title: Zaak T-50/09: Beroep ingesteld op 3 februari 2009 — Ifemy’s/BHIM — Dada & Co Kids (Dada & Co. kids)

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/29

         Beroep ingesteld op 3 februari 2009 — Ifemy’s/BHIM — Dada & Co Kids (Dada & Co. kids)
   (Zaak T-50/09)
   2009/C 90/46
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ifemy’s Holding GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. G. Augustinowski, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dada & Co Kids Srl (Prato, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 november 2008 in zaak R 911/2008-4 vernietigen; en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „Dada & Co. kids” voor waren van klasse 25

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „DADA” (inschrijvingsnr. 30 114 449) voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de in de artikelen 2 en 3 EG neergelegde beginselen van gelijke behandeling, eerlijke mededinging en rule of law, alsmede schending van de artikelen 43 en 80, lid 1, van verordening nr. 40/94 van de Raad en van de regels 50, lid 2, en 80, lid 2, van verordening nr. 2868/95 (1) van de Commissie, doordat de kamer van beroep de beslissing van de oppositieafdeling waarbij de verkeerde merkaanvrager werd genoemd, niet heeft vernietigd, en verder doordat de kamer van beroep ten onrechte van oordeel was dat verzoekster voor de oppositieafdeling optimaal in de gelegenheid was gesteld om het relevante bewijsmateriaal over te leggen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1995, L 303, blz. 1)


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 17 juli 1997 in zaak C-354/95 (verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division om een prejudiciële beslissing): The Queen tegen Minister for Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: National Farmers' Union e.a. (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Verordening (EEG) nr. 3887/92 - Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen - Toepassingsbepalingen - Uitlegging en geldigheid van sancties)

text:
C 295/6              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    27. 9 . 97
    ter uitvoering van een door de lidstaat waaronder zij          Verdrag van het Oberverwaltungsgericht für das Land
    valt vastgestelde regeling, onredelijk hoge havenbelas        Nordrhein-Westfalen ( Duitsland), in de aldaar aanhangige
    tingen heft dan wel haar eigen veerdiensten en, op             gedingen tussen SAM Schiffahrt Gmbh, H. Stapf en
    basis van wederkerigheid, die van sommige van haar             Bondsrepubliek Duitsland, om een prejudiciële beslissing
    handelspartners, van betaling van deze belastingen vrij       over de geldigheid van Verordening ( EEG) nr. 1101 /89 van
    stelt, voorzover deze vrijstellingen zouden leiden tot de      de Raad van 27 april 1989 betreffende de structurele sane
    toepassing van ongelijke voorwaarden bij gelijkwaar           ring van de binnenvaart (PB L 116 van 28 . 4 . 1989,
    dige prestaties. Het staat aan de nationale rechter om         blz. 25 ) en Verordening ( EEG ) nr. 1102/89 van de Com
    te onderzoeken, of het bedrag van de belastingen daad         missie van 27 april 1989 ter vaststelling van een aantal
    werkelijk onredelijk is, gelet op de hoogte van de             uitvoeringsbepalingen van Verordening ( EEG ) nr. 1101 /89
    belastingen en de economische waarde van de gele              ( PB L 116 van 28 . 4. 1989, blz . 30 ), zoals gewijzigd bij
    verde prestatie. Evenzo dient de nationale rechter te          Verordening ( EEG ) nr. 3685/89 van de Commissie van
    onderzoeken, of de omstandigheid dat de eigen veer            8 december 1989 ( PB L 360 van 9 . 12 . 1989, blz. 20 ),
    diensten van de openbare onderneming, en, op basis             heeft het Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: J. C.
    van wederkerigheid, die van sommige van haar han              Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann ( rap
     delspartners van betaling van de belastingen zijn vrij       porteur), D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet en M. Wathe
    gesteld, daadwerkelijk leidt tot de toepassing van             let, rechters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier: H. A.
     ongelijke voorwaarden bij gelijkwaardige prestaties.          Rühl, hoofdadministrateur, op 17 juli 1997 een arrest
                                                                   gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
4 . Artikel 90, lid 2, van het Verdrag staat een openbare
     onderneming, die een handelshaven in eigendom heeft           Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van
     en beheert, niet toe voor het gebruik van de havenin         feiten of omstandigheden die de geldigheid van Verorde
     stallaties met het Gemeenschapsrecht strijdige haven         ning (EEG) nr. 1101 /89 van de Raad van 27 april 1989
     belastingen te heffen die niet noodzakelijk zijn voor de      betreffende de structurele sanering van de binnenvaart, en
     vervulling door de onderneming van de haar toever            van Verordening (EEG) nr. 1102/89 van de Commissie
     trouwde bijzondere taak.                                      van 27 april 1989 ter vaststelling van een aantal uitvoe
                                                                   ringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 1101 /89, zoals
5 . De personen of ondernemingen waaraan een openbare              gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3685/89 van de Com
     onderneming die onder een nationaal ministerie ressor        missie van 8 december 1989, aantasten.
     teert en waarvan de begroting in de nationale begro
     ting is opgenomen, met artikel 90, lid 1 , juncto              (') PB C 248 van 23 . 9 . 1995 .
     artikel 86 van het Verdrag strijdige heffingen heeft
     opgelegd, hebben in beginsel recht op terugbetaling
     van de onverschuldigd betaalde heffingen.
O PB C 248 van 23 . 9 . 1995 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde Kamer)
                                                                                van 17 juli 1997
                  ARREST VAN HET HOF                                in zaak C-354/95 (verzoek van de High Court of Justice,
                        (Vijfde Kamer)                              Queen's Bench Division om een prejudiciële beslissing):
                                                                    The Queen tegen Minister for Agriculture, Fisheries and
                       van 17 juli 1997                                    Food, ex parte: National Farmers' Union e.a. (')
in de gevoegde zaken C-248/95 en C-249/95 (verzoeken                 (Gemeenschappelijk          landbouwbeleid  —     Verordening
van het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein               (EEG) nr. 3887/92 — Geïntegreerd beheers- en controle
Westfalen om een prejudiciële beslissing ): SAM Schiffahrt           systeem voor bepaalde communautaire steunregelingen —
    GmbH, H. Stapf tegen Bondsrepubliek Duitsland (')                Toepassingsbepalingen — Uitlegging en geldigheid van
 (Binnenvaart — Structurele sanering — Bijdrage aan                                                 sancties)
    sloopfonds — Geldigheid van Gemeenschapsregeling)                                           ( 97IC 295/ 10
                         ( 97/C 295/09
                                                                                (Procestaai: Engels)
                      (Procestaai: Duits)
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
           j de Jurisprudentie van het Hof)
 In de gevoegde zaken C-248/95 en C-249/95 , betreffende             In zaak C-354/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
 verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 van het EG             krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de High
 ---pagebreak--- 27 . 9 . 97           NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 295/7
Court of Justice, Queen's Bench Division (Verenigd                  4 . Bij onderzoek van Verordening (EEG) nr. 3887/92 is
Koninkrijk ), in het aldaar aanhangig geding tussen The                  niet gebleken van feiten of omstandigheden die de gel
Queen en Minister for Agriculture, Fisheries and Food, ex                digheid aantasten van artikel 9, leden 2 en 4, van die
parte : National Farmers' Union e.a ,, om een prejudiciële               verordening, voorzover daarin aan een exploitant bij
beslissing over de uitlegging en de geldigheid van artikel 9             wie de feitelijk geconstateerde oppervlakte meer dan
van Verordening ( EEG ) nr. 3887/92 van de Commissie van                 20% kleiner is dan de in de steunaanvraag aangegeven
23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake                   oppervlakte, als sanctie het verlies van de totale aan
het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor                       een bepaalde oppervlakte gekoppelde betaling wordt
bepaalde communautaire steunregelingen ( PB L 391 van                    opgelegd, wanneer geen opzet of grove nalatigheid is
31 . 12 . 1992 , blz . 36 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ),              vastgesteld.
samengesteld als volgt: G. F. Mancini , kamerpresident, J. L.
Murray ( rapporteur ) en P. J. G. Kapteyn, rechters; advo          (M PB C 351 van 30 . 12 . 1995 .
caat-generaal : P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur,
op 17 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
1 . Artikel 9, leden 2 tot en met 4, van Verordening
     (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december                                 ARREST VAN HET HOF
     1 992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïn                                    ( Eerste Kamer )
     tegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde
     communautaire steunregelingen moet vóór de inwer                                       van 17 juli 1997
     kingtreding van Verordening (EG) nr. 1648/95 aldus             in zaak C-17/96 (verzoek van het Bundesverwaltungs
     worden uitgelegd, dat ingevolge dit artikel de betaling        gericht om een prejudiciële beslissing): Badische Er
     van bedragen , gekoppeld aan de voor akkerbouwge              frischungs-Getranke GmbH öt Co. KG tegen Land
     wassen bestemde oppervlakten, moet worden gewei                                    Baden-Württemberg (')
     gerd, wanneer het verschil tussen de aangegeven en de
     bij een controle door de bevoegde autoriteiten vastge         (Natuurlijk mineraalwater — Begrip — Gezondheidbevor
     stelde braakgelegde oppervlakte meer dan 20%                                               derend water)
     bedraagt, doch geen opzet of grove nalatigheid is vast                                   ( 97/C 295/ 11 )
     gesteld. Gelet op de artikelen 1 , lid 2 , en 2 , lid 2, van
     Verordening (EG , Euratom) nr. 2988/95 van de Raad                                     (Procestaai: Duits)
     van 18 december 1995 betreffende de bescherming van
     de financiële belangen van de Europese Gemeenschap
     pen, volgens welke latere wijzigingen van bepalingen            ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     van Gemeenschapsrecht waarbij minder zware admini                             de Jurisprudentie van het Elof)
     stratieve sancties worden ingevoerd, met terugwer
     kende kracht moeten worden toegepast, zijn de bij Ver         In zaak C-17/96 , betreffende een verzoek aan het Hof
     ordening (EG) nr. 1648/95 in artikel 9, lid 4 , van Ver       krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes
     ordening (EEG) nr. 3887/92 aangebrachte wijzigingen            verwaltungsgericht, in het aldaar aanhangig geding tussen
     evenwel van toepassing op feiten die zich vóór de              Badische Erfrischungs-Getranke GmbH & Co . KG en
     inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 1648/95              Land Baden-Württemberg, om een prejudiciële beslissing
     hebben voorgedaan. Bijgevolg moet de oppervlakte die           over de uitlegging van Richtlijn 80/777/EEG van de Raad
     maximaal in aanmerking komt voor de compensatiebe             van 15 juli 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van
     dragen die worden betaald aan de producenten van               de wetgevingen der lidstaten inzake de exploitatie en het
     akkerbouwgewassen overeenkomstig artikel 9, lid 4,             in de handel brengen van natuurlijk mineraalwater ( PB
     van Verordening (EEG) nr. 3887/92 , zoals gewijzigd            L 229 van 3 . 8 . 1980, blz . 1 ), heeft het Hof ( Eerste
     bij Verordening (EG) nr. 1648/95, worden berekend              Kamer ), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident,
     op basis van de feitelijk geconstateerde braakgelegde          P. Jann en M. Wathelet ( rapporteur ), rechters; advocaat
     oppervlakte en naar rata van de verschillende teelten.         generaal : M. B. Elmer; griffier: H. von Holstein, adjunct
                                                                    griffier, op 17 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het
2 . Artikel 9, leden 2 tot en met 4, van Verordening                dictum luidt als volgt:
     (EEG) nr. 3887/92 moet aldus worden uitgelegd, dat
     ingevolge deze bepaling iedere premie voor runderen            Artikel 1 , lid 1 , juncto bijlage I, deel 1, punten 1 en 2, van
     moet worden geweigerd aan exploitanten bij wie is              Richtlijn 80/777/EEG van de Raad van 15 juli 1980
     vastgesteld dat het feitelijk geconstateerde voederareaal      betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen
     meer dan 20% kleiner is dan de in de steunaanvraag             der lidstaten inzake de exploitatie en het in de handel
     „ oppervlakten " aangegeven oppervlakte, doch geen             brengen van natuurlijk mineraalwater, moet aldus worden
     opzet of grove nalatigheid is vastgesteld.                     uitgelegd, dat het eraan in de weg staat, dat een lidstaat
                                                                    eist dat water gezondheidbevorderende eigenschappen
3 . Bij onderzoek van artikel 9, leden 2 tot en met 4, van          heeft om als natuurlijk mineraalwater te kunnen worden
                                                                    erkend.
     Verordening (EEG) nr. 3887/92 is niet gebleken van
     feiten of omstandigheden die de geldigheid van dit
     artikel kunnen aantasten, gelet op het evenredigheids         V ) PB C 77 van 16 . 3 . 1996 .
     beginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het non-dis
     criminatiebeginsel.


title: Zaak C-37/15: Beschikking van de president van het Hof van 6 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Cagliari — Italië) — Cav. Giacomo Bolasco di Gianni Bolasco Sas/Comune di Monastir, Equitalia centro SpA

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/26

         Beschikking van de president van het Hof van 6 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Cagliari — Italië) — Cav. Giacomo Bolasco di Gianni Bolasco Sas/Comune di Monastir, Equitalia centro SpA
   (Zaak C-37/15) (1)

   (2015/C 320/41)
   Procestaal: Italiaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 8 oktober 2004 in zaak C-248/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Transport Environment Development Systems (Trends) e.a. (Arbitragebeding — Besluit 2004/407/EG, Euratom — Artikelen 2 en 3 — Verwijzing van het Gerecht van eerste aanleg)

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/2

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 8 oktober 2004
   in zaak C-248/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Transport Environment Development Systems (Trends) e.a. (1)

   (Arbitragebeding - Besluit 2004/407/EG, Euratom - Artikelen 2 en 3 - Verwijzing van het Gerecht van eerste aanleg)
   (2005/C 69/04)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-248/03, betreffende een beroep krachtens artikel 238 EG, ingesteld op 6 juni 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Patakia, bijgestaan door M. Bra, K. Kapoutzidou en S. Chatziyiannis) tegen Transport Environment Development Systems (Trends), civiele vennootschap zonder winstoogmerk, gevestigd te Athene (Griekenland), (advocaat: V. Christianos), Marios Kontaratos, woonachtig te Athene (Griekenland), Anastasios Tillis, woonachtig te Neo Irakleio, Attica (Griekenland), (advocaat: V. Christianos), Georgios Argyrakos, woonachtig te Athene (Griekenland), Konstantinos Petrakis, woonachtig te Cholargos, Attica (Griekenland), Fotini Koutrouba, woonachtig te Glyfada, Attica (Griekenland), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, R. Schintgen en G. Arestis (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro, griffier: R. Grass, op 8 oktober 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   Zaak C-248/03 wordt verwezen naar het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 184 van 2.8.2003.


title: Zaak C-374/10: Beroep ingesteld op 27 juli 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Zweden

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/35

         Beroep ingesteld op 27 juli 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-374/10)
   ()
   2010/C 246/60
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braun en M. Sundén, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/36/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende de uitoefening van bepaalde rechten van aandeelhouders in beursgenoteerde vennootschappen, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Zweden verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 3 augustus 2009 verstreken.

      (1)  PB L 184, blz. 17.


title: Verzoeken van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 11 november 1997 om een prejudiciële beslissing in de strafzaken tegen Adrianus Hendrikus Albers, Martinus Johannes Maria Van den Berkmortel en Leon Victor Pierre Maria Nuchelmans (Zaken C-425/97, C-426/97 en C-427/97)

text:
7.3.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 72/5
              BESCHIKKING VAN HET HOF                              Hof van Justitie op 16 december 1997, in de strafzaken
                                                                   tegen Adrianus Hendrikus Albers, Martinus Johannes
                        (Derde Kamer)
                                                                   Maria Van den Berkmortel en Leon Victor Pierre Maria
                    van 18 december 1997                           Nuchelmans het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
in zaak C-409/96 P: Sveriges Betodlares Centralförening            over de navolgende vraag:
en S. A. Henrikson tegen Commissie van de Europese
                     Gemeenschappen (1)
                                                                   Bevat de Verordening Stoffen met sympathico mimetische
                         (98/C 72/08)
                                                                   werking (P.V.V.) 1991 en meer in het bijzonder artikel 3,
                                                                   eerste lid, van die verordening, technische voorschriften,
                     (Procestaal: Engels)                          die ingevolge artikel 8 van Richtlijn 83/189/EEG (1), zoals
                                                                   deze richtlijn luidde ten tijde van het inwerking treden van
                                                                   de verordening, vooraf aan de Commissie moesten worden
                                                                   meegedeeld?
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
               de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   (1) PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8.
In zaak C-409/96 P, Sveriges Betodlares Centralförening,
vereniging naar Zweeds recht, gevestigd te Malmö (Zwe-
den) en S. A. Henrikson, wonende te Lund (Zweden), ver-
tegenwoordigd door O. Lieberknecht, advocaat te Düssel-
dorf, M. Schütte, advocaat te Berlijn, en V. Turner, Solici-
                                                                   Verzoek van het Verwaltungsgericht, Autonome Sektion
tor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                                                                   für die Provinz Bozen, ItalieÈ, van 16 december 1997 om
van Bonn en Schmitt, avenue Guillaume 62, advocaten
aldaar, betreffende een hogere voorziening tegen de                een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen World
                                                                   Wildlife Fund (WWF), Italia Nostra-Associaz.Naz., G.
beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                   Bachmann, e.a. en Autonome Provinz Bozen, Transport-
Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) van 4 oktober
                                                                   ministerium, Gemeinde Bozen, Gemeinde Leifers, Südtiro-
1996, Sveriges Betodlares en Henrikson/Commissie
                                                                   ler Transportstrukturen AG en Airport Bolzano-Bozen AG
(T-197/95, Jurisprudentie blz. II-1283), en strekkende tot
vernietiging van die beschikking, andere partij bij de pro-                               (Zaak C-435/97)
cedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigde: J. M. Flett), heeft het Hof (Derde Kamer),                                     (98/C 72/10)
samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J. C.
Moitinho de Almeida en J.-P. Puissochet (rapporteur),
rechters; advocaat-generaal: M. B. Elmer; griffier: R.             Het Verwaltungsgericht, Autonome Sektion für die Provinz
Grass, op 18 december 1997 een beschikking gegeven                 Bozen, ItalieÈ, heeft bij beschikking van 16 december 1997,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 24 decem-
                                                                   ber 1997, in het geding tussen World Wildlife Fund
                                                                   (WWF), Italia Nostra-Associaz.Naz., G. Bachmann, e.a.
1. De hogere voorziening wordt afgewezen.                          en Autonome Provinz Bozen, Transportministerium,
                                                                   Gemeinde Bozen, Gemeinde Leifers, Südtiroler Transport-
                                                                   strukturen AG en Airport Bolzano-Bozen AG, het Hof van
2. Rekwiranten worden in de kosten verwezen.                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                   een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
(1) PB C 74 van 8.3.1997.
                                                                   1. Moet artikel 4, lid 2, van Richtlijn 85/337/EEG (1)
                                                                        aldus worden uitgelegd,
                                                                        a) dat bepaalde categorieeÈn van de in bijlage II
                                                                            genoemde projecten van meet af aan volledig naar
                                                                            vrije beoordeling van de lidstaten kunnen worden
Verzoeken van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van
                                                                            vrijgesteld van de verplichting tot het verrichten
11 november 1997 om een prejudicieÈle beslissing in de
                                                                            van een milieu-effectbeoordeling,
strafzaken tegen Adrianus Hendrikus Albers, Martinus
Johannes Maria Van den Berkmortel en Leon Victor Pierre
                      Maria Nuchelmans                                      of
         (Zaken C-425/97, C-426/97 en C-427/97)
                                                                        b) dat de beoordelingsmarge van de lidstaten beperkt
                         (98/C 72/09)                                       wordt door de in artikel 2, lid 1, van de richtlijn
                                                                            neergelegde verplichting, de projecten die een aan-
                                                                            zienlijk milieu-effect kunnen hebben, met name
Het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch heeft bij beschikkin-                   gezien hun aard, omvang of ligging, in elk geval
gen van 11 november 1997, ingekomen ter griffie van het                     aan een milieu-effectbeoordeling te onderwerpen;


title: Zaak T-204/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/64

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-204/07) (1)

   (2008/C 301/122)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Zaak C-282/05 P: Hogere voorziening, op 13 juli 2005 (faxbericht van 12 juli 2005) ingesteld door Holcim (Deutschland) AG, voorheen Alsen AG, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 21 april 2005 in zaak T-28/03, Holcim (Deutschland) AG, voorheen Alsen AG, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/30

         Hogere voorziening, op 13 juli 2005 (faxbericht van 12 juli 2005) ingesteld door Holcim (Deutschland) AG, voorheen Alsen AG, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 21 april 2005 in zaak T-28/03, Holcim (Deutschland) AG, voorheen Alsen AG, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-282/05 P)
   (2005/C 217/59)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 13 juli 2005 (faxbericht van 12 juli 2005) hogere voorziening ingesteld door Holcim (Deutschland) AG, voorheen Alsen AG, vertegenwoordigd door Peter Niggemann en Frederik Wiemer, Rechtsanwälte, kantoor Freshfields Bruckhaus Deringer, Feldmühleplatz 1, D-40545 Düsseldorf, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 21 april 2005 in zaak T-28/03, (1) Holcim (Deutschland) AG, voorheen Alsen AG, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 21 april 2005 in zaak T-28/03, Holcim (Deutschland) AG, voorheen Alsen AG, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen te vernietigen;

               2.

               de Commissie te veroordelen aan haar 139 002,21 EUR te voldoen, vermeerderd met 5,75 % vertragingsrente per jaar vanaf 15 april 2000 tot de volledige betaling;

               3.

               subsidiair, de zaak voor een nieuwe beslissing met inachtneming van de rechtsopvatting van het Hof naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen,

               4.

               de Commissie te verwijzen in alle kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante voert drie middelen aan:

               1.

               Het Gerecht heeft artikel 46 van het Statuut van het Hof geschonden met zijn oordeel dat de schadevordering gedeeltelijk was verjaard, voorzover de rechten vóór 31 januari 1998waren ontstaan. Anders dan het Gerecht stelt, is de verjaring niet reeds bij het stellen van de bankgaranties maar pas vanaf de uitspraak van het Cement-arrest op 15 maart 2000 ingegaan. De schadevergoedingsplicht van de Commissie kon immers pas na de nietigverklaring van de Cement-beschikking met succes geldend worden gemaakt. In het bijzonder was de schade bij het stellen van de bankgaranties nog niet voldoende concreet, daar niet was te voorzien hoelang de procedure tot nietigverklaring zou duren. Bovendien is door het stellen van de bankgarantie niet telkens opnieuw, dag in dag uit en doorlopend schade ontstaan, maar gaat het eerder om één enkele, homogene schade. Subsidair, is de verjaring overeenkomstig artikel 46, tweede volzin, van het Statuut van het Hof door instelling van het beroep tot nietigverklaring gestuit.

               2.

               Ten onrechte heeft het Gerecht in het kader van artikel 288, tweede alinea, EG onderzocht een „voldoende gekwalificeerde schending”, en is het tot de vaststelling gekomen dat zulks niet het geval was. Deze bijkomende voorwaarde voor een recht op schadevergoeding is door de rechtspraak enkel voor normatief handelen van de Gemeenschap ontwikkeld, maar niet voor administratief handelen — zoals de vaststelling van beschikkingen inzake mededingingsrecht waarbij een geldboete wordt opgelegd. Zelfs indien het criterium van de „voldoende gekwalificeerde schending” ook in casu zou gelden, is echter wel degelijk sprake van een dergelijke schending omdat de Commissie bij de vaststelling van de onrechtmatige Cement-beschikking niet over een beoordelingsbevoegdheid beschikte; het ingewikkelde karakter van die zaak kan dan niet meer van belang zijn. Zelfs wanneer het ingewikkelde karakter echter toch nog zou moeten worden onderzocht, kan de zaak niet als ingewikkeld worden aangemerkt, althans voorzover het rekwirante respectievelijk haar rechtsvoorgangers betrof. Ten aanzien van hen ging het in de Cement-procedure enkel om het onderzoek van slechts een paar bewijsmiddelen en de eenvoudige vraag of sprake was van een in rechte toelaatbaar exportkartel; de samenvoeging van de procedures tegen meerdere andere ondernemingen tot een enkele procedure kan niet ten koste van rekwirante gaan.

               3.

               Ook de kwestie van het causale verband tussen de onrechtmatigheid en de schade is door het Gerecht onjuist beoordeeld. Indien de Commissie jegens rekwirante niet een onrechtmatige beschikking had gegeven, waarbij een geldboete werd opgelegd, had zij geen schade in de vorm van kosten van de bankgarantie geleden. Het stellen van de bankgaranties heeft het causale verband niet verbroken. Beide vormen van zekerheidstelling — voorlopige overmaking van het bedrag van de geldboete en stellen van bankgaranties — moeten wat de rechtsgevolgen betreft gelijk worden gekwalificeerd.

      (1)  PB C 155, van 25.6.2005, blz. 14.


title: Zaak T-442/07: Beroep ingesteld op 30 november 2007 — Ryanair/Commissie

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/28

         Beroep ingesteld op 30 november 2007 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-442/07)
   (2008/C 37/44)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordiger: E. Vahida, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               te verklaren dat de Commissie niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens het EG-Verdrag, waaronder met name artikel 232 EG, door geen standpunt te bepalen betreffende verzoeksters klachten van 3 november en 13 december 2005, 16 juni en 10 november 2006, en haar aanmaningsbrief van 2 augustus 2007;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten, met inbegrip van de kosten van verzoekster in de procedure, zelfs indien de Commissie na de instelling van het beroep maatregelen neemt waardoor naar het oordeel van het Gerecht de noodzaak om uitspraak te doen wegvalt, of het Gerecht het beroep niet-ontvankelijk verklaart; en

               —

               alle andere maatregelen te nemen die het Gerecht gepast acht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met haar verzoekschrift heeft verzoekster een beroep krachtens artikel 232 EG ingesteld, betogende dat de Commissie heeft nagelaten haar standpunt te bepalen betreffende verzoeksters klachten van 3 november en 13 december 2005, 16 juni en 10 november 2006, gevolgd door een aanmaningsbrief van 2 augustus 2007.
   Als belangrijkste middel wordt aangedragen dat de Commissie heeft nagelaten een zorgvuldig en onpartijdig onderzoek in te stellen en af te ronden naar de door verzoekster ingediende klachten betreffende onrechtmatige steun in de vorm van voordelen die de Italiaanse staat heeft toegekend aan de luchtvaartmaatschappijen Alitalia, Air One en Meridiana. Subsidiair betoogt verzoekster dat de Commissie heeft nagelaten haar standpunt te bepalen betreffende verzoeksters klacht over vermeende mededingingsbeperkende discriminatie en bijgevolg een inbreuk op artikel 82 EG.
   Verzoekster betoogt dat de maatregelen waarover zij klaagt, te weten (i) uitkering aan Alitalia van steun „ter compensatie van 9/11”, (ii) gunstige voorwaarden rond de overdracht van Alitalia Servizi aan Fintecna, (iii) verzuim van de Italiaanse staat om de betaling van schulden van Alitalia aan Italiaanse luchthavens te vorderen, (iv) publieke financiering van Alitalia's ontslagvergoedingen, (v) kortingen op de brandstofkosten, (vi) verlagingen van de luchthavenrechten op Italiaanse luchthavens, (vii) overplaatsing van meer dan 100 werknemers van Alitalia naar Meridiana en Air One en (viii) discriminatoire beperkingen van verzoeksters activiteiten in regionale luchthavens, waaronder de luchthaven Ciampino, die toegerekend kunnen worden aan de Italiaanse staat, voor haar gederfde winst opleveren en een specifiek voordeel voor Alitalia alsook Air one en Meridiana vormen waar het sommige van de maatregelen betreft. Volgens verzoekster zijn deze maatregelen steunmaatregelen die aan alle voorwaarden van artikel 87, lid 1, EG voldoen.
   Subsidiair stelt verzoekster dat het verzuim van Italiaanse luchthavens om de schulden van Alitalia in te vorderen, de verlagingen van de luchthavenrechten in Italiaanse luchthavens, de kortingen op de brandstofkosten en de discriminatoire beperkingen van de activiteiten van verzoekster op de regionale luchthavens een inbreuk op het mededingingsrecht opleveren. Bijgevolg stelt verzoekster dat als het Hof zou oordelen dat sommige van de aan Alitalia, Air One en Meridiana toegekende voordelen niet aan de staat kunnen worden toegerekend omdat Italiaanse luchthavens en brandstofleveranciers die bovengenoemde voordelen hebben toegekend dit mogelijk autonoom hebben gedaan, deze voordelen mededingingsbeperkende discriminatie opleveren die niet objectief kan worden gerechtvaardigd en bijgevolg in strijd is met artikel 82 EG.
   Verzoekster betoogt bovendien dat zij een gewettigd belang heeft bij het indienen van haar klacht daar zij zowel afnemer van luchthavendiensten en brandstof voor de luchtvaart is als concurrent van Alitalia, Air One en Meridiana.
   Verzoekster betoogt voorts dat de Commissie op grond van de bepalingen van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad (1) en verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (2) en verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie (3) verplicht was te handelen. De Commissie heeft echter geen enkele actie ondernomen na ontvangst van de klacht, noch een standpunt bepaald na ontvangst van de aanmaningsbrief.
   Bijgevolg betoogt verzoekster dat er een prima facie inbreuk op het mededingingsrecht bestond en dat de onredelijk lange periode van 9 tot 21 maanden die, afhankelijk van het voorwerp van de klacht, is verstreken tussen de aanmaningsbrief en het stilzitten van de Commissie een nalaten in de zin van artikel 232 EG vormt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (Voor de EER relevante tekst) (PB 2003, L 1, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (Voor de EER relevante tekst) (PB L 123, blz. 18).


title: ARREST VAN HET HOF van 26 maart 1996 in zaak C-238/94 (verzoek van het Tribunal des affaires de sécurité sociale du Tarn-et-Garonne om een prejudiciële beslissing): J. García e.a. tegen Mutuelle de prévoyance sociale d'Aquitaine e.a. (Schadeverzekering - Richtlijn 92/49/EEG van de Raad - Werkingssfeer)

text:
Nr . C 180/8            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 6 . 96
3 . Een Lid-Staat die bij de omzetting van Richtlijn 90/               88/357/EEG (Derde Richtlijn schadeverzekering) moet
     531 /EEG in zijn nationale zecbt zelf heeft bepaald,              aldus worden uitgelegd, dat sociale-zekerheidsstelsels als die
     welke diensten van een aanbestedende dienst daarvan               welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, buiten de
     zijn uitgesloten overeenkomstig artikel 8, is ingevolge           werkingssfeer van de richtlijn vallen.
     het Gemeenschapsrecht niet verplicht tot vergoeding
     van de schade die die onderneming als gevolg van die
     fout heeft geleden .                                              (M PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .
(') PB nr . C 287 van 23 . 10 . 1993 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 26 maart 1996
                    ARREST VAN HET HOF                                 in zaak C-271 /94 : Europees Parlement tegen Raad van de
                                                                                Europese Unie ( 1 )
                        van 26 maart 1996
                                                                       (Beschikking 94/445/EG van de Raad — Edicom —
in zaak C-238/94 ( verzoek van net Tribunal des affaires de                     Telematicanetwerken — Rechtsgrondslag)
sécurité sociale du Tarn-et-Garonne om een prejudiciële
                                                                                ( 96/C 180/ 16
beslissing ): J. Garcia e. a. tegen Mutuelle de prévoyance
                    sociale d'Aquitaine e.a. (')
(Schadeverzekering — Richtlijn 92/49/EEG van de Raad —                                      (Procestaai: Frans)
                           Werkingssfeer)
                           ( 96/C 180/ 15 )
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      In zaak C-271 /94, Europees Parlement (gemachtigden : G.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         Garzón Clariana , J. Schoo en J. L. Rufas Quintana ),
                 de Jurisprudentie van het Hof)                       ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                      schappen ( gemachtigde : G. Kremlis ), tegen Raad van de
                                                                      Europese Unie (gemachtigden : A. Sacchettini en A. Lopes
In zaak C-238/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                Sabino ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunal des                 Beschikking 94/445/EG van de Raad van 11 juli 1994
affaires de sécurité sociale du Tarn-et-Garonne ( Frankrijk )         betreffende de telematicanetwerken tussen administraties
in de aldaar aanhangige gedingen tussen J. Garcia e . a . en          voor de statistieken van het goederenverkeer tussen Lid
Mutuelle de prévoyance sociale d'Aquitaine e . a ., om een            staten ( Edicom ) ( PB 1994 , L 183 , blz . 42 ), heeft het Hof,
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 2 , lid 2 ,    samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president,
van Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot              C. N. Kakouris en G. Hirsch, kamerpresidenten, G. F.
coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa            Mancini , F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida , C.
lingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met               Gulmann, J. L. Murray, P. Jann , H. Ragnemalm en L. Sevón
uitzondering van de levensverzekeringsbranche , en hou               ( rapporteur ), rechters ; advocaat-generaal : A. La Pergola ;
dende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/                  griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 26 maart 1996
357/EEG ( Derde Richtlijn schadeverzekering ) ( PB 1992 ,             een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
L 228 , blz . 1 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.
Rodriguez Iglesias, president, D. A. O. Edward , J. -P.
Puissochet en G. Hirsch , kamerpresidenten , F. A. Schock             1 . Verklaart nietig Beschikking 94/445/EG van de Raad
weiler, J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ), P. J. G.                 van 1 Î juli 1 994 betreffende de telematicanetwerken
Kapteyn, C. Gulmann , J. L. Murray, P. Jann en H.                          tussen administraties voor de statistieken van het
Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : M. G. Tesauro;                    goederenverkeer tussen Lid-Staten (Edicom).
griffier: D. Louterman-Hubeau , hoofdadministrateur, op
26 maart 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:                                                            2 . Vestaat dat de gevolgen van de door de Commissie op
                                                                           basis van de nietig verklaarde beschikking genomen
                                                                           besluiten gehandhaafd blijven tot aan de inwerkingtre
Artikel 2 , lid 2 , van Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van                ding van een op de juiste rechtsgrondslag vastgestelde
18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuurs                beschikking.
rechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekerings
bedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche,
en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en                3 . Verwijst de Raad in de kosten.


title: Zaak T-43/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 24 april 2015 — CRM/Commissie („Kort geding — Inschrijving van een beschermde geografische aanduiding — ,Piadina romagnola/piada romagnola’ — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/34

         Beschikking van de president van het Gerecht van 24 april 2015 — CRM/Commissie
   (Zaak T-43/15 R)
   ((„Kort geding - Inschrijving van een beschermde geografische aanduiding - ,Piadina romagnola/piada romagnola’ - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2015/C 205/45)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: CRM Srl (Modena, Italië) (vertegenwoordigers: G. Forte, C. Marinuzzi en A. Franchi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Bianchi en J. Guillem Carrau, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1174/2014 van de Commissie van 24 oktober 2014 tot inschrijving van een naam in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen [piadina romagnola/piada romagnola (BGA)] (PB L 316, blz. 3)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-304/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato op 17 juni 2011 — Rosanna Valenza/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato op 17 juni 2011 — Rosanna Valenza/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
   (Zaak C-304/11)
   2011/C 252/41
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rosanna Valenza

      Verwerende partij: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

      Prejudiciële vragen

               a)

               Staat clausule 4, lid 4, van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG (1), volgens welke „vaststelling van de anciënniteit met betrekking tot bepaalde arbeidsvoorwaarden voor werknemers met arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd aan de hand van dezelfde criteria als voor werknemers in vaste dienst geschiedt, behalve wanneer verschillende periodes van anciënniteit op basis van objectieve gronden gerechtvaardigd zijn”, juncto clausule 5 in de uitlegging die daarvan is gegeven door het Hof van Justitie van de EG, volgens hetwelk de Italiaanse regeling die in overheidsdienst de omzetting van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd verbiedt, rechtmatig is, in de weg aan een nationale regeling betreffende de consolidering van de dienstbetrekking van werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd (artikel 1, lid 519, van wet nr. 296/2006) volgens welke werknemers die reeds op basis van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd zijn aangesteld, rechtstreeks in vaste dienst kunnen worden aangesteld in afwijking van de regel dat zij voor een openbaar algemeen vergelijkend onderzoek moeten zijn geslaagd, maar de anciënniteit die zij tijdens hun dienstbetrekking voor bepaalde tijd hebben verworven, op nul wordt gesteld, of valt het verlies van de anciënniteit waarin de nationale wetgever heeft voorzien, onder de uitzondering om „objectieve gronden” gezien tegen de achtergrond van het vereiste te voorkomen dat werknemers met een tijdelijke dienstbetrekking in vaste dienst worden aangesteld ten nadele van de werknemers die reeds in vaste dienst zijn, hetgeen het geval zou zijn indien de werknemers met een tijdelijke dienstbetrekking hun voorheen verworven anciënniteit zouden kunnen behouden?

               b)

               Staat clausule 4, lid 4, van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG, volgens welke „vaststelling van de anciënniteit met betrekking tot bepaalde arbeidsvoorwaarden voor werknemers met arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd aan de hand van dezelfde criteria als voor werknemers in vaste dienst geschiedt, behalve wanneer verschillende periodes van anciënniteit op basis van objectieve gronden gerechtvaardigd zijn”, juncto clausule 5 in de uitlegging die daarvan is gegeven door het Hof van Justitie van de EG, volgens hetwelk de Italiaanse regeling die in overheidsdienst de omzetting van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd verbiedt, rechtmatig is, in de weg aan een nationale regeling die, onverminderd het verkrijgen van anciënniteit tijdens de duur van de dienstbetrekking voor bepaalde tijd, bepaalt dat de overeenkomst voor bepaalde tijd wordt beëindigd en dat een overeenkomst voor onbepaalde tijd wordt gesloten die verschilt van de eerste overeenkomst en waarbij de betrokkene zijn voorheen verworven anciënniteit niet behoudt (artikel 1, lid 519, van wet nr. 296/2006)?

      (1)  PB L 175, blz. 43.


title: Zaak T-435/13: Beschikking van het Gerecht van 5 maart 2014 — Triarii/Commissie

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/55

         Beschikking van het Gerecht van 5 maart 2014 — Triarii/Commissie
   (Zaak T-435/13) (1)

   2014/C 142/71
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 304 van 19.10.2013.


title: Zaak T-517/12: Beroep ingesteld op 23 november 2012 — Alro/Commissie

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/20

         Beroep ingesteld op 23 november 2012 — Alro/Commissie
   (Zaak T-517/12)
   2013/C 32/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alro SA (Slatina, Roemenië) (vertegenwoordigers: C. Quigley, QC, O. Bretz, Solicitor, en S. Verschuur, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 26 april 2012 om overeenkomstig artikel 108, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) en artikel 4, lid 4, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad (1) een formeel onderzoek in te leiden naar de vermeende onwettige staatssteun die door Roemenië, middels haar zeggenschap over Hidroelectrica SA, zou worden toegekend aan ALRO in de vorm van preferentiële elektriciteitstarieven voor de aankoop van elektriciteit op basis van een in 2005 gesloten overeenkomst en de latere wijzigingen daarvan;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van genoemd besluit van 26 april 2012 voor zover dit van toepassing is op het tijdvak van 1 januari 2007 tot en met 31 december 2009;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1)

               Onjuiste rechtsopvatting

                           —

                           Met betrekking tot het eerste middel, dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting wat de werkingssfeer van artikel 107, lid 1, VWEU betreft, zal ALRO aantonen dat de Commissie de vereisten voor toerekenbaarheid, zoals geformuleerd in het arrest van het Hof van 16 mei 2002, Frankrijk/Commissie (C-482/99, Jurispr. blz. I-4397) (arrest Stardust Marine) niet op juiste wijze heeft toegepast. De Commissie heeft met name getracht haar analyse louter op „organieke” aanwijzingen te baseren. ALRO zal echter aantonen dat de Commissie volgens de in het arrest Stardust Marine geformuleerde aanwijzingen tevens moet aantonen dat er andere concrete aanwijzingen zijn, omdat „organieke” aanwijzingen op zich beschouwd niet volstaan om toerekenbaarheid aan te tonen.

               2)

               Kennelijk onjuiste beoordeling

                           —

                           Met betrekking tot het tweede middel, dat de Commissie blijk heeft gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling door tot de conclusie te komen dat de handelingen van Hidroelectrica konden worden toegerekend aan de Roemeense Staat, zal ALRO ten eerste aantonen dat de Commissie de bestuursstructuur van Hidroelectrica en de impact van deze structuur op het besluitvormingsproces van deze organisatie niet juist heeft geanalyseerd. Ten tweede zal ALRO uiteenzetten waarom de Commissie de overeenkomst van ALRO niet kon vergelijken met de overeenkomst tussen Hidroelectrica en ArcelorMittal. Ten derde zal ALRO aantonen waarom ministerieel besluit nr. 445/2009 niet relevant is voor de analyse van de Commissie en waarom haar verwijzingen naar persberichten uit 2010 niet rechtens genoegzaam toerekenbaarheid kunnen aantonen.

               3)

               Ontoereikende motivering

                           —

                           In het kader van het derde middel zal ALRO aantonen dat de Commissie voor de punten waarop zij zich heeft gebaseerd (als vermeld in het voorgaande punt) geen toereikende motivering heeft gegeven en dus de vereisten van artikel 296 VWEU heeft geschonden. Dergelijke motivering is noodzakelijk om het Gerecht in staat te stellen in staat te stellen zijn toetsing van de rechtmatigheid van het besluit te verrichten en de betrokken partijen de nodige informatie te verstrekken om te kunnen nagaan of het besluit al dan niet gegrond is. Zoals gedetailleerder wordt uiteengezet in het verzoekschrift, voldoet het bestreden besluit niet aan dit vereisten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag.


title: Hogere voorziening, op 17 april 1998 ingesteld door Société Guérin Automobiles EURL tegen de beschikking, op 13 februari 1998 in zaak T-276/97 tussen Société Guérin Automobiles EURL en Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer) (Zaak C-154/98 P)

text:
15.8.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 258/13
Hogere voorziening, op 17 april 1998 ingesteld door               van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eer-
SocieÂteÂ GueÂrin Automobiles EURL tegen de beschikking,          ste Kamer).
op 13 februari 1998 in zaak T-276/97 tussen SocieÂteÂ GueÂ-
rin Automobiles EURL en Commissie van de Europese
Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste                Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
 aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer)
                     (Zaak C-154/98 P)                            de beschikking van het Gerecht (Eerste Kamer) van
                                                                  13 februari 1998 in zaak T-195/96 (1), S. Alexopoulou
                         (98/C 258/23)                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, waar-
                                                                  bij het door rekwirante ingestelde beroep is verworpen, te
                                                                  vernietigen,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 17 april 1998 hogere voorziening ingesteld door             en, doende wat de eerste rechter had moeten doen,
SocieÂteÂ GueÂrin Automobiles EURL, vertegenwoordigd
door J.-C. Fourgous, advocaat te Parijs en te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore               rechtdoende,
van P. Schiltz, rue BeÂatrix de Bourbon 4, tegen de beschik-
king, op 13 februari 1998 in zaak T-276/97 tussen SocieÂteÂ
                                                                  Ð nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
GueÂrin Automobiles EURL en Commissie van de Europese
                                                                      bevoegd gezag van 8 januari 1996 houdende afwijzing
Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste
                                                                      van het verzoek van rekwirante, waarbij zij in de rang
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer).
                                                                      A 7, salaristrap 5, is ingedeeld, en waarbij stilzwijgend
                                                                      is geweigerd haar in de rang A 6 aan te stellen;
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                  Ð nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                                                                      bevoegd gezag van 28 augustus 1996 houdende afwij-
Ð de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van                zing van het verzoek van rekwirante van 3 april 1996;
    de Europese Gemeenschappen van 13 februari 1998 te
    vernietigen;
                                                                  Ð het tot aanstelling bevoegd gezag te veroordelen om
                                                                      aan rekwirante te betalen de som van 250 000 BEF,
                                                                      provisioneel en ter vergoeding van de schade die zij
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                      heeft geleden door het verlies van haar kansen op
                                                                      bevordering tot de rang A 5; het tot aanstelling
                                                                      bevoegd gezag te veroordelen om het salaris te bereke-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      nen dat rekwirante zou hebben ontvangen indien zij
                                                                      reeds op 1 december 1995 tot de rang A 5 zou zijn
                                                                      bevorderd; het te veroordelen tot betaling van dat
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                   bedrag, vermeerderd met de moratoire interessen
met die in zaak C-153/98 P.                                           sedert 1 december 1995 en onder aftrek van de hierbo-
                                                                      ven gevorderde 250 000 BEF;
                                                                  Ð het tot aanstelling bevoegd gezag te verwijzen in alle
                                                                      kosten, daaronder begrepen die betreffende het geding
                                                                      in eerste aanleg.
Hogere voorziening, op 21 april 1998 ingesteld door
S. Alexopoulou tegen de beschikking, op 13 februari 1998          Middelen en voornaamste argumenten
in zaak T-195/96 tussen S. Alexopoulou en Commissie
van de Europese Gemeenschappen gegeven door het Ge-
recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen            Ð Gebrek aan motivering, schending van artikel 111 van
                        (Eerste Kamer)                                het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht:
                                                                      uit het stelsel van de bestreden beschikking kan niet
                     (Zaak C-155/98 P)
                                                                      worden afgeleid, waarom het Gerecht heeft geoordeeld
                         (98/C 258/24)                                dat het beroep ¹kennelijkº elke grondslag miste, en of
                                                                      het heeft willen zeggen dat het ongegrond, dan wel dat
                                                                      het niet-ontvankelijk was. De beschikking vermeldt
                                                                      niet, dat de advocaat-generaal is gehoord. Tenslotte
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               maakt zij ongemotiveerd een amalgaam van de kwestie
is op 21 april 1998 hogere voorziening ingesteld door S.              van de indeling en die van de bevordering.
Alexopoulou, vertegenwoordigd door O. Slusny, advocaat
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort              Ð Schending van artikel 31 van het Ambtenarenstatuut:
Rheinsheim 2, tegen de beschikking, op 13 februari 1998               door aan artikel 31 een dubbel uitzonderingscriterium
in zaak T-195/96 tussen S. Alexopoulou en Commissie van               toe te voegen, heeft de bestreden beschikking aan de
de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht                   wet voorwaarden toegevoegd die deze niet bevat.


title: Zaak C-357/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (Polen) op 27 juni 2013 — Drukarnia Multipress Sp. z. o.o. w Krakowie/Minister Finansów

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (Polen) op 27 juni 2013 — Drukarnia Multipress Sp. z. o.o. w Krakowie/Minister Finansów
   (Zaak C-357/13)
   2013/C 274/09
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Drukarnia Multipress Sp. z. o.o. in Krakau

      Verwerende partij: Minister Finansów

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 2, lid 1, sub b en c, van richtlijn 2008/7/EG van de Raad van 12 februari 2008 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (1) (PB L 46, blz. 11) aldus worden uitgelegd dat een commanditaire vennootschap op aandelen als een kapitaalvennootschap in de zin van deze bepalingen moet worden aangemerkt, wanneer de juridische aard van deze vennootschap meebrengt dat enkel een deel van haar vennootschappelijk kapitaal en slechts enkele van haar vennoten aan de voorwaarden van artikel 2, lid 1, sub b en c, van de richtlijn kunnen voldoen?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: moet artikel 9 van richtlijn 2008/7/EG van de Raad van 12 februari 2008 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 46, blz. 11) aldus worden uitgelegd dat deze bepaling, doordat een lidstaat daarbij de bevoegdheid wordt verleend de in artikel 2, lid 2, van de richtlijn bedoelde lichamen niet als kapitaalvennootschappen aan te merken, de lidstaat toestaat om de heffing van het kapitaalrecht bij deze lichamen in alle vrijheid te regelen?

      (1)  PB L 46, blz. 11.


title: Zaak T-5/13: Arrest van het Gerecht van 18 september 2015 — Iran Liquefied Natural Gas/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Aan de staat ondergeschikte entiteit — Procesbevoegdheid — Procesbelang — Ontvankelijkheid — Beoordelingsfout — Werking in de tijd van de gevolgen van een nietigverklaring”)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/28

         Arrest van het Gerecht van 18 september 2015 — Iran Liquefied Natural Gas/Raad
   (Zaak T-5/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Aan de staat ondergeschikte entiteit - Procesbevoegdheid - Procesbelang - Ontvankelijkheid - Beoordelingsfout - Werking in de tijd van de gevolgen van een nietigverklaring”))
   (2015/C 363/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Iran Liquefied Natural Gas Co. (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: J. Grayston, solicitor, G. Pandey, P. Gjørtler, D. Rovetta, M. Gambardella en N. Pilkington, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en A. de Elera-San Miguel Hurtado, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 282, blz. 58), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 282, blz. 16), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen

      Dictum

               1)

               Besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran wordt nietig verklaard, voor zover daarbij de naam van Iran Liquefied Natural Gas Co. is opgenomen in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB.

               2)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran wordt nietig verklaard, voor zover daarbij de naam van Iran Liquefied Natural Gas is opgenomen in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010.

               3)

               De gevolgen van besluit 2012/635 en van uitvoeringsverordening nr. 945/2012 worden ten aanzien van Iran Liquefied Natural Gas gehandhaafd tot op de datum waarop de in artikel 56, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie bedoelde termijn voor het indienen van een verzoek om hogere voorziening verstrijkt of, indien binnen die termijn hogere voorziening is ingesteld, totdat deze is afgewezen.

               4)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en de door Iran Liquefied Natural Gas in het kader van het onderhavige beroep en van de procedure in kort geding gemaakte kosten.

      (1)  PB C 55 van 23.2.2013.


title: Zaak C-422/05: Beroep, op  28 november 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/13

         Beroep, op 28 november 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-422/05)
   (2006/C 48/26)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 28 november 2005 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Frank Benyon en Mikko Huttunen als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door de vaststelling van het Koninklijk Besluit van 14 april 2002 houdende verbod op nachtvluchten van sommige burgerlijke subsonische straalvliegtuigen, de krachtens richtlijn 2002/30/EG (1) en artikel 10, tweede alinea, EG, juncto artikel 249, derde alinea, EG op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In het Koninklijk Besluit wordt bepaald dat sommige vliegtuigtypen tussen 23 uur en 6 uur geen gebruik mogen maken van Belgische luchthavens. Door zich te baseren op de omloopverhouding volgt het Koninklijk Besluit een andere benadering dan richtlijn 2002/30/EG, die uitgaat van de certificatieprocedure. Deze benadering stemt overeen met die van verordening (EG) nr. 925/1999, die is ingetrokken bij richtlijn 2002/30/EG.
   Volgens artikel 16 van richtlijn 2002/30/EG, die in werking is getreden op 28 maart 2002, doen de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 28 september 2003 aan deze richtlijn te voldoen. Het Belgisch Koninklijk Besluit is vastgesteld vóór de uiterste datum van omzetting van de richtlijn. De Commissie herinnert aan de rechtspraak van het Hof van Justitie dat uit de toepassing van artikel 10 EG in samenhang met artikel 249 EG en met een richtlijn volgt, dat de lidstaten zich gedurende de omzettingstermijn dienen te onthouden van maatregelen die de verwezenlijking van het door de richtlijn voorgeschreven resultaat ernstig in gevaar zouden brengen. Met een benadering inzake exploitatiebeperkingen die ertoe strekt gerecertificeerde burgerlijke subsonische straalvliegtuigen niet meer toe te laten, die geheel anders is dan die van de richtlijn, brengt het Koninklijk Besluit de verwezenlijking van het door de richtlijn voorgeschreven resultaat ernstig in gevaar.

      (1)  PB L 85 van 28.3.2002, blz. 40.


title: Zaak C-378/05: Verzoek van het Hof van Cassatie (België) van  9 september 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Samotor SPRL en Belgische Staat

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/9

         Verzoek van het Hof van Cassatie (België) van 9 september 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Samotor SPRL en Belgische Staat
   (Zaak C-378/05)
   (2005/C 330/18)
   Procestaal: Frans
   Het Hof van Cassatie (België) heeft bij arrest van 9 september 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 14 oktober 2005, in het geding tussen Samotor SPRL en Belgische Staat, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Wanneer de levering van goederen bestemd is voor een belastingplichtige die te goeder trouw gecontracteerd heeft zonder kennis te dragen van de fraude door de verkoper, staat het beginsel van de neutraliteit van de belasting over de toegevoegde waarde dan eraan in de weg dat de nietigverklaring van de verkoopovereenkomst, krachtens een bepaling van nationaal burgerlijk recht volgens welke die overeenkomst absoluut nietig is wegens strijdigheid met de openbare orde op grond van een ongeoorloofde oorzaak aan de zijde van de verkoper, leidt tot het verlies van het recht op aftrek van de belasting voor die belastingplichtige?

               2.

               Luidt het antwoord verschillend wanneer de absolute nietigheid het gevolg is van een BTW-fraude zelf?

               3.

               Luidt het antwoord verschillend wanneer de ongeoorloofde oorzaak van de verkoopovereenkomst, die naar nationaal recht de absolute nietigheid daarvan tot gevolg heeft, een BTW-fraude is waarvan beide contractanten kennis dragen?


title: Zaak C-510/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2006 door Archer Daniels Midland Co. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 27 september 2006 in zaak T-329/01, Archer Daniels Midland Company/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/15

         Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2006 door Archer Daniels Midland Co. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 27 september 2006 in zaak T-329/01, Archer Daniels Midland Company/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-510/06 P)
   (2007/C 56/28)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Archer Daniels Midland Co. (vertegenwoordigers: C. Lenz, L. Alegi, E. Batchelor en M. Garcia, Solicitors)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               i) het arrest te vernietigen voor zover daarbij het beroep van ADM tegen de beschikking wordt verworpen;

               —

               ii) artikel 3 van de beschikking nietig te verklaren voor zover het ADM betreft;

               —

               iii) subsidiair met betrekking tot sub ii, artikel 3 van de beschikking aldus te wijzigen dat de aan ADM opgelegde geldboete verder wordt verlaagd dan wel wordt ingetrokken;

               —

               iv) subsidiair met betrekking tot sub ii en iii, de zaak te verwijzen naar het Gerecht voor een uitspraak conform het arrest van het Hof wat het recht betreft;

               —

               v) in elk geval de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die welke ADM met betrekking tot de procedures voor het Gerecht en het Hof heeft gemaakt.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Archer Daniels Midland Company (hierna: „ADM”) baseert haar hogere voorziening op de volgende middelen:

               1)

               het Gerecht heeft zijn motiveringsplicht geschonden:

                           a)

                           door afwijzing van het argument van ADM dat de verhoging van de uit de richtsnoeren voortvloeiende geldboeten niet noodzakelijk was ter verzekering van de uitvoering van het communautaire mededingingsbeleid;

                           b)

                           door niet te antwoorden op de argumenten van ADM dat uit het bewijs zou blijken dat er geen weerslag was indien de markt ruimer was.

               2)

               het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat de Commissie heeft voldaan aan het criterium van het arrest Pioneer
                   (1) en haar bevoegdheid tot verhoging van geldboeten in het algemeen en in de onderhavige zaak heeft gerechtvaardigd;

               3)

               het Gerecht heeft de voor de berekening van geldboeten geldende rechtsbeginselen geschonden door de Commissie toe te staan de met het relevante product in de EER behaalde omzet niet als een passende basis in aanmerking te nemen;

               4)

               het Gerecht heeft het beginsel geschonden dat de Commissie zich aan haar zelf opgelegde regels moet houden:

                           a)

                           door te oordelen dat de Commissie de weerslag op een markt kan aantonen zonder dat zij behoeft in te gaan op de argumenten van ADM dat het bestaan van een relevante economische markt niet was aangetoond;

                           b)

                           door de Commissie toe te staan de beëindiging van de inbreuk niet als een relevante verzachtende omstandigheid in aanmerking te nemen;

               5)

               het Gerecht heeft het beginsel van gelijke behandeling geschonden met zijn vaststelling dat er relevante factoren waren waardoor er een verschil was met de veel lagere geldboeten in de zaak Zinkfosfaat
                   (2), een direct vergelijkbare zaak;

               6)

               het Gerecht heeft de bewijslast omgekeerd door van ADM te verlangen dat zij aantoonde dat de prijzen „zelfs zonder kartel” dezelfde zouden zijn geweest;

               7)

               het Gerecht heeft artikel 81 EG geschonden:

                           a)

                           door onjuiste toepassing van het kartelrecht;

                           b)

                           met zijn conclusie dat het gedrag van de deelnemers aan de bijeenkomst van juni 1995 te Anaheim mededingingsbeperkend was;

               8)

               het Gerecht heeft het bewijs verdraaid:

                           a)

                           met zijn conclusie dat de terugtrekking van ADM niet door bewijs van andere deelnemers werd gestaafd;

                           b)

                           met zijn vaststelling dat het bewijs van de bijeenkomst van juni 1995 een door Roquette tijdens die bijeenkomst opgestelde nota was.

      (1)  Gevoegde zaken 100-103/80, SA Musique Diffusion Française e.a./Commissie, Jurispr. blz. 1825.

      (2)  PB L 153, blz. 1.


title: Zaak T-180/10: Beroep ingesteld op 16 april 2010 — Nickel Institute/Commissie

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/53

      Beroep ingesteld op 16 april 2010 — Nickel Institute/Commissie
      (Zaak T-180/10)
      (2010/C 161/84)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Nickel Institute (Toronto, Canada) (vertegenwoordigers: K. Nordlander, advocaat en H. Pearson, Solicitor)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren;

                  —

                  beschikking SG.E3/HP/psi — Ares(2010)65824 van de Commissie van 8 februari 2010, waarbij zij heeft geweigerd volledige toegang te verschaffen tot bepaalde documenten waarom verzoekster had verzocht krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 (1), nietig verklaren, en

                  —

                  de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Met het onderhavige beroep vordert verzoekster ingevolge artikel 263 VWEU nietigverklaring van beschikking SG.E3/HP/psi — Ares(2010)65824 van de Commissie van 8 februari 2010 waarbij zij heeft geweigerd volledige toegang te verschaffen tot bepaalde documenten waarom verzoekster had verzocht krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001. De beschikking bevestigde onder meer:

                  —

                  de beslissing van de directeur-generaal ad interim van de juridische dienst van de Commissie tot weigering om volledige toegang te verlenen tot zeven documenten waarin deze dienst zijn opvatting over het ontwerp voor richtlijn 2008/58/EG van de Commissie (2) heeft gegeven;

                  —

                  de beslissing van de directeur van directoraat D van het DG Milieu tot weigering om volledige toegang te verlenen tot twee documenten waarin de opvattingen van andere DG’s van de Commissie over het ontwerp voor richtlijn 2008/58/EG zijn weergegeven; en

                  —

                  dat de Commissie geen enkel document en geen enkele optekening of briefwisseling (daaronder begrepen vervolgdocumenten of commentaren) in bezit heeft waarin de juridische dienst zijn standpunt over het ontwerp voor richtlijn 2009/2/EG van de Commissie (3) geeft.

            Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster de volgende middelen aan:

                  Om te beginnen heeft de secretaris-generaal van de Commissie met betrekking tot een aantal van de gevraagde documenten blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling en artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden in zijn uitlegging van de uitzondering betreffende de bescherming van juridisch advies.

                  Voorts heeft de secretaris-generaal van de Commissie met betrekking tot één van de gevraagde documenten blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling en artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden in zijn uitlegging van de uitzondering betreffende de bescherming van gerechtelijke procedures.

                  Ten slotte heeft secretaris-generaal van de Commissie blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling en artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden door niet de documenten te identificeren waarin de juridische dienst zijn standpunt over het ontwerp voor richtlijn 2009/2/EG geeft, en door geen toegang tot deze documenten te verlenen.

         (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

         (2)  Richtlijn 2008/58/EG van de Commissie van 21 augustus 2008 tot dertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB L 246, blz. 1).

         (3)  Richtlijn 2009/2/EG van de Commissie van 15 januari 2009 tot eenendertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB L 11, blz. 6).


title: Zaak T-53/11: Arrest van het Gerecht van 19 april 2013 — Aecops/Commissie ( „ESF — Opleidingsactie — Vermindering van aanvankelijk toegekende financiële bijstand — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Verjaring — Rechtszekerheid — Rechten van de verdediging — Redelijke termijn — Motiveringsplicht” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/39

         Arrest van het Gerecht van 19 april 2013 — Aecops/Commissie
   (Zaak T-53/11) (1)

   (ESF - Opleidingsactie - Vermindering van aanvankelijk toegekende financiële bijstand - Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Verjaring - Rechtszekerheid - Rechten van de verdediging - Redelijke termijn - Motiveringsplicht)
   2013/C 156/71
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. da Cruz Vilaça en L. Pinto Monteiro, vervolgens L. Pinto Monteiro, P. Farinha Alves en N. Morais Sarmento, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en D. Recchia, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 27 oktober 2010 tot vaststelling van het definitieve bedrag van de financiële bijstand van het Europees Sociaal Fonds (ESF), die verzoekster was verleend bij beschikking C(89) 570 van 22 maart 1989 voor de financiering van een opleidingsactie (dossier 890771 P1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 139 van 7.5.2011.


title: Zaak T-52/15: Arrest van het Gerecht van 28 april 2016 — Sharif University of Technology/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Steun aan de regering van Iran — Activiteiten met betrekking tot onderzoek en technologische ontwikkeling op militaire en aanverwante gebieden — Rechten van de verdediging — Recht op doeltreffende bescherming in rechte — Onjuiste rechtsopvatting en onjuiste beoordeling — Eigendomsrecht — Evenredigheid — Misbruik van bevoegdheid — Verzoek om schadevergoeding”)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/49

      Arrest van het Gerecht van 28 april 2016 — Sharif University of Technology/Raad
      (Zaak T-52/15) (1)

      ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Steun aan de regering van Iran - Activiteiten met betrekking tot onderzoek en technologische ontwikkeling op militaire en aanverwante gebieden - Rechten van de verdediging - Recht op doeltreffende bescherming in rechte - Onjuiste rechtsopvatting en onjuiste beoordeling - Eigendomsrecht - Evenredigheid - Misbruik van bevoegdheid - Verzoek om schadevergoeding”))
      (2016/C 211/61)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Sharif University of Technology (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: M. Happold, barrister)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Piessevaux en M. Bishop, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2014/776/GBVB van de Raad van 7 november 2014 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 325, blz. 19), voor zover daarbij verzoeksters naam is opgenomen op de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1202/2014 van de Raad van 7 november 2014 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 325, blz. 3), voor zover daarbij verzoeksters naam is opgenomen op de lijst in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), en vordering tot schadevergoeding

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Sharif University of Technology zal haar eigen kosten dragen alsmede die van de Raad van de Europese Unie.

         (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Zaak C-27/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Schleswig-Holsteinische Oberlandesgericht (Duitsland) van 21 januari 2013 — Flughafen Lübeck GmbH/Air Berlin PLC & Co. Luftverkehrs-KG

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Schleswig-Holsteinische Oberlandesgericht (Duitsland) van 21 januari 2013 — Flughafen Lübeck GmbH/Air Berlin PLC & Co. Luftverkehrs-KG
   (Zaak C-27/13)
   2013/C 171/17
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Schleswig-Holsteinische Oberlandesgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster en geïntimeerde: Air Berlin PLC & Co. Luftverkehrs-KG

      Verweerster en appellante: Flughafen Lübeck GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet een nationale rechterlijke instantie die zich dient uit te spreken over een beroep tot terugvordering van reeds verrichte prestaties en tot staking van de toekomstige verrichting van prestaties, ervan uitgaan dat deze prestaties maatregelen zijn die ingevolge artikel 108, lid 3, derde volzin, VWEU niet tot uitvoering mogen worden gebracht voordat de Europese Commissie (hierna: „Commissie”) een eindbeslissing heeft genomen, wanneer de Commissie ter zake van die prestaties door middel van een niet-aangevochten besluit een formele onderzoeksprocedure betreffende staatssteun als bedoeld in artikel 108, lid 2, VWEU heeft ingeleid, en in de motivering van dat besluit in wezen onder andere heeft verklaard dat deze prestaties waarschijnlijk staatssteun inhouden?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Geldt dit ook wanneer de Commissie in de motivering van haar besluit bovendien in wezen heeft verklaard dat zij niet in staat was vast te stellen of degene die bedoelde prestaties had verricht, had gehandeld als een particuliere investeerder in een markteconomie toen hij zich ertoe verbond die prestaties te verrichten?

               3)

               Indien de eerste of de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:
               Mag de nationale rechterlijke instantie in een dergelijke situatie de behandeling van de zaak schorsen totdat de formele onderzoeksprocedure betreffende staatssteun is afgesloten?

               4)

               Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Moet de nationale rechterlijke instantie in een dergelijke situatie de behandeling van de zaak schorsen totdat de formele onderzoeksprocedure betreffende staatssteun is afgesloten?


title: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 11 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Julius Fillibeck Söhne GmbH & Co. KG en Finanzamt Neustadt (Zaak C-258/95)

text:
Nr . C 268 / 12           NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14 . 10 . 95
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 11 mei 1995 om een                       geding tussen R. Palmisani en het INPS, het Hof van Justitie
prejudiciële beslissing in het geding tussen Julius Fillibeck                van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
      Söhne GmbH & Co . KG en Finanzamt Neustadt                             diciële beslissing over de navolgende vragen :
                            ( Zaak C-258/95 )
                                ( 95/C 268/25 )
                                                                             Is met de juiste uitlegging van artikel 5 van het Verdrag,
                                                                             zoals begrepen tegen de achtergrond van de beginselen door
                                                                             het Hof van Justitie geformuleerd in zijn arresten die in de
Het Bundesfinanzhof, Vijfde kamer, heeft bij beschikking                     motivering van de onderhavige beschikking zijn aangehaald,
van 11 mei 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                      verenigbaar een door een Lid-Staat vastgestelde wet volgens
Justitie op 31 juli 1995 , in het geding tussen Julius Fillibeck             welke burgers die volgens het gemeenschapsrecht recht
Söhne GmbH & Co . KG en Finanzamt Neustadt, het Hof                          hebben op schadevergoeding wegens het niet omzetten van
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                      richtlijnen die niet self executing zijn, hun rechtsvordering
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                      moeten instellen binnen een vervaltermijn van een jaar vanaf
                                                                             de inwerkingtreding van die nationale regeling, terwijl in het
1 . Valt het vervoer door een werkgever ook dan onder het                    nationale recht van die Lid-Staat voor de rechtsvordering tot
     begrip dienst „ onder bezwarende titel " als bedoeld in                 vergoeding van extracontractuele schade normaal een ver
     artikel 2 , lid 1 , van Richtlijn 77/388/EEG (') — in die zin           jaringstermijn van vijf jaar geldt en voor de rechtsvordering
     dat de tegenwaarde een theoretisch gedeelte is van de                   ter verkrijging van de sociale-zekerheidsuitkering waarin
     arbeidsprestatie van de werknemer —, wanneer de                         het uit de volledige uitvoering van de richtlijn voort
     werkgever op grond van een CAO werknemers ( zonder                      vloeiende stelsel voorziet, een termijn van een jaar, maar dan
     dat daarvoor een vergoeding is afgesproken en bere                     wel een verjaringstermijn , zodat voor de rechtsbescherming
     kend ) thuis ophaalt en naar de plaats van tewerkstelling               van op het gemeenschapsrecht gebaseerde rechten proces
     vervoert voor zover deze ten minste op een bepaalde                     regels gelden die op de genoemde punten verschillen van de
     minimumafstand is gelegen , en de betrokken werkne                     „ soortgelijke " rechtsvorderingen en -middelen waarin het
     mers — zoals de andere werknemers — hun arbeid —                        nationale recht van die Lid-Staat voorziet, met de precise
     zonder dat er een concrete band bestaat met het                         ring, dat in ieder geval voor alle rechtsvorderingen ter
     betrokken vervoer — ook dan zouden moeten verrich                      verkrijging van de uitkeringen die worden betaald door het
     ten wanneer zij daarvoor alleen de overeengekomen                       orgaan dat krachtens de wet gehouden is om de schade te
     financiële beloning kregen ?                                            vergoeden , thans in het nationale recht van die Lid-Staat een
                                                                             vervaltermijn van een jaar geldt ?
2 . Valt onder artikel 6 , lid 2 , van Richtlijn 77/388/EEG , het
     gebruik van een goed van de onderneming, respectieve                   Is de nationale rechter in voorkomend geval verplicht die
     lijk een gratis dienstverrichting, wanneer — zoals bij het              vervaltermijn buiten toepassing te laten en de benadeelde
     gratis vervoer van werknemers van hun woning naar de                    burgers daardoor de mogelijkheid te bieden die rechtsvor
     plaats van tewerkstelling en terug, met een voertuig van                dering na die vervaltermijn van een jaar in te stellen , en in dat
     de onderneming — de werkgever hiermee geen andere                       geval binnen de verjaringstermijn van vijf jaar die voor de
     dan bedrijfsdoeleinden nastreeft, doch wel de privédoel                normale rechtsvordering tot schadevergoeding geldt, of
     einden van de werknemers worden gediend , zonder dat                    binnen de termijn van een jaar die geldt voor de verkrijging
     de werknemer ( gelet op het gratis karakter van het                     van de sociale-zekerheidsuitkering waarin het „ normale "
     vervoer ) hierover omzetbelasting moet betalen ?                        stelsel voorziet ?
3 . Indien vraag 2 bevestigend moet worden beant
     woord :
     Is artikel 6 , lid 2 , van Richtlijn 77/388/EEG ook dan van
     toepassing, wanneer de werkgever de werknemers niet                      Beroep, op 4 augustus 1995 ingesteld door Commissie van
     in eigen voertuigen vervoert, doch derden ( in casu een                  de Europese Gemeenschappen tegen de Franse Republiek
     van de eigen werknemers ) met het vervoer belast ?                                               ( Zaak C-265/95 )
                                                                                ( 95/C 268/27 )
 (') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, b1 z. 1 .
                                                                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                              op 4 augustus 1995 beroep ingesteld tegen de Franse
                                                                              Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                              pen, vertegenwoordigd door H. van Lier, juridisch adviseur,
 Verzoek van de Pretura circondariale di Frosinone van                        en J. -F. Pasquier, een ter beschikking van de juridische dienst
 27 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het aldaar                    gestelde nationale ambtenaar, als gemachtigden , domicilie
      aanhangig geding tussen R. Palmisani en het INPS                        gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                              Centre Wagner, Kirchberg.
                              ( Zaak C-261 /95 )
                                  {9 5IC 268/26 )                             De Commissie concludeert dat het den Hove behage :
 Bij beschikking van 27 juni 1995 ( ingekomen ter griffie van                 — vast te stellen dat de Franse Republiek , door niet alle
 het Hof van Justitie op 3 augustus daaraanvolgend ) heeft de                      noodzakelijke en adequate maatregelen te nemen om te
 Pretura circondariale di Frosinone in het aldaar aanhangig                       verhinderen dat acties van particulieren het vrije verkeer