title: Zaak C-484/03: Verzoek van de High Court of Justice, Chancery Division van 27 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bond House Systems Ltd en de Ontvangers der Rechten en Accĳnzen

text:
C 35/4                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            7.2.2004
Verzoek van het Arbitragehof, van 29 oktober 2003, om                       (a)    was appellante, in de relevante omstandigheden, een
een prejudiciële beslissing in het geding tussen H. Clerens                        als zodanig handelende belastingplichtige persoon
           en de Waalse Regering en Ministerraad                                   in de zin van artikel 2, lid 1, van de Zesde richtlijn,
                                                                                toen zij bij de 26 handelingen de CPU’s verwierf van
                                                                                de in het Verenigd Koninkrijk gevestigde verkopers
                        (Zaak C-480/03)
                                                                                en deze verkocht aan de buiten het Verenigd Konink-
                                                                                rijk gevestigde afnemers?
                         (2004/C 35/05)
                                                                            (b) verrichtte appellante, in de relevante omstandighe-
                                                                                den, een „economische activiteit” in de zin van
                                                                                artikel 4 van de Zesde richtlijn, toen zij bij de
Het Arbitragehof heeft, bij vonnis van 29 oktober 2003,                            26 handelingen de CPU’s verwierf van de in het
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 november                      Verenigd Koninkrijk gevestigde verkopers en deze
2003, in het geding tussen H. Clerens en de Waalse Regering                        verkocht aan de buiten het Verenigd Koninkrijk
en Ministerraad, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                      gevestigde afnemers?
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:                                                          (c)    was de verwerving van de CPU’s van de in het
                                                                                Verenigd Koninkrijk gevestigde leveranciers door
1)    Moet de richtlijn 79/409/EEG van de Raad, van 2 april                        appellante bij de 26 handelingen, in de relevante
      1979, inzake het behoud van de vogelstand (1) in die zin                     omstandigheden, een „levering van een goed” in de
      worden geïnterpreteerd dat ze de Lid-Staten niet toestaat                    zin van artikel 5, lid 1, van de Zesde richtlijn?
      een regeling in te voeren die tevens van toepassing is op
      in gevangenschap geboren en gekweekte vogels, als                     (d) was de verkoop van de CPU’s door appellante
      bedoeld in bijlage I van die richtlijn?                                      aan de buiten het Verenigd Koninkrijk gevestigde
                                                                                afnemers bij de 26 handelingen een „levering van
2)    Moet diezelfde richtlijn in die zin worden geïnterpreteerd                   een goed” in de zin van artikel 5, lid 11, van de
      dat ze de Lid-Staten enkel toestaat een beschermingsrege-                    Zesde richtlijn?
      ling in te stellen voor de in gevangenschap geboren en
      gekweekte vogels in zoverre die regeling alleen betrekking       2.   Is er, gelet op de antwoorden op de vragen 1 a tot en met
      heeft op de verhandeling van die vogels of kan die                    d sprake van schending van de algemene beginselen van
      regeling van toepassing zijn op alle verrichtingen die deel           het gemeenschapsrecht (in het bijzonder het evenredig-
      kunnen uitmaken van een verhandeling van vogels?                      heids- en het rechtszekerheidsbeginsel)?
(1) PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.
                                                                       Beroep, op 1 december 2003 ingesteld door Commissie
                                                                            van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
Verzoek van de High Court of Justice, Chancery Division
van 27 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het                                        (Zaak C-507/03)
geding tussen Bond House Systems Ltd en de Ontvangers
                   der Rechten en Accijnzen                                                       (2004/C 35/07)
                        (Zaak C-484/03)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                         (2004/C 35/06)                                op 1 december 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door K. Wiedner als gemachtigde, bijgestaan door
                                                                       J. E. Flynn QC, Barrister, domicilie gekozen hebbende te
De High Court of Justice, Chancery Division heeft bij beschik-         Luxemburg.
king van 27 oktober 2003, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 19 november 2003, in het geding tussen
Bond House Systems Ltd en de Ontvangers der Rechten en                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Accijnzen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende         1.   vast te stellen dat Ierland, door een opdracht voor
vragen:                                                                     dienstverlening aan An Post te gunnen zonder vooraf-
                                                                            gaande bekendmaking, de krachtens het Verdrag op hem
1.    Gelet op de algemene beginselen van het gemeenschaps-                 rustende verplichtingen niet is nagekomen; en
      recht (in het bijzonder het evenredigheidsbeginsel en het
      rechtszekerheidsbeginsel) en op artikel 28 EG-verdrag:           2.   Ierland te verwijzen in de kosten van de Commissie.


title: Zaak T-454/16: Beroep ingesteld op 5 augustus 2016 — Arrigoni/EUIPO — Arrigoni Formaggi (Arrigoni Valtaleggio)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/27

      Beroep ingesteld op 5 augustus 2016 — Arrigoni/EUIPO — Arrigoni Formaggi (Arrigoni Valtaleggio)
      (Zaak T-454/16)
      (2016/C 364/30)
      Taal van het verzoekschrift: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Arrigoni SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: P. Di Gravio, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Arrigoni Formaggi SpA (Bergamo, Italië)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

         Betrokken merk: internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen met betrekking tot het beeldmerk met de woordelementen „Arrigoni Valtaleggio” — internationale inschrijving nr. 1 028 737 waarin de Europese Unie wordt aangewezen

         Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 19 mei 2016 in zaak R 2922/2014-1

         Conclusies

                  —

                  toewijzing van het beroep en dientengevolge vernietiging en/of niet-existentverklaring van de bestreden beslissing op de onderstaande gronden en, in voorkomend geval, terugverwijzing van de zaak naar de eerste rechter of geldig- en onherroepelijkverklaring van de eerste beslissing nr. C 406 A van 17 april 2013;

                  —

                  hoe dan ook, algehele nietigverklaring van aanvraag nr. 1 028 737 van Arrigoni Battista SpA op grond van de volgende schendingen van het recht.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 8, lid 2, onder a), van verordening nr. 207/2009;

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

                  —

                  schending van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk;

                  —

                  schending van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

                  —

                  schending van titel II, artikel 77 Recht op eigendom;

                  —

                  schending van de artikelen 76 en 87 van de grondwet;

                  —

                  schending van wet nr. 273 van 12 december 2002;

                  —

                  schending van decreto legislativo nr. 30 van 10 februari 2005 (Codice della proprietà industriale, het Italiaanse wetboek van intellectuele-eigendomsrecht) en latere wijzigingen: artikelen 7 en 12, punten B, C, G, artikel 13, lid 1, artikel 16, punt 1, en de artikelen 20 en 22, leden 1 en 2;

                  —

                  verwijzing van de verwerende partij in de kosten.


title: Zaak C-296/99: Verzoek van de Commissione Tributaria di primo grado di Trento - Sezione no. 6 - van 10 juni 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Pavarini Components SpA già S.C.D. Srl en Direzione delle Entrate per la Provincia di Trento

text:
C 333/12               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.11.1999
president, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en           1999, in het geding tussen Pavarini Components SpA già
P. Jann, kamerpresidenten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gul-         S.C.D. Srl en Direzione delle Entrate per la Provincia di
mann, J. L. Murray (rapporteur), D. A. O. Edward, H. Rag-             Trento, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
nemalm, L. Sevón, M. Wathelet en R. Schintgen, rechters;             verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 8 juli        vraag:
1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                Is het verenigbaar met het gemeenschapsrecht, en meer in het
                                                                      bijzonder met richtlijn 69/335/EEG van 17 juli 1969 (1),
1) De hogere voorziening wordt afgewezen.                             wanneer ingevolge voormelde besluitwet nr. 324 van 30 sep-
                                                                      tember 1992 over een periode van verschillende jaren een
2) Édouard Dubois et Fils SA wordt verwezen in de kosten van het     belasting van 0,75 % per jaar wordt geheven, uitsluitend op
     geding.                                                          dat bestanddeel van het nettovermogen dat bestaat in het
                                                                      jaarlijks in de balans vermelde vennootschappelijk kapitaal,
(1) PB C 166 van 30.5.1998.                                           dat reeds werd onderworpen aan de aanvankelijke heffing van
                                                                      1 % op de inbreng?
                                                                      (1) PB L 249 van 3 oktober 1969, blz. 25.
Verzoek van de Commissione Tributaria di primo grado
di Trento — Sezione no. 6 — van 10 juni 1999 om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen Petrolvilla &            Hogere voorziening, op 10 augustus 1999 ingesteld door
Bortolotti SpA en Direzione delle Entrate per la Provincia            Area Cova SA en 27 anderen tegen de beschikking, op
                            di Trento                                 8 juli 1999 in zaak T-194/95 tussen Area Cova SA en
                                                                      31 anderen en de Raad van de Europese Unie gegeven
                        (Zaak C-279/99)                               door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (Derde kamer)
                        (1999/C 333/24)
                                                                                (Zaak C-300/99 P)
De Commissione Tributaria di primo grado di Trento —                                          (1999/C 333/26)
Sezione no. 6 — heeft bij beschikking van 10 juni 1999,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 juli 1999,       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
in het geding tussen Petrolvilla & Bortolotti SpA en Direzione        op 10 augustus 1999 hogere voorziening ingesteld door Area
delle Entrate per la Provincia di Trento, het Hof van Justitie van    Cova SA en 27 anderen, vertegenwoordigd door A. Creus
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële               Carreras, advocaat te Barcelona, E. Contreras Ynzenga en
beslissing over de navolgende vraag:                                  A. Agustinoy Guilayn, advocaten te Madrid, domicilie gekozen
                                                                      hebbende bij het advocatenkantoor Cuatrecasas, Oudergemse-
Is het verenigbaar met het gemeenschapsrecht, en meer in het          laan 78, B-1040 Brussel, tegen de beschikking, op 8 juli 1999
bijzonder met richtlijn 69/335/EEG van 17 juli 1969 (1),              in zaak T-194/95 tussen Area Cova SA en 31 anderen en de
wanneer ingevolge voormelde besluitwet nr. 324 van 30 sep-            Raad van de Europese Unie gegeven door het Gerecht van
tember 1992 over een periode van verschillende jaren een              eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer).
belasting van 0,75 % per jaar wordt geheven, uitsluitend op dat
bestanddeel van het nettovermogen dat bestaat in het jaarlijks in     Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
de balans vermelde vennootschappelijk kapitaal, dat reeds werd
onderworpen aan de aanvankelijke heffing van 1 % op de inbreng?       1) de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli
                                                                           1999 in zaak T-194/95 te vernietigen, op grond van alle
                                                                           of van bepaalde van de gewraakte onregelmatigheden, en
(1) PB L 249 van 3 oktober 1969, blz. 25.                                  aan de vernietiging van de beschikking alle gevolgen
                                                                           rechtens te verbinden, ongeacht of uitdrukkelijk uitspraak
                                                                           wordt gedaan ten gronde dan wel de zaak terug naar het
                                                                           Gerecht van eerste aanleg wordt verwezen.
                                                                      2) de andere partij bij de procedure voor het Hof te verwijzen
                                                                           in de kosten, en eveneens uitspraak te doen over de
Verzoek van de Commissione Tributaria di primo grado                       verwijzing in de kosten van verweerder in de procedure
di Trento — Sezione no. 6 — van 10 juni 1999 om                            voor het Gerecht van eerste aanleg, indien de hogere
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Pavarini                  voorziening geheel of gedeeltelijk wordt toegewezen.
Components SpA già S.C.D. Srl en Direzione delle Entrate
                   per la Provincia di Trento
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
                        (Zaak C-296/99)                               — Schending van het gemeenschapsrecht wegens onjuiste
                                                                           toepassing en uitlegging van artikel 230 EG (ex artikel 173
                        (1999/C 333/25)                                    EG-Verdrag), voorzover in de beschikking is gesteld dat
                                                                           de bestreden verordening een handeling van algemene
De Commissione Tributaria di primo grado di Trento —                       strekking is, hoewel zij uitsluitend van toepassing is op een
Sezione no. 6 — heeft bij beschikking van 10 juni 1999,                    perfect geïndividualiseerde en geïdentificeerde kring van
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 augustus               marktdeelnemers.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 15 april 1997 in zaak T-390/94: A. Schröder, J. en K.-J. Thamann tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap - Bestrijding van klassieke varkenspest in Bondsrepubliek Duitsland)

text:
 14 . 6 . 97          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 181 / 11
2 . Verwijst verzoeksters hoofdelijk in de kosten van ver             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      weerster.
                                                                                van 16 april 1997
                                                                      in zaak T-541/93 , J. Connaughton, T. Fitzsimons en
3 . Verstaat dat interveniënten hun eigen kosten zullen                      P. Griffin tegen Raad van de Europese Unie (')
      dragen.
                                                                       (Beroep tot nietigverklaring — Melk — Extra heffing —
                                                                      Referentiehoeveelheid — Producenten die verbintenis tot
(*) PB nr. C 101 van 22 . 4 . 1995 .                                  niet-levering of omschakeling zijn aangegaan — Vergoe
                                                                      ding — Verordening (EEG) nr. 2187/93 — Rechtsgevolgen
                                                                                — Ontvankelijkheid)
                                                                                ( 97/C 181 /22 )
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                     (Procestaai: Engels)
                       van 15 april 1997
in zaak T-390/94: A. Schröder, J. en K.-J. Thamann tegen
                                                                      In zaak T-541 /93 , J. Connaughton, T. Fitzsimons en P.
       Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ] )
                                                                      Griffin, wonende te respectievelijk Kilbeggan, Askeaton en
(Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap               Clonmel ( Ierland ), vertegenwoordigd door J. O'Reilly, SC,
— Bestrijding van klassieke varkenspest in Bondsrepubliek             van de balie van Ierland, en P. Watson, Barrister, van de
                             Duitsland)                               balie van Ierland, geïnstrueerd door O. Ryan-Purcell , Soli
                                                                      citor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fyfe
                          { 97IC 181 /21 )                            Business Centre, rue Jean-Pierre Brasseur 29, tegen Raad
                                                                      van de Europese Unie (gemachtigden : A. Brautigam en M.
                                                                      Bishop ), ondersteund door Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen (gemachtigden : G. Rozet en X. Lewis )
                       (Procestaai: Duits)                            en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
                                                                      Ierland (gemachtigden: aanvankelijk J. D. Colahan, vervol
                                                                      gens S. T. Braviner), betreffende een beroep tot nietigver
In zaak T-390/94, A. Schröder, J. en K.-J. Thamann, geves
                                                                      klaring krachtens artikel 173 van het EEG-Verdrag van
                                                                      Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 van de Raad van 22 juli
tigd te Neuenkirchen ( Duitsland ), vertegenwoordigd door
W. Clages, G. Rentzmann en R. Brenken, advocaten te                   1993 inzake het vergoedingsvoorstel aan bepaalde produ
Quakenbrück, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                  centen van melk of zuivelproducten die hun activiteit tijde
ten kantore van M. Molitor, P. Feitgen en A. Harpes, rue              lijk niet hebben kunnen uitoefenen ( PB nr. L 196 van 5 . 8 .
                                                                      1993 , blz . 6 ), en in het bijzonder van de artikelen 8 en 14
des Bains 14 A, tegen Commissie van de Europese Ge
meenschappen (gemachtigden : C. Schmidt en G. M. Ber
                                                                      daarvan, heeft het Gerecht (Eerste Kamer — uitgebreid ),
risch ), betreffende een schadevordering krachtens de                 samengesteld als volgt: A. Saggio, president, C. W. Bella
artikelen 178 en 215 , tweede alinea, van het EEG-Verdrag,
                                                                      my, A. Kalogeropoulos, V. Tiili en R. M. Moura Ramos,
strekkende tot veroordeling van de Commissie tot vergoe              rechters; griffier: H. Jung, op 16 april 1997 een arrest ge
ding van de schade door verzoekers geleden ten gevolge                wezen waarvan het dictum luidt als volgt:
van een aantal beschikkingen van de Commissie in het ka
der van de bestrijding van de klassieke varkenspest in de
Bondsrepubliek Duitsland, heeft het Gerecht (Vijfde Ka
mer ), samengesteld als volgt: R. Garcfa-Valdecasas, presi           1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .
dent, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: A. Mair, ad
ministrateur, op 15 april 1997 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                      2 . Verwijst verzoekers in hun eigen kosten en de kosten
                                                                           van de Raad.
1 . Verwerpt het beroep.
                                                                      3 . Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk en de Commissie
                                                                           hun eigen kosten zullen dragen.
2 . Verwijst verzoekers in de kosten.
                                                                      (') PB nr. C 319 van 26 . 11 . 1993 .
(') PB nr. C 392 van 31 . 12 . 1994 .


title: Zaak F-113/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 20 juli 2016 — Adriaen e.a./Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Artikel 45 van het Statuut — Bevorderingsronde 2014 — Algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut — Lijst van ambtenaren die door de directeuren-generaal en de diensthoofden zijn voorgedragen voor bevordering — Ontbreken van verzoekers’ namen — Mogelijkheid om de lijsten van voor bevordering voorgedragen ambtenaren te betwisten voor het paritair bevorderingscomité — Vergelijking van de verdiensten van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren — Adviezen van een paritair orgaan — Motiveringsplicht)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/35

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 20 juli 2016 — Adriaen e.a./Commissie
      (Zaak F-113/15) (1)

      ((Openbare dienst - Ambtenaren - Artikel 45 van het Statuut - Bevorderingsronde 2014 - Algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut - Lijst van ambtenaren die door de directeuren-generaal en de diensthoofden zijn voorgedragen voor bevordering - Ontbreken van verzoekers’ namen - Mogelijkheid om de lijsten van voor bevordering voorgedragen ambtenaren te betwisten voor het paritair bevorderingscomité - Vergelijking van de verdiensten van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren - Adviezen van een paritair orgaan - Motiveringsplicht))
      (2016/C 364/41)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Charlotte Adriaen (Brussel, België) e.a. (vertegenwoordiger: R. Rata, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser, G. Berscheid en A.-A. Gilly, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van de besluiten van het TABG om verzoekers niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2014 zijn bevorderd

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Adriaen en de twaalf andere verzoekers wier namen zijn opgenomen in de bijlage dragen hun eigen kosten en worden verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

         (1)  PB C 320 van 28.9.2015, blz. 55.


title: Zaak C-569/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 5 november 2015 — X, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 5 november 2015 — X, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-569/15)
   (2016/C 038/37)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: X

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet Titel II van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) zo worden uitgelegd dat een in Nederland wonende werknemer die zijn werkzaamheden normaliter in Nederland verricht en die gedurende drie maanden onbetaald verlof geniet, geacht wordt tijdens die periode (mede) werkzaamheden in loondienst in Nederland te blijven verrichten indien (i) de dienstbetrekking gedurende deze periode blijft voortbestaan en (ii) deze periode voor de toepassing van de Nederlandse Werkloosheidswet wordt aangemerkt als een periode waarin werkzaamheden in loondienst worden verricht?

               2)

                           a.

                           Welke wetgeving wordt door verordening (EEG) nr. 1408/71 als toepasselijk aangewezen indien deze werknemer gedurende het onbetaald verlof werkzaamheden in loondienst uitoefent in een andere lidstaat?

               2)

                           b.

                           Is daarbij nog van belang dat de betrokkene in het volgende jaar tweemaal en in de daarop volgende drie jaren telkens eenmaal gedurende een periode van ongeveer één tot twee weken in dezelfde andere lidstaat in loondienst heeft gewerkt, zonder dat in Nederland sprake was van onbetaald verlof?

      (1)  Verordening van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB 149, blz. 2).


title: Gevoegde zaken T-81/03, T-82/03 en T-103/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 — Mast-Jägermeister — BHIM — Licorera Zacapaneca (VENADO met kader) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvragen voor beeldmerken VENADO met kader, VENADO en VENADO ESPECIAL — Oudere communautaire beeldmerken die in cirkel geplaatste hertenkop in vooraanzicht afbeelden — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 — Mast-Jägermeister — BHIM — Licorera Zacapaneca (VENADO met kader)
   (Gevoegde zaken T-81/03, T-82/03 en T-103/03) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvragen voor beeldmerken VENADO met kader, VENADO en VENADO ESPECIAL - Oudere communautaire beeldmerken die in cirkel geplaatste hertenkop in vooraanzicht afbeelden - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 331/67)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Mast-Jägermeister AG (Wolfenbüttel, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Drzymalla, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. García Murillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Licorera Zacapaneca SA (Santa Cruz, Guatemala) (vertegenwoordigers: L. Corno Caparrós en B. Uriate Valiente, advocaten)
   Voorwerp
   Drie beroepen tegen de beslissingen van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 19 december 2002 (zaak R 412/2002-1 en zaak R 382/2002-1) en van 14 januari 2003 (zaak R 407/2002-1) inzake oppositieprocedures tussen Licorera Zacapaneca SA en Mast-Jägermeister AG.
   Dictum

               1)

               De beslissingen van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 december 2002 (zaak R 412/2002-1 en zaak R 382/2002-1) en van 14 januari 2003 (zaak R 407/2002-1) worden vernietigd.

               2)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) wordt verwezen in de kosten van verzoekster.

               3)

               Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 112 van 10.5.2003.


               29.5.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/6

         Beroep, op 13 april 2004 ingesteld door Kurt Martin Mayer, Tilly Forstbetriebe GesmbH, Anton Volpini de Maestri en Johannes Volpini de Maestri tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen,
   (Zaak T-137/04)
   (2004/C 146/09)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 13 april 2004 beroep bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Kurt Martin Mayer, Tilly Forstbetriebe GesmbH, Anton Volpini de Maestri en Johannes Volpini de Maestri, wonende te Seeboden (Oostenrijk), vertegenwoordigd door M. Schaffgotsch.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beschikking van de Commissie in haar geheel nietig te verklaren,

         en, voorzover dit wordt afgewezen, subsidiair

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren met betrekking tot alle Oostenrijkse gebieden van communautair belang (code AT van bijlage I bij de bestreden beschikking),

         en, voorzover dit wordt afgewezen, meer subsidair; de bestreden beschikking van de Commissie nietig te verklaren voorzover daarin:

               —

                           a)

                           het gebied AT 2102000 „Nockberge” en

                           b)

                           het gebied AT 211900 „Gut Walterskirchen” zijn opgenomen;

         en, nog meer subsidair;

               —

               voorzover in bijlage I bij de bestreden beschikking gebieden overeenkomstig de door de lidstaten verstrekte standaardgegevens zijn vastgesteld als zijnde gebieden van communautair belang voor habitats en soorten met een mate van representativiteit en een algemene beoordeling van B, C en D (subsidiair C en D, nog meer subsidiair enkel C), de beschikking nietig te verklaren met betrekking tot:

                           a)

                           alle daarin opgenomen gebieden (volgens bijlage I), althans

                           b)

                           alle Oostenrijkse gebieden (Code AT van bijlage I), althans

                           c)

                           enkel de gebieden AT 2102000 „Nockberge” en AT 211900 „Gut Walterskirchen”;

               —

               de Commissie in elk geval te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep van verzoekers richt zich tegen de beschikking van de Commissie van 22 december 2003 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de alpiene biogeografische regio (1). Verzoekers zijn land- en bosbouwers die op hun grond landbouw- en bosbouwactiviteiten plus een aantal nevenactiviteiten ontplooien, welke grond gelegen is in de bij de bestreden beschikking vastgestelde „gebieden van communautair belang” (GCB). Verzoekers voeren aan, dat zij door de beschikking adressaat van gemeenschapsrechtelijke voorschriften zijn geworden. Daarmee is de naar de constitutionele traditie van de Gemeenschap te beschermen grondeigendom van verzoekers schematisch, zonder belangenafweging, zonder uitzondering en zonder overeenkomstige schadeloosstelling (of zelfs alleen maar voorzorgsmaatregelen) op veel ingrijpender wijze beperkt dan een maatschappelijk verantwoord beheer van de eigendom vergt, hetgeen schending van het Verdrag in de zin van artikel 230, lid 2, EG oplevert, wat op zijn beurt weer de nietigverklaring van de bestreden beschikking rechtvaardigt.
   Verzoekers betogen dat de bestreden beschikking ook in strijd is met de richtlijn zelf (2), waarop zij gebaseerd is. Verder zijn de vereiste grondslagen voor de beoordeling van de noodzakelijke kosten niet goed uitgewerkt en is de door de richtlijn voorgeschreven coherentie van het netwerk van beschermingszones niet verzekerd.
   Verzoekers brengen verder nog naar voren, dat de Commissie in de bestreden beschikking verzuimd heeft uitdrukkelijk vast te stellen, voor welke soorten en habitats de thans door haar als „GCB” op de lijst opgenomen gebieden daadwerkelijk van communautair belang zijn. Tenslotte betogen verzoekers, dat met betrekking tot de hen betreffende beschermingszones onjuiste vakinhoudelijke gegevens in de beschikking zijn opgenomen. De gebieden zijn daardoor ten onrechte als GCB voor bepaalde soorten en habitats aangewezen, om welke reden de bestreden beschikking eveneens moet worden nietigverklaard.

      (1)  PB L 14, blz. 21.

      (2)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7).


title: Zaak C-410/01: Verzoek van het Bundesvergabeamt Wien van 8 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. FRITSCH, CHIARI & PARTNER, Ziviltechniker GmbH, 2. Büro Axis Ingenieurleistungen, 3. Vasko & Partner Ingenieure, Ziviltechniker für Bauwesen GmbH, 4. Haus der Technik DI A. Gobiet und DI F. Schweighofer Ziviltechniker GmbH, 5. Hopferwieser, Dipl.-Ing. Walter, 6. GC General Contract DI Wolfgang Wisserodt Ingenieurgesellschaft m.b.H., als combinatie van aannemers en Autobahnen- und Schnellstraßen-Finanzierungs-AG (ASFINAG)

text:
C 31/2                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    2.2.2002
(gemachtigden: R. Torrent, J. Huber en G. Houttuin), onder-              Ingenieurgesellschaft m.b.H., als combinatie van aannemers en
steund door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: R. Silva de                  Autobahnen- und Schnellstraßen-Finanzierungs-AG (AS-
Lapuerta), door Italiaanse Republiek (gemachtigden: U. Leanza,           FINAG), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
bijgestaan door F. Quadri) en door Commissie van de Europese             verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
Gemeenschappen (gemachtigden: P. J. Kuijper en T. van Rijn),             vragen:
betreffende een beroep tot nietigverklaring van verordening
(EG) nr. 1036/97 van de Raad van 2 juni 1997 tot vaststelling            Vraag 1
van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de invoer van rijst
van oorsprong uit de landen en gebieden overzee (PB L 151,               Moet artikel 1, lid 3, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad
blz. 8), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez         van 21 december 1989 (1) houdende de coördinatie van de
Iglesias, president, P. Jann en F. Macken (rapporteur), kamerpre-        wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de
sidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola,                    toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van
J.-P. Puissochet, L. Sevón, M. Wathelet, R. Schintgen en                overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering
V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: H. von      van werken, aldus worden uitgelegd, dat de beroepsprocedure
Holstein, adjunct-griffier, op 22 november 2001 een arrest               toegankelijk moet zijn voor iedere ondernemer die in een
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                              aanbestedingsprocedure een offerte heeft ingediend respectie-
                                                                         velijk aan een aanbestedingsprocedure heeft deelgenomen?
1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.                            Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:
2)    Verwijst de Nederlandse Antillen in de kosten.                     Vraag 2:
                                                                         Moet deze bepaling van de richtlijn dan aldus worden uitgelegd,
3)    Verstaat dat het Koninkrijk Spanje, de Italiaanse Republiek en     dat een ondernemer slechts belang heeft of heeft gehad bij de
      de Commissie van de Europese Gemeenschappen hun eigen              gunning van een bepaalde overheidsopdracht wanneer hij
      kosten zullen dragen.                                              — naast zijn deelneming aan de aanbestedingsprocedure
                                                                         — alle maatregelen waarover hij naar nationaal recht beschikt,
                                                                         neemt of heeft genomen om te verhinderen, dat aan een andere
(1) PB C 188 van 3.7.1999.                                               inschrijver wordt gegund, en aldus te bewerkstelligen dat aan
                                                                         hem wordt gegund?
                                                                         (1) PB L 395, blz. 33.
Verzoek van het Bundesvergabeamt Wien van 8 oktober
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
1. FRITSCH, CHIARI & PARTNER, Ziviltechniker GmbH,
                                                                         Beroep, op 23 oktober 2001 ingesteld door Commissie
2. Büro Axis Ingenieurleistungen, 3. Vasko & Partner
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
Ingenieure, Ziviltechniker für Bauwesen GmbH, 4. Haus
                                                                                bliek
der Technik DI A. Gobiet und DI F. Schweighofer
Ziviltechniker GmbH, 5. Hopferwieser, Dipl.-Ing. Walter,
6. GC General Contract DI Wolfgang Wisserodt Ingenieur-                                          (Zaak C-420/01)
gesellschaft m.b.H., als combinatie van aannemers en
Autobahnen- und Schnellstraßen-Finanzierungs-AG (AS-
                              FINAG)                                                              (2002/C 31/04)
                          (Zaak C-410/01)
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 23 oktober 2001 beroep ingesteld tegen tegen Italiaanse
                           (2002/C 31/03)                                Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                         vertegenwoordigd door Hendrik Van Lier en Roberto Amorosi
                                                                         als gemachtigden.
Het Bundesvergabeamt Wien heeft bij beschikking van 8 ok-
tober 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
16 oktober 2001, in het geding tussen 1. FRITSCH, CHIARI &
PARTNER, Ziviltechniker GmbH, 2. Büro Axis Ingenieur-                    —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door op in
leistungen, 3. Vasko & Partner Ingenieure, Ziviltechniker für                  andere lidstaten vervaardigde en in de handel gebrachte
Bauwesen GmbH, 4. Haus der Technik DI A. Gobiet und DI                         dranken een regeling toe te passen die de verhandeling in
F. Schweighofer Ziviltechniker GmbH, 5. Hopferwieser, Dipl.-                   Italië verbiedt van energiedrankjes waarvan het cafeïne-
Ing. Walter, 6. GC General Contract DI Wolfgang Wisserodt                      gehalte een bepaalde grens overschrijdt, zonder aan te


title: Zaak C-534/06: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 5 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Industria Lavorazione Carni Ovine Srl/Regione Lazio (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — EOGFL — Artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 866/90 — Uitsluiting van investeringen voor verwerking van producten uit derde landen — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/3

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 5 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Industria Lavorazione Carni Ovine Srl/Regione Lazio
   (Zaak C-534/06) (1)

   (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - EOGFL - Artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 866/90 - Uitsluiting van investeringen voor verwerking van producten uit derde landen - Evenredigheidsbeginsel)
   (2008/C 183/04)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte suprema di cassazione
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Industria Lavorazione Carni Ovine Srl

      Verwerende partij: Regione Lazio
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione — Uitlegging van artikel 13 van verordening (EEG) nr. 866/90 van de Raad van 29 maart 1990 inzake de verbetering van de verwerking en de afzet van landbouwproducten (PB L 91, blz. 1) — Uitsluiting van investeringen voor afzet en/of verwerking van producten uit derde landen — Uitsluiting in geval van investeringen die tevens producten uit lidstaten betreffen en die worden verricht met inachtneming van het specifieke programma waarvoor de financiering is verkregen
   Dictum
   Artikel 13 van verordening (EEG) nr. 866/90 van de Raad van 29 maart 1990 inzake de verbetering van de verwerking en de afzet van landbouwproducten, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling in omstandigheden als die van het hoofdgeding niet uitsluit dat financiële bijstand wordt verstrekt wanneer er ook producten worden afgezet of verwerkt die niet afkomstig zijn uit de Gemeenschap, maar het specifieke programma waarvoor de financiering is verkregen in zoverre is uitgevoerd dat uit de Gemeenschap afkomstige producten in de geplande hoeveelheden zijn afgezet en/of verwerkt.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak T-716/16: Beschikking van het Gerecht van 19 juli 2017 — Pfizer en Pfizer santé familiale/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Douane-unie — Gemeenschappelijk douanetarief — Tarief- en statistieknomenclatuur — Indeling in de gecombineerde nomenclatuur — Postonderverdelingen — Douanerechten die gelden voor goederen die onder die postonderverdelingen zijn ingedeeld — Regelgevingshandeling die uitvoeringsmaatregelen met zich brengt — Niet-individueel geraakt — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/33

         Beschikking van het Gerecht van 19 juli 2017 — Pfizer en Pfizer santé familiale/Commissie
   (Zaak T-716/16) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Douane-unie - Gemeenschappelijk douanetarief - Tarief- en statistieknomenclatuur - Indeling in de gecombineerde nomenclatuur - Postonderverdelingen - Douanerechten die gelden voor goederen die onder die postonderverdelingen zijn ingedeeld - Regelgevingshandeling die uitvoeringsmaatregelen met zich brengt - Niet-individueel geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2017/C 293/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Pfizer Ltd (Sandwich, Verenigd Koninkrijk) en Pfizer Santé familiale (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: L. Catrain González, advocaat, en E. Wright, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Caeiros en K. Skelly, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van artikel 263 VWEU strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2016/1140 van de Commissie van 8 juli 2016 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB 2016, L 189, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Pfizer Ltd en Pfizer Santé familiale worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 462 van 12.12.2016.


title: Zaak C-208/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 april 2017 door NF tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid) van 28 februari 2017 in zaak T-192/16, NF/Europese Raad

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/12

         Hogere voorziening ingesteld op 21 april 2017 door NF tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid) van 28 februari 2017 in zaak T-192/16, NF/Europese Raad
   (Zaak C-208/17 P)
   (2017/C 231/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: NF (vertegenwoordigers: P. O’Shea, BL, I. Whelan, BL, B. Burns, Solicitor)

      Andere partij in de procedure: Europese Raad

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van 28 februari 2017 waarbij het Gerecht het beroep heeft verworpen wegens onbevoegdheid van het Gerecht om het te behandelen, nietig te verklaren;

               —

               over de vraag die het voorwerp is van de onderhavige voorziening een definitieve beslissing te geven en te verklaren dat het Gerecht zich ten onrechte onbevoegd heeft verklaard, met veroordeling van verweerder in zaak T-192/16 in de kosten van rekwirant in de procedures voor het Gerecht en het Hof van Justitie van de Europese Unie;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht met de aanwijzing dat het zich bevoegd moet verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Gebrek aan motivering;

               2.

               Verzuim om naar behoren te beoordelen of de bestreden overeenkomst in werkelijkheid een besluit van verweerder was;

               3.

               Verzuim om relevante feitelijke omstandigheden in aanmerking te nemen;

               4.

               Verzuim om ingediend bewijs in aanmerking te nemen;

               5.

               Verzuim om materiële aspecten volledig te onderzoeken en te beoordelen;

               6.

               Verzuim om nader relevant onderzoek te doen;

               7.

               Verzuim om voldoende gegevens in de beschouwing te betrekken;

               8.

               Verzuim om de door het Hof in zaak C-294/83 vastgelegde beginselen in aanmerking te nemen.


title: Zaak T-410/09 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 7 mei 2010 — Almamet/Commissie ( „Kort geding — Mededinging — Beschikking van Commissie waarbij geldboete wordt opgelegd — Bankgarantie — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Financiële schade — Geen uitzonderlijke omstandigheden — Geen spoedeisendheid” )

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/39

         Beschikking van de president van het Gerecht van 7 mei 2010 — Almamet/Commissie
   (Zaak T-410/09 R)
   („Kort geding - Mededinging - Beschikking van Commissie waarbij geldboete wordt opgelegd - Bankgarantie - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Financiële schade - Geen uitzonderlijke omstandigheden - Geen spoedeisendheid”)
   2010/C 179/68
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Almamet GmbH Handel mit Spänen und Pulvern aus Metall (Ainring, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Hautbourg en C. Renner, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Khan, V. Bottka en N. von Lingen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie van 22 juli 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/F-1/39.396 — Reagentia op basis van calciumcarbide en magnesium voor de staal- en gasindustrie)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-78/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 14 februari 2012 — Evita-K EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” , Sofia

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 14 februari 2012 — Evita-K EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto”, Sofia
   (Zaak C-78/12)
   2012/C 133/30
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Evita-K EOOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto”, Sofia

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het begrip „levering van goederen” in de zin van artikel 14, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde juncto artikel 345 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat dit toestaat dat in de omstandigheden van het hoofdgeding de ontvanger van een levering het recht om over goederen (roerende zaken die alleen naar soort zijn bepaald) te beschikken kan verkrijgen, doordat hij de eigendom van deze zaken verkrijgt van een niet-eigenaar op basis van tegen betaling verkregen bezit te goeder trouw, hetgeen het nationale recht van de lidstaat toestaat, waarbij er rekening mee moet worden gehouden dat naar dat recht de eigendom op dergelijke zaken door levering wordt overgedragen?

               2)

               Moet tot bewijs van de verrichting van een „levering van goederen” in de zin van artikel 14, lid 1, van richtlijn 2006/112 met betrekking tot een concrete factuur in verband met de uitoefening van het recht op aftrek overeenkomstig artikel 178, sub a, van de richtlijn van de op deze factuur vermelde daadwerkelijk betaalde belasting, de ontvanger van de levering de eigendomsrechten van de leverancier bewijzen, wanneer de levering naar hun soort bepaalde roerende zaken betreft en naar nationaal recht het eigendomsrecht erop door levering wordt overgedragen, waarbij naar dit recht ook de verkrijging van het eigendomsrecht op dergelijke zaken van een niet-eigenaar door tegen betaling verkregen bezit te goeder trouw is toegestaan?
               Moet voorts een „levering van goederen” voor de aftrek van voorbelasting in de zin van deze richtlijn als bewezen worden beschouwd, wanneer de ontvanger in de omstandigheden van het hoofdgeding een daaropvolgende levering van dezelfde zaken (identificatieplichtige dieren) door uitvoer met een douaneaangifte heeft verricht en geen bewijzen voor de rechten van derden op deze zaken bestaan?

               3)

               Moet voor het bewijs van de verrichting van een „levering van goederen” in de zin van artikel 14, lid 1, van richtlijn 2006/112 met betrekking tot een concrete factuur in verband met de uitoefening van het recht op aftrek overeenkomstig artikel 178, sub a, van de op deze factuur vermelde daadwerkelijk betaalde belasting, ervan worden uitgegaan dat de leverancier en de ontvanger die geen landbouwproducenten zijn, te kwader trouw zijn, wanneer bij de verkrijging van zaken geen document van vorige eigenaars wordt voorgelegd waarin de oormerken van de dieren overeenkomstig de vereisten van de diergeneeskundige voorschriften van de Europese Unie zijn vermeld, en de oormerken van de dieren niet zijn vermeld in het diergeneeskundige certificaat dat door een overheidsorgaan is opgesteld en de dieren bij hun transport met het oog op de levering vergezelt?
               Wanneer de leverancier en de ontvanger zelf de oormerken van de aan hen geleverde dieren hebben geïnventariseerd, moet dan worden aangenomen dat zij hebben voldaan aan de vereisten van de genoemde diergeneeskundige voorschriften van de Unie wanneer het overheidsorgaan in het diergeneeskundige certificaat, dat de dieren bij levering vergezelt, geen oormerken van de dieren heeft vermeld?

               4)

               Zijn de leverancier en de ontvanger in het hoofdgeding, die geen landbouwproducenten zijn, krachtens artikel 242 van richtlijn 2006/112 verplicht het voorwerp van de levering (identificatieplichtige dieren respectievelijk „biologische activa”) met gebruikmaking van International Accounting Standard 41, Landbouw, boekhoudkundig te bewijzen en zijn zij verplicht de zeggenschap over deze activa overeenkomstig deze standaard te bewijzen?

               5)

               Is het volgens artikel 226, sub 6, van richtlijn 2006/112 vereist dat in btw-facturen als die in het hoofdgeding ook de oormerken worden vermeld van dieren die volgens de diergeneeskundige voorschriften van de Unie identificatieplichtig zijn en het voorwerp van de levering zijn, wanneer het nationale recht van de lidstaat voor de overdracht van het eigendomsrecht op dergelijke dieren niet uitdrukkelijk in een dergelijk vereiste voorziet en de partijen bij deze levering geen landbouwproducenten zijn?

               6)

               Is het volgens artikel 185, lid 1, van richtlijn 2006/112 toegestaan om op grond van een nationale bepaling als die in het hoofdgeding de aftrek van voorbelasting te corrigeren omdat tot de conclusie is gekomen dat het eigendomsrecht van de leverancier van de zaken waarop de levering betrekking heeft, niet is bewezen, wanneer de levering door geen van partijen is geannuleerd, door de ontvanger een daaropvolgende levering van dezelfde zaken is verricht, er geen bewijs is van door derden uitgeoefende eigendomsrechten op deze zaken (identificatieplichtige dieren), geen kwade trouw van de ontvanger van de levering wordt gesteld en naar nationaal recht het eigendomsrecht op dergelijke naar soort bepaalde zaken door levering wordt overgedragen?

      (1)  PB L 347, blz. 1


title: Zaak C-211/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 9 mei 2011 — Belgische Staat/Maison Patrice Alard sprl

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 9 mei 2011 — Belgische Staat/Maison Patrice Alard sprl
   (Zaak C-211/11)
   2011/C 211/29
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Belgische Staat

      Verwerende partij: Maison Patrice Alard sprl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 6, lid 2, eerste alinea, sub a, en 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1), aldus worden uitgelegd, dat zij zich ertegen verzetten dat het gebruik — voor privédoeleinden van de beheerders, bestuurders of vennoten en hun familie, van een belastingplichtige vennootschap met rechtspersoonlijkheid — van een (gedeelte van een) tot het vermogen van die vennootschap behorend en aldus in zijn geheel voor het bedrijf ervan bestemd gebouw, wordt behandeld als een dienstverrichting die van belasting is vrijgesteld, als zijnde een verpachting of verhuur van een onroerend goed in de zin van het genoemde artikel 13, B, sub b, wanneer als tegenprestatie voor dat gebruik geen betaling van een huursom in geld is bedongen, maar die tegenprestatie een voordeel in natura vormt dat als zodanig wordt belast binnen het kader van de inkomstenbelasting waaraan de beheerders zijn onderworpen, aangezien dat gebruik daardoor fiscaal gezien wordt aangemerkt als de tegenprestatie voor een gedeelte van de arbeidsprestatie die door de beheerders, bestuurders of vennoten wordt verricht?

               2)

               Moeten die bepalingen aldus worden uitgelegd, dat die vrijstelling in bovengenoemde situatie ook van toepassing is wanneer de vennootschap niet bewijst dat er een noodzakelijk verband bestaat tussen de exploitatie van het bedrijf en het geheel of gedeeltelijk ter beschikking stellen van het gebouw aan de beheerders, bestuurders of vennoten en is, in dat geval, het bestaan van een indirect verband voldoende?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-570/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 5 november 2015 — X, andere partij Staatssecretaris van Financiën

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 5 november 2015 — X, andere partij Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-570/15)
   (2016/C 038/38)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: X

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vraag

   Naar welke maatstaf of maatstaven moet worden beoordeeld welke wetgeving door verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) als toepasselijk wordt aangewezen in het geval van een in België wonende werknemer die het overgrote deel van zijn werkzaamheden voor zijn Nederlandse werkgever in Nederland verricht, en daarnaast 6,5 percent van die werkzaamheden in het desbetreffende jaar verricht in België, thuis en bij klanten, zonder dat daarbij sprake is van een vast patroon en zonder dat met zijn werkgever afspraken zijn gemaakt over het verrichten van werkzaamheden in België?

      (1)  Verordening van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB 149, blz. 2).


title: Zaak F-123/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 20 juli 2016 — GY/Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/293/14 — Onvoldoende punten voor de toets „talentscreener” — Niet-toelating tot het assessment — Afwijzing van het verzoek om herziening)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/35

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 20 juli 2016 — GY/Commissie
      (Zaak F-123/15) (1)

      ((Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/293/14 - Onvoldoende punten voor de toets „talentscreener” - Niet-toelating tot het assessment - Afwijzing van het verzoek om herziening))
      (2016/C 364/42)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: GY (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/293/14 om verzoeker onvoldoende punten te geven om te worden toegelaten het assessment

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van 11 juni 2015 waarbij de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/293/14 heeft geweigerd om GY toe te laten tot het assessment wordt nietig verklaard.

                  2)

                  De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van GY.

         (1)  PB C 398 van 30.11.2015, blz. 79.


title: Hogere voorziening, op 4 december 1996 ingesteld door Compagnie continentale (France) tegen het arrest, op 24 september 1996 in zaak T-494/93 tussen Compagnie continentale (France) en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer) (Zaak C-391/96 P)

text:
Nr . C 40/12         [ NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8 . 2 . 97
      hogere intrest wordt toegekend die ambtshalve en                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
      zonder ingebrekestelling begint te lopen vanaf het
      ogenblik waarop de wettelijke teruggaaftermijn ver                — vast te stellen dat Ierland, door niet alle nodige maatre
      strijkt ?                                                               gelen vast te stellen met het oog op de juiste omzetting
                                                                              van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985
(') PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .                                betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde
                                                                              openbare en particuliere projecten ('), krachtens deze
                                                                              richtlijn en inzonderheid artikel 12 daarvan en krachtens
                                                                              het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                              nagekomen ;
Hogere voorziening, op 4 december 1996 ingesteld door
                                                                         — Ierland te verwijzen in de kosten .
Compagnie continentale ( France ) tegen het arrest, op
24 september 1996 in zaak T-494/93 tussen Compagnie
continentale ( France ) en Commissie van de Europese                     Middelen en voornaamste argumenten
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
 aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Derde Kamer )                   Artikel 4, lid 2 , van de richtlijn en bijlage II
                       ( Zaak C-391 /96 P)
                             ( 97/C 40/24 )                              Bij de vaststelling van criteria/drempels voor de vaststelling
                                                                         of een milieu-effectbeoordeling („ MEB ") is vereist voor een
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               individueel project van de categorieën bedoeld in bijlage II,
op 4 december 1996 hogere voorziening ingesteld door                     punt 1 , onder b ), („ projecten met betrekking tot de
Compagnie continentale ( France ) vertegenwoordigd door                  bestemming van woeste gronden of semi-natuurlijke gebie
P. Chabrier, gevestigd te Genève, Rue Toepffer 15 , tegen het            den voor intensieve landbouw " ), bijlage II, punt 2, onder a ),
arrest, op 24 september 1996 in zaak T-494/93 tussen                     („ turfwinning ") en bijlage II, punt 1 , onder d ), („ eerste
Compagnie continentale ( France ) en de Commissie van de                 herbebossing, wanneer deze negatieve ecologische verande
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van                     ringen met zich kan brengen, en rooiing met het oog op een
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Derde                     ander bodemgebruik "), dient er in het bijzonder voor te
Kamer ).                                                                 worden gezorgd, dat natuurgebieden naar behoren worden
                                                                         beschermd . De Commissie stelt zich op het standpunt, dat in
                                                                         hun geheel beschouwd de Ierse normen voor projecten van
Requirante concludeert dat het den Hove behage :                         deze categorieën in dit opzicht onvoldoende garanties
                                                                         bieden .
— het arrest van 24 september 19 96 van het Gerecht te
      vernietigen , waarbij het beroep tot nietigverklaring van
      Compagnie continentale tegen de beschikking van de                 In de eerste plaats maken de normen geen onderscheid
      Commissie van 1 april 1992 niet-ontvankelijk is ver               tussen gebieden die als natuurgebied zijn erkend en andere
      klaard ,                                                           gebieden .
— de Commissie in de kosten te verwijzen .                               In de tweede plaats houden de normen geen rekening met
                                                                         het feit dat natuurgebieden dikwijls betrekkelijk klein zijn
 Middelen en voornaamste argumenten                                      ten opzichte van de normen .
 De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die                In de derde plaats houden de normen geen rekening met de
 in zaak C-386/96 P (').                                                  afwezigheid in Ierland van andere mechanismen die een
                                                                          MEB overbodig zouden kunnen maken .
 (') Zie bladzijde 10 van dit Publikatieblad .
                                                                          In de vierde plaats houden de normen niet of niet naar
                                                                          behoren rekening met het feit dat projecten van deze
                                                                          categorieën mettertijd of cumulatief ernstige gevolgen voor
                                                                          het milieu kunnen teweegbrengen .
 Beroep, op 5 december 1996 ingesteld door Commissie van
           de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                        Vrijstellingen ingevolge artikel 2, lid 3
                          ( Zaak C-392/96 )
                                                                          De Ierse wettelijke regeling voorziet in een vrijstellingsbe
                               ( 97/C 40/25 )                             paling ingevolge welke de minister de opdrachtgever van de
                                                                          verplichte MEB kan vrijstellen wanneer hij vaststelt dat
  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              uitzonderlijke omstandigheden zulks rechtvaardigen . Deze
  op 5 december 1996 beroep ingesteld tegen Ierland door                  vrijstellingsbepaling legt de minister niet de verplichting op
  Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                      overeenkomstig artikel 2 , lid 3 , onder a ) en b ), van de
  woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, als                richtlijn na te gaan of er geen andere vorm van beoordeling
  gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                    geschikt is en of de aldus verzamelde informatie ter
  ten kantore van C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische             beschikking van het publiek moet worden gesteld . Boven
  dienst, Centre Wagner .                                                  dien is er geen enkele bepaling die de minister de verplichting


title: Zaak C-435/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 4 augustus 2016 — Acacia Srl en Rolando D'Amato/Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 4 augustus 2016 — Acacia Srl en Rolando D'Amato/Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG
   (Zaak C-435/16)
   (2016/C 419/38)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers tot Revision: Acacia Srl, Rolando D'Amato

      Verweerster in Revision: Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de toepassing van de beschermingshindernis in de zin van artikel 110, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 (1) beperkt tot vormgebonden delen, dat wil zeggen, delen waarvan de vorm op grond van de uiterlijke kenmerken van het voortbrengsel in zijn geheel in beginsel onveranderlijk vaststaat en dus niet, zoals bijvoorbeeld mogelijk bij velgen voor motorvoertuigen, vrij door de klant kan worden gekozen?

               2)

               Indien op de eerste vraag ontkennend wordt geantwoord:
               Is de toepassing van de beschermingshindernis in de zin van artikel 110, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 enkel beperkt tot het aanbieden van voortbrengselen met een vormgeving die identiek is, dus ook qua kleur en afmetingen, aan de originele voortbrengselen?

               3)

               Indien op de eerste vraag ontkennend wordt geantwoord:
               Werkt de beschermingshindernis in de zin van artikel 110, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 alleen in het voordeel van de aanbieder van een voortbrengsel dat in beginsel inbreuk maakt op het litigieuze model als die aanbieder objectief waarborgt dat zijn voortbrengsel uitsluitend voor reparaties en niet ook voor andere doeleinden, zoals het opwaarderen of individualiseren van het voortbrengsel in zijn geheel kan worden aangeschaft?

               4)

               Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Welke maatregelen moet de aanbieder van een in beginsel op het litigieuze model inbreuk makend voortbrengsel treffen, om objectief te waarborgen dat zijn voortbrengsel uitsluitend verkrijgbaar is voor reparaties en niet ook nog voor andere doeleinden, zoals de opwaardering of individualisering van het voortbrengsel in zijn geheel? Volstaat het

                           a)

                           dat de aanbieder er in de verkoopbrochure op wijst dat het product alleen wordt verkocht voor reparaties om het voortbrengsel in zijn geheel weer zijn oorspronkelijke uiterlijke kenmerken te geven, of

                           b)

                           is het nodig dat de aanbieder alleen bereid is te leveren onder voorwaarde dat de afnemers (zowel handelaars als consumenten) schriftelijk verklaren het aangeboden voortbrengsel alleen voor reparaties te zullen gebruiken?

      (1)  Verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen (PB L 3, blz. 1).


title: Arrest van het HOF (Vijfde kamer) van 4 maart 2004 in zaak C-344/01: Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 4 maart 2004
   in zaak C-344/01: Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (EOGFL - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Zoogkoeienpremie - Controles door Commissie in bepaalde deelstaten - Extrapolatie van vaststellingen naar andere deelstaten - Bewijslast - Beginsel van loyale samenwerking)
   (2004/C 94/06)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-344/01, Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en M. Lumma), tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, (gemachtigde: M. Niejahr), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende de gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2001/557/EG van de Commissie van 11 juli 2001 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 200, blz. 28), voorzover daarbij financiële correcties zijn toegepast betreffende de zoogkoeienpremies die zijn toegekend tijdens de jaren 1995 en 1996, die overeenkomen met de begrotingsjaren 1996 en 1997 heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. Rosas en A. La Pergola, rechters, advocaat-generaal: P. Léger, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 4 maart 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten.

      (1)  PB C 317 van 10.11.2001.


title: Zaak T-84/05: Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Nicole Schmit tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/38

         Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Nicole Schmit tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-84/05)
   (2005/C 106/77)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 februari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Nicole Schmit, wonende te Ispra (Italië), vertegenwoordigd door Eric Boigelot, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               overlegging te bevelen van alle door het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) verzegelde dossiers betreffende verzoekster,

               —

               overlegging te bevelen van het verslag dat het tegen verzoekster verrichte interne onderzoek afsluit,

               —

               het tegen verzoekster gevoerde onderzoek nietig te verklaren,

               —

               de nota van OLAF houdende „kennisgeving van het onderzoek en inkennisstelling van de Italiaanse gerechtelijke autoriteiten” nietig te verklaren,

               —

               het aan de Italiaanse gerechtelijke autoriteiten toegezonden verslag van het onderzoek nietig te verklaren,

               —

               elke na het onderhavige beroep voltrokken handeling die uit deze beslissingen voortvloeit en/of erop betrekking heeft, nietig te verklaren,

               —

               OLAF en de Commissie te veroordelen tot betaling van schadevergoeding, die ex aequo et bono wordt geschat op 30 000 EUR, behoudens verhoging en/of verlaging in de loop van de procedure,

               —

               verweerster hoe dan ook te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster dezelfde middelen aan als die welke verzoekers in zaak T-22/05 hebben ingeroepen.


title: Zaak C-411/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 7 juli 2017 — Inter-Environnement Wallonie asbl, Bond Beter Leefmilieu Vlaanderen vzw/Ministerraad

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 7 juli 2017 — Inter-Environnement Wallonie asbl, Bond Beter Leefmilieu Vlaanderen vzw/Ministerraad
   (Zaak C-411/17)
   (2017/C 300/27)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Inter-Environnement Wallonie asbl, Bond Beter Leefmilieu Vlaanderen vzw

      Verwerende partij: Ministerraad

      Andere partij: Electrabel nv

      Prejudiciële vragen

               1.

               Dienen artikel 2, leden 1 tot 3, 6 en 7, artikel 3, lid 8, artikel 5, artikel 6, lid 1, en punt 2 van aanhangsel I van het Verdrag van Espoo „inzake milieu-effectrapportage in grensoverschrijdend verband” te worden geïnterpreteerd overeenkomstig de preciseringen aangebracht in de „Background note on the application of the Convention to nuclear energy-related activities” (Achtergrondnota over de toepassing van het Verdrag op activiteiten in verband met kernenergie) en in de „Good practice recommendations on the application of the Convention to nuclear energy-related activities” (Aanbevelingen voor goede praktijken met betrekking tot de toepassing van het Verdrag op kernenergiegerelateerde activiteiten)?

               2.

               Dient artikel 1, punt ix), van het Verdrag van Espoo, waarin de „bevoegde autoriteit” wordt omschreven, in die zin te worden geïnterpreteerd dat het van het toepassingsgebied van dat Verdrag wetgevende akten uitsluit zoals de wet van 28 juni 2015„tot wijziging van de wet van 31 januari 2003 houdende de geleidelijke uitstap uit kernenergie voor industriële elektriciteitsproductie met het oog op het verzekeren van de bevoorradingszekerheid op het gebied van energie”, met name rekening houdend met de verschillende studies en hoorzittingen die in het kader van het aannemen van die wet hebben plaatsgevonden?

               3.

                           a)

                           Dienen de artikelen 2 tot 6 van het Verdrag van Espoo in die zin te worden geïnterpreteerd dat zij van toepassing zijn vóór het aannemen van een wetgevende handeling zoals de wet van 28 juni 2015„tot wijziging van de wet van 31 januari 2003 houdende de geleidelijke uitstap uit kernenergie voor industriële elektriciteitsproductie met het oog op het verzekeren van de bevoorradingszekerheid op het gebied van energie”, waarvan artikel 2 de datum van de desactivering en van het einde van de industriële productie van de kerncentrales Doel 1 en Doel 2 uitstelt?

                           b)

                           Is het antwoord op de in punt a) bedoelde vraag verschillend naargelang het betrekking heeft op de centrale Doel 1 of op de centrale Doel 2, rekening houdend met de noodzaak om voor de eerstgenoemde centrale bestuurshandelingen te nemen om de voormelde wet van 28 juni 2015 uit te voeren?

                           c)

                           Kan de bevoorradingszekerheid van het land inzake elektriciteit een dwingende reden van algemeen belang uitmaken die het mogelijk maakt dat van de toepassing van de artikelen 2 tot 6 van het Verdrag van Espoo wordt afgeweken en/of dat die toepassing wordt geschorst?

               4.

               Dient artikel 2, lid 2, van het Verdrag van Aarhus „betreffende toegang tot informatie, inspraak in besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden” in die zin te worden geïnterpreteerd dat het van het toepassingsgebied van dat Verdrag wetgevende akten uitsluit zoals de wet van 28 juni 2015„tot wijziging van de wet van 31 januari 2003 houdende de geleidelijke uitstap uit kernenergie voor industriële elektriciteitsproductie met het oog op het verzekeren van de bevoorradingszekerheid op het gebied van energie”, al dan niet rekening houdend met de verschillende studies en hoorzittingen die in het kader van het aannemen van die wet hebben plaatsgevonden?

               5.

                           a)

                           Dienen de artikelen 2 en 6, in samenhang gelezen met bijlage I, punt 1, van het Verdrag van Aarhus, met name rekening houdend met de „Maastricht Recommendations on Promoting Effective Public Participation in Decision-making in Environmental Matters” (Aanbevelingen van Maastricht voor het bevorderen van daadwerkelijke inspraak in besluitvorming in milieuaangelegenheden) ten aanzien van een besluitvormingsproces in verschillende fasen, in die zin te worden geïnterpreteerd dat zij van toepassing zijn vóór het aannemen van een wetgevende handeling zoals de wet van 28 juni 2015„tot wijziging van de wet van 31 januari 2003 houdende de geleidelijke uitstap uit kernenergie voor industriële elektriciteitsproductie met het oog op het verzekeren van de bevoorradingszekerheid op het gebied van energie”, waarvan artikel 2 de datum van de desactivering en van het einde van de industriële elektriciteitsproductie van de kerncentrales Doel 1 en Doel 2 uitstelt?

                           b)

                           Is het antwoord op de in punt a) vermelde vraag verschillend naargelang het betrekking heeft op de centrale Doel 1 of op de centrale Doel 2, rekening houdend met de noodzaak om voor de eerstgenoemde centrale bestuurshandelingen te nemen om de voormelde wet van 28 juni 2015 uit te voeren?

                           c)

                           Kan de bevoorradingszekerheid van het land inzake elektriciteit een dwingende reden van algemeen belang uitmaken die het mogelijk maakt dat van de toepassing van de artikelen 2 en 6 van het Verdrag van Aarhus wordt afgeweken en/of dat die toepassing wordt geschorst?

               6.

                           a)

                           Dient artikel 1, lid 2, in samenhang gelezen met punt 13, a), van bijlage II, van richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), in voorkomend geval gelezen in het licht van de Verdragen van Espoo en van Aarhus, in die zin te worden geïnterpreteerd dat het van toepassing is op het uitstellen van de datum van de desactivering en van het einde van de industriële elektriciteitsproductie van een kerncentrale, hetgeen, zoals te dezen, aanzienlijke investeringen en het op peil brengen van de veiligheid voor de kerncentrales Doel 1 en Doel 2 inhoudt?

                           b)

                           Dienen de artikelen 2 tot 8 en 11 en bijlagen I, II en III van richtlijn 2011/92, indien de in punt a) bedoelde vraag bevestigend wordt beantwoord, in die zin te worden geïnterpreteerd dat zij van toepassing zijn vóór het aannemen van een wetgevende handeling zoals de wet van 28 juni 2015„tot wijziging van de wet van 31 januari 2003 houdende de geleidelijke uitstap uit kernenergie voor industriële elektriciteitsproductie met het oog op het verzekeren van de bevoorradingszekerheid op het gebied van energie”, waarvan artikel 2 de datum van de desactivering en van het einde van de industriële elektriciteitsproductie van de kerncentrales Doel 1 en Doel 2 uitstelt?

                           c)

                           Is het antwoord op de in de punten a) en b) bedoelde vragen verschillend naargelang het betrekking heeft op de centrale Doel 1 of op de centrale Doel 2, rekening houdend met de noodzaak om voor de eerstgenoemde centrale bestuurshandelingen te nemen om de voormelde wet van 28 juni 2015 uit te voeren?

                           d)

                           Dient artikel 2, lid 4, van richtlijn 2011/92, indien de in punt a) bedoelde vraag bevestigend wordt beantwoord, in die zin te worden geïnterpreteerd dat het de mogelijkheid biedt om het uitstellen van de desactivering van een kerncentrale vrij te stellen van de toepassing van de artikelen 2 tot 8 en 11 van richtlijn 2011/92 om dwingende redenen van algemeen belang die verband houden met de bevoorradingszekerheid van het land inzake elektriciteit?

               7.

               Dient het begrip „specifieke wet” in de zin van artikel 1, lid 4, van richtlijn 2011/92, in die zin te worden geïnterpreteerd dat het van het toepassingsgebied van die richtlijn een wetgevende akte uitsluit zoals de wet van 28 juni 2015„tot wijziging van de wet van 31 januari 2003 houdende de geleidelijke uitstap uit kernenergie voor industriële elektriciteitsproductie met het oog op het verzekeren van de bevoorradingszekerheid op het gebied van energie”, met name rekening houdend met de verschillende studies en hoorzittingen die in het kader van het aannemen van die wet hebben plaatsgevonden en die de doelstellingen van de voormelde richtlijn zouden kunnen verwezenlijken?

               8.

                           a)

                           Dient artikel 6 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (2), in samenhang gelezen met de artikelen 3 en 4 van richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (3), in voorkomend geval gelezen in het licht van richtlijn 2011/92 en in het licht van de Verdragen van Espoo en van Aarhus, in die zin te worden geïnterpreteerd dat het van toepassing is op het uitstellen van de datum van de desactivering en van het einde van de industriële elektriciteitsproductie van een kerncentrale, hetgeen, zoals te dezen, aanzienlijke investeringen en het op peil brengen van de veiligheid voor de kerncentrales Doel 1 en Doel 2 inhoudt?

                           b)

                           Dient artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43, indien de in punt a) bedoelde vraag bevestigend wordt beantwoord, in die zin te worden geïnterpreteerd dat het van toepassing is vóór het aannemen van een wetgevende handeling zoals de wet van 28 juni 2015„tot wijziging van de wet van 31 januari 2003 houdende de geleidelijke uitstap uit kernenergie voor industriële elektriciteitsproductie met het oog op het verzekeren van de bevoorradingszekerheid op het gebied van energie”, waarvan artikel 2 de datum van de desactivering en van het einde van de industriële elektriciteitsproductie van de kerncentrales Doel 1 en Doel 2 uitstelt?

                           c)

                           Is het antwoord op de in de punten a) en b) bedoelde vragen verschillend naargelang het betrekking heeft op de centrale Doel 1 of op de centrale Doel 2, rekening houdend met de noodzaak om voor de eerstgenoemde centrale bestuurshandelingen te nemen om de voormelde wet van 28 juni 2015 uit te voeren?

                           d)

                           Dient artikel 6, lid 4, van richtlijn 92/43, indien de in punt a) vermelde vraag bevestigend wordt beantwoord, in die zin te worden geïnterpreteerd dat het de mogelijkheid biedt om redenen die verband houden met de bevoorradingszekerheid van het land inzake elektriciteit, als een dwingende reden van groot openbaar belang te beschouwen, met name rekening houdend met de verschillende studies en hoorzittingen die in het kader van het aannemen van de wet van 28 juni 2015 hebben plaatsgevonden en die de doelstellingen van de voormelde richtlijn zouden kunnen verwezenlijken?

               9.

               Zou de nationale rechter, indien hij op grond van de antwoorden verstrekt op de voorgaande prejudiciële vragen tot de conclusie zou komen dat de bestreden wet een van de uit de voormelde verdragen of richtlijnen voortvloeiende verplichtingen schendt, zonder dat de bevoorradingszekerheid van het land inzake elektriciteit een dwingende reden van algemeen belang kan uitmaken waardoor van die verplichtingen kan worden afgeweken, de gevolgen van de wet van 28 juni 2015 kunnen handhaven teneinde rechtsonzekerheid te voorkomen en het mogelijk te maken dat de verplichtingen tot milieueffectbeoordeling en tot inspraak van het publiek die uit de voormelde verdragen of richtlijnen zouden voortvloeien, worden nagekomen?

      (1)  PB L 26, blz. 1.

      (2)  PB L 206, blz. 7.

      (3)  PB L 20, blz. 7.


title: Zaak C-108/05: Verzoek van het Gerechtshof te 's-Gravenhage van 27 januari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bovemij Verzekeringen NV en Benelux-Merkenbureau

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/12

         Verzoek van het Gerechtshof te 's-Gravenhage van 27 januari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bovemij Verzekeringen NV en Benelux-Merkenbureau
   (Zaak C-108/05)
   (2005/C 115/22)
   Procestaal: Nederlands
   Het Gerechtshof te 's-Gravenhage Nederland heeft, bij beschikking van 27 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 4 maart 2005, in het geding tussen Bovemij Verzekeringen NV en Benelux-Merkenbureau het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Omissis

               2)

               Moet artikel 3, lid 3 van de Richtlijn (1) zodanig worden uitgelegd dat voor het verkrijgen van onderscheidend vermogen (in casu door een Beneluxmerk) als gevolg van gebruik, als in dat lid bedoeld, noodzakelijk is dat het teken vóór het tijdstip van depot wordt opgevat als merk door het in aanmerking komende publiek in het gehele Beneluxgebied, derhalve België, Nederland en Luxemburg?
               Ingeval van ontkennende beantwoording van vraag 2:

               3)

               Is aan de in artikel 3, lid 3 van de Richtlijn gestelde voorwaarde voor inschrijving, als bedoeld in dat lid, voldaan indien het teken, als gevolg van het gebruik ervan, door het in aanmerking komende publiek in een aanmerkelijk deel van het Beneluxgebied als merk wordt opgevat, en kan dit aanmerkelijk deel bijvoorbeeld ook alleen Nederland zijn?

               4)

               Dient bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen door gebruik, als bedoeld in artikel 3, lid 3 van de Richtlijn, van een –uit een of meer woorden van een officiële taal binnen het grondgebied van een lidstaat ( of, zoals in casu, het Beneluxgebied) bestaand — teken rekening te worden gehouden met de taalgebieden binnen dat gebied?
               Is daarbij voor inschrijving als merk, in het geval dat aan de overige vereisten voor inschrijving is voldaan, voldoende indien/vereist dat het teken als merk wordt opgevat door het in aanmerking komende publiek in een aanmerkelijk deel van het taalgebied van de lidstaat (of, zoals in casu, van het Beneluxgebied) waar die taal officieel wordt gesproken.

      (1)  Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der Lid-Staten. (PB L 40 van 11.02.1989, blz. 1).


title: Zaak C-179/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 29 april 2008 — Dler Jamal/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 29 april 2008 — Dler Jamal/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-179/08)
   (2008/C 197/08)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dler Jamal

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 11, lid 1, sub e, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 (1) aldus worden uitgelegd dat — afgezien van artikel 1 C, sub 5, tweede zin, van het verdrag betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951 (vluchtelingenverdrag van Genève) — de status van vluchteling reeds dan wordt beëindigd, wanneer de gegronde vrees van de vluchteling voor vervolging in de zin van artikel 2, sub c, van de richtlijn op grond waarvan de erkenning plaatshad, niet meer bestaat en hij ook niet op andere gronden behoeft te vrezen voor vervolging in de zin van artikel 2, sub c, van de richtlijn?

               2)

               Zo nee, is voor beëindiging van de vluchtelingenstatus volgens artikel 11, lid 1, sub e, van de richtlijn bovendien vereist dat in het land waarvan de vluchteling de nationaliteit bezit,

                           a)

                           een actor van bescherming in de zin van artikel 7, lid 1, van de richtlijn aanwezig is, en volstaat daarbij dat de bescherming enkel mogelijk is met behulp van multinationale troepen,

                           b)

                           voor de vluchteling geen ernstige schade in de zin van artikel 15 van de richtlijn dreigt die leidt tot verlening van subsidiaire bescherming volgens artikel 18 van de richtlijn, en/of

                           c)

                           de veiligheidssituatie stabiel is en de algemene levensvoorwaarden het bestaansminimum bieden?

               3)

               Moeten in een situatie waarin de vroegere omstandigheden op grond waarvan de betrokkene als vluchteling is erkend niet meer bestaan, nieuwe tot vervolging leidende omstandigheden van andere aard

                           a)

                           worden getoetst aan het waarschijnlijkheidscriterium dat geldt voor de erkenning van vluchtelingen, of wordt ten behoeve van de betrokkene een ander criterium toegepast,

                           b)

                           worden beoordeeld aan de hand van de verlichte bewijslast volgens artikel 4, lid 4, van de richtlijn?

      (1)  PB L 304, blz. 12.