title: Zaak C-423/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Nils-Johannes Kratzer/R+V Allgemeine Versicherung AG [Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Artikel 3, lid 1, onder a) — Richtlijn 2006/54/EG — Gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep — Artikel 14, lid 1, onder a) — Werkingssfeer — Begrip „toegang tot arbeid in loondienst of als zelfstandige en tot een beroep” — Indiening van een sollicitatie naar een plaats, die ertoe strekt de formele status van sollicitant te verkrijgen, alleen om schadevergoeding wegens discriminatie te vorderen — Rechtsmisbruik]

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/12

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Nils-Johannes Kratzer/R+V Allgemeine Versicherung AG
   (Zaak C-423/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Artikel 3, lid 1, onder a) - Richtlijn 2006/54/EG - Gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep - Artikel 14, lid 1, onder a) - Werkingssfeer - Begrip „toegang tot arbeid in loondienst of als zelfstandige en tot een beroep” - Indiening van een sollicitatie naar een plaats, die ertoe strekt de formele status van sollicitant te verkrijgen, alleen om schadevergoeding wegens discriminatie te vorderen - Rechtsmisbruik])
   (2016/C 350/15)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesarbeitsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nils-Johannes Kratzer

      Verwerende partij: R+V Allgemeine Versicherung AG

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, onder a), van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep en artikel 14, lid 1, onder a), van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep, moeten aldus worden uitgelegd dat een situatie waarin een persoon die door te solliciteren naar een plaats niet beoogt deze plaats te krijgen, maar alleen de formele status van sollicitant, met als enige doel een schadevergoeding te vorderen, niet valt onder het begrip „toegang tot arbeid in loondienst en tot een beroep” in de zin van deze bepalingen en, indien sprake is van de op grond van het Unierecht vereiste elementen, als rechtsmisbruik kan worden aangemerkt.

      (1)  PB C 320 van 28.9.2015.


title: Zaak C-201/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek (Niet-nakoming — Gewasbeschermingsmiddelen — Parallelinvoer — Procedure van vergunning voor in handel brengen — Voorwaarden — Gemeenschappelijke oorsprong van parallel ingevoerd gewasbeschermingsmiddel en referentieproduct)

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-201/06) (1)

   (Niet-nakoming - Gewasbeschermingsmiddelen - Parallelinvoer - Procedure van vergunning voor in handel brengen - Voorwaarden - Gemeenschappelijke oorsprong van parallel ingevoerd gewasbeschermingsmiddel en referentieproduct)
   (2008/C 92/05)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Stromsky, gemachtigde)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en R. Loosli-Surrans, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordiger: H. G. Sevenster, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Artikel 28 EG — Vereiste dat het parallel ingevoerde gewasbeschermingsmiddel en het referentieproduct een gemeenschappelijke oorsprong hebben
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 165 van 15.7.2006.


title: Zaak C-518/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad (Bulgarije) op 4 oktober 2016 — ZPT AD/Narodno sabranie na Republika Bulgaria, Varhoven administrativen sad, Natsionalna agentsia za prihodite

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad (Bulgarije) op 4 oktober 2016 — ZPT AD/Narodno sabranie na Republika Bulgaria, Varhoven administrativen sad, Natsionalna agentsia za prihodite
   (Zaak C-518/16)
   (2016/C 462/14)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Sofiyski gradski sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ZPT AD

      Verwerende partijen: Narodno sabranie na Republika Bulgaria, Varhoven administrativen sad, Natsionalna agentsia za prihodite

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hebben Unierechtelijke uitvoeringshandelingen als verordening nr. 1998/2006 (1) rechtstreekse werking en zijn zij rechtstreeks toepasselijk en, zo ja, worden deze beginselen geschonden door een bepaling van de nationale wetgever waarbij de werkingssfeer van de Unierechtelijke handeling wordt beperkt?

               2)

               Is staatssteun in de vorm van een belastingverlichting verenigbaar met de vrije mededinging op de interne markt wanneer die steun wordt geïnvesteerd in goederen die worden gebruikt voor de vervaardiging van producten waarvan een gedeelte naar derde landen of naar lidstaten wordt uitgevoerd?

               3)

               Is de vervaardiging van voor de export bestemde producten met gebruik van goederen die met staatssteun zijn verkregen, een werkzaamheid die direct aan de uitgevoerde hoeveelheden is gerelateerd in de zin van artikel 1, onder d), van verordening nr. 1998/2006? Zo neen, kunnen de lidstaten dan in hun nationale recht aanvullende beperkingen opnemen voor exporteurs van producten vervaardigd met goederen waarin dankzij een belastingverlichting kon worden geïnvesteerd? Zo ja, wat is het verband tussen die bepaling en artikel 35 VWEU betreffende het verbod op kwantitatieve uitvoerbeperkingen en alle maatregelen van gelijke werking tussen de lidstaten, en is sprake van discriminatie en een inbreuk op het vrije verkeer van goederen?

               4)

               Is het verenigbaar met artikel 1 van verordening nr. 1998/2006 wanneer aan een rechtspersoon het uit het Unierecht voortvloeiende recht op financiële de –minimissteun wordt geweigerd vóór de in de nationale [wet] vastgestelde termijn van vier jaar is verstreken waarbinnen de investering moet worden gedaan, enkel omdat de betrokken persoon in die periode ook middelen heeft geïnvesteerd in andere, zelfstandige en afzonderlijke structuren van zijn bedrijf die producten exporteren?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1998/2006 van de Commissie van 15 december 2006 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag op de-minimissteun (PB L 379, blz. 5).


title: Beroep, op 3 juli 1995 ingesteld door Raad van de Europese Unie tegen Europees Parlement (Zaak C-230/95)

text:
12 . 8 . 95            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 208/ 17
betrekking op door een onderdaan van een Lid-Staat als                   door Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door
zelfstandige uitgeoefende werkzaamheden ?".                              J.-P. Jacqué , directeur van de juridische dienst, en F. Van
                                                                         Craeyenest en Y. Crétien, adviseurs , als gemachtigden,
(M PB nr . L 230 van 22 . 8 . 1983 , blz . 6 .
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij B. Eynard ,
                                                                         EIB, Kirchberg
Verzoek van 13 juni 1995 van het Cour de Cassation
( Commerciële, Financiële en Economische Kamer ) om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen Société Parodi en           Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
               Bank H. Albert de Bary en Co.
                        ( Zaak C-222/95 )                                — nietig te verklaren de handeling van de Voorzitter van
                           ( 95/C 208/34                                      het Europees Parlement van 26 juni 1995 , waarbij de
Het Cour de Cassation heeft bij beschikking van 13 juni                       definitieve vaststelling van de aanvullende gewijzigde
                                                                              begroting nr. 1 /1995 is geconstateerd ;
1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
26 juni 1 995 , in het geding tussen Société Parodi en Bank H.
Albert de Bary en Co ., het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                   — bijgevolg, die begroting zoals zij op die dag door het
over de navolgende vraag:                                                     Europees Parlement is vastgesteld, ongeldig te verkla
                                                                              ren ;
Op basis van deze overwegingen verwijst het Cour de
Cassation de volgende vraag naar het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen :                                                — te verstaan dat de tot de datum van de uitspraak van het
Dienen de artikelen 59 en 61 , lid 2, van het Verdrag — wat                   arrest ter uitvoering van die begroting genomen beslui
de periode betreft van vóór de inwerkingtreding van                           ten volledig zullen worden gehandhaafd ;
Richtlijn 89/646/EEG ( l ) tot coördinatie van de wettelijke
en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot
en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstel                — verweerder in de kosten te verwijzen.
lingen, alsmede tot wijziging van Richtlijn 77/780/EEG ( 2)
— aldus te worden uitgelegd, dat zij in de weg staan aan een
in nationale wetgeving opgenomen vergunningsvereiste
voor het verlenen van bankdiensten, in het bijzonder voor                Middelen en voornaamste argumenten
het verstrekken van een hypothecaire lening, wanneer de in
een andere Lid-Staat gevestigde bank aldaar over een
vergunning beschikt ?                                                    De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
                                                                         in zaak C-41 /95 ( 1 ). Het beroep is slechts gericht tegen de
(!) PB nr . L 386 van 30 . 12 . 1989 , blz . 1 .
C-) PB nr . L 322 van 17 . 12 . 1977, blz . 30 .
                                                                         begrotingslijnen Bl-500 ( Begeleidende maatregelen —
                                                                         Oude regeling ), Bl-5010 ( Vervroegde uittreding ) en Bl
                                                                         5012 ( Bebossing ). De Raad betoogt, dat de drie begrotings
                                                                         lijnen die de Raad door zijn stemmingen in het kader van de
Beroep, op 3 juli 1995 ingesteld door Raad van de Europese                begrotingsprocedure voor de aanneming van AGB nr .
                Unie tegen Europees Parlement                             1 /1995 opnieuw heeft ingedeeld, verplichte uitgaven zijn , op
                         ( Zaak C-230/95 )                               grond dat die drie lijnen ingevolge communautaire wetge
                                                                         ving onder het landbouwrichtsnoer vallen .
                            ( 95/C 208/35 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 3 juli 1995 beroep ingesteld tegen Europees Parlement                  (') PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 , blz . 6 .
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 Handhaving van de samenstelling van de Kamers voor het                   vakanties de eedaflegging door de nieuwe leden van het
                  gerechtelijk jaar 1994/ 1995                            Gerecht ten overstaan van het Hof eerst zal kunnen
                            ( 95/C 208 /36 )                              plaatsvinden na afloop van het reces . Overeenkomstig
                                                                          artikel 5 , derde alinea, van 's Hofs Statuut-EG, artikel 5 ,
                                                                          derde alinea, van 's Hofs Statuut-EGA en artikel 5 , derde
 Tijdens zijn plenaire conferentie van 6 juli 1995 heeft het              alinea , van 's Hofs Statuut-EGKS blijven derhalve de
 Gerecht ter kennis genomen, dat wegens de gerechtelijke                  besluiten van 2 juni 1994 ( l ) en van 18 januari 1995 ( 2 )


title: Zaak C-567/08: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 2 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2005/36/EG — Erkenning van beroepskwalificaties — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/13

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 2 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-567/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2005/36/EG - Erkenning van beroepskwalificaties - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 205/23
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en V. Peere, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: C. Schiltz, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen, althans mee te delen, die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (PB L 255, blz. 22)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Doorhaling van zaak C-145/00

text:
C 247/12               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   12.10.2002
Beroep, op 6 september 2002 ingesteld door het Konink-                         kunnen nimmer ten grondslag liggen aan de beoordeling
rijk der Nederlanden tegen deCommissie van de Europese                         van deze maatregelen die in 1995 zijn gemeld. Uit een
                        Gemeenschappen                                         beschikking van de Commissie van 11 december 1998
                                                                               ten aanzien van de Duitse fiscale maatregel en tonnagebe-
                         (Zaak C-314/02)                                       lasting (zie: Staatliche Beihilfe No N 396/98 — Deutsch-
                                                                               land, SG(98) D/11575), blijkt dat er in december 1998
                         (2002/C 247/20)                                       nog helemaal geen sprake van was dat activiteiten in
                                                                               havens van de steunmaatregelen in de maritieme sector
                                                                               zouden moeten worden uitgezonderd.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     Integendeel, in deze beschikking wordt het
op 6 september 2002 beroep tegen de Commissie van de                           (scheepvaart)verkeer, ook het sleepverkeer, binnen bui-
Europese Gemeenschappen ingesteld door het Koninkrijk                          tenlandse havens, expliciet binnen het toepassingsbereik
der Nederlanden, vertegenwoordigd door H.G. Sevenster als                      van de Duitse maatregelen begrepen. Wanneer de Com-
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te ’s-Gravenhage.                      missie bij de uitoefening van haar taak betreffende de
                                                                               voortdurende controle van bestaande steunmaatregelen
                                                                               ambtshalve of naar aanleiding van een klacht een dergelij-
Het Koninkrijk der Nederlanden verzoekt het Hof:
                                                                               ke steunmaatregel alsnog en met terugwerkende kracht
1.    Vernietiging van het Besluit van de Commissie van                        zou kunnen kwalificeren als een nieuwe steunmaatregel
      19 juni 2002 kenmerk C(2002) 2158 def. betreffende                       is dat in strijd met het systeem dat in artikel 88 EG en
      staatssteun van Nederland ten behoeve van activiteiten                   Verordening 659/99/EG is neergelegd.
      van Nederlandse sleepboten in zeehavens en op binnen-                    Terugvordering vanaf 12 september 1990 is in strijd met
      wateren in de EU;                                                        de door de Commissie zelf bij haar onderzoek genomen
                                                                               uitgangspunten en derhalve in strijd met het recht.
2.    Subsidiair vernietiging van artikel 3 van dit besluit;
                                                                               De bestreden beschikking is ook anderszins niet eenduidig
3.    Veroordeling van de Commissie in de kosten.                              met betrekking tot het toepassingsgebied. De aanduiding
                                                                               „binnenwateren” gaat er van uit dat er een gemeenschaps-
                                                                               brede definitie zou bestaan van dit begrip; dit nu is niet
Middelen en voornaamste argumenten                                             het geval.
—     Schending van het recht: De Nederlandse regering be-              —      Schending van het rechtszekerheidsbeginsel.
      strijdt de kwalificatie door de Commissie in de bestreden         —      Schending van het motiveringsvereiste.
      Beschikking van de betrokken steunmaatregelen als nieu-
      we steun. De Commissie lijkt te willen suggereren dat de
      Nederlandse regering heeft nagelaten aan te geven dat de
      betrokken maatregelen („fiscale faciliteit”, „tonnagebe-
      lasting”) ook betrekking zouden kunnen hebben op
      sleepdiensten in havens en binnenwateren. Uit de Com-                             Doorhaling van zaak C-145/00 ( 1)
      missie ter beschikking staande stukken blijkt immers dat
      voor de sleepactiviteiten alleen het formele criterium ten                                   (2002/C 247/21)
      aanzien van het als ’zeegaand’ kunnen aanmerken van
      een schip voor de bepaling van het toepassingsbereik van
      de betrokken maatregelen bepalend is. Niet relevant is de         De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie
      plaats waar de feitelijke sleepactiviteiten worden verricht.      van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
      Ten onrechte heeft de Commissie de communautaire                  17 juni 2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
      richtsnoeren betreffende overheidssteun voor het zeever-          C-145/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen
      voer uit 1997 (PB C 205, van 5 juli 1997, blz. 5) ten             tegen Koninkrijk der Nederlanden.
      grondslag gelegd aan haar beoordeling van de verenig-
      baarheid van de betrokken steun. Deze richtsnoeren                (1 ) PB C 233 van 12.8.2000.


title: Zaak C-334/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 12 juli 2010 — X, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 12 juli 2010 — X, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-334/10)
   ()
   2010/C 246/50
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: X

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1.

               Heeft een belastingplichtige die een gedeelte van een tot zijn bedrijf behorend investeringsgoed tijdelijk gebruikt voor eigen privédoeleinden — gelet op artikel 6, lid 2, eerste alinea en letters a en b, artikel 11, A, lid 1, aanhef en letter c, en artikel 17, lid 2, van de Zesde richtlijn (1) — recht op aftrek van de btw op uitgaven gedaan voor duurzame aanpassingen, uitsluitend gedaan met het oog op dat gebruik voor privédoeleinden?

               2.

               Maakt het voor de beantwoording van deze vraag verschil of bij de aanschaf van het investeringsgoed aan de belastingplichtige btw in rekening is gebracht die hij in aftrek heeft gebracht?

      (1)  Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak C-209/09: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 25 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door Lahti Energia Oy (Richtlijn 2000/76/EG — Verbranding van afval — Verbrandingsinstallatie — Meeverbrandingsinstallatie — Complex bestaande uit vergassingsinstallatie en krachtcentrale — Verbranding in krachtcentrale van niet-gereinigd gas uit thermische behandeling van afval in vergassingsinstallatie)

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/9

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 25 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door Lahti Energia Oy
   (Zaak C-209/09) (1)

   (Richtlijn 2000/76/EG - Verbranding van afval - Verbrandingsinstallatie - Meeverbrandingsinstallatie - Complex bestaande uit vergassingsinstallatie en krachtcentrale - Verbranding in krachtcentrale van niet-gereinigd gas uit thermische behandeling van afval in vergassingsinstallatie)
   2010/C 100/12
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partij in het hoofdgeding

   Lahti Energia Oy

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein hallinto–oikeus — Uitlegging van artikel 3 van richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval (PB L 332, blz. 91) — Complex, bestaande uit een vergassingsinstallatie waar gas wordt geproduceerd uit afval, en een krachtcentrale, in de ketel waarvan het door thermische behandeling van het afval in de vergassingsinstallatie verkregen gas wordt verbrand — Verbranding van ongereinigd in plaats van gereinigd gas in de ketel van de krachtcentrale

      Dictum

   Een krachtcentrale die als aanvullende brandstof naast de fossiele brandstoffen die zij voor haar productie overwegend gebruikt, gas gebruikt dat in een installatie uit thermische afvalbehandeling wordt gewonnen, moet tezamen met deze installatie worden beschouwd als een „meeverbrandingsinstallatie” in de zin van artikel 3, punt 5, van richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval, wanneer dit gas niet in deze installatie is gereinigd.

      (1)  PB C 193 van 15.8.2009.


title: Zaak T-584/10: Beroep ingesteld op 27 december 2010 — Yilmaz/BHIM — Tequila Cuervo (TEQUILA MATADOR HECHO EN MEXICO)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/32

         Beroep ingesteld op 27 december 2010 — Yilmaz/BHIM — Tequila Cuervo (TEQUILA MATADOR HECHO EN MEXICO)
   (Zaak T-584/10)
   2011/C 55/57
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Yilmaz (Stuttgart, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Kuschmirek, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Tequila Cuervo, SA de CV (Tlaquepaque, Mexico)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 13 oktober 2010 in zaak R 1162/2009-2, en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „TEQUILA MATADOR HECHO EN MEXICO” voor waren van de klassen 32 en 33 — Gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3975117

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoeker

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „MATADOR”, ingeschreven onder nr. 30205053.1 voor waren van klasse 32; internationaal woordmerk „MATADOR”, ingeschreven onder nr. 792051 voor waren van klasse 32

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle betrokken waren

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat geen verwarringsgevaar bestaat, aangezien de betrokken merken met betrekking tot de waren waarvoor merkbescherming wordt aangevraagd, in die mate overeenstemmen dat wel gevaar voor verwarring bestaat.


title: Zaak C-269/05: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 — Zeevervoer — Havenrecht op schepen die reizigers of goederen vervoeren — Havenrecht op per veerboot vervoerde voertuigen — Discriminatie)

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/6

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-269/05) (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 - Zeevervoer - Havenrecht op schepen die reizigers of goederen vervoeren - Havenrecht op per veerboot vervoerde voertuigen - Discriminatie)
   (2007/C 42/10)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Zavvos en K. Simonsson, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: E. Skandalou, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen (PB L 378, blz. 1) — Havenrecht op schepen die reizigers of goederen vervoeren — Toepassing van een lager tarief op schepen die tussen havens op het nationale grondgebied varen — Havenrecht op voertuigen die per veerboot worden vervoerd — Recht niet van toepassing op vervoer van voertuigen tussen havens op het nationale grondgebied
   Dictum

               1.

               De Helleense Republiek heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen, door te handhaven:

                           —

                           de havenrechten die worden opgelegd aan passagiersschepen (cruiseschepen daaronder begrepen) of vrachtschepen bij het op de rede komen, het aanmeren en het voor anker gaan in de havens van Piraeus en Thessaloniki, welke rechten lager zijn wanneer het vervoer plaatsvindt tussen twee havens op het nationale grondgebied dan in geval van internationaal vervoer,

                           —

                           de rechten ten gunste van de bij wet nr. 2932/2001 opgerichte naamloze vennootschappen voor havenbeheer en ten gunste van de havens van Piraeus en Thessaloniki, waarmee de voertuigen worden belast bij inscheping op veerboten die internationale verbindingen onderhouden, terwijl voor de verbindingen tussen Griekse havens geen overeenkomstige rechten worden geheven,

                           —

                           de bevoegdheid van de gemeenten op het grondgebied waarvan havens functioneren, rechten te heffen op voertuigen die worden ingescheept op veerboten die buitenlandse havens als bestemming hebben.

               2.

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 229 van 17.9.2005.


title: Zaak C-53/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Land Hessen/Franz Mücksch OHG (Milieu — Richtlijn 96/82/EG — Beheersing van gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken — Preventie — Voldoende afstand tussen door publiek bezochte gebieden en inrichtingen met grote hoeveelheden gevaarlijke stoffen)

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Land Hessen/Franz Mücksch OHG
   (Zaak C-53/10) (1)

   (Milieu - Richtlijn 96/82/EG - Beheersing van gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken - Preventie - Voldoende afstand tussen door publiek bezochte gebieden en inrichtingen met grote hoeveelheden gevaarlijke stoffen)
   2011/C 319/08
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Land Hessen

      Verwerende partij: Franz Mücksch OHG

      In tegenwoordigheid van: Merck KGaA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van artikel 12, lid 1, van richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (PB 1997, L 10, blz. 13), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1137/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 tot aanpassing aan besluit 1999/468/EG van de Raad van een aantal besluiten waarop de procedure van artikel 251 van het Verdrag van toepassing is, wat de regelgevingsprocedure met toetsing betreft (PB L 311, blz. 1) — Voorkoming van zware ongevallen — Omvang van de verplichting van de lidstaten ervoor te zorgen dat hun beleid inzake bestemming of gebruik van de grond rekening houdt met de noodzaak om op langetermijnbasis voldoende afstand te laten bestaan tussen door het publiek bezochte plaatsen en de inrichtingen waar grote hoeveelheden gevaarlijke stoffen aanwezig zijn — Bouw van een tuincentrum in de nabijheid van een dergelijke inrichting — Aanwezigheid van tal van andere winkels in hetzelfde risicogebied

      Dictum

               1)

               Artikel 12, lid 1, van richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/105/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2003, moet aldus worden uitgelegd dat de verplichting van de lidstaten om ervoor te zorgen dat rekening wordt gehouden met de noodzaak om op een langetermijnbasis een voldoende afstand te laten bestaan tussen de onder deze richtlijn vallende inrichtingen enerzijds en door het publiek bezochte gebouwen anderzijds, ook geldt voor een overheidsinstantie als de stad Darmstadt (Duitsland), die de bouwvergunningen afgeeft, ook al is dit in het kader van een gebonden bevoegdheid.

               2)

               De verplichting van artikel 12, lid 1, van richtlijn 96/82, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/105, om op een langetermijnbasis rekening te houden met de noodzaak een voldoende afstand tussen de onder deze richtlijn vallende inrichtingen enerzijds en door het publiek bezochte gebouwen anderzijds te laten bestaan, houdt voor de bevoegde nationale autoriteiten niet de verplichting in om in omstandigheden als die van het hoofdgeding de vestiging van een door het publiek bezocht gebouw te verbieden. Deze verplichting verzet zich daarentegen wel tegen een nationale wettelijke regeling, volgens welke de vergunning voor de vestiging van een dergelijk gebouw moet worden afgegeven zonder dat de risico’s van vestiging binnen de radius van de veiligheidsafstanden in het stadium van de planning of van de individuele beslissing naar behoren zijn beoordeeld.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Doorhaling van zaak C-380/02

text:
C 304/20              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                      13.12.2003
Beroep, op 31 oktober 2003 ingesteld door Commissie                   de doorhaling in het register gelast van zaak C-28/02: Commis-
     van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
                        (Zaak C-460/03)
                                                                      (1) PB C 68 van 16.3.2002.
                        (2003/C 304/29)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 31 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                             Doorhaling van zaak C-162/02 (1)
digd door X. Lewis en M. Konstantinidis als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                                     (2003/C 304/32)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
1.    vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 augustus 2003
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-162/02:
      zijn ter uitvoering van richtlijn 2000/53/EG van het
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
      Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000
                                                                      republiek Duitsland.
      betreffende autowrakken (1), de verplichtingen niet is
      nagekomen die op hem rusten krachtens deze richtlijn,
      met name artikel 10, lid 1, daarvan, en krachtens het EG-       (1) PB C 156 van 29.6.2002.
      Verdrag;
2.    Ierland te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                Doorhaling van zaak C-231/02 (1)
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 21 april 2002
verstreken.                                                                                (2003/C 304/33)
(1) PB L 269 van 21.10.2000, blz. 34.
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 september
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-231/02
                                                                      (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële
                                                                      beslissing): Neumayer Bauges m.b.H., en Abwasserverband
               Doorhaling van zaak C-379/01 (1)                       Großraum Bruck an der Leitha.
                        (2003/C 304/30)
                                                                      (1) PB C 219 van 14.9.2002.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 september
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-379/01
(verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële
beslissing): Ortner GmbH en Allgemeine Unfallversicherung-                          Doorhaling van zaak C-380/02 (1)
sanstalt.
                                                                                (2003/C 304/34)
(1) PB C 3 van 5.1.2002.
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 september
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-380/02
               Doorhaling van zaak C-28/02 (1)                        (verzoek van de Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes
                                                                      Vorarlberg om een prejudiciële beslissing): Fantom Gebäuderei-
                        (2003/C 304/31)                               nigung GmbH en Stadt Dornbirn.
                                                                      (1) PB C 7 van 11.1.2003.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 augustus 2003


title: Zaak T-209/14: Arrest van het Gerecht van 25 september 2015 — Bopp/BHIM (Afbeelding van een achthoekige groene lijst) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat een achthoekige groene lijst afbeeldt — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/47

         Arrest van het Gerecht van 25 september 2015 — Bopp/BHIM (Afbeelding van een achthoekige groene lijst)
   (Zaak T-209/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat een achthoekige groene lijst afbeeldt - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 389/51)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Carsten Bopp (Glashütten, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Russ, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Pohlmann, vervolgens S. Hanne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 9 januari 2014 (zaak R 1276/2013-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van een beeldteken dat een achthoekige groene lijst afbeeldt, als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Carsten Bopp wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 151 van 19.5.2014.


title: Zaak T-139/13: Beschikking van het Gerecht van 11 juli 2014 — Eltek/BHIM — Eltec Elektronik (ELTEK)

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/25

         Beschikking van het Gerecht van 11 juli 2014 — Eltek/BHIM — Eltec Elektronik (ELTEK)
   (Zaak T-139/13) (1)

   2014/C 329/39
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Zaak C-98/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  4 mei 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten — Geen vergunningaanvraag en beoordeling voorafgaand aan uitvoering van project — Niet-ontvankelijkheid van beroep)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-98/04) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten - Geen vergunningaanvraag en beoordeling voorafgaand aan uitvoering van project - Niet-ontvankelijkheid van beroep)
   (2006/C 165/06)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Simonetti en M. Shotter, gemachtigden)

      Verweerder: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: K. Manji, vervolgens M. Bethell, gemachtigden, bijgestaan door P. Sales en J. Maurici, barristers)
   Voorwerp
   Schending van artikelen 2, lid 1, en 4 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (PB L 73, blz. 5) — Vergunning afgegeven zonder beoordeling
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-29/01: Beroep, op 24 januari 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
C 61/12               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 24.2.2001
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                2.    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
      door niet binnen de gestelde termijnen de wettelijke en          Middelen en voornaamste argumenten
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
      zijn om te voldoen aan richtlijn 98/56/EG van de Raad
      van 20 juli 1998 betreffende het in de handel brengen van
      teeltmateriaal van siergewassen (1), de krachtens artikel 19     Volgens artikel 3, sub k-oud, EG-Verdrag omvat het beleid
      van richtlijn 98/56/EG op hem rustende verplichtingen            van de Gemeenschap mede het milieu. Het beleid op het
      niet is nagekomen;                                               milieugebied is evenwel slechts in zoverre betrokken bij de in
                                                                       artikel 2-oud EG-Verdrag genoemde taak van instelling van
                                                                       een gemeenschappelijke markt, dat die taak „met inachtneming
—     het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-                van het milieu” moet worden uitgevoerd. Met milieu-aspecten
      wijzen.                                                          moet dus op passende wijze rekening worden gehouden bij de
                                                                       verwezenlijking van het beleid van de Gemeenschap, maar zij
                                                                       hebben geen voorrang ten opzichte van andere beleidsterrei-
Middelen en voornaamste argumenten                                     nen. In casu betekent dit, dat bij de aanbesteding van een
                                                                       opdracht voor dienstverlening lange vervoerstrajecten of het
                                                                       vermijden daarvan niet bij voorbaat ertoe mogen leiden, de
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                opdracht niet eens aan te kondigen en aldus het dienstenver-
die in zaak C-26/01.                                                   keer binnen de Gemeenschappen te verhinderen. Braunschweig
                                                                       mocht dus niet op grond van een milieu-argument afwijken
                                                                       van de communautaire verplichting om de aanbesteding van
                                                                       de opdracht in de gehele Gemeenschap aan te kondigen.
(1) PB L 226 van 13.8.1998, blz. 16.
                                                                       Niet van belang is, dat Duitsland de inbreuk erkent en dat de
                                                                       betrokken instanties tot het inachtnemen van de aanbe-
                                                                       stedingsregels zijn aangespoord, aangezien Braunschweig nog
                                                                       steeds in strijd met het gemeenschapsrecht handelt door aan
                                                                       de overeenkomst vast te houden en deze te blijven toepassen.
Beroep, op 23 januari 2001 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                       (1) PB 1992, L 209, blz. 1.
                            Duitsland
                         (Zaak C-28/01)
                         (2001/C 61/21)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 23 januari 2001 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van de juridische
dienst van de Commissie, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre         Beroep, op 24 januari 2001 ingesteld door Commissie van
Wagner C-254, Kirchberg.                                                 de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                                (Zaak C-29/01)
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de ver-
      plichtingen niet is nagekomen die voortvloeien uit de                                      (2001/C 61/22)
      artikelen 8 en 11, lid 3, sub b, van richtlijn 92/50/EEG (1),
      doordat de stad Braunschweig zonder voorafgaande
      aankondiging is overgegaan tot onderhandse aanbeste-             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      ding van een opdracht voor afvalverwerking hoewel niet           op 24 januari 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
      is voldaan aan de voorwaarden van richtlijn 92/50/EEG            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
      voor onderhandse aanbesteding zonder aankondiging in             woordigd door G. Valero Jordana, domicilie gekozen hebbende
      de gehele Gemeenschap;                                           te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 24.2.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 61/13
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                     Doorhaling van zaak C-67/00 (1)
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen                             (2001/C 61/24)
      de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
      bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen         De president van het Hof van Justitie van de Europese
      aan richtlijn 96/61/EG (1) van de Raad van 24 september         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 september
      1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van          2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-67/00:
      verontreiniging, de krachtens deze richtlijn op hem             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                      (1) PB C 149 van 27.5.2000.
—     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar
met die in zaak C-26/01; de termijn voor omzetting is                                Doorhaling van zaak C-68/00 (1)
verstreken op 30 oktober 1999.
                                                                                (2001/C 61/25)
(1) PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26.                                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 september
                                                                      2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-68/00:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
                                                                      (1) PB C 135 van 13.5.2000.
               Doorhaling van zaak C-505/99 (1)
                          (2001/C 61/23)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                Doorhaling van zaak C-70/00 (1)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 september 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-505/99:                                       (2001/C 61/26)
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
rijk België.                                                          De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 september
                                                                      2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-70/00:
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
                                                                      (1) PB C 122 van 29.4.2000.


title: Zaak C-360/01: Beroep, op 21 september 2001 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en Raad van de Europese Unie

text:
C 331/10                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.11.2001
Beroep, op 17 september 2001 ingesteld door Commissie                  van de Europese Gemeenschappen en de Raad van de Europese
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                      Unie door de Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door
                                 bliek                                 U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan door G. De Bellis,
                                                                       avvocato dello Stato.
                         (Zaak C-348/01)
                          (2001/C 331/15)                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       —     nietig te verklaren artikel 1 van verordening (EG)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   nr. 1263/2001 van 27 juni 2001 tot vaststelling van de
op 17 september 2001 beroep ingesteld tegen Franse Repu-                     afgeleide interventieprijzen voor witte suiker voor het
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         verkoopseizoen 2001/2002 (PB van 30 juni 2001),
vertegenwoordigd door G. zur Hausen en J. Adda als gemach-                   voorzover daarin is verzuimd, de afgeleide interventieprijs
tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                             voor witte suiker voor alle gebieden in Italië vast te
                                                                             stellen, en, in voorkomend geval, ook artikel 2, lid 1,
                                                                             sub a, van verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                      van 19 juni 2001 nietig te verklaren;
dat het Hof behage:
1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de            —     de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen           Raad van de Europese Unie in de kosten te verwijzen.
      die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 97/11/EG van
      de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn
      85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling van
      bepaalde openbare en particuliere projecten (1), of althans
      de Commissie daarvan niet volledig op de hoogte te               Middelen en voornaamste argumenten
      stellen, de krachtens die richtlijn op haar rustende ver-
      plichtingen niet is nagekomen;
2.    de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                   Volgens de Italiaanse regering heeft de Commissie bij de
                                                                       vaststelling van het tegenover de productie te stellen nationale
                                                                       verbruik van suiker ten einde te bepalen of al dan niet sprake
                                                                       is van een tekort, een onwettig en onjuist criterium toegepast.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                Inzonderheid is bij de berekening van het te verwachten
die in zaak C-345/01 (2); de omzettingstermijn is verstreken           verbruik geen rekening gehouden met suiker die wordt
op 14 maart 1999.                                                      gebruikt bij de vervaardiging van voor uitvoer bestemde
                                                                       producten op basis van suiker.
(1) PB L 73, blz. 5.
(2) Zie bladzijde 8 van dit Publicatieblad.
                                                                       Italië zal derhalve in het verkoopseizoen 2001/2002 witte
                                                                       suiker moeten invoeren evenals enig ander land dat in dezelfde
                                                                       situatie verkeert, met als enig verschil dat in dit land alle
                                                                       producten op basis van suiker binnenslands worden verbruikt,
                                                                       terwijl Italië deze producten uitvoert.
Beroep, op 21 september 2001 ingesteld door Italiaanse
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-                      Op basis van het criterium van de Commissie zou het andere
           schappen en Raad van de Europese Unie                       land, maar niet Italië, een tekort hebben, ook al hebben beide
                                                                       landen dezelfde behoefte aan ingevoerde suiker.
                         (Zaak C-360/01)
                          (2001/C 331/16)                              Deze consequentie is niet gerechtvaardigd en is in strijd met
                                                                       het doel van de „regionalisatie”.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 september 2001 beroep ingesteld tegen de Commissie


title: Zaak C-396/00: Beroep, op 26 oktober 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
27.1.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 28/11
4)    Verdraagt het gemeenschapsrecht zich, mede gelet op het          Middelen en voornaamste argumenten
      discriminatieverbod en het evenredigheidsbeginsel, met
      een sanctiestelsel zoals dat van artikel 399 van de              De Commissie stelt vast dat, zelfs indien in het betrokken
      Italiaanse Codice Postale (presidentieel decreet                 gebied vóór 31 december 1998 waterzuiveringsinstallaties
      nr. 156/1973)?                                                   hadden bestaan, Italië had moeten aanwijzen welke lozingen
                                                                       voor de toepassing van artikel 5, lid 5, van de richtlijn van
                                                                       belang waren, en, zo nodig, de installaties had moeten
(1) PB L 91 van 7.4.1999, blz. 10.                                     aanpassen. Italië kan zijn verzuim bij de nakoming van de uit
                                                                       de richtlijn voortvloeiende verplichtingen niet rechtvaardigen
                                                                       met het betoog dat de criteria aan de hand waarvan moest
                                                                       worden nagegaan, of in casu sprake was van de verplichtingen
                                                                       overeenkomstig artikel 5, leden 2 en 5, nog niet zijn onder-
                                                                       zocht en beoordeeld, daar deze taak aan de plaatselijke
                                                                       organen (de regio’s) is toevertrouwd. Zoals het Hof van Justitie
                                                                       meermaals heeft verklaard, kunnen de lidstaten zich niet op
                                                                       nationale bepalingen beroepen ter rechtvaardiging van de
                                                                       niet-nakoming van een door een richtlijn voorgeschreven
                                                                       verplichting.
Beroep, op 26 oktober 2000 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                  De uitzondering van artikel 5, lid 4, van de richtlijn kan
                               bliek                                   blijkbaar niet worden toegepast voordat de feitelijke omstan-
                                                                       digheden zich hebben voorgedaan die aan de toepassing
                                                                       daarvan ten grondslag liggen: het minimumpercentage van
                        (Zaak C-396/00)                                de vermindering van de totale vracht voor alle stedelijke
                                                                       waterzuiveringsinstallaties in een bepaald kwetsbaar gebied,
                                                                       gelijk aan een bepaalde hoeveelheid, hetgeen thans op generlei
                         (2001/C 28/19)                                wijze kan worden aangetoond juist omdat er geen zuiveringsin-
                                                                       stallatie is.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             De Italiaanse autoriteiten hebben met het uitroepen van de
op 26 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-             noodtoestand aangetoond dat zij oprecht iets aan de situatie
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   willen doen. Toch geeft het aanleiding tot zorg, dat zij
vertegenwoordigd door G. V. Jordana, lid van haar juridische           weliswaar in hun antwoorden op de aanmaningsbrief van
dienst, en R. Amorosi, ter beschikking van de juridische               9 juli en 27 oktober 1999 de data hebben vermeld waarop de
dienst gesteld magistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen         werkzaamheden vermoedelijk zouden zijn voltooid, maar dat
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                 in de laatste brief van 6 april 2000 iedere informatie daarover
Wagner, Kirchberg.                                                     ontbreekt. Voor het onderhavige beroep brengt dit in elk geval
                                                                       geen wijziging in de situatie dat Italië inbreuk blijft maken op
                                                                       het gemeenschapsrecht.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       (1) PB L 135 van 30.5.1991, blz. 40.
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door er niet        (2) PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1.
      voor te zorgen dat vóór 31 december 1998 de lozingen
      van stedelijk afvalwater van de stad Milaan, die zich
      bevinden in de afwateringsgebieden van de „Po-delta” en
      „de noordwestkust van de Adriatische zee”, die bij Decreto
      legislativo nr. 152 van de Italiaanse Republiek van 11 mei
      1999 (Bepalingen inzake de bescherming van wateren
      tegen verontreiniging en omzetting van richtlijn
      91/271/EEG (1) inzake de behandeling van stedelijk afval-        Beroep, op 30 oktober 2000 ingesteld door Koninkrijk
      water, en van richtlijn 91/676/EEG (2) inzake de bescher-        Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
      ming van water tegen verontreiniging door nitraten uit                                          pen
      agrarische bronnen) worden omschreven als kwetsbare
      gebieden in de zin van artikel 5 van richtlijn 91/271/EEG                                (Zaak C-398/00)
      van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling
      van stedelijk afvalwater, worden onderworpen aan een                                      (2001/C 28/20)
      behandeling die verder gaat dan de in artikel 4 van
      voornoemde richtlijn bedoelde secundaire of gelijkwaar-
      dige behandeling, niet heeft voldaan aan de krachtens            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      artikel 5, lid 2, van deze richtlijn op haar rustende            op 30 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Commissie van de
      verplichtingen, waarop in artikel 5, lid 5, wordt gewezen.       Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-
                                                                       woordigd door S. Ortiz Vaamonde, Abogado del Estado, als
                                                                       gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.               Spaanse ambassade, Boulevard E. Servais 4-6.


title: Zaak C-211/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d'appello di Roma (Italië) op 3 mei 2012 — Martini SpA/Ministero delle Attività Produttive

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d'appello di Roma (Italië) op 3 mei 2012 — Martini SpA/Ministero delle Attività Produttive
   (Zaak C-211/12)
   2012/C 194/24
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte d'appello di Roma

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Martini SpA

      Verwerende partij: Ministero delle Attività Produttive

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 35 van verordening (EG) nr. 1291/2000 van de Commissie van 9 juni 2000 (1) aldus worden uitgelegd dat de daarin neergelegde sanctie, te weten verbeurdverklaring van de gehele zekerheid die marktdeelnemers uit de Gemeenschap dienen te stellen als zij een invoer- of uitvoercertificaat hebben verkregen voor een product dat onder de gemeenschappelijke marktordening voor granen valt, in wezen ertoe strekt deze marktdeelnemers af te houden van niet-nakoming van een op hen rustende hoofdverplichting (zoals de daadwerkelijke in- of uitvoer van de in het certificaat bedoelde granen) met betrekking tot de transactie waarvoor zij het certificaat hebben verkregen en de bijbehorende zekerheid hebben gesteld?

               2)

               Moeten de bepalingen van artikel 35, lid 4, van verordening (EG) nr. 1291/2000, voorzover zij de termijnen en de wijze van vrijgave vaststellen van de zekerheid die bij de afgifte van een invoercertificaat is gesteld, aldus worden uitgelegd dat de hoogte van de sanctie in geval van niet-nakoming van een bijkomende verplichting, met name te late overlegging van het bewijs van invoer (en dus te late indiening van het verzoek om vrijgave van de gestelde zekerheid), moet worden vastgesteld ongeacht het bedrag van de bijzondere zekerheid die geheel verbeurd moet worden verklaard in geval van niet-nakoming van een hoofdverplichting met betrekking tot dezelfde invoertransactie, maar aan de hand van de normale zekerheid die van toepassing is op de invoer van soortgelijke producten in de referentieperiode in het algemeen?

               3)

               Moet artikel 35, lid 4, sub c, van verordening (EG) nr. 1291/2000 van de Commissie, waar het bepaalt dat „indien voor een bepaald product certificaten zijn afgegeven waarin verschillende zekerheidstarieven zijn vastgesteld, […] om het bedrag te berekenen dat verbeurd dient te worden verklaard, het […] tarief [wordt] genomen dat bij invoer […] gold”, aldus worden uitgelegd dat de sanctie voor de overschrijding van de termijn voor de overlegging van het bewijs van invoer in de Europese Gemeenschap, ingeval een partij granen correct is ingevoerd door een marktdeelnemer uit de Gemeenschap, moet worden berekend aan de hand van het laagste tarief dat gold in de periode waarin het product is ingevoerd, ongeacht of aan de bijzondere voorwaarden inzake het invoerrecht is voldaan (zoals gesteld door Martini) dan wel enkel wanneer aan die bijzondere voorwaarden is voldaan (zoals gesteld door de Italiaanse Staat)?

      (1)  PB L 152, blz. 1.


title: Zaak C-118/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 9 maart 2015 — Confederación Sindical ELA en Juan Manuel Martínez Sánchez/Aquarbe, S.A.U. en Consorcio de Aguas de Busturialdea

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 9 maart 2015 — Confederación Sindical ELA en Juan Manuel Martínez Sánchez/Aquarbe, S.A.U. en Consorcio de Aguas de Busturialdea
   (Zaak C-118/15)
   (2015/C 171/25)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellanten: Confederación Sindical ELA en Juan Manuel Martínez Sánchez

      Geïntimeerden: Aquarbe, S.A.U. en Consorcio de Aguas de Busturialdea

      Prejudiciële vraag

   Verzet artikel 1, onder b), juncto artikel 4, lid 1, van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 (1) zich ertegen dat de Spaanse wettelijke regeling tot uitvoering daarvan aldus wordt uitgelegd dat een overheidsbedrijf dat met zijn werkzaamheden samenhangende diensten exploiteert waarvoor specifieke materiële middelen nodig zijn, niet het personeel hoeft over te nemen van het bedrijf waaraan de uitvoering van die diensten was opgedragen middels een dienstverleningsovereenkomst volgens welke de opdrachtnemer verplicht was de genoemde middelen, welke zijn eigendom zijn, te gebruiken, wanneer het overheidsbedrijf besluit om de dienstverleningsovereenkomst niet te verlengen en de diensten zelf uit te voeren met gebruikmaking van zijn eigen personeel, en niet langer dat van de opdrachtnemer, zodat de dienstverlening ongewijzigd wordt voortgezet, maar dan door werknemers die bij een andere werkgever werken?

      (1)  Richtlijn inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (PB L 82, blz. 16).


title: Zaak C-369/02: Beroep, op 14 oktober 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 289/18                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23.11.2002
bate van de Comissão do Mercado de Valores Mobiliários een             De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet
naar gelang van de waarde van de transactie variërende,                treffen om aan voornoemde richtlijn te voldoen.
onbegrensde heffing wordt vastgesteld op niet via de beurs
verlopen aandelentransacties, verenigbaar met de artikelen 11
en 12 van richtlijn 69/335/EEG ( 1)?                                   De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot nog
                                                                       toe niet de passende maatregelen heeft getroffen om de
                                                                       betrokken richtlijn volledig in Grieks recht om te zetten.
( 1) Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende
     de indirecte belasting op vermogensopbouw (PB L 249 van
     3.10.1969, blz. 25).
                                                                       (1 ) PB L 127 van 9.5.2001, blz. 38.
Beroep, op 9 oktober 2002 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                   Beroep, op 14 oktober 2002 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                          (Zaak C-364/02)                                                              bliek
                          (2002/C 289/31)                                                      (Zaak C-369/02)
                                                                                (2002/C 289/32)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 9 oktober 2002 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door haar juridisch adviseur M. Kontou-Durande.               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 14 oktober 2002 beroep ingesteld tegen Helleense Repu-
                                                                       bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur M. Kontou-
                                                                       Durande.
—      vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/32/EG           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       van de Commissie van 8 mei 2001 tot erkenning
       van beschermde gebieden in de Gemeenschap waar                  —      vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
       bijzondere plantenziekterisico’s bestaan, en tot intrekking            binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
       van richtlijn 92/76/EEG (1), de krachtens artikel 3, lid 1,            telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te
       van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is              voldoen aan richtlijn 2001/33/EG van de Commissie van
       nagekomen;                                                             8 mei 2001 tot wijziging van bepaalde bijlagen bij
                                                                              richtlijn 2000/29/EG van de Raad betreffende de bescher-
—      de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                      mende maatregelen tegen het binnenbrengen en de
                                                                              verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en
                                                                              voor plantaardige producten schadelijke organismen (1),
                                                                              de krachtens artikel 2 van die richtlijn op haar rustende
Middelen en voornaamste argumenten                                            verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       —      de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag
treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen           Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of           oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap                 verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.                           lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.
 ---pagebreak--- 23.11.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 289/19
Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag                            Doorhaling van zaak C-335/01 ( 1)
treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen
welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of
uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap                                        (2002/C 289/35)
voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.
De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet         De president van het Hof van Justitie van de Europese
treffen om aan voornoemde richtlijn te voldoen.                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 september
                                                                      2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-335/01:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot nog           Republiek.
toe niet de passende maatregelen heeft getroffen om de
betrokken richtlijn volledig in Grieks recht om te zetten.
                                                                      (1 ) PB C 317 van 10.11.2001.
( 1) PB L 127 van 9.5.2001, blz. 42.
                                                                                Doorhaling van zaak C-43/02 (1)
              Doorhaling van zaak C-141/01 P ( 1)
                                                                                (2002/C 289/36)
                         (2002/C 289/33)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 juli 2002 de              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 augustus 2002
doorhaling in het register gelast van zaak C-141/01 P:                de doorhaling in het register gelast van zaak C-43/02 (verzoek
Confederazione generale dell’industria italiana (Confindustria)       van het Landgericht Stuttgart om een prejudiciële beslissing):
e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.                  Landesbausparkasse Baden-Württemberg tegen Elisabeth Hut-
                                                                      tenlocher.
( 1) PB C 186 van 30.6.2001.
                                                                      (1 ) PB C 109 van 4.5.2002.
               Doorhaling van zaak C-295/01 ( 1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-59/02 (1)
                         (2002/C 289/34)
                                                                                (2002/C 289/37)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 juli 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-295/01 (verzoek
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
van de Giudice di Pace di Casale Monferrato om een prejudicië-
le beslissing): Fontaneto Industria Alimenare Srl tegen ASL 21        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juli 2002 de
                                                                      doorhaling in het register gelast van zaak C-59/02: Commissie
— Dipartimento di Prevenzione Servizio Igiene Alimenti
e Nutrizione.                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.
( 1) PB C 289 van 13.10.2001.                                         (1 ) PB C 97 van 20.4.2002.


title: Zaak F-97/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 17 juni 2008 — De Fays/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Ziekteverlof — Onregelmatige afwezigheid — Arbitrageprocedure)

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/37

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 17 juni 2008 — De Fays/Commissie
   (Zaak F-97/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Ziekteverlof - Onregelmatige afwezigheid - Arbitrageprocedure)
   (2008/C 197/71)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Chantal De Fays (Bereldange, Luxemburg) (vertegenwoordigers: P.-P. Van Gehuchten en P. Reyniers, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds een verzoek tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie waarbij ten aanzien van verzoekster artikel 60 van het Statuut van Ambtenaren van de Europese Gemeenschappen wordt toegepast, en anderzijds een verzoek tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007, blz. 45.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 17 februari 1998 in zaak T-105/96: Pharos SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Verordening (EEG) nr. 2377/90 - Opneming van somatosalm in lijst van substanties waarvoor geen maximumwaarden voor residuen gelden - Beroep wegens nalaten - Vordering tot schadevergoeding)

text:
11.4.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 113/11
2. Verwijst de Commissie in de kosten.                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 17 februari 1998
( ) PB C 180 van 22.6.1996.
 1
                                                                   in zaak T-105/96: Pharos SA tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   (Verordening (EEG) nr. 2377/90 Ð Opneming van soma-
                                                                   tosalm in lijst van substanties waarvoor geen maximum-
                                                                   waarden voor residuen gelden Ð Beroep wegens nalaten
                                                                                Ð Vordering tot schadevergoeding)
                                                                                (98/C 113/28)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 17 februari 1998
                                                                                (Procestaal: Frans)
in zaak T-91/96: N. Hankart tegen Raad van de Europese
                            Unie (1)
                                                                   In zaak T-105/96, Pharos SA, gevestigd te Seraing (BelgieÈ),
(Ambtenaren Ð Algemeen vergelijkend onderzoek Ð Fei-               vertegenwoordigd door A. Vandencasteele, advocaat te
telijke organisatie Ð Verlies van ingeleverd examenwerk            Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
             Ð Niet-toelating tot volgend examen)                  kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias
                                                                   Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                        (98/C 113/27)
                                                                   schappen (gemachtigden: F. Castillo de la Torre en M.
                                                                   Nolin), betreffende enerzijds een verzoek krachtens
                                                                   artikel 175 van het EG-Verdrag strekkende tot vaststelling,
                                                                   dat de Commissie in strijd met de wet heeft nagelaten de
                      (Procestaal: Frans)                          procedure voort te zetten ter opneming van de door ver-
                                                                   zoekster geproduceerde somatosalm in de lijst van sub-
                                                                   stanties waarvoor geen maximumwaarden voor residuen
                                                                   gelden van bijlage II bij Verordening (EEG) nr. 2377/90
In zaak T-91/96, N. Hankart, ambtenaar van de Commis-              van de Raad van 26 juni 1990 houdende een communau-
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Sint-               taire procedure tot vaststelling van maximumwaarden
Genesius-Rode (BelgieÈ), vertegenwoordigd door J.-N.               voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig
Louis, T. Demaseure, A. Tornel en V. Leclercq, advocaten           gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij            L 224 van 18.8.1990, blz. 1) en anderzijds een verzoek,
de Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30, tegen                krachtens de artikelen 178 en 215, tweede alinea, van het
Raad van de Europese Unie (gemachtigde: T. Blanchet),              EG-Verdrag om de Commissie te veroordelen tot vergoe-
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit        ding van de schade die verzoekster door dat nalaten zou
van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek Raad/C/            hebben geleden, heeft het Gerecht (Derde Kamer), samen-
360 van 13 maart 1996 om verzoekster niet tot het tweede           gesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpresident, C. P. BrieÈt
deel van het schriftelijke examen van dat vergelijkend             en A. Potocki, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadminis-
onderzoek toe te laten, heeft het Gerecht (Derde Kamer),           trateur, op 17 februari 1998 een arrest gewezen waarvan
samengesteld als volgt: V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A.    het dictum luidt als volgt:
Potocki, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,
op 17 februari 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
tum luidt als volgt:
                                                                   1. Op het verzoek van de Commissie om een hoorzitting
                                                                        behoeft niet te worden beslist.
1. Verklaart nietig het besluit van de jury van algemeen
     vergelijkend onderzoek Raad/C/360 van 13 maart                2. Op het beroep wegens nalaten behoeft niet te worden
     1996 om N. Hankart niet tot het tweede deel van het                beslist.
     schriftelijke examen van dat vergelijkend onderzoek
     toe te laten.
                                                                   3. De vordering tot schadevergoeding wordt ongegrond
                                                                        verklaaard.
2. Verstaat dat de Raad de kosten zal dragen.
                                                                   4. Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 233 van 10.8.1996.
                                                                   (1) PB C 269 van 14.9.1996.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 september 2004 in zaak C-481/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijnen 2001/12/EG en 2001/13/EG — Spoorwegen in de Gemeenschap — Ontwikkeling — Billijke, eenvormige en niet-discriminerende voorwaarden voor toegang tot infrastructuur — Vergunningen van spoorwegondernemingen — Gemeenschappelijke regeling — Niet-omzetting binnen voorgeschreven termijn)

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 30 september 2004
   in zaak C-481/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 2001/12/EG en 2001/13/EG - Spoorwegen in de Gemeenschap - Ontwikkeling - Billijke, eenvormige en niet-discriminerende voorwaarden voor toegang tot infrastructuur - Vergunningen van spoorwegondernemingen - Gemeenschappelijke regeling - Niet-omzetting binnen voorgeschreven termijn)
   (2004/C 284/11)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-481/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 19 november 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: W. Wils) tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigden: S. Schreiner en M. Thill), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, A. La Pergola en U. Lõhmus (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 30 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2001/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van richtlijn 91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap en aan richtlijn 2001/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 7 van 10.1.2004.


title: Zaak T-396/09: Arrest van het Gerecht van 14 juni 2012 — Vereniging Milieudefensie en Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht/Commissie ( „Milieu — Verordening (EG) nr. 1367/2006 — Verplichting van lidstaten om luchtkwaliteit te beschermen en te verbeteren — Aan lidstaat toegestane tijdelijke afwijking — Verzoek tot interne herziening — Weigering — Maatregel van individuele strekking — Geldigheid — Verdrag van Aarhus” )

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/17

         Arrest van het Gerecht van 14 juni 2012 — Vereniging Milieudefensie en Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht/Commissie
   (Zaak T-396/09) (1)

   (Milieu - Verordening (EG) nr. 1367/2006 - Verplichting van lidstaten om luchtkwaliteit te beschermen en te verbeteren - Aan lidstaat toegestane tijdelijke afwijking - Verzoek tot interne herziening - Weigering - Maatregel van individuele strekking - Geldigheid - Verdrag van Aarhus)
   2012/C 217/35
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Vereniging Milieudefensie (Amsterdam, Nederland), en Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht (Utrecht, Nederland) (vertegenwoordiger: A. van den Biesen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Oliver, W. Roels en A. Alcover San Pedro, vervolgens P. Oliver, A. Alcover San Pedro en E. Manhaeve, en tot slot P. Oliver, A. Alcover San Pedro en B. Burggraaf, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels, Y. de Vries, J. Langer en M. de Ree, gemachtigden), Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Visaggio en A. Baas, vervolgens L. Visaggio en G. Corstens, gemachtigden), en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Moore en F. Naert, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2009) 6121 van de Commissie van 28 juli 2009 houdende niet-ontvankelijkverklaring van het verzoek van verzoeksters om herziening van haar beschikking C(2009) 2560 def. van 7 april 2009, waarbij het Koninkrijk der Nederlanden is toegestaan tijdelijk af te wijken van de verplichtingen van richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa (PB L 152, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Beschikking C(2009) 6121 van de Commissie van 28 juli 2009 wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Vereniging Milieudefensie en Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden, het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 297 van 5.12.2009.


title: Zaak C-338/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 14 juli 2014 — Quenon K. SPRL/Citibank Belgium SA, Metlife Insurance SA

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 14 juli 2014 — Quenon K. SPRL/Citibank Belgium SA, Metlife Insurance SA
   (Zaak C-338/14)
   2014/C 339/08
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Quenon K. SPRL

      Verwerende partijen: Citibank Belgium SA, Metlife Insurance SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 17 van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten (1) aldus worden uitgelegd dat het de nationale rechter toestaat te bepalen dat de handelsagent na de beëindiging van de overeenkomst recht heeft op een vergoeding inzake klanten waarvan het bedrag niet hoger mag zijn dan de beloning van één jaar evenals, wanneer het bedrag van die vergoeding niet de volledige, werkelijk geleden schade dekt, op een schadevergoeding ten belope van het verschil tussen het bedrag van de werkelijk geleden schade en het bedrag van die vergoeding?

               2)

               Moet meer in het bijzonder artikel 17, [lid] 2, [sub] c, van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat het slechts een aanvullende schadevergoeding naast de vergoeding inzake klanten toestaat voor zover de principaal de overeenkomst heeft miskend of een onrechtmatige daad heeft gesteld die in oorzakelijk verband staat met de beweerde schade, en voor zover er een schade bestaat die verschilt van de schade die wordt vergoed door de forfaitaire vergoeding inzake klanten?

               3)

               Indien deze laatste vraag bevestigend wordt beantwoord, moet het dan om een andere onrechtmatige daad gaan dan de eenzijdige verbreking van de overeenkomst, zoals de betekening van een ontoereikende opzeggingstermijn, de toekenning van een ontoereikende compensatoire opzeggingsvergoeding en van een ontoereikende vergoeding inzake klanten, het bestaan van dringende redenen in hoofde van de principaal, een misbruik van het recht om de overeenkomst te verbreken of enige andere onrechtmatige handelwijze, met name inzake marktpraktijken?

      (1)  PB L 382, blz. 17.


title: Zaak C-301/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 oktober 2012 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Verontreiniging en hinder — Behandeling van stedelijk afvalwater — Richtlijn 91/271/EEG — Artikelen 3, 4 en 10 — Bijlage I, punten A en B)

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 oktober 2012 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-301/10) (1)

   (Niet-nakoming - Verontreiniging en hinder - Behandeling van stedelijk afvalwater - Richtlijn 91/271/EEG - Artikelen 3, 4 en 10 - Bijlage I, punten A en B)
   2012/C 379/02
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán, A.-A. Gilly en A. Demeneix, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: L. Seeboruth, gemachtigde, bijgestaan door D. Anderson, QC, S. Ford en B. McGurk, barristers)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 3, leden 1 en 2, 4, leden 1 en 3, en 10 van, en bijlage I, punten A en B, bij richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40) — Verzuim te hebben verzekerd dat het stedelijk afvalwater van een aantal Londense agglomeraties (Whitburn, Beckton, Crossness en Mogden) passend wordt behandeld

      Dictum

               1)

               Door:

                           —

                           geen passende opvang van het stedelijk afvalwater van de agglomeraties met meer dan 15 000 inwonerequivalenten Sunderland (Whitburn) en Londen (opvangsystemen van Beckton en Crossness) te verzekeren in de zin van artikel 3, leden 1 en 2, van en bijlage I, punt A, bij richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, en

                           —

                           geen passende behandeling van het stedelijk afvalwater van de agglomeratie met meer dan 15 000 inwonerequivalenten Londen (zuiveringsinstallaties van Beckton, Crossness en Mogden) te verzekeren in de zin van de artikelen 4, leden 1 en 3, en 10 van en bijlage I, punt B, bij richtlijn 91/271, is het Verenigd Koninkrijk de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Verenigd Koninkrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: Zaak T-201/15: Arrest van het Gerecht van 28 oktober 2016 — Unicorn/EUIPO — Mercilink Equipment Leasing (UNICORN) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk UNICORN — Oudere nationale woordmerken en ouder nationaal beeldmerk UNICORN — Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Bekendheid”]

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/19

         Arrest van het Gerecht van 28 oktober 2016 — Unicorn/EUIPO — Mercilink Equipment Leasing (UNICORN)
   (Zaak T-201/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk UNICORN - Oudere nationale woordmerken en ouder nationaal beeldmerk UNICORN - Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Bekendheid”])
   (2016/C 462/23)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Unicorn a.s. (Praag, Tsjechië) (vertegenwoordiger: L. Lorenc, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Mercilink Equipment Leasing Ltd (Limassol, Cyprus)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 16 februari 2015 (zaak R 1699/2014-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Unicorn en Mercilink Equipment Leasing

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Unicorn a.s. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 198 van 15.6.2015.