title: Zaak T-223/01: Beroep, op 20 september 2001 ingesteld door Japan Tabacco Inc. en JT International SA tegen Raad van de Europese Unie en Europees Parlement

text:
C 3/32                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       5.1.2002
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                               gevestigd te Madrid, alle vertegenwoordigd door D. Voillemot
                              AANLEG                                     en O. Prost, advocaten, tegen Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz, S. Meany en
                         van 10 juli 2001                                A.P. Bentley), betreffende een verzoek, ertoe strekkende dat het
                                                                         dictum van de beschikking van de president van het Gerecht
                                                                         van 1 augustus 2001, Euroalliages e.a./Commissie
in zaak T-191/00: Werner F. Edlinger tegen Commissie                     (T-132/01 R, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie),
            van de Europese Gemeenschappen (1)                           wordt gewijzigd, heeft de president van het Gerecht op
                                                                         12 september 2001 een beschikking gegeven waarvan het
(Beroep wegens nalaten — Nalaten dat voor beroep vatbaar                 dictum luidt als volgt:
                  is — Niet-ontvankelijkheid)
                           (2002/C 3/55)                                 1)   Het verzoek wordt afgewezen.
                         (Procestaal: Duits)                             2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
In zaak T-191/00, Werner F. Edlinger, wonende te Wenen,
vertegenwoordigd door F. Frisch, advocaat, tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: U. Wölker
en C. Ladenburger), betreffende een verzoek om vast te stellen
dat Commissie ten onrechte heeft nagelaten op te treden tegen
de maatregelen die de staatshoofden of regeringsleiders van de
veertien andere lidstaten van de Europese Unie op 31 januari             Beroep, op 20 september 2001 ingesteld door Japan
2000 tegen de Republiek Oostenrijk hebben genomen, heeft                 Tabacco Inc. en JT International SA tegen Raad van de
het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. Mengoz-                      Europese Unie en Europees Parlement
zi, president, V. Tiili en R. M. Moura-Ramos, rechters; griffier:
H. Jung, op 10 juli 2001 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                                          (Zaak T-223/01)
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                                (2002/C 3/57)
2)    Verzoeker wordt verwezen in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Engels)
(1) PB C 285 van 7.10.2000.
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 20 september 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                         Raad van de Europese Unie en Europees Parlement door Japan
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                               Tabacco Inc. en JT International SA, vertegenwoordigd door
             GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   O. Brouwer en P. Lomas van het kantoor Freshfields Bruckhaus
                                                                         Deringer, advocaten te Londen (Verenigd Koninkrijk).
                    van 12 september 2001
in zaak T-132/01 R: Euroalliages e.a. tegen Commissie van                Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                de Europese Gemeenschappen
                                                                         —    artikel 7 van de richtlijn in zijn geheel nietig te verklaren;
(Kort geding — Artikel 108 van het Reglement voor de                          subsidiair,
                           procesvoering)
                                                                         —    artikel 7 van de richtlijn nietig te verklaren voorzover het
                           (2002/C 3/56)                                      verzoeksters verhindert binnen de Europese Unie gebruik
                                                                              te maken van hun merk MILD SEVEN; en
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         —    overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de
                                                                              procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg het
In zaak T-132/01 R, Euroalliages, gevestigd te Brussel, Péchiney              Europees Parlement en/of de Raad van de Europese Unie
électrométallurgie, gevestigd te Courbevoie (Frankrijk), Vargön               te verwijzen in de kosten, daaronder begrepen die van
Alloys AB, gevestigd te Vargön (Zweden), Ferroatlántica,                     verzoeksters en van eventuele derde partijen.
 ---pagebreak--- 5.1.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 3/33
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Houghton
                                                                      Durferrit GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                                de interne markt
Verzoeksters zijn houder respectievelijk licentiehouder van het
merk „MILD SEVEN”, dat over de hele wereld als sigarettenmerk                                 (Zaak T-224/01)
wordt gebruikt en als intellectuele eigendom is beschermd.
Verzoeksters vrezen dat het verbod van artikel 7 van richtlijn
2001/37 op het gebruik van termen die de suggestie wekken                                       (2002/C 3/58)
dat een bepaald tabaksproduct minder schadelijk is dan andere,
het voor hen onmogelijk zal maken hun product „MILD
SEVEN” in de Europese Unie te verkopen.                                                       (Procestaal: Engels)
Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters aan, dat er
geen toereikende rechtsgrondslag bestaat voor de vaststelling         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
van artikel 7 van de richtlijn. De betrokken richtlijn is             schappen is op 24 september 2001 beroep ingesteld tegen
gebaseerd op artikel 95 EG en artikel 133 EG. Volgens                 Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door
verzoeksters vormt geen van deze twee bepalingen een vol-             Houghton Durferrit, vertegenwoordigd door P. Koch Moreno,
doende grondslag voor artikel 7 van de richtlijn. Artikel 133         Madrid (Spanje). In de procedure voor de kamer van beroep
EG is niet van toepassing, aangezien de gemeenschappelijke            was voorts partij Kolone Corporation.
handelspolitiek niets te maken heeft met artikel 7. Artikel 95
EG kan evenmin een rechtsgrondslag vormen, aangezien er op
dit punt geen behoefte is aan een harmonisatie van wettelijke
regelingen met het oog op de totstandkoming van de interne            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
markt. Volgens verzoeksters is er geen sprake van enige
handelsbelemmering die moet worden verwijderd. Bovendien              —     beslissing nr. 949/1999 van de oppositie-afdeling van het
stellen verzoeksters, dat artikel 7 van de richtlijn in strijd is           Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van
met artikel 152, lid 4, sub c, EG. Volgens verzoeksters                     15 oktober 1999 in oppositieprocedure B4905 en de
wordt artikel 95 EG als rechtsgrondslag gebruikt om de                      beslissing van de eerste kamer van beroep van 6 juli
verbodsbepaling van artikel 152, lid 4, sub c, EG te omzeilen,              2001, waarbij het beroep is verworpen, te vernietigen;
met betrekking tot de harmonisatie van wettelijke regelingen
ter bescherming en verbetering van de menselijke gezondheid.
                                                                      —     het door Kolone Corporation aangevraagde gemeen-
                                                                            schapsmerk, nr. 40.568 NU-TRIDE voor de klassen 1 en
                                                                            40, onverenigbaar te verklaren wegens strijd met het
Verzoeksters stellen eveneens, dat artikel 7 van de richtlijn hun           oudere merk van verzoekster, nr. 764.560 voor de
eigendomsrecht alsmede het evenredigheidsbeginsel schendt,                  klassen 1, 7 en 11;
nu het hen het gebruik van hun merk op de Europese markt
ontzegt. Volgens verzoeksters is artikel 7 geen geschikt middel       —     inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 40.568 NU-
ter bereiking van het doel van dit artikel, dat erin bestaat de             TRIDE voor de klassen 1 en 40 te weigeren;
gezondheid en de bescherming van de consument te bevorde-
ren. Verzoeksters stellen, dat het gebruik van bepaalde termen
de consument informatie verschaft die hem in staat stelt op           —     de houder van voormeld gemeenschapsmerk, Kolone
sigaretten met een lager teergehalte en nicotinegehalte over te             Corporation, te verwijzen in de kosten van dit geding.
schakelen. Artikel 7 is in ieder geval niet de minst beperkende
methode, nu maatregelen hadden kunnen worden genomen
om bestaande merken te beschermen.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeksters stellen voorts, dat artikel 7 van de richtlijn in
strijd is met het beginsel van gelijke behandeling. Zij stellen,      Aanvraagster van het           Kolone Corporation
dat zij de enige tabaksproducenten in de Europese Unie zijn           merk:
die ten gevolge van artikel 7 van de richtlijn het recht zouden
verliezen een bepaald merk te gebruiken.                              Aangevraagde merk:             Woordmerk „NU-TRIDE” voor
                                                                                waren van de klassen 1 en 40
                                                                                (chemicaliën voor gebruik bij de
                                                                                behandeling van metalen, en be-
Tenslotte stellen verzoeksters, dat artikel 7 van de richtlijn
                                                                                handeling van metalen); aan-
ontoereikend is gemotiveerd.
                                                                                vraagnr. 40.568
                                                                      Houder van het oppo-           Verzoekster
                                                                      sitiemerk of -teken:


title: Zaak C-44/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 28 januari 2013 — Hauptzollamt Krefeld/Rhein-Ruhr Beschichtungs-Service GmbH

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 28 januari 2013 — Hauptzollamt Krefeld/Rhein-Ruhr Beschichtungs-Service GmbH
   (Zaak C-44/13)
   2013/C 123/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verweerder en verzoeker tot Revision: Hauptzollamt Krefeld

      Verzoekster en verweerster in Revision: Rhein-Ruhr Beschichtungs-Service GmbH

      Prejudiciële vraag

   Vereist artikel 2, lid 3, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (1), bij de belasting van andere energieproducten dan die waarvoor in de richtlijn een belastingniveau is vastgesteld, dat een belastingtarief wordt toegepast dat naar nationaal recht geldt voor het gebruik van een energieproduct als verwarmingsbrandstof, voor zover elk ander energieproduct ook als verwarmingsbrandstof wordt gebruikt? Of kan, wanneer het andere energieproduct bij gebruik als verwarmingsbrandstof gelijkwaardig is aan een bepaald energieproduct, het naar nationaal recht voor dit energieproduct geldende belastingtarief worden toegepast ook al gaat het om een uniform belastingtarief dat geldt ongeacht of dit energieproduct als motorbrandstof dan wel als verwarmingsbrandstof wordt gebruikt?

      (1)  PB L 283, blz. 51.


               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/3

         Benoeming van de eerste advocaat-generaal
   2010/C 317/05
   Het Hof van Justitie heeft overeenkomstig artikel 10, lid 1, derde alinea, van het Reglement voor de procesvoering de heer Y. Bot benoemd tot eerste advocaat-generaal voor een periode van een jaar die verstrijkt op 6 oktober 2011.


title: Zaak T-607/11: Beroep ingesteld op 30 november 2011 — Henkel en Henkel France/Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/64

      Beroep ingesteld op 30 november 2011 — Henkel en Henkel France/Commissie
      (Zaak T-607/11)
      (2012/C 25/123)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Henkel AG & Co. KGaA (Düsseldorf, Duitsland) en Henkel France (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordigers: R. Polley, T. Kuhn, F. Brunet en E. Paroche, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  de beschikking van de Commissie van 30 september 2011 om vijftien stukken die in zaak COMP/39.579 (wasmiddelen voor huishoudelijk gebruik) zijn overgelegd, niet aan de Franse mededingingsautoriteit mee te delen, nietig verklaren;

                  —

                  de Commissie gelasten, verzoeksters toe te staan zich te beroepen op de gevraagde documenten in de procedure die voor de mededingingsautoriteit hangende is;

                  —

                  de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure en in de andere kosten die verzoeksters in verband met dit beroep hebben gemaakt;

                  —

                  alle andere maatregelen treffen die het Gerecht passend acht.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter onderbouwing van het beroep wordt één middel aangevoerd. Volgens dit enige middel heeft de Commissie het verzoek van de Franse mededingingsautoriteit om de vijftien opgevraagde documenten over te leggen ten onrechte afgewezen. Daardoor is de Commissie de verplichtingen die krachtens artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie op haar rusten, niet nagekomen en heeft zij de fundamentele rechten van verdediging van verzoeksters en het beginsel van processuele gelijkheid van wapens [equality of arms] geschonden.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 maart 2005 in zaak C-336/03 (verzoek van de High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division, om een prejudiciële beslissing): easyCar (UK) Ltd tegen Office of Fair Trading (Bescherming van consument bij op afstand gesloten overeenkomsten — Richtlijn 97/7/EG — Overeenkomsten betreffende verrichten van diensten voor vervoer — Begrip — Autoverhuurovereenkomsten)

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 10 maart 2005
   in zaak C-336/03 (verzoek van de High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division, om een prejudiciële beslissing): easyCar (UK) Ltd tegen Office of Fair Trading (1)

   (Bescherming van consument bij op afstand gesloten overeenkomsten - Richtlijn 97/7/EG - Overeenkomsten betreffende verrichten van diensten voor vervoer - Begrip - Autoverhuurovereenkomsten)
   (2005/C 115/08)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-336/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division (Verenigd Koninkrijk), bij beslissing van 21 juli 2003, ingekomen bij het Hof op 30 juli 2003, in de procedure easyCar (UK) Ltd tegen Office of Fair Trading, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Lenaerts, J. N. Cunha Rodrigues, K Schiemann en M. Ilešič (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: K. Sztranc, administrateur, op 10 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 3, lid 2, van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „overeenkomsten betreffende het verrichten van diensten voor vervoer” ook overeenkomsten betreffende het verrichten van diensten voor autoverhuur omvat.

      (1)  PB C 226 van 20.9.2003.


title: Doorhaling van zaak C-100/94

text:
Nr . C 137/ 16          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   3 . 6 . 95
                Doorhaling van zaak C- 100/94 ( )                                   Doorhaling van zaak C-l 76/94 (')
                           ( 95/C 137/37 )                                                       ( 95/C 137/38 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 maart 1995 de              De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-l 00/94 :                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 maart 1995 de
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel                   doorhaling in het registèr gelast van zaak C-l 76/94 :
leense Republiek .                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groot
                                                                      hertogdom Luxemburg.
f 1 ) PB nr . C 132 van 14 . 5 . 1994 .
                                                                      (') PB nr. C 218 van 6 . 8 . 1994 .
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             advocaten aldaar, Cöte d'Eich 15 , T-93/89 , Den Norske
                         van 6 april 1995                             Stats Oljeselskab AS ( Statoil ), te Stavanger ( Noorwegen ),
                                                                      vertegenwoordigd door G. Child , Solicitor, domicilie geko
in de gevoegde zaken T-80/89, T-81/89, T-83/89, T-87/89,              zen hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger &
T-88/89, T-90/89, T-93/89, T-95/89, T-97/89, T-99/89,                 Hoss, advocaten aldaar, Cöte d'Eich 15 , T-95/89, Enichem
T-100/89, T-101/89 , T-103/89 , T-105/89, T-107/89 , en
                                                                      SpA, te Milaan ( Italië ), vertegenwoordigd door M. Siragusa,
T-l 12/89: BASF AG e.a. tegen Commissie van de Europese               advocaat te Rome , G. Scassellati Sforzolini, advocaat te
                       Gemeenschappen (')                             Bologna, en G. Arcidiacono, advocaat te Milaan, domicilie
(Mededinging — Procedure — Bevoegdheid — Reglement                    gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt &
                   van orde van de Commissie)                         Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8—10,
                           ( 95/C 137/39 )                            T-97/89 , Hoechst AG, te Frankfurt am Main ( Bondsrepu
                                                                      bliek Duitsland ), vertegenwoordigd door H. Hellmann en
                                                                      H.-J . Voges, advocaten te Keulen, domicilie gekozen heb
(Procestalen: Duits, Engels, Frans, Italiaans, Nederlands en          bende te Luxemburg ten kantore van Loesch & Wolter,
                                Spaans)                               advocaten aldaar, Rue Goethe 11 , T-99/89, Imperial
                                                                      Chemical Industries plc, te Londen, vertegenwoordigd door
In de gevoegde zaken T-80/89 , BASF AG, te Ludwigshafen               D. Vaughan QC en D. Anderson, Barrister, leden van de
( Duitsland ), vertegenwoordigd door F. Hermanns en K.                balie van Engeland en Wales, geïnstrueerd door V. White, R.
Kaiser, advocaten te Düsseldorf, domicilie gekozen heb               Coles en A. Ransom, Solicitors, domicilie gekozen hebbende
bende te Luxemburg ten kantore van Loesch & Wolter,                   te Luxemburg ten kantore van Dupong & Konsbruck,
advocaten aldaar, Rue Goethe 11 , T-81 /89 , Monsanto                 advocaten aldaar, Rue des Bains 14A, T-100/89 , Neste Oy,
Company, te St Louis, Missouri ( Verenigde Staten ), verte           te Espoo ( Finland ), vertegenwoordigd door G. van Hecke,
genwoordigd door C. Stanbrook QC en J. Ratliff, Barrister,            advocaat bij het Belgische Hof van Cassatie , en G. Van
leden van de balie van Engeland en Wales , domicilie gekozen          Gerven, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen,                  Luxemburg ten kantore van F. Brausch , advocaat aldaar,
Boulevard de la Foire 12 , T-83/89 , NV DSM en DSM                    Rue Goethe 11 , T-101 /89 , Repsol Quimica SA, te Madrid,
Kunststoffen BV, te Heerlen ( Nederland ), vertegenwoor              vertegenwoordigd door J. Pérez Santos, advocaat te Madrid,
digd door I.G.F. Cath, advocaat te 's-Gravenhage, domicilie           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Dupong                  E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8— 10,
& Konsbruck, advocaten aldaar, Rue des Bains 14A,                     T-103/89 , Shell International Chemical Company Ltd, te
T-87/89, Orkem SA, te Parijs ( Frankrijk ), vertegenwoordigd          Londen, vertegenwoordigd door K. Parker OC, lid van de
door D. Voillemot en J. Salzmann, advocaten te Parijs,                balie van Engeland en Wales, geïnstrueerd door J. Osborne,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van               Solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
Loesch & Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe 11 ,                    kantore van Elvinger & Hoss, advocaten aldaar, Cöte
T-88/89, Bayer AG, te Leverkusen ( Duitsland ), vertegen             d'Eich 15 , T-105/89 , Montedison SpA, te Milaan ( Italië ),
woordigd door O. Axster en H. Wissel, advocaten te                    vertegenwoordigd door G. Celona, advocaat bij het Ita
Düsseldorf, en M. Waelbroeck, D. Waelbroeck en A.                     liaanse Hof van Cassatie, G. Aghina, advocaat te Milaan, en
Vandencasteele , advocaten te Brussel, domicilie gekozen              P. Ferrari, advocaat te Rome, domicilie gekozen hebbende te
hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch & Wolter,                Luxemburg ten kantore van G. Margue, advocaat aldaar,
advocaten aldaar, Rue Goethe 11 , T-90/89 , Atochem SA, te            Rue Philippe II 20 , T-107/89 , Chemie Holding AG, te Linz
Puteaux ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door X. de Roux en            ( Oostenrijk ), vertegenwoordigd door O. Lieberknecht,
Ch.-H . Léger, advocaten te Parijs, domicilie gekozen heb            advocaat te Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende te
bende te Luxemburg ten kantore van Hoss & Elvinger,                   Luxemburg ten kantore van A. Bonn, Cöte d'Eich 22,


title: ARREST VAN HET HOF van 14 december 1995 in zaak C-444/93 (verzoek om prejudiciële beslissing van het Sozialgericht Speyer): U. Megner, H. Scheffel tegen Innungskrankenkasse Vorderpfalz, thans Innungskrankenkasse Rheinhessen-Pfalz (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid - artikel 4, lid 1, van Richtlijn 79/7/EEG - Beperkte en korte dienstverbanden - Uitsluiting van verplichte pensioen- en ziekteverzekering en van de verplichting bijdragen te betalen aan de werkloosheidsverzekering)

text:
Nr . C 64/2         \ NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      2 . 3 . 96
Artikel 4, lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van                moeilijker maakt dan de toegang van nationale produk
19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg              ten tot het distributienet, valt niet binnen de werkings
ging van bet beginsel van gelijke behandeling van mannen en              sfeer van artikel 30 van het EEG-Verdrag.
vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, moet aldus
worden uitgelegd, dat het zich niet verzet tegen een nationale      3 . De artikelen 5, 90 en 86 van het EEG-Verdrag verzetten
regeling die dienstverbanden waarbij in de regel minder dan              er zich niet tegen, dat een nationale wettelijke regeling
vijftien uur wordt gewerkt en waarvoor een salaris wordt                 als de Italiaanse de detailverkoop van tabaksfabrikaten
ontvangen dat niet hoger is dan een zevende van het                      voorbehoudt aan door de overheid gemachtigde weder
referentiemaandloon, uitsluit van het wettelijk stelsel van              verkopers.
pensioenverzekering, ook al worden aanmerkelijk meer
vrouwen dan mannen door deze regeling getroffen, wanneer            4 . Artikel 30 van het EEG-Verdrag verzet er zich niet
de nationale wetgever er in redelijkheid van kon uitgaan, dat            tegen, dat een nationale wettelijke regeling als de
de betrokken nationale regeling noodzakelijk was ter                     Italiaanse het illegale bezit, door een verbruiker, van
verwezenlijking van een doelstelling van sociaal beleid, die             tabaksfabrikaten van herkomst uit andere Eid-Staten,
niets van doen heeft met discriminatie op grond van                      waarvoor niet de met het Gemeenschapsrecht conforme
geslacht.                                                                accijns is betaald, als smokkel strafbaar stelt, terwijl de
                                                                         detailverkoop van deze produkten evenals die verkoop
(>) PB nr . C 205 van 29 . 7 . 1993 .                                    van soortgelijke nationale produkten aan door de
                                                                         overheid gemachtigde wederverkopers is voorbehou
                                                                         den .
                                                                    (•) PB nr. C 256 van 21 . 9 . 1993 .
                  ARREST VAN HET HOF
                    van 14 december 1995
in zaak C-387/93 (verzoek van de Pretura circondariale di
                                                                                ARREST VAN HET HOF
Genova om een prejudiciële beslissing ): strafzaak tegen
                       G. D. Banchero ( 1 )                                              van 14 december 1995
(Artikelen 5, 30, 37, 85, 86, 90, 92 en 95 van het                  in zaak C-444/93 (verzoek om prejudiciële beslissing van
                         EEG-Verdrag)                               het Sozialgericht Speyer ): U. Megner, H. Scheffel tegen
                          ( 96/C 64/03 )                            Innungskrankenkasse Vorderpfalz, thans Innungskranken
                                                                                kasse Rheinhessen-Pfalz ( 1 )
                     (Procestaai: Italiaans)                        (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied
                                                                     van de sociale zekerheid — artikel 4, lid 1, van Richtlijn
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de         79/7/EEG — Beperkte en korte dienstverbanden — Uitslui
                 Jurisprudentie van het Hof)                        ting van verplichte pensioen- en ziekteverzekering en van de
                                                                    verplichting bijdragen te betalen aan de werkloosheidsver
In zaak C-387/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                                           zekering)
krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van de Pretura                                      ( 96/C 64/04 )
circondariale di Genova ( Italië ), in de aldaar dienende
strafzaak tegen G. D. Banchero, om een prejudiciële                                        (Procestaai: Duits)
beslissing over de uitlegging van de artikelen 5 , 30, 37, 85 ,
86 , 90, 92 en 95 van het EEG-Verdrag, heeft het Hof,               (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
samengesteld als volgt: G. C. Rodrfguez Iglesias, president,                          Jurisprudentie van het Hof)
D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet ( rapporteur ) en G. Hirsch,
kamerpresidenten, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, J. C.          In zaak C-444/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L.            krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van het Sozial
Murray en P. Jann, rechters; advocaat-generaal : M. B.              gericht Speyer ( Duitsland ), in het aldaar aanhangig geding
Elmer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 14 december         tussen U. Megner, H. Scheffel en Innungskrankenkasse
1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                Vorderpfalz, thans Innungskrankenkasse Rheinhessen
volgt:                                                              Pfalz, ondersteund door Landesversicherungsanstalt Rhein
                                                                    land-Pfalz, Bundesanstalt für Arbeit, Firma G. F. Hehl &
1 . Artikel 37 van het EEG-Verdrag is niet relevant met             Co ., om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
    betrekking tot een nationale wettelijke regeling als de         artikel 4, lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van
    Italiaanse, die de detailverkoop van tabaksfabrikaten           19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg
    voorbehoudt aan wederverkopers die daartoe door de             ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
    overheid zijn gemachtigd, zolang de overheid niet              vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid ( PB 1979 ,
    ingrijpt in de keuze van de leveranciers door de               L 6 , blz. 24 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.
    detailhandelaren.                                              Rodriguez Iglesias, president, C. N. Kakouris ( rapporteur),
                                                                   D. A. O. Edward en G. Hirsch, kamerpresidenten, F. A.
2 . Een nationale wettelijke regeling als de Italiaanse, die de    Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn,
    detailverkoop van tabaksfabrikaten van elke herkomst           J. L. Murray, P. Jann, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters;
    aan daartoe gemachtigde wederverkopers voorbehoudt,            advocaat-generaal : P. Léger; griffier: D. Louterman
    doch de toegang van produkten uit andere Eid-Staten            Hubeau, hoofdadministrateur, op 14 december 1995 een
    tot de nationale markt daardoor niet meer belemmert of         arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 2 . 3 . 96          I NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 64/3
Artikel 4, lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van              Lenz; griffier: R. Grass, op 14 december 1995 een arrest
1 9 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
ging van het beginsel van gelijke behandeling van manneit en
vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, moet aldus             1 . Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin
worden uitgelegd, dat een nationale regeling die werkzaam                  gen in werking te doen treden die nodig zijn om te
heden die in de regel minder dan vijftien uur per week                       voldoen aan Richtlijn 90/675/EEG van de Raad van
worden uitgeoefend en waarvoor in de regel een arbeidsloon                   10 december 1990 tot vaststelling van de beginselen
van maximaal een zevende van het referentiemaandloon                        voor de organisatie van de veterinairre controles voor
wordt ontvangen, uitsluit van de verplichte verzekering uit                 produkten uit derde landen die in de Gemeenschap
hoofde van de wettelijke ziektekosten- en pensioenverzeke                  worden binnengebracht, is Ierland de krachtens arti
ringsstelsels, alsmede een nationale regeling die werkzaam                 kel 32, lid 1 , eerste alinea, van die richtlijn op hem
heden die wegens hun aard in de regel minder dan achttien                   rustende verplichtingen niet nagekomen.
uur per week worden uitgeoefend of waarvan de duur
vooraf bij arbeidsovereenkomst is beperkt, uitsluit van de             2    Ierland wordt verwezen in de kosten .
verplichte premiebetaling uit hoofde van de wettelijke
werkloosheidsverzekering, geen discriminatie op grond van
geslacht opleveren, ook al worden aanmerkelijk meer                    (>) PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .
vrouwen dan mannen door deze regeling getroffen, wanneer
de wetgever er in redelijkheid van kon uitgaan, dat de
betrokken wettelijke regeling noodzakelijk was ter verwe
zenlijking van een doelstelling van sociaal beleid, die niets
van doen heeft met discriminatie op grond van geslacht.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(!) PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1994 .                                                               (Vijfde Kamer)
                                                                                van 14 december 1995
                                                                       in zaak C-138/94: Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen tegen Ierland ( 1 )
                                                                       (Niet-nakoming — Richtlijn 91/496/EEG — Veterinaire
                                                                                controles — Niet-omzetting)
                  ARREST VAN HET HOF                                                              ( 96/C 64/06 )
                           ( Vijfde Kamer)
                    van 14 december 1995                                                     (Procestaai: Engels)
in zaak C- 132/94: Commissie van de Europese Gemeen
                   schappen tegen Ierland ( 1 )                        (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                                                                                Jurisprudentie van het Hof)
(Niet-nakoming — Richtlijn 90/675/EEG — Veterinaire
                 controles — Niet-omzetting)
                                                                       In zaak C-138/94 , Commissie van de Europese Gemeen
                             ( 96/C 64/05 )                            schappen (gemachtigden J. L. Iglesias Buhigues en J.
                                                                       Macdonald Flett ) tegen Ierland ( gemachtigde : M. A. Buck
                       (Procestaai: Engels)                            ley ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen
                                                                       dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                       bepalingen in werking te doen treden en/of onverwijld aan
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de           de Commissie mee te delen, die nodig zijn om te voldoen aan
                 Jurisprudentie van het Hof)                           Richtlijn 91 /496/EEG van de Raad van 15 juli 1991 tot
                                                                       vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de
                                                                       veterinaire controles voor dieren uit derde landen die in de
In zaak C- 132/94, Commissie van de Europese Gemeen
schappen ( gemachtigden: J. L. Iglesias, Buhigues en J.                Gemeenschap worden binnengebracht en tot wijziging van
Macdonald Flett ) tegen Ierland (gemachtigde : M. A. Buck             de Richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG en 90/675/EEG
ley ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen          ( PB 1991 , L 268 , blz . 56 ), de krachtens genoemde richtlijn,
dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke            inzonderheid artikel 30, en het EG-Verdrag op hem
bepalingen in werking te doen treden en/of onverwijld aan              rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
de Commissie mee te delen, die nodig zijn om te voldoen aan            (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward
Richtlijn 90/675/EEG van de Raad van 10 december 1990                  ( rapporteur ), kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida,
tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de          C. Gulmann , L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat
veterinaire controles voor produkten uit derde landen die in           generaal : C. O. Lenz; griffier: R. Grass, op 14 december
de Gemeenschap worden binnengebracht ( PB 1990, L 373 ,                1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
blz . 1 ), de krachtens genoemde richtlijn, inzonderheid               volgt:
artikel 32 , en het EG-Verdrag op hem rustende verplichtin
gen niet is nagekomen, heeft het Hof ( Vijfde Kamer ),                 1 . Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin
samengesteld als volgt: D. A. O. Edward ( rapporteur ),                     gen in werking te doen treden die nodig zijn om te
kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, L.                   voldoen aan Richtlijn 91 /496/EEG van de Raad van
Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : C. O.                    15 juli 1991 tot vaststelling van de beginselen voor de


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 11 februari 1999 in zaak C-75/98 P: M. Costacurta tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Besluit houdende nieuwe tewerkstelling - Artikel 7 van het Statuut - Bijlage X bij Statuut - Hogere voorziening die kennelijk niet-ontvankelijk en ongegrond is)

text:
1.5.1999                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 121/7
                    ARREST VAN HET HOF                                                     BESCHIKKING VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                                                                                (Vierde kamer)
                         van 4 maart 1999
                                                                                van 11 februari 1999
in zaak C-87/97 (verzoek van het Handelsgericht Wien
om een prejudiciële beslissing): Consorzio per la tutela
del formaggio Gorgonzola tegen Käserei Champignon
 Hofmeister GmbH & Co. KG, Eduard Bracharz GmbH (1)                        in zaak C-75/98 P: M. Costacurta tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
(Artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag — Verordening
(EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de
bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongs-                   (Ambtenaren — Besluit houdende nieuwe tewerkstelling —
   benamingen van landbouwproducten en levensmiddelen)                     Artikel 7 van het Statuut — Bijlage X bij Statuut — Hogere
                                                                           voorziening die kennelijk niet-ontvankelijk en ongegrond is)
                          (1999/C 121/12)
                                                                                (1999/C 121/13)
                          (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           (Procestaal: Frans)
                          dentie van het Hof)
In zaak C-87/97, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Handelsgericht                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Wien (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen                                             dentie van het Hof)
Consorzio per la tutela del formaggio Gorgonzola en Käserei
Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG, Eduard Bracharz
GmbH, betreffende een prejudiciële beslissing over de uitleg-              In zaak C-75/98 P, M. Costacurta, ambtenaar van het Bureau
ging van de artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag, heeft het               voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen, wo-
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet               nende te Luxemburg, vertegenwoordigd door A. Rodesch,
(rapporteur), kamerpresident, P. Jann, C. Gulmann, D.A.O.                  advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te
Edward en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: F.G. Jacobs;             Luxemburg te diens kantore, route d’Esch 7-11, betreffende
griffier: L. Hewlett, administrateur, op 4 maart 1999 een arrest           hogere voorziening tegen het op 22 januari 1998 door het
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                           (Derde kamer) in zaak T-98/96 (tussen hem en Commissie
Bij de huidige stand van het Gemeenschapsrecht belet het beginsel          gewezen arrest (JurAmbt. blz. II-49), strekkende tot vernie-
van het vrije verkeer van goederen een lidstaat niet om de vereiste        tiging van dat arrest (andere partij bij de procedure: Commissie
maatregelen te nemen om de bescherming te verzekeren van oor-              van de Europese Gemeenschappen — gemachtigde: G. Val-
sprongsbenamingen die zijn geregistreerd krachtens Verordening             sesia, bijgestaan door D. Waelbroeck en O. Speltdoorn,
(EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de                   advocaten), heeft het Hof (Vierde kamer) samengesteld als
bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamin-            volgt: P.J.G. Kapteyn, kamerpresident, H. Ragnemalm (rappor-
gen van landbouwproducten en levensmiddelen. Mitsdien kan het              teur) en K.M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;
gebruik van een benaming als „Cambozola” als een voorstelling, in          griffier: R. Grass, op 11 februari 1999 een beschikking gegeven
de zin van artikel 13, lid 1, onder b),van deze verordening, van de        waarvan het dictum luidt als volgt;
beschermde oorsprongsbenaming „Gorgonzola” worden aangemerkt;
de vermelding van de werkelijke oorsprong van het product op de
verpakking kan aan deze kwalificatie niet afdoen. De nationale
rechter dient te bepalen, of op grond van de in artikel 14, lid 2, van
Verordening (EEG) nr. 2081/92 gestelde voorwaarden in casu het             1. De hogere voorziening wordt afgewezen.
voordien geregistreerde merk verder kan worden gebruikt niettegen-
staande de registratie van de beschermde oorsprongsbenaming „Gor-
gonzola”; daarbij dient hij, in het bijzonder uitgaande van de stand       2. Rekwirant wordt in de kosten van deze instantie verwezen.
van het geldende recht op het tijdstip van de registratie van het merk,
te beoordelen of dit merk te goeder trouw kan zijn geregistreerd, en
mag hij niet tot de conclusie komen dat een benaming als
„Cambozola” als zodanig de consument misleidt.                             (1) PB C 166 van 30.5.1998.
(1) PB C 131 van 26.4.1997.


title: Zaak C-171/02: Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
13.7.2002              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 169/19
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                      Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
—     vast te stellen dat de Franse Republiek de verplichtingen
      niet is nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn
      1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van                                   (Zaak C-171/02)
      13 december 1999 betreffende de beschikbaarheid van
      consumenteninformatie over het brandstofverbruik en de
      CO2-uitstoot bij de verbranding van nieuwe personenau-                                  (2002/C 169/36)
      to’s (1), door haar niet in kennis te stellen van de
      maatregelen voor de omzetting van deze richtlijn in
      nationaal recht, althans de Commissie daarvan niet
      volledig in kennis te stellen;
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 8 mei 2002 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
—     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.                 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                     woordigd door M. Patakia en A. Caeiros als gemachtigden,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
De termijn voor omzetting is verstreken op 18 januari 2001.
                                                                     I.    Vast te stellen dat de Portugese Republiek niet heeft
(1) PB L 12 van 18.1.2000, blz. 16.                                        voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krach-
                                                                           tens de artikelen 39 EG, 43 EG en 49 EG alsmede
                                                                           krachtens richtlijn 92/51/EEG (1), aangezien
                                                                           1.   buitenlandse ondernemingen die in Portugal in de
                                                                                sector particuliere veiligheidsdiensten activiteiten op
                                                                                het gebied van de bewakingen van personen en
Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek                            goederen willen verrichten, in het kader van de
Oostenrijk van 9 april 2002 om een prejudiciële beslissing                      regeling inzake de door de Ministro da Ad-
in het geding tussen Rudolf Kronhofer en 1. Marianne                            ministração Interna af te geven vergunning
Maier, 2. Christian Möller, 3. Wirich Hofius, 4. Zeki Karan
                                                                                a)    hun zetel of een vestiging op Portugees grond-
                        (Zaak C-168/02)                                               gebied moeten hebben;
                         (2002/C 169/35)                                        b)    zich niet kunnen beroepen op de bewijsstukken
                                                                                en waarborgen die zij reeds in hun lidstaat van
                                                                                vestiging hebben overgelegd;
Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij
beschikking van 9 april 2002, ingekomen ter griffie van het                     c)    rechtspersoon moeten zijn;
Hof van Justitie op 6 mei 2002, in het geding tussen Rudolf
Kronhofer en 1. Marianne Maier, 2. Christian Möller, 3. Wirich
Hofius, 4. Zeki Karan, het Hof van Justitie van de Europese                     d)    over een bepaald maatschappelijk kapitaal
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                           moeten beschikken;
de navolgende vraag:
                                                                           2.   het personeel van buitenlandse ondernemingen die
Moet het begrip „plaats waar het schadebrengende feit zich                      in Portugal in de sector particuliere veiligheidsdien-
heeft voorgedaan” in artikel 5, sub 3, van het Verdrag van                      sten activiteiten op het gebied van de bewaking van
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid                       personen of goederen willen verrichten, over een
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en                      door de Portugese autoriteiten afgegeven identiteits-
handelszaken (Executieverdrag) aldus worden uitgelegd dat het                   kaart moet beschikken;
in gevallen van zuivere vermogensschade die bij de belegging
van delen van het vermogen van de gelaedeerde is ontstaan, in
ieder geval ook de plaats omvat waar de gelaedeerde zijn                   3.   voor de beroepen in de sector particuliere veilig-
woonplaats heeft, indien de belegging in een andere lidstaat                    heidsdiensten niet de communautaire regeling van
van de Gemeenschap heeft plaatsgevonden?                                        erkenning van beroepskwalificaties geldt.
                                                                     II.   De Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 169/20             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    13.7.2002
Middelen en voornaamste argumenten                                  —     De voor het personeel van buitenlandse ondernemingen
                                                                          geldende verplichting, over een door de Portugese
                                                                          autoriteiten afgegeven identiteitskaart te beschikken: De
                                                                          Portugese wetgeving verlangt dat personeel in dienst
                                                                          van een particuliere bewakingsdienst van het Ministério
—   Aangaande het aan buitenlandse ondernemingen gestelde                 da Administração Interna een vergunning in de vorm
    vereiste dat zij hun zetel of een vestiging op Portugees              van een „cartão profissional” verkrijgt om op Portugees
    grondgebied moeten hebben: Ofschoon de Portugese                      grondgebied werkzaam te kunnen zijn, zonder dat deze
    autoriteiten een andere „uitlegging van de wet” hebben                wetgeving bepaalt dat de Portugese autoriteiten rekening
    gegeven, is de Commissie er nog steeds van overtuigd dat              moeten houden met de reeds in de lidstaat van vestiging
    artikel 22, lid 1, van decreto-lei nr. 231/98 in andere               vervulde wettelijke voorwaarden alsmede met de aldaar
    lidstaten gevestigde ondernemingen verplicht hun zetel                reeds verrichte controles en verificaties. Derhalve
    of een vestiging op Portugees grondgebied te hebben                   belemmert het vereiste van een „cartão profissional”
    wanneer zij tijdelijk op basis van artikel 43 EG in de                volgens de Commissie zowel het vrije verkeer van
    sector particuliere veiligheidsdiensten activiteiten op het           werknemers voor de leden van het personeel (artikel 39
    gebied van de bewaking van personen en goederen                       EG) als de vrije dienstverrichting voor de werknemer,
    wensen te verrichten. Overwegingen van administratieve                wiens recht om in de lidstaat van vestiging aangeworven
    aard kunnen niet rechtvaardigen dat een lidstaat afwijkt              personeel uit te zenden, wordt beperkt (artikel 49 EG).
    van regels van gemeenschapsrecht, te meer wanneer die
    afwijking ertoe leidt dat een van de door het Verdrag
    gewaarborgde fundamentele vrijheden niet kan worden
    uitgeoefend.                                                    —     De omstandigheid dat de beroepen in de sector van de
                                                                          particuliere veiligheidsdiensten niet aan de communau-
                                                                          taire regelgeving inzake de erkenning van beroepskwa-
                                                                          lificaties zijn onderworpen: Activiteiten op het gebied
—   Aangaande de niet-inaanmerkingneming door de Por-                     van de particuliere veiligheidsdiensten mogen in Portugal
    tugese autoriteiten van de door buitenlandse ondernemin-              alleen worden uitgeoefend door bewakingspersoneel en
    gen reeds in hun lidstaat van vestiging overgelegde                   personeel voor de begeleiding, de beveiliging en de
    bewijsstukken en waarborgen: Uit artikel 24 van decreto-              bescherming van personen dat een in de Portugese
    lei nr. 231/98 kan geenszins worden afgeleid, dat de                  wetgeving dwingend voorgeschreven opleiding heeft
    Portugese autoriteiten bij de behandeling van vergunning-             gevolgd. Bovendien is de toegang tot en de uitoefening
    aanvragen rekening houden met door de dienstverrichter                van dergelijk personeel tot deze beroepswerkzaamheden
    in diens lidstaat van vestiging overgelegde bewijsstukken             voorbehouden aan personen die over een daartoe
    en waarborgen.                                                        afgegeven legitimatiebewijs beschikken. Daar dit legiti-
                                                                          matiebewijs waarborgt dat de houder ervan over
                                                                          alle wettelijk voorgeschreven kennis en persoonlijke
                                                                          bekwaamheden beschikt en die houder machtigt dien-
                                                                          sten op het gebied van de particuliere bewaking te
—   Het vereiste dat buitenlandse ondernemingen rechtsper-                verrichten, moet het worden beschouwd als het
    soon moeten zijn: De verplichting rechtspersoon te zijn,              bekwaamheidsattest in de zin van artikel 1, eerste
    benadeelt in andere lidstaten gevestigde zelfstandigen of             alinea, sub c, van richtlijn 92/51/EEG. Derhalve vormen
    ondernemers die in Portugal particuliere bewakingsdien-               de particuliere veiligheidsdiensten in Portugal een
    sten wensen te verrichten.                                            gereglementeerd beroep in de zin van artikel 1, eerste
                                                                          alinea, sub e, juncto sub c, eerste streepje, en f, van
                                                                          voormelde richtlijn. Evenwel omvat de Portugese
                                                                          wetgeving ter uitvoering van richtlijn 92/51 niet de
                                                                          beroepen in de sector van de particuliere veiligheidsdien-
—   Het vereiste dat buitenlandse ondernemingen over een                  sten, zodat deze in Portugal niet aan de bepalingen van
    bepaald maatschappelijk kapitaal beschikken: De Portuge-              de richtlijn op het gebied van de erkenning van
    se wetgeving stelt de oprichting van filialen of dochteron-           beroepsopleidingen zijn onderworpen.
    dernemingen op Portugees grondgebied afhankelijk van
    de voorwaarde, dat het maatschappelijk kapitaal van de
    buitenlandse maatschappij niet lager is dan het door de
    Portugese wetgever voorgeschreven bedrag. Daardoor
    wordt een handeling waarmee een justitiabele gebruik
    maakt van zijn recht een vestiging op te richten, indirect
    onderworpen aan de vereisten die in het nationale               (1) Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
    recht zijn gesteld voor de oprichting van een nieuwe                een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidin-
    vennootschap. Een dergelijke voorwaarde belet een                   gen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG (PB L 209 van
    ondernemer, zijn activiteiten op het gehele communautai-            24.7.1992, blz. 25).
    re grondgebied te verrichten met een maatschappelijk
    kapitaal dat voldoet aan de wettelijke voorschriften van
    de lidstaat waarin zijn onderneming is opgericht, maar
    lager is dan voorgeschreven in de lidstaat waar deze
    ondernemer over een vestiging wenst te beschikken.


title: Zaak C-170/07: Beroep ingesteld op 30 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/16

         Beroep ingesteld op 30 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-170/07)
   (2007/C 183/26)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Hottiaux en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Polen de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door voor ingevoerde gebruikte voertuigen een verplichting van technische controle vóór de registratie ervan in te voeren, terwijl een dergelijke verplichting niet bestaat voor binnenlandse voertuigen in dezelfde omstandigheden;

               —

               de Republiek Polen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 28 EG verbiedt kwantitatieve invoerbeperkingen en alle maatregelen van gelijke werking tussen de lidstaten. Volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie moet bij het ontbreken van harmonisatie „elke handelsregeling van de lidstaten die de intracommunautaire handel, al dan niet rechtstreeks, daadwerkelijk of potentieel kan belemmeren, […] worden beschouwd als een maatregel van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen”.
   Een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beperking schendt artikel 28 EG, voor zover deze niet gerechtvaardigd is op grond van artikel 30 EG of, overeenkomstig de rechtspraak van het Hof, door dwingende redenen van algemeen belang.
   De Poolse Wegenverkeerswet (Prawo o ruchu drogowym) voorziet in een verplichting van technische controle vóór de eerste registratie van voertuigen in Polen. Aangezien nieuwe wagens zijn vrijgesteld van deze verplichting, zijn in de praktijk enkel uit andere lidstaten ingevoerde gebruikte voertuigen onderworpen aan de verplichte technische controle vóór registratie ervan in Polen. Bijgevolg vormt deze verplichting een maatregel die uit andere lidstaten ingevoerde voertuigen discrimineert ten opzichte van binnenlandse voertuigen. Deze conclusie wordt voorts gestaafd door het feit dat de Poolse autoriteiten voor het verrichten van de technische controle een aanzienlijk bedrag verlangen dat bijna twee keer zo hoog is als het bedrag voor periodieke controles van binnenlandse voertuigen van dezelfde categorie. Volgens de Commissie hebben de Poolse autoriteiten geen legitieme redenen voor dit verschil aangedragen. Volgens vaste rechtspraak vormen nationale bepalingen die bijkomende kosten opleggen aan ingevoerde goederen in vergelijking met soortgelijke binnenlandse goederen, beperkingen op het intracommunautaire handelsverkeer in de zin van artikel 28 EG.
   Om een dergelijke maatregel te rechtvaardigen, moet de lidstaat aantonen dat deze noodzakelijk is en evenredig aan de doelstelling. Volgens artikel 30 EG mag deze maatregel geen middel tot willekeurige discriminatie noch een verkapte beperking van de handel tussen de lidstaten vormen.
   In dit verband erkent de Commissie dat de omstandigheid dat het voertuig sinds de laatste periodieke technische controle op de openbare weg is gebruikt, uit hoofde van bescherming van de gezondheid en het leven van personen kan rechtvaardigen dat bij de registratie van het voertuig een technische controle wordt verricht waarbij wordt vastgesteld dat het voertuig niet bij een ongeval betrokken is geweest en dat het in een goede technische staat is. Derhalve mogen de lidstaten voertuigen onderwerpen aan een technische controle vóór de registratie ervan, op voorwaarde evenwel dat deze verplichting geen willekeurige discriminatie vormt, dit wil zeggen dat zij zowel betrekking heeft op uit andere lidstaten ingevoerde voertuigen als op binnenlandse voertuigen die zich in dezelfde situatie bevinden. Wanneer nationale bepalingen daarentegen geen technische controle opleggen aan binnenlandse voertuigen die ter registratie worden aangeboden in dezelfde omstandigheden als uit andere lidstaten ingevoerde voertuigen, moeten deze bepalingen worden geacht een willekeurige discriminatie te vormen.
   Verder is de Commissie van mening dat de Poolse bepalingen die het intracommunautaire handelsverkeer beperken, niet kunnen worden gerechtvaardigd uit hoofde van bescherming van de gezondheid en het leven van personen, omdat niet is voldaan aan de voorwaarde dat zij noodzakelijk en evenredig zijn.
   In de eerste plaats, wanneer in een van de lidstaten een technische controle van een voertuig is verricht, zijn alle lidstaten op grond van het uit artikel 3, lid 2, van richtlijn 96/96/EG van de Raad voortvloeiende beginsel van gelijkwaardigheid en wederzijdse erkenning verplicht, het in dergelijke omstandigheden afgegeven bewijs hiervan te erkennen alsof zij het zelf hadden afgegeven. Volgens de Commissie faalt het argument van de Poolse autoriteiten dat de in een andere lidstaat uitgevoerde periodieke technische controles niet geldig zijn. Met de vermelding in de registratiedocumenten dat het voertuig werd uitgeschreven, wordt niet beoogd dat alle technische controles en andere bewijzen inzake de technische staat van het voertuig ongeldig worden verklaard. De uitschrijving van een voertuig heeft overigens niets te maken met de technische staat ervan. In de tweede plaats zou een selectieve controle meer evenredig zijn ter bescherming van de verkeersveiligheid, aangezien deze enkel betrekking zou hebben op uit andere lidstaten ingevoerde voertuigen waarvan redelijkerwijs kan worden vermoed dat zij een gevaar voor de verkeersveiligheid of het milieu vormen. In de derde plaats is de Commissie het niet eens met het argument van de Poolse regering dat technische controles noodzakelijk zijn voor de identificatie van voertuigen en voor de misdaadbestrijding. Volgens de Commissie is het uitvoeren van uiterst nauwgezette controles die bijna twee keer zoveel kosten als periodieke technische controles, niet noodzakelijk voor de vaststelling van de categorie, de subcategorie, de bestemming of het type van voertuig. Deze informatie is gewoonlijk reeds opgenomen in het kentekenbewijs dat aan de voor registratie bevoegde Poolse instantie is overgelegd. In de vierde plaats wijst de Commissie het argument af dat de Poolse autoriteiten ontlenen aan het Verdrag van Wenen. Volgens de Commissie heeft het ontbreken van overeenkomstige regels op internationaal niveau geen invloed op de verplichtingen van de Republiek Polen tegenover de Gemeenschap.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 21 maart 1996 in zaak T-10/95: A. Chehab tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Blijvende gedeeltelijke invaliditeit - Erkenning van verergering)

text:
4 . 5 . 96           1 NL |                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 133 /21
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               ling van de Commissie tot betaling van het symbolische
                       van 21 maart 1996                               bedrag van 1 ecu ter vergoeding van de morele schade die
                                                                       verzoekster stelt te hebben geleden door het bestreden
in zaak T-230/94 : F. Farrugia tegen Commissie van de                  besluit, heeft het Gerecht (Vijfde Kamer ), samengesteld als
                  Europese Gemeenschappen (*)                          volgt: R. Schintgen, president, R. Garcia-Valdecasas en
(Beroep tot nietigverklaring — Besluit van de Commissie                J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 21 maart 1996 een
waarbij verzoeker de toekenning van een beurs wordt                    arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
geweigerd — Geschiktheidscriteria — British overseas
citizen — Onjuiste gronden — Niet-contractuele aanspra                1 . Verklaart nietig bet besluit van de Commissie van
                  kelijkheid — Morele schade)                                13 januari 1994 waarbij aan verzoekster een invalidi
                           ( 96/C 133/47 )                                   teitspensioen is toegekend.
                       (Procestaai: Engels)                            2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                       3 . Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen.
In zaak T-230/94 , F. Farrugia , wonende te Athene ( Grie
kenland ), vertegenwoordigd door L. Sissilianos, advocaat te
Athene, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                   (') PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .
pen ( gemachtigden : A. M. Alves Vieira en, ter terechtzitting,
P. Oliver ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
het besluit van de Commissie van 26 april 1994 houdende
afwijzing van verzoekers aanvraag om toekenning van een
onderzoekbeurs, en tot vergoeding van de materiële en
morele schade die verzoeker door dit besluit zou hebben                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
geleden, heeft het Gerecht (Tweede Kamer ), samengesteld
                                                                                van 21 maart 1996
als volgt: H. Kirschner, president, C.W. Bellamy en A. Ka
logeropoulos, rechters; griffier : H. Jung, op 21 maart 1996           in zaak T- 1 0/95 : A. Chehab tegen Commissie van de
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                   Europese Gemeenschappen ( 1 )
                                                                        (Ambtenaren — Blijvende gedeeltelijke invaliditeit —
 1 . Verklaart nietig het in de brief van 26 april 1994                                   Erkenning van verergering)
      vervatte besluit van de Commissie.
                                                                                ( 96/C 133 /49 )
 2 . Wijst de vordering tot schadevergoeding af.
                                                                                (Procestaai: Frans)
 3 . Verwijst de Commissie in de kosten .
 (M PB nr . C 101 van 22 . 4 . 1995 .
                                                                        In zaak T-10/95 , A. Chehab, gepensioneerd ambtenaar van
                                                                        de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende
                                                                        te Parijs, vertegenwoordigd door J. -N. Louis, advocaat te
                                                                        Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
                                                                        Fiduciaire Myson Sàrl, Rue Glesener 1 , tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : A.M. Al
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              ves Vieira en J. Currall ), betreffende een beroep tot,
                        van 21 maart 1996
                                                                        enerzijds, nietigverklaring van een besluit waarbij de Com
                                                                        missie heeft erkend dat verzoekers blijvende gedeeltelijke
 in zaak T-376/94: G. Otten tegen Commissie van de                      invaliditeit slechts met 3 % was verergerd, en, anderzijds,
                  Europese Gemeenschappen f 1 )                         veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de
  (Ambtenaren — Invaliditeitscommissie — Samenstelling —                morele schade die in de loop van het geding aan verzoeker
                 Pensionering wegens invaliditeit)                      zou zijn berokkend, heeft het Gerecht ( Tweede Kamer ),
                             ( 96/C 133/48 )                            samengesteld als volgt: H. Kirschner, president, C.W. Bel
                                                                        lamy en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: B. Pastor,
                                                                         hoofdadministrateur, op 21 maart 1996 een arrest gewezen
                         (Procestaai: Frans)                             waarvan het dictum luidt als volgt:
  In zaak T-376/94, G. Otten, gewezen ambtenaar van de                   1.   Verklaart het besluit van de Commissie van 22 maart
  Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                        1 994 nietig voor zover het verzoeker slechts 3 %
  Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, advocaat te                     blijvende gedeeltelijke invaliditeit toekent.
  Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
  Fiduciaire Myson Sàrl, Rue Glesener 1 , tegen Commissie                2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
  van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : G. Val
  sesia en J. Currall ), betreffende een beroep tot, enerzijds,          3 . Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen.
  nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
   13 januari 1994 waarbij aan verzoekster een overeenkom
                                                                         (') PB nr . C 74 van 25 . 3 . 1995 .
  stig artikel 78 , derde alinea, van het Statuut van de
  ambtenaren van de Europese Gemeenschappen vastgesteld
   invaliditeitspensioen is toegekend, en, anderzijds, veroorde


title: Zaak T-305/14: Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Vestolit/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/54

         Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Vestolit/Commissie
   (Zaak T-305/14)
   2014/C 223/56
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Vestolit GmbH (Marl, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Greinacher, J. Martin en B. Scholtka, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure met betrekking tot steun voor de opwekking van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en mijngas op grond van het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) en de verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen tegen de Bondsrepubliek Duitsland — Steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) van 18 december 2013, bekendgemaakt in het Publicatieblad van de EU van 7 februari 2014, C 37, blz. 73, krachtens artikel 263, lid 1, VWEU nietig te verklaren voor zover de Commissie daarin de bijzondere vereffeningsregeling in § § 40 en 41 EEG als staatssteun in de zin van artikel 107 VWEU aanmerkt;

               —

               de Commissie krachtens artikel 87, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering te gelasten om de noodzakelijk kosten te vergoeden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107 VWEU
               Verzoekster betoogt dat de Commissie ten onrechte de steun voor hernieuwbare energie door middel van een heffingssysteem en een bijzondere vereffeningsregeling ter verlaging van de EEG-heffing als steunmaatregel heeft aangemerkt, zodat zij de formele onderzoeksprocedure niet had mogen inleiden.

                           —

                           Verzoekster voert in dat verband aan de Commissie bij haar voorlopig onderzoek van de vraag of de bijzondere vereffeningsregeling steun vormde, een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt, aangezien de bijzondere vereffeningsregeling als uitzonderingsregeling in het kader van de EEG-heffing geen voordeel oplevert dat grootverbruikers van stroom niet onder normale marktomstandigheden hadden kunnen verkrijgen.

                           —

                           Verzoekster stelt voorts dat geen sprake is van staatsmiddelen. Aangezien reeds de inkomsten uit de EEG-heffing geen staatsmiddelen zijn, kan ook bij de uitzonderingsregeling voor energie-intensieve ondernemingen geen sprake zijn van staatsmiddelen.

                           —

                           Verzoekster voert daarnaast aan dat de bijzondere vereffeningsregeling ook de mededinging niet vervalst. Zij leidt hoogstens tot herstel van de concurrentievoorwaarden zonder de EEG-heffing.

               2.

               Tweede middel: schending van het vertrouwensbeginsel
               Verzoekster betoogt dat de Commissie met de vaststelling van het besluit ook het vertrouwensbeginsel heeft geschonden. De Duitse regeling ter bevordering van hernieuwbare energie is reeds uitvoerig onderzocht in het kader van een staatsteunprocedure. Aan het einde daarvan, in 2002, is de Commissie tot de slotsom gekomen dat daarmee geen overdracht van staatsmiddelen was gemoeid. Aangezien de EEG 2012 op dat punt niet wezenlijk is veranderd ten opzichte van de toenmalige rechtstoestand, hadden de marktdeelnemers niet hoeven te rekenen met een nieuw onderzoek, maar hadden zij erop mogen vertrouwen dat de regeling in stand zou blijven.

               3.

               Derde middel: misbruik van bevoegdheid
               Tot slot is verzoekster van mening dat de Commissie misbruik heeft gemaakt van de haar krachtens de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU verleende bevoegdheid. De Commissie streeft met de inleiding van de onderzoeksprocedure hoofdzakelijk als doel na om de bevordering van hernieuwbare energie volledig te harmoniseren. Deze fundamentele doelstelling is ook te zien in de nieuwe ontwerprichtsnoeren voor milieu- en energiesteun, waarin de Commissie voor het eerst gedetailleerde regels voor de bevordering van hernieuwbare energie vaststelt. Om tot harmonisatie te komen, moet de Commissie echter de procedure voor de onderlinge aanpassing van wetgeving overeenkomstig de artikelen 116 VWEU en 117 VWEU volgen.


title: Zaak C-440/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2014 door de National Iranian Oil Company tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 juli 2014 in zaak T-578/12, National Iranian Oil Company/Raad

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/22

         Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2014 door de National Iranian Oil Company tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 juli 2014 in zaak T-578/12, National Iranian Oil Company/Raad
   (Zaak C-440/14 P)
   2014/C 421/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: National Iranian Oil Company (vertegenwoordiger: J.-M. Thouvenin, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof om:

               —

               het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 juli 2014 in zaak T-578/12 te vernietigen;

               —

               de conclusies die rekwirante voor het Gerecht heeft geformuleerd toe te wijzen, en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante zes grieven aan tegen het arrest van het Gerecht van 16 juli 2014.
   Eerste middel in hogere voorziening: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting in punt 43 van het bestreden arrest door te oordelen dat de verwijzing naar artikel 46, lid 2, van verordening (EU) nr. 267/2012 (1) in de aanhalingen van de preambule van uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 (2) van de Raad moet worden beschouwd als een duidelijke vermelding dat deze bepaling de rechtsgrondslag van die verordening is. Een rechtsgrondslag bepaalt immers, anders dan artikel 46, lid 2, in welke rechtsvorm de handeling waarvan hij de grondslag is, moet worden verricht.
   Tweede middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting in de punten 54 tot en met 56 van het bestreden arrest, die worden samengevat in de overweging dat „uit artikel 215, lid 2, VWEU [niet blijkt] dat individuele beperkende maatregelen jegens natuurlijke personen, rechtspersonen dan wel niet-statelijke groepen of entiteiten moeten worden vastgesteld volgens de in artikel 215, lid 1, VWEU bedoelde procedure”. Om te beginnen bepaalt artikel 215, lid 1, VWEU — het enige artikel in het VWEU inzake beperkende maatregelen — duidelijk dat de procedure voor dergelijke maatregelen de in dat artikel neergelegde procedure is en bevat het artikel geen andere procedure. Voorts is artikel 291 VWEU onverenigbaar met artikel 215, lid 2, VWEU. Subsidiair tot slot, kan de Raad zich voor het vaststellen van beperkende maatregelen niet beroepen op artikel 291, lid 2, VWEU als bijkomende rechtsgrondslag, naast artikel 215, lid 2, VWEU.
   Derde, subsidiair aangevoerde, middel, indien het Hof zou oordelen dat individuele beperkende maatregelen kunnen worden vastgesteld op grond van artikel 291, lid 2, VWEU in het kader van een beleid waarbij beperkende maatregelen oorspronkelijk werden vastgesteld op basis van artikel 215 VWEU: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in de punten 74 tot en met 83 van het arrest in wezen te oordelen dat de Raad — in de bewoordingen van artikel 291, lid 2 — „naar behoren [heeft] gemotiveerd[...]” waarom in casu deze uitzonderingsprocedure was gebruikt. Enerzijds volstaat een impliciete motivering niet om te voldoen aan het aldus gestelde motiveringsvereiste. Anderzijds, gesteld dat dit wel het geval zou zijn, is in casu niet aan dat vereiste voldaan, aangezien het Gerecht de betrokken teksten onjuist heeft uitgelegd.
   Vierde, subsidiair aangevoerde middel, indien het Hof zou oordelen dat individuele beperkende maatregelen kunnen worden vastgesteld op grond van artikel 291, lid 2, VWEU in het kader van een beleid waarbij beperkende maatregelen worden vastgesteld op basis van artikel 215 VWEU: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in punt 86 van zijn arrest te oordelen dat in artikel 46, lid 2, van verordening nr. 267/2012 „de Raad zich de bevoegdheid voorbehoudt om de bepalingen van artikel 23, leden 2 en 3, van die verordening uit te voeren”, en zo voldoet aan de motiveringsplicht wat betreft de aanwijzing van de rechtsgrondslag van artikel 46, lid 2, te weten artikel 291, lid 2, VWEU. Volgens rekwirante vloeit deze conclusie van het Gerecht voort uit een rechtens onjuiste uitlegging van artikel 46, lid 2, van verordening nr. 267/2012.
   Vijfde, subsidiair aangevoerde middel, indien het Hof zou oordelen dat individuele beperkende maatregelen kunnen worden vastgesteld op grond van artikel 291, lid 2, VWEU in het kader van een beleid waarbij beperkende maatregelen worden vastgesteld op basis van artikel 215 VWEU: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste beoordeling in punt 87 van zijn arrest door wat betreft de rechtsgrondslag van artikel 46, lid 2, van verordening nr. 267/2012 te oordelen dat uit de verplichting tot motivering van rechtshandelingen van de Unie niet volgt dat de Raad uitdrukkelijk moest vermelden dat verordening (EU) nr. 267/2012 was gebaseerd op artikel 291, lid 2, VWEU.
   Zesde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting in punt 115 van zijn arrest, door te oordelen dat het in artikel 23, lid 2, sub d, van verordening (EU) nr. 267/2012 neergelegde criterium (het litigieuze criterium) in overeenstemming is met de beginselen van de rechtsstaat en meer in het algemeen met het Unierecht, omdat het „niet arbitrair noch discretionair” is en, in punt 123 van het arrest, door te oordelen dat „het litigieuze criterium de beoordelingsbevoegdheid van de Raad beperkt, door objectieve criteria vast te stellen, en de door het Unierecht vereiste mate van voorzienbaarheid heeft”. Het Gerecht heeft ook het recht van verweer van rekwirante geschonden. Om te beginnen benadrukt rekwirante dat het Gerecht het litigieuze criterium heeft herschreven om het in overeenstemming met het Unierecht te kunnen verklaren, terwijl de rechtmatigheid van het criterium moet worden beoordeeld op basis van de formulering ervan in de verordening. Vervolgens merkt zij op dat de omstandigheid dat het Gerecht het litigieuze criterium heeft herschreven om de rechtmatigheid ervan vast te stellen, afbreuk doet aan haar recht van verweer door haar nu te confronteren met het herschreven criterium terwijl zij zich niet op de herschreven tekst kon baseren om haar verweer te organiseren, aangezien zij de strekking van die herschrijving niet kende toen zij haar verweer opstelde. Tot slot merkt rekwirante op dat de redenering van het Gerecht niet coherent is, zodat het zijn motiveringsplicht niet nakomt.

      (1)  Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 282, blz. 16).


title: Zaak T-55/07: Beroep ingesteld op 23 februari 2007 — Nederland/Commissie

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/52

         Beroep ingesteld op 23 februari 2007 — Nederland/Commissie
   (Zaak T-55/07)
   (2007/C 82/108)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigd door: H.G. Sevenster en D.J.M. de Grave, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Gedeeltelijke vernietiging van de Beschikking van de Commissie van 14 december 2006 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, voor zover de Beschikking betrekking heeft op Nederland en meer in het bijzonder met betrekking tot de financiële correctie die is toegepast ter zake van betaling die gevraagd is voor niet-subsidiabele uitgaven in het kader van het EOGFL, afdeling Garantie, voor het jaar 2002 ter grootte van 5,67 miljoen euro; en

               —

               Veroordeling van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van zijn verzoekschrift roept Nederland ten eerste een schending in van artikel 4 van Verordening 2603/1999 (1), doordat er een onjuiste uitleg en toepassing werd gegeven van het begrip „meerjarige uitgaven ”in de zin van dit artikel.
   Ten tweede roept verzoeker een schending in van artikel 44, lid 2, van Verordening 1257/1999 (2) en tevens van het vertrouwensbeginsel door het opleggen van een financiële correctie ter grootte van het volledige betrokken bedrag, als gevolg van de door de Nederlandse autoriteiten gevolgde procedure, terwijl de Commissie eerder haar goedkeuring heeft gegeven aan de declaratie onder de afdeling „Garantie ”ingevolge de procedure in het kader van de goedkeuring van het Nederlandse Programmeringsdocument voor plattelandsontwikkeling 2000-2006.
   Subsidiar roept verzoeker een schending in van artikel 7, lid 4, van Verordening 1258/1999 (3) en van artikel 5, lid 2, sub c, van Verordening 729/90 (4), doordat er een onjuiste toepassing van deze artikelen plaatsvond in de bestreden beschikking, aangezien er voor de Gemeenschap geen financiële schade is ontstaan als gevolg van de door de Nederlandse autoriteiten gevolgde procedure.
   Meer subsidiair roept verzoeker een schending in van het evenredigheidsbeginsel, doordat een correctie werd opgelegd ter grootte van het volledige betrokken bedrag, terwijl deze gelden van het EOGFL, zoals onbestreden vaststaat, door de Nederlandse autoriteiten correct zijn besteed in die zin dat er voor de Gemeenschap geen financiële schade is ontstaan als gevolg van de door de Nederlandse autoriteiten gevolgde procedure.
   Tenslotte roept verzoeker een schending in van het motiveringsbeginsel, doordat er zonder enige motivering en in afwijking van de vaststellingen van het bemiddelingsorgaan een correctie werd opgelegd ter grootte van het volledige betrokken bedrag, terwijl deze gelden van het EOGFL, zoals onbestreden vaststaat, door de Nederlandse autoriteiten correct zijn besteed in die zin dat er voor de Gemeenschap geen financiële schade is ontstaan als gevolg van de door de Nederlandse autoriteiten gevolgde procedure.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2603/1999 van de Commissie van 9 december 1999 tot vaststelling van overgangsbepalingen inzake de in Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad voorziene steun voor plattelandsontwikkeling (PB L 316, blz. 26).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen (PB L 160, blz. 80).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160, blz. 103).

      (4)  Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 94, blz. 13).


title: Zaak C-605/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Welmory sp. z o.o./Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 44 — Begrip „vaste inrichting” van de afnemer van diensten — Plaats die geldt als plaats waar diensten voor belastingplichtigen worden verricht — Intracommunautaire handeling)

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Welmory sp. z o.o./Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku
   (Zaak C-605/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 44 - Begrip „vaste inrichting” van de afnemer van diensten - Plaats die geldt als plaats waar diensten voor belastingplichtigen worden verricht - Intracommunautaire handeling))
   (2014/C 462/03)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Welmory sp. z o.o.

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku

      Dictum

   Een eerste belastingplichtige, die de zetel van zijn bedrijfsuitoefening in een lidstaat heeft gevestigd en diensten afneemt van een tweede belastingplichtige, die in een andere lidstaat is gevestigd, moet met het oog op de bepaling van de plaats waar die diensten moeten worden belast, worden geacht in deze andere lidstaat te beschikken over een „vaste inrichting” in de zin van artikel 44 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/8/EG van de Raad van 12 februari 2008, indien deze inrichting wordt gekenmerkt door een voldoende mate van duurzaamheid en een — wat personeel en technische middelen betreft — geschikte structuur om diensten te kunnen afnemen en te gebruiken bij haar bedrijfsuitoefening. Het staat aan de verwijzende rechter om te controleren of dit het geval is.

      (1)  PB C 79 van 16.3.2013.


title: Zaak C-462/11: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Dâmbovița — Roemenië) — Victor Cozman/Teatrul Municipal Târgoviște (Prejudiciële verwijzing — Aanvullend protocol nr. 1 bij Europees Verdrag tot bescherming van rechten van mens en fundamentele vrijheden — Toelaatbaarheid van nationale regeling waarbij salarisverminderingen worden vastgesteld voor verscheidene categorieën overheidsambtenaren — Geen uitvoering van Unierecht — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/13

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Dâmbovița — Roemenië) — Victor Cozman/Teatrul Municipal Târgoviște
   (Zaak C-462/11) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Aanvullend protocol nr. 1 bij Europees Verdrag tot bescherming van rechten van mens en fundamentele vrijheden - Toelaatbaarheid van nationale regeling waarbij salarisverminderingen worden vastgesteld voor verscheidene categorieën overheidsambtenaren - Geen uitvoering van Unierecht - Kennelijke onbevoegdheid van Hof)
   2012/C 73/23
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Dâmbovița

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Victor Cozman

      Verwerende partij: Teatrul Municipal Târgoviște

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunalul Dâmbovița — Uitlegging van artikel 1 van het Eerste aanvullend protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden — Toelaatbaarheid van een nationale regeling waarbij salarisverminderingen worden vastgesteld voor verscheidene categorieën overheidsambtenaren — Aard van het salarisrecht — Beperkingen

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de prejudiciële vragen die bij beslissing van 7 februari 2011 door het Tribunalul Dâmbovița (Roemenië) zijn gesteld

      (1)  PB C 331 van 12.11.2011.


title: Zaak C-461/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 23 oktober 2008 — Don Bosco Onroerend Goed BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 23 oktober 2008 — Don Bosco Onroerend Goed BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-461/08)
   (2009/C 69/29)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Don Bosco Onroerend Goed BV

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   Prejudiciële vraag

               1.

               Moet artikel 13, B, sub g, in samenhang met artikel 4, lid 3, sub a, van de Zesde richtlijn (1), zo worden uitgelegd, dat belast is de levering van een gebouw dat gedeeltelijk is gesloopt met het oog op vervanging van dat gebouw door een nieuw op te richten gebouw?

               2.

               Is het voor de beantwoording van deze vraag van belang of de verkoper dan wel de koper van het gebouw de opdracht tot de sloop heeft gegeven en de kosten daarvan aan zich in rekening laat brengen, met dien verstande dat de levering alleen dan belast is als de verkoper de opdracht tot de sloop heeft gegeven en de kosten daarvan aan zich in rekening laat brengen?

               3.

               Is het voor de beantwoording van de eerste vraag van belang of de verkoper dan wel de koper van het gebouw de nieuwbouwplannen heeft ontwikkeld, met dien verstande dat de levering alleen dan belast is indien de verkoper de nieuwbouwplannen heeft ontwikkeld?

               4.

               Zo het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt, is dan belast elke levering die plaatsvindt na het tijdstip waarop de sloopwerkzaamheden feitelijk een aanvang nemen dan wel na enig later tijdstip, in het bijzonder het tijdstip waarop de sloop substantieel is gevorderd?

      (1)  Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak C-382/07: Beroep ingesteld op 8 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/9

         Beroep ingesteld op 8 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-382/07)
   (2007/C 223/12)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Yerrell en M. Telles Romão, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 2004/51/EG van het Europees parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van richtlijn 91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor de omzetting van de Richtlijn is verstreken op 31 december 2005.

      (1)  PB L 164, blz. 164.


title: Zaak T-535/10: Arrest van het Gerecht van 13 juni 2012 — Organismos Kypriakis Galaktokomikis Viomichanias/BHIM — Garmo (GAZI Hellim) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk GAZI Hellim — Ouder collectief gemeenschapswoordmerk HALLOUMI — Relatieve weigeringsgrond — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/20

         Arrest van het Gerecht van 13 juni 2012 — Organismos Kypriakis Galaktokomikis Viomichanias/BHIM — Garmo (GAZI Hellim)
   (Zaak T-535/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk GAZI Hellim - Ouder collectief gemeenschapswoordmerk HALLOUMI - Relatieve weigeringsgrond - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 217/42
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Organismos Kypriakis Galaktokomikis Viomichanias (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Milbradt en H. Van Volxem, vervolgens C. Milbradt en A. Schwarz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Garmo AG (Stuttgart, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 september 2010 (zaak R 1497/2009-4) inzake een oppositieprocedure tussen Organismos Kypriakis Galaktokomikis Viomichanias en Garmo AG

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 20 september 2010 (zaak R 1497/2009-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Zaak C-256/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 9 mei 2016 – Deichmann SE/Hauptzollamt Duisburg

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 9 mei 2016 – Deichmann SE/Hauptzollamt Duisburg
   (Zaak C-256/16)
   (2016/C 260/36)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Deichmann SE

      Verwerende partij: Hauptzollamt Duisburg

      Prejudiciële vraag

   Is uitvoeringsverordening (EU) 2016/223 (1) van de Commissie van 17 februari 2016 tot vaststelling van een procedure voor de beoordeling van bepaalde verzoeken om behandeling als marktgerichte onderneming en verzoeken om individuele behandeling van producenten-exporteurs uit China en Vietnam en tot uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 geldig?

      (1)  PB L 41, blz. 3.