title: Zaak T-88/00: Beroep, op 13 april 2000 ingesteld door Mag Instrument, Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
10.6.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 163/31
De middelen en voornaamste argumenten zijn in wezen                    Beroep, op 13 april 2000 ingesteld door Mag Instrument,
dezelfde als in zaak T-76/00.                                          Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                                markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                                (Zaak T-88/00)
                                                                                (2000/C 163/62)
Beroep, op 11 april 2000 ingesteld door Bank für Arbeit
und Wirtschaft Aktiengesellschaft tegen Bureau voor                                            (Procestaal: Duits)
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
                       gen en modellen)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 13 april 2000 beroep tegen Bureau voor
                         (Zaak T-87/00)                                harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                       modellen) ingesteld door Mag Instrument, Inc., te Ontario,
                        (2000/C 163/61)                                Californië, Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd
                                                                       door W. von der Osten-Sacken, Hoffman Eitle, advocaat te
                                                                       München (BRD).
                        (Procestaal: Duits)
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 11 april 2000 beroep tegen Bureau voor                  — de beslissing van de Tweede kamer van beroep van
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
modellen) ingesteld door Bank für Arbeit und Wirtschaft                    (merken, tekeningen, modellen) van 14 februari 2000
Aktiengesellschaft, te Wenen, vertegenwoordigd door G. Kucs-               betreffende
ko van Schönherr Barfuss Torggler & Partner, advocaten te
Wenen.                                                                     — beroep nr. R 0237/1999-2, vorm van de zaklantaren
                                                                               Mini MagLite van verzoekster;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                           — beroep nr. R 0238/1999-2, vorm van de zaklantaren
— de beslissing van de derde kamer van beroep van het                          3 C Cell MagLite van verzoekster;
    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van
    31 januari 2000 betreffende gemeenschapsmerkaanvraag                   — beroep nr. R 0239/1999-2, vorm van de zaklantaren
    nr. 000387233 EASYBANK te vernietigen;                                     3 D Cell MagLite van verzoekster;
— verweerder in de kosten te veroordelen.                                  — beroep nr. R 0240/1999-2, vorm van de zaklantaren
                                                                               Mag Charger van verzoekster;
Middelen en voornaamste argumenten                                         — beroep nr. R 0241/1999-2, vorm van de zaklantaren
                                                                               Solitaire van verzoekster;
Betrokken merk:               woordmerk „EASYBANK” — aan-
                              vraagnr. 387233                              te vernietigen;
Waar of dienst:               waren en diensten van klasse 36          — verweerder in de kosten te veroordelen.
                              (diensten op het gebied van het
                              directe bankbedrijf, in het bijzon-
                              der elektronische bankdiensten)
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Bij de kamer van beroep       weigering van inschrijving door
bestreden beslissing:         de onderzoeker                           Betrokken merk:               driedimensionale merken in de
                                                                                vorm van zaklantarens — aan-
Middelen:                     — schending van artikel 7, lid 1,                                      vragnrs. 139527,         119552,
                                  sub b, van verordening (EG)                                        206789, 206689, 206870
                                  nr. 40/94
                              — schending van artikel 7, lid 1,        Waar of dienst:               waren en diensten van de klas-
                                  sub c, van verordening (EG)                                        sen 9 en 11 (hoofdzakelijk zak-
                                  nr. 40/94                                                          lantarens en toebehoren)
                                                                       Bij de kamer van beroep       weigering van inschrijving door
                                                                       bestreden beslissing:         de onderzoeker
 ---pagebreak--- C 163/32             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.6.2000
Middelen:                    — voeging van vijf procedures in          Zij voert het volgende aan:
                                 beroep door de kamer van
                                 beroep zonder toestemming
                                                                       — De Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij
                                 van betrokkenen;
                                                                            het bepalen van de datum voor de retroactieve toepassing
                             — onjuiste toepassing van ar-                  van de verordening. Zoals vermeld wordt in punt 134 van
                                 tikel 4 van verordening (EG)               de verordening, is de antidumpingprocedure beëindigd om
                                 nr. 40/94;                                 de invoer uit andere derde landen niet te discrimineren.
                             — onjuiste toepassing van ar-                  Deze discriminatie bestond evenwel vanaf 4 december
                                 tikel 7, lid 1, sub b, van veror-          1997, toen de oorspronkelijke maatregelen tegen Japan
                                 dening (EG) nr. 40/94;                     afliepen. De procedure had derhalve vanaf deze datum
                                                                            moeten worden beëindigd.
                             — onjuiste toepassing van ar-
                                 tikel 7, lid 1, sub c, van veror-
                                 dening (EG) nr. 40/94.                — De Raad heeft de keuze van de datum vanaf welke de
                                                                            verordening van toepassing behoort te worden, onvol-
                                                                            doende gemotiveerd.
                                                                       (1) PB L 22, blz. 1.
Beroep, op 14 april 2000 ingesteld door Europe Chemi-
Con (Deutschland) GmbH tegen Raad van de Europese
                             Unie
                        (Zaak T-89/00)
                                                                       Beroep, op 18 april 2000 ingesteld door L. B. Rasmussen
                       (2000/C 163/63)
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                      (Procestaal: Engels)                                                       (Zaak T-90/00)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                       (2000/C 163/64)
schappen is op 14 april 2000 beroep tegen Raad van de
Europese Unie ingesteld door Europe Chemi-Con (Deutsch-
land) GmbH, te Neurenberg (Duitsland), vertegenwoordigd
door K. Adamantopoulos en J. J. Gutiérrez Gisbert van Ham-                                      (Procestaal: Frans)
mond Suddards, advocaten te Brussel.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    schappen is op 18 april 2000 beroep tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen ingesteld door L.B. Rasmussen,
— artikel 3, tweede alinea, van verordening (EG)                       wonende te Dalheim (Groothertogdom Luxemburg), vertegen-
     nr. 173/2000 van de Raad nietig te verklaren voorzover            woordigd door M. Karp en J. Choucroun, advocaten te Luxem-
     daarbij de verordening niet met terugwerkende kracht              burg.
     vanaf 4 december 1997 van toepassing is verklaard;
— de Raad in de kosten te veroordelen.                                 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
Middelen en voornaamste argumenten                                          2 augustus 1999 houdende toepassing van artikel 85 van
                                                                            het Statuut op de dienstreis die verzoeker van 7 tot
                                                                            11 maart 1998 te Dublin had verricht;
Verzoekster vordert nietigverklaring van artikel 3 van verorde-
ning (EG) nr. 173/2000 van de Raad van 24 januari 2000 tot
                                                                       — verweerster te veroordelen tot betaling van het symbolische
beëindiging van de antidumpingprocedures met betrekking tot
                                                                            bedrag van één frank ter vergoeding van de morele schade
de invoer van grote elektrolytische aluminiumcondensatoren
                                                                            die hij heeft geleden;
uit Japan, de Republiek Korea en Taiwan (1). Zij komt op tegen
de datum die de Raad voor de retroactive toepassing van de
verordening heeft bepaald, namelijk 28 februari 1999.                  — verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.


title: Zaak C-554/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2010 door Lagardère SCA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2010 in zaak T-452/04, Éditions Jacob/Europese Commissie

text:
               12.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/5

         Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2010 door Lagardère SCA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2010 in zaak T-452/04, Éditions Jacob/Europese Commissie
   (Zaak C-554/10 P)
   2011/C 46/08
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Lagardère SCA (vertegenwoordigers: A. Winckler, F. de Bure en J.-B. Pinçon, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Éditions Odile Jacob SAS, Europese Commissie, Wendel Investissement SA

      Conclusies

               —

               vernietigen het arrest van het Gerecht van 13 september 2010 in zaak T-452/04, voor zover daarbij nietig is verklaard de beschikking van de Europese Commissie van 30 juli 2004 inzake de goedkeuring van Wendel Investissement als overnemer van de activa die worden afgestoten in het kader van concentratiecontroleprocedure nr. COMP/M.2978 — Lagardère/Natexis/VUP;

               —

               het door Éditions Jacob bij het Gerecht tegen deze beschikking ingestelde beroep verwerpen;

               —

               Éditions Jacob verwijzen in alle kosten in verband met de onderhavige procedure, zowel in eerste aanleg als in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante doet haar hogere voorziening op twee middelen steunen.
   Met haar eerste middel verwijt zij het Gerecht blijk te hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door zich voor de nietigverklaring van de goedkeuringsbeschikking te baseren op de exceptie van onwettigheid van het besluit houdende toestemming voor de lasthebber.
   Met haar tweede middel, dat uiteenvalt in vier onderdelen, stelt zij dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de aanwezigheid van de vertegenwoordiger van de lasthebber in het bestuur van Editis als onafhankelijke derde een grond kon zijn voor nietigverklaring van de goedkeuringsbeschikking. Dit is het gevolg van de onjuiste voorstelling van bepaalde feiten, kennelijke motiveringsgebreken en een onjuiste rechtsopvatting op verschillende punten: zo heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met zijn verkeerde uitlegging van het begrip onafhankelijkheid (eerste onderdeel); het heeft in zijn motivering niet aangetoond in hoeverre de banden tussen de vertegenwoordiger van de lasthebber en Editis de inhoud van het door de lasthebber aan de Commissie toegezonden verslag ongeldig konden hebben gemaakt (tweede onderdeel); het Gerecht heeft een onjuiste voorstelling van de feiten gegeven en het bestreden arrest doen mank gaan aan een kennelijk motiveringsgebrek doordat het heeft geoordeeld dat het verslag van de lasthebber van „beslissende invloed” is geweest op de goedkeuringsbeschikking (derde onderdeel); ten slotte heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de goedkeuringsbeschikking nietig te verklaren zonder aan te tonen in hoeverre zij zonder de gestelde onregelmatigheden een andere inhoud zou hebben gehad (vierde onderdeel).


title: Zaak T-101/13: Beroep ingesteld op 14 februari 2013 — Aer Lingus/Commissie

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/31

         Beroep ingesteld op 14 februari 2013 — Aer Lingus/Commissie
   (Zaak T-101/13)
   2013/C 101/60
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Aer Lingus Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: D. Piccinin, Barrister, en A. Burnside, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 14 november 2012, dat is vastgesteld uit hoofde van clausule 1.4.9 van de Toezeggingen die de International Consolidated Airlines Group (hierna: „IAG”) aan de Commissie heeft gedaan als een voorwaarde voor haar goedkeuring van de overname door IAG van British Midlands Limited (hierna: „bmi”) op grond van verordening nr. 139/2004 (1) van de Raad, waarin biedingen voor time-slots voor het opstijgen en landen op Heathrow Airport die IAG in het kader van de Toezeggingen diende af te stoten, werden beoordeeld en waarbij de bieding van Virgin Atlantic Airways („Virgin”) voor slots voor vluchten tussen London Heathrow en Edinburgh werd gerangschikt boven de bieding van Aer Lingus Limited (hierna: „Aer Lingus”) voor deze slots;

               —

               verwijzing van de Commissie in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: onjuiste uitlegging van de Toezeggingen. Verzoekster betoogt dat de Commissie een onjuiste uitlegging heeft gegeven van het in clausule 1.4.10(c) van de Toezeggingen vastgestelde criterium voor de beoordeling van de biedingen, betreffende de plannen van de biedende luchtvaartmaatschappij om passagiers ter beschikking te stellen voor vluchten van andere luchtvaartmaatschappijen. De Commissie heeft dat criterium aldus uitgelegd dat het ook de plannen van Virgin om passagiers op de vluchten tussen London Heathrow en Edinburgh op haar eigen aansluitende vluchten naar verre vertrekpunten/bestemmingen te vervoeren omvatte, terwijl dat criterium eigenlijk beperkt is tot het ter beschikking stellen van overstappassagiers aan andere luchtvaartmaatschappijen.

               2)

               Tweede middel: de Commissie heeft niet naar behoren rekening gehouden met het advies van de Monitoring Trustee (2). Verzoekster betoogt dat de Commissie op vier punten tekort is geschoten in haar plicht om naar behoren rekening te houden met het advies van de Monitoring Trustee, en/of om toereikend te motiveren waarom zij afwijkt van dat advies:

                           —

                           de Commissie heeft niet naar behoren rekening gehouden met of gemotiveerd waarom zij afweek van het advies van de Monitoring Trustee betreffende de voordelen van Aer Lingus inzake interlining;

                           —

                           de Commissie heeft niet naar behoren rekening gehouden met of gemotiveerd waarom zij afweek van het advies van de Monitoring Trustee betreffende de voordelen van Aer Lingus inzake exploitatiekosten en gevoeligheidsanalyse;

                           —

                           de Commissie heeft niet naar behoren rekening gehouden met of gemotiveerd waarom zij afweek van het advies van de Monitoring Trustee betreffende de wijze waarop de diverse maatregelen samen dienen te worden geanalyseerd om te komen tot een algemene rangschikking; en

                           —

                           de Commissie heeft de Monitoring Trustee niet verzocht om advies over de relatieve voordelen van de toewijzing van de slots in de vorm van één enkel pakket.

               3)

               Derde middel: kennelijk onjuiste beoordeling. Verzoekster betoogt dat de Commissie zich kennelijk heeft vergist door vast te stellen dat de bieding van Aer Lingus niet zou zorgen voor concurrentiedruk die minstens „in wezen vergelijkbaar” was met de concurrentiedruk die uitging van Virgins bieding. De Commissie heeft zich zowel vergist bij de beoordeling van de concurrentiedruk die uitging van de concurrerende biedingen voor de vluchten tussen London Heathrow en Edinburgh, als bij de beoordeling van de voordelen die zouden ontstaan indien alle luchtverbindingen zouden worden toegekend aan één enkele luchtvaartmaatschappij, en dus niet de verbinding Heathrow — Edinburgh aan Aer Lingus en de overige verbindingen aan Virgin.

      (1)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de „EG-concentratieverordening”) (PB L 24, blz. 1).

      (2)  Persoon die in het kader van de overname door IAG van bmi is aangesteld om toezicht te houden op de nakoming door IAG van de Toezeggingen.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 10 februari 2000 in de gevoegde zaken C-234/96 en C-235/96 (verzoeken van het Landesarbeitsgerichts Hamburg om een prejudiciële beslissing): Deutsche Telekom AG tegen A. Vick (C-234/96), U. Conze (C-235/96) ("Gelĳke beloning van mannelĳke en vrouwelĳke werknemers — Artikel 119 EG-Verdrag (artikelen 177 tot en met 120 EG-Verdrag zĳn vervangen door artikelen 136 EG tot en met 143 EG)— Protocol ad artikel 119 EG-Verdrag — Ondernemings- of sectorale regeling inzake sociale zekerheid — Uitsluiting van deeltĳdwerknemers van aansluiting bĳ bedrĳfspensioenregeling die recht geeft op aanvullend pensioen — Aansluiting met terugwerkende kracht — Recht op pensioen — Verhouding tussen nationaal recht en gemeenschapsrecht")

text:
C 102/6                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             8.4.2000
hangig geding tussen Deutsche Telekom AG, voorheen Deut-                                       ARREST VAN HET HOF
sche Bundespost Telekom, en L. Schröder, om een prejudiciële
beslissing over de uitlegging van artikel 119 EG-Verdrag (de
artikelen 117 tot en met 120 EG-Verdrag zijn vervangen door                                           (Zesde kamer)
de artikelen 136 EG tot en met 143 EG) en het Protocol ad
artikel 119 van het Verdrag tot oprichting van de Europese
Gemeenschap, gehecht aan het EG-Verdrag, heeft het Hof                                           van 10 februari 2000
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen (rappor-
teur), president van de Tweede kamer, waarnemend voor de                   in de gevoegde zaken C-234/96 en C-235/96 (verzoeken
president van de Zesde kamer, G. Hirsch en H. Ragnemalm,                   van het Landesarbeitsgerichts Hamburg om een prejudi-
rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: H. A. Rühl,              ciële beslissing): Deutsche Telekom AG tegen A. Vick
hoofdadministrateur, op 10 februari 2000 een arrest gewezen                              (C-234/96), U. Conze (C-235/96) (1)
waarvan het dictum luidt als volgt:
1) De uitsluiting van deeltijdwerknemers van een bedrijfspensioenre-       („Gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werk-
     geling als in het hoofdgeding aan de orde is, is een bij artikel 119  nemers — Artikel 119 EG-Verdrag (artikelen 177 tot en met
     van het Verdrag (de artikelen 117 tot en met 120 EG-Verdrag           120 EG-Verdrag zijn vervangen door artikelen 136 EG tot
     zijn vervangen door de artikelen 136 EG tot en met 143 EG)            en met 143 EG) — Protocol ad artikel 119 EG-Verdrag —
     verboden discriminatie, wanneer een aanzienlijk groter percentage     Ondernemings- of sectorale regeling inzake sociale zekerheid
     vrouwelijke dan mannelijke werknemers door deze maatregel             — Uitsluiting van deeltijdwerknemers van aansluiting bij
     wordt geraakt en deze niet wordt gerechtvaardigd door objectieve      bedrijfspensioenregeling die recht geeft op aanvullend pen-
     factoren die niets van doen hebben met discriminatie op grond         sioen — Aansluiting met terugwerkende kracht — Recht op
     van geslacht.                                                         pensioen — Verhouding tussen nationaal recht en gemeen-
                                                                                schapsrecht”)
2) In een geval waarin de uitsluiting van deeltijdwerknemers van
     een bedrijfspensioenregeling een bij artikel 119 van het Verdrag
                                                                                (2000/C 102/09)
     verboden indirecte discriminatie is, is de mogelijkheid om zich op
     de rechtstreekse werking van artikel 119 van het Verdrag te
     beroepen in zoverre in de tijd beperkt, dat de tijdvakken
     van arbeid van die werknemers voor hun aansluiting met                                          (Procestaal: Duits)
     terugwerkende kracht bij een dergelijke regeling en de berekening
     van de uitkeringen waarop zij recht hebben, slechts in aanmerking
     kunnen worden genomen vanaf 8 april 1976, de datum van
     uitspraak van het arrest Defrenne II (43/75), behalve in het          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
     geval van werknemers of hun rechtverkrijgenden die vóór die                                   dentie van het Hof)
     datum een rechtsvordering hebben ingesteld of een daarmee gelijk
     te stellen vordering hebben ingediend.
                                                                           In de gevoegde zaken C-234/96 en C-235/96, betreffende
                                                                           verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag
3) De uit het arrest Defrenne II volgende beperking in de tijd van de      (thans artikel 234 EG) van het Landesarbeitsgericht Hamburg
     mogelijkheid om zich op de rechtstreekse werking van artikel 119      (Duitsland), in de aldaar aanhangige gedingen tussen Deutsche
     van het Verdrag te beroepen, staat niet in de weg aan nationale       Telekom AG en A. Vick (C-234/96), U. Conze (C-235/96), om
     bepalingen die een gelijkheidsbeginsel omvatten, op grond             een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 119
     waarvan deeltijdwerknemers in omstandigheden als die van het          EG-Verdrag (de artikelen 117 tot en met 120 EG-Verdrag zijn
     hoofdgeding recht hebben op aansluiting met terugwerkende             vervangen door de artikelen 136 EG tot en met 143 EG) en
     kracht bij een bedrijfspensioenregeling en op uitkeringen krach-      het Protocol ad artikel 119 van het Verdrag tot oprichting van
     tens die regeling.                                                    de Europese Gemeenschap, gehecht aan het EG-Verdrag, heeft
                                                                           het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen
4) Het gemeenschapsrecht, met name het verbod van discriminatie            (rapporteur), president van de Tweede kamer, waarnemend
     op grond van nationaliteit en artikel 119 van het Verdrag, staat      voor de president van de Zesde kamer, G. Hirsch en H. Rag-
     niet in de weg aan bepalingen van een lidstaat die een                nemalm, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier:
     gelijkheidsbeginsel omvatten, op grond waarvan deeltijdwerk-          H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 10 februari 2000 een
     nemers in omstandigheden als die van het hoofdgeding recht            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     hebben op aansluiting met terugwerkende kracht bij een bedrijfs-
     pensioenregeling en op uitkeringen krachtens die regeling, niette-
                                                                           1) De uit het arrest van 8 april 1976, Defrenne II (43/75),
     genstaande het risico van verstoringen van de mededinging tussen
                                                                               volgende beperking in de tijd van de mogelijkheid om zich op de
     ondernemers uit de verschillende lidstaten ten nadele van de
                                                                               rechtstreekse werking van artikel 119 EG-Verdrag (de artike-
     werkgevers in de eerste lidstaat.
                                                                               len 117 tot en met 120 EG-Verdrag zijn vervangen door de
                                                                               artikelen 136 EG tot en met 143 EG) te beroepen, staat niet in
                                                                               de weg aan nationale bepalingen die een gelijkheidsbeginsel
(1) PB C 133 van 4.5.1996.
                                                                               omvatten, op grond waarvan alle deeltijdwerknemers in omstan-
                                                                               digheden als die van de hoofdgedingen recht hebben op aanslui-
                                                                               ting met terugwerkende kracht bij een bedrijfspensioenregeling en
                                                                               op uitkeringen krachtens die regeling.
 ---pagebreak--- 8.4.2000                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 102/7
2) Het feit dat de relevante nationale bepalingen verbieden, werk-              artikelen 117 tot en met 120 EG-Verdrag zijn vervangen door
     nemers te discrimineren op grond van de omstandigheid dat zij              de artikelen 136 EG tot en met 143 EG) te beroepen, staat niet
     in deeltijd werkzaam zijn en niet op grond van hun geslacht,               in de weg aan nationale bepalingen die een gelijkheidsbeginsel
     maakt geen verschil voor het antwoord op de eerste vraag.                  omvatten, op grond waarvan alle deeltijdwerknemers in omstan-
                                                                                digheden als die van de hoofdgedingen recht hebben op aanslui-
                                                                                ting met terugwerkende kracht bij een bedrijfspensioenregeling en
(1) PB C 269 van 14.9.1996.
                                                                                op uitkeringen krachtens die regeling.
                                                                           2) Artikel 119 van het Verdrag staat niet in de weg aan bepalingen
                                                                                van een lidstaat die een gelijkheidsbeginsel omvatten, op grond
                                                                                waarvan alle deeltijdwerknemers in omstandigheden als die van
                                                                                de hoofdgedingen recht hebben op aansluiting met terugwerkende
                     ARREST VAN HET HOF                                         kracht bij een bedrijfspensioenregeling en op uitkeringen krach-
                                                                                tens die regeling, niettegenstaande het risico van verstoringen van
                                                                                de mededinging tussen ondernemers uit de verschillende lidstaten
                            (Zesde kamer)
                                                                                ten nadele van de werkgevers in de eerste lidstaat.
                        van 10 februari 2000                               3) De nationale rechter moet zijn nationale recht zoveel mogelijk
                                                                                uitleggen in het licht van de bewoordingen en het doel van de
in de gevoegde zaken C-270/97 en C-271/97 (verzoeken                            toepasselijke bepalingen van gemeenschapsrecht, met name
van het Landesarbeitsgericht Niedersachsen om een preju-                        artikel 119 van het Verdrag, teneinde de toepassing van het
diciële beslissing): Deutsche Post AG tegen E. Sievers                          beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke
               (C-270/97), B. Schrage (C-271/97) (1)                            werknemers te verzekeren.
(„Gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werk-
nemers — Artikel 119 EG-Verdrag (artikelen 117 tot en met                  (1) PB C 271 van 6.9.1997.
120 EG-Verdrag zijn vervangen door artikelen 136 EG tot
en met 143 EG) — Protocol ad artikel 119 EG-Verdrag —
Ondernemings- of sectorale regeling inzake sociale zekerheid
— Uitsluiting van deeltijdwerknemers van aansluiting bij
bedrijfspensioenregeling die recht geeft op aanvullend pen-
sioen — Aansluiting met terugwerkende kracht — Recht op
pensioen — Verhouding tussen nationaal recht en gemeen-
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                             schapsrecht”)
                           (2000/C 102/10)                                                              (Zesde kamer)
                                                                                van 10 februari 2000
                           (Procestaal: Duits)
                                                                           in zaak C-340/97 (verzoek van het Bayerisches Verwal-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- tungsgerichts Ansbach om een prejudiciële beslissing):
                           dentie van het Hof)                             Ömer Nazli, Caglar Nazli, Melike Nazli tegen Stadt Nürn-
                                                                                berg (1)
In de gevoegde zaken C-270/97 en C-271/97, betreffende
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag                     („Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Vrij verkeer van
(thans artikel 234 EG) van het Landesarbeitsgericht Nieder-                werknemers — Artikelen 6, lid 1, en 14, lid 1, van besluit
sachsen (Duitsland), in de aldaar aanhangige gedingen tussen               nr. 1/80 van de Associatieraad — Het behoren tot de legale
Deutsche Post AG en E. Sievers (C-270/97), B. Schrage                      arbeidsmarkt van een lidstaat — In voorlopige hechtenis
(C-271/97), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging              genomen en vervolgens tot voorwaardelijke gevangenisstraf
van artikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117 tot en met 120                veroordeeld Turks werknemer — Uitzetting om redenen van
EG-Verdrag zijn vervangen door de artikelen 136 EG tot en                                           algemene preventie”)
met 143 EG) en het protocol ad artikel 119 van het Verdrag
tot oprichting van de Europese Gemeenschap, gehecht aan het
                                                                                (2000/C 102/11)
EG-Verdrag, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
volgt: R. Schintgen (rapporteur), president van de Tweede
kamer, waarnemend voor de president van de Zesde kamer,
                                                                                (Procestaal: Duits)
G. Hirsch en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal:
G. Cosmas; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 10 fe-
bruari 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
volgt:
                                                                                dentie van het Hof)
1) De uit het arrest van 8 april 1976, Defrenne II (43/75, Jurispr.
     blz. 455), volgende beperking in de tijd van de mogelijkheid om       In zaak C-340/97, betreffende een verzoek aan het Hof
     zich op de rechtstreekse werking van artikel 119 EG-Verdrag (de       krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 mei 2002 in zaak T-80/00: Associação Comercial de Aveiro tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Sociale politiek — Europees Sociaal Fonds — Beroep tot nietigverklaring — Vermindering van financiële bĳstand — Motivering — Evenredigheidsbeginsel — Beoordeling van feiten")

text:
27.7.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 180/21
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 14 mei 2002                                                          van 14 mei 2002
                                                                         in zaak T-80/00: Associação Comercial de Aveiro tegen
in zaak T-126/99: Graphischer Maschinenbau GmbH,                              Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
thans KBA-Berlin GmbH tegen Commissie van de Euro-
                    pese Gemeenschappen (1)
                                                                         („Sociale politiek — Europees Sociaal Fonds — Beroep tot
                                                                         nietigverklaring — Vermindering van financiële bijstand —
(„Staatssteun — Herstructureringssteun — Beroep tot nie-                 Motivering — Evenredigheidsbeginsel — Beoordeling van
       tigverklaring — Kennelijk onjuiste beoordeling”)                                                 feiten”)
                                                                                (2002/C 180/35)
                          (2002/C 180/34)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                         In zaak T-80/00, Associação Comercial de Aveiro, gevestigd te
                                                                         Aveiro (Portugal), vertegenwoordigd door J. Amaral e Almeida
In zaak T-126/99, Graphischer Maschinenbau GmbH, thans                   en B. Diniz de Ayala, advocaten, domicilie gekozen hebbende
KBA-Berlin GmbH, gevestigd te Berlijn (Duitsland), vertegen-             te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
woordigd door A. Bach, advocaat, domicilie gekozen hebbende              schappen (gemachtigden: H. Speyart en M. França), betreffende
te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                    een verzoek om nietigverklaring van beschikking C(99)3684
schappen (gemachtigden: D. Triantafyllou en P. Nemitz),                  van de Commissie van 30 november 1999 houdende vermin-
betreffende een verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van            dering van de in het kader van project nr. 890365/P 1 aan de
beschikking 1999/690/EG van de Commissie van 3 februari                  Associação Comercial de Aveiro verleende bijstand van het
1999 inzake staatssteun die Duitsland voornemens is aan                  Europees Sociaal Fonds, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),
Graphischer Maschinenbau GmbH te Berlijn te verlenen (PB                 samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president, R. Garcı́a-
L 272, blz. 16), heeft het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid),          Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: J. Plingers, ad-
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, P. Mengozzi,           ministrateur, op 14 mei 2002 een arrest gewezen waarvan het
J. Pirrung, M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters; griffier:             dictum luidt als volgt:
D. Christensen, administrateur op 14 mei 2002 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         1)    Verklaart nietig beschikking C(99)3684 van de Commissie
                                                                               van 30 november 1999 houdende vermindering van de in het
                                                                               kader van project nr. 890365/P 1 aan de Associação Comercial
1)    Verklaart nietig beschikking 1999/690/EG van de Commissie
                                                                               do Aveiro verleende bijstand van het Europees Sociaal Fonds,
      van 3 februari 1999 inzake staatssteun die Duitsland voorne-
                                                                               voorzover daarbij in rubriek 14.2.9, huurkosten en huren, het
      mens is aan Graphischer Maschinenbau GmbH te Berlijn te
                                                                               bedrag van de door SI — Sistemas de Informação, Lda,
      verlenen, voorzover daarin het gedeelte van de voorgenomen
                                                                               gefactureerde diensten wordt verminderd.
      steun dat het bedrag van 4,435 miljoen DEM overschrijdt, met
      de gemeenschappelijke markt onverenigbaar wordt verklaard en
      wordt verboden.                                                    2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                         3)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en een derde van
2)    Verwerpt het beroep voor het overige.                                    verzoeksters kosten zal dragen.
3)    Verwijst de Commissie in de kosten.                                4)    Verstaat dat verzoekster twee derde van haar eigen kosten zal
                                                                               dragen.
(1) PB C 226 van 7.8.1999.
                                                                         (1) PB C 176 van 24.06.00.


title: Zaak C-558/15: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal da Relação do Porto — Portugal) — Alberto José Vieira de Azevedo e.a./CED Portugal Unipessoal, Lda en Instituto de Seguros de Portugal — Fundo de Garantia Automóvel (Prejudiciële verwijzing — Verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid — Richtlijn 2000/26/EG — Artikel 4, lid 5 — Verzekeringsonderneming — Schaderegelaar — Voldoende bevoegdheden tot vertegenwoordiging — Dagvaarding voor de rechter)

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/7

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal da Relação do Porto — Portugal) — Alberto José Vieira de Azevedo e.a./CED Portugal Unipessoal, Lda en Instituto de Seguros de Portugal — Fundo de Garantia Automóvel
   (Zaak C-558/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid - Richtlijn 2000/26/EG - Artikel 4, lid 5 - Verzekeringsonderneming - Schaderegelaar - Voldoende bevoegdheden tot vertegenwoordiging - Dagvaarding voor de rechter))
   (2017/C 046/08)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal da Relação do Porto

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Alberto José Vieira de Azevedo, Maria da Conceição Ferreira da Silva, Carlos Manuel Ferreira Alves, Rui Dinis Ferreira Alves en Vítor José Ferreira Alves

      Verwerende partijen: CED Portugal Unipessoal, Lda en Instituto de Seguros de Portugal — Fundo de Garantia Automóvel

      in tegenwoordigheid van: Instituto de Seguros de Portugal — Fundo de Acidentes de Trabalho

      Dictum

   Artikel 4 van richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG van de Raad (Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering), zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005, moet aldus worden uitgelegd dat de lidstaten niet verplicht zijn te bepalen dat de op grond van dit artikel met de schaderegeling belaste vertegenwoordiger, in plaats van de door hem vertegenwoordigde verzekeringsonderneming, zelf kan worden gedagvaard voor de nationale rechter bij wie een schadevordering is ingesteld door een benadeelde als bedoeld in artikel 1 van richtlijn 2000/26, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/14.

      (1)  PB C 16 van 18.1.2016.


title: Zaak C-45/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 februari 2011 door Deutsche Bahn AG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 november 2010 in zaak T-404/09, Deutsche Bahn AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/9

         Hogere voorziening ingesteld op 2 februari 2011 door Deutsche Bahn AG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 november 2010 in zaak T-404/09, Deutsche Bahn AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-45/11 P)
   2011/C 130/18
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Deutsche Bahn AG (vertegenwoordiger: K. Schmidt-Hern, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 12 november 2010 in zaak T-404/09 vernietigen;

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 juli 2009 (beroepsprocedure R 379/2009-1) vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) verwijzen in de kosten van beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht houdende verwerping van het beroep van rekwirante strekkende tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 23 juli 2009 waarbij haar aanvraag tot inschrijving van een beeldmerk bestaande in een horizontale combinatie van de kleuren grijs en rood werd afgewezen.
   Ter staving van de hogere voorziening voert rekwirante schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 aan. Daartoe worden vier gronden aangevoerd.
   Ten eerste is het Gerecht bij het onderzoek van het onderscheidend vermogen uitgegaan van een ander teken dan het aangevraagde merk. Het Gerecht heeft het teken niet in zijn geheel beoordeeld, maar louter een willekeurige combinatie van de kleuren lichtgrijs/verkeersrood als uitgangspunt genomen. De bijzondere kenmerken van de kleursystematiek zijn in het onderhavige geval niet in aanmerking genomen, hoewel de concrete schikking van deze kleuren in het litigieuze merk deel uitmaakt van de merkaanvraag en het teken concretiseert.
   Ten tweede heeft het Gerecht in het kader van de beoordeling van het onderscheidend vermogen geen rekening gehouden met de concrete diensten waarvoor het merk is aangevraagd, en heeft de vraag of het voor bescherming in aanmerking komt, met betrekking tot volstrekt andere waren onderzocht. Het gestelde ontbreken van onderscheidend vermogen van het merk wordt in het arrest afgeleid uit het feit dat voor bepaalde voorwerpen of beter gezegd waren gewoonlijk de litigieuze kleuren worden gebruikt (delen van locomotieven en schakelkasten aan spoorwegtrajecten, verkeersborden, slagbomen en in het spoorwegverkeer gebruikte tekens alsmede treinen en perronranden). Voor deze waren is het litigieuze merk evenwel niet aangevraagd. Het Gerecht heeft niet uiteengezet waarom het feit dat het litigieuze merk mogelijkerwijs niet in aanmerking komt voor bescherming voor bepaalde waren uit de sector van het verkeer of het spoorwegverkeer ook de conclusie staaft dat het in casu aangevraagde dienstmerk niet kan worden beschermd.
   Ten derde heeft het Gerecht bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen van het merk blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het onderscheidend vermogen van warenmerken en dienstmerken op dezelfde wijze te beoordelen. Het Gerecht is eraan voorbijgegaan dat onderscheiden categorieën van tekens niet noodzakelijk op dezelfde wijze door het publiek worden gepercipieerd. Terwijl de consument misschien niet de gewoonte heeft om uit de kleuren van waren of van de verpakking ervan zonder grafische of woordelementen de herkomst van de waren af te leiden, daar waren en verpakkingen gewoonlijk in kleur zijn, is de situatie bij diensten volstrekt anders. Daar diensten van nature kleurloos zijn, is de wijze waarop de consument kleuren voor diensten percipieert, volstrekt anders dan de wijze waarop kleuren voor waren worden gepercipieerd. Bijgevolg dient bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen van kleuren een onderscheid tussen waren en diensten te worden gemaakt.
   Ten vierde heeft het Gerecht bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen van het concrete merk de desbetreffende feiten onjuist voorgesteld en het arrest ontoereikend gemotiveerd. Het Gerecht heeft zonder enige reden verondersteld dat horizontale kleurstroken gewoonlijk als sierelement bij treinen worden gebruikt. Daarbij is eraan voorbijgegaan dat het in casu om de beoordeling van het onderscheidend vermogen van een concreet kleurmerk gaat, en niet om stroken op treinwagons in het algemeen. Ook gaat het Gerecht eraan voorbij dat het litigieuze merk niet voor treinwagons maar voor diensten van klasse 39 is aangevraagd. Ten slotte heeft rekwirante omstandig uiteengezet dat kleurelementen in de context van het spoorwegverkeer niet worden opgevat als sierelementen, maar als herkomstaanduiding. Deze argumenten van rekwirante zijn door het Gerecht niet behandeld.


title: Zaak T-194/09: Beroep ingesteld op 13 mei 2009 — Lan Airlines/BHIM — Air Nostrum (LÍNEAS AÉREAS DEL MEDITERRÁNEO LAM)

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/18

         Beroep ingesteld op 13 mei 2009 — Lan Airlines/BHIM — Air Nostrum (LÍNEAS AÉREAS DEL MEDITERRÁNEO LAM)
   (Zaak T-194/09)
   2009/C 167/36
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Lan Airlines, SA (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Air Nostrum, Lineas Aéreas del Mediterráneo, SA (Manises, Spanje)

      Conclusies

               —

               rekening houdend met de indiening van dit schrijven en de daarbij gevoegde stukken, verklaring dat het beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 19 februari 2009 in zaak R 0107/2008-4 tijdig en volgens de vormvereisten is ingesteld en, volgens de passende procedure, vernietiging van deze beslissing en verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo S.A.

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „LINEAS AEREAS DEL MEDITERRANEO LAM” (aanvraagnr. 4 448 061), voor diensten van klasse 39

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „LAN” (nr. 3 350 899) voor diensten van de klassen 35, 39 en 43; en gemeenschapsbeeldmerk bestaande uit het woord „LAN”, geflankeerd door een ster (nr. 3 694 957), voor diensten van klasse 39

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (vervangen door verordening nr. 207/2009).


title: Zaak C-345/02: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 27 september 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. Pearle B.V., 2. Hans Prĳs Optiek Franchise B.V., 3. Rinck Opticiëns B.V. en het Hoofdbedrĳfschap Ambachten

text:
23.11.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 289/13
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                   30 september 2002, in het geding tussen 1. Pearle B.V., 2.
dat het het Hof behage:                                                   Hans Prijs Optiek Franchise B.V., 3. Rinck Opticiëns B.V. en
                                                                          het Hoofdbedrijfschap Ambachten, het Hof van Justitie van de
—      vast te stellen dat de Franse Republiek de verplichtingen          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
       niet is nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn           beslissing over de navolgende vragen:
       92/50/EEG (1), met name artikel 15, lid 2, doordat de
       Communauté urbaine de Mans een overheidsopdracht
       voor studies betreffende bijstand aan de aanbesteder van
                                                                          (1) Is een regeling als de onderhavige, waarbij heffingen
       het zuiveringsstation van la Chauvinière heeft gegund
                                                                                worden opgelegd ter financiering van collectieve recla-
       zonder dat zij die opdracht vooraf heeft aangekondigd in
       het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen;                       mecampagnes, te beschouwen als een (onderdeel van een)
                                                                                steunmaatregel in de zin van art. 92 lid 1 EG-Verdrag, en
                                                                                dient het voornemen tot uitvoering daarvan op grond
—      de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                           van art. 93 lid 3 EG-Verdrag bij de Commissie te worden
                                                                                aangemeld? Geldt dit slechts voor de begunstiging in de
                                                                                vorm van het organiseren en aanbieden van collectieve
                                                                                reclamecampagnes, of tevens voor de financieringsmoda-
Middelen en voornaamste argumenten                                              liteit daarvan, zoals een heffingsverordening en/of de
                                                                                daarop gebaseerde heffingsbeschikkingen? Maakt het
                                                                                daarbij verschil of de collectieve reclamecampagnes wor-
                                                                                den aangeboden aan (ondernemingen in) dezelfde be-
De Commissie meent dat de opdracht voor bijstand aan de                         drijfstak als die waaraan de bewuste heffings-
aanbesteder, die betrekking heeft op andere prestaties dan                      beschikkingen worden opgelegd? Zo ja, welk verschil? Is
die welke aan de orde waren in de ideeënwedstrijd die is
                                                                                daarbij van belang of de door het overheidslichaam
gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-                      gemaakte kosten geheel worden goedgemaakt door de
schappen van 30 november 1996, overeenkomstig de bij
                                                                                bestemmingsheffingen ten laste van de ondernemingen
richtlijn 92/50/EEG opgelegde verplichtingen opnieuw moest                      die van de dienst profiteren, zodat de begunstiging de
worden gepubliceerd en in concurrentie gebracht. De opdracht                    overheid per saldo niets kost? Is daarbij van belang of het
mocht niet rechtstreeks aan de winnaar van de ideeënwedstrijd
                                                                                nut van de collectieve reclamecampagnes min of meer
worden gegund. Die rechtstreekse gunning kan evenmin                            gelijk over de bedrijfstak is verdeeld en ook de afzonderlij-
worden gerechtvaardigd met de vermelding in de aankondiging                     ke vestigingen binnen de branche worden geacht per
van 30 november 1996 dat „de kandidaat wiens oplossing in
                                                                                saldo een min of meer gelijk nut of profijt van deze
het kader van deze ideeënwedstrijd wordt aanvaard, kan                          campagnes te hebben verkregen?
worden verzocht mee te werken aan de uitvoering van dat idee
in het kader van een opdracht voor studies met betrekking tot
... bijstand aan de aanbesteder”.
                                                                          (2) Geldt de aanmeldingsverplichting ingevolge art. 93 lid 3
                                                                                voor elke steunmaatregel of slechts voor een
( 1) Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende               steunmaatregel die voldoet aan de omschrijving in art. 92
     de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-          lid 1? Heeft een lidstaat ter afwering van zijn aanmeldings-
     opdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1).                        verplichting de vrijheid te beoordelen of een
                                                                                steunmaatregel aan de omschrijving van art. 92 lid 1
                                                                                voldoet? Zo ja, welke? En in hoeverre kan die beoorde-
                                                                                lingsvrijheid afdoen aan de aanmeldingsverplichting inge-
                                                                                volge art. 93 lid 3? Of is het zo dat de aanmeldingsver-
                                                                                plichting eerst dan niet geldt indien buiten redelijke twijfel
                                                                                staat dat er van een steunmaatregel geen sprake is?
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 27 sep-
tember 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding                  (3) Indien de nationale rechter tot de conclusie komt dat
tussen 1. Pearle B.V., 2. Hans Prijs Optiek Franchise                           sprake is van een steunmaatregel in de zin van art. 92
B.V., 3. Rinck Opticiëns B.V. en het Hoofdbedrijfschap                          lid 1, dient hij dan de „de minimis”-regeling zoals
                             Ambachten                                          geformuleerd door de Commissie in de bekendmaking
                                                                                gepubliceerd in Pb. 1992, C213 (en nadien in Pb. 1996,
                                                                                C68) in ogenschouw te nemen bij de beoordeling of de
                          (Zaak C-345/02)                                       maatregel is aan te merken als een steunmaatregel die bij
                                                                                de Commissie had moeten worden aangemeld ingevolge
                                                                                art. 93 lid 3? Zo ja, dient deze „de minimis”-regeling dan
                          (2002/C 289/22)
                                                                                tevens te worden toegepast met terugwerkende kracht op
                                                                                steunmaatregelen die vóór de publicatie van de regeling
                                                                                worden uitgevoerd, en op welke wijze dient deze „de
                                                                                minimis”-regeling te worden toegepast op steunmaatrege-
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 27 septem-                    len zoals jaarlijkse collectieve reclamecampagnes die aan
ber 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                     een gehele branche ten goede komen?
 ---pagebreak--- C 289/14               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23.11.2002
(4) Volgt uit hetgeen is overwogen in de zaak C-39/94 (SFEI/          De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
      La Poste), Jurispr. 1996, p. I-3547, met het oog op het         dat het den Hove behage:
      nuttig effect van art. 93 lid 3 dat de nationale rechter
      zowel de verordeningen als de op grond van die verorde-         —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      ningen opgelegde heffingsbesluiten moet vernietigen en                in strijd met het in de artikelen 6, lid 3, 29 en 39
      dat de rechter het overheidsorgaan moet veroordelen tot               van richtlijn 92/49/EEG ( 1) neergelegde beginsel van de
      terugbetaling van de heffingen, ook indien de in de                   vrijheid van tarieven en van de opheffing van voorgaande
      Nederlandse rechtspraak ontwikkelde regel van de for-                 of systematische controle van tarieven en overeenkom-
      mele rechtskracht van de heffingsbesluiten daaraan in de              sten een bonus-malussysteem in te voeren en in stand te
      weg zou staan? Is daarbij van belang dat terugbetaling                houden dat automatische en dwingende gevolgen heeft
      van de heffingen het voordeel dat de bedrijfstak en de                voor de tarieven, die van toepassing zijn op alle motor-
      afzonderlijke ondernemingen in de branche door de                     rijtuigenverzekeringen die op Luxemburgs grondgebied
      collectieve reclamecampagnes hebben verkregen feitelijk               door natuurlijke personen worden gesloten, zonder dat
      niet opheft? Laat het gemeenschapsrecht toe dat terugbe-              daarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen verze-
      taling van de bestemmingsheffing geheel of ten dele                   keringsmaatschappijen die hun zetel in Luxemburg heb-
      achterwege blijft indien naar het oordeel van de nationale            ben en verzekeringsmaatschappijen die aldaar hun werk-
      rechter de bedrijfstak of de afzonderlijke ondernemingen              zaamheden uitoefenen door bijkantoren en in het kader
      door die terugbetaling onredelijk zou(den) worden be-                 van dienstverrichting, de krachtens deze richtlijn op hem
      voordeeld in verband met de omstandigheid dat het als                 rustende verplichtingen niet is nagekomen;
      gevolg van de reclamecampagnes verkregen voordeel niet
      in natura kan worden gerestitueerd?                             —     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
                                                                            kosten van de procedure.
(5) Kan een overheidslichaam, indien is verzuimd een
      steunmaatregel op de voet van art. 93 lid 3 aan te melden,
      ter afwering van een restitutieverplichting een beroep          Middelen en voornaamste argumenten
      doen op de hiervóór vermelde regel van formele rechts-
      kracht van het heffingsbesluit, indien degene tot wie dat       De Commissie bestrijdt niet dat de lidstaten de mogelijkheid
      besluit was gericht ten tijde van het nemen van dat
                                                                      hebben een schaal in te voeren die rekening houdt met de
      besluit en gedurende de termijn waarbinnen deze in              schade van de verzekerden of zelfs een uniform bonus-
      een bestuursrechtelijke procedure had kunnen worden             malussysteem, doch zij aanvaardt geen schalen of systemen
      aangevochten, niet ervan op de hoogte was dat de                die, in strijd met het beginsel van de vrijheid van tarieven,
      steunmaatregel waarvan de heffing deel uitmaakt niet was        tariefelementen bevatten en automatische en dwingende gevol-
      aangemeld? Mag een justitiabele in dit verband ervan
                                                                      gen voor de tarifering hebben. Dit laatste is het geval van het
      uitgaan dat de overheid haar aanmeldingsverplichtingen          Luxemburgse systeem, wat betreft verzekeringnemers die
      ingevolge art. 93 lid 3 heeft nageleefd?                        natuurlijke personen zijn. Weliswaar wordt de referentiepremie
                                                                      vrijelijk door de partijen bij de verzekeringsovereenkomst
                                                                      vastgesteld, doch dit neemt niet weg dat de Luxemburgse
                                                                      regeling aan bepaalde gebeurtenissen die de looptijd van de
                                                                      overeenkomst raken, dwingende en automatische gevolgen
                                                                      voor de hoogte van de tarieven verbindt, zodat geen prijscon-
                                                                      currentie kan worden gevoerd met betrekking tot de aan
                                                                      die gebeurtenissen te verbinden gevolgen. Ook hebben de
                                                                      verzekeraars die actief zijn op het Luxemburgse grondgebied,
                                                                      niet het recht de verzekerde bij aanvang van de verzekering in
Beroep, op 30 september 2002 ingesteld door de Commis-                een andere schaal in te delen of te kiezen voor andere
sie van de Europese Gemeenschappen tegen het Groother-                methoden, bestaande uit andere criteria voor de verlaging/
                      togdom Luxemburg                                verhoging van premies of een andere schaal naar gelang van
                                                                      het aantal ongevallen per jaar of een andere tijdsduur.
                        (Zaak C-346/02)                               Het staat aan de lidstaat die de beperking oplegt om aan te
                                                                      tonen, dat de maatregel wordt gerechtvaardigd door het
                                                                      algemeen belang, dat zij objectief noodzakelijk, geschikt, en
                         (2002/C 289/23)                              evenredig in verhouding tot het beoogde doel is en dat zij geen
                                                                      overlapping vormt van de voorschriften van de lidstaat waar
                                                                      de dienstverrichter is gevestigd, welk bewijs de Luxemburgse
                                                                      regering niet heeft geleverd. In elk geval bestaan er op het
                                                                      gebied van de consumentenbescherming andere systemen die
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            tot hetzelfde resultaat leiden zonder dat zij van invloed zijn op
op 30 september 2002 beroep tegen het Groothertogdom                  het tariefbeleid, met name het organiseren van een systemati-
Luxemburg ingesteld door de Commissie van de Europese                 sche bekendmaking van het tariefbeleid dat de ondernemingen
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Ch. Tufvesson en                uit hoofde van een gemeenschappelijke schaal van schadefre-
J.-F. Pasquier als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te         quentie en -omvang voeren. Bovendien is de gestelde invloed
Luxemburg,                                                            van het systeem op de preventie van ongevallen niet duidelijk,


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 14 december 1995 in zaak C-16/95: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-betwiste niet-nakoming - Vertraging bij teruggaaf van BTW aan niet in binnenland gevestigde belastingplichtigen)

text:
2. 3 . 96              | NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 64/5
       kunnen tot gevolg hebben, dat de daarmee strijdige                                ARREST VAN HET HOF
       nationale bepalingen buiten toepassing worden gela                                      (Vijfde Kamer)
       ten .
                                                                                van 14 december 1995
t 1 ) PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .                                 in zaak C-16/95 : Commissie van de Europese Gemeen
      PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .                                           schappen tegen Koninkrijk Spanje ( J )
                                                                       (Niet-betwiste niet-nakoming — Vertraging bij teruggaaf
                                                                       van BTW aan niet in binnenland gevestigde belastingplich
                                                                                tigen)
                                                                                ( 96/C 64/ 10 )
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Procestaai: Spaans)
                      van 14 december 1995
in zaak C-267/94 : Franse Republiek tegen Commissie van
                 de Europese Gemeenschappen ( 1 )                      (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                                                                                jurisprudentie van het Hof)
(Afvallen van zetmeelfabrieken — Corn gluten feed —
                          Douane-indeling)
                             ( 96/C 64/09 )                            In zaak C-16/95 , Commissie van de Europese Gemeen
                                                                       schappen (gemachtigden : B. Rodriguez Galindo en E.
                                                                       Traversa ) tegen Koninkrijk Spanje ( gemachtigden: A.
                         (Procestaai: Frans)
                                                                       Navarro Gonzalez en M. Bravo-Ferrer Delgado ), betref
                                                                       fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de           Koninkrijk Spanje, door de termijn van zes maanden voor de
                   jurisprudentie van het Hof)                         teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan
                                                                       niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen, voor
                                                                       zien in artikel 7, lid 4, van de Achtste Richtlijn ( 79/
In zaak C 267/94 , Franse Republiek ( gemachtigden: C. de              1072/EEG ) van de Raad van 6 december 1979 betreffende
Salins en J.-L. Falconi ) tegen Commissie van de Europese              de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake
Gemeenschappen ( gemachtigden : F. de Sousa Fialho en J.-F.            omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de
Pasquier ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
                                                                       belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het
Verordening ( EG ) nr . 1641 /94 van de Commissie van 6 juli           binnenland gevestigde belastingplichtigen ( PB 1979 , L 331 ,
1994 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr. 2658/87 van             blz. 11 ), niet in acht te nemen en de in artikel 5 van het
de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomen              EG-Verdrag voorziene samenwerkingsplicht van de Lid
clatuur en het gemeenschappelijk douanetarief ( PB 1994,
                                                                       Staten te verzuimen, de krachtens het EG-Verdrag op hem
L 172 , blz. 12 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.        rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
Rodriguez Iglesias, president, C. N. Kakouris en G. Hirsch,            (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,
kamerpresidenten, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler,                   kamerpresident, J.-P. Puissochet, J. C. Moitinho de
P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), C. Gulmann, J. L. Murray, P.          Almeida, P. Jann ( rapporteur ) en M. Wathelet, rechters;
Jann, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters; advocaat                    advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: R. Grass, op
generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier : H. von Holstein,          14 december 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
adjunct-griffier, op 14 december 1995 een arrest gewezen               luidt als volgt:
waarvan het dictum luidt als volgt:
1 . Verklaart Verordening (EG) nr. 1641 /94 van de Com                1 . Door de termijn van zes maanden voor de teruggaafvan
       missie van 6 juli 1994 tot wijziging van Verordening                de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het
       (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de                  binnenland gevestigde belastingplichtigen niet in acht te
       tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschap               nemen, is het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet
      pelijk douanetarief nietig, voor zover daarin wordt                  nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 7, lid 4,
       bepaald dat de afvallen, verkregen bij de vervaardiging              van de Achtste Richtlijn (79/1072/EEG) van de Raad
       van maïszetmeel, resten van het zeven van maïs, gebruikt             van 6 september 1979 betreffende de harmonisatie van
       voor de vervaardiging van maïszetmeel door middel van                de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting —
       de natte methode, tot een hoeveelheid van niet meer dan              Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de
       1 5 gewichtspercenten, alsmede resten van het zweiwa                toegevoegde waarde aan niet in het binnenland geves
       ter, gebruikt voor de vervaardiging van alcohol of van               tigde belastingplichtigen.
       andere produkten uit zetmeel, kunnen bevatten.
                                                                       2 . Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
2 . Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                       (') PB nr. C 54 van 4 . 3 . 1995 .
(M PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .


title: Verzoek van het Verwaltungsgericht Düsseldorf van 24 september 1996 om een prejudiciële beslissing in het administratiefrechtelijke geding tussen Stadt Dormagen en Bezirksregierung Düsseldorf, medegedagvaarde: Oberstudienrat K. Mäckel (Zaak C-334/96)

text:
7 . 12 . 96            1 NL 1                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 370/5
Middelen en voornaamste argumenten                                          Het vrije verkeer van werknemers en de fiscale status van
                                                                            Frans-Duitse grensarbeiders :
De termijn waarover de Lid-Staten beschikten om aan de
bepalingen van de richtlijn te voldoen, is op 21 maart 1994                 — Wordt het beginsel van het vrij verkeer van werknemers,
verstreken . De Commissie constateert, dat de Helleense Re                     zoals dat volgt uit het EG-Verdrag en uit de toepassings
publiek nog niet aan de richtlijn heeft voldaan .                               bepalingen ervan, miskend door een voor grensarbei
                                                                                ders geldende belastingregeling van het soort als voor
(M PB nr. L 297 van 13 . 10 . 1992 , Jblz . 1 .                                 zien in het Frans-Duits verdrag, voor zover deze
                                                                                verschillende wijzen van belastingheffing voorziet voor
                                                                                personen wier beloning afkomstig is van een openbaar
                                                                                lichaam, en personen die worden betaald door particu
                                                                                lieren, en die daardoor invloed kan hebben op de toe
Verzoek van het Verwaltungsgericht Düsseldorf van                               gang tot openbare of particuliere ambten naargelang de
                                                                                woonplaats in de ene of in de andere staat is ?
24 september 1996 om een prejudiciële beslissing in het ad
ministratiefrechtelijke geding tussen Stadt Dormagen en Be
zirksregierung Düsseldorf, medegedagvaarde: Oberstudien                    — Is een regel volgens welke een grensarbeider die een be
                               rat K. Mackel                                    loning ontvangt van een Staat of van een tot die Staat
                            ( Zaak C-334/96 )                                   behorende publiekrechtelijke rechtspersoon, in die Staat
                                                                                belastbaar is, maar volgens welke de beloning, indien de
                               ( 96/C 370/ 11 )                                 grensarbeider de nationaliteit van de andere Staat bezit
                                                                                zonder tegelijkertijd onderdaan te zijn van de eerste
Het Verwaltungsgericht Düsseldorf — le Kamer — heeft                            Staat, belastbaar is in zijn woonstaat, verenigbaar met
bij beschikking van 24 september 1996, ingekomen ter grif                      het beginsel van het vrije verkeer en de afschaffing van
fie van het Hof van Justitie op 10 oktober 1996, in het                         elke op de nationaliteit gebaseerde discriminatie ?
administratiefrechtelijk geding tussen Stadt Dormagen en
Bezirksregierung Düsseldorf, medegedagvaarde : Oberstu                     — Is een fiscale bepaling die voor grensarbeiders die in
dienrat K. Mackel , het Hof van Justitie van de Europese                        dienst zijn van publiekrechtelijke rechtspersonen en die
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                          in één van de Staten woonachtig zijn, een verschillende
over de navolgende vraag:                                                       belastingregeling bevat naargelang zij alleen onderdaan
                                                                                zijn van die Staat dan wel een dubbele nationaliteit be
Verzet artikel 2, leden 1 en 4, van Richtlijn 76/207/EEG ( ! )                  zitten, verenigbaar met artikel 7 van het Verdrag ?
van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van
het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrou                    De fiscale regeling voor leerkrachten :
wen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de
beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van                    — Wordt het beginsel van het vrije verkeer van werkne
de arbeidsvoorwaarden, zich tegen een nationale regeling                        mers, zoals dat voortvloeit uit het Verdrag, miskend
volgens welke bij openbare diensten waarbij in een hoger                        door fiscale regels die de keuze kunnen beïnvloeden van
ambt van een loopbaan minder vrouwen dan mannen werk                           leerkrachten van verdragsluitende Staten om hun werk
zaam zijn, in geval van gelijke kwalificatie (geschiktheid,                     zaamheid meer of minder duurzaam in een andere Staat
bekwaamheid en arbeidsprestatie ) van mannelijke en vrou                       uit te oefenen, gelet op de verschillen van de fiscale rege
welijke sollicitanten de voorkeur moet worden gegeven aan                       lingen van de betrokken Staten naar gelang de duur van
vrouwen , tenzij met de persoon van een mannelijke sollici                     tewerkstelling?
tant verband houdende redenen zwaarder wegen ?
                                                                            Het bij artikel 20 van het Frans-Duits verdrag ingevoerde
( l ) PB nr. L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .
                                                                            mechanisme van het belastingtegoed, wat inwoners van
                                                                            Frankrijk betreft:
                                                                            — Moet de in artikel 220 van het Verdrag neergelegde
                                                                                doelstelling van vermijding van dubbele belasting, gelet
Verzoek van het Tribunal administratif de Strasbourg van                        op de termijnen die de Lid-Staten ter beschikking heb
10 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het ge                       ben gehad om deze doelstelling te verwezenlijken, aldus
ding tussen de heer en mevrouw R. Gilly en de Directeur                         worden opgevat, dat deze voortaan het karakter heeft
                  des services fiscaux du Bas-Rhin                              van een rechtstreeks toepasselijke regel, op grond waar
                            ( Zaak C-336/96 )                                   van dubbele belasting niet meer mag voorkomen, en
                                                                                wordt, in de tweede plaats, de aan de Lid-Staten bij
                               ( 96/C 370/ 12 )
                                                                                artikel 220 opgedragen doelstelling van vermijding van
                                                                                dubbele belasting miskend door een belastingverdrag op
Het Tribunal administratif de Strasbourg heeft bij beschik                     grond waarvan de fiscale regeling voor grensarbeiders
king van 10 oktober 1996, ingekomen ter griffie van het                         van Staten die partij zijn bij het verdrag, verschilt naar
Hof van Justitie op 11 oktober 1996, in het geding tussen                       gelang hun nationaliteit en het publieke of particuliere
de heer en mevrouw R. Gilly en de Directeur des services                        karakter van de uitgeoefende werkzaamheid, en voldoet
fiscaux du Bas-Rhin, het Hof van Justitie van de Europese                       een fiscale regeling inzake een belastingtegoed voor een
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                          in een Staat woonachtig echtpaar, die geen rekening
over de navolgende vragen :                                                     houdt met het exacte bedrag van de in een andere Staat


               17.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 40/18

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door de Bankers' and Securities Dealers' Association of Iceland op 23 november 2004
   (Zaak E-9/04)
   (2005/C 40/11)
   Op 23 november 2004 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door de Bankers' and Securities Dealers' Association of Iceland, vertegenwoordigd door Dr. Hans-Jörg Niemeyer van Hengeler Mueller, Kortenberglaan 118, B-1000 Brussel, en Dr. Ralf Sauer van Hengeler Mueller, Charlottenstraße 35/36, 10117 Berlijn, Duitsland.
   Verzoekster eist dat het Hof:

               1.

               overgaat tot nietigverklaring van het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 11 augustus 2004, Besluit 213/04/COL (Icelandic Housing Financing Fund); en

               2.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in de kosten van de procedure verwijst.

         Feiten en argumenten:

               —

               Verzoekster is de brancheorganisatie van alle IJslandse handelsbanken en treedt voor hen op als service- en clearingbank.

               —

               Het IJslandse huisvestingsfonds (Housing Financing Fund — „HFF”) verstrekt algemene leningen aan particulieren voor de bouw of aankoop van een woning, en aanvullende leningen aan particulieren met een laag inkomen.

               —

               Verzoekster stelt dat het bij algemene leningen om normale bankdiensten gaat en dat het staatsmonopolie dat HFF de facto heeft, in strijd is met de vrijheid van dienstverlening, het recht van vestiging en het vrije kapitaalverkeer.

               —

               Bij Besluit 213/04/COL van 11 augustus 2004 heeft de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA het systeem van HFF verenigbaar verklaard met de staatssteunregels op grond van artikel 59, lid 2, EER.

               —

               Verzoekster voert aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA:

                           —

                           haar verplichting om de formele onderzoeksprocedure in te leiden, niet is nagekomen;

                           —

                           wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden door haar besluit niet met redenen te omkleden overeenkomstig artikel 16 van de Overeenkomst betreffende de Toezichthoudende Autoriteit en het Hof;

                           —

                           artikel 59, lid 2, EER, verkeerd heeft uitgelegd en toegepast.


title: Doorhaling van zaak C-88/00

text:
C 173/32               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16.6.2001
1.    Is het vaccinatieverbod waartoe artikel 13 van Richtlijn                     Doorhaling van zaak C-403/00 (1)
      85/511/EEG (1) strekt, ongeldig wegens strijd met het
      gemeenschapsrecht en met name het proportionaliteits-                                  (2001/C 173/56)
      beginsel?
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 maart 2001 de
2.    Is de wijze waarop de Commissie toepassing heeft
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-403/00: Commissie
      gegeven aan bedoeld artikel 13, met name bij Beschik-
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
      king 2001/246/EG (2), gewijzigd bij Beschikking
      2001/279/EG (3), ongeldig wegens strijd met het gemeen-
      schapsrecht?                                                   (1) PB C 355 van 9.12.2000.
(1) PB 1985, L 315, blz. 11.
(2) PB 2001, L 88, blz. 21.
(3) PB 2001, L 96, blz. 19.                                                        Doorhaling van zaak C-264/98 (1)
                                                                                (2001/C 173/57)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 april 2001 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-264/98 (verzoek
                                                                     van de Rechtbank van eerste aanleg te Charleroi om een
                                                                     prejudiciële beslissing): T. Balog tegen VZW Royal Charleroi
               Doorhaling van zaak C-88/00 (1)                       Sporting Club (RCSC).
                                                                     (1) PB C 278 van 5.9.1998.
                         (2001/C 173/55)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 maart 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-88/00 (verzoek                        Doorhaling van zaak C-377/00 (1)
van het Supremo Tribunal Administrativo om een prejudiciële
beslissing): Directora-Geral do Departamento para os Assuntos                                (2001/C 173/58)
do Fundo Social Europeu (DAFSE) tegen MOBILCROMO —
Indústria de Mobiliário e Revestimentos Metálicos, Lda.           De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 april 2001 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-377/00: Commissie
(1) PB C 149 van 27.5.2000.                                          van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                     Luxemburg.
                                                                     (1) PB C 355 van 9.12.2000.


title: Zaak T-527/09: Beroep ingesteld op 6 april 2010 — Ayadi/Commissie

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/31

         Beroep ingesteld op 6 april 2010 — Ayadi/Commissie
   (Zaak T-527/09)
   2010/C 148/56
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Chafiq Ayadi (vertegenwoordigers: H. Miller, Solicitor, B. Emmerson en S. Cox, Barristers)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van verordening nr. 954/2009 van de Commissie, voor zover deze op verzoeker van toepassing is;

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In deze zaak vordert verzoeker gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 954/2009 van de Commissie van 13 oktober 2009 tot 114e wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al Qaida-netwerk en de Taliban, voor zover verzoeker voorkomt op de lijst van natuurlijke en rechtspersonen waarvan de tegoeden en economische middelen overeenkomstig deze regeling zijn bevroren.
   Verzoeker brengt voor zijn beroep vier middelen naar voren.
   In de eerste plaats stelt verzoeker dat de Commissie misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid door hem in bijlage I bij verordening nr. 881/2002 op te nemen zonder alle relevante feiten en omstandigheden van zijn geval zorgvuldig en onpartijdig te hebben onderzocht.
   In de tweede plaats stelt verzoeker dat de bestreden verordening is aangenomen in strijd met zijn recht op daadwerkelijke rechterlijke toetsing, daar de verordening niet was gebaseerd op bewijsmateriaal en het Gerecht dus niet de geringste aanknoping heeft voor uitoefening van zijn verplichting tot beoordeling van dit bewijsmateriaal.
   In de derde plaats betoogt verzoeker dat de bestreden verordening is aangenomen in strijd met zijn recht van verweer. Hij stelt dat de Commissie heeft verzuimd, bewijs naar voren te brengen, maar slechts de beweringen in de verklaring van het Sanctiecomité heeft ingebracht. Zonder bewijsmateriaal is verzoeker niet in staat geweest, de Commissie aan te spreken op gebreken in dat materiaal of op misverstanden.
   In de vierde plaats stelt hij dat de bestreden verordening, waarbij verzoekers activa zowel met terugwerkende kracht als voor onbepaalde tijd in de toekomst zijn bevroren, een niet gerechtvaardigde beperking van zijn fundamentele recht van eigendom vormt.


title: Zaak T-649/16: Beroep ingesteld op 12 september 2016 — Bernaldo de Quirós/Commissie

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/57

         Beroep ingesteld op 12 september 2016 — Bernaldo de Quirós/Commissie
   (Zaak T-649/16)
   (2016/C 402/67)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Belén Bernaldo de Quirós (Brussel, België) (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van het TABG, in de persoon van de algemeen directeur van het DG „Onderwijs en cultuur” van de Europese Commissie van 30 november 2015 houdende overplaatsing van Bernaldo de Quirós van de post van hoofd van de eenheid „Stagebureau” EAC.C.4 naar de post van adviseur voor de modernisering van het onderwijs DG EAC.B, nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout en misbruik van bevoegdheid.

                           —

                           Verzoekster is van mening dat het bestreden besluit een kennelijke beoordelingsfout bevat met betrekking tot het belang van de dienst en met betrekking tot de gelijkwaardigheid van ambt. Zij betoogt dat haar overplaatsing naar de post van adviseur voor de modernisering van het onderwijs niet wordt gerechtvaardigd door het dienstbelang, maar door de wens van haar hiërarchische superieur om haar beroepsmatig te isoleren en haar een voortijdige tuchtmaatregel op te leggen. Het besluit is derhalve gebrekkig wegens misbruik van bevoegdheid, voor zover een dergelijke overplaatsing ook, gelet op de bekwaamheden van verzoekster en de noodzaak om vacatures voor de post van eenheidshoofd binnen het DG EAC te vervullen, in strijd is met het dienstbelang.

                           —

                           Voorts stelt zij dat bij de overplaatsing het beginsel van gelijkwaardigheid van ambt niet is nageleefd. De nieuwe taken die aan verzoekster zijn opgedragen, liggen immers, gelet op de aard, het belang en de omvang ervan, onder het niveau van die welke worden toevertrouwd aan een adviseur van de rang AD 13. Bovendien voorziet de post niet in een, door artikel 2 van besluit C(2008)5029/2 vereiste, werkelijke behoefte van de dienst.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het recht om te worden gehoord, alsmede aan schending van de zorgvuldigheidsplicht van de administratie.

                           —

                           Verzoekster is van mening dat het overplaatsingsbesluit niet is vastgesteld in omstandigheden die haar recht om te worden gehoord waarborgen, aangezien zij niet in staat is geweest om haar standpunt over het ontwerp-overplaatsingsbesluit nuttig kenbaar te maken. Verder heeft de administratie haar zorgvuldigheidsplicht geschonden, aangezien het TABG absoluut geen rekening heeft gehouden met de belangen van verzoekster, noch op objectieve wijze heeft gezocht naar een evenwicht tussen de belangen van de dienst en die van verzoekster, met name door te voorzien in een plaatsing op een vacante post van eenheidshoofd.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van besluit C(2008) 5029/2 van de Europese Commissie van 9 augustus 2008 betreffende de functie van adviseur.

                           —

                           Verzoekster voert aan dat besluit C(2008) 5029/2, in de geconsolideerde versie van 7 juli 2016, is geschonden doordat het DG EAC de toegekende adviseursquota’s heeft overschreden en niet heeft bewezen dat de post van adviseur voor de modernisering van het onderwijs waarnaar verzoekster was overgeplaatst, werkelijk legaal is.