title: Zaak T-385/02: Beroep, op 19 december 2002 ingesteld door Marta Andreasen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 44/40                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        22.2.2003
Beroep, op 19 december 2002 ingesteld door Marta                      —     schending van artikel 50 Ambtenarenstatuut door de
Andreasen tegen Commissie van de Europese Gemeen-                           overplaatsing van verzoekster als tuchtrechtelijke maatre-
                            schappen                                        gel aan te wenden, en
                                                                      —     schending van artikel 7 Ambtenarenstatuut doordat de
                        (Zaak T-385/02)
                                                                            tewerkstelling van verzoekster in een ambt dat niet
                                                                            overeenkomt met haar categorie en haar rang, een
                                                                            overdreven en onnodige maatregel is.
                         (2003/C 44/75)
                        (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 december 2002 beroep tegen Commissie                Beroep, op 23 december 2002 ingesteld door Kronoply
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Marta                   GmbH & Co. KG en Kronotex GmbH & Co. KG tegen
Andreasen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd                     Commissie van de Europese Gemeenschappen
door I. S. Forrester, QC.
                                                                                (Zaak T-388/02)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2003/C 44/76)
—    nietig te verklaren het door de Commissie stilzwijgend
     genomen besluit tot afwijzing van verzoeksters klacht
     tegen haar verwijdering uit het ambt van rekenplichtige;                                 (Procestaal: Duits)
—    nietig te verklaren het door de Commissie stilzwijgend
     genomen besluit tot afwijzing van verzoeksters klacht
     tegen haar tewerkstelling in een ambt van hoofdadviseur;
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 23 december 2002 beroep tegen Commissie
—    haar schadevergoeding toe te kennen ten belope van het           van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Kronoply
     bedrag dat het Gerecht zal vermenen te behoren, te               GmbH & Co. KG en Kronotex GmbH & Co. KG, te Heiligen-
     vermeerderen met rente op de voet van 5 % per jaar of            grabe (Duitsland), vertegenwoordigd door R. Nierer, advocaat.
     op de voet die het Gerecht zal vermenen te behoren;
—    verweerster te verwijzen in de kosten van deze zaak.             Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                      —     het besluit van de Commissie van 19 juni 2002
                                                                            (staatssteun nr. N 240/2002) om geen bezwaar te maken
Middelen en voornaamste argumenten                                          tegen de verlening van steun door de Bondsrepubliek
                                                                            Duitsland aan Zellstoff Stendal GmbH, nietig te verklaren;
Met dit beroep komt verzoekster op tegen het besluit om haar          —     verweerster te verwijzen in haar eigen kosten en in die
te verwijderen uit het ambt van rekenplichtige en directeur                 van verzoeksters.
Uitvoering van de begrotingen bij het directoraat-generaal
Begroting en haar tewerk te stellen in een ambt van hoofdad-
viseur bij het directoraat-generaal Personeelzaken en algemeen
beheer.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster:
                                                                      Verzoeksters produceren plaatmaterialen op houtbasis van pas
                                                                      gekapt grenen, onder meer MDF-, HDF-, LDF- en OSB-platen.
—    schending van het beginsel van behoorlijk bestuur. De            Zij komen op tegen het besluit van de Commissie om geen
     Commissie heeft geen redenen gegeven voor de verwijde-           bezwaar te maken tegen de toekenning van een niet terug te
     ring uit het betrokken ambt en heeft niet voldaan aan            betalen subsidie ten belope van 109,161 miljoen euro en een
     haar verplichting om een besluit dat rechtsgevolgen              investeringstoelage ten belope van 165,515 miljoen euro aan
     sorteert, naar behoren met redenen te omkleden.                  Zellstoff Stendal GmbH voor de bouw van een pulpfabriek en


title: Zaak T-554/14: Beroep ingesteld op 25 juli 2014 — Messi Cuccittini/BHIM — J.M.-E.V. e hijos (MESSI)

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/24

         Beroep ingesteld op 25 juli 2014 — Messi Cuccittini/BHIM — J.M.-E.V. e hijos (MESSI)
   (Zaak T-554/14)
   2014/C 339/29
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Lionel Andrés Messi Cuccittini (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Rivas Zurdo en M. Toro Gordillo, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: J.M.-E.V. e hijos, SRL (Granollers, Spanje)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 april 2014 in de zaak R 1553/2013-1 te vernietigen voor zover de verwerping van verzoekers beroep de bevestiging impliceert van de beslissing van de oppositieafdeling waarbij oppositie B 1 9 38  458 werd toegewezen en gemeenschapsbeeldmerk nr. 1 0 1 81  154„MESSI” gedeeltelijk werd afgewezen;

               —

               de verwerende partij(en) te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeker

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „MESSI” voor waren van de klassen 3, 9, 14, 16, 25 en 28 — Gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 1 81  154

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerken „MASSI” voor waren van de klassen 9, 25 en 28

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 juni 2002 in de gevoegde zaken C-388/00 en C-429/00 (verzoek van de Giudice di pace di Genova om een prejudiciële beslissing): Radiosistemi Srl tegen Prefetto di Genova ("Richtlĳn 1999/5/EG — Radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur — Verenigbaarheid van nationale regeling die in handel brengen van radioapparatuur waarop geen nationaal typegoedkeuringsmerk is aangebracht, verbiedt — Toelaatbaarheid van sancties waarin nationale wettelĳke regeling voorziet")

text:
10.8.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 191/7
      van 12 december 1996, de onder bezwarende titel verrichte             Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
      onderzoeksactiviteiten van instellingen voor hoger onderwijs vrij     hoed; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 20 juni 2002 een
      te stellen van belasting over de toegevoegde waarde, is de            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die
      op haar rusten krachtens artikel 2 van de Zesde richtlijn (77/
      388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende                      1)    Artikel 28 EG verzet zich tegen nationale administratieve
      de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake                     voorschriften en/of praktijken die, waar de procedures voor de
      omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over               conformiteitsbeoordeling met het oog op de verhandeling en
      de toegevoegde waarde: uniforme grondslag.                                  ingebruikneming van radioapparatuur aan de beoordelingsvrij-
                                                                                heid van bestuursorganen zijn overgelaten, de marktdeelnemers
2)    De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.                    verbieden radioapparatuur zonder het nationale typegoedkeu-
                                                                                ringsmerk in te voeren, te verhandelen of ten verkoop voorhanden
                                                                                te hebben, wanneer zij niet de mogelijkheid hebben op
(1) PB C 273 van 23.9.2000.                                                       equivalente en minder belastende wijze aan te tonen dat die
                                                                                apparatuur beantwoordt aan de vereisten in verband met het
                                                                                passende gebruik van de door de nationale wetgeving toegestane
                                                                                radiofrequenties.
                                                                            2)    De artikelen 6, lid 1, tweede volzin, 7, lid 1, en 8, lid 1, van
                    ARREST VAN HET HOF                                            richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de
                                                                                Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en
                                                                                telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning
                           (Zesde kamer)                                          van hun conformiteit, kennen aan de justitiabelen rechten toe
                                                                                waarop voor de nationale rechter een beroep kan worden
                         van 20 juni 2002                                         gedaan, ook al is de richtlijn zelf na het verstrijken van de
                                                                                omzettingstermijn nog niet formeel in nationaal recht omgezet.
                                                                                Artikel 7, lid 2, van deze richtlijn verdraagt zich niet met de
in de gevoegde zaken C-388/00 en C-429/00 (verzoek                                handhaving van normen en/of praktijken van het nationale
van de Giudice di pace di Genova om een prejudiciële                              recht die na 8 april 2000 de verhandeling en/of de ingebruikne-
 beslissing): Radiosistemi Srl tegen Prefetto di Genova (1)                       ming van radioapparatuur zonder nationaal typegoedkeurings-
                                                                                merk verbieden, terwijl het efficiënte en passende gebruik van
(„Richtlijn 1999/5/EG — Radioapparatuur en telecommu-                             het door de nationale wetgeving vrijgegeven radiospectrum
nicatie-eindapparatuur — Verenigbaarheid van nationale                            vaststaat of gemakkelijk is te verifiëren.
regeling die in handel brengen van radioapparatuur waarop
geen nationaal typegoedkeuringsmerk is aangebracht, ver-
biedt — Toelaatbaarheid van sancties waarin nationale                       3)    Elke door een lidstaat genomen maatregel, met uitzondering
                  wettelijke regeling voorziet”)                                  van rechterlijke beslissingen, waardoor het vrije verkeer wordt
                                                                                verhinderd van producten die in een andere lidstaat rechtmatig
                                                                                vervaardigd of in de handel zijn gebracht, valt onder het begrip
                          (2002/C 191/11)                                         „maatregel” in de zin van artikel 1 van beschikking nr. 3052/
                                                                                95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december
                        (Procestaal: Italiaans)                                   1995 tot vaststelling van een procedure voor uitwisseling van
                                                                                informatie over nationale maatregelen waarbij wordt afgeweken
                                                                                van het beginsel van het vrije verkeer van goederen binnen
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                de Gemeenschap. De handhaving van een administratieve
                          dentie van het Hof)
                                                                                inbeslagneming van een bepaald model of bepaald type product
                                                                                dat rechtmatig in een andere lidstaat in de handel is gebracht,
                                                                                nadat de voor technische controles verantwoordelijke nationale
In de gevoegde zaken C-388/00 en C-429/00, betreffende                            instanties de conformiteit van het product met de nationale en
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de                             communautaire regelgeving hebben vastgesteld, valt onder het
Giudice di pace di Genova (Italië), in de aldaar aanhangige                       begrip „maatregel” die ter kennis van de Commissie moet
gedingen tussen Radiosistemi Srl en Prefetto di Genova, om                        worden gebracht in de zin van die bepaling.
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 28 EG,
richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad                   4)    Wanneer een nationale regeling strijdig met het gemeenschaps-
van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommu-                        recht is bevonden, is het naar aanleiding van een overtreding van
nicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun                        die regeling opleggen van boeten of andere dwangmaatregelen
conformiteit (PB L 91, blz. 10), alsmede beschikking nr. 3052/                    eveneens onverenigbaar met het gemeenschapsrecht.
95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 decem-
ber 1995 tot vaststelling van een procedure voor uitwisseling
van informatie over nationale maatregelen waarbij wordt
afgeweken van het beginsel van het vrije verkeer van goederen               (1) PB C 28 van 27.1.2001.
binnen de Gemeenschap (PB L 321, blz. 1), heeft het Hof (Zesde
kamer), samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident,
N. Colneric, J.-P. Puissochet, V. Skouris en J. N. Cunha


title: Verzoek van het Tribunal administratif de Strasbourg van 10 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de heer en mevrouw R. Gilly en de Directeur des services fiscaux du Bas-Rhin (Zaak C-336/96)

text:
7 . 12 . 96            1 NL 1                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 370/5
Middelen en voornaamste argumenten                                          Het vrije verkeer van werknemers en de fiscale status van
                                                                            Frans-Duitse grensarbeiders :
De termijn waarover de Lid-Staten beschikten om aan de
bepalingen van de richtlijn te voldoen, is op 21 maart 1994                 — Wordt het beginsel van het vrij verkeer van werknemers,
verstreken . De Commissie constateert, dat de Helleense Re                     zoals dat volgt uit het EG-Verdrag en uit de toepassings
publiek nog niet aan de richtlijn heeft voldaan .                               bepalingen ervan, miskend door een voor grensarbei
                                                                                ders geldende belastingregeling van het soort als voor
(M PB nr. L 297 van 13 . 10 . 1992 , Jblz . 1 .                                 zien in het Frans-Duits verdrag, voor zover deze
                                                                                verschillende wijzen van belastingheffing voorziet voor
                                                                                personen wier beloning afkomstig is van een openbaar
                                                                                lichaam, en personen die worden betaald door particu
                                                                                lieren, en die daardoor invloed kan hebben op de toe
Verzoek van het Verwaltungsgericht Düsseldorf van                               gang tot openbare of particuliere ambten naargelang de
                                                                                woonplaats in de ene of in de andere staat is ?
24 september 1996 om een prejudiciële beslissing in het ad
ministratiefrechtelijke geding tussen Stadt Dormagen en Be
zirksregierung Düsseldorf, medegedagvaarde: Oberstudien                    — Is een regel volgens welke een grensarbeider die een be
                               rat K. Mackel                                    loning ontvangt van een Staat of van een tot die Staat
                            ( Zaak C-334/96 )                                   behorende publiekrechtelijke rechtspersoon, in die Staat
                                                                                belastbaar is, maar volgens welke de beloning, indien de
                               ( 96/C 370/ 11 )                                 grensarbeider de nationaliteit van de andere Staat bezit
                                                                                zonder tegelijkertijd onderdaan te zijn van de eerste
Het Verwaltungsgericht Düsseldorf — le Kamer — heeft                            Staat, belastbaar is in zijn woonstaat, verenigbaar met
bij beschikking van 24 september 1996, ingekomen ter grif                      het beginsel van het vrije verkeer en de afschaffing van
fie van het Hof van Justitie op 10 oktober 1996, in het                         elke op de nationaliteit gebaseerde discriminatie ?
administratiefrechtelijk geding tussen Stadt Dormagen en
Bezirksregierung Düsseldorf, medegedagvaarde : Oberstu                     — Is een fiscale bepaling die voor grensarbeiders die in
dienrat K. Mackel , het Hof van Justitie van de Europese                        dienst zijn van publiekrechtelijke rechtspersonen en die
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                          in één van de Staten woonachtig zijn, een verschillende
over de navolgende vraag:                                                       belastingregeling bevat naargelang zij alleen onderdaan
                                                                                zijn van die Staat dan wel een dubbele nationaliteit be
Verzet artikel 2, leden 1 en 4, van Richtlijn 76/207/EEG ( ! )                  zitten, verenigbaar met artikel 7 van het Verdrag ?
van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van
het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrou                    De fiscale regeling voor leerkrachten :
wen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de
beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van                    — Wordt het beginsel van het vrije verkeer van werkne
de arbeidsvoorwaarden, zich tegen een nationale regeling                        mers, zoals dat voortvloeit uit het Verdrag, miskend
volgens welke bij openbare diensten waarbij in een hoger                        door fiscale regels die de keuze kunnen beïnvloeden van
ambt van een loopbaan minder vrouwen dan mannen werk                           leerkrachten van verdragsluitende Staten om hun werk
zaam zijn, in geval van gelijke kwalificatie (geschiktheid,                     zaamheid meer of minder duurzaam in een andere Staat
bekwaamheid en arbeidsprestatie ) van mannelijke en vrou                       uit te oefenen, gelet op de verschillen van de fiscale rege
welijke sollicitanten de voorkeur moet worden gegeven aan                       lingen van de betrokken Staten naar gelang de duur van
vrouwen , tenzij met de persoon van een mannelijke sollici                     tewerkstelling?
tant verband houdende redenen zwaarder wegen ?
                                                                            Het bij artikel 20 van het Frans-Duits verdrag ingevoerde
( l ) PB nr. L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .
                                                                            mechanisme van het belastingtegoed, wat inwoners van
                                                                            Frankrijk betreft:
                                                                            — Moet de in artikel 220 van het Verdrag neergelegde
                                                                                doelstelling van vermijding van dubbele belasting, gelet
Verzoek van het Tribunal administratif de Strasbourg van                        op de termijnen die de Lid-Staten ter beschikking heb
10 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het ge                       ben gehad om deze doelstelling te verwezenlijken, aldus
ding tussen de heer en mevrouw R. Gilly en de Directeur                         worden opgevat, dat deze voortaan het karakter heeft
                  des services fiscaux du Bas-Rhin                              van een rechtstreeks toepasselijke regel, op grond waar
                            ( Zaak C-336/96 )                                   van dubbele belasting niet meer mag voorkomen, en
                                                                                wordt, in de tweede plaats, de aan de Lid-Staten bij
                               ( 96/C 370/ 12 )
                                                                                artikel 220 opgedragen doelstelling van vermijding van
                                                                                dubbele belasting miskend door een belastingverdrag op
Het Tribunal administratif de Strasbourg heeft bij beschik                     grond waarvan de fiscale regeling voor grensarbeiders
king van 10 oktober 1996, ingekomen ter griffie van het                         van Staten die partij zijn bij het verdrag, verschilt naar
Hof van Justitie op 11 oktober 1996, in het geding tussen                       gelang hun nationaliteit en het publieke of particuliere
de heer en mevrouw R. Gilly en de Directeur des services                        karakter van de uitgeoefende werkzaamheid, en voldoet
fiscaux du Bas-Rhin, het Hof van Justitie van de Europese                       een fiscale regeling inzake een belastingtegoed voor een
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                          in een Staat woonachtig echtpaar, die geen rekening
over de navolgende vragen :                                                     houdt met het exacte bedrag van de in een andere Staat
 ---pagebreak--- Nr. C 370/6         I NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7 . 12 . 96
     betaalde belasting, maar uitsluitend met een mogelijk                           Richtlijn 80/778/EEG, voor zover de maximaal toe
     lager belastingtegoed, aan de aan de Lid-Staten opge                           laatbare concentraties voor verscheidene parameters
     dragen doelstelling om dubbele belasting te vermijden ?                         in de richtlijn worden overschreden;
— Moet artikel 48 van het Verdrag aldus worden uitge                    — het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten .
     legd, dat het zich ertegen verzet, dat onderdanen van
     een Lid-Staat die als grensarbeider werkzaam zijn in een
     andere Lid-Staat, wegens een mechanisme van een be                 Middelen en voornaamste argumenten
     lastingtegoed van het soort als voorzien in het Frans
     Duits belastingverdrag, zwaarder worden belast dan                  De redenen waarom de Commissie van mening is dat het
     personen die hun beroepsactiviteit in hun woonstaat                 Verenigd Koninkrijk de richtlijn onjuist toepast, kunnen
     uitoefenen ?                                                        worden samengevat als volgt:
                                                                         — het ziet niet toe op de naleving van de vereisten van de
                                                                              richtlijn door de waterleidingbedrijven, door van deze
                                                                              bedrijven „ verbintenissen " te aanvaarden, en
Verzoek van het Tribunale civile di Genova van 7 oktober
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 — het verzekert niet dat de kwaliteit van het in verschil
Ignazio Messina & c. SpA en Amministrazione delle                             lende delen van het Verenigd Koninkrijk geleverde wa
                      Finanze dello Stato                                     ter in overeenstemming is met de vereisten van de richt
                        ( Zaak C-338/96 )                                     lijn .
                           ( 96/C 370/ 13 )
                                                                         (') Richtlijn 80/778/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende
                                                                             de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water ( PB
Het Tribunale civile di Genova heeft bij beschikking van                     nr. L 229 van 30 . 8 . 1 980, blz . 11 ).
7 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Jus
titie op 14 oktober 1996, in het geding tussen Ignazio Mes
sina & c. SpA en Amministrazione delle Finanze dello Stato,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
zocht om een prejudiciële beslissing over vragen welke iden
                                                                         Beroep, op 15 oktober 1996 ingesteld door Commissie van
tiek zijn aan die in gevoegde zaken C-279/96, C-280/96 en
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits
C-282/96 0 ).                                                                                land
(M PB nr. C 318 van 26 . 10 . 1996 , blz. 3 .                                                       ( Zaak C-341/96 )
                                                                                ( 96/C 370/ 15 )
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 15 oktober 1996 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
Beroep, op 15 oktober 1996 ingesteld door Commissie van                  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
  de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk                   pen, vertegenwoordigd door C. Schmidt, lid van haar juridi
                        ( Zaak C-340/96 )                                sche dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                           ( 96/C 370/ 14 )                              C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                         Wagner, Kirchberg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Verenigd Ko                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
ninkrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap
pen, vertegenwoordigd door R. Wainwright, juridisch                      1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
hoofdadviseur, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                        niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en be
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Cen                 stuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
tre Wagner.                                                                   voor het volgen van Richtlijn 93/36/EEG van de Raad
                                                                              van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de pro
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              cedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
                                                                              voor leveringen ('), de krachtens artikel 189 , derde ali
— vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk de krachtens                    nea, EG-Verdrag juncto artikel 34, lid 1 , van die richt
     het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nage                 lijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
     komen,
                                                                         2 . subsidiair, vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duits
     — door niet, via aanvaarding van verbintenissen, toe te                  land niet heeft voldaan aan haar verplichting om de ter
         zien op de naleving van de vereisten van Richtlijn                   omzetting van de richtlijn getroffen maatregelen onver
          80/778/EEG (!) door de waterleidingbedrijven,                       wijld aan de Commissie mee te delen;
     — door daarbij niet te verzekeren dat het in verschil
         lende delen van het Verenigd Koninkrijk geleverde               3 . de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten van de proce
         water in overeenstemming is met de vereisten van                     dure te verwijzen .


title: Zaak C-288/03 P: Hogere voorziening, op 3 juli 2003 ingesteld door B. Zaoui, L Zaoui en D. Zaoui, echtgenote Stain, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 23 april 2003 in zaak T-73/03, B. Zaoui en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
3.4.2004                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 85/11
gestelde termijn de verslagen over te leggen bedoeld in richtlijn         Rekwiranten concluderen dat het het Hof behage:
76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de
verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen             —     de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden                           Europese Gemeenschappen van 23 april 2003 te herzien;
geloosd (PB L 129, blz. 23), richtlijn 78/659/EEG van de Raad
van 18 juli 1978 betreffende de kwaliteit van zoet water dat
bescherming of verbetering behoeft teneinde geschikt te zijn              —     voor recht te verklaren dat verweerster aansprakelijk is
voor het leven van vissen (PB 1980, L 222, blz. 1) en richtlijn                 voor de schade die verzoekers hebben geleden ten gevolge
80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende                          van de aanslag die op 27 maart 2002 in het Park Hotel
de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging                         van Netanya is gepleegd;
veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen
(PB L 20, blz. 43), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/692/EEG van          —     verweerster te veroordelen tot betaling van de navolgende
de Raad van 23 december 1991 tot standaardisering en                            bedragen ter vergoeding van de door verzoekers geleden
rationalisering van de verslagen over de toepassing van                         schade:
bepaalde richtlijnen op milieugebied (PB L 377, blz. 48), de
krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet                  —     een miljoen euro ter vergoeding van de morele
is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer) samengesteld als                            schade die Lucien Zaoui heeft geleden;
volgt: C. Gulmann, waarnemend voor de president van de
Derde kamer, J.-P. Puissochet (rapporteur) en F. Macken,
rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: R. Grass, op              —     anderhalf miljoen euro ter vergoeding van de morele
12 februari 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                          schade die B. Zaoui heeft geleden;
als volgt:
                                                                                —     voor D. Zaoui, echtgenote Stain:
1)    Door voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest niet binnen de
      gestelde termijn het verslag bedoeld in artikel 2, lid 1, van                   —    een miljoen euro ter vergoeding van haar
      richtlijn 91/692/EEG van de Raad van 23 december 1991 tot                            letselschade;
      standaardisering en rationalisering van de verslagen over de
      toepassing van bepaalde richtlijnen op milieugebied, aan de                     —    twee miljoen euro ter vergoeding van de morele
      Commissie over te leggen, is het Koninkrijk België de krachtens                      schade die zij heeft geleden;
      deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.                              —    een nader te bepalen bedrag ter vergoeding van
                                                                                haar materiële schade;
                                                                          —     verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
(1) PB C 7 van 11.1.2003.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Het onrechtmatig handelen van de Commissie, te weten het
                                                                          volledig in strijd met de fundamentele waarden van de
                                                                          Gemeenschap toekennen van geldmiddelen aan de Palestijnse
Hogere voorziening, op 3 juli 2003 ingesteld door
                                                                          autoriteit, heeft rechtstreeks bijgedragen tot de schade die
B. Zaoui, L Zaoui en D. Zaoui, echtgenote Stain, tegen de
                                                                          verzoekers hebben geleden ten gevolge van de aanslag die een
beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                          Palestijnse terrorist te Netanya (Israël) heeft gepleegd, schade
Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 23 april
                                                                          waarvan zij thans de vergoeding vorderen.
2003 in zaak T-73/03, B. Zaoui en anderen tegen Commis-
             sie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          Artikel 111 van het Reglement voor de procesvoering van het
                         (Zaak C-288/03 P)
                                                                          Gerecht is kennelijk ten onrechte toegepast daar het Gerecht
                                                                          blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en de door
                           (2004/C 85/16)                                 verzoekers aangevoerde middelen verkeerd heeft opgevat waar
                                                                          het heeft geoordeeld dat in dit geval het causaal verband
                                                                          niet was aangetoond en dat het beroep kennelijk rechtens
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                ongegrond was.
op 3 juli 2003 hogere voorziening ingesteld door B. Zaoui,
L. Zaoui en D. Zaoui, echtgenote Stain, vertegenwoordigd                  —     Het Gerecht heeft het door verzoekers in eerste aanleg
door J. A. Buchinger, advocaat, tegen de beschikking van het                    ingestelde beroep als rechtens kennelijk ongegrond ver-
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                        worpen op grond van de overweging dat in casu niet was
(Eerste kamer) van 23 april 2003 in zaak T-73/03, B. Zaoui en                   voldaan aan een van de noodzakelijke voorwaarden voor
anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.                         de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Commissie
 ---pagebreak--- C 85/12                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                             3.4.2004
      in de zin van artikel 288, tweede alinea, EG, te weten het         2.     Is artikel 3, eerste lid, van de SW een verboden middel tot
      bestaan van een causaal verband tussen het gestelde                       willekeurige discriminatie dan wel een verkapte beperking
      handelen en de schade.Niet betwist wordt, zoals het                       van het kapitaalverkeer als bedoeld in artikel 58, derde
      Gerecht heeft verklaard, dat er een rechtstreeks causaal                  lid, van het EG-verdrag indien van toepassing op een
      verband moet bestaan tussen de fout van de betrokken                      kapitaalbeweging tussen een lidstaat en een derde staat,
      instelling en de gestelde schade, en dat dit causaal verband              mede gezien de Verklaring betreffende artikel 73D van
      door de verzoekers moet worden aangetoond. Bovendien                      het Verdrag tot oprichting van de Europese gemeenschap
      wordt onder dit causaal verband verstaan een doorslagge-                  die is aanvaard bij gelegenheid van de ondertekening van
      vende oorzaak van de schade. Het Gerecht heeft ter                        de „Slotakte en verklaringen van de intergouvernementele
      zake echter verward tussen doorslaggevende oorzaak en                     conferenties inzake de Europese Unie” van 7 februari
      uitsluitende oorzaak. Er is immers nooit gesteld dat het                  1992?
      handelen van de Commissie de uitsluitende oorzaak van
      de aanslag van 27 maart 2002 is geweest. Daarentegen is
      in het kader van het beroep omstandig aangetoond dat
                                                                         (1) SW = Successiewet 1956.
      het handelen van de Commissie een doorslaggevende
      oorzaak was. Door aan te voeren dat het gestelde
      handelen niet de uitsluitende oorzaak van de gestelde
      schade was heeft het Gerecht blijk gegeven van een
      kennelijk onjuiste rechtsopvatting en verzoekers daardoor
      een debat ontnomen waarop zij rechtens aanspraak
      konden maken.
                                                                         Beroep, op 19 december 2003 ingesteld door Commissie
—     Het Gerecht heeft de door verzoekers aangevoerde mid-                    van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
      delen verkeerd opgevat door aan te nemen dat verzoekers
      toegaven dat de aanslag niet uit de omstreden geldmid-                                        (Zaak C-532/03)
      delen was gefinancierd, en niet aantoonden en evenmin
      beweerden dat de Palestijnse opvoeding uitsluitend afhan-                                      (2004/C 85/18)
      kelijk was van de omstreden geldmiddelen. Het Gerecht
      stelde alleen vast dat de Europese Gemeenschap de
      grootste geldschieter van de Palestijnen is.
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 19 december 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door de
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                         digd door K. Wiedner als gemachtigde, bijgestaan door
                                                                         J. E. Flynn, QC, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                         1.     vast te stellen dat Ierland, door toe te staan dat Dublin City
                                                                                Council ambulancediensten voor spoedgevallen verricht
Verzoek van het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch, van                            zonder voorafgaande bekendmaking van de opdracht
5 november 2003, om een prejudiciële beslissing in het                          door de Eastern Regional Health Authority, de krachtens
geding tussen de erven van M.E.A. van Hilten-van der                            het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
Heijden en de Inspecteur van de Belastingdienst/Particu-                        nagekomen; en
        lieren/Ondernemingen Buitenland te Heerlen
                                                                         2.     Ierland te verwijzen in de kosten van de Commissie.
                         (Zaak C-513/03)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                          (2004/C 85/17)
                                                                         De Commissie staat op het standpunt dat de handhaving van
                                                                         de afspraken tussen Dublin City Coucil en de Eastern Regional
                                                                         Health Authority voor het verrichten van ambulancediensten
Het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch heeft, bij vonnis van                zonder voorafgaande bekendmaking van de opdracht, in de
5 november 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van                   omstandigheden van het onderhavige geval inbreuk maakt op
Justitie op 8 december 2003, in het geding tussen de erven               de verdragsbepalingen inzake het vrije verkeer (met name de
van M.E.A. van Hilten-van der Heijden en de Inspecteur van de            artikelen 43 EG en 49 EG) en dus op de algemene beginselen
Belastingdienst/ Particulieren/Ondernemingen Buitenland te               van het gemeenschapsrecht (met name de beginselen van
Heerlen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             transparantie en van gelijkheid of non-discriminatie), die
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               geëerbiedigd moeten worden in situaties waarin het gemeen-
vragen:                                                                  schapsrecht van toepassing is.
1.    Is artikel 3, eerste lid, van de SW (1) een toegestane
      beperking in de zin van artikel 57, eerste lid, van het EG-
      verdrag?


title: Beroep, op 8 maart 1996 ingesteld door B. Schoch tegen Europees Parlement (Zaak T-29/96)

text:
Nr. C 133/30          [ NL |              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4 . 5 . 96
Tot staving van haar beroep voert verzoekster de onregel            — het Europees Parlement krachtens artikel 87 e . v. van het
matigheid aan van de verkiezing, voor zover het kiescomité               Reglement voor de procesvoering te verwijzen in de
de door de plaatselijke functionarissen bij de delegatie voor            kosten, met name in de kosten voor domiciliekeuze,
de Salomonseilanden uitgebrachte stemmen heeft meege                    verplaatsing en verblijf, alsmede het honorarium van de
teld, hoewel in strijd met de door het kiescomité op                     advocaat .
19 oktober 1994 aan alle hoofden van de delegaties
meegedeelde instructies het aantal uitgebrachte stemmen
niet overeenkwam met het aantal kiezers die hun stem
hadden uitgebracht. De bewering van het hoofd van de                 Middelen en voornaamste argumenten
delegatie, dat de zes plaatselijke functionarissen een geldige
stem hadden uitgebracht, kan niet worden gecontroleerd .
                                                                     Verzoeker, een voormalig tijdelijk functionaris van de
Het kiescomité heeft dus ten onrechte de regionale verkie           ELDR-fractie in het Europees Parlement, die aan het eind
zingen op de Salomonseilanden goedgekeurd en alle aldaar
                                                                     van zijn contractperiode ten gevolge van ziekte volledig
uitgebrachte stemmen meegeteld .
                                                                     arbeidsongeschikt was, komt op tegen de weigering van
                                                                     verweerder om hem de in 1994 niet genomen vakantie uit te
Bovendien stelt verzoekster, dat de Commissie ingevolge              betalen .
artikel 9 , lid 2 , van het ambtenarenstatuut het recht en de
plicht heeft toe te zien op de regelmatigheid van de
verkiezingen voor het personeelscomité en moet tussenko             Verzoeker betwist meer bepaald de stelling van het Parle
men in geval van miskenning van de ter zake geldende regels .        ment dat hij in september 1994 onwettig afwezig was en dat
In casu is kennelijk een onregelmatigheid begaan bij de              deze afwezigheid derhalve krachtens artikel 60 van het
verkiezingen; de Commissie had dus moeten tussenkomen                ambtenarenstatuut op zijn vakantieverlof in mindering
om deze onregelmatigheid te verhelpen, doch heeft dit                moet worden gebracht.
nagelaten.
                                                                     Hij beklemtoont dat de medische attesten met betrekking
                                                                     tot die periode volgens de regels zijn ingediend bij het
                                                                     secretariaat van de medische dienst van het Parlement .
                                                                     Voorts herinnert verzoeker eraan , dat zijn raadsman in
                                                                     september 1994 uitdrukkelijk melding heeft gemaakt van
                                                                     zijn arbeidsongeschiktheid wegens ziekte en dat hem nooit is
Beroep, op 8 maart 1996 ingesteld door B. Schoch tegen               verteld dat alle of een deel van de niet opgenomen
                        Europees Parlement                           vakantiedagen hem niet zouden worden uitbetaald op grond
                                                                     dat het Parlement voor september 1994 geen medische
                          ( Zaak T-29/96 )                           attesten had ontvangen. Het duurde tot 12 mei 1995
                            ( 96/C 133/63                            voordat zijn gestelde onregelmatige afwezigheid werd aan
                                                                     gevoerd . Verzoeker beklemtoont dienaangaande dat,
                                                                     ondanks de bewering dat voor de periode na 15 juli 1994
                         (Procestaai: Frans)                         geen medische attesten waren ingediend, naderhand niette
                                                                     min attesten betreffende de periode van 16 juli tot 1 sep
                                                                     tember 1994 zijn teruggevonden .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 8 maart 1996 beroep ingesteld tegen
Europees Parlement door B. Schoch, wonende te Gottma                Op zuiver juridisch vlak stelt verzoeker, dat artikel 60 van
dingen ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd                het ambtenarenstatuut bepaalt dat een onregelmatige afwe
door L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen                zigheid naar behoren moet worden vastgesteld; nu verzoe
hebbende te Luxemburg bij C. Kremer, advocaat aldaar,                ker eerst zeven maanden na de feiten wordt verweten dat hij
Rue Mathias Hardt 8-10 .                                             voor september 1994 geen medisch attest heeft ingediend —
                                                                     terwijl zijn raadsman in die maand uitdrukkelijk melding
                                                                     had gemaakt van het feit dat zijn cliënt die maand wegens
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                   ziekte arbeidsongeschikt was — lijkt die vaststelling te
                                                                     laattijdig om toepassing van artikel 60 te rechtvaardigen .
— het stilzwijgende besluit tot afwijzing en het uitdrukke
     lijke besluit van 26 februari 1996 tot gedeeltelijke
     afwijzing van verzoekers klacht van 9 augustus 1995 ,           Indien het Gerecht zou oordelen, dat verzoekers arbeidson
     genomen door het Europees Parlement, nietig te verkla          geschiktheid zijn afwezigheid in september 1994 niet kan
     ren ;                                                           rechtvaardigen, moet die afwezigheid hoe dan ook worden
                                                                     geacht te zijn gerechtvaardigd door het besluit van de
                                                                      ELDR-fractie om hem geen werk meer te geven en hem niet
— het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van              te verplichten de opzeggingstermijn uit te dienen .
     124 120 Bfr . bruto voor de 19,5 dagen vakantie die
     verzoeker in 1994 niet heeft genomen, vermeerderd met
     moratoire interessen op de voet van 8 % 's jaars vanaf
     31 december 1994, de datum waarop dit bedrag hem
     had moeten worden uitbetaald;


title: Zaak T-493/17: Beroep ingesteld op 3 augustus 2017 — Stancu/ERCEA

text:
               25.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 318/21

         Beroep ingesteld op 3 augustus 2017 — Stancu/ERCEA
   (Zaak T-493/17)
   (2017/C 318/28)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Magdalena Catalina Stancu (Boekarest, Roemenië) (vertegenwoordiger: F. Elia, advocaat)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA) (Brussel, België)

      Conclusies

               —

               A) Ten gronde: de nadelige handeling bestaande in het ontslag van de werkneemster bij mondelinge mededeling van 10 januari 2017, nietig/onwettig verklaren en het onmiddellijke herstel van de arbeidsverhouding en de betaling van het intussen opeisbaar geworden salaris bevelen;

               —

               B) Ten gronde: de nadelige handeling bestaande in de verlenging van de proeftijd op 28 oktober 2016, nietig verklaren, en vaststellen dat er sinds 1 november 2016 geen overeenkomst inzake een proeftijd meer bestaat;

               —

               C) Ten gronde: de handelingen die het op 16 november 2016 bekendgemaakte administratief onderzoek CMS 16/035 — Administrative inquiry report van 7 november 2016 uitmaken, op de in het verzoekschrift uiteengezette gronden nietig/onwettig verklaren, en de verwijdering van het administratief onderzoek uit het systeem Sysper en uit om het even welke andere databank van de EU-instellingen bevelen;

               —

               D) Ten gronde: de nadelige handeling bestaande in het ontslagbesluit van 22 december 2016 met als titel „note to the attention of ms catalina stancu”, dat is toegestuurd op 24 januari 2017, op de in het verzoekschrift uiteengezette gronden nietig/onwettig verklaren, het onmiddellijke herstel van de arbeidsverhouding bevelen en de betaling gelasten van een vergoeding voor de schade die bestaat in het opeisbaar geworden salaris vanaf de datum van het ontslag tot de bekendmaking van het arrest. Subsidiair, indien verzoekster niet kan terugkeren naar haar arbeidsplaats, ERCEA veroordelen tot vergoeding van de schade bestaande in de loonderving tot de vervaldag van de overeenkomst (januari 2018) ten bedrage van 39 000 EUR;

               —

               E) Ten gronde: in elk geval ERCEA veroordelen tot betaling aan de werkneemster van een schadevergoeding ten belope van 300 000 EUR, dan wel van een grotere of kleinere geldsom die het Gerecht billijk oordeelt ter vergoeding van de ernstige schade aan het imago en de persoonlijke en professionele reputatie van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Het mondelinge en niet-gemotiveerde ontslag is in strijd met artikel 25 van het Statuut, dat bepaalt dat „[e]lk besluit dat overeenkomstig dit statuut ten aanzien van een ambtenaar wordt genomen, […] onverwĳld schriftelĳk te zĳner kennis [dient] te worden gebracht. Iedere voor hem nadelige beslissing dient met redenen te zĳn omkleed”. De schriftelijke vorm waarborgt dat de werkneemster in kennis wordt gesteld van de besluiten die haar arbeidsverhouding betreffen;

               2.

               De verlenging van de proeftijd is in strijd met artikel 84 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (RAP), dat in lid 3 bepaalt dat de proeftijd bij wijze van uitzondering wordt verlengd „[overeenkomstig lid 1]”. Deze precieze verwijzing rechtvaardigt geen verlenging voor onbepaalde of met onzekere duur. Voorts is die verlenging in strijd met artikel 84, lid 2, van die regeling, dat bepaalt dat de proeftijd op ieder ogenblik vóór het normale einde kan worden beëindigd, waarbij acht werkdagen worden toegekend voor het kenbaar maken van opmerkingen over het voorstel tot ontslag en in elk geval „een opzegtermijn van één maand” in acht moet worden genomen;

               3.

               Het administratief onderzoek is onwettig, omdat het is gebaseerd op een door de werkneemster verstuurde e-mail waarvan de inhoud — zoals door de tegenpartij is erkend — is gewijzigd, en omdat het uitdrukking geeft aan louter subjectieve twijfel over de waarheidsgetrouwheid van de door de werkneemster overgelegde stukken, zonder dat enig technisch onderzoek is gelast;

               4.

               Het besluit van de werkgever van 22 december 2016 is kennelijk nietig, omdat het tot doel heeft een arbeidsverhouding te beëindigen die niet meer bestaat aangezien zij is beëindigd ingevolge het mondelinge ontslag. Bovendien: A) is het ontslag van de werkneemster wegens het niet voltooien van de proeftijd onwettig, omdat er al sinds 11 november 2016 geen overeenkomst inzake een proeftijd meer bestond, en B) maakt de onwettigheid van de beweringen in het administrative inquiry report, gedaan op grond van de beoordeling van het niet voltooien van de proeftijd, het bestreden ontslag volledig en absoluut willekeurig en onwettig.


title: Verzoek van het Employment Appeal Tribunal van 20 november 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen B. J. Coote en Granada Hospitality Ltd (Zaak C-185/97)

text:
Nr. C 212/ 16            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       12 . 7. 97
       doelstellingen ter vermindering van de verontreiniging                   i)    de eiseres was werkzaam bij de verweerder,
       door de in bijlage II bij de richtlijn genoemde stoffen
       op te stellen, de krachtens het EG-Verdrag op haar rus                  ii ) gedurende haar tewerkstelling diende de eiseres
       tende verplichtingen niet is nagekomen,                                        een vordering wegens discriminatie op grond van
                                                                                geslacht tegen de verweerder in, waarvoor een
                                                                                minnelijke schikking werd getroffen,
2 . de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten van de pro
       cedure te verwijzen .                                                    iii ) na de beëindiging van haar dienstverband heeft de
                                                                                eiseres zich ingespannen om een voltijdbaan te krij
                                                                                gén, doch is hierin niet geslaagd,
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                iv ) de verweerder is er schuldig aan of heeft ertoe bij
                                                                                gedragen, dat de eiseres moeilijk werk kan vinden,
Uit de bewoordingen van artikel 7, lid 1 , van de richtlijn                           omdat hij desgevraagd weigert om referenties te
in samenhang met de bewoordingen van artikel 1 blijkt                                 verstrekken aan potentiële werkgevers,
duidelijk, dat de lidstaten verplicht zijn programma's met
kwaliteitsdoelstellingen op te stellen om de verontreiniging                    v ) de beslissing van de werkgever om geen referenties
van het aquatisch milieu binnen een bepaalde termijn te                               te verstrekken werd genomen na de beëindiging
verminderen . De Duitse regering stelt dienaangaande ten                              van het dienstverband van de eiseres,
onrechte, dat de meeste betrokken stoffen onder de geag
gregeerde parameters vallen, en tracht aan te tonen, dat                        vi ) de reden, althans een hoofdreden, voor de weige
deze nationale regelingen gelijkwaardig zijn met of zelfs                             ring van de werkgever om de eiseres een referentie
beter zijn dan de emissienormen voor de afzonderlijke                                 te verstrekken was, dat zij eerder tegen de verweer
stoffen. Anders dan de Duitse regering heeft gesteld, kan                             der een vordering wegens discriminatie op grond
ook het bestaan van algemene programma 's ter sanering                                van geslacht heeft ingesteld .
van het aquatisch milieu ( 2 ) niet als een afdoende omzet
ting van artikel 7 worden beschouwd.                                       2 . Verplicht Richtlijn 76/207/EEG van de Raad betref
                                                                                fende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke
(') PB nr. L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz . 23 .                                 behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van
( 2 ) Onder meer het actieprogramma Elbe van de „ Internationale                de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding
      Commissie voor de bescherming van de Elbe " ( IKSE ) en het               en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeids
      werkschema van IKSE tot het jaar 2000, het actieprogramma                 voorwaarden, de lidstaten om in hun nationale rechts
      Rijn van de „ Internationale Commissie ter bescherming van de             stelsels die maatregelen op te nemen, die noodzakelijk
      Rijn " ( IKSR ) en het actieprogramma vooruitlopend op de                 zijn om personen in staat te stellen door middel van
      Donauconventie .
                                                                                een gerechtelijke procedure een vordering in te stellen,
                                                                                indien de in vraag 1 genoemde omstandigheden van
                                                                                toepassing zijn, behalve dat:
                                                                                i)    de beslissing van de verweerder om geen referentie
                                                                                te verstrekken werd genomen vóór de beëindiging
                                                                                van het dienstverband van de eiseres, maar
Verzoek van het Employment Appeal Tribunal van
20 november 1996 om een prejudiciële beslissing in het                          ii ) de daadwerkelijke weigering of weigeringen om
      geding tussen B. J. Coote en Granada Hospitality Ltd                            een referentie te verstrekken plaatsvonden na de
                           ( Zaak C-185/97)                                           beëindiging van het dienstverband van de eiseres .
                              ( 97/C 212/28 )                              (') Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betref
                                                                               fende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behan
                                                                               deling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot
Het Employment Appeal Tribunal heeft bij beschikking                           het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen
van 20 november 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof                       en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( PB nr. L 39 van
                                                                               14 . 2 . 1976 , blz . 40 ).
van Justitie op 12 mei 1997, in het geding tussen B. J.
Coote en Granada Hospitality Ltd, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
diciële beslissing over de navolgende vragen:
 1 . Verplicht Richtlijn 76/207/EEG (') van de Raad betref                Beroep, op 15 mei 1997 ingesteld door Commissie
       fende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke             van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
       behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van                                                       Duitsland
       de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding                                             ( Zaak C-l 86/97)
       en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeids
       voorwaarden, de lidstaten om in hun nationale rechts                                                ( 97/C 212/29 )
       stelsels die maatregelen op te nemen, die noodzakelijk
       zijn om een eiseres in staat te stellen door middel van             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       een gerechtelijke procedure een vordering in te stellen,            is op 15 mei 1997 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
       indien de volgende omstandigheden van toepassing                    Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap
       zijn :                                                              pen, vertegenwoordigd door K.-D . Borchardt, lid van haar


title: Zaak T-112/02: Beroep, op 12 april 2002 ingesteld door Gustaaf Van Dyck tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 131/26               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   1.6.2002
Beroep, op 12 april 2002 ingesteld door Gustaaf Van Dyck               Beroep, op 11 april 2002 ingesteld door Gustaaf Van Dyck
tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen                      tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-112/02)
                                                                                (Zaak T-113/02)
                        (2002/C 131/48)
                                                                                (2002/C 131/49)
                      (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 april beroep ingesteld tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Gustaaf Van Dyck,
woonachtig te Wuustwezel (België), vertegenwoordigd door               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
mr. Matthias E. Storme en mr. Ann Gobien.                              schappen is op 11 april 2002 beroep ingesteld tegen de
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gustaaf
                                                                       Van Dyck, woonachtig te Wuustwezel (België), vertegenwoor-
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                       digd door mr. Stefan Corbanie en mr. André Bywater.
1)   de vernietiging van het stilzwijgend besluit tot afwijzing
     door het tot aanstelling bevoegd gezag, waarbij het
     verzoek van 12 februari 2001 tot het nemen van een                Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage :
     besluit over de mogelijke toepassing van artikel 31, lid 2,
     van het Statuut, rekening houdend met de beroepserva-             1)   de beslissing van de Commissie, genomen op 10 januari
     ring en opleiding van verzoeker, stilzwijgend verwerpt, te             2002 en betekend op 15 januari 2002, welke de klacht
     vernietigen en voor zover als nodig, het in het Frans                  van verzoeker van 14 augustus 2001 afwees, te vernie-
     opgestelde besluit van 15 januari 2002, houdende ver-                  tigen;
     werping van de klacht van 10 september 2001 van
     verzoeker, evenals de Nederlandse vertaling van dit               2)   de beslissing van de Commissie van 5 juli 2001 om geen
     besluit, dat werd opgesteld op 18 februari 2002, te                    gevolg te geven aan het beroep, ingesteld door verzoeker
     vernietigen;                                                           op 1 juli 2001 inzake de bevorderingen tot graad B2, te
                                                                            vernietigen;
2)   de Commissie te veroordelen tot het nemen van al de
     gepaste gevolgen van het tussen te komen arrest;                  3)   de beslissing van de Commissie, waardoor de beoordeling
3)   de Commissie te veroordelen tot het betalen van alle                   van verzoeker werd herzien, te vernietigen;
     kosten.
                                                                       4)   de Commissie te veroordelen tot het betalen van alle
                                                                            kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker roept ter staving van zijn beroep een schending in
van artikel 31, lid 2 en van artikel 90 van het Statuut. Volgens       Middelen en voornaamste argumenten
verzoeker werd er tot op heden geen besluit ten gronde
genomen waarin geoordeeld wordt over de grond van zijn
                                                                       Verzoeker beroept zich op een schending van artikel 45, lid 1
verzoek om artikel 31, lid 2, van het statuut toe te passen in
                                                                       en artikel 25, paragraaf 2, van het Personeelsstatuut. Volgens
zijn geval. Verzoeker roept verder een schending in van het
                                                                       verzoeker was de beslissing van het bevorderingscomité niet
zorgvuldigheidsbeginsel, de motiveringsplicht en het beginsel
                                                                       gemotiveerd. De redenen, aangehaald in het antwoord van de
van behoorlijk bestuur.
                                                                       Commissie op de klacht van verzoeker, zijn bovendien niet
                                                                       gegrond.


title: Zaak T-314/10: Arrest van het Gerecht van 28 juni 2012 — Constellation Brands/BHIM (COOK’S) ( „Gemeenschapsmerk — Gemeenschapswoordmerk COOK’S — Geen verzoek tot vernieuwing van merk — Doorhaling van merk na verstrijken van inschrijving — Verzoek tot herstel in vorige toestand — Artikel 81 van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/17

         Arrest van het Gerecht van 28 juni 2012 — Constellation Brands/BHIM (COOK’S)
   (Zaak T-314/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Gemeenschapswoordmerk COOK’S - Geen verzoek tot vernieuwing van merk - Doorhaling van merk na verstrijken van inschrijving - Verzoek tot herstel in vorige toestand - Artikel 81 van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 243/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Constellation Brands, Inc. (Fairport, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: B. Brandreth, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: D. Botis en V. Melgar, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 29 april 2010 (zaak R 1048/2009-1), voor zover daarbij het verzoek tot herstel in de vorige toestand is afgewezen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen

               2)

               Constellation Brands, Inc. wordt verwezen in de kosten

      (1)  PB C 260 van 25.9.2010.


title: Zaak C-661/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 13 december 2013 — Astellas Pharma Inc./Polpharma SA Pharmaceutical Works

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 13 december 2013 — Astellas Pharma Inc./Polpharma SA Pharmaceutical Works
   (Zaak C-661/13)
   2014/C 129/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Astellas Pharma Inc.

      Verwerende partij: Polpharma SA Pharmaceutical Works

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 10, lid 6, van richtlijn 2001/83/EG (1) aldus worden uitgelegd dat de uitsluiting van octrooibescherming ook geldt voor handelingen van terbeschikkingstelling waarmee een derde om louter commerciële redenen een producent van generieke geneesmiddelen een door een octrooi beschermde werkzame stof aanbiedt of levert, die de onderneming voor generieke geneesmiddelen voornemens is te gebruiken om studies, tests of proeven voor een geneesmiddelenrechtelijke vergunning voor het in de handel brengen, in de zin van artikel 10, lid 6, van richtlijn 2001/83/EG uit te voeren?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

                           a)

                           Is het bijzondere recht van de derde afhankelijk van de vraag of de producent van generieke geneesmiddelen aan wie hij levert, de ter beschikking gestelde werkzame stof daadwerkelijk gebruikt voor onder het bijzondere recht vallende studies, tests of proeven in de zin van artikel 10, lid 6, van richtlijn 2001/83/EG? Sorteert de uitsluiting van octrooibescherming in een dergelijk geval ook effect wanneer de derde er niet van op de hoogte is dat zijn klant voornemens is om de stof te gebruiken voor doeleinden die onder het bijzondere recht vallen en hij zich daarvan ook niet heeft vergewist?
                           Of is voor het bijzondere recht van de derde enkel relevant dat hij op het tijdstip waarop hij de stof ter beschikking heeft gesteld, in het licht van alle omstandigheden (bijvoorbeeld de activiteiten van de onderneming waaraan hij levert, de geringe hoeveelheid ter beschikking gestelde werkzame stof, de nakende afloop van de octrooibescherming voor de betrokken werkzame stof, ervaringen met de betrouwbaarheid van de klant) ervan mag uitgaan dat de onderneming voor generieke geneesmiddelen waaraan hij levert de ter beschikking gestelde werkzame stof uitsluitend zal gebruiken voor onder het bijzondere recht vallende studies, tests of proeven in het kader van een vergunning voor het in de handel brengen?

                           b)

                           Moet de derde in het kader van de terbeschikkingstelling zelf voorzorgsmaatregelen nemen opdat zijn klant de werkzame stof daadwerkelijk enkel voor onder het bijzondere recht vallende studies, tests of proeven gebruikt, en verschillen de voorzorgsmaatregelen die hij moet nemen naargelang de door het octrooi beschermde werkzame stof slechts wordt aangeboden, dan wel ook wordt geleverd?

      (1)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67), zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging van richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 136, blz. 34).


title: Arrest van het Hof van 4 juli 2000 in zaak C-84/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek [Niet-nakoming — Verordening (EEG) nr. 4055/86 — Vrĳ verrichten van diensten — Zeevervoer — Artikel 234 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 307 EG)]

text:
21.10.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 302/7
      richtlijn 78/686 van de Raad van 25 juli 1978 inzake de              samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C.
      onderlinge rekening van de diploma’s, certificaten en andere         Moitinho de Almeida, D.A.O. Edward (rapporteur), L. Sevón en
      titels van de beoefenaar der tandheelkunde, tevens houdende          R. Schintgen, Kamerpresidenten, C. Gulmann, J.-P. Puissochet,
      maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoe-       G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters;
      fening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten,  advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. von Holstein, adjunct-
      genoemd diploma, als voorwaarde stellen, dat de betrokken            griffier, op 4 juli 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
      tandarts over de talenkennis beschikt die hij voor de uitoefening    luidt als volgt:
      van zijn beroepsactiviteit in de lidstaat van vestiging nodig
      heeft.                                                               1)    Door de scheepvaartovereenkomst met de Republiek Angola
                                                                                niet op te zeggen of aan te passen, zodat onderdanen van de
                                                                                Gemeenschap een billijke, vrije en niet-discriminerende toegang
(1) PB C 41 van 7.2.1998.                                                        krijgen tot het aan de Portugese Republiek toekomende lading-
                                                                                aandeel, overeenkomstig verordening (EEG) nr. 4055/86 van
                                                                                de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van het
                                                                                beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer
                                                                                tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde
                                                                                landen, is de Portugese Republiek de krachtens de artikelen 3
                                                                                en 4, lid 1, van die verordening op haar rustende verplichtingen
                                                                                niet nagekomen.
                    ARREST VAN HET HOF                                     2)    De Portugese Republiek wordt in de kosten verwezen.
                           van 4 juli 2000
                                                                           (1) PB C 151 van 16.5.1998.
in zaak C-62/98: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Portugese Republiek (1)
(„Niet-nakoming — Verordening (EEG) nr. 4055/86 — Vrij
verrichten van diensten — Zeevervoer — Artikel 234 EG-
        Verdrag (thans, na wijziging, artikel 307 EG)”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (2000/C 302/12)
                                                                                van 4 juli 2000
                          (Procestaal: Duits)                              in zaak C-84/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Portugese Republiek (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- [Niet-nakoming — Verordening (EEG) nr. 4055/86 — Vrij
                          dentie van het Hof)                              verrichten van diensten — Zeevervoer — Artikel 234 EG-
                                                                                Verdrag (thans, na wijziging, artikel 307 EG)]
In zaak C-62/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: A. Caeiro, B. Mongin en M. Afonso) tegen                                          (2000/C 302/13)
Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en M. L.
Duarte), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
Portugese Republiek, door de scheepvaartovereenkomsten die                                         (Procestaal: Portugees)
zij heeft gesloten met de Republiek Senegal, goedgekeurd bij
decreet nr. 99/79 van 14 september 1979, de Republiek
Kaapverdië, goedgekeurd bij decreet nr. 119/79 van 7 novem-
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
ber 1979, de Republiek Angola, goedgekeurd bij decreet
                                                                                dentie van het Hof)
nr. 71/79 van 18 juli 1979, en de Democratische Republiek
São Tomé e Principe, goedgekeurd bij decreet nr. 123/79 van
13 november 1979, niet op te zeggen of aan te passen, zodat                In zaak C-84/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
onderdanen van de Gemeenschap een billijke, vrije en niet-                 pen (gemachtigden: A. Caeiro, B. Mongin en M. Afonso) tegen
discriminerende toegang krijgen tot het aan de Portugese                   Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en M. L.
Republiek toekomende ladingaandeel, overeenkomstig veror-                  Duarte), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
dening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986                  Portugese Republiek, door de scheepvaartovereenkomst die
houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten               zij heeft gesloten met de Federale Republiek Joegoslavië,
van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling               goedgekeurd bij decreet nr. 74/81, ondertekend op 28 juni
en tussen de lidstaten en derde landen (PB L 378, blz. 1), de              1979 en in werking getreden op 19 mei 1981, niet op te
krachtens de artikelen 3 en 4, lid 1, van die verordening op               zegen of aan te passen, zodat alle onderdanen van de
haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof,             Gemeenschap een billijke, vrije en niet-discriminerene toegang
 ---pagebreak--- C 302/8                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.10.2000
krijgen tot het aan de Portugese Republiek toekomende                      het House of Lords (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar
ladingaandeel, overeenkomstig verordening (EEG) nr. 4055/86                aanhangig geding tussen Regina en Minister of Agriculture,
van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van                   Fisheries and Food, ex parte: S. P. Anastasiou (Pissouri) Ltd e.a.,
het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het                   in tegenwoordigheid van: Cypfruvex (UK) Ltd en Cypfruvex
zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten            Fruit and Vegetable (Cypfruvex) Enterprises Ltd, om een
en derde landen (PB L 378, blz. 1), de krachtens de artikelen 3            prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn
en 4, lid 1, van die verordening op haar rustende verplichtingen           77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende
niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld als volgt:                  de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de
G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida,           verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor
D. A. O. Edward (rapporteur), L. Sevón en R. Schintgen, ka-               plantaardige producten schadelijke organismen (PB 1977,
merpresidenten, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch,                   L 26, blz. 20), zoals gewijzigd bij onder meer richtlijn
P. Jann, H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-                  91/683/EEG van de Raad van 19 december 1991 (PB L 376,
generaal: J. Mischo; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier,          blz. 29) en richtlijn 92/103/EEG van de Commissie van
op 4 juli 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                 1 december 1992 (PB L 363, blz. 1), heeft het Hof, samenge-
als volgt:                                                                 steld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, D. A. O.
                                                                           Edward, L. Sevón en R. Schintgen, kamerpresidenten, P. J. G.
1)    Door de scheepvaartovereenkomst met de Federale Republiek            Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet (rapporteur), G. Hirsch,
      Joegoslavië niet op te zeggen of aan te passen, zodat onderdanen     P. Jann, M. Wathelet en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal:
      van de Gemeenschap een billijke, vrije en niet-discriminerende       N. Fennelly; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 4 juli 2000
      toegang krijgen tot het aan de Portugese Republiek toekomende        een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      ladingaandeel, overeenkomstig verordening (EEG) nr. 4055/86
      van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van
      het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer  1)    Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976
      tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde              betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbren-
      landen, is de Portugese Republiek de krachtens de artikelen 3              gen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en
      en 4, lid 1, van die voerordening op haar rustende verplichtingen          voor plantaardige producten schadelijke organismen, zoals
      niet nagekomen.                                                            gewijzigd, staat toe dat een lidstaat planten uit een derde land,
                                                                                waarvoor een gezondheidscertificaat moet worden afgegeven
2)    De Portugese Republiek wordt in de kosten verwezen.                        onder meer ten bewijze dat aan bijzondere eisen is voldaan, tot
                                                                                zijn grondgebied toelaat, indien een certificaat van de bevoegde
                                                                                instanties van het land van oorsprong ontbreekt, maar de
(1) PB C 184 van 13.6.1998.                                                      planten vergezeld gaan van een certificaat dat is afgegeven in
                                                                                een derde land, niet zijnde het land van oorsprong, mits:
                                                                                —      de planten in het land waarin de controle heeft plaats-
                                                                                gevonden, waren ingevoerd voordat zij vandaar naar de
                                                                                Gemeenschap werden uitgevoerd;
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                —      de planten zich gedurende een zodanige periode en onder
                            van 4 juli 2000                                             zodanige omstandigheden in dat land hebben bevonden,
                                                                                dat aldaar de desbetreffende controles konden worden
in zaak C-219/98 (verzoek van het House of Lords om                                     verricht;
een prejudiciële beslissing): Regina tegen Minister of
                Agriculture, Fisheries and Food (1)
                                                                                —      de planten niet zijn onderworpen aan bijzondere eisen die
                                                                                slechts op de plaats van oorsprong in acht kunnen worden
(Richtlijn 77/93/EEG — Afgifte van gezondheidscertificaten                              genomen.
door andere derde landen dan land van oorsprong van
planten — Planten uit ten noorden van VN-bufferzone
                    gelegen gedeelte van Cyprus)                           2)    De betrokken lidstaat dient de redenen waarom het gezondheids-
                                                                                certificaat niet in het land van oorsprong is afgegeven, niet in
                           (2000/C 302/14)                                       aanmerking te nemen bij de beoordeling van de vraag, of het
                                                                                certificaat aan de door de richtlijn gestelde vereisten voldoet.
                           (Procestaal: Engels)
                                                                           (1) PB C 258 van 15.8.1998.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
In zaak C-219/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 21 maart 1996 in zaak T-161/95: L. Liao tegen Raad van de Europese Unie (Ambtenaren - Beroep tot nietigverklaring gericht tegen beoordelingsrapport - Bezwarend besluit - Voorbereidende handeling - Beroep tot schadevergoeding - Niet-ontvankelijkheid)

text:
Nr . C 158 / 14        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   1 . 6 . 96
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort                                    VAN EERSTE AANLEG
Rheinsheim 2 , tegen Commissie van de Europese Gemeen                                      van 21 maart 1996
schappen ( gemachtigden : A. M. Alves Vieira en A. Del
Ferro ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van ,            in zaak T- 1 6 1/95 : L. Liao tegen Raad van de Europese
                                                                                Unie (M
enerzijds , verweersters besluit van 24 november 1993
houdende, ten eerste , stopzetting van de kostwinnerstoe             (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring gericht tegen
lage en van de toelage voor een met een ten laste komend              beoordelingsrapport — Bezwarend besluit — Voorberei
kind gelijkgesteld persoon, en ten tweede, terugvordering             dende handeling — Beroep tot schadevergoeding — Niet
van de bedragen die uit hoofde van die toelagen onverschul                                   ontvankelijkheid)
digd zouden zijn ontvangen, en anderzijds, verweersters                                          ( 96/C 158/36 )
besluit van 26 januari 1994 houdende vaststelling van de
wijze van terugbetaling van de krachtens genoemd besluit                                     (Procestaai: Frans)
van 24 november 1993 terug te vorderen bedragen, heeft het
Gerecht (Vijfde kamer ), samengesteld als volgt: R. Schint
gen, president, R. Garcia-Valdecasas en J. Azizi , rechters;          In zaak T-161 /95 , L. Liao, ambtenaar van de Raad van de
griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 25 april            Europese Unie, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
1 996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                 P. -P. van Gehuchten en C. Nickis, advocaten te Brussel ,
volgt:                                                                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                      L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2 , tegen
                                                                      Raad van de Europese Unie ( gemachtigden : D. Canga Fano
1 . Verwerpt het beroep .
                                                                      en M. -J. Vernier ), betreffende een beroep tot nietigverkla
                                                                      ring van het besluit dat de Raad op 19 mei 1995 heeft
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal                 vastgesteld met het oog op de opstelling van verzoekers
     dragen.                                                          beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 1991 tot
                                                                      30 juni 1993 , alsmede tot vergoeding van de materiële en
(') PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .                                morele schade die verzoeker stelt te hebben geleden, heeft
                                                                      het Gerecht ( Tweede kamer ), samengesteld als volgt:
                                                                      H. Kirschner, president, C. W. Bellamy en A. Kalogeropou
                                                                      los, rechters; griffier : H. Jung, op 21 maart 1 996 een
                                                                      beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                    VAN EERSTE AANLEG                                 I. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                        van 4 maart 1996
                                                                      2 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen .
in zaak T-392/94: D. R. Phelan tegen Raad van de Europese
                              Unie ( )                                (M PB nr. C 299 van 11 . 11 . 1995 .
                  (Afdoening zonder beslissing)
                          ( 96/ C 158/35 )
                       (Procestaai: Engels)
                                                                      Beroep, op 22 februari 1996 ingesteld door J. Langdon
In zaak T-392/94 , D. R. Phelan, wonende te Bella Vista               Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
( Ierland ), vertegenwoordigd door D. O'Neill , barrister bij                                          pen
de balie van Ierland, tegen Raad van de Europese Unie
( gemachtigden : M. Bishop en D. Canga Fano ), betreffende                                     ( Zaak T-22/96 )
een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit                                      ( 96/C 158/37 )
van de Raad van 16 september 1994 houdende afwijzing
van verzoekers aanmelding voor algemeen vergelijkend                                        (Procestaai: Engels)
onderzoek Raad/A/33 8 op grond dat deze tardief was, en
anderzijds, veroordeling van de Raad tot betaling van
schadevergoeding heeft het Gerecht ( Vierde kamer ), samen           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                      schappen is op Tl februari 1996 beroep ingesteld tegen
gesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en J. D.
Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 4 maart 1 996 een              Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                      J. Langdon Limited, vertegenwoordigd door P. O'Brien,
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                      Solicitor, en P. McCann, Barrister, domicilie gekozen
                                                                      hebbende te Luxemburg bij Faltz & Associés, advocaten
1 . Op het beroep behoeft niet te worden beslist.                     aldaar, Rue Heine 6 .
2 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
(>) PB nr . C 400 van 31 . 12 . 1994 .                                — de tot Ierland gerichte beschikking ( C(95 ) 2726 def.) van
                                                                           de Commissie van 3 november 1995 nietig te verkla
                                                                           ren ;