title: Zaak T-151/17: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Marriott Worldwide / EUIPO — Graf (Afbeelding van een gevleugelde stier) [„Merk van de Europese Unie — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk dat een gevleugelde stier afbeeldt — Ouder Uniebeeldmerk en ouder nationaal beeldmerk die een griffioen afbeelden — Relatieve weigeringsgrond — Overeenstemming van de tekens — Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Door het nationale recht beschermd ouder auteursrecht — Artikel 53, lid 2, onder c), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 2, onder c), van verordening 2017/1001] — Ambtshalve onderzoek van de feiten — Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 95, lid 1, van verordening 2017/1001)”]

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/32

         Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Marriott Worldwide / EUIPO — Graf (Afbeelding van een gevleugelde stier)
   (Zaak T-151/17) (1)

   ([„Merk van de Europese Unie - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk dat een gevleugelde stier afbeeldt - Ouder Uniebeeldmerk en ouder nationaal beeldmerk die een griffioen afbeelden - Relatieve weigeringsgrond - Overeenstemming van de tekens - Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Door het nationale recht beschermd ouder auteursrecht - Artikel 53, lid 2, onder c), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 2, onder c), van verordening 2017/1001] - Ambtshalve onderzoek van de feiten - Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 95, lid 1, van verordening 2017/1001)”])
   (2018/C 152/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Marriott Worldwide Corp. (Bethesda, Maryland, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Reid, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Johann Graf (Gumpoldskirchen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: S. Salomonowitz, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 17 januari 2017 (zaak R 165/2016-4), betreffende een nietigheidsprocedure tussen Marriott Worldwide en J. Graf.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 17 januari 2017 (zaak R 165/2016-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO zal behalve zijn eigen kosten de kosten van Marriott Worldwide Corp. dragen.

               3)

               Johann Graf zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 129 van 24.4.2017.


title: Zaak T-124/18: Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — Wendel e.a. / Commissie

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/45

         Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — Wendel e.a. / Commissie
   (Zaak T-124/18)
   (2018/C 152/55)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Wendel GmbH & Co. KG Schuhproduktionen International (Detmold, Duitsland), Jana shoes GmbH & Co. KG (Detmold), Novi International GmbH & Co. KG (Detmold), shoe.com GmbH & Co. KG (Detmold), Wortmann KG Internationale Schuhproduktionen (Detmold) (vertegenwoordigers: A. Willems, S. De Knop en C. Zimmermann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie is in strijd met het beginsel van bevoegdheidstoedeling zoals neergelegd in artikel 5, leden 1 en 2, VEU en hoe dan ook met het beginsel van het institutionele evenwicht zoals neergelegd in artikel 13, lid 2, VEU, doordat zij geen geldige rechtsgrondslag heeft.

               2.

               Tweede middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 266 VWEU, doordat daarbij de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C&J Clark International, niet zijn getroffen.

               3.

               Derde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 1, lid 1, en artikel 10, lid 1, van verordening (EU) 2016/1036 (2) alsook met het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht), doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld op de invoer van schoeisel „tijdens de toepassingsperiode van verordening (EG) nr. 1472/2006 (3) van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 (4) van de Raad”.

               4.

               Vierde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 21 van verordening (EU) 2016/1036, doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het belang van de Unie, en hoe dan ook is het kennelijk onjuist tot de slotsom te komen dat het in het belang van de Unie was om het antidumpingrecht in te stellen.

               5.

               Vijfde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 5, leden 1 en 4, VEU, doordat daarbij een handeling is vastgesteld die verder gaat dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30).

      (2)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB 2006, L 275, blz. 1).

      (4)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder verzonden vanuit de SAR Macau, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de SAR Macau, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (PB 2009, L 352, blz. 1).


title: Zaak T-205/17: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — SSP Europe / EUIPO (SECURE DATA SPACE) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk SECURE DATA SPACE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) nr. 2017/1001]”]

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/33

         Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — SSP Europe / EUIPO (SECURE DATA SPACE)
   (Zaak T-205/17) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk SECURE DATA SPACE - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) nr. 2017/1001]”])
   (2018/C 152/40)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: SSP Europe GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Bittner, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: M. Tóhatí en M. Fischer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 27 januari 2017 (zaak R 2467/2015-5), betreffende een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken SECURE DATA SPACE als Uniemerk.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               SSP Europe GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 161 van 22.5.2017.


title: Zaak T-125/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Associazione — GranoSalus/Commissie

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/46

         Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Associazione — GranoSalus/Commissie
   (Zaak T-125/18)
   (2018/C 152/56)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Associazione Nazionale Granosalus — Liberi — Cerealicoltori & Consumatori (Associazione — GranoSalus) (Foggia, Italia) (vertegenwoordiger: G. Dalfino, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster concludeert tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2324 van de Commissie van 12 december 2017, bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 15 december 2017, tot verlenging van de goedkeuring van de werkzame stof glyfosaat overeenkomstig verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, en tot wijziging van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 van de Commissie.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de artikelen 168, 169 en 191 VWEU, in samenhang met artikel 35 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, van de verordeningen (EG) nr. 1107/2009, (EU) 2016/429 en (EU) nr. 1305/2013 zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2017/2393, en van de richtlijnen 98/83/EG en 2015/1787/EU; schending van het voorzorgsbeginsel, van het evenredigheidsbeginsel, het redelijkheidsbeginsel, het beginsel van behoorlijke, correcte en transparante bestuurlijke procedure; bevoegdheidsoverschrijding door onjuiste weergave van de feiten, ontoereikend en schijnbaar onderzoek en ontoereikende en schijnbare motivering; kennelijke tegenstrijdigheid, onjuiste veronderstelling en oneigenlijke toepassing van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2324.
               Ter ondersteuning van dit middel voert de verzoekende partij het volgende aan:

                           —

                           strijd van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2324 met de beginselen en de voorzorgsmaatregelen van verordening (EG) nr. 1107/2009 ter bescherming van de volksgezondheid, consumenten, dieren en het milieu;

                           —

                           schending van het voorzorgsbeginsel en strijd met de rechtspraak van het Gerecht en het Hof;

                           —

                           ontoereikend onderzoek naar de gevolgen van glyfosaat, met name voor dieren en ondergrondse wateren, en schending van de procedures die in verordening (EG) nr. 1107/2009 zijn neergelegd;

                           —

                           onrechtmatigheid van de nadere bepalingen van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2324, omdat zij zijn overgelaten aan de discretionaire bevoegdheid van de lidstaten zonder enig criterium op te leggen.

               2.

               Tweede middel: onrechtmatigheid van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2324 vanwege letsel berokkend aan de leden van Granosalus en strijd met het GLB van verordening (EU) nr. 1305/2013, zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2017/2393.
               Ter ondersteuning van dit middel voert de verzoekende partij het volgende aan:

                           —

                           de aanwezigheid van glyfosaat in producten en goederen voor dagelijks gebruik heeft negatieve gevolgen voor de gezondheid van de leden van Granosalus als EU-burgers en consumenten;

                           —

                           het gebruik van glyfosaat heeft negatieve gevolgen voor de handel in de producten van de leden van Granosalus en voor de juiste toepassing van het concurrentiebeleid op het grondgebied van de EU.


title: Zaak C-68/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel București (Roemenië) op 2 februari 2018 — SC Petrotel-Lukoil S/Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel București (Roemenië) op 2 februari 2018 — SC Petrotel-Lukoil S/Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor
   (Zaak C-68/18)
   (2018/C 152/13)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Bucureşti

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Petrotel-Lukoil SA

      Verwerende partijen: Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan de bepalingen van artikel 21, [lid] 3, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 inzake de herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (1) in de weg aan artikel 175, van kracht tot en met 31 maart 2010, van de Codul fiscal — Legea nr. 571/2003 (belastingwetboek — wet nr. 571/2003), aan artikel 20616, van kracht met ingang van 1 april 2010, van de Codul fiscal — Legea nr. 571/2003, alsmede aan de daaropvolgende wet- en regelgeving?

               2)

               Staan de bepalingen van artikel 2, [lid] 3, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 inzake de herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit in de weg aan artikel 175, van kracht tot en met 31 maart 2010, van de Codul fiscal — Legea nr. 571/2003, aan artikel 20616, van kracht met ingang van 1 april 2010, van de Codul fiscal — Legea nr. 571/2003, alsmede aan de daaropvolgende wet- en regelgeving?

               3)

               Staat het evenredigheidsbeginsel eraan in de weg dat de Staat er geen rekening mee houdt dat de onderneming na de belastingcontrole toch gelijkstelling heeft verkregen van „stookolie halffabricaat” met „stookolie”, en dat de accijns die oorspronkelijk voor „gasolie” werd berekend in het kader van het onderzoek van het door de belastingplichtige/het bedrijf gemaakte bezwaar wordt gehandhaafd?

      (1)  PB 2003, L 283, blz. 51.


title: Zaak T-279/17: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Hermann Bock / EUIPO (Push and Ready) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Push and Ready — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/33

         Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Hermann Bock / EUIPO (Push and Ready)
   (Zaak T-279/17) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Push and Ready - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 152/41)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Hermann Bock GmbH (Verl, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Maaßen en V. Schoene, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: W. Schramek en A. Söder, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 januari 2017 (zaak R 1279/2016-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken Push and Ready als Uniemerk.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Hermann Bock GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 213 van 3.7.2017.


title: Zaak T-155/18: Beroep ingesteld op 5 maart 2018 — Sona Nutrition/EUIPO — Solgar Holdings (SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA)

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/55

         Beroep ingesteld op 5 maart 2018 — Sona Nutrition/EUIPO — Solgar Holdings (SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA)
   (Zaak T-155/18)
   (2018/C 152/65)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sona Nutrition Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Solgar Holdings, Inc. (Ronkonkoma, New York, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk in de kleuren lichtgroen, lichtbruin, beige, donkerbruin en goudbruin, met de woordelementen „SOLGAR Since 1947 MultiPlus WHOLEFOOD CONCENTRATE MULTIVITAMIN FORMULA” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 781 315

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 december 2017 in zaak R 1323/2017-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en, mocht Solgar Holdings, Inc. in de procedure interveniëren, ook deze partij in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 94, lid 1, van verordening nr. 2017/1001;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001.


title: Zaak C-165/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk Spanje

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/20

         Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-165/18)
   (2018/C 152/25)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Ondrůšek, E. Sanfrutos Cano en G. von Rintelen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet uiterlijk op 18 april 2016 alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 (1), of althans door deze bepalingen niet aan de Commissie te hebben meegedeeld, de krachtens artikel 106, lid 1, van genoemde richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 123 928,64 EUR per dag vertraging vanaf de datum van uitspraak van het arrest waarbij de niet-nakoming wordt vastgesteld van de verplichting om de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2014/25/EU, of althans deze mee te delen aan de Commissie;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad in nationaal recht is op 18 april 2016 verstreken.

      (1)  Richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten en houdende intrekking van richtlijn 2004/17/EG (PB 2014, L 94, blz. 243).


title: Zaak T-346/17: Arrest van het Gerecht van 13 maart 2018 — Hotelbeds Spain/EUIPO — Guidigo Europe (Guidego what to do next) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Guidego what to do next — Ouder Uniewoordmerk GUIDIGO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/34

         Arrest van het Gerecht van 13 maart 2018 — Hotelbeds Spain/EUIPO — Guidigo Europe (Guidego what to do next)
   (Zaak T-346/17) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Guidego what to do next - Ouder Uniewoordmerk GUIDIGO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 152/42)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Hotelbeds Spain, SL (Palma de Mallorca, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Broschat García, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Ivanauskas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Guidigo Europe (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Lipovetsky, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2017 (zaak R 449/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen Guidigo Europe en Hotelbeds Spain

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Hotelbeds Spain, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 239 van 24.7.2017.


title: Zaak C-69/18: Beroep ingesteld op 1 februari 2018 — Europese Commissie / Republiek Slovenië

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/13

         Beroep ingesteld op 1 februari 2018 — Europese Commissie / Republiek Slovenië
   (Zaak C-69/18)
   (2018/C 152/14)
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk, G. von Rintelen, M. Žebre)

      Verwerende partij: Republiek Slovenië

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Slovenië de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2 van richtlijn 2014/56/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 tot wijziging van richtlijn 2006/43/EG betreffende de wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde jaarrekeningen (PB 2014, L 158, blz. 196), doordat zij de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om aan die richtlijn te voldoen niet op uiterlijk 17 juni 2016 heeft vastgesteld of, althans, dergelijke bepalingen niet aan de Commissie heeft meegedeeld;

               —

               de Republiek Slovenië overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 7 986,60 EUR per dag vanaf de datum van uitspraak van het arrest in deze zaak;

               —

               de Republiek Slovenië verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ingevolge artikel 2 van richtlijn 2014/56/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 tot wijziging van richtlijn 2006/43/EG betreffende de wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde jaarrekeningen diende de Republiek Slovenië de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn ter uitvoering van die richtlijn uiterlijk op 17 juni 2016 vast te stellen en mee te delen. Aangezien de Republiek Slovenië de Commissie niet vóór het verstrijken van die termijn heeft meegedeeld dat alle bepalingen van die richtlijn in nationaal recht waren omgezet, heeft de Commissie besloten zich tot het Hof te wenden.
   De Commissie verzoekt het Hof de Republiek Slovenië te veroordelen tot betaling van een dwangsom van 7 986,60 EUR per dag. Bij de berekening van dat bedrag heeft de Commissie rekening gehouden met de ernst en de duur van de inbreuk op het Unierecht alsook met de afschrikkende werking van de dwangsom in verhouding tot de financiële draagkracht van de Republiek Slovenië.
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is verstreken op 17 juni 2016.


title: Zaak C-181/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 maart 2018 door de Republiek Polen tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 14 december 2017 in zaak T-849/16, PGNiG Supply & Trading/Commissie

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/21

         Hogere voorziening ingesteld op 5 maart 2018 door de Republiek Polen tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 14 december 2017 in zaak T-849/16, PGNiG Supply & Trading/Commissie
   (Zaak C-181/18 P)
   (2018/C 152/26)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirante: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: PGNiG Supply & Trading GmbH, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie (Eerste kamer) van 14 december 2017, PGNiG Supply & Trading/Commissie, T-849/16, in haar geheel;

               —

               terugverwijzing van de de zaak naar het Gerecht;

               —

               verwijzing van de partijen in hun eigen kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij de bestreden beschikking heeft het Gerecht het beroep verworpen dat was ingesteld door PGNiG Supply & Trading en strekte tot nietigverklaring van besluit C(2016) 6950 final van de Commissie van 28 oktober 2016 houdende herziening van de krachtens richtlijn 2003/55/EG verleende ontheffing van de OPAL-gasleiding van de vereisten inzake de toegang van derden en tariefregulering, op grond dat verzoekster geen procesbevoegdheid had.
   Volgens de Republiek Polen heeft het Gerecht in de punten 6, 10, 11 en 43 van de bestreden beschikking tevens vaststellingen gedaan over de geldigheid van het litigieuze besluit. In verband daarmee voert de Republiek Polen tegen het litigieuze besluit de volgende middelen aan:
   Eerste middel: schending van artikel 130, leden 1 en 7, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, schending van het recht van de Republiek Polen op een doeltreffende voorziening in rechte en op een eerlijk proces, gewaarborgd door artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de EU, en schending van het beginsel van hoor en wederhoor omdat het in de bestreden beschikking vaststellingen feitelijk en rechtens heeft gedaan die betrekking hebben op de geldigheid van het litigieuze besluit voordat een beslissing in de zaak Polen/Commissie, T-883/16, genomen heeft kunnen worden.
   Tweede middel: fout bij de juridische toetsing van het litigieuze besluit door de aanname, ten eerste, dat in dit besluit wordt vastgesteld dat 50 % van de capaciteit van de OPAL-gasleiding tussen Greifswald en Brandov wordt toegewezen door middel van een transparante en niet-discriminerende veiling, zodat andere personen deze capaciteit kunnen verwerven, en, ten tweede, dat bij het litigieuze besluit geen nieuwe ontheffing is ingevoerd, maar een bestaande ontheffing deels is ingetrokken. Volgens de Republiek Polen is de beoordeling van de rechtsaard en de gevolgen van het litigieuze besluit onjuist, omdat bij het litigieuze besluit enkel schijnbaar een als transparant en niet-discriminerend voorgestelde oplossing wordt ingevoerd. In werkelijkheid gaat het om een mechanisme dat mogelijk maakt dat de ondernemingen van de Gazprom-groep het uitsluitende gebruik van de in dit besluit bedoelde capaciteit van de OPAL-gasleiding genieten voor ten minste 90 % (waarvan 50 % bestaat in capaciteit die geheel is ontheven van de vereisten inzake de toegang van derden en 40 % daarentegen in dynamisch toewijsbare capaciteit die enkel Gazprom kan reserveren).
   Derde middel: schending van de verplichting de bestreden beschikking toereikend te motiveren. Volgens de Republiek Polen heeft het Gerecht niet duidelijk gemaakt op grond van welke premissen het de vaststellingen over het litigieuze besluit heeft gedaan. Als gevolg daarvan is het niet mogelijk de redenen te kennen waarom het Gerecht heeft geoordeeld dat bij het litigieuze besluit de capaciteit van de OPAL-gasleiding wordt opengesteld voor ondernemers die niet met de Gazprom-groep verbonden zijn en het besluit een gunstige uitwerking zal hebben op de mededinging op de aardgasmarkt.


title: Zaak T-158/18: Beroep ingesteld op 6 maart 2018 — Scaloni en Figini / Commissie

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/56

         Beroep ingesteld op 6 maart 2018 — Scaloni en Figini / Commissie
   (Zaak T-158/18)
   (2018/C 152/66)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Mario Scaloni (Ancona, Italië) en Ennio Figini (Chiaravalle, Italië) (vertegenwoordiger: P. Putti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekers verzoeken het Gerecht om, op basis van zijn uitlegging van de richtlijn en de verordening die in deze zaak aan de orde zijn, de Unie en/of de Commissie te veroordelen tot schadeloosstelling van verzoekers voor de volledige nominale waarde van de aandelen, zoals in de motivering is uiteengezet en uit de bijgevoegde documentatie blijkt, en de Unie en/of de Commissie te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekers stellen dat het de Italiaanse Staat na de inwerkingtreding van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (voor de EER relevante tekst) (1) (hierna: „richtlijn”), gevolgd door verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (2) (hierna: „verordening”), niet was toegestaan maatregelen ten gunste van bepaalde staatsbanken, waaronder de Banca Marche, te nemen.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schadeloosstelling wegens een met richtlijn 2014/59/EU en verordening nr. 806/2014 onverenigbare uitlegging door de Commissie betreffende de onwettige uitsluiting van de Banca Marche van de kaderregeling inzake staatssteun en wegens de daaruit voortvloeiende schending van het gelijkheidsbeginsel en/of van het beginsel van non-discriminatie.

                           —

                           Volgens verzoekers was de Commissie van oordeel dat de steun ten gunste van banken van verschillende lidstaten aan de voorwaarden van artikel 107, lid 3, onder b), [VWEU] voldeed, en bijgevolg werd de steun rechtmatig geacht. De door Italië voorgenomen maatregelen moeten niet aan de richtlijn of de verordening maar aan deze bepaling — de enige bepaling waarin staatssteun wordt geregeld — worden getoetst. Deze twee rechtshandelingen bevatten geen regeling inzake staatssteun en konden als handelingen van afgeleid recht daarvoor ook niet in aanmerking komen. De steun ten gunste van de Italiaanse banken had ook toegekend moeten worden omdat hij berustte op dezelfde gronden als die waarop volgens de Commissie reeds steun was verleend.

                           —

                           Voorts maken verzoekers duidelijk dat, indien het afgeleide recht van toepassing wordt geacht, het eerste middel erin bestaat dat de Commissie, door de steun niet te verlenen, het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden.

               2.

               Tweede middel: schending van het beginsel van de hiërarchie der Unienormen door de Europese wetgever.

                           —

                           Verzoekers zijn van mening dat, mocht het Gerecht oordelen dat de uitlegging door de Commissie juist was, er sprake is van schending van de normatieve rechtshandelingen en de Unie in haar geheel aansprakelijk is.

               3.

               Derde middel: schending van de fundamentele beginselen van de Italiaanse rechtsorde en niet-toepasselijkheid van de communautaire rechtsorde.

                           —

                           Verzoekers betogen dat, indien het Gerecht oordeelt dat de richtlijn noch de verordening het communautaire gelijkheidsbeginsel heeft geschonden, het Italiaanse Corte costituzionale (grondwettelijk hof) moet worden verzocht na te gaan of de richtlijn en de verordening verenigbaar zijn met het in de Italiaanse constitutionele rechtsorde vervatte gelijkheidsbeginsel. Zo dit niet het geval is, had de geschonden wettelijke regeling niet in de Italiaanse rechtsorde mogen worden opgenomen.

      (1)  PB 2014, L 173, blz. 190.

      (2)  PB 2014, L 225, blz. 1.


title: Zaak C-188/18: Beroep ingesteld op 12 maart 2018 — Europese Commissie / Republiek Slovenië

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/22

         Beroep ingesteld op 12 maart 2018 — Europese Commissie / Republiek Slovenië
   (Zaak C-188/18)
   (2018/C 152/27)
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Ondrůšek, G. von Rintelen en M. Žebre)

      Verwerende partij: Republiek Slovenië

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Slovenië, door niet uiterlijk op 18 april 2016 alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn voor de omzetting van richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van concessieovereenkomsten (PB L 94 van 28 maart 2014, blz. 1), of althans door deze maatregelen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 51 van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Slovenië overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 8 992,32 EUR per dag vanaf de datum van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak;

               —

               de Republiek Slovenië verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens artikel 51 van richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van concessieovereenkomsten diende de Republiek Slovenië uiterlijk op 18 april 2016 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken die noodzakelijk zijn om te voldoen aan deze richtlijn. Gelet op het feit dat de Republiek Slovenië bij het verstrijken van deze termijn de Commissie niet ervan in kennis heeft gesteld dat alle bepalingen van die richtlijn waren omgezet, heeft de Commissie besloten deze zaak aanhangig te maken bij het Hof.
   Met haar beroep verzoekt de Commissie het Hof om de Republiek Slovenië te veroordelen tot betaling van een dwangsom van 8 992,32 EUR per dag. De Commissie heeft bij de berekening van deze dwangsom rekening gehouden met de ernst en de duur van de schending van het Unierecht alsmede met de afschrikkende werking, gelet op het vermogen van de lidstaat, in casu de Republiek Slovenië, om de dwangsom te betalen.
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is verstreken op 18 april 2016.


title: Zaak T-160/18: Beroep ingesteld op 2 maart 2018 — Theodorakidi / EUIPO — Benopoulou (THYREOS VASSILIKI)

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/57

         Beroep ingesteld op 2 maart 2018 — Theodorakidi / EUIPO — Benopoulou (THYREOS VASSILIKI)
   (Zaak T-160/18)
   (2018/C 152/67)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Vassiliki Theodorakidi (Veroia, Griekenland) (vertegenwoordiger: F. Ikonomidou Ikonomou, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vassiliki Benopoulou (Kifissia, Griekenland).

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk „THYREOS VASSILIKI” — Uniemerk nr. 8 206 963

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 december 2017 in zaak R 40/2017-4.

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en, dientengevolge, afwijzing van de vordering tot nietigverklaring;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de kosten, daaronder begrepen de kosten gemaakt voor het Hof, de kamer van beroep van het EUIPO en de nietigheidsafdeling.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001;

               —

               de kamer van beroep van het EUIPO gaf blijk van een onjuiste rechtsopvatting door te stellen dat de andere partij „ruime bekendheid” geniet;

               —

               niet-nakoming van de motiveringsplicht;

               —

               de kamer van beroep van het EUIPO heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te aanvaarden dat er geen beperking mag zijn wat betreft de goederen/diensten waarvoor de nietigheid zou moeten worden aangenomen.


title: Zaak T-542/11 RENV: Arrest van het Gerecht van 13 maart 2018 — Alouminion tis Ellados/Commissie („Staatssteun — Elektriciteit — Besluit waarbij de steun onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast — Preferentieel elektriciteitstarief dat bij overeenkomst is toegekend door de historische leverancier — Opzegging van de overeenkomst door de historische leverancier — Gerechtelijke schorsing, in kort geding, van de gevolgen van de opzegging van de overeenkomst — Nietigverklaring van het besluit van de Commissie door het Gerecht — Vernietiging van het arrest van het Gerecht door het Hof — Terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht — Omvang van het beroep na terugverwijzing — Kwalificatie van de beschikking in kort geding als nieuwe steun — Bevoegdheid van de Commissie — Effectieve rechterlijke bescherming — Kwalificatie van het preferentieel tarief als staatssteun — Voordeel — Gewettigd vertrouwen — Rechten van verdediging van de begunstigde — Verplichting tot terugvordering — Motiveringsplicht”)

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/24

         Arrest van het Gerecht van 13 maart 2018 — Alouminion tis Ellados/Commissie
   (Zaak T-542/11 RENV) (1)

   ((„Staatssteun - Elektriciteit - Besluit waarbij de steun onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast - Preferentieel elektriciteitstarief dat bij overeenkomst is toegekend door de historische leverancier - Opzegging van de overeenkomst door de historische leverancier - Gerechtelijke schorsing, in kort geding, van de gevolgen van de opzegging van de overeenkomst - Nietigverklaring van het besluit van de Commissie door het Gerecht - Vernietiging van het arrest van het Gerecht door het Hof - Terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht - Omvang van het beroep na terugverwijzing - Kwalificatie van de beschikking in kort geding als nieuwe steun - Bevoegdheid van de Commissie - Effectieve rechterlijke bescherming - Kwalificatie van het preferentieel tarief als staatssteun - Voordeel - Gewettigd vertrouwen - Rechten van verdediging van de begunstigde - Verplichting tot terugvordering - Motiveringsplicht”))
   (2018/C 152/28)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Alouminion tis Ellados VEAE, voorheen Alouminion AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: G. Dellis, N. Korogiannakis, E. Chrysafis, D. Diakopoulos en N. Keramidas, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar en É. Gippini Fournier, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: E. Bourtzalas, C. Synodinos, A. Oikonomou en H. Tagaras, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2012/339/EU van de Commissie van 13 juli 2011 betreffende steunmaatregel SA.26117 — C 2/2010 (ex NN 62/2009) die door Griekenland ten uitvoer is gelegd ten gunste van Aluminium of Greece SA (PB 2012, L 166, blz. 83).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Alouminion tis Ellados VEAE zal naast haar eigen kosten die van de Europese Commissie en die van Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) dragen.

      (1)  PB C 370 van 17.12.2011.


title: Zaak T-162/18: Beroep ingesteld op 7 maart 2018 — Beko/EUIPO — Acer (ALTUS)

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/58

         Beroep ingesteld op 7 maart 2018 — Beko/EUIPO — Acer (ALTUS)
   (Zaak T-162/18)
   (2018/C 152/68)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Beko plc (Watford, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: G. Tritton, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Acer, Inc. (Taipei City, Taiwan)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekster

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk „ALTUS” — inschrijvingsaanvraag nr. 6 490 809

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 13 december 2017 in zaak R 1991/2016-5.

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en terugverwijzing van de zaak naar het EUIPO ter heroverweging van het verzoek om schorsing;

               —

               schorsing van de procedure;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

   Het EUIPO heeft ten onrechte het verzoek om schorsing van de oppositieprocedure in afwachting van de Slowaakse procedure afgewezen. In het bijzonder wordt aangevoerd dat de motivering van de vijfde kamer van beroep kennelijk onjuist, en/of onredelijk was, en/of daarin geen totaalbeeld werd gegeven, zodat de kamer niet in staat was om de betrokken belangen naar behoren af te wegen, en/of dit misbruik van bevoegdheid opleverde.


title: Zaak T-155/16: Beschikking van het Gerecht van 6 maart 2018 — CFA Institute/EUIPO — Bloss e.a. (CERTIFIED FINANCIAL ENGINEER CFE)

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/59

         Beschikking van het Gerecht van 6 maart 2018 — CFA Institute/EUIPO — Bloss e.a. (CERTIFIED FINANCIAL ENGINEER CFE)
   (Zaak T-155/16) (1)

   (2018/C 152/70)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 211 van 13.6.2016.


title: Zaak T-156/16: Beschikking van het Gerecht van 6 maart 2018 — CFA Institute / EUIPO — Ernst en Häcker (CERTIFIED FINANCIAL MODELER CFM)

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/59

         Beschikking van het Gerecht van 6 maart 2018 — CFA Institute / EUIPO — Ernst en Häcker (CERTIFIED FINANCIAL MODELER CFM)
   (Zaak T-156/16) (1)

   (2018/C 152/71)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 211 van 13.6.2016.


title: Zaak T-641/17: Beschikking van het Gerecht van 28 februari 2018 — Ferri / ECB

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/59

         Beschikking van het Gerecht van 28 februari 2018 — Ferri / ECB
   (Zaak T-641/17) (1)

   (2018/C 152/72)
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 382 van 13.11.2017.


title: Zaak C-72/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo n° 1 de Pamplona (Spanje) op 5 februari 2018 — Daniel Ustariz Aróstegui / Departamento de Educación del Gobierno de Navarra

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Pamplona (Spanje) op 5 februari 2018 — Daniel Ustariz Aróstegui / Departamento de Educación del Gobierno de Navarra
   (Zaak C-72/18)
   (2018/C 161/19)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Pamplona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Daniel Ustariz Aróstegui

      Verwerende partij: Departamento de Educación del Gobierno de Navarra

      Prejudiciële vraag

               1)

               Moet clausule 4 van de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, zoals goedgekeurd bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 (1), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een regionale bepaling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die de toekenning en de betaling van een bepaalde toeslag op de bezoldiging uitdrukkelijk uitsluit voor de personeelsleden van de overheidsinstanties van Navarra die behoren tot de groep van de „contratados administrativos” — dat wil zeggen, die in dienst zijn genomen op basis van een publiekrechtelijke overeenkomst voor bepaalde tijd — op grond dat die toeslag een vergoeding vormt voor de bevordering in een betrekking en voor de ontwikkeling van een loopbaan die specifiek en alleen openstaat voor personeel met de status van „funcionario público” (ambtenaar) in vaste dienst?

      (1)  Richtlijn betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB 1999, L 175, blz. 43).


title: Zaak T-60/17: Arrest van het Gerecht van 22 maart 2018 — Safe Skies/EUIPO — Travel Sentry (TSA LOCK) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk TSA LOCK — Absolute weigeringsgronden — Onderscheidend vermogen — Geen beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b), c) en g), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), c) en g), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/50

         Arrest van het Gerecht van 22 maart 2018 — Safe Skies/EUIPO — Travel Sentry (TSA LOCK)
   (Zaak T-60/17) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk TSA LOCK - Absolute weigeringsgronden - Onderscheidend vermogen - Geen beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder b), c) en g), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), c) en g), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 161/55)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Safe Skies LLC (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: V. Schwepler, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Söder, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Travel Sentry, Inc. (Windermere, Florida, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: J. L. Gracia Albero en V. Torelli, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 24 november 2016 (zaak R 233/2016-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Safe Skies en Travel Sentry

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Safe Skies LLC wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 104 van 3.4.2017.


title: Zaak C-84/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 februari 2018 door Sophie Montel tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 29 november 2017 in zaak T-634/16, Montel / Parlement

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/17

         Hogere voorziening ingesteld op 6 februari 2018 door Sophie Montel tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 29 november 2017 in zaak T-634/16, Montel / Parlement
   (Zaak C-84/18 P)
   (2018/C 161/20)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Sophie Montel (vertegenwoordiger: G. Sauveur, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               Het bestreden arrest aldus wijzigen:

               —

               nietig verklaren het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 24 juni 2016, waarvan kennis is gegeven op 6 juli 2016 en waarin wordt gepreciseerd dat „een bedrag van 77 276,42 EUR ten onrechte is betaald aan Sophie Montel” en de bevoegde ordonnateur en boekhouder van de instelling wordt gelast over te gaan tot terugvordering van dat bedrag;

               —

               eveneens nietig verklaren debet nota nr. 2016-897, op 4 juli 2016 ondertekend door dezelfde directeur-generaal Financiën;

               —

               beslissen over het bedrag dat rekwirante moet worden toegekend ter vergoeding van haar immateriële schade als gevolg van de ongegronde beschuldigingen vóór enige afronding van het onderzoek, de schade die aan haar imago is toegebracht en de aanzienlijke problemen die zij in haar privé- en politieke leven heeft ondervonden door het bestreden besluit;

               —

               beslissen over het bedrag dat rekwirante moet worden toegekend uit hoofde van de proceskosten;

               —

               het Parlement verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Eerste middel, ontleend aan onbevoegdheid van degene die de handeling heeft verricht

                           —

                           Financiële kwesties vallen onder de bevoegdheid van het Bureau van het Europees Parlement, en niet onder die van de secretaris-generaal

                           —

                           Ontbreken van delegatie van de secretaris-generaal

                           —

                           Exceptie van onwettigheid wegens de inbreuk op de onafhankelijkheid van de leden van het Parlement en op het recht op een onpartijdig vonnis

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel „electa una via”

                           —

                           De voorzitter van het Parlement heeft OLAF en de Franse justitie ingeschakeld

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van de rechten van de verdediging

                           —

                           Schending van het vermoeden van onschuld door de voorzitter van het Parlement

                           —

                           Het Parlement is rechter en partij

                           —

                           Verandering van grieven die het Parlement in de loop van de procedure heeft aangevoerd

                           —

                           Weigering van de secretaris-generaal om rekwirante te horen

               4.

               Vierde middel, ontleend aan omkering van de bewijslast

                           —

                           Het Parlement heeft rekwirante verplicht om aan te tonen dat zij niet nalatig was geweest, terwijl het over geen enkel element beschikte om serieus te kunnen stellen dat er sprake was van een nalatigheid

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan een ontoereikende motivering

                           —

                           De enig aangevoerde grond is de bekendmaking van een organogram, terwijl dit niets bewijst

               6.

               Zesde middel, ontleend aan schending van de beginselen van rechtszekerheid en van gewettigd vertrouwen

                           —

                           Geen enkele regel stelt de lijst van de te verstrekken stukken vast en rekwirante is derhalve overgeleverd aan de willekeur van het Parlement

               7.

               Zevende middel, ontleend aan een inbreuk op de civiele rechten van parlementaire medewerkers

                           —

                           Het Parlement verbiedt medewerkers om politieke activiteiten te ontplooien

               8.

               Achtste middel, ontleend aan een discriminatoire behandeling, aan „Fumus persecutionis” en aan misbruik van bevoegdheid

                           —

                           Rekwirante heeft deze procedure ondergaan wegens de politieke vijandigheid van de voorzitter van het Europees Parlement

               9.

               Negende middel, ontleend aan een inbreuk op de onafhankelijkheid van de leden van het Parlement

                           —

                           Het werk van de parlementaire medewerker beperkt zich niet tot wetgevend werk

               10.

               Tiende middel, ontleend aan het gebrek aan feiten

                           —

                           Het Parlement heeft slechts geantwoord dat de door rekwirante overgelegde stukken niets bewezen, terwijl uit deze stukken het werk van de medewerker bleek

                           —

                           Het Parlement is niet in staat om zijn eigen stellingen te bewijzen

               11.

               Elfde middel, ontleend aan schending van het evenredigheidsbeginsel

                           —

                           Het organogram (de aanleiding voor de door de voorzitter van het Parlement gestarte procedures) is in februari 2015 bekendgemaakt, maar de terugvordering van het onverschuldigd betaalde gaat terug tot augustus 2014


title: Zaak C-117/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 februari 2018 door PGNiG Supply & Trading GmbH tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 14 december 2017 in zaak T-849/16, PGNiG Supply & Trading GmbH/Europese Commissie

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/33

         Hogere voorziening ingesteld op 14 februari 2018 door PGNiG Supply & Trading GmbH tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 14 december 2017 in zaak T-849/16, PGNiG Supply & Trading GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-117/18 P)
   (2018/C 161/37)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirante: PGNiG Supply & Trading GmbH (vertegenwoordiger: M. Jeżewski, adwokat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 14 december 2017 waarbij het beroep van PGNiG Supply & Trading in zaak T-849/16, niet-ontvankelijk is verklaard;

               —

               beslissing over de ontvankelijkheid en verklaring dat het beroep van PGNiG Supply & Trading in zaak T-849/16 strekkende tot nietigverklaring krachtens artikel 263 VWEU van besluit C(2016) 6950 final van de Commissie van 28 oktober 2016 houdende herziening van de krachtens richtlijn 2003/55/EG verleende ontheffing van de OPAL-gasleiding van de vereisten inzake de toegang van derden en tariefregulering ontvankelijk is.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft artikel 263, vierde alinea, VWEU, geschonden doordat het ten onrechte heeft aangenomen dat rekwirante door het besluit van de Europese Commissie van 2016 noch rechtstreeks noch individueel wordt geraakt en dat dat geen regelgevingshandeling is, hetgeen voortvloeit uit een onjuiste uitlegging door het Gerecht van de aard en de gevolgen van de nieuwe regelgevingsontheffing van 2016. Daarbij is ook artikel 36, lid 1, onder a) tot en met e), van richtlijn 2009/73 geschonden doordat de voorwaarden voor de ontheffing van „nieuwe gasinfrastructuur” niet zijn toegepast en is nagelaten na te gaan of daaraan is voldaan op een manier die het mogelijk maakt afdoende te oordelen over de aard en de status van de ontheffing die is ingevoerd krachtens het besluit van de Commissie van 2016 en de nieuwe regelgevingsontheffing van 2016 doordat lid 1 niet is toegepast op het besluit van de Europese Commissie van 2016 waarbij de omvang van de regelgevingsontheffing van 2009 is gewijzigd. Het Gerecht is niet ingegaan op de aard van de nieuwe regelgevingsontheffing, waardoor het de uitwerking van het besluit van de Commissie op rekwirante onjuist heeft beoordeeld.
   Artikel 263 van het Verdrag is onjuist uitgelegd doordat is vastgesteld dat rekwirante niet rechtstreeks wordt geraakt door het besluit van de Europese Commissie. De beoordeling van het Gerecht dat rekwirante niet rechtstreeks wordt geraakt door het besluit van de EC is onjuist. De opvatting van het Gerecht is niet verenigbaar met de bestaande rechtspraak die erop duidt dat personen die geen nationale regelgevende instantie — adressaten van het besluit — zijn, rechtstreeks worden geraakt.
   Artikel 263 van het Verdrag is onjuist uitgelegd doordat is vastgesteld dat rekwirante niet individueel wordt geraakt door het besluit van de Europese Commissie. De marktpositie van rekwirante maakt in dit geval een individualisering mogelijk in de zin van de rechtspraak over de ontvankelijkheid van een beroep.
   Artikel 263, vierde alinea, in fine, van het Verdrag is onjuist uitgelegd doordat is vastgesteld dat het litigieuze besluit geen regelgevingshandeling is. Volgens rekwirante is het besluit een regelgevingshandeling.


title: Zaak C-86/18: Beroep ingesteld op 7 februari 2018 — Europese Commissie / Groothertogdom Luxemburg

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/19

         Beroep ingesteld op 7 februari 2018 — Europese Commissie / Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-86/18)
   (2018/C 161/21)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Ondrůšek, F. Thiran, G. von Rintelen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet uiterlijk 18 april 2016 de wettelijke en bestuurlijke bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van concessieovereenkomsten (PB 2014, L 94, blz. 1), in werking te doen treden, of door in ieder geval de tekst van die bepalingen niet aan de Commissie te hebben meegedeeld, de krachtens artikel 51 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               krachtens artikel 260, lid 3, VWEU aan het Groothertogdom Luxemburg een dwangsom opleggen van 12 920 EUR per dag vanaf de datum van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak, wegens niet-nakoming van de verplichting om de maatregelen ter omzetting van richtlijn 2014/23/EU mede te delen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De lidstaten waren verplicht om, krachtens artikel 51, lid 1, van richtlijn 2014/23/EU, de nodige maatregelen in werking te doen treden om uiterlijk op 18 april 2016 aan deze richtlijn te voldoen. Nu het Groothertogdom Luxemburg geen maatregelen ter omzetting van de richtlijn heeft meegedeeld, heeft de Commissie besloten een zaak aanhangig te maken bij het Hof van Justitie.

               2.

               In haar beroep stelt de Commissie voor dat het Groothertogdom Luxemburg een dwangsom van 12 920 EUR per dag wordt opgelegd. Bij de hoogte van de dwangsom is rekening gehouden met de ernst en de duur van de inbreuk, alsmede met de afschrikwekkende werking gezien in samenhang met de financiële draagkracht van deze lidstaat.


title: Zaak T-272/17: Arrest van het Gerecht van 20 maart 2018 — Webgarden/EUIPO (Dating Bracelet) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Dating Bracelet — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001] — Eerdere praktijk van het EUIPO — Gelijke behandeling — Rechtszekerheid”]

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/50

         Arrest van het Gerecht van 20 maart 2018 — Webgarden/EUIPO (Dating Bracelet)
   (Zaak T-272/17) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Dating Bracelet - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001] - Eerdere praktijk van het EUIPO - Gelijke behandeling - Rechtszekerheid”])
   (2018/C 161/56)
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Webgarden Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. (Budapest, Hongarije) (vertegenwoordiger: G. Jambrik, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: P. Sipos, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 1 maart 2017 (zaak R 658/2016-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken Dating Bracelet als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Webgarden Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 231 van 17.7.2017.


title: Zaak T-165/18: Beroep ingesteld op 8 maart 2018 — Kahimbi Kasagwe / Raad

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/61

         Beroep ingesteld op 8 maart 2018 — Kahimbi Kasagwe / Raad
   (Zaak T-165/18)
   (2018/C 161/73)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Delphin Kahimbi Kasagwe (Kinshasa, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordigers: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2017/2282 van de Raad van 11 december 2017 tot wijziging van besluit 2010/788/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo nietig verklaren, voor zover verzoeker daarbij is gehandhaafd onder punt 7 van bijlage II bij besluit 2010/788/GBVB en onder punt 7 van bijlage Ia bij verordening (EG) nr. 1183/2005;

               —

               de onwettigheid van artikel 3, lid 2, onder a), van besluit 2010/788/GBVB, zoals gewijzigd bij besluit 2016/2231/GBVB, en van artikel 2 ter, lid 1, onder a), van verordening nr. 1183/2005/EG vaststellen;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die in het kader van zaak T-163/18, Amisi Kumba/Raad, zijn aangevoerd.


title: Zaak T-246/16: Beschikking van het Gerecht van 9 maart 2018 — Aurora Group Danmark/EUIPO — Retail Distribution (PANZER) („Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Intrekking van de vordering tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/51

         Beschikking van het Gerecht van 9 maart 2018 — Aurora Group Danmark/EUIPO — Retail Distribution (PANZER)
   (Zaak T-246/16) (1)

   ((„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Intrekking van de vordering tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing”))
   (2018/C 161/57)
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Verzoekende partij: Aurora Group Danmark A/S (Ballerup, Denemarken) (vertegenwoordiger: L. Elmgaard Sørensen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Gaja, vervolgens T. Frydendahl en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Retail Distribution ApS (Hinnerup, Denemarken) (vertegenwoordiger: E. A. Skovbo, advocate)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 3 maart 2016 (zaak R 447/2015-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Retail Distribution en Aurora Group Danmark

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Aurora Group Danmark A/S en Retail Distribution ApS worden elk verwezen in hun eigen kosten en in de helft van de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 279 van 1.8.2016.


title: Zaak C-119/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Audiencia Nacional (Spanje) op 13 februari 2018 — Telefónica Móviles España S.A.U. / Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Audiencia Nacional (Spanje) op 13 februari 2018 — Telefónica Móviles España S.A.U. / Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)
   (Zaak C-119/18)
   (2018/C 161/38)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Telefónica Móviles España S.A.U.

      Verwerende partij: Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 6, lid 1, van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (1) aldus worden uitgelegd dat een lidstaat van de exploitanten van telecommunicatiediensten een jaarlijkse financiële bijdrage als bedoeld in artikel 5 van wet nr. 8/2009 van 28 augustus 2009 betreffende de financiering van RTVE kan eisen om bij te dragen tot de financiering van RTVE, rekening houdend met het positieve effect van de nieuwe regelgeving betreffende de televisie- en audiovisuele sector voor de telecommunicatiesector, in het bijzonder wegens de uitbreiding van de vaste en mobiele breedbanddiensten en het feit dat RTVE niet langer reclame uitzendt en afziet van betaalde content en voorwaardelijke toegang, gelet op de volgende omstandigheden[?]:

                           —

                           in deze nieuwe wettelijke regeling wordt geen rechtvaardiging gegeven voor een dergelijk positief effect, en in het betrokken boekjaar was er evenmin sprake van een direct of indirect positief effect voor de betrokken ondernemingen.

                           —

                           de bijdrage wordt vastgesteld op 0,9 % van de in het betrokken boekjaar gefactureerde bruto-exploitatie-inkomsten en wordt niet berekend op basis van de inkomsten uit de verlening van audiovisuele diensten en uit reclame, en evenmin op basis van de toename daarvan of de winst die de activiteit oplevert. Hierbij is deze bijdrage een heffing in de zin van artikel 5 van wet nr. 8/2009, in zijn oorspronkelijke versie, en is zij mogelijkerwijs niet gerechtvaardigd met betrekking tot de audiovisuele dienst in kwestie, aangezien [deze bepaling] als grondslag heeft gediend voor de afwijzing van verzoeksters verzoeken om terugbetaling van het onverschuldigd betaalde en om correctie van de op eigen aangifte voldane bedragen door de bestreden beslissing in het onderhavige administratieve beroep.

               2)

               Is de bijdrage die wordt geëist van telecommunicatieondernemingen die in Spanje werkzaam zijn in meer dan één autonome regio, proportioneel in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2002/20/EG, gelet op de in artikel 5 van wet nr. 8/2009 vastgestelde berekeningswijze?

               3)

               Is de overeenkomstig artikel 5 van wet nr. 8/2009 geëiste bijdrage transparant in de zin van artikel 6, lid 1, en de bijlage bij richtlijn 2002/20/EG, als niet bekend is welke activiteiten RTVE precies verricht in het kader van de universele of openbare dienstverlening?

      (1)  PB 2002, L 108, blz. 21.


title: Zaak C-87/18: Beroep ingesteld op 7 februari 2018 — Europese Commissie / Groothertogdom Luxemburg

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/20

         Beroep ingesteld op 7 februari 2018 — Europese Commissie / Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-87/18)
   (2018/C 161/22)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Ondrůšek, F. Thiran, G. von Rintelen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet uiterlijk 18 april 2016 de wettelijke en bestuurlijke bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB 2014, L 94, blz. 65), in werking te doen treden, of door in ieder geval de tekst van die bepalingen niet aan de Commissie te hebben meegedeeld, de krachtens artikel 90, lid 1, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               krachtens artikel 260, lid 3, VWEU aan het Groothertogdom Luxemburg een dwangsom opleggen van 11 628 EUR per dag vanaf de datum van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak, wegens niet-nakoming van de verplichting om de maatregelen ter omzetting van richtlijn 2014/24/EU mede te delen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De lidstaten waren verplicht om krachtens artikel 90, lid 1, van richtlijn 2014/24/EU de nodige maatregelen in werking te doen treden om uiterlijk op 18 april 2016 aan deze richtlijn te voldoen. Nu het Groothertogdom Luxemburg geen maatregelen ter omzetting van de richtlijn heeft meegedeeld, heeft de Commissie besloten een zaak aanhangig te maken bij het Hof van Justitie.

               2.

               In haar beroep stelt de Commissie voor dat het Groothertogdom Luxemburg een dwangsom van 11 628 EUR per dag wordt opgelegd. Bij de hoogte van de dwangsom is rekening gehouden met de ernst en de duur van de inbreuk, alsmede met de afschrikwekkende werking gezien in samenhang met de financiële draagkracht van deze lidstaat.


title: Zaak T-567/17: Beschikking van het Gerecht van 13 maart 2018 — Disney Enterprises/EUIPO — Di Molfetta (DiSNEY FROZEN) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de inschrijvingsaanvraag — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/51

         Beschikking van het Gerecht van 13 maart 2018 — Disney Enterprises/EUIPO — Di Molfetta (DiSNEY FROZEN)
   (Zaak T-567/17) (1)

   ((„Uniemerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de inschrijvingsaanvraag - Afdoening zonder beslissing”))
   (2018/C 161/58)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Disney Enterprises, Inc. (Burbank, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Markakis en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Fabio Di Molfetta (Bisceglie, Italië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 12 mei 2017 (zaak R 2342/2016-5) inzake een oppositieprocedure tussen Fabio Di Molfetta en Disney Enterprises, Inc.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Disney Enterprises, Inc. wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 347 van 16.10.2017.


title: Zaak T-166/18: Beroep ingesteld op 8 maart 2018 — Ilunga Luyoyo / Raad

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/62

         Beroep ingesteld op 8 maart 2018 — Ilunga Luyoyo / Raad
   (Zaak T-166/18)
   (2018/C 161/74)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ferdinand Ilunga Luyoyo (Kinshasa, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordigers: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2017/2282 van de Raad van 11 december 2017 tot wijziging van besluit 2010/788/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo nietig verklaren, voor zover verzoeker daarbij is gehandhaafd onder punt 3 van bijlage II bij besluit 2010/788/GBVB en onder punt 3 van bijlage Ia bij verordening (EG) nr. 1183/2005;

               —

               de onwettigheid van artikel 3, lid 2, onder b), van besluit 2010/788/GBVB, zoals gewijzigd bij besluit 2016/2231/GBVB, en van artikel 2 ter, lid 1, onder b), van verordening nr. 1183/2005/EG, vaststellen;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die in het kader van zaak T-163/18, Amisi Kumba/Raad, zijn aangevoerd.


title: Zaak T-46/18: Beschikking van het Gerecht van 8 maart 2018 — Comune di Milano / Raad („Onbevoegdverklaring”)

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/52

         Beschikking van het Gerecht van 8 maart 2018 — Comune di Milano / Raad
   (Zaak T-46/18) (1)

   ((„Onbevoegdverklaring”))
   (2018/C 161/59)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Comune di Milano (Italië) (vertegenwoordigers: F. Sciaudone en M. Condinanzi, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Rebasti, M. Bauer en F. Florindo Gijón, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de Raad dat is vastgesteld in de marge van de 3579e bijeenkomst van de Raad „Algemene Zaken” van 20 november 2017 betreffende de selectie van de nieuwe vestigingsplaats van het Europees Geneesmiddelenbureau („EMA”), voor zover in dat besluit is vastgesteld dat de nieuwe vestigingsplaats van het Europees Geneesmiddelenbureau Amsterdam is

      Dictum

               1)

               Het Gerecht verwijst zaak T-46/18 naar het Hof voor uitspraak op het beroep.

               2)

               De beslissing omtrent het verzoek tot interventie van het Koninkrijk der Nederlanden en dat van Regione Lombardia wordt aangehouden.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 94 van 12.3.2018.


title: Zaak C-120/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional (Spanje) op 13 februari 2018 — Orange España S.A.U. / Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/35

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional (Spanje) op 13 februari 2018 — Orange España S.A.U. / Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)
   (Zaak C-120/18)
   (2018/C 161/39)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Orange España S.A.U.

      Verwerende partij: Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 6, lid 1, van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (1) aldus worden uitgelegd dat een lidstaat van de exploitanten van telecommunicatiediensten een jaarlijkse financiële bijdrage als bedoeld in artikel 5 van wet nr. 8/2009 van 28 augustus 2009 betreffende de financiering van RTVE kan eisen om bij te dragen tot de financiering van RTVE, rekening houdend met het positieve effect van de nieuwe regelgeving betreffende de televisie- en audiovisuele sector voor de telecommunicatiesector, in het bijzonder wegens de uitbreiding van de vaste en mobiele breedbanddiensten en het feit dat RTVE niet langer reclame uitzendt en afziet van betaalde content en voorwaardelijke toegang, gelet op de volgende omstandigheden[?]:

                           —

                           in deze nieuwe wettelijke regeling wordt geen rechtvaardiging gegeven voor een dergelijk positief effect, en in het betrokken boekjaar was er evenmin sprake van een direct of indirect positief effect voor de betrokken ondernemingen.

                           —

                           de bijdrage wordt vastgesteld op 0,9 % van de in het betrokken boekjaar gefactureerde bruto-exploitatie-inkomsten en wordt niet berekend op basis van de inkomsten uit de verlening van audiovisuele diensten en uit reclame, en evenmin op basis van de toename daarvan of de winst die de activiteit oplevert. Hierbij is deze bijdrage een heffing in de zin van artikel 5 van wet nr. 8/2009, in zijn oorspronkelijke versie, en is zij mogelijkerwijs niet gerechtvaardigd met betrekking tot de audiovisuele dienst in kwestie, aangezien [deze bepaling] als grondslag heeft gediend voor de afwijzing van een van verzoeksters verzoeken om terugbetaling van het onverschuldigd betaalde en om correctie van de op eigen aangifte voldane bedragen door de bestreden beslissing in het onderhavige administratieve beroep.

               2)

               Is de bijdrage die wordt geëist van telecommunicatieondernemingen die in Spanje werkzaam zijn in meer dan één autonome regio, proportioneel in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2002/20/EG, gelet op de in artikel 5 van wet nr. 8/2009 vastgestelde berekeningswijze?

               3)

               Is de overeenkomstig de artikelen 5 en 6 van wet nr. 8/2009 geëiste bijdrage transparant in de zin van artikel 6, lid 1, en de bijlage bij richtlijn 2002/20/EG, als niet bekend is welke activiteiten RTVE precies verricht in het kader van de universele of openbare dienstverlening?

      (1)  PB 2002, L 108, blz. 21.


title: Gevoegde zaken C-52/16 en C-113/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — „SEGRO” Kft./Vas Megyei Kormányhivatal Sárvári Járási Földhivatala (C-52/16), Günther Horváth/Vas Megyei Kormányhivatal (C-113/16) (Prejudiciële verwijzing — Artikel 63 VWEU — Vrij verkeer van kapitaal — Vruchtgebruik op landbouwgrond — Nationale regeling die bepaalt dat in de toekomst enkel naaste familieleden van de eigenaar van de grond dergelijke rechten kunnen verwerven en die voorziet in de afschaffing, zonder vergoeding, van de rechten die eerder waren verworven door rechtspersonen of door natuurlijke personen die niet kunnen aantonen dat zij een naast familielid van die eigenaar zijn)

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — „SEGRO” Kft./Vas Megyei Kormányhivatal Sárvári Járási Földhivatala (C-52/16), Günther Horváth/Vas Megyei Kormányhivatal (C-113/16)
   (Gevoegde zaken C-52/16 en C-113/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 63 VWEU - Vrij verkeer van kapitaal - Vruchtgebruik op landbouwgrond - Nationale regeling die bepaalt dat in de toekomst enkel naaste familieleden van de eigenaar van de grond dergelijke rechten kunnen verwerven en die voorziet in de afschaffing, zonder vergoeding, van de rechten die eerder waren verworven door rechtspersonen of door natuurlijke personen die niet kunnen aantonen dat zij een naast familielid van die eigenaar zijn))
   (2018/C 161/04)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen:„SEGRO” Kft. (C-52/16), Günther Horváth (C-113/16)

      Verwerende partijen: Vas Megyei Kormányhivatal Sárvári Járási Földhivatala (C-52/16), Vas Megyei Kormányhivatal (C-113/16)

      Dictum

   Artikel 63 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als aan de orde in de hoofdgedingen, op grond waarvan eerder gevestigde rechten van vruchtgebruik op landbouwgrond waarvan de houders geen naast familielid zijn van de eigenaar van die grond, van rechtswege tenietgaan en als gevolg daarvan uit het grondregister worden geschrapt.

      (1)  PB C 136 van 18.4.2016.

      PB C 211 van 13.6.2016.


title: Zaak C-121/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional (Spanje) op 14 februari 2018 — Vodafone España S.A.U. / Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/36

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional (Spanje) op 14 februari 2018 — Vodafone España S.A.U. / Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)
   (Zaak C-121/18)
   (2018/C 161/40)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vodafone España S.A.U.

      Verwerende partij: Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 6, lid 1, van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (1) aldus worden uitgelegd dat een lidstaat van de exploitanten van telecommunicatiediensten een jaarlijkse financiële bijdrage als bedoeld in artikel 5 van wet nr. 8/2009 van 28 augustus 2009 betreffende de financiering van RTVE kan eisen om bij te dragen tot de financiering van RTVE, rekening houdend met het positieve effect van de nieuwe regelgeving betreffende de televisie- en audiovisuele sector voor de telecommunicatiesector, in het bijzonder wegens de uitbreiding van de vaste en mobiele breedbanddiensten en het feit dat RTVE niet langer reclame uitzendt en afziet van betaalde content en voorwaardelijke toegang, gelet op de volgende omstandigheden[?]:

                           —

                           in deze nieuwe wettelijke regeling wordt geen rechtvaardiging gegeven voor een dergelijk positief effect, en in het betrokken boekjaar was er evenmin sprake van een direct of indirect positief effect voor de betrokken ondernemingen.

                           —

                           de bijdrage wordt vastgesteld op 0,9 % van de in het betrokken boekjaar gefactureerde bruto-exploitatie-inkomsten en wordt niet berekend op basis van de inkomsten uit de verlening van audiovisuele diensten en uit reclame, en evenmin op basis van de toename daarvan of de winst die de activiteit oplevert. Hierbij is deze bijdrage een heffing in de zin van artikel 5 van wet nr. 8/2009, in zijn oorspronkelijke versie, en is zij mogelijkerwijs niet gerechtvaardigd met betrekking tot de audiovisuele dienst in kwestie, aangezien [deze bepaling] als grondslag heeft gediend voor de afwijzing van verzoeksters verzoeken om terugbetaling van het onverschuldigd betaalde en om correctie van de op eigen aangifte voldane bedragen door de bestreden beslissing in het onderhavige administratieve beroep.

               2)

               Is de bijdrage die wordt geëist van telecommunicatieondernemingen die in Spanje werkzaam zijn in meer dan één autonome regio, proportioneel in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2002/20/EG, gelet op de in artikel 5 van wet nr. 8/2009 vastgestelde berekeningswijze?

               3)

               Is de overeenkomstig artikel 5 van wet nr. 8/2009 geëiste bijdrage transparant in de zin van artikel 6, lid 1, en de bijlage bij richtlijn 2002/20/EG, als niet bekend is welke activiteiten RTVE precies verricht in het kader van de universele of openbare dienstverlening?

      (1)  PB 2002, L 108, blz. 21.


title: Zaak T-167/18: Beroep ingesteld op 8 maart 2018 — Kanyama / Raad

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/63

         Beroep ingesteld op 8 maart 2018 — Kanyama / Raad
   (Zaak T-167/18)
   (2018/C 161/75)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Célestin Kanyama (Kinshasa, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordigers: T. Bontinck, P. De Wolf, M. Forgeois en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2017/2282 van de Raad van 11 december 2017 tot wijziging van besluit 2010/788/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo nietig verklaren, voor zover verzoeker daarbij is gehandhaafd onder punt 4 van bijlage II bij besluit 2010/788/GBVB en onder punt 4 van bijlage Ia bij verordening (EG) nr. 1183/2005;

               —

               de onwettigheid van artikel 3, lid 2, onder b), van besluit 2010/788/GBVB, zoals gewijzigd bij besluit 2016/2231/GBVB, en van artikel 2 ter, lid 1, onder b), van verordening nr. 1183/2005/EG, vaststellen;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die in het kader van zaak T-163/18, Amisi Kumba/Raad, zijn aangevoerd.


title: Affaire C-127/16 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 maart 2018 — SNCF Mobilités, voorheen Société nationale des chemins de fer français (SNCF) / Europese Commissie, Franse Republiek, Mory SA, in liquidatie, Mory Team, in liquidatie (Hogere voorziening — Staatssteun — Steun die door de Franse Republiek ten gunste van Sernam ten uitvoer is gelegd — Herstructurerings- en herkapitalisatiesteun, garanties en kwijtschelding van schulden van Sernam door de SNCF — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast — Verkoop van de activa en bloc — Begrip „verkoop” — Verwarring tussen het voorwerp en de prijs van de verkoop van de activa en bloc — Open en transparante procedure — Criterium van de particuliere investeerder — Toepassing van dit criterium op een overdracht van activa en bloc — Compenserende maatregelen)

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 maart 2018 — SNCF Mobilités, voorheen Société nationale des chemins de fer français (SNCF) / Europese Commissie, Franse Republiek, Mory SA, in liquidatie, Mory Team, in liquidatie
   (Affaire C-127/16 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatssteun - Steun die door de Franse Republiek ten gunste van Sernam ten uitvoer is gelegd - Herstructurerings- en herkapitalisatiesteun, garanties en kwijtschelding van schulden van Sernam door de SNCF - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast - Verkoop van de activa en bloc - Begrip „verkoop” - Verwarring tussen het voorwerp en de prijs van de verkoop van de activa en bloc - Open en transparante procedure - Criterium van de particuliere investeerder - Toepassing van dit criterium op een overdracht van activa en bloc - Compenserende maatregelen))
   (2018/C 161/05)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: SNCF Mobilités, voorheen Société nationale des chemins de fer français (SNCF) (vertegenwoordigers: P. Beurier, O. Billard, G. Fabre en V. Landes, avocats)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en T. Maxian Rusche, gemachtigden), Franse Republiek, Mory SA, in liquidatie, Mory Team, in liquidatie) (vertegenwoordigers: B. Vatier en F. Loubières, avocats)

      Dispositif

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De SNCF zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie en van Mory SA en Mory Team dragen.

      (1)  PB C 145 van 25.04.2016.


title: Zaak C-88/18: Beroep ingesteld op 7 februari 2018 — Europese Commissie / Groothertogdom Luxemburg

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/20

         Beroep ingesteld op 7 februari 2018 — Europese Commissie / Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-88/18)
   (2018/C 161/23)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Ondrůšek, F. Thiran, G. von Rintelen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet uiterlijk 18 april 2016 de wettelijke en bestuurlijke bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten en houdende intrekking van richtlijn 2004/17/EG (PB 2014, L 94, blz. 243), in werking te doen treden, of door in ieder geval de tekst van die bepalingen niet aan de Commissie te hebben meegedeeld, de krachtens artikel 106, lid 1, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               krachtens artikel 260, lid 3, VWEU aan het Groothertogdom Luxemburg een dwangsom opleggen van 11 628 EUR per dag vanaf de datum van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak, wegens niet-nakoming van de verplichting om de maatregelen ter omzetting van richtlijn 2014/25/EU mede te delen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De lidstaten waren verplicht om krachtens artikel 106, lid 1, van richtlijn 2014/25/EU de nodige maatregelen in werking te doen treden om uiterlijk op 18 april 2016 aan deze richtlijn te voldoen. Nu het Groothertogdom Luxemburg geen maatregelen ter omzetting van de richtlijn heeft meegedeeld, heeft de Commissie besloten een zaak aanhangig te maken bij het Hof van Justitie.

               2.

               In haar beroep stelt de Commissie voor dat het Groothertogdom Luxemburg een dwangsom van 11 628 EUR per dag wordt opgelegd. Bij de hoogte van de dwangsom is rekening gehouden met de ernst en de duur van de inbreuk, alsmede met de afschrikwekkende werking gezien in samenhang met de financiële draagkracht van deze lidstaat.


title: Zaak T-109/18: Beroep ingesteld op 22 februari 2018 — VI / Commissie

text:
               7.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/53

         Beroep ingesteld op 22 februari 2018 — VI / Commissie
   (Zaak T-109/18)
   (2018/C 161/60)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: VI (vertegenwoordigers: G. Pandey en V. Villante, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               primair en voor zover nodig, artikel 90 van het Ambtenarenstatuut krachtens artikel 270 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie ongeldig en in casu niet van toepassing te verklaren;

               —

               ten eerste, nietig te verklaren het besluit van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) van 14 november 2017 tot afwijzing van haar klacht van 13 juli 2017, daaronder begrepen de afwijzing van haar verzoek om een vergoeding van 50 000 EUR;

               —

               ten tweede, nietig te verklaren het besluit van EPSO van 19 april 2017 tot afwijzing van haar verzoek om herziening van het besluit van het selectiecomité om haar niet tot de volgende fase van het vergelijkend onderzoek toe te laten;

               —

               ten derde, nietig te verklaren het besluit van 6 februari 2017 op het online EPSO-account om haar niet op te nemen op de ontwerplijst van ambtenaren die zijn geselecteerd voor vergelijkend onderzoek EPSO/AD/323/16;

               —

               ten vierde, nietig te verklaren de op 26 mei 2016 bekendgemaakte aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/323/16 en de volledige op grond daarvan opgestelde ontwerplijst van ambtenaren die zijn geselecteerd voor deelname aan dat vergelijkend onderzoek;

               —

               haar een vergoeding toe te kennen voor de schade die zij heeft geleden door bovengenoemde onwettige besluiten; en

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling door EPSO/het selectiecomité bij de beoordeling van verzoeksters werkervaring, daaronder begrepen schending van bijlage III bij de betrokken aankondiging van vergelijkend onderzoek betreffende de vereiste werkervaring.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van verzoeksters recht om te worden gehoord, niet-nakoming van de motiveringsplicht en schending van artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van de artikelen 1, 2, 3 en 4 van verordening nr. 1/58 (1), van de artikelen 1 quater en 28 van het Ambtenarenstatuut, van artikel 1, lid 1, onder f), van bijlage III daarbij alsmede schending van de beginselen van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie.

      (1)  Verordening nr. 1 van 15 april 1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (PB, bijzondere Engelse versie, 1952-1958 (I), blz. 59).