title: Zaak C-520/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 november 2008 door HUP Uslugi Polska sp. z o.o. (voorheen HP Temporärpersonalgesellschaft mbH) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 24 september 2008 in zaak T-248/05, HUP Uslugi Polska sp. z o.o. (voorheen HP Temporärpersonalgesellschaft mbH)/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Manpower, Inc.

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/7

         Hogere voorziening ingesteld op 27 november 2008 door HUP Uslugi Polska sp. z o.o. (voorheen HP Temporärpersonalgesellschaft mbH) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 24 september 2008 in zaak T-248/05, HUP Uslugi Polska sp. z o.o. (voorheen HP Temporärpersonalgesellschaft mbH)/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Manpower, Inc.
   (Zaak C-520/08 P)
   (2009/C 55/10)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: HUP Uslugi Polska sp. z o.o. (voorheen HP Temporärpersonalgesellschaft mbH) (vertegenwoordiger: M. Ciresa, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Manpower, Inc.
   Conclusies
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante stelt dat het arrest van het Gerecht van eerste aanleg schending inhoudt van artikel 51, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, sub b, c, d en g, van verordening nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk.


title: Zaak C-322/06: Beroep ingesteld op 20 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/7

         Beroep ingesteld op 20 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-322/06)
   (2006/C 237/12)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Yerrell en W. Wils, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden
   Conclusies

               —

               Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechterlijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 betreffende de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen (1), of althans deze de Commissie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               —

               Het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 23 maart 2005 verstreken.

      (1)  PB L 80, blz. 35.


title: Zaak T-403/05 RENV: Beschikking van het Gerecht van 10 januari 2013 — MyTravel/Commissie ( „Toegang tot documenten van instellingen — Documenten betreffende concentratiebeschikking die door Gerecht nietig is verklaard — Weigering toegang te verlenen — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/20

         Beschikking van het Gerecht van 10 januari 2013 — MyTravel/Commissie
   (Zaak T-403/05 RENV) (1)

   (Toegang tot documenten van instellingen - Documenten betreffende concentratiebeschikking die door Gerecht nietig is verklaard - Weigering toegang te verlenen - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 71/31
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: MyTravel Group plc (Rochdale, Lancashire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Cardell, B. Louveaux, P. Walter en P. Horan, solicitors, vervolgens B. Louveaux, P. Walter en P. Horan, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. O’Reilly en P. Costa de Oliveira, gemachtigden, vervolgens P. Costa de Oliveira)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Falk, C. Meyer Seitz, C. Stege en U. Persson, gemachtigden, vervolgens A. Falk en U. Persson, gemachtigden); Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: C. H. Vang en V. Pasternak Jørgensen, gemachtigden); Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels en J. Langer, gemachtigden); en Republiek Finland (vertegenwoordiger: J. Heliskoski, gemachtigde)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en B. Klein, gemachtigden); Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues en A. Adam, gemachtigden); en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: E. Jenkinson en S. Ossowski, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de beschikkingen van de Commissie van 5 september [D(2005) 8461] en 12 oktober 2005 [D(2005) 9763] houdende afwijzing van een door verzoekster ingediend verzoek om toegang tot een aantal voorbereidende documenten met betrekking tot beschikking 2000/276/EG van de Commissie van 22 september 1999 waarbij een concentratie met de gemeenschappelijke markt en de EER-Overeenkomst onverenigbaar wordt verklaard (zaak IV/M.1524 — Airtours/First Choice) (PB 2000, L 93, blz. 1), en tot documenten die door de diensten van de Commissie zijn opgesteld nadat die beschikking bij arrest van het Gerecht van 6 juni 2002, Airtours/Commissie (T-342/99, Jurispr. blz. II-2585), nietig was verklaard

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               MyTravel Group plc zal de helft van haar eigen kosten dragen in de zaken T-403/05 en T-403/05 RENV en de helft van de kosten die zijn opgekomen voor de Europese Commissie in de zaken T-403/05 en T-403/05 RENV.

               3)

               De Europese Commissie zal de helft van haar eigen kosten dragen in de zaken T-403/05 en T-403/05 RENV en de helft van de kosten die zijn opgekomen voor MyTravel Group plc in de zaken T-403/05 en T-403/05 RENV.

               4)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten en die van het Koninkrijk Zweden dragen in zaak C-506/08 P.

               5)

               Het Koninkrijk Zweden zal zijn eigen kosten dragen in zaak T-403/05 RENV.

               6)

               Het Koninkrijk Denemarken, de Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Finland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zullen hun eigen kosten dragen in de zaken C-506/08 P en T-403/05 RENV.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006.


title: Zaak T-453/14: Beroep ingesteld op 13 juni 2014 — Pannonhalmi Főapátság/Parlement

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/42

         Beroep ingesteld op 13 juni 2014 — Pannonhalmi Főapátság/Parlement
   (Zaak T-453/14)
   2014/C 303/50
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Magyar Bencés Kongregáció Pannonhalmi Főapátság (Pannonhalma, Hongarije) (vertegenwoordiger: D. Sobor, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               besluit MS/sd[IPOL-COM-PETI D (2014) 14486] van de Commissie verzoekschriften van het Europees Parlement van 16 april 2014 nietig verklaren, waarbij het verzoekschrift in de zaak van het kasteel Lónyay te Rusovce (Slowakije) terzijde is gelegd;

               —

               de Commissie verzoekschriften van het Europees Parlement gelasten om het verzoekschrift te onderzoeken en alle rechtens vereiste maatregelen te nemen;

               —

               het Europees Parlement verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep betoogt verzoekster dat de Commissie verzoekschriften de procedurevoorschriften heeft geschonden door het bestreden besluit niet te motiveren.
   Dienaangaande stelt verzoekster dat door de commissie niet-ontvankelijk verklaarde verzoekschriften volgens artikel 201, lid 8, van het Reglement van het Europees Parlement terzijde worden gelegd en dat de indiener van het verzoekschrift met opgave van redenen hiervan in kennis wordt gesteld. Verzoekster voegt hieraan toe dat de verwerende partij ondanks deze bepaling niet de redenen heeft uiteengezet waarom zij van mening is dat het verzoekschrift inhoudelijk niet binnen het bevoegdheidsdomein van de Unie valt. Verzoekster verwijst dienaangaande naar het arrest van het Gerecht van 14 september 2011, Tegebauer/Parlement (T-308/07, Jurispr. blz. II-279).


title: Zaak C-455/00: Beroep, op 13 december 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 79/10                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      10.3.2001
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    kassen, 5) Verband der Angestellten-Krankenkassen e.V.,
                                                                           6) AEV — Arbeiter-Ersatzkassen-Verban e.V., 7) Seekranken-
                      van 12 oktober 2000                                  kasse, 8) Bundesknappschaft, in het geding geroepen: 1) Bun-
                                                                           desrepublik Deutschland, 2) Bundesausschuss der Ärzte und
in zaak C-278/00 R: Helleense Republiek tegen Commissie                    Krankenkassen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
            van de Europese Gemeenschappen (1)                             schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                           navolgende vragen:
(„Kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging —
                            Staatssteun”)                                  1.    Moeten de wettelijke ziektekostenverzekeringsorganen of
                                                                                hun verbonden, die onder overheidstoezicht staan, bij
                                                                                de gemeenschappelijke vaststelling van uniforme vaste
                           (2001/C 79/18)
                                                                                bedragen voor geneesmiddelen, tot welker hoogte de
                                                                                vergoedingsplicht van de organen jegens de verzekerden
                          (Procestaal: Grieks)                                   is beperkt, worden beschouwd als ondernemingen of
                                                                                ondernemersverenigingen in de zin van artikel 81 e.v.
                                                                                EG?
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              2.    Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag: moeten
                                                                                de vaststellingen van vaste bedragen van de sub 1
In zaak C-278/00 R, Helleense Republiek (gemachtigden:                           genoemde aard worden beschouwd als mededingings-
I. Chalkias en C. Tsiavou) tegen Commissie van de Europese                       beperkende overeenkomsten in de zin van artikel 81,
Gemeenschappen (gemachtigden: J. Flett en D. Triantafyllou),                     lid 1, EG?
betreffende een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerleg-
ging, primair, van beschikking E(2000) 686 def. van de                     3.    Staan de artikelen 81 en 86 EG in de weg aan een
Commissie van 1 maart 2000 betreffende de steunregeling die                      wettelijke regeling die de socialezekerheidsorganen of
Griekenland in de jaren 1992 en 1994 heeft ingesteld om de                       hun verbonden de bevoegdheid verleent, vaste bedragen
schulden van de landbouwcoöperatie te regelen, waaronder                         voor geneesmiddelen van de sub 1 genoemde aard vast te
steun voor de reorganisatie van de zuivelcoöperatie AGNO, of,                    stellen?
subsidiair, artikel 2 van voornoemde beschikking, heeft de
president van het Hof op 12 oktober 2000 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                   Beroep, op 13 december 2000 ingesteld door Commissie
                                                                           van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                                                                bliek
(1) PB C 259 van 9.9.2000.
                                                                                (Zaak C-455/00)
                                                                                (2001/C 79/20)
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Verzoek van het Landessozialgericht Nordrhein-Westfa-                      op 13 december 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse
len van 28 september 2000 om een prejudiciële beslissing                   Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
in het geding tussen Merz + Co. GmbH & Co en 1) AOK-                       vertegenwoordigd door A. Aresu, lid van haar juridische dienst,
Bundesverband, 2) Bundesverband der Betriebskranken-                       als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
kassen, 3) IKK-Bundesverband, 4) Bundesverband der                         bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
landwirtschaftlichen Krankenkassen, 5) Verband der An-
gestellten-Krankenkassen e.V., 6) AEV — Arbeiter-Ersatz-
kassen-Verband e.V., 7) Seekrankenkasse, 8) Bundes-                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
knappschaft, in het geding geroepen: 1) Bundesrepublik                     —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft
Deutschland, 2) Bundesausschuss der Ärzte und Kranken-                          voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten ingevol-
                                kassen                                           ge artikel 9, leden 1 tot en met 3, van richtlijn
                                                                                90/270/EEG (1) van de Raad van 29 mei 1990 betreffende
                          (Zaak C-428/00)                                        de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezond-
                                                                                heid met betrekking tot het werken met beeldschermap-
                           (2001/C 79/19)                                        paratuur (Vijfde bijzondere richtlijn in de zin van ar-
                                                                                tikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG (2)), door:
Het Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen heeft bij beschik-
king van 28 september 2000, ingekomen ter griffie van het                        a)    niet te waarborgen dat werknemers die beeldscherm-
Hof van Justitie op 20 november 2000, in het geding                                    apparatuur gebruiken in de zin van artikel 2, sub c,
tussen Merz + Co. GmbH & Co en 1) AOK-Bundesverband,                                   van voormelde richtlijn, een periodiek onderzoek
2) Bundesverband der Betriebskrankenkassen, 3) IKK-Bundes-                             van de ogen en van het gezichtsvermogen onder-
verband, 4) Bundesverband der landwirtschaftlichen Kranken-                            gaan;
 ---pagebreak--- 10.3.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 79/11
     b)    niet te waarborgen, dat een aanvullend oftalmolo-          —     Ingevolge artikel 9, lid 3, van richtlijn 90/270 hebben de
           gisch onderzoek plaatsvindt indien de resultaten van             werknemers recht op „speciale, met het betrokken werk
           het periodiek onderzoek van de ogen en van het                   verband houdende correctiemiddelen”, indien de resul-
           gezichtsvermogen dit vereisen;                                   taten van de verrichte onderzoeken dit vereisen en de
                                                                            normale correctiemiddelen niet kunnen worden gebruikt.
                                                                            Deze bepaling vormt de logische en onmisbare tegenhan-
     c)    niet de voorwaarden vast te stellen waaronder                    ger van de bepalingen die verplichten tot het verrichten
           de werknemers speciale, met het betrokken werk                   van onderzoeken van de ogen en van het gezichtsvermo-
           verband houdende correctiemiddelen krijgen;                      gen en, indien nodig, van oftalmologische onderzoeken,
                                                                            ten einde een volledige bescherming van de veiligheid en
                                                                            van de gezondheid van tot een risicogroep behorende
—    de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                            werknemers te waarborgen.
                                                                      —     Artikel 55 van wetsdecreet 626/94 bevat geen bepalingen
                                                                            die dit recht uitdrukkelijk waarborgen. Lid 5 van dit
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            artikel bepaalt enkel, dat „de kosten gemaakt wegens de
                                                                            aanschaf van speciale, met de verrichte werkzaamheden
                                                                            verband houdende correctiemiddelen ten laste van de
Volgens de Commissie heeft de Italiaanse Republiek op de                    werkgever komen”. Daarmee staat echter nog niet vast,
volgende gronden niet voldaan aan de ingevolge artikel 9,                   onder welke voorwaarden de werknemer aanspraak kan
sub 1 tot en met 3, van richtlijn 90/270 op haar rustende                   maken op de door deze bepalingen geboden bescherming.
verplichtingen:
                                                                      (1) PB L 156 van 21.6.1990, blz. 14.
—    de Italiaanse wettelijke regeling is onverenigbaar met           (2) Richtlijn van de Raad van 12 juni 1989, PB L 183 van 29.6.1989,
     richtlijn 90/270 wat betreft het periodiek onderzoek van             blz. 1.
     de ogen en van het gezichtsvermogen van werknemers
     nadat deze met het werken met een beeldscherm zijn
     begonnen. Artikel 9, lid 1, van voormelde richtlijn
     bepaalt, dat werknemers die met het werken met een
     beeldscherm beginnen, en daarna op gezette tijden, een
     passend onderzoek van de ogen en van het gezichtsver-
     mogen ondergaan, ter voorkoming van gezichts-
     stoornissen en andere eventuele aandoeningen ten gevol-
     ge van de langdurige blootstelling aan de straling van
     beeldschermen. De betrokken werknemers vormen een                Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat des Lan-
     risicogroep in de zin van richtlijn 89/391. Volgens              des Oberösterreich van 15 december 2000 om een preju-
     artikel 55, lid 2, van wetsdecreet 626/94 evenwel zijn de        diciële beslissing in het geding tussen Primetzhofer Stahl-
     periodieke onderzoeken, die ten minste om de twee jaar           und Fahrzeugbau GmbH en de Oberösterreichische Lan-
     plaatsvinden, slechts gewaarborgd voor twee specifieke                                       desregierung
     categorieën werknemers, te weten werknemers die aan-
     vankelijk „met correctie geschikt” zijn bevonden voor het                                  (Zaak C-464/00)
     werken met een beeldscherm en werknemers van 45 jaar
     en ouder. Werknemers die jonger zijn dan 45 jaar en die
     geschikt zijn bevonden om zonder correctie met een                                          (2001/C 79/21)
     beeldscherm te werken, zijn derhalve volledig van de in
     artikel 9, lid 1, van de richtlijn voorgeschreven bescher-
                                                                      De Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich
     ming uitgesloten.
                                                                      heeft bij beschikking van 15 december 2000, ingekomen ter
                                                                      griffie van het Hof van Justitie op 22 december 2000, in het
—    De Commissie wijst erop, dat de werknemers die ingevol-          geding tussen Primetzhofer Stahl- und Fahrzeugbau GmbH en
     ge de Italiaanse wetgeving zijn uitgesloten van het in           de Oberösterreichische Landesregierung, het Hof van Justitie
     artikel 9 van de richtlijn bedoelde periodieke onderzoek         van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
     van de ogen en van het gezichtsvermogen, in de praktijk          le beslissing over de navolgende vragen:
     ook zijn uitgesloten van het oftalmologisch onderzoek
     bedoeld in artikel 9, lid 2, omdat eventuele problemen in        a)    Is de regeling van een lidstaat, volgens welke ook het
     de regel bij het eerste onderzoek worden ontdekt. Ook al               gerecht (de onafhankelijke instantie) in de beroepspro-
     verwijst artikel 55, lid 4, van wetsdecreet 626/94 naar de             cedure ambtshalve moet optreden en het verloop van de
     mogelijkheid van een dergelijk onderzoek, deze bepaling                onderzoeksprocedure moet bepalen, in stridj met ar-
     waarborgt geenszins dat het inderdaad zal plaatsvinden                 tikel 2, lid 8, laatste volzin, eerste zinssnede, van richtlijn
     ingeval het periodiek onderzoek van de ogen en van                     89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houden-
     het gezichtsvermogen aantoont dat nadere onderzoeken                   de de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
     noodzakelijk zijn. Daardoor wordt ook in dit geval                     bepalingen betreffende de toepassing van de beroepspro-
     niet de door de richtlijn voorgeschreven bescherming                   cedures inzake het plaatsen van overheidsoprachten voor
     geboden.                                                               leveringen en voor de uitvoering van werken (1)?


title: Zaak C-146/05: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 10 februari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Albert Collée als rechtsopvolger van Collée KG en Finanzamt Limburg a.d. Lahn

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/25

         Verzoek van het Bundesfinanzhof van 10 februari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Albert Collée als rechtsopvolger van Collée KG en Finanzamt Limburg a.d. Lahn
   (Zaak C-146/05)
   (2005/C 143/36)
   Procestaal: Duits
   Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 10 februari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 1 april 2005, in het geding tussen Albert Collée als rechtsopvolger van Collée KG en Finanzamt Limburg a.d. Lahn, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Mag de belastingdienst weigeren een intracommunautaire levering, waarvan zonder twijfel sprake is, vrij te stellen van belasting, enkel omdat de belastingplichtige het daarvoor vereiste boekhoudkundige bewijs niet tijdig heeft geleverd?

               2.

               Is het voor de beantwoording van deze vraag van belang, of de belastingplichtige het feit dat een intracommunautaire levering heeft plaatsgevonden aanvankelijk bewust heeft achtergehouden?


title: Zaak T-274/12: Beschikking van het Gerecht van 7 januari 2013 — Alfastar Benelux/Raad ( „Beroep wegens nalaten — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing — Beroep tot schadevergoeding — Rechtens kennelijk ongegrond beroep” )

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/13

         Beschikking van het Gerecht van 7 januari 2013 — Alfastar Benelux/Raad
   (Zaak T-274/12) (1)

   (Beroep wegens nalaten - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing - Beroep tot schadevergoeding - Rechtens kennelijk ongegrond beroep)
   2013/C 55/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alfastar Benelux SA (Elsene, België) (vertegenwoordigers: N. Keramidas en N. Korogiannakis, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Vitsentzatos en E. Chatziioakeimidou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds verzoek om vast te stellen dat de Raad de krachtens artikel 266 VWEU op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, door niet de maatregelen te treffen ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van 20 oktober 2011, Alfastar Benelux/Raad (T-57/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en anderzijds vordering tot schadevergoeding krachtens artikel 340 VWEU

      Dictum

               1.

               Op het verzoek van Alfastar Benelux SA om vaststelling van nalaten hoeft niet meer te worden beslist.

               2.

               De vordering tot schadevergoeding van Alfastar Benelux wordt rechtens kennelijk ongegrond verklaard.

               3.

               Alfastar Benelux zal 50 % van haar kosten dragen en 50 % van de kosten van de Raad van de Europese Unie. De Raad zal 50 % van zijn kosten dragen en 50 % van de kosten van Alfastar Benelux.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Zaak F-107/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 16 januari 2014 — Guinet/EIB (Openbare dienst — Personeel van EIB — Pensioenregeling — Overdracht van pensioenrechten — Compensatie voor nadelen als gevolg van vertraging bij overdracht van pensioenrechten — Voorwaarde van daadwerkelijke overdracht van in andere regeling dan die van de EIB verworven pensioenrechten — Beginsel van gelijke behandeling)

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/66

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 16 januari 2014 — Guinet/EIB
   (Zaak F-107/12) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van EIB - Pensioenregeling - Overdracht van pensioenrechten - Compensatie voor nadelen als gevolg van vertraging bij overdracht van pensioenrechten - Voorwaarde van daadwerkelijke overdracht van in andere regeling dan die van de EIB verworven pensioenrechten - Beginsel van gelijke behandeling))
   2014/C 223/67
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Philippe Guinet (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (vertegenwoordigers: T. Gilliams, G. Nuvoli, gemachtigden, bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de EIB tot afwijzing van verzoekers verzoek om zijn geherwaardeerde pensioenjaren te berekenen en verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Guinet draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in drie vierde van de kosten van de Europese Investeringsbank.

               3)

               De Europese Investeringsbank zal een vierde van haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 366 van 24.11.2012, blz. 41.


title: Zaak C-196/04: Verzoek van de Special Commissioners van 29 april 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Cadbury Schweppes Plc en Cadbury Schweppes Overseas Ltd en Commissioners of Inland Revenue

text:
               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/3

         Verzoek van de Special Commissioners van 29 april 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Cadbury Schweppes Plc en Cadbury Schweppes Overseas Ltd en Commissioners of Inland Revenue
   (Zaak C-196/04)
   (2004/C 168/05)
   De Special Commissioners hebben bij beschikking van 29 april 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 mei 2004 , in het geding tussen Cadbury Schweppes Plc en Cadbury Schweppes Overseas Ltd en Commissioners of Inland Revenue, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

      „Verzetten de artikelen 43 EG, 49 EG en 56 EG zich tegen een nationale belastingwetgeving, zoals deze waarover het gaat in het hoofdgeding, die een vennootschap met zetel in die lidstaat onder welbepaalde omstandigheden belast op de winst van een dochteronderneming met zetel in een andere lidstaat die een lagere belastingvoet hanteert?”


title: Zaak C-313/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2016 door Médis — Companhia portuguesa de seguros de saúde, SA tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 15 maart 2016 in zaak T-774/15, Médis/EUIPO — Médis

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/10

         Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2016 door Médis — Companhia portuguesa de seguros de saúde, SA tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 15 maart 2016 in zaak T-774/15, Médis/EUIPO — Médis
   (Zaak C-313/16 P)
   (2016/C 475/14)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Médis — Companhia portuguesa de seguros de saúde, SA (vertegenwoordiger: M. Martinho do Rosário, advogada)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
   Bij beschikking van 19 oktober 2016 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 15 september 1998 in zaak T-100/94, Kapniki A. Michailidis AE e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschapen (Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 3477/93 - Niet-ontvankelijkheid)

text:
C 340/20              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.11.98
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            sector tabak toe te passen landbouwomrekeningskoersen
                    van 16 september 1998                           (PB L 317 van 18.12.1993, blz. 30), heeft het Gerecht
                                                                    (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: A. Kalogeropou-
in zaak T-234/97: L. B. Rasmussen tegen Commissie van               los, kamerpresident, C. W. Bellamy en J. Pirrung, rechters;
               de Europese Gemeenschappen (1)                       griffier: H. Jung, op 15 september 1998 een beschikking
(Ambtenaren Ð Bevordering Ð Gelijke behandeling Ð                   gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                 Vergelijking van verdiensten)
                         (98/C 340/36)                              1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                       (Procestaal: Frans)                          2. Verzoekster wordt verwezen in de kosten van de Com-
                                                                         missie. IntervenieÈnte zal haar eigen kosten dragen.
In zaak T-234/97, L. B. Rasmussen, ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                (1) PB C 132 van 14.5.1994.
Dalheim (Luxemburg), vertegenwoordigd door C. Revol-
dini, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg te diens kantore, route de Longwy 180,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: C. Berardis-Kayser en A. Dal Ferro),
betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van
het besluit van de Commissie om verzoeker in de bevorde-                       BESCHIKKING VAN HET GERECHT
ringsronde 1996 niet tot de rang A 4 te bevorderen, en                                 VAN EERSTE AANLEG
anderzijds, vergoeding van de daaruit voortvloeiende                                    van 15 september 1998
schade, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld
als volgt: P. Lindh, president, K. Lenaerts en J. D. Cooke,         in zaak T-100/94, Kapniki A. Michailidis AE e.a. tegen
rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op               Commissie van de Europese Gemeenschapen (1)
16 september 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-                     (Beroep tot nietigverklaring Ð Verordening (EG)
tum luidt als volgt:                                                            nr. 3477/93 Ð Niet-ontvankelijkheid)
                                                                                (98/C 340/38)
1. Verwerpt het beroep.
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten dragen.                                  (Procestaal: Grieks)
(1) PB C 7 van 10.1.1998.                                           In zaak T-100/94, Kapniki A. Michailidis AE, P. Moskof
                                                                    AE Kapna eis Fulla, M. Vogiatzolou exagogikos oikos
                                                                    kapnon AE, Diethnis Kapniki Ð Georgios Allamanis AE,
                                                                    en Exelka Emporikai kai Viomichanikai Epicheiriseis AE,
                                                                    gevestigd te Thessaloniki (Griekenland), vertegenwoordigd
                                                                    door E. Metaxaki, advocaat te Athene, domicilie gekozen
          BESCHIKKING VAN HET GERECHT                               hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Thill-Kami-
                   VAN EERSTE AANLEG                                taki, advocaat aldaar, rue de l'Avenir 4, ondersteund door
                                                                    Helleense Republiek (gemachtigden: P. Mylonopoulos, D.
                    van 15 september 1998                           Tsangaraki, M. Tsotsanis en E. Lyratzaki), tegen Commis-
in zaak T-79/94: Odetti Nikou Petridi Anonymos Kap-                 sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M.
nemporiki Etairia AE tegen Commissie van de Europese                Kontou-Durande), betreffende een beroep tot gedeeltelijke
                      Gemeenschappen (1)                            nietigverklaring van Verordening (EG) nr. 3477/93 van de
                                                                    Commissie van 17 december 1993 betreffende de in de
      (Beroep tot nietigverklaring Ð Verordening (EG)               sector tabak toe te passen landbouwomrekeningskoersen
            nr. 3477/93 Ð Niet-ontvankelijkheid)                    (PB L 317 van 18.12.1993, blz. 30), heeft het Gerecht
                         (98/C 340/37)                              (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: A. Kalogeropou-
                                                                    los, kamerpresident, C. W. Bellamy en J. Pirrung, rechters;
                      (Procestaal: Grieks)                          griffier: H. Jung, op 15 september 1998 een beschikking
                                                                    gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-79/94, Odetti Nikou Petridi Anonymos Kap-
nemporiki Etairia AE, gevestigd te Kavala (Griekenland),            1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
vertegenwoordigd door K. Adamantopoulos, advocaat te
Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A.
                                                                    2. Verzoeksters worden hoofdelijk verwezen in de kosten
Kronshagen, boulevard de la Foire 17, ondersteund door
                                                                         van de Commissie. IntervenieÈnte zal haar eigen kosten
Helleense Republiek (gemachtigden: P. Mylonopoulos, D.
                                                                         dragen.
Tsangaraki, M. Tsotsanis en E. Lyratzaki), tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M.
Kontou-Durande), betreffende een beroep tot gedeeltelijke           (1) PB C 132 van 14.5.1994.
nietigvarklaring van Verordening (EG) nr. 3477/93 van de
Commissie van 17 december 1993 betreffende de in de


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 1 april 2004 in de gevoegde zaken C-53/02 en C-217/02 (verzoek van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): Gemeente Braine-le-Château en Michel Tillieut e.a. tegen het Waalse Gewest (Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG — Afvalstoffen — Beheersplan — Locaties en installaties geschikt voor verwijdering van afvalstoffen — Vergunning bij ontbreken beheersplan dat geografische kaart bevat met nauwkeurige aanduiding van plaatsen bedoeld voor locaties voor verwijdering)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 1 april 2004
   in de gevoegde zaken C-53/02 en C-217/02 (verzoek van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): Gemeente Braine-le-Château en Michel Tillieut e.a. tegen het Waalse Gewest (1)

   (Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG - Afvalstoffen - Beheersplan - Locaties en installaties geschikt voor verwijdering van afvalstoffen - Vergunning bij ontbreken beheersplan dat geografische kaart bevat met nauwkeurige aanduiding van plaatsen bedoeld voor locaties voor verwijdering)
   (2004/C 106/08)
   Procestaal: Frans
   In de gevoegde zaken C-53/02 en C-217/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de Raad van State (België), in de gedingen tussen Gemeente Braine-le-Château (C-53/02), Michel Tillieut e.a. (C-217/02) en het Waalse Gewest, in aanwezigheid van: BIFFA Waste Services SA (C-53/02), Philippe Feron (C-53/02), Philippe De Codt (C-53/02) en Propreté, Assainissement, Gestion de l'environnement SA (PAGE) (C-217/02), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 47), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78, blz. 32), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, waarnemend voor de president van de Zesde kamer, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), J.-P. Puissochet, R. Schintgen en F. Macken rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 1 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 7 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, moet aldus worden uitgelegd dat het/de beheersplan(nen) dat/die de bevoegde instanties van de lidstaten krachtens deze bepaling dienen op te stellen, op een geografische kaart de precieze inplantingsplaats moet(en) aanduiden van de locaties voor de verwijdering van afvalstoffen, dan wel inplantingscriteria voor de locaties moet(en) vastleggen die zo nauwkeurig zijn dat de instantie die de in artikel 9 van deze richtlijn bedoelde vergunning afgeeft, kan vaststellen of de betrokken locatie of installatie binnen het in het plan voorziene beheer valt.

               2)

               Artikel 7, lid 1, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, moet aldus worden uitgelegd dat de lidstaten de afvalbeheersplannen moeten opstellen binnen een redelijke termijn, die langer kan zijn dan de in artikel 2, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 91/156 vastgestelde termijn voor de omzetting ervan.

               3)

               De artikelen 4, 5 en 7 van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, in samenhang met artikel 9 van dezelfde richtlijn, moeten aldus worden uitgelegd, dat zij zich er niet tegen verzetten dat een lidstaat die niet binnen de gestelde termijn een of meer afvalbeheersplannen heeft goedgekeurd dat/die betrekking heeft/hebben op de locaties of installaties die geschikt zijn voor de afvalverwijdering, individuele vergunningen afgeeft voor de exploitatie van dergelijke locaties of installaties.

      (1)  PB C 109 van 04.05.2002.

      PB C 191 van 10.08.2002.


title: Zaak C-216/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 24 april 2017 — Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato — Antitrust, Coopservice Soc. coop. arl/Azienda Socio-Sanitaria Territoriale della Vallecamonica — Sebino (ASST) e.a.

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 24 april 2017 — Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato — Antitrust, Coopservice Soc. coop. arl/Azienda Socio-Sanitaria Territoriale della Vallecamonica — Sebino (ASST) e.a.
   (Zaak C-216/17)
   (2017/C 277/33)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato — Antitrust, Coopservice Soc. coop. arl

      Verwerende partijen: Azienda Socio-Sanitaria Territoriale della Vallecamonica — Sebino (ASST), Azienda Socio-Sanitaria Territoriale del Garda (ASST), Azienda Socio-Sanitaria Territoriale della Vallecamonica (ASST)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kunnen de artikelen [1], lid 5, en 32 van richtlijn 2004/18/EG (1) en artikel 33 van richtlijn 2014/24/EU (2) aldus worden uitgelegd dat een raamovereenkomst kan worden gesloten waarin:
               een aanbestedende dienst handelt voor zichzelf en voor andere, specifiek vermelde aanbestedende diensten, die deze raamovereenkomst evenwel niet zelf ondertekenen;
               de hoeveelheid prestaties die bij de sluiting van de in de raamovereenkomst voorziene latere overeenkomsten kunnen worden gevraagd door de aanbestedende diensten die de raamovereenkomst niet hebben ondertekend, niet is bepaald?

               2)

               Indien vraag (1) ontkennend wordt beantwoord,
               Kunnen de artikelen [1], lid 5, en 32 van richtlijn 2004/18/EG en artikel 33 van richtlijn 2014/24/EU dan aldus worden uitgelegd dat een raamovereenkomst kan worden gesloten waarin:
               een aanbestedende dienst handelt voor zichzelf en voor andere, specifiek vermelde aanbestedende diensten die deze raamovereenkomst evenwel niet zelf ondertekenen;
               de hoeveelheid prestaties die bij de sluiting van de in de raamovereenkomst voorziene latere overeenkomsten kunnen worden gevraagd door de aanbestedende diensten die de raamovereenkomst niet hebben ondertekend wordt bepaald door te verwijzen naar hun normale behoefte?

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).

      (2)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB L 94, blz. 65).


title: Zaak C-296/12: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 23 januari 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Vrij verrichten van diensten — Vrij verkeer van kapitaal — Inkomstenbelasting — Stortingen voor pensioensparen — Belastingvermindering enkel voor stortingen aan in zelfde lidstaat gevestigde instellingen of fondsen — Samenhang van belastingstelsel — Doeltreffendheid van fiscale controles)

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/7

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 23 januari 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-296/12) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verrichten van diensten - Vrij verkeer van kapitaal - Inkomstenbelasting - Stortingen voor pensioensparen - Belastingvermindering enkel voor stortingen aan in zelfde lidstaat gevestigde instellingen of fondsen - Samenhang van belastingstelsel - Doeltreffendheid van fiscale controles)
   2014/C 93/10
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Roels, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: J.-C. Halleux en M. Jacobs, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 56 VWEU en 63 VWEU — Betalingen voor pensioensparen — Belastingvermindering — In België te verrichten betalingen

      Dictum

               1)

               Door de belastingvermindering voor in het kader van pensioensparen gedane stortingen in te voeren en in stand te houden voor zover deze enkel geldt voor stortingen aan in België gevestigde instellingen en fondsen, is het Koninkrijk België de krachtens artikel 56 VWEU op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: Zaak F-21/09: Beroep ingesteld op 9 maart 2009 — De Benedetti-Dagnoni/Raad

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/47

         Beroep ingesteld op 9 maart 2009 — De Benedetti-Dagnoni/Raad
   (Zaak F-21/09)
   2009/C 113/99
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Rosangela De Benedetti-Dagnoni (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoekster in het kader van de bevorderingsronde 2008 niet tot de rang AST 7 te bevorderen en, voor zover nodig, van de besluiten om minder verdienstelijke ambtenaren tot die rang te bevorderen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoekster in het kader van de bevorderingsronde 2008 niet tot de rang AST 7 te bevorderen en, voor zover nodig, van de besluiten om minder verdienstelijke ambtenaren tot die rang te bevorderen;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-313/00: Beroep, op 29 september 2000 ingesteld door S. Feenstra tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
9.12.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 355/37
—     Schending van artikel 10 van bijlage VII bij het Statuut.        —     schending van de zorgplicht;
      Verzoekster had recht op de in die bepaling bedoelde
      dagvergoedingen, aangezien zij, alleen om het werk te            —     schending van de gemeenschapsregels inzake het vrije
      kunnen verrichten waarvoor zij is aangeworven, verplicht               verkeer van werknemers;
      was haar verblijfplaats naar Luxemburg over te brengen,
      ofschoon het centrum van haar belangen in Portugal is            —     schending van de motiveringsplicht.
      gebleven.
                                                                       Beroep, op 10 oktober 2000 ingesteld door AgipPetroli
                                                                        spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 29 september 2000 ingesteld door S. Feenstra
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-317/00)
                        (Zaak T-313/00)                                                        (2000/C 355/79)
                        (2000/C 355/78)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                        (Procestaal: Frans)                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 10 oktober 2000 beroep tegen Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen ingesteld door AgipPetroli
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              spa, vertegenwoordigd door M. Siragusa, advocaat te Rome,
schappen is op 29 september 2000 beroep ingesteld tegen                M. Beretta, advocaat te Bergamo, F. M. Moretti, advocaat te
Commissie van de Europese Gemeenschappen door S. Feen-                 Venetië, en E. De Simone, advocaat te Napels, domicilie
stra, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vander-             gekozen hebbende te Luxemburg bij het advocatenkantoor
sanden en L. Levi, advocaten te Brussel.                               Elvinger, Hoss & Prussen, Place Winston Churchill 2.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling          —     de bestreden beschikking geheel of ten dele, voorzover
      bevoegd gezag van 27 september 1999, waarbij verzoeker                 zij betrekking heeft op verzoekster, nietig te verklaren;
      in rang A7, salaristrap 3, wordt ingedeeld;
                                                                       —     de Commissie in alle kosten, leges en honoraria te
—     verweerster te veroordelen tot betaling van schadevergoe-              verwijzen
      ding, ex aequo et bono voorlopig op 1 Euro geraamd;
—     verweerster in de kosten te verwijzen.                           Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Op 9 februari 2000 heeft de Europese Commissie een beschik-
Middelen en voornaamste argumenten                                     king gegeven waarin zij de overname van Elf Aquitaine S.A.
                                                                       door TotalFina verenigbaar met de gemeenschappelijke markt
                                                                       en met de Overeenkomst betreffende de Europese Economi-
Verzoeker, die voor vergelijkend onderzoek COM/A/764 is                sche Ruimte heeft verklaard. Die beschikking was afhankelijk
geslaagd, komt op tegen het besluit van het tot aanstelling            gesteld van de nakoming door TotalFina van een aantal
bevoegd gezag waarbij hij bij zijn benoeming in vaste dienst           verplichtingen, waaronder de verplichting om 70 in een bijlage
in de rang A7, salaristrap 3, is ingedeeld.                            bij de beschikking genoemde, langs het Franse autowegennet
                                                                       gelegen tankstations te verkopen.
Tot staving van zijn vorderingen stelt verzoeker:
                                                                       Dit beroep is gericht tegen de beschikking van de Commissie
                                                                       van 13 september 2000 [prot. SG (2000) D/106729] houden-
—     kennelijke beoordelingsfout;
                                                                       de verwerping van het door TotalFina S.A. ingediende plan ter
                                                                       uitvoering van bovengenoemde beschikking van 9 februari
—     schending van de artikelen 31, lid 2, en 32 van het              2000 TotalFina/Elf (COMP/M. 1628). Bij eerstgenoemde be-
      Statuut;                                                         schikking werd het betrokken voorstel afgewezen omdat de
                                                                       twee kandidaat-overnemers, waaronder verzoekster, niet in
—     schending van het non-discriminatiebeginsel;                     staat zouden zijn TotalFina doeltreffend te beconcurreren.


title: Zaak C-263/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 mei 2013 door het Koninkrijk Spanje tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 26 februari 2013 in de gevoegde zaken T-65/10, T-113/10 en T-138/10, Spanje/Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/28

         Hogere voorziening ingesteld op 14 mei 2013 door het Koninkrijk Spanje tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 26 februari 2013 in de gevoegde zaken T-65/10, T-113/10 en T-138/10, Spanje/Commissie
   (Zaak C-263/13 P)
   2013/C 207/45
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               gegrondverklaring van de onderhavige hogere voorziening en vernietiging van het arrest van het Gerecht van 26 februari 2013 in de gevoegde zaken T-65/10, T-113/10 en T-138/10, Spanje/Commissie;

               —

               nietigverklaring van de door de Commissie vastgestelde besluiten C(2009) 9270 van 30 november 2009, C(2009) 10678 van 23 december 2009 en C(2010) 337 van 28 januari 2010 houdende vermindering van de steun uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) die in het kader van respectievelijk het onder doelstelling nr. 1 (1994-1999) vallende operationele programma voor Andalusië op grond van beschikking C(94) 3456 van de Commissie van 9 december 1994, het onder doelstelling nr. 2 (1997-1999) vallende operationele programma voor het Baskenland op grond van beschikking C(98) 121 van de Commissie van 5 februari 1998 en het onder doelstelling nr. 1 (1994-1999) vallende operationele programma voor de Valenciaanse regio op grond van beschikking C(94) 3043/6 van de Commissie van 25 november 1994 is ontvangen;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               —

                     Onjuiste rechtsopvatting wat betreft het beschouwen van artikel 24, lid 2, van verordening nr. 4253/88

                   (1)

                     als rechtsgrondslag voor de toepassing van op extrapolatie gebaseerde financiële correcties
                  . Deze bepaling bevat geen rechtsgrondslag om geëxtrapoleerde financiële correcties toe te passen in geval van systematische onregelmatigheden, aangezien die bevoegdheid niet is toebedeeld aan de Commissie.

               —

                     Onjuiste rechtsopvatting wat betreft de toetsing van de betrouwbaarheid, samenhang, relevantie en geschiktheid van de door de Commissie gehanteerde extrapolatie
                  . Het Gerecht heeft de representativiteit van de steekproef die voor de toepassing van de financiële correctie door extrapolatie is gebruikt, niet getoetst volgens de in de zaak Tetra Laval (2) ontwikkelde rechtspraak.

      (1)  Verordening van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374, blz. 1).

      (2)  Arrest van 15 februari 2005, Commissie/Tetra Laval (C-12/03 P, Jurispr. blz. I-987, punt 39).


title: Zaak T-23/14: Beschikking van het Gerecht van 11 november 2014 — Bos e.a./Parlement en Raad („Beroep tot nietigverklaring – Hervorming van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie – Aanzienlijke vermindering van het aantal jaarlijkse verlofdagen voor ambtenaren en personeelsleden die in een derde land zijn tewerkgesteld – Geen individuele geraaktheid – Kennelijk niet-ontvankelijkheid”)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/39

      Beschikking van het Gerecht van 11 november 2014 — Bos e.a./Parlement en Raad
      (Zaak T-23/14) (1)

      („Beroep tot nietigverklaring - Hervorming van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie - Aanzienlijke vermindering van het aantal jaarlijkse verlofdagen voor ambtenaren en personeelsleden die in een derde land zijn tewerkgesteld - Geen individuele geraaktheid - Kennelijk niet-ontvankelijkheid”)
      (2015/C 016/62)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partijen: Mark Bos (Ankara, Turkije), Estelle Kadouch (Jeruzalem, Israël), Siegfried Krahl (Lago Sul, Brazilië), en Eric Lunel (Dakar, Senegal) (vertegenwoordiger: F. Krenc, advocaat)

         Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: L. Visaggio en E. Taneva, gemachtigden), en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en A. Bisch, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tot nietigverklaring, ingesteld krachtens artikel 263 VWEU, van artikel 1, punt 70, van verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (PB L 287, blz. 15), voor zover daarbij bijlage X bij verordening nr. 31 (EEG)/11 (EGA) tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Economische Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (PB 1962, 45, blz. 1385), is gewijzigd

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Bos, Kadouch, Krahl en Lunel dragen hun eigen kosten alsmede die van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie.

                  3)

                  Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan op het verzoek tot interventie van de Europese Commissie.

         (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: Zaak C-8/07: Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 13 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/24

         Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 13 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-8/07) (1)

   (2008/C 92/47)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2007.


title: Zaak C-216/10 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 25 november 2010 — Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Applus Servicios Technológicos SL (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikelen 8, leden 1, sub b, en 5, 73, 74 en 79 — Beeldmerk A+ — Oppositie van houder van gemeenschapswoordmerk AirPlus International — Afwijzing van oppositie)

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/4

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 25 november 2010 — Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Applus Servicios Technológicos SL
   (Zaak C-216/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikelen 8, leden 1, sub b, en 5, 73, 74 en 79 - Beeldmerk A+ - Oppositie van houder van gemeenschapswoordmerk AirPlus International - Afwijzing van oppositie)
   2011/C 89/06
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH (vertegenwoordiger: R. Kunze, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde), Applus Servicios Technológicos SL

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 3 maart 2010 in zaak T-321/07, Lufthansa AirPlus Servicekarten/BHIM en Applus Servicios Tecnológicos, waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep ingesteld door de houder van het gemeenschapswoordmerk „AirPlus International” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 36 en 42, strekkende tot vernietiging van beslissing R 310/2006-2 van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 7 juni 2007, waarbij is verworpen het beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling houdende afwijzing van de oppositie van verzoekster tegen de aanvraag tot inschrijving van het beeldmerk „A+” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 36, 37, 40, 41 en 42

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


title: Zaak T-594/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2010 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 oktober 2010 in zaak F-2/10, Marcuccio/Commissie

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/33

         Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2010 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 oktober 2010 in zaak F-2/10, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-594/10 P)
   2011/C 55/59
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking volledig vernietigen;

               —

               vaststellen dat het beroep in eerste aanleg waarin de bestreden beschikking is gegeven volledig ontvankelijk was;

               —

               primair, toewijzing van alle vorderingen die rekwirant in eerste aanleg heeft geformuleerd;

               —

               de verwerende partij verwijzen in alle kosten en honoraria van de beide procedures;

               —

               subsidiair, de zaak voor een nieuwe uitspraak terugverwijzen naar het Gerecht voor ambtenaren in een andere samenstelling.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening is gericht tegen beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 oktober 2010, waarbij een beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij houdende afwijzing van rekwirants verzoek om 100 % vergoeding van ziektekosten, deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels ongegrond is verklaard.
   Tot staving van de hogere voorziening beroept rekwirant zich op de onwettigheid van de vaststellingen betreffende het voorwerp en de ontvankelijkheid van het beroep.
   Voorts beroept hij zich op de onjuiste en onredelijke toepassing van de artikelen 90 en 91 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en artikel 94 van Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, het ontbreken van motivering alsmede het verzuim om uitspraak te doen over een door rekwirant aan de rechter voorgelegd verzoek.


title: Zaak C-76/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Grondwettelijk Hof (België) op 19 februari 2015 — Paul Vervloet e.a., Organisme voor de financiering van pensioenen Ogeo Fund, Gemeente Schaarbeek, Frédéric Ensch Famenne tegen Ministerraad, interveniërende partijen: Arcofin CVBA e.a.

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Grondwettelijk Hof (België) op 19 februari 2015 — Paul Vervloet e.a., Organisme voor de financiering van pensioenen Ogeo Fund, Gemeente Schaarbeek, Frédéric Ensch Famenne tegen Ministerraad, interveniërende partijen: Arcofin CVBA e.a.
   (Zaak C-76/15)
   (2015/C 171/17)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Paul Vervloet, Marc De Witt, Edgard Timperman, Godelieve Van Braekel, Patrick Beckx, Marc De Schryver, Guy Deneire, Steve Van Hoof, Organisme voor de financiering van pensioenen Ogeo Fund, Gemeente Schaarbeek, Frédéric Ensch Famenne

      Verweerder: Ministerraad

      Interveniërende partijen: Arcofin CVBA, Arcopar CVBA, Arcoplus CVBA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de artikelen 2 en 3 van richtlijn 94/19/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels, in voorkomend geval in samenhang gelezen met de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2) en met het algemene gelijkheidsbeginsel, in die zin te worden geïnterpreteerd dat:

                           a)

                           zij aan de lidstaten de verplichting opleggen om de aandelen van de erkende coöperatieve vennootschappen die actief zijn in de financiële sector, op dezelfde wijze te waarborgen als de deposito's?

                           b)

                           zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat aan de entiteit die gedeeltelijk belast is met de waarborg van de in die richtlijn beoogde deposito's de opdracht toevertrouwt om eveneens, ten belope van 1 00  000 euro, de waarde van de aandelen van de vennoten, natuurlijke personen, van een erkende coöperatieve vennootschap die actief is in de financiële sector, te waarborgen?

               2)

               Is het besluit van de Europese Commissie van 3 juli 2014 (3)„betreffende steunmaatregel SA.33927 (12/C) (ex 11/NN) door België ten uitvoer gelegd — Garantieregeling ter bescherming van de aandelen van individuele leden van financiële coöperaties” verenigbaar met de artikelen 107 en 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in zoverre het de waarborgregeling die het voorwerp van dat besluit uitmaakt, kwalificeert als nieuwe staatssteun?

               3)

               In geval van een ontkennend antwoord op de tweede vraag, dient artikel 107 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in die zin te worden geïnterpreteerd dat een regeling van staatswaarborg toegekend aan de vennoten, natuurlijke personen, van erkende coöperatieve vennootschappen die actief zijn in de financiële sector, in de zin van artikel 36/24, § 1, eerste lid, 3o, van de wet van 22 februari 1998 tot vaststelling van het organiek statuut van de Nationale Bank van België, nieuwe staatssteun vormt die bij de Europese Commissie moet worden aangemeld?

               4)

               In geval van een bevestigend antwoord op de tweede vraag, is hetzelfde besluit van de Europese Commissie verenigbaar met artikel 108, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie indien het in die zin wordt geïnterpreteerd dat daarin wordt geoordeeld dat de in het geding zijnde staatssteun tot uitvoering is gebracht vóór 3 maart 2011 of 1 april 2011 of op een van beide data, of, omgekeerd, indien het in die zin wordt geïnterpreteerd dat daarin wordt geoordeeld dat de in het geding zijnde staatssteun op een latere datum tot uitvoering is gebracht?

               5)

               Dient artikel 108, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in die zin te worden geïnterpreteerd dat het een lidstaat verbiedt om een maatregel, zoals die welke is vervat in artikel 36/24, eerste lid, 3o, van de wet van 22 februari 1998 tot vaststelling van het organiek statuut van de Nationale Bank van België, aan te nemen, indien die maatregel staatssteun tot uitvoering brengt of staatssteun vormt die reeds tot uitvoering is gebracht en die staatssteun nog niet is aangemeld bij de Europese Commissie?

               6)

               Dient artikel 108, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in die zin te worden geïnterpreteerd dat het een lidstaat verbiedt om, zonder voorafgaande kennisgeving aan de Europese Commissie, een maatregel, zoals die welke is vervat in artikel 36/24, eerste lid, 3o, van de wet van 22 februari 1998 tot vaststelling van het organiek statuut van de Nationale Bank van België, aan te nemen, indien die maatregel staatssteun vormt die nog niet tot uitvoering is gebracht?

      (1)  PB L 135, blz. 5.

      (2)  JO 2000, C 364, p. 1.

      (3)  Besluit 2014/686/EU van de Commissie van 3 juli 2014 betreffende steunmaatregel SA.33927 (12/C) (ex 11/NN) door België ten uitvoer gelegd — Garantieregeling ter bescherming van de aandelen van individuele leden van financiële coöperaties [Kennisgeving geschied onder nummer C(2014) 1021] (PB L 284, blz. 53).


title: Zaak C-52/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Duitsland) op 4 februari 2014 — Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG/Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Duitsland) op 4 februari 2014 — Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG/Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung
   (Zaak C-52/14)
   2014/C 142/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is wat de stuiting van de verjaring betreft, bevoegde autoriteit als bedoeld in artikel 3, lid 1, derde alinea, van verordening (EG, EURATOM) nr. 2988/95 (1), degene die bevoegd is voor de onderzoekshandeling of daad van vervolging van de onregelmatigheid, los van de vraag of zij de financiële middelen heeft toegekend? Moet de onderzoekshandeling of daad van vervolging van de onregelmatigheid op de vaststelling van een bestuursrechtelijke maatregel of sanctie zijn gericht?

               2)

               Kan de „betrokkene” als bedoeld in artikel 3, lid 1, derde alinea, van verordening (EG, EURATOM) nr. 2988/95 ook een werknemer van een onderneming zijn, die als getuige is gehoord?

               3)

               Moet het bij „elke ter kennis gebrachte onderzoekshandeling of daad van vervolging van de onregelmatigheid” (artikel 3, lid 1, derde alinea, van verordening [EG, EURATOM] nr. 2988/95) om concrete fouten bij de registratie van de suikerproductie (feitencomplexen) door de suikerfabrikant gaan, die gewoonlijk pas in het kader van een regelmatig uitgevoerd onderzoek in verband met de ordening van de markt aangenomen of vastgesteld worden? Kan ook een eindverslag dat het onderzoek afsluit of het resultaat van het onderzoek vaststelt, en waarin geen nadere vragen met betrekking tot bepaalde feitencomplexen worden gesteld, een ter kennis gebrachte „onderzoekshandeling” vormen?

               4)

               Vereisen „voortgezette onregelmatigheden” als bedoeld in artikel 3, lid 1, tweede alinea, van verordening (EG, EURATOM) nr. 2988/95 dat de als onregelmatigheden aangemerkte handelingen of verzuimen in de tijd nauw samenhangen, om nog als „voortgezet” te kunnen worden beschouwd? Bij een bevestigend antwoord: gaat deze nauwe samenhang in de tijd onder andere verloren doordat de onregelmatigheid bij de registratie van een hoeveelheid suiker binnen een verkoopseizoen voor suiker slechts eenmaal plaatsvindt en vervolgens pas weer in een volgend of later verkoopseizoen voor suiker wordt herhaald?

               5)

               Kan de voortgezette onregelmatigheid als bedoeld in artikel 3, lid 1, tweede alinea, van verordening (EG, EURATOM) nr. 2988/95 eindigen doordat de bevoegde autoriteit, terwijl zij op de hoogte is van de complexiteit van de feiten, de onderneming niet, dan wel niet regelmatig of niet zorgvuldig, heeft gecontroleerd?

               6)

               Wanneer gaat bij voortdurende of voortgezette onregelmatigheden de dubbele verjaringstermijn van acht jaar bedoeld in artikel 3, lid 1, vierde alinea, van verordening (EG, EURATOM) nr. 2988/95 in? Gaat deze verjaringstermijn in aan het eind van elke als onregelmatigheid aan te merken handeling (artikel 3, lid 1, eerste alinea, van de verordening) of aan het eind van de laatste voortgezette handeling (artikel 3, lid 1, tweede alinea, van de verordening)?

               7)

               Kan de in artikel 3, lid 1, vierde alinea, van verordening (EG, EURATOM) nr. 2988/95 bedoelde dubbele verjaringstermijn van acht jaar door onderzoekshandelingen of daden van vervolging van de onregelmatigheid van de bevoegde autoriteit worden gestuit?

               8)

               Moeten bij verschillende feitencomplexen, die bij de vaststelling van de subsidies een rol spelen, de overeenkomstig artikel 3, lid 1, van verordening (EG, EURATOM) nr. 2988/95 te berekenen verjaringstermijnen per feitencomplex (onregelmatigheid) afzonderlijk worden vastgesteld?

               9)

               Is het voor het ingaan van de dubbele verjaringstermijn als bedoeld in artikel 3, lid 1, vierde alinea, van verordening (EG, EURATOM) nr. 2988/95 vereist dat de autoriteit op de hoogte is van de onregelmatigheid?

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).


title: Zaak C-493/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 oktober 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Artikel 63 VWEU en artikel 40 EER-Overeenkomst — Vrij verkeer van kapitaal — Buitenlandse en nationale pensioenfondsen — Vennootschapsbelasting — Dividend — Vrijstelling — Verschillende behandeling)

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 oktober 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-493/09) (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 63 VWEU en artikel 40 EER-Overeenkomst - Vrij verkeer van kapitaal - Buitenlandse en nationale pensioenfondsen - Vennootschapsbelasting - Dividend - Vrijstelling - Verschillende behandeling)
   2011/C 347/04
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en M. Afonso, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes en H. Ferreira, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 63 VWEU en artikel 40 EER-Overeenkomst — Beperkingen van kapitaalverkeer — Buitenlandse en nationale pensioenfondsen — Dividenden — Belasting — Verschil in behandeling

      Dictum

               1)

               Door de vrijstelling van vennootschapsbelasting uitsluitend aan op het Portugese grondgebied gevestigde pensioenfondsen voor te behouden, is de Portugese Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 63 VWEU en artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak C-421/06: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 8 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Fratelli Martini & C. SpA, Cargill Srl/Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Ministero della Salute, Ministero delle Attività Produttive (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Arrest van Hof houdende vaststelling van ongeldigheid van gemeenschapsbepaling — Verplichtingen van instellingen — Sanitair beleid — Mengvoeders — Vermelding op etiket van gewichtspercentages voedermiddelen in mengvoeder, met tolerantiepercentage van ± 15 % van aangegeven waarde — Verbod van misleiding van consument)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/13

         Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 8 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Fratelli Martini & C. SpA, Cargill Srl/Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Ministero della Salute, Ministero delle Attività Produttive
   (Zaak C-421/06) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Arrest van Hof houdende vaststelling van ongeldigheid van gemeenschapsbepaling - Verplichtingen van instellingen - Sanitair beleid - Mengvoeders - Vermelding op etiket van gewichtspercentages voedermiddelen in mengvoeder, met tolerantiepercentage van ± 15 % van aangegeven waarde - Verbod van misleiding van consument)
   (2008/C 64/19)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Consiglio di Stato
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Fratelli Martini & C. SpA, Cargill Srl

      Verwerende partijen: Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Ministero della Salute, Ministero delle Attività Produttive
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Consiglio di Stato — Gevolgen van het arrest van het Hof in de gevoegde zaken C-453/03, C-11/04, C-12/04 en C-194/04 (ABNA e.a.) houdende vaststelling van de gedeeltelijke ongeldigheid van richtlijn 2002/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot wijziging van richtlijn 79/373/EEG van de Raad betreffende het verkeer van mengvoeders en tot intrekking van richtlijn 91/357/EEG van de Commissie (PB L 63, blz. 23) — Verplichting van de instellingen om een nieuwe handeling vast te stellen
   Dictum

               1)

               Artikel 1, punt 4, van richtlijn 2002/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot wijziging van richtlijn 79/373/EEG van de Raad betreffende het verkeer van mengvoeders en tot intrekking van richtlijn 91/357/EEG van de Commissie, dat de verplichting oplegt om op het etiket van mengvoeders de gewichtspercentages van de voedermiddelen waaruit het mengvoeder is samengesteld, te vermelden waarbij een marge ± 15 % van de aangegeven waarde wordt getolereerd, moet aldus worden uitgelegd 1dat het niet in tegenspraak is met de artikelen 8 en 16 van verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden, die met name beogen te vermijden dat het etiket en de aanbiedingsvorm van mengvoeders de consument misleiden.

               2)

               Aangezien artikel 1, punt 1, sub b, van richtlijn 2002/2 een autonome verplichting oplegt die geen verband houdt met de verplichtingen van de overige bepalingen van deze richtlijn, doet de door het Hof bij arrest van 6 december 2005, ABNA e.a. (C-453/03, C-11/04, C 12/04 en C-194/04) uitgesproken ongeldigverklaring geen rechtsvacuüm of incoherentie ontstaan waardoor de gemeenschapsinstellingen verplicht zouden zijn inhoudelijke wijzigingen aan te brengen in richtlijn 2002/2.
               In elk geval vloeit de ongeldigheid van een gemeenschapsbepaling rechtstreeks voort uit het arrest van het Hof waarbij deze ongeldigheid wordt vastgesteld, en het staat zowel aan de overheden als aan de rechterlijke instanties van de lidstaten om daaruit de gevolgen te trekken in hun nationale rechtsorde.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak T-113/15: Beroep ingesteld op 4 maart 2015 — RFA International/Commissie

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/33

         Beroep ingesteld op 4 maart 2015 — RFA International/Commissie
   (Zaak T-113/15)
   (2015/C 155/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: RFA International, LP (Calgary, Canada) (vertegenwoordigers: B. Evtimov en M. Krestiyanova, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               volledige of gedeeltelijke nietigverklaring van de uitvoeringsbesluiten C(2014) 9805 definitief, C(2014) 9806 definitief, C(2014) 9807 definitief, C(2014) 9808 definitief, C(2014) 9811 definitief, C(2014) 9812 definitief en C(2014) 9816 definitief van de Commissie van 18 december 2014 betreffende verzoeken om terugbetaling van over de invoer van ferrosilicium van oorsprong uit Rusland betaalde antidumpingrechten;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de onderhavige procedure en in die welke door deze procedure zullen opkomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar verzoek op drie middelen.

               1.

               Eerste middel: verkeerde toepassing van het recht door de Commissie als gevolg van schending en/of onjuiste uitlegging van artikel 2, lid 9, van de basisverordening inzake anti-dumping (1) en/of van kennelijk onjuiste beoordeling bij de vaststelling dat één enkele economische eenheid irrelevant is in de context van artikel 2, lid 9, van de basisverordening, met inbegrip van rechterlijke controle. Verzoekster betwist ook de gevolgtrekking dat een volledige aftrek van alle aangegeven verkoopkosten en winst, waaronder kosten in verband met de export en een redelijke winst van een niet-gelieerde importeur, van de samengestelde uitvoerprijs gerechtvaardigd was;

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 11, lid 10, van de basisverordening inzake anti-dumping (2) en kennelijk onjuiste beoordeling doordat de Commissie de antidumpingrechten van de samengestelde uitvoerprijs heeft afgetrokken. Volgens verzoekster had de Commissie zelfs bij de door hem gevolgde methode tot de bevinding moeten komen dat was voldaan aan de voorwaarden van artikel 11, lid 10, althans wat het deel van de gevraagde bedragen betreft. Het tweede middel stelt ook schending van artikel 11, lid 9, van de basisverordening als gevolg van de methode van de Commissie tot beoordeling of de rechten naar behoren worden weerspiegeld in de wederverkoopprijs, die verschilde van de methode die is gebruikt in het laatste onderzoek dat leidde tot instelling van het recht;

               3.

               Derde middel: schending van artikel 11, lid 9, van de basisverordening inzake anti-dumping (3) en artikel 18.3.1 van de WHO-antidumpingovereenkomst toen de Commissie tot vaststelling van de samengestelde normale waarden een nieuwe methode toepaste en deze methode niet kon rechtvaardigen door enige relevante wijziging in de omstandigheden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343).


title: Zaak T-159/10: Beroep ingesteld op 9 april 2010 — Air France/BHIM (Weergave van een parallellogram)

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/45

      Beroep ingesteld op 9 april 2010 — Air France/BHIM (Weergave van een parallellogram)
      (Zaak T-159/10)
      (2010/C 161/71)
      Taal van het verzoekschrift: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Air France (Roissy Charles de Gaulle, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Grolée, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Conclusies

                  —

                  de beslissing van de tweede kamer van beroep van 27 januari 2010 in zaak 1018/2009-2 vernietigen, voor zover daarbij gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7 576 218 is afgewezen voor de waren en diensten waarop het onderhavige beroep ziet;

                  —

                  aanvraag nr. 7 576 218 tot inschrijving van een communautair beeldmerk toewijzen voor alle door dit merk aangeduide waren en diensten;

                  —

                  het Bureau overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering verwijzen in verzoeksters kosten betreffende de procedure voor het BHIM en betreffende de onderhavige procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Betrokken gemeenschapsmerk: een beeldmerk dat een parallellogram weergeeft, voor waren en diensten van de klassen 9, 14, 16, 18, 21, 24, 25, 28, 35, 36, 37, 38, 39, 41, 42, 43, 44 en 45 (merkaanvraag nr. 7 576 218)

         Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de merkaanvraag

         Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, aangezien het ter inschrijving overgelegde merk het vereiste minimale onderscheidend vermogen heeft om te worden ingeschreven.


title: Zaak C-164/09: Beroep ingesteld op 8 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/28

         Beroep ingesteld op 8 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-164/09)
   2009/C 180/48
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Zadra en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 9 van richtlijn 79/409 (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen doordat de door de Regione Veneto vastgestelde en toegepaste regeling inzake het toestaan van afwijkingen van de regeling betreffende de bescherming van de vogelstand niet voldoet aan de eisen van artikel 9 van die richtlijn;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens de Commissie is de door de Regione Veneto vastgestelde wettelijke regeling niet in overeenstemming met de bepalingen van artikel 9 van richtlijn 79/409.
   Wet nr. 13 van 2005, die van kracht was op de datum waarop het met redenen omkleed advies is uitgebracht, voldoet niet aan de eisen van artikel 9 van de richtlijn, voor zover zij

               —

               de soorten en het aantal vogels waarop de afwijking betrekking heeft, op algemene en abstracte wijze en zonder beperking in de tijd aangeeft;

               —

               de afwijking voor specifieke vogelsoorten zonder onderscheid toestaat op grond van een algemene verwijzing naar de sub a tot en met c van artikel 9 genoemde gevallen zonder op passende wijze de concrete redenen aan te geven;

               —

               zij niet als voorwaarde stelt dat geen andere bevredigende oplossing bestaat, en evenmin voorschrijft dat in elke afwijkende bepaling moet worden vermeld door wie, onder welke voorwaarden met betrekking tot het risico en onder welke omstandigheden van plaats deze afwijkende maatregelen mogen worden genomen;

               —

               toestaat dat de kleine hoeveelheden zonder passende wetenschappelijke grondslag worden vastgesteld.

         De Commissie is van mening dat de teksten die na het verstrijken van de in het met redenen omklede advies gestelde termijn zijn vastgesteld, niet alleen de reeds genoemde tekortkomingen niet wegwerken, maar deze in wezen zelfs herhalen. Het gaat daarbij met name om het decreto del presidente della giunta regionale (decreet van de president van de regionale regering) nr. 140 van 20 juni 2006, het decreto del presidente della giunta regionale nr. 230 van 18 oktober 2006, de legge regionale (regionale wet) nr. 24 van 16 augustus 2007, het decreto del presidente della giunta regionale nr. 167 van 4 september 2007 en de legge regionale nr. 13 van 14 augustus 2008.

      (1)  Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1).


18.12.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 366/31
— Verkeerde toepassing van artikel 60 van het Statuut, aange-            Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-320/94
     zien deze bepaling de sanctionering beoogt van het                                                e.a. (1)
     overleggen van medische verklaringen die zijn opgesteld
     uit louter welwillendheid, en niet de schending van een                                     (1999/C 366/67)
     zorgvuldigheidsverplichting. Wanneer verweerder aan ver-
     zoekster schending van de zorgvuldigheidsplicht verwijt,
     had hij zijn besluit uitsluitend moeten baseren op artikel 86                               (Procestaal: Duits)
     en niet op artikel 60 van het Statuut.
                                                                         De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
Ten slotte stelt verzoekster dat verweerder, door zich niet te           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
houden aan de bepalingen van het Statuut en te weigeren haar             van 29 september 1999 de doorhaling gelast van de zaken
bij te staan in haar strijd tegen de controlerend arts, artikel 24       T-320/94, T-323/94, T-324/94, T-332/94, T-333/94,
van het Statuut heeft geschonden en daardoor aansprakelijk is.           T-344/94, T-345/94 en T-351/94 op de lijst van de gevoegde
                                                                         zaken T-320/94 e.a., K. Harings e.a. tegen Raad van de
                                                                         Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen.
                                                                         (1) PB C 351 van 10.12.1994.
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-85/93
                                e.a. (1)
                          (1999/C 366/65)
                          (Procestaal: Duits)                                Doorhaling van de gevoegde zaken T-363/94 e.a. (1)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht                                    (1999/C 366/68)
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 29 september 1999 de doorhaling gelast van                                       (Procestaal: Duits)
de zaken T-85/93, T-87/93, T-126/93, T-130/93, T-35/94,
T-40/94, T-198/94, T-212/94, T-227/94, T-236/94,                         De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
T-237/94, T-238/94, T-278/94, T-279/94, T-281/94,                        van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
T-283/94, T-284/94, T-349/94, T-350/94, T-357/94 en                      beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het
T-360/94 op de lijst van de gevoegde zaken T-85/93 e.a.,                 register gelast van de gevoegde zaken T-363/94 e.a., B. en
H. Bösl e.a. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie                H. G. Theunissen e.a. tegen Raad van de Europese Unie en
van de Europese Gemeenschappen.                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 178 van 18.7.1990, C 34 van 9.2.1991, C 90 van
    26.3.1994, C 218 van 6.8.1994, C 304 van 29.10.1994 en C 370         (1) PB C 370 van 24.12.1994, C 400 van 31.12.1994, C 54 van
    van 24.12.1994.                                                          4.3.1995, C 74 van 25.3.1995 en C 119 van 13.5.1995.
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-85/93                    Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-366/94
                                e.a. (1)                                                               e.a. (1)
                          (1999/C 366/66)                                                        (1999/C 366/69)
                          (Procestaal: Duits)                                                    (Procestaal: Duits)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht            De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij               aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
beschikking van 29 september 1999 gelast de namen van                    van 29 september 1999 de doorhaling gelast van de zaken
verzoekers P. Dalhaus, K. Buck, K.-H. Rohler en L. Beckhoff              T-366/94, T-3/95, T-14/95, T-120/95 en T-124/95 op de lijst
door te halen op de lijst van verzoekers in zaak T-247/94,               van de gevoegde zaken T-366/94 e.a., H. Diekmeier e.a. tegen
gevoegde zaken T-85/93 e.a., H. Bösl e.a. tegen Raad van de              Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                       Gemeenschappen.
schappen.
                                                                         (1) PB C 370 van 24.12.1994, C 54 van 4.3.1995, C 74 van
(1) PB C 233 van 20.8.1994.                                                  25.3.1995, C 174 van 8.7.1995 en C 208 van 12.8.1995.