title: Doorhaling van zaak T-297/00

text:
C 158/28                 NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                      5.7.2003
—       schending van richtlijn 91/414 (2) en verordening 3600/                        Doorhaling van zaak T-297/00 (1)
        92 ( 3) met betrekking tot het door de Commissie gestelde
        vereiste dat in geval van collectieve kennisgevingen van                                (2003/C 158/51)
        werkzame stoffen elk van de kennisgevers een volledig
        dossier moet inzenden en dat dit volledige dossier binnen
        de in artikel 6, lid 1, van verordening 3600/92 gestelde                                 (Procestaal: Frans)
        termijn bij de Commissie moet worden ingediend. Ook
        de stelling van de Commissie dat verzoekster niet in staat
        is gegevens te verschaffen over de punten die bij de            De president van de Eerste kamer (uitgebreid) van het Gerecht
        beoordeling van metalaxyl zijn behandeld, is in strijd met      van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
        deze wetgeving. Voorts is verzoekster van mening dat            beschikking van 2 april 2003 de doorhaling in het register
        de bestreden beschikking in tegenspraak is met de               gelast van zaak T-297/00: vennootschap Claude-Anne de
        interpretatie die de Commissie zelf heeft gegeven met           Solène tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
        betrekking tot het gebruik van de door Syngenta ingedien-       Europese Gemeenschappen.
        de studies bij het opstellen van het rapport door de als
        rapporteur aangewezen lidstaat.
                                                                        (1 ) PB C 355 van 9.12.2000.
—       schending van het evenredigheidsbeginsel. Dienaangaan-
        de wordt in het bijzonder erop gewezen dat de bestreden
        beschikking tot gevolg heeft dat de stof van de Europese
        markt wordt gebannen wanneer het wetenschappelijk
        onderzoek ervan zelfs nog niet is afgerond.
—       misbruik van bevoegdheid voorzover de Commissie naar                           Doorhaling van zaak T-159/01 (1)
        mening van verzoekster geen ander doel voor ogen
        heeft dan een van haar rechtstreekse concurrenten te
        bevoordelen.                                                                            (2003/C 158/52)
                                                                                (Procestaal: Frans)
( 1) PB L 113 van 7 mei 2003, blz. 8.
( 2) Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende
     het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB
     L 230 van 10 augustus 1991, blz. 1).
                                                                        Het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
( 3) Verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie van 11 decem-
     ber 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste      pen (alleensprekend rechter: R. M. Moura Ramos) heeft bij
     fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van    beschikking van 31 maart 2003 de doorhaling in het register
     richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt       gelast van zaak T-159/01: Christopher Wilkinson tegen Com-
     brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 366 van                missie van de Europese Gemeenschappen.
     15.12.1992, blz. 10).
                                                                        (1 ) PB C 275 van 29.9.2001.


title: Zaak C-408/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank te Brussel — België) — Aliny Wojciechowski/Rijksdienst voor Pensioenen (RVP) (Prejudiciële verwijzing — Gepensioneerd ambtenaar van de Europese Unie die vóór zijn indiensttreding in de lidstaat waarin hij is tewerkgesteld werkzaam is geweest als werknemer — Recht op pensioen op grond van de nationale pensioenregeling voor werknemers — Eenheid van de loopbaan — Weigering om het rustpensioen van werknemers uit te keren — Beginsel van loyale samenwerking)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/17

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank te Brussel — België) — Aliny Wojciechowski/Rijksdienst voor Pensioenen (RVP)
   (Zaak C-408/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gepensioneerd ambtenaar van de Europese Unie die vóór zijn indiensttreding in de lidstaat waarin hij is tewerkgesteld werkzaam is geweest als werknemer - Recht op pensioen op grond van de nationale pensioenregeling voor werknemers - Eenheid van de loopbaan - Weigering om het rustpensioen van werknemers uit te keren - Beginsel van loyale samenwerking))
   (2015/C 363/20)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Arbeidsrechtbank te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Aliny Wojciechowski

      Verwerende partij: Rijksdienst voor Pensioenen (RVP)

      Dictum

   Artikel 4, lid 3, VEU, in samenhang met het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, vastgesteld bij verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, alsmede van bijzondere maatregelen welke tijdelijk op de ambtenaren van de Commissie van toepassing zijn, zoals gewijzigd bij verordening (EU, Euratom) nr. 1080/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die tot gevolg kan hebben dat het rustpensioen dat aan een werknemer, onderdaan van die lidstaat, verschuldigd is op grond van de prestaties die overeenkomstig de wettelijke regeling van die lidstaat zijn vervuld, wordt verminderd of geweigerd, wanneer het totale aantal loopbaanjaren van die werknemer in die lidstaat en als in diezelfde lidstaat tewerkgesteld Europees ambtenaar, de in die regeling voorziene eenheid van de loopbaan van 45 jaar overschrijdt, voor zover die vermindering, als gevolg van de berekeningswijze van de breuk die het aandeel van het pensioen ten laste van de Unie weergeeft, groter is dan die welke zou zijn toegepast indien hij zijn gehele loopbaan als werknemer in de betrokken lidstaat had vervuld.

      (1)  PB C 421 van 24.11.2014.


title: Zaak T-126/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 februari 2009 — Okalux/BHIM — Ondex (ONDACELL) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Geen betaling van oppositietaks — Beslissing houdende verklaring dat oppositie wordt geacht niet te zijn ingesteld — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is )

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/24

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 februari 2009 — Okalux/BHIM — Ondex (ONDACELL)
   (Zaak T-126/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Geen betaling van oppositietaks - Beslissing houdende verklaring dat oppositie wordt geacht niet te zijn ingesteld - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is’)
   (2009/C 82/43)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Okalux GmbH (Marktheidenfeld, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Beckensträter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Ondex SAS (Chevigny-Saint-Sauveur, Frankrijk)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 22 januari 2008 (zaak R 1384/2007-4) inzake een oppositieprocedure tussen Okalux GmbH en Ondex SAS.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Okalux GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 116 van 9.5.2008.


title: Doorhaling van zaak C-29/97

text:
17.7.1999              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 204/37
                Doorhaling van zaak C-27/97 (1)                                  Doorhaling van zaak C-7/99 P (1)
                        (1999/C 204/86)                                                   (1999/C 204/90)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 april 1999 de          De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-27/97 (verzoek        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 april 1999 de
van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing):       doorhaling in het register gelast van zaak C-7/99 P: F. Campoli
Ligure Piemontese SpA (Società d’Intermediazione Mobiliare)        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
tegen Amministrazione delle Finanze dello Stato.
                                                                   (1) PB C 71 van 13.3.1999.
( 1) PB C 74 van 8.3.1997.
                Doorhaling van zaak C-28/97 (1)                                  Doorhaling van zaak C-326/98 (1)
                        (1999/C 204/87)
                                                                                (1999/C 204/91)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 april 1999 de          De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-28/97 (verzoek        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 mei 1999 de
van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing):       doorhaling in het register gelast van zaak C-326/98: Commis-
SO.ME.FI Srl tegen Amministrazione delle Finanze dello Stato.      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 74 van 8.3.1997.                                          (1) PB C 312 van 10.10.1998.
                Doorhaling van zaak C-29/97 (1)
                        (1999/C 204/88)                                          Doorhaling van zaak C-320/98 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                     (1999/C 204/92)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 april 1999 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-29/97 (verzoek        De president van de Derde kamer van het Hof van Justitie van
van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing):       de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 mei
Società Anonima Immobiliare Alessandro Srl (SAIA) tegen            1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-320/98:
Amministrazione delle Finanze dello Stato.                         Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
                                                                   togdom Luxemburg.
(1) PB C 74 van 8.3.1997.
                                                                   (1) PB C 299 van 26.9.1998.
                Doorhaling van zaak C-30/97 (1)
                        (1999/C 204/89)
                                                                                Doorhaling van zaak C-73/98 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 april 1999 de                                 (1999/C 204/93)
doorhaling in het register gelast van zaak C-30/97 (verzoek
van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing):
SVIN Servizi SpA tegen Amministrazione delle Finanze dello         De president van het Hof van Justitie van de Europese
Stato.                                                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 1999 de
                                                                   doorhaling in het register gelast van zaak C-73/98: Commissie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 74 van 8.3.1997.
                                                                   (1) PB C 151 van 16.5.1998.


title: Zaak C-299/08: Beroep ingesteld op 4 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/7

         Beroep ingesteld op 4 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-299/08)
   (2008/C 272/08)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en D. Kukovec, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vaststelling dat de Franse Republiek, met de vaststelling en handhaving van de bij besluit nr. 2006-975 van 1 augustus 2006 ingevoerde artikelen 73 en 74-IV van de code des marchés publics (wetboek overheidsopdrachten), voor zover daarbij is voorzien in een procedure voor „ontwerpopdrachten” (marchés de définition) op basis waarvan een aanbestedende dienst een opdracht voor uitvoering (marché d'exécution) (van diensten, leveringen of werken) kan gunnen aan een van de bedrijven waaraan de ontwerpopdracht was gegund, zonder een nieuwe oproep tot mededinging uit te schrijven, of hoogstens met een tot die bedrijven beperkte oproep tot mededinging, de krachtens de artikelen 2, 28 en 31 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, op haar rustende verplichtingen niet nagekomen (1);

               —

               verwijzing van de Franse Republiek in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met haar beroep verwijt de Commissie verweerster dat zij toestaat dat opdrachten onderhands worden gegund — of middels een beperkte oproep tot mededinging — in gevallen waarin dat volgens richtlijn 2004/18/EG niet is toegestaan. Door onderscheid te maken tussen „ontwerpopdrachten” (marchés de définition) en „uitvoeringsopdrachten” (marchés d'exécution) en door onder bepaalde voorwaarden toe te staan dat laatstgenoemde opdrachten worden gegund aan een van de bedrijven waaraan de aanvankelijke ontwerpopdracht was gegund, zonder nieuwe oproep tot mededinging, of hoogstens met een tot alleen die bedrijven beperkte oproep tot mededinging, schendt de Franse regeling immers de fundamentele beginselen van gelijkheid en transparantie waarop richtlijn 2004/18/EG is gestoeld. Volgens de Commissie is het uiteraard onmogelijk dat het voorwerp en de criteria voor gunning van een uitvoeringsopdracht nauwkeurig kunnen worden vastgesteld op een tijdsip waarop het project zelf nog niet is omschreven. De ontwerpopdracht en de uitvoeringsopdracht zijn twee duidelijk te onderscheiden opdrachten met elk hun eigen voorwerp en gunningscriteria, en zij moeten om die redenen dus elk richtlijn 2004/18/EG naleven.

      (1)  PB L 134, blz. 114.


title: Zaak C-523/03: Beroep, op 15 december 2003 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Biotrast AE, Naamloze Vennootschap voor de Ontwikkeling van Spitstechnologie

text:
C 59/6                 NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        6.3.2004
sprake is van controles. De door het ECHO voorgestelde                Beroep, op 16 december 2003 ingesteld door de Commis-
controle was discriminerend aangezien een dergelijke controle         sie van de Europese Gemeenschappen tegen G. en E. Gian-
niet langer was gerechtvaardigd nadat het Duitse ministerie           niotis, vennootschap met beperkte aansprakelijkheid met
van Buitenlandse zaken de rechtspositie van IH als liefdadig-                  als handelsnaam „Nosokomeio Agia Eleni”
heidsinstelling had bevestigd.
                                                                                (Zaak C-524/03)
(1) PB C 31, 08.02.2003, blz. 21.
(2) van de Raad van 20 juni 1996 betreffende humanitaire hulp (PB                               (2004/C 59/10)
    L 163, 02.07.1996, blz. 1).
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                      16 december 2003 beroep ingesteld tegen G. en E. Gianniotis,
                                                                      vennootschap met beperkte aansprakelijkheid met als handels-
                                                                      naam „Nosokomeio Agia Eleni”, door Commissie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Trian-
Beroep, op 15 december 2003 ingesteld door de Commis-                 tafyllos, lid van de juridische dienst, bijgestaan door N. Ko-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Biotrast                     rogiannakis, advocaat te Athene.
AE, Naamloze Vennootschap voor de Ontwikkeling van
                        Spitstechnologie
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                        (Zaak C-523/03)                               a)    verweerster te veroordelen tot betaling van
                                                                            236 977,93 euro, zijnde 212 010,17 euro als hoofdsom
                                                                            en 24 697,76 euro als vertragingsrente vanaf de in elke
                         (2004/C 59/09)                                     debetnota genoemde vervaldag tot 31 oktober 2003;
                                                                      b)    verweerster te veroordelen tot betaling van rente ten
                                                                            bedrage van 42,16 euro per dag vanaf 31 oktober 2003
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  tot de volledige voldoening van de schuld;
op 15 december 2003 beroep ingesteld tegen Biotrast AE,
Naamloze Vennootschap voor de Ontwikkeling van Spitstech-             c)    verweerster in de kosten te verwijzen.
nologie, door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door D. Triantafyllou, lid van de juridische
dienst, bijgestaan door N. Korogiannakis, advocaat te Athene.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      a)    Verplichting tot terugbetaling van het bedrag dat de
                                                                            Commissie onverschuldigd heeft betaald
a)    verweerster te veroordelen tot betaling van
      730 726,81 euro, zijnde 661 838,82 euro als hoofdsom            b)    Datum waarop de rente verschuldigd wordt.
      en 68 887,99 euro als vertragingsrente vanaf de in de
      debetnota genoemde vervaldag op de voet van 4,77 % tot
      31 december 2002 en op de voet van 6,77 % vanaf
      1 januari 2003;
b)    verweerster te veroordelen tot betaling van rente ten
      bedrage van 122,75 euro per dag vanaf 31 oktober 2003
      tot de volledige voldoening van de schuld;                      Beroep, op 16 december 2003 ingesteld door de Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                                Republiek
c)    verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Zaak C-525/03)
Middelen en voornaamste argumenten                                                              (2004/C 59/11)
a)    Verplichting tot terugbetaling van het bedrag dat de
      Commissie onverschuldigd heeft betaald
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 16 december 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse
b)    Datum waarop de rente verschuldigd wordt.
                                                                      Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      vertegenwoordigd door K. Wiedner en C. Loggi als gemach-
                                                                      tigden.


title: Zaak C-604/15 P: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 12 juli 2016 — Ana Pérez Gutiérrez/Europese Commissie (Hogere voorziening — Reglement voor de procesvoering van het Hof — Artikel 181 — Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie — Volksgezondheid — Foto’s die door de Europese Commissie worden voorgesteld om te dienen als gezondheidswaarschuwingen op verpakkingseenheden van tabaksproducten — Gebruik zonder toestemming van het portret van een overledene)

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/15

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 12 juli 2016 — Ana Pérez Gutiérrez/Europese Commissie
   (Zaak C-604/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Reglement voor de procesvoering van het Hof - Artikel 181 - Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie - Volksgezondheid - Foto’s die door de Europese Commissie worden voorgesteld om te dienen als gezondheidswaarschuwingen op verpakkingseenheden van tabaksproducten - Gebruik zonder toestemming van het portret van een overledene))
   (2016/C 343/23)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Ana Pérez Gutiérrez (vertegenwoordiger: J. Soler Puebla, abogado)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en J. Tomkin, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Ana Pérez Gutiérrez wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 38 van 1.2.2016.


title: Zaak C-351/13: Beroep ingesteld op 25 juni 2013 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/27

         Beroep ingesteld op 25 juni 2013 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-351/13)
   2013/C 260/48
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Markouli en B. Schima)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door niet te garanderen dat legkippen vanaf 1 januari 2012 niet meer worden gehouden in niet-aangepaste kooien, de verplichtingen niet is nagekomen die krachtens de artikelen 3 en 5, lid 2, van richtlijn 1999/74/EG van de Raad van 19 juli 1999 tot vaststelling van minimumnormen voor de bescherming van legkippen (1) op haar rusten;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Artikel 5, lid 2, van richtlijn 1999/74/EG verbiedt met ingang van 1 januari 2012 het houden van legkippen in niet-aangepaste kooien. Bovendien bepaalt artikel 3 van richtlijn 1999/74/EG dat de lidstaten erop toezien dat eigenaren of houders van legkippen voor het houden van hun legkippen enkel die systemen gebruiken die door de richtlijn worden toegestaan.
   De Commissie heeft de lidstaten gewezen op hun verplichting om zich uiterlijk in 2011 te voegen naar de hierboven aangehaalde bepalingen van de richtlijn. Uit de door de Helleense Republiek verstrekte gegevens blijkt dat een groot aantal eigenaren en houders van legkippen de verplichtingen die voor hen voortvloeien uit richtlijn 1999/74/EG niet hebben kunnen nakomen binnen de termijn van omzetting die in de richtlijn was bepaald.
   Uit de gegevens die de Helleense Republiek in de loop van de precontentieuze procedure heeft verstrekt en uit de recentste bijwerkingen daarvan blijkt dat zij nog niet heeft voldaan aan de verplichtingen die krachtens de artikelen 3 en 5, lid 2, van richtlijn 1999/74/EG op haar rusten.

      (1)  PB L 203 van 3.8.1999, blz. 53.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 15 juli 1998 in zaak T-115/94 (92): Opel Austria GmbH tegen Raad van de Europese Unie (Begroting van kosten)

text:
7.11.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 340/21
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                            Gemeenschap onderweg waren, alsmede tot vergoeding
                  VAN EERSTE AANLEG                               van de daardoor geleden schade, heeft het Gerecht
                       van 15 juli 1998                           (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: A. Kalogeropou-
                                                                  los, kamerpresident, C. W. Bellamy en J. Pirrung, rechters;
in zaak T-115/94 (92): Opel Austria GmbH tegen Raad               griffier: H. Jung, op 15 september 1998 een beschikking
                  van de Europese Unie (1)                        gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                   (Begroting van kosten)
                                                                  1. Het beroep wordt verworpen.
                        (98/C 340/39)
                                                                  2. Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
                     (Procestaal: Engels)
                                                                  (1) PB C 229 van 2.9.1995.
In zaak T-115/94 (92), Opel Austria GmbH, voorheen
General Motors Austria GmbH, gevestigd te Wenen, verte-
genwoordigd door D. Vandermeersch, advocaat te Brussel,
en T. Müller-Ibold, advocaat te Frankfurt-am-Main, domi-
                                                                             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
Arendt & Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias
Hardt 8-10, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtig-                               van 21 september 1998
den: B. Hoff-Nielsen, H.-J. Rabe en G. M. Berrisch),              in zaak T-237/97: N. Progoulis tegen Commissie van de
betreffende een verzoek om begroting van kosten, inge-                            Europese Gemeenschappen (1)
diend na het arrest van het Gerecht van 22 januari 1997,
Opel Austria/Raad (T-115/94, Jurispr. blz. II-39), heeft het                    (Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh,                                   (98/C 340/41)
kamerpresident, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; grif-
fier: H. Jung, op 15 juli 1998 een beschikking gegeven                                    (Procestaal: Frans)
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                  In zaak T-237/97, N. Progoulis, ambtenaar van de Com-
                                                                  missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Het totale bedrag van de door de Raad aan verzoekster te
                                                                  Brussel, vertegenwoordigd door V. Akritidis en K. Ada-
vergoeden kosten wordt bepaald op 4 000 000 BEF.
                                                                  mantopoulos, advocaten te Athene, domicilie gekozen heb-
                                                                  bende te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen,
(1) PB C 132 van 14.5.1994.
                                                                  advocaat aldaar, boulevard de la Foire 12, tegen Commis-
                                                                  sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G.
                                                                  Valsesia, J. Currall en F. Clotuche), betreffende een beroep
                                                                  tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
                                                                  13 mei 1997 houdende afwijzing van verzoekers klacht
                                                                  tegen het besluit tot afwijzing van zijn verzoek om herin-
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                            deling, heeft het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als
                  VAN EERSTE AANLEG                               volgt: B. Vesterdorf, president, J. Pirrung en P. Mengozzi,
                   van 15 september 1998                          rechters; griffier: H. Jung, op 21 september 1998 een
in zaak T-136/95, Industria del Frío Auxiliar Conservera          beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
 SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)            1. Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-
(Sanitair beleid Ð Vrijwaringsmaatregelen Ð Beschikking                ontvankelijkheid.
95/119/EG Ð Rechtszekerheidsbeginsel Ð Vertrouwens-
beginsel Ð Evenredigheidsbeginsel Ð Motivering Ð                  2. Verzoeker zal zijn eigen kosten dragen.
                 Misbruik van bevoegdheid)
                                                                  (1) PB C 7 van 10.1.1998.
                        (98/C 340/40)
                     (Procestaal: Spaans)
In zaak T-136/95, Industria del Frío Auxiliar Conservera                     BESCHIKKING VAN HET GERECHT
SA, gevestigd te Bermeo (Spanje), vertegenwoordigd door                              VAN EERSTE AANLEG
I. SaÂenz-Cortabarría FernaÂndez en M. Morales Isasi, advo-                            van 9 september 1998
caten bij de balie van Vizcaya, domicilie gekozen heb-
                                                                  in zaak T-269/97, Azienda Agricola Tre e Mezzo tegen
bende te Luxemburg ten kantore van G. Harles, advocaat
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
aldaar, rue Mathias Hardt, 8-10, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. L. Iglesias             (Landbouw Ð Beroep tot nietigverklaring van verordening
Buhigues en B. VilaÂ Costa), betreffende een beroep tot nie-            van algemene strekking Ð Niet ontvankelijkheid)
tigverklaring van Beschikking 95/119/EG van de Commis-                                      (98/C 340/42)
sie van 7 april 1995 houdende beschermende maatregelen
ten aanzien van visserijproducten van oorsprong uit Japan                               (Procestaal: Italiaans)
(PB L 80 van 8.4.1995, blz. 56), voorzover deze maatrege-
len betrekking hebben op de visserijproducten die op het          In zaak T-269/97, Azienda Agricola Tre e Mezzo, geves-
moment van de bekendmaking van de beschikking naar de             tigd te Forlì (ItalieÈ), en C. Bazzocchi, wonende te Cesena


title: Zaak C-288/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2013 door Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV, Deza, a.s., Industrial Química del Nalón, SA, Bilbaína de Alquitranes, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer — Uitgebreid) van 7 maart 2013 in zaak T-94/10, Rütgers Germany GmbH e.a./Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/16

         Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2013 door Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV, Deza, a.s., Industrial Química del Nalón, SA, Bilbaína de Alquitranes, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer — Uitgebreid) van 7 maart 2013 in zaak T-94/10, Rütgers Germany GmbH e.a./Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)
   (Zaak C-288/13 P)
   2013/C 252/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV, Deza, a.s., Industrial Química del Nalón, SA, Bilbaína de Alquitranes, SA (vertegenwoordiger: K. Van Maldegem, avocat)

      Andere partij in de procedure: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht in zaak T-94/10 vernietigen; en

               —

               besluit ED/68/2009 van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (hierna: „ECHA”) (hierna: bestreden besluit) waarbij antraceenolie is geïdentificeerd als een stof die moet worden opgenomen op de lijst van kandidaatstoffen overeenkomstig artikel 59 van verordening (EG) nr. 1907/2006 (hierna: „REACH”) (1) nietig verklaren, of

               —

               subsidiair, de zaak terugwijzen naar het Gerecht voor een uitspraak over rekwirantes’ vordering tot nietigverklaring, en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van deze procedure (waaronder de kosten bij het Gerecht).

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirantes stellen dat het Gerecht het gemeenschapsrecht heeft geschonden door hun vordering tot gedeeltelijke nietigverklaring van het bestreden besluit af te wijzen. Inzonderheid voeren zij aan dat het Gerecht de op hun situatie toepasselijke bepalingen op een aantal punten onjuist heeft uitgelegd. Dit had tot gevolg dat het Gerecht op een aantal punten blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, in het bijzonder door te oordelen dat:

               —

               de zaak betrekking had op ingewikkelde wetenschappelijke en technische feiten en dat de identificatie van antraceenolie als een stof met PBT- en zPzB-eigenschappen op basis van de bestanddelen ervan met een concentratie van minstens 0,1 %, niet kennelijk onjuist was;

               —

               de bestanddelen niet specifiek moeten worden geïdentificeerd als bestanddelen met PBT- of zPzB-eigenschappen door een afzonderlijk besluit van ECHA op basis van een daartoe verrichte uitgebreide beoordeling;

               —

               artikel 59, lid 3, van, en bijlage XV bij REACH niet waren geschonden omdat geen informatie over alternatieve stoffen was opgenomen in het dossier overeenkomstig bijlage XV; en

               —

               het beginsel van gelijke behandeling niet was geschonden.

         Op deze gronden stellen rekwirantes dat het arrest van het Gerecht in zaak T-94/10 moet worden vernietigd en het bestreden besluit nietig moet worden verklaard.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1).


title: Zaak C-226/15 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 juli 2016 — Apple and Pear Australia Ltd, Star Fruits Diffusion/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Carolus C. BVBA (Hogere voorziening — Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk English pink — Oppositie door de houder van het woordmerk PINK LADY en de beeldmerken met de woordelementen „Pink Lady” — Afwijzing van de oppositie — Beslissing van een rechtbank voor het Uniemerk — Herziening — Gezag van gewijsde)

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 juli 2016 — Apple and Pear Australia Ltd, Star Fruits Diffusion/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Carolus C. BVBA
   (Zaak C-226/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk English pink - Oppositie door de houder van het woordmerk PINK LADY en de beeldmerken met de woordelementen „Pink Lady” - Afwijzing van de oppositie - Beslissing van een rechtbank voor het Uniemerk - Herziening - Gezag van gewijsde))
   (2016/C 343/09)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirantes: Apple and Pear Australia Ltd, Star Fruits Diffusion (vertegenwoordigers: T. de Haan, avocat, P. Péters, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde), Carolus C. BVBA

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Apple and Pear Australia Ltd en Star Fruits Diffusion worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 254 van 3.8.2015.


title: Zaak C-16/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) op 11 januari 2010 — The Number Ltd en Conduit Enterprises Ltd/Office of Communications and British Telecommunications PLC

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/40

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) op 11 januari 2010 — The Number Ltd en Conduit Enterprises Ltd/Office of Communications and British Telecommunications PLC
   (Zaak C-16/10)
   2010/C 63/63
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: The Number Ltd en Conduit Enterprises Ltd

      Verwerende partij: Office of Communications and British Telecommunications PLC

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de bevoegdheid die aan de lidstaten wordt verleend krachtens artikel 8, lid 1, van richtlijn 2002/22/EG (1) (universeledienstrichtlijn) om één of meer ondernemingen aan te wijzen teneinde de aanbieding van de universele dienst, of verschillende onderdelen daarvan, als omschreven in de artikelen 4, 5, 6, 7 en 9, lid 2, van die richtlijn te waarborgen, gelezen in samenhang met artikel 8 van richtlijn 2002/21/EG (2) (kaderrichtlijn), de artikelen 3, lid 2, en 6, lid 2, van richtlijn 2002/20/EG (3) (machtigingsrichtlijn) en artikel 3, lid 2, van de universeledienstrichtlijn en andere materiële bepalingen van gemeenschapsrecht, aldus worden uitgelegd dat:

                           a)

                           de lidstaat, wanneer hij besluit overeenkomstig deze bepaling een onderneming aan te wijzen, die onderneming alleen specifieke verplichtingen kan opleggen op grond waarvan de onderneming zelf de universele dienst of het onderdeel daarvan waarvoor zij is aangewezen, aan eindgebruikers dient aan te bieden, dan wel dat

                           b)

                           de lidstaat, wanneer hij besluit overeenkomstig deze bepaling een onderneming aan te wijzen, de aangewezen onderneming de specifieke verplichtingen kan opleggen die hij het meest efficiënt, geschikt en evenredig acht om de aanbieding van de universele dienst of het onderdeel daarvan aan eindgebruikers te waarborgen, ongeacht of de aangewezen onderneming op grond van die verplichtingen de universele dienst of het onderdeel daarvan zelf aan eindgebruikers dient aan te bieden?

               2)

               Kunnen de lidstaten op grond van de genoemde bepalingen, eveneens gelezen in het licht van artikel 3, lid 2, van de universeledienstrichtlijn, in het geval dat een onderneming overeenkomstig artikel 8, lid 1, van de universeledienstrichtlijn wordt aangewezen ter voldoening aan artikel 5, lid 1, sub b, van die richtlijn (volledige telefooninlichtingendienst) zonder dat zij de daarin genoemde dienst rechtstreeks aan eindgebruikers dient aan te bieden, aan die aangewezen onderneming specifieke verplichtingen opleggen om:

                           a)

                           een volledige database met abonnee-informatie aan te leggen en bij te werken;

                           b)

                           de inhoud van een volledige database met abonnee-informatie, die regelmatig wordt bijgewerkt, in machineleesbare vorm beschikbaar te stellen aan eenieder die openbare telefooninlichtingendiensten of telefoongidsen wil aanbieden (ongeacht of het al dan niet de bedoeling is een volledige telefooninlichtingendienst aan eindgebruikers aan te bieden), en

                           c)

                           de inhoud van de database aan een dergelijke derde te verstrekken op billijke, objectieve, kostengeoriënteerde en niet-discriminerende voorwaarden?

      (1)  Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) (PB L 108, blz. 51).

      (2)  Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) (PB L 108, blz. 33).

      (3)  Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) (PB L 108, blz. 21).


title: Zaak T-636/16: Beroep ingesteld op 5 september 2016 — Starbucks en Starbucks Manufacturing Emea/Commissie

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/25

         Beroep ingesteld op 5 september 2016 — Starbucks en Starbucks Manufacturing Emea/Commissie
   (Zaak T-636/16)
   (2016/C 462/32)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Starbucks Corp. (Seattle, Washington, Verenigde Staten) en Starbucks Manufacturing Emea BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: S. Verschuur, M. Petite en M-A. Stroungi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van de artikelen 1-4 van het besluit van de Commissie van 21 oktober 2015 betreffende steunmaatregel SA.38374 (2014/C ex 2014/NN), die door Nederland ten gunste van Starbucks ten uitvoer is gelegd (hierna: „bestreden besluit”);

               —

               subsidiair: nietigverklaring van artikel 2, lid 1, van het bestreden besluit; en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU geschonden door bij de uitlegging en de toepassing van het referentiekader voor de beoordeling of de APA een selectief voordeel verschaft, blijk te geven van een onjuiste rechtsopvatting en een kennelijke beoordelingsfout te begaan.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU geschonden door ten onrechte vast te stellen dat de APA een voordeel heeft verschaft, waardoor zij diverse feitelijke fouten en beoordelingsfouten heeft begaan, geen zorgvuldig en onpartijdig onderzoek heeft verricht en een ontoereikende motivering heeft gegeven.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft artikel 16 van verordening (EU) 2015/1589 (1) van de Raad geschonden door de beweerdelijke steun onjuist te berekenen, waardoor zij blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en een kennelijke beoordelingsfout.

      (1)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).


title: Zaak T-252/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 29 juli 2010 — Cross Czech/Commissie ( „Kort geding — Zesde kaderprogramma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie — Brief houdende bevestiging van conclusies van financiële controle — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Niet-naleving van vormvereisten — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/14

         Beschikking van de president van het Gerecht van 29 juli 2010 — Cross Czech/Commissie
   (Zaak T-252/10 R)
   (Kort geding - Zesde kaderprogramma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie - Brief houdende bevestiging van conclusies van financiële controle - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Niet-naleving van vormvereisten - Niet-ontvankelijkheid)
   2010/C 260/19
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cross Czech a.s. (Praag, Tsjechië) (vertegenwoordiger: T. Schollaert, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Roels, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de brief van de Commissie van 12 maart 2010 houdende bevestiging van de conclusies van de controle van de door verzoekster ingediende kostenstaten over de periode van 1 februari 2005 tot en met 30 april 2008 met betrekking tot de projecten eMapps.com, CEEC IST NET en Transfer-East

      Dictum

               1.

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2.

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-311/16: Beroep ingesteld op 21 juni 2016 — Siemens Industry Software/Commissie

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/41

         Beroep ingesteld op 21 juni 2016 — Siemens Industry Software/Commissie
   (Zaak T-311/16)
   (2016/C 305/56)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Siemens Industry Software (Leuven, België) (vertegenwoordigers: H. Gilliams en J. Bocken, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN), door het Koninkrijk België ten uitvoer gelegd, nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de artikelen 2 tot en met 4 van het besluit nietig verklaren;

               —

               de artikelen 2 tot en met 4 van dat besluit in ieder geval nietig verklaren voor zover bij deze artikelen a) terugvordering wordt vereist van andere entiteiten dan die welke een „overwinstruling”, zoals gedefinieerd in het besluit, hebben gekregen en b) terugvordering wordt vereist van een bedrag dat gelijk is aan het bedrag dat de begunstigde aan belasting heeft bespaard, zonder dat België in de gelegenheid wordt gesteld om rekening te houden met een reële bijstelling naar boven door een andere belastingdienst, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout, overschrijding van bevoegdheid en ontoereikende motivering, voor zover in het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN), door het Koninkrijk België ten uitvoer gelegd, wordt vastgesteld dat sprake is van een steunregeling.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 107 VWEU en van de motiveringsplicht, alsmede een kennelijke beoordelingsfout, voor zover het bestreden besluit de vermeende steunregeling als een selectieve maatregel kwalificeert.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 107 VWEU en een kennelijke beoordelingsfout, voor zover het bestreden besluit vaststelt dat de vermeende steunregeling een voordeel tot gevolg heeft.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 107 VWEU, schending van het gewettigd vertrouwen, kennelijke beoordelingsfout, overschrijding van bevoegdheid en ontoereikende motivering, voor zover België bij het bestreden besluit wordt gelast de steun terug te vorderen.


title: Doorhaling van zaak C-156/05

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/14

         Doorhaling van zaak C-156/05 (1)

   (2005/C 330/36)

      (Procestaal: Grieks)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-156/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.

      (1)  PB C 132 van 28.5.2005.


title: Zaak T-237/07: Beroep ingesteld op 27 juni 2007 — CityLine Hungary Kft./Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/41

         Beroep ingesteld op 27 juni 2007 — CityLine Hungary Kft./Commissie
   (Zaak T-237/07)
   (2007/C 211/78)
   Procestaal: Hongaars
   Partijen

      Verzoekende partij: CityLine Hungary Kft. (Vecsés, Hongarije) (vertegenwoordiger: Menyhei Á., advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               artikel 2 quater, lid 1, van Verordening (EG) nr. 375/2007 van de Commissie van 30 maart 2007, bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 4 april 2007, nietig te verklaren en

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de advocatenkosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster betwist de geldigheid van artikel 2 quater, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1702/2003, dat is ingevoegd bij Verordening (EG) nr. 375/2007 (1). Deze bepaling heeft betrekking op het voortgezette gebruik van bepaalde door lidstaten geregistreerde luchtvaartuigen.
   Verzoekster, die zich bezighoudt met het vervoer van bepaalde goederen via de lucht, stelt dat zij rechtstreeks en individueel door de bestreden bepalingen van verordening (EG) nr. 375/2007 wordt geraakt.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan dat artikel 2 quater van verordening (EG) nr. 1702/2003 een schending inhoudt van het algemene beginsel van rechtszekerheid. De bestreden verordening staat het gebruik van luchtvaartuigen slechts toe indien in het verleden aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Het vereist namelijk dat de registratie is verricht vóór de toetreding van betrokken lidstaat tot de Europese Unie, wat de betrokken ondernemingen in casu vanzelfsprekend niet konden voorzien.
   Verder schendt het bestreden artikel van Verordening (EG) nr. 375/2007 volgens verzoekster het in artikel 5 EG neergelegde evenredigheidsbeginsel. Dienaangaande stelt zij dat de bestreden bepaling een onevenredige beperking vormt voor ondernemingen waarvan het luchtvaartuig na de toetreding in de betrokken lidstaat is geregistreerd. Deze bepaling is irrelevant voor de veiligheid van de luchtvaart en voert onnodige regels en voorwaarden in en gaat aldus verder dan nodig is ter bereiking van de doelstellingen van het EG-Verdrag.

      (1)  Verordening (EG) nr. 375/2007 van de Commissie van 30 maart 2007 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1702/2003 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften inzake deluchtwaardigheid en milieucertificering van luchtvaartuigen en aanverwante producten,onderdelen en uitrustingsstukken, alsmede voor de certificering van ontwerp- enproductieorganisaties (PB L 94, blz. 3).


title: Zaak C-423/06: Beschikking van de president van het Hof van 11 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/24

         Beschikking van de president van het Hof van 11 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-423/06) (1)

   (2008/C 92/46)

      Procestaal: Pools

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Arrest van het Gerecht van 8 juli 1999 in zaak T-266/97, Vlaamse Televisie Maatschappij NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Artikel 90, lid 3, EG-Vertrag (thans artikel 86, lid 3, EG) - Recht om te worden gehoord - Artikel 90, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 86, lid 1, EG) in samenhang met artikel 52, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) - Exclusief recht om in Vlaanderen televisiereclame uit te zenden)

text:
2.10.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 281/13
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                               ARREST VAN HET GERECHT
                         van 19 juli 1999
                                                                                van 8 juli 1999
in zaak T-168/97, D. Varas Carrión tegen Raad van de
                         Europese Unie (1)                               in zaak T-266/97, Vlaamse Televisie Maatschappij NV
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-
              toelating tot examens — Talenkennis)
                                                                         (Artikel 90, lid 3, EG-Vertrag (thans artikel 86, lid 3, EG) —
                                                                         Recht om te worden gehoord — Artikel 90, lid 1, EG-Verdrag
                                                                         (thans artikel 86, lid 1, EG) in samenhang met artikel 52,
                         (1999/C 281/24)                                 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) — Exclusief
                                                                              recht om in Vlaanderen televisiereclame uit te zenden)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (1999/C 281/25)
In zaak T-168/97, D. Varas Carrión, wonende te Barcelona
(Spanje), vertegenwoordigd door M. Droinet, advocaat te Brus-
sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Moro,
advocaat aldaar, rue Heinrich 6, tegen Raad van de Europese                                   (Procestaal: Nederlands)
Unie (gemachtigden: T. Blanchet en A. Ramı́rez Fueyo), betref-
fende een verzoek om nietigverklaring van het besluit van de
jury van vergelijkend onderzoek CONS/C/374 van 18 maart
1997 om verzoeker niet tot het examen van dat vergelijkend               In zaak T-266/97, Vlaamse Televisie Maatschappij NV, geves-
onderzoek toe te laten, van het oorspronkelijke besluit van die          tigd te Vilvoorde (België), vertegenwoordigd door F. Herbert
jury van 19 december 1996 en van de examens die op 26 april              en D. Arts, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende
1997 hebben plaatsgevonden, heeft het Gerecht (Tweede                    te Luxemburg ten kantore van C. Zeyen, advocaat aldaar, rue
kamer), samengesteld als volgt: A. Potocki, president, C. W.             Charles Martel 56-58, tegen Commissie van de Europese
Bellamy en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 19 juli           Gemeenschappen (gemachtigde: W. Wils), betreffende een
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:              beroep tot nietigverklaring van beschikking 97/606/EG van de
                                                                         Commissie van 26 juni 1997 overeenkomstig artikel 90, lid 3,
                                                                         EG-Verdrag, betreffende het exclusieve recht in Vlaanderen om
1) Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het verzoek om        televisiereclame uit te zenden (PB L 244, blz. 18), heeft
     nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend       het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer — uitgebreid),
     onderzoek CONS/C/374 van 19 december 1996.                          samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, C. W. Bellamy,
                                                                         J. Pirrung, A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters; griffier:
                                                                         A. Mair, administrateur, op 8 juli 1999 een arrest gewezen
2) Het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek CONS/C/374         waarvan het dictum luidt als volgt:
     van 18 maart 1997 om verzoeker niet tot de examens van dat
     vergelijkend onderzoek toe te laten wordt nietig verklaard.
                                                                         1) Verwerpt het beroep.
3) Het beroep wordt voor het overige verworpen.
                                                                         2) Verwijst verzoekster in de kosten.
4) De Raad wordt in de kosten verwezen.
                                                                         (1) PB C 370 van 6.12.1997.
(1) PB C 228 van 26.7.97.


title: Zaak C-77/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 februari 2012 door Deutsche Post AG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 8 december 2011 in zaak T-421/07, Deutsche Post AG/Europese Commissie

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/18

         Hogere voorziening ingesteld op 14 februari 2012 door Deutsche Post AG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 8 december 2011 in zaak T-421/07, Deutsche Post AG/Europese Commissie
   (Zaak C-77/12 P)
   2012/C 118/29
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Deutsche Post AG (vertegenwoordigers: J. Sedemund en T. Lübbig, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, UPS Europe NV/SA, UPS Deutschland Inc. & Co. OHG

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 8 december 2011 in zaak T-421/07 in zijn geheel vernietigen;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening betreft in wezen de vraag of en onder welke voorwaarden een op artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 4, lid 4, van verordening (EG) nr. 659/1999 gebaseerd besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure een voor beroep vatbare beschikking in de zin van artikel 263, lid 4, VWEU vormt. Het gaat hierbij in het bijzonder om de vraag of een dergelijk inleidingsbesluit ook autonome bindende rechtsgevolgen teweegbrengt, wanneer de Commissie voordien reeds een inleidingsbesluit heeft genomen dat op dezelfde steunmaatregelen betrekking zou hebben.
   Het Gerecht heeft vastgesteld dat een dergelijk beroep niet-ontvankelijk is. Daartoe heeft het in hoofdzaak overwogen dat het in casu bestreden inleidingsbesluit C 36/07 (ex NN 25/07) van 2007 betrekking heeft op dezelfde maatregelen als die welke reeds waren onderzocht in inleidingsbesluit C 61/99 (ex NN 153/96) van 1999, dat aan het bestreden inleidingsbesluit voorafgaat. De omstandigheid dat het onderzoek dat voorafgaat aan de formele onderzoeksprocedure die in deze zaak aan de orde is, reeds vijf jaar eerder tot een negatieve beschikking in de zin van artikel 7, lid 5, van verordening (EG) nr. 659/1999 heeft geleid, heeft geen invloed op dit oordeel, omdat deze negatieve beschikking het vorige onderzoek slechts gedeeltelijk heeft afgesloten.
   Rekwirante voert vier middelen aan.

               1)

               Ten eerste is het Gerecht in zijn bestreden arrest eraan voorbijgegaan dat het litigieuze inleidingsbesluit van 2007 autonome rechtsgevolgen in het leven roept. Dit inleidingsbesluit had immers betrekking op steunmaatregelen die veel verder gingen dan de steunmaatregelen die de Commissie in haar inleidingsbesluit van 1999 heeft bekritiseerd. Bovendien was de in 1999 ingeleide formele onderzoeksprocedure volledig afgesloten bij negatieve beschikking 2002/753/EG van 2002, zodat het inleidingsbesluit van 1999 hoe dan ook geen rechtsgevolgen meer kon teweegbrengen. Door het beroep in deze zaak niet-ontvankelijk te verklaren, heeft het Gerecht artikel 263, lid 4, VWEU geschonden, daar iedere beslissing die autonome rechtsgevolgen in het leven roept aan dit voorschrift moet kunnen worden getoetst.

               2)

               Ten tweede heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de draagwijdte van de schending door de Commissie van het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van goed bestuur en de gevolgen ervan op de betrokken onderzoeksprocedure buiten beschouwing te laten. Het Gerecht heeft namelijk geoordeeld dat de Commissie geen blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtopvatting voor zover zij zich achteraf op het standpunt heeft gesteld dat de in 1999 ingeleide formele onderzoeksprocedure niet volledig was afgesloten — zonder dit duidelijk te maken aan de Duitse regering en rekwirante — en dit onderzoek vijf jaar na de formele beëindiging ervan heeft heropend.

               3)

               Ten derde houdt de omstandigheid dat het Gerecht rekwirante iedere mogelijkheid om rechtstreeks op te komen tegen het inleidingsbesluit van 2007 in het onderhavige geval heeft ontzegd, een weigering van rechtsbescherming in die volkomen in strijd is met het op artikel 6, lid 1, VEU juncto artikel 47, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 6, lid 3, VEU juncto artikel 6, lid 1, eerste volzin, van het EVRM gebaseerde grondrecht van rekwirante op een doeltreffende voorziening in rechte.

               4)

               Ten vierde is het Gerecht in zijn overwegingen zelfs niet summier ingegaan op de voormelde punten 2 en 3, die in zijn bestreden arrest helemaal niet ter sprake zijn gekomen. Hierdoor heeft het Gerecht niet voldaan aan zijn uit het beginsel van de rechtsstaat voortvloeiende verplichting om zijn arresten te motiveren.


title: Zaak T-912/16: Beroep ingesteld op 22 december 2016 — RRTec/EUIPO — Mobotec (RROFA)

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/34

         Beroep ingesteld op 22 december 2016 — RRTec/EUIPO — Mobotec (RROFA)
   (Zaak T-912/16)
   (2017/C 063/46)
   Taal van het verzoekschrift: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: RRTec sp. z o.o. (Gliwice, Polen) (vertegenwoordiger: T. Gawrylczyk, radca prawny)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mobotec AB (Göteborg, Zweden)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „RROFA” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 699 534

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 5 oktober 2016 in zaak R 2392/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder a) en b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-47/17: Beschikking van het Gerecht van 8 maart 2017 — Yotrio Group/EUIPO (Aanbrengen van een groene ring aan poot)

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/28

         Beschikking van het Gerecht van 8 maart 2017 — Yotrio Group/EUIPO (Aanbrengen van een groene ring aan poot)
   (Zaak T-47/17) (1)

   (2017/C 202/47)
   Procestaal: Duits
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 95 van 27.3.2017.


title: Zaak C-254/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale della Campania — Italië) — Futura Immobiliare srl Hotel Futura, Meeting Hotel, Hotel Blanc, Hotel Clyton, Business srl/Comune di Casoria (Verzoek om prejudiciële beslissing — Richtlijn 2006/12/EG — Artikel 15, sub a — Verdeling van kosten voor afvalverwijdering niet op basis van daadwerkelijke afvalproductie — Verenigbaarheid met beginsel dat vervuiler betaalt)

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/13

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale della Campania — Italië) — Futura Immobiliare srl Hotel Futura, Meeting Hotel, Hotel Blanc, Hotel Clyton, Business srl/Comune di Casoria
   (Zaak C-254/08) (1)

   (Verzoek om prejudiciële beslissing - Richtlijn 2006/12/EG - Artikel 15, sub a - Verdeling van kosten voor afvalverwijdering niet op basis van daadwerkelijke afvalproductie - Verenigbaarheid met beginsel dat vervuiler betaalt)
   2009/C 220/21
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale amministrativo regionale della Campania

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Futura Immobiliare srl Hotel Futura, Meeting Hotel, Hotel Blanc, Hotel Clyton, Business srl

      Verwerende partij: Comune di Casoria

      Andere belanghebbende partij: Azienda Speciale Igiene Ambientale (ASIA) SpA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale amministrativo regionale della Campania — Uitlegging van artikel 15 van richtlijn 75/442/EEG van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 114, blz. 9) — Nationale regeling die de kosten van afvalverwijdering niet verdeelt op basis van het produceren van afvalstoffen of het houden ervan alvorens deze afvalstoffen worden afgegeven aan een ophaler of een afvalverwerkend bedrijf — Verenigbaarheid met het beginsel „de vervuiler betaalt”

      Dictum

   Artikel 15, sub a, van richtlijn 2006/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende afvalstoffen moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling in de huidige stand van het gemeenschapsrecht niet in de weg staat aan een nationale regeling die ter financiering van het beheer en de verwijdering van stedelijk afval voorziet in een heffing die wordt berekend op basis van een raming van de door de gebruikers van die dienst geproduceerde hoeveelheid afval, en niet op basis van de daadwerkelijk door hen geproduceerde en afgegeven hoeveelheid afval.
   Het staat evenwel aan de verwijzende rechter om aan de hand van de hem verstrekte feitelijke en juridische gegevens na te gaan, of de in het hoofdgeding aan de orde zijnde heffing voor de verwijdering van vast stedelijk afval niet tot gevolg heeft dat bepaalde „houders”, in casu hotels, kosten dienen te dragen die kennelijk onevenredig zijn aan de hoeveelheid en de aard van de afvalstoffen die zij kunnen produceren.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


title: Zaak F-4/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 21 februari 2008 — Skoulidi/Commissie ( Openbare dienst — Ambtenaren — Uitwisseling van ambtenaren tussen Commissie en lidstaten — Terbeschikkingstelling van gemeenschapsambtenaar bij Griekse overheid — Weigering — Beroep tot schadevergoeding — Immateriële schade — Precontentieuze procedure — Ontvankelijkheid — Materiële voorwaarden voor niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap )

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 21 februari 2008 — Skoulidi/Commissie
   (Zaak F-4/07) (1)

   („Openbare dienst - Ambtenaren - Uitwisseling van ambtenaren tussen Commissie en lidstaten - Terbeschikkingstelling van gemeenschapsambtenaar bij Griekse overheid - Weigering - Beroep tot schadevergoeding - Immateriële schade - Precontentieuze procedure  - Ontvankelijkheid - Materiële voorwaarden voor niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap’)
   (2008/C 92/94)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Eleni-Eleftheria Skoulidi (Brussel, België) (vertegenwoordiger: G. Vandersanden, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en M. Velardo, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot vergoeding van de immateriële schade die verzoekster heeft geleden als gevolg van het besluit van het TABG van 28 maart 2006 om haar in het kader van de uitwisseling van ambtenaren tussen de Commissie en de lidstaten geen toestemming te geven voor terbeschikkingstelling bij het Griekse ministerie van Onderwijs en Eredienst
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007, blz. 44.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 juli 2004 in zaak C-315/02 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Anneliese Lenz tegen Finanzlandesdirektion für Tirol (Vrij verkeer van kapitaal — Belasting op kapitaalopbrengsten — Oostenrijkse kapitaalopbrengsten: belastingtarief van 25 % met bevrijdende werking of tarief gelijk aan helft van gemiddeld belastingtarief voor totale inkomen — Kapitaalopbrengsten uit andere lidstaat: normaal belastingtarief)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 15 juli 2004
   in zaak C-315/02 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Anneliese Lenz tegen Finanzlandesdirektion für Tirol (1)

   (Vrij verkeer van kapitaal - Belasting op kapitaalopbrengsten - Oostenrijkse kapitaalopbrengsten: belastingtarief van 25 % met bevrijdende werking of tarief gelijk aan helft van gemiddeld belastingtarief voor totale inkomen - Kapitaalopbrengsten uit andere lidstaat: normaal belastingtarief)
   (2004/C 228/10)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-315/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Anneliese Lenz en Finanzlandesdirektion für Tirol, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 73 B et 73 D EG-Verdrag (thans de artikelen 56 EG en 58 EG), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta en K. Lenaerts (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De artikelen 73 B et 73 D, leden 1 en 3, EG-Verdrag (thans de artikelen 56 EG en 58, leden 1 en 3, EG) verzetten zich tegen een regeling volgens welke enkel personen die kapitaalopbrengsten van Oostenrijkse oorsprong ontvangen, kunnen kiezen tussen een eindbelasting tegen een tarief van 25 % en de gewone inkomstenbelasting met toepassing van een gehalveerd belastingtarief, terwijl kapitaalopbrengsten uit een andere lidstaat volgens deze regeling aan de gewone inkomstenbelasting moeten worden onderworpen zonder dat het belastingtarief wordt verlaagd.

               2)

               De weigering om de fiscale voordelen voor personen die kapitaalopbrengsten van Oostenrijkse oorsprong ontvangen, ook toe te kennen aan personen die kapitaalopbrengsten uit een andere lidstaat ontvangen, kan niet worden gerechtvaardigd door de omstandigheid dat de inkomsten van in een andere lidstaat gevestigde vennootschappen daar aan een lagere belasting zijn onderworpen.

      (1)  PB C 261 van 26.10.2002.


title: Zaak C-465/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Vrij verrichten van diensten — Recht van vestiging — Beroep van bewakingsagent — Particuliere beveiligingsdiensten — Eed van trouw aan Italiaanse Republiek — Vergunning van prefect — Vestiging — Minimumpersoneelsbezetting — Storten van waarborgsom — Bestuurlijk toezicht op prijs van geleverde diensten)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-465/05) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verrichten van diensten - Recht van vestiging - Beroep van bewakingsagent - Particuliere beveiligingsdiensten - Eed van trouw aan Italiaanse Republiek - Vergunning van prefect - Vestiging - Minimumpersoneelsbezetting - Storten van waarborgsom - Bestuurlijk toezicht op prijs van geleverde diensten)
   (2008/C 51/18)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en E. Montaguti, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde, en D. Del Gaizo, avvocato dello Stato)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schendingen van de artikelen 43 en 49 EG — Vereisten om beroep van particuliere bewaker uit te oefenen — Verplichting om eed van trouw aan Italiaanse Republiek af te leggen — Verplichte vergunning van de prefect
   Dictum

               1)

               Door in het kader van de eenvormige tekst van de wetten op de openbare veiligheid (Testo unico delle leggi di pubblica sicurezza), goedgekeurd bij wetsbesluit nr. 773 van 18 juni 1931, zoals gewijzigd, op te nemen dat:

                           —

                           de activiteit van particuliere bewaker enkel kan worden uitgeoefend na voorafgaande aflegging van een eed van trouw aan de Italiaanse Republiek, is de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 43 EG en 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen;

                           —

                           de activiteit van particuliere beveiliging slechts door een in een andere lidstaat gevestigde dienstverrichter kan worden uitgeoefend na afgifte van een territoriaal beperkte vergunning door de Prefetto, zonder dat daarbij rekening wordt gehouden met de verplichtingen waaraan de dienstverrichter reeds in zijn lidstaat van oorsprong is onderworpen, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen;

                           —

                           bedoelde vergunning een beperkte territoriale geldigheid heeft en dat bij de afgifte ervan rekening wordt gehouden met het aantal en de omvang van de in het betrokken gebied reeds actieve ondernemingen op het gebied van de particuliere beveiliging, is de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 43 EG en 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen;

                           —

                           particuliere beveiligingsbedrijven een vestiging moeten hebben in iedere provincie waarin zij werkzaam zijn, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen;

                           —

                           het personeel van de ondernemingen individuele toestemming moet hebben verkregen om als particuliere bewaker werkzaam te zijn, zonder dat daarbij rekening wordt gehouden met de controles en verificaties die reeds in de lidstaat van oorsprong zijn verricht, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen;

                           —

                           beveiligingsbedrijven slechts een vergunning kunnen verkrijgen indien zij een minimum- en/of maximumaantal werknemers in dienst hebben, is de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 43 EG en 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen;

                           —

                           deze ondernemingen een waarborgsom moeten storten bij de Cassa deposito e prestiti, is de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 43 EG en 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen, en

                           —

                           de prijzen van de diensten op het gebied van de particuliere beveiliging in de vergunning van de Prefetto worden vastgesteld, waarbij de prijzen enkel binnen een van tevoren vastgestelde marge mogen schommelen, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak C-524/08: Beroep ingesteld op 1 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/20

         Beroep ingesteld op 1 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-524/08)
   (2009/C 19/36)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Yerrell en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/68/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2005 betreffende herverzekering en houdende wijziging van richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG van de Raad en van richtlijnen 98/78/EG en 2002/83/EG, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 10 december 2007 verstreken.

      (1)  PB L 323, blz. 1.


title: Zaak T-150/16: Beroep ingesteld op 6 april 2016 — Ecolab USA/EUIPO (ECOLAB)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/57

      Beroep ingesteld op 6 april 2016 — Ecolab USA/EUIPO (ECOLAB)
      (Zaak T-150/16)
      (2016/C 211/71)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Ecolab USA, Inc. (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: V. Töbelmann en C. Menebröcker, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Betrokken merk: internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen met betrekking tot het merk „ECOLAB” — inschrijvingsaanvraag nr. 1 180 255

         Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 26 januari 2016 in zaak R 644/2015-4

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 7, lid 1, onder b), en artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

                  —

                  schending van het beginsel van gelijke behandeling en van het rechtszekerheidsbeginsel;

                  —

                  schending van artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-462/10 P: Beschikking van het Hof van 13 januari 2012 — Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europees Milieuagentschap (EMA) (Hogere voorziening — Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbesteding — Verrichting van IT-adviesdiensten — Afwijzing van offerte — Gunning van opdracht aan andere inschrijver — Selectie- en toewijzingscriteria — Verwarring van criteria — Weging van criteria — Volledige kopie van evaluatierapport — Ontoereikende motivering)

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/2

         Beschikking van het Hof van 13 januari 2012 — Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europees Milieuagentschap (EMA)
   (Zaak C-462/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbesteding - Verrichting van IT-adviesdiensten - Afwijzing van offerte - Gunning van opdracht aan andere inschrijver - Selectie- en toewijzingscriteria - Verwarring van criteria - Weging van criteria - Volledige kopie van evaluatierapport - Ontoereikende motivering)
   2012/C 109/02
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, dikigoros)

      Andere partij in de procedure: Europees Milieuagentschap (EMA) (vertegenwoordigers: J. Stuyck en A.-M. Vandromme, advocaten)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 8 juli 2010 — Evropaïki Dynamiki/EMA (T-331/06), waarbij het Gerecht een beroep tot nietigverklaring van het besluit van 14 september 2006 van het Europees Milieuagentschap, tot afwijzing van een door verzoekster ingediend bod in het kader van aanbestedingsprocedure EEA/IDS/06/002, betreffende het verrichten van IT-adviesdiensten (PB 2006/118-125101), en van het besluit tot gunning van de opdracht aan een andere inschrijver, heeft verworpen — Toewijzingscriteria — Onjuiste beoordeling

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt verworpen.

               2)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010.


title: Zaak C-318/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 augustus 2009 door A2A SpA, voorheen ASM Brescia SpA, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer — uitgebreid) van 11 juni 2009 in zaak T-189/03, ASM Brescia SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/37

         Hogere voorziening ingesteld op 11 augustus 2009 door A2A SpA, voorheen ASM Brescia SpA, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer — uitgebreid) van 11 juni 2009 in zaak T-189/03, ASM Brescia SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-318/09 P)
   2009/C 267/68
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: A2A SpA, voorheen ASM Brescia SpA (vertegenwoordigers: A. Santa Maria, A. Giardina, C. Croff en G. Pizzonia, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               het arrest in zaak T-189/03 vernietigen wegens schending van het gemeenschapsrecht, in het bijzonder van artikel 87 EG, alsmede wegens gebrek aan motivering, voor zover daarbij de driejarige vrijstelling van vennootschapsbelasting als staatssteun wordt aangemerkt;

               —

               het arrest vernietigen wegens verkeerde en tegenstrijdige toepassing van het gemeenschapsrecht, voor zover daarbij de driejarige vrijstelling van vennootschapsbelasting niet als bestaande steun wordt aangemerkt;

               —

               het arrest vernietigen wegens schending van het gemeenschapsrecht, voor zover daarbij de rechtmatigheid van het in de beschikking vervatte bevel tot terugvordering wordt bevestigd; en dus

               —

               de beschikking (1) nietig verklaren, voor zover daarbij wordt vastgesteld dat de overgangsregeling gedurende welke de fiscale behandeling van de plaatselijke nutsbedrijven waarin de overheid een meerderheidsdeelneming heeft, ongewijzigd blijft, met de gemeenschappelijke markt onverenigbare steun vormt (artikel 2 van de beschikking), en/of voor zover Italië daarbij wordt gelast die steun van de begunstigden terug te vorderen (artikel 3 van de beschikking);

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Met haar eerste middel stelt A2A SpA schending door het Gerecht van artikel 87, lid 1, EG en gebrek aan motivering, voor zover in het arrest de driejarige vrijstelling van vennootschapsbelasting als staatssteun wordt aangemerkt. Rekwirante betoogt in het bijzonder dat de Commissie in haar beschikking niet heeft aangetoond dat in casu is voldaan aan twee van de in artikel 87, lid 1, EG genoemde voorwaarden, te weten vervalsing van de mededinging en ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de lidstaten. Verder is het Gerecht niet genoegzaam nagegaan op welke premissen de Commissie de kwalificatie als „steun” heeft gebaseerd, wat het in het kader van het door de gemeenschapsrechtspraak verlangde „volledige” onderzoek nochtans had moeten doen.

               2)

               Met haar tweede middel stelt rekwirante subsidiair schending door het Gerecht van artikel 88 EG en van de motiveringsplicht, en verzoekt zij tegelijk om vernietiging van het arrest, voor zover daarbij de driejarige vrijstelling van vennootschapsbelasting als „nieuwe steun” wordt aangemerkt. In het bijzonder heeft het Gerecht, dat de beweringen van de Commissie slaafs heeft overgenomen, ontkend dat de gedurende drie jaar geldende „standstill”-maatregelen ten gunste van de in vennootschappen op aandelen omgezette gemeentelijke bedrijven als „bestaande steun” kunnen worden beschouwd. Tot de tegengestelde bevinding komt men evenwel wanneer men bedenkt dat de betrokken belastingvrijstellingsregeling ook vóór de inwerkingtreding van het EG-Verdrag van toepassing was op de gemeentelijke bedrijven die, zoals de Commissie zelf heeft toegegeven, dezelfde economische eenheid vormen als de „wet nr. 142/90-vennootschappen”.

               3)

               Met haar derde middel verzoekt A2A ten slotte, meer subsidiair, om vernietiging van het arrest wegens schending van het gemeenschapsrecht en van de daarin verankerde beginselen, voor zover daarbij de rechtmatigheid van het in de beschikking vervatte bevel tot terugvordering wordt bevestigd. Volgens rekwirante moet het arrest worden vernietigd, voor zover daarbij, anders dan in de precedenten van de communautaire rechterlijke instanties, de rechtmatigheid van het in de beschikking vervatte algemene bevel wordt bevestigd en in wezen wordt verklaard dat de nationale autoriteiten elke beoordelingsvrijheid ontberen.

      (1)  Beschikking 2003/193/EG van de Commissie van 5 juni 2002 inzake de steunmaatregel betreffende belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige voorwaarden die Italië heeft verstrekt ten gunste van nutsbedrijven waarin de overheid een meerderheidsdeelneming heeft (PB 2003, L 77, blz. 21).


title: Zaak T-360/12: Beroep ingesteld op 8 augustus 2012 — Vuitton Malletier/BHIM — Nanu-Nana (Ruitmotief)

text:
               20.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/11

         Beroep ingesteld op 8 augustus 2012 — Vuitton Malletier/BHIM — Nanu-Nana (Ruitmotief)
   (Zaak T-360/12)
   2012/C 319/20
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Louis Vuitton Malletier (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzaretti en N. Parrotta, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Nanu-Nana Handelsgesellschaft mbH für Geschenkartikel & Co. KG (Berlijn, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 mei 2012 in zaak R 1854/2011-1 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in verzoeksters kosten van deze procedure; en

               —

               Nanu-Nana Handelsgesellschaft mbH für Geschenkartikel & Co.KG verwijzen in verzoeksters kosten van de procedures voor de nietigheidsafdeling en de kamer van beroep van het BHIM.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk dat een ruitmotief weergeeft voor waren van klasse 18 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6587851

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep heeft de nietigverklaring van het gemeenschapsmerk gevorderd op basis van de absolute nietigheidsgrond van artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, sub b, c, d, e-iii en f, van verordening nr. 207/2009 van de Raad en op basis van de absolute nietigheidsgrond van artikel 52, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad; en

               —

               schending van artikel 7, lid 3, en artikel 52, lid 2, van verordening nr. 207/2009 van de Raad.