title: Zaak C-205/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Hauck GmbH & Co. KG/Stokke A/S e.a. (Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 3, lid 1, sub e — Weigering of nietigheid van inschrijving — Driedimensionaal merk — Verstelbare kinderstoel „Tripp Trapp”  — Teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm die door de aard van de waar wordt bepaald — Teken dat bestaat uit de vorm die een wezenlijke waarde aan de waar geeft)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Hauck GmbH & Co. KG/Stokke A/S e.a.
   (Zaak C-205/13) (1)

   ((Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 3, lid 1, sub e - Weigering of nietigheid van inschrijving - Driedimensionaal merk - Verstelbare kinderstoel „Tripp Trapp” - Teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm die door de aard van de waar wordt bepaald - Teken dat bestaat uit de vorm die een wezenlijke waarde aan de waar geeft))
   2014/C 421/13
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hauck GmbH & Co. KG

      Verwerende partijen: Stokke A/S, Stokke Nederland BV, Peter Opsvik, Peter Opsvik A/S.

      Dictum

               1)

               Artikel 3, lid 1, sub e, eerste streepje, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling vastgestelde grond voor weigering van inschrijving van toepassing kan zijn op een teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm van een waar waarbij één of meerdere wezenlijke gebruikskenmerken aanwezig zijn die inherent zijn aan de generieke functie of functies van deze waar en waarnaar de consument mogelijkerwijs in de waren van concurrenten zoekt.

               2)

               Artikel 3, lid 1, sub e, derde streepje, van de Eerste richtlijn (89/104) moet aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling vastgestelde grond voor weigering van inschrijving van toepassing kan zijn op een teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm van een waar met verschillende kenmerken die aan de waar verschillende wezenlijke waarden kunnen geven. De perceptie van de vorm van de waar door het doelpubliek is slechts één van de elementen bij de beoordeling of de betrokken weigeringsgrond van toepassing is.

               3)

               Artikel 3, lid 1, sub e, van de Eerste richtlijn (89/104) moet aldus worden uitgelegd dat de in het eerste en het derde streepje van deze bepaling vermelde gronden voor weigering van inschrijving niet gecombineerd kunnen worden toegepast.

      (1)  PB C 189 van 29.6.2013.


title: Zaak C-161/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hof van beroep te Antwerpen (België) op 18 april 2008 — Internationaal Verhuis- en Transportbedrijf Jan de Lely tegen Belgische Staat

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hof van beroep te Antwerpen (België) op 18 april 2008 — Internationaal Verhuis- en Transportbedrijf Jan de Lely tegen Belgische Staat
   (Zaak C-161/08)
   (2008/C 183/19)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hof van beroep te Antwerpen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Internationaal Verhuis- en Transportbedrijf Jan de Lely

      Verweerder: Belgische Staat
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 2, eerste lid, van de Verordening (EEG) nr. 1593/91 (1) van de Commissie van 12 juni 1991, samen gelezen met artikel 11, eerste lid, van de Overeenkomst van 14 november 1975 inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR (TIR-Overeenkomst), aldus worden uitgelegd dat de in artikel 11, eerste lid, van de TIT-Overeenkomst bepaalde vervaltermijn enkel geldt in het voordeel van de organisatie die zich garant heeft gesteld, doch niet van de houder van het carnet, resp. dat de overschrijding van de termijn van een jaar na de inschrijving van het carnet TIR ten aanzien van de houder van het carnet invloed heeft op de opeisbaarheid van de douaneschuld resp. de accijnzen en bijzondere accijnzen en op zijn aansprakelijkheid en dat de overschrijding van de termijn van één jaar het recht van de bevoegde douaneautoriteiten om tot invordering van die schuld over te gaan in het gedrang brengt?

               2)

               Moet artikel 2, tweede en derde lid, van de Verordening (EEG) nr. 1593/91 van de Commissie van 12 juni 1991, samen gelezen met artikel 11, eerste en tweede lid, van de Overeenkomst van 14 november 1975 inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR (TIR-Overeenkomst), aldus worden uitgelegd dat de hierin bepaalde termijn enkel geldt voor het leveren van het bewijs van de regelmatigheid van het vervoer, doch niet voor het leveren van het bewijs van de plaats waar de overtreding of onregelmatigheid werd begaan?

               3)

               Moet artikel 2, tweede en derde lid, van de Verordening (EEG) nr. 1593/91 van de Commissie van 12 juni 1991, samen gelezen met artikel 11, eerste en tweede lid, van de Overeenkomst van 14 november 1975 inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR (TIR-Overeenkomst), aldus worden uitgelegd dat, voor zover de hierin bepaalde termijn ook geldt voor het leveren van het bewijs van de plaats waar de overtreding of onregelmatigheid werd begaan, deze termijn geen vervaltermijn is en dat de houder van het carnet dit bewijs vooralsnog na het verstrijken van deze termijn mag leveren?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1593/91 van de Commissie van 12 juni 1991 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 719/91 van de Raad betreffende de toepassing in de Gemeenschap van carnets TIR en van carnets ATA als doorvoerdocumenten (PB L 148, blz. 11).


title: Zaak C-230/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — Dansk Transport og Logistik/Skatteministeriet (Communautair douanewetboek — Artikelen 202, 215, leden 1 en 3, 217, lid 1, en 233, eerste alinea, sub d — Begrip „in beslag genomen en op hetzelfde tijdstip of naderhand verbeurdverklaarde” goederen — Verordening tot uitvoering van douanewetboek — Artikel 867 bis — Richtlijn 92/12/EEG — Artikel 5, leden 1 en 2, artikel 6, artikel 7, lid 1, artikel 8 en artikel 9 — Zesde btw-richtlijn — Artikel 7, artikel 10, lid 3, en artikel 16, lid 1 — Op onregelmatige wijze binnenbrengen van goederen — Transport van goederen onder geleide van TIR-carnet — Beslag en vernietiging — Bepaling van lidstaat waar douaneschuld, accijns en btw ontstaan — Tenietgaan van douane- en belastingschulden)

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/4

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — Dansk Transport og Logistik/Skatteministeriet
      (Zaak C-230/08) (1)

      (Communautair douanewetboek - Artikelen 202, 215, leden 1 en 3, 217, lid 1, en 233, eerste alinea, sub d - Begrip „in beslag genomen en op hetzelfde tijdstip of naderhand verbeurdverklaarde” goederen - Verordening tot uitvoering van douanewetboek - Artikel 867 bis - Richtlijn 92/12/EEG - Artikel 5, leden 1 en 2, artikel 6, artikel 7, lid 1, artikel 8 en artikel 9 - Zesde btw-richtlijn - Artikel 7, artikel 10, lid 3, en artikel 16, lid 1 - Op onregelmatige wijze binnenbrengen van goederen - Transport van goederen onder geleide van TIR-carnet - Beslag en vernietiging - Bepaling van lidstaat waar douaneschuld, accijns en btw ontstaan - Tenietgaan van douane- en belastingschulden)
      (2010/C 161/06)
      Procestaal: Deens

         Verwijzende rechter

      Østre Landsret

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Dansk Transport og Logistik

         Verwerende partij: Skatteministeriet

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Østre Landsret — Uitlegging van de artikelen 215 en 233 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1), van artikel 454 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1), van de artikelen 5 en 6 van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1) alsmede van de artikelen 7 en 10 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Tenietgaan van douane- en belastingschuld bij verbeurdverklaring en vernietiging door de autoriteiten van een lidstaat bij onregelmatige invoer van goederen in het douanegebied van de Gemeenschap

         Dictum

                  1)

                  Situaties waarin goederen die bij het binnenbrengen ervan in het douanegebied van de Gemeenschap in bewaring worden genomen door de plaatselijke douane- en belastingautoriteiten in de zone waarin het eerste douanekantoor aan de buitengrens van de Gemeenschap is gevestigd, en door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip of naderhand worden vernietigd zonder uit hun bezit te zijn geweest, vallen onder het begrip „in beslag genomen en op hetzelfde tijdstip of naderhand verbeurdverklaarde” goederen in de zin van artikel 233, eerste alinea, sub d, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 955/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 1999, zodat de douaneschuld krachtens deze bepaling tenietgaat.

                  2)

                  De artikelen 5, lid 1, derde alinea, en 6, lid 1, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/99/EG van de Raad van 30 december 1996, moeten aldus worden uitgelegd dat goederen die bij het binnenbrengen ervan op het grondgebied van de Gemeenschap door de plaatselijke douane- en belastingsautoriteiten in beslag worden genomen en door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip of naderhand worden vernietigd zonder uit hun bezit te zijn geweest, moeten worden geacht niet in de Gemeenschap te zijn ingevoerd zodat ter zake het belastbare feit voor de accijns niet plaatsvindt. Goederen die na het onregelmatig binnenbrengen ervan op dat grondgebied in beslag worden genomen, namelijk nadat zij de zone hebben verlaten waar het eerste douanekantoor in dat grondgebied is gevestigd, en door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip of naderhand worden vernietigd zonder uit hun bezit te zijn geweest, worden niet geacht onder een „accijnsschorsingsregeling” te zijn geplaatst in de zin van de artikelen 5, lid 2, eerste alinea, en 6, lid 1, sub c, van deze richtlijn, gelezen in samenhang met de artikelen 84, lid 1, sub a, en 98 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 955/99, en artikel 867 bis van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1662/1999 van de Commissie van 28 juli 1999, zodat het belastbare feit voor de accijns over deze goederen plaatsvindt en de accijns ter zake dus verschuldigd wordt.

                  3)

                  Artikel 2, punt 2, artikel 7 en artikel 10, lid 3, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 1999/85/EG van de Raad van 22 oktober 1999, moeten aldus worden uitgelegd dat goederen die door de plaatselijke douane- en belastingsautoriteiten bij het binnenbrengen ervan op het grondgebied van de Gemeenschap in beslag worden genomen en door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip of naderhand worden vernietigd zonder uit hun bezit te zijn geweest, moeten worden geacht niet in de Gemeenschap te zijn ingevoerd, zodat het belastbare feit voor de belasting over de toegevoegde waarde ter zake van deze goederen niet plaatsvindt en deze belasting dus niet verschuldigd wordt. De artikelen 10, lid 3, tweede alinea, en 16, lid 1, B, sub c, van deze richtlijn, gelezen in samenhang met artikel 867 bis van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1662/1999, moeten evenwel aldus worden uitgelegd dat voor goederen die door deze autoriteiten in beslag zijn genomen na het onregelmatig binnenbrengen ervan op dat grondgebied, namelijk nadat zij de zone hebben verlaten waar het eerste douanekantoor in dat grondgebied is gevestigd, en door deze autoriteiten op hetzelfde tijdstip of naderhand zijn vernietigd zonder uit hun bezit te zijn geweest, het belastbare feit voor de belasting over de toegevoegde waarde plaatsvindt en deze belasting verschuldigd wordt, ook al zijn deze goederen later onder een douaneregeling geplaatst.

                  4)

                  De artikelen 202, 215, leden 1 en 3, en 217 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 955/1999, alsook de artikelen 7, lid 2, en 10, lid 3, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 1999/85, moeten aldus worden uitgelegd dat de autoriteiten van de lidstaat aan de buitengrens van de Gemeenschap waar goederen onregelmatig in het douanegebied van de Gemeenschap zijn binnengebracht, bevoegd zijn om de douaneschuld en de belasting over de toegevoegde waarde te innen, ook al werden deze goederen vervolgens naar een andere lidstaat gebracht waar zij werden ontdekt en daarna in beslag genomen. De artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 92/12, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/99, moeten aldus worden uitgelegd dat de autoriteiten van laatstgenoemde lidstaat bevoegd zijn om de accijns te innen, op voorwaarde dat deze goederen voor commerciële doeleinden voorhanden worden gehouden. Het staat aan de verwijzende rechter te oordelen of in het voor hem aanhangige geding aan deze voorwaarde is voldaan.

         (1)  PB C 197 van 2.8.2008.


               17.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 40/16

         Verzoek om een advies van het EVA-Hof door Gulating lagmannsrett bij beschikking van die rechtbank van 28 mei 2004 in de zaak Tsomakas Athanasios m.fl. tegen Staten v/Rikstrygdeverket
   (Zaak E-3/04)
   (2005/C 40/09)
   Bij beschikking van 28 mei 2004, ter griffie van het Hof ontvangen op 4 juni 2004, heeft Gulating lagmannsrett (Hof van beroep van Gulating), Bergen, Noorwegen, verzocht om een advies in de zaak Tsomakas Athanasios m.fl. tegen Staten v/Rikstrygdeverket, betreffende de volgende vraag:
   Is het verenigbaar met de collisieregels, vervat in Titel II van Verordening (EEG) nr. 1408/71, dat de vlaggenstaat uitgaat van de veronderstelling dat de staat van de woonplaats een formulier E 101 of een verklaring met gelijkwaardige informatie als die in formulier E 101 moet hebben afgegeven opdat de wetgeving van de staat van de woonplaats van toepassing is overeenkomstig artikel 14 ter, punt 4 en dat bij ontstentenis van degelijke documenten de wetgeving van de vlaggenstaat van toepassing is overeenkomstig artikel 13, lid 2, onder c)?


title: Zaak C-117/05: Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich van 4 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Manfred Seidl en Bezirkshauptmannschaft Grieskirchen

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/1

         Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich van 4 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Manfred Seidl en Bezirkshauptmannschaft Grieskirchen
   (Zaak C-117/05)
   (2005/C 155/02)
   Procestaal: Duits
   De Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich heeft bij beschikking van 4 maart 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 maart 2005, in het geding tussen Manfred Seidl en Bezirkshauptmannschaft Grieskirchen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Dienen de artikelen 43 en volgende EG aldus te worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een aanvrager van een vergunning voor een rijschool die als onderdaan van een lidstaat een vergunning voor een rijschool in een andere lidstaat wil verkrijgen, volgens de wettelijke regeling van de lidstaat van vestiging geen andere rijschoolvergunning mag bezitten, moet worden aangemerkt als een beperking die onverenigbaar is met de door artikel 43 EG gewaarborgde vrijheid van vestiging?


title: Zaak T-409/07: Beroep ingesteld op 16 november 2007 — Cohausz/BHIM — Izquierdo Faces (acopat)

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/23

         Beroep ingesteld op 16 november 2007 — Cohausz/BHIM — Izquierdo Faces (acopat)
   (Zaak T-409/07)
   (2008/C 8/41)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Prof. Dr.-Ing. Helge B. Cohausz (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: I. Friedhoff, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: José Izquierdo Faces (Bilbao, Spanje)
   Conclusies

               —

               de bestreden handeling te vernietigen [beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 september 2007 in zaak R 289/2006-1];

               —

               interveniënt en/of [het BHIM] te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk „acopat” voor diensten van de klassen 35 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 1 643 782

      Houder van het gemeenschapsmerk: José Izquierdo Faces

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoeker

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: nationaal woordmerk „COPAT” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 41 en 42

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 56, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94 van de Raad en van regels 22(2) en 40(5), van verordening nr. 2868/95 van de Commissie, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft vastgesteld dat het nationale merk in de periode van 1996 tot en met 2001 in Duitsland niet was gebruikt.


title: Zaak T-193/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 oktober 2006 — Tillack/Commissie ( Onderzoek van Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) betreffende verspreiding van vertrouwelijke informatie — Verdenkingen van omkoping en schending van beroepsgeheim — Mededeling aan nationale gerechtelijke autoriteiten van informatie over feiten die aanleiding kunnen geven tot strafrechtelijke vervolging — Huiszoeking in woning en kantoor van journalist — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Beroep tot schadevergoeding — Causaal verband — Voldoende gekwalificeerde schending )

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/33

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 oktober 2006 — Tillack/Commissie
   (Zaak T-193/04) (1)

   („Onderzoek van Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) betreffende verspreiding van vertrouwelijke informatie - Verdenkingen van omkoping en schending van beroepsgeheim - Mededeling aan nationale gerechtelijke autoriteiten van informatie over feiten die aanleiding kunnen geven tot strafrechtelijke vervolging - Huiszoeking in woning en kantoor van journalist - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Beroep tot schadevergoeding - Causaal verband - Voldoende gekwalificeerde schending”)
   (2006/C 281/56)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Hans-Martin Tillack (Brussel, België) (vertegenwoordigers: I. Forrester, QC, T. Bosly, C. Arhold, N. Flandin, J. Herrlinger en J. Siaens, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Docksey en C. Ladenburger, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: International Federation of Journalists (IFJ) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: A. Bartosch en T. Grupp, advocaten)
   Voorwerp
   In de eerste plaats, een verzoek tot nietigverklaring van de handeling waarbij het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) op 11 februari 2004 de Duitse en de Belgische gerechtelijke autoriteiten informatie heeft meegedeeld over verdenkingen van schending van het beroepsgeheim en omkoping en, in de tweede plaats, een vordering tot vergoeding van de immateriële schade die verzoeker heeft geleden als gevolg van deze mededeling van informatie en de publicatie van perscommuniqués door het OLAF.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Op het verzoek om overlegging van documenten hoeft niet te worden beslist.

               3)

               Verzoeker wordt verwezen in zijn eigen kosten en die van de Commissie, met inbegrip van de kosten van de kortgedingprocedure.

               4)

               De Internationale Federatie van Journalisten zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 251 van 9.10.2004.


title: Zaak T-525/10: Arrest van het Gerecht van 29 februari 2012 — Azienda Agricola Colsaliz di Faganello Antonio/BHIM — Weinkellerei Lenz Moser (SERVO SUO) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SERVO SUO — Ouder gemeenschapswoordmerk SERVUS — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/10

         Arrest van het Gerecht van 29 februari 2012 — Azienda Agricola Colsaliz di Faganello Antonio/BHIM — Weinkellerei Lenz Moser (SERVO SUO)
   (Zaak T-525/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SERVO SUO - Ouder gemeenschapswoordmerk SERVUS - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 109/22
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Azienda Agricola Colsaliz di Faganello Antonio (Refrontolo, Italië) (vertegenwoordigers: G. Massa en P. Massa, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Mannucci, vervolgens P. Bullock, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Weinkellerei Lenz Moser AG (Linz, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: C.-R. Haarmann, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 augustus 2010 (zaak R 1571/2009-2) inzake een oppositieprocedure tussen Weinkellerei Lenz Moser AG en Azienda Agricola Colsaliz di Faganello Antonio

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Azienda Agricola Colsaliz di Faganello Antonio wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 13 van 15.1.2011.


title: Zaak C-559/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 3 november 2015 — Onix Asigurari SA/Istituto per la Vigilanza Sulle Assicurazioni (IVASS)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 3 november 2015 — Onix Asigurari SA/Istituto per la Vigilanza Sulle Assicurazioni (IVASS)
   (Zaak C-559/15)
   (2016/C 038/33)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Onix Asigurari SA

      Verwerende partij: Istituto per la Vigilanza Sulle Assicurazioni (Ivass)

      Prejudiciële vraag

   Staat het gemeenschaprecht, in het bijzonder artikel 40, lid 6, van richtlijn 92/49/EEG (1), punt 5 van interpretatieve mededeling 2000/C/43/03 van de Commissie en het gemeenschapsrechtelijke beginsel van home country control, in de weg aan een uitlegging (zoals de uitlegging van artikel 193, lid 4, van het wetboek van particuliere verzekeringen, goedgekeurd bij wetsbesluit nr. 209 van 7 september 2005, welke uitlegging de verwijzende rechter deelt), volgens welke de toezichthoudende autoriteit van de Staat die een in het kader van het vrij verrichten van diensten handelende verzekeraar ontvangt, in dringende gevallen en ter bescherming van de belangen van de verzekerden en van degenen die recht hebben op verzekeringsuitkeringen, verbodsbesluiten — in het bijzonder besluiten houdende verbod om nieuwe overeenkomsten te sluiten op het grondgebied van de Staat van ontvangst — kan vaststellen die zijn gebaseerd op het discretionaire oordeel dat van meet af aan niet was voldaan, of thans niet meer wordt voldaan, aan een subjectief vereiste voor het verlenen van de vergunning om verzekeringswerkzaamheden te verrichten, met name aan het reputatievereiste?

      (1)  Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering) (PB L 228, blz. 1).


title: Zaak C-87/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 juli 2015 — Europese Commissie/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/88/EG — Organisatie van de arbeidstijd — Organisatie van de arbeidstijd van artsen in opleiding)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 juli 2015 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-87/14) (1)

   ((Niet-nakoming - Richtlijn 2003/88/EG - Organisatie van de arbeidstijd - Organisatie van de arbeidstijd van artsen in opleiding))
   (2015/C 294/08)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. van Beek en J. Enegren, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordigers: E. Creedon, E. Mc Phillips, A. Joyce en B. Counihan, gemachtigden, bijgestaan door D. Fennelly, barrister)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 102 van 7.4.2014.


title: Zaak C-125/12: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil n °1 de Granada — Spanje) — Promociones y Construcciones BJ 200 SL (Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 199, lid 1, sub g — Faillissementsprocedure op basis van vrijwilligheid — Belastingplichtige — Belastingplichtige voor wie bepaalde handelingen zijn bestemd — Begrip „openbare verkoop op grond van executoriale titel” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/28

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 1 de Granada — Spanje) — Promociones y Construcciones BJ 200 SL
   (Zaak C-125/12) (1)

   (Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 199, lid 1, sub g - Faillissementsprocedure op basis van vrijwilligheid - Belastingplichtige - Belastingplichtige voor wie bepaalde handelingen zijn bestemd - Begrip „openbare verkoop op grond van executoriale titel”)
   2013/C 225/46
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Mercantil no. 1 de Granada

      Partij in het hoofdgeding

   Promociones y Construcciones BJ 200 SL

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Mercantil de Granada — Uitlegging van artikel 199, lid 1, sub g, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Belastingplichtigen — Belastingplichtige voor wie bepaalde handelingen zijn bestemd — Begrip „levering van onroerend goed dat in een openbare verkoop op grond van een executoriale titel door de executieschuldenaar aan een andere persoon wordt verkocht”

      Dictum

   Artikel 199, lid 1, sub g, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat onder het begrip openbare verkoop op grond van een executoriale titel elke verkoop van een onroerend goed door de executieschuldenaar valt, niet alleen in het kader van een procedure tot liquidatie van zijn vermogen, maar ook in het kader van een insolventieprocedure die plaatsvindt vóór die liquidatieprocedure, voor zover die verkoop noodzakelijk is voor de betaling van de schuldeisers of voor het herstel van de economische of beroepsactiviteit van die schuldenaar.

      (1)  PB C 174 van 16.6.2012.


title: Gevoegde zaken T-225/06, T-255/06, T-257/06 en T-309/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 december 2008 — Budějovický Budvar/BHIM — Anheuser-Busch (BUD) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvragen voor gemeenschapswoord- en beeldmerk BUD — Benamingen bud — Relatieve weigeringsgronden — Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/27

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 december 2008 — Budějovický Budvar/BHIM — Anheuser-Busch (BUD)
   (Gevoegde zaken T-225/06, T-255/06, T-257/06 en T-309/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvragen voor gemeenschapswoord- en beeldmerk BUD - Benamingen „bud’ - Relatieve weigeringsgronden - Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2009/C 32/49)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Budějovický Budvar, národní podnik (Česke Budějovice, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordigers: F. Fajgenbaum en C. Petsch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Anheuser-Busch, Inc. (Saint Louis, Missouri, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. von Bomhard, A. Renck, B. Goebel en A. Pohlmann, vervolgens von Bomhard, Renck en Goebel, advocaten)
   Voorwerp
   Beroepen tegen de beslissingen van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 14 juni (zaak R 234/2005-2), 28 juni (zaken R 241/2005-2 en R 802/2004-2) en 1 september 2006 (zaak R 305/2005-2) inzake oppositieprocedures tussen Budějovický Budvar národní podnik en Anheuser-Busch, Inc.
   Dictum

               1)

               De zaken T-225/06, T-255/06, T-257/06 en T-309/06 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De beslissingen van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 14 juni (zaak R 234/2005-2), 28 juni (zaken R 241/2005-2 en R 802/2004-2) en 1 september 2006 (zaak R 305/2005-2) inzake oppositieprocedures tussen Budějovický Budvar, národní podnik en Anheuser-Busch, Inc., worden vernietigd.

               3)

               Het BHIM wordt, behalve in zijn eigen kosten, verwezen in twee derde van de kosten van Budějovický Budvar, národní podnik.

               4)

               Anheuser-Busch wordt, behalve in haar eigen kosten, verwezen in een derde van de kosten van Budějovický Budvar, národní podnik.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006.


title: Arrest van het Hof van 6 december 2013 in zaak E-16/13 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-omzetting — Richtlijn 2008/122/EG betreffende de bescherming van de consumenten met betrekking tot bepaalde aspecten van overeenkomsten betreffende gebruik in deeltijd, vakantieproducten van lange duur, doorverkoop en uitwisseling)

text:
               27.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 88/15

      ARREST VAN HET HOF

   van 6 december 2013
   in zaak E-16/13
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-omzetting — Richtlijn 2008/122/EG betreffende de bescherming van de consumenten met betrekking tot bepaalde aspecten van overeenkomsten betreffende gebruik in deeltijd, vakantieproducten van lange duur, doorverkoop en uitwisseling)
   2014/C 88/12
   In zaak E-16/13, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen of het niet onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 7b van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2008/122/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 januari 2009 betreffende de bescherming van de consumenten met betrekking tot bepaalde aspecten van overeenkomsten betreffende gebruik in deeltijd, vakantieproducten van lange duur, doorverkoop en uitwisseling), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Carl Baudenbacher, president en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 6 december 2013 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn correct uitvoering te geven aan het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 7b van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2008/122/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 januari 2009 betreffende de bescherming van de consumenten met betrekking tot bepaalde aspecten van overeenkomsten betreffende gebruik in deeltijd, vakantieproducten van lange duur, doorverkoop en uitwisseling), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-374/12: Arrest van het Gerecht van 25 november 2014 — Brouwerij Van Honsebrouck/BHIM — Beverage Trademark (KASTEEL) („Gemeenschapsmerk – Oppositieprocedure – Internationale inschrijving waarin de Europese Gemeenschap wordt aangewezen – Beeldmerk KASTEEL – Ouder nationaal woordmerk CASTEL BEER – Relatieve weigeringsgrond – Normaal gebruik van ouder merk – Artikel 42, lid 2 en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 – Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009”)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/32

      Arrest van het Gerecht van 25 november 2014 — Brouwerij Van Honsebrouck/BHIM — Beverage Trademark (KASTEEL)
      (Zaak T-374/12) (1)

      („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving waarin de Europese Gemeenschap wordt aangewezen - Beeldmerk KASTEEL - Ouder nationaal woordmerk CASTEL BEER - Relatieve weigeringsgrond - Normaal gebruik van ouder merk - Artikel 42, lid 2 en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 - Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009”)
      (2015/C 016/51)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Brouwerij Van Honsebrouck (Ingelmunster, België) (vertegenwoordiger: P. Maeyaert, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Foliard-Monguiral, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Beverage Trademark Co. Ltd BTM (Tortola, Britse Maagdeneilanden, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: R. Dequiré-Portier, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 juni 2012 (zaak R 2551/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen Beverage Trademark Co. Ltd BTM en Brouwerij Van Honsebrouck

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Brouwerij Van Honsebrouck wordt, behalve in haar eigen kosten, verwezen in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en van Beverage Trademark Co. Ltd BTM.

         (1)  PB C 343 van 10.11.2012.


title: Zaak T-438/09: Beschikking van het Gerecht van 14 december 2009 — Serifo/Commissie en Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/48

         Beschikking van het Gerecht van 14 december 2009 — Serifo/Commissie en Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur
   (Zaak T-438/09) (1)

   2010/C 51/89

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Zaak T-83/16: Beroep ingesteld op 18 februari 2016 — Banca Monte dei Paschi di Siena en Banca Widiba/EUIPO — ING-DIBa (WIDIBA)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/52

      Beroep ingesteld op 18 februari 2016 — Banca Monte dei Paschi di Siena en Banca Widiba/EUIPO — ING-DIBa (WIDIBA)
      (Zaak T-83/16)
      (2016/C 211/66)
      Taal van het verzoekschrift: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Banca Monte dei Paschi di Siena SpA (Siena, Italië), Wise Dialog Bank SpA (Banca Widiba SpA) (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: L. Trevisan en D. Contini, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: ING-DIBa AG (Frankfurt am Main, Duitsland)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvragers van het betrokken merk: verzoekende partijen

         Betrokken merk: Uniewoordmerk „WIDIBA” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 192 308

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 26 november 2015 in gevoegde zaken R 112/2015-2 en R 190/2015-2

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing aangezien daarbij het verzoek om restitutio in integrum niet is ingewilligd en terugverwijzing van de zaak naar de kamer van beroep.

            Indien vordering 1 supra niet wordt toegewezen:

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing aangezien daarbij de beslissing van de oppositieafdeling tot afwijzing van inschrijvingsaanvraag nr. 12 192 308 voor bepaalde waren en diensten is bevestigd, en verklaring dat Uniemerkaanvraag nr. 12 192 308 in aanmerking komt voor inschrijving voor deze waren en diensten, of, subsidiair, terugverwijzing van de zaak naar het EUIPO met het oog op de noodzakelijke maatregelen.

            Hoe dan ook:

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij het beroep van ING-DIBa betreffende creditcards is toegewezen, en verklaring dat Uniemerkaanvraag nr. 12 192 308 in aanmerking komt voor inschrijving voor deze waren, of, subsidiair, terugverwijzing van de zaak naar het EUIPO met het oog op de noodzakelijke maatregelen.

            Hoe dan ook:

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in de kosten die Banca Monte dei Paschi di Siena SpA en Wise Dialog Bank SpA in de onderhavige procedure en in de procedure voor het EUIPO zijn opgekomen.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 81, lid 1, en artikel 60 van verordening nr. 207/2009;

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-291/11: Arrest van het Gerecht van 16 oktober 2014 — Portovesme/Commissie ( „Staatssteun — Elektriciteit — Preferent tarief — Besluit waarbij steun onverenigbaar met interne markt is verklaard — Begrip staatssteun — Nieuwe steun — Gelijke behandeling — Redelijke termijn” )

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/29

         Arrest van het Gerecht van 16 oktober 2014 — Portovesme/Commissie
   (Zaak T-291/11) (1)

   ((„Staatssteun - Elektriciteit - Preferent tarief - Besluit waarbij steun onverenigbaar met interne markt is verklaard - Begrip staatssteun - Nieuwe steun - Gelijke behandeling - Redelijke termijn”))
   2014/C 421/39
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Portovesme Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: F. Ciulli, G. Dore, M. Liberati en A. Vinci, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en É. Gippini Fournier, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, een verzoek tot gehele, of „voor zover redelijk geacht” gedeeltelijke, nietigverklaring van besluit 2011/746/EU van de Commissie van 23 februari 2011 betreffende steunmaatregelen C 38/B/04 (ex NN 58/04) en C 13/2006 (ex N 587/05) door Italië ten uitvoer gelegd ten gunste van Portovesme Srl, ILA SpA, Eurallumina SpA en Syndial SpA (PB L 309, blz. 1), en, subsidiair, een verzoek om nietigverklaring van dat besluit voor zover daarbij de terugbetaling van de betrokken steun is gelast

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Portovesme Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 232 van 6.8.2011.


title: Zaak C-154/12: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 21 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België) — Isera & Scaldis Sugar NV, Philippe Bedoret and Co BVBA, Jean Rigot, Mathieu Vrancken/Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (BIRB) (Artikel 99 van Reglement voor de procedure — Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten — Suiker — Verordening (EG) nr. 318/2006 — Artikel 16 — Verordening (EG) nr. 1234/2007 — Artikel 51 — Oplegging van productieheffing — Geldigheid — Ontbreken van rechtsgrondslag — Ontbreken van duidelijke en ondubbelzinnige motivering — Schending van discriminatieverbod — Schending van evenredigheidsbeginsel)

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/10

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 21 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België) — Isera & Scaldis Sugar NV, Philippe Bedoret and Co BVBA, Jean Rigot, Mathieu Vrancken/Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (BIRB)
   (Zaak C-154/12) (1)

   (Artikel 99 van Reglement voor de procedure - Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Suiker - Verordening (EG) nr. 318/2006 - Artikel 16 - Verordening (EG) nr. 1234/2007 - Artikel 51 - Oplegging van productieheffing - Geldigheid - Ontbreken van rechtsgrondslag - Ontbreken van duidelijke en ondubbelzinnige motivering - Schending van discriminatieverbod - Schending van evenredigheidsbeginsel)
   2013/C 108/19
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Isera & Scaldis Sugar NV, Philippe Bedoret and Co BVBA, Jean Rigot, Mathieu Vrancken

      Verwerende partij: Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (BIRB)

      Andere partijen in de procedure: Joseph Cockx e.a.

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Geldigheid van artikel 16 van verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad van 20 februari 2006 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (PB L 58, blz. 1) — Uitlegging van de artikelen 37, lid 2, EG en 253 EG — Oplegging van een productieheffing in de suikerbietensector — Ontbreken van een rechtsgrondslag — Ontbreken van een duidelijke en ondubbelzinnige motivering — Discriminatie ten aanzien van andere bedrijfstakken en andere agrarische en niet-agrarische sectoren — Schending van het evenredigheidsbeginsel

      Dictum

   Bij onderzoek van de prejudiciële vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van artikel 16 van verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad van 20 februari 2006 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker, en van artikel 51 van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („Integrale-GMO-verordening”).

      (1)  PB C 174 van 16.6.2012.


title: Zaak T-494/07: Beroep ingesteld op 28 december 2007 — Italië/Commissie

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/47

         Beroep ingesteld op 28 december 2007 — Italië/Commissie
   (Zaak T-494/07)
   (2008/C 64/78)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: P. Gentili, Avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van nota nr. 011140 van 18 oktober 2007 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland, betreffende van het gevorderde bedrag afwijkende betalingen door de Commissie. Ref. DOCUP Toscana Ob. 2 (nr. CCI 2000 IT 16 2DO 001)

               —

               nietigverklaring van nota nr. 011538 van 29 oktober 2007 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland, betreffende van het gevorderde bedrag afwijkende betalingen door de Commissie. Ref. Programma Operativo Regionale „Campania” 2000-2006 (nr. CCI 1999 IT 16 1PO 007)

               —

               nietigverklaring van nota nr. 011869 van 8 november 2007 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland, betreffende van het gevorderde bedrag afwijkende betalingen door de Commissie. Ref. DOCUP Piemonte 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2DO 007)

               —

               nietigverklaring van nota nr. 011871 van 8 november 2007 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland, betreffende van het gevorderde bedrag afwijkende betalingen door de Commissie. Ref. DOCUP Ob. 2 „Lazio” 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2DO 009)

               —

               nietigverklaring van nota nr. 012137 van 15 november 2007 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland, betreffende de certificering en declaratie van tussentijdse kosten en een verzoek om betaling. DOCUP Veneto Ob. 2 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2DO 005)

               —

               nietigverklaring van nota nr. 012139 van 15 november 2007 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland, betreffende van het gevorderde bedrag afwijkende betalingen door de Commissie. Ref. Programma Operativo Regionale „Campania” 2000-2006 (nr. CCI 1999 IT 16 1PO 007)

               —

               nietigverklaring van nota nr. 012212 van 16 november 2007 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland, betreffende van het gevorderde bedrag afwijkende betalingen door de Commissie. Ref. PON Sviluppo Imprenditoriale Locale 2000-2006 (nr. CCI 1999 IT 16 1PO 002)

               —

               nietigverklaring van nota nr. 012567 van 26 november 2007 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland, betreffende van het gevorderde bedrag afwijkende betalingen door de Commissie. Ref. Programma Operativo Regionale „Sardegna” 2000-2006 (nr. CCI 1999 IT 16 1PO 010)

               —

               alsmede nietigverklaring van alle daarmee verband houdende en eerdere handelingen, en verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-345/04, Italiaanse Republiek/Commissie (1).

      (1)  PB 2004, C 262, blz. 55.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 juni 2005 in zaak T-295/03, Poli Sud Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Niet-openbaarmaking van document van lidstaat zonder voorafgaande toestemming van deze staat)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/19

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 8 juni 2005
   in zaak T-295/03, Poli Sud Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Niet-openbaarmaking van document van lidstaat zonder voorafgaande toestemming van deze staat)
   (2005/C 229/40)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-295/03, Poli Sud Srl, gevestigd te Lamezia Terme (Italië), vertegenwoordigd door M. Calabrese, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Di Bucci en P. Aalto, bijgestaan door A. Abate, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om verzoekster toegang te geven tot een aantal documenten betreffende een staatsteunregeling die verenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard bij de beschikking van de Commissie van 12 juli 2000 [SG (2000) D/105754 — Steun nr. 715/99], heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, F. Dehousse en D. Šváby, rechters; griffier: H. Jung, op 8 juni 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 264, van 1.11.2003.


title: Zaak T-188/02: Beroep, op 17 juni 2002 ingesteld door Freiberger Lebensmittel GmbH & Co. Produktions- und Vertriebs KG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
24.8.2002             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 202/35
Middelen:                     onjuiste toepassing van artikel 8,       Oppositiemerk of -te-           Het         internationale        merk
                              lid 1, sub b, van verordening            ken:                            (nr. 516269) „Roberto” voor wa-
                              nr. 40/94: er is verwarringsgevaar                                       ren van de klassen 29 en 30 en
                              wegens de onbetwiste gelijkheid                                          de handelsnaam „ROBERTO” van
                              of minstens soortgelijkheid van de                                       opposante
                              waren, de visuele en fonetische
                              gelijkenis tussen de merken en het       Beslissing oppositie-af-        afwijzing van de oppositie
                              inherente onderscheidend vermo-          deling:
                              gen van het oppositiemerk.
                                                                       Beslissing kamer van be-        vernietiging van de beslissing van
                                                                       roep:                           de oppositie-afdeling en afwijzing
                                                                                van de aanvraag
                                                                       Middelen:                       —      schending van regel 16 van
                                                                                verordening (EG) nr. 2868/
                                                                                95 (1);
Beroep, op 17 juni 2002 ingesteld door Freiberger Lebens-                                              —      schending van artikel 42,
mittel GmbH & Co. Produktions- und Vertriebs KG tegen                                                         lid 1, juncto artikel 8, leden 2
het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                                                          en 4, van verordening (EG)
              (merken, tekeningen en modellen)                                                                nr. 40/94 (2).
                        (Zaak T-188/02)
                                                                       (1) Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december
                                                                            1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad
                        (2002/C 202/57)                                     inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).
                                                                       (2) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het           inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                               Duits
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 17 juni 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Freiberger Lebensmittel GmbH              Beroep, op 17 juni 2002 ingesteld door A. J. Österholm
& Co. Produktions- und Vertriebs KG, te Berlijn (Duitsland),               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
vertegenwoordigd door K.-D. Rathke, advocaat. Andere partij
voor de kamer van beroep: Roberto S.A., te Chevilly (Frankrijk).                                 (Zaak T-190/02)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                              (2002/C 202/58)
—     te vernietigen de beslissing van de vierde kamer van
      beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de                                           Procestaal: Frans
      interne markt van 28 februari 2002 in zaak R 1155/
      2000-4;
—     opposante te verwijzen in de kosten.                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 17 juni 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen door A. J. Österholm,
                                                                       wonende te Stockholm, vertegenwoordigd door J. R. Iturria-
Middelen en voornaamste argumenten                                     gagoitia Bassas, advocaat.
Aanvrager van het ge-         verzoekster                              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
meenschapsmerk:
                                                                       —      primair, nietig te verklaren het besluit van het tot
Betrokken         gemeen-     woordmerk „Alberto” voor waren                  aanstelling bevoegde gezag van 11 maart 2002 tot
schapsmerk:                   van de klassen 29 en 30 — aan-                  beantwoording van klacht nr. 389/01 van J. Österholm;
                              vraagnr. 26211
                                                                       —      gedeeltelijk nietig te verklaren het besluit van het direc-
Houder van het oppo-          Roberto S.A.                                    toraat-generaal Personeelszaken en algemeen beheer van
sitiemerk of -teken in de                                                     de Europese Commissie van 2 juli 2001 betreffende de
oppositieprocedure:                                                           berekening van haar verlof tussen 8 en 31 juli 2000;


title: Zaak F-83/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 december 2008 — Schell/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Gratificatiepunten — Algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut)

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/49

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 december 2008 — Schell/Commissie
   (Zaak F-83/06) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Gratificatiepunten - Algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut)
   (2009/C 32/95)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Arno Schell (Brussel, België) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en M. Velardo, gemachtigden)
   Voorwerp
   Ambtenaren — Primair, nietigverklaring van de lijsten van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronden 2004 en 2005 zijn bevorderd, voor zover verzoekers naam daarop niet voorkomt, en, subsidiair, nietigverklaring van de toewijzing van bevorderingspunten in die bevorderingsronden, voor zover deze verzoeker betreft
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 237 van 30.9.2006, blz. 18.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 juli 2004 in zaak C-381/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 77/388/EEG — BTW — Artikel 11, A, lid 1, sub a — Maatstaf van heffing — Subsidie die rechtstreeks verband houdt met prijs — Verordening (EG) nr. 603/95 — Steun in sector gedroogde voedergewassen)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 15 juli 2004
   in zaak C-381/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 77/388/EEG - BTW - Artikel 11, A, lid 1, sub a - Maatstaf van heffing - Subsidie die rechtstreeks verband houdt met prijs - Verordening (EG) nr. 603/95 - Steun in sector gedroogde voedergewassen)
   (2004/C 228/04)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-381/01, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: E. Traversa) tegen Italiaanse Republiek (gemachtigde: I. Braguglia, bijgestaan door G. de Bellis), ondersteund door Republiek Finland (gemachtigde: T. Pynnä) en door Koninkrijk Zweden (gemachtigde: A. Kruse), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door de belasting over de toegevoegde waarde niet toe te passen op het steunbedrag dat is uitgekeerd krachtens verordening (EG) nr. 603/95 van de Raad van 21 februari 1995 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector gedroogde voedergewassen (PB L 63, blz. 1), de krachtens artikel 11 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verstaat dat de Italiaanse Republiek haar eigen kosten draagt.

               3)

               Verstaat dat de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 348 van 8.12.2001.


title: Zaak C-167/04 P: Hogere voorziening, op 5 april 2004 ingesteld door JCB Service tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 13 januari 2004 in zaak T-67/01, JCB Service tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               12.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/3

         Hogere voorziening, op 5 april 2004 ingesteld door JCB Service tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 13 januari 2004 in zaak T-67/01, JCB Service tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Zaak C-167/04 P
   (2004/C 156/07)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 5 april 2004 hogere voorziening ingesteld door JCB Service, gevestigd in Rocester, Staffordshire (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door E. Morgan de Rivery, lawyer, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 13 januari in zaak T-67/01 (1), JCB Service tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behaagt:

               1.

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 januari 2004 in zaak T-67/01, JCB Service tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, in zijn geheel te vernietigen voor zover het inbreuk op EG-recht maakt door schending van de rechten van de verdediging van rekwirante; dan wel

               2.

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 januari 2004 in zaak T-67/01, JCB Service tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, te vernietigen voor zover (i) dit een veroordeling inhoudt van een beweerde beperking op passieve verkopen door erkende distributeurs in het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Frankrijk en Italië, en van een beweerde beperking op bevoorradingsbronnen van distributeurs die gevestigd zijn in Frankrijk en Italië, hetgeen onderlinge leveringen tussen distributeurs onmogelijk maakte, en voor zover (ii) daarbij JCB Service een geldboete wordt opgelegd voor deze beweerde inbreuken; en

               3.

               krachtens artikel 61 van het Statuut (EG) van het Hof zaak T-67/01 zelf af te doen en dienovereenkomstig de beschikking van de Commissie van 21 december 2000 in zaak COMP.F.1/35.918 (2) geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren en, met gebruikmaking van zijn volle rechtsmacht, de aan JCB Service bij arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 januari 2004 in zaak T-67/01, JCB Service tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, opgelegde geldboete van 30 miljoen EUR in te trekken dan wel te verminderen; en

               4.

               in ieder geval de Commissie overeenkomstig artikel 69 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof te veroordelen in de kosten die rekwirante voor het Gerecht van eerste aanleg en het Hof heeft gemaakt;

               5.

               subsidiair ten aanzien van punt 3, voor het geval het Hof de zaak niet zelf afdoet, de beslissing omtrent de kosten aan te houden en de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg terug te zenden voor een nieuwe behandeling met inachtneming van het arrest van het Hof.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Eerste middel
   Rekwirante voert aan dat het Gerecht van eerste aanleg inbreuk op het gemeenschapsrecht heeft gemaakt door te weigeren de vordering van rekwirante terzake van schending van haar rechten van de verdediging in behandeling te nemen. Ten eerste stelt rekwirante dat haar rechten van de verdediging zijn geschonden als gevolg van de buitensporig lange duur van de procedure voor de Commissie, te weten 27 jaar (vanaf de datum van kennisgeving tot de datum van de beschikking van de Commissie), waardoor haar is belet verhinderd haar rechten als aanzeggende partij uit te oefenen. Het Gerecht heeft gedwaald ten aanzien van het recht door geen acht te slaan op de gevolgen van een dergelijke schending voor de mogelijkheid van rekwirante zich daadwerkelijk te verdedigen. Ten tweede voert rekwirante aan dat haar recht op vermoeden van onschuld is geschonden, doordat het Gerecht het verzuimd rekening te houden met bepaalde ontlastende bewijsstukken, de methode van faisceau d'indices (bundeling van indicatoren) toe te passen teneinde de relevante bewijsstukken te beoordelen, en een passende en onpartijdige motivering te geven.
   Tweede middel
   Rekwirante voert aan dat het Gerecht inbreuk op artikel 81 EG heeft gemaakt door rekwirante te veroordelen (i) voor het opleggen van een algemene beperking op passieve verkopen door haar distributeurs in het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Frankrijk en Italië, en (ii) voor het beperken van de bevoorradingsbronnen van haar distributeurs die gevestigd zijn in Frankrijk en Italië, op grond van een onjuiste juridische karakterisering van de feiten, verdraaiing van bewijs en verkeerde toepassing van toepasselijke communautaire mededelingsregels. Dit heeft vervolgens tot een toepassing van het verbod van artikel 81 EG geleid die duidelijk niet in overeenstemming is met de bewoordingen en het doel van deze bepaling.
   Derde middel
   Dit betreft de berekening van de geldboete. Dienaangaande voert rekwirante aan dat het Gerecht inbreuk op artikel 15 van verordening nr. 17 heeft gemaakt door fundamentele beginselen te schenden die van toepassing zijn op het opleggen van de geldboete, te weten de beginselen van behoorlijk bestuur, bescherming van het gewettigd vertrouwen van particulieren en gelijke bestraffing, alsmede door het onjuist beoordelen van de ernst en de duur van de beweerde inbreuken en zowel de verzachtende als de verzwarende omstandigheden.

      (1)  PB C 186, 30.06.2001, blz. 9.

      (2)  PB C 69, 12.03.2002, blz. 1


title: Zaak C-79/00: Verzoek van het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo, Sección Tercera, van 14 februari 2000, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Telefónica de España, S.A., enerzĳds, en Administración del Estado en Retevisión, S.A., anderzĳds

text:
13.5.2000             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 135/9
Verzoek van het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencio-              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
so-Administrativo, Sección Tercera, van 14 februari 2000,
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Telefó-         1. vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen
nica de España, S.A., enerzijds, en Administración del                  de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
             Estado en Retevisión, S.A., anderzijds                      bepalingen vast te stellen en, subsidiair, aan de Commissie
                                                                          mee te delen, die nodig zijn om zich volledig te voegen naar
                          (Zaak C-79/00)                                  richtlijn 95/86/EG(1) van de Commissie van 13 december
                                                                          1996 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van
                         (2000/C 135/15)                                  richtlijn 94/55/EG van de Raad betreffende de onderlinge
                                                                          aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het
Het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo,              vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, de krachtens
Sección Tercera, heeft bij beschikking van 14 februari 2000,             het Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplichtingen
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 maart                 niet is nagekomen;
2000, in het geding tussen Telefónica de España, S.A.,
enerzijds, en Administración del Estado en Retevisión, S.A.,       2. de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:                                                               Middelen en voornaamste argumenten
Moeten de artikelen 4, lid 2, en 9, lid 2, juncto bijlage VII
(deel 2, onder c) van richtlijn 97/33/EG (1) van het Europees        Het verbindende karakter van de bepalingen van de artike-
Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie          len 249, derde alinea, en 10 EG (voorheen artikelen 189 en 5
op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van            EG-Verdrag) brengt voor de lidstaten de verplichting mee, vóór
de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepas-       het verstrijken van de gestelde termijn de nodige maatregelen
sing van de beginselen van Open Network Provision (ONP),             te treffen om de richtlijnen in nationaal recht om te zetten, en
                                                                     de Commissie onverwijld van die maatregelen in kennis te
a) aldus worden uitgelegd, dat de nationale regelgevende             stellen. Die termijn is op 1 januari 1997 verstreken, zonder
     instanties een exploitant die een aanmerkelijke macht op        dat de Helleense Republiek de Commissie in kennis heeft
     de markt heeft, ex ante de verplichting mogen opleggen,         gesteld van de bepaling tot omzetting van de betrokken
     de overige exploitanten toegang te verschaffen tot de           richtlijn in nationaal recht.
     abonneelijn en interconnectie aan te bieden in de lokale
     schakelcentrales en in de schakelcentrales op een hoger
                                                                     (1) PB L 335 van 24.12.1996, blz. 43.
     niveau;
b) of moeten zij integendeel worden uitgelegd in die zin, dat
     genoemde instanties, wat de toegang tot en de interconnec-
     tie op die specifieke punten van het netwerk betreft,
     enkel de totstandkoming van overeenkomsten tussen de
     verschillende exploitanten mogen „bevorderen”, zonder
     dat zij de exploitant met een aanmerkelijke macht op de
     markt ex ante de verplichting mogen opleggen, die toegang       Beroep, op 10 maart 2000 ingesteld door Europees Parle-
     te verlenen en die interconnectie aan te bieden?                            ment tegen Raad van de Europese Unie
(1) PB L 199 van 26 juli 1997, blz. 32.                                                         (Zaak C-93/00)
                                                                                (2000/C 135/17)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 7 maart 2000 ingesteld door Commissie van                 op 10 maart 2000 beroep ingesteld tegen de Raad van de
de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                 Europese Unie door het Europees Parlement, vertegenwoor-
                                                                     digd door C. Pennera, afdelingshoofd bij de juridische dienst,
                          (Zaak C-85/00)                             en E. Waldherr, lid van de juridische dienst, als gemachtigden,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij het secretariaat-
                                                                     generaal van het Europees Parlement, dienst post en registratie,
                         (2000/C 135/16)
                                                                     Bâtiment Alcide de Gaspari, Bur. 017.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 7 maart 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door haar juridisch adviseur M. Wolfcarius en               — Verordening (EG) nr. 2772/1999 van de Raad van 21 de-
M. Patakia, lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen             cember 1999 tot vaststelling van de algemene bepalingen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar              voor een verplichte etiketteringsregeling voor rundvlees(1),
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                              nietig te verklaren;


title: Zaak C-452/16 PPU: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam — Nederland) — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Krzysztof Marek Poltorak [Prejudiciële verwijzing — Prejudiciële spoedprocedure — Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Europees aanhoudingsbevel — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Artikel 1, lid 1 — Begrip „rechterlijke beslissing” — Artikel 6, lid 1 — Begrip „uitvaardigende rechterlijke autoriteit” — Europees aanhoudingsbevel dat door de Rikspolisstyrelse (algemeen bestuur van de rijkspolitie, Zweden) is uitgevaardigd met het oog op uitvoering van een tot vrijheidsbeneming strekkende straf]

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/16

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam — Nederland) — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Krzysztof Marek Poltorak
   (Zaak C-452/16 PPU) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Europees aanhoudingsbevel - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Artikel 1, lid 1 - Begrip „rechterlijke beslissing” - Artikel 6, lid 1 - Begrip „uitvaardigende rechterlijke autoriteit” - Europees aanhoudingsbevel dat door de Rikspolisstyrelse (algemeen bestuur van de rijkspolitie, Zweden) is uitgevaardigd met het oog op uitvoering van een tot vrijheidsbeneming strekkende straf])
   (2017/C 014/20)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partij in het hoofdgeding

   Krzysztof Marek Poltorak

      Dictum

   Het begrip „rechterlijke autoriteit” zoals bedoeld in artikel 6, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, is een autonoom begrip van Unierecht, en dit artikel 6, lid 1, moet aldus worden uitgelegd dat een politiedienst zoals de Rikspolisstyrelse (algemeen bestuur van de rijkspolitie, Zweden) niet onder het begrip „uitvaardigende rechterlijke autoriteit” in de zin van die bepaling valt, zodat het Europees aanhoudingsbevel dat door deze politiedienst is uitgevaardigd met het oog op de tenuitvoerlegging van een vonnis waarbij een vrijheidsstraf is opgelegd, niet kan worden aangemerkt als een „rechterlijke beslissing” in de zin van artikel 1, lid 1, van kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299.

      (1)  PB C 383 van 17.10.2016.


title: Zaak C-24/08: Beschikking van de president van het Hof van 9 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/31

         Beschikking van de president van het Hof van 9 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-24/08) (1)

   (2009/C 69/62)

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 79 van 29.3.2008.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 18 december 1997 in de gevoegde zaken T-159/94 en T-160/94: Ajinomoto Co., Inc. en The NutraSweet Company tegen Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring - Dumping - Aspartaam - Recht van verweer - Normale waarde - Referentieland - Octrooi - Schade)

text:
C 55/24                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.2.98
1. Verklaart het besluit van het ComiteÂ van de Regio's              3. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
      van 20 september 1995 nietig voorzover daarbij is                   gen.
      geweigerd verzoeker aan te stellen in een van de in
      aankondiging van intern vergelijkend onderzoek A/02/           (1) PB C 94 van 22.3.1997.
      95 bedoelde vacante ambten.
2. Verklaart het besluit van het ComiteÂ van de Regio's
      van 20 september 1995 nietig voorzover daarbij in een
      aantal van de in aankondiging van intern vergelijkend
      onderzoek A/02/95 bedoelde vacante ambten geslaagde
                                                                     ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      kandidaten zijn aangesteld die op de lijst van geschikte
      kandidaten na verzoeker waren gerangschikt.                                        van 18 december 1997
                                                                     in de gevoegde zaken T-159/94 en T-160/94: Ajinomoto
3. Verwijst het ComiteÂ van de Regio's in de kosten.                 Co., Inc. en The NutraSweet Company tegen Raad van de
                                                                                Europese Unie (1)
(1) PB C 294 van 5.10.1996.                                          (Beroep tot nietigverklaring Ð Dumping Ð Aspartaam Ð
                                                                     Recht van verweer Ð Normale waarde Ð Referentieland
                                                                                Ð Octrooi Ð Schade)
                                                                                (98/C 55/50)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                   (Procestaal: Engels)
                     van 17 december 1997
                                                                     In de gevoegde zaken T-159/94, Ajinomoto Co., Inc.,
      in zaak T-208/96: E. Eiselt tegen Commissie van de             gevestigd te Tokio, vertegenwoordigd door M. Siragusa,
                 Europese Gemeenschappen (1)                         advocaat te Rome, en T. Müller-Ibold, advocaat te Frank-
(Bij- en nascholingscursus Ð Weigering van deelneming Ð              furt am Main, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
Schending van artikel 24 van het Statuut en van het begin-           ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe
sel van gelijke behandeling Ð Vordering tot vergoeding               11, en T-160/94, The NutraSweet Company, gevestigd te
                       van geleden schade)                           Deerfield, Illinois (Verenigde Staten van Amerika), aanvan-
                                                                     kelijk vertegenwoordigd door O. Grolig, P. Bogaert en K.
                          (98/C 55/49)                               Vanhaerents, en vervolgens door O. Grolig, J.-F. Bellis en
                                                                     F. Di Gianni, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
                      (Procestaal: Italiaans)                        bende te Luxemburg ten kantore van J. Loesch, advocaat
                                                                     aldaar, Rue Goethe 11, tegen Raad van de Europese Unie
                                                                     (gemachtigden: E. Stein, G. Houttuin, H.-J. Rabe en G. M.
In zaak T-208/96, E. Eiselt, ambtenaar van de Commissie              Berrisch), ondersteund door Commissie van de Europese
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Ispra (Ita-               Gemeenschappen (gemachtigden: E. L. White, N. Khan en
lieÈ), vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat te              aanvankelijk M. Cran, en vervolgens F. Randolph) betref-
Vicenza, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                 fende een beroep tot nietigverklaring van Verordening
kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias                  (EEG) nr. 1391/91 van de Raad van 27 mei 1991 tot
Hardt 8Ð10, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                  instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer
schappen (gemachtigde: G. Valsesia), betreffende een                 van aspartaam van oorsprong uit Japan en de Verenigde
beroep tot nietigverklaring van, enerzijds, een besluit van          Staten van Amerika (PB L 134 van 29.5.1991, blz. 1),
de Commissie waarbij aan verzoeker de door hem                       heeft het Gerecht (Vijfde Kamer Ð uitgebreid), samenge-
gevraagde bij- en nascholing is geweigerd, en, anderzijds,           steld als volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresident; V.
het besluit van de Commissie waarbij hem taken zijn opge-            Tiili, J. Azizi, R. M. Moura Ramos en M. Jaeger, rechters;
dragen die noch met zijn diploma's, noch met zijn                    griffier: A. Mair, administrateur, op 18 december 1997 een
beroepservaring, noch met de hem bij zijn aanwerving toe-            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
gewezen functie overeenkomen, heeft het Gerecht (Vierde
Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, president; K.
Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: A. Mair, admi-          1. Verwerpt de beroepen.
nistrateur, op 17 december 1997 een arrest gewezen waar-
van het dictum luidt als volgt:
                                                                     2. Verstaat dat verzoeksters hun eigen kosten, alsmede
                                                                          die van de Raad, zullen dragen.
1. Verklaart het beroep niet-ontvankelijk voorzover het
      ertoe strekt te doen verklaren dat de toewijzing aan
      verzoeker van taken waarop deze niet is voorbereid en          3. Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dra-
      waarvoor hij aanvankelijk niet was aangeworven,                     gen.
      onwettig is omdat zij niet in overeenstemming is met
      het belang van de dienst.                                      (1) PB C 291 van 8.11.1991.
2. Verwerpt het beroep voor het overige.


title: Zaak C-392/03: Beroep, op 16 september 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 264/24               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       1.11.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                       de Europese Gemeenschappen door Helleense Republiek,
                                                                         vertegenwoordigd door I. Chalkias en E. Svolopoulou, assesso-
Ingevolge artikel 18 van richtlijn 96/67/EG kunnen de lidstaten          ren bij de Juridische Raad van de Staat, domicilie gekozen
maatregelen treffen ter bescherming van de rechten van de                hebbende te Luxemburg ter Griekse ambassade, Rue Marie-
werknemers. Deze maatregelen dienen de toepassing van de                 Adélaïde 27.
richtlijn zelf evenwel onverlet te laten en mogen niet in de weg
staan aan de andere bepalingen van het gemeenschapsrecht.
Richtlijn 2001/23/EG inzake de onderlinge aanpassing van de              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de
rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen,                —    nietig te verklaren beschikking E(2003) 2587 van de
vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigin-                      Commissie houdende onttrekking aan communautaire
gen (2), niet van toepassing is wanneer slechts een bepaald                   financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor
marktaandeel in het kader van de opening van de markt aan                     het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Land-
een andere onderneming wordt „overgedragen”, biedt § 8,                       bouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, voor
lid 2, BADV de luchthavenexploitant de mogelijkheid om bij                    het gedeelte dat de financiële correcties ten laste van
een openbare aanbesteding als onderdeel van de algemene                       de Helleense Republiek betreft in de sectoren wijn,
voorwaarden aan de inschrijvers de algemene verplichting op                   premiegerechtigde dieren en olijfolie voor de begrotings-
te leggen personeelsleden van de luchthaven over te nemen                     jaren 1999-2000.
ongeacht of een overdracht in de zin van richtlijn 2001/23/EG
heeft plaatsgevonden. § 8, lid 2, BADV heeft derhalve duidelijk
tot gevolg dat nieuwe ondernemingen ervan worden afge-
schrikt zich op die markt te begeven en dat hun concurrentie-
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
vermogen wordt belemmerd, waardoor de voordelen van de
liberalisering in de zin lagere prijzen en betere kwaliteit van de
diensten worden verminderd.
                                                                         1. Schending van de wet en schending van algemene
                                                                         beginselen.
Verder biedt § 9, lid 3, BADV de luchthavenexploitant
de mogelijkheid hogere vergoedingen voor de toegang tot
voorzieningen te verlangen ingeval de dienstverleners en de              2. Schending van het evenredigheidsbeginsel — onjuist
gebruikers die voor zelfafhandeling wensen te zorgen, bij hun            gebruik van de discretionaire bevoegdheid.
toetreding tot de markt geen personeel van de luchthavenex-
ploitant hebben overgenomen. Deze bepaling is in strijd met
artikel 16, lid 3, van richtlijn 96/67/EG, volgens hetwelk de
                                                                         3. Dwaling omtrent de feiten, onjuiste beoordeling van
van de luchthavendienstverleners gevorderde vergoeding moet
                                                                         de feitelijke omstandigheden, gebrekkige motivering van de
worden vastgesteld op basis van relevante, objectieve,
                                                                         bestreden beschikking.
transparante en niet-discriminerende criteria. De omstandig-
heid dat geen personeel is overgenomen, kan niet worden
aangemerkt als een criterium dat aan deze voorwaarden
voldoet. Die bepaling biedt de luchthavenexploitant veeleer de           4. Onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 5, lid 2,
mogelijkheid van de dienstverleners en de gebruikers die voor            sub c, van verordening nr. 729/70.
zelfafhandeling wensen te zorgen, voor de toegang tot de
luchthavenvoorzieningen een hogere vergoeding te eisen wan-
neer zij zijn personeel niet overnemen. Op die manier wordt
de luchthaven de mogelijkheid geboden haar rechtstreekse
concurrenten te discrimineren.
(1) PB L 272, blz. 36.
(2) PB L 82, blz. 16.                                                    Beroep, op 16 september 2003 ingesteld door Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                                                                bliek
                                                                                (Zaak C-392/03)
Beroep, op 15 september 2003 ingesteld door Helleense
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen                                                            (2003/C 264/42)
                        (Zaak C-387/03)
                         (2003/C 264/41)                                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 16 september 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse
                                                                         Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               vertegenwoordigd door A. Bordes en L. Visaggio als gemachtig-
op 15 september 2003 beroep ingesteld tegen Commissie van                den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 1.11.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 264/25
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         —     de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.
—      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/74/EG             Middelen en voornaamste argumenten
       van de Raad van 19 juli 1999 tot vaststelling van
       minimumnormen voor de bescherming van legkippen (1),
       de krachtens artikel 13, lid 1, van deze richtlijn op haar        Met betrekking tot de primaire vordering
       rustende verplichtingen niet is nagekomen;
—      het Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.               Schending van het EG-Verdrag of van protocol nr. 9 bij de
                                                                         Toetredingsakte van 1994 door de krachtens artikel 232,
                                                                         tweede alinea, EG geformuleerde uitnodiging tot handelen
                                                                         definitief af te wijzen: De Commissie tracht ten onrechte
Middelen en voornaamste argumenten                                       van het totale aantal in 2002 gedeclareerde transitoritten
                                                                         (1 718 622) af te trekken, de als transitorit gedeclareerde ritten
                                                                         met betrekking tot dewelke niets bekend is over het verlaten
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 1 januari               van het land (69 433), de als transitorit gedeclareerde ritten
2002 verstreken.                                                         waarbij het land over dezelfde grenspost werd binnengekomen
                                                                         en verlaten (52 642) en ritten over de „Rollende Landstraße”
                                                                         (gecombineerd railwegvervoer) (7 812).
(1) PB L 203 van 3.8.1999, blz. 53-57.
                                                                         Het ecopuntensysteem van protocol nr. 9 bij de Toetredingsak-
                                                                         te van 1994 berust op declaratie. Ritten die door de chauffeur
                                                                         als transitoritten worden gedeclareerd zonder dat daaromtrent
                                                                         twijfel rijst, mogen worden opgenomen in de ecopunten-
                                                                         statistiek en zijn relevant voor de overschrijding van de grens
                                                                         van 108 % waarbij de Commissie overeenkomstig artikel 11,
Beroep, op 18 september 2003 ingesteld door Republiek                    lid 2, sub c, van protocol nr. 9 verplicht is, passende
Oostenrijk tegen Commissie van de Europese Gemeen-                       maatregelen in de zin van bijlage 5, punt 3, bij het protocol te
                      schappen (fax: 11.9.03)                            treffen, namelijk het aantal ecopunten voor het volgende jaar
                                                                         te verminderen volgens de in de bijlage bij het protocol
                                                                         vastgestelde methode. Gelet op het beginsel van declaratie kan
                         (Zaak C-393/03)                                 de Republiek Oostenrijk rechtens noch feitelijk verplicht zijn,
                                                                         voor elke als transitorit gedeclareerde rit waaromtrent geen
                          (2003/C 264/43)                                twijfel rijst, aan te tonen dat het daadwerkelijk om een
                                                                         transitorit gaat. De Republiek Oostenrijk dient derhalve alleen
                                                                         die als transitorit gedeclareerde ritten af te trekken, die,
                                                                         ofschoon zij uitdrukkelijk als transitorit zijn gedeclareerd,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               ongetwijfeld geen transitoritten kunnen zijn geweest. Alles bij
op 18 september 2003 beroep tegen Commissie van de                       elkaar genomen lijdt het derhalve geen twijfel dat de grens van
Europese Gemeenschappen ingesteld door Republiek Oosten-                 108 % in 2002 is overschreden. Gelet op haar beschikking van
rijk, vertegenwoordigd door H. Dossi, van de Verfassungsdienst           1 juli 2003 is de Commissie derhalve de krachtens protocol
des Bundeskanzleramtes der Republik Österreich, domicilie                nr. 9 bij de Toetredingsakte van 1994, inzonderheid artikel 11,
gekozen hebbende te Luxemburg.                                           lid 2, sub c, juncto artikel 16 en bijlage 5, punt 3, ervan, op
                                                                         haar rustende verplichtingen niet nagekomen, hetgeen de
                                                                         in artikel 230, tweede alinea, EG bedoelde grond voor
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage, primair:                nietigverklaring, te weten schending van het EG-Verdrag of
                                                                         van protocol nr. 9 bij de Toetredingsakte van 1994, oplevert.
—      nietig te verklaren de negatieve standpuntbepaling van de
       Commissie van 1 juli 2003 in de vorm van de definitieve
       afwijzing van haar krachtens artikel 232, tweede alinea,
       EG aan de Commissie gerichte uitnodiging tot handelen;            Met betrekking tot de subsidiaire vordering
—      de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure;          Schending van het EG-Verdrag of van protocol nr. 9 bij de
                                                                         Toetredingsakte van 1994. Verzoekster verwijst voor de
                                                                         motivering naar de uiteenzettingen met betrekking tot het
subsidiair,                                                              eerste middel.
—      nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
       1 juli 2003 waarbij werd beslist artikel 11, lid 2, sub c,        (1) Protocol nr. 9 betreffende vervoer over de weg en per spoor,
       van protocol nr. 9 bij de Toetredingsakte van 1994 (1)                alsmede gecombineerd vervoer in Oostenrijk.
       niet toe te passen en de ecopunten voor 2003 onverkort
       toe te kennen;