title: Beroep, op 15 december 1995 ingesteld door Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie (Zaak C-392/95)

text:
 Nr. C 46/8           \ NL |                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 17 . 2 . 96
 Beroep, op 15 december 1995 ingesteld door Europees                      26 oktober 1995 in zaak T- 185/94 tussen Geotronics SA en
          Parlement tegen Raad van de Europese Unie                       de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
                           ( Zaak C-392/95 )                              door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                          Gemeenschappen ( Vierde kamer).
                               ( 96/C 46/ 12 )
                                                                          Requirante concludeert dat het den Hove behage :
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 op 15 december 1995 beroep tegen Raad van de Europese                    1 . bovengenoemd arrest van het Gerecht van eerste aanleg
Unie ingesteld door Europees Parlement, vertegenwoordigd                       te vernietigen;
door J. Schoo en J.-L. Rufas Quintana , als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij het secreta                  2 . het tot Geotronics gerichte besluit van de Commissie
riaat-generaal van het Europees Parlement, Batiment                            houdende afwijzing van de door Geotronics ingediende
Tour .                                                                         offerte, zoals dat besluit in en door deze op 10 maart
                                                                               1994 ontvangen faxbericht ter kennis is gebracht, nietig
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                                te verklaren;
— krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig te                      3 . subsidiair, de Commissie te veroordelen tot vergoeding
     verklaren Verordening ( EG ) nr. 2317/95 van de Raad                      van de schade die zij Geotronics heeft berokkend door
     van 25 september 1995 ter bepaling van de derde Staten                    bovengenoemd besluit te nemen, welke schade 500 400
     waarvan de onderdanen bij overschrijding van de                           ecu beloopt, te vermeerderen met rente voor elke
     buitengrenzen van de Lid-Staten in het bezit moeten zijn                  kalendermaand op de voet van het Libor-tarief voor 30
     van een visum (');                                                        dagen, plus 1 % van dit bedrag, te rekenen vanaf de dag
                                                                               waarop het besluit van de Commissie te harer kennis is
— verweerder in de kosten te verwijzen .                                       gebracht, tot op de dag van de volledige betaling;
Middelen en voornaamste argumenten                                       4 . de Commissie te verwijzen in alle kosten van het geding,
                                                                               daaronder begrepen die welke op de procedure voor het
Schending van wezenlijke vormvoorschriften : de Raad is bij                    Gerecht van eerste aanleg zijn gevallen.
de vaststelling van de bestreden verordening op wezenlijke
punten afgeweken van het voorstel van de Commissie                       Middelen en voornaamste argumenten
waarover het Parlement krachtens artikel 100 C van het
                                                                          Ontvankelijkheid
EG-Verdrag advies had uitgebracht. Het Parlement had
derhalve opnieuw moeten worden geraadpleegd over:                        Het Gerecht van eerste aanleg heeft Geotronics ' vordering
                                                                         tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
— de bij artikel 2, lid 1 , van de verordening aan de
                                                                          10 maart 1994 niet-onvankelijk verklaard . Het Gerecht van
     Lid-Staten verleende mogelijkheid om een visum te eisen             eerste aanleg heeft daarbij een rechtsdwaling begaan door
     van onderdanen van landen die niet in de gemeenschap               het besluit van de Commissie niet te beschouwen als een
     pelijk lijst zijn opgenomen, waardoor afbreuk wordt                 behandeling of een besluit waartegen een beroep krachtens
     gedaan aan de doelstelling van harmonisatie van de                  artikel 173 van het EG-Verdrag kan worden ingesteld . Het
     betrokken materie;                                                  besluit van de Commissie had voor Geotronics bindende
— het ontbreken van wederzijdse erkenning van de door de                 rechtsgevolgen die de belangen van deze vennootschap
     Lid-Staten afgegeven visa ( voortvloeiend uit het schrap           schaadden doordat zij haar rechtspositie merkbaar wijzig
     pen van artikel 2 van het voorstel van de Commis                   den, en vormt derhalve een besluit waartegen een beroep
     sie ).                                                              krachtens artikel 173 kan worden ingesteld .
                                                                         Ten gronde
(') PB nr. L 234 van 3 . 10 . 1995 , blz. 1 .
                                                                         Het Gerecht van eerste aanleg heeft geconcludeerd, dat bij
                                                                         gebreke van enige onrechtmatige handeling van de Com
                                                                         missie Geotronics' vordering tot schadevergoeding onge
                                                                         grond moest worden verklaard . Het Gerecht van eerste
Hogere voorziening, op 18 december 1995 ingesteld door                   aanleg heeft daarbij een rechtsdwaling begaan door zich niet
Geotronics SA tegen het arrest, op 26 oktober 1995 in zaak               aan te sluiten bij het standpunt van Geotronics , dat de
T-l 85/94 (') tussen Geotronics SA en de Commissie van de                Commissie de EER-Overeenkomst had geschonden door
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van                     goederen van oorsprong uit de EER discriminerend te
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Vierde                    behandelen. Volgens artikel 228 , lid 7, van het EG-Verdrag
                                  kamer )                                is de EER-Overeenkomst immers bindend voor de Commis
                        ( Zaak C-395 /95 P )                             sie .
                              ( 96/C 46/ 13 )                            De terugwerkende kracht
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               Het Gerecht van eerste aanleg heeft geoordeeld, dat de
op 18 december 1 995 hogere voorziening ingesteld door                   Commissie zich terecht heeft gebaseerd op de algemene
Geotronics SA, vertegenwoordigd door T. Pettersson, lid                  voorwaarden neergelegd in haar vóór de inwerkingtreding
van de Zweedse balie, domicilie gekozen hebbende te                      van de EER-Overeenkomst gedane aanvraag van aanbiedin
Luxemburg, ten kantore van Arendt & Medernach, advo                     gen . De Commissie mocht de produkten van Geotronics
caten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen het arrest, op               derhalve discrimineren op grond van hun herkomst.


title: Zaak F-49/08: Beroep ingesteld op 19 mei 2008 — Giannini/Commissie

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/33

         Beroep ingesteld op 19 mei 2008 — Giannini/Commissie
   (Zaak F-49/08)
   (2008/C 183/67)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Massimo Giannini (Brussel, België) (vertegenwoordigers: L. Levi en C. Ronzi, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van het besluit om verzoeker te ontslaan en veroordeling van de verwerende partij tot betaling van alle financiële rechten die aan de voortzetting van de overeenkomst zijn verbonden alsmede nietigverklaring van een aantal besluiten houdende weigering om hem in het genot van die financiële rechten te stellen. Anderzijds, vordering tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker heeft geleden.
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het op 10 juli 2007 meegedeelde besluit om verzoeker te ontslaan;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het op 5 februari 2008 ter kennis gebrachte besluit tot afwijzing van de klacht;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van alle financiële rechten die met de voortzetting van verzoekers overeenkomst verbonden zijn (met name, het basissalaris, met aftrek van de betaalde werkloosheidstoelagen, de toelagen, vergoedingen en terugbetalingen berekend over de contractduur van drie jaar, alsmede de reiskosten van de standplaats naar de plaats van herkomst), vermeerderd met vertragingsrente vanaf de dag waarop elk van die rechten verschuldigd werd en tot de volledige vereffening ervan, berekend op basis van de door de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode toegepaste rentevoet voor de basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met drie punten;

               —

               in elk geval, nietigverklaring van de besluiten van 27 juli 2007 en 20 september 2007 om op verzoekers bezoldiging van augustus 2007 een bedrag van 5 218,22 EUR in te houden als zijnde een deel van de reiskosten van de standplaats naar zijn plaats van herkomst en, derhalve, terugbetaling van het bedrag van 5 218,22 EUR, vermeerderd met vertragingsrente vanaf 15 augustus 2007 en tot de volledige betaling ervan, berekend op basis van de door de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode toegepaste rentevoet voor de basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met drie punten;

               —

               in elk geval, nietigverklaring van het besluit van 28 augustus 2007 om de inrichtingsvergoeding te beperken tot een derde van het in november 2006 ontvangen bedrag en om de andere twee derden, dat wil zeggen 4 278,50 EUR, te verrekenen met de bezoldiging van februari 2006 en, derhalve, de terugbetaling van dat bedrag te gelasten, vermeerderd met vertragingsrente vanaf 15 februari 2008 en tot de volledige betaling ervan, berekend op basis van de door de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode toegepaste rentevoet voor de basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met drie punten;

               —

               toekenning van een vergoeding voor de materiële en immateriële schade die voorlopig op 200 000 EUR wordt geraamd;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-337/15: Arrest van het Gerecht van 29 september 2016 — Bach Flower Remedies/EUIPO — Durapharma (RESCUE) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk RESCUE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Ontbreken van door het gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder c), en artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 52, lid 2, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/39

         Arrest van het Gerecht van 29 september 2016 — Bach Flower Remedies/EUIPO — Durapharma (RESCUE)
   (Zaak T-337/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk RESCUE - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Ontbreken van door het gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder c), en artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 52, lid 2, van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 419/50)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bach Flower Remedies Ltd (Wimbledon, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: I. Fowler, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Simandlova en A. Schifko, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Durapharma ApS (Stenstrup, Denemarken)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 26 maart 2015 (zaak R 2551/2013-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Durapharma en Bach Flower Remedies

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bach Flower Remedies Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak T-144/15: Beroep ingesteld op 25 maart 2015 — L’Oréal/BHIM — Theralab (VICHY LABORATOIRES V IDÉALIA)

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/34

         Beroep ingesteld op 25 maart 2015 — L’Oréal/BHIM — Theralab (VICHY LABORATOIRES V IDÉALIA)
   (Zaak T-144/15)
   (2015/C 171/40)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: L’Oréal (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J. Sena Mioludo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Theralab — Produtos Farmacêuticos e Nutracêuticos, Lda (Viseu, Portugal)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „VICHY LABORATOIRES V IDÉALIA” — inschrijvingsaanvraag nr. 1 1 0 74  391

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 22 januari 2015 in zaak R 1097/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 26 februari 2014 in oppositieprocedure B 002139916;

               —

               afwijzing van oppositie B 002139916;

               —

               toewijzing van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 011074391 „VICHY LABORATOIRES V IDÉALIA (+fig.)” in haar geheel;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-499/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Marian Macikowski/Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — Evenredigheidsbeginsel en beginsel van fiscale neutraliteit — Belasting over de levering van een onroerend goed in het kader van een gedwongen verkoop bij opbod — Nationale regeling volgens welke de gerechtsdeurwaarder die een dergelijke verkoop ten uitvoer brengt, verplicht is, de btw over een dergelijke handeling te berekenen en te voldoen — Betaling van de koopprijs aan de bevoegde rechtbank, die de te betalen btw dient over te maken aan de gerechtsdeurwaarder — Geldelijke en strafrechtelijke aansprakelijkheid van de gerechtsdeurwaarder indien de btw niet wordt voldaan — Verschil tussen de gemeenrechtelijke termijn voor de voldoening van de btw door een belastingplichtige en de aan een dergelijke gerechtsdeurwaarder opgelegde termijn — Onmogelijkheid om de voorbelasting af te trekken)

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Marian Macikowski/Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku
   (Zaak C-499/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde - Evenredigheidsbeginsel en beginsel van fiscale neutraliteit - Belasting over de levering van een onroerend goed in het kader van een gedwongen verkoop bij opbod - Nationale regeling volgens welke de gerechtsdeurwaarder die een dergelijke verkoop ten uitvoer brengt, verplicht is, de btw over een dergelijke handeling te berekenen en te voldoen - Betaling van de koopprijs aan de bevoegde rechtbank, die de te betalen btw dient over te maken aan de gerechtsdeurwaarder - Geldelijke en strafrechtelijke aansprakelijkheid van de gerechtsdeurwaarder indien de btw niet wordt voldaan - Verschil tussen de gemeenrechtelijke termijn voor de voldoening van de btw door een belastingplichtige en de aan een dergelijke gerechtsdeurwaarder opgelegde termijn - Onmogelijkheid om de voorbelasting af te trekken))
   (2015/C 171/04)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marian Macikowski

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku

      Dictum

               1)

               De artikelen 9, 193 en 199, lid 1, onder g), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een bepaling van nationaal recht als in het hoofdgeding, die bij de verkoop van een onroerend goed in het kader van een gedwongen tenuitvoerlegging een rechtssubject, namelijk de gerechtsdeurwaarder die deze verkoop heeft verricht, verplicht om de belasting over de toegevoegde waarde die verschuldigd is over de opbrengst van die handeling binnen de gestelde termijn te berekenen, te innen en te betalen.

               2)

               Het evenredigheidsbeginsel moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een bepaling van nationaal recht als in het hoofdgeding, op grond waarvan een gerechtsdeurwaarder met zijn gehele vermogen aansprakelijk is voor de belasting over de toegevoegde waarde die verschuldigd is over de opbrengst van de verkoop van een onroerend goed in het kader van een gedwongen tenuitvoerlegging, indien hij zijn verplichting tot inning en storting van die belasting niet nakomt, op voorwaarde dat de betrokken gerechtsdeurwaarder in werkelijkheid over alle juridische middelen beschikt om die verplichting na te komen, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

               3)

               De artikelen 206, 250 en 252 van richtlijn 2006/112 en het beginsel van fiscale neutraliteit moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een bepaling van nationaal recht als in het hoofdgeding, op grond waarvan de in die bepaling aangewezen betaler het bedrag van de belasting over de toegevoegde waarde moet berekenen, innen en storten dat verschuldigd is over de verkoop van goederen in het kader van een gedwongen tenuitvoerlegging, zonder de voorbelasting te kunnen aftrekken die is betaald vanaf de aanvang van het belastingtijdvak tot aan de datum van inning van de belasting bij de belastingplichtige.

      (1)  PB C 367 van 14.12.2013.


title: Zaak C-433/13: Beroep ingesteld op 31 juli 2013 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/6

         Beroep ingesteld op 31 juli 2013 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek
   (Zaak C-433/13)
   2013/C 336/15
   Procestaal: Slowaaks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Tokár en F. Schatz als gemachtigden)

      Verwerende partij: Slowaakse Republiek

      Conclusies

   De Commissie verzoekt het Hof om:

               —

               vast te stellen dat de Slowaakse Republiek, door begunstigden die in een andere lidstaat dan de Slowaakse Republiek wonen geen uitkeringen voor oppas, assistentie en meerkostencompensatie van wet nr. 447/2008 Z.z. toe te kennen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 48 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de artikelen 7 en 21 van verordening (EG) nr. 883/2004 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels;

               —

               de Slowaakse Republiek te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens de Commissie zijn de uitkeringen voor oppas, assistentie en meerkostencompensatie van wet nr. 447/2008 Z.z. prestaties bij ziekte in de zin van artikel 3, lid 1, punt a, van verordening (EG) nr. 883/2004, die ook moeten worden uitgekeerd aan begunstigden die niet in de betrokken lidstaat — in casu de Slowaakse Republiek — wonen. Naar intern recht mag het recht van begunstigden die niet op Slowaaks grondgebied verblijven om die uitkeringen te ontvangen dus niet worden beperkt. Het Slowaakse recht, dat een dergelijke beperking bevat, is derhalve in strijd met artikel 48 VWEU en de artikelen 7 en 21 van verordening (EG) nr. 883/2004.

      (1)  PB L 166, blz. 1.


title: Zaak C-476/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door het Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-227/01 tot en met T-229/01, T-265/01, T-266/01 en T-270/01, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava en Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/17

         Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door het Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-227/01 tot en met T-229/01, T-265/01, T-266/01 en T-270/01, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava en Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-476/09 P)
   2010/C 37/18
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa (vertegenwoordigers: I. Sáenz-Cortabarría Fernández en M. Morales Isasi, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco, Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, Confederación Empresarial Vasca (Confebask), Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Vizcaya, Cámara Oficial de Comercio e Industria de Álava, Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Guipúzcoa, Commissie van de Europese Gemeenschappen en Comunidad Autónoma de la Rioja

      Conclusies

               —

               de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               het in eerste aanleg ingestelde beroep toewijzen, met name de subsidiaire vordering tot nietigverklaring van artikel 3 van de bestreden beschikking;

               —

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg verwijzen en het in voorkomend geval gelasten het afgewezen bewijsaanbod alsnog te onderzoeken;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening, en de Comunidad Autónoma de la Rioja, interveniënte, verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht in het onderhavige geval van oordeel was dat geen sprake is van uitzonderlijke omstandigheden die een gewettigd vertrouwen in de rechtmatigheid van de litigieuze belastingmaatregel kunnen wekken, dat zich verzet tegen terugvordering van de steun overeenkomstig artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) in samenhang met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen. Verdraaiing van het voorwerp van het geding in eerste aanleg, en schending van het beginsel van hoor en wederhoor. Schending van de rechtspraak inzake motivering.
               Noch het formele verschil tussen de litigieuze belastingmaatregel en de maatregel waarop beschikking 93/337 (2) betrekking heeft, noch het feit dat de Commissie het selectieve karakter van de maatregel aan de hand van andere criteria had kunnen bepalen dan die welke uitdrukkelijk in beschikking 93/337 worden genoemd, en evenmin de onverenigbaarverklaring in beschikking 93/337 is een toereikende grond ervoor dat het Gerecht niet erkent dat sprake is van een uitzonderlijke omstandigheid die alleen of samen met andere omstandigheden van het onderhavige geval de Commissie belet terugvordering van de in de bestreden beschikking bedoelde steun te gelasten.
               Door de bestreden maatregelen in de gevoegde zaken T-30/01 tot en met T-32/01 en T-86/02 tot en met T-88/02 om redenen van fiscale techniek en omvang van de voordelen niet vergelijkbaar met de betrokken belastingmaatregel te achten, heeft het Gerecht het voorwerp van het geding tussen partijen verdraaid, heeft het het beginsel van hoor en wederhoor genegeerd, en heeft het bovendien kennelijk inbreuk gemaakt op bepaalde rechtspraak inzake motivering.
               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met de vaststelling dat het standpunt van de Commissie met betrekking tot de belastingvrijstelling van 1993 evenals met betrekking tot de belastingverlaging van wet 22/1993 niet als een uitzonderlijke omstandigheid kan worden aangemerkt die een of ander gewettigd vertrouwen in de regelmatigheid van de betrokken belastingmaatregel had kunnen wekken, dat zich verzet tegen terugvordering van de steun op grond van artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 wegens strijd met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen.

               2.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake de bewijsvoering niet in acht heeft genomen en heeft besloten niet in te gaan op het bewijsaanbod van verzoeker met betrekking tot de overlegging van bepaalde documenten van de Commissie, dat in het licht van de argumenten van het Gerecht tot afwijzing van verzoekers vordering essentieel voor de verdediging van diens belangen blijkt te zijn. Schending van het recht op een eerlijk proces, van het beginsel van gelijke wapens en van het recht van verweer.
               Daar het Gerecht het gevraagde bewijs niet heeft onderzocht, heeft het verzoekers fundamentele recht op een eerlijk proces geschonden, omdat het een bewijsaanbod heeft geweigerd dat van fundamenteel belang voor verzoeker is, zodat het diens recht van verweer heeft geschonden; verzoekers vordering is afgewezen met het betoog dat hij niet heeft bewezen wat hij juist met het niet-geleverde bewijs wilde aantonen: het uitdrukkelijke definitieve standpunt van de Commissie met betrekking tot de klacht van 1994 tegen een inhoudelijke gelijke maatregel die in 1993 is vastgesteld, of indien dat bewijs als niet geleverd wordt beschouwd, ten minste het gedrag van de Commissie dat als een uitzonderlijke omstandigheid zou kunnen worden aangemerkt, voor zover dit gedrag het gewettigd vertrouwen in de regelmatigheid van de belastingmaatregelen van 1993 zou hebben gewekt, wat tot de vaststelling van de bestreden belastingmaatregel in 1996 heeft geleid.

      (1)  van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).

      (2)  van de Commissie van10 mei 1993 betreffende een regeling inzake fiscale investeringssteun in het Baskenland (PB L 134, blz. 25).


title: Zaak T-300/15: Beroep ingesteld op 5 juni 2015 — OASE/BHIM — COMPO France (AlGo)

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/34

         Beroep ingesteld op 5 juni 2015 — OASE/BHIM — COMPO France (AlGo)
   (Zaak T-300/15)
   (2015/C 262/46)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: OASE GmbH (Hörstel, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Weeg, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: COMPO France SAS (Roche-Lez-Beaupré, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „AlGo” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 096 337

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 februari 2015 in zaak R 1409/2013-1

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing aldus wijzigen dat de oppositie in haar geheel wordt afgewezen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-13/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — Valsts policijas Rīgas reģiona pārvaldes Kārtības policijas pārvalde/Rīgas pašvaldības SIA „Rīgas satiksme” (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 95/46/EG — Artikel 7, onder f) — Persoonsgegevens — Voorwaarden voor de rechtmatigheid van de verwerking van persoonsgegevens — Begrip „noodzakelijk voor de behartiging van het gerechtvaardigde belang van een derde” — Verzoek om mededeling van persoonsgegevens van een voor een verkeersongeval verantwoordelijke persoon om een recht in rechte uit te oefenen — Verplichting van de voor de verwerking verantwoordelijke om gehoor te geven aan een dergelijk verzoek — Geen)

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — Valsts policijas Rīgas reģiona pārvaldes Kārtības policijas pārvalde/Rīgas pašvaldības SIA „Rīgas satiksme”
   (Zaak C-13/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 95/46/EG - Artikel 7, onder f) - Persoonsgegevens - Voorwaarden voor de rechtmatigheid van de verwerking van persoonsgegevens - Begrip „noodzakelijk voor de behartiging van het gerechtvaardigde belang van een derde” - Verzoek om mededeling van persoonsgegevens van een voor een verkeersongeval verantwoordelijke persoon om een recht in rechte uit te oefenen - Verplichting van de voor de verwerking verantwoordelijke om gehoor te geven aan een dergelijk verzoek - Geen))
   (2017/C 213/10)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Valsts policijas Rīgas reģiona pārvaldes Kārtības policijas pārvalde

      Verwerende partij: Rīgas pašvaldības SIA „Rīgas satiksme”

      Dictum

   Artikel 7, onder f), van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, moet aldus worden uitgelegd dat daarbij niet de verplichting wordt opgelegd om persoonsgegevens aan een derde te verstrekken om hem in staat te stellen bij een civiele rechter een beroep tot schadevergoeding in te stellen voor schade die is veroorzaakt door de persoon op wie de gegevensbescherming betrekking heeft. Artikel 7, onder f), van deze richtlijn verzet zich evenwel niet tegen een dergelijke mededeling op basis van het nationale recht.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Zaak C-397/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Milano (Italië) op 18 juli 2016 — Acacia Srl/Fallimento Pneusgarda Srl, Audi AG

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Milano (Italië) op 18 juli 2016 — Acacia Srl/Fallimento Pneusgarda Srl, Audi AG
   (Zaak C-397/16)
   (2016/C 371/04)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte d’appello di Milano

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellante: Acacia Srl

      Geïntimeerden: Fallimento Pneusgarda Srl, Audi AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan a) de beginselen van het vrije verkeer van goederen en het vrij verrichten van diensten op de interne markt; b) het beginsel van de doeltreffendheid van de Europese mededingingsregels en van de liberalisering van de interne markt; c) het beginsel van de nuttige werking en het beginsel van de uniforme toepassing van het Europees recht in de Europese Unie, en d) secundair Unierecht zoals richtlijn 98/71 (1), met name artikel 14 ervan, artikel 1 van verordening nr. 461/2010 (2) en reglement nr. 124 van de VN/ECE, in de weg aan een uitlegging van artikel 110 van verordening nr. 6/2002 (3), die de reparatieclausule bevat, in die zin dat een replicavelg, waarvan het uiterlijk volledig overeenstemt met de origineel gemonteerde velg, die op basis van reglement nr. 124 van de VN/ECE is goedgekeurd, niet valt onder het begrip onderdeel van een samengesteld voortbrengsel (de auto) dat bedoeld is om dat voortbrengsel te repareren en het zijn oorspronkelijke uiterlijk terug te geven?

               2)

               Bij een ontkennend antwoord op de eerste vraag, staan dan de regels inzake industriële eigendomsrechten op ingeschreven modellen, na afweging van de in de eerste vraag bedoelde belangen, in de weg aan de toepassing van de reparatieclausule met betrekking tot replica complementaire producten die door de klant vrij kunnen worden gekozen, op grond dat de reparatieclausule restrictief moet worden uitgelegd en dat er slechts gebruik van kan worden gemaakt voor reserveonderdelen waarvan de vorm gebonden is aan het product, dat wil zeggen voor onderdelen waarvan de vorm aldus is vastgesteld dat hij in wezen onveranderlijk is ten opzichte van het uiterlijk van het samengestelde voortbrengsel, met uitsluiting van andere onderdelen die worden geacht uitwisselbaar te zijn en die vrij naargelang de smaak van de klant kunnen worden gemonteerd?

               3)

               Bij een bevestigend antwoord op de tweede vraag, welke maatregelen dient een producent van replicavelgen dan te nemen ter verzekering van het legitieme verkeer van producten die tot doel hebben het samengestelde voortbrengsel te repareren en het zijn oorspronkelijke uiterlijk terug te geven?

      (1)  Richtlijn 98/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 inzake de rechtsbescherming van modellen (PB L 289, blz. 28).

      (2)  Verordening (EU) nr. 461/2010 van de Commissie van 27 mei 2010 betreffende de toepassing van artikel 101, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de motorvoertuigensector (PB L 129, blz. 52).

      (3)  Verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen (PB 2002, L 3, blz. 1).


title: Zaak T-293/12: Beroep ingesteld op 2 juli 2012 — Syria International Islamic Bank/Raad

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/26

         Beroep ingesteld op 2 juli 2012 — Syria International Islamic Bank/Raad
   (Zaak T-293/12)
   2012/C 258/48
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Syria International Islamic Bank Public Joint-Stock Company (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: G. Laguesse en J.-P. Buyle, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 2012/544/GBVB houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, wat verzoekster betreft, nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsbesluit 2012/335/GBVB tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, wat verzoekster betreft, nietig verklaren;

               —

               de Raad veroordelen tot betaling aan verzoekster van het voorlopige bedrag van 10 000 000 EUR schadevergoeding, onder voorbehoud van een latere verhoging of verlaging van dit bedrag;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten, met inbegrip van de door verzoekster gemaakte kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

               1)

               Schending van het recht van verdediging en van het recht op een eerlijk proces, aangezien verzoekster niet kon worden gehoord vóór het nemen van de maatregelen en de Raad heeft geweigerd dat verzoekster zich verdedigde ten aanzien van concrete gegevens waarover de Raad eventueel beschikte, hoewel verzoekster daarom had verzocht.

               2)

               Kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten, aangezien verzoekster zich, voor zover zij weet en na intern onderzoek en verificaties, niet schuldig heeft gemaakt aan de feiten die haar in de bestreden handelingen worden verweten.

               3)

               Schending van het evenredigheidsbeginsel aangezien de door de Raad genomen maatregelen zouden leiden tot de sluiting van het financiële stelsel van verzoekster, dat 90 % van haar transacties in EUR uitmaakt. Dit zou leiden tot de nietigheid van een groot aantal lopende overeenkomsten en tot de aansprakelijkheid van verzoekster. Tevens zou dit duizenden Syrische burgers beletten verscheidene bank- en financiële transacties te verrichten.

               4)

               Onevenredige schending van het eigendomsrecht en van het recht om een beroepsactiviteit uit te oefenen.

               5)

               Onwettigheid van de bestreden handelingen, aangezien de voorwaarden van artikel 23 van besluit 2011/782/GBVB (1) en van de artikelen 14 en 26 van verordening nr. 36/2012 (2) niet zijn vervuld nu verzoekster niet bewust en opzettelijk heeft deelgenomen aan operaties die tot doel hadden de maatregelen te omzeilen.

               6)

               Machtsmisbruik aangezien de feiten van de onderhavige zaak bij verzoekster de indruk wekken dat de maatregelen zijn genomen om andere redenen dan de in de bestreden handelingen vermelde redenen.

               7)

               Niet-nakoming van de motiveringsplicht aangezien de motivering van de bestreden handelingen onvolledig is en niet verwijst naar concrete gegevens of naar data waaruit verzoekster kan opmaken welke de haar verweten financiële transacties zijn.

      (1)  Besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/273/GBVB (PB L 319, blz. 56).

      (2)  Verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 442/2011 (PB L 16, blz. 1).


title: Zaak T-467/14: Beroep ingesteld op 24 juni 2014 — Fonditel Pensiones/Commissie

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/64

         Beroep ingesteld op 24 juni 2014 — Fonditel Pensiones/Commissie
   (Zaak T-467/14)
   2014/C 253/87
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fonditel Pensiones, Entidad Gestora de Fondos de Pensiones, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero en A. Lamadrid de Pablo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het pakket maatregelen dat volgens dat besluit de „Spaanse belasting-leaseregeling” vormt, daarin wordt aangemerkt als nieuwe en met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               subsidiair, de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, waarin de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) worden genoemd als begunstigden van de vermeende steun en als enige adressaten van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin terugvordering van de vermeende steun wordt gelast;

               —

               artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin uitspraak wordt gedaan over de rechtmatigheid van de particuliere overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-700/13, Bankia/Commissie.


title: Zaak C-638/13 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 januari 2017 — Roca SARL/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair — Onderlinge afstemming van de verkoopprijzen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006 — Beginsel van gelijke behandeling — Uitoefening van de toetsingsbevoegdheid met volledige rechtsmacht)

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 januari 2017 — Roca SARL/Europese Commissie
   (Zaak C-638/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair - Onderlinge afstemming van de verkoopprijzen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006 - Beginsel van gelijke behandeling - Uitoefening van de toetsingsbevoegdheid met volledige rechtsmacht))
   (2017/C 104/13)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Roca SARL (vertegenwoordiger: P. Vidal Martínez, abogada)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castilla Contreras, F. Castillo de la Torre en F. Jimeno Fernández, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Roca SARL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Zaak F-116/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 mei 2016 – Leon-Gonzalez/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/47

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 mei 2016 – Leon-Gonzalez/Commissie
   (Zaak F-116/13) (1)

   (2016/C 222/69)
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 45 van 15.2.2014, blz. 46.


title: Zaak T-177/02: Beroep, op 10 juni 2002 ingesteld door Malagutti-Vezinhet SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
28.9.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 233/23
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                    Beroep, op 10 juni 2002 ingesteld door Malagutti-Vezin-
N. Niejahr, K. Fitch en B. Wägenbaur), betreffende een beroep              het SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 937/                                          pen
2001 van de Commissie van 11 mei 2001 inzake de verlening
van een vergunning voor nieuwe toepassingen van toevoe-
gingsmiddelen en een nieuw preparaat van een toevoegings-                                          (Zaak T-177/02)
middel in de diervoeding, de verlenging van voorlopige
vergunningen en de verlening van een vergunning voor tien                                          (2002/C 233/44)
jaar voor een toevoegingsmiddel in de diervoeding (PB L 130,
blz. 25), heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als
volgt: M. Vilaras, president, V. Tilli en P. Mengozzi, rechters;                                   (Procestaal: Frans)
griffier: H. Jung, op 14 juni 2002 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
1.     Op het onderhavige beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
2.     Elke partij zal haar eigen kosten dragen (1).                       schappen is op 10 juni 2002 beroep tegen Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen ingesteld door Malagutti-Vezinhet
                                                                           SA, gevestigd te Cavaillon (Frankrijk), vertegenwoordigd door
( 1) PB C 289 van 13.10.2001.
                                                                           B. Favarel-Veidig, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
                                                                           Luxemburg.
                                                                           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                       VAN EERSTE AANLEG                                   —     de Commissie te veroordelen tot betaling van de volgende
                                                                                bedragen aan de vennootschap Malagutti-Vezinhet:
                          van 19 juni 2002
                                                                                —    222 540,00 FRF of 33 926,00 euro ter vergoeding
in zaak T-197/01, Groupement d’intérêt de produits
                                                                                van verlies;
agricoles de la Martinique (GIPAM) tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen ( 1)
                                                                                —    1 943 413,56 FRF of 296 271,48 euro ter vergoe-
(„Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 896/                             ding van winstderving op de Britse markt; voor het
2001 — Beroepstermijn — Kennelijke niet-ontvankelijk-                                 geval dat het Gerecht oordeelt dat de winstderving
                                 heid”)                                               onvoldoende is aangetoond, wordt gevorderd dit
                                                                                bedrag toe te kennen ter vergoeding van het verlies
                           (2002/C 233/43)                                            van een kans om de bestaande handelsstroom te
                                                                                handhaven;
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                —    2 013 455,16 FRF of 306 949,26 euro ter vergoe-
                                                                                ding van schade aan het imago van de vennootschap
In zaak T-197/01, Groupement d’intérêt de produits agricoles                          bij de Europese en inzonderheid de Britse distribu-
de la Martinique (GIPAM) , gevestigd te Ducos (Frankrijk),                            teurs.
vertegenwoordigd door A. Lorang, P. Leroyer Gravet en
H. Mazingue, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: A. Bordes en L. Visaggio), betreffende een              Middelen en voornaamste argumenten
beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 896/2001
van de Commissie van 7 mei 2001 houdende toepassingsbepa-
lingen van verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad ten
aanzien van de regeling voor de invoer van bananen in de                   Verzoekster exporteert groenten en fruit naar, onder andere,
Gemeenschap (PB L 126, blz. 6), heeft het Gerecht (Vijfde                  de Engelse markt. In september 2001 lieten de IJslandse
kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president, R. García          gezondheidsdiensten de Commissie weten dat betrokken pro-
                                                                           ducten meer dan het toegelaten maximum residuen van
Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: H. Jung, op 19 juni
2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                  bestrijdingsmiddelen bevatten. Daarop verspreidde de Com-
volgt:                                                                     missie een „rapid alert”-bericht betreffende de aanwezigheid
                                                                           van dicofolresten in appelen die via Nederland uit Frankrijk
1.     Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.             waren ingevoerd. In een tweede bericht en in de daarnavolgen-
                                                                           de berichten werd verzoekster uitdrukkelijk als exporteur
2.     Verzoekster wordt verwezen in de kosten.                            genoemd.
( 1) PB C 303 van 27.10.2001.
                                                                           Verzoekster stelt dat deze handelwijze van de Commissie
                                                                           onrechtmatig was en dat zij daardoor schade heeft geleden.
 ---pagebreak--- C 233/24               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.9.2002
De Commissie heeft onrechtmatig gehandeld door de proce-                —     nietig te verklaren de brief van 22 november 2001
dure van richtlijn 92/59 (1) niet te volgen. Zij heeft niet                   waarbij de heer Neil Kinnock de voorzitters van alle
aangetoond dat de gecontroleerde appelen van verzoekster                      vakbonden in kennis stelt van zijn besluit, de Commissie
afkomstig waren. Bovendien was er geen ernstig en onmiddel-                   te vragen de kaderovereenkomst van 1974 per 5 decem-
lijk gevaar. De controles hebben alleen een niet-conforme                     ber 2001 op te zeggen;
hoeveelheid dicofol aan het licht gebracht. Verder heeft de
Commissie artikel 7, lid 2, van richtlijn 92/59 geschonden
door na te laten zo spoedig mogelijk met de betrokken partijen
te overleggen.                                                          —     nietig te verklaren besluit nr. 47623 van de heer Erik
                                                                              Halskov van 6 december 2001 houdende weigering om
                                                                              hem een dienstreis toe te kennen om deel te nemen aan
                                                                              het overleg van 7 december 2001 over het „totale pakket
Verzoeksters schade bestaat uit verliezen op de Engelse markt,                van voorstellen tot wijziging van het Statuut”;
winstderving en schade aan haar imago. Verzoekster had het
jaar voordien inspanningen gedaan om op de Engelse markt
door te dringen en er een reputatie te vestigen en die
inspanningen zijn nu tenietgedaan. Deze schade vloeit voort             —     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
uit het onrechtmatig handelen van de Commissie daar ten                       verwijzen in de kosten van het geding.
gevolge van de „alert”-berichten een aantal verkopen van
verzoekster op de Engelse markt zijn geannuleerd.
( 1) Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 inzake
     algemene productveiligheid (PB L 228 van 11.8.1992, blz. 24).
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Met dit beroep komt verzoeker met name op tegen het besluit
                                                                        van de Commissie van 5 december 2001 waarbij — volgens
                                                                        verzoeker en voorzover de vakbond A & D geheel of ten
Beroep, op 19 juni 2002 ingesteld door Giorgio Lebedef                  dele de rechten worden ontnomen die voortvloeiden uit de
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      toetreding tot de Kaderovereenkomst betreffende de betrekkin-
                                                                        gen tussen de Commissie en de vakbonds- en beroepsorganisa-
                                                                        ties, met name de erkenning van zijn representativiteit, de
                         (Zaak T-191/02)                                deelneming aan het overleg op alle niveaus en de verdeling
                                                                        van de middelen —:
                         (2002/C 233/45)
                                                                        —     de overeenkomst van 20 december 1974 betreffende de
                                                                              betrekkingen tussen de Commissie en de vakbonds- en
                         (Procestaal: Frans)                                  beroepsorganisaties per 5 december 2001 is opgezegd;
                                                                        —     de op 19 januari 2000 tussen de administratie en de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     meeste vakbonds- en beroepsorganisaties overeen-
schappen is op 19 juni 2002 beroep tegen Commissie van de                     gekomen Werkingsregels betreffende de overleg-
Europese Gemeenschappen ingesteld door Giorgio Lebedef,                       niveaus, de overleginstantie en de overlegprocedures
wonende te Senningerberg (Luxemburg), vertegenwoordigd                        [SEC(2001)2086/3] opnieuw zijn vastgesteld;
door G. Bounéou, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg.
                                                                        —     de overeenkomst van 4 april 2001 over de ter beschikking
                                                                              van het centraal personeelscomité, de plaatselijke per-
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                             soneelscomités en vakbonds- en beroepsorganisaties ter
                                                                              beschikking te stellen middelen [SEC(2001) 955/5] is
                                                                              bevestigd;
—      nietig te verklaren het besluit van het college van leden
       van de Commissie van 5 december 2001 waarbij de
       Overeenkomst van 20 september 1974 betreffende de
       betrekkingen tussen de Commissie en de vakbonds- en              —     de in bijlage 1 bij de kaderovereenkomst van 1974
       beroepsorganisaties per 5 december 2001 is opgezegd;                   opgenomen stakingsbepalingen zijn bevestigd;


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 9 november 2004 in zaak T-116/03, Oreste Montalto tegen Raad van de Europese Unie (Ambtenaren — Aanwerving — Tijdelijk functionaris — Kennisgeving van vacature — Aanwervingsprocedure)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/22

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 9 november 2004
   in zaak T-116/03, Oreste Montalto tegen Raad van de Europese Unie (1)

   (Ambtenaren - Aanwerving - Tijdelijk functionaris - Kennisgeving van vacature - Aanwervingsprocedure)
   (2005/C 19/49)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-116/03, Oreste Montalto, ambtenaar van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), wonende te Alicante (Spanje), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advocaat, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: B. Hoff-Nielsen en F. Anton), betreffende enerzijds een vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Raad van 23 mei 2002 houdende benoeming van een tweede voorzitter van een kamer van beroep en voorzitter van de beroepenafdeling van het BHIM (PB 2002, C 130, blz. 2), en anderzijds een vordering tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 9 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het besluit van de Raad van 23 mei 2002 houdende benoeming van een tweede voorzitter van een kamer van beroep en voorzitter van de beroepenafdeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Raad wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 135 van 7.6.2003.


title: Zaak C-634/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland (Ierland) op 9 december 2011 — Anglo Irish Bank Corporation Ltd/Quinn Investments Sweden AB e.a.

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland (Ierland) op 9 december 2011 — Anglo Irish Bank Corporation Ltd/Quinn Investments Sweden AB e.a.
   (Zaak C-634/11)
   2012/C 73/28
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Ireland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Anglo Irish Bank Corporation Ltd

      Verwerende partijen: Quinn Investments Sweden AB, Sean Quinn, Ciara Quinn, Collette Quinn, Sean Quinn Junior, Brenda Quinn, Aoife Quinn, Stephen Kelly, Peter Darragh Quinn, Niall McPartland Indian Trust AB

      Prejudiciële vragen

               1)

               Het onderhavige verzoek om een prejudiciële beslissing betreft artikel 28 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) (hierna: „verordening nr. 44/2001” en „artikel 28”) en de procedures die een nationaal gerecht („gerechten van staat A”) moet volgen bij een uitspraak over een bezwaar krachtens artikel 28 tegen de rechterlijke bevoegdheid van dat gerecht om een zaak („derde procedure”) te behandelen en te berechten in omstandigheden waarin bij de gerechten van staat A:

                           a)

                           eerst een zaak is aangebracht („eerste procedure”) die mogelijkerwijs samenhangt met een zaak („tweede procedure”) die is aangebracht bij de gerechten van een andere lidstaat (staat B); en

                           b)

                           tevens een zaak is aangebracht („derde procedure”) die mogelijkerwijs samenhangt met de tweede procedure; en

                           c)

                           krachtens artikel 28 van verordening nr. 44/2001 bezwaar is gemaakt tegen de bevoegdheid van de gerechten van staat A om de derde zaak te behandelen en te berechten, op grond dat de tweede procedure (voor de gerechten van staat B) en de derde procedure (voor de gerechten van staat A) samenhangende vorderingen in de zin van genoemd artikel 28 zijn.

               2)

               In het bijzonder wordt verzocht om een beslissing van het Hof van Justitie van de Europese Unie („Hof van Justitie”) over de volgende vragen:

                           1)

                           Dienen de gerechten van staat A, voordat zij een beslissing nemen over de vraag of de derde procedure moet worden aangehouden dan wel afgewezen, de uitkomst af te wachten van een geplande vordering bij en de beslissing van de gerechten van staat B over de vraag of de gerechten van staat B de tweede procedure krachtens artikel 28 van verordening nr. 44/2001 moeten aanhouden of afwijzen?

                           2)

                           Indien de gerechten van staat A, voordat zij een beslissing nemen over vraag of de derde procedure moet worden aangehouden of afgewezen, niet de uitkomst hoeven af te wachten van een geplande vordering bij en de beslissing van de gerechten van staat B over de vraag of de gerechten van staat B de tweede procedure krachtens artikel 28 van verordening nr. 44/2001 moeten aanhouden of afwijzen, mogen dan de gerechten van staat A bij de beslissing of de derde procedure moet worden aangehouden of afgewezen, rekening houden met feit dat de eerste procedure aanhangig is?

                           3)

                           Indien de gerechten van staat B beslissen dat zij bevoegd zijn om kennis te nemen van de tweede procedure, mogen de gerechten van staat A dan bij de beslissing of de derde procedure krachtens artikel 28 van verordening nr. 44/2001 moet worden aangehouden of afgewezen, rekening houden met het feit dat de eerste procedure aanhangig is?

                           4)

                           Is het feit dat de derde procedure door de verzoeker in de derde procedure had kunnen worden ingesteld als tegenvordering in de eerste procedure (hetgeen echter niet is gebeurd) een relevante factor en zo ja welk belang dienen de gerechten van staat A daaraan dan te hechten bij hun beslissing of zij zich overeenkomstig artikel 28 van verordening nr. 44/2001 in de derde procedure onbevoegd moeten verklaren of de derde procedure moeten aanhouden?

      (1)  PB L 12, blz. 1.


title: Zaak F-54/08: Beroep ingesteld op 29 mei 2008 — Bernard/Europol

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/62

         Beroep ingesteld op 29 mei 2008 — Bernard/Europol
   (Zaak F-54/08)
   (2008/C 223/118)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Marjorie Bernard ('s-Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordiger: P. de Casparis, advocate)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van Europol om verzoeksters overeenkomst slechts voor de minimumperiode van 9 maanden te verlengen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van 31 juli 2007 om verzoeksters overeenkomst slechts tot 1 juni 2008 te verlengen alsmede van het besluit op de klacht van 29 februari 2008;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten van de procedure.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 26 januari 1995 in zaak T-60/94, M. Pierrat tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (Tijdelijke functionarissen - Aanwerving van "lecteurs d'arrêts" - Selectieprocedure - Afwijzing van een sollicitatie - Motiveringsplicht)

text:
4. 3 . 95            I NL I               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 54/17
bende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat              3 . Verwijst het Hof van Justitie in de kosten.
aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: A. M. Alves                    (M PB nr. C 76 van 12 . 3 . 1994 .
Vieira ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
besluit van de Commissie van 30 september 1993 waarbij
verzoeker bij wege van tuchtmaatregel overeenkomstig
artikel 86, lid 2, onder f), van het Ambtenarenstatuut
tuchtrechtelijk is ontslagen zonder vermindering of intrek                  BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN
king van zijn recht op ouderdomspensioen, heeft het                                          EERSTE AANLEG
Gerecht (Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K.                                         van 11 januari 1995
Lenaerts, kamerpresident, R. Schintgen en R. Garcfa
Valdecasas, rechters; griffier: H. Jung, op 26 januari 1995          in zaak T-116/94, Cassa Nazionale di Previdenza ed
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:               Assistenza a Favore degli Avvocati e Procuratori tegen Raad
                                                                                van de Europese Unie ( a )
1 . Verwerpt het beroep.                                             (Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 3604/
                                                                     93 tot vaststelling van de definities voor de toepassing van
2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen, daaronder            het in artikel 104 A van het Verdrag vastgelegde verbod op
     begrepen de op de procedure in kort geding gevallen                    bevoorrechte toegang — Niet-ontvankelijkheid)
     kosten.                                                                                ( 95/C 54/32 )
(M PB nr . C 325 van 2 . 12 . 1993 .                                                       (Procestaai: Italiaans)
                                                                     In zaak T- 11 6/94, Cassa Nazionale di Previdenza ed
                                                                     Assistenza a Favore degli Avvocati e Procuratori, vertegen
                                                                     woordigd door E. Ricciardi, advocaat te Salerno, P. Adon
                                                                     nino, M. Sanino, M. de Stefano en A. Colabianchi,
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                     advocaten te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                       van 26 januari 1995                           burg ten kantore van M. Goebel, advocaat aldaar, Rue
in zaak T-60/94, M. Pierrat tegen Hof van Justitie van de            Heine 6, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                 Europese Gemeenschappen ( x )                       R. Bandilla en A. Lucidi ), betreffende nietigverklaring van
                                                                     Verordening ( EG ) nr. 3604/93 van de Raad van 13 decem
(Tijdelijke functionarissen — Aanwerving van „lecteurs
                                                                     ber 1993 tot vaststelling van de definities voor de toepassing
d'arrêts " — Selectieprocedure — Afwijzing van een sollici
                                                                     van het in artikel 104 A van het Verdrag vastgelegde verbod
                   tatie — Motiveringsplicht)
                                                                     op bevoorrechte toegang (2 ), heeft het Gerecht ( Derde
                           ( 95/C 54/31 )                            Kamer), samengesteld als volgt: J. Biancarelli, president,
                                                                     C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters; griffier: H. Jung, op
                        (Procestaai: Frans)                          11 januari 1995 een beschikking gegeven, waarvan het
                                                                     dictum luidt als volgt:
In zaak T-60/94, M. Pierrat, gewezen tijdelijk functionaris
van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen,             1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door G. Van
dersanden, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende           2 . Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de
                                                                           verzoeken tot tussenkomst.
te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue Glesener 1 ,
tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                3 . Verzoekster zal haar eigen kosten dragen alsmede die
(gemachtigden: T. Millett en A. May), betreffende een                      van de Raad. Elk der interveniënten zal haar eigen
beroep strekkende tot nietigverklaring van de besluiten van                kosten dragen.
het Hof om mevr. B. als „ lecteur d'arrêts " aan te stellen en
verzoeksters sollicitatie voor een post van „ lecteur d'arrêts "     (M PB nr . C 132 van 14 . 5 . 1994 .
af te wijzen, en tot toekenning aan verzoekster van een              (2 ) PB nr . L 332 van 31 . 12 . 1993 , blz . 4 .
symbolische ecu ter vergoeding van de morele schade die zij
stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht (Eerste Kamer ),
samengesteld als volgt: J. L. Cruz Vila^a, president, H.
Kirschner en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: H. Jung,
op 26 januari 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum             Beroep, op 9 januari 1995 ingesteld door Chr. Vahrenkamp
luidt als volgt:                                                     tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
1 . Verklaart nietig het besluit van de president van het Hof                                  ( Zaak T-l/95 )
     van Justitie van 27 mei 1993 tot aanstelling van mevr. B.
    als „ lecteur d'arrêts ", alsmede het bij brief van 8 juni                                   ( 95/C 54/33 )
     1993 ter kennis van verzoekster gebrachte besluit om
    haar sollicitatie voor een post van „ lecteur d'arrêts " afte                            (Procestaai: Duits)
     wijzen.
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
2. Verwerpt het beroep voor het overige.                             schappen is op 9 januari 1995 beroep ingesteld tegen Raad


title: Zaak C-532/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Grote kamer) van 12 september 2007 in zaak T-36/04, Association de la presse internationale ASBL/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/37

         Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Grote kamer) van 12 september 2007 in zaak T-36/04, Association de la presse internationale ASBL/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-532/07 P)
   (2008/C 22/66)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Docksey en P. Aalto, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Association de la presse internationale ASBL (API)
   Conclusies
   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen voor zover daarbij is nietigverklaard de beschikking van de Commissie houdende weigering van de door API gevraagde toegang tot documenten vanaf de datum van de terechtzitting, behalve in niet-nakomingszaken;

               —

               definitief te beslissen in de aangelegenheden die voorwerp van het onderhavige beroep zijn;

               —

               verzoekster in zaak T-36/04 te verwijzen in de kosten van de Commissie in die procedure en in de onderhavige hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie geeft eerbiedig te kennen dat het Gerecht van eerste aanleg in de eerste plaats het recht onjuist heeft toegepast door de uitzondering betreffende de gerechtelijke procedures aldus uit te leggen dat de instellingen in andere dan niet-nakomingsprocedures verzoeken om toegang tot memories van geval tot geval dienen te onderzoeken vanaf de datum van de terechtzitting. De gevolgtrekkingen van het Gerecht van eerste aanleg zijn in tegenspraak met de redenering, het Gerecht heeft geen rekening gehouden met het belang van de goede rechtsbedeling of de belangen van de andere in de procedures betrokken personen, en het heeft enkel rekening gehouden met de rechten en de verplichtingen van één van de partijen. Hoewel de door de instellingen ingediende gerechtelijke stukken niet zijn uitgesloten van de werkingssfeer van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1), kan voor de gevolgtrekkingen van het Gerecht geen steun worden gevonden in de gemeenschapsregelgeving of de rechtspraak van het Hof van Justitie.
   In de tweede plaats heeft het Gerecht het recht onjuist toegepast door de uitzondering voor onderzoeken aldus uit te leggen dat de Commissie verzoeken om toegang tot memories in niet-nakomingsprocedures krachtens artikel 226 EG van geval tot geval dient te onderzoeken vanaf de datum van de terechtzitting, ook in zaken waarin een beslissing is gevallen, maar die nog niet zijn opgelost, zodat de mogelijkheden van de Commissie om als hoedster over de Verdragen af te dwingen dat de lidstaten hun verplichtingen onder het gemeenschapsrecht nakomen, worden beperkt.
   In de derde plaats heeft het Gerecht het recht verkeerd toegepast door de uitzondering voor gerechtelijke procedures aldus uit te leggen dat de instellingen verzoeken om toegang tot hun memories in zaken waarin een beslissing is gevallen, maar die verwant zijn aan nog hangende zaken, van geval tot geval moet onderzoeken, zodat hun mogelijkheden om hun belangen te verdedigen voor de gemeenschapsrechters en de mogelijkheid van de Commissie om als hoedster over de Verdragen het gemeenschapsrecht te handhaven, worden beperkt.

      (1)  PB L 145, blz. 43.


title: Doorhaling van zaak C-380/97

text:
29.4.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 122/17
              Doorhaling van zaak C-380/97 (1)                                       Doorhaling van zaak C-395/97 (1)
                       (2000/C 122/33)                                                        (2000/C 122/36)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 januari 2000              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 februari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-380/97 (verzoek       de doorhaling in het register gelast van zaak C-395/97 (verzoek
van de Arrondissementsrechtbank te ’s-Gravenhage om een               van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing):
prejudiciële beslissing): Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen            Landesgrundverkehsreferent der Tiroler Landesregierung tegen
Koninkrijk der Nederlanden e.a.                                       H. Kappes en E. Neuner.
(1) PB C 387 van 20.12.1997.
                                                                      (1) PB C 26 van 24.1.1998.
              Doorhaling van zaak C-345/97 (1)
                       (2000/C 122/34)                                               Doorhaling van zaak C-290/99 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                         (2000/C 122/37)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 januari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-345/97:               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Bondsrepubliek Duitsland tegen Raad van de Europese Unie.             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 februari 2000
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-290/99: Raad
(1) PB C 357 van 22.11.1997.                                          van de Europese Unie tegen M. Bangemann.
                                                                      (1) PB C 314 van 30.10.1999.
              Doorhaling van zaak C-407/97 (1)
                       (2000/C 122/35)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                Doorhaling van zaak C-288/98 (1)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 31 januari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-407/97 (verzoek                               (2000/C 122/38)
van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing):
Landesgrundverkehrsreferent der Tiroler Landesregierung te-           De president van het Hof van Justitie van de Europese
gen A. Sparber, Firma Atelier Delta Entwurf- und Planungs-            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 februari 2000
gesellschaft mbH in liquidatie, H.-E. Junkersdorf en M.-M. Jun-       de doorhaling in het register gelast van zaak C-288/98 (verzoek
kersdorf.                                                             van de Corte Suprema di Cassazione om een prejudiciële
                                                                      beslissing): Istituto nationale della previdenza sociale INPS)
(1) PB C 41 van 7.2.1998.                                             tegen Mario Maraldi SpA.
                                                                      (1) PB C 278 van 5.9.1998.


title: Zaak C-378/11 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 21 september 2011 — Longevity Health Products, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Biofarma SA (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Procedure voor kamer van beroep van BHIM — Niet-nakoming van verplichting om binnen gestelde termijn beroepstaks te betalen — Beslissing van kamer van beroep waarbij wordt vastgesteld dat beroep niet is ingesteld)

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/24

      Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 21 september 2011 — Longevity Health Products, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Biofarma SA
      (Zaak C-378/11 P) (1)

      (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Procedure voor kamer van beroep van BHIM - Niet-nakoming van verplichting om binnen gestelde termijn beroepstaks te betalen - Beslissing van kamer van beroep waarbij wordt vastgesteld dat beroep niet is ingesteld)
      (2012/C 25/43)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Longevity Health Products, Inc. (vertegenwoordiger: J. Korab, Rechtsanwalt)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Biofarma SA

         Voorwerp

      Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 15 april 2011, Longevity Health Products/BHIM — Biofarma VITACHRON (male) (T-95/11), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep door de aanvrager van het woordmerk „VITACHRON male” voor waren en diensten van onder meer klasse 5 ingesteld en strekkende tot vernietiging van beslissing R 1357/2010-4 van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 10 januari 2011, waarbij is verklaard dat het beroep tegen de weigering van de oppositieafdeling om dat merk in te schrijven in het kader van de oppositie die door de houder van de nationale merken „VITATHION” voor waren en diensten van klasse 5 is ingesteld, wordt geacht niet te zijn ingesteld wegens niet-betaling van de beroepstaks binnen de gestelde termijn.

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Longevity Health Products Inc. draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 269 van 10.9.2011.


title: Zaak T-230/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 oktober 2008 — Rewe-Zentral/BHIM (PORT LOUIS) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag van gemeenschapswoordmerk PORT LOUIS — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Aanduiding van plaats van herkomst van geclaimde waren — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 oktober 2008 — Rewe-Zentral/BHIM (PORT LOUIS)
   (Zaak T-230/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag van gemeenschapswoordmerk PORT LOUIS - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Aanduiding van plaats van herkomst van geclaimde waren - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 313/53)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Rewe-Zentral AG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey en A. Bognár, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 21 juni 2006 (zaak R 25/2006-1) betreffende een aanvraag tot inschrijving van het woordmerk PORT LOUIS als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 21 juni 2006 (zaak R 25/2006-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006.


title: Beroep, op 20 juli 1998 ingesteld door RJB Mining plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-111/98)

text:
26.9.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 299/39
Op 10 juni 1998 gaf de Commissie de omstreden beschik-                 den. De Commissie gaf evenwel dezelfde dag nog de
king, die tot Duitsland was gericht. Bij artikel 1 van de              omstreden beschikking;
beschikking werd goedkeuring verleend voor 6 299 mil-
joen DEM steun voor de bedrijfsvoering in de zin van              Ð kennelijke schending van het Verdrag en van de steun-
artikel 3 van de steuncode (1), voor 3 205 miljoen DEM                 code; ten eerste is bij de omstreden beschikking goed-
steun voor buitenbedrijfstelling in de zin van artikel 4 van           keuring verleend voor steun aan mijnen die volgens
de steuncode, voor 87 miljoen DEM steun voor de                        verzoeksters eigen berekeningen en volgens die van
bedrijfsvoering in de zin van de steuncode om onder-                   haar adviseurs nooit levensvatbaar kunnen zijn. Ten
grondse mijnwerkers aan het werk te houden, voor 200                   tweede leidt de steun tot permanente vermindering van
miljoen DEM steun ter dekking van buitengewone lasten                  de productiecapaciteit van de producent die in de
in de zin van artikel 5 van de steuncode, te verlenen aan              Gemeenschap op de goedkoopste wijze op grote schaal
Ruhrkohle AG, Saarbergwerke AG, Preussag Anthrazit                     stoomkolen produceert, en van de (misschien wel
GmbH en Sophia Jacob GmbH, en tenslotte voor 609,2                     enige) producent die, gelet op de huidige situatie op de
miljoen DEM steun ter dekking van buitengewone lasten                  wereldmarkt, de beste langetermijnvooruitzichten op
in de zin van artikel 5 van de steuncode, te verlenen aan              levensvatbaarheid heeft.
Ruhrkohle AG, Saarbergwerke AG en Sophia Jacob
GmbH, om deze vennootschappen in staat te stellen de
                                                                  (1) Beschikking nr. 3632/93/EGKS van de Commissie van
kosten te dekken die uit de herstructurering van de kolen-            28 december 1993 tot vaststelling van een communautaire
industrie voortvloeien en zijn voortgevloeid en niet betrek-          regeling voor de steunmaatregelen van de lidstaten ten behoeve
king hebben op de lopende productie.                                  van de kolenindustrie (PB L 329 van 30.12.1993, blz. 12).
Verzoekster stelt, dat zij door deze beschikking ernstig
wordt geraakt daar de Britse kolenindustrie de laatste tien
jaar grondig is geherstructureerd en gerationaliseerd.
                                                                  Beroep, op 20 juli 1998 ingesteld door RJB Mining plc
Verzoekster vordert nietigverklaring van de omstreden                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
beschikking op grond van:                                                                  (Zaak T-111/98)
                                                                                (98/C 299/70)
Ð onbevoegdheid: in de steuncode wordt uitdrukkelijk
    bepaald, dat steun pas mag worden toegekend nadat                                    (Procestaal: Engels)
    hij door de Commissie is goedgekeurd. Op 10 juni
    1998 heeft de Commissie in strijd met deze bepaling           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
    kennelijk met terugwerkende kracht goedkeuring wil-           Gemeenschappen is op 20 juli 1998 beroep tegen Commis-
    len verlenen voor steun die de Duitse regering reeds in       sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door RJB
    1997 had toegekend;                                           Mining plc, vertegenwoordigd door M. Brealey en J.
                                                                  Lawrence, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                  kantore van Arendt & Medernach, advocaten aldaar, rue
Ð ontoereikende motivering: ofschoon het EGKS-Verdrag             Mathias Hardt, postbus 39.
    transparantie eist, wordt in de omstreden beschikking
    niet aangegeven, op welke basis de steun was verleend.        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    Volgens de steuncode kan steun voor de bedrijfsvoe-
    ring enkel worden verleend aan ondernemingen of pro-
    ductie-eenheden die redelijke vooruitzichten hebben           Ð nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
    om binnen afzienbare tijd opnieuw levensvatbaar te                 van 3 juni 1998 betreffende financieÈle steun die Spanje
    worden, doch de omstreden beschikking bevat geen                   van 1994 tot 1998 aan de kolenindustrie heeft ver-
    gegevens op basis waarvan verzoekster de levensvat-                leend, waarbij Spanje wordt gemachtigd steun te verle-
    baarheid van ook maar een van de mijnen kan nagaan.                nen aan zijn kolenindustrie, en
    Verder bepaalt de steuncode, dat steun voor buitenbe-
    drijfstelling enkel kan worden verleend wanneer de            Ð de Commissie te verwijzen in de kosten van het
    betrokken productie-eenheid (behoudens in uitzonder-               geding, daaronder begrepen de kosten van verzoekster.
    lijke omstandigheden) vóór 2002 wordt gesloten. In de
    omstreden beschikking wordt geen enkele sluitingsda-          Middelen en voornaamste argumenten
    tum van een productie-eenheid genoemd. Bovendien
    wordt bij de omstreden beschikking een door verzoek-
    ster op 5 mei 1998 bij de Commissie ingediende klacht         Verzoekster is dezelfde als verzoekster in zaak T-110/98
    stilzwijgend en zonder motivering verworpen;                  (verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de
                                                                  Commissie van 10 juni 1998 betreffende financieÈle steun
                                                                  die Duitsland in 1997 aan de kolenindustrie heeft ver-
Ð schending van het beginsel van goed bestuur: verzoek-           leend).
    ster heeft op 5 mei 1998 formeel een klacht ingediend
    over de Duitse steun. Op 10 juni 1998 bevestigde de           Op 3 juni 1998 gaf de Commissie de drie omstreden
    Commissie de ontvangst van de klacht en verklaarde            beschikkingen, die tot het Koninkrijk Spanje waren
    zij dat verzoekster op de hoogte zou worden gehou-            gericht. De eerste beschikking betreft steun die Spanje
 ---pagebreak--- C 299/40                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                26.9.98
voor de jaren 1994, 1995 en 1996 zijn kolenindustrie heeft                           Doorhaling van zaak T-49/98 (1)
verleend; de tweede en de derde beschikking hebben                                             (98/C 299/72)
betrekking op de jaren 1997 en 1998. De drie bestreden
beschikkingen betreffen steun voor de bedrijfsvoering in                                 (Procestaal: Nederlands)
de zin van artikel 3 van de steuncode (1), steun voor bui-
tenbedrijfstelling in de zin van artikel 4 van de steuncode            De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
alsmede steun ter dekking van buitengewone lasten in de                eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
zin van artikel 5 van de steuncode.                                    beschikking van 15 juli 1998 de doorhaling in het register
                                                                       gelast van zaak T-49/98: ALZ NV tegen Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen.
Verzoekster stelt, dat zij door deze beschikkingen ernstig
wordt geraakt daar de Britse kolenindustrie de laatste tien            (1) PB C 137 van 2.5.1998.
jaar grondig is geherstructureerd en gerationaliseerd en
daar zij, verzoekster, ook heeft geprobeerd overzee, inzon-
derheid in Duitsland en Spanje, een markt te vinden voor
haar kolen.
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                     Doorhaling van de zaken T-56/98 en T-56/98 R (1)
die in zaak T-110/98 (2), met uitzondering van de gestelde                                     (98/C 299/73)
schending van het beginsel van goed bestuur.
                                                                                (Procestaal: Engels)
(1) Beschikking nr. 3632/93/EGKS van de Commissie van                  De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
    28 december 1993 tot vaststelling van een communautaire
                                                                       eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
    regeling voor de steunmaatregelen van de lidstaten ten behoeve
    van de kolenindustrie (PB L 329 van 30.12.1993, blz. 12).
                                                                       beschikking van 17 juni 1998 de doorhaling in het register
(2) Zie bladzijde 36 van dit Publicatieblad.                           gelast van de zaken T-56/98 en T-56/98 R: VTech Electro-
                                                                       nics (UK) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen.
                                                                       (1) PB C 166 van 30.5.1998.
       Gedeeltelijke doorhaling van zaak T-185/96 (1)
                          (98/C 299/71)
                        (Procestaal: Frans)                                          Doorhaling van zaak T-60/98 (1)
                                                                                (98/C 299/74)
De president van de Derde Kamer van het Gerecht van                                          (Procestaal: Frans)
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 10 juli 1998 de doorhaling gelast van de               De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
naam van verzoekster Max Labat Automobiles 17 in de                    eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
lijst van de verzoeksters in zaak T-185/96: Max Labat                  beschikking van 2 juli 1998 de doorhaling in het register
Automobiles 17 en Riviera Auto Service Ets Dalmasso                    gelast van zaak T-60/98: Ecord Consortium for Russian
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.                        Co-operation, bestaande uit: Danagro Adviser A/S, Plun-
                                                                       kett Foundation en Irish Agri-Food Development Ltd,
(1) PB C 54 van 22.2.1997.                                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                       (1) PB C 209 van 4.7.1998.


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van  1 december 2005  in zaak C-512/04 P, Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn GmbH & Co. KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Krafft SA (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Verwarringsgevaar — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord VITAKRAFT — Oppositie door houder van nationale merken die woordelement  krafft  bevatten — Overeenstemming van merken — Hogere voorziening die kennelijk niet-ontvankelijk is)

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/13

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 1 december 2005
   in zaak C-512/04 P, Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn GmbH & Co. KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Krafft SA (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Verwarringsgevaar - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord VITAKRAFT - Oppositie door houder van nationale merken die woordelement „krafft” bevatten - Overeenstemming van merken - Hogere voorziening die kennelijk niet-ontvankelijk is)
   (2006/C 60/27)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-512/04 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 14 december 2004, Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn GmbH & Co. KG, gevestigd te Bremen (Duitsland) (advocaat: U. Sander), andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde: G. Schneider), Krafft SA, gevestigd te Andoain (Spanje) (advocaat: P. Koch Moreno), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Schiemann, kamerpresident, M. Ilešič (rapporteur) en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 1 december 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de kosten die in het kader van het procesincident zijn opgekomen.

      (1)  PB C 45 van 19.2.2005.


title: Zaak T-83/05: Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/38

         Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-83/05)
   (2005/C 106/76)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 18 februari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door A. Cingolo, Avvocato dello Stato.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1)

               nietig te verklaren de besluiten van de Commissie van: 16 december 2004 (POR Sicilia 2000-2006), 13 januari 2005 (POR Calabria Ob. 1 2000-2006), 13 januari 2005 (POR Puglia Ob. 1 2000 — 2006), 17 januari 2005 (Docup Lombardia Ob. 2 2000-2006), 17 januari 2005 (POR Calabria Ob. 1 2000 — 2006) en 26 januari 2005 (POR Sardegna Ob. 1 2000 — 2006), die alle de procedure voor de betaling van voorschotten in het kader van steunregelingen afhankelijk willen stellen van voorwaarden die in de geldende regeling niet zijn voorzien, en wel teneinde de kosten die in aanmerking komen voor vergoeding door de betrokken structuurfondsen ten onrechte te beperken;

               2)

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in de zaak T-345/04 Italiaanse Republiek/Commissie (1).

      (1)  PB C 262, van 23.10.2004, blz. 55.