title: Zaak C-516/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Oostenrijk) op 3 oktober 2016 — Erzeugerorganisation Tiefkühlgemüse e. Gen./Agrarmarkt Austria

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Oostenrijk) op 3 oktober 2016 — Erzeugerorganisation Tiefkühlgemüse e. Gen./Agrarmarkt Austria
   (Zaak C-516/16)
   (2016/C 462/13)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Erzeugerorganisation Tiefkühlgemüse e. Gen.

      Verwerende partij: Agrarmarkt Austria

      Prejudiciële vragen

               I.1.

               Vereisen de artikelen 65, 66, en 69 van verordening (EG) nr. 1580/2007 (1) van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit, en (vanaf 23 juni 2011) de artikelen 64, 65, en 68 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 (2) van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft, dat het besluit tot goedkeuring van het operationele programma en van de hoogte de steun, respectievelijk wijzigingen in dat besluit, alsmede het besluit betreffende het „goedgekeurde steunbedrag” niet enkel als een mededeling worden genomen, maar formeel als een (althans voorlopig) bindend besluit, dat door de aanvrager onmiddellijk kan worden aangevochten, dus ongeacht of het eindbesluit (overeenkomstig artikel 70 van verordening nr. 1580/2007 respectievelijk artikel 69 van verordening nr. 543/2001) over de aanvraag om betaling van de steun zoals definitief vastgesteld wordt aangevochten?

               I.2.

               Moeten de in prejudiciële vraag I.1 genoemde bepalingen van Unierecht aldus worden uitgelegd dat bij het nemen van deze besluiten (in het normatieve deel van het besluit) ook de waarde van de afgezette productie bindend moet worden vastgesteld?

               I.3.

               Moet het Unierecht, in het bijzonder de artikelen 69 en 70 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft, aldus worden uitgelegd dat een reeds bestaand definitief geworden besluit tot goedkeuring van het operationele programma en van de hoogte van de steun, alsmede het besluit over het „goedgekeurde steunbedrag” eraan in de weg staan dat de rechterlijke instantie die uitspraak moet doen op een beroep tegen een bestuursrechtelijk besluit waarbij voor een bepaalde jaarperiode van het operationele programma definitief wordt beslist op een in het kader van een operationeel programma aangevraagde financiële steun overeenkomstig artikel 103octies, lid 5, van verordening (EG) 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („Integrale-GMO-verordening”), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 361/2008 van de Raad van 14 april 2008 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1234/2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”), overgaat tot toetsing van de rechtmatigheid van de berekening van de waarde van de afgezette productie waarop het maximumbedrag van de steun is gebaseerd?

               I.4.

               Indien de prejudiciële vragen I.1., I.2. of I.3. ontkennend worden beantwoord: Moet verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („Integrale-GMO-verordening”), in het bijzonder bijlage I, deel IX („Groenten en fruit”, met name bij „GN code KN ex 0709 […] Andere groenten, vers of gekoeld […]”) en deel X („Verwerkte groenten en fruit”, bij „GN code ex 0710 Groenten, […], bevroren”), aldus worden uitgelegd dat producten van groenten die door alle van de na de oogst verrichte procedés van het schoonmaken, hakken, blancheren en invriezen ontstaan, niet als producten in de zin van deel IX van bijlage I moeten worden aangemerkt, maar als producten in de zin van deel X van bijlage I?

               I.5.

               Indien prejudiciële vraag I.4. bevestigend wordt beantwoord: Moet het begrip „waarde van de afgezette productie” in artikel 103 quinquies, lid 2, van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („Integrale-GMO-verordening”), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 361/2008 van de Raad van 14 april 2008 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1234/2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”), aldus worden uitgelegd dat deze waarde zodanig moet worden berekend dat alleen de waarde van de productie minus de aan de verwerking toe te rekenen waarde in aanmerking wordt genomen, derhalve onder aftrek van de waarde van het proces bestaande in verwerking van de geoogste, gereinigde, gesneden en geblancheerde groente tot diepvriesgroente?

               I.6.

               Moet artikel 51, lid 7, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft, aldus worden uitgelegd dat een producentenorganisatie die voor de jaren 2010 tot 2014 een operationeel programma heeft ingediend, dat vóór 20 januari 2010 is goedgekeurd, welke goedkeuring later (op 13 december 2013) echter in die zin is gewijzigd dat voor het programma een andere wijze van berekening van de waarde van de afgezette productie is gekozen, zich nog steeds op de „in 2008 geldende wetgeving” kan beroepen waar het de modaliteiten van de berekening van de waarde van de afgezette productie betreft, ook na deze wijziging van het operationele programma (dus voor de in 2014 te betalen steun)?

               I.7.

               Indien de prejudiciële vragen I.5. en I.6. bevestigend worden beantwoord: Zijn artikel 52, lid 6, onder a), en artikel 21, lid 1, onder i), van verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit, ongeldig voor zover volgens deze bepalingen stadia van de verwerking van geoogste groente waardoor deze groente tot een „ander in bijlage I bij het EG Verdrag genoemd product” wordt verwerkt, in de berekening van de waarde van de afgezette productie worden betrokken?

               I.8.

               Indien prejudiciële vraag I.6. ontkennend wordt beantwoord (en ongeacht de beantwoording van de andere vragen): Is artikel 50, lid 3, onder d), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft, ongeldig?

               II.1.

               Moet artikel 103quater van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („Integrale-GMO-verordening”), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 361/2008 van de Raad van 14 april 2008 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1234/2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”), aldus worden uitgelegd dat in het kader van een „operationeel programma in de sector groenten en fruit” enkel het bevorderen van de vervaardiging van producten die als producten in de zin van deel IX van bijlage I kunnen worden aangemerkt, geoorloofd is, echter niet het bevorderen van investeringen in de verwerking van dergelijke producten?

               II.2.

               Indien prejudiciële vraag II.1. ontkennend wordt beantwoord: Onder welke voorwaarden en in hoeverre staat artikel 103quater van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („Integrale-GMO-verordening”), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 361/2008 van de Raad van 14 april 2008 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1234/2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”), een dergelijke bevordering van investeringen in de verwerking toe?

               II.3.

               Is artikel 60, lid 7, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft, ongeldig?

               III.1.

               Moet punt 23 van bijlage IX bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft, aldus worden uitgelegd dat de uitsluiting van die bevordering alleen voortvloeit uit het feit dat de betrokken handeling op een locatie van derden wordt uitgevoerd?

               III.2.

               Indien vraag III.1 bevestigend wordt beantwoord: Is punt 23 van bijlage IX bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft, ongeldig?

               III.3.

               Indien vraag III.1 bevestigend en vraag III.2 ontkennend wordt beantwoord: Is de regeling van punt 23 van bijlage IX bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie in zoverre een duidelijke respectievelijk ondubbelzinnige bepaling dat het vertrouwen van een ondernemer dat activiteiten worden ondersteund die op een locatie van derden worden uitgevoerd, maar wel onderdeel van zijn onderneming zijn, niet wordt beschermd, niettegenstaande de door nationale instanties met kennis van de omstandigheden gedane toezegging respectievelijk goedkeuring betreffende die steun?

               IV.

               Staat de omstandigheid dat het Hof van Justitie de werking van een uitspraak niet op voor de betrokkene gunstige wijze beperkt (in de zin van artikel 264, tweede alinea, VWEU), ook al wordt een betrokkene door een nieuwe uitlegging van het Unierecht of een ongeldigverklaring van een tot op dat tijdstip rechtsgeldig beschouwde rechtshandeling van de Unie rechtens nadelig geraakt, eraan in de weg dat deze betrokkene zich in een individueel geval voor de nationale rechter op het rechtszekerheidsbeginsel beroept, indien zijn goede trouw is aangetoond?

      (1)  PB L 350, blz. 1.

      (2)  PB L 157, blz. 1.


title: Gevoegde zaken C-401/15 tot en met C-403/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 december 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative — Luxemburg) — Noémie Depesme, Saïd Kerrou (C-401/15), Adrien Kauffmann (C-402/15), Maxime Lefort (C-403/15)/Ministre de l’Enseignement supérieur et de la recherche (Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van personen — Rechten van de werknemers — Gelijke behandeling — Sociale voordelen — Studiefinanciering voor het volgen van hoger onderwijs — Verwantschapsvoorwaarde — Begrip „kind” — Kind van de echtgenoot of van de geregistreerd partner — Bijdrage in het onderhoud van dat kind)

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 december 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative — Luxemburg) — Noémie Depesme, Saïd Kerrou (C-401/15), Adrien Kauffmann (C-402/15), Maxime Lefort (C-403/15)/Ministre de l’Enseignement supérieur et de la recherche
   (Gevoegde zaken C-401/15 tot en met C-403/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van personen - Rechten van de werknemers - Gelijke behandeling - Sociale voordelen - Studiefinanciering voor het volgen van hoger onderwijs - Verwantschapsvoorwaarde - Begrip „kind” - Kind van de echtgenoot of van de geregistreerd partner - Bijdrage in het onderhoud van dat kind))
   (2017/C 046/07)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour administrative

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Noémie Depesme, Saïd Kerrou (C-401/15), Adrien Kauffmann (C-402/15), Maxime Lefort (C-403/15)

      Verwerende partij: Ministre de l’Enseignement supérieur et de la recherche

      Dictum

   Artikel 45 VWEU en artikel 7, lid 2, van verordening (EU) nr. 492/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie, moeten in die zin worden uitgelegd dat onder kind van een grensarbeider dat indirect aanspraak kan maken op de in laatstgenoemde bepaling bedoelde sociale voordelen, zoals de studiefinanciering die door een lidstaat wordt toegekend aan kinderen van werknemers die hun activiteiten in deze staat uitoefenen of hebben uitgeoefend, niet alleen moet worden verstaan het kind dat een bloedverwant van die werknemer is, maar ook het kind van de echtgenoot of geregistreerd partner van die werknemer, wanneer deze werknemer voorziet in het onderhoud van dat kind. Dit laatste vereiste vloeit voort uit een feitelijke situatie en de beoordeling daarvan is de taak van de overheidsinstanties en, in voorkomend geval, van de nationale rechter, zonder dat de redenen voor deze bijdrage hoeven te worden bepaald of de exacte omvang ervan hoeft te worden berekend.

      (1)  PB C 302 van 14.9.2015.


title: Zaak C-250/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos Vyriausybės — Litouwen) — AB Lietuvos geležinkeliai/Vilniaus teritorinė muitinė, Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos (Vrijstelling van douanerechten en btw-vrijstelling bij invoer van goederen — Brandstof in normale reservoirs van motorvoertuigen te land — Begrip „motorvoertuig te land” — Locomotieven — Weg- en spoorvervoer — Beginsel van gelijke behandeling — Neutraliteitsbeginsel)

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/12

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos Vyriausybės — Litouwen) — AB Lietuvos geležinkeliai/Vilniaus teritorinė muitinė, Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
   (Zaak C-250/11) (1)

   (Vrijstelling van douanerechten en btw-vrijstelling bij invoer van goederen - Brandstof in normale reservoirs van motorvoertuigen te land - Begrip „motorvoertuig te land” - Locomotieven - Weg- en spoorvervoer - Beginsel van gelijke behandeling - Neutraliteitsbeginsel)
   2012/C 295/20
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos Vyriausybės

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: AB Lietuvos geležinkeliai

      Verwerende partijen: Vilniaus teritorinė muitinė, Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos Vyriausybės — Uitlegging van artikel 112 van verordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen (PB L 105, blz. 1) en van artikel 107, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 1186/2009 van de Raad van 16 november 2009 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen (PB L 324, blz. 23) — Uitlegging van artikel 82, lid 1, van richtlijn 83/181/EEG van de Raad van 28 maart 1983 houdende bepaling van de werkingssfeer van artikel 14, lid 1, sub d, van richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde voor de definitieve invoer van bepaalde goederen (PB L 105, blz. 38) en van artikel 84, lid 1, sub a, van richtlijn 2009/132/EG van de Raad van 19 oktober 2009 houdende bepaling van de werkingssfeer van artikel 143, sub b, en c, van richtlijn 2006/112/EG met betrekking tot de vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde voor de definitieve invoer van bepaalde goederen (PB L 292, blz. 5) — Invoer, met vrijstelling van douanerechten en met btw-vrijstelling, van brandstof in de normale reservoirs van motorvoertuigen te land — Onderneming die op het grondgebied van een derde staat de normale brandstofreservoirs van haar locomotieven met diesel heeft laten vullen — Begrip motorvoertuigen te land

      Dictum

   Artikel 112, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1315/88 van de Raad van 3 mei 1988, artikel 107, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 1186/2009 van de Raad van 16 november 2009 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen, artikel 82, lid 1, sub a, van richtlijn 83/181/EEG van de Raad van 28 maart 1983 houdende bepaling van de werkingssfeer van artikel 14, lid 1, sub d, van richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde voor de definitieve invoer van bepaalde goederen, zoals gewijzigd bij richtlijn 88/331/EEG van de Raad van 13 juni 1988, en artikel 84, lid 1, sub a, van richtlijn 2009/132/EG van de Raad van 19 oktober 2009 houdende bepaling van de werkingssfeer van artikel 143, onder b) en c), van richtlijn 2006/112/EG met betrekking tot de vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde voor de definitieve invoer van bepaalde goederen, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet van toepassing zijn op locomotieven.

      (1)  PB C 226 van 30.7.2011.


title: Beroep, op 10 april 1995 ingesteld door H.-G. vom Endt tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-100/95)

text:
24. 6 . 95         I NL |                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 159/27
d ) de door verzoekster aangeboden prijsverbintenis is om                door G. Vandersanden, advocaat te Brussel, domicilie
     ongeldige redenen afgewezen.                                        gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari,
                                                                         Rue Glesener 1 .
(M PB nr . L 15 van 21 . 1 . 1995 , blz . 11 .
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                         — nietig te verklaren het besluit van J. P. Contzen, vervat in
                                                                             zijn nota van 27 feburari 1995 , om verzoeker over te
Beroep, op 10 april 1995 ingesteld door H.-G. vom Endt                       plaatsen naar Ispra, in de post van adviseur van de
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                          directeur van het Instituut Systeemtechniek en Informa
                 Europese Gemeenschappen                                     tica ;
                       ( Zaak T-100/95 )
                            95/C 159/55                                  — verzoeker een symbolische ecu toe te kennen als vergoe
                                                                             ding voor morele schade;
                      (Procestaai: Duits)
                                                                         — verzoeker alle persoonlijke kosten terug te betalen, in
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                    voorkomend geval gemaakt met het oog op zijn ver
schappen is op 10 april 1995 beroep ingesteld tegen Raad                     plaatsing naar en vestiging te Ispra;
van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen door H.-G. vom Endt te Wuppertal                          — de Commissie te verwijzen in de kosten.
( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd door B.
Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W.
Haneklaus, advocaten te Münster, domicilie gekozen heb                  Middelen en voornaamste argumenten
bende te Luxemburg bij Dupong c . s ., advocaten aldaar, Rue
des Bains 14a .
                                                                         Verzoeker komt op tegen het besluit van het tot aanstelling
                                                                         bevoegd gezag van het Instituut Systeemtechniek en Infor
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                       matica om hem per 1 april 1 995 ( nadien uitgesteld tot 1 mei
                                                                         daaraanvolgend ) ambtshalve over te plaatsen naar Ispra, als
1 , verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van               adviseur van de directeur van het Gemeenschappelijk
     een SLOM-I-vergoeding aan verzoeker voor de periode                 Centrum voor Onderzoek ( GCO ).
     van 20 mei 1984 tot 29 maart 1993 ten bedrage van
     100 965,13 DM, met rente ad 8 % vanaf 19 mei 1992 ,
     en hen hoofdelijk in de kosten te verwijzen;                        Verzoeker is door het GCO aangeworven als tijdelijk
                                                                         functionaris met een overeenkomst voor drie jaar, die
2 , het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan               nadien per 1 maart 1993 in een overeenkomst voor
     gige beroep Hülseberg e .a . tegen Raad en Commissie                onbepaalde duur is omgezet.
     (zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor
     sen .
                                                                         Verzoeker betwist de wettigheid van het bestreden besluit
                                                                         op grond dat het in strijd is met:
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                      a ) de aanwervingsovereenkomst tussen de Commissie en
met die in zaak T-20/94 .                                                    hemzelf, zoals die ten gevolge van voormelde transactie
                                                                             is gewijzigd in die zin, dat Brussel als plaats van
                                                                             tewerkstelling werd bepaald ;
                                                                         b ) artikel 7 van het Statuut, krachtens hetwelk het tot
                                                                             aanstelling bevoegd gezag uitsluitend in het belang van
Beroep, op 11 april 1995 ingesteld door J.-P. Aubineau                       de dienst tot ambtshalve overplaatsing van een ambte
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                           naar of tijdelijk functionaris mag overgaan;
                       ( Zaak T-102/95 )
                          ( 95/C 159/56 )                               c ) het beginsel van het gewettigd vertrouwen, daar ver
                                                                             weerster de transactie die een eind heeft gemaakt aan
                                                                             zaak T-91/91 , niet heeft nageleefd;
                     (Procestaai: Frans)
                                                                        d ) het beginsel van goed beheer en behoorlijk bestuur.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 11 april 1995 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door J.-P .
Aubineau, wonende te Brussel ( België ), vertegenwoordigd


title: Zaak C-421/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Oostenrijk) — Humanplasma GmbH/Republiek Oostenrijk (Artikelen 28 EG en 30 EG — Nationale regeling die invoer verbiedt van bloedproducten die van niet volledig onbetaalde donaties afkomstig zijn)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/13

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Oostenrijk) — Humanplasma GmbH/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-421/09) (1)

   (Artikelen 28 EG en 30 EG - Nationale regeling die invoer verbiedt van bloedproducten die van niet volledig onbetaalde donaties afkomstig zijn)
   2011/C 55/22
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Humanplasma GmbH

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Uitlegging van de artikelen 28 en 30 EG — Verenigbaarheid met deze bepalingen van een nationale regeling die de invoer verbiedt van menselijk bloed afkomstig van betaalde bloeddonaties

      Dictum

   Artikel 28 EG, juncto artikel 30 EG, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die erin voorziet dat de invoer van uit een andere lidstaat afkomstig bloed of bloedbestanddelen, slechts geoorloofd is indien voldaan is aan de voorwaarde, die ook geldt voor nationale producten, dat de bloeddonaties die aan deze producten ten grondslag liggen, niet alleen zijn geschied zonder dat de donoren daarvoor een vergoeding hebben ontvangen, maar ook zonder dat hun de onkosten in verband met de verrichting van die donaties zijn vergoed.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak C-216/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 april 2013 door Acron OAO tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 7 februari 2013 in zaak T-118/10, Acron OAO/Raad van de Europese Unie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/24

         Hogere voorziening ingesteld op 23 april 2013 door Acron OAO tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 7 februari 2013 in zaak T-118/10, Acron OAO/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-216/13 P)
   2013/C 171/47
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Acron OAO (vertegenwoordigers: B. Evtimov, E. Borovikov, avocats, D. O'Keeffe, Solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Fertilizers Europe

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 7 februari 2013 in zaak T-118/10, Acron OAO/Raad van de Europese Unie, vernietigen;

               —

               ten gronde uitspraak doen en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1251/2009 van de Raad van 18 december 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1911/2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit onder meer Rusland (1) nietig verklaren voor zover deze betrekking heeft op rekwirante;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedures voor het Hof en voor het Gerecht, met inbegrip van rekwirantes kosten van beide instanties;

               —

               Fertilizers Europe als interveniënte verwijzen in de eigen kosten van de procedure voor het Gerecht, en tevens in de eigen kosten in het geval van interventie in de procedure voor het Hof, en in alle kosten die rekwirante met betrekking tot haar interventie(s) zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert aan dat het Gerecht:

               —

               artikel 2, lid 5, eerste alinea, eerste volzin, van de antidumpingbasisverordening en derhalve de overeenkomstige bepaling van artikel 2.2.1.1, eerste alinea, van de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel 1994, opgenomen in bijlage 1 A bij de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (hierna: „antidumpingcode”), onjuist heeft uitgelegd;

               —

               een rechtens onjuiste uitlegging en een schending van artikel 2, lid 3, van de antidumpingbasisverordening en derhalve van de overeenkomstige bepaling van artikel 2.2 van de antidumpingcode heeft bevestigd;

               —

               het verband tussen artikel 2, lid 5, tweede volzin, en artikel 2, lid 7, sub b, van de antidumpingbasisverordening rechtens onjuist heeft beoordeeld en derhalve een rechtens onjuiste uitlegging van de punten 3 en 4 van de considerans van verordening (EG) nr. 1972/2002 (2) en dus van artikel 2, lid 5, eerste alinea, tweede volzin heeft bevestigd en de samenhang van laatstgenoemde uitlegging/bepaling met de antidumpingcode niet heeft gewaarborgd;

               —

               een schending van artikel 2, lid 6, sub c, van de antidumpingbasisverordening en een kennelijk onjuiste beoordeling heeft bevestigd.

      (1)  PB L 338, blz. 5.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1972/2002 van de Raad van 5 november 2002 tot wijziging van verordening (EG) nr. 384/96 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 305, blz. 1).


title: Zaak T-32/03: Beroep, op 3 februari 2003 ingesteld door Leder & Schuh AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 101/36                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         26.4.2003
oppositieafdeling heeft bij beslissing van 22 september 1999            Beroep, op 3 februari 2003 ingesteld door Leder & Schuh
de oppositie toegewezen en de aanvraag voor bepaalde waren              AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
van klasse 30 afgewezen.                                                          markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                                (Zaak T-32/03)
Verzoekster betoogt dat zij pas in het kader van een vraag om
nadere inlichtingen bij het Bureau heeft vernomen dat reeds in
1998 tegen het merk oppositie was ingesteld en dat zij tot op                                    (2003/C 101/67)
dat ogenblik geen kennisgeving had ontvangen van het feit dat
tegen haar merk oppositie was ingesteld.
                                                                        (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                        Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                                                                                Duits)
In juni 2000 heeft verzoekster overeenkomstig artikel 78 van
verordening (EG) nr. 40/94 een verzoek tot herstel in de vorige
toestand, een verzoek tot inzage van het dossier en een verzoek
tot vergoeding van de kosten ingediend. Op 25 oktober 2000              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
heeft de oppositieafdeling het verzoek tot herstel in de vorige         schappen is op 3 februari 2003 beroep ingesteld tegen het
toestand afgewezen. De kamer van beroep heeft verzoeksters              Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
beroep verworpen in de aangevochten beslissing.                         tekeningen en modellen) door Leder & Schuh AG, te
                                                                        Graz (Oostenrijk), vertegenwoordigd door W. Kellenter en
                                                                        A. Schlaffge, advocaten. Andere partij voor de kamer van
                                                                        beroep: Schuhpark Fascies GmbH, te Warendorf (Duitsland).
Verzoekster voert aan dat de aangevochten beslissing wezenlij-
ke vormvoorschriften schendt en in strijd is met het Verdrag
en met verordening (EG) nr. 40/94. Zij voert aan dat haar de
mogelijkheid werd ontnomen haar rechten van de verdediging              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
te laten gelden aangezien zij binnen de „Cooling-Off”-periode
geen contact heeft kunnen opnemen met opposante om tot                  —     te vernietigen de beslissing van de derde kamer van
een minnelijke schikking te komen. Evenmin heeft verzoekster                  beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
opmerkingen over de oppositie kunnen indienen en tijdig                       interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
beroep kunnen instellen tegen de beslissing van de oppositieaf-               27 november 2002 in de op 9 december 2002 verbeterde
deling. Daardoor was verzoekster duidelijk niet in staat tegen-               versie in beroepsprocedure R 494/1999-3;
over het Bureau termijnen in acht te nemen, ondanks het
betrachten van alle in de gegeven omstandigheden noodzakelij-
                                                                        —     het Bureau te verwijzen in de kosten van verzoekster.
ke zorgvuldigheid. Om deze reden heeft zij recht op herstel in
de vorige toestand.
De opvatting van de kamer van beroep dat het verzoek tot                Middelen en voornaamste argumenten
herstel alleen kan worden ingediend binnen een jaar na het
verstrijken van de niet in acht genomen termijn, kan niet               Aanvrager van het ge-          verzoekster
worden aanvaard. Juist wanneer de behoefte aan bescherming              meenschapsmerk:
het grootst is, te weten wanneer helemaal geen kennis werd
gegeven van een stuk, wordt door een restrictieve interpretatie         Betrokken         gemeen-      woordmerk „JELLO SCHUH-
van artikel 78 van verordening (EG) nr. 40/94 de mogelijkheid           schapsmerk:                    PARK” voor waren van de klas-
van herstel in de vorige toestand ontnomen.                                                            sen 18, 25 en 28 (onder meer
                                                                                leder en kunstleder en hieruit ver-
                                                                                vaardigde producten voorzover
                                                                                begrepen in klasse 18, kleding-
Ten slotte kan in geen geval het bewijs van kennisgeving door                                          stukken, schoeisel en spellen) —
het Bureau worden geleverd door een enkele faxbevestiging,                                             aanvraagnr. 107367
waarover het Bureau mogelijkerwijze beschikt.
                                                                        Houder van het oppo-           Schuhpark Fascies GmbH
                                                                        sitiemerk of -teken in de
                                                                        oppositieprocedure:
( 1) Beslissing van de eerste kamer van beroep in beroepsprocedure
     R 26/2001-1.
                                                                        Oppositiemerk of -te-          Duits woordmerk „Schuhpark”
                                                                        ken:                           voor waren van klasse 25 (onder
                                                                                meer laarzen, halfhoge laarzen,
                                                                                pantoffels, schoenen en slippers)
 ---pagebreak--- 26.4.2003               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 101/37
Beslissing oppositieafde-       afwijzing van verzoeksters aan-                   —     het besluit van het College van de leden van
ling:                           vraag voor de waren „kleding-                           de Commissie van 5 december 2001, houdende
                                stukken, schoeisel” en afwijzing                        onregelmatige beëindiging van de kaderovereen-
                                van de oppositie voor het overige                       komst van 20 september 1974, waarbij opnieuw
                                                                                goedkeuring is verleend aan de „operationele regels
Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep van                           betreffende de niveaus van het overleg, de overlegin-
roep:                           verzoekster                                             stantie en de samenhangende procedures”, gedateerd
                                                                                19 januari 2000, alsmede een beweerd „akkoord”
Middelen:                       —      schending van artikel 8, lid 1,                  van 4 april 2001 over de „middelen die ter beschik-
                                       sub b, van verordening (EG)                      king moeten worden gesteld van het centrale per-
                                       nr. 40/94 ( 1);                                  soneelscomité, de plaatselijke personeelscomité’s en
                                                                                de vakbonds- en beroepsorganisaties”;
                                —      geen verwarringsgevaar;
                                —      zwak onderscheidend ver-             —     voorzover nodig, voormelde besluiten van 15 januari
                                       mogen van het oppositie-                   2002, 23 januari 2002 en 5 december 2001 nietig te
                                       merk;                                      verklaren;
                                —      ontbreken van overeenstem-
                                       ming tussen de merken;               —     verweerster te veroordelen tot betaling van schadevergoe-
                                                                                ding ten belope van 100 000 EUR;
                                —      aanzienlijk onderscheid tus-
                                       sen de waren.
                                                                            —     verweerster overeenkomstig artikel 69, lid 2, van het
                                                                                Reglement voor de procesvoering in de proceskosten te
( 1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993                  veroordelen en overeenkomstig artikel 73, sub b, van dit
     inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                               reglement in de in verband met de procedure gemaakte
                                                                                noodzakelijke kosten, in het bijzonder de reis- en verblijf-
                                                                                kosten en het honorarium van een advocaat.
Beroep, op 4 februari 2003 ingesteld door André Hecq en                     Middelen en voornaamste argumenten
Bond van internationale en Europese ambtenaren (BIEA)
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                           (Zaak T-34/03)                                   Verzoeker is ambtenaar van de Commissie en algemeen
                                                                            secretaris van de vakbonds- en beroepsorganisatie „Bond van
                                                                            internationale en Europese ambtenaren” (BIEA).
                          (2003/C 101/68)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                            Verzoeker beroept zich tot staving van zijn beroep op
                                                                            schending van de bepalingen van de kaderovereenkomst van
                                                                            20 september 1974, meer in het bijzonder de slotbepalingen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   van die overeenkomst, alsmede op schending van de algemene
schappen is op 4 februari 2003 beroep ingesteld tegen                       beginselen van contractenrecht. De kaderovereenkomst liet
Commissie van de Europese Gemeenschappen door André                         geen eenzijdige opzegging toe.
Hecq, woonachtig te Mondercange (Luxemburg), en Bond van
internationale en Europese ambtenaren (BIEA), gevestigd te
Brussel, vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat.
                                                                            Verzoeker beroept zich voorts op schending van de artike-
                                                                            len 11 en 12 van de kaderovereenkomst van 20 september
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                          1974 doordat niet alle vakbonds- en beroepsorganisaties met
                                                                            die teksten hadden ingestemd.
—      nietig te verklaren het besluit van het TABG van 4 oktober
       2002, verzoeker betekend op 9 oktober 2002, maar
       ontvangen op 25 oktober 2002, houdende afwijzing van
       de door verzoeker op 4 april 2002 krachtens artikel 90,              Verzoeker beroept zich tevens op schending van artikel 24 bis
       lid 2, van het Statuut ingediende klacht, waarin hij                 van het Statuut, de artikelen 18, 19 en 20 van de kaderovereen-
       opkwam tegen diverse besluiten, waaronder:                           komst van 20 september 1974, kennelijk onjuiste beoordeling
                                                                            en schending van het non-discriminatiebeginsel. De represen-
       —     twee op respectievelijk 15 januari 2002 en 23 ja-              tativiteitscriteria zijn onjuist en arbitrair en bevoordelen som-
             nuari 2002 betekende individuele besluiten;                    mige vakbonds- en beroepsorganisaties.


title: Zaak C-169/11: Beschikking van de president van het Hof van 7 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Frosinone — Italië) — Procura della Repubblica/Patrick Conteh

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/39

         Beschikking van de president van het Hof van 7 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Frosinone — Italië) — Procura della Repubblica/Patrick Conteh
   (Zaak C-169/11) (1)

   2011/C 269/84
   Procestaal: Italiaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 173 van 11.6.2011.


title: Zaak F-71/07: Beroep ingesteld op 16 juli 2007 — Karatzoglou/EBW

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/70

         Beroep ingesteld op 16 juli 2007 — Karatzoglou/EBW
   (Zaak F-71/07)
   (2007/C 269/128)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Georgios Karatzoglou (Preveza, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. A. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Bureau voor wederopbouw (EBW)
   Conclusies

               —

               veroordeling van het EBW tot betaling van een bedrag van 348 965,96 EUR ter vergoeding van de materiële schade als gevolg van het verzuim om uitvoering te geven aan het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 23 februari 2006 in zaak T-471/04 (Karatzoglou/Europees Bureau voor wederopbouw) (1);

               —

               veroordeling van het EBW tot betaling van een bedrag van 100 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade als gevolg van het verzuim om uitvoering te geven aan het arrest in zaak T-471/04;

               —

               veroordeling van het EBW tot betaling van een bedrag van 100 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade als gevolg van een dienstfout van het EBW, daar het heeft geweigerd enige specifieke maatregel te treffen om te voldoen aan het arrest in zaak T-471/04;

               —

               veroordeling van het EBW tot betaling van een rente van 3 % over de eerder vermelde bedragen vanaf de dag van bekendmaking van het arrest in zaak T-471/04;

               —

               verwijzing van het EBW in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker stelt hoofdzakelijk dat het EBW artikel 233 EG heeft geschonden, aangezien het niet de nodige maatregelen heeft getroffen om te voldoen aan het voormelde arrest van het Gerecht van eerste aanleg.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006, blz. 13.


title: Zaak T-126/09: Beroep ingesteld op 24 maart 2009 — Italië/Commissie

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/18

         Beroep ingesteld op 24 maart 2009 — Italië/Commissie
   (Zaak T-126/09)
   2009/C 129/31
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van aankondiging van vergelijkende onderzoeken (AD 5) EPSO/AD/144/09 (volksgezondheid), EPSO/AD/145/09 (voedselveiligheid — beleid en regelgeving), EPSO/AD/146/09 (voedselveiligheid — audit, inspectie en evaluatie) voor de aanwerving van respectievelijk 35, 40 en 55 administrateurs (AD 5) die Bulgaars, Cypriotisch, Ests, Hongaars, Lets, Litouws, Maltees, Pools, Roemeens, Slowaaks, Sloveens of Tsjechisch staatsburger zijn, voor het werkgebied volksgezondheid.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die in zaak T-166/07, Italië/Commissie.


title: Zaak T-77/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 oktober 2007 — Feralpi Siderurgica/Commissie ( Mededingingsregelingen — Producenten van betonstaal — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 65 KS — Beschikking gegeven krachtens EGKS-Verdrag na aflopen van dit verdrag — Onbevoegdheid van Commissie )

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/37

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 oktober 2007 — Feralpi Siderurgica/Commissie
   (Zaak T-77/03) (1)

   („Mededingingsregelingen - Producenten van betonstaal  - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 65 KS - Beschikking gegeven krachtens EGKS-Verdrag na aflopen van dit verdrag - Onbevoegdheid van Commissie’)
   (2007/C 297/75)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Feralpi Siderurgica SpA (Brescia, Italië) (vertegenwoordigers: G. M. Roberti, A. Franchi en I. Perego, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin en A. Whelan, gemachtigden, bijgestaan door P. Manzini, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: I. Braguglia, gemachtigde)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van beschikking C(2002) 5087 def. van de Commissie van 17 december 2002 betreffende een procedure tot toepassing van artikel 65 KS (zaak COMP/37.956 — Betonstaal).
   Dictum

               1)

               Beschikking C(2002) 5087 def. van de Commissie van 17 december 2002 betreffende een procedure tot toepassing van artikel 65 KS (zaak COMP/37.956 — Betonstaal) wordt nietig verklaard ten aanzien van Feralpi Siderurgica SpA.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van Feralpi Siderurgica.

               3)

               De Italiaanse Republiek zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 112 van 10.5.2003.


title: Zaak C-290/99: Beroep, op 3 augustus 1999 ingesteld door Raad van de Europese Unie tegen Dr. M. Bangemann

text:
C 314/2                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      30.10.1999
1. Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn           De Raad concludeert dat het den Hove behage:
     93/37 (1) in de weg, dat in aankondigingen van overheids-
     opdrachten voor de uitvoering van werken clausules                   — Dr. M. Bangemann, voormalig lid van de Commissie,
     worden opgenomen die de deelneming verhinderen van                        vervallen te verklaren van zijn pensioenrechten alsmede
     ondernemingen die hun offertes niet vergezeld hebben                      van de daarvoor in de plaats tredende voordelen, met name
     doen gaan van een motivering van de aangegeven prijs                      de hem eventueel toekomende overbruggingstoelage in
     tot een bedrag van ten minste 75 % van de vereiste                        de zin van artikel 7 van verordening nr. 422/67/EEG,
     aanbestedingswaarde?                                                      nr. 5/67/Euratom van de Raad van 25 juli 1967 (1); de
                                                                               Raad refereert aan de wijsheid van het Hof wat de
2. Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn                vaststelling van de duur en de omvang van dit verval van
     93/37 in de weg, dat is voorzien in een methode van                       rechten betreft;
     automatische vaststelling van de onregelmatigheidsdrem-
     pel voor op conformiteit te onderzoeken offertes, die                — vast te stellen, dat dit verval van rechten niet geldt voor de
     gebaseerd is op een casuïstisch criterium en een rekenkun-                rechthebbenden krachtens verordening nr. 422/67/EEG,
     dig gemiddelde, zodat het de aannemers niet mogelijk is                   nr. 5/67/Euratom van de Raad van 25 juli 1967 in geval
     deze drempel vooraf te kennen?                                            van overlijden van Dr. Bangemann;
3. Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn           — Dr. Bangemann te verwijzen in de kosten.
     93/37 in de weg, dat is voorzien in een vervroegd
     contradictoir onderzoek, zonder dat de onderneming die
     van indiening van een onregelmatige offerte wordt ver-
     dacht de zekerheid heeft dat zij haar beweegredenen te               Middelen en voornaamste argumenten
     kennen kan geven na de opening van de enveloppen en
     voordat het besluit tot uitsluiting wordt genomen?                   Het onderhavige beroep van de Raad is ingesteld krachtens
                                                                          artikel 213, lid 2, derde alinea, EG, artikel 9, lid 2, derde
4. Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn           alinea, EGKS-Verdrag, en artikel 126, lid 2, derde alinea,
     93/37 in de weg, dat is bepaald dat de aanbestedende dienst          EGA-Verdrag, en is uitsluitend gebaseerd op schending van de
     motiveringen in aanmerking kan nemen, die uitsluitend                plicht tot kiesheid. Volgens de Raad impliceert deze verplich-
     betrekking hebben op de zuinigheid van het bouwprocédé,              ting niet alleen dat geldende wettelijke bepalingen en voor-
     de gekozen technische oplossingen, of de uitzonderlijk               schriften worden nageleefd, doch daarnaast ook dat zorgvuldig
     gunstige omstandigheden waarvan de inschrijver kan profi-            wordt afgewogen en beoordeeld wat in een bepaalde situatie
     teren?                                                               de passende handelwijze is, teneinde de reputatie van de
                                                                          Commissie als onafhankelijk en onpartijdig orgaan niet in
5. Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn           gevaar te brengen. Waar Dr. Bangemann een beroepswerk-
     93/37 in de weg, dat motiveringen worden uitgesloten die             zaamheid bij de onderneming Teléfonica heeft aanvaard, heeft
     betrekking hebben op factoren waarvan de minimumwaar-                hij volgens de Raad de plicht tot kiesheid geschonden, nu hij
     de valt af te leiden uit officiële lijsten?
                                                                          — als politicus in de schijnwerpers van de publieke belangstel-
                                                                               ling staat;
(1) Richtlijn van de Raad van 14.6.1993, PB L 1999 van 9.8.1993,
    blz. 54.
                                                                          — binnen de Commissie sedert 1992 bevoegd was voor
                                                                               informatietechnologieën en telecommunicatie, en voort-
                                                                               aan beroepswerkzaamheden zal uitoefenen in een van de
                                                                               grootste ondernemingen in uitgerekend deze sector;
                                                                          — hij de aanvaarding van deze opdracht openbaar heeft
                                                                               gemaakt toen hij nog lid van de Commissie was, en te
                                                                               kennen heeft gegeven dat hij voornemens was deze functie
Beroep, op 3 augustus 1999 ingesteld door Raad van de                          onmiddellijk op te nemen;
            Europese Unie tegen Dr. M. Bangemann
                                                                          — de Commissie zich op dat tijdstip in een uiterst moeilijke
                          (Zaak C-290/99)                                      situatie bevond en in opspraak was gekomen;
                          (1999/C 314/03)                                 — de reacties van de burgers, de media, de politieke wereld
                                                                               en de openbare opinie gelet op deze omstandigheden
                                                                               duidelijk te voorzien waren.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 3 augustus 1999 beroep ingesteld tegen Dr. M. Bangemann
door Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door                     (1) Verordening nr. 422/67/EEG, nr. 5/67/Euratom van de Raad van
J.-C. Piris, directeur-generaal van de juridische dienst van de               25 juli 1967 tot vaststelling van de geldelijke regeling voor de
Raad, en M. Bauer, lid van de juridische dienst, bijgestaan door              voorzitter en de leden van de Commissie, de president, de rechters
Prof. Dr. H.-J. Rabe, advocaat te Hamburg, en kantoor Gaedertz                en de griffier van, alsmede de advocaten-generaal bij het Hof van
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                       Justitie, PB 187 van 8 augustus 1967, blz. 1.
A. Morbilli, directeur-generaal van de directie juridische zaken
van de Europese Investeringsbank, Boulevard Konrad Ade-
nauer 100, L-2910 Luxemburg-Kirchberg.


title: Zaak T-579/15: Arrest van het Gerecht van 8 november 2016 — For Tune/EUIPO — Gastwerk Hotel Hamburg (fortune) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk fortune — Ouder Duits woordmerk FORTUNE-HOTELS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/36

         Arrest van het Gerecht van 8 november 2016 — For Tune/EUIPO — Gastwerk Hotel Hamburg (fortune)
   (Zaak T-579/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk fortune - Ouder Duits woordmerk FORTUNE-HOTELS - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 006/44)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: For Tune sp. z o.o. (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: K. Popławska, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Gastwerk Hotel Hamburg GmbH & Co. KG (Hamburg, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 7 augustus 2015 (zaak R 2808/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen Gastwerk Hotel Hamburg en For Tune

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               For Tune sp. z o.o. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 398 van 30.11.2015.


title: Zaak C-240/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 14 mei 2010 — Cathy Schulz-Delzers, Pascal Schulz/Finanzamt Stuttgart III

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 14 mei 2010 — Cathy Schulz-Delzers, Pascal Schulz/Finanzamt Stuttgart III
   (Zaak C-240/10)
   ()
   2010/C 221/29
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Cathy Schulz-Delzers, Pascal Schulz

      Verwerende partij: Finanzamt Stuttgart III

      Prejudiciële vragen

               1.

                           a)

                           Is § 3, nr. 64, Einkommensteuergesetz (Duitse wet op de inkomstenbelasting) in de in de jaren 2005 en 2006 geldende versie verenigbaar met het vrij verkeer van werknemers krachtens artikel 45 van de „geconsolideerde versie van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie” — VWEU — (artikel 39 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap — EG)?

                           b)

                           Houdt § 3, nr. 64, Einkommensteuergesetz in de voor de jaren 2005 en 2006 geldende versie een krachtens artikel 18 VWEU (artikel 12 EG) verboden verkapte discriminatie op grond van nationaliteit in?

               2.

               Wanneer de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: Is § 3, nr. 64, Einkommensteuergesetz in de voor de jaren 2005 en 2006 geldende versie verenigbaar met het vrij verkeer van burgers van de Unie krachtens artikel 21 VWEU (artikel 18 EG)?


title: Zaak T-203/12: Beroep ingesteld op 16 mei 2012 — Alchaar/Raad

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/24

         Beroep ingesteld op 16 mei 2012 — Alchaar/Raad
   (Zaak T-203/12)
   2012/C 217/52
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mohamad Nedal Alchaar (Aleppo, Syrië) (vertegenwoordiger: A. Korkmaz, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               volgende handelingen nietig verklaren, voor zover zij betrekking hebben op verzoeker:

                           —

                           uitvoeringsverordening nr. 1244/2011 van 1 december 2011;

                           —

                           besluit 2011/782/GBVB, zoals gewijzigd en aangevuld, met name door uitvoeringsbesluit 2012/37/GBVB, besluit 2012/122/GBVB, uitvoeringsbesluit 2012/172/GBVB en besluit 2012/206/GBVB;

                           —

                           verordening nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012, zoals gewijzigd en aangevuld, met name door uitvoeringsverordening nr. 55/2012, verordening nr. 168/2012 en uitvoeringsverordening nr. 266/2012;

                           —

                           alle toekomstige handelingen waarbij besluit 2011/782/GBVB en verordening nr. 36/2012 van de Raad worden gewijzigd of aangevuld;

               —

               het besluit van de Raad dat is vervat in zijn mededeling aan verzoeker van 16 maart 2012 nietig verklaren, aangezien dit besluit verzoekers opname op de litigieuze lijsten handhaaft;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep, voert verzoeker twee middelen aan:

               1)

               Schending van de grondrechten en de procedurele waarborgen, met name van het recht van verdediging, de motiveringsplicht en het beginsel van een doeltreffende rechterlijke bescherming, aangezien verzoeker geen formele kennisgeving heeft ontvangen van zijn opname op de lijst van personen op wie maatregelen van toepassing zijn en de in de bestreden handelingen opgegeven redenen voor zijn opname op de lijst ontoereikend zijn om de maatregelen te rechtvaardigen.

               2)

               Schending van het eigendomsrecht en van de economische vrijheid.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 september 1999 in zaak C-232/97 (verzoek van de Nederlandse Raad van State om een prejudiciële beslissing): L. Nederhoff & Zn. tegen Dijkgraaf en Hoogheemraden van het Hoogheemraadschap Rijnland (Milieu - Richtlijnen 76/464/EEG, 76/769/EEG en 86/280/EEG - Begrip "lozing" - Mogelijkheid voor lidstaat om verdergaande maatregelen vast te stellen dan in richtlijn 76/464/EEG zijn voorgeschreven - Gevolgen van richtlijn 76/769/EEG voor dergelijke maatregel)

text:
C 366/12                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        18.12.1999
2. Het begrip „lozing” in artikel 1, lid 2, sub d, van richtlijn          voor lozingen van bepaalde onder lijst I van de bijlage van
     76/464 dient aldus te worden uitgelegd, dat de emissie van           richtlijn 76/464 vallende gevaarlijke stoffen (PB L 181,
     verontreinigde stoom die eerst neerslaat op terreinen en daken en    blz. 16), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
     vervolgens via een hemelwaterriool in het oppervlaktewater           P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, G. Hirsch (rapporteur) en
     terechtkomt, daaronder valt. Wat dit betreft is het niet van belang  R. Schtingen, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier:
     of het desbetreffende hemelwaterriool aan de betrokken inrichting    L. Hewlett, administrateur, op 29 september 1999 een arrest
     dan wel aan een derde toebehoort.                                    gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          1. Het begrip „lozing” in artikel 1, lid 2, sub d, van richtlijn
                                                                               76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de
(1) PB C 252 van 16.8.1997.                                                    verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die
                                                                               in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd,
                                                                               dient aldus te worden uitgelegd, dat het niet de verontreiniging
                                                                               omvat, die afkomstig is uit andere significante bronnen, met
                                                                               inbegrip van meervoudige en diffuse bronnen, als bedoeld in
                                                                               artikel 5, lid 1, van richtlijn 86/280/EEG van de Raad van
                                                                               12 juni 1986 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellin-
                                                                               gen voor lozingen van bepaalde onder lijst I van de bijlage bij
                                                                               richtlijn 76/464 vallende gevaarlijke stoffen.
                      ARREST VAN HET HOF                                  2. Het begrip „andere significante bronnen (…) met inbegrip van
                                                                               meervoudige en diffuse bronnen” in artikel 5, lid 1, van richtlijn
                            (Zesde kamer)                                      86/280 moet aldus worden uitgelegd, dat het uitlogen van
                                                                               creosootolie uit in het oppervlaktewater gebrachte houten palen
                                                                               niet daaronder valt, wanneer de door deze stof veroorzaakte
                       van 29 september 1999                                   verontreiniging aan een persoon is toe te schrijven.
in zaak C-232/97 (verzoek van de Nederlandse Raad van                     3. Het begrip „lozing” in artikel 1, lid 2, sub d, van richtlijn
State om een prejudiciële beslissing): L. Nederhoff & Zn.                      76/464 dient aldus te worden uitgelegd, dat het door een
tegen Dijkgraaf en Hoogheemraden van het Hoogheem-                             persoon in het oppervlaktewater brengen van met creosootolie
                        raadschap Rijnland (1)                                 behandelde houten palen daaronder valt.
                                                                          4. Richtlijn 76/464 staat de lidstaten toe, ter bescherming van het
(Milieu — Richtlijnen 76/464/EEG, 76/769/EEG en
                                                                               aquatisch milieu van de Gemeenschap tegen verontreiniging
86/280/EEG — Begrip „lozing” — Mogelijkheid voor lid-
                                                                               door bepaalde gevaarlijke stoffen voor de verlening van een
staat om verdergaande maatregelen vast te stellen dan in
                                                                               lozingsvergunning aanvullende eisen te stellen die niet in deze
richtlijn 76/464/EEG zijn voorgeschreven — Gevolgen van
                                                                               richtlijn zijn opgenomen. De verplichting om onderzoek te doen
        richtlijn 76/769/EEG voor dergelijke maatregel)
                                                                               naar of te kiezen voor minder milieubelastende alternatieven is
                                                                               een dergelijke eis, zelfs indien deze ertoe kan leiden, dat
                           (1999/C 366/19)                                     vergunningverlening niet of slechts bij hoge uitzondering mogelijk
                                                                               is.
                         (Procestaal: Nederlands)                         5. De beperkingsvoorwaarden voor het gebruik van creosootolie in
                                                                               punt 32 van bijlage I bij richtlijn 76/769/EEG van de Raad
                                                                               van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de
In zaak C-232/97, betreffende een verzoek aan het Hof                          wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                    inzake de beperking van het op de markt brengen en van het
de Nederlandse Raad van State, in het aldaar aanhangig geding                  gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten, zoals
tussen L. Nederhoff & Zn. en Dijkgraaf en Hoogheemraden                        gewijzigd bij richtlijn 94/60/EG van het Europees Parlement en
van het Hoogheemraadschap Rijnland, om een prejudiciële                        de Raad van 20 december 1994, staan niet eraan in de weg dat
beslissing over de uitlegging van richtlijn 76/464/EEG van                     een bevoegde autoriteit van een lidstaat bij de beoordeling
de Raad van 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging                          van vergunningaanvragen betreffende het door professionele
veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het                       gebruikers in het oppervlaktewater brengen van met deze stof
aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd (PB                         behandeld hout zodanige beoordelingscriteria aanlegt, dat dat
L 129, blz. 23), richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli                  gebruik niet of slechts bij hoge uitzondering mogelijk wordt
1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke                    gemaakt.
en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de
beperking van het op de markt brengen en van het gebruik
van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (PB L 262,                 (1) PB C 252 van 16.8.1997.
blz. 201), zoals gewijzigd bij richtlijn 94/60/EG van het
Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 (PB
L 365, blz. 1), en richtlijn 86/280/EEG van de Raad van 12 juni
1986 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen


title: Zaak C-102/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 21 februari 2007 — Adidas AG en Adidas Benelux BV tegen Marca Mode, C&A Nederland, H&M Hennes & Mauritz Netherlands BV en Vendex KBB Nederland BV

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 21 februari 2007 — Adidas AG en Adidas Benelux BV tegen Marca Mode, C&A Nederland, H&M Hennes & Mauritz Netherlands BV en Vendex KBB Nederland BV
   (Zaak C-102/07)
   (2007/C 82/48)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Adidas AG, Adidas Benelux BV

      Verweerders: Marca Mode, C&A Nederland, H&M Hennes & Mauritz Netherlands BV, Vendex KBB Nederland BV
   Prejudiciële vragen

               1)

               Dient bij de bepaling van de beschermingsomvang van een merk dat wordt gevormd door een teken van dat huis uit geen onderscheidend vermogen bezit of door een aanduiding die beantwoordt aan de omschrijving in art. 3, lid 1, onder c), van de Richtlijn (1), doch dat als merk is ingeburgerd en ingeschreven, rekening te worden gehouden met het algemene belang dat de beschikbaarheid van bepaalde tekens niet ongerechtvaardigd wordt beperkt voor de andere marktdeelnemers die de desbetreffende waren of diensten aanbieden (het Freihaltebedürfnis)?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt: maakt het daarbij verschil of de daar bedoelde, beschikbaar te houden tekens door het in aanmerking komende publiek worden gezien als tekens ter onderscheiding van waren, dan wel als louter versiering van de waar?

               3)

               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt: maakt het daarbij nog verschil of het door de merkhouder aangevallen teken onderscheidend vermogen mist als bedoeld in art. 3, lid 1, onder b), van de Richtlijn, dan wel een aanduiding behelst als bedoeld in art. 3, lid 1, onder c), van de Richtlijn?

      (1)  Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad, van 21 december 1988, betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1).


title: Zaak T-416/10: Beroep ingesteld op 15 september 2010 — Yoshida Metal Industry/BHIM — Pi-Design e.a. (oppervlak bedekt met zwarte cirkels)

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/32

         Beroep ingesteld op 15 september 2010 — Yoshida Metal Industry/BHIM — Pi-Design e.a. (oppervlak bedekt met zwarte cirkels)
   (Zaak T-416/10)
   ()
   2010/C 328/56
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Yoshida Metal Industry Co., Ltd (Niigata, Japan) (vertegenwoordigers: S. Verea, K. Muraro, M. Balestriero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Pi-Design AG (Triengen, Zwitserland), Bodum France SA (Neuilly sur Seine, Frankrijk), Bodum Logistics A/S (Billund, Denemarken)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 mei 2010 in zaak R 1237/2008-1 vernietigen;

               —

               de beslissing van de nietigheidsafdeling van 15 juli 2008 inzake gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1372580 bevestigen;

               —

               de geldigheid van gemeenschapsmerk nr. 1372580 bevestigen;

               —

               het Bureau en de andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk dat een oppervlak bedekt met zwarte cirkels weergeeft, voor waren van de klassen 8 en 21 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1372580

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: de partijen die nietigverklaring vorderen hebben hun vordering gebaseerd op absolute weigeringsgronden overeenkomstig artikel 7 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening (EG) nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geconcludeerd dat de bepalingen van dit artikel van toepassing zijn op het bestreden gemeenschapsmerk.


title: Zaak C-6/09: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 6 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2005/60/EG — Witwassen van geld en financiering van terrorisme — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/15

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 6 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-6/09) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2005/60/EG - Witwassen van geld en financiering van terrorisme - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 282/28
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Peere en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: D. Haven, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen of mee te delen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (PB L 309, blz. 15)

      Dictum

               1.

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, is het Koninkrijk België is de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak C-191/99: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 19 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in de zaak Kvaerner Plc (voorheen: Trafalgar House Plc) en Staatssecretaris van Financiën

text:
C 204/32                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      17.7.1999
4) Is het op grond van het rechtszekerheidsbeginsel en de                 Verzoek van de Sedgefield Magistrates’ Court van 21 mei
     bepalingen van de regeling actieve veredeling toegestaan,            1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     dat de bevoegde douaneautoriteit het in de vergunning                               Vehicle Inspectorate en G. E. Hume
     vastgestelde opbrengstpercentage eenzijdig wijzigt, wan-
     neer vaststaat, dat die douaneautoriteit het functioneren                                      (Zaak C-193/99)
     van de betrokken onderneming vanaf het begin van de
     inwerkingtreding van de regeling in Portugal (in 1986)
     begeleidde en controleerde?                                                                    (1999/C 204/64)
                                                                          De Sedgefield Magistrates’ Court heeft bij beschikking van
                                                                          21 mei 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
(1) Verordening (EEG) nr. 1999/85 van de Raad van 16 juli 1985            25 mei 1999, in het geding tussen Vehicle Inspectorate en G. E.
    betreffende de regeling actieve veredeling (PB L 188 van              Hume, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    20.7.1985, blz. 1) (speciale Portugese uitgave: 02.14, blz. 35).      verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                          vragen:
                                                                          1. Indien een daartoe gerechtigd bestuurder krachtens artikel
                                                                               8, lid 5, van verordening (EEG) nr. 3820/85 (1) ervoor
                                                                               kiest, zijn wekelijkse rusttijd te verschuiven naar de daarop
                                                                               volgende week, moet hij in die volgende week dan
                                                                               twee aaneensluitende wekelijkse rusttijden nemen zonder
                                                                               onderbreking daartussen?
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 19 mei                       2. Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, moet die
1999 om een prejudiciële beslissing in de zaak Kvaerner                        bestuurder in de volgende week dan toch twee wekelijkse
Plc (voorheen: Trafalgar House Plc) en Staatssecretaris                        rusttijden nemen, of mag hij de wekelijkse rusttijd voor die
                           van Financiën                                       tweede week ook verschuiven naar de daarop volgende
                                                                               week?
                          (Zaak C-191/99)
                                                                          (1) Richtlijn 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot
                                                                              harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor
                          (1999/C 204/63)                                     het wegvervoer (PB L 370, 31.12.1985, blz. 1).
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij uitspraak van 19 mei
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 25 mei
1999, in de zaak Kvaerner Plc (voorheen: Trafalgar House Plc)
en Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de vragen:                                                Hogere voorziening, op 25 mei 1999 ingesteld door
                                                                          British Steel plc tegen het arrest, op 11 maart 1999 in
                                                                          zaak T-151/94 tussen haar en de Commissie van de
1. Laten de artikelen 2, onderdelen c en d, en 3 van Richtlijn            Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
     nr. 88/357 EEG van 22 juni 1988 toe dat een Lid-Staat                van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
     ten laste van een in een andere Lid-Staat gevestigde                                   (Tweede kamer — uitgebreid)
     rechtspersoon assurantiebelasting heeft over de door deze
     aan een eveneens in een andere Lid-Staat gevestigde
                                                                                (Zaak C-199/99P)
     verzekeraar betaalde premies voor de verzekering van
     bedrijfsrisico’s van de in de heffende Lid-Staat gevestigde
     (klein)dochtervennootschap?                                                                    (1999/C 204/65)
2. Maakt het voor de beantwoording van vraag 1 verschil of                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     de verzekeringnemer niet de (groot)moedervennootschap                op 25 mei 1999 hogere voorziening ingesteld door British
     is, maar een willekeurige andere vennootschap van het                Steel plc, een vennootschap naar het recht van Engeland en
     concern (bijvoorbeeld een „captive insurance company”)?              Wales, vertegenwoordigd door P. G. H. Collins en M. L.
                                                                          Levitt, Solicitors, van Lovell White Durrant, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Luxemburg bij Loesch & Wolter, advocaten aldaar,
3. Maakt het voor de beantwoording van de vragen 1 en 2                   Rue Goethe 11, tegen het arrest, op 11 maart 1999 in zaak
     dan wel voor de uitlegging van de begrippen „verzekering-            T-151/94 tussen haar en de Commissie van de Europese
     nemer” of „Lid-Staat waar het risico is gelegen” verschil            Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
     of de op het verzekerde risico betrekking hebbende                   van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitge-
     verzekeringspremie al dan niet (geheel of gedeeltelijk) aan          breid).
     de (klein)dochtervennootschap wordt doorberekend?
                                                                          Requirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                          (a) het arrest van het Gerecht van 11 maart 1999 in zaak
                                                                               T-151/94, British Steel plc/Commissie, te vernietigen;


title: Zaak T-199/04: Arrest van het Gerecht van 27 september 2011 — Gul Ahmed Textile Mills/Raad ( Dumping — Invoer van katoenhoudend beddenlinnen uit Pakistan — Schade — Oorzakelijk verband )

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/15

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2011 — Gul Ahmed Textile Mills/Raad
   (Zaak T-199/04) (1)

   (Dumping - Invoer van katoenhoudend beddenlinnen uit Pakistan - Schade - Oorzakelijk verband)
   2011/C 331/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Gul Ahmed Textile Mills Ltd (Karachi, Pakistan) [vertegenwoordiger: L. Ruessmann, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg (Luxemburg)]

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en B. Driessen, gemachtigden, bijgestaan door G. Berrisch, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Scharf en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 397/2004 van de Raad van 2 maart 2004 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van katoenhoudend beddenlinnen uit Pakistan (PB L 66, blz. 1), voor zover zij verzoekster betreft

      Dictum

               1)

               Verordening (EG) nr. 397/2004 van de Raad van 2 maart 2004 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van katoenhoudend beddenlinnen uit Pakistan, wordt nietig verklaard wat Gul Ahmed Textile Mills Ltd betreft.

               2)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en de kosten van Gul Ahmed Textile Mills.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.


title: Zaak T-639/11: Beroep ingesteld op 14 december 2011 — Heads!/BHIM (HEADS)

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/29

         Beroep ingesteld op 14 december 2011 — Heads!/BHIM (HEADS)
   (Zaak T-639/11)
   2012/C 49/53
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Heads! GmbH & Co. KG (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Jaeger-Lenz en T. Bösling, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 oktober 2011 in zaak R 2348/2010-1 vernietigen en gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 327 926„HEADS” voor diensten van klasse 35 „bedrijfsleiding; bedrijfsbeheer; personeel- en managementconsultancy; personeelmarketing; verschaffing van vakmensen en leidinggevenden; tijdelijke terbeschikkingstelling van vakmensen en leidinggevenden (tijdelijk management)” afwijzen, en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „HEADS” voor diensten van klasse 35

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien het betrokken gemeenschapsmerk onderscheidend vermogen bezit, en aangezien de kamer van beroep geen specifieke vaststellingen heeft gedaan in verband met de aan de grondslag van haar beslissing liggende weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, haar beoordeling ten onrechte heeft gebaseerd op woordcombinaties waarop de aanvraag geen betrekking heeft, zich ten onrechte op een beslissing van het Bundespatentgericht heeft gebaseerd en onjuiste gevolgen heeft verbonden aan de veronderstelde opvatting van het relevante publiek.


title: Zaak T-269/04: Beroep, op 29 juni 2004 ingesteld door IDOM S.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/38

         Beroep, op 29 juni 2004 ingesteld door IDOM S.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
   (Zaak T-269/04)
   (2004/C 217/67)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 29 juni 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) ingesteld door IDOM S.A., gevestigd te Bilbao (Spanje), vertegenwoordigd door T. Villate Consonni, advocaat te Madrid.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 27 april 2004 in zaak R-153/2003-2 te vernietigen;

               —

               beslissing nr. 3707/2002 in oppositieprocedure B282733 te vernietigen, voorzover de door IDOM S.A. ingestelde oppositie werd afgewezen en de aanvraag tot inschrijving van het omstreden merk werd toegewezen met betrekking tot klasse 37 en een deel van klasse 42;

               —

               verzoeksters vordering toe te wijzen en bijgevolg de desbetreffende oppositieafdeling van het BHIM te gelasten, de inschrijving van het betrokken merk volledig te weigeren, en

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van deze procedure ingeval het BHIM zich tegen deze procedure verzet en zijn vorderingen worden afgewezen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Idom Incorporated

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk „IDOM” – aanvraagnr. 1.185.800 voor diensten van de klassen 35, 37 en 42 (beheer, consultancy en informatica)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster

               Oppositiemerk of -teken:

               communautair beeldmerk IDOM (nr. 847.236), Spaanse beeldmerken IDOM (aanvraagnrs. 789.822, 789.823, 1.195.931, 2.052.591, 2.052.592, 2.052.593) en Spaans woordmerk IDOM (nr. 217.244) voor diensten van de klassen 35, 37 en 42

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               toewijzing van de oppositie met betrekking tot de diensten van klasse 35 waarop beide merken betrekking hebben, en afwijzing van de oppositie met betrekking tot de diensten van de klassen 37 en 42

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               onjuiste uitlegging van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 4, van verordening (EG) nr. 40/94.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 1 maart 2005 in zaak T-258/03, Andreas Mausolf tegen Europese Politiedienst (Europol) (Tijdelijk functionaris — Personeel van Europol — Niet-verlenging van arbeidsovereenkomst)

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/24

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 1 maart 2005
   in zaak T-258/03, Andreas Mausolf tegen Europese Politiedienst (Europol) (1)

   (Tijdelijk functionaris - Personeel van Europol - Niet-verlenging van arbeidsovereenkomst)
   (2005/C 106/55)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak T-258/03, Andreas Mausolf, voormalig functionaris van Europol, wonende te Leiden (Nederland), vertegenwoordigd door M. F. Baltussen, P. de Casparis en D. C. Coppens, advocaten, tegen Europese Politiedienst (Europol), gevestigd te Den Haag (Nederland) (gemachtigden: D. Heimans en K. Hennessy-Massaro, alsook ter terechtzitting N. Urban), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van Europol om verzoekers arbeidsovereenkomst niet te verlengen en een beroep tot vergoeding van de schade die door hem zou zijn geleden, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en I. Pelikánová, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 1 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Iedere partij wordt in haar eigen kosten verwezen.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.