title: Beroep, op 15 september 1995 ingesteld door P. Carrer tegen Hof van Justitie (Zaak T-170/95)

text:
11.11.95             I NL 1                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 299/ 17
totale produktiequotum bezitten dat aan Italië is toegekend,           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
komen op tegen de nieuwe regeling betreffende de suiker
sector, voor zover dientengevolge de steunmaatregelen die              — het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag om
tot het verkoopseizoen 1994/95 aan de Italiaanse industrie                  verzoekers afwezigheid van 8 tot en met 23 augustus
werden toegekend, volledig zijn weggevallen , doch wel de                   1994 als ongeoorloofde afwezigheid aan te merken en
regeling in stand is gelaten die inhield dat de suikerprodu                tien dagen op zijn jaarlijks vakantieverlof in mindering te
cent in de gebieden met een tekort, waar de produktie dus                   brengen , nietig te verklaren;
lager was dan de consumptie, voor de suikerbieten een
hogere minimumprijs betaalde dan in gebieden zonder                    — verweerster in de kosten te verwijzen.
tekort . Dit verschil , zoals ook het overeenkomstige verschil
tussen de interventieprijs en de afgeleide interventieprijs            Middelen en voornaamste argumenten:
voor suiker, komt neer op een differentiatie naargelang van
de regio, en was aanvankelijk bedoeld om ervoor te zorgen              Verzoeker is het er niet mee eens, dat verweerster zijn
dat de producenten van de landen met een overschot zouden              afwezigheid van de arbeidsplaats in de tweede en derde week
leveren aan landen met een tekort, door de extra transport            van augustus 1994 als ongeoorloofd heeft aangemerkt.
kosten te dekken .
Italiël is evenwel niet een land met een tekort, en volgens            Hij zet uiteen, dat hij eerst door kennisneming van het
verzoeksters betekent het feit dat naar gelang van de regio            bestreden besluit van 21 september 1994 ervan op de hoogte
verschillende prijzen worden gehanteerd , dat de regeling              is geraakt, dat de controlerend arts van de instelling had
voor een ander dan haar oorspronkelijke doel wordt                     beslist, dat de door zijn behandelend arts voorgeschreven
gebruikt, en in feite wordt omgevormd tot een steunmaat               arbeidsonderbreking niet gerechtvaaardigd was en dat hij
regel ten gunste van de bietentelers, die volledig en uitslui         zijn arbeid onmiddellijk had moeten hervatten .
tend ten laste komt van de Italiaanse suikerfabrikanten wat
voor door deze laatsten een aanzienlijke schadepost vormt,             Verzoeker is te dezen van mening, dat de raadgevend arts
nu er niet langer steunmaatregelen zijn die dit verlies kunnen         van de instelling als eenvoudig niet-gespecialiseerd hulparts
compenseren . Ter verzekering van de coherentie van de                 geen andere bevoegdheid bezit dan het tot aanstelling
regeling, had de afschaffing van de steunmaatregelen                   bevoegde gezag een rapport te doen toekomen betreffende
gepaard moeten gaan met de afschaffing van de naar regio               de geldigheid van het medisch attest; het tot aanstelling
gedifferentieerde prijzen .                                            bevoegde gezag is als enige bevoegd te beslissen, dat een
                                                                       door zijn behandelend arts voorgeschreven ziekteverlof hem
Volgens verzoeksters vormt de nieuwe gemeenschapsrege                 niet kan worden tegengeworpen en een ambtenaar te
ling een schending                                                     bevelen , zijn arbeid onmiddellijk te hervatten . Bovendien
                                                                       moet een dergelijk besluit ingevolge artikel 25 Ambtenaren
— van artikel 40 EEG-Verdrag, dat elke discriminatie                   statuut de betrokken ambtenaar onverwijld schriftelijk ter
      tussen producenten van de Gemeenschap verbiedt, en               kennis worden gebracht, hetgeen niet is gebeurd .
      bepaalt dat een eventueel gemeenschappelijk prijsbeleid
      op gemeenschappelijke criteria en op eenvormige bere            Verzoeker stelt voorts, dat hij verweerster een medisch attest
      keningswijzen moet berusten ;                                    van zijn behandelend arts heeft toegezonden waarbij hem
                                                                       een arbeidsonderbreking werd voorgeschreven van 25 juli
— is zij in strijd met de artikelen 30 en 34 EEG-Verdrag,              tot en met 19 augustus 1994, en dat verzoeker ingevolge
      voor zover de betrokken regeling een ongerechtvaardigd           artikel 59 van het Statuut derhalve van rechtswege in
      beletsel vormt voor de toepassing van de beginselen van          aanmerking kwam voor ziekteverlof. Deze bepaling geeft de
      de vrije markt op de Italiaanse producenten ;
                                                                       instelling wel het recht verzoeker aan een medische controle
— wordt een „ verdoken " steunmaatregel ten gunste van de              te onderwerpen, maar niet om ingeval de controlerend arts
      Italiaanse telers ingevoerd, die volledig ten laste komt         de geldigheid van het overgelegd medisch attest betwist, die
      van de Italiaanse suikerproducenien .                            niet in aanmerking te nemen en de betrokken ambtenaar te
                                                                       bevelen , de arbeid te hervatten .
Beroep, op 8 september 1995 ingesteld door A. Quijano
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak T-169/95 )                             Beroep, op 15 september 1995 ingesteld door P. Carrer
                            ( 95/C 299/29 )                                                 tegen Hof van Justitie
                                                                                ( Zaak T-l 70/95 )
                        (Procestaai: Frans)                                                       ( 95/C 299/30 )
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
 schappen is op 8 september 1995 beroep ingesteld tegen
 Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.
 Quijano, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
J.-N . Louis , T. Demaseure en A. Tornel , advocaten te                 schappen is op 15 september 1995 beroep ingesteld tegen
 Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                  Hof van Justitie door P. Carrer, wonende te Kehlen
 Fiduciaire Myson sari , Rue Glesener 1 .                               ( Luxemburg ), vertegenwoordigd door R. Borlandi, advo
 ---pagebreak--- Nr . C 299/ 18       NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                11 . 11 . 95
caat te Genua , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg            het gedeelte talenkennis te laten zakken . Zodoende heeft de
bij R. Montanelli Marisa, Rue de l'Ecole 6 , Nospelt.              examencommissie kennelijk in strijd met de geest van de
                                                                   aankondiging van vergelijkend onderzoek gehandeld . Met
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                 de kennis van een tweede vreemde taal mocht weliswaar
                                                                   rekening worden gehouden in die zin, dat de kandidaat
— op zijn minst het mondeling examen van intern verge             daarvoor bijkomende punten kon krijgen, doch het ontbre
    lijkend onderzoek CJ 51 /93 „ adjunct-assistenten " voor       ken van die kennis kon in geen geval een puntenaantal van
    de vorming van een reservelijst van adjunct-assistenten        minder dan 50% van het maximum rechtvaardigen; het
    ( M/V ) van de rang B 5-B 4 nietig te verklaren ;              ging immers niet om een toelatingsvereiste .
— nietig te verklaren de daaropvolgende besluiten van het
    tot aanstelling bevoegd gezag betreffende de door de
    examencommissie opgestelde reservelijst;
— nietig te verklaren het op 21 juni 1995 meegedeelde
    besluit van de klachtencommissie houdende afwijzing            Beroep, op 22 september 1995 ingesteld door Tidningen
    van de door verzoeker op 14 maart 1995 ingediende              Journalisten, Svenska Journalistförbundets Tidning, tegen
    klacht Cont. 3/95 R;                                                            Raad van de Europese Unie
                                                                                ( Zaak T-l 74/95 )
— verweerder in de kosten te verwijzen .                                                     ( 95/C 299/31 )
Middelen en voornaamste argumenten :                                                     (Procestaai: Engels)
Verzoeker beroept zich op onregelmatigheden die zijn
begaan bij het mondeling examen waaraan hij heeft                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
deelgenomen .                                                      schappen is op 22 september 1 995 beroep tegen Raad van de
                                                                   Europese Unie ingesteld door Tidningen Journalisten, Sven
Het betrokken mondeling examen diende volgens de aan              ska Journalistförbundets Tidning, vertegenwoordigd door
kondiging van vergelijkend onderzoek te bestaan in een             O. W. Brouwer en F. P. Louis, domicilie gekozen hebbende
gesprek met de jury, teneinde deze in staat te stellen te          te Luxemburg bij M. Loesch , advocaat aldaar, Rue Goethe
                                                                   11 .
beoordelen : a ) de kennis en beroepservaring van de kandi
daten alsmede het niveau van hun talenkennis ; b ) de
geschiktheid en de motivatie van de kandidaten alsmede hun         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
vermogen om zich aan de te verrichten taken aan te passen .
Uit die opsomming blijkt ondubbelzinnig, dat het monde            — nietig te verklaren het besluit van de Raad van 6 juli
ling examen een echt gesprek tussen de kandidaat en de                  1 995 houdende weigering om toegang te verlenen tot de
juryleden moest zijn , dat in de eerste door de kandidaat               door verzoeker opgevraagde documenten;
gekozen taal diende plaats vinden , behalve uiteraard het
gedeelte betreffende de talenkennis .                              — de Raad krachtens artikel 87 van het Reglement voor de
                                                                        procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de kosten
Bij het mondeling examen waaraan verzoeker heeft deelge                van verzoeker, daaronder begrepen de kosten van alle
nomen , hebben de juryleden hun vragen voorgelezen,                     interveniënten .
hetgeen aantoont dat zij ofwel niet in staat waren hun
vragen spontaan te stellen, ofwel - omdat zij ze niet hadden
voorbereid - geen bijkomende vragen konden stellen of              Middelen en voornaamste argumenten:
verduidelijkingen bij de antwoorden van de kandidaat
konden vragen . Onder die omstandigheden heeft verzoeker           Verzoeker, het zonder winstoogmerk uitgegeven weekblad
redenen om te betwijfelen dat de leden van de examencom           van het Svenska Journalistförbundet, vordert nietigverkla
missie in staat waren om het mondeling examen in het               ring van een weigering van de Raad van de Europese Unie
Italiaans af te nemen . Hij heeft bijgevolg redenen om aan te      om toegang te verlenen tot een aantal documenten die waren
nemen dat het oordeel van de jury en de door deze                  opgevraagd krachtens Besluit 93/73 1 /EG van de Raad van
toegekende punten kennelijk zijn beïnvloed door overwe            20 december 1993 betreffende toegang van het publiek tot
gingen van taalkundige aard , zodat alle kandidaten niet op        documenten van de Raad .
gelijke wijze zijn behandeld . Sommige kandidaten konden
immers een taal spreken die de jury perfect beheerste, zodat       Verzoeker verklaart, dat de Raad hem op 6 juli 1995 de
een werkelijk dialoog kon ontstaan, terwijl verzoeker deze         toegang heeft geweigerd tot 16 van de 20 door hem
kans niet is geboden .                                              opgevraagde documenten betreffende Europol . De Raad
                                                                    voerde daartoe aan, dat de verspreiding van dergelijke
Wat de beoordeling van de talenkennis betreft, in het               documenten afbreuk zou doen aan het algemeen belang, met
bijzonder de kennis van andere officiële talen van de               name de openbare veiligheid, en dat die documenten
Europese Unie dan het Italiaans , komt verzoeker - volgens          betrekking hebben op de beraadslagingen van de Raad,
het antwoord van de klachtenscommissie op zijn klacht - op          daaronder begrepen de standpunten die de leden van de
tegen het feit, dat zijn gebrekkige kennis van een tweede           Raad hebben ingenomen, en om die reden onder de
vreemde taal als rechtvaardiging is aangewend om hem voor           geheimhoudingsplicht vallen .


title: Zaak T-137/12: Beroep ingesteld op 19 maart 2012 — FunFactory/BHIM (Driedimensionaal merk in de vorm van een vibrator)

text:
               2.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 157/10

         Beroep ingesteld op 19 maart 2012 — FunFactory/BHIM (Driedimensionaal merk in de vorm van een vibrator)
   (Zaak T-137/12)
   2012/C 157/17
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: FunFactory GmbH (Bremen, Duitsland) (vertegenwoordiger: K.-D. Franzen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing (R 1436/2011-4) van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 19 januari 2012 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten, daaronder begrepen die van de procedure voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk in de vorm van een vibrator (aanvraagnr. 9 390 691) voor waren van klasse 10

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging en toepassing van art. 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien het aangevraagde merk onderscheidend vermogen heeft en de aan de orde zijnde waren niet beschrijft; schending van de motiveringsplicht van artikel 73, lid 1, van verordening nr. 207/2009 en schending van het recht om te worden gehoord.


title: Zaak T-242/06: Beroep ingesteld op 5 september 2006 — Cabrera Sánchez/BHIM — Industrias Cárnicas Valle (El charcutero artesano)

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/25

         Beroep ingesteld op 5 september 2006 — Cabrera Sánchez/BHIM — Industrias Cárnicas Valle (El charcutero artesano)
   (Zaak T-242/06)
   (2006/C 261/48)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Miguel Cabrera Sánchez (Móstoles, Spanje) (vertegenwoordigers: J. A. Calderón Chavero en T. Villate Consonni, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Industrias Cárnicas Valle, S.A.
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 16 juni 2006 in zaak R-0790/2005-1 te vernietigen;

               —

               beslissing 2239/2005 in oppositieprocedure B63747 te vernietigen;

               —

               de inschrijving van het betrokken merk volledig te doen weigeren door de oppositieafdeling;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: INDUSTRIAS CÁRNICAS VALLE, S.A.

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in kleur „EL CHARCUTERO ARTESANO” (aanvraagnr. 2.823.193) voor waren van klasse 29

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoeker

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk (nr. 2.047.511) „EL CHARCUTERO” voor waren van klasse 29

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie en aanvaarding van het aangevraagde merk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak C-49/05 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 mei 2008 — Ferriere Nord SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Italiaanse Republiek (Hogere voorziening — Staatssteun — Formele onderzoeksprocedure — Communautaire kaderregelingen inzake staatssteun ten behoeve van milieu — Recht van belanghebbenden — Verzoek om opmerkingen in te dienen — Artikel 88, lid 2, EG — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid — Milieudoelstelling van investering)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 mei 2008 — Ferriere Nord SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Italiaanse Republiek
   (Zaak C-49/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Formele onderzoeksprocedure - Communautaire kaderregelingen inzake staatssteun ten behoeve van milieu - Recht van belanghebbenden - Verzoek om opmerkingen in te dienen - Artikel 88, lid 2, EG - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheid - Milieudoelstelling van investering)
   (2008/C 158/02)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: Ferriere Nord SpA (vertegenwoordigers: W. Viscardini, G. Donà, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: V. Di Bucci), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Braguglia, gemachtigde, M. Fiorilli, avvocato dello Stato)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid) van 18 november 2004, Ferriere Nord/Commissie (T-176/01), houdende verwerping van een beroep tot nietigverklaring van beschikking 2001/829/EG, EGKS van de Commissie van 28 maart 2001 betreffende door Italië voorgenomen staatssteun aan Ferriere Nord SpA (PB L 310, blz. 22), waarbij de als milieusteun aangemelde steun die de autonome regio Friuli-Venezia Giulia (Italië) voornemens is aan rekwirante toe te kennen in de vorm van een financiële bijdrage voor de aanschaf van een walsband voor gelaste wapeningsnetten die het mogelijk maakt om het geluid en de hoeveelheid in de vorm van ijzeroxide geproduceerde afvalstoffen te verminderen, onverenigbaar met de gemeenschappelijk markt is verklaard, en afwijzing van een vordering tot vergoeding van de schade die rekwirante stelt te hebben geleden ten gevolge van deze beschikking
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Ferriere Nord SpA wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak F-94/14: Beroep ingesteld op 15 september 2014 — ZZ/ECB

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/49

         Beroep ingesteld op 15 september 2014 — ZZ/ECB
   (Zaak F-94/14)
   (2015/C 007/57)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de directie van de ECB om verzoeker in het kader van de procedure van jaarlijkse herziening van de salarissen en bonussen voor het jaar 2014 geen extra salarisverhoging te geven

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de directie, vastgesteld op 25 februari 2014 en aan het personeel meegedeeld op 3 maart 2014, om verzoeker voor 2014 geen extra salarisverhoging te geven;

               —

               nietigverklaring van het besluit tot verwerping van het bijzondere beroep, welke besluit op 1 juli 2014 is vastgesteld en op 7 juli 2014 is ontvangen;

               —

               indien nodig, nietigverklaring van het besluit van het hoofd van de bevoegde afdeling/DG-H om verzoeker niet in overweging te nemen of voor te dragen voor een extra salarisverhoging, welk besluit impliciet is meegedeeld bij het besluit van de directie van 25 februari 2014 en bij het besluit tot afwijzing van het bijzondere beroep van 1 juli 2014;

               —

               vergoeding van de materiële schade bestaande in het verlies van een kans om in 2014 een extra salarisverhoging te krijgen, welke schade wordt begroot op 51  962 EUR, of, subsidiair, nietigverklaring van de procedure die heeft geleid tot het besluit van 25 februari 2014 en organisatie door de ECB van een nieuwe procedure voor de toekenning van extra salarisverhogingen voor 2014;

               —

               vergoeding van de immateriële schade, welke ex eaquo et bono op 5  000 EUR wordt begroot;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-81/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van  13 juni 2006  — Maccanti/EESC

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/37

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 juni 2006 — Maccanti/EESC
   (Zaak F-81/05) (1)

   (2006/C 165/75)

      Procestaal: Frans

   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 281 van 12.11.2005.


title: Zaak C-538/10: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 22 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik — België) — Richard Lebrun, Marcelle Howet/Belgische Staat (Artikelen 92, lid 1, 103, lid 1, en 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor de procesvoering — Prejudiciële verwijzing — Onderzoek van overeenstemming van nationaal voorschrift met zowel Unierecht als nationale Grondwet — Nationale regeling die voorziet in voorrang van incidentele procedure voor grondwettigheidstoetsing — Handvest van grondrechten van Europese Unie — Noodzakelijke band met Unierecht — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/22

      Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 22 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik — België) — Richard Lebrun, Marcelle Howet/Belgische Staat
      (Zaak C-538/10) (1)

      (Artikelen 92, lid 1, 103, lid 1, en 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor de procesvoering - Prejudiciële verwijzing - Onderzoek van overeenstemming van nationaal voorschrift met zowel Unierecht als nationale Grondwet - Nationale regeling die voorziet in voorrang van incidentele procedure voor grondwettigheidstoetsing - Handvest van grondrechten van Europese Unie - Noodzakelijke band met Unierecht - Kennelijke onbevoegdheid van Hof)
      (2012/C 25/38)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Rechtbank van eerste aanleg te Luik

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Richard Lebrun, Marcelle Howet

         Verwerende partij: Belgische Staat

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Luik — Uitlegging van artikel 6 VEU, artikel 267 VWEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Verplichting voor de nationale rechterlijke instanties om zich eerst tot het Grondwettelijk Hof te wenden ingeval van een vermeende schending van de fundamentele rechten door een nationale wet — Verenigbaarheid met het Unierecht van de nationale bepaling die deze verplichting tot voorafgaande adiëring oplegt — Mogelijkheid voor de nationale rechterlijke instanties om de verenigbaarheid van nationale normen met internationale verdragen te toetsen wanneer de constitutionele rechter de betrokken nationale wet verenigbaar heeft verklaard met de door de Grondwet gewaarborgde grondrechten

         Dictum

      Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de prejudiciële vraag die door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) is gesteld.

         (1)  PB C 38 van 5.2.2011.


title: Zaak C-581/15: Beroep ingesteld op 10 november 2015 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/15

         Beroep ingesteld op 10 november 2015 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-581/15)
   (2016/C 027/19)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: Z. Malůšková, J. Hottiaux, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Tsjechische Republiek, doordat zij geen nationaal elektronisch register van wegvervoerondernemingen in het leven heeft geroepen en dit register niet heeft gekoppeld met de nationale elektronische registers van de overige lidstaten, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten op grond van artikel 16, leden 1 en 5, van verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van richtlijn 96/26/EG van de Raad, en derhalve dat dat de Tsjechische Republiek, doordat zij heeft toegestaan dat overheidsmiddelen voor het beheer van de spoorweginfrastructuur werden overgedragen naar activiteiten in verband met de exploitatie van vervoersdiensten, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten op grond van richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 tot instelling van één Europese spoorwegruimte (artikel 6, lid 1, van richtlijn 91/440/EEG).

               —

               de Tsjechische Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 30 juni 2015 verstreken.
   Verzoekster doet haar beroep steunen op de volgende gronden:
   Op 30 juni 2015, toen de in de mededeling van punten van bezwaar gestelde termijn is verstreken, had de Tsjechische Republiek geen nationaal elektronisch register van wegvervoerondernemingen in het leven geroepen en had zij dit register niet gekoppeld met de nationale elektronische registers van de overige lidstaten, hoewel zij daartoe was gehouden op grond van artikel 16, leden 1 en 5, van verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van richtlijn 96/26/EG van de Raad. (1)

      (1)  PB L 300, blz. 1.


title: Zaak C-232/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel (België) op 22 mei 2006 — Rijksdienst voor pensioenen/Hèlène Vercheval

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel (België) op 22 mei 2006 — Rijksdienst voor pensioenen/Hèlène Vercheval
   (Zaak C-232/06)
   (2006/C 190/17)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Arbeidshof te Brussel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Rijksdienst voor pensioenen

      Verweerster: Hèlène Vercheval
   Prejudiciële vragen

               1)

               Aangaande de regularisatiebijdragen (artikel 4 van het koninklijk besluit van 25 juni 1997, waarbij artikel 16ter, § 2, wordt ingevoegd)
               Dient richtlijn 79/7/EEG van 19 december 1978 (1) aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat een regeling mag vaststellen die ertoe strekt om een groep personen van een bepaald geslacht, die aanvankelijk werd gediscrimineerd, in staat te stellen gebruik te maken van de pensioenregeling die geldt voor de groep personen van het andere geslacht, wanneer zij met terugwerkende kracht bijdragen betalen (eenmalige betaling van een zeer groot bedrag) waarvan de vordering tot betaling op grond van de in deze staat geldende wettelijke regeling is verjaard voor de laatstgenoemde categorie personen?
               Zo ja, dient richtlijn 79/7/EEG van 19 december 1978 niet aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat de hiermee strijdige wettelijke regeling moet aanpassen zodra bij een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen dit normenconflict wordt vastgesteld, en uiterlijk binnen de verjaringstermijn die geldt voor de vordering tot betaling van bijdragen die voortvloeit uit de vaststelling van deze regeling?

               2)

               Aangaande de vertragingsrente (artikel 4 van het koninklijk besluit van 25 juni 1997, waarbij artikel 16ter, § 4, derde alinea, wordt ingevoegd)
               Dient richtlijn 79/7/EEG van 19 december 1978 aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat een regeling mag vaststellen die ertoe strekt om een groep personen van een bepaald geslacht, die aanvankelijk werd gediscrimineerd, in staat te stellen gebruik te maken van de pensioenregeling die geldt voor de groep personen van het andere geslacht, wanneer zij hoge vertragingsrente betalen die op grond van de in deze staat geldende wettelijke regeling is verjaard voor de laatstgenoemde categorie personen?
               Zo ja, dient richtlijn 79/7/EEG van 19 december 1978 niet aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat de hiermee strijdige wettelijke regeling moet aanpassen zodra bij een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen dit normenconflict wordt vastgesteld, en uiterlijk binnen de verjaringstermijn die geldt voor de vertragingsrente die voortvloeit uit de vaststelling van deze regeling?

      (1)  Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (PB L 6, blz. 24).


title: Zaak T-125/00: Beroep, op 5 mei 2000 ingesteld door J. López Madruga tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 211/22              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        22.7.2000
— ongeacht de beslissing over voorgaand punt, de Commissie             — verweerder in de kosten te verwijzen.
    te gelasten verzoeker krachtens artikel 288 EG een schade-
    vergoeding van 12 000 Euro toe te kennen voor de
    10 maanden vertraging;                                             Middelen en voornaamste argumenten
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                              Verzoekster vordert dat wordt vastgesteld, dat het Hof van
                                                                       Justitie niet heeft voldaan aan zijn verplichting het arrest van
                                                                       het Gerecht van 30 september 1998, zaak T-154/96, Chvatal
                                                                       e.a. (1), uit te voeren. In dit arrest is nietigverklaard het besluit
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       van het Hof houdende afwijzing van verzoeksters verzoek aan
                                                                       de instelling, haar naam te plaatsen op de lijst van personen
Verzoeker had zich ingeschreven voor vergelijkend onderzoek            die blijk hebben gegeven van belangstelling voor toepassing
COM/A/98, dat door de Commissie was georganiseerd voor                 van een maatregel tot definitieve beëindiging van de dienst als
de samenstelling van een reservelijst van adjunct-ad-                  die waarin wordt voorzien door verordening (EG, Euratom,
ministrateurs. Hij komt op tegen het besluit van de jury, die          EGKS) nr. 2688/95 van de Raad van 17 november 1995
hem niet tot de mondelinge proeven heeft toegelaten op grond           tot vaststelling van bijzondere maatregelen betreffende de
dat hij na de schriftelijke proeven niet tot de 160 beste              beëindiging van de dienst van ambtenaren van de Europese
kandidaten behoorde. Verzoeker stelt, dat het betrokken besluit        Gemeenschappen naar aanleiding van de toetreding van Oos-
niet met redenen is omkleed en is aangetast door misbruik van          tenrijk, Finland en Zweden. (2).
bevoegdheid, nu de samenstelling van de jury en de lijst van
geslaagde kandidaten niet bekend zijn gemaakt.                         Volgens verzoekster is het Hof gehouden te handelen, niet
                                                                       alleen op grond van artikel 233 van het Verdrag, maar ook uit
Voorts stelt verzoeker, dat de mededeling van de resultaten            hoofde van artikel 24 Ambtenarenstatuut (verplichting tot
van de schriftelijke proeven 10 maanden na de in de aankon-            bijstand). Het had onder meer het verzuim van de Raad tot
diging van vergelijkend onderzoek voorziene datum hem                  vaststelling van een voorstel voor een verordening betreffende
schade heeft veroorzaakt, aangezien hij daardoor gedurende             vervroegde uittredingen bij het Hof, aan de gemeenschapsrech-
de betrokken periode geen voltijdse betrekking met de overeen-         ter kunnen voorleggen, of ervoor kunnen zorgen dat een post
komstige bezoldiging kon bekleden.                                     overeenkomend met de kosten van vervroegde uittredingen
                                                                       op zijn begroting zou worden opgenomen.
                                                                       (1) JurAmbt. I-A-527 en JurAmbt. II-1579.
                                                                       (2) PB L 280, van 23 november 1995, blz. 1.
Beroep, op 2 mei 2000 ingesteld door C. Chvatal tegen
    Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       Beroep, op 5 mei 2000 ingesteld door J. López Madruga
                       (Zaak T-115/00)                                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-125/00)
                       (2000/C 211/46)
                                                                                (2000/C 211/47)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 mei 2000 beroep ingesteld tegen Hof van               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Justitie van de Europese Gemeenschappen door C. Chvatal,               schappen is op 5 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
woonachtig te Luxemburg, vertegenwoordigd door A. Lorang,              van de Europese Gemeenschappen door J. López Madruga,
advocaat te Luxemburg.                                                 woonachtig te Brussel, vertegenwoordigd door J. Ramón Itur-
                                                                       riagagoitia.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren het op 2 februari 2000 betekende besluit         — gedeeltelijk nietig te verklaren het stilzwijgend besluit,
    van het Hof van 26 januari 2000 houdende afwijzing van                  gevolgd door een administratief zwijgen, voor zover aan
    verzoeksters klacht;                                                    eiser niet wordt toegestaan om 35 % van zijn maandelijkse
                                                                            netto-inkomsten over te maken naar de bankrekening die
— het Hof te veroordelen tot vergoeding van de door                         hij in Groot-Brittannië aanhoudt om de kosten van de
    verzoekster geleden materiële schade als omschreven in                  universitaire opleiding van zijn zonen Diego en Javier te
    punt 3 van het verzoekschrift;                                          betalen;
 ---pagebreak--- 22.7.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 211/23
— de Commissie te gelasten gecorrigeerde salarisstroken op            — subsidiair, de beschikking van de Commissie nietig te
    te stellen met ingang van de maand oktober 1999, met                   verklaren voorzover het terug te vorderen bedrag is
    de desbetreffende bedragen verhoogd voor moratoire                     berekend over een in totaal verleend steunbedrag ad
    interessen, en                                                         1 246,9 miljoen DM (minus DM 10,5 miljoen voor niet-
                                                                           verleende concurrentiesteun en DM 27 miljoen sluitings-
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                                  subsidie) in plaats van over het totaalbedrag van de
                                                                           werkelijk verleende bedrijfssteun (DM 230 984 miljoen)
                                                                           onder aftrek van reeds teruggevorderde bedragen (DM
Middelen en voornaamste argumenten                                         83 miljoen);
Verzoeker komt op tegen de weigering van het tot aanstelling          — de Commissie in de kosten te verwijzen.
bevoegd gezag, tot uitdrukking komend in een administratief
zwijgen, om 35 % van zijn netto salaris over te maken naar de
door hem in het Verenigd Koninkrijk geopende rekening ten             Middelen en voornaamste argumenten
behoeve van de kosten van de universitaire opleiding van zijn
zonen. Het tot aanstelling bevoegd gezag heeft verzoekers
aanvraag slechts gedeeltelijk gehonoreerd, door 19 % van zijn         De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
salaris naar deze rekening over te maken.                             die in zaak T-227/99 (2), met uitzondering van het betoog
                                                                      inzake de onjuiste samenstelling van de Commissie.
Tot staving van zijn vorderingen stelt verzoeker schending
van:
                                                                      (1) PB L 120, blz. 12.
                                                                      (2) PB 2000, C 6, blz. 27.
— artikel 17, lid 2, sub a, en b, van bijlage VII bij het Statuut
    en aanvullende bepalingen,
— het evenredigheidsbeginsel,
— het beginsel van gelijkheid voor de wet, en
— het verbod van discriminatie op grond van nationaliteit.
                                                                      Beroep, op 19 mei 2000 ingesteld door C. Morello tegen
Verzoeker stelt eveneens misbruik van bevoegdheid, alsmede                   Commissie van de Europese Gemeenschappen
schending van de motiveringsplicht.
                                                                                (Zaak T-135/00)
                                                                                (2000/C 211/49)
Beroep, op 18 mei 2000 ingesteld door Kvaerner Warnow                                          (Procestaal: Frans)
Werft GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                           schappen
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                       (Zaak T-134/00)                                schappen is op 19 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen door C. Morello, wonende
                                                                      te Brussel, vertegenwoordigd door J. Sambon en P. P. Van
                       (2000/C 211/48)
                                                                      Gehuchten, advocaten te Brussel.
                       (Procestaal: Duits)                            Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             — nietig te verklaren het besluit van de Commissie om een
schappen is op 18 mei 2000 beroep tegen Commissie van de                   ander ambtenaar te benoemen op post COM/069/99
Europese Gemeenschappen ingesteld door Kvaerner Warnow                     IV/C1 „Telecommunicaties en Posterijen, coördinatie van
GmbH, te Rostock-Warnemünde (BRD), vertegenwoordigd                        de informatiemaatschappij”, overeenkomend met een post
door M. Schütte van Bruckhaus Westrick Heller Löber, advoca-               A3 van hoofd van een eenheid;
ten te Brussel.
                                                                      — nietig te verklaren het besluit van de Commissie om geen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                        gevolg te geven aan verzoekers sollicitatie naar de post
                                                                           COM/069/99 IV/C1 „Telecommunicatie en Posterijen,
— de beschikking van de Commissie K (2000) 516 endg. van                   coördinatie van de informatiemaatschappij”, overeen-
    15 februari 2000 betreffende de steunmaatregelen van                   komend met een post A3 van hoofd van een eenheid,
    de Bondsrepubliek Duitsland ten behoeve van Kvaerner                   alsmede alle aan dit besluit voorafgaande voorbereidende
    Warnow Werft GmbH (1) nietig te verklaren;                             handelingen die zelf onregelmatig zouden zijn;


title: Zaak T-42/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 2 september 2008 — Shetland Islands Council/Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/50

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 2 september 2008 — Shetland Islands Council/Commissie
   (Zaak T-42/08) (1)

   (2008/C 272/97)

      Procestaal: Engels

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak C-403/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 19 juli 2016 — Soufiane El Hassani/Ministrowi Spraw Zagranicznych

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 19 juli 2016 — Soufiane El Hassani/Ministrowi Spraw Zagranicznych
   (Zaak C-403/16)
   (2016/C 383/03)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Soufiane El Hassani

      Verwerende partij: Minister Spraw Zagranicznych

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 32, lid 3, van verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot vaststelling van een gemeenschappelijke visumcode (visumcode) (1), gelet op overweging 29 van de visumcode en op artikel 47, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (PB 2012, C 326, blz. 391), aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat verplicht is een voorziening in rechte (beroep) te waarborgen?

      (1)  PB 2009, L 243, blz. 1.


title: Zaak C-423/02: Beroep, op 22 november 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
C 19/18                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      25.1.2003
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                           Ten slotte, niettegenstaande het feit dat rekwirantes zaak niet is
                                                                          gebaseerd op schending van het algemene gelijkheidsbeginsel,
                                                                          heeft het Gerecht van eerste aanleg volgens rekwirante in elk
1.    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 sep-            geval blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting (en geen
      tember 2002 in zaak T-89/00 te vernietigen;                         passende motivering gegeven) toen het in punt 57 van het
                                                                          arrest concludeerde dat de verschillende rechtsgrondslag voor
                                                                          de heffing van antidumpingrechten op GEAC’s uit de Verenigde
2.    de Raad te verwijzen in de kosten van deze procedure en             Staten en Thailand enerzijds en uit Japan anderzijds volstond
      van de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg;                om geen schending van het gelijkheidsbeginsel in het onderha-
                                                                          vige geval op te leveren.
3.    nietig te verklaren artikel 3, laatste alinea, van verordening
      (EG) nr. 173/2000 van de Raad van 24 januari 2000 tot
      beëindiging van de antidumpingprocedures met betrek-                (1 ) PB 2000, C 163, blz. 32.
      king tot de invoer van grote elektrolytische aluminium-             (2 ) PB 2000, L 22, blz. 1.
      condensatoren („GEAC’s”) uit Japan, de Republiek Korea              (3 ) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995
      en Taiwan (2), voorzover daarin niet is bepaald dat deze                 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping
      verordening met terugwerkende kracht vanaf 4 december                    uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap
      1997 van toepassing is; subsidiair, de zaak terug te wijzen              (PB 1996, L 56, blz. 1).
      naar het Gerecht van eerste aanleg.
Middelen en voornaamste argumenten
Rekwirante betoogt dat het Gerecht van eerste aanleg ten                  Beroep, op 22 november 2002 ingesteld door Commissie
onrechte zijn eigen interpretatie van rekwirantes vordering in            van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
de plaats heeft gesteld door in punt 48 van het arrest te                         ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
verklaren dat er volgens rekwirante „in wezen sprake [was]
van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van het
gelijkheidsbeginsel in de bestreden verordening”. Het Gerecht                                       (Zaak C-423/02)
van eerste aanleg had integendeel moeten stellen dat er
volgens rekwirante in wezen sprake was van een onjuiste
rechtsopvatting bij de toepassing van het in artikel 9, lid 5, van                                    (2003/C 19/32)
de antidumpingbasisverordening ( 3) opgenomen non-discrimi-
natiebeginsel op de feiten van het geding. Indien het Gerecht
van eerste aanleg de toepassing van het in artikel 9, lid 5, van
de antidumpingbasisverordening opgenomen non-discrimi-
natiebeginsel in overweging had genomen zoals het hoorde in
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
plaats van alle aandacht te richten op het gelijkheidsbeginsel,           op 22 november 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd
dan was het tot een andere conclusie gekomen.                             Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Com-
                                                                          missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd
                                                                          door X. Lewis en M. Konstantinidis als gemachtigden, domicilie
                                                                          gekozen hebbende te Luxemburg.
Rekwirante voert ook aan dat het Gerecht van eerste aanleg
blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in
punt 58 van het arrest inzake artikel 9, lid 5, van de
antidumpingbasisverordening te concluderen dat:                           Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
(i)   artikel 9, lid 5, enkel het opleggen van antidumpingrech-           1)     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-
      ten in het begin betreft;                                                  Brittannië en Noord-Ierland, door niet de nodige wettelij-
                                                                                ke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te
                                                                                voldoen aan richtlijn 1999/31/EG van de Raad van
(ii)  artikel 9, lid 5, niet noodzakelijk van toepassing is op het               26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (1),
      van kracht blijven van antidumpingrechten overeenkom-                      of althans deze bepalingen niet ter kennis van de Commis-
      stig artikel 11, lid 2, van die verordening; en                            sie te brengen, de krachtens artikel 18 van deze richtlijn
                                                                                op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
(iii) artikel 9, lid 5, door de Raad naar goeddunken mag
      worden toegepast en als zodanig geen dwingende rechts-              2)     het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
      regel is.                                                                  Ierland in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 25.1.2003              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 19/19
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
De Commissie stelt dat de autoriteiten van het Verenigd                 Artikel 249 EG, volgens hetwelk een richtlijn voor elke lidstaat
Koninkrijk tijdig de nodige procedures ter omzetting van                verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat,
richtlijn 1999/31/EG in nationaal recht moeten opstarten,               impliceert dat de lidstaten de in de richtlijn gestelde termijn
zodat de omzetting ongeacht de aard van deze procedures                 om aan deze richtlijn te voldoen, in acht moeten nemen. Deze
binnen de voorgeschreven termijn voltooid is en dat zij de              termijn is op 1 januari 1990 verstreken zonder dat het
Commissie hierover moeten inlichten.                                    Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de
                                                                        nodige bepalingen heeft vastgesteld om aan de in de vordering
                                                                        van de Commissie genoemde richtlijn te voldoen.
Aangezien het Verenigd Koninkrijk de Commissie niet heeft
ingelicht over de bepalingen die het heeft vastgesteld om aan
de richtlijn te voldoen, en de Commissie niet over andere
                                                                        (1 ) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 23.
informatie beschikt waaruit zij zou kunnen afleiden dat het
                                                                        (2 ) PB L 42 van 12.2.1987, blz. 43.
Verenigd Koninkrijk de nodige bepalingen heeft vastgesteld,
kan zij niet anders dan aannemen dat het Verenigd Koninkrijk
deze bepalingen nog niet heeft vastgesteld en dat het bijgevolg
zijn verplichtingen krachtens deze richtlijn niet is nagekomen.
( 1) PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.
                                                                        Verzoek van de Cour administrative (Groothertogdom
                                                                        Luxemburg) van 21 november 2002 om een prejudiciële
                                                                        beslissing in het geding tussen Johanna Maria Delahaye,
                                                                        echtgenote Boor, en Ministre de la Fonction publique et
                                                                                de la Réforme administrative
Beroep, op 22 november 2002 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
       ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                                            (Zaak C-425/02)
                         (Zaak C-424/02)                                                          (2003/C 19/34)
                          (2003/C 19/33)
                                                                        De Cour administrative heeft bij beschikking van 21 november
                                                                        2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              25 november 2002, in het geding tussen Johanna Maria
op 22 november 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd                     Delahaye, echtgenote Boor, en Ministre de la Fonction publique
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Com-              et de la Réforme administrative het Hof van Justitie van de
missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd                 Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
door X. Lewis en M. Konstantinidis als gemachtigden, domicilie          beslissing over de navolgende vraag:
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        Kan, gelet op de hiervoor nader aangeduide bepalingen van de
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                         richtlijnen 77/187/EEG (1), 98/50/EG ( 2), en 2001/23/EG (3) bij
                                                                        de overgang van een onderneming van een vereniging zonder
1)     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-           winstoogmerk, een privaatrechtelijke rechtspersoon, naar de
       Brittannië en Noord-Ierland, door niet de nodige wettelij-       Staat, laatstgenoemde in zijn hoedanigheid van cessionaris
       ke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te       worden toegestaan, de rechten en verplichtingen van de cedent
       voldoen aan artikel 3, lid 1, van richtlijn 75/439/EEG van       enkel over te nemen voorzover deze verenigbaar zijn met zijn
       de Raad (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 87/101/EEG            eigen publiekrechtelijke regelgeving, met name op het gebied
       inzake afgewerkte olie ( 2), volgens hetwelk de lidstaten de     van de beloning, waar de voorwaarden en de hoogte van
       nodige maatregelen moeten nemen om voorrang te geven             de bezoldigingen bij groothertogelijke verordening worden
       aan de behandeling van afgewerkte olie door regeneratie,         vastgesteld, waarbij overigens in aanmerking moet worden
       of althans deze bepalingen niet ter kennis van de Commis-        genomen dat het statuut van overheidswerknemer voor het
       sie te brengen, de krachtens deze richtlijn op hem               betrokken personeel wettelijke voordelen op het gebied van
       rustende verplichtingen niet is nagekomen;                       onder meer loopbaanontwikkeling en arbeidszekerheid met
                                                                        zich brengt en dat de betrokken personeelsleden in geval
2)     het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-           van onenigheid over de „aanmerkelijke wijzigingen” van de
       Ierland in de kosten te verwijzen.                               arbeidsverhouding in de zin van artikel 4, lid 2, van de


title: Zaak T-174/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 maart 2013 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 januari 2013 in zaak F-27/11, BO/Commissie

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/19

         Hogere voorziening ingesteld op 25 maart 2013 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 januari 2013 in zaak F-27/11, BO/Commissie
   (Zaak T-174/13 P)
   2013/C 164/34
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: BO (Amman, Jordanië)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 januari 2013 in zaak F-27/11, BO/Commissie, te vernietigen;

               —

               het door BO in zaak F-27/11 ingestelde beroep te verwerpen en hem in de kosten van die procedure te verwijzen;

               —

               te beslissen dat elke partij haar eigen kosten van deze procedure zal dragen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van de hogere voorziening voert de Commissie één middel aan, ontleend aan schending van artikel 19 van de gemeenschappelijke regeling inzake de ziektekostenverzekering van de ambtenaren van de Europese Unie en van punt 2.5 van hoofdstuk 12, „Vervoerskosten”, van titel II van het besluit van de Commissie van 2 juli 2007 houdende vaststelling van de algemene uitvoeringsbepalingen betreffende de vergoeding van ziektekosten, aangezien het GVA het strikte karakter heeft miskend van de in de tweede bepaling opgenomen uitsluiting van de vergoeding van vervoerskosten.


title: Zaak T-410/12: Beroep ingesteld op 6 september 2012 — Vitaminaqua/BHIM — Energy Brands (vitaminaqua)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/34

         Beroep ingesteld op 6 september 2012 — Vitaminaqua/BHIM — Energy Brands (vitaminaqua)
   (Zaak T-410/12)
   2012/C 355/71
   Taal van het verzoekschrift: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Vitaminaqua Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: A. Krajnyák, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Energy Brands, Inc. (New York, Verenigde Staten van Amerika)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM (van 26 juni 2012) houdende afwijzing van inschrijvingsaanvraag nr. 8 338 592 voor het beeldmerk met het woordelement „vitaminaqua” (zaak R 997/2011-1) te wijzigen en, overeenkomstig de beslissing van de oppositieafdeling van het BHIM, inschrijving van het merk te gelasten zodat het teken bescherming geniet als merk.

               —

               opposante of de andere partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „vitaminaqua” voor waren van de klassen 5, 30 en 32 (aanvraag nr. 8 338 592)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Energy Brands, Inc.

      Oppositiemerk of -teken: onder meer de nationale woordmerken „VITAMINWATER” voor waren van de klassen 5, 30 en 32

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien er geen gevaar is voor verwarring tussen de litigieuze merken

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Gemeenschapsmerk (PB 2009, L 78, blz. 1).


title: Zaak T-111/10: Beroep ingesteld op 3 maart 2010 — Portugal/Commissie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/72

         Beroep ingesteld op 3 maart 2010 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-111/10)
   2010/C 113/106
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: N. Mimoso Ruiz en P. Moura Pinheiro, advocaten, L. Inez Fernandes, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Op 3 maart 2010 heeft de Portugese Republiek krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie beroep ingesteld tot nietigverklaring van beschikking C(2009) 10624 van de Europese Commissie van 21 december 2009 tot vermindering van de financiële bijstand uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling die is toegekend voor het operationele programma „Modernisering van de economie” — CCI 1994 PT 16 1 PO 004 (ex-EFRO ref. 94.12.09.004), voor zover deze beschikking betrekking heeft op de financiering van het Fundo de Investimento Imobiliário Fechado Turístico (FIIT) [gesloten investeringsfonds voor toeristisch vastgoed].

      Middelen en voornaamste argumenten

   Een vastgoedfonds — zoals dit door de autoriteiten is opgericht nadat de Europese Commissie het communautaire bestek II voor de structurele bijstandsverlening in de in de onder doelstelling nr. 1 vallende regio’s had goedgekeurd voor de periode van 1 januari 1994 tot en met 31 december 2009 — is geschikt voor de vervulling van de taken van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling.
   Verordening (EEG) nr. 4254/88 tot vaststelling van toepassingsbepalingen voor verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot het EFRO, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2083/93 (1), bepaalt dat dit fonds bijdraagt tot de ontsluiting van het eigen potentieel van de regio’s via maatregelen die de toegang van kleine en middelgrote ondernemingen tot de kapitaalmarkt verbeteren. Evenals garanties en participaties — activiteiten die louter bij wijze van voorbeeld in verordening (EEG) nr. 2083/93 worden genoemd — is een vastgoedfonds een financieringsinstrument dat geschikt is om de activiteiten van kleine en middelgrote ondernemingen te bevorderen en te ontwikkelen.
   Het FIIT dient in het bijzonder ter financiering van kleine en middelgrote ondernemingen in de toeristische sector in Portugal, die in de regel bijzonder vastgoed bezitten en moeilijk financiering kunnen vinden op de markt.
   De activiteiten van het FIIT tijdens de relevante periode hebben mede bijgedragen tot de ontwikkeling en modernisering van het toeristische aanbod in Portugal, via de aankoop en de daaropvolgende verhuring van toeristenverblijven aan kleine en middelgrote ondernemingen.
   De activiteiten van het FIIT zijn volkomen in overeenstemming met beschikking C(94) 464 van de Europese Commissie, waarbij in het kader van het communautaire bestek II het operationele programma „Modernisering van de economie” en subprogramma 4, „Toerisme en Cultureel Patrimonium”, zijn goedgekeurd. Deze beschikking voorzag in de oprichting van een toeristisch investeringsfonds, dat zich bij voorrang bezighoudt met onder meer de financiële sanering, de modernisering en de herstructurering van hotelcomplexen.
   De Europese Commissie heeft de rechten van de verdediging geschonden door pas in de bestreden beschikking aan te voeren dat niet is aangetoond dat de markt tekortschiet in de financiering van de door het FIIT gesteunde kleine en middelgrote ondernemingen, en de nationale autoriteiten te verwijten dat zij de economische levensvatbaarheid van deze ondernemingen niet op passende wijze hebben geanalyseerd, maar louter de schulden ervan herfinancieren.
   De bestreden beschikking maakt inbreuk op het beginsel van gewettigd vertrouwen, voor zover hierin wordt vastgesteld dat het project van het FIIT niet voor medefinanciering door het EFRO in aanmerking komt. De houding van de Commissie tijdens de begeleiding van het programma heeft immers bij de Portugese autoriteiten de vaste en gewettigde overtuiging doen ontstaan dat niet zou worden geraakt aan de financiering van het FIIT, temeer daar op grond van de in de betrokken periode geldende bepalingen van gemeenschapsrecht — waaruit niet ondubbelzinnig bleek dat deze financiering ongeoorloofd was — niet kan worden vastgesteld dat een kennelijke vergissing is gemaakt bij de beoordeling van het al dan niet rechtmatige karakter van dit financieringsinstrument.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2083/93 van de Raad van 20 juli 1993 houdende wijziging van verordening (EEG) nr. 4254/88 tot vaststelling van toepassingsbepalingen voor verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (PB L 193, blz. 34).


title: Zaak T-59/06: Arrest van het Gerecht van 16 november 2011 — Low & Bonar en Bonar Technical Fabrics/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van industriële kunststof zakken — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Eén enkele en voortdurende inbreuk — Geldboeten — Verzachtende omstandigheden — Passieve rol — Evenredigheid — Gelijke behandeling — Volledige rechtsmacht” )

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/10

         Arrest van het Gerecht van 16 november 2011 — Low & Bonar en Bonar Technical Fabrics/Commissie
   (Zaak T-59/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van industriële kunststof zakken - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Eén enkele en voortdurende inbreuk - Geldboeten - Verzachtende omstandigheden - Passieve rol - Evenredigheid - Gelijke behandeling - Volledige rechtsmacht)
   2012/C 6/13
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Low & Bonar plc (Dundee, Schotland, Verenigd Koninkrijk) en Bonar Technical Fabrics NV (Zele, België) (vertegenwoordigers: L. Garzaniti, advocaat, M. O’Regan, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, gemachtigde, bijgestaan door M. Gray, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2005) 4634 def. van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak COMP/F/38.354 — Industriële zakken) betreffende een mededingingsregeling op de markt van industriële kunststof zakken, en, subsidiair, verzoek tot nietigverklaring of verlaging van de aan verzoeksters opgelegde geldboete

      Dictum

               1.

               Het bedrag van de geldboete die is opgelegd bij artikel 2, sub l), van beschikking nr. C(2005) 4634 def. van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak COMP/F/38.354 — Industriële zakken), wordt vastgesteld op 9,18 miljoen EUR.

               2.

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3.

               De Europese Commissie, Low & Bonar plc en Bonar Technical Fabrics NV zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 3 mei 2001 in zaak C-347/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België ("Niet-nakoming — Sociale zekerheid — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikel 13, lid 2, sub f — Regeling van lidstaat die voorziet in heffing van socialezekerheidsbĳdragen over uitkeringen bĳ beroepsziekten waarvan ontvangers niet in deze lidstaat wonen en niet meer onder socialezekerheidsstelsel van deze lidstaat vallen")

text:
14.7.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 200/9
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)                                                              (Zesde kamer)
                           van 3 mei 2001                                                            van 3 mei 2001
in zaak C-306/98 (verzoek van de High Court of Justice                     in zaak C-347/98: Commissie van de Europese Gemeen-
om een prejudiciële beslissing): The Queen tegen Minister                                schappen tegen Koninkrijk België (1)
of Agriculture, Fisheries and Food, Secretary of State for
                        the Environment (1)                                („Niet-nakoming — Sociale zekerheid — Verordening (EEG)
                                                                           nr. 1408/71 — Artikel 13, lid 2, sub f — Regeling van
(„Richtlijn 91/414 — Gewasbeschermingsmiddelen — Ver-                      lidstaat die voorziet in heffing van socialezekerheidsbijd-
gunning voor het op de markt brengen — Onderzoek van                       ragen over uitkeringen bij beroepsziekten waarvan ontvange-
       een vergunningaanvraag — Overgangsperiode”)                         rs niet in deze lidstaat wonen en niet meer onder socialezeker-
                                                                                heidsstelsel van deze lidstaat vallen”)
                          (2001/C 200/15)
                                                                                (2001/C 200/16)
                          (Procestaal: Engels)                                                       (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                        dentie van het Hof)
In zaak C-306/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      In zaak C-347/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                pen (gemachtigden: D. Gouloussis en P. Hillenkamp) tegen
de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench                  Koninkrijk België (gemachtigde: A. Snoecx, bijgestaan door
Division (Divisional Court) (Verenigd Koninkrijk), in het                  E. Gillet en G. Vandersanden), ondersteund door Koninkrijk
aldaar aanhangige geding tussen The Queen tegen Minister of                der Nederlanden (gemachtigden: M. A. Fierstra en I. van der
Agriculture, Fisheries and Food, Secretary of State for the                Steen), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het
Environment, ex parte: Monsanto plc, in tegenwoordigheid                   Koninkrijk België, door een persoonlijke bijdrage van 13,07 %
van: I Pi Ci SpA, Clayton Plant Protection Ltd en British                  te heffen over de Belgische beroepsziektepensioenen waarvan
Agrochemicals Association Ltd (BAA), om een prejudiciële                   de ontvangers niet in België wonen en niet meer onder het
beslissing over de uitlegging van de artikelen 8, leden 2 en 3,            Belgische socialezekerheidsstelsel vallen, de verplichtingen niet
en 13, lid 6, van richtlijn 91/414/EEG van de Raad van                     is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 13, lid 2,
15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van                       sub f, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van
gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1), heeft het                    14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezeker-
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann                      heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
(rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puissochet en R. Schintgen,            hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, ad-           zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97
ministrateur, op 3 mei 2001 een arrest gewezen waarvan het                 van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1), heeft
dictum luidt als volgt:                                                    het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,
                                                                           kamerpresident, V. Skouris, J.-P. Puissochet, R. Schintgen
Artikel 8, lid 3, van richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli         (rapporteur) en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: S. Al-
1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermings-            ber; griffier: R. Grass, op 3 mei 2001 een arrest gewezen
middelen is niet van toepassing indien een lidstaat op grond van           waarvan het dictum luidt als volgt:
artikel 8, lid 2, van deze richtlijn een aanvraag ontvangt voor een
eerste vergunning voor het op de markt brengen van een generiek            1)    Verwerpt het beroep.
gewasbeschermingsmiddel dat een niet in bijlage I opgenomen
                                                                           2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
werkzame stof bevat en dat reeds twee jaar na de kennisgeving van
                                                                                kosten.
deze richtlijn op de nationale markt is, zodat die lidstaat de aanvraag
niet behoeft te beoordelen aan de hand van de vereisten van artikel 4,     3)    Verstaat dat het Koninkrijk der Nederlanden zijn eigen kosten
lid 1, sub b, punten i-v, en sub c tot en met f, van deze richtlijn.             zal dragen.
(1) PB C 299 van 26.9.1998.                                                (1) PB C 340 van 7.11.1998.


title: Beroep, op 30 juni 1998 ingesteld door T. Trigari-Venturin tegen Vertaalbureau voor de Organen van de Europese Unie (Zaak T-98/98)

text:
15.8.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 258/39
Verzoeker is van mening, dat de aankondiging van verge-             hoger niveau dan waarvoor zij was aangenomen, zonder
lijkend onderzoek in strijd is met het beginsel van gelijke         in haar contract daartoe een aanvullende bepaling op te
behandeling, voorzover daarin ambtenaren van deelne-                nemen. Bovendien is verweerder zijn verplichtingen niet
ming aan de selectieprocedure worden uitgesloten die over           nagekomen, door verzoekster niet de noodzakelijke midde-
gelijkwaardige ervaring beschikken als de ten tijde van de          len te verschaffen om de taken waarmee zij was belast,
publicatie van de aankondiging van vergelijkend onder-              naar behoren te verrichten.
zoek in een met de te voorziene posten vergelijkbare func-
tie aangestelde ambtenaren.                                         De beoordeling aan het einde van de proeftijd van ver-
                                                                    zoekster is kennelijk onjuist, aangezien deze betrekking
Tenslotte concludeert verzoeker, dat het bestreden besluit          heeft op totaal andere taken dan waarvoor zij was aange-
in het geheel niet met redenen is omkleed, zodat hij de             nomen.
gegrondheid ervan niet kan nagaan en de Gemeenschaps-
rechter zijn rechterlijk toezicht niet kan uitoefenen.              Volgens verzoekster heeft verweerder het recht van ver-
                                                                    weer geschonden en zich schuldig gemaakt aan misbruik
                                                                    van procedure, daar alleen het Vertaalbureau bevoegd is
                                                                    tot het geven van een ontslagbesluit; het door de directeur
                                                                    alleen gegeven besluit is onwettig. Tenslotte heeft verweer-
                                                                    der de opzeggingstermijnen neergelegd in de RAA en het
Beroep, op 30 juni 1998 ingesteld door T. Trigari-Venturin          door partijen ondertekende, bindende arbeidscontract, niet
tegen Vertaalbureau voor de Organen van de Europese                 in acht genomen.
                             Unie
                        (Zaak T-98/98)                              Wat de schadevergoeding betreft, heeft de handelwijze van
                         (98/C 258/70)                              verweerder verzoekster in de eerste plaats in onzekerheid
                                                                    gebracht, en in de tweede plaats haar vaststaande mate-
                      (Procestaal: Frans)                           rieÈle schade berokkend, aangezien haar daardoor een deel
                                                                    van de sociale uitkeringen is onthouden waarop zij recht
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   heeft.
Gemeenschappen is op 30 juni 1998 beroep ingesteld
tegen het Vertaalbureau voor de Organen van de Europese
Unie door T. Trigari-Venturin, wonende te Sandweiler
(Luxemburg), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, V.
Leclercq, A. Tornel en F. Parmentier, advocaten te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire                            Doorhaling van zaak T-229/95 (1)
Myson SARL, rue de Cessange 30.
                                                                                (98/C 258/71)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Ð nietig te verklaren het besluit van het Vertaalbureau
     voor de Organen van de Europese Unie van 9 oktober             De president van de Vierde Kamer (uitgebreid) van het
     1997 om verzoekster met ingang van 31 oktober 1997             Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
     te ontslaan;                                                   pen heeft bij beschikking van 16 juni 1998 de doorhaling
                                                                    in het register gelast van zaak T-229/95: Telecom Italia
Ð verweerder te veroordelen tot betaling aan verzoekster            Mobile SpA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
     van het symbolisch bedrag van eÂeÂn EURO ter vergoe-           schappen.
     ding van de immaterieÈle schade, en tot vergoeding van
     haar materieÈle schade begroot op 500 000 BEF, onder           (1) PB C 46 van 17.2.1996.
     voorbehoud van vermeerdering of vermindering tijdens
     de procedure in rechte;
Ð verweerder te veroordelen tot betaling van de vertra-
     gingsrente over alle bedragen verschuldigd ter uitvoe-
     ring van het te wijzen arrest, berekend op 8 % per jaar                      Doorhaling van zaak T-128/97 (1)
     vanaf de datum van opeisbaarheid van de sociale uit-
                                                                                (98/C 258/72)
     keringen waarop verzoekster recht heeft, tot de dag
     van kwijting;
                                                                                (Procestaal: Frans)
Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                    De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
Middelen en voornaamste argumenten                                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                    beschikking van 17 juni 1998 de doorhaling in het register
Verzoekster is van mening, dat verweerder met het ont-              gelast van zaak T-128/97: L. Bösche tegen Europees Parle-
slagbesluit in strijd heeft gehandeld met de artikelen 9 en         ment.
10 van de Regeling welke van toepassing is op de andere
personeelsleden van de Europese Gemeenschappen (RAA)                (1) PB C 212 van 12.7.1997.
en met het beginsel van overeenstemming tussen rang en
functie, door verzoekster met taken te belasten van een


title: Gevoegde zaken C-403/08 en C-429/08: Beschikking van de president van het Hof van 16 december 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division), de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA, Multichoice Hellas SA/QC Leisure, David Richardson, AV Station plc, Malcolm Chamberlain, Michael Madden, SR Leisure Ltd, Philip George Charles Houghton, Derek Owen (C-403/08), Karen Murphy/Media Protection Services Ltd (C-429/08) (Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verzoek tot deelneming aan een procedure — Afwijzing)

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/10

         Beschikking van de president van het Hof van 16 december 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division), de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA, Multichoice Hellas SA/QC Leisure, David Richardson, AV Station plc, Malcolm Chamberlain, Michael Madden, SR Leisure Ltd, Philip George Charles Houghton, Derek Owen (C-403/08), Karen Murphy/Media Protection Services Ltd (C-429/08)
   (Gevoegde zaken C-403/08 en C-429/08) (1)

   (Verzoek om een prejudiciële beslissing - Verzoek tot deelneming aan een procedure - Afwijzing)
   2010/C 100/15
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechters

   High Court of Justice (Chancery Division), High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA, Multichoice Hellas SA (C-403/08), Karen Murphy (C-429/08)

      Verwerende partijen: QC Leisure, David Richardson, AV Station plc, Malcolm Chamberlain, Michael Madden, SR Leisure Ltd, Philip George Charles Houghton, Derek Owen (C-403/08), Media Protection Services Ltd (C-429/08)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (Chancery Division), Queen's Bench Division (Administrative Court) — Uitlegging van de artikelen 28 EG, 30 EG, 49 EG, en 81 EG, alsmede de artikelen 2, sub a en e, 4, sub a, en 5 van richtlijn 98/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 1998 betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd op of bestaande uit voorwaardelijke toegang (PB L 320, blz. 54), van de artikelen 2, 3 en 5, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10), en van artikel 1, sub a en b, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (PB L 298, blz. 23), en uitlegging van richtlijn 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel (PB L 248, blz. 15) — Verlening tegen betaling van exclusieve rechten om uitzendingen van voetbalwedstrijden via satelliet te verzorgen — Verhandeling in het Verenigd Koninkrijk van decoders die in een andere lidstaat rechtmatig op de markt zijn gebracht en waarmee dergelijke wedstrijden in strijd met de verleende exclusieve rechten kunnen worden vertoond

      Dictum

               1)

               De verzoeken van de Union des associations européennes de football (UEFA), British Sky Broadcasting Ltd, Setanta Sports Sàrl en The Motion Picture Association om deel te nemen aan de procedure worden afgewezen.

               2)

               Over de kosten behoeft niet te worden beslist.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak T-449/05: Beroep, ingesteld op  22 december 2005  — Dikigorikos Syllogos Ioaninnon tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/42

         Beroep, ingesteld op 22 december 2005 — Dikigorikos Syllogos Ioaninnon tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-449/05)
   (2006/C 60/82)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoeker: Dikigorikos Syllogos Ioanninon (Ioannina, Griekenland) [vertegenwoordiger: S. Athanasiou]

      Verweerders: Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (1), wat het bepaalde in de artikelen 10, sub c-i, c-ii en d, 12, 13 en 50, lid 3, ervan betreft;

               —

               verweerders te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Van mening dat de betrokken richtlijn hem rechtstreeks en individueel raakt, beoogt verzoeker, als bevoegde nationale autoriteit die belast is met het beoordelen van de beroepskwalificaties van degenen die zich bij hem als lid willen aansluiten, met zijn beroep de nietigverklaring van sommige bepalingen van deze richtlijn die, volgens hem, een hoger niveau van beroepskwalificaties gelijkstellen met het onmiddellijk lagere niveau, en een lidstaat de mogelijkheid bieden, met zijn nationale bepalingen een diploma van juridische studies van universitair niveau gelijk te stellen met diploma's van een studie van een lager onderwijsniveau, en aan de gediplomeerden van het postsecundaire onderwijs dezelfde professionele rechten te verlenen als aan de houders van een universitair diploma in de rechten, ook al is niet voldaan aan de door de lidstaat van oorsprong gestelde vereisten.
   Tot staving van zijn beroep betoogt verzoeker dat de gemeenschapsinstellingen bij de vaststelling van de bestreden richtlijn de grenzen van hun bevoegdheid ruimschoots hebben overschreden en zich grondwettelijke bevoegdheden van de Helleense Republiek hebben aangematigd, wat de organisatie en de structuur van het hoogste onderwijsniveau betreft. In hetzelfde verband beroept verzoeker zich op schending van de beginselen van subsidiariteit, evenredigheid, nabijheid, samenhang, voorkoming van misbruik en wederzijdse eerbiediging van grondwettelijke en communautaire bevoegdheden. Hij beroept zich ook op schending van artikel 6 EU, omdat de bestreden richtlijn volgens hem inbreuk maakt op de fundamentele rechten op kosteloze opleiding, vrije keuze en uitoefening van een beroep en daadwerkelijk gebruik van een erkend diploma.
   Verzoeker beroept zich ook op schending van het acquis communautaire met als gevolg een tegenstrijdigheid tussen de bestreden richtlijn en de bepalingen van de artikelen 2 en 3 EU. Ten slotte beroept hij zich op onvoldoende en tegenstrijdige motivering van de bestreden handeling.

      (1)  PB L 255 van 30.9.2005, blz. 22.