title: Zaak C-51/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Rotterdam (Nederland) op 31 januari 2013 — Nationale-Nederlanden Levensverzekering Mij NV tegen Hubertus Wilhelmus van Leeuwen

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Rotterdam (Nederland) op 31 januari 2013 — Nationale-Nederlanden Levensverzekering Mij NV tegen Hubertus Wilhelmus van Leeuwen
   (Zaak C-51/13)
   2013/C 141/17
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Rotterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Nationale-Nederlanden Levensverzekering Mij NV

      Verweerder: Hubertus Wilhelmus van Leeuwen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet het recht van de Europese Unie en in het bijzonder artikel 31, lid 3, van de Derde Levensrichtlijn (1) zich ertegen dat levensverzekeraars op grond van open en/of ongeschreven regels van Nederlands recht, zoals de redelijkheid en billijkheid die de (pre)contractuele verhouding tussen een levensverzekeraar en een aspirant-verzekeringnemer beheersen en/of een algemene en/of bijzondere zorgplicht, verplicht zijn om verzekeringnemers meer gegevens te verstrekken omtrent kosten en risicopremies van de verzekering dan in 1999 werd voorgeschreven door de Nederlandse bepalingen waarmee de Derde Levensrichtlijn (in het bijzonder artikel 2, tweede lid, onder q en r, van de RIAV [Regeling Informatieverstrekking aan verzekeringnemers] 1998) werd geïmplementeerd?

               2)

               Doet bij de beantwoording van vraag 1 ter zake wat, naar Nederlands recht, het gevolg is c.q. kan zijn van het niet verstrekken van die gegevens?

      (1)  Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn) (PB L 360, blz. 1).


title: Zaak F-19/07: Beroep ingesteld op 5 maart 2007 — Kerelov/Commissie

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/58

         Beroep ingesteld op 5 maart 2007 — Kerelov/Commissie
   (Zaak F-19/07)
   (2007/C 95/117)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Georgi Kerelov (Pazardzhik, Bulgarije) (vertegenwoordiger: A. Kerelov, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/43/06-CJ van 6 december 2006 om verzoeker niet op de reservelijst van dit vergelijkend onderzoek te plaatsen;

               —

               nietig en, zo nodig, onwettig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/43/06-CJ van 2 februari 2007 om verzoeker uit te sluiten van dit vergelijkend onderzoek;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een forfaitaire vergoeding die ex aequo et bono op 120 491,28 EUR (twee jaarsalarissen) wordt geraamd met de wettelijke rente vanaf de instelling van het beroep, wegens materiële en immateriële schade die verzoeker door die onwettige besluiten van de jury van het vergelijkend onderzoek heeft geleden;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met betrekking tot het eerste bestreden besluit voert verzoeker tien middelen aan:

               1)

               de gewone juryleden hebben de kandidaten niet vrijelijk kunnen beoordelen, aangezien de voorzitter en de plaatsvervangend voorzitter hun hiërarchieke meerderen waren;

               2)

               de juryleden hadden, anders dan de vaste rechtspraak verlangt, geen kennis van de hoofdtaal van het vergelijkend onderzoek (Bulgaars);

               3)

               de kandidaten moesten teksten vertalen die per gekozen brontaal qua lengte en moeilijkheid niet vergelijkbaar waren;

               4)

               de beoordeling van het schriftelijk examen was willekeurig, daar de jury geen kennis van de Bulgaarse taal had;

               5)

               de duur van het mondelinge examen was per kandidaat zeer verschillend;

               6), 7) en 8)

               de criteria die de jury voor de beoordeling van het mondeling examen heeft toegepast beantwoordden niet aan het doel van dat examen en de aan verschillende kandidaten toegewezen punten waren willekeurig;

               9)

               de kandidaten is hun recht op een grondig heronderzoek van hun prestaties ontnomen, aangezien de reservelijst definitief is opgesteld en in omloop is gebracht vóór het verstrijken van de termijn van 20 dagen die in de aankondiging van vergelijkend onderzoek voor de uitoefening van dit recht is voorzien;

               10)

               de beoordeling door de jury van verzoekers examens, in het bijzonder zijn mondelinge examen, was onregelmatig en voor de punten zijn inconsistente en irrelevante redenen aangevoerd.

         Met betrekking tot het tweede bestreden besluit voert verzoeker drie middelen aan:

               1)

               hij betwist de feiten waarop de jury zich voor de vaststelling van dit besluit heeft gebaseerd, namelijk dat hij heeft geprobeerd contact op te nemen met de juryleden;

               2)

               hij betwist de bevoegdheid van de jury om een kandidaat om dergelijke redenen van het vergelijkend onderzoek uit te sluiten, omdat die bevoegdheid zijn inziens alleen aan het EPSO toekomt;

               3)

               zo de jury een dergelijke bevoegdheid heeft, kan zij deze volgens hem niet uitoefenen na opstelling van de reservelijst.


title: Zaak C-315/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Breda (Nederland) op 27 juni 2011 — A.T.G.M. van de Ven & M.A.H.T. van de Ven-Janssen tegen Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Breda (Nederland) op 27 juni 2011 — A.T.G.M. van de Ven & M.A.H.T. van de Ven-Janssen tegen Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV
   (Zaak C-315/11)
   2011/C 269/51
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Breda

      Partijen in het hoofdgeding

   Verzoekers:

               A.T.G.M. van de Ven

               M.A.H.T. van de Ven-Janssen

         Verweerster: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een recht op compensatie als beschreven in artikel 7 van verordening nr. 261/2004 (1) in geval van vertraging verenigbaar met de slotzin van artikel 29 van het Verdrag van Montreal (2), gegeven het feit dat, volgens de eerste volzin van artikel 29 van het Verdrag van Montreal, vorderingen tot schadevergoeding op grond van overeenkomst, onrechtmatige daad of anderszins slechts kunnen worden ingesteld onder de voorwaarden en binnen de aansprakelijkheidsgrenzen die zijn opgenomen in het Verdrag van Montreal?

               2)

               Indien een recht op compensatie als beschreven in artikel 7 van verordening nr. 261/2004 in geval van vertraging niet verenigbaar is met artikel 29 van het Verdrag van Montreal, worden er dan enige beperkingen gesteld ten aanzien van het moment van inwerkingtreding van de beslissing van het Hof van Justitie voor wat betreft de onderhavige zaak én/of in het algemeen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).

      (2)  Zie besluit 2001/539/EG van de Raad van 5 april 2001 inzake de sluiting door de Europese Gemeenschap van het Verdrag tot het brengen van eenheid in bepalingen inzake het internationale luchtvervoer (Verdrag van Montreal) (PB L 194, blz. 38).


title: Zaak C-228/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 12 mei 2014 — DHL Hub Leipzig GmbH/Hauptzollamt Braunschweig

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 12 mei 2014 — DHL Hub Leipzig GmbH/Hauptzollamt Braunschweig
   (Zaak C-228/14)
   2014/C 303/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: DHL Hub Leipzig GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Braunschweig

      Prejudiciële vraag

               —

               Moet belasting over de toegevoegde waarde bij invoer over goederen die als niet-communautaire goederen onder douanetoezicht wederuitgevoerd zijn, maar waarvoor overeenkomstig artikel 204 CDW (1) een douaneschuld is ontstaan wegens niet-nakoming van een verplichting — in casu: verzuim om binnen de termijn de regeling extern communautair douanevervoer te zuiveren door aanbrenging van de goederen bij de bevoegde douaneautoriteiten vóór het vervoer naar het derde land –, worden aangemerkt als niet wettelijk verschuldigd in de zin van artikel 236, lid 1, CDW juncto de bepalingen van richtlijn 2006/112/EG (2) in elk geval wanneer als schuldenaar wordt beschouwd degene op wie de niet nagekomen verplichting rustte zonder dat hij de beschikking over de goederen had?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak T-237/09: Arrest van het Gerecht van 1 februari 2012 — Waals Gewest/Commissie ( „Milieu — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Belgisch nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor periode van 2008 tot en met 2012 — Artikel 44 van verordening (EG) nr. 2216/2004 — Correctie achteraf — Nieuwkomer — Beschikking waarbij centrale administrateur van onafhankelijk transactielogboek van de Gemeenschap wordt opgedragen een correctie aan te brengen in de tabel op basis van het „Nationaal toewijzingsplan” ” )

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/26

         Arrest van het Gerecht van 1 februari 2012 — Waals Gewest/Commissie
   (Zaak T-237/09) (1)

   (Milieu - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Belgisch nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor periode van 2008 tot en met 2012 - Artikel 44 van verordening (EG) nr. 2216/2004 - Correctie achteraf - Nieuwkomer - Beschikking waarbij centrale administrateur van onafhankelijk transactielogboek van de Gemeenschap wordt opgedragen een correctie aan te brengen in de tabel op basis van het „Nationaal toewijzingsplan”)
   2012/C 73/50
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Waals Gewest (België) (vertegenwoordigers: J. M. De Backer, A. Lepièce, I. S. Brouhns en S. Engelen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: E. White en O. Beynet, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 27 maart 2009 betreffende het door het Koninkrijk België meegedeelde nationaal plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten voor de periode van 2008 tot en met 2012, waarbij de Commissie de centrale administrateur opdracht geeft in het onafhankelijk transactielogboek van de Gemeenschap een correctie aan te brengen in de tabel op basis van het Belgische „Nationaal toewijzingsplan”

      Dictum

               1)

               De beschikking van de Commissie van 27 maart 2009, waarbij de centrale administrateur opdracht wordt gegeven in het onafhankelijk transactielogboek van de Gemeenschap een correctie aan te brengen in de tabel op basis van het Belgische „Nationaal toewijzingsplan”, wordt nietig verklaard, voor zover daarbij is geweigerd aan deze administrateur opdracht te geven een correctie aan te brengen betreffende de toewijzing van emissierechten ten gunste van installatie nr. 116, genaamd „Arcelor-Cockerill Sambre_HF6_Seraing”, waarom het Koninkrijk België bij brief van 18 februari 2009 heeft verzocht.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 193 van 15.8.2009.


title: Zaak C-418/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 juli 2016 door mobile.de GmbH, voorheen mobile.international GmbH, tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 mei 2016 in de gevoegde zaken T-322/14 en T-325/14, mobile.international/EUIPO — Rezon

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/28

         Hogere voorziening ingesteld op 28 juli 2016 door mobile.de GmbH, voorheen mobile.international GmbH, tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 mei 2016 in de gevoegde zaken T-322/14 en T-325/14, mobile.international/EUIPO — Rezon
   (Zaak C-418/16 P)
   (2016/C 419/37)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: mobile.de GmbH, voorheen mobile.international GmbH (vertegenwoordiger: T. Lührig, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Rezon OOD

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 mei 2016 in de gevoegde zaken T-322/14 en T-325/14, en

               —

               verwijzing van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het bestreden arrest levert schending op van artikel 57, lid 2, van verordening nr. 207/2009 (1) junctis de regels 22, lid 2, en 40, lid 6, van de uitvoeringsverordening (2), doordat in strijd met de algemeen aanvaarde uitleggingsbeginselen van de rechtsmethodologie het vaste begrip „bewijs van het gebruik” in artikel 57, lid 2, van verordening nr. 207/2009 anders wordt uitgelegd dan in de regels 22, lid 2, en 40, lid 6, van de uitvoeringsverordening. De verschillende uitlegging van één en hetzelfde begrip in verordening nr. 207/2009 en in de uitvoeringsverordening valt niet te verzoenen met het beginsel van rechtszekerheid en -duidelijkheid. Bovendien heeft het Gerecht buiten beschouwing gelaten dat het overeenkomstig de regels 40, lid 6, en 22, lid 2, van de uitvoeringsverordening in een procedure tot vervallenverklaring niet is toegestaan het bewijs van het gebruik buiten de gestelde termijn te leveren en dat het EUIPO dienaangaande niet over enige discretionaire bevoegdheid beschikt. Artikel 57, lid 1, van verordening nr. 207/2009 is niet van toepassing en evenmin heeft het EUIPO deze bepaling toegepast, zodat deze bepaling niet kan dienen ter onderbouwing van de beslissing van de kamer van beroep en de uitspraak van het Gerecht.
   Het bestreden arrest levert bovendien schending op van artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 doordat het Gerecht ten onrechte ervan is uitgegaan dat artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 van toepassing was ook al verzetten de regels 40, lid 6, en 22, lid 2, van de uitvoeringsverordening zich in een nietigheidsprocedure daartegen gelet op de systematische uitlegging van regel 50, lid 1, derde alinea, van de uitvoeringsverordening.
   Voorts was niet voldaan aan de voorwaarden van artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 aangezien de interveniërende partij in de loop van de procedure geen rechtmatige reden heeft aangevoerd waarom de reeds van bij de aanvang van de procedure voor haar beschikbare facturen buiten de gestelde termijn zijn overgelegd. Derhalve heeft het Gerecht artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 onjuist toegepast doordat het stadium waarin de procedure was beland, en de daarmee verbonden omstandigheden reeds uitsloten dat rekening werd gehouden met buiten de gestelde termijn overgelegde bewijselementen. Voor het overige heeft het Gerecht de feiten onjuist opgevat doordat het de feitelijke achtergrond inhoudelijk onjuist heeft voorgesteld, zodat het bij de in het stadium van het beroep overgelegde facturen niet ging om „aanvullende” of „verduidelijkende” bewijselementen.
   Het Gerecht heeft de auditieve noch de begripsmatige verschillen van de daadwerkelijk gebruikte tekens onderzocht en het heeft zich in het geheel niet gebaseerd op de totaalindruk, doch enkel op de afzonderlijke elementen, zodat artikel 15, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009 onjuist is toegepast.
   Het Gerecht heeft kennelijk irrelevante bewijselementen in overweging genomen, hoewel deze bewijzen niet gedateerd waren en geen betrekking hadden op het relevante tijdsinterval. Als gevolg daarvan is artikel 57, lid 2, van verordening nr. 207/2009 juncto regel 22, leden 3 en 4, van de uitvoeringsverordening onjuist toegepast.
   Het Gerecht is ten onrechte ervan uitgegaan dat het bezwaar dat sprake is van rechtsmisbruik, niet behoefde te worden onderzocht. Het bezwaar van rechtsverwerking heeft het Gerecht helemaal niet onderzocht.
   Tot slot levert het bestreden arrest schending op van artikel 64, lid 1, van verordening nr. 207/2009 doordat het Gerecht is voorbijgegaan aan het feit dat de kamer van beroep logischerwijze de beslissing van de nietigheidsafdeling enkel voor diensten „reclame voor voertuigen” had moeten vernietigen en terugverwijzen en met betrekking tot de overige diensten waarvan het gebruik niet was bewezen, definitief had moeten beslissen en de vordering tot nietigverklaring bij gebreke van bewijs van gebruik gedeeltelijk had moeten afwijzen in een beslissing die in kracht van gewijsde kan treden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB 2009, L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1995, L 303, blz. 1).


title: Zaak C-320/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret (Denemarken) op 2 juli 2012 — Malaysia Dairy Industries Pte. Ltd./Ankenævnet for Patenter og Varemærker

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret (Denemarken) op 2 juli 2012 — Malaysia Dairy Industries Pte. Ltd./Ankenævnet for Patenter og Varemærker
   (Zaak C-320/12)
   2012/C 258/22
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Højesteret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Malaysia Dairy Industries Pte. Ltd.

      Verwerende partij: Ankenævnet for Patenter og Varemærker

      Prejudiciële vragen

               1)

               Geeft het begrip kwade trouw in artikel 4, lid 4, sub g, van richtlijn 2008/95/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, uitdrukking aan een juridische standaard die kan worden ingevuld overeenkomstig het nationale recht, of is het een begrip van EU-recht dat in de hele Europese Unie eenvormig moet worden uitgelegd?

               2)

               Indien het begrip kwade trouw in artikel 4, lid 4, sub g, van richtlijn 2008/95/EG een begrip van EU-recht is, moet het aldus worden opgevat dat het kan volstaan dat de aanvrager het buitenlandse merk op het tijdstip van de aanvraag kende of had moeten kennen of kan de inschrijving slechts worden geweigerd indien aan verdere vereisten betreffende de subjectieve situatie van de aanvrager is voldaan?

               3)

               Kan een lidstaat ervoor kiezen om een specifieke bescherming van buitenlandse merken in te voeren die, wat het vereiste van kwade trouw betreft, afwijkt van artikel 4, lid 4, sub g, van richtlijn 2008/95/EG, bijvoorbeeld door een bijzonder vereiste te stellen dat de aanvrager het buitenlandse merk kende of had moeten kennen?

      (1)  Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 299, blz. 25).


title: Zaak T-471/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  23 februari 2006  — Karatzoglou tegen EBW ( Tijdelijk functionaris — Beëindiging van overeenkomst — Artikel 47, lid 2, sub a, RAP — Inachtneming van bepalingen van overeenkomst — Gewettigd vertrouwen )

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/13

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 februari 2006 — Karatzoglou tegen EBW
   (Zaak T-471/04) (1)

   („Tijdelijk functionaris - Beëindiging van overeenkomst - Artikel 47, lid 2, sub a, RAP - Inachtneming van bepalingen van overeenkomst - Gewettigd vertrouwen”)
   (2006/C 96/24)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoeker: Georgios Karatzoglou (Ioannina, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verweerder: Europees Bureau voor wederopbouw (EBW) (vertegenwoordigers: J.-N. Louis, S. Orlandi, X. Martin en C. Manolopoulos, advocaten)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het EBW van 26 februari 2004 houdende beëindiging van verzoekers aanwervingovereenkomst.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het besluit van het Europees Bureau voor wederopbouw (EBW) van 26 februari 2004 houdende beëindiging van verzoekers aanwervingovereenkomst wordt nietig verklaard.

               2)

               Het EBW wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 57 van 5.3.2005.


               5.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/4

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, op 1 december 2014 ingesteld door Kimek Offshore AS
   (Zaak E-23/14)
   (2015/C 39/04)
   Op 1 december 2014 werd bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Kimek Offshore AS, vertegenwoordigd door Bjørnar Alterskjær, advokat, en Robert Lund, advokat, ALT Law Firm, Fridtjof Nansens plass 6, N-0160 Oslo, Noorwegen.
   Verzoekster vraagt het EVA-Hof:

               1.

               Besluit 225/14/COL van 18 juni 2014 betreffende regionaal gedifferentieerde sociale premies voor de periode 2014-2020 nietig te verklaren;

               2.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in de kosten van de procedure te verwijzen.

      Feiten en argumenten:

               —

               Verzoekster, Kimek Offshore, maakt deel uit van Kimek Group. Kimek Offshore is een dienstenbedrijf in de olie- en gassector dat voornamelijk lassers, pijplassers, technici en ingenieurs ter beschikking stelt. De administratie en het beheer bevinden zich in Kirkenes, Noorwegen.

               —

               De onderhavige zaak betreft een verzoek tot nietigverklaring van een besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA waarbij regionale steun in Noorwegen voor de periode 2014-2020 werd goedgekeurd.

         Verzoekster voert aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA:

               —

               haar verplichting niet is nagekomen om de formele onderzoeksprocedure in te leiden waarin artikel 1, lid 2, van Deel I van Protocol nr. 3 en artikel 6, lid 1, van Afdeling II van Protocol nr. 3 bij de Toezichtovereenkomst voorzien (artikel 4, lid 4, van Afdeling II van Protocol nr. 3);

               —

               haar verplichting niet is nagekomen om een besluit over voorschriften inzake socialezekerheidsbijdragen betreffende het aanwerven van werknemers te motiveren overeenkomstig artikel 16 van de Toezichtovereenkomst.


title: Zaak T-462/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 21 april 2009 — Winzer Pharma/BHIM — Alcon (OFTAL CUSI) ( Gemeenschapsmerk — Herroeping van beslissing van kamer van beroep — Afdoening zonder beslissing )

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/11

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 21 april 2009 — Winzer Pharma/BHIM — Alcon (OFTAL CUSI)
   (Zaak T-462/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Herroeping van beslissing van kamer van beroep - Afdoening zonder beslissing”)
   2009/C 167/24
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Dr. Robert Winzer Pharma GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Schneller, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Alcon Inc. (Hünenberg, Zwitserland) (vertegenwoordigers: J. Isern Jara en M. Vidal-Quadras Trias de Bes, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 17 juli 2008 (zaak R 1471/2007-1) inzake een oppositieprocedure tussen Dr. Robert Winzer Pharma GmbH en Alcon Inc.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verweerder zal zijn eigen kosten dragen, alsmede die van verzoekster.

               3)

               Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Zaak C-125/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 9 maart 2010 — Merck & Co Inc/Deutsches Patent- und Markenamt

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/17

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 9 maart 2010 — Merck & Co Inc/Deutsches Patent- und Markenamt
      (Zaak C-125/10)
      (2010/C 161/24)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundespatentgericht

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Merck & Co Inc

         Verwerende partij: Deutsches Patent- und Markenamt

         Prejudiciële vraag

      Kan een aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (1) worden afgegeven wanneer de periode tussen de datum van de aanvraag voor het basisoctrooi en de datum van de eerste vergunning voor het in de handel brengen in de Gemeenschap minder dan vijf jaar bedraagt?

         (1)  Verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (Gecodificeerde versie) (PB L 152, blz. 1).


title: Zaak F-67/08: Beroep ingesteld op 6 augustus 2008 — Visser-Fornt Raya/Europol

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/55

         Beroep ingesteld op 6 augustus 2008 — Visser-Fornt Raya/Europol
   (Zaak F-67/08)
   (2008/C 285/99)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Maria Teresa Visser-Fornt Raya ('s-Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordiger: P. de Casparis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van 4 oktober 2007 waarbij Europol verzoekster heeft meegedeeld dat haar geen vaste aanstelling kon worden aangeboden
   Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 4 oktober 2007 waarbij de verwerende partij verzoekster heeft meegedeeld dat haar geen vaste aanstelling kon worden aangeboden, het besluit van 29 april 2008 tot afwijzing van de klacht tegen eerstgenoemd besluit en het besluit van 12 juni 2008 dat feitelijk voortbouwt op het besluit van 4 oktober 2007;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-90/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 maart 2015 — Marcuccio/Commissie (Uitsluiting van de procedure van de vertegenwoordiger van een partij — Geen aanwijzing van een nieuwe vertegenwoordiger — Verzoeker die niet meer antwoordt op de verzoeken van het Gerecht — Afdoening zonder beslissing)

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/49

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 maart 2015 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-90/13) (1)

   ((Uitsluiting van de procedure van de vertegenwoordiger van een partij - Geen aanwijzing van een nieuwe vertegenwoordiger - Verzoeker die niet meer antwoordt op de verzoeken van het Gerecht - Afdoening zonder beslissing))
   (2015/C 146/67)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: A., advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten tot afwijzing van verzoekers verzoeken om schadeloos te worden gesteld wegens het feit dat de verwerende partij een op hem betrekking hebbend schrijven heeft gezonden aan een advocaat die hem niet vertegenwoordigde waardoor zijn recht op eerbiediging van het privé-leven is geschonden

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over het beroep in zaak F-90/13, Marcuccio/Commissie.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014, blz. 40.


title: Zaak C-144/03: Beroep, op 31 maart 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
C 146/26                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           21.6.2003
Beroep, op 31 maart 2003 ingesteld door Commissie van                    1.     Zijn verklaring E-111 en in het bijzonder verklaring E-
de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                            112, die op grond van artikel 22, lid 1, sub c, van
                                                                                verordening nr. 1408/71 (1) en artikel 22, leden 1 en 3
                         (Zaak C-144/03)                                        van verordening nr. 574/72 (2) moeten worden opgesteld,
                                                                                voor het bevoegde orgaan dat deze verklaringen heeft
                          (2003/C 146/43)                                       afgegeven (in casu de Seguridad Social Española) bindend
                                                                                met betrekking tot de diagnose die is gesteld door het
                                                                                orgaan van de verblijfplaats (in casu het Duitse orgaan),
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      waarbij het er in concreto om ging dat een onmiddellijke
op 31 maart 2003 beroep tegen Portugese Republiek ingesteld                     chirurgische ingreep bij de betrokkene noodzakelijk was
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                        als enig therapeutisch middel om zijn leven te redden en
woordigd door M. França en J. Flett als gemachtigden, domicilie                 dat die operatie enkel kon worden verricht in een
gekozen hebbende te Luxemburg.                                                  ziekenhuis van een land dat niet tot de Europese Unie
                                                                                behoort, namelijk in de universiteitskliniek van Zürich in
                                                                                Zwitserland, zodat het orgaan van de verblijfplaats de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                werknemer naar de genoemde kliniek mag verwijzen
                                                                                zonder dat het bevoegde orgaan zijn terugkeer mag
—      vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
                                                                                verlangen, teneinde hem aan de wenselijk geachte genees-
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen             kundige onderzoeken te onderwerpen en hem de passen-
       en ten uitvoer te leggen die nodig zijn om te voldoen aan
                                                                                de behandeling voor zijn ziekte aan te bieden?
       richtlijn 2000/52/EG van de Commissie van 26 juli 2000
       tot wijziging van richtlijn 80/723/EEG betreffende de
       doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen
       lidstaten en openbare bedrijven ( 1), de krachtens artikel 2
       van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is        2.     Moet het beginsel van gelijke behandeling in artikel 3 van
       nagekomen.                                                               verordening nr. 1408/71, waarin staat dat de werknemer
                                                                                „de rechten en verplichtingen voortvloeiende uit de
—      vast te stellen dat de Portugese Republiek in elk geval,                 wetgeving van elke lidstaat onder dezelfde voorwaarden
       door deze bepalingen niet onmiddellijk aan de Commissie
                                                                                (hebben) als de onderdanen in die staat”, in samenhang
       mee te delen, de krachtens artikel 2 van richtlijn 2000/                 met de artikelen 19, lid 1, sub a, en 22, lid 1, sub [c]-i,
       52/EG op haar rustende verplichting niet is nagekomen;                   van deze verordening, op grond waarvan de migrerende
—      de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.                        werknemer recht heeft op de verstrekkingen welke voor
                                                                                rekening van het bevoegde orgaan door het orgaan van
                                                                                de woon- of verblijfplaats worden verleend volgens de
                                                                                door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling alsof hij bij
Middelen en voornaamste argumenten                                              laatstbedoeld orgaan was aangesloten, aldus worden
                                                                                uitgelegd dat het bevoegde orgaan verplicht is de kosten
De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 31 juli                     van geneeskundige behandeling in een land buiten de
2001 verstreken.                                                                Europese Unie te vergoeden, wanneer vaststaat dat de
                                                                                werknemer, wanneer hij was aangesloten of verzekerd bij
( 1) PB L 193 van 29.7.2000, blz. 75.
                                                                                het orgaan van de verblijfplaats, daarop recht zou hebben
                                                                                gehad, mede gelet op het feit dat de geneeskundige
                                                                                behandeling — te weten geneeskundige behandeling in
                                                                                spoedgevallen door particuliere klinieken, ook in landen
                                                                                die niet tot de Europese Unie behoren — behoort tot de
                                                                                prestaties waarin de wettelijke regeling van de bevoegde
Verzoek van de Juzgado de lo Social nr. 20 te Madrid van                        lidstaat voorziet?
6 november 2002 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen A. Keller en Instituto Nacional de la Salud
(INSALUD) e Instituto Nacional de la Seguridad Social
                              (INSS)
                         (Zaak C-145/03)                                 (1 ) van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
                                                                              sociale zekerheidsregelingen op loontrekkende en hun gezinnen,
                          (2003/C 146/44)                                     die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).
                                                                         (2 ) van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van
                                                                              toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 (PB L 74, blz. 1).
De Juzgado de lo Social nr. 20 te Madrid heeft bij beschikking
van 6 november 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 31 maart 2003, in het geding tussen A. Keller en
Instituto Nacional de la Salud (INSALUD) e Instituto Nacional
de la Seguridad Social (INSS), het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak F-81/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 april 2014 — Nieminen/Raad (Openbare dienst — Bevordering — Bevorderingsronde 2010 — Bevorderingsronde 2011 — Besluit om verzoeker niet te bevorderen — Motiveringsplicht — Vergelijking van verdiensten — Administrateurs tewerkgesteld in taalkundige functies en administrateurs tewerkgesteld in andere dan taalkundige functies — Bevorderingsquota — Bestendigheid in duur van verdiensten)

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/38

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 april 2014 — Nieminen/Raad
   (Zaak F-81/12) (1)

   ((Openbare dienst - Bevordering - Bevorderingsronde 2010 - Bevorderingsronde 2011 - Besluit om verzoeker niet te bevorderen - Motiveringsplicht - Vergelijking van verdiensten - Administrateurs tewerkgesteld in taalkundige functies en administrateurs tewerkgesteld in andere dan taalkundige functies - Bevorderingsquota - Bestendigheid in duur van verdiensten))
   2014/C 159/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Risto Nieminen (Kraainem, Brussel) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten, vervolgens C. Abreu Caldas, S. Orlandi en J.-N. Louis, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Herrmann en M. Bauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten om verzoeker in het kader van de bevorderingsrondes 2010 en 2011 niet naar de rang AD 12 te bevorderen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Nieminen draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012, blz. 34.


title: Zaak T-410/09: Beroep ingesteld op 7 oktober 2009 — Almamet/Commissie

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/34

         Beroep ingesteld op 7 oktober 2009 — Almamet/Commissie
   (Zaak T-410/09)
   2009/C 312/56
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Almamet GmbH Handel mit Spänen und Pulvern aus Metall (Ainring, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Hautbourg en C. Renner, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               beschikking van de Commissie van 22 juli 2009 (Zaak COMP/39.396) nietig verklaren voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               subsidiair, de bij artikel 2 van de beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C (2009) 5791 def. van de Commissie van 22 juli 2009, inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (Zaak COMP/39.396 — Reagentia op basis van calciumcarbide en magnesium voor de staal– en gasindustrie), waarbij de Commissie heeft geoordeeld dat een zeker aantal leveranciers van calciumcarbide- en magnesiumkorrels zich schuldig hebben gemaakt aan marktverdeling, quota, toewijzing van afnemers, prijsbepaling en uitwisseling van gevoelige handelsinformatie, op een belangrijk deel van de markt van de Europese Economische Ruimte (EER), zulks met schending van de voormelde verdragsbepalingen („bestreden beschikking”), voor zover zij verzoekster betreft, en subsidiair, verlaging van de haar bij artikel 2 van de bestreden beschikking opgelegde geldboete.
   Tot staving van haar vordering tot nietigverklaring voert verzoekster drie middelen aan.
   Met haar eerste middel stelt verzoekster dat de Commissie haar rechten van verdediging heeft geschonden door documenten tegen haar te gebruiken die buiten de werkingssfeer van de inspectiebeschikking van de Commissie in beslag zijn genomen.
   Met haar tweede middel stelt verzoekster dat de Commissie niet op het wettelijk vereiste bewijsniveau het bestaan heeft aangetoond van de in artikel 1 van de bestreden beschikking vastgestelde inbreuk wat magnesium betreft. Verzoekster is van mening dat, zelfs indien de onwettig in beslag genomen documenten bij het dossier van de Commissie zouden worden gevoegd, zij fundamenteel onvoldoende nauwkeurig en coherent zijn. Volgens verzoekster bestaat de rest van het bewijsmateriaal in een mondeling clementieverzoek, dat niet alleen nauwkeurigheid mist, maar ook een onjuiste voorstelling van bepaalde feiten geeft en door de andere partijen wordt betwist. Gelet hierop, is verzoekster van mening dat de bewijslast met betrekking tot de gestelde inbreuk nog steeds op de Commissie rust.
   Met haar derde middel stelt verzoekster dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan met betrekking tot het feit dat het om één enkele continue inbreuk ging. Er is met name geen echte substitueerbaarheid tussen calciumcarbide- en magnesiumkorrels. Bovendien stelt verzoekster dat er geen gemeenschappelijk omvattend plan voor de twee producten was, zoals blijkt uit het bestaan van onderscheiden vergaderingen voor ieder product.
   Subsidiair voert verzoekster vier andere middelen aan tot staving van haar verzoek tot verlaging van de haar bij artikel 2 van de bestreden beschikking opgelegde geldboete.
   Met haar vierde middel stelt verzoekster dat de Commissie de punten 23 en 26 van de clementiemededeling (1) heeft geschonden door verzoekster een verlaging uit hoofde van die mededeling te ontzeggen. Verzoekster is van mening dat de in haar clementieverzoek vervatte gegevens informatie met een aanzienlijke toegevoegde waarde vormen. Verzoekster is met name van mening dat de Commissie niet het recht had een verlaging van de geldboete te weigeren op de enkele grond dat haar verzoek geen informatie over de gestelde inbreuk met betrekking tot magnesium bevatte, aangezien de procedure niet op deze inbreuk betrekking had.
   Met haar vijfde middel stelt verzoekster dat de Commissie artikel 81 EG en artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (2) heeft geschonden, alsook punt 32 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (3), door het eindbedrag van de geldboete te stellen op een niveau van meer dan 10 % van de laatste gecontroleerde omzet. Verzoekster betoogt dat de Commissie zich heeft gebaseerd op de pro forma omzet van verzoekster over 2008, in plaats van op de gecontroleerde omzet over 2007, om het bedrag van de geldboete te berekenen. Bovendien is verzoekster van mening dat de Commissie de in artikel 37 van de richtsnoeren bedoelde verlaging met 20 % had moeten toepassen, na het wettelijk maximum van 10 % te hebben berekend.
   Met haar zesde middel stelt verzoekster dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door een geldboete op te leggen die, wat haar betreft, overdreven hoog is. Verzoekster acht het kennelijk onevenredig de geldboete te stellen op een bedrag dat tot een negatieve boekwaarde leidt of dat de boekwaarde van de vennootschap tot nul terugbrengt. Bovendien overstijgt de opgelegde geldboete de financiële draagkracht van een marktdeelnemer zoals verzoekster, waarvan de activiteit betrekking heeft op producten met een hoge toegevoegde waarde maar zeer lage winstmarges. Bovendien is verzoekster van mening dat de door de Commissie toegepaste verlaging met 20 % onvoldoende rekening houdt met de specifieke situatie van verzoekster — die nochtans door de Commissie uitdrukkelijk is erkend —, en de geldboete op een onevenredig niveau laat bestaan.
   Met haar zevende middel stelt verzoekster dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan door te overwegen dat verzoekster niet voldoet aan de voorwaarden van punt 35 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten. Verzoekster is van mening dat de Commissie het bedrag van de geldboete heeft vastgesteld op een niveau dat haar economische leefbaarheid onomkeerbaar bedreigt en al haar activa hun waarde zal doen verliezen. Bovendien meent verzoekster dat de Commissie een beoordelingsfout heeft begaan door te overwegen dat in het geval van verzoekster geen rekening moest worden gehouden met de specifieke sociale en economische context.

      (1)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (Voor de EER relevante tekst) (PB 2006, C 210, blz. 17).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).

      (3)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).


title: Zaak C-35/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 28 januari 2009 — Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate/Paolo Speranza

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 28 januari 2009 — Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate/Paolo Speranza
   (Zaak C-35/09)
   (2009/C 82/29)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte Suprema di Cassazione
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

      Verwerende partij: Paolo Speranza
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 4, lid 1, sub c, van richtlijn 69/335/EEG (1), volgens hetwelk de vermeerdering van het vennootschappelijk kapitaal van een kapitaalvennootschap door inbreng van zaken van welke aard ook, aan het kapitaalrecht is onderworpen, aldus worden uitgelegd, dat de daadwerkelijke inbreng en niet het enkele, grotendeels onuitgevoerd gebleven besluit tot vermeerdering van het vennootschappelijk kapitaal aan die belasting moet worden onderworpen?

               2)

               Moet artikel 4, lid 1, sub c, van richtlijn 69/335/EEG aldus worden uitgelegd, dat de belasting enkel drukt op de vennootschap die de inbreng verricht en niet mede op de ambtsdrager die de akte hiervan opstelt of in ontvangst neemt?

               3)

               Zijn, hoe dan ook, de verweermiddelen die de Italiaanse regeling aan de ambtsdrager biedt, verenigbaar met het evenredigheidsbeginsel, waar artikel 38 van het d.P.R. nr. 131 van 1986 bepaalt dat het irrelevant is of het besluit tot vermeerdering van het kapitaal nietig of vernietigbaar is, en dat terugbetaling van de betaalde belasting enkel kan worden verkregen nadat de uitspraak van de civiele rechter tot vernietiging of nietigverklaring in kracht van gewijsde is gegaan?

      (1)  PB L 249, blz. 25.


title: Beroep, op 28 maart 1996 ingesteld door Syndicat Départemental de Défense du Droit des Agriculteurs (SDDDA) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-47/96)

text:
Nr . C 180/32           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 6 . 96
Beroep, -op 28 maart 1996 ingesteld door Syndicat Dépar              Beroep, op 29 maart 1996 ingesteld door Acme Industry
temental de Défense du Droit des Agriculteurs ( SDDDA )                        Co. Ltd tegen Raad van de Europese Unie
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                           ( Zaak T-48/96 )
                         ( Zaak T-47/96 )                                                      ( 96/C 180/82 )
                           ( 96/C 180/81 )
                                                                                (Procestaai: Engels)
                        (Procestaai: Frans)                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                      schappen is op 29 maart 1996 beroep ingesteld tegen Raad
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             van de Europese Unie door Acme Industry Co . Ltd,
schappen is op 28 maart 1996 beroep ingesteld tegen                   vertegenwoordigd door J. H. J. Bourgeois , advocaat te
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Syndi                  Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                      kantore van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, rue
cat Départemental de Défense du Droit des Agriculteurs                Goethe 1 1 .
( SDDDA ), gevestigd te Beaucaire ( Frankrijk ), vertegen
woordigd door O. Girard , advocaat te Nîmes ( Frank
rijk ).                                                               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                      — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr . 5/96 , voor
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                      zover verzoekster erdoor wordt geraakt;
                                                                      — de Raad te verwijzen in de kosten van het geding .
— vast te stellen dat de Europese Commissie heeft nagela
     ten een duidelijk antwoord te geven op het probleem van          Middelen en voornaamste argumenten
     de toepasselijkheid van de Richtlijnen 92/49/EEG en
     92/96/EEG in verband met het monopolie van het                   Verzoekster, een particuliere onderneming die voor 65 % in
     wettelijk stelsel van sociale zekerheid in Frankrijk op het      handen is van de Japanse holding Nissan Industry Co . Ltd
     gebied van de „ levensverzekering " en de „ schadeverze         en die zich uitsluitend bezighoudt met de produktie van
     kering ";                                                        microgolfovens, komt op tegen Verordening ( EG ) nr . 5/96
                                                                      van de Raad tot instelling van definitieve anti-dumpingrech
— de Europese Commissie in de kosten te verwijzen .                   ten op de invoer van microgolfovens van oorsprong uit de
                                                                      Volksrepubliek China , de Republiek Korea , Maleisië en
                                                                      Thailand en tot definitieve inning van het ingestelde
Middelen en voornaamste argumenten                                    voorlopige recht .
                                                                      Het beroep is gebaseerd op de volgende gronden :
Verzoekster klaagt erover, dat de Commissie geen gevolg
heeft gegeven aan haar klacht tegen de Franse Staat wegens            — Schending van Verordening ( EEG ) nr. 2423/88 betref
schending van de Richtlijnen 92/49/EEG en 92/96/EEG.                      fende beschermende maatregelen tegen invoer met
Volgens deze richtlijnen dienen alle monopolies op het                    dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van
gebied van de levens- en schadeverzekering te worden                      de Europese Economische Gemeenschap ( basisverorde
opgeheven , en heeft iedere in de Gemeenschap gevestigde                  ning ), wegens de weigering van de Raad en de Commis
verzekeraar de mogelijkheid om welk risico ook te dek                    sie om bij de berekening van de aangenomen waarde uit
ken .
                                                                          te gaan van de verkopen door de exporteur in dezelfde
                                                                          bedrijfstak in het land van uitvoer (Japan ).
De Franse autoriteiten weigeren volgens verzoekster hard
nekkig om toepassing te geven aan de voormelde richtlijnen .          — Schending van het algemene discriminatieverbod, door
Teneinde het monopolie van het wettelijk stelsel ter zake te              de bedragen voor de SG & A kosten en winsten van de
handhaven, is op 4 februari 1995 wet nr . 95/ 116 houdende                Koreaanse exporteur, die een wezenlijk andere bedrijfs
diverse bepalingen op sociaal gebied goedgekeurd, in                      structuur heeft, toe te passen met het oog op de
artikel 43 waarvan is bepaald dat „ een ieder die de                      berekening van de aangenomen normale waarde van de
verzekerden aanspoort om te weigeren (. . .) zich bij een                 Acme-produkten .
sociale-zekerheidsorgaan aan te sluiten ", gestraft wordt met
gevangenisstraf en een geldboete . Frankrijk wenst het                — Ter bepaling van de bij de berekening van de aangeno
monopolie dus in stand te houden .                                        men normale waarde in aanmerking te nemen winstbe
                                                                          dragen , had de Raad de in artikel 2 , lid 6 , van
                                                                          Verordening ( EEG ) nr. 3283/94 voorziene beperking
De Commissie heeft in haar antwoord op verzoeksters                       moeten toepassen . Ofschoon die verordening volgens
klacht enkel opgemerkt, dat de genoemde richtlijnen geen                  haar bewoordingen nog niet van toepassing was, moet
betrekking hebben op de wettelijke sociale-zekerheidsstel                volgens een algemeen beginsel van billijkheid een bepa
sels , en zich verder van haar motiveringsplicht afgemaakt                ling die technisch gezien nog niet in werking is getreden ,
door te verwijzen naar een bij het Hof aanhangige prejudi                toch worden toegepast voor zover zij voor de betrokkene
ciële vraag ( zaak C-238/94 ).                                            minder bezwarend is dan de vorige tekst . In elk geval had
                                                                          de Raad Verordening ( EEG ) nr . 2423/88 moeten uitleg
                                                                          gen in het licht van artikel 2.2.2 van de tijdens de
                                                                          Uruguay-ronde vastgestelde anti-dumping-code .


title: Zaak C-172/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 april 2017 door ANKO A.E. Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 25 januari 2017 in zaak T-768/14, ANKO/Commissie

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/27

         Hogere voorziening ingesteld op 5 april 2017 door ANKO A.E. Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 25 januari 2017 in zaak T-768/14, ANKO/Commissie
   (Zaak C-172/17 P)
   (2017/C 168/36)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: ANKO A.E. Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (vertegenwoordiger: S. Paliou, dikigoroi)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 25 januari 2017 in zaak Τ-768/14 vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een uitspraak ten gronde;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster voert aan dat in het arrest van het Gerecht van 25 januari 2017 in zaak T-768/14 blijk is gegeven van rechtsopvattingen die in strijd zijn met het Unierecht en waartegen zij met de onderhavige voorziening opkomt.
   Volgens verzoekster moet het bestreden arrest worden vernietigd om de volgende redenen:

               i.

               Onjuiste opvatting van de feiten wat betreft de betrouwbaarheid van het systeem voor werktijdregistratie.

               ii.

               Onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de regels die, wat de onderhavige hogere voorziening betreft, van toepassing zijn op de te bewijzen elementen en de bewijslast.

               iii.

               Onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de regels die, wat de onderhavige hogere voorziening betreft, van toepassing zijn op de verdeling van de bewijslast.

               iv.

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften en in het bijzonder motiveringsgebrek wat betreft het feit dat de schuldvordering van de Commissie zeker, vaststaand en invorderbaar is.


title: Zaak C-623/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 5 december 2011 — Société Geodis Calberson GE/FranceAgriMer

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 5 december 2011 — Société Geodis Calberson GE/FranceAgriMer
   (Zaak C-623/11)
   2012/C 39/21
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société Geodis Calberson GE

      Verwerende partij: FranceAgriMer

      Prejudiciële vraag

   De Conseil d’État vraagt het Hof uitspraak te doen over de vraag of artikel 16 van de verordening (EG) nr. 111/1999 van de Commissie van 18 januari 1999 (1) aldus moet worden uitgelegd dat het aan het Hof van Justitie van de Europese Unie de bevoegdheid toekent om uitspraak te doen in geschillen over de voorwaarden waaronder het interventiebureau dat is aangeduid om de inschrijvingen te ontvangen voor de gunning van de kosteloze levering van landbouwproducten aan Rusland, overgaat tot betaling aan de opdrachtnemer en tot vrijgave van de leveringszekerheid die de opdrachtnemer heeft gesteld ten behoeve van dat interventiebureau, en meer in het bijzonder om uitspraak te doen in beroepen tot vergoeding van de schade die is veroorzaakt door onrechtmatige handelingen van het interventiebureau bij de uitvoering van die verrichtingen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 111/1999 van de Commissie van 18 januari 1999 houdende algemene uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 2802/98 van de Raad betreffende een programma om de Russische Federatie van landbouwproducten te voorzien (PB L 14, blz. 3).


title: Doorhaling van zaak T-399/94

text:
C 366/32             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                              18.12.1999
              Doorhaling van zaak T-385/94 (1)                                      Doorhaling van zaak T-160/95 (1)
                       (1999/C 366/70)                                                       (1999/C 366/73)
                       (Procestaal: Duits)                                                   (Procestaal: Duits)
De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste           De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 29 september 1999 de doorhaling in het register gelast            van 29 september 1999 de doorhaling in het register gelast
van zaak T-385/94: J. Wißmüller tegen Raad van de Europese            van zaak T-160/95: H. Meuser tegen Raad van de Europese
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                     Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 392 van 31.12.1994.                                          (1) PB C 248 van 23.9.1995.
              Doorhaling van zaak T-397/94 (1)                                      Doorhaling van zaak T-202/95 (1)
                       (1999/C 366/71)                                                       (1999/C 366/74)
                       (Procestaal: Duits)                                                   (Procestaal: Duits)
De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste           De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 29 september 1999 de doorhaling in het register gelast            van 29 september 1999 de doorhaling in het register gelast
van zaak T-397/94: G. Meyenburg tegen Raad van de Europese            van zaak T-202/95: H. Gottmann tegen Raad van de Europese
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                     Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 400 van 31.12.1994.                                          (1) PB C 351 van 30.12.1995.
              Doorhaling van zaak T-399/94 (1)                                      Doorhaling van zaak T-150/96 (1)
                       (1999/C 366/72)                                                       (1999/C 366/75)
                       (Procestaal: Duits)                                                    (Procestaal: Frans)
De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste           De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 29 september 1999 de doorhaling in het register gelast            van 19 oktober 1999 de doorhaling in het register gelast van
van zaak T-399/94: J. Speckbacher tegen Raad van de Europese          zaak T-150/96: A. Rowan tegen Commissie van de Europese
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                     Gemeenschappen.
(1) PB C 392 van 31.12.1994.                                          (1) PB C 354 van 23.11.1996.


title: Zaak C-696/15 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 juli 2017 — Tsjechische Republiek/Europese Commissie [Hogere voorziening — Vervoer — Richtlijn 2010/40/EU — Invoeren van intelligente vervoerssystemen op het gebied van wegvervoer — Artikel 7 — Bevoegdheidsdelegatie aan de Europese Commissie — Grenzen — Gedelegeerde verordening (EU) nr. 885/2013 — Verstrekken van informatiediensten voor veilige en beveiligde parkeerplaatsen voor vrachtwagens en bedrijfsvoertuigen — Gedelegeerde verordening (EU) nr. 886/2013 — Gegevens en procedures voor het aanbieden van minimale universele verkeersveiligheidsinformatie die kosteloos is voor de gebruikers — Artikel 290 VWEU — Uitdrukkelijke afbakening van de doelstellingen, de inhoud, de strekking en de duur van de bevoegdheidsdelegatie — Essentieel onderdeel van het betrokken onderwerp — Oprichting van een toezichthoudende instantie]

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 juli 2017 — Tsjechische Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-696/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Vervoer - Richtlijn 2010/40/EU - Invoeren van intelligente vervoerssystemen op het gebied van wegvervoer - Artikel 7 - Bevoegdheidsdelegatie aan de Europese Commissie - Grenzen - Gedelegeerde verordening (EU) nr. 885/2013 - Verstrekken van informatiediensten voor veilige en beveiligde parkeerplaatsen voor vrachtwagens en bedrijfsvoertuigen - Gedelegeerde verordening (EU) nr. 886/2013 - Gegevens en procedures voor het aanbieden van minimale universele verkeersveiligheidsinformatie die kosteloos is voor de gebruikers - Artikel 290 VWEU - Uitdrukkelijke afbakening van de doelstellingen, de inhoud, de strekking en de duur van de bevoegdheidsdelegatie - Essentieel onderdeel van het betrokken onderwerp - Oprichting van een toezichthoudende instantie])
   (2017/C 309/08)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Rekwirante: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, J. Vláčil, T. Müller en J. Pavliš, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Buchet, P. J. O. Van Nuffel, J. Hottiaux en Z. Malůšková, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Tsjechische Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 78 van 29.2.2016.


title: Zaak T-98/13: Beroep ingesteld op 20 februari 2013 — CMT/BHIM — Camomilla (Camomilla)

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/19

         Beroep ingesteld op 20 februari 2013 — CMT/BHIM — Camomilla (Camomilla)
   (Zaak T-98/13)
   2013/C 141/35
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT Srl) (Napels, Italië) (vertegenwoordigers: G. Floridia en R. Floridia, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Camomilla SpA (Buccinasco, Italië)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 november 2012 in zaak R 1615/2011-1 te vernietigen na vaststelling dat is voldaan aan de voorwaarden voor absolute nietigheid als bedoeld in artikel 52, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 op grond van kwade trouw van de houder van het gemeenschapsmerk bij de indiening van de aanvraag, en voor relatieve nietigheid als bedoeld in artikel 53, lid 1, sub a, in samenhang met artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van de verordening;

               —

               subsidiair, en enkel voor het geval dat het Gerecht de bij het beroep voor de kamer van beroep overgelegde documenten niet-ontvankelijk verklaart en deze documenten van wezenlijk belang acht voor de toewijzing van de hogere voorziening, de bestreden beslissing te vernietigen omdat het recht om gehoord te worden niet in acht is genomen en het recht van verweer is geschonden, en de zaak voor de beslissing ten gronde naar de nietigheidsafdeling te verwijzen;

               —

               hoe dan ook, het Bureau verzoeken de nodige maatregelen te nemen om het arrest van het Gerecht uit te voeren;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en de merkhouder te verwijzen in de kosten van de procedures voor de nietigheidsafdeling en de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk met het woordelement „Camomilla” voor waren van de klassen 16, 18 en 24 — gemeenschapsmerk nr. 269 241

      Houder van het gemeenschapsmerk: Camomilla SpA

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: nationaal beeldmerk met het woordelement „CAMOMILLA” voor waren van klasse 25

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 52, lid 1, sub b, en 53, lid 1, sub a, in samenhang met artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak T-33/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2009 — Bastos Viegas/BHIM — Fabre médicament (OPDREX) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk OPDREX — Ouder nationaal woordmerk OPTREX — Relatieve weigeringsgrond — Gevaar voor verwarring — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/47

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2009 — Bastos Viegas/BHIM — Fabre médicament (OPDREX)
   (Zaak T-33/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk OPDREX - Ouder nationaal woordmerk OPTREX - Relatieve weigeringsgrond - Gevaar voor verwarring - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2009/C 180/87
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bastos Viegas, SA (Penafiel, Portugal) (vertegenwoordigers: G. Marín Raigal en P. López Ronda, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: Ó. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Pierre Fabre médicament (Boulogne Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. Grau Mora, A. Angulo Lafora en M. Ferrándiz Avendaño, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 14 november 2007 (zaak R 1238/2006-4) inzake een oppositieprocedure tussen Pierre Fabre médicament SA en Bastos Viegas, SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bastos Viegas, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 79 van 29.3.2008.


title: Zaak T-170/08: Beroep ingesteld op 13 mei 2008 — Commissie/I.D. FOS Research

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/42

         Beroep ingesteld op 13 mei 2008 — Commissie/I.D. FOS Research
   (Zaak T-170/08)
   (2008/C 171/81)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal, en W. Roels, gemachtigden)

      Verwerende partij: I.D. FOS Research EEIG (gevestigd te Mol, België)
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Betaling aan de Commissie van een bedrag van 21 599,26 EUR vermeerderd met 6 375,94 verwijlintresten;

               —

               betaling van 3.99 EUR per dag als verwijlintresten vanaf 8 januari 2007 tot op de dag waarop de schuld volledig is terugbetaald;

               —

               betaling van de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie, heeft op 12 december 1995 met verweerster Overeenkomst BRPR-CT-95-0099 gesloten. De overeenkomst betrof een project voor verbeterde kwaliteitsverzekering en methoden van grouten van nagespannen kabels. Deze overeenkomst en het project waren tot stand gekomen in het kader van het specifiek programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, inclusief demonstratie, op het gebied van industrie- en materiaaltechnologie (1).
   Na de voltooiing van de overeenkomst vond een doorlichting plaats van verweersters' uitvoering van de overeenkomst. Gelet op de conclusies van de doorlichting besloot de Commissie een deel van de betalingen terug te vorderen, overeenkomstig de algemene voorwaarden van de overeenkomst.

      (1)  Beschikking 94/571/EG van de Raad van 27 juli 1994 houdende aanneming van een specifiek programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, inclusief demonstratie, op het gebied van industrie- en materiaaltechnologie (1994-1998) (PB L 222, blz. 19).


title: Zaak T-182/14: Beroep ingesteld op 19 maart 2014 — Marzocchi Pompe/BHIM — Settima Flow Mechanisms (ELIKA)

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/34

         Beroep ingesteld op 19 maart 2014 — Marzocchi Pompe/BHIM — Settima Flow Mechanisms (ELIKA)
   (Zaak T-182/14)
   2014/C 159/47
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Marzocchi Pompe SpA (Casalecchio di Reno, Italië) (vertegenwoordiger: M. Bovesi, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Settima Flow Mechanisms (Grossolengo, Italië)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 december 2013 in zaak R 428/2013-2 te vernietigen en de geldigheid van het merk ELIKA te bevestigen voor alle waren waarvoor het is ingeschreven;

               —

               elke andere maatregel te nemen die het Gerecht passend acht;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en van de procedure voor de kamer van beroep, daaronder begrepen de kosten die door Marzocchi Pompe SpA zijn gemaakt in de zin van de artikelen 87, lid 2, juncto 91, sub b, en 132, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: de internationale merkinschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen, van het beeldmerk bevattende het woordelement „ELIKA”, voor waren van klasse 7 — gemeenschapsmerk nr. 1 051 270

      Houder van het gemeenschapsmerk: Marzocchi Pompe SpA

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Settima Flow Mechanisms

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de nietigheidsgrond van artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, sub b, c, en g, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-202/09: Beroep ingesteld op 5 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/7

         Beroep ingesteld op 5 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-202/09)
   2009/C 167/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Balta en A.-A. Gilly, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/24/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (2), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; en

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 15 september 2007 verstreken.

      (1)  PB L 105, blz. 54.

      (2)  PB L 201, blz. 37.


title: Zaak T-154/09: Beroep ingesteld op 10 april 2009 — MRI/Commissie

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/55

         Beroep ingesteld op 10 april 2009 — MRI/Commissie
   (Zaak T-154/09)
   2009/C 141/111
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Manuli Rubber Industries SpA (MRI) (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: L. Radicati di Brozolo, M. Pappalardo, E. Marasà, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

   Primair:

               —

               artikel 1 van de beschikking nietig verklaren voor zover hierbij wordt vastgesteld dat verzoekster van 1 april 1986 tot 1 augustus 1992 en van 3 september 1996 tot 2 mei 2007, met name in de periode van 3 september 1996 tot 9 mei 2000, aan één enkele en voortdurende inbreuk op de markt voor olieslangen voor mariene toepassingen heeft deelgenomen;

               —

               artikel 2 van de beschikking nietig verklaren voor zover op basis van de in het onderhavige beroep genoemde vergissingen een geldboete van 4 900 000 EUR aan verzoekster wordt opgelegd;

               —

               elke exceptie of hiermee strijdig verweer verwerpen;

         Subsidiair:

               —

               de bij artikel 2 van de beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete van 4 900 000 EUR verlagen in de zin van artikel 229 EG;

         In elk geval:

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in de onderhavige zaak bestreden beschikking is dezelfde als die in zaak T-146/09, Parker ITR en Parker Hannifin/Commissie.
   Ter ondersteuning van haar vordering stelt verzoekster in de eerste plaats dat de Commissie de inbreuk die zij zou hebben gepleegd, ten onrechte heeft omschreven als de deelneming aan één enkele complexe mededingingsregeling in de periode van 1986 tot 2007, en met name heeft vastgesteld dat zij een inbreuk heeft gepleegd in de periode van 1996 tot 2000, en dat de periode van september 1996 tot mei 1997 dus deel uitmaakt van de periode waarvoor een sanctie is opgelegd.
   Dienaangaande stelt verzoekster dat een inbreuk voortdurend noch voortgezet kan zijn wanneer de verschillende perioden waarin de inbreuk heeft plaatsgevonden, zoals in casu, ver uit elkaar liggen en er bovenal in de tussentijd positieve handelingen zijn verricht die niet te rijmen vallen met de wil om de inbreuk voort te zetten of te herhalen, zoals de publieke en uitdrukkelijke schorsing van de betrekkingen met het kartel door verzoekster, die ook door de Commissie is erkend.
   Verzoekster betoogt ten slotte dat het bedrag van de geldboete niet correct is vastgesteld, met name gelet op de duur en de zwaarte van de inbreuk en de verlaging die in het kader van de clementieregeling wegens de verleende medewerking had moeten worden toegekend.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 november 2004 in zaak C-249/02: Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Landbouw — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Financiering door EOGFL — Werkelijke uitgaven van lidstaat lager dan aan Commissie meegedeelde uitgavenramingen — Bevoegdheid van Commissie om als voorschot betaalde bedragen te verminderen — Brief van een directeur-generaal van Commissie waarbij lidstaat van deze vermindering in kennis wordt gesteld — Handeling met bindende rechtsgevolgen)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 11 november 2004
   in zaak C-249/02: Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Landbouw - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Financiering door EOGFL - Werkelijke uitgaven van lidstaat lager dan aan Commissie meegedeelde uitgavenramingen - Bevoegdheid van Commissie om als voorschot betaalde bedragen te verminderen - Brief van een directeur-generaal van Commissie waarbij lidstaat van deze vermindering in kennis wordt gesteld - Handeling met bindende rechtsgevolgen)
   (2005/C 6/09)
   Procestaal: Portugees
   In zaak C-249/02, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 1 juli 2002, Portugese Republiek (gemachtigde: L. Fernandes bijgestaan door C. Botelho Moniz en E. Maia Cadete) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: L. Visaggio, bijgestaan door N. Castro Marques), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet (rapporteur), R. Schintgen en J. N. Cunha Rodrigues, rechters, advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 11 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het besluit, vervat in de brief van 18 april 2002 van de directeur-generaal van het directoraat-generaal Landbouw van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende een vermindering van de voor het begrotingsjaar 2002 toegekende financiële voorschotten ingevolge artikel 39, lid 3, van verordening (EG) nr. 1750/1999 van de Commissie van 23 juli 1999 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), zoals laatstelijk gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1763/2001 van de Commissie van 6 september 2001, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 219 van 14.9.2002.


title: Zaak T-237/00: Beroep, op 8 september 2000 ingesteld door P. Reynolds tegen Europees Parlement

text:
C 302/34                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  21.10.2000
Inzonderheid wordt het volgende betoogd:                                   —    alle overige maatregelen te gelasten om de nuttige
                                                                                werking van het arrest te waarborgen, met veroordeling
—     De beoordeling van de door de Italiaanse autoriteiten ten                 van verweerster in de kosten.
      gunste van de gemeentebedrijven verleende steun had
      niet mogen geschieden zonder rekening te houden met
      de activiteit van andere ondernemingen in dezelfde sector
      — de technische en zeevaartkundige diensten —, die qua               Middelen en voornaamste argumenten
      aard en doelstelling volledig gelijk zijn aan die welke de
      Commissie in aanmerking neemt bij de door de gemeente                De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
      Venezië aangewezen gemeentebedrijven, inzonderheid de                die in zaak T-228/00, Gruppo Ormeggiatori del Porto di
      vennootschap Panfido SpA, die is belast met het beheer               Venezia/Commissie (1).
      van de technische en zeevaartkundige sleepdienst in de
      haven van Venezië.
—     Verzoekster is door de openbare autoriteiten belast met              (1) Nog niet gepubliceerd.
      een dienst van algemeen openbaar belang, die zij verricht
      in het kader van een monopolie, zonder enige beïnvloe-
      ding van de intracommunautaire handel. Bijgevolg zijn
      de ten gunste van haar getroffen maatregelen duidelijk
      voorbestemd en noodzakelijk voor de uitvoering van de
      haar opgedragen bijzondere taak.
(1) Nog niet gepubliceerd.
(2) PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1.                                         Beroep, op 8 september 2000 ingesteld door P. Reynolds
                                                                                tegen Europees Parlement
                                                                                (Zaak T-237/00)
                                                                                (2000/C 302/79)
Beroep, op 30 augustus 2000 ingesteld door Gruppo
Ormeggiatori del Porto di Chioggia Piccola scrl tegen
                                                                                (Procestaal: Frans)
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-229/00)                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                           schappen is op 8 september 2000 beroep tegen Europees
                                                                           Parlement ingesteld door P. Reynolds, wonende te Brussel,
                          (2000/C 302/78)                                  vertegenwoordigd door P. Legros, advocaat te Brussel, en
                                                                           S. Rodrigues, advocaat te Parijs.
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 30 augustus 2000 beroep ingesteld tegen                     —    nietig te verklaren het besluit van de secretaris-generaal
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gruppo                            van het Europees Parlement van 18 juli 2000;
Ormeggiatori del Porto di Chioggia Piccola scrl, vertegenwoor-
digd door S. M. Carbone en A. Taramasso, advocaten te Genua.               —    vast te stellen dat de Europese Gemeenschap niet-contrac-
                                                                                tueel aansprakelijk is voor de gevolgen van het bestreden
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                             besluit;
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van              —    het Parlement te gelasten verzoeker de salaris- en pensioe-
      25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten                      nachterstallen te betalen waarop deze sedert 15 juli 2000
      behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van                       recht heeft, vermeerderd met rente op de voet van 10 %
      Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997                   per jaar;
      en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bij-
      dragen, voor zover deze in artikel 4 uitsluit ondernemin-
      gen als verzoekster, die zich in dezelfde situatie bevinden          —    verzoeker een bedrag van 250 000 EUR toe te kennen ter
                                                                                vergoeding van de morele schade die hij door het
      als de in dat artikel vermelde ondernemingen, en bijgevolg
                                                                                bestreden besluit heeft geleden;
      de Commissie te gelasten alle maatregelen te treffen die
      noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan de uitspraak
      van het Gerecht;                                                     —    verweerder in alle kosten van het geding te verwijzen.
 ---pagebreak--- 21.10.2000            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 302/35
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij het omstreden besluit heeft het TABG verzoekers detache-           —     nietig te verklaren de besluiten die de Commissie krach-
ring bij de Fractie voor een Europa van Democratie en                        tens artikel 176 EG-Verdrag (thans artikel 233) ter uitvoe-
Diversiteit beëindigd en heeft het hem herplaatst in een ambt                ring van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
bij het directoraat-generaal Voorlichting en public relations.               14 april 1999 in zaak T-50/98 heeft genomen;
                                                                       —     voor zoveel nodig, nietig te verklaren het door de
Verzoeker betwist de wettigheid van dat besluit en vordert de                Commissie op 25 mei 2000 uitdrukkelijk genomen be-
nietigverklaring ervan alsmede vergoeding van de schade die                  sluit tot afwijzing van verzoekers klacht R/21/2000 van
daaruit voortvloeit. Hij stelt schending van de rechten van de               18 januari 2000;
verdediging en niet-nakoming van de motiveringsplicht. Ver-
der stelt hij schending van het vertrouwensbeginsel en niet-           —     verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van
nakoming van de zorgplicht. Ten slotte voert hij aan, dat het                een schadevergoeding van 3 000 000 BEF of van elk
bestreden besluit misbruik van bevoegdheid oplevert.                         ander, zelfs hoger, bedrag dat het Gerecht ex aequo et
                                                                             bono zal vermenen te behoren;
                                                                       —     verweerster in alle kosten te verwijzen.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Beroep, op 12 september 2000 ingesteld door L. B. Ras-                 Bij besluit van 28 juli 1999 heeft de Commissie verzoeker
mussen tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                    laten weten, dat het bevorderingscomité zijn verdiensten had
                               pen                                     vergeleken met die van alle voorgedragen ambtenaren en met
                                                                       die van alle in 1997 het meest voor bevordering tot de rang
                       (Zaak T-240/00)                                 A 4 in aanmerking komende ambtenaren, en op grond van die
                                                                       vergelijking heeft beslist verzoeker niet op de lijst van de meest
                       (2000/C 302/80)                                 verdienstelijke ambtenaren voor 1997 te plaatsen. Dit besluit
                                                                       is genomen ten vervolge op het arrest van het Gerecht van
                                                                       14 april 1999 in zaak T-50/98 waarbij het Gerecht het besluit
                        (Procestaal: Frans)                            van de Commissie om verzoeker in 1997 niet te bevorderen,
                                                                       nietig had verklaard.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 september 2000 beroep tegen Commissie                Bij het onderhavige beroep stelt verzoeker, dat de Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door L. B. Ras-               dat arrest niet correct heeft uitgevoerd. Hij stelt dat de
mussen, wonende te Dalheim (Groothertogdom Luxemburg),                 Commissie de motiveringsplicht niet is nagekomen en ar-
vertegenwoordigd door J. Chouchroun, advocaat te Luxem-                tikel 45 Ambtenarenstatuut en het beginsel van gelijke behan-
burg.                                                                  deling heeft geschonden.


title: Zaak T-97/05: Beroep, op 22 februari 2005 ingesteld door Sergio Rossi S.p.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/27

         Beroep, op 22 februari 2005 ingesteld door Sergio Rossi S.p.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-97/05)
   (2005/C 115/50)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 februari 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Sergio Rossi S.p.A., vertegenwoordigd door A. Ruo, advocaat.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Marcorossi S.r.l.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1)

               de bestreden beslissing te vernietigen;

               2)

               verweerder als in het ongelijk gestelde partij te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Marcorossi S.r.l.

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „MARCOROSSI” — aanvraagnr. 1 405 869 voor waren van de klassen 18 (beurzen, koffers, kleine lederwaren, portefeuilles, houders voor allerlei voorwerpen, paraplu's) en 25 (schoenen, ceintuurs, kleding)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster

               Oppositiemerk of -teken:

               Italiaans en internationaal merk „MISS ROSSI” voor waren van klasse 25, Italiaans merk „SERGIO ROSSI” voor schoeisel van klasse 25 en gemeenschapsmerk „SERGIO ROSSI” voor waren van de klassen 3, 18 en 25

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               toewijzing van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               toewijzing van het beroep en afwijzing van de oppositie

               Middelen:

               schending van artikel 8 van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, aangezien moet worden aangenomen dat de conflicterende merken zich niet met elkaar verdragen in de zin van deze bepaling.


title: Zaak F-149/15: Beroep ingesteld op 21 december 2015 — ZZ/Commissie

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/46

         Beroep ingesteld op 21 december 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-149/15)
   (2016/C 068/60)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker de sanctie op te leggen van schorsing van de plaatsing in een hogere salaristrap en de verplichting om schade te vergoeden die de Europese Unie zou hebben geleden alsmede verzoek om vergoeding van de immateriële schade en de reputatieschade die verzoeker zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van besluit CMS 13-005 van het tripartiete TABG, voor zover daarbij wordt voorzien in de schorsing van de plaatsing in een hogere salaristrap voor een periode van 18 maanden en in de vergoeding van schade die daarbij wordt vastgesteld op 108 596,35 EUR;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               subsidiair, vermindering van de financiële sanctie zoals opgenomen in besluit CMS 13-005;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de immateriële en de reputatieschade die verzoeker heeft geleden en welke op 20 000 EUR wordt begroot;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten.


title: Zaak T-209/11: Arrest van het Gerecht van 3 juli 2013 — MB System/Europese Commissie ( „Staatssteun — Door Duitsland verleende steun aan groep Biria in vorm van stille participatie door overheidsbedrijf — Besluit waarbij steun onverenigbaar met interne markt wordt verklaard — Besluit gegeven na nietigverklaring door Gerecht van voorgaand besluit betreffende dezelfde procedure — Voordeel — criterium van particuliere investeerder — Begrip onderneming in moeilijkheden — Berekening van steunelement — Kennelijke beoordelingsfout” )

text:
               10.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/6

         Arrest van het Gerecht van 3 juli 2013 — MB System/Europese Commissie
   (Zaak T-209/11) (1)

   (Staatssteun - Door Duitsland verleende steun aan groep Biria in vorm van stille participatie door overheidsbedrijf - Besluit waarbij steun onverenigbaar met interne markt wordt verklaard - Besluit gegeven na nietigverklaring door Gerecht van voorgaand besluit betreffende dezelfde procedure - Voordeel - criterium van particuliere investeerder - Begrip onderneming in moeilijkheden - Berekening van steunelement - Kennelijke beoordelingsfout)
   2013/C 233/09
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: MB System GmbH & Co. KG (Nordhausen, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Brüggen en C. Geiert, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van besluit 2011/471/EU van de Commissie van 14 december 2010 betreffende staatssteun C-38/05 (ex NN 52/04) van Duitsland ten gunste van de groep Biria (PB 2011, L 195, blz. 55).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               MB System GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 186 van 25.6.2011.