title: Zaak T-571/11: Beroep ingesteld op 7 november 2011 — El Corte Inglés/BHIM — Chez Gerard (CLUB GOURMET)

text:
               14.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/19

         Beroep ingesteld op 7 november 2011 — El Corte Inglés/BHIM — Chez Gerard (CLUB GOURMET)
   (Zaak T-571/11)
   2012/C 13/41
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Corte Inglés (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Seijo Veiguela en J.L. Rivas Zurdo, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Groupe Chez Gerard Restaurants Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 juli 2011 in zaak R 1946/2010-1 vernietigen;

               —

               verweerder alsmede, in voorkomend geval, interveniënte indien zij opkomt tegen het beroep, verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Groupe Chez Gerard Restaurants Ltd

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CLUB GOURMET” voor waren van de klassen 16, 21, 29, 30, 32 en 33

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk „CLUB DEL GOURMET, EN … El Corte Inglés”, aanvragen voor nationaal woordmerk „EL SITIO DEL GOURMET” en voor het nationaal en gemeenschapsmerk „CLUB DEL GOURMET” voor diensten van klasse 35

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening nr. 207/2009, daar er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.


title: Zaak T-550/14: Beroep ingesteld op 23 juli 2014 — Volkswagen/BHIM (COMPETITION)

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/24

         Beroep ingesteld op 23 juli 2014 — Volkswagen/BHIM (COMPETITION)
   (Zaak T-550/14)
   2014/C 329/33
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Volkswagen AG (Wolfsburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Sander, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 mei 2014 in zaak R 2082/2013-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „COMPETITION” voor waren en diensten van de klassen 12, 28, 35 en 37 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 7 69  171

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-117/10: Arrest van het Gerecht van 28 maart 2014 — Italië/Commissie [ „EFRO — Vermindering van financiële bijstand — Regionaal operationeel programma 2000-2006 voor regio Apulië (Italië) van doelstelling 1 — Ernstige tekortkomingen in beheers- en controlesystemen die kunnen leiden tot systematische onregelmatigheden — Partnerschapsbeginsel — Evenredigheid — artikel 39, lid 3, sub b, van verordening (EG) nr. 1260/1999 — Artikelen 4, 8, 9 en 10 van verordening (EG) nr. 438/2001 — Motiveringsplicht — Onbevoegdheid” ]

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/17

         Arrest van het Gerecht van 28 maart 2014 — Italië/Commissie
   (Zaak T-117/10) (1)

   ([„EFRO - Vermindering van financiële bijstand - Regionaal operationeel programma 2000-2006 voor regio Apulië (Italië) van doelstelling 1 - Ernstige tekortkomingen in beheers- en controlesystemen die kunnen leiden tot systematische onregelmatigheden - Partnerschapsbeginsel - Evenredigheid - artikel 39, lid 3, sub b, van verordening (EG) nr. 1260/1999 - Artikelen 4, 8, 9 en 10 van verordening (EG) nr. 438/2001 - Motiveringsplicht - Onbevoegdheid”])
   2014/C 151/21
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Steiblytė en D. Recchia, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking C(2009) 10350 def. van de Commissie van 22 december 2009 tot vermindering van de bijstand van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO), verleend aan Italië overeenkomstig beschikking C(2000) 2349 van de Commissie van 8 augustus 2000 houdende goedkeuring van het regionale operationele programma POR Puglia voor de periode 2000-2006 krachtens doelstelling 1.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 148 van 5.6.2010.


title: Doorhaling van zaak T-306/99

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/43

         Doorhaling van zaak T-306/99 (1)

   (2004/C 228/99)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-306/99: Oliecentrum Nederland BV, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 63 van 4.3.2000.


title: Zaak F-45/10: Beroep ingesteld op 11 juni 2010 –Kaser/Commissie

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/60

         Beroep ingesteld op 11 juni 2010 –Kaser/Commissie
   (Zaak F-45/10)
   ()
   2010/C 221/96
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ferdinand Kaser (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Schober, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   In de eerste plaats nietigverklaring van besluit CMS 07/046 van de Europese Commissie om verzoeker met ingang van 15 augustus 2009 zonder vermindering van pensioenrechten uit zijn ambt te verwijderen en nietigverklaring van alle besluiten die tussen september 2003 en de verwijdering uit het ambt jegens verzoeker zijn genomen en, in de tweede plaats, vordering tot schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               besluit CMS 97/046 wegens pesterij, wanbeheer en misbruik van het fundamentele recht om te worden gehoord nietig verklaren;

               —

               alle besluiten die het tot aanstelling bevoegd gezag in de periode van september 2003 tot de verwijdering uit het ambt jegens verzoeker heeft genomen wegens pesterij, wanbeheer en misbruik van verzoekers fundamentele recht om te worden gehoord, nietig verklaren;

               —

               verzoeker de mogelijkheid geven om overeenkomstig de artikelen 7, lid 1, en 24 van het Ambtenarenstatuut te worden gehoord en verwijzen naar de in februari 2008 en maart 2008 ingediende verzoeken;

               —

               verzoeker een symbolische vergoeding toekennen van één (1) EUR voor de door hem geleden immateriële en de beroepsschade zoals uiteengezet in deze vordering, welke geen financieel doel heeft, maar strekt tot erkenning van verzoekers waardigheid en beroepsreputatie.


title: Beroep, op 21 mei 1996 ingesteld door The National Farmers' Union, International Traders Ferry Limited, UK Genetics, R S and E M Wright Limited en Prosper De Mulder Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-76/96)

text:
Nr. C 210/22          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20 . 7. 96
Beroep, op 21 mei 1996 ingesteld door The National                  Verzoekers stellen, dat de beschikking onwettig is op de
Farmers ' Union, International Traders Ferry Limited,               volgende gronden:
UK Genetics, R S and E M Wright Limited en Prosper De
Mulder Limited tegen Commissie van de Europese                      — De Commissie was niet bevoegd de beschikking vast te
                       Gemeenschappen                                  stellen . De beschikking zou haar rechtsgrond vinden in
                                                                       Richtlijn 90/425/EEG van de Raad inzake veterinaire en
                        ( Zaak T-76/96 )                               zoötechnische controles in het intracommunautaire
                           96/C 210/51 )                               handelsverkeer in bepaalde levende dieren en produk
                                                                       ten, en in Richtlijn 89/662/EEG van de Raad inzake
                      (Procestaai: Engels)                             veterinaire controles in het intracommunautaire han
                                                                       delsverkeer. Deze richtlijnen zijn vastgesteld op basis van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen              artikel 43 van het EEG-Verdrag, dat de Raad, doch niet
schappen is op 21 mei 1996 beroep ingesteld tegen de                   de Commissie, bevoegdheid verleent om beslissingen op
Commissie van de Europese Gemeenschappen door The                      landbouwgebied te nemen . De grenzen van de bevoegd
National Farmers ' Union, International Traders Ferry                  heid van de Commissie, zo deze al bestaat, om de
Limited, UK Genetics, R S and E M Wright Limited en                    beschikking te geven , moeten daarom worden gevonden
Prosper De Mulder Limited, alle vertegenwoordigd door S.               in de twee richtlijnen, die enkel betrekking hebben op de
Isaacs, QC, en C. Lewis, barrister, gevolmachtigd door                 bescherming van de gezondheid van mens en dier en
Burges Salmon, solicitors, domicilie gekozen hebbende te               enkel van toepassing zijn op het intracommunautaire
Luxemburg ten kantore van Elvinger Hoss & Prussen,                     handelsverkeer . De bestreden beschikking werd niet
postbus 425 .                                                          vastgesteld om bescherming te bieden tegen enig ernstig
                                                                       gevaar voor de volksgezondheid, maar wegens „ grote
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :                    ongerustheid bij de consumenten ". Voorts verbiedt de
— nietig te verklaren Beschikking 96/23 9/EG van de                    beschikking ook de uitvoer vanuit het Verenigd Konink
    Commissie , en                                                     rijk naar derde landen, teneinde „ verlegging van het
                                                                       handelsverkeer te voorkomen ". Een dergelijk verbod
— de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoe                   gaat echter veel verder dan hetgeen noodzakelijk zou zijn
    kers;                                                              geweest om te voorkomen dat de in artikel 1 van de
                                                                       beschikking genoemde produkten vanuit het Verenigd
subsidiair,                                                            Koninkrijk werden uitgevoerd naar een derde land, en
— te verklaren dat de beschikking nietig is, voor zover                vervolgens opnieuw werden ingevoerd in de Gemeen
    zij                                                                schap .
    — van toepassing is op de uitvoer naar derde landen;            — Met de vaststelling van de beschikking heeft de Com
        en/of                                                          missie misbruik van bevoegdheid gemaakt. Het is
                                                                       duidelijk dat het voornaamste doel van de beschikking
    — van toepassing is op alle of bepaalde van de volgende            niet was bescherming te bieden tegen enig ernstig gevaar
        produkten :                                                    voor de volksgezondheid, maar het wegenemen van
                                                                       niet-gespecificeerde ongerustheid bij de consumenten.
        a ) rundersperma,
        b ) runderembryo's,                                         — De beschikking is in strijd met het fundamentele
                                                                       evenredigheidsbeginsel . De beschikking is onevenredig,
        c ) levende kalveren jonger dan zes maanden,                   omdat deze niet noodzakelijk of geschikt was voor de
        d ) vers rundvlees van dieren die op het moment van            doelstelling van het wegnemen van ongerustheid bij de
            slachting jonger waren dan tweeënhalf jaar,                consument of voor de bescherming van de gezondheid
                                                                       van de mens ( indien dit, anders dan uit de overwegingen
        e ) talg,                                                      van de beschikking blijkt, werkelijk het door de Com
        f) gelatine .                                                  missie beoogde doel was ). Een wereldwijd verbod was
                                                                       niet noodzakelijk, aangezien de Gemeenschap en het
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verenigd Koninkrijk reeds maatregelen hadden geno
                                                                       men tegen BSE en op grond van de nieuwe informatie
Verzoekers, ondernemingen die zich bezighouden met,                    van het Verenigd Koninkrijk niet kon worden gesteld,
respectievelijk, de verscheping van niet-raszuiver levend vee          dat er sprake was van een verhoogd of gewijzigd risico
vanuit het Verenigd Koninkrijk naar de rest van de Europese            als gevolg van de consumptie van rundvlees of runder
Unie, de in- en uitvoer van rundergenen, het fokken van vee            produkten . Met name de vroegere beschikkingen van de
uitsluitend bestemd voor slachting voor de Italiaanse markt,           Commissie inzake de uitvoer van levende kalveren,
en de verwerking van bij - en afvalprodukten van dieren, en            runderembryo's en vleesprodukten golden enkel voor de
een vakorganisatie die het merendeel van de boeren in                  uitvoer vanuit het Verenigd Koninkrijk naar andere
Engeland en Wales vertegenwoordigt, hebben beroep inge                Lid-Staten . Er is geen enkel bewijs overgelegd op grond
steld tegen Beschikking 96/239/EG van de Commissie                     waarvan kan worden aangenomen, dat het thans nood
inzake spoedmaatregelen ter bescherming tegen boviene                  zakelijk of terecht was deze uitvoer te verbieden om
spongiforme encefalopathie . Bij artikel 1 van de beschikking          redenen die verband houden met de volksgezondheid of
wordt het het Verenigd Koninkrijk verboden om de in die                om ongerustheid weg te nemen bij de consumenten in de
bepaling genoemde produkten uit te voeren vanuit zijn                  Europese Unie .
grondgebied naar andere Lid-Staten en naar derde lan
den .


title: Zaak C-588/10: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa Wydział I — Polen) — Minister Finansów/Kraft Foods Polska SA (Fiscale bepalingen — Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 90, lid 1 — Prijsverlaging nadat handeling is verricht — Nationale wettelijke regeling die voor verlaging van maatstaf van heffing als voorwaarde stelt dat leverancier van goederen of diensten in het bezit is van bevestiging van ontvangst van corrigerende factuur door afnemer van goederen of diensten — Beginsel van neutraliteit van btw — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa Wydział I — Polen) — Minister Finansów/Kraft Foods Polska SA
   (Zaak C-588/10) (1)

   (Fiscale bepalingen - Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 90, lid 1 - Prijsverlaging nadat handeling is verricht - Nationale wettelijke regeling die voor verlaging van maatstaf van heffing als voorwaarde stelt dat leverancier van goederen of diensten in het bezit is van bevestiging van ontvangst van corrigerende factuur door afnemer van goederen of diensten - Beginsel van neutraliteit van btw - Evenredigheidsbeginsel)
   2012/C 73/07
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa Wydział I

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister Finansów

      Verwerende partij: Kraft Foods Polska SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Naczelny Sąd Administracyjny — Uitlegging van artikel 90, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Maatstaf van heffing — Prijsverlaging nadat handeling is verricht — Nationale wettelijke regeling die de verlaging van de maatstaf van heffing afhankelijk stelt van de ontvangst van een gecorrigeerde en door de contractpartij bevestigde factuur

      Dictum

   Een vereiste dat de verlaging van de maatstaf van heffing, zoals die in een oorspronkelijke factuur is vastgesteld, ervan afhankelijk stelt dat de belastingplichtige in het bezit is van een bevestiging van ontvangst van de corrigerende factuur door de afnemer van de goederen of diensten, valt onder het begrip „voorwaarde” bedoeld in artikel 90, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde.
   Het beginsel van neutraliteit van de belasting over de toegevoegde waarde en het evenredigheidsbeginsel verzetten zich in principe niet tegen een dergelijk vereiste. Indien evenwel blijkt dat het voor de belastingplichtige — als leverancier van goederen of diensten — onmogelijk of uiterst moeilijk is om binnen een redelijke termijn een dergelijke ontvangstbevestiging te verkrijgen, kan hem niet de mogelijkheid worden ontzegd om met andere middelen ten aanzien van de nationale belastingdiensten het bewijs te leveren, enerzijds, dat hij — in de concrete omstandigheden van de zaak — de nodige inspanningen heeft geleverd om zich ervan te vergewissen dat de afnemer van de goederen of diensten de corrigerende factuur in zijn bezit heeft gekregen en daarvan kennis heeft genomen, en anderzijds, dat de betrokken handeling daadwerkelijk overeenkomstig de voorwaarden van deze corrigerende factuur is verricht.

      (1)  PB C 89 van 19.3.2011.


title: Zaak C-565/08: Beroep ingesteld op 19 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/12

         Beroep ingesteld op 19 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-565/08)
   (2009/C 55/19)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en L. Prete als gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door bepalingen vast te stellen die erin voorzien dat advocaten maximumtarieven in acht moeten nemen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 43 EG en 49 EG;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De vaststelling van verplichte maximumtarieven voor de gerechtelijke en buitengerechtelijke activiteiten van advocaten vormt een beperking van de vrijheid van vestiging in de zin van artikel 43 EG, alsook een beperking van de vrije dienstverrichting in de zin van artikel 49 EG. Het opgelegde maximumtarief, dat moet worden toegepast ongeacht de aard van de verleende dienst, de omvang van het te verrichten werk en de voor de uitvoering ervan noodzakelijke kosten, kan er immers toe leiden dat de Italiaanse markt van juridische diensten onaantrekkelijk wordt voor buitenlandse professionele dienstverleners. In andere lidstaten gevestigde advocaten worden derhalve ontmoedigd om zich in Italië te vestigen, of om er tijdelijk hun diensten te verlenen.
   In de eerste plaats brengt het vereiste om zich aan een nieuw — en overigens uitermate ingewikkeld — tariferingsysteem aan te passen, bijkomende kosten mee die de uitoefening van de in het Verdrag erkende fundamentele vrijheden kan belemmeren.
   In de tweede plaats vormt de plafonnering van de tarieven een extra obstakel voor het vrije verkeer van juridische diensten op de interne markt, aangezien deze maatregel eraan in de weg staat dat de kwaliteit van de activiteiten die door in andere lidstaten dan Italië gevestigde advocaten worden uitgeoefend, passend wordt vergoed, en deze advocaten, die hogere honoraria aanrekenen dan die welke in de Italiaanse regeling op basis van de kenmerken van de Italiaanse markt zijn vastgesteld, er bijgevolg van worden afgeschrikt, hun diensten tijdelijk in Italië aan te bieden of zich in deze staat te vestigen.
   Ten slotte belet de striktheid van het Italiaanse tariferingsysteem advocaten (in het buitenland gevestigde advocaten daaronder begrepen) om een aangepaste offerte in te dienen in bijzondere situaties en/of aan speciale cliënten. Aldus kunnen zij bijvoorbeeld geen pakket van een aantal juridische diensten tegen een vaste prijs aanbieden, noch een geheel van juridische diensten die in verschillende landen tegen een uniform tarief worden verricht. De Italiaanse wettelijke regeling kan dus voor in het buitenland gevestigde advocaten een competitiviteitverlies opleveren, aangezien deze regeling hun doeltreffende middelen ontzegt om de Italiaanse markt van juridische diensten te betreden.
   Bovendien lijkt de bestreden maatregel noch geschikt ter verwezenlijking van de door de Italiaanse autoriteiten aangevoerde doelstellingen van algemeen belang, noch de daarvoor minst beperkende maatregel te zijn. Inzonderheid is deze maatregel niet geschikt om de toegang tot het gerecht voor minderbedeelden te garanderen, of om de bescherming van de afnemers van juridische diensten te waarborgen, en evenmin om de goede werking van het gerecht te verzekeren. Het betreft ook geen evenredige maatregel, aangezien er andere maatregelen bestaan die aanzienlijk minder beperkend zijn ten aanzien van in het buitenland gevestigde advocaten, en evenzeer (of zelfs meer) geschikt zijn om de door de Italiaanse autoriteiten ingeroepen beschermingsdoelstellingen te verwezenlijken.
   Ten slotte hebben Italiaanse autoriteiten niet uiteengezet of (en zo ja welke) alternatieve, ten aanzien van in andere lidstaten gevestigde advocaten minder beperkende maatregelen zijn onderzocht, noch uitgelegd waarom de nagestreefde doelstellingen van algemeen belang niet reeds zouden worden beschermd door de bepalingen die het beroep van advocaat in de andere lidstaten van de Gemeenschap regelen.


title: Gevoegde zaken T-115/09 en T-116/09: Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Electrolux en Whirlpool Europe/Commissie ( „Staatssteun — Door Franse Republiek aangemelde herstructureringssteun voor fabrikant van grote elektrische huishoudelijke apparaten — Beschikking waarbij steun onder voorwaarden verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Kennelijke beoordelingsfouten — Richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun voor ondernemingen in moeilijkheden” )

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/21

         Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Electrolux en Whirlpool Europe/Commissie
   (Gevoegde zaken T-115/09 en T-116/09) (1)

   (Staatssteun - Door Franse Republiek aangemelde herstructureringssteun voor fabrikant van grote elektrische huishoudelijke apparaten - Beschikking waarbij steun onder voorwaarden verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Kennelijke beoordelingsfouten - Richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun voor ondernemingen in moeilijkheden)
   2012/C 89/33
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Electrolux AB (Stockholm, Zweden) (vertegenwoordigers: F. Wijckmans en H. Burez, advocaten) (zaak T-115/09); en Whirlpool Europe BV (Breda, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Tuytschaever en B. Bellen, vervolgens H. Burez en F. Wijckmans, advocaten) (zaak T-116/09)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en C. Giolito, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. de Bergues en A.-L. Vendrolini, vervolgens G. de Bergues en J. Gstalter, gemachtigden); Fagor France SA (Rueil-Malmaison Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. Derenne en A. Müller-Rappard, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2009/485/EG van de Commissie van 21 oktober 2008 betreffende de steunmaatregel C 44/07 (ex N 460/07) die Frankrijk voornemens is ten uitvoer te leggen ten gunste van de onderneming FagorBrandt (PB 2009, L 160, blz. 11)

      Dictum

               1)

               Beschikking 2009/485/EG van de Commissie van 21 oktober 2008 betreffende de steunmaatregel C 44/07 (ex N 460/07) die Frankrijk voornemens is ten uitvoer te leggen ten gunste van de onderneming FagorBrandt, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt, behalve in haar eigen kosten, verwezen in de kosten van Electrolux AB en Whirlpool Europe BV.

               3)

               De Franse Republiek en FagorBrandt SA zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 113 van 16.5.2009.


title: Zaak T-883/16 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 21 juli 2017 — Polen/Commissie („Kort geding — Interne markt voor aardgas — Richtlijn 2009/73/EG — Verzoek van de Bundesnetzagentur tot wijziging van de voorwaarden voor ontheffing van de Unieregels voor de exploitatie van de OPAL-gasleiding — Besluit van de Commissie betreffende wijziging van de voorwaarden voor ontheffing van de Unieregels — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/34

         Beschikking van de president van het Gerecht van 21 juli 2017 — Polen/Commissie
   (Zaak T-883/16 R)
   ((„Kort geding - Interne markt voor aardgas - Richtlijn 2009/73/EG - Verzoek van de Bundesnetzagentur tot wijziging van de voorwaarden voor ontheffing van de Unieregels voor de exploitatie van de OPAL-gasleiding - Besluit van de Commissie betreffende wijziging van de voorwaarden voor ontheffing van de Unieregels - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 293/41)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna, M. Kawnik en K. Rudzińska, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: O. Beynet en K. Herrmann, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: D. Kriaučiūnas en R. Krasuckaitė, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en R. Kanitz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU strekkende tot opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit C(2016) 6950 final van de Commissie van 28 oktober 2016 houdende herziening van de krachtens richtlijn 2003/55/EG verleende ontheffing van de Ostseepipeline-Anbindungsleitung van de vereisten inzake de toegang van derden en tariefregulering

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beschikking van 23 december 2016, Polen/Commissie (T-883/16 R), wordt ingetrokken.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-404/11 P: Beschikking van het Hof van 2 februari 2012 — Elf Aquitaine SA/Europese Commissie (Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Mededinging — Mededingingsregeling — Markt van natriumchloraat — Begrip „onderneming” — Vermoeden van beslissende invloed — Draagwijdte van dit vermoeden — Factoren die dit vermoeden niet kunnen weerleggen — Persoonlijke boete — Volledige rechtsmacht)

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/11

         Beschikking van het Hof van 2 februari 2012 — Elf Aquitaine SA/Europese Commissie
   (Zaak C-404/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Mededinging - Mededingingsregeling - Markt van natriumchloraat - Begrip „onderneming” - Vermoeden van beslissende invloed - Draagwijdte van dit vermoeden - Factoren die dit vermoeden niet kunnen weerleggen - Persoonlijke boete - Volledige rechtsmacht)
   2012/C 133/20
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Elf Aquitaine SA (vertegenwoordigers: E. Morgan de Rivery en E. Lagathu, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Gippini Fournier en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 17 mei 2011, Elf Aquitaine/Commissie (T-299/08), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot nietigverklaring dat rekwirante had ingesteld tegen beschikking C(2008) 2626 definitief van de Commissie van 11 juni 2008 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/38.695 — Natriumchloraat) — Mededinging — Mededingingsregeling — Schending van het beginsel van bevoegdheidstoedeling en van het evenredigheidsbeginsel — Kennelijk onjuiste uitlegging — Schending van de rechten van de verdediging, het billijkheidsbeginsel en het beginsel van processuele gelijkheid — Motiveringsplicht — Onrechtmatigheid van de persoonlijke boete

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt verworpen.

               2)

               Elf Aquitaine SA wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 298 van 8.10.2011.


title: Zaak C-414/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Lidl Belgium GmbH & Co. KG/Finanzamt Heilbronn (Vrijheid van vestiging — Directe belastingen — Verrekening van verliezen van in lidstaat gelegen vaste inrichting die toebehoort aan vennootschap met statutaire zetel in andere lidstaat)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Lidl Belgium GmbH & Co. KG/Finanzamt Heilbronn
   (Zaak C-414/06) (1)

   (Vrijheid van vestiging - Directe belastingen - Verrekening van verliezen van in lidstaat gelegen vaste inrichting die toebehoort aan vennootschap met statutaire zetel in andere lidstaat)
   (2008/C 171/09)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lidl Belgium GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Finanzamt Heilbronn
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van de artikelen 43 EG en 56 EG — Aftrek van de belastbare winst van een nationale vennootschap van de verliezen die een in een andere lidstaat gevestigde vaste inrichting lijdt — Weigering van de aftrek op basis van een met die andere lidstaat gesloten bilaterale overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting
   Dictum
   Artikel 43 EG verzet zich niet ertegen dat een in een lidstaat gevestigde vennootschap de verliezen van een haar toebehorende vaste inrichting in een andere lidstaat niet van haar belastinggrondslag kan aftrekken, voor zover de inkomsten van deze inrichting krachtens een overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting worden belast in laatstbedoelde lidstaat, waar de betrokken verliezen kunnen worden verrekend in het kader van de belastingheffing over de inkomsten van die vaste inrichting in toekomstige belastingjaren.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak C-30/03: Beroep, op 27 januari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen ITEC — Instituto Tecnológico para Europa Comunitária

text:
C 70/12                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                      22.3.2003
en gewijzigd bij de Tweede richtlijn (88/357/EEG) ( 2) van de         Middelen en voornaamste argumenten
Raad en de Derde richtlijn (92/49/EEG) (3) van de Raad, alsook
de artikelen 17 en 18 van de Eerste richtlijn (79/267/
EEG) (4) van de Raad tot coördinatie van de wettelijke en             Uit artikel 7 van de algemene voorwaarden van het contract
bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het         volgt, dat het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
directe levensverzekeringsbedrijf, en de uitoefening daarvan,         Gemeenschappen en ingeval van een hogere voorziening het
zoals aangevuld en gewijzigd bij de Tweede richtlijn (90/619/         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, uitsluitende
EEG) (5) van de Raad en de Derde richtlijn (92/96/EEG) ( 6) van       bevoegdheid hebben in elk beroep betreffende de geldigheid,
de Raad, de nationale wetgever bepalen dat, wanneer een               de toepassing en de uitlegging van het contract.
verzekeringsonderneming zich in staat van faillissement, in
liquidatie of in een vergelijkbare toestand van insolventie           Door de haar door de Commissie uitgekeerde bedragen niet
bevindt, de vorderingen die voortvloeien uit een arbeidsver-          terug te betalen, heeft verweerster niet aan de krachtens het
houding met die onderneming, uit de activa van haar techni-           contract op haar rustende verplichting voldaan.
sche voorzieningen worden voldaan bij voorrang boven de
vorderingen van de rechthebbenden op een verzekeringsver-
goeding en hun rechtverkrijgenden onder algemene en bijzon-
dere titel?
( 1) PB L 228 van 16.8.1973, blz. 3.                                  Beroep, op 27 januari 2003 ingesteld door Commissie van
( 2) PB L 172 van 4.7.1988, blz. 1.
                                                                      de Europese Gemeenschappen tegen ITEC — Instituto
( 3) PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1.
( 4) PB L 63 van 13.3.1979, blz. 1.
                                                                                Tecnológico para Europa Comunitária
( 5) PB L 330 van 29.11.1990, blz. 50.
( 6) PB L 360 van 9.12.1992, blz. 1.                                                           (Zaak C-30/03)
                                                                                (2003/C 70/20)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 27 januari 2003 ingesteld door Commissie van               op 27 januari 2003 beroep ingesteld (ingekomen bij het
de Europese Gemeenschappen tegen ITEC — Instituto                     Gerecht van eerste aanleg op 17 januari 2003) tegen ITEC
             Tecnológico para Europa Comunitária                      — Instituto Tecnológico para Europa Comunitária door de
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                         (Zaak C-29/03)                               digd door G. Braga da Cruz en C. Giolito als gemachtigden,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                         (2003/C 70/19)
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage om verweer-
                                                                      ster:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            a)    te veroordelen tot betaling aan verzoekster van
op 27 januari 2003 beroep ingesteld (ingekomen bij het
                                                                            29 538,01 euro (negenentwintig duizend vijhonderach-
Gerecht van eerste aanleg op 17 januari 2003) tegen ITEC                    tendertig euro en één cent), zijnde 26 105,97 euro bij
— Instituto Tecnológico para Europa Comunitária door de
                                                                            wijze van kapitaal en 3 432,04 euro bij wijze van tot
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                     31 december 2002 verschuldigde rente, berekend tegen
digd door G. Braga da Cruz en C. Giolito als gemachtigden,                  een percentage van 5,25 %,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      b)    te veroordelen tot betaling van 3,75 euro (drie euro en
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage om verweer-                 vijfenzeventig cent) per dag bij wijze van verschuldigde
ster:                                                                       rente, berekend tegen hetzelfde percentage vanaf 31 de-
                                                                            cember 2002 tot de integrale betaling,
a)     te veroordelen tot betaling aan verzoekster van
       69 089,84 euro (negenenzestigduizend negenentachtig            c)    te verwijzen in de kosten van het geding.
       euro en vierentachtig cent), zijnde 62 236,65 euro bij
       wijze van kapitaal en 6 853,19 euro bij wijze van tot
       31 december 2002 verschuldigde rente, berekend tegen           Middelen en voornaamste argumenten
       een percentage van 6,28 %,
b)     te veroordelen tot betaling van 10,71 euro (tien euro en       Uit artikel 12, lid 2, van de algemene voorwaarden van het
       eenenzeventig cent) per dag bij wijze van verschuldigde        contract volgt, dat het Gerecht van eerste aanleg van de
       rente, berekend tegen hetzelfde percentage vanaf 31 de-        Europese Gemeenschappen en ingeval van een hogere voorzie-
       cember 2002 tot de integrale betaling,                         ning het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      uitsluitende bevoegdheid hebben in elk beroep betreffende de
c)     te verwijzen in de kosten van het geding.                      geldigheid, de toepassing en de uitlegging van het contract.
 ---pagebreak--- 22.3.2003                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 70/13
Door de haar door de Commissie uitgekeerde bedragen niet                          de eerbiediging van het eigendomsrecht, aldus werden
terug te betalen, heeft verweerster niet aan de krachtens het                     uitgelegd dat zij alleen van toepassing zijn op particuliere
contract op haar rustende verplichting voldaan.                                   ondernemingen of op ondernemingen die prestaties
                                                                                hebben verricht onder bezwarende titel?
                                                                           3.     Kan richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december
                                                                                1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en
                                                                                bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing
                                                                                van de beroepsprocedures inzake overheidsopdrachten
                                                                                voor uitvoering van werken ( 5) en voor leveringen, en
Verzoek van de Raad van State (België), Afdeling Admini-                          meer in het bijzonder de artikelen 2, lid 1, sub a, en 5
stratie van 27 december 2002 om een prejudiciële beslis-                          ervan, aldus worden uitgelegd dat de aanbestedende
   sing in het geding tussen Fabricom en Belgische staat                          overheid, tot aan het einde van de onderzoeksprocedure
                                                                                van de offertes, de deelname aan de procedure of de
                           (Zaak C-34/03)                                         indiening van een offerte kan weigeren van of door de
                                                                                onderneming die gebonden is aan de persoon die belast
                                                                                is geweest met het onderzoek, de proeven, de studie of de
                           (2003/C 70/21)                                         ontwikkeling van de aan te besteden werken, leveringen
                                                                                of diensten, wanneer deze onderneming, hierover onder-
                                                                                vraagd door de aanbestedende overheid, verklaart dat zij
                                                                                hierdoor geen ongerechtvaardigd voordeel heeft genoten
De Raad van State (België), Afdeling Administratie heeft bij                      dat de normale mededingingsvoorwaarden kan vervalsen?
beschikking van 27 december 2002, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 29 januari 2003, in het geding tussen
Fabricom en Belgische staat, het Hof van Justitie van de                   (1 ) PB L 209 van 24.07.1992, blz. 1.
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                       (2 ) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 1.
beslissing over de navolgende vragen:                                      (3 ) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 54.
                                                                           (4 ) PB L 328 van 28.11.1997, blz. 1.
                                                                           (5 ) PB L 395 van 30.12.1989, blz. 33.
1.    Verzetten richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni
      1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor
      het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstver-
      lening ( 1), in het bijzonder artikel 3, lid 2, ervan, richtlijn
      93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de
      coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
                                                                           Beroep, op 31 januari 2003 ingesteld door Commissie van
      overheidsopdrachten voor leveringen ( 2), in het bijzonder
                                                                                de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
      artikel 6, lid 6, ervan, richtlijn 93/37/EEG van de Raad
      van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de
      procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten                                            (Zaak C-35/03)
      voor de uitvoering van werken (3), richtlijn 97/52/EG van
      het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1997                                           (2003/C 70/22)
      tot wijziging van de richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG en
      93/37/EEG betreffende de coördinatie van de procedures
      voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienst-
      verlening, overheidsopdrachten voor leveringen respec-               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      tievelijk overheidsopdrachten voor de uitvoering van                 op 31 januari 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door
      werken ( 4), in het bijzonder artikelen 2, lid 1, sub b, en 3,       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
      lid 1, sub b, ervan, in samenhang met het evenredigheids-            digd door N. Yerrell als gemachtigde, domicilie gekozen
      beginsel, de vrijheid van handel en nijverheid en de                 hebbende te Luxemburg.
      eerbiediging van het eigendomsrecht, zoals met name
      gewaarborgd door het aanvullend protocol van 20 maart                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      1952 bij het verdrag tot bescherming van de rechten van
      de mens en de fundamentele vrijheden, zich ertegen dat               a)     vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wettelijke
      een ieder die belast is geweest met het onderzoek, de                       en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te
      proeven, de studie of de ontwikkeling van aan te besteden                   voldoen aan richtlijn 1999/70/EG van de Raad van
      werken, leveringen of diensten, geen aanvraag tot deel-                     28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE
      name of geen offerte mag indienen voor een overheidsop-                     en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake de
      dracht voor deze aanneming van werken, leveringen of                        arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (1), of door
      diensten, zonder dat hem de mogelijkheid wordt geboden                      zich er niet van te verzekeren dat de sociale partners de
      om aan te tonen dat de door hem opgedane ervaring in                        nodige bepalingen bij overeenkomst hebben ingevoerd,
      het betrokken geval de mededinging niet kon vervalsen?                      en/of door de Commissie daarvan niet in kennis te
                                                                                stellen, de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende
2.    Zou het antwoord op de vorige vraag anders luiden als                       verplichtingen niet is nagekomen;
      voormelde richtlijnen, in samenhang met het evenredig-
      heidsbeginsel, de vrijheid van handel en nijverheid en               b)     Ierland in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-8/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — T-Mobile Netherlands BV, KPN Mobile NV, Orange Nederland NV, Vodafone Libertel NV/Raad van bestuur van de Nederlandse Mededingingsautoriteit (Verzoek om prejudiciële beslissing — Artikel 81, lid 1, EG — Begrip onderling afgestemde feitelijke gedraging — Causaal verband tussen afstemming en marktgedrag van ondernemingen — Beoordeling overeenkomstig regels van nationaal recht — Eenmalige bijeenkomst voldoende of noodzaak van duurzame en regelmatige afstemming)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/12

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — T-Mobile Netherlands BV, KPN Mobile NV, Orange Nederland NV, Vodafone Libertel NV/Raad van bestuur van de Nederlandse Mededingingsautoriteit
   (Zaak C-8/08) (1)

   (Verzoek om prejudiciële beslissing - Artikel 81, lid 1, EG - Begrip „onderling afgestemde feitelijke gedraging” - Causaal verband tussen afstemming en marktgedrag van ondernemingen - Beoordeling overeenkomstig regels van nationaal recht - Eenmalige bijeenkomst voldoende of noodzaak van duurzame en regelmatige afstemming)
   2009/C 180/20
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   College van Beroep voor het bedrijfsleven

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: T-Mobile Netherlands BV, KPN Mobile NV, Orange Nederland NV, Vodafone Libertel NV

      Verwerende partij: Raad van bestuur van de Nederlandse Mededingingsautoriteit

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitlegging van artikel 81 EG — Begrip onderling afgestemde feitelijke gedraging — Noodzaak van een causaal verband tussen de onderlinge afstemming en het marktgedrag van de ondernemingen — Beoordeling of niet volgens de regels van nationaal recht — Eenmalige afstemming voldoende of noodzaak van een duurzame en regelmatige afstemming

      Dictum

               1)

               Een onderling afgestemde feitelijke gedraging heeft een mededingingsbeperkende strekking in de zin van artikel 81, lid 1, EG wanneer zij, gelet op de inhoud en het doel ervan en rekening houdend met de juridische en economische context, de mededinging binnen de gemeenschappelijke markt concreet kan verhinderen, beperken of vervalsen. Het is niet noodzakelijk dat de mededinging daadwerkelijk wordt verhinderd, beperkt of vervalst en evenmin dat er een rechtstreeks verband bestaat tussen deze onderling afgestemde feitelijke gedraging en de verbruikersprijzen. De uitwisseling van informatie tussen concurrenten heeft een mededingingsbeperkende strekking wanneer zij de onzekerheden over het door de betrokken ondernemingen voorgenomen gedrag kan wegnemen.

               2)

               In het kader van het onderzoek van het causale verband tussen de afstemming en het marktgedrag van de ondernemingen die aan deze afstemming deelnemen, welk verband moet bestaan voor de vaststelling van een onderling afgestemde feitelijke gedraging in de zin van artikel 81, lid 1, EG, moet de nationale rechter, behoudens door deze ondernemingen te leveren tegenbewijs, het in de rechtspraak van het Hof neergelegde causaliteitsvermoeden toepassen, dat inhoudt dat deze ondernemingen, wanneer zij op de markt actief blijven, rekening houden met de informatie die zij met hun concurrenten hebben uitgewisseld.

               3)

               Voor zover de onderneming die aan de afstemming deelneemt, op de betrokken markt actief blijft, geldt het vermoeden van causaliteit tussen de afstemming en het marktgedrag van deze onderneming ook wanneer slechts één bijeenkomst van de betrokken ondernemingen aan de afstemming ten grondslag ligt.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Gevoegde zaken T-192/01 en T-245/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2009 — Lior/Commissie en Commissie/Lior ( Arbitragebeding — Thermie- en Altener II-programma’s — Contracten betreffende projecten ter bevordering van hernieuwbare energiebronnen en energiebesparing — Ontvankelijkheid — Verzoek om betaling — Rechtvaardiging van kosten — Verzoek om terugbetaling van betaalde voorschotten — Schadevergoeding )

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2009 — Lior/Commissie en Commissie/Lior
   (Gevoegde zaken T-192/01 en T-245/04) (1)

   („Arbitragebeding - Thermie- en Altener II-programma’s - Contracten betreffende projecten ter bevordering van hernieuwbare energiebronnen en energiebesparing - Ontvankelijkheid - Verzoek om betaling - Rechtvaardiging van kosten - Verzoek om terugbetaling van betaalde voorschotten - Schadevergoeding”)
   2009/C 282/63
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij in zaak T-192/01: Lior GEIE (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Marien en J. Choucroun, vervolgens V. Marien, advocaten)

      Verwerende partij in zaak T-192/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Støvlbæk, gemachtigde, bijgestaan door M. Bra, advocaat, vervolgens H. Støvlbæk en M. Konstantinidis, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Verzoekende partij in zaak T-245/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Verwerende partijen in zaak T-245/04: Lior GEIE en Lior International NV (Hoeilaart, België) (vertegenwoordiger: V. Marien)

      Voorwerp

   Twee beroepen krachtens artikel 238 EG, ingesteld door Lior GEIE respectievelijk de Commissie als gevolg van zeven contracten tussen de Commissie en Lior in het kader van het Thermie-programma en van een contract tussen de Commissie en Lior in het kader van het Altener II-programma.

      Dictum

               1.

               Lior GEIE wordt veroordeeld tot betaling aan de Commissie van:

                           —

                           6 156,75 EUR voor het contract Biogaz, het contract Biomasse en het contract Maxibrochure bioclimatique, te vermeerderen met rente vanaf 28 februari 2002 op basis van de door de Europese Centrale Bank in februari 2002 toegepaste rentevoet voor haar basisherfinancieringstransacties in EUR, vermeerderd met anderhalve punt tot 31 december 2002 en drie en een halve punt vanaf 1 januari 2003, tot volledige betaling;

                           —

                           16 325,11 EUR voor het contract Biomasse, te vermeerderen met rente vanaf 30 juni 2002 op basis van de door de Europese Centrale Bank in juni 2002 toegepaste rentevoet voor haar basisherfinancieringstransacties in EUR, vermeerderd met anderhalve punt tot 31 december 2002 en drie en een halve punt vanaf 1 januari 2003, tot volledige betaling;

                           —

                           3 980 EUR voor het contract Wind Energy, te vermeerderen met rente vanaf 15 januari 2002 op basis van de door de Europese Centrale Bank in januari 2002 toegepaste rentevoet voor haar basisherfinancieringstransacties in EUR, vermeerderd met anderhalve punt tot 31 december 2002 en drie en een halve punt vanaf 1 januari 2003, tot volledige betaling;

                           —

                           36 000 EUR voor het contract Transport, te vermeerderen met rente vanaf 31 augustus 2001 op basis van de door de Europese Centrale Bank in augustus 2001 toegepaste rentevoet voor haar basisherfinancieringstransacties in EUR, vermeerderd met anderhalve punt tot 31 december 2002 en drie en een halve punt vanaf 1 januari 2003, tot volledige betaling;

                           —

                           36 000 EUR voor het contract Photovoltaïque, te vermeerderen met rente vanaf 31 augustus 2001 op basis van de door de Europese Centrale Bank in augustus 2001 toegepaste rentevoet voor haar basisherfinancieringstransacties in EUR, vermeerderd met anderhalve punt tot 31 december 2002 en drie en een halve punt vanaf 1 januari 2003, tot volledige betaling.

               2.

               Lior wordt veroordeeld tot betaling aan de Commissie van 32 800 EUR voor het contract Agores, te vermeerderen met rente vanaf 28 februari 2003 op basis van de door de Europese Centrale Bank in februari 2003 toegepaste rentevoet voor haar basisherfinancieringstransacties in EUR, vermeerderd met anderhalve punt, tot volledige betaling.

               3.

               Op de vorderingen van de Commissie in zaak T-245/04 tot hoofdelijke veroordeling van Lior International NV tot betaling van de door Lior verschuldigde bedragen hoeft niet te worden beslist.

               4.

               Lior moet naast haar eigen kosten in verband met de hoofdprocedure in de gevoegde zaken T-192/01 en T-245/04, een vierde van de kosten van de Commissie in die procedure dragen.

               5.

               Lior wordt verwezen in alle kosten van de procedure in kort geding in zaak T-192/01 R.

               6.

               De Commissie zal drie vierde van haar eigen kosten in verband met de hoofdprocedure in zaak T-192/01 en drie vierde van haar eigen kosten in de procedure tegen Lior in zaak T-245/04 dragen.

               7.

               De Commissie zal haar eigen kosten van het beroep tegen Lior International in zaak T-245/04 dragen.

               8.

               Lior International zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 303 van 27.10.2001.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 maart 2003 in de gevoegde zaken T-228/99 en T-233/99: Westdeutsche Landesbank Girozentrale en Land Nordrhein-Westfalen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Onbevoegdheid van Commissie — Schending van recht van verweer — Schending van wezenlĳke vormvoorschriften — Begrip steun — Schending van artikelen 87 EG en 295 EG — Investeerder in een markteconomie — Passend vergoedingspercentage — Schending van motiveringsplicht)

text:
24.5.2003                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 124/17
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 6 maart 2003                                                           van 6 maart 2003
in de gevoegde zaken T-228/99 en T-233/99: Westdeut-                      in de gevoegde zaken T-61/00 en T-62/00: Associazione
sche Landesbank Girozentrale en Land Nordrhein-Westfa-                    Produttori Olivicoli Laziali (APOL) en Associazione Italia-
len tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                          na Produttori Olivicoli (AIPO) tegen Commissie van de
                                pen ( 1)                                                    Europese Gemeenschappen (1)
(Staatssteun — Onbevoegdheid van Commissie —                              („Landbouw — EOGFL — Verordening (EEG) nr. 355/77
Schending van recht van verweer — Schending van wezenlij-                 — Verordening (EEG) nr. 4253/88 — Financiële bijstand
ke vormvoorschriften — Begrip steun — Schending van                       van Gemeenschap — Steun voor verwerking en afzet van
artikelen 87 EG en 295 EG — Investeerder in een markteco-                 landbouwproducten — Procedure tot intrekking van bijstand
nomie — Passend vergoedingspercentage — Schending van                     — Niet-inachtneming van toekenningsvoorwaarden —
                         motiveringsplicht)                                           Overmacht — Evenredigheidsbeginsel”)
                           (2003/C 124/28)                                                           (2003/C 124/29)
                           (Procestaal: Duits)                                                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                          In de gevoegde zaken T-61/00 en T-62/00, Associazione
In de gevoegde zaken T-228/99 en T-233/99, Westdeutsche
Landesbank Girozentrale, gevestigd te Düsseldorf (Duitsland),             Produttori Olivicoli Laziali (APOL), Associazione Italiana Pro-
                                                                          duttori Olivicoli (AIPO), gevestigd te Rome, vertegenwoordigd
vertegenwoordigd door F. Montag, advocaat, domicilie geko-
zen hebbende te Luxemburg, en Land Nordrhein-Westfalen,                   door E. Cappelli, P. de Caterini, F. Lepri en R. Vaccarella,
vertegenwoordigd door M. Schütte, advocaat, domicilie geko-               advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
zen hebbende te Luxemburg, ondersteund door Bondsrepu-
bliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en H.-F. Wissel),           C. Cattabriga en M. Moretto), betreffende
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                   —      in zaak T-61/00, een beroep tot nietigverklaring van
tigden: K.-D. Borchardt en V. Kreuschitz), ondersteund door                      beschikking C(1999) 4561 van de Commissie van 14 de-
Bundesverband deutscher Banken eV, gevestigd te Berlijn
                                                                                cember 1999 houdende intrekking van de bij beschikking
(Duitsland), vertegenwoordigd door H.-J. Niemeyer, advocaat,                     C(84) 1100/293 van de Commissie van 20 december
betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking
                                                                                1984 aan verzoekster toegekende financiële bijstand uit
2000/392/EG van de Commissie van 8 juli 1999 betreffende                         het Europees Oriëntatie — en Garantiefonds voor de
de maatregel die door de Bondsrepubliek Duitsland ten                            Landbouw,
uitvoer is gelegd ten gunste van de Westdeutsche Landesbank
Girozentrale (PB L 150, blz. 1), heeft het Gerecht (Tweede                —      in zaak T-62/00, een beroep tot nietigverklaring van
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: R. M. Moura                         beschikking C(1999) 4559 van de Commissie van 14 de-
Ramos, kamerpresident, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi en                      cember 1999 houdende intrekking van de bij beschikking
A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur,               C(84) 500/213 van de Commissie van 29 juni 1984
op 6 maart 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                      aan verzoekster toegekende financiële bijstand uit het
als volgt:                                                                       Europees Oriëntatie — en Garantiefonds voor de Land-
                                                                                bouw,
1)     Verklaart nietig beschikking 2000/392/EG van de Commissie
       van 8 juli 1999 betreffende de maatregel die door de               heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
       Bondsrepubliek Duitsland ten uitvoer is gelegd ten gunste van      R. M. Moura Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en
       de Westdeutsche Landesbank Girozentrale.                           A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdad-
                                                                          ministrateur, op 6 maart 2003 een arrest gewezen waarvan
2)     Verwijst de Commissie in verzoekers’ kosten en in haar eigen       het dictum luidt als volgt:
       kosten.
                                                                          1)     Verwerpt de beroepen.
3)     Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland en het Bundesverband
       deutscher Banken eV hun eigen kosten zullen dragen.                2)     Verwijst in elke zaak de betrokken verzoekster in alle kosten.
( 1) PB C 6 van 8.1.2000.                                                 (1 ) PB C 135 van 13.5.2000.


title: Zaak C-44/09: Beroep ingesteld op 30 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/29

         Beroep ingesteld op 30 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-44/09)
   (2009/C 69/54)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en M. Karanasou-Apostolopoulou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/113/EG (1) van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/113/EG in nationaal recht is op 21 december 2007 verstreken.

      (1)  PB L 373 van 21.12.2004, blz. 37.


title: Zaak T-317/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2008 — Commissie/B2 Test (Arbitragebeding — Overeenkomst gesloten in kader van specifiek programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, met inbegrip van demonstratie, op vlak van industrie- en materiaaltechnologie (1994-1998) — Niet-uitvoering van overeenkomst — Terugbetaling van saldo van voorschot dat door Commissie is betaald)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/27

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2008 — Commissie/B2 Test
   (Zaak T-317/07) (1)

   (Arbitragebeding - Overeenkomst gesloten in kader van specifiek programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, met inbegrip van demonstratie, op vlak van industrie- en materiaaltechnologie (1994-1998) - Niet-uitvoering van overeenkomst - Terugbetaling van saldo van voorschot dat door Commissie is betaald)
   (2009/C 6/55)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Escobar Guerrero, gemachtigde, bijgestaan door E. Boutier en J. Marthan, advocaten)

      Verwerende partij: B2 Test SA (Gardanne, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Baffert, advocaat)
   Voorwerp
   Verzoek krachtens artikel 238 EG om terugbetaling van het saldo van het voorschot dat door de Europese Gemeenschap is betaald, vermeerderd met vertragingsrente, in het kader van de overeenkomst BRST-CT-98-5452, alsmede om betaling van schadevergoeding
   Dictum

               1)

               B2 Test SA wordt veroordeeld tot terugbetaling aan de Commissie van het als hoofdsom verschuldigde bedrag van 43 437,94 EUR, vermeerderd met vertragingsrente tegen het wettelijke tarief in Frankrijk, te rekenen vanaf 31 juli 2002 totdat de schuld volledig is voldaan.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               B2 Test wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak C-213/03: Verzoek van de Cour de cassation (Frankrĳk), eerste burgerlĳke kamer van 6 mei 2003, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Syndicat professionnel coordination des pêcheurs de l'Étang de Berre et de la région en Électricité de France

text:
C 158/18               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                               5.7.2003
Haars inziens wordt het bestaan van de litigieuze procedure                    oog op de bescherming van de volksgezondheid kan bij
van voorafgaande vergunning op geen enkele grond gerecht-                      invoer van geneesmiddelen die in Frankrijk niet zijn
vaardigd. Om te beginnen kan deze procedure niet worden                        toegelaten, echter een andere benadering gerechtvaardigd
gerechtvaardigd door het streven om te na te gaan of het                       zijn dan bij geneesmiddelen die in Frankrijk en de lidstaat
geneesmiddel is vervaardigd volgens de door de gemeenschaps-                   van uitvoer wel zijn toegelaten, of bij in een lidstaat
regeling voorgeschreven goede praktijken. Het ingevoerde                       geregistreerde homeopathische geneesmiddelen. Zelfs al
geneesmiddel is immers toegelaten of geregistreerd in de                       zou een procedure van voorafgaande vergunning in
lidstaat van uitvoer, die erop moet toezien dat deze goede                     beginsel gerechtvaardigd kunnen zijn in geval van per-
praktijken worden nageleefd. Elke aanvullende controle in                      soonlijke invoer van die producten, dan nog moet die
Frankrijk zou in strijd zijn met het beginsel van de wederzijdse               procedure gemakkelijk toegankelijk zijn, binnen een
erkenning en de doelstelling, het vrij verkeer van geneesmid-                  redelijke termijn zijn afgelopen en uitmonden in de afgifte
delen te waarborgen. Wat vervolgens een eventuele rechtvaar-                   van een invoervergunning voor geneesmiddelen die geen
diging op grond van andere redenen van bescherming van de                      gevaar voor de volksgezondheid betekenen. De door
gezondheid betreft, moet volgens haar onderscheid worden                       Frankrijk voor de persoonlijke invoer van geneesmiddelen
gemaakt tussen drie soorten geneesmiddelen:                                    toegepaste procedure van voorafgaande vergunning vol-
                                                                               doet evenwel niet aan die criteria en is dus onevenredig
                                                                               aan het beoogde doel.
—     geneesmiddelen die overeenkomstig de gewijzigde richt-
      lijn 65/65 en vervolgens richtlijn 2001/83/EG zowel in            (1 ) Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende
      Frankrijk als in de lidstaat waar zij worden gekocht, zijn             de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
      toegelaten [of waarvoor een vergunning voor het in de                  inzake farmaceutische specialiteiten (PB nr. 22 van 9.2.1965,
      handel brengen (VHB) is afgegeven]. De Franse autoritei-               blz. 369).
      ten hebben toegegeven dat een invoervergunning nodig              (2 ) Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van
      was voor de persoonlijke invoer in Frankrijk van genees-               6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek
      middelen waarvoor een VHB is afgegeven. Gezien het                     betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311 van
      vergevorderde stadium van de harmonisatie in de sector                 28.11.2001, blz. 67).
                                                                        (3 ) Richtlijn 92/73/EEG van de Raad van 22 september 1992 tot
      farmaceutische producten, zijn in dergelijke gevallen
                                                                             uitbreiding van het toepassingsgebied van de richtlijnen 65/65/
      belangrijke waarborgen voor de bescherming van de                      EEG en 75/319/EEG betreffende de aanpassing van de wettelijke
      gezondheid van de patiënten voorhanden. Daarbij komt                   en bestuursrechtelijke bepalingen inzake geneesmiddelen en tot
      dat de invoer eerst plaatsvindt na een regelmatig afgege-              vaststelling van aanvullende bepalingen voor homeopathische
      ven recept en in enkel in de hoeveelheden die voor                     geneesmiddelen (PB L 297 van 13.10.1992, blz. 8).
      de behandeling nodig zijn. Bijgevolg is de betrokken
      procedure van voorafgaande vergunning niet gerechtvaar-
      digd.
—     homeopathische geneesmiddelen die overeenkomstig
      richtlijn 92/73/EEG (vervangen door richtlijn 2001/83/
      EG) in een lidstaat zijn geregistreerd. Wanneer een
      homeopathisch geneesmiddel in een lidstaat is gere-
      gistreerd, houdt het a priori geen gevaar voor de gezond-         Verzoek van de Cour de cassation (Frankrijk), eerste
      heid in, temeer daar de voorschriften inzake de vervaar-          burgerlijke kamer van 6 mei 2003, om een prejudiciële
      diging, de controle en het toezicht op dit soort geneesmid-       beslissing in het geding tussen Syndicat professionnel
      delen zijn geharmoniseerd. Voorts heeft richtlijn 92/73/          coordination des pêcheurs de l’Étang de Berre et de la
      EEG de toegang van de patiënten tot de geneesmiddelen                               région en Électricité de France
      van hun keuze geliberaliseerd. Een procedure van vooraf-
      gaande vergunning voor de persoonlijke invoer van
      geregistreerde homeopathische geneesmiddelen is derhal-                                     (Zaak C-213/03)
      ve kennelijk zonder rechtvaardiging.
                                                                                (2003/C 158/30)
—     geneesmiddelen die niet in Frankrijk, maar in de lidstaat
      waar zij worden gekocht, zijn toegelaten. De litigieuze
      procedure van voorafgaande vergunning vormt geen
      maatregel die noodzakelijk is voor de bestrijding van het         De Cour de cassation (Frankrijk), eerste burgerlijke kamer heeft
      gevaar voor fraude of oneigenlijk gebruik van het stelsel         bij beschikking van 6 mei 2003, ingekomen ter griffie van het
      van de VHB, omdat de algemene regeling die een                    Hof van Justitie op 19 mei 2003, in het geding tussen Syndicat
      voorafgaande vergunning voorschrijft voor het in de               professionnel coordination des pêcheurs de l’Étang de Berre et
      handel brengen van de invoer van geneesmiddelen,                  de la région en Électricité de France, het Hof van Justitie van
      alsmede de controles ter plaatse afdoende zijn om de              de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      illegale invoer van geneesmiddelen tegen te gaan. Met het         beslissing over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- 5.7.2003                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 158/19
1.   Heeft artikel 6, lid 3, van het Protocol van Athene van                   2.   de definities van „nieuwe installatie” en „bestaande
     17 mei 1980 inzake de bescherming van de Middellandse                          installatie” overeenkomstig artikel 2, punt 9 en
     Zee tegen verontreiniging vanaf het land (Verdrag van                          punt 10, van de richtlijn niet in de relevante
     Barcelona), thans in de gewijzigde versie artikel 6, lid 1,                    Oostenrijkse wettelijke bepalingen [Luftreinhaltege-
     rechtstreekse werking zodat elke belanghebbende zich                           setz für Kesselanlagen (wet inzake bescherming
     daarop tegenover de nationale rechter kan beroepen tot                         tegen luchtverontreiniging door ketelinstallaties,
     staving van een beroep tot staking van het lozen van                           LRG-K) en LRV-K] om te zetten,
     afvalwater waarvoor geen vergunning is afgegeven vol-
     gens de in het Protocol voorziene procedure en criteria?                  3.   de in artikel 4, lid 1, juncto de bijlagen III tot en
                                                                                met VII, voor zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof
2.   Dient deze bepaling, gelet op de bepalingen van voor-                          vastgestelde emissiegrenswaarden onvolledig in het
                                                                                relevante recht inzake bescherming tegen luchtver-
     noemd Protocol en bijlage III C (thans bijlage II) daarbij,
     aldus te worden uitgelegd dat zij eenieder verbiedt in                         ontreiniging over te nemen, in het bijzonder als
                                                                                gevolg van het feit dat de Oostenrijkse definitie van
     een zoutwatermoeras dat met de Middellandse Zee in
     verbinding staat stoffen te lozen die, hoewel zij niet giftig                  „brandstof” afwijkt van artikel 2, punt 6, van de
     zijn, een ongunstig effect op het zuurstofgehalte van                          richtlijn,
     het mariene milieu hebben, zonder dat daarvoor een
                                                                               4.   artikel 9, leden 2 en 3, van de richtlijn inzake de
     vergunning van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten
                                                                                berekening van de emissiegrenswaarden bij stookin-
     is verkregen?
                                                                                stallaties die distillatie- en omzettingsresiduen af-
                                                                                komstig van het raffineren van ruwe aardolie, alleen
                                                                                of in combinatie met andere brandstoffen, zelf
                                                                                verbruiken, niet correct in het LRG-K en de LRV-K
                                                                                om te zetten.
                                                                        II.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
Beroep, op 19 mei 2003 ingesteld door Commissie van de
 Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        De Commissie stelt vast dat de Republiek Oostenrijk de op
                          (Zaak C-214/03)                               haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, aangezien zij
                                                                        het nationale recht niet aan de richtlijn heeft aangepast, zodat
                                                                        deze niet correct en niet volledig is uitgevoerd, doordat zij
                          (2003/C 158/31)
                                                                        —      artikel 2, punt 8, van de richtlijn met betrekking tot de
                                                                               definitie van „gemengde stookinstallatie” niet correct
                                                                               heeft omgezet, nu zij, anders dan in de richtlijn bedoeld,
                                                                               enkel installaties onder deze definitie brengt waarin het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     aandeel van de andere brandstoffen aan de door de
op 19 mei 2003 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk                     brandstoffen geleverde warmte ten minste 20 % bedraagt,
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                       en derhalve het toepassingsgebied van de richtlijn op dit
woordigd door J. C. Schieferer en G. Valero Jordana, leden van                 punt inperkt,
haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg.                                                  —      artikel 2, punt 9 en punt 10, van de richtlijn met
                                                                               betrekking tot de definities van „nieuwe installatie” en
                                                                               „bestaande installatie” niet heeft omgezet,
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                        —      de in artikel 4, lid 1, juncto de bijlagen III tot en met VII,
                                                                               voor zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof vastgestelde
I.   vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-               emissiegrenswaarden onvolledig heeft omgezet, in het
     gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens                        bijzonder gelet op het feit dat de definitie van „brandstof”
     artikel 2, punten 6, 8, 9 en 10, artikel 4, lid 1, juncto de              in de Oostenrijkse wettelijke bepalingen is beperkt tot
     bijlagen III tot en met VII, en artikel 9, leden 2 en 3, van              „conventionele brandstoffen”, zodat slechts een deel van
     richtlijn 88/609/EEG van de Raad van 24 november                          het toepassingsgebied van de richtlijn is omgezet,
     1988 inzake beperking van de emissies van bepaalde
     verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookin-           —      artikel 9, leden 2 en 3, van de richtlijn met betrekking tot
     stallaties (1), zoals gewijzigd, door                                     de berekening van de grenswaarden voor gemengde
                                                                               stookinstallaties van raffinaderijen niet correct heeft om-
     1.    in § 22, lid 1, van de Luftreinhalteverordnung                      gezet.
           für Kesselanlagen (verordening inzake bescherming
           tegen luchtverontreiniging door ketelinstallaties,
           LRV-K) een van artikel 2, punt 8, van de richtlijn           (1 ) PB L 336, blz. 1.
           afwijkende definitie van „gemengde stookinstallatie”
           vast te leggen,


title: Zaak T-28/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 november 2007 — RheinfelsQuellen H. Hövelmann/BHIM (VOM URSPRUNG HER VOLLKOMMEN) ( Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord VOM URSPRUNG HER VOLLKOMMEN — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub b en c), van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/36

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 november 2007 — RheinfelsQuellen H. Hövelmann/BHIM (VOM URSPRUNG HER VOLLKOMMEN)
   (Zaak T-28/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord VOM URSPRUNG HER VOLLKOMMEN - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub b en c), van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2007/C 315/68)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: RheinfelsQuellen H. Hövelmann GmbH & Co. KG (Duisburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: W. Kellenter en A. Lambrecht, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 november 2005 (zaak R 1179/2004-2) betreffende een aanvraag tot inschrijving van het woordmerk VOM URSPRUNG HER VOLLKOMMEN als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               RheinfelsQuellen H. Hövelmann GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak C-389/06: Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 11 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/33

         Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 11 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-389/06) (1)

   (2007/C 297/55)

      Procestaal: Frans

   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006.


title: Zaak T-101/10: Beschikking van het Gerecht van 19 maart 2012 — Polen/Commissie

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/28

         Beschikking van het Gerecht van 19 maart 2012 — Polen/Commissie
   (Zaak T-101/10) (1)

   2012/C 133/55
   Procestaal: Pools
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak T-289/07: Beroep ingesteld op 30 juli 2007 — Caisse Nationale des Caisses d'Épargne et de Prévoyance/Commissie

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/18

         Beroep ingesteld op 30 juli 2007 — Caisse Nationale des Caisses d'Épargne et de Prévoyance/Commissie
   (Zaak T-289/07)
   (2007/C 235/32)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Caisse Nationale des Caisses d'Épargne et de Prévoyance (CNCEP) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: F. Sureau, D. Théophile, É. Renaudeau, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren beschikking C(2007) 2110 def. van de Commissie van 10 mei 2007 op grond van artikel 86, lid 3, EG inzake de bijzondere rechten die aan de Banque Postale, de Caisses d'Épargne en het Crédit Mutuel voor de uitgifte van het livret A en het livret bleu zijn toegekend;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van beschikking C(2007) 2110 def. van de Commissie van 10 mei 2007, waarbij onverenigbaar met artikel 86, lid 1, EG, junctis de artikelen 43 EG en 49 EG worden verklaard de bepalingen van de Franse Code Monétaire et Financier (Monetair en Financieel Wetboek) die aan drie kredietinstellingen — Banque Postale, Caisses d'Épargne et de Prévoyance en Crédit Mutuel — bijzondere rechten voor de uitgifte van het livret A en het livret bleu voorbehouden.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert zij zes middelen aan.
   Het eerste middel betreft schending van de wezenlijke vormvoorschriften voor zover de Commissie verzoeksters rechten van verdediging niet heeft geëerbiedigd en voor zover de beschikking ontoereikend is gemotiveerd.
   Ten gronde stelt zij dat de Commissie het recht verkeerd heeft toegepast waar zij zich op het standpunt heeft gesteld dat de bijzondere rechten voor de uitgifte van het livret A en het livret bleu op zich een beperking van de vrijheid van vestiging vormden. Volgens verzoekster heeft de Commissie een beoordelingsfout gemaakt met haar opvatting dat die bijzondere rechten de uitoefening van de communautaire vrijheden in Frankrijk in de praktijk minder aantrekkelijk maakten.
   Bovendien stelt verzoekster dat de bestreden beschikking is gebaseerd op een verkeerde toepassing van het recht voor zover de Commissie ervan is uitgegaan dat de bijzondere rechten niet op grond van artikel 86, lid 2, EG konden worden gerechtvaardigd, alsmede dat deze een beoordelingsfout bevat voor zover de Commissie zich op het standpunt heeft gesteld dat die rechten niet met het nastreven van dwingende redenen van algemeen belang konden worden gerechtvaardigd.
   Ten slotte stelt verzoekster dat de Commissie een fout heeft gemaakt door de betrokken nationale maatregel aan het beginsel van het vrij verrichten van diensten te toetsen.


title: Zaak C-468/11: Beroep ingesteld op 13 september 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/11

         Beroep ingesteld op 13 september 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-468/11)
   2011/C 340/19
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braun en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje,

                           —

                           door ondernemingen die een dienst of een netwerk aanbieden in het kader van de algemene machtiging, een bijdrage ter financiering van de Spaanse radio- en televisieomroep „Corporación de Radio y Televisión Española” (RTVE) te doen betalen en in dat verband te voorzien in een aantal voorwaarden en uitzonderingen alsook in bepaalde mechanismen voor de overdracht van extra inkomsten, en

                           —

                           door het voornemen om wijzigingen in de algemene machtigingen aan te brengen niet op passende wijze bekend te maken en de belanghebbende partijen, met inbegrip van gebruikers en consumenten, geen adequate termijn ter beschikking te stellen om hun standpunt met betrekking tot de voorgestelde wijzigingen kenbaar te maken,

                     niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens de artikelen 12 en 14, lid 1, van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) (1);

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens de Commissie is artikel 5 van de Wet financiering RTVE in strijd met artikel 12 van de machtigingsrichtlijn. In artikel 5 van die wettelijke regeling hebben de Spaanse autoriteiten een heffing vastgesteld („aportación” (bijdrage) genoemd), die wordt geheven over de bruto-inkomsten van aanbieders van elektronische communicatie met een bepaalde geografische reikwijdte, zonder daarbij rekening te houden met de beginselen en vereisten van artikel 12 van de machtigingsrichtlijn.
   Derhalve is de Commissie van mening dat het Koninkrijk Spanje zijn verplichtingen krachtens artikel 14, lid 1, van de machtigingsrichtlijn niet is nagekomen, door het voornemen om wijzigingen in de algemene machtigingen aan te brengen niet op passende wijze bekend te maken en de belanghebbende partijen, met inbegrip van gebruikers en consumenten, geen adequate termijn ter beschikking te stellen om hun standpunt met betrekking tot de voorgestelde wijzigingen kenbaar te maken.

      (1)  PB L 108, blz. 21.


title: Zaak T-581/08: Arrest van het Gerecht van 27 september 2011 — Perusahaan Otomobil Nasional/BHIM — Proton Motor Fuel Cell (PM PROTON MOTOR) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk PM PROTON MOTOR — Oudere nationale, Benelux- en gemeenschapswoord- en beeldmerken PROTON — Relatieve weigeringsgronden — Geen gevaar voor verwarring — Geen soortgelijke waren en diensten — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009) )

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/17

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2011 — Perusahaan Otomobil Nasional/BHIM — Proton Motor Fuel Cell (PM PROTON MOTOR)
   (Zaak T-581/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk PM PROTON MOTOR - Oudere nationale, Benelux- en gemeenschapswoord- en beeldmerken PROTON - Relatieve weigeringsgronden - Geen gevaar voor verwarring - Geen soortgelijke waren en diensten - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009))
   2011/C 331/31
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Perusahaan Otomobil Nasional Sdn Bhd (Shah Alam, Selangor Darul Ehsan, Maleisië) (vertegenwoordigers: J. Blind, C. Kleiner en S. Ziegler, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Proton Motor Fuel Cell GmbH (Puchheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Sedlmeir, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 9 oktober 2008 (zaak R 1675/2007-1) inzake een oppositieprocedure tussen Perusahaan Otomobil Nasional Sdn Bhd en Proton Motor Fuel Cell GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Perusahaan Otomobil Nasional Sdn Bhd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak C-140/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 21 maart 2011 — Strafzaak tegen Demba Ngagne

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 21 maart 2011 — Strafzaak tegen Demba Ngagne
   (Zaak C-140/11)
   2011/C 152/28
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte Suprema di Cassazione

      Partij in de strafzaak

   Demba Ngagne

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 7, leden 1 en 4, 8, leden 1, 3 en 4, en 15, lid 1, van richtlijn 2008/115/EG (1) in die zin worden uitgelegd dat het de lidstaat verboden is om door een omkering van de in die artikelen vermelde prioriteiten en procedurele volgorde, de illegaal verblijvende vreemdeling te gelasten het nationale grondgebied te verlaten wanneer het niet mogelijk is om — onmiddellijk dan wel na bewaring — over te gaan tot gedwongen verwijdering?

               2)

               Moet dientengevolge artikel 15, leden 1, 4, 5 en 6, van richtlijn 2008/115//EG in die zin worden uitgelegd dat het de lidstaat is verboden om bij het ongerechtvaardigde gebrek aan meewerking van de vreemdeling bij de vrijwillige terugkeer, en alleen om deze reden, hem van een strafbaar handelen te beschuldigen en hem een sanctie van vrijheidsbeneming (gevangenisstraf) op te leggen die (tot tien keer) zwaarder is dan de reeds uitgeputte en objectief onmogelijke bewaring met het oog op de verwijdering?

               3)

               Kan artikel 2, lid 2, sub b, van richtlijn 2008/115/EG, mede gelet op artikel 8 van die richtlijn en op de in het bijzonder in artikel 79 VWEU geregelde gebieden van gemeenschappelijk beleid, in die zin worden uitgelegd dat het volstaat dat de lidstaat besluit het gebrek aan medewerking van de vreemdeling bij zijn vrijwillige terugkeer als strafbare handeling te kwalificeren om de richtlijn buiten toepassing te kunnen laten?

               4)

               Of moeten de artikelen 2, lid 2, sub b, en 15, leden 4, 5 en 6, van richtlijn 2008/115/EG, mede in het licht van artikel 5 EVRM, integendeel in die zin worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat een illegaal verblijvende vreemdeling jegens wie bewaring objectief niet of niet meer mogelijk is, wordt onderworpen aan een spiraal van bevelen tot vrijwillige terugkeer en van vrijheidsbeperkingen die zijn gebaseerd op veroordelingen voor het strafbare feit bestaande in het niet opvolgen van die bevelen?

               5)

               Kan ten slotte, mede in het licht van punt 10 van de considerans, van het oudere artikel 23 van de Schengen-uitvoeringsovereenkomst, van de aanbevelingen en de richtsnoeren die in de considerans van richtlijn 2008/115/EG in herinnering zijn gebracht, en van artikel 5 EVRM, worden aangenomen dat de artikelen 7, leden 1 en 4, 8, leden 1, 3 en 4, en 15, leden 1, 4, 5 en 6, de waarde van een regel toekennen aan de beginselen dat de vrijheidsbeperking met het oog op de terugkeer wordt geacht „extrema ratio” te zijn en dat geen enkele vrijheidsbenemende maatregel is gerechtvaardigd indien deze verband houdt met een verwijderingsprocedure waarbij er geen enkel redelijk vooruitzicht op terugkeer bestaat?

      (1)  PB L 348, blz. 98.


title: Zaak T-608/11: Arrest van het Gerecht van 27 juni 2013 — Beifa Group/BHIM — Schwan-Stabilo Schwanhäußer (schrijfinstrumenten) ( „Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Geregistreerd gemeenschapsmodel in vorm van schrijfinstrument — Ouder nationaal beeldmerk en driedimensionaal merk — Nietigheidsgrond — Gebruik in gemeenschapsmerk van ouder teken waarvan houder gebruik kan verbieden — Artikel 25, lid 1, sub e, van verordening (EG) nr. 6/2002 — Beslissing na vernietiging door Gerecht van eerdere beslissing” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/74

         Arrest van het Gerecht van 27 juni 2013 — Beifa Group/BHIM — Schwan-Stabilo Schwanhäußer (schrijfinstrumenten)
   (Zaak T-608/11) (1)

   (Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Geregistreerd gemeenschapsmodel in vorm van schrijfinstrument - Ouder nationaal beeldmerk en driedimensionaal merk - Nietigheidsgrond - Gebruik in gemeenschapsmerk van ouder teken waarvan houder gebruik kan verbieden - Artikel 25, lid 1, sub e, van verordening (EG) nr. 6/2002 - Beslissing na vernietiging door Gerecht van eerdere beslissing)
   2013/C 225/163
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Beifa Group Co. Ltd (Ningbo, China) (vertegenwoordigers: R. Davis, barrister, N. Cordell, solicitor, en B. Longstaff, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Schwan-Stabilo Schwanhäußer GmbH & Co. KG (Heroldsberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Gauß en U. Blumenröder, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 9 augustus 2011 (zaak R 1838/2010-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Schwan-Stabilo Schwanhäußer GmbH & Co. KG en Ningbo Beifa Group Co. Ltd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Beifa Group Co. Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 4.2.2012.