title: Zaak C-481/03: Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
C 7/26                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       10.1.2004
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Middelen en voornaamste argumenten
—     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen      De termijn voor uitvoering van de richtlijn is verstreken op
      die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 2000/9/EG van         8 augustus 2002.
      het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000
      betreffende kabelbaaninstallaties voor personenver-               (1) PB L 200 van 8.8.2000, blz. 35.
      voer (1), of deze bepalingen in ieder geval niet aan de
      Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
      haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
—     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                        Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
Middelen en voornaamste argumenten                                                               dom Luxemburg
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 3 mei 2002                                      (Zaak C-481/03)
verstreken.
                                                                                (2004/C 7/45)
(1) PB L 106 van 3.5.2000, blz. 21.
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        is op 19 november 2003 beroep tegen Groothertogdom
                                                                        Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese Ge-
                                                                        meenschappen, vertegenwoordigd door W. Wils als gemach-
                                                                        tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 18 november 2003 ingesteld door Commissie                    De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-                       dat het den Hove behage:
                         dom Luxemburg
                                                                        1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
                         (Zaak C-479/03)                                      niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                              te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
                                                                              2001/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                           (2004/C 7/44)                                      26 februari 2001 tot wijziging van richtlijn 91/440/
                                                                              EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de
                                                                              spoorwegen in de Gemeenschap (1) en richtlijn 2001/13/
                                                                              EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 fe-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                       bruari 2001 tot wijziging van richtlijn 95/18/EG van de
is op 18 november 2003 beroep tegen Groothertogdom                            Raad betreffende de verlening van vergunningen aan
Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese Ge-                        spoorwegondernemingen (2), en in elk geval door die
meenschappen, vertegenwoordigd door M. Patakia als gemach-                    bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                               krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtin-
                                                                              gen niet is nagekomen;
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                 2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
dat het den Hove behage:                                                      kosten.
1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn           Middelen en voornaamste argumenten
      2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van
      29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachter-         De termijn voor de uitvoering van deze richtlijnen is verstreken
      stand bij handelstransacties (1), en in elk geval door die        op 15 maart 2003.
      bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
      krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
      niet is nagekomen;                                                (1) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 1.
                                                                        (2) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 26.
2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
      kosten.


title: Zaak T-215/17: Beroep ingesteld op 7 april 2017 — Pear Technologies/EUIPO — Apple (PEAR)

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/33

         Beroep ingesteld op 7 april 2017 — Pear Technologies/EUIPO — Apple (PEAR)
   (Zaak T-215/17)
   (2017/C 168/44)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pear Technologies Ltd (Macau, China) (vertegenwoordigers: J. Coldham, solicitor en E. Himsworth, QC)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Apple Inc. (Cupertino, Californië, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „PEAR” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 115 076

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 18 januari 2017 in zaak R 860/2016-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing; en/of

               —

               terugverwijzing van de zaak voor beslechting door de kamer van beroep;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure, met inbegrip van verzoeksters kosten van de procedure voor de kamer van beroep;

               —

               verwijzing van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, mocht deze partij interveniëren, in de kosten van de procedure, met inbegrip van verzoeksters kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-456/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla La Mancha (Spanje) op 2 oktober 2014 — Manuel Orrego Arias/Subdelegación del Gobierno en Ciudad Real

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla La Mancha (Spanje) op 2 oktober 2014 — Manuel Orrego Arias/Subdelegación del Gobierno en Ciudad Real
   (Zaak C-456/14)
   (2014/C 439/31)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Castilla La Mancha

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Manuel Orrego Arias

      Verwerende partij: Subdelegación del Gobierno en Ciudad Real

      Prejudiciële vraag

   Uitlegging van artikel 3, lid 1, sub a, eerste streepje, van richtlijn 2001/40/EG van de Raad van 28 mei 2001 (1), en met name de volgende vraag:
   Zien de in die bepaling gebruikte woorden „een strafbaar feit dat bestraft kan worden met een vrijheidsstraf van ten minste één jaar” op de op het betrokken misdrijf gestelde straf in abstracto dan wel op de aan de veroordeelde daadwerkelijk opgelegde gevangenisstraf, en zou het door een lidstaat genomen besluit tot verwijdering van een tot een vrijheidsstraf van acht maanden veroordeelde onderdaan van een derde land dus wel of niet worden erkend door andere lidstaten?

      (1)  Richtlijn betreffende de onderlinge erkenning van besluiten inzake de verwijdering van onderdanen van derde landen
   (PB L 149, blz. 34).


title: Zaak C-421/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 28 juli 2016 — Ministre des finances et des comptes publics/Marc Lassus

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 28 juli 2016 — Ministre des finances et des comptes publics/Marc Lassus
   (Zaak C-421/16)
   (2016/C 392/12)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministre des finances et des comptes publics

      Verwerende partij: Marc Lassus

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de hierboven aangehaalde bepalingen van artikel 8 van richtlijn 90/434/EEG van 23 juli 1990 (1) aldus worden uitgelegd dat zij, als een effectenruil binnen de werkingssfeer van de richtlijn valt, in de weg staan aan een mechanisme van belastinguitstel dat erin voorziet dat, in afwijking van de regel dat het belastbare feit van een meerwaardebelasting zich tijdens het jaar van de realisatie ervan voordoet, de meerwaarde van de ruil wordt vastgesteld en het bedrag ervan wordt bepaald naar aanleiding van de effectenruil en wordt belast in het jaar waarin de gebeurtenis plaatsvindt die een einde aan het uitstel van belasting maakt, welke met name de overdracht van de op het moment van de ruil ontvangen effecten kan zijn?

               2)

               Gesteld dat zij belastbaar is, kan een meerwaarde uit een effectenruil worden belast door de Staat die op het moment van de ruil heffingsbevoegd was, ook al valt de overdracht van de bij die ruil ontvangen effecten onder de heffingsbevoegdheid van een andere lidstaat?

               3)

               Indien de vorige vragen aldus worden beantwoord dat de richtlijn niet eraan in de weg staat dat de meerwaarde uit een effectenruil wordt belast op het moment van de latere overdracht van de bij de ruil verkregen effecten, ook wanneer beide transacties niet onder de heffingsbevoegdheid van dezelfde lidstaat vallen, kan de lidstaat waar de belasting over de meerwaarde uit de ruil is uitgesteld, de meerwaarde waarvoor de belasting is uitgesteld, belasten op het moment van deze overdracht, onder voorbehoud van de bepalingen van het toepasselijke bilaterale belastingverdrag, zonder rekening te houden met het resultaat van de overdracht wanneer dat resultaat een minderwaarde is? Die vraag wordt gesteld zowel in het licht van de richtlijn van 23 juli 1990, als in het licht van de vrijheid van vestiging, zoals gewaarborgd door artikel 43 EG-Verdrag, huidig artikel 49 VWEU, aangezien een belastingplichtige die zijn fiscale woonplaats in Frankrijk heeft op het moment van de ruil en op het moment van de overdracht, onder de in punt 4 van deze beslissing uiteengezette voorwaarden in aanmerking kan komen voor de verrekening van een minderwaarde uit de overdracht.

               4)

               Indien de derde vraag aldus wordt beantwoord dat rekening dient te worden gehouden met de minderwaarde uit de overdracht van de bij de ruil verkregen effecten, moet de lidstaat waar de meerwaarde uit de ruil is gerealiseerd, de minderwaarde uit de overdracht met de meerwaarde verrekenen of moet hij, wanneer hij niet heffingsbevoegd is voor de overdracht, afzien van het belasten van de meerwaarde uit de ruil?

               5)

               Indien de vierde vraag aldus wordt beantwoord dat de minderwaarde uit de overdracht moet worden verrekend met de meerwaarde uit de ruil, welke aankoopprijs van de overgedragen effecten moet dan worden gebruikt om de minderwaarde uit de overdracht te berekenen? Moet met name als eenheidsprijs voor de aankoop van de overgedragen effecten de totale waarde van de bij de ruil ontvangen vennootschapseffecten worden gehanteerd, zoals die is vermeld op de aangifte van de meerwaarde, gedeeld door het aantal van deze bij de ruil ontvangen effecten, of moet een gewogen gemiddelde aankoopprijs worden gebruikt, rekening houdend met de transacties na de ruil, zoals andere aankopen of kosteloze uitkeringen van effecten van dezelfde vennootschap?

      (1)  Richtlijn 90/434/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 1).


title: Zaak C-152/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Schwerin (Duitsland) op 4 mei 2009 — André Grootes/Amt für Landwirtschaft Parchim

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Schwerin (Duitsland) op 4 mei 2009 — André Grootes/Amt für Landwirtschaft Parchim
   (Zaak C-152/09)
   2009/C 167/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Schwerin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: André Grootes

      Verwerende partij: Amt für Landwirtschaft Parchim

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een geval van onbillijkheid in de zin van artikel 40, lid 5, van verordening (EG) nr. 1782/2003 (1) ten aanzien van het oppervlaktegebonden bedrag worden aanvaard, ook indien de op 15 mei 2003 nog steeds geldende landbouwmilieumaatregel slechts als voortzetting van een gebruik als (permanent) grasland is te beschouwen, maar deze maatregel zonder onderbreking in de tijd (of althans „onmiddellijk”) volgt op een maatregel op grond waarvan bouwland in permanent grasland is omgezet?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: Kan een geval van onbillijkheid in de zin van artikel 40, lid 5, van verordening (EG) nr. 1782/2003 ten aanzien van het oppervlaktegebonden bedrag slechts worden aanvaard, wanneer de verandering van het grondgebruik, van bouwland naar grasland, wegens (en juist wegens) de deelname aan een landbouwmilieumaatregel in de zin van de aangehaalde bepaling heeft plaatsgevonden?

               3)

               Is voor aanvaarding van een geval van onbillijkheid in de zin van artikel 40, lid 5, van verordening (EG) nr. 1782/2003 vereist dat de landbouwer die het verzoek indient, ook degene is die de verandering van het grondgebruik heeft doorgevoerd, of kan ook een landbouwer zich met succes beroepen op een geval van onbillijkheid in de zin van deze bepaling, indien hij later tot de landbouwmilieumaatregel is „toegetreden”?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1).


title: Arrest van het Hof van 4 juni 2002 in zaak C-367/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek ("Niet-nakoming — Artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 43 EG) en 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) — Stelsel van administratieve vergunning inzake geprivatiseerde ondernemingen")

text:
13.7.2002               NL                           Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 169/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                     ARREST VAN HET HOF                                         handhaven, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op
                                                                                haar rusten krachtens het EG-Verdrag, met name de artike-
                                                                                len 52 (thans, na wijziging, artikel 43 EG), 56 (thans, na
                          van 4 juni 2002                                       wijziging, artikel 46 EG), 58 (thans artikel 48 EG), 73 B (thans
                                                                                artikel 56 EG) en volgende, evenals artikel 221 (thans, na
                                                                                wijziging, artikel 294 EG) daarvan, en de artikelen 221 tot en
in zaak C-367/98: Commissie van de Europese Gemeen-                             met 231 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden
            schappen tegen Portugese Republiek (1)                              voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en de
                                                                                aanpassing van de Verdragen (PB 1985, L 302, blz. 23), heeft
                                                                                het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
(„Niet-nakoming — Artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na                            president, P. Jann (rapporteur), N. Colneric en S. von Bahr,
wijziging, artikel 43 EG) en 73 B EG-Verdrag (thans                             kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La
artikel 56 EG) — Stelsel van administratieve vergunning                         Pergola, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, V. Skouris en J. N. Cunha
             inzake geprivatiseerde ondernemingen”)                             Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-
                                                                                lomer; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 4 juni
                                                                                2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                          (2002/C 169/01)
                        (Procestaal: Portugees)                                 1)    Door het goedkeuren en handhaven van wet 11/90 van 5 april
                                                                                1990, kaderwet inzake privatiseringen, inzonderheid artikel 13,
                                                                                lid 3, daarvan, de later krachtens die wet aangenomen
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-            wetsbesluiten houdende privatisering van ondernemingen, als-
                          dentie van het Hof)                                         mede de wetsbesluiten 380/93 van 15 november 1993 en 65/
                                                                                94 van 28 februari 1994, is de Portugese Republiek de
                                                                                krachtens artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) op
                                                                                haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
In zaak C-367/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: aanvankelijk A. Caeiro, vervolgens F. Be-                    2)    Het beroep wordt verworpen voor het overige.
nyon en F. de Sousa Fialho) tegen Portugese Republiek
(gemachtigden: aanvankelijk L. Fernandes en L. Bigotte Chorão,
vervolgens L. Fernandes en J. Vasconcelos), betreffende een                     3)    De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.
verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Portugese
Republiek, door wet 11/90 van 5 april 1990, kaderwet inzake
privatiseringen (Diárioda República I, serie A, nr. 80, van
5 april 1990, blz. 1664), inzonderheid artikel 13, lid 3,
daarvan, de later krachtens die wet aangenomen wetsbesluiten                    (1) PB C 397 van 19.12.1998.
houdende privatisering van ondernemingen, alsmede de wets-
besluiten 380/93 van 15 november 1993 (Diárioda Repúb-
lica I, serie A, nr. 267, van 15 november 1993, blz. 6362) en
65/94 van 28 februari 1994 (Diárioda República I, serie A,
nr. 49, van 28 februari 1994, blz. 933) goed te keuren en te


title: Zaak C-16/01: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 18 december 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen P.D. Haug en Unabhängige Verwaltungssenat Wenen

text:
10.3.2001             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 79/17
Verzoek van de Regeringsrätt van 21 december 2000 om                Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 18 decem-
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Paranova           ber 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
Läkemedel AB, Farmagon A/S, Medartuum AB, K.G. Net                  tussen P.D. Haug en Unabhängige Verwaltungssenat We-
Pharma AB, Orifarm AB, Trans Euro Medical AB, Cross                                                 nen
Pharma AB, MedImport Scandinavia AB en Läkemedels-
                             verk                                                             (Zaak C-16/01)
                                                                                (2001/C 79/30)
                        (Zaak C-15/01)                              Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 18 de-
                                                                    cember 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                    op 15 januari 2001, in het geding tussen P.D. Haug en
                                                                    Unabhängige Verwaltungssenat Wenen, het Hof van Justitie
                                                                    van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
                        (2001/C 79/29)                              le beslissing over de navolgende vragen:
                                                                    1.    Verzet artikel 2, lid 1, sub b, van richtlijn 79/112/EEG
                                                                          van de Raad van 18 december 1978 betreffende de
De Regeringsrätt heeft bij beschikking van 21 december 2000,              onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 15 januari              inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen
2001, in het geding tussen Paranova Läkemedel AB, Farmagon                bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de daar-
A/S, Medartuum AB, K.G. Net Pharma AB, Orifarm AB, Trans                  voor gemaakte reclame (thans gecodificeerde richtlijn
Euro Medical AB, Cross Pharma AB, MedImport Scandinavia                   2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van
AB en Läkemedelsverk, het Hof van Justitie van de Europese                20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over               de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en
de navolgende vragen:                                                     presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daar-
                                                                          voor gemaakte reclame, PB L 109 van 6 mei 2000,
                                                                          blz. 29; hierna: „etiketteringsrichtlijn”), op grond waarvan
                                                                          de etikettering en de wijze waarop deze is uitgevoerd,
1)   Is het verenigbaar met de artikelen 28 en 30 EG om een               behoudens communautaire voorschriften inzake natuur-
     vergunning voor de verkoop van een parallel ingevoerd                lijk mineraalwater en inzake levensmiddelen die voor een
     geneesmiddel in te trekken op grond dat de verkoopver-               bijzondere voeding bestemd zijn, aan een levensmiddel
     gunning voor het rechtstreeks ingevoerde geneesmiddel                geen eigenschappen mogen toeschrijven inzake het voor-
     op verzoek van de vergunninghouder is ingetrokken om                 komen, behandelen of genezen van een ziekte van de
     redenen die niets van doen hebben met de veiligheid van              mens of toespelingen maken op dergelijke eigenschappen,
     het geneesmiddel? Is het voor de beslissing van enig                 zich tegen een nationaal voorschrift op grond waarvan
     belang welke andere redenen aan het verzoek ten grond-               het verboden is, bij het in het verkeer brengen van
     slag liggen of dat de vergunninghouder of een onderne-               levensmiddelen
     ming van dezelfde groep in andere lidstaten het parallel
     ingevoerde geneesmiddel blijft verkopen op basis van de              a)    melding te maken van de voorkoming, verlichting
     aldaar verleende verkoopvergunning?                                        of genezing van ziekten of ziektesymptomen of van
                                                                                fysiologische of farmacologische werkingen, in het
                                                                                bijzonder jonghoudende, ouderdomsverschijnselen
                                                                                remmende, slankmakende of geneeskrachtige wer-
2)   Ingeval de parallelimporteur zich in plaats van op de
     oude, op de nieuwe verkoopvergunning voor een recht-                       kingen, of de indruk van een dergelijke werking te
                                                                                wekken;
     streeks ingevoerd geneesmiddel beroept, is dan het feit dat
     dit parallel ingevoerde geneesmiddel van het rechtstreeks            b)    naar ziektegeschiedenissen, aanbevelingen van art-
     ingevoerde geneesmiddel beroept, is dan het feit dat dit                   sen of adviezen te verwijzen;
     parallel ingevoerde geneesmiddel van het rechtstreeks
     ingevoerde geneesmiddel waarop de nieuwe verkoopver-                 c)    gezondheidsgerelateerde, al dan niet gestileerde af-
     gunning betrekking heeft, verschilt doordat het parallel                   beeldingen van organen van het menselijk lichaam,
     ingevoerde geneesmiddel in de vorm van een capsule met                     afbeeldingen van uitoefenaren van geneeskundige
     een bepaald zuur (omeprazol) te koop wordt aangeboden,                     beroepen of van kuuroorden of andere naar de
     terwijl het rechtstreeks ingevoerde geneesmiddel in de                     geneeskunde verwijzende afbeeldingen te gebruiken?
     vorm van een tablet met magnesiumstearaat te koop
     wordt aangeboden, een hinderpaal om de verdere ver-            2.    Verzetten de etiketteringsrichtlijn of de artikelen 28 en
     koop van het parallel ingevoerde geneesmiddel toe te                 30 zich tegen een nationaal voorschrift dat het aanbren-
     staan?                                                               gen van gezondheidsgerelateerde vermeldingen in de zin
                                                                          van vraag 1 alleen na voorafgaande toestemming van de
                                                                          bevoegde minister toestaat, waarbij een voorwaarde voor
                                                                          de vergunning is, dat de gezondheidsgerelateerde infor-
                                                                          matie verenigbaar is met de bescherming van de consu-
                                                                          ment tegen misleiding?


title: Zaak F-41/06 RENV: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 november 2012 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Terugverwijzing naar Gerecht na vernietiging — Invaliditeit — Pensionering wegens invaliditeit — Samenstelling van invaliditeitscommissie — Regelmatigheid — Voorwaarden)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/28

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 november 2012 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-41/06 RENV) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Terugverwijzing naar Gerecht na vernietiging - Invaliditeit - Pensionering wegens invaliditeit - Samenstelling van invaliditeitscommissie - Regelmatigheid - Voorwaarden)
   2013/C 38/52
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Terugverwijzing na vernietiging — Openbare dienst — Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker wegens invaliditeit te pensioneren alsmede van een reeks met dat besluit samenhangende handelingen en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten die de Europese Commissie in de zaken F-41/06, F-41/06 RENV en T-20/09 P heeft gemaakt.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006, blz. 54.


title: Zaak C-549/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 11 december 2007 — Friederike Wallentin-Hermann/Alitalia — Linee Aeree Italiane SpA

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 11 december 2007 — Friederike Wallentin-Hermann/Alitalia — Linee Aeree Italiane SpA
   (Zaak C-549/07)
   (2008/C 64/27)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Handelsgericht Wien
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Friederike Wallentin-Hermann

      Verwerende partij: Alitalia — Linee Aeree Italiane SpA
   Prejudiciële vragen

               1.

               Is er sprake van buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (1), gelet op overweging 14 van de considerans van de verordening, wanneer een technisch defect aan het vliegtuig, in het bijzonder een motordefect, annulering van de vlucht tot gevolg heeft, en moeten de verschoningsgronden van artikel 5, lid 3, van de verordening worden uitgelegd in overeenstemming met de bepalingen van het verdrag van Montreal (artikel 19)?

               2.

               Bij bevestigende beantwoording van de eerste vraag: Is er bij luchtvaartmaatschappijen die in een bovengemiddeld aantal gevallen technische mankementen opgeven als reden voor de annulering, reeds op grond van die frequentie sprake van buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening?

               3.

               Bij bevestigende beantwoording van de eerste vraag: Heeft een luchtvaartmaatschappij alle „redelijke maatregelen” in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening getroffen, wanneer zij aantoont dat zij de wettelijk voorgeschreven minimumvereisten inzake het onderhoud van het vliegtuig heeft uitgevoerd, en volstaat dit om de luchtvaartmaatschappij te ontslaan van de compensatieplicht volgens artikel 5 juncto artikel 7 van de verordening?

               4.

               Bij ontkennende beantwoording van de eerste vraag: Is er sprake van buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening in geval van overmacht of natuurverschijnselen, die niet aan technische tekortkomingen zijn te wijten en dus buiten de sfeer van de luchtvaartmaatschappij liggen?

      (1)  PB L 46, blz. 1.


title: Zaken T-29/10 en T-33/10: Arrest van het Gerecht van 2 maart 2012 — Nederland en ING Groep/Commissie ( „Staatssteun — Financiële sector — Steun bestemd om ernstige verstoring van economie van lidstaat te verhelpen — Kapitaalinjectie met mogelijkheid voor begunstigde van steun, te kiezen tussen terugbetaling en omzetting van effecten — Wijziging van terugbetalingsvoorwaarden in loop van administratieve procedure — Beschikking waarbij steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Begrip staatssteun — Voordeel — Criterium van particuliere investeerder — Noodzakelijk en evenredig verband tussen bedrag van steun en draagwijdte van maatregelen die verenigbaarheid van steun mogelijk moeten maken” )

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/23

         Arrest van het Gerecht van 2 maart 2012 — Nederland en ING Groep/Commissie
   (Zaken T-29/10 en T-33/10) (1)

   (Staatssteun - Financiële sector - Steun bestemd om ernstige verstoring van economie van lidstaat te verhelpen - Kapitaalinjectie met mogelijkheid voor begunstigde van steun, te kiezen tussen terugbetaling en omzetting van effecten - Wijziging van terugbetalingsvoorwaarden in loop van administratieve procedure - Beschikking waarbij steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Begrip staatssteun - Voordeel - Criterium van particuliere investeerder - Noodzakelijk en evenredig verband tussen bedrag van steun en draagwijdte van maatregelen die verenigbaarheid van steun mogelijk moeten maken)
   2012/C 118/38
   Procestalen: Nederlands en Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels, Y. de Vries en M. de Ree, gemachtigden, bijgestaan door P. Glazener, advocaat) (zaak T-29/10), en ING Groep NV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk O. Brouwer, M. Knapen en J. Blockx, advocaten, vervolgens O. Brouwer, J. Blockx en M. O’Regan, solicitor) (zaak T-33/10)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet, L. Flynn en S. Noë, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij in zaak T-33/10: De Nederlandsche Bank NV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Nijs en G. van der Klis, vervolgens G. Van der Klis, M. Petite en S. Verschuur en, tot slot, M. Petite en S. Verschuur, advocaten)

      Voorwerp

   Vorderingen tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2010/608/EG van de Commissie van 18 november 2009 betreffende steunmaatregel C 10/09 (ex N 138/09) die Nederland ten uitvoer heeft gelegd ten behoeve van de Illiquid Assets Back-upfaciliteit en het herstructureringsplan voor ING (PB 2010, L 274, blz. 139)

      Dictum

               1)

               De zaken T-29/10 en T-33/10 worden gevoegd voor het onderhavige arrest.

               2)

               Artikel 2, eerste alinea, van beschikking 2010/608/EG van de Commissie van 18 november 2009 betreffende steunmaatregel C 10/09 (ex N 138/09) die Nederland ten uitvoer heeft gelegd ten behoeve van de Illiquid Assets Back-upfaciliteit en het herstructureringsplan voor ING, alsmede artikel 2, tweede alinea, van deze beschikking en bijlage II bij deze laatste worden nietig verklaard.

               3)

               De Europese Commissie wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Zaak T-60/06: Beroep ingesteld op  16 februari 2006  — Italiaanse Republiek tegen Commissie

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/24

         Beroep ingesteld op 16 februari 2006 — Italiaanse Republiek tegen Commissie
   (Zaak T-60/06)
   (2006/C 96/41)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, avvocato dello stato)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeksters

               —

               beschikking C(2005) 4436 def. van de Commissie van 7 december 2005 nietig te verklaren, met verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt in het kader van het onderhavige beroep op tegen beschikking C(2005) 4436 def. van de Commissie van 7 december 2005 betreffende de door Frankrijk, Ierland en Italië verleende vrijstelling van accijnsrechten voor minerale oliën die als brandstof worden gebruikt voor de productie van aluminiumoxide in respectievelijk de Gardanne, Shannon en Sardinië.
   Met betrekking tot verzoekster is in deze beschikking vastgesteld dat:

               —

               de betrokken vrijstellingen niet zijn verleend aan een niet-gedifferentieerde groep begunstigden, maar bedoeld zijn om bepaalde ondernemingen te bevoordelen, gelet op de bijzondere structuur van de aluminiummarkt;

               —

               het gaat om nieuwe en onrechtmatige steun, aangezien zij niet tijdig is aangemeld, en gedeeltelijk, tot 29 mei 1998, om bestaande steun;

               —

               deze steun tot 31 oktober 2003 onverenigbaar was met de regels inzake staatssteun ter bescherming van het milieu.

         Verzoekster betoogt het volgende:

               —

               De door het Italiaanse recht verleende vrijstelling van accijnsrechten is geen selectieve maatregel, maar geldt voor alle ondernemingen die minerale oliën gebruiken voor de productie van aluminiumoxide. Het feit dat er in Italië slechts één fabriek is waar deze oliën in de productiecyclus worden gebruikt, is enkel uit feitelijk oogpunt relevant en kan geen afbreuk doen aan de onbetwiste algemene draagwijdte van deze bepaling.

               —

               De betrokken steun moet als bestaande steun in de zin van artikel 1, sub b-ii, van verordening (EG) nr. 659/1999 worden aangemerkt, aangezien de Italiaanse Staat van de Raad een geldige toestemming heeft gekregen om deze steun te handhaven.

               —

               De betrokken vrijstelling was nauw verbonden met de verwezenlijking van milieudoelstellingen, zoals blijkt uit de door de Italiaanse regering vastgestelde normen en de door de vennootschap Eurallumina met Sardinië en het Ministerie van Milieu gesloten overeenkomsten.

               —

               De vrijstelling was bevorderlijk voor de economische ontwikkeling van Sardinië.

               —

               Volgens de Italiaanse regering bestond er, zodra richtlijn 2003/96/EG in werking was getreden, geen verplichting meer om het betrokken fiscale voordeel aan te melden, aangezien artikel 18 van deze richtlijn, gelezen in samenhang met bijlage II bij de richtlijn, uitdrukkelijk heeft bepaald dat de betrokken accijnsvrijstelling geldig blijft tot 31 december 2006. Deze bepalingen zijn voorts vergelijkbaar met artikel 1, lid 2, van beschikking 2001/224/EG van de Raad.

         Verzoekster beroept zich ten slotte op het vertrouwensbeginsel en op het vermoeden van wettigheid van de handelingen van de instellingen.


title: Zaak T-55/01: Beroep, op 9 maart 2001 ingesteld door Asahi Vet SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 161/20               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          2.6.2001
—     daarnaast, of subsidiair, nietig te verklaren krachtens         misssie een juridische beoordelingsfout en een procedurele
      artikel 230 EG (ex artikel 173 EG-Verdrag) het                  onregelmatigheid heeft begaan door niet de bij artikel 88,
      stilzwijgende besluit van de Commissie om op verzoek-           lid 2, EG (ex artikel 93, lid 2, EG-Verdrag) geregelde procedure
      sters klacht in het geheel geen procedure ex artikel 88,        in te leiden.
      lid 2, EG (ex artikel 93, lid 2, EG-Verdrag) in te leiden; of
      althans op het buiten de procedure in zaak C-31/98
      vallende gedeelte van de klacht met betrekking tot de
                                                                      (1) Zie mededeling van de Commissie overeenkomstig artikel 93,
      periode vóór 1995 (en/of het stilzwijgende besluit om de           lid 2, van het EG-Verdrag aan de overige lidstaten en andere
      voorlopige onderzoeksprocedure niet op een andere voor               belanghebbenden betreffende steunmaatregelen ten behoeve van
      haar openstaande wijze te sluiten), vervat in een brief van          de scheepvaartsector [overheidssteun aan de scheepvaartmaat-
      7 februari 2001;                                                     schappij Brittany Ferries (BAI)], C 31/98, PB 1998, C 244, blz. 9.
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                      Beroep, op 9 maart 2001 ingesteld door Asahi Vet SA
Middelen en voornaamste argumenten                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-55/01)
Verzoekster is een veerbootmaatschappij die veerdiensten
onderhoudt voor toeristen en vracht op bepaalde lijnen tussen                                    (2001/C 161/44)
Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk in het westelijke deel
van het Kanaal. Haar belangrijkste concurrent is de Franse
veerbootmaatschappij         Bretagne-Angleterre-Irlande      S.A.                               (Procestaal: Duits)
(„Brittany Ferries”).
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 9 maart 2001 beroep ingesteld tegen Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen door Asahi Vet SA,
In februari 2000 diende verzoekster bij de Commissie een              Rubı́, Barcelona (Spanje), vertegenwoordigd door C. Bittner,
klacht in over door de Franse autoriteiten aan Brittany Ferries       advocaat.
verleende staatssteun. Vóór de indiening van deze klacht had
de Commissie reeds een formele onderzoeksprocedure ingeleid
naar staatssteun die in 1998 zou zijn verleend. (1) Volgens           Verzoekster concludeert, dat het het Gerecht behage:
verzoekster blijft echter een deel van haar klacht in deze
procedure buiten beschouwing.                                         —       nietig te verklaren het besluit van verweerster van 29 ja-
                                                                              nuari 2001 tot opschorting van haar aanvraag om een
                                                                              permanente vergunning voor ToyoCerin voor gebruik
                                                                              bij mestvarkens, zeugen en biggen, alsmede om een
                                                                              voorlopige vergunning voor het gebruik daarvan bij
Verzoekster betoogt dat de Commissie, door geen standpunt
                                                                              mestkippen, legkippen, kalveren, mestrunderen, mest-
omtrent haar klacht in te nemen, in strijd met artikel 232 EG
                                                                              konijnen en fokkonijnen;
heeft nagelaten te handelen. In het bijzonder heeft de Commis-
sie nagelaten om een van de drie besluiten te nemen waarmee
zij volgens de rechtspraak van het Hof het vooronderzoek              —       verweerster te verplichten, het Permanent Comité voor
moet afsluiten, wanneer zij op ernstige problemen stuit bij de                veevoeders overeenkomstig artikel 23, lid 3, van richtlijn
beoordeling of een maatregel een steunmaatregel is en zo ja,                  70/524 voor te stellen, een permanente communautaire
of deze verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. Elk                   vergunning te verlenen voor ToyoCerin voor gebruik bij
van deze drie besluiten raakt verzoekster rechtstreeks en                     mestvarkens, zeugen en biggen;
individueel in de zin van artikel 230 EG.
                                                                      —       verweerster te verplichten, het Permanent Comité voor
                                                                              veevoeders overeenkomstig artikel 23, lid 3, van richtlijn
                                                                              70/524 voor te stellen, een voorlopige communautaire
Wat de nietigheidsgronden betreft, blijkt volgens verzoekster                 vergunning te verlenen voor ToyoCerin voor gebruik bij
uit de briefwisseling en besprekingen tussen partijen duidelijk,              mestkippen, legkippen, kalveren, mestrunderen, mest-
dat de Commissie reden had om het bestaan van staatssteun te                  konijnen en fokkonijnen;
vermoeden en de verenigbaarheid daarvan met de gemeen-
schappelijke markt te betwijfelen. Daaruit volgt dat de Com-          —       verweerster te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 2.6.2001                   NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 161/21
Middelen en voornaamste argumenten                                          Beroep, op 12 maart 2001 ingesteld door Solvay SA tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoekster is een dochteronderneming van het Japanse Asahi
Vet Japan Co. Ltd, dat het toevoegingsmiddel voor diervoeders                                        (Zaak T-57/01)
ToyoCerin heeft ontwikkeld en dit toevoegingsmiddel als enige
ter wereld produceert. Verzoekster maakt dit toevoegingsmid-                                        (2001/C 161/45)
del in Spanje geschikt voor gebruik op de Europese markt en
verhandelt het in Europa. In die hoedanigheid heeft zij
overeenkomstig de artikelen 3 en volgende van richt-
lijn 70/524/EEG van de Raad (1) een communautaire vergun-                                            (Procestaal: Frans)
ning voor het toevoegingsmiddel ToyoCerin aangevraagd.
                                                                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen is op 12 maart 2001 beroep ingesteld tegen
In 1991 vroeg verzoekster voor de eerste maal een communau-                 Commissie van de Europese Gemeenschappen door Solvay
taire vergunning voor ToyoCerin voor alle diercategorieën aan               SA, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door L. Simont,
en in 1994 werd een voorlopige vergunning voor ToyoCerin                    P. A. Foriers, G. Block, F. Louis en A. Vallery, advocaten.
voor de diercategorieën mestvarkens, zeugen en biggen afgege-
ven. Deze voorlopige vergunning werd regelmatig verlengd tot
en met april 1999. Voor andere dieren, zoals bijvoorbeeld                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
mestkippen, kalveren en mestkonijnen, werd ToyoCerin bij
verordening (EG) nr. 1411/1999 (2) voorlopig toegestaan.                    —     de uitdoving van de vervolging vast te stellen wegens het
Volgens verzoekster is die voorlopige vergunning in de                            tijdsverloop;
tussentijd niet verlengd, en is op haar aanvraag om een
permanente vergunning voor ToyoCerin voor mestvarkens,
zeugen en biggen geen beslissing genomen.                                   —     in ieder geval nietig te verklaren de beschikking van de
                                                                                Commissie van 13 december 2000 betreffende een
                                                                                procedure inzake de toepassing van artikel 82 van het
Het beroep is gericht tegen het besluit van de Commissie tot                      Verdrag (COMP/33.133-C: Natriumcarbonaat — Solvay);
opschorting van verzoeksters aanvraag om een permanente
vergunning voor ToyoCerin voor gebruik bij varkens alsmede                  —     de verjaring vast te stellen van de bevoegdheid om
om verlenging van de voorlopige vergunning voor gebruik van                       geldboeten op te leggen;
ToyoCerin bij andere diercategorieën. Verzoekster stelt, dat zij
overeenkomstig artikel 3.A van richtlijn 70/524 recht heeft op              —     in ieder geval nietig te verklaren artikel 2 van de
afgifte van de gevraagde vergunning, en dat de beslissing van                     bestreden beschikking, waarbij verzoekster een geldboete
de Commissie, het Permanent Comité voor veevoeders niet                           van 20 miljoen euro is opgelegd;
voor te stellen die vergunning af te geven, maar haar aanvraag
op te schorten, in strijd is met die bepaling.
                                                                            —     vast te stellen dat er geen gronden zijn om verzoekster
                                                                                een geldboete op te leggen, of in ieder geval deze
Voorts is er in casu sprake van een bij verzoekster gewekt                        geldboete aanzienlijk te verlagen;
vertrouwen, waardoor zij erop mocht vertrouwen dat vóór het
verstrijken van de voorlopige vergunning voor de andere                     —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
diercategorieën dan varkens een nieuwe vergunning voor
ToyoCerin zou worden afgegeven. Ten slotte is de door
verweerster gevolgde procedure in strijd met de voorschriften
inzake de termijnen waarbinnen de vergunningsprocedure                      Middelen en voornaamste argumenten
moet zijn voltooid, en druist het bestreden besluit van
verweerster in tegen het evenredigheidsbeginsel en het vereiste
                                                                            Verzoekster, een vennootschap naar Belgisch recht, is bedrijvig
van motivering van richtlijn 70/524.
                                                                            in de sector natriumcarbonaat, en heeft voor de verkoop van
                                                                            haar producten dochterondernemingen in negen Europese
                                                                            landen.
(1) Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970
    betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding (PB L 270,
    blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij verordening (EG) nr. 45/1999 van     Op 19 december 1990 heeft de Commissie bij beschikking
    de Commissie van 11 januari 1999 (PB L 6, blz. 3).                      91/299/EEG (1) vastgesteld, dat verzoekster een machtspositie
(2) Verordening (EG) nr. 1411/1999 van de Commissie van 29 juni             innam op de natriumcarbonaatmarkt van het Europese vaste-
    1999 tot verlening van een vergunning voor nieuwe toevoegings-          land en daarvan misbruik had gemaakt; de Commissie legde
    middelen en nieuwe toepassingen van toevoegingsmiddelen voor            verzoekster een geldboete op van 20 miljoen Ecu. Tegen deze
    de diervoeding (PB L 164, blz. 56).                                     aanvankelijke beschikking werd beroep tot nietigverklaring
                                                                            ingesteld bij het Gerecht. Bij arrest van 29 juni 1995 heeft het
                                                                            Gerecht de beschikking nietig verklaard (2). Het Hof heeft
                                                                            de hogere voorziening van de Commissie tegen dit arrest
                                                                            verworpen (3).


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 11 december 1997 in zaak C-55/96 (verzoek van de Corte d'appello di Milano om een prejudiciële beslissing): Procedure van vrijwillige rechtspraak ingeleid door Job Centre coop. arl. -Vrij verrichten van diensten - Arbeidsbemiddeling - Uitsluiting van particuliere ondernemingen - Uitoefening van openbaar gezag)

text:
C 41/6                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.2.98
     nig niet tegen hem kan worden ingeroepen, behoeft              Ð de openbare arbeidsbemiddelingsbureaus klaarblijke-
     niet te worden onderzocht, of artikel 6 van de Eerste               lijk niet in staat zijn om voor alle soorten activiteiten
     Richtlijn 68/151/EEG rechtstreekse werking heeft.                   aan de vraag op de arbeidsmarkt te voldoen;
(1) PB C 145 van 18.5.1996.
                                                                    Ð de daadwerkelijke bemiddelingsactiviteit van particu-
                                                                         liere ondernemingen onmogelijk wordt gemaakt door
                                                                         de handhaving van wettelijke bepalingen die deze acti-
                                                                         viteit verbieden op straffe van administratieve en straf-
                                                                         rechtelijke sancties;
                  ARREST VAN HET HOF                                Ð de betrokken bemiddelingsactiviteiten zich kunnen uit-
                                                                         strekken tot de onderdanen of het grondgebied van
                        (Zesde Kamer)                                    andere lidstaten.
                    van 11 december 1997
                                                                    (1) PB C 133 van 4.5.1996.
in zaak C-55/96 (verzoek van de Corte d'appello di
Milano om een prejudicieÈle beslissing): Procedure van
vrijwillige rechtspraak ingeleid door Job Centre coop.
                             arl. (1)
(Vrij verrichten van diensten Ð Arbeidsbemiddeling Ð
Uitsluiting van particuliere ondernemingen Ð Uitoefening
                      van openbaar gezag)                                              ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde Kamer)
                         (98/C 41/09)
                                                                                van 11 december 1997
                                                                    in zaak C-246/96 (verzoek van het Office of the Industrial
                     (Procestaal: Italiaans)                        Tribunals and the Fair Employment Tribunal om een
                                                                    prejudicieÈle beslissing): M. T. Magorrian, I. P. Cunning-
                                                                    ham tegen Eastern Health and Social Services Board,
                                                                             Department of Health and Social Services (1)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                      (Gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werkne-
                                                                    mers Ð Artikel 119 van het EG-Verdrag Ð Protocol nr. 2
                                                                    gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie Ð
                                                                    Bedrijfsregelingen inzake sociale zekerheid Ð Uitsluiting
In zaak C-55/96, betreffende een verzoek aan het Hof                van deeltijdwerknemers van een status die recht geeft op
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Corte               bepaalde aanvullende prestaties betreffende het ouder-
d'appello di Milano (ItalieÈ), in de aldaar dienende proce-         domspensioen Ð Datum vanaf welke deze prestaties moe-
dure van vrijwillige rechtspraak (giurisdizione volontaria),        ten worden berekend Ð Nationale termijnen van proces-
ingeleid door Job Centre coop. arl, om een prejudicieÈle                                          recht)
beslissing over de uitlegging van de artikelen 48, 49, 55,
56, 59, 60, 62, 66, 86 en 90 van het EG-Verdrag, heeft                                        (98/C 41/10)
het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als volgt: R. Schint-
gen, president van de Tweede Kamer, waarnemend voor
de president van de Zesde Kamer, G. F. Mancini en P. J. G.                                (Procestaal: Engels)
Kapteyn (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. B.
Elmer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 11 december
1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
volgt:
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
Openbare arbeidsbemiddelingsbureaus vallen onder het                In zaak C-246/96, betreffende een verzoek aan het Hof
verbod van artikel 86 van het EG-Verdrag, voorzover de              krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Office
toepassing van deze bepaling de vervulling van de hun toe-          of the Industrial Tribunals and the Fair Employment
vertrouwde bijzondere taak niet verhindert. De lidstaat die         Tribunal (Belfast), in het aldaar aanhangig geding tussen
het verlenen van bemiddeling en elke andere tussenkomst             M. T. Magorrian, I. P. Cunningham en Eastern Health and
tussen werkzoekenden en werkgevers door anderen dan                 Social Services Board, Department of Health and Social
deze bureaus verbiedt, maakt inbreuk op artikel 90, lid 1,          Services, om een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging
van het EG-Verdrag, wanneer hij een situatie in het leven           van artikel 119 van het EG-Verdrag en Protocol nr. 2
roept waarin handelen in strijd met artikel 86 van het Ver-         betreffende deze bepaling, dat is gehecht aan het Verdrag
drag voor de openbare arbeidsbemiddelingsbureaus onont-             betreffende de Europese Unie, heeft het Hof (Zesde
koombaar is. Dit is met name het geval wanneer:                     Kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, president


title: Zaak T-287/14: Beroep ingesteld op 2 mei 2014 — Schaeffler Technologies/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/39

         Beroep ingesteld op 2 mei 2014 — Schaeffler Technologies/Commissie
   (Zaak T-287/14)
   2014/C 223/42
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schaeffler Technologies GmbH & Co. KG (Herzogenaurach, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Volz, M. Ringel, B. Wißmann, M. Püstow, C. Oehme en T. Wielsch, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure krachtens artikel 108, lid 2, VWEU tegen de Bondsrepubliek Duitsland wegens steun voor hernieuwbare elektriciteit en de verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN), nietig te verklaren voor zover dit de bovengrens van de EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen betreft;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: Geen voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           Verzoekster voert aan dat de in het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) voorziene bovengrens aan de EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen geen staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormt. Zij stelt in dat verband dat grootverbruikers van stroom door de regeling niet worden bevoordeeld. De bijzondere vereffeningsregeling is eerder een vereffening voor buitengewone lasten, die verzoekster en vergelijkbare ondernemingen in het kader van de bevordering van hernieuwbare elektriciteit bijzonder treffen en die tot doel heeft om het concurrentievermogen van grootverbruikers van stroom, die aanvankelijk aanzienlijk door de EEG-heffing werden belast, te herstellen.

               2.

               Tweede middel: Geen staatsmiddelen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           Verzoekster betoogt daarnaast dat de bijzondere vereffeningsregeling geen „door de staat of met staatsmiddelen bekostigde” maatregel is. Zij voert in dat verband aan dat de EEG-heffing zelf geen staatsmiddel is, zodat het afzien van die middelen door middel van de bijzondere vereffeningsregeling ook geen met staatsmiddelen bekostigde maatregel kan vormen.

                           —

                           De EEG-heffing wordt niet door de staat of door een door de staat benoemde of opgerichte openbare of private instelling opgelegd, geadministreerd of zelfs maar verdeeld. De EEG-heffing kan direct door de transmissiesysteembeheerder worden opgelegd, op grond van een civielrechtelijke aanspraak die hij daarop heeft. De EEG-heffing komt de staatsbegroting niet ten goede, zodat de bijzondere vereffeningsregeling op generlei wijze direct of indirect leidt tot verminderde inkomsten van de staat.

                           —

                           De EEG-middelen staan ook niet tot de beschikking van overheidsinstanties. Bovendien is er geen openbaar toezicht op de EEG-middelen, zoals door het Bundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle (BAFA, federale dienst voor economie en exportcontrole) of de Bundesnetzagentur (federaal agentschap voor netwerken).


title: Zaak T-98/17: Beroep ingesteld op 10 februari 2017 — RT/Parlement

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/21

         Beroep ingesteld op 10 februari 2017 — RT/Parlement
   (Zaak T-98/17)
   (2017/C 129/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: RT (vertegenwoordiger: C. Bernard-Glanz, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 30 juni 2016 tot afwijzing van het medisch attest nietig te verklaren en, voor zover nodig, het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 13 januari 2017 tot afwijzing van verzoekers klacht nietig te verklaren;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 59 van het Ambtenarenstatuut en van artikel 2 van de interne regels.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling en schending van artikel 59 van het Ambtenarenstatuut en artikel 2 van de interne regels.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van artikel 59 van het Ambtenarenstatuut en artikel 2 van de interne regels, ontoereikende motivering en schending van het beginsel van rechtszekerheid.


title: Zaak C-129/01: Verzoek van het Tribunale di Bologna van 20 februari 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen "Facchini Orsini" en Kone Ascensori SpA

text:
16.6.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 173/25
           bij opsporing, winning, behandeling en opslag van          Verzoek van het Employment Tribunal (Leeds) van 12 ja-
           delfstoffen, enkel op gemeenschapsrechtelijke bepa-        nuari 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
           lingen, of kunnen ook nationale wettelijke regelin-        tussen 1) P. Breckon 2) M. Barrett en Secretary of State
           gen, zoals verschillende bepalingen van de Finse                                   for Employment
           mijnbouwwet en van het afvalstoffenbesluit, „andere
           voorschriften” zijn in de zin van de afvalstoffenricht-
           lijn?                                                                              (Zaak C-137/01)
      b)   Indien ook nationale wettelijke regelingen „andere                                 (2001/C 173/42)
           voorschriften” zijn, gaat het dan enkel om regelingen
           die reeds bestonden bij de inwerkingtreding van
           afvalstoffenrichtlijn 91/156/EEG, of ook om pas            Het Employment Tribunal heeft bij beschikking van 12 januari
           later vastgestelde nationale wettelijke regelingen?        2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      27 maart 2001, in het geding tussen 1) P. Breckon 2) M. Barrett
                                                                      en Secretary of State for Employment, het Hof van Justitie van
      c)   Indien ook nationale wettelijke regelingen „andere
                                                                      de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
           voorschriften” zijn, moeten deze nationale wettelijke
                                                                      beslissing over de navolgende vraag:
           regelingen dan op grond van de fundamentele
           gemeenschapsbepalingen met betrekking tot milieu-
           bescherming of de beginselen van de afvalstoffen-          „Wordt volledig voldaan aan de vereisten van richtlijn (EEG)
           richtlijn aan bepaalde eisen inzake het niveau van         nr. 80/987 (1) door een nationale wettelijke regeling welke
           milieubescherming voldoen om de afvalstoffenricht-         tot gevolg kan hebben dat een vordering tot betaling van
           lijn buiten toepassing te kunnen laten? Om welke           vakantiegeld jegens het Waarborgfonds kan worden afgewezen
           eisen kan het gaan?                                        op grond van een onvoorziene vertraging in de insolventver-
                                                                      klaring van de werkgever, welke door de werkgever is veroor-
                                                                      zaakt?”
(1) PB L 194, blz. 39.
(2) PB L 78, blz. 32.
                                                                      (1) Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffen-
                                                                          de de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
                                                                          inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de
                                                                          werkgever (PB L 283, 28.10.1980, blz. 23).
Verzoek van het Tribunale di Bologna van 20 februari
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
          „Facchini Orsini” en Kone Ascensori SpA
                        (Zaak C-129/01)                               Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
                                                                      Oostenrijk bij beschikkingen van 28 februari 2001 en 14
                        (2001/C 173/41)                               februari 2001 in de geschillen van Christa Neukomm
                                                                      tegen Österreichische Rundfunk, en Josef Lauermann
                                                                      tegen Österreichische Rundfunk, om een prejudiciële
Het Tribunale di Bologna SpA heeft bij beschikking van                                            beslissing
20 februari 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 21 maart 2001, in het geding tussen „Facchini
Orsini” en Kone Ascensori SpA, het Hof van Justitie van de                             (Zaken C-138/01 en C-139/01)
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:                                                          (2001/C 173/43)
„Is de vereniging van appartementseigenaars als bedoeld in de
artikelen 1117-1139 van het Italiaanse Burgerlijk wetboek,            Bij beschikkingen van 28 februari 2001 en 14 februari 2001,
waarvan de afzonderlijke leden natuurlijke personen zijn              ingekomen ter griffie van het Hof op 27 maart 2001, verzoekt
of voor buiten hun bedrijfs- of beroepsactiviteit vallende            het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk het Hof
doeleinden handelen, aan te merken als consument in de zin            van Justitie van de Europese Gemeenschappen in de geschillen
van richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993              van Christa Neukomm tegen Österreichische Rundfunk, en
betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkom-             Josef Lauermann tegen Österreichische Rundfunk, om een
sten, gepubliceerd in PB L 95?”                                       prejudiciële beslissing over de volgende vragen:
                                                                      1.    Moeten de bepalingen van het gemeenschapsrecht, in het
(1) PB L 95 van 21.4.1993, blz. 29.                                         bijzonder de bepalingen betreffende de bescherming van
                                                                            persoonsgegevens (artikelen 1, 2, 6, 7 en 22 van richtlijn
                                                                            95/46/EG (1), gelezen in samenhang met artikel 6 [voor-
                                                                            heen artikel F] EG en artikel 8 van het Europees Verdrag


title: Zaak T-671/14: Arrest van het Gerecht van 12 september 2017 — Bayerische Motoren Werke/Commissie [„Staatssteun — Regionale investeringssteun — Steun van Duitsland voor een groot investeringsproject van BMW te Leipzig voor de bouw van twee modellen van elektrische voertuigen (i3 en i8) — Besluit waarbij de steunmaatregel ten dele verenigbaar en ten dele onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Artikel 107, lid 3, onder c), VWEU — Artikel 108, leden 2 en 3, VWEU — Stimulerend effect van de steun — Noodzaak van de steun”]

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/8

         Arrest van het Gerecht van 12 september 2017 — Bayerische Motoren Werke/Commissie
   (Zaak T-671/14) (1)

   ([„Staatssteun - Regionale investeringssteun - Steun van Duitsland voor een groot investeringsproject van BMW te Leipzig voor de bouw van twee modellen van elektrische voertuigen (i3 en i8) - Besluit waarbij de steunmaatregel ten dele verenigbaar en ten dele onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Artikel 107, lid 3, onder c), VWEU - Artikel 108, leden 2 en 3, VWEU - Stimulerend effect van de steun - Noodzaak van de steun”])
   (2017/C 357/10)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bayerische Motoren Werke AG (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Rosenthal, G. Drauz en M. Schütte, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Erlbacher, T. Maxian Rusche en R. Sauer en vervolgens T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Freistaat Sachsen (Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Lübbig en K. Gaßner, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C (2014) 4531 final van de Commissie van 9 juli 2014 betreffende de staatssteun SA. 32009 (2011/C) (ex 2010/N) die de Bondsrepubliek Duitsland voornemens is toe te kennen ten gunste van BMW voor een groot investeringsproject te Leipzig.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bayerische Motoren Werke AG zal haar eigen kosten alsmede de kosten van de Europese Commissie dragen.

               3)

               Freistaat Sachsen zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 439 van 8.12.2014.


title: Zaak C-356/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 april 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court — Ierland) — Elaine Farrell/Alan Whitty, Minister for the Environment, Ireland, Attorney General, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI) (Verplichte motorrijtuigenverzekering — Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG en 90/232/EEG — Schade veroorzaakt aan inzittenden van motorvoertuig — Gedeelte van voertuig dat niet voor vervoer van passagiers op zitplaatsen is uitgerust)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 april 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court — Ierland) — Elaine Farrell/Alan Whitty, Minister for the Environment, Ireland, Attorney General, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI)
   (Zaak C-356/05) (1)

   (Verplichte motorrijtuigenverzekering - Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG en 90/232/EEG - Schade veroorzaakt aan inzittenden van motorvoertuig - Gedeelte van voertuig dat niet voor vervoer van passagiers op zitplaatsen is uitgerust)
   (2007/C 96/16)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elaine Farrell

      Verwerende partijen: Alan Whitty, Minister for the Environment, Ireland, Attorney General, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court — Uitlegging van artikel 1 van de Derde richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129, blz. 33) — Personen die worden vervoerd in een gedeelte van een voertuig dat niet is bestemd voor het vervoer van passagiers, noch is uitgerust met zitplaatsen voor dit gebruik — Nationale wettelijke regeling die niet voorziet in een verplichte verzekering waardoor dergelijke personen bij een ongeval zijn gedekt
   Dictum

               1)

               Artikel 1 van de Derde richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan de verplichte motorrijtuigenverzekering niet de aansprakelijkheid dekt voor lichamelijk letsel dat is veroorzaakt aan personen die worden vervoerd in een gedeelte van een motorrijtuig dat niet is ontworpen en uitgerust met zitplaatsen voor passagiers.

               2)

               Artikel 1 van de Derde richtlijn (90/232) voldoet aan alle voorwaarden voor rechtstreekse werking en verleent bijgevolg rechten waarop particulieren zich voor de nationale rechterlijke instanties rechtstreeks kunnen beroepen. Het staat echter aan de nationale rechter om na te gaan of deze bepaling kan worden ingeroepen jegens een orgaan als het Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI).

      (1)  PB C 315 van 10.12.2005.


title: Zaak T-160/01: Beroep, op 17 juli 2001 ingesteld door Léon Rappe tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.10.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 289/27
Volgens verzoekster leidt de beschikking ertoe, dat in Duitsland       kamp, wonende te Overijse (België), vertegenwoordigd door
in de toekomst nagenoeg elke verkoopverpakking van haar                É. Boigelot, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
merkteken zal worden voorzien, zodat verzoekster en haar               burg.
partners de kosten zullen dragen voor de verwerking van
verpakkingen waarvoor zij geen licentievergoeding ontvangt.
Dat nagenoeg alle verpakkingen in Duitsland zonder onder-              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
scheid van het merkteken „Der Grüne Punkt” worden voorzien,
verstoort zowel de functie van herkomstaanduiding als de
                                                                       —     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 13 sep-
lokfunctie van dat merkteken, en brengt daarmee de leefbaar-
                                                                             tember 2000 houdende voorziening in het A 1-ambt van
heid van verzoeksters systeem in gevaar. Bijna gelijktijdig zal              adjunct-directeur-generaal belast met de coördinatie van
het merkteken geheel verwateren, en de erkende signaalwer-
                                                                             de directoraten C, D en E van directoraat-generaal Land-
king ervan zal binnen de kortste keren worden verstoord.
                                                                             bouw (COM/094/00);
Verzoekster stelt, dat de volledige verwatering van het merk-
teken de erkenning voor haar systeem in gevaar brengt, en
vordert bescherming tegen de intrekking van die erkenning.             —     nietig te verklaren de aanstelling van een andere persoon
                                                                             in het ambt van adjunct-directeur-generaal belast met de
                                                                             coördinatie van de directoraten C, D en E van DG
                                                                             Landbouw (COM/094/00), die onder meer de afwijzing
Van schending van artikel 82 EG is volgens verzoekster geen                  van verzoeksters sollicitatie naar het vacante ambt impli-
sprake, daar de voorwaarden voor de wettelijke uitzondering                  ceerde;
van artikel 86, lid 2, EG zijn vervuld. Verzoekster is belast met
het beheer van een dienst van algemeen economisch belang,
                                                                       —     nietig te verklaren het stilzwijgend genomen besluit tot
en de mededingingsregels, met inbegrip van artikel 82 EG,
                                                                             afwijzing van verzoekers klacht;
gelden derhalve voor haar slechts voorzover de toepassing
daarvan de vervulling van de haar toevertrouwde bijzondere
taak onder economisch aanvaardbare omstandigheden niet                 —     verweerster in elk geval te verwijzen in de kosten en in
verhindert. De beschikking leidt vooral door de verstoring van               kosten en honoraria van de raadsman die verzoeker met
de signaalwerking van het merkteken „Der Grüne Punkt” tot                    het oog op de instelling van het onderhavige beroep heeft
een dergelijke bedreiging van de leefbaarheid van haar systeem.              geconsulteerd.
Ten slotte stelt verzoekster schending van artikel 3 van
verordening nr. 17. Zij voert o.m. aan, dat een verplichting als       Middelen en voornaamste argumenten
die van de artikelen 3 en 4 van de bestreden beschikking,
volgens welke zij zonder licentievergoeding dwanglicenties
van onbepaalde tijd voor het gebruik van het merkteken „Der            Volgens verzoeker heeft de Commissie de nationaliteit van de
Grüne Punkt” moet verlenen, onevenredig is en indruist tegen           kandidaten voor het ambt van adjunct-directeur-generaal in
de rechtspraak van het Hof.                                            aanmerking genomen en daardoor de artikelen 7, 25, 27, 29
                                                                       en 45, lid 1, van het Statuut geschonden.
                                                                       Beroep, op 17 juli 2001 ingesteld door Léon Rappe tegen
Beroep, op 12 juli 2001 ingesteld door Alexandre Tilgen-                      Commissie van de Europese Gemeenschappen
kamp tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                               pen
                                                                                (Zaak T-160/01)
                        (Zaak T-158/01)
                                                                                (2001/C 289/65)
                        (2001/C 289/64)                                                         (Procestaal: Frans)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 17 juli 2001 beroep tegen Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen ingesteld door Léon Rappe,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              wonende te Orp-Jauche (België), vertegenwoordigd door
schappen is op 12 juli 2001 beroep tegen Commissie van de              J.-N. Louis en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende
Europese Gemeenschappen ingesteld door Alexandre Tilgen-               te Luxemburg.
 ---pagebreak--- C 289/28               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   13.10.2001
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Middelen en voornaamste argumenten
—     nietig te verklaren het besluit houdende vaststelling             Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending
      van verzoekers definitieve beoordelingsrapport over de            van wezenlijke vormvoorschriften, van het beginsel van gelijke
      periode 1995-1997;                                                behandeling en van de regels die de werking van de jury’s
                                                                        beheersen. Hij voert aan dat de samenstelling van de jury noch
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                            het verloop van het mondeling examen van vergelijkend
                                                                        onderzoek COM/TB/99 voldeed aan de procedurele eisen zoals
                                                                        die door de rechtspraak zijn gepreciseerd. Verder betoogt hij
                                                                        dat het bestreden besluit niet rechtens genoegzaam met
                                                                        redenen is omkleed.
Middelen en voornaamste argumenten
Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker:
—     schending van artikel 6 van de algemene bepalingen ter
      uitvoering van artikel 43 van het Statuut;
                                                                        Beroep, op 17 juli 2001 ingesteld door H. Mc Auley tegen
—     schending van het beginsel van gelijke behandeling, van                             Raad van de Europese Unie
      het non-discriminatiebeginsel en van de rechten van de
      verdediging;                                                                                (Zaak T-165/01)
—     schending van het vertrouwensbeginsel;
                                                                                (2001/C 289/67)
—     kennelijk verkeerde beoordeling en incoherentie.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 17 juli 2001 beroep ingesteld tegen Raad van
                                                                        de Europese Unie door H. Mc Auley, wonende te Wezembeek-
                                                                        Oppem (België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere,
                                                                        advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 12 juli 2001 ingesteld door L. O’Bradaigh
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (Zaak T-161/01)                                —     het besluit van de Raad van 15 september 2000 tot
                                                                              vaststelling van zijn definitief beoordelingsrapport voor
                                                                              de periode van 1 juli 1997 tot 30 juni 1999 nietig te
                         (2001/C 289/66)                                      verklaren;
                         (Procestaal: Frans)                            —     verweerster te verwijzen in de kosten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Middelen en voornaamste argumenten
schappen is op 12 juli 2001 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door L. O’Bradaigh,
                                                                        Volgens verzoeker is het betrokken beoordelingsrapport defini-
wonende te Mechelen (België), vertegenwoordigd door
                                                                        tief vastgesteld in strijd met de motiveringsplicht en de rechten
J.-N. Louis en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende
                                                                        van de verdediging, voorzover:
te Luxemburg.
                                                                        —     het een gebanaliseerde of geharmoniseerde beoordeling
                                                                              behelst;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     daarin ernstige beschuldigingen worden geformuleerd,
—     nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend            die niet in bijzonderheden zijn gestaafd, en die evenmin
      onderzoek COM/TB/99 om hem voor het mondeling                           objectief of nauwkeurig zijn; en
      examen een lager cijfer dan het vereiste minimum toe te
      kennen en hem niet op de reservelijst te plaatsen;                —     daarin wordt uitgegaan van feiten die niet zijn bewezen.
—     verweerster te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-471/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  23 februari 2006  (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing) — Finanzamt Offenbach am Main-Land tegen Keller Holding GmbH (Vrijheid van vestiging — Vennootschapsbelasting — Recht voor moedermaatschappij op aftrek van kosten die betrekking hebben op haar deelnemingen — Niet-aftrekbaarheid van financieringskosten die in economisch verband staan met belastingvrije dividenden — Dividenden uitgekeerd door indirecte dochteronderneming gevestigd in andere lidstaat dan die van zetel van moedermaatschappij)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/20

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 februari 2006 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing) — Finanzamt Offenbach am Main-Land tegen Keller Holding GmbH
   (Zaak C-471/04) (1)

   (Vrijheid van vestiging - Vennootschapsbelasting - Recht voor moedermaatschappij op aftrek van kosten die betrekking hebben op haar deelnemingen - Niet-aftrekbaarheid van financieringskosten die in economisch verband staan met belastingvrije dividenden - Dividenden uitgekeerd door indirecte dochteronderneming gevestigd in andere lidstaat dan die van zetel van moedermaatschappij)
   (2006/C 131/35)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Finanzamt Offenbach am Main-Land

      Verweerster: Keller Holding GmbH
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG), artikel 58 en artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 48 EG en artikel 56 EG) — Vennootschapsbelasting — Niet-aftrekbaarheid van kosten in rechtstreeks economisch verband met vrijgestelde inkomsten — Kosten van participatie van in lidstaat gevestigde moedermaatschappij in in zelfde lidstaat gevestigde dochteronderneming, in verband met door kleindochteronderneming uitgekeerde dividenden die zijn vrijgesteld wegens vestiging van deze laatste in andere lidstaat
   Dictum
   Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) en artikel 31 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 dienen aldus te worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling van een lidstaat volgens welke financieringskosten die door een in deze staat onbeperkt belastingplichtige moedermaatschappij worden gemaakt voor de verwerving van deelnemingen in een dochteronderneming, fiscaal niet aftrekbaar zijn wanneer deze kosten betrekking hebben op dividenden die zijn vrijgesteld van belasting op grond dat zij afkomstig zijn van een indirecte dochteronderneming die is gevestigd in een andere lidstaat of in een staat die partij is bij die overeenkomst, ofschoon dergelijke kosten aftrekbaar zijn wanneer zij betrekking hebben op dividenden die worden uitgekeerd door een indirecte dochteronderneming die is gevestigd in dezelfde lidstaat als die van de zetel van de moedermaatschappij en die in werkelijkheid eveneens zijn vrijgesteld van belasting.

      (1)  PB C 19 van 22.1.2005.


title: Zaak C-93/05: Verzoek van het Korsholms tingsrätt van 18 februari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Teemu Hakala en Oy L. Simons Transport Ab

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/15

         Verzoek van het Korsholms tingsrätt van 18 februari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Teemu Hakala en Oy L. Simons Transport Ab
   (Zaak C-93/05)
   (2005/C 143/21)
   Procestaal: Zweeds
   Het Korsholms tingsrätt heeft bij beschikking van 18 februari 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 22 februari 2005, in het geding tussen Teemu Hakala en Oy L. Simons Transport Ab, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Is een stelsel van beloning op basis van de afgelegde afstand in dit geval in strijd met verordening nr. 3820/85 van de Raad (1) en in het bijzonder artikel 10 ervan?

      (1)  van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer PB L 370, blz. 1.