title: Zaak C-96/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Terrassa (Spanje) op 22 februari 2017 — Gardenia Vernaza Ayovi/Consorci Sanitari de Terrassa

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Terrassa (Spanje) op 22 februari 2017 — Gardenia Vernaza Ayovi/Consorci Sanitari de Terrassa
   (Zaak C-96/17)
   (2017/C 151/26)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social de Terrassa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gardenia Vernaza Ayovi

      Verwerende partij: Consorci Sanitari de Terrassa

      Prejudiciële vragen

               1)

               Omvat het begrip „arbeidsvoorwaarden”, in de zin van clausule 4, punt 1, van [de raamovereenkomst die is opgenomen in de bijlage bij] richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (1), de rechtsgevolgen van de onrechtmatigverklaring van een tuchtrechtelijk ontslag, en met name het rechtsgevolg waarop wordt gedoeld in artikel 96, lid 2, van [de Ley del Estatuto Básico del Empleado Público (wet houdende het basisstatuut van het overheidspersoneel), waarvan de herziene tekst is goedgekeurd bij] Real Decreto Legislativo (koninklijk besluit) 5/2015 van 30 oktober 2015 […]?

               2)

               Dient een situatie als bedoeld in artikel 96, lid 2, van [de Ley del Estatuto Básico del Empleado Público, waarvan de herziene tekst is goedgekeurd bij] Real Decreto Legislativo (koninklijk besluit) 5/2015 van 30 oktober 2015 […], waarin de onrechtmatig of onwettigverklaring van het tuchtrechtelijk ontslag van een werknemer in vaste dienst van de overheid er steeds toe leidt dat de werknemer opnieuw in dienst moet worden genomen, terwijl in het geval van een tuchtrechtelijk ontslag van een werknemer met een overeenkomst voor onbepaalde tijd — of een tijdelijke overeenkomst — die dezelfde functies uitoefent als een werknemer met een vast dienstverband, de mogelijkheid bestaat hem, in ruil voor een schadevergoeding, niet opnieuw in dienst te nemen, als discriminerend te worden aangemerkt op grond van clausule 4, punt 1, van [de raamovereenkomst die is opgenomen in de bijlage bij] richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd?

               3)

               Kan, in dezelfde situatie als beschreven in de voorgaande vraag, een ongelijke behandeling worden gerechtvaardigd in het licht van artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in plaats van in het licht van voornoemde richtlijn?

      (1)  PB 1999, L 175, blz. 43.


title: Zaak C-403/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door High Court of Ireland (Ierland) op 16 juli 2013 — Lisa Kelly/Minister for Social Protection

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door High Court of Ireland (Ierland) op 16 juli 2013 — Lisa Kelly/Minister for Social Protection
   (Zaak C-403/13)
   2013/C 274/24
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Ireland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lisa Kelly

      Verwerende partij: Minister for Social Protection

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer een in lidstaat A wonende werkneemster verzoekt om een socialezekerheidsuitkering wegens ziekte — nadat zij iets minder dan drie jaar in die lidstaat heeft gewerkt en in het kader daarvan socialezekerheidsbijdragen heeft betaald, en vervolgens de laatste zes maanden vóór zij ziek werd in lidstaat B heeft gewerkt en in het kader daarvan socialezekerheidsbijdragen heeft betaald — moet haar verzoek dan worden behandeld (i) volgens het recht van lidstaat B, overeenkomstig artikel 11, lid 3, sub a, van verordening (EG) nr. 883/2004 (1), of (ii) volgens het recht van lidstaat A — haar woonstaat — overeenkomstig artikel 11, lid 3, sub e?

               2)

               Is het voor de beantwoording van de eerste vraag relevant dat de betrokken werkneemster niet in aanmerking komt voor een socialezekerheidsuitkering indien het recht van lidstaat B van toepassing is, terwijl zij wel voor een dergelijke uitkering in aanmerking komt wanneer het recht van haar woonstaat (lidstaat A) van toepassing is?

      (1)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB L 166, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-504/99

text:
21.10.2000            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 302/23
               Doorhaling van zaak C-33/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-231/99 (1)
                       (2000/C 302/52)                                                       (2000/C 302/56)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 2000 de              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 juli 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-33/00: Commissie         doorhaling in het register gelast van zaak C-231/99: Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.               van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            (1) PB C 246 van 28.8.1999.
               Doorhaling van zaak C-34/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-495/99 (1)
                       (2000/C 302/53)                                                       (2000/C 302/57)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 2000 de              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 juli 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-34/00: Commissie         doorhaling in het register gelast van zaak C-495/99: Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.               van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            (1) PB C 63 van 4.3.2000.
              Doorhaling van zaak C-342/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-432/97 (1)
                       (2000/C 302/54)                                                       (2000/C 302/58)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie van
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 juni 2000 de              de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 juli
doorhaling in het register gelast van zaak C-342/99 (verzoek          2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
van het Landesgericht Korneuburg om een prejudiciële beslis-          C-432/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen
sing): NEW YORKER S.H.K. Jeans GmbH tegen SIMPEX-                     tegen Bondsrepubliek Duitsland.
1000ST.
                                                                      (1) PB C 55 van 20.2.1998.
(1) PB C 352 van 4.12.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-271/99 (1)
              Doorhaling van zaak C-504/99 (1)
                                                                                (2000/C 302/59)
                        (2000/C 302/55)
                                                                      De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie van
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juli
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 juni 2000 de              2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
doorhaling in het register gelast van zaak C-504/99: Commissie        C-271/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.               tegen Koninkrijk België.
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            (1) PB C 281 van 2.10.1999.


title: Zaak T-570/13: Beroep ingesteld op 25 oktober 2013 — Agriconsulting Europe/Commissie

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/38

         Beroep ingesteld op 25 oktober 2013 — Agriconsulting Europe/Commissie
   (Zaak T-570/13)
   2013/C 367/69
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Agriconsulting Europe SA (Brussel, België) (vertegenwoordiger: R. Sciaudone, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de gevorderde maatregel van instructie toe te wijzen;

               —

               de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de in het beroepschrift gekwantificeerde schade, vermeerderd met een bedrag dat het Gerecht passend acht;

               —

               de in de bijlagen A.23 en A.24 verstrekte gegevens vertrouwelijk te behandelen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van het onderhavige geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep strekt tot vergoeding van de schade die is geleden als gevolg van de onregelmatigheden die de Commissie zou hebben begaan in het kader van de opdracht „Opstelling van een netwerkfaciliteit voor de tenuitvoerlegging van het Europees innovatiepartnerschap (EIP),Productiviteit en duurzaamheid in de landbouw’” (AGRI-2012-EIP-01).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan.

               1)

               Onjuiste beoordeling van de inschrijving en schending van het beginsel van gelijke behandeling met betrekking tot gunningscriterium 1.
               In dat verband voert verzoekster aan:

                           —

                           de beoordelingscommissie heeft ten onrechte geoordeeld dat Agriconsulting de communicatiestrategie niet heeft uitgewerkt; de technische offerte van verzoekster bevat immers maar liefst zes pagina’s waarin dit aspect uitvoerig wordt uitgewerkt;

                           —

                           de beoordelingscommissie heeft het beginsel van gelijke behandeling geschonden, aangezien zij de communicatiestrategie in de inschrijving van verzoekster heeft beoordeeld in het kader van criterium 1, terwijl zij dit aspect voor de inschrijving van de onderneming waaraan de opdracht is gegund, in het kader van criterium 2 heeft beoordeeld.

               2)

               Onjuiste beoordeling van de inschrijving en onjuiste uitlegging en toepassing van gunningscriterium 2.
               In dat verband voert verzoekster aan:

                           —

                           de beoordelingscommissie heeft ten onrechte gemeend dat er een verplichting bestond te waarborgen dat een groot aantal permanente personeelsleden aanwezig is en de inschrijving van verzoekster bij gebreke daarvan moest worden afgewezen;

                           —

                           de beoordelingscommissie heeft nagelaten de bijdrage van externe deskundigen bij de beoordeling te betrekken.

               3)

               Onjuiste beoordeling van de inschrijving, schending van de regels voor met Europese middelen gefinancierde opdrachten en schending van de aanbestedingsregels met betrekking tot gunningscriterium 3.

                           —

                           In dat verband voert verzoekster aan dat de beoordelingscommissie onderdelen die in de voorafgaande selectiefase waren beoordeeld, opnieuw heeft beoordeeld. Zodoende heeft zij de grenzen en de regels die gelden voor de selectiefase en de fase van de gunning van de overeenkomst geschonden.

               4)

               Schending van het evenredigheidsbeginsel en strijd met de verplichting de gunningscriteria niet te verwarren met de criteria voor de selectie van de inschrijvingen, in verband met gunningscriterium 3.

                           —

                           Als wordt aanvaard dat gunningscriterium 3 een beoordeling op basis van louter het aantal personeelsleden toelaat, is dat criterium onevenredig en ontoereikend ten opzichte van de doelstelling de economisch voordeligste aanbieding te vinden, en is het in strijd met de verplichting de gunningscriteria voor de vergelijkende beoordeling van de inschrijvingen niet te verwarren met die voor de administratieve selectie van de inschrijvingen.

               5)

               Schending van het beginsel van scheiding van de verschillende fasen van een openbare aanbesteding waarin de opdracht aan de economisch gunstigste aanbieding wordt gegund, in verband met gunningscriterium 3.

                           —

                           De beoordelingscommissie heeft informatie gebruikt die is vergaard in het kader van de fase van de beoordeling van de financiële offerte om het oordeel in de voorafgaande fase van de kwalitatieve beoordeling van de inschrijving van verzoekster te wijzigen. Zodoende heeft zij het beginsel geschonden van scheiding van de fasen in een openbare aanbesteding waarin de opdracht aan de economisch gunstigste aanbieding wordt gegund.

               6)

               Kennelijk onjuiste beoordeling van de inschrijving in verband met gunningscriterium 3 wat betreft het vermogen de voornaamste taken uit te voeren.

                           —

                           Anders dan voorzien in het bestek heeft de beoordelingscommissie geoordeeld dat betrokkenheid van het teamhoofd en diens adjunct, zij het beperkt, bij het toezicht op en de controle van de aanvullende taken de uitvoering van de voornaamste taken onmogelijk maakte.

               7)

               Onjuiste uitlegging en toepassing van het begrip abnormaal lage inschrijving.

                           —

                           De beoordelingscommissie heeft een anomalie geconstateerd met betrekking tot slechts een deel van de taken (de aanvullende taken) zonder te beoordelen of de gehele inschrijving van verzoekster door deze „anomalie” in feite onbetrouwbaar of onverenigbaar met betrekking tot de uitvoering van het voorwerp van de overeenkomst wordt.

               8)

               Willekeurige en onredelijke maatstaven voor de toepassing van het begrip abnormaal lage inschrijving en schending van de beginselen van hoor en wederhoor en van gelijke behandeling.
               De beoordelingscommissie heeft arbitraire en ongerechtvaardigde criteria aangelegd om te berekenen in hoeverre de inschrijving van verzoekster abnormaal is, zonder rekening te houden met de organisatorische en commerciële capaciteiten van verzoekster.


title: Zaak C-484/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank ’s-Gravenhage — Nederland) — Georgetown University/Octrooicentrum Nederland, handelend onder de naam NL Octrooicentrum (Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Aanvullend beschermingscertificaat — Verordening (EG) nr. 469/2009 — Artikel 3 — Voorwaarden voor verkrijging van dit certificaat — Mogelijkheid om meerdere aanvullende beschermingscertificaten te verkrijgen op basis van eenzelfde octrooi)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/20

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank ’s-Gravenhage — Nederland) — Georgetown University/Octrooicentrum Nederland, handelend onder de naam NL Octrooicentrum
   (Zaak C-484/12) (1)

   (Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Aanvullend beschermingscertificaat - Verordening (EG) nr. 469/2009 - Artikel 3 - Voorwaarden voor verkrijging van dit certificaat - Mogelijkheid om meerdere aanvullende beschermingscertificaten te verkrijgen op basis van eenzelfde octrooi)
   2014/C 52/33
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank ’s-Gravenhage

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Georgetown University

      Verwerende partij: Octrooicentrum Nederland, handelend onder de naam NL Octrooicentrum

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank ’s Gravenhage — Nederland — Uitlegging van de artikelen 3, sub c, en 14, sub b, van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 152, blz. 1) — Voorwaarden voor de verkrijging van het certificaat — Van kracht zijnd basisoctrooi dat meerdere producten beschermt — Al dan geen recht op certificaat voor ieder product

      Dictum

   In omstandigheden als die in het hoofdgeding, waarin op basis van een basisoctrooi en de vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel dat bestaat uit een samenstelling van meerdere werkzame stoffen, de houder van dit octrooi reeds een aanvullend beschermingscertificaat heeft verkregen voor deze samenstelling van werkzame stoffen die door dit octrooi wordt beschermd in de zin van artikel 3, sub a, van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen, moet artikel 3, sub c, van deze verordening aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat deze houder ook een aanvullend beschermingscertificaat verkrijgt voor één van deze werkzame stoffen die afzonderlijk ook als zodanig door dit octrooi wordt beschermd.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Zaak T-295/08: Beroep ingesteld op 23 juli 2008 — CPS Color Group/BHIM — Fema Farben und Putze (TEMACOLOR)

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/19

         Beroep ingesteld op 23 juli 2008 — CPS Color Group/BHIM — Fema Farben und Putze (TEMACOLOR)
   (Zaak T-295/08)
   (2008/C 247/37)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: CPS Color Group Oy (Vantaa, Finland) (vertegenwoordiger: P. Hagman, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Fema Farben und Putze GmbH (Ettlingen, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 mei 2008 in zaak R 808/2007-1 vernietigen; en

               —

               verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „TEMACOLOR” voor waren van klasse 2

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Duitse merkinschrijving nr. 2 104 061 voor het woordmerk „FEMA-Color” voor waren van klasse 2; internationale merkinschrijving nr. 691 406 voor het woordmerk „FEMA-Color” voor waren van klasse 2

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: de kamer van beroep heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in strijd met artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad te oordelen dat de conflicterende merken dermate overeenstemmen dat verwarring ontstaat.


title: Zaak C-501/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 10 november 2014 — EL-EM-2001 Ltd./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 10 november 2014 — EL-EM-2001 Ltd./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága
   (Zaak C-501/14)
   (2015/C 046/29)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: EL-EM-2001 Ltd.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 19, lid 1, van verordening (EG) nr. 561/2006 (1) aldus worden uitgelegd dat de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van een sanctie die door een lidstaat is vastgesteld en opgelegd voor een inbreuk, uitsluitend kunnen worden toegepast ten aanzien van degene die de betrokken inbreuk heeft gemaakt?
               Met andere woorden: is een nationale regeling op grond waarvan de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van een door een lidstaat vastgestelde en opgelegde sanctie, kunnen worden toegepast ten aanzien van een (natuurlijke of rechts)persoon waarvan in de administratieve procedure niet is vastgesteld dat hij een inbreuk heeft gemaakt, gelet op artikel 18 van verordening (EG) nr. 561/2006, in strijd met de krachtens artikel 19, lid 1, eerste volzin, van die verordening op de lidstaten rustende verplichting?

               2)

               Zo neen, moet artikel 19, lid 1, van verordening (EG) nr. 561/2006 dan aldus worden uitgelegd dat een maatregel die wordt toegepast ten aanzien van een derde (natuurlijke of rechtspersoon) wegens een inbreuk die door een ander is gemaakt, hoewel niet is vastgesteld dat die derde zich schuldig heeft gemaakt aan een inbreuk, een aan de derde opgelegde sanctie is, ongeacht de benaming die eraan wordt gegeven?

               3)

               Indien het antwoord op de tweede vraag bevestigend luidt, is een nationale regeling die het met het oog op de uitvoering van de sanctie die is opgelegd wegens een door de bestuurder van een voertuig gemaakte inbreuk, mogelijk maakt een sanctie — die „maatregel” wordt genoemd, maar een bestraffend karakter heeft — op te leggen aan een andere (natuurlijke of rechts)persoon, in strijd met het verbod van dubbele toetsing als bedoeld in artikel 19, lid 1, van verordening (EG) nr. 561/2006?

      (1)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad (PB L 102, blz. 1).


title: Zaak C-57/07: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 6 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/86/EG — Recht op gezinshereniging — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/14

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 6 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-57/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/86/EG - Recht op gezinshereniging - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2008/C 22/27)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: M. Condou-Durande, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: C. Schiltz, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (PB L 251, blz. 12)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak T-370/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Frankrijk/Commissie ( EOGFL — Afdeling Garantie — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Wijnsector — Herstructurerings- en omschakelingssteun — Begrip in aanmerking komende oppervlakte )

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/18

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-370/05) (1)

   („EOGFL - Afdeling Garantie - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Wijnsector - Herstructurerings- en omschakelingssteun - Begrip „in aanmerking komende oppervlakte’)
   (2008/C 272/32)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. de Bergues en A. Colomb, vervolgens G. de Bergues en A. L. During, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: M. Nolin, gemachtigde)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2005/579/EG van de Commissie van 20 juli 2005 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 199, blz. 84), voor zover daarbij, uit hoofde van een correctie met betrekking tot de vaststelling van de oppervlakten die in aanmerking komen voor steun voor herstructurering en omschakeling van wijngaarden voor de begrotingsjaren 2001-2003, bepaalde uitgaven van communautaire financiering worden uitgesloten
   Dictum

               1)

               Beschikking 2005/579/EG van de Commissie van 20 juli 2005 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, wordt nietig verklaard voor zover daarbij, uit hoofde van een aan de Franse Republiek opgelegde correctie met betrekking tot de vaststelling van de oppervlakten die in aanmerking komen voor steun voor herstructurering en omschakeling van wijngaarden voor de begrotingsjaren 2001-2003, het bedrag van 13 519 122,05 EUR van communautaire financiering wordt uitgesloten.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 315 van 10.12.2005.


title: Zaak T-503/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 4 mei 2009 — Rundpack/BHIM (Weergave van een beker)

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/50

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 4 mei 2009 — Rundpack/BHIM (Weergave van een beker)
   (Zaak T-503/08) (1)

   2009/C 153/97

      Procestaal: Duits

   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak C-487/08: Beroep ingesteld op 11 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/16

         Beroep ingesteld op 11 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-487/08)
   (2009/C 19/29)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en I. Martinez del Peral Cagigal, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door de ongelijke behandeling van dividenden die worden uitgekeerd aan buitenlandse aandeelhouders en dividenden die worden uitgekeerd aan binnenlandse aandeelhouders, de krachtens artikel 56 EG en artikel 40 EER-Overeenkomst op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Overeenkomstig de Spaanse wettelijke regeling kunnen vennootschappen die een aanzienlijke deelneming in het kapitaal van een dochteronderneming bezitten, het van deze dochteronderneming ontvangen brutodividend volledig aftrekken van hun belastbare inkomsten. Om voor deze regeling in aanmerking te komen, moeten de in Spanje gevestigde moedermaatschappijen gedurende een ononderbroken termijn van ten minste één jaar een deelneming van 5 % of méér in het kapitaal van de ingezeten dochteronderneming hebben gehad. De dividenden die voldoen aan de voorwaarden van deze regeling zijn vrijgesteld van bronbelasting.
   Niet in Spanje gevestigde moedermaatschappijen moeten een deelneming van 20 % bezitten om voor de vrijstelling in aanmerking te komen. Met ingang van 1 januari 2007 is deze drempel verlaagd tot een deelneming van 15 %; op 1 januari 2009 wordt hij verder verlaagd tot een deelneming van 10 %. Anders dan in Spanje gevestigde moedermaatschappijen, moeten moedermaatschappijen die zijn gevestigd in een andere lidstaat van de EG of in een staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte en die een deelneming in het kapitaal van 5 % of méér maar lager dan de genoemde drempels bezitten, dus belasting betalen over de door hun dochteronderneming uitgekeerde dividenden.
   De Commissie is van mening dat de ongelijke behandeling waarin de Spaanse wettelijke regeling voorziet, op grond waarvan niet-ingezeten moedermaatschappijen een grotere deelneming in het kapitaal moeten bezitten dan ingezeten moedermaatschappijen om te worden vrijgesteld van de belasting op dividenden die door op het Spaanse grondgebied gevestigde dochterondernemingen worden uitgekeerd, discriminerend is en een inbreuk vormt op artikel 56 EG en artikel 40 EER-Overeenkomst. Volgens de Commissie wordt deze extra belastingdruk op moedermaatschappijen met zetel in een andere EG-lidstaat of in een EER-lidstaat door niets gerechtvaardigd.


title: Doorhaling van zaak T-196/98

text:
18.3.2000             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 79/43
              Doorhaling van zaak T-196/98 (1)                                        Doorhaling van zaak T-208/99 (1)
                        (2000/C 79/91)                                                          (2000/C 79/93)
                      (Procestaal: Italiaans)                                                 (Procestaal: Italiaans)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste              De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 26 november 1999 de doorhaling in het register gelast               van 27 januari 2000 de doorhaling in het register gelast
van zaak T-196/98: E. Peña Abizanda e.a. tegen Commissie               van zaak T-208/99: M. Bangemann tegen Raad van de
van de Europese Gemeenschappen.                                         Europese Unie.
(1) PB C 48 van 20.2.1999.                                              (1) PB C 314 van 30.10.1999.
              Doorhaling van zaak T-101/99 (1)                                        Doorhaling van zaak T-324/99 (1)
                        (2000/C 79/92)                                                          (2000/C 79/94)
                      (Procestaal: Italiaans)                                                 (Procestaal: Italiaans)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste             De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 25 januari 2000 de doorhaling in het register gelast van            van 11 januari 2000 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-101/99: A. Kind tegen Commissie van de Europese                  zaak T-324/99: Association des Fonctionnaires Indépendants
Gemeenschappen.                                                         pour la Défense de la Fonction Publique Européenne (TAO/AFI)
                                                                        en R. De Simone tegen Commissie van de Europese Gemeen-
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                             schappen.
                                                                        (1) PB C 34 van 5.2.2000.


title: Zaak C-10/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 13 januari 2014 — J.B.G.T. Miljoen, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 13 januari 2014 — J.B.G.T. Miljoen, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-10/14)
   2014/C 129/11
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: J.B.G.T. Miljoen

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient voor de toepassing van artikel 63 VWEU de vergelijking van een niet-ingezetene met een ingezetene in een geval als het onderhavige waarin op een dividenduitkering door de bronstaat dividendbelasting is ingehouden, zich mede uit te strekken tot de op de dividendinkomsten drukkende inkomstenbelasting, waarmee de dividendbelasting bij ingezetenen wordt verrekend?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt, dient bij de beoordeling of de effectieve belastingdruk voor een niet-ingezetene hoger is dan de belastingdruk voor een ingezetene, een vergelijking te worden gemaakt van de ten laste van de niet-ingezetene ingehouden Nederlandse dividendbelasting met de door een ingezetene verschuldigde Nederlandse inkomstenbelasting berekend over het forfaitaire inkomen dat in het jaar van ontvangst van de dividenden kan worden toegerekend aan het totale bezit aan beleggingsaandelen in Nederlandse vennootschappen, of noopt het recht van de Europese Unie ertoe dat een andere vergelijkingsmaatstaf in aanmerking wordt genomen?


title: Zaak T-14/11: Beroep ingesteld op 11 januari 2011 — Timab Industries en CFPR/Commissie

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/22

         Beroep ingesteld op 11 januari 2011 — Timab Industries en CFPR/Commissie
   (Zaak T-14/11)
   2011/C 80/42
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Timab Industries (Dinard, Frankrijk) en Cie financière et de participations Roullier (CFPR) (Saint-Malo, Frankrijk) (vertegenwoordiger: N. Lenoir, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters verzoeken om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 17 november 2010 houdende stilzwijgende weigering om toegang te verlenen tot documenten van de Commissie inzake de door haar ingeleide procedure in zaak COMP/38.866 betreffende een mededingingsregeling op de Europese markt voor fosfaten voor diervoeder.
   Ter onderbouwing van hun beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

               1)

               Schending van de motiveringsplicht, voor zover de Commissie niet heeft geantwoord op het confirmatieve verzoek om toegang tot haar beschikking(en) houdende vaststelling van de bandbreedte van de verwachte geldboetes voor de adressaten van de na een schikkingsprocedure vastgestelde beschikking C(2010) 5004 def.

               2)

               Onjuiste toepassing van het recht en kennelijke beoordelingsfouten, voor zover de Commissie zich tijdens het onderzoek van het verzoek om toegang tot de documenten op artikel 4, lid 2, eerste en derde streepje, en lid 3, tweede alinea, van verordening nr. 1049/2001 (1) heeft beroepen om de weigering van toegang te rechtvaardigen. Verzoeksters betogen dat de gevraagde documenten:

                           —

                           geen standpuntbepalingen zijn, maar beschikkingen waarvan niet is aangetoond dat de mededeling ervan het besluitvormingsproces ernstig kan ondermijnen;

                           —

                           geen gevoelige commerciële informatie bevatten;

                           —

                           geen verband houden met inspecties, onderzoeken en audits.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Doorhaling van zaak T281/97

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/66

         Doorhaling van zaak T281/97 (1)

   (2004/C 94/164)

      (Procestaal: Engels)

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 januari 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T281/97: Milk Products Holdings (Europe) Limited e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 387 van 20.12.1997.


title: Zaak F-84/12: Beroep ingesteld op 1 augustus 2012 — ZZ/Raad

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/35

         Beroep ingesteld op 1 augustus 2012 — ZZ/Raad
   (Zaak F-84/12)
   2012/C 295/62
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit houdende weigering om verzoeker rechtstreeks toegang te verlenen tot het eindrapport van de conclusies van de invaliditeitscommissie en tot de diagnose van de derde arts van die commissie

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 17 oktober 2011 waarbij verzoeker de rechtstreekse toegang wordt geweigerd tot het eindrapport van de conclusies van de invaliditeitscommissie en tot de diagnose van de derde arts;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 24 maart 2012 waarbij de krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut ingediende klacht is beantwoord;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de materiële en immateriële schade en van een vertragingsrente van 6,75 %;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten.


title: Zaak T-372/09: Beroep ingesteld op 21 september 2009 — Visti Beheer BV/BHIM — Meister (GOLD MEISTER)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/55

         Beroep ingesteld op 21 september 2009 — Visti Beheer BV/BHIM — Meister (GOLD MEISTER)
   (Zaak T-372/09)
   2009/C 282/104
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Visti Beheer BV (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: A. Herbertz, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Meister + Co. AG (Wollerau, Zwitserland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 26 juni 2009 (zaak R 1465/2008-1) herzien in de zin dat de beslissing van het Bureau in de oppositieprocedure (B 1 134 651) wordt vernietigd en gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5 243 209 voor de litigieuze waren wordt ingewilligd;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „GOLD MEISTER” voor waren en diensten van de klassen 3, 14, 16, 35, 37, 40 en 42 (aanvraag nr. 5 243 209)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Meister + Co. AG

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk nr. 39 534 716 en gemeenschapsmerk „MEISTER” nr. 2 607 737) voor waren van klasse 14, waarbij de oppositie enkel tegen inschrijving voor waren van deze klasse is gericht

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien er geen gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-630/14: Beroep ingesteld op 20 augustus 2014 — Primo Valore/Commissie

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/27

         Beroep ingesteld op 20 augustus 2014 — Primo Valore/Commissie
   (Zaak T-630/14)
   2014/C 361/41
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Primo Valore (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: M. Moretto, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               te verklaren dat de Europese Commissie de krachtens verordening nr. 999/2001 (1) en verordening nr. 178/2002 (2), alsook krachtens de algemene beginselen van non-discriminatie en evenredigheid op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door na te laten het regelgevend comité, overeenkomstig de procedure van artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, van besluit 1999/468/EG, een ontwerp voor te leggen van maatregelen voor een hernieuwde behandeling van bijlage V, punt 2, van verordening nr. 999/2001, volgens welke gespecificeerd risicomateriaal van oorsprong uit de lidstaten van de Europese Unie moet worden verwijderd en vernietigd, hoewel deze lidstaten zijn erkend als landen met een verwaarloosbaar risico van BSE (boviene spongiforme encefalopathie);

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verplichting te handelen voor de Commissie krachtens artikel 8, lid 1, laatste volzin, in samenhang met artikel 5, leden 1 en 3, van verordening nr. 999/2001, artikel 5, lid 3, van verordening nr. 178/2002, artikel 7, lid 2, tweede volzin, van dezelfde verordening en de artikelen 23 en 24 van verordening nr. 999/2001

                           —

                           Krachtens de aangehaalde bepalingen rust op de Commissie een plicht de voorlopige afwijking die in bijlage V, punt 2, van verordening nr. 999/2001 is ingevoerd, opnieuw in behandeling te nemen en het regelgevend comité overeenkomstig de procedure van artikel 5 bis van besluit 1999/468/EG een ontwerp van maatregelen voor wijziging van deze bijlage V voor te leggen, een en ander om te verzekeren dat de internationale gezondheidsvoorschriften van het OIE in acht worden genomen. Daarin is geen lijst van gespecificeerd risicomateriaal opgenomen voor landen als Italië, die zijn erkend als landen met een verwaarloosbaar risico, dat wil zeggen landen met het laagste risiconiveau in de internationale classificatie van het OIE.

               2.

               Tweede middel: verplichting te handelen die rust op de Commissie krachtens het discriminatieverbod, artikel 7, lid 2, tweede volzin, van verordening nr. 178/2002 en de artikelen 23 en 24 van verordening nr. 999/2001

                           —

                           Uit hoofde van dit beginsel en de aangehaalde bepalingen was de Commissie, toen het OIE in mei 2008, in mei 2011, in mei 2012 en in mei 2013 enkele lidstaten van de Europese Unie, waaronder Italië, heeft geclassificeerd als landen met een verwaarloosbaar BSE-risico, gehouden de regelgeving aan deze nieuwe gegevens aan te passen en de afwijking in bijlage V, punt 2, van de verordening opnieuw in behandeling te nemen, om te verzekeren dat het discriminatieverbod in acht wordt genomen. Deze afwijking behandelt namelijk enerzijds analoge situaties verschillend: die van producenten uit lidstaten van de Unie en van producenten uit derde landen die zijn erkend als landen met een verwaarloosbaar BSE-risico. Anderzijds worden verschillende situaties gelijk behandeld: die van producenten uit lidstaten van de Unie die zijn erkend als landen met een verwaarloosbaar BSE-risico en van producenten uit lidstaten van de Unie die niet als zodanig zijn erkend.

               3.

               Derde middel: verplichting te handelen die rust op de Commissie krachtens het evenredigheidsbeginsel, artikel 7, lid 2, van verordening nr. 178/2002 en de artikelen 23 en 24 van verordening nr. 999/2001

                           —

                           Uit hoofde van dit beginsel en de aangehaalde bepalingen was de Commissie, nadat het OIE enkele lidstaten van de Europese Unie had geclassificeerd als landen met een verwaarloosbaar BSE-risico, gehouden de regelgeving aan deze nieuwe gegevens aan te passen en de voorlopige afwijking in bijlage V, punt 2, van de verordening opnieuw in behandeling te nemen, om te verzekeren dat het evenredigheidsbeginsel in acht wordt genomen. Volgens verzoekster is de keuze van de Commissie om de afwijking in bijlage V, punt 2, niet opnieuw in behandeling te nemen, niet geschikt om de door haar ingeroepen doelstelling van bescherming van de gezondheid te verwezenlijken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (PB L 147, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (PB L 31, blz. 1).


title: Zaak T-282/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 28 april 2009 — Tailor/BHIM (Afbeelding van linkerachterzak) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat linkerachterzak afbeeldt — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Kennelijk ongegrond beroep )

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/39

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 28 april 2009 — Tailor/BHIM (Afbeelding van linkerachterzak)
   (Zaak T-282/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat linkerachterzak afbeeldt - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Kennelijk ongegrond beroep”)
   2009/C 153/75
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Tom Tailor GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. O. Gillert, K. Vanden Bossche en F. Schiwek, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 15 mei 2007 (zaak R 669/2006-1) betreffende de inschrijving als gemeenschapsmerk van een beeldteken dat een linkerachterzak afbeeldt

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Tom Tailor GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Zaak C-265/12: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Citroën Belux NV/Federatie voor Verzekerings- en Financiële Tussenpersonen (FvF) (Artikel 56 VWEU — Vrijheid van dienstverrichting — Richtlijn 2005/29/EG — Oneerlijke handelspraktijken — Consumentenbescherming — Gezamenlijke aanbiedingen die minstens één financiële dienst omvatten — Verbod — Uitzonderingen)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/17

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Citroën Belux NV/Federatie voor Verzekerings- en Financiële Tussenpersonen (FvF)
   (Zaak C-265/12) (1)

   (Artikel 56 VWEU - Vrijheid van dienstverrichting - Richtlijn 2005/29/EG - Oneerlijke handelspraktijken - Consumentenbescherming - Gezamenlijke aanbiedingen die minstens één financiële dienst omvatten - Verbod - Uitzonderingen)
   2013/C 260/28
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Citroën Belux NV

      Verwerende partij: Federatie voor Verzekerings- en Financiële Tussenpersonen (FvF)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Brussel — België — Uitlegging van artikel 56 VWEU en artikel 3, lid 9, van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149, blz. 22) — Nationale regeling inzake consumentenbescherming die, onder voorbehoud van limitatief opgesomde uitzonderingen, op algemene wijze elk gezamenlijk aanbod bestaande uit ten minste één financiële dienst verbiedt

      Dictum

   Artikel 3, lid 9, van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”), en artikel 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een bepaling van een lidstaat als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die — onder voorbehoud van in de nationale wettelijke regeling limitatief opgesomde gevallen — gezamenlijke aanbiedingen aan de consument waarvan minstens één bestanddeel een financiële dienst is, op algemene wijze verbiedt.

      (1)  PB C 258 van 25.8.2012.


title: Doorhaling van zaak C-6/95

text:
Nr . C 229/ 18        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2 . 9 . 95
                Doorhaling van zaak C-6/95 ( ] )                     van het Schleswig-Holsteinisches Landessozialgericht om
                          ( 95/C 229/41 )                            een prejudiciële beslissing): A. Hanßen en Bundesanstalt für
                                                                     Arbeit.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 mei 1995 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-6/95 ( verzoek          (') PB nr. C 54 van 4 . 3 . 1995 .
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
                         van 6 juli 1995
in zaak T-36/93 : G. Ojha tegen Commissie van de Europese                                     van 19 juni 1995
                      Gemeenschappen (*)                             in zaak T-107/94, C. Kik tegen Raad van de Europese Unie
(Ambtenaren — Tewerkstelling buiten Gemeenschap —                           en Commissie van de Europese Gemeenschappen (*)
Nieuwe tewerkstelling in zetel van Commissie — Beroep tot            (Verordening (EG) nr. 40/94 inzake het Gemeenschaps
     nietigverklaring — Vergoeding van morele schade)                merk — Talen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid van het
                           (9SIC 229/42 )                                                             beroep)
                                                                                ( 95/C 229/43 )
                        (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
In zaak T-36/93 , G. Ojha, ambtenaar van de Commissie van
de Europese Gemeenschappen, wonende te Korbeek-Lo                    In zaak T-107/94, C. Kik, advocaat en merkgemachtigde,
( België ), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, advocaat te           vertegenwoordigd door G. L. Kooy, advocaat te
Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de              's-Gravenhage, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
Fiduciaire Myson S.ar.l ., Rue Glesener 1 , tegen Commissie          ten kantore van N. Decker, advocaat aldaar, Avenue
van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : A. M.                Marie-Thérèse , 16 , tegen Raad van de Europese Unie
Alves Vieira, J. Griesmar en D. Waelbroeck ), betreffende             ( gemachtigden : G. Maganza en G. Houttuin ), en Commissie
een beroep strekkende, enerzijds, tot nietigverklaring van            van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : P. Van
 het besluit van de Commissie van 20 oktober 1992 waarbij             Nuffel ), ondersteund door Koninkrijk Spanje ( gemachtig
verzoekers ambt per 1 november 1992 van de delegatie van              den: A. J. Navarro Gonzalez en G. Calvo Diaz ), betreffende
 de Commissie te Dacca ( Bangladesh ), waar verzoeker sedert          een beroep tot nietigverklaring van artikel 115 van Veror
 1 augustus 1991 was tewerkgesteld, is overgebracht naar de           dening ( EG ) nr. 40/94 van de Raad ( 2 ), voor zover daarin de
 zetel van de Commissie te Brussel, en, anderzijds, tot               Nederlandse taal wordt uitgesloten als taal van het Bureau
 veroordeling van de Commissie om verzoeker een bedrag                voor harmonisatie binnen de interne markt ( merken,
 van 500 000 Bfr. te betalen ter vergoeding van de morele             tekeningen en modellen ), alsmede een verzoek om dit
 schade die deze stelt door dit besluit te hebben geleden, heeft      Bureau niet in werking te stellen of te doen stellen, heeft het
 het Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: J. L.          Gerecht ( Eerste Kamer), samengesteld als volgt: J. L. Cruz
 Cruz Vilaga, president, H. Kirschner en A. Kalogeropoulos,           Vila^a, president, H. Kirschner en V. Tiili, rechters; griffier:
 rechters; griffier: H. Jung, op 6 juli 1995 een arrest gewezen       H. Jung, op 19 juni 1995 een beschikking gegeven waarvan
 waarvan het dictum luidt als volgt:                                  het dictum luidt als volgt:
 1 . Verwerpt het beroep.                                              I. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                       2 . Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten,
 2 . Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in de helft               alsmede in de kosten van de Raad en de Commissie.
      van de kosten van verzoeker, die de andere helft van zijn
                                                                             Interveniënt zal zijn eigen kosten dragen.
      kosten zal dragen.
                                                                       0 ) PB nr. C 120 van 30 . 4 . 1994 .
 (') PB nr . C 178 van 30 . 6 . 1993 .                                 ( 2 ) PB nr. L 11 van 14 . 1 . 1994 , blz . 1 .


title: Zaak T-239/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 mei 2008 — Pathé Distribution/Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur ( Arbitragebeding — Uitvoerend Agentschap, Onderwijs, audiovisuele media en cultuur — Afdoening zonder beslissing )

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/36

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 mei 2008 — Pathé Distribution/Uitvoerend Agentschap „Onderwijs, audiovisuele media en cultuur”
   (Zaak T-239/07) (1)

   („Arbitragebeding - Uitvoerend Agentschap, Onderwijs, audiovisuele media en cultuur - Afdoening zonder beslissing’)
   (2008/C 171/67)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Pathé Distribution SAS (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Deprez, avocat)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap „Onderwijs, audiovisuele media en cultuur” (vertegenwoordigers: H. Monet, gemachtigde, bijgestaan door J.-L. Fagnart, advocaat)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het Uitvoerend Agentschap „Onderwijs, audiovisuele media en cultuur” van 8 mei 2007 tot beëindiging van overeenkomst nr. 2006-0912-0304DI021001FR1507 en verzoek om het Uitvoerend Agentschap „Onderwijs, audiovisuele media en cultuur” te veroordelen, aan verzoekster ter uitvoering van deze overeenkomst het bedrag van 9 737 EUR te betalen
   Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Het Uitvoerend Agentschap „Onderwijs, audiovisuele media en cultuur” wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak T-470/08: Beroep ingesteld op 23 oktober 2008 — Commissie/Eurgit en Cirese

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/40

         Beroep ingesteld op 23 oktober 2008 — Commissie/Eurgit en Cirese
   (Zaak T-470/08)
   (2008/C 327/70)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Moretto, advocaat, A. M. Rouchaud-Joët en N. Bambara, gemachtigden)

      Verwerende partijen: Associazione dei giuristi italiani per le Comunità europee — Eurgit (Rome, Italië), Vania Cirese (Rome, Italië)
   Conclusies

               —

               Eurgit en mevrouw Vania Cirese hoofdelijk veroordelen tot teruggaaf van het bedrag van 7 412 EUR, vermeerderd met vertragingsrente tegen het Belgische wettelijke tarief, te rekenen vanaf 11 november 2002 tot de datum van volledige betaling;

               —

               Eurgit en mevrouw Vania Cirese verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep van de Commissie, ingesteld op basis van artikel 238 EG, strekt tot hoofdelijke veroordeling van Eurgit en Cirese tot teruggaaf van een bedrag van 7 412 EUR, vermeerderd met vertragingsrente, welk bedrag door verzoekster aan Eurgit is uitgekeerd voor project nr. 97/GR/098, dat wordt gefinancierd in het kader van het stimulerings- en uitwisselingsprogramma voor beoefenaars van juridische beroepen (Grotius).
   De Commissie betoogt dat de ontvanger van subsidie ingevolge punt 7 van de verklaringen van de ontvanger van financiële bijstand gehouden is, reeds ontvangen bedragen op verzoek van de Commissie terug te geven wanneer de betrokken uitgaven de aanwending van de ontvangen financiële bijstand niet rechtvaardigen.
   Nu Eurgit niet binnen de gestelde termijn verantwoording heeft afgelegd voor het gebruik van het door de Commissie voorgeschoten bedrag, bestaat er geen twijfel over dat verweerster en de persoon die namens haar en voor haar rekening heeft gehandeld, het ontvangen voorschot dient terug te geven.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2000 in zaak T-195/99, SIM 2 Multimedia SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Verwĳzing naar Hof)

text:
7.4.2001                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 108/19
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                         BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
J. Brucher, advocaat aldaar, Rue de Vianden 10, tegen Commis-                                            AANLEG
sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Val-
sesia), betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring                                  van 8 december 2000
van het besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek van
7 mei 1999 om verzoekster niet tot het schriftelijk examen                  in zaak T-237/99 R, BP Nederland vof en anderen tegen
van algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/12/98 toe te                            Commissie van de Europese Gemeenschappen
laten, en anderzijds, veroordeling van verweerster tot betaling
van schadevergoeding, heeft het Gerecht (Tweede kamer),                     (Procedure in kort geding — Opschorting van tenuitvoerleg-
samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, president, A. Potocki en             ging — Staatssteun — Fumus boni juris — Spoedeisendheid)
J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 28 november 2000 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (2001/C 108/34)
1)     Het beroep wordt verworpen op grond dat het kennelijk rechtens
       ongegrond is.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
2)     Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                            In zaak T-237/99 R, BP Nederland vof, gevestigd te Rotterdam
(1) PB C 281 van 2.10.1999.                                                 (Nederland), BP Direct vof, gevestigd te Alphen aan den Rijn
                                                                            (Nederland), Actomat BV, gevestigd te Amsterdam (Nederland),
                                                                            vertegenwoordigd door M. van Empel en M. Smeets, advocaten
                                                                            te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                            kantore van Harles, Arendt en Medernach, advocaten aldaar,
                                                                            Rue Mathias Hardt 8-10, Luxemburg, ondersteund door Ko-
                                                                            ninkrijk der Nederlanden (gemachtigde: M. A. Fierstra), tegen
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                AANLEG                                      G. Rozet en H. M. H. Speyart), betreffende een verzoek
                                                                            om gedeeltelijke opschorting van de tenuitvoerlegging van
                        van 16 oktober 2000                                 beschikking 1999/705/EG van de Commissie van 20 juli
                                                                            1999 betreffende staatssteun van Nederland ten behoeve van
in zaak T-195/99, SIM 2 Multimedia SpA tegen Commissie                      633 Nederlandse tankstations in de grensstreek met Duitsland
              van de Europese Gemeenschappen (1)                            (PB L 280, blz. 87), heeft de president van het Gerecht, op
                                                                            8 december 2000 een beschikking gegeven waarvan het
                        (Verwijzing naar Hof)                               dictum luidt als volgt:
                           (2001/C 108/33)                                  1)   Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                          (Procestaal: Italiaans)                           2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
In zaak T-195/99, SIM 2 Multimedia SpA, gevestigd te
Pordenone (Italië), vertegenwoordigd door A. Vianello, ad-
vocaat te Venetië, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van Elvinger, Hoss & Prussen, advocaten aldaar,
Cote d’Eich 15, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                          BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
schappen (gemachtigden: G. Rozet, A. Abate en E. Cappelli),                              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking
C(1999) 1524 van de Commissie van 2 juni 1999 betreffende
staatssteun door de Italiaanse regering aan Seleco SpA, voorzo-                                 van 14 december 2000
ver verzoekster daarin hoofdelijk aansprakelijk wordt gesteld
voor het gedeelte van de steun dat niet van Seleco is                       in zaak T-5/00 R, Nederlandse Federatieve Vereniging
teruggevorderd, heeft het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid),              voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied tegen
samengesteld als volgt: V. Vesterdorf, president, A. Potocki.                     Commissie van de Europese Gemeenschappen
A. W. H. Meij, M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters; griffier:
H. Jung, op 16 oktober 2000 een beschikking gegeven waarvan                 (Procedure in kort geding — Opschorting van tenuitvoerleg-
het dictum luidt als volgt:                                                 ging — Mededinging — Betaling van geldboete — Bank-
                                                                                garantie — Spoedeisendheid)
1)     Het Gerecht verwijst zaak T-195/99, SIM 2 Multimedia/Com-
       missie, naar het Hof opdat dit uitspraak kan doen op het                                     (2001/C 108/35)
       verzoek tot nietigverklaring.
2)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                                         (Procestaal: Nederlands)
(1) PB C 333 van 20.11.1999.                                                In zaak T-5/00 R, Nederlandse Federatieve Vereniging voor de
                                                                            Groothandel op Elektrotechnisch Gebied, gevestigd te Den
                                                                            Haag, vertegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hordijk, advocaat


title: Zaak C-60/09: Beschikking van de president van het Hof van 1 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale della Campania — Italië) — Lucio Rubano/Regione Campania, Comune di Cusano Mutri

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/24

         Beschikking van de president van het Hof van 1 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale della Campania — Italië) — Lucio Rubano/Regione Campania, Comune di Cusano Mutri
   (Zaak C-60/09) (1)

   2011/C 63/44
   Procestaal: Italiaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 90 van 18.4.2009.


title: Zaak C-212/08: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 30 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Société Zeturf Ltd/Premier ministre (Regeling van exclusiviteit van beheer van weddenschappen op paardenrennen buiten renbaan — Artikel 49 EG — Beperking van vrij verrichten van diensten — Dwingende redenen van openbaar belang — Doelstellingen van bestrijding van gokverslaving en frauduleuze en criminele activiteiten alsook bijdrage aan plattelandsontwikkeling — Evenredigheid — Beperkende maatregel om op coherente en systematische wijze speelgelegenheden te verminderen en kansspelactiviteiten te beperken — Marktdeelnemer die dynamisch handelsbeleid voert — Gematigd reclamebeleid — Beoordeling van belemmering voor in handel brengen via traditionele kanalen en via internet)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/2

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 30 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Société Zeturf Ltd/Premier ministre
   (Zaak C-212/08) (1)

   (Regeling van exclusiviteit van beheer van weddenschappen op paardenrennen buiten renbaan - Artikel 49 EG - Beperking van vrij verrichten van diensten - Dwingende redenen van openbaar belang - Doelstellingen van bestrijding van gokverslaving en frauduleuze en criminele activiteiten alsook bijdrage aan plattelandsontwikkeling - Evenredigheid - Beperkende maatregel om op coherente en systematische wijze speelgelegenheden te verminderen en kansspelactiviteiten te beperken - Marktdeelnemer die dynamisch handelsbeleid voert - Gematigd reclamebeleid - Beoordeling van belemmering voor in handel brengen via traditionele kanalen en via internet)
   2011/C 252/02
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d'État — Frankrijk

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société Zeturf Ltd

      Verwerende partij: Premier ministre

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d'État (Frankrijk) — Uitlegging van de artikelen 49 EG en 50 EG — Toelaatbaarheid van een exclusiviteitsregeling voor het beheer van paardenweddenschappen buiten de renbaan ten gunste van een enkele marktdeelnemer die geen winstoogmerk nastreeft, maar wel een dynamisch handelsbeleid voert — Noodzaak tot inaanmerkingneming van enkel de paardenweddenschappen via het internet, dan wel van de gehele sector paardenweddenschappen, ongeacht hun vorm

      Dictum

               1)

               Artikel 49 EG moet aldus worden uitgelegd:

                           a)

                           een lidstaat die een bijzonder hoog beschermingsniveau voor de consumenten in de sector kansspelen wil garanderen, kan op goede gronden van mening zijn dat alleen de verlening van uitsluitende rechten aan één enkele organisatie die onder nauw overheidstoezicht staat, een doeltreffend middel is om de gevaren van deze sector te beheersen en het doel na te streven aansporing tot geldverkwisting door gokken te voorkomen en gokverslaving afdoende te bestrijden;

                           b)

                           het staat dus aan de verwijzende rechter om na te gaan of:

                                       —

                                       de nationale autoriteiten ten tijde van de feiten in het hoofdgeding werkelijk een dergelijk bijzonder hoog beschermingsniveau beoogden te verzekeren en of gelet op het nagestreefde beschermingsniveau de invoering van een monopolie daadwerkelijk als noodzakelijk kon worden beschouwd, en

                                       —

                                       het overheidstoezicht waaraan de activiteiten van de organisatie die exclusieve rechten geniet, in beginsel zijn onderworpen, daadwerkelijk wordt uitgeoefend om de aan deze organisatie gegeven doelstellingen coherent en systematisch te bereiken;

                           c)

                           wil een nationale regeling die een monopolie inzake kansspelen invoert, stroken met de doelstellingen van misdaadbestrijding en vermindering van de speelgelegenheden, dient zij:

                                       —

                                       uit te gaan van de vaststelling dat aan kansspelen verbonden criminele en frauduleuze activiteiten en gokverslaving een probleem vormen op het grondgebied van de betrokken lidstaat dat door een expansie van de legale en gereglementeerde activiteiten kon worden verholpen;

                                       —

                                       slechts gematigde reclame toe te staan die strikt beperkt is tot hetgeen nodig is om de consument te leiden in de richting van de gecontroleerde circuits van kansspelen.

               2)

               Voor de beoordeling van de aantasting van het vrij verrichten van diensten door een stelsel dat een exclusiviteitsregeling voor de organisatie van paardenweddenschappen invoert, staat het aan de nationale rechter rekening te houden met alle substitueerbare kanalen voor het in de handel brengen van deze weddenschappen, tenzij het gebruik van internet tot gevolg heeft de betrokken aan kansspelen verbonden gevaren meer te verergeren dan de bestaande gevaren wat de via traditionele kanalen in de handel gebrachte spelen betreft. In het geval van een nationale regeling die gelijkelijk van toepassing is op het aanbod van weddenschappen online en op dat via traditionele kanalen, dient de aantasting van het vrij verrichten van diensten uit het oogpunt van de beperkingen voor de betrokken sector in zijn geheel te worden beoordeeld.

      (1)  PB C 197 van 2 augustus 2008.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 13 maart 2003 in zaak C-229/01 (verzoek van de Unabhängiger Verwaltungssenat im Land Niederösterreich om een prejudiciële beslissing): Susanne Müller ("Richtlĳn 2000/13/EG — Etikettering en presentatie van levensmiddelen — Datum van minimale houdbaarheid — Artikel 18")

text:
10.5.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 112/5
                     ARREST VAN HET HOF                                                           ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)
                                                                                (Tweede kamer)
                         van 13 maart 2003
                                                                                van 13 maart 2003
in zaak C-229/01 (verzoek van de Unabhängiger Verwal-
tungssenat im Land Niederösterreich om een prejudiciële
                  beslissing): Susanne Müller ( 1)                           in zaak C-333/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
(„Richtlijn 2000/13/EG — Etikettering en presentatie van
levensmiddelen — Datum van minimale houdbaarheid —                           („Niet-nakoming — Richtlijn 98/81/EG — Niet-uitvoering
                             Artikel 18”)                                                         binnen gestelde termijn”)
                           (2003/C 112/08)
                                                                                (2003/C 112/09)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-229/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Unabhängige Verwaltungs-
senat im Land Niederösterreich (Oostenrijk), in de aldaar
dienende procedure tegen Susanne Müller, om een prejudiciële                 In zaak C-333/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
beslissing over de uitlegging van richtlijn 79/112/EEG van de                pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
Raad van 18 december 1978 betreffende de onderlinge                          (gemachtigde: N. Diáz Abdad), betreffende een verzoek om
aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake etikettering              vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke
en presentatie van levensmiddelen bestemd voor de eindver-                   en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen, of aan de
bruiker alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame                          Commissie mee te delen, die nodig zijn om te voldoen aan
(PB 1979, L 33, blz. 1) en richtlijn 2000/13/EG van het                      richtlijn 98/81/EG van de Raad van 26 oktober 1998 tot
Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende                  wijziging van richtlijn 90/219/EEG inzake het ingeperkt
de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake               gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen (PB
de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede                    L 330, blz. 13), de krachtens deze richtlijn op hem rustende
inzake de daarvoor gemaakte reclame (PB L 109, blz. 29), heeft               verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Tweede
het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,                 kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, kamerpresident,
kamerpresident, D. A. O. Edward, P. Jann, S. von Bahr                        V. Skouris en N. Colneric (rapporteur), rechters; advocaat-
(rapporteur) en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: A. Tiz-               generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 13 maart 2003 een
zano; griffier: R. Grass, op 13 maart 2003 een arrest gewezen                arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
waarvan het dictum luidt als volgt:
Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van               1)     Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de                           stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/81/EG
wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van                   van de Raad van 26 oktober 1998 tot wijziging van richtlijn
levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, staat                   90/219/EEG inzake het ingeperkt gebruik van genetisch
niet in de weg aan een nationale regeling die bepaalt dat, wanneer de               gemodificeerde micro-organismen, is het Koninkrijk Spanje de
minimale houdbaarheidstermijn van een voedingsmiddel is verstreken,                 krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
dit door middel van een specifieke vermelding duidelijk en algemeen                 nagekomen.
begrijpelijk kenbaar moet worden gemaakt. Een dergelijke regel is een
niet-geharmoniseerde nationale bepaling die is gerechtvaardigd uit
                                                                             2)     Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
hoofde van het tegengaan van misleiding zoals bedoeld in artikel 18,
lid 2, van deze richtlijn.
                                                                             (1 ) PB C 317 van 10.11.2001.
( 1) PB C 245 van 1.9.2001.


title: Zaak C-198/03 P: Hogere voorziening, op 12 mei 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest, op 26 februari 2003 gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) in de gevoegde zaken T-344/00 en T-345/00, CEVA Santé animale SA en Pharmacia Entreprises SA, ondersteund door Fédération européenne de la santé animale (FEDESA), tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 213/8               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         6.9.2003
Friedrich Baur senior, het Hof van Justitie van de Europese                   nodig waren voor het leveren van de specifieke referentie-
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                   hoeveelheid, vóór 1 juli 1994 aan de verpachter heeft
de navolgende vragen:                                                         teruggegeven, de melkproductie heeft beëindigd en deze
                                                                              eerst vier maanden later, maar nog vóór 1 juli 1994, met
                                                                              andere — eigen en gepachte — productiemiddelen heeft
1.   Moet artikel 3 bis, lid 1, tweede zinsnede, sub b,                       hervat?
     van verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad (1) van
     31 maart 1984 houdende algemene voorschriften voor
     de toepassing van de in artikel 5 quater van verordening
                                                                       (1 ) PB L 90 van 1.4.1984, blz. 13.
     (EEG) nr. 804/68 (2) bedoelde heffing in de sector melk           (2 ) PB L 148 van 28.6.1968, blz. 13.
     en zuivelproducten, in de versie van verordening (EEG)            (3 ) PB L 150 van 15.6.1991, blz. 35.
     nr. 1639/91 van de Raad (3) van 13 juni 1991 tot
     wijziging van deze verordening, aldus worden uitgelegd
     dat het zich niet verzette tegen de toewijzing van
     een voorlopige specifieke referentiehoeveelheid aan een
     voorheen niet aan de handel deelnemend bedrijf, dat
     ingevolge omschakeling naar de productie van andere
     landbouwproducten, de aangevraagde referentiehoeveel-
     heid ten tijde van de aanvraag enkel dankzij speciaal
     daartoe gepachte productiemiddelen (voedergronden,
     koeien en andere productiemiddelen) kon produceren?               Hogere voorziening, op 12 mei 2003 ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
                                                                       arrest, op 26 februari 2003 gewezen door het Gerecht
2.   Moet artikel 3 bis, lid 4, tweede alinea, tweede volzin, van      van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
     verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart             (Tweede kamer) in de gevoegde zaken T-344/00 en T-345/
     1984 houdende algemene voorschriften voor de toepas-              00 (1), CEVA Santé animale SA en Pharmacia Entreprises
     sing van de in artikel 5 quater van verordening (EEG)             SA, ondersteund door Fédération européenne de la santé
     nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en                  animale (FEDESA), tegen Commissie van de Europese
     zuivelproducten, in de versie van verordening (EEG)                                       Gemeenschappen
     nr. 1639/91 van de Raad van 13 juni 1991 tot wijziging
     van deze verordening, aldus worden uitgelegd dat de
     definitief toegewezen specifieke referentiehoeveelheid                                    (Zaak C-198/03 P)
     naar de nationale reserve moest terugkeren, zelfs wanneer
     het voorheen niet aan de handel deelnemend bedrijf als
     bedoeld in de eerste vraag, de voorlopige specifieke                                       (2003/C 213/14)
     referentiehoeveelheid slechts dankzij speciaal daartoe
     gepachte productiemiddelen (voedergronden, koeien en
     andere productiemiddelen) had verkregen en kon leveren,
     en het deze gepachte productiemiddelen vóór 1 juli 1994
     aan de verpachter heeft teruggegeven?                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 12 mei 2003 hogere voorziening ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
3.   Ingeval de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:              T. Christoforou en M. Shotter als gemachtigden, domicilie
                                                                       gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest, op 26 fe-
     Moet artikel 3 bis, lid 4, tweede alinea, van verordening         bruari 2003 gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van
     (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984                    de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) in de gevoegde
     houdende algemene voorschriften voor de toepassing van            zaken T-344/00 en T-345/00, CEVA Santé animale SA
     de in artikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68           en Pharmacia Entreprises SA, ondersteund door Fédération
     bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten, in         européenne de la santé animale (FEDESA), tegen Commissie
     de versie van verordening (EEG) nr. 1639/91 van de Raad           van de Europese Gemeenschappen.
     van 13 juni 1991 tot wijziging van deze verordening,
     aldus worden uitgelegd dat de definitief toegewezen
     specifieke referentiehoeveelheid naar de nationale reserve
     moest terugkeren, zelfs wanneer het voorheen niet aan             Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
     de handel deelnemend bedrijf vóór 1 juli 1994 definitief
     afstand heeft gedaan van het gebruik van de productie-            —      het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede
     middelen die nodig waren voor het leveren van de                         kamer) van 26 februari 2000 in de gevoegde zaken
     specifieke referentiehoeveelheid?                                        T-344/00 en T-345/00 te vernietigen wat de veroordeling
                                                                              tot schadevergoeding betreft;
4.   Ingeval de derde vraag bevestigend wordt beantwoord:
                                                                       —      uitspraak te doen over de schadevordering en deze
                                                                              volledig ongegrond te verklaren;
     Is er sprake van definitieve afstand als bedoeld in de
     derde vraag, wanneer het voorheen niet aan de handel
     deelnemend bedrijf de gepachte productiemiddelen die              —      verweersters te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 6.9.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 213/9
Middelen en voornaamste argumenten                                     van deze zaak zo spoedig mogelijk te verduidelijken, en heeft
                                                                       daarbij altijd de fundamentele doelstelling van bescherming
                                                                       van de volksgezondheid voor ogen gehouden. De beoordeling
                                                                       van het Gerecht kan dan ook onvoldoende gemotiveerd
(1)    Onjuiste uitlegging en onjuiste toepassing van verorde-         worden geacht.
       ning 2377/90 (2) en in het bijzonder artikel 14 daarvan
                                                                       (4) Onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 228 EG met
De beoordeling van het Gerecht berust kennelijk op de
                                                                               betrekking tot de niet-contractuele aansprakelijkheid van
uitlegging volgens welke artikel 14 van verordening 2377/
                                                                               de Gemeenschap
90 verzoeksters een afdwingbaar recht verleent om vóór
januari 2000 een besluit van de Commissie over hun aanvraag
te verkrijgen, en de Commissie voorts een absolute verplichting        De Commissie stelt dat het Gerecht blijk heeft gegeven van
tot handelen heeft door de wetenschappelijke beoordeling aan           twee fundamentele onjuiste rechtsopvattingen. In de eerste
te vullen en door in alle aanvragen met betrekking tot                 plaats heeft het geen rekening gehouden met de discretionaire
substanties die op de datum van inwerkingtreding van de                bevoegdheid waarover de Commissie in deze zaken beschikt,
verordening in de lidstaten reeds worden gebruikt, vóór                en heeft het zonder passende redenen aangenomen dat de
1 januari 2000 een definitief besluit vast te stellen of, indien       gestelde schending van het beginsel van behoorlijk bestuur
dat niet het geval is, te voorzien in een opschorting van deze         „kennelijk en ernstig” was. In de tweede plaats heeft het
termijn. Volgens de Commissie is dit een fundamenteel onjuiste         Gerecht de bepalingen van verordening 2377/90 en de
rechtsopvatting die de gehele redenering aantast waarop het            samenhang daarvan met andere gemeenschapswetgeving, in
arrest van het Gerecht berust.                                         het bijzonder de richtlijnen 81/851 (3) en 96/22 ( 4), onjuist
                                                                       uitgelegd door een causaal verband tussen de beweerde schade
                                                                       en het „stilzitten” van de Commissie te aanvaarden.
(2)    Onjuiste rechtsopvattingen bij de uitlegging en de toepas-      (5)      Ten slotte stelt de Commissie dat het Gerecht in zijn
       sing van het beginsel van behoorlijk bestuur                    beoordeling inzake de aansprakelijkheid van de Commissie
                                                                       voor de door Pharmacia geleden schade blijk heeft gegeven
De Commissie stelt dat de zodanige kwalificatie van haar               van een onjuiste rechtsopvatting, door geen rekening te
stilzitten door het Gerecht dat zij aansprakelijk kan worden           houden met de omstandigheid dat zij zich in een andere
gesteld voor de schade wegens duidelijke en ernstige schending         situatie bevindt dan verzoekster in eerste aanleg Ceva.
van het beginsel van behoorlijk bestuur, gebaseerd is op de
volgende misvattingen in de uitlegging en de toepassing van            (1 ) PB C 45 van 10.02.2001, blz. 19.
dat beginsel:                                                          (2 ) Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990
                                                                            houdende een communautaire procedure tot vaststelling van
—      het niet beoordelen van het tijdsverloop in de verschillen-          maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor dier-
                                                                            geneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong
       de fasen van de betrokken procedure;
                                                                            (PB L 224 van 18.08.1990, blz. 1).
                                                                       (3 ) Richtlijn 81/851/EEG van de Raad van 28 september 1981
—      onvoldoende aandacht voor de complexiteit van het                    betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
       progesterondossier bij de beoordeling van de termijnen               lidstaten inzake geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik
       waarover de Commissie beschikt;                                      (PB L 317 van 6.11.1981, blz. 1).
                                                                       (4 ) Richtlijn 96/22/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende
                                                                            het verbod op het gebruik, in de veehouderij, van bepaalde
—      het te sterk beklemtonen van de in artikel 14 van
                                                                            stoffen met hormonale werking en van bepaalde stoffen met
       verordening 2377/90 gestelde tijdslimiet en het verband              thyreostatische werking, alsmede van ß-agonisten en tot intrek-
       daarvan met het beginsel van behoorlijk bestuur;                     king van de richtlijnen 81/602/EEG, 88/146/EEG en 88/299/EEG
                                                                            (PB L 125, van 23.05.1996, blz. 3).
—      het niet in aanmerking nemen van de afweging van
       belangen die de Commissie moest verrichten.
(3)    Onjuiste interpretatie van het bewijs en onaangepaste           Verzoek van Manchester Tribunal Centre van 16 mei
       redenering                                                      2003, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                       University of Huddersfield Higher Education Corporation
De Commissie stelt dat het Gerecht de feitelijke en wetenschap-                 en the Commissioners of Customs and Excise
pelijke gegevens fundamenteel onjuist heeft geïnterpreteerd, in
die zin dat het beweerde „stilzitten” van de Commissie om                                         (Zaak C-223/03)
progesteron vóór 1 januari 2000 op te nemen in een van de
bijlagen bij verordening 2377/90, volkomen was gerechtvaar-                                       (2003/C 213/15)
digd door de omstandigheden van de zaak en de onbetwistbare
wetenschappelijke onzekerheid en het gevaar voor misbruik
van deze substantie. De Commissie heeft helemaal niet                  De Manchester tribunal centre heeft bij beschikking van 16 mei
stilgezeten maar heeft een aantal concrete stappen onderno-            2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 22 mei
men om de wetenschappelijk en politiek complexe aspecten               2003, in het geding tussen University of Huddersfield


title: Zaak F-75/10: Beroep ingesteld op 10 september 2010 — Scheefer/Parlement

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/64

         Beroep ingesteld op 10 september 2010 — Scheefer/Parlement
   (Zaak F-75/10)
   ()
   2010/C 301/103
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Séverine Scheefer (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: C. L’Hote-Tissier, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van de verwerende partij houdende weigering om een gemotiveerd besluit te nemen over verzoeksters rechtspositie en haar overeenkomst van tijdelijk functionaris uiteindelijk te herkwalificeren als een aanstelling voor onbepaalde tijd overeenkomstig artikel 8, lid 1, RAP alsmede vergoeding van de door verzoekster geleden schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               schorsing van de behandeling van de zaak in afwachting van de uitkomst van zaak F-105/09 die thans aanhangig is bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van de besluiten van 11 februari 2010 en 10 juni 2010 waarbij het Parlement onder verwijzing naar zijn schrijven van 12 oktober 2009 heeft geweigerd om een gemotiveerd besluit te nemen over verzoeksters rechtspositie en ten slotte heeft geweigerd om, ondanks twee opeenvolgende verlengingen, haar overeenkomst van tijdelijk functionaris te herkwalificeren als een overeenkomst voor onbepaalde tijd;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 12 februari 2009;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 12 oktober 2009;

               —

               nietigverklaring van de juridische kwalificatie van de oorspronkelijke overeenkomst alsmede van de op 31 maart 2009 vastgestelde afloopdatum ervan;

               —

               dientengevolge, herkwalificatie van verzoekster aanstelling als aanstelling voor onbepaalde tijd;

               —

               vergoeding van de schade die verzoekster door de handelwijze van het Parlement heeft geleden;

               —

               subsidiair en indien het Gerecht toch tot de conclusie mocht komen dat de arbeidsverhouding, ondanks het ontstaan van een aanstelling voor onbepaalde tijd, was beëindigd — quod non —, toekenning van schadevergoeding wegens de onterechte beëindiging van de overeenkomst;

               —

               nog meer subsidiair en indien het Gerecht tot de conclusie mocht komen dat herkwalificatie niet mogelijk was — quod non —, toekenning van een vergoeding voor de schade die verzoekster door het onrechtmatige gedrag van het Europees Parlement heeft geleden;

               —

               voorbehoud aan de verzoekende partij van alle rechten, middelen en vorderingen en met name veroordeling van het Europees Parlement tot vergoeding van de geleden schade;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten.