title: Zaak C-20/00: Verzoek van de Court of Session, Scotland, van 11 januari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Booker Aquaculture Limited, handeldrĳvend onder de naam Marine Harvest McConnell, en Scottish Ministers

text:
C 79/18                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      18.3.2000
Volgens de Commissie kan niet worden volgehouden, dat                        — of moeten deze kosten als algemene kosten kunnen
plantaardige vetten de aard van het product dermate wijzigen                      worden afgetrokken?
dat de benaming „chocolade” verwarring omtrent de wezenlijke
eigenschappen van het product kan doen ontstaan.                        (1) Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
                                                                            betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lidstaten
Een verplichting om de benaming van het product (in ongun-                  inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
stige zin) te wijzigen, mag niet worden opgelegd omdat zij de               over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB 1977, L 145,
herkenning van het product binnen een categorie waartoe het                 blz. 1).
mag worden gerekend, ernstig schaadt. Het is derhalve een
maatregel die niet in verhouding staat tot de daarmee nage-
streefde bescherming van de consument.
(1) Richtlijn van de Raad van 24 juli 1973, PB L 228 van 16.8.1973,     Verzoek van het Tribunale di Asti — Ufficio del Giudice
    blz. 23.                                                            per le Indagini Preliminari — van 17 december 1999 om
                                                                        een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaak
                                                                                tegen M. Perino
                                                                                (Zaak C-18/00)
Verzoek van het tribunal administratif de Lille (4de                                               (2000/C 79/34)
kamer) van 6 januari 2000 om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen Société Cibo Participations en Direc-              Het Tribunale di Asti — Ufficio del Giudice per le Indagini
       teur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais                   Preliminari — heeft bij beschikking van 17 december 1999,
                                                                        ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 januari
                          (Zaak C-16/00)                                2000, in de aldaar dienende strafzaak tegen M. Perino, het Hof
                                                                        van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                           (2000/C 79/33)                               een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Het tribunal administratif de Lille (4de kamer) heeft bij vonnis        Staat richtlijn 91/156/EEG (1) van de Raad van 18 maart 1991
van 6 januari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van               de opslag van afvalstoffen toe, niet alleen om een van de in de
Justitie op 19 januari 2000, in het geding tussen Société               punten R1 tot en met R12 van bijlage IIB genoemde handelin-
Cibo Participations en Directeur régional des impôts du                 gen te kunnen toepassen, maar ook om tot een andere
Nors-Pas-de-Calais, het Hof van Justitie van de Europese                autonome fase van opslag van dezelfde afvalstoffen te kunnen
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over             overgaan, of verplicht de richtlijn de persoon die de opslag van
de navolgende vragen:                                                   afvalstoffen uitvoert, deze uitsluitend over te dragen aan
                                                                        een persoon die de handelingen voor de nuttige toepassing
1. Welk criterium moet worden gehanteerd voor de definitie              ervan verricht.
     van inmenging? Kan het met name worden afgeleid uit het
     feit dat er sprake is van diensten tegen beloning, of uit het      (1) Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot
     sturen van een concern door een holding, of uit feitelijk              wijziging van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen, PB
     beheer waarbij elke zelfstandigheid van de dochtermaat-                L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
     schappij wordt uitgesloten, of uit enig ander element?
2. Blijft de inning van dividenden bij inmenging buiten de
     werkingssfeer van de belasting over de toegevoegde waarde
     om een andere reden dan de economische activiteit,
     doordat zij niet de tegenprestatie is van een handeling            Verzoek van de Court of Session, Scotland, van 11 januari
     bestaande uit de levering van goederen of het verrichten           2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     van diensten,                                                      Booker Aquaculture Limited, handeldrijvend onder de
                                                                          naam Marine Harvest McConnell, en Scottish Ministers
     — of, valt de inning van dividenden, gelet op het feit dat
          kosten worden gemaakt voor de verwerving van                                            (Zaak C-20/00)
          aandelen met het rechtstreekse doel aan de economi-
          sche activiteiten deel te nemen, binnen de werkings-                                     (2000/C 79/35)
          sfeer van de belasting over de toegevoegde waarde en
          is zij in dit geval vrijgesteld krachtens artikel 13 B,       De Court of Session, Scotland, heeft bij beschikking van
          sub d, van de Zesde richtlijn (1)?                            11 januari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                        op 24 januari 2000, in het geding tussen Booker Aquaculture
3. Indien de inning van dividenden buiten de werkingssfeer              Limited, handeldrijvend onder de naam Marine Harvest
     van de belasting over de toegevoegde waarde blijft, wat            McConnell, en Scottish Ministers, het Hof van Justitie van de
     zijn dan de gevolgen voor het recht op aftrek:                     Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vragen:
     — is elk recht op aftrek van de belasting betreffende de
          kosten voor verwerving van aandelen uitgesloten,              1. Indien een lidstaat ter uitvoering van een verplichting
          zodra zij niet bijdragen tot een belastbare handeling,             krachtens richtlijn 93/53/CEE (1) om controlemaatregelen
 ---pagebreak--- 18.3.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 79/19
      te treffen tegen het uitbreken van een op lijst II opgenomen         Beroep, op 27 januari 2000 ingesteld door Commissie van
      ziekte in een erkend bedrijf of gebied, een nationale                         de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
      maatregel vaststelt waarvan de toepassing het vernietigen
      en slachten van vis inhoudt, moeten de gemeenschapsrech-                                      (Zaak C-22/00)
      telijke beginselen inzake de bescherming van fundamentele
      rechten, inzonderheid het eigendomsrecht, dan aldus wor-
      den uitgelegd, dat een lidstaat verplicht is maatregelen te                                   (2000/C 79/37)
      treffen voor de betaling van een vergoeding
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      a) aan de eigenaar wiens vis wordt vernietigd; en                    op 27 januari 2000 beroep tegen Ierland ingesteld door
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
      b) aan de eigenaar wiens vis onmiddellijk moet worden                digd door haar juridisch hoofdadviseur R. Wainwright als
           geslacht, zodat die vis door de eigenaar onmiddellijk           gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
           moet worden verkocht?                                           C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                           Wagner, Kirchberg.
2. Indien een lidstaat verplicht is dergelijke maatregelen te
      treffen, op grond van welke criteria moet een nationale              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      rechter dan bepalen, of de vastgestelde maatregelen in
      overeenstemming zijn met de fundamentele rechten,                    — vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
      inzonderheid het eigendomsrecht, die het Hof beschermt                    bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
      en die met name voortvloeien uit het Europees Verdrag ter                 om volledig en correct uitvoering te geven aan artikel 7,
      bescherming van de rechten van de mens?                                   tweede streepje, van richtlijn 87/217/EEG van de Raad van
                                                                                19 maart 1987 inzake voorkoming en vermindering van
3. Verlangen die criteria met name, dat de maatregelen                          verontreiniging van het milieu door asbest (1), niet heeft
      verschillen naar gelang het uitbreken van de ziekte aan de                voldaan aan de krachtens die richtlijn op hem rustende ver-
      eigenaar van de betrokken vis kan worden verweten of niet?                plichtingen;
                                                                           — Ierland in de kosten te verwijzen.
(1) Richtlijn 93/53/EEG van de Raad van 24 juni 1993 tot vaststelling
     van minimale communautaire maatregelen voor de bestrijding
     van bepaalde visziekten; PB L 175, 19.7.1993, blz. 23.
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           Ingevolge het dwingende karakter van artikel 249 (ex arti-
                                                                           kel 189 EG-Verdrag) zijn de lidstaten verplicht de maatregelen
                                                                           te nemen die noodzakelijk zijn om de tot hen gerichte
                                                                           richtlijnen binnen de gestelde termijnen uit te voeren. Die
                                                                           omzettingstermijn is verstreken op 31 december 1988, zonder
Verzoek van de Giudice di Pace di Massa van 8 oktober                      dat Ierland de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn voor
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                   de volledige en correcte uitvoering van artikel 7, tweede
            Hamadeh Adnan en Società Fiat Sava SpA                         streepje, van de in de conclusies van de Commissie vermelde
                                                                           richtlijn.
                            (Zaak C-21/00)
                                                                           (1) PB L 85 van 28.03.1987, blz. 40.
                            (2000/C 79/36)
De Giudice di Pace di Massa heeft bij beschikking van 8 oktober
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
24 januari 2000, in het geding tussen Hamadeh Adnan en
Società Fiat Sava SpA, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:                                                       Beroep, op 8 februari 2000 ingesteld door Commissie van
                                                                             de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
Was richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 (1), in
Italië geldig en van kracht, toen de borgtochtovereenkomst                                          (Zaak C-33/00)
door opposant op 9 maart 1995 werd ondertekend, met
inachtneming van de omstandigheid dat Italië de richtlijn niet                                      (2000/C 79/38)
tijdig ten uitvoer had gelegd?
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
( 1) Richtlijn betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereen-      op 8 februari 2000 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld
     komsten (PB L 95 van 21.04.1993, blz. 29).                            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                           woordigd door M. Nolin, lid van haar juridische dienst, als
                                                                           gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                           C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Beroep, op 19 september 1997 ingesteld door Fruchthandelsgesellschaft mbH Chemnitz tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-254/97)

text:
22 . 11 . 97             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 357/31
Bij de thans bestreden beschikking van 9 juli 1997 wees                   Middelen en voornaamste argumenten
verweerster verzoeksters verzoek van 16 december 1996
 af.
                                                                          Bij de bestreden beschikking werd verzoeksters verzoek
                                                                          om extra invoercertificaten voor bananen in het kader van
 Verzoekster voert een aantal gebeurtenissen ( faillissemen              het tariefcontingent overeenkomstig artikel 30 van Veror
 ten, criminele activiteiten) bij Zuid-Amerikaanse contract              dening ( EEG ) nr. 404/93 van de Raad (') slechts ten dele
 partners of potentiële contractpartners aan, die haars                   toegewezen .
 inziens overmacht opleveren en een hardship-regeling in de
 zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie (2 ) recht              Verzoekster had in 1991 een langetermijnovereenkomst
 vaardigen. Bovendien had verzoekster in november 1991                    gesloten met een onderneming uit Ecuador. In deze over
 met een Zuid-Amerikaanse onderneming een voorovereen                    eenkomst wordt onder meer bepaald, dat verzoekster
 komst gesloten. Op dat ogenblik was het nog niet duide                  minimaal de officiële producentenprijs in Ecuador moet
 lijk, dat voor bananen de regeling voor het handelsverkeer               betalen en verplicht is, haar contractpartner een schadever
met derde landen uit een contingent met verminderde dou                  goeding tot 1 miljoen USD te betalen ingeval zij de over
anerechten zou bestaan. Zij had er in geen geval rekening                 eenkomst voortijdig beëindigt om andere dan de daarin
mee moeten houden, dat, zoals het GATT-panel reeds in                    genoemde redenen. Invoerbelemmeringen zijn niet als
januari 1994 heeft vastgesteld, het GATT overduidelijk                   grond voor voortijdige beëindiging overeengekomen,
zou worden geschonden. Zij mocht ervan uitgaan, dat zij                   omdat de contractpartners op dat ogenblik nog geen enkel
de met haar contractpartner overeengekomen hoeveelhe                     idee hadden over de structuur van de communautaire
den via contingenten ongehinderd in de Gemeenschap zou                   marktordening voor bananen. Verzoekster had er met
mogen afzetten .                                                         name op mogen vertrouwen, dat de toekomstige commu
                                                                         nautaire marktordening voor bananen in overeenstemming
(') PB L 47 van 25 . 2 . 1993 , blz . 1 .                                zou zijn met het GATT, en had er in ieder geval op mogen
( 2 ) Zaak C-68/95 , T. Port, Jurispr. 1996, blz . 1-6065 .              rekenen, dat de overeengekomen hoeveelheden via contin
                                                                         genten ongehinderd in de Gemeenschap zouden mogen
                                                                         worden afgezet.
                                                                         Dat de bananen wegens het ontbreken van invoercertifica
                                                                         ten niet in de Gemeenschap kunnen worden ingevoerd, is
Beroep, op 16 september 1997 ingesteld door Anton                        een omstandigheid die aan alle voorwaarden voor een
       Dürbeck GmbH tegen Commissie van de Europese                      hardship-regeling voldoet.
                          Gemeenschappen
                          ( Zaak T-252/97)                               Verzoekster komt niet alleen op tegen het afwijzend
                                                                         gedeelte van de beschikking, maar ook tegen de passage
                            ( 97/C 357/59 )
                                                                         volgens welke bij het bepalen van verzoeksters referentie
                                                                         hoeveelheden voor de volgende jaren geen rekening mag
                         (Procestaai: Duits)                             worden gehouden met de hardship-certificaten. Met de
                                                                         bestreden beschikking schendt verweerster niet alleen
                                                                         artikel 30 van genoemde verordening in de uitlegging die
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                        het Hof van Justitie daaraan heeft gegeven ( 2 ), doch maakt
Gemeenschappen is op 16 september 1997 beroep tegen                      zij ook misbruik van haar discretionaire bevoegdheid.
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
door Anton Dürbeck GmbH, gevestigd te Frankfurt am
Main, vertegenwoordigd door G. Meier, advocaat te Keu                   (') PB L 47 van 25 . 2 . 1993 , blz . 1 .
                                                                         ( 2 ) Zaak C-68/95 , T. Port, Jurispr. 1996 , blz. 1-6065 .
len, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan
tore van M. Baden, rue Marie-Adelaide 24 .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
— wegens schending van het Verdrag en misbruik van                      Beroep, op 19 september 1997 ingesteld door Fruchthan
      discretionaire bevoegdheid nietig te verklaren de                 delsgesellschaft mbH Chemnitz tegen Commissie van de
      beschikking van verweerster van 10 juli 1997 over de                                   Europese Gemeenschappen
      vaststelling van overgangsmaatregelen voor de firma                                          ( Zaak T-254/97)
      Anton Dürbeck in het kader van de gemeenschappe
      lijke marktordening voor bananen, voorzover volgens                                            ( 97/C 357/60 )
      artikel 1 , onder 6 , van de beschikking bij het bepalen
      van de referentiehoeveelheden van verzoekster voor de                                       (Procestaai: Duits)
      volgende jaren geen rekening mag worden gehouden
      met de hardship-certificaten en bij artikel 2 verzoek
      sters verdergaande verzoeken van 24 december 1996                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
      zijn afgewezen;                                                   Gemeenschappen is op 19 september 1997 beroep tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
                                                                        door Fruchthandelsgesellschaft mbH Chemnitz, gevestigd
— verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.                 te Chemnitz, vertegenwoordigd door J. Mielke en T. W.
 ---pagebreak--- C 357/32              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 11 . 97
Albrecht, advocaten te Hamburg, domicilie gekozen heb            — De instructie van de Treuhandanstalt, het rijpen van
bende te Luxemburg ten kantore van F. Entringer, advo                  bananen in april 1993 stop te zetten, was een „ buiten
caat aldaar, rue Philippe II 34 A.                                      gewone omstandigheid ".
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :               O PB L 47 van 25 . 2 . 1993 , blz . 1 .
                                                                   ( ) Zaak C-68/95 , arrest van 26 november 1996 , Jurispr. 1996 ,
                                                                       blz . 1-6065 .
— krachtens artikel 174, eerste alinea, van het EG-Ver
     drag nietig te verklaren de beschikking van de Com
     missie van 9 juli 1997 (VI/6251/97/DE);
— de Commissie krachtens artikel 87, lid 2 , van het
     Reglement voor de procesvoering te verwijzen in de           Beroep, op 17 september 1997 ingesteld door G. Keiser
     kosten die verzoekster zijn opgekomen.                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-255/97)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                ( 97/C 357/61 )
Bij de bestreden beschikking werd het door verzoekster
                                                                                (Procestaai: Frans)
krachtens artikel 30 van Verordening ( EEG ) nr. 404/93
van de Raad (') ingediende verzoek om extra invoercertifi
caten voor bananen in het kader van het tariefcontingent          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
afgewezen. Verzoekster, die op 1 januari 1994 werd opge          Gemeenschappen is op 17 september 1997 beroep inge
richt, is de rechtsopvolgster van een sedert 1953 bestaand        steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
staatsbedrijf uit de DDR, dat jaarlijks tot 14 500 ton            door G. Keiser, wonende te Asselscheuer ( Luxemburg),
bananen kon rijpen. In april 1993 werd het rijpen van             vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat te Brussel,
bananen op instructie van de Treuhandanstalt stopgezet.           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij verzoeker,
Wegens de structurele problemen in de nieuwe Bundeslan           rue du Grunewald 44 .
der was het voor verzoekster onmogelijk, de nodige
moderniseringswerken te voltooien vóór de vaststelling            Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
van de „ marktordening voor bananen ". Zelfs indien ver
zoekster daarin zou zijn geslaagd, zou zij op grond van de
volgens artikel 19, lid 2 , van Verordening ( EEG ) nr. 404/      — nietig te verklaren het besluit van 4 juni 1997, dat op
93 in aanmerking te nemen referentiejaren een ongewoon                  16 juni 1997 aan verzoeker is meegedeeld, tot afwij
laag contingent hebben gekregen. Bovendien had verzoek                 zing van zijn klacht tegen het besluit van 20 december
ster erop vertrouwd, dat enerzijds wegens de bijzondere                 1996, waarbij zijn verzoek is afgewezen om opnieuw
situatie in de nieuwe Bundeslander haar bananencontin                  te worden belast met zijn normale werkzaamheden bij
gent op basis van de capaciteit van haar rechtsvoorganger               het Beveiligingsbureau te Luxemburg.
zou worden berekend, en dat anderzijds voor de toeken
ning van invoercertificaten niet de jaren 1993 tot en met         — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
1995 , waarin zij een zeer geringe capaciteit had, in aan
merking zouden worden genomen .
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan:                Verzoeker is tewerkgesteld bij het Beveiligingsbureau te
                                                                  Luxemburg. Hij stelt dat hij op 3 december 1991 is
— Misbruik van discretionaire bevoegdheid door de                 gehoord in het kader van een onderzoek naar onregelma
    Commissie, doordat deze eraan is voorbijgegaan dat            tigheden bij het beheer van het Beveiligingsbureau te
    de door het Hof van Justitie in een gelijkaardig              Luxemburg, en bij die gelegenheid verschillende onregel
    geval (2 ) geformuleerde voorwaarden voor hardship            matige praktijken waarvan hij getuige is geweest, aan het
    waren vervuld .                                               licht heeft gebracht. Kort daarvoor had verzoeker deel
                                                                  genomen aan de examens van een algemeen vergelijkend
— Schending van het Gemeenschapsrechtelijke gelijk               onderzoek. Na dit vergelijkend onderzoek is tegen hem
    heidsbeginsel, doordat verzoekster, die tijdens de refe      een tuchtprocedure ingeleid. Hem zijn daarbij oneerlijkhe
    rentiejaren in de onmogelijkheid verkeerde een noe           den bij het verloop van de examens verweten. Op
    menswaardige omzet te behalen, toch als alle andere           11 januari 1995 is deze tuchtprocedure afgesloten, en is
    West-Europese groenten- en fruitondernemingen is              hem bij wege van sanctie een berisping opgelegd. Reeds op
    behandeld .                                                   31 juli 1992 was hem evenwel meegedeeld, dat hij ter
                                                                  beschikking van het Publicatiebureau zou worden gesteld .
— Inbreuk op verzoeksters eigendomsrecht en belemme
    ring van haar recht op vrije beroepsuitoefening, door       Verzoeker voert tot staving van zijn vordering de volgende
                                                                  middelen aan :
    dat verzoekster, die het volle assortiment aanbiedt, op
    het rijpen van bananen is aangewezen en zonder toe
    kenning van extra invoercertificaten in haar voortbe        — Schending van de artikelen 90, lid 1 , en lid 2, eerste
    staan wordt bedreigd .                                             alinea, van het Ambtenarenstatuut, alsmede van besluit


title: Zaak C-275/13: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 22 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Elcogás, SA/Administración del Estado, Iberdrola, SA (Prejudiciële verwijzing – Staatssteun – Begrip „maatregel van de staat of met staatsmiddelen bekostigd” – Ondernemingen die eigenaar zijn van installaties voor elektriciteitsopwekking – Buitengewone financieringen)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/10

      Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 22 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Elcogás, SA/Administración del Estado, Iberdrola, SA
      (Zaak C-275/13) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Staatssteun - Begrip „maatregel van de staat of met staatsmiddelen bekostigd” - Ondernemingen die eigenaar zijn van installaties voor elektriciteitsopwekking - Buitengewone financieringen)
      (2015/C 016/13)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Tribunal Supremo

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Elcogás, SA

         Verwerende partijen: Administración del Estado, Iberdrola, SA

         Dictum

      Artikel 107, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat als een maatregel van de staat of met staatsmiddelen bekostigd moet worden aangemerkt de aan een particuliere elektriciteitsproducent toegewezen bedragen die door alle eindverbruikers van elektriciteit op het nationale grondgebied worden gefinancierd en door een openbare instantie overeenkomstig vooraf vastgelegde wettelijke criteria worden uitgekeerd aan de ondernemingen in de elektriciteitssector.

         (1)  PB C 226 van 3.8.2013.


title: Zaak T-103/12: Beroep ingesteld op 24 februari 2012 — T&L Sugars en Sidul Açúcares/Commissie

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/31

         Beroep ingesteld op 24 februari 2012 — T&L Sugars en Sidul Açúcares/Commissie
   (Zaak T-103/12)
   2012/C 151/55
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: T&L Sugars Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) en Sidul Açúcares, Unipessoal Lda (Santa Iria de Azóia, Portugal) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, advocaat, en D. Slater, Solicitor)

      Verwerende partijen: de Europese Commissie en de Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het onderhavige verzoek om nietigverklaring krachtens artikel 263, vierde alinea, VWEU, en/of de exceptie van onwettigheid krachtens artikel 277 VWEU tegen verordeningen nrs. 1240/2011, 1308/2011, 1239/2011, 1281/2011, 1316/2011, 1384/2011, 27/2012 en 57/2012 ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1240/2011 van de Commissie van 30 november 2011 tot vaststelling van buitengewone maatregelen inzake het tegen verlaagde overschotheffing op de markt van de Unie brengen van buiten het quotum geproduceerde suiker en isoglucose in het verkoopseizoen 2011/2012 (PB L 318, blz. 9) nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1308/2011 van de Commissie van 14 december 2011 tot vaststelling van de toewijzingscoëfficiënt, tot afwijzing van verdere aanvragen en tot sluiting van de periode voor de indiening van aanvragen voor beschikbare hoeveelheden buiten het quotum geproduceerde suiker die tijdens het verkoopseizoen 2011/2012 tegen verlaagde overschotheffing op de markt van de Unie moeten worden verkocht (PB L 332, blz. 8) nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 van de Commissie van 30 november 2011 tot opening van een permanente openbare inschrijving voor het verkoopseizoen 2011/2012 voor de invoer van suiker van GN-code 1701 tegen een verlaagd douanerecht (PB L 318, blz. 4) nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1281/2011 van de Commissie van 8 december 2011 inzake het minimumdouanerecht dat moet worden vastgesteld naar aanleiding van de eerste deelinschrijvingen in het kader van de bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 geopende openbare inschrijving (PB L 327, blz. 60) nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1316/2011 van de Commissie van 15 december 2011 inzake het minimumdouanerecht dat moet worden vastgesteld naar aanleiding van de tweede deelinschrijvingen in het kader van de bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 geopende openbare inschrijving (PB L 334, blz. 16) nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1384/2011 van de Commissie van 22 december 2011 inzake het minimumdouanerecht dat moet worden vastgesteld naar aanleiding van de derde deelinschrijvingen in het kader van de bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 geopende openbare inschrijving (PB L 343, blz. 33) nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 27/2012 van de Commissie van 12 januari 2012 inzake het minimumdouanerecht voor suiker dat moet worden vastgesteld naar aanleiding van de vierde deelinschrijving in het kader van de bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 geopende openbare inschrijving (PB L 9, blz. 12) nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 57/2012 van de Commissie van 23 januari 2012 tot schorsing van de bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 geopende permanente openbare inschrijving (PB L 19, blz. 12) nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de exceptie van onwettigheid tegen de artikelen 186, sub a, en 187 van verordening nr. 1234/2007 (1) ontvankelijk en gegrond verklaren en die bepalingen onwettig verklaren, alsmede de bestreden verordeningen die rechtstreeks of indirect hun grondslag in die bepalingen vinden, nietig verklaren;

               —

               de EU, vertegenwoordigd door de Commissie, veroordelen alle schade te vergoeden die verzoeksters ten gevolge van de schending door de Commissie van de op haar rustende wettelijke verplichtingen hebben geleden en het bedrag van die vergoeding voor de door verzoeksters geleden schade in de periode van 1 april 2011 tot en met 29 januari 2012 vast stellen op 87 399,257 EUR bovenop alle aanhoudende verliezen die verzoeksters na dat tijdstip hebben geleden of op enig ander bedrag dat overeenstemt met de door verzoeksters geleden of nog te lijden schade die hierna in de loop van deze procedure door hen zal worden bewezen, met name teneinde rekening te houden met toekomstige schade;

               —

               de betaling van rente over het verschuldigde bedrag gelasten ter hoogte van de door de Europese Centrale Bank vastgestelde voet voor de voornaamste herfinancieringstransacties, vermeerderd met twee procentpunten, of een andere gepaste, door het Gerecht vast te stellen rentevoet, zulks vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de daadwerkelijke betaling;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zes middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van het verbod van discriminatie aangezien de bestreden maatregelen de raffinaderijen van rietsuiker discrimineren ten opzichte van suikerbietenverwerkers.

               2)

               Tweede middel: schending van verordening nr. 1234/2007 en ontbreken van een passende rechtsgrondslag aangezien de verwerende partij niet bevoegd is tot verhoging van de quota en verplicht is om hoge, ontmoedigende heffingen vast te stellen op het op de markt brengen van buiten het quotum geproduceerde suiker, en evenmin gemachtigd tot of bevoegd is voor de vaststelling van een dergelijke, niet in de basiswetgeving vastgestelde maatregel.

               3)

               Derde middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel aangezien verordening 1239/2011 en de uitvoeringsverordeningen ervan een stelsel in het leven hebben geroepen waarin de douanerechten niet voorspelbaar zijn en evenmin worden vastgesteld door de toepassing van consistente en objectieve criteria, maar veeleer op basis van de subjectieve bereidheid om te betalen, zonder werkelijk verband met de ingevoerde producten.

               4)

               Vierde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel voor zover de verwerende partij gemakkelijk minder beperkende, niet uitsluitend ten nadele van de invoerende raffinaderijen genomen maatregelen had kunnen vaststellen.

               5)

               Vijfde middel: schending van het gewettigd vertrouwen, aangezien de verwerende partij inbreuk heeft gemaakt op verzoeksters’ gewettigd vertrouwen om op een evenwichtige, eerlijke en niet-discriminerende wijze te worden behandeld.

               6)

               Zesde middel: schending van de beginselen van zorgvuldigheid en behoorlijk bestuur, aangezien de verwerende partij om te beginnen volledig heeft verzuimd te handelen, ondanks herhaalde waarschuwingen voor marktverstoringen, vervolgens kennelijk ongeschikte maatregelen heeft vastgesteld om die verstoringen ongedaan te maken en op die manier het door de Raad vastgelegde evenwicht tussen de binnenlandse producenten en de invoerende raffinaderijen heeft verstoord.

         Met het oog op de nietigverklaring van verordening nr. 57/2012 voeren verzoeksters enkel het eerste, het vierde en het zesde middel aan.
   Subsidiair werpen verzoeksters de hierboven uiteengezette middelen krachtens artikel 277 VWEU op als een exceptie van onwettigheid tegen verordeningen nrs. 1239/2011 en 1308/2011. Voor het geval dat het Hof deze gronden tot nietigverklaring zou afwijzen werpen verzoeksters krachtens artikel 277 VWEU een exceptie van onwettigheid op tegen de artikelen 186, sub a, en 187 van verordening nr. 1234/2007, die de grondslag voor de bestreden verordeningen vormen, en verzoeken zij om nietigverklaring van die bepalingen van verordening nr. 1234/2007 en van de bestreden verordeningen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten (PB L 299, blz. 1).


title: Beroep, op 27 maart 1997 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Raad van de Europese Unie (Zaak C-132/97)

text:
Nr. C 142/ 16           NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10 . 5 . 97
Verzoeken van het Tribunal de grande instance de Dijon                      door R. Silva de Lapuerta , abogado del Estado voor het
van 26 februari 1997 om een prejudiciële beslissing in                      Hof van Justitie, domicilie gekozen hebbende te Luxem
de zaken tussen de Procureur de la Réoublique bij het                       burg ter Spaanse ambassade, boulevard E. Servais 4—6 .
Tribunal en Syndicat de défense de l'Epoisses e.a. tegen
             Y. Chiciak respectievelijk Jean-Pierre Fol                     Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                  ( Zaken C-129/97 en C-130/97)
                                                                            — nietig te verklaren' het punt betreffende ansjovis in de
                            ( 97/C 142/32 )                                        bijlage bij Verordening ( EG ) nr. 390/97 van de Raad
                                                                                van 20 december 1996 inzake de vaststelling van de
Het tribunal de grande instance de Dijon heeft bij twee be                        voor 1995 geldende totaal toegestane vangsten voor
schikkingen van 26 februari 1997, ingekomen ter griffie                            bepaalde visbestanden of groepen visbestanden, als
van het Hof van Justitie op 1 april 1997, in het geding                            mede de bij de visserij in het kader van de totaal toe
tussen de Procureur de la République bij het Tribunal en                           gestane vangsten in acht te nemen voorschriften ( ] ), en
Syndicat de défense de l'Epoisses, Institut national des
appellations d'origine contrôlées ( INAO ), Association na                 — verweerder te verwijzen in de kosten.
tionale d'appellation d'origine laitière française ( ANAOF )
enerzijds en Y. Chiciak en Zuivelfabriek Chiciak ander                     Middelen en voornaamste argumenten
zijds ( zaak C-129/97), alsmede in het geding tussen de
Proceureur de la République bij het Tribunal en Syndicat                    De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijk
de défense de l'Epoisses, Institut national des appellations                baar met die in zaak C-179/95 (2 ).
d'origine contrôlées ( INAO ), Association nationale d'ap
pellation d'origine laitière française ( ANAOF), Sari Laite                (') PB nr. L 66 van 6 . 3 . 1997, blz . 1 .
rie de la Cöte, SA Fromagerie Henri Germain, SA Froma                      ( 2 ) PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 , blz . 10 .
gerie Berthaut enerzijds en Jean-Pierre Fol anderzijds ( zaak
C-130/97 ), het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:
1 . Is na de inwerkingtreding van Verordening ( EEG )                                        Doorhaling van zaak C-23/96 ( 1 )
       nr. 2081 /92 van de Raad (') elke resterende bevoegd                                              97/C 142/34 )
       heid van de lidstaten tot wijziging van een reeds be
       staande oorsprongsbenaming uitgesloten ?
                                                                            De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
2 . Vormen de vermeldingen in de voetnoten in de bijlage                    van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
       bij Verordening ( EG) nr. 1107/96 van de Commissie ( 2 )             van 6 maart 1997 de doorhaling in het register gelast van
       een uitputtende opsomming van gedeelten van bena                    zaak C-23/96 : Commissie van de Europese Gemeenschap
       mingen die meerdere termen omvatten en waarvoor                      pen tegen Franse Republiek.
       geen bescherming geldt ?
                                                                            (M PB nr. C 95 van 30 . 3 . 1996 .
O PB nr. L 208 van 24 . 7. 1992 , blz . 1 .
( 2 ) PB nr. L 148 van 21 . 6 . 1996 , blz . 1 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-46/95 ( ')
                                                                                ( 97/C 142/35 )
Beroep, op 27 maart 1997 ingesteld door Koninkrijk
             Spanje tegen Raad van de Europese Unie
                          ( Zaak C-132/97)
                                                                            De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
                                                                            meenschappen heeft bij beschikking van 11 maart 1997 de
                             ( 97/C 142/33 )                                doorhaling in het register gelast van zaak C-46/95 : Com
                                                                            missie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     togdom Luxemburg.
is op 27 maart 1997 beroep ingesteld tegen Raad van de
Europese Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd                      O PB nr. C 87 van 8 . 4 . 1995 .


title: Zaak F-123/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 oktober 2013 — Palleschi/Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractant voor hulptaken — Artikel 3 ter RAP — Verzoek om herkwalificatie als overeenkomst van tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd — Beroep kennelijk rechtens ongegrond)

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/23

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 oktober 2013 — Palleschi/Commissie
   (Zaak F-123/12) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractant voor hulptaken - Artikel 3 ter RAP - Verzoek om herkwalificatie als overeenkomst van tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd - Beroep kennelijk rechtens ongegrond)
   2013/C 377/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Maria-Pia Palleschi (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot afwijzing van verzoeksters verzoek om haar overeenkomst van arbeidscontractant voor hulptaken te herkwalificeren als overeenkomst van tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Palleschi zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 389 van 15.12.2012, blz. 9.


title: Zaak F-27/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 december 2012 — Ghigna/Commissie

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/33

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 december 2012 — Ghigna/Commissie
   (Zaak F-27/12) (1)

   2013/C 38/64
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 184 van 23.6.2012, blz. 22.


title: Zaak T-379/06: Beroep ingesteld op 14 december 2006 — Kaimer e.a./Commissie

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/29

         Beroep ingesteld op 14 december 2006 — Kaimer e.a./Commissie
   (Zaak T-379/06)
   (2007/C 42/50)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: Kaimer GmbH & Co. Holding KG (Essen, Duitsland), SANHA Kaimer GmbH & Co. KG (Essen, Duitsland) en Sanha Italia srl. (Milaan, Italië) (vertegenwoordiger: J. Brück, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               beschikking C(2006) 4180 def. van de Commissie van 20 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/F-1/38.121 — Verbindingsbuizen), zoals gewijzigd bij beschikking van de Commissie van 29 september 2006, die verzoeksters op 5 oktober 2006 is betekend, nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, de in artikel 1 van bovengenoemde beschikking vastgestelde duur van de vermeende inbreukmakende gedraging van verzoeksters in te korten en de in artikel 3 van die beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboete in te trekken of te verlagen;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters komen op tegen beschikking C(2006) 4180 def. van de Commissie van 20 september 2006 in zaak COMP/F-1/38.121 — Verbindingsbuizen. In de bestreden beschikking wordt verzoeksters een geldboete opgelegd wegens schending van artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, EER-Overeenkomst. Volgens de Commissie hebben zij deelgenomen aan een reeks van overeenkomsten in de vorm van prijsafspraken, afspraken inzake prijslijsten en kortingen alsmede inzake mechanismen tot vaststelling van prijsverhogingen, verdeling van markten en van klanten en uitwisseling van andere commerciële informatie op de markt van koperen fittingen en fittingen uit koperlegering.
   Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan.
   In de eerste plaats wordt in het bijzonder aangevoerd dat de Commissie bij de motivering van haar beschikking documenten heeft betrokken waaromtrent verzoeksters niet zijn gehoord.
   In de tweede plaats stellen verzoeksters dat de Commissie de motiveringsplicht van artikel 253 EG heeft geschonden. Volgens verzoeksters is de bestreden beschikking wegens de onjuiste vaststelling van de feiten ontoereikend gemotiveerd. Bovendien werden ontlastende feiten niet in aanmerking genomen en werd bewijsmateriaal onjuist beoordeeld.
   In de derde plaats komen verzoeksters op tegen het feit dat de door de Commissie vastgestelde feiten werden beschouwd als een complexe inbreuk op artikel 81, lid 1, EG.
   In de vierde plaats wordt subsidiair aangevoerd dat bij de berekening van het bedrag van de geldboete een beoordelingsfout is gemaakt doordat werd uitgegaan van een te lange duur van de inbreukmakende gedraging, en dat bij verzoeksters geen rekening werd gehouden met verzachtende omstandigheden.
   Ten slotte betogen verzoeksters dat de Commissie met het bedrag van de door haar opgelegde geldboete het evenredigheidsbeginsel schendt.


title: Zaak C-181/00: Verzoek van de voltallige 1a secção van het Supremo Tribunal Administrativo van 13 april 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Flightline Ltd en Secretário de Estado dos Transports e Comunicações en TAP — Transportes Aéreos Portugueses, SA

text:
C 192/14              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         8.7.2000
3. Rechtvaardigt de omstandigheid dat een instelling door              3. Houdt artikel 1, sub d, van beschikking 94/698/EG (2) van
    haar systematisch beoogde overschotten aanwendt ten                     de Commissie, waarbij voor de goedkeuring van de daarin
    dienste van haar prestaties, bestaande uit het gelegenheid              bedoelde steunmaatregel als voorwaarde wordt gesteld dat
    geven tot de beoefening van een tak van sport, als bedoeld              Portugal de verplichting naleeft om uiterlijk vanaf 1 januari
    in artikel 13, A, lid 1, letter m, van de Zesde richtlijn, de           1996 artikel 4 van verordening (EEG) nr. 2408/92 op de
    gevolgtrekking dat zij geen winst beoogt in de zin van                  autonome regio’s toe te passen en de openbare dienstver-
    deze bepaling? Of is voor zodanige gevolgtrekking slechts               plichtingen voor de betrokken routes publiceert („overeen-
    plaats indien sprake is van incidentele, niet systematisch              komstig hoofdstuk VIII, punt III”) in, dat Portugal geen
    nagestreefde exploitatie-overschotten, welke in de genoem-              gebruik meer kan maken van de bij artikel 3, lid 2, van de
    de zin worden aangewend? Dient bij het beantwoorden                     verordening aan de lidstaten verleende mogelijkheid?
    van deze vragen mede gelet te worden op het bepaalde in
    artikel 13, A, lid 2, eerste gedachtestreepje, van de Zesde
    richtlijn, en zo ja in welke zin moet deze bepaling dan            (1) Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992
    worden uitgelegd; meer in het bijzonder: moet in het                   betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschap-
    tweede gedeelte van deze bepaling tussen „wel” en „winst”              pijen tot intracommunautaire luchtroutes (PB L 240, van
    gelezen worden „systematisch”, dan wel „, doch slechts                 24.08.92, blz. 8).
    incidenteel”?                                                      (2) Beschikking van de Commissie van 6 juli 1994 betreffende
                                                                           kapitaalverhoging, kredietgaranties en bestaande belastingvrijstel-
                                                                           ling voor, Transportes Aéros Portugueses SA & quot; (TAP) (PB
                                                                           L 279, van 28.10.94, blz. 29).
Verzoek van de voltallige 1a secção van het Supremo
Tribunal Administrativo van 13 april 2000 om een preju-
diciële beslissing in het geding tussen Flightline Ltd en
Secretário de Estado dos Transports e Comunicações en
                                                                       Verzoek van de Juzgado de Primera Instancia e Instruc-
        TAP — Transportes Aéreos Portugueses, SA
                                                                       ción nr. 5 de Oviedo van 13 april 2000 om een prejudicië-
                                                                       le beslissing in het geding tussen M. V. González Sánchez
                        (Zaak C-181/00)                                                    en Medicina Asturiana SA
                        (2000/C 192/24)                                                         (Zaak C-183/00)
De voltallige 1a secção van het Supremo Tribunal Ad-                                           (2000/C 192/25)
ministrativo heeft bij beschikking van 13 april 2000, ingeko-
men ter griffie van het Hof van Justitie op 15 mei 2000, in het
geding tussen Flightline Ltd en Secretário de Estado dos              De Juzgado de Primera Instancia e Instrucción nr. 5 de Oviedo
Transportes e Comunicações en TAP — Transportes Aéreos                heeft bij beschikking van 13 april 2000, ingekomen ter griffie
Portugueses, SAC, het Hof van Justitie van de Europese                 van het Hof van Justitie op 16 mei 2000, in het geding tussen
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            M. B. González Sánchez en Medicina Asturiana SA, het Hof
de navolgende vragen:                                                  van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                       een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
1. Onderstelt of bevestigt de uitoefening door een lidstaat van
    de bij artikel 4 van verordening (EEG) nr. 2408/92 (1)
    van de Raad van 23 juli 1992 vastgestelde rechten en               „Moet artikel 13 van richtlijn 85/374/EEG (1) van de Raad van
    mogelijkheden, dat die lidstaat noodzakelijkerwijs afziet          25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de
    van de bij artikel 3, lid 2, van die verordening vastgestelde      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inza-
    mogelijkheid om tot 1 april 1997 de mededinging bij                ke de aansprakelijkheid voor producten met gebreken, aldus
    cabotagediensten op zijn grondgebied te kunnen beperken?           worden uitgelegd, dat het eraan in de weg staat, dat de rechten
                                                                       die de consumenten overeenkomstig de wetgeving van de
                                                                       lidstaat genoten, als gevolg van de omzetting van de richtlijn
2. Kan in het kader van een in 1995 door een lidstaat
                                                                       worden beperkt?”
    aangekondigde openbare aanbesteding voor de exploitatie
    van geregelde luchtdiensten op een bepaalde route in
    overeenstemming met de krachtens artikel 4 van de veror-
    dening met betrekking tot die route opgelegde openbare             (1) PB L 210, blz. 29.
    dienstverplichtingen, niet worden geëist, dat inschrijvende
    luchtvaartmaatschappijen waaraan in een andere lidstaat
    een vergunning is verleend, voldoen aan de bij artikel 3,
    lid 2, van die verordening vastgestelde voorwaarden?


title: Zaak C-124/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 9 maart 2011 — Bondsrepubliek Duitsland/Karen Dittrich

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 9 maart 2011 — Bondsrepubliek Duitsland/Karen Dittrich
   (Zaak C-124/11)
   2011/C 269/33
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Verwerende partij: Karen Dittrich

      Prejudiciële vraag

   Is richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1), van toepassing op nationale bepalingen inzake de toekenning van steun aan ambtenaren bij ziekte?

      (1)  PB L 303, blz. 16.


title: Verzoek van de Audiencia Provincial de Mallorca (Sección 3.a) van 12 januari 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Amengual Far en J. Amengual Far (Zaak C-12/98)

text:
C 72/12                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          7.3.98
Verzoek van het Landgericht Heilbronn van 16 juni 1997              Moet het antwoord op deze vraag anders luiden naarge-
om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen                lang het gaat om de deelneming aan een wedstrijd waarin
          Dansommer A/S, Denemarken, en A. Götz                     de nationale kampioen van de betrokken lidstaat moet
                                                                    worden aangewezen?
                          (Zaak C-8/98)
                           (98/C 72/21)
                                                                    Kan de betrokkene voorts aanspraak maken op dezelfde
                                                                    behandeling als nationale onderdanen, met betrekking tot
                                                                    de selecties van de nationale sportfederatie van de betrok-
Het Landgericht Heilbronn heeft bij beschikking van                 ken lidstaat voor deelneming aan grote internationale toer-
16 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-          nooien en wedstrijden als het Europees of wereldkampi-
tie op 14 januari 1998, in het geding tussen Dansommer              oenschap en de Olympische Spelen, of mogen de nationale
A/S, Denemarken, en A. Götz, het Hof van Justitie van de            federaties dergelijke selecties uitsluitend voorbehouden aan
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle               hun nationale onderdanen?
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                    (1) Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
                                                                        1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
Wordt artikel 16, punt 1, onder a), van het EG-Executie-                Gemeenschap (PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2).
verdrag bij overeenkomsten inzake de terbeschikkingstel-            (2) Richtlijn 73/148/EEG van de Raad van 21 mei 1973 inzake de
ling van vakantiewoningen toegepast, wanneer de prestatie               opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het ver-
waartoe de reisorganisator verplicht is, zich beperkt tot de            blijf van onderdanen van de lidstaten binnen de Gemeenschap
terbeschikkingstelling van een vakantiewoning en automa-                terzake van vestiging en verrichten van diensten (PB L 172 van
tisch in een annuleringsverzekering wordt voorzien, doch                28.6.1973, blz. 14).
de eigenaar en de huurder van de vakantiewoning hun
woonplaats niet in dezelfde verdragsstaat hebben?
                                                                    Verzoek van de Audiencia Provincial de Mallorca (Sección
                                                                    3.a) van 12 januari 1998 om een prejudicieÈle beslissing in
Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Namen                   het geding tussen M. Amengual Far en J. Amengual Far
(Eerste Civiele Kamer) van 5 januari 1998 om een prejudi-                                    (Zaak C-12/98)
cieÈle beslissing in het geding tussen Ermanno en Emanuele
Agostini en Ligue francophone de judo et disciplines asso-                                     (98/C 72/23)
             cieÂes Asbl en Ligue belge de judo Asbl
                          (Zaak C-9/98)
                                                                    De Audiencia Provincial de Mallorca (Sección 3.a) heeft
                           (98/C 72/22)
                                                                    bij beschikking van 12 januari 1998, ingekomen ter griffie
                                                                    van het Hof van Justitie op 20 januari 1998, in het geding
                                                                    tussen M. Amengual Far en J. Amengual Far, het Hof van
De Rechtbank van eerste aanleg te Namen (Eerste Civiele             Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
Kamer) heeft bij beschikking van 5 januari 1998, ingeko-            een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
men ter griffie van het Hof van Justitie op 15 januari
1998, in het geding tussen Ermanno en Emanuele Agostini
en Ligue francophone de judo et disciplines associeÂes Asbl         1. Is artikel 13 B van Richtlijn 77/388/EEG (1) naar beho-
en Ligue belge de judo Asbl, het Hof van Justitie van de                 ren in nationaal recht omgezet bij de Spaanse wet op
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle                    de BTW, voorzover hierin is bepaald, dat alle verhuur
beslissing over de navolgende vraag:                                     van onroerend goed dat wordt gebruikt voor de uitoe-
                                                                         fening van een economische activiteit, aan die belas-
                                                                         ting onderworpen is?
Is het al dan niet in overeenstemming met het EG-Verdrag,
en met name de artikelen 6, 48, 59 e.v. ervan, alsmede
met Verordening (EEG) nr. 1612/68 (1) en Richtlijn 73/              2. Zo neen, is genoemde bepaling van Gemeenschaps-
148/EEG (2) van de Raad, om een onderdaan van een lid-                   recht, voorzover hierin de algemene regel is geformu-
staat van de Europese Unie te verbieden, als professional,               leerd, dat de verhuur van onroerende goederen van
semi-professional of amateur deel te nemen aan een sport-                BTW is vrijgesteld, dan rechtstreeks toepasselijk?
wedstrijd, op grond dat de betrokkene niet de nationaliteit
bezit van de lidstaat op het grondgebied waarvan de wed-
strijd wordt georganiseerd, terwijl men ervan op de hoogte          (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
is, dat de betrokkene kind is van in die lidstaat gevestigde
werknemers en zelf op het grondgebied van die lidstaat de
hoedanigheid van werknemer heeft verworven?


title: Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door de vennootschap Pauletic Antonio Succ. di Pauletic Igor tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-607/97)

text:
C 72/20               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.3.98
Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door de vennoot-              domicilie gekozen hebbende te TrieÈst ten kantore van
schap Autotrasporti Silvano Zottich tegen Commissie van             laatstgenoemde, via XXX ottobre 17.
                de Europese Gemeenschappen
                       (Zaak T-605/97)                              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (98/C 72/45)
                                                                    Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli
                     (Procestaal: Italiaans)                             1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
Gemeenschappen is op 19 december 1997 beroep ingesteld                   voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                      (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-
de vennootschap Autotrasporti Silvano Zottich, vertegen-                 meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van
woordigd door M. Clarich en A. Giadrossi, advocaten te                   betaling van de steun;
Florence en te TrieÈst, domicilie gekozen hebbende te TrieÈst
ten kantore van laatstgenoemde, via XXX ottobre 17.                 Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli
     1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;                      De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
                                                                    die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
                                                                    missie (1).
Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
     voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de
     (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-       (1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.
     meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van
     betaling van de steun;
Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-
     schappen in de kosten te verwijzen.
                                                                    Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door de vennoot-
                                                                    schap Pauletic Antonio Succ. di Pauletic Igor tegen Com-
Middelen en voornaamste argumenten                                            missie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-607/97)
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan                                        (98/C 72/47)
die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
missie (1).
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
( ) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.
 1
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 19 december 1997 beroep ingesteld
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                    de vennootschap Pauletic Antonio Succ. di Pauletic Igor,
                                                                    vertegenwoordigd door M. Clarich en A. Giadrossi, advo-
                                                                    caten te Florence en te TrieÈst, domicilie gekozen hebbende
Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door de vennoot-              te TrieÈst ten kantore van laatstgenoemde, via
schap Zootrans snc tegen Commissie van de Europese                  XXX ottobre 17.
                       Gemeenschappen
                       (Zaak T-606/97)
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (98/C 72/46)
                                                                    Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli
                     (Procestaal: Italiaans)                             1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
Gemeenschappen is op 19 december 1997 beroep ingesteld                   voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                      (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-
de vennootschap Zootrans snc, vertegenwoordigd door M.                   meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van
Clarich en A. Giadrossi, advocaten te Florence en te TrieÈst,            betaling van de steun;
 ---pagebreak--- 7.3.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 72/21
Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-                van de geraamde olijfolieproductie en van het bedrag van
     schappen in de kosten te verwijzen.                           de productiesteun per eenheid dat kan worden voorgescho-
                                                                   ten (1). In artikel 1 van die verordening wordt bepaald dat
                                                                   voor het verkoopseizoen voor olijfolie 1996/1997 ¹de
Middelen en voornaamste argumenten                                 geraamde productie (wordt) vastgesteld op 1 859 400 ton
                                                                   en het bedrag van de productiesteun per eenheid (op)
                                                                   90,32 ECU/100 kgº. Volgens verzoekster zijn die vaststel-
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan              lingen verricht op basis van de door de lidstaten aan het
die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-           ComiteÂ van beheer voor olieÈn en vetten verstrekte raming
missie (1).                                                        van de olijfolieproductie.
(1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.
                                                                   Verzoekster klaagt met name over de steuncoeÈfficieÈnt, die
                                                                   wegens de uitzonderlijke overschrijding van de voor prijs-
                                                                   steun in aanmerking komende gegarandeerde maximum-
                                                                   hoeveelheid als gevolg van de enorme productie die Spanje
                                                                   voorziet, in het stelsel van de gemeenschappelijke marktor-
                                                                   dening voor olijfolie heeft geleid tot een vermindering met
                                                                   ongeveer 30 % van het bedrag van de productiesteun per
Beroep, op 23 december 1997 ingesteld door Regione                 eenheid voor het verkoopseizoen 1996/1997 (bedrag dat
Puglia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen              overigens in het voorgaande verkoopseizoen reeds met
                       (Zaak T-609/97)                             ongeveer 10 % was verminderd) en daardoor verwoestende
                                                                   en beslissende gevolgen heeft voor de landbouw in ItalieÈ,
                         (98/C 72/48)                              en vooral in de Regione Puglia, die volgens verzoekster
                                                                   samen met AndalusieÈ in absolute cijfers de grootste produ-
                                                                   cent van olijfolie in de Gemeenschap is.
                    (Procestaal: Italiaans)
                                                                   De bezwaren van de Regione Puglia betreffen vooral de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  omstandigheid dat de Commissie het bedrag van de steun
Gemeenschappen is op 23 december 1997 beroep tegen                 per eenheid heeft vastgesteld op basis van een door Spanje
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld                 verrichte productieraming die niet berust op gegevens uit
door Regione Puglia, vertegenwoordigd door F. Rosi en A.           het verplichte olijfoliedossier, dat is ingesteld bij Verorde-
Campagnola, advocaten te Rome, domicilie gekozen heb-              ning (EEG) nr. 154/75 van de Raad (2). Voorts blijkt
bende te Luxemburg ten kantore van Penning & AssocieÂs,            Spanje in strijd met de Gemeenschapsregeling niet te
advocaten aldaar, Grand Rue 31.                                    beschikken over een nationaal controleorgaan. De gege-
                                                                   vens over de Spaanse olijfolieproductie zouden dus geen
                                                                   objectieve controle ondergaan, ofschoon dit door de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                Gemeenschap is voorgeschreven.
Ð primair, nietig te verklaren Verordening (EG) nr. 1979/          Verder stelt verzoekster dat de Commissie de verstrekte
     97 van de Commissie van 10 oktober 1997;                      gegevens niet heeft onderzocht of gecontroleerd. Haars
                                                                   inziens creeÈert de bestreden verordening een aanzienlijk
                                                                   verschil in behandeling tussen olijfolieproducerende landen
Ð subsidiair, Verordening (EG) nr. 1979/97 nietig te ver-          die als gevolg van de nakoming van de krachtens de
     klaren voorzover de door Spanje verrichte productiera-        Gemeenschapsverordeningen op hen rustende verplichtin-
     ming daarin als correct is aanvaard, en in elk geval de       gen minder steun krijgen, en landen als Spanje, waarvan
     door Spanje verrichte productieraming onwettig te ver-        de uitzonderlijk hoge productieraming wordt aanvaard
     klaren en derhalve de steun per eenheid over de door          zonder dat de onderzoeksmiddelen worden aangewend
     de lidstaten geraamde productie te herberekenen en            waarin de toepasselijke regeling voorziet. Volgens de
     daarbij enkel gebruik te maken van gegevens die in            Regione Puglia zou het aanvaarden van verweersters han-
     overeenstemming zijn met de vigerende Gemeenschaps-           delwijze, en dus het wettig achten van een dergelijke situ-
     regeling;                                                     atie, neerkomen op het legitimeren van een toestand van
                                                                   totale onzekerheid, die de functie van de gegarandeerde
                                                                   maximumhoeveelheid volledig te niet zou doen en zonder
Ð de Commissie in de kosten van het geding te verwij-              meer de grondvesten van de gemeenschappelijke marktor-
     zen.                                                          dening zou ondermijnen.
                                                                   (1) PB L 278 van 11.10.1997, blz. 12.
Middelen en voornaamste argumenten                                 (2) Verordening (EEG) nr. 154/75 van de Raad van 21 januari
                                                                       1975 tot instelling van een olijfoliedossier in de olijfolieprodu-
                                                                       cerende lidstaten (PB L 19 van 24.1.1975, blz. 1).
Met dit beroep komt de Regione Puglia op tegen Verorde-
ning (EG) nr. 1979/97 van de Commissie van 10 oktober
1997 tot vaststelling, voor het verkoopseizoen 1996/1997


title: Zaak C-310/12: Beschikking van de president van het Hof van 20 augustus 2013 — Europese Commissie/Hongarije

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/53

         Beschikking van de president van het Hof van 20 augustus 2013 — Europese Commissie/Hongarije
   (Zaak C-310/12) (1)

   2013/C 344/92
   Procestaal: Hongaars
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 366 van 24.11.2012.


               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/52

         Beroep, op 12 februari 2004 ingesteld door Faraj Hassan tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-49/04)
   (2004/C 94/140)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 12 februari 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen door Faraj Hassan, wonende te Londen (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door E. Grieves, barrister, en H. Miller, solicitor.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2049/2003 van de Commissie van 20 november 2003 en/of verordening (EG) nr. 2049/2003 van de Commissie in haar geheel en/of voorzover het verbod op verzoeker betrekking heeft nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, voormelde verordeningen buiten toepassing te verklaren voor zover zij op verzoeker van toepassing zijn; en

               —

               de Raad te verwijzen in verzoekers kosten;

               —

               de Raad te veroordelen tot betaling van schadevergoeding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verordening 881/2002 (1) voorziet in de bevriezing van tegoeden en economische middelen van in bijlage I bij deze verordening genoemde personen. Artikel 7, lid 1, van deze verordening machtigt de Commissie bijlage I te wijzigen of aan te vullen op basis van de besluiten van de Veiligheidsraad of het sanctiecomité van de Verenigde Naties. In november 2003 heeft het sanctiecomité van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties verzoeker op een lijst geplaatst van personen wier tegoeden en goederen moeten worden bevroren. Bij verordening 2049/2003 (2) (PB L 303 van 21 november 2003, blz. 20-21) heeft de Commissie bijlage I bij verordening 881/2002 gewijzigd en verzoekers naam eraan toegevoegd.
   Verzoeker brengt tegen deze maatregelen in dat zij zijn fundamentele mensenrechten schenden. Hij stelt dat de bestreden maatregelen ertoe leiden hem het ongestoord genot van zijn eigendom te ontzeggen en zijn persoonlijk en familieleven teniet te doen, hetgeen in strijd is met artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en van artikel 1 van het protocol bij hetzelfde Verdrag. Verzoeker voert tevens aan dat de verweerders, zowel vóór als na het nemen van de beslissing, volledig voorbij zijn gegaan aan zijn recht op een eerlijke behandeling van zijn zaak en zijn recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel waarmee hij zou kunnen opkomen tegen de feitelijke vaststellingen waarop de maatregelen zijn gebaseerd. Verzoeker is van mening dat dit een schending vormt van de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens. Ten slotte stelt verzoeker dat de bestreden maatregelen het evenredigheidsbeginsel schenden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa'ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan, PB L 139 van 29 mei 2002, blz. 9-22.

      (2)  Verordening (EG) nr. 2049/2003 van de Commissie van 20 november 2003 tot vijfentwintigste wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al Qa'ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad.


title: Zaak T-579/11: Beroep ingesteld op 11 november 2011 — Akhras/Raad

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/23

         Beroep ingesteld op 11 november 2011 — Akhras/Raad
   (Zaak T-579/11)
   2012/C 6/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tarif Akhras (Homs, Syrië) (vertegenwoordigers: S. Ashley en S. Millar, Solicitors, D. Wyatt, QC, en R. Blakeley, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt 3 van tabel A van de bijlage bij besluit 2011/522/GBVB van de Raad nietig verklaren, voor zover het betrekking heeft op verzoeker;

               —

               punt 3 van tabel A van bijlage I bij verordening (EU) nr. 878/2011 van de Raad nietig verklaren, voor zover het betrekking heeft op verzoeker;

               —

               punt 2 van de tabel van bijlage II bij besluit 2011/628/GBVB van de Raad nietig verklaren, voor zover het betrekking heeft op verzoeker;

               —

               punt 2 van de tabel in bijlage II bij verordening (EU) nr. 1011/2011 van de Raad nietig verklaren, voor zover het betrekking heeft op verzoeker;

               —

               verklaren dat artikel 4, lid 1, van besluit 2011/273/GBVB van de Raad (zoals gewijzigd) niet van toepassing is op verzoeker;

               —

               verklaren dat artikel 5, lid 1, van verordening (EU) nr. 442/2011 van de Raad (zoals gewijzigd) niet van toepassing is op verzoeker; en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel
               De materiële voorwaarden voor de vermelding van verzoeker zijn niet vervuld en/of de Raad heeft verzoeker vermeld zonder over toereikende bewijzen te beschikken die aantonen dat de voorwaarden waren vervuld en/of de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout begaan bij de beoordeling of de voorwaarden waren vervuld. Verzoeker is met name niet verantwoordelijk voor gewelddadige repressie van de burgerbevolking in Syrië, heeft geen steun verleend aan of ontvangen van het Syrische regime en heeft evenmin banden met personen die verantwoordelijk zijn voor de gewelddadige repressie of die steun hebben verleend aan of hebben ontvangen van het Syrische regime. Verzoeker wordt enkel beschuldigd van het verlenen van economische steun aan het Syrische regime. Dit klopt niet.

               2.

               Tweede middel
               De vermelding van verzoeker vormt een kennelijke schending van zijn mensenrechten en fundamentele vrijheden, met inbegrip van zijn recht op bescherming van zijn privéleven en zijn gezins- en familieleven, zijn recht op ongestoord genot van zijn eigendom en ten slotte zijn recht op leven en/of vormt een schending van het evenredigheidsbeginsel.

               3.

               Derde middel
               De Raad heeft in elk geval de volgende wezenlijke vormvoorschriften geschonden: (a) verzoeker persoonlijk van zijn vermelding in kennis stellen (b) gepaste en voldoende redenen geven (c) de rechten van verdediging en het recht op daadwerkelijke rechterlijke bescherming eerbiedigen.


title: Zaak T-544/08: Beroep ingesteld op 15 december 2008 — Hansen & Rosenthal en H & R Wax Company Vertrieb/Commissie

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/31

         Beroep ingesteld op 15 december 2008 — Hansen & Rosenthal en H & R Wax Company Vertrieb/Commissie
   (Zaak T-544/08)
   (2009/C 55/57)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: Hansen & Rosenthal KG (Hamburg, Duitsland), H & R Wax Company Vertrieb GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Schulte en A. Lober, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking C(2008) 5476 def. van de Commissie van 1 oktober 2008 in zaak COMP/39.181 — Kaarsenwas, nietig verklaren, zover verzoeksters worden geraakt;

               —

               subsidiair, de aan verzoeksters opgelegde geldboete nietig verklaren of — wederom subsidiair — verlagen;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters komen op tegen beschikking C(2008) 5476 def. van de Commissie van 1 oktober 2008 in zaak COMP/39.181 — Kaarsenwas, waarin verweerster heeft vastgesteld dat bepaalde ondernemingen, waaronder verzoeksters, wegens deelneming aan een voortdurende overeenkomst en/of een voortdurende onderling afgestemde feitelijke gedraging in de sector paraffinewas hebben gehandeld in strijd met artikel 81, lid 1, EG en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte.
   Verzoeksters baseren hun beroep op zes middelen.
   In het eerste middel stellen verzoeksters dat de beschikking mank gaat aan een ernstig motiveringsgebrek. Zij moet derhalve wegens schending van artikel 81 EG en wegens een daarmee verband houdende schending van verzoeksters' rechten van de verdediging nietig worden verklaard.
   In hun tweede middel voeren verzoeksters aan dat niet is voldaan aan de voorwaarden voor schending van artikel 81 EG. Het ontbreekt reeds aan een gemeenschappelijk doel van verzoeksters en de overige paraffineproducenten. Zij hebben niet deelgenomen aan mededingingsbeperkende afspraken of onderling afgestemde feitelijke gedragingen. Het versturen van brieven waarin prijsverhogingen werden aangekondigd was daarom niet bedoeld om uitvoering te geven aan mededingingsbeperkende afspraken of onderling afgestemde feitelijke gedragingen, maar vond plaats in het kader van relaties met klanten. Ook overigens heeft geen beperking van de mededinging door het uitwisselen van informatie plaatsgevonden.
   Subsidiair komen verzoeksters met hun derde tot en met zesde middel op tegen het bedrag van de opgelegde geldboete:

               —

               de Commissie heeft ten onrechte richtsnoeren voor de berekening van geldboeten toegepast die pas in 2006 zijn vastgesteld, hoewel de vermeende inbreuk in het voorjaar van 2005 werd beëindigd. Hiermee schendt de Commissie het beginsel van zelfbinding, het verbod van terugwerkende kracht en het legaliteitsbeginsel.

               —

               met het vierde middel stellen verzoeksters dat de Commissie de omzet die relevant is voor de berekening van de geldboete, onjuist heeft bepaald. In de betrokken jaren 2002 tot 2004 hebben verzoeksters met paraffineproducten slechts een omzet behaald van 18, 97 miljoen EUR, terwijl de Commissie voor de berekening van de geldboete is uitgegaan van een omzet van 26 miljoen EUR.

               —

               volgens het vijfde middel heeft de Commissie voorts een beoordelingsfout gemaakt wat de ernst van de inbreuk betreft. De vaststelling van het aandeel van de omzet dat verband houdt met de inbreuk op 17 % is, gelet op de ernst van de inbreuk en het toetredingsrecht, in strijd met het evenredigheidsbeginsel. Voorts is er onvoldoende rekening gehouden met de omvang en het gewicht van de ondernemingen.

               —

               In hun zesde middel voeren verzoeksters aan dat de Commissie de duur van de aan hen verweten inbreuk onjuist heeft vastgesteld. Zij heeft niet het bewijs geleverd dat verzoeksters gedurende de gehele betrokken periode aan de vermeende beperkingen van de mededinging zouden hebben deelgenomen.


title: Zaak C-28/05: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 18 januari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. G.J. Dokter, 2. Maatschap Van den Top, 3. W. Boekhout en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/6

         Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 18 januari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. G.J. Dokter, 2. Maatschap Van den Top, 3. W. Boekhout en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit
   (Zaak C-28/05)
   (2005/C 93/12)
   Procestaal: Nederlands
   Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft, bij arrest van 18 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 28 januari 2005, in het geding tussen 1. G.J. Dokter, 2. Maatschap Van den Top, 3. W. Boekhout en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Heeft de ingevolge artikel 11, eerste lid, eerste gedachtestreepje, gelezen in samenhang met: artikel 13, eerste lid, tweede gedachtestreepje, van richtlijn 85/511/EEG (1) op de lidstaten rustende verplichting erop toe te zien dat de laboratoriumonderzoeken om de aanwezigheid van mkz op te sporen worden verricht door een in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG genoemd laboratorium, rechtstreekse werking?

               2

                           a.

                           Moet artikel 11, eerste lid, van richtlijn 85/511/EEG aldus worden uitgelegd, dat aan de omstandigheid dat de aanwezigheid van mkz wordt vastgesteld door een laboratorium dat niet is genoemd in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG, rechtsgevolgen moeten worden verbonden?

                           b.

                           Indien vraag 2a bevestigend wordt beantwoord:
                           Strekt artikel 11, eerste lid, van richtlijn 85/511/EEG tot bescherming van de belangen van justitiabelen, zoals appellanten in het hoofdgeding? Zo neen, kunnen justitiabelen, zoals appellanten in het hoofdgeding, een beroep doen op eventuele schending van de verplichtingen die voor de autoriteiten van de lidstaten uit deze bepaling voortvloeien?

                           c.

                           Indien het antwoord op vraag 2b meebrengt dat justitiabelen een beroep kunnen doen op artikel 11, eerste lid, van richtlijn 85/511/EEG:
                           Welke rechtsgevolgen moeten worden verbonden aan een vaststelling van de aanwezigheid van mkz door een laboratorium dat niet is genoemd in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG?

               3

               Moet bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG, gelet op het bepaalde in de artikelen 11 en 13 van deze richtlijn, aldus worden uitgelegd dat de vermelding in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG van het „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” ook betrekking kan of moet hebben op ID-Lelystad B.V.?

               4

               Indien uit de antwoorden op vorenvermelde vragen volgt dat de aanwezigheid van mkz kan worden vastgesteld door een laboratorium dat niet is genoemd in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG of dat bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG aldus moet worden uitgelegd dat de vermelding van het „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” ook betrekking kan of moet hebben op ID-Lelystad B.V.:
               Dient richtlijn 85/511/EEG aldus te worden uitgelegd dat daarin is geregeld dat het tot besluiten bevoegde nationale bestuursorgaan gebonden is aan uitkomsten van onderzoek door een laboratorium dat is geplaatst op bijlage B bij richtlijn 85/551/EEG, dan wel, indien het antwoord op vraag 2a meebrengt dat het bestuursorgaan zijn maatregelen ter bestrijding van mkz ook mag baseren op de uitslagen verkregen door een laboratorium dat niet is geplaatst op bijlage B van richtlijn 85/511/EEG, op de uitslagen van laatstbedoeld laboratorium, of behoort de bepaling van het gezag tot de procedurele autonomie van de lidstaat en dient de rechter bij wie het hoofdgeding aanhangig is te onderzoeken of de regels dienaangaande gelden ongeacht of het laboratoriumonderzoek plaatsvindt op grond van een communautaire of nationaal rechtelijke verplichting, alsmede of de hantering van het nationaal rechtelijke procedurele kader die tenuitvoerlegging van de communautaire regels niet uiterst moeilijk of praktisch onmogelijk maakt.

               5.

               Indien het antwoord op vraag 4 meebrengt dat de binding van nationale autoriteiten aan de laboratoriumuitslag wordt geregeld door richtlijn 85/511/EEG:
               Zijn nationale autoriteiten onvoorwaardelijk gebonden aan de uitslag van een door een laboratorium verricht mkz-onderzoek? Zo neen, welke beoordelingsmarge laat richtlijn 85/511/EEG deze nationale autoriteiten?

      (1)  Richtlijn 85/511/EEG van de Raad, van 18 november 1985, tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van mond- en klauwzeer (PB L 315, blz. 11).