title: Arrest van het Hof van 5 oktober 2000 in de gevoegde zaken C-432/98 P en C-433/98 P: Raad van de Europese Unie tegen C. Chvatal e.a. [Hogere voorziening — Ambtenaren — Definitieve beëindiging van dienst naar aanleiding van toetreding van nieuwe lidstaten — Exceptie van onwettigheid van Verordening (EG, Euratom, EGKS) nr. 2688/95 — Niet-ontvankelĳkheid van exceptie]

text:
9.12.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                   C 355/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          Artikel 1, lid 1, van Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van
                                                                                14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevin-
                                                                                gen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de
                    van 26 september 2000                                       werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderde-
                                                                                len daarvan, moet aldus worden uitgelegd, dat de richtlijn van
in zaak C-175/99 (verzoek van de Conseil de prud’hom-                           toepassing is wanneer een gemeente, dat wil zeggen een publiekrechte-
mes de Metz om een prejudiciële beslissing): D. Mayeur                          lijke rechtspersoon die handelt binnen het kader van specifieke regels
tegen Association Promotion de l’information messine                            van administratief recht, een activiteit overneemt, bestaande in het
                              (APIM) (1)                                        reclame maken voor en informatie verstrekken over de door haar aan
                                                                                het publiek aangeboden diensten, welke activiteit tot dusver in het
                                                                                belang van die gemeente werd verricht door een vereniging zonder
(Behoud van rechten van werknemers bij overgang van                             winstoogmerk, dat wil zeggen een privaatrechtelijke rechtspersoon,
onderneming — Overgang naar een gemeente van activiteit                         voorzover althans de identiteit van de overgedragen eenheid bewaard
die voordien in het belang van die gemeente door een                            blijft.
        privaatrechtelijke rechtspersoon werd verricht)
                                                                                (1) PB C 204 van 17.7.1999.
                          (2000/C 355/01)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                van 5 oktober 2000
                          dentie van het Hof)
                                                                                in de gevoegde zaken C-432/98 P en C-433/98 P: Raad van
In zaak C-175/99, betreffende een verzoek aan het Hof                                      de Europese Unie tegen C. Chvatal e.a. (1)
krachtens artikel 234 EG van de Conseil de prud’hommes
de Metz (Frankrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen                      [Hogere voorziening — Ambtenaren — Definitieve beëindi-
D. Mayeur en Association Promotion de l’information messine                     ging van dienst naar aanleiding van toetreding van nieuwe
(APIM), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                   lidstaten — Exceptie van onwettigheid van Verordening (EG,
artikel 1, lid 1, van richtlijn 77/187/EEG van de Raad van                      Euratom, EGKS) nr. 2688/95 — Niet-ontvankelijkheid van
14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de                                                        exceptie]
wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de
rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen,                                                 (2000/C 355/02)
vestigingen of onderdelen daarvan (PB L 61, blz. 26), heeft het
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
                                                                                (Procestaal: Frans)
J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur), D. A. O. Edward,
L. Sevón en R. Schintgen, kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn,
C. Gulmann, A. La Pergola, J. P. Puissochet, P. Jann, H. Rag-                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
nemalm, M. Wathelet en V. Skouris, rechters; advocaat-                                                    dentie van het Hof)
generaal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
26 september 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum                         In de gevoegde zaken C-432/98 P en C 433/98 P, Raad van de
luidt als volgt:                                                                Europese Unie (gemachtigden: J. P. Jacqué, D. Canga Fano en
 ---pagebreak--- C 355/2                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            9.12.2000
T. Blanchet), ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtig-                                  ARREST VAN HET HOF
de: N. Dı́az Abad), betreffende hogere voorzieningen tegen de
arresten van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 30 september 1998,                                             van 5 oktober 2000
Chvatal e.a./Hof van Justitie (T-154/96, JurAmbt. blz. I-A-527
en II-1579), en Losch/Hof van Justitie (T-13/97, JurAmbt.
blz. I-A-543 en II-1633), strekkende tot vernietiging van deze           in zaak C-434/98 P: Raad van de Europese Unie tegen
arresten, andere partijen bij de procedure: C. Chvatal e.a.,             S. Busacca e.a. en Rekenkamer van de Europese Gemeen-
ambtenaren van het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                                          schappen (1)
schappen, vertegenwoordigd door J. N. Louis en T. Demaseure,
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg bij de Société de gestion fiduciaire, Postbus 585, A. Losch,        (Hogere voorziening — Ambtenaren — Geschil tussen
ambtenaar van het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-               Gemeenschap en haar personeelsleden — Hogere voorziening
schappen, vertegenwoordigd door J. N. Louis en T. Demaseure,             van instelling die niet in eerste aanleg is tussengekomen —
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                                      Niet-ontvankelijkheid)
burg bij de Société de gestion fiduciaire, Postbus 585, Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg,
en Koninkrijk der Nederlanden, Bezuidenhoutseweg 67, Den                                           (2000/C 355/03)
Haag, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward,
L. Sevón en R. Schintgen, kamerpresidenten, C. Gulmann,
                                                                                (Procestaal: Frans)
A. La Pergola, J. P. Puissochet (rapporteur), H. Ragnemalm,
M. Wathelet en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;
griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 5 ok-
tober 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
volgt:                                                                                dentie van het Hof)
                                                                         In zaak C-434/98 P, Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
1)    Vernietigt de arresten van het Gerecht van eerste aanleg van de    J.-P. Jacqué, D. Canga Fano en T. Blanchet), ondersteund door
      Europese Gemeenschappen van 30 september 1998, Chvatal             Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Dı́az Abad), betreffende
      e.a./Hof van Justitie (T-154/96), en Losch/Hof van Justitie        hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
      (T-13/97).                                                         aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van
                                                                         30 september 1998, Busacca e.a./Rekenkamer (T-164/97,
                                                                         JurAmbt. blz. I-A-565 en II-1699), strekkende tot vernietiging
                                                                         van dit arrest, andere partijen bij de procedure: S. Busacca e.a.,
                                                                         ambtenaren van de Rekenkamer van de Europese Gemeen-
2)    Verwerpt de beroepen die bij het Gerecht zijn ingesteld in de      schappen, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi,
      zaken T-154/96 en T-13/97.                                         advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                         burg bij de Société de gestion fiduciaire, Postbus 585, en
                                                                         Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
                                                                         P. Giusta), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-
                                                                         drı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida,
3.    Verstaat dat Chvatal e.a. en Losch, het Hof van Justitie van de    D. A. O. Edward, L. Sevón en R. Schintgen, kamerpresidenten,
      Europese Gemeenschappen, de Raad van de Europese Unie, het         C. Gulmann, A. La Pergola, J.-P. Puissochet (rapporteur),
      Koninkrijk Spanje en het Koninkrijk der Nederlanden ieder hun      H. Ragnemalm, M. Wathelet en V. Skouris, rechters; advocaat-
      eigen kosten zowel in eerste aanleg als in hogere voorziening      generaal: S. Alber; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdad-
      zullen dragen.                                                     ministrateur, op 5 oktober 2000 een arrest gewezen waarvan
                                                                         het dictum luidt als volgt:
                                                                         1)     Verklaart de hogere voorziening niet-ontvankelijk.
                                                                         2)     Verstaat dat het Koninkrijk Spanje zijn eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 20 van 23.1.1999.
                                                                         3)     Verwijst de Raad van de Europese Unie in de overige kosten.
                                                                         (1) PB C 20 van 23.1.1999.


title: Zaak T-230/06: Beroep ingesteld op 29 augustus 2006 — REWE-Zentral/BHIM (Port Louis)

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/21

         Beroep ingesteld op 29 augustus 2006 — REWE-Zentral/BHIM (Port Louis)
   (Zaak T-230/06)
   (2006/C 261/40)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: REWE-Zentral AG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey en A. Lehmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 juni 2006 — zaak nr. R 25/2006-1 — betreffende gemeenschapsmerkaanvraag nr. 003 664 133 PORT LOUIS;

               —

               verwijzing van verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Port Louis” voor waren van de klassen 18, 24 en 25 (aanvraag nr. 366 4133)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: ten eerste schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat het aangevraagde merk voor inschrijving in aanmerking komt; ten tweede schending van het recht om te worden gehoord.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-653/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Her Mayesty’s Commissioners of Revenue and Customs/Paul Newey, handelend onder de handelsnaam Ocean Finance (Prejudiciële verwijzing — Zesde btw-richtlijn — Artikelen 2, punt 1, en 6, lid 1 — Begrip „dienst” — Reclame- en kredietbemiddelingsdiensten — Vrijstellingen — Economische en commerciële realiteit van handelingen — Misbruik — Handelingen die enkel zijn bedoeld om belastingvoordeel te verkrijgen)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/19

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Her Mayesty’s Commissioners of Revenue and Customs/Paul Newey, handelend onder de handelsnaam Ocean Finance
   (Zaak C-653/11) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Zesde btw-richtlijn - Artikelen 2, punt 1, en 6, lid 1 - Begrip „dienst” - Reclame- en kredietbemiddelingsdiensten - Vrijstellingen - Economische en commerciële realiteit van handelingen - Misbruik - Handelingen die enkel zijn bedoeld om belastingvoordeel te verkrijgen)
   2013/C 225/31
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Her Mayesty’s Commissioners of Revenue and Customs

      Verwerende partij: Paul Newey, handelend onder de handelsnaam Ocean Finance

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Upper Tribunal — Uitlegging van de artikelen 9, lid 2, sub e, en 13, B, sub d, van richtlijn 77/388/EEG: Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstelling voor kredietbemiddelingsdiensten — Op het Verenigd Koninkrijk gerichte kredietbemiddelingsactiviteit van een op Jersey gevestigde vennootschap die gebruik maakt van de diensten van een in het Verenigd Koninkrijk wonende persoon — Toerekening van de activiteit aan de op Jersey gevestigde vennootschap of aan de in het Verenigd Koninkrijk wonende persoon

      Dictum

   De contractuele bepalingen vormen weliswaar een in aanmerking te nemen factor, maar zijn niet doorslaggevend bij de vaststelling wie de verrichter en de ontvanger zijn van een „dienst” in de zin van de artikelen 2, punt 1, en 6, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 1999/59/EG van de Raad van 17 juni 1999. Aan de contractuele bepalingen kan met name worden voorbijgegaan wanneer blijkt dat zij niet de economische en commerciële realiteit weergeven, maar een zuiver kunstmatige constructie vormen die geen verband met de economische realiteit houdt en alleen bedoeld is om een belastingvoordeel te verkrijgen, hetgeen de nationale rechter moet beoordelen.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012.


title: Gevoegde zaken C-444/16 en C-445/16: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 juni 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour d’appel de Mons — België) — Immo Chiaradia SPRL (C-444/16), Docteur De Bruyne SPRL (C-445/16)/Belgische Staat (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 78/660/EEG — Jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen — Beginsel van het getrouwe beeld — Voorzichtigheidsbeginsel — Vennootschap die een aandelenoptie schrijft en de voor de optie ontvangen prijs boekt in het boekjaar waarin de optie is gelicht, of bij het verstrijken van de geldigheidsduur daarvan)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/19

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 juni 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour d’appel de Mons — België) — Immo Chiaradia SPRL (C-444/16), Docteur De Bruyne SPRL (C-445/16)/Belgische Staat
   (Gevoegde zaken C-444/16 en C-445/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 78/660/EEG - Jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen - Beginsel van het getrouwe beeld - Voorzichtigheidsbeginsel - Vennootschap die een aandelenoptie schrijft en de voor de optie ontvangen prijs boekt in het boekjaar waarin de optie is gelicht, of bij het verstrijken van de geldigheidsduur daarvan))
   (2017/C 277/25)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d’appel de Mons

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Immo Chiaradia SPRL (C-444/16), Docteur De Bruyne SPRL (C-445/16)

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Dictum

   Het beginsel van het getrouwe beeld en het voorzichtigheidsbeginsel, die zijn neergelegd in artikel 2, lid 3, respectievelijk artikel 31, lid 1, onder c), van richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel [50, lid 2, onder g), VWEU] betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/51/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2003, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een boekingsmethode volgens welke een vennootschap die een optierecht op aandelen uitgeeft, de voor die optie ontvangen prijs als winst boekt in het boekjaar waarin die optie is gelicht, of bij het verstrijken van de geldigheidsduur daarvan.

      (1)  PB C 410 van 7.6.2016.


title: Beroep, op 23 juli 1998 ingesteld door Mannesmannröhren-Werke AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-112/98)

text:
10.10.98             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 312/15
woordiger van de Commissie is verzoekster gedwongen                Ten slotte heeft verweerster de dwingende termijnen van
geweest de overeenkomst uit te voeren, hoewel het doel             artikel 7 van de tuchtprocedure niet nageleefd: door drie
ervan Ð ontwikkelingshulp voor SomalieÈ Ð kennelijk vol-           en een half jaar na de inleiding van de tuchtprocedure een
ledig achterhaald was. Was verzoekster onmiddellijk uit            tuchtmaatregel te nemen, wordt kennelijk een redelijke ter-
SomalieÈ teruggetrokken, dan had de door haar geleden              mijn overschreden. Gelet op deze overschrijding kan geen
vermogensschade kunnen worden vermeden.                            enkele tuchtmaatregel meer worden genomen en moet de
                                                                   tuchtprocedure worden beeÈindigd.
Beroep, op 20 juli 1998 ingesteld door A. van Meuter
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                 Beroep, op 23 juli 1998 ingesteld door Mannesmannröh-
                                                                   ren-Werke AG tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                       (Zaak T-109/98)
                                                                                schappen
                        (98/C 312/38)                                                    (Zaak T-112/98)
                      (Procestaal: Frans)                                                  (98/C 312/39)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                                       (Procestaal: Duits)
Gemeenschappen is op 20 juli 1998 beroep ingesteld tegen           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. van               Gemeenschappen is op 23 juli 1998 beroep tegen Commis-
Meuter, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door O.               sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Man-
Eben en J.-M. Bievez, advocaten te Brussel, domicilie              nesmannröhren-Werke AG, gevestigd te Mülheim a.d.R.
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Ton-              (Duitsland), vertegenwoordigd door het advocatenkantoor
nar, advocaat aldaar, Rue du FosseÂ 29, Esch-sur-Alzette.          Bruckhaus Westrich Heller Löber, gevestigd te Düsseldorf
                                                                   (Duitsland), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                  Bonn & Schmitt, advocaten aldaar, Val Ste Croix 7.
Ð de door het tot aanstelling bevoegde gezag op 10 okto-           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    ber 1997 genomen tuchtmaatregel van terugzetting
    van rang D 1, salaristrap 8, in rang D 2, salaristrap 8,       1. de beschikking volledig nietig te verklaren;
    nietig te verklaren en herplaatsing in zijn vroegere
    rang te gelasten,                                              2. subsidiair, artikel 2 van de beschikking nietig te verkla-
                                                                       ren;
Ð de beeÈindiging van de tuchtprocedure tegen verzoeker
    te gelasten,                                                   3. verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Ð te gelasten dat jegens verzoeker geen enkele andere
    tuchtmaatregel wordt genomen,                                  In het kader van een opsporingsonderzoek naar gestelde
                                                                   schendingen van artikel 85 van het EG-Verdrag door pro-
Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.                          ducenten van stalen buizen richtte de Commissie tot ver-
                                                                   zoekster de bestreden beschikking, waarbij verzoekster
Middelen en voornaamste argumenten                                 enerzijds werd gelast binnen 30 dagen de in de bijlage bij
                                                                   de beschikking genoemde inlichtingen te verstrekken en
Bij het bestreden besluit nam het tot aanstelling bevoegde         anderzijds, bij gebreke van mededeling van die inlichtin-
gezag per 1 november 1997 jegens verzoeker de tucht-               gen, een dwangsom van 1 000 ECU per dag vertraging te
maatregel van terugzetting van rang D 1, salaristrap 8, in         betalen.
rang D 2, salaristrap 8, op grond dat verzoeker niet had
voldaan aan zijn verplichting om zich te onderwerpen aan           Verzoekster klaagt erover, dat verweerster de bestreden
de medische controle waartoe hij zich had verbonden en             beschikking heeft gegeven zonder haar vooraf rechtens
dat hij het vertrouwen van het tot aanstelling bevoegde            genoegzaam te horen. Daardoor zou de voorafgaande pro-
gezag had beschaamd.                                               cedure niet regelmatig zijn verlopen, hetgeen schending
                                                                   van artikel 11, lid 5, juncto artikel 16, lid 2, van Verorde-
Volgens verzoeker kan hij niet worden teruggezet in rang.          ning nr. 17 oplevert. Verder zou verweerster hebben nage-
Ondanks uitstekende beoordelingsrapporten en het feit dat          laten, verzoekster op passende wijze inzage te verlenen in
hij is geslaagd voor een vergelijkend onderzoek, werd hij          de stukken die zij voor de voor verzoekster zeer bezwa-
nooit bevorderd. Terugzetting in rang komt erop neer dat           rende beschikking heeft gebruikt, en waarop die beschik-
verzoeker, nadat hij eerder niet werd bevorderd, voor              king is gebaseerd. Daardoor zou inbreuk zijn gemaakt op
dezelfde feiten een tweede maal wordt gestraft.                    de in de arresten ¹Solvayº (1) en ¹ICIº (2) geformuleerde
                                                                   beginselen. Ten slotte wordt nog gesteld, dat artikel 190
Verder vormt het nemen van een tuchtmaatregel zonder               van het EG-Verdrag is geschonden doordat de beschikking
dat verzoeker over zijn medisch dossier beschikt, een              formeel geen motivering ter zake van de vereiste ¹noodza-
schending van het recht van verweer. Dat het tot aanstel-          kelijkheidº bevat.
ling bevoegde gezag kennis heeft van gegevens over zijn
gezondheidstoestand, levert bovendien schending op van             Bovendien is verzoekster reeds volgens het zogenoemde
het medisch geheim, dat absoluut en van openbare orde is.          arrest ¹Orkemº (3) niet verplicht te antwoorden op vragen
 ---pagebreak--- C 312/16              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10.10.98
die ertoe zouden kunnen leiden dat zij zich in een kwaad                  terugbetaling van dat gedeelte van de naar de commu-
daglicht stelt. Verzoekster is daarnaast evenwel nog van                  nautaire pensioenregeling overgeschreven pensioen-
mening, dat zij met een beroep op artikel 6, lid 1, van het               rechten dat buiten beschouwing is gelaten bij de bere-
Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de                    kening van de voor het statutair pensioen mee te tellen
mens (EVRM), waarvan de waarborgen als fundamentele                       pensioenjaren volgens artikel 11, lid 2, van bijlage VIII
beginselen van het Gemeenschapsrecht voorrang hebben                      van het statuut;
boven de gewone rechtsregels van Verordening nr. 17,
rechtmatig kan weigeren enige handeling te stellen waar-
mee zij zich in het opsporingsonderzoek rechtstreeks in              Ð de Raad te verwijzen in de kosten.
een kwaad daglicht zou moeten stellen. Het recht om zich-
zelf niet in een kwaad daglicht te moeten stellen, zou               Middelen en voornaamste argumenten
bovendien ook als een inbreuk op het door artikel 6, lid 2,
van het EVRM gewaarborgde vermoeden van onschuld of
op de door artikel 10 van het EVRM beschermde nega-                  De middelen en argumenten zijn dezelfde als in zaak
tieve vrijheid van meningsuiting zijn aangemerkt. Verzoek-           T-103/98, Kristensen/Raad (1).
sters recht, zich niet door enige handeling zelf in een
kwaad daglicht te moeten stellen, vloeit niet enkel voort
                                                                     (1) PB C 299 van 26.9.1998, blz. 36.
uit het Gemeenschapsrecht, maar tegelijkertijd en daar-
naast ook uit het in zoverre niet buiten werking gestelde
Duitse recht.
Door onmiddellijk een dwangsom per dag vast te stellen,
heeft verweerster de daarvoor geldende, in twee fasen ver-
lopende procedure niet in acht genomen en zich inzonder-
                                                                     Beroep, op 29 juli 1998 ingesteld door I. L. Andersen
heid niet gehouden aan haar verplichting tot mededeling
                                                                                tegen Raad van de Europese Unie
van punten van bezwaar en tot het horen van de betrok-
kene alvorens een hoge dwangsom per dag vast te stellen,                                    (Zaak T-118/98)
en aan de andere procedurele verplichtingen.                                                 (98/C 312/41)
Daarbij komt dat verweerster, door de dwangsom te bepa-
len op de hoogste rekeneenheid, te weten 1 000 ECU, het                                    (Procestaal: Frans)
evenredigheidsbeginsel heeft geschonden en misbruik heeft
gemaakt van haar discretionaire bevoegdheid. Verzoekster
zou zeven van de elf in het kader van het verzoek om                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
inlichtingen gestelde vragen omstandig hebben beant-                 Gemeenschappen is op 29 juli 1998 beroep ingesteld tegen
woord. Zij zou niet verplicht zijn geweest de overige vier           Raad van de Europese Unie door I. L. Andersen, wonende
vragen te beantwoorden, daar zij zich dienaangaande kon              te Rungsted Kyst (Denemarken), vertegenwoordigd door
beroepen op haar recht zichzelf niet in een kwaad daglicht           J.-N. Louis, V. Leclerq, A. Tornel en F. Parmentier, advoca-
te moeten stellen.                                                   ten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                     bij Fiduciaire Myson SaÁrl, Rue de Cessange 30.
(1) Zaak T-30/91, Jurisprudentie 1995, blz. II-1821.
(2) Zaak T-36/91, Jurisprudentie 1995, blz. II-1847.
(3) Zaak 374/87, Jurisprudentie 1989, blz. 3282.                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                     Ð nietig te verklaren het besluit van de Raad van 6 okto-
                                                                          ber 1997 houdende afwijzing van het verzoek om
                                                                          terugbetaling van dat gedeelte van de naar de commu-
Beroep, op 23 juli 1998 ingesteld door P. Clausen tegen                   nautaire pensioenregeling overgeschreven pensioen-
                 Raad van de Europese Unie                                rechten dat buiten beschouwing is gelaten bij de bere-
                        (Zaak T-113/98)                                   kening van de voor het statutair pensioen mee te tellen
                                                                          pensioenjaren volgens artikel 11, lid 2, van bijlage VIII
                         (98/C 312/40)                                    van het statuut;
                       (Procestaal: Frans)
                                                                     Ð de Raad te verwijzen in de kosten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 23 juli 1998 beroep ingesteld tegen
de Raad van de Europese Unie door P. Clausen, wonende                Middelen en voornaamste argumenten
te Terhulpen (BelgieÈ), vertegenwoordigd door J.-N. Louis,
V. Leclerq, A. Tornel en F. Parmentier, advocaten te Brus-
sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduci-             De middelen en argumenten zijn dezelfde als in zaak
aire Myson SaÁrl, Rue de Cessange 30.                                T-103/98, Kristensen/Raad (1).
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                    (1) PB C 299 van 26.9.1998, blz. 36.
Ð nietig te verklaren het besluit van de Raad van 6 okto-
     ber 1997 houdende afwijzing van het verzoek om


title: Zaak C-325/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Olympique Lyonnais SASP/Olivier Bernard, Newcastle UFC (Artikel 39 EG — Vrij verkeer van werknemers — Beperking — Beroepsvoetballers — Verplichting eerste contract als beroepsspeler bij opleidingsclub te tekenen — Veroordeling van speler tot schadevergoeding wegens schending van deze verplichting — Rechtvaardiging — Doelstelling om indienstneming en opleiding van jonge spelers aan te moedigen)

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Olympique Lyonnais SASP/Olivier Bernard, Newcastle UFC
   (Zaak C-325/08) (1)

   (Artikel 39 EG - Vrij verkeer van werknemers - Beperking - Beroepsvoetballers - Verplichting eerste contract als beroepsspeler bij opleidingsclub te tekenen - Veroordeling van speler tot schadevergoeding wegens schending van deze verplichting - Rechtvaardiging - Doelstelling om indienstneming en opleiding van jonge spelers aan te moedigen)
   2010/C 134/05
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Olympique Lyonnais SASP

      Verwerende partijen: Olivier Bernard, Newcastle UFC

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 39 EG — Nationale bepaling op grond waarvan een voetballer de club die hem heeft opgeleid, een vergoeding moet betalen wanneer hij bij afloop van zijn opleidingsperiode een profcontract bij een club uit een andere lidstaat tekent — Belemmering van het vrij verkeer van werknemers — Mogelijke rechtvaardiging van een dergelijke beperking door de noodzaak om de indienstneming en de opleiding van jonge beroepsspelers aan te moedigen

      Dictum

   Artikel 45 VWEU staat niet in de weg aan een regeling die, ter verwezenlijking van de doelstelling om de indienstneming en opleiding van jonge spelers aan te moedigen, de schadeloosstelling van de opleidingsclub waarborgt ingeval een jonge speler bij afloop van zijn opleidingsperiode een contract als beroepsspeler tekent bij een club uit een andere lidstaat, mits deze regeling geschikt is om de verwezenlijking van deze doelstelling te waarborgen en niet verder gaat dan ter bereiking van deze doelstelling noodzakelijk is.
   Een regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij een speler van de categorie „beloften” die bij afloop van zijn opleidingsperiode een contract als beroepsspeler tekent bij een club uit een andere lidstaat, kan worden gelast schadevergoeding te betalen waarvan het bedrag losstaat van de werkelijke opleidingskosten, is niet noodzakelijk om de verwezenlijking van deze doelstelling te waarborgen.

      (1)  PB C 247 van 27.9.2008.


title: Zaak T-378/14: Beroep ingesteld op 30 mei 2014 — Salama/Raad

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/27

         Beroep ingesteld op 30 mei 2014 — Salama/Raad
   (Zaak T-378/14)
   2014/C 245/37
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed Salama (Caïro, Egypte) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, R. Luff, A. Bailleux, Q. Declève, P. Vovan, S. Rowe en A. Yehia, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               besluit 2014/153 nietig verklaren, voor zover daarbij de bij besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte tegen verzoekster vastgestelde beperkende maatregelen zijn verlengd tot en met 22 maart 2015;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter staving van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-375/14, Al Naggar/Raad.


title: Zaak C-446/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Civile di Modena (Italië) op 1 oktober 2007 — Alberto Severi, Cavazzuti e Figli/Regione Emilia-Romagna

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Civile di Modena (Italië) op 1 oktober 2007 — Alberto Severi, Cavazzuti e Figli/Regione Emilia-Romagna
   (Zaak C-446/07)
   (2008/C 51/52)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Civile di Modena
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Alberto Severi, Cavazzuti e Figli

      Verwerende partij: Regione Emilia-Romagna
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 3, lid 1, en 13, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2081/92 [thans de artikelen 3, lid 1, en 13, lid 2, van verordening (EG) nr. 510/06 (1)], juncto artikel 2 van wetsdecreet nr. 109/92 [art. 2 van richtlijn 2000/13/EG (2)], aldus worden uitgelegd dat een geografische verwijzingen bevattende benaming van een levensmiddel, waarvan de indiening bij de Europese Commissie ter registratie als beschermde oorsprongsbenaming (BOB) of beschermde geografische aanduiding (BGA) in de zin van de genoemde verordeningen op nationaal niveau is „afgewezen” of geblokkeerd, ten minste gedurende de periode waarin een dergelijke afwijzing of blokkering hangende is, als soortnaam moet worden aangemerkt?

               2)

               Moeten de artikelen 3, lid 1, en 13, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2081/92 [thans artikelen 3, lid 1, en 13, lid 2, van verordening (EG) nr. 510/06], juncto artikel 2 van wetsdecreet nr. 109/92 (art. 2 van richtlijn 2000/13/EG), aldus worden uitgelegd dat de benaming van een levensmiddel waarin een plaats wordt genoemd, en die niet is geregistreerd als BOB of BGA in de zin van de genoemde verordeningen, op de Europese markt rechtmatig kan worden gebruikt door producenten die er te goeder trouw en lange tijd voortdurend gebruik van hebben gemaakt voordat verordening (EEG) nr. 2081/92 (thans verordening (EG) nr. 510/06) in werking trad en tijdens de periode volgend op die inwerkingtreding?

               3)

               Moet artikel 15, lid 2, van richtlijn nr. 89/104/EEG (3) betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten aldus worden uitgelegd, dat de houder van een collectief merk voor een levensmiddel dat een geografische verwijzing bevat, aan producenten van een product dat dezelfde kenmerken heeft, niet kan verbieden om voor dat product een benaming te gebruiken die soortgelijk is aan de in het collectieve merk vervatte benaming, indien deze producenten die benaming te goeder trouw en lange tijd voortdurend hebben gebruikt voordat het collectieve merk werd ingeschreven?

      (1)  PB 2006, L 93, blz. 12.

      (2)  PB 2000, L 109, blz. 29.

      (3)  PB 1989, L 40, blz. 1.


title: Zaak C-420/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 10 augustus 2011 — Jutta Leth/Republiek Oostenrijk, Land Niederösterreich

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 10 augustus 2011 — Jutta Leth/Republiek Oostenrijk, Land Niederösterreich
   (Zaak C-420/11)
   2011/C 319/17
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jutta Leth

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk, Land Niederösterreich

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 3 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (2) en bij richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 (3) („MEB-richtlijn”), aldus worden uitgelegd dat

               1)

               het begrip „materiële goederen” alleen de fysieke goederen als zodanig betreft, of omvat het ook de waarde van deze goederen?

               2)

               de milieueffectbeoordeling ook de bescherming van particulieren tegen financieel nadeel door vermindering van de waarde van hun onroerende zaken tot doel heeft?

      (1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 175, blz. 40.

      (2)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 73, blz. 5.

      (3)  Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wĳziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad — Verklaring van de Commissie, PB L 156, blz. 17.


title: Zaak T-754/14: Arrest van het Gerecht van 10 mei 2017 — Efler e.a./Commissie [„Institutioneel recht — Europees burgerinitiatief — Trans-Atlantisch partnerschap voor handel en investeringen — Brede economische en handelsovereenkomst — Kennelijk ontbreken van bevoegdheden van de Commissie — Voorstel voor een rechtshandeling ter uitvoering van de Verdragen — Artikel 11, lid 4, VEU — Artikel 2, punt 1, en artikel 4, lid 2, onder b), van verordening (EU) nr. 211/2011 — Gelijke behandeling”]

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/15

         Arrest van het Gerecht van 10 mei 2017 — Efler e.a./Commissie
   (Zaak T-754/14) (1)

   ([„Institutioneel recht - Europees burgerinitiatief - Trans-Atlantisch partnerschap voor handel en investeringen - Brede economische en handelsovereenkomst - Kennelijk ontbreken van bevoegdheden van de Commissie - Voorstel voor een rechtshandeling ter uitvoering van de Verdragen - Artikel 11, lid 4, VEU - Artikel 2, punt 1, en artikel 4, lid 2, onder b), van verordening (EU) nr. 211/2011 - Gelijke behandeling”])
   (2017/C 202/26)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Michael Efler (Berlijn, Duitsland), en de andere verzoekende partijen wier namen zijn opgenomen in de bijlage (vertegenwoordiger: B. Kempen, hoogleraar)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Laitenberger en H. Krämer, vervolgens H. Krämer, en ten slotte H. Krämer en F. Erlbacher, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot de nietigverklaring van besluit C(2014) 6501 final van de Commissie van 10 september 2014 inzake het niet-registreren van het Europese burgerinitiatief „Stop TTIP”.

      Dictum

               1)

               Besluit C(2014) 6501 final van de Commissie van 10 september 2014 inzake het niet-registreren van het Europese burgerinitiatief „Stop TTIP” wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van Michael Efler en de andere verzoekende partijen wier namen zijn opgenomen in de bijlage, de kosten van het kort geding inbegrepen.

      (1)  PB C 34 van 2.2.2015.


title: Zaak T-88/10: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — Inter IKEA Systems/BHIM — Meteor Controls (GLÄNSA) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GLÄNSA — Ouder gemeenschapswoordmerk GLANZ — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/48

         Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — Inter IKEA Systems/BHIM — Meteor Controls (GLÄNSA)
   (Zaak T-88/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GLÄNSA - Ouder gemeenschapswoordmerk GLANZ - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 269/106
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Inter IKEA Systems BV (Delft, Nederland) (vertegenwoordiger: J. Gulliksson, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Pethke, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Meteor Controls International Ltd (Cookstown, Verenigd Koninkrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 1 december 2009 (zaak R 529/2009-2) inzake een oppositieprocedure tussen Meteor Controls International Ltd en Inter IKEA Systems BV

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Inter IKEA Systems BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak C-325/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Secretary of State for the Home Department/Maria Dias (Vrij verkeer van personen — Richtlijn 2004/38/EG — Artikel 16 — Duurzaam verblijfsrecht — Perioden die zijn vervuld vóór omzetting van die richtlijn — Legaal verblijf — Verblijf enkel gebaseerd op een verblijfskaart die uit hoofde van richtlijn 68/360/EEG is afgegeven en zonder aan dat de voorwaarden voor enig verblijfsrecht is voldaan)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Secretary of State for the Home Department/Maria Dias
   (Zaak C-325/09) (1)

   (Vrij verkeer van personen - Richtlijn 2004/38/EG - Artikel 16 - Duurzaam verblijfsrecht - Perioden die zijn vervuld vóór omzetting van die richtlijn - Legaal verblijf - Verblijf enkel gebaseerd op een verblijfskaart die uit hoofde van richtlijn 68/360/EEG is afgegeven en zonder aan dat de voorwaarden voor enig verblijfsrecht is voldaan)
   2011/C 269/06
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Secretary of State for the Home Department

      Verwerende partij: Maria Dias

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Uitlegging van artikel 16, lid 1, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden (PB L 158, blz. 77) — Uitlegging van artikel 18, lid 1, van het EG-Verdrag — Duurzaam verblijfsrecht — Begrip legaal verblijf — Burger van de Unie, houder van een krachtens artikel 4, lid 2, van richtlijn 68/360/EEG afgegeven titel voor een verblijf van vijf jaar in het Verenigd Koninkrijk, wiens verblijf is onderbroken door een periode van vrijwillige werkloosheid — Titel afgegeven vóór de inwerkingtreding van richtlijn 2004/38/EG — Inaanmerkingneming van verblijfperiodes vóór de datum van inwerkingtreding van de richtlijn?

      Dictum

   Artikel 16, leden 1 en 4, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, moet aldus worden uitgelegd dat:

               —

               vóór 30 april 2006 vervulde perioden van verblijf die enkel zijn gebaseerd op het feit dat geldig een verblijfskaart uit hoofde van richtlijn 68/360/EEG van de Raad van 15 oktober 1968 inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van de werknemers der lidstaten en van hun familie binnen de Gemeenschap is afgegeven, zonder dat was voldaan aan de voorwaarden om voor enig verblijfsrecht in aanmerking te komen, niet als legaal vervuld kunnen worden beschouwd met het oog op de verkrijging van het duurzame verblijfsrecht uit hoofde van artikel 16, lid 1, van die richtlijn, en

               —

               perioden van verblijf van minder dan twee opeenvolgende jaren die enkel zijn gebaseerd op het feit dat geldig een verblijfskaart uit hoofde van richtlijn 68/360 is afgegeven, zonder dat was voldaan aan de voorwaarden om voor een verblijfsrecht in aanmerking te komen, en die zijn vervuld vóór 30 april 2006 en volgen op een ononderbroken legaal verblijf van vijf jaar dat vóór die datum is afgesloten, niet van invloed zijn op de verkrijging van het duurzame verblijfsrecht uit hoofde van artikel 16, lid 1, van richtlijn 2004/38.

      (1)  PB C 256 van 24.10.2009.


title: Zaak T-141/14: Beschikking van het Gerecht van 1 februari 2016 — SolarWorld e.a./Raad [„Beroep tot nietigverklaring — Dumping — Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) van oorsprong uit of verzonden uit China — Definitief antidumpingrecht — Vrijstelling van de invoer waarvoor een verbintenis is aanvaard — Onscheidbaarheid — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/23

         Beschikking van het Gerecht van 1 februari 2016 — SolarWorld e.a./Raad
   (Zaak T-141/14) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Dumping - Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) van oorsprong uit of verzonden uit China - Definitief antidumpingrecht - Vrijstelling van de invoer waarvoor een verbintenis is aanvaard - Onscheidbaarheid - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2016/C 111/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: SolarWorld AG (Bonn, Duitsland); Brandoni solare SpA (Castelfidardo, Italië) en Solaria Energia y Medio Ambiente, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocaat, en J. Beck, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordiger: B. Driessen, gemachtigde)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland, T. Maxian Rusche en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden); Canadian Solar Manufacturing (Changshu), Inc. (Changshu, China); Canadian Solar Manufacturing (Luoyang), Inc. (Luoyang, China); Csi Cells Co. Ltd (Suzhou, China); CsiSolar Power (China), Inc. (Suzhou) (vertegenwoordigers: A. Willems en S. De Knop, advocaten, en K. Daly, solicitor) en China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (Peking, China) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, F. Di Gianni en A. Scalini, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van artikel 3 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot instelling van definitieve antidumpingrechten [en tot inning van de voorlopige antidumpingrechten] op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB L 325, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Canadian Solar Manufacturing (Changshu), Inc., Canadian Solar Manufacturing (Luoyang), Inc., Csi Cells Co. Ltd en Csi Solar Power (China), Inc. worden in de zaak T-141/14 geschrapt als interveniëntes.

               3)

               SolarWorld AG, Brandoni solare SpA en Solaria Energia y Medio Ambiente, SA dragen hun eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie, met inbegrip van de kosten van het kort geding.

               4)

               De Europese Commissie, Canadian Solar Manufacturing (Changshu), Inc., Canadian Solar Manufacturing (Luoyang), Inc., Csi Cells Co. Ltd, Csi Solar Power (China), Inc. en de China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: Zaak T-304/11: Arrest van het Gerecht van 30 april 2013 — Alumina/Raad ( „Dumping — Invoer van zeoliet A-poeder van oorsprong uit Bosnië en Herzegovina — Normale waarde — Representativiteit van binnenlandse verkoop — Winstmarge — Normale handelstransacties” )

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/26

         Arrest van het Gerecht van 30 april 2013 — Alumina/Raad
   (Zaak T-304/11) (1)

   (Dumping - Invoer van zeoliet A-poeder van oorsprong uit Bosnië en Herzegovina - Normale waarde - Representativiteit van binnenlandse verkoop - Winstmarge - Normale handelstransacties)
   2013/C 171/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alumina d.o.o. (Zvornik, Bosnië en Herzegovina) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en B. Servais, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch en A. Polcyn, advocaten)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier en H. van Vliet, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 464/2011 van de Raad van 11 mei 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op zeoliet A-poeder van oorsprong uit Bosnië en Herzegovina (PB L 125, blz. 1), voor zover deze verordening verzoekster betreft

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 464/2011 van de Raad van 11 mei 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op zeoliet A-poeder van oorsprong uit Bosnië en Herzegovina wordt nietig verklaard, voor zover zij Alumina d.o.o. betreft.

               2)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten alsook die van Alumina.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 226 van 30.7.2011.


title: Zaak C-58/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 februari 2012 door Groupe Gascogne SA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-72/06, Groupe Gascogne/Commissie

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/18

         Hogere voorziening ingesteld op 6 februari 2012 door Groupe Gascogne SA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-72/06, Groupe Gascogne/Commissie
   (Zaak C-58/12 P)
   2012/C 89/29
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Groupe Gascogne SA (vertegenwoordigers: P. Hubert en E. Durand, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest vernietigen voor zover daarbij het beroep van Groupe Gascogne tegen beschikking C(2005) 4634 definitief van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak COMP/F/38.354 – Industriële zakken) is verworpen en Groupe Gascogne in de kosten is verwezen;

               —

               het arrest vernietigen voor zover daarbij de bij de beschikking aan rekwirante opgelegde geldboete is bevestigd;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht teneinde overeenkomstig de aanwijzingen van het Hof uitspraak te doen of de geldboete zelf vaststellen op een bedrag:

                           —

                           dat niet meer bedraagt dan 10 % van de gezamenlijke omzet van de vennootschappen Sachsa en Groupe Gascogne S.A., de enige ondernemingen die in de onderhavige zaak in geding zijn;

                           —

                           en/of dat rekening houdt met de kennelijk buitensporige lange duur van de procedure voor het Gerecht.

               —

               de Europese Commissie, de verwerende partij, verwijzen in alle kosten in de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar eerste middel stelt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te weigeren te onderzoeken welke gevolgen de wijzigingen in de rechtsorde van de Unie als gevolg van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op 1 december 2009 teweeg hebben gebracht, meer bepaald welke gevolgen de toepassing van artikel 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, waaraan Groupe Gascogne bescherming ontleent op grond van de onschuldpresumptie, voor de onderhavige zaak heeft.
   Met haar tweede middel betoogt rekwirante dat het Gerecht de bepalingen van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie heeft geschonden door haar ten onrechte hoofdelijk aansprakelijk te houden voor de gedragingen van Sachsa vanaf 1 januari 1994, op de enkele grondslag dat is vastgesteld dat Groupe Gascogne 100 % van de aandelen in het kapitaal van Sachsa houdt, en door de beschikking te bevestigen voor zover zij daarin hoofdelijk aansprakelijk is gehouden ten belope van een bedrag van 9,90 miljoen EUR voor de betaling van de aan Sachsa opgelegde geldboete.
   Met haar derde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd, stelt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het begrip „onderneming” in de zin van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie onjuist uit te leggen en door dus de eerbiediging van het plafond van 10 % van de omzet in artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) dna te gaan aan de hand van de geconsolideerde omzet van de Groupe Gadcogne, terwijl het zich, voor zover Groupe Gascogne hoofdelijk aansprakelijk kan worden gehouden voor de aan Sachsa verweten inbreuk, had moeten baseren op de gecumuleerde omzet van uitsluitend de vennootschappen Groupe Gascogne en Sachsa, aangezien het niet heeft uiteengezet waarom de andere dochterondernemingen van Groupe Gascogne bij de „onderneming” die voor de beweerde mededingingsbeperkende gedragingen van Sachsa aansprakelijk is, moeten worden opgeteld.
   Ten slotte stelt rekwirante met haar vierde en laatste middel, dat eveneens subsidiair wordt aangevoerd, dat het Gerecht de bepalingen van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie heeft geschonden aangezien haar zaak niet binnen een redelijke termijn is behandeld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 [EG] en 82 [EG] (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak C-25/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővarosi Bíróság (Hongarije) op 19 januari 2009 — Sió-Eckes Kft./Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővarosi Bíróság (Hongarije) op 19 januari 2009 — Sió-Eckes Kft./Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
   (Zaak C-25/09)
   (2009/C 82/25)
   Procestaal: Hongaars
   Verwijzende rechter
   Fővarosi Bíróság
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sió-Eckes Kft.

      Verwerende partij: Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
   Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 2, lid 1, van verordening (EG) nr. 2201/96 (1) van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector verwerkte producten op basis van groenten en fruit, aldus worden uitgelegd dat overeenkomstig bijlage 1 de productiesteunregeling niet alleen van toepassing is op perziken op siroop en/of op natuurlijk vruchtensap die onder GN-code ex 2008 70 61 vallen, maar ook op producten van de overige GN-codes die in deze bijlage zijn vermeld (waaronder code ex 2008 70 69)?

               2)

               Voldoet het verwerkend bedrijf dat onder GN-code ex 2008 70 92 vallende producten vervaardigt, aan de bepalingen van die verordening?

               3)

               Kan artikel 2, punt 1, van verordening (EG) nr. 1535/2003 (2) van de Commissie van 29 augustus 2003 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 2201/96 van de Raad wat de steunregeling voor verwerkte producten op basis van groenten en fruit betreft, aldus worden uitgelegd dat producten die vallen onder de GN-codes ex 2008 70 61, ex 2008 70 69, ex 2008 70 71, ex 2008 70 79, ex 2008 70 92, ex 2008 70 94 en ex 2008 70 99, ook eindproducten in de zin van deze verordening zijn?

               4)

               Mocht uit de antwoorden op de voorgaande vragen voortvloeien dat alleen perziken in de zin van artikel 3 van verordening (EEG) nr. 2320/89 (3) van de Commissie van 28 juli 1989 tot vaststelling van minimumkwaliteitseisen waaraan perziken op siroop en op natuurlijk vruchtensap moeten voldoen om voor productiesteun in aanmerking te komen, eindproducten zijn, waarom zijn dan de GN-codes van andere producten in bovenstaande bepalingen vermeld?

               5)

               Kunnen de producten die worden verkregen in de verschillende stadia van de verwerking van perziken, ongeacht of zij kunnen worden verhandeld (bijvoorbeeld pulp), als eindproducten in de zin van voormelde verordeningen worden beschouwd?

      (1)  Houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector verwerkte producten op basis van groenten en fruit (PB L 297, blz. 29).

      (2)  Houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 2201/96 van de Raad wat de steunregeling voor verwerkte producten op basis van groenten en fruit betreft (PB L 218, blz. 14).

      (3)  Tot vaststelling van minimumkwaliteitseisen waaraan perziken op siroop en op natuurlijk vruchtensap moeten voldoen om voor productiesteun in aanmerking te komen (PB L 220, blz. 54).


title: Zaak F-101/11: Beroep ingesteld op 10 oktober 2011 — ZZ/Parlement

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/25

         Beroep ingesteld op 10 oktober 2011 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-101/11)
   2012/C 6/45
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/188/10 — TOLKEN voor het BULGAARS (BG) van 30 juni 2011 om de verzoekende partij niet op te nemen op de reservelijst van dit vergelijkend onderzoek en verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/188/10 — TOLKEN voor het BULGAARS (BG) van 30 juni 2011, genomen na een nieuw onderzoek van het examen van de verzoekende partij en tot bevestiging van haar uitslag en, dientengevolge, van het besluit om haar niet op de reservelijst te plaatsen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/188/10 — TOLKEN voor het BULGAARS (BG) van 31 mei 2011 om de verzoekende partij op de reservelijst van dat vergelijkend onderzoek te plaatsen;

               —

               nietigverklaring van alle handelingen van de jury vanaf het stadium waarin de aan de kaak gestelde onregelmatigheden hebben plaatsgevonden;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een bedrag van 15 000 EUR voor de materiële, de immateriële en de loopbaanschade van de verzoekende partij, onder voorbehoud van een verhoging of verlaging in de loop van de procedure en te vermeerderen met een jaarlijkse rente van 7 % vanaf de datum van het onderhavige verzoekschrift;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-197/05 P: Beschikking van de president van het Hof van  7 februari 2006  — Energy Technologies ET SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Aparellaje eléctrico, SL

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/14

         Beschikking van de president van het Hof van 7 februari 2006 — Energy Technologies ET SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Aparellaje eléctrico, SL
   (Zaak C-197/05 P) (1)

   (2006/C 154/34)

      Procestaal: Engels

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 243 van 1.10.2005.


title: Zaak C-202/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Arbeidsrechtbank Antwerpen (België) op 28 april 2011 — Anton Las tegen PSA Antwerp NV, voorheen Hesse Noord Natie NV

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Arbeidsrechtbank Antwerpen (België) op 28 april 2011 — Anton Las tegen PSA Antwerp NV, voorheen Hesse Noord Natie NV
   (Zaak C-202/11)
   2011/C 219/04
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Arbeidsrechtbank Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Anton Las

      Verweerster: PSA Antwerp NV, voorheen Hesse Noord Natie NV

      Prejudiciële vraag

   Schendt het Decreet dd. 19 juli 1973 van de Vlaamse Gemeenschap (B.S. 6 september 1973) artikel 39 van het EG-Verdrag in verband met het vrij verkeer van werknemers binnen de Europese Unie, in de mate dat het een onderneming die gelegen is in het Vlaams taalgebied oplegt om bij de aanwerving van een werknemer in arbeidsrelaties met een internationaal karakter alle documenten die betrekking hebben op de arbeidsrelatie op te stellen in het Nederlands, op straffe van nietigheid?


title: Zaak T-579/14: Beroep ingesteld op 1 augustus 2014 — Birkenstock Sales/BHIM (afbeelding van een reliëfmotief)

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/20

         Beroep ingesteld op 1 augustus 2014 — Birkenstock Sales/BHIM (afbeelding van een reliëfmotief)
   (Zaak T-579/14)
   2014/C 351/25
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Birkenstock Sales (Vettelschoß, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Menebröcker en V. Töbelmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 mei 2014 in zaak R 1952/2013-1 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: internationale inschrijving van het beeldmerk met weergave van een reliëfmotief voor waren van de klassen 10, 18 en 25 — internationale inschrijving nr. 1 1 32  742

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van art. 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-256/14: Arrest van het Gerecht van 29 oktober 2015 — Giuntoli/BHIM — Société des produits Nestlé (CREMERIA TOSCANA) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk CREMERIA TOSCANA — Ouder internationaal beeldmerk la Cremeria — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/20

         Arrest van het Gerecht van 29 oktober 2015 — Giuntoli/BHIM — Société des produits Nestlé (CREMERIA TOSCANA)
   (Zaak T-256/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk CREMERIA TOSCANA - Ouder internationaal beeldmerk la Cremeria - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 429/26)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Andrea Giuntoli (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Canela Giménez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Jaeger-Lenz en T. Bösling, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 12 februari 2014 (zaak R 886/2013-2) inzake een oppositieprocedure tussen Société des produits Nestlé SA en Giuntoli

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Giuntoli wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 maart 1999 in zaak T-102/96: Gencor Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Verordening (EEG) nr. 4064/89 - Beschikking waarbij concentratie onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Procesbelang - Territoriale werkingssfeer van Verordening (EEG) nr. 4064/89 - Collectieve machtspositie - Verbintenissen)

text:
C 160/18                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       5.6.1999
vertegenwoordigd door H. Herrmann, advocaat te Keulen, en                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
vervolgens door F. Montag, advocaat te Keulen, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij J. Loesch, advocaat
aldaar, rue Goethe 11, Enichem SpA, gevestigd te Milaan,                                       van 25 maart 1999
vertegenwoordigd door M. Siragusa, advocaat te Rome, en
F.M. Moretti, advocaat te Bologna, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg ten kantore van Elvinger, Hoss en Prussen,
advocaten aldaar, place Winston Churchill 2, tegen Commissie            in zaak T-102/96: Gencor Ltd tegen Commissie van de
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvanke-                                Europese Gemeenschappen (1)
lijk B.J. Drijber, J. Currall en M. van der Woude, bijgestaan
door E. Morgan de Rivery, A. Böhlke, D. Lloyd Jones, R.M.
Morresi en N. Forwood, vervolgens J. Currall, bijgestaan door           (Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4064/89 — Be-
bovengenoemde advocaten en eveneens door M. van der                     schikking waarbij concentratie onverenigbaar met de ge-
Woude), betreffende een verzoek om nietigverklaring van                 meenschappelijke markt wordt verklaard — Beroep tot
Beschikking 94/599/EG van de Commissie van 27 juli 1994                 nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Procesbelang —
inzake een procedure op grond van artikel 85 van het                    Territoriale werkingssfeer van Verordening (EEG)
EG-Verdrag (IV/31.865 — PVC) (PB L 239 van 14.9.1994,                   nr. 4064/89 — Collectieve machtspositie — Verbintenissen)
blz. 14), heeft het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer —
uitgebreid), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident,
K. Lenaerts en A. Potocki, rechters; griffier: J. Palacio González,                            (1999/C 160/35)
administrateur, op 20 april 1999 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Engels)
1. De zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94,
     T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94,
     T-328/94, T-329/94 en T-335/94 worden gevoegd voor het
                                                                        In zaak T-102/96, Gencor Ltd, gevestigd te Johannesburg
     arrest.
                                                                        (Republiek Zuid-Afrika), vertegenwoordigd door P. Lasok, QC
                                                                        te Londen, J. Flynn en D. Hall, solicitors te Londen, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch,
2. Artikel 1 van Beschikking 94/599/EG van de Commissie van             advocaat aldaar, rue Goethe 11, tegen Commissie van de
     27 juli 1994 inzake een procedure op grond van artikel 85 van      Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal), onder-
     het EG-Verdrag (IV/31.865 — PVC), wordt nietig verklaard           steund door Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd
     voorzover daarin wordt aangenomen dat de Société artésienne de     door E. Röder, Ministerialrat, en B. Kloke, Oberregierungsrat,
     vinyle na het eerste halfjaar van 1981 aan de ten laste gelegde    betreffende een verzoek om nietigverklaring van Beschikking
     inbreuk heeft deelgenomen.                                         97/26/EG van de Commissie van 24 april 1996 waarbij een
                                                                        concentratie onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt
                                                                        en met de werking van de EER-Overeenkomst wordt verklaard
3. De bij artikel 3 van die beschikking aan Elf Atochem SA, de          (zaak nr. IV/M.619 — Gencor/Lonrho) (PB L 11 van
     Société artésienne de vinyle en Imperial Chemical Industries       14.1.1997, blz. 30), heeft het Gerecht van eerste aanleg
     plc opgelegde geldboeten worden verlaagd tot respectievelijk       (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: J. Azizi,
     2 600 000 EUR, 135 000 EUR en 1 550 000 EUR.                       kamerpresident, B. Vesterdorf, R. Garcı́a-Valdecasas, R.M.
                                                                        Moura Ramos en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio
                                                                        González en A. Mair, administrateurs, op 25 maart 1999 een
                                                                        arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
4. De beroepen worden verworpen voor het overige.
                                                                        1. Verwerpt het beroep.
5. Elke verzoekster zal haar eigen kosten dragen alsmede de kosten
     die in de door haar aanhangig gemaakte zaak aan de Commissie
     zijn opgekomen. In de zaken T-306/94 en T-328/94 zullen Elf        2. Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten alsmede de kosten van
     Atochem SA, Imperial Chemical Industries plc en de Commissie            de Commissie zal dragen.
     evenwel hun eigen kosten dragen. In zaak T-318/94 zal de
     Société artésienne de vinyle twee derde van haar eigen kosten
     dragen en de Commissie, naast haar eigen kosten, een derde van
                                                                        3. Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland haar eigen kosten zal
     de kosten van deze verzoekster.                                         dragen.
(1) PB C 331 van 26.11.1994.
                                                                        (1) PB C 247 van 24.8.1996.


title: Hogere voorziening, op 30 mei 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest, op 28 maart 1995 in zaak T-12/94 tussen F. Daffix en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer) (Zaak C-166/95 P)

text:
Nr . C 208/6            NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12 . 8 . 95
Hogere voorziening, op 30 mei 1995 ingesteld door                           Justitie op 31 mei 1995 , in het geding tussen Maatschap
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het                          M. J. M. Linthorst, K. G. P. Pouwels en J. Scheres c.s . en
arrest, op 28 maart 1995 in zaak T-12/94 tussen F. Daffix                   Inspecteur der Belastingdienst/Ondernemingen te Roer
en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen                         mond , het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                          pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
                 Gemeenschappen ( Derde Kamer )                             gende vraag :
                        ( Zaak C-166/95 P )
                             ( 95/C 208/ 12 )                               Dient artikel 9 van de zesde richtlijn zodanig te worden
                                                                            uitgelegd dat als plaats waar een dierenarts zijn diensten als
                                                                            zodanig verricht, wordt aangemerkt de plaats waar deze de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                            zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft
op 30 mei 1995 hogere voorziening ingesteld door Com                       gevestigd van waaruit hij deze diensten verricht, of bij
missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor                        gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn
digd door D. Gouloussis, lid van haar juridische dienst, als                woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats , of moet dit
gemachtigde, bijgestaan door B. Cambier, advocaat te                        artikel zodanig worden uitgelegd dat de plaats waar een
Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G.                    dierenarts zijn diensten als zodanig verricht elders is gelegen,
Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op                     met name ter plaatse waar die diensten materieel worden
28 maart 1995 in zaak T-12/94 tussen F. Daffix en
                                                                            verricht dan wel ter plaatse waar de ontvanger van die
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen                            diensten de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                            inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of
Gemeenschappen ( Derde Kamer ).                                              bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn
                                                                            woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats ?
Requirante concludeert dat het den Hove behage :
— het op 28 maart 1995 door het Gerecht van eerste aanleg
       van de Europese Gemeenschappen ( Derde Kamer ) in
       zaak T-12/94 gewezen arrest O te vernietigen;
— de door de Commissie voor het Gerecht van eerste
       aanleg geformuleerde conclusies toe te wijzen, en bijge              Verzoek van de Pretura Circondariale di Vicenza van
       volg de vordering van F. Daffix af te wijzen;
                                                                             22 april 1995 om een prejudiciële beslissing in de aldaar
— te beslissen over de kosten naar recht .
                                                                                dienende strafzaak tegen L. Arcaro
                                                                                ( Zaak C-168/95 )
Middelen en voornaamste argumenten                                                                      ( 95/C 208/ 14 )
— Niet-ontvankelijkheid van het middel waarop het
       Gerecht zijn uitspraak heeft gebaseerd : het Gerecht is er            Bij beschikking van 22 april 1995 ( ingekomen ter griffie van
       ten onrechte van uitgegaan dat in casu het middel                     het Hof van Justitie op 30 mei daaraanvolgend ) heeft de
                                                                             Pretura Circondariale di Vicenza in de aldaar dienende
       ontleend aan ontoereikende motivering kon worden
       geacht van openbare orde te zijn en ontvankelijk kon                  strafzaak tegen L. Arcaro, het Hof van Justitie van de
       worden verklaard hoewel het te laat was aangevoerd .                  Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                             beslissing over de navolgende vraag:
— Ongegrondheid van het middel waarop de uitspraak van
       het Gerecht is gebaseerd .                                            a ) Is de in punt 8 (') van de onderhavige beschikking
                                                                                voorgestelde uitlegging van de Gemeenschapsrichtlijnen
 ( 1 ) PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 11 .                               76/464/EEG ( 2 ) en 83/51 3/EEG ( 3 ) waaraan wetsdecreet
                                                                                nr . 133/1992 uitvoering beoogt te geven, de juiste ?
                                                                             b ) Indien vraag a ) bevestigend wordt beantwoord, impli
                                                                                ceert een juiste uitlegging van de Gemeenschapsregeling
                                                                                dan dat de Gemeenschapsbepalingen rechtstreeks kun
 Verzoek van het Gerechtshof te ' s-Hertogenbosch van                             nen worden toegepast en dat de nationale bepalingen die
                                                                                daarmee niet in overeenstemming zijn, tegelijkertijd
  18 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                                buiten toepassing moeten worden gelaten, ook al kan dit
 tussen Maatschap M. J. M. Linthorst, K. G. P. Pouwels en J.
                                                                                bezwarend zijn voor de burger ?
 Scheres c.s. en Inspecteur der Belastingdienst/Ondernemin
                           gen te Roermond
                           ( Zaak C-167/95 )                                 c ) Indien vraag b ) ontkennend wordt beantwoord , welk
                                                                                ander middel kan dan volgens een juiste uitlegging van
                               ( 95 /C 208 / 13 )                                 het Gemeenschapsrecht worden aangewend om natio
                                                                                nale bepalingen die niet in overeenstemming zijn met het
 Het Gerechtshof te ' s-Hertogenbosch heeft bij beschikking                       Gemeenschapsrecht, uit de . nationale rechtsorde te
 van 18 mei 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                          bannen wanneer de rechtstreekse toepassing van de


title: Zaak F-90/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 17 november 2015 — Ayres de Abreu/EESC (Openbare dienst — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Vertegenwoordiging door een advocaat — Verzoekende partij die de hoedanigheid van advocaat heeft — Onmogelijkheid om de verzoekend partij te laten vertegenwoordigen door een advocaat die niet een derde is)

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/37

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 17 november 2015 — Ayres de Abreu/EESC
   (Zaak F-90/15)
   ((Openbare dienst - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Vertegenwoordiging door een advocaat - Verzoekende partij die de hoedanigheid van advocaat heeft - Onmogelijkheid om de verzoekend partij te laten vertegenwoordigen door een advocaat die niet een derde is))
   (2016/C 007/49)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Antonio Ayres de Abreu (Cascais, Portugal)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet toe te staan met pensioen te gaan

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Ayres de Abreu draagt zijn eigen kosten.


               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/1

         (Voor de EER relevante tekst)
   2009/C 90/01
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 82 van 4.4.2009

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 69 van 21.3.2009

      PB C 55 van 7.3.2009

      PB C 44 van 21.2.2009

      PB C 32 van 7.2.2009

      PB C 19 van 24.1.2009

      PB C 6 van 10.1.2009

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-435/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 27 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — C (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake ouderlijke verantwoordelijkheid — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Werkingssfeer ratione materiae en ratione temporis — Begrip burgerlijke zaken — Beslissing tot ondertoezichtstelling en plaatsing van kinderen buiten eigen gezin — Onder publiekrecht vallende maatregelen tot bescherming van kinderen)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/11

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 27 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — C
   (Zaak C-435/06) (1)

   (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake ouderlijke verantwoordelijkheid - Verordening (EG) nr. 2201/2003 - Werkingssfeer ratione materiae en ratione temporis - Begrip „burgerlijke zaken’ - Beslissing tot ondertoezichtstelling en plaatsing van kinderen buiten eigen gezin - Onder publiekrecht vallende maatregelen tot bescherming van kinderen)
   (2008/C 22/20)
   Procestaal: Fins
   Verwijzende rechter
   Korkein hallinto-oikeus
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: C
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein hallinto-oikeus — Uitlegging van artikel 1, lid 1, sub b, en lid 2, sub d, en van artikel 64 van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338, blz. 1) — Materiële werkingssfeer — Erkenning en uitvoering van bij rechterlijke uitspraak bekrachtigd administratief besluit inzake ambtshalve plaatsing van kinderen buiten eigen gezin — Publiekrechtelijke maatregelen inzake kinderbescherming
   Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 1, van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2116/2004 van de Raad van 2 december 2004, dient aldus te worden uitgelegd dat een enkele beslissing waarbij de onmiddellijke ondertoezichtstelling en de plaatsing van een kind buiten zijn eigen gezin in een pleeggezin worden gelast, onder het begrip „burgerlijke zaken” in de zin van deze bepaling valt wanneer deze beslissing is genomen op grond van de publiekrechtelijke regels inzake kinderbescherming.

               2)

               Verordening nr. 2201/2003, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2116/2004, dient aldus te worden uitgelegd dat een geharmoniseerde nationale regeling betreffende de erkenning en de tenuitvoerlegging van administratieve beslissingen tot ondertoezichtstelling en tot plaatsing van personen, die tot stand is gekomen in het kader van de Noordse samenwerking, niet kan worden toegepast op een binnen de werkingssfeer van deze verordening vallende beslissing tot ondertoezichtstelling van een kind.

               3)

               Onder voorbehoud van de feitelijke beoordelingen waarvoor uitsluitend de verwijzende rechter bevoegd is, dient verordening nr. 2201/2003, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2116/2004, aldus te worden uitgelegd dat zij ratione temporis van toepassing is in een zaak als in het hoofdgeding.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 15 juni 2005 in zaak T-98/04, Nuova Agricast Srl e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Termijnen — Vertrekpunt — Publicatie — Website)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/22

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 15 juni 2005
   in zaak T-98/04, Nuova Agricast Srl e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Termijnen - Vertrekpunt - Publicatie - Website)
   (2005/C 229/48)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-98/04, Nuova Agricast Srl, gevestigd te Cerignola (Italië), Società imballaggi metallici Salerno Srl (SIMSA), gevestigd te Portici (Italië), Poli Sud Srl, gevestigd te Lamezia Terme (Italië), Tomasetto Achille Sas di Tomasetto Andrea & C., gevestigd te Castegnero (Italië), Nuova fabbrica utensili diamantati Srl (Nuova Faudi), gevestigd te Marcellina (Italië), Cofra Srl, gevestigd te Barletta (Italië), Lavorazione cuoio e pelli Bieffe Srl, gevestigd te San Miniato (Italië), vertegenwoordigd door M. Calabrese, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: V. Di Bucci, domicilie gekozen hebben de te Luxemburg), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 12 juli 2000 waarbij een steunregeling in de vorm van steun voor investeringen in achtergebleven gebieden van Italië verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard [Steunmaatregel N 715/99 — Italië (SG 2000 D/105754)], heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, F. Dehousse en D. Šváby, rechters; griffier: H. Jung, op 15 juni 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoeksters worden verwezen in hun eigen kosten alsmede in die van de Commissie.

      (1)  PB C 106, van 30.04.2004


title: Zaak C-363/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Elegktiko Sinedrio (Rekenkamer (Griekenland)) op 7 juli 2011 — Commissaris van de Rekenkamer bij het ministerie van Cultuur en Toerisme/Controledienst van het ministerie van Cultuur en Toerisme en Konstantinos Antonopoulos

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/37

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Elegktiko Sinedrio (Rekenkamer (Griekenland)) op 7 juli 2011 — Commissaris van de Rekenkamer bij het ministerie van Cultuur en Toerisme/Controledienst van het ministerie van Cultuur en Toerisme en Konstantinos Antonopoulos
   (Zaak C-363/11)
   2011/C 269/77
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Rekenkamer

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: commissaris van de Rekenkamer bij het ministerie van Cultuur en Toerisme

      Verwerende partijen: Controledienst van het ministerie van Cultuur en Toerisme en Konstantinos Antonopoulos

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt al dan niet betaling van bezoldiging aan een werknemer gedurende de periode waarin hij wegens vakbondsverlof van het werk afwezig blijft, een arbeidsvoorwaarde in de zin van het recht van de Unie; vormen, in het bijzonder, wettelijke bepalingen die voorzien in de toekenning van onbetaald vakbondsverlof aan werknemers in de overheidssector met een arbeidsverhouding voor bepaalde tijd, die niet op een formatieplaats zijn aangesteld en lid van de bestuursraad van een vakbond zijn, een „arbeidsvoorwaarde” in de zin van artikel 137, lid 1, sub b, EG en clausule 4, punt 1, van de raamovereenkomst [richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd], of valt deze kwestie onder de gebieden „beloning” en „recht van vereniging”, die aan het recht van de Unie zijn onttrokken?

               2)

               Zo de vorige vraag in bevestigende zin wordt beantwoord, kan een werknemer met een privaatrechtelijke arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd binnen een overheidsdienst, die op een formatieplaats is aangesteld en dezelfde arbeid verricht als een werknemer met een privaatrechtelijke arbeidsverhouding voor bepaalde tijd die niet op een formatieplaats is aangesteld, dan worden beschouwd als „vergelijkbaar” met laatstgenoemde werknemer in de zin van de clausules 3, punt 2, en 4, punt 1, van de raamovereenkomst, of volstaat het feit dat de nationale grondwet (artikel 103) en de wetten tot uitvoering daarvan voor hem in een bijzondere arbeidsregeling voorzien (wat aanwerving en bijzondere garanties overeenkomstig artikel 103, lid 3, van de grondwet betreft), om hem als niet „vergelijkbaar” te beschouwen met een werknemer met een privaatrechtelijke arbeidsverhouding voor bepaalde tijd die niet op een formatieplaats is aangesteld?

               3)

               Zo de vorige vragen bevestigend worden beantwoord: a) wanneer volgens het nationale recht betaald vakbondsverlof (met een maximum van negen dagen per maand) wordt toegekend aan werknemers in een overheidsdienst met een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd, die op een formatieplaats zijn aangesteld en lid van de bestuursraad van een kleinere vakbond zijn, terwijl werknemers met dezelfde functie binnen de vakbond, die bij dezelfde overheidsdienst werkzaam zijn op grond van een overeenkomst voor bepaalde tijd en niet op een formatieplaats zijn aangesteld, slechts onbetaald vakbondsverlof van dezelfde duur krijgen, vormt dit onderscheid dan een minder gunstige behandeling van de tweede categorie werknemers in de zin van clausule 4, punt 1, van de raamovereenkomst; en b) kunnen de beperkte duur van de arbeidsverhouding van de tweede categorie werknemers en hun verschillende arbeidsregeling in het algemeen (wat aanwerving, bevordering en beëindiging van de arbeidsverhouding betreft) dan objectieve redenen voor een dergelijk verschil in behandeling vormen?

               4)

               Vormt het betrokken onderscheid tussen vakbondsleden die binnen een overheidsdienst op basis van een overeenkomst voor onbepaalde tijd op een formatieplaats zijn aangesteld, en vakbondsleden met dezelfde functie binnen de vakbond die bij dezelfde overheidsdienst werkzaam zijn op grond van een overeenkomst voor bepaalde tijd en niet op een formatieplaats zijn aangesteld, schending van het non-discriminatiebeginsel bij de uitoefening van de vakbondsrechten in de zin van de artikelen 12, 20, 21 en 28 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, of kan dat onderscheid worden gerechtvaardigd door het feit dat de twee categorieën werknemers verschillende arbeidsregelingen kennen?