title: Zaak C-172/01 P: Hogere voorziening, op 20 april 2001 ingesteld door International Power plc (voorheen National Power plc) tegen het arrest, op 7 februari 2001 in zaak T-89/98 tussen National Association of Licensed Opencast Operators (NALOO) en de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door British Coal Corporation, National Power plc en PowerGen plc, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)

text:
C 200/42                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14.7.2001
Internacional de Pesca y Derivados SA (INPESCA), vertegen-              Hogere voorziening, op 20 april 2001 ingesteld door
woordigd door M. I. Angulo Fuertes en M. B. Angulo Fuertes,             International Power plc (voorheen National Power plc)
abogados, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                   tegen het arrest, op 7 februari 2001 in zaak T-89/98 (1)
kantore van Arendt & Medernach, advocaten aldaar, Rue                   tussen National Association of Licensed Opencast Opera-
Mathias Hardt 8-109, tegen het arrest, op 7 februari 2001 in            tors (NALOO) en de Commissie van de Europese Gemeen-
zaak T-186/98 tussen Compañı́a Internacional de Pesca y                schappen, ondersteund door British Coal Corporation,
Derivados SA (INPESCA) en de Commissie van de Europese                  National Power plc en PowerGen plc, gewezen door het
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg               Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer).                                                pen (Tweede kamer)
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (Zaak C-172/01 P)
1.     het arrest van 7 februari 2001 van het Gerecht van eerste
       aanleg in zijn geheel te vernietigen, en in plaats daarvan:
                                                                                (2001/C 200/78)
       1)    de door rekwirante op 21 juli 1999 ingediende
             „Aanvullende opmerkingen” ontvankelijk te ver-
             klaren,                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        is op 20 april 2001 hogere voorziening ingesteld door
       2)    de door de Commissie overeenkomstig artikel 114,
             lid 1, van het reglement voor de procesvoering van         International Power plc (voorheen National Power plc), ge-
             het Gerecht van eerste aanleg opgeworpen exceptie          vestigd te Londen, vertegenwoordigd door S. Ramsay, solicitor,
                                                                        D. Anderson QC en M. Chamberlain, barrister, tegen het
             van niet-ontvankelijkheid niet-ontvankeijk te ver-
             klaren,                                                    arrest, op 7 februari 2001 in zaak T-89/98 tussen National
                                                                        Association of Licensed Opencast Operators (NALOO) en de
       3)    het beroep van „INPESCA” tot nietigverklaring van          Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
             de beschikking van de Commissie van 16 september           door British Coal Corporation, National Power plc en Power-
             1998, waarbij haar aanvraag op grond van verorde-          Gen plc, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
             ningen EG nrs. 4028/86 (1) van 18 december 1986,           Europese Gemeenschappen (Tweede kamer).
             1263/1999 (2) van 21 juni 1999 en het financieel
             reglement van 21 december 1977 voor communau-
                                                                        Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:
             taire financiële bijstand werd afgewezen,
2.     het door rekwirante in eerste aanleg gevorderde integraal        1)    het arrest van het Gerecht van 7 februari 2001 in zaak
       toe te wijzen,                                                         T-89/98 te vernietigen;
3.     de Commissie wegens haar met het gemeenschapsrecht
                                                                        2)    zelf de zaak af te doen en het beroep van NALOO
       strijdige houding in alle kosten te verwijzen.
                                                                              tot nietigverklaring van de beschikking van 1998 te
                                                                              verwerpen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        3)    NALOO en/of de Commissie te verwijzen in de kosten
                                                                              van IP in zaak T-89/98 en in de onderhavige zaak.
—      Procedurele gebreken, waardoor rekwirante in haar belan-
       gen is geschaad. Artikel 58 van ’s Hofs Statuut: omdat de
       artikelen 5, 7 en 8 van verordening nr. 1263/1999 en
       artikel 52 van verordening nr. 1260/1999 (3) nieuwe
       feiten en rechtsmiddelen inhielden die voor het beroep           Middelen en voornaamste argumenten
       van belang waren, vormden zij „nieuwe middelen” die het
       Gerecht verplicht was in aanmerking te nemen (artikel 48,
       lid 2, van het Reglement voor de procesvoering).                 De centrale fout in het arrest van het Gerecht, voorzover het
                                                                        IP betreft, is de conclusie dat het Gerecht en de Commissie na
—      Schending van het gemeenschapsrecht. Artikel 58 van              1994 bevoegd waren om de klacht van NALOO betreffende
       ’s Hofs Statuut. Gelet op het „normatieve kader” van de          gestelde inbreuken op artikel 63 KS in de jaren 1986-1990 te
       procedure kon de Commissie de beschikking van 1991               onderzoeken.
       niet alleen toetsen aan de hand van de door rekwirante
       voorgedragen „nieuwe en wezenlijke feiten”, maar zij was
       daartoe zelfs verplicht ingevolge artikel 7, punt 7, van het     Die conclusie is verkeerd om twee redenen, die IP aanvoert als
       financieel reglement van 21 december 1977 en artikel 5,          haar eerste twee middelen:
       leden 1 en 2, van verordening EG nr. 1263/1999.
                                                                        De klacht van 1994 was in wezen een herhaling van een
( 1) PB L 376, blz. 7.                                                  klacht die de Commissie reeds in 1991 beslist had niet te
(2) PB L 161, blz. 54.                                                  onderzoeken. Tegen die beschikking van 1991 had beroep
(3) PB L 161, blz. 1.                                                   kunnen worden ingesteld, maar dat is niet gebeurd. In die
                                                                        omstandigheden was de Commissie niet bevoegd om haar
                                                                        eerdere beschikking te herzien; in het andere geval zou zij het
                                                                        rechtszekerheidsbeginsel hebben geschonden.
 ---pagebreak--- 14.7.2001             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 200/43
Hoe dan ook verleent artikel 63, lid 1, KS geen bevoegdheid         Middelen en voornaamste argumenten
om in of na 1994 een gestelde discriminatie in de periode vóór
1990 te onderzoeken, of daartegen op te treden.                     BCC voert de volgende middelen aan:
Uit het slagen van een of beide middelen volgt, dat de              1)    Het Gerecht gaf blijk van een verkeerde rechtsopvatting
beschikking van 1998 geldig was en dat het arrest van                     door te oordelen dat de klacht van 1994 een aanvulling
het Gerecht moet worden vernietigd. Indien beide middelen                 was op die van 1990, en dat bij de Commissie derhalve
worden afgewezen, stelt IP subsidiair:                                    slechts één en dezelfde klacht was ingediend.
dat zelfs indien de Commissie bevoegd was om de klacht van          2)    Het Gerecht gaf blijk van een verkeerde rechtsopvatting
1994 te onderzoeken, zij niet verplicht was dat te doen; en               door te oordelen dat NALOO niet had nagelaten de
                                                                          mogelijkheden waarover zij beschikte inzake rechterlijke
dat de beschikking van 1998 hoe dan ook toereikend was                    bescherming van haar rechten, aan te wenden.
gemotiveerd.
                                                                    3)    Het Gerecht gaf blijk van een verkeerde rechtsopvatting
                                                                          door te oordelen dat een onderzoek van de klacht van
(1) PB C 234 van 25.7.1998, blz. 36.                                      NALOO betreffende de jaren 1986/87 tot 1989/90
                                                                          geenszins onverenigbaar was met het rechtszekerheids-
                                                                          beginsel.
                                                                    4)    Ongeacht of de klachten van 1991 en van 1994 als één
                                                                          en dezelfde klacht moeten worden beschouwd, gaf het
                                                                          Gerecht blijk van een verkeerde rechtsopvatting door te
                                                                          oordelen dat in de klacht een bestaande inbreuk in de zin
                                                                          van artikel 66, lid 7, EGKS-Verdrag werd gelaakt en dat
                                                                          de Commissie derhalve bevoegd was om op te treden met
Hogere voorziening, op 23 april 2001 ingesteld door
                                                                          betrekking tot de periode vóór april 1990.
British Coal Corporation tegen het arrest, op 7 februari
2001 in zaak T-89/98 (1) tussen National Association of             5)    Het Gerecht gaf blijk van een verkeerde rechtsopvatting
Licensed Opencast Operators (NALOO) en de Commissie                       door te oordelen dat het arrest van het Hof van Justitie in
van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door                          de zaak Hopkins tot gevolg had, dat de Commissie
British Coal Corporation, International Power plc (voor-                  bevoegd was om het deel van de klacht van NALOO te
heen National Power plc) en PowerGen (UK) plc (voor-                      onderzoeken, waarin werd gesteld, dat BCC in de jaren
heen PowerGen plc), gewezen door het Gerecht van                          1986/87 tot 1989/90 buitensporige royalty’s had toege-
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede                      past.
                            kamer)
                                                                    6)    Het Gerecht gaf blijk van een verkeerde rechtsopvatting
                      (Zaak C-175/01 P)                                   door te oordelen dat aangezien de Commissie bevoegd
                                                                          was om de klacht van NALOO betreffende gestelde
                                                                          inbreuken in de jaren 1986/87 tot 1989/90 te onderzoe-
                       (2001/C 200/79)                                    ken, zij ook verplicht was dat te doen.
                                                                    7)    Het Gerecht gaf blijk van een verkeerde rechtsopvatting
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                door te oordelen dat de Commissie op grond van
op 23 april 2001 hogere voorziening ingesteld door British                artikel 66, lid 7, bevoegd was om met betrekking tot
Coal Corporation, gevestigd te Londen, vertegenwoordigd                   gestelde inbreuken in de jaren 1986/87 tot 1989/90
door D. Vaughan QC, D. Lloyd Jones QC en C. Mehta, solicitor,             aanbevelingen vast te stellen, en door niet aan te nemen
tegen het arrest, op 7 februari 2001 in zaak T-89/98 tussen               dat de Commissie, anders dan NALOO stelde, op grond
National Association of Licensed Opencast Operators (NA-                  van artikel 66, lid 7, EGKS-Verdrag niet bevoegd was om
LOO) en de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                      een beschikking vast te stellen.
ondersteund door British Coal Corporation, International
Power plc (voorheen National Power plc) en PowerGen (UK)            8)    Het Gerecht gaf blijk van een verkeerde rechtsopvatting
plc (voorheen PowerGen plc), gewezen door het Gerecht van                 door niet te oordelen dat artikel 65 EGKS-Verdrag niet
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede                      van toepassing is op het gestelde gedrag van BCC met
kamer).                                                                   betrekking tot de heffing van royalty’s.
Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:                      9)    Het Gerecht gaf blijk van een verkeerde rechtsopvatting
                                                                          door te oordelen dat de beschikking van 1998 was
1)    het arrest van het Gerecht van 7 februari 2001 in zaak              aangetast door een motiveringsgebrek.
      T-89/98 te vernietigen;
2)    zelf de zaak af te doen en het op 8 juni 1998: bij het        (1) PB C 234 van 25.7.1998, blz. 36.
      Gerecht ingestelde beroep van NALOO te verwerpen;
3)    NALOO en/of de Commissie te verwijzen in de kosten
      van BCC in zaak T-89/98 en in de onderhavige zaak.


title: Verzoek van de Court of Appeal van 29 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding 1. Royscot Leasing Ltd en Royscot Industrial Leasing Ltd, 2. Allied Domecq plc, 3. T. C. Harrison Group Ltd tegen Commissioners of Customs and Excise (Zaak C-305/97)

text:
C 318/ 10             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           18 . 10 . 97
F. Carbajo Ferrero, vertegenwoordigd door G. Vandersan                      motorvoertuigen, bestemd om door een belastingplich
den en L. Levi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen                      tige te worden gebruikt voor zijn belastbare handelin
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson, rue de Ces                      gen ?
sange 30, tegen het arrest, op 12 juni 1997 in zaak T-237/
95 tussen F. Carbajo Ferrero en Europees Parlement gewe
zen door de Eerste Kamer van het Gerecht van eerste aan              2 . Kan het recht op aftrek met name worden uitgesloten:
leg van de Europese Gemeenschappen .
                                                                             a ) ook al zijn de auto's essentiële uitrusting van het
                                                                                bedrijf, in die zin dat het bedrijf per definitie niet
Requirant concludeert dat het den Hove behage :                                  zou bestaan zonder de auto's ( bijvoorbeeld het
                                                                                autoleasebedrijf van de Royscot-vennootschappen,
— te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste                           en de autolease- en autoverhuurbedrijven van de
    aanleg van de Europese Gemeenschappen van 12 juni                            T. C. Harrison-groep )?
     1997 in zaak T-237/95 tussen dezelfde partijen;
                                                                             b ) ook al zijn de auto's nooit beschikbaar voor privé
                                                                                gebruik door de belastingplichtige of zijn personeel
— bijgevolg, het door verzoeker in eerste aanleg gevor                           ( bijvoorbeeld de autoleasebedrijven van de Roy
    derde toe te wijzen;                                                         scot-vennootschappen en van de T. C. Harrison
                                                                                groep )?
— verweerder te verwijzen in alle kosten, die van de eer
    ste aanleg daaronder begrepen .                                          c ) ook al zou de belastingplichtige zonder de auto's
                                                                                zijn bedrijf helemaal niet kunnen uitoefenen ( bij
                                                                                voorbeeld de door een lid van de T. C. Harrison
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                groep in zijn dealerbedrijf aangekochte „ demon
                                                                                stratieauto 's ")?
De hogere voorziening berust op schending van het
Gemeenschapsrecht door het Gerecht, en verzoeker hand                       d ) ook al zouden de werknemers van de belasting
haaft alle middelen en argumenten van zijn beroep. Zij                           plichtige zonder de auto's hun taken niet kunnen
berust bovendien op een onregelmatigheid in de proce                            verrichten ( bijvoorbeeld de door de Allied
dure, doordat het Gerecht heeft geweigerd het Parlement                          Domecq-groep tewerkgestelde handelsreizigers )?
te gelasten de brief waarop verzoeker zich heeft gebaseerd
om de onpartijdigheid van een lid van de jury in twijfel te
                                                                             e ) niettegenstaande a ), c ) of d ), hierboven, op grond
trekken, over te leggen .
                                                                                dat de werknemers van de belastingplichtige de
                                                                                auto's buiten de werkuren, subsidiair, voor hun
                                                                                particuliere behoeften mogen gebruiken ?
                                                                      3 . Is het voor vraag 2, onder e ), relevant of:
Verzoek van de Court of Appeal van 29 juli 1997 om een
prejudiciële beslissing in het geding 1 . Royscot Leasing Ltd                a ) de uitgaven voor de auto's tussen professioneel en
en Royscot Industrial Leasing Ltd, 2 . Allied Domecq plc,                        privé-gebruik kunnen worden omgeslagen ?
3 . T. C. Harrison Group Ltd tegen Commissioners of
                     Customs and Excise                                      b ) de toestemming om de auto's voor particuliere
                       ( Zaak C-305/97)                                           behoeften te gebruiken, met het oog op de BTW
                                                                                een belastbare handeling is, omdat de belasting
                          ( 97/C 318/ 18 )                                        plichtige de werknemers voor dat gebruik een ver
                                                                                goeding laat betalen ?
De Court of Appeal heeft in hoger beroep bij beschikking
van 29 juli 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van               4 . Is de bij de tweede alinea van artikel 17, lid 6, aan de
Justitie op 26 augustus 1997, in het geding 1 . Royscot                      lidstaten verleende machtiging vervallen aan het einde
Leasing Ltd en Royscot Industrial Leasing Ltd, 2 . Allied                    van de in de eerste alinea bedoelde vierjarige periode ?
Domecq plc, 3 . T. C. Harrison Group Ltd tegen
Commissioners of Customs and Excise, het Hof van Justi               (') Tweede Richtlijn 67/228/EEG van de Raad van 11 april 1967
tie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                          betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                         inzake omzetbelasting — Structuur en wijze van toepassing
                                                                            van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege
                                                                            voegde waarde ( PB 71 van 14 . 4 . 1967, blz . 1303 ).
1 . Stond artikel 11 , lid 4, van de tweede richtlijn van de          ( 2 ) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
    Raad van 11 april 1967 (') de lidstaten de invoering of                 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
    handhaving toe, en staat de tweede alinea van                           inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belas
                                                                            ting over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB
    artikel 17, lid 6 , van de zesde richtlijn van de Raad                  L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ).
    van 17 mei 1977 ( 2 ) de lidstaten de handhaving toe
    van wetgeving die zonder beperking de aftrek uitsluit
    van de BTW die is verschuldigd op de aankoop van


title: Zaak T-753/14: Arrest van het Gerecht van 25 mei 2016 – Ice Mountain Ibiza/EUIPO – Etyam (ocean beach club ibiza) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk ocean beach club ibiza — Ouder nationaal beeldmerk ocean drive Ibiza-hotel en ouder nationaal woordmerk OCEAN THE GROUP — Nietigverklaring van het oudere merk dat de grond vormde voor de bestreden beslissing — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/29

         Arrest van het Gerecht van 25 mei 2016 – Ice Mountain Ibiza/EUIPO – Etyam (ocean beach club ibiza)
   (Zaak T-753/14) (1)

   ((„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk ocean beach club ibiza - Ouder nationaal beeldmerk ocean drive Ibiza-hotel en ouder nationaal woordmerk OCEAN THE GROUP - Nietigverklaring van het oudere merk dat de grond vormde voor de bestreden beslissing - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 243/30)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ice Mountain Ibiza, SL (San Antonio, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Gracia Albero, F. Miazzetto en E. Cebollero González, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Etyam, SL (Ibiza, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 31 juli 2014 (zaak R 2293/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Etyam en Ice Mountain Ibiza

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2015.


title: Gevoegde zaken C-383/06 tot en met C-385/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 maart 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door Raad van State — Nederland) — Vereniging Nationaal Overlegorgaan Sociale Werkvoorziening (C-383/06), Gemeente Rotterdam (C-384/06)/Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant (C-385/06)/Algemene Directie voor de Arbeidsvoorziening (Structuurfondsen — Artikel 23, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 4253/88 — Intrekking en terugvordering van communautaire financiële bijstand — Artikel 249 EG — Bescherming van gewettigd vertrouwen en van rechtszekerheid)

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 maart 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door Raad van State — Nederland) — Vereniging Nationaal Overlegorgaan Sociale Werkvoorziening (C-383/06), Gemeente Rotterdam (C-384/06)/Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant (C-385/06)/Algemene Directie voor de Arbeidsvoorziening
   (Gevoegde zaken C-383/06 tot en met C-385/06) (1)

   (Structuurfondsen - Artikel 23, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 4253/88 - Intrekking en terugvordering van communautaire financiële bijstand - Artikel 249 EG - Bescherming van gewettigd vertrouwen en van rechtszekerheid)
   (2008/C 116/10)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Raad van State
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Vereniging Nationaal Overlegorgaan Sociale Werkvoorziening (C-383/06), Gemeente Rotterdam (C-384/06), Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant (C-385/06)

      Verwerende partijen: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Algemene Directie voor de Arbeidsvoorziening
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Nederlandse Raad van State — Uitlegging van artikel 23, lid 1, van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds — Intrekking en terugvordering van communautaire financiële bijstand — Artikelen 10 en 249 EG — Toepassing van de algemene beginselen van gemeenschapsrecht
   Dictum

               1)

               Artikel 23, lid 1, van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad van 20 juli 1993, schept voor de lidstaten, zonder dat een bevoegdheidsattributie naar nationaal recht noodzakelijk is, een verplichting om als gevolg van misbruik of nalatigheid verloren middelen terug te vorderen.

               2)

               De terugvordering van als gevolg van misbruik of nalatigheid verloren middelen moet geschieden op de voet van artikel 23, lid 1, van verordening nr. 4253/88, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2082/93, en volgens de modaliteiten van het nationale recht, vooropgesteld dat de toepassing van dit recht geen afbreuk doet aan de toepassing en de werkzaamheid van het gemeenschapsrecht en niet tot gevolg heeft dat de terugvordering van de op onregelmatige wijze toegekende gelden nagenoeg onmogelijk wordt gemaakt. Het staat aan de nationale rechter om de toepassing van het gemeenschapsrecht ten volle te verzekeren door indien nodig nationale bepalingen zoals de Algemene wet bestuursrecht die hieraan in de weg staan, buiten toepassing te laten of uit te leggen. De nationale rechter kan de gemeenschapsrechtelijke beginselen van rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen toepassen bij de beoordeling van het gedrag van zowel de begunstigde van de verloren middelen als de betrokken bestuursorganen, vooropgesteld dat met het belang van de Gemeenschap ten volle rekening wordt gehouden. Het feit dat de begunstigde van de gelden een publiekrechtelijke rechtspersoon is, is daarbij irrelevant.

      (1)  PB C 310 van 16.12.2006.


title: Beroep, op 14 april 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-139/97)

text:
Nr. C 181 /4          NL                   . Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         14 . 6 . 97
     waar zij de handel tussen de lidstaten ongunstig kun              van de Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet vast
     nen beïnvloeden en ertoe strekken of ten gevolge heb              gesteld.
     ben dat de mededinging binnen de gemeenschappelijke
     markt wordt verhinderd, beperkt of vervalst ?                      (') PB nr. L 45 van 17. 2 . 1994 , blz . 1 .
                                                                        ( 2 ) PB nr. L 297 van 13 . 10 . 1992, blz. 16 .
4. Indien de in vraag 3 bedoelde onverenigbaarheid
     wordt vastgesteld, welke zijn dan de gevolgen daarvan
     voor de overeenkomstige clausules in de borgstellings
     contracten en voor de contracten zelf, die op basis van
     deze voorwaarden zijn gesloten door de bij de ABI
     aangesloten banken, gesteld dat die banken tezamen                 Verzoek van het Landesgericht Linz van 26 maart 1997
     kunnen worden geacht op de nationale markt een col
                                                                        om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     lectieve machtspositie in de zin van artikel 86 van het                       W. Rechberger e.a. en Republiek Oostenrijk
     Verdrag in te nemen, en dat de toepassing van de be
     trokken voorwaarden misbruik van die machtspositie                                           ( Zaak C-140/97)
     oplevert ?                                                                                97/C 181 /08 )
                                                                        Het Landesgericht Linz heeft bij beschikking van 26 maart
                                                                        1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                        15 april 1997, in het geding tussen W. Rechberger e.a . en
Beroep, op 14 april 1997 ingesteld door Commissie van                   Republiek Oostenrijk, het Hof van Justitie van de Euro
 de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                  pese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslis
                                                                        sing over de navolgende vragen:
                       ( Zaak C-139/97 )
                          ( 97/C 181 /07 )
                                                                         1 . Vallen onder de bescherming van artikel 7 van Richt
                                                                               lijn 90/314/EEG van de Raad van 13 juni 1990 betref
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                        fende pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakket
is op 14 april 1997 beroep tegen Italiaanse Republiek in                      ten en rondreispakketten ( 1 ) ( hierna : „ richtlijn "), ook
gesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                            reizen waarvoor de hoofdcontractant op grond van de
                                                                               overeenkomst
pen, vertegenwoordigd door R Stancanelli, lid van haar ju
ridische dienst, als gemachtigde, bijgestaan door M. Mero
la , advocaat te Rome, domicilie gekozen hebbende te                           a ) als individuele reiziger behalve de luchthavenbelas
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                                   ting ( vertrekbelasting ) enkel de toeslag voor een
Kirchberg.                                                                          eenpersoonskamer of
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                              b ) in gezelschap van ten minste één volledig betalende
                                                                                persoon enkel de luchthavenbelasting (vertrekbe
                                                                                lasting) moet betalen, terwijl de hoofdcontractant
1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de                       voor de vlucht en de overnachting in een kamer
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                           voor twee of meer personen geen vergoeding be
     stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 94/                       hoeft te betalen ?
     2/EG van de Commissie (') van 21 januari 1994 hou
     dende uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 92/75/EEG
     van de Raad (2 ) wat de etikettering van het energiever           2 . Vallen dergelijke reizen ook onder de werkingssfeer
     bruik van huishoudelijke elektrische koelkasten, diep                    van de richtlijn, indien zij door het grootste dagblad
     vriezers en combinaties daarvan betreft, de krachtens                     van een lidstaat exclusief voor zijn abonnees in het ka
     die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is na                 der van een concurrentiebeperkende reclameactie als
     gekomen;                                                                  „ relatiegeschenk " worden aangeboden ?
2 . de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van               Indien de eerste en de tweede vraag bevestigend worden
     de procedure .                                                      beantwoord :
Middelen en voornaamste argumenten                                       3 . Is het aan te merken als een tijdige omzetting van
                                                                               artikel 7 van de richtlijn, indien de op 15 november
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk                       1994 bekendgemaakte nationale regeling slechts van
een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken                    toepassing was op pakketreizen die na 1 januari 1995
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn                     werden geboekt en waarvan de vertrekdatum niet eer
de lidstaten verplicht de in de richtlijnen gestelde omzet                    der dan 1 mei 1995 was vastgesteld,
tingstermijnen in acht te nemen. Ofschoon die termijn op
31 december 1994 is verstreken, heeft Italiaanse Republiek                     a ) gezien de deelneming van Oostenrijk aan de Euro
de nodige bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies                         pese Economische Ruimte sinds 1 januari 1994 en


title: Zaak T-582/16: Beschikking van het Gerecht van 22 juni 2017 — Vankerckhoven-Kahmann/Commissie („Openbare dienst — Ambtenaren — Herstel van loopbaan — Weigering van bevordering — Overplaatsing naar een andere instelling — Indeling in rang — Verzoek in de zin van artikel 90, lid 1, van het Statuut — Redelijke termijn — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/22

         Beschikking van het Gerecht van 22 juni 2017 — Vankerckhoven-Kahmann/Commissie
   (Zaak T-582/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Ambtenaren - Herstel van loopbaan - Weigering van bevordering - Overplaatsing naar een andere instelling - Indeling in rang - Verzoek in de zin van artikel 90, lid 1, van het Statuut - Redelijke termijn - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2017/C 269/32)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Monique Vankerckhoven-Kahmann (Edingen, België) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Berscheid en C. Berardis-Kayser, vervolgens G. Berscheid en L. Radu Bouyon, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van ten eerste het besluit van de Commissie van 17 april 2015 houdende weigering om verzoeksters rang bij haar overplaatsing te herzien, en ten tweede het besluit van de Commissie van 9 november 2015 tot afwijzing van haar klacht van 17 juli 2015

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Monique Vankerckhoven-Kahmann zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 145 van 25.4.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-11/15, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak C-69/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli — Sezione Lavoro — Italië) — Raffaello Visciano/Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) (Sociale politiek — Bescherming van werknemers — Insolventie van werkgever — Richtlijn 80/987/EEG — Verplichting tot honorering van alle onvervulde aanspraken tot vooraf vastgesteld plafond — Aard van aanspraken van werknemer jegens waarborgfonds — Verjaringstermijn)

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli — Sezione Lavoro — Italië) — Raffaello Visciano/Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)
   (Zaak C-69/08) (1)

   (Sociale politiek - Bescherming van werknemers - Insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987/EEG - Verplichting tot honorering van alle onvervulde aanspraken tot vooraf vastgesteld plafond - Aard van aanspraken van werknemer jegens waarborgfonds - Verjaringstermijn)
   2009/C 220/13
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Napoli — Sezione Lavoro

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Raffaello Visciano

      Verwerende partij: Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Napoli Sezione Lavoro — Uitlegging van de artikelen 3 en 4 van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980, betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283, blz. 23) — Loongarantie over de drie laatste maanden van de arbeidsovereenkomst, met vooraf bepaald plafond — Aftrek op de vergoeding van door de werkgever betaalde loonvoorschotten — Nationale regeling die dezelfde prestatie anders kwalificeert naar gelang van het rechtssubject dat gehouden is de prestatie te verrichten en die in een andere verjaringstermijn voor het instellen van vorderingen in rechte voorziet

      Dictum

               1)

               De artikelen 3 en 4 van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, staan niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling op grond waarvan onvervulde aanspraken van werknemers als „uitkeringen van sociale zekerheid” kunnen worden gekwalificeerd wanneer zij worden gehonoreerd door een waarborgfonds.

               2)

               Richtlijn 80/987 staat niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling die de oorspronkelijke loonaanspraak van de werknemer louter als maatstaf hanteert om de uitkering vast te stellen die moet worden gegarandeerd door een waarborgfonds.

               3)

               In het kader van het verzoek van een werknemer om van een waarborgfonds betaling te verkrijgen van onvervulde loonaanspraken staat richtlijn 80/987 niet in de weg aan toepassing van een verjaringstermijn van een jaar (gelijkwaardigheidsbeginsel). Niettemin is het aan de nationale rechter om te onderzoeken of de wijze waarop die termijn wordt gehanteerd de uitoefening van de door het gemeenschapsrecht verleende rechten niet nagenoeg onmogelijk of uiterst moeilijk maakt (doeltreffendheidsbeginsel).

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 maart 2002 in zaak T-3/02, Schlüsselverlag J. S. Moser GmbH en andere tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Controle op concentraties — Beroep wegens nalaten — Standpuntbepaling — Kennelĳke niet-ontvankelĳkheid")

text:
C 156/26                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       29.6.2002
(gemachtigde: A. Bordes), betreffende een beroep tot nietigver-          1.    Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.
klaring van beschikking C(2001) 1380 van de Commissie van
2 juli 2001 houdende intrekking van de eerder aan verzoekster
toegekende financiële steun van het Europees Oriëntatie- en              2.    Verzoeksters worden in de kosten verwezen.
Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling „Oriëntatie”, heeft
het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt:
B. Vesterdorf, president, N. J. Forwood en H. Legal, rechters;
griffier: H. Jung, op 21 maart 2002 een beschikking gegeven              (1) PB C 84 van 6.4.2002.
waarvan het dictum luidt als volgt:
1.    Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.
2.    Verzoekster zal haar eigen kosten alsmede de kosten van
      verweerster dragen.
(1) PB C 317 van 10.11.01.
                                                                                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN
                                                                                HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 18 maart 2002
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                              AANLEG
                                                                         in zaak T-21/02 R, G. Atzeni en anderen tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
                        van 11 maart 2002
in zaak T-3/02, Schlüsselverlag J. S. Moser GmbH en                      (Kort geding — Staatssteun- Beroepstermijn — Ontvanke-
andere tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                                        lijkheid beroep in hoofdzaak)
                                pen (1)
                                                                                (2002/C 156/52)
(„Controle op concentraties — Beroep wegens nalaten —
  Standpuntbepaling — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                          (2002/C 156/51)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                         In zaak T-21/02 R, G. Atzeni, woonachtig te Serdiana (Italië),
                                                                         en 77 anderen, vertegenwoordigd door G. Dore en F. Ciulli,
                                                                         advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
In zaak T-3/02, Schlüsselverlag J. C. Moser GmbH, gevestigd              pen (gemachtigde: D. Triantafyllou), betreffende een verzoek
te Innsbruck (Oostenrijk), J. Wimmer Medien GmbH & Co.                   om opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking 97/
KG, gevestigd te Linz (Oostenrijk), Styria Medien AG, gevestigd          612/EG van de Commissie van 16 april 1997 betreffende door
te Graz (Oostenrijk), Zeitungs- und Verlags-Gesellschaft mbH,            de regio Sardinië (Italië) verleende steun in de landbouwsector
gevestigd te Bregenz (Oostenrijk), Eugen Ruß Vorarlberger                (PB L 248, blz. 27), heeft de president van het Gerecht op
Zeitungsverlag und Druckerei GmbH, gevestigd te Schwarzach               18 maart 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
(Oostenrijk), „Die Presse” Verlags-Gesellschaft mbH, gevestigd           luidt als volgt:
te Wenen, „Salzburger Nachrichten” Verlags-Gesellschaft mbH
en Co. KG, gevestigd te Salzburg (Oostenrijk), alle vertegen-
woordigd door M. Krüger, advocaat, tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K. Wiedner),                    1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
betreffende een beroep strekkende tot vaststelling dat verweer-
ster ten onrechte heeft nagelaten een beschikking te geven
over de verenigbaarheid van een concentratie met de gemeen-              2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
schappelijke markt, heeft het Gerecht (Derde kamer), samenge-
steld als volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts en J. Azizi,
rechters; griffier: H. Jung, op 11 maart 2002 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 november 2004 in de gevoegde zaken C-10/02 en C-11/02 (verzoeken van het Tribunale amministrativo regionale per la Puglia om een prejudiciële beslissing): Anna Fascicolo e.a., Enzo De Benedictis e.a. tegen Regione Puglia e.a. (C-10/02) en Grazia Berardi e.a., Lucia Vaira e.a. tegen Azienda Unità Sanitaria Locale BA/4 e.a. (C-11/02) (Vrij verkeer van artsen — Richtlijnen 86/457/EEG en 93/16/EEG — Erkenning van diploma's, certificaten en andere titels — Verplichting van lidstaten om uitoefening van werkzaamheden van arts als huisarts in het kader van nationaal stelsel van sociale zekerheid afhankelijk te stellen van bezit van specifiek diploma — Verworven rechten — Gelijkwaardigheid van vóór 1 januari 1995 verkregen toelating met diploma van specifieke opleiding — Opstelling van lijst van huisartsen voor bezetting van beschikbare plaatsen in regio op basis van titels)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 18 november 2004
   in de gevoegde zaken C-10/02 en C-11/02 (verzoeken van het Tribunale amministrativo regionale per la Puglia om een prejudiciële beslissing): Anna Fascicolo e.a., Enzo De Benedictis e.a. tegen Regione Puglia e.a. (C-10/02) en Grazia Berardi e.a., Lucia Vaira e.a. tegen Azienda Unità Sanitaria Locale BA/4 e.a. (C-11/02) (1)

   (Vrij verkeer van artsen - Richtlijnen 86/457/EEG en 93/16/EEG - Erkenning van diploma's, certificaten en andere titels - Verplichting van lidstaten om uitoefening van werkzaamheden van arts als huisarts in het kader van nationaal stelsel van sociale zekerheid afhankelijk te stellen van bezit van specifiek diploma - Verworven rechten - Gelijkwaardigheid van vóór 1 januari 1995 verkregen toelating met diploma van specifieke opleiding - Opstelling van lijst van huisartsen voor bezetting van beschikbare plaatsen in regio op basis van titels)
   (2005/C 6/01)
   Procestaal: Italiaans
   In de gevoegde zaken C-10/02 en C-11/02, betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per la Puglia (Italië) bij beslissingen van 10 oktober 2001, ingekomen bij het Hof op 15 januari 2002, in de procedures: Anna Fascicolo e.a., Enzo De Benedictis e.a. tegen Regione Puglia, Maria Paciolla, Assessorato alla Sanità e Servizi Sociali della Regione Puglia, Coordinatore del Settore Sanità, Azienda Unità Sanitaria Locale BR/1, Felicia Galietti e.a., Azienda Unità Sanitaria Locale BA/4, Madia Evangelina Magrì, Azienda Unità Sanitaria Locale BA/1, Azienda Unità Sanitaria Locale BA/3 (C-10/02), en Grazia Berardi e.a., Lucia Vaira e.a. tegen Azienda Unità Sanitaria Locale BA/4, Angelo Michele Cea, Scipione De Mola, Francesco d'Argento, Azienda Unità Sanitaria Locale FG/2, Antonella Battista e.a., Nicola Brunetti e.a., Azienda Unità Sanitaria Locale BA/3, Azienda Unità Sanitaria Locale FG/3, Erasmo Fiorentino (C-11/02), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts, S. von Bahr en K. Schiemann (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: J. Kokott, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 18 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 36, lid 2, van richtlijn 93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de onderlinge erkenning van hun diploma's, certificaten en andere titels, legt de lidstaten niet op om, wat de toegang tot huisartsenplaatsen betreft, de vóór 1 januari 1995 verkregen toelating tot de uitoefening van de werkzaamheden van huisarts in het kader van het nationale gezondheidsstelsel als gelijkwaardig aan het verkrijgen van het certificaat van specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde te beschouwen.

               2)

               Artikel 36, lid 2, van richtlijn 93/16 verzet zich niet ertegen dat de lidstaten aan artsen die zowel houder zijn van het certificaat van opleiding in de huisartsgeneeskunde als op 31 december 1994 zijn toegelaten tot de uitoefening van de werkzaamheden van huisarts in het kader van het nationale gezondheidsstelsel:

                           —

                           meer plaatsen voorbehouden dan aan de artsen die dit certificaat bezitten respectievelijk de toegelaten artsen, door hun toe te staan in deze twee categorieën van voorbehouden plaatsen tegelijkertijd mee te dingen;

                           —

                           een nog verdergaande bijzondere behandeling geven door, wanneer zij meedingen in het kader van de quota van plaatsen die voorbehouden zijn aan artsen die op 31 december 1994 waren toegelaten tot de uitoefening van het beroep, hun de bijkomende punten te verlenen voor het verkrijgen van bovenvermeld certificaat.

      (1)  PB C 68 van 16.3.2002.


title: Zaak T-366/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2015 door Viara Todorova Androva tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 april 2015 in zaak F-78/12, Todorova Androva/Raad

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/16

         Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2015 door Viara Todorova Androva tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 april 2015 in zaak F-78/12, Todorova Androva/Raad
   (Zaak T-366/15 P)
   (2015/C 337/19)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Viara Tadorova Androva (Sint-Genesius-Rode, België) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie en Rekenkamer van de Europese Unie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van 29 april 2015 in zaak F-78/12 te vernietigen en zelf uitspraak te doen over de zaak;

               —

               subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting, daar het Gerecht voor ambtenarenzaken (hierna: „GVA”) heeft geoordeeld dat op grond van artikel 45 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie voor de plaatsing op de lijst van voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren geen rekening kon worden gehouden met de diensttijd die als tijdelijk functionaris was verworven.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting van het GVA, daar het heeft geoordeeld dat het onderhavige geval niet viel onder de rechtspraak van het Hof, zoals deze volgt uit het arrest van 8 september 2011, Rosado Santana (C-177/10, Jurispr., EU:C:2011:557), maar onder die welke volgt uit de beschikking van 7 maart 2013, Rivas Montes (C-178/12, EU:C:2013:150).

               3.

               Derde middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting, daar het GVA heeft geoordeeld dat het middel gebaseerd op schending van het beginsel van gelijke behandeling niet ontvankelijk was, omdat niet de precieze namen waren aangegeven van de kandidaten die in plaats van rekwirante waren bevorderd.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting door het GVA, aangezien het heeft geoordeeld dat het middel gebaseerd op niet-nakoming van de zorgplicht niet ontvankelijk was, omdat er geen overeenstemming was tussen de klacht en het verzoekschrift.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van  15 december 2005  in zaak C-252/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/22/EG — Elektronische-communicatienetwerken en -diensten — Universele dienst — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 15 december 2005
   in zaak C-252/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/22/EG - Elektronische-communicatienetwerken en -diensten - Universele dienst - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2006/C 48/13)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-252/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 14 juni 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Zavvos en M. Shotter) tegen Helleense Republiek (gemachtigde: N. Dafniou), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. Makarczyk, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta en P. Kūris (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 15 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn), is de Helleense Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 201 van 7.8.2004.


title: Zaak C-445/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 17 augustus 2015 — The Queen, op verzoek van Nutricia Ltd/Secretary of State for Health

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 17 augustus 2015 — The Queen, op verzoek van Nutricia Ltd/Secretary of State for Health
   (Zaak C-445/15)
   (2015/C 354/27)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nutricia Limited

      Verwerende partij: Secretary of State for Health

      Prejudiciële vragen

               1.

               Teneinde een product te kunnen aanmerken als dieetvoeding voor medisch gebruik als bedoeld in de definitie van artikel 1, lid 2, onder b), van richtlijn 1999/21/EG van de Commissie betreffende dieetvoeding voor medisch gebruik (1):

                           a.

                           heeft dan objectief te gelden dat:

                                       i)

                                       van alle patiënten die lijden aan de specifieke ziekte, aandoening of andere kwaal voor de diëtische behandeling waarvan het product in de handel wordt gebracht (hierna: „geïndiceerde kwaal”), of

                                       ii)

                                       van een subgroep van dergelijke patiënten,
                                       het vermogen om gewone voedingsmiddelen, bepaalde nutriënten daarin of bepaalde metabolieten in te nemen, te verteren, te absorberen, te metaboliseren of uit te scheiden beperkt, aangetast of verstoord is, of dat zij andere medisch bepaalde behoeften aan nutriënten hebben die een gevolg zijn van de geïndiceerde kwaal?

                           b.

                           Of is het, subsidiair, ook voldoende dat de fabrikant het product bestemd voor een „medisch bepaald” gebruik als bedoeld in artikel 1, lid 2, onder b), in de zin dat: i) de fabrikant het product bestemd voor uitsluitend gebruik onder medisch toezicht van klinisch medici die patiënten met de geïndiceerde kwaal behandelen, en dat ii) een serieuze toezichthoudende klinisch medicus zich per patiënt naar behoren een klinisch oordeel kan vormen dat het gebruik van dat product een passende vorm van diëtische behandeling is voor bepaalde patiënten die aan de geïndiceerde kwaal lijden, omdat de klinisch medicus redelijkerwijs van mening is dat een dergelijke patiënt speciale voedingsbehoeften heeft die verband houden met de geïndiceerde kwaal?

                           c.

                           Indien het antwoord op de eerste prejudiciële vraag, onder a), ii, bevestigend luidt, i) welk aandeel van de patiënten met de geïndiceerde kwaal moet de relevante beperking, aantasting of verstoring of andere medisch bepaalde behoefte aan nutriënten hebben, of is er dienaangaande geen minimum, en ii) moet deze subgroep patiënten vooraf kunnen worden geïdentificeerd, op het moment waarop het product in de handel wordt gebracht?

                           d.

                           Indien het antwoord op de eerste prejudiciële vraag, onder b), bevestigend luidt, aan welke „speciale voedingsbehoeften” moet het gebruik van het product dan veilig, heilzaam en doeltreffend voldoen, als bedoeld in artikel 3?

               2.

               Met betrekking tot de zinsnede „voor de behandeling waarvan niet louter met wijziging van het normale voedingspatroon noch met andere voedingsmiddelen voor bijzondere voeding, noch met een combinatie van beide, kan worden volstaan” in artikel 1, lid 2, onder b), hoe dient de mogelijkheid tot wijziging van het voedingspatroon te worden beoordeeld? Met name:

                           a.

                           Zijn veiligheids- en praktische overwegingen bij een wijziging van het voedingspatroon relevant voor deze beoordeling? Zo ja, hoe dienen zij in aanmerking te worden genomen?

                           b.

                           Moet een dergelijke mogelijkheid tot wijziging van het normale voedingspatroon (en indien relevant, veiligheids- en praktische overwegingen) worden beoordeeld:

                                       i)

                                       in algemene zin, en vooraf, voor: i) een typische persoon met een typisch voedingspatroon met de typische bekwaamheid van een dergelijk persoon om zijn voedingspatroon te wijzigen, of ii) een typische patiënt met de geïndiceerde kwaal, met het voor een dergelijke patiënt typische voedingspatroon en de voor een dergelijke patiënt typische bekwaamheid om zijn voedingspatroon te wijzigen, of iii) andere hypothetische patiëntkenmerken?

                                       ii)

                                       individueel en in de loop van de behandeling van de patiënt, gebruikmakend van het klinisch oordeel van de toezichthoudende klinisch medicus, zodat het volstaat dat een fabrikant het product in redelijkheid bestemt voor klinisch gebruik omdat een toezichthoudende klinisch medicus op redelijke, patiëntspecifieke gronden (bijvoorbeeld op voor de patiënt specifieke veiligheids- of praktische gronden) tot de conclusie kan komen dat voor bepaalde patiënten met de geïndiceerde kwaal het gebruik van dieetvoeding klinisch de voorkeur verdient boven andere vormen van wijziging van het voedingspatroon?

                                       iii)

                                       of op andere wijze, en zo ja, hoe?

                           c.

                           Omvat „wijziging van het normale voedingspatroon” het gebruik van „voedingssupplementen” als bedoeld in richtlijn 2002/46/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen, of van „verrijkte voedingsmiddelen” in de zin van verordening (EG) nr. 1925/2006 betreffende de toevoeging van vitaminen en mineralen en bepaalde andere stoffen aan levensmiddelen?

                           d.

                           Wanneer een groep patiënten die aan een specifieke ziekte, aandoening of andere kwaal lijden zonder geheugensteuntje moeilijk kunnen onthouden een normaal voedingspatroon te volgen, kan dan een product dat is ontwikkeld om de consumptie van nutriënten die deel zouden uitmaken van het normale voedingspatroon, door zulke patiënten te vergemakkelijken, dieetvoeding voor medisch gebruik vormen als bedoeld in richtlijn 1999/21/EG van de Commissie van 25 maart 1999 betreffende dieetvoeding voor medisch gebruik?

      (1)  PB L 91, blz. 29.


title: Zaak T-363/09: Beroep ingesteld op 17 september 2009 — Longevity Health Products/BHIM — Gruppo Lepetit (RESVEROL)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/80

         Beroep ingesteld op 17 september 2009 — Longevity Health Products/BHIM — Gruppo Lepetit (RESVEROL)
   (Zaak T-363/09)
   2009/C 267/143
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Longevity Health Products, Inc. (Nassau, Bahamas) (vertegenwoordiger: J. Korab, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gruppo Lepetit SpA (Lainate, Italië)

      Conclusies

               —

               verzoeksters beroep ontvankelijk verklaren,

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 juli 2009 in zaak R 1204/2008-2 vernietigen en de door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep ingestelde vordering tot nietigverklaring van gemeenschapsmerk 5 244 512 afwijzen,

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „RESVEROL” voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: nationale merken „LESTEROL” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er gevaar voor verwarring van de betrokken merken bestond.


title: Zaak C-110/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 februari 2007 door Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale des producteurs de lait (FNPL) en Jeunes Agriculteurs (JA) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 13 december 2006 in de gevoegde zaken T-217/03 en T-245/03, FNCBV e.a./Commissie

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/28

         Hogere voorziening ingesteld op 27 februari 2007 door Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale des producteurs de lait (FNPL) en Jeunes Agriculteurs (JA) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 13 december 2006 in de gevoegde zaken T-217/03 en T-245/03, FNCBV e.a./Commissie
   (Zaak C-110/07 P)
   (2007/C 95/51)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwiranten: Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale des producteurs de lait (FNPL) en Jeunes Agriculteurs (JA) (vertegenwoordigers: V. Ledoux en B. Néouze, avocats)

      Andere partijen in de procedure: Fédération nationale de la coopération bétail et viande (FNCBV), Commissie van de Europese Gemeenschappen, Franse Republiek
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 13 december 2006 te vernietigen;

               —

               vast te stellen dat geen geldboete aan rekwiranten hoeft te worden opgelegd;

               —

               subsidiair, het bedrag van de geldboeten te verlagen;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten die in de procedure in kort geding en in de hoofdzaak voor het Gerecht en in de procedure voor het Hof zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van hun hogere voorziening voeren rekwiranten vier middelen aan. Met hun eerste middel stellen zij dat het Gerecht de ter beoordeling voorgelegde bewijzen heeft verdraaid doordat het geen rekening heeft gehouden met twee essentiële stukken die aantonen dat de overeenkomst van 24 oktober 2001 niet tot na 30 november van datzelfde jaar is verlengd. Met hun tweede middel betogen zij dat het Gerecht in strijd met het gemeenschapsrecht en de vaste rechtspraak van het Hof heeft geoordeeld dat de Commissie de rechten van de verdediging niet heeft geschonden door in de mededeling van de punten van bezwaar niet aan te geven dat zij bij de berekening van het bedrag van de geldboeten zou uitgaan van de gecumuleerde omzet van de leden van rekwiranten. Met hun derde middel stellen zij dat het Gerecht artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62 heeft geschonden doordat het zijn conclusie dat de aan rekwiranten opgelegde geldboeten het in dit artikel vastgestelde plafond van 10 % van de omzet niet overschrijden, heeft gebaseerd op de gecumuleerde omzet van de leden van deze federaties, zonder dat de in de rechtspraak gestelde specifieke en objectieve voorwaarden daartoe zijn vervuld. Met hun vierde middel stellen rekwiranten dat het Gerecht het ne bis in idem-beginsel en het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door aan elk van de federaties een afzonderlijke geldboete op te leggen die mede rekening houdt met de gezamenlijke omzet van hun gemeenschappelijke leden. Volgens hen kon in casu slechts aan één enkele federatie een sanctie worden opgelegd op basis van de gezamenlijke financiële capaciteit van de gemeenschappelijke leden van rekwiranten.


title: Zaak C-112/00: Verzoek van het Oberlandesgericht Innsbruck van 1 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen E. Schmidberger en de Republiek Oostenrĳk

text:
C 163/12                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10.6.2000
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             toegestaan of althans later moet worden ontbonden,
                                                                             wanneer of zodra die vergadering met vergelijkbare publi-
a) vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de                 citeitswerking ook buiten de transitroute kan worden
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen           gehouden?
      die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 97/59/EG (1)
      van de Commissie van 26 november 1997 tot derde
      aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van                  2) Vormt het feit dat een lidstaat niet in zijn nationale regels
      richtlijn 90/679/EEG (2) van de Raad betreffende de be-                betreffende het recht en de vrijheid van vergadering heeft
      scherming van de werknemers tegen de risico’s van                      opgenomen, dat bij de afweging tussen de vrijheid van
      blootstelling aan biologische agentia op het werk (zevende             vergadering en het algemeen belang ook de beginselen van
      bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van              het gemeenschapsrecht, vooral de fundamentele vrijheden
      richtlijn 89/391/EEG (3)) en/of door die bepalingen niet               en hier in het bijzonder de regels betreffende het vrije
      aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2,                 verkeer van goederen in aanmerking moeten worden
      lid 1, die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is           genomen, wanneer desondanks een 28 uur durende verga-
      nagekomen;                                                             dering met politiek karakter wordt toegestaan en gehou-
                                                                             den, waardoor in verband met het reeds bestaande natio-
b) de Republiek Oostenrijk in de kosten van de procedure te                  nale algemene rijverbod op vrije dagen een voor het
      verwijzen.                                                             intracommunautaire goederenvervoer wezenlijke route ge-
                                                                             durende vier dagen — met korte onderbreking van enkele
                                                                             uren — onder meer voor het grootste deel van het
Middelen en voornaamste argumenten                                           vrachtwagenverkeer wordt geblokkeerd, een ernstige in-
                                                                             breuk op het gemeenschapsrecht die, wanneer de overige
De middelen en voornaamste elementen zijn dezelfde als die                   omstandigheden zich voordoen, voldoende is als basis voor
in zaak C-105/00 (4); de uitvoeringstermijn is op 30 juni 1998               aansprakelijkheid van de lidstaat volgens de beginselen van
verstreken en Oostenrijk heeft nog steeds niet voor alle                     gemeenschapsrecht?
sectoren en op alle niveaus, inzonderheid op dat van de
deelstaten, de nodige maatregelen getroffen.
                                                                         3) Vormt de beslissing van een nationale instantie, dat de
                                                                             gemeenschapsregels, in het bijzonder betreffende het vrije
( 1) PB L 335, blz. 17.                                                      verkeer van goederen en de algemene verplichting tot
( 2) PB L 374, blz. 1.
( 3) PB L 183, blz. 1.                                                       samenwerking en trouw van artikel 10 (ex artikel 5) EG,
( 4) Commissie/Portugal, zie bladzijde 10 van dit Publicatieblad.            een 28 uur durende vergadering met politiek karakter,
                                                                             waardoor in verband met reeds bestaand algemeen rijver-
                                                                             bod op vrije dagen een voor het intracommunautaire
                                                                             goederenvervoer wezenlijke route gedurende vier dagen
                                                                             — met een korte onderbreking van enkele uren — onder
                                                                             meer voor het grootste deel van het vrachtwagenverkeer
                                                                             wordt geblokkeerd, niet in de weg staan, zodat die
                                                                             vergadering niet moet worden verboden, een inbreuk op
Verzoek van het Oberlandesgericht Innsbruck van 1 fe-                        het gemeenschapsrecht die, wanneer de overige omstandig-
bruari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding                     heden zich voordoen, voldoende zijn als basis voor
     tussen E. Schmidberger en de Republiek Oostenrijk                       aansprakelijkheid van de lidstaat volgens de beginselen van
                                                                             het gemeenschapsrecht?
                           (Zaak C-112/00)
                                                                         4) Moet de doelstelling van een door de autoriteiten toegesta-
                           (2000/C 163/20)                                   ne vergadering met politiek karakter, namelijk het streven
                                                                             naar een gezond milieu en het wijzen op de gevaren
Het Oberlandesgericht Innsbruck heef bij beschikking van                     voor de volksgezondheid doordat het transitverkeer met
1 februari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie              vrachtwagens steeds meer toeneemt worden beschouwd als
op 24 maart 2000, in het geding tussen E. Schmidberger en                    hoogwaardiger dan de regels van het gemeenschapsrecht
Republiek Oostenrijk, het Hof van Justitie van de Europese                   betreffende het vrije verkeer van goederen in de zin van
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                  artikel 28 EG?
de navolgende vragen:
1) Moeten de beginselen van het vrije verkeer van goederen               5) Is er reeds sprake van schade waarvoor de staat aansprake-
      in de zin van artikel 28 (ex artikel 30) e.v. EG en andere             lijk kan worden gesteld, wanneer de gelaedeerde wel kan
      gemeenschapsregels aldus worden uitgelegd, dat een lid-                bewijzen dat is voldaan aan alle voorwaarden voor het
      staat verplicht is belangrijke transitroutes onvoorwaardelijk          verwerven van inkomsten, in casu de mogelijkheid van
      of althans zoveel als mogelijk en redelijk is vrij te houden           grensoverschrijdend goederenvervoer door hem geëxploi-
      van alle beperkingen en belemmeringen, en onder andere                 teerde, doch door de 28 uur durende vergadering vier
      ook daardoor, dat een op een transitroute aangekondigde                dagen stilstaande vrachtwagens, maar niet dat een concrete
      vergadering met een politiek karakter dan niet mag worden              transportrit is uitgevallen?
 ---pagebreak--- 10.6.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 163/13
6) Bij een ontkennend antwoord op de vierde vraag:                     Verzoek van de Cour d’appel de Paris (13de kamer)
                                                                       om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen
    moet met de verplichting tot medewerking en trouw                                             C. Laguillaumie
    van de nationale autoriteiten, in het bijzonder van de
    gerechtelijke instanties in de zin van artikel 10, (ex ar-
    tikel 5) EG en met het doelmatigheidsprincipe rekening                                       (Zaak C-116/00)
    worden gehouden door nationale materieelrechtelijke of
    procesrechtelijke regels waardoor de indiening van op het
    gemeenschapsrecht steunende vorderingen, zoals in casu                                       (2000/C 163/22)
    de vordering tot aansprakeliijkheid van de staat wordt
    beperkt, zolang niet toe te passen tot over de inhoud
    van de gemeenschapsrechtelijke vordering, voor zover
    noodzakelijk na het verzoek aan het Hof van Justitie               De Cour d’appel de Paris (13de kamer) heeft bij beschikking,
    van de Europese Gemeenschappen om een prejudiciële                 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 maart
    beslissing, volledige duidelijkheid is verkregen?                  2000, in de strafzaak tegen C. Laguillaume, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       „Zijn het decreet van 1 april 1992 en de ministeriële besluiten
                                                                       van 12 november 1992 en 30 augustus 1996, waarbij Eco
                                                                       Emballage vergunning wordt verleend voor de terugwinning
                                                                       uitsluitend op Frans grondgebied van alle andere producten
                                                                       dan glas en geneesmiddelen, verenigbaar met de beginselen die
Verzoek van het Finanzgericht Münster van 23 februari                  worden geformuleerd in de artikelen 85 en 86 EG-Verdrag,
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               richtlijn 91/156/EEG (1), richtlijn 83/189/EEG (2), de artike-
Andreas Hoves Internationaler Transport-Service SARL                   len 30 en 36 EG-Verdrag en richtlijn 94/62/EG (3)?”
                     en Finanzamt Borken
                        (Zaak C-115/00)                                (1) Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot
                                                                           wijziging van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (PB
                                                                           L 78, blz. 32).
                         (2000/C 163/21)                               (2) Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende
                                                                           een informatieprocedure op het gebied van normen en technische
                                                                           voorschriften (PB L 109, blz. 8).
Het Finanzgericht Münster heeft bij beschikking van 23 februa-         (3) Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van
ri 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                    20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval
op 27 maart 2000, in het geding tussen Andreas Hoves                       (PB L 365, blz. 10).
Internationaler Transport-Service SARL en Finanzamt Bork,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:
1. Verzet artikel 6 van verordening (EEG) nr. 3118/93 van de
    Raad van 25 oktober 1993 (PB L 279, blz. 1) zich tegen
    nationale regelingen die ertoe leiden, dat motorrijtuigen-
    belasting wordt geheven voor het gebruik van motorvoer-
    tuigen voor goederenvervoer over de weg, die in een
    andere lidstaat van de Europese Unie zijn geregistreerd,           Beroep, op 27 maart 2000 ingesteld door Commissie van
    waarvoor in die lidstaat een cabotagevergunning is afgege-                 de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
    ven, die zich met binnenlands vervoer in de Bondsrepubliek
    Duitsland bezighouden en die daar hun gebruikelijke
    standplaats hebben?                                                                          (Zaak C-117/00)
2. Verzet artikel 5 van verordening 93/89/EEG van de Raad
    van 25 oktober 1993 (PB L 279, blz. 32) zich in gevallen                                     (2000/C 163/23)
    als bedoeld in de eerste vraag, tegen een nationale regeling
    als die neergelegd in § 1, lid 1, sub 2, tweede volzin,
    tweede zinsnede, Kraftfahrzeugsteuergesetz, juncto § 1,            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    lid 1, sub 3, Kraftfahrzeugsteuergesetz?                           is op 27 maart 2000 beroep tegen Ierland ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door haar juridisch hoofdadviseur R. Wainwright als
                                                                       gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                       C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-80/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 oktober 2009 — CureVac/BHIM — Qiagen (RNAiFect) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk RNAiFect — Ouder gemeenschapswoordmerk RNActive — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/20

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 oktober 2009 — CureVac/BHIM — Qiagen (RNAiFect)
   (Zaak T-80/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk RNAiFect - Ouder gemeenschapswoordmerk RNActive - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2009/C 297/28
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: CureVac GmbH (Tübingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Graf von Stosch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: M. Kicia en S. Schäffner, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Qiagen GmbH (Hilden, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Krings, vervolgens V. von Bomhard, A. Renck en T. Dolde, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 december 2007 (zaak R 1219/2006-1) inzake een oppositieprocedure tussen CureVac GmbH en Qiagen GmbH

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               CureVac GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Zaak C-156/03 P: Beroep, op 4 april 2003 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 28 januari 2003 in zaak T-147/00, Les Laboratoires Servier tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
21.6.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 146/29
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
1.     vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en         —    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 januari
       bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig             2003 in zaak T-147/00, Servier, te vernietigen;
       zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/36/EG van de Raad
       van 29 april 1999 betreffende vervoerbare drukappara-
       tuur ( 1) en richtlijn 2001/2/EG van de Commissie van           —    verweerder te verwijzen in de kosten.
       4 januari 2001 houdende aanpassing aan de technische
       vooruitgang van voornoemde richtlijn (2), of althans door
       deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
       krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
       niet is nagekomen;                                              Middelen en voornaamste argumenten
2.     Ierland in de kosten van dit geding te verwijzen.               a)   Fundamenteel onjuiste opvatting van de bevoegdheids-
                                                                            verdeling
                                                                            Rekwirante betoogt in de eerste plaats dat uit het
Middelen en voornaamste argumenten                                          bestreden arrest blijkt dat het Gerecht de bevoegdheids-
                                                                            verdeling tussen de Gemeenschap en de lidstaten met
                                                                            betrekking tot de harmonisering betreffende geneesmid-
Artikel 249 EG, dat bepaalt dat een richtlijn verbindend is ten             delen die zijn bestemd voor menselijk gebruik in het
aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat                    algemeen en met betrekking tot hoofdstuk III van richtlijn
waarvoor zij bestemd is, brengt voor lidstaten de verplichting              75/319 ( 2) in het bijzonder, fundamenteel onjuist heeft
met zich om de bij de richtlijn gestelde omzettingstermijn                  uitgelegd.
in acht te nemen. Deze termijn is op 1 december 2000,
respectievelijk 1 juli 2001 verstreken, zonder dat Ierland de               Het Gerecht stelt, onder verwijzing naar het arrest in zaak
nodige bepalingen heeft vastgesteld om aan de in de conclusies              T-74/00, Artegodan e.a., dat hoofdstuk III zowel voorziet
van de Commissie genoemde richtlijnen te voldoen.                           in een „uitsluitende bevoegdheid van de lidstaten” als in
                                                                            een „uitsluitende bevoegdheid van de Commissie”, en dat
                                                                            derhalve moet worden nagegaan of er „[een overdracht]
( 1) PB L 138, blz. 20.                                                     van bevoegdheid van de betrokken lidstaten aan de
( 2) PB L 5, blz. 4.                                                        Gemeenschap” heeft plaatsgevonden.
                                                                            Door zich op dit standpunt te stellen, miskent het Gerecht
                                                                            van eerste aanleg dat de bepalingen van hoofdstuk III van
                                                                            richtlijn 75/319, waaronder met name de hier aan de
                                                                            orde zijnde artikelen 12 en 15a, alle berusten op een
                                                                            stelsel van bevoegdheidsverdeling tussen de lidstaten en
                                                                            de Gemeenschap. Hoofdstuk III geeft de lidstaten het
                                                                            recht om bepaalde procedures in te leiden met het
Beroep, op 4 april 2003 ingesteld door de Commissie van                     oog op de toekenning, wijziging en intrekking van
de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het                         vergunningen voor het in de handel brengen, en legt de
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                      Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie, de
pen (Tweede kamer — uitgebreid) van 28 januari 2003 in                      plicht op om harmonisatie tot stand te brengen door
zaak T-147/00, Les Laboratoires Servier tegen Commissie                     middel van beschikkingen die vervolgens door de lid-
                van de Europese Gemeenschappen                              staten moeten worden uitgevoerd.
                         (Zaak C-156/03 P)                             b)   Juridische beoordeling gebaseerd op een beschikking van
                                                                            de Commissie waarop het geschil geen betrekking had
                           (2003/C 146/49)                                  Rekwirante wijst er — nog steeds bij wijze van inleidende
                                                                            opmerking — op, dat de beschikking [C(2000)573] van
                                                                            de Commissie van 9 maart 2000 (hierna: „beschikking
                                                                            van 2000”), dat het voorwerp vormde van het beroep in
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  eerste aanleg, is gebaseerd op artikel 15a, lid 1, van
op 4 april 2003 hogere voorziening ingesteld door de                        richtlijn 75/319. In plaats van een rechtstreekse en
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                     specifieke uitlegging te geven van deze rechtsgrondslag,
digd door R. Wainwright en H. Støvlbæk als gemachtigden,                    heeft het Gerecht zich echter veeleer beperkt tot een
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest                   onderzoek van beschikking C(96)3608 def./1 van de
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   Commissie van 9 december 1996 (hierna: „beschikking
schappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 28 januari 2003                    van 1996”), alsmede van andere bepalingen van richtlijn
in zaak T-147/00 ( 1), Les Laboratoires Servier tegen Commissie             75/319, teneinde artikel 15a enkel via de weg van
van de Europese Gemeenschappen.                                             deductie uit te leggen.
 ---pagebreak--- C 146/30                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                        21.6.2003
       De beoordeling door het Gerecht van eerste aanleg in                Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
       het bestreden arrest heeft uitsluitend betrekking op
       de beschikking van 1996, ofschoon deze beschikking                  1.   in de volgende oproepen:
       kennelijk niet de handeling is waartegen in eerste aanleg
       wordt opgekomen.                                                         —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       Het is duidelijk dat artikel 12 van richtlijn 75/319,                          post van functionaris voor de gegevensbescherming.
       waarop de beschikking van 1996 is gebaseerd en dat is                          Ref.: 03/EJ/07 (2003/C 34 A/01) PB C 34 A van
       onderzocht door het Gerecht van eerste aanleg, geen                            13.2.2003;
       rechtsgrondslag vormt voor de beschikking van 2000.
       Bovendien wordt artikel 12 in wezen beoordeeld aan de                    —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       hand van een vergelijking met artikel 10, lid 2, van                           functie van juridisch medewerker. Ref.: 03/EJ/11
       richtlijn 75/319, ofschoon ook deze laatste bepaling geen                      (2003/C 34 A/05) PB C 34 A van 13.2.2003;
       rechtsgrondslag vormt voor de beschikking van 2000,
       noch voor de door het Gerecht van eerste aanleg onder-                   —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       zochte beschikking van 1996.                                                   functie van persvoorlichter. Ref.: 03/EJ/13 (2003/C
                                                                                34 A/07) PB C 34 A van 13.2.2003;
       Bijgevolg is de conclusie van het Gerecht van eerste
       aanleg dat de Commissie niet bevoegd was om de
       beschikking van 2000 te nemen gebaseerd op een                           —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       beoordeling die betrekking heeft op een beschikking die                        functie van secretariaatsmedewerker bij de algemene
       in eerste aanleg niet werd bestreden, en berust zij in                         administratie. Ref.: 03/EJ/14 (2003/C 34 A/08) PB
       wezen op bepalingen, namelijk de artikelen 10 en 12 van                        C 34 A van 13.2.2003;
       richtlijn 75/319, die geen rechtsgrondslag vormen voor
       de beschikking van 2000. Volgens rekwirante kan deze                     —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       beoordeling op zich worden aangemerkt als een verzuim                          functie van bibliothecaris/archivaris. Ref.: 03/EJ/12
       om de status van artikel 15a, lid 1, van richtlijn 75/319                      (2003/C 34 A/06) PB C 34 A van 13.2.2003;
       te preciseren en derhalve als een verzuim om rekening te
       houden met deze bepaling.                                                —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       Volgens rekwirante zijn de twee hiervoor genoemde                              functie van rekenplichtige. Ref.: 03/EJ/08 (2003/C
       fouten fundamenteel, en houden zij in zoverre met elkaar                       34 A/02) PB C 34 A van 13.2.2003;
       verband dat zij de gehele beoordeling op grond waarvan
       het Gerecht van eerste aanleg tot de conclusie kwam dat                  —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       de Commissie niet bevoegd was om de beschikking van                            functie van IT-deskundige (webmaster) voor het
       2000 te nemen, ongeldig maken.                                                 Europees justitieel netwerk. Ref.: 03/EJ/09 (2003/
                                                                                C 34 A/03) PB C 34 A van 13.2.2003,
       Ten slotte, en slechts subsidiair, stelt rekwirante dat de
       redenering van het Gerecht van eerste aanleg, dat ar-
                                                                                nietig te verklaren het punt met betrekking tot de
       tikel 15a van richtlijn 75/319 niet geldt voor vergunnin-
                                                                                documenten die in het Engels moeten worden overgelegd
       gen voor het in de handel brengen die zijn geharmoni-
                                                                                door kandidaten die het sollicitatieformulier in een andere
       seerd middels een zuiver consultatieve procedure in de
                                                                                taal indienen; alsmede de punten inzake de kwalificaties
       zin van de artikelen 12 en 13 van de richtlijn, eveneens
                                                                                van de kandidaten met betrekking tot talenkennis in elke
       een onjuiste uitlegging is van dat artikel.
                                                                                van de hierna opgesomde oproepen:
( 1) PB C 247 van 26.8.2000, blz. 29.
                                                                                —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties voor
( 2) Tweede Richtlijn 75/319/EEG van de Raad van 20 mei 1975
     betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                                de post van functionaris voor de gegevensbescher-
     bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten (PB L 147 van                    ming als 17de kwalificatie: „uitstekende kennis van
     9.6.1975, blz. 13).                                                              het Engels en het Frans. Vermogen te werken in
                                                                                andere talen van de Europese Gemeenschappen
                                                                                strekt tot aanbeveling”.
                                                                                —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties
Beroep, op 8 april 2003 ingesteld door Koninkrijk Spanje                              voor de functie van juridisch medewerker als 19de
                           tegen Eurojust                                             kwalificatie: „uitstekende kennis van het Engels en
                                                                                het Frans. Vermogen te werken in andere talen van
                          (Zaak C-160/03)                                             de Europese Gemeenschappen strekt tot aanbeve-
                                                                                ling”.
                          (2003/C 146/50)
                                                                                —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties voor
                                                                                de functie van persvoorlichter als 12de kwalificatie:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op                         „vermogen om ten minste in het Engels en het Frans
8 april 2003 beroep ingesteld tegen Eurojust door Koninkrijk                          te communiceren; kennis van andere officiële talen
Spanje, vertegenwoordigd door L. Fraguas Gadea, domicilie                             van de Europese Gemeenschappen strekt tot aanbe-
gekozen hebbende te Luxemburg.                                                        veling”.


title: Zaak T-535/13: Beroep ingesteld op 7 oktober 2013 — Vakoma/BHIM — VACOM (VAKOMA)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/32

         Beroep ingesteld op 7 oktober 2013 — Vakoma/BHIM — VACOM (VAKOMA)
   (Zaak T-535/13)
   2013/C 367/57
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Vakoma GmbH (Magdeburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Kazzer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: VACOM Vakuum Komponenten & Messtechnik GmbH (Jena, Duitsland)

      Conclusies

               —

               afwijzing van oppositie nr. B1 833 915 na vernietiging van de beslissing van 1 augustus 2013 van de eerste kamer van beroep in zaak R 0908/2012-1, die is betekend op 6 augustus 2013 en na vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 12 maart 2012;

               —

               verwijzing van verweerder in de procedurekosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „VAKOMA” voor waren en diensten van de klassen 7, 40 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 437 963

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: VACOM Vakuum Komponenten & Messtechnik GmbH

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „VACOM” voor waren van de klassen 7, 9 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.