title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 september 2003 in zaak T-272/03: Maria Dolores Fernández Gómez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid — Geen)

text:
29.11.2003              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 289/25
3)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                           —     de beslissing van het BHIM (tweede kamer van beroep)
                                                                                van 13 mei 2003 in zaak R 369/2002-2 te vernietigen;
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                 —     het BHIM te verwijzen in de kosten.
                               AANLEG
                      van 16 september 2003
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
in zaak T-272/03: Maria Dolores Fernández Gómez tegen
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           Aanvrager van het ge-         Conceria Toska S.R.L.
(Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerleg-                   meenschapsmerk:
                ging — Spoedeisendheid — Geen)
                                                                           Betrokken         gemeen-     Woordmerk „TOSKA” voor waren
                          (2003/C 289/53)                                  schapsmerk:                   van klasse 18 (o.a. tassen) —
                                                                                Aanvraag nr. 743427
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           Houder van het oppo-          Verzoekster
                                                                           sitiemerk of -teken in de
In zaak T-272/03, Maria Dolores Fernández Gómez, wonende                   oppositieprocedure:
te Brussel (België), vertegenwoordigd door J. Iturriagagoitia en
K. Delvolvé, advocaten, tegen de Commissie van de Europese
                                                                           Oppositiemerk of -te-         Het Duitse woordmerk „TOSCA”
Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall, F. Clotuche-Du-                  ken:                          voor parfumerieartikelen (o.a.
vieusart en H. Tserepa-Lacombe), betreffende een verzoek om                                              „Parfum”, „Eau de Toilette” en „Eau
opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de                                              de Parfum pour femmes”)
Commissie van 12 mei 2003 houdende afwijzing van het
verzoek tot verlenging van verzoeksters contract als tijdelijk
functionaris, heeft de kortgedingrechter op 16 september                   Beslissing van de oppo-       Afwijzing van de oppositie
2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                  sitieafdeling:
volgt:
                                                                           Beslissing van de kamer       Verwerping van het beroep van
1)     Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                         van beroep:                   verzoekster
2)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                  Middelen:                     —     De op het algemeen bekende
                                                                                oppositiemerk gebaseerde
                                                                                oppositie is gegrond over-
                                                                                eenkomstig artikel 8, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (1).
Beroep, op 18 juli 2003 ingesteld door Mülhens
GmbH & Co. KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen                                                      —     Er bestaat geen gevaar van
    de interne markt (merken, tekeningen en modellen)                                                          verwarring tussen de conflic-
                                                                                terende merken.
                          (Zaak T-263/03)
                                                                                —     De conflicterende merken
                                                                                vertonen een aantal gelij-
                          (2003/C 289/54)                                                                      kenissen.
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het                                       —     Het algemeen bekende op-
 Reglement voor de procesvoering; taal van het verzoekschrift: Duits)                                          positiemerk is een bekend
                                                                                merk in de zin van artikel 8,
                                                                                lid 5, van verordening (EG)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                                      nr. 40/94.
schappen is op 18 juli 2003 beroep tegen Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
modellen) ingesteld door Mülhens GmbH & Co. KG, gevestigd                  (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
te Keulen (Duitsland), vertegenwoordigd door T. Schulte-                       inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Beckhausen, advocaat. Andere partij bij de procedure voor de
kamer van beroep: Conceria Toska S.R.L., gevestigd te Milaan
(Italië).


title: Zaak C-85/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 20 februari 2012 — Société Landsbanki Islands HF/Kepler Capital Markets SA, Frédéric Giraux

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 20 februari 2012 — Société Landsbanki Islands HF/Kepler Capital Markets SA, Frédéric Giraux
   (Zaak C-85/12)
   2012/C 118/30
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société Landsbanki Islands HF

      Verwerende partijen: Kepler Capital Markets SA, Frédéric Giraux

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 3 en 9 van richtlijn 2001/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen (1) aldus worden uitgelegd dat maatregelen tot sanering of liquidatie van een financiële instelling, zoals de maatregelen die voortvloeien uit de IJslandse wet nr. 44/2009 van 15 april 2009, moeten worden beschouwd als door een administratieve of rechterlijke instantie vastgestelde maatregelen in de zin van deze artikelen?

               2)

               Moet artikel 32 van richtlijn 2001/24 aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een nationale bepaling, zoals artikel 98 van de IJslandse wet van 20 december 2002, dat elke rechtsvordering tegen een financiële instelling verbood of opschortte zodra een uitstel van betaling van kracht was, gevolgen sorteert ten aanzien van conservatoire maatregelen die in een andere lidstaat zijn vastgesteld vóór het verlenen van uitstel van betaling?

      (1)  PB L 125, blz. 15.


title: Zaak T-196/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2016 door Valéria Anna Gyarmathy tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 maart 2015 in zaak F-97/13, Gyarmathy/FRA

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/28

         Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2016 door Valéria Anna Gyarmathy tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 maart 2015 in zaak F-97/13, Gyarmathy/FRA
   (Zaak T-196/15 P)
   (2017/C 086/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partij: Valéria Anna Gyarmathy (Györ, Hongarije) (vertegenwoordiger: A. Cech, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beschikking volledig te vernietigen en de in eerste aanleg ingediende vorderingen toe te wijzen;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een verkeerde opvatting van het bewijsmateriaal en een kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten door het Gerecht voor ambtenarenzaken bij de vraag of de bewoordingen van de kennisgeving van vacature zijn geschonden.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken, in strijd met rekwirantes recht op een eerlijk proces krachtens artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, zijn oordeel over de vragen die de selectieprocedure heeft opgeworpen ontoereikend heeft gemotiveerd.

               3.

               Derde middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken geen verdere maatregelen tot organisatie van de procesgang heeft getroffen waardoor rekwirante haar stelling betreffende het gebrek aan onpartijdigheid, objectiviteit of onafhankelijkheid bij de selectieprocedure had kunnen onderbouwen.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door haar in eerste aanleg aangevoerde grief betreffende de vervulling van de betrokken post niet-ontvankelijk te verklaren, op grond dat deze niet in de precontentieuze procedure was aangevoerd.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door haar in eerste aanleg aangevoerde middel betreffende de onregelmatige samenstelling van het selectiecomité en de schending van het verbod van discriminatie op grond van geslacht niet-ontvankelijk te verklaren, op grond dat het niet in de precontentieuze procedure was aangevoerd en niet overeenstemde met de in haar klacht aangevoerde middelen (regel van overeenstemming).


title: Zaak C-318/05: Beroep, op 17 augustus 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               15.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 257/4

         Beroep, op 17 augustus 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-318/05)
   (2005/C 257/08)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 17 augustus 2005 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door R. Lyal en K. Gross als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door betalingen van schoolgeld voor schoolbezoek in het buitenland zonder uitzondering uit te sluiten van de in § 10, lid 1, sub 9, Einkommensteuergesetz (EstG) voorziene aftrek van buitengewone uitgaven, de krachtens de artikelen 18 EG, 39 EG, 43 EG en 49 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Europese Commissie is de in § 10, lid 1, sub 9, van het Duitse Einkommensteuergesetz (wet op de inkomstenbelasting) voorziene regeling niet verenigbaar met de vrijheid van dienstverrichting en de in het EG-Verdrag neergelegde rechten van vrij verkeer.
   Overeenkomstig § 10, lid 1, sub 9, EstG heeft de belastingplichtige in Duitsland de mogelijkheid om 30 % van het schoolgeld dat wordt betaald aan van overheidswege toegelaten of door de overheid erkende privéscholen, als buitengewone uitgaven van zijn totale belastbare inkomen af te trekken. Voor schoolgeld dat wordt betaald aan in een andere lidstaat gevestigde privéscholen, bestaat een dergelijke aftrekmogelijkheid niet.
   De Commissie acht de algemene uitsluiting van buitenlandse privéscholen van het bedoelde belastingvoordeel discriminatoir. De ongunstige fiscale behandeling van buitenlandse privéscholen druist haars inziens in tegen de vrijheid van dienstverrichting zowel van de buitenlandse scholen als van de Duitse binnenlandse belastingplichtige die zijn kinderen naar een buitenlandse privéschool wenst te sturen.
   Bovendien zijn buitenlandse privéscholen op die manier verplicht zich in Duitsland te vestigen, wanneer zij een economisch nadeel als gevolg van de ongunstige fiscale behandeling van hun klanten willen vermijden. Dit betekent een ontoelaatbare inbreuk op de vrijheid van vestiging.
   Ten slotte schendt de beperking van de aftrekmogelijkheid de rechten van vrij verkeer van burgers uit andere lidstaten van de EU die in Duitsland willen gaan wonen, maar tegelijkertijd hun kinderen onderwijs op privéscholen in het land van herkomst willen laten blijven volgen. Hetzelfde geldt voor Duitse onderdanen die in een andere lidstaat wonen, maar in Duitsland onbeperkt belastingplichtig blijven. Ook zij worden ongunstig behandeld, wanneer zij hun kinderen naar een privéschool buiten Duitsland willen sturen.


title: Zaak C-675/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 december 2016 door Guccio Gucci SpA tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 11 oktober 2016 in zaak T-461/15, Guccio Gucci SpA/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/16

         Hogere voorziening ingesteld op 29 december 2016 door Guccio Gucci SpA tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 11 oktober 2016 in zaak T-461/15, Guccio Gucci SpA/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-675/16 P)
   (2017/C 144/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Guccio Gucci SpA (vertegenwoordigers: V. Volpi, P. Roncaglia, F. Rossi, N. Parrotta, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Guess? IP Holder LP

      Conclusies

               —

               vernietiging van het bestreden arrest,

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten die rekwirante in deze procedure zijn opgekomen,

               —

               verwijzing van Guess in de kosten die rekwirante in deze procedure zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1

               Met haar hogere voorziening verzoekt Guccio Gucci S.p.A. (hierna: „Gucci” of „rekwirante”) het Hof van Justitie om vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Derde kamer) in zaak T-461/15 (hierna: „bestreden arrest”), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep dat Gucci had ingesteld tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van 27 mei 2015 in zaak R 2049/2014-4, waarbij was bevestigd de beslissing van de nietigheidsafdeling van 31 juli 2014, waarbij was afgewezen het verzoek tot nietigverklaring van Uniemerk nr. 5538012 voor waren en/of diensten van de klassen 3, 9, 14, 16, 18, 25 en 35 (hierna: „litigieus merk”) op naam van Guess? IP Holder L.P. (hierna: „Guess”).

               2.

               Met de onderhavige hogere voorziening wenst rekwirante aan te tonen dat het Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld dat de nietigheidsgronden van artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) van 26 februari 2009, in de toen geldende versie (hierna: „verordening nr. 207/2009”), niet van toepassing waren op het litigieuze merk. Het Gerecht heeft inzonderheid de aangedragen feiten en de overgelegde bewijzen onjuist opgevat bij de beoordeling van de overeenstemming van de conflicterende tekens en bijgevolg zowel artikel 8, lid 1, onder b), als artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 onjuist toegepast. Het Gerecht heeft verzuimd het bestreden arrest te motiveren.

               3.

               Naar het oordeel van het Gerecht was er geen sprake van overeenstemming van de conflicterende merken en daarbij baseerde het zich op de veronderstelling dat het relevante publiek […] in [het litigieuze merk] de hoofdletter „G” niet zal waarnemen als een weergave van de oudere merken, maar als een abstract decoratief element. Gelet op het feit dat het teken gestileerd is en de elementen ervan met elkaar verwezen zijn of samengevoegd zijn, kan het evenwel worden waargenomen niet alleen als een weergave van gestileerde letters, zoals de hoofdletter „X” of de letter „e”, maar ook als een combinatie van cijfers en letters, zoals het cijfer „3” en de letter „e” (zie in dit verband punt 30 van het bestreden arrest). Deze veronderstelling is de hoeksteen van het bestreden arrest, op basis waarvan het Gerecht heeft geoordeeld dat geen sprake kon zijn van overeenstemming van de conflicterende merken en bijgevolg dat de artikelen 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 in casu geen toepassing vonden.

               4.

               Deze veronderstelling is evenwel kennelijk onjuist. Dit blijkt duidelijk uit de in casu overgelegde stukken, die zonder meer aantonen dat het relevante publiek in het litigieuze merk de hoofdletters „G” waarnemen, hetgeen wordt bevestigd door de resultaten van een door Gucci overgelegd marktonderzoek naar de perceptie van het litigieuze merk door het publiek. Deze kennelijk onjuiste opvatting van de feiten en de bewijzen heeft de uitspraak van het Gerecht op het door Gucci ingestelde beroep ongunstig beïnvloed: indien het Gerecht had erkend dat het relevante publiek — of althans een deel ervan — het litigieuze merk waarneemt als een combinatie van de hoofdletters „G”, dan zou het niet hebben kunnen oordelen dat geen sprake was van overeenstemming van de conflicterende merken en dus dat artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 geen toepassing vonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (Gecodificeerde versie) (PB 2009, L 78, blz. 1).


title: Zaak C-182/16 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 26 juli 2017 — Meica Ammerländische Fleischwarenfabrik Fritz Meinen GmbH & Co. KG/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Salumificio Fratelli Beretta SpA [Hogere voorziening — Uniemerk — Beeldmerk met het woordelement „STICK MiniMINI Beretta” — Oppositie door de houder van het Uniewoordmerk Mini Wini — Afwijzing van de oppositie door de kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 1, onder b) — Verwarringsgevaar — Aandachtsniveau van het relevante publiek — Zelfstandige onderscheidende plaats — Dominerend karakter — Criteria voor de beoordeling van de visuele overeenstemming — Motiveringsplicht]

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/10

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 26 juli 2017 — Meica Ammerländische Fleischwarenfabrik Fritz Meinen GmbH & Co. KG/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Salumificio Fratelli Beretta SpA
   (Zaak C-182/16 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Uniemerk - Beeldmerk met het woordelement „STICK MiniMINI Beretta” - Oppositie door de houder van het Uniewoordmerk Mini Wini - Afwijzing van de oppositie door de kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 1, onder b) - Verwarringsgevaar - Aandachtsniveau van het relevante publiek - Zelfstandige onderscheidende plaats - Dominerend karakter - Criteria voor de beoordeling van de visuele overeenstemming - Motiveringsplicht])
   (2017/C 309/13)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Meica Ammerländische Fleischwarenfabrik Fritz Meinen GmbH & Co. KG (vertegenwoordiger: S. Labesius, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde), Salumificio Fratelli Beretta SpA (vertegenwoordigers: G. Ghisletti, F. Braga en P. Pozzi, avvocati)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Meica Ammerländische Fleischwarenfabrik Fritz Meinen GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 296 van 16.8.2016.


title: Zaak T-323/13: Beschikking van het Gerecht van 9 maart 2017 — Pure Fishing/EUIPO — Łabowicz (NANOFIL) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk NANOFIL — Nietigheid van het oudere Uniebeeldmerk NANO — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/42

         Beschikking van het Gerecht van 9 maart 2017 — Pure Fishing/EUIPO — Łabowicz (NANOFIL)
   (Zaak T-323/13) (1)

   ((„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk NANOFIL - Nietigheid van het oudere Uniebeeldmerk NANO - Afdoening zonder beslissing”))
   (2017/C 144/57)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pure Fishing, Inc. (Spirit Lake, Iowa, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: J. Dickerson, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Edward Łabowicz (Kłodzko, Polen) (vertegenwoordiger: M. Żygadło, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 15 april 2013 (zaak R 1241/2012-2) inzake een oppositieprocedure tussen Łabowicz en Pure Fishing

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak C-372/11 P: Beschikking van het Hof van 12 juli 2012 — Power-One Italy SpA/Europese Commissie (Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Project medegefinancierd door financieringsinstrument „LIFE” — Ontwikkeling van nieuw systeem van energievoorziening voor mobiele telefonie ( „Pneuma” -project) — Beslissing van de Commissie om project te beëindigen en betaalde voorschot terug te vorderen — Vergoeding van schade die zou zijn geleden)

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/19

         Beschikking van het Hof van 12 juli 2012 — Power-One Italy SpA/Europese Commissie
   (Zaak C-372/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Project medegefinancierd door financieringsinstrument „LIFE” - Ontwikkeling van nieuw systeem van energievoorziening voor mobiele telefonie („Pneuma”-project) - Beslissing van de Commissie om project te beëindigen en betaalde voorschot terug te vorderen - Vergoeding van schade die zou zijn geleden)
   2012/C 366/31
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Power-One Italy SpA (vertegenwoordigers: R. Giuffrida en A. Giussani, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en D. Recchia, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 24 mei 2011, Power-One Italy/Commissie (T-489/08), waarbij het Gerecht een beroep tot schadevergoeding heeft verworpen ter zake van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden als gevolg van de beslissing van de Commissie tot staking van het project Pneuma (LIFE04 ENV/IT/000595), betreffende de medefinanciering van de ontwikkeling van een nieuw systeem van energievoorziening voor mobiele telefonie — Gewettigd vertrouwen — Motiveringsplicht

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Power-One Italy SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


               19.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 41/32

         Beroep tegen IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 6 februari 2009
   (Zaak E-2/09)
   (2009/C 41/10)
   Op 6 februari 2009 werd bij het EVA-Hof tegen IJsland beroep ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Bjørnar Alterskjær en Ólafur Jóhannes Einarsson, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, B-1040 Brussel.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof vast te stellen dat:

               1.

                  de Republiek IJsland, door niet de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 66s van hoofdstuk VI van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Verordening (EG) nr. 593/2007 van de Commissie van 31 mei 2007 betreffende de door het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart geheven vergoedingen en rechten), aangepast aan de EER-Overeenkomst door Protocol 1 daarbij, binnen de voorgeschreven termijn in haar interne rechtsorde op te nemen, haar verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen;

               en

               2.

                  de Republiek IJsland in de kosten van de procedure wordt verwezen.

         Feiten en argumenten:

               —

               deze zaak heeft betrekking op een EG-verordening betreffende de door het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart geheven vergoedingen en rechten;

               —

               artikel 7 van de EER-Overeenkomst bepaalt:

                  „De in de bijlagen bij deze Overeenkomst of in beschikkingen van het Gemengd Comité van de EER vermelde of vervatte besluiten zijn verbindend voor de overeenkomstsluitende partijen en maken deel uit van of worden opgenomen in hun interne rechtsorde, zulks op de volgende wijze:

                           a)

                              een met een EEG-Verordening overeenstemmend besluit wordt als zodanig opgenomen in de interne rechtsorde van de overeenkomstsluitende partijen;

                           b)

                              een met een EEG-Richtlijn overeenstemmend besluit laat aan de instanties van de overeenkomstsluitende partijen de vrijheid om de vorm, middelen en wijze van tenuitvoerlegging te kiezen.”;

               —

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voert aan dat de regering van IJsland de verordening niet binnen de voorgeschreven termijn in haar interne rechtsorde heeft opgenomen.


title: Zaak C-245/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Wiesbaden (Duitsland) op 2 mei 2013 — Holger Priestoph e.a./Helleense Republiek

text:
               27.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 215/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Wiesbaden (Duitsland) op 2 mei 2013 — Holger Priestoph e.a./Helleense Republiek
   (Zaak C-245/13)
   2013/C 215/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Wiesbaden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Holger Priestoph e.a.

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 1393/2007 van de Raad van 13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving (in de lidstaten) van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken ((de betekening en de kennisgeving van stukken), en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad) (1) aldus worden uitgelegd dat een beroep dat verwervers van obligaties — die door verweerster waren uitgegeven en die werden bewaard op de effectenrekeningen van verzoekers bij S-Broker AG — die het door verweerster eind februari 2012 voorgelegde aanbod tot omwisseling van die obligaties niet hebben aanvaard, hebben ingesteld ter verkrijging van schadevergoeding ter hoogte van het verschil in waarde als gevolg van de op maart 2012 desalniettemin uitgevoerde en voor hen economisch nadelige omwisseling van hun obligaties, dient te worden aangemerkt als een „burgerlijke of handelszaak” in de zin van de verordening?

      (1)  PB L 324, blz. 79


title: Zaak T-125/11: Beroep ingesteld op 28 februari 2011 — Centre national de la recherche scientifique/Commissie

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/31

         Beroep ingesteld op 28 februari 2011 — Centre national de la recherche scientifique/Commissie
   (Zaak T-125/11)
   2011/C 145/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Centre national de la recherche scientifique (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: N. Lenoir, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het besluit van 17 december 2010 nietig te verklaren, voor zover het betrekking heeft op de verrekening van de schuldvordering van CNRS op de Gemeenschap ten gevolge van de PIEF-Overeenkomst met de schuldvordering die de Gemeenschap op het CNRS zou hebben op grond van de ALLOSTEM-Overeenkomst;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zes middelen aan:

               1)

               Schending van de rechten van de verdediging en met name artikel 12, lid 4, van verordening (EG) nr. 2321/2002 (1), voor zover de Commissie heeft nagelaten kennis te nemen van verzoekers opmerkingen over de gegrondheid van haar besluit om de beweerde schuldvordering door middel van schuldvergelijking te innen.

               2)

               Schending van de motiveringsplicht, aangezien de Commissie louter heeft verwezen naar de algemene overwegingen van haar auditverslag van 16 maart 2009 zonder aan te geven waarom zij, bij de vaststelling of de door verzoeker opgegeven kosten in aanmerking dienden te worden genomen, geen rekening hield met de door hem aangevoerde bewijsmiddelen.

               3)

               Kennelijke beoordelingsfouten, aangezien de Commissie heeft gesteld dat de bezoldiging van T., onderzoeker aan het CNRS, tijdens de periode van 1 april 2006 tot 31 maart 2007 niet als kost in aanmerking kon worden genomen, hoewel verzoeker werkroosters en vier wetenschappelijke artikels die naar de betrokken overeenkomst verwijzen, als bewijsmiddelen heeft aangevoerd.

               4)

               Onjuiste rechtsopvattingen, aangezien de Commissie heeft ontkend dat de werkroosters van T. voor de periode van 1 april 2006 tot 31 maart 2007 als bewijs konden dienen. Bovendien heeft zij de bezoldiging die B., onderzoeker aan het CNRS, tijdens haar zwangerschapsverlof ontving en de sociale last die zogenaamd een „voorziening voor verlies van betrekking” was die het CNRS op grond van de werkloosheidsverzekering voor zijn tijdelijke ambtenaren betaalde, niet in aanmerking genomen.

               5)

               Schending van het vertrouwensbeginsel, aangezien de Commissie:

                           —

                           de vier wetenschappelijke publicaties niet als bewijsmiddel heeft willen aanvaarden, anders dan zij in haar auditverslag en tijdens een vergadering had aangegeven;

                           —

                           een nieuwe uitlegging heeft gegeven aan de criteria voor inaanmerkingneming van uitgaven inzake zwangerschapsverlof;

                           —

                           het besluit heeft betekend, hoewel zij tijdens de procedure had verzekerd dat het geschil minnelijk zou worden geregeld.

               6)

               Schending van artikel 73, lid 1, van het Financieel Reglement (2), aangezien de door de Commissie opgeëiste schuldvordering niet vaststond.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2321/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de regels inzake de deelneming van ondernemingen, onderzoekscentra en universiteiten en de regels inzake de verspreiding van de onderzoeksresultaten ter uitvoering van het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap (2002-2006) (PB L 355, blz. 23).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).


title: Zaak F-66/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 juni 2014 — Molina Solano/Europol (Openbare dienst — Personeel van Europol — Europol overeenkomst — Statuut van personeelsleden van Europol — Besluit 2009/371/AJ — Toepassing van de RAP op functionarissen van Europol — Niet-verlenging van overeenkomst van tijdelijk functionaris voor bepaalde tijd — Weigering van overeenkomst van tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd)

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/69

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 juni 2014 — Molina Solano/Europol
   (Zaak F-66/13) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van Europol - Europol overeenkomst - Statuut van personeelsleden van Europol - Besluit 2009/371/AJ - Toepassing van de RAP op functionarissen van Europol - Niet-verlenging van overeenkomst van tijdelijk functionaris voor bepaalde tijd - Weigering van overeenkomst van tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd))
   2014/C 253/97
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Beatriz Molina Solano (’s Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordiger: J.-J. Ghosez)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Arnould en D. Neumann, gemachtigden, vervolgens J. Arnould, D. Neumann en D. El Khoury, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeksters overeenkomst voor bepaalde tijd niet te verlengen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Molina Solano draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Politiedienst.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013, blz. 30.


title: Zaak T-543/14: Beroep ingesteld op 22 juli 2014 — provima Warenhandels/BHIM — Renfro (HOT SOX)

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/21

         Beroep ingesteld op 22 juli 2014 — provima Warenhandels/BHIM — Renfro (HOT SOX)
   (Zaak T-543/14)
   2014/C 339/26
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: provima Warenhandels GmbH (Bielefeld, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Croll en H. Prange, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Renfro Corp. (Mount Airy, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 13 juni 2014 in zaak R 1859/2013-2 betreffende het onder nr. 0 9 62  191 ingeschreven internationale merk met aanduiding van de Europese Unie vernietigen en aldus te herzien dat het beroep gegrond wordt verklaard en de vordering tot nietigverklaring wordt toegewezen;

               —

               verweerder en in voorkomend geval de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: internationaal woordmerk „HOT SOX” — internationaal merk nr. 9 62  191

      Houder van het gemeenschapsmerk: Renfro Corp.

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: absolute nietigheidsgronden van artikel 52, lid 1, juncto artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 158 junctis de artikelen 52, lid 1, sub a, en 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van artikel 158 junctis de artikelen 52, lid 1, sub a, en 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-161/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 november 2008 — Group Lottuss/BHIM — Ugly (COYOTE UGLY) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk COYOTE UGLY — Ouder gemeenschapswoordmerk COYOTE UGLY — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/22

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 november 2008 — Group Lottuss/BHIM — Ugly (COYOTE UGLY)
   (Zaak T-161/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk COYOTE UGLY - Ouder gemeenschapswoordmerk COYOTE UGLY - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 327/40)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Group Lottuss Corp., SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Grau Mora, A. Angulo Lafora, M. Ferrándiz Avendaño en J. Arribas García, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Laporta Insa, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Ugly, Inc. (Cornwall, New York, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, M. Blair en C. Balme, solicitors)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 2 maart 2007 (gevoegde zaken R 165/2006-2 en R 194/2006-2) inzake een oppositieprocedure tussen Ugly, Inc. en Group Lottuss Corp., SL
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Group Lottuss Corp., SL zal haar eigen kosten, vier vijfden van de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en vier vijfden van de kosten van Ugly, Inc. dragen.

               3)

               Ugly zal een vijfde van haar eigen kosten en een vijfde van de kosten van het BHIM dragen.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak C-515/10: Beroep ingesteld op 29 oktober 2010 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/17

         Beroep ingesteld op 29 oktober 2010 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-515/10)
   ()
   2011/C 30/27
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Rozet en A. Marghelis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te verzekeren dat asbestcementafval op de daarvoor geschikte stortplaatsen wordt verwerkt, niet de verplichtingen is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, sub e, 3, lid 1, en 6, sub d, van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (1) en krachtens de bijlage bij beschikking 2003/33/EG van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van criteria en procedures voor het aanvaarden van afvalstoffen op stortplaatsen overeenkomstig artikel 16 en bijlage II van richtlijn 1999/31/EG (2);

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert de Commissie één grief aan, namelijk de onjuiste uitlegging van de bepalingen van richtlijn 1999/31/EG en met name van de definitie van „afvalstoffen”.
   Verzoekster betwist immers de uitlegging van de Franse autoriteiten volgens welke afvalstoffen tegelijkertijd inert en gevaarlijk kunnen zijn. Volgens de Commissie onderscheidt de richtlijn integendeel drie verschillende categorieën van afvalstoffen: „gevaarlijke”, „niet-gevaarlijke” en „inerte” afvalstoffen, waarop andere verplichtingen van toepassing zijn en waarvoor duidelijk verschillende stortingsvoorwaarden gelden. Aldus moet asbestcementafval overeenkomstig de lijst van afvalstoffen die is vastgesteld bij beschikking 2000/532/EG (3), zoals gewijzigd bij beschikking 2001/573/EG (4), als „gevaarlijke afvalstof” worden aangemerkt en zijn bijzondere voorzorgsmaatregelen van toepassing voor de verwijdering ervan. De nationale wettelijke regeling die asbestcementafval als inert aanmerkt en deze afval op stortplaatsen voor inerte afvalstoffen toelaat, is bijgevolg in strijd met de vereisten van de richtlijn.

      (1)  PB L 182, blz. 1.

      (2)  PB L 11, blz. 27.

      (3)  Beschikking van de Commissie van 3 mei 2000 tot vervanging van beschikking 94/3/EG houdende vaststelling van een lijst van afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad betreffende afvalstoffen en beschikking 94/904/EG van de Raad tot vaststelling van een lijst van gevaarlijke afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, lid 4, van richtlijn 91/689/EEG van de Raad betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PB L 226, blz. 3).

      (4)  Beschikking van de Raad van 23 juli 2001 tot wijziging van beschikking 2000/532/EG van de Commissie wat de lijst van afvalstoffen betreft (PB L 203, blz. 18).


title: Zaak T-130/08: Beroep ingesteld op 31 maart 2008 — Gres La Sagra/BHIM — Ceramicalcora (VENATTO MARBLE STONE)

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/29

         Beroep ingesteld op 31 maart 2008 — Gres La Sagra/BHIM — Ceramicalcora (VENATTO MARBLE STONE)
   (Zaak T-130/08)
   (2008/C 116/53)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Gres La Sagra, SL (Alamede de la Sagra, Spanje) (vertegenwoordigers: T. Villate, advocate, en J. Calderón Chavero, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ceramicalcora, SA (Alcora, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 30 januari 2008 in zaak R 1609/2006-4 te vernietigen;

               —

               gelet op deze vernietiging, merkaanvraag nr. 3109006 toe te wijzen, niet alleen voor de diensten van klasse 39 (waarvoor de aanvraag reeds was toegewezen door de definitief geworden afwijzing van oppositie B690695 voor deze diensten), maar ook voor de overige aangevraagde waren en diensten van de klassen 19, 21 en 40, en

               —

               het BHIM en de andere partijen te verwijzen in de kosten van deze procedure indien zij verweer voeren en in het ongelijk worden gesteld.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „VENATTO (marble stone)” (aanvraagnr. 3.109.006) voor waren en diensten van de klassen 19, 21, 39 en 40

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: CARAMICALCORA S.A.

      Oppositiemerk of -teken: Spaanse merkinschrijvingen voor het teken „VENETO (cerámicas)” (nrs. 2.115.543, 2.056.688, 2.056.689 en 2.056.699) voor waren en diensten van respectievelijk de klassen 27, 19, 21 en 39

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie door te oordelen dat er op het relevante grondgebied verwarringsgevaar bestaat voor de in geding zijnde waren en diensten van de klassen 19, 21 en 40, maar dat een dergelijk gevaar niet bestaat voor de in geding zijnde diensten van klasse 39

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk.


title: Zaak T-767/14: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2017 — Boomkwekerij van Rijn-de Bruyn/CPVO — Artevos (Oksana) [„Kweekproducten — Communautair kwekersrecht — Aanvraag tot verlening van een kwekersrecht voor de perenvariëteit Oksana — Bezwaren — Afwijzing van de aanvraag door de kamer van beroep van het CPVO — Artikel 10 van verordening (EG) nr. 2100/94 — Nieuwheid van de kandidaatvariëteit — Geen bewijs”]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/31

         Arrest van het Gerecht van 13 juli 2017 — Boomkwekerij van Rijn-de Bruyn/CPVO — Artevos (Oksana)
   (Zaak T-767/14) (1)

   ([„Kweekproducten - Communautair kwekersrecht - Aanvraag tot verlening van een kwekersrecht voor de perenvariëteit Oksana - Bezwaren - Afwijzing van de aanvraag door de kamer van beroep van het CPVO - Artikel 10 van verordening (EG) nr. 2100/94 - Nieuwheid van de kandidaatvariëteit - Geen bewijs”])
   (2017/C 283/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Boomkwekerij van Rijn-de Bruyn BV (Uden, Nederland) (vertegenwoordiger: P. Jonker, advocaat)

      Verwerende partij: Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO) (vertegenwoordiger: F. Mattina, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het CPVO, interveniërend voor het Gerecht: Artevos GmbH (Karlsruhe, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger, W. R. Kunze, advocaten, en B. Schnell, solicitor)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het CPVO: Dachverband Kulturpflanzen- und Nutztiervielfalt eV (Bielefeld, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de kamer van beroep van het CPVO van 2 juli 2014 (zaak A 007/2013) betreffende de verlening van een communautair kwekersrecht voor de perenvariëteit Oksana.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Boomkwekerij van Rijn-de Bruyn BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 46 van 9.2.2015.


title: Zaak C-228/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 9 mei 2007 — Jörn Petersen/Arbeitsmarktservice Niederösterreich

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 9 mei 2007 — Jörn Petersen/Arbeitsmarktservice Niederösterreich
   (Zaak C-228/07)
   (2007/C 170/18)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jörn Petersen

      Verwerende partij: Arbeitsmarktservice Niederösterreich
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is een uitkering in geld uit hoofde van de werkloosheidsverzekering, die aan werklozen die een uitkering op grond van hun verzekering tegen gehele of gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid krachtens de wettelijke pensioen- of ongevallenverzekering hebben aangevraagd, wordt toegekend totdat is beslist op hun aanvraag om een later met deze uitkering te verrekenen voorschot, waarbij weliswaar moet zijn voldaan aan de voorwaarden dat de betrokkene werkloos en rechthebbende is, maar niet aan die van de anders voor de werkloosheidsuitkering verder vereiste arbeidsgeschiktheid, werkwilligheid en -bereidheid, en die voorts slechts dan wordt toegekend indien de toekenning van uitkeringen krachtens de wettelijke pensioen- of ongevallenverzekering op grond van de feiten ter zake waarschijnlijk is, een werkloosheidsuitkering in de zin van artikel 4, lid 1, sub g, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, dan wel een prestatie bij invaliditeit in de zin van artikel 4, lid 1, sub b, van deze verordening?

               2)

               Indien het antwoord op deze vraag luidt dat de daarin genoemde uitkering een werkloosheidsuitkering in de zin van artikel 4, lid 1, sub g, van verordening (EEG) nr. 1408/71 is, staat artikel 39 EG dan in de weg aan een bepaling van nationaal recht volgens welke de aanspraak op deze uitkering wordt geschorst wanneer de werkloze zich in het buitenland (in een andere lidstaat) bevindt (behoudens het geval dat deze schorsing op verzoek van de werkloze onder ter zake dienende omstandigheden voor ten hoogste drie maanden ongedaan wordt gemaakt)?

      (1)  PB L 149, blz. 2.


title: Zaak C-509/08: Beroep ingesteld op 21 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/18

         Beroep ingesteld op 21 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-509/08)
   (2009/C 32/29)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Sénéchal en I. Hadjiyiannis, gemachtigden)

      Verwerende partij: het Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/108/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 15 december 2004, betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake elektromagnetische compatibiliteit en tot intrekking van richtlijn 89/336/EEG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/108/EG in nationaal recht is op 20 oktober 2007 verstreken. Op het tijdstip waarop het onderhavige beroep werd ingesteld had verweerster evenwel nog niet alle maatregelen getroffen die noodzakelijk zijn om de richtlijn om te zetten in nationaal recht, of had zij deze hoe dan ook niet meegedeeld aan de Commissie.

      (1)  PB L 390, blz. 24.


title: Zaak T-478/09: Arrest van het Gerecht van 28 juni 2011 — ATB Norte/BHIM — Bricocenter Italia (BRICO CENTER) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BRICO CENTER — Oudere gemeenschapsbeeldmerken ATB CENTROS DE BRICOLAGE Brico Centro en CENTROS DE BRICOLAGE BricoCentro — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/26

         Arrest van het Gerecht van 28 juni 2011 — ATB Norte/BHIM — Bricocenter Italia (BRICO CENTER)
   (Zaak T-478/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BRICO CENTER - Oudere gemeenschapsbeeldmerken ATB CENTROS DE BRICOLAGE Brico Centro en CENTROS DE BRICOLAGE BricoCentro - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 232/45
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ATB Norte, SL (Burgos, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. López Ronda, G. Macias Bonilla, H. Curtis-Oliver en G. Marín Raigal, vervolgens F. Brandolini Kujman, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: O. Montalto en G. Mannucci, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Bricocenter Italia Srl (Rozzano, Italië) (vertegenwoordigers: G. Ghidini, M. Mergati en C. Signorini, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 september 2009 (zaak R 1009/2008-4) inzake een oppositieprocedure tussen ATB Norte, SL en Bricocenter Italia Srl

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 24 september 2009 (zaak R 1009/2008-4) wordt vernietigd, voor zover daarbij het beroep van Bricocenter Italia Srl voor de kamer van beroep werd toegewezen met betrekking tot „reclame”, „beheer van commerciële zaken” en „zakelijke administratie” waarop de gemeenschapsmerkaanvraag betrekking heeft.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               ATB Norte, SL, Bricocenter Italia en het BHIM zullen elk hun eigen kosten van de procedure voor het Gerecht dragen.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak C-20/07: Beroep ingesteld op 23 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/23

         Beroep ingesteld op 23 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-20/07)
   (2007/C 56/43)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Hottiaux en D. Lawunmi, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/26/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot wijziging van richtlijn 97/68/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige-verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machines, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 3 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 20 mei 2005 verstreken.

      (1)  PB L 146, blz. 1.


title: Zaak T-560/11: Beschikking van het Gerecht van 10 december 2012 — Kronofrance en Kronoply/Commissie

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/26

         Beschikking van het Gerecht van 10 december 2012 — Kronofrance en Kronoply/Commissie
   (Zaak T-560/11) (1)

   2013/C 32/44
   Procestaal: Duits
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 13 van 14.1.2012.


title: Zaak T-394/08: Beroep ingesteld op 16 september 2008 — Regione autonoma della Sardegna/Commissie

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/52

         Beroep ingesteld op 16 september 2008 — Regione autonoma della Sardegna/Commissie
   (Zaak T-394/08)
   (2008/C 285/93)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Regione autonoma della Sardegna (vertegenwoordigers: A. Fantozzi, P. Carrozza en G. Mameli, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren de beschikking van de Europese Commissie van 3 juli 2008 [steunmaatregel C1/2004 Italië — SG-Greffe (208) D/204339] betreffende de steunregeling „Regionale wet nr. 9 van 1998 — Misbruik van steunmaatregel N 272/98”.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Wet nr. 9 van de regione Sardegna van 11 maart 1998 voorzag in stimuli in de vorm van kredieten voor de reorganisatie en aanpassing van het hotelbedrijf. De ingevoerde steunregeling werd goedgekeurd door de Commissie. Desondanks deed verweerster de Italiaanse regering op 3 juli 2008 de bestreden beschikking toekomen. In deze beschikking heet het dat in het kader van de betrokken steunregeling steun was verleend voor investeringen waarvoor de steunaanvraag niet was ingediend alvorens met de uitvoering van het project werd begonnen, wat in strijd is met de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen (1).
   Ter onderbouwing van haar vorderingen stelt verzoekster dat inbreuk is gemaakt op de wezenlijke vormvoorschriften doordat de motivering tegenstrijdig is en het vertrouwen van de steunontvangers in de beoordeling van het „stimulerende effect” en dus in de beoordeling van de voorwaarde van de „noodzakelijkheid van de steun” irrelevant zou zijn.
   In dit verband betoogt verzoekster in het bijzonder dat de Commissie voor een juiste beoordeling van het vertrouwen van de steunontvangers het nodige belang had moeten hechten aan het feit dat:

               —

               de betrokken steunregeling naadloos aansloot bij een bestaande rechtmatige regeling waarbij de steun werd verleend, ongeacht of al dan niet reeds met de investeringen was begonnen;

               —

               de betrokken regeling was ingevoerd bij een regionale wet die is goedgekeurd zonder dat de „richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen” het totstandkomingsproces daarvan feitelijk konden beïnvloeden, aangezien die wet slechts één dag na de bekendmaking van de genoemde richtsnoeren in het Publicatieblad is vastgesteld;

               —

               de steunontvangende ondernemingen tot een aantal verrichtingen zijn overgegaan, doordat zij vertrouwden op de steunmaatregel, die dus in elk geval een stimulerend effect heeft gehad.

         De Commissie begaat derhalve een fout door het stimulerende effect van de steun te beoordelen op grond van de onbewezen stelling dat de steunontvanger, nu hij de aanvraag niet vóór het begin van de investering heeft gedaan, de investering zou hebben gedaan ongeacht of de steun al dan niet werd toegekend.
   De onjuistheid van de beoordeling van de Commissie blijkt duidelijk hieruit dat onmogelijk ervan kan worden uitgegaan dat regionale wet 9/1998 van meet af aan in overeenstemming was met de genoemde „richtsnoeren” van 1998.
   Verweerster maakt ook een fout voor zover zij haar beoordeling niet baseert op een procedurele maar op de „inhoudelijke” voorwaarde dat de steun, in de veronderstelling dat die geen stimulerend effect heeft wanneer de aanvraag niet voorafgaand aan de investering is ingediend, verenigbaar moet zijn met de gemeenschappelijke markt; dit is voor steun met regionale strekking voor het eerst zo bepaald in de „richtsnoeren” en kon voorheen dus noch bekend noch kenbaar zijn.
   Verweersters beoordeling is verder in strijd met artikel 88 EG-Verdrag en verordening nr. 659/99/EG, voor zover in de bestreden beschikking niet wordt gemotiveerd waarom de betrokken steun als onrechtmatige en niet als misbruikte steun wordt gekwalificeerd, terwijl de kwalificatie van de maatregel als misbruikte steun de mogelijkheid van terugvordering in beginsel uitsluit.

      (1)  PB C 74 van 10 maart 1998, blz. 9.


title: Zaak C-459/03: Beroep, op 30 oktober 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 7/24                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           10.1.2004
Beroep, op 30 oktober 2003 ingesteld door Commissie                    Hof van Justitie op 4 november 2003, in het geding tussen
      van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                     Gaston Schul Douane-Expediteur B.V. en de Minister van
                                                                       Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, het Hof van Justitie van
                         (Zaak C-459/03)                               de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de navolgende vragen:
                           (2004/C 7/39)
                                                                       1.    Is een rechterlijke instantie als bedoeld in artikel 234,
                                                                             derde alinea, EG ingevolge die bepaling ook gehouden
                                                                             zich tot het Hof van Justitie te wenden met een vraag als
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   hierna volgend over de geldigheid van bepalingen van een
op 30 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door                       verordening, indien de ongeldigheid van overeenkomstige
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                      bepalingen van een andere, vergelijkbare verordening
digd door P. J. Kuijper en B. Martenczuk als gemachtigden,                   door het Hof van Justitie is vastgesteld, of kan zij
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                     eerstbedoelde bepalingen buiten toepassing laten gelet op
                                                                             de bijzondere overeenkomsten met de ongeldig verklaar-
                                                                             de bepalingen?
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
—     vast te stellen dat Ierland, door op grond van het Verdrag       2.    Is artikel 4, leden 1 en 2, van Verordening (EG) nr. 1423/
      van de Verenigde Naties inzake het recht van de Zee                    95 (1) van de Commissie van 23 juni 1995 tot vaststelling
      tegen het Verenigd Koninkrijk een procedure voor de                    van de uitvoeringsbepalingen voor de invoer van produk-
      regeling van geschillen in te leiden met betrekking tot                ten uit de sector suiker, andere dan melasse, ongeldig
      de MOX-fabriek te Sellafield, de verplichtingen niet is                voorzover het bepaalt, dat het daarin genoemde aanvul-
      nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 10                  lende recht in beginsel wordt vastgesteld op basis van de
      en 292 EG en de artikelen 192 en 193 EA;                               representatieve prijs bedoeld in artikel 1, lid 2, van
                                                                             Verordening (EG) nr. 1423/95 en dat dit recht slechts op
—     Ierland te verwijzen in de kosten.                                     basis van de cif-invoerprijs van de betrokken zending
                                                                             wordt vastgesteld, indien de importeur daarom verzoekt?
Middelen en voornaamste argumenten                                     (1) Verordening (EG) nr. 1423/95 van de Commissie van 23 juni
                                                                           1995 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de invoer
                                                                           van produkten uit de sector suiker, andere dan melasse. JO L 141,
De Commissie stelt dat Ierland de procedure tegen het Verenigd             van 24.6.1995, p. 16.
Koninkrijk heeft ingeleid zonder rekening te houden met het
feit dat de Europese Gemeenschap partij is bij het Verdrag van
de Verenigde Naties inzake het recht van de Zee (Zeerechtver-
drag). Verder is het eraan voorbijgegaan dat de door hem
aangevoerde bepalingen van het Zeerechtverdrag alsmede
een aantal andere door Ierland aangevoerde communautaire
handelingen bepalingen van gemeenschapsrecht zijn. Door het
geschil voor te leggen aan een scheidsgerecht buiten de                Beroep, op 4 november 2003 ingesteld door Koninkrijk
communautaire rechtsorde heeft Ierland de in de artikelen 292          Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeen-
EG en 193 EA neergelegde exclusieve bevoegdheid van het                                              schappen
Hof van Justitie geschonden. Bovendien heeft Ierland de
samenwerkingsplicht op grond van de artikelen 10 EG en 192                                       (Zaak C-464/03)
EA geschonden.
                                                                                (2004/C 7/41)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-                op 4 november 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
ven, van 24 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing                van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje,
in het geding tussen Gaston Schul Douane-Expediteur B.V.               vertegenwoordigd door N. Díaz Abad, Abogado del Estado,
en de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                         (Zaak C-461/03)
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                           (2004/C 7/40)
                                                                       —     verordening (EG) nr. 1438/2003 (1) van de Commissie
                                                                             van 12 augustus 2003 tot vaststelling van bepalingen ter
                                                                             uitvoering van het gemeenschappelijk vlootbeleid als
Het College van Beroep voor het bedrijfsleven, heeft bij het                 omschreven in hoofdstuk III van verordening (EG)
vonnis van 24 oktober 2003, ingekomen ter griffie van het                    nr. 2371/2002 van de Raad, nietig te verklaren, en


title: Zaak T-164/14: Arrest van het Gerecht van 18 februari 2016 — Calberson GE/Commissie („Arbitragebeding — Programma om Rusland van landbouwproducten te voorzien — Levering van rundvlees — Niet-nakoming van de overeenkomst door het interventiebureau — Toepasselijk recht — Verjaring — Te late vrijgave van bepaalde leveringszekerheden — Gedeeltelijke betaling van een transportfactuur — Gebrekkige betaling in een vreemde valuta van bepaalde facturen — Vertragingsrente”)

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/20

         Arrest van het Gerecht van 18 februari 2016 — Calberson GE/Commissie
   (Zaak T-164/14) (1)

   ((„Arbitragebeding - Programma om Rusland van landbouwproducten te voorzien - Levering van rundvlees - Niet-nakoming van de overeenkomst door het interventiebureau - Toepasselijk recht - Verjaring - Te late vrijgave van bepaalde leveringszekerheden - Gedeeltelijke betaling van een transportfactuur - Gebrekkige betaling in een vreemde valuta van bepaalde facturen - Vertragingsrente”))
   (2016/C 111/24)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Calberson GE (Villeneuve-Garenne, Frankrijk) (vertegenwoordigers: T. Gallois en E. Dereviankine, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Bianchi en I. Galindo Martín, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas en C. Candat, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep op grond van artikel 272 VWEU strekkende tot veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden als gevolg van fouten die beweerdelijk door het interventiebureau zijn begaan in het kader van de uitvoering van een opdracht voor het transport van rundvlees naar Rusland overeenkomstig verordening (EG) nr. 111/1999 van de Commissie van 18 januari 1999 houdende algemene uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 2802/98 van de Raad betreffende een programma om de Russische Federatie van landbouwproducten te voorzien (PB L 14, blz. 13), en verordening (EG) nr. 1799/1999 van de Commissie van 16 augustus 1999 inzake de levering van rundvlees aan Rusland (PB L 217, blz. 20)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Calberson GE wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Franse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 184 van 16.6.2014.


title: Zaak T-515/15: Beroep ingesteld op 1 september 2015 — Almaz-Antey/Raad

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/33

         Beroep ingesteld op 1 september 2015 — Almaz-Antey/Raad
   (Zaak T-515/15)
   (2015/C 371/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: OAO Concern PVO Almaz-Antey (Moskou, Rusland) (vertegenwoordigers: C. Stumpf en A. Haak, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit (GBVB) 2015/971 van de Raad van 22 juni 2015 houdende wijziging van besluit 2014/512/GBVB betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB L 157, blz. 50), voor zover het bestreden besluit van toepassing is op verzoekster, en

               —

               verwijzing van verweerder in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Raad heeft in zijn besluit het evenredigheidsbeginsel geschonden.

               2.

               Tweede middel: de Raad heeft zonder rechtvaardiging en op onevenredige wijze verzoeksters grondrechten geschonden, te weten de eerbiediging van de rechten van verdediging en het recht op een effectieve voorziening in rechte.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft nagelaten passend of voldoende te motiveren waarom verzoekster is opgenomen op de lijst van personen, entiteiten en lichamen die zijn onderworpen aan beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren.

               4.

               Vierde middel: de Raad heeft niet bewezen dat verzoekster betrokken is bij de destabilisatie van Oekraïne of enige invloed heeft op het welslagen van de uitvoering van de akkoorden van Minsk.

               5.

               Vijfde middel: de Raad heeft blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout bij de vaststelling dat verzoekster voldeed aan enig criterium om op de lijst van de bestreden maatregel te worden opgenomen.

               6.

               Zesde middel: naar aanleiding van de nietigverklaring van besluit (GBVB) 2015/971 van de Raad, heeft verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad geen afdoende rechtsgrondslag, zodat de opname van verzoekster op de lijst van verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad krachtens uitvoeringsverordening (EU) nr. 826/2014 van de Raad geen gevolgen meer heeft.


title: Beroep, op 18 januari 1996 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-11/96)

text:
30 . 3 . 96         I NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 95/5
         dat zijn hoge lening aan deze onderneming in                      beperkingen op het gebruik van kabeltelevisienetten
         faillissement als vervanging van eigen kapitaal zou               voor het verrichten van reeds geliberaliseerde telecom
         worden aangemerkt. In het bijzonder is de hoogte                  municatiediensten (') nietig te verklaren;
         van de verbintenis jegens de vroegere vennootschap
         volstrekt ongeschikt als criterium om de verhoging            — verweerster te verwijzen in de kosten .
         van de kredietlijn in 1992 als steun te kwalificeren .
         Een particulier investeerder beoordeelt de vraag of           Middelen en voornaamste argumenten
         hij in een crisis door beëindiging van een hoge
         verbintenis een groot verlies moet incasseren of door         — Onbevoegdheid van de Commissie : hier gaat het niet om
         een verdere injectie van een beperkte hoeveelheid                 een nadere uitwerking van reeds bestaande verplichtin
         kapitaal een realistische mogelijkheid moet zien te               gen uit hoofde van artikel 90, lid 1 , EG-Verdrag, doch
         verwerven om dit verlies te voorkomen of te verklei              om een buiten het kader van de thans bestaande
         nen, altijd ex nunc . Het gaat er steeds om, welke                regelgeving vallende, nieuwe liberalisatieverplichting,
         beslissing in de concrete situatie economisch het                 die op haar beurt weer een reeks van nog niet geregelde
         verstandigst is . Er is evenwel geen economische wet,             gebieden in het leven roept met ernstige gevolgen voor de
         volgens welke een ter voorkoming van een faillisse               universele dienstverlening, waarvoor enkel regelen kun
         ment opgericht consortium altijd slechts financiële               nen worden gesteld door de uitoefening van de commu
         steun mag ontvangen tot een bedrag dat ook de                     nautaire wetgevende bevoegdheid in eigenlijke zin, dat
         gefailleerde onderneming zou hebben ontvangen.                    wil zeggen door een harmonisatie ten aanzien waarvan
                                                                           op grond van zowel het Verdrag ( in concreto de
                                                                           artikelen 87 en 100 A EG-Verdrag ) als de op dit gebied
     — De Commissie gaat verder ten onrechte ervan uit, dat                vastgestelde resoluties enkel de Raad en het Europees
         de verlenging en uitbreiding van de kredietlijn in                Parlement bevoegd zijn. Dit levert een schending van
         december 1993 een steunmaatregel is : de maatregel                bevoegdheden op, die op generlei wijze kan worden
         berustte op de aanbeveling van een onafhankelijk                  gerechtvaardigd uit hoofde van artikel 90, lid 3 , of van
         consultancy-bureau en had ten doel , HSW door een                 de rechtspraak van het Hof betreffende de uitlegging van
         verdere, relatief geringe verhoging van de kredietlijn            dit artikel .
         tot aan de verkoop te steunen en daardoor de bij
         beëindiging van de verbintenis dreigende verliezen            — Misbruik van bevoegdheid : door de rechtstreekse onder
         aanmerkelijk te verminderen . De latere feitelijke                linge verbinding van kabeltelevisienetten voor te schrij
         verkoop toont aan dat het totale verlies als gevolg               ven, heeft de Commissie, in strijd met het in het Verdrag
         van de privatisering duidelijk lager was dan dit bij              en in de rechtspraak van het Hof neergelegde beginsel
         beëindiging van de verbintenis in december 1993 zou               van institutioneel evenwicht, in feite een harmonisatie
         zijn geweest.                                                     tot stand gebracht.
— Subsidiair: onjuiste berekening van het bedrag van de                (') PB nr . L 25 6 van 26 . 10 . 1995 , blz . 49 .
     steun .
                                                                       Beroep, op 18 januari 1996 ingesteld door Portugese
                                                                       Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
                                                                                ( Zaak C-12/96 )
Beroep, op 18 januari 1996 ingesteld door Koninkrijk
Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeen                                                     ( 96/C 95/09
                                schappen
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                          ( Zaak C-ll /96 )
                                                                       op 18 januari 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van
                             ( 96/C 95/08 )                            de Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek,
                                                                       vertegenwoordigd door P. de Pitta e Cunha, N. Ruiz en
                                                                       L. Fernandes, als gemachtigden, domicilie gekozen heb
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             bende te Luxemburg ter Portugese ambassade, Allée Schef
op 18 januari 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van                fer 33 .
de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje,
vertegenwoordigd door G. Calvo Dïaz, abogado del Estado,
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse
ambassade, Boulevard E. Servais 4 en 6 .                               — artikel 1 , lid 2, en artikel 2 van Richtlijn 95/5 1 /EG van de
                                                                           Commissie van 18 oktober 1995 tot wijziging van
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                            Richtlijn 90/388/EEG inzake de opheffing van de
                                                                            beperkingen op het gebruik van kabeltelevisienetten
                                                                           voor het verrichten van reeds geliberaliseerde telecom
— artikel 1 , lid 2 , tweede streepje, van Richtlijn 95/51 /EG             municatiediensten (') nietig te verklaren;
     van de Commissie van 18 oktober 1995 tot wijziging
     van Richtlijn 90/388/EEG inzake de opheffing van de               — de Commissie te verwijzen in de kosten .


title: Zaak T-218/11: Beroep ingesteld op 21 april 2011 — Dagher/Raad

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/19

         Beroep ingesteld op 21 april 2011 — Dagher/Raad
   (Zaak T-218/11)
   2011/C 179/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Habib Roland Dagher (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordigers: J.-Y. Dupeux en F. Dressen, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de uitvoeringsverordening (EU) nr. 85/2011 van de Raad van 31 januari 2011 nietig te verklaren voor zover deze verordening op hem betrekking heeft;

               —

               het besluit 2011/71/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 nietig te verklaren voor zover dit besluit op hem betrekking heeft;

               —

               de Raad te veroordelen hem een bedrag van 40 000 EUR te betalen ter vergoeding van de door hem geleden morele en andere schade;

               —

               de Raad te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker één, uit drie onderdelen bestaand middel aan, dat ontleend is aan schending van wezenlijke vormvoorschriften.

               —

               Eerste onderdeel van het middel: verzoeker voert aan dat de door de Raad gevolgde procedure niet contradictoir is geweest, aangezien hij niet zo spoedig mogelijk na de bekendmaking van de betwiste besluiten de gegevens heeft verschaft waaruit verzoeker kon begrijpen waarom de maatregelen ten aanzien van hem waren getroffen, en hij vervolgens de latere informatieverzoeken van verzoeker heeft afgewezen, zodat verzoeker is verstoken gebleven van het recht om elk bestuursrechtelijk rechtsmiddel met succes uit te oefenen teneinde de opheffing van de maatregelen te verkrijgen;

               —

               Tweede onderdeel van het middel: verzoeker betoogt dat de motivering van de tegen hem genomen beperkende maatregelen ontoereikend is, aangezien de in deze maatregelen aangegeven redenen onduidelijk en beknopt zijn zodat verzoeker geen kennis heeft kunnen nemen van de inhoud van de bezwaren waarop de betrokken sancties zijn gebaseerd;

               —

               Derde onderdeel van het middel: verzoeker voert schending van het recht op een daadwerkelijke bescherming in rechte aan.


title: Zaak T-454/14: Beroep ingesteld op 17 juni 2014 — Warimex/BHIM (STONE)

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/49

         Beroep ingesteld op 17 juni 2014 — Warimex/BHIM (STONE)
   (Zaak T-454/14)
   2014/C 292/60
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Warimex Waren- Import Export Handels-GmbH (Neuried, Duitsland) (vertegenwoordigers: E. Keller en J. Voogd, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 maart 2014 in zaak R 1599/2013-1vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „STONE”, voor waren en diensten van de klassen 1, 3, 7, 8, 9, 11, 12, 16, 21, 24 en 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 4 64  005

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van de artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-296/02: Beroep, op 20 augustus 2002 ingesteld door Republiek Oostenrĳk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
28.9.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 233/19
Beroep, op 20 augustus 2002 ingesteld door Republiek                   Het ecopuntensysteem van protocol nr. 9 bij de Toetredingsak-
Oostenrijk tegen Commissie van de Europese Gemeen-                     te van 1994 berust op declaratie. Ritten die door de chauffeur
                             schappen                                  als transitoritten worden gedeclareerd zonder dat daaromtrent
                                                                       twijfel rijst, mogen worden opgenomen in de ecopunten-
                                                                       statistiek en zijn relevant voor de overschrijding van de grens
                         (Zaak C-296/02)                               van 108 % waarbij de Commissie overeenkomstig artikel 11,
                                                                       lid 2, sub c, van protocol nr. 9 verplicht is, passende
                                                                       maatregelen in de zin van bijlage 5, punt 3, bij het protocol te
                         (2002/C 233/30)                               treffen, namelijk het aantal ecopunten voor het volgende jaar
                                                                       te verminderen volgens de in de bijlage bij het protocol
                                                                       vastgestelde methode. Gelet op het beginsel van declaratie kan
                                                                       de Republiek Oostenrijk rechtens noch feitelijk verplicht zijn,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             voor elke als transitorit gedeclareerde rit waaromtrent geen
op 20 augustus 2002 beroep tegen Commissie van de Europese             twijfel rijst, aan te tonen dat het daadwerkelijk om een
Gemeenschappen ingesteld door Republiek Oostenrijk, verte-             transitorit gaat. De Republiek Oostenrijk dient derhalve alleen
genwoordigd door H. Dossi, van de Verfassungsdienst des                die als transitorit gedeclareerde ritten af te trekken, die,
Bundeskanzleramtes der Republik Österreich, domicilie geko-            ofschoon zij uitdrukkelijk als transitorit zijn gedeclareerd,
zen hebbende te Luxemburg bij C. Strohal, ambassadeur,                 ongetwijfeld geen transitoritten kunnen zijn geweest. Alles bij
Oostenrijkse ambassade, Rue des Bains 3.                               elkaar genomen lijdt het derhalve geen twijfel dat de grens van
                                                                       108 % in 2001 is overschreden. Gelet op haar beschikking van
                                                                       24 juli 2002 is de Commissie derhalve de krachtens protocol
                                                                       nr. 9 bij de Toetredingsakte van 1994, inzonderheid artikel 11,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       lid 2, sub c, juncto artikel 16 en bijlage 5, punt 3, ervan, op
                                                                       haar rustende verplichtingen niet nagekomen, hetgeen de
—    primair, nietig te verklaren de negatieve standpuntbepa-          in artikel 230, tweede alinea, EG bedoelde grond voor
     ling van de Commissie van 24 juli 2002 in de vorm van             nietigverklaring, te weten in casu schending van artikel 230,
     de definitieve afwijzing van haar krachtens artikel 232,          tweede alinea, EG-Verdrag of van protocol nr. 9 bij de
     tweede alinea, EG aan de Commissie gerichte uitnodiging           Toetredingsakte van 1994 oplevert.
     tot handelen;
—    de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure;
                                                                       Met betrekking tot de subsidiaire vordering
—    subsidiair, nietig te verklaren de beschikking van de             Schending van het EG-Verdrag of van protocol nr. 9 bij de
     Commissie van 24 juli 2002 waarbij werd beslist ar-               Toetredingsakte van 1994. Verzoekster verwijst voor de
     tikel 11, lid 2, sub c, van protocol nr. 9 bij de Toetredings-    motivering naar de uiteenzettingen met betrekking tot het
     akte van 1994 (1) niet toe te passen en de ecopunten voor         eerste middel.
     2002 onverkort toe te kennen;
                                                                       (1 ) Protocol nr. 9 betreffende vervoer over de weg en per spoor,
—    de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.               alsmede gecombineerd vervoer in Oostenrijk.
Middelen en voornaamste argumenten
Met betrekking tot de primaire vordering                                              Doorhaling van zaak C-357/99 ( 1)
                                                                                (2002/C 233/31)
Schending van het EG-Verdrag of van protocol nr. 9 bij de
Toetredingsakte van 1994 door de krachtens artikel 232,
tweede alinea, EG geformuleerde uitnodiging tot handelen
definitief af te wijzen. De Commissie tracht ten onrechte
van het totale aantal in 2001 gedeclareerde transitoritten             De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 juli 2002 de
(1 640 416) af te trekken, de als transitorit gedeclareerde ritten
met betrekking tot dewelke niets bekend is over het verlaten           doorhaling in het register gelast van zaak C-357/99: Italiaanse
van het land (91 250), de als transitorit gedeclareerde ritten         Republiek tegen Raad van de Europese Unie.
waarbij het land over dezelfde grenspost werd binnengekomen
en verlaten (49 504), de als transitorit gedeclareerde ritten
                                                                       (1 ) PB C 352 van 4.12.1999.
waarbij het binnenkomen en het verlaten in dezelfde lidstaat
plaatsvond (11 374) en ritten over de „Rollende Landstraße”
(gecombineerd railwegvervoer) (10 764).


title: Zaak T-380/11: Arrest van het Gerecht van 12 september 2013 — Palirria Souliotis/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk douanetarief — Indeling in gecombineerde nomenclatuur — Tariefpost — Regelgevingshandeling met uitvoeringsmaatregelen — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/23

         Arrest van het Gerecht van 12 september 2013 — Palirria Souliotis/Commissie
   (Zaak T-380/11) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Gemeenschappelijk douanetarief - Indeling in gecombineerde nomenclatuur - Tariefpost - Regelgevingshandeling met uitvoeringsmaatregelen - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 313/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Anonymi Viotechniki kai Emporiki Etairia Kataskevis Konservon — Palirria Souliotis AE (Politika, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en L. Keppenne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 447/2011 van de Commissie van 6 mei 2011 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 122, blz. 63)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Anonymi Viotechniki kai Emporiki Etairia Kataskevis Konservon — Palirria Souliotis AE wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Doorhaling van zaak T-71/98

text:
C 327/34           NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                24.10.98
             Doorhaling van zaak T-71/98 (1)                    beschikking van 3 september 1998 de doorhaling in het
                     (98/C 327/58)                              register gelast van zaak T-71/98: L. Verheyden tegen Com-
                                                                missie van de Europese Gemeenschappen.
                   (Procestaal: Frans)
De president van de Derde Kamer van het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij          (1) PB C 234 van 25.7.1998.