title: Zaak C-283/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna (Bulgarije) op 6 juni 2012 — Serebryanniy vek EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — gr. Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna (Bulgarije) op 6 juni 2012 — Serebryanniy vek EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — gr. Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-283/12)
   2012/C 243/16
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Serebryanniy vek EOOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — gr. Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 2, lid 1, sub c, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde aldus worden uitgelegd dat het verkrijgen van een immaterieel investeringsgoed tegen betaling van de kosten voor de verbetering van een gehuurd of ter beschikking gesteld vermogensbestanddeel een betaling vormt voor de dienst bestaande in de verbetering, ook al is de eigenaar van het vermogensbestanddeel volgens de overeenkomst geen vergoeding verschuldigd?

               2)

               Verzetten artikel 2, lid 1, sub c, en artikel 26 van richtlijn 2006/112 zich tegen een nationale bepaling volgens welke de verrichting om niet van een dienst bestaande in de verbetering van een gehuurd of ter beschikking gesteld vermogensbestanddeel in elk geval aan de btw is onderworpen? Maakt het voor de beantwoording van deze vraag in omstandigheden als die in het hoofdgeding verschil indien

                           —

                           de verrichter van de dienst om niet het recht op aftrek van de voorbelasting over de voor de uitvoering van de verbetering betrokken goederen en diensten heeft uitgeoefend, hetgeen hem nog niet is geweigerd bij een definitief geworden wijzigingsaanslag;

                           —

                           de vennootschap op het tijdstip van de belastingcontrole nog niet begonnen was met het verrichten van belastbare handelingen met de onroerende goederen en de duur van de overeenkomsten evenwel nog niet was verstreken?

               3)

               Verzetten de artikelen 62 en 63 van richtlijn 2006/112 zich tegen een nationale bepaling volgens welke het belastbare feit van een handeling niet plaatsvindt op het tijdstip waarop de dienst wordt verricht (in casu de uitvoering van de verbetering), doch op het tijdstip van de daadwerkelijke teruggave van het vermogensbestanddeel na verbetering bij de beëindiging van de overeenkomst of bij stopzetting van het gebruik?

               4)

               Indien de eerste en de tweede vraag ontkennend worden beantwoord: Volgens welke bepaling van titel VII van richtlijn 2006/112 moet de maatstaf van heffing van de btw worden bepaald wanneer de handeling om niet buiten de werkingssfeer van artikel 26 van deze richtlijn valt?


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 juni 2002 in zaak C-299/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg ("Niet-nakoming — Artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 — Vrĳ verkeer van werknemers — Artikel 43 EG — Vrĳheid van vestiging — Sociale voordelen — Gegarandeerd minimuminkomen")

text:
10.8.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 191/9
      betreft en vóór 1 december 1996 wat bestaande installaties          1)    Door de toekenning van het gegarandeerd minimuminkomen
      betreft, is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen            waarin door zijn wettelijke regeling is voorzien, afhankelijk te
      die op haar rusten ingevolge artikel 4, lid 1, van richtlijn 89/            blijven stellen van de duur van het verblijf op het Luxemburgse
      369/EEG en de artikelen 2, eerste alinea, sub a, en 4 van                   grondgebied, is het Groothertogdom Luxemburg de verplichtin-
      richtlijn 89/429/EEG.                                                       gen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 7,
                                                                                lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van
2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.                            15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers
                                                                                binnen de Gemeenschap, en artikel 43 EG.
(1) PB C 108 van 7.4.2001.                                                  2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt in de kosten verwezen.
                                                                            (1) PB C 289 van 13.10.2001.
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                            (Vierde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                           van 20 juni 2002
                                                                                van 5 juni 2002
in zaak C-299/01: Commissie van de Europese Gemeen-
      schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)                           in zaak C-204/00 P, Aalborg Portland A/S tegen Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Niet-nakoming — Artikel 7, lid 2, van verordening (EEG)                   („Hogere voorziening — Mededinging — Cement — Ar-
nr. 1612/68 — Vrij verkeer van werknemers — Artikel 43                      tikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) —
EG — Vrijheid van vestiging — Sociale voordelen —                           Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en
                 Gegarandeerd minimuminkomen”)                                                 ten dele kennelijk ongegrond”)
                           (2002/C 191/14)                                                            (2002/C 191/15)
                            (Procestaal: Frans)                                                       (Procestaal: Deens)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-204/00 P, Aalborg Portland A/S, gevestigd te
In zaak C-299/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    Aalborg (Denemarken), vertegenwoordigd door K. Dyekjær-
pen (gemachtigde: H. Michard) tegen Groothertogdom Luxem-                   Hansen en K. Høegh, advokaterne, betreffende hogere voorzie-
burg (gemachtigde: N. Mackel), betreffende een verzoek om                   ning tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door de                   Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid) van
toekenning van het gegarandeerd minimuminkomen afhanke-                     15 maart 2000, Cimenteries CBR e.a./Commissie (T-25/95,
lijk te blijven stellen van de duur van het verblijf op het                 T-26/95, T-30/95-T-32/95, T-34/95-T-39/95, T-42/95-
Luxemburgse grondgebied, de verplichtingen niet is nageko-                  T-46/95, T-48/95, T-50/95-T-65/95, T-68/95-T-71/95,
men die op hem rusten krachtens artikel 7, lid 2, van                       T-87/95, T-88/95, T-103/95 en T-104/95, Jurispr. blz. II-491),
verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober                    strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van dat arrest, andere
1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de                 partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeen-
Gemeenschap (PB L 257, blz. 2), en artikel 43 EG, heeft het                 schappen (gemachtigden: R. Lyal en H. P. Hartvig), heeft
Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr,                    het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur) en C. W. A. Tim-               kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur), A. La Pergola,
mermans, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-                    M. Wathelet en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-
lomer; griffier: R. Grass, op 20 juni 2002 een arrest gewezen               Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 5 juni 2002 een
waarvan het dictum luidt als volgt:                                         beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-573/11: Arrest van het Gerecht van 3 december 2013 — JAS/Commissie ( „Douane-unie — Invoer van spijkerbroeken — Fraude — Navordering van invoerrechten — Artikel 13 van verordening (EEG) nr. 1430/79 — Artikel 239 douanewetboek — Verzoek om kwijtschelding van invoerrechten — Bestaan van bijzondere situatie — Billijkheidsclausule — Besluit van Commissie” )

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/19

         Arrest van het Gerecht van 3 december 2013 — JAS/Commissie
   (Zaak T-573/11) (1)

   (Douane-unie - Invoer van spijkerbroeken - Fraude - Navordering van invoerrechten - Artikel 13 van verordening (EEG) nr. 1430/79 - Artikel 239 douanewetboek - Verzoek om kwijtschelding van invoerrechten - Bestaan van bijzondere situatie - Billijkheidsclausule - Besluit van Commissie)
   2014/C 24/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: JAS Jet Air Service France (JAS) (Mesnil-Amelot, Frankrijk) (vertegenwoordigers: T. Gallois en E. Dereviankine, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B.-R. Killmann, L. Keppenne en C. Soulay, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 5 augustus 2011 waarbij wordt vastgesteld dat de kwijtschelding van invoerrechten niet is gerechtvaardigd in een bijzonder geval (dossier REM 01/2008).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               JAS Jet Air Service France (JAS) zal haar eigen kosten dragen alsook die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak C-417/08: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/35/EG — Milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade — Niet-uitvoering)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/22

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-417/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/35/EG - Milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade - Niet-uitvoering)
   2009/C 180/36
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A.-A. Gilly en U. Wölker, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordiger: S. Ossowski, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (PB L 143, blz. 56)

      Dictum

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens artikel 19 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak T-74/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  3 april 2006  — The International Institute for the Urban Environment tegen Commissie ( Programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling  Bevordering van innovatie en aanmoediging van participatie van KMO  — Communautaire financiering — Artikelen 230 EG en 238 EG — Arbitragebeding — Verzoek tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid )

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/30

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 april 2006 — The International Institute for the Urban Environment tegen Commissie
   (Zaak T-74/05) (1)

   („Programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling „Bevordering van innovatie en aanmoediging van participatie van KMO” - Communautaire financiering - Artikelen 230 EG en 238 EG - Arbitragebeding - Verzoek tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid”)
   (2006/C 143/61)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoeker: The International Institute for the Urban Environment (Delft, Nederland) (vertegenwoordiger: P. ter Burg, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: L. Ström van Lier, gemachtigde, bijgestaan door J. Stuyck, advocaat)
   Voorwerp van de zaak
   Beroep ingesteld krachtens de artikelen 230 EG en 238 EG en betreffende de vergoeding die verzoeker vordert in het kader van de uitvoering van twee overeenkomsten, IPS-1999-00016 en IPS-1999-00022, gesloten in het kader het programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling „Bevordering van innovatie en aanmoediging van participatie van KMO”
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2005.


title: Zaak C-131/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 6 april 2009 — Philippe Daras/Waalse Gewest

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 6 april 2009 — Philippe Daras/Waalse Gewest
   (Zaak C-131/09)
   2009/C 153/38
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Philippe Daras

      Verwerende partij: Waalse Gewest

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 1, lid 5, van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), aldus worden uitgelegd dat het van de werkingssfeer van deze richtlijn uitsluit een wettelijke regeling, zoals het decreet van het Waalse Gewest van 17 juli 2008 betreffende enkele vergunningen waarvoor er dringende redenen van algemeen belang bestaan, die louter bepaalt dat er „dringende redenen van algemeen belang zijn aangetoond” voor de toekenning van stedenbouwkundige vergunningen, milieuvergunningen en globale vergunningen voor de handelingen en werken die zij opsomt, en die vergunningen waarvan wordt vastgesteld dat er daarvoor „dringende redenen van algemeen belang zijn aangetoond”, „ratificeert”?

               2)

                           a)

                           Verzetten de artikelen 1, 5, 6, 7, 8 en 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad (2) en richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad (3), zich tegen een wettelijke regeling waarbij het recht om een aan een milieueffectbeoordeling onderworpen project te verwezenlijken, wordt toegekend bij wege van een wetgevende handeling die niet vatbaar is voor beroep bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid te bestrijden van de beslissing die het recht verleent om het project te verwezenlijken?

                           b)

                           Moet artikel 9 van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, gesloten op 25 juni 1998 en door de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit nr. 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 (4), aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de verplichting oplegt, in de mogelijkheid te voorzien dat beroep kan worden ingesteld bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid van elk onder de bepalingen van artikel 6 vallend besluit, handelen of nalaten te bestrijden aangaande zowel de materiële als de procedureregels voor de toekenning van vergunningen voor projecten die aan een milieueffectbeoordeling zijn onderworpen?

                           c)

                           Moet artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG, tegen de achtergrond van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, gesloten op 25 juni 1998 en door de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit nr. 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005, aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de verplichting oplegt, in de mogelijkheid te voorzien dat beroep kan worden ingesteld bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid van elk besluit, handelen of nalaten te bestrijden aangaande zowel de materiële als de procedureregels voor de toekenning van vergunningen voor projecten die aan een milieueffectbeoordeling zijn onderworpen?

      (1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).

      (2)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 73, blz. 5).

      (3)  Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad — Verklaring van de Commissie (PB L 156, blz. 17).

      (4)  Besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 betreffende het sluiten, namens de Europese Gemeenschap, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (PB L 124, blz. 1).


title: Zaak C-259/02: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division, van 17 juni 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen La Mer Technology Inc. en Laboratoires Goemar S.A.

text:
C 219/6                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   14.9.2002
Verzoek van Tribunale Amministrativo regionale del                           door aan de Italiaanse marktdeelnemers zwaardere lasten
Lazio — Sezione Seconda van 23 januari 2002 om een                           worden opgelegd dan in de andere landen van de Unie
prejudiciële beslissing in de gedingen tussen Telecom                        op basis van deze gemeenschapsregeling zijn voorzien?
Italia Mobile (C-250/02), Blu S.p.A., ondersteund door
Albacom (C-251/02), Telecom Italia S.p.a., ondersteund
door Telemar (C-252/02), Omnitel Pronto Italia S.p.A.                  (1) PB L 117 van 7.5.1997, blz. 15.
(C-253/02), Wind Telecomunicazioni S.p.A. (C-256/02) en
Ministero del Tesoro, del Bilancio e della Programmazione
Economica (thans: Ministero dell’Economia e delle Finan-
             ze) en Ministero delle Comunicazioni
      (Zaken C-250/02, C-251/02, C-252/02, C-253/02,
                             C-256/02)                                 Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
                                                                       Chancery Division, van 17 juni 2002 om een prejudiciële
                                                                       beslissing in het geding tussen La Mer Technology Inc. en
                                                                                Laboratoires Goemar S.A.
                         (2002/C 219/09)
                                                                                (Zaak C-259/02)
                                                                                (2002/C 219/10)
Het Tribunale Amministrativo regionale del Lazio — Sezione
Seconda heeft bij beschikking van 23 januari 2002, ingekomen
ter griffie van het Hof van Justitie op 10 juli 2002, in de
gedingen tussen Telecom Italia Mobile (C-250/02), Blu S.p.A.,          De High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division,
ondersteund door Albacom (C-251/02), Telecom Italia S.p.a.,            heeft bij beschikking van 17 juni 2002, ingekomen ter griffie
ondersteund door Telemar (C-252/02), Omnitel Pronto Italia             van het Hof van Justitie op 15 juli 2002, in het geding tussen
S.p.A. (C-253/02), Wind Telecomunicazioni S.p.A. (C-256/02)            La Mer Technology Inc. en Laboratoires Goemar S.A., het Hof
en Ministero del Tesoro, del Bilancio e della Programmazione           van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
Economica (thans: Ministero dell’Economia e delle Finanze) en          een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Ministero delle Comunicazioni, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                   1.    Met welke elementen dient rekening te worden gehouden
beslissing over de navolgende vragen:                                        bij de beoordeling of een merk „normaal is gebruikt” in
                                                                             een lidstaat in de zin van de artikelen 10, lid 1, en 12,
                                                                             lid 1, van Eerste richtlijn (89/104/EEG) (1) van de Raad
1)    Is het de lidstaten krachtens de artikelen 6 en 11 van                 van 21 december 1988?
      richtlijn 97/13/EG (1) toegestaan, alleen aan houders van
      vergunningen of machtigingen voor de uitoefening van
      telecommunicatieactiviteiten andere en bijkomende fi-            In het bijzonder:
      nanciële bijdragen, onder welke naam dan ook, op te
      leggen dan door deze richtlijn zijn toegestaan, indien zij       2.    Dient rekening te worden gehouden met de mate van
      zich daarbij ervan verzekeren dat het non-discriminatie-               gebruik van het merk voor de waren of diensten waarvoor
      beginsel wordt geëerbiedigd?                                           het merk in de lidstaat is ingeschreven?
                                                                       3.    Is om het even welk gebruik, hoe gering ook, toereikend
2)    Is het de lidstaten krachtens de artikelen 6 en 11 van                 indien daarmee enkel en alleen wordt beoogd op com-
      richtlijn 97/13/EG toegestaan, vergoedingen, belastingen               merciële basis de betrokken waren te verhandelen of
      of andere fiscale heffingen in te voeren over de activiteiten          diensten te verrichten?
      van het totstandbrengen en verstrekken van openbare
      telecommunicatienetwerken en de verstrekking van
      spraaktelefoniediensten en van mobiele en persoonlijke           4.    Indien het antwoord op de vorige vraag ontkennend
      communicatiediensten aan het publiek, welke worden                     luidt, aan de hand van welke maatstaf moet worden
      bepaald als een variabel percentage en effecten hebben                 beoordeeld welke mate van gebruik toereikend is? Speelt
      die gelijk zijn aan die welke in de gemeenschapsregeling               inzonderheid de aard en de grootte van de onderneming
      verboden zijn?                                                         van de merkhouder daarbij een rol?
                                                                       5.    Moet symbolisch of geveinsd gebruik daarbij buiten
3)    Kunnen de artikelen 2, 3 en 95 van het Verdrag en                      beschouwing worden gelaten, en mag in het bijzonder
      artikel 12 van richtlijn 97/13/EG aldus worden uitgelegd               geen rekening worden gehouden met gebruik waarvan
      dat het de lidstaten krachtens deze artikelen niet is                  de enige of voornaamste doelstelling erin bestaat, een
      toegestaan, economische lasten in te voeren die afwijken               mogelijke vordering tot vervallenverklaring te doen mis-
      van hetgeen in de harmonisatieregeling is bepaald, waar-               lukken?
 ---pagebreak--- 14.9.2002                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 219/7
6.    Welke vormen van gebruik mogen in aanmerking worden               Middelen en voornaamste argumenten
      genomen? Is inzonderheid het bewijs vereist dat het merk
      in het economisch verkeer van de betrokken lidstaat werd
      gebruikt en is invoer door een enkele klant in die lidstaat       Volgens artikel 249 EG is een richtlijn verbindend ten aanzien
      toereikend?                                                       van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij
                                                                        bestemd is, hetgeen voor de lidstaten de verplichting impliceert
                                                                        om de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn na te leven.
7.    Moet gebruik na instelling van een vordering tot verval-          Die termijn is op 24 oktober 1998 verstreken, zonder dat de
      lenverklaring ook buiten beschouwing worden gelaten bij           Italiaanse Republiek de bepalingen heeft vastgesteld die nodig
      de beoordeling of het gebruik tijdens de relevante periode        zijn om te voldoen aan artikel 5 van de richtlijn die in de
      normaal was?                                                      conclusies van de Commissie wordt genoemd.
                                                                        (1) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 1.
(1) Betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB
    L 40, 1989, blz. 1).
                                                                        Beroep, op 23 juli 2002 ingesteld door Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
                                                                                (Zaak C-268/02)
Beroep, op 19 juli 2002 ingesteld door Commissie van de                                           (2002/C 219/12)
  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                          (Zaak C-267/02)                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 23 juli 2002 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
                                                                        ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door D. Martin als gemachtigde.
                          (2002/C 219/11)
                                                                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                        dat het den Hove behage:
                                                                        —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
op 19 juli 2002 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld                   te stellen die nodig zijn voor het opvolgen van richtlijn
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                      98/24/EG (1) van de Raad van 7 april 1998 betreffende
woordigd door Michael Shotter en Claudio Loggi als gemach-                    de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van
tigden.                                                                       werknemers tegen risico’s van chemische agentia op het
                                                                              werk (14e bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16,
                                                                              lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), of althans deze bepalin-
                                                                              gen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                              nagekomen;
1.    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen     —     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
      de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke                kosten.
      bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het opvolgen
      van artikel 5 van richtlijn 97/66/EG (1) van het Europees
      Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende
      de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming              Middelen en voornaamste argumenten
      van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatie-
      sector, of althans deze niet mee te delen, de krachtens de
      artikelen 5 en 15 van die richtlijn op haar rustende              De omzettingstermijn is op 5 mei 2001 verstreken.
      verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                        (1) PB L 131 van 5.5.1998, blz. 11.
2.    de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
      procedure.


title: Zaak T-89/11: Arrest van het Gerecht van 9 juli 2015 — Nanu-Nana Joachim Hoepp/BHIM — Vincci Hoteles (NANU) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk NANU — Ouder gemeenschapswoordmerk NAMMU — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/29

         Arrest van het Gerecht van 9 juli 2015 — Nanu-Nana Joachim Hoepp/BHIM — Vincci Hoteles (NANU)
   (Zaak T-89/11) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk NANU - Ouder gemeenschapswoordmerk NAMMU - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 279/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG (Bremen, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Nordemann en T. Boddien, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Vincci Hoteles, SA (Alcobendas, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 25 november 2010 (zaak R 641/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Vincci Hoteles, SA en Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 113 van 9.4.2011.


title: Zaak C-330/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 8 juli 2014 — Szemerey Gergely/Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 8 juli 2014 — Szemerey Gergely/Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
   (Zaak C-330/14)
   2014/C 303/37
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Szemerey Gergely

      Verwerende partij: Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten het flexibiliteitsbeginsel en het beginsel dat de verzamelaanvraag kan worden gewijzigd, in de zin van de [punten] 20 en 27 [van de considerans] van verordening (EG) nr. 796/2004 [van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers] (1), alsook van de [punten] 18, 23 en 26 [van de considerans] van verordening (EG) nr. 1122/2009 [van de Commissie van 30 november 2009 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem in het kader van de bij die verordening ingestelde regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers en ter uitvoering van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden in het kader van de steunregeling voor de wijnsector] (2), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling op grond waarvan de betalingsaanvraag in het geval van teelt van een zeldzame gewassoort de verklaring met betrekking tot het zeldzame gewas moet bevatten, gelet op de administratieve praktijk volgens welke de verklaring alleen voorafgaand aan de betalingsaanvraag, tussen 2 en 15 april 2010, kon worden aangevraagd, de verklaring alleen terzelfder tijd als de indiening van de verzamelaanvraag kon worden bijgevoegd en het op grond van de regeling niet mogelijk was om de fout in de aanvraag bestaande in het ontbreken van de verklaring te herstellen?

               2)

               Is die regeling verenigbaar met de verplichting van een lidstaat om de doelstellingen van het gemeenschappelĳk landbouwbeleid niet in gevaar te brengen of kan worden gesteld dat de daadwerkelijke uitoefening van het uit het Unierecht voortvloeiende recht op steun van landbouwers die zeldzame gewassen telen, in 2010 bij de wijziging van de wettelijke regeling [wijziging van artikel 43, lid 6, van besluit 61/2009 van het ministerie van Landbouw en Plattelandsontwikkeling van 14 mei 2009 bij besluit 31/2010 van het ministerie van Landbouw en Plattelandsontwikkeling van 30 maart 2010] onmogelijk of uiterst moeilijk en onvoorspelbaar is geworden?

               3)

               Verzetten [punt] 57 [van de considerans] van verordening nr. 796/2004 of [punt] 75 [van de considerans] van verordening nr. 1122/2009 en in het bijzonder het evenredigheidsbeginsel zich tegen de administratieve praktijk dat, wanneer een verklaring met betrekking tot het zeldzame gewas ontbreekt, een sanctie voor een te hoge aangifte met betrekking tot de volledige aanvraag wordt opgelegd zonder rekening te houden met opzet, nalatigheid of de omstandigheden, wanneer de betalingsaanvraag voorts met betrekking tot het volledige perceel voldoet aan de voorwaarden voor de toekenning van de steun en de landbouwer het aangegeven gewas op de aangegeven oppervlakte teelt?

               4)

               Gelden de verschoningsgronden van de [punten] 67 of 71 [van de considerans] van verordening nr. 796/2004 of [punt] 75 [van de considerans] van verordening nr. 1122/2009 indien de landbouwer een strijdige of ongepaste administratieve praktijk als een uitzonderlijke omstandigheid aanvoert en wil aantonen dat de praktijk van het bestuursorgaan zijn fout geheel of gedeeltelijk heeft veroorzaakt?

               5)

               Kan de aanvaarde aangifte van overmacht door de landbouwer bij volledig verlies van de teelt (inzaai) worden aangemerkt als juiste informatie als bedoeld in [punt] 67 [van de considerans] van verordening nr. 796/2004 en [punt] 93 [van de considerans] van verordening nr. 1122/2009, die de landbouwer vrijstelt aangaande de niet-overgelegde verklaring met betrekking tot het zeldzame gewas en dus de vrijstelling van de sancties met betrekking tot de volledige aanvraag tot gevolg heeft?

      (1)  PB L 141, blz. 18.

      (2)  PB L 316, blz. 65.


title: Zaak T-30/16: Arrest van het Gerecht van 15 februari 2017 — M. I. Industries/EUIPO — Natural Instinct (Natural Instinct Dog and Cat food as nature intended) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Natural Instinct Dog and Cat food as nature intended — Oudere Uniewoordmerken INSTINCT en NATURE’S VARIETY — Normaal gebruik van het oudere merk — Wijze van gebruik — Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Regel 22, leden 3 en 4, van verordening (EG) nr. 2868/95”]

text:
               27.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/11

         Arrest van het Gerecht van 15 februari 2017 — M. I. Industries/EUIPO — Natural Instinct (Natural Instinct Dog and Cat food as nature intended)
   (Zaak T-30/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Natural Instinct Dog and Cat food as nature intended - Oudere Uniewoordmerken INSTINCT en NATURE’S VARIETY - Normaal gebruik van het oudere merk - Wijze van gebruik - Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Regel 22, leden 3 en 4, van verordening (EG) nr. 2868/95”])
   (2017/C 095/19)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: M. I. Industries, Inc. (Lincoln, Nebraska, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Elias, barrister, en B. Cookson, solicitor, vervolgens M. Montañá Mora, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: E. Zaera Cuadrado, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Natural Instinct Ltd (Camberley, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Spintig, S. Pietzcker, advocaten, en B. Brandreth, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 26 november 2015 (zaak R 2944/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen M. I. Industries en Natural Instinct

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 26 november 2015 (zaak R 2944/2014-5) wordt vernietigd voor zover daarbij is geoordeeld dat het oudere woordmerk INSTINCT niet normaal is gebruikt.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het EUIPO zal behalve zijn eigen kosten de helft van de kosten van M. I. Industries Inc. dragen.

               4)

               M. I. Industries zal de helft van haar eigen kosten dragen.

               5)

               Natural Instinct Ltd zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 106 van 21.3.2016.


title: Zaak C-384/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nederlandse Raad van State (Nederland) op 18 september 2006 — Gemeente Rotterdam tegen Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nederlandse Raad van State (Nederland) op 18 september 2006 — Gemeente Rotterdam tegen Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
   (Zaak C-384/06)
   (2006/C 310/04)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Nederlandse Raad van State
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Gemeente Rotterdam

      Verweerder: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
   Prejudiciële vragen

               1.

                           a.

                           Kan de lidstaat respectievelijk een bestuursorgaan van die staat een bevoegdheid rechtstreeks — dus zonder grondslag in het nationale recht — aan een verordening ontlenen?

                           b.

                           Zo ja, verleent artikel 23, eerste lid, van de Verordening nr. 4253/88 (1) van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van de Verordening nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds, zoals gewijzigd bij de Verordening nr. 2082/93, (de Coördinatieverordening) de bevoegdheid om een subsidievaststelling in te trekken en vervolgens het uitgekeerde bedrag terug te vorderen, ervan uitgaande dat artikel 23 van de Coördinatieverordening, indien sprake is van misbruik of nalatigheid als bedoeld in dat artikel, de lidstaten daartoe verplicht?

               2.

               Zo neen, brengt artikel 10 van het EG-Verdrag, gelezen in verbinding met artikel 249 van dat Verdrag, met zich dat een nationale bepaling als artikel 4:49, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht — op grond van welke bepaling het bestuursorgaan de subsidievaststelling kan intrekken of ten nadele van de ontvanger kan wijzigen (a) op grond van feiten of omstandigheden waarvan het bij de subsidievaststelling redelijkerwijs niet op de hoogte kon zijn en op grond waarvan de subsidie lager dan overeenkomstig de subsidieverlening zou zijn vastgesteld, (b) indien de subsidievaststelling onjuist was en de subsidieontvanger dit wist of behoorde te weten, of (c) indien de subsidieontvanger na de subsidievaststelling niet heeft voldaan aan aan de subsidie verbonden verplichtingen — verordeningconform moet worden uitgelegd?

               3.

               Zo ja, vindt deze uitleg zijn beperking in algemene rechtsbeginselen die deel uitmaken van het Gemeenschapsrecht, met name de rechtsbeginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen?

               4.

               Indien vraag 3 bevestigend wordt beantwoord dan rijst met betrekking tot deze beperking de navolgende vraag: kan aan de aan artikel 4:49, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht ten grondslag liggende nationale rechtszekerheids- en vertrouwensbeginselen een verder strekkende betekenis toekomen dan de communautaire algemene beginselen, met name communautaire rechtsbeginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen, die bij de toepassing van de Coördinatieverordening in acht moeten worden genomen?

               5.

               Speelt, gelet op artikel 10 van het EG-Verdrag, bij de toepassing van de communautaire rechtsbeginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen een rol dat de subsidieontvanger een rechtspersoon naar publiekrecht is?

      (1)  PB L 374, blz. 1.


title: Zaak C-414/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 27 juli 2016 — Vera Egenberger/Evangelisches Werk für Diakonie und Entwicklung e.V.

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 27 juli 2016 — Vera Egenberger/Evangelisches Werk für Diakonie und Entwicklung e.V.
   (Zaak C-414/16)
   (2016/C 419/36)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesarbeitsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vera Egenberger

      Verwerende partij: Evangelisches Werk für Diakonie und Entwicklung e.V.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 4, lid 2, van richtlijn 2000/78/EG (1) aldus worden uitgelegd dat een werkgever zoals de verweerder in de onderhavige zaak — respectievelijk de kerk namens hem — zelf bindend kan bepalen of een bepaalde godsdienst van een sollicitant wegens de aard van de activiteit of de context waarin zij wordt uitgevoerd, een wezenlijk, legitiem en gerechtvaardigd beroepsvereiste vormt gezien de grondslag van die werkgever/kerk?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt, moet dan een bepaling van nationaal recht — zoals in casu § 9, lid 1, eerste streepje, AGG (Allgemeines Gleichbehandlungsgesetz, Duitse algemene wet inzake gelijke behandeling) — krachtens welke een verschil in behandeling op grond van godsdienst bij de tewerkstelling door godsdienstige gemeenschappen en de daaronder ressorterende instellingen ook toelaatbaar is wanneer een bepaalde godsdienst, gelet op het gevoel van eigen identiteit van die godsdienstige gemeenschap en met het oog op haar zelfbeschikkingsrecht, een gerechtvaardigd beroepsvereiste vormt, in een geding zoals het onderhavige buiten toepassing blijven?

               3)

               Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt, welke vereisten moeten dan worden gesteld, als wezenlijk, legitiem en gerechtvaardigd beroepsvereiste, aan de aard van de activiteiten of de context waarin zij worden uitgevoerd, gezien de grondslag van de organisatie, overeenkomstig artikel 4, lid 2, van richtlijn 2000/78/EG?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, PB L 303, blz. 16.


title: Zaak C-502/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 januari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Republiek Polen) — K-1 sp. z o.o./Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy (Btw — Onregelmatigheden in aangifte van belastingplichtige — Aanvullende belasting)

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 januari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Republiek Polen) — K-1 sp. z o.o./Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
   (Zaak C-502/07) (1)

   (Btw - Onregelmatigheden in aangifte van belastingplichtige - Aanvullende belasting)
   (2009/C 55/05)
   Procestaal: Pools
   Verwijzende rechter
   Naczelny Sąd Administracyjny
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: K-1 sp. z o.o.

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) — Uitlegging van artikel 2, eerste en tweede alinea, van de Eerste richtlijn (67/227/EEG) van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (PB L 71, blz. 1301), alsmede van de artikelen 2, 10, eerste alinea, sub a, en tweede alinea, 27, eerste alinea, en 33 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling waarbij een bijkomende belastingschuld wordt opgelegd indien onregelmatigheden in de aangifte van de btw-plichtige worden vastgesteld
   Dictum

               1)

               Het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals omschreven in artikel 2, eerste en tweede alinea, van de Eerste richtlijn (67/227/EEG) van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting en in de artikelen 2 en 10, leden 1, sub a, en 2 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/66/EG van de Raad van 26 april 2004, staat niet eraan in de weg dat een lidstaat in zijn wettelijke regeling bepaalt dat aan de btw-plichtigen een bestuurlijke sanctie als de „bijkomende belastingschuld” bedoeld in artikel 109, leden 5 en 6, van de wet inzake de belasting op goederen en diensten (ustawa o podatku od towarów i usług) van 11 maart 2004 kan worden opgelegd.

               2)

               Bepalingen als die van artikel 109, leden 5 en 6, van de wet inzake de belasting op goederen en diensten van 11 maart 2004 vormen geen „bijzondere […] afwijkende maatregelen” die erop gericht zijn, bepaalde vormen van belastingfraude of ontwijking te voorkomen, in de zin van artikel 27, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd.

               3)

               Artikel 33 van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd, staat niet in de weg aan de handhaving van bepalingen als die van artikel 109, leden 5 en 6, van de wet inzake de belasting op goederen en diensten van 11 maart 2004.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Zaak T-110/12 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 11 maart 2013 — Iranian Offshore Engineering & Construction/Raad ( „Kort geding — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran — Bevriezing van tegoeden en economische middelen — Verzoek om voorlopige maatregelen — Geen spoedeisendheid — Belangenafweging” )

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/18

         Beschikking van de president van het Gerecht van 11 maart 2013 — Iranian Offshore Engineering & Construction/Raad
   (Zaak T-110/12 R)
   (Kort geding - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran - Bevriezing van tegoeden en economische middelen - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid - Belangenafweging)
   2013/C 147/33
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Iranian Offshore Engineering & Construction Co. (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: J. Viñals Camallonga, L. Barriola Urruticoechea en J. Iriarte Ángel, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: P. Plaza García et V. Piessevaux, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van, in de eerste plaats, besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 319, blz. 71), voor zover daarmee verzoeksters naam is toegevoegd aan de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), en, in de tweede plaats, uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319, blz. 11), en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), voor zover deze verordeningen verzoekster betreffen

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing over de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-5/04: Beroep, op 9 januari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Duitsland

text:
C 47/26                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        21.2.2004
Beroep, op 9 januari 2004 ingesteld door Commissie van                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       de Europese Gemeenschappen tegen Duitsland
                                                                      1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                           (Zaak C-5/04)                                    die nodig zijn om volledig te voldoen aan richtlijn
                                                                            1999/63/EG van de Raad van 21 juni 1999 inzake de
                          (2004/C 47/44)                                    overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeids-
                                                                            tijd van zeevarenden, gesloten door de Associatie van
                                                                            reders van de Europese Gemeenschap (ECSA) en de
                                                                            Federatie van de bonden voor het vervoerspersoneel in de
                                                                            Europese Unie (FST) — Bijlage: Europese overeenkomst
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                            betreffende de organisatie van de arbeidstijd van zeevaren-
op 9 januari 2004 beroep ingesteld tegen Duitsland door
                                                                            den (1), of althans de Commissie hiervan niet in kennis te
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                            stellen, de krachtens artikel 3 van deze richtlijn op haar
digd door K. Banks en C. Schmidt als gemachtigden, domicilie
                                                                            rustende verplichtingen niet is nagekomen;
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      2.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
      stellen die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 98/44/      De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 30 juni
      EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli             2002 verstreken.
      1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnolo-
      gische uitvindingen (1), of deze bepalingen niet aan de
                                                                      (1) PB L 167, blz. 33.
      Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
      hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.
                                                                                Doorhaling van zaak C-376/99 (1)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2004/C 47/46)
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juli 2000
verstreken.                                                           De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-376/99:
(1) PB L 213, blz. 13.                                                Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen.
                                                                      (1) PB C 352 van 4.12.1999.
Beroep, op 13 januari 2004 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                                                                                Doorhaling van zaak C-101/02 (1)
                                rijk
                                                                                (2004/C 47/47)
                          (Zaak C-10/04)
                          (2004/C 47/45)                              De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober 2003
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-101/02:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Republiek.
op 13 januari 2004 beroep ingesteld tegen Republiek Oosten-
rijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   (1) PB C 118 van 18.5.2002.
vertegenwoordigd door G. Rozet en H. Kreppel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 3 februari 2005 in zaak T-137/03, Ornella Mancini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Ambt van medisch raadadviseur — Wijziging van kennisgeving van vacature — Misbruik van bevoegdheid — Samenstelling van selectiejury — Vergelijking van verdiensten — Kennelijk onjuiste beoordeling — Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/27

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 3 februari 2005
   in zaak T-137/03, Ornella Mancini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Ambt van medisch raadadviseur - Wijziging van kennisgeving van vacature - Misbruik van bevoegdheid - Samenstelling van selectiejury - Vergelijking van verdiensten - Kennelijk onjuiste beoordeling - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen - Beroep tot schadevergoeding)
   (2005/C 93/53)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-137/03, Ornella Mancini, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door É. Boigelot, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie om afwijzend te beschikken op verzoeksters sollicitatie naar het ambt van medisch raadadviseur bij de eenheid „Medische dienst Brussel”en van het besluit om een andere sollicitant in dat ambt aan te stellen, en anderzijds, schadevergoeding, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en M. Vadapalas, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 3 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 158 van 5.7.2003.


title: Zaak C-100/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 maart 2011 door Helena Rubinstein, L'Oréal tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 16 december 2010 in zaak T-345/08, Helena Rubinstein SNC, L'Oréal SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Allergan, Inc.

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/12

         Hogere voorziening ingesteld op 2 maart 2011 door Helena Rubinstein, L'Oréal tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 16 december 2010 in zaak T-345/08, Helena Rubinstein SNC, L'Oréal SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Allergan, Inc.
   (Zaak C-100/11 P)
   2011/C 145/17
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Helena Rubinstein SNC, L'Oréal SA (vertegenwoordiger: A. von Mühlendahl, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Allergan, Inc.

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 16 november 2010 in gevoegde zaken T-345/08 en T-357/08 vernietigen;

               —

               de door Allergan, Inc. ingestelde beroepen tegen de beslissingen van de nietigheidsafdeling van het Bureau van 28 maart 2007 in zaak 1118 C (Helena Rubinstein SNC, BOTOLIST) en van 4 april 2007 in zaak 1120 C (L'Oréal SA, BOTOCYL) verwerpen;

               —

               het Bureau verwijzen in kosten van de procedures voor het Hof en het Gerecht, alsmede in de kosten van de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirantes voeren aan dat het litigieuze arrest dient te worden vernietigd op de volgende gronden:

               Het Gerecht heeft artikel 52, lid 1, juncto artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 (1) geschonden door te oordelen dat het Bureau op goede gronden kon stellen dat de door Allergan, Inc. aangevoerde oudere merken bekend waren en het gebruik van de omstreden inschrijvingen ongerechtvaardigd voordeel zou trekken uit of afbreuk zou doen aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van de oudere merken.

               Het Gerecht heeft artikel 115 van verordening nr. 40/94 juncto artikel 1, regel 38, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/95 (2) van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, zoal gewijzigd (hierna: „regel 38”), geschonden door rekening te houden met bewijsmateriaal dat niet in de procestaal was overgelegd.

               Het Gerecht heeft artikel 63 van verordening nr. 40/94 geschonden door de aangevochten beslissingen te herzien en bevestigen overeenkomstig onjuiste rechtsregels.

               Het Gerecht heeft artikel 73 van verordening nr. 40/94 geschonden door te oordelen dat de aangevochten beslissingen niet ontoereikend waren gemotiveerd.

      (1)  PB L 11, blz. 1.

      (2)  PB L 303, blz. 1.


title: Zaak C-367/00: Beroep, op 5 oktober 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 355/12               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   9.12.2000
Beroep, op 5 oktober 2000 ingesteld door Commissie van                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                      1.    vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet alle
                                                                            maatregelen te nemen die nodig zijn om ervoor te zorgen
                         (Zaak C-367/00)
                                                                            dat de kwaliteit van het zwemwater voldoet aan de
                                                                            grenswaarden van richtlijn 76/160/EEG (1) van de Raad
                         (2000/C 355/22)                                    van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het
                                                                            zwemwater, en door niet te voldoen aan het daarin
                                                                            gestelde vereiste van een minimumfrequentie voor het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  nemen van monsters, de verplichtingen niet is nagekomen
op 5 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Franse Republiek                   die krachtens de artikelen 4, lid 1, en 6, lid 1, van de
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    richtlijn op hem rusten;
woordigd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, als gemach-
tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                                                                      2.    het Koninkrijk Zweden in de kosten te verwijzen.
de la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner,
Kirchberg.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
                                                                      Volgens de dwingende bepalingen van artikel 249, derde
                                                                      alinea, EG en artikel 10, eerste alinea, EG, dienen de lidstaten
—     vast te stellen dat Frankrijk, door niet de wettelijke en       binnen de gestelde termijn de maatregelen te nemen die nodig
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig        zijn om te voldoen aan de richtlijnen die aan hen zijn
      zijn om te voldoen aan richtlijn 96/48/EG van de Raad           gericht. Voor Zweden is richtlijn 76/160/EEG ingevolge de
      van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van          toetredingsakte (art. 2) op 1 januari 1995 in werking getreden.
      het transeuropees hoge-snelheidsspoorwegsysteem (1), de         Niettemin had Zweden tot in het badseizoen 1998 niet
      krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen         alle nodige maatregelen genomen om te voldoen aan zijn
      niet is nagekomen;                                              verplichtingen uit hoofde van de artikelen 4, lid 1, en 6, lid 1,
                                                                      van de richtlijn.
—     Frankrijk in de kosten te verwijzen.
                                                                      (1) PB 1976, L 31, blz. 1.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak C-366/00 (2), de uitvoeringstermijn bepaald in
artikel 23 van richtlijn 96/48/EG is verstreken op 8 april 1999.
(1) PB L 235 van 17.09.1996, blz. 6.
                                                                      Beroep, op 10 oktober 2000 ingesteld door Commissie
(2) PB C...                                                                van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                                (Zaak C-372/00)
                                                                                (2000/C 355/24)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 10 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Ierland door
Beroep, op 6 oktober 2000 ingesteld door Commissie van                Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden                    digd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, als gemachtigde,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                         (Zaak C-368/00)                              Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie, Centre
                                                                      Wagner, Kirchberg.
                         (2000/C 355/23)
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            —     vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
op 6 oktober 2000 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk                     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
Zweden door de Commissie van de Europese Gemeenschap-                       zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 96/48/EG van
pen, vertegenwoordigd door L. Ström, lid van haar juridische                de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                         van het transeuropees hoge-snelheidsspoorweg-
C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de                   systeem (1), niet heeft voldaan aan de krachtens die
Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.                                        richtlijn op hem rustende verplichtingen;


title: Zaak F-39/14: Beroep ingesteld op 25 april 2014 — ZZ/Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/58

         Beroep ingesteld op 25 april 2014 — ZZ/Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA)
   (Zaak F-39/14)
   2014/C 421/83
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoekers overeenkomst niet te verlengen en vergoeding van de geleden immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij(en)

               —

               nietigverklaring van besluit ESMA/2013/ED/23 van 28 juni 2013 betreffende de niet-verlenging van verzoekers overeenkomst;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding van 20  000 EUR voor de geleden immateriële schade;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-149/13: Beschikking van het Gerecht van 15 oktober 2013 — Spanje/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Aanvang — Bekendmaking in Publicatieblad — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/14

         Beschikking van het Gerecht van 15 oktober 2013 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-149/13) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Aanvang - Bekendmaking in Publicatieblad - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 359/26
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Centeno Huerta, vervolgens M. J. García-Valdecasas Dorrego, abogados del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall, J. Baquero Cruz en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AST/126/12 voor de vorming van een reserve voor de aanwerving van assistenten (AST 3), sector „Onderzoek”, op de vakgebieden „Biologie, biowetenschappen en gezondheidswetenschappen”, „Chemie”, „Fysica en materiaalkunde”, „Nucleair onderzoek”, „Civiele techniek en werktuigbouwkunde” en „Elektrotechniek en elektronica” (PB 2012, C 394 A, blz. 11)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.


title: Zaak C-269/16: Beschikking van de president van het Hof van 24 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Letrado de la Administración de Justicia del Juzgado de lo Social n.° 2 de Terrassa — Spanje) — Elena Barba Giménez/Francisca Carrión Lozano

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/13

         Beschikking van de president van het Hof van 24 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Letrado de la Administración de Justicia del Juzgado de lo Social n.o 2 de Terrassa — Spanje) — Elena Barba Giménez/Francisca Carrión Lozano
   (Zaak C-269/16) (1)

   (2017/C 202/20)
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 279 van 1.8.2016.


title: Zaak C-557/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 14 december 2007 — LSG-Gesellschaft zur Wahrnehmung von Leistungsschutzrechten GmbH/Tele2 Telecommunication GmbH

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 14 december 2007 — LSG-Gesellschaft zur Wahrnehmung von Leistungsschutzrechten GmbH/Tele2 Telecommunication GmbH
   (Zaak C-557/07)
   (2008/C 64/30)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberster Gerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: LSG-Gesellschaft zur Wahrnehmung von Leistungsschutzrechten GmbH

      Verwerende partij: Tele2 Telecommunication GmbH
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het begrip „tussenpersoon” in artikel 5, lid 1, sub a, en artikel 8, lid 3, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (1), aldus worden uitgelegd dat het ook ziet op een accessprovider die de gebruiker alleen internettoegang biedt door deze een dynamisch IP-adres toe te wijzen, hem echter zelf geen diensten („services”) zoals e-mail, FTP of een filesharing-dienst ter beschikking stelt en evenmin juridisch of feitelijk toezicht uitoefent op de door de gebruiker aangewende dienst?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Moet artikel 8, lid 3, van richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (2), gelet op artikel 6 en artikel 15 van richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie, (beperkend) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de doorgifte van persoonsgebonden verkeersgegevens aan particuliere derden met het oog op de civielrechtelijke vervolging van prima facie schendingen van exclusieve auteursrechten (exploitatie- en gebruiksrechten)?

      (1)  PB L 167, blz. 10.

      (2)  PB L 157, blz. 45.


Belangrijke juridische mededeling

|

E2002P0002

Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door Technologien, Bau- und Wirtschaftsberatung GmbH en The Bellona Foundation op 30 juli 2002 (Zaak E-2/02)

Publicatieblad Nr. C 293 van 28/11/2002 blz. 0007 - 0007

Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door Technologien, Bau- und Wirtschaftsberatung GmbH en The Bellona Foundation op 30 juli 2002(Zaak E-2/02)(2002/C 293/07)Op 30 juli 2002 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Technologien, Bau- und Wirtschaftsberatung GmbH en The Bellona Foundation, vertegenwoordigd door Advokathuset Feydt &  Hamborgstrøm, St. Olavs gate 21A, N-0165 Oslo.Verzoekster eist dat het Hof:1. overgaat tot de nietigverklaring van het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 31 mei 2002 betreffende de aanmelding van een voorstel voor gewijzigde afschrijvingsregels uit het besluit inzake de aardoliebelasting voor gasproductie-installaties en gaspijpleidingen die gekoppeld zijn aan de grootschalige faciliteiten voor vloeibaar aardgas (LNG) die gevestigd zijn in het graafschap Finnmark of in de gemeenten Kåfjord, Skjervøy, Nordreisa of Kvænangen in het graafschap Troms, en de toepassing van deze regels op het Snøhvit-project (Steunmaatregel nr. 020.500.041) (Noorwegen), en2. de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA verwijst in de kosten van de procedure.Feiten en argumenten- Volgens punt 5.2(1)van de richtsnoeren inzake staatssteun van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA is "de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA telkens wanneer zij enige twijfel omtrent de verenigbaarheid van steun met de werking van de EER-Overeenkomst heeft, verplicht de procedure van artikel 1, lid 2, van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst in te leiden";- Volgens artikel 61, lid 3, onder c), van de EER-Overeenkomst kunnen "steunmaatregelen om de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid of van bepaalde regionale economieën te vergemakkelijken, mits de voorwaarde waaronder het handelsverkeer plaatsvindt daardoor niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad" als verenigbaar worden beschouwd met de werking van de EER-Overeenkomst;- Klaagster betoogt dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA misbruik heeft gemaakt van haar macht en inbreuk heeft gemaakt op de algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht.


title: Zaak T-69/01: Beroep, op 23 maart 2001 ingesteld door Carmine Salvatore Tralli tegen Europese Centrale Bank

text:
16.6.2001                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 173/35
Verzoekster stelt, dat deze drie bijzonderheden ertoe hebben            Beroep, op 19 maart 2001 ingesteld door Internationale
geleid, dat verzoekster en vergelijkbare marktdeelnemers gerin-         Fruchtimportgesellschaft Weichert & Co. tegen Raad
gere referentiehoeveelheden hebben verkregen dan zij verkre-            van de Europese Unie en Commissie van de Europese
gen zouden hebben wanneer de regels van de marktordening                                       Gemeenschappen
ongewijzigd waren toegepast.
                                                                                (Zaak T-65/01)
                                                                                (2001/C 173/63)
Verzoekster eist, door middel van schadevergoeding in de
toestand te worden gebracht waarin zij zou hebben verkeerd
wanneer haar referentiehoeveelheid voor 1999 zou zijn bere-                                     (Procestaal: Duits)
kend volgens de ongewijzigde regels van de marktordening.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 19 maart 2001 beroep ingesteld tegen de Raad
Tot staving van haar vordering stelt zij, dat de Gemeenschap            van de Europese Unie en de Commissie van de Europese
in strijd heeft gehandeld met artikel 6 van verordening                 Gemeenschappen door Internationale Fruchtimportgesell-
nr. 1924/95 (2) en het vertrouwensbeginsel, doordat zij heeft           schaft Weichert & Co., gevestigd te Hamburg (Duitsland),
nagelaten verzoeksters rechten van toegang tot de markt in              vertegenwoordigd door G. Schohe, advocaat, domicilie geko-
1999 te berekenen overeenkomstig de artikelen 3 en 5 van                zen hebbende te Luxemburg.
verordening nr. 1442/93. De Gemeenschap heeft voorts het
gebod van rechtszekerheid in de vorm van het verbod van                 Verzoekster vordert:
terugwerkende kracht overtreden, doordat zij de verdeelsleutel
volgens verordening nr. 2362/98 (3) met terugwerkende kracht            —    veroordeling van verweerders tot betaling van
heeft toegepast op de referentiehoeveelheden uit de jaren 1994               3 604 232 euro en 2,9 % rente daarover vanaf de datum
tot en met 1996.                                                             van uitspraak, alsmede een passende inflatiecompensatie
                                                                             vanaf 1 januari 1999, doch ten minste 1,1 % per jaar, te
                                                                             betalen over 3 604 232 euro;
Voorts is de bijzondere regeling voor de marktdeelnemers in             —    vaststelling dat verweerders verplicht zijn tot vergoeding
de nieuwe lidstaten in strijd met het discriminatieverbod van                aan verzoekster van alle verdere schade die verzoekster
artikel 34, lid 2, sub 2, EG en is sprake van motiverings-                   heeft geleden dan wel nog zal lijden door verordeningen
gebreken.                                                                    (EG) nrs. 1637/98 en 2362/98 en met name door de
                                                                             daarin neergelegde regelingen;
                                                                        —    aanhouding van de beslissing omtrent de kosten.
Ten slotte heeft het geschillenbeslechtingsorgaan (Dispute
Settlement Body) van de Wereldhandelsorganisatie vastgesteld,
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
dat het stelsel voor de verdeling van invoerlicenties zoals dat
in de verordeningen nrs. 1637/98 en 2362/98 is neergelegd,
op belangrijke punten onverenigbaar is met het recht van                De middelen en argumenten zijn dezelfde als in zaak T-64/01
de Wereldhandelsorganisatie. Volgens verzoekster heeft de               (Afrikanische Frucht-Compagnie GmbH/Raad en Commissie).
Gemeenschap haar verplichting tot naleving van deze beslis-
sing geschonden.
(1) Verordening (EEG) nr. 1442/93 van de Commissie van 10 juni
    1993 houdende bepalingen ter toepassing van de regeling voor        Beroep, op 23 maart 2001 ingesteld door Carmine Sal-
    de invoer van bananen in de Gemeenschap (PB L 142, blz. 6).                 vatore Tralli tegen Europese Centrale Bank
(2) Verordening (EG) nr. 1924/95 van de Commissie van 3 augustus
    1995 houdende overgangsmaatregelen voor de toepassing van de
    regeling inzake het tariefcontingent voor de invoer van bananen                              (Zaak T-69/01)
    in verband met de toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden
    (PB L 185, blz. 24).
(3) Verordening (EG) nr. 2362/98 van de Commissie van 28 oktober                                (2001/C 173/64)
    1998 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG)
    nr. 404/93 van de Raad betreffende de regeling voor de invoer
    van bananen in de Gemeenschap (PB L 293, blz. 32).                                          (Procestaal: Duits)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 23 maart 2001 beroep ingesteld tegen Europese
                                                                        Centrale Bank door Carmine Salvatore Tralli, wonende te
                                                                        Nidderau (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger,
                                                                        R. Steiner en S. Mittländer.
 ---pagebreak--- C 173/36               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16.6.2001
Verzoeker vordert:                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietigverklaring van het besluit van de president van de          —     verweersters beschikking nietig te verklaren, althans
      Europese Centrale Bank van 12 maart 2001 om verzoe-                     voorzover daarin naar artikel 43 van de in artikel 1,
      kers klacht af te wijzen;                                               sub b, c en d van die beschikking genoemde Normas
                                                                              Forales wordt verwezen;
—     nietigverklaring van het door verweerster op 29 novem-
      ber 2000 aangezegde ontslag;                                      —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
—     vaststelling dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen
      door het ontslag op 29 november 2000 niet is beëindigd;           Middelen en voornaamste argumenten
—     vaststelling dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen           Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van de
      niet is beëindigd en ook na 31 december 2000 voortbe-             Commissie van 31 oktober 2000 betreffende de Spaanse
      staat;                                                            wetgeving inzake de vennootschapsbelasting (1), voorzover
                                                                        daarin alle steun die door de Spaanse autoriteiten op grond
                                                                        van artikel 43 van de Norma Foral 3/96 van 26 juni 1996
—     veroordeling van verweerster om verzoeker onder de
                                                                        inzake de vennootschapsbelasting van het Territorio Histórico
      overeengekomen arbeidsvoorwaarden als bewaker te blij-
                                                                        de Vizcaya, artikel 43 van de Norma Foral 7/1996 van 4 juli
      ven tewerkstellen;
                                                                        1996 inzake de vennootschapsbelasting van het Territorio
                                                                        Histórico de Guipuzcoa, en artikel 43 van de Norma Foral
—     verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure.         24/1996 van 5 juli 1996 inzake de vennootschapsbelasting
                                                                        van het Territorio Histórico de Alava is verleend aan in Spanje
                                                                        gevestigde EGKS-staalbedrijven, onverenigbaar is verklaard
                                                                        met de gemeenschappelijke markt voor kolen en staal.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Op grond van die belastingregels kan een belastingaftrek
Het beroep berust op dezelfde feiten als de zaken T-373/00              worden verkregen van 25 % van daadwerkelijke investeringen
(Tralli/ECB, PB C 61 van 24.2.2001, blz. 61), T-27/01                   in onder meer het opzetten van filialen of permanente
(Tralli/ECB — nog niet gepubliceerd) en T-56/01 (Tralli/ECB             vestigingen in het buitenland, de verwerving van deelnemingen
— nog niet gepubliceerd). De middelen en argumenten komen               in buitenlandse ondernemingen, of het opzetten van doch-
overeen met die welke in deze zaken zijn aangevoerd.                    terondernemingen waarvan de activiteiten rechtstreeks ver-
                                                                        band houden met het exploiteren van goederen of diensten.
                                                                        De bestreden beschikking werd gegeven na inleiding van de
                                                                        procedure als bedoeld in artikel 6, lid 5, van beschikking
                                                                        2496/96/EGKS („staalsteuncode”).
                                                                        Tot staving van hun middelen stellen verzoeksters:
Beroep, op 30 maart 2001 ingesteld door El Territorio                   —     Er is geen sprake van steun, omdat de betrokken regels
Histórico de Alava-Excma. Diputación Foral de Alava e.a.                    een horizontaal karakter dragen, algemene werking heb-
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                             ben, en niet een bepaalde regio of een bepaalde categorie
                                                                              ondernemingen begunstigen. Het niet bestaan van steun
                                                                              geldt ook ten opzichte van het EGKS-Verdrag, en om die
                          (Zaak T-77/01)                                      reden wordt gesteld, dat inbreuk is gemaakt op artikel 4,
                                                                              sub c, van dat Verdrag, en dat verweerster misbruik van
                                                                              haar bevoegdheid heeft gemaakt door het EGKS-Verdrag
                         (2001/C 173/65)                                      als basis voor haar optreden te kiezen.
                                                                        —     Gebrekkige motivering, in het bijzonder voorzover de
                                                                              bestreden beschikking de indruk wekt dat de Commissie
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                              andere criteria hanteert, waarvoor zij geen rechtvaar-
                                                                              diging geeft.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 30 maart 2001 beroep ingesteld tegen                     —     Gebrekkige motivering en een beoordelingsfout, voorzo-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door El Territo-                     ver de steunbeschikking zich automatisch uitstrekt tot de
rio Histórico de Alava-Excma. Diputación Foral de Alava e.a.,               Normas Forales, louter wegens het feit dat zij inhoudelijk
gevestigd te Spanje, vertegenwoordigd door D. Ramón Falcón.                 overeenstemmen met de belastingwetgeving van de staat.


title: Zaak T-521/15: Arrest van het Gerecht van 20 juli 2017 — Diesel/EUIPO — Sprinter megacentros del deporte (Afbeelding van een lijn met krommen en hoeken) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk dat een lijn met krommen en hoeken weergeeft — Ouder Uniebeeldmerk dat de hoofdletter „D” weergeeft — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/33

         Arrest van het Gerecht van 20 juli 2017 — Diesel/EUIPO — Sprinter megacentros del deporte (Afbeelding van een lijn met krommen en hoeken)
   (Zaak T-521/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk dat een lijn met krommen en hoeken weergeeft - Ouder Uniebeeldmerk dat de hoofdletter „D” weergeeft - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 283/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Diesel SpA (Breganze, Italië) (vertegenwoordigers: A. Gaul, M. Frank, A. Parassina en K. Dani, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Ivanauskas en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Sprinter megacentros del deporte, SL (Elche, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, QC)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 18 juni 2015 (zaak R 3291/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Diesel en Sprinter megacentros del deporte

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 18 juni 2015 (zaak R 3291/2014-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Diesel SpA.

               3)

               Sprinter megacentros del deporte, SL zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 381 van 16.11.2015.


title: Zaak C-380/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 8 augustus 2014 — Dorothea Eckert en Karl-Heinz Dallner/Condor Flugdienst GmbH

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 8 augustus 2014 — Dorothea Eckert en Karl-Heinz Dallner/Condor Flugdienst GmbH
   (Zaak C-380/14)
   2014/C 421/26
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Rüsselsheim

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Dorothea Eckert, Karl-Heinz Dallner

      Verwerende partij: Condor Flugdienst GmbH
   Bij beschikking van het Hof van Justitie van 9 september 2014 is de doorhaling van de zaak in het register van het Hof gelast.


title: Zaak T-335/11: Arrest van het Gerecht van 17 mei 2013 — Bulgarije/Commissie ( „EOGFL en ELFPO — Van financiering uitgesloten uitgaven — Enkele areaalbetaling — „Probleemgebieden” — Aanvullende nationale rechtstreekse betalingen — Functioneren van geografisch informatiesysteem en van systeem voor identificatie van percelen landbouwgrond — Artikel 31 van verordening (EG) nr. 1290/2005 — Evenredigheid — Rechtszekerheid — Motiveringsplicht” )

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/19

         Arrest van het Gerecht van 17 mei 2013 — Bulgarije/Commissie
   (Zaak T-335/11) (1)

   (EOGFL en ELFPO - Van financiering uitgesloten uitgaven - Enkele areaalbetaling - „Probleemgebieden” - Aanvullende nationale rechtstreekse betalingen - Functioneren van geografisch informatiesysteem en van systeem voor identificatie van percelen landbouwgrond - Artikel 31 van verordening (EG) nr. 1290/2005 - Evenredigheid - Rechtszekerheid - Motiveringsplicht)
   2013/C 189/38
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Bulgarije (vertegenwoordigers: E. Petranova en T. Ivanov, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Rossi, D. Dimov, G. Koleva en D. Stefanov, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2011/244/EU van de Commissie van 15 april 2011 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), hebben verricht (PB L 102, blz. 33), voorover het de Republiek Bulgarije betreft

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De Republiek Bulgarije wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 331 van 12.11.2011.


title: Zaak C-440/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 augustus 2016 door Staywell Hospitality Group Pty Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 2 juni 2016 in de zaken T-510/14 en T-536/14: Staywell Hospitality Group en Sheraton International IP/EUIPO — Sheraton International IP en Staywell Hospitality Group (PARK REGIS)

text:
               27.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/3

         Hogere voorziening ingesteld op 4 augustus 2016 door Staywell Hospitality Group Pty Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 2 juni 2016 in de zaken T-510/14 en T-536/14: Staywell Hospitality Group en Sheraton International IP/EUIPO — Sheraton International IP en Staywell Hospitality Group (PARK REGIS)
   (Zaak C-440/16 P)
   (2017/C 095/07)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Staywell Hospitality Group Pty Ltd (vertegenwoordiger: D. Farnsworth, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Sheraton International IP LLC
   Bij beschikking van 12 januari 2017 heeft het Hof van Justitie (Negende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.