title: Zaak C-445/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven op 16 november 2009 — 1. IMC Securities BV, 2. Stichting Autoriteit Financiële Markten

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven op 16 november 2009 — 1. IMC Securities BV, 2. Stichting Autoriteit Financiële Markten
   (Zaak C-445/09)
   2010/C 24/53
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   College van Beroep voor het bedrijfsleven

      Partijen in het hoofdgeding

                  Verzoekers

               :

                           1.

                           IMC Securities BV

                           2.

                           Stichting Autoriteit Financiële Markten

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 1, tweede lid, onder a, tweede gedachtestreepje, van de Richtlijn
   Marktmisbruik (1) zo worden uitgelegd dat het teweegbrengen van koersveranderingen
   in een tijdsbestek zoals hier aan de orde, door het verrichten van een samenstel van
   handelingen met een financieel instrument, n.l. enkele transacties en handelsorders […], is aan te merken als het op een abnormaal of een kunstmatig niveau „houden” van een zodanig instrument?

      (1)  Richtlĳn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) (PB L 96, blz. 16).


title: Zaak T-123/99: Beroep, op 21 mei 1999 ingesteld door JT's Corporation Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
7.8.1999              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 226/39
Beroep, op 21 mei 1999 ingesteld door JT’s Corporation                  In de bestreden beschikking wordt geweigerd documenten van
Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                    de eerste en een gedeelte van de vierde categorie openbaar te
                                pen                                     maken, op grond dat zij worden gedekt door de uitzondering
                                                                        betreffende de bescherming van het openbaar belang, zoals
                                                                        gedefinieerd in bijlage bij besluit 94/90. Met betrekking tot de
                         (Zaak T-123/99)
                                                                        bevindingen en inlichtingen die zijn verkregen door onderzoe-
                                                                        ken die in Bangladesh op basis van verordening nr. 1468/81
                         (1999/C 226/69)                                zijn verricht (1), wordt in de bestreden beschikking een beroep
                                                                        op vertrouwelijkheid gedaan. Ten slotte wordt in de bestreden
                                                                        beschikking met betrekking tot het tweede en een gedeelte van
                        (Procestaal: Engels)                            de vierde categorie van de gevraagde documenten, verklaard
                                                                        dat besluit 94/90 vereist dat het verzoek wordt ingediend bij
                                                                        de regering van Bangladesh, op grond dat zij de auteur van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               betrokken documenten was.
schappen is op 21 mei 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door JT’s Corporation
Limited, vertegenwoordigd door M. Cornwell-Kelly, domicilie             Verzoekster stelt:
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Wilson
Associates, Boulevard Royal 3.
                                                                        — geen van de door de Commisie aangevoerde argumenten
                                                                             kan als gerechtvaardigd worden beschouwd, gelet op
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                          besluit 94/90 en verordening nr. 1468/81, en
— de beschikking van de Commissie van 11 maart 1999                     — de bestreden beschikking is niet specifiek genoeg met
    nietig te verklaren;                                                     redenen omkleed, zoals vereist bij artikel 190 EG-Verdrag.
— de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                        (1) Verordening (EEG) nr. 1468/81 van de Raad van 19 mei 1981
Middelen en voornaamste argumenten                                          betreffende wederzijdse bijstand tussen de administratieve autori-
                                                                            teiten van de lidstaten en samenwerking tussen deze autoriteiten
                                                                            en de Commissie, met het oog op de juiste toepassing van de
Verzoekster komt op tegen de weigering van de Commissie om                  douane- en landbouwvoorschriften (PB L 144, 2.6.81, blz. 1).
haar toegang te verlenen tot bepaalde documenten betreffende
vorderingen van douanerechten betreffende import van goede-
ren waarvoor totale vrijstelling van rechten werd verlangd en
verleend na overlegging van A-formulieren in het kader van de
algemene tariefpreferenties, waarin werd verklaard dat de
ingevoerde goederen van oorsprong uit Bangladesh waren. De
Commissie stelde dienaangaande dat het VAT and Duties
Tribunal, waarvoor beroep aanhangig was gemaakt tegen de
beslissing van de nationale autoriteiten om de op grond van
artikel 239 van het communautair douanewetboek gevorderde               Beroep, op 25 mei 1999 ingesteld door Autosalone Ispra
kwijtschelding van het recht te weigeren, niet bevoegd is om            dei Fratelli Rossi s.n.c. tegen Commissie van de Europese
overlegging van documenten door de Commissie te gelasten.                                        Gemeenschappen
De documenten waarvan openbaarmaking wordt gevraagd,
dienen voor dit Tribunal als bewijs te worden gebruikt.
                                                                                (Zaak T-124/99)
De betrokken documenten kunnen in de volgende categorieën
worden onderverdeeld:                                                                             (1999/C 226/70)
— verslagen van EU-controlebezoeken en bijlagen;
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
— antwoorden van de regering of instanties van Bangladesh
    op het verslag;
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
— beslissingen van de Commissie betreffende de verslagen                schappen is op 25 mei 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
    van de controlebezoeken;                                            van de Europese Gemeenschappen door Autosalone Ispra dei
                                                                        Fratelli Rossi s.n.c., vertegenwoordigd door F. Venuti, advocaat
— correspondentie tussen de Commissie en de regering van                te Busto Arsizio, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
    Bangladesch betreffende intrekking van de A-formulieren;            ten kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, rue Marie-
    en                                                                  Adelaïde 22.
— door de Commissie opgestelde of ontvangen verslagen of
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    samenvattingen betreffende de werking van het stelsel van
    algemene tariefpreferentie betreffende de textielproducten
    uit Bangladesh tussen 1991 en 1996.                                 — de aansprakelijkheid van de EGA vast te stellen;


title: Zaak C-314/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) op 30 juni 2010 — Hubert Pagnoul/Belgische Staat — SPF Finances

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) op 30 juni 2010 — Hubert Pagnoul/Belgische Staat — SPF Finances
   (Zaak C-314/10)
   ()
   2010/C 246/42
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Luik

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hubert Pagnoul

      Verwerende partij: Belgische Staat — SPF Finances

      Prejudiciële vraag

   Verzetten artikel 6 van titel I („Gemeenschappelijke bepalingen”) van het Verdrag van Lissabon van 13 december 2007 tot wijziging van het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, dat op 1 december 2009 in werking is getreden (en grotendeels de bepalingen overneemt van artikel 6 van titel I van het op 7 februari 1992 te Maastricht ondertekende en op 1 november 1993 in werking getreden Verdrag betreffende de Europese Unie), en artikel 234 (artikel 177-oud) van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (EG-Verdrag) van 25 maart 1957, enerzijds, en/of artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie van 7 december 2000, anderzijds, zich ertegen dat een nationale wet als die van 12 juli 2009 tot wijziging van artikel 26 van de bijzondere wet van 6 januari 1989 op het Arbitragehof (1), voorschrijft dat vooraf een prejudiciële vraag moet worden gesteld aan het Grondwettelijk Hof door de nationale rechter die constateert dat de daadwerkelijke rechtsbescherming die is gewaarborgd door artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, dat deel uitmaakt van het gemeenschapsrecht, aan een belastingplichtige wordt onthouden door een ander nationaal wettelijk voorschrift, namelijk artikel 49 van de programmawet van 9 juli 2004, zonder dat deze rechter de rechtstreekse toepasselijkheid van het gemeenschapsrecht op het bij hem aanhangige geding onmiddellijk kan verzekeren en nog de verenigbaarheid met internationale verdragen kan toetsen, wanneer het Grondwettelijk Hof de nationale wet verenigbaar heeft geacht met de in titel II van de Grondwet gewaarborgde fundamentele rechten?

      (1)  Belgisch Staatsblad van 31 juli 2009, blz. 51617.


title: Zaak T-363/03: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 25 september 2008 — Regione Siciliana/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — EFRO — Intrekking van financiële bijstand — Terugvordering van reeds betaalde bedragen — Regionale of lokale entiteit — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/23

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 25 september 2008 — Regione Siciliana/Commissie
   (Zaak T-363/03) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - EFRO - Intrekking van financiële bijstand - Terugvordering van reeds betaalde bedragen - Regionale of lokale entiteit - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 327/43)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Regione Siciliana (Italië) (vertegenwoordiger: A. Cingolo, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. de March en L. Flynn, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)
   Voorwerp
   In de eerste plaats, beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2003) 2890 definitief van de Commissie van 13 augustus 2003 houdende intrekking van de bijstand van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO), aan verzoekster toegekend bij beschikking C (90) 2363 025 van de Commissie van 14 december 1990, voor een infrastructuurproject in Sicilië, alsmede terugvordering van de reeds door de Commissie betaalde bedragen uit hoofde van deze bijdrage, in de tweede plaats, beroep tot nietigverklaring van debetnota nr. 3240504102 van de Commissie van 26 september 2003, en in de derde en laatste plaats, nietigverklaring van iedere andere daarmee verbonden of daaraan voorafgaande handeling.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Regione Siciliana wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 304 van 13.12.2003.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  19 januari 2006  in zaak C-240/03 P: Comunità montana della Valnerina tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — EOGFL — Intrekking van financiële bijstand — Artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 — Evenredigheidsbeginsel — Motivering — Recht van verweer — Incidentele hogere voorziening — Aanwijzing van twee verantwoordelijken voor uitvoering van project — Terugvordering van slechts een van hen van totale bijstand — Discretionaire bevoegdheid van Commissie — Objectieve grenzen van geding voor Gerecht)

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 19 januari 2006
   in zaak C-240/03 P: Comunità montana della Valnerina tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - EOGFL - Intrekking van financiële bijstand - Artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 - Evenredigheidsbeginsel - Motivering - Recht van verweer - Incidentele hogere voorziening - Aanwijzing van twee verantwoordelijken voor uitvoering van project - Terugvordering van slechts een van hen van totale bijstand - Discretionaire bevoegdheid van Commissie - Objectieve grenzen van geding voor Gerecht)
   (2006/C 60/03)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-240/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 28 mei 2003, Comunità montana della Valnerina (advocaten: P. De Caterini, E. Cappelli en A. Bandini, avvocati), andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Cattabriga en L. Visaggio, bijgestaan door A. Dal Ferro, avvocato), Italiaanse Republiek (gemachtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door G. Aiello, avvocato dello Stato), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J. Malenovský, S. von Bahr, A. Borg Barthet en A. Ó Caoimh (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 19 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De principale en de incidentele hogere voorziening worden afgewezen.

               2)

               De Comunità montana della Valnerina wordt verwezen in de kosten van de principale hogere voorziening.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten van de incidentele hogere voorziening.

      (1)  PB C 200 van 23.8.2003.


Belangrijke juridische mededeling

|

E2001P0007

Verzoek om een advies van het EVA-Hof, ingediend door Gulating lagmannsrett overeenkomstig een uitspraak van deze rechtbank van 27 september 2001 in de zaak Hegelstad Eiendomsselskap A. B. Hegelstad en anderen tegen Hydro Texaco AS (Zaak E-7/01)

Publicatieblad Nr. C 081 van 04/04/2002 blz. 0019 - 0019

Verzoek om een advies van het EVA-Hof, ingediend door Gulating lagmannsrett overeenkomstig een uitspraak van deze rechtbank van 27 september 2001 in de zaak Hegelstad Eiendomsselskap A. B. Hegelstad en anderen tegen Hydro Texaco AS(Zaak E-7/01)(2002/C 81/08)Op 3 oktober 2001 heeft de griffie van het EVA-Hof een verzoek om een advies ontvangen van de Gulating lagmannsrett (Hof van beroep van Gulating), Noorwegen, overeenkomstig een uitspraak van deze rechtbank van 27 september 2001, in de zaak Hegelstad Eiendomsselskap A. B. Hegelstad en anderen tegen Hydro Texaco AS, met betrekking tot de volgende vragen:1. Valt een samenwerkingsovereenkomst tussen een onafhankelijke benzinestationexploitant die eigenaar is van het benzinestation en een leverancier van motorbrandstoffen en smeermiddelen, welke bepalingen bevat waarin is vastgelegd- dat de leverancier gedurende de looptijd van de overeenkomst het exclusieve recht heeft om motorbrandstoffen en smeermiddelen aan de distributeur te leveren,- dat de leverancier het recht heeft het eigendom van het benzinestation te verwerven voor een prijs van 4 miljoen NOK, zoals registreerd in het kadaster, of anders via huurkoop tegen een vaste huurprijs die overeenkomt met de contractperiode, in geval van een gerechtelijk akkourd of faillissement van de distributeur,- dat de contractperiode niet door de eigenaar van het benzinestation/distributeur kan worden beeindigd en de bepalingen van de overeenkomst gedurende 15 jaar niet kunnen worden gewijzigd, en dat de leverancier de overeenkomst drie maanden voor de beginperiode kan beëindigen,onder de groepsvrijstelling als bedoeld in artikel 53, lid 3 - zie verordening nr. 964 van 4 december 1992, hoofdstuk II, afdeling 10?2. Indien de groepsvrijstelling van artikel 53, lid 3, niet van toepassing is, is de samenwerkingsovereenkomst dan onverenigbaar met artikel 53, lid 1?3. Wat zijn de rechtsgevolgen van een eventueel geschil en welke beperking van de termijn moet worden gehanteerd, indien van toepassing?


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2002 in zaak T-135/00: Carmelo Morello tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Procedure van voorziening in vacatures — Motivering — Vergelĳking van sollicitaties en gelĳke behandeling van ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)

text:
22.2.2003                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 44/23
1)     Verklaart nietig het besluit van 1 maart 2000 van het Europees      3)     Verwijst de Commissie in de kosten.
       Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling houdende afwijzing
       van de aanvraag tot wijziging van bepaalde voorwaarden van de
       vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel       (1 ) PB C 211 van 22.7.2000.
       „Daquiran”.
2)     Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten alsmede de kosten
       van verzoekster en van EFPIA, interveniënte, zal dragen.
3)     Verstaat dat de Raad zijn eigen kosten zal dragen.
                                                                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
( 1) PB C 192 van 8.7.2000.
                                                                                van 12 december 2002
                                                                           in zaak T-136/00: Carmelo Morello tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( 1)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                (Ambtenaren — Procedure van voorziening in vacatures
                                                                           — Motivering — Vergelijking van sollicitaties en gelijke
                      van 12 december 2002                                 behandeling van ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring
                                                                                — Beroep tot schadevergoeding)
in zaak T-135/00: Carmelo Morello tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen ( 1)                                                       (2003/C 44/42)
(Ambtenaren — Procedure van voorziening in vacatures                                                 (Procestaal: Frans)
— Motivering — Vergelijking van sollicitaties en gelijke
behandeling van ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring
                  — Beroep tot schadevergoeding)
                                                                           In zaak T-136/00, Carmelo Morello, ambtenaar van de Com-
                            (2003/C 44/41)                                 missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,
                                                                           vertegenwoordigd door J. Sambon en P.-P. Van Gehuchten,
                                                                           advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
                           (Procestaal: Frans)                             Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                           C. Berardis-Kayser en D. Waelbroeck), betreffende een beroep
                                                                           tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commis-
                                                                           sie om verzoeker niet aan te stellen tot hoofd van eenheid 2
In zaak T-135/00, Carmelo Morello, ambtenaar van de Com-                   „Automobielen, andere vervoermiddelen en aanverwante ma-
missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,                 chinebouw” van directoraat F „Kapitaal- en consumptiegoe-
vertegenwoordigd door J. Sambon en P.-P. Van Gehuchten,                    derenindustrie” van directoraat-generaal „Concurrentie” (COM/
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                  070/99) en van het besluit om een andere kandidaat in die
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                    functie aan te stellen, en anderzijds, schadevergoeding, heeft
C. Berardis-Kayser en D. Waelbroeck), betreffende een beroep               het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger,
tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commis-            president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: J. Pa-
sie om verzoeker niet aan te stellen tot hoofd van eenheid 1               lacio González, hoofdadministrateur, op 12 december 2002
„Telecommunicatie en postwezen, coördinatie informatie-                    een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
maatschappij” van directoraat C „Informatie, communicatie,
multimedia” van directoraat-generaal „Concurrentie” (COM/
                                                                           1)     Veroordeelt de Commissie tot betaling van 5 000 euro aan
069/99) en van het besluit om een andere kandidaat in die
                                                                                verzoeker.
functie aan te stellen, en anderzijds, schadevergoeding, heeft
het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger,
president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: J. Palacio         2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
González, hoofdadministrateur, op 12 december 2002 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         3)     Verwijst de Commissie in de kosten.
1)     Veroordeelt de Commissie tot betaling van 5 000 euro aan
                                                                           (1 ) PB C 211 van 22.7.2000.
       verzoeker.
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.


title: Zaak C-494/07: Beschikking van de president van het Hof van 22 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/30

         Beschikking van de president van het Hof van 22 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-494/07) (1)

   (2009/C 69/59)

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 8 van 12.1.2008.


title: Zaak C-491/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Celle (Duitsland) op 15 oktober 2010 — Joseba Andoni Aguirre Zarraga/Simone Pelz

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Celle (Duitsland) op 15 oktober 2010 — Joseba Andoni Aguirre Zarraga/Simone Pelz
   (Zaak C-491/10)
   ()
   2010/C 346/57
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Celle

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Joseba Andoni Aguirre Zarraga

      Verwerende partij: Simone Pelz

      Prejudiciële vragen

               1)

               Heeft het gerecht van de lidstaat van tenuitvoerlegging, zo artikel 42 van verordening Brussel II bis (1) conform het Handvest [van de grondrechten van de Europese Unie] wordt uitgelegd, in geval van bijzonder ernstige schendingen van fundamentele rechten in de ten uitvoer te leggen beslissing van de lidstaat van herkomst bij wijze van uitzondering een eigen controlebevoegdheid?

               2)

               Is het gerecht van de lidstaat van tenuitvoerlegging verplicht tot tenuitvoerlegging hoewel uit het dossier blijkt dat door het gerecht van de lidstaat van herkomst een kennelijk onjuist certificaat is afgegeven krachtens artikel 42 van verordening Brussel II bis?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, PB L 338, blz. 1.


title: Zaak T-709/15: Beroep ingesteld op 3 december 2015 — Almashreq Investment Fund/Raad

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/32

         Beroep ingesteld op 3 december 2015 — Almashreq Investment Fund/Raad
   (Zaak T-709/15)
   (2016/C 059/35)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Almashreq Investment Fund (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoekers vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               dientengevolge, de Europese Unie veroordelen tot vergoeding van alle door verzoeker geleden schade ten belope van een door het Gerecht naar billijkheid te bepalen bedrag;

               —

               gelasten dat een deskundige wordt aangesteld om de totale omvang van de door verzoeker geleden schade te begroten;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker een enkel middel aan, dat is ontleend aan de morele schade die hij wegens de aantasting van zijn goede naam heeft geleden als een rechtstreeks gevolg van de maatregelen die zijn vastgesteld door de Raad van de Europese Unie, en waarvoor deze laatste aansprakelijk is.


title: Zaak T-512/17: Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — OCU e.a./GAR

text:
               9.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 338/17

         Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — OCU e.a./GAR
   (Zaak T-512/17)
   (2017/C 338/18)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Organización de Consumidores y Usuarios (OCU) (Madrid, Spanje) en 37 andere verzoekende partijen

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het bestreden besluit nietig te verklaren;

               —

               te verklaren dat de artikelen 18 en 29 van verordening (EU) nr. 806/2014 onrechtmatig en niet van toepassing zijn, en

               —

               de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep wordt opgekomen tegen besluit SRB/EES/2017/08 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 in verband met de vaststelling van de afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español, S.A.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-37/09: Beroep ingesteld op 28 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/17

         Beroep ingesteld op 28 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-37/09)
   (2009/C 82/31)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J.-B. Laignelot, S. Pardo Quintillán en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 4 en 8 van richtlijn 2006/12/EG betreffende afvalstoffen, waarbij richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen is gecodificeerd, en krachtens de artikelen 3 en 5 van richtlijn 80/68/EEG betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen, door in de eerste plaats niet de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om ervoor te zorgen dat in de steengroeven dos Limas, dos Linos en dos Barreiras (gemeente Lourosa) gestorte afvalstoffen worden verwijderd of nuttig toegepast zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procedés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben en met name zonder risico voor water en lucht, en te verzuimen ervoor te zorgen dat bedoelde afvalstoffen worden toevertrouwd aan een particuliere of openbare ophaler of een onderneming die met de verwijdering of nuttige toepassing is belast, en door in de tweede plaats niet de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om verontreiniging van het grondwater door de lozing van in lijst II van richtlijn 80/68 genoemde stoffen te vermijden door de lozing van die stoffen te beperken;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Sedert de jaren 80 zijn in de stilgelegde steengroeven vuil en afvalstoffen van diverse herkomst geloosd zonder enig toezicht door de betrokken autoriteiten. Tot februari 2004 hebben vuilstortingen plaatsgevonden en pas in juni 2004 zijn de plaatsen gesloten.
   Bij analyses van het water op verschillende punten van de omgeving van de oude steengroeven zijn zorgwekkende waarden aan chemische verontreiniging vastgesteld. Het grondwater is er verontreinigd.
   De Portugese autoriteiten hebben jarenlang verzuimd maatregelen te treffen om houders van niet geïdentificeerd afval te beletten dit in de oude steengroeven te lozen. Zij hebben het lozen en achterlaten van afvalstoffen niet gecontroleerd en geen toezicht gehouden op de verwijdering.
   Voorts hebben de Portugese autoriteiten geen maatregelen getroffen om de lozing van giftige en schadelijke stoffen in het grondwater te beletten. Zij hebben geen toezicht gehouden op de lozing van afvalstoffen waardoor het grondwater indirect met schadelijke stoffen kon worden verontreinigd.


title: Zaak C-69/14: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu — Roemenië) — Dragoș Constantin Târșia/Statul român, Serviciul public comunitar regim permise de conducere și înmatriculare a autovehiculelor (Prejudiciële verwijzing — Beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid — Gezag van gewijsde — Terugbetaling van het onverschuldigd betaalde — Terugbetaling van belastingen die door een lidstaat in strijd met het Unierecht zijn geheven — Definitieve rechterlijke beslissing houdende oplegging van betaling van een belasting die onverenigbaar is met het recht van de Unie — Verzoek tot herziening van een dergelijke rechterlijke beslissing — Nationale wettelijke regeling die herziening van definitieve rechterlijke beslissingen naar aanleiding van latere arresten van het Hof in prejudiciële zaken enkel toestaat in bestuurszaken)

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu — Roemenië) — Dragoș Constantin Târșia/Statul român, Serviciul public comunitar regim permise de conducere și înmatriculare a autovehiculelor
   (Zaak C-69/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid - Gezag van gewijsde - Terugbetaling van het onverschuldigd betaalde - Terugbetaling van belastingen die door een lidstaat in strijd met het Unierecht zijn geheven - Definitieve rechterlijke beslissing houdende oplegging van betaling van een belasting die onverenigbaar is met het recht van de Unie - Verzoek tot herziening van een dergelijke rechterlijke beslissing - Nationale wettelijke regeling die herziening van definitieve rechterlijke beslissingen naar aanleiding van latere arresten van het Hof in prejudiciële zaken enkel toestaat in bestuurszaken))
   (2015/C 389/06)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Sibiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dragoș Constantin Târșia

      Verwerende partijen: Statul român, Serviciul public comunitar regim permise de conducere și înmatriculare a autovehiculelor

      Dictum

   Het recht van de Unie, met name het gelijkwaardigheidsbeginsel en het doeltreffendheidsbeginsel, moet aldus worden uitgelegd dat het zich er, in omstandigheden als in het hoofdgeding, niet tegen verzet dat een nationale rechter niet de mogelijkheid heeft een definitieve rechterlijke beslissing op een beroep in een civiele zaak te herzien wanneer deze beslissing onverenigbaar blijkt met het recht van de Unie zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Unie na de datum waarop deze beslissing definitief is geworden, terwijl zulks wel mogelijk is voor definitieve rechterlijke beslissingen op beroepen in bestuurszaken die onverenigbaar zijn met het recht van de Unie.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: Zaak C-284/07: Beroep ingesteld op 12 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/24

         Beroep ingesteld op 12 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-284/07)
   (2007/C 183/43)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Caeiros en D. Kukovec, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               primair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/51/EG van de Commissie van 7 september 2005 tot wijziging van bijlage XX bij richtlijn 2004/17/EG en van bijlage VIII bij richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende overheidsopdrachten (1), de krachtens artikel 3, eerste alinea, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek hoe dan ook de krachtens deze bepaling op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 31 januari 2006 verstreken.

      (1)  PB L 257, blz. 127.


title: Zaak C-421/08 P: Beschikking van het Hof van 23 september 2009 — Calebus SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Koninkrijk Spanje (Hogere voorziening — Bescherming van natuurlijke habitats — Lijst van gebieden van communautair belang voor mediterrane biogeografische regio — Beschikking van Commissie — Beroep tot nietigverklaring ingesteld door natuurlijke of rechtspersonen — Ontvankelijkheid — Kennelijk ongegronde hogere voorziening)

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/9

         Beschikking van het Hof van 23 september 2009 — Calebus SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-421/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Bescherming van natuurlijke habitats - Lijst van gebieden van communautair belang voor mediterrane biogeografische regio - Beschikking van Commissie - Beroep tot nietigverklaring ingesteld door natuurlijke of rechtspersonen - Ontvankelijkheid - Kennelijk ongegronde hogere voorziening)
   2010/C 11/15
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Calebus SA (vertegenwoordiger: R. Bocanegra Sierra, abogado)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Recchia en A. Alcover San Pedro, gemachtigden) en Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 14 juli 2008, Calebus/Commissie (T-366/06), waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2006/613/EG van de Commissie van 19 juli 2006 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio (PB L 259, blz. 1), voor zover daarbij het gebied „Ramblas de Gergal, Tabernas y Sur de Sierra Alhamilla”, waar rekwirante eigenares van een perceel grond is, als gebied van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio is aangewezen

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Calebus SA wordt verwezen in de kosten.

               3.

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak T-484/17: Beroep ingesteld op 3 augustus 2017 — Fidesban e.a./GAR

text:
               2.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/14

         Beroep ingesteld op 3 augustus 2017 — Fidesban e.a./GAR
   (Zaak T-484/17)
   (2017/C 330/18)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Fidesban, SA (Madrid, Spanje) en 69 andere verzoekende partijen (vertegenwoordiger: R. Pelayo Jiménez, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 (SRB/EES/2017/08) nietig te verklaren,

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in zaak T-478/17, Mutualidad General de la Abogacía e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-274/10: Beroep ingesteld op 1 juni 2010 — Europese Commissie/Hongarije

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/26

         Beroep ingesteld op 1 juni 2010 — Europese Commissie/Hongarije
   (Zaak C-274/10)
   ()
   2010/C 221/42
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en B. D. Simon, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Hongarije

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Hongarije de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), door belastingplichtigen uit wier belastingaangifte voor een bepaald belastingtijdvak een „overschot” in de zin van artikel 183 van deze richtlijn blijkt, te verplichten dat overschot geheel of gedeeltelijk naar het volgende tijdvak over te brengen indien zij aan hun leverancier niet het volledige bedrag van de desbetreffende aankoop hebben betaald, en door bepaalde belastingplichtigen in wier belastingaangifte er regelmatig sprake is van een „overschot”, als gevolg daarvan te verplichten dat overschot meermaals naar het volgende tijdvak over te brengen;

               —

               de Republiek Hongarije verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Dit beroep heeft betrekking op een Hongaarse belastingbepaling volgens welke belastingplichtigen op het einde van het belastingtijdvak slechts om teruggaaf van het overschot van de belasting over de toegevoegde waarde (hierna: „btw”) kunnen verzoeken, voor zover dat overschot groter is dan de btw over de handelingen die zij nog niet daadwerkelijk hebben betaald. Bijgevolg kan de belastingplichtige ingevolge de bestreden Hongaarse regeling niet verzoeken om teruggaaf van het deel van het overschot dat overeenkomt met het bedrag van de btw over de nog niet betaalde aankopen en moet hij het betrokken bedrag naar het volgende belastingtijdvak overbrengen. Ingeval het btw-overschot op het einde van het tijdvak kleiner is of gelijk is aan het bedrag van de btw over de niet betaalde aankopen, moet de belastingplichtige het gehele overschot naar het volgende tijdvak overbrengen. Op het einde van het volgende tijdvak gebeurt precies hetzelfde: de regeling bevat geen beperkingen in de tijd, zodat de belastingplichtige het btw-overschot mogelijk voortdurend moet blijven overbrengen.
   De Commissie betwist niet dat de lidstaten krachtens artikel 183 van richtlijn 2006/112 (hierna: „richtlijn”) kunnen kiezen of zij het btw-overschot doen overbrengen dan wel teruggeven. De lidstaten mogen hun bevoegdheid echter slechts uitoefenen met inachtneming van de beginselen van het gehele gemeenschappelijke btw-stelsel en, met name, van het beginsel van fiscale neutraliteit. Aangezien artikel 183 van de richtlijn, op grond waarvan de lidstaten het btw-overschot eenmaal kunnen doen overbrengen naar het volgende tijdvak, een voorschrift is dat verhindert dat aan het beginsel van fiscale neutraliteit volle werking wordt verleend, moet het restrictief worden uitgelegd en kan het niet dienen als basis om nationale voorschriften vast te stellen die in strijd zijn met het beginsel van fiscale neutraliteit of met het doel van de aftrekregeling.
   Vanuit het oogpunt van het beginsel van fiscale neutraliteit heeft de aftrekregeling tot doel dat de ondernemer volledig wordt bevrijd van de last die bestaat in de btw die hij in het kader van zijn economische activiteiten moet betalen of heeft betaald. Dit beginsel sluit uit dat de lidstaten aan teruggaaf van het overschot voorwaarden verbinden die voor de belastingplichtige een last zijn en zijn financiële en liquiditeitspositie dan wel zijn zakelijke beslissingen beïnvloeden. De niet-teruggaaf van het btw-overschot waarin de bestreden Hongaarse regeling voorziet, brengt evenwel dergelijke negatieve gevolgen voor de belastingplichtige teweeg om twee redenen.
   Ten eerste moet het uit de verhouding tussen aftrekbare btw en verschuldigde btw voortvloeiende overschot worden beschouwd als een schuldvordering van de belastingplichtige, zodat uitstel van betaling van die schuldvordering de winstmogelijkheden van de belastingplichtige schuldeiser beperkt en zijn liquiditeitspositie verzwakt, met als gevolg dat het ondernemingsrisico stijgt. De belastingplichtige moet btw betalen voor de door hem verrichte goederenleveringen en diensten, ook al is hij daarvoor niet betaald, terwijl hij btw over door hem verkregen goederenleveringen en diensten slechts kan terugkrijgen nadat hij daadwerkelijk heeft betaald voor die leveringen en diensten.
   Ten tweede is de niet-teruggaaf van het btw-overschot niet alleen een last voor de belastingplichtige schuldeiser, maar ook voor de andere belastingplichtige die aan de belaste handeling heeft deelgenomen, namelijk de verkoper. Doordat de liquiditeitspositie van de afnemer verzwakt, stijgt immers het risico dat de verkoper de tegenprestatie voor de geleverde goederen of verrichte diensten niet, of slechts met aanzienlijke vertraging, verkrijgt, hoewel hij hoe dan ook verplicht is btw over die goederenleveringen of diensten te betalen.
   Volgens de Commissie kan het feit dat de regeling een last aan de belastingplichtige oplegt, niet worden gecompenseerd door hem nieuwe lasten op te leggen. Het in de regeling nagestreefde evenwicht kan alleen tot stand worden gebracht indien er als tegenwicht voor de last voor de belastingplichtige, in zijn rol van schuldenaar, met andere woorden als tegenwicht voor de verplichting belasting te betalen, wordt voorzien in de mogelijkheid dat de belastingplichtige, nu in de positie van schuldeiser, teruggaaf van de door hem als schuldenaar betaalde btw verkrijgt.
   Ten slotte schendt de bestreden Hongaarse regeling artikel 183 van de richtlijn, volgens welk het btw-overschot slechts eenmaal „naar het volgende tijdvak” kan worden overgebracht, nu in deze regeling niet is bepaald dat de belastingplichtige teruggaaf van het overschot verkrijgt uiterlijk op het einde van het tweede belastingtijdvak. De Hongaarse regeling, die teruggaaf in feite minder waarschijnlijk maakt doordat de liquiditeitspositie van de afnemer verzwakt, waarborgt bovendien evenmin dat de belastingplichtige ooit het overschot terugkrijgt. Indien de belastingplichtige zijn activiteiten wegens insolvabiliteit stopzet zonder dat al zijn aankopen zijn betaald, is er immers niets geregeld om de btw over de niet betaalde handelingen terug te krijgen en blijft die btw dus uiteindelijk in handen van de staat.
   Gelet op het voorgaande stelt de Commissie zich op het standpunt dat de Hongaarse wetgever de hem toegekende discretionaire bevoegdheid heeft overschreden en artikel 183 van de richtlijn heeft geschonden door een regeling met betrekking tot de vereisten voor teruggaaf van het btw-overschot vast te stellen die in strijd is met het beginsel van fiscale neutraliteit en het mogelijk maakt dat het overschot meerdere malen na elkaar wordt overgebracht.

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 september 2004 in zaak C-1/03 (verzoek van het Hof van Beroep te Brussel om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen Paul Van de Walle e.a. en Texaco Belgium NV (Milieu — Afvalstoffen — Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG — Begrippen „afvalstoffen”, „producent van afvalstoffen” en „houder van afvalstoffen” — Grond waarin ten gevolge van lekkage koolwaterstof is gedrongen — Exploitatie van tankstation van oliemaatschappij als beheerder)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 7 september 2004
   in zaak C-1/03 (verzoek van het Hof van Beroep te Brussel om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen Paul Van de Walle e.a. en Texaco Belgium NV (1)

   (Milieu - Afvalstoffen - Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG - Begrippen „afvalstoffen”, „producent van afvalstoffen” en „houder van afvalstoffen” - Grond waarin ten gevolge van lekkage koolwaterstof is gedrongen - Exploitatie van tankstation van oliemaatschappij als beheerder)
   (2004/C 262/16)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-1/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) bij beslissing van 3 december 2002, ingeschreven bij het Hof op 3 januari 2003, in de aldaar dienende strafprocedure tegen Paul Van de Walle, Daniel Laurent, Thierry Mersch, en Texaco Belgium NV, in aanwezigheid van: Brussels Hoofdstedelijk Gewest, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur), R. Schintgen, F. Macken en N. Colneric, rechters, advocaat-generaal: J. Kokott, griffier: R. Grass, op 7 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Onopzettelijk geloosde koolwaterstof die de grond en het grondwater verontreinigt, is een afvalstof in de zin van artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991. Hetzelfde geldt voor door koolwaterstof vervuilde grond, ook indien deze niet is uitgegraven. In omstandigheden als die in het hoofdgeding kan de aardoliemaatschappij die het benzinestation bevoorraadt slechts als houdster van deze afvalstoffen in de zin van artikel 1, sub c, van richtlijn 75/442 worden beschouwd indien het lek in de opslaginstallaties van het tankstation waardoor de afvalstoffen zijn ontstaan, te wijten is aan het gedrag van deze onderneming.

      (1)  PB C 44 van 22.2.2003.


title: Zaak C-134/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 maart 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/22/EG — Artikel 31 — Criteria voor toekenning van status van begunstigde van doorgifteverplichting — Doelstellingen van algemeen belang op basis waarvan status wordt toegekend — Effect van aantal eindgebruikers van communicatienetwerken op toekenning van status — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 maart 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-134/10) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/22/EG - Artikel 31 - Criteria voor toekenning van status van begunstigde van doorgifteverplichting - Doelstellingen van algemeen belang op basis waarvan status wordt toegekend - Effect van aantal eindgebruikers van communicatienetwerken op toekenning van status - Evenredigheidsbeginsel)
   2011/C 130/12
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Nijenhuis en C. Vrignon, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: M. Jacobs en T. Materne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Onjuiste omzetting van artikel 31 van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) (PB L 108, blz. 51) — Criteria voor de toekenning van de zogeheten „must-carry”-omroepregeling — Doelstellingen van algemeen belang op grond waarvan deze regeling kan worden toegekend — Invloed van het aantal eindgebruikers van de communicatienetwerken op de toekenning van deze regeling — Evenredigheidsbeginsel

      Dictum

               1)

               Door artikel 31 van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) niet naar behoren om te zetten, is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn en artikel 56 VWEU op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Zaak T-105/10: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2010 — BASF/Commissie

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/57

         Beschikking van het Gerecht van 29 november 2010 — BASF/Commissie
   (Zaak T-105/10) (1)

   ()
   2011/C 30/104
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak C-435/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 13 september 2010 — J.C. van Ardennen tegen Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 13 september 2010 — J.C. van Ardennen tegen Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
   (Zaak C-435/10)
   ()
   2010/C 317/32
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: J.C. van Ardennen

      Verweerder: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de insolventierichtlijn (1), in het bijzonder de artikelen 4, 5 en 10 van die richtlijn, aldus worden uitgelegd dat daarmee reeds in het algemeen onverenigbaar is een nationale regeling die werknemers, in geval van insolventie van hun werkgever voor het (volledig) geldend maken van hun recht op overneming van onvervulde loonaanspraken, verplicht uiterlijk op de eerste werkdag na de dag waarop de dienstbetrekking is opgezegd of redelijkerwijs had moeten worden opgezegd, zich te laten registreren als werkzoekende? Zo nee:

               2)

               Moet de insolventierichtlijn, in het bijzonder de artikelen 4, 5 en 10 van de richtlijn, aldus worden uitgelegd dat daarmee onverenigbaar is een nationale regeling die deze registratieverplichting ook oplegt aan werknemers die tijdens de opzegtermijn activiteiten in eigen bedrijf of beroep zijn gaan verrichten?

               3)

               Moet de insolventierichtlijn, in het bijzonder de artikelen 4, 5 en 10 van die richtlijn, aldus worden uitgelegd dat daarmee onverenigbaar is een nationale regeling op grond waarvan niet (tijdige) naleving van deze registratieverplichting kan leiden tot het gedeeltelijk niet uitbetalen van de insolventie-uitkering, waarbij voor de hoogte en de duur van de maatregel mede bepalend is het tijdstip waarop die verplichting alsnog wordt nagekomen?

      (1)  Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283, blz. 23).


title: Zaak C-37/11: Beroep ingesteld op 25 januari 2011 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/16

         Beroep ingesteld op 25 januari 2011 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-37/11)
   2011/C 80/31
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: Z. Malůšková en H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Tsjechische Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 115 van verordening (EG) nr. 1234/2007 (1), gelezen in samenhang met punt I, lid 2, eerste en tweede alinea, van bijlage XV daarbij en deel A, punten 1 en 4, van het aanhangsel bij voornoemde bijlage, door in § 1, lid 2, sub q, van decreet nr. 77/2003 te bepalen dat onder „smeerbare boter” (pomazánkové máslo) moet worden verstaan een melkproduct op basis van met poedermelk of karnemelk verrijkte zure room met een melkvetgehalte van minstens 31 gewichtspercenten en een gehalte aan droge stof van minstens 42 gewichtspercenten, en door toe te staan dat een dergelijk product onder de verkoopbenaming „smeerbare boter” in de handel wordt gebracht;

               —

               de Tsjechische Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Artikel 115 van verordening (EG) nr. 1234/2007, gelezen in samenhang met punt I, lid 2, eerste en tweede alinea, van bijlage XV daarbij en deel A, punt 1, van het aanhangsel bij voornoemde bijlage, bepaalt dat de verkoopbenaming „boter” voorbehouden is aan producten met een melkvetgehalte van ten minste 80 % en een gehalte aan water van ten hoogste 16 %. In de Tsjechische Republiek wordt bij § 1, lid 2, sub q, van decreet nr. 77/2003 van het ministerie van Landbouw van 6 maart 2003 onder de verkoopbenaming „smeerbare boter” een product op de markt gebracht dat de vorm aanneemt van een vaste, kneedbare emulsie van het type water in olie, hoofdzakelijk wordt verkregen uit zure room en een melkvetgehalte van minstens 31 gewichtspercenten en een gehalte aan droge stof van minstens 42 gewichtspercenten bevat. Aangezien het product „smeerbare boter” een lager dan het voorgeschreven gehalte aan melkvet bevat, voldoet het niet aan de voorwaarden waaronder de verkoopbenaming „boter” mag worden gebruikt, zodat de voornoemde bepalingen van het recht van de Unie zijn geschonden.
   Volgens punt I, lid 2, tweede alinea, van bijlage XV juncto deel A, punt 4, van het aanhangsel bij bijlage XV van verordening (EG) nr. 1234/2007, dient voor melkproducten met een melkvetgehalte van minder dan 39 % de verkoopbenaming „melkvetproduct X %” te worden gebruikt. „Smeerbare boter” wordt niet onder deze benaming in de handel gebracht, zodat de voornoemde bepalingen van het recht van de Unie zijn geschonden.
   Bij wijze van uitzondering mogen producten die niet aan de bovenstaande parameters voldoen, tóch onder de verkoopbenaming „boter” in de handel worden gebracht, wanneer de vereisten van punt I, lid 2, derde alinea, sub a, van bijlage XV bij verordening (EG) nr. 1234/2007 zijn vervuld. Dergelijke producten zijn uitputtend opgesomd in de lijst van producten in bijlage I bij verordening (EG) nr. 445/2007 (2) van de Commissie. „Smeerbare boter” is niet in die lijst opgenomen, aangezien dit product niet aan de voorwaarden van punt I, lid 2, derde alinea, sub a, van bijlage XV bij verordening (EG) nr. 1234/2007 voldoet. „Smeerbare boter” kan bijgevolg niet onder de betrokken uitzonderingen vallen.

      (1)  PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.

      (2)  PB L 106 van 24.4.2007, blz. 24.


title: Zaak C-143/05: Beroep, op 29 maart 2005 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk België

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/24

         Beroep, op 29 maart 2005 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk België
   (Zaak C-143/05)
   (2005/C 143/34)
   Procestaal: Nederlands
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 29 maart 2005 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk België door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Knut Simonsson en Wouter Wils, als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet alle nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2002/84/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad, van 5 november 2002, betreffende de wijziging van de richtlijnen op het gebied van maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door de schepen, of althans deze de Commissie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten:
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in de nationale rechtsorde is op 23 november 2003 verstreken.

      (1)  PB L 324, blz. 53.


title: Zaak T-214/09: Arrest van het Gerecht van 20 oktober 2011 — COR Sitzmöbel Helmut Lübke/BHIM — El Corte Inglés (COR) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Verzoek om territoriale uitbreiding van bescherming van internationale inschrijving — Woordmerk COR — Ouder gemeenschapswoordmerk CADENACOR — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Overeenstemmende tekens — Soortgelijke waren” )

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/17

         Arrest van het Gerecht van 20 oktober 2011 — COR Sitzmöbel Helmut Lübke/BHIM — El Corte Inglés (COR)
   (Zaak T-214/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Verzoek om territoriale uitbreiding van bescherming van internationale inschrijving - Woordmerk COR - Ouder gemeenschapswoordmerk CADENACOR - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Overeenstemmende tekens - Soortgelijke waren)
   2011/C 355/28
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: COR Sitzmöbel Helmut Lübke GmbH & Co. KG (Rheda-Wiedenbrück, Duitsland) (vertegenwoordigers: Y.-G. von Amsberg en A.-S. Loesenbeck, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en G. Schneider, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Rivas Zurdo, M. E. López Camba en E. Seijo Veiguela, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 4 maart 2009 (zaak R 376/2008-2) inzake een oppositieprocedure tussen El Corte Inglés, SA en Cor Sitzmöbel Helmut Lübke GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               COR Sitzmöbel Helmut Lübke GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 26 oktober 2004 in zaak T-55/03, Philippe Brendel tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Aanstelling — Indeling in rang en salaristrap — Extra salarisanciënniteit — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/34

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 26 oktober 2004
   in zaak T-55/03, Philippe Brendel tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Aanstelling - Indeling in rang en salaristrap - Extra salarisanciënniteit - Beroep tot schadevergoeding)
   (2005/C 6/67)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-55/03, Philippe Brendel, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en F. Clotuche Duvieusart, bijgestaan door D. Waelbroeck, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende enerzijds een vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende indeling van verzoeker in de rang A 7, salaristrap 2, en anderzijds een vordering tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en N. J. Forwood, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 26 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De Commissie wordt veroordeeld tot betaling van de moratoire interessen over het verschil tussen de aan verzoeker verschuldigde bezoldiging in de rang A 7, salaristrap 3, en de bezoldiging overeenkomend met de rang A 7, salaristrap 2, vanaf 16 april 2001; deze interessen worden berekend vanaf de verschillen data waarop deze bezoldiging volgens het Statuut diende te worden betaald, tot op de datum van de daadwerkelijke betaling, op de voet die door de Europese Centrale Bank tijdens de verschillende fasen van de betrokken periode voor basisfinancieringtransacties werd toegepast, vermeerderd met twee procentpunten.

               2)

               Op de vordering tot betaling van het verschil tussen de aan verzoeker verschuldigde bezoldiging in de rang A 7, salaristrap 3, en de bezoldiging overeenkomend met de rang A 7, salaristrap 2, vanaf 16 april 2001, behoeft niet te worden beslist

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Commissie zal haar eigen kosten en drievierde van de kosten van verzoeker dragen

               5)

               Verzoeker zal eenvierde van zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak T-722/15: Beroep ingesteld op 4 december 2015 — Interessengemeinschaft privater Milchverarbeiter Bayerns/Commissie

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/38

         Beroep ingesteld op 4 december 2015 — Interessengemeinschaft privater Milchverarbeiter Bayerns/Commissie
   (Zaak T-722/15)
   (2016/C 059/45)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Interessengemeinschaft privater Milchverarbeiter Bayerns e.V. (Mertingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Bittner en N. Thies, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren voor zover dit

                           —

                           in artikel 1 vaststelt dat in Duitsland voor de in Bayern uitgevoerde melkkwaliteitstests in strijd met artikel 108, lid 3, VWEU aan de betrokken melkveebedrijven in Bayern staatssteun is verleend, en dat deze staatssteun sinds 1 januari 2007 onverenigbaar is met de interne markt;

                           —

                           in de artikelen 2 tot en met 4 ten aanzien van de begunstigden de terugvordering beveelt van deze staatssteun vermeerderd met rente;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoekende partij de gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2015) 6295 final van de Commissie van 18 september 2015 inzake de door Duitsland verleende staatssteun voor melkkwaliteitstests in het kader van de wet melk en vetten SA.35484 (2013/C) (ex SA.35484 [2012/NN]).
   Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekende partij zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 108, lid 2, VWEU, in samenhang met de artikelen 6, lid 1, en 20, lid 1, eerste zin, van verordening (EG) nr. 659/1999 (1)

               Volgens verzoekende partij steunt het betreden besluit op feitelijke en juridische overwegingen die niet het voorwerp vormden van het besluit tot inleiding van de procedure.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU, doordat de middelen worden aangemerkt als staatsmiddelen
               Volgens verzoekende partij zijn de middelen uit de heffing niet als staatsmiddelen aan te merken omdat zij niet waren onderworpen aan voortdurende overheidscontrole en ter beschikking stonden van de nationale overheidsinstanties. De nationale overheidsinstanties hebben slechts de betalingen van de Beierse zuivelbedrijven doorgegeven aan de met de uitvoering van de melkkwaliteitstests belaste Milchprüfring.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU, doordat de financiering van de melkkwaliteitstests werd aangemerkt als staatssteun ten voordele van de Beierse zuivelbedrijven
               De kosten van de melkkwaliteitstests vormen geen lasten die de Beierse zuivelbedrijven normaal gezien dienen te dragen. De controles gebeurden in het algemeen belang. Bovendien stonden tegenover de vermeende voordelen van de zuivelbedrijven kosten in de vorm van een verplichte heffing.

               4.

               Vierde middel (subsidiair): schending van artikel 107, lid 3, VWEU
               Verzoekende partij betoogt dat verwerende partij de litigieuze middelen in de periode 2000-2006 als verenigbaar met de interne markt heeft beschouwd. Sindsdien zijn de litigieuze middelen niet veranderd. Hieruit kan worden afgeleid dat de beoordelingsmarge van verwerende partij bijgevolg in die zin was beperkt dat deze de sinds 1 januari 2007 verleende litigieuze middelen had moeten beschouwen als verenigbaar met de interne markt.

               5.

               Vijfde middel (subsidiair): schending van artikel 108, leden 1 en 3, VWEU, voor zover de financiering van de melkkwaliteitstests wordt aangemerkt als nieuwe staatssteun waarvoor bijgevolg een kennisgeving is vereist

               6.

               Zesde middel (subsidiair): schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen
               Verzoekende partij stelt ten slotte dat de Commissie voor de periode 2000-2006 had vastgesteld dat de financiering van de melkkwaliteitstests verenigbaar was met de interne markt. Bovendien heeft zij de financiering van de melkkwaliteitstests in februari 2012 nog bestaande staatssteun genoemd. Hierdoor heeft zij het gewettigd vertrouwen gewekt, dat in elk geval geen terugvordering van de beweerde staatssteun zou worden bevolen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-10/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  15 maart 2006  — Leite Mateus tegen Commissie ( Ambtenaren — Aanstelling — Herziening van indeling in rang — Artikel 31, lid 2, Statuut )

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/18

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2006 — Leite Mateus tegen Commissie
   (Zaak T-10/04) (1)

   („Ambtenaren - Aanstelling - Herziening van indeling in rang - Artikel 31, lid 2, Statuut”)
   (2006/C 108/30)
   Procestaal:Frans
   Partijen

      Verzoeker: Carlos Alberto Leite Mateus (Zaventem, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en V. Joris, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 20 december 2002 houdende definitieve indeling van verzoeker in de rang B3 met ingang van 1 maart 1988.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het besluit van de Commissie van 20 december 2002 houdende definitieve indeling van verzoeker in de rang B3 met ingang van 1 maart 1988, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 59 van 6.3. 2004.


title: Zaak T-151/17: Beroep ingesteld op 8 maart 2017 — Marriott Worldwide/EUIPO — Graf (Afbeelding van een gevleugelde stier)

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/35

         Beroep ingesteld op 8 maart 2017 — Marriott Worldwide/EUIPO — Graf (Afbeelding van een gevleugelde stier)
   (Zaak T-151/17)
   (2017/C 129/54)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Marriott Worldwide Corp. (Bethesda, Maryland, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Reid, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Johann Graf (Gumpoldskirchen, Oostenrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk (Afbeelding van een gevleugelde stier) — Uniemerk nr. 10 511 723

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 17 januari 2017 in zaak R 165/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 53, lid 1, onder a), juncto artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 53, lid 2, onder c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-700/13: Beroep ingesteld op 30 december 2013 — Bankia/Commissie

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/45

         Beroep ingesteld op 30 december 2013 — Bankia/Commissie
   (Zaak T-700/13)
   2014/C 52/87
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bankia, SA (Valencia, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero, A. Lamadrid de Pablo en A. Biondi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit, voor zover daarbij het pakket maatregelen dat volgens het besluit de zogeheten Spaanse leaseregeling („SEAF”) vormt, wordt gekwalificeerd als nieuwe staatssteun die onverenigbaar is met de interne markt;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit, waarbij de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden worden aangeduid als begunstigden van de vermeende steun en als enige begunstigden van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij terugvordering van de vermeende steun wordt gelast in strijd met algemene beginselen van het Unierecht;

               —

               nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij uitspraak wordt gedaan over de wettigheid van de privaatrechtelijke overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het in de onderhavige procedure bestreden besluit komt overeen met dat in zaak T-515/13, Spanje/Commissie (PB C 336, blz. 29).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1)

               Het bestreden besluit is in strijd met artikel 107 VWEU doordat daarbij de zogeheten SEAF en de individuele maatregelen waaruit zij bestaat, worden gekwalificeerd als staatssteun. De Commissie heeft ten onrechte een pakket afzonderlijke en autonome overheidsmaatregelen en particuliere maatregelen samen onderzocht en aan het Koninkrijk Spanje opgelegd. Voorts betwist verzoekster dat de betrokken maatregelen een selectief economisch voordeel kunnen verlenen aan de vermeende begunstigden ervan, alsook dat zij de concurrentie tussen die begunstigden en andere entiteiten kunnen verstoren en dat zij gevolgen kunnen hebben voor de handel tussen lidstaten.

               2)

               De Commissie heeft blijk gegeven van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting en de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU geschonden doordat zij de toepassing van de Spaanse tonnagebelastingregeling op bepaalde gevallen heeft gekwalificeerd als nieuwe steun in plaats van als bestaande steun. Aangezien de Commissie in 2002 de door Spanje aangemelde tonnagebelastingregeling heeft goedgekeurd, had zij, indien zij wou opkomen tegen de toepassing ervan, dat in ieder geval moeten doen volgens de procedure voor bestaande steun. De argumenten in het besluit voor het bestaan van nieuwe steun zijn kennelijk ongegrond.

               3)

               In haar derde middel tot nietigverklaring stelt verzoekster subsidiair schending van de artikelen 107 VWEU en 296 VWEU doordat de Commissie zich vergist en in ieder geval niet naar behoren motiveert waarom entiteiten zoals verzoekster (investeerders in economische samenwerkingsverbanden die onder het besluit vallende handelingen hebben verricht) worden aangemerkt als uiteindelijke en enige begunstigden van de bestreden maatregelen.

               4)

               In de vierde plaats stelt verzoekster, eveneens subsidiair, dat het in artikel 4 van het bestreden besluit vervatte bevel tot terugvordering in strijd is met het algemene beginsel van rechtszekerheid doordat daarbij de toepassing van dat beginsel ten onrechte in de tijd is beperkt.

               5)

               In haar vijfde middel tot nietigverklaring zet verzoekster uiteen waarom het bestreden besluit eveneens in strijd is met het beginsel van bevoegdheidstoedeling, de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU, artikel 14 van verordening nr. 659/1999 van de Raad en artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie doordat daarbij uitspraak wordt gedaan over de geldigheid van contractuele bedingen in privaatrechtelijke overeenkomsten naar Spaans recht tussen de investeerders en andere particuliere entiteiten.


title: Zaak T-259/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Nikolaou/Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid — Onderzoek van Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) inzake lid van Rekenkamer — Openbaarmaking van informatie — Bescherming van persoonsgegevens — Toegang tot onderzoeksdossier en tot verslag van OLAF — Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregels die particulieren rechten toekennen — Oorzakelijk verband — Schade )

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Nikolaou/Commissie
   (Zaak T-259/03) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid - Onderzoek van Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) inzake lid van Rekenkamer - Openbaarmaking van informatie - Bescherming van persoonsgegevens - Toegang tot onderzoeksdossier en tot verslag van OLAF - Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregels die particulieren rechten toekennen - Oorzakelijk verband - Schade’)
   (2007/C 247/33)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Kalliopi Nikolaou (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: V. Christianos en V. Vlassi, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en C. Ladenburger, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep krachtens artikel 288, tweede alinea, EG tot vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden door de bekendmaking van informatie betreffende een onderzoek dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) tegen haar heeft gevoerd, en door de weigering van het OLAF om haar inzage te verlenen in het onderzoeksdossier en om haar een afschrift van zijn eindverslag te verschaffen
   Dictum

               1)

               De Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan Kalliopi Nikolaou van een vergoeding van 3 000 EUR.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Nikolaou zal drie kwart van haar eigen kosten dragen alsmede drie kwart van de kosten van de Commissie; de Commissie draagt een kwart van haar eigen kosten en een kwart van de kosten van Nikolaou.

      (1)  PB C 264 van 1.11.2003.


title: Zaak T-141/17: Beroep ingesteld op 6 maart 2017 — Amisi Kumba/Raad

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/31

         Beroep ingesteld op 6 maart 2017 — Amisi Kumba/Raad
   (Zaak T-141/17)
   (2017/C 129/47)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gabriel Amisi Kumba (Kasa-Vubu, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordiger: O. Okito, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van verordening (EU) 2016/2230 tot uitvoering van besluit (GBVB) 2016/2231 van de Raad van 12 december 2016 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen die handelen in strijd met het wapenembargo tegen de Democratische Republiek Congo en tot wijziging van besluit 2010/788/GBVB, voor zover die verordening betrekking heeft op Gabriel Amisi Kumba;

               —

               de Raad verwijzen in zijn eigen kosten alsmede in die van verzoeker en van alle interveniërende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-139/17, Kibelisa/Raad.


title: Zaak F-32/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 4 oktober 2007 — De la Cruz e.a./Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk (Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Hervorming van ambtenarenstatuut — Voormalige plaatselijke functionarissen — Vaststelling van indeling en bezoldiging bij aanwerving — Gelijkwaardigheid van posten — Raadpleging van personeelscomité)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/68

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 4 oktober 2007 — De la Cruz e.a./Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk
   (Zaak F-32/06) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Hervorming van ambtenarenstatuut - Voormalige plaatselijke functionarissen - Vaststelling van indeling en bezoldiging bij aanwerving - Gelijkwaardigheid van posten - Raadpleging van personeelscomité)
   (2007/C 269/122)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: María del Carmen de la Cruz (Galdakao, Spanje) e.a. (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk (vertegenwoordigers: E. Ortega, C. Georges en J. G. Blanch, gemachtigden, bijgestaan door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van de besluiten van het TABG houdende weigering om verzoekers, arbeidscontractanten die in functiegroep II zijn ingedeeld, te herindelen in functiegroep III en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               De besluiten van het Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk (OSHA) waarbij verzoekers krachtens hun op 28 en 29 april 2005 ondertekende overeenkomsten van arbeidscontractanten worden ingedeeld in functiegroep II, worden nietig verklaard.

               2)

               De overige vorderingen worden afgewezen.

               3)

               Het OSHA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006, blz. 51.


               8.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/32

         Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 10 januari 2014
   (Zaak E-3/14)
   (2014/C 138/09)
   Op 10 januari 2014 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Koninkrijk Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis en Markus Schneider, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               te verklaren dat het Koninkrijk Noorwegen, door in gebreke te blijven binnen de voorgeschreven termijn de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn waarnaar wordt verwezen in punt 65a van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2009/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 inzake luchthavengelden), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, goed te keuren en/of de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA daarvan onverwijld in kennis te stellen, de krachtens de richtlijn en artikel 7 van de EER-overeenkomst op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van de procedure te verwijzen.

      Feiten en argumenten

               —

               Dit verzoek heeft betrekking op het feit dat het Koninkrijk Noorwegen op 30 maart 2013 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tot hem had gericht op 30 januari 2013 en dat betrekking had op de niet-omzetting in nationaal recht van Richtlijn 2009/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 inzake luchthavengelden (hierna „de richtlijn” genoemd), waarnaar wordt verwezen in punt 65a van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat het Koninkrijk Noorwegen de krachtens artikel 13 van de richtlijn en artikel 7 van de EER-overeenkomst op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen door in gebreke te blijven binnen de voorgeschreven termijn de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn, goed te keuren en/of de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA daarvan in kennis te stellen.