title: Zaak C-21/12 P: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 17 januari 2013 — Abbott Laboratories/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Woordteken „RESTORE” — Weigering van inschrijving — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Recht om te worden gehoord — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikelen 7, lid 1, sub b en c, en 75, tweede volzin — Gelijke behandeling)

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/7

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 17 januari 2013 — Abbott Laboratories/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-21/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Woordteken „RESTORE” - Weigering van inschrijving - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Recht om te worden gehoord - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikelen 7, lid 1, sub b en c, en 75, tweede volzin - Gelijke behandeling)
   2013/C 108/13
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Abbott Laboratories (vertegenwoordiger: R. Niebel, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 15 november 2011, Abbott Laboratories/BHIM (T-363/10), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep van rekwirante tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 9 juni 2010 (zaak R 1560/2009-1) betreffende een aanvraag voor inschrijving van het woordteken RESTORE als gemeenschapsmerk — Schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, en van artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1) — Onderscheidend vermogen van het woordteken RESTORE

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Abbott Laboratories wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 98 van 31.3.2012.


title: Zaak T-132/14: Beroep ingesteld op 24 februari 2014 — Albis Plastic/BHIM — IQAP Masterbatch Group (ALCOLOR)

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/53

         Beroep ingesteld op 24 februari 2014 — Albis Plastic/BHIM — IQAP Masterbatch Group (ALCOLOR)
   (Zaak T-132/14)
   2014/C 135/69
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Albis Plastic GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Klawitter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: IQAP Masterbatch Group, SL (Masíes de Roda, Spanje)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 december 2013 in zaak R 1015/2012-2 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: het woordmerk „ALCOLOR” voor waren en diensten van klasse 1 — gemeenschapsmerk nr. 3 073 889

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: IQAP Masterbatch Group, SL

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: bestaan van oudere nationale beeldmerken bevattende het woordelement „ALCOLOR”, voor waren van klasse 2, alsook van de handelsbenaming „ALCOLOR” die in Spanje in het economisch verkeer wordt gebruikt voor „kleurstoffen”

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 53, lid 1, van verordening nr. 207/2009 en van de desbetreffende uitvoeringsbepalingen.


title: Zaak C-338/02: Verzoek van Högsta Domstolen van 10 september 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fixtures Marketing Limited en AB Svenska Spel

text:
9.11.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 274/23
Beroep, op 20 september 2002 ingesteld door Commissie                    1.   Kan voor de beoordeling van de vraag, of een databank
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                         het resultaat is van een „substantiële investering” in de zin
                                 bliek                                        van artikel 7, lid 1, van richtlijn 96/9/EG (1) van het
                                                                              Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996
                          (Zaak C-337/02)                                     betreffende de rechtsbescherming van databanken (da-
                                                                              tabankrichtlijn), aan een fabrikant van een databank een
                                                                              investering worden toegerekend, waarvan het doel in
                          (2002/C 274/39)
                                                                              eerste instantie iets is dat losstaat van de databank, en
                                                                              die derhalve niet uitsluitend betrekking heeft op de
                                                                              verkrijging, de controle en/of de presentatie van de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    inhoud van de databank? Maakt het in een dergelijk geval
op 20 september 2002 beroep tegen Italiaanse Republiek                        verschil, of de investering dan wel delen daarvan toch een
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                      voor de databank noodzakelijke voorwaarde vormen?
vertegenwoordigd door Antonio Aresu en Knut Simonsson als
gemachtigden.
                                                                              Er zij aan herinnerd, dat AB Svenska Spel in casu heeft
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              aangevoerd, dat de investering van Fixtures Marketing
                                                                              Limited in eerste instantie gerelateerd is aan de opstelling
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door artikel 3,            van de competitieschema’s voor de Engelse en de Schotse
      derde alinea, van wet nr. 210 van 10 juli 1991 te                       voetbalcompetitie en niet aan de databanken waarin de
      handhaven, waarbij de voorwaarden worden vastgesteld                    gegevens worden opgeslagen. Fixtures Marketing Limited
      waaronder in een andere lidstaat gevestigde rederijen die               heeft gesteld, dat geen onderscheid kan worden gemaakt
      deel hebben aan het Italiaanse aandeel in het conferen-                 tussen de arbeid en de kosten in verband met de planning
      cevervoer, op dezelfde wijze worden behandeld als                       van de competitie, en de arbeid en de kosten in verband
      Italiaanse rederijen, de krachtens de artikelen 43 EG en                met de samenstelling van de competitieschema’s in de
      48 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;                databanken.
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                         2.   Geniet een databank bescherming volgens de databank-
Middelen en voornaamste argumenten                                            richtlijn uitsluitend voor werkzaamheden die vallen onder
                                                                              het doel dat de fabrikant van de databank met de
                                                                              opstelling van de databank wilde bereiken?
Voor de in een andere lidstaat gevestigde rederijen die gebruik
wensen te maken van de vrijheid van vestiging in Italië en
wensen deel te nemen aan het conferencevervoer vanuit deze
lidstaat, legt artikel 3, lid 3, van de Italiaanse wet nr. 210 van            Er zij aan herinnerd, dat AB Svenska Spel heeft aange-
1991 — uitsluitend voor rechtspersonen — aanvullende                          voerd, dat Fixtures Marketing Limited met de opstelling
voorwaarden op die deze ondernemingen in hun land van                         van de databank niet beoogde, de voetbaltoto en andere
herkomst niet noodzakelijkerwijs hoeven te vervullen. Dit                     kansspelen te vergemakkelijken, maar dat die werkzaam-
maakt volgens de Commissie een inbreuk uit op de artike-                      heid een bijproduct van het doel van de investering is.
len 43 EG en 48 EG.                                                           Fixtures Marketing Limited heeft betoogd, dat het irrele-
                                                                              vant is welk doel een investering heeft, en betwist voor
                                                                              het overige dat de mogelijkheid om de databank voor de
                                                                              voetbaltoto te gebruiken, een bijproduct van het eigenlijke
                                                                              doel van de investering in de databank is.
Verzoek van Högsta Domstolen van 10 september 2002
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fixtu-
                                                                         3.   Wat moet worden verstaan onder de begrippen „een in
          res Marketing Limited en AB Svenska Spel
                                                                              kwalitatief en/of kwantitatief opzicht substantieel deel
                                                                              van de inhoud van de databank” in artikel 7, lid 1, van de
                          (Zaak C-338/02)                                     databankrichtlijn?
                          (2002/C 274/40)
                                                                         4.   Is de bescherming tegen „opvraging en/of hergebruik”
Högsta Domstolen heeft bij beschikking van 10 september                       van de inhoud van een databank als bedoeld in artikel 7,
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                       leden 1 en 5, van de richtlijn beperkt tot gevallen van
23 september 2002, in het geding tussen Fixtures Marketing                    rechtstreekse exploitatie van de databank, of ziet de
Limited en AB Svenska Spel, het Hof van Justitie van de                       bescherming ook op gevallen waarin de inhoud uit een
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                          andere bron (secundaire bron) wordt gehaald of voor het
beslissing over de navolgende vragen:                                         publiek toegankelijk is?
 ---pagebreak--- C 274/24                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   9.11.2002
       Er zij aan herinnerd, dat AB Svenska Spel heeft aange-                          Doorhaling van zaak C-413/00 ( 1)
       voerd, dat zij het bestaan van de betrokken databanken
       niet kende en de gegevens op de totoformulieren uit                                        (2002/C 274/42)
       andere bronnen heeft verkregen, alsmede dat de informa-
       tie op de totoformulieren niet het geheel of een substan-
       tieel deel van de competitieschema’s is. Fixtures Marketing      De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie van
       Limited heeft betoogd, dat het voor de beoordeling               de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 juli
       irrelevant is of de gegevens uit andere bronnen dan de           2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-413/
       competitieschema’s zijn verkregen, daar de gegevens              00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
       daarvan afkomstig zijn.                                          Koninkrijk der Nederlanden.
5.     Hoe moeten de begrippen „normale exploitatie” en „onge-
       rechtvaardigde schade” in artikel 7, lid 5, van de databan-      (1 ) PB C 28 van 27.1.2001.
       krichtlijn worden uitgelegd?
       Er zij aan herinnerd, dat Fixtures Marketing Limited heeft
       aangevoerd, dat AB Svenska Spel voor commerciële
       doeleinden de inhoud van de databank herhaald en
       systematisch heeft opgevraagd en hergebruikt, in strijd                         Doorhaling van zaak C-303/01 ( 1)
       met een normale exploitatie en derhalve ongerechtvaar-
       digde schade aan de voetbalcompetities heeft toegebracht.
                                                                                (2002/C 274/43)
       AB Svenska Spel heeft gesteld, dat het voor de beoordeling
       onjuist is meerdere totoformulieren samen te tellen, en
       heeft betwist dat het gebruik in strijd is met artikel 7,
       lid 5, van de databankrichtlijn.                                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 31 juli 2002 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-303/01 (verzoek
( 1) PB L 77 van 27.3.1996, blz. 20.                                    van de Areios Pagos om een prejudiciële beslissing): Alexandros
                                                                        Kefalas e.a. tegen Elliniko Dimosio e.a.
                                                                        (1 ) PB C 56 van 31 juli 2002.
 Doorhaling van de zaken C-427/99 P (1) en C-371/00 P (2)
                          (2002/C 274/41)
                                                                                Doorhaling van zaak C-44/02 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                             (2002/C 274/44)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 augustus 2002
de doorhaling in het register gelast van de zaken C-427/99 P
en C-371/00 P: UK Coal plc tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen.                                                         De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 juli 2002 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-44/02: Commissie
( 1) PB C 20 van 22.1.2000.                                             van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek.
( 2) PB C 355 van 25.11.2000.
                                                                        (1 ) PB C 97 van 20.4.2002.


title: Zaak T-407/14: Beroep ingesteld op 10 juni 2014 — Gres La Sagra/Commissie

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/53

         Beroep ingesteld op 10 juni 2014 — Gres La Sagra/Commissie
   (Zaak T-407/14)
   2014/C 253/69
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gres La Sagra, SL [Alameda de la Sagra (Toledo), Spanje] (vertegenwoordiger: A. López Gómez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               subsidiair, het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het pakket belastingmaatregelen dat in dat besluit wordt aangeduid als de „Spaanse belasting-leaseregeling”, daarin wordt aangemerkt als nieuwe en met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               subsidiair, de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, waarin de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) worden genoemd als enige begunstigden van de vermeende steun en als enige adressaten van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin terugvordering van de vermeende steun wordt gelast in strijd met de algemene beginselen van Unierecht;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin uitspraak wordt gedaan over de rechtmatigheid van de particuliere overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-401/14, Duro Felguera SA/Commissie.


title: Zaak T-40/14: Beroep ingesteld op 10 januari 2014 — Electrabel en Dunamenti Erőmű/Commissie

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/45

         Beroep ingesteld op 10 januari 2014 — Electrabel en Dunamenti Erőmű/Commissie
   (Zaak T-40/14)
   2014/C 112/58
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Electrabel (Brussel, België) en Dunamenti Erőmű Zrt. (Százhalombatta, Hongarije) (vertegenwoordiger: J. Philippe, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               vaststellen dat de Europese Commissie buiten-contractueel aansprakelijk is wegens de onrechtmatige vaststelling van beschikking 2009/609/EG van 4 juni 2008 betreffende steunmaatregel C 41/2005 (PB 2009, L 225, blz. 53) (hierna: „PPA beschikking”);

               —

               de Commissie gelasten verzoeksters volledig en gezamenlijk schadeloos te stellen voor de door hen geleden verliezen ten gevolge van de onterechte voortijdige beëindiging van de stroomafnameovereenkomst (power purchase agreement; hierna: „PPA”) die op 10 oktober 1995 was gesloten tussen Magyar Villamos Művek (hierna: „MVM”), de door de staat gecontroleerde groothandelaar in elektriciteit, en Dunamenti, een energieproducent, onder toepassing van beschikking 2009/609/EG van 4 juni 2008 inzake steunmaatregel C 41/2005, welke verliezen minimaal 250 miljoen EUR bedragen, welke bedrag dient te worden geactualiseerd en gewijzigd in het licht van in de toekomst beschikbaar wordende gegevens;

               —

               gelasten dat rente moet worden betaald over bovengenoemde schadevergoeding vanaf de datum van het arrest waarbij de verplichting tot schadeloosstelling in deze zaak wordt vastgesteld, tegen een percentage van 8 % per jaar of tegen een percentage dat door het Gerecht in uitoefening van zijn discretionaire bevoegdheid wordt vastgesteld; en

               —

               verweerders verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de PPA-beschikking is kennelijk onrechtmatig. Verzoeksters stellen dat de PPA-beschikking (waartegen momenteel beroep aanhangig is bij het Gerecht — zaak T-179/09) blijk geeft van een groot aantal ernstige fouten die onverenigbaar zijn met de normale handelwijze van een instelling die ermee belast is te verzekeren dat de mededelingsregels worden toegepast, en die dus tot aansprakelijkheid van de Unie moeten leiden, omdat:

                           —

                           de in de PPA-beschikking opgenomen gegevens duidelijk aantonen dat de PPA geen economisch voordeel toekende;

                           —

                           de PPA deel uitmaakte van Dunamenti’s privatiseringspakket en van eerdere datum was, en aldus was meegewogen in de door Electrabel betaalde prijs, maar de Commissie weigerde daarmee rekening te houden, waardoor zij het Unierecht kennelijk heeft geschonden;

                           —

                           het bevel tot terugvordering in de PPA-beschikking dermate onjuist was dat een door gerenommeerde economen gemaakte berekening op negatieve steun uitkwam, dat wil zeggen geen steun.

                     Verzoeksters stellen dat dergelijke grove fouten niet kunnen worden verklaard door de prima facie complexiteit van de zaak of door de objectieve beperkingen waaraan de Commissie gebonden is bij haar toezicht op staatssteun. Deze fouten zijn voor het grootste deel te wijten aan de weigering van de Commissie om de PPA afzonderlijk te beoordelen en vormen een duidelijk bewijs van een ernstig verzuim om de aan de beoordelingsbevoegdheid van de Commissie gestelde grenzen in acht te nemen.

               2.

               Tweede middel: verzoeksters hebben feitelijke schade geleden door de voortijdige beëindiging van de PPA. Wegens de onrechtmatige handelwijze van de Commissie werd de PPA beëindigd voor het verstrijken van de looptijd ervan. Verzoeksters stellen dat zij ten gevolge van deze voortijdige beëindiging aanzienlijke schade hebben geleden en dat dergelijke schade, die in deze fase niet nauwkeurig kan worden gekwantificeerd, meer dan 250 EUR bedraagt.

               3.

               Derde middel: er bestaat een rechtstreeks causaal verband tussen de onrechtmatige handelwijze van de Commissie en de door verzoeksters geleden schade. Verzoeksters stellen dat de PPA niet voortijdig zou zijn beëindigd indien de handelwijze van de Commissie in overeenstemming met het Unierecht zou zijn geweest, zodat de schade die verzoeksters ten gevolge van de onrechtmatige PPA-beschikking hebben geleden, zou zijn voorkomen.


title: Zaak C-105/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 maart 2015 door Konstantinos Mallis en Elli Konstantinou Malli tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 oktober 2014 in zaak T-327/13, Mallis en Malli/Commissie en Europese Centrale Bank

text:
               1.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/2

         Hogere voorziening ingesteld op 4 maart 2015 door Konstantinos Mallis en Elli Konstantinou Malli tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 oktober 2014 in zaak T-327/13, Mallis en Malli/Commissie en Europese Centrale Bank
   (Zaak C-105/15 P)
   (2015/C 178/02)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwiranten: Konstantinos Mallis en Elli Konstantinou Malli (vertegenwoordigers: E. Efstathiou, K. Efstathiou en K. Liasidou, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               vernietiging van het bestreden arrest;

               —

               vernietiging van het oordeel van het Gerecht tot aanvaarding van de exceptie van niet-ontvankelijkheid, met name het oordeel dat „een verklaring van de Eurogroep [...] niet [kan] worden beschouwd als een handeling die ertoe strekt rechtsgevolgen teweeg te brengen ten aanzien van derden” en dientengevolge jegens rekwiranten en dat de Eurogroep met de bestreden verklaring „zeer in het algemeen een overzicht [heeft] gegeven van bepaalde maatregelen die op politiek vlak waren overeengekomen met de Republiek Cyprus”;

               —

               vernietiging van het bestreden arrest waarbij de waardevermindering van de deposito’s aan de Republiek Cyprus is toegerekend, zonder dat de Eurogroep, verweersters of deze laatste via de Eurogroep een enkele gedraging, handeling of besluit wordt verweten;

               —

               vernietiging van de verwijzing van rekwiranten in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun hogere voorziening voeren rekwiranten vier middelen aan.

               1.

               Het bestreden arrest is ontoereikend gemotiveerd en is gewezen op grond van een onjuiste uitlegging van de feiten en het recht met betrekking tot de instelling die daadwerkelijk het besluit over de waardevermindering van de deposito’s („bail in”) heeft vastgesteld.

               2.

               Het bestreden arrest is gewezen in strijd met de algemene rechtsbeginselen, aangezien het Gerecht het feit verkeerd heeft opgevat dat het litigieuze besluit van de Eurogroep, ongeacht de soort en de vorm die het heeft aangenomen, in casu een handeling was waartegen bij beroep tot nietigverklaring kon worden opgekomen.

               3.

               Het bestreden arrest is gebrekkig doordat het Gerecht in zijn onderzoek is voorbijgegaan aan de rechtsbetrekking en feitelijke verhouding tussen de Europese Commissie, de Europese Centrale Bank en de Eurogroep, en aan het feit dat de handelingen van de Eurogroep, uit hoofde van het beginsel van Legal Causation en het criterium van de daadwerkelijk verantwoordelijke, handelingen van de Europese Centrale Bank en de Europese Commissie vormden, die eveneens overeenkomstig het Verdrag en de protocollen van de Europese Unie en het secundaire en afgeleide recht hadden moeten optreden.
               Dientengevolge heeft het Gerecht de kern van de argumenten en het geschil van rekwiranten niet onderzocht, zodat het beroep tot nietigverklaring ten onrechte is afgewezen.

               4.

               Na toewijzing van de hogere voorziening moeten rekwiranten niet worden verwezen in de kosten van de onderhavige procedure noch in die van de procedure in eerste aanleg.


title: Zaak T-363/14: Beroep ingesteld op 2 juni 2014 — Secolux/Commissie

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/46

         Beroep ingesteld op 2 juni 2014 — Secolux/Commissie
   (Zaak T-363/14)
   2014/C 253/61
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Secolux, Association pour le contrôle de la sécurité de la construction (Capellen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: N. Prüm-Carré, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de besluiten van de secretaris-generaal van de Europese Commissie van 1 en 14 april 2014 houdende weigering om toegang te geven tot alle documenten met betrekking tot aanbestedingsprocedure nr. 02/2013/01L „Veiligheidscontroles” voor partij 1, met name tot de offerte van de gekozen inschrijver, de prijslijst en het evaluatieverslag van die offerte, alsook het met de begunstigde gesloten dienstencontract;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Geen antwoord op het verzoek tot mededeling van alle documenten met betrekking tot de aanbestedingsprocedure, aangezien op de verzoeken tot toegang alleen is geantwoord met betrekking tot het evaluatieverslag, de offerte van de gekozen inschrijver, de prijslijst en het met de gekozen inschrijver gesloten dienstencontract.

               2.

               Schending van artikel 4 van verordening nr. 1049/2001 (1).

                           —

                           weigering van toegang tot de documenten op grond van de ondermijning van de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van het individu in de zin van artikel 4, lid 1, sub b, van verordening nr. 1049/2001 is geen gegronde reden, aangezien een geanonimiseerde versie had kunnen worden meegedeeld.

                           —

                           toepassing van de uitzondering inzake de bescherming van de commerciële belangen in de zin van artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening nr. 1049/2001 is niet gegrond, aangezien het evaluatieverslag en de prijslijst geen informatie bevatten over de technische of menselijke middelen en geen knowhow of bijzondere vakbekwaamheid vermelden.

                           —

                           geen ondermijning van het besluitvormingsproces in de zin van artikel 4, lid 3, van verordening nr. 1049/2001, aangezien i) het gunningsbesluit is genomen en het dienstencontract met de gekozen inschrijver is gesloten op het tijdstip van de weigering van toegang, ii) de gevraagde documenten evenmin standpunten in de zin van artikel 4, lid 3, tweede alinea, van verordening nr. 1049/2001 zijn, en aangezien de openbaarmaking van de documenten het besluitvormingsproces van de Commissie in ieder geval niet kan ondermijnen.

                           —

                           bestaan van een hoger openbaar belang, namelijk het transparantiebeginsel bij de uitvoering van de begroting.

                           —

                           geen bewijs dat gedeeltelijke mededeling van de documenten in de zin van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001 niet mogelijk was.

               3.

               Geen werkelijke motivering van de bestreden besluiten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak C-366/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Profit Investment SIM SpA, in liquidatie/Stefano Ossi e.a. (Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Begrip „onverenigbare beslissingen” — Beroepen die niet hetzelfde voorwerp hebben, gericht tegen meerdere verweerders die in verschillende lidstaten wonen — Voorwaarden voor aanwijzing van de bevoegde rechter — Forumkeuzebeding — Begrip „verbintenissen uit overeenkomst” — Verificatie dat geldige contractuele band ontbreekt)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/3

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Profit Investment SIM SpA, in liquidatie/Stefano Ossi e.a.
      (Zaak C-366/13) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Begrip „onverenigbare beslissingen” - Beroepen die niet hetzelfde voorwerp hebben, gericht tegen meerdere verweerders die in verschillende lidstaten wonen - Voorwaarden voor aanwijzing van de bevoegde rechter - Forumkeuzebeding - Begrip „verbintenissen uit overeenkomst” - Verificatie dat geldige contractuele band ontbreekt))
      (2016/C 211/03)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Corte suprema di cassazione

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Profit Investment SIM SpA, in liquidatie

         Verwerende partijen: Stefano Ossi, Commerzbank Brand Dresdner Bank AG, Andrea Mirone, Eugenio Magli, Francesco Redi, Profit Holding SpA, in liquidatie, Redi & Partners Ltd, Enrico Fiore, E3 SA

         Dictum

                  1)

                  Artikel 23 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat:

                              —

                              aan het in artikel 23, lid 1, onder a), van verordening nr. 44/2001 gestelde vereiste van een geschrift in het geval van een forumkeuzebeding dat is opgenomen in een prospectus voor de uitgifte van obligaties slechts is voldaan indien — het is aan de verwijzende rechter dit te verifiëren — de door partijen bij de uitgifte van de effecten op de primaire markt gesloten overeenkomst vermeldt dat dat beding is aanvaard of uitdrukkelijk naar dat prospectus verwijst;

                              —

                              een forumkeuzebeding in een prospectus voor de uitgifte van obligaties dat is opgesteld door de emittent van die effecten, kan worden tegengeworpen aan de derde die die effecten bij een financieel tussenpersoon heeft verkregen, indien komt vast te staan — het is aan de verwijzende rechter dit te verifiëren — in de eerste plaats dat het beding geldig is in de betrekkingen tussen die emittent en die financieel tussenpersoon, vervolgens dat bedoelde derde, door op de secundaire markt op die effecten in te schrijven, krachtens het toepasselijke nationale recht die tussenpersoon is opgevolgd in de aan diezelfde effecten verbonden rechten en verplichtingen, en, tot slot, dat de betrokken derde de mogelijkheid heeft gehad kennis te nemen van het prospectus waarin dat beding in opgenomen, en

                              —

                              het opnemen van een forumkeuzebeding in een prospectus voor de emissie van obligaties kan worden gezien als een vorm die overeenstemt met een gewoonte in de internationale handel in de zin van artikel 23, lid 1, onder c), van verordening nr. 44/2001 op grond waarvan kan worden vermoed dat degene aan wie het beding wordt tegengeworpen ermee heeft ingestemd, mits onder meer komt vast te staan — het is aan de verwijzende rechter dit te verifiëren — in de eerste plaats dat een dergelijke handelwijze door de marktdeelnemers in de betrokken branche doorgaans en regelmatig wordt gevolgd bij het sluiten van dergelijke overeenkomsten, en in de tweede plaats dat de partijen tevoren reeds onderling of met andere in de betrokken sector werkzame partijen handelsbetrekkingen hadden aangeknoopt, dan wel dat de betrokken handelwijze voldoende bekend is om als een vaste praktijk te kunnen worden beschouwd.

                  2)

                  Artikel 5, punt 1, onder a), van verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat vorderingen strekkende tot nietigverklaring van een overeenkomst en teruggaaf van de op basis van die overeenkomst onverschuldigd betaalde bedragen vorderingen ter zake van „verbintenissen uit overeenkomst” in de zin van die bepaling zijn.

                  3)

                  Artikel 6, punt 1, van verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat in het geval van twee beroepen tegen meerdere verweerders, die een verschillend voorwerp en een verschillende grondslag hebben en niet onderling samenhangen door een verhouding van ondergeschiktheid of onverenigbaarheid, het voor het bestaan van het gevaar van onverenigbare beslissingen in de zin van die bepaling niet volstaat dat de eventuele gegrondverklaring van een van de vorderingen een mogelijke weerslag heeft op de omvang van het recht ter bescherming waarvan de andere vordering is ingesteld.

         (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak C-511/06 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 juli 2009 — Archer Daniels Midland Co./Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Citroenzuurmarkt — Vaststelling van bedrag van geldboete — Leidinggevende rol — Rechten van verdediging — Bewijzen die zijn overgelegd in het kader van in derde land gevoerde procedure — Bepaling van relevante markt — Verzachtende omstandigheden)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 juli 2009 — Archer Daniels Midland Co./Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-511/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Citroenzuurmarkt - Vaststelling van bedrag van geldboete - Leidinggevende rol - Rechten van verdediging - Bewijzen die zijn overgelegd in het kader van in derde land gevoerde procedure - Bepaling van relevante markt - Verzachtende omstandigheden)
   2009/C 205/02
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Archer Daniels Midland Co. (vertegenwoordigers: C. O. Lenz, Rechtsanwalt, L. Martin Alegi, E. Batchelor en M. Garcia, solicitors)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Bouquet en X. Lewis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 27 september 2006, Archer Daniels Midland/Commissie van de Europese Gemeenschappen (T-59/02), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2001)3923 def. van de Commissie van 5 december 2001 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak Comp/E-1/36.604 — Citroenzuur), betreffende een kartel op de citroenzuurmarkt en, subsidiair, tot verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 27 september 2006, Archer Daniels Midland/Commissie (T-59/02), wordt vernietigd voor zover daarbij is afgewezen het middel van Archer Daniels Midland Co. betreffende schending van haar rechten van de verdediging tijdens de administratieve procedure die heeft geleid tot beschikking 2002/742/EG van de Commissie van 5 december 2001 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (COMP/E-1/36.604 — Citroenzuur), aangezien de Commissie haar niet in staat heeft gesteld haar rechten te doen gelden met betrekking tot de feiten waarop de Commissie zich heeft gebaseerd om Archer Daniels Midland Co. als leider van het kartel te kwalificeren.

               2)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 27 september 2006, Archer Daniels Midland/Commissie, wordt vernietigd voor zover daarbij als irrelevant is afgewezen het middel van Archer Daniels Midland Co. inzake onjuiste toepassing door de Commissie van de Europese Gemeenschappen van deel B, sub b, van de mededeling van de Commissie van 18 juli 1996 betreffende het niet opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende mededingingsregelingen.

               3)

               Artikel 3 van beschikking 2002/742/EG wordt nietig verklaard voor zover daarbij het bedrag van de door Archer Daniels Midland Co. verschuldigde geldboete is vastgesteld op 39,69 miljoen EUR.

               4)

               Het bedrag van de geldboete die door Archer Daniels Midland Co. verschuldigd is wegens de vastgestelde inbreuk op artikel 1 van beschikking 2002/742/EG, zoals gedeeltelijk nietig verklaard bij het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 27 september 2006, Archer Daniels Midland/Commissie (T-59/02), wordt vastgesteld op 29,4 miljoen EUR.

               5)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               6)

               Archer Daniels Midland Co. wordt met betrekking tot de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen het Gerecht verwezen in drie vierde van haar eigen kosten alsook in de kosten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, en met betrekking tot de procedure in hogere voorziening in de helft van haar eigen kosten alsook in de kosten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

               7)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in een vierde van de kosten van Archer Daniels Midland Co. met betrekking tot de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen, en in de helft van de kosten van Archer Daniels Midland Co. met betrekking tot de procedure in hogere voorziening.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007.


title: Zaak C-564/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 31 oktober 2013 door Planet AE Anonymi Etairia Parohis Symvouleftikon Ypiresion tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 9 september 2013 in zaak T-489/12, Planet/Commissie

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/21

         Hogere voorziening ingesteld op 31 oktober 2013 door Planet AE Anonymi Etairia Parohis Symvouleftikon Ypiresion tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 9 september 2013 in zaak T-489/12, Planet/Commissie
   (Zaak C-564/13 P)
   2014/C 9/33
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Planet AE Anonymi Etairia Parohis Symvouleftikon Ypiresion (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beschikking van het Gerecht van 9 september 2013 in zaak T-489/12;

               —

               terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht voor een uitspraak ten gronde;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens rekwirante bevat de beschikking van het Gerecht van 9 september 2013 in zaak T-489/12 rechtsopvattingen die in strijd zijn met de regels van Unierecht; tegen deze rechtsopvattingen richt rekwirante haar hogere voorziening.
   Rekwirante voert aan dat de beschikking waartegen zij hogere voorziening instelt, moet worden vernietigd omdat daarin het Unierecht onjuist wordt uitgelegd en toegepast wat betreft het Unierechtelijke vereiste dat een partij procesbelang heeft bij het instellen van een declaratoire vordering op basis waarvan contractuele aansprakelijkheid kan worden erkend, alsmede wat betreft de vraag of dat procesbelang bestaat en actueel is.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 20 juli 2000 in zaak T-149/00 R, Innova, Centro euromediterraneo per lo sviluppo sostenibile tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Onbevoegdheid)

text:
C 335/42                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      25.11.2000
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               woordigd door G. van der Wal, advocaat bij de Hoge Raad der
                                                                         Nederlanden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                     van 20 september 2000                               kantore van A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398, en
                                                                         Free Trade Foods NV, gevestigd te Curaçao (Nederlandse
in zaak T-203/99, P. de Palma e.a. tegen Commissie van de                Antillen), vertegenwoordigd door R. J. Van Agteren en M. M.
                 Europese Gemeenschappen (1)                             Slotboom, advocaten te Rotterdam, domicilie gekozen hebben-
                                                                         de te Luxemburg ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten
(Ambtenaren — Verlof voor vakverenigingswerkzaamheden)                   aldaar, Rue Goethe 11, ondersteund door Koninkrijk der
                                                                         Nederlanden (gemachtigde: M. A. Fierstra), tegen Commissie
                          (2000/C 335/78)                                van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn
                                                                         en C. Van der Hauwaert), ondersteund door Koninkrijk Spanje
                                                                         (gemachtigde: N. Dı́az Abad), betreffende een verzoek om
                          (Procestaal: Frans)                            opschorting van de uitvoering van verordening (EG)
                                                                         nr. 465/2000 van de Commissie van 29 februari 2000 tot
In zaak T-203/99, P. de Palma, J. Escale, C. Hamptaux en
                                                                         invoering van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de
H. Wood, ambtenaren van de Commissie van de Europese                     invoer uit de landen en gebieden overzee, van producten van
Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
                                                                         de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO (PB L 56,
C. Mourato, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                                                                         blz. 39), of om elke andere voorlopige maatregel ter bescher-
te Luxemburg bij de Société de gestion fiduciaire SARL, Rue              ming van de belangen van verzoeksters, heeft de president van
Beck 2-4, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         het Gerecht op 12 juli 2000 een beschikking gegeven waarvan
(gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een be-
                                                                         het dictum luidt als volgt:
roep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
23 september 1998 houdende weigering om verzoekers verlof                1)    De zaken T-94/00 R en T-110/00 R worden gevoegd voor
voor vakverenigingswerkzaamheden toe te kennen, heeft het                      deze beschikking.
Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, presi-
dent, R. M. Moura-Ramos en P. Mengozzi, rechters; griffier:              2)    De uitvoering van verordening (EG) nr. 465/2000 van de
J. Palacio González, administrateur, op 20 september 2000                     Commissie van 29 februari 2000 tot invoering van vrijwa-
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         ringsmaatregelen ten aanzien van de invoer uit de landen en
                                                                               gebieden overzee van producten van de sector suiker met
1)    Het besluit van de Commissie van 23 september 1998 houden-               oorsprongscumulatie EG/LGO, wordt opgeschort ten aanzien
      de weigering om verzoekers verlof voor vakverenigingswerk-               van verzoeksters.
      zaamheden toe te kennen, wordt nietig verklaard.
                                                                         3)    De Commissie zal binnen het maximum van 4 995 ton
2)    Verstaat dat de Commissie de kosten zal dragen.                          bepalen, welke hoeveelheid producten van de sector suiker met
                                                                               oorsprongscumulatie EG/LGO elk van verzoeksters nog tot en
(1) PB C 333 van 20.11.1999.                                                   met 30 september 2000 in de Gemeenschap mag invoeren, en
                                                                               de modaliteiten voor de invoer van die producten vaststellen.
                                                                         4)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                               BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
                         van 12 juli 2000                                              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
in de gevoegde zaken T-94/00 R en T-110/00 R, Rica                                                van 20 juli 2000
Foods (Free Zone) NV en Free Trade Foods NV tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                          in zaak T-149/00 R, Innova, Centro euromediterraneo per
                                                                         lo sviluppo sostenibile tegen Commissie van de Europese
(Procedure in kort geding — Vrijwaringsmaatregel — Pro-                                          Gemeenschappen
ducten van sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO
— Ontvankelijkheid — Fumus boni juris — Spoedeisend-                              (Procedure in kort geding — Onbevoegdheid)
                                heid)
                                                                                (2000/C 335/80)
                          (2000/C 335/79)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                         In zaak T-149/00 R, Innova, Centro euromediterraneo per lo
In de gevoegde zaken T-94/00 R en T-110/00 R, Rica Foods                 sviluppo sostenibile, gevestigd te Calatafimi (Italië), vertegen-
(Free Zone) NV, gevestigd te Oranjestad (Aruba), vertegen-               woordigd door D. Fosselard, advocaat te Brussel, domicilie
 ---pagebreak--- 25.11.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 335/43
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt en                1)    De uitvoering van verordening (EG) nr. 465/2000 van de
Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias Hardt 8-10, tegen                   Commissie van 29 februari 2000 tot invoering van vrijwa-
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                      ringsmaatregelen ten aanzien van de invoer uit de landen en
M.-J. Jonczy en E. Paasivirta), betreffende een verzoek tot                  gebieden overzee van producten van de sector suiker met
opschorting van de uitvoering van enerzijds het besluit van de               oorsprongscumulatie EG/LGO, wordt opgeschort ten aanzien
Commissie tot beëindiging van de met verzoekster gesloten                    van verzoekster.
overeenkomst ter uitvoering van het project Dionysos, voor
zover verzoekster daarbij wordt verplicht alle in het kader van        2)    De hoeveelheid producten van de sector suiker met oorsprongs-
de overeenkomst ontvangen bedragen terug te betalen, en                      cumulatie EG/LGO die verzoekster tot en met 30 september
anderzijds, voor zover nodig, de op basis van dit besluit                    2000 in de Gemeenschap mag invoeren, bedraagt 400 ton.
medegedeelde debetnota, heeft de president van het Gerecht
op 20 juli 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum             3)    De Commissie zal de modaliteiten voor de invoer van die
luidt als volgt:                                                             producten vaststellen.
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                      4)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                             BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
                                                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 20 juli 2000
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                in zaak T-169/00 R, Esedra SPRL tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                      van 8 augustus 2000                              (Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Communau-
                                                                       taire aanbestedingsprocedure — Procedure in kort geding —
                                                                       Opschorting van tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid —
in zaak T-159/00 R, Suproco NV tegen Commissie van de
                                                                                Geen)
                  Europese Gemeenschappen
                                                                                (2000/C 335/82)
(Procedure in kort geding — Vrijwaringsmaatregelen —
Producten van sector suiker met oorsprongscumulatie
                             EG/LGO)                                                             (Procestaal: Frans)
                         (2000/C 335/81)                               In zaak T-169/00 R, Esedra SPRL, gevestigd te Brussel, verte-
                                                                       genwoordigd door G. Vandersanden, E. Gillet en L. Levi, ad-
                                                                       vocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                       bij de Société de gestion fiduciaire S.à r.l., Rue Beck 2-4, tegen
                      (Procestaal: Nederlands)                         Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                       X. Lewis en L. Parpala), betreffende een verzoek ertoe strekken-
                                                                       de, enerzijds, de tenuitvoerlegging op te schorten van de
In zaak T-159/00 R, Suproco NV, gevestigd te Curaçao                   besluiten van de Commissie om de onder nummer 99/S 132-
(Nederlandse Antillen), vertegenwoordigd door R. J. Van Agte-          97515/FR aangekondigde opdracht voor het beheer van een
ren en M. M. Slotboom, advocaten te Rotterdam, domicilie               crèche niet bij verzoekster maar bij een andere onderneming
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch en                te plaatsen, en anderzijds, de Commissie te gelasten de
Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe 11, tegen Commissie               maatregelen te treffen die nodig zijn om de gevolgen van de
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van                   plaatsing van die opdracht of, in voorkomend geval, van de
Rijn en C. Van der Hauwaert), betreffende een verzoek om               ten vervolge op die beslissing gesloten overeenkomst op te
opschorting van de uitvoering van verordening (EG)                     schorten, heeft de president van het Gerecht op 20 juli 2000
nr. 465/2000 van de Commissie van 29 februari 2000 tot                 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
invoering van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de
invoer uit de landen en gebieden overzee, van producten van            1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO (PB L 56,
blz. 39), of om elke andere voorlopige maatregel ter bescher-          2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
ming van de belangen van verzoekster, heeft de president van
het Gerecht op 8 augustus 2000 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Arrest van het Hof van 26 september 2000 in zaak C-262/97 (verzoek van het Arbeidshof te Antwerpen om een prejudiciële beslissing): Rĳksdienst voor Pensioenen tegen R. Engelbrecht (Sociale zekerheid — Vrĳ verkeer van werknemers — Rustpensioen — Verhoging voor echtgenoot ten laste — Artikelen 12 en 46 bis van verordening (EEG) nr. 1408/71 — Samenloop van op grond van wetgeving van verschillende lidstaten toegekende pensioenen)

text:
C 316/14                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        4.11.2000
      ziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG                  blz. 7), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
      (Derde richtlijn schadeverzekering), verzet zich niet ertegen, dat  Iglesias, president, D. A. O. Edward (rapporteur), L. Sevón en
      mutuelles die uitsluitend het verzekeringsbedrijf uitoefenen, een   R. Schintgen, kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann,
      orgaan met eigen rechtspersoonlijkheid — zoals een unie van         J.-P. Puissochet, P. Jann en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-
      mutuelles — oprichten, dat handelsactiviteiten verricht, wanneer    generaal: P. Léger; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofd-
      de inbreng van die mutuelles in een dergelijk orgaan het            administrateur, op 26 september 2000 een arrest gewezen
      bedrag van hun vrije vermogen niet overschrijdt, en hun             waarvan het dictum luidt als volgt:
      aansprakelijkheid tot die inbreng beperkt is.
2.    Artikel 8, lid 1, sub b, van richtlijn 73/239, in de versie die     Wanneer de bevoegde autoriteiten van een lidstaat een wettelijke
      voortvloeit uit richtlijn 92/49, is voldoende nauwkeurig en         bepaling toepassen die
      onvoorwaardelijk om voor de nationale rechter tegenover de
      administratie te worden aangevoerd en tot gevolg te hebben, dat     —      het bedrag van het aan een gehuwde werknemer toegekend
      een met die bepaling onverenigbare regel van nationaal recht               rustpensioen bepaalt,
      buiten toepassing moet worden gelaten.
                                                                          —      dat bedrag verlaagt gelet op een pensioen dat krachtens de
                                                                                regeling van een andere lidstaat aan zijn echtgenoot is
(1) PB C 188 van 3.7.1999.                                                       toegekend, maar
                                                                          —      in de toepassing van een daarvan afwijkende anticumulatiebepa-
                                                                                ling voorziet indien het elders ontvangen pensioen lager is dan
                                                                                een bepaald bedrag.
                                                                          staat artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG)
                                                                          eraan in de weg, dat die autoriteiten het bedrag van een aan een
                                                                          migrerend werknemer toegekend rustpensioen verlagen gelet op het
                     ARREST VAN HET HOF                                   pensioen dat krachtens de regeling van een andere lidstaat aan zijn
                                                                          echtgenoot is toegekend, wanneer de toekenning van laatstbedoeld
                      van 26 september 2000                               pensioen niet tot een verhoging van het totale gezinsinkomen leidt.
in zaak C-262/97 (verzoek van het Arbeidshof te Antwer-
pen om een prejudiciële beslissing): Rijksdienst voor                     (1) PB C 295 van 27.9.1997.
              Pensioenen tegen R. Engelbrecht (1)
(Sociale zekerheid — Vrij verkeer van werknemers — Rust-
pensioen — Verhoging voor echtgenoot ten laste — Artike-
len 12 en 46 bis van verordening (EEG) nr. 1408/71 —
Samenloop van op grond van wetgeving van verschillende
                 lidstaten toegekende pensioenen)
                          (2000/C 316/25)                                 Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) van
                                                                          20 juli 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                          tussen A. Lawrence en anderen en 1) Regent Office Care
                        (Procestaal: Nederlands)                          Ltd, 2) Commercial Catering Group en 3) Mitie Secure
                                                                                Services Ltd
In zaak C-262/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                                          (Zaak C-320/00)
het Arbeidshof te Antwerpen (België), in het aldaar aanhangig
geding tussen Rijksdienst voor Pensioenen en R. Engelbrecht,
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 48                                     (2000/C 316/26)
EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) en de artike-
len 12, lid 2, en 46 bis, lid 3, sub c, van verordening (EEG)
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de                   De Court of Appeal (England & Wales) heeft bij beschikking
toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers               van 20 juli 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen             op 22 augustus 2000, in het geding tussen A. Lawrence en
de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en bijgewerkte               anderen en 1) Regent Office Care Ltd, 2) Commercial Catering
versie van verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van                  Group en 3) Mitie Secure Services Ltd, het Hof van Justitie van
2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6), zoals gewijzigd bij verordening           de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
(EEG) nr. 1248/92 van de Raad van 30 april 1992 (PB L 136,                beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak T-493/15 P: Arrest van het Gerecht van 27 oktober 2016 — Commissie/CX („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Tuchtprocedure — Tuchtmaatregel — Tuchtrechtelijk ontslag — Recht om te worden gehoord — Artikel 22 van bijlage IX bij het Statuut — Verkeerde rechtsopvattingen — Verkeerde opvatting van het bewijsmateriaal — Onvolledig onderzoek van de feiten en het bewijsmateriaal”)

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/20

         Arrest van het Gerecht van 27 oktober 2016 — Commissie/CX
   (Zaak T-493/15 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Tuchtprocedure - Tuchtmaatregel - Tuchtrechtelijk ontslag - Recht om te worden gehoord - Artikel 22 van bijlage IX bij het Statuut - Verkeerde rechtsopvattingen - Verkeerde opvatting van het bewijsmateriaal - Onvolledig onderzoek van de feiten en het bewijsmateriaal”))
   (2016/C 462/25)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Ehrbar en F. Simoneti, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: CX (Enghien, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 18 juni 2015, CX/Commissie (F-5/14, EU:F:2015:61), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 18 juni 2015, CX/Commissie (F-5/14, EU:F:2015:61), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt verwezen naar een andere kamer van het Gerecht van de Europese Unie dan die welke zich over deze hogere voorziening heeft uitgesproken.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 371 van 9.11.2015.


title: Zaak T-182/13: Arrest van het Gerecht van 10 juli 2014 — Moallem Insurance/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Beoordelingsfout” )

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/42

         Arrest van het Gerecht van 10 juli 2014 — Moallem Insurance/Raad
   (Zaak T-182/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Beoordelingsfout”))
   2014/C 292/51
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Moallem Insurance Co. (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: D. Luff, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro en M. Bishop, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, een verzoek om nietigverklaring van besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 356, blz. 71), voor zover daarbij verzoeksters naam is opgenomen op de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 356, blz. 55), voor zover daarbij verzoeksters naam is opgenomen op de lijst in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), en, ten tweede, een verzoek tot vaststelling dat artikel 12 van besluit 2010/413 en artikel 35 van verordening nr. 267/2012 niet op verzoekster van toepassing zijn

      Dictum

               1)

               Besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, wordt nietig verklaard, voor zover daarbij de naam van Moallem Insurance Co. is opgenomen op de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB.

               2)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, wordt nietig verklaard voor zover daarbij de naam van Moallem Insurance is opgenomen op de lijst in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010.

               3)

               De gevolgen van besluit 2012/829 en van uitvoeringsverordening nr. 1264/2012 worden ten aanzien van Moallem Insurance gehandhaafd vanaf de inwerkingtreding ervan tot de datum waarop de termijn voor een verzoek om hogere voorziening als bedoeld in artikel 56, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie verstrijkt of, indien binnen die termijn een hogere voorziening is ingesteld, totdat deze is afgewezen.

               4)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten alsmede die van Moallem Insurance.

      (1)  PB C 164 van 8.6.2013.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 november 2002 in de gevoegde zaken T-74/00, T-76/00, T-83/00 — T-85/00, T-132/00, T-137/00 en T-141/00: Artegodan GmbH e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Geneesmiddelen voor menselĳk gebruik — Communautaire arbitrageprocedures — Intrekking van vergunningen voor in handel brengen — Bevoegdheid — Criteria voor intrekking — Anorectica: amfepramon, clobenzorex, fenproporex, norpseudoefedrine, fentermine — Richtlĳnen 65/65/EEG en 75/319/EEG")

text:
25.1.2003               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 19/29
1)     Verwerpt de beroepen.                                              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, en T-141/00,
                                                                          Laboratoires pharmaceutiques Trenker SA, gevestigd te Brussel,
2)     Verstaat dat verzoekers hun eigen kosten en die van de             vertegenwoordigd door L. Defalque en X. Leurquin, advocaten,
       Commissie zullen dragen.                                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. Stø-
                                                                          vlbæk, R. Wainwright en B. Wägenbaur), betreffende een
( 1) PB C 79 van 18.3.2000.
                                                                          verzoek om nietigverklaring van de beschikkingen van de
                                                                          Commissie van 9 maart 2000 inzake de intrekking van de
                                                                          vergunning voor het in de handel brengen van de geneesmid-
                                                                          delen voor menselijk gebruik die, wat de zaken T-74/00, T-76/
                                                                          00 en T-141/00 betreft, „amfepramon” bevatten
                                                                          [C(2000) 453], wat de zaken T-83/00 tot en met T-85/
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               00 betreft, met name „norpseudoefedrine”, „clobenzorex” en
                                                                          „fenproporex” [C(2000) 608] en, wat de zaken T-132/00 en
                     van 26 november 2002                                 T-137/00 betreft, „fentermine” [C(2000) 452], heeft het Ge-
                                                                          recht (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
                                                                          R. M. Moura Ramos, president, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi
in de gevoegde zaken T-74/00, T-76/00, T-83/00 — T-85/
                                                                          en A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen, ad-
00, T-132/00, T-137/00 en T-141/00: Artegodan GmbH e.a.
                                                                          ministrateur, op 26 november 2002 een arrest gewezen
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
(„Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Communautai-
re arbitrageprocedures — Intrekking van vergunningen                      1)     Verklaart de beschikkingen van de Commissie van 9 maart
voor in handel brengen — Bevoegdheid — Criteria voor                             2000 [C(2000) 452, C(2000) 453 en C(2000) 608]
intrekking — Anorectica: amfepramon, clobenzorex, fen-                           nietig voorzover zij betrekking hebben op de door verzoeksters
proporex, norpseudoefedrine, fentermine — Richtlijnen 65/                        verhandelde geneesmiddelen.
                    65/EEG en 75/319/EEG”)
                                                                          2)     Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen, de kosten
                           (2003/C 19/53)                                        van de procedures in kort geding daaronder begrepen.
                 (Procestalen: Duits, Engels en Frans)                    (1 ) PB C 149 van 27.5.2000, C 163 van 10.6.2000, C 192 van
                                                                               8.7.2000 en C 233 van 12.8.2000.
In de gevoegde zaken T-74/00, T-76/00, T-83/00 — T-85/
00, T-132/00, T-137/00 en T-141/00, Artegodan GmbH,
gevestigd te Lüchow (Duitsland), vertegenwoordigd door
U. Doepner, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg, T-76/00, Bruno Farmaceutici SpA, gevestigd te Rome
(Italië), Essential Nutrition Ltd, gevestigd te Brough (Verenigd
Koninkrijk), Hoechst Marion Roussel Ltd, gevestigd te Denham                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(Verenigd Koninkrijk), Hoechst Marion Roussel SA, gevestigd
te Brussel (België), Marion Merell SA, gevestigd te Puteaux                                      van 22 oktober 2002
(Frankrijk), Marion Merell SA, gevestigd te Barcelona (Spanje),
Sanova Pharma GmbH, gevestigd te Wenen (Oostenrijk),
                                                                          in de gevoegde zaken T-178/00 en T-341/00: Jan Pflugradt
Temmler Pharma GmbH & Co. KG, gevestigd te Marburg
                                                                                tegen Europese Centrale Bank (1)
(Duitsland), vertegenwoordigd door B. Sträter en M. Ambro-
sius, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
T-83/00, Schuck GmbH, gevestigd te Schwaig (Duitsland),                   („Personeel van Europese Centrale Bank — Wijziging van
vertegenwoordigd door B. Sträter en M. Ambrosius, advocaten,                       arbeidsovereenkomst — Beoordelingsrapport”)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, T-84/00 en T-85/
00, Laboratórios Roussel Lda , gevestigd te Mem Martins
(Portugal), vertegenwoordigd door B. Sträter en M. Ambrosius,                                         (2003/C 19/54)
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Labora-
toires Roussel Diamant SARL, gevestigd te Puteaux (Frankrijk),                                       (Procestaal: Duits)
vertegenwoordigd door B. Sträter en M. Ambrosius, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Roussel Iberica SA,
gevestigd te Barcelona (Spanje), vertegenwoordigd door
B. Sträter en M. Ambrosius, advocaten, domicilie gekozen                  In de gevoegde zaken T-178/00 en T-341/00, Jan Pflugradt,
hebbende te Luxemburg, T-132/00, Gerot Pharmazeu-                         wonende te Frankfurt am Main (Duitsland), in zaak T-178/00
tika GmbH, gevestigd te Wenen (Oostenrijk), vertegenwoor-                 vertegenwoordigd door N. Pflüger, advocaat, en in zaak T-341/
digd door K. Grigkar, advocaat, domicilie gekozen hebbende                00 door N. Pflüger, R. Steiner en S. Mittländer, advocaten,
te Luxemburg, T-137/00, Cambridge Healthcare Supplies Ltd,                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europese
gevestigd te Norfolk (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd              Centrale Bank (gemachtigden: in zaak T-178/00, J. Fernández
door D. Vaughan, K. Bacon, barristers, en S. Davis, sollicitor,           Martín, V. Saintot en B. Wägenbaur, en in zaak T-341/00,


title: Zaak C-39/03 P: Hogere voorziening, op 3 februari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 26 november 2002 in de gevoegde zaken T-74/00, T-76/00, T-83/00, T-84/00, T-85/00, T-132/00, T-137/00 en T-141/00, Artegodan GmbH, Bruno Farmaceutici e.a., Schuck GmbH, Laboratorios Roussel Lda, Laboratoires Roussel Diamant Sàrl, Roussel Iberica SA, Gerot Pharmazeutika GmbH, Cambridge Healthcare Supplies Ltd en Laboratoires pharmaceutiques Trenker SA tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
22.3.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 70/15
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                 in een minimumaantal zitbreedtes beschikbaar zijn, wordt de
dat het het Hof behage:                                                 gezondheid en de veiligheid van de gebruikers en andere
                                                                        personen niet beter beschermd. Geen van de door de Belgische
                                                                        autoriteiten genoemde doelstellingen (vaste tarieven voor de
a)     vast te stellen dat het Koninkrijk België de verplichtingen      patiënten en feitelijke marktverhoudingen) is tot dusverre door
       niet is nagekomen die op hem rusten krachtens ar-                het Hof aanvaard als dwingend vereiste dat een maatregel
       tikel 28 EG door:                                                van gelijke werking als een kwantitatieve beperking kan
                                                                        rechtvaardigen. Volgens de Commissie kan een termijn van tot
       —     de technische eisen waaraan rolstoelen moeten              negen maanden alvorens rolstoelen die zijn voorzien van een
             voldoen om door het socialezekerheidsstelsel ver-          EG-markering en die dus voldoen aan de vereisten van
             goed te kunnen worden, zodanig vast te stellen dat         richtlijn 93/42 in verband met de volksgezondheid en de
             rolstoelen die zijn voorzien van een EG-markering,         veiligheid, worden opgenomen in de lijst van voor vergoeding
             maar die niet voldoen aan de eisen inzake inzonder-        in aanmerking komende rolstoelen, niet worden geacht redelijk
             heid de diameter van de voor- en achterwielen, de          te zijn.
             bekleding en het opvulsel van de zitting en de
             rugleuning, de afmetingen van de vlakke delen en
             kruisen, de hoofdsteunen en/of de voetsteunen en           (1 ) Richtlijn van 14 juni 1993 (PB L 169, blz. 1).
             de beensteunen, niet voor vergoeding in aanmerking
             komen;
       —     algemenere eisen vast te stellen waaraan de diverse
             rolstoelen van de marktdeelnemer moeten voldoen
             om voor vergoeding in aanmerking te komen,
             namelijk de bijzondere voorwaarden voor wagentjes
             zonder aandrijving, alsmede de bijzondere voor-
             waarden voor wagentjes met aandrijving, volgens
             welke deze wagentjes in een minimumaantal zit-             Hogere voorziening, op 3 februari 2003 ingesteld door
             breedtes beschikbaar moeten zijn;                          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
                                                                        arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                        Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van
       —     de lijst van toestellen waarvoor vergoeding wordt          26 november 2002 in de gevoegde zaken T-74/00,
             toegekend, te star te hebben bijgewerkt.
                                                                        T-76/00, T-83/00, T-84/00, T-85/00, T-132/00, T-137/00 en
                                                                        T-141/00, Artegodan GmbH, Bruno Farmaceutici e.a.,
b)     het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.                 Schuck GmbH, Laboratorios Roussel Lda, Laboratoires
                                                                        Roussel Diamant Sàrl, Roussel Iberica SA, Gerot Phar-
                                                                        mazeutika GmbH, Cambridge Healthcare Supplies Ltd
                                                                        en Laboratoires pharmaceutiques Trenker SA tegen de
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-39/03 P)
Rolstoelen zijn medische hulpmiddelen in de zin van richtlijn
93/42/EEG van de Raad betreffende medische hulpmid-                                                 (2003/C 70/25)
delen ( 1). Bijgevolg moeten rolstoelen die zijn voorzien van een
EG-markering als bedoeld in artikel 17 van de richtlijn, in alle
lidstaten vrij in de handel kunnen worden gebracht. De
vergoeding is grotendeels bepalend voor de toegang tot de
Belgische markt van rolstoelen waarvan de prijs vaak aanzien-           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
lijk is en bij de keuze waarvan de patiënt zich derhalve laat           is op 3 februari 2003 hogere voorziening ingesteld door
leiden door de vraag of deze al dan niet voor vergoeding in             Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
aanmerking komen. De door België voorgeschreven technische              digd door R. Wainwright en H. Støvkbæk, bijgestaan door
specificaties kunnen het handelsverkeer binnen de Gemeen-               B. Wägenbauer, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
schap dus belemmeren. De handhaving van technische eisen                tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
voor de vergoeding van rolstoelen is niet gerechtvaardigd om            Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van
redenen van volksgezondheid, omdat alle rolstoelen die zijn             26 november 2002 in de gevoegde zaken T-74/00, T-76/00,
voorzien van een EG-markering worden geacht te voldoen aan              T-83/00, T-84/00, T-85/00, T-132/00, T-137/00 en
de door richtlijn 93/42/EEG voorgeschreven veiligheidseisen.            T-141/00, Artegodan GmbH, Bruno Farmaceutici e.a., Schuck
Voorts tonen de Belgische autoriteiten niet aan hoe de                  GmbH, Laboratorios Roussel Lda, Laboratoires Roussel Dia-
financiering van het stelsel van ziektekostenverzekering in             mant Sàrl, Roussel Iberica SA, Gerot Pharmazeutika GmbH,
evenwicht kan worden gehouden door voor te schrijven dat                Cambridge Healthcare Supplies Ltd en Laboratoires phar-
voor de vergoeding van de wagentjes aan bepaalde technische             maceutiques Trenker SA tegen de Commissie van de Europese
eisen moet worden voldaan. Door te verlangen dat rolstoelen             Gemeenschappen.
 ---pagebreak--- C 70/16                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        22.3.2003
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                        —      Miskenning van artikel 11 van richtlijn 65/65/EEG (2) van
                                                                              de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke
                                                                              en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische
—     nietig te verklaren het arrest van het Gerecht van eerste               specialiteiten: Door het bestaan van nieuwe „wetenschap-
      aanleg van de Europese Gemeenschappen van 26 novem-                     pelijke gegevens” te verlangen voor de schorsing of de
      ber 2002 in de gevoegde zaken T-74/00, T-76/00,                         intrekking van een VHB, hanteert het Gerecht een crite-
      T-83/00, T-84/00, T-85/00, T-132/00, T-137/00 en                        rium waarin artikel 11 niet voorziet. Door het begrip
      T-141/00                                                                „wetenschappelijke gegevens” te beperken tot gegevens
                                                                              betreffende het geneesmiddel zelf, miskent het Gerecht
                                                                              dat de „therapeutische werking” een van de elementen is
—     verweersters in de kosten te verwijzen.                                 die in het kader van de schorsing of intrekking van een
                                                                              VHB in aanmerking moeten worden genomen. Het
                                                                              Gerecht miskent dat de definitie van hetgeen moet
                                                                              worden verstaan onder „therapeutische werking”, afhangt
                                                                              van een beoordeling door wetenschappelijke deskun-
                                                                              digen, ten opzichte van wetenschappelijke gegevens.
                                                                              Derhalve kunnen de medische en wetenschappelijke
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                              gegevens betreffende een stof niet kunstmatig worden
                                                                              gescheiden van de beoordeling van de werking van die
                                                                              stof. Door hun onlosmakelijk verband vormen deze
Miskenning van de artikelen 15 bis, lid 1, en 12 van richtlijn
                                                                              gegevens als zodanig een wetenschappelijk gegeven dat
75/319/EEG ( 1) van de Raad betreffende de aanpassing van de                  in het kader van artikel 11 van richtlijn 65/65 niet mag
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceuti-
                                                                              worden miskend.
sche specialiteiten: het Gerecht heeft ten onrecht verzuimd de
bewoordingen van voormeld artikel 15 bis, lid 1, te onderzoe-
                                                                       —      (Subsidiair) Miskenning van het voorzorgsbeginsel.
ken. Indien dit artikel enkel betrekking had op de procedure
van wederzijdse erkenning in de zin van artikel 10, lid 2, zou
                                                                       —      Miskenning van het beginsel van de bewijslast: het staat
de communautaire wetgever dit uitdrukkelijk hebben vermeld.
                                                                              niet aan de Commissie, maar aan de VHB-houders om
De lezing van het Gerecht beperkt hoofdstuk III, bestaande uit
                                                                              aan te tonen dat de betrokken geneesmiddelen de door de
de artikelen 8 tot en met 15 quater, tot één bepaling van dat
                                                                              nieuwe wetenschappelijke criteria vereiste therapeutische
hoofdstuk. De uitlegging van artikel 15 bis, lid 41, in dier
                                                                              werking hebben.
voege dat het verwijst naar het volledige hoofdstuk III van
richtlijn 75/319, vindt bevestiging in het doel van die bepaling
                                                                       —      Miskenning van de grenzen van het rechterlijk toezicht:
en in de verdeling van bevoegdheden over de lidstaten en de
                                                                              het Gerecht stelt zijn beoordeling van het richtsnoer van
Gemeenschap. Artikel 15 bis (de „follow-up procedure”) en de
artikelen 10, 11 en 12 van richtlijn 75/319 hebben een                        het Comité voor farmaceutische specialiteiten (CSF) en
                                                                              van de nationale richtsnoeren vermeld in de adviezen van
gemeenschappelijk doel, en het is gerechtvaardigd artikel 15 bis
                                                                              het CSF van 31 augustus 1999 in de plaats van die van
aldus uit te leggen dat het geldt voor alle in hoofdstuk III
                                                                              de wetenschappers die de betrokken richtsnoeren hebben
voorkomende procedures. De miskenning door het Gerecht
                                                                              opgesteld en beoordeeld.
van de bevoegdheidsverdeling in artikel 15, lid 1, is het gevolg
van een miskenning van de bevoegdheidsverdeling die alle
overige bepalingen van hoofdstuk III van richtlijn 75/319              —      Onjuiste voorstelling van de feiten.
kenmerkt. Dit hoofdstuk bevat geen „uitsluitende bevoegdheid
van de Commissie” tegenover een „uitsluitende bevoegdheid              (1 ) PB L 147, blz. 13.
van de lidstaten”, zoals het Gerecht ten onrecht opmerkt.              (2 ) PB 1965, 22, blz. 369.
Hoofdstuk III voert procedures in ter bereiking van de
gemeenschappelijke doelstelling, te weten de bescherming van
de volksgezondheid en de verwezenlijking van de interne
markt voor geneesmiddelen, door middel van de in de
artikelen 10, 11 en 12 vermelde instrumenten en de „follow-
up procedure” van artikel 15 bis. Al deze bepalingen berusten
op de gedachte van gedeelde en complementaire bevoegdhe-
                                                                       Beroep, op 3 februari 2003 ingesteld door Commissie van
den, in dier voege dat de lidstaten bevoegd blijven tot afgifte
                                                                        de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
van vergunningen voor het in de handel brengen („VHB’s”) van
geneesmiddelen voor menselijk gebruik, terwijl de Gemeen-
schap, vertegenwoordigd door de Commissie, tussenkomt                                            (Zaak C-43/03)
wanneer een van de situaties bedoeld in voormelde artikelen
zich voordoet. Vervolgens geven de lidstaten uitvoering aan de                                   (2003/C 70/26)
door de Commissie in dit kader gegeven beschikkingen.
—     (Subsidiair) Miskenning van artikel 15 bis van richtlijn         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      75/319: dit artikel is wel degelijk van toepassing op            op 3 februari 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
      nationale VHB’s die door de lidstaten zijn geharmoniseerd        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
      in het kader van de procedure van artikel 12.                    woordigd door L. Visaggio als gemachtigde.


title: Zaak C-189/09: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 29 juli 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/24/EG — Bescherming van persoonlijke levenssfeer — Bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van elektronische communicatiediensten — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/8

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 29 juli 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-189/09) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2006/24/EG - Bescherming van persoonlijke levenssfeer - Bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van elektronische communicatiediensten - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2010/C 246/12
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Balta en B. Schöfer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: E. Riedl, gemachtigde)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen of mee te delen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (PB L 105, blz. 54)

      Dictum

               1.

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG, is de Republiek Oostenrijk de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Zaak C-592/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 13 november 2015 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/British Film Institute

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 13 november 2015 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/British Film Institute
   (Zaak C-592/15)
   (2016/C 027/23)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Verwerende partij: British Film Institute

      Prejudiciële vragen

               i.

               Zijn de bewoordingen van artikel 13, A, lid 1, onder n), van de Zesde richtlijn (1) en in het bijzonder de woorden „bepaalde culturele diensten” voldoende duidelijk en nauwkeurig om aan die bepaling rechtstreekse werking te verlenen, wat tot gevolg heeft dat de verrichting van dergelijke culturele diensten door publiekrechtelijke instellingen of andere erkende culturele instellingen — zoals in casu door verweerder — is vrijgesteld, ook al heeft er geen omzetting in nationaal recht plaatsgevonden?

               ii.

               Laten de bewoordingen van artikel 13, A, lid 1, onder n), van de Zesde richtlijn en in het bijzonder de woorden „bepaalde culturele diensten”, enige beoordelingsruimte aan de lidstaten bij de omzetting ervan in nationale wetgeving, en zo ja welke beoordelingsruimte?

               iii.

               Gelden de antwoorden op de twee vorige vragen evenzeer voor artikel 132, lid 1, onder n), van de btw-basisrichtlijn (2)?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak T-54/14: Arrest van het Gerecht van 8 september 2016 — Goldfish e.a./Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Belgische, Duitse, Franse en Nederlandse markt van noordzeegarnalen — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU is vastgesteld — Bepaling van de prijzen en verdeling van verkoophoeveelheden — Ontvankelijkheid van bewijs — Gebruik van heimelijke opnamen van telefoongesprekken als bewijs — Beoordeling van het vermogen om te betalen — Volledige rechtsmacht”)

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/24

         Arrest van het Gerecht van 8 september 2016 — Goldfish e.a./Commissie
   (Zaak T-54/14) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Belgische, Duitse, Franse en Nederlandse markt van noordzeegarnalen - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU is vastgesteld - Bepaling van de prijzen en verdeling van verkoophoeveelheden - Ontvankelijkheid van bewijs - Gebruik van heimelijke opnamen van telefoongesprekken als bewijs - Beoordeling van het vermogen om te betalen - Volledige rechtsmacht”))
   (2016/C 392/28)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Goldfish BV (Zoutkamp, Nederland), Heiploeg BV (Zoutkamp), Heiploeg Beheer BV (Zoutkamp) en Heiploeg Holding BV (Zoutkamp) (vertegenwoordigers: P. Glazener en B. Winters. advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Ronkes Agerbeek en P. Van Nuffel, vervolgens P. Van Nuffel en H. van Vliet, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2013) 8286 final van de Commissie van 27 november 2013 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU (zaak AT.39633 — Garnalen) voor zover dit betrekking heeft op verzoeksters, en voorts tot vermindering van de aan hen opgelegde geldboeten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Goldfish BV, Heiploeg BV, Heiploeg Beheer BV en Heiploeg Holding BV worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 71 van 8.3.2014.