title: Beroep, op 29 oktober 1996 ingesteld door T. M. Rodrigues Gomes De Oliveira tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-173/96)

text:
Nr. C 388/ 10      1 NL [                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                21 . 12 . 96
    kwaamheid die zij in het kader van haar eerdere te              weerster, dat artikel 6 van bijlage V bij het Ambtenaren
    werkstelling had verworven. Zij is ook van mening,               statuut in dit verband de uitdrukking „ kan verlenen " ge
    dat het betrokken besluit haar materiële schade heeft            bruikt, en dat aangezien deze bepaling een discretionaire
    berokkend, doordat enerzijds de overplaatsing haar be           bevoegdheid verleent, zij voor de ambtenaren geen recht
    vorderingskansen aanzienlijk heeft verminderd, en an            op buitengewoon verlof in geval van ernstige ziekte van
    derzijds bovengenoemde gezondheidsproblemen extra                een kind doet ontstaan. Ter motivering van haar weigering
    kosten meebrengen.                                               voert de Commissie ook interne richtsnoeren aan die ver
                                                                     zoekster verplichten medische attesten in te dienen waaruit
Verzoekster concludeert daaruit, dat de aansprakelijkheid            de ernst van de ziekte blijkt.
van de Commissie is aangetoond en dat deze de berok
kende schade derhalve ten volle moet vergoeden.                      Verzoekster stelt allereerst dat het Ambtenarenstatuut, be
                                                                     halve in vakantieverlof van rechtswege, ook voorziet in
Met betrekking tot de vertraging bij de opstelling van haar          buitengewoon verlof dat moet worden verkend wanneer
beoordelingsrapport over de periode 1991-1993 merkt ver             de voorwaarden daarvoor zijn vervuld en de ambtenaar
                                                                     een daartoe strekkend verzoek indient. In die zin beteke
zoekster op, dat het ontwerp van dit rapport haar pas op
13 september 1995 is voorgelegd , nadat zij het tot aanstel         nen de uitdrukkingen „ kan worden verleend " en „ kan ver
ling bevoegde gezag formeel had aangemaand zijn ver                 lenen " geenszins, dat de Instelling dienaangaande een dis
plichtingen jegens haar na te komen. Daardoor heeft het              cretionaire bevoegdheid heeft, maar enkel dat zij wettelijk
Bevorderingscomité haar niet geldig in aanmerking kunnen             bevoegd is dergelijk verlof te verlenen.
nemen bij het onderzoek van de bevorderingen naar een
hogere loopbaan voor de jaren 1994 en 1995 . De vertra              Verzoekster betwist formeel, dat de interne richtsnoeren
ging heeft derhalve afbreuk gedaan aan haar rechtmatige              tegen haar kunnen worden ingeroepen. Zij heeft immers
vooruitzichten en rechten op een bevordering en verweer             geen kennis van die richtsnoeren. De Commissie geeft
ster dient de daaruit voortvloeiende schade te vergoeden.            trouwens geen enkele aanwijzing om ze te kunnen identifi
                                                                     ceren of ernaar te verwijzen. Het is niet duidelijk, wie die
(M Zaak T-78/96 ( PB nr. C 233 van 19 . 8 . 1996, blz. 12 ).         richtsnoeren heeft uitgevaardigd en in het kader van welke
                                                                     procedure dat is gebeurd. Evenmin is duidelijk welke
                                                                     rechtskracht dergelijke bepalingen hebben.
Beroep, op 29 oktober 1996 ingesteld door T. M. Rodri
gues Gomes De Oliveira tegen Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen                                Beroep, op 4 november 1996 ingesteld door C. Volger
                                                                                tegen Europees Parlement
                       ( Zaak T-173/96 )
                                                                                ( Zaak T-176/96 )
                          96/C 388/ 19 )
                                                                                ( 96/C 388/20 )
                      (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 29 oktober 1996 beroep ingesteld te              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                    meenschappen is op 4 november 1996 beroep ingesteld te
                                                                     gen Europees Parlement door C. Volger, wonende te Hef
T. M. Rodrigues Gomes De Oliveira, wonende te Luxem
                                                                     fingen ( Luxemburg), vertegenwoordigd door J.-N. Louis,
 burg, vertegenwoordigd door A. Lorang, advocaat te
                                                                     T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie
 Luxemburg, domicilie gekozen hebbende aldaar te diens
 kantore, rue Albert l er 51 .
                                                                     gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
                                                                     S.a r.l ., rue de Cessange 30 .
 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
 — het besluit van de Europese Commissie nietig te ver              — het besluit van 1 december 1995 om verzoeker vanaf
     klaren;
                                                                          30 november 1995 's avonds ter beschikking te stellen,
                                                                          alsmede alle latere daarmee verbonden besluiten, met
 — de Commissie in de kosten te verwijzen .                               name het besluit om verzoeker niet langer zijn salaris
                                                                          en de hem toekomende vergoedingen te betalen, nietig
 Middelen en voornaamste argumenten                                       te verklaren;
 Verzoekster, ambtenaar van de rang LA 6, komt op tegen               — voor zoveel nodig, het besluit van 3 september 1996
 de weigering van het tot aanstelling bevoegde gezag om                   waarbij de datum waarop voornoemd besluit van
 haar drie dagen buitengewoon verlof te verlenen voor de                  kracht wordt, op 1 februari 1996 wordt vastgesteld,
 periode waarin volgens drie medische attesten haar aanwe                nietig te verklaren;
 zigheid bij haar ernstig zieke kinderen noodzakelijk was .
 In het besluit waarbij dit verlof werd geweigerd, stelt ver         — verweerder in de kosten te verwijzen.


title: Beschikking van het Hof van 26 april 2002 in zaak C-454/00 (verzoek van de Corte d'appello di Milano om een prejudiciële beslissing): VIS Farmaceutici Istituto scientifico delle Venezie SpA tegen Duphar International Research BV (Prejudiciële vragen — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
10.8.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 191/13
Deutsche Bibliothek, om een prejudiciële beslissing over de                 geneesmiddelen (PB L 182, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld
uitlegging van de artikelen 1 en 8 van richtlijn 92/50/EEG van              als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken,
de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de                  N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor                   (rapporteur), D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet,
dienstverlening (PB L 209, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn           M. Wathelet, V. Skouris, J. N. Cunha Rodrigues en
97/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van                          C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-
13 oktober 1997 (PB L 328, blz. 1), heeft het Hof (Tweede                   Hackl; griffier: R. Grass, op 26 april 2002 een beschikking
kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric, kamerpresident,                gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
R. Schintgen en V. Skouris (rapporteur), rechters; advocaat-
generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 30 mei 2000 een
                                                                            Het door de Corte d’appello di Milano bij beschikking van 25 oktober
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            2000 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-
                                                                            ontvankelijk.
Een overeenkomst voor de concessie van openbare uitgeverijdiensten
is bij de huidige stand van het gemeenschapsrecht uitgesloten van de
werkingssfeer van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni               (1) PB C 17 van 19.1.2002.
1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen
van overheidsopdrachten voor dienstverlening, zoals gewijzigd bij
richtlijn 97/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van
13 oktober 1997, ook al wordt er wegens haar specifieke voorwerp
op gedoeld in bijlage IA bij deze richtlijn, waarnaar artikel 8 ervan
verwijst.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
(1) PB C 355 van 9.12.2000.
                                                                                van 17 mei 2002
                                                                            in zaak C-406/01: Bondsrepubliek Duitsland tegen Euro-
                                                                                pees Parlement en Raad van de Europese Unie (1)
                                                                            („Beroep tot nietigverklaring — Kennelijke niet-ontvanke-
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                                         lijkheid — Tardiviteit”)
                         van 26 april 2002                                                            (2002/C 191/23)
in zaak C-454/00 (verzoek van de Corte d’appello di                                                   (Procestaal: Duits)
Milano om een prejudiciële beslissing): VIS Farmaceutici
Istituto scientifico delle Venezie SpA tegen Duphar Inter-
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                     national Research BV (1)
                                                                                dentie van het Hof)
          (Prejudiciële vragen — Niet-ontvankelijkheid)
                                                                            In zaak C-406/01, Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden:
                          (2002/C 191/22)                                   W.-D. Plessing en M. Lumma, bijgestaan door J. Sedemund)
                                                                            tegen Europees Parlement (gemachtigden: C. Pennera en
                         (Procestaal: Italiaans)                            E. Waldherr) en Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                            E. Karlsson en J.-P. Hix), betreffende nietigverklaring van
                                                                            artikel 3, lid 1, juncto lid 2, van richtlijn 2001/37/EG van het
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001 betreffende de
                          dentie van het Hof)                               onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                            bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie
                                                                            en de verkoop van tabaksproducten (PB L 194, blz. 26),
                                                                            voorzover deze bepalingen de productie verbieden van sigaret-
In zaak C-454/00, betreffende een verzoek aan het Hof                       ten die zijn bestemd voor uitvoer vanuit de Europese Gemeen-
krachtens artikel 234 EG van de Corte d’appello di Milano                   schap naar derde landen, heeft het Hof samengesteld als volgt:
(Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen VIS Farmaceutici            G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken,
Istituto scientifico delle Venezie SpA en Duphar International              N. Colneric, en S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann,
Research BV, in tegenwoordigheid van: Consorzio Produttori                  D. A. O. Edward, A. La Pergola (rapporteur), J.-P. Puissochet,
Principi Attivi Generici (CPA), om een prejudiciële beslissing              M. Wathelet, R. Schintgen, V. Skouris, J. N. Cunha Rodrigues,
over de uitlegging van artikel 4 van verordening (EEG)                      C. W. A. Timmermans en A. Rosas, rechters; advocaat-
nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de                     generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 17 mei 2002 een
invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor                   beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak F-2/07: Beroep ingesteld op 12 januari 2007 — Matos Martins/Commissie

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/43

         Beroep ingesteld op 12 januari 2007 — Matos Martins/Commissie
   (Zaak F-2/07)
   (2007/C 56/81)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: José Carlos Matos Martins (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) van 27 februari 2006 houdende vaststelling van verzoekers resultaten bij de voorselectietests van arbeidscontractanten UE 25;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het EPSO en/of het Selectiecomité om verzoeker niet op te nemen in de databank van kandidaten die geslaagd zijn voor de voorselectietests;

               —

               nietigverklaring van het vervolg van de selectiehandelingen;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.
   In het kader van het eerste onderdeel van zijn eerste middel stelt hij dat de moeilijkheidsgraad en het vereiste aantal punten voor de voorselectietests, en in het bijzonder de moeilijkheidsgraad van de numerieke test voor kandidaten van de functiegroep IV, zijn vastgesteld op basis van het aantal kandidaten, en wel zo dat zij tot een vooraf vastgesteld aantal geslaagden moeten leiden, terwijl zij uitsluitend zouden moeten worden vastgesteld op basis van de functie-eisen van de ter vervullen ambten.
   In het kader van het tweede onderdeel van dit middel stelt hij dat de inhoud van de voorselectietests voor elke functiegroep is vastgesteld door middel van een willekeurige keuze uit vragen van verschillend niveau, terwijl de inhoud van de examens voor alle kandidaten van eenzelfde functiegroep gelijk had moeten zijn of althans had moeten worden vastgesteld door middel van een willekeurige keuze uit vragen van hetzelfde niveau.
   Het tweede middel is ontleend aan schending van het transparantievereiste, de motiveringplicht van bezwarende besluiten, de regel van de toegang van het publiek tot de documenten van de Commissie en het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen. Verzoeker heeft geen inzage gehad in de hem gestelde vragen en de redenen die het EPSO heeft aangevoerd ter rechtvaardiging van die weigering om inlichtingen te verstrekken, zijn kennelijk feitelijk onjuist en rechtens ontoelaatbaar. Meer bepaald is bijlage III bij het Statuut, waarin het geheim van de werkzaamheden van de jury is opgenomen, in casu niet van toepassing en is de inzage in de vragen onvermijdelijk geworden, gelet op de twijfels en voorbehouden die het EPSO zelf en het paritair selectiecomité over de geldigheid van het examen hebben geuit.


title: Zaak C-414/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie — Polen) — Magoora sp. z o.o./Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie (Zesde btw-richtlijn — Artikel 17, leden 2 en 6 — Nationale regeling — Aftrek van btw over aankoop van brandstof voor bepaalde voertuigen los van gebruiksdoel daarvan — Daadwerkelijke beperking van recht op aftrek — Ten tijde van inwerkingtreding van richtlijn in nationale wetgeving voorziene uitsluitingen)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/17

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie — Polen) — Magoora sp. z o.o./Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie
   (Zaak C-414/07) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikel 17, leden 2 en 6 - Nationale regeling - Aftrek van btw over aankoop van brandstof voor bepaalde voertuigen los van gebruiksdoel daarvan - Daadwerkelijke beperking van recht op aftrek - Ten tijde van inwerkingtreding van richtlijn in nationale wetgeving voorziene uitsluitingen)
   (2009/C 44/27)
   Procestaal: Pools
   Verwijzende rechter
   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Magoora sp. z o.o.

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie — Uitlegging van artikel 17, leden 2 en 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Nationale regeling die het recht op aftrek van de belasting over de aankoop van brandstof voor bepaalde voertuigen uitsluit, ongeacht voor welke doeleinden (bedrijfs- of privé) het voertuig wordt gebruikt — Wijziging van de criteria met betrekking tot de onder de uitsluiting vallende voertuigen, waardoor de werkingssfeer van het recht op aftrek de facto wordt beperkt in vergelijking met de periode vóór de inwerkingtreding van de richtlijn in de betrokken lidstaat
   Dictum
   Artikel 17, lid 6, tweede alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, verzet zich ertegen dat een lidstaat bij de omzetting van die richtlijn in nationaal recht de nationale bepalingen betreffende de beperkingen van het recht op aftrek van de betaalde voorbelasting over de aankoop van brandstof voor ten behoeve van een belaste activiteit gebruikte voertuigen in hun geheel intrekt, door die bepalingen op het tijdstip van inwerkingtreding van die richtlijn op zijn grondgebied te vervangen door bepalingen waarbij nieuwe criteria ter zake worden vastgesteld, wanneer laatstbedoelde bepalingen — wat ter beoordeling van de verwijzende rechter staat — de werkingssfeer van die beperkingen hebben uitgebreid. Het verzet zich hoe dan ook ertegen dat een lidstaat zijn op dat tijdstip in werking getreden wetgeving naderhand wijzigt in die zin dat daardoor de werkingssfeer van die beperkingen wordt uitgebreid ten opzichte van de vóór dat tijdstip bestaande situatie.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak T-298/08: Beschikking van het Gerecht van 2 maart 2010 — Aldi/BHIM — Catalana de Telecomunicacions Societat Operadora de Xarxes (ALDI)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/78

         Beschikking van het Gerecht van 2 maart 2010 — Aldi/BHIM — Catalana de Telecomunicacions Societat Operadora de Xarxes (ALDI)
   (Zaak T-298/08) (1)

   2010/C 113/113

      Procestaal: Duits

   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 247 van 27.9.2008.


title: Zaak C-84/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Regeringsrätt — Zweden) — X/Skatteverket (Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 2, 20, eerste alinea, en 138, lid 1 — Intracommunautaire verwerving van nieuwe zeilboot — Onmiddellijk gebruik van gekocht goed in lidstaat van verwerving of in andere lidstaat vóór vervoer ervan naar eindbestemming — Termijn waarbinnen vervoer van goed naar plaats van bestemming aanvangt — Maximumduur van vervoer — Tijdstip dat relevant is voor bepaling of vervoermiddel nieuw is met oog op heffing van belasting)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Regeringsrätt — Zweden) — X/Skatteverket
   (Zaak C-84/09) (1)

   (Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 2, 20, eerste alinea, en 138, lid 1 - Intracommunautaire verwerving van nieuwe zeilboot - Onmiddellijk gebruik van gekocht goed in lidstaat van verwerving of in andere lidstaat vóór vervoer ervan naar eindbestemming - Termijn waarbinnen vervoer van goed naar plaats van bestemming aanvangt - Maximumduur van vervoer - Tijdstip dat relevant is voor bepaling of vervoermiddel nieuw is met oog op heffing van belasting)
   2011/C 13/08
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Regeringsrätt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: X

      Verwerende partij: Skatteverket

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Regeringsrätt — Uitlegging van de artikelen 2, 20 en 138 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006, betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Aankoop van een nieuwe zeilboot in lidstaat A door een in lidstaat B woonachtige particulier met het oog op onmiddellijk gebruik gedurende zekere tijd door de particulier voor privédoeleinden in lidstaat A of in andere lidstaten, alvorens de boot zal worden overgebracht naar zijn eindbestemming in lidstaat B — Termijn waarbinnen het vervoer van het goed naar de plaats van bestemming moet plaatsvinden — Maximumduur van dat vervoer — Tijdstip dat relevant is om vast te stellen of een vervoermiddel een nieuw vervoermiddel is voor de belastingheffing

      Dictum

               1)

               De artikelen 20, eerste alinea, en 138, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat de kwalificatie van een handeling als intracommunautaire levering of verwerving niet kan afhangen van de inachtneming van een termijn waarbinnen het vervoer van het betrokken goed vanuit de lidstaat van levering naar de lidstaat van bestemming moet aanvangen of eindigen. In het specifieke geval van de verwerving van een nieuw vervoermiddel in de zin van artikel 2, lid 1, sub b-ii, van deze richtlijn moet of de handeling intracommunautair is, worden uitgemaakt op basis van een globale beoordeling van alle objectieve omstandigheden alsmede het voornemen van de koper, voor zover dit voornemen wordt ondersteund door objectieve gegevens op basis waarvan kan worden bepaald in welke lidstaat het eindgebruik van het betrokken goed wordt overwogen.

               2)

               Voor de beoordeling of in het kader van een intracommunautaire verwerving een vervoermiddel nieuw is in de zin van artikel 2, lid 2, sub b, van richtlijn 2006/112, moet als relevant tijdstip gelden het tijdstip van levering van het betrokken goed door de verkoper aan de koper.

      (1)  PB C 90 van 18.04.2009.


title: Zaak T-280/03: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  27 januari 2006  — Van Mannekus tegen Raad ( Dumping — Invoer van doodgebrand (gesinterd) magnesiet uit China — Wijziging van eerder vastgestelde antidumpingmaatregelen — Beroep tot nietigverklaring — Exceptie van niet-ontvankelijkheid )

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/28

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 januari 2006 — Van Mannekus tegen Raad
   (Zaak T-280/03) (1)

   („Dumping - Invoer van doodgebrand (gesinterd) magnesiet uit China - Wijziging van eerder vastgestelde antidumpingmaatregelen - Beroep tot nietigverklaring - Exceptie van niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 86/56)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Van Mannekus & Co. BV (Schiedam, Nederland) (vertegenwoordiger: H. Bleier, advocaat)

      Verweerder: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Marquardt, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verweerder: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Scharf en K. Talaber Ricz, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 986/2003 van de Raad van 5 juni 2003 tot wĳziging van de antidumpingmaatregelen die bĳ verordening (EG) nr. 360/2000 zĳn vastgesteld ten aanzien van doodgebrand (gesinterd) magnesiet uit de Volksrepubliek China (PB L 143, blz.5)
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster zal haar eigen kosten dragen alsmede die van de Raad.

               3)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 251 van 18.10.2003.


title: Zaak C-322/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Medeva BV/Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks (Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Aanvullend beschermingscertificaat — Verordening (EG) nr. 469/2009 — Artikel 3 — Voorwaarden voor verkrijging van certificaat — Begrip „door van kracht zijnd basisoctrooi beschermd product” — Criteria — Bestaan van bijkomende of andere criteria voor geneesmiddel dat meer dan één werkzame stof bevat of voor vaccin tegen meerdere ziekten ( „combinatievaccin” of „multivalent vaccin” ))

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/11

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Medeva BV/Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks
      (Zaak C-322/10) (1)

      (Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Aanvullend beschermingscertificaat - Verordening (EG) nr. 469/2009 - Artikel 3 - Voorwaarden voor verkrijging van certificaat - Begrip „door van kracht zijnd basisoctrooi beschermd product” - Criteria - Bestaan van bijkomende of andere criteria voor geneesmiddel dat meer dan één werkzame stof bevat of voor vaccin tegen meerdere ziekten („combinatievaccin” of „multivalent vaccin”))
      (2012/C 25/17)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechter

      Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Medeva BV

         Verwerende partij: Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Uitlegging van artikel 3, sub a en b, van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 152, blz. 1) — Voorwaarden voor de verkrijging van het certificaat — Begrip „door een van kracht zijnd basisoctrooi beschermd product” — Criteria — Bestaan van bijkomende of andere criteria voor een geneesmiddel dat meer dan één werkzame stof bevat of voor een vaccin tegen meerdere ziekten („combinatievaccin”)?

         Dictum

                  1)

                  Artikel 3, sub a, van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de bevoegde diensten voor de industriële eigendom van een lidstaat een aanvullend beschermingscertificaat afgeven voor werkzame stoffen die niet zijn vermeld in de conclusies van het basisoctrooi waarop een beroep wordt gedaan ter ondersteuning van een aanvraag voor een dergelijk certificaat.

                  2)

                  Artikel 3, sub b, van verordening nr. 469/2009 moet aldus worden uitgelegd dat het, mits tevens is voldaan aan de overige voorwaarden van dit artikel, niet eraan in de weg staat dat de bevoegde diensten voor de industriële eigendom van een lidstaat een aanvullend beschermingscertificaat afgeven voor een samenstelling van twee werkzame stoffen die overeenkomt met die welke is vermeld in de conclusies van het basisoctrooi waarop een beroep wordt gedaan, wanneer het geneesmiddel waarvan de vergunning voor het in de handel brengen wordt aangevoerd ter ondersteuning van de aanvraag voor een aanvullend beschermingscertificaat, niet alleen deze samenstelling van de twee werkzame stoffen maar ook nog andere werkzame stoffen bevat.

         (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: Zaken T-303/06 en T-337/06: Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — UniCredito Italiano/BHIM — Union Investment Privatfonds (UNIWEB) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvragen voor gemeenschapswoordmerken UNIWEB en UniCredit Wealth Management — Oudere nationale woordmerken UNIFONDS en UNIRAK en ouder nationaal beeldmerk UNIZINS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/38

      Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — UniCredito Italiano/BHIM — Union Investment Privatfonds (UNIWEB)
      (Zaken T-303/06 en T-337/06) (1)

      („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvragen voor gemeenschapswoordmerken UNIWEB en UniCredit Wealth Management - Oudere nationale woordmerken UNIFONDS en UNIRAK en ouder nationaal beeldmerk UNIZINS - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
      (2010/C 161/57)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: UniCredito Italiano SpA (Genua, Italië) (vertegenwoordigers: G. Floridia, R. Floridia en F. Polettini, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Union Investment Privatfonds GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Zindel, advocaat)

         Voorwerp

      Beroepen tegen de twee beslissingen van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 5 september 2006 (gevoegde zaken R 196/2005-2 en R 211/2005-2) en van 25 september 2006 (gevoegde zaken R 456/2005-2 en R 502/2005-2) inzake oppositieprocedures tussen Union Investment Privatfonds GmbH en UniCredito Italiano SpA

         Dictum

                  1)

                  De zaken T-303/06 en T-337/06 worden gevoegd voor het arrest.

                  2)

                  De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 5 september 2006 (gevoegde zaken R 196/2005-2 en R 211/2005-2) wordt vernietigd voor zover daarbij is verworpen het beroep ingesteld door UniCredito Italiano SpA in zaak R 211/2005-2 en de opposities ingesteld tegen inschrijving van het aangevraagde merk UNIWEB worden toegewezen, voor „bankzaken, financiële zaken, monetaire zaken, verzekeringen, informatie en advies inzake financiën en verzekeringen, credit/debetkaartdiensten, bank- en financiële diensten via internet” van klasse 36.

                  3)

                  De beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 september 2006 (gevoegde zaken R 456/2005-2 en R 502/2005-2) wordt vernietigd voor zover daarbij wordt verworpen het beroep ingesteld door UniCredito Italiano SpA in zaak R 456/2005-2 en de opposities ingesteld tegen inschrijving van het aangevraagde merken UniCredit Wealth Management worden toegewezen, voor „bankzaken, financiële zaken, monetaire zaken, verzekeringen en financiële informatie” van klasse 36.

                  4)

                  De verzoeken van Union Investment Privatfonds GmbH worden afgewezen.

                  5)

                  Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak T-474/10: Beroep ingesteld op 26 september 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/48

         Beroep ingesteld op 26 september 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-474/10)
   ()
   2010/C 346/93
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren het besluit waarbij DIGIT de offerte die verzoekster had ingediend op de oproep tot inschrijving DIGIT/R2/PO/2009/045, „Externe dienstverlening voor ontwikkeling, onderzoeken en ondersteuning van informatiesystemen” (PB 2009/S 198-283663), (a) voor perceel 1 A als tweede contractant in het cascadesysteem, (b) voor perceel 1 B als derde contractant in het cascadesysteem, (c) voor perceel 1 C als tweede contractant in het cascadesysteem en (d) voor perceel 3 als derde contractant in het cascadesysteem in plaats van als eerste contractant voor al die percelen heeft uitgekozen, zoals dat besluit aan verzoekster is meegedeeld bij vier verschillende brieven (een voor elk perceel) van 16 juli 2010, en alle daarmee verband houdende besluiten van DIGIT, daaronder begrepen de besluiten om de betrokken overeenkomsten aan de eerste en de tweede contractanten in het cascadesysteem te gunnen;

               —

               DIGIT gelasten de schade te vergoeden die verzoekster in verband met de betrokken aanbestedingsprocedure is opgekomen, ten bedrage van 242 000 000 EUR voor de verschillende percelen (122 000 000 EUR voor perceel 1 A, 40 000 000 EUR voor perceel 1 B, 30 000 000 EUR voor perceel 1 C en 50 000 000 EUR voor perceel 3) en ten bedrage van 24 200 000 EUR voor verlies van een kans en voor aantasting van haar reputatie en geloofwaardigheid; en

               —

               DIGIT verwijzen in de kosten van het geding en in de andere kosten die verzoekster in verband met dit beroep zullen opkomen, zelfs ingeval het onderhavige beroep wordt verworpen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de onderhavige zaak vordert verzoekster nietigverklaring van het besluit van 16 juli 2010 waarbij verweerster de offerte die verzoekster had ingediend op de oproep tot inschrijving DIGIT/R2/PO/2009/045, „Externe dienstverlening voor ontwikkeling, onderzoeken en ondersteuning van informatiesystemen” (1), voor de percelen 1 A, 1 B, 1 C en 3, voor de gunning van bovengenoemde opdracht als tweede of derde contractant volgens het cascadesysteem in plaats van als eerste contractant heeft uitgekozen, en alle daarmee verband houdende besluiten van DIGIT, daaronder begrepen de besluiten om de betrokken overeenkomsten aan de eerste en de tweede contractanten in het cascadesysteem te gunnen. Verder vordert zij vergoeding van de schade die zij haars inziens in het kader van de aanbestedingsprocedure heeft geleden.
   Ter ondersteuning van haar vorderingen voert verzoekster de volgende middelen aan.
   Verzoekster betoogt allereerst dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 93 en 94 van het Financieel Reglement (2), op het beginsel van goed bestuur en het transparantiebeginsel en op de artikelen 106 en 107 van het Financieel Reglement, omdat verschillende leden van het winnende consortium niet voldeden aan de voorwaarden om niet te worden uitgesloten, aangezien had moeten worden vastgesteld dat zij ernstig waren tekortgeschoten in de uitvoering van eerdere overeenkomsten, en een lid van het winnende consortium was betrokken bij fraude, corruptie en omkoperij, terwijl verschillende leden van de winnende consortia een beroep doen op toeleveranciers uit landen die geen lid zijn van de WTO/GPA.
   Verder stelt verzoekster dat het beginsel van goed bestuur, het gelijkheidsbeginsel, de artikelen 89 en 98 van het Financieel Reglement en artikel 145 van de uitvoeringsvoorschriften zijn geschonden omdat bij verschillende beoordelaars sprake was van een belangenconflict.
   Voorts betoogt verzoekster dat in strijd met artikel 97 van het Financieel Reglement en artikel 138 van de uitvoeringsvoorschriften tijdens de beoordeling onduidelijke en onregelmatige gunningscriteria zijn gehanteerd.
   Ten slotte voert verzoekster aan dat de aanbestedende dienst de relatieve voordelen van de winnende inschrijver niet openbaar heeft gemaakt en verschillende overduidelijke fouten heeft gemaakt bij de beoordeling van haar offerte en van de offerte van de winnende consortia. Volgens haar heeft de aanbestedende dienst in zijn beoordelingsverslag ook onduidelijke en niet-onderbouwde commentaar geleverd.

      (1)  PB 2009/S 198-283663.

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB 2002, L 248, blz. 1).


title: Zaak T-31/00: Beroep, op 16 februari 2000 ingesteld door BSB-Fleischimport tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 122/38              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    29.4.2000
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                      BSB-Fleischimport, te Berlijn, vertegenwoordigd door D. Ehle
— nietig te verklaren het besluit van de jury om hem niet toe         en D. Ehle, advocaten te Keulen, domicilie gekozen hebbende
    te laten tot de proeven van intern vergelijkend onderzoek         te Luxemburg ten kantore van M. Lucius, advocaat aldaar, Rue
    CdR B/01/98;                                                      Michel Welter 6.
— verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      — de beschikking van de Commissie van 8 november 1999
Verzoeker, ambtenaar in de categorie C bij het Economisch en              (REM 2/99) nietig te verklaren;
Sociaal Comité, voert aan, dat de jury van het vergelijkend
onderzoek hem van de proeven heeft uitgesloten op basis van
een onregelmatige aankondiging van vergelijkend onderzoek.            — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
Deze aankondiging alsmede het bestreden besluit van het tot
aanstelling bevoegd gezag zouden in strijd zijn met de
beginselen van goed beheer en behoorlijk bestuur, en met
artikel 27 van het Statuut.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn aanspraken voert hij met name aan:
— het bestreden besluit sluit hem ten onrechte uit op grond           Bij de bestreden beschikking wordt een verzoek van de
    dat hij geen diploma van middelbaar onderwijs heeft,              Bondsrepubliek Duitsland afgewezen dat tot doel had om
    hoewel hij in het bezit is van een universitair diploma dat       verzoekster invoerheffingen op rundvlees uit Argentinië ten
    tenminste overeenkomt met een diploma van secundair               bedrage van DEM 187 011,60 kwijt te schelden. Dat bedrag
    onderwijs.                                                        was door het Hauptzollamt Essen nagevorderd, omdat de in
                                                                      de heffingsprocedure overgelegde echtheidscertificaten vervalst
— door als toelatingsvoorwaarde te stellen dat de kandidaten          waren.
    tot de categorie B moeten behoren, sluit de aankondiging
    van vergelijkend onderzoek ten onrechte de kandidaten
    uit die over gelijkwaardige of zelfs hogere kwalificaties         Verzoekster stelt om te beginnen, dat wezenlijke procedure-
    beschikken.
                                                                      voorschriften zijn geschonden. Haar is op onrechtmatige wijze
                                                                      inzage in de ambtelijke stukken van de Commissie geweigerd.
— het bestreden besluit sluit verzoeker uit op grond dat hij          Bovendien is de beschikking niet voldoende gemotiveerd,
    niet voldoet aan de door de aankondiging van vergelijkend         aangezien op geen enkele wijze wordt ingegaan op de beslis-
    onderzoek gestelde voorwaarden inzake beroepservaring,            sing van het Gerecht van 19 februari 1998, T-42/96, Eyckeler
    hoewel hij bij het Economisch en Sociaal Comité een               & Malt/Commissie, hoewel dat arrest een feitelijk en juridisch
    functie met verantwoordelijkheid heeft uitgeoefend op het         bijna identiek geval betreft, wat zij ook heeft aangevoerd.
    gebied van autonoom beheer.
                                                                      Verder verwijt verzoekster de Commissie, dat bij de toepassing
                                                                      van artikel 13 van verordening (EEG) nr. 1430/79 een kennelij-
                                                                      ke beoordelingsfout is gemaakt. De aan haar opgelegde
                                                                      naheffing is het gevolg van kennelijke nalatigheden van de
                                                                      Commissie bij het onderzoek van het contingent voor „Hilton
                                                                      beef”. Wanneer de Commissie volgens de regels zou hebben
Beroep, op 16 februari 2000 ingesteld door BSB-Flei-                  gehandeld, zou de naheffing zijn vermeden. De naheffing is
schimport tegen Commissie van de Europese Gemeen-                     volgens verzoekster bovendien onbillijk, aangezien zij te
                            schappen                                  goeder trouw heeft gehandeld. Gelet op die omstandigheden
                                                                      werd haar gebruikelijk handelsrisico overschreden. Daaruit
                        (Zaak T-31/00)                                volgt, dat verweerster ten onrechte is uitgegaan van het
                                                                      ontbreken van bijzondere omstandigheden in de zin van
                                                                      artikel 13 van de genoemde verordening. Bijgevolg zou de
                       (2000/C 122/58)                                beschikking van de Commissie nietig moeten worden ver-
                                                                      klaard.
                       (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 16 februari 2000 beroep ingesteld tegen


title: Zaak C-480/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 september 2011 door Akissi Danièle Boni-Claverie tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 13 juli 2011 in zaak T-350/11, Boni-Claverie/Raad

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/4

         Hogere voorziening ingesteld op 21 september 2011 door Akissi Danièle Boni-Claverie tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 13 juli 2011 in zaak T-350/11, Boni-Claverie/Raad
   (Zaak C-480/11 P)
   2012/C 6/05
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Akissi Danièle Boni-Claverie (vertegenwoordigers: L. Bourthoumieux, J. Vergès, R. Dumas en M. Ceccaldi, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening van Danièle Boni-Claverie ontvankelijk verklaren;

               —

               beschikking T-350/11 van 13 juli 2011 waarbij het beroep niet-ontvankelijk is verklaard, nietig verklaren;

               —

               het beroep van rekwirante terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuw onderzoek van haar conclusies;

               —

               de Raad van de Europese Unie overeenkomstig de artikelen 69 en 73 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert rekwirante de volgende middelen aan:

               —

               Overmacht door de oorlogstoestand die de procestermijn schorste. De gebeurtenissen waarmee rekwirante sinds november 2010 in Ivoorkust is geconfronteerd, vormen een geval van overmacht in de zin van artikel 45 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie, aangezien de verjaringstermijnen van de handelingen die door de Raad jegens haar waren vastgesteld, door de oorlogssituatie zijn geschorst.

               —

               Deze overmacht, wegens de staat van oorlog, belette rekwirante de vrije uitoefening van haar recht van beroep tegen handelingen die kennelijk schending van haar grondrechten opleveren.

               —

               De fundamentele rechten en vrijheden hebben voorrang boven het beginsel van rechtszekerheid. Door de vordering van rekwirante op grond van het beginsel van rechtszekerheid niet-ontvankelijk te verklaren, heeft het Gerecht afbreuk gedaan aan het fundamentele recht van toegang tot een gerecht en tevens de rechten van de verdediging geschonden. Aldus is rekwirante haar recht ontzegd om door een bevoegde rechterlijke instantie te worden gehoord.

               —

               Niet-tegenwerpbaarheid van de termijn van afstand en de beroepstermijn in geval van oorlog. De termijn van afstand en de beroepstermijn kunnen niet worden tegengeworpen aan een adressaat die verblijft in een staat die duidelijk in oorlog is. Dergelijke termijnen gelden enkel in vredestijd en op het Europese continent. Rekwirante bevindt zich evenwel in een ander continent en de strikte toepassing van artikel 102 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht op de onderhavige zaak is dan ook ontegenzeggelijk in strijd met artikel 6, lid 1, van het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en met artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

               —

               Voorrang rechtens van artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Artikel 102 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht ontneemt elk nuttig effect aan de verplichting van kennisgeving zoals deze in het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is vastgesteld. Artikel 263 bepaalt dat het beroep moet worden ingesteld binnen twee maanden te rekenen vanaf de dag van kennisgeving van de handeling of vanaf de dag van de bekendmaking ervan, dan wel vanaf de dag waarop de belanghebbende van de handeling kennis heeft gekregen. Artikel 102 van het Reglement voor de procesvoering gaat voorbij aan deze verplichting tot kennisgeving en neemt niet de dag in aanmerking waarop verzoekster daadwerkelijk kennis van de handeling heeft gekregen, waardoor het de letter en de geest van artikel 263 van artikel VWEU beperkt. Aldus doet artikel 102 afbreuk aan de rechten waarin het Verdrag voorziet en die ook worden beschermd door het Verdrag, dat een hogere rechtskracht heeft en bindend is voor de instellingen die de Europese Unie vormen. Aangezien rekwirante — in strijd met artikel 263, lid 5, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie — geen kennis van de bestreden handelingen is gegeven, kon de beroepstermijn dan ook pas ingaan vanaf het tijdstip waarop zij kennis van de jegens haar vastgestelde handelingen heeft gekregen.

               —

               Zware schending van de fundamentele rechten en vrijheden. Het rechtszekerheidsbeginsel zoals het door het Gerecht is toegepast, zou ernstig afbreuk doen aan de rechtszekerheid in haar geheel, aangezien de justitiabelen die buiten de Europese Unie verblijven in een land dat in staat van oorlog is, dan sancties kunnen worden opgelegd waartegen zij niet naar behoren in rechte kunnen opkomen, daar zij geen kennis van die sancties hebben.

               —

               Subsidiair vordert rekwirante nietigverklaring van de door de Raad jegens haar vastgestelde handelingen wegens de ernst van de schending van de fundamentele rechten en vrijheden. Voor zover de bestreden handelingen schending opleveren van de door de verschillende internationale verdragen beschermde fundamentele vrijheden, dient het Hof deze handelingen nietig te verklaren, aangezien de onrechtmatigheid van deze handelingen tegen de gestelde Europese rechtsorde indruist, alsook op grond van het feit dat haar geen beroepstermijn kan worden tegengeworpen, gelet op de zwaarte van de schending van de beschermde fundamentele rechten en vrijheden.


title: Zaak T-191/10: Beschikking van het Gerecht van 16 juli 2015 — Greenwood Houseware (Zhuhai) e.a./Raad

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/65

         Beschikking van het Gerecht van 16 juli 2015 — Greenwood Houseware (Zhuhai) e.a./Raad
   (Zaak T-191/10) (1)

   (2015/C 389/73)
   Procestaal: Engels
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


title: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof (Wenen) van 12 augustus 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen E. Pelzl, J. Kovac, H. Hohenberg, Kovac Schrott GmbH NFG KG, Wiener Städtische Allgemeine Versicherungs AG, U. Zmölnig, Kovac Management GmbH, P Kovac & Co GmbH en Kovac Eisen Maschinen Metalle GmbH NFG KG en Steiermärkische Landesregierung (Zaak C-338/97)

text:
22 . 11 . 97          NL ]                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 357/ 19
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof (Wenen) van                    Verzoek van het Bayerische Verwaltungsgericht Ansbach
 12 augustus 1997 om een prejudiciële beslissing in het               van 7 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding
 geding tussen E. Pelzl, J. Kovac, H. Hohenberg, Kovac                tussen 1 . 0. Nazli, 2. C. Nazli, 3 . M. Nazli en Stadt
 Schrott GmbH NFG KG, Wiener Stadtische Allgemeine                                                  Nürnberg
 Versicherungs AG, U. Zmölnig, Kovac Management                                               ( Zaak C-340/97)
 GmbH, P Kovac & Co GmbH en Kovac Eisen Maschinen
         Metalle GmbH NFG KG en Steiermarkische                                                  ( 97/C 357/33 )
                          Landesregierung
                         ( Zaak C-338/97)                            Het Bayerische Verwaltungsgericht Ansbach — 5e Kamer
                                                                     — heeft bij beschikking van 7 juli 1997, ingekomen ter
                            ( 97/C 357/32                            griffie van het Hof van Justitie op 1 oktober 1997, in het
                                                                     geding tussen 1.0 . Nazli, 2 . C. Nazli, 3 . M. Nazli en
                                                                     Stadt Nürnberg, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
 Het Verwaltungsgerichtshof (Wenen ) heeft bij beschikking           over de navolgende vragen :
van 12 augustus 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
 van Justitie op 29 september 1997, in het geding tussen E.           1 . Verliest een Turkse werknemer, die de rechtspositie
Pelzl, J. Kovac, H. Hohenberg, Kovac Schrott GmbH                         heeft verworven van artikel 6, lid 1 , derde gedachten
NFG KG, Wiener Stadtische Allgemeine Versicherungs                        streepje, van Besluit nr. 1/80 van de bij de Associatie
AG, U. Zmölnig, Kovac Management GmbH, P Kovac &                          overeenkomst tussen de EEG en Turkije ingestelde
 Co GmbH en Kovac Eisen Maschinen Metalle GmbH                            Associatieraad van 19 september 1980 betreffende de
NFG KG en Steiermarkische Landesregierung, het Hof van                    ontwikkeling van de Associatie ( hierna „ Besluit nr. 1 /
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                        80 "), deze rechtspositie nadien, doordat hij wegens
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                   ernstige verdenking van het begaan van een misdrijf in
                                                                          preventieve hechtenis is genomen en aansluitend
                                                                          wegens het aan de preventieve hechtenis ten grondslag
                                                                          liggend misdrijf rechtsgeldig tot een voorwaardelijke
Verzet artikel 33 , lid 1 , van Zesde Richtlijn 77/388/EEG                vrijheidsstraf werd veroordeeld ?
van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —             2 . Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord :
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege
voegde waarde: uniforme grondslag ('), zich tegen de                      Is de uitzetting van een dergelijke Turkse werknemer
handhaving van een heffing ( wegens haar karakter van                     uitsluitend op algemeen preventieve gronden, dat wil
omzetbelasting), die in een Bundesland ( deelstaat) van een               zeggen ter afschrikking van andere buitenlanders, ver
lidstaat van de Europese Gemeenschappen                                   enigbaar met artikel 14, lid 1 , van Besluit nr. 1 /80 ?
door alle — direct of indirect bij het vreemdelingenverkeer
betrokken — ondernemers die binnen een afgebakend,
nader omschreven gebied hun zetel of een vestiging heb
ben, per kalenderjaar moet worden betaald, waarbij alle              Beroep, op 30 september 1997 ingesteld door Commissie
gebieden tezamen nagenoeg het grondgebied van het Bun               van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
desland ( deelstaat) omvatten, en                                                                 Nederlanden
                                                                                ( Zaak C-341 /97 )
                                                                                97/C 357/34
waarvan het bedrag in wezen evenredig is aan de in een
kalenderjaar door de ondernemer vooral in deze deelstaat             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
behaalde omzet, doch het tarief varieert naar gelang van             is op 30 september 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
de intensiteit van het vreemdelingenverkeer in het betrok           der Nederlanden door Commissie van de Europese
ken gebied en van het door de wetgever aangenomen nut                Gemeenschappen, vertegenwoordigd door H. van Vliet,
dat het vreemdelingenverkeer voor de betrokken economi              als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem
sche sector ( beroepsgroep ) heeft, en                               burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst,
                                                                     Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
die geen aftrek van voorbelasting kent ?
                                                                    — voor recht te verklaren dat het Koninkrijk der Neder
(M PB L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .                                  landen, door op 16 december 1992 de verordening
                                                                          voorkoming introductie van uitheemse toxische dino
                                                                          flagellaten vast te stellen, is tekortgeschoten in zijn ver
                                                                          plichtingen op grond van de artikelen 30 en 36 van
                                                                          het EG-Verdrag;


title: Beroep, op 18 juni 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Zaak C-206/96)

text:
Nr . C 269/2         NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14 . 9 . 96
Verzoek van 15 juli 1996 van SA Must Interim om toelating            — Misbruik van bevoegdheid ( zie zaak C-123/96 ( 4 )).
tot derdenbeslag bij de Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen                                (')  PB nr . L 74 van 22 . 3 . 1996 , blz . 13 .
                     ( Zaak C-l /96 S.A. )                           (2)  PB nr . L 192 van 24 . 7 . 1990 , blz . 10 .
                                                                     ( 5) PB nr . C 95 van 30 . 3 . 1996 , blz . 5 .
                          ( 96/C 269/03 )
                                                                     (4)  PB nr . C 180 van 22 . 6 . 1996 , blz . 19
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 juli 1996 een verzoek om toelating tot derdenbeslag
bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen inge
diend door SA Must Interim, vertegenwoordigd door
J. Junker, advocaat te Luxemburg, Rue Sainte Zythe 12 .
                                                                     Beroep, op 18 juni 1996 ingesteld door Commissie van de
                                                                     Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxem
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage haar                                                   burg
toelating te verlenen om bij de Commissie van de Europese
                                                                                ( Zaak C-206/96 )
Gemeenschappen derdenbeslag te leggen op de bedragen die
deze verschuldigd is aan de vennootschap Transport Service                                        ( 96/C 269/05 )
International , ingevolge een beschikking van 31 mei 1996 ,
uitvoerbaar op de minuut en vóór registratie, van de                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
president van het Tribunal d'arrondissement de Luxem                op 18 juni 1996 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
bourg, waarbij haar overeenkomstig artikel 558 van de                Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeen
Code de procédure civile toelating is verleend om bij het            schappen, vertegenwoordigd door R. Wainwright en J.-F .
„ orgaan naar Europees recht Europese Commissie, verte              Pasquier, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
genwoordiging te Luxemburg, L-2920 Luxemburg, Bati                  Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
ment Jean Monnet ", derdenbeslag te leggen op de bedragen,           dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
gelden of waarden die deze eventueel verschuldigd is aan de
vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Transport
Service International, gevestigd en met zetel te L-8055              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Bertrange .
                                                                     — vast te stellen dat het Groothertogdom de ingevolge het
                                                                          Verdrag op hem rustende verplichting niet is nagekomen
                                                                          door in strijd met artikel 7 van Richtlijn 76/464/EEG van
                                                                          de Raad ( 1 ) niet de programma 's ter vermindering van de
                                                                          verontreiniging en de kwaliteitsdoelstellingen voor het
                                                                          water op te stellen, en de programma's en resultaten van
                                                                          de toepassing ervan niet in beknopte vorm aan de
Beroep, op 13 juni 1996 ingesteld door Koninkrijk Spanje                  Commissie mee te delen,
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                       ( Zaak C- 199/96 )                            — het Groothertodom Luxemburg te verwijzen in de
                          ( 96/C 269/04 )                                 kosten .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           Middelen en voornaamste argumenten
op 13 juni 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, verte               Ingevolge artikel 189 , derde alinea, van het EG-Verdrag is
genwoordigd door G. Calvo Di'az, abogado del Estado,                 de richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat tot de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse                  Lid-Staten gericht. Voor de stoffen van lijst II bestaat het te
ambassade, Boulevard E. Servais 4 en 6 .                             bereiken resultaat in het opstellen en toepassen van pro
                                                                     gramma 's ter vermindering van de verontreiniging alsmede
                                                                     de analyse en de mededeling van de concrete resultaten
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                      daarvan aan de Commissie ( artikel 7, leden 1 en 6 , van de
                                                                     richtlijn ). De Commissie stelt vast, dat het Groothertogdom
— Richtlijn 96/1 9/EG van de Commissie (') tot wijziging             Luxemburg 14 jaar na de voor het opstellen van de
     van Richtlijn 90/388/EEG ( 2 ) met betrekking tot de            programma 's vastgestelde termijn, tien jaar na de eerste
     invoering van volledige mededinging op de markten               brief ter zake aan de Regering, gevolgd door een bijeen
     voor telecommunicatie nietig te verklaren;                      komst met haar vertegenwoordigers , en vijf jaar na de
                                                                     vaststelling van de laatste lijst van prioritaire stoffen zoals
— de Commissie te verwijzen in de kosten .                           bedoeld in lijst II, de uit artikel 7 voortvloeiende verplich
                                                                     tingen nog steeds niet is nagekomen .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      (M PB nr . L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz. 23 .
— Onbevoegdheid van de Commissie ( zie zaak C-ll /
     96 ( 3 )).


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 19 februari 1998 in zaak T-142/96: A.-M. Toller tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Advies van invaliditeitscommissie - Onvoldoende geschiktheid voor ambt - Besluit houdende tuchtrechtelijk ontslag - Verzoek om nieuw onderzoek - Nieuw en wezenlijk feit - Vervallen termijn - Ontvankelijkheid)

text:
11.4.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 113/13
3. Verwijst verzoeksters in de kosten.                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 19 februari 1998
( ) PB C 386 van 31.12.1994 en PB C 137 van 3.6.1995.
 1
                                                                   in zaak T-142/96: A.-M. Toller tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   (Ambtenaren Ð Advies van invaliditeitscommissie Ð
                                                                   Onvoldoende geschiktheid voor ambt Ð Besluit houdende
                                                                   tuchtrechtelijk ontslag Ð Verzoek om nieuw onderzoek Ð
                                                                   Nieuw en wezenlijk feit Ð Vervallen termijn Ð Ontvanke-
                                                                                lijkheid)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (98/C 113/32)
                     van 19 februari 1998
in zaak T-42/96: Eyckeler & Malt AG tegen Commissie                                     (Procestaal: Frans)
             van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   In zaak T-142/96, A.-M. Toller, gewezen ambtenaar
(Beroep tot nietigverklaring Ð Invoer van rundvlees van            van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
hoge kwaliteit (Hilton Beef) Ð Verordening (EEG)                   wonende te Brussel, vertegenwoordigd door B. Lombart,
nr. 1430/79 Ð Artikel 13 Ð Beschikking van de Commis-              E. Boigelot en D. Crucq, advocaten te Brussel, domicilie
sie tot weigering van kwijtschelding van invoerrechten Ð           gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L.
     Recht van verweer Ð Kennelijke beoordelingsfout)              Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2, tegen
                        (98/C 113/31)                              Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
                                                                   den: J. Currall en C. Berardis-Kayser), betreffende een
                                                                   beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commis-
                                                                   sie houdende weigering van heroverweging van het besluit
                      (Procestaal: Duits)
                                                                   van 1 juli 1993 waarbij verzoekster tuchtrechtelijk is ont-
                                                                   slagen wegens ongeschiktheid voor het ambt, heeft het
                                                                   Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh,
In zaak T-42/96, Eyckeler & Malt AG, vennootschap naar             president, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: A.
Duits recht, gevestigd te Hilden (Duitsland) vertegenwoor-         Mair, administrateur, op 19 februari 1998 een arrest gewe-
digd door D. Ehle en V. Schiller, advocaten te Keulen,             zen waarvan het dictum luidt als volgt:
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
van M. Lucius, rue Michel Welter 6, ondersteund door
                                                                   1. Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
Verenigd Koininkrijk van Groot-BrittannieÈ en Noord-Ier-
land (gemachtigden: aanvankelijk S. Ridley, daarna J. Col-
lins en D. Anderson), tegen Commissie van de Europese              2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
Gemeenschappen (gemachtigde: G. zur Hausen), betref-                    gen.
fende een beroep tot nietigverklaring van de beschikking
van de Commissie van 20 december 1995, document                    (1) PB C 318 van 26.10.1996.
K(95) 3391 def., gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland,
betreffende een verzoek om kwijtschelding van invoerrech-
ten, heeft het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als
volgt: A. Saggio, president, B. Vesterdorf en R. M. Moura
Ramos, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administra-
teur, op 19 februari 1998 een arrest gewezen waarvan het           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
dictum luidt als volgt:
                                                                                van 19 februari 1998
                                                                   in zaak T-169/96: J.-P. Pierard tegen Commissie van de
1. Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van                           Europese Gemeenschappen (1)
     20 december 1995, gericht tot de Bondsrepubliek               (Vertegenwoordiging van ambtenaren en personeelsleden
     Duitsland en betreffende een verzoek om kwijtschel-           van Commissie in administratieve en statutaire organen Ð
     ding van rechten bij invoer.                                  Personeelsleden tewerkgesteld buiten Europese Unie Ð
                                                                                Afdoening zonder beslissing)
                                                                                (98/C 113/33)
2. Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Frans)
3. Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brit-
     tannieÈ en Noord-Ierland zijn eigen kosten zal dragen.        In zaak T-169/96, J.-P. Pierard, ambtenaar van de Com-
                                                                   missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                   digd door N. LhoeÈst, advocaat te Brussel, domicilie geko-
(1) PB C 180 van 22.6.1996.                                        zen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
                                                                   SARL, rue de Cessange 30, tegen Commissie van de Euro-
                                                                   pese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en C.
                                                                   Berardis-Kayser), betreffende een beroep tot nietigverkla-


title: Zaak C-306/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 december 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona — Spanje) — Sociedad General de Autores y Editores de España (SGAE)/Rafael Hoteles, SA (Auteursrecht en naburige rechten in informatiemaatschappij — Richtlijn 2001/29/EG — Artikel 3 — Begrip mededeling aan publiek — Werken verspreid door middel van televisietoestellen in hotelkamers)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 december 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona — Spanje) — Sociedad General de Autores y Editores de España (SGAE)/Rafael Hoteles, SA
   (Zaak C-306/05) (1)

   (Auteursrecht en naburige rechten in informatiemaatschappij - Richtlijn 2001/29/EG - Artikel 3 - Begrip mededeling aan publiek - Werken verspreid door middel van televisietoestellen in hotelkamers)
   (2006/C 331/04)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Audiencia Provincial de Barcelona
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sociedad General de Autores y Editores de España (SGAE)

      Verwerende partij: Rafael Hoteles, SA
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Audiencia Provincial de Barcelona — Uitlegging van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10) — Begrip „mededeling aan het publiek” (artikel 3 van de richtlijn) — Begrip „strikt huiselijke omgeving” — Werken verspreid via televisietoestellen in hotelkamers
   Dictum

               1)

               Ook al vormt de loutere beschikbaarstelling van fysieke installaties als zodanig geen mededeling in de zin van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, het doorgeven van een signaal door middel van televisietoestellen door een hotel aan de gasten die in zijn kamers verblijven, vormt, ongeacht de gebruikte techniek van doorgifte van het signaal, een mededeling aan het publiek in de zin van artikel 3, lid 1, van deze richtlijn.

               2)

               Het privékarakter van hotelkamers staat niet eraan in de weg dat een aldaar verrichte mededeling van een werk door middel van televisietoestellen, een mededeling aan het publiek in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29 vormt.

      (1)  PB C 257 van 15.10.2005.


title: Zaak C-651/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 19 december 2011 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: X BV

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 19 december 2011 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: X BV
   (Zaak C-651/11)
   2012/C 73/30
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Andere partij: X BV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan de overdracht van 30 percent van de aandelen in een vennootschap — voor welke degene die deze aandelen overdraagt aan de btw onderworpen diensten verricht — worden gelijkgesteld met de overgang van (een gedeelte van) een algemeenheid van goederen in de zin van artikel 5, lid 8, en/of van diensten in de zin van artikel 6, lid 5, van de Zesde richtlijn? (1)

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, kan dan de in die vraag bedoelde overdracht worden gelijkgesteld met de overgang van (een gedeelte van) een algemeenheid van goederen in de zin van artikel 5, lid 8, en/of van diensten in de zin van artikel 6, lid 5, van de Zesde richtlijn, indien de overige aandeelhouders, die ook aan de btw onderworpen diensten verrichten jegens de vennootschap waarvan de aandelen worden overgedragen, (nagenoeg) tegelijkertijd aan dezelfde persoon alle andere aandelen van die vennootschap overdragen?

               3)

               Indien ook de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord, kan dan de in vraag 1 bedoelde overdracht worden beschouwd als de overgang van (een gedeelte van) de onderneming in de zin van artikel 5, lid 8, en/of artikel 6, lid 5, van de Zesde richtlijn, in aanmerking genomen dat deze overdracht nauw samenhangt met verrichte managementwerkzaamheden voor die deelneming?

      (1)  Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak T-298/02: Beroep, op 1 oktober 2002 ingesteld door Anna Herrero Romeu tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 289/38              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 23.11.2002
Bovendien is de bestreden beschikking in strijd met het                —    Schending van het discriminatieverbod, aangezien in
vertrouwensbeginsel en het evenredigheidsbeginsel, voorzover                wezen gelijke persoonlijke situaties verschillend worden
de Commissie de Italiaanse staat heeft gelast de steun terug te             behandeld, daar bij bepaalde ambtenaren die bij de
vorderen.                                                                   Bureaus van de Duitse Länder of van de regio’s van het
                                                                            Verenigd Koninkrijk werkzaam zijn geweest, het vóór
                                                                            hun indiensttreding vervulde tijdvak van arbeid voor de
                                                                            berekening van de referentieperiode niet in aanmerking
                                                                            is genomen.
                                                                       Verzoekster stelt ook schending van de motiveringsplicht.
Beroep, op 1 oktober 2002 ingesteld door Anna Herrero
Romeu tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                               pen
                        (Zaak T-298/02)
                        (2002/C 289/68)
                                                                       Beroep, op 30 september 2002 ingesteld door Carles
                                                                       Dedeu i Fontcuberta tegen Commissie van de Europese
                       (Procestaal: Spaans)                                                  Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-299/02)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 1 oktober 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                                (2002/C 289/69)
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Anna
Herrero Romeu, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
Ramón García-Gallardo Gil-Fournier en Javier Guillem-Carrau.                                 (Procestaal: Spaans)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     het besluit van het TABG van 10 juni 2002 waarbij haar
                                                                       schappen is op 30 september 2002 beroep ingesteld tegen
      het recht op de ontheemdingstoelage en derhalve op de
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Carles
      overige daarmee verbonden toelagen werd geweigerd,
                                                                       Dedeu i Fontcuberta, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
      overeenkomstig de rechtspraak Lozano nietig te ver-
                                                                       door Ramón García-Gallardo Gil-Fournier en Javier Guillem-
      klaren;
                                                                       Carrau.
—     verweerster te verwijzen in alle kosten.
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                     —    het stilzwijgend afwijzend besluit van 23 september
                                                                            2002, dat voortkomt uit het zwijgen van de Commissie
                                                                            met betrekking tot klacht 275/02, en waarbij hem het
Bij het onderhavige beroep komt verzoekster, ambtenaar van                  recht op de ontheemdingstoelage en derhalve op de
de Commissie, op tegen het besluit van het TABG, waarbij                    overige daarmee verbonden toelagen werd geweigerd,
haar het recht op de ontheemdingstoelage (artikel 4 van bijlage             overeenkomstig de rechtspraak Lozano nietig te ver-
VII bij het Statuut) wordt geweigerd, dat haar naar haar mening             klaren;
toekomt, aangezien haar gebruikelijke woonplaats en centrum
van haar belangen in de in het Statuut genoemde referentie-            —    verweerster te verwijzen in alle kosten.
periode Barcelona en niet Brussel was.
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster:                      Middelen en voornaamste argumenten
—     Kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten, voorzover
      in het bestreden besluit de voor een Vertegenwoordiging          De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
      van een Spaans autonoom gewest te Brussel verrichte              in zaak T-298/02, Anna Herrero Romeu/Commissie, zijn
      arbeid niet wordt aangemerkt als „diensten verricht voor         aangevoerd.
      een andere staat”, en geen rekening wordt gehouden met
      verzoeksters persoonlijke situatie met betrekking tot de
      duurzame banden met het land van tewerkstelling.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 8 mei 2003 in zaak C-269/00 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Wolfgang Seeling tegen Finanzamt Starnberg ("Zesde BTW-richtlĳn — Artikelen 6, lid 2, eerste alinea, sub a), en 13, B, sub b) — Gebruik voor privé-doeleinden van belastingplichtige van woning in volledig tot bedrĳf behorend gebouw — Niet-gelĳkstelling met verpachting en verhuur van onroerende goederen")

text:
C 146/4                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                21.6.2003
                      ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                              (Zesde kamer)                                                             (Vijfde kamer)
                            van 3 april 2003                                                           van 8 mei 2003
in zaak C-144/00 (verzoek van het Bundesgerichtshof om                       in zaak C-269/00 (verzoek van het Bundesfinanzhof
      een prejudiciële beslissing): Matthias Hoffmann ( 1)                   om een prejudiciële beslissing): Wolfgang Seeling tegen
                                                                                Finanzamt Starnberg ( 1)
(„BTW — Zesde richtlijn — Vrijstelling voor bepaalde
activiteiten van algemeen belang — Instelling — Begrip —                     („Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 6, lid 2, eerste alinea,
Diensten van natuurlijke persoon — Culturele diensten                        sub a), en 13, B, sub b) — Gebruik voor privé-doeleinden
                         verricht door solist”)                              van belastingplichtige van woning in volledig tot bedrijf
                                                                             behorend gebouw — Niet-gelijkstelling met verpachting en
                                                                                verhuur van onroerende goederen”)
                             (2003/C 146/05)
                                                                                (2003/C 146/06)
                             (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-144/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Bundesgerichtshof (Duits-
                                                                             In zaak C-269/00, betreffende een verzoek aan het Hof
land), in de aldaar dienende strafzaak tegen Matthias Hoff-
                                                                             krachtens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland),
mann, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
artikel 13, A, lid 1, sub n), van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)            in het aldaar aanhangige geding tussen Wolfgang Seeling en
                                                                             Finanzamt Starnberg, om een prejudiciële beslissing over de
van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —                     uitlegging van de artikelen 6, lid 2, eerste alinea, sub a), 13, B,
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde                  sub b), en 17, lid 2, sub a), van de Zesde richtlijn (77/
                                                                             388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet                  harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-
                                                                             belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
(rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen en V. Skouris,
F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-                      toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1),
generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-                     heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wa-
                                                                             thelet, kamerpresident, C. W. A. Timmermans, D. A. O. Ed-
ministrateur, op 3 april 2003 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                      ward, P. Jann en S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-
                                                                             generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,
                                                                             op 8 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
1)     Artikel 13, A, lid 1, sub n), van de Zesde richtlijn (77/             als volgt:
       388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
       de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                             De artikelen 6, lid 2, eerste alinea, sub a), en 13, B, sub b), van de
       omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over
                                                                             Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
       de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden
                                                                             betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
       uitgelegd dat de uitdrukking „andere culturele instellingen die
                                                                             omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
       [...] worden erkend”, solisten die individueel optreden, niet
                                                                             toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moeten aldus worden
       uitsluit.
                                                                             uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling
                                                                             die het gebruik van een gedeelte van een volledig tot het bedrijf
2)     Uit het opschrift zelf van artikel 13, A, van de Zesde richtlijn      behorend gebouw voor privé-doeleinden van de belastingplichtige van
       vloeien geen beperkingen van de bij die bepaling toegestane           belasting vrijstelt als zijnde een verpachting of verhuur van een
       vrijstellingen voort.                                                 onroerend goed in de zin van het genoemde artikel 13, B, sub b).
( 1) PB C 176 van 24.6.2000.                                                 (1 ) PB C 259 van 9.9.2000.


title: Verzoek van 17 oktober 1996 van de Pretura Circondariale di Pavia om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen L. Bazzan, A. Traverso en A. Calvini (Zaak C-359/96)

text:
 Nr . C 9 / 10           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     11 . 1 . 97
 7 november 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum                   sant en S. Kyriakopoulou ), ondersteund door Koninkrijk
 luidt als volgt:                                                        Spanje ( gemachtigden : A. Navarro Gonzalez en M. Bravo
                                                                         Ferrer Delgado, abogado del Estado ), door Commissie van
 1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette               de Europese Gemeenschappen (gemachtigde : N. Khan ), en
      lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen            door Koninkrijk België (gemachtigde: J. Devadder), betref
      om te voldoen aan                                                  fende een verzoek om nietigverklaring van Richtlijn 93/
                                                                          104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende
      — Richtlijn 93/48/EEG van de Commissie van 23 juni                 een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd
           1993 tot vaststelling van het schema met de voor             ( PB 1993 , L 307, blz . 18 ) en, subsidiair, van de bepalingen
           waarden waaraan fruitgewassen die voor de fruit              van de artikelen 4, 5 , eerste en tweede alinea, 6, punt 2,
           teelt worden gebruikt en teeltmateriaal daarvan               en 7 van deze richtlijn, heeft het Hof, samengesteld als
           overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 92/34/EEG              volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president, G. F. Mancini,
           van de Raad moeten voldoen,
                                                                         J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur), J. L. Murray en
     — Richtlijn 93/49/EEG van de Commissie van 23 juni                  L. Sevón, kamerpresidenten, C. N. Kakouris, P. J. G. Kap
           1993 tot vaststelling van het schema met de voor             teyn, C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G.
           waarden waaraan siergewassen en teeltmateriaal                Hirsch, P. Jann en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-ge
           daarvan overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 91 /           neraal : P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
           682/EEG van de Raad moeten voldoen,                           12 november 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                         luidt als volgt:
     — Richtlijn 93/52/EEG van de Raad van 24 juni
           1993 tot wijziging van Richtlijn 89/556/EEG tot               1 . Verklaart nietig artikel 5, tweede alinea, van Richtlijn
           vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften               93 /104/EG van de Raad van 23 november 1993 be
           voor het intracommunautaire handelsverkeer in                      treffende een aantal aspecten van de organisatie van de
           embryo 's van als huisdier gehouden runderen en                    arbeidstijd.
           de invoer daarvan uit derde landen, en
     — Richtlijn 93/61 /EEG van de Commissie van 2 juli                  2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
           1993 tot vaststelling van de schema 's met de eisen
           waaraan teeltmateriaal en plantgoed van groente              3 . Verwijst het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
          gewassen, met uitzondering van zaad, overeenkom                    en Noord-Ierland in de kosten.
           stig Richtlijn 92/33/EEG van de Raad moeten vol
           doen,                                                         4 . Verstaat dat het Koninkrijk België, het Koninkrijk
                                                                              Spanje en de Commissie van de Europese Gemeen
     is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nage                  schappen hun eigen kosten zullen dragen.
     komen die op haar rusten krachtens artikel 10 van
     Richtlijn 93/48/EEG artikel 8 van Richtlijn 93/49/                  (!) PB nr. C 120 van 30 . 4 . 1994 , blz . 13 .
     EEG, artikel 2 van Richtlijn 93/52/EEG en artikel 7
     van Richtlijn 93/61 /EEG .
2 . De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(M PB nr. C 315 van 25 . 11 . 1995 , blz 11 .
                                                                        Verzoek van 17 oktober 1996 van de Pretura Circondaria
                                                                        le di Pavia om een prejudiciële beslissing in de strafzaak
                                                                                tegen L. Bazzan, A. Traverso en A. Calvini
                                                                                ( Zaak C-359/96 )
                                                                                ( 97IC 9/ 18 )
                     ARREST VAN HET HOF
                      van 12 november 1996
                                                                        De Pretura Circondariale di Pavia heeft bij beschikking
in zaak C-84/94: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittan                 van 17 oktober 1996, ingekomen ter griffie van het Hof
nië en Noord-Ierland tegen Raad van de Europese Unie 0 )                van Justitie op 4 november 1996, in de strafzaak tegen L.
(Richtlijn 93/104/EG van de Raad betreffende een aantal                 Bazzan, A. Traverso en A. Calvini , het Hof van Justitie
aspecten van de organisatie van de arbeidstijd — Beroep                 van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
                        tot nietigverklaring)                           diciële beslissing over de verenigbaarheid van artikel 1 ,
                                                                        lid 1 , van wet nr. 1369 van 23 oktober 1960, in samen
                             97/C 9/ 17 )
                                                                        hang met artikel 11 , lid 1 , van wet nr. 264 van 29 oktober
                        (Procestaai: Engels)                             1949 p ), met de beginselen van gemeenschapsrecht die
                                                                        zijn neergelegd in de artikelen 48 , 49, 54 en 90 EEG-Ver
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          drag, en over de vraag of deze beginselen direct toepasse
                  de Jurisprudentie van het Hof)                        lijk zijn , in welk geval de Italiaanse wettelijke regeling bui
                                                                        ten toepassing dient te blijven .
In zaak C-84/94, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittan
nië en Noord-Ierland ( gemachtigde : J. E. Collins, bijge              (') Lees : wet van 29 april 1949 .
staan door M. J. Beloff en E. Sharpston ) tegen Raad van
de Europese Unie (gemachtigden : A. Sacchettini, J. Aus