title: Beroep, op 29 mei 1997 ingesteld door Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-204/97)

text:
12 . 7. 97                NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 212/23
         len van nadere, niet expliciet in deze bepaling               Beroep, op 27 mei 1997 ingesteld door Commissie
         genoemde eisen c.q. voorwaarden ?                             van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
     b ) Zo ja :                                                                                ( Zaak C-203/97)
         i)     kunnen de autoriteiten van een lidstaat deze                                        ( 97/C 212/43 )
                eisen c.q. voorwaarden zelfstandig formuleren ?
         ii ) mogen voor de invulling van het in artikel 14,           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                lid 1 , onder a ) van Verordening (EEG ) nr. 1408/     is op 27 mei 1997 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
                71 genoemde begrip „ onderneming waaraan               ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
                hij normaal verbonden is " — al dan niet op            pen, vertegenwoordigd door K.-D . Borchardt, lid van haar
                Besluit nr. 128 (') gebaseerde — kwantitatieve         juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                eisen worden gesteld met betrekking tot de in          burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
                de verschillende lidstaten uitgevoerde activitei      dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                ten, behaalde omzet en tewerkgestelde perso
                nen ?
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
         iii ) mag in dit verband de eis worden gesteld dat
                de door de werkgeefster in de verschillende lid       — vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de
                staten uitgeoefende activiteiten exact dezelfde               krachtens het EG-Verdrag en Richtlijn 94/1 3/EG (') op
                activiteiten betreffen ?                                      haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door
                                                                              niet binnen de gestelde termijn de noodzakelijke maat
         iv ) indien de onder ii ) en iii ) genoemde eisen niet               regelen te treffen om aan deze richtlijn te voldoen,
                gesteld mogen worden, welke ( soort) eisen dan
                wel ?
                                                                       — verweerster in de kosten te verwijzen.
         v ) dienen deze — eventueel — te stellen eisen
                vóór de aanvang van de werkzaamheden aan               Middelen en voornaamste argumenten
                de werkgeefster te worden meegedeeld ?
     c)  Zo neen :
                                                                       De middelen en argumenten zijn dezelfde als in zaak
                                                                       C-186/97 ( 2 ). De termijn voor omzetting van de richtlijn is
         i)     komt aan de uitvoeringsorganen gelet op de             op 1 januari 1995 verstreken.
                arresten in de zaken . C-l 9/67 ( Van der Vecht)
                en C-35/70 ( Manpower) nog enige interpreta           (') PB nr. L 92 van 9 . 4 . 1994 , blz. 27.
                tieruimte toe ten aanzien van het in artikel 14,       ( 2 ) Zie bladzijde 16 van dit Publikatieblad .
                lid 1 , onder a ), van Verordening ( EEG)
                nr. 1408/71 genoemde begrip „ onderneming
                waaraan hij normaal verbonden is "?
         ii ) zo ja, welke ?
                                                                       Beroep, op 29 mei 1997 ingesteld door Portugese Repu
2 . a ) Is een door het daartoe bevoegde orgaan van een                  bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
         lidstaat afgelegde verklaring als bedoeld in                                            ( Zaak C-204/97)
         artikel 11 , lid 1 , onder a ), van Verordening ( EEG )
         nr. 574/72 wat betreft de daarin vastgelegde juridi                                         97/C 212/44
         sche gevolgen onder alle omstandigheden bindend
         voor de autoriteiten van een andere lidstaat ?
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     b ) Zo neen:                                                      is op 29 mei 1997 beroep ingesteld tegen Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek,
         i)     onder welke omstandigheden is dat niet het             vertegenwoordigd door L. Fernandes, A. Seiga Neves en
                geval ?                                                C. Botelho Moniz, als gemachtigden, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg ter Portugese Ambassade, allee
          ii ) kan de bewijskracht van de verklaring door de           Scheffer 33 .
                autoriteiten van een lidstaat opzij worden gezet
                zonder inschakeling van het orgaan dat de ver
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                klaring heeft afgegeven ?
          iii ) zo neen, wat dient inschakeling van het orgaan         — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
                dat de verklaring heeft afgegeven te omvatten ?               van 6 november 1996 betreffende staatssteun N 703/
                                                                              95 — Frankrijk, bekendgemaakt in het Publikatieblad
(') Besluit van de Administratieve Commissie van de sociale zeker            van de Europese Gemeenschappen nr. C 70 van
    heid voor migrerende werknemers .                                         6 maart 1997, blz. 14;
                                                                       — verweerster in alle kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- Nr. C 212/24         NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12 . 7. 97
Middelen en voornaamste argumenten                                         concurrentievoordelen genieten ten opzichte van
                                                                           soortgelijke producten van oorsprong of van her
— Schending van wezenlijke voorschriften                                   komst uit andere lidstaten .
    — Schending van artikel 93 , leden 2 en 3 , van het               — Schending van algemene beginselen voor de toepas
       EG-Verdrag: door haar lange en ingewikkelde                         sing van de uitzonderingen van artikel 92, lid 3 :
       onderhandelingen met de Franse autoriteiten —                       door haar goedkeuring te hechten aan maatregelen
       gedurende ongeveer zestien maanden, te rekenen                      van onbeperkte duur waarvan de modaliteiten en
       vanaf de aanmelding — in het kader van het preli                   voorwaarden voor de tenuitvoerlegging niet duide
       minair stadium van artikel 93 , lid 3 , heeft de Com               lijk bekend zijn gemaakt, heeft de Commissie de
       missie het in deze bepaling neergelegde stelsel van                 algemene criteria voor de toepassing van de in
       procedureregels miskend. In werkelijkheid heeft de                  artikel 92, lid 3 , voorziene uitzonderingen mis
       Commissie in dit preliminair stadium — dat noch                     kend, inzonderheid het criterium van doorzichtig
       voor de overige lidstaten, noch voor belangheb                     heid van de steunmaatregelen en het criterium dat
       bende derden de procedurele waarborgen biedt die                    steunmaatregelen ten behoeve van de herstructure
       verbonden zijn aan inleiding van de procedure van                   ring tijdelijk en degressief dienen te zijn.
       artikel 93 , lid 2 — een diepgaand onderzoek ver
       richt naar de aangemelde steunmaatregelen, welk
       onderzoek in het kader van de in artikel 93 , lid 2,
       bedoelde procedure moet plaatsvinden.
       De Commissie heeft voorts de procedurele rechten
       van de AEVP ( Associa^ao de Empresas de Vinho                   Beroep, op 30 mei 1997 ingesteld door Koninkrijk
       do Porto ), als klagende derde, geschonden, door                     Zweden tegen Raad van de Europese Unie
       deze volledig uit te sluiten van de administratieve                                ( Zaak C-206/97)
       procedure . Na haar uitgebreide onderhandelingen
       met de Franse autoriteiten in het preliminair sta                                    ( 97/C 212/45 )
       dium was de Commissie gehouden, de AEVP in
       kennis te stellen van de voornaamste elementen
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       van de aangemelde maatregelen alsook van de
       voorbehouden die de Commissie ten aanzien van
                                                                  is op 30 mei 1997 beroep ingesteld tegen Raad van de
                                                                  Europese Unie door Koninkrijk Zweden, vertegenwoor
       die maatregelen kenbaar had gemaakt, en had zij
                                                                  digd door L. Nordling, rattschef, domicilie gekozen heb
       de klagende onderneming moeten uitnodigen haar
                                                                  bende te Luxemburg ter Zweedse ambassade, rue H.
       opmerkingen in te dienen .                                 Heine 2 .
    — Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag: de
       bestreden behandeling bevat geen toereikende uit          Verzoeker concludeert dat het het Hof behage :
       eenzetting van de overwegingen, feitelijk en rech
       tens, die aan de bestreden beschikking ten grond          1 . Verordening ( EG ) nr. 390/97 (') krachtens artikel 173
       slag liggen.                                                    van het EG-Verdrag nietig te verklaren, voor zover deze
                                                                       betrekking heeft op de verdeling van de vangsthoeveel
— Schending van het Verdrag of van enige ter uitvoering                heden voor kabeljauw in zone Illb, c, d, alsmede
    daarvan vastgestelde bepaling
    — Schending van artikel 92, lid 1 , van het EG-Ver           2 . verweerder in de kosten te verwijzen .
       drag juncto artikel 95 van het EG-Verdrag: het
       kon de Commissie niet onbekend zijn — de kla              Middelen en voornaamste argumenten
       gende onderneming heeft deze vraag met zoveel
       woorden aan de orde gesteld — welke regels de
       nationale belastingwetgeving bevatte zowel met             Miskenning van artikel 121 , lid 1 , van de Akte betreffende
        betrekking tot de producten die voor de goedge           de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk,
       keurde steunmaatregelen in aanmerking kwamen               de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en de
        als ten aanzien van concurrerende producten.              aanpassing van de verdragen waarop de Europese Unie is
        Ofschoon de Franse regelgeving niet uitdrukkelijk         gegrond, zoals gewijzigd bij Besluit 95/1 /EG, Euratom,
        discriminerend is, kan niet worden ontkend dat zij        EGKS van de Raad ( 2 ):
        in feite discrimineert. Terwijl „ vin doux naturel "
        ( die voor 92% in Frankrijk wordt geproduceerd)           Voor het jaar 1997 beschikt de Gemeenschap over een
       wordt belast met 350 Ffr. per hectoliter eindpro          vangsthoeveelheid van 112 452 ton kabeljauw voor het
        duct, worden andere likeurwijnen ( waarvan 81%            vissen in de gemeenschappelijke viswateren in zone Illb, c,
        wordt ingevoerd uit andere lidstaten) belast met          d . Ingevolge artikel 121 , lid 1 , van de Toetredingsakte
        1 400 Ffr. (viermaal zoveel ). Door een steunrege        bedraagt het aan Zweden toe te kennen aandeel in deze
        ling goed te keuren die geldt voor onbeperkte duur        vangsthoeveelheid 39 990 ton ( 0,35037 x 50 000 ton +
        en die is afgestemd op de belangen van de Franse          0,4 x 62 452 ton - 2 500 ton ). Hiermee is in acht geno
        producenten van likeurwijnen die niet onder de            men, dat 2 500 ton van het aandeel van Zweden voor het
        gunstiger belastingcategorie vallen, heeft de Com        jaar 1997 moet worden overgedragen aan de overige lid
        missie een systeem ingevoerd waardoor alle in             staten, overeenkomstig de in het kader van de EER-over
        Frankrijk geproduceerde likeurwijnen aanzienlijke         eenkomst gemaakte afspraken. Zweden beschikt ingevolge


title: Zaak C-308/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, The International Association of Independent Tanker Owners (Intertanko), The International Association of Dry Cargo Shipowners (Intercargo), The Greek Shipping Co-operation Committee, Lloyd's Register, The International Salvage Union/Secretary of State for Transport (Zeevervoer — Verontreiniging vanaf schepen — Richtlijn 2005/35/EG — Geldigheid — Zeerechtverdrag — Marpol 73/78 — Rechtsgevolgen — Inroepbaarheid — Ernstige nalatigheid — Rechtszekerheidsbeginsel)

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, The International Association of Independent Tanker Owners (Intertanko), The International Association of Dry Cargo Shipowners (Intercargo), The Greek Shipping Co-operation Committee, Lloyd's Register, The International Salvage Union/Secretary of State for Transport
   (Zaak C-308/06) (1)

   (Zeevervoer - Verontreiniging vanaf schepen - Richtlijn 2005/35/EG - Geldigheid - Zeerechtverdrag - Marpol 73/78 - Rechtsgevolgen - Inroepbaarheid - Ernstige nalatigheid - Rechtszekerheidsbeginsel)
   (2008/C 183/03)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: The Queen, The International Association of Independent Tanker Owners (Intertanko), The International Association of Dry Cargo Shipowners (Intercargo), The Greek Shipping Co-operation Committee, Lloyd's Register, The International Salvage Union

      Verwerende partij: Secretary of State for Transport
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) — Geldigheid van de artikelen 4 en 5, leden 1 en 2, van richtlijn 2005/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 inzake verontreiniging vanaf schepen en invoering van sancties voor inbreuken (PB L 255, blz. 11) — Gemeenschapsbepalingen waardoor bepaalde uitzonderingen in een internationaal verdrag (Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen, MARPOL) worden beperkt — Bepalingen die voorzien in strafsancties in situaties waarin een internationaal verdrag (Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee [UNCLOS]) deze sancties niet oplegt
   Dictum

               1)

               De geldigheid van richtlijn 2005/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 inzake verontreiniging vanaf schepen en invoering van sancties voor inbreuken, kan niet worden getoetst:

                           —

                           aan het Internationaal verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen, ondertekend te Londen op 2 november 1973, zoals aangevuld door het protocol van 17 februari 1978,

                           —

                           en evenmin aan het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, ondertekend te Montego Bay op 10 december 1982.

               2)

               Bij onderzoek van de vierde vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van artikel 4 van richtlijn 2005/35 aantasten uit het oogpunt van het algemene rechtszekerheidsbeginsel.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006.


title: Zaak F-103/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 juli 2014 — CG/EIB (Openbare dienst — Personeel van de EIB — Psychisch geweld — Onderzoeksprocedure — Besluit van de president om geen gevolg te geven aan een klacht — Advies van het onderzoekscomité — Onjuiste definitie van psychisch geweld — Opzettelijkheid van de gedragingen — Vaststelling van het bestaan van gedragingen en symptomen van psychisch geweld — Onderzoek naar oorzakelijke verband — Geen onderzoek — Incoherentie van het advies van het onderzoekscomité — Kennelijke beoordelingsfout — Dienstfouten — Geheimhoudingsplicht — Bescherming van persoonlijke gegevens — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/46

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 juli 2014 — CG/EIB
   (Zaak F-103/11) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van de EIB - Psychisch geweld - Onderzoeksprocedure - Besluit van de president om geen gevolg te geven aan een klacht - Advies van het onderzoekscomité - Onjuiste definitie van psychisch geweld - Opzettelijkheid van de gedragingen - Vaststelling van het bestaan van gedragingen en symptomen van psychisch geweld - Onderzoek naar oorzakelijke verband - Geen onderzoek - Incoherentie van het advies van het onderzoekscomité - Kennelijke beoordelingsfout - Dienstfouten - Geheimhoudingsplicht - Bescherming van persoonlijke gegevens - Beroep tot schadevergoeding))
   2014/C 421/64
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: CG (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Thieltgen, vervolgens J.-N. Louis en D. de Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: EIB (vertegenwoordigers: G. Nuvoli en T. Gilliams, gemachtigden, A. Dal Ferro, advocaat)

      Interveniënt aan de zijde van de verzoekende partij: Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (vertegenwoordigers: I. Chatelier en H. Kranenborg, vervolgens I. Chatelier en A. Buchta, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de president van de EIB om geen actie te ondernemen na de onderzoeksprocedure betreffende het vermeende psychisch geweld en nietigverklaring van de eindconclusie van het onderzoekscomité alsmede verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het besluit van de president van de Europese Investeringsbank van 27 juli 2011 wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Investeringsbank wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 35  000 EUR aan CG.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Europese Investeringsbank zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van CG.

               5)

               De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, interveniënt, zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 6 van 7.1.2012, blz. 25.


title: Zaak C-414/99: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (Patent Court), van 24 juni 1999 in het geding tussen Zino Davidoff SA en A & G Imports Ltd

text:
C 6/18                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8.1.2000
Verzoek van Immigration Appeal Tribunal, London, van                     De vragen eigen aan de zaak Baumbast
28 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Baumbast en „R” en Secretary of State for the
                        Home Department                                  Derde vraag
                                                                         (a) Heeft de heer Baumbast, gelet op de feitelijke omstandighe-
                          (Zaak C-413/99)                                     den van de zaak, als burger van de Europese Unie volgens
                                                                              artikel 18 van het Verdrag van Rome (ex artikel 8 A)
                                                                              een rechtstreeks afdwingbaar verblijfsrecht in een andere
                            (2000/C 6/33)                                     lidstaat wanneer hij volgens artikel 39 van het Verdrag van
                                                                              Rome (ex artikel 48) geen verblijfsrecht meer heeft als
Immigration Appeal Tribunal, London, heeft bij beschikking                    werknemer en volgens geen enkele andere communautaire
van 28 mei 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van                        bepaling voor een verblijfsvergunning in het gastland in
Justitie op 28 oktober 1999, in het geding tussen Baumbast en                 aanmerking komt?
„R” en Secretary of State for the Home Department, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                  (b) Zo ja, hebben zijn vrouw en kinderen afgeleide verblijfs-,
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                        tewerkstellings- en andere rechten?
                                                                         (c) Zo ja, putten zij dat recht uit de artikelen 11 en 12 van
                                                                              verordening nr. 1612/68 of uit een andere bepaling van
Eerste vraag                                                                  gemeenschapsrecht en, in dit laatste geval, uit welke?
(a) Zijn de kinderen van een burger van de Europese Unie die             Vierde vraag
     zelf dergelijke burgers zijn en lager onderwijs hebben
     gevolgd terwijl hun vader (of ouder) zijn verblijfsrecht            (a) Ingeval het antwoord op de vorige vraag ongunstig uitvalt
     heeft uitgeoefend als werknemer in een andere lidstaat dan               voor de burger van de Europese Unie, behouden diens
     die waarvan hij de nationaliteit bezit („het gastland”),                 familieleden dan de afgeleide rechten die zij aanvankelijk
     volgens artikel 12 van verordening nr. 1612/68 van de                    bij hun vestiging met een werknemer in het Verenigd
     Raad gerechtigd om in het gastland te verblijven om er                   Koninkrijk als familieleden hebben verworven?
     algemeen onderwijs te volgen? (1)
                                                                         (b) Zo ja, aan welke voorwaarden moet dan worden voldaan?
(b) Ingeval het antwoord op die vraag verschilt naargelang
                                                                         (1) Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
     (i) hun ouders van echt gescheiden zijn,                                1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
                                                                             Gemeenschap (PB L 257, 19.10.1968, blz. 2.) (SE SERI 68(II)
     (ii) slechts één ouder burger van de Europese Unie is en                blz. 475).
           die ouder niet langer in het gastland werkt,
     (iii) de kinderen zelf geen burger van de Europese Unie
           zijn,
     welke criteria moeten de nationale autoriteiten dan han-
     teren?                                                              Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
                                                                         Chancery Division (Patent Court), van 24 juni 1999 in het
                                                                           geding tussen Zino Davidoff SA en A & G Imports Ltd
Tweede vraag
                                                                                (Zaak C-414/99)
Indien de kinderen volgens artikel 12 van verordening                                               (2000/C 6/34)
nr. 1612/68 van de Raad het recht hebben in een gastland te
verblijven om er algemeen onderwijs te volgen, moet de
verplichting van het gastland om „[de initiatieven aan te]               De High Court of Justice (England & Wales), Chancery
moedigen (...), waardoor deze kinderen dit onderwijs in zo               Division (Patent Court) heeft bij beschikking van 24 juni 1999,
gunstig mogelijke omstandigheden kunnen volgen”, dan aldus               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 oktober
worden uitgelegd, dat aan de ouder die het hoederecht heeft,             1999, in het geding tussen Zino Davidoff SA en A & G Imports
ongeacht of hij burger van de Unie is, het recht wordt verleend,         Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschapen
bij hen te verblijven om de uitoefening van dat recht te                 verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vergemakkelijken, ook al:                                                vragen:
                                                                         A. Voorzover de merkenrichtlijn (1) betrekking heeft op waren
(i) zijn de ouders van echt gescheiden, of                                    die in de Gemeenschap met toestemming van de merkhou-
                                                                              der op de markt worden gebracht, moet zij aldus worden
(ii) werkt de vader, die burger van de Europese Unie is, niet                 uitgelegd dat die toestemming uitdrukkelijk dan wel impli-
     meer in het gastland?                                                    ciet of rechtstreeks dan wel indirect moet zijn gegeven?
 ---pagebreak--- 8.1.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 6/19
B. Wanneer                                                                 ii) een inbreuk op de bepalingen van richtlijn 76/768/
                                                                               EEG,
    i) een merkhouder ermee heeft ingestemd of heeft toege-                    voor de merkhouder een gegronde reden vormt om
        laten dat waren onder zodanige voorwaarden aan een                     zich tegen verdere verhandeling van de waren te
        derde worden verkocht, dat de rechten van deze laatste                 verzetten (2)?
        om de waren verder te verhandelen worden bepaald
        door de wetgeving die het koopcontract beheerst               (1) Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988
        waarbij hij de waren heeft verkregen, en                          betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB
                                                                          L 40, blz. 1).
                                                                      (2) Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende
                                                                          de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake
    ii) die wetgeving de verkoper toestaat beperkingen op te              cosmetische producten (PB L 262, blz. 169).
        leggen inzake de verdere verhandeling of het gebruik
        van de waren door de koper, doch eveneens bepaalt
        dat, wanneer door of namens de houder geen effectieve
        beperkingen van het recht van de koper om de waren
        verder te verhandelen zijn opgelegd, de derde het
        recht verkrijgt de waren in alle landen, ook in de
        Gemeenschap, verder te verhandelen.                           Beroep, op 29 oktober 1999 ingesteld door Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
                                                                                Oostenrijk
    en overeenkomstig die wetgeving geen effectieve beperkin-
    gen van het recht van de derde om de waren te verkopen                                     (Zaak C-424/99)
    zijn opgelegd, moet de richtlijn dan aldus worden uitge-
    legd, dat de merkhouder moet worden behandeld alsof hij                                      (2000/C 6/35)
    heeft ingestemd met het door de derde verkregen recht om
    de waren in de Gemeenschap te verkopen?
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 29 oktober 1999 beroep tegen Republiek Oostenrijk
                                                                      ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
C. Zo de tweede vraag bevestigend moet worden beantwoord,             vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van haar juridische
    staat het aan de nationale rechterlijke instanties in alle        dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
    gevallen te bepalen, of de derde effectieve beperkingen zijn      C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst Centre
    opgelegd?                                                         Wagner, Kirchberg.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
D. Moet artikel 7, lid 2, van de richtlijn aldus worden uitge-
    legd, dat handelingen van een derde die de waarde, de             1. vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
    presentatie of het imago van het merk of de waren                      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
    wezenlijk aantasten voor de merkhouder een gegronde                    die nodig zijn voor het volledig uitvoeren van richtlijn
    reden vormen om zich tegen verdere verhandeling van de                 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 (1) betref-
    waren te verzetten?                                                    fende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van
                                                                           de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik
                                                                           en de opneming daarvan in de nationale stelsels van
E. Moet artikel 7, lid 2, van de richtlijn aldus worden uitge-             gezondheidszorg, of deze niet aan de Commissie mee
    legd, dat het (geheel of gedeeltelijk) verwijderen of uitwis-          te delen, de krachtens die richtlijn op haar rustende
    sen van op de waren aangebrachte tekens, wanneer dat                   verplichtingen niet is nagekomen.
    geen ernstige of wezenlijke schade aan de reputatie van het
    merk of aan de onder het merk verkochte waren dreigt toe          2. de Republiek Oostenrijk in de kosten van de procedure te
    te brengen, voor de merkhouder een gegronde reden vormt                verwijzen.
    om zich tegen verdere verhandeling van de waren te
    verzetten?                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Anders dan Oostenrijk is de Commissie van mening, dat de met
F. Moet artikel 7, lid 2, van de richtlijn aldus worden uitge-        de toepassing van het Oostenrijkse stelsel van gezondheidszorg
    legd, dat het (geheel of gedeeltelijk) verwijderen of uitwis-     belaste instanties (Hauptverband der Sozialversicherungs-
    sen van op de waren aangebrachte streepjescodes, wanneer          träger) als overheidsdienst in de zin van de richtlijn moeten
    dat tot gevolg heeft, dat met betrekking tot de waren             worden aangemerkt, en dat het door dat Hauptverband
                                                                      krachtens § 31, lid 3, sub 12, juncto § 133, lid 2, van het
                                                                      Algemeine Sozialversicherungsgesetz (ASVG) uitgegeven Heil-
    i) een inbreuk op bepalingen van het strafwetboek van             mittelverzeichnis een positieve lijst in de zin van artikel 6
        een lidstaat (andere bepalingen dan die welke het             van richtlijn 89/105/EEG is. Voor de vergoeding van een
        merkenrecht betreffen) ontstaat of                            geneesmiddel dat het Heilmittelverzeichnis niet wordt ge-


title: Verzoek van de Raad van State (Zesde Kamer) van 14 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Coen en Belgische Staat (Zaak C-246/95)

text:
23 . 9 . 95            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 248/5
Middelen en voornaamste argumenten                                           Lid-Staat tot de Gemeenschap in rekening gebrachte
                                                                             bijzondere toeslag in zijn totaliteit, of enkel tot de
Volgens artikel 5 van Richtlijn 89/665/EEG moesten de                        verhoging van die toeslag, die sedert dat tijdstip heeft
Lid-Staten de nodige maatregelen treffen om vóór 21 de                      plaatsgevonden ?
cember 1991 aan de richtlijn te voldoen , en moesten zij de
desbetreffende maatregelen aan de Commissie meedelen .                 5 . Stelt het Gemeenschapsrecht bijzondere eisen op het
                                                                             gebied van de nationale regels inzake de bewijslast voor
Volgens de Commissie heeft de Helleense Republiek de                         de vervulling van de in artikel 86 van het EEG-Verdrag
richtlijn slechts ten dele uitgevoerd wat betreft de overheids              gestelde voorwaarden ?
opdrachten voor de uitvoering van werken en in het geheel
niet ten aanzien van de opdrachten voor leveringen . In                6 . Indien wordt aangenomen, dat een openbare onderne
antwoord op het met redenen omklede advies van de                            ming die een handelshaven in eigendom heeft of beheert,
Commissie hebben de Griekse autoriteiten medegedeeld, dat                    een machtspositie inneemt, kan er dan sprake zijn van
een presidentieel decreet in voorbereiding was waardoor de                   misbruik van die machtspositie in de zin van artikel 86
richtlijn in volle omvang in de Griekse rechtsorde zou                       van het Verdrag, doordat de handelshaven de hiervoor
worden opgenomen. Aangezien dit decreet nog steeds niet is                   beschreven, door de minister van Verkeer vastgestelde
vastgesteld, heeft de Commissie besloten het onderhavige                     belastingen voor het gebruik van openbare of particu
beroep in te stellen.                                                        liere handelshavens heeft geheven ?
(!) PB nr . L 395 van 30 . 12 . 1989 , blz. 33 .                       7. Indien vraag 6 bevestigend moet worden beantwoord :
                                                                             zijn de personen of ondernemingen die de belasting
                                                                             hebben moeten betalen, ingevolge het Gemeenschaps
                                                                             recht gerechtigd, een vordering tot terugbetaling of
                                                                             vergoeding in te stellen ?
Verzoek van het 0stre Landsret van 30 juni 1995 om een                 8 . Indien wordt aangenomen, dat een openbare onderne
prejudiciële beslissing in het geding tussen GT-Link A/S en                  ming die een handelshaven in eigendom heeft of beheert,
                  De Danske Statsbaner DSB
                                                                             een machtspositie inneemt, is er dan sprake van mis
                        ( Zaak C-242/95 )                                    bruik van die machtspositie in de zin van artikel 86 van
                           ( 95/C 248/08 )                                   het Verdrag, indien de handelshaven nalaat, de in de
                                                                             verwijzingsbeschikking beschreven havenbelastingen te
Het 0stre Landsret heeft bij beschikking van 30 juni 1995,                   heffen voor haar eigen veerroutes of voor die van de
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 11 juli                    ondernemingen waarmee zij samenwerkt ?
1995 , in het geding tussen GT-Link A/S en De Danske
Statsbaner DSB, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       9 . Voor zover de vragen 1 , 2 , 4 , 6 en/of 8 bevestigend
                                                                              moeten worden beantwoord :
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de navolgende vragen :                                                   kunnen de aan verweerder opgedragen bijzondere ver
                                                                              plichtingen of taken tot gevolg hebben, dat de betrokken
1 . Moet een bijzondere toeslag ten belope van 40% van                        gedraging niettemin gerechtvaardigd is op grond van
     een algemeen in rekening gebrachte goederenheffing,                      artikel 90 , lid 2, van het Verdrag ?
     zoals beschreven in de verwijzingsbeschikking, voor het
     gebruik van havens die van de minister van Verkeer
     toestemming hebben om een handelshaven te exploite
     ren, worden geacht te vallen onder de bepalingen van het
     EEG-Verdrag betreffende de douane-unie, daaronder                 Verzoek van de Raad van State ( Zesde Kamer) van 14 juni
     begrepen de artikelen 9 tot en met 13 , of onder                  1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M.
     artikel 95 ?                                                                             Coen en Belgische Staat
2 . Moeten de bepalingen van het EEG-Verdrag betreffende                                          ( Zaak C-246/95 )
     de douane-unie, daaronder begrepen de artikelen 9 tot                                           ( 95/C 248/09 )
     en met 13 , of artikel 95 aldus worden uitgelegd, dat zij
     zich verzetten tegen de heffing van een bijzondere                De Raad van State ( Zesde Kamer ) heeft bij arrest van 14 juni
     toeslag ten belope van 40 % van de algemeen in rekening           1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     gebrachte goederenheffing, wanneer die toeslag enkel               17 juli 1995 , in het geding tussen M. Coen en Belgische
     over uit het buitenland afkomstige goederen wordt                 Staat, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
     geheven ?                                                         pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
                                                                       gende vragen :
 3 . Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord , onder
     welke voorwaarden kan een dergelijke toeslag dan                  Moet artikel 173 , vijfde alinea, van het Verdrag van Rome
     worden gerechtvaardigd met een beroep op het tegen               aldus worden uitgelegd, dat de termijn van twee maanden
     prestatiebeginsel of met een beroep op overwegingen die           waarbinnen het beroep tegen handelingen van de Commis
     verband houden met het vervoerbeleid overeenkomstig               sie moet worden ingesteld, kan worden heropend ten
     de bepalingen van het EEG-Verdrag van de titel Ver               gevolge van een uitspraak van een rechterlijke instantie van
     voer ?                                                            een Lid-Staat waarbij een besluit van die Lid-Staat onregel
                                                                       matig is verklaard, wanneer dat besluit van invloed kan zijn
 4 . Strekt een eventuele onverenigbaarheid met het EEG               geweest voor de te bestrijden handeling van de Commis
     Verdrag zich uit tot de sinds de toetreding van een                sie ?
 ---pagebreak---  Nr . C 248/6            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23 . 9 . 95
 Voor het geval dat de vraag bevestigend wordt beant                      Verzoek van de Conseil d'État van het Groothertogdom
 woord :                                                                   Luxemburg, Comité du Contentieux, van 12 juli 1995 om
                                                                           een prejudiciële beslissing in het geding tussen Futura
 Is het verzoek om voordracht van kandidaten voor posten                   Participations SA en Singer tegen Administration des
 bij de administratie van de Commissie van de Europese                                                 contributions
 Gemeenschappen, dat tijdens een vergadering van de                                                ( Zaak C-250/95 )
 permanente vertegenwoordigers en de secretaris-generaal
 van de Commissie wordt geformuleerd en zonder andere                                                 ( 95/C 248/11 )
 vorm van bekendmaking rechtstreeks aan de Lid-Staten
 wordt gericht, of dat buiten de in het Publikatieblad                     De Conseil d'État van het Groothertogdom Luxemburg,
 aangekondigde aanwervingsprocedure wordt geformu                         Comité du Contentieux, heeft bij arrest van 12 juli 19 95 ,
 leerd, geldig, met name gelet op de bepalingen inzake de                  ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juli
 aanwerving van ambtenaren en functionarissen van de                       1995 , in het geding tussen Futura Participations SA en
 Commissie ?                                                               Singer tegen Administration des contributions, het Hof van
                                                                          Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                           prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                           Zijn de bepalingen van artikel 157 van de wet betreffende de
                                                                           inkomstenbelasting en, voor zover nodig, de artikelen 4 en
Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land                        24 , lid 2 , tweede alinea, van de Frans-Luxemburgse over
Nordrhein-Westfalen van 29 mei 1995 om een prejudiciële                    eenkomst tot vermijding van dubbele belastingheffing
beslissing in de gedingen tussen SAM Schiffahrt GmbH en                    verenigbaar met de bepalingen van artikel 52 van het
Bondsrepubliek Duitsland en tussen H. Stapf en Bondsre                    EEG-Verdrag, voor zover zij de toepassing van de bepalin
                         publiek Duitsland                                 gen betreffende de overdracht van verliezen op niet
                  ( Zaken C-248/95 en C-249/95 )                           ingezeten belastingplichtigen die in Luxemburg een vaste
                                                                           inrichting hebben, afhankelijk stellen van de voorwaarde,
                            ( 95/C 248 / 10 )                              dat de verliezen in verband staan met de binnenlandse
                                                                           inkomsten en de boekhouding regelmatig wordt gevoerd en
Het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein                         in het binnenland wordt bewaard ?
Westfalen, 4 . Senat heeft bij beschikking van 29 mei 1995 ,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juli
 1995 , in het geding tussen SAM Schiffahrt GmbH en
Bondsrepubliek Duitsland en in het geding tussen H. Stapf
en Bondsrepubliek Duitsland, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                      Verzoek van het Bundesgerichtshof van 29 juni 1995 om
beslissing over de navolgende vragen :                                    een prejudiciële beslissing in het geding tussen SABEL BV en
                                                                                Puma AG
 1 . Was de vaststelling van Verordening ( EEG ) nr . 1101 /89                                    ( Zaak C-251 /95 )
       van de Raad van 27 april 1989 (') en van de Verorde
       ningen ( EEG ) nr. 1102/89 van 27 april 1989 ( 2 ) en                                         ( 95/C 248/ 12 )
       ( EEG ) nr. 3685/89 van 8 december 1989 ( 3 ) van de
       Commissie dienstig in de zin van artikel 75 , lid 1 ,              De I. Zivilsenat van het Bundesgerichtshof heeft bij beschik
       onder c ), van het EEG-Verdrag ?                                   king van 29 juni 1 995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                          Justitie op 20 juli 1995 , in het geding tussen SABEL BV en
2 . Zo ja, kunnen die verordeningen ongeldig worden,                      Puma AG, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
       wanneer zij na de vaststelling ervan niet meer dienstig            schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
       zijn in de zin van artikel 75 , lid 1 , onder c ), van het         navolgende vragen betreffende de uitlegging van artikel 4,
       EEG-Verdrag ?                                                      lid 1 , onder b ), van Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de
                                                                          Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van
3 . Voor zover de tweede vraag bevestigend wordt beant                   het merkenrecht der Lid-Staten ( ! ):
       woord : waren die verordeningen op het voor de
       bijdrageheffing voor het jaar 1990 beslissende tijdstip            Volstaat voor het aannemen van gevaar voor verwarring
       nog dienstig ?                                                     van een uit woord en beeld samengesteld teken met een voor
                                                                          dezelfde en soortgelijke waren enkel als beeld ingeschreven
4 . Wordt door de in die verordeningen vastgestelde ver                  teken dat geen bijzondere handelsbekendheid geniet, dat
       plichting tot betaling van bijdragen voor het jaar 1990            beide afbeeldingen inhoudelijk ( hier: een springende roof
       inbreuk gemaakt op communautaire grondrechten of                   kat ) overeenstemmen ?
       ander Gemeenschapsrecht, in het bijzonder het eigen
       domsrecht, het recht op vrije beroepsuitoefening, het              Welke betekenis moet in dat verband worden gehecht aan de
       gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel ?                bewoordingen van de richtlijn, volgens welke het gevaar
                                                                          voor verwarring mede omvat de mogelijkheid van associatie
(') PB nr . L 116 van 28 . 4 . 1989 , blz . 25 .                          met het oudere merk ?
( 2 ) PB nr. L 116 van 28 . 4 . 1989 , blz . 30 .
( 3 ) PB nr . L 360 van 9 . 12 . 1989 , blz . 20 .                        (M PB nr . L 40 van 11 . 2 . 1989 , blz . 1 .


title: Zaak F-33/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 22 juni 2011 — Lebedef/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordelingsjaar 2005 — Loopbaanontwikkelingsrapport — AUB van artikel 43 van het Statuut — Rapport opgesteld na arrest in zaak F-36/07 — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/42

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 22 juni 2011 — Lebedef/Commissie
   (Zaak F-33/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordelingsjaar 2005 - Loopbaanontwikkelingsrapport - AUB van artikel 43 van het Statuut - Rapport opgesteld na arrest in zaak F-36/07 - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 232/75
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1.1.2005 tot en met 31.12.2005, zoals dat is opgesteld na de nietigverklaring ervan door het Gerecht voor ambtenarenzaken in zaak F-36/07

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Lebedef zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 209 van 31.7.10, blz. 53.


title: Zaak C-352/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 31 juli 2008 — Modehuis A. Zwijnenburg BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 31 juli 2008 — Modehuis A. Zwijnenburg BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-352/08)
   (2008/C 285/30)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Modehuis A. Zwijnenburg BV

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 11, lid 1, onder a, van richtlijn nr. 90/434/EEG (1) [van de Raad] van 23 juli 1990 zo worden uitgelegd dat de faciliteiten van die richtlijn kunnen worden geweigerd aan de belastingplichtige ingeval een samenstel van rechtshandelingen erop is gericht de heffing te voorkomen van een andere belasting dan de belastingen waarop de in die richtlijn opgenomen faciliteiten betrekking hebben?

      (1)  Betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 1).


title: Zaak T-446/10: Arrest van het Gerecht van 10 september 2015 — Dow AgroSciences en Dintec Agroquímica — Produtos Químicos/Commissie [„Gewasbeschermingsmiddelen — Werkzame stof trifluralin — Niet-opneming in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG — Verordening (EG) nr. 33/2008 — Versnelde beoordelingsprocedure — Kennelijke beoordelingsfout — Non-discriminatiebeginsel — Evenredigheid”]

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/13

         Arrest van het Gerecht van 10 september 2015 — Dow AgroSciences en Dintec Agroquímica — Produtos Químicos/Commissie
   (Zaak T-446/10) (1)

   ([„Gewasbeschermingsmiddelen - Werkzame stof trifluralin - Niet-opneming in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG - Verordening (EG) nr. 33/2008 - Versnelde beoordelingsprocedure - Kennelijke beoordelingsfout - Non-discriminatiebeginsel - Evenredigheid”])
   (2015/C 346/14)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Dow AgroSciences Ltd (Hitchin, Verenigd Koninkrijk) en Dintec Agroquímica — Produtos Químicos, Lda (Funchal, Portugal) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Ondrůšek en F. Wilman, vervolgens P. Ondrůšek en G. von Rintelen, gemachtigden, bijgestaan door J. Stuyck, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2010/355/EU van de Commissie van 25 juni 2010 betreffende de niet-opneming van trifluralin in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad (PB L 160, blz. 30)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dow AgroSciences Ltd en Dintec Agroquímica — Produtos Químicos, Lda zullen naast hun eigen kosten die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak T-247/07: Beroep ingesteld op 11 juli 2007 — Slowaakse Republiek/Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/47

         Beroep ingesteld op 11 juli 2007 — Slowaakse Republiek/Commissie
   (Zaak T-247/07)
   (2007/C 211/88)
   Procestaal: Slowaaks
   Partijen

      Verzoekende partij: Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: J. Čorba, gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover zij betrekking heeft op verzoekster, of, ingeval het Gerecht van eerste aanleg dit nodig of nuttig acht, de bestreden beschikking in haar geheel nietig te verklaren;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2007) 1979 def. van de Commissie van 4 mei 2007 houdende vaststelling van overtollige voorraden landbouwproducten, met uitzondering van suiker, en de financiële consequenties van het wegwerken daarvan, in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (1), in de versie voortvloeiend uit de rectificatie van 25 mei 2007. Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie vastgesteld welke hoeveelheden van bepaalde soorten fruit en rijst zich op de datum van toetreding op het grondgebied van de Slowaakse Republiek in het vrije verkeer bevonden en het niveau overschreden van wat als een normale overdrachthoeveelheid per 1 mei 2004 kon worden beschouwd. De Commissie heeft ook een bedrag van 3 634 000 EUR ten laste van verzoekster gelegd ter vergoeding van de kosten voor het wegwerken van die hoeveelheden.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster aan dat verweerster niet bevoegd was om de bestreden beschikking vast te stellen.
   Bovendien verklaart zij, dat zelfs al zou de Commissie bevoegd zijn om de overtollige voorraden op het grondgebied van de Slowaakse Republiek te bepalen en om verzoekster de financiële last voor die zogenoemde overtollige voorraden op te leggen, zij het Toetredingsverdrag (2) heeft geschonden doordat zij niet op de correcte rechtsgrondslag, namelijk artikel 41 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden (3), heeft gehandeld.
   Verder stelt verzoekster dat verweerster met de bestreden beschikking het Toetredingsverdrag en algemene rechtsbeginselen zoals het evenredigheidsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden doordat zij niet heeft aangetoond waaruit de kosten en andere verliezen voortvloeien die de Gemeenschap zouden zijn opgekomen doordat de overtollige voorraden van verzoekster niet zijn weggewerkt, en doordat zij niet tijdig een passende regeling heeft vastgesteld betreffende het uit verzoeksters markt nemen van de overtollige voorraden, de wijze waarop de overtollige voorraden worden bepaald, en de wijze waarop de financiële last voor verzoekster wordt berekend.
   Ten slotte verklaart verzoekster dat niet is voldaan aan een wezenlijke vormvoorwaarde, namelijk het verstrekken van een afdoende motivering.

      (1)  PB L 138, blz. 14.

      (2)  Verdrag betreffende de toetreding van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek tot de Europese Unie (PB 2003, L 236, blz. 17).

      (3)  Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (PB 2003, L 236, blz. 33).


title: Zaak T-152/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juni 2009 — NDSHT/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Klacht van concurrent — Brieven van Commissie aan klager — Bestaande steun — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/9

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juni 2009 — NDSHT/Commissie
   (Zaak T-152/06) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Klacht van concurrent - Brieven van Commissie aan klager - Bestaande steun - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid”)
   2009/C 167/18
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: NDSHT Nya Destination Stockholm Hotell & Teaterpaket AB (Stockholm, Zweden) (vertegenwoordigers: M. Merola en L. Armati, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: T. Scharf, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van de beschikking die zou zijn vervat in de brieven van de Commissie aan NDSHT van 24 maart en 28 april 2006 inzake een klacht betreffende onrechtmatige staatssteun die door de stad Stockholm zou zijn verleend aan Stockholm Visitors Board AB (zaak CP 178/04 — Beweerde staatssteun aan SVB AB)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               NDSHT Nya Destination Stockholm Hotell & Teaterpaket AB wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 178 van 29.7.2006.


title: Gevoegde zaken C-186/14 P en C-193/14 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 april 2016 — ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s. e.a./Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie en Raad van de Europese Unie/Italiaanse Republiek e.a. [Hogere voorziening — Dumping — Verordening (EG) nr. 384/96 — Artikel 3, leden 5, 7 en 9 — Artikel 6, lid 1 — Verordening (EG) nr. 926/2009 — Invoer van bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit China — Definitief antidumpingrecht — Vaststelling van het bestaan van dreigende schade — Inaanmerkingneming van gegevens die dateren van na het onderzoektijdvak]

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/6

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 april 2016 — ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s. e.a./Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie en Raad van de Europese Unie/Italiaanse Republiek e.a.
      (Gevoegde zaken C-186/14 P en C-193/14 P) (1)

      ([Hogere voorziening - Dumping - Verordening (EG) nr. 384/96 - Artikel 3, leden 5, 7 en 9 - Artikel 6, lid 1 - Verordening (EG) nr. 926/2009 - Invoer van bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit China - Definitief antidumpingrecht - Vaststelling van het bestaan van dreigende schade - Inaanmerkingneming van gegevens die dateren van na het onderzoektijdvak])
      (2016/C 211/06)
      Procestaal: Engels

         Partijen

      (Zaak C-186/14 P)

         Rekwirantes: ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s., ArcelorMittal Tubular Products Roman SA, Benteler Deutschland GmbH, voorheen Benteler Stahl/Rohr GmbH, Ovako Tube & Ring AB, Rohrwerk Maxhütte GmbH, Dalmine SpA, Silcotub SA, TMK-Artrom SA, Tubos Reunidos, SA, Vallourec Oil and Gas France, voorheen Vallourec Mannesmann Oil & Gas France, Vallourec Tubes France, voorheen V & M France, Vallourec Deutschland GmbH, voorheen V & M Deutschland GmbH, Voestalpine Tubulars GmbH, Železiarne Podbrezová a.s. (vertegenwoordigers: G. Berrisch, Rechtsanwalt, B. Byrne, solicitor)

         Andere partijen in de procedure: Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd (vertegenwoordigers: N. Niejahr, Rechtsanwältin, Q. Azau en H. Wiame, advocaten, en F. Carlin, barrister), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door B. O’Connor, solicitor, en S. Gubel, advocaat), Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en M. França, gemachtigden)
      (Zaak C-193/14 P)

         Rekwirantes: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door B. O’Connor, solicitor, en S. Gubel, advocaat), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door A. Collabolletta, avvocato dello Stato)

         Andere partijen in de procedure: Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd (vertegenwoordigers: F. Carlin, barrister, M. Healy, solicitor, N. Niejahr, Rechtsanwältin, en Q. Azau en H. Wiame, advocaten), Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en M. França, gemachtigden), ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s., ArcelorMittal Tubular Products Roman SA, Benteler Deutschland GmbH, voorheen Benteler Stahl/Rohr GmbH, Ovako Tube & Ring AB, Rohrwerk Maxhütte GmbH, Dalmine SpA, Silcotub SA, TMK-Artrom SA, Tubos Reunidos SA, Vallourec Oil and Gas France SAS, voorheen Vallourec Mannesmann Oil & Gas France SAS, Vallourec Tubes France SAS, voorheen V & M France SAS, Vallourec Deutschland GmbH, voorheen V & M Deutschland GmbH, Voestalpine Tubulars GmbH & Co. KG, Železiarne Podbrezová a.s. (vertegenwoordigers: G. Berrisch, Rechtsanwalt, en B. Byrne, solicitor)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorzieningen in de zaken C-186/14 P en C-193/14 P worden afgewezen.

                  2)

                  ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s., ArcelorMittal Tubular Products Roman SA, Benteler Deutschland GmbH, Ovako Tube & Ring AB, Rohrwerk Maxhütte GmbH, Dalmine SpA, Silcotub SA, TMK-Artrom SA, Tubos Reunidos SA, Vallourec Oil and Gas France SAS, Vallourec Tubes France SAS, Vallourec Deutschland GmbH, Voestalpine Tubulars GmbH & Co. KG, Železiarne Podbrezová a.s. en de Raad van de Europese Unie worden verwezen in de kosten.

                  3)

                  De Europese Commissie en de Italiaanse Republiek dragen elk hun eigen kosten.

         (1)  PB C 212 van 7.7.2014.


title: Zaak C-243/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België) — RVS Levensverzekeringen NV/Belgische Staat (Directe levensverzekering — Jaarlijkse taks op verzekeringsverrichtingen — Richtlijn 2002/83/EG — Artikelen 1, lid 1, sub g, en 50 — Begrip „lidstaat van verbintenis” — In Nederland gevestigde verzekeringsonderneming — Verzekeringnemer die verzekeringsovereenkomst in Nederland sluit en na afsluiten van overeenkomst zijn gewone verblijfplaats naar België overbrengt — Vrij verrichten van diensten)

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België) — RVS Levensverzekeringen NV/Belgische Staat
   (Zaak C-243/11) (1)

   (Directe levensverzekering - Jaarlijkse taks op verzekeringsverrichtingen - Richtlijn 2002/83/EG - Artikelen 1, lid 1, sub g, en 50 - Begrip „lidstaat van verbintenis” - In Nederland gevestigde verzekeringsonderneming - Verzekeringnemer die verzekeringsovereenkomst in Nederland sluit en na afsluiten van overeenkomst zijn gewone verblijfplaats naar België overbrengt - Vrij verrichten van diensten)
   2013/C 114/12
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: RVS Levensverzekeringen NV

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Uitlegging van artikel 50 van richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering (PB L 345, blz. 1) — Nationale regeling volgens welke de verzekeringsverrichtingen aan een jaarlijkse taks zijn onderworpen wanneer het risico in België is gelegen doordat hetzij de gebruikelijke verblijfplaats van de verzekerde natuurlijke persoon, hetzij de vestiging van de verzekerde rechtspersoon in België is gelegen — In Nederland gevestigde verzekeringsonderneming zonder aanwezigheid in België, met uitzondering van een van haar verzekerden die na het aangaan van de overeenkomst naar België is geëmigreerd — Plaats van heffing — Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU — Beperkingen

      Dictum

   Artikel 50 van richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat een lidstaat een indirecte taks heft op levensverzekeringspremies die zijn betaald door verzekeringnemers die natuurlijke personen zijn en hun gewone verblijfplaats in deze lidstaat hebben, wanneer de betrokken verzekeringsovereenkomsten zijn afgesloten in een andere lidstaat waarin deze verzekeringnemers op de datum van het afsluiten van de overeenkomst hun gewone verblijfplaats hadden.

      (1)  PB C 252 van 27.08.2011.


title: Zaak T-7/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 januari 2014 door BQ tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 23 oktober 2013 in zaak F-39/12, BQ/Rekenkamer

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/40

         Hogere voorziening ingesteld op 2 januari 2014 door BQ tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 23 oktober 2013 in zaak F-39/12, BQ/Rekenkamer
   (Zaak T-7/14 P)
   2014/C 112/53
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: BQ (Bereldange, Luxemburg) (vertegenwoordigers: D. de Abreu Caldas en J.-N. Louis, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Rekenkamer van de Europese Unie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               vast te stellen en te verklaren,

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 23 oktober 2013 in zaak F-39/12 (BQ/Rekenkamer) wordt vernietigd;

               —

               de Rekenkamer wordt verwezen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting met betrekking tot de aansprakelijkheidstelling van de Europese Unie bij de uitvoering van artikel 24 van het Statuut van de ambtenaren van de Unie, daar het GVA verlangde dat de gebeurtenis die niet strookte met de ordelijke en rustige sfeer van de dienst gevolgen had voor het functioneren van de dienst en de gezondheid van de betrokkenen, terwijl die laatste voorwaarde noch in het Statuut noch in de rechtspraak is voorzien. Voorts stelt de rekwirerende partij dat het GVA de feiten verkeerd heeft opgevat, daar het heeft geoordeeld dat, enerzijds, de Rekenkamer alle nodige maatregelen heeft getroffen om het goed functioneren van de dienst te herstellen en, anderzijds, de verstoring van de dienst geen gevolgen had voor de gezondheid van de betrokkenen, ofschoon de Rekenkamer niet voldoende snel en energiek heeft gehandeld om een einde te maken aan de conflictsituatie die tot blijvende volledige invaliditeit van de rekwirerende partij heeft geleid (betreffende de punten 67 en 68 van het bestreden arrest).

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting door het GVA bij de controle van de wettigheid, toen het vaststelde dat op grond van de medische beoordelingen waaruit het bestaan bleek van de psychische problemen als gevolg van psychisch geweld dat de rekwirerende partij in het kader van haar werk had ondervonden, niet kon worden aangetoond dat zij daadwerkelijk slachtoffer van geweld was geweest. Volgens de rekwirerende partij is het GVA niet bevoegd om medische beoordelingen ter discussie te stellen en om daaruit tegenstrijdige conclusies te trekken (betreffende de punten 69 en 70 van het bestreden arrest).

               3.

               Derde middel, ontleend aan een schending van het evenredigheidsbeginsel, toen het GVA de schade als gevolg van de vertraging van meer dan twee jaar bij de toezending van het onderzoeksrapport aan de rekwirerende partij op 2 000 EUR heeft begroot, zonder een motivering te geven op grond waarvan de rekwirerende partij de beoordelingen kan begrijpen die tot dit bedrag hebben geleid. Het GVA heeft geen rekening gehouden met de context waarin die schade is ontstaan.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting bij de verdeling van de kosten.


title: Zaak C-564/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 november 2016 door het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 9 september 2016 in zaak T-159/15, Puma SE/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/5

         Hogere voorziening ingesteld op 7 november 2016 door het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 9 september 2016 in zaak T-159/15, Puma SE/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-564/16 P)
   (2017/C 086/07)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Hanf, D. Botis, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Puma SE

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest volledig te vernietigen;

               —

               Puma SE te verwijzen in de kosten van het Bureau.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de eerste plaats heeft het Gerecht, doordat het heeft geconstateerd dat Puma „naar behoren had verwezen” naar de drie eerdere beslissingen van het Bureau ter nakoming van haar verplichting om het bewijs te leveren van de bekendheid van de merken van Puma [regel 19, lid 2, onder c), van verordening nr. 2868/95 (1)], blijk gegeven van een onjuiste opvatting inzake de plaats en de procedurele verplichtingen van het Bureau in procedures op tegenspraak voor het Bureau, en aldus artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 geschonden. Met deze vaststelling heeft het Gerecht aanvaard dat aan die verplichting kon worden voldaan bij wege van algemene en onnauwkeurige verwijzingen naar stukken die werden overgelegd in het kader van eerdere oppositieprocedures tussen andere partijen, waarin de andere partij in de oppositieprocedure waarover het thans gaat, geen partij was.
   Aangezien het Bureau niet kan voorbijgaan aan het recht van de andere partij om te worden gehoord maar het dit recht juist dient te eerbiedigen (artikel 75 van verordening nr. 207/2009), leidt die vaststelling van het Gerecht noodzakelijkerwijze ertoe dat het Bureau een actieve rol speelt in procedures op tegenspraak. Dit doet afbreuk aan het contradictoire karakter van deze procedures, aan de neutraliteitsverplichting van het Bureau, en aan het beginsel van een goed bestuur van die procedures.
   In de tweede plaats heeft het Gerecht, doordat het de eerdere beslissingen van het Bureau waarop Puma zich heeft beroepen, als de „beslissingspraktijk” van het Bureau heeft gekwalificeerd, blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting wat het contradictoire karakter van procedures op tegenspraak en het begrip „bekendheid” in de zin van artikel 8, lid 8, van verordening nr. 207/2009 betreft. Deze dubbele schending betekent dat ook in twee opzichten afbreuk is gedaan aan het beginsel van een goede procesgang.
   Om te beginnen is de prealabele voorwaarde voor de toepassing als zodanig van de Technopol-rechtspraak niet vervuld in de onderhavige zaak — een procedure inter partes (op tegenspraak) — aangezien deze rechtspraak betreffende de verplichting van het Bureau om ambtshalve de relevante feiten op te sporen teneinde de zaak te kunnen afdoen, enkel betrekking heeft op procedures ex parte. Aangezien een specifieke „beslissingspraktijk” van het Bureau met betrekking tot de bekendheid van de merken van Puma in elk geval ontbreekt, kan hoe dan ook geen sprake zijn van een verplichting om een motivering te verstrekken voor het feit dat de overwegingen betreffende de bekendheid van de merken van Puma die in eerdere beslissingen zijn geformuleerd, niet zijn toegepast in de onderhavige zaak.
   Voorts kon het Gerecht — zonder het voor procedures inter partes geldende beginsel van hoor en wederhoor te schenden dat in artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 is vastgesteld — uit het beginsel van behoorlijk bestuur niet afleiden dat op de kamer van beroep de bijkomende verplichting rustte om Puma ambtshalve te verzoeken extra bewijzen over te leggen van de bekendheid waarop zij zich voor haar merken beriep.
   In de derde plaats is de vaststelling van het Gerecht betreffende de op het Bureau rustende verplichting om Puma ambtshalve te verzoeken extra bewijzen over te leggen, in strijd met artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 (dat van toepassing is volgens regel 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95), dat uitsluitend geldt voor de feiten en de bewijsstukken die partijen op eigen initiatief hebben overgelegd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1995, L 303, blz. 1).


title: Zaak T-250/15: Beschikking van het Gerecht van 24 november 2016 — Speciality Drinks/EUIPO — William Grant (CLAN) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk CLAN — Ouder Uniewoordmerk CLAN MACGREGOR — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Verwarringsgevaar — Soortgelijkheid van de door de conflicterende tekens aangeduide waren — Relevant publiek — Onderlinge samenhang van de criteria — Herzieningsbevoegdheid — Artikel 65, lid 3, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/24

         Beschikking van het Gerecht van 24 november 2016 — Speciality Drinks/EUIPO — William Grant (CLAN)
   (Zaak T-250/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk CLAN - Ouder Uniewoordmerk CLAN MACGREGOR - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Verwarringsgevaar - Soortgelijkheid van de door de conflicterende tekens aangeduide waren - Relevant publiek - Onderlinge samenhang van de criteria - Herzieningsbevoegdheid - Artikel 65, lid 3, van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 063/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Speciality Drinks Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: G. Pritchard, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Vuijst, A. Folliard-Monguiral en M. Rajh, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: William Grant & Sons Ltd (Dufftown, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Cormack en G. Anderson, solicitors)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 5 maart 2015 (zaak R 220/2014-1) inzake een oppositieprocedure tussen William Grant & Sons en Speciality Drinks

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Speciality Drinks Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Zaak T-39/12 P: Arrest van het Gerecht van 7 maart 2013 — Di Tullio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijke functionarissen — Verlof wegens militaire dienst — Artikel 18, eerste alinea, RAP — Gevolgen van arrest in de tijd” )

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/34

         Arrest van het Gerecht van 7 maart 2013 — Di Tullio/Commissie
   (Zaak T-39/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Verlof wegens militaire dienst - Artikel 18, eerste alinea, RAP - Gevolgen van arrest in de tijd)
   2013/C 114/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Roberto Di Tullio (Rovigo, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Woog en T. Bontinck, vervolgens T. Bontinck, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en V. Joris, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 29 november 2011, Di Tullio/Commissie (F-119/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Di Tullio draagt zijn eigen kosten alsook die welke de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Zaak T-218/07: Beroep ingesteld op 26 juni 2007 — Agroquivir/Raad en Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/35

         Beroep ingesteld op 26 juni 2007 — Agroquivir/Raad en Commissie
   (Zaak T-218/07)
   (2007/C 211/68)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Agroquivir, S. Coop. And. de Segundo Grado (Sevilla, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Ortiz Blanco, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het onderhavige beroep tot schadevergoeding overeenkomstig het bepaalde in artikel 288 EG toe te wijzen en vast te stellen dat verzoekster recht heeft op een financiële schadevergoeding van in totaal tweehonderdachtentachtigduizend tweehonderdachtendertig EUR (288 238 EUR), tot betaling waarvan de Raad en de Commissie hoofdelijk en gezamenlijk zijn gehouden, en,

               —

               de verwerende instellingen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-217/07, Las Palmeras/Raad en Commissie.


title: Zaak C-511/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2006 door Archer Daniels Midland Co. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 27 september 2006 in zaak T-59/02, Archer Daniels Midland Company/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/16

         Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2006 door Archer Daniels Midland Co. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 27 september 2006 in zaak T-59/02, Archer Daniels Midland Company/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-511/06 P)
   (2007/C 56/29)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Archer Daniels Midland Co. (vertegenwoordigers: C. Lenz, L. Alegi, E. Batchelor en M. Garcia, Solicitors)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               i) het arrest te vernietigen voor zover daarbij het beroep van ADM tegen de beschikking wordt verworpen;

               —

               ii) artikel 3 van de beschikking nietig te verklaren voor zover het ADM betreft;

               —

               iii) subsidiair met betrekking tot sub ii, artikel 3 van de beschikking aldus te wijzigen dat de aan ADM opgelegde geldboete verder wordt verlaagd dan wel wordt ingetrokken;

               —

               iv) subsidiair met betrekking tot sub ii en iii, de zaak te verwijzen naar het Gerecht voor een uitspraak conform het arrest van het Hof wat het recht betreft;

               —

               v) in elk geval de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die welke ADM met betrekking tot de procedures voor het Gerecht en het Hof heeft gemaakt.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante stelt:

               1.

               het Gerecht heeft de regels met betrekking tot de rechten van de verdediging onjuist toegepast met de vaststelling dat Archer Daniels Midland Company (hierna: „ADM”) formeel in kennis was gesteld van de feiten op grond waarvan de Commissie haar als een leider van het kartel beschouwde;

               2.

               het Gerecht heeft wezenlijke procedurele garanties geschonden door de Commissie toe te staan de door de FBI gemaakte samenvatting van een interview met een werknemer van ADM als bewijs van leiderschap aan te voeren;

               3.

               het Gerecht heeft bewijs verdraaid met zijn beslissing dat de verklaring van Cerestar met betrekking tot de leidende rol van ADM door bewijs werd geschraagd;

               4.

               het Gerecht heeft geen redenen gegeven voor de afwijzing van het argument van ADM dat het feit dat Cerestar sherpa-bijeenkomsten niet met zekerheid heeft geïdentificeerd of details daarvan heeft verstrekt, de verklaring van Cerestar dat ADM die bijeenkomsten leidde, ongeloofwaardig maakte;

               5.

               het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat ADM de juistheid van de verklaring van Cerestar niet meer mag betwisten omdat zij dit niet tijdens de administratieve procedure heeft gedaan;

               6.

               het Gerecht heeft het beginsel geschonden dat de Commissie zich aan haar zelf opgelegde regels moet houden:

                           a)

                           door de Commissie toe te staan de beëindiging van de inbreuk niet als een relevante verzachtende omstandigheid in aanmerking te nemen;

                           b)

                           door vast te stellen dat de Commissie de weerslag op de markt had aangetoond zonder dat zij de relevante markt had afgebakend;

               7.

               het Gerecht heeft bij de toepassing van de mededeling inzake medewerking het beginsel van het gewettigd vertrouwen geschonden met zijn conclusie dat ADM een leider was en niet in aanmerking kon komen voor een vermindering ingevolge deel B van de mededeling inzake medewerking;

               8.

               het Gerecht heeft de regels inzake gewettigde verwachtingen onjuist toegepast met de vaststelling dat de verklaringen van de Commissie tijdens de administratieve procedure bij ADM geen gewettigde verwachting hadden kunnen wekken dat aan ADM een vermindering van de geldboete ingevolge deel B van de mededeling inzake medewerking zou worden verleend.


title: BESCHIKKING VAN HET HOF van 25 mei 1998 in zaak C-82/97, Bergpracht Milchwerk GmbH & Co. KG e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Bij het Hof en het Gerecht aanhangig gemaakte zaken die nietigverklaring van dezelfde handeling tot voorwerp hebben - Verwijzing door Gerecht naar het Hof - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Terugverwijzing naar het Gerecht)

text:
5.9.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 278/9
2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.             nakis, advocaat te Athene, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg bij Brown Holding SA, route d'Esch 310,
(1) PB C 108 van 5.4.1997.                                        betreffende nietigverklaring van Verordening (EG)
                                                                  nr. 1107/96 van de Commissie van 12 juni 1996 betref-
                                                                  fende de registratie van de geografische aanduidingen en
                                                                  oorsprongsbenamingen in het kader van de procedure van
                                                                  artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de
                                                                  Raad (PB L 148 van 21.6.1996, blz. 1), voorzover zij
                                                                  betrekking heeft op de registratie van ¹Fetaº als
               BESCHIKKING VAN HET HOF                            beschermde oorsprongsbenaming, heeft het Hof, samenge-
                                                                  steld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. Gul-
                       van 25 mei 1998                            mann, H. Ragnemalm, M. Wathelet en R. Schintgen (rap-
in zaak C-81/97, MD Foods Amba en Danske Mejeriers                porteur), kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho
Fñllesorganisation tegen Commissie van de Europese                de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O.
                     Gemeenschappen (1)                           Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón en
                                                                  K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: A. La Per-
(Bij het Hof van het Gerecht aanhangig gemaakte zaken             gola; griffier: R. Grass, op 25 mei 1998 een beschikking
die nietigverklaring van dezelfde handeling tot voorwerp          gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
hebben Ð Verwijzing door Gerecht naar het Hof Ð
Exceptie van niet-ontvankelijkheid Ð Terugverwijzing
                       naar het Gerecht                           1. Zaak C-81/97 wordt terugverwezen naar het Gerecht.
                        (98/C 278/15)
                                                                  2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                     (Procestaal: Deens)
                                                                  (1) PB C 131 van 26.4.1997.
In zaak C-81/97, MD Foods Amba, gevestigd te Viby
(Denemarken), en Danske Mejeriers Fñllesorganisation,
gevestigd te rhus (Denemarken), als mandatarissen van:
1. KlùverMñlk Amba, gevestigd te Fredericia (Denemar-
     ken),                                                                      BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                van 25 mei 1998
2. Lùgismose Produktion A/S, gevestigd te Hårby (Dene-
     marken),                                                     in zaak C-82/97, Bergpracht Milchwerk GmbH & Co.
                                                                  KG e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen (1)
3. Mejeriselskabet Vesthimmerland, gevestigd te Farsù             (Bij het Hof en het Gerecht aanhangig gemaakte zaken
     (Denemarken),                                                die nietigverklaring van dezelfde handeling tot voorwerp
                                                                  hebben Ð Verwijzing door Gerecht naar het Hof Ð
4. Nordex Food A/S, gevestigd te Dronninglund (Dene-              Exceptie van niet-ontvankelijkheid Ð Terugverwijzing
     marken),                                                                           naar het Gerecht)
                                                                                (98/C 278/16)
5. Sinai Landmejeri, in de persoon van G. Larsen, geves-
     tigd te Broby (Denemarken),
                                                                                (Procestaal: Duits)
6. Sñdager Andelsmejeri, gevestigd te Hobro (Denemar-
     ken),                                                        In zaak C-82/97, Bergpracht Milchwerk GmbH & Co.
                                                                  KG, gevestigd te Tettnang (Duitsland), Hochland Reich,
                                                                  Summer & Co. KG, gevestigd te Heimenkirch (Duitsland),
vertegenwoordigd door G. Lett, advocaat te Kopenhagen,            Milchwerk Crailsheim eG, gevestigd te Crailsheim (Duits-
en N. Scandamis, advocaat te Athene, domicilie gekozen            land), Milchwerk Geislingen eG, gevestigd te Geislingen/
hebbende te Luxemburg ten kantore van R. Assa, advo-              Steige (Duitsland), Wendelstein Käsewerk Molkerei Zie-
caat aldaar, rue Jean-Pierre Brasseur 1, tegen Commissie          genhain GmbH & Co. KG, gevestigd te Bad Aibling
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. L.               (Duitsland), Zentral-Molkerei Aurich GmbH, gevestigd te
Iglesias Buhigues en H. Stùvlbñk), ondersteund door Hel-          Aurich (Duitsland), vertegenwoordigd door J. Salzwedel
leense Republiek (gemachtigden: I. Chalkias en I. Galani-         en M. Loschelder, advocaten te Keulen, domicilie gekozen
Maragkoudaki), Raad van de Europese Unie (gemachtig-              hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advo-
den: O. Petersen en J.-P. Hix) en Koinopraktiki Tyrokomi-         caat aldaar, rue Goethe 11, tegen Commissie van de Euro-
kon Monadon Ioanninon Pindos AEBE, gevestigd te Ioan-             pese Gemeenschappen (gemachtigden: J. L. Iglesias Buhi-
nina (Griekenland), vertegenwoordigd door N. Korojian-            gues en U. Wölker), ondersteund door Helleense Repu-
 ---pagebreak--- C 278/10              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.9.98
bliek (gemachtigden: I. Chalkias en I. Galani-Maragkou-             Bij beschikkingen van 25 mei 1998 heeft het Hof van Jus-
daki) en door Koinopraktiki Tyrokomikon Monadon Ioan-               titie (Tweede Kamer) beschikt:
ninon Pindos AEBE, gevestigd te Ioannina (Griekenland),
vertegenwoordigd door N. Korojiannakis, advocaat te
Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Brown Holding SA, route d'Esch 310, betreffende nietig-             Het Hof is niet bevoegd de door de ASVG-Landesberu-
verklaring van Verordening (EG) nr. 1107/96 van de Com-             fungskommission für das Burgenland gestelde vragen te
missie van 12 juni 1996 betreffende de registratie van de           beantwoorden.
geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in
het kader van de procedure van artikel 17 van Verorde-
ning (EEG) nr. 2081/92 van de Raad (PB L 148 van
21.6.1996, blz. 1), voorzover zij betrekking heeft op de
registratie van ¹Fetaº als beschermde oorsprongsbena-
ming, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrí-
guez Iglesias, president, C. Gulmann, H. Ragnemalm, M.
Wathelet en R. Schintgen (rapporteur), kamerpresidenten,                          BESCHIKKING VAN HET HOF
G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kap-
teyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G.                                  (Derde Kamer)
Hirsch, P. Jann, L. Sevón en K. M. Ioannou, rechters;
                                                                                van 25 juni 1998
advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: R. Grass, op
25 mei 1998 een beschikking gegeven waarvan het dictum              in zaak C-312/97 P: A. Fichtner tegen Commissie van de
luidt als volgt:                                                                   Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (98/C 278/18)
1. Zaak C-82/97 wordt terugverwezen naar het Gerecht.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
(1) PB C 108 van 5.4.1997.
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    In zaak C-312/97 P, A. Fichtner, ambtenaar van de Com-
                                                                    missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
Verzoeken om een prejudicieÈle beslissing, gedaan bij               digd door V. Salvatore, advocaat te Pavia, domicilie geko-
beschikkingen van de ASVG-Landesberufungskommission                 zen hebbende te Varese, via Orrigoni 6, betreffende hogere
für das Burgenland in de gedingen tussen R. Nour,                   voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eer-
M. Karner en A. Lindau, enerzijds, en Burgenländische               ste aanleg (Vierde Kamer) van 9 juli 1997, Fichtner/Com-
                Gebietskrankenkasse, anderzijds                     missie (T-63/96, JurAmbt. blz. II-563), strekkende tot ver-
                                                                    nietiging van die beschikking, andere partij bij de proce-
          (Zaken C-361/97, C-362/97 en C-363/97)
                                                                    dure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (98/C 278/17)                              (gemachtigde: G. Valsesia, bijgestaan door A. Dal Ferro),
                                                                    heeft het Hof (Derde Kamer), samengesteld als volgt: C.
                                                                    Gulmann, kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida en
                                                                    J.-P. Puissochet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:
                      (Procestaal: Duits)                           G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 25 juni 1998 een
                                                                    beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Bij het Hof van Justitie zijn op 21 oktober 1997 drie ver-
zoeken krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag inge-
diend door de ASVG-Landesberufungskommission für das                1. De hogere voorziening wordt afgewezen.
Burgenland (Oostenrijk), in de aldaar aanhangige gedingen
tussen R. Nour (zaak C-361/97), M. Karner (zaak C-362/
97) en A. Lindau (zaak C-363/97), enerzijds, en Burgen-
ländische Gebietskrankenkasse, anderzijds, om een preju-            2. Rekwirant wordt verwezen in de kosten.
dicieÈle beslissing over, in de eerste plaats, de berekenings-
wijze van de bezoldiging van de voorzitter van die com-             (1) PB C 331 van 1.11.1997.
missie en, in de tweede plaats, de verhouding tussen de
Paritätische Schiedskommission (paritaire arbitragecom-
missie) als instantie van eerste aanleg en de Landesberu-
fungskommission als beroepsinstantie.


title: Doorhaling van zaak C-63/03

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/35

         Doorhaling van zaak C-63/03 (1)

   (2004/C 118/68)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 maart 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-63/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden.

      (1)  PB C 83 van 5.4.2003.