title: Zaak T-578/15: Beroep ingesteld op 30 september 2015 — Azur Space Solar Power/BHIM (Weergave van een zonnecel)

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/33

         Beroep ingesteld op 30 september 2015 — Azur Space Solar Power/BHIM (Weergave van een zonnecel)
   (Zaak T-578/15)
   (2015/C 414/43)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Azur Space Solar Power GmbH (Heilbronn, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Nicodemus, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het beeldmerk (Weergave van een zonnecel) — internationale inschrijvingsaanvraag nr. 1 201 973

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 27 juli 2015 in zaak R 2780/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de weigering van het BHIM;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-480/10: Beroep ingesteld op 4 oktober 2010 — Département du Gers/Commissie

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/50

         Beroep ingesteld op 4 oktober 2010 — Département du Gers/Commissie
   (Zaak T-480/10)
   ()
   2010/C 346/97
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Département du Gers (Auch, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Mabile en J.-P. Mignard, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit 2010/426/EU van de Europese Commissie van 28 juli 2010 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met de genetisch gemodificeerde maïs Bt11xGA21 (SYN-BTØ11-1xMON-ØØØ21-9) overeenkomstig verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad, nietig verklaren

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De door verzoeker aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan of komen grotendeels overeen met die in zaak T-478/10, Département du Gers/Commissie.


title: Zaak T-13/00: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 september 2006 — Baltussen e.a./Commissie

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/30

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 september 2006 — Baltussen e.a./Commissie
   (Zaak T-13/00) (1)

   (2006/C 261/61)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 135 van 13.5.2000.


title: Zaak C-407/06: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 10 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/105/EG — Bescherming van werknemers — Gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/5

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 10 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-407/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/105/EG - Bescherming van werknemers - Gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2007/C 140/09)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Schima en J. Hottiaux, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: D. Haven, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-vaststelling binnen de gestelde termijn van de bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/105/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2003 tot wijziging van richtlijn 96/82/EG van de Raad betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (PB L 345, blz. 97)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/105/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2003 tot wijziging van richtlijn 96/82/EG van de Raad betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, is het Koninkrijk België de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten van de procedure.

      (1)  PB C 281 van 18.11.2006.


title: Zaak T-706/14: Beroep ingesteld op 3 oktober 2014 — Holistic Innovation Institute/REA

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/44

         Beroep ingesteld op 3 oktober 2014 — Holistic Innovation Institute/REA
   (Zaak T-706/14)
   2014/C 421/62
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Holistic Innovation Institute, S.L.U. (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: R. Muñiz García, advocaat)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA)

      Conclusies

               —

               het besluit tot verzoeksters uitsluiting van het INACHUS-project en het ZONeSEC-project nietig verklaren;

               —

               gelasten dat verzoeksters schade wordt vergoed en verweerder voor de twee projecten waarvan verzoekster is uitgesloten, veroordelen tot betaling van 7 81  250 EUR, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf het tijdstip van de verschuldigdheid van de betalingen;

               —

               gelasten dat verzoeksters schade wordt vergoed en verweerder veroordelen tot betaling van het bedrag dat de door de rechter benoemde deskundige vaststelt voor de verdere schade die verzoekster door de uitsluiting van de projecten heeft geleden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen besluit ARES (2014) 2461172 van het Uitvoerend Agentschap onderzoek van de Europese Commissie van 24 juli 2014, waarbij is overgegaan tot beëindiging van de onderhandelingen en verzoeksters deelname aan de Europese projecten INACHUS (607522) en ZONeSEC (607292) in het kader van de oproep tot het indienen van voorstellen voor FP7-SEC-2013-1 van het Zevende Kaderprogramma is geweigerd.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Het besluit is kennelijk niet onderbouwd en bevat slechts een schijnmotivering.

               2.

               De onafhankelijke beoordelaars hebben positief gerapporteerd over de projecten waaraan verzoekster zou deelnemen.

               3.

               Na de rapportage is verweerder als vergeldingsmaatregel tegen de bestuurder van verzoekster andere criteria gaan hanteren. De bestuurder van verzoekster had eerder een vordering ingesteld tegen de Europese Commissie wegens een geschil met betrekking tot Rose Visión S.L.

               4.

               Verweerders gemachtigden hebben vóór de vaststelling van het bestreden besluit, in een poging om geen besluit te hoeven nemen, druk uitgeoefend op andere projectdeelnemers om verzoekster uit te sluiten.

               5.

               Als gevolg van verweerders optreden heeft verzoekster schade geleden.


title: Zaak T-268/08: Beroep ingesteld op 11 juli 2008 — Land Burgenland/Commissie

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/14

         Beroep ingesteld op 11 juli 2008 — Land Burgenland/Commissie
   (Zaak T-268/08)
   (2008/C 247/27)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Land Burgenland (vertegenwoordigers: Rechtsanwälte U. Soltész en C. Herbst)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie C(2008) 1625 def. van 30 april 2008 (nr. C 56/2006, ex NN 77/2006 — Privatisering Bank Burgenland) overeenkomstig artikel 231, lid 1, EG in haar geheel nietig te verklaren;

               —

               de Commissie overeenkomstig artikel 87, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker komt op tegen de beschikking van de Commissie C(2008) 1625 def. van 30 april 2008, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat de steun die Oostenrijk in strijd met artikel 88, lid 3, EG aan de Versicherungsgesellschaft Grazer Wechselseitige Versicherung AG en de GW Beteiligungserwerbs- und -verwaltungs-GmbH heeft verleend in het kader van de privatisering van de HYPO Bank Burgenland AG, onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.
   Verzoeker voert de volgende middelen aan ter onderbouwing van zijn beroep:

               —

               onjuiste toepassing van artikel 87, lid 1, EG door de Commissie bij de bepaling van de marktprijs, aangezien het organiseren van een biedprocedure niet verplicht was;

               —

               onjuiste toepassing van artikel 87, lid 1, EG door de Commissie ten gevolge van de inbreuk op de eerdere praktijk van de Commissie;

               —

               onjuiste toepassing van artikel 87, lid 1, EG door de Commissie, daar een particuliere verkoper eveneens had moeten aannemen dat de Oostenrijkse toezichthoudende instantie voor de financiële markten de bieder met het hoogste bod zou weren;

               —

               onjuiste toepassing van artikel 87, lid 1, EG door de Commissie, daar verzoeker bij zijn beslissing over de toeslag rekening mocht houden met zijn dekkingsplicht in geval van niet-vervulling van bepaalde verplichtingen van de geprivatiseerde bank;

               —

               onjuiste toepassing door de Commissie van het beginsel van de particuliere verkoper in een markteconomie bij de toetsing van de invloed van deze dekkingsplicht op de verkoopbeslissing;

               —

               onjuiste toepassing van artikel 87, lid 1, EG door de Commissie ten gevolge van een verkeerde beoordeling van de bewijslast dan wel van de plicht tot het bijbrengen van bewijzen in een biedprocedure;

               —

               onjuiste toepassing van artikel 87, lid 1, EG door de Commissie, aangezien het bod van de hoogste bieder niet geschikt was als basis voor de bepaling van de marktwaarde;

               —

               onjuiste beoordeling door de Commissie van de economische waarde van de emissies door de geprivatiseerde bank, en

               —

               onjuiste toepassing van artikel 87, lid 1, EG door de Commissie in het kader van de vaststelling van het bestaan van een steunelement.


title: Zaak C-608/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 november 2015 door Panasonic Corp. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2015 in zaak T-82/13, Panasonic Corp. en MT Picture Display Co. Ltd/Europese Commissie

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/23

         Hogere voorziening ingesteld op 17 november 2015 door Panasonic Corp. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2015 in zaak T-82/13, Panasonic Corp. en MT Picture Display Co. Ltd/Europese Commissie
   (Zaak C-608/15 P)
   (2016/C 027/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Panasonic Corp. (vertegenwoordigers: R. Gerrits, advocaat, M. Hoskins QC, M. Gray, Barrister)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie en MT Picture Display Co. Ltd

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest en de beschikking van het Gerecht te vernietigen: (i) in zoverre in het arrest is vastgesteld dat besluit C(2012) 8839 final van de Commissie van 5 december 2012 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak COMP/39.437 — tv- en computerbeeldbuizen) geen inbreuk maakte op Panasonics rechten van verdediging of op haar recht om te worden gehoord in de periode vóór 10 februari 2003; en/of (ii) in zoverre daarbij de vaststelling uit artikel 1, lid 2, onder c) en e), van het besluit dat Panasonic en MTPD van 1 april 2003 tot en met 12 juni 2006 aan de inbreuk hebben deelgenomen, geheel noch gedeeltelijk nietig is verklaard;

               —

               de volgende bepalingen nietig te verklaren: (i) artikel 1, lid 2, onder c), van het besluit, voor zover daarin is vastgesteld dat Panasonic van 15 juli 1999 tot en met 10 februari 2003 aan het CPT-kartel heeft deelgenomen; en/of (ii) artikel 1, lid 2, onder c) en e), van het besluit, wat de periode van 1 april 2003 tot en met 12 juni 2006 betreft;

               —

               de bij artikel 2, lid 2, onder f), van het besluit opgelegde geldboete te verlagen; en/of de bij artikel 2, lid 2, onder h) en i), van het besluit aan Panasonic en MTPD opgelegde geldboeten in te trekken of op passende wijze verder te verlagen (te weten te verlagen ten opzichte van de bij dat arrest vastgestelde bedragen van respectievelijk 82 826 000 EUR en 7 530 000 EUR); en voorts of subsidiair

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een nieuw onderzoek overeenkomstig het recht, en

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten die Panasonic in het kader van de onderhavige hogere voorziening heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat de Commissie had voldaan aan haar plicht om in de mededeling van punten van bezwaar de wezenlijke elementen tegen Panasonic te preciseren, inclusief de grond voor de stelling dat Panasonic kennis had van het volledige CPT-kartel. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door aan te nemen dat de Commissie ermee kon volstaan om in de mededeling van punten van bezwaar een van de wezenlijke elementen van de inbreuk impliciet maar onmiskenbaar uiteen te zetten.

               2.

               Het Gerecht dient aan Panasonic en MTPD dezelfde verlaging toe te kennen als eventueel aan Toshiba Corporation (hierna: „Toshiba”) zal worden toegekend in het kader van een hogere voorziening die Toshiba kan instellen met betrekking tot de periode waarvoor zij samen met Panasonic en MTPD hoofdelijk aansprakelijk is gesteld. In het arrest T-104/13, Toshiba/Commissie, heeft het Gerecht geoordeeld dat een eventuele nietigverklaring of wijziging van het besluit inzake de toerekening van het onrechtmatige gedrag van de joint venture MTPD aan Panasonic ook Toshiba ten goede moest komen. Derhalve voert Panasonic aan dat het Gerecht, indien het Hof op de hogere voorziening van Toshiba oordeelt dat het arrest van het Gerecht wordt vernietigd voor zover het besluit daarbij niet nietig is verklaard en/of de geldboete niet is ingetrokken of verlaagd met betrekking tot de periode waarvoor Toshiba samen met Panasonic en MTPD hoofdelijk aansprakelijk is gesteld voor een inbreuk, ook blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door na te laten om aan Panasonic en MTPD dezelfde verlaging toe te kennen als aan Toshiba had moeten worden toegekend.


title: Zaak C-89/99: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 5 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in de zaak 1. v.o.f. Schieving-Nijstad, 2 W.G. Schieving, 3. H. Nijstad, en R. Groeneveld

text:
C 136/12               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.5.1999
7. Kan de regeling van § 24, lid 2, JAG en § 14a JAO                   Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 5 maart
     krachtens artikel 2, lid 4, van Richtlijn 76/207/EEG alleen       1999 om een prejudiciële beslissing in de zaak 1. v.o.f.
     worden gerechtvaardigd op grond van de overweging, dat            Schieving-Nijstad, 2 W.G. Schieving, 3. H. Nijstad, en
     zij nadelen compenseert die vrouwen, doordat zij niet                                      R. Groeneveld
     dienstplichtig zijn, niet ondervinden?
                                                                                (Zaak C-89/99)
8. Kan uit artikel 6 van Richtlijn 76/207/EEG een aanspraak
     op toegang tot een opleiding volgen, indien de geweigerde                                 (1999/C 136/22)
     toegang op een discriminatie berust en geen andere
     sanctieregelingen in de vorm van vervangende aanspraken
     bestaan?                                                          De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij uitspraak van 5 maart
                                                                       1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       15 maart 1999, in de zaak 1. v.o.f. Schieving-Nijstad, 2. W.G.
(1) PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.                                    Schieving, 3. H. Nijstad, en R. Groeneveld, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 26 fe-                    1. Komt aan artikel 50 van het TRIP’s-verdrag, in het
bruari 1999 om een prejudiciële beslissing in de zaak                      bijzonder aan lid 6 van dat artikel, rechtstreekse werking
1. Amsterdamsche Footbaal Club „AJAX” 2. Langenberg                        toe?
Participaties B.V., mede handelende onder de naam Fan
Promotions, en 1. S.C. Reule, 2. S.J. Reule, 3. Fan Image              2. Dient artikel 50, lid 6, van het TRIP’s-verdag aldus te
                                B.V.                                       worden uitgelegd dat voorlopige maatregelen als bedoeld
                                                                           in de leden 1 en 2 van deze bepaling van rechtswege
                                                                           vervallen hetzij indien de hoofdzaak niet aanhangig is
                          (Zaak C-84/99)                                   gemaakt binnen de daartoe bij de voorlopige maatregel
                                                                           vastgestelde termijn, hetzij, bij gebreke van zulk een
                         (1999/C 136/20)                                   vaststelling, indien de hoofdzaak niet aanhangig is gemaakt
                                                                           binnen een termijn van 20 werkdagen dan wel van
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij uitspraak van                       31 kalenderdagen (welke van de twee termijnen de langste
26 februari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van                    is), of is voor zodanig verval (steeds) een verzoek vereist
Justitie op 9 maart 1999, in de zaak 1. Amsterdamsche                      van de partij tegen wie de maatregel is genomen?
Football Club „AJAX”, 2. Langenberg Participaties B.V., mede
handelende onder de naam Fan Promotions, en 1. S.C. Reule,             3. Vangt de termijn binnen welke de hoofdzaak aanhangig
2. S.J. Reule, 3. Fan Image B.V., het Hof van Justitie van de              moet worden, wanneer deze niet bij de voorlopige voorzie-
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                       ning is vastgesteld, aan:
beslissing over de vraag of aan artikel 50, lid 6, van het
TRIP’s-verdrag rechtstreekse werking toekomt.                              a) op dan wel daags na de dag waarop de rechter de
                                                                                voorlopige maatregel heeft getroffen, dan wel
                                                                           b) op dan wel daags na de dag waarop de uitspraak
                                                                                houdende de voorlopige maatregel aan de verweerder
Verzoek van het Tribunal de grande instance de Béthune                          is betekend, dan wel
van 24 maart 1998 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Roquette Frères SA en Direction des                          c) op dan wel daags na de dag waarop de uitspraak
                          services fiscaux                                      houdende de voorlopige maatregel onherroepelijk is
                                                                                geworden, dan wel
                          (Zaak C-88/99)
                                                                           d) op enig ander tijdstip?
                         (1999/C 136/21)
                                                                       4. Moet de rechter die een voorlopige maatregel treft, ambts-
                                                                           halve een termijn bepalen, binnen welke een bodempro-
Het Tribunal de grande instance de Béthune heeft bij vonnis                cedure aanhangig dient te worden gemaakt, of mag hij een
van 24 maart 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van                   zodanige termijn slechts bepalen, indien een daartoe
Justitie op 15 maart 1999, in het geding tussen Roquette                   strekkend verzoek is gedaan?
Frères SA en Direction des services fiscaux, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                5. Kan de rechter die in hoger beroep dient te oordelen over
prejudiciële beslissing. Het Tribunal de grande instance de                een door de rechter in eerste aanleg getroffen maatregel en
Béthune verzoekt het Hof van Justitie een uitspraak te doen                deze bevestigt, hetzij ambtshalve hetzij op verzoek van één
over de wettigheid van artikel L 190 van de Livre des                      der partijen alsnog een termijn als hiervoor bedoeld
procédures fiscales, en met name over de vraag of de Franse                vaststellen, indien de rechter in eerste aanleg zulks heeft
regering op geldige wijze een onderscheid kan maken tussen                 nagelaten?
het verval van de rechtsvordering en het verval van de
termijn voor terugbetaling, dat zich uit in een verschillende          6. Is artikel 50 van het TRIP’s-verdrag van toepassing, indien
behandeling van zuiver interne beroepen en beroepen die                    dit verdrag voor de betrokken lidstaat in werking treedt op
voortvloeien uit de vaststelling door de communaitaire rechter             een tijdstip, waarop de behandeling ter terechtzitting in
van de onwettigheid van een nationale norm in het licht van                eerste aanleg is afgesloten, doch de rechter nog geen
het Gemeenschapsrecht.                                                     uitspraak heeft gedaan?


title: Zaak T-605/15: Beroep ingesteld op 23 oktober 2015 — Wirtschaftsvereinigung Stahl e.a./Commissie

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/63

         Beroep ingesteld op 23 oktober 2015 — Wirtschaftsvereinigung Stahl e.a./Commissie
   (Zaak T-605/15)
   (2016/C 027/80)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Wirtschaftsvereinigung Stahl (Düsseldorf, Duitsland), Benteler Steel/Tube GmbH (Paderborn, Duitsland), BGH Edelstahl Freital GmbH (Freital, Duitsland), BGH Edelstahl Lippendorf GmbH (Lippendorf, Duitsland), BGH Edelstahl Siegen GmbH (Siegen, Duitsland), Buderus Edelstahl GmbH (Wetzlar, Duitsland), ESF Elbe-Stahlwerke Feralpi GmbH (Riesa, Duitsland), Friedr. Lohmann GmbH Werk für Spezial- & Edelstähle (Witten, Duitsland), Outokumpu Nirosta GmbH (Krefeld, Duitsland), Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH (Dillingen, Duitsland), Zentralkokerei Saar GmbH (Dillingen), Drahtwerk St. Ingbert GmbH (St. Ingbert, Duitsland), Ilsenburger Grobblech GmbH (Ilsenburg, Duitsland), ThyssenKrupp Electrical Steel GmbH (Gelsenkirchen, Duitsland), ThyssenKrupp Federn und Stabilisatoren GmbH (Hagen, Duitsland), ThyssenKrupp Gerlach GmbH (Homburg, Duitsland), ThyssenKrupp Rasselstein GmbH (Andernach, Duitsland) en Emscher Aufbereitung GmbH (Mühlheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordiger: advocaat H. Janssen)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vragen verzoeksters de nietigverklaring van besluit (EU) 2015/1585 van de Commissie van 25 november 2014 betreffende de steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) (ten uitvoer gelegd door Duitsland inzake steun voor hernieuwbare elektriciteit en voor energie-intensieve ondernemingen) (1) (kennisgeving geschied onder nummer C(2014) 8786).
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan, die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke zijn aangevoerd in zaak T-319/15, Deutsche Edelstahlwerke/Commissie (2).

      (1)  PB 2015, L 250, blz. 122.

      (2)  PB C 302, blz. 60.


title: Zaak T-167/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juni 2007 — Grether/BHIM — Crisgo (FENNEL) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag tot inschrijving van beeld FENNEL als gemeenschapsmerk — Ouder communautair woordmerk FENJAL — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, artikel 73, tweede alinea, en artikel 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/22

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juni 2007 — Grether/BHIM — Crisgo (FENNEL)
   (Zaak T-167/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag tot inschrijving van beeld FENNEL als gemeenschapsmerk - Ouder communautair woordmerk FENJAL - Relatieve weigeringsgrond - Ontbreken van verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, artikel 73, tweede alinea, en artikel 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2007/C 170/42)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Grether AG (Binningen, Zwitserland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. von Bomhard, A. Pohlmann en A. Renck, en vervolgens V. von Bomhard, A. Pohlmann en T. Dolde, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Crisgo (Thailand) Co., Ltd (Samutsakom, Thailand) (vertegenwoordigers: A. Bensoussan, M. Haas en L. Tellier-Loniewski, advocaten)
   Voorwerp
   Verzoek tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 14 oktober 2004 (zaak R 250/2002-4) betreffende een oppositieprocedure tussen Grether AG en Crisgo (Thailand) Co., Ltd
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 182 van 23.7.2005.


title: Zaak F-13/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van  18 mei 2006  — Corvoisier e.a./ECB (Personeel van Europese Centrale Bank — Kennisgeving van vacature — Bezwarend besluit — Precontentieuze procedure — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/33

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 18 mei 2006 — Corvoisier e.a./ECB
   (Zaak F-13/05) (1)

   (Personeel van Europese Centrale Bank - Kennisgeving van vacature - Bezwarend besluit - Precontentieuze procedure - Niet-ontvankelijkheid)
   (2006/C 165/66)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeksters: Sandrine Corvoisier, Roberta Friz, Hundjy Preud'Homme en Elvira Rosati (Frankfurt-am-Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

      Verweerster: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: H. Weenink en K. Sugar, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)
   Voorwerp van de zaak
   In de eerste plaats, een verzoek tot nietigverklaring van kennisgeving van vacature ECB/156/04 van de Europese Centrale Bank om te voorzien in zes ambten van „Records Management Specialist”, in de tweede plaats, een verzoek tot nietigverklaring van alle ter uitvoering van de kennisgeving van vacature genomen besluiten en, in de derde plaats, een verzoek tot vergoeding van de schade die alle voormelde besluiten zouden hebben veroorzaakt
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 132 van 25.5.2005 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-126/05 en bij beschikking van 15 december 2005 overgedragen aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Doorhaling van zaak C-102/99

text:
C 118/26               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   21.4.2001
                 Doorhaling van zaak C-8/00 (1)                                     Doorhaling van zaak C-102/99 (1)
                        (2001/C 118/58)                                                       (2001/C 118/61)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 oktober 2000
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 oktober 2000              de doorhaling in het register gelast van zaak C-102/99 (verzoek
de doorhaling in het register gelast van zaak C-8/00: Commis-
                                                                      van de Commissione Tributaria Regionale di Venezia om een
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
                                                                      prejudiciële beslissing): Veneta Assicurazioni SpA tegen Ufficio
                                                                      del Registro di Padova.
(1) PB C 63 van 4.3.2000.
                                                                      (1) PB C 136 van 15.5.1999.
               Doorhaling van zaak C-331/99 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-421/99 (1)
                        (2001/C 118/59)
                                                                                (2001/C 118/62)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 oktober 2000
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 oktober 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-331/99:
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-421/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
Republiek.
                                                                      Republiek.
(1) PB C 314 van 30.10.1999.
                                                                      (1) PB C 20 van 22.1.2000.
                Doorhaling van zaak C-95/00 (1)                                     Doorhaling van zaak C-469/99 (1)
                        (2001/C 118/60)                                                       (2001/C 118/63)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 oktober 2000              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 oktober 2000
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-469/99:
de doorhaling in het register gelast van zaak C-95/00: [verzoek
van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk)] om een preju-          Commissie van de Europees Gemeenschappen tegen Italiaanse
diciële beslissing): O’Neill Incorporated tegen JOMO s.r.o.           Republiek.
(1) PB C 149 van 27.5.2000.                                           (1) PB C 47 van 19.2.2000.


title: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 12 november 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen staatssecretaris van Financiën en J. Heerma en Maatschap J. Heerma/K. Heerma-Graanstra (Zaak C-23/98)

text:
C 94/12               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28.3.98
    sen, in het bijzonder van goederen die uit de ene lid-        Verzoek van de Juzgado de lo Social no. uno de Santiago
    staat over zee in het grondgebied van een andere lid-         de Compostela van 13 januari 1998 om een prejudicieÈle
    staat worden ingevoerd en de havenarbeid in het alge-         beslissing in het geding tussen D. T. López Tourís en Insti-
    meen, exclusief wordt voorbehouden aan ¹erkende               tuto Nacional de Empleo en Instituto Nacional de la Segu-
    havenarbeidersº, waarvan de voorwaarden en de                                           ridad Social
    modaliteiten tot erkenning op advies van het voor het                                 (Zaak C-25/98)
    betrokken havengebied bevoegd paritair comiteÂ wor-
    den bepaald door de Koning, waarbij opgelegde tarie-                                   (98/C 94/24)
    ven moeten toegepast worden, ook al kunnen die ver-
    richtingen door gewone (dat wil zeggen niet-erkende)
    havenarbeiders worden verricht?                               De Juzgado de lo Social no. uno de Santiago de Compos-
                                                                  tela heeft bij beschikking van 13 januari 1998, ingekomen
                                                                  ter griffie van het Hof van Justitie op 29 januari 1998, in
                                                                  het geding tussen D. T. López Tourís en Instituto Nacional
2. Moeten erkende havenarbeiders, zoals bedoeld in                de Empleo en Instituto Nacional de la Seguridad Social,
    artikel 1 van de wet van 8 juni 1972 en die het uitslui-      het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
    tende recht hebben havenarbeid te verrichten in de            zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
    havengebieden zoals nader in de wettelijke bepalingen         vragen:
    terzake omschreven, aangezien worden als belast met
    het beheer van diensten van algemeen economisch               1. Moet artikel 67, lid 1, van Verordening (EEG)
    belang in de zin van artikel 90, lid 2, van het EG-Ver-           nr. 1408/71 (in de thans geldende versie) met betrek-
    drag, die hun bijzondere taak niet langer meer zouden             king tot de daarin geregelde feitelijke situatie aldus
    kunnen vervullen indien artikel 90, lid 1, en de ver-             worden uitgelegd dat op grond van dit artikel voor het
    bodsbepalingen van de artikelen 7, 85 en 86 van het               verkrijgen van bijstand bij werkloosheid voor personen
    EG-Verdrag op hen zouden worden toegepast?                        ouder dan 52 jaar, als geregeld in artikel 215.3 van het
                                                                      Real Decreto Legislativo 1/1994 van 20 juni 1994 tot
                                                                      goedkeuring van de Texto Refundido de la Ley Gene-
                                                                      ral de la Seguridad Social (geconsolideerde versie van
                                                                      de algemene socialezekerheidswet) rekening moet wor-
                                                                      den gehouden met krachtens de wettelijke regeling van
                                                                      elke andere lidstaat vervulde tijdvakken van verzeke-
                                                                      ring of van arbeid, voor zover met de desbetreffende
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van                          bijdragen wordt voldaan aan alle voorwaarden, met
12 november 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het               uitzondering van de leeftijd, voor het recht op pensi-
geding tussen staatssecretaris van FinancieÈn en J. Heerma            oen in een andere lidstaat dan die van het bevoegde
       en Maatschap J. Heerma/K. Heerma-Graanstra                     orgaan?
                       (Zaak C-23/98)
                                                                  2. Indien artikel 67 van Verordening (EEG) nr. 1408/71
                         (98/C 94/23)                                 niet van toepassing is, omdat aan een noodzakelijke
                                                                      voorwaarde voor het ontstaan van het ouderdomspen-
                                                                      sioen moet zijn voldaan, dient artikel 51 van het EG-
                                                                      Verdrag dan rechtstreeks te worden toegepast en is het
                                                                      bevoegde orgaan dan verplicht rekening te houden met
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij beschikking van
                                                                      in een andere lidstaat verworven aanspraken op een
12 november 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                      ouderdomspensioen met dien verstande, dat moet zijn
Justitie op 28 januari 1998, in het geding tussen staatsse-
                                                                      voldaan aan alle voorwaarden, met uitzondering van
cretaris van FinancieÈn en J. Heerma en Maatschap J.
                                                                      de leeftijd, voor het recht op een ouderdomspensioen
Heerma/K. Heerma-Graanstra, het Hof van Justitie van de
                                                                      als vereist in artikel 215van de Texto Refundido de la
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
                                                                      Ley General de la Seguridad Social?
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                  3. Ongeacht of artikel 67 van Verordening (EEG)
                                                                      nr. 1408/71 dan wel artikel 51 van het EG-Verdrag
Dient artikel 4, lid 1, van de Zesde richtlijn aldus te wor-          van toepasasing is, indien het bevoegde orgaan ver-
den uitgelegd dat, indien een persoon als enige economi-              plicht is rekening te houden met in een andere lidstaat
sche activiteit heeft het verhuren van een lichamelijke zaak          verworven aanspraken op een ouderdomspensioen,
aan de maatschap waarvan hij deel uitmaakt deze verhuur,              mits de werknemer hetzij enkel krachtens de nationale
hoewel een economische activiteit, geacht moet worden                 regeling hetzij krachtens de communautaire regeling,
niet zelfstandig te worden verricht, omdat de maat teza-              recht op prestaties van het socialezekerheidsstelsel zou
men met de maatschap als eÂeÂn belastingplichtige in de zin           hebben gehad, volstaat het dan voor het verkrijgen
van genoemd artikel 4, lid 1, dient te worden beschouwd?              van bijstand bij werkloosheid voor personen ouder
                                                                      dan 52 jaar dat de werknemer enkel met de in een
                                                                      andere lidstaat voldane bijdragen of door samentelling
                                                                      van de in Spanje en in de lidsta(a)t(en) voldane bijdra-
                                                                      gen voldoet aan de door de ene of andere lidstaat ver-


title: Zaak C-90/12: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 7 november 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming — Luchtvervoer — Overeenkomsten betreffende luchtdiensten tussen lidstaten en derde landen — Verplichting van lidstaten om verkeersrechten tussen betrokken luchtvaartmaatschappijen van Europese Unie te verdelen volgens non-discriminerende en transparante procedure en Commissie van deze procedure onverwijld in kennis te stellen)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/7

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 7 november 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-90/12) (1)

   (Niet-nakoming - Luchtvervoer - Overeenkomsten betreffende luchtdiensten tussen lidstaten en derde landen - Verplichting van lidstaten om verkeersrechten tussen betrokken luchtvaartmaatschappijen van Europese Unie te verdelen volgens non-discriminerende en transparante procedure en Commissie van deze procedure onverwijld in kennis te stellen)
   2014/C 9/09
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Simonsson en M. Owsiany-Hornung, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna en M. Szpunar, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 5 en 6 van verordening (EG) nr. 847/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake onderhandelingen over en de uitvoering van overeenkomsten inzake luchtdiensten tussen lidstaten en derde landen (PB L 157, blz. 7) — Verplichting van de lidstaten om de verkeersrechten volgens een non-discriminerende en transparante procedure onder de betrokken communautaire luchtvaartmaatschappijen te verdelen en om de Commissie onverwijld van genoemde procedure in kennis te stellen

      Dictum

               1)

               Door de maatregelen tot nakoming van de artikelen 5 en 6 van verordening (EG) nr. 847/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake onderhandelingen over en de uitvoering van overeenkomsten inzake luchtdiensten tussen lidstaten en derde landen niet te hebben genomen, is de Republiek Polen de op haar krachtens deze artikelen rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 126 van 28.4.2012.


title: Zaak T-602/17: Beroep ingesteld op 4 september 2017 — Spanje/Commissie

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/27

         Beroep ingesteld op 4 september 2017 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-602/17)
   (2017/C 357/37)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: M. Sampol Pucurull en A. Gavela Llopis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeker concludeert tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C(2017) 4136 final van de Commissie van 26 juni 2017 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF), sector groenten en fruit, actiefondsen, voor zover dit besluit het Koninkrijk Spanje betreft.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 26, lid 2, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft (1)

                           —

                           Gesteld wordt dat de Commissie kennelijk ten onrechte heeft geoordeeld dat geen controle heeft plaatsgevonden op de naleving van de eis omtrent de hoofdactiviteit van de producentenorganisatie. Die controle vindt immers plaats middels een adequate controle van de waarde van de afgezette productie.

                           —

                           Tevens wordt aangevoerd dat de Commissie het vertrouwensbeginsel heeft geschonden doordat de door haar getrokken conclusie indruist tegen die waartoe zij gekomen was in onderzoek FV/2010/004.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 104, lid 2, onder d), van uitvoeringsverordening nr. 543/2011 en schending van het vertrouwensbeginsel

                           —

                           Gesteld wordt dat de Commissie de genoemde bepaling kennelijk verkeerd heeft opgevat door gewag te maken van tekortkomingen bij de daarin voorgeschreven controle op de naleving van de eis omtrent de coherentie en de technische kwaliteit van investeringen die betrekking hebben op verzoeken tot wijziging van het operationele programma. In dit verband wordt erop gewezen dat het artikel niet verlangt dat een analyse wordt gemaakt van de bedrijfsstrategie van een producentenorganisatie.

                           —

                           Ook wordt betoogd dat de Commissie het vertrouwensbeginsel heeft geschonden doordat de door haar getrokken conclusie indruist tegen die waartoe zij gekomen was in onderzoek FV/2010/004.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 59, onder e), iv), artikel 60, leden 2 en 5, en artikel 65 van uitvoeringsverordening nr. 543/2011 en schending van het vertrouwensbeginsel

                           —

                           Gesteld wordt dat de Commissie kennelijk ten onrechte heeft geoordeeld dat er sprake is van tekortkomingen bij de subsidiabiliteitscontole met betrekking tot het operationele programma. De genoemde verordening bevat immers geen verbod om de kosten van investeringen in aanmerking te nemen voor een ander kalenderjaar binnen hetzelfde operationele programma.

                           —

                           Voorts heeft de Commissie het vertrouwensbeginsel geschonden doordat de door haar getrokken conclusie indruist tegen het antwoord dat de directeur-generaal van het directoraat-generaal Landbouw van de Europese Commissie op 19 november 2013 heeft gegeven op vragen van de Spaanse autoriteiten over de toepassing van artikel 65 van de genoemde verordening.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 52, lid 2, van verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (2) en schending van de in document nr. VI/5330/97 vervatte richtsnoeren voor de berekening van de financiële consequenties

                           —

                           Gesteld wordt dat de gehanteerde forfaitaire correctie niet had mogen worden opgelegd omdat er bij de controles geen sprake was van tekortkomingen. Subsidiair wordt aangevoerd dat de hoogte van de correctie onevenredig is en dat in voorkomend geval, gelet op de bijzondere omstandigheden en de wijze waarop de Commissie heeft gehandeld in de onderhavige zaak, geen correctie mag worden opgelegd dan wel, meer subsidiair, een correctie van 2 % moet worden toegepast.

      (1)  PB 2011, L 157, blz. 1.

      (2)  PB 2013, L 347, blz. 549.


title: Zaak T-690/15: Arrest van het Gerecht van 2 februari 2017 — Marcas Costa Brava/EUIPO — Excellent Brands JMI (Cremcaffé) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Cremcaffé — Ouder Uniebeeldmerk café crem — Relatieve weigeringsgrond — Geen normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/28

         Arrest van het Gerecht van 2 februari 2017 — Marcas Costa Brava/EUIPO — Excellent Brands JMI (Cremcaffé)
   (Zaak T-690/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Cremcaffé - Ouder Uniebeeldmerk café crem - Relatieve weigeringsgrond - Geen normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 078/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Marcas Costa Brava, SL (Sils, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Manresa Medina en J. Manresa Medina, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Excellent Brands JMI Ltd (Baar, Zwitserland) (vertegenwoordiger: D. Majer, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 29 september 2015 (zaak R 2586/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen Marcas Costa Brava en Excellent Brands JMI

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Marcas Costa Brava, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 48 van 8.2.2016.


title: Zaak C-361/99: Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen te Wenen van 6 september 1999 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangige geding tussen S. Gäng en de Republiek Oostenrĳk

text:
8.1.2000                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 6/9
Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen                      Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
te Wenen van 6 september 1999 om een prejudiciële
beslissing in het aldaar aanhangige geding tussen S. Gäng                1. nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
                    en de Republiek Oostenrijk                               8 juli 1999 betreffende het verzoek van de Spaanse
                                                                             regering om een overgangsregeling krachtens artikel 24
                          (Zaak C-361/99)                                    van richtlijn 96/92/EG (1) van het Europees Parlement en
                                                                             de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschap-
                                                                             pelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit, en
                            (2000/C 6/17)
                                                                         2. verweerster te verwijzen in de kosten.
Bij beschikking van 6 september 1999, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 27 september daaraanvolgend,
heeft het Landesgericht für Zivilrechtssachen te Wenen in het            Middelen en voornaamste argumenten
aldaar aanhangige geding tussen S. Gäng en de Republiek
Oostenrijk, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-            — Schending van artikel 24, lid 2, van richtlijn 96/92/EG: als
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               motief voor de afwijzing van het verzoek wordt gegeven,
vraag:                                                                       dat „de aard van de aangemelde maatregel belangrijker is
                                                                             dan het doel ervan”, zonder dat de Commissie in haar
1) Is richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976                   beschikking enig ander gegeven vermeldt waaruit kan
     (richtlijn gelijke behandeling) (1) correct in het Oostenrijkse         worden afgeleid dat zij het vraagstuk grondig heeft onder-
     interne recht omgezet bij het Oostenrijkse Bundes-                      zocht. Overigens erkent de Commissie in haar verklaring
     Gleichbehandlungsgesetz, BGBl. 100/1993, in zijn thans                  in de notulen van de Raad (12851/96 ADD 1), dat het
     geldende versie, dat voorziet in een maximumgrens voor                  terugwinnen van investeringen een adequate grond is voor
     schadevorderingen van ambtenaren van de Republiek                       de toepassing van artikel 24. Daarbij moet worden bedacht
     Oostenrijk (§ 15, lid 2, B-GBG) en volgens welke deze                   dat de zogenoemde kosten van aanpassing aan de mededin-
     ambtenaren dergelijke vorderingen binnen zes maanden                    ging van gelijke aard zijn als dit ruimere begrip van
     bij verzoekschrift moeten instellen bij de dienst waaronder             herwinning van de investeringen, aangezien het gaat om
     zij vallen (§ 19, lid 2, B-GBG)?                                        een gedeeltelijke vergoeding voor de extra inspanningen in
                                                                             de vorm van investeringen die door de ondernemingen
2) Ingeval de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:                      worden verricht om zich aan te passen aan een over-
     heeft die richtlijn tot doel, verzoekster in het hoofdgeding            heidsbeleid dat is gericht op een diversificatie op energie-
     een subjectief recht te verlenen?                                       gebied en de zekerheid van de elektriciteitsvoorziening.
                                                                             Het systeem van de kosten van aanpassing aan de mededin-
3) Ingeval de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:                     ging is stellig een grond voor een ontheffing, die door de
     beschikt het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                   Commissie krachtens artikel 24 van de richtlijn kan wor-
     schappen met de onderhavige verwijzingsbeschikking over                 den verleend, van artikel 8, lid 2, van de richtlijn, welke
     voldoende informatie om zelf te kunnen beoordelen, of                   ontheffing in de beschikking van de Commissie niet
     het Oostenrijkse Bundes-Gleichbehandlungsgesetz kenne-                  behoorlijk is overwogen of onderzocht.
     lijk onverenigbaar is met de tekst en het doel van richtlijn
     76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976, of laat het             — Schending van artikel 24, lid 3, van richtlijn 96/92/EG: de
     Hof de beantwoording van die vraag in voorkomend geval                  Spaanse autoriteiten hebben de ontheffing van artikel 8,
     aan de verwijzende Oostenrijkse rechter over?                           lid 2, van richtlijn 96/92/EG voor geïsoleerde netten
                                                                             gevraagd, omdat deze ofwel tot een hogere distributieprijs
(1) PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.                                          voor de gebruikers van deze geïsoleerde systemen leiden,
                                                                             of, indien het criterium van gelijke behandeling van alle
                                                                             nationale afnemers wordt gebruikt, tot compensatie van
                                                                             deze meerkosten. In de Spaanse wetgeving is voor deze
                                                                             laatste oplossing gekozen, die niet van invloed is op het
                                                                             intracommunautaire handelsverkeer, noch een niet-
                                                                             bestaande mededinging tussen geïsoleerde systemen kan
Beroep, op 4 oktober 1999 ingesteld door Koninkrijk                          vervalsen. De Commissie heeft in de bestreden beschikking
Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                          lid 3 van artikel 24 van richtlijn 96/92/EG dan ook niet
                                 pen                                         correct toegepast, aangezien voor de „systemen voor
                                                                             eilanden en buiten het Iberisch Schiereiland” de in deze
                                                                             bepaling bedoelde ontheffingen moeten worden verleend,
                          (Zaak C-369/99)
                                                                             omdat dit niet op basis van artikel 8, lid 2, van deze
                                                                             richtlijn kan worden gedaan.
                            (2000/C 6/18)
                                                                         — Schending van het vertrouwensbeginsel: de Commissie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   heeft publiek en steevast verklaard dat de regelingen
op 4 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van de                    voor kostenvergoedingen in de elektriciteitssector moeten
Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-                    worden aangemeld en dat daarvoor eventueel vergunning
woordigd door R. Silva de Lapuerta, als gemachtigde, domicilie               moet worden verleend krachtens artikel 24 van de richtlijn,
gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambassade,                         waarbij zij onder meer een reeks aan de lidstaten medege-
Boulevard E. Servais 4-6.                                                    deelde specifieke richtsnoeren heeft vastgesteld. De plot-


title: Zaak T-104/10: Beroep ingesteld op 3 maart 2010 — Duitsland/Commissie

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/37

         Beroep ingesteld op 3 maart 2010 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-104/10)
   2010/C 134/65
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller en C. von Donat, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren beschikking C(2009) 10561 van de Commissie van 18 december 2009 waarbij de financiële steun van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) aan het RESIDER-II-Programm Saarland (1994-1999) in de Bondsrepubliek Duitsland, toegekend door de Commissie bij beschikkingen C(95) 2529 van 27 november 1995 en, laatstelijk, C(1999) 3557 van 15 november 1999, wordt verminderd;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie de bijdrage van het EFRO voor het communautair initiatief RESIDER II SAARLAND (1994-1999) in de Bondsrepubliek Duitsland, verminderd.
   Ter onderbouwing van haar verzoek voert verzoekster vijf middelen aan.
   Als eerste middel voert verzoekster aan dat er geen rechtsgrondslag bestaat voor het forfaitair vaststellen en de extrapolatie van financiële correcties voor de periode 1994-1999.
   Ten tweede voert verzoekster schending aan van artikel 24, lid 2, van verordening (EEG) nr. 4253/88 (1) daar de voorwaarden voor vermindering niet vervuld zijn. Zij wijst er hieromtrent in het bijzonder op dat de Commissie het begrip „onregelmatigheid” onjuist heeft opgevat. Bovendien heeft de Commissie niet vastgesteld dat de met het beheer van het structuurfonds belaste nationale instanties de verplichtingen die krachtens artikel 23 van verordening (EEG) nr. 4253/88 op hen rusten, niet zijn nagekomen. Voor de beschuldiging van stelselmatige onregelmatigheden ontbreekt een toereikende definitie van het toe te passen beheers- en controlesysteem. De bewering dat bij het beheer en de controle stelselmatig fouten zijn gemaakt, is bovendien gegrond op onjuiste feitelijke vaststellingen. Ook zijn belangrijke feitelijke elementen onjuist vastgesteld en beoordeeld.
   Subsidiair voert verzoekster als derde middel aan dat de in de bestreden beschikking vastgelegde verminderingen onevenredig zijn. De Commissie heeft de beoordelingsbevoegdheid die haar krachtens artikel 24, lid 2, van verordening (EEG) nr. 4253/88 toekomt, niet uitgeoefend. Voorts gaan de toegepaste forfaitaire correcties verder dan het (potentiële) schaderisico voor de gemeenschapsbegroting en zijn bovendien correctiepercentages cumulatief toegepast zonder dat de resultaten per geval aan het evenredigheidsbeginsel zijn getoetst. De doorgevoerde extrapolatie van onjuistheden is buitensporig, aangezien specifieke onjuistheden niet kunnen worden herleid tot een niet-homogeen geheel.
   Als vierde middel betoogt verzoekster dat de bestreden beschikking ontoereikend gemotiveerd is. Dienaangaande voert zij aan dat de berekening en de grondslag van de omvang van de forfaitair vastgestelde verminderingen niet uit de bestreden beschikking kunnen worden afgeleid. Bovendien kan er niet uit worden opgemaakt of de Commissie de uiteenzetting van de feiten door de Duitse instanties toereikend heeft beoordeeld. Voorts heeft de Commissie uit de waargenomen tekortkomingen van de door externe controleurs gevoerde projectcontroles geen consequenties getrokken met het oog op de betrouwbaarheid van de vaststellingen.
   Tot slot voert verzoekster als vijfde middel aan dat verweerster, door zich nu te beroepen op „rekenbladen met betrekking tot de voor bijstand in aanmerking komende uitgaven” die pas tijdens de lopende periode zijn opgesteld, het samenwerkingsbeginsel heeft geschonden. Voorts baseert de Commissie de bestreden beschikking op stelselmatige tekortkomingen in het beheers- en controlesysteem, hoewel zij het goed functioneren van dat systeem nog tijdens de financieringsperiode heeft bevestigd.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374, blz. 1)


title: Zaak T-139/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2008 — Stephens/Commissie ( Openbare dienst — Ambtenaren — Interlocutoir arrest — Afdoening zonder beslissing )

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/24

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2008 — Stephens/Commissie
   (Zaak T-139/04) (1)

   („Openbare dienst - Ambtenaren - Interlocutoir arrest - Afdoening zonder beslissing’)
   (2008/C 327/44)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Kelvin William Stephens (Brussel, België) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)
   Voorwerp
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 14 april 2003 houdende wijziging van verzoekers indeling in rang, voor zover daarbij zijn indeling in salaristrap op de datum van zijn aanstelling op de rang A6, eerste salaristrap, is bepaald, de datum waarop dit besluit financiële gevolgen heeft op 5 oktober 1995 is bepaald en verzoekers loopbaan in rang niet is hersteld alsmede vordering tot nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van verzoekers klacht en, anderzijds, vordering tot vergoeding van de schade die uit dat besluit zou voortvloeien
   Dictum

               1)

               Op dit beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Commissie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 168 van 26.6.2004.


title: Zaak T-313/10: Arrest van het Gerecht van 10 november 2011 — Three-N-Products Private/BHIM — Shah (AYUURI NATURAL) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk AYUURI NATURAL — Oudere gemeenschaps- en nationale woord- en beeldmerken AYUR — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               17.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/24

         Arrest van het Gerecht van 10 november 2011 — Three-N-Products Private/BHIM — Shah (AYUURI NATURAL)
   (Zaak T-313/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk AYUURI NATURAL - Oudere gemeenschaps- en nationale woord- en beeldmerken AYUR - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 370/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Three-N-Products Private Ltd (New Delhi, India) (vertegenwoordiger: C. Jäger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Sheilesh Shah (Wembley, Verenigd Koninkrijk) en Akhil Shah (Wembley) (vertegenwoordiger: M. Chapple, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 1 juni 2010 (zaak R 1005/2009-4) inzake een oppositieprocedure tussen Three-N-Products Private Ltd en S. Shah en A. Shah, M. M. Shah

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 1 juni 2010 (zaak R 1005/2009-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM draagt zijn eigen kosten alsook die van Three-N-Products Private Ltd.

               3)

               Sheleish Shah en Akhil Shah dragen hun eigen kosten alsook de noodzakelijke kosten die Three-N-Products Private Ltd heeft gemaakt in verband met de procedure voor de vierde kamer van beroep.

      (1)  PB C 260 van 25.9.2010.


title: Doorhaling van zaak T-306/02

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/30

         Doorhaling van zaak T-306/02 (1)

   (2004/C 284/59)

      (Procestaal: Frans)

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 september 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-306/02: Renaud Denuit tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 323 van 21.12.2002.


title: Zaak T-245/11: Arrest van het Gerecht van 23 september 2015 — ClientEarth en The International Chemical Secretariat/ECHA („Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Bij het ECHA berustende documenten — Van een derde afkomstige documenten — Termijn voor antwoord op een verzoek om toegang — Geweigerde toegang — Uitzondering inzake de bescherming van de commerciële belangen van een derde — Uitzondering inzake de bescherming van het besluitvormingsproces — Hoger openbaar belang — Milieu-informatie — Emissies in het milieu”)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/20

         Arrest van het Gerecht van 23 september 2015 — ClientEarth en The International Chemical Secretariat/ECHA
   (Zaak T-245/11) (1)

   ((„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Bij het ECHA berustende documenten - Van een derde afkomstige documenten - Termijn voor antwoord op een verzoek om toegang - Geweigerde toegang - Uitzondering inzake de bescherming van de commerciële belangen van een derde - Uitzondering inzake de bescherming van het besluitvormingsproces - Hoger openbaar belang - Milieu-informatie - Emissies in het milieu”))
   (2015/C 371/22)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: ClientEarth (Londen, Verenigd Koninkrijk) en The International Chemical Secretariat (Göteborg, Zweden) (vertegenwoordiger: P. Kirch, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä, A. Iber en T. Zbihlej, gemachtigden, bijgestaan door D. Abrahams, barrister)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Manhaeve, P. Oliver en C. ten Dam, vervolgens E. Manhaeve, P. Oliver en F. Clotuche-Duvieusart en tot slot E. Manhaeve, F. Clotuche-Duvieusart en J. Tomkim, gemachtigden); en European Chemical Industry Council (Cefic) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: M. Bronckers en Y. van Gerven, advocaten)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring van het besluit van het ECHA van 4 maart 2011 houdende weigering tot toegang tot in het kader van de registratieprocedure van bepaalde chemische stoffen verstrekte informatie

      Dictum

               1)

               Op het beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) van 4 maart 2011, voor zover daarbij de openbaarmaking is geweigerd van de informatie waarom bij punt 1 van het verzoek om informatie is verzocht, behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan, voor zover dit betrekking heeft op de namen en de contactgegevens van de 6  611 vennootschappen die op 23 april 2014 beschikbaar waren op het internet.

               2)

               Het besluit van het ECHA van 4 maart 2011, voor zover hierbij de openbaarmaking is geweigerd van de informatie waarom bij punt 1 van het verzoek om informatie is verzocht, wordt nietig verklaard, voor zover dit betrekking heeft op informatie die op 23 april 2014 nog niet openbaar was gemaakt.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Elke partij, met inbegrip van de Europese Commissie en de European Chemical Industry Council (Cefic), draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 194 van 2.7.2011.


title: Zaak T-76/09: Arrest van het Gerecht van 22 juni 2011 — Mundipharma/BHIM — Asociación Farmaceuticos Mundi (FARMA MUNDI FARMACEUTICOS MUNDI) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk FARMA MUNDI FARMACEUTICOS MUNDI — Ouder gemeenschapsbeeldmerk — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/26

         Arrest van het Gerecht van 22 juni 2011 — Mundipharma/BHIM — Asociación Farmaceuticos Mundi (FARMA MUNDI FARMACEUTICOS MUNDI)
   (Zaak T-76/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk FARMA MUNDI FARMACEUTICOS MUNDI - Ouder gemeenschapsbeeldmerk - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 226/52
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mundipharma GmbH (Limbourg-sur-la-Lahn, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Nielsen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: W. Verburg, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Asociación Farmaceuticos Mundi (Alfafar, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 1 december 2008 (zaak R 825/2008-2) inzake een oppositieprocedure tussen Mundipharma GmbH en l’Asociación Farmaceuticos Mundi

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mundipharma GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Zaak C-370/11: Beroep ingesteld op 12 juli 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               1.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 290/2

         Beroep ingesteld op 12 juli 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-370/11)
   2011/C 290/02
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: W. Mölls, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusie

   De Europese Commissie verzoekt het Hof

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk België de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 36 en 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, door regels te handhaven die stellen dat de meerwaarde die wordt gerealiseerd bij de wederinkoop van aandelen van instellingen voor collectieve belegging die niet overeenkomstig richtlijn 85/611/EEG (1) zijn toegelaten, niet wordt belast wanneer deze instellingen in België zijn gevestigd, terwijl de meerwaarde die wordt gerealiseerd op de wederinkoop van aandelen van dergelijke instellingen die in Noorwegen of IJsland zijn gevestigd, belastbaar is.

               —

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie maakt bezwaar tegen de betrokken nationale bepalingen, voor zover zij als gevolg hebben dat Belgische ingezetenen worden ontmoedigd om te beleggen in instellingen voor collectieve belegging die in Noorwegen of IJsland zijn gevestigd, omdat op de meerwaarde die wordt gerealiseerd bij de wederinkoop van aandelen van die instellingen, niet de fiscale vrijstelling wordt toegepast die wel van toepassing is op de meerwaarde die wordt gerealiseerd op de wederinkoop van aandelen van een in België gevestigde instelling voor collectieve belegging.
   De Commissie stelt dat het vrije kapitaalverkeer dat wordt gewaarborgd door artikel 40 van de EER-Overeenkomst wordt beperkt door dit verschil in behandeling. Het belemmert eveneens het vrij verrichten van diensten, wat een schending van artikel 36 van de EER-Overeenkomst vormt.
   Als antwoord op de door de Belgische autoriteiten gemaakte bezwaren, merkt de Commissie in de eerste plaats op dat het onderscheid dat in de Belgische wetgeving binnen de categorie van in de Europese Unie gevestigde instellingen voor collectieve belegging wordt gemaakt naargelang zij al dan niet overeenkomstig richtlijn 85/611/EEG toegelaten zijn, niet het voorwerp van het onderhavige beroep uitmaakt. In de tweede en de derde plaats verzet de Commissie zich tegen het betoog dat de bovenbedoelde maatregelen erdoor gerechtvaardigd worden dat zij nodig zijn opdat de fiscale controles doelmatig zijn of dat er geen mechanismen voor de uitwisseling van inlichtingen bestaan. In deze context stelt de Commissie vast dat België, Noorwegen en IJsland het Verdrag inzake administratieve bijstand op fiscaal gebied, dat is opgesteld onder de auspiciën van de OESO en de Raad van Europa, hebben geratificeerd en dat de verdragen inzake dubbele belastingheffing die zijn gesloten tussen België en respectievelijk Noorwegen en IJsland, mechanismen bevatten inzake de uitwisseling van inlichtingen tussen deze landen.

      (1)  Richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s), PB L 375, blz. 3.


title: Zaak C-312/04: Beroep, op 23 juli 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/31

         Beroep, op 23 juli 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-312/04)
   (2004/C 228/64)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 23 juli 2004 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Günter Wilms en Alexander Weimar, als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               het Koninkrijk der Nederlanden door:

                           a)

                           in de periode tot aan 1 januari 1992 in een aantal gevallen van vermoeden van onregelmatigheid met betrekking tot onder geleide van een TIR carnet plaatsgevonden hebbend vervoer, niet met voortvarendheid de nodige activiteiten te ontplooien die een spoedige vaststelling van de rechten van de Gemeenschappen op hun eigen middelen bewerkstelligen,

                           b)

                           in de periode vanaf 1 januari 1992 tot en met 1994 in een aantal gevallen van vermoeden van onregelmatigheid met betrekking tot onder geleide van een TIR carnet plaatsgevonden hebbend vervoer, de rechten van de Gemeenschappen op hun eigen middelen te laat vast te stellen en deze eigen middelen daardoor te laat ter beschikking te stellen van de Commissie en

                           c)

                           te weigeren de daarmee verband houdende achterstandsrente te betalen,

                     heeft verzuimd de verplichtingen na te komen die op hem rusten krachtens de artikelen 2, eerste lid, 6, tweede lid, 10, eerste lid en 11 van Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 (1) van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van Besluit 88/376/EEG Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen.

               2.

               het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten:
   Bij een controlebezoek in 1997 in Nederland heeft de Commissie een vertraging bij de vaststelling van de eigen middelen uit douanerechten geconstateerd. Deze vertraging had betrekking op niet-aangezuiverde carnets TIR die in de periode 1991 – 1993 werden ingeschreven en waarvoor de uitnodigingen tot betaling te laat door de Nederlandse autoriteiten zijn verzonden.
   Hoewel er voor 1992 geen concrete bepaling is die aangeeft binnen welke termijn na de normale beëindiging van de transactie het kantoor van vertrek dient te reageren, mag niet worden geconcludeerd dat de lidstaten niet gehouden zijn te handelen voor de inbreuk is vastgesteld en, in voorkomend geval, de plaats is bepaald waar deze is geschied. De Nederlandse autoriteiten hebben niet met de zorgvuldigheid gehandeld die vereist is om de financiële belangen van de Gemeenschap veilig te stellen. In de hier bedoelde gevallen is de uitnodiging tot betaling verzonden na een tijdvak variërend tussen 2 jaar en 4,5 maanden en 2 jaar en 10 maanden na de inschrijving van het carnet. Naar het oordeel van de Commissie kan een dergelijke lange tijdsduur niet meer in overeenstemming worden geacht met bedoelde voortvarendheid.
   Vanaf 1 januari 1992 voorzagen de terzake geldende communautaire bepalingen in samenhang met artikel 11 van de TIR-overeenkomst in specifieke termijnen waarbinnen de lidstaten de nodige maatregelen moeten nemen. De opmerkingen van de Nederlandse autoriteiten dat de betrokken termijnen slechts zijn neergelegd in administratieve voorschriften en niet in wettelijke regelingen en dat het juridisch niet juist is om tot invordering over te gaan voordat de navorderingsprocedure is afgerond kan de Commissie niet volgen.
   Zoals de door de Commissie uitgevoerde controle heeft uitgewezen, Nederland gemiddeld pas een jaar na verloop van de samengestelde (uiterlijke) termijn van 15 maanden tot invordering is overgegaan en derhalve tevens de eigen middelen te laat ter beschikking heeft gesteld aan de Commissie, is Nederland terzake achterstandsrente verschuldigd.

      (1)  PB L 155, van 7 juni 1989, blz. 1.


               15.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 338/12

         Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 2 maart 2016
   (Zaak E-4/16)
   (2016/C 338/14)
   Op 2 maart 2016 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Koninkrijk Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Carsten Zatschler, Clémence Perrin en Marlene Lie Hakkebo, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA verzoekt het EVA-Hof:

               1.

               te verklaren dat het Koninkrijk Noorwegen de krachtens artikel 33 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, door bij het verstrijken van de termijn die is gesteld in het met redenen omkleed advies dat overeenkomstig artikel 31, lid 2, van die Overeenkomst werd gericht aan het Koninkrijk Noorwegen, niet de maatregelen te hebben genomen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het arrest van het Hof van 2 december 2013 in zaak E-13/13, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA/Koninkrijk Noorwegen;

               2.

               de verweerder in de kosten van de procedure te verwijzen.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek betreft het feit dat het Koninkrijk Noorwegen op 8 september 2015 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 8 juli 2015 tot hem had gericht en dat betrekking had op het niet nakomen door het Koninkrijk Noorwegen van de krachtens artikel 33 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie op hem rustende verplichtingen om de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het arrest van het Hof van 2 december 2013 in zaak E-13/13 (Toezichthoudende Autoriteit van de EVA/het Koninkrijk Noorwegen).

               —

               Zaak E-13/13 had betrekking op de nakoming door het Koninkrijk Noorwegen van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme („de AML-richtlijn”).


title: Zaak T-47/15: Arrest van het Gerecht van 10 mei 2016 – Duitsland/Commissie [„Staatssteun — Hernieuwbare energie — Steun toegekend bij een aantal bepalingen van de gewijzigde Duitse wet betreffende hernieuwbare energiebronnen (EEG-wet van 2012) — Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verminderde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen — Besluit waarbij de steun gedeeltelijk onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt — Begrip ‚staatssteun’ — Voordeel — Staatsmiddelen”]

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/16

         Arrest van het Gerecht van 10 mei 2016 – Duitsland/Commissie
   (Zaak T-47/15) (1)

   ([„Staatssteun - Hernieuwbare energie - Steun toegekend bij een aantal bepalingen van de gewijzigde Duitse wet betreffende hernieuwbare energiebronnen (EEG-wet van 2012) - Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verminderde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen - Besluit waarbij de steun gedeeltelijk onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt - Begrip ‚staatssteun’ - Voordeel - Staatsmiddelen”])
   (2016/C 222/18)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Henze en K. Petersen, vervolgens T. Henze en K. Stranz, gemachtigden, bijgestaan door T. Lübbig, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Maxian Rusche en R. Sauer, vervolgens T. Maxian Rusche en K. Herrmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van besluit (EU) 2015/1585 van de Commissie van 25 november 2014 betreffende de steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) (ten uitvoer gelegd door Duitsland inzake steun voor hernieuwbare elektriciteit en voor energie-intensieve ondernemingen) (PB 2015, L 250, blz. 122)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 127 van 20.4.2015.


title: Zaak T-235/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 1 september 2015 — Pari Pharma/EMA [„Kort geding — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten in het bezit van het EMA betreffende door een onderneming in haar verzoek om een vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel verstrekte inlichtingen — Besluit om een derde toegang tot de documenten te verlenen — Verzoek tot opschorting van de uitvoering — Spoedeisendheid — Fumus boni juris — Belangenafweging”]

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/42

         Beschikking van de president van het Gerecht van 1 september 2015 — Pari Pharma/EMA
   (Zaak T-235/15 R)
   ([„Kort geding - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten in het bezit van het EMA betreffende door een onderneming in haar verzoek om een vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel verstrekte inlichtingen - Besluit om een derde toegang tot de documenten te verlenen - Verzoek tot opschorting van de uitvoering - Spoedeisendheid - Fumus boni juris - Belangenafweging”])
   (2015/C 381/50)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pari Pharma GmbH (Starnberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Epping en W. Rehmann, advocaten)

      Verwerende partij: Europees geneesmiddelenbureau (EMA) (vertegenwoordigers: T. Jabłoński, N. Rampal Olmedo, A. Rusanov en S. Marino, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Novartis Europharm Ltd (Camberley, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: C. Schoonderbeek, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek in wezen tot opschorting van de uitvoering van besluit EMA/271043/2015 van het EMA van 24 april 2015, waarbij een derde krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43) toegang is verleend tot bepaalde documenten met inlichtingen die zijn verstrekt in een verzoek om een vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel Vantobra

      Dictum

               1)

               De uitvoering van besluit EMA/271043/2015 van het Europees geneesmiddelenbureau (EMA) van 24 april 2015, voor zover daarbij een derde krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, toegang is verleend tot beoordelingsrapport (EMA/CHMP/702525/2014) betreffende de soortgelijkheid van Vantobra aan Cayston en TOBI Podhaler alsook beoordelingsrapport (EMA/CHMP/778270/2014) betreffende de klinische superioriteit van Vantobra op TOBI Podhaler, wordt opgeschort.

               2)

               Het EMA wordt gelast de twee in punt 1 vermelde rapporten niet bekend te maken.

               3)

               Het verzoek van Novartis Europharm Ltd tot toegang tot het volledige dossier van de zaak wordt afgewezen.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.