niet heeft gewaarborgd dat haar vaststellingen met betrekking tot schade en oorzaak geen vertekend beeld opleverden.

      (1)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).


title: Doorhaling van zaak T-19/94

text:
 11 . 11 . 95           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                            Nr . C 299/21
               Doorhaling van zaak T-555/93 (*)                       3 . Het Koninkrijk Spanje zal zijn eigen kosten dragen.
                           ( 95/C 299/42 )
                                                                      (') PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .
                       (Procestaai: Engels )
 De president van het Gerecht van eerste aanleg van de
 Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 au                             Doorhaling van zaak T-15/94 (M
gustus 1995 de doorhaling in het register gelast van zaak                                        ( 95/C 299/44 )
T-555/93 : D. A. Jones tegen Raad van de Europese Unie .
                                                                                (Procestaai: Frans)
 (') PB nr . C 338 van 15 . 12 . 1993 .
                                                                      De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
                                                                      eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                      beschikking van 12 september 1995 de doorhaling in het
                                                                      register gelast van zaak T-15/94 : D. Benecos tegen Com
                                                                      missie van de Europese Gemeenschappen .
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                               (') PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
                    VAN EERSTE AANLEG
                      van 9 augustus 1995
in zaak T-585 /93 , Stichting Greenpeace Council ( Green
peace International ) en anderen tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen ( ] )                                       Doorhaling van zaak T- 18/94 (')
                     (Niet-ontvankelijkhi -id)                                                     95/C 299/45 )
                          ( 95 /C 299/43 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                       (Procestaai: Engels)                          De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
                                                                     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
In zaak T-585/93 , Stichting Greenpeace Council ( Green
                                                                      beschikking van 12 september 1995 de doorhaling in het
peace International ), D. Viera Gonzalez, P. Guedes Garci'a ,        register gelast van zaak T- 18/94 : D. Benecos tegen Com
J. Ignacio Trojaola Chavez, A. Gonzalez Gonzalez, P.                 missie van de Europese Gemeenschappen .
Melian Castro, C. Sanchez Artiles, J. Juan Melian Melian,
                                                                      (') PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
C. Guadalup Gómez Castro, C. Donate Hernandez, B.
Martin Espfnola , J. Hernandez Morin, G. Peha Hernandez,
A. Cabrera Expósito, V. Hernandez Vaquero, P. Reinhard ,
J. Gonzalez Dominguez, Tagoror Ecologista Alternativo en
Comisión Canaria contra la contaminación , vertegenwoor
digd door P. Sands en M. Hoskins, barristers , geïnstrueerd                          Doorhaling van zaak T- 19/94 (')
door Leigh, Day & Co, solicitors , domicilie gekozen                                              95 /C 299/46
hebbende te Luxemburg ten kantore van J.-P. Noesen ,
advocaat aldaar, Rue des Glacis 18 , tegen Commissie van de                                 (Procestaai: Frans)
Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : D. Gilmour ),
ondersteund door Koninkrijk Spanje ( gemachtigden : A.               De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
Navarro Gonzalez en G. Calvo Diaz ), betreffende de                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
nietigverklaring van het besluit van de Commissie, beweer           beschikking van 12 september 1995 de doorhaling in het
delijk vastgesteld tussen 7 maart 1991 en 29 oktober 1993 ,          register gelast van zaak T-19/94 : D. Benecos tegen Com
om aan het Koninkrijk Spanje ongeveer 1 1 of 12 miljoen ecu          missie van de Europese Gemeenschappen .
uit te betalen krachtens Besluit C ( 91 ) 440 betreffende
financiële bijstand van het Europese fonds voor regionale             0 ) PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
ontwikkeling voor de bouw van twee elektrische centrales
op de Canarische eilanden ( Gran Canaria en Tenerife), heeft
het Gerecht ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: J. L.
Cruz Vila^a , president, A. Kalogeropoulos en V. Tiili ,
rechters; griffier : H. Jung, op 9 augustus 1995 een beschik
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                     Doorhaling van zaak T-69/94 ( )
                                                                                ( 95/C 299/47 )
1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                           (Procestaai: Frans)
2 . Verzoeksters worden hoofdelijk in de kosten verwe               De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
     zen .                                                            eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij


title: Zaak C-109/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Laboratoires Lyocentre/Lääkealan turvallisuus- ja kehittämiskeskus, Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto (Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van wetgevingen — Medische hulpmiddelen — Richtlijn 93/42/EEG — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Richtlijn 2001/83/EG — Recht van bevoegde nationale autoriteit om product dat in andere lidstaat als medisch hulpmiddel met EG-markering wordt verkocht, in te delen als geneesmiddel voor menselijk gebruik — Toepasselijke procedure)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/22

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Laboratoires Lyocentre/Lääkealan turvallisuus- ja kehittämiskeskus, Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto
   (Zaak C-109/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van wetgevingen - Medische hulpmiddelen - Richtlijn 93/42/EEG - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Richtlijn 2001/83/EG - Recht van bevoegde nationale autoriteit om product dat in andere lidstaat als medisch hulpmiddel met EG-markering wordt verkocht, in te delen als geneesmiddel voor menselijk gebruik - Toepasselijke procedure)
   2013/C 344/37
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Laboratoires Lyocentre

      Verwerende partij: Lääkealan turvallisuus- ja kehittämiskeskus, Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein hallinto-oikeus — Uitlegging van richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen (PB L 169, blz. 1) en richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67), zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging van richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 136, blz. 34) — Vaginaal preparaat met levende melkzuurbacteriën — Recht van bevoegde nationale instantie om een in een andere lidstaat als medisch hulpmiddel verkocht preparaat met een EG-markering in de zin van richtlijn 93/42 op basis van zijn farmacologisch, immunologisch of metabolisch effect te kwalificeren als geneesmiddel in de zin van richtlijn 2001/83 — Toepasselijke procedure

      Dictum

               1)

               Het feit dat een product in een lidstaat krachtens richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007, als medisch hulpmiddel met EG-markering is ingedeeld, staat niet eraan in de weg dat de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat ditzelfde product wegens het farmacologische, immunologische of metabolische effect ervan indelen als geneesmiddel in de zin van artikel 1, punt 2, sub b, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1901/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006.

               2)

               De bevoegde autoriteiten van een lidstaat moeten, teneinde een product dat in een andere lidstaat krachtens richtlijn 93/42, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/47, reeds is ingedeeld als medisch hulpmiddel met EG-markering, krachtens richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1901/2006, in te delen als geneesmiddel, de procedure van artikel 18 van richtlijn 93/42, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/47, en, in voorkomend geval, deze van artikel 8 van die richtlijn 93/42 toepassen alvorens zij de indelingsprocedure van richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1901/2006, toepassen.

               3)

               Binnen eenzelfde lidstaat kan een product dat weliswaar niet identiek is aan een ander, als geneesmiddel ingedeeld product, maar daarmee toch eenzelfde bestanddeel gemeen heeft en hetzelfde werkingsmechanisme heeft, in beginsel niet krachtens richtlijn 93/42, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/47, in de handel worden gebracht als medisch hulpmiddel, tenzij een ander uit het oogpunt van artikel 1, lid 2, sub a, van die richtlijn 93/42 relevant kenmerk dat eigen is aan een dergelijk product vereist dat dit product als medisch hulpmiddel wordt aangemerkt en in de handel wordt gebracht, wat door de verwijzende rechter dient te worden beoordeeld.

      (1)  PB C 133 van 5.5.2012.


title: Zaak T-7/15: Beroep ingesteld op 8 januari 2015 — Leopard/BHIM — Smart Market (LEOPARD true racing)

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/24

         Beroep ingesteld op 8 januari 2015 — Leopard/BHIM — Smart Market (LEOPARD true racing)
   (Zaak T-7/15)
   (2015/C 081/31)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij Leopard SA (Howald, Luxemburg) (vertegenwoordiger: P. Lê Dai, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Smart Market, SLU (Alcantarilla, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „LEOPARD true racing” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 139 202

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 2 oktober 2014 in zaak R 1866/2013-1

      Conclusies

               —

               gedeeltelijke vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-117/14: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 5 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n° 23 de Madrid — Spanje) — Grima Janet Nisttahuz Poclava/Jose María Ariza Toledano (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Nationale regeling die voorziet in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd met een proeftijd van één jaar — Tenuitvoerbrenging van het Unierecht — Geen — Onbevoegdheid van het Hof)

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/13

      Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 5 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 23 de Madrid — Spanje) — Grima Janet Nisttahuz Poclava/Jose María Ariza Toledano
      (Zaak C-117/14) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Nationale regeling die voorziet in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd met een proeftijd van één jaar - Tenuitvoerbrenging van het Unierecht - Geen - Onbevoegdheid van het Hof))
      (2015/C 107/17)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Juzgado de lo Social no 23 de Madrid

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Grima Janet Nisttahuz Poclava

         Verwerende partij: Jose María Ariza Toledano

         Dictum

      Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd om te antwoorden op de prejudiciële vragen die de Juzgado de lo Social no 23 de Madrid (Spanje) bij beslissing van 4 maart 2014 heeft voorgelegd.

         (1)  PB C 151 van 19.5.2014.


title: Zaak C-72/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht Leipzig (Duitsland) op 13 februari 2012 — Gemeinde Altrip e.a./Land Rheinland-Pfalz

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht Leipzig (Duitsland) op 13 februari 2012 — Gemeinde Altrip e.a./Land Rheinland-Pfalz
   (Zaak C-72/12)
   2012/C 133/28
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht Leipzig

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Gemeinde Altrip, Gebrüder Hört GbR, Willi Schneider

      Verwerende partij: Land Rheinland-Pfalz

      Prejudiciële vraag

               1)

               Moet artikel 6, eerste alinea, van richtlijn 2003/35/EG (1) aldus worden uitgelegd, dat de lidstaten dienden te bepalen dat de ter omzetting van artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG (2) vastgestelde voorschriften van nationaal recht ook golden voor vergunningsprocedures die vóór 25 juni 2005 waren ingeleid, maar waarin de vergunningen pas na deze datum werden afgegeven?

               2)

               Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag:
               Moet artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG, aldus worden uitgelegd, dat de lidstaten de voorschriften van nationaal recht die ter omzetting van artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG waren vastgesteld teneinde de formele rechtmatigheid van een besluit te kunnen aanvechten, eveneens toepassing dienden te laten vinden in gevallen waarin weliswaar een milieueffectbeoordeling was verricht, maar daarbij onregelmatigheden waren begaan?

               3)

               Bij een bevestigend antwoord op de tweede vraag:
               Moet, wanneer het bestuursprocesrecht van een lidstaat in overeenstemming met artikel 10 bis, eerste alinea, sub b, van richtlijn 85/337/EEG het beginsel neerlegt dat de leden van het betrokken publiek slechts in beroep kunnen gaan bij de rechter indien zij stellen dat inbreuk is gemaakt op een recht, artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG aldus worden uitgelegd,

                           a)

                           dat een beroep bij de rechter om de formele rechtmatigheid aan te vechten van besluiten waarop de bepalingen van deze richtlijn betreffende de inspraak van het publiek van toepassing zijn, slechts kan slagen en resulteren in de nietigverklaring van het besluit, wanneer, gelet op de omstandigheden van het geval, de concrete mogelijkheid bestaat dat het bestreden besluit zonder de procedurefout anders zou hebben geluid, en de procedurefout bovendien gevolgen heeft voor een materiële rechtspositie van de verzoekende partij, dan wel

                           b)

                           dat in het kader van een beroep bij de rechter om de formele rechtmatigheid aan te vechten van besluiten waarop de bepalingen van deze richtlijn betreffende de inspraak van het publiek van toepassing zijn, in ruimere mate rekening moet worden gehouden met procedurefouten?

                     Zo deze vraag in de sub b voorgestelde zin dient te worden beantwoord:
               Aan welke inhoudelijke eisen moeten procedurefouten voldoen opdat zij in het kader van een beroep bij de rechter om de formele rechtmatigheid van het besluit aan te vechten in aanmerking kunnen worden genomen ten gunste van een verzoekende partij?

      (1)  Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad (PB L 156, blz. 17).

      (2)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).


title: ARREST VAN HET HOF van 6 februari 1996 in zaak C-457/93 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Bundesarbeitsgericht): Kuratorium für Dialyse und Nierentransplantation eV tegen J. Lewark (Indirecte discriminatie van vrouwelijke werknemers - Compensatie voor deelneming aan vormingscursussen waarbij aan leden van ondernemingsraad voor uitoefening van functie noodzakelijke kennis wordt overgedragen)

text:
Nr . C 133/2          NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       4 . 5 . 96
                  ARREST VAN HET HOF                               cursussen een compensatie overeenkomend met hun werk
                     van 6 februari 1996                           tijd ontvangen.
in zaak C-457/93 (verzoek om een prejudiciële beslissing
van het Bundesarbeitsgericht ): Kuratorium für Dialyse und         ( 1 ) PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .
        Nierentransplantation eV tegen J. Lewark ( 1 )
(Indirecte discriminatie van vrouwelijke werknemers —
Compensatie voor deelneming aan vormingscursussen
waarbij aan leden van ondernemingsraad voor uitoefening
   van functie noodzakelijke kennis wordt overgedragen)
                        ( 96/C 133/02 )
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 13 februari 1996
                      (Procestaai: Duits)
                                                                   in zaak C-143/93 (verzoek van de Tariefcommissie te
                                                                   Amsterdam om een prejudiciële beslissing ): Gebroeders Van
                                                                   Es Douane Agenten BV tegen Inspecteur der Invoerrechten
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de                                  en Accijnzen (*)
                 Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   (Gevolgen van de intrekking van een verordening van de
                                                                   Raad vooreen daarop gebaseerde indelingsverordening van
                                                                   de Commissie — Beoordelingsvrijheid van de Commissie bij
In zaak C-457/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                        de opstelling van de indelingsverordening)
krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van het Bundes                                      ( 96/C 133/03 )
arbeitsgericht, in het aldaar aanhangige geding tussen
Kuratorium für Dialyse und Nierentransplantation eV en J.
Lewark, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                               (Procestaai: Nederlands)
van artikel 119 van het EEG-Verdrag en van Richtlijn
75/ 117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende
het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der                In zaak C-143/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
Lid-Staten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke       krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van de Tarief
beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers ( PB            commissie te Amsterdam in het aldaar aanhangige ge
nr. L 45 van 19 . 2 . 1975 , blz. 19 ), heeft het Hof,             ding tussen Gebroeders Van Es Douane Agenten BV en
samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president,       Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen, om een prejudi
C.N. Kakouris, D. A. O. Edward, J. -P. Puissochet en               ciële beslissing over de uitlegging en de geldigheid van
G. Hirsch, kamerpresidenten, G. F. Mancini, F.A. Schock           Verordening ( EEG) nr. 482/74 van de Commissie van
weiler, J. C. Moitinho de Almeida , P.J.G. Kapteyn, C. Gul        27 februari 1974 betreffende de indeling van goederen
mann, J.L. Murray ( rapporteur ), P. Jann en H. Ragnemalm,         onder postonderverdeling 23.04 B van het gemeenschappe
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H.A.          lijk douanetarief ( PB nr. L 57 van 28 . 2 . 1974, blz. 23 ), heeft
 Rühl, hoofdadministrateur, op 6 februari 1996 een arrest           het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias,
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        president, C.N. Kakouris, G. Hirsch, G.F. Mancini, F.A.
                                                                    Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, P.J.G. Kapteyn,
                                                                   J. L. Murray ( rapporteur ), P. Jann, H. Ragnemalm en L.
                                                                    Sevón, rechters; advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier: R.
 Indien de groep van deeltijdwerknemers een veel groter             Grass, op 13 februari 1996 een arrest gewezen waarvan het
 aantal vrouwen dan mannen omvat, verzet het verbod van             dictum luidt als volgt:
 indirecte discriminatie op het gebied van de beloning, zoals
 vervat in artikel 119 van het EEG-Verdrag en in Richtlijn
 75/1 1 7/EEG van de Raad van 1 0 februari 1 975 betreffende        Nu Verordening (EEG) nr. 482/74 van de Commissie van
 het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der                27 februari 1974 betreffende de indeling van goederen
 Lid-Staten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke       onder postonderverdeling 23.04 B van het gemeenschappe
 beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers, zich           lijk douanetarief door de Commissie niet overeenkomstig
 tegen een nationale wettelijke regeling die, zonder geschikt       artikel IS, lid 1 , tweede alinea, van Verordening (EEG)
 en noodzakelijk te zijn ter verwezenlijking van een legitieme      nr. 2658/87 is aangepast, kan zij niet worden toegepast op
 doelstelling van sociaal beleid, tot gevolg heeft dat de           aangiften met betrekking tot invoertransacties die na
 compensatie die in deeltijd werkzame leden van de onder            1 januari 1988 hebben plaatsgevonden, aangezien de
 nemingsraad van hun werkgever moeten ontvangen bij                  omstandigheid dat die aanpassing achterwege is gebleven,
 deelneming aan vormingscursussen waarbij voor de werk              de justitiabele belet de draagwijdte ervan met nauwkeurig
 zaamheid van de ondernemingsraad noodzakelijke kennis               heid te bepalen.
 wordt overgedragen en die tijdens de volle werktijd van de
 onderneming worden georganiseerd, maar waarvan de duur
 de individuele werktijd van deze deeltijdwerknemers over           (') PB nr. C 135 van 14 . 5 . 1993 .
 treft, wordt beperkt tot de individuele werktijd van deze
 deeltijdwerknemers, terwijl voor de volle tijd werkzame
 leden van de ondernemingsraad bij deelneming aan dezelfde


title: Zaak T-722/13: Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2014 — The Directv Group/BHIM — Bolloré (DIRECTV) ( „Gemeenschapsmerk — Vordering tot vervallenverklaring — Intrekking van de vordering tot vervallenverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/8

         Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2014 — The Directv Group/BHIM — Bolloré (DIRECTV)
   (Zaak T-722/13) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Vordering tot vervallenverklaring - Intrekking van de vordering tot vervallenverklaring - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 361/09
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Directv Group, Inc. (El Segundo, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: F. Valentin, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Bolloré (Ergué Gabéric, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Legrand, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 oktober 2013 (zaak R 1960/2012-2) inzake een oppositieprocedure tussen Bolloré en The Directv Group, Inc.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de kosten van verweerder en interveniënte.

      (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: Zaak C-82/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 19 februari 2013 — Società cooperativa Madonna dei Miracoli/Regione Abruzzo, Ministero delle Politiche Agricole e Forestali

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 19 februari 2013 — Società cooperativa Madonna dei Miracoli/Regione Abruzzo, Ministero delle Politiche Agricole e Forestali
   (Zaak C-82/13)
   2013/C 147/15
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Società cooperativa Madonna dei Miracoli

      Verwerende partijen: Regione Abruzzo, Ministero delle Politiche Agricole e Forestali

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het juist dat de Europese Commissie de toekenning van de communautaire bijstand heeft ingetrokken en welk besluit is dienaangaande vastgesteld?
               Subsidiair:

               2)

               Welke juridische waarde dient te worden gehecht aan het stilzitten van de Commissie, die de communautaire bijstand niet heeft uitbetaald;

               3)

               Staat het stilzitten van de Europese Commissie, die de communautaire bijstand niet heeft uitbetaald, in de weg aan de toepassing van artikel 42, sub a, van de Legge regionale dell’Abruzzo nr. 31/82, op grond waarvan aan appellante de regionale bijstand, die accessoir is aan de communautaire bijstand, is verleend, en dus aan de uitbetaling van de regionale bijdrage?
               In elk geval:

               4)

               Welke verplichtingen rusten op de lidstaat Italië indien de Europese Commissie blijft stilzitten?


title: Zaak C-316/06: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 91/271/EEG — Verontreiniging en hinder — Behandeling van stedelijk afvalwater)

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-316/06) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 91/271/EEG - Verontreiniging en hinder - Behandeling van stedelijk afvalwater)
   (2008/C 285/07)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en D. Lawunmi, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordiger: D. O'Hagan, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 4, leden 1 en 3, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40) — Verzuim om te verzekeren dat stedelijk afvalwater van verschillende agglomeraties, voordat het in opvangsystemen terechtkomt, wordt onderworpen aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces (agglomeraties van Bray, Howth, Letterkenny, Shanganagh, Sligo en Tramore County)
   Dictum

               1)

               Door er niet voor te hebben gezorgd dat uiterlijk op 31 december 2000 het stedelijk afvalwater van de agglomeraties genaamd IE22, Bray, IE31, Howth, IE34, Letterkenny, IE40, Shanganagh, IE41, Sligo, en IE45, Tramore County Waterford dat in opvangsystemen terechtkomt, vóór lozing aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces wordt onderworpen, en dat de lozingen van dit afvalwater uiterlijk op deze datum voldeden aan de vereisten van bijlage I.B van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, is Ierland de krachtens artikel 4, leden 1 en 3, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 224 van 16.9.2006.


title: Zaak C-3/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Syndicat OP 84/Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgrimer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR), zelf rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes et de l’horticulture (ONIFLHOR) (Landbouw — Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw — Begrip „controleperiode” — Mogelijkheid tot verlenging van controleperiode door lidstaat bij materiële onmogelijkheid om binnen gestelde termijn tot controle over te gaan — Terugbetaling van ontvangen steun — Sancties)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/23

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Syndicat OP 84/Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgrimer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR), zelf rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes et de l’horticulture (ONIFLHOR)
   (Zaak C-3/12) (1)

   (Landbouw - Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw - Begrip „controleperiode” - Mogelijkheid tot verlenging van controleperiode door lidstaat bij materiële onmogelijkheid om binnen gestelde termijn tot controle over te gaan - Terugbetaling van ontvangen steun - Sancties)
   2013/C 225/37
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Syndicat OP 84

      Verwerende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgrimer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR), zelf rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes et de l’horticulture (ONIFLHOR)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État — Uitlegging van artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw en houdende intrekking van richtlijn 77/435/EEG (PB L 388, blz. 18) — Begrip „controleperiode” — Mogelijkheid tot verlenging van de controleperiode door een lidstaat bij materiële onmogelijkheid om de controle uit te voeren wegens het gedrag van de begunstigde van de steun — Terugbetaling van de ontvangen steun — Sancties

      Dictum

   Artikel 2, lid 4, eerste alinea, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw en houdende intrekking van richtlijn 77/435/EEG, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 3094/94 van de Raad van 12 december 1994, moet aldus worden uitgelegd dat de administratie haar controleverrichtingen, die in de controleperiode tussen 1 juli van het ene jaar en 30 juni van het volgende jaar zijn aangekondigd, zo nodig na deze periode kan voortzetten zonder een procedurefout te maken, die de gecontroleerde marktdeelnemer zou kunnen aanvoeren tegen de beslissing waarbij gevolgen worden verbonden aan de resultaten van deze controle.

      (1)  PB C 89 van 24.03.2012


title: Zaak T-376/04: Beroep, op 17 september 2004 ingesteld door Polyelectrolyte Producers Group tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/26

         Beroep, op 17 september 2004 ingesteld door Polyelectrolyte Producers Group tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-376/04)
   (2004/C 284/51)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 september 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen door Polyelectrolyte Producers Group, Brussel (België), vertegenwoordigd door K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de beslissing van verweerders om toe te staan dat Noorwegen concentratiegrenzen toepast voor de chemische stof acrylamide die strenger zijn dan die welke in de Gemeenschap gelden, welke beslissing is opgenomen in het besluit van het gemengd comité van de EER nr. 59/2004 van 26 april 2004 (1) tot wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) bij de EER-Overeenkomst, alsmede het standpunt van de Gemeenschap betreffende de vaststelling van dat besluit;

               —

               de gemeenschappelijke verklaring van het Gemengd Comité van de EER van 26 maart 1999 (2) in het kader van de herzieningsclausules betreffende hoofdstuk XV (gevaarlijke stoffen) van bijlage II bij de EER-Overeenkomst ten aanzien van verzoeker onwettig en buiten toepassing te verklaren, voorzover Noorwegen op grond van deze verklaring concentratiegrenzen kan toepassen voor de chemische stof acrylamide die strenger zijn dan die welke in de Gemeenschap gelden;

               —

               verweerders – in afwachting van de precieze berekening en bepaling van het juiste bedrag – te veroordelen tot betaling van een voorlopig bedrag van één euro ter vergoeding van de schade ingevolge de vaststelling van de bestreden handelingen, en tot betaling van alle toepasselijke interesten;

               —

               Verweerders te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker aan dat bij ontbreken van nieuwe gemeenschapswetgeving aan artikel 102 van de EER-Overeenkomst niet de bevoegdheid kon worden ontleend om de bestreden maatregelen vast te stellen. Verzoeker is voorts van mening dat de bestreden maatregelen het vrije verkeer van goederen beperken, en dus inbreuk maken op de artikelen 1, 3 en 97 van de EER-Overeenkomst. Ook stelt hij dat zij de artikelen 30 en 31 van richtlijn 67/548 (3) schenden. Verzoeker voert eveneens de schending aan van algemene beginselen van gemeenschapsrecht, namelijk het beginsel van rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen, het evenredigheidsbeginsel en het non-discriminatiebeginsel, en van wezenlijke procedurele vereisten, namelijk de verplichting het Europees Parlement te raadplegen en de motiveringsplicht.
   Betreffende zijn vordering tot schadevergoeding voert verzoeker aan dat hij door de bestreden maatregelen zowel materiële schade leed, wegens de verplichting om in Noorwegen verkocht polyacrylamide van een strenger etiket en gevaaraanduiding te voorzien, waardoor voor hem extra kosten ontstonden, als immateriële schade, doordat de door verweerders toegestane Noorse maatregelen volgens verzoeker de indeling van polyacrylamide dit product ook buiten de Noorse grenzen in een kwaad daglicht stelde.

      (1)  PB L 277, blz. 30.

      (2)  PB C 185, blz. 6.

      (3)  Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen, PB P 196, blz. 1.


title: Zaak T-287/06: Beroep ingesteld op 11 oktober 2006 — TORRES/BHIM — Bodegas Peñalba López (Torre Albéniz)

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/20

         Beroep ingesteld op 11 oktober 2006 — TORRES/BHIM — Bodegas Peñalba López (Torre Albéniz)
   (Zaak T-287/06)
   (2006/C 310/40)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Miguel Torres, S.A. (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri, M. A. Baz de San Ceferino en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bodegas Peñalba López, S.L.
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau van 27 juli 2006 in zaak R 597/2004-2 te vernietigen met verwijzing van het Bureau in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Bodegas Peñalba López, S.L.

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk Torre Albéniz voor waren van de klassen 32, 33 en 39 — aanvraagnr. 1.191.683

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: verschillende communautaire woord- en beeldmerken en nationale beeldmerken voor waren van klasse 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en gedeeltelijke afwijzing van de merkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en vernietiging van de bestreden beslissing houdende afwijzing van de merkaanvraag voor waren van klasse 33

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien de term TORRE het dominerende bestanddeel in de door het aangevraagde merk opgeroepen totaalindruk is, er fonetische en visuele overeenstemmingen tussen de voor de conflicterende merken geclaimde tekens bestaan en er gevaar van verwarring van deze merken is, waardoor deze merken in het handelsverkeer niet naast elkaar kunnen bestaan.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-639/14: Beschikking van het Gerecht van 9 februari 2016 — DEI/Commissie („Staatssteun — Klachten — Besluiten tot afwijzing — Voorlopige beoordeling van de Commissie — Eindbesluit — Intrekking van de bestreden handeling — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/32

         Beschikking van het Gerecht van 9 februari 2016 — DEI/Commissie
   (Zaak T-639/14) (1)

   ((„Staatssteun - Klachten - Besluiten tot afwijzing - Voorlopige beoordeling van de Commissie - Eindbesluit - Intrekking van de bestreden handeling - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 118/36)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: E. Bourtzalas, D. Waelbroeck, A. Oikonomou, C. Synodinos en E. Salaka, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar en É. Gippini Fournier; gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van schrijven COMP/E3/ON/AB/ark *2014/61460 van de Commissie van 12 juni 2014, waarbij de Commissie de door verzoekster ingediende klachten met betrekking tot staatssteun heeft afgewezen

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op het verzoek om interventie van Alouminion tis Ellados AE hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Partijen dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 395 van 10.11.2014.


title: Zaak T-80/14: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — PT Musim Mas/Raad [„Dumping — Invoer van biodiesel van oorsprong uit Indonesië — Definitieve inning van voorlopige antidumpingrechten — Definitieve antidumpingrechten — Rechten van de verdediging — Artikel 2, lid 5, van verordening (EG) nr. 1225/2009 — Normale waarde — Productiekosten”]

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/28

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — PT Musim Mas/Raad
   (Zaak T-80/14) (1)

   ([„Dumping - Invoer van biodiesel van oorsprong uit Indonesië - Definitieve inning van voorlopige antidumpingrechten - Definitieve antidumpingrechten - Rechten van de verdediging - Artikel 2, lid 5, van verordening (EG) nr. 1225/2009 - Normale waarde - Productiekosten”])
   (2016/C 402/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: PT Perindustrian dan Perdagangan Musim Semi Mas (PT Musim Mas) (Medan, Indonesië) (vertegenwoordigers: J. García Gallardo Gil Fournier, A. Verdegay Mena, advocaten, en C. Humpe, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Boelaert, vervolgens H. Marcos Fraile, gemachtigden, bijgestaan door R. Bierwagen en C. Hipp, advocaten)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland, M. França en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden) en European Biodiesel Board (EBB) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: O. Prost en M.-S. Dibling, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van artikel 263 VWEU en strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1194/2013 van de Raad van 19 november 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op biodiesel van oorsprong uit Argentinië en Indonesië (PB 2013, L 315, blz. 2)

      Dictum

               1)

               De artikelen 1 en 2 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1194/2013 van de Raad van 19 november 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op biodiesel van oorsprong uit Argentinië en Indonesië worden nietig verklaard voor zover zij betrekking hebben op PT Perindustrian dan Perdagangan Musim Semi Mas (PT Musim Mas).

               2)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en die van PT Musim Mas.

               3)

               De Europese Commissie en de European Biodiesel Board (EBB) dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 102 van 7.4.2014.


title: Zaak T-413/13: Arrest van het Gerecht van 19 maart 2015 — City Cycle Industries/Raad [„Dumping — Invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië — Uitbreiding van het op de invoer van rijwielen van oorsprong uit China ingestelde definitieve antidumpingrecht tot die invoer — Ontwijking — Niet-medewerking — Artikel 13 van verordening (EG) nr. 1225/2009 — Motiveringsplicht — Beoordelingsfout — Gelijkheid van behandeling — Toegang tot het dossier”]

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/38

         Arrest van het Gerecht van 19 maart 2015 — City Cycle Industries/Raad
   (Zaak T-413/13) (1)

   ([„Dumping - Invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië - Uitbreiding van het op de invoer van rijwielen van oorsprong uit China ingestelde definitieve antidumpingrecht tot die invoer - Ontwijking - Niet-medewerking - Artikel 13 van verordening (EG) nr. 1225/2009 - Motiveringsplicht - Beoordelingsfout - Gelijkheid van behandeling - Toegang tot het dossier”])
   (2015/C 146/52)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: City Cycle Industries (Colombo, Sri Lanka) (vertegenwoordigers: T. Müller-Ibold en F.-C. Laprévote, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert gemachtigde, bijgestaan door R. Bierwagen en C. Hipp, advocaten)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en M. França, gemachtigden) en Maxcom Ltd (Plovdiv, Bulgarije) (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocaat, en J. Beck, solicitor)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 van de Raad van 29 mei 2013 tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011 is ingesteld op de invoer van rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot de invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië (PB L 153, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Artikel 1, leden 1 en 3, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 van de Raad van 29 mei 2013 tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011 is ingesteld op de invoer van rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot de invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, wordt nietig verklaard voor zover het City Cycle Industries betreft.

               2)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en die van City Cycle Industries.

               3)

               De Europese Commissie en Maxcom Ltd dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.