title: Zaak T-429/14: Beroep ingesteld op 12 juni 2014 — Uriinmuebles/Commissie

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/57

         Beroep ingesteld op 12 juni 2014 — Uriinmuebles/Commissie
   (Zaak T-429/14)
   2014/C 253/77
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Uriinmuebles, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. García Muñoz, J. Jiménez-Blanco en J. Corral García, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-392/14, Gutser/Commissie.


title: Zaak C-212/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 juli 2006  (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Monomeles Protodikeio Thessalonikis — Griekenland) — Konstantinos Adeneler, Pandora Kosa-Valdirka, Nikolaos Markou, Agapi Pantelidou, Christina Topalidou, Apostolos Alexopoulos, Konstantinos Vasiniotis, Vasiliki Karagianni, Apostolos Tsitsionis, Aristeidis Andreou, Evangelia Vasila, Kalliopi Peristeri, Spyridon Sklivanitis, Dimosthenis Tselefis, Theopisti Patsidou, Dimitrios Vogiatsis, Rousas Voskakis, Vasileios Giatakis/Ellinikos Organismos Galaktos (ELOG) (Richtlijn 1999/70/EG — Clausules 1, sub b, en 5 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in openbare sector — Begrippen opeenvolgende overeenkomsten en objectieve redenen die vernieuwing van dergelijke overeenkomsten rechtvaardigen — Maatregelen ter voorkoming van misbruik — Sancties — Draagwijdte van verplichting tot conforme uitlegging)

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 juli 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Monomeles Protodikeio Thessalonikis — Griekenland) — Konstantinos Adeneler, Pandora Kosa-Valdirka, Nikolaos Markou, Agapi Pantelidou, Christina Topalidou, Apostolos Alexopoulos, Konstantinos Vasiniotis, Vasiliki Karagianni, Apostolos Tsitsionis, Aristeidis Andreou, Evangelia Vasila, Kalliopi Peristeri, Spyridon Sklivanitis, Dimosthenis Tselefis, Theopisti Patsidou, Dimitrios Vogiatsis, Rousas Voskakis, Vasileios Giatakis/Ellinikos Organismos Galaktos (ELOG)
   (Zaak C-212/04) (1)

   (Richtlijn 1999/70/EG - Clausules 1, sub b, en 5 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in openbare sector - Begrippen „opeenvolgende overeenkomsten” en „objectieve redenen” die vernieuwing van dergelijke overeenkomsten rechtvaardigen - Maatregelen ter voorkoming van misbruik - Sancties - Draagwijdte van verplichting tot conforme uitlegging)
   (2006/C 212/04)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Monomeles Protodikeio Thessalonikis
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Konstantinos Adeneler, Pandora Kosa-Valdirka, Nikolaos Markou, Agapi Pantelidou, Christina Topalidou, Apostolos Alexopoulos, Konstantinos Vasiniotis, Vasiliki Karagianni, Apostolos Tsitsionis, Aristeidis Andreou, Evangelia Vasila, Kalliopi Peristeri, Spyridon Sklivanitis, Dimosthenis Tselefis, Theopisti Patsidou, Dimitrios Vogiatsis, Rousas Voskakis, Vasileios Giatakis

      Verweerder: Ellinikos Organismos Galaktos (ELOG)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Monomeles Protodikeio Thessalonikis — Uitlegging van leden 1 en 2 van clausule 5 van bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Arbeidsovereenkomsten met administratie — Begrip „objectieve redenen” die onbeperkte vernieuwing van opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde tijd rechtvaardigen — Begrip „opeenvolgende overeenkomsten”
   Dictum

               1)

               Clausule 5, punt 1, sub a, van de raamovereenkomst van 18 maart 1999 inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, wanneer dit gebruik zijn rechtvaardiging enkel vindt in het feit dat een algemene wettelijke of bestuursrechtelijke bepaling van een lidstaat daarin voorziet. Het begrip „objectieve redenen” in de zin van die clausule vereist integendeel dat het in de nationale regeling bedoelde gebruik van dit specifieke type arbeidsverhoudingen, zijn rechtvaardiging vindt in concrete elementen die met name verband houden met de betrokken activiteit en de uitoefeningsvoorwaarden ervan.

               2)

               Clausule 5 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet aldus worden opgevat, dat zij zich verzet tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan arbeidsovereenkomsten en -verhoudingen voor bepaalde tijd enkel als „opeenvolgend” in de zin van die clausule moeten worden beschouwd, wanneer de tussenliggende tijd niet meer dan twintig werkdagen bedraagt.

               3)

               In omstandigheden als die van het hoofdgeding moet de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd aldus worden uitgelegd dat zij, voorzover de interne rechtsorde van de betrokken lidstaat voor de betrokken sector niet voorziet in een andere effectieve maatregel ter voorkoming, en in voorkomend geval ter bestraffing, van het misbruik van opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde tijd, in de weg staat aan de toepassing van een nationale wettelijke regeling die alleen voor de openbare sector geldt en voorziet in een absoluut verbod van omzetting in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd van opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde tijd, die in werkelijkheid „permanente en blijvende behoeften” van de werkgever dekten en moeten worden geacht een misbruik op te leveren.

               4)

               Wanneer een richtlijn te laat in de rechtsorde van de betrokken lidstaat is omgezet en de relevante bepalingen ervan geen directe werking hebben, moeten de nationale rechterlijke instanties vanaf het verstrijken van de omzettingstermijn het interne recht zoveel mogelijk in het licht van de bewoordingen en het doel van de betrokken richtlijn uitleggen, teneinde de daarmee beoogde resultaten te bereiken, waarbij zij de voorkeur geven aan een uitlegging van de nationale voorschriften die zoveel mogelijk in overeenstemming is met dat doel, om aldus te komen tot een uitlegging die verenigbaar is met de bepalingen van die richtlijn.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004.


title: Zaak C-477/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de Cassation (Frankrijk) op 25 november 2009 — Charles Defossez/Christian Wiart, in zijn hoedanigheid van curator in het faillissement van Sotimon SARL, Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, CGEA de Lille

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de Cassation (Frankrijk) op 25 november 2009 — Charles Defossez/Christian Wiart, in zijn hoedanigheid van curator in het faillissement van Sotimon SARL, Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, CGEA de Lille
   (Zaak C-477/09)
   2010/C 37/19
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de Cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Charles Defossez

      Verwerende partijen: Christian Wiart, in zijn hoedanigheid van curator in het faillissement van Sotimon SARL, Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, CGEA de Lille

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 8 bis van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/74/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 (2), waarvan het eerste lid bepaalt dat wanneer een onderneming met activiteiten op het grondgebied van ten minste twee lidstaten in staat van insolventie verkeert in de zin van artikel 2, lid 1, het waarborgfonds dat bevoegd is om de onvervulde aanspraken van de werknemers te honoreren, het fonds van de lidstaat is op het grondgebied waarvan de werknemers gewoonlijk hun arbeid verrichten of verrichtten, en het tweede lid dat de omvang van de rechten van de werknemers wordt bepaald door het recht waaronder het bevoegde waarborgfonds valt, aldus worden uitgelegd dat hierin het bevoegde waarborgfonds wordt aangeduid onder uitsluiting van ieder ander, of moet het, gelet op de doelstelling van de richtlijn, namelijk het versterken van de rechten van de werknemers die gebruik maken van het vrij verkeer van werknemers en gelet op artikel 9, lid 1, van deze richtlijn, bepalende dat de richtlijn geen afbreuk doet aan de bevoegdheid van de lidstaten om wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen toe te passen of in te voeren die gunstiger zijn voor de werknemers, aldus worden uitgelegd dat het de werknemer niet het recht ontzegt om, in de plaats van de waarborg van dit fonds, een beroep te doen op de gunstiger waarborg van het fonds waarbij zijn werkgever overeenkomstig het nationale recht is verzekerd en premies afdraagt?

      (1)  PB L 283, blz. 23.

      (2)  PB L 270, blz. 10.


title: Zaak T-351/04: Beroep, op 24 augustus 2004 ingesteld door Bitburger Brauerei Th. Simon GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/25

         Beroep, op 24 augustus 2004 ingesteld door Bitburger Brauerei Th. Simon GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-351/04)
   (2005/C 19/55)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 24 augustus 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Bitburger Brauerei Th. Simon GmbH, te Bitburg (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Huth-Dierig, advocaat.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Anheuser-Busch, Inc., te St-Louis (Verenigde Staten)
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 juni 2004 in zaak R 447/2002-2 te vernietigen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Anheuser-Busch, Inc.

               Aangevraagd gemeenschapsmerk:

               het beeldmerk „American Bud” voor waren en diensten van de klassen 16, 25 en 32 (o.a. papier, kledingstukken, bier, ale, porter, gemoute alcoholhoudende en alcoholvrije dranken) – aanvraag nr. 398 966

               Houder van het oppositiemerk of  –teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster

               Oppositiemerk of –teken:

               de Duitse woord– en beeldmerken „Bit”, „BIT” en „Bitte ein Bit” voor waren van de klassen 16, 18, 20, 21, 24, 25, 28, 32, 34 en 42 (o.a. bier en alcoholvrije dranken)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep van verzoekster

               Middelen:

                           —

                           De merken stemmen fonetisch in grote mate overeen.

                           —

                           Onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94.

                           —

                           De oudere merken BIT vallen onder de uitgebreide bescherming van artikel 8, lid 5, van de verordening.


title: Zaak T-752/16: Beroep ingesteld op 28 oktober 2016 — Novolipetsk Steel/Commissie

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/38

         Beroep ingesteld op 28 oktober 2016 — Novolipetsk Steel/Commissie
   (Zaak T-752/16)
   (2017/C 014/47)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: PAO Novolipetsk Steel (Lipetsk, Rusland) (vertegenwoordigers: B. Evtimov, advocaat, en D. O’Keeffe, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2016/1328 van de Commissie van 29 juli 2016 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op bepaalde koudgewalste platte staalproducten van oorsprong uit onder meer de Russische Federatie (PB 2016, L 210) geheel nietig verklaren voor zover deze verzoekster betreft;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van het recht op een eerlijk proces, met inbegrip van de rechten van de verdediging, het beginsel van „equality of arms” en het beginsel van behoorlijk bestuur.

               2.

               Tweede middel, inhoudend dat de Commissie in strijd heeft gehandeld met artikel 18 van de basisverordening (1), artikel 6.8 en bijlage II bij de antidumpingovereenkomst (2) en het evenredigheidsbeginsel, en het recht onjuist heeft toegepast en een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door verzoekster aan te merken als een niet-meewerkende producent en door het gebruik van de haar ter beschikking staande feiten.

               3.

               Derde middel, inhoudend dat de Commissie in strijd heeft gehandeld met artikel 3, leden 2 en 5, van de basisverordening en artikel 3.1 van de antidumpingovereenkomst, het haar voorliggende bewijs onjuist heeft opgevat en kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt door een onjuiste beoordeling te verrichten van de schade-indicatoren en door geen objectieve beoordeling te verrichten van de situatie van de bedrijfstak van de Unie.

                           —

                           Verzoekster brengt naar voren dat de Commissie zich enkel op bepaalde economische indicatoren van de bedrijfstak van de Unie heeft gebaseerd en belangrijke indicatoren die een andere, positievere situatie van de bedrijfstak van de Unie hadden laten zien, buiten beschouwing heeft gelaten.

                           —

                           Verzoekster brengt verder naar voren dat de Commissie een bevooroordeelde benadering heeft gevolgd ten gunste van haar conclusie dat er schade was, en het haar voorliggende bewijs onjuist heeft opgevat door, in strijd met haar plicht om overeenkomstig artikel 3, lid 2, van de basisverordening een objectief onderzoek uit te voeren, na te laten de „vrije” markt en de markt „voor intern gebruik” voor het betrokken product als geheel te onderzoeken.

               4.

               Vierde middel, inhoudend dat de Commissie in strijd heeft gehandeld met artikel 3, lid 7, van de basisverordening door een onjuiste beoordeling te verrichten van het causale verband tussen de beweerde invoer met dumping en de situatie van de bedrijfstak van de Unie. Verzoekster brengt verder naar voren dat de Commissie haar plicht heeft verzuimd om andere schade veroorzakende factoren niet toe te schrijven aan de beweerde invoer met dumping, en andere factoren die gezamenlijk en elk voor zich dat causale verband konden verbreken, over het hoofd heeft gezien.

               5.

               Vijfde middel, inhoudend dat de Commissie het schade opheffend prijsniveau onjuist heeft vastgesteld en daarmee artikel 2, lid 9, en artikel 9, lid 4, van de basisverordening heeft geschonden alsmede een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt. In het bijzonder heeft de Commissie volgens verzoekster een onredelijke en buitensporige winstmarge voor de bedrijfstak van de Unie bepaald, en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door met het oog op de schademarge naar analogie de correctie voor redelijke verkoopkosten, algemene en administratieve kosten en winst van een niet verbonden importeur toe te passen, een en ander overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 2009, L 343, blz. 51).

      (2)  Antidumpingovereenkomst van de WTO.


title: Zaak C-343/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Trabalho de Leiria (Portugal) op 24 juni 2013 — Modelo Continente Hipermercados SA/Autoridade Para As Condições de Trabalho — Centro Local do Lis (ACT)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Trabalho de Leiria (Portugal) op 24 juni 2013 — Modelo Continente Hipermercados SA/Autoridade Para As Condições de Trabalho — Centro Local do Lis (ACT)
   (Zaak C-343/13)
   2013/C 260/45
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal do Trabalho de Leiria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Modelo Continente Hipermercados SA

      Verwerende partij: Autoridade Para As Condições de Trabalho — Centro Local do Lis (ACT)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Impliceert de fusie van vennootschappen in het licht van het gemeenschapsrecht en inzonderheid richtlijn [2011/35/EU (1) en artikel 19 ervan], een regeling die erin bestaat dat de aansprakelijkheid voor overtredingen die de overgenomen vennootschap vóór de inschrijving van de fusie heeft begaan, op de overnemende vennootschap overgaat?

               2)

               Kan een sanctie op een overtreding voor de toepassing van de richtlijn worden beschouwd als een vordering van een derde (in dit geval een vordering van de staat wegens schending van de regeling inzake overtredingen), zodat de bijbehorende schuld (boete) wegens overtreding, waarvan de staat schuldeiser zal zijn, op de overnemende vennootschap overgaat?

               3)

               Is de zienswijze dat artikel 112 CSC noch de beëindiging van de procedure wegens een vóór de fusie begane overtreding noch het verdwijnen van de opgelegde of op te leggen boete met zich brengt, in strijd met genoemde richtlijn van de Gemeenschap, die de gevolgen vaststelt van de fusie van vennootschappen, en vormt zij aldus een ruime uitlegging van de bepaling, die indruist tegen de beginselen van het gemeenschapsrecht en inzonderheid artikel 19 van de richtlijn?

               4)

               Levert deze zienswijze schending op van het beginsel dat geen sprake kan zijn van een overtreding zonder objectieve (beperkte) aansprakelijkheid of schuldaansprakelijkheid van de overnemende vennootschap?

      (1)  Richtlijn 2011/35/EU van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende fusies van naamloze vennootschappen (PB L 110, blz. 1)


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 december 2001 in zaak C-166/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlĳnen 97/41/EG, 98/51/EG en 98/67/EG)

text:
C 84/24                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
—     97/76/EG van de Raad van 16 december 1997 houdende                    bliek (gemachtigden: G. Kanellopoulos, C. Tsiavou en D. Tsag-
      wijziging van richtlijn 77/99/EEG en richtlijn                        karaki), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen
      72/462/EEG wat betreft de voorschriften voor gehakt                   dat de Helleense Republiek, door niet binnen de gestelde
      vlees, vleesbereidingen en bepaalde andere producten van              termijnen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      dierlijke oorsprong (PB 1998, L 10, blz. 25), en                      te stellen die nodig zijn om te voldoen aan de richtlijnen
—     98/51/EG van de Commissie van 9 juli 1998 tot vaststel-
      ling van bepalingen ter uitvoering van richtlijn 95/69/EG
      van de Raad houdende vaststelling van de voorwaarden                  —     97/41/EG van de Raad van 25 juni 1997 tot wijziging
      en bepalingen voor de erkenning en de registratie van                       van de richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG, 86/363/EEG
      bedrijven en tussenpersonen in de sector diervoeding (PB                    en 90/642/EEG tot vaststelling van maximumgehalten
      L 208, blz. 43),                                                            aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op respectie-
                                                                                velijk groenten en fruit, granen, levensmiddelen van
heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: S. von                      dierlijke oorsprong en bepaalde producten van plantaar-
Bahr, kamerpresident, A. La Pergola en C. W. A. Timmermans                        dige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit (PB
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:                    L 184, blz. 33),
R. Grass, op 6 december 2001 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                            —     97/76/EG van de Raad van 16 december 1997 houdende
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-             wijziging van richtlijn 77/99/EEG en richtlijn
      rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen         72/462/EEG wat betreft de voorschriften voor gehakt
      aan richtlijn 98/51/EG van de Commissie van 9 juli 1998                     vlees, vleesbereidingen en bepaalde andere producten van
      tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van richtlijn                dierlijke oorsprong (PB 1998, L 10, blz. 25),
      95/69/EG van de Raad houdende vaststelling van de voorwaar-
      den en bepalingen voor de erkenning en de registratie van
      bedrijven en tussenpersonen in de sector diervoeding, is de
      Italiaanse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende     —     98/51/EG van de Commissie van 9 juli 1998 tot vaststel-
      verplichtingen niet nagekomen.                                              ling van bepalingen ter uitvoering van richtlijn 95/69/EG
                                                                                van de Raad houdende vaststelling van de voorwaarden
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.                        en bepalingen voor de erkenning en de registratie van
                                                                                bedrijven en tussenpersonen in de sector diervoeding
                                                                                (PB L 208, blz. 43), en
(1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                            —     98/67/EG van de Commissie van 7 september 1998
                                                                                houdende wijziging van de richtlijnen 80/511/EEG,
                                                                                82/475/EEG, 91/357/EEG en richtlijn 96/25/EG van de
                                                                                Raad en tot intrekking van richtlijn 92/87/EEG (PB L 261,
                     ARREST VAN HET HOF                                           blz. 10),
                           (Vierde kamer)
                                                                            heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: S. von
                       van 6 december 2001                                  Bahr, kamerpresident, A. La Pergola en C. W. A. Timmermans
                                                                            (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
in zaak C-166/00: Commissie van de Europese Gemeen-                         R. Grass, op 6 december 2001 een arrest gewezen waarvan
            schappen tegen Helleense Republiek (1)                          het dictum luidt als volgt:
(Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlijnen
                97/41/EG, 98/51/EG en 98/67/EG)
                                                                            1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
                           (2002/C 84/38)                                         rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
                                                                                aan de richtlijnen
                          (Procestaal: Grieks)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-        —     97/41/EG van de Raad van 25 juni 1997 tot wijziging
                          dentie van het Hof)                                           van de richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG,
                                                                                86/363/EEG en 90/642/EEG tot vaststelling van maxi-
                                                                                mumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en
                                                                                op respectievelijk groenten en fruit, granen, levensmiddelen
In zaak C-166/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                van dierlijke oorsprong en bepaalde producten van plant-
pen (gemachtigde: M. Condou-Durande) tegen Helleense Repu-                              aardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit,
 ---pagebreak--- 6.4.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 84/25
      —     98/51/EG van de Commissie van 9 juli 1998 tot                  Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur),
            vaststelling van bepalingen ter uitvoering van richtlijn       kamerpresident, S. von Bahr, D. A. O. Edward, A. La Pergola
            95/69/EG van de Raad houdende vaststelling van de              en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed;
            voorwaarden en bepalingen voor de erkenning en de              griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 24 januari 2002
            registratie van bedrijven en tussenpersonen in de sector       een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
            diervoeding, en
                                                                           1)    Verwerpt het beroep.
      —     98/67/EG van de Commissie van 7 september 1998
            houdende wijziging van de richtlijnen 80/511/EEG,              2)    Verwijst de Republiek Finland in de kosten.
            82/475/EEG, 91/357/EEG en richtlijn 96/25/EG van
            de Raad en tot intrekking van richtlijn 92/87/EEG,             (1) PB C 247 van 26.8.2000.
      is de Helleense Republiek de krachtens deze richtlijnen op haar
      rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 192 van 8.7.2000.
                                                                                (Eerste kamer)
                                                                                van 15 januari 2002
                                                                           in zaak C-179/00 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-
                                                                           hof om een prejudiciële beslissing): Gerald Weidacher
                                                                           (curator in het faillissement van Thakis Vertriebs- und
                      ARREST VAN HET HOF                                   Handels GmbH) tegen Bundesminister für Land- und
                                                                                Forstwirtschaft (1)
                           (Vijfde kamer)                                  (Artikel 149 van Akte van Toetreding van Oostenrijk,
                                                                           Finland en Zweden — Overgangsmaatregelen — Overschot-
                        van 24 januari 2002                                voorraden — Artikel 4 van verordening (EG) nr. 3108/94
                                                                           van Commissie — Bevoegdheid — Houder van goederen —
                                                                           Toepasselijke invoerheffing — Gewettigd vertrouwen —
in zaak C-170/00: Republiek Finland tegen Commissie van                                 Evenredigheid — Gelijke behandeling)
                de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (2002/C 84/40)
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsja-
ren 1996 en 1997 — Speciale premies voor stieren — Door                                              (Procestaal: Duits)
               de Commissie te volgen procedure”)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           (2002/C 84/39)                                                            dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Fins)
                                                                           In zaak C-179/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (Oostenrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Gerald
                          dentie van het Hof)                              Weidacher (curator in het faillissement van Thakis Vertriebs-
                                                                           und Handels GmbH) en Bundesminister für Land- und Forst-
                                                                           wirtschaft, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                           van artikel 149, lid 1, van de Akte betreffende de toetredings-
In zaak C-170/00, Republiek Finland (gemachtigden: T. Pynnä                voorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek
en E. Bygglin) tegen Commissie van de Europese Gemeen-                     Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de
schappen (gemachtigden: M. Niejahr en I. Koskinen), betreffen-             Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (PB 1994,
de een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking           C 241, blz. 21, en PB 1995, L 1, blz. 1), en over de geldigheid
2000/216/EG van de Commissie houdende onttrekking aan                      en de uitlegging van verordening (EG) nr. 3108/94 van de
communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de                    Commissie van 19 december 1994 betreffende de wegens de
lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor              toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden te nemen
de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB                overgangsmaatregelen voor het handelsverkeer in landbouw-
L 67, blz. 37), voorzover daarbij uitgaven tot een bedrag van              producten (PB L 328, blz. 42), heeft het Hof (Eerste kamer),
7 270 885,76 FIM die door de verzoekende lidstaat zijn                     samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, L. Sevón en
gedaan bij wijze van vooruitbetaling van de speciale premies               M. Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Mi-
voor stieren voor de begrotingsjaren 1996 en 1997, van                     scho; griffier: R. Grass, op 15 januari 2002 een arrest gewezen
financiering door de Gemeenschap zijn uitgesloten, heeft het               waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-155/06: Beroep ingesteld op 14 juni 2006 — Tomra Systems e.a./Commissie

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/24

         Beroep ingesteld op 14 juni 2006 — Tomra Systems e.a./Commissie
   (Zaak T-155/06)
   (2006/C 190/43)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoeksters: Tomra Systems ASA (Asker, Noorwegen), Tomra Europe AS (Asker, Noorwegen), Tomra Systems BV (Apeldoorn, Nederland), Tomra Systems GmbH (Hilden, Duitsland), Tomra Butikksystemer AS (Asker, Noorwegen), Tomra Systems AB (Sollentuna, Zweden), Tomra Leergutsysteme GmbH (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: A. Ryan, Solicitor, en J. Midthjell, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeksters

               —

               nietigverklaring van beschikking COMP/E-1/38.113 van de Commissie van 29 maart 2006; en

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure, daaronder begrepen verzoeksters' kosten voor het stellen van bankgaranties voor hun verplichting om de geldboete te betalen.

               —

               subsidiair nietigverklaring dan wel wezenlijke verlaging van de bij artikel 2 van bovengenoemde beschikking opgelegde goedboete; en

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure, daaronder begrepen verzoeksters' kosten voor het stellen van bankgaranties voor hun verplichting om de geldboete te betalen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters maken deel uit van het Tomra concern dat actief is op het gebied van de inzameling van gebruikte drankverpakkingen, voornamelijk door de levering van statiegeldautomaten en daarmee verband houdende producten en dienstverrichtingen.
   In 2001 ontving de Commissie een klacht waarin bezwaar werd gemaakt tegen het misbruik van machtpositie door verzoeksters waardoor de klager geen toegang tot de markt kreeg.
   In de bestreden beschikking kwam de Commissie tot de slotsom dat verzoeksters in de periode van 1998 tot en met 2002 inbreuk hadden gemaakt op artikel 82 EG en artikel 54 van de EER-overeenkomst door op de nationale markten voor statiegeldautomaten in Oostenrijk, Duitsland, Nederland, Noorwegen en Zweden een uitsluitingsstrategie toe te passen, met exclusiviteitsovereenkomsten, geïndividualiseerde afnametoezeggingen en systemen van geïndividualiseerde kortingen achteraf. De Commissie heeft verzoeksters een geldboete van 24 miljoen EUR opgelegd.
   Tot staving van hun beroep betogen verzoeksters dat de Commissie:

               —

               onjuist en onbetrouwbaar bewijs heeft gebuikt om aan te tonen dat het concern een strategie had ontwikkeld om de mededinging te belemmeren en deze strategie ten uitvoer had gelegd door middel van 49 overeenkomsten met hun afnemers tussen 1998 en 2002;

               —

               kennelijke fouten heeft gemaakt in haar beoordeling van de vraag of de overeenkomsten de mededinging konden belemmeren en heeft verzuimd daarvoor een motivering te geven, alsmede van de vraag of deze overeenkomsten de mededinging daadwerkelijk hebben belemmerd;

               —

               blijk heeft gegeven van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting door er van uit te gaan dat exclusiviteitsovereenkomsten, geïndividualiseerde afnametoezeggingen en systemen van geïndividualiseerde kortingen achteraf hoe dan ook onwettig zijn volgens artikel 82 EG;

               —

               kennelijk blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door tot de slotsom te komen dat niet-bindende afnametoezeggingen een inbreuk op artikel 82 EG kunnen opleveren;

               —

               het evenredigheidsbeginsel en het non-discriminatiebeginsel heeft geschonden door verzoeksters de geldboete van 24 miljoen EUR op te leggen.


               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/1

         Eedaflegging door een nieuw lid van het Hof
   2010/C 80/02
   Na zijn benoeming tot advocaat-generaal bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen bij besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van 30 november 2009 (1), voor de periode van 30 november 2009 tot en met 6 oktober 2015, heeft de heer Cruz Villalón voor het Hof de eed afgelegd op 14 december 2009.

      (1)  PB L 14 van 20.1.2010, blz. 12.


title: Verzoek van de Court of Appeal te Londen van 26 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Upjohn Ltd en 1. de bij de Medicines Act 1968 ingestelde vergunningverlenende instantie (Licensing Authority), 2. de Secretary of State for Health, 3. de Secretary of State for Wales, 4. de Secretary of State for Scotland, 5. de Minister for Health and Social Services for Northern Ireland (Zaak C-120/97)

text:
10 . 5 . 97            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr. C 142/ 15
     enige autonome grond voor de bestreden beschikking,                  Verzoek van de Court of Appeal te Londen van 26 oktober
     hoewel deze term nergens in de beschikking is ge                    1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     bruikt, en overigens niets in de motivering van de be               Upjohn Ltd en 1 . de bij de Medicines Act 1968 ingestelde
     streden beschikking erop wijst, dat de Commissie zou                 vergunningverlenende instantie ( Licensing Authority ), 2 . de
     zijn overgegaan tot afweging van de criteria die voor                Secretary of State for Health, 3 . de Secretary of State for
     de beoordeling van een dergelijk communautair belang                 Wales, 4 . de Secretary of State for Scotland, 5 . de Minister
     zijn vastgesteld in het arrest Automec II ( 2 ) van het Ge               for Health and Social Services for Northern Ireland
     recht. Overigens verwijst de Commissie niet eens naar
     dit arrest, wat zij gewoonlijk wel doet wanneer zij zich                                       ( Zaak C-120/97)
     op een uitspraak wenst te beroepen .                                                              97/C 142/31 )
— Dwaling ten aanzien van het recht, voorzover in het
     arrest is geoordeeld, dat de Commissie haar litigieuze
     beschikking kan baseren op een verwijzing naar een                   De Court of Appeal te Londen heeft bij beschikking van
     andere beschikking.                                                  26 oktober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                          Justitie op 24 maart 1997, in het geding tussen Upjohn
— Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag.                           Ltd en 1 . de bij de Medicines Act 1968 ingestelde vergun
                                                                          ningverlenende instantie ( Licensing Authority), 2 . de
                                                                          Secretary of State for Health, 3 . de Secretary of State for
— Ontbreken van rechtsgrondslag: het Gerecht is niet                      Wales, 4 . de Secretary of State for Scotland, 5 . de Minister
     overgegaan tot de essentiële opzoekingen, op grond                   for Health and Social Services for Northern Ireland, het
     waarvan het in staat zou zijn geweest te onderzoeken                 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
     of het tot de conclusie kon komen dat requirante ten                 zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     onrechte stelt dat La Poste kon doorgaan met kruis                  vragen :
     subsidiëring bij ontbreken van beroep van derden op
     haar net, en dus te onderzoeken of wettelijke gronden
     aanwezig waren om toepassing te maken van artikel 86
     van het EG-Verdrag of van het communautair belang.                   1 . Moet Richtlijn 65/65/EEG van de Raad ('), zoals ge
                                                                               wijzigd, gelet op het Gemeenschapsrecht in het alge
                                                                               meen, aldus worden uitgelegd, dat de nationale rechter
— Dwaling ten aanzien van het recht, voorzover het Ge
                                                                               bij zijn uitspraak over de verenigbaarheid met het Ge
     recht op basis van de processtukken niet op regelma
                                                                               meenschapsrecht van een beschikking van de vergun
     tige wijze tot de conclusie kon komen , dat de Commis
                                                                               ningverlenende instantie ( Licensing Authority ) van een
     sie kon vaststellen dat de inbreuken waren beëindigd.
                                                                               lidstaat tot intrekking van de vergunning van de fabri
                                                                               kant van een geneesmiddel, verplicht is te beslissen of
— Schending van de rechtsregels betreffende de beoorde                        deze beschikking al dan niet juist is, indien deze ver
     ling van het communautair belang: om het communau                        gunningverlenende instantie in redelijkheid op basis
     tair belang te kunnen beoordelen was de Commissie                         van de beschikbare gegevens tot een andere beslissing
     verplicht over te gaan tot een afweging van de beoor                     had kunnen komen ?
     delingscriteria vastgesteld in de communautaire recht
     spraak, met name in het arrest Automec II . Waar het
      Gerecht heeft vastgesteld, dat de Commissie bij die be
     oordeling rekening kan houden met andere relevante                   2 . Indien op de eerste vraag moet worden geantwoord,
     elementen, en uitsluitend met die andere relevante ele                   dat de beschikking van de bevoegde autoriteit juist is,
      menten waarop zij zich wenst te baseren, heeft het Ge                   moet de nationale rechter dan op grond van het Ge
      recht de Commissie van deze verplichting vrijgesteld .                   meenschapsrecht deze vraag uitsluitend beantwoorden
                                                                               op basis van de gegevens waarover de bevoegde autori
                                                                               teit beschikte, of is hij verplicht ook de relevante gege
— Schending van artikel 86 van het EG-Verdrag, in sa                          vens in aanmerking te nemen die na de beschikking
      menhang met de artikelen 3 , onder g ), 89 en 155 van                    aan het licht zijn gekomen ?
      het EG-Verdrag.
— Schending van de algemene beginselen van Gemeen
      schapsrecht ( beginsel van behoorlijk bestuur; beginsel             3 . Mocht de Licensing Authority de vergunning intrekken
      van gelijkheid en non-discriminatie; beginselen van                      terwijl het haar bekend was dat het Comité voor far
      rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen ).                               maceutische specialiteiten op het punt stond een advies
                                                                               uit te brengen om de vergunning te handhaven ?
— Dwaling ten aanzien van het recht bij de toepassing
      van het begrip misbruik van bevoegdheid.                            (') Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betref
                                                                              fende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
(') PB nr. C 54 van 22 . 2 . 1997, blz . 20 .
                                                                              bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten ( zoals gewij
                                                                              zigd ) ( PB nr. L 22 van 9 . 2 . 1965 , blz . 369 ).
(2 ) Arrest van 18 september 1992, zaak T-24/90 , Automec Sri/
     Commissie, Jurispr. 1992, blz . 11-2223 .


title: Zaak T-206/08: Beroep ingesteld op 9 juni 2008 — Spanje/Commissie

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/29

         Beroep ingesteld op 9 juni 2008 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-206/08)
   (2008/C 197/51)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 8 april 2008 (2008/321/EG) houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht voor het EOGFL of voor het ELGF, voor zover deze correcties ten belope van in totaal 54 949 195,80 EUR betreffende het Koninkrijk Spanje omvat, die voortvloeien uit twee onderzoeken naar het potentieel van de wijnproductie (VT/VI/2002/14 en VT/VI/2006/09), als gevolg van de toepassing van een forfaitaire correctie van 10 % van alle in verband met voornoemde steun gedeclareerde uitgaven;

               —

               verwijzing van de verwerende instelling in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De onttrekking aan communautaire financiering die in casu op Spanje van toepassing is, vloeit voort uit twee onderzoeken naar het potentieel van de wijnproductie (VT/VI/2002/14 en VT/VI/2006/09), waarbij voor de berekening van de financiële correctie is uitgegaan van de kosten die Spanje heeft gedeclareerd voor alle steunmaatregelen waarop de producten van onrechtmatige percelen met wijnaanplant in de begrotingsjaren 2003 en 2004 aanspraak konden maken, voor een totaalbedrag van 54 949 195,80 EUR (forfaitaire correctie van 10 % van alle voor die steunmaatregelen gedeclareerde uitgaven wegens tekortkomingen bij de controle op het totaalverbod van aanplant van wijnstokken).
   Het Koninkrijk Spanje betwist de voorgestelde financiële correctie omdat deze naar zijn mening ongerechtvaardigd en onevenredig is, en baseert zich op de volgende argumenten:

               —

               motiveringsgebrek van de voorgestelde correctie;

               —

               correcte handelwijze van de Spaanse controleorganen bij de ontdekking van onrechtmatige aanplant in de verkoopseizoenen 2003 en 2004;

               —

               niet-naleving door de diensten van de Commissie van de voor de goedkeuring van de rekeningen voorziene procedures;

               —

               oneigenlijk gebruik van de resultaten van het in 2002 verrichte onderzoek;

               —

               afwijzing van de extrapolatie van de voorgestelde correctie tot de niet-bezochte autonome regio's,

               —

               ontbreken van technische argumenten ter ondersteuning van het voorgestelde percentage: uiteenlopende aspecten van de verschillende regularisatiemaatregelen.


title: Zaak C-515/14: Beroep ingesteld op 14 november 2014 — Europese Commissie/Republiek Cyprus

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/19

         Beroep ingesteld op 14 november 2014 — Europese Commissie/Republiek Cyprus
   (Zaak C-515/14)
   (2015/C 065/28)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Tserepa-Lacombe en D. Martin)

      Verwerende partij: Republiek Cyprus

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Cyprus de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 45 en 48 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, door niet met terugwerkende kracht — per 1 mei 2004 — het leeftijdscriterium als vervat in artikel 27 van de pensioenwet [L. 97(I)97] af te schaffen, welk artikel indruist tegen bovengenoemde bepalingen aangezien het werknemers ervan weerhoudt het eigen land te verlaten om werkzaamheden te gaan verrichten in een andere lidstaat, bij een instelling van de Europese Unie of bij een andere internationale organisatie, en omdat het een ongelijke behandeling meebrengt tussen enerzijds migrerende werknemers, daaronder begrepen degenen die in dienst zijn van de instellingen van de Europese Unie, en anderzijds overheidsambtenaren die hun werkzaamheden uitsluitend op Cyprus hebben verricht;

               —

               de Republiek Cyprus verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Europese Commissie verzoekt het Hof vast te stellen dat de Republiek Cyprus de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 45 en 48 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, door niet met terugwerkende kracht — per 1 mei 2004 — het leeftijdscriterium als vervat in artikel 27 van wet L. 97(I)97 af te schaffen, welk artikel indruist tegen bovengenoemde bepalingen aangezien het werknemers ervan weerhoudt het eigen land te verlaten om werkzaamheden te gaan verrichten in een andere lidstaat, bij een instelling van de Europese Unie of bij een andere internationale organisatie, en omdat het een ongelijke behandeling meebrengt tussen enerzijds migrerende werknemers, daaronder begrepen degenen die in dienst zijn bij de instellingen van de Europese Unie, en anderzijds overheidsambtenaren die hun werkzaamheden uitsluitend op Cyprus hebben verricht. De Cypriotische wettelijke regeling, met name artikel 27 van de pensioenwet [L. 97(I)97], roept een ongelijke behandeling in het leven tussen ambtenaren bij de nationale overheid en ambtenaren die in een andere lidstaat bij een internationale organisatie of bij de Europese Unie werken, omdat alleen ambtenaren die hun werkzaamheden uitsluitend op Cyprus hebben verricht, zich in geval van vertrek uit de overheidsdienst op de artikelen 24 en 25 van de betrokken wet kunnen beroepen en hun pensioenrechten kunnen behouden ook al voldoen zij niet aan het leeftijdscriterium van 45 of 48 jaar. Werknemers die het recht van vrij verkeer hebben uitgeoefend, kunnen zich daarentegen niet op die artikelen beroepen, met als gevolg het verlies van pensioenrechten.
   Voorts vormt het omstreden artikel van de pensioenwet een belemmering voor het vrije verkeer van werknemers omdat het werknemers de mogelijkheid ontneemt om alle bijdragetijdvakken te cumuleren en geen eenheid waarborgt in de loopbaan van migrerende werknemers met het oog op hun pensioen. Toepassing van die wet leidt ertoe dat de ambtenaar die vrijwillig de overheidsdienst van Cyprus verlaat om in een andere lidstaat bij een internationale organisatie te gaan werken en die niet voldoet, naargelang van het geval, aan het leeftijdscriterium van 45 of 48 jaar, uitsluitend uitbetaling ontvangt en zijn pensioenrechten verliest, overeenkomstig artikel 27, lid 1, onder b, van de pensioenwet, ook al heeft hij het minimumbijdragetijdvak van vijf jaar volbracht.
   Daarnaast bevat wet L. 31(I)2012, die enkel de overdracht van pensioenrechten van en naar het pensioenstelsel van de Europese Unie regelt, geen regeling betreffende de pensioenrechten van ambtenaren die de overheidsdienst van Cyprus verlaten om bij de Europese Unie te gaan werken en die er uiteindelijk voor kiezen die rechten niet over te dragen overeenkomstig artikel 11 van bijlage VIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie. Die ambtenaren verliezen hun pensioenrechten wanneer zij vrijwillig ontslag nemen uit de overheidsdienst en niet voldoen aan het leeftijdscriterium.
   Bovendien is de wet van 2011 betreffende het pensioen van staatsambtenaren en ambtenaren in de bredere overheidssector, daaronder begrepen lokale overheden (bepalingen van algemene toepassing) [L. 113(I)2011] alleen van toepassing op nieuw aangestelde ambtenaren die op of na 1.10.2011, datum waarop bovengenoemde wet in werking is getreden, in dienst treden, zodat het leeftijdscriterium van toepassing blijft op eenieder die onder de pensioenwet [L.97(I)1997] valt.


title: Zaak T-190/01: Beroep, op 5 augustus 2001 ingesteld door V. Tsarnavas tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 317/30               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     10.11.2001
Beroep, op 8 augustus 2001 ingesteld door N. Robert                    de Europese Gemeenschappen ingesteld door V. Tsarnavas,
                   tegen Europees Parlement                            wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N. Lhoëst, ad-
                                                                       vocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                        (Zaak T-186/01)
                        (2001/C 317/58)                                Verzoeker concludeert, dat het het Gerecht behage:
                        (Procestaal: Frans)                            —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                             21 september 2000, voorzover daarbij is besloten om
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    zijn naam niet op de lijst van de voor het begrotingsjaar
schappen is op 8 augustus 2001 beroep ingesteld tegen                        1998 het meest voor bevordering in aanmerking komen-
Europees Parlement door N. Robert, wonende te Strassen                       de ambtenaren van de rang A 5 te plaatsen, en bijgevolg
(Luxemburg), vertegenwoordigd door A. Lorang, advocaat,                      om hem voor het begrotingsjaar 1998 niet tot de rang A 4
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                     te bevorderen;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    —     voor zoveel nodig, nietig te verklaren het stilzwijgend
                                                                             genomen besluit van de Commissie tot afwijzing van de
—     nietig te verklaren de besluiten tot bevordering van B2                door hem op 27 december 2000 op grond van artikel 90,
      naar B1 van 26 november 1999 van de directeur-generaal                 lid 2, van het Statuut ingediende klacht;
      personeelszaken ten gunste van een aantal andere amb-
      tenaren, omdat zij zijn genomen zonder dat een vacature          —     bijgevolg voor recht te verklaren, dat de procedure voor
      was vrijgekomen of bekendgemaakt voor posten voor de                   bevordering naar de rang A 4 voor het begrotingsjaar
      functie van hoofdassistent, en op basis van een slecht                 1998 met betrekking tot hem nietig wordt verklaard;
      vergelijkend onderzoek van verdiensten;
—     nietig te verklaren het besluit van 23 mei 2001 waarbij          —     verweerster in alle kosten te verwijzen.
      de voorzitter van het Europees Parlement haar klacht van
      29 februari 2000 heeft verworpen;
—     verweerder te verwijzen in de kosten.                            Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten                                     Tot staving van zijn beroep voert verzoeker het ontbreken van
                                                                       motivering van het bestreden besluit, schending van de
                                                                       artikelen 26, 43 en 45 van het Statuut en van de beginselen
Verzoekster, ambtenaar in de rang B2 bij het Europees
                                                                       van gelijke behandeling en van goed bestuur, alsmede kennelijk
Parlement, komt op tegen het besluit van deze instelling
                                                                       onjuiste beoordeling aan.
om haar niet te plaatsen op de lijst van ambtenaren die
daadwerkelijk werden bevorderd bij het besluit van de direc-
teur-generaal personeelszaken van 26 november 1999.
Tot staving van haar beroep voert zij aan dat het bevorderings-
systeem bij het Europees Parlement en de ter uitvoering
daarvan gebruikte methode onwettig zijn. De instelling zou
                                                                       Beroep, op 5 augustus 2001 ingesteld door V. Tsarnavas
haar besluit hebben genomen in strijd met de artikelen 4, 5, 7,
tweede alinea, 9 en 45 en bijlage 1 van het Statuut. Door de              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
bij het Parlement gevolgde methode gaat de anciënniteit
bovendien vóór verdienste, in strijd met artikel 45 van het                                   (Zaak T-190/01)
Statuut, — hetgeen kan leiden tot discriminerende behandeling
van ambtenaren met een zeer goed beoordelingsrapport ten                                        (2001/C 317/60)
opzichte van degenen met slechts een zwak beoordelingsrap-
port.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 5 augustus 2001 beroep tegen Commissie van
Beroep, op 5 augustus 2001 ingesteld door V. Tsarnavas                 de Europese Gemeenschappen ingesteld door V. Tsarnavas,
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N. Lhoëst, ad-
                                                                       vocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                        (Zaak T-188/01)
                        (2001/C 317/59)                                Verzoeker concludeert, dat het het Gerecht behage:
                        (Procestaal: Frans)                            —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                             29 september 2000 om geen gunstig gevolg te geven aan
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    de klacht die hij heeft ingediend tegen de lijst van de voor
schappen is op 5 augustus 2001 beroep tegen Commissie van                    het begrotingsjaar 2000 voor bevordering tot de rang A 4
 ---pagebreak--- 10.11.2001             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 317/31
     voorgedragen ambtenaren, voorzover zijn naam daarop                Middelen en voornaamste argumenten
     niet voorkwam, alsmede het besluit van de Commissie
     om hem voor het begrotingsjaar 2000 niet tot de rang A 4
     te bevorderen;                                                     Verzoeker komt op tegen twee besluiten van het afwikkelings-
                                                                        bureau van het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenver-
—    elk daarmee verband houdend en/of daaropvolgend be-                zekering, waarbij hem vergoeding tot 100 % werd geweigerd
     sluit nietig te verklaren;                                         voor bepaalde medische verrichtingen die volgens hem ver-
                                                                        band houden met de ernstige ziekte waaraan zijn echtgenote
—    nietig te verklaren het stilzwijgend genomen besluit
                                                                        lijdt. Hij beroept zich op schending van artikel 72, lid 1, van
     van de Commissie tot afwijzing van de door hem op
                                                                        het Statuut, en kennelijk onjuiste beoordeling.
     27 december 2000 op grond van artikel 90, lid 2, van
     het Statuut ingediende klacht;
—    voor recht te verklaren, dat de procedure voor bevorde-
     ring naar de rang A 4 voor het begrotingsjaar 2000 met
     betrekking tot hem nietig wordt verklaard;
—    verweerster in alle kosten te verwijzen.
                                                                        Beroep, op 28 augustus 2001 ingesteld door P. Dessy
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak T-199/01)
Tot staving van zijn beroep voert verzoeker dezelfde middelen
aan als in zaak T-188/01.
                                                                                (2001/C 317/62)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Beroep, op 10 augustus 2001 ingesteld door A. Hecq
                                                                        schappen is op 28 augustus 2001 beroep ingesteld tegen
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door P. Dessy,
                                                                        wonende te Ispra (Italië), vertegenwoordigd door O. Slusny,
                         (Zaak T-191/01)                                advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                         (2001/C 317/61)
                                                                        Verzoekster concludeert dat het Gerecht behage:
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        —      onrechtmatig en nietig te verklaren het stilzwijgend
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      besluit tot afwijzing van verzoeksters klacht van 30 ja-
schappen is op 10 augustus 2001 beroep ingesteld tegen                         nuari 2001;
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Hecq,
wonende te Mondercange (Luxemburg), vertegenwoordigd
door C. Mourato, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                —      voor recht te verklaren dat verzoekster overeenkomstig
Luxemburg.                                                                     artikel 72 van het Statuut recht heeft op vergoeding van
                                                                               100 % van de voorgeschreven geneesmiddelen;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —      het TABG te verwijzen in alle kosten.
—    nietig te verklaren de besluiten van 13 oktober 2000 en
     6 november 2000 van het afwikkelingsbureau te Brussel
     alsmede het stilzwijgend besluit van 12 mei 2001 van het
     tot aanstelling bevoegd gezag;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
—    verweerster te veroordelen verzoeker het bedrag te ver-
     goeden van 38,84 Euro, te verhogen met de vertragings-
     rente vanaf 13 oktober 2000;                                       Verzoekster, een thans gepensioneerd voormalig gemeen-
                                                                        schapsambtenaar, komt op tegen de weigering van de admini-
—    verweerster te veroordelen verzoeker het bedrag te ver-            stratie om als vergoedbaar aan te merken bepaalde geneesmid-
     goeden van 26,51 Euro, te verhogen met de vertragings-             delen die zij nodig had voor de behandeling van een ernstige
     rente vanaf 6 november 2000;                                       ziekte als bedoeld in artikel 72, lid 1, van het Statuut, door ze
                                                                        te beschouwen als „niet doeltreffend” voor de aandoening
—    verweerster te verwijzen in de kosten.                             waaraan zij lijdt.


title: Zaak C-574/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 maart 2012 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/18/EG — Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Architecten- en ingenieursdiensten — Verrichtingen inzake studie, ontwerp en supervisie betreffende voorgenomen renovatie van overheidsgebouw — Realisatie van project in meerdere fases, om budgettaire redenen — Waarde van opdracht)

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 maart 2012 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-574/10) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/18/EG - Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Architecten- en ingenieursdiensten - Verrichtingen inzake studie, ontwerp en supervisie betreffende voorgenomen renovatie van overheidsgebouw - Realisatie van project in meerdere fases, om budgettaire redenen - Waarde van opdracht)
   2012/C 133/13
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Wilms en C. Zadra, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze, N. Graf Vitzthum en J. Möller, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, 9 en 20 junctis de artikelen 23 tot en met 55 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Zonder aanbestedingsprocedure op het niveau van de Unie verrichte toewijzing door de gemeente Niedernhausen van verschillende architectendiensten betreffende eenzelfde bouwproject aan één ingenieursbureau — Splitsing van de toegewezen dienst — Bepaling van de waarde van de opdracht

      Dictum

               1)

               De Bondsrepubliek Duitsland is de krachtens de artikelen 2, 9 en 20 junctis de artikelen 23 tot en met 53 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, op haar rustende verplichtingen niet nagekomen, doordat de gemeente Niedernhausen een overheidsopdracht voor architectendiensten betreffende de renovatie van een overheidsgebouw, genaamd „Autalhalle” en gelegen op het grondgebied van die gemeente, waarvan de waarde de in artikel 7, sub b, van die richtlijn vastgelegde drempel overschreed, zonder aanbestedingsprocedure op het niveau van de Europese Unie heeft toegewezen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011.


title: Zaak T-253/16: Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2017 — Cleversafe/EUIPO (Storage Beyond Scale)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/62

         Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2017 — Cleversafe/EUIPO (Storage Beyond Scale)
   (Zaak T-253/16) (1)

   (2017/C 144/95)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 287 van 8.8.2016.


title: Zaak C-265/99: Beroep, op 16 juli 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
2.10.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 281/3
Beroep, op 16 juli 1999 ingesteld door Commissie van de                 Beroep, op 16 juli 1999 ingesteld door Commissie van de
  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                        Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                         (Zaak C-264/99)                                                       (Zaak C-265/99)
                          (1999/C 281/04)                                                      (1999/C 281/05)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 16 juli 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek             op 16 juli 1999 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
woordigd door A. Aresu en M. Patakia, leden van haar juri-              digd door E. Traversa, juridisch adviseur, en H. Michard, lid
dische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende             van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Rue               hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
Alcide de Gasperi, Kirchberg.                                           Wagner, Kirchberg.
                                                                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                 dat het den Hove behage:
dat het den Hove behage:
                                                                        — vast te stellen dat de Franse Republiek de krachtens
a) vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door een regeling           artikel 90 EG (ex artikel 95) op haar rustende verplichtin-
    in stand te laten die voorschrijft dat gemeenschapsonder-               gen niet is nagekomen
    danen die als dienstverrichters in Italië de werkzaamheid
    van expediteur uitoefenen, ingeschreven moeten zijn in              — door een regeling te handhaven en toe te passen die
    een bijzonder register bij de kamers van koophandel, na                 voorziet in de toepassing van een formule voor de
    goedkeuring van het Ministerie van Binnenlandse zaken,                  berekening van het administratief vermogen dat ongunstig
    niet de ingevolge de artikelen 12 EG, 43 EG en 49 EG (ex                is voor de voertuigen met handbediende versnellingsbak-
    art. 6, 52 en 59 EG-Verdrag) op haar rustende verplichtin-              ken met zes versnellingen en met automatische versnel-
    gen is nagekomen;                                                       lingsbakken met vijf versnellingen, en een discriminerende
                                                                            werking heeft ten opzicht van in andere lidstaten vervaar-
                                                                            digde voertuigen of een beschermende werking ten gunste
b) de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                            van de soortgelijke of concurrerende Franse motorvoer-
                                                                            tuigen;
Middelen en voornaamste argumenten                                      — door bepalingen te handhaven die de factor K beperken bij
                                                                            de berekening van het fiscaal vermogen van voertuigen die
                                                                            tussen 1 januari 1978 en 12 januari 1988 individueel zijn
                                                                            goedgekeurd en zijn erkend als gelijkwaardig aan een
a) S c h e n d i n g v a n a r t i k e l 4 9 E G ( e x a r t . 5 9          goedgekeurd type met een werkelijk vermogen van meer
    EG-Verdrag)                                                             dan 100 kW;
                                                                        — de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
De verplichting voor elke natuurlijke of rechtspersoon die de
werkzaamheid van expediteur uitoefent, om zich te laten
inschrijven in een bijzonder register bij de territoriaal bevoegde      Middelen en voornaamste argumenten
kamer van koophandel, is onverenigbaar met het beginsel van
de vrijheid van dienstverrichtingen. Deze inschrijvingsverplich-
ting, ook al is zij niet rechtstreeks discriminerend, vormt voor        (Voertuigen met handbediende versnellingsbakken met zes
de in een andere lidstaat dan in Italië gevestigde marktdeel-           versnellingen of automatische versnellingsbakken met vijf
nemer een belemmering voor de uitoefening van zijn werk-                versnellingen)
zaamheid in Italië.
                                                                        — Schending van artikel 90 EG: Het gebruik voor de bedoelde
                                                                            modellen van de formule voor de berekening van het
                                                                            administratief vermogen volgens de circulaire van 1956
b) S c h e n d i n g v a n d e a r t i k e l e n 1 2 e n 4 3 E G            werkt discriminerend of beschermend ten gunste van
    (ex art. 6 en 52 EG-Verdrag)                                            in het binnenland gefabriceerde soortgelijke voertuigen,
                                                                            waarop de over het algemeen gunstiger circulaire van
                                                                            1977 van toepassing is. De in andere lidstaten vervaardigde
Artikel 6 van wet nr. 1442 preciseert aan welke voorwaarden                 modellen waarom het hier gaat, bereiken betere waarden
de aanvraag om inschrijving moet voldoen, en bepaalt in het                 op het gebied van verbruik en luchtvervuiling. Deze
bijzonder dat de buitenlandse ondernemingen en vennoot-                     parameters heeft de Franse wetgever in 1977 evenwel
schappen, of meer in het algemeen de ondernemingen verte-                   uitdrukkelijk in aanmerking willen nemen en zij zijn voor
genwoordigd door buitenlandse onderdanen, bij de aanvraag                   hem aanleiding geweest een nieuwe, ingewikkelder formule
de goedkeuring van het Ministerie van Binnenlandse zaken                    voor de berekening van het administratief vermogen van
moeten voegen. Deze bepaling is onverenigbaar met de                        voertuigen aan te nemen. Volgens de inlichtingen waarover
fundamentele beginselen van de artikelen 12 EG en 43 EG.                    de Commissie beschikt, is de nationale productie van
                                                                            dergelijke voertuigen beperkt tot een enkel voertuigtype
                                                                            met een automatische versnellingsbak met zes versnel-
                                                                            lingen.
 ---pagebreak--- C 281/4                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    2.10.1999
     De nieuwe wetgeving van 1998 zal alleen in de toekomst           — Schending van artikel 4, lid 2, van richtlijn 75/440/EEG:
     gevolgen hebben en maakt geen einde aan de discrimi-                  de Commissie stelt vast, dat Franse autoriteiten de maatre-
     nerende belasting ten koste van de hier in het geding                 gelen die nodig zijn om de krachtens richtlijn 75/440/EEG
     zijnde, reeds vóór 1 juli 1998 in Frankrijk in het verkeer          op hen rustende verplichtingen na te komen, met aanzien-
     gebrachte voertuigen.                                                 lijke vertraging (1977-1993, te weten 17 jaar) hebben
                                                                           genomen, ofschoon zij zelf hebben toegegeven dat het
(Tussen 1 januari 1978 en 12 januari 1988 individueel goed-                probleem van de verontreiniging van het oppervlaktewater
gekeurde voertuigen)                                                       door nitraten reeds vanaf de jaren tachtig bestaat. De
                                                                           voort durende verslechtering van de kwaliteit van het
— Schending van artikel 90 EG: Volgens de Commissie is                     oppervlaktewater als gevolg van verontreiniging door
     slechts ten dele rekening gehouden met het arrest Fel-                nitraten, toont aan dat de maatregelen die het door
     dain (1), doordat de Franse autoriteiten de wijzigingen               de Franse autoriteiten overgelegde organisch actieplan
     van het administratief vermogen van de gediscrimineerde               vormen, niet doeltreffend zijn.
     buitenlandse voertuigen hebben beperkt door alleen voor
                                                                      — Schending van artikel 4, lid 3, van richtlijn 75/440/EEG:
     de per type goedgekeurde voertuigen een nieuwe grijze
                                                                           water van slechte kwaliteit mag in beginsel niet voor de
     kaart met rechtstreekse fiscale werking af te geven.
                                                                           productie van drinkwater worden gebruikt, tenzij wordt
                                                                           voldaan aan de twee cumulatieve voorwaarden die in die
(1) Arrest van 17 september 1987, Feldain (433/85, Jurispr.                bepaling zijn gesteld, hetgeen in casu niet het geval is. Het
    blz. 3521).                                                            met dergelijk water geproduceerde drinkwater bevat in
                                                                           vele gevallen meer dan de toegelaten hoeveelheid nitraten;
                                                                           om die reden bevelen de Franse autoriteiten ten zeerste
                                                                           aan, dat „zwangere vrouwen en zuigelingen dit water niet
                                                                           drinken tijdens de perioden waarin het niet overeenstem-
                                                                           ming is [met de kwaliteitsnormen]”. Volgens de vaststellin-
                                                                           gen van de Commissie hebben de Franse autoriteiten ook
                                                                           geen beheersplan in de zin van artikel 4, lid 3, opgesteld
                                                                           wanneer die nodig was.
Beroep, op 16 juli 1999 ingesteld door Commissie van de
    Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                      (1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 26.
                         (Zaak C-266/99)
                         (1999/C 281/06)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 16 juli 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld door          Verzoek van het Tribunal d’arrondissement de Luxem-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-               bourg van 15 juli 1999 om een prejudiciële beslissing
digd door M. Nolin, lid van haar juridische dienst, als gemach-       in het geding tussen C. Adam en Administration de
tigde, domicilie gekozen hebben te Luxemburg bij C. Gómez                           l’enregistrement et des domaines
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                                (Zaak C-267/99)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de nodige                                  (1999/C 281/07)
     maatregelen te nemen om te bewerkstelligen dat de
     kwaliteit van het oppervlaktewater dat is bestemd voor de        Het Tribunal d’arrondissement de Luxembourg heeft bij vonnis
     productie van drinkwater, in overeenstemming is met de           van 15 juli 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
     waarden die zijn vastgesteld krachtens artikel 3 van richt-      Justitie op 19 juli 1999, in het geding tussen C. Adam en
     lijn 75/440/EEG (1), de krachtens die richtlijn en inzonder-     Administration de l’enregistrement et des domaines, het Hof
     heid artikel 4 ervan op haar rustende verplichtingen niet        van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
     is nagekomen;                                                    een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
— de Franse Republiek in de kosten van de procedure                   1. Is het begrip „vrij beroep” in de zin van bijlage F, punt 2,
     te verwijzen.                                                         bij de Zesde richtlijn van de Raad (77/388/EEG) van 17 mei
                                                                           1997 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
                                                                           lidstaten inzake omzetbelasting (1), een autonoom begrip
Middelen en voornaamste argumenten                                         van gemeenschapsrecht?
                                                                      2. Zo ja, valt de beroepsactiviteit van de beheerder van een
De door de Commissie in het met redenen omklede advies                     onroerend goed in gemeenschappelijke eigendom onder
vastgestelde inbreuk betreft alleen de slechte toepassing van de           het begrip „vrij beroep”?
richtlijn in Bretagne.
— Schending van artikel 4, lid 1, van richtlijn 75/440/EEG: in        (1) PB L 145 van 13.06.1977, blz. 1.
     de vier betrokken departementen is het oppervlaktewater
     voortdurend en op grote schaal niet in overeenstemming
     met de krachtens artikel 3 vastgestelde waarden.


title: Zaak T-1/14: Beroep ingesteld op 7 januari 2014 — Aluminios Cortizo en Cortizo Cartera/Commissie

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/49

         Beroep ingesteld op 7 januari 2014 — Aluminios Cortizo en Cortizo Cartera/Commissie
   (Zaak T-1/14)
   2014/C 52/94
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Aluminios Cortizo, SAU (Extramundi, Spanje) en Cortizo Cartera, SL (Extramundi, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Beiras Cal, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               de rechtshandeling te vernietigen in haar geheel;

               —

               subsidiair het bevel tot terugbetaling van de steun te vernietigen, en

               —

               subsidiair deze te berekenen overeenkomstig de effectieve nettowinst van de investeerder.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het in de onderhavige procedure bestreden besluit is hetzelfde besluit als dat in zaak T-515/13, Spanje/Commissie (PB C 336, blz. 29).
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen zes middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van artikel 107 VWEU, wegens het ontbreken van selectiviteit en verstorende gevolgen van de staatssteun aan de investeerder.

               2)

               Tweede middel: schending van artikel 296, tweede alinea, VWEU, wegens het volledig ontbreken van een motivering voor de uitsluiting van de reder en/of scheepswerf als ontvanger van het grootste gedeelte van de steun.

               3)

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel op het punt van het verlies van de winst, door van de investeerder te verlangen dat hij de aan een derde overdragen steun terugbetaalt.

               4)

               Vierde middel: schending van het vertrouwensbeginsel doordat de Commissie, via brieven van de commissaris en door haar stilzitten, een gewettigd vertrouwen heeft gewekt dat de „Spaanse leasingregeling” rechtmatig was.

               5)

               Vijfde middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel, aangezien het opleggen van de verplichting om door de investeerder niet-ontvangen/overgedragen steun terug te betalen, neerkomt op een confiscatie zonder rechtstitel.

               6)

               Zesde middel: schending van het gelijkheidsbeginsel, aangezien de onverenigbaar verklaarde maatregelen in eerdere zaken zijn toegestaan.


title: Zaak F-111/14: Beroep ingesteld op 17 oktober 2014 — ZZ e.a./Commissie

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/54

         Beroep ingesteld op 17 oktober 2014 — ZZ e.a./Commissie
   (Zaak F-111/14)
   (2015/C 007/67)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Vaststelling van de onwettigheid van artikel 45 van en van bijlage I bij het Ambtenarenstatuut alsmede van de daarmee verband houdende overgangsmaatregelen en nietigverklaring van de besluiten van het TABG betreffende de bevordering van de acht verzoekers, ambtenaren van de rang AST 9, in het kader van de jaarlijkse bevorderingsronde 2014

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               primair, artikel 45 van en bijlage I bij het Ambtenarenstatuut alsmede de daarmee verband houdende overgangsmaatregelen onwettig verklaren;

               —

               nietig verklaren zowel de algemene als de individuele besluiten van het TABG om elke mogelijkheid te blokkeren om verzoekers, als ambtenaren van de rang AST9, in het kader van de jaarlijkse bevorderingsronde 2014 te bevorderen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten;

               —

               subsidiair, nietig verklaren zowel de algemene als de individuele besluiten van het TABG om elke mogelijkheid te blokkeren om verzoekers, als ambtenaren van de rang AST9, in het kader van de jaarlijkse bevorderingsronde 2014 te bevorderen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 19 april 2005 in de gevoegde zaken T-380/02 en T-128/03, Success-Marketing Unternehmensberatungsgesellschaft mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Verzoek tot herstel in vorige toestand — Wijze van kennisgeving van beslissingen en mededelingen van BHIM — Verzending per fax)

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/13

      ARREST VAN HET GERECHT

   (Vijfde kamer)
   van 19 april 2005
   in de gevoegde zaken T-380/02 en T-128/03, Success-Marketing Unternehmensberatungsgesellschaft mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Verzoek tot herstel in vorige toestand - Wijze van kennisgeving van beslissingen en mededelingen van BHIM - Verzending per fax)
   (2005/C 155/26)
   Procestaal: Duits
   In de gevoegde zaken T-380/02 en T-128/03, Success-Marketing Unternehmensberatungsgesellschaft mbH, gevestigd te Linz (Oostenrijk), vertegenwoordigd door G. Secklehner en C. Ofner, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: J. Weberndörfer en G. Schneider), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht in zaak T-128/03: Chipita International SA, gevestigd te Athene (Griekenland), vertegenwoordigd door P. Hoffmann, advocaat, betreffende een vordering tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 26 september 2002 (zaak R 26/2001-1) houdende afwijzing van het door verzoekster ingediende verzoek tot herstel in de vorige toestand, en tevens van de beslissing van 13 februari 2003 en/of van de beslissing van 13 maart 2003 van de eerste kamer van beroep van het BHIM (zaak R 1124/2000-1) inzake een oppositieprocedure tussen Success-Marketing Unternehmensberatungsgesellschaft mbH en Chipita International SA, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, M. E. Martins Ribeiro en K. Jürimäe, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 19 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

               3)

               Chipita International SA wordt verwezen in haar eigen kosten.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak C-366/04: Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg van 16 augustus 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Georg Schwarz en Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/22

         Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg van 16 augustus 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Georg Schwarz en Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg
   (Zaak C-366/04)
   (2004/C 262/37)
   De Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg heeft bij beschikking van 16 augustus 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 augustus 2004, in het geding tussen Georg Schwarz en Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Staan artikel 28 EG tot en met 30 EG, gelezen in samenhang met artikel 7 van richtlijn 93/43/EEG (1) van de Raad van 14 juni 1993 inzake levensmiddelenhygiëne, in de weg aan een nationale bepaling die vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn is vastgesteld en op grond waarvan het verboden is, suikerwaren of met gebruik van suikervervangende stoffen vervaardigde waren zonder verpakking in automaten te koop aan te bieden?

      (1)  PB L 175, blz. 1.


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 15 december 2000 in zaak C-91/98 (verzoek van het Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing): Questore di Genova tegen Gianluca Barrese en Andrea De Sanctis (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Vraag identiek met vraag waarover Hof zich reeds heeft uitgesproken)

text:
14.7.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 200/29
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                                    BESCHIKKING VAN HET HOF
                           (Derde kamer)                                                              (Derde kamer)
                      van 15 december 2000                                                       van 15 december 2000
in zaak C-90/98 (verzoek van het Consiglio di Stato om                     in zaak C-91/98 (verzoek van het Consiglio di Stato om
een prejudiciële beslissing): Questore di Genova tegen                     een prejudiciële beslissing): Questore di Genova tegen
                          Chiara Picerno (1)                                         Gianluca Barrese en Andrea De Sanctis (1)
(Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering               (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
— Vraag identiek met vraag waarover Hof zich reeds heeft                   — Vraag identiek met vraag waarover Hof zich reeds heeft
                            uitgesproken)                                                              uitgesproken)
                          (2001/C 200/51)                                                            (2001/C 200/52)
                         (Procestaal: Italiaans)                                                    (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                        dentie van het Hof)
In zaak C-90/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                In zaak C-91/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het                 tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het
Consiglio di Stato (Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen         Consiglio di Stato (Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen
Questore di Genova en Chiara Picerno, om een prejudiciële                  Questore di Genova en Gianluca Barrese en Andrea De Sanctis,
beslissing over de uitlegging van de bepalingen van het EG-                om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de
Verdrag inzake de vrijheid van dienstverrichting, heeft het                bepalingen van het EG-Verdrag inzake de vrijheid van dienst-
Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                     verrichting, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als
kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur) en F. Macken,                volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rappor-
rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op         teur) en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;
15 december 2000 een beschikking gewezen waarvan het                       griffier: R. Grass, op 15 december 2000 een beschikking
dictum luidt als volgt:                                                    gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
De bepalingen van het EG-Verdrag inzake de vrijheid van dienstver-         De bepalingen van het EG-Verdrag inzake de vrijheid van dienstver-
richting staan niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling als    richting staan niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling als
de Italiaanse, die het recht weddenschappen op de uitslag van              de Italiaanse, die het recht weddenschappen op de uitslag van
sportevenementen aan te gaan aan bepaalde instellingen voorbehoudt,        sportevenementen aan te gaan aan bepaalde instellingen voorbehoudt,
indien die regeling daadwerkelijk gerechtvaardigd wordt door doelstel-     indien die regeling daadwerkelijk gerechtvaardigd wordt door doelstel-
lingen van sociaal beleid die ertoe strekken de schadelijke gevolgen       lingen van sociaal beleid die ertoe strekken de schadelijke gevolgen
van deze activiteiten te beperken, en de opgelegde beperkingen niet        van deze activiteiten te beperken, en de opgelegde beperkingen niet
onevenredig zijn aan deze doelstellingen.                                  onevenredig zijn aan deze doelstellingen.
(1) PB C 209 van 4.7.1998.                                                 (1) PB C 209 van 4.7.1998.


title: Zaak C-567/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Paris (Frankrijk) op 9 december 2014 — Genentech Inc./Hoechst GmbH, voorheen Hoechst AG, Sanofi-Aventis Deutschland GmbH

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/12

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Paris (Frankrijk) op 9 december 2014 — Genentech Inc./Hoechst GmbH, voorheen Hoechst AG, Sanofi-Aventis Deutschland GmbH
      (Zaak C-567/14)
      (2015/C 073/18)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Cour d’appel de Paris

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Genentech Inc.

         Verwerende partijen: Hoechst GmbH, voorheen Hoechst AG, Sanofi-Aventis Deutschland GmbH

         Prejudiciële vraag

      Dient artikel 81 EG (thans artikel 101 VWEU) aldus te worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een licentieovereenkomst die de licentienemer verplicht om — louter voor het gebruik van de rechten waarop de onder de licentie vallende octrooien betrekking hebben — vaste royalty’s te betalen, verder wordt toegepast wanneer de octrooien nietig zijn verklaard?