title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 28 november 2003 in zaak T-264/03 R: Jürgen Schmoldt en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kort geding — Ontvankelĳkheid — Spoedeisendheid)

text:
C 85/26                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                             3.4.2004
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                gevestigd te Bremen (Duitsland), en Hauptverband der Deut-
                               AANLEG                                      schen Bauindustrie eV, gevestigd te Berlijn (Duitsland),vertege-
                                                                           nwoordigd door H.-P. Schneider, hoogleraar, tegen Commissie
                      van 18 december 2003                                 van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: K. Wiedner
                                                                           en A. Böhlke), betreffende een verzoek krachtens ar-
in zaak T-215/02: Santiago Gómez-Reino tegen Commis-                       tikel 243 EG om bij wege van voorlopige maatregel de in de
           sie van de Europese Gemeenschappen (1)                          mededeling van de Commissie van 22 mei 2003 in het kader
                                                                           van de uitvoering van richtlijn 89/106/EEG van de Raad (PB
(Ambtenaren — Onderzoek ingesteld door Europees Bureau                     C 120, blz. 17) bepaalde periode waarin de nationale normen
voor fraudebestrijding (OLAF) — Bijstandsplicht — Beroep                   en de Europese normen EN 13162:2001 tot en met
tot nietigverklaring en tot schadevergoeding, dat kennelijk                13171:2001 naast elkaar kunnen bestaan, te verlengen, heeft
     niet-ontvankelijk en kennelijk rechtens ongegrond is)                 de president van het Gerecht op 28 november 2003 een
                                                                           beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                            (2004/C 85/50)
                                                                           1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
In zaak T-215/02, Santiago Gómez-Reino, ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Brussel (België), vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
tigden: H.-P. Hartvig en J. Currall), betreffende een beroep
strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van een aantal
maatregelen betreffende onderzoeken ingesteld door het Euro-
pees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en verzoeken om                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
bijstand krachtens artikel 24 van het Statuut van de ambtena-                                           AANLEG
ren van de Europese Gemeenschappen, en anderzijds vergoe-
ding van de gestelde schade, heeft het Gerecht (Tweede kamer),                                   van 2 december 2003
samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A.W.H. Meij
en N.J. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 18 december               in zaak T-334/02: Viomichania Syskevasias Typopoiisis
2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                  kai Syntirisis Agrotikon Proïonton AE tegen Commissie
volgt:                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
1)    Het beroep wordt verworpen op grond dat het kennelijk niet-          (EOGFL — Verbetering van voorwaarden inzake verwerking
      ontvankelijk en kennelijk rechtens ongegrond is.                     en afzet van landbouwproducten — Verzoek om intrekking
                                                                           van communautaire financiële bijstand — Stilzitten van
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen, daaronder begrepen                   Commissie — Beroep wegens nalaten)
      de kosten die in de kortgedingprocedures T-215/02 R en
      C-471/02 P(R) zijn opgekomen.                                                                  (2004/C 85/52)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
(1) PB C 247 van 12 oktober 2002.
                                                                           In zaak T-334/02, Viomichania Syskevasias Typopoiisis kai
                                                                           Syntirisis Agrotikon Proïonton AE, gevestigd te Athene (Grie-
                                                                           kenland), vertegenwoordigd door I. Stamoulis, advocaat, do-
                                                                           micilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
                                                                           van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Condou-
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                                 Durande), betreffende een verzoek om krachtens artikel 232
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    EG vast te stellen dat de Commissie heeft nagelaten, enerzijds
                                                                           tegen de Helleense Republiek een niet-nakomingsprocedure in
                      van 28 november 2003                                 te leiden wegens een schending van het gemeenschapsrecht
                                                                           die verzoekster in haar economische belangen heeft geschaad,
in zaak T-264/03 R: Jürgen Schmoldt en anderen tegen
                                                                           en anderzijds ex tunc de financiële bijstand van het Europees
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) in te
    (Kort geding — Ontvankelijkheid — Spoedeisendheid)                     trekken, die is verleend in het kader van de medefinanciering
                                                                           van verzoeksters investeringsproject, zoals goedgekeurd bij
                            (2004/C 85/51)                                 beschikking nr. 324986/505 van de Griekse autoriteiten
                                                                           van 17 februari 1994, heeft het Gerecht (Derde kamer),
                           (Procestaal: Duits)                             samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en
                                                                           F. Dehousse, rechters; griffier: H. Jung, op 2 december 2002
                                                                           een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-264/03 R, Jürgen Schmoldt, wonende te Dallgow-
Döberitz (Duitsland), Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG,                 1)    Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-168/00: Beroep, op 16 juni 2000 ingesteld door Appel & Frenzel GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 259/26               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     9.9.2000
—     zij niet voldoet aan artikel 253 EG-Verdrag;                     4.    de Commissie te veroordelen in de kosten van de
                                                                             procedure.
—     een dumpingmarge van 7,6 % is vastgesteld en aan
      verzoekster een antidumpingrecht van 5,19 euro per ton
      is opgelegd. Zonder de genoemde inbreuken op het                 Middelen en voornaamste argumenten
      gemeenschapsrecht was er slechts een minimale dumping
      geweest en was er geen recht opgelegd.
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek met
                                                                       die in zaak T-110/00 (2).
(1) PB L 75 van 24.3.2000, blz. 3.
(2) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995
    betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping      (1) PB L 56 van 1.3.2000, blz. 39.
    uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB       (2) PB C 176 van 24.6.2000, blz. 30.
    L 56 van 6.3.1996, blz. 1).
                                                                       Beroep, op 16 juni 2000 ingesteld door Appel & Frenzel
Beroep, op 14 juni 2000 ingesteld door Suproco NV tegen                GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                                  markt (merken, tekeningen en modellen)
                         (Zaak T-159/00)                                                        (Zaak T-168/00)
                         (2000/C 259/47)                                                        (2000/C 259/48)
                      (Procestaal: Nederlands)                                                  (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 14 juni beroep ingesteld tegen Commissie van            schappen is op 16 juni 2000 beroep tegen Bureau voor
de Europese Gemeenschappen door Suproco NV, vertegen-                  harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
woordigd door R. J. van Agteren, advocaat te Rotterdam, en             modellen) ingesteld door Appel & Frenzel GmbH, te Düsseldorf
M. M. Slotboom, advocaat te Rotterdam en Brussel, domicilie            (BRD), vertegenwoordigd door J.-C. Gaedertz, advocaat te
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch,               Frankfurt (BRD), Bockenheimer Landstraße 98-100.
advocaat aldaar, Rue Goethe 11.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     beslissing nr. R 263/1999-3 van de derde kamer van
1.    het verzoek van Suproco ontvankelijk te verklaren;                     beroep van 13 april 2000 te wijzigen en te beslissen, dat
                                                                             het merk „Tönnchen” overeenkomstig de bijgevoegde
2.    verordening 465/2000 van 29 februari 2000 (1) tot invoe-               afbeelding in het register van gemeenschapsmerken wordt
      ring van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de                     ingeschreven.
      invoer uit de landen en gebieden overzee, van producten
      van de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO
      nietig te verklaren;                                             Middelen en voornaamste argumenten
3.    te bepalen dat de Gemeenschap aansprakelijk is voor              Betrokken merk:                „Tönnchen”     —     aanvraagnr.
      de schade door Suproco geleden ten gevolge van de                                               624189
      vrijwaringsmaatregel, alsmede te bepalen dat partijen zich
      nader zullen verstaan omtrent de omvang van de schade            Waar of dienst:                waren van klasse 30 (mosterd)
      van Suproco en dat, bij gebreke van overeenstemming
      hierover, de procedure zal worden voortgezet binnen een          Bij de kamer van beroep        weigering van inschrijving door
      door het Gerecht te bepalen termijn, ter bepaling van de         bestreden beslissing:          de onderzoeker
      omvang van de schade, althans de Gemeenschap te
      veroordelen tot betaling van de voorlopige begrote en            Middelen:                      — onterechte ontkenning van
      nog te begroten schade, meer subsidiair de Gemeenschap                                              onderscheidend     vermogen
      te veroordelen tot betaling van de door het Gerecht in                                              door de kamer van beroep
      goede justitie te bepalen schadevergoeding, vermeerderd
      met de toepasselijke rente vanaf de datum van dit
      verzoekschrift tot de datum van algehele betaling;


title: Zaak T-640/14: Beroep ingesteld op 20 augustus 2014 — Beul/Parlement en Raad

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/50

         Beroep ingesteld op 20 augustus 2014 — Beul/Parlement en Raad
   (Zaak T-640/14)
   2014/C 409/71
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Carsten René Beul (Neuwied, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Pott en T. Eckhold, advocaten)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Europees Parlement

      Conclusies

   Verzoeker verzoekt het Gerecht om:

               —

               verordening (EU) nr. 537/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende specifieke eisen voor de wettelijke controles van financiële overzichten van organisaties van openbaar belang en tot intrekking van besluit 2005/909/EG van de Commissie nietig te verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker met name de volgende middelen aan.
   Om te beginnen stelt verzoeker dat er geen bevoegdheidsgrondslag bestaat voor verordening (EU) nr. 537/2014 (1).
   Voorts is verzoeker van mening dat de bepalingen van verordening (EU) nr. 537/2014 een ontoelaatbare inbreuk vormen op de vrijheid van beroep, zoals gewaarborgd door artikel 6, lid 1, VEU, juncto artikel 15 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Verzoeker betoogt dat de inbreuk op de vrijheid van beroep in het bijzonder niet gerechtvaardigd is wegens onevenredigheid. Daarenboven voert verzoeker een schending van het subsidiariteitsbeginsel aan.

      (1)  Verordening (EU) nr. 537/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende specifieke eisen voor de wettelijke controles van financiële overzichten van organisaties van openbaar belang en tot intrekking van besluit 2005/909/EG van de Commissie (PB L 158 blz. 77).


title: Zaak C-544/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — Sahar Fahimian/Bundesrepublik Deutschland [Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid — Richtlijn 2004/114/EG — Artikel 6, lid 1, onder d) — Voorwaarden voor de toelating van derdelanders — Weigering van toelating — Begrip „bedreiging voor de openbare veiligheid” — Beoordelingsmarge]

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/12

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — Sahar Fahimian/Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-544/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid - Richtlijn 2004/114/EG - Artikel 6, lid 1, onder d) - Voorwaarden voor de toelating van derdelanders - Weigering van toelating - Begrip „bedreiging voor de openbare veiligheid” - Beoordelingsmarge])
   (2017/C 168/14)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sahar Fahimian

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      in tegenwoordigheid van: Stadt Darmstadt

      Dictum

   Artikel 6, lid 1, onder d), van richtlijn 2004/114/EG van de Raad van 13 december 2004 betreffende de voorwaarden voor de toelating van onderdanen van derde landen met het oog op studie, scholierenuitwisseling, onbezoldigde opleiding of vrijwilligerswerk, moet in die zin worden uitgelegd dat de bevoegde nationale autoriteiten, wanneer bij hen door een derdelander een visum voor studiedoeleinden wordt aangevraagd, over een ruime beoordelingsmarge beschikken om in het licht van alle relevante gegevens die de situatie van deze derdelander kenmerken, na te gaan of deze derdelander een — al was het maar potentiële — bedreiging voor de openbare veiligheid vormt. Deze bepaling moet tevens in die zin worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzet dat de bevoegde nationale autoriteiten weigeren een derdelander die een diploma bezit van een universiteit ten aanzien waarvan beperkende Uniemaatregelen zijn genomen wegens de vergaande verwevenheid ervan met de regering van Iran op militair gebied en aanverwante gebieden, en die voornemens is in deze lidstaat onderzoek te verrichten op een voor de openbare veiligheid gevoelig gebied, tot het grondgebied van de betrokken lidstaat toe te laten voor die studiedoeleinden, indien de elementen waarover deze autoriteiten beschikken, de vrees rechtvaardigen dat de kennis die deze persoon tijdens zijn onderzoek zou verwerven, later zou kunnen worden aangewend voor doelen die indruisen tegen de openbare veiligheid. Het staat aan de nationale rechter waarbij beroep is ingesteld tegen het besluit van de bevoegde nationale autoriteiten tot weigering om het aangevraagde visum te verlenen, om na te gaan of dat besluit op een toereikende motivering en op een voldoende solide feitelijke grondslag berust.

      (1)  PB C 429 van 21.12.2015.


title: Arrest van het Hof van 1 februari 2016 in zaak E-17/15 — Ferskar kjötvörur ehf. tegen de IJslandse staat (Rechtsmacht — Artikel 8 EER — Invoer van rauw vlees — Richtlijn 89/662/EEG — Harmonisatie van de regeling voor veterinaire controles)

text:
               19.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 18/25

         ARREST VAN HET HOF
   van 1 februari 2016
   in zaak E-17/15
   Ferskar kjötvörur ehf. tegen de IJslandse staat
   (Rechtsmacht — Artikel 8 EER — Invoer van rauw vlees — Richtlijn 89/662/EEG — Harmonisatie van de regeling voor veterinaire controles)
   (2017/C 18/09)
   In zaak E-17/15, Ferskar kjötvörur ehf. tegen de IJslandse staat — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie door Héraðsdómur Reykjavíkur (districtsrechtbank van Reykjavik) inzake de toepasselijkheid van de bepalingen van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte op de invoer in IJsland van rauwe vleesproducten, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 1 februari 2016 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Het toepassingsgebied van de EER-overeenkomst, zoals omschreven in artikel 8 daarvan, houdt niet in dat een EER-staat volledige beoordelingsvrijheid heeft met betrekking tot de vaststelling van voorschriften inzake de invoer van rauwe vleesproducten, aangezien die beoordelingsvrijheid kan worden beperkt door bepalingen in een bijlage bij de EER-overeenkomst.

               2.

               Het is niet verenigbaar met Richtlijn 89/662/EEG dat een EER-staat voorschriften vaststelt op grond waarvan een importeur van rauwe vleesproducten vóór de invoer van deze producten een speciale vergunning moet aanvragen en hij een certificaat moet verstrekken waarin wordt bevestigd dat het vlees gedurende een bepaalde periode vóór inklaring bevroren is opgeslagen.


title: Zaak T-692/14: Beroep ingesteld op 22 september 2014 — Puma/BHIM — Sinda Poland (afbeelding van een denkbeeldig dier)

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/55

         Beroep ingesteld op 22 september 2014 — Puma/BHIM — Sinda Poland (afbeelding van een denkbeeldig dier)
   (Zaak T-692/14)
   2014/C 409/76
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Puma SE (Herzogenaurach, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. González-Bueno Catalán de Ocón, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sinda Poland Corporation Sp. z o.o. (Warschau, Polen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van 14 september 2012 in zaak R 2214/2013-5 te vernietigen op de gronden dat artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 niet juist is toegepast, hetgeen heeft geleid tot de onjuiste bevinding dat de conflicterende merken niet visueel en conceptueel vergelijkbaar zijn;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en Sinda Poland Corporation Sp. z o.o. verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht en het Bureau.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de afbeelding van een denkbeeldig dier voor waren van klasse 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 1 42  395

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: internationale inschrijvingen nr. 3 69  075 en nr. 4 80  105 voor waren van de klassen 18, 25 en 28, en internationale inschrijving nr. 5 93  987 voor waren en diensten van alle klassen

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: afwijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-238/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 april 2013 door Rialto Inn Srl tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 februari 2013 in de gevoegde zaken T-278/00 tot en met T-280/00, T-282/00 tot en met T-286/00 en T-288/00 tot en met T-295/00, Albergo Quattro Fontane e.a./Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/23

         Hogere voorziening ingesteld op 29 april 2013 door Rialto Inn Srl tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 februari 2013 in de gevoegde zaken T-278/00 tot en met T-280/00, T-282/00 tot en met T-286/00 en T-288/00 tot en met T-295/00, Albergo Quattro Fontane e.a./Commissie
   (Zaak C-238/13 P)
   2013/C 207/36
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Rialto Inn Srl (vertegenwoordigers: A. Bianchini en F. Busetto, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Comitato „Venezia vuole vivere”, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking van het Gerecht vernietigen;

               —

               de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toewijzen en bijgevolg:

                           —

                           beschikking 2000/394/EG van de Europese Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen, voor zover zinvol en voor zover in het belang van rekwirante, nietig verklaren;

                           —

                           subsidiair, diezelfde beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt gelast de verlagingen van de sociale bijdragen terug te vorderen en het bedrag van die terug te vorderen verlagingen te vermeerderen met rente over het in die beschikking in aanmerking genomen tijdvak;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter staving van de hogere voorziening worden negen middelen aangevoerd:

                  Eerste middel: onjuiste beoordeling in de beschikking, voor zover het Gerecht niet heeft geoordeeld dat de betrokken maatregelen de betreffende begunstigden geen enkel voordeel verstrekken gelet op de vergoedende aard ervan.

                  Tweede middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover de geschiktheid van die maatregelen om de mededinging en het intracommunautaire handelsverkeer ongunstig te beïnvloeden, niet werd uitgesloten of hoe dan ook niet werd beoordeeld.

                  Derde middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat de uitzonderingen van artikel 87, lid 2, sub b, EG (thans artikel 107, lid 2, sub b, VWEU) en artikel 87, lid 3, sub b, EG (thans artikel 107, lid 3, sub b, VWEU) niet van toepassing waren.

                  Vierde middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat de uitzondering van artikel 87, lid 3, sub c, EG (thans artikel 107, lid 3, sub c, VWEU) niet van toepassing was.

                  Vijfde middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat de uitzonderingen van artikel 87, lid 3, sub d en e, EG (thans artikel 107, lid 3, sub d en e, VWEU) niet van toepassing waren.

                  Zesde middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat de uitzondering van artikel 86, lid 2, EG (thans artikel 106, lid 2, VWEU) niet van toepassing was.

                  Zevende middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover werd uitgesloten dat het bestaande steun betrof, zodat artikel 88, lid 3, EG (thans artikel 108, lid 3, VWEU) en artikel 15 van verordening nr. 659/1999 (1) werden geschonden.

                  Achtste middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover de toepasselijkheid van artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 met betrekking tot het bevel tot terugvordering werd uitgesloten.

                  Negende middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover de toepasselijkheid van artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 met betrekking tot de toepassing van rente werd uitgesloten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-278/09: Arrest van het Gerecht van 15 november 2012 — Verband Deutscher Prädikatsweingüter/BHIM (GG) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor collectief gemeenschapswoordmerk GG — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009” )

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/17

         Arrest van het Gerecht van 15 november 2012 — Verband Deutscher Prädikatsweingüter/BHIM (GG)
   (Zaak T-278/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor collectief gemeenschapswoordmerk GG - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009)
   2012/C 399/29
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Verband Deutscher Prädikatsweingüter eV, voorheen Verband Deutscher Prädikats- und Qualitätsweingüter eV (Mainz, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Schindler, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Schmidt, vervolgens G. Schneider en tenslotte D. Walicka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 april 2009 (zaak R 1568/2008-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken GG als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verband Deutscher Prädikatsweingüter eV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 220 van 12.9.2009.


title: Zaak T-199/12: Arrest van het Gerecht van 2 oktober 2014 — Euro-Link Consultants en European Profiles/Commissie („Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Project voor de diversificatie en de ondersteuning van het toerisme op de Krim — Afwijzing van de aanbieding van een inschrijver — Beroep tot nietigverklaring — Niet voor beroep vatbare handeling — Bevestigende handeling — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Gunningcriteria — Kennelijk onjuiste beoordeling — Misbruik van bevoegdheid — Gelijke behandeling”)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/38

      Arrest van het Gerecht van 2 oktober 2014 — Euro-Link Consultants en European Profiles/Commissie
      (Zaak T-199/12) (1)

      ((„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Project voor de diversificatie en de ondersteuning van het toerisme op de Krim - Afwijzing van de aanbieding van een inschrijver - Beroep tot nietigverklaring - Niet voor beroep vatbare handeling - Bevestigende handeling - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Gunningcriteria - Kennelijk onjuiste beoordeling - Misbruik van bevoegdheid - Gelijke behandeling”))
      (2014/C 395/45)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Euro-Link Consultants Srl (Boekarest, Roemenië); en European Profiles AE Meleton kai Symvoulon Epicheiriseon (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Bartelt en A. Bordes, vervolgens S. Bartelt en M. Konstantinidis, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit van 28 februari 2012 van de delegatie van de Europese Unie in Oekraïne in het kader van de aanbestedingsprocedure EuropeAid/131567/C/SER/UA „Project voor diversificatie en ondersteuning van toerisme op de Krim”, om de opdracht niet aan het consortium van verzoeksters te gunnen, alsook van de latere besluiten tot afwijzing van verzoeksters klachten, gegeven op 14 maart 2012 door dezelfde instantie en op 2 mei 2012 door de directeur van het directoraat „Buurlanden” van het directoraat-generaal „EuropeAid — Ontwikkeling en samenwerking” van de Commissie

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Euro-Link Consultants Srl en European Profiles AE Meleton kai Symvoulon Epicheiriseon worden in de kosten veroordeeld.

         (1)  PB C 209 van 14.7.2012.


title: Zaak T-761/14: Arrest van het Gerecht van 23 februari 2016 — Consolidated Artists/BHIM — Body Cosmetics International (MANGO) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk MANGO — Absolute weigeringsgrond — Geen verkrijging van onderscheidend vermogen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 52, lid 2, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/30

         Arrest van het Gerecht van 23 februari 2016 — Consolidated Artists/BHIM — Body Cosmetics International (MANGO)
   (Zaak T-761/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk MANGO - Absolute weigeringsgrond - Geen verkrijging van onderscheidend vermogen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 52, lid 2, van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 118/33)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Consolidated Artists BV (Amstelveen, Nederland) (vertegenwoordiger: B. Corne, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: S. Pétrequin en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Body Cosmetics International GmbH (Willich, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Müller-Mergenthaler, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 8 september 2014 (zaak R 2337/2013-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Body Cosmetics International GmbH en Consolidated Artists BV

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Consolidated Artists BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 7 van 12.1.2015.


title: Zaak C-466/02: Beroep, op 30 december 2002 (fax van 23 december 2002) ingesteld door Koninkrĳk Denemarken tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.3.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 55/11
Beroep, op 30 december 2002 (per fax op 27 december                          stemt het gebied van oorsprong niet overeen met het
2002) ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen                          productiegebied, zoals blijkt uit zowel de Griekse wettelij-
      Commissie van de Europese Gemeenschappen                               ke voorschriften zelf als het feit dat de Gemeenschap
                                                                             subsidie verleent voor de productie van feta op de
                                                                             Aegeïsche eilanden.
                        (Zaak C-465/02)
                                                                      —      Schending van artikel 3, lid 1, van verordening 2081/92
                                                                             van de Raad en van artikel 253 EG.
                         (2003/C 55/19)
                                                                      (1 ) PB L 277 van 15.10.2002, blz. 10.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 30 december 2002 (per fax op 27 december 2002) beroep
ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
door Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd door                  Beroep, op 30 december 2002 (fax van 23 december 2002)
W.-D. Plessing, referendaris bij het ministerie van Financiën,        ingesteld door Koninkrijk Denemarken tegen Commissie
A. Dittrich, referendaris bij het ministerie van Justitie, en                       van de Europese Gemeenschappen
M. Loschelder, advocaat, domicilie gekozen hebbende bij
Loschelder Rechtsanwälte, Hohenstaufenring 30-32, D-50674
                                                                                (Zaak C-466/02)
Köln.
                                                                                (2003/C 55/20)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
1.   verordening (EG) nr. 1829/2002 (1) van de Commissie              op 30 december 2002 (fax van 23 december 2002) beroep
     van 14 oktober 2002 tot wijziging van de bijlage bij             tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen inge-
     verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie wat de             steld door het Koninkrijk Denemarken, vertegenwoordigd
     benaming „feta” betreft, nietig te verklaren;                    door J. Molde en J. B. Liisberg als gemachtigden, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg.
2.   de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                      Verzoeker concludeert dat het het Hof behage:
                                                                      —      verordening (EG) nr. 1829/2002 (1) van de Commissie
                                                                             van 14 oktober 2002 tot wijziging van de bijlage bij
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                             verordening (EG) nr. 1107/96 ( 2) van de Commissie wat
                                                                             de benaming „feta” betreft, nietig te verklaren.
—    Schending van het reglement van orde van het regel-
     gevend comité en schending van verordening (EEG) nr. 1:
     de stukken voor de vergadering van 20 november 2001
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
     van het overeenkomstig artikel 15 van verordening
     2081/92 van de Raad ingestelde regelgevend comité tot
     bescherming van geografische aanduidingen en oor-
                                                                      (Primair)
     sprongsbenamingen van landbouwproducten en levens-
     middelen, zijn de Duitse bondsregering noch 14 kalender-
     dagen van tevoren, noch in het Duits toegezonden.                De Commissie heeft verordening nr. 1829/2002 vastgesteld in
                                                                      strijd met artikel 17, lid 2, juncto artikel 3, lid 1, van
                                                                      verordening (EEG) nr. 2081/92 (3) van de Raad (de basisveror-
—    Schending van artikel 2, lid 3, van verordening 2081/92          dening).
     van de Raad: ten onrechte onderzoekt de Commissie in
     de considerans van de betwiste verordening, of „feta” een        Denemarken beroept zich in dit verband op de volgende
     soortaanduiding is geworden. Aangezien „feta” in de              uitleggingsbeginselen:
     eerste plaats een niet-geografische naam is, had zij eerst
     moeten bewijzen, dat deze een geografische betekenis             —      Het verbod van registratie van soortnamen is een specifie-
     had verworven, en wel een zodanige dat deze niet een                    ke uitdrukking van een aantal fundamentele beginselen
     hele (lid-)staat aanduidt. Het deelgebied dat de Griekse                van gemeenschapsrecht.
     regering in haar aanvraag heeft aangegeven, is zeer
     duidelijk kunstmatig; het berust niet op traditie, noch op       —      Het verbod mag niet beperkt worden uitgelegd en de
     de verkeersopvatting. Feta ontleent zijn kwaliteit of                   handhaving van het verbod moet ter volledige toetsing
     eigenschappen ook niet overwegend of uitsluitend aan de                 van de gemeenschapsrechter staan.
     geografische omstandigheden. De uiteenzetting van de
     Commissie in overweging 36 van de considerans is niet            —      Indien een benaming eenmaal een soortnaam is geworden
     gebaseerd op de aanvraag van de Griekse regering of op                  dan wel vanaf het begin een soortnaam is geweest, is zij
     de bevindingen van het wetenschappelijk comité. Tot slot                voor altijd — onomkeerbaar — een soortnaam.
 ---pagebreak--- C 55/12               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            8.3.2003
—   Er is sprake van rechtsverwerking wanneer het aanvragen-          —      De rechtmatige productie en verhandeling van feta buiten
    de land zelf gedurende lange tijd een generiek gebruik                   het gebied van oorsprong vindt plaats in een reeks van
    van de benaming heeft geaccepteerd en daarvan heeft                      lidstaten en derde landen.
    geprofiteerd.
                                                                      —      De Deense productie en verhandeling van feta is op geen
                                                                             enkele manier in strijd met een loyaal gebruik en levert
—   De registratie als oorsprongsbenaming op gemeenschaps-                   ook geen feitelijk gevaar van verwarring op, alleen al
    niveau is uitgesloten indien een benaming een soortnaam                  omdat de Deense wetgeving reeds sinds 1963 eist dat de
    is slechts één lidstaat.                                                 feta wordt aangeduid als „Deense feta”.
                                                                      —      De communautaire wetegever, dus ook de Commissie, is
                                                                             er in een reeks van wettelijke voorschriften en handelin-
—   De rechtmatige productie en verhandeling gedurende                       gen van uitgegaan dat feta een soortnaam is.
    lange tijd in andere lidstaten is een centraal element in de
    beoordeling of een benaming een soortnaam is. Een
    dergelijke rechtmatige verhandeling mag niet onmogelijk
    worden gemaakt, tenzij zij in strijd is met een loyaal            (subsidiair)
    gebruik of feitelijk gevaar van verwarring oplevert.
                                                                      De Commissie heeft verordening nr. 1829/2002 vastgesteld in
                                                                      strijd met de basisverordening, aangezien feta niet voldoet
—   Ook het feit van de rechtmatige productie en verhandeling         aan de voorwaarden voor registratie als traditionele, niet-
    door derde landen spreekt ervoor dat een benaming moet            geografische benaming in de zin van artikel 2, lid 3, van de
    worden geacht te vallen onder het verbod op de registratie        basisverordening.
    van soortnamen, onder meer gelet op de verplichtingen
    van de Gemeenschap uit hoofde van de WTO.                         (1 ) PB L 277 van 15.10.2002. blz. 10.
                                                                      (2 ) Verordening van 12 juni 1996 betreffende de registratie van de
                                                                           geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het kader
—   Het vermoeden geldt dat niet-geografische benamingen                   van de procedure van artikel 17 van verordening (EEG) nr. 2081/
                                                                           92 van de Raad (PB L 148 van 21.6.1996, blz. 1).
    soortnamen zijn, vooral wanneer de benaming afkomstig
                                                                      (3 ) Verordening van 14 juli 1992 inzake de bescherming van
    is uit een andere taal dan die van het aanvragende land.               geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van land-
                                                                           bouwproducten en levensmiddelen (PB L 208 van 24.7.1992,
                                                                           blz. 1).
—   Het aanvragende land, en de Commissie in tweede
    instantie, dragen de bewijslast dat een niet-geografische
    benaming geen soortnaam is en dat de rechtmatige
    verhandeling in andere landen in strijd is met een loyaal
    gebruik en een feitelijk gevaar van verwarring oplevert.
                                                                      Beroep, op 31 december 2002 ingesteld door Koninkrijk
                                                                      Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
Denemarken benadrukt met name de volgende concrete feiten                                              pen
en omstandigheden:
                                                                                (Zaak C-468/02)
—   Feta vindt noch als benaming noch als product haar                                           (2003/C 55/21)
    oorsprong specifiek in Griekenland. Het traditionele
    consumptie- en productiegebied omvat een aantal landen
    op de Balkan, waaronder meerdere derde landen die
    binnenkort zullen worden opgenomen in de EU.                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 31 december 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje,
—   Griekenland heeft tot 15 jaar geleden zelf feta geïmpor-          vertegenwoordigd door Lourdes Fraguas Gadea, Abogado
    teerd, geproduceerd, geconsumeerd en geëxporteerd, ook            del Estado, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
    feta die was vervaardigd van koemelk. De consument in             Luxemburg.
    Griekenland zal een aantal jaren lang de benaming als
    generiek hebben beschouwd.                                        Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      1.     beschikking 2002/881/EG (1) nietig te verklaren, wat de
—   Ook in andere landen, binnen en buiten de EU, waar                       aan het Koninkrijk Spanje opgelegde financiële correcties
    feta in grote hoeveelheden wordt geconsumeerd en                         betreft;
    geproduceerd, beschouwt de consument feta als een
    soortnaam.                                                        2.     verweerster in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-279/01: Beroep, op 16 juli 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Zweden

text:
1.9.2001               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 245/17
Beroep, op 16 juli 2001 ingesteld door Commissie van de                In artikel 6, lid 2, wordt bepaald, dat de lidstaten passende
  Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden                      maatregelen treffen om ervoor te zorgen, dat de kwaliteit van
                                                                       de natuurlijke habitats en de habitats van soorten in de speciale
                                                                       beschermingszones niet verslechtert en er geen storende
                         (Zaak C-279/01)                               factoren optreden voor de soorten waarvoor de zones zijn
                                                                       aangewezen voorzover die factoren, gelet op de doelstellingen
                                                                       van deze richtlijn, een significant effect zouden kunnen
                         (2001/C 245/30)                               hebben. Deze bepaling gaat ervan uit, dat de lidstaten beschik-
                                                                       ken over maatregelen waarmee hun instanties een einde
                                                                       kunnen maken aan een activiteit die de kwaliteit van de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             natuurlijke habitats kan verslechteren en de rust kan verstoren
op 16 juli 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Zweden               van de soorten waarvoor de zones zijn aangewezen. De
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               aangemelde Zweedse bepalingen bevatten geen voorschrift op
woordigd door L. Ström als gemachtigde, domicilie gekozen              grond waarvan hun instanties een einde kunnen maken aan
hebbende te Luxemburg.                                                 een activiteit die de kwaliteit van de natuurlijke habitats kan
                                                                       verslechteren en de rust kan verstoren van de soorten waarvoor
                                                                       de zones zijn aangewezen.
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door onjuiste
      omzetting in nationaal recht van de artikelen 4, lid 5, 5,       In artikel 6, lid 3, wordt de procedure vastgesteld voor het
      lid 4, 6, leden 2-4, 12, leden 1 en 4, 15 en 16, lid 1, van      beheer van plannen en projecten die significante gevolgen
      richtlijn 92/43/EEG (1) van de Raad van 21 mei 1992              kunnen hebben voor de speciale beschermingszone. Deze
      inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en          voorschriften vereisen een volledige en nauwkeurige omzetting
      de wilde flora en fauna, gewijzigd bij richtlijn                 in nationaal recht. De regeling waarmee wordt beoogd ar-
      97/62/EG (2), de krachtens deze richtlijn op haar rustende       tikel 6, lid 3, in Zweeds recht om te zetten, geldt niet voor alle
      verplichtingen niet is nagekomen.                                plannen en projecten waarvan buiten het gebied kan worden
                                                                       gedacht dat zij significante gevolgen voor een speciale bescher-
—     het Koninkrijk Zweden in de kosten te verwijzen.                 mingszone hebben. Volgens de Zweedse wettelijke regeling
                                                                       behoeven ook niet alle plannen te worden beoordeeld overeen-
                                                                       komstig artikel 6, lid 3.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Artikel 6, lid 4, bevat een aantal uitzonderingsregels met
                                                                       betrekking tot het bepaalde betreffende de speciale bescher-
In artikel 4, lid 5, van de richtlijn wordt bepaald, dat voor een
                                                                       mingszones. Indien een plan of project, ondanks negatieve
gebied de bepalingen van artikel 6, leden 2-4 gelden, zodra dat
                                                                       conclusies van de beoordeling van de gevolgen voor het
gebied op de in artikel 4, lid 2, derde alinea, bedoelde lijst is
                                                                       gebied, bij ontstentenis van alternatieve oplossingen, toch
geplaatst. Volgens de aangemelde Zweedse bepalingen houden
                                                                       moet worden gerealiseerd, neemt de lidstaat alle nodige
de regering of de door de regering aangewezen instantie
                                                                       compenserende maatregelen om te waarborgen dat de algehele
voortdurend een lijst bij van de natuurgebieden die moeten
                                                                       samenhang van Natura 2000 bewaard blijft. Met het oog op
worden beschermd overeenkomstig internationale verplichtin-
                                                                       het beginsel van rechtszekerheid moet artikel 6, lid 4, wegens
gen of nationale doelstellingen met betrekking tot de bescher-
                                                                       zijn aard van uitzonderingsregel letterlijk in dwingendrechtelij-
ming van die gebieden. Een gebied dat in de lijst is opgenomen,
                                                                       ke nationale voorschriften worden weergegeven. De Zweedse
geniet bij voorrang bescherming. Naturvårdverket (nationale
                                                                       wettelijke regeling waarbij artikel 6, lid 4, is omgezet, voldoet
dienst voor milieubescherming) is aangewezen voor het bij-
                                                                       niet aan de eis van rechtszekerheid daar de uitzonderingsregels
houden van die lijst. De omstandigheid dat Naturvårdverket
                                                                       van de richtlijn niet duidelijk in de Zweedse wettelijke regeling
een lijst van de te beschermen natuurgebieden heeft, levert op
                                                                       zijn weergegeven.
zich niet de in artikel 6, leden 2-4, voorgeschreven juridische
gevolgen op.
Artikel 5, lid 4, bepaalt, dat tijdens de periode van bilateraal       Ingevolge artikel 12, lid 1, moeten de lidstaten de nodige
overleg tussen een lidstaat en de Commissie overeenkomstig             maatregelen treffen voor de instelling van een systeem van
artikel 5, lid 1, en in afwachting van het besluit van de Raad         strikte bescherming van de diersoorten van bijlage IV, sub a,
overeenkomstig artikel 5, lid 3, een gebied onderworpen is aan         waarbij het in artikel 12, lid 1, sub a-d geformuleerde verbod
de bescherming als bedoeld in artikel 6, lid 2. Volgens de             wordt ingesteld. De Zweedse wettelijke regeling en de daarbij
aangemelde Zweedse bepalingen is er geen rechtsbescherming             ingevoerde wijzigingen gelden niet voor alle in bijlage IV,
overeenkomstig artikel 6, lid 2, voordat het besluit wordt             sub a, vermelde diersoorten. In artikel 12, lid 1, sub b-d,
genomen om het gebied in een speciale lijst op te nemen. De            worden een aantal activiteiten genoemd, die de lidstaat moet
bescherming die op dat tijdstip geldt, is ook niet toereikend          verbieden. In de Zweedse wettelijke regeling ontbreken bepa-
om te voldoen aan de verplichtingen krachtens artikel 6, lid 2.        lingen waarbij artikel 12, lid 1, sub b-d, toereikend is omgezet.
 ---pagebreak--- C 245/18              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        1.9.2001
Ingevolge artikel 12, lid 4, moeten de lidstaten een systeem            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
instellen van toezicht op het bij toeval vangen en doden van
de diersoorten, genoemd in bijlage IV, sub a. De Zweedse                —     vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
wettelijke regeling geldt niet voor alle diersoorten van bijla-               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
ge IV, sub a.                                                                 die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 98/18/EG van
                                                                              de Raad van 17 maart 1998 inzake veiligheidsvoorschrif-
                                                                              ten en -normen voor passagiersschepen (1), de krachtens
Ingevolge artikel 15 verbieden de lidstaten het gebruik van                   artikel 249, lid 3, EG en artikel 14 van richtlijn 98/18/EG
middelen voor en elke vorm van vangen enz. die worden                         op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.
genoemd in bijlage VI, van in bijlage V, sub a, genoemde
diersoorten, en in gevallen waarin overeenkomstig artikel 16            —     subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door
afwijkingen worden toegepast, van de in bijlage IV, sub a,                    de Commissie niet onverwijld van die bepalingen in
genoemde soorten. Het recht om af te wijken van het verbod                    kennis te stellen, niet aan de ingevolge voormelde bepalin-
van artikel 15, is beperkt tot de in artikel 16 vermelde situaties.           gen op haar rustende verplichtingen heeft voldaan.
Naar Zweeds recht hebben de regering en de autoriteiten
echter in bepaalde gevallen beoordelingsvrijheid wanneer                —     de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.
het erom gaat afwijkingen van de in artikel 15 genoemde
verbodsbepalingen toe te staan.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
In artikel 16, lid 1, wordt aangegeven in welke situaties mag
worden afgeweken van het bepaalde in de artikelen 12, 13, 14
                                                                        Ingevolge artikel 249 EG zijn de lidstaten verplicht, de
en 15, sub a en b. Een algemene voorwaarde om te mogen
                                                                        maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te
afwijken, is dat er geen andere bevredigende oplossing bestaat
                                                                        geven aan richtlijnen die voor hen bestemd zijn. Ondanks het
en de afwijking geen afbreuk doet aan het streven de populaties
                                                                        verstrijken van de in artikel 14, lid 1, van richtlijn 98/18/EG
van de betrokken soort in hun natuurlijke verspreidingsgebied
                                                                        gestelde termijn, en ondanks de bijzondere kennisgeving
in een gunstige staat van instandhouding te laten voortbestaan.
                                                                        bedoeld in artikel 4, lid 2, van de richtlijn, heeft Portugal de ter
Bovendien moet er sprake zijn van een van de in de punten
                                                                        uitvoering van de richtlijn noodzakelijke bepalingen nog niet
sub a tot en met e genoemde redenen. Om redenen van
                                                                        vastgesteld en nog niet ter kennis van de Commissie gebracht.
rechtszekerheid is vereist, dat de situaties en het vereiste, dat
in een afwijkingsbepaling als artikel 16 wordt geformuleerd,
in nationale bepalingen letterlijk worden omschreven of dat             (1) PB L 144 van 15.5.1998, blz. 1.
rechtstreeks naar de richtlijn wordt verwezen. Volgens de
Zweedse wettelijke regeling mag de regering afwijkingen in
verschillende opzichten toestaan. De Zweedse afwijkingsbepa-
lingen stroken echter niet met artikel 16, lid 1, en zij verwijzen
evenmin naar die bepaling van de richtlijn.
                                                                        Beroep, op 19 juli 2001 ingesteld door de Commissie van
(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.
                                                                          de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
(2) PB L 305 van 8.11.1997, blz. 42.
                                                                                (Zaak C-286/01)
                                                                                (2001/C 245/32)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 19 juli 2001 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door
Beroep, op 17 juli 2001 ingesteld door Commissie van de                 Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
  Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                     digd door P. Nemitz en B. Mongin als gemachtigden, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg.
                        (Zaak C-282/01)
                                                                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                        (2001/C 245/31)                                 dat het den Hove behage:
                                                                        —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
op 17 juli 2001 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek                    die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                      98/10/EG (1), in het bijzonder artikel 6, leden 3 en 4, en
woordigd door B. Mongin en F. de Sousa Fialho als gemachtig-                  de artikelen 10, 21 en 26, niet heeft voldaan aan de
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar                   krachtens artikel 32 van die richtlijn en artikel 249 EG
Guerrero, Centre Wagner, Kirchberg.                                           op haar rustende verplichtingen;


title: Zaak C-184/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 april 2017 door International Management Group (IMG) tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 2 februari 2017 in zaak T-381/15, IMG/Commissie

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/29

         Hogere voorziening ingesteld op 11 april 2017 door International Management Group (IMG) tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 2 februari 2017 in zaak T-381/15, IMG/Commissie
   (Zaak C-184/17 P)
   (2017/C 168/38)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: International Management Group (vertegenwoordiger: L. Levi, avocat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 2 februari 2017 in zaak T-381/15 vernietigen;

               —

               bijgevolg de vorderingen van rekwirante in eerste aanleg, zoals herzien, inwilligen en dus:

                           —

                           het besluit van de Commissie van 8 mei 2015 om aan IMG de hoedanigheid van internationale organisatie uit hoofde van het Financieel Reglement te weigeren nietig verklaren;

                           —

                           verweerster veroordelen tot vergoeding van de materiële en immateriële schade, geëvalueerd op respectievelijk 28 miljoen EUR en 1 EUR;

                           —

                           verweerster verwijzen in alle kosten;

               —

               verweerster verwijzen in alle kosten van eerste en tweede aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar hogere voorziening voert de rekwirante 5 middelen aan:

               —

               ten eerste: schending het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, van de Praktische uitvoeringsbepalingen voor het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht en van de rechten van verweer; niet-nakoming van verweersters motiveringsplicht; niet-nakoming van de motiveringsplicht van de rechter in eerste aanleg alsmede verkeerd begrip van de stukken;

               —

               ten tweede: schending van het Financieel Reglement van 2012 en van de gedelegeerde verordening houdende uitvoeringsvoorschriften voor het Financieel Reglement; kennelijke beoordelingsfout; niet-nakoming van de motiveringsplicht van de rechter in eerste aanleg alsmede verkeerd begrip van de stukken;

               —

               ten derde: schending van de rechten van verweer; niet-nakoming van de motiveringsplicht van de rechter in eerste aanleg en verkeerd begrip van de stukken;

               —

               ten vierde: schending van het evenredigheidsbeginsel, niet-nakoming van de motiveringsplicht van de rechter in eerste aanleg en verkeerd begrip van de stukken;

               —

               ten vijfde: schending van het rechtszekerheidsbeginsel; niet-nakoming van de motiveringsplicht van de rechter in eerste aanleg en schending van artikel 61 van het Financieel Reglement van 2012.

         Bovendien betwist rekwirante de beslissing van het Gerecht om haar vordering tot schadevergoeding af te wijzen wegens het ontbreken van schuld.
   Ten slotte maakt rekwirante bezwaar tegen de beslissing van het Gerecht om een advies van de juridische dienst van de Commissie niet-ontvankelijk te verklaren en niet aan het dossier toe te voegen.


title: Zaak C-179/10: Beroep ingesteld op 9 april 2010 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/35

      Beroep ingesteld op 9 april 2010 — Europese Commissie/Franse Republiek
      (Zaak C-179/10)
      (2010/C 161/52)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Gippini Fournier en K. Walkerová, gemachtigden)

         Verwerende partij: Franse Republiek

         Conclusies

                  —

                  vaststellen dat de Franse Republiek, door geen uitvoering te geven aan de beschikking van de Commissie van 14 juli 2004 betreffende de steun die van 1986 tot en met 1999 is toegekend aan de visserij- en aquacultuursector op Corsica (1) door de op grond van de artikel 1 van voornoemde beschikking onwettig en met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde steun van de begunstigden terug te vorderen, en door de Commissie geen kennis te hebben gegeven van de maatregelen die zijn genomen teneinde aan deze beschikking te voldoen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 288, vierde alinea, VWEU en de artikelen 4 en 5 van voornoemde beschikking;

                  —

                  de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Volgens artikel 4 van beschikking 2005/238/EG van de Commissie deelt Frankrijk de Commissie binnen twee maanden vanaf de kennisgeving van die beschikking mee welke maatregelen het heeft genomen om daaraan te voldoen. In casu is de toegekende steun meer dan vijf jaar nadat de Franse overheidsinstanties de beschikking hebben ontvangen, en ondanks zeven aanmaningen, nog steeds niet teruggevorderd van de begunstigde ondernemingen, en lijken daartoe nog geen concrete maatregelen te zijn vastgesteld. De verwerende partij heeft overigens niet aangevoerd dat het haar absoluut onmogelijk zou zijn om uitvoering te geven aan die beschikking.

         (1)  Beschikking 2005/238/EG van de Commissie van 14 juli 2004 betreffende de steun die van 1986 tot en met 1999 is toegekend aan de visserij- en aquacultuursector op Corsica (PB 2005, L 74, blz. 41).


title: Zaak T-442/13: Beroep ingesteld op 20 augustus 2013 — Makhlouf/Raad

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/39

         Beroep ingesteld op 20 augustus 2013 — Makhlouf/Raad
   (Zaak T-442/13)
   2013/C 325/65
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mohammad Makhlouf (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: C. Rygaert en G. Karouni, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2013/255/GBVB van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië niet verklaren;

               —

               de Raad van de Europese Unie overeenkomstig de artikelen 87 en 91 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-383/11, Makhlouf/Raad (1).

      (1)  PB 2011, C 282, blz. 30.


title: Zaak T-58/05: Beroep, op 3 februari 2005 ingesteld door Isabel Clara Centeno Mediavilla e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/38

         Beroep, op 3 februari 2005 ingesteld door Isabel Clara Centeno Mediavilla e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-58/05)
   (2005/C 93/70)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 3 februari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Isabel Clara Centeno Mediavilla, wonende te Sevilla (Spanje), en 16 anderen, vertegenwoordigd door G. Vandersanden, L. Levi en A. Finchelstein, advocaten.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de indeling in de rang die aan verzoekers is toegekend in de besluiten waarbij zij zijn aangeworven, voorzover die indeling is gebaseerd op artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het nieuwe Statuut;

               —

               bijgevolg, de loopbaan van verzoekers te herstellen (met inaanmerkingneming van de ervaring die zij in aldus de gerectificeerde rang hebben opgedaan, van hun rechten op plaatsing in een hogere salaristrap en van hun pensioenrechten) vanaf de rang waarin zij hadden moeten worden aangesteld op basis van het vergelijkend onderzoek ten vervolge waarop zij op de reservelijst waren geplaatst, hetzij in de rang die in de aankondiging van dat vergelijkend onderzoek was genoemd, hetzij in de rang die volgens het nieuwe Statuut daarmee overeenkomt (en in de salaristrap overeenkomstig de regels die vóór 1 mei 2004 van toepassing waren), dit alles vanaf het aanstellingsbesluit;

               —

               verzoekers vertragingsrente op de door de Europese Centrale Bank vastgestelde rentevoet toe te kennen over het verschil tussen het salaris dat overeenkomt met hun indeling in het aanwervingsbesluit, en het salaris dat overeenkomt met de indeling waarop zij recht hadden, tot op de datum van het besluit van waarbij zij volgens de regels in de rang worden ingedeeld;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers hebben deelgenomen aan vergelijkende onderzoeken georganiseerd met het oog op de aanwerving van ambtenaren bij de Commissie en zijn op de reservelijst geplaatst vóór 1 mei 2004, de datum van de inwerkingtreding van verordening nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (1). Zij zijn na 1 mei 2005 aangesteld en in de rang en de salaristrap ingedeeld volgens de overgangsbepalingen van het nieuwe Statuut, die zijn neergelegd in artikel 12 van bijlage XIII. Verzoekers wijzen erop dat zij als gevolg daarvan zijn ingedeeld in een lagere rang dan die welke in de aankondiging van de vergelijkende onderzoeken was genoemd, en dat de nieuwe rang die hun is toegekend, ook niet overeenkomt met de oude rangen van de categorieën A of B waarin zij zijn aangeworven.
   Ter ondersteuning van hun beroep stellen verzoekers allereerst dat artikel 12 van bijlage XIII onwettig is. Volgens hen is artikel 12 van bijlage XIII bij het nieuwe Statuut in strijd met het gelijkheidbeginsel en het non-discriminatiebeginsel omdat personen die voor een zelfde vergelijkend onderzoek zijn geslaagd, ter zake van de indeling in de rang verschillend worden behandeld naargelang zij vóór of na 1 mei 2004 zijn aangesteld.
   Verders stellen zij dat artikel 12 van bijlage XIII in strijd is met artikel 31 van het nieuwe Statuut. Volgens hen moet iemand die als ambtenaar wordt aangeworven, volgens artikel 31 bij zijn aanwerving worden ingedeeld in de rang die wordt genoemd in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek waarvoor hij is geslaagd. De rang waarin verzoekers bij hun aanwerving zijn ingedeeld, verschilt evenwel van die welke in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek was genoemd.
   Verzoekers voeren ook aan dat artikel 12 van bijlage XIII in strijd is met artikel 5 van het nieuwe Statuut, het gelijkheidsbeginsel, het non-discriminatiebeginsel en het beginsel van de gelijkwaardigheid van rang en ambt. Zij stellen dat hun ambt niet op basis van de aard en het niveau van de eraan verbonden functies is heringedeeld tegen de achtergrond van de standaardfuncties en dat zij, in strijd met artikel 5, lid 5, van het nieuwe Statuut, ter zake van aanwerving en carrièreverloop niet op dezelfde wijze worden behandeld als de voor hetzelfde vergelijkend onderzoek geslaagde personen die vóór 1 mei 2004 zijn aangesteld.
   Verder stellen zij dat artikel 12 van bijlage XIII het rechtszekerheidsbeginsel, het verbod van terugwerkende kracht, hun verkregen rechten en hun gewettigd vertrouwen schendt. Volgens verzoekers zijn hun rechten ter zake van de indeling in de rang ontstaan op het ogenblik waarop zij op de reservelijst werden geplaatst en mochten zij er vanaf dat ogenblik op vertrouwen dat zij bij hun aanstelling zullen worden ingedeeld in de rang die in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek was genoemd.
   Ten slotte stellen verzoekers dat in strijd met artikel 10 van het nieuwe Statuut het Personeelscomité niet opnieuw is geraadpleegd nadat de Commissie haar aanvankelijke voorstel tot wijziging van het Statuut had geamendeerd en de tekst had ingediend waarvan de wettigheid thans wordt betwist.
   Ter ondersteuning van hun beroep stellen verzoekers ook schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, niet-nakoming van de zorgplicht, schending van het transparantiebeginsel, het vertrouwensbeginsel, het beginsel van de goede trouw, het gelijkheidsbeginsel, het non-discriminatiebeginsel en het beginsel van gelijkwaardigheid van rang en ambt.

      (1)  PB L 124, blz. 1.


title: Zaak T-337/14: Arrest van het Gerecht van 22 april 2015 — Rezon/BHIM — mobile.international (mobile.de proMotor) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk mobile.de proMotor — Ouder nationaal beeldmerk mobile — Afwijzing van de vordering tot nietigverklaring — Artikel 165, lid 4, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/15

         Arrest van het Gerecht van 22 april 2015 — Rezon/BHIM — mobile.international (mobile.de proMotor)
   (Zaak T-337/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk mobile.de proMotor - Ouder nationaal beeldmerk mobile - Afwijzing van de vordering tot nietigverklaring - Artikel 165, lid 4, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 190/18)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Rezon OOD (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordigers: P. Kanchev en T. Ignatova, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: mobile.international GmbH (Kleinmachnow, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 19 februari 2014 (zaak R 950/2013-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Rezon OOD en mobile.international GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rezon OOD wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 245 van 28.7.2014.


title: Zaak C-144/16: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 1 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca de Setúbal — Portugal) — Município de Palmela/Autoridade de Segurança Alimentar e Económica (ASAE) — Divisão de Gestão de Contraordenações (Prejudiciële verwijzing — Informatieprocedures op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij — Richtlijnen 83/189/EEG en 98/34/EG — Ontwerp voor een technisch voorschrift — Kennisgeving aan de Europese Commissie — Verplichtingen van de lidstaten — Niet-nakoming — Gevolgen)

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/21

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 1 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca de Setúbal — Portugal) — Município de Palmela/Autoridade de Segurança Alimentar e Económica (ASAE) — Divisão de Gestão de Contraordenações
   (Zaak C-144/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Informatieprocedures op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij - Richtlijnen 83/189/EEG en 98/34/EG - Ontwerp voor een technisch voorschrift - Kennisgeving aan de Europese Commissie - Verplichtingen van de lidstaten - Niet-nakoming - Gevolgen))
   (2017/C 104/31)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Judicial da Comarca de Setúbal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Município de Palmela

      Verwerende partij: Autoridade de Segurança Alimentar e Económica (ASAE) — Divisão de Gestão de Contraordenações

      Dictum

   Artikel 8, lid 1, van richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, zoals gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, en artikel 8, lid 1, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998, moeten aldus worden uitgelegd dat de sanctie van de niet-tegenwerpbaarheid van een niet ter kennis gebracht technisch voorschrift als artikel 16, leden 1 en 2, van het Regulamento que estabelece as condições de segurança a observar na localização, implantação, conceção e organização funcional dos espaços de jogo e recreio, respetivamente, equipamento e superfícies de impacto (reglement betreffende de veiligheidsvereisten die worden gesteld aan de locatie, de opstelling, het ontwerp en de functionele indeling van speel en recreatieterreinen, speeltoestellen en impactzones), dat is gehecht aan Decreto-Lei nr. 379/97 (wetsbesluit nr. 379/97) van 27 december 1997, zoals gewijzigd bij Decreto-Lei nr. 119/2009 (wetsbesluit nr. 119/2009) van 19 mei 2009, enkel dit technische voorschrift treft en niet de gehele wettelijke regeling waarvan het deel uitmaakt.

      (1)  PB C 221 van 13.6.2016.


title: Zaak T-461/05: Beroep ingesteld op  30 december 2005  — L'Oréal tegen BHIM

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/26

         Beroep ingesteld op 30 december 2005 — L'Oréal tegen BHIM
   (Zaak T-461/05)
   (2006/C 74/50)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekster: L'Oréal S.A. (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: X. Buffet Delmas d'Autane, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Revlon (Suisse) S.A. (Schlieren, Zwitserland)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 oktober 2005 in beroepsprocedure R 0806/2002-4 die betrekking had op oppositieprocedure B 214 694 (gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 011 014), te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in alle kosten van alle procedures met betrekking tot deze zaak (in het bijzonder de kosten van het beroep en van de onderhavige procedure).

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „FLEXI TOUCH” voor waren van klasse 3

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Revlon (Suisse) S.A.

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „FLEX” voor waren van de klassen 3 en 34

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 15 en 43, lid 2, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat het door Revlon (Suisse) S.A. overgelegde bewijsmateriaal niet kan worden beschouwd als rechtsgeldig bewijs van het normale gebruik van het woordmerk „FLEX” gedurende de relevante periode, noch in het Verenigd Koninkrijk noch in Frankrijk.
   Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van de verordening, aangezien de conflicterende merken niet overeenstemmen en er dus geen verwarringsgevaar is.


title: Zaak C-383/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nederlandse Raad van State (Nederland) op 18 september 2006 — Vereniging Nationaal Overlegorgaan Sociale Werkvoorziening tegen Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/1

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nederlandse Raad van State (Nederland) op 18 september 2006 — Vereniging Nationaal Overlegorgaan Sociale Werkvoorziening tegen Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
   (Zaak C-383/06)
   (2006/C 310/03)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Nederlandse Raad van State
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Vereniging Nationaal Overlegorgaan Sociale Werkvoorziening

      Verweerder: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
   Prejudiciële vragen:

               1.

                           a.

                           Kan de lidstaat respectievelijk een bestuursorgaan van die staat een bevoegdheid rechtstreeks — dus zonder grondslag in het nationale recht — aan een verordening ontlenen?

                           b.

                           Zo ja, verleent artikel 23, eerste lid, van de Verordening nr. 4253/88 (1) van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van de Verordening nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds, zoals gewijzigd bij de Verordening nr. 2082/93, (de Coördinatieverordening) de bevoegdheid om, gelet op de subsidievaststelling, onverschuldigd betaalde subsidiebedragen terug te vorderen, ervan uitgaande dat artikel 23 van de Coördinatieverordening, indien sprake is van misbruik of nalatigheid als bedoeld in dat artikel, de lidstaten daartoe verplicht?

               2.

               Zo neen, brengt artikel 10 van het EG-verdrag, gelezen in verbinding met artikel 249 van het Verdrag, met zich dat een nationale bepaling als artikel 4:57 van de Algemene wet bestuursrecht — op grond waarvan onverschuldigd betaalde subsidie bedragen en voorschotten kunnen worden teruggevorderd — verordeningconform moet worden uitgelegd?

               3.

               Zo ja, vindt deze uitleg zijn beperking in algemene rechtsbeginselen die deel uitmaken van het Gemeenschapsrecht, met name de rechtsbeginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen?

               4.

                           a.

                           Indien vraag 3 bevestigend wordt beantwoord dan rijst met betrekking tot deze beperking de vraag of aan het nationale rechtszekerheids- en vertrouwensbeginsel een verder strekkende betekenis toekomen dan de communautaire algemene beginselen, met name de rechtsbeginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen, die bij de toepassing van de Coördinatieverordening in acht moeten worden genomen?

                           b.

                           Speelt bij de toepassing van de communautaire rechtsbeginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen een rol dat het aan de subsidieverstrekkende lidstaat zelf is te wijten dat de subsidieontvanger subsidieverplichtingen die voortvloeien uit het desbetreffende relevante deel van het Gemeenschapsrecht niet heeft nageleefd?

      (1)  PB L 374, blz. 1.


title: Zaak C-290/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 15 juni 2015 — Patrice D’Oultremont, Henri Tumelaire, François Boitte, Éoliennes à tout prix? ASBL/Waals gewest

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 15 juni 2015 — Patrice D’Oultremont, Henri Tumelaire, François Boitte, Éoliennes à tout prix? ASBL/Waals gewest
   (Zaak C-290/15)
   (2015/C 279/28)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Patrice D’Oultremont, Henri Tumelaire, François Boitte, Éoliennes à tout prix? ASBL

      Verwerende partij: Waals gewest

      Prejudiciële vraag

   Houden de artikelen 2, onder a), en 3, lid 2, onder a), van richtlijn 2001/42/EG (1) betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s, de kwalificatie als „plan of programma” in de zin van deze artikelen in van een regelgevend besluit met verschillende bepalingen inzake de installatie van windmolens, waaronder maatregelen inzake veiligheid, controle, herstel en zekerheidstelling, alsook met geluidsnormen voor planologische zones, welke bepalingen het kader vormen voor de toekenning van administratieve vergunningen waarbij de opdrachtgever het recht wordt gegeven om installaties neer te zetten en te exploiteren die van rechtswege aan milieugevolgenbeoordeling naar intern recht zijn onderworpen?

      (1)  Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s (PB L 197, blz. 30).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 november 2002 in zaak T-251/00, Lagardère SCA en Canal+ SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Verordening nr. 4064/89 — Wĳziging van beschikking waarbĳ concentratie verenigbaar met gemeenschappelĳke markt wordt verklaard — Beperkingen die rechtstreeks verband houden met en noodzakelĳk zĳn voor totstandkoming van concentratie ("accessoire beperkingen") — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelĳkheid — Voor beroep vatbare handelingen — Procesbelang — Rechtszekerheid — Gewettigd vertrouwen — Motivering)

text:
C 19/30                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      25.1.2003
V. Saintot, T. Gulliams en Wägenbaur), betreffende, in zaak               gemeenschappelijke markt en de werking van de Overeen-
T-178/00, een verzoek tot nietigverklaring van het beoorde-               komst betreffende de Europese Economische Ruimte worden
lingsrapport van verzoeker voor 1999, en in zaak T-341/00,                verklaard (zaken COMP/JV40 — Canal+/Lagardère en COMP/
een verzoek tot nietigverklaring van de nota van 28 juni                  JV47 — Canal+/Lagardère/Liberty Media), heeft het Gerecht
2000 van de directeur-generaal van het directoraat-generaal               (Derde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: M. Jaeger,
„Informatiesystemen” (DG IS) van de Europese Centrale Bank                kamerpresident, R. García-Valdecasas, K. Lenaerts, P. Lindh en
betreffende de aan verzoeker toegewezen taken, heeft het                  J. Azizi, rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur,
Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke,              op 20 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
kamerpresident, R. García-Valdecasas en P. Lindh, rechters;               luidt als volgt:
griffier: D. Christensen, administrateur, op 22 oktober 2002
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          1)     Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 10 juli
                                                                                2000 tot wijziging van de beschikking van de Commissie van
1)     Voegt de zaken T-178/00 en T-341/00 voor het arrest.                      22 juni 2000, waarbij concentraties verenigbaar met de
                                                                                gemeenschappelijke markt en de werking van de Overeenkomst
2)     Verwerpt de beroepen in de zaken T-178/00 en T-341/00.                    betreffende de Europese Economische Ruimte worden verklaard
                                                                                (zaken COMP/JV40 — Canal+/Lagardère en COMP/JV47
                                                                                — Canal+/Lagardère/Liberty Media).
3)     Verstaat dat partijen hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                          2)     Verwijst verweerster in de kosten.
( 1) PB C 259 van 9.9.2000 en C 4 van 6.1.2001.
                                                                          (1 ) PB C 335 van 25.11.2000.
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 20 november 2002
                                                                                van 23 oktober 2002
in zaak T-251/00, Lagardère SCA en Canal+ SA tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                        in zaak T-388/00: Institut für Lernsysteme GmbH tegen
                                                                          Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
                                                                                ken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
(Mededinging — Verordening nr. 4064/89 — Wijziging van
beschikking waarbij concentratie verenigbaar met gemeen-
                                                                          („Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder be-
schappelijke markt wordt verklaard — Beperkingen die
                                                                          eldmerk dat afkorting ILS omvat — Aanvraag voor inschrij-
rechtstreeks verband houden met en noodzakelijk zijn voor
                                                                          ving van woordmerk ELS als gemeenschapsmerk — Bewijs
totstandkoming van concentratie („accessoire beperkingen”)
                                                                          van gebruik van ouder merk — Artikel 43, leden 2 en 3, van
— Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Voor
                                                                          verordening (EG) nr. 40/94 en regel 22 van verordening
beroep vatbare handelingen — Procesbelang — Rechtszeker-
                                                                          (EG) nr. 2868/95 — Relatieve weigeringsgrond — Verwar-
         heid — Gewettigd vertrouwen — Motivering)
                                                                          ringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 — Motivering”)
                            (2003/C 19/55)
                                                                                (2003/C 19/56)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Engels)
In zaak T-251/00, Lagardère SCA, gevestigd te Parijs, vertegen-
woordigd door A. Winckler, advocaat, domicilie gekozen                    In zaak T-388/00, Institut für Lernsysteme GmbH, gevestigd
hebbende te Luxemburg, Canal+ SA, gevestigd te Parijs,                    te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door J. Schneider
vertegenwoordigd door J.-P. de La Laurencie en P.-M. Louis,               en A. Buddee, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                 Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                   markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
W. Wils en F. Lelièvre), betreffende een verzoek tot nietigverkla-        den: A. von Mühlendahl, A. di Carlo en O. Waelbroeck),
ring van de beschikking van de Commissie van 10 juli 2000                 andere partij in de procedure voor de kamer van beroep
tot wijziging van de beschikking van de Commissie van                     van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
22 juni 2000, waarbij concentraties verenigbaar met de                    (merken, tekeningen en modellen): ELS Educational Services


               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/19

         Voortzetting van de werkzaamheid van het Gerecht tussen 1 en 17 september 2007
   (2007/C 155/35)
   Tijdens zijn voltallige conferentie van 6 juni 2007 heeft het Gerecht akte genomen van het feit dat wegens de gerechtelijke vakantie het afleggen van de eed voor het Hof door vier nieuwe leden van het Gerecht pas na die vakantie zal plaatsvinden, en dat derhalve overeenkomstig artikel 5, derde alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie tot aan het in functie treden van de nieuwe leden van het Gerecht:

               —

               de heer Vesterdorf de functie van president van het Gerecht zal uitoefenen;

               —

               de heren Jaeger, Pirrung, Vilaras en Legal de functie van president van de uit vijf rechters bestaande kamers zullen uitoefenen;

               —

               de heer Cook de functie van president van de Eerste kamer zal uitoefenen;

               —

               het besluit van 14 januari 2006 (PB C 10, blz. 19) betreffende de samenstelling van de kamer voor hogere voorzieningen en de toewijzing van zaken aan die kamer, het besluit van 5 juli 2006 (PB C 190, blz. 14) betreffende de samenstelling van de grote kamer en de aanwijzing van de rechter die de president van het Gerecht vervangt als rechter in kort geding, en het besluit van 15 januari 2007 (PB C 42, blz. 22) betreffende de toevoeging van rechters aan de kamers en de criteria voor de toewijzing van de zaken, van toepassing zullen blijven.


title: Zaak C-6/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 6 januari 2016 — Holcim France SAS, rechtsopvolger van de vennootschap Euro Stockage, Enka SA/Ministre des finances et des comptes publics

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 6 januari 2016 — Holcim France SAS, rechtsopvolger van de vennootschap Euro Stockage, Enka SA/Ministre des finances et des comptes publics
   (Zaak C-6/16)
   (2016/C 106/26)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d'État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Holcim France SAS, rechtsopvolger van de vennootschap Euro Stockage, Enka SA

      Verwerende partij: Ministre des finances et des comptes publics

      Prejudiciële vragen

               1)

               Als een nationale regeling van een lidstaat in het nationaal recht gebruik maakt van de mogelijkheid voorzien in artikel 1, lid 2, van richtlijn 90/435/EEG van 23 juli 1990 (1), kunnen dan de handelingen of overeenkomsten ter uitvoering van die mogelijkheid, worden getoetst aan het primaire Unierecht?

               2)

               Moeten de bepalingen van artikel 1, lid 2, van die richtlijn, die de lidstaten een ruime beoordelingsmarge geven om te bepalen welke voorschriften noodzakelijk zijn „ter bestrijding van fraude en misbruiken”, aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat een lidstaat een mechanisme instelt dat ertoe strekt het voordeel van de vrijstelling niet toe te kennen voor dividenden die worden uitgekeerd aan een rechtspersoon die direct of indirect wordt gecontroleerd door personen die zijn gevestigd in landen die geen leden van de Unie zijn, behalve indien die rechtspersoon aantoont dat de keten van deelnemingen niet als voornaamste of als een van haar voornaamste doelen heeft in aanmerking te komen voor de vrijstelling?

               3)

                           a)

                           Als de verenigbaarheid met het Unierecht van het voornoemde „anti-misbruik”-mechanisme ook moet worden getoetst aan de bepalingen van het Verdrag, moet daarbij ook rekening worden gehouden met het voorwerp van de betrokken wetgeving, in het licht van de bepalingen van artikel 43 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, thans artikel 49 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, wanneer de vennootschap die in aanmerking komt voor de uitkering van de dividenden, als resultaat van de keten van deelnemingen die als een van haar voornaamste doelstellingen het voordeel van de vrijstelling heeft, direct of indirect wordt gecontroleerd door een of meerdere personen die zijn gevestigd in derde landen, en die zich dus niet kunnen beroepen op de vrijheid van vestiging?

                           b)

                           Als voornoemde vraag ontkennend wordt beantwoord, moet dan de verenigbaarheid worden onderzocht in het licht van artikel 56 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, thans artikel 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie?

               4)

               Moeten voornoemde bepalingen aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling die de dividenden die een vennootschap van een lidstaat uitkeert aan een vennootschap die is gevestigd in een andere lidstaat, uitsluit van de vrijstelling van de bronbelasting, wanneer die dividenden worden uitgekeerd aan een rechtspersoon die direct of indirect wordt gecontroleerd door een of meerdere personen die zijn gevestigd in landen die geen leden van de Europese Unie zijn, tenzij zij aantoont dat die keten van deelnemingen niet als voornaamste of als een van haar voornaamste doelen heeft om voor die vrijstelling in aanmerking komen?

      (1)  Richtlijn van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 6).