title: Zaak T-217/07: Beroep ingesteld op 26 juni 2007 — Las Palmeras/Raad en Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/34

         Beroep ingesteld op 26 juni 2007 — Las Palmeras/Raad en Commissie
   (Zaak T-217/07)
   (2007/C 211/67)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Las Palmeras S. Coop. And. (Sevilla, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Ortiz Blanco, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het onderhavige beroep tot schadevergoeding overeenkomstig het bepaalde in artikel 288 EG toe te wijzen en vast te stellen dat verzoekster recht heeft op een financiële schadevergoeding van in totaal tweehonderdachtentachtigduizend tweehonderdachtendertig EUR (288 238 EUR), tot betaling waarvan de Raad en de Commissie hoofdelijk en gezamenlijk zijn gehouden, en,

               —

               de verwerende instellingen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster in onderhavige procedure, een Spaanse onderneming die ruwe katoen egreneert, verzoekt om vergoeding van de schade die zij stelt te hebben geleden door de toepassing in het verkoopseizoen 2006/2007 van hoofdstuk 10 bis van titel IV van verordening (EG) nr. 1782/2003 (1), dat is ingevoegd bij artikel 1, punt 20, van verordening (EG) nr. 864/2004. (2) Hoofdstuk 10 bis van titel IV van verordening (EG) nr. 1782/2003 bevat gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en voert bepaalde steunregelingen voor landbouwers in.
   In dit verband wijst verzoekster erop dat de bepalingen in geding bij arrest van het Hof van Justitie van 7 september 2006 in zaak C-310/04, Koninkrijk Spanje/Commissie, nietig zijn verklaard wegens schending van het evenredigheidsbeginsel. Bij dat arrest zijn de gevolgen van de nietigverklaring evenwel opgeschort totdat een nieuwe verordening is vastgesteld, zodat de betrokken bepalingen in het verkoopseizoen 2006/2007 van toepassing bleven.
   Steunend op twee rapporten van een economisch adviesbureau, gaat verzoekster nader in op de schade die de sector heeft geleden, daar als gevolg van de toepassing van de nietigverklaarde bepalingen de hoeveelheid geproduceerde ruwe katoen in het betrokken verkoopseizoen — en daarmee ook de hoeveelheid industrieel geëgreneerde katoen — aanzienlijk is gedaald. Concreet betekent de in de betrokken bepalingen neergelegde steunregeling dat een belangrijk gedeelte van de steun (ongeveer 65 %) volstrekt los komt te staan van de katoenteelt, zodat de landbouwer deze steun blijft ontvangen, ook al gebruikt hij zijn grond voor de productie van andere gewassen. Zo wordt het verwachte rendement van een hectare grond kleiner bij bebouwing met katoen dan bij bebouwing met andere gewassen. Deze situatie heeft ook tot een daling van de exploitatie-inkomsten van de egreneringsindustrie geleid.
   Volgens verzoekster is in het onderhavige geval voldaan aan de in de rechtspraak gestelde voorwaarden voor de buitencontractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap.

      (1)  Verordening van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1).

      (2)  Verordening van de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1782/2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, en tot aanpassing daarvan in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije tot de Europese Unie (PB L 161, blz. 48).


title: Zaak T-329/11: Beschikking van het Gerecht van 4 juli 2012 — TME/Commissie ( „Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbesteding voor renovatie van waterzuiveringsinstallatie van Boekarest die medegefinancierd wordt door ISPA-structuurfondsen — Besluit van Roemeense autoriteiten tot afwijzing van verzoeksters offerte, dat volgens deze laatste onrechtmatig is — Weigering van Commissie om procedure inzake financiële correcties tegen Roemenië in te leiden — Kennelijke niet-ontvankelijkheid” )

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/8

         Beschikking van het Gerecht van 4 juli 2012 — TME/Commissie
   (Zaak T-329/11) (1)

   (Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbesteding voor renovatie van waterzuiveringsinstallatie van Boekarest die medegefinancierd wordt door ISPA-structuurfondsen - Besluit van Roemeense autoriteiten tot afwijzing van verzoeksters offerte, dat volgens deze laatste onrechtmatig is - Weigering van Commissie om procedure inzake financiële correcties tegen Roemenië in te leiden - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 273/13
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: TME SpA — Termomeccanica Ecologia (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: C. Malinconico, S. Fidanzia en A. Gigliola, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Aresu en P. van Nuffel, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de brief van de Commissie van 20 april 2011 met betrekking tot de klacht van TME SpA inzake schendingen van het recht van de Europese Unie door Roemenië in het kader van het project „Bucharest Wastewater Treatment Plant Rehabilitation: Stage I ISPA 2004/R0/16/P/PE/003-03”, dat ziet op de renovatie van de waterzuiveringsinstallatie van Boekarest [D(2011) REGIO.B3/MAD], enerzijds, en vordering tot schadevergoeding, anderzijds.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               TME SpA — Termomeccanica Ecologia draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 252 van 27.8.2011.


title: Zaak F-8/10: Beroep ingesteld op 25 januari 2010 — Gheysens/Raad

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/69

         Beroep ingesteld op 25 januari 2010 — Gheysens/Raad
   (Zaak F-8/10)
   2010/C 100/102
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Johan Gheysens (Mechelen, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Raad om verzoekers overeenkomst niet te verlengen en, dientengevolge, zijn arbeidsverhouding met de Raad te beëindigen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit om verzoekers overeenkomst na 30 september 2009 niet te verlengen en van de weigering om enige maatregel te treffen om de administratieve situatie van verzoeker, die sinds 16 jaar permanente werkzaamheden voor de instelling uitoefent, te regulariseren;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-347/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 21 juni 2016 — Balgarska energiyna borsa AD (BEB)/Komisia za energiyno i vodno regulirane (KEVR)

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 21 juni 2016 — Balgarska energiyna borsa AD (BEB)/Komisia za energiyno i vodno regulirane (KEVR)
   (Zaak C-347/16)
   (2016/C 326/26)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Balgarska energiyna borsa AD (BEB)

      Verwerende partij: Komisia za energiyno i vodno regulirane (KEVR)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Laat artikel 9, lid 1, onder b), i) en ii), van richtlijn 2009/72/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG [(hierna: „richtlijn 2009/72”)] toe dat een en dezelfde persoon de enige aandeelhouder is van zowel de onafhankelijke transmissiesysteembeheerder als een vennootschap waarvan de belangrijkste activiteiten bestaan in de productie en de transmissie van elektriciteit?

               2)

               Laat artikel 9, lid 1, onder b), i) en ii), van richtlijn 2009/72 toe dat een en dezelfde persoon direct of indirect zeggenschap uitoefent over zowel de onafhankelijke transmissiesysteembeheerder als een bedrijf dat elektriciteit produceert en levert?

               3)

               Laat artikel 9, lid 1, onder c) en d), van richtlijn 2009/72 toe dat een en dezelfde persoon de leden benoemt van zowel de raad van toezicht van de onafhankelijke transmissiesysteembeheerder — die op zijn beurt het bestuur van laatstgenoemde kiest — als de raad van directeuren van een bedrijf dat elektriciteit produceert en levert?

               4)

               Laten richtlijn 2009/72, verordening (EG) nr. 714/2009 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende de voorwaarden voor toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1228/2003 (3), verordening (EU) 2015/1222 (4) [van de Commissie van 24 juli 2015] tot vaststelling van richtsnoeren betreffende capaciteitstoewijzing en congestiebeheer, [en] verordening (EU) nr. 1227/2011 (5) van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende de integriteit en transparantie van de groothandelsmarkt voor energie een beperking toe van het aantal personen aan wie in een bepaald gebied een vergunning voor elektriciteitstransmissie wordt afgegeven?

               5)

               Indien de voorgaande vragen bevestigend worden beantwoord, dient dan te worden aangenomen dat zich een belangenconflict voordoet in de zin van [overweging 12] van richtlijn 2009/72, in aanmerking genomen dat op grond van artikel 43, lid 1, punt 1, [van de zakon na energetikata (energiewet)] slechts één vergunning is afgegeven voor het grondgebied van de Republiek Bulgarije?

               6)

               Dient te worden aangenomen dat artikel 43, lid 1, [van de energiewet] de mededinging beperkt in de zin van de artikelen 101 VWEU en 102 VWEU, doordat dit nationale voorschrift bepaalt dat op het nationale grondgebied slechts één vergunning voor elektriciteitstransmissie wordt afgegeven?

      (1)  PB 2009, L 211, blz. 55.

      (2)  PB 2009, L 211, blz. 15.

      (3)  Verordening (EG) nr. 1228/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende de voorwaarden voor toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit (PB 2003, L 176, blz. 1).

      (4)  PB 2015, L 197, blz. 24.

      (5)  PB 2011, L 326, blz. 1.


title: Gevoegde zaken T-118/04 en T-134/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 februari 2007 — Caló/Commissie ( Ambtenaren — Herplaatsing van directeur als hoofdadviseur — Dienstbelang — Gelijkwaardigheid van ambten — Reorganisatie van Eurostat — Aanstelling in ambt van directeur — Kennisgeving van vacature — Motiveringsplicht — Beoordeling van verdiensten van kandidaten — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding )

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/31

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 februari 2007 — Caló/Commissie
   (Gevoegde zaken T-118/04 en T-134/04) (1)

   („Ambtenaren - Herplaatsing van directeur als hoofdadviseur - Dienstbelang - Gelijkwaardigheid van ambten - Reorganisatie van Eurostat - Aanstelling in ambt van directeur - Kennisgeving van vacature - Motiveringsplicht - Beoordeling van verdiensten van kandidaten - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding’)
   (2007/C 82/67)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Giuseppe Caló (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 9 juli 2003 om verzoeker van een ambt van directeur te herplaatsen in een ambt van hoofdadviseur en van het besluit van de Commissie van 1 oktober 2003 houdende reorganisatie van Eurostat, voor zover dit de herplaatsing van verzoeker bevestigt, alsmede vordering tot vergoeding van de immateriële schade die verzoeker stelt te hebben geleden en, anderzijds, vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 30 maart 2004 houdende aanstelling van N. in het ambt van directeur van het directoraat „Landbouw- en visserijstatistiek, statistiek betreffende de structuurfondsen, milieustatistiek ”bij Eurostat en houdende afwijzing van verzoekers sollicitatie naar dat ambt
   Dictum

               1)

               In zaak T-118/04 wordt de Commissie veroordeeld tot betaling aan verzoeker van een schadevergoeding van 1 EUR wegens een dienstfout.

               2)

               In zaak T-134/04 wordt de Commissie veroordeeld tot betaling aan verzoeker van een schadevergoeding van 5 000 EUR wegens een dienstfout.

               3)

               De beroepen worden voor het overige verworpen.

               4)

               In zaak T-118/04 zal de Commissie haar eigen kosten dragen, daaronder begrepen die van de kortgedingprocedure voor het Gerecht, en één vijfde van verzoekers kosten, daaronder begrepen die van de kortgedingprocedure voor het Gerecht.

               5)

               In zaak T-118/04 zal verzoeker vier vijfde van zijn eigen kosten dragen, daaronder begrepen die van de kortgedingprocedure voor het Gerecht.

               6)

               In zaak T-134/04 zal de Commissie alle kosten dragen, daaronder begrepen die van de kortgedingprocedure voor het Gerecht.

      (1)  PB C 118 van 30.4.2004.


title: Zaak C-486/10: Beschikking van de president van het Hof van 13 mei 2011 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/28

         Beschikking van de president van het Hof van 13 mei 2011 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-486/10) (1)

   2011/C 252/61
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 13 van 15.1.2011.


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) 12 juli 2005 in zaak C-403/03 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Egon Schempp tegen Finanzamt München V (Burgerschap van Unie — Artikelen 12 EG en 18 EG — Inkomstenbelasting — Mogelijkheid om alimentatie die in Duitsland wonende belastingplichtige aan zijn in Oostenrijk wonende voormalige echtgenote heeft betaald, af te trekken van belastbaar inkomen — Bewijs van belasting van alimentatie in deze lidstaat)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/12

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   12 juli 2005
   in zaak C-403/03 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Egon Schempp tegen Finanzamt München V (1)

   (Burgerschap van Unie - Artikelen 12 EG en 18 EG - Inkomstenbelasting - Mogelijkheid om alimentatie die in Duitsland wonende belastingplichtige aan zijn in Oostenrijk wonende voormalige echtgenote heeft betaald, af te trekken van belastbaar inkomen - Bewijs van belasting van alimentatie in deze lidstaat)
   (2005/C 217/22)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-403/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) bij beslissing van 22 juli 2003, ingekomen bij het Hof op 29 september 2003, in de procedure Egon Schempp tegen Finanzamt München V, heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans en A. Rosas, kamerpresidenten, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, A. La Pergola, R. Schintgen, N. Colneric, J. Klučka, U. Lõhmus, E. Levits en A. Ó Caoimh (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: R. Grass, op 12 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   De artikelen 12, eerste alinea, EG en 18, lid 1, EG moeten aldus worden uitgelegd dat ze zich niet ertegen verzetten dat een in Duitsland wonende belastingplichtige volgens een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding van toepassing is, de alimentatie die hij heeft betaald aan zijn voormalige echtgenote die in een andere lidstaat woont waar deze uitkering niet belastbaar is, niet kan aftrekken, hoewel hij daartoe wel het recht zou hebben indien zijn voormalige echtgenote in Duitsland zou wonen.

      (1)  PB C 304 van 13.12.2003.


title: Zaak C-526/03: Beroep, op 17 december 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 71/6               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       20.3.2004
2)  Is in geval van een inbreuk op de artikelen 81 EG en                  nationale wettelijke bepaling als artikel 3, lid 2, van
    82 EG de inbreukmaker verplicht tot schadeloosstelling                Italiaanse wet nr. 287 van 10 oktober 1990 de consument
    van de eindverbruiker en van eenieder die aantoont                    of in elk geval de derde die schade heeft geleden wegens
    schade te hebben geleden?                                             een onrechtmatige overeenkomst die nietig is ingevolge
                                                                          artikel 81 EG of wegens een bij artikel 82 EG verboden
                                                                          misbruik van machtspositie, verplicht zich met zijn
3)  Moet de nationale rechter (nog steeds volgens het gemeen-             schadevordering tot een andere rechter te wenden dan
    schapsrecht) bij de schadebegroting, bovenop de terug-                die welke territoriaal bevoegd zou zijn op grond van de
    gave van de in strijd met het gemeenschapsrecht ontvan-               vestigingsplaats van het verzekeringskantoor waarmee de
    gen bedragen, degenen die de verboden overeenkomst                    gelaedeerde de overeenkomst heeft gesloten en waar hij
    hebben gesloten of misbruik hebben gemaakt van een                    zelf zijn woonplaats heeft, ook wat de verschillende
    machtspositie, ook veroordelen tot betaling van een                   proceskosten betreft naargelang de ene of de andere
    punitieve schadevergoeding aan de gelaedeerde?                        oplossing wordt gekozen?
                                                                     10) Brengt het gemeenschapsrecht voor de nationale rechter
4)  Moet volgens het gemeenschapsrecht ook de morele                      de verplichting mee de daarmee strijdige nationale bepa-
    schade worden vergoed?                                                lingen buiten toepassing te laten, althans ze uit te leggen
                                                                          conform het gemeenschapsrecht?
5)  Moet volgens het gemeenschapsrecht de rechter ook
    van ambtswege punitieve en morele schadevergoeding
    toekennen?
6)  Is de Italiaanse wettelijke verjaringstermijn van één jaar
    voor schadevorderingen wegens inbreuken op de artike-            Beroep, op 17 december 2003 ingesteld door Commissie
    len 81 EG en 82 EG, te kort en dus in strijd met het             van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
    gemeenschapsrecht?                                                                             bliek
7)  Begint volgens het gemeenschapsrecht de verjaring van                                    (Zaak C-526/03)
    de schadevordering te lopen op de dag waarop de inbreuk
    op de artikelen 81 EG en 82 EG is gepleegd, of op de dag
    waarop zij is beëindigd?                                                                  (2004/C 71/09)
8)  Is sprake van een schending van het communautaire
    mededingingsrecht en/of van de fundamentele beginselen           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    van het gemeenschapsrecht (inzonderheid van de artike-           op 17 december 2003 beroep ingesteld tegen Helleense
    len 6, lid 1, en 13 van het Europees Verdrag tot                 Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
    bescherming van de rechten van de mens), wanneer een             vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en M. Konstantinidi,
    nationale wettelijke bepaling als artikel 3, lid 2, van          leden van haar juridische dienst.
    Italiaanse wet nr. 287 van 10 oktober 1990 de consument
    of in elk geval de derde die schade heeft geleden wegens
    een onrechtmatige overeenkomst die nietig is ingevolge
    artikel 81 EG of wegens een bij artikel 82 EG verboden           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    misbruik van machtspositie, verplicht zich met zijn
    schadevordering tot een andere rechter te wenden dan             —    vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet alle
    die welke op grond van de waarde van de vordering                     maatregelen te treffen die nodig zijn om het stedelijk
    en territoriaal bevoegd zou zijn ingevolge de gewone                  afvalwater van de ruimere regio Athene te onderwerpen
    nationale bevoegdheidsregels, nu artikel 33 van wet                   aan een behandeling die verder gaat dan een secundaire
    nr. 287/90 meer kosten en langere termijnen teweeg-                   zuivering, alvorens het in het kwetsbare gebied aan de
    brengt dan het geval zou zijn indien de gewone nationale              binnenkant van de Saronische Golf wordt geloosd, de
    regels inzake territoriale en materiële bevoegdheid en de             verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
    waarde van de vordering werden toegepast?                             krachtens artikel 5, lid 2, van richtlijn 91/271/EEG van
                                                                          de Raad van 21 mei 1991 (1) inzake de behandeling van
                                                                          stedelijk afvalwater, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/15/
9)  Is sprake van een schending van het communautaire                     EG van de Commissie van 27 februari 1998, die richtlijn
    mededingingsrecht en/of van de fundamentele beginselen                91/271 van de Raad heeft gewijzigd ten aanzien van
    van het gemeenschapsrecht (inzonderheid van de artike-                enkele in bijlage I vastgestelde voorschriften;
    len 6, lid 1, en 13 van het Europees Verdrag tot
    bescherming van de rechten van de mens), wanneer een             —    de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 20.3.2004               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 71/7
Middelen en voornaamste argumenten                                     f)    schending en niet-inachtneming van de „criteria voor de
                                                                             steun aan landbouwbedrijven in moeilijkheden” en van
—     Het geschil betreft niet de kwalificatie van de Saronische             de „communautaire richtsnoeren voor reddings- en her-
      Golf als kwetsbaar gebied, maar het ontbreken, voor het                structureringssteun aan ondernemingen in moeilijk-
      stedelijk afvalwater van de ruimere regio Athene, van een              heden”;
      behandelingssysteem dat verder gaat dan een secundaire
      zuivering, alvorens het afvalwater in het kwetsbare gebied       g)    Schending van het vertouwensbeginsel.
      wordt geloosd.
                                                                       (1) PB L 248 van 11 september 1997, blz. 27.
—     Het is onomstreden dat, bij het verstrijken van de door          (2) PB L 93 van 30 maart 1985, blz. 1.
      de Commissie in haar met redenen omkleed advies
      gestelde termijn, maar ook nog ten tijde van het instellen
      van het onderhavige beroep, het stedelijk afvalwater van
      de installatie van Psytalleia geen behandeling krijgt die
      verder gaat dan een secundaire zuivering.
                                                                       Beroep, ingesteld op 22 december 2003 tegen de Bonds-
(1) PB L 135 van 30.5.1991, blz. 40.                                   republiek Duitsland door de Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                                                                                (Zaak C-538/03)
                                                                                (2004/C 71/11)
Verzoek van het Tribunale di Cagliari van 20 oktober
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Marco Antonio Scalas en Renato Lilliu en Regione Au-                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                      tonoma della Sardegna                            op 22 december 2003 tegen de Bondsrepubliek Duitsland
                                                                       beroep ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen, vertegenwoordigd door N. Yerrell lid van haar
                          (Zaak C-529/03)                              juridische dienst, en H. Kreppel in het kader van de uitwisseling
                                                                       met nationale ambtenaren bij de juridische dienst van de
                           (2004/C 71/10)                              Commissie gedetacheerde rechter in een Arbeitsgericht, als
                                                                       gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
Het Tribunale di Cagliari heeft bij beschikking van 20 oktober
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland in strijd
9 december 2003, in het geding tussen Marco Antonio Scalas                   handelt met het beginsel van gelijke behandeling van
en Renato Lilliu en Regione Autonoma della Sardegna, het Hof                 mannen en vrouwen, zoals neergelegd in de artikelen 1,
van Justitie van de Europese Gemeenschappen de volgende                      2 en 5 van richtlijn 76/207/EEG (1) en in clausule 4
prejudiciële vragen gesteld over de geldigheid van beschikking               van de bijlage bij richtlijn 97/81/EG (2) van de Raad
612/97 (1) van de Commissie in verband met de volgende                       betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV
gebreken:                                                                    gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid,
a)    onbevoegdheid van de Commissie om de bestreden                         doordat zij vrouwen, die verreweg het grootste deel van
      beschikking vast te stellen wegens schending van de                    de minder dan 18 uur per week werkende deeltijdwerk-
      artikelen 32, 33, 34, 35, 36, 37 en 38 EG in hun                       nemers in Duitse overheidsdienst uitmaken, indirect
      onderlinge samenhang gelezen;                                          discrimineert doordat
                                                                             a)    krachtens § 14, lid 2, van het Bundespersonalvertre-
b)    schending van de voorschriften die de procedure van
                                                                                tungsgesetz en de met dit voorschrift overeen-
      artikel 88, lid 1, EG regelen;
                                                                                komende regelingen in de deelstaten
c)    schending van de voorschriften die de procedure van                          —     Bayern
      artikel 88, leden 2 en 3, EG regelen;
                                                                                —     Berlin
d)    motivering van de beschikking voldoet niet aan de eisen
      van artikel 253 EG juncto artikel 88, lid 3, EG en                           —     Bremen
      artikel 87, lid 1, EG;
                                                                                —     Hessen
e)    schending en onjuiste toepassing van verordening 797/
      85 (2) van de Raad betreffende de verbetering van de                         deeltijdwerknemers die normaal gesproken minder
      doeltreffendheid van de landbouwstructuur;                                   dan 18 uren per week, respectievelijk


title: Zaak T-433/12: Arrest van het Gerecht van 16 januari 2014 — Steiff/BHIM (Metalen knop in midden van oor van knuffeldier) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag tot inschrijving van gemeenschapsmerk bestaande in aanbrengen van knop in midden van oor van knuffeldier — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/35

         Arrest van het Gerecht van 16 januari 2014 — Steiff/BHIM (Metalen knop in midden van oor van knuffeldier)
   (Zaak T-433/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag tot inschrijving van gemeenschapsmerk bestaande in aanbrengen van knop in midden van oor van knuffeldier - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2014/C 52/66
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Margarete Steiff GmbH (Giengen an der Brenz, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. Fissl, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Pohlmann, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 juli 2012 (zaak R 1693/2011-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van een teken bestaande in het aanbrengen van een metalen knop in het midden van het oor van een knuffeldier als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Margarete Steiff GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 366 van 24.11.2012.


title: Zaak T-460/07: Beroep ingesteld op 18 december 2007 — Nokia/BHIM — Medion (LIFE BLOG)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/48

         Beroep ingesteld op 18 december 2007 — Nokia/BHIM — Medion (LIFE BLOG)
   (Zaak T-460/07)
   (2008/C 51/90)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Nokia Oyj (Helsinki, Finland) (vertegenwoordiger: J. Tanhuanpää, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Medion AG (Essen, Duitsland)
   Conclusies

               —

               volledige vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van 2 oktober 2007 (zaak R 141/2007-2) en terugwijzing van de zaak naar het BHIM voor inschrijving van verzoeksters merk;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: communautair woordmerk „LIFE BLOG” voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 41 — aanvraag nr. 3 564 366

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Medion AG

      Oppositiemerk of -teken: nationaal en internationaal woordmerk „LIFE” en „LIFETEC” voor waren en diensten van de klassen 1, 7, 8, 9, 10, 11, 16, 21, 28, 37, 38, 41 en 42; nationaal en internationaal woordmerk „LIFESAT” voor waren van klasse 9 en nationaal woordmerk „Lifesign” voor waren van de klassen 9, 14 en 16

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: handhaving van de oppositie en verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad


title: Zaak C-367/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Brussel (België) op 5 juli 2016 — Openbaar Ministerie tegen Dawid Piotrowski

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/40

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Brussel (België) op 5 juli 2016 — Openbaar Ministerie tegen Dawid Piotrowski
   (Zaak C-367/16)
   (2016/C 335/54)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Openbaar Ministerie

      Verweerder: Dawid Piotrowski

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 3.3 van het kaderbesluit (1) betreffende het Europees aanhoudingsbevel zo geïnterpreteerd te worden dat de overlevering enkel kan worden toegestaan van personen die naar het recht van de uitvoerende lidstaat als meerderjarig worden beschouwd of laat voormeld artikel de uitvoerende lidstaat toe de overlevering ook toe te staan voor minderjarigen die op grond van de nationale regels vanaf een bepaalde leeftijd (en al dan niet mits het voldaan zijn aan een aantal voorwaarden) strafrechtelijk verantwoordelijk kunnen worden gesteld?

               2)

               In de hypothese dat de overlevering van minderjarigen niet verboden wordt door artikel 3.3 van het kaderbesluit, dient artikel 3.3 van het kaderbesluit dan geïnterpreteerd te worden:

                           a.

                           in de zin dat het bestaan van een (theoretische). mogelijkheid om conform het nationale recht minderjarigen vanaf een bepaalde leeftijd te kunnen straffen volstaat als criterium om de overlevering toe te staan (m.a.w. door het uitvoeren van een beoordeling in abstracta op basis van het criterium van de leeftijd vanaf wanneer iemand als strafrechtelijk aansprakelijk kan worden beschouwd zonder rekening te houden met eventuele bijkomende voorwaarden)? of

                           b.

                           in de zin dat het principe van de wederzijdse erkenning, zoals opgenomen in artikel 1.2 van het kaderbesluit noch de tekst van artikel 3.3 van het kaderbesluit er zich tegen verzetten dat de uitvoerende lidstaat geval per geval een beoordeling in concreto verricht waarbij mag worden geëist dat voor wat de in het kader van de overlevering gezochte persoon betreft, aan dezelfde voorwaarden van strafrechtelijke aansprakelijkheid voldaan is als deze geldende voor de nationale onderdanen van de uitvoerende lidstaat, gelet op hun leeftijd op het moment der feiten, gelet op de aard van het ten laste gelegde misdrijf en gebeurlijk zelfs gelet op voorgaande rechterlijke tussenkomsten in de uitvaardigende lidstaat die tot een maatregel van opvoedkundige aard hebben geleid, zelfs al zijn die voorwaarden niet bestaande in de uitvaardigende lidstaat?

               3)

               Als de uitvoerende lidstaat een beoordeling in concreto mag verrichten, is er dan, om straffeloosheid te vermijden, geen onderscheid te maken tussen een overlevering ter fine van strafvervolging en een overlevering ter fine van strafuitvoering?

      (1)  Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB 2002, L 190, blz. 1).


title: Zaak F-155/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 25 februari 2014 — García Domíngez/Commissie (Openbare dienst — Vergelijkend onderzoek — Aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/215/11 — Niet-plaatsing op reservelijst — Motivering van besluit tot afwijzing van sollicitatie — Beginsel van gelijke behandeling — Belangenconflict)

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/45

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 25 februari 2014 — García Domíngez/Commissie
   (Zaak F-155/12) (1)

   ((Openbare dienst - Vergelijkend onderzoek - Aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/215/11 - Niet-plaatsing op reservelijst - Motivering van besluit tot afwijzing van sollicitatie - Beginsel van gelijke behandeling - Belangenconflict))
   2014/C 102/66
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Luis García Domíngez (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Eggers en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet te plaatsen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/215/11

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               García Domíngez zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 63 van 2.3.2013, blz. 26.


title: Zaak T-408/08: Beroep ingesteld op 25 september 2008 — S.F. Turistico Immobiliare/Raad en Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/53

         Beroep ingesteld op 25 september 2008 — S.F. Turistico Immobiliare/Raad en Commissie
   (Zaak T-408/08)
   (2008/C 301/89)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: S.F. Turistico Immobiliare Srl (Orosei, Italië) (vertegenwoordiger: L. Marcialis, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   Primair:

               —

               nietig te verklaren beschikking C(2008) 2997 van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 2 juli 2008 betreffende de steunregeling „Regionale wet nr. 9 van 1998 — Misbruik van steunmaatregel N 272/98”;

               —

               de Commissie te verwijzen in verzoeksters kosten inzake de procedure.

         Subsidiair:

               —

               gedeeltelijk nietig te verklaren de bestreden beschikking voor zover daarin de gehele steunregeling onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard, „voor zover de begunstigde van de steun geen steunaanvraag krachtens deze regeling heeft ingediend alvorens de werken voor een initieel investeringsproject uit te voeren”, en terugvordering van de dienovereenkomstige bedragen door de Italiaanse Republiek is gelast, zonder dat een uitzondering is gemaakt voor de steun die een prikkel heeft gevormd om de hiermee verband houdende — door de begunstigde voorafgaand aan indiening van de steunaanvraag gedragen — kosten binnen de grenzen van de bepalingen inzake „de-minimis”-steun te houden;

         Meer subsidiair:

               —

               onwettig te verklaren punt 4.2 van van de handeling van de Raad 98 C 74/06 betreffende „Richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen”, volgens hetwelk „[b]ovendien […] in de steunregelingen [moet] zijn bepaald dat de steunaanvraag vóór de aanvang van de projecten moet worden ingediend”, voor zover dit inhoudt dat de volledige voor de begunstigden voorziene steun niet voor toekenning in aanmerking komt, zonder dat daarin een uitzondering wordt gemaakt voor het gedeelte van de steun dat betrekking heeft op functioneel of structureel autonome investeringen die na de indiening van de aanvraag zijn gedaan;

               —

               de bestreden beschikking gedeeltelijk nietig te verklaren voor zover daarin de volledige terugvordering door de Italiaanse Republiek van de uitbetaalde bedragen wordt gelast, zonder dat daarin een uitzondering wordt gemaakt voor de steun voor zover deze een prikkel heeft gevormd voor de kosten die de begunstigde na de indiening van de steunaanvraag heeft gedragen en die betrekking hebben op functioneel of structureel zelfstandige delen van het aangevangen project.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De in de onderhavige zaak bestreden beschikking is dezelfde als die welke aan de orde is in zaak T-394/08, Regione Sardegna/Commissie.
   De middelen en de voornaamste argumenten komen overeen met die in voornoemde zaak.
   Verzoekster stelt met name onwettigheid, in de zin van artikel 241 van het EG-Verdrag, van punt 4.2 van de handeling van de Raad 98 C 74/06, betreffende „Richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen” voor zover het, met name in een door zulke opvallende bijzonderheden gekenmerkte zaak, volledig in strijd lijkt met de ratio van het communautaire steunbeleid om uit het feit dat een klein deel (ongeveer een twintigste) van de projectwerkzaamheden is verwezenlijkt, af te leiden dat geen van de andere werken in aanmerking kan komen voor steun, ofschoon deze andere werken volgens de regels zijn aangevangen in een tijdvak volgend op het in de betrokken richtsnoeren vastgelegde tijdvak.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 januari 2004 in zaak C-230/01 (verzoek van de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) om een prejudiciële beslissing): Intervention Board for Agricultural Produce tegen Penycoed Farming Partnership ("Verordening (EEG) nr. 3950/92 — Extra heffing in de sector melk en zuivelproducten — Leveringen van producent aan koper — Betaling van heffing — Inning bĳ producent")

text:
C 47/4                   NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                21.2.2004
De bepalingen van gemeenschapsrecht inzake het vrij verrichten van           L 57, blz. 12), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
diensten verzetten zich ertegen dat een ondernemer wordt onderworpen         volgt: V. Skouris, waarnemend voor de president van de Zesde
aan een verplichting tot inschrijving in het ambachtsregister die het        kamer, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken en N. Colneric
verrichten van zijn diensten in de lidstaat van ontvangst vertraagt of       (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; grif-
bemoeilijkt, wanneer de in de toepasselijke richtlijn inzake erkenning       fier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 15 januari 2004 een
van beroepskwalificaties gestelde voorwaarden voor de uitoefening            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
van deze werkzaamheid in die lidstaat, vervuld zijn.
                                                                             De artikelen 1 en 2 van verordening nr. 3950/92 tot instelling van
                                                                             een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten staan de
Het enkele feit dat een in een lidstaat gevestigde ondernemer                bevoegde instantie niet toe om rechtstreeks tegen een producent een
herhaaldelijk of min of meer regelmatig identieke of gelijksoortige          rechtsvordering in te stellen teneinde de door hem verschuldigde extra
diensten verricht in een andere lidstaat, zonder dat hij aldaar over een     heffing op melk in te vorderen, behoudens in het geval van
infrastructuur beschikt die hem in staat stelt in die lidstaat op            rechtstreekse verkoop. Niettemin omvat de voor de lidstaten uit
duurzame wijze een beroepswerkzaamheid uit te oefenen en zich,               artikel 10 EG voortvloeiende verplichting om maatregelen te nemen
vanuit die infrastructuur, tot onder anderen de onderdanen van die           teneinde te waarborgen dat de heffing wordt geïnd wanneer de
lidstaat te richten, volstaat niet om hem te beschouwen als gevestigd        regeling van artikel 2, lid 2, van deze verordening niet het gewenste
in die lidstaat.                                                             resultaat heeft, de mogelijkheid om rechtstreeks tegen de producent
                                                                             een rechtsvordering in te stellen teneinde het verschuldigde bedrag in
(1) PB C 212 van 28.7.2001.
                                                                             te vorderen, wanneer vaststaat dat hij dat bedrag niet aan de koper
                                                                             heeft betaald en de koper geen moeite doet om het bij de producent te
                                                                             innen. Daarentegen is de niet-inachtneming van de in artikel 7 van
                                                                             verordening nr. 536/93 gestelde voorwaarden, met name het feit dat
                                                                             iemand niet als koper is erkend, op zich niet relevant.
                                                                             (1) PB C 352 van 4.12.1999.
                      ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)
                         van 15 januari 2004                                                     ARREST VAN HET HOF
in zaak C-230/01 (verzoek van de Court of Appeal                                                     van 13 januari 2004
(England and Wales) (Civil Division) om een prejudiciële
beslissing): Intervention Board for Agricultural Produce                     in zaak C-256/01 (verzoek van de Court of Appeal
            tegen Penycoed Farming Partnership (1)                           (England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële
                                                                             beslissing): Debra Allonby tegen Accrington & Rossen-
(„Verordening (EEG) nr. 3950/92 — Extra heffing in de                        dale College, Education Lecturing Services, trading as
sector melk en zuivelproducten — Leveringen van producent                    Protocol Professional, voorheen Education Lecturing Ser-
aan koper — Betaling van heffing — Inning bij producent”)                    vices, Secretary of State for Education and Employment (1)
                            (2004/C 47/06)                                   („Beginsel van gelijke beloning van mannelijke en vrouwelij-
                                                                             ke werknemers — Rechtstreekse werking — Begrip werkne-
                                                                             mer — Vrouwelijke zelfstandige docent die bij veronderstel-
                           (Procestaal: Engels)                              ling gelijkwaardig werk verricht als mannelijke loontrekken-
                                                                             de docenten in dezelfde hogeschool, maar op basis van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   overeenkomst met derde vennootschap — Uitsluiting van
                           dentie van het Hof)                               zelfstandige docenten van recht op aansluiting bij bedrijfs-
                                                                                pensioenregeling”)
                                                                                (2004/C 47/07)
In zaak C-230/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Court of Appeal (England &                                              (Procestaal: Engels)
Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar
aanhangige geding tussen Intervention Board for Agricultural
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Produce en Penycoed Farming Partnership, om een prejudiciële
                                                                                dentie van het Hof)
beslissing over de uitlegging van verordening (EEG) nr. 3950/
92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een
extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 405,
blz. 1) en verordening (EEG) nr. 536/93 van de Commissie                     In zaak C-256/01, betreffende een verzoek aan het Hof
van 9 maart 1993 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen               krachtens artikel 234 EG van de Court of Appeal (England &
voor de extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB               Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar


title: Zaak C-18/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 12 januari 2011 — The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/Philips Electronics UK Ltd

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 12 januari 2011 — The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/Philips Electronics UK Ltd
   (Zaak C-18/11)
   2011/C 89/20
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Verenigd Koninkrijk)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Verwerende partij: Philips Electronics UK Ltd

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wordt de vrijheid van een onderdaan van een lidstaat om zich in het VK te vestigen, zoals neergelegd in artikel 49 VWEU (voorheen artikel 43 EG), beperkt indien een lidstaat (zoals het VK) in de belastbare grondslag de winst en het verlies opneemt van een onderneming die in een andere lidstaat (zoals Nederland) is gevestigd en daar eveneens haar fiscale woonplaats heeft, voor zover de winst toerekenbaar is aan handelsactiviteiten die de in Nederland gevestigde onderneming in het VK uitoefent via een vaste inrichting in het VK, indien het VK niet toestaat dat deze vaste inrichting in het VK van een buiten het VK gevestigde onderneming haar in het VK geleden verliezen overdraagt naar een in het VK gevestigde onderneming door middel van een groepsaftrek wanneer een deel van deze verliezen of een bedrag dat in aanmerking wordt genomen bij de berekening ervan „overeenkomt met, of vertegenwoordigd wordt door, een bedrag dat in een buitenlandse belasting (in gelijk welke periode) aftrekbaar is van of anderszins verrekenbaar is met de niet in het VK gemaakte winst van de onderneming of een andere persoon”, met andere woorden indien het VK de overdracht van in het VK geleden verliezen enkel toestaat ten aanzien van een vaste inrichting in het VK wanneer op het tijdstip van het verzoek duidelijk is dat er buiten het VK (inclusief in andere lidstaten, zoals Nederland) nooit een aftrek of verrekening kan plaatsvinden, en het niet volstaat dat de in het buitenland toegestane aftrek in de praktijk niet werd toegepast, en in omstandigheden waarin dergelijke voorwaarden niet gelden voor de overdracht van in het VK geleden verliezen door een in het VK gevestigde onderneming?

               2)

               Zo ja, kan deze beperking dan worden gerechtvaardigd:

                           a)

                           louter op basis van de noodzaak een dubbele aftrek van verliezen te voorkomen, of

                           b)

                           louter op basis van de noodzaak de heffingsbevoegdheden evenwichtig tussen de lidstaten te verdelen, of

                           c)

                           op basis van de noodzaak de heffingsbevoegdheden evenwichtig tussen de lidstaten te verdelen, in samenhang met de noodzaak een dubbele aftrek van verliezen te voorkomen?

               3)

               Zo ja, is de beperking dan evenredig met de aangehaalde rechtvaardigingsgrond(en)?

               4)

               Indien een beperking van de rechten van de in Nederland gevestigde onderneming niet is gerechtvaardigd of voor zover zij niet evenredig is met enige rechtvaardigingsgrond, dient het VK dan op grond van het Unierecht aan de in het VK gevestigde onderneming een rechtsmiddel toe te kennen, zoals het recht om groepsaftrek te vragen ten opzichte van zijn winst?


title: Zaak C-50/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 24 mei 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek (Niet-nakoming — Artikel 43 EG — Vrijheid van vestiging — Notarissen — Nationaliteitsvereiste — Artikel 45 EG — Deelneming aan uitoefening van openbaar gezag)

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 24 mei 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-50/08) (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 43 EG - Vrijheid van vestiging - Notarissen - Nationaliteitsvereiste - Artikel 45 EG - Deelneming aan uitoefening van openbaar gezag)
   2011/C 204/03
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-P. Keppenne en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: E. Jenkinson en S. Ossowski, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues en B. Messmer, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Republiek Bulgarije (vertegenwoordigers: T. Ivanov en E. Petranova, gemachtigden), Tsjechische Republiek (vertegenwoordiger: M. Smolek, gemachtigde), Republiek Letland (vertegenwoordigers: L. Ostrovska, K. Drēviņa en J. Barbale, gemachtigden), Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: D. Kriaučiūnas en E. Matulionytė, gemachtigden), Republiek Hongarije (vertegenwoordigers: R. Somssich, K. Veres en M. Fehér, gemachtigden), Roemenië (vertegenwoordigers: C. Osman, A. Gheorghiu, A. Stoia en A. Popescu, gemachtigden), Slowaakse Republiek (vertegenwoordigers: J. Čorba en B. Ricziová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 43 EG en 45 EG — Nationale regeling die een nationaliteitsvereiste stelt voor de toegang tot en de uitoefening van het ambt van notaris — Belemmering van de vrijheid van vestiging — Draagwijdte van de uitzondering betreffende werkzaamheden ter uitoefening van het openbaar gezag — Vereiste van rechtstreekse en specifieke deelneming aan dergelijke uitoefening

      Dictum

               1)

               Door voor de toegang tot het beroep van notaris een nationaliteitsvereiste te stellen, is de Franse Republiek de krachtens artikel 43 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Republiek Bulgarije, de Tsjechische Republiek, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, Roemenië, de Slowaakse Republiek en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 128 van 24.5.2008.


title: Zaak C-142/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Jász-Nagykun-Szolnok Megyei Bíróság (Republiek Hongarije) op 23 maart 2011 — Péter Dávid/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Jász-Nagykun-Szolnok Megyei Bíróság (Republiek Hongarije) op 23 maart 2011 — Péter Dávid/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága
   (Zaak C-142/11)
   2011/C 179/17
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Jász-Nagykun-Szolnok Megyei Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Péter Dávid

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de regeling inzake de aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/115/EG (2) van de Raad van 20 december 2001 (hierna: „Zesde richtlijn”), of van richtlijn 2006/112/EG (3) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, die van toepassing was in 2007, aldus worden uitgelegd dat de belastingdienst — op grond van objectieve aansprakelijkheid — het recht op aftrek dat de belastingplichtige wil uitoefenen, kan beperken of hem dit kan ontzeggen indien de opsteller van de factuur niet kan aantonen dat het beroep op de overige onderaannemers rechtsgeldig is gebeurd?

               2)

               Kan de belastingdienst, indien deze de verrichting van de in de factuur vermelde economische activiteit niet betwist en deze factuur ook aan de in de wet gestelde vormvoorwaarden voldoet, dan rechtmatig de teruggaaf van de btw weigeren wanneer het niet mogelijk is om de identiteit vast te stellen van de overige onderaannemers waarop de opsteller van de factuur een beroep heeft gedaan of wanneer de opstelling van facturen door de onderaannemers niet aan het toepasselijke recht voldoet?

               3)

               Moet de belastingdienst die het recht op aftrek weigert in de omstandigheden als bedoeld in de tweede vraag in de administratieve procedure bewijzen dat de belastingplichtige die het recht op aftrek uitoefent, wist dat de ondernemingen die na hem kwamen in de reeks van onderaannemers onrechtmatig handelden, eventueel om belastingen te ontduiken, of zelfs dat deze belastingplichtige met hen samenspande?

      (1)  PB L 145, blz. 1.

      (2)  Richtlijn tot wijziging van richtlijn 77/388/EEG met het oog op de vereenvoudiging, modernisering en harmonisering van de ter zake van de facturering geldende voorwaarden op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde (PB L 15, blz. 24).

      (3)  PB L 347, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  15 december 2005  in de gevoegde zaken C-232/04 en C-233/04 (verzoeken van het Arbeitsgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Nurten Güney-Görres, Gul Demir tegen Securicor Aviation (Germany) Ltd, Kötter Aviation Security GmbH & Co. KG (Richtlijn 2001/23/EG — Artikel 1 — Overgang van onderneming of vestiging — Behoud van rechten van werknemers — Werkingssfeer)

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 15 december 2005
   in de gevoegde zaken C-232/04 en C-233/04 (verzoeken van het Arbeitsgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Nurten Güney-Görres, Gul Demir tegen Securicor Aviation (Germany) Ltd, Kötter Aviation Security GmbH & Co. KG (1)

   (Richtlijn 2001/23/EG - Artikel 1 - Overgang van onderneming of vestiging - Behoud van rechten van werknemers - Werkingssfeer)
   (2006/C 48/12)
   Procestaal: Duits
   In de gevoegde zaken C-232/04 en C-233/04, betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Arbeitsgericht Düsseldorf (Duitsland) bij beslissingen van 5 mei 2004, ingekomen bij het Hof op 3 juni 2004, in de procedures Nurten Güney-Görres (C-232/04), Gul Demir (C-233/04) tegen Securicor Aviation (Germany) Ltd, Kötter Aviation Security GmbH & Co. KG, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J.-P. Puissochet, S. von Bahr, A. Borg Barthet (rapporteur) en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: K. Sztranc, administrateur, op 15 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 1 van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen, moet aldus worden uitgelegd dat bij het onderzoek of er sprake is van een overgang van onderneming of vestiging in de zin van dit artikel, in het geval van gunning van een nieuwe opdracht en gelet op alle feiten, de vaststelling van de overgang van de bedrijfsmiddelen voor gebruik voor eigen rekening geen noodzakelijke voorwaarde is voor de vaststelling van een overgang van deze middelen van de oorspronkelijke opdrachtnemer op de nieuwe opdrachtnemer.

      (1)  PB C 228 van 11.9.2004.

      PB C 201 van 7.8.2004.


               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/36

         (2006/C 108/66)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 96 van 22.4.2006

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 86 van 8.4.2006

      PB C 74 van 25.3.2006

      PB C 60 van 11.3.2006

      PB C 48 van 25.2.2006

      PB C 36 van 11.2.2006

      PB C 22 van 28.1.2006

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-81/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 2000/59/EG — Plannen voor ontvangst en verwerking van scheepsafval)

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-81/07) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 2000/59/EG - Plannen voor ontvangst en verwerking van scheepsafval)
   (2008/C 116/13)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Zavvos en K. Simonsson, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: S. Chala en I. Pouli, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen — Verklaring van de Commissie (PB L 332, blz. 81)
   Dictum

               1)

               Door niet de plannen voor ontvangst en verwerking van scheepsafval en ladingresiduen uit te werken, vast te stellen en goed te keuren, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 5, lid 1, en 16, lid 1, van richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2007.


title: Zaak T-255/14: Beroep ingesteld op 23 april 2014 — Aalto-korkeakoulusäätiö/BHIM (APPCAMPUS)

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/24

         Beroep ingesteld op 23 april 2014 — Aalto-korkeakoulusäätiö/BHIM (APPCAMPUS)
   (Zaak T-255/14)
   2014/C 235/33
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Aalto-korkeakoulusäätiö (Helsinki, Finland) (vertegenwoordiger: C. Tomás Pedro, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 januari 2014 in zaak R 713/2013-2 gedeeltelijk vernietigen voor zover daarbij de beslissing houdende afwijzing van de bescherming in de Europese Unie van internationale inschrijving nr. 1 1 34  485„APPCAMPUS” (woordmerk) met betrekking tot software, magnetische gegevensdragers, schijfvormige geluidsdragers, compact discs, dvd’s en andere digitale opnamemedia van klasse 9 en technologische diensten en onderzoek en ontwerp met betrekking tot technologische diensten, ontwerp en ontwikkeling van software van klasse 42 wordt bevestigd;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: internationale inschrijving, waarin de Europese Unie wordt aangewezen, van het woordmerk „APPCAMPUS” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 38, 41 en 42 (nr. 1 1 34  485)

      Beslissing van de onderzoeker: het aangevraagde merk kan gedeeltelijk niet worden ingeschreven

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de litigieuze beslissing

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, en lid 2, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-462/01: Verzoek van Halmstads tingsrätt van 8 november 2001 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen U. Hammarsten

text:
6.4.2002                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 84/43
       het innen door het mededelen van de schuld aan de                1)    Staat artikel 28 EG toe, dat een lidstaat het telen of
       schuldenaar. Ten onrechte meent Nederland alle tijd                    anderszins voorhanden hebben van zgn. industriehennep,
       te kunnen nemen om, „rekening houdende met de                          die in de EG-verordeningen wordt toegelaten, verbiedt?
       hoeveelheid en de complexiteit van het aangedragen
       bewijsmateriaal in een bepaald geval”, een zorgvuldige
       beoordeling te maken. Het Nederlandse betoog kan                 2)    Zoneen, kan dan met een beroep op artikel 30 EG een
       slechts begrepen worden als het aanspraak maken op de                  uitzondering worden gemaakt in die zin dat een dergelijk
       toepassing van artikel 219 CDW. De artikelen 218 en                    verbod niet in strijd is met het EG-recht?
       219 CDW vormen echter bepalingen ter bevordering van
       de financiële belangen van de Gemeenschap, voor wie de
       douane-inkomsten een eigen middel vormen en die dus              3)    Zoneen, kan het Zweedse verbod dan op een andere
       baat heeft bij een spoedige vaststelling van die inkomsten.            grond worden aanvaard?
       De verlengingen van artikel 219 CDW kunnen dus niet
       voor de vuist weg door de lidstaten ingeroepen worden
       jegens de Commissie. De lidstaten zullen in tegendeel
       steeds moeten motiveren waarom de door hen aangevoer-
       de reden het noodzakelijk maakt dat de boekingstermijn
       wordt verlengd.
—      Schending van de artikelen 9 en 10 van verordening
       nr. 1552/89.
—      Schending van artikel 11 van verordening nr. 1552/89.
       De in de twee laatste middelen aan de orde gestelde
       inbreuken zijn noodzakelijke gevolgen van de in het              Beroep, op 4 december 2001 ingesteld door Commissie
       eerste middel beschreven inbreuk. Nederland heeft in de          van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
       betrokken periode nagelaten om de hoofdsom tijdig ter                                           tenrijk
       beschikking te stellen. Het heeft tot nu toe eveneens
       steeds geweigerd de daarmee verband houdende vertra-
       gingsrente ter beschikking te stellen. Reeds eind 1996                                    (Zaak C-465/01)
       hebben de diensten van de Commissie de Nederlandse
       autoriteiten verzocht 5 323 395,06 NLG aan vertragings-
       rente aan de Commissie over te maken.
                                                                                (2002/C 84/75)
( 1) PB 1987, L 107, blz. 1.
( 2) PB 1992, L 132, blz. 1.
( 3) PB 1993, L 253, blz. 1.
( 4) PB 1989, L 155, blz. 1.
( 5) PB 1992, L 302, blz. 1.
                                                                        Bij het Hof van Jusitite van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 4 december 2001 beroep ingesteld tegen de Republiek
                                                                        Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen, vertegenwoordigd door J. Sack, juridisch adviseur, domici-
                                                                        lie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar Guerrero,
                                                                        lid van haar juridische dienst.
Verzoek van Halmstads tingsrätt van 8 november 2001
om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                          U. Hammarsten
                          (Zaak C-462/01)                               1)    vast te stellen dat Republiek Oostenrijk niet heeft voldaan
                                                                              aan haar verplichtingen uit hoofde van
                           (2002/C 84/74)
                                                                              a)    artikel 39 EG, artikel 8 van verordening (EEG)
                                                                                nr. 1612/68 (1) van de Raad van 15 oktober 1968
                                                                                betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen
Halmstads tingsrätt heeft bij beschikking van 8 november                            de Gemeenschap en artikel 28 van de Overeenkomst
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                             betreffende de Europese Economische Ruimte, door
3 december 2001, in de strafzaak tegen U. Hammarsten, het                           werknemers uit andere EG- respectievelijk EER-
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                            lidstaten van passief kiesrecht voor de algemene
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                           vergadering van Arbeiterkammern uit te sluiten;


title: Zaak C-328/00: Verzoek van het Bayerische Verwaltungsgericht Regensburg van 30 augustus 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Maria Weber en Martin Weber en Freistaat Bayern

text:
C 316/16              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.11.2000
1.    Moet artikel 22 van richtlijn 93/36/EEG (1) van 14 juni         2)    Was het geoorloofd, de voor Hamburg en „Façade
      1993 aldus worden uitgelegd, dat de bevoegde nationale                Atlantique” vastgestelde prijzen met hypothetische
      rechter verplicht is om de burgers van de Unie die worden             vrachtkosten ten bedrage van 3,8 ECU/t te verhogen?
      benadeeld door in strijd met het gemeenschapsrecht
      genomen besluiten te beschermen, in het bijzonder door          3)    Mochten aan de berekening van de definitieve referentie-
      gebruik te maken van het instrument van buitentoepas-                 prijs zuiver rekenkundig vastgestelde gemiddelde prijzen
      singlating zoals voorgeschreven in artikel 5 van de natio-            ten grondslag worden gelegd, zonder rekening te houden
      nale wet nr. 2248 van 20 maart 1865, ook met betrek-                  met de verschillende hoeveelheden die in de afzonderlijke
      king tot aanbestedingsvoorwaarden die in strijd zijn met              maanden van de berekeningsperiode op de markt waren
      het gemeenschapsrecht maar niet binnen de door het                    gebracht?
      nationale procesrecht gestelde korte beroepstermijn zijn
      aangevochten, en ambtshalve toepassing te geven aan het         4)    In geval van een bevestigend antwoord op de eerste en de
      gemeenschapsrecht, telkens wanneer hij constateert dat                derde vraag: Lijdt verordening (EEG) nr. 525/93 met
      enerzijds de toepassing van het gemeenschapsrecht ern-                betrekking tot haar regels voor de berekening van het
      stig is belemmerd of bemoeilijkt en er anderzijds een                 definitieve regionale referentiebedrag aan een motive-
      algemeen communautair of nationaal belang bestaat dat                 ringsgebrek in de zin van artikel 253 EG (ex artikel 190)?
      een dergelijke toepassing rechtvaardigt?
                                                                      5)    Is het motiveringsgebrek zo wezenlijk, dat het tot nietig-
2.    Volgt dezelfde conclusie uit artikel 6, tweede alinea, EG-            heid of gedeeltelijke nietigheid van de verordening zou
      Verdrag, dat met de verklaring dat de Unie de door het                leiden?
      Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van
      de mens en de fundamentele vrijheden gewaarborgde
      grondrechten eerbiedigt, het beginsel overneemt van             (1) PB L 56 van 9.3.1993, blz. 18.
      doelmatige rechterlijke bescherming in de zin van de
      artikelen 6 en 13 van dit laatste verdrag?
(1) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 1.
                                                                      Beroep, op 11 september 2000 ingesteld door Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                                                                                dom Luxemburg
                                                                                (Zaak C-335/00)
Verzoek van het Bayerische Verwaltungsgericht Regens-
burg van 30 augustus 2000 om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen Maria Weber en Martin Weber en                                            (2000/C 316/31)
                         Freistaat Bayern
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                         (Zaak C-328/00)                              11 september 2000 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                      Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                      pen, vertegenwoordigd door G. Berscheid, lid van de juridische
                         (2000/C 316/30)                              dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                      burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre
                                                                      Wagner, Kirchberg.
Het Bayerische Verwaltungsgericht Regensburg heeft bij be-
schikking van 30 augustus 2000, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 6 september 2000, in het geding tussen        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
Maria Weber en Martin Weber en Freistaat Bayern, het Hof              dat het den Hove behage:
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                1)    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
                                                                            door niet binnen de gestelde termijnen de wettelijke en
1)    Was de Commissie bij de vaststelling van het definitieve              bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
      regionale referentiebedrag in afwijking van de bewoordin-             zijn om te voldoen aan
      gen van bijlage I van verordening (EEG) nr. 525/93 (1)
      gerechtigd om geen rekening te houden met referentie-                 —     richtlijn 98/68/EG van de Commissie van 10 sep-
      prijzen uit de maanden in de periode tussen 1 juli 1992                     tember 1998 tot vaststelling van het in artikel 9,
      en 1 januari 1993, om referentieprijzen uit de maanden                      lid 1, van richtlijn 95/53/EG van de Raad bedoelde
      na de genoemde periode mede bij de berekening te                            modeldocument en van controlevoorschriften bij
      betrekken en om ontbrekende referentieprijsgegevens                         de invoer van diervoeder uit derde landen in de
      door een raming te vervangen?                                               Gemeenschap (1);


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 september 1999 in zaak C-56/98 (verzoek van het Supremo tribunal administrativo om een prejudiciële beslissing): Modelo SGPS SA tegen Director-Geral dos Registos e Notariado (Richtlijn 69/335/EEG - Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal - Kosten voor opstelling van notariële akte waarin vermeerdering van maatschappelijk kapitaal en wijziging van naam en zetel van kapitaalvennootschap worden vastgelegd)

text:
18.12.1999              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 366/13
                     ARREST VAN HET HOF                                         ding aan de orde zijnde kosten, waarvan het bedrag onbeperkt
                                                                                recht evenredig is aan het geplaatst maatschappelijk kapitaal,
                           (Zesde kamer)                                        heeft niet het karakter van een vergoeding in de zin van
                                                                                artikel 12, lid 1, sub e, van richtlijn 69/335, zoals gewijzigd bij
                     van 29 september 1999                                      richtlijn 85/303.
                                                                           4) Artikel 10 van richtlijn 69/335, zoals gewijzigd bij richtlijn
in zaak C-56/98 (verzoek van het Supremo tribunal
                                                                                85/303, verleent rechten waarop particulieren zich voor de
administrativo om een prejudiciële beslissing): Modelo
                                                                                nationale rechter kunnen beroepen.
SGPS SA tegen Director-Geral dos Registos e Notariado (1)
(Richtlijn 69/335/EEG — Indirecte belastingen op bijeen-                   (1) PB C 113 van 11.4.1998.
brengen van kapitaal — Kosten voor opstelling van notariële
akte waarin vermeerdering van maatschappelijk kapitaal en
wijziging van naam en zetel van kapitaalvennootschap
                         worden vastgelegd)
                          (1999/C 366/20)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                        (Procestaal: Portugees)                                                        (Zesde kamer)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                          van 5 oktober 1999
                          dentie van het Hof)
                                                                           in zaak C-179/95: Koninkrijk Spanje tegen Raad van de
In zaak C-56/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                                          Europese Unie (1)
tens artikel 177 EG-Verdrag van het Supremo tribunal ad-
ministrativo (Portugal), in het aldaar aanhangig geding tussen             (Visserij — Verordening houdende beperking en verdeling
Modelo SGPS SA en Director-Geral dos Registos e Notariado, in              over de lidstaten van de vangstmogelijkheden — Ruil van
tegenwoordigheid van: Ministério Público, om een prejudiciële                              visserijquota — Nietigverklaring)
beslissing over de uitlegging van de artikelen 4, lid 3, 10 en
12, lid 1, sub e, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van                                            (1999/C 366/21)
17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het
bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25), zoals gewijzigd
bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985 (PB                                            (Procestaal: Spaans)
L 156, blz. 23), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
volgt: P. J. G. Kapiteyn, kamerpresident, J. L. Murray en
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
H. Ragnemalm (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:
                                                                                dentie van het Hof)
G. Cosmas; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 29 septem-
ber 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                     In zaak C-179/95, Koninkrijk Spanje (gemachtigden: A. Navar-
                                                                           ro González en R. Silva de Lapuerta) tegen Raad van de
1) Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffen-            Europese Unie (gemachtigden: J. Carbery en G.-L. Ramos Rua-
    de de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB      no), ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen-
    L 249, blz. 25), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van          schappen (gemachtigden: T. van Rijn en B. Vilá Costa), betref-
    de Raad van 10 juni 1985, moet aldus worden uitgelegd, dat             fende een verzoek tot nietigverklaring van punt 1,1.1, tweede
    kosten die worden geïnd voor het opmaken van een notariële             alinea, sub i, laatste zinsdeel, van bijlage IV bij verordening
    akte waarbij een onder de richtlijn vallende verrichting wordt         (EG) nr. 685/95 van de Raad van 27 maart 1995 betreffende
    vastgelegd, in het kader van een stelsel dat als kenmerk heeft dat     het beheer van de visserijinspanningen voor bepaalde vangst-
    de notaris ambtenaar van de staat is en dat de kosten ten dele         gebieden en visbestanden van de Gemeenschap (PB L 71,
    worden uitgekeerd aan de staat ter financiering van diens taken,       blz. 5), en van de vijfde rubriek, betreffende ansjovis, van
    een belasting in de zin van de richtlijn zijn.                         bijlage I bij verordening (EG) nr. 746/95 van de Raad van
                                                                           31 maart 1995 tot wijziging van verordening (EG) nr. 3362/94
2) De kosten die verschuldigd zijn voor het opmaken van een                inzake de vaststelling van de voor 1995 geldende totaal
    notariële akte waarin de vermeerdering van het maatschappelijk         toegestane vangsten voor bepaalde visbestanden of groepen
    kapitaal en de wijziging van de naam en de zetel van een               visbestanden, alsmede de bij de visserij in het kader van de
    kapitaalvennootschap worden vastgelegd, zijn, wanneer zij een          totaal toegestane vangsten in acht te nemen voorschriften (PB
    belasting in de zin van richtlijn 69/335, zoals gewijzigd bij          L 74, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
    richtlijn 85/303, vormen, in beginsel verboden op grond van            volgt: G. Hirsch, president van de Tweede kamer, waarnemend
    artikel 10, sub c, van deze richtlijn.                                 voor de president van de Zesde kamer (rapporteur), J. L. Murray
                                                                           en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal; S. Alber; grif-
3) Een recht dat wordt geheven voor het opmaken van een notariële          fier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 5 oktober
    akte waarin de vermeerdering van het maatschappelijk kapitaal          1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
    alsmede de wijziging van de naam en de zetel van een
    kapitaalvennootschap worden vastgelegd, zoals de in het hoofdge-       1. Verwerpt het beroep.


title: Zaak T-366/11: Beroep ingesteld op 6 juli 2011 — Bial — Portela & Ca/BHIM — Isdin (ZEBEXIR)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/53

         Beroep ingesteld op 6 juli 2011 — Bial — Portela & Ca/BHIM — Isdin (ZEBEXIR)
   (Zaak T-366/11)
   2011/C 269/118
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bial — Portela & Ca, SA (São Mamede do Coronado, Portugal) (vertegenwoordigers: B. Braga da Cruz and J. M. Pimenta, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Isdin, SA (Barcelona, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 april 2011 in zaak R 1212/2009-1 vernietigen;

               —

               het Bureau gelasten de inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 6809008 „ZEBEXIR” te weigeren, en

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ZEBEXIR” voor waren van de klassen 3 en 5 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6809008

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijving nr. 3424223 van het woordmerk „ZEBINIX” voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er geen gevaar voor verwarring van de betrokken gemeenschapsmerken bestond.


title: Zaak C-546/03: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  23 februari 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Eigen middelen van Gemeenschappen — Douanewetboek — Procedures tot inning van rechten bij in- of uitvoer — Tardieve storting van uit deze rechten voortvloeiende eigen middelen en niet-betaling van vertragingsrente)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/8

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 23 februari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-546/03) (1)

   (Niet-nakoming - Eigen middelen van Gemeenschappen - Douanewetboek - Procedures tot inning van rechten bij in- of uitvoer - Tardieve storting van uit deze rechten voortvloeiende eigen middelen en niet-betaling van vertragingsrente)
   (2006/C 131/13)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Diaz-Llanos La Roche en G. Wilms, gemachtigden)

      Verweerder: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, gemachtigde)

      Interveniënten aan de zijde van verweerder: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: J. Molde, gemachtigde), Republiek Finland (vertegenwoordiger: A. Guimaraes-Purokoski, gemachtigde), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordiger: K. Wistrand, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Artikel 220 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1), en artikel 5 van verordening (EEG) nr. 1854/89 van de Raad van 14 juni 1989 betreffende de boeking en de betalingsvoorwaarden voor uit hoofde van een douaneschuld te vereffenen bedragen aan rechten bij in- of bij uitvoer (PB L 186, blz. 1) — Tardieve storting van deel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen in geval van navordering van douanerechten — Weigering van betaling van als gevolg van vertraging bij boeking op rekening van Commissie verschuldigde vertragingsrente
   Dictum

               1)

                           a)

                           Door zich niet te houden aan de termijnen die voor de boeking achteraf van het uit een douaneschuld voortvloeiende bedrag aan rechten zijn bepaald in artikel 5 van verordening (EEG) nr. 1854/89 van de Raad van 14 juni 1989 betreffende de boeking en de betalingsvoorwaarden voor uit hoofde van een douaneschuld te vereffenen bedragen aan rechten bij in- of bij uitvoer, en, vanaf 1 januari 1994, in artikel 220, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, waardoor vertraging bij de terbeschikkingstelling van de eigen middelen is ontstaan, en

                           b)

                           door de Commissie van de Europese Gemeenschappen niet overeenkomstig artikel 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, en, vanaf 31 mei 2000, overeenkomstig artikel 11 van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen, de wegens deze vertraging verschuldigde rente te betalen,

                     is het Koninkrijk Spanje de krachtens het samenstel van deze bepalingen op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Denemarken, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden dragen de eigen kosten.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.