title: Zaak T-134/09: Beroep ingesteld op 30 maart 2009 — B Antonio Basile 1952 en I Marchi Italiani/BHIM — Osra (B Antonio Basile 1952)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/48

         Beroep ingesteld op 30 maart 2009 — B Antonio Basile 1952 en I Marchi Italiani/BHIM — Osra (B Antonio Basile 1952)
   (Zaak T-134/09)
   2009/C 141/100
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: B Antonio Basile 1952 (Giugliano, Italië) en I Marchi Italiani Srl (Napels, Italië) (vertegenwoordiger: G. Militerni, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij(en) in de procedure voor de kamer van beroep: Osra SA (Rovereta, Italië)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van 9 januari 2009, ter kennis gebracht van verzoekers op 30 januari 2009, in de procedure R 1436/2007-2, Antonio Basile, optredend als individuele onderneming „B Antonio Basile 1952”, tegen Osra SA, houdende bevestiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling waarbij het merk „B Antonio Basile 1952” op het beroep van Osra SA is vervallen verklaard en nietig verklaard;

               —

               verklaring dat de inschrijving van het merk „B Antonio Basile 1952” geldig is en rechtsgevolgen sorteert sinds de datum van indiening van de aanvraag en/of de inschrijving van dit merk;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk dat het woord „B Antonio Basile 1952” bevat (gemeenschapsmerk nr. 1 462 555), voor waren van de klassen 14, 18 en 25

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekers

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Osra SpA

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: beeldmerk „BASILE” (Italiaans merk nr. 287 030 en internationaal merk nr. R 413 396 B), voor waren van klasse 25

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke nietigverklaring van het betrokken merk met betrekking tot waren van klasse 25

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: de middelen in de onderhavige zaak zijn dezelfde als die in zaak T-133/09.


title: Zaak C-66/00: Verzoek van de onderzoeksrechter bĳ het Tribunale di Parma van 21 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Bigi Dante

text:
27.5.2000               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 149/19
Middelen en voornaamste argumenten                                    — Heeft een onderneming gevestigd in een lidstaat, op wiens
                                                                           verzoek een beschermde oorsprongsbenaming (BOB) over-
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                    eenkomstig artikel 17 van verordening nr. 2081/92 is
die in zaak C-42/00 (2); de in artikel 5 van de richtlijn gestelde         geregistreerd, en die een in wezen met de geregistreerde
termijn voor de vaststelling van deze maatregelen liep af op               benaming overeenkomende benaming zonder onderbre-
31 december 1998.                                                          king gedurende 5 jaar vóór de inwerkingtreding van veror-
                                                                           dening nr. 2081/92 (24 juli 1993) heeft gebruikt, het recht
                                                                           om deze benaming te gebruiken om het onderscheid
(1) PB L 184, blz. 33.                                                     duidelijk te maken met de producten die uitsluitend
(2) Zie blz. 18 van dit Publicatieblad.                                    bestemd zijn om te worden verkocht buiten de lidstaat van
                                                                           registratie, en alleen op het grondgebied van een lidstaat
                                                                           die zich niet tegen het gebruik van die benaming op zijn
                                                                           grondgebied heeft verzet?
                                                                      — Indien vraag 5 bevestigend wordt beantwoord: kan de
                                                                           onderneming die is gevestigd in de lidstaat van registratie
                                                                           van de BOB, rechtmatig een onderscheid maken tussen
Verzoek van de onderzoeksrechter bij het Tribunale di                      haar producten door de in wezen met de geregistreerde
Parma van 21 februari 2000 om een prejudiciële beslissing                  benaming overeenkomende benaming te gebruiken tot het
                in de strafzaak tegen Bigi Dante                           verstrijken van het vijfde jaar volgend op de datum van
                                                                           registratie van de beschermde benaming (12 juni 1996),
                           (Zaak C-66/00)                                  wil zeggen tot 12 juni 2001?
                                                                      — Is er van uit te gaan, dat bij het verstrijken van de in
                          (2000/C 149/31)                                  vraag 6 supra bedoelde datum (12 juni 2001) een verbod
                                                                           geldt op het gebruik van elke benaming die in wezen
De onderzoeksrechter bij het Tribunale di Parma heeft bij                  overeenkomt met de geregistreerde benaming, in alle
beschikking van 21 februari 2000, ingekomen ter griffie van                lidstaten, voor elke marktdeelnemer die niet uitdrukkelijk
het Hof van Justitie op 28 februari 2000, in de strafzaak                  het recht heeft om de geregistreerde benaming in de zin
tegen Bigi Dante, het Hof van Justitie van de Europese                     van verordening (EG) nr. 2081/92 te gebruiken?
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:                                                  (1) PB L 208, van 24.7.92, blz. 1.
                                                                      (2) PB L 83, van 25.3.97, blz. 3.
— Moet artikel 13, lid 2, van verordening (EG) nr. 2081/92 (1)        (3) PB L 148, van 21.06.96, blz. 1.
     (zoals gewijzigd bij artikel 1 van verordening (EG)
     nr. 535/97 (2)) aldus worden uitgelegd, dat vanwege de
     betrokken lidstaat geen enkele normatieve of administratie-
     ve handeling noodzakelijk is om het gebruik op zijn
     grondgebied mogelijk te maken van benamingen die in
     wezen overeenkomst met geregistreerde benamingen in de           Beroep, op 29 februari 2000 ingesteld door de Commissie
     zin van artikel 17 van verordening (EG) nr. 2081/92?                    van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                                (Zaak C-67/00)
— Volstaat voor de rechtmatigheid van het gebruik van
     de betrokken benamingen op het grondgebied van de                                          (2000/C 149/32)
     betrokken lidstaat, dat de betrokken lidstaat zich niet tegen
     het gebruik van die benaming verzet?                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 29 februari 2000 beroep ingesteld tegen Ierland door
— Volstaat de afwezigheid van verzet vanwege de lidstaat op           Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
     het grondgebied waarvan de benaming wordt gebruikt die           digd door M. Shotter, lid van haar juridische dienst, als
     in wezen overeenkomt met de overeenkomstig artikel 17            gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
     van verordening (EG) nr. 2081/92 geregistreerde bena-            C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
     ming, om een rechtmatig karakter te verlenen aan het             Wagner, Kirchberg.
     gebruik van die benaming door een onderneming gevestigd
     op het grondgebied van de lidstaat waar de benaming is           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     geregistreerd, wanneer die onderneming de betrokken
     benaming alleen gebruikt voor producten die bestemd zijn         — vast te stellen dat Ierland, door niet binnen de gestelde
     om te worden verkocht buiten het land van registratie en              termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
     uitsluitend op het grondgebied van de lidstaat die zich               te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
     tegen het gebruik van die benaming niet heeft verzet?                 98/28/EG (1) van de Commissie van 29 april 1998 inzake
                                                                           een afwijking van enkele bepalingen van richtlijn
— Verstrijkt de termijn van 5 jaar als bedoeld in artikel 13,              93/43/EEG (2) inzake levensmiddelenhygiëne voor het
     lid 2, van verordening nr. 2081/92, voor het gebruik met              bulkvervoer over zee van ruwe suiker, althans door de
     betrekking tot het product waarvan de benaming is                     Commissie niet van die bepalingen in kennis te stellen, niet
     geregistreerd op 12 juni 1996 (zie verordening (EG)                   heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn op hem
     nr. 1107/96) (3) op 12 juni 2001?                                     rustende verplichtingen;


title: Zaak T-512/14: Arrest van het Gerecht van 4 mei 2017 — Green Source Poland/Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — EFRO — Artikel 41, lid 3, van verordening (EG) nr. 1083/2006 — Weigering van een financiële bijdrage aan een groot project — Onderneming die verantwoordelijk is voor de uitvoering van het project — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/17

         Arrest van het Gerecht van 4 mei 2017 — Green Source Poland/Commissie
   (Zaak T-512/14) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - EFRO - Artikel 41, lid 3, van verordening (EG) nr. 1083/2006 - Weigering van een financiële bijdrage aan een groot project - Onderneming die verantwoordelijk is voor de uitvoering van het project - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2017/C 195/22)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Green Source Poland sp. z o.o. (Warschau, Polen) (vertegenwoordigers: M. Merola en L. Armati, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Clausen en B.-R. Killmann, vervolgens B.-R. Killmann en R. Lyal, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2014) 2289 final van de Commissie van 7 april 2014 waarbij deze instelling heeft geweigerd een financiële bijdrage uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) te verstrekken voor het grote project „Aankoop en tenuitvoerlegging van innovatieve productietechnologie inzake biobestanddelen, met het oog op de vervaardiging van biobrandstoffen”, dat deel uitmaakte van het operationele programma „Innovatieve economie” voor structurele bijstand in het kader van de convergentiedoelstelling in Polen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Green Source Poland sp. z o.o. draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 395 van 10.11.2014.


title: Zaak T-584/15: Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — POA/Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — Aanvraag tot registratie van een beschermde oorsprongsbenaming (‚Halloumi’ of ‚Hellim’) — Besluit tot bekendmaking in het Publicatieblad, reeks C, van een aanvraag tot registratie van een beschermde oorsprongsbenaming overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van verordening (EU) nr. 1151/2012 — Voorbereidende handeling — Handeling die niet vatbaar is voor beroep — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/46

         Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — POA/Commissie
   (Zaak T-584/15) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Aanvraag tot registratie van een beschermde oorsprongsbenaming (‚Halloumi’ of ‚Hellim’) - Besluit tot bekendmaking in het Publicatieblad, reeks C, van een aanvraag tot registratie van een beschermde oorsprongsbenaming overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van verordening (EU) nr. 1151/2012 - Voorbereidende handeling - Handeling die niet vatbaar is voor beroep - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2016/C 402/55)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pagkyprios organismos ageladotrofon Dimosia Ltd (POA) (Latsia, Cyprus) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Lewis en J. Guillem Carrau, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie (PB 2015, C 246, blz. 9) van de door de Republiek Cyprus ingediende registratieaanvraag CY/PDO/0005/01243, voor zover daarin is vastgesteld dat deze aanvraag voldeed aan de voorwaarden van verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (PB 2012, L 343, blz. 1), zoals bepaald in artikel 50, lid 1, van deze verordening.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Pagkyprios organismos ageladotrofon Dimosia Ltd (POA) zal haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie dragen, met inbegrip van de kosten van het kort geding.

      (1)  PB C 406 van 7.12.2015.


title: Zaak T-316/10: Beroep ingesteld op 23 juli 2010 — HIM/Commissie

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/25

         Beroep ingesteld op 23 juli 2010 — HIM/Commissie
   (Zaak T-316/10)
   ()
   2010/C 274/40
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Health Information Management (HIM) (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Zeegers, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de vordering ontvankelijk en gegrond verklaren, en bijgevolg

               —

               de Europese Commissie veroordelen tot betaling van een bedrag van 11 821,35 EUR, te vermeerderen met vertragingsrente sinds 16 juni 2010 tegen de in België van toepassing zijnde wettelijke rentevoet;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in alle kosten, daaronder begrepen een bedrag dat voorlopig geraamd is op 5 000 EUR.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep, dat gebaseerd is op een arbitragebeding, vraagt verzoekster het Gerecht in wezen vast te stellen dat voor de berekening van verzoeksters algemene kosten die voor rekening van de Commissie komen (in het kader van overeenkomsten die zijn gesloten als deel van het specifieke programma eTen), namelijk het deel van de algemene kosten dat verband houdt met de werkzaamheden van het personeel dat voor het project is ingezet, de onderaannemers niet moeten worden beschouwd als personeelsleden van verzoekster, aangezien deze onderaannemers voor verzoekster geen algemene kosten met zich brengen. Derhalve moeten de kosten voor de onderaannemers niet worden begrepen in het totaalbedrag van de personeelskosten waardoor het totaalbedrag van de algemene kosten wordt gedeeld voor de berekening van de noemer die moet worden gebruikt om het percentage te bepalen van de algemene kosten die voor terugbetaling in aanmerking komen.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster aan dat aangezien de kosten voor de onderaannemers geen deel uitmaken van de voor terugbetaling in aanmerking komende personeelskosten, een incoherentie ontstaat doordat de onderaannemers als personeelsleden van verzoekster worden beschouwd bij de berekening van het totaalbedrag van de personeelskosten dat wordt gebruikt om het percentage van de voor terugbetaling in aanmerking komende algemene kosten te bepalen.
   Het feit dat de onderaannemers als personeelsleden van verzoekster worden beschouwd, berokkent verzoekster bovendien schade, voor zover deze methode tot gevolg heeft dat het bedrag van de noemer verhoogt en het percentage van de voor terugbetaling in aanmerking komende algemene kosten dus evenredig vermindert.


title: Zaak F-58/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 december 2015 — FW/Commissie

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/102

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 december 2015 — FW/Commissie
   (Zaak F-58/15) (1)

   (2016/C 048/120)
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 213 van 29.6.2015, blz. 47.


title: Zaak T-391/10: Beroep ingesteld op 13 september 2010 — Nedri Spanstaal/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/48

         Beroep ingesteld op 13 september 2010 — Nedri Spanstaal/Commissie
   (Zaak T-391/10)
   ()
   2010/C 301/76
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Nedri Spanstaal BV (Venlo, Nederland) (vertegenwoordigers: M. Slotboom en B. Haan, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies van verzoekende partij

               —

               Ontvankelijkverklaring van het verzoek;

               —

               Nietigverklaring van artikel 1 onder 9) van de Beschikking wat betreft de termijn voor aansprakelijkheidstelling van Hit Groep en van artikel 2 onder 9) van de Beschikking wat betreft de opgelegde geldboete aan Nedri;

               —

               Veroordeling van de Commissie in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vraagt de gedeeltelijke nietigverklaring van de Beschikking van de Commissie van 30 juni 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU et artikel 53 EER-Overeenkomst in zaak COMP/38.344 — Spanstaal.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster drie middelen aan.
   Ten eerste voert verzoekster een schending aan van artikelen 101 VWEU en 23, lid 2, van Verordening 1/2003 (1) en van het motiveringsbeginsel. Volgens verzoekster heeft de Commissie blijk gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en de feiten door Hit Groep slechts hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor de periode van 1 januari 1998 tot 17 januari 2002. Naar de mening van verzoekster had de Commissie Hit Groep aansprakelijk moeten stellen voor de periode van 1 mei 1987 tot en met 17 januari 2002. Hit Groep zou gedurende heel deze periode immers zeggenschap hebben gehad over verzoekster.
   Ten tweede voert verzoekster een schending aan van artikel 23, lid 2, van Verordening 1/2003, van de Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (2), van het evenredigheidsbeginsel en van het motiveringsbeginsel. Volgens verzoekster heeft de Commissie blijk gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en de feiten door het wettelijk maximum voor de hoogte van de boete, zijnde 10 % van de in het voorafgaande boekjaar behaalde omzet, toe te passen op de omzet van verzoekster in 2009. Het wettelijk maximum zou op verzoeksters omzet in 2002 hadden moeten toegepast worden.
   Ten derde voert verzoekster een schending aan van punt 23 van de Clementieregeling (3) en van het motiveringsbeginsel. Volgens verzoekster heeft de Commissie blijk gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en de feiten door verzoekster slechts 25 % in plaats van 30 % vermindering van de geldboete te verlenen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).

      (3)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 januari 2003 in zaak T-99/01: Mystery drinks GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder nationaal merk Mixery — Aanvraag voor inschrĳving van beeldmerk MYSTERY als gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94")

text:
C 101/32                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                              26.4.2003
                                                         GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 woordigd door T. Jestaedt, V. von Bomhard en A. Renck,
                                                                            advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                        van 6 februari 2003                                 markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
                                                                            den: A. von Mühlendahl, B. Weggenmann en C. Røhl Søberg),
in zaak T-7/01: Norman Pyres tegen Commissie van de                         interveniërende partij voor het Gerecht Karlsberg Brauerei KG
                  Europese Gemeenschappen (1)                               Weber, gevestigd te Homburg (Duitsland), vertegenwoordigd
                                                                            door R. Lange, advocaat, betreffende een beroep tegen de
(Tijdelijk functionaris — Verlenging van overeenkomst —                     beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor
                                 Duur)                                      harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                            modellen) van 12 februari 2001 (zaak R 251/2000-3) inzake
                           (2003/C 101/56)                                  de inschrijving van het teken MYSTERY als gemeenschaps-
                                                                            merk, waartegen oppositie is ingesteld op basis van het
                          (Procestaal: Engels)                              nationale merk Mixery, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
                                                                            samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident,
                                                                            J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen,
                                                                            administrateur, op 15 januari 2003 een arrest gewezen
In zaak T-7/01, Norman Pyres, voormalig tijdelijk functionaris              waarvan het dictum luidt als volgt:
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
de te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en
L. Levi, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,                1)     Verwerpt het beroep.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
tigde: J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring             2)     Verstaat, dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
van het besluit van de Commissie om verzoekers overeenkomst
van tijdelijk functionaris slechts met zes maanden te verlengen,
heeft het Gerecht (P. Mengozzi, alleensprekend rechter); griffier:          (1 ) PB C 227 van 11.8.2001.
J. Plingers, administrateur, op 6 februari 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Verwerpt het beroep.
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
( 1) PB C 95, van 24.3.2001.                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 13 februari 2003
                                                                            in zaak T-333/01: Karl L. Meyer tegen Commissie van de
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                   Europese Gemeenschappen (1)
                        van 15 januari 2003                                 („LGO — Beroep tot schadevergoeding — Controle- en
                                                                                openbaarmakingsverplichting — Oorzakelijk verband”)
in zaak T-99/01: Mystery drinks GmbH tegen Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
              tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                                                       (2003/C 101/58)
(„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder na-                                                    (Procestaal: Frans)
tionaal merk Mixery — Aanvraag voor inschrijving van
beeldmerk MYSTERY als gemeenschapsmerk — Relatieve
weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1,
                sub b, van verordening nr. 40/94”)                          In zaak T-333/01, Karl L. Meyer, met woonplaats in Uturoa
                                                                            (Frans Polynesië), vertegenwoordigd door J.-D. des Arcis,
                           (2003/C 101/57)                                  advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
                                                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                           (Procestaal: Duits)                              M.-J. Jonczy en B. Martenczuk), betreffende een beroep tot
                                                                            vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden
                                                                            wegens dienstfouten van de Commissie bij de toepassing van
In zaak T-99/01, Mystery drinks GmbH, in gerechtelijke                      de associatiebesluiten van de landen en gebieden overzee, heeft
liquidatie, gevestigd te Eppertshausen (Duitsland), vertegen-               het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,


title: Zaak C-35/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 1 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate/Paolo Speranza (Indirecte belastingen — Belasting op vermeerdering van vennootschappelijk kapitaal — Artikel 4, lid 1, sub c, van richtlijn 69/335/EEG — Nationale wettelijke regeling die registratie van akte van vermeerdering van vennootschappelijk kapitaal aan belasting onderwerpt — Hoofdelijke verbondenheid van begunstigde vennootschap en notaris — Geen daadwerkelijke kapitaalinbreng — Beperking van bewijs)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 1 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate/Paolo Speranza
   (Zaak C-35/09) (1)

   (Indirecte belastingen - Belasting op vermeerdering van vennootschappelijk kapitaal - Artikel 4, lid 1, sub c, van richtlijn 69/335/EEG - Nationale wettelijke regeling die registratie van akte van vermeerdering van vennootschappelijk kapitaal aan belasting onderwerpt - Hoofdelijke verbondenheid van begunstigde vennootschap en notaris - Geen daadwerkelijke kapitaalinbreng - Beperking van bewijs)
   2010/C 234/16
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

      Verwerende partij: Paolo Speranza

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione — Uitlegging van artikel 4, lid 1, sub c, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25) — Besluit van aandeelhoudersvergadering om een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid om te zetten in een naamloze vennootschap — Belasting op verhoging van vennootschappelijk kapitaal in verband daarmee — Nationale regeling volgens welke de vennootschap die haar kapitaal verhoogt en de notaris hoofdzakelijk gehouden zijn tot voldoening van de belasting

      Dictum

               1)

               De artikelen 4, lid 1, sub c, en 5, lid 1, sub a, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985, moeten aldus worden uitgelegd dat zij er zich niet tegen verzetten dat een lidstaat de registratie van de akte van kapitaalvermeerdering van een vennootschap aanwijst als het moment waarop het belastbare feit voor het kapitaalrecht zich voordoet, op voorwaarde dat het verband tussen de inning van dit recht en de daadwerkelijke inbreng van de zaken in de betrokken vennootschap behouden blijft. Indien op het moment van registratie van voornoemde akte de daadwerkelijke inbreng van de zaken nog niet heeft plaatsgevonden en indien het niet zeker is dat deze inbreng nog zal plaatsvinden, kan de betrokken lidstaat geen betaling van het kapitaalrecht eisen zolang de inbreng niet zeker is. Het beginsel van doeltreffendheid moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling op grond waarvan voor de belastingrechter het feit dat de kapitaalvermeerdering waartoe een vennootschap heeft besloten niet daadwerkelijk is ingebracht, enkel kan worden bewezen door overlegging van een in kracht van gewijsde gegaan burgerlijk vonnis waarbij de nietigheid of de vernietiging van de inschrijving is uitgesproken, zodat het kapitaalrecht in ieder geval moet worden voldaan en terugbetaling enkel kan worden verkregen door overlegging van een dergelijk burgerlijk vonnis.

               2)

               Richtlijn 69/335, zoals nadien gewijzigd, moet aldus worden uitgelegd dat zij er zich niet tegen verzet dat een lidstaat voorziet in hoofdelijke aansprakelijkheid van de ambtsdrager die de akte van vermeerdering van het vennootschappelijk kapitaal heeft opgesteld of verleden, op voorwaarde dat deze ambtsdrager een regresvordering krijgt op de vennootschap ten gunste waarvan de inbreng gebeurt.

      (1)  PB C 82 van 04.04.2009


title: Zaak T-217/05: Beroep, op 3 juni 2005 ingesteld door Marker Völkl International GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/25

         Beroep, op 3 juni 2005 ingesteld door Marker Völkl International GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-217/05)
   (2005/C 205/46)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 3 juni 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Marker Völkl International GmbH, gevestigd te Baar (Zwitserland), vertegenwoordigd door J. Bauer, advocaat.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Icon Health & Fitness Italia S.P.A., gevestigd te Perugia (Italië).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 1 april 2005 in zaak R 708/2004-1 te vernietigen;

               2.

               verweerder de kosten van de procedure te [doen] betalen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               verzoekster

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „MOTION” voor waren van de klassen 25 en 28 (aanvraagnr. 2 099 687)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Icon Health & Fitness Italia S.P.A.

               Oppositiemerk of -teken:

               woordmerk „FIT MOTION” voor waren van de klassen 25 en 28 (gemeenschapsmerk nr. 1 775 196

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van aanvraag nr. 2 099 87

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               de beslissing van de kamer van beroep schendt artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk. Er bestaat immers geen gevaar van verwarring van de conflicterende merken, aangezien het oppositiemerk geen of slechts een uiterst zwak onderscheidend vermogen heeft en de conflicterende merken slechts in geringe mate overeenstemmen.


title: Zaak T-356/14: Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — CareAbout/BHIM — Florido Rodríguez (Kerashot) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Kerashot — Ouder nationaal beeldmerk K KERASOL — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Gedeeltelijke weigering van inschrijving door de kamer van beroep”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/47

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — CareAbout/BHIM — Florido Rodríguez (Kerashot)
   (Zaak T-356/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Kerashot - Ouder nationaal beeldmerk K KERASOL - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Gedeeltelijke weigering van inschrijving door de kamer van beroep”])
   (2016/C 048/53)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CareAbout GmbH (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Mes, C. Graf von der Groeben, G. Rother, J. Bühling, A. Verhauwen, J. Künzel, D. Jestaedt, M. Bergermann, J. Vogtmeier en A. Kramer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: José Luis Florido Rodríguez (Sevilla, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 maart 2014 (zaak R 1569/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen José Luis Florido Rodríguez en CareAbout GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               CareAbout GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Beroep, op 12 mei 1995 ingesteld door F. Börsch tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-120/95)

text:
8 . 7 . 95           I nl               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 174/9
vertegenwoordigd door P. Bergkamp, advocaat, domicilie             Verzoeker brengt het volgende naar voren:
gekozen hebbende te Luxemburg ter Nederlandse ambas
sade, Rue C. M. Spoo 5 .
                                                                   a ) De maatregelen voortvloeiend uit het arrest van 9 juni
                                                                        1994 omvatten ingevolge artikel 176 van het EEG
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                      Verdrag noodzakelijkerwijs een onverwijld besluit
                                                                        betreffende verzoekers lichamelijke geschiktheid, zon
                                                                        der dat hij aan verdere medische onderzoeken wordt
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van de               onderworpen .
     Europese Gemeenschappen , ondertekend door F. de
     Koster, Directeur-generaal van het Directoraat-generaal
     Personeelszaken en algemeen beheer van 17 februari            b ) Verweerster beschikt over alle inlichtingen en gegevens
     1995 , tot bevestiging van het besluit van verweerster,            betreffende de lichamelijke geschiktheid van verzoeker
     ondertekend door F. de Koster, Directeur-generaal van              die voor een besluit over zijn lichamelijke geschiktheid
     het Directoraat-generaal Personeelszaken en algemeen               noodzakelijk zijn .
     beheer van 4 november 1994 en het besluit van
     verweerster, ondertekend door N. Hoffmann, Floofd             c ) Verweerster heeft de gelegenheid gehad , verzoeker te
     van de medische dienst van het Directoraat-generaal                onderzoeken, en deze heeft volledige medewerking
     Personeelszaken en algemeen beheer van 2 augustus                  verleend aan alle door verweerster verlangde tests en
     1994;                                                              onderzoeken .
— nietig te verklaren het besluit van verweerster, onderte        d ) De huidige gezondheidstoestand van verzoeker is irrele
     kend door F. de Koster, Directeur-generaal van het                 vant, aangezien de Commissie een besluit dient te nemen
     Directoraat-generaal Personeelszaken en algemeen                   uitsluitend op basis van verzoekers Lichamelijke
     beheer van 1 februari 1995 , tot afwijzing van verzoekers          geschiktheid ten tijde van het medisch onderzoek in
     vordering tot vergoeding van de schade veroorzaakt                 1990 .
     doordat verweerster van verzoeker had verlangd dat hij
     een leverbiopsie zou ondergaan en doordat zij het
     vertrouwelijk karakter van het medisch dossier en het         e ) Verweerster heeft geweigerd , de schade die voor verzoe
     persoonsdossier van verzoeker niet had geëerbiedigd ;              ker is ontstaan door de leverbiopsie en de schending van
                                                                        de geheimhoudingsplicht, te vergoeden, ondanks het feit
                                                                        dat het besluit om te verlangen dat verzoeker een
— verweerster te gelasten alle materiële en immateriële
                                                                        leverbiopsie zou ondergaan, niet uitsluitend door de
     schade te vergoeden die door deze biopsie en de
                                                                        specialist is genomen maar door verweerster zelf, dat
     schending van de geheimhoudingsplicht is veroorzaakt;
     en
                                                                        verweersters artsen hun geheimhoudingsplicht hebben
                                                                        geschonden , alsook dat verzoeker materiële en immate
                                                                        riële schade heeft geleden als gevolg van deze onrecht
— verweerster te verwijzen in de kosten van 1 . het geding en           matige handelingen van verzoekster.
     2 . verzoekers advocaat, overeenkomstig het toepasse
     lijke recht.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker is dezelfde als in zaak T-94/92 , die is beslist bij
 arrest van 9 juni 1994 , waarbij het Gerecht de nietigverkla
 ring heeft uitgesproken van verweersters besluiten van             Beroep, op 12 mei 1995 ingesteld door F. Börsch tegen Raad
 24 september 1991 en 3 juli 1992 , waarbij zij had verklaard       van de Europese Unie en Commissie van de Europese
 dat verzoeker niet voldeed aan het vereiste van lichamelijke                              Gemeenschappen
 geschiktheid neergelegd in artikel 28 , onder e ), van het                                ( Zaak T-120/95 )
 Ambtenarenstatuut .
                                                                                ( 95/C 174/16 )
 De Commissie had in 1990 , ondanks het feit dat verzoeker
 haar eerder ervan in kennis had gesteld dat in Spanje een                                (Procestaai: Duits)
 leverbiopsie was uitgevoerd , een tweede leverbiopsie ver
 langd , welke de resultaten van de eerste bevestigde . Com
 plicaties bij deze tweede biopsie hebben bij verzoeker geleid      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
 tot galperitonitis, hevige pijn en leed , en levensgevaar.         schappen is op 12 mei 1995 beroep ingesteld tegen Raad van
 Bovendien heeft een arts van de medische dienst van de             de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
 Commissie zonder verzoekers toestemming verscheidene               schappen door F. Börsch, te Wipperführt ( Bondsrepubliek
 andere personen op de hoogte gesteld van de resultaten van         Duitsland ), vertegenwoordigd door B. Meisterernst, M.
 de leverbiopsie . Ten slotte heeft verweerster verzoeker bij       Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W. Haneklaus,
 brief van 2 augustus 1994 verzocht, een afspraak te maken          advocaten te Münster, domicilie gekozen hebbende te
 voor een „ nieuw aan de aanstelling voorafgaand medisch            Luxemburg bij Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue des
 onderzoek ".                                                       Bains 14a .
 ---pagebreak--- Nr . C 174/ 10       NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              8 . 7 . 95
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                    ( zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor
                                                                      sen .
1 . verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van
     een SLOM-IΙΙ-vergoeding aan verzoeker voor de
     periode van 3 juli 1984 tot 29 juli 1993 ten bedrage van
     193 864,60 DM, met rente ad 8 % vanaf 19 mei 1992 ,           Middelen en voornaamste argumenten
    en hen hoofdelijk in de kosten te verwijzen .
2 . het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan         De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
     gige beroep Hülsenberg e.a . tegen Raad en Commissie          met die in zaak T-20/94 .


title: Zaak T-264/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 mei 2011 door Carlo De Nicola tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 maart 2011 in zaak F-59/09, De Nicola/EIB

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/30

         Hogere voorziening ingesteld op 21 mei 2011 door Carlo De Nicola tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 maart 2011 in zaak F-59/09, De Nicola/EIB
   (Zaak T-264/11 P)
   2011/C 211/64
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:
   om als rechter in hogere voorziening het bestreden arrest onder afwijzing van tegenstrijdige argumenten gedeeltelijk te vernietigen, de gevraagde onderzoeken toe te staan, de andere in het administratief beroep geformuleerde vorderingen toe te wijzen en de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij zeven middelen aan.

         De vordering tot nietigverklaring

               1)

               Het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft de vordering tot nietigverklaring van dienstmededeling nr. HR/Coord/2008-0038/BK van 22 september 2008 volledig buiten beschouwing gelaten, doch heeft wel de vordering van de EIB toegewezen, volgens welke het rechtmatig was om de werknemers noch een kopie van de geluidsopname van de zitting van de beroepscommissie noch een officieel verslag van de zitting ter beschikking te stellen, zodat de EIB volledig vrij was om de feiten te verdraaien, zonder dat het mogelijk was om het tegendeel te bewijzen.

               2)

               Rekwirant heeft ook gevraagd om het besluit van de beroepscommissie nietig te verklaren.
               Het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft overeenkomstig de procedure ex artikel 90 van het Ambtenarenstatuut vastgesteld dat het op grond van de gelijkheid van de (allereerst in de administratieve procedure en vervolgens voor dat Gerecht) geformuleerde vorderingen alleen de laatste vordering diende te onderzoeken en de eerste als volledig daarin opgenomen moest worden aangemerkt. Volgens rekwirant is artikel 90 niet van toepassing en heeft hij recht op nietigverklaring, aangezien het betrokken document aan zijn persoonsdossier is toegevoegd en een negatieve invloed kan hebben op zijn verdere loopbaan.

               3)

               Ten slotte heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken de vordering tot nietigverklaring van de bevorderingen als tardief afgewezen. Deze beslissing is om vier redenen onrechtmatig.

         De vordering tot vaststelling

               4)

               Rekwirant heeft gevraagd om vast te stellen dat de beledigingen waarvan hij sinds 18 jaar slachtoffer is, volledig onderzocht moeten worden en in elk opzicht overeenkomen met hetgeen in de doctrine en in de Jurisprudentie over het arbeidsrecht als psychisch geweld wordt aangemerkt. Op dit punt is het document „Politica in materia di rispetto della dignità della persona sul posto di lavoro” (Beleid op het gebied van het respect van de menselijke waardigheid op de werkplek) (waarin geen enkele definitie wordt gegeven van psychisch geweld) helaas onvoldoende en het oordeel van het Gerecht voor ambtenarenzaken waarbij de vordering niet-ontvankelijk is verklaard, omdat de gemeenschapsrechter geen beginselverklaringen aflegt of de EIB bevelen mag geven, onjuist. Zijn vordering is namelijk verkeerd weergegeven, aangezien hij wilde doen vaststellen dat een aantal ambtenaren zich tegenover hem onjuist had gedragen, dat deze beledigingen in hun geheel bezien aan het begrip psychisch geweld voldoen en dat de EIB hiervoor als opdrachtgever aansprakelijk moet worden gesteld.

               5)

               Hij betwist de beslissing ook in zoverre dat het Gerecht voor ambtenarenzaken het in strijd met artikel 41 van het personeelsreglement ten onrechte noodzakelijk heeft geacht om gebruik te maken van een analogie en zelf de op de EIB toe te passen regeling heeft gecreëerd, en wel in strijd met haar recht op dit zelf te bepalen.

               6)

               Bovendien heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken ten onrechte op een particuliere arbeidsovereenkomst voorschriften toegepast die alleen voor werknemers van de openbare dienst gelden en, nog erger, op de onrechtmatige handelingen van een aantal van die werknemers de regels voor administratieve handelingen toegepast.

         De vorderingen tot veroordeling

               7)

               Rekwirant heeft drie vorderingen tot veroordeling ingediend: 1. het psychisch geweld te beëindigen, 2. de door hem geleden materiële en immateriële schade te vergoeden en 3. de verwerende partij te verwijzen in de kosten.
               Het Gerecht voor ambtenarenzaken is op de eerste vordering niet ingegaan.
               De tweede vordering is na een onjuiste voorstelling daarvan afgewezen, aangezien rekwirant had gevraagd om vergoeding van bepaalde schade die was ontstaan door de onrechtmatige gedraging van de EIB, ongeacht de kwalificatie die deze gedraging kon hebben voor de uitkomst van de gevraagde volledige beschouwing.
               In elk geval heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken de vordering niet niet-ontvankelijk verklaard, omdat er geen sprake was van een „schade veroorzakende handeling” waarmee een schadevordering in verband kon worden gebracht, maar omdat het om een particuliere arbeidsverhouding ging en het om onwettige feiten, en niet om handelingen ging.
               De derde vordering is afgewezen, omdat het Gerecht voor ambtenarenzaken ten onrechte is uitgegaan van de opvatting dat rekwirant had verzuimd om te vragen, de EIB te verwijzen in de kosten.


title: Verzoek van het Tribunal Correctionnel te Metz van 19 december 1996 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen A. Ambry (Zaak C-410/96)

text:
 Nr. C 74/12         ! NL 1              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        8 . 3 . 97
  Sc Schmitt, advocaten aldaar, avenue Guillaume 62, tegen           Indien het beroep van requiranten in de bijzondere om
 de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de             standigheden van het geval nochtans niet-ontvankelijk
 Europese Gemeenschappen ( Eerste Kamer ) van 4 oktober              wordt verklaard, rest hen geen andere reële mogelijkheid
  1996 in zaak T- 197/95, Sveriges Betodlares Centralföre           om de onrechtmatige bestuurshandeling van de Commis
 ning en S. A. Henrikson tegen Commissie van de Europese             sie, te weten Verordening (EG) nr. 1734/95 H , aan te
 Gemeenschappen.                                                     vechten . Dit zou een onaanvaardbare leemte betekenen in
                                                                     het stelsel van rechtsbescherming tegen bestuurshandelin
                                                                     gen van de Commissie.
 Requiranten concluderen dat het den Hove behage :
                                                                     (') Verordening ( EG ) nr. 1734/95 van de Commissie van 14 juii
 — de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van                   1995 tot vaststelling van de specifieke landbouwomrekenings
      4 oktober 1996 te vernietigen;                                      koers voor de minimumprijzen voor suikerbieten en voor de
                                                                         productieheffingen en de aanvullende heffing in de sector sui
                                                                         ker voor het verkoopseizoen 1994/1995 ( PB nr. L 165 van
 — het beroep in zaak T- 197/95 ontvankelijk te verklaren;                15 . 7. 19 95 , blz . 12 ).
 — de Commissie in de kosten van de onderhavige proce
      dure alsmede in die van de procedure betreffende de
      ontvankelijkheid in zaak T-l 97/95 te verwijzen .
                                                                    Verzoek van het Tribunal Correctionnel te Metz van 19 de
 Middelen en voornaamste argumenten                                 cember 1996 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak
                                                                                tegen A. Ambry
 Schending van het Gemeenschapsrecht ( in het bijzonder                                            ( Zaak C-410/96 )
 van artikel 173 , vierde alinea, van het EG-Verdrag, op                                               ( 97/C 74/23
grond waarvan voor requiranten beroep openstaat tegen
 de betrokken verordening aangezien zij er rechtstreeks en
individueel door worden geraakt) doordat het Gerecht tot            Het Tribunal Correctionnel te Metz heeft bij beschikking
conclusies is gekomen die                                           van 19 december 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                    van Justitie op 24 december 1996, in de strafzaak tegen A.
                                                                   Ambry, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
i ) geen steun vinden in de feiten,                                schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                   navolgende vraag:
ii ) in strijd zijn met de rechtspraak van het Hof van Justi
     tie en met die van het Gerecht zelf.                          Moeten de bepalingen van artikel 14 van decreet
                                                                   nr. 94.490 van 15 juni 1994 ter uitvoering van artikel 31
                                                                   van wet nr. 92.645 van 13 juli 1992 in strijd worden ge
Requiranten voeren in het bijzonder de volgende bezwaren           acht met Richtlijn 73/183/EEG ('), met de tweede richtlijn
aan :
                                                                   van 15 december 1989 (2 ), met artikel 59 van het EG-Ver
                                                                   drag en met artikel 73 S van het Verdrag van Maastricht,
In de eerste plaats heeft het Gerecht geoordeeld dat de be        in zoverre deze bepalingen voorschrijven, dat bij het stel
streden verordening geen bundel individuele beschikkingen          len van een financiële garantie in een andere lidstaat van
is, waarmee het de werkelijke aard van de verordening              de Europese Gemeenschap, niet zijnde Frankrijk, een over
heeft miskend .                                                    eenkomst wordt gesloten tussen de in die andere lidstaat
                                                                   van de Europese Gemeenschap gevestigde kredietinstelling
                                                                   of verzekeringsmaatschappij en een in Frankrijk gevestigde
Gelet op de rechtspraak van het Hof heeft het Gerecht              kredietinstelling of verzekeringsmaatschappij ?
niet naar behoren rekening gehouden met de specifieke en
zeer nadelige gevolgen van de verordening voor requiran           H PB nr. L 194 van 16 . 7. 1973 , blz . 1 .
ten, in het bijzonder gezien de negen devaluaties van de           ( 2 ) PB nr. L 386 van 30 . 12 . 1989 , blz . 1 .
Zweedse kroon tussen 1 januari en 30 juni 1995 .
Ten onrechte heeft het Gerecht in casu geen verplichting
aangenomen voor de Commissie, rekening te houden met
de gevolgen van de voorgenomen handeling voor de situ
atie van bepaalde particulieren, te weten de Zweedse sui          Verzoek van de Korkein Hallinto-Oikeus van 13 december
kerbietentelers .                                                  1996 om een prejudiciële beslissing in de zaak Kainuun
                                                                                Liikenne Oy en Oy Pohjolan Liikenne Ab
Ten onrechte heeft het Gerecht geoordeeld, dat noch een                                           ( Zaak C-412/96 )
individuele Zweedse suikerbietenteler (zoals Henrikson )                                              ( 97/C 74/24 )
noch Sveriges Betodlares Centralförening als vereniging
die alle Zweedse telers in onderhandelingen met de
Zweedse suikerfabrikant vertegenwoordigt, individueel              De Korkein Hallinto-Oikeus heeft bij beschikking van
worden geraakt door de bestreden verordening.                      13 december 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van


title: Zaak T-265/13: Arrest van het Gerecht van 18 september 2014 — Polo/Lauren/BHIM — FreshSide (Afbeelding van een jongen op een fiets, met een houten hamer) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat een jongen op een fiets, met een houten hamer weergeeft — Oudere communautaire en nationale beeldmerken die een polospeler weergeven — Relatieve weigeringsgronden — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/14

         Arrest van het Gerecht van 18 september 2014 — Polo/Lauren/BHIM — FreshSide (Afbeelding van een jongen op een fiets, met een houten hamer)
   (Zaak T-265/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat een jongen op een fiets, met een houten hamer weergeeft - Oudere communautaire en nationale beeldmerken die een polospeler weergeven - Relatieve weigeringsgronden - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”])
   2014/C 388/17
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Polo/Lauren Company, LP (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Davies, solicitor, J. Hill, barrister, en R. Black, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Bullock en N. Bambara, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: FreshSide Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: N. Lockett, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 1 maart 2013 (zaak R 15/2012-2) inzake een oppositieprocedure tussen The Polo/Lauren Company, LP en FreshSide Ltd

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 1 maart 2013 (zaak R 15/2012-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten en die van The Polo/Lauren Company, LP dragen.

               3)

               FreshSide Ltd zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-211/15 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 oktober 2016 — Orange, voorheen France Télécom/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Staatssteun — Door de Franse Republiek aan France Télécom verleende steun — Hervorming van de financieringswijze van de pensioenen van de bij France Télécom werkzame ambtenaren — Vermindering van de tegenprestatie die door France Télécom aan de Staat moet worden betaald — Besluit waarbij de steun onder voorwaarden verenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Begrip „steunmaatregel” — Begrip „economisch voordeel” — Selectief karakter — Aantasting van de mededinging — Onjuiste opvatting van de feiten — Ontoereikende motivering — Vervanging van de motivering)

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/14

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 oktober 2016 — Orange, voorheen France Télécom/Europese Commissie
   (Zaak C-211/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Mededinging - Staatssteun - Door de Franse Republiek aan France Télécom verleende steun - Hervorming van de financieringswijze van de pensioenen van de bij France Télécom werkzame ambtenaren - Vermindering van de tegenprestatie die door France Télécom aan de Staat moet worden betaald - Besluit waarbij de steun onder voorwaarden verenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Begrip „steunmaatregel” - Begrip „economisch voordeel” - Selectief karakter - Aantasting van de mededinging - Onjuiste opvatting van de feiten - Ontoereikende motivering - Vervanging van de motivering))
   (2017/C 006/17)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Orange, voorheen France Télécom (vertegenwoordigers: S. Hautbourg en S. Cochard-Quesson, avocats)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en L. Flynn, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Orange wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Zaak T-381/00: Beroep, op 20 december 2000 ingesteld door F.-M. Wasmeier tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 95/14                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24.3.2001
1)    Ten aanzien van de verzoekende partij wordt de tenuitvoerleg-       Beroep, op 20 december 2000 ingesteld door F.-M. Was-
      ging van de beschikking van de Commissie van 9 maart 2000           meier tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
      inzake de intrekking van de vergunningen voor het in de                                            pen
      handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die
      „amfepramone” bevatten [C(2000)453] opgeschort.
                                                                                (Zaak T-381/00)
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                                (2001/C 95/28)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 20 december 2000 beroep tegen Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen ingesteld door F.-M. Was-
                                                                          meier, wonende te München (Duitsland), vertegenwoordigd
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                    door G. Maier van het advocatenkantoor Kalaitzis, Türck &
                               AANLEG                                     Maier te Bernau am Chiemsee (Duitsland).
                      van 15 november 2000                                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
 in zaak T-157/00: N. Robert tegen Europees Parlement (1)                 —    nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                               24 september 1999 betreffende verzoekers indeling in de
                                                                               rang A 7, alsmede het besluit van de Commissie van
(Ambtenaren — Voorafgaande administratieve klacht —                            7 september 2000 betreffende verzoekers klacht;
Termijnen — Beroep ingesteld vóór afwijzing van klacht —
                       Niet-ontvankelijkheid)
                                                                          —    de Commissie te gelasten een nieuw besluit betreffende
                                                                               verzoekers indeling in rang vast te stellen en dat besluit
                            (2001/C 95/27)                                     volledig met redenen te omkleden;
                                                                          —    de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
In zaak T-157/00, N. Robert, ambtenaar van het Europees
Parlement, wonende te Strassen (Luxemburg), vertegenwoor-
digd door A. Lorang, advocaat te Luxemburg, domicilie                     Verzoeker, die voor een algemeen vergelijkend onderzoek was
gekozen hebbende te Luxemburg te diens kantore, Rue des                   geslaagd, werd aangesteld als ambtenaar bij de Commissie en
Dahlias 2, tegen Europees Parlement (gemachtigden: Y. Pantalis            ingedeeld in de rang A 7, salaristrap 1. Tegen dat besluit diende
en D. Moore), betreffende een beroep tot nietigverklaring                 hij een klacht in, waarin hij om indeling in de rang A 6
van het besluit van het Parlement om verzoekster bij de                   verzocht.
bevorderingsronde 1999 niet tot de rang B 1 te bevorderen,
alsmede van de besluiten houdende bevordering van andere
ambtenaren bij die bevorderingsronde, heeft het Gerecht                   Het beroep is gericht tegen het besluit waarbij de Commissie
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, president,              die klacht heeft afgewezen. Verzoeker stelt onder meer:
R. Garcı́a-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung,
op 15 november 2000 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                   —    dat het besluit van de Commissie onderzoeks- en beoorde-
                                                                               lingsfouten bevat;
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                          —    dat de Commissie ten onrechte heeft nagelaten alle
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                             kwalificaties van verzoeker te beoordelen;
                                                                          —    dat het vertrouwensbeginsel en het beginsel van gelijke
(1) PB C 247 van 26.8.2000.                                                    behandeling zijn geschonden.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 10 oktober 1996 in de gevoegde zaken C-245/94 en C-312/94 (verzoeken van het Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen om een prejudiciële beslissing): I. Hoever, I. Zachow tegen Land Nordrhein-Westfalen (Sociale zekerheid - Gezinsbijslagen - Artikel 73 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikel 4, lid 1, van Richtlijn 79/7/EEG - Artikel 7, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1612/68)

text:
Nr . C 370 /2          1 NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7 . 12 . 96
niet in de weg aan een eventuele herkwalificatie van de fei                   steld met een gezinsbijslag in de zin van artikel 4, lid 1 ,
ten in het nationale recht om overtredingen van de ten tijde                   onder h), van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
van de feiten geldende communautaire voorschriften te be                      Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
straffen.                                                                      sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstan
                                                                               digen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
( 1 ) PB nr. C 392 van 31 . 12 . 1994 .                                        Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijge
                                                                               werkt bij Verordening (EEG) nr. 2001 /83 van de Raad
                                                                               van 2 juni 1983, zoals gewijzigd bij Verordening (EEG)
                                                                               nr. 3427/89 van de Raad van 30 oktober 1 989.
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde Kamer )                             2 . Wanneer een werknemer onderworpen is aan de wetge
                        van 10 oktober 1996
                                                                               ving van een Lid-Staat en met zijn gezin in een andere
                                                                               Lid-Staat woont, heeft zijn echtgenoot krachtens
in de gevoegde zaken C-245/94 en C-3 12/94 (verzoeken                          artikel 73 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 in de
van het Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen om een                         Lid-Staat van arbeid recht op een uitkering als de ouder
prejudiciële beslissing ): I. Hoever, I. Zachow tegen Land                     schapsuitkering.
                      Nordrhein-Westfalen ( 1 )
(Sociale zekerheid — Gezinsbijslagen — Artikel 73 van Ver
ordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikel 4, lid 1, van Richt               3 . Artikel 3 , leden 1 en 2, van Richtlijn 79/7/EEG van de
lijn 79/7/EEG — Artikel 7, lid 2, van Verordening (EEG)                        Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke
                               nr. 1612/68)                                    tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behande
                             ( 96/C 370/03 )                                   ling van mannen en vrouwen op het gebied van de soci
                                                                               ale zekerheid moet aldus worden uitgelegd, dat een
                         (Procestaai: Duits)                                   ouderschapsuitkering als bedoeld in § 1 en volgende
                                                                               van het Bundeserziehungsgeldgesetz niet binnen de wer
   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in               kingssfeer van deze richtlijn valt.
                   de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        f 1 ) PB nr. C 304 van 29 . 10 . 1994,
In de gevoegde zaken C-245/94 en C-3 12/94, betreffende                       PB nr. C 380 van 31 . 12 . 1994 .
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EEG-Verdrag
van het Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen ( Duits
land ), in de aldaar aanhangige gedingen tussen I. Hoever, I.
Zachow, en Land Nordrhein-Westfalen, om een prejudiciële
beslissing over de uitlegging van de artikelen 4, lid 1 ,
onder h ), en 73 van Verordening (EEG ) nr. 1408/71 van de
                                                                                ARREST VAN HET HOF
Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de so
ciale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,                                      van 15 oktober 1996
alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeen
schap verplaatsen ( PB 1971 , L 149 , blz. 2 ), zoals gewijzigd         in zaak C-3 11/94 (verzoek van de Nederlandse Raad van
en bijgewerkt bij Verordening ( EEG ) nr. 2001 /83 van de               State om een prejudiciële beslissing ): IJssel- Vliet Combinatie
Raad van 2 juni 1983 ( PB 1983 , L 230, blz . 6 ), zoals gewij                    BV tegen Minister van Economische zaken ( ] )
zigd bij Verordening ( EEG ) nr. 3427/89 van de Raad van
30 oktober 1989 ( PB 1989, L 331 , blz . 1 ), van artikel 4,                    (Staatssteun voor de bouw van een vissersvaartuig)
lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december                                           ( 96/C 370/04 )
1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het
beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen
op het gebied van de sociale zekerheid ( PB 1979, L 6,
blz . 24 ), en van artikel 7, lid 2, van Verordening ( EEG )                                  (Procestaai: Nederlands)
nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende
het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap
( PB 1968 , L 257, blz . 2 ), heeft het Hof (Vijfde Kamer), sa         In zaak C-3 11 /94, betreffende een verzoek aan het Hof
mengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpre              krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Nederlandse
sident, L. Sevón, D. A. O. Edward ( rapporteur), P. Jann en             Raad van State, in het aldaar aanhangig geding tussen IJs
M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs; grif          sel-Vliet Combinatie BV en Minister van Economische za
fier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 10 ok               ken, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de
tober 19 96 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als             artikelen 42, 92 en 93 EEG-Verdrag, van Verordening
volgt:                                                                  ( EEG ) nr. 4028/86 van de Raad van 18 december 1986 in
                                                                        zake communautaire acties voor verbetering en aanpassing
 1 . Een uitkering als de ouderschapsuitkering van het Bun             van de structuur van de visserij en de aquicultuur ( PB 1986 ,
       deserziehungsgeldgesetz, die zonder enige individuele en         L 376, blz. 7 ), van Richtlijn 87/167/EEG van de Raad van
       discretionaire beoordeling van de persoonlijke behoef           26 januari 1987 betreffende de steunverlening aan de
       ten automatisch wordt toegekend aan personen die aan             scheepsbouw ( PB 1987, L 69 , blz . 55 ), en van de richtsnoe
       bepaalde objectieve criteria voldoen, en is bedoeld ter          ren voor het onderzoek van de nationale steunmaatregelen
       compensatie van de gezinslasten, moet worden gelijkge           in de visserijsector ( 88/C 313/09 ) ( PB 1988 , C 313 , blz . 21 ),


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2000 in zaak T-613/97: Union française de l'express (Ufex) en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Recht van verweer — Toegang tot dossier — Motiveringsplicht — Post — Kruislingse subsidiëring tussen gereserveerde sector en concurrerende sector — Begrip staatssteun — Normale marktvoorwaarden)

text:
C 108/14                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       7.4.2001
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 12 december 2000
                                                                                van 14 december 2000
in zaak T-296/97: Alitalia — Linee aeree italiane SpA
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                       in zaak T-613/97: Union française de l’express (Ufex) en
                                                                           anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen (1)
(„Staatssteun — Herkapitalisatie van Alitalia door Italiaan-
se overheid — Kwalificatie van maatregel — Criterium van
  particuliere investeerder — Onderzoek door Commissie”)                   (Staatssteun — Recht van verweer — Toegang tot dossier
                                                                           — Motiveringsplicht — Post — Kruislingse subsidiëring
                           (2001/C 108/22)                                 tussen gereserveerde sector en concurrerende sector — Begrip
                                                                                staatssteun — Normale marktvoorwaarden)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (2001/C 108/23)
In zaak T-296/97, Alitalia — Linee aeree italiane SpA,
gevestigd te Rome, vertegenwoordigd door F. Sciaudone en
G. M. Roberti, advocaten te Napels, M. Siragusa, advocaat te                                         (Procestaal: Frans)
Rome, G. Scassellati Sforzolini, advocaat te Bologna, M. Beret-
ta, advocaat te Bergamo, en F. M. Moretti, advocaat te Venetië,
alsook aanvankelijk door A. Tizzano, advocaat te Napels,                   In zaak T-613/97, Union française de l’express (Ufex), gevestigd
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                    te Roissy-en-France (Frankrijk), DHL International, gevestigd te
Elvinger, Hoss en Prussen, advocaten aldaar, Place Winston                 Roissy-en-France, Federal express international (Frankrijk),
Churchill 2, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                  gevestigd te Gennevilliers (Frankrijk), CRIE, gevestigd te Asniè-
pen (gemachtigden: D. Triantafyllou, A. Abate en E. Cappelli),             res (Frankrijk), vertegenwoordigd door E. Morgan de Rivery,
ondersteund door Air Europe SpA, gevestigd te Gallarate                    advocaat te Parijs, en J. Derenne, advocaat te Brussel en Parijs,
(Italië), vertegenwoordigd door L. Pierallini en A. Costantini,            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
advocaten te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                 A. Schmitt, advocaat aldaar, Val Sainte-Croix 7, tegen Commis-
ten kantore van A. Lorang, advocaat aldaar, Rue Albert 1er 51,             sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Rozet
en Air One SpA, gevestigd te Chieti (Italië), vertegenwoordigd             en D. Triantafyllou), ondersteund door Franse Republiek
door M. Merola, advocaat te Rome, en A. Sodano del Foro                    (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en F. Million), Chronopost
Adele, advocaat te Napels, domicilie gekozen hebbende te                   SA, gevestigd te Issy-les-Moulineaux (Frankrijk), vertegenwoor-
Luxemburg ten kantore van A. Lorang, advocaat aldaar,                      digd door V. Bouaziz Torron en D. Berlin, advocaten te Parijs,
Rue Albert 1er 51, betreffende een beroep strekkende tot                   domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
nietigverklaring van beschikking 97/789/EG van de Commissie                A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398, en La Poste,
van 15 juli 1997 betreffende de herkapitalisatie van Alitalia              gevestigd te Boulogne-Billancourt (Frankrijk), vertegenwoor-
(PB L 322, blz. 44), heeft het Gerecht (Derde kamer —                      digd door H. Lehman, advocaat te Parijs, domicilie gekozen
uitgebreid), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpre-                hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
sident, J. Azizi, R. M. Moura Ramos, M. Jaeger en P. Mengozzi,             aldaar, Route d’Esch 398, betreffende een verzoek tot nietigver-
rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 12 de-        klaring van beschikking 98/365/EG van de Commissie van
cember 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                1 oktober 1997 inzake de steun die Frankrijk aan SFMI-
volgt:                                                                     Chronopost zou hebben verleend (PB L 164, blz. 37), heeft het
                                                                           Gerecht (Vierde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
1)     Verklaart nietig beschikking 97/789/EG van de Commissie             V. Tiili, kamerpresident, P. Lindh, R. M. Moura Ramos,
       van 15 juli 1997 betreffende de herkapitalisatie van de             J. D. Cooke en P. Mengozzi, rechters; griffier: G. Herzig,
       luchtvaartmaatschappij Alitalia.                                    administrateur, op 14 december 2000 een arrest gewezen
                                                                           waarvan het dictum luidt als volgt:
2)     Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen, alsook
       die van verzoekster.                                                1)    Verklaart nietig artikel 1 van beschikking 98/365/EG van de
                                                                                Commissie van 1 oktober 1997 inzake de steun die Frankrijk
3)     Verstaat dat Air One SpA en Air Europe SpA hun eigen kosten               aan SFMI-Chronopost zou hebben verleend, voorzover daarin
       zullen dragen.                                                            wordt vastgesteld dat de door La Poste aan haar dochtermaat-
                                                                                schappij SFMI-Chronopost verleende logistieke en commerciële
                                                                                bijstand geen staatssteun ten behoeve van SFMI-Chronopost
(1) PB C 41 van 7.2.1998.
                                                                                vormt.
                                                                           2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
 ---pagebreak--- 7.4.2001                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 108/15
3)    Verzoeksters zullen 10 % van hun eigen kosten dragen.              3)    Verwijst verweerder in de kosten betreffende zaak T-130/98.
4)    De Commissie zal haar eigen kosten dragen alsmede 90 % van         4)    Verstaat dat in zaak T-131/98 elk der partijen de eigen kosten
      de kosten van verzoekers.                                                zal dragen, daaronder begrepen die welke op het kort geding
                                                                               zijn gevallen.
5)    De Franse Republiek, Chronopost SA en La Poste zullen hun
      eigen kosten dragen.
                                                                         (1) PB C 327 van 24.10.1998.
(1) PB C 72 van 7.3.1998.
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 5 december 2000
                     van 13 december 2000
                                                                         in zaak T-136/98: A. M. Campogrande tegen Commissie
in de gevoegde zaken T-130/98 en T-131/98: F. Panichelli                              van de Europese Gemeenschappen (1)
                  tegen Europees Parlement (1)
                                                                            (Ambtenaren — Bijstandsplicht — Seksuele intimidatie)
(Tijdelijke functionarissen — Aanstelling op basis van
artikel 2, sub c, Regeling andere personeelsleden — Vooruit-                                       (2001/C 108/25)
zicht op herwaarding van post — Geen bevordering tot rang
A 4 — Beoordelingsrapporten — Beroep tot nietigverklaring
en tot schadevergoeding — Ontvankelijkheid van beroep —
Ontslag krachtens artikel 47, lid 2, sub a, Regeling andere                                         (Procestaal: Frans)
personeelsleden — Inachtneming van interne procedure —
Motivering van ontslagbesluit — Misbruik van bevoegdheid)
                                                                         In zaak T-136/98, A. M. Campogrande, ambtenaar van de
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                         (2001/C 108/24)                                 Brussel, vertegenwoordigd door A. Krywin, advocaat te Brussel,
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                         A. Lutgen, advocaat aldaar, Rue Jean-Pierre Brasseur, tegen
                          (Procestaal: Frans)                            Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                         C. Berardis-Kayser en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een
                                                                         beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het stilzwijgend
In de gevoegde zaken T-130/98 en T-131/98, F. Panichelli,                genomen besluit van de Commissie houdende afwijzing van
voormalig tijdelijk functionaris van het Europees Parlement,             het door verzoekster op 27 juni 1997 ingediende verzoek om
wonende te Wezembeek-Oppem (België), vertegenwoordigd                    bijstand, en anderzijds, vergoeding van de geleden schade,
door É. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen                heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat               V. Tiili, president, R. M. Moura-Ramos en P. Mengozzi,
aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen Europees Parlement               rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 5 december
(gemachtigden. M. Moore en J. Sant’Anna), betreffende, in zaak           2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
T-130/98, een beroep tot nietigverklaring van het stilzwijgend
genomen besluit houdende afwijzing van verzoekers verzoek                1)    Verklaart nietig het stilzwijgend genomen besluit van de
van 11 juli 1997, en tot veroordeling van verweerder tot                       Commissie houdende afwijzing van het door verzoekster op
betaling van schadevergoeding, en in zaak T-131/98, een                        27 juni 1997 ingediende verzoek om bijstand.
beroep tot nietigverklaring van het op 2 juli 1998 meegedeelde
besluit waarbij verzoekers overeenkomst van tijdelijke func-
tionaris werd beëindigd, heeft het Gerecht (Tweede kamer),               2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
samengesteld als volgt: J. Pirrung, president, A. Potocki en
A. W. H. Meij, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,       3)    Verwijst de Commissie in de kosten.
op 13 december 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                         (1) PB C 327 van 24.10.1998.
1)    Voegt de zaken T-130/98 en T-131/98 voor het arrest.
2)    Verwerpt de beroepen in de zaken T-130/98 en T-131/98.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 11 augustus 1995 in zaak C-63/94(verzoek van de Rechtbank van koophandel te Bergen om een prejudiciële beslissing): Groupement national des négociants en pommes de terre de Belgique tegen ITM Belgium SA en Vocarex SA (Vrij verkeer van goederen - Verbod van verkoop met uiterst beperkte winstmarge)

text:
 Nr . C 268/8         NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14 . 10 . 95
                  ARREST VAN HET HOF                                    van artikel 52 EEG-Verdrag ( thans EG-Verdrag), heeft het
                         ( Zesde Kamer )                                Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias,
                                                                       president, F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann
                    van 11 augustus 1995                               en P. Jann, kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho
in zaak C-63/94(verzoek van de Rechtbank van koophandel                de Almeida, D. A. O. Edward ( rapporteur ), G. Hirsch, H.
te Bergen om een prejudiciële beslissing ): Groupement                 Ragnemalm en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : P.
national des négociants en pommes de terre de Belgique                 Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 11 augustus
         tegen ITM Belgium SA en Vocarex SA (')                         1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
 (Vrij verkeer van goederen — Verbod van verkoop met                   volgt:
                 uiterst beperkte winstmarge)
                          ( 95/C 268 / 15 )                            Een regeling van een Lid-Staat, op grond waarvan ingeze
                                                                       tenen van deze staat de voor de vorming van een oudedags
                                                                       reserve bestemde winst uit onderneming op het belastbaar
                      (Procestaai: Frans)                              inkomen in mindering kunnen brengen, doch die dit
                                                                       voordeel onthoudt aan belastingplichtige gemeenschaps
                                                                       onderdanen die in een andere Lid-Staat wonen, maar in de
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                         eerste staat (nagenoeg) hun gehele inkomen verwerven, kan
                                                                       niet worden gerechtvaardigd door het feit, dat de periodieke
                                                                       uitkeringen die de niet-ingezeten belastingplichtige nadien
In zaak C-63/94, betreffende een verzoek aan het Hof                   uit de oudedagsreserve uitbetaald krijgt, niet in deze staat
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Rechtbank van                  zijn belast, maar in de staat van de woonplaats — waarmee
koophandel te Bergen in het aldaar aanhangig geding tussen             de eerste staat een bilaterale overeenkomst tot het vermijden
Groupement national des négociants en pommes de terre de               van dubbele belasting heeft gesloten —, zelfs indien de
Belgique, enerzijds, en ITM Belgium SA en Vocarex SA,                  veralgemening van het voordeel een strikte samenhang
anderzijds, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging          tussen de aftrekbaarheid van toevoegingen aan de oude
van artikel 30 EG-Verdrag, heeft het Hof ( Zesde Kamer ),              dagsreserve en de belastbaarheid van afnemingen daarvan
samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler, kamerpresident,            onder het in de eerste staat geldende belastingstelsel niet kan
G. F. Mancini ( rapporteur ), C. N. Kakouris , J. L. Murray en         waarborgen. Een dergelijk verschil in behandeling is der
G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal : G. Cosmas; griffier:          halve in strijd met artikel 52 van het Verdrag.
H. A. Rühl , hoofdadministrateur, op 11 augustus 1995 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     (') PB nr . C 103 van 11 . 4 . 1994 .
Artikel 30 EG-Verdrag moet aldus worden uitgelegd, dat
het niet van toepassing is, wanneer een Lid-Staat bij wet de
verkoop met een uiterst beperkte winstmarge verbiedt.
(') PB nr . C 103 van 11 . 4 . 1994 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde Kamer )
                                                                                van 11 augustus 1995
                                                                      in zaak C-92/94 ( verzoek van de Court of Appeal ( Civil
                                                                      Division ) om een prejudiciële beslissing ): Secretary of State
                                                                       for Social Security, Chief Adjudication Officer tegen R.
                  ARREST VAN HET HOF                                                           Graham e.a. (')
                    van 11 augustus 1995                               (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Invalidi
in zaak C-80/94 ( verzoek van het Gerechtshof te                             teitsuitkeringen — Verband met pensioenleeftijd)
's-Hertogenbosch om een prejudiciële beslissing ): G. H. E. J.                                  ( 95/C 268 / 17 )
    Wielockx tegen Inspecteur der directe belastingen ( 1 )
(Artikel 52 EG-Verdrag — Verplichting tot gelijke behan                                     (Procestaai: Engels)
deling — Belastingheffing op inkomen van niet-ingezete
                                nen)
                          ( 95/C 268/ 16 )                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                   (Procestaai: Nederlands)
                                                                      In zaak C-92/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                      krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Court of Appeal
In zaak C-80/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                  ( Civil Division ), Londen, in het aldaar aanhangig geding
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Gerechtshof te               tussen Secretary of State for Social Security, Chief Adjudi
' s-Hertogenbosch ( Nederland ), in het aldaar aanhangig              cation Officer, en R. Graham , M. Connell , M. Nicholas, om
geding tussen G. H. E. J. Wielockx en Inspecteur der directe          een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 7,
belastingen , om een prejudiciële beslissing over de uitlegging        lid 1 , sub a , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van


title: Zaak C-34/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 21 januari 2010 — Prof. Dr. Oliver Brüstle/Greenpeace e.V.

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 21 januari 2010 — Prof. Dr. Oliver Brüstle/Greenpeace e.V.
   (Zaak C-34/10)
   2010/C 100/29
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Prof. Dr. Oliver Brüstle

      Verwerende partij: Greenpeace e.V.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wat moet worden verstaan onder het begrip „menselijke embryo’s” in artikel 6, lid 2, sub c, van richtlijn 98/44/EG (1)?

                           a)

                           Vallen daaronder alle ontwikkelingsstadia van menselijk leven vanaf de bevruchting van de eicel of moet zijn voldaan aan bijkomende voorwaarden zoals bijvoorbeeld het bereiken van een bepaald ontwikkelingsstadium?

                           b)

                           Vallen daaronder ook de volgende organismen:

                                       i)

                                       onbevruchte menselijke eicellen, waarin een celkern uit een uitgerijpte menselijke cel is getransplanteerd;

                                       ii)

                                       onbevruchte menselijke eicellen, die middels parthenogenese worden gestimuleerd tot deling en verdere ontwikkeling?

                           c)

                           Vallen daaronder ook stamcellen die zijn gewonnen uit menselijke embryo’s in het blastocyststadium?

               2)

               Wat moet worden verstaan onder het begrip „gebruik van menselijke embryo’s voor industriële of commerciële doeleinden”? Valt daaronder elke commerciële exploitatie in de zin van artikel 6, lid 1, van de richtlijn, en in het bijzonder ook een gebruik voor wetenschappelijk onderzoek?

               3)

               Is technische informatie ook niet-octrooieerbaar overeenkomstig artikel 6, lid 2, sub c, van de richtlijn indien het gebruik van menselijke embryo’s geen deel uitmaakt van de met het octrooi geclaimde technische informatie, maar een noodzakelijke voorwaarde voor toepassing van die informatie is,

                           a)

                           omdat het octrooi een voortbrengsel betreft dat alleen kan worden verkregen middels voorafgaande vernietiging van menselijke embryo’s,

                           b)

                           of omdat het octrooi een werkwijze betreft waarvoor als basismateriaal een dergelijk voortbrengsel nodig is?

      (1)  Richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen (PB L 213, blz. 13).


title: Zaak C-372/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht München (Duitsland) op 6 juli 2016 — Soha Sahyouni/Raja Mamisch

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/33

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht München (Duitsland) op 6 juli 2016 — Soha Sahyouni/Raja Mamisch
   (Zaak C-372/16)
   (2016/C 343/45)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Soha Sahyouni

      Verwerende partij: Raja Mamisch

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vallen gevallen van buitengerechtelijke huwelijksontbinding — in dit geval op basis van de Sharia door een eenzijdige verklaring van een echtgenoot bij een religieuze rechtbank in Syrië — ook binnen de werkingssfeer van artikel 1 van verordening (EU) nr. 1259/2010 (1) van de Raad van 20 december 2010 tot nauwere samenwerking op het gebied van het toepasselijke recht inzake echtscheiding en scheiding van tafel en bed?

               2)

               Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
               Dient bij de toepassing van verordening (EU) nr. 1259/2010, [in het kader van de toetsing van] artikel 10 ervan in gevallen van buitengerechtelijke huwelijksontbinding,

                           (1)

                           in abstracte zin rekening te worden gehouden met een vergelijking waaruit blijkt dat het volgens artikel 8 toe te passen recht weliswaar ook aan de andere echtgenoot toegang tot echtscheiding verleent, maar op grond van diens sekse de toegang tot echtscheiding afhankelijk wordt gesteld van andere procedurele en materiële voorwaarden dan bij de ene echtgenoot,
                           of

                           (2)

                           is het voor de werking van die bepaling nodig dat de toepassing van het in abstracte zin discriminatoire buitenlandse recht ook in het specifieke geval — in concrete zin — discrimineert?

               3)

               Ingeval vraag 2, onder (2), bevestigend wordt beantwoord:
               Vormt instemming van de gediscrimineerde echtgenoot met de echtscheiding — ook bij wijze van aanvaarding van compensatiebetalingen — reeds aanleiding om die bepaling niet toe te passen?

      (1)  PB 2010, L 343, blz. 10.