title: Verzoek van Simvoulio tis Epikratias van 20 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. naamloze vennootschap Canadane Cheese Trading Amba, 2. naamloze vennootschap Gebroeders Kouris Handels- en Industriemaatschappij, enerzijds, en 1. De Minister van Handel, 2, De Minister van Financiën, 3. De Minister van Gezondheid en Sociale Zekerheid en 4. De Minister van Landbouw, anderzijds (Zaak C-317/95)

text:
Nr . C 333 /6          NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   9 . 12 . 95
andere partij bij de procedure : Commissie van de Europese                   immers wordt beoogd ? En worden met produkten die
Gemeenschappen ( gemachtigden : F. J. Santaolalla Gadea en                   onder een bepaalde benaming bij de consumenten in de
J. L. Iglesias Buhigues ), heeft het Hof, samengesteld als                   Gemeenschap bekend zijn, gelijksoortige produkten
volgt : C. N. Kakouris , kamerpresident, G. Hirsch, G. F.                    bedoeld , bij de consument bekend door generieke en
Mancini ( rapporteur ), F. A. Schockweiler en P. J. G.                       wezenlijke kenmerken in samenstelling en bereidings
Kapteyn , rechters ; advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier :              wijze, al kunnen zij verschillen vertonen in kenmerken
R. Grass, op 26 oktober 1995 een beschikking gegeven                         die voor de soort zelf niet bepalend zijn, zodat men van
waarvan het dictum luidt als volgt:                                          verschillende nationale varianten van die soort kan
                                                                             spreken, die in de respectieve Lid-Staten van herkomst
                                                                             voor het merendeel rechtmatig worden vervaardigd en
 1 . De hogere voorzieningen worden afgewezen .                              in de eerste plaats voor binnenlandse consumptie in de
                                                                             handel gebracht ? Moet dus telkens wanneer een pro
                                                                             dukt binnen de Gemeenschap in het verkeer wordt
2 . Requiranten worden in de kosten verwezen.
                                                                             gebracht voor uitsluitende of nagenoeg uitsluitende
                                                                             consumptie binnen één Lid-Staat alwaar naar dat
(') PB nr . C 254 van 10 . 9 . 1994 .                                        produkt onder de consumenten aldaar vraag bestaat,
                                                                             vooral wanneer het gaat om een produkt onder een
                                                                             traditionele benaming — ook in het geval dat dat
                                                                             produkt ook in een andere Lid-Staat wordt geprodu
                                                                             ceerd, evenwel niet voor de binnenlandse consumptie,
                                                                             maar uitsluitend voor uitvoer naar de Lid-Staat waar dat
                                                                             produkt wordt geconsumeerd —, de algemene bekend
                                                                             heid van dat produkt onder de consumenten binnen de
Verzoek van Simvoulio tis Epikratias van 20 juni 1995 om                     Gemeenschap, met name wat de algemene en wezenlijke
een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1 . naamloze                kenmerken betreft, worden beoordeeld in relatie tot de
vennootschap Canadane Cheese Trading Amba, 2 . naam                         consumenten in de Lid-Staat waar dat produkt voor
loze vennootschap Gebroeders Kouris Handels- en Indus                       consumptie in de handel wordt gebracht ?
triemaatschappij , enerzijds , en 1 . De Minister van Handel ,
2 , De Minister van Financiën, 3 . De Minister van Gezond
heid en Sociale Zekerheid en 4 . De Minister van Landbouw,
                               anderzijds                                c ) Kan in geval van een bevestigend antwoord op de
                         ( Zaak C-3 17/95 )                                  voorgaande vragen, en gelet op de voornoemde gegevens
                                                                             uit de brief 9539/VI/24.2.1994 van de directeur
                            ( 95/C 333 / 10 )                                generaal Landbouw van de Commissie en de begelei
                                                                             dende brief daarbij , met name op het punt van de
                                                                             percentuele verhouding tussen de totale consumptie
De Simvoulio tis Epikratias heeft bij beschikking van 20 juni
                                                                             binnen de Gemeenschap van kaas onder de benaming
 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                             feta en de consumptie binnen de Gemeenschap van kaas
 10 oktober 1995 , in het geding tussen 1 . naamloze vennoot
                                                                             onder de benaming die uit schape- en/of geitemelk
 schap Canadane Cheese Trading Amba , 2 . naamloze ven
                                                                             volgens de natuurlijke stremmingsmethode is vervaar
 nootschap Gebroeders Kouris Handels- en Industriemaat                      digd, alsmede de percentuele verhouding tussen de
 schappij , enerzijds , en 1 . De Minister van Handel , 2 . De
 Minister van Financiën, 3 . De Minister van Gezondheid en
                                                                             consumptie van feta-kaas uit schape- en/of geitemelk in
 Sociale Zekerheid en 4 . De Minister van Landbouw, ander
                                                                             de Gemeenschap en diezelfde consumptie in Grieken
                                                                             land, en voorts de percentuele verhouding tussen pro
 zijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                             duktie , binnenlandse consumptie en uitvoer uit Dene
 verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                              marken en de andere Lid-Staten gezamenlijk van kaas
 vragen :
                                                                              onder de benaming „ feta " uit koemelk volgens de
                                                                              ultrafiltratiemethode, worden aangenomen, dat witte
 a ) Brengt de uitlegging van de artikelen 30 en 36 EG                       kaas onder de benaming „ feta " in de andere Lid-Staten
      Verdrag mede, dat een Lid-Staat voor produkten die                      en vooral in Denemarken nagenoeg uitsluitend wordt
      door een andere Lid-Staat worden vervaardigd en                         geproduceerd voor uitvoer — binnen de Gemeenschap
      uitgevoerd, voor het handelsverkeer binnen de Lid-Staat                 althans — naar Griekenland, nagenoeg de enige Lid
      het gebruik van een bepaalde handelsnaam kan verbie                    Staat waar kaas onder de benaming feta voor consump
      den, wanneer die produkten uit het oogpunt van                          tie in de handel wordt gebracht ? En moet de algemene
      samenstelling of bereidingswijze zozeer verschillen van                 bekendheid binnen de Gemeenschap van kaas onder de
      produkten die onder die benaming in de Gemeenschap                      handelsnaam feta , met name wat de generieke en
      algemeen bekend zijn, dat zij niet als gelijksoortig                    wezenlijke eigenschappen betreft, worden beoordeeld in
      produkt tot dezelfde categorie kunnen worden gere                      relatie tot de consument van feta-kaas in Griekenland,
      kend ?                                                                  voor wie feta witte kaas is, bereid volgens de natuurlijke
                                                                              stremmingsmethode uit schape- of geitemelk, waarvan
                                                                              de kaas die uit koemelk volgens de ultrafiltratiemethode
  b ) Is het in dat geval zo, dat de bekendheid van een produkt               wordt vervaardigd, dus wel zo wezenlijk verschilt wat
      onder een bepaalde naam in de Gemeenschap moet                          grondstof en bereidingswijze betreft, dat er niet meer
      worden beoordeeld in relatie tot de consumenten in de                   van een soortgelijk produkt kan gesproken, met als
      Lid-Staten van de Gemeenschap, wier bescherming                         gevolg dat voornoemd artikel 83 van de Wet op de
 ---pagebreak--- 9. 12 . 95          | NL I                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          Nr. C 333/7
    voedingsmiddelen, zoals dat gold ten tijde van de                    Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
     bestreden beschikking, welke bepaling het gebruik van               woordigd door J. Macdonald Flett, lid van haar juridische
    de benaming feta voorbehoudt aan kaas die volgens de                 dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
    natuurlijke stremmingsmethode uit schape- of geitemelk               Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner .
     is bereid , verenigbaar is met de artikelen 30 en 36
     EG-Verdrag ?
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :
                                                                         1 . te verklaren dat Ierland , door niet de wettelijke of
                                                                                bestuursrechtelijke maatregelen te treffen ter uitvoering
                                                                                van de Richtlijnen 92/45/EEG ( 1 ), 92/46/EEG ( 2 ), 92/
Beroep, op 10 oktober 1995 ingesteld door Commissie van                         65/EEG ( 3 ), 92/ 116/EEG ( 4 ), 92/ 117/EEG ( s ) en 92/
        de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                                 118/EEG ( 6 ) de krachtens deze richtlijnen en het Ver
                       ( Zaak C-318/95 )                                        drag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                                en
                           ( 95/C 333/ 11
                                                                         2 . Ierland in de kosten te verwijzen .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 10 oktober 1995 beroep ingesteld tegen Ierland door de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                      Middelen en voornaamste argumenten
woordigd door J. Macdonald Flett, lid van haar juridische
dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner.                        Artikel 189 EG-Verdrag, ingevolge hetwelk een richtlijn
                                                                         verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor
                                                                         elke Lid-Staat, houdt een verplichting voor de Lid-Staten in
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :                         om de termijn van uitvoering van de richtlijn in acht te
                                                                         nemen . Deze termijn is op 1 januari 1994 verstreken, zonder
1 . te verklaren dat Ierland, door niet de wettelijke of                 dat Ierland de maatregelen ter uitvoering van de in de
     bestuursrechtelijke maatregelen te treffen ter uitvoering           conclusies van de Commissie bedoelde richtlijn heeft vast
    van Richtlijn 92/1 1 9/EEG van de Raad van 1 7 december              gesteld .
     1992 tot vaststelling van algemene communautaire
    maatregelen voor de bestrijding van bepaalde dierziek
    ten en van specifieke maatregelen ten aanzien van de                 (') Richtlijn van de Raad van 16 juni 1992 betreffende de
    vesiculaire varkensziekte ( 1 ), de krachtens de richtlijn en              gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voorschriften
     het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is                        voor het doden van vrij wild en het in de handel brengen van
                                                                               vlees van vrij wild ( PB nr . L 268 van 14 . 9 . 1992 , blz . 35 ).
     nagekomen; en                                                       ( 2 ) Richtlijn van de Raad van 16 juni 1992 tot vaststelling van
                                                                               gezondheidsvoorschriften voor de produktie en het in de handel
2 . Ierland in de kosten te verwijzen .                                        brengen van rauwe melk, warmtebehandelde melk en produk
                                                                               ten op basis van melk ( PB nr . L 268 vanl4 . 9 . 1992 , blz . 1 ).
Middelen en voornaamste argumenten                                       (■') Richtlijn van de Raad van 13 juli 1992 tot vaststelling van de
                                                                               veterinairrechtelijke voorschriften voor het handelsverkeer en
                                                                               de invoer in de Gemeenschap van dieren , sperma , eicellen, en
Artikel 189 EG-Verdrag, ingevolge hetwelk een richtlijn                        embryo 's waarvoor ten aanzien van de veterinairrechtelijke
verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor
                                                                               voorschriften geen specifieke communautaire regelgeving als
elke Lid-Staat, houdt een verplichting voor de Lid-Staten in                   bedoeld in bijlage A, onder I, van Richtlijn 90/425/EEG geldt
om de termijn van uitvoering van de richtlijn in acht te                       ( PB nr . L 268 van 14 . 9 . 1992 , blz . 54 ).
nemen . Deze termijn is op 1 januari 1994 verstreken, zonder             ( 4 ) Richtlijn van de Raad van 17 december 1992 tot wijziging en
dat Ierland de maatregelen ter uitvoering van de in de                         bijwerking van Richtlijn 71 / 11 8/EEG inzake gezondheidsvraag
conclusies van de Commissie bedoelde richtlijn heeft vast                     stukken op het gebied van het handelsverkeer in vers vlees van
gesteld.                                                                       pluimvee ( PB nr. L 62 van 15 . 3 . 1993 , blz . 1 ).
                                                                         ( 5 ) Richtlijn van de Raad van 17 december 1992 inzake maatre
                                                                               gelen voor de bescherming tegen bepaalde zoönoses en bepaalde
(') PB nr . L 62 van 15 . 3 . 1993 , blz . 69 .                                zoönoseverwekkers bij dieren en in produkten van dierlijke
                                                                               oorsprong teneinde door voedsel overgedragen infecties en
                                                                               vergiftigingen te voorkomen ( PB nr. L 62 van 15 . 3 . 1993 ,
                                                                               blz . 38 ).
                                                                         ( 6 ) Richtlijn van de Raad van 17 december 1992 tot vaststelling van
                                                                               de veterinairrechtelijke en de gezondheidsvoorschriften voor
                                                                               het handelsverkeer en de invoer in de Gemeenschap van
Beroep, op 10 oktober 1995 ingesteld door Commissie van                        produkten waarvoor ten aanzien van deze voorschriften geen
         de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                              specifieke communautaire regelgeving geldt als bedoeld in
                                                                               bijlage A, hoofdstuk I , van Richtlijn 89/662/EEG, en, wat
                        ( Zaak C-3 19/95 )                                     ziekteverwekkers betreft, van Richtlijn 90/425/EEG ( PB nr .
                            ( 95/C 333/ 12 )                                   L 62 van 15 . 3 . 1993 , blz . 49 ).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 10 oktober 1995 beroep ingesteld tegen Ierland door de


title: Zaak T-263/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  15 december 2005  — BIC tegen BHIM ( Gemeenschapsmerk — Driedimensionaal merk in vorm van een elektronische aansteker — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/38

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 december 2005 — BIC tegen BHIM
   (Zaak T-263/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Driedimensionaal merk in vorm van een elektronische aansteker - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 60/75)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: BIC SA (Clichy, Frankrijk) (vertegenwoordigers: M.-P. Escande en A. Guillemin, advocaten)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)
   Voorwerp van de zaak
   Vordering tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 6 april 2004 (zaak R 469/2003-4) inzake de inschrijving van een driedimensionaal merk in de vorm van een elektronische aansteker als gemeenschapsmerk
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 9.10.2004.


title: Zaak T-526/09: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2011 — PAKI Logistics/BHIM (PAKI) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PAKI — Absolute weigeringsgrond — Merk dat strijdig is met openbare orde of goede zeden — Artikel 7, lid 1, sub f, van verordening (EG) nr. 207/2009 )

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/17

         Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2011 — PAKI Logistics/BHIM (PAKI)
   (Zaak T-526/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PAKI - Absolute weigeringsgrond - Merk dat strijdig is met openbare orde of goede zeden - Artikel 7, lid 1, sub f, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 340/34
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: PAKI Logistics GmbH (Ennepetal, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Bergermann, P. Mes, C. Graf von der Groeben, G. Rother, J. Bühling, A. Verhauwen, J. Künzel, D. Jestaedt en J. Vogtmeier, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Behzadi-Spencer, vervolgens F. Penlington, gemachtigden, bijgestaan door S. Malynicz, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 oktober 2009 (zaak R 1805/2007-1) betreffende een aanvraag tot inschrijving van het woordteken PAKI als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               PAKI Logistics GmbH draagt haar eigen kosten alsook die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

               3)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Zaak C-666/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Noord-Holland (Nederland) op 14 december 2015 — X, GoPro Coöperatief UA tegen Inspecteur van de Belastingdienst Douane, kantoor Rotterdam Rijnmond

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Noord-Holland (Nederland) op 14 december 2015 — X, GoPro Coöperatief UA tegen Inspecteur van de Belastingdienst Douane, kantoor Rotterdam Rijnmond
   (Zaak C-666/15)
   (2016/C 106/13)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Noord-Holland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: X, GoPro Coöperatief UA

      Verweerder: Inspecteur van de Belastingdienst Douane, kantoor Rotterdam Rijnmond

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de toelichtingen van de Commissie op onderverdeling 8525 8030 en onderverdelingen 8525 80 91 en 8525 80 99 van de gecombineerde nomenclatuur aldus worden uitgelegd dat er ook van „één opname van 30 minuten of meer” sprake is wanneer de videobeelden gedurende langer dan 30 minuten door middel van de 'video record' mode worden opgenomen terwijl de videobeelden in aparte bestanden, elk met een duur van minder dan 30 minuten, worden vastgelegd en de kijker bij het afspelen ieder bestand met een duur van minder dan 30 minuten apart moet openen, maar de mogelijkheid bestaat om de beelden die zijn vervat in deze bestanden op een pc met behulp van de door GoPro geleverde software achter elkaar te zetten en zo als één videofilm, van meer dan 30 minuten, in één bestand op een pc vast te leggen?

               2)

               Staat aan de indeling onder GN-onderverdeling 8525 80 99 van videocameraopnametoestellen die signalen van externe bronnen kunnen opnemen, in de weg dat zij deze signalen niet via een extern televisietoestel of een externe monitor kunnen weergeven, omdat deze videocameraopnametoestellen, bijvoorbeeld de GoPro Hero 3 Silver Edition, alleen bestanden kunnen afspelen op een extern beeldscherm of monitor die zij zelf hebben opgenomen via de lens?


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 21 september 2004 in zaak T-104/02, Société française de transports Gondrand Frères SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kwijtschelding van invoerrechten — Artikel 1, lid 3, van verordening (EG) nr. 3319/94 — Begrip „bijzondere situatie” in de zin van artikel 905 van verordening (EEG) nr. 2454/93 — Antidumpingrecht op invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat van oorsprong uit Polen — Rechtstreekse facturering aan importeur)

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/15

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 21 september 2004
   in zaak T-104/02, Société française de transports Gondrand Frères SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Kwijtschelding van invoerrechten - Artikel 1, lid 3, van verordening (EG) nr. 3319/94 - Begrip „bijzondere situatie” in de zin van artikel 905 van verordening (EEG) nr. 2454/93 - Antidumpingrecht op invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat van oorsprong uit Polen - Rechtstreekse facturering aan importeur)
   (2004/C 284/30)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-104/02, Société française de transports Gondrand Frères SA, gevestigd te Parijs (Frankrijk), vertegenwoordigd door M. Famchon, avocat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door C. Durand, B. Stromsky en X. Lewis als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2002)24 def van de Commissie van 14 januari 2002 waarbij wordt vastgesteld dat de kwijtschelding van invoerrechten in een bepaald geval niet gerechtvaardigd is, heeft het Gerecht (Vijfde kamer – uitgebreid), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas, J. D. Cooke, P. Mengozzi en M. E. Martins Ribeiro, rechters, griffier: I. Natsinas, administrateur; op 21 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Verzoekster wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 156 van 29.6.2002.


title: Zaak C-584/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 19 november 2013 — Directeur général des finances publiques, Mapfre warranty SpA/Mapfre asistencia compania internacional de seguros y reaseguros, Directeur général des finances publiques

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 19 november 2013 — Directeur général des finances publiques, Mapfre warranty SpA/Mapfre asistencia compania internacional de seguros y reaseguros, Directeur général des finances publiques
   (Zaak C-584/13)
   2014/C 31/05
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Directeur général des finances publiques, Mapfre warranty SpA

      Verwerende partijen: Mapfre asistencia compania internacional de seguros y reaseguros, Directeur général des finances publiques

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 2 en 13, B, sub a, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG (1) van de Raad van 17 mei 1977 (77/388 EEG) aldus worden uitgelegd dat de verrichting die erin bestaat dat een marktdeelnemer die onafhankelijk is van de wederverkoper van tweedehandsauto’s, tegen betaling van een vast bedrag garantie biedt bij mechanische defecten die kunnen ontstaan aan bepaalde onderdelen van de tweedehandsauto, valt binnen de categorie verzekeringsverrichtingen die zijn vrijgesteld van de belasting over de toegevoegde waarde, of integendeel binnen de categorie diensten?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak C-694/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 21 december 2015 — Vigilanza Privata Turris Srl/Questore di Napoli

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 21 december 2015 — Vigilanza Privata Turris Srl/Questore di Napoli
   (Zaak C-694/15)
   (2016/C 106/24)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vigilanza Privata Turris Srl

      Verwerende partij: Questore di Napoli

      Prejudiciële vragen

               1)

               Sluit het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie Commissie/Italië, C-465/05, EU:C:2007:781, waarbij het Hof heeft geoordeeld dat de Italiaanse Staat de krachtens de artikelen 43 en 49 EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, door te bepalen dat:

                           a)

                           de activiteit van particuliere bewaker enkel kan worden uitgeoefend na voorafgaande aflegging van een eed van trouw aan de Italiaanse Republiek;

                           b)

                           de activiteit van particuliere beveiliging slechts door een in een andere lidstaat gevestigde dienstverrichter kan worden uitgeoefend na afgifte van een territoriaal beperkte vergunning door de Prefetto (prefect), zonder dat daarbij rekening wordt gehouden met de verplichtingen waaraan de dienstverrichter reeds in zijn lidstaat van oorsprong is onderworpen;

                           c)

                           bedoelde vergunning een beperkte territoriale geldigheid heeft en dat bij de afgifte ervan rekening wordt gehouden met het aantal en de omvang van de in het betrokken gebied reeds actieve ondernemingen op het gebied van de particuliere beveiliging;

                           d)

                           particuliere beveiligingsbedrijven een vestiging moeten hebben in iedere provincie waarin zij werkzaam zijn;

                           e)

                           het personeel van de ondernemingen individuele toestemming moet hebben verkregen om als particuliere bewaker werkzaam te zijn, zonder dat daarbij rekening wordt gehouden met de controles en verificaties die reeds in de lidstaat van oorsprong zijn verricht;

                           f)

                           beveiligingsbedrijven slechts een vergunning kunnen verkrijgen indien zij een minimum- en/of maximumpersoneelsbezetting hebben;

                           g)

                           deze ondernemingen een waarborgsom moeten storten bij de Cassa deposito e prestiti, en

                           h)

                           de prijzen van de diensten op het gebied van de particuliere beveiliging in de vergunning van de prefect worden vastgesteld, waarbij de prijzen enkel binnen een van tevoren vastgestelde marge mogen schommelen op zich uit dat de provinciale met de openbare orde belaste dienst (Questore) bevoegd is om de bestreden dienstvoorschriften op te leggen die het inzetten van een minimumaantal agenten (twee) verplichten voor de opdrachten betreffende bepaalde diensten?

               2)

               Vertoont deze vraag, hoewel het om een nieuwe vraag gaat, gelijkenissen die van die aard zijn dat tot hetzelfde besluit kan worden gekomen, vanuit het oogpunt van de artikelen 43 en 49 EG-Verdrag?


title: Zaak C-208/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial Navarra (Spanje) op 25 april 2014 — Antonia Valdivia Reche/Banco de Valencia, S.A.

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial Navarra (Spanje) op 25 april 2014 — Antonia Valdivia Reche/Banco de Valencia, S.A.
   (Zaak C-208/14)
   2014/C 223/08
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial Navarra

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Antonia Valdivia Reche

      Verwerende partij: Banco de Valencia, S.A.

      Prejudiciële vraag

   Moet de nationale rechter bij vaststelling van een oneerlijk beding waarbij een vertragingsrente van 29 % is vastgelegd, dat beding ingevolge artikel 6 van richtlijn 13/1993/EEG (1) buiten toepassing verklaren, zonder dat hij de overeengekomen rentevoet kan matigen, ook al heeft een van de verwerende consumenten uitdrukkelijk hierom verzocht?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).


title: Zaak T-211/11: Beroep ingesteld op 11 april 2011 — Timab Industries en CFPR/Commissie

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/18

         Beroep ingesteld op 11 april 2011 — Timab Industries en CFPR/Commissie
   (Zaak T-211/11)
   2011/C 179/31
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Timab Industries (Dinard, Frankrijk) en Cie financière et de participations Roullier (CFPR) (Saint-Malo, Frankrijk) (vertegenwoordiger: N. Lenoir, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters verzoeken om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 1 februari 2011 houdende afwijzing van een verzoek om toegang tot bepaalde documenten van de Commissie inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, met betrekking tot een mededingingsregeling op de Europese markt voor fosfaten voor diervoeder (zaak COMP/38.866).
   Ter onderbouwing van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: onjuiste rechtsopvatting en kennelijke beoordelingsfout betreffende artikel 4, lid 3, tweede alinea, van verordening nr. 1049/2001 (1), voor zover de gevraagde documenten geen standpuntbepalingen zijn, maar besluiten waarvan niet is aangetoond dat de mededeling ervan het besluitvormingsproces ernstig kan ondermijnen.

               2)

               Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting en kennelijke beoordelingsfout betreffende artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening nr. 1049/2001, voor zover de gevraagde documenten geen gevoelige commerciële informatie bevatten die de mededeling ervan ook maar gedeeltelijk zou kunnen verhinderen.

               3)

               Derde middel: onjuiste rechtsopvatting en kennelijke beoordelingsfout betreffende artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001, voor zover de Commissie stelt dat het doel van de inspecties, onderzoeken en audits zou worden ondermijnd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Doorhaling van zaak T-174/03

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/60

         Doorhaling van zaak T-174/03 (1)

   (2004/C 262/111)

      (Procestaal: Frans)

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 juli 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-174/03: Franco Cozzani tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 184 van 2.8.2003.


title: Zaak C-542/12: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 8 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale de Pordenone — Italië) — Strafzaak tegen Fidenato Giorgio (Artikel 99 van Reglement voor de procesvoering — Richtlijn 2002/53/EG — Gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen — In gemeenschappelijke rassenlijst opgenomen genetisch gemodificeerde organismen (GGO) — Verordening (EG) nr. 1829/2003 — Artikel 20 — Bestaande producten — Richtlijn 2001/18/EG — Artikel 26 bis — Maatregelen om onbedoelde aanwezigheid van genetisch gemodificeerde organismen te voorkomen)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/52

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 8 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale de Pordenone — Italië) — Strafzaak tegen Fidenato Giorgio
   (Zaak C-542/12) (1)

   (Artikel 99 van Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 2002/53/EG - Gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen - In gemeenschappelijke rassenlijst opgenomen genetisch gemodificeerde organismen (GGO) - Verordening (EG) nr. 1829/2003 - Artikel 20 - Bestaande producten - Richtlijn 2001/18/EG - Artikel 26 bis - Maatregelen om onbedoelde aanwezigheid van genetisch gemodificeerde organismen te voorkomen)
   2013/C 225/93
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale de Pordenone

      Partij in de strafzaak

   Fidenato Giorgio

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Pordenone — Uitlegging van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (PB L 106, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling die vereist dat voor de teelt van ggo’s die reeds zijn ingeschreven in de gemeenschappelijke rassenlijst, een toestemmingsprocedure wordt gevolgd met het doel de onbedoelde aanwezigheid van genetisch gemodificeerde organismes in andere gewassen te voorkomen (beginsel van co-existentie)

      Dictum

   Het Unierecht moet worden uitgelegd in die zin dat de teelt van genetisch gemodificeerde organismen zoals MON 810-maïsrassen niet kan afhankelijk worden gesteld van een nationale toelatingsprocedure, wanneer het gebruik van en de handel in deze rassen op grond van artikel 20 van verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders zijn toegestaan en deze rassen zijn opgenomen in de gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen die is vastgesteld bij richtlijn 2002/53/EG van de Raad van 13 juni 2002 betreffende de gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1829/2003. Artikel 26 bis van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008, moet worden uitgelegd in die zin dat een lidstaat niet kan bepalen dat geen genetisch gemodificeerde organismen op zijn grondgebied mogen worden geteeld zolang geen co-existentiemaatregelen zijn getroffen om de onbedoelde aanwezigheid van genetisch gemodificeerde organismen in andere gewassen te voorkomen.

      (1)  PB C 63 van 2.3.2013.


title: Zaak C-449/07: Beschikking van de president van het Hof van 3 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/22

         Beschikking van de president van het Hof van 3 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-449/07) (1)

   (2008/C 142/39)

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Zaak C-125/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma (Italië) op 10 maart 2017 — Luigi Bisignani/Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale 1 di Roma

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma (Italië) op 10 maart 2017 — Luigi Bisignani/Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale 1 di Roma
   (Zaak C-125/17)
   (2017/C 213/21)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione tributaria provinciale di Roma

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Luigi Bisignani

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale 1 di Roma

      Prejudiciële vraag

   Verzetten artikel 64 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), junctis het daaraan voorafgaande artikel 63 en het erop volgende artikel 65, en richtlijn 2011/16/EU (1) van de Raad van 15 februari 2011 — voor zover die bepalingen, respectievelijk, de nationale wetgever toestaan om de beperkingen te handhaven die op 31 december 1993 bestaan inzake het kapitaalverkeer naar of uit derde landen, teneinde mogelijke inkomensderving voor de lidstaten te voorkomen en bewijzen te vergaren van onregelmatige of onwettige transacties die onverenigbaar lijken te zijn met of een schending lijken te vormen van het belastingrecht, en op grond van de in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde beginselen van subsidiariteit en evenredigheid onderscheid maken tussen belastingplichtigen die zich niet in eenzelfde situatie bevinden wat betreft hun verblijfplaats of de plaats waar hun kapitaal zich bevindt, — zich tegen een nationale regeling die volgens artikel 9, lid 1, onder c) en d), van wet nr. 97 van 6 augustus 2013 (Europese wet 2013), althans volgens de daaraan door beide partijen gegeven uitlegging, het strafbare belastingfeit van de artikelen 4 en 5 van wetsdecreet nr. 167 van 28 juni 1990, omgezet met wijzigingen in wet nr. 227 van 4 augustus 1990, definitief heeft opgeheven (in plaats van geherformuleerd), zonder daarenboven onderscheid te maken tussen de verschillende gevallen van verkeer van kapitaal, te weten verkeer van kapitaal tussen de lidstaten van de Unie onderling en tussen die lidstaten en staten of gebieden met een gunstig belastingstelsel?

      (1)  Richtlijn 2011/16/EU van de Raad van 15 februari 2011 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de belastingen en tot intrekking van richtlijn 77/799/EEG (PB L 64, blz. 1).


title: Beroep, op 8 september 1997 ingesteld door C. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-248/97)

text:
C 318/34                 NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                18 . 10 . 97
tegen Raad van de Europese Unie door de Comunidad                   Beroep, op 8 september 1997 ingesteld door C. tegen
Autónoma de Cantabria te Spanje, vertegenwoordigd door                       Commissie van de Europese Gemeenschappen
J. I. Sáez Bereciartu, advocaat te Cantabria .                                               ( Zaak T-248/97)
                                                                                ( 97/C 318/65 )
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage de ver                                (Procestaai: Spaans)
wijzing naar Astander in de elfde overweging van Verorde
ning ( EG) nr. 1013/97 van de Raad nietig te verklaren en           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
niet als voorwaarde voor de bedrijfssteun te stellen dat de
                                                                    Gemeenschappen is op 8 september 1997 beroep tegen
verbouwingsactiviteiten op de genoemde scheepswerf wor             Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
den beperkt.                                                        door C. , vertegenwoordigd door D. V. Hernandez Martin,
                                                                    abogado van het Uustre Colegio de Abogados de Madrid,
                                                                    calle Conde de la Cimera 2 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster komt op tegen Verordening ( EG ) nr. 1013/97            — nietig of onbestaand te verklaren het besluit van het
van de Raad van 2 juni 1997 betreffende de steunverlening                tot aanstelling bevoegd gezag van de Commissie van
aan bepaalde scheepswerven die worden geherstructu                      de Europese Gemeenschappen van 30 maart 1992,
reerd ('), voorzover daarin in de elfde overweging wordt                 voorzover daarbij het door C. aangeboden ontslag is
verklaard, dat op de scheepswerf in Astander geen verbou                aanvaard en definitief verklaard;
wingen zullen plaatsvinden . Dienaangaande stelt zij , dat
ofschoon deze verklaring niet expliciet is opgenomen in de          — de huidige hoedanigheid van ambtenaar van de Com
artikelen van deze verordening, zij toch als voorwaarde                  missie van verzoeker te erkennen, en, subsidiair, a ) de
geldt voor de bedrijfssteun waarin bij wege van uitzonde                verschuldigde en niet-uitgekeerde salarissen vanaf
ring in de artikelen 1 en 2 wordt voorzien . Zo kan inge                1 april 1992 te betalen, of b ) te erkennen dat het aan
volge artikel 1 , lid 4, steun ten behoeve van de herstructu            C. via de passende procedure toe te kennen invalidi
rering van de openbare scheepswerven in Spanje als ver                  teitspensioen op 1 april 1992 moet ingaan;
enigbaar met de gemeenschappelijke markt worden
beschouwd tot een bedrag en in een vorm die in dit voor            — de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
schrift nader wordt geregeld, terwijl in de overweging                   kosten te verwijzen .
welke rechtstreeks wordt aangevochten, voor deze steun
evenwel als voorwaarde wordt gesteld, dat er op de                  Middelen en voornaamste argumenten
scheepswerf van Astander geen verbouwingen zullen
plaatsvinden zolang deze in handen van de overheid blijft.          De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                                                                    in zaak T-27/97, B/Commissie ( M.
Verzoekster stelt, dat de verwijzing naar Astander in de            (') PB C 181 van 14 . 6 . 1997, blz. 15 .
bestreden verordening in strijd is met de voorwaarde van
artikel 189 EG-Verdrag betreffende de inhoud, voorzover
in de overweging van een verordening een echte beschik
king wordt opgenomen , die een zelfstandige normatieve
vorm had moeten hebben en niet een niet-specifiek onder
deel van een algemene bepaling mag zijn. De Raad                    Beroep, op 8 september 1997 ingesteld door C. tegen
gebruikt de vorm van een verordening, de werking ervan                      Commissie van de Europese Gemeenschappen
maakt hij evenwel afhankelijk van de uitvoering van een                                      (Zaak T-249/97)
beschikking die eveneens bindend is, doch concrete adres
saten raakt .                                                                                ( 97/C 318/66 )
                                                                                (Procestaai: Spaans)
Verder stelt verzoekster schending van de motiverings
plicht, aangezien haars inziens onbegrijpelijk is, waarom           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
een algemene steunregeling afhankelijk wordt gesteld van            Gemeenschappen is op 8 september 1997 beroep tegen
een voorwaarde van een beperking betreffende een                    Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
                                                                    door C. , vertegenwoordigd door V. Hernandez Martin,
bepaalde scheepswerf, zonder dat dit op enigerlei wijze
                                                                    advocaat te Madrid, domicilie gekozen hebbende te diens
wordt gemotiveerd in het besluitvormingsproces dat heeft            kantore, Calle Conde de la Cimera 2 .
geleid tot een beslissing van zo veel gewicht voor zowel de
desbetreffende scheepswerf als het ruimere territoriale
gebied waar deze is gelegen.                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                    — onderhavig beroep gegrond te verklaren en derhalve
(') PB L 148 van 6 . 6 . 1997, blz . 1 .                                 aan hem een invaliditeitspensioen toe te kennen, als
                                                                         nader uiteengezet in het beroepsschrift;
                                                                    — de Commissie te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-277/11: Beroep ingesteld op 30 mei 2011 — Hotel Reservation Service Robert Ragge GmbH/BHIM — Promotora Imperial (iHotel)

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/19

         Beroep ingesteld op 30 mei 2011 — Hotel Reservation Service Robert Ragge GmbH/BHIM — Promotora Imperial (iHotel)
   (Zaak T-277/11)
   2011/C 238/35
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Hotel Reservation Service Robert Ragge GmbH (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: M.Koch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Promotora Imperial, Sa (Pozuelo de Alarcón, Spanje)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van 24 februari 2011 (zaak R 832/2010-1) aldus herzien dat het beroep gegrond wordt verklaard en de oppositie (nr. B 1458571) wordt afgewezen, opposante verwijzen in de kosten van de beroeps- en de oppositieprocedure, en de beslissing voor het overige bevestigen,

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „iHotel” voor diensten van de klassen 35, 39, 41, 42 en 43 — aanvraag nr. 6912877

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Promotora Imperia, SA

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „iHotel” voor waren en diensten van de klassen 16, 41 en 43

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat. De kamer van beroep heeft ten onrechte aanvaard dat de betrokken waren en diensten soortgelijk zijn en dat de conflicterende merken overeenstemmen.


title: Zaak C-92/14: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 3 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Judecătoria Câmpulung — Roemenië) — Liliana Tudoran, Florin Iulian Tudoran, Ilie Tudoran/SC Suport Colect SRL (Prejudiciële verwijzing — Richtlijnen 93/13/EEG en 2008/48/EG — Toepassing ratione temporis en ratione materiae — Feiten daterend van vóór toetreding van Roemenië tot de Europese Unie — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Ten uitvoer brengen van Unierecht — Geen — Kennelijke onbevoegdheid — Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/33

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 3 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Judecătoria Câmpulung — Roemenië) — Liliana Tudoran, Florin Iulian Tudoran, Ilie Tudoran/SC Suport Colect SRL
   (Zaak C-92/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijnen 93/13/EEG en 2008/48/EG - Toepassing ratione temporis en ratione materiae - Feiten daterend van vóór toetreding van Roemenië tot de Europese Unie - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Ten uitvoer brengen van Unierecht - Geen - Kennelijke onbevoegdheid - Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   2014/C 315/53
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Judecătoria Câmpulung

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Liliana Tudoran, Florin Iulian Tudoran, Ilie Tudoran

      Verwerende partij: SC Suport Colect SRL

      Dictum

   Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, en richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad zijn niet van toepassing op het hoofdgeding.
   Voorts is het Hof van Justitie van de Europese Unie kennelijk onbevoegd om de derde prejudiciële vraag die de Judecătoria Câmpulung (Roemenië) bij beslissing van 25 februari 2014 heeft gesteld, te beantwoorden en is de vijfde door die rechter gestelde prejudiciële vraag kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 31 van 8.2.2003

text:
C 44/46        NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                           22.2.2003
                                                         III
                                                  (Bekendmakingen)
                                                   (2003/C 44/84)
               Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
        PB C 31 van 8.2.2003
        Historisch overzicht van de vroegere publicaties
        PB C 19 van 25.1.2003
        PB C 7 van 11.1.2003
        PB C 323 van 21.12.2002
        PB C 305 van 7.12.2002
        PB C 289 van 23.11.2002
        PB C 274 van 9.11.2002
                                          Deze teksten zijn beschikbaar in:
                                        EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
                                          CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-120/06 P: Hogere voorziening ingesteld op  27 februari 2006  door Fabbrica Italiana Accumulatori Motocarri Montecchio SpA (FIAMM) en Fabbrica Italiana Accumulatori Motocarri Montecchio Technologies Inc (FIAMM Technologies) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van  14 december 2005  in zaak T-69/00, Fabbrica Italiana Accumulatori Motocarri Montecchio Spa (FIAMM) en Fabbrica Italiana Accumulatori Motocarri Montecchio Technologies, Inc (FIAMM Technologies) tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/6

         Hogere voorziening ingesteld op 27 februari 2006 door Fabbrica Italiana Accumulatori Motocarri Montecchio SpA (FIAMM) en Fabbrica Italiana Accumulatori Motocarri Montecchio Technologies Inc (FIAMM Technologies) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 14 december 2005 in zaak T-69/00, Fabbrica Italiana Accumulatori Motocarri Montecchio Spa (FIAMM) en Fabbrica Italiana Accumulatori Motocarri Montecchio Technologies, Inc (FIAMM Technologies) tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-120/06 P)
   (2006/C 108/10)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirantes: Fabbrica Italiana Accumulatori Motocarri Montecchio SpA (FIAMM) en Fabbrica Italiana Accumulatori Motocarri Montecchio Technologies Inc (FIAMM Technologies) (vertegenwoordigers: I. Van Bael, F. Di Gianni en A. Cevese, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van rekwirantes

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2005 te vernietigen;

               —

               vast te stellen dat de zaak in staat van wijzen is en uitspraak te doen over de grond van de zaak, en daarbij vast te stellen dat rekwirantes recht hebben op vergoeding van de schade waarvoor de Raad en de Commissie wegens rechtmatige of onrechtmatige daad aansprakelijk zijn;

               —

               in ieder geval, de Raad en de Commissie te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en in die van de procedure in eerste aanleg;

               —

               subsidiair, rekwirantes een passende vergoeding toe te kennen wegens de onredelijk lange duur van de procedure voor het Gerecht;

               —

               de andere maatregelen vast te stellen die billijkheidshalve noodzakelijk zijn.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirantes betogen dat het bestreden arrest onregelmatig is wegens het volledig ontbreken van motivering betreffende een van hun belangrijkste argumenten, namelijk dat zij, in de specifieke feitelijke omstandigheden van de zaak, in het kader van een schadevordering het recht hebben om ten bewijze van de onrechtmatigheid van de gedraging van de Gemeenschap de beslissing van de Beroepsinstantie van de Wereldhandelsorganisatie aan te voeren.


title: Zaak C-2/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 2 januari 2008 — Amministrazione dell'economia e delle finanze, Agenzia delle Entrate/Olimpiclub s.r.l., in faillissement

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 2 januari 2008 — Amministrazione dell'economia e delle finanze, Agenzia delle Entrate/Olimpiclub s.r.l., in faillissement
   (Zaak C-2/08)
   (2008/C 79/26)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte Suprema di Cassazione
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Amministrazione dell'economia e delle finanze, Agenzia delle Entrate

      Verwerende partij: Olimpiclub s.r.l., in faillissement
   Prejudiciële vraag
   Verzet het gemeenschapsrecht zich tegen de toepassing van een bepaling van nationaal recht waarin het beginsel van het gezag van gewijsde is neergelegd, zoals artikel 2909 c.c., wanneer die toepassing leidt tot een resultaat dat in strijd is met het gemeenschapsrecht en de toepassing van dit recht frustreert in andere sectoren dan die van de staatssteun (zie daarvoor arrest Hof van 18 juli 2007, Lucchini s.p.a., C-119/05), en met name op het gebied van de btw en misbruik van recht teneinde ongeoorloofde belastingbesparingen te verkrijgen, gelet op met name het criterium van nationaal recht, zoals uitgelegd in de rechtspraak van de Corte di cassazione, dat een externe beslissing in belastingzaken gezag van gewijsde heeft indien de onaantastbaar geworden beslissing een fundamenteel punt betreft dat zij gemeen heeft met andere zaken, zelfs als deze beslissing betrekking heeft op een ander belastingtijdvak?


               11.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/2

         Toevoeging van rechter K. O'Higgins aan de kamers
   (2008/C 260/02)
   Tijdens zijn voltallige conferentie van 17 september 2008 heeft het Gerecht, na de ambtsaanvaarding door rechter K. O'Higgins, zijn besluiten van 25 september 2007 en 8 juli 2008 inzake de toevoeging van de rechters aan de kamers gewijzigd als volgt:.
   Voor de periode van 17 september 2008 tot 30 september 2008, vervolgens voor de periode van 1 oktober 2008 tot 31 augustus 2010 zijn de kamers samengesteld als volgt:
   Derde kamer — uitgebreid, bestaande uit vijf rechters:
   J. Azizi, kamerpresident, E. Cremona, I. Labucka, S. Frimodt Nielsen en K. O'Higgins, rechters.
   Vierde kamer — uitgebreid, bestaande uit vijf rechters:
   O. Czúcz, kamerpresident, E. Cremona, I. Labucka, S. Frimodt Nielsen en K. O'Higgins, rechters.
   Vierde kamer, bestaande uit drie rechters:
   O. Czúcz, kamerpresident;
   I. Labucka, rechter;
   K. O'Higgins, rechter.


title: Zaak C-50/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 februari 2015 door Kurt Hesse tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 27 november 2014 in zaak T-173/11, Kurt Hesse en Lutter & Partner GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/33

         Hogere voorziening ingesteld op 6 februari 2015 door Kurt Hesse tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 27 november 2014 in zaak T-173/11, Kurt Hesse en Lutter & Partner GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-50/15 P)
   (2015/C 138/45)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Kurt Hesse (vertegenwoordiger: M. Krogmann, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Lutter & Partner GmbH, Dr. Ing. h. c. F. Porsche AG

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 27 november 2014 (zaak T-173/11),

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van 11 januari 2011 (zaak R0306/2010-4) en afwijzing van de oppositie tegen gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5723 432 van 16 februari 2007.
               subsidiair

               —

               terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht van de Europese Unie.

         bovendien

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn hogere voorziening voert rekwirant de volgende middelen aan:

               1.

               Ten onrechte geen rekening houden met factoren voor de soortgelijkheid van de waren overeenkomstig artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 (1)

               Rekwirant komt op tegen het oordeel van het Gerecht dat de kamer van beroep terecht heeft vastgesteld dat „mobiele navigatieapparatuur, met name satellietondersteunde mobiele navigatieapparatuur” soortgelijk is aan de waren waarop de oppositiemerken betrekking hebben. Het Gerecht heeft bij de beoordeling van de soortgelijkheid geen rekening gehouden met essentiële factoren, zoals de aard, de productie, de commercialisering, de distributiekanalen en de verkooppunten van de betrokken waren. Wanneer met alle relevante factoren volledig rekening was gehouden en daaraan correct belang was gehecht, dan had moeten worden vastgesteld dat de waren niet soortgelijk waren.

               2.

               Onjuiste opvatting van feiten en onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de bescherming van de bekendheid overeenkomstig artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009
               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door geen bezwaar te maken tegen de vaststelling van de kamer van beroep dat het merk „Carrera” bekend is bij een aanmerkelijk deel van het publiek. De kamer van beroep heeft haar vaststelling in het bijzonder gebaseerd op enkele aspecten van een opinieonderzoek. De kamer van beroep en het Gerecht hebben essentiële resultaten van het onderzoek ten onrechte als „waardeloos” aangemerkt en andere essentiële resultaten volledig genegeerd. Bijgevolg is het arrest van het Gerecht gebaseerd op een aanzienlijke onjuiste opvatting van feiten en bewijzen.

               3.

               Onjuiste rechtsopvatting bij het aanvaarden van een „overdracht van het imago” overeenkomstig artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009
               Het Gerecht heeft ten onrechte geen bezwaar gemaakt tegen de vaststelling van de kamer van beroep dat het gevaar voor een „overdracht van het imago” ten gunste van het aangevraagde merk „Carrera” van rekwirant bestaat. De kamer van beroep heeft gemeend dat alle waren waarop het aangevraagde merk betrekking heeft „in motorvoertuigen kunnen worden ingebouwd en gebruikt”. Hieruit blijkt een „sociaal gebruik” dat het gebruik van de aangevraagde waren en motorvoertuigen „samenvalt”. In werkelijkheid kan uit het enkele feit dat de waren waarvoor het merk is aangevraagd in motorvoertuigen kunnen worden ingebouwd en gebruikt geen „sociaal gebruik” worden afgeleid en kan dit ook niet leiden tot een „overdracht van het imago”. In dat opzicht hebben de kamer van beroep en het Gerecht hun beslissing niet op begrijpelijke wijze gemotiveerd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-220/06: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 december 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo — Spanje) — Asociación Profesional de Empresas de Reparto y Manipulado de Correspondencia/Administración General del Estado (Overheidsopdrachten — Liberalisering van postdiensten — Richtlijnen 92/50/EEG en 97/67/EG — Artikelen 43 EG, 49 EG en 86 EG — Nationale regeling op grond waarvan overheidsinstanties buiten regels inzake overheidsopdrachten om met openbare onderneming, leverancier van universele postdiensten in betrokken lidstaat, overeenkomsten mogen sluiten over verrichting van zowel voorbehouden als niet voorbehouden postdiensten)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/15

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 december 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo — Spanje) — Asociación Profesional de Empresas de Reparto y Manipulado de Correspondencia/Administración General del Estado
   (Zaak C-220/06) (1)

   (Overheidsopdrachten - Liberalisering van postdiensten - Richtlijnen 92/50/EEG en 97/67/EG - Artikelen 43 EG, 49 EG en 86 EG - Nationale regeling op grond waarvan overheidsinstanties buiten regels inzake overheidsopdrachten om met openbare onderneming, leverancier van universele postdiensten in betrokken lidstaat, overeenkomsten mogen sluiten over verrichting van zowel voorbehouden als niet voorbehouden postdiensten)
   (2008/C 51/25)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo (Spanje)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Asociación Profesional de Empresas de Reparto y Manipulado de Correspondencia

      Verwerende partij: Administración General del Estado
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo — Uitlegging van richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst (PB 1998, L 15, blz. 14), zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/39/EG (PB L 176, blz. 21) — Overeenkomst die buiten het kader van de regels voor het plaatsen van overheidsopdrachten is gesloten tussen een overheidsinstantie en een vennootschap met openbaar kapitaal, en die in het bijzonder betrekking heeft op de levering van postdiensten, daaronder begrepen de niet aan de leveranciers van de universele dienst voorbehouden diensten
   Dictum

               1)

               Het gemeenschapsrecht moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een regeling van een lidstaat op grond waarvan overheidsinstanties, buiten de regels inzake de plaatsing van overheidsopdrachten om, de verrichting van postdiensten die zijn voorbehouden in overeenstemming met richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst, mogen toevertrouwen aan een openbare naamloze vennootschap waarvan het kapitaal volledig in overheidshanden is en die in die lidstaat de leverancier van de universele postdienst is.

               2)

               Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/78/EG van de Commissie van 13 september 2001, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een regeling van een lidstaat op grond waarvan overheidsinstanties, buiten de regels inzake de plaatsing van overheidsopdrachten om, de verrichting van niet voorbehouden postdiensten in de zin van richtlijn 97/67 mogen toevertrouwen aan een openbare naamloze vennootschap waarvan het kapitaal geheel in overheidshanden is en die in die staat de leverancier van de universele postdienst is, voor zover de overeenkomsten waarop deze regeling van toepassing is

                           —

                           de relevante drempel voorzien in artikel 7, lid 1, van richtlijn 92/50, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/78, bereiken, en

                           —

                           schriftelijk en onder bezwarende titel gesloten overeenkomsten zijn in de zin van artikel 1, sub a, van richtlijn 92/50, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/78,

                     hetgeen de verwijzende rechter moet nagaan.

               3)

               De artikelen 43 EG, 49 EG en 86 EG alsook het gelijkheidsbeginsel, het verbod van discriminatie op grond van nationaliteit en het transparantiebeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling van een lidstaat op grond waarvan overheidsinstanties, buiten de regels inzake de plaatsing van overheidsopdrachten om, de verrichting van niet voorbehouden postdiensten in de zin van richtlijn 97/67 mogen toevertrouwen aan een openbare naamloze vennootschap waarvan het kapitaal volledig in overheidshanden is en die in die staat de leverancier van de universele postdienst is, voor zover de overeenkomsten waarop deze regeling van toepassing is

                           —

                           de relevante drempel voorzien in artikel 7, lid 1, van richtlijn 92/50, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/78, niet bereiken, en

                           —

                           niet in werkelijkheid een eenzijdige bestuurshandeling vormen waarbij uitsluitend ten laste van de leverancier van de universele postdienst verplichtingen worden opgelegd en die aanzienlijk afwijkt van de normale voorwaarden van het commerciële aanbod van deze laatste,

                     hetgeen de verwijzende rechter moet nagaan.

      (1)  PB C 178 van 29.7.2006.


title: Gevoegde zaken C-231/11 P–C-233/11 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 april 2014 — Europese Commissie/Siemens AG Österreich, VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens Transmission & Distribution Ltd, Siemens Transmission & Distribution SA, Nuova Magrini Galileo SpA (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregeling — Markt voor projecten inzake gasgeïsoleerd schakelmateriaal — Hoofdelijke aansprakelijkheid voor betaling van geldboete — Begrip onderneming — Beginselen van persoonlijke aansprakelijkheid en van persoonlijk karakter van straffen en sancties — Volledige rechtsmacht van Gerecht — Beginsel ne ultra petita — Evenredigheidsbeginsel en gelijkheidsbeginsel)

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 april 2014 — Europese Commissie/Siemens AG Österreich, VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens Transmission & Distribution Ltd, Siemens Transmission & Distribution SA, Nuova Magrini Galileo SpA
   (Gevoegde zaken C-231/11 P–C-233/11 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregeling - Markt voor projecten inzake gasgeïsoleerd schakelmateriaal - Hoofdelijke aansprakelijkheid voor betaling van geldboete - Begrip onderneming - Beginselen van persoonlijke aansprakelijkheid en van persoonlijk karakter van straffen en sancties - Volledige rechtsmacht van Gerecht - Beginsel ne ultra petita - Evenredigheidsbeginsel en gelijkheidsbeginsel))
   2014/C 175/02
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirantes: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Antoniadis, R. Sauer en N. von Lingen, gemachtigden) (C-231/11 P), Siemens Transmission & Distribution Ltd (C-232/11 P), Siemens Transmission & Distribution SA, Nuova Magrini Galileo SpA (C-233/11 P) (vertegenwoordigers: H. Wollmann en F. Urlesberger, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Siemens AG Österreich, VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens Transmission & Distribution Ltd, Siemens Transmission & Distribution SA, Nuova Magrini Galileo SpA (vertegenwoordigers: H. Wollmann en F. Urlesberger, Rechtsanwälte), Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Antoniadis, R. Sauer en N. von Lingen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorzieningen tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 3 maart 2011, Siemens Österreich e.a./Commissie (gevoegde zaken T-122/07–T-124/07), betreffende, primair, een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 6762 definitief van de Commissie van 24 januari 2007 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.899 — Gasgeïsoleerd schakelmateriaal), en, subsidiair, een verzoek tot verlaging van de aan rekwirantes opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 3 maart 2011, Siemens Österreich e.a./Commissie (T-122/07–T-124/07), wordt vernietigd voor zover hierbij artikel 2, sub j en k, van beschikking C(2006) 6762 definitief van de Commissie van 24 januari 2007 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerd schakelmateriaal) nietig is verklaard.

               2)

               Punt 3, eerste streepje, van het dictum van het arrest van 3 maart 2011, Siemens Österreich e.a./Commissie (T-122/07–T-124/07), wordt vernietigd.

               3)

               Punt 3, tweede tot en met vierde streepje, van het dictum van het arrest van het Gerecht van 3 maart 2011, Siemens Österreich e.a./Commissie (T-122/07–T-124/07), wordt vernietigd voor zover daarin is vastgesteld welk deel van de hoofdelijk aan verzoeksters in eerste aanleg opgelegde geldboete elk van hen dient te betalen.

               4)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen voor het overige.

               5)

               Siemens AG Österreich, VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens Transmission & Distribution Ltd, Siemens Transmission & Distribution SA en Nuova Magrini Galileo SpA worden verwezen in de kosten van de hogere voorziening in zaak C-231/11 P.

               6)

               Siemens Transmission & Distribution Ltd wordt verwezen in de kosten van de hogere voorziening in zaak C-232/11 P.

               7)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten van de hogere voorziening in zaak C-233/11 P.

               8)

               De kosten van de procedure in eerste aanleg blijven verdeeld zoals is vastgesteld in de punten 5 tot en met 7 van het dictum van het arrest van het Gerecht van 3 maart 2011, Siemens Österreich e.a./Commissie (T-122/07–T-124/07).

      (1)  PB C 204 van 9.7.2011.


title: Zaak F-38/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 april 2016 – Zajdel-Syryczyńska/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/46

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 april 2016 – Zajdel-Syryczyńska/Commissie
   (Zaak F-38/13) (1)

   (2016/C 222/62)
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013, blz. 59.


title: Zaak C-324/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajowa Izba Odwoławcza (Polen) op 7 juli 2014 — PARTNER Apelski Dariusz/Zarząd Oczyszczania Miasta

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajowa Izba Odwoławcza (Polen) op 7 juli 2014 — PARTNER Apelski Dariusz/Zarząd Oczyszczania Miasta
   (Zaak C-324/14)
   2014/C 339/03
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Krajowa Izba Odwoławcza

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: PARTNER Apelski Dariusz

      Verwerende partij: Zarząd Oczyszczania Miasta

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 48, lid 3 juncto artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (1), aldus worden uitgelegd dat de zinsnede dat een ondernemer zich „in voorkomend geval” kan beroepen op de draagkracht van andere entiteiten, ziet op elke situatie waarin een ondernemer niet beschikt over de door de aanbestedende dienst vereiste kwalificaties en zich op de draagkracht van andere entiteiten wil beroepen? Of moet de zinsnede dat een ondernemer zich enkel „in voorkomend geval” op de middelen van andere entiteiten kan beroepen, worden opgevat als een beperking, op grond waarvan een dergelijk beroep enkel bij wijze van uitzondering toelaatbaar is en niet de regel is bij het aantonen van de kwalificaties van ondernemers in de procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht?

               2)

               Kan artikel 48, lid 3 juncto artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG aldus worden uitgelegd dat het beroep van een ondernemer op de draagkracht van andere entiteiten wat betreft vakkennis en ervaring „ongeacht de juridische aard van zijn banden met die entiteiten” en het „beschikken over de [...] middelen” van die entiteiten betekent dat de ondernemer tijdens de uitvoering van de opdracht geen banden of slechts zeer losse of onbepaalde banden met deze entiteiten hoeft te hebben, dat wil zeggen dat hij de opdracht zelfstandig (zonder deelneming van een andere entiteit) kan uitvoeren of deze deelneming kan bestaan in advisering, consultancy of training? Of moet artikel 48, lid 3, aldus worden uitgelegd dat een entiteit op de draagkracht waarvan een ondernemer zich beroept, daadwerkelijk en persoonlijk de opdracht moet uitvoeren in de omvang waarin haar draagkracht is opgegeven?

               3)

               Kan artikel 48, lid 3 juncto artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG aldus worden uitgelegd dat een ondernemer die weliswaar over ervaring beschikt, maar minder dan hij tegenover een opdrachtgever wil opgeven (bijvoorbeeld onvoldoende om een inschrijving in te dienen voor alle percelen van de opdracht), zich daarnaast kan beroepen op de draagkracht van andere entiteiten om zijn positie in de procedure te verbeteren?

               4)

               Kan artikel 48, lid 3 juncto artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG aldus worden uitgelegd dat een opdrachtgever in de aankondiging van opdracht of in het bestek de grondslagen kan (of zelfs moet) neerleggen aan de hand waarvan de ondernemer zich kan beroepen op de draagkracht van andere entiteiten, bijvoorbeeld hoe de andere entiteit bij de uitvoering van de opdracht betrokken moet zijn, in hoeverre de kwalificaties van de ondernemer en de andere entiteit opgeteld kunnen worden en of de andere entiteit hoofdelijk aansprakelijk is voor de regelmatige uitvoering van de opdracht in de omvang waarin de ondernemer zich op haar draagkracht heeft beroepen?

               5)

               Laat het in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG neergelegde beginsel van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers toe dat de draagkracht wordt opgeteld van twee of meer entiteiten waarop een ondernemer zich in de zin van artikel 48, lid 3, beroept en die elk voor zich niet beschikken over de draagkracht in de zin van vakkennis en ervaring die de aanbestedende dienst vereist?

               6)

               Laat het in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG neergelegde beginsel van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers toe dat de artikelen 44 en 48, lid 3, van richtlijn 2004/18/EG aldus worden uitgelegd dat de door de aanbestedende dienst gestelde voorwaarden voor de deelneming aan de procedure met het oog daarop louter formeel hoeven te worden vervuld, onafhankelijk van de daadwerkelijke kwalificaties van de ondernemer?

               7)

               Laat het in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG neergelegde beginsel van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers toe dat een ondernemer, ingeval het mogelijk is een deelinschrijving in te dienen, na de indiening van de inschrijvingen aangeeft, bijvoorbeeld door een aanvulling of toelichting op de documenten, op welk perceel de middelen betrekking hebben die hij heeft opgegeven als bewijs dat hij aan de voorwaarden voor deelneming aan de procedure voldoet?

               8)

               Laten het in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG neergelegde beginsel van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers en het transparantiebeginsel toe dat een veiling ongeldig wordt verklaard en een elektronische veiling wordt herhaald ingeval deze op wezenlijke punten onregelmatig is verlopen, bijvoorbeeld omdat niet alle ondernemers die een aan de eisen beantwoordende inschrijving hebben ingediend, daarvoor waren uitgenodigd?

               9)

               Laten het in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG neergelegde beginsel van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers en het transparantiebeginsel toe dat de opdracht wordt gegund aan een ondernemer wiens inschrijving is geselecteerd in een dergelijke veiling die niet is herhaald, indien niet kan worden vastgesteld of de deelneming van de niet in aanmerking genomen ondernemer van invloed zou zijn geweest op de uitslag?

               10)

               Kan bij de uitlegging van de bepalingen van richtlijn 2004/18/EG gebruik worden gemaakt van de inhoud van de bepalingen en de considerans van richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG, hoewel de termijn voor de omzetting ervan nog niet is verstreken, voor zover daarin bepaalde aannames en bedoelingen van de Uniewetgever worden verduidelijkt en zij niet in strijd is met de bepalingen van richtlijn 2004/18/EG?

      (1)  PB L 134, blz. 114.


title: Beroep, op 10 maart 1995 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-69/95)

text:
3 . 6 . 95                                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 137/9
     Beroep, ingesteld op 28 juni 1993 door Hanseatische                  De middelen en voornaamste argumenten zijn gepubliceerd
   Industriebeteiligungen GmbH tegen Commissie van de                     in PB nr . C 222 van 18 . 8 . 1993 , blz. 10 .
                   Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak C-62/95 )                                 (!) PB nr . L 144 van 16 . 6 . 1993 , blz . 21 .
                                                                          ( 2 ) PB nr . C 222 van 18 . 8 . 1993 , blz . 8 .
                            ( 95 /C 137/15
Het beroep van Hanseatische Industriebeteiligungen GmbH
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( zaak
C-335/93 ) was bij beschikking van het Hof van 27 septem
ber 1993 krachtens artikel 4 van Besluit 93/350/Euratom,                        Beroep, op 10 maart 1995 ingesteld door Italiaanse
EGKS, EEG van de Raad van 8 juni 1993 houdende                                      Republiek tegen Commissie van de Europese
wijziging van Besluit 88/591 /EGKS, EEG, Euratom van                                               Gemeenschappen
24 oktober 1988 tot instelling van een Gerecht van eerste                                          ( Zaak C-69/95 )
aanleg van de Europese Gemeenschappen (*), naar het                                                   ( 95/C 137/17)
Gerecht van eerste aanleg verwezen . Dit beroep is op
8 maart 1995 bij het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen aanhangig geworden, nadat het Gerecht                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van eerste aanleg zich in deze zaak, die onder nummer                     op 10 maart 1995 beroep tegen Commissie van de Europese
T-488/93 in het register van het Gerecht was ingeschreven,                Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, ver
onbevoegd had verklaard en ze naar het Hof had verwezen,                  tegenwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan
opdat het hierover en over zaak C-329/93 ( 2 ) kan beslis                door O. Fiumara, avvocato dello Stato, domicilie gekozen
sen .                                                                     hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue
                                                                          Marie-Adélaïde 5 .
De middelen en voornaamste argumenten zijn gepubliceerd                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
in PB nr. C 222 van 18 augustus 1993 , blz. 9 .
                                                                          — nietig te verklaren Beschikking 94/8 71 /EG van de
                                                                                Commissie van 21 december 1994 betreffende de
(!) PB nr . L 144 van 16 . 6 . 1993 , blz . 21 .                                goedkeuring van de rekeningen die de Lid-Staten voor
( 2 ) PB nr . C 222 van 18 . 8 . 1993 , blz . 8 .                                het begrotingsjaar 1991 hebben ingediend in verband
                                                                                met de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds
                                                                                voor de Landbouw ( EOGFL ), afdeling Garantie, gefi
                                                                                nancierde uitgaven, voor zover daarbij de door de
                                                                                Italiaanse Republiek in rekening gebrachte uitgaven
                                                                                voor een bedrag van 103 161 493 560 LIT niet ten laste
                                                                                van het EOGFL zijn gebracht;
                                                                          — verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
     Beroep, ingesteld op 1 juli 1993 , door Bremer Vulkan                 Middelen en voornaamste argumenten
        Verbund AG tegen Commissie van de Europese
                         Gemeenschappen                                    Schending en verkeerde toepassing van de artikelen 1 , 3 en 5
                          ( Zaak C-63/95 )                                 van Verordening ( EEG ) nr. 729/70 van de Raad ( 1 ), artikel 8
                                                                           van Verordening ( EEG ) nr . 1723/72 van de Commissie ( 2 )
                             ( 95/C 137/16
                                                                           en de bepalingen betreffende de melksector ( artikel 4 van
                                                                           Verordening ( EEG ) nr . 857/84 van de Raad ( 3 ), zoals later
                                                                           gewijzigd ; Verordening ( EEG ) nr. 1546/88 van de Commis
Het beroep van Bremer Vulkan Verbund AG tegen Com                         sie (4)). Overschrijding van bevoegdheid — Ontoereikende
 missie van de Europese Gemeenschappen (zaak C-339/93 )                    motivering: Italië heeft met betrekking tot de terugkoop van
was bij beschikking van het Hof van 27 september 1993                      de referentiehoeveelheden de gemeenschapsregeling ten
 krachtens artikel 4 van Besluit 93/350/Euratom, EGKS,                     volle nageleefd, terwijl het volledig in overeenstemming met
 EEG van de Raad van 8 juni 1993 houdende wijziging van                    de communautaire doelstellingen de herverdeling van die
 Besluit 88/591 /EGKS, EEG, Euratom van 24 oktober 1988                    hoeveelheden heeft geschorst wegens de bijzondere situatie
 tot instelling van een Gerecht van eerste aanleg van de                   waarmee zij nog steeds wortit geconfronteerd . In de loop
 Europese Gemeenschappen ( [ ), naar het Gerecht van eerste                van 1991 , dus precies tegen de einddatum voor de herver
 aanleg verwezen. Dit beroep is op 8 maart 1995 bij het Hof                deling van de teruggekochte referentiehoeveelheden , die
 van Justitie van de Europese Gemeenschappen aanhangig                     door de gemeenschapsregeling op 1 juni 1991 was bepaald ,
 geworden, nadat het Gerecht van eerste aanleg zich in deze                trad een groot verschil tussen de reële melkproduktie en de
 zaak, die onder nummer T-490/93 in het register van het                   nationale gewaarborgde hoeveelheid aan het licht. In
 Gerecht was ingeschreven, onbevoegd had verklaard en ze                    februari 1992, toen de ernst van het probleem duidelijker
 naar het Hof had verwezen, opdat het hierover en over zaak                was geworden, stelde Italië de Commissie in kennis van die
 C-329/93 ( 2 ) kan beslissen.                                              situatie, hetgeen de onderhandelingen over de verhoging
 ---pagebreak---  Nr . C 137/ 10          NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       3 . 6 . 95
 van zijn totale gewaarborgde referentiehoeveelheid op gang                 Middelen en voornaamste argumenten:
 heeft gebracht ( zoals bekend, is die verhoging kort geleden
 met beperkte terugwerkende kracht toegekend ). In decem                   Schending van het materiële recht bij de toepassing van
 ber 1992, toen de raad van landbouwministers van de EEG                    artikel 85 : handhaving en afgrendeling van de verschillende
een eerste compromis bereikte over het Italiaanse verzoek                   nationale markten door de verwijzingspolitiek van Parker;
om verhoging van zijn quota, werd besloten een programma                    discriminatie van VIHO op het punt van de prijzen en de
van produktiestaking te financieren om Italië in staat te                   verkoopcondities .
stellen zijn nationale produktie te verminderen. Het is
vreemd , en typisch voor een kennelijke overschrijding van
bevoegdheid, dat de Commissie Italië thans verwijt de                       f 1 ) PB nr . C 54 van 4 . 3 . 1995 , blz. 15 .
overeenkomstig Verordening ( EEG ) nr. 857/84 verworven
quota niet te hebben herverdeeld, terwijl de Raad had
besloten communautaire steun te verlenen om de Italiaanse
produktie te verminderen. Gezien de situatie zou de
herverdeling van de 164 000 ton die overeenkomstig
Verordening (EEG ) nr. 857/84 waren teruggekocht, over
duidelijk tot een verergering van de toestand hebben geleid .
Italië heeft er om die reden de voorkeur aan gegeven de
herverdeling te schorsen, aangezien deze leek in te gaan                    Beroep, op 20 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
tegen de eigenlijke doelstellingen van de Gemeenschap .                          Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                                                                                ( Zaak C-82/95 )
(M   PB nr . L 94 van 28 . 4 . 1970 , blz . 13 .                                                         ( 95/C 137/19 )
(2 ) PB nr . L 186 van 16 . 8 . 1972 , blz . 1 .
(?)  PB nr . L 90 van 1 . 4 . 1984 , blz. 13 .
(4 ) PB nr.  L 139 van 4 . 6 . 1988 , blz . 12 .                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                            op 20 maart 1995 beroep ingesteld tegen Helleense Repu
                                                                            bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                            vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur D. Goulous
                                                                            sis, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G.
                                                                            Kremlis, lid van haar juridische dienst, Batiment Wagner,
                                                                            Kirchberg.
Hogere voorziening, op 14 maart 1995 ingesteld door
VIHO Europe BV tegen het arrest, op 12 januari 1995 in                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
zaak T-102/92 tussen VIHO Europe BV en de Commissie
van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door                            1 . vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
Parker Pen Ltd , gewezen door het Gerecht van eerste aanleg                       binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
      van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)
                                                                                bestuursrechtelijke maatregëlen te nemen om te voldoen
                         ( Zaak C-73/95 P)                                        aan Richtlijn 91 /308/EEG van de Raad van 10 juni 1991
                            ( 95/C 137/18 )                                       tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel
                                                                                voor het witwassen van geld ( '), en, subsidiair, ze aan de
                                                                                Commissie mee te delen, de krachtens het EEG-Verdrag
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                        op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
op 14 maart 1995 hogere voorziening ingesteld door VIHO
Europe BV, vertegenwoordigd door Gleiss Lutz Hootz
Hirsch und Partner, advocaten te Stuttgart, domicilie                      2 . de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M.
Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 , tegen het arrest,
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten:
op 12 januari 1995 in zaak T-102/92 tussen VIHO Europe
BV en de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
ondersteund door Parker Pen Ltd , gewezen door het                         Artikel 16 van Richtlijn 91 /306/EEG bepaalt, dat de
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                     Lid-Staten de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen,
pen ( Eerste kamer ).                                                      die nodig zijn om vóór 1 januari 1993 aan de richtlijn te
                                                                           voldoen, in werking doen treden en onverwijld aan de
                                                                           Commissie meedelen .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                           De Commissie, die niets had vernomen van maatregelen om
1 . het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van                       voornoemde richtlijn in de Griekse rechtsorde op te nemen,
     12 januari 1995 (T-102/92 ) ( ] ) te vernietigen en de                zond de Griekse regering op 12 maart 1993 een schriftelijke
     beschikking van de Commissie nietig te verklaren;                     ingebrekestelling. Aangezien de Griekse regering op die brief
                                                                           niet antwoordde, deed de Commissie haar op 4 juli 1994 een
2 . verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure,                met redenen omkleed advies toekomen, waarin zij de
     met inbegrip van de kosten van interveniënte Parker Pen               Griekse regering een termijn van twee maanden verleende
     Ltd .                                                                 om aan de richtlijn te voldoen .