title: Beroep, op 11 juni 1997 ingesteld door A. Hick tegen Economisch en Sociaal Comité (Zaak T-176/97)

text:
Nr. C 252/34          | NL |              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                16 . 8 . 97
Beroep, op 11 juni 1997 ingesteld door A. Hick tegen Eco            tenaar die in de hoogste mate blijk geeft van bekwaam
                   nomisch en Sociaal Comité                         heid, prestatievermogen en onkreukbaarheid. Dat besluit
                         ( Zaak T-176/97)                            zou immers bedoeld zijn om een andere persoon tot de
                                                                     rang A 3 te bevorderen, met het enkele doel hem, in zijn
                           ( 97/C 252/74)                            nieuwe rang, te detacheren bij het kabinet van de president
                                                                     voor de duur van zijn mandaat. De gekozen kandidaat
                        (Procestaai: Frans)                          heeft in feite nooit het ambt van hoofd van de betrokken
                                                                     afdeling vervuld, terwijl verzoeker die functie daadwerke
                                                                     lijk als plaatsvervanger en vervolgens ad interim heeft uit
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                    geoefend.
Gemeenschappen is op 11 juni 1997 beroep ingesteld
tegen Economisch en Sociaal Comité door A. Hick,
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T.            In dit verband verwijst verzoeker naar het arrest van het
Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie              Gerecht van 19 november 1996 in zaak T-272/94, Bru
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson                   lant (').
Sari, rue de Cessange 30.
                                                                     H JurAmbt. 1996 , blz. 11-1397.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren het besluit om W. Junck tot de rang
     A 3 te bevorderen en hem aan te stellen in het ambt
     van hoofd van de afdeling Sociale aangelegenheden,
     gezinsvraagstukken, onderwijs en cultuur van directo           Beroep, op 11 juni 1997 ingesteld door O. Simon tegen
     raat B van de Raadgevende werkzaamheden van het                          Commissie van de Europese Gemeenschappen
     ESC;                                                                                ( Zaak T-177/97)
                                                                                ( 97/C 252/75 )
— nietig te verklaren het besluit tot afwijzing van verzoe
     kers sollicitatie naar dat ambt;
                                                                                (Procestaal: Frans)
— verweerder in de kosten te verwijzen .
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Middelen en voornaamste argumenten                                   Gemeenschappen is op 11 juni 1997 beroep tegen Com
                                                                     missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
                                                                     O. Simon, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd
Verzoeker, ambtenaar in de rang A 4 bij het Economisch               door A. Tornel, T. Demaseure en F. Parmentier, advocaten
en Sociaal Comité, verzet zich tegen de weigering van het            te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
tot aanstelling bevoegd gezag om hem aan te stellen in het           Fiduciaire Myson Sari, rue de Cessange 30 .
ambt van hoofd van een van de afdelingen van de verwe
rende instelling.
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeker herinnert eraan, dat hij sinds het overlijden van
de vroegere titularis in april 19 96, de functie van hoofd           — nietig te verklaren het besluit houdende afwijzing van
van de betrokken afdeling uitoefent, en dat verweerder op                 het verzoek om regularisatie van verzoeksters admini
18 juni daaraanvolgend de litigieuze kennisgeving van                     stratieve situatie vanaf mei 1966;
vacature heeft gepubliceerd . Bij het bestreden besluit heeft
het tot aanstelling bevoegd gezag een andere persoon aan
gesteld, die het betrokken ambt nooit heeft bezet. Die per          — verweerster te veroordelen tot betaling van een symbo
soon zou immers achtereenvolgens ter beschikking van het                  lische ecu als morele schadevergoeding;
„ directoraat-generaal        Raadgevende     werkzaamheden,
gespecialiseerde dienst Delegaties " zijn gesteld en in het          — verweerster in de kosten te verwijzen.
belang van de dienst in het ambt van kabinetschef bij het
secretariaat van de president van het Economisch en Soci
aal Comité zijn gedetacheerd. Tenslotte is verzoeker bij             Middelen en voornaamste argumenten
besluit van 23 december 1996 de taak opgedragen om, ad
interim, de aan het betrokken ambt verbonden werkzaam
heden te verrichten .
                                                                     Verweerster stelt, dat zij in mei 1966 bij de Commissie in
                                                                     dienst is getreden. Tot 25 oktober 1995 is zij zonder
                                                                     onderbreking in dienst van de Commissie gebleven. Zij
Tot staving van zijn aanspraken beroept verzoeker zich op            beklemtoont dat, ofschoon de meeste van haar contracten
schending van de artikelen 4, lid 1 , en 27 van het Statuut,         via als tussenpersoon fungerende vennootschappen en
alsook op misbruik van bevoegdheid . Dienaangaande is hij            voogdij -organen werden gesloten, zij steeds voor de Com
onder meer van mening, dat het bestreden besluit niet tot            missie en volgens de instructies van deze laatste heeft
doel heeft in de vacature te voorzien, noch de verwerende            gewerkt, alsmede onder rechtstreeks toezicht van haar
instelling van de medewerking te verzekeren van een amb             ambtenaren .


title: Zaak F-123/14: Beroep ingesteld op 27 oktober 2014 — ZZ/Comité van de Regio’s

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/59

         Beroep ingesteld op 27 oktober 2014 — ZZ/Comité van de Regio’s
   (Zaak F-123/14)
   (2015/C 007/75)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: J.-N. Louis, R. Metz en D. Verbeke, advocaten)

      Verwerende partij: Comité van de Regio’s

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het Comité van de Regio’s om vanaf 1 januari 2014 een solidariteitsheffing op verzoekers bezoldiging toe te passen en om die bezoldiging voor de periode van 1 januari 2014 tot en met 30 juni 2015 niet aan te passen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               vaststelling van de niet-toepasselijkheid van verordening 1023/2013, voor zover daarbij wordt voorzien in de opschorting van 1 juli 2013 tot en met 30 juni 2015 van de methode voor de aanpassing van de bezoldigingen zoals vastgesteld in bijlage XI bij het Statuut, en voor diezelfde periode een solidariteitsheffing van 6 % wordt heringevoerd;

               —

               dientengevolge, nietigverklaring van het bestreden besluit;

               —

               verwijzing van het Comité van de Regio’s in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-832/16: Beroep ingesteld op 25 november 2016 — Celio International/Commissie

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/52

         Beroep ingesteld op 25 november 2016 — Celio International/Commissie
   (Zaak T-832/16)
   (2017/C 030/60)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Celio International NV (Brussel, België) (vertegenwoordigers: H. Gilliams en J. Bocken, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) door België ten uitvoer gelegd (1);

               —

               subsidiair, nietigverklaring van de artikelen 2 tot en met 4 van dat besluit;

               —

               in elk geval, nietigverklaring van de artikelen 2 tot en met 4 van dat besluit, voor zover in deze artikelen a) terugvordering wordt gelast van andere entiteiten dan de entiteiten die een „ruling inzake de vrijstelling van overwinst”, zoals omschreven in het besluit, hebben gekregen, en b) terugvordering wordt gelast voor een bedrag dat gelijk is aan de belastingbesparing van de begunstigde, zonder dat België in staat wordt gesteld rekening te houden met een effectieve opwaartse aanpassing door een andere belastingdienst; en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout, bevoegdheidsoverschrijding en ontoereikende motivering, voor zover in het besluit ervan wordt uitgegaan dat sprake is van een steunregeling.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 107 VWEU, niet-nakoming van de motiveringsplicht en kennelijke beoordelingsfout, voor zover in het besluit de gestelde regeling wordt aangemerkt als de toekenning van een selectief voordeel.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 107 VWEU, niet-nakoming van de motiveringsplicht en kennelijke beoordelingsfout, voor zover in het besluit ervan wordt uitgegaan dat de gestelde regeling tot een voordeel leidt.

               4.

               Vierde middel: subsidiair, schending van artikel 107 VWEU, schending van het vertrouwensbeginsel en van het evenredigheidsbeginsel, kennelijke beoordelingsfout, bevoegdheidsoverschrijding en ontoereikende motivering, voor zover in het besluit België wordt gelast steun terug te vorderen.

      (1)  Besluit (EU) 2016/1699 van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) door België ten uitvoer gelegd [Kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 9837] (PB 2016, L 260, blz. 61).


title: Zaak T-201/10: Beroep ingesteld op 30 april 2010 — IVBN/Commissie

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/49

         Beroep ingesteld op 30 april 2010 — IVBN/Commissie
   (Zaak T-201/10)
   2010/C 179/85
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland (IVBN) (Voorburg, Nederland) (vertegenwoordiger: Maarten Meulenbelt, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies van verzoekende partij

               —

               Ontvankelijkverklaring van het beroep;

               —

               Nietigverklaring van de bestreden Beschikking van de Commissie;

               —

               Veroordeling van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vraagt de nietigverklaring van Beschikking C(2009) 9963 final van de Commissie van 15 december 2009 inzake steunmaatregel E 2/2005 en N 642/2009 (Nederland) — bestaande steun en speciale projectsteun aan woningcorporaties. Ter ondersteuning van haar verzoek roept verzoekster 3 middelen in.
   Ten eerste voert verzoekster aan dat de artikelen 18 en 19 van Verordening nr. 659/1999 (1), de artikelen 106, lid 2, 107 en 108 VWEU en het motiveringsbeginsel geschonden zijn. Volgens verzoekster heeft de Commissie de feiten onjuist weergegeven betreffende de verplichting voor woningcorporaties om huren in rekening te brengen beneden de door de Staat vastgestelde, redelijke huurprijzen. Voorts is volgens verzoekster de afbakening van de doelgroep voor sociale huisvesting niet gemotiveerd en onjuist. De Commissie zou tevens ten onrechte geen objectieve grens hebben gesteld aan de stichtingskosten voor de te steunen woningen en aan de inherente kwaliteit, zoals weergegeven in de huurprijs, van deze huurwoningen. Voorts zou er onvoldoende waarborg zijn gegeven tegen overcompensatie, waardoor de Commissie eveneens artikel 5 van de Beschikking aangaande de diensten van algemeen economisch belang (2) schendt. Tenslotte voert verzoekster in dit verband aan dat de Commissie niet is ingegaan op de klacht van verzoekster betreffende de rol van het Woningsinvesteringsfonds en de Nederlandse Waterschapsbank.
   Ten tweede voert verzoekster een schending aan van artikel 1, sub c, van Verordening 659/1999 en artikel 4, lid 1, van Verordening 794/2004 (3), evenals een schending van het motiveringsbeginsel. Volgens verzoekster heeft de Commissie nagelaten om deugdelijk nader onderzoek te verrichten en vast te stellen dat de steun aan woningcorporaties zoals besproken in zaak E 2/2005, geheel of tenminste voor een belangrijk deel als nieuwe steun is aan te merken en niet als bestaande steun.
   Tenslotte voert verzoekster aan dat de Commissie in strijd heeft gehandeld met de artikelen 106, lid 2, 107 en 108 VWEU door na te laten de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU in samenhang met artikelen 4 en 6 van Verordening 659/1999 te openen, waardoor tevens de uit deze bepalingen voortvloeiende procedurele rechten van verzoekster zijn onthouden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).

      (2)  Beschikking 2005/842/EG van de Commissie van 28 november 2005 betreffende de toepassing van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag op staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst die aan bepaalde met het beheer van diensten van algemeen economisch belang belaste ondernemingen wordt toegekend (Kennisgeving geschied onder nummer C(2005) 2673) (PB L 312, blz. 67).

      (3)  Verordening (EG) nr 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 140, blz. 1).


title: Zaak T-324/06: Beroep ingesteld op 23 november 2006 — Gemeente Gondomar/Commissie

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/73

         Beroep ingesteld op 23 november 2006 — Gemeente Gondomar/Commissie
   (Zaak T-324/06)
   (2006/C 326/151)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Gemeente Gondomar (Portugal) (vertegenwoordigers: J. L. da Cruz Vilaça, D. Choussy en L. Pinto Monteiro, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat beschikking C(2006) 3782 van de Commissie van 16 augustus 2006, waarbij de financiële bijstand van het Cohesiefonds aan project nr. 95/10/61/017 — Sanering van Groot-Porto/Zuiden — Subsysteem voor Gondomar, toegekend bij beschikking C(95) 3281 van de Commissie van 18 december 1995, ten belope van het totale bedrag van 7 778 535 EUR wordt ingetrokken en verzoekster wordt gelast 6 222 828 EUR terug te betalen, berust op kennelijke beoordelingsfouten en in strijd is met verordening nr. 1164/94 (1) en de beginselen van evenredigheid en rechtszekerheid, en dienvolgens

               —

               primair, de bestreden beschikking nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, de bestreden beschikking gedeeltelijk nietig te verklaren en vast te stellen dat verzoekster recht heeft op de volledige door het Cohesiefonds toegekende financiële bijstand, onder aftrek van 537 863 EUR;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert krachtens artikel 230 EG nietigverklaring van de bestreden beschikking, voor zover hierbij de aan project nr. 95/10/61/017 toegekende bijstand ten belope van het totale bedrag van 7 778 535 EUR wordt ingetrokken en verzoekster wordt gelast 6 222 828 EUR terug te betalen.
   In de bestreden beschikking heeft de Commissie vastgesteld dat verzoekster onregelmatigheden heeft begaan, gelet op de vereisten gesteld door verordening nr. 1164/94 en beschikking C(95) 3281 van de Commissie, waarin werd voorzien in de cofinanciering van het project door de Europese Gemeenschap. Deze onregelmatigheden hebben voornamelijk betrekking op betalingen buiten de subsidiëringsperiode, ongerechtvaardigde uitgaven en het feit dat verzoekster de werkzaamheden niet binnen de gestelde termijn heeft voltooid.
   In de eerste plaats stelt verzoekster dat de bestreden beschikking ontoereikend is gemotiveerd en het rechtszekerheidsbeginsel schendt. De Commissie heeft de beschikking gebaseerd op onduidelijke criteria en een aantal van verzoeksters argumenten zonder enige motivering verworpen.
   In de tweede plaats berust de bestreden beschikking op kennelijke feitelijke beoordelingsfouten, aangezien:

               —

               alle door verzoekster ingediende bedragen naar behoren gerechtvaardigd zijn;

               —

               de Commissie niet duidelijk heeft bepaald welke bedragen dienden te worden gerechtvaardigd en evenmin de bewijzen heeft onderzocht die verzoekster ter rechtvaardiging van deze uitgaven heeft voorgelegd;

               —

               de Commissie een aantal argumenten van verzoekster heeft verworpen zonder hiervoor een concrete juridische grond aan te voeren;

               —

               de Commissie de haar meegedeelde feiten en stukken verkeerd heeft uitgelegd, met als enige doel het bedrieglijke opzet van verzoekster aan te tonen, terwijl daarvan geen sprake was.

         In de derde plaats is de intrekking van de bijstand in de omstandigheden van het onderhavige geval in strijd met verordening nr. 1164/94, aangezien (1) alle doelstellingen van deze verordening en van de beschikking van de Commissie zijn bereikt en (2) artikel H van bijlage II is geschonden.
   Ten slotte is de bestreden beschikking, gelet op het feit dat het project volledig is gerealiseerd en er geen sprake was van bedrieglijk opzet, in strijd met het evenredigheidsbeginsel en artikel 5 EG.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994 tot oprichting van een Cohesiefonds.


title: Zaak T-326/12: Beschikking van het Gerecht van 14 december 2012 — Al Toun et Al Toun Group/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Schrapping van lijst van betrokken personen — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/14

         Beschikking van het Gerecht van 14 december 2012 — Al Toun et Al Toun Group/Raad
   (Zaak T-326/12) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Schrapping van lijst van betrokken personen - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 55/25
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partijen: Salim Georges Al Toun (Al Ghassaneya Lattakia, Syrië) en Al Toun Group (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: S. Koev, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Kyriakopoulou en I. Gurov, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring van besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/273/GBVB (PB L 319, blz. 56), van uitvoeringsbesluit 2012/256/GBVB van de Raad van 14 mei 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782 (PB L 126, blz. 9), van verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 442/2011 (PB L 16, blz. 1), alsmede van uitvoeringsverordening (EU) nr. 410/2012 van de Raad van 14 mei 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening nr. 36/2012 (PB L 126, blz. 3), voor zover deze handeling verzoeksters betreffen

      Dictum

               1.

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2.

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 311 van 13.10.2012.


title: Zaak F-143/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 18 juni 2013 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Afwijzing door TABG van verzoek om terugbetaling van in verband met procedure gemaakte kosten — Beroep tot nietigverklaring dat hetzelfde voorwerp heeft als verzoek om begroting van kosten — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/50

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 18 juni 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-143/11) (1)

   (Openbare dienst - Afwijzing door TABG van verzoek om terugbetaling van in verband met procedure gemaakte kosten - Beroep tot nietigverklaring dat hetzelfde voorwerp heeft als verzoek om begroting van kosten - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 252/91
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en J. Baquero Cruz, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de Commissie om niet één vierde te betalen van de kosten die verzoeker in het kader van zaak F-81/09, Marcuccio/Commissie, heeft gemaakt, waartoe zij is veroordeeld bij het arrest van 15 februari 2011

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012, blz. 26.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 24 oktober 1996 in zaak C-317/94 (verzoek om prejudiciële beslissing van het Value Added Tax Tribunal): Elida Gibbs Ltd tegen Commissioners of Customs and Excise (Belasting over toegevoegde waarde - Zesde richtlijn - "Geld terug"- en kortingbonnen - Maatstaf van heffing)

text:
 Nr. C 9/4           1 NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     11 . 1 . 97
                   ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                          ( Zesde Kamer)                                                             (Zesde Kamer)
                      van 24 oktober 1996                                                        van 24 oktober 1996
 in zaak C-2 17/94 ( verzoek om prejudiciële beslissing van                in zaak C-3 17/94 (verzoek om prejudiciële beslissing van
 de Commissione tributaria di primo grado di Bolzano):                     het Value Added Tax Tribunal ): Elida Gibbs Ltd tegen
   Eismann Alto Adige Sri tegen Ufficio IVA di Bolzano (*)                            Commissioners of Customs and Excise C )
 (Belasting over de toegevoegde waarde — Uitlegging van                    (Belasting over toegevoegde waarde — Zesde richtlijn —
 artikel 22, lid 8, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG, in de                „ Geld terug "- en kortingbonnen — Maatstaf van heffing)
 versie van Richtlijn 91/680/EEG — Gelijke behandeling                                                 ( 97/C 9/07)
 van door belastingplichtigen verrichte binnenlandse hande
            lingen en handelingen tussen Lid-Staten)
                                                                                (Procestaai: Engels)
                             ( 97/C 9/06 )
                      (Procestaai: Italiaans)                               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in            In zaak C-3 17/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                 de Jurisprudentie van het Hof)                            krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Value Added
                                                                           Tax Tribunal te Londen, in het aldaar aanhangig geding
                                                                           tussen Elida Gibbs Ltd en Commissioners of Customs and
In zaak C-2 17/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           Excise, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van de Commissione                       van artikel 11 van de Zesde richtlijn ( 77/388/EEG ) van de
tributaria di primo grado di Bolzano ( Italië ), in het aldaar             Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
aanhangig geding tussen Eismann Alto Adige Sri tegen Uf                   wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting — Ge
ficio IVA di Bolzano, om een prejudiciële beslissing over                  meenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
de uitlegging van artikel 22, lid 8 , van de Zesde Richtlijn               waarde: uniforme grondslag ( PB 1977, L 145 , blz. 1 ),
77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
                                                                           heeft het Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: G. F.
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake                      Mancini , kamerpresident, C. N. Kakouris ( rapporteur ) en
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting                   G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal : N. Fennelly; grif
over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB                       fier: L. Hewlett, administrateur, op 24 oktober 1996 een
 1977, L 145, blz . 1 ), in de versie van artikel 28 nonies in            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
gevoegd bij Richtlijn 91 /680/EEG van de Raad van 16 de
cember 1991 tot aanvulling van het gemeenschappelijk
stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en tot                    1 . Artikel 11 A, lid 1 , sub a, en C, lid 1 , van de Zesde
wijziging, met het oog op de afschaffing van de fiscale                         richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
grenzen, van Richtlijn 77/388/EEG ( PB 1991 , L 376,                            betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
blz . 1 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als                       Lid-Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappe
volgt: G. F. Mancini , kamerpresident, C. N. Kakouris en                        lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
G. Hirsch ( rapporteur ), rechters; advocaat-generaal : M. B.                   uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd, dat
Elmer; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 24 ok                   wanneer een fabrikant kortingbonnen uitgeeft, die
tober 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                          voor het daarop aangegeven bedrag door of voor reke
als volgt:                                                                      ning van de fabrikant ten gunste van de detailhande
                                                                                laar kunnen worden vergoed; de bonnen, die in het ka
                                                                                der van een reclamecampagne aan potentiële klanten
Artikel 22, lid 8, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van                        worden verstrekt, door de detailhandelaar kunnen
de Raad van 17 mei 1997 betreffende de harmonisatie van                         worden aangenomen wanneer de klant bij hem een be
de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting —                           paald artikel koopt; de fabrikant dat bepaalde artikel
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege                          tegen de fabriekprijs aan de detailhandelaar of aan een
voegde waarde: uniforme grondslag, in de versie van                             groothandelaar heeft verkocht, en de detailhandelaar
artikel 28 nonies ingevoegd bij Richtlijn 91 /680/EEG van                       bij verkoop van dat artikel aan de klant de bon aan
de Raad van 16 december 1991 tot aanvulling van het ge                         neemt, bij de fabrikant inlevert en het erop aangegeven
meenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde                       bedrag ontvangt, de maatstaf van heffing gelijk is aan
waarde en tot wijziging, met het oog op de afschaffing                          de verkoopprijs van de fabrikant, minus het op de bon
van de fiscale grenzen, van Richtlijn 77/388/EEG, moet al                      aangegeven en vergoede bedrag. Dit is ook het geval
dus worden uitgelegd, dat het zich niet verzet tegen een                        wanneer de fabrikant de goederen eerst aan een groot
nationaal voorschrift op grond waarvan begeleidende do                         handelaar heeft geleverd in plaats van rechtstreeks aan
cumenten moeten worden opgesteld voor goederen die uit                         een detailhandelaar.
sluitend binnen de betrokken Lid-Staat worden vervoerd.
                                                                          2 . Artikel 11 A, lid 1 , onder a, en C, lid 1 , van de Zesde
(') PB nr. C 275 van 1 . 10 . 1994 , blz . 15 .
                                                                                richtlijn moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer een
                                                                               fabrikant in het kader van een reclameactie goederen
                                                                                tegen, „ fabrieksprijs " rechtstreeks aan de detailhande
 ---pagebreak---   11.1.97            I NL 1                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 9/5
     laar verkoopt; op de verpakking van die goederen een                  rich 61 , heeft het Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als
     „geld terug "-bon voor een bepaald bedrag is gedrukt,                 volgt: C. N. Kakouris, waarnemend voor de kamerpresi
     die aan de klant die het bewijs van aankoop van dat                   dent, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm ( rapporteur),
     artikel levert en aan de andere op de bon vermelde                    rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier: R.
     voorwaarden voldoet, het recht geeft de bon voor het                  Grass, op 24 oktober 1996 een arrest gewezen waarvan
     aangegeven bedrag bij de fabrikant in te wisselen, en                 het dictum luidt als volgt:
     de klant het betrokken artikel bij de detailhandelaar
     koopt, de bon bij de fabrikant inlevert en het aangege
     ven bedrag ontvangt, de maatstaf van heffing gelijk is
                                                                            1 . Wijst de hogere voorziening af.
     aan de verkoopprijs van de fabrikant, minus het op de
     bon aangegeven en terugbetaalde bedrag. Dit is ook
     het geval wanneer de fabrikant de goederen eerst aan
     een groothandelaar heeft geleverd in plaats van recht                2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
     streeks aan een detailhandelaar.
                                                                           (!) PB nr. C 87 van 8 . 4 . 1995 , blz . 5 .
 (M PB nr. C 386 van 31 . 12 . 1994 , blz . 8 .
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          ( Zesde Kamer)
                                                                                van 24 oktober 1996
                      van 24 oktober 1996
 in zaak C-32/95 P: Commissie van de Europese Gemeen                      in zaak C-72/95 (verzoek van de Nederlandse Raad van
 schappen tegen Lisretal — Organiza^ao Gestao de Restau                   State om een prejudiciële beslissing): B.V. Aannemersbe
                 rantes Colectivos Lda e.a. (*)                            drijf P. K. Kraaijeveld e.a. tegen Gedeputeerde Staten van
                                                                                Zuid-Holland ( ] )
 (Europees Sociaal Fonds — Beschikking tot vermindering
 van aanvankelijk toegekende financiële bijstand — Schen                  (Milieu — Richtlijn 85/337/EEG — Milieu-effectbeoorde
 ding van recht van verweer — Recht van betrokkenen om                         ling van bepaalde openbare en particuliere projecten)
                       te worden gehoord)                                                               ( 97/C 9/09 )
                             ( 97/C 9/08 )
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
                    (Procestaai: Portugees)
                                                                          In zaak C-72/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Nederlandse
                de jurisprudentie van het Hof)
                                                                          Raad van State, in het aldaar aanhangig geding tussen B. V.
                                                                          Aannemersbedrijf P. K. Kraaijeveld e.a . en Gedeputeerde
                                                                          Staten van Zuid-Holland, om een prejudiciële beslissing
In zaak C-32/95 P, Commissie van de Europese Gemeen
                                                                          over de uitlegging van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad
schappen ( gemachtigden: A. M. Alves Vieira en N. Khan ),
                                                                          van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling
betreffende hogere voorziening tegen het op 6 december
                                                                          van bepaalde openbare en particuliere projecten ( PB 1985 ,
1994 door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                          L 175 , blz. 40 ) en over de verplichting van een nationale
Gemeenschappen gewezen arrest tussen Lisretal e.a . en de
                                                                          rechter om de eerbiediging te verzekeren van een richtlijn
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( zaak T
                                                                          met rechtstreekse werking die door een particulier evenwel
450/93 , Jurispr. 1994, blz . 11-1177 ), en strekkende tot ge
                                                                          niet is ingeroepen, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
deeltelijke vernietiging van dat arrest, andere partijen bij
                                                                          G. C. Rodriguez Iglesias, president, G. F. Mancini , J. L.
de procedure: Lisretal — Organiza^ao Gestao de Restau
                                                                          Murray, L. Sevón ( rapporteur), kamerpresidenten, C. N.
rantes Colectivos Lda , vennootschap naar Portugees recht,
                                                                          Kakouris, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, D. A. O. Ed
te Almada ( Portugal ), Gabinete Técnico de Informatica
                                                                          ward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en M. Wathelet, rechters;
Lda ( GTI ), vennootschap naar Portugees recht, te Lissa
                                                                          advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier: D. Louterman
bon, Lisnico — Servi^o Marftimo Internacional Lda, ven
nootschap naar Portugees recht, te Almada, Rebocalis —
                                                                          Hubeau, hoofdadministrateur, op 24 oktober 1996 een ar
                                                                          rest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Rebocagem e Assistência Maritima Lda , vennootschap
naar Portugees recht, te Almada , en Gaslimpo — Socie
dade de Desgasifica^ao de Navios SA, vennootschap naar
Portugees recht, te Almada, vertegenwoordigd door M.                      1 . Het begrip „ werken inzake kanalisering en regulering
Rodrigues, advocaat te Lissabon, domicilie gekozen heb                         van waterwegen " in bijlage II, punt 10, onder e, van
bende te Luxemburg bij A. Alves Azevedo, rue de Gaspe                          Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985


title: Zaak C-572/10: Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 28 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Saint-Denis de la Réunion — Frankrijk) — Clément Amedee/Garde des sceaux, Ministre de la justice et des libertés, Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État

text:
               4.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/12

         Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 28 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Saint-Denis de la Réunion — Frankrijk) — Clément Amedee/Garde des sceaux, Ministre de la justice et des libertés, Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État
   (Zaak C-572/10) (1)

   2012/C 235/23
   Procestaal: Frans
   De president van de Vierde Kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011.


title: Zaak C-359/05: Verzoek van het Tribunal de Grande Instance de Brive-La-Gaillarde van  9 september 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SA Estager en Receveur Principal de la Recette des Douanes de Brive

text:
               10.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/10

         Verzoek van het Tribunal de Grande Instance de Brive-La-Gaillarde van 9 september 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SA Estager en Receveur Principal de la Recette des Douanes de Brive
   (Zaak C-359/05)
   (2005/C 315/19)
   Procestaal: Frans
   Het Tribunal de Grande Instance de Brive-La-Gaillarde heeft bij beschikking van 9 september 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 september 2005, in het geding tussen SA Estager en Receveur Principal de la Recette des Douanes de Brive, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Zijn de bepalingen betreffende de omrekening van de BAPSA-belasting die wordt geheven op meel- en griesmeelproducten en producten van fijne tarwebloem, van 100 FRF naar 16 EUR, welke bepalingen zijn opgenomen in ordonnance nr. 2000-916 van 19 september 2000 houdende aanpassing van de waarde in euro van bepaalde in wetsteksten in franc uitgedrukte bedragen, verenigbaar met het gemeenschapsrecht?”


title: Zaak C-467/06: Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 11 maart 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale civile di Genova — Italië) — Consel Gi. Emme Srl/Sistema Logistico dell'Arco Ligure e Alessandrino Srl (SLALA)

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/26

         Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 11 maart 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale civile di Genova — Italië) — Consel Gi. Emme Srl/Sistema Logistico dell'Arco Ligure e Alessandrino Srl (SLALA)
   (Zaak C-467/06) (1)

   (2008/C 128/49)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak T-389/15: Beroep ingesteld op 15 juli 2015 — J & Joy/BHIM — Joy-Sportswear (J&JOY)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/46

         Beroep ingesteld op 15 juli 2015 — J & Joy/BHIM — Joy-Sportswear (J&JOY)
   (Zaak T-389/15)
   (2015/C 381/56)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: J & Joy SA (Waremme, België) (vertegenwoordigers: A. Maqua en C. Pirenne, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Joy-Sportswear GmbH (Ottensoos, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „J&JOY” — inschrijvingsaanvraag nr. 1 1 4 11  808

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 april 2015 in zaak R 1355/2014-2

      Conclusies

               —

               de beslissing van de oppositieafdeling wijzigen en de oppositie niet-ontvankelijk verklaren;

               —

               opposante verwijzen in de kosten van de procedure en in verzoeksters kosten van de oppositieprocedure op grond van artikel 81 van verordening nr. 207/2009.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Beroep, op 27 maart 1996 ingesteld door Société de Distribution Mécanique et d'Automobiles (Sodima) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-45/96)

text:
 18 . 5 . 96          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 145/13
— verweerster in de kosten te verwijzen.                              — de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker, tijdelijk functionaris in de rang B5 , bestrijdt het       Volgens de bestreden beschikking is het tussen verzoekster
besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek                 en haar groothandelaren in Frankrijk, respectievelijk Spanje
COM/T/B/96 om verzoeker niet tot het examen van dit                   in het kader van hun doorlopende commerciële relaties
vergelijkend onderzoek toe te laten, op grond dat hij niet            overeengekomen verbod op de uitvoer van „ Adalate " en
voldoet aan de voorwaarde inzake een ononderbroken                    „ Adalate 20 mg LP ", respectievelijk „ Adalat " en „ Adalat
diensttijd van drie jaar bij de Europese Gemeenschappen als           Retard " een inbreuk op artikel 85 , lid 1 , EG-Verdrag door
tijdelijk functionaris .                                              verzoekster. Verzoekster dient de inbreuk te beëindigen en
                                                                      een geldboete van 3 miljoen ecu te betalen.
Dienaangaande wordt eraan herinnerd, dat verzoekers
sollicitatie is afgewezen wegens een onderbreking van twee            Verzoekster stelt, dat haar commercieel beleid zich beperkt
weken in zijn overeenkomsten met de Commissie.                        tot een eenzijdige contingentering door middel van puur
                                                                      interne maatregelen, zonder afspraken met de groothande
Tot staving van zijn beroep voert verzoeker het volgende              laren. De bestreden beschikking legt haar als niet-marktbe
aan :                                                                 heersende onderneming feitelijk een contracteerdwang op.
                                                                      Leveringsweigering op zich wordt onder artikel 86 slechts
— Schending van het recht van tijdelijke functionarissen              kartèlrechtelijk relevant, wanneer de weigerachtige onder
      om deel te nemen aan interne vergelijkende onderzoeken          neming een machtspositie heeft. De ruime uitleg die de
      en schending van de artikelen 21 , eerste alinea, en 29 ,       Commissie aan de sanctiebepaling van artikel 85 geeft, laat
      lid 1 , van het Statuut, daar het criterium op grond            het kernelement van de „ overeenkomst ", namelijk de
     waarvan de kandidaten een ononderbroken diensttijd               wilsovereenstemming, vallen en schendt grondwettelijke en
      moeten hebben volbracht, kan leiden tot uitsluiting van         constitutionele grenzen evenals het rechtsstaatbeginsel en
      kandidaten die ten opzichte van toegelaten kandidaten           het beginsel van voldoende bepaaldheid . Gelet op het feit dat
      over dezelfde of betere kwalificaties beschikken .              de zaak voor de Commissie kennelijk een „ testcase " is
                                                                      waarin zij zich op juridisch onbekend terrein waagt, is
— Kennelijk onjuiste beoordeling, daar verzoeker van                  oplegging van de boete in strijd met het evenredigheidsbe
      16 maart 1992 tot en met 31 maart 1996 daadwerkelijk            ginsel.
      bij de Commissie in dienst is geweest.
                                                                      Subsidiair stelt verzoekster voorts, dat de eenzijdige vermin
                                                                      dering van de leveringen voor een belangrijk deel gerecht
                                                                      vaardigd is wegens de voor „ Adalat-Retard " in het Verenigd
                                                                      Koninkrijk bestaande octrooibescherming.
Beroep, op 21 maart 1996 ingesteld door Bayer AG tegen
         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak T-41/96 )
                           ( 96/C 145/25 )
                                                                     Beroep, op 27 maart 1996 ingesteld door Société de
                                                                     Distribution Mécanique et d'Automobiles ( Sodima) tegen
                      (Procestaai: Duits)                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-45/96 )
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                                      ( 96/C 145/26 )
schappen is op 21 maart 1996 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Bayer AG,
                                                                                (Procestaai: Frans)
vertegenwoordigd door J. Sedemund, advocaat te Keulen,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. May,
advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                     schappen is op 27 maart 1996 beroep ingesteld tegen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  Commissie van de Europese Gemeenschappen door Société
                                                                     de Distribution Mécanique et d'Automobiles ( Sodima ),
                                                                     gevestigd te Istres ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J. C.
— de beschikking van de Commissie van 10 januari 1996
                                                                     Fourgoux, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende
     ( zaak IV/34.279/F3 ), aan verzoekster betekend op
                                                                     te Luxemburg ten kantore van P. Schiltz, advocaat aldaar,
     22 januari 1996 , nietig te verklaren;                          Rue Béatrix de Bourbon 4 .
— subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete ad
     3 miljoen ecu nietig te verklaren;                              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
— meer subsidiair, de geldboete te verlagen;                         — het nalaten van de Commissie vast te stellen;
 ---pagebreak--- Nr . C 145/ 14     NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 18 . 5 . 96
— nietig te verklaren het stilzwijgend besluit tot weigering    Middelen en voornaamste argumenten
    van de mededeling;
                                                                Verzoekster, een Peugeot-dealer, komt op tegen de weige
— nietig te verklaren het stilzwijgend besluit tot voeging      ring van de Commissie om gevolg te geven aan de door haar
    van de zaken;                                               tegen PSA ingediende klacht wegens inbreuk op artikel 85
                                                                van het Verdrag en op Verordening ( EEG ) nr. 123/85 bij de
— de Commissie niet-contractueel aansprakelijk te verkla       opstelling van haar dealercontract en bij het gebruik dat zij
    ren en te verklaren dat zij de schade ten belope van        in haar bijzondere geval van dit contract maakte .
    200 000 ecu per jaar met ingang van 14 maart 1995
    moet vergoeden;                                             De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan
                                                                die welke reeds in het kader van zaak T-190/95 ( Sodima/
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                       Commissie ) zijn aangevoerd.


title: Zaak T-233/14: Beschikking van het Gerecht van 5 maart 2015 — Intesa Sanpaolo/BHIM (NEXTCARD) („Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor het gemeenschapswoordmerk NEXTCARD — Gedeeltelijke weigering van inschrijving door de onderzoeker — Motiveringsplicht — Beroep kennelijk rechtens ongegrond”)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/51

         Beschikking van het Gerecht van 5 maart 2015 — Intesa Sanpaolo/BHIM (NEXTCARD)
   (Zaak T-233/14) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor het gemeenschapswoordmerk NEXTCARD - Gedeeltelijke weigering van inschrijving door de onderzoeker - Motiveringsplicht - Beroep kennelijk rechtens ongegrond”))
   (2015/C 138/67)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Intesa Sanpaolo SpA (Turijn, Italië) (vertegenwoordigers: P. Pozzi, G. Ghisletti en F. Braga, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 10 februari 2014 (zaak R 1807/2013-5) betreffende een aanvraag tot inschrijving van het woordteken NEXTCARD als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Intesa Sanpaolo SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014.


title: Zaak T-577/17: Beroep ingesteld op 25 augustus 2017 — thyssenkrupp Electrical Steel en thyssenkrupp Electrical Steel Ugo/Commissie

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/46

         Beroep ingesteld op 25 augustus 2017 — thyssenkrupp Electrical Steel en thyssenkrupp Electrical Steel Ugo/Commissie
   (Zaak T-577/17)
   (2017/C 347/61)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: thyssenkrupp Electrical Steel GmbH (Gelsenkirchen, Duitsland) en thyssenkrupp Electrical Steel Ugo (Isbergues, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Günes, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de conclusie van de Commissie in document Ares(2017)3010674 van 15 juni 2017 dat een vergunning voor actieve veredeling van bepaalde elektroplaten met georiënteerde korrel (GOES) de wezenlijke belangen van producenten in de Unie niet zou schaden, nietig verklaren;

               —

               verweerster overeenkomstig artikel 134, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan niet-nakoming van de motiveringsplicht.

                           —

                           In de conclusie van de Commissie dat aangaande de betreffende vergunningverlening voor actieve veredeling was voldaan aan de economische voorwaarden, ontbreekt een motivering waarop deze conclusie is gebaseerd.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten.

                           —

                           De conclusie van de Commissie dat de betreffende vergunningverlening voor actieve veredeling de wezenlijke belangen van producenten in de Unie niet zou schaden, is gebaseerd op een kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van artikel 211, lid 4, onder b), van het douanewetboek van de Unie (1) (hierna: „DWU”) en de basisverordening (2).

                           —

                           Door tot de conclusie te komen dat aangaande de betreffende vergunningverlening voor actieve veredeling was voldaan aan de economische voorwaarden, heeft de Commissie nagelaten haar beoordeling te beperken tot de factoren opgenomen in artikel 211, lid 4, onder b), DWU en heeft zij haar beoordeling gebaseerd op factoren die alleen in de procedure van de basisverordening kunnen worden onderzocht.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van artikel 295, lid 4, van de DWU-uitvoeringsverordening (3) en van de horizontale regels voor het functioneren van deskundigengroepen van de Commissie.

                           —

                           Daar waar de Commissie de conclusie over de economische voorwaarden aan de Groep douanedeskundigen heeft gedelegeerd, heeft zij artikel 259, lid 4, van de DWU-uitvoeringsverordening en haar horizontale regels voor de oprichting en het functioneren van haar deskundigengroepen, geschonden.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan schending van verdedigingsrechten.

                           —

                           Door na te laten belangrijke gegevens over de betreffende vergunningaanvraag voor actieve veredeling, of niet-vertrouwelijke samenvattingen van de gegevens, zodanig gedetailleerd openbaar te maken dat het mogelijk wordt enig begrip te krijgen van de inhoud van de vertrouwelijk overgelegde informatie, heeft de Commissie verzoeksters’ verdedigingsrechten geschonden.

      (1)  Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (PB 2013, L 269, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 2009, L 343, blz. 5).

      (3)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie van 24 november 2015 houdende nadere uitvoeringsvoorschriften voor enkele bepalingen van verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (PB 2015, L 343, blz. 558).


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 25 juli 2000 in zaak T-189/00 R, "Invest" Import und Export GmbH en Invest Commerce SARL tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Bevriezing van middelen en verbod op investeringen ten aanzien van de Federale Republiek Joegoslavië — Verordening (EG) nr. 1147/2000 — Opschorting van tenuitvoerlegging tot einduitspraak in kort geding)

text:
C 355/24                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     9.12.2000
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                                 HET      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                            HET
               GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 12 oktober 2000
                          van 25 juli 2000
                                                                          in zaak T-202/00 R, M. Costacurta tegen Commissie van
in zaak T-189/00 R, „Invest” Import und Export GmbH                                        de Europese Gemeenschappen
en Invest Commerce SARL tegen Commissie van de
                    Europese Gemeenschappen                               (Ambtenaren — Procedure in kort geding — Ontvankelijk-
                                                                                heid van beroep in hoofdzaak)
(Procedure in kort geding — Bevriezing van middelen en
                                                                                (2000/C 355/54)
verbod op investeringen ten aanzien van de Federale Repu-
bliek Joegoslavië — Verordening (EG) nr. 1147/2000 —
Opschorting van tenuitvoerlegging tot einduitspraak in kort                                         (Procestaal: Frans)
                                geding)
                                                                          In zaak T-202/00 R, M. Costacurta, ambtenaar van de Commis-
                          (2000/C 355/53)                                 sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg,
                                                                          vertegenwoordigd door M. Petit, advocaat te Luxemburg,
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                          laatstgenoemde, Val Sainte-Croix 74, tegen Commissie van de
                           (Procestaal: Duits)                            Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en
                                                                          J. Currall), betreffende een verzoek om opschorting van de
                                                                          tenuitvoelegging van het besluit van de Commissie dat vervat
In zaak T-189/00 R, „Invest” Import und Export GmbH,                      zou zijn in haar brief van 19 juli 2000, alsook een verzoek dat
gevestigd te Neuss (Duitsland), en Invest Commerce SARL,                  de Commissie wordt gelast verzoeker uiterlijk op 1 september
gevestigd te Alfortville (Frankrijk), vertegenwoordigd door               2000 weer in een derde land te werk te stellen, heeft de
R. Wägenbaur, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebben-              president van het Gerecht op 12 oktober 2000 een beschikking
de te Luxemburg ten kantore van Arendt en Medernach, Rue                  gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Mathias Hardt 8-10, advocaten aldaar, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen, betreffende een verzoek krachtens                1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
artikel 105, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering
tot opschorting van de tenuitvoerlegging, wat verzoeksters                2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
betreft, van verordening (EG) nr. 1147/2000 van de Commissie
van 29 mei 2000 tot wijziging van bijlage II bij verordening
(EG) nr. 1294/1999 van de Raad inzake de bevriezing van
middelen en een verbod op investeringen ten aanzien van de
Federale Republiek Joegoslavië (PB L 129, blz. 15), heeft de
president van de Tweede kamer van het Gerecht op 25 juli
2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                    BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                            HET
                                                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1)    De tenuitvoerlegging van verordening (EG) nr. 1147/2000
                                                                                van 12 oktober 2000
      van de Commissie van 29 mei 2000 tot wijziging van bijlage II
      bij verordening (EG) nr. 1294/1999 van de Raad inzake de
      bevriezing van middelen en een verbod op investeringen ten          in zaak T-208/00 R, J. A. Barleycorn Mongolue en
      aanzien van de Federale Republiek Joegoslavië wordt, wat            M. Boixader Rivas tegen Raad van de Europese Unie en
      verzoeksters betreft, opgeschort tot de vaststelling van de                                Europees Parlement
      eindbeschikking in deze procedure in kort geding, waar de
      Commissie verplicht is, voor elke door verzoeksters bij haar        (Procedure in kort geding — Aankondiging van vergelijkend
      aangemelde invoer- of uitvoertransactie onverwijld toestemming      onderzoek — Ambtenaren — Ontvankelijkheid — Spoedei-
      te verlenen — zonder de procedure te volgen van artikel 9 van                               sendheid — Geen)
      verordening nr. 294/1999, zoals gewijzigd bij verordening
      nr. 723/2000 — en verzoeksters, in weerwil van het bepaalde                                  (2000/C 355/55)
      in artikel 3, punt 1, van deze verordening, over de noodzakelijke
      middelen uit de desbetreffende transactie kunnen beschikken.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                          In zaak T-208/00 R, J. A. Barleycorn Mongolue en M. Boixader
                                                                          Rivas, wonende te Madrid, vertegenwoordigd door D. López
                                                                          Garrido, advocaat te Madrid, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg ten kantore van J. Choucroun, advocaat aldaar,


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 20 oktober 1999 in zaak T-154/99, Stadtsportverband Neuss e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Intrekking van bestreden handeling — Afdoening zonder beslissing)

text:
C 6/22                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        8.1.2000
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                   van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: U. Wolker
                              AANLEG                                     en X. Lewis), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
                                                                         de beschikking van de Commissie van 30 maart 1999 waarbij
                       van 15 oktober 1999                               verzoekers verzoek om informatie werd afgewezen, en tot
                                                                         vaststelling van de aansprakelijkheid van de Commissie, heeft
in zaak T-94/96 (92): M. Hagleitner tegen Commissie van                  het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,
               de Europese Gemeenschappen (1)                            president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op
                                                                         27 oktober 1999 een beschikking gewezen waarvan het
                                                                         dictum luidt als volgt:
                      (Begroting van kosten)
                                                                         1) Op het derde punt van het petitum, ertoe strekkende dat de
                           (2000/C 6/38)                                      Commissie wordt gelast verzoeker de verlangde informatie te
                                                                              verstrekken, behoeft niet te worden beslist.
                          (Procestaal: Duits)                            2) Het beroep tot nietigverklaring wordt niet-ontvankelijk verklaard.
In zaak T-94/96 (92), M. Hagleitner, wonende te Wenen,                   3) Het beroep tot schadevergoeding wordt niet-ontvankelijk ver-
vertegenwoordigd door H. Svoboda, advocaat te Wenen, do-                      klaard.
micilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                         4) Verzoeker zal zijn eigen kosten dragen, alsmede de kosten van de
A. Schmitt, advocaat aldaar, Avenue Guillaume 62, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                       Commissie.
J. Currall en B. Wägenbaur), betreffende een verzoek tot begro-
ting van de kosten die verweerster aan verzoeker moet betalen            (1) PB C 226 van 7.8.1999.
op grond van het arrest van het Gerecht van 15 september
1998, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als
volgt: A. Potocki, president, C. W. Bellamy en A. W. H. Meij,
rechters; griffier: H. Jung, op 15 oktober 1999 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Het totale bedrag van de kosten die de Commissie aan verzoeker moet      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
vergoeden, wordt bepaald op 9 500 euro, in voorkomend geval te                                          AANLEG
vermeerderen met de BTW die over het honorarium van verzoekers
advocaat verschuldigd is.                                                                       van 20 oktober 1999
                                                                         in zaak T-154/99, Stadtsportverband Neuss e.V. tegen
(1) PB C 247 van 24.8.1996.                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         (Beroep tot nietigverklaring — Intrekking van bestreden
                                                                                handeling — Afdoening zonder beslissing)
                                                                                (2000/C 6/40)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                              AANLEG                                                                (Procestaal: Duits)
                       van 27 oktober 1999                               In zaak T-154/99, Stadtsportverband Neuss e.V., gevestigd
                                                                         te Neuss (Duitsland), vertegenwoordigd door H.G. Hüsch,
in zaak T-106/99, K. L. Meyer tegen Commissie van de                     advocaat te Neuss, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                 Europese Gemeenschappen (1)                             schappen (gemachtigden: K. Banks en K. Wiedner), betreffende
                                                                         een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de
(Niet-ontvankelijkheid — Voor beroep vatbare handeling —                 Commissie van 6 april 1999 waarbij de terugvordering van
Toegang tot documenten van instellingen — Onderscheid                    een aan verzoekster verleende subsidie wordt gelast, heeft
                 tussen informatie en document)                          het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili,
                                                                         kamerpresident, en R.M. Moura Ramos en P. Mengozzi, rech-
                                                                         ters; griffier: H. Jung, op 20 oktober 1999 een beschikking
                           (2000/C 6/39)
                                                                         gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         1) Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         2) De Commissie zal alle kosten dragen.
In zaak T-106/99, K. L. Meyer, wonende te Uturoa (île de
Raiatea, Frans-Polynesië), vertegenwoordigd door J.-D. des
Arcis, advocaat te Papeete, domicilie gekozen hebbende te                (1) PB C 265 van 18.9.1999.
Luxemburg bij H. Pakowski, ambassadeur van de Bondsrepu-
bliek Duitsland, Avenue Emile Reuter 20-22, tegen Commissie


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 juni 2004 in zaak C-212/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG — Ontoereikende omzetting — Verplichting om in wettelijke regelingen betreffende plaatsen van overheidsopdrachten procedure vast te stellen op grond waarvan alle afgewezen inschrijvers nietigverklaring van gunningsbesluit kunnen vorderen)

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 24 juni 2004
   in zaak C-212/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG - Ontoereikende omzetting - Verplichting om in wettelijke regelingen betreffende plaatsen van overheidsopdrachten procedure vast te stellen op grond waarvan alle afgewezen inschrijvers nietigverklaring van gunningsbesluit kunnen vorderen)
   (2004/C 201/05)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-212/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Nolin, bijgestaan door R. Roniger) tegen Republiek Oostenrijk (gemachtigden: C. Pesendorfer en M. Fruhmann), betreffende een beroep, strekkende tot vaststelling dat de Republiek Oostenrijk, voorzover de Landesvergabegesetze (regionale wetten betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten) van de deelstaten Salzburg, Steiermark, Niederösterreich en Kärnten niet voor alle gevallen voorzien in een beroepsprocedure op grond waarvan een afgewezen inschrijver de nietigverklaring van het gunningsbesluit kan vorderen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, lid 1, sub a en b, van de richtlijnen van de Raad 89/665/EEG van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395, blz. 33), en 92/13/EEG van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 76, blz. 14), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur), R. Schintgen, F. Macken en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: R. Grass, op 24 juni 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Voorzover de Landesvergabegesetze van de Länder Salzburg, Steiermark, Niederösterreich en Kärnten niet voor alle gevallen voorzien in een beroepsprocedure op grond waarvan een afgewezen inschrijver de nietigverklaring van het gunningsbesluit kan vorderen, is de Republiek Oostenrijk niet de verplichtingen nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, lid 1, sub a en b, van de richtlijnen van de Raad 89/665/EEG van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, en 92/13/EEG van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 180 van 27.7.2002.


title: Zaak T-256/03: Beroep, op 14 juli 2003 ingesteld door Bundesverband der Nahrungsmittel- und Speiseresteverwerter e.V. en Josef Kloh tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.9.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 213/41
Europese Gemeenschappen ingesteld door José Manuel Lopez               Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending
Cejudo, wonende te Brasilia (Brazilië), vertegenwoordigd door          van bijlage X bij het Statuut, schending van het non-discrimi-
G. Vandersanden en L. Levi, advocaten.                                 natiebeginsel en schending van het beginsel „patere legem
                                                                       quam ipse fecit”. Met betrekking tot het besluit betreffende
                                                                       zijn toelage wegens bijzondere levensomstandigheden stelt
                                                                       verzoeker eveneens ongerechtvaardigde verrijking van de
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Gemeenschappen, niet-nakoming van de motiveringsplicht en
                                                                       schending van het wettigheidsbeginsel en van het beginsel van
                                                                       behoorlijk bestuur.
—     nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
      bevoegd gezag (TABG) van 12 juni 2002 betreffende de
      toekenning van een woning aan verzoeker, en het in
      verzoekers salarisafrekening voor de maand juli 2002             (1 ) Arrest van 12 november 2002, T-271/01, JurAmbt. blz. II-1109;
      besloten liggende besluit van het TABG betreffende de                 mededeling in PB C 19, van 25 januari 2003, blz. 33.
      toepassing van de in artikel 10 van bijlage X bij het
      Statuut bedoelde toelage wegens bijzondere levensom-
      standigheden;
—     nietig te verklaren, voor zoveel nodig, het besluit van
      28 maart 2003 tot afwijzing van de door verzoeker op
      5 september 2002 ingediende klacht;
—     verweerster te veroordelen tot betaling van moratoire
      interessen over het verschil tussen het bedrag dat verzoe-       Beroep, op 14 juli 2003 ingesteld door Bundesverband
      ker als toelage wegens bijzondere levensomstandigheden           der Nahrungsmittel- und Speiseresteverwerter e.V. en
      heeft ontvangen, en het bedrag dat hij, gelet op het feit        Josef Kloh tegen Commissie van de Europese Gemeen-
      dat hij vier kinderen ten laste had, had moeten ontvangen,                                     schappen
      vanaf juli 2000 tot op het tijdstip van de volledige
      betaling, op de voet van het in de betrokken periode
      geldende rentepercentage dat de Europese Centrale Bank                                     (Zaak T-256/03)
      voor de voornaamste herfinancieringstransacties had
      vastgesteld, vermeerderd met twee procentpunten;
                                                                                (2003/C 213/80)
—     verweerster te veroordelen tot betaling van het symboli-
      sche bedrag van 1 euro ter vergoeding van de morele
      schade;                                                                                (Procestaal: Duits)
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 14 juli 2003 beroep tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen ingesteld door Bundesverband der
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Nahrungsmittel- und Speiseresteverwerter e.V., gevestigd te
                                                                       Bochum (Duitsland), en Josef Kloh, wonende te Eichenried
                                                                       (Duitsland), vertegenwoordigd door R. Steiling en S. Wienhues,
Verzoeker, ambtenaar van de Commissie tewerkgesteld bij de             advocaten.
delegatie te Brasilia, heeft vier kinderen, die thans bij hun
moeder, zijn ex-echtgenote, wonen. Verzoeker draagt evenwel
bij in de kosten van het onderhoud van de kinderen, zoals het
Gerecht in het kader van een ander door verzoeker ingesteld            Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
beroep heeft erkend (1). Het onderhavige beroep is gericht
tegen twee besluiten van de Commissie: een besluit waarbij             —      de artikelen 1 en 6 van de beschikking van de Commissie
verzoeker de toestemming om een woning met vijf slaap-                        van 12 mei 2003 (2003/328/EG) nietig te verklaren
kamers te betrekken teneinde er zijn vier kinderen te kunnen                  voorzover de uitzonderingen op het gebruik van keuken-
logeren, is geweigerd op grond dat deze kinderen met hun                      afval en etensresten van categorie 3 in varkensvoeder en
moeder in Europa leven; een besluit dat verzoeker bij wege                    op het verbod van hergebruik binnen dezelfde soort
van zijn salarisafrekening voor de maand juli 2002 is meege-                  betreffende het vervoederen van spoeling aan varkens
deeld en volgens hetwelk voor de vaststelling van de toelage                  uiterlijk tot 31 oktober 2006 gelden;
wegens bijzondere levensomstandigheden (artikel 10 van
bijlage X bij het Statuut) slechts twee in de plaats van vier
kinderen in aanmerking zijn genomen.                                   —      verweerster te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 213/42                  NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         6.9.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                         Middelen en voornaamste argumenten
In zaak T-391/02 (1) hebben verzoekers gevorderd, verorde-                 Verzoeker werkt sinds 1 juli 1999 voor verweerster. Op 1 juli
ning (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de                   2003 loopt zijn huidig contract af. Verzoekers vraag om zijn
Raad ( 2) nietig te verklaren voorzover de uitzonderingen op               contract te verlengen werd echter afgewezen door verweerster.
het in artikel 22 geformuleerde verbod op het vervoederen van              Deze beslissing wordt door verzoeker aangevochten.
keukenafval en etensresten slechts worden toegestaan voor een
periode van maximaal vier jaar vanaf 1 november 2002. Bij de
bestreden beschikking zijn overgangsmaatregelen krachtens                  Ter ondersteuning van zijn verzoekschrift voert verzoeker in
artikel 32, lid 2, van de verordening vastgesteld.                         de eerste plaats een schending van het motiveringsbeginsel
                                                                           aan.
Verzoekers stellen dat de beperking in de tijd van die over-
gangsmaatregelen onrechtmatig is. Zij is niet noodzakelijk om              Verzoeker beweert vervolgens dat verweerster haar beleidsvrij-
het nagestreefde doel te bereiken. Verzoekers verwijzen voor               heid heeft overschreden. Verweerster heeft uitgangspunten,
het overige naar de in zaak T-391/02 aangevoerde middelen                  beleidsregels en een stappenplan uitgevaardigd om ervoor te
en argumenten.                                                             zorgen dat de verlengingen van de contracten op een eendui-
                                                                           dige en transparante wijze zouden plaatsvinden. Volgens
                                                                           verzoeker heeft verweerster haar discretionaire vrijheid bij de
( 1) PB C 44, blz. 42.                                                     toepassing van deze regels overschreden.
( 2) Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en
     de Raad van 3 oktober 2002 tot vaststelling van gezondheidsvoor-
     schriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlij-    Verzoeker voert eveneens een schending van de zorgplicht en
     ke bijproducten (PB L 273, blz. 1).                                   een schending van het gelijkheidsbeginsel aan.
                                                                           Verzoeker beweert tenslotte dat het feit dat hij deel uitmaakt
                                                                           van de ondernemingsraad van Europol en zijn positie als
                                                                           vakbondslid, er de oorzaak van is dat zijn contract niet
                                                                           verlengd wordt. Verzoeker is van oordeel dat werknemers
                                                                           die deel uitmaken van een medezeggenschapsorgaan extra
                                                                           ontslagbescherming dienen te genieten en dat het aan de
Beroep, op 11 juli 2003 ingesteld door Andreas Mausolf                     werkgever is om in dit soort gevallen aannemelijk te maken
                             tegen Europol
                                                                           dat er geen verband is tussen het ontslag en de activiteiten van
                                                                           de werknemer.
                            (Zaak T-258/03)
                            (2003/C 213/81)
                         (Procestaal: Nederlands)
                                                                                Doorhaling van zaak T-280/93 (1)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                          (2003/C 213/82)
schappen is op 11 juli 2003 beroep ingesteld tegen Europol
door Andreas Mausolf, woonachtig te Leiden (Nederland),
vertegenwoordigd door mr. Maria Franciscus Baltussen en mr.                                        (Procestaal: Engels)
Pauline de Casparis.
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:                 De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
                                                                           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
1)     de (gedeeltelijke) afwijzing door Europol d.d. 14 april             van 12 juni 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
       2003 van de klacht van verzoeker tegen het besluit van              T-280/93: Brian Stephen Garrett tegen Raad van de Europese
       30 september 2002 te vernietigen, onder gelijktijdige               Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
       vernietiging van het besluit van 30 september 2002;
                                                                           (1 ) PB C 302 van 19.11.1992.
2)     Europol te veroordelen tot betaling van een schadevergoe-
       ding aan Andreas Mausolf, waaronder in ieder geval
       begrepen de kosten van dit geding.


title: Zaak F-17/08: Beroep ingesteld op 14 februari 2008 — Wybranowski/Commissie

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/25

         Beroep ingesteld op 14 februari 2008 — Wybranowski/Commissie
   (Zaak F-17/08)
   (2008/C 158/44)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Andrzej Wybranowski (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: Z. Wybranowski, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Wijziging van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/60/06 van 15 november 2007 om verzoeker voor het mondelinge examen 20 van de 50 punten toe te kennen en hem dientengevolge niet op de reservelijst te plaatsen alsmede van het besluit van diezelfde jury van 20 december 2007 om het verkregen aantal punten na verificatie van het mondelinge examen niet te verhogen door verzoeker op de reservelijst op te nemen. Subsidiair, nietigverklaring van die besluiten en verzoek om de verwerende partij en/of de jury van het vergelijkend onderzoek te gelasten een nieuw besluit te nemen en verzoeker op de reservelijst te plaatsen.
   Conclusies

               —

               te wijzigen het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/60/06 van 15 november 2007 om verzoeker voor het mondelinge examen 20 van de 50 punten toe te kennen en hem dientengevolge niet op de reservelijst te plaatsen alsmede van het besluit van diezelfde jury van 20 december 2007 om het verkregen aantal punten na verificatie van het mondelinge examen niet te verhogen door verzoeker op de reservelijst op te nemen;

               —

               subsidiair, die besluiten nietig te verklaren en de verwerende partij en/of de jury van het vergelijkend onderzoek te gelasten een nieuw besluit te nemen en verzoeker op de reservelijst te plaatsen;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-544/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu — Polen) — Uwe Rüffler/Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu (Artikel 18 EG — Wettelijke regeling inzake inkomstenbelasting — Vermindering van inkomstenbelasting in verband met in lidstaat van belastingheffing betaalde ziekteverzekeringspremies — Weigering van vermindering in verband met in andere lidstaten betaalde premies)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/15

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu — Polen) — Uwe Rüffler/Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu
   (Zaak C-544/07) (1)

   (Artikel 18 EG - Wettelijke regeling inzake inkomstenbelasting - Vermindering van inkomstenbelasting in verband met in lidstaat van belastingheffing betaalde ziekteverzekeringspremies - Weigering van vermindering in verband met in andere lidstaten betaalde premies)
   2009/C 141/24
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Uwe Rüffler

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Polen) — Uitlegging van artikel 12, eerste alinea, EG en artikel 39, leden 1 en 2, EG — Nationale wettelijke regeling inzake inkomstenbelasting waarbij de mogelijkheid om ziekteverzekeringspremies van de belasting af te trekken tot in de betrokken lidstaat betaalde premies wordt beperkt

      Dictum

   Artikel 18, lid 1, EG staat in de weg aan een regeling van een lidstaat, volgens welke de betaalde ziekteverzekeringspremies slechts in mindering mogen worden gebracht op de inkomstenbelasting indien deze premies in deze lidstaat op basis van nationaal recht werden betaald, en waardoor de toekenning van een dergelijk belastingvoordeel wordt geweigerd wanneer de premies die kunnen worden afgetrokken van de in deze lidstaat verschuldigde inkomstenbelasting, worden betaald in het kader van een wettelijk ziekteverzekeringsstelsel van een andere lidstaat.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Zaak C-259/04: Verzoek van de High Court of Justice, The Person Appointed by the Lord Chancellor, op grond van Section 76 van de Trade Marks Act 1994, on Appeal from the Registrar of Trade Marks, van 26 mei 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Elizabeth Emanuel en Continental Shelf 128 Ltd

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/13

         Verzoek van de High Court of Justice, The Person Appointed by the Lord Chancellor, op grond van Section 76 van de Trade Marks Act 1994, on Appeal from the Registrar of Trade Marks, van 26 mei 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Elizabeth Emanuel en Continental Shelf 128 Ltd
   (Zaak C-259/04)
   (2004/C 217/26)
   De High Court of Justice, The Person Appointed by the Lord Chancellor op grond van Section 76 van de Trade Marks Act 1994, on Appeal from the Registrar of Trade Marks, heeft bij beschikking van 26 mei 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 juni 2004, in het geding tussen Elizabeth Emanuel en Continental Shelf 128 Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
   ARTIKEL 3, LID 1, SUB G, VAN RICHTLIJN 89/104 VAN DE RAAD (1)

               1)

               Kan een merk tot misleiding van het publiek leiden en mag het dus krachtens artikel 3, lid 1, sub g, niet worden ingeschreven in de volgende omstandigheden:

                           a)

                           de aan het merk verbonden goodwill werd overgedragen samen met het bedrijf dat de waren produceert waarop het merk betrekking heeft;

                           b)

                           vóór de overdracht was het merk voor een aanzienlijk deel van het relevante publiek een aanduiding dat een bepaald persoon betrokken was bij het ontwerpen of creëren van de waren waarvoor het werd gebruikt;

                           c)

                           na de overdracht werd een aanvraag tot inschrijving van het merk ingediend door de rechtverkrijgende; en

                           d)

                           op het tijdstip van indiening van de aanvraag dacht een aanzienlijk deel van het relevante publiek ten onrechte dat het gebruik van het merk aanduidde dat die persoon nog steeds betrokken was bij het ontwerpen of creëren van de waren waarvoor het merk werd gebruikt, en allicht werd het koopgedrag van dit deel van het publiek daardoor beïnvloed?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag niet onvoorwaardelijk bevestigend luidt: welke andere elementen moeten in aanmerking worden genomen bij de beoordeling of een merk tot misleiding van het publiek kan leiden en dus krachtens artikel 3, lid 1, sub g, niet mag worden ingeschreven? Is het in het bijzonder relevant dat het gevaar van misleiding waarschijnlijk mettertijd zal afnemen?

         ARTIKEL 12, LID 2, SUB B, VAN RICHTLIJN 89/104 VAN DE RAAD

               3)

               Kan een ingeschreven merk als gevolg van het gebruik dat ervan wordt gemaakt door de merkhouder of met zijn instemming, het publiek misleiden en dus krachtens artikel 12, lid 2, sub b, vervallen worden verklaard in de volgende omstandigheden:

                           a)

                           het ingeschreven merk en de eraan verbonden goodwill werden overgedragen samen met het bedrijf dat de waren produceert waarop het merk betrekking heeft;

                           b)

                           vóór de overdracht was het merk voor een aanzienlijk deel van het relevante publiek een aanduiding dat een bepaald persoon betrokken was bij het ontwerpen of creëren van de waren waarvoor het werd gebruikt;

                           c)

                           na de overdracht werd een vordering tot vervallenverklaring van het ingeschreven merk ingesteld; en

                           d)

                           op het tijdstip van instelling van de vordering dacht een aanzienlijk deel van het relevante publiek ten onrechte dat het gebruik van het merk aanduidde dat die persoon nog steeds betrokken was bij het ontwerpen of creëren van de waren waarvoor het merk werd gebruikt, en allicht werd het koopgedrag van dit deel van het publiek daardoor beïnvloed?

               4)

               Indien het antwoord op de derde vraag niet onvoorwaardelijk bevestigend luidt: welke andere elementen moeten in aanmerking worden genomen bij de beoordeling of een ingeschreven merk als gevolg van het gebruik dat ervan wordt gemaakt door de merkhouder of met zijn instemming, het publiek kan misleiden en dus krachtens artikel 12, lid 2, sub b, vervallen kan worden verklaard? Is het in het bijzonder relevant dat het gevaar van misleiding waarschijnlijk mettertijd zal afnemen?

      (1)  Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, PB L 207 van 19.07.1989, blz. 44.


title: Zaak C-601/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2016 door Arrow Group ApS, Arrow Generics Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 8 september 2016 in zaak T-467/13, Arrow Group ApS, Arrow Generics Ltd/Europese Commissie

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/29

         Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2016 door Arrow Group ApS, Arrow Generics Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 8 september 2016 in zaak T-467/13, Arrow Group ApS, Arrow Generics Ltd/Europese Commissie
   (Zaak C-601/16 P)
   (2017/C 030/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Arrow Group ApS, Arrow Generics Ltd (vertegenwoordigers: C. Firth, S. Kon, C. Humpe, Solicitors)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 8 september 2016 in zaak T-467/13 vernietigen en/of de artikelen 1, 2 en 3 van besluit C(2013) 3803 final van de Commissie van 19 juni 2013 in zaak COMP/39226 — Lundbeck, nietig verklaren voor zover deze betrekking hebben op Arrow; of

               —

               subsidiair, het arrest van het Gerecht van 8 september 2016 in zaak T-467/13 vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht; of

               —

               meer subsidiair, het arrest van het Gerecht van 8 september 2016 in zaak T-467/13 vernietigen voor zover in dat arrest is geoordeeld dat de bij artikel 2 van besluit C(2013) 3803 final aan Arrow opgelegde geldboete wordt gehandhaafd in verband met de Britse en Deense overeenkomsten, dan wel de geldboete verlagen, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van Arrow.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Eerste grond: het Gerecht heeft de relevante toets voor potentiële mededinging verkeerd toegepast

               1.

               Eerste middel: het Gerecht heeft de bewijslast naar Arrow verschoven en de Commissie bevrijd van haar verplichting om het bestaan van potentiële mededinging aan te tonen.

               2.

               Tweede middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door het bestaan van potentiële mededinging af te leiden uit een reeks hypothesen, in strijd met het beginsel dat voor potentiële mededinging vereist is dat er een reële en concrete mogelijkheid van toegang tot de markt bestaat.

               3.

               Derde middel: het Gerecht heeft te veel gewicht gehecht aan Lundbecks bedoeling en het belang, als bewijs, van feiten die zich na het aangaan van de overeenkomsten hebben voorgedaan, verkeerd beoordeeld.

               4.

               Vierde middel: het Gerecht heeft verzuimd in te gaan op het belang en de gevolgen van de uitspraak van de Engelse rechter in de Paroxetine zaak.

               5.

               Vijfde middel: het Gerecht heeft ten onrechte het bestaan van potentiële mededinging afgeleid uit het feit dat Arrow stappen had gezet ter voorbereiding op toetreding tot de markt.

               6.

               Zesde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een verkeerde opvatting door een vermoeden toe te passen van voorlopige ongeldigheid en een vermoeden dat er geen sprake was van inbreuk op Lundbecks octrooien.

         Tweede grond: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door vast te stellen dat de schikkingsovereenkomsten inzake de octrooien een mededingingsbeperkende strekking hadden

               1.

               Eerste middel: het Gerecht is voorbij gegaan aan het feit dat een overeenkomst die louter „in staat” is de mededinging te beperken, geen inbreuk naar strekking is.

               2.

               Tweede middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door de overeenkomsten aan te merken als in wezen marktuitsluitingsovereenkomsten.

               3.

               Derde middel: het Gerecht is ten onrechte tot de slotsom gekomen dat de Commissie kon aantonen dat de overeenkomsten een mededingingsbeperkende strekking hadden zonder rekening te hoeven houden met de situatie die zonder de overeenkomsten zou hebben bestaan.

         Derde grond: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door de slotsom van de Commissie te aanvaarden dat Arrow opzettelijk of uit onachtzaamheid handelde door de gestelde inbreuk te plegen en er had geen geldboete moeten worden opgelegd.