title: Zaak T-394/16: Beroep ingesteld op 25 juli 2016 — Omnicom International Holdings/EUIPO — eBay (DATABAY)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/16

      Beroep ingesteld op 25 juli 2016 — Omnicom International Holdings/EUIPO — eBay (DATABAY)
      (Zaak T-394/16)
      (2016/C 364/13)
      Taal van het verzoekschrift: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Omnicom International Holdings, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: D. Farnsworth, solicitor)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: eBay, Inc. (San Jose, Californië, Verenigde Staten)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

         Betrokken merk: Uniewoordmerk „DATABAY” — Merkaanvraag nr. 12 353 975

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 12 mei 2016 in zaak R 925/2015-1

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-294/07: Beroep ingesteld op 27 juli 2007 — Stepek/BHIM — Masters Golf Company (GOLF-FASHION MASTERS THE CHOICE TO WIN)

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/19

         Beroep ingesteld op 27 juli 2007 — Stepek/BHIM — Masters Golf Company (GOLF-FASHION MASTERS THE CHOICE TO WIN)
   (Zaak T-294/07)
   (2007/C 235/35)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Wilhelm Stepek (Stadl-Paura, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: H. Heigl, W. Berger en G. Lehner, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: The Masters Golf Company Ltd.
   Conclusies

               —

               erkenning dat de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 23 mei 2007 in zaak R 95/2007-1 ten onrechte is genomen;

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 23 mei 2007 in zaak R 95/2007-1;

               —

               veroordeling van The Masters Golf Company Ltd tot betaling van de kosten van de procedure aan verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „GOLF-FASHION MASTERS THE CHOICE TO WIN” voor waren van de klassen 3, 9, 12, 18, 24, 25 en 28 (aanvraag nr. 3 136 041)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: The Masters Golf Company Ltd.

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk „The Masters” voor waren van klasse 25 en beeldmerk „The Masters GOLF COMPANY” (gemeenschapsmerk nr. 1 582 535) voor waren van de klassen 12, 25 en 28

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de aanvraag voor waren van de klassen 12, 25 en 28

      Beslissing van de kamer van beroep: beëindiging van de oppositieprocedure en niet-ontvankelijkverklaring van het beroep

      Aangevoerde middelen: onrechtmatigheid van de niet-ontvankelijkverklaring van het beroep en van de verwijzing in de kosten van The Masters Golf Company Ltd.


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 2 maart 1998 in zaak T-310/97 R: regering van de Nederlandse Antillen tegen Raad van de Europese Unie (Associatieregeling van landen en gebieden overzee - Besluit tot tussentijdse herziening van LGO-besluit - Kort geding - Verzoek om voorlopige maatregelen - Spoedeisendheid - Geen)

text:
C 137/16              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    2.5.98
tot vaststelling dat de Commissie heeft nagelaten te beslis-       1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
sen over verzoeksters verzoek om toekenning van invoer-
certificaten voor bananen uit derde landen of niet-traditio-       2. Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
nele ACS-bananen voor 1997 en de daaraanvolgende jaren
op basis van de hoeveelheden die zij in de jaren 1988,
                                                                   (1) PB C 331 van 1.11.1997.
1989 en 1990 had afgezet, en, anderzijds, een verzoek tot
veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de
door dit nalaten veroorzaakte schade, heeft het Gerecht
(Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, presi-
dent, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: H.
Jung, op 28 januari 1998 een beschikking gegeven waar-
van het dictum luidt als volgt:                                               BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                                                                          VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1. Op het beroep wegens nalaten behoeft niet te worden                                van 10 december 1997
     beslist.
                                                                   in zaak T-260/97 R: Camar Srl tegen Commissie van de
2. Zaak T-172/97 wordt doorgehaald in het register van                              Europese Gemeenschappen
     het Gerecht.                                                  (Gemeenschappelijke ordening der markten Ð Bananen Ð
                                                                   Verzoek om voorlopige maatregelen Ð Verzoek om afgifte
3. Elke partij zal haar eigen kosten dragen, daaronder                                 van invoercertificaten)
     begrepen die welke op het verzoek in kort geding zijn
                                                                                (98/C 137/33)
     gevallen.
4. De intervenieÈnte in het kort geding zal haar eigen kos-                            (Procestaal: Italiaans)
     ten dragen.
                                                                   In zaak T-260/97 R, Camar Srl, gevestigd te Florence (Ita-
(1) PB C 271 van 6.9.1997.                                         lieÈ) (gemachtigde: W. Viscardini DonaÁ, bijgestaan door M.
                                                                   Paolin en S. DonaÁ, advocaten te Padua, domicilie gekozen
                                                                   hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advo-
                                                                   caat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10) tegen Commissie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. van Vliet
                                                                   en A. Dal Ferro) en Raad van de Europese Unie (gemach-
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                            tigden: J. P. Hix en A. Tanca), ondersteund door Franse
                  VAN EERSTE AANLEG                                Republiek (gemachtigde: F. Pascal), betreffende een krach-
                                                                   tens de artikelen 185 en 186 van het EG-Verdrag inge-
                     van 13 maart 1998
                                                                   diend verzoek strekkende tot, ten eerste, opschorting van
in zaak T-247/97: M. Lonuzzo-Murgante tegen Europees               het besluit van de Commissie van 17 juli 1997 houdende
                         Parlement (1)                             afwijzing van het verzoek van Camar om specifieke maat-
                                                                   regelen in de zin van artikel 30 van Verordening (EEG)
(Ambtenaren Ð Verzoek om gelijkstelling met ten laste
                                                                   nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993 houdende
komend kind Ð Termijnen voor instelling van beroep Ð
                                                                   een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
Verordening (EEG, Euratom) nr. 1182/71 van de Raad Ð
                                                                   bananen (PB L 47 van 25.2.1993, blz. 1), en, ten tweede,
                    Niet-ontvankelijkheid)
                                                                   verplichting van de Commissie om de aan Camar voor
                        (98/C 137/32)                              1998 toekomende certificaten van categorie B te berekenen
                                                                   op basis van de referentiehoeveelheid voor de periode
                      (Procestaal: Frans)                          1988-1990, alsmede, subsidiair, op basis van de referentie-
                                                                   hoeveelheid voor de periode 1989-1991, dan wel met toe-
In zaak T-247/97, M. Lonuzzo-Murgante, ambtenaar van               passing van de criteria die het Europees Parlement heeft
het Europees Parlement, wonende te Luxemburg, vertegen-            aangegeven in zijn amendement nr. 8 op het door de Com-
woordigd door J. N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel,              missie op 8 maart 1996 ingediende voorstel tot wijziging
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te                van Verordening (EEG) nr. 404/93, en, nog meer subsidi-
Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-                air, toekenning van financieÈle steun aan Camar voor een
sange 30, tegen Europees Parlement (gemachtigden: M.               bedrag dat gelijk is aan de Ð overeenkomstig een van de
Peter en Y. Pantalis), betreffende een beroep tot nietigver-       hierboven uiteengezette criteria berekende Ð marktwaarde
klaring van het besluit van het Parlement van 6 februari           van de certificaten van categorie B, heeft de president van
1997 houdende afwijzing van het door verzoekster gefor-            het Gerecht op 10 december 1997 een beschikking gegeven
muleerde verzoek om haar dochter gelijk te stellen met een         waarvan het dictum luidt als volgt:
ten laste komend kind, en voor zoveel nodig, tot nietigver-
klaring van het op 6 september 1997 stilzwijgend genomen           1. Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewe-
besluit tot afwijzing van de door verzoekster tegen dat                  zen.
besluit ingediende klacht, heeft het Gerecht (Vierde
Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, president, K.
Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op           2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
13 maart 1998 een beschikking gegeven waarvan het dic-
tum luidt als volgt:


title: Zaak T-333/08: Beschikking van het Gerecht van 16 december 2009 — Bull e.a./Commissie

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/49

         Beschikking van het Gerecht van 16 december 2009 — Bull e.a./Commissie
   (Zaak T-333/08) (1)

   2010/C 37/74

      Procestaal: Frans

   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 285 van 8.11.2008.


title: Zaak T-77/14: Arrest van het Gerecht van 10 september 2015 — EE/BHIM (Afbeelding van een grijs patroon) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor een gemeenschapsbeeldmerk dat een grijs patroon afbeeldt — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/30

         Arrest van het Gerecht van 10 september 2015 — EE/BHIM (Afbeelding van een grijs patroon)
   (Zaak T-77/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor een gemeenschapsbeeldmerk dat een grijs patroon afbeeldt - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 354/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: EE Ltd (Hatfield, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 oktober 2013 (zaak R 704/2013-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van een beeldteken dat een grijs patroon afbeeldt, als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               EE Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 135 van 5.5.2014.


title: Zaak T-404/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2006 door de Europese Stichting voor Opleiding tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 oktober 2006 in zaak F-1/05, Landgren/Europese Stichting voor Opleiding

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/37

         Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2006 door de Europese Stichting voor Opleiding tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 oktober 2006 in zaak F-1/05, Landgren/Europese Stichting voor Opleiding
   (Zaak T-404/06 P)
   (2007/C 42/64)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Europese Stichting voor Opleiding (Turijn, Italië) (vertegenwoordiger: G. Vandersanden, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Pia Landgren
   Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               dientengevolge, het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 oktober 2006 in zaak F-1/05, Landgren/Europese Stichting voor Opleiding, waartegen deze hogere voorziening is gericht, te vernietigen en bijgevolg te erkennen dat het ontslagbesluit van verweerster van 25 juni 2004 rechtmatig is, zodat een rechtsgrondslag voor enige vergoeding ontbreekt;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen haar eigen kosten in de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij arrest van 26 oktober 2006, waarvan in deze hogere voorziening vernietiging wordt gevorderd, heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken nietig verklaard het besluit van de Europese Stichting voor Opleiding van 25 juni 2004 houdende opzegging van de overeenkomst waarbij Landgren voor onbepaalde tijd in dienst was genomen als tijdelijk functionaris en partijen verzocht, een regeling overeen te komen over de wegens onrechtmatigheid van het besluit uit te keren geldelijke vergoeding.
   Tot staving van de vordering tot vernietiging van dit arrest voert de Stichting twee middelen aan, waarvan het eerste is ontleend aan miskenning van de omvang van de motiveringsplicht. Volgens rekwirante bestaat er geen enkele rechtsgrondslag die haar verplicht om een ontslagbesluit van een tijdelijk functionaris te motiveren en is het arrest, door het tegenovergestelde vast te stellen, in strijd met artikel 47 van de RAP (1) en de rechtspraak die deze bepaling toepast. Voorts stelt rekwirante dat het bestreden arrest zich ten onrechte baseert op overeenkomsten en verdragen die in de betrekking tussen de instellingen en hun personeel niet gelden. Het bestreden arrest bevat bovendien een tegenstrijdigheid tussen het formele motiveringsvereiste en de rechtmatigheid van de kennis die de betrokkene van de redenen voor het opzeggingsbesluit heeft.
   In het kader van haar tweede middel stelt rekwirante dat het bestreden arrest van een verkeerde rechtsopvatting uitgaat als gevolg van, enerzijds, verkeerde voorstelling van de feiten en, anderzijds, miskenning van het algemeen belang, daar het materiële gegevens waarvan Landgren op de hoogte is gesteld en die de motivering van het ontslagbesluit vormen, onjuist heeft beoordeeld.

      (1)  De Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Gemeenschappen (RAP) is vastgesteld bij artikel 3 van verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (PB L 56, blz. 1).


title: Arrest van het Hof van 22 november 2001 in zaak C-451/98: Antillean Rice Mills NV tegen Raad van de Europese Unie (Associatieregeling van landen en gebieden overzee — Invoer van rĳst van oorsprong uit landen en gebieden overzee — Vrĳwaringsmaatregelen — Verordening (EG) nr. 304/97 — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
2.2.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 31/1
                                                                   I
                                                             (Mededelingen)
                                                  HOF VAN JUSTITIE
                                                          HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                   1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
                   van 22 november 2001                                2)    Verwijst Antillean Rice Mills NV in de kosten.
                                                                       3)    Verstaat dat het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de
in zaak C-451/98: Antillean Rice Mills NV tegen Raad van                     Italiaanse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden en de
                     de Europese Unie (1)                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen hun eigen kosten
                                                                             zullen dragen.
(Associatieregeling van landen en gebieden overzee — Invoer
van rijst van oorsprong uit landen en gebieden overzee —
Vrijwaringsmaatregelen — Verordening (EG) nr. 304/97 —                 (1) PB C 188 van 3.7.1999.
    Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid)
                        (2002/C 31/01)
                     (Procestaal: Nederlands)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
In zaak C-451/98, Antillean Rice Mills NV, gevestigd op                                     van 22 november 2001
Bonaire (Nederlandse Antillen) (advocaten: W. Knibbeler en
K. J. Defares), ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden
(gemachtigde: M. A. Fierstra) tegen Raad van de Europese               in zaak C-452/98: Nederlandse Antillen tegen Raad van
Unie (gemachtigden: R. Torrent, J. Huber en G. Houttuin),                                     de Europese Unie (1)
ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: L. Pérez de
Ayala Becerril), door Franse Republiek (gemachtigden: K. Ris-          („Associatieregeling van landen en gebieden overzee —
pal-Bellanger en C. Chavance), door Italiaanse Republiek               Invoer van rijst van oorsprong uit landen en gebieden
(gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door F. Quadri), en door           overzee — Vrijwaringsmaatregelen — Verordening (EG)
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                 nr. 1036/97 — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvan-
T. van Rijn), betreffende een beroep tot nietigverklaring van                                      kelijkheid”)
verordening (EG) nr. 304/97 van de Raad van 17 februari
1997 tot vaststelling van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien
van de invoer van rijst van oorsprong uit de landen en                                           (2002/C 31/02)
gebieden overzee (PB L 51, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld
als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann en
F. Macken (rapporteur), kamerpresidenten, C. Gulmann,                                         (Procestaal: Nederlands)
D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, L. Sevón,
M. Wathelet, R. Schintgen en V. Skouris, rechters; advocaat-
generaal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
22 november 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum                 In zaak C-452/98, Nederlandse Antillen (advocaten: P. V. F.
luidt als volgt:                                                       Bos en M. M. Slotboom) tegen Raad van de Europese Unie


title: Zaak T-87/07: Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Scil Proteins/BHIM — Indena (affilene)

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/27

         Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Scil Proteins/BHIM — Indena (affilene)
   (Zaak T-87/07)
   (2007/C 117/43)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Scil Proteins GmbH (Halle, Duitsland) (vertegenwoordiger: V. Dalichau, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Indena SpA (Milaan, Italië)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van verweerder van 23 januari 2006 en van de rechtzetting van de tweede kamer van beroep van 31 januari 2007 (zaak R 10/2006-2), voor zover daarbij de oppositie wordt afgewezen voor de waren „extracten van geneeskrachtige planten voor gebruik in de […] cosmetische en voedingsmiddelenindustrie, maar niet voor diagnostische doeleinden”;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Indena SpA

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „affilene ”voor waren van klasse 1 — aanvraag nr. 2 751 931

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: communautair woordmerk „AFFILIN ”voor waren van de klassen 1 en 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de betrokken merken zodanig overeenstemmen dat verwarring kan ontstaan, ook voor de waren waarvoor de kamer van beroep inschrijving heeft toegestaan.


title: Zaak C-213/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 mei 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 27 februari 2015 in zaak T-188/12, Patrick Breyer/Europese Commissie

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/7

         Hogere voorziening ingesteld op 8 mei 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 27 februari 2015 in zaak T-188/12, Patrick Breyer/Europese Commissie
   (Zaak C-213/15 P)
   (2015/C 245/10)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Van Nuffel en H. Krämer, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Patrick Breyer, Republiek Finland, Koninkrijk Zweden

      Conclusies van rekwirante

   Rekwirante verzoekt het Gerecht:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               de zaak zelf af te doen en het beroep te verwerpen;

               —

               verzoeker te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar hogere voorziening verzoekt de Europese Commissie om vernietiging van het arrest van het Gerecht van 27 februari 2015 in de zaak T-188/12, Breyer/Commissie, voor zover het Gerecht het besluit van de Commissie van 3 april 2012, waarbij verzoeker volledige toegang werd geweigerd tot de documenten betreffende de uitvoering door de Republiek Oostenrijk van richtlijn 2006/24 (1) en tot de documenten betreffende de zaak die heeft geleid tot het arrest van 29 juli 2010, Commissie/Oostenrijk (2), nietig heeft verklaard, voor zover met dat besluit de toegang tot de door de Republiek Oostenrijk in deze zaak ingediende memories is geweigerd.
   Verzoeker heeft zijn beroep tot nietigverklaring van onder andere het litigieuze besluit gebaseerd op een enkel rechtsmiddel, waarmee hij in wezen een schending van artikel 2, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 (3) heeft aangevoerd. Het Gerecht heeft het litigieuze besluit nietig verklaard, voor zover met dit besluit de toegang is geweigerd tot de door de Republiek Oostenrijk in deze zaak ingediende memories. Het aangevoerde middel heeft het Gerecht in wezen aldus beoordeeld dat de betrokken memories documenten vormen in de zin van artikel 2, lid 3, van verordening nr. 1049/2001, gelezen in samenhang met artikel 3, onder a, ervan, en derhalve onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen, en dat artikel 15, lid 3, vierde alinea, VWEU niet in de weg staat aan de toepassing van verordening nr. 1049/2001 op de betrokken memories in verband met de specifieke aard ervan.
   De Commissie voert ter ondersteuning van haar hogere voorziening een enkel middel aan, waarmee zij het Gerecht verwijt zijn conclusie te hebben gebaseerd op de uitlegging van artikel 15, lid 3 VWEU, dat deze bepaling niet in de weg staat aan de toepassing van verordening nr. 1049/2001 op de betrokken memories in verband met de specifieke aard ervan.

      (1)  Richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (PB L 105, blz. 54).

      (2)  C 189/09, EU:C:2010:455.

      (3)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak T-300/10: Arrest van het Gerecht van 22 mei 2012 — Internationaler Hilfsfonds/Commissie ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende overeenkomst LIEN 97-2011 — Gedeeltelijke weigering van toegang — Vaststelling van voorwerp van initieel verzoek — Uitzondering inzake bescherming van persoonlijke levenssfeer en integriteit van individu — Uitzondering inzake bescherming van besluitvormingsproces — Beginsel van behoorlijk bestuur — Concreet en individueel onderzoek — Motiveringsplicht” )

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/19

         Arrest van het Gerecht van 22 mei 2012 — Internationaler Hilfsfonds/Commissie
   (Zaak T-300/10) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende overeenkomst LIEN 97-2011 - Gedeeltelijke weigering van toegang - Vaststelling van voorwerp van initieel verzoek - Uitzondering inzake bescherming van persoonlijke levenssfeer en integriteit van individu - Uitzondering inzake bescherming van besluitvormingsproces - Beginsel van behoorlijk bestuur - Concreet en individueel onderzoek - Motiveringsplicht)
   2012/C 194/29
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Internationaler Hilfsfonds eV (Rosbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Kaltenecker, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Costa de Oliveira en T. Scharf, gemachtigden, bijgestaan door R. van der Hout, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 29 april 2010 waarbij verzoeker de volledige toegang tot het dossier betreffende overeenkomst LIEN 97-2011 is geweigerd

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 29 april 2010 wordt nietig verklaard voor zover daarbij impliciet toegang is geweigerd tot de andere door haar aan de medewerker van de Europese Ombudsman gegeven documenten dan door laatstgenoemde geïdentificeerd in de dossiers 1 tot en met 4 van het dossier betreffende overeenkomst LIEN 97-2011.

               2)

               Het besluit van de Commissie van 29 april 2010 wordt ook nietig verklaard voor zover daarbij hetzij expliciet hetzij impliciet toegang is geweigerd tot de in de punten 106, 134, 190 en 196 van het onderhavige arrest bedoelde documenten van het dossier betreffende overeenkomst LIEN 97 2011.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen, alsmede acht tiende van de kosten van Internationaler Hilfsfonds eV.

      (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: Zaak T-266/13: Beroep ingesteld op 16 mei 2013 — Brainlab/BHIM (Curve)

text:
               27.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 215/14

         Beroep ingesteld op 16 mei 2013 — Brainlab/BHIM (Curve)
   (Zaak T-266/13)
   2013/C 215/18
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Brainlab AG (Feldkirchen (Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Bauer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 maart 2013 in zaak R 2073/2012-4 en van de beslissing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 september 2012 inzake aanvraag nr. 008608473;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Curve” voor waren en diensten van de klassen 9, 10, 35, 38, 41, 42, 44 en 45 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8608473

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub f, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-356/13: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 20 november 2014 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming — Richtlijn 91/676/EEG — Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen — Ontoereikende vaststelling van de wateren die door verontreiniging worden beïnvloed of zouden kunnen worden beïnvloed — Ontoereikende aanwijzing van de kwetsbare zones — Actieprogramma’s — Onvolledige maatregelen)

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/5

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 20 november 2014 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-356/13) (1)

   ((Niet-nakoming - Richtlijn 91/676/EEG - Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen - Ontoereikende vaststelling van de wateren die door verontreiniging worden beïnvloed of zouden kunnen worden beïnvloed - Ontoereikende aanwijzing van de kwetsbare zones - Actieprogramma’s - Onvolledige maatregelen))
   (2015/C 026/06)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Manhaeve en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               Door niet naar behoren te hebben vastgesteld welke wateren zouden kunnen worden beïnvloed door verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, door niet naar behoren de kwetsbare zones te hebben aangewezen, en door actieprogramma’s op te stellen in de zin van artikel 5 van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, die maatregelen bevatten die niet in overeenstemming zijn met deze richtlijn, is de Republiek Polen de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten op grond van artikel 3, gelezen in samenhang met bijlage I bij richtlijn 91/676, en artikel 5, gelezen in samenhang met bijlage II, A, punt 2, en bijlage III, eerste paragraaf, punt 1, bij deze richtlijn.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak C-233/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Nejvyšší správní soud/Tsjechische Republiek op 30 mei 2008 — Milan Kyrian/Celní úřad Tábor

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Nejvyšší správní soud/Tsjechische Republiek op 30 mei 2008 — Milan Kyrian/Celní úřad Tábor
   (Zaak C-233/08)
   (2008/C 209/38)
   Procestaal: Tsjechisch
   Verwijzende rechter
   Nejvyšší správní soud
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Milan Kyrian

      Verwerende partij: Celní úřad Tábor
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 12, lid 3, van richtlijn 76/308/EEG (1) van de Raad van 15 maart 1976 betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit bepaalde bijdragen, rechten en belastingen, alsmede uit andere maatregelen, aldus worden uitgelegd, dat wanneer uitvoeringsmaatregelen betreffende een schuldvordering worden betwist voor de nationale rechter van een lidstaat waarin de aangezochte autoriteit is gevestigd, deze rechter bevoegd is overeenkomstig het recht van die lidstaat te onderzoeken of de akte die de tenuitvoerlegging mogelijk maakt (executoriale titel), uitvoerbaar is en aan de schuldenaar behoorlijk is betekend?

               2)

               Volgt uit algemene beginselen van gemeenschapsrecht, met name uit de beginselen van het recht op een eerlijk proces, van behoorlijk bestuur en van de rechtsstaat, dat de betekening aan de schuldenaar van de akte die de tenuitvoerlegging mogelijk maakt (executoriale titel), in een taal die deze niet begrijpt en die daarenboven geen officiële taal is van het land waarin zij aan de schuldenaar wordt betekend, een gebrek uitmaakt op grond waarvan tenuitvoerlegging op basis van een dergelijke akte die de tenuitvoerlegging mogelijk maakt (executoriale titel), kan worden geweigerd?

      (1)  PB L 73, blz. 18.


title: Zaak C-58/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 6 februari 2014 — Hauptzollamt Hannover/Amazon EU Sàrl

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 6 februari 2014 — Hauptzollamt Hannover/Amazon EU Sàrl
   (Zaak C-58/14)
   2014/C 142/16
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verweerder en verzoeker tot „Revision”: Hauptzollamt Hannover

      Verzoekster en verweerster in „Revision”: Amazon EU Sàrl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de warenomschrijving van postonderverdeling 8543 7010 (1) van de gecombineerde nomenclatuur aldus worden opgevat dat daaronder slechts toestellen dienen te worden ingedeeld die uitsluitend over een vertaal- of woordenboekfunctie beschikken?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord:
               Moeten dan toestellen waarbij de vertaal- of woordenboekfunctie ondergeschikt is aan de hoofdfunctie (hier de leesfunctie), ook onder postonderverdeling 8543 7010 van de gecombineerde nomenclatuur worden ingedeeld?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie van verordening (EU) nr. 861/2010 van de Commissie van 5 oktober 2010 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 284, blz. 1).


               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/1

         (2007/C 82/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 69 van 24.3.2007

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 56 van 10.3.2007

      PB C 42 van 24.2.2007

      PB C 20 van 27.1.2007

      PB C 331 van 30.12.2006

      PB C 326 van 30.12.2006

      PB C 310 van 16.12.2006

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak T-37/07: Beroep ingesteld op 16 februari 2007 — El Morabit/Raad van de Europese Unie

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/44

         Beroep ingesteld op 16 februari 2007 — El Morabit/Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-37/07)
   (2007/C 82/95)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Mohamed El Morabit (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigd door: U. Sarikaya, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Vernietiging van het bestreden besluit van de Raad.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker vecht het besluit van de Raad aan waarbij hij besloten heeft om verzoeker op de lijst te plaatsen van de personen, groepen en entiteiten die onderworpen zijn aan de beperkende maatregelen waarin is voorzien in Verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strĳd tegen het terrorisme (1).
   Verzoeker voert aan dat hij weliswaar schuldig is bevonden door een rechtbank aan deelname aan een criminele organisatie met een terroristisch oogmerk, maar dat hij tegen dit vonnis hoger beroep heeft ingesteld. Volgens verzoeker is er een reële kans dat hij in hoger beroep vrijgesproken zal worden. Het besluit van de Raad zou dan ook voorbarig zijn.

      (1)  PB L 344, blz. 70.


title: Doorhaling van zaak T-305/01

text:
26.4.2003             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                    C 101/53
—    te gelasten dat de door verzoeker gestelde geleden morele              lage en derhalve op de overige daarmee verbonden
     schade, die deze voorlopig op 50 000 EUR raamt, onder                  toelagen wordt geweigerd, overeenkomstig het arrest
     voorbehoud van vermeerdering, wordt vergoed;                           Lozano nietig te verklaren;
—    verweerder te verwijzen in alle kosten.                         —      verweerster te verwijzen in alle kosten.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker, ambtenaar bij het Bureau voor harmonisatie binnen         De middelen en voornaamste argumenten zijn die welke
de interne markt (BHIM), heeft tot 1 mei 2002 de functie             zijn aangevoerd in de zaken T-205/02, Salvador García/
bekleed van hoofd van de nietigheidsafdeling. Bij het in zijn        Commissie (1), T-298/02, Ana Herrero Romeu/Commissie (2),
beroep aangevochten besluit werd verzoeker als juridisch             en T-299/02, Dedeu/Commissie (2).
adviseur overgeplaatst bij de ondervoorzitter belast met juri-
dische aangelegenheden. Ter staving van zijn beroep voert
verzoeker de volgende middelen aan:                                  (1 ) PB C 219 van 14.9.2002, blz. 22.
                                                                     (2 ) PB C 289 van 23.11.2002, blz. 38.
—    onjuiste en onvoldoende motivering van het betrokken
     besluit van 22 april 2002;
—    schending van het evenredigheidsbeginsel en van de
     vrijheid van meningsuiting;
                                                                                Doorhaling van zaak T-305/01 (1)
—    schending van de rechten van de verdediging en meer
     bepaald van het recht te worden gehoord;
                                                                                (2003/C 101/93)
—    schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en
                                                                                (Procestaal: Frans)
—    schending van de zorgplicht.
                                                                     De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                     aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                     van 29 januari 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                     zaak T-305/01: Thalassa Seafoods S.A. tegen Commissie van
                                                                     de Europese Gemeenschappen.
Beroep, op 3 maart 2003 ingesteld door Tomás Salazar
Brier tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                 (1 ) PB C 56 van 2.3.2002.
                         (Zaak T-83/03)
                        (2003/C 101/92)
                                                                                Doorhaling van zaak T-84/02 ( 1)
                       (Procestaal: Spaans)
                                                                                (2003/C 101/94)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                     (Procestaal: Frans)
schappen is op 3 maart 2003 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Tomás
Salazar Brier, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door             De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
D. Ramón García-Gallardo Gil-Fournier en D. Dominguéz                aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Pérez, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Brussel.             van 30 januari 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                     zaak T-84/02: Armand de Buck tegen Commissie van de
                                                                     Europese Gemeenschappen.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—    het besluit van 24 februari 2003 waarbij hem ten gevolge        (1 ) PB C 131 van 1.6.2002.
     van het stilzwijgen van de Commissie ten aanzien van
     klacht 528/02 impliciet het recht op de ontheemdingstoe-


title: Zaak C-331/99: Beroep, op 7 september 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
30.10.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 314/5
4. In de beschikking van de Commissie wordt het steunele-                Beroep, op 10 september 1999 ingesteld door Commissie
     ment bepaald aan de hand van het communautaire referen-             van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-
     tiepercentage op de datum van verlening van de steun. Het                                          gië
     door de Commissie aangegeven percentage komt overeen
     met dat wat voor de terugbetaling van onwettig verleende                                    (Zaak C-337/99)
     steun wordt aangewezen in mededeling 97/C/273/03 van
     de Commissie aan de lidstaten.
                                                                                (1999/C 314/10)
     Dit percentage kan niet met terugwerkende kracht worden
     toegepast op het tijdvak gelegen tussen het tijdstip van            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     toekenning van de steun en de inwerkingtreding van                  op 10 september 1999 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
     bovengenoemde regeling, aangezien het rechtszekerheids-             België door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     beginsel en het vertrouwensbeginsel zich daartegen ver-             vertegenwoordigd door B. Doherty, lid van haar juridische
     zetten.                                                             dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                         burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
(1) PB L 236 van 7.9.1999, blz. 14.
(2) PB L 117 van 1.7.1981, blz. 31.                                      De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
(3) PB L 126 van 9.5.1989, blz. 1.
                                                                         1. vast te stellen, dat nu het Koninkrijk België niet de
                                                                              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen heeft vastge-
                                                                              steld om te voldoen aan artikel 4bis, lid 4, van richtlijn
                                                                              90/388/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/19/EG (1),
                                                                              althans (subsidiair) deze niet aan de Commissie heeft
Beroep, op 7 september 1999 ingesteld door Commissie                          medegedeeld, het de ingevolge deze richtlijn en het EG-
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                             Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nage-
                                 bliek                                        komen;
                          (Zaak C-331/99)                                2. het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
                          (1999/C 314/09)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
7 september 1999 beroep ingesteld tegen de Franse Republiek
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-                 Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens hetwelk
genwoordigd door H. Støvlbaek, lid van haar juridische dienst,           een richtlijn voor de lidstaat waarvoor zij is bestemd, verbin-
en O. Couvert-Castéra, bij de juridische dienst gedetacheerd             dend is ten aanzien van het te bereiken resultaat, houdt voor
nationaal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen                 de lidstaten de verplichting in, dat zij de in de richtlijnen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                   vastgestelde omzettingstermijnen in acht nemen. Deze termijn
Wagner, Kirchberg.                                                       is sinds 11 januari 1997 verstreken, doch het Koninkrijk België
                                                                         heeft niet de nodige maatregelen getroffen om uitvoering te
                                                                         geven aan de in de conclusie van de Commissie genoemde
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         richtlijn.
— vast te stellen, dat de Franse Republiek, door artikel 1,
     sub f, van decreet nr. 77-469 van 28 april 1977 vast te
                                                                         (1) PB L 74 van 22-03-1996, blz. 13.
     stellen en te handhaven, de ingevolge artikel 6, lid 3, van
     richtlijn 76/768/EEG (1) op haar rustende verplichtingen
     niet is nagekomen;
— de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Beroep, op 10 september 1999 ingesteld door Commissie
De in artikel 6, lid 1, van richtlijn 76/768/EEG bedoelde lijst          van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-
van aanduidingen is limitatief. De richtlijn verzet zich er dan                                         gië
ook tegen, dat een nationale wettelijke regeling verlangt, dat
ten aanzien van de stoffen die op de verpakking, in de reclame                                   (Zaak C-338/99)
of in de aanduiding van de onder de richtlijn vallende
cosmetische producten worden genoemd, kwalitatieve en
kwantitatieve gegevens worden vermeld.                                                           (1999/C 314/11)
(1) van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpas-       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    sing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische produc-     op 10 september 1999 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
    ten (PB L 262 van 27-9-1976, blz. 169), voorzover het artikel 6      België door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
    betreft, in de versie van richtlijn 88/667/EEG van de Raad van       vertegenwoordigd door L. Ström, juridisch adviseur, en
    21 december 1988 (PB L 382 van 31-12-1988, blz. 46).                 O. Couvert-Castéra, lid van de juridische dienst, als gemachtig-
                                                                         den domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                                                                         de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-375/06: Beroep ingesteld op 14 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/16

         Beroep ingesteld op 14 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-375/06)
   (2006/C 261/29)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Caeiros en B. Schima, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               primair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/105/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2003 tot wijziging van richtlijn 96/82/EG van de Raad betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (1), de krachtens artikel 2 van richtlijn 2003/105/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2 van richtlijn 2003/105/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 juli 2005 verstreken.

      (1)  PB L 345, blz. 97.


title: Zaak C-572/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 14 november 2016 — INEOS Köln GmbH/Bundesrepublik Deutschland

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 14 november 2016 — INEOS Köln GmbH/Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-572/16)
   (2017/C 053/29)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: INEOS Köln GmbH

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Prejudiciële vraag

   Verzetten de bepalingen van artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (1), en de bepalingen van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG (2) zich tegen een wettelijke regeling van een lidstaat die voor de handelsperiode 2013-2020 voorziet in een materieelrechtelijke vervaltermijn voor niet-tijdig ingediende verzoeken om toewijzing van kosteloze emissierechten aan bestaande inrichtingen en daarbij een correctie van fouten of een aanvulling van (onvolledige) gegevens in de toewijzingsaanvraag die pas na het verstrijken van de door de lidstaat gestelde termijn worden vastgesteld, uitsluit?

      (1)  PB L 275, blz. 32.

      (2)  PB L 130, blz. 1.


title: Zaak C-449/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 september 2011 door Solvay Solexis SpA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer — uitgebreid) van 16 juni 2011 in zaak T-195/06, Solvay Solexis/Commissie

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/29

         Hogere voorziening ingesteld op 1 september 2011 door Solvay Solexis SpA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer — uitgebreid) van 16 juni 2011 in zaak T-195/06, Solvay Solexis/Commissie
   (Zaak C-449/11 P)
   2011/C 311/48
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Solvay Solexis SpA (vertegenwoordigers: T. Salonico, G. L. Zampa en G. Barone, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen en de litigieuze beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt vastgesteld dat Ausimont aan de inbreuk heeft deelgenomen vóór mei-september 1997 en bijgevolg de hoogte van de geldboete die verzoekster in artikel 2 van de beschikking is opgelegd opnieuw berekenen;

               —

               het bestreden arrest vernietigen en de litigieuze beschikking nietig verklaren voor zover daarin voor de periode na mei-september 1997 niet wordt erkend dat het gedrag van Ausimont minder ernstige gevolgen had omdat zij niet aan de mededingingsregeling ter beperking van de capaciteit heeft deelgenomen en voor zover zij daarin in een verkeerde categorie is ingedeeld om het basisbedrag van de geldboete vast te stellen, en bijgevolg de hoogte van de geldboete die verzoekster in artikel 2 van de beschikking is opgelegd opnieuw berekenen;

               —

               subsidiair, de delen van het bestreden arrest die bovengenoemde conclusies bevatten vernietigen en de zaak voor afdoening terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               I.

               Schending van artikel 101 VWEU en artikel 2 van verordening (EG) nr. 1/2003 (1), ontoereikende en tegenstrijdige motivering en, daarmee samenhangend, verdraaiing van het bewijs, voor zover niet is aangetoond dat het gedrag van Ausimont van mei 1995 tot en met mei-september 1997 kon worden gekwalificeerd als deelname aan een „overeenkomst” of een „onderling afgestemde feitelijke gedraging”. Bovendien is niet gemotiveerd waarom het objectieve bewijs dat was aangedragen om aan te tonen dat Ausimont zich in die periode zeer concurrerend en onafhankelijk opstelde, is verworpen.

               II.

               Schending van het gelijkheidsbeginsel, het verbod van discriminatie en het rechtszekerheidsbeginsel, ook in het licht van de niet-inachtneming van de richtsnoeren voor de berekening van geldboetes van 1998 (2), motiveringsgebreken en kennelijke verdraaiing van het bewijs voor zover het de beoordeling van de ernst van het gedrag van Ausimont en de vaststelling van de opgelegde geldboete betreft.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, PB L 1, blz. 1.

      (2)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd, PB 1998, C 9, blz. 3.


title: Zaak T-103/14 R II: Beschikking van de president van het Gerecht van 18 september 2014 — Frucona Košice/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Alcoholhoudende en gedistilleerde dranken — Kwijtschelding van een belastingschuld in het kader van een collectieve insolventieprocedure — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Nieuw verzoek — Geen nieuwe feiten — Geen fumus boni juris — Geen spoedeisendheid” )

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/44

         Beschikking van de president van het Gerecht van 18 september 2014 — Frucona Košice/Commissie
   (Zaak T-103/14 R II)
   ((„Kort geding - Staatssteun - Alcoholhoudende en gedistilleerde dranken - Kwijtschelding van een belastingschuld in het kader van een collectieve insolventieprocedure - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Nieuw verzoek - Geen nieuwe feiten - Geen fumus boni juris - Geen spoedeisendheid”))
   2014/C 409/63
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Frucona Košice a.s. (Košice, Slowakije) (vertegenwoordigers: K. Lasok, QC, B. Hartnett en J. Holmes, barristers, en O. Geiss, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Armati, P.-J. Loewenthal en K. Walkerová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit 2014/342/EU van de Commissie van 16 oktober 2013 betreffende steunmaatregel nr. SA.18211 (C 25/2005) (ex NN 21/2005) verleend door Slowakije aan Frucona Košice a.s. (PB 2014, L 176, blz. 38), voor zover de Slowaakse Republiek daarin wordt gelast de steun terug te vorderen

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-173/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Georgi Ivanov Elchinov/Natsionalna zdravnoosiguritelna kasa (Sociale zekerheid — Vrij verrichten van diensten — Ziektekostenverzekering — In andere lidstaat verstrekte ziekenhuiszorg — Voorafgaande toestemming — Voorwaarden voor toepassing van artikel 22, lid 2, tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 1408/71 — Wijze waarop sociaal verzekerde in andere lidstaat gemaakte ziekenhuiskosten vergoed krijgt — Verplichting van lagere rechter om aanwijzingen van hogere rechter op te volgen)

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Georgi Ivanov Elchinov/Natsionalna zdravnoosiguritelna kasa
   (Zaak C-173/09) (1)

   (Sociale zekerheid - Vrij verrichten van diensten - Ziektekostenverzekering - In andere lidstaat verstrekte ziekenhuiszorg - Voorafgaande toestemming - Voorwaarden voor toepassing van artikel 22, lid 2, tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 1408/71 - Wijze waarop sociaal verzekerde in andere lidstaat gemaakte ziekenhuiskosten vergoed krijgt - Verplichting van lagere rechter om aanwijzingen van hogere rechter op te volgen)
   2010/C 328/09
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Georgi Ivanov Elchinov

      Verwerende partij: Natsionalna zdravnoosiguritelna kasa

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Sofia-grad — Uitlegging van artikel 49 EG en van artikel 22, lid 1, sub c, en lid 2, tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2), in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB L 28, blz. 1) — Ziektekostenverzekering — Weigering door het bevoegde nationale orgaan om toestemming te verlenen voor de financiering uit zijn begroting (formulier E 112) van de kosten van een doeltreffender medische behandeling in een andere lidstaat dan die van woonplaats van de verzekerde patiënt — Vermoeden van een noodzakelijke samenhang tussen deze financiering en het bestaan van dit type behandeling in het binnenland — Begrip „behandeling die aan de betrokkene niet kan worden verstrekt in de lidstaat waar hij woont” — Voorwaarden voor toestemming voor financiering en toepasselijke regeling voor de vergoeding van gemaakte kosten — Verplichting van een lagere nationale rechterlijke instantie, de uitleggingsaanwijzingen van een hogere rechterlijke instantie op te volgen wanneer zij deze in strijd acht met het gemeenschapsrecht

      Dictum

               1)

               Het recht van de Unie verzet zich ertegen dat een nationale rechterlijke instantie die uitspraak moet doen in een zaak die naar haar is verwezen door een in hoger beroep aangezochte hogere rechterlijke instantie, naar nationaal procesrecht gebonden is aan het rechtsoordeel van die hogere rechterlijke instantie indien zij, gelet op de uitlegging die zij het Hof heeft gevraagd, meent dat bedoeld rechtsoordeel in strijd is met het recht van de Unie.

               2)

               Artikel 49 EG en artikel 22 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006, verzetten zich tegen een wettelijke regeling van een lidstaat die aldus wordt uitgelegd dat zij in alle gevallen de vergoeding van in een andere lidstaat zonder voorafgaande toestemming verstrekte medische zorg uitsluit.

               3)

               Artikel 22, lid 2, tweede alinea, van verordening nr. 1408/71, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1992/2006, moet aldus worden uitgelegd dat in geval van medische zorg die niet kan worden verstrekt in de lidstaat waar de sociaal verzekerde woont, de op grond van lid 1, sub c-i, van ditzelfde artikel vereiste toestemming niet kan worden geweigerd:

                           —

                           indien, wanneer de nationale wetgeving een lijst van zorgverstrekkingen bevat die weliswaar niet uitdrukkelijk en nauwkeurig de toegepaste behandelingsmethode vermeldt, maar wel soorten behandelingen definieert die door het bevoegde orgaan worden vergoed, op basis van de gebruikelijke uitleggingsbeginselen en na een op objectieve en niet-discriminerende criteria gebaseerd onderzoek, en rekening houdend met alle relevante medische elementen en beschikbare wetenschappelijke gegevens, is vastgesteld dat de betrokken behandelingswijze beantwoordt aan in die lijst vermelde soorten behandelingen;

                           —

                           indien de sociaal verzekerde in de lidstaat waar hij woont niet tijdig een alternatieve, even doeltreffende behandeling kan krijgen.

                     Ditzelfde artikel verzet zich ertegen dat de nationale organen die zich moeten uitspreken over een verzoek om voorafgaande toestemming, er bij de toepassing van die bepaling van uitgaan dat de ziekenhuiszorg die niet kan worden verstrekt in de lidstaat waar de sociaal verzekerde woont, niet behoort tot de verstrekkingen waarvoor de wetgeving van die lidstaat in vergoeding voorziet, en omgekeerd, dat ziekenhuiszorg die wel tot die verstrekkingen behoort, kan worden verleend in voornoemde lidstaat.

               4)

               Wanneer vaststaat dat de weigering om de op grond van artikel 22, lid 1, sub c-i, van verordening nr. 1408/71, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1992/2006, vereiste toestemming te verlenen ongegrond was, terwijl de ziekenhuiszorg beëindigd is en de kosten ervan door de sociaal verzekerde zijn gemaakt, moet de nationale rechter het bevoegde orgaan volgens de nationale procedureregels verplichten, de sociaal verzekerde het bedrag te vergoeden dat dit orgaan normalerwijze zou hebben vergoed indien de toestemming naar behoren was verleend.
               Dat bedrag is gelijk aan het bedrag dat wordt vastgesteld volgens de wetgeving waaraan het orgaan van de lidstaat waar de ziekenhuiszorg is verstrekt, is onderworpen. Indien dat bedrag lager is dan de vergoeding die bij toepassing van de wettelijke regeling van de woonstaat zou zijn betaald in geval van ziekenhuiszorg in laatstbedoelde lidstaat, moet de sociaal verzekerde ten laste van het bevoegde orgaan bovendien een aanvullende vergoeding worden uitgekeerd ten belope van het verschil tussen beide bedragen, binnen de grenzen van de daadwerkelijk gemaakte kosten.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Zaak C-406/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 6 juli 2017 — Acea Energia SpA/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato e.a.

text:
               9.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 338/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 6 juli 2017 — Acea Energia SpA/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato e.a.
   (Zaak C-406/17)
   (2017/C 338/05)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Acea Energia SpA

      Verwerende partijen: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Autorità per l’Energia Elettrica il Gas e il Sistema Idrico, Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan de ratio van de „algemene” richtlijn 2005/29/EG (1), te weten een vangnet vormen voor de bescherming van de consument, en inzonderheid overweging 10, artikel 3, lid 4, en artikel 5, lid 3, van deze richtlijn in de weg aan een nationale regeling die de beoordeling van de naleving van de specifieke verplichtingen als bedoeld in de sectorale richtlijnen 2009/72/EG (2) en 2009/73/EG (3) ter bescherming van de consument terugvoert tot de werkingssfeer van de algemene richtlijn 2005/29/EG inzake oneerlijke handelspraktijken, met als gevolg dat de sectorale autoriteit — in dit geval de AEEGSI — niet kan ingrijpen teneinde inbreuken op de sectorale richtlijn te bestraffen indien deze inbreuken tevens als oneerlijke handelspraktijk kunnen worden aangemerkt?

               2)

               Moet het in artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG neergelegde specialiteitsbeginsel worden opgevat als een beginsel dat de verhoudingen regelt tussen rechtsorden (algemene rechtsorde en sectorale rechtsorde), tussen normen (algemene normen en speciale normen) of tussen onafhankelijke regelgevende en toezichthoudende autoriteiten van de respectieve sectoren?

               3)

               Is er slechts sprake van strijdigheid in de zin van artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG in geval van een lijnrechte tegenstelling tussen de bepalingen van de regeling inzake oneerlijke handelspraktijken en de andere, uit Unierecht voortvloeiende regelingen die specifieke aspecten van de handelspraktijken regelen, of volstaat daartoe dat de betrokken bepalingen een regeling voorschrijven die afwijkt van de regeling inzake oneerlijke handelspraktijken, en wel zodanig dat er met betrekking tot een specifieke situatie sprake is van collisie?

               4)

               Heeft het begrip communautaire voorschriften als bedoeld in artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG uitsluitend betrekking op bepalingen van Europese verordeningen en richtlijnen en de directe omzettingsbepalingen daarvan, of omvat het ook de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen waarbij beginselen van Unierecht in nationaal recht zijn omgezet?

               5)

               Staat het in overweging 10 en artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG, artikel 37 van richtlijn 2009/72/EG en artikel 41 van richtlijn 2009/73/EG neergelegde specialiteitsbeginsel in de weg aan een uitlegging van de overeenkomstige nationale omzettingsbepalingen volgens welke steeds wanneer er in een gereglementeerde sector met een sectorale consumentenregeling die regelgevende en sanctiebevoegdheden aan de sectorale autoriteit heeft toegekend, sprake is van een handelwijze die kan worden aangemerkt als agressieve praktijk in de zin van de artikelen 8 en 9 van richtlijn 2005/29/EG dan wel als handelspraktijk die onder alle omstandigheden als agressief wordt beschouwd in de zin van bijlage I bij richtlijn 2005/29/EG, de algemene regeling inzake oneerlijke praktijken moet worden toegepast, ook indien er een op Unierecht gestoelde sectorale regeling ter bescherming van (dezelfde) consumenten is die dezelfde agressieve praktijken en onder alle omstandigheden als agressief te beschouwen handelspraktijken, althans oneerlijke handelspraktijken, volledig regelt?

      (1)  Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („Richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB 2005, L 149, blz. 22).

      (2)  Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG (PB 2009, L 211, blz. 55).

      (3)  Richtlijn 2009/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van richtlijn 2003/55/EG (PB 2009, L 211, blz. 94).


title: Zaak C-210/02: Beroep, op 4 juni 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
C 180/14                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     27.7.2002
Verzoek van de Court of Appeal van 24 mei 2002 om een                    7.    Is „opvraging” in artikel 7 van de richtlijn beperkt tot de
prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) The British                    rechtstreekse overdracht van de inhoud van de databank
Horse Racing Board limited, 2) The Jockey Club, 3) Wea-                        vanuit de databank naar een ander medium, of omvat het
therbys Group Limited en William Hill Organization                             tevens de overdracht van werken, gegevens of andere
                              Limited                                          zelfstandige elementen die indirect uit de databank af-
                                                                               komstig zijn, zonder dat er rechtstreekse toegang tot de
                                                                               databank is?
                         (Zaak C-203/02)
                                                                         8.    Is „hergebruik” in artikel 7 van de richtlijn beperkt tot het
                         (2002/C 180/23)                                       rechtstreeks vanuit de databank aan het publiek ter
                                                                               beschikking stellen van de inhoud van de databank, of
                                                                               omvat het tevens het aan het publiek ter beschikking
                                                                               stellen van werken, gegevens of andere zelfstandige
De Court of Appeal heeft bij beschikking van 24 mei 2002,                      elementen die indirect uit de databank afkomstig zijn,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 31 mei 2002,                 zonder dat er rechtstreekse toegang tot de databank is?
in het geding tussen 1) The British Horse Racing Board limited,
2) The Jockey Club, 3) Weatherbys Group Limited en William               9.    Is „hergebruik” in artikel 7 van de richtlijn beperkt tot
Hill Organization Limited, het Hof van Justitie van de Europese                de eerste terbeschikkingstelling van de inhoud van de
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                    databank aan het publiek?
de navolgende vragen:
                                                                         10. Wat wordt in artikel 7, lid 5, bedoeld met „in strijd met
1.    Kunnen de begrippen                                                      een normale exploitatie van die databank of waardoor
                                                                               ongerechtvaardigde schade wordt toegebracht aan de
      a)    „substantieel deel van de inhoud van de databank”,                 rechtmatige belangen van de fabrikant van de databank”?
            of                                                                 Kunnen inzonderheid de feiten en omstandigheden van
                                                                               de punten 40 tot en met 47 in de context van de feiten
                                                                               en omstandigheden van de punten 32 tot en met 35 als
      b)    „niet-substantiële delen van de databank”,
                                                                               zodanig worden aangemerkt?
      in artikel 7 van de richtlijn (1) betrekking hebben op             11. Houdt artikel 10, lid 3, van de richtlijn in, dat telkens
      werken, gegevens of andere zelfstandige elementen die                    wanneer er een „substantiële wijziging” van de inhoud
      uit de databank afkomstig zijn, maar niet dezelfde                       van een databank is, waardoor de aldus tot stand gekomen
      systematische ordening of individuele toegankelijkheid                   databank in aanmerking komt voor een nieuwe bescher-
      als de databank hebben?                                                  mingstermijn, de tot stand gekomen databank als een
                                                                               nieuwe, afzonderlijke databank moet worden beschouwd,
2.    Wat wordt bedoeld met „verkrijging” in artikel 7, lid 1,                 en dit ook voor de toepassing van artikel 7, lid 5?
      van de richtlijn? Kunnen inzonderheid de feiten en
      omstandigheden van de punten 24 tot en met 31 als een
      dergelijke verkrijging worden aangemerkt?                          (1) Richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                             11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken,
3.    Is de „controle” in artikel 7, lid 1, van de richtlijn beperkt         PB L 077, van 27/03/1996 blz. 20.
      tot het zo nu en dan verzekeren dat informatie in de
      databank correct is of blijft?
4.    Wat wordt in artikel 7, lid 1, van de richtlijn bedoeld met
      de uitdrukkingen:
      a)    „het geheel of een in kwalitatief opzicht substantieel       Beroep, op 4 juni 2002 ingesteld door Commissie van de
            deel van die inhoud”, en                                     Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk
                                                                                van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
      b)    „het geheel of een in kwantitatief opzicht substan-
            tieel deel van die inhoud”?                                                          (Zaak C-210/02)
5.    Wat wordt in artikel 7, lid 5, van de richtlijn bedoeld met
      de uitdrukking „niet-substantiële delen van de databank”?                                  (2002/C 180/24)
6.    Inzonderheid wat beide gevallen betreft:
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      a)    betekent „substantieel” meer dan enkel „insignifi-           op 4 juni 2002 beroep tegen het Verenigd Koninkrijk van
            cant”, en zo ja wat;                                         Groot-Brittannië en Noord-Ierland ingesteld door de Commis-
                                                                         sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
      b)    betekent „niet-substantieel” deel gewoon dat het niet        Th. Cusack als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
            substantieel is?                                             Luxemburg.
 ---pagebreak--- 27.7.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 180/15
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                       dat het den Hove behage:
1.    vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen     1.    Vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 97/43/                    niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      Euratom van de Raad van 30 juni 1997 betreffende                       te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven
      de bescherming van personen tegen de gevaren van                       aan richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de
      ioniserende straling in verband met medische blootstel-                Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking
      ling en tot intrekking van richtlijn 84/466/Euratom (1), of            van persoonsgegevens en de bescherming van de per-
      de Commissie die bepalingen althans niet mee te delen,                 soonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector (1),
      de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen              niet heeft voldaan aan de krachtens deze richtlijn op hem
      niet is nagekomen;                                                     rustende verplichtingen;
2.    het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.               2.    het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
                                                                             wijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Volgens artikel 192, lid 1, van het Verdrag moeten de lidstaten
alle passende algemene en specifieke maatregelen nemen om              De omzettingstermijn is op 24 oktober 1998 respectievelijk
de nakoming van de uit het Verdrag of de handelingen van de            24 oktober 2000 (voor artikel 5 van de richtlijn) verstreken.
communautaire instellingen voortvloeiende verplichtingen te
verzekeren.
                                                                       (1) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 1.
De verplichting van het Verenigd Koninkrijk om maatregelen
te treffen tot nakoming van de richtlijn is niet in geschil.
Aangezien het Verenigd Koninkrijk de Commissie niet in
kennis heeft gesteld van de bepalingen die zijn vastgesteld ter
nakoming van de betrokken richtlijn ten aanzien van Gibraltar,         Beroep, op 5 juni 2002 ingesteld door Commissie van de
en daar de Commissie niet beschikt over andere informatie op            Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
grond waarvan zij kan concluderen dat het Verenigd Konink-
rijk de nodige maatregelen heeft getroffen, moet zij aannemen                                   (Zaak C-212/02)
dat het Verenigd Koninkrijk dergelijke bepalingen nog niet
heeft vastgesteld en dus niet aan haar verplichtingen uit hoofde                                (2002/C 180/26)
van de richtlijn heeft voldaan.
(1) PB L 180 van 9.7.1997, blz. 22.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 5 juni 2002 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door M. Nolin, lid van haar juridische dienst,
                                                                       bijgestaan door R. Roniger van het kantoor Haarmann,
                                                                       Hemmelrath in Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                       burg bij L. Escobar Guerero, lid van de juridische dienst van de
Beroep, op 4 juni 2002 ingesteld door Commissie van                    Commissie, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                           Luxemburg
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                        (Zaak C-211/02)                                1.    Vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-
                                                                             gen die op haar rusten krachtens de richtlijnen 89/665/
                         (2002/C 180/25)                                     EEG (1) en 92/13/EEG (2) betreffende beroepsprocedures,
                                                                             in het bijzonder de verplichtingen van artikel 2, lid 1,
                                                                             sub a en b niet is nagekomen, omdat de wettelijke
                                                                             regelingen betreffende de gunning van overheidsopdrach-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   ten van de Länder Salzburg, Steiermark, Niederösterreich
op 4 juni 2002 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                         en Kärnten, niet onder alle omstandigheden voorzien in
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-                        een beroepsprocedure tegen het gunningsbesluit waarin
pen, vertegenwoordigd door C. Schmidt als gemachtigde,                       een afgewezen inschrijver de nietigverklaring ervan kan
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                     vorderen.


title: Zaak C-143/04: Beroep, op 17 maart 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/33

         Beroep, op 17 maart 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-143/04)
   (2004/C 94/74)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 17 maart 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door K. Banks als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 13 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 22 december 2002 verstreken.

      (1)  PB L 167 van 22 juni 2001, blz. 10.


title: Beroep, op 22 september 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-347/98)

text:
C 340/12              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.11.98
Ð het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-                Ierland de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om
     wijzen.                                                       aan die richtlijnen te voldoen.
                                                                   (1) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 1.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak C-335/98; de uitvoeringstermijnen van de
richtlijnen zijn verstreken op respectievelijk 30 juni 1996,
1 februari 1996 en 1 januari 1997.                                 Beroep, op 22 september 1998 ingesteld door Commissie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
(1) PB L 167 van 18.7.1995, blz. 17.                                                      (Zaak C-347/98)
(2) PB L 184 van 3.8.1995, blz. 34.
                                                                                (98/C 340/21)
(3) PB L 321 van 12.12.1996, blz. 20.
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 22 september 1998 beroep tegen Koninkrijk BelgieÈ
                                                                   ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen, vertegenwoordigd door D. Gouloussis en P. Hillen-
                                                                   kamp, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
Beroep, op 22 september 1998 ingesteld door Commissie              Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
        van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland               Kirchberg.
                       (Zaak C-346/98)
                                                                   De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
                        (98/C 340/20)
                                                                   deert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door een per-
is op 22 september 1998 beroep tegen Ierland ingesteld                  soonlijke bijdrage van 13,07 % te heffen over de Belgi-
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-                   sche beroepsziektepensioenen waarvan de ontvangers
genwoordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur,                niet in BelgieÈ wonen en niet meer onder het Belgische
en M. Shotter, een bij de Commissie gedetacheerd natio-                 socialezekerheidsstelsel vallen, de krachtens artikel 13,
naal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen heb-                lid 2, onder f), van Verordening (EEG) nr. 1408/71
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van                     van de Raad (1) op hem rustende verplichtingen niet is
haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                       nagekomen;
                                                                   Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Ð vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wette-
     lijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vast-       Personen die in BelgieÈ niet meer als werknemer of zelfstan-
     gesteld en bekendgemaakt, of althans meegedeeld aan           dige werkzaam zijn en hun woonplaats naar een andere
     de Commissie, om te voldoen aan Richtlijn 94/60/EG            lidstaat hebben overgebracht, vallen uitsluitend onder de
     van het Europees Parlement en de Raad van 20 decem-           wettelijke regeling van die lidstaat. Bijgevolg hebben de
     ber 1994 tot veertiende wijziging van Richtlijn 76/769/       Belgische autoriteiten niet het recht bijdragen te heffen
     EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-          over de Belgische beroepsziektepensioenen van personen
     telijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten       die zich in die situatie bevinden.
     inzake de beperking van het op de markt brengen en
     van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en           BelgieÈ verwijst ten onrechte naar de in artikel 52 van Ver-
     preparaten (1), de krachtens de richtlijn op haar rus-        ordening (EEG) nr. 1408/71 bedoelde prestaties voor per-
     tende verplichtingen niet is nagekomen;                       sonen die door een arbeidsongeval of een beroepsziekte
                                                                   zijn getroffen. Die prestaties zijn geen prestaties bij ziekte
                                                                   in de zin van hoofdstuk 1 van de verordening, maar
Ð Ierland te verwijzen in de kosten.
                                                                   andere verstrekkingen, die tot doel hebben specifiek te
                                                                   voorzien in de behoeften die door een arbeidsongeval of
Middelen en voornaamste argumenten                                 een beroepsziekte worden gecreeÈerd. Anders dan in
                                                                   artikel 33 wordt in hoofdstuk 4 van Verordening (EEG)
                                                                   nr. 1408/71 niet bepaald, dat de bevoegde lidstaat bijdra-
Artikel 189 van het EG-Verdrag bepaalt, dat een richtlijn          gen kan heffen om de prestaties bij arbeidsongeval of
verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat            beroepsziekte te financieren.
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is; dit brengt voor
de lidstaten de verplichting mee zich te houden aan de in          (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
de richtlijnen vastgestelde omzettingstermijnen. In casu is
deze termijn verstreken op 20 december 1995, zonder dat


title: Zaak C-192/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 24 april 2012 — Melvin West/Virallinen syyttäjä

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 24 april 2012 — Melvin West/Virallinen syyttäjä
   (Zaak C-192/12)
   2012/C 184/10
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Melvin West

      Verwerende partij: Virallinen syyttäjä

      Prejudiciële vraag

   Moet bij de toepassing van artikel 28, lid 2, van het kaderbesluit onder de term „uitvoerende lidstaat” worden verstaan de lidstaat waaruit een persoon aanvankelijk op basis van een Europees aanhoudingsbevel aan een andere lidstaat is overgeleverd, of laatstgenoemde lidstaat, waaruit die persoon is overgeleverd aan een derde lidstaat, die nu om een verdere overlevering aan een vierde lidstaat wordt verzocht? Of is in voorkomend geval de toestemming van beide lidstaten vereist?


title: Zaak T-701/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 september 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 juli 2016 in zaak F-91/15, AV/Commissie

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/37

         Hogere voorziening ingesteld op 30 september 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 juli 2016 in zaak F-91/15, AV/Commissie
   (Zaak T-701/16 P)
   (2017/C 014/45)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis Kayser, T. S. Bohr en C. Ehrbar, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: AV (Cadrezzate, Italië)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht dat in eerste aanleg uitspraak doet;

               —

               de beslissing omtrent de kosten aan te houden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken (GVA) op twee punten blijk zou hebben gegeven van een verkeerde rechtsopvatting. Ten eerste heeft het het betwiste besluit nietig verklaard, te weten het besluit van de Commissie van 16 september 2014 om jegens de andere partij in de procedure toepassing te geven aan het in artikel 32 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie voorziene medisch voorbehoud en haar geen aanspraak te geven op een invaliditeitsuitkering, terwijl een besluit slechts bij wijze van uitzondering wegens schending van het beginsel van de redelijke termijn nietig wordt verklaard. Ten tweede heeft het GVA ten onrechte geoordeeld dat de buitensporige vertraging bij het nemen van het besluit van invloed kon zijn op de inhoud daarvan. De rekwirerende partij stelt overigens vast dat er met betrekking tot dat tweede aspect sprake is van niet-nakoming van de motiveringsplicht.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting als gevolg van het feit dat het bestreden arrest, daar het GVA het betwiste besluit nietig heeft verklaard op grond dat de als buitensporig aangemerkte termijn voor de administratieve procedures invloed had gehad op de inhoud van het besluit, in strijd is met het beginsel van het gezag van gewijsde.


title: Zaak C-603/11: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juridiction de Proximité de Chartres — Frankrijk) — Hervé Fontaine/Mutuelle Générale de l'Éducation Nationale (Mededinging — Artikelen 101 VWEU en 102 VWEU — Aanvullende ziektekostenverzekering — Conventies van mutualiteiten met artsen naar hun keuze — Verschil in behandeling — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/5

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juridiction de Proximité de Chartres — Frankrijk) — Hervé Fontaine/Mutuelle Générale de l'Éducation Nationale
   (Zaak C-603/11) (1)

   (Mededinging - Artikelen 101 VWEU en 102 VWEU - Aanvullende ziektekostenverzekering - Conventies van mutualiteiten met artsen naar hun keuze - Verschil in behandeling - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 108/08
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Juridiction de Proximité de Chartres

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hervé Fontaine

      Verwerende partij: Mutuelle Générale de l'Éducation Nationale

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juridiction de Proximité de Chartres — Uitlegging van artikelen 101 VWEU en 102 VWEU — Mededinging — Nationale regeling die aanvullende ziektekostenverzekeraars verbiedt hun uitkeringen te moduleren op basis van de leveringsvoorwaarden van de diensten — Verbod op conventies van mutualiteiten met artsen naar hun keuze — Verschil in behandeling tussen de ondernemingen en voorzorgsinstellingen die aan de code des assurances zijn onderworpen enerzijds en die welke aan de code de sécurité sociale zijn onderworpen anderzijds — Beperkingen

      Dictum

   Het door de juge de proximité de Chartres bij beslissing van 17 november 2011 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 39 van 11.2.2012.