C 234/32              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25.7.98
Verzoekers betogen voorts, dat de directeur van DG VI Ð            zoeker definitief vastgesteld bij zijn aanwerving in de rang
Landbouw van de Commissie de Italiaanse regering op                A 7, derde salaristrap.
11 maart 1996 heeft meegedeeld, dat het voorstel voor
een in deelgebieden onderverdeelde oorsprongsbenaming              Verzoeker betoogt onder meer, dat het EMEA een kenne-
onaanvaardbaar was, daar het ging om ¹variantenº die               lijke beoordelingsfout heeft begaan door hem zo in te
waren voorgesteld op 22 januari 1994, dat wil zeggen               delen en als reden aan te voeren, dat hij geen beroepserva-
ruimschoots nadat de in artikel 17, lid 1, van Verordening         ring van twaalf jaar, waaronder vijf jaar praktische erva-
(EEG) nr. 2081/92 gestelde termijn was verstreken. Uit-            ring op het in de functieomschrijving bedoelde gebied had.
gaand van deze vaststelling verklaren verzoekers, niet te          Die kennelijke beoordelingsfout maakt inbreuk op verzoe-
begrijpen hoe de Commissie uiteindelijk de geografische            kers loopbaanmogelijkheden en het beginsel van gewettigd
aanduiding ¹Toscanoº heeft kunnen erkennen, ofschoon               vertrouwen.
deze is ingevoerd bij een regeling die ¹variantenº, dat wil
zeggen deelgebieden, invoert die kennelijk ontoelaatbaar
zijn omdat zij zijn voorgesteld na het verstrijken van de in
artikel 17 gestelde termijn.
                                                                   Beroep, op 25 mei 1998 ingesteld door CIT Belgique SA
                                                                       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-80/98)
                                                                                (98/C 234/63)
Beroep, op 23 mei 1998 ingesteld door M. T. Carrasco
Benitez tegen Europees Bureau voor de Geneesmiddelen-
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                         beoordeling
                       (Zaak T-79/98)                              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                        (98/C 234/62)                              Gemeenschappen is op 25 mei 1998 beroep ingesteld tegen
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door ven-
                                                                   nootschap CIT Belgique SA, vertegenwoordigd door A.
                      (Procestaal: Frans)                          Pappalardo, advocaat te Trapani, C. Tesauro en F.
                                                                   Tesauro, advocaten te Napels, domicilie gekozen hebbende
                                                                   te Luxemburg ten kantore van A. Lorang, advocaat aldaar,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  rue Albert 1er 51.
Gemeenschappen is op 23 mei 1998 beroep ingesteld tegen
Europees Bureau voor de Geneesmiddelenbeoordeling                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
door M. T. Carrasco Benitez, wonende te Londen, verte-
genwoordigd door J.-N. Louis, V. Leclercq, A. Tornel en F.
                                                                   Ð nietig te verklaren de beschikking van 23 maart 1998
Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
                                                                        waarbij de Commissie heeft besloten tot de afsluiting
bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue de
                                                                        van openbare aanbesteding 97/33/IX.C.1, en van alle
Cessange 30.
                                                                        eraan voorafgaande, eruit volgende en/of anderszins
                                                                        ermee verband houdende stukken, inzonderheid het
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       besluit inzake de toewijzing van het contract voor ¹het
                                                                        verrichten van diensten als reisagent, met name de
                                                                        levering van reisbiljetten en verwante diensten, inzon-
Ð nietig te verklaren het besluit van het EMEA houdende                 derheid hotelreservering, in verband met dienstreizen
    indeling van verzoeker in de rang A 7, derde salaris-               van ambtenaren en personeelsleden van de Commis-
    trap;                                                               sieº (PB S van 29.4.1998, blz. 83);
                                                                   Ð de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de
Ð verweerder in de kosten te verwijzen.                                 aan CIT veroorzaakte schade ten gevolge van de
                                                                        onrechtmatige toewijzing aan BBL Travel van het con-
                                                                        tract voor het verrichten van de diensten van reisagent
Middelen en voornaamste argumenten                                      in verband met de dienstreizen van ambtenaren en per-
                                                                        soneelsleden;
Verzoeker, tijdelijk functionaris in de rang A 7, is geslaagd      Ð de Commissie te verwijzen in de kosten van het
voor vergelijkend onderzoek EMEA/A/105. De vereiste                     geding, daaronder begrepen de kosten van rechtsbij-
ervaring voor indeling in de rang A 5 bedroeg twaalf jaar,              stand ten behoeve van verzoekster.
waarvan ten minste vijf jaar praktische ervaring.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Ofschoon de directeur-generaal van het EMEA in een brief
aan verzoeker het voornemen te kennen gaf om hem als               Het bestreden besluit vormt de slothandeling van een
tijdelijk functionaris in de rang A 5 aan te werven, heeft         openbare aanbestedingsprocedure voor de toewijzing van
de uitvoerend directeur van het EMEA de indeling van ver-          de diensten van reisagent in verband met dienstreizen van
 ---pagebreak--- 25.7.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 234/33
ambtenaren en personeelsleden. Tot april 1997 werden die          Beroep, op 25 mei 1998 ingesteld door P. Boyes tegen
diensten (afgifte van reisbiljetten, hotelreservering en alle             Commissie van de Europese Gemeenschappen
verwante diensten) verricht door vier reisagenten, waaron-                               (Zaak T-81/98)
der verzoekster. In 1997, vóór het verstrijken van het con-
tract, had de Commissie een eerste aanbestedingsprocedure                                 (98/C 234/64)
georganiseerd. Na ontvangst van de inschrijvingen, besloot
de Commissie de procedure te annuleren.                                                (Procestaal: Engels)
Op 20 maart 1998 stelde de Commissie           verzoekster in
kennis van haar voornemen om een andere,       nieuwe aanbe-      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
steding niet toe te wijzen, op grond dat       ¹verschillende     Gemeenschappen is op 25 mei 1998 beroep ingesteld tegen
offertesº onregelmatig waren; zij had zich     dus voorgeno-      Commissie van de Europese Gemeenschappen door P.
men het contract onderhands toe te wijzen,     zonder over te     Boyes, vertegenwoordigd door S.C.I. Ferdinand, J. Tracy
gaan tot een voorafgaande bekendmaking         van aanbeste-      Kelly, J. Singh Sandhu en B. Bedford van Ferdinand Kelly,
ding.                                                             Solicitors te Birmingham, 21 Bennetts Hill (Verenigd
                                                                  Koninkrijk).
Tot staving van haar aanspraken beroept verzoekster zich
op schending van het vertrouwensbeginsel, schending van           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
artikel 190 van het EG-Verdrag en van de artikelen 11 en
12 van Richtlijn 92/50/EEG van de Raad (1), en van mis-
bruik van bevoegdheid wegens oneigenlijk gebruik van              Ð de beschikking van de Commissie van 5 mei 1998 in
procedure.                                                             zaak IV/34.907/F3 Ð NAIL nietig te verklaren;
Inzake aanbestedingen geldt als algemeen beginsel, dat de         Ð te verklaren dat de Commissie ingevolge artikel 176
bescherming van het gewettigd vertrouwen voor de aanbe-                van het Verdrag gehouden is de maatregelen te nemen,
stedende instantie de verplichting meebrengt om de proce-              welke nodig zijn ter uitvoering van het te wijzen
dure tot een goed einde te brengen, behoudens wanneer                  arrest;
omstandigheden, die ten tijde van de organisatie van de
aanbesteding onvoorzienbaar waren, meebrengen dat de
administratie geen belang meer heeft bij het contract. In         Ð krachtens artikel 215 van het Verdrag de Commissie te
casu zou verweerster eerst de procedure hebben opge-                   gelasten de door haar beschikking van 5 mei 1998 ver-
schort teneinde ¹de technische specificaties van het bestek            oorzaakte schade te vergoeden;
aan te passenº, en daarna heeft zij de procedure geannu-
leerd ¹wegens substantieÈle wijzigingen in de specificaties       Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
van de aanbestedingº. Na de preselectiefase heeft de aan-
bestedende instantie niet langer het recht wijzigingen aan
te brengen aan de kennisgeving van aanbesteding of aan            Middelen en voornaamste argumenten
het bestek, omdat zulks een ernstige schending vormt van
het discriminatieverbod; de Commissie heeft dit gebruikt          Verzoekster verklaart, dat zij in juni 1991 pachtster werd
als voorwendsel om de procedure zonder meer te annule-            van The Britannia Inn in Alcombe, Minehead, Somerset,
ren. Bovendien heeft de Commissie verzoekster niet in             welke aan haar werd verpacht door Inntrepreneur Estates
kennis gesteld van de gronden voor de annulering van de           Limited. De pachtovereenkomst bevatte een exclusieve
procedure.                                                        bierafnameclausule. Op 17 juli 1992 meldde Inntrepreneur
                                                                  onder meer verzoeksters pachtovereenkomst aan bij de
In de tweede plaats wordt gesteld, dat de afwijkingen van         Commissie en verzocht zij om een negatieve verklaring,
de algemene regeling ingevolge artikel 11 van de richtlijn,       om een verklaring dat haar standaardpachtovereenkomst
een afwijking vormen van het daarin neergelegde algemene          onder Verordening (EEG) nr. 1984/83 van de Commis-
beginsel, en dus beperkend moeten worden geïnterpre-              sie (1) viel en/of om een individuele ontheffing met terug-
teerd; de aanbestedende administratie moet bewijzen dat           werkende kracht. Op 30 juli 1993 publiceerde de Commis-
voldaan is aan de voorwaarde voor de toepassing daarvan,          sie een bekendmaking overeenkomstig artikel 19, lid 3,
en moet dus aantonen dat een algemene of beperkte proce-          betreffende Inntrepreneur (zaak IV/34.387) (2), waarin zij
dure is geannuleerd wegens onregelmatigheden of niet-ont-         verklaarde voornemens te zijn een gunstig standpunt in te
vankelijkheid van de ingediende offertes. In ieder geval          nemen en met terugwerkende kracht een individuele ont-
kan de administratie de essentieÈle voorwaarden van de            heffing te verlenen. Verzoekster tekende tezamen met vele
aanbesteding niet wijzigen. In strijd met deze regels, zijn       andere pachters van Inntrepreneur bij de Commissie
volgens verzoekster in de onderhavige zaak een aantal van         bezwaar aan tegen de voorgenomen verlening van een
de ingediende offertes wel degelijk geldig, waarbij nog           individuele ontheffing. Vervolgens diende zij in oktober
komt dat verweerster de duur van het betrokken contract           1993 afzonderlijk met betrekking tot Inntrepreneur een
aanzienlijk heeft beperkt, van twee jaar tot zeven maan-          formele klacht bij de Commissie in (zaak IV/34.907/F3).
den, respectievelijk vier maanden, voor de twee onderne-          In oktober 1997 trok Inntrepreneur haar aanvraag om een
mingen aan wie de contracten zijn toegewezen.                     ontheffing in en op 5 maart 1998 wees de Commissie ver-
                                                                  zoeksters klacht formeel af wegens het ontbreken van
(1) PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.                               belang voor de Gemeenschap, aangezien haar rechten uit
                                                                  hoofde van artikel 85 van het EG-Verdrag adequaat
                                                                  konden worden gewaarborgd door de nationale rechter.


title: Arrest van het Hof van 15 januari 2002 in zaak C-196/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Milieu — Richtlĳn 75/442/EEG — Beschikking 94/3/EG — Europese afvalcatalogus)

text:
6.4.2002                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 84/29
blz. 13), of in elk geval, door de Commissie niet in kennis te              sident, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris, rechters;
stellen van deze bepalingen, de krachtens deze richtlijn op                 advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass,
hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het                    op 17 januari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric,                    luidt als volgt:
kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris,
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:
R. Grass, op 17 januari 2002 een arrest gewezen waarvan het                 1)    Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuurs-
dictum luidt als volgt:                                                           rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
                                                                                aan richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996
                                                                                betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-             waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, is het Koninkrijk
      rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen         België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
      aan richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996                      niet nagekomen.
      betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen
      waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, is Ierland de krachtens   2)    Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
      deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    Ierland wordt verwezen in de kosten.                                  (1) PB C 28 van 27.1.2001.
(1) PB C 355 van 9.12.2000.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF                                                             van 15 januari 2002
                          (Tweede kamer)                                    in zaak C-196/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
                        van 17 januari 2002
                                                                            (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 75/442/EEG —
                                                                                Beschikking 94/3/EG — Europese afvalcatalogus)
in zaak C-423/00: Commissie van de Europese Gemeen-
              schappen tegen Koninkrijk België (1)
                                                                                (2002/C 84/48)
(Niet-nakoming — Richtlijn 96/82/EG — Niet-omzetting
                      binnen gestelde termijn)                                                        (Procestaal: Frans)
                            (2002/C 84/47)                                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  In zaak C-196/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                          dentie van het Hof)                               pen (gevolmachtigden: H. Støvlbaek en J. Adda) tegen Groot-
                                                                            hertogdom Luxemburg (gevolmachtigden: N. Mackel, vervol-
                                                                            gens J. Faltz), betreffende een verzoek om vast te stellen dat
                                                                            het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 1, sub a,
In zaak C-423/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975
pen (gevolmachtigde: G. zur Hausen) tegen Koninkrijk België                 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij
(gevolmachtigde: C. Pochet), betreffende een verzoek om vast                richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB
te stellen dat het Koninkrijk België door niet alle wettelijke en           L 78, blz. 32), en krachtens beschikking 94/3/EG van de
bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om            Commissie van 20 december 1993 houdende vaststelling van
te voldoen aan richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december                een lijst van afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, sub a, van
1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware                     richtlijn 75/442 (PB 1994, L 5, blz. 15), op hem rustende
ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (PB 1997,             verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer),
L 10, blz. 13), en in elk geval, door die bepalingen niet aan de            samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, L. Sevón
Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem                  (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                    P. Léger; griffier: R. Grass, op 15 januari 2002 een arrest
(Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric, kamerpre-              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 84/30                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           6.4.2002
1)    Het Groothertogdom Luxemburg is de krachtens artikel 1,              1)    Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.
      sub a, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli
      1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn         2)    Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
      91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, en krachtens
      beschikking 94/3/EG van de Commissie van 20 december
      1993 houdende vaststelling van een lijst van afvalstoffen            (1) PB C 226 van 7.8.1999.
      overeenkomstig artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442, op hem
      rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 200 van 14.7.2001.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Eerste kamer)
                                                                                van 11 oktober 2001
   BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF
                                                                           in zaak C-30/00 (verzoek om een prejudiciële beslissing
                           (Zesde kamer)                                   van het Supremo Tribunal Administrativo): William Hin-
                                                                           ton & Sons Lda en Fazenda Pública, in tegenwoordigheid
                                                                                van: Ministério Público (1)
                     van 27 november 2001
                                                                           („Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
in zaak C-208/99: Portugese Republiek tegen Commissie                      — Navordering van rechten bij invoer — Boeking van te
            van de Europese Gemeenschappen (1)                             innen rechten bij invoer — Verstrijken van verjaringstermijn
                                                                           voor naheffingsvordering — Artikel 254 van Toetredingsak-
(„EOGFL, afdeling „Oriëntatie” — Beschikking van de                        te Spanje en Portugal — Verplichting van Portugese Repu-
Commissie houdende intrekking van op basis van artikel 8                    bliek om ten harer laste bepaalde voorraden af te bouwen”)
van verordening (EEG) nr. 4256/88 toegekende financiële
steun — Beroep strekkende tot nietigverklaring voorzover                                              (2002/C 84/50)
beschikking tot een lidstaat is gericht — Kennelijke niet-
                         ontvankelijkheid”)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
                           (2002/C 84/49)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling zal worden gepubliceerd
                                                                                in de „Jurisprudentie van het Hof”)
                        (Procestaal: Portugees)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              In zaak C-30/00, houdende een verzoek aan het Hof krachtens
                                                                           artikel 234 EG van het Supremo Tribunal Administrativo
                                                                           (Portugal) om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhan-
                                                                           gig geding tussen William Hinton & Sons Lda en Fazenda
In zaak C-208/99, Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fer-               Pública, in tegenwoordigheid van: Ministério Público, over de
nandes, Â. Cortesão de Seiça Neves en P. Fragão) tegen                  uitlegging van de artikelen 1, 2 en 5 van verordening (EEG)
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                    nr. 1697/79 van de Raad van 24 juli 1979 inzake navordering
A. M. Alves Vieira en P. Oliver), strekkende tot gedeeltelijke             van de rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de
nietigverklaring van de beschikkingen van de Commissie                     belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke zijn
nrs. C(1999) 543, C(1999) 544 en C(1999) 545, van 4 maart                  aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplichting
1999, houdende intrekking van de aan respectievelijk Belgravia             tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide (PB L 197,
Lda, Floreurop — Produtos Florestais Lda en Ordinal — Gestão              blz. 1), artikel 254 van de Akte betreffende de toetredingsvoor-
de Investimentos Lda, uit hoofde van de afdeling „Oriëntatie”              waarden voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek
van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Land-                en de aanpassing van de Verdragen (PB L 302, blz. 23),
bouw (EOGFL) verleende bijstand, heeft het Hof (Zesde kamer),              artikel 8 van verordening (EEG) nr. 3771/85 van de Raad van
samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric,            20 december 1985 inzake de voorraden landbouwproducten
C. Gulmann, J.-P. Puissochet (rapporteur) en V. Skouris,                   in Portugal (PB L 362, blz. 21), alsmede de artikelen 4 en 8
rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op            van verordening (EEG) nr. 579/86 van de Commissie van
27 november 2001 een beschikking gegeven waarvan het                       28 februari 1986 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen
dictum luidt als volgt:                                                    inzake de op 1 maart 1986 in Spanje en in Portugal aanwezige


title: Zaak C-187/08: Beschikking van de president van het Hof van 3 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/32

         Beschikking van de president van het Hof van 3 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-187/08) (1)

   (2009/C 69/72)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 158 van 21.6.2008.


title: Beroep, op 23 januari 1995 ingesteld door A. Chehab tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-10/95)

text:
25 . 3 . 95         pNL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 74/13
     88 805 DM, met rente ad 8 % vanaf 19 mei 1992, en hen         Beroep, op 23 januari 1995 ingesteld door A. Cheha • tegen
     hoofdelijk in de kosten van de procedure, met inbegrip                Commissie van de Europese Gemeenschappen
     van de expertisekosten ad 7 910,16 DM te verwijzen;                                  ( Zaak T-10/95 )
                                                                                ( 95/C 74/25 )
2 . het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan
     gige beroep Hülseberg e.a . tegen Raad en Commissie                                 (Procestaai: Frans)
     (zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor
     sen .
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                   schappen is op 23 januari 1995 beroep ingesteld tegen
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.
Middelen en voornaamste argumenten                                 Chehab, wonende te Parijs ( Frankrijk), vertegenwoordigd
                                                                   door J.-N. Louis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue
met die in zaak T-20/94 .                                          Glesener 1 .
                                                                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                   — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                        22 maart 1994 voor zover daarbij de aanvullende
                                                                        blijvende gedeeltelijke invaliditeit overeenkomend met
                                                                        de verslechtering van verzoekers gezondheidstoestand,
Beroep, op 23 januari 1995 ingesteld door W. Pelle tegen                is vastgesteld op 3 % ;
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                                                                   — verweerster te verwijzen in de kosten.
                       Gemeenschappen
                        ( Zaak T-8/95 )                            Middelen en voornaamste argumenten
                          ( 95/C 74/24
                                                                   Verzoeker, gewezen ambtenaar van de Commissie, heeft
                                                                   ingevolge twee ongevallen in januari 1978 en januari 1983 ,
                      (Procestaai: Duits)                          een gedeeltelijke invaliditeit van 10% en een aanvullende
                                                                   invaliditeit van 5% . Wegens de verslechtering van zijn
                                                                   gezondheidstoestand heeft hij de heropening van zijn
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen          dossier gevraagd. Aan het einde van de voorgeschreven
schappen is op 23 januari 1995 beroep ingesteld tegen Raad         procedure heeft de verwerende instelling hem een blijvende
van de Europese Unie en Commissie van de Europese                  gedeeltelijke invaliditeit van 8 % voorgesteld en hem ver
Gemeenschappen door W. Pelle, te Kluse-Ahlen ( Bondsre            zocht het nummer van zijn bankrekening mee te delen om
publiek Duitsland ), vertegenwoordigd door B. Meister             daarop het kapitaal te storten dat overeenkomt met een
ernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en'W. Hane            blijvende gedeeltelijke invaliditeit van 3% , wegens de
klaus, advocaten te Münster, domicilie gekozen hebbende te         verergering van zijn gezondheidstoestand ten opzichte van
Luxemburg bij Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue                  de conclusies van de laatste medische commissie van
des Bains 14a .                                                    20 maart 1989 .
                                                                   Verzoeker voert schending aan van artikel 73 van het
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                 Statuut en van de artikelen 19 en volgende van de Regeling
                                                                   voor de verzekering van de ambtenaren van de Europese
 1 . verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van        Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten.
     een SLOM-I-vergoeding aan verzoeker voor de periode           Voorts zou het bestreden besluit onregelmatig zijn wegens
     van 2 maart 1985 tot 29 maart 1989 ten bedrage van            een kennelijke beoordelingsfout.
      81 159,764 DM, met rente ad 8 % vanaf 19 mei 1992,
      en hen hoofdelijk in de advocatenkosten te verwijzen;        Verzoeker wijst er meer in het bijzonder op, dat uit een
                                                                   advies van de medische commissie zeer duidelijk blijkt, dat
                                                                   nog steeds sprake is van een blijvende invaliditeit van 8 % .
2. het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan          Dit advies is verduidelijkt door een aanvullend advies van de
      gige beroep Hülsenberg e.a. tegen Raad en Commissie          medische commissie van 26 november 1993 , waarin zeer
      (zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor          duidelijk is uiteengezet, dat het verschil tussen het percen
      sen .
                                                                   tage blijvende invaliditeit dat is vastgesteld door een
                                                                    deskundige die in het kader van de medische procedure is
                                                                    aangesteld, en het door de medische commissie zelf vastge
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    stelde percentage, hierop is terug te voeren, dat de leden van
                                                                    de medische commissie rekening hebben gehouden met
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                verzoekers eerdere gezondheidstoestand.
met die in zaak T-20/94 .
                                                                   Verzoeker leidt hieruit af, dat het betrokken besluit ongeldig
                                                                    is wegens kennelijke dwaling, voor zover het percentage
                                                                    aanvullende blijvende gedeeltelijke invaliditeit te wijten aan
 ---pagebreak--- Nr. C 74/14           NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25 . 3 . 95
de verslechtering van zijn gezondheidstoestand, daarbij op         komende ambtenaren mocht uitsluiten ten voordele van
3 % is vastgesteld.                                                ambtenaren die na hem op de lijst van voorgestelde
                                                                   ambtenaren stonden, voor zover is aangetoond dat de
                                                                   verdiensten van laatstgenoemden op zijn minst evenwaardig
                                                                   aan de zijne waren. Dienaangaande wijst hij erop, dat de lijst
                                                                   van de voorgestelde ambtenaren juist in volgorde van
                                                                   verdiensten is opgesteld, wat betekent, dat het bevorderings
Beroep, op 24 januari 1995 ingesteld door J. Hodar tegen           comité ten onrechte het criterium van de anciënniteit heeft
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                   laten voorgaan op dat van de verdienste. Hij concludeert
                        (Zaak T-12/95 )                            daaruit, dat de bepalingen van het Statuut alsmede de
                          ( 95/C 74/26)                            bevorderingsprocedure met voeten zijn getreden.
                                                                   Ten slotte merkt verzoeker op, dat de reden waarom het
                       (Procestaai: Frans)                         bevorderingscomité hem niet op de betrokken lijst heeft
                                                                   opgenomen, terwijl het dat wel heeft gedaan met de vier
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europesde                 ambtenaren die na hem op de lijst van de voorgestelde
Gemeenschappen is op 24 januari 1995 beroep ingesteld              ambtenaren stonden, uit geen enkel objectief element blijkt;
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door J.             hetzelfde geldt voor de opneming op de lijst van ambtenaren
Hodar, wonende te Redange (Frankrijk), vertegenwoordigd            die niet op de lijst van voorgestelde ambtenaren stonden.
door J.-N. Louis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen           Bijgevolg is zijns inziens het in artikel 25 van het Ambte
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue               narenstatuut neergelegde motiveringsvereiste geschonden.
Glesener 1 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie om
     verzoeker niet op te nemen op de lijst van de voor het
     bevorderingsjaar 1994 het meest voor bevordering in de        Beroep, op 24 januari 1995 ingesteld door N. Kyrpitsis
     rang D 1 in aanmerking komende ambtenaren;                                  tegen Economisch en Sociaal Comité
                                                                                (Zaak T-13/95 )
— voor zoveel als nodig, nietig te verklaren alle latere                                     ( 95/C 74/27)
     besluiten in het kader van de procedure voor bevorde
     ring in de rang D 1 voor het bevorderingsjaar 1994, en
                                                                                (Procestaai: Frans)
     meer in het bijzonder het besluit om verzoeker niet in die
     rang te bevorderen;
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
— verweerster in de kosten van de procedure te verwij             schappen is op 24 januari 1995 beroep ingesteld tegen
     zen .                                                         Economisch en Sociaal Comité door N. Kyrpitsis, wonende
                                                                   te Gendebien (België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis,
Middelen en voornaamste argumenten                                 advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                   burg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 .
Verzoeker zet uiteen, dat hij op de door DG IX voor het
begrotingsjaar 1 994 opgestelde lijst van voor bevordering in     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
de rang D 1 in aanmerking komende ambtenaren is
opgenomen. Hij is evenwel niet opgenomen op de door het           — nietig te verklaren de besluiten tot afwijzing van zijn
bevorderingscomité opgestelde lijst van de het meest voor               sollicitatie naar de posten 2/94, 3/94 en 4/94;
bevordering in aanmerking komende ambtenaren. Op die
lijst heeft het bevorderingscomité echter wel ambtenaren          — verweerder in de kosten van de procedure te verwij
opgenomen die na hem op de door DG IX voorgestelde lijst                zen .
van ambtenaren stonden, en zelfs ambtenaren >die niet eens
waren voorgesteld.
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Om te beginnen betoogt hij, dat de opneming op de lijst van
de het meest voor bevordering in aanmerking komende               Tot staving van zijn beroep beroept verzoeker zich op:
ambtenaren van ambtenaren die niet zijn voorgesteld en die         1 . schending van artikel 29 van het Ambtenarenstatuut;
een „normaal loopbaanprofiel " (statistische vertegenwoor        2. schending van de kennisgeving van vacature; 3 . een
diging van degenen die voor bevordering in aanmerking             kennelijke beoordelingsfout; en 4. schending van artikel 45
komen, gebaseerd op de objectieve criteria leeftijd en            van het Statuut.
anciënniteit) vertonen, in strijd is met het besluit van de
Commissie van 24 november 1976 betreffende de bevorde            Verzoeker merkt immers op, dat het tot aanstelling
ringen, krachtens welk die mogelijkheid beperkt is tot             bevoegde gezag heeft erkend, dat het een ambtenaar in een
ambtenaren met een „trage " loopbaan.                             van de vacante plaatsen heeft overgeplaatst zonder vergelij
                                                                  kend onderzoek van de verdiensten van alle ambtenaren die
Voorts stelt hij, dat het bevorderingscomité hem slechts van      zich voor een overplaatsing in die post hadden aangemeld.
de lijst van de het meest voor bevordering in aanmerking          Hij concludeert daaruit, dat het besluit tot afwijzing van zijn


title: Arrest van het Hof (Derde Kamer) van 22 april 1999 in zaak C-423/97 (verzoek van de Juzgado de Primera Instancia de Valencia om een prejudiciële beslissing): Travel Vac SL tegen M. J. Antelm Sanchis ("Richtlijn 85/577/EEG - Werkingssfeer - Overeenkomst van timesharing - Recht van afstand")

text:
17.7.1999                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 204/5
                      ARREST VAN HET HOF                                    5) Richtlijn 85/577 staat in de weg aan een clausule in een
                                                                                overeenkomst, die de consument verplicht tot betaling van
                             (Derde Kamer)                                       een vast schadevergoedingsbedrag wegens aan de handelaar
                                                                                berokkende schade, op de enkele grond dat hij zijn recht van
                                                                                afstand heeft uitgeoefend.
                           van 22 april 1999
                                                                            (1) PB C 41 van 7.2.1998.
in zaak C-423/97 (verzoek van de Juzgado de Primera
Instancia de Valencia om een prejudiciële beslissing):
          Travel Vac SL tegen M. J. Antelm Sanchis (1)
(„Richtlijn 85/577/EEG — Werkingssfeer — Overeenkomst
              van timesharing — Recht van afstand”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            (1999/C 204/08)
                                                                                (Eerste kamer)
                           (Procestaal: Spaans)
                                                                                van 22 april 1999
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  in zaak C-109/98 (verzoek van het Tribunal Administratif
                            dentie van het Hof)                             de Dijon om een prejudiciële beslissing): CRT France
                                                                            International SA tegen Directeur régional des impôts de
In zaak C-423/97, betreffende een verzoek aan het Hof                                                    Bourgogne (1)
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Juzgado de Primera
Instancia de Valencia (Spanje), in het aldaar aanhangig geding              (Heffing op levering van CB-apparaten — Heffing van
tussen Travel Vac SL en M. J. Antelm Sanchis, betreffende                   gelijke werking — Binnenlandse belasting — Toepasselijk-
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn                     heid van verbod op handelsverkeer met derde landen)
85/577/EEG van de Raad van 20 december 1985 betreffende
de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten                                             (1999/C 204/09)
gesloten overeenkomsten (PB L 372, blz. 31), heeft het Hof
(Derde Kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamer-
president, J. C. Moitinho de Almeida en C. Gulmann (rappor-                                            (Procestaal: Frans)
teur), rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass,
op 22 april 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:                                                                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
1) Richtlijn 85/577/EEG van de Raad van 20 december 1985
     betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoop-        In zaak C-109/98 betreffende een verzoek aan het Hof
     ruimten gesloten overeenkomsten is van toepassing op een               krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunal Ad-
     overeenkomst die de verkrijging van een recht van deeltijds            ministratif de Dijon (Frankrijk), in het aldaar aanhangige
     gebruik van een onroerend goed omvat alsmede de levering van           geding tussen CRT France International SA en Directeur
     diensten met een hogere waarde dan die van het recht van gebruik       régional des impôts de Bourgogne, om een prejudiciële
     van het onroerend goed.                                                beslissing over de uitlegging van de artikelen 9, 12 en 95
                                                                            EG-Verdrag, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als
2) Een overeenkomst die is ondertekend in een situatie waarin een           volgt: P. Jann, kamerpresident, D. A. O. Edward en L. Sevón
     handelaar een consument heeft uitgenodigd om persoonlijk naar          (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier:
     een bepaalde, op zekere afstand van de woonplaats van de               H. von Holstein, adjunct-griffier, op 22 april 1999 een arrest
     consument gelegen plaats te komen, waar zich niet de ruimte            gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     bevindt waar die handelaar gewoonlijk zijn werkzaamheden
     verricht, en die niet duidelijk als verkooplocaliteit aan het publiek
     kenbaar is gemaakt, teneinde hem de aangeboden producten en            De artikelen 9 en 12 van het Verdrag verzetten zich tegen een heffing
     diensten te presenteren, moet worden beschouwd als te zijn             die in rekening wordt gebracht aan fabrikanten, importeurs en
     gesloten tijdens een door de handelaar buiten zijn verkoopruimten      anderen die in Frankrijk uit lidstaten ingevoerde zendontvangappara-
     georganiseerde excursie in de zin van richtlijn 85/577.                ten in de burgerband leveren, zoals de in artikel 302 bis X van de
                                                                            Code général des impôts geregelde heffing, en de artikelen 9, 12 en
3) De consument kan het in artikel 5, lid 1, van richtlijn 85/577           113 van het Verdrag verzetten zich tegen een heffing die in rekening
     bedoelde recht van afstand uitoefenen, wanneer de overeenkomst         wordt gebracht aan fabrikanten, importeurs en anderen die in
     is gesloten in omstandigheden als beschreven in artikel 1 van die      Frankrijk uit derde landen ingevoerde zendontvangapparaten in de
     richtlijn, zonder dat behoeft te worden aangetoond dat hij door        burgerband leveren, zoals de in artikel 302 bis X van de Code général
     de handelaar is beïnvloed of gemanipuleerd.                            des impôts geregelde heffing.
4) Richtlijn 85/577 staat niet in de weg aan een regeling van een           (1) PB C 166 van 30.5.1998.
    lidstaat, waarin de in artikel 5, lid 1, van deze richtlijn bedoelde
    kennisgeving van afstand aan generlei vormvereiste wordt ge-
    bonden.


title: Zaak T-38/11: Beroep ingesteld op 21 januari 2011 — Cathay Pacific Airways/Commissie

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/32

         Beroep ingesteld op 21 januari 2011 — Cathay Pacific Airways/Commissie
   (Zaak T-38/11)
   2011/C 72/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cathay Pacific Airways Ltd (vertegenwoordigers: D. Vaughan, QC, R. Kreisberger, Barrister, B. Bär-Bouyssière, advocaat, en M. Rees, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 2 van de beschikking van de Commissie nietig verklaren, voor zover het betrekking heeft op verzoekster;

               —

               artikel 3 van de beschikking van de Commissie nietig verklaren, voor zover het betrekking heeft op verzoekster;

               —

               artikel 5 van de beschikking van de Commissie nietig verklaren, voor zover Cathay Pacific daarbij een geldboete van 57 120 000 EUR wordt opgelegd of, subsidiair, die geldboete verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in verzoeksters kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2010) 7694 def. van de Commissie van 9 november 2010 in zaak COMP/39.258 — Luchtvracht, voor zover de Commissie verzoekster aansprakelijk heeft geacht voor inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 EER door de coördinatie van diverse bestanddelen van de in rekening te brengen prijs voor luchtvrachtdiensten met betrekking tot (i) brandstoftoeslagen, (ii) veiligheidstoeslagen en (iii) de niet-betaling van provisies op toeslagen, op routes (i) tussen luchthavens binnen de EER en luchthavens buiten de EER en (ii) tussen luchthavens in landen die partij zijn bij de EER-Overeenkomst, maar geen lidstaten zijn, en derde landen. Subsidiair vordert zij nietigverklaring of substantiële verlaging van de haar opgelegde geldboete.
   Verzoekster doet haar beroep op acht middelen steunen:

               1)

               onjuiste toepassing van het recht en kennelijk onjuiste beoordeling door de Commissie door de vaststelling dat verzoekster heeft deelgenomen aan één enkele voortdurende globale inbreuk. Verreweg de meeste in de beschikking tegen haar aangevoerde gebeurtenissen

                           —

                           vormen geen inbreuk, aangezien zij betrekking hebben op de uitwisseling van openbaar toegankelijke informatie, of

                           —

                           maken deel uit van een verplicht collectief procedé voor de goedkeuring van een regeling, of

                           —

                           vonden plaats buiten de inbreukperiode of vallen buiten de bevoegdheid van de Commissie.

         Bovendien heeft de Commissie niet aangetoond dat verzoeksters in de beschikking vermelde werkzaamheden een bewijs zijn dat zij deel uitmaakte van enig gemeenschappelijk plan bij het nastreven van een gemeenschappelijk doel.

               2)

               onjuiste toepassing van het recht en kennelijk onjuiste beoordeling door de Commissie door de vaststelling dat verzoekster niet verplicht was om deel te nemen aan het collectieve aanvraagprocedé ter verkrijging van de goedkeuring voor toeslagen door het Civil Aviation Department (CAD) van de Speciale Administratieve Regio Hongkong van de Volksrepubliek China. Zoals het CAD van Hong Kong in zijn brief aan de voorzitter van de Europese Commissie van 3 september 2009 heeft verduidelijkt, moesten luchtvaartmaatschappijen overeenstemming bereiken over de details van de collectieve aanvragen, met inbegrip van de hoogte van de toeslag waarvoor om goedkeuring werd verzocht, en de door het CAD vastgestelde toeslagen in rekening brengen.

               3)

               onjuiste toepassing van het recht door de Commissie door de vaststelling dat het verweer van overheidsdwang niet geldt voor verzoeksters gedrag in Hong Kong (en India, Sri Lanka, Japan, de Filippijnen en Singapore), en de vaststelling dat verzoeksters gedrag een inbreuk op artikel 101 VWEU vormde, is kennelijk onjuist.

               4)

               de vaststelling door de Commissie van de inbreuk geeft blijk van een kennelijk onjuiste toepassing van het recht, omdat zij een rechtstreekse inmenging in het binnenlandse bestuur van Hong Kong vormt, en daardoor

                           —

                           in strijd is met het volkenrechtelijke beginsel van niet-inmenging of internationale courtoisie, en

                           —

                           leidt tot een rechtstreeks jurisdictiegeschil dat indruist tegen het beginsel van rechtszekerheid.

               5)

               onjuiste toepassing van het recht door de Commissie door de wijze waarop zij de regeling in Hong Kong behandelt in vergelijking met de relevante soortgelijke regeling in Dubai. Zij had Cathay Pacific en Hong Kong op dezelfde wijze als Dubai moeten uitsluiten van het bereik van de inbreuk.

               6)

               onjuiste toepassing van het recht door de Commissie door de vaststelling dat verzoeksters activiteiten in Hong Kong en de overige gereguleerde bevoegdheidsgebieden buiten de EU tot doel konden hebben gehad, de mededinging in de EU/EER te verhinderen, te beperken of te verstoren. De Commissie stelde evenmin dat de inbreuk mededingingsverstorende gevolgen heeft gehad.

               7)

               met betrekking tot vluchten vanuit Hong Kong en andere derde landen naar de EER: de Commissie was niet bevoegd om een inbreuk op artikel 101 VWEU vast te stellen en een geldboete op te leggen, aangezien de mededinging binnen de EU of de handel tussen de lidstaten niet werd geraakt.

               8)

               ook al wordt de vaststelling inzake de gestelde inbreuk met betrekking tot verzoekster niet nietig verklaard, de geldboete moet evenwel worden nietig verklaard of verlaagd. De waarde van de door de Commissie in aanmerking genomen verkopen is buitensporig hoog en de Commissie heeft geen rekening gehouden met de mate waarin verzoekster betrokken was. Verzoekster verzoekt het Gerecht om zijn volledige rechtsmacht uit te oefenen op grond van artikel 261 VWEU en haar een symbolische boete op te leggen dan wel de boete substantieel te verlagen.


title: Zaak C-355/09: Beroep ingesteld op 3 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/16

         Beroep ingesteld op 3 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-355/09)
   2009/C 256/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Oliver, A.-A. Gilly, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat Ierland, door niet de nationale maatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van de artikelen 10 en 12 van verordening (EG) nr. 273/2004 (1), door die maatregelen niet mee te delen overeenkomstig artikel 16 die verordening, en door niet de nationale maatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van de artikelen 26, lid 3, en 31 van verordening (EG) nr. 111/2005 (2), de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens verordening (EG) nr. 273/2004 inzake drugsprecursoren en verordening (EG) nr. 111/2005 houdende voorschriften voor het toezicht op de handel tussen de Gemeenschap en derde landen in drugsprecursoren;

               —

               Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Lidstaten moeten de nodige maatregelen vaststellen om te voldoen aan de bepalingen van verordeningen binnen de bij deze verordeningen gestelde termijnen en deze maatregelen onverwijld meedelen aan de Commissie. De regering van Ierland heeft verzuimd de maatregelen vast te stellen en mee te delen die nodig zijn voor de uitvoering van de artikelen 10, 12 en 16 van verordening (EG) nr. 273/2004 inzake drugsprecursoren. De regering van Ierland heeft eveneens verzuimd de maatregelen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 26, lid 3, en 31 van verordening (EG) nr. 111/2005 houdende voorschriften voor het toezicht op de handel tussen de Gemeenschap en derde landen in drugsprecursoren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 273/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 inzake drugsprecursoren (PB L 47, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 111/2005 van de Raad van 22 december 2004 houdende voorschriften voor het toezicht op de handel tussen de Gemeenschap en derde landen in drugsprecursoren (PB L 22, blz. 1).


title: Zaak C-468/11: Beschikking van de president van de tweede kamer van het Hof van 24 juli 2013 , Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/8

         Beschikking van de president van de tweede kamer van het Hof van 24 juli 2013, Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-468/11) (1)

   2013/C 304/14
   Procestaal: Spaans
   De president van de tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 340 van 19.11.2011


title: Zaak T-416/11: Beroep ingesteld op 29 juli 2011 — Biotronik SE/BHIM — Cardios Sistemas (CARDIO MANAGER)

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/21

         Beroep ingesteld op 29 juli 2011 — Biotronik SE/BHIM — Cardios Sistemas (CARDIO MANAGER)
   (Zaak T-416/11)
   2011/C 298/39
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Biotronik SE & Co. KG (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Reich en S. Pietzcker, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Cardios Sistemas Comercial e Industrial Ltda (Sao Paulo, Brazilië)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 mei 2011 in zaak R 1156/2010-2 te vernietigen;

               —

               de oppositie tegen gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5378071 toe te wijzen voor alle waren van de klassen 9 en 10;

               —

               subsidiair, de oppositie naar het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt terug te verwijzen, teneinde opnieuw te worden onderzocht overeenkomstig het arrest van het Gerecht;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Cardios Sistemas Comercial e Industrial Ltda

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „CARDIO MANAGER” voor waren van de klassen 9 en 10 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5 378 071

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: het woordmerk „CardioMessenger” voor waren van de klassen 9 en 10

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009, juncto regel 22, leden 3 en 4, van verordening nr. 2868/95, aangezien het bewijs is geleverd dat het merk „CardioMessenger” normaal is gebruikt, zowel wat het grondgebied en het tijdvak als de omvang en de wijze van dat gebruik betreft, alsook schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 41 van verordening nr. 207/2009, aangezien gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken bestaat.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 januari 1995 in zaak T-102/92: Viho Europe BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Klacht - Afwijzing - Groepen vennootschappen - Artikel 85, lid 1, van het Verdrag) (95/C 54/26)

text:
4. 3 . 95             | NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 54/ 15
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                       TOEVOEGING VAN RECHTERS AAN DE KAMERS
                                                              95/C 54/25
                Na de ambtsaanvaarding van mevrouw V. Tiili, mevrouw P. Lindh en de heer J. Azizi als rechters
                heeft het Gerecht overeenkomstig artikel 10, lid 1 , van het Reglement voor de procesvoering zijn
                besluit van 2 juni 1994 ( J ) betreffende de samenstelling van de kamers voor het gerechtelijk jaar
                1994/1995 aangevuld als volgt:
               — mevrouw V. Tiili wordt als rechter toegevoegd aan dé Eerste Kamer, de Eerste Kamer ( uitgebreid )
                   en de Tweede Kamer ( uitgebreid );
               — mevrouw P. Lindh wordt als rechter toegevoegd aan de Vierde Kamer, de Derde Kamer
                    ( uitgebreid ) en de Vierde Kamer ( uitgebreid );
               — de heer J. Azizi wordt als rechter toegevoegd aan de Derde Kamer, de Derde Kamer ( uitgebreid )
                   en de Vierde Kamer ( uitgebreid ).
                (M PB nr. C 233 van 20 . 8 . 1994 .
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             2. Verwijst verzoekster in alle kosten, daaronder begrepen
                                                                           die van interveniënte Parker Pen Ltd.
                        van 12 januari 1995
in zaak T- 102/92 : Viho Europe BV tegen Commissie van de
                                                                      (!) PB nr. C 1 van 5 . 1 . 1993 .
                 Europese Gemeenschappen (*)
(Mededinging — Klacht — Afwijzing — Groepen vennoot
       schappen — Artikel 85, lid 1, van het Verdrag)
                            ( 95/C 54/26 )
                                                                       ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         (Procestaai: Duits)                                               van 12 januari 1995
                                                                      in zaak T-85/94, Eugénio Branco Ld? tegen Commissie van
In zaak T-102/92, Viho Europe BV, gevestigd te Maastricht                          • de Europese Gemeenschappen ()
(Nederland ), vertegenwoordigd door W. Kleinmann, advo               (Europees Sociaal Fonds — Beroep tot nietigverklaring van
caat te Stuttgart, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg            beschikking houdende vermindering van aanvankelijk toe
ten kantore van Dupong & Associés, advocaten aldaar, Rue              gekende financiële bijstand — Motivering — Verstekpro
des Bains 14A, tegen Commissie van de Europese Gemeen                                               cedure)
schappen (gemachtigden: B. Langeheine en B. J. Drijber),                                         ( 95/C 54/27
ondersteund door Parker Pen Ltd, gevestigd te Newhaven
(Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door C. Hambur
ger, advocaat te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te                                 (Procestaai: Portugees)
Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar,
Rue Goethe 11 , betreffende een beroep tot nietigverklaring           In zaak T-85/94, Eugénio Branco Ld?, gevestigd te Lissabon,
van de beschikking van de Commissie van 30 september                  vertegenwoordigd door B. Belchior, advocaat te Vila Nova
1 992 houdende afwijzing van de klacht van Viho Europe BV             de Gaia, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
ertoe strekkende een inbreuk te doen vaststellen op arti             kantore van J. Schroeder, advocaat aldaar, Rue Heine 6,
kel 85 , lid 1 , EEG-Verdrag door Parker Pen Ltd en haar              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge
dochtermaatschappijen (IV/32.725 — Viho/Parker Pen II ),              machtigden: F. De Sousa Fialho en H. Kreppel ), betreffende
heeft het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: R.          een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de
Schintgen, kamerpresident, R. Garcfa-Valdecasas, H. Kir              Commissie van 29 maart 1993 houdende vermindering van
schner, B. Vesterdorf en C. W. Bellamy, rechters; griffier: H.        de aanvankelijk door het Europees Sociaal Fonds aan
Jung, op 12 januari 1995 een arrest gewezen waarvan het               verzoekster toegekende financiële bijstand, heeft het
dictum luidt als volgt:                                               Gerecht ( Derde Kamer), samengesteld als volgt: J. Bianca
                                                                      relli, kamerpresident, C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters;
                                                                      griffier: H. Jung, op 12 januari 1995 een arrest gewezen
1 . Verwerpt het beroep.                                              waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-413/14: Beschikking van het Gerecht van 5 oktober 2015 — Grigoriadis e.a./Parlement e.a. („Beroep wegens nalaten en tot schadevergoeding — Herstructurering van de Griekse staatsschuld — Betrokkenheid van de particuliere sector — Schade als gevolg van de afwaardering van schuldvorderingen — Verklaringen van de staatshoofden en regeringsleiders van de eurozone en van de instellingen van de Unie — Verklaring van de Eurogroep — Oorzakelijk verband met de aangevoerde schade onvoldoende verduidelijkt — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/57

         Beschikking van het Gerecht van 5 oktober 2015 — Grigoriadis e.a./Parlement e.a.
   (Zaak T-413/14) (1)

   ((„Beroep wegens nalaten en tot schadevergoeding - Herstructurering van de Griekse staatsschuld - Betrokkenheid van de particuliere sector - Schade als gevolg van de afwaardering van schuldvorderingen - Verklaringen van de staatshoofden en regeringsleiders van de eurozone en van de instellingen van de Unie - Verklaring van de Eurogroep - Oorzakelijk verband met de aangevoerde schade onvoldoende verduidelijkt - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 389/65)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: Grigoris Grigoriadis (Athene, Griekenland), Faidra Grigoriadou (Athene), Ioannis Tsolias (Thessaloniki, Griekenland), Dimitrios Alexopoulos (Thessaloniki), Nikolaos Papageorgiou (Athene) en Ioannis Marinopoulos (Athene) (vertegenwoordiger: C. Papadimitriou, advocaat)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: A. Troupiotis en L. Visaggio, gemachtigden), Europese Raad, Eurogroep, Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. de Gregorio Merino en M. Balta, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-P. Keppenne en M. Konstantinidis, gemachtigden) en Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: P. Papapaschalis en P. Senkovic, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste een beroep strekkende tot vaststelling dat verweerders in strijd met het recht hebben nagelaten op te treden om ervoor te zorgen dat de obligaties die verzoekers bezitten, niet zouden worden getroffen door het plan betreffende de deelname van de particuliere sector aan het programma voor schuldfinanciering (PSI), waardoor de waarde van de Griekse staatschuld werd verminderd, en ten tweede een beroep tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden als gevolg van dit onrechtmatige nalaten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Grigoris Grigoriadis, Faidra Grigoriadou, Ioannis Tsolias, Dimitrios Alexopoulos, Nikolaos Papageorgiou en Ioannis Marinopoulos worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 439 van 8.12.2014.


title: Zaak C-227/07: Beroep ingesteld op 8 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/16

         Beroep ingesteld op 8 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-227/07)
   (2007/C 199/26)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Shotter en K Mojzesowicz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Polen, door richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (Toegangsrichtlijn) (1), en inzonderheid de artikelen 4, lid 1, betreffende de verplichting te onderhandelen over interconnectie, en 5, lid 1, eerste alinea, betreffende de bevoegdheid van de nationale regelgevende instanties om, overeenkomstig de bepalingen van de richtlijn, passende toegang en interconnectie, alsook interoperabiliteit van diensten te bevorderen en waar nodig te waarborgen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Polen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad (Toegangsrichtlijn) bepaalt dat exploitanten van openbare communicatienetwerken gerechtigd en verplicht zijn te onderhandelen over interconnectie met het doel algemeen beschikbare elektronische-communicatiediensten aan te bieden, teneinde de verlening en de interoperabiliteit van de diensten in de gehele Gemeenschap te waarborgen. Zij verlangt ook dat de nationale regelgevende instanties overeenkomstig de bepalingen van de richtlijn passende toegang en interconnectie, alsook interoperabiliteit van diensten bevorderen en waarborgen.
   Wat de Republiek Polen betreft, is de termijn voor de omzetting van deze richtlijn in nationaal recht op 30 april 2004 verstreken, overeenkomstig de gecombineerde bepalingen van de artikelen 2 en 54 van de toetredingsakte.
   Overeenkomstig het Poolse recht zijn alle exploitanten van openbare communicatienetwerken verplicht te onderhandelen over de toegang, en kan de nationale regelgevende instantie bepalen binnen welke termijn dit soort onderhandelingen moet worden afgesloten. Bovendien kan de nationale regelgevende instantie, indien de partijen geen overeenstemming bereiken, op verzoek van een der partijen een beschikking geven die de overeenkomst zal vervangen, en aldus aan de ondernemingen verplichtingen opleggen, onafhankelijk van hun marktpositie. Volgens de Commissie voldoen die bepalingen van de Poolse telecommunicatiewet niet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 1, eerste alinea, van de Toegangsrichtlijn.
   De invoering, in de algemene wettelijke bepalingen, van de verplichting om te goeder trouw over de toegangsovereenkomsten te onderhandelen, heeft tot gevolg dat de onderhandelingsverplichting wordt opgelegd zonder voorafgaande vaststelling van het ontbreken van daadwerkelijke mededinging op de betrokken markt. Zij maakt het de nationale regelgevende instantie onmogelijk, de gevolgen van de verplichting tot het verlenen van toegang voor de langetermijnconcurrentie op de markt te onderzoeken, en dus die verplichting op te heffen indien de mededinging op de markt zou toenemen.
   Met betrekking tot de bevoegdheid van de nationale regelgevende instantie om een beschikking te geven die de overeenkomst van partijen zal vervangen, zij erop gewezen dat het doel van artikel 5, lid 1, eerste alinea, van de Toegangsrichtlijn niet kan worden bereikt door een algemene wettelijke bepaling, want het vereist dat een nationale regelgevende instantie is gemachtigd om enkel in bepaalde gevallen op te treden. De bevoegdheid die krachtens voormelde bepaling van de richtlijn aan de nationale regelgevende instantie wordt verleend, is duidelijk beperkt door, enerzijds, de verwijzing naar de „doelstellingen van artikel 8 van richtlijn 2002/21/EEG
       (2)
      (Kaderrichtlijn)” en, anderzijds, door het vereiste van artikel 5, lid 3, van de Toegangsrichtlijn. Die grenzen van de bevoegdheid van de nationale regelgevende instantie waarborgen dat deze laatste slechts in welbepaalde situaties zal optreden. Bovendien kunnen de wettelijke verplichtingen enkel worden opgelegd aan de ondernemingen die op de markt een aanmerkelijke macht hebben of, los van de macht van de onderneming op de markt, in de in artikel 8, lid 3, van de Toegangsrichtlijn vermelde gevallen. Daaruit volgt, dat wanneer de nationale regelgevende instantie besluit tussenbeide te komen, deze ingreep de bepalingen van de richtlijn als rechtsgrondslag moet hebben, ook wanneer de nationale regelgevende instantie besluit om wettelijke verplichtingen op te leggen.

      (1)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 7.

      (2)  Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn), PB L 108, blz. 33-50 en bijzondere uitgave van het PB in het Pools, hoofdstuk 13, deel 29, blz. 349.


title: Verzoek van het Arbeitsgericht Hamburg om een prejudiciële beslissing in het geding tussen N. Draehmpaehl en Urania Immobilienservice ohG (Zaak C-180/95)

text:
12 . 8 . 95           | NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 208/ 11
     ( EG)nr. 3362/94 inzake de vaststelling van de voor 1995             Verzoek van het Arbeitsgericht Hamburg om een prejudi
     geldende totaal toegestane vangsten voor bepaalde                    ciële beslissing in het geding tussen N. Draehmpaehl en
     visbestanden of groepen visbestanden, alsmede de bij de                              Urania Immobilienservice ohG
     visserij in het kader van de totaal toegestane vangsten in                                   ( Zaak C-180/95 )
     acht te nemen voorschriften ( 2 );
                                                                                ( 95/C 208/21 )
— verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                          Het Arbeitsgericht Hamburg, 21ste Kammer, heeft bij
Middelen en voornaamste argumenten                                        beschikking van 22 mei 1995 , ingekomen ter griffie van het
                                                                          Hof van Justitie op 9 juni 1995 , in het geding tussen N.
                                                                          Draehmpaehl en Urania Immobilienservice ohG, het Hof
— Schending van artikel 39 van het EG-Verdrag: de                         van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
     toestemming dat een deel van het ansjovisquotum dat                  een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
     Portugal bij Verordening ( EG ) nr . 3362/94 is toegewe
     zen in gebied IX, niet in dit gebied doch in gebied VIII
     kan worden gevangen, waarbij de voor gebied VIII                     1 . Is een wettelijke regeling die voor schadevergoeding
     vastgestelde TAC stijgt van 33 000 ton naar 38 008 ton,                   wegens discriminatie op grond van geslacht bij de
     zonder dat dit door nieuwe wetenschappelijke gegevens                     aanstelling de voorwaarde stelt, dat de werkgever schuld
     wordt gerechtvaardigd , is in strijd met de in artikel 39                 heeft, in strijd met de artikelen 2, lid 1 , en 3 , lid 1 , van
     van het EG-Verdrag omschreven doelstellingen van het                      Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976
     gemeenschappelijk visserijbeleid , omdat met de bestre                   betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van
     den bepalingen noch een optimaal gebruik van de                           gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien
     produktiefactoren, noch een stabilisatie van de markt                     van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsoplei
     wordt nagestreefd .                                                       ding en de promotiekansen en ten aanzien van de
                                                                               arbeidsvoorwaarden O ?
— Schending van Verordening ( EEG ) nr . 3760/92 van de
     Raad :
                                                                          2 . Is een wettelijke regeling die de schadevergoeding
                                                                               wegens discriminatie op grond van geslacht bij de
     — Schending van de verplichting een rationele en                          aanstelling — in tegenstelling tot andere nationale civiel
         verantwoorde exploitatie van de bestanden te waar                    en arbeidsrechtelijke regelingen — bindt aan een maxi
         borgen: uit alle wetenschappelijke studies blijkt                     mum van drie maandsalarissen voor sollicitante(n)(s )
         duidelijk dat er twee zelfstandige ansjovisbestanden                  die in de procedure zijn gediscrimineerd , maar die de te
         bestaan, namelijk dat van gebied VIII van de Golf                     vervullen betrekking ook bij een niet-discriminerende
         van Biskaje en dat van gebied IX van de Golf van                      keuze niet zouden hebben gekregen omdat de aange
         Cadiz, waartussen geen betrekkingen bestaan en die                    stelde sollicitant/sollicitante beter gekwalificeerd was, in
         afzonderlijk moesten en moeten worden behandeld .                     strijd met de artikelen 2, lid 1 , en 3 , lid 1 , van Richtlijn
         Door middel van de bestreden bepalingen wordt                         76/207/EEG ?
         evenwel zonder enige wetenschappelijke basis de
         voor 1995 in gebied VIII vastgestelde TAC ver
         hoogd . Daarmee wordt in strijd gehandeld met                    3 . Is een wettelijke regeling die de schadevergoeding
         Verordening ( EEG ) nr. 3760/92, omdat daarmee                        wegens discriminatie op grond van geslacht bij de
         niet de doelstelling van een rationele en verant                     aanstelling — in tegenstelling tot andere nationale civiel
         woorde exploitatie van de bestanden wordt verwe                      en arbeidsrechtelijke regelingen — bindt aan een maxi
         zenlijkt, doch integendeel een species wordt overbe                  mum van drie maandsalarissen voor sollicitante(n)(s )
         vist .                                                                die de te vervullen betrekking bij een niet-discrimine
                                                                               rende keuze zouden hebben gekregen, in strijd met de
                                                                               artikelen 2, lid 1 , en 3 , lid 1 , van Richtlijn 76/
     — Schending van het beginsel van de relatieve stabili                    207/EEG ?
         teit: de hoeveelheid waarmee het ansjovisquotum in
         genoemd gebied VIII is gewijzigd, dat wil zeggen
         5 008 ton, wordt volledig aan een land als Portugal              4 . Is een wettelijke regeling die de door meerdere gelae
         toegewezen, dat in dit gebied nooit over een quotum                   deerden gevorderde schadevergoeding wegens discrimi
         heeft beschikt ( uitgezonderd het quotum dat zij                      natie op grond van geslacht bij de aanstelling — in
         dadelijk met andere Lid-Staten kan ruilen ), zonder                   tegenstelling tot andere nationale civiel- en arbeidsrech
         rekening te houden met de verplichting om het                         telijke regelingen — bindt aan een maximum van
         percentage dat voor elk van de in dit bestand                         cumulatief zes maandsalarissen voor alle gediscrimi
         meedelende Lid-Staten ( Spanje en Frankrijk ) is                      neerde personen, in strijd met de artikelen 2, lid 1 , en 3 ,
         vastgesteld,- te handhaven.                                           lid 1 , van Richtlijn 76/207/EEG ?
(') PB nr. L 71 van 31 . 3 . 1995 , blz . 5 .                             (M PB nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz. 40 .
(2 ) PB nr . L 74 van 1 . 4 . 1995 , blz . 1 .


title: Advies 3/15: Advies van het Hof (Grote kamer) van 14 februari 2017 — Europese Commissie [Advies krachtens artikel 218, lid 11, VWEU — Verdrag van Marrakesh tot bevordering van de toegang tot gepubliceerde werken voor personen die blind zijn, visueel gehandicapt of anderszins een leeshandicap hebben — Artikel 3 VWEU — Exclusieve externe bevoegdheid van de Europese Unie — Artikel 207 VWEU — Gemeenschappelijke handelspolitiek — Handelsaspecten van de intellectuele eigendom — Internationale overeenkomst die gemeenschappelijke regels kan aantasten of de strekking daarvan kan wijzigen — Richtlijn 2001/29/EG — Artikel 5, lid 3, onder b), en lid 4 — Beperkingen en restricties ten behoeve van mensen met een handicap]

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/3

         Advies van het Hof (Grote kamer) van 14 februari 2017 — Europese Commissie
   (Advies 3/15) (1)

   ([Advies krachtens artikel 218, lid 11, VWEU - Verdrag van Marrakesh tot bevordering van de toegang tot gepubliceerde werken voor personen die blind zijn, visueel gehandicapt of anderszins een leeshandicap hebben - Artikel 3 VWEU - Exclusieve externe bevoegdheid van de Europese Unie - Artikel 207 VWEU - Gemeenschappelijke handelspolitiek - Handelsaspecten van de intellectuele eigendom - Internationale overeenkomst die gemeenschappelijke regels kan aantasten of de strekking daarvan kan wijzigen - Richtlijn 2001/29/EG - Artikel 5, lid 3, onder b), en lid 4 - Beperkingen en restricties ten behoeve van mensen met een handicap])
   (2017/C 112/04)
   Procestaal: alle officiële talen

      Verzoekende partij

   Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Hartmann, F. Castillo de la Torre en J. Samnadda, gemachtigden)

      Dictum

   De sluiting van het Verdrag van Marrakesh tot bevordering van de toegang tot gepubliceerde werken voor personen die blind zijn, visueel gehandicapt of anderszins een leeshandicap hebben, valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Europese Unie.

      (1)  PB C 311 van 21.9.2015.


title: Zaak C-229/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Verden (Duitsland) op 12 mei 2014 — Ender Balkaya/Kiesel Abbruch- und Recycling Technik GmbH

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Verden (Duitsland) op 12 mei 2014 — Ender Balkaya/Kiesel Abbruch- und Recycling Technik GmbH
   (Zaak C-229/14)
   2014/C 303/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Arbeitsgericht Verden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ender Balkaya

      Verwerende partij: Kiesel Abbruch- und Recycling Technik GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het toepasselijke Unierecht, inzonderheid artikel 1, lid 1, sub a, van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (1), aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen nationale wettelijke bepalingen of nationale gewoonten volgens welke bij de in deze bepaling voorgeschreven berekening van het aantal werknemers een lid van de directie van een kapitaalvennootschap niet wordt meegerekend, ook al verricht dit lid zijn werkzaamheden onder het gezag en het toezicht van een ander orgaan van deze vennootschap, ontvangt het loon als tegenprestatie voor zijn werkzaamheden en houdt het zelf geen aandelen in de vennootschap?

               2)

               Dient het toepasselijke Unierecht, inzonderheid artikel 1, lid 1, sub a, van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag, aldus te worden uitgelegd dat het dwingend voorschrijft dat bij de in deze bepaling voorgeschreven berekening van het aantal werknemers ook die personen als werknemers in loondienst dienen te worden meegerekend, die zonder een vergoeding van de werkgever te ontvangen, maar met financiële steun van en erkenning door de voor de bevordering van de werkgelegenheid bevoegde overheidsinstanties, in de praktijk in de onderneming werkzaam zijn om kennis op te doen of te verdiepen of om een beroepsopleiding te voltooien („stagiair”), of zijn de lidstaten bevoegd dienaangaande nationale wettelijke bepalingen of gewoonten vast te stellen?

      (1)  PB L 225, blz. 16.


title: Zaak T-200/16: Arrest van het Gerecht van 3 mei 2017 — Gfi PSF/Commissie [„Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Ontwikkeling, onderhoud, uitbreiding en bijstandsdiensten voor websites — Afwijzing van een offerte van een inschrijver — Ontvangen offerte al geopend — Artikel 111, lid 4, onder b), van het Financieel Reglement”]

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/24

         Arrest van het Gerecht van 3 mei 2017 — Gfi PSF/Commissie
   (Zaak T-200/16) (1)

   ([„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Ontwikkeling, onderhoud, uitbreiding en bijstandsdiensten voor websites - Afwijzing van een offerte van een inschrijver - Ontvangen offerte al geopend - Artikel 111, lid 4, onder b), van het Financieel Reglement”])
   (2017/C 195/34)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gfi PSF Sàrl (Leudelange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Moyse, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Delaude en S. Lejeune, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste een verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de besluiten van 2 en 16 maart 2016 waarbij het Bureau voor publicaties van de Europese Unie (BP) de offerte heeft afgewezen die verzoekster had ingediend in het kader van een openbare aanbesteding voor onder meer de ontwikkeling, het onderhoud, de uitbreiding en bijstandsdiensten voor de websites van dit bureau (PB 2015/S 251-459901), en voor zover nodig van het bevestigende besluit van het BP van 22 april 2016, en ten tweede een verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden als gevolg van deze besluiten.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Gfi PSF Sàrl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 222 van 20.6.2016.


title: Zaak C-453/12: Beschikking van de president van het Hof van 8 december 2014 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/27

         Beschikking van de president van het Hof van 8 december 2014 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-453/12) (1)

   (2015/C 065/37)
   Procestaal: Frans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 379 van 8.12.2012.


title: Zaak T-242/99: Beroep, op 19 oktober 1999 ingesteld door Esso Nederland B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
22.1.2000                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 20/23
c) heeft nagelaten, zich een juist oordeel te vormen over de              Beroep, op 15 oktober 1999 ingesteld door BP Nederland
      feiten en het recht waaruit blijkt, dat de aangemelde               V.O.F., BP Direct V.O.F. en Actomat B.V. tegen Commissie
      overeenkomsten niet voldoen aan de voorwaarden van                               van de Europese Gemeenschappen
      artikel 4, lid 2, van verordening nr. 17.
                                                                                (Zaak T-237/99)
( 1) PB 1999, C 8, blz. 4.
(2) PB 1999, L 186, blz. 28.                                                                      (2000/C 20/47)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 15 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
Beroep, op 18 oktober 1999 ingesteld door P. Monod-                       de Europese Gemeenschappen ingesteld door BP Nederland
Gayraud tegen Commissie van de Europese Gemeen-                           V.O.F., BP Direct V.O.F. en Actomat B.V., gevestigd te respectie-
                               schappen                                   velijk Rotterdam, Alphen a/d Rijn en Amsterdam (Nederland),
                                                                          vertegenwoordigd door M. van Empel en M. Smeets, advocaten
                           (Zaak T-234/99)                                te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                          G. Charles, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10.
                            (2000/C 20/46)
                                                                          Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                           (Procestaal: Frans)                            a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
                                                                               (C(1999) 2539 def) (1) betreffende staatssteun van Neder-
                                                                               land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                               de grensstreek met Duitsland, waarbij de staatsteun die
schappen is op 18 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
                                                                               Nederland heeft toegekend aan 450 tankstations, zou
de Europese Gemeenschappen ingesteld door P. Monod-
                                                                               moeten teruggevorderd, nietig te verklaren;
Gayraud, wonende te Warschau (Polen), vertegenwoordigd
door H. Masse-Dessen, advocaat te Parijs, en V. Ecker, advocaat           b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
Boulevard Grande Duchesse Charlotte 77.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
— nietig te verklaren het besluit waarbij de Commissie heeft              die in zaak T-248/99.
      geweigerd voor gratis huisvesting te zorgen;
— de Commissie ertoe te veroordelen verzoek 91 200 euro                   (1) PB L 280 van 30.10.1999, blz. 87.
      schadevergoeding te betalen;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Beroep, op 19 oktober 1999 ingesteld door Esso Neder-
Het beroep is gericht tegen verweersters weigering van 29 juni            land B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
1999 om de huur van een woning voor verzoeker, een Frans                                             schappen
ambtenaar die als deskundige bij de delegatie van de Commissie
in Polen is gedetacheerd, ten laste te nemen.
                                                                                (Zaak T-242/99)
Tot staving van zijn vorderingen voert verzoeker onder meer
aan, dat dit besluit in strijd is met de toezeggingen die de                                      (2000/C 20/48)
Commissie hem eerder had gedaan.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
Hij voegt eraan toe, dat hem niet kan worden tegengeworpen,
dat de huur van een woning niet aan de ambtenaar kan worden
vergoed wanneer die woning, zoals in casu, eigendom is van de             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
echtgenote van die ambtenaar. Hij zou er immers nooit voor                schappen is op 19 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
hebben gekozen in een flat van zijn echtgenote te wonen als               de Europese Gemeenschappen ingesteld door Esso Nederland
de houding van de Commissie hem daartoe niet had genoopt.                 B.V., te Den Haag (Nederland), vertegenwoordigd door M.H.
                                                                          van der Woude en R.W. Wezenbeek-Geuke, advocaten te
                                                                          Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                          J. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11.
 ---pagebreak--- C 20/24               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      22.1.2000
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Middelen en voornaamste argumenten
a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999                     Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverkla-
     (C(1999)2539 def) (1) betreffende staatssteun van Neder-           ring van de beschikking van de Commissie van 11 mei 1999
     land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de            (C (1999) 1363 def.) betreffende een reeks economische en
     grensstreek met Duitsland, te vernietigen;                         financiële maatregelen ten behoeve van twee suikerfabrieken.
                                                                        Die twee fabrieken zouden de enige fabrieken zijn waaraan de
b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.             in vier Italiaanse regio’s (Toscane, Umbrië, Lazio en Abbruzzi)
                                                                        geproduceerde suikerbieten worden geleverd.
Middelen en voornaamste argumenten                                      In de bestreden beschikking overweegt de Commissie dat:
                                                                        — alle onderzochte financiële maatregelen staatssteun vor-
Deze zaak sluit aan bij zaak T-210/99. Verzoekster stelt, dat                men;
niet zij, doch de tankstationexploitanten, die zelfstandig en
onafhankelijk van Esso opereren, de steun hebben aangevraagd
en ontvangen, zodat zij niet tot terugbetaling van die steun            — een groot aantal van die maatregelen onverenigbaar is
gehouden kan worden. De beschikking berust haar inziens op                   met de gemeenschappelijke markt en derhalve door de
een onvolledige en onjuiste beoordeling van de feiten alsook                 ontvangers moet worden terugbetaald.
op schending van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag door
introductie van het begrip feitelijke ontvanger van de steun.
                                                                        Volgens verzoekster heeft verweerster daarmee de door de
                                                                        Italiaanse autoriteiten in de loop van de administratieve
                                                                        procedure aangevoerde argumenten en informatie miskend.
(1) PB L 280 van 30.10.1999, blz. 87.                                   De door de Commissie vastgestelde beschikking vertoont
                                                                        derhalve, afgezien van het gebrek aan motivering, kennelijke
                                                                        onjuistheden met betrekking tot de beoordeling van fun-
                                                                        damentele elementen rechtens en feitelijk, ter zake van onder
                                                                        meer de relevante gemeenschapswetgeving, de draagwijdte en
                                                                        de gevolgen van de door de Italiaanse autoriteiten vastgestelde
                                                                        regelgeving en maatregelen, de inhoud en omvang van de
                                                                        tussen de belanghebbende partijen tot stand gekomen rechtsbe-
                                                                        trekkingen en economische betrekkingen, de omvang en de
                                                                        gevolgen van de diverse onderzochte economische en finan-
Beroep, op 18 oktober 1999 ingesteld door Sadam Abruz-                  ciële maatregelen, de aanwijzing van de begunstigden van de
zo SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     beweerde steun, alsmede de verenigbaarheid daarvan met de
                               pen                                      toepasselijke beginselen en bepalingen.
                       (Zaak T-244/99)                                  Inzonderheid zou de Commissie de volgende aspecten hebben
                                                                        miskend:
                        (2000/C 20/49)
                                                                        — De bescherming van de betrokken producties in landbouw
                                                                             en industrie was in casu gewaarborgd door bepalingen van
                                                                             gemeenschapsrecht, die Italië ruimschoots mogelijkheden
                      (Procestaal: Italiaans)                                bood steun aan de productie te verlenen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               — De in de twee fabrieken getroffen maatregelen strookten
schappen is op 18 oktober 1999 beroep ingesteld tegen                        volledig met de doelstellingen van het nationaal plan in de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Sadam                          sector, dat de Commissie reeds heeft goedgekeurd.
Abruzzo SpA, vertegenwoordigd door A. Tizzano en
G. M. Roberti, advocaten te Napels, A. Maffei Alberti, G. Pittalis
                                                                        — De moeilijkheden die de betrokken ondernemingen op een
en A. Franchi, advocaten te Bologna, Grote Zavel 36, Brussel.
                                                                             bepaald moment hebben ondervonden, waren te wijten
                                                                             aan externe factoren, die niet in het minst het economische
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                          prestatievermogen en de vooruitzichten op winstgevend-
                                                                             heid van de ondernemingen hebben aangetast.
— de beschikking van de Commissie van 11 mei 1999 inzake
                                                                        — De betrokken ondernemingen zijn gevestigd in onder-
     staatssteun van Italië ten behoeve van de suikersector
                                                                             steunde regio’s en zijn, zoals uit het nationaal plan voor de
     (C(1999) 1363 def.) nietig te verklaren;
                                                                             sector blijkt, van essentieel belang om een afzetmogelijk-
                                                                             heid te waarborgen voor twee belangrijke regionale arealen
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                                    voor de suikerbietteelt.