title: Zaak F-89/07: Beroep ingesteld op 6 september 2007 — Kuchta/ECB

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/71

         Beroep ingesteld op 6 september 2007 — Kuchta/ECB
   (Zaak F-89/07)
   (2007/C 269/130)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Jan Kuchta (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Karthaus, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB)
   Conclusies

               —

               veroordeling van de ECB tot betaling aan verzoeker van een schadevergoeding van 1,00 EUR;

               —

               nietigverklaring van het aan verzoeker gerichte besluit van 31 december 2006 inzake de annual salary & bonus review (ASBR) over het jaar 2006;

               —

               verwijzing van de ECB in de buitengerechtelijke kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep richt zich tegen een schending van bepalingen betreffende gegevensbescherming, daar verzoekers beoordeling over het jaar 2006 zonder dat hij daarvan op de hoogte is gesteld volledig aan zijn nieuwe chef is overgelegd.
   Met betrekking tot de procedure inzake de annual salary & bonus review (ASBR) stelt hij dat er sprake is van een schending van het beginsel van gelijke behandeling en een verzuim om de personeelsvertegenwoordiging van de verwerende partij conform de regels te horen over de totstandkoming van verzoekers ASBR in 2006.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 december 2004 in zaak C-358/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Bescherming van werknemers — Veiligheid en gezondheid van werknemers — Manueel hanteren van lasten met gevaar voor werknemers)

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 16 december 2004
   in zaak C-358/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (1)

   (Niet-nakoming - Bescherming van werknemers - Veiligheid en gezondheid van werknemers - Manueel hanteren van lasten met gevaar voor werknemers)
   (2005/C 82/08)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-358/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 19 augustus 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Martin en H. Kreppel) tegen Republiek Oostenrijk (gemachtigde: E. Riedl), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, N. Colneric (rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 16 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om in de deelstaat Karinthië te voldoen aan richtlijn 90/269/EEG van de Raad van 29 mei 1990 betreffende de minimumveiligheids- en gezondheidsvoorschriften voor het manueel hanteren van lasten met gevaar voor met name rugletsel voor de werknemers (vierde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), is de Republiek Oostenrijk de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Republiek Oostenrijk dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 264 van 1.11.2003.


title: Zaak C-679/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg — Duitsland) — Ultra-Brag AG/Hauptzollamt Lörrach (Prejudiciële verwijzing — Douane-unie — Douaneschuld die is ontstaan door het op onregelmatige wijze binnenbrengen van goederen — Begrip „schuldenaar” — Werknemer van een rechtspersoon wiens gedrag ten grondslag ligt aan het op onregelmatige wijze binnenbrengen — Vaststelling van frauduleus handelen of manifeste nalatigheid)

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg — Duitsland) — Ultra-Brag AG/Hauptzollamt Lörrach
   (Zaak C-679/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Douane-unie - Douaneschuld die is ontstaan door het op onregelmatige wijze binnenbrengen van goederen - Begrip „schuldenaar” - Werknemer van een rechtspersoon wiens gedrag ten grondslag ligt aan het op onregelmatige wijze binnenbrengen - Vaststelling van frauduleus handelen of manifeste nalatigheid))
   (2017/C 078/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ultra-Brag AG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Lörrach

      Dictum

               1)

               Artikel 202, lid 3, eerste streepje, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1791/2006 van de Raad van 20 november 2006, moet aldus worden uitgelegd dat een rechtspersoon wiens werknemer, die niet zijn wettelijke vertegenwoordiger is, het op onregelmatige wijze binnenbrengen van goederen in het douanegebied van de Unie heeft teweeg gebracht, als schuldenaar kan worden aangemerkt van de door dit binnenbrengen ontstane douaneschuld indien deze werknemer de betrokken goederen heeft binnengebracht binnen de grenzen van de hem door zijn werkgever opgedragen taken en in uitvoering van de instructies die hem hiertoe zijn gegeven door een andere werknemer van deze onderneming die daartoe in het kader van zijn eigen functies bevoegd is, en de voornoemde werknemer dus binnen het kader van de uitoefening van zijn taken in naam en voor rekening van zijn werkgever heeft gehandeld.

               2)

               Artikel 212 bis van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1791/2006, moet aldus worden uitgelegd dat, om een bepaalde handeling ten aanzien van een werkgever-rechtspersoon als frauduleus handelen of manifeste nalatigheid in de zin van dit artikel te kwalificeren, niet alleen de werkgever zelf in aanmerking moet worden genomen maar aan deze werkgever ook het gedrag dient te worden toegerekend van de bij deze rechtspersoon in dienst zijnde werknemer of werknemers die — binnen de grenzen van de hun door hun werkgever opgedragen taken en dus binnen het kader van de uitoefening van hun respectieve bevoegdheden in naam en voor rekening van hun werkgever handelend — het op onregelmatige wijze binnenbrengen van goederen hebben teweeg gebracht.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 oktober 2004 in zaak C-402/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG — Erkenning van diploma's — Toegang tot beroep van gespecialiseerd pedagogisch werker in openbare ziekenhuizen en plaatselijke overheidsdiensten — Begrip „gereglementeerd beroep” — Beroepservaring — Artikel 39 EG)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/13

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 7 oktober 2004
   in zaak C-402/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG - Erkenning van diploma's - Toegang tot beroep van gespecialiseerd pedagogisch werker in openbare ziekenhuizen en plaatselijke overheidsdiensten - Begrip „gereglementeerd beroep” - Beroepservaring - Artikel 39 EG)
   (2004/C 300/26)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-402/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 12 november 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Patakia en D. Martin) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en A. Colomb), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues, en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 7 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door, met het oog op de toegang tot het beroep van gespecialiseerd pedagogisch werker in openbare ziekenhuizen en plaatselijke overheidsdiensten, geen procedure van wederzijdse erkenning van diploma's in te voeren welke beantwoordt aan de vereisten van richtlijnen 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten en 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG, en door een nationale regeling en een praktijk van de commissie voor gelijkstelling van diploma's te handhaven waarin geen rekening wordt gehouden met de beroepservaring van migrerende werknemers, heeft de Franse Republiek niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens respectievelijk deze richtlijnen en artikel 39 EG.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 323 van 21.12.2002.


title: Zaak T-275/12: Beroep ingesteld op 15 juni 2012 — FC Dynamo-Minsk/Raad

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/17

         Beroep ingesteld op 15 juni 2012 — FC Dynamo-Minsk/Raad
   (Zaak T-275/12)
   2012/C 250/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Football Club „Dynamo-Minsk” ZAO (Minsk, Belarus) (vertegenwoordigers: D. O'Keeffe, solicitor, en B. Evtimov, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 265/2012 van de Raad van 23 maart 2012 houdende uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus (PB L 87, blz. 37), voor zover zij verzoeker betreft, nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsbesluit 2012/171/GBVB van de Raad van 23 maart 2012 tot uitvoering van besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus (PB L 87, blz. 95), voor zover het verzoeker betreft, nietig verklaren;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: de bestreden maatregelen geven blijk van een onjuiste rechtsopvatting en kennelijk onjuiste beoordelingen aangezien de Raad bij het opleggen van de beperkende maatregelen aan verzoeker, een Europese professionele voetbalclub met een belangrijke sportieve en culturele rol, geen rekening heeft gehouden met de specifieke aard van sport en/of het grondrecht op culturele diversiteit.

               2)

               Tweede middel: de bestreden maatregelen schenden de verplichting om verzoekers opneming in de lijst van personen en entiteiten waarop beperkende maatregelen van toepassing zijn afdoende te motiveren.

               3)

               Derde middel: de bestreden maatregelen schenden het recht van verdediging en het recht om te worden gehoord doordat zij verzoeker niet de mogelijkheid geven om daadwerkelijk zijn recht van verdediging, met inbegrip van het recht om te worden gehoord, uit te oefenen. Wegens de nauwe band tussen het recht van verdediging en het recht op effectieve rechterlijke bescherming is verzoekers recht op effectieve rechterlijke bescherming eveneens geschonden.

               4)

               Vierde middel: de bestreden maatregelen schenden het recht op eigendom doordat zij een ongerechtvaardigde inmenging vormen in verzoekers mogelijkheid om te fungeren als een Europese professionele voetbalclub en zijn sociale, educatieve en culturele functies te vervullen.

               5)

               Vijfde middel: de bestreden maatregelen schenden het evenredigheidsbeginsel, in het bijzonder met betrekking tot verzoekers recht op eigendom en zijn recht op culturele diversiteit, in het bijzonder aangezien zij in geen enkele waarborg voorzien om te verzekeren dat verzoeker zijn sportieve en culturele functies als een Europese professionele voetbalclub verder kan blijven uitoefenen.


title: Zaak T-684/15 P: Arrest van het Gerecht van 22 september 2016 — Weissenfels/Parlement („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Onpartijdigheid van het Gerecht voor ambtenarenzaken — Gegevens van persoonlijke aard”)

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/19

         Arrest van het Gerecht van 22 september 2016 — Weissenfels/Parlement
   (Zaak T-684/15 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Onpartijdigheid van het Gerecht voor ambtenarenzaken - Gegevens van persoonlijke aard”))
   (2016/C 410/26)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Roderich Weissenfels (Freiburg im Bresgau, Duitsland) (vertegenwoordiger: G. Maximini, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: J. Steele en S. Seyr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 24 september 2015, Weissenfels/Parlement (F-92/14, EU:F:2015:110), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Weissenfels wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


title: Zaak C-266/15 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 april 2016 — Central Bank of Iran/Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Beperkende maatregelen tegen de Islamitische Republiek Iran — Lijst van personen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen worden bevroren — Criterium van materiële, logistieke of financiële steun aan de Iraanse regering — Financiële diensten van een centrale bank)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/20

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 april 2016 — Central Bank of Iran/Raad van de Europese Unie
      (Zaak C-266/15 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Beperkende maatregelen tegen de Islamitische Republiek Iran - Lijst van personen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen worden bevroren - Criterium van materiële, logistieke of financiële steun aan de Iraanse regering - Financiële diensten van een centrale bank))
      (2016/C 211/25)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Central Bank of Iran (vertegenwoordigers: M. Lester en Z. Al-Rikabi, barristers)

         Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Piessevaux en M. Bishop, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Central Bank of Iran wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.

         (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak C-115/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Bíróság — Republiek Hongarije) — Bábolna Mezőgazdasági Termelő, Fejlesztő és Kereskedelmi Zrt./Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EG) nr. 1782/2003 — Aanvullende nationale rechtstreekse steun — Voorwaarden voor toekenning)

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Bíróság — Republiek Hongarije) — Bábolna Mezőgazdasági Termelő, Fejlesztő és Kereskedelmi Zrt./Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
   (Zaak C-115/10) (1)

   (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Verordening (EG) nr. 1782/2003 - Aanvullende nationale rechtstreekse steun - Voorwaarden voor toekenning)
   2011/C 226/10
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bábolna Mezőgazdasági Termelő, Fejlesztő és Kereskedelmi Zrt.

      Verwerende partij: Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Fővárosi Bíróság — Uitlegging van artikel 1, lid 4, van verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van 27 november 1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 355, blz. 1), en van de artikelen 1 en 10, sub a, van verordening (EG) nr. 1259/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor de regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160, blz. 113) — Nationale wettelijke regeling waarbij producenten die zich in een liquidatieprocedure bevinden, worden uitgesloten van aan de regeling inzake één enkele areaalbetaling gekoppelde aanvullende nationale steun — Mogelijkheid voor de lidstaten om aan de toekenning van aanvullende nationale steun voorwaarden te verbinden waarin niet is voorzien voor de toekenning van de betrokken communautaire steun

      Dictum

   Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, zoals gewijzigd bij besluit 2004/281/EG van de Raad van 22 maart 2004, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling op grond waarvan rechtspersonen die op het grondgebied van de betrokken lidstaat een landbouwactiviteit uitoefenen, niet voor de aanvullende nationale steun in aanmerking komen omdat zij zich bevinden in een procedure van vrijwillige liquidatie, wanneer de Europese Commissie niet vooraf heeft toegestemd met een voorwaarde op grond waarvan er geen sprake mag zijn van een dergelijke procedure.

      (1)  PB C 134 van 22.5.2010.


20150731014616662015/C 270/242992015CJC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150619192021Zaak C-299/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (België) op 19 juni 2015 — Daniele Striani e.a. en RFC Sérésien ASBL/Union Européenne des Sociétés de Football Association (UEFA) en Koninklijke Belgische Voetbalbond (KBVB)
 ---documentbreak--- C2702015NL1910120150619NL0024191202Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (België) op 19 juni 2015 — Daniele Striani e.a. en RFC Sérésien ASBL/Union Européenne des Sociétés de Football Association (UEFA) en Koninklijke Belgische Voetbalbond (KBVB)
   (Zaak C-299/15)2015/C 270/24Procestaal: Frans
      Verwijzende rechter

   Tribunal de première instance francophone de Bruxelles

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Daniele Striani e.a. en RFC Sérésien ASBL

      Verwerende partijen: Union Européenne des Sociétés de Football Association (UEFA) en Koninklijke Belgische Voetbalbond (KBVB)

      Prejudiciële vragen

            1)

            Moet artikel 101 VWEU (of artikel 102 VWEU) aldus worden uitgelegd dat de zogeheten break-evenregel van de UEFA zich niet verdraagt met deze bepaling van gemeenschapsrecht doordat de UEFA-regel leidt tot een beperking van de mededinging (of het misbruik van een machtspositie) — in het bijzonder „naar strekking” daar sprake is van een inperking van de mogelijkheden om te investeren — die (of dat) „naar strekking” de mededinging verstoort dan wel niet nodig is voor het bereiken van de door de UEFA beoogde doelen, namelijk zorgen voor de duurzame financiële stabiliteit van het clubvoetbal en de sportieve integriteit van de UEFA-competities, of, subsidiair, niet evenredig is in verhouding tot de te bereiken doelen?

            2)

            Moeten de artikelen 63 VWEU, 56 VWEU en 45 VWEU (en de artikelen 15 en 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie) aldus worden uitgelegd dat de zogeheten break-evenregel van de UEFA zich niet verdraagt met deze bepalingen van gemeenschapsrecht doordat de UEFA-regel leidt tot belemmeringen voor het vrije verkeer (kapitaal, diensten, werknemers) die voor het bereiken van de door de UEFA beoogde doelen, namelijk zorgen voor de duurzame financiële stabiliteit van het clubvoetbal en de sportieve integriteit van de UEFA-competities, niet nodig zijn (en dus niet gerechtvaardigd zijn door „dwingende redenen van algemeen belang”), of, subsidiair, niet evenredig zijn in verhouding tot de te bereiken doelen?

            3)

            Moeten de hierboven genoemde bepalingen van gemeenschapsrecht (of sommige daarvan) aldus worden uitgelegd dat de artikelen 65 en 66 van de „UEFA Club Licensing and Financial Fair Play Regulations” (voor clubs geldende licentie-eisen en financiële voorschriften van de UEFA) zich niet verdragen met deze bepalingen (of sommige daarvan) doordat de UEFA-regel — zelfs in het geval dat daaruit voortvloeiende beperkingen of belemmeringen noodzakelijkerwijs samenhangen met de bescherming van de sportieve integriteit van de UEFA-clubcompetities — onevenredig en/of discriminerend is aangezien bepaalde schuldeisers bij voorrang worden betaald en niet-preferente schuldeisers, in het bijzonder spelersmakelaars, dus worden benadeeld?


title: Zaak C-122/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Ierland) op 9 maart 2017 — David Smith/Patrick Meade, Philip Meade, FBD Insurance plc, Ireland, Attorney General

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Ierland) op 9 maart 2017 — David Smith/Patrick Meade, Philip Meade, FBD Insurance plc, Ireland, Attorney General
   (Zaak C-122/17)
   (2017/C 151/29)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: David Smith

      Verwerende partijen: Patrick Meade, Philip Meade, FBD Insurance plc, Ireland, Attorney General

      Prejudiciële vragen

   In een situatie waarin

               (i)

               de toepasselijke bepalingen van nationaal recht voorzien in een uitsluiting ter zake van de verplichte motorrijtuigenverzekering ten aanzien van degenen voor wie het motorvoertuig niet is uitgerust met vaste zitplaatsen,

               (ii)

               de toepasselijke verzekeringspolis bepaalt dat enkel inzittenden op de vast ingebouwde zitplaatsen onder de dekking vallen, en deze polis ten tijde van het ongeval feitelijk een goedgekeurde verzekeringspolis was voor de toepassing van dat nationale recht,

               (iii)

               de toepasselijke nationale bepalingen die in een dergelijke uitsluiting van die dekking voorzien, in een eerdere uitspraak van het Hof al in strijd zijn geacht met het Unierecht (arrest Farell/Whitty, C-356/05 [EU:C:2007:229]) en, bijgevolg, buiten toepassing moeten blijven, en

               (iv)

               de bewoordingen van de nationale bepalingen zodanig zijn dat het niet mogelijk is deze in overeenstemming met de vereisten van het Unierecht uit te leggen,
               is de nationale rechter dan, in een geding tussen particuliere partijen en een particuliere verzekeringsmaatschappij inzake een auto-ongeval waarbij een inzittende, die niet op een vast ingebouwde zitplaats zat, in 1999 ernstig letsel heeft opgelopen, in welk geding de nationale rechterlijke instantie, met instemming van de partijen, de particuliere verzekeringsmaatschappij en de Staat als verweerders heeft opgeroepen, wanneer die rechter de toepasselijke bepalingen van nationaal recht buiten toepassing laat, ook verplicht om de in de motorrijtuigenverzekeringspolis opgenomen uitsluitingsclausule buiten toepassing te laten, of anderszins te beletten dat de verzekeraar zich op de uitsluitingsclausule beroept die destijds van kracht was, zodat het slachtoffer met letselschade direct op basis van die polis schadeloosstelling van de verzekeringsmaatschappij had kunnen vorderen? Of zou een dergelijke uitkomst in wezen leiden tot een vorm van horizontale rechtstreekse werking van een richtlijn jegens een particulier, op een wijze die door het Unierecht is verboden?


title: Zaak T-153/06: Beroep ingesteld op  13 juni 2006  — European Association of Euro-Pharmaceutical Companies/Commissie

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/38

         Beroep ingesteld op 13 juni 2006 — European Association of Euro-Pharmaceutical Companies/Commissie
   (Zaak T-153/06)
   (2006/C 178/68)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: European Association of Euro-Pharmaceutical Companies (Brussel, België) (vertegenwoordigers: W. Rehmann en M. Hartmann-Rüppel, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               het verzoek om nietigverklaring ontvankelijk te verklaren;

               —

               beschikking D/201953 van de Commissie van 10 april 2006, houdende afwijzing van drie klachten die EAEPC wegens inbreuk op artikel 82 EG tegen GlaxoSmithKline had ingediend, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking van de Commissie in de zaken COMP/38.181, 38.274 en 38.275 — EAEPC/Glaxo Greece (Imigran, Lamictal, Severent) betreffende drie klachten waarin verzoekster heeft gesteld dat de Griekse dochtermaatschappij van GlaxoSmithKline inbreuk maakt op artikel 82 EG, door te weigeren de drie producten Imigran, Lamictal en Severent aan Griekse groothandelaren te verkopen, en zodoende de parallelhandel beperkt. Bij de bestreden beschikking wordt verzoekster ervan op de hoogte gesteld dat de Griekse mededingingsautoriteit zich met de zaak bezighoudt en worden de klachten ingevolge artikel 13 van verordening nr. 1/2003 van de Raad afgewezen. (1)

   Tot staving van haar vordering stelt verzoekster dat de Commissie niet heeft voldaan aan de verplichting om een voldoende gemotiveerde beschikking te geven. Op grond van een verwijzing naar de bewoordingen van artikel 13 van verordening nr. 1/2003 alleen kan zij niet beoordelen, of de Commissie rekening heeft gehouden met alle feiten en omstandigheden en kan de rechter zijn toezicht niet uitoefenen.
   Voorts stelt verzoekster dat de Commissie de artikelen 211 EG, 85 EG en verordening nr. 1/2003 heeft geschonden door de verantwoordelijkheid voor een zaak krachtens artikel 11, lid 6, van verordening nr. 1/2003 niet weg te nemen van de Griekse mededingingsautoriteit. De Commissie heeft er geen rekening mee gehouden dat de nationale procedure te lang duurt om een bevredigend resultaat op te leveren, dat in de klachten nieuwe en fundamentele vragen van communautair mededingingsrecht aan de orde worden gesteld en problemen die in meer dan één lidstaat bestaan, en dat zij de efficiënte werking van het communautaire mededingingsrecht dient te verzekeren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (Voor de EER relevante tekst) (PB L 1, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 januari 2003 in zaak C-226/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Denemarken ("Niet-nakoming — Kwaliteit van zwemwater — Inadequate toepassing van richtlĳn 76/160/EEG")

text:
C 55/4                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 8.3.2003
de wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie              en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing
van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte                       van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheids-
reclame (PB 1979, L 33, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn               opdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken
97/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari                 (PB L 395, blz. 33), zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG van
1997 (PB L 43, blz. 21), heeft het Hof (Zesde kamer),                        de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de
samengesteld als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede                procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
kamer, waarnemend voor de president van de Zesde kamer,                      dienstverlening (PB L 209, blz. 1), en van richtlijn 93/37/EEG
V. Skouris, F. Macken, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues                  van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; grif-             de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
fier: R. Grass, op 23 januari 2003 een arrest gewezen waarvan                voor de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54), heeft het
het dictum luidt als volgt:                                                  Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,
                                                                             waarnemend voor de president van de Zesde kamer, V. Skouris,
De artikelen 2, lid 1, sub b, en 15, leden 1 en 2, van richtlijn 79/         F. Macken, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur),
112/EEG van de Raad van 18 december 1978 betreffende de                      rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: H. A. Rühl,
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake                hoofdadministrateur, op 23 januari 2003 een arrest gewezen
etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de             waarvan het dictum luidt als volgt:
daarvoor gemaakte reclame, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/4/EG
van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997,                   1)     Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993
verzetten zich tegen een regeling zoals die neergelegd in § 9, leden 1              betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen
en 3, van het Bundesgesetz über den Verkehr mit Lebensmitteln,                      van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken verzet
Verzehrprodukten, Zusatzstoffen, kosmetischen Mitteln und Ge-                       zich niet tegen een nationale regeling volgens welke een
brauchsgegenständen (Lebensmittelgesetz 1975) (bondswet inzake                      combinatie van aannemers die aan een procedure voor het
de verhandeling van levensmiddelen, consumptieartikelen, additieven,                plaatsen van overheidsopdrachten of inzake een concessie-
cosmetische producten en gebruiksvoorwerpen), die op algemene wijze,                overeenkomst voor openbare werken deelneemt, na de indiening
behoudens voorafgaande vergunning, elke vermelding op het gebied                    van de offertes haar samenstelling niet meer mag wijzigen.
van de gezondheid op de etikettering en de presentatie van levensmid-        2)     Wanneer een besluit van een aanbestedende dienst afbreuk doet
delen verbiedt.                                                                     aan de rechten die een combinatie van aannemers in het kader
                                                                                van een procedure voor het plaatsen van overheidsopdrachten
( 1) PB C 28 van 27.01.2001.                                                        aan het gemeenschapsrecht ontleent, moet deze combinatie van
                                                                                aannemers toegang hebben tot de beroepsmogelijkheden als
                                                                                bedoeld in richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december
                                                                                1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuurs-
                                                                                rechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroeps-
                                                                                procedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor
                    ARREST VAN HET HOF                                              leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij
                                                                                richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
                           (Zesde kamer)                                            de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
                                                                                overheidsopdrachten voor dienstverlening.
                       van 23 januari 2003
                                                                             (1 ) PB C 150 van 19.05.2001.
in zaak C-57/01 (verzoek van het Dioikitiko Efeteio
Athinon om een prejudiciële beslissing): Makedoniko
       Metro, Michaniki AE tegen Elliniko Dimosio ( 1)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(„Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Re-
gels inzake deelneming — Inschrijving door combinatie van                                                 (Zesde kamer)
aannemers — Wijziging in samenstelling van combinatie —
Volgens bestek verboden — Verenigbaarheid met gemeen-                                                  van 30 januari 2003
                     schapsrecht — Beroep”)
                                                                             in zaak C-226/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                           (2003/C 55/07)                                              schappen tegen Koninkrijk Denemarken ( 1)
                                                                             („Niet-nakoming — Kwaliteit van zwemwater — Inadequate
                          (Procestaal: Grieks)                                              toepassing van richtlijn 76/160/EEG”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                                (2003/C 55/08)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Deens)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
In zaak C-57/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                                dentie van het Hof)
tens artikel 234 EG van het Dioikitiko Efeteio Athinon, in het
aldaar aanhangige geding tussen Makedoniko Metro, Michaniki
AE en Elliniko Dimosio, om een prejudiciële beslissing over                  In zaak C-226/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
de uitlegging van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van                       pen (gemachtigde: H. C. Støvlbæk) tegen Koninkrijk Denemar-
21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke                   ken (gemachtigden: J. Molde en J. Bering Liisberg), betreffende
 ---pagebreak--- 8.3.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 55/5
een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk Denemarken,               Wat is de precieze draagwijdte van de termijn van elf maanden,
door niet de maatregelen te hebben genomen die nodig zijn                   zoals voorgeschreven door lid 1 van artikel 11 bis van de
om de kwaliteit van zijn zwemwater in overeenstemming te                    verordening nr. 1062/87 (1) van de Commissie van de Europese
brengen met de in richtlijn 76/160/EEG van de Raad van                      Gemeenschappen van 27 maart 1987 houdende uitvoerings-
8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater                  bepalingen en vereenvoudigingsmaatregelen betreffende de
(PB 1976, L 31, blz. 1) vastgestelde grenswaarden, en door de               regeling voor communautair douanevervoer, ingevoegd door
in deze richtlijn voorgeschreven minimumfrequentie voor de                  lid 1 van artikel 1 van de verordening nr. 1429/90 (2) van de
bemonstering niet in acht te hebben genomen, de krachtens                   Commissie van de Europese Gemeenschappen van 29 mei
de artikelen 4, lid 1, en 6, lid 1, van die richtlijn op hem                1990 tot wijziging van verordening nr. 1062/87 houdende
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                    uitvoeringsbepalingen en vereenvoudigingsmaatregelen betref-
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamer-             fende de regeling voor communautair douanevervoer (zoals
president, R. Schintgen, C. Gulmann, V. Skouris en J. N. Cunha              van toepassing vóór de intrekking van verordening nr. 1062/
Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Mischo;             87 door artikel 127.1 van de verordening nr. 1214/92 ( 3) van
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 30 januari 2003             de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 21 april
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      1992 houdende uitvoeringsbepalingen en vereenvoudigings-
                                                                            maatregelen betreffende de regeling voor communautair doua-
                                                                            nevervoer, op haar beurt ingetrokken door artikel 913 van
1)     Door in de jaren 1995 tot en met 1998 niet de maatregelen te         verordening nr. 2454/93 ( 4) van de commissie van de Europese
       hebben genomen die nodig zijn om de kwaliteit van zijn               Gemeenschappen van 2 juli 1993 houdende vaststelling van
       zwemwater in overeenstemming te brengen met de dwingende             enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/
       grenswaarden vastgesteld in richtlijn 76/160/EEG van de Raad         92 (5) van de Raad tot vaststelling van het communautair
       van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het                 douanewetboek)?
       zwemwater, en door in dezelfde jaren de in deze richtlijn
       voorgeschreven minimumfrequentie voor de bemonstering niet
       in acht te hebben genomen, is het Koninkrijk Denemarken de           Moet die bepaling aldus worden geïnterpreteerd dat de bevoeg-
       krachtens de artikelen 4, lid 1, en 6, lid 1, van die richtlijn op   de Lidstaat niet meer gerechtigd is om de verschuldigde rechten
       hem rustende verplichtingen niet nagekomen.                          van de aangever te vorderen wanneer deze termijn van elf
                                                                            maanden niet werd gerespecteerd?
2)     Het Koninkrijk Denemarken wordt verwezen in de kosten.
                                                                            (1 ) PB 1987, L 107, blz. 1.
                                                                            (2 ) PB 1990, L 137, blz. 21.
( 1) PB C 212 van 28.7.2001.                                                (3 ) PB 1992, L 132, blz. 1.
                                                                            (4 ) PB 1993, L 253, blz. 1.
                                                                            (5 ) PB 1992, L 302, blz. 1
Verzoek van het Hof van Cassatie (België) van 5 november                    Verzoek van het Hof van Cassatie (België) van 5 november
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                   en Ministerie van Financiën                              (I) F. M. Sips en Ministerie van Financiën en
                                                                            (II) 1. F. M. A. P. Vreijsen, 2. Vreijsen Douane-Expediteur
                                                                                en Ministerie van Financiën
                          (Zaak C-412/02)
                                                                                (Zaak C-413/02)
                           (2003/C 55/09)
                                                                                (2003/C 55/10)
Het Hof van Cassatie (België) heeft bij uitspraak van 5 novem-              Het Hof van Cassatie (België) heeft bij uitspraak van 5 novem-
ber 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 ber 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
19 november 2002, in het geding tussen Belgian Refi-                        19 november 2002, in het geding tussen (I) F. M. Sips en
ning Corporation, M. G. Sachs, A. A. M. Leysens,                            Ministerie van Financiën en (II) 1. F. M. A. P. Vreijsen,
A. L. E. Schatteman, F. C. M. Devoght, G. T. M. F. Dias en                  2. Vreijsen Douane-Expediteur en Ministerie van Financiën,
Ministerie van Financiën, het Hof van Justitie van de Europese              het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                 zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
de navolgende vragen:                                                       vragen:


title: Zaak T-306/09: Beroep ingesteld op 30 juli 2009 — Val’hor/Commissie

text:
               10.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 244/12

         Beroep ingesteld op 30 juli 2009 — Val’hor/Commissie
   (Zaak T-306/09)
   2009/C 244/20
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Val’hor (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: V. Ledoux en B. Néouze, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking in haar geheel nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2008) 7846 def. (1) van de Commissie van 10 december 2008, waarin is vastgesteld dat er sprake is van met de gemeenschappelijke markt verenigbare staatssteun bij de kaderregeling voor acties die de Franse brancheorganisaties in de landbouwsector kunnen organiseren, bestaande in steunmaatregelen voor technische ondersteuning, voor de productie en de afzet van kwalitatief hoogstaande landbouwproducten, voor onderzoek en ontwikkeling, en voor reclame voor producenten van primaire producten en ondernemingen die landbouwproducten verwerken of afzetten, welke regeling wordt gefinancierd door bij interministerieel besluit verplicht gestelde vrijwillige bijdragen van de leden van die brancheorganisaties.
   De door verzoekster aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn in wezen identiek aan of vergelijkbaar met die in de zaken T-293/09, CNIEL/Commissie, en T-302/09, CNIPT/Commissie.

      (1)  PB 2009, C 116, blz. 14.


title: Zaak C-215/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy we Wrocławiu — Polen) — Iwona Szyrocka/SiGer Technologie GmbH (Verordening (EG) nr. 1896/2006 — Europese betalingsbevelprocedure — Verzoek om betalingsbevel dat niet aan formele voorwaarden van nationale wettelijke regeling voldoet — Uitputtende aard van voorwaarden waaraan verzoek moet voldoen — Mogelijkheid lopende rente te vorderen tot aan dag van betaling hoofdsom)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy we Wrocławiu — Polen) — Iwona Szyrocka/SiGer Technologie GmbH
   (Zaak C-215/11) (1)

   (Verordening (EG) nr. 1896/2006 - Europese betalingsbevelprocedure - Verzoek om betalingsbevel dat niet aan formele voorwaarden van nationale wettelijke regeling voldoet - Uitputtende aard van voorwaarden waaraan verzoek moet voldoen - Mogelijkheid lopende rente te vorderen tot aan dag van betaling hoofdsom)
   2013/C 38/04
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Okręgowy we Wrocławiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Iwona Szyrocka

      Verwerende partij: SiGer Technologie GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Sąd Okręgowy we Wrocławiu — Uitlegging van de artikelen 4, 7, 8, 9 en 26 van verordening nr. 1896/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure (PB L 399, blz. 1) — Verzoek om een Europees betalingsbevel dat niet voldoet aan de formele voorwaarden van enerzijds de verordening en anderzijds de nationale wettelijke regeling — Recht dat op de procedure tot aanvulling of tot correctie van het verzoek van toepassing is — Mogelijkheid om rente over de schuldvordering te vorderen vanaf de dag van opeisbaarheid tot aan de dag van betaling

      Dictum

               1)

               Artikel 7 van verordening (EG) nr. 1896/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure moet aldus worden uitgelegd dat het de voorwaarden waaraan het verzoek om een Europees betalingsbevel moet voldoen, uitputtend regelt.
               Uit hoofde van artikel 25 van deze verordening en mits aan de daarin gestelde voorwaarden wordt voldaan, is de nationale rechter vrij de hoogte van de gerechtskosten te bepalen aan de hand van de in het nationale recht neergelegde voorschriften, mits deze niet ongunstiger zijn dan die welke voor soortgelijke situaties krachtens intern recht gelden en zij de uitoefening van de door het Unierecht verleende rechten in de praktijk niet onmogelijk of uiterst moeilijk maken.

               2)

               De artikelen 4 en 7, lid 2, sub c, van verordening nr. 1896/2006 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat de eiser in het kader van een verzoek om een Europees betalingsbevel rente vordert voor de periode van de dag van opeisbaarheid tot aan de dag van betaling van de hoofdsom.

               3)

               Als de verweerder wordt gelast de eiser lopende rente tot aan de dag van betaling van de hoofdsom te betalen, staat het de nationale rechter vrij te bepalen hoe het formulier voor het Europees betalingsbevel in bijlage V bij verordening nr. 1896/2006 concreet wordt ingevuld, mits de verweerder, enerzijds, de beslissing dat hij lopende rente tot aan de dag van betaling van de hoofdsom moet betalen, met zekerheid uit het aldus ingevulde formulier kan opmaken, en, anderzijds, de rentevoet en de dag vanaf wanneer rente wordt gevorderd duidelijk kan identificeren.

      (1)  PB C 219 van 23.7.2011.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 juli 1998 in zaak T-192/96: G. Lebedef tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Personeelscomité - Procedure - Wijziging van statuten - Algemene vergadering - Kiesstelsel - Ontvankelijkheid)

text:
C 299/32              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26.9.98
K. J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 16 juli 1998        3. Verwerpt het beroep voor het overige.
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                   4. Verwijst de Commissie in de kosten.
1. Verwerpt het beroep.
                                                                   (1) PB C 370 van 7.12.1996.
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
     gen.
(1) PB C 354 van 23.11.1996.
                                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 14 juli 1998
                                                                   in zaak T-192/96: G. Lebedef tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                   (PersoneelscomiteÂ Ð Procedure Ð Wijziging van statuten
                       van 16 juli 1998                            Ð Algemene vergadering Ð Kiesstelsel Ð Ontvankelijk-
in zaak T-162/96: S. Forcheri tegen Commissie van de                                             heid)
                Europese Gemeenschappen (1)                                                 (98/C 299/53)
(Ambtenaren Ð Detachering in belang van dienst Ð Inte-
rim Ð Recht op aanvullende toelage Ð Beoordelingsvrij-                                   (Procestaal: Frans)
                   heid van administratie)
                                                                   In zaak T-192/96, G. Lebedef, ambtenaar van de Commis-
                        (98/C 299/52)                              sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Sen-
                      (Procestaal: Frans)                          ningerberg (Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bou-
                                                                   neÂou, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen heb-
In zaak T-162/96, S. Forcheri, ambtenaar van de Commis-            bende te diens kantore, rue de l'Avenir 4, tegen Commissie
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,            van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Val-
vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat te Luik,               sesia en J. Currall), betreffende een beroep tot gehele of
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                gedeeltelijke nietigverklaring van de algemene vergadering
van E. Korn, advocaat aldaar, rue de Nassau 21, tegen              van het te Luxemburg tewerkgestelde personeel van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-               Commissie van 5 december 1995 en van de door deze
den: J. Currall en D. Waelbroeck), betreffende een beroep          algemene vergadering goedgekeurde wijziging van de sta-
tot nietigverklaring van, enerzijds, het besluit van de Com-       tuten van het personeelscomiteÂ alsmede van elke later
missie van 12 december 1995 houdende afwijzing van het             krachtens dit wijzigingsbesluit vastgestelde handeling,
verzoek tot erkenning van de door verzoeker ad interim             heeft het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als volgt:
verrichte werkzaamheden en tot betaling van de aanvul-             B. Vesterdorf, president, R. M. Moura-Ramos en P. Men-
lende toelage, en anderzijds, het besluit van de Commissie         gozzi, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op
van 24 juli 1996 houdende vaststelling dat verzoeker het           14 juli 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
ambt van hoofd van eenheid 4 (¹Gemeenschappelijk doua-             als volgt:
netariefº) van directoraat B (¹Douaneº) van directoraat-
generaal XXI (Douane en indirecte belastingen) ad interim          1. Verwerpt het beroep.
vervult, en toekenning van het voordeel van de tewerkstel-         2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
ling ad interim, op grond dat de datum van inwerkingtre-                gen.
ding van dit besluit op 1 augustus 1996 voor eÂeÂn jaar en
niet op 29 oktober 1992 voor onbepaalde tijd is bepaald,
                                                                   (1) PB C 54 van 22.2.1997.
heeft het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt:
A. Kalogeropoulos, president, C. W. Bellamy en K. J. Pir-
rung, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 16 juli
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1. Verklaart de besluiten van de Commissie van                                            van 16 juli 1998
     12 december 1995 en 24 juli 1996 nietig, behalve              in zaak T-199/96: Laboratoires pharmaceutiques Ber-
     voorzover laatstgenoemd besluit verzoeker het voor-           gaderm SA en J.-J. Goupil tegen Commissie van de Euro-
     deel van de tewerkstelling ad interim toekent.                                  pese Gemeenschappen (1)
2. Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker             (Cosmetische producten Ð Richtlijn 76/768/EEG Ð
     van de maandbedragen van de in artikel 7, lid 2, van          Richtlijn 95/34/EG Ð Zonnebrand- en bruiningsmiddelen
     het Statuut bedoelde aanvullende toelage, waarop deze         Ð Volksgezondheid Ð Niet-contractuele aansprakelijkheid
     recht zou hebben gehad indien hij op 24 maart 1993                                van de Gemeenschap)
     ware aangewezen om het ambt van hoofd van eenheid                                      (98/C 299/54)
     XXI.B.4 ad interim te vervullen, vermeerderd met ver-
     tragingsrente op de voet van 8 % per jaar vanaf de                                  (Procestaal: Frans)
     data waarop die maandbedragen hadden moeten wor-
     den betaald, tot op de datum van de daadwerkelijke            In zaak T-199/96, Laboratoires pharmaceutiques Berga-
     betaling.                                                     derm SA, gevestigd te Rungis (Frankrijk) en J.-J. Goupil,


title: Zaak T-31/06: Beroep ingesteld op  24 januari 2006  — Procter & Gamble tegen BHIM

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/34

         Beroep ingesteld op 24 januari 2006 — Procter & Gamble tegen BHIM
   (Zaak T-31/06)
   (2006/C 86/70)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: The Procter & Gamble Company (Cincinnati, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: G. Kuipers, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 16 november 2005 (zaak R 1183/2004-1), die P&G bij brief van 23 november 2005 is betekend, te vernietigen voorzover daarbij is geoordeeld dat het merk niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94; en

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk in de vorm van een vierkant wit tablet dat een lila bloemontwerp met vijf bloemblaadjes weergeeft voor waren van klasse 3 (bleekmiddelen en andere wasmiddelen; reinigings-, polijst-, ontvettings- en schuurmiddelen; middelen voor het wassen, reinigen en verzorgen van de vaat; zepen) — aanvraagnr. 1 683 457
   Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag
   Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad


title: Zaak F-47/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 14 september 2011 — Hecq/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Beroepsziekte — Artikelen 73 en 78 van Statuut — Regelmatigheid van advies van de medische commissie — Weigering om blijvende gedeeltelijke invaliditeit te erkennen)

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 362/24

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 14 september 2011 — Hecq/Commissie
   (Zaak F-47/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Sociale zekerheid - Beroepsziekte - Artikelen 73 en 78 van Statuut - Regelmatigheid van advies van de medische commissie - Weigering om blijvende gedeeltelijke invaliditeit te erkennen)
   2011/C 362/40
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Hecq (Chaumont-Gistoux, België) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden, bijgestaan door J.-L. Fagnart, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten van de Commissie houdende weigering om te erkennen dat verzoeker blijvend gedeeltelijk invalide is in de zin van artikel 73 van het Statuut en vaststelling dat hij een deel van de medische kosten en honoraria moet betalen die tijdens de werkzaamheden van de medische commissie zijn gemaakt

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de vordering tot nietigverklaring van de besluiten van de Europese Commissie van 7 september 2009, voor zover daarbij wordt vastgesteld dat Hecq de kosten en honoraria moet betalen van de arts die hij heeft aangewezen om hem te vertegenwoordigen in de medische commissie alsmede de helft van de kosten en honoraria van de derde arts van de medische commissie die in gezamenlijk overleg is aangewezen.

               2)

               De vordering tot nietigverklaring van de besluiten van 7 september 2009 wordt afgewezen, voor zover daarbij wordt geweigerd een percentage van blijvende invaliditeit van Hecq vast te stellen.

               3)

               Hecq zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 221 van 14.8.2010, blz. 61.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 55 van 8.3.2003

text:
22.3.2003        NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                           C 70/35
                                                           III
                                                    (Bekendmakingen)
                                                     (2003/C 70/54)
                 Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
          PB C 55 van 8.3.2003
          Historisch overzicht van de vroegere publicaties
          PB C 44 van 22.2.2003
          PB C 31 van 8.2.2003
          PB C 19 van 25.1.2003
          PB C 7 van 11.1.2003
          PB C 323 van 21.12.2002
          PB C 305 van 7.12.2002
                                            Deze teksten zijn beschikbaar in:
                                          EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
                                            CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Zaak F-40/09: Beroep ingesteld op 7 april 2009 — Časta/Commissie

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/51

         Beroep ingesteld op 7 april 2009 — Časta/Commissie
   (Zaak F-40/09)
   2009/C 153/99
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Radek Časta (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Tahotná, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van het EPSO om verzoeker niet toe te laten tot het mondelinge examen van het algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/107/07-LAW omdat hij niet voldoet aan de voorwaarde van 3 jaar ervaring in een hogere kaderfunctie. Anderzijds, veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een materiële en immateriële schadevergoeding aan verzoeker.

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               besluit nr. R/45715/08 van het TABG van 22 december 2008 nietig verklaren;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling van een bedrag van 20 000 EUR aan verzoeker ter vergoeding van zijn materiële en immateriële schade, vermeerderd met vertragingsrente vanaf 9 juni 2008 tot 15 dagen nadat het arrest gezag van gewijsde zal hebben gekregen;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-246/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 mei 2015 door Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 17 maart 2015 in zaak T-89/09, Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG/Europese Commissie

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/31

         Hogere voorziening ingesteld op 28 mei 2015 door Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 17 maart 2015 in zaak T-89/09, Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG/Europese Commissie
   (Zaak C-246/15 P)
   (2015/C 236/42)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: J. Heithecker, J. Ylinen, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Land Hessen

      Conclusies

               —

               punt 2 van het dictum van het bestreden arrest vernietigen voor zover daarin het derde middel betreffende de investeringssubsidie en de verkoop van een openbaar perceel werd afgewezen;

               —

               de punten 3 tot en met 5 van het dictum van het bestreden arrest vernietigen;

               —

               de Commissie en het Land Hessen verwijzen in de kosten van de hogere voorziening.

         Daarenboven worden de door rekwirante in eerste aanleg genomen conclusies gehandhaafd voor zover daarbij wordt verzocht

               —

               besluit C (2008) 6017 definitief van de Commissie van 21 oktober 2008, staatssteun N 512/2007 — Duitsland, Abalon Hardwood Hessen GmbH, nietig te verklaren voor zover daarin wordt overwogen dat de aangemelde regionale steun een bestaande steunmaatregel is als bedoeld in artikel 1, onder b-ii), van verordening (EG) nr. 659/1999;

               —

               besluit C (2008) 6017 definitief van de Commissie van 21 oktober 2008, staatssteun N 512/2007 — Duitsland, Abalon Hardwood Hessen GmbH, nietig te verklaren voor zover daarin wordt overwogen dat de verkoop van een openbaar perceel geen steun als bedoeld in artikel 87, lid 1, EG inhoudt;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten van de procedure in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening ziet op de voorwaarden waaronder de grieven die in een klacht over steun worden aangevoerd door een rechtstreekse concurrent van de steunontvanger, door de Commissie mogen worden afgewezen zonder dat zij de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU instelt.
   Rekwirante stelt zich op het standpunt dat het Gerecht in het bestreden arrest het derde middel, waarmee bekritiseerd werd dat de formele onderzoeksprocedure niet was ingesteld, niet alleen — zoals gebeurd is — gegrond had moeten verklaren ten aanzien van de gelaakte steunmaatregel in de vorm van garanties, maar ook ten aanzien van de andere gelaakte steunmaatregelen in de vorm van een investeringssubsidie en de verkoop van een openbaar perceel.
   Rekwirante voert vijf middelen aan:

               1.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door met betrekking tot de investeringssubsidie te overwegen dat het besluit van 6 december 2007 voor het onderzoek van het derde middel irrelevant was omdat de Commissie, hoewel in de administratieve procedure een zorgvuldig onderzoek had plaatsgevonden, niet op de hoogte kon zijn van het bestaan van dat besluit en dat besluit bovendien het resultaat van het onderzoek van de Commissie niet had kunnen beïnvloeden.

               2.

               Het Gerecht heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en in nog meer opzichten blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het deskundigenadvies over de waarde van het aan de steunontvanger overgedragen openbaar perceel als deskundige mening te kennen gaf dat de gebouwen op het perceel waardeloos waren.

               3.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te overwegen dat de Commissie het recht had in de administratieve procedure aan te nemen dat het bedrag van 1 4 00  000 EUR, dat werd afgetrokken van de overeenkomstig het deskundigenadvies bepaalde koopsom, overeenstemde met de marktprijs voor de sloop van alle gebouwen op het perceel dat aan de steunontvanger werd verkocht.

               4.

               Het Gerecht heeft in verschillende opzichten blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van § 4, punt 6, van de koopovereenkomst betreffende het perceel, dat bepaalt dat de steunontvanger alle gebouwen op het perceel moet slopen en nabetalingen aan de vervreemder van het perceel moet doen indien binnen tien jaar na de verkrijging van het perceel de sloop geheel of gedeeltelijk uitblijft of blijkt dat de marktconforme sloopkosten lager zijn dan het bovengenoemde bedrag van 1 4 00  000 EUR.

               5.

               Het Gerecht heeft rekwirante ten onrechte gedeeltelijk verwezen in de kosten van de procedure, aangezien het beroep gegrond was wat drie van de vijf gelaakte steunmaatregelen betrof, en rekwirante met betrekking tot de twee andere gelaakte steunmaatregelen alleen beroep instelde omdat noch de documenten die haar tijdens de administratieve procedure werden toegezonden, noch het besluit van de Commissie daarover gedetailleerde informatie bevatten.


title: Zaak T-651/16: Beroep ingesteld op 14 september 2016 — Crocs/EUIPO — Gifi Diffusion (Schoeisel)

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/23

         Beroep ingesteld op 14 september 2016 — Crocs/EUIPO — Gifi Diffusion (Schoeisel)
   (Zaak T-651/16)
   (2016/C 410/33)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Crocs, Inc. (Niwot, Colorado, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: J. Guise, D. Knight, L. Cassidy, H. Seymour, Solicitors, M. Berger, N. Hadjadj Cazier, H. Haouideg, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gifi Diffusion (Villeneuve-sur-Lot, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken model: verzoekster

      Betrokken model: gemeenschapsmodel „Schoeisel” — gemeenschapsmodel nr. 257 001-0001

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 6 juni 2016 in zaak R 853/2014-3

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen en oordelen dat de openbaarmaking op de website geen vroegere openbaarmaking uitmaakt in de zin van artikel 7; het litigieuze ingeschreven gemeenschapsmodel bevestigen en de vordering tot nietigverklaring afwijzen;

               —

               over de kosten in haar voordeel beslissen.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 63, lid 1, van verordening nr. 6/2002;

               —

               schending van artikel 7 van verordening nr. 6/2002.


title: Zaak C-275/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Brussels Hoofdstedelijk Gewest e.a./Vlaams Gewest (Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten — Vliegvelden met een startbaan van ten minste 2100 meter — Begrip „aanleg” — Vernieuwing van exploitatievergunning)

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Brussels Hoofdstedelijk Gewest e.a./Vlaams Gewest
   (Zaak C-275/09) (1)

   (Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten - Vliegvelden met een startbaan van ten minste 2 100 meter - Begrip „aanleg” - Vernieuwing van exploitatievergunning)
   2011/C 139/05
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State van België

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Brussels Hoofdstedelijk Gewest, P. De Donder, F. De Becker, K. Colenbie, Ph. Hutsebaut, B. Kockaert, VZW Boreas, F. Petit, V.S. de Burbure de Wezembeek, L. Van Dessel

      Verwerende partij: Vlaams Gewest

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State van België — Uitlegging van punt 7, sub a, van bijlage I bij richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40) — Aanleg van vliegvelden met een start- en landingsbaan van ten minste 2 100 meter — Begrip „aanleg”

      Dictum

   Artikel 1, lid 2, tweede streepje, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, en punt 7 van bijlage I bij deze richtlijn moeten aldus worden uitgelegd dat:

               —

               de vernieuwing van een vergunning voor de exploitatie van een vliegveld, zonder dat er sprake is van werken of ingrepen die de materiële toestand van de plaats veranderen, niet kan worden aangemerkt als „project” of „aanleg” in de zin van die bepalingen;

               —

               het aan de verwijzende rechter staat, op grond van de toepasselijke nationale regeling en in voorkomend geval rekening houdend met het cumulatieve effect van verschillende werken of ingrepen die sedert de inwerkingtreding van die richtlijn zijn verricht, te bepalen of deze vergunning past in een uit verschillende fasen bestaande vergunningsprocedure die uiteindelijk gericht is op de uitvoering van activiteiten die een project in de zin van punt 13, eerste streepje, van bijlage II, gelezen in samenhang met punt 7 van bijlage I bij die richtlijn opleveren. Indien in de eerdere fase van de vergunningsprocedure geen beoordeling van de milieueffecten van dergelijke werken of ingrepen heeft plaatsgevonden, staat het aan de verwijzende rechter de nuttige werking van de richtlijn te verzekeren door ervoor te zorgen dat een dergelijke beoordeling tenminste in de fase van de afgifte van de exploitatievergunning wordt uitgevoerd.

      (1)  PB C 267 van 07.11.2009.


title: Zaak T-186/07: Beroep ingesteld op 29 mei 2007 — Ashoka/BHIM (DREAM IT, DO IT!)

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/34

         Beroep ingesteld op 29 mei 2007 — Ashoka/BHIM (DREAM IT, DO IT!)
   (Zaak T-186/07)
   (2007/C 170/67)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Ashoka (Arlington, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: A. Link en A. Jaeger-Lenz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 15 maart 2007 (zaak R 635/2006-1) te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de eigen kosten en in die van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „DREAM IT, DO IT!” voor diensten van de klassen 35, 36, 41 en 45 — aanvraagnr. 3 844 792

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad. Het aangevraagde merk zal immers door het relevante publiek worden opgevat als afkomstig van een bepaalde onderneming, aangezien het in het normale taalgebruik of in het handelsverkeer niet gebruikelijk is geworden als aanduiding van de diensten waarop het betrekking heeft.


title: Zaak T-301/10: Arrest van het Gerecht van 19 maart 2013 — in ’t Veld/Commissie ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende ontwerp van internationale handelsovereenkomst ter bestrijding van namaak (ACTA) — Onderhandelingsdocumenten — Weigering van toegang — Uitzondering betreffende bescherming van openbaar belang wat internationale betrekkingen betreft — Kennelijk onjuiste beoordeling — Evenredigheid — Motiveringsplicht” )

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/14

         Arrest van het Gerecht van 19 maart 2013 — in ’t Veld/Commissie
   (Zaak T-301/10) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende ontwerp van internationale handelsovereenkomst ter bestrijding van namaak (ACTA) - Onderhandelingsdocumenten - Weigering van toegang - Uitzondering betreffende bescherming van openbaar belang wat internationale betrekkingen betreft - Kennelijk onjuiste beoordeling - Evenredigheid - Motiveringsplicht)
   2013/C 129/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sophie in ’t Veld (Brussel, België) (vertegenwoordigers: O. W. Brouwer en J. Blockx, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Hermes en C. ten Dam, vervolgens C. Hermes en F. Clotuche-Duvieusart, gemachtigden)

      Voorwerp

   Aanvankelijk, een verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit SG.E.3/HP/psi — Ares (2010) 234950 van de Commissie van 4 mei 2010, voor zover daarbij toegang wordt geweigerd tot bepaalde documenten betreffende het ontwerp van een internationale handelsovereenkomst ter bestrijding van namaak (ACTA)

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie van 4 mei 2010, met kenmerk SG.E.3/HP/psi — Ares (2010) 234950, wordt nietig verklaard voor zover daarbij toegang is geweigerd tot de documenten nrs. 21 en 25 op de lijst bij dat besluit en tot de hiernavolgende, in andere documenten op die lijst onleesbaar gemaakte passages:

                           —

                           document nr. 45, op bladzijde 2, onder de titel „Participants”, tweede alinea, laatste zin;

                           —

                           document nr. 47, op bladzijde 1, onder de titel „Participants”, tweede alinea, laatste zin;

                           —

                           document nr. 47, op bladzijde 2, onder de titel „1. Digital Environment (including Internet)”, tweede alinea, laatste zin;

                           —

                           document nr. 48, op bladzijde 2, alinea onder punt 4, laatste zinsnede.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Sophie in ’t Veld zal de helft van haar eigen kosten en de helft van de kosten van de Europese Commissie dragen.

               4)

               De Commissie zal de helft van haar eigen kosten en de helft van de kosten van Sophie in ’t Veld dragen.

      (1)  PB C 260 van 25.9.2010.


title: Zaak C-356/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van Koophandel te Brussel — België) — Lidl Belgium GmbH & Co KG/Etablissementen Franz Colruyt NV (Richtlijnen 84/450/EEG en 97/55/EG — Misleidende reclame — Vergelijkende reclame — Voorwaarden voor geoorloofdheid — Vergelijking van algemeen niveau van door warenhuisketens toegepaste prijzen — Vergelijking van prijzen van productenassortiment)

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van Koophandel te Brussel — België) — Lidl Belgium GmbH & Co KG/Etablissementen Franz Colruyt NV
   (Zaak C-356/04) (1)

   (Richtlijnen 84/450/EEG en 97/55/EG - Misleidende reclame - Vergelijkende reclame - Voorwaarden voor geoorloofdheid - Vergelijking van algemeen niveau van door warenhuisketens toegepaste prijzen - Vergelijking van prijzen van productenassortiment)
   (2006/C 281/12)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank van Koophandel te Brussel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lidl Belgium GmbH & Co KG

      Verwerende partij: Etablissementen Franz Colruyt NV
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van Koophandel te Brussel — Uitlegging van artikel 3 bis, lid 1, sub a, b, en c, van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake misleidende reclame (PB L 250, blz. 17), zoals ingevoegd bij richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 (PB L 290, blz. 18) — Vergelijkende reclame — Vergelijking van het algemene prijsniveau van een adverteerder met dat van zijn concurrenten zonder aan te geven welke producten het voorwerp waren van de prijsvergelijking
   Dictum

               1)

               De in artikel 3 bis, lid 1, sub b, van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997, gestelde voorwaarde voor geoorloofdheid van vergelijkende reclame moet aldus worden uitgelegd, dat zij er niet aan in de weg staat dat vergelijkende reclame collectief ziet op assortimenten van gangbare consumptiegoederen die door twee concurrerende warenhuisketens worden verkocht, voor zover die assortimenten aan beide zijden bestaan uit individuele producten die, per paar bezien, individueel voldoen aan het in die bepaling gestelde vereiste van vergelijkbaarheid.

               2)

               Artikel 3 bis, lid 1, sub c, van richtlijn 84/450, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55, moet aldus worden uitgelegd, dat het in deze bepaling gestelde vereiste dat de reclame de kenmerken van de betrokken goederen „op objectieve wijze […] met elkaar vergelijkt”, bij vergelijking van de prijzen van een assortiment van vergelijkbare gangbare consumptiegoederen die door concurrerende warenhuisketens worden verkocht of van het algemene niveau van de door deze ketens toegepaste prijzen ter zake van het assortiment van de vergelijkbare producten die zij verkopen, niet betekent dat de vergeleken producten en prijzen, te weten zowel die van de adverteerder als die van al zijn bij de vergelijking betrokken concurrenten, uitdrukkelijk en uitputtend in de reclameboodschap worden genoemd.

               3)

               Artikel 3 bis, lid 1, sub c, van richtlijn 84/450, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55, moet aldus worden uitgelegd, dat in de zin van deze bepaling worden beschouwd als „controleerbare” kenmerken van goederen die door twee concurrerende warenhuisketens worden verkocht:

                           —

                           de prijzen van die goederen;

                           —

                           het algemene niveau van de prijzen die respectievelijk door die warenhuisketens worden toegepast ter zake van hun assortiment vergelijkbare producten en het bedrag dat de consument die dergelijke producten bij de ene keten en niet bij de anderen koopt, kan besparen, voor zover de betrokken goederen daadwerkelijk deel uitmaken van het assortiment vergelijkbare producten aan de hand waarvan het genoemde algemene prijsniveau is bepaald.

               4)

               Artikel 3 bis, lid 1, sub c, van richtlijn 84/450, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55, moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer een kenmerk in vergelijkende reclame wordt vermeld zonder dat de vergelijkingsbestanddelen waarop de vermelding van dit kenmerk berust, in deze reclame zijn genoemd, dat kenmerk slechts voldoet aan het in die bepaling gestelde vereiste van controleerbaarheid indien de adverteerder met name voor de geadresseerden van die boodschap te kennen geeft waar en hoe deze gemakkelijk kennis kunnen nemen van die bestanddelen om de juistheid daarvan en de juistheid van het betrokken kenmerk te controleren of, indien zij niet over de daartoe vereiste kennis van zaken beschikken, te laten controleren.

               5)

               Artikel 3 bis, lid 1, sub a, van richtlijn 84/450, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55, moet aldus worden uitgelegd, dat vergelijkende reclame die vermeldt dat het algemene prijsniveau van de adverteerder lager is dan dat van zijn voornaamste concurrenten, terwijl enkel een staal producten is vergeleken, misleidend kan zijn wanneer:

                           —

                           uit de reclameboodschap niet blijkt dat slechts een staal producten en niet alle producten van de adverteerder zijn vergeleken;

                           —

                           de reclameboodschap de bestanddelen van de vergelijking niet identificeert of de geadresseerde niet inlicht over de informatiebron waar die identificatie toegankelijk is, of

                           —

                           in de reclameboodschap een collectieve verwijzing is opgenomen naar de mate van de besparingen die kunnen worden gerealiseerd door de consument die zijn aankopen bij de adverteerder en niet bij zijn concurrenten doet, zonder individualisering van het algemene niveau van de respectievelijk door elk van die concurrenten toegepaste prijzen en van het bedrag van de besparingen die kunnen worden verwezenlijkt door bij de adverteerder en niet bij elk van deze concurrenten te kopen.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2004.


title: Zaak C-365/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië) op 2 augustus 2007 — SIMESA SpA/Ministero della Salute, Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA) e.a.

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië) op 2 augustus 2007 — SIMESA SpA/Ministero della Salute, Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA) e.a.
   (Zaak C-365/07)
   (2007/C 247/17)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SIMESA SpA

      Verwerende partijen: Ministero della Salute, Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA) e.a.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Na de bepalingen in de artikelen 2 en 3 (1) [van richtlijn 89/105] waarbij de betrekking tussen de overheidsorganen van een lidstaat en farmaceutische ondernemingen worden gewijzigd — in de zin dat de vaststelling van de prijs van een geneesmiddel of de verhoging ervan wordt toevertrouwd aan de aanwijzingen van eerstgenoemde, maar binnen de grenzen die door de bevoegde autoriteit worden bepaald, dus op basis van overleg tussen de ondernemingen en de autoriteiten die belast zijn met de beheersing van de geneesmiddelenuitgaven — geeft artikel 4, lid 1, [van de richtlijn] een regeling voor „een prijsblokkering […] voor geneesmiddelen of bepaalde categorieën geneesmiddelen” als middel van algemene strekking dat, om van kracht te blijven, ten minste eenmaal per jaar aan de macro-economische omstandigheden in de lidstaat moet worden getoetst.
               De bepaling gunt de bevoegde autoriteiten daarvoor een termijn van 90 dagen. Na verstrijken van deze termijn moeten zij aankondigen welke prijsverhogingen of -verminderingen eventueel worden aangebracht.
               Moet het deel van deze bepaling waarin wordt verwezen naar „verminderingen [die] eventueel worden aangebracht” aldus worden uitgelegd dat, naast het algemene middel dat wordt gevormd door de prijsblokkering van geneesmiddelen of bepaalde categorieën geneesmiddelen, ook een ander algemeen middel is toegestaan, namelijk een verlaging van de prijzen van geneesmiddelen en bepaalde categorieën geneesmiddelen? Met andere woorden: moet de zinsnede „verminderingen die eventueel worden aangebracht” enkel worden opgevat als een verwijzing naar de geneesmiddelen waarvoor al een prijsblokkering geldt?

               2)

               Gegeven de mogelijkheid van een prijsverlaging als in vraag 1: kan artikel 4, lid 1, [van richtlijn 89/105] — voor zover het de bevoegde autoriteiten van een lidstaat verplicht, in geval van een prijsblokkering, ten minste eenmaal per jaar te controleren of de macro-economische omstandigheden voortzetting van de prijsblokkering rechtvaardigen — aldus worden opgevat dat ook meerdere malen per jaar en in opeenvolgende jaren (vanaf 2002 en tot en met 2010) een beroep op deze maatregel kan worden gedaan?

               3)

               Is het toegestaan maatregelen vast te stellen in de zin van artikel 4 [van richtlijn 89/105], gelezen in het licht van de overwegingen die ingaan op de hoofddoelstelling van de maatregelen ter beheersing van de prijzen van geneesmiddelen, namelijk „bevordering van de volksgezondheid […], door de beschikbaarheid van voldoende geneesmiddelen tegen redelijke prijzen te waarborgen” en voorkomen van „dispariteiten tussen dergelijke maatregelen [die] het intracommunautaire handelsverkeer in geneesmiddelen kunnen belemmeren of verstoren”, die verwijzen naar geraamde in plaats van vastgestelde economische waarden van de uitgaven (de vraag heeft betrekking op beide casusposities)?

               4)

               Is aan de eis van objectieve criteria die zodanig transparant zijn dat de handelwijze van de ter zake bevoegde autoriteiten (met betrekking tot de periode tot en met 31 december 2006) en de wetgever (met ingang van 1 januari 2007) verifieerbaar wordt, volledig voldaan door het vaststellen van het plafond voor geneesmiddelenuitgaven waartoe elke lidstaat bevoegd is, de beheersing ervan en, met name, door de gegevens over de totale uitgaven voor de gezondheidszorg of, meer bepaald, door de gegevens over de uitgaven voor geneesmiddelen?

               5)

               Moeten de beginselen van transparantie en participatie van de ondernemingen betrokken bij een blokkering of globale verlaging van de geneesmiddelenprijzen, die uit de richtlijn kunnen worden afgeleid, aldus worden uitgelegd dat altijd en in elk geval moet worden voorzien in de mogelijkheid een uitzondering te maken op de prijsblokkering (artikel 4, lid 2, van richtlijn [89/105]) en in de concrete participatie van de aanvragende onderneming, met als gevolg dat de dienst een eventuele afwijzing moet motiveren?

      (1)  Richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg (PB L 40, blz. 8).


title: Zaak T-273/13: Beroep ingesteld op 17 mei 2013 — Sarafraz/Raad

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/48

         Beroep ingesteld op 17 mei 2013 — Sarafraz/Raad
   (Zaak T-273/13)
   2013/C 207/79
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Mohammad Sarafraz (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: T. Walter, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EU) nr. 206/2013 van de Raad van 11 maart 2013 tot uitvoering van artikel 12, lid 1, van verordening (EU) nr. 359/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Iran, nietig verklaren voor zover zij Mohammad Sarafraz betreft;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

               1.

               Schending van verzoekers recht van verdediging

                           —

                           De Raad heeft verzoekers recht op daadwerkelijke rechterlijke bescherming en in het bijzonder het motiveringsvereiste geschonden, aangezien hij geen afdoende motivering heeft gegeven voor verzoekers opname in de bijlage bij de bestreden uitvoeringsverordening.

                           —

                           De Raad heeft verzoekers recht om te worden gehoord geschonden, aangezien hij verzoeker niet de in artikel 12, lid 2, van verordening (EU) nr. 359/2011 (1) voorziene mogelijkheid heeft geboden om een standpunt in te nemen over de opneming op de sanctielijst en de Raad daardoor tot heroverweging te brengen.

               2.

               Geen grondslag voor verzoekers opname op de sanctielijst

                           —

                           Uit de door de Raad opgegeven redenen voor verzoekers opname op de sanctielijst kan niet worden afgeleid op welke rechtsgrondslag de Raad zich daarvoor heeft gebaseerd.

                           —

                           De Raad heeft de feiten kennelijk onjuist beoordeeld door verzoeker op de lijst in bijlage bij de bestreden uitvoeringsverordening op te nemen.

                           —

                           In het bijzonder kan de enige concrete grond die de Raad in de sanctielijst vermeldt verzoekers opname op de sanctielijst niet rechtvaardigen.

               3.

               Schending van het verbod van dubbele bestraffing voor hetzelfde feit (ne bis in idem)

                           —

                           De enige door de Raad vermelde concrete grond voor verzoekers opname op de lijst is reeds door de Britse autoriteit voor mediatoezicht gesanctioneerd.

                           —

                           De Raad voert niet aan dat er, ondanks of na die sanctie, andere schendingen zijn geweest die de opname op de sanctielijst zouden rechtvaardigen.

               4.

               Schending van verzoekers omroepvrijheid, zijn vrijheid van meningsuiting, zijn bewegingsvrijheid en zijn eigendomsrecht

                           —

                           Verzoekers opname op de sanctielijst vormt een niet-gerechtvaardigde en onevenredige aantasting van zijn mediavrijheid en zijn vrijheid van meningsuiting, die in het bijzonder erop is gericht verzoeker of de door hem geleide radio-omroep te hinderen bij rapportage van of naar Europa.

                           —

                           Verzoekers opname op de sanctielijst vormt een niet-gerechtvaardigde en onevenredige aantasting van andere beschermde grondrechten (eigendomsrecht, beroepsvrijheid, bewegingsvrijheid).

      (1)  Verordening (EU) nr. 359/2011 van de Raad van 12 april 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Iran (PB L 100, blz. 1).


title: Zaak T-199/17: Beroep ingesteld op 29 maart 2017 — QD/EUIPO

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/38

         Beroep ingesteld op 29 maart 2017 — QD/EUIPO
   (Zaak T-199/17)
   (2017/C 161/54)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: QD (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren het besluit van EUIPO van 2 juni 2016, waarvan verzoeker kennis is gegeven op 3 juni 2016, houdende weigering om verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris in de zin van artikel 2, onder f), RAP voor een tweede keer te verlengen; en

               —

               EUIPO te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van de relevante bepalingen van het Ambtenarenstatuut en de RAP, namelijk artikel 110 van het Ambtenarenstatuut en de artikelen 2, onder f), en 8 RAP.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending door EUIPO van het vertrouwensbeginsel en de zorgplicht.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur (artikelen 41, leden 1, 2 en 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie).

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan schending door EUIPO van de voorwaarden van verordening nr. 45/2001 (1), met name artikel 27, leden 1 en 2, onder b).

               6.

               Zesde middel, ontleend aan schending door EUIPO van verzoekers gewettigd vertrouwen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 2001, L 8, blz. 1).


title: Zaak T-454/10: Beroep ingesteld op 30 september 2010 — Anicav/Commissie

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/39

         Beroep ingesteld op 30 september 2010 — Anicav/Commissie
   (Zaak T-454/10)
   ()
   2010/C 328/66
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav) (Napels, Italië) (vertegenwoordigers: J. da Cruz Vilaça, S. Estima Martins en S. Carvalho de Sousa, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van artikel 52 van en bijlage VIII bij verordening nr. 1580/2007 (1) van de Commissie, zoals gewijzigd bij verordening nr. 687/2010 (2) van de Commissie; en

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep vordert verzoekster overeenkomstig artikel 263 VWEU de gedeeltelijke nietigverklaring van verordening nr. 1580/2007 van de Commissie, zoals gewijzigd bij verordening nr. 687/2010 van de Commissie.
   Tot staving van haar vordering voert verzoekster volgende middelen aan.
   Ten eerste betoogt zij dat de bestreden maatregel in strijd is met verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („Integrale-GMO-verordening”) (PB 2007, L 299, blz. 1).
   Door na te laten (i) verwerkingsactiviteiten op te nemen in bijlage VIII bij verordening nr. 1580/2007 van de Commissie, en (ii) activiteiten van voorbereiding, verpakking en nabehandeling uit te sluiten van de waarde van de verhandelde voor verwerking bestemde producten, is de bestreden maatregel in strijd met de Integrale-GMO-verordening, voor zover deze bepaalt dat de voorschriften inzake producentenorganisaties, met name het toekennen van steun, enkel van toepassing zijn op producten die vallen onder de gemeenschappelijke marktordening voor fruit en groenten.
   Ten tweede betoogt verzoekster dat de bestreden maatregel in strijd is met het non-discriminatiebeginsel. Door producentenorganisaties steun toe te kennen voor industriële werkzaamheden die ook worden uitgevoerd door particuliere ondernemingen, is de bestreden maatregel in strijd met het non-discriminatiebeginsel, dat verbiedt om vergelijkbare situaties verschillend te behandelen, tenzij daarvoor een objectieve rechtvaardigingsgrond bestaat.
   Tot slot betoogt verzoekster dat de bestreden maatregel in strijd is met het evenredigheidsbeginsel. Door producentenorganisaties steun toe te kennen voor industriële werkzaamheden die ook worden uitgevoerd door particuliere ondernemingen is de bestreden maatregel in strijd met het evenredigheidsbeginsel, aangezien hij verder gaat dan hetgeen noodzakelijk is voor het bereiken van een door het gemeenschappelijk landbouwbeleid nagestreefde hypothetische doelstelling inzake verticale integratie van producentenorganisaties.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit (PB 2007, L 350, blz. 1).

      (2)  Verordening (EU) nr. 687/2010 van de Commissie van 30 juli 2010 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1580/2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit (PB 2010, L 199, blz. 12).


title: Zaak T-511/08: Beschikking van het Gerecht van 13 april 2010 — Unity OSG FZE/Raad

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/56

      Beschikking van het Gerecht van 13 april 2010 — Unity OSG FZE/Raad
      (Zaak T-511/08) (1)

      (2010/C 161/90)

         Procestaal: Engels

      De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 32 van 7.2.2009.