title: Zaak T-271/05: Beroep, op 8 juli 2005 ingesteld door Miriam Arana de la Gal tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/31

         Beroep, op 8 juli 2005 ingesteld door Miriam Arana de la Gal tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-271/05)
   (2005/C 229/67)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 juli 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Miriam Arana de la Gal, wonende te Sint-Gillis (België), vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegde gezag (TAVOBG) van 21 maart 2005 houdende afwijzing van het verzoek dat zij op 30 november 2004 had geformuleerd — en dat als klacht was geherkwalificeerd — tegen het besluit tot vaststelling van haar indeling en bezoldiging als arbeidscontractant overeenkomstig de op 16 september 2004 in werking getreden overeenkomst;

               —

               voor zoveel nodig, nietig te verklaren het aanvankelijke besluit tot vaststelling van haar indeling en bezoldiging als arbeidscontractant overeenkomstig de op 16 september 2004 in werking getreden overeenkomst;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding van 25 000 EUR, onder uitdrukkelijk voorbehoud van vermeerdering, vermindering of nadere precisering in de loop van het geding;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die in zaak T-253/05, Fernandez Tunon/Commissie.


title: Zaak C-145/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 1 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Eva-Maria Painer/Standard VerlagsGmbH, Axel Springer AG, Süddeutsche Zeitung GmbH, Spiegel-Verlag Rudolf Augstein GmbH & Co KG, Verlag M. DuMont Schauberg Expedition der Kölnischen Zeitung GmbH & Co KG (Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 6, punt 1 — Pluraliteit van verweerders — Richtlijn 93/98/EEG — Artikel 6 — Bescherming van foto’s — Richtlijn 2001/29/EG — Artikel 2 — Reproductie — Gebruik van portretfoto als model voor montagefoto — Artikel 5, lid 3, sub d — Uitzonderingen en beperkingen voor citeren — Artikel 5, lid 3, sub e — Uitzonderingen en beperkingen voor doeleinden van openbare veiligheid — Artikel 5, lid 5)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 1 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Eva-Maria Painer/Standard VerlagsGmbH, Axel Springer AG, Süddeutsche Zeitung GmbH, Spiegel-Verlag Rudolf Augstein GmbH & Co KG, Verlag M. DuMont Schauberg Expedition der Kölnischen Zeitung GmbH & Co KG
   (Zaak C-145/10) (1)

   (Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 6, punt 1 - Pluraliteit van verweerders - Richtlijn 93/98/EEG - Artikel 6 - Bescherming van foto’s - Richtlijn 2001/29/EG - Artikel 2 - Reproductie - Gebruik van portretfoto als model voor montagefoto - Artikel 5, lid 3, sub d - Uitzonderingen en beperkingen voor citeren - Artikel 5, lid 3, sub e - Uitzonderingen en beperkingen voor doeleinden van openbare veiligheid - Artikel 5, lid 5)
   2012/C 32/11
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Handelsgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eva-Maria Painer

      Verwerende partijen: Standard VerlagsGmbH, Axel Springer AG, Süddeutsche Zeitung GmbH, Spiegel-Verlag Rudolf Augstein GmbH & Co KG, Verlag M. DuMont Schauberg Expedition der Kölnischen Zeitung GmbH & Co KG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Handelsgericht Wien — Uitlegging van artikel 6, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1), van artikel 1, lid 1, en artikel 5, lid 3, sub d en e, en lid 5, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10) — Publicatie van foto’s in verschillende kranten en tijdschriften zonder toestemming van de auteur en zonder juiste bronvermelding — Bevoegdheid van een gerecht om te beslissen op verscheidene vorderingen die, ter zake van dezelfde inbreuk op het auteursrecht, op grond van in grote lijnen identieke bepalingen van het recht van twee lidstaten zijn ingesteld tegen verschillende gedaagden –Inbreuk op het auteursrecht gerechtvaardigd door doelstellingen van openbare veiligheid

      Dictum

               1)

               Artikel 6, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat het enkele feit dat vorderingen die tegen meerdere verweerders wegens inhoudelijk identieke inbreuken op het auteursrecht zijn ingediend, op per lidstaat verschillende nationale rechtsgrondslagen berusten, aan toepassing van die bepaling niet in de weg staat. De nationale rechter dient gelet op alle elementen van het dossier te beoordelen of er bij afzonderlijke berechting van de vorderingen gevaar bestaat voor onverenigbare beslissingen.

               2)

               Artikel 6 van richtlijn 93/98/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende de harmonisatie van de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten, moet aldus worden uitgelegd dat een portretfoto krachtens die bepaling in aanmerking komt voor auteursrechtelijke bescherming mits — hetgeen de nationale rechter in ieder afzonderlijk geval dient na te gaan — een dergelijke foto een intellectuele schepping van de auteur is die de persoonlijkheid van deze laatste weerspiegelt en tot uiting komt door de vrije creatieve keuzen van die auteur bij de totstandkoming van die foto. Wanneer is vastgesteld dat de betrokken portretfoto de hoedanigheid heeft van een werk, geniet dit een bescherming die niet geringer is dan die waarvoor ieder ander werk, een fotografisch werk daaronder begrepen, in aanmerking komt.

               3)

               Artikel 5, lid 3, sub e, van richtlijn 2001/29 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, gelezen in samenhang met artikel 5, lid 5, van die richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat een medium, zoals een persuitgever, niet op eigen initiatief een door een auteursrecht beschermd werk mag gebruiken met een beroep op een doel van openbare veiligheid. Het kan echter niet worden uitgesloten dat een persuitgever in individuele gevallen tot de bereiking van een doel van openbare veiligheid kan bijdragen door een foto van een gezochte persoon te publiceren. Het initiatief daartoe moet worden genomen in het kader van een beslissing of actie van de bevoegde nationale autoriteiten die ertoe strekt de openbare veiligheid te verzekeren, en in overleg en in coördinatie met die autoriteiten, om te voorkomen dat tegen de door deze laatste getroffen maatregelen wordt gehandeld. Een concrete, actuele en uitdrukkelijke oproep van de met de veiligheid belaste autoriteiten om ten behoeve van een onderzoek een foto te publiceren is echter niet noodzakelijk.

               4)

               Artikel 5, lid 3, sub d, van richtlijn 2001/29, gelezen in samenhang met artikel 5, lid 5, van die richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat het feit dat een artikel in de pers waarin een werk of ander materiaal wordt geciteerd geen door het auteursrecht beschermd werk van letterkunde is, aan toepassing van die bepaling niet in de weg staat.

               5)

               Artikel 5, lid 3, sub d, van richtlijn 2001/29, gelezen in samenhang met artikel 5, lid 5, van die richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat aan de toepassing ervan de verplichting gekoppeld is dat de bron — waaronder de naam van de auteur of de uitvoerend kunstenaar — van het geciteerde werk of ander materiaal wordt vermeld. Indien die naam overeenkomstig artikel 5, lid 3, sub e, van richtlijn 2001/29 echter niet is vermeld, moet bedoelde verplichting worden geacht te zijn nageleefd indien enkel de bron is vermeld..

      (1)  PB C 148 van 5.6.2010.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 september 2002 in zaak C-221/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België ("Richtlĳn 97/33/EG — Telecommunicatie — Interconnectie van netwerken — Interoperabiliteit van diensten")

text:
C 274/14                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            9.11.2002
                     ARREST VAN HET HOF                                                            ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)                                                                 (Zesde kamer)
                     van 19 september 2002                                                         van 19 september 2002
in zaak C-433/00 (verzoek van het Landgericht Köln om                       in zaak C-221/01: Commissie van de Europese Gemeen-
een prejudiciële beslissing): Aventis Pharma Deutschland                                    schappen tegen Koninkrijk België (1)
GmbH tegen Kohlpharma GmbH, MTK Pharma Vertriebs-
                              GmbH (1)
                                                                            („Richtlijn 97/33/EG — Telecommunicatie — Interconnectie
                                                                                van netwerken — Interoperabiliteit van diensten”)
(„Merkrecht — Geneesmiddelen — Centrale vergunning
             voor in handel brengen — Ompakking”)
                                                                                (2002/C 274/23)
                          (2002/C 274/22)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-221/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                            pen (gemachtigde: H. van Lier) tegen Koninkrijk België (ge-
In zaak C-433/00, betreffende een verzoek aan het Hof                       machtigde: aanvankelijk F. van de Craen, vervolgens
krachtens artikel 234 EG van het Landgericht Köln (Duitsland),              A. Snoecx), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het
in het aldaar aanhangige geding tussen Aventis Pharma                       Koninkrijk België, door niet alle wettelijke en bestuursrechte-
Deutschland GmbH en Kohlpharma GmbH, MTK Pharma                             lijke maatregelen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
Vertriebs-GmbH, om een prejudiciële beslissing over de uitleg-              aan richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad
ging van verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad van                      van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatie-
22 juli 1993 tot vaststelling van communautaire procedures                  gebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en
voor het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op                  van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen
geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik                   van Open Network Provision (ONP) (PB L 199, blz. 32) en, in
en tot oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmid-                het bijzonder, aan de artikelen 7, lid 5, 9, lid 3, en 14, leden 1
delenbeoordeling (PB L 214, blz. 1), en van de gemeenschaps-                en 2, ervan, de krachtens die richtlijn op hem rustende
rechtelijke bepalingen inzake het vrije verkeer van geneesmid-              verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer),
delen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:                 samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric,
F. Macken, kamerpresident, N. Colneric, C. Gulmann (rappor-                 C. Gulmann (rapporteur), R. Schintgen en V. Skouris, rechters;
teur), J.-P. Puissochet en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal:         advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 19 septem-
F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op                 ber 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
19 september 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum                     volgt:
luidt als volgt:
                                                                            1)     Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast
Verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad van 22 juli 1993 tot                     te stellen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 7, lid 5,
vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van                    en 9, lid 3, van richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement
vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk                 en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op
en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees                     telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de
Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling, staat eraan in de weg dat                universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing
een geneesmiddel waarvoor twee verschillende centrale vergunningen                 van de beginselen van Open Network Provision (ONP), alsmede
voor het in de handel brengen zijn verleend, respectievelijk voor een              aan artikel 14, lid 1, van die richtlijn, in samenhang met
verpakking van vijf patronen en voor een verpakking van tien                       artikel 12, lid 4, ervan, is het Koninkrijk België de krachtens
patronen, in de handel wordt gebracht in een verpakking die bestaat                die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
uit twee samengevoegde en opnieuw geëtiketteerde verpakkingen van
vijf patronen.                                                              2)     Het Koninkrijk België wordt in de kosten verwezen.
( 1) PB C 45 van 10.2.2001.                                                 (1 ) PB C 227 van 11.8.2001.


title: Zaak C-453/01: Beroep, op 22 november 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 17/10                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      19.1.2002
De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet        De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet
treffen om aan voornoemde richtlijn te voldoen.                      treffen om aan voornoemde richtlijn te voldoen.
De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot nog          De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot nog
toe niet de passende maatregelen heeft getroffen om de               toe niet de passende maatregelen heeft getroffen om de
betrokken richtlijn volledig in Grieks recht om te zetten.           betrokken richtlijn volledig in Grieks recht om te zetten.
(1) PB L 50 van 26.2.1999, blz. 26.
                                                                     (1) PB L 209 van 7.8.1999, blz. 22.
Beroep, op 21 november 2001 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-                 Beroep, op 22 november 2001 ingesteld door Commissie
                               bliek                                 van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                                                                                bliek
                        (Zaak C-451/01)
                                                                                (Zaak C-453/01)
                         (2002/C 17/16)
                                                                                (2002/C 17/17)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 november 2001 beroep ingesteld tegen Helleense
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande, juridische ad-              op 22 november 2001 beroep ingesteld tegen Helleense
viseur.                                                              Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
                                                                     M. Kontou-Durande.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
      binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-      —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
      telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te              binnen de gestelde termijn de nodige wetelijke en be-
      voldoen aan richtlijn 1999/78/EG van de Commissie van                stuursrechtelijke maatregelen te nemen ter omzetting van
      27 juli 1999 houdende wijziging van richtlijn 95/10/EG               richtlijn 98/58/EG van de Raad van 20 juli 1998 inzake
      van de Raad betreffende het in de handel brengen van                 de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden
      zaaigranen (1), de krachtens het Verdrag en die richtlijn            dieren (1), niet heeft voldaan aan de krachtens het EG-
      op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;                   Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplichtingen;
—     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.              —     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen              Volgens artikel 249, derde alinea, EG is een richtlijn verbindend
verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke       ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.                                  waarvoor zij bestemd is.
Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag            Volgens artikel 10, eerste alinea, EG treffen de lidstaten alle
treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen         algemene of bijzondere maategelen welke geschikt zijn om de
welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of         nakoming van de uit het Verdag en uit handelingen van de
uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap               instellingen van de Gemeenschap voortvloeiende verplichtin-
voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.                         gen te verzekeren.
 ---pagebreak--- 19.1.2002              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 17/11
De Helleense Republiek bestrijdt niet dat zij maatregelen moet       relatief weinig PCB’s bevattende apparaten en geringe hoeveel-
nemen om aan de richtlijn te voldoen.                                heden PCB te verwijderen en/of te reinigen, moet toch het in
                                                                     artikel 11 voorgeschreven plan worden opgesteld en aan de
De Commissie stelt vast dat Helleense Republiek tot op heden         Commissie worden meegedeeld.
niet de geschikte maatregelen heeft genomen voor de volledige
omzetting van de richtlijn in nationaal recht.                       (1) PB L 243, blz. 31.
                                                                     (2) Zie blz. 8 van dit Publicatieblad.
(1) PB L 221, blz. 23.
                                                                     Hogere voorziening, op 28 november 2001 ingesteld
                                                                     door A. Tessas en P. Tessa tegen de beschikking van het
Beroep, op 22 november 2001 ingesteld door Commissie                 Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 11 septem-
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                  ber 2001 in zaak T-270/99, A. Tessas en P. Tessa/Raad
                             Duitsland                               van de Europese Unie, ondersteund door de Helleense
                                                                                Republiek
                         (Zaak C-454/01)
                                                                                (Zaak C-461/01 P)
                          (2002/C 17/18)
                                                                                (2002/C 17/19)
Bij het Hof van Jusitite van de Europese Gemeenschappen is
op 22 november 2001 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Duitsland door de Commissie van de Europese Gemeenschap-             op 28 november 2001 hogere voorziening ingesteld door
pen, vertegenwoordigd door J. Götz zur Hausen, juridisch             A. Tessas en P. Tessa, tegen de beschikking van het Gerecht
adviseur van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,            van eerste aanleg van 11 september 2001 in zaak T-270/99,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                             A. Tessas en P. Tessa/Raad van de Europese Unie, ondersteund
                                                                     door de Helleense Republiek.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     Rekwiranten concluderen dat het het Hof behage:
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
      binnen de gestelde termijn het in artikel 11, lid 1, eerste    —     de beschikking van het Gerecht van 11 september 2001
      streepje, van richtlijn 96/59/EG van de Raad (1) van                 in zaak T-270/99 te vernietigen en het in eerste aanleg
      16 september 1996 betreffende de verwijdering van                    gevorderde toe te wijzen;
      polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB’s/
      PCT’s) voorgeschreven plan op te stellen respectievelijk       —     verweerder te verwijzen in de kosten.
      aan de Commissie mede te delen, niet heeft voldaan
      aan de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
      verplichtingen;                                                Middelen en voornaamste argumenten
2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.         —     Onjuiste aanwijzing van de adressaten van het in eerste
                                                                           aanleg bestreden besluit van de Raad: het Gerecht heeft
                                                                           ten onrechte geoordeeld dat dit besluit rekwiranten niet
Middelen en voornaamste argumenten                                         rechtstreeks en individueel raakte.
                                                                     —     Schending van het algemene beginsel van een eerlijke
De aangevoerde middelen en argumenten komen overeen met                    rechtsgang.
die in zaak C-435/01 (2); de termijn voor het opstellen en
mededelen van het plan is op 16 september 1999 verstreken.           —     Schending van de bepalingen van het Reglement voor de
Ook al zijn er in de Bondsrepubliek Duitsland nog slechts                  procesvoering inzake de proceskosten.


title: Zaak T-249/14: Arrest van het Gerecht van 25 november 2015 — Masafi/BHIM — Hd1 (masafi) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk masafi — Ouder nationaal woordmerk masafi — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/32

         Arrest van het Gerecht van 25 november 2015 — Masafi/BHIM — Hd1 (masafi)
   (Zaak T-249/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk masafi - Ouder nationaal woordmerk masafi - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 016/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Masafi Co. LLC (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordiger: G. Hinarejos Mulliez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Hd1 Ltd (Huddersfield, Verenigd Koninkrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 februari 2014 (zaak R 1131/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen Hd1 Limited en Masafi Co. LLC

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Masafi Co. LLC wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014.


title: Zaak T-93/13: Beroep ingesteld op 15 februari 2013 — Verenigd Koninkrijk/ECB

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/38

         Beroep ingesteld op 15 februari 2013 — Verenigd Koninkrijk/ECB
   (Zaak T-93/13)
   2013/C 114/61
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: K. Beal, QC, en E. Jenkinson, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               Gedeeltelijke nietigverklaring van het besluit van de Europese Centrale Bank van 11 december 2012 tot wijziging van besluit ECB/2007/7 betreffende de voorwaarden van TARGET2-ECB (besluit ECB/2012/31) (PB 2013, L 13, blz. 8);

               —

               Gedeeltelijke nietigverklaring van het richtsnoer van de Europese Centrale Bank van 5 december 2012 betreffende een geautomatiseerd trans-Europees realtime-brutovereveningssysteem (TARGET2) (ECB/2012/27) (PB 2013, L 30, blz. 1);

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker baseert zijn beroep op zeven middelen.

               1)

               Eerste middel: De ECB was geenszins bevoegd om de bestreden handelingen bekend te maken dan wel, subsidiair, hiervoor niet bevoegd indien zij geen beroep kon doen op een van kracht zijnd wettelijk instrument zoals een verordening die hetzij door de Raad, hetzij subsidiair door de ECB zelf was vastgesteld.

               2)

               Tweede middel: de bestreden handelingen stellen de iure of de facto een woonplaatsvereiste aan „Central Clearing Counterparties” (clearinginstellingen als centrale tegenpartij — „CCP’s”) die verrekenings- of vereveningstransacties in euro willen verrichten waarvan de dagelijkse handel een bepaald volume te boven gaat. Zij beperken of beletten voorts of subsidiair de aard en/of de omvang van diensten of kapitaal die ter beschikking kunnen worden gesteld van CCP’s die zijn gevestigd in lidstaten buiten de eurozone. De bestreden handeling schendt de artikelen 48, 56 en/of 63 VWEU dan wel een of meerdere van deze artikelen, aangezien:

                           —

                           CCP’s die gevestigd zijn in een lidstaat die — zoals het Verenigd Koninkrijk — niet tot de eurozone behoort, zullen hun werkelijke bestuurszetel en controlecentrum moeten verplaatsen naar lidstaten die wel lid zijn van het Eurosysteem. Zij zullen tevens opnieuw moeten worden opgericht als rechtspersonen die krachtens het nationale recht van een andere lidstaat worden erkend

                           —

                           ingeval deze CCP’s zich niet — zoals hun wordt opgelegd — elders vestigen, zullen zij worden uitgesloten van toegang tot de financiële markten in de lidstaten van het Eurosysteem, hetzij onder dezelfde voorwaarden als in een van die lidstaten gevestigde CCP’s, hetzij volledig;

                           —

                           dergelijke CCP’s die in een niet tot de eurozone behorende lidstaat zijn gevestigd, zullen niet onder dezelfde voorwaarden — of zelfs helemaal niet — gebruik kunnen maken van de voorzieningen die worden aangeboden door de ECB of de nationale centrale banken (NCB’s) die deel uitmaken van het Eurosysteem;

                           —

                           bijgevolg zal de mogelijkheid van die CCP’s om verrekenings- of vereveningsdiensten in euro aan klanten in de Unie aan te bieden, beperkt zijn of zelfs volledig worden verhinderd.

               3)

               Derde middel: de bestreden handeling schendt de artikelen 101 en/of 102 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 106 VWEU en artikel 13 VEU, voor zover:

                           —

                           daarbij daadwerkelijk wordt verlangd dat alle verrekeningstransacties in euro die een bepaald niveau te boven gaan, worden verricht via CCP’s die in een tot de eurozone behorende lidstaat zijn gevestigd;

                           —

                           daarbij de ECB en/of NCB’s uit de eurozone de concrete instructie wordt gegeven, CCP’s die in een niet tot de eurozone behorende lidstaat zijn gevestigd, geen deviezenreserves in euro ter beschikking te stellen, indien deze de in het besluit bepaalde drempel te boven gaan.

               4)

               Vierde middel: het vereiste dat CCP’s die in een niet tot de eurozone behorende lidstaat zijn gevestigd, een nieuwe rechtspersoonlijkheid moeten aannemen en hun vestigingsplaats moeten wijzigen, leidt tot directe of indirecte discriminatie op grond van nationaliteit. Deze verplichting schendt eveneens het algemene gelijkheidsbeginsel in de Europese Unie doordat CCP’s die in verschillende lidstaten zijn gevestigd, zonder enige objectieve rechtvaardigingsgrond verschillend worden behandeld.

               5)

               Vijfde middel: de bestreden handelingen schenden de toepasselijke bepalingen van verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters (PB 2012, L 201, blz. 1).

               6)

               Zesde middel: de bestreden handelingen schenden de artikelen II, XI, XVI en XVII van de Algemene Overeenkomst betreffende de handel in diensten (GATS), dan wel een of meerdere van deze artikelen;

               7)

               Zevende middel: zonder als zodanig de bewijslast over te nemen dat enige rechtvaardiging van dergelijke beperkingen op grond van het algemeen belang ontbreekt (de ECB dient het bewijs te leveren dat de voorwaarden voor een afwijking vervuld zijn indien dat volgens haar het geval is), stelt het Verenigd Koninkrijk dat geen enkele door de ECB aangevoerde rechtvaardigingsgrond die op bescherming van de openbare orde is gebaseerd, kan worden verzoend met het evenredigheidsbeginsel, aangezien er minder beperkende middelen bestaan om het toezicht op financiële instellingen die in de Unie maar buiten de eurozone zijn gevestigd te verzekeren.


title: Zaak C-545/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 maart 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad — Bulgarije) — Apis-Hristovich EOOD / Lakorda AD (Richtlijn 96/9/EG — Rechtsbescherming van databanken — Recht sui generis — Verkrijging, controle of presentatie van inhoud van databank — Opvraging — Substantieel deel van inhoud van databank — Elektronische bank van officiële juridische gegevens)

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 maart 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad — Bulgarije) — Apis-Hristovich EOOD / Lakorda AD
   (Zaak C-545/07) (1)

   (Richtlijn 96/9/EG - Rechtsbescherming van databanken - Recht sui generis - Verkrijging, controle of presentatie van inhoud van databank - Opvraging - Substantieel deel van inhoud van databank - Elektronische bank van officiële juridische gegevens)
   2009/C 102/10
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Sofiyski gradski sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Apis-Hristovich EOOD

      Verwerende partij: Lakorda AD

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van de stad Sofia — Richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (PB L 77, blz. 20) — Begrippen opvraging en gebruik — Juridische databank met betrekking tot de wetgeving en de rechtspraak in een lidstaat

      Dictum

               1)

               De afbakening van de begrippen „permanente overbrenging” respectievelijk „tijdelijke overbrenging” in de zin van artikel 7 van richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken, berust op het criterium van de duur van de opslag van de uit een beschermde databank opgevraagde gegevens op een andere drager dan die van deze databank. Het tijdstip waarop er sprake is van opvraging in de zin van dit artikel 7 uit een elektronisch toegankelijke beschermde databank, is dat waarop de overgebrachte gegevens worden vastgelegd op een andere drager dan die van deze databank. Dit begrip opvraging staat los van het doel van degene die de betrokken handeling verricht, van de door laatstgenoemde in de inhoud van de aldus overgebrachte gegevens eventueel aangebrachte wijzigingen, alsook van eventuele verschillen in de structurele organisatie van de betrokken databanken.
               De omstandigheid dat materiële en technische kenmerken in de inhoud van een beschermde databank van een fabrikant ook zijn terug te vinden in de inhoud van een databank van een andere fabrikant, kan worden opgevat als een aanwijzing voor opvraging in de zin van artikel 7 van richtlijn 96/9, tenzij andere factoren dan een overbrenging tussen die twee databanken deze gelijkvormigheid kunnen verklaren. De aanwezigheid van gegevens die de fabrikant van een databank uit niet algemeen toegankelijke bronnen heeft verkregen, in de databank van een andere fabrikant, is op zich geen afdoende bewijs dat er sprake is van opvraging, maar kan er een aanwijzing voor zijn.
               De aard van de voor het beheer van twee elektronische databanken gebruikte computerprogramma’s is geen element ter beoordeling of er sprake is van opvraging in de zin van artikel 7 van richtlijn 96/9.

               2)

               Artikel 7 van richtlijn 96/9 moet aldus worden uitgelegd dat bij een omvattend geheel van elementen met afzonderlijke subgroepen de omvang van de beweerdelijk uit een van deze subgroepen opgevraagde en/of hergebruikte elementen, ter beoordeling of een in kwantitatief opzicht substantieel deel van de inhoud van een databank is opgevraagd en/of hergebruikt in de zin van dit artikel, moet worden vergeleken met de omvang van de totale inhoud van deze subgroep indien deze laatste als zodanig een databank vormt die voldoet aan de voorwaarden voor bescherming door het recht sui generis. In het omgekeerde geval, en voor zover dit geheel een dergelijke beschermde databank vormt, moet de omvang van de beweerdelijk opgevraagde en/of hergebruikte elementen van de verschillende subgroepen van dit geheel worden vergeleken met de omvang van de totale inhoud van dit laatste.
               Dat elementen die beweerdelijk uit een door het recht sui generis beschermde databank zijn opgevraagd en/of hergebruikt, door de fabrikant ervan uit niet algemeen toegankelijke bronnen zijn verkregen, kan naargelang van de omvang van de menselijke, technische en/of financiële middelen die deze fabrikant heeft ingezet om de betrokken elementen bij deze bronnen te verzamelen, een rol spelen bij de kwalificatie ervan als in kwalitatief opzicht substantieel deel van de inhoud van de betrokken databank in de zin van artikel 7 van richtlijn 96/9.
               Dat de inhoud van een databank gedeeltelijk uit algemeen toegankelijke officiële elementen bestaat, ontslaat de nationale rechter er niet van om, ter beoordeling of een substantieel deel van de inhoud van deze databank is opgevraagd en/of hergebruikt, na te gaan of de elementen die beweerdelijk uit deze databank zijn opgevraagd en/of hergebruikt, in kwantitatief opzicht een substantieel deel van de totale inhoud ervan vormen of, in voorkomend geval, of zij in kwalitatief opzicht een dergelijk substantieel deel vormen doordat menselijk, technisch of financieel aanzienlijk is geïnvesteerd in de verkrijging, de controle of de presentatie ervan.

      (1)  PB C 51 van 23.2.2008.


title: Zaak C-423/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 29 oktober 2009 — Staatssecretaris van Financiën tegen X

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 29 oktober 2009 — Staatssecretaris van Financiën tegen X
   (Zaak C-423/09)
   2010/C 24/36
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Verweerder: X

      Prejudiciële vraag

   Aan de hand van welke criteria moet worden bepaald of groenten (knoflookbollen) die in enigerlei mate zijn gedroogd, maar waaraan niet (nagenoeg) al het vocht is onttrokken, en die in gekoelde staat worden ingevoerd, zijn in te delen in postonderverdeling 0703 20 00 van de GN dan wel in postonderverdeling 0712 90 90 van de GN?


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 februari 2002 in zaak T-117/01: Marcos Roman Parra tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Bevordering — Voorafgaande administratieve klacht — Stilzwĳgend genomen besluit tot afwĳzing — Motivering)

text:
1.6.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 131/17
2)    Verwerpt het beroep voor het overige.                                2)    Verwijst de Commissie in de kosten.
3)    Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                           (1) PB C 227 van 11.8.2001.
In de zaken T-357/00, T-361/00 en T-363/00:
1)    Verwerpt de beroepen.
2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
(1) PB C 61 van 24.2.2001.                                                                               AANLEG
                                                                                van 25 januari 2002
                                                                           in zaak T-207/00: Nuno Antas de Campos tegen Europees
                                                                                Parlement (1)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 (Ambtenaren — Mobiliteitsregeling van Europees Parlement
                                                                                — Niet-ontvankelijkheid)
                        van 20 februari 2002
                                                                                (2002/C 131/33)
in zaak T-117/01: Marcos Roman Parra tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen (1)                                                    (Procestaal: Portugees)
(Ambtenaren — Bevordering — Voorafgaande administra-
tieve klacht — Stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing
                             — Motivering)                                 In zaak T-207/00, Nuno Antas de Campos, ambtenaar van het
                                                                           Europees Parlement, wonende te Lissabon, vertegenwoordigd
                                                                           door C. Botelho Moniz, tegen Europees Parlement (gemachtig-
                           (2002/C 131/32)                                 den: R. Da Silva Passos en J. F. De Wachter), betreffende een
                                                                           beroep tot nietigverklaring van het besluit dat in een aan
                                                                           verzoeker gerichte brief van het directoraat-generaal Per-
                            (Procestaal: Frans)                            soneelszaken van 30 maart 2000 vervat zou liggen en volgens
                                                                           hetwelk hij in 2000 van post zou moeten wisselen, heeft het
                                                                           Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura-
                                                                           Ramos, president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
                                                                           H. Jung, op 25 januari 2002 een beschikking gegeven waarvan
In zaak T-117/01, Marcos Roman Parra, ambtenaar van de                     het dictum luidt als volgt:
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Zaventem (België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis en
V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                  1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
burg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigde: C. Berardis-Kayser), betreffende een beroep                  2)    Het Europees Parlement zal zijn eigen kosten en de helft van de
tot nietigverklaring van het besluit om verzoeker bij de                         kosten van verzoeker dragen. Verzoeker zal de helft van zijn
bevorderingsronde 2000 niet tot de rang A 6 te bevorderen,                       eigen kosten dragen.
heeft het Gerecht (H. Legal, alleensprekend rechter), griffier:
B. Pastor, hoofdadministrateur, op 20 februari 2002 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                3)    Elk der partijen zal zijn eigen kosten met betrekking tot de
                                                                                procedure in kort geding dragen.
1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie om Roman Parra
      bij de bevorderingsronde 2000 niet tot de rang A 6 te                (1) PB C 302 van 21.10.2000.
      bevorderen, welk besluit voortvloeit uit de in de Administratieve
      mededelingen nr. 65-2000 van 14 augustus 2000 gepubli-
      ceerde lijst van tot die rang bevorderde ambtenaren.


title: Verzoek van 18 oktober 1996 van het Verwaltungsgericht Schleswig-Holstein om een prejudiciële beslissing in het geding tussen H. Kellinghusen en Amt für Land- und Wasserwirtschaft Kiel (Zaak C-36/97)

text:
22 . 3 . 97              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 94/9
tewerkstelling, met name op het gebied van beloning en                        bepaalde akkerbouwgewassen ( PB nr. L 181 van 1 . 7.
ontslag. Het recht op pensioenpunten, ook in geval van                        1992, blz. 12 ) aldus worden uitgelegd, dat het de auto
ontslag van de betrokken werknemer, is een arbeidsvoor                       riteiten in de lidstaten verbiedt, leges te heffen voor de
waarde die tussen de werknemer en de werkgever in het                         behandeling van steunaanvragen, wanneer deze leges
kader van collectieve arbeidsovereenkomsten is overeenge                     overeenkomen met de andere in het nationale recht ge
komen. Het feit dat de grensarbeider na zijn ontslag                          bruikelijke tarieven en het een zo gering bedrag be
krachtens artikel 71 van Verordening ( EEG ) nr. 1408/                        treft, dat deze leges de aanvragers er niet van kunnen
71 (2 ) werkloosheidsuitkeringen in een andere lidstaat ont                  weerhouden steunaanvragen in te dienen ?
vangt, vormt voor de werkgever ( dit wil zeggen voor de
instelling voor aanvullend pensioen waarbij deze is aange
sloten en die zijn contractuele verplichtingen terzake uit               b) Zo ja, is artikel 15 , lid 3 , van genoemde verordening
voert ) geen reden om zijn voormalige werknemer overeen                      in strijd met Gemeenschapsrecht van hogere rang, met
gekomen contractuele voordelen te ontzeggen . De                              name met het beginsel van Gemeenschapstrouw van
betrokken discriminatie vloeit weliswaar voort uit collec                    artikel 5 van het EG-Verdrag, het evenredigheidsbegin
tieve arbeidsovereenkomsten en niet uit een wettelijke re                    sel van artikel 3 B, derde alinea, van het EG-Verdrag
geling, doch niettemin is er sprake van een schending van                     en het subsidiariteitsbeginsel van artikel 3 B, tweede
het Gemeenschapsrecht in de zin van artikel 169 van het                       alinea, van het EG-Verdrag ?
EG-Verdrag door de verwerende staat, daar deze niet al
leen heeft aanvaard dat de regelingen inzake aanvullend
pensioen die discriminatie bevatten, doch deze overeen
komsten bovendien heeft goedgekeurd en algemeen ver
plicht heeft gesteld: ingevolge artikel L 731-5 van de Code
de la sécurité sociale moet iedere werknemer die verplicht
onderworpen is aan de ouderdomsverzekering, aangesloten                   Verzoek van 18 oktober 1996 van het Verwaltungsgericht
zijn bij een regeling inzake aanvullend pensioen . Ofschoon               Schleswig-Holstein om een prejudiciële beslissing in het ge
het beheer van de regelingen inzake aanvullend pensioen                   ding tussen E. D. Ketelsen en Amt für Land- und Wasser
in beginsel aan de sociale partners is overgelaten, berust                                       wirtschaft Husum
het systeem de facto op overeenkomsten tussen de sociale
partners en de overheid, die actief intervenieert, met name                                       ( Zaak C-37/97 )
wat het behoud van het financiële evenwicht betreft .
                                                                                ( 97/C 94/18 )
Het feit dat de Franse regelingen inzake aanvullend pensi
oen de in Frankrijk vergoede tijdvakken van werkloosheid                  Het Verwaltungsgericht Schleswig-Holstein heeft bij be
van grensarbeiders die hun baan in een andere lidstaat                    schikking van 18 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van
hebben verloren, „ meetellen ", heft de discriminatie ten de             het Hof van Justitie op 27 januari 1997, in het geding tus
trimente van in een andere lidstaat wonende grensarbei                   sen E. D. Ketelsen en Amt für Land- und Wasserwirtschaft
 ders niet op noch compenseert deze .                                     Husum, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                                                                          schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
 O PB nr. L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz. 2 .                             navolgende vragen:
 ( 2 ) PB nr. L 149 van 5 . 7. 1971 , blz. 2 .
                                                                          a ) Moet artikel 30 bis van Verordening ( EEG ) nr. 2066/
                                                                               92 van de Raad van 30 juni 1992 tot wijziging van
                                                                              Verordening ( EEG ) nr. 805/68 houdende een gemeen
                                                                               schappelijke ordening der markten in de sector rund
 Verzoek van 18 oktober 1996 van het Verwaltungsgericht                       vlees en tot intrekking van Verordening ( EEG ) nr. 468/
 Schleswig-Holstein om een prejudiciële beslissing in het ge                  87 tot vaststelling van de algemene voorschriften van
 ding tussen H. Kellinghusen en Amt für Land- und Wasser                      het stelsel van de speciale premie voor producenten
                              wirtschaft Kiel                                 van rundvlees, alsmede van Verordening ( EEG )
                             ( Zaak C-36/97)                                   nr. 1357/80 tot instelling van een premieregeling voor
                                                                               het aanhouden van het zoogkoeienbestand ( PB nr.
                                ( 97/C 94/17)                                  L 215 van 30 . 7. 1992, blz . 49 ), aldus worden uitge
                                                                               legd, dat het de autoriteiten in de lidstaten verbiedt, le
                                                                               ges te heffen voor de behandeling van steunaanvragen,
 Het Verwaltungsgericht Schleswig-Holstein heeft bij be                       wanneer deze leges overeenkomen met de andere in
 schikking van 18 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van                     het nationale recht gebruikelijke tarieven en het een zo
 het Hof van Justitie op 27 januari 1997, in het geding tus                   gering bedrag betreft, dat deze leges de aanvragers er
 sen H. Kellinghusen en Amt für Land- und Wasserwirt                          niet van kunnen weerhouden steunaanvragen in te die
 schaft Kiel, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                     nen ?
 schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
 navolgende vragen :
                                                                          b ) Zo ja , is artikel 30 bis van genoemde verordening in
 a ) Moet artikel 15 , lid 3 , van Verordening ( EEG )                         strijd met Gemeenschapsrecht van hogere rang, met
        nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instel                   name met het beginsel van Gemeenschapstrouw van
        ling van een steunregeling voor producenten van                        artikel 5 van het EG-Verdrag, het evenredigheidsbegin


title: Zaak T-329/13: Beroep ingesteld op 4 juni 2013 — Chatzithoma en Chatzithoma/Commissie en Europese Centrale Bank

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/33

         Beroep ingesteld op 4 juni 2013 — Chatzithoma en Chatzithoma/Commissie en Europese Centrale Bank
   (Zaak T-329/13)
   2013/C 252/56
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: Petros Chatzithoma (Lefkosia, Cyprus) en Elenitsa Chatzithoma (Lefkosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: E. Efstathiou, K. Efstathiou en K. Liasidou, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Centrale Bank, Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               het besluit van de Eurogroep van 25 maart 2013 nietig te verklaren, dat definitief is geworden bij besluit [KDP (kanonistiki diokitiki praxi, regelgevingshandeling)] 104/2013 van de president van Central Bank of Cyprus, in zijn hoedanigheid van agent en/of vertegenwoordiger van het Europees Stelsel van centrale banken, van 29 maart 2013, waarbij is besloten tot de „verkoop van bepaalde producten” van Cyprus Popular Bank Public Co Ltd en dat in wezen een gemeenschappelijk besluit van de Europese Centrale bank en de Europese Commissie is;

               —

               subsidiair, te verklaren dat het bovengenoemde besluit van de Eurogroep in wezen, ongeacht de vorm ervan, een besluit van de Europese Centrale Bank en/of een gezamenlijk met de Europese Commissie genomen besluit is;

               —

               de Europese Centrale Bank en/of de Europese Commissie in de kosten van deze procedure te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1)

               Met hun eerste middel stellen verzoekers dat het bestreden besluit nietig is aangezien de door het Verdrag betreffende de Europese Unie aan de Europese Centrale Bank en aan de Europese Commissie toegekende bevoegdheden daarmee zijn overschreden, zodat het besluit een handeling ultra vires van de twee organen is.

               2)

               Met hun tweede middel stellen verzoekers dat het bestreden besluit een schending vormt van het eigendomsrecht dat door artikel 1 van het aanvullend protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en door artikel 14 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens wordt gewaarborgd, zoals bevestigd door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               3)

               Met hun derde middel stellen verzoekers dat het bestreden besluit kennelijk ongegrond is, een rechtsgrondslag ontbeert en in strijd is met het evenredigheidsbeginsel.

               4)

               Met hun vierde middel stellen verzoekers dat het bestreden besluit tevens in strijd is met de algemeen aanvaarde rechtsbeginselen die voortvloeien uit het recht van de Europese Unie en ook met het beginsel dat niemand zijn eigen nalatigheid kan inroepen om een voordeel te verkrijgen en/of onrechtmatig en/of onwettig optreden te rechtvaardigen.


title: Zaak C-41/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Christie’s France SNC/Syndicat national des antiquaires (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2001/84/EG — Artikel 1 — Intellectuele eigendom — Veiling van oorspronkelijke kunstwerken — Volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk — Schuldenaar van de volgrechtvergoeding — Koper of verkoper — Contractuele afwijking)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/19

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Christie’s France SNC/Syndicat national des antiquaires
   (Zaak C-41/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2001/84/EG - Artikel 1 - Intellectuele eigendom - Veiling van oorspronkelijke kunstwerken - Volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk - Schuldenaar van de volgrechtvergoeding - Koper of verkoper - Contractuele afwijking))
   (2015/C 138/24)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Christie’s France SNC

      Verwerende partij: Syndicat national des antiquaires

      Dictum

   Artikel 1, lid 4, van richtlijn 2001/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk moet aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat de volgrechtvergoedingsplichtige, die bij nationale wetgeving als zodanig is aangewezen, of het nu de verkoper betreft of een actor uit de professionele kunsthandel die bij de transactie betrokken is, met ieder ander, daaronder begrepen de koper, overeenkomt dat laatstbedoelde uiteindelijk de kosten van het volgrecht geheel of gedeeltelijk zal dragen, voor zover een dergelijke contractuele regeling geen enkel gevolg heeft voor de verplichtingen en de verantwoordelijkheid van degene die jegens de auteur vergoedingsplichtig is.

      (1)  PB C 102 van 7.4.2014.


title: Doorhaling van zaak C-359/02

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/35

         Doorhaling van zaak C-359/02 (1)

   (2004/C 94/90)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 januari 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-359/02 (verzoek van de Tribunale di Modena (Italië), Ufficio del Giudice per le indagini preliminari om een prejudiciële beslissing): Christian Lanzotti

      (1)  PB C 359 van 7.12.2002


title: Zaak F-105/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 22 april 2015 — ED/ENISA (Openbare dienst — Tijdelijk functionaris — Selectieprocedure — Besluit tot afwijzing, in het stadium van de voorselectie, van de sollicitatie na onderzoek door een selectiecomité — Ontbreken van een klacht binnen de statutaire termijn tegen het besluit tot afwijzing van de sollicitatie — Verzoek om inlichtingen — Antwoord van het TAOBG zonder heronderzoek van het besluit tot afwijzing van de sollicitatie — Klacht tegen dat antwoord — Niet-eerbiediging van de precontentieuze procedure — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering)

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/32

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 22 april 2015 — ED/ENISA
   (Zaak F-105/14) (1)

   ((Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Selectieprocedure - Besluit tot afwijzing, in het stadium van de voorselectie, van de sollicitatie na onderzoek door een selectiecomité - Ontbreken van een klacht binnen de statutaire termijn tegen het besluit tot afwijzing van de sollicitatie - Verzoek om inlichtingen - Antwoord van het TAOBG zonder heronderzoek van het besluit tot afwijzing van de sollicitatie - Klacht tegen dat antwoord - Niet-eerbiediging van de precontentieuze procedure - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering))
   (2015/C 190/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ED (vertegenwoordiger: S. A. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging (vertegenwoordigers: A. Ryan, gemachtigde, D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeksters sollicitatie naar de post van jurist („legal officer”) naar aanleiding van de kennisgeving van vacature ENISA-TA-AD-2013-05 niet in aanmerking te nemen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               ED draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging.

      (1)  PB C 7 van 12.1.2015, blz. 53.


title: Zaak T-131/04: Beroep, op 26 maart 2004 ingesteld door Luc Jacobs tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/51

         Beroep, op 26 maart 2004 ingesteld door Luc Jacobs tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-131/04)
   (2004/C 118/110)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 maart 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Luc Jacobs, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het TABG van 14 april 2003, voorzover daarbij:

                           —

                           verzoeker bij zijn aanwerving niet in de rang B 4, salaristrap 3, is ingedeeld;

                           —

                           verzoekers loopbaan in de rang niet is hersteld door zijn bevordering tot de rang B 3 op een eerdere datum te doen ingaan;

                           —

                           de datum van inwerkingtreding van het herindelingsbesluit met betrekking tot de geldelijke gevolgen daarvan is bepaald op 5 oktober 1995;

               —

               nietig te verklaren het besluit van het TABG van 11 december 2003 houdende afwijzing van zijn klacht R/473/03, dat hem op 16 december 2003 is overhandigd;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van een voorlopig op 125 000 euro bepaalde vergoeding voor het onwaarschijnlijke geval dat zij verzoekers loopbaan in de rang niet kan herstellen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker in het onderhavige geding, die bij zijn aanwerving in januari 1991 in de rang B 5, salaristrap 2, was ingedeeld, komt op tegen het besluit van het TABG om hem bij de herziening van zijn indeling in de rang B 4, salaristrap 2, en niet in de rang B 4, salaristrap 3, in te delen, om zijn loopbaan niet te herstellen en om het besluit betreffende zijn herindeling te doen ingaan op 5 oktober 1995.
   De aangevoerde middelen zijn dezelfde als die in zaak T-125/04, Rousseaux/Commissie.


title: Zaak C-48/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö/A Oy (Directe belastingen — Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van kapitaal — EER-Overeenkomst — Artikelen 31 en 40 — Richtlijn 2009/133/EG — Werkingssfeer — Aandelenruil tussen in lidstaat gevestigde vennootschap en vennootschap gevestigd in derde staat die partij is bij EER-Overeenkomst — Weigering van belastingvoordeel — Verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in belastingzaken)

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö/A Oy
   (Zaak C-48/11) (1)

   (Directe belastingen - Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - EER-Overeenkomst - Artikelen 31 en 40 - Richtlijn 2009/133/EG - Werkingssfeer - Aandelenruil tussen in lidstaat gevestigde vennootschap en vennootschap gevestigd in derde staat die partij is bij EER-Overeenkomst - Weigering van belastingvoordeel - Verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in belastingzaken)
   2012/C 295/12
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö

      Verwerende partij: A Oy

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein hallinto-oikeus — Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein hallinto-oikeus — Artikelen 31 en 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 (PB L 1, blz. 3) — Uitlegging van richtlijn 2009/133/EG van de Raad van 19 oktober 2009 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, gedeeltelijke splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten en voor de verplaatsing van de statutaire zetel van een SE of een SCE van een lidstaat naar een andere lidstaat (PB L 310, blz. 34) — Toepassingsgebied van deze richtlijn — Aandelenruil tussen een in een lidstaat van de Europese Unie gevestigde vennootschap en een vennootschap gevestigd in een tot de EER behorende derde staat (Noorwegen) — Al dan niet fiscale gelijkstelling van deze transacties aan een aandelenruil tussen nationale vennootschappen of tussen in de lidstaten gevestigde vennootschappen

      Dictum

   Artikel 31 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 verzet zich tegen een wettelijke regeling van een lidstaat die een aandelenruil tussen een op het grondgebied van deze lidstaat gevestigde vennootschap en een vennootschap die is gevestigd op het grondgebied van een derde land dat partij is bij deze Overeenkomst, gelijkstelt met een belastbare overdracht van aandelen, terwijl een dergelijke transactie fiscaal neutraal zou zijn indien hierbij uitsluitend nationale vennootschappen of in andere lidstaten gevestigde vennootschappen waren betrokken, voor zover er tussen deze lidstaat en dit derde land een verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in belastingzaken bestaat dat voorziet in een even doeltreffende uitwisseling van informatie tussen nationale autoriteiten als die waarin is voorzien in richtlijn 77/799/EEG van de Raad van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe belastingen en richtlijn 2011/16/EU van de Raad van 15 februari 2011 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de belastingen en tot intrekking van richtlijn 77/799, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

      (1)  PB C 103 van 2.4.2011.


title: Zaak T-384/08: Beroep ingesteld op 11 september 2008 — Elliniki Nafpigokataskevastiki e.a./Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/48

         Beroep ingesteld op 11 september 2008 — Elliniki Nafpigokataskevastiki e.a./Commissie
   (Zaak T-384/08)
   (2008/C 301/82)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Elliniki Nafpigokataskevastiki AE Chartofylakeiou (Skaramangas, Griekenland), Howaldtswerke-Deutsche Werft GmbH (Kiel, Duitsland) en ThyssenKrupp Marine Systems AG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Soltész, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren artikel 16 van de beschikking van de Commissie van 2 juli 2008 betreffende de maatregelen C 16/2004 (ex NN 29/2004), CP 71/2002 en CP 133/2005) die Griekenland heeft getroffen ten gunste van Hellenic Shipyards;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met hun beroep verlangen verzoeksters gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008)3118 def. van de Commissie van 2 juli 2008 betreffende zestien maatregelen die de Griekse Staat heeft getroffen ten gunste van Hellenic Shipyards SA („HSY”), en met name nietigverklaring van artikel 16 van genoemde beschikking, volgens hetwelk de Commissie heeft besloten dat de schadeloosstellingsgarantie die de vorige eigenaar van HSY, de Griekse Bank voor Industriële Ontwikkeling („ETVA”), heeft verleend aan het consortium (1) dat HSY via een akkoord over de aankoop van aandelen heeft verworven (Howaldtswerke-Deutsche Werft (2) en Ferrostaal), in geval van terugvordering van staatssteun van HSY, onrechtmatige staatssteun vormt en meteen moet worden beëindigd.
   Verzoeksters betogen dat de Commissie ten onrechte heeft gemeend dat de schadeloosstellingsgarantie in de privatiseringsovereenkomst is verleend in een periode waarin ETVA onder staatscontrole stond. Volgens verzoeksters is de schadeloosstellingsgarantie slechts geldig overeengekomen na de privatisering van ETVA en vormt zij derhalve een tussen particulieren afgesproken maatregel, die niet aan de Griekse Staat kan worden toegerekend en dus niet als staatsteun kan worden beschouwd.
   Bovendien achten verzoeksters de bewering van de Commissie onjuist, dat de twee afzonderlijke clausules in het addendum bij het akkoord over de aankoop van aandelen één enkel mechanisme vormden dat aan HSY ten goede zou komen. Verzoeksters stellen immers dat de twee garanties los van elkaar werden verleend. Bovendien zou de Commissie ten onrechte hebben gemeend dat HSY door de schadeloosstellingsgarantie werd begunstigd, aangezien — gelet op de feiten van de zaak — enkel Piraeus Bank kon worden geacht te zijn begunstigd.
   Volgens verzoeksters heeft de Commissie ten onrechte gemeend dat HSY een economisch voordeel heeft genoten ingevolge de schadeloosstellingsgarantie die (i) een standaardclausule in het privaatrecht is, (ii) is verleend na een grondige evaluatie en (iii) overeenkomt met het gedrag van een particuliere verkoper.
   Bovendien wordt gesteld dat de Commissie artikel 88, lid 2, EG en artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 onjuist heeft toegepast door zich te richten tegen Elliniki Nafpigokataskevastiki, die niet de steunbegunstigde was, en haar te gelasten de schadeloosstellingsgarantie te beëindigen.
   Verzoeksters betogen ook dat het argument van de Commissie, dat de nuttige werking van de terugvordering wordt omzeild, ten onrechte uitgaat van de stelling dat het enkele verlenen van de schadeloosstellingsgarantie een omzeiling oplevert.
   Ten slotte voeren verzoeksters aan, dat de Commissie artikel 296 EG onjuist heeft toegepast voor zover zij HSY niet toestaat in zekere mate civiele activiteiten van accessoire aard te verrichten om de werking van de gehele schaapswerf te ondersteunen.

      (1)  Dit consortium heeft Elliniki Nafpigokataskevastiki opgericht om er zijn participatie in HSY in onder te brengen.

      (2)  HDW is volledig eigendom van ThyssenKrupp Marine Systems, dat in 2005 ook de aandelen van Ferrostaal in Elliniki Nafpigokataskevastiki heeft verworven.


title: Zaak T-469/09: Beroep ingesteld op 23 november 2009 — Helleense Republiek/Commissie

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/62

         Beroep ingesteld op 23 november 2009 — Helleense Republiek/Commissie
   (Zaak T-469/09)
   2010/C 24/109
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias, S. Papaïoannou)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking van de Commissie in haar geheel nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In haar beroep tegen beschikking C(2009)7044 def. van de Commissie van 24 september 2009„houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling, (ELFPO) hebben verricht” (PB L 257, blz. 28), voert de Helleense Republiek, wat de haar opgelegde financiële correcties betreft, de volgende twee middelen tot nietigverklaring aan.
   Met het eerste middel tot nietigverklaring, betreffende de sector verwerking van groenten en fruit (tomaten), stelt verzoekster onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 28, lid 1, sub f, artikel 28, lid 2, artikel 31, leden 1 en 2, en artikel 3, lid 2, van verordening (EG) nr. 1535/2003 (1) en de richtsnoeren AGRI VI 5330/97, 17933/2000 en 63983/2002 inzake de financiële correcties, aangezien in deze sector alle essentiële controles in voldoende aantal hebben plaatsgevonden en er enkel leemten waren wat de aanvullende controles van ondergeschikt belang betreft.
   Met het tweede middel tot nietigverklaring, betreffende de sector openbare opslag van rijst, stelt verzoekster dat de correctie is opgelegd zonder geldige rechtsgrondslag, aangezien de Commissie de artikelen 4 en 6 van verordening (EG) nr. 2148/96 (2) onjuist heeft uitgelegd en, subsidiair, het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden.

      (1)  Verordening (ΕG) nr. 1535/2003 van de Commissie van 29 augustus 2003 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 2201/96 van de Raad wat de steunregeling voor verwerkte producten op basis van groenten en fruit betreft (PB L 218, blz. 14).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2148/96 van de Commissie van 8 november 1996 tot vaststelling van de voorschriften voor de evaluatie van en de controle op de hoeveelheden landbouwproducten in de openbare interventievoorraden (PB L 288, blz. 6).


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 21 maart 2003 in zaak T-167/02: Établissements Toulorge tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Natuurlĳke of rechtspersonen — Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken — Richtlĳn 2002/2/EG — Niet-ontvankelĳkheid — Beroep tot schadevergoeding)

text:
C 171/26                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                              19.7.2003
te Nittendorf (Duitsland), LNS — Lothar Niemeyer Stahlhandel                373/EEG van de Raad betreffende het verkeer van mengvoeders
GmbH & Co. KG, gevestigd te Essen (Duitsland), Metal Traders                en tot intrekking van richtlijn 91/357/EEG van de Commissie
Stahlhandel GmbH, gevestigd te Düsseldorf (Duitsland), verte-               (PB L 63, blz. 23), en anderzijds vergoeding van de gestelde
genwoordigd door K. Friedrich, advocaat, domicilie gekozen                  schade, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als
hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese                      volgt: V. Tiili, president, P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters;
Gemeenschappen (gemachtigden: J. Forman en R. Raith),                       griffier: H. Jung, op 21 maart 2003 een beschikking gegeven
betreffende, enerzijds, een verzoek tot nietigverklaring van                waarvan het dictum luidt als volgt:
verordening (EG) nr. 560/2002 van de Commissie van
27 maart 2002 tot instelling van voorlopige vrijwarings-
maatregelen ten aanzien van de invoer van bepaalde ijzer- en                1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voorzover het
staalproducten (PB L 85, blz. 1) en, anderzijds, een verzoek tot                   strekt tot nietigverklaring van richtlijn 2002/2/EG van het
schadevergoeding, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samenge-                       Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot
steld als volgt: B. Vesterdorf, president, R. M. Moura Ramos en                    wijziging van richtlijn 79/373/EEG van de Raad betreffende
H. Legal, rechters; griffier: H. Jung, op 27 maart 2003 een                        het verkeer van mengvoeders en tot intrekking van richtlijn 91/
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                            357/EEG van de Commissie.
1)     Op de vordering tot nietigverklaring behoeft niet meer te worden     2)     De vorderingen van verweerders strekkende tot niet-ontvanke-
       beslist.                                                                    lijkverklaring van het beroep voorzover het strekt tot vergoeding
                                                                                van de gestelde schade, worden met de zaak ten gronde gevoegd.
2)     Het verzoek tot niet-ontvankelijkverklaring van de schadevorde-
       ring wordt gevoegd met de zaak ten gronde.
                                                                            3)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
3)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                            (1 ) PB C 180 van 27.7.2002.
( 1) PB C 191 van 10.8.2002.
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                               AANLEG
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                         van 21 maart 2003                                                                 AANLEG
in zaak T-167/02: Établissements Toulorge tegen Europees
          Parlement en Raad van de Europese Unie ( 1)                                                van 31 maart 2003
(Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen                in zaak T-226/02: André Hecq tegen Commissie van de
— Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken —                                      Europese Gemeenschappen (1)
Richtlijn 2002/2/EG — Niet-ontvankelijkheid — Beroep tot
                         schadevergoeding)
                                                                            (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Bezwarende
                           (2003/C 171/43)                                                  handeling — Niet-ontvankelijkheid)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                (2003/C 171/44)
In zaak T-167/02, Établissements Toulorge, gevestigd te                                                (Procestaal: Frans)
Bricquebec (Frankrijk), vertegenwoordigd door D. Waelbroeck
en D. Brinckman, advocaten, tegen Europees Parlement (ge-
machtigden: C. Pennera en E. Waldherr) en Raad van de
Europese Unie (gemachtigden: I. Diez Parra en F. P. Ruggeri
Laderchi), ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland (ge-                   In zaak T-226/02, André Hecq, ambtenaar van de Commissie
machtigden: W.-D. Plessing en M. Lumma) en Commissie                        van de Europese Gemeenschappen, wonende te Mondercange
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: A. Bordes),                    (Luxemburg), vertegenwoordigd door L. Vogel en D. Amatulli,
betreffende een beroep strekkende tot, enerzijds, nietigverkla-             advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
ring van richtlijn 2002/2/EG van het Europees Parlement en                  pen (gemachtigde: J. Currall), betreffende een beroep tot
de Raad van 28 januari 2002 tot wijziging van richtlijn 79/                 nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 15 juni


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 7 van 10.1.2004

text:
C 21/48        NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                           24.1.2004
                                                         III
                                                  (Bekendmakingen)
                                                   (2004/C 21/93)
               Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
        PB C 7 van 10.1.2004
        Historisch overzicht van de vroegere publicaties
        PB C 304 van 13.12.2003
        PB C 289 van 29.11.2003
        PB C 275 van 15.11.2003
        PB C 264 van 1.11.2003
        PB C 251 van 18.10.2003
        PB C 239 van 4.10.2003
                                          Deze teksten zijn beschikbaar in:
                                        EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
                                          CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Zaak T-299/01: Beroep, op 27 november 2001 ingesteld door Furness Intercontinental Services B.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
16.2.2002             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 44/23
Beroep, op 27 november 2001 ingesteld door Furness                    Ter staving van haar verzoekschrift, beroept verzoekster zich
Intercontinental Services B.V. tegen de Commissie van de              vooreerst op een schending van het recht gehoord te worden,
                Europese Gemeenschappen                               evenals op een schending van de artikelen 906bis en 907 van
                                                                      Verordening 2454/93 en op een miskenning van het beginsel
                                                                      van rechtszekerheid. Verzoekster zou met name geen toegang
                       (Zaak T-299/01)                                hebben gekregen tot alle stukken van het dossier. Hierdoor
                                                                      zou zij zich niet op een degelijke manier hebben kunnen
                                                                      uitspreken over het dossier en ook geen geldige melding
                        (2002/C 44/42)                                hebben kunnen maken van haar standpunt overeenkomstig
                                                                      artikel 906bis van Verordening 2454/93. De beschikking van
                                                                      de Commissie zou hierdoor ook laattijdig zijn, doordat de
                     (Procestaal: Nederlands)                         termijn voor het nemen van de beschikking niet verlengd kon
                                                                      worden overeenkomstig artikel 907 van deze verordening.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             Verder roept verzoekster een schending in van artikelen 905
schappen is op 27 november 2001 beroep ingesteld tegen de             e.v. van Verordening 2454/93 en een gebrek aan motivering
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Furness                 van de bestreden beslissing. Volgens verzoekster had de
Intercontinental Services B.V., gevestigd te Rotterdam, verte-        Commissie zelfstandig moeten onderzoeken of er al dan niet
genwoordigd door mr. Johannes Wilhelmus Lambertus Maria               medewerking van Spaanse douaneautoriteiten was bij de
ten Braak, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                   fraude. Uit de bestreden beschikking blijkt niet dat zo een
                                                                      onderzoek is gevoerd. De eventuele medewerking van douane
                                                                      ambtenaren bij de fraude zou volgens verzoekster een bijzon-
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:            dere omstandigheid vormen die de teruggave van de doua-
                                                                      nerechten zou rechtvaardigen.
—     de beschikking REM 12/00 van de Commissie op voor-
      noemde gronden te vernietigen ex artikel 230 EG;
                                                                      Verzoekster beroept zich eveneens op een miskenning van de
                                                                      feiten door de Commissie. Zo heeft de Commissie er geen
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van de procesvoe-
                                                                      of onvoldoende rekening mee gehouden dat de bevoegde
      ring.
                                                                      autoriteiten reeds voor het transport in kwestie op de hoogte
                                                                      waren van de fraude. Daarna hebben deze autoriteiten boven-
                                                                      dien om de medewerking van verzoekster verzocht in hun
                                                                      onderzoek naar deze fraude. Verzoekster verklaart verder dat
                                                                      de eenvoudige verklaring van de Spaanse autoriteiten dat er
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      valse stempels werden gebruikt bij deze fraude, onvoldoende
                                                                      gestaafd is. De beschikking is volgens verzoekster ook over
                                                                      deze punten onvoldoende gemotiveerd.
Verzoekster opereert als douane-expediteur die, in opdracht
van derden, goederen in douaneverband opslaat en douane-
aangiften verzorgt. In verband hiermee deed zij aangifte voor
extern communautair douanevervoer van ethylalcohol uit                De Commissie zou tenslotte met de bestreden beslissing haar
Nederland naar Marokko. Voor dezelfde opdrachtgever deed              eigen verantwoordelijkheid miskennen. Volgens verzoekster is
verzoekster ook aangiften van andere transporten voor extern          de Commissie verantwoordelijk voor de correcte werking van
communautair douanevervoer. Later bleken er echter onregel-           het douanestelsel. Ten tijde van de transporten was het voor
matigheden te zijn geweest in verband met deze transporten.           verzoekster onmogelijk om de fraude, verricht door derden, te
De goederen werden in werkelijkheid niet naar hun aangegeven          vermijden of op het spoor te komen, zelfs indien zij alle
bestemming gebracht en de documenten van de Spaanse                   mogelijke voorzorgsmaatregelen had getroffen.
douane autoriteiten in verband met de uitklaring van de
goederen zouden vervalsingen zijn. Verzoekster verklaart
hiervan niet op de hoogte te zijn geweest.
                                                                      (1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
                                                                          1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek.
                                                                      (2) Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979
Verzoekster moest daarop de nog verschuldigde invoerrechten               betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrech-
betalen. Verzoekster vroeg daarna een teruggave van deze                  ten.
                                                                      (3) Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli
invoerrechten aan de Nederlandse autoriteiten op grond van                1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering
artikel 239, lid 2, van Verordening (EEG) 2913/92 (1). De                 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling
Nederlandse autoriteiten deden hierover op hun beurt een                  van het communautair douanewetboek.
verzoek aan de Europese Commissie op basis van artikel 13 van
Verordening (EEG) 1430/79 (2) en artikel 905 van Verordening
2454/93 (3). Dit verzoek werd door de Commissie in de
bestreden beschikking afgewezen.