title: Zaak T-145/11: Beroep ingesteld op 14 maart 2011 — Vagba/Raad

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/24

         Beroep ingesteld op 14 maart 2011 — Vagba/Raad
   (Zaak T-145/11)
   2011/C 130/49
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gagbei Faussignaux Vagba (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordigers: G. Collard en L. Aliot, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               vast te stellen dat, wat verzoeker Gagbei Faussignaux Vagba betreft, verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 en besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011, op 15 januari 2011 gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie, niet feitelijk zijn gegrond,

               —

               bijgevolg,

                           —

                           verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 en besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 nietig te verklaren;

                           —

                           subsidiair, te gelasten dat de naam van Gagbei Faussignaux Vagba van de lijsten in bijlage bij bedoelde verordening en bij bedoeld besluit wordt geschrapt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten van de verzoekende partij komen in wezen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-137/11, Guiai Bi Poin/Raad.


title: Zaak C-640/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Ierland) op 2 december 2015 — Minister for Justice and Equality/Tomas Vilkas

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Ierland) op 2 december 2015 — Minister for Justice and Equality/Tomas Vilkas
   (Zaak C-640/15)
   (2016/C 059/06)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister for Justice and Equality

      Verwerende partij: Tomas Vilkas

      Prejudiciële vragen

               1)

               Houdt artikel 23 van het Kaderbesluit (1) rekening met het meermaals overeenkomen van een nieuwe datum voor de overlevering, en/of staat het dit toe?

               2)

               Indien dit het geval is, is dat dan zo in één of alle van de volgende omstandigheden: bijvoorbeeld wanneer de uitvoerende lidstaat de gezochte persoon door omstandigheden buiten de macht van enige lidstaat al niet binnen de in lid 2 gestelde termijn heeft kunnen overleveren, waarna een nieuwe datum voor de overlevering wordt overeengekomen en

                           i)

                           is vastgesteld dat van dergelijke omstandigheden nog steeds sprake is, of

                           ii)

                           nadat aan dergelijke omstandigheden een einde is gekomen, is vastgesteld dat er opnieuw sprake van is, of

                           iii)

                           nadat aan dergelijke omstandigheden een einde is gekomen, andere van dergelijke omstandigheden zich hebben voorgedaan die hebben verhinderd, of waarschijnlijk zullen verhinderen, dat de gezochte persoon binnen de vereiste termijn voor die nieuwe datum voor de overlevering zal worden overgeleverd?

      (1)  Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB L 190, blz. 1).


title: Zaak C-445/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Werner Haderer/Finanzamt Wilmersdorf (Zesde btw-richtlijn — Vrijstellingen — Artikel 13, A, lid 1, sub j — Privélessen die particulier door docenten worden gegeven en betrekking hebben op school- of universitair onderwijs — Onderwijs in kader van cursussen die door onderwijscentra voor volwassenen worden georganiseerd — Geen rechtstreekse contractuele band met leerlingen)

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Werner Haderer/Finanzamt Wilmersdorf
   (Zaak C-445/05) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Vrijstellingen - Artikel 13, A, lid 1, sub j - Privélessen die particulier door docenten worden gegeven en betrekking hebben op school- of universitair onderwijs - Onderwijs in kader van cursussen die door onderwijscentra voor volwassenen worden georganiseerd - Geen rechtstreekse contractuele band met leerlingen)
   (2007/C 183/15)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Werner Haderer

      Verwerende partij: Finanzamt Wilmersdorf
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van art. 13, A, lid 1, sub j, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstelling voor privélessen die particulier door docenten worden gegeven — Onderwijs in het kader van door volksuniversiteiten georganiseerde cursussen
   Dictum
   In omstandigheden als die van het hoofdgeding kunnen de activiteiten van een particulier met de status van freelancer, die bestaan in het geven van huiswerkbegeleiding en keramiek- en pottenbakkerscursussen in onderwijscentra voor volwassenen, alleen in aanmerking komen voor de vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde voorzien in artikel 13, A, lid 1, sub j, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, indien die activiteiten lessen vormen die een docent voor eigen rekening en op eigen verantwoordelijkheid geeft en betrekking hebben op school- of universitair onderwijs. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of dit in het hoofdgeding het geval is.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Gevoegde zaken T-381/13 en T-382/13: Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Perfetti Van Melle/BHIM (DAISY en MARGARITAS) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerken DAISY en MARGARITAS — Absolute weigeringsgronden — Gedeeltelijke weigering van inschrijving — Geen beschrijvend karakter — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/45

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Perfetti Van Melle/BHIM (DAISY en MARGARITAS)
   (Gevoegde zaken T-381/13 en T-382/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerken DAISY en MARGARITAS - Absolute weigeringsgronden - Gedeeltelijke weigering van inschrijving - Geen beschrijvend karakter - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 048/50)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Perfetti Van Melle SpA (Lainate, Italië) (vertegenwoordiger: P. Testa, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroepen tegen de twee beslissingen van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 10 april 2013 (zaak R 427/2012-1 respectievelijk zaak R 430/2012-1) inzake aanvragen tot inschrijving van het woordteken DAISY respectievelijk het woordteken MARGARITAS als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               De twee beslissingen van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 10 april 2013 (zaak R 427/2012-1 respectievelijk zaak R 430/2012-1) worden vernietigd voor zover daarbij de aanvragen tot inschrijving van het woordteken DAISY respectievelijk het woordteken MARGARITA als gemeenschapsmerk zijn afgewezen voor de volgende waren: „suikerwerk, banketbakkerswaren, suikergoed, zachte karamels, marshmallow, caramels, kauwgom, gelatine (suikerwerk), drop, lolly’s, toffees, pastilles, suiker, chocolade, cacao”.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Beroep, op 22 juli 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie (Zaak C-269/97)

text:
27. 9 . 97            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 295/ 17
Beroep, op 22 juli 1997 ingesteld door Commissie van de             gebaseerd en bijgevolg had moeten worden vastgesteld vol
Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese                  gens de in artikel 189 B van het EG-Verdrag bepaalde pro
                                Unie                                cedure van gezamenlijke besluitvorming.
                        ( Zaak C-269/97)
                                                                    (') PB L 117 van 7. 5 . 1997, blz. 1 .
                           ( 97/C 295/25                            ( 2 ) Arresten van 23 februari 1988 in zaak 68/86 („ stoffen met
                                                                          hormonale werking ") en in zaak 131 /86 ; arresten van
                                                                          16 november 1989 in de zaken C-131 /87 („ handel in klieren
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   en organen van dieren, bestemd voor de pharmaceutische
                                                                          industrie ") en C-ll /88 en arrest van 13 november 1990 in
is op 22 juli 1997 beroep tegen Raad van de Europese                      zaak C-331 / 88 .
Unie ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen
schappen, vertegenwoordigd door P. van Nuffel en G. Ber
scheid, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden ,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu                 Verzoek van het Industrial Tribunal te Bury St Edmunds
deert dat het den Hove behage :                                     van 25 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                    geding tussen A. M. Sirdar en i ) The Army Board en
                                                                                ii) Secretary of State for Defence
— nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 820/97 van de                                      ( Zaak C-273/97)
     Raad van 21 april 1997 tot vaststelling van een identi
     ficatie- en registratieregeling voor runderen en inzake                                       ( 97/C 295/26 )
     de etikettering van rundvlees en rundvleesproduc
     ten (');
                                                                    Het Industrial Tribunal te Bury St Edmunds heeft bij
                                                                    beschikking van 25 juli 1997, ingekomen ter griffie van
— de gevolgen van de nietig verklaarde verordening te               het Hof van Justitie op 29 juli 1997, in het geding tussen
     handhaven tot aan de inwerkingtreding van een door             A. M. Sirdar en i ) The Army Board en ii ) Secretary of
     de Gemeenschapswetgever op basis van de passende               State for Defence, het Hof van Justitie van de Europese
     rechtsgrondslag vastgestelde nieuwe regeling terzake;          Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                                                                    over de navolgende vragen :
— de Raad in de kosten te verwijzen.
                                                                     1 . Vallen de beleidsbeslissingen die een lidstaat in vredes
                                                                           tijd en/of ter voorbereiding op oorlog neemt ten aan
Middelen en voornaamste argumenten                                         zien van de toegang tot de arbeid in, de beroepsoplei
                                                                           ding tot, de arbeidsvoorwaarden binnen of het inzetten
                                                                           van zijn strijdkrachten, indien deze beslissingen wor
Ontbreken van een juiste rechtsgrondslag: bij de keuze van                 den genomen in het belang van de gevechtseffectiviteit,
de rechtsgrondslag van een handeling moet met name van                     buiten de werkingssfeer van het EG-Verdrag en/of de
het doel en de inhoud van de handeling worden uitgegaan .                  afgeleide wetgeving, in het bijzonder Richtlijn 76/207/
Verordening ( EG ) nr. 820/97 vormt weliswaar een maatre                  EEG van de Raad (')?
gel betreffende de productie en de verhandeling van rund
vlees, maar zij is vastgesteld om een hoog niveau van
bescherming van de volksgezondheid te verzekeren . Vol             2 . Vallen de beslissingen die een lidstaat ter voorbereiding
gens de Commissie moet een dergelijke handeling op arti                   op oorlog en in vredestijd kan nemen met het oog op
kel 100 A van het EG-Verdrag worden gebaseerd wanneer                      de aanwerving, opleiding en het inzetten van soldaten
zij de bescherming van de volksgezondheid tot hoofddoel                    in commando-eenheden van de marine van zijn strijd
heeft, ook al heeft die handeling betrekking op een in                     krachten die zijn bedoeld voor directe confrontatie met
bijlage II bij het Verdrag genoemd product en zou zij                      vijandelijke strijdkrachten in geval van oorlog, buiten
accessoir bijdragen tot de verwezenlijking van één of meer                 de werkingssfeer van het EG-Verdrag of de afgeleide
doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid.                   wetgeving, indien dergelijke beslissingen worden geno
De Commissie is van mening dat, wegens de evolutie van                     men ter verzekering van de gevechtseffectiviteit van
de in het EG-Verdrag vervatte bepalingen betreffende de                    zulke eenheden ?
volksgezondheid, de uitlegging die het Hof destijds van de
verhouding tussen artikel 43 en artikel 100 van het EG
Verdrag heeft gegeven ( 2 ), kan worden herzien .                   3 . Moet artikel 224 van het EG-Verdrag aldus worden
                                                                           uitgelegd dat het de lidstaten toestaat ongelijke behan
                                                                           deling op grond van geslacht in verband met de toe
Subsidiair, voor het geval dat het Hof zou oordelen dat                    gang tot de arbeid, de beroepsopleiding, de arbeids
Verordening ( EG ) nr. 820/97 niet in de eerste plaats de                  voorwaarden, de ontslagvoorwaarden daaronder be
volksgezondheid, maar ook doelstellingen van het gemeen                   grepen, binnen de strijdkrachten in vredestijd en/of ter
schappelijk landbouwbeleid nastreeft, stelt de Commissie                   voorbereiding op oorlog ter verzekering van de
dat de verordening logischerwijs zowel op artikel 100 A                    gevechtseffectiviteit, van de werkingssfeer van Richtlijn
als op artikel 43 van het EG-Verdrag had moeten worden                     76/207/EEG uit te sluiten ?


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 maart 2003 in zaak C-436/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België ("Niet-nakoming — Richtlĳn 98/81/EG — Niet-uitvoering binnen gestelde termĳn")

text:
C 112/6                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                10.5.2003
                     ARREST VAN HET HOF                                                            ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)
                                                                                (Tweede kamer)
                         van 20 maart 2003
in zaak C-378/01: Commissie van de Europese Gemeen-                                                    van 13 maart 2003
             schappen tegen Italiaanse Republiek ( 1)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 79/409/EEG — Specialebe-                         in zaak C-436/01: Commissie van de Europese Gemeen-
          schermingszones — Behoud van vogelstand”)                                         schappen tegen Koninkrijk België (1)
                           (2003/C 112/10)
                                                                             („Niet-nakoming — Richtlijn 98/81/EG — Niet-uitvoering
                         (Procestaal: Italiaans)                                                   binnen gestelde termijn”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                          (2003/C 112/11)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
In zaak C-378/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: G. Valero Jordana en R. Amorosi) tegen
Italiaanse Republiek (gemachtigden: U. Leanza en M. Fiorilli),
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse
Republiek, door naar aantal en oppervlakte onvoldoende
gebieden die het meest geschikt zijn voor de instandhouding                  In zaak C-436/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
van de vogelsoorten vermeld in bijlage I bij richtlijn 79/409/               pen (gemachtigde: H. van Lier) tegen Koninkrijk België (ge-
EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de                    machtigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek om vast te
vogelstand (PB L 103, blz. 1), zoals nadien gewijzigd, en van                stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen de gestelde
de andere trekvogels die in Italië geregeld voorkomen, als                   termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
specialebeschermingszones aan te wijzen, en door de Commis-                  stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/81/EG
sie niet de nodige informatie te verstrekken met betrekking tot              van de Raad van 26 oktober 1998 tot wijziging van richtlijn
het merendeel van de door haar als specialebeschermingszones                 90/219/EEG inzake het ingeperkt gebruik van genetisch gemo-
aangewezen gebieden, de krachtens artikel 4, leden 1 tot en                  dificeerde micro-organismen (PB L 330, blz. 13), of althans
met 3, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet               door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als                  krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, R. Schintgen, C. Gul-               nagekomen, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als
mann (rapporteur), F. Macken en N. Colneric, rechters; ad-                   volgt: R. Schintgen, kamerpresident, V. Skouris en N. Colneric
vocaat-generaal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, hoofdad-                    (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
ministrateur, op 20 maart 2003 een arrest gewezen waarvan                    R. Grass, op 13 maart 2003 een arrest gewezen waarvan het
het dictum luidt als volgt:                                                  dictum luidt als volgt:
1)     Door naar aantal en oppervlakte onvoldoende gebieden die het
       meest geschikt zijn voor de instandhouding van de vogelsoorten        1)     Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
       vermeld in bijlage I bij richtlijn 79/409/EEG van de Raad van
                                                                                rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
       2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, zoals                      aan richtlijn 98/81/EG van de Raad van 26 oktober 1998 tot
       nadien gewijzigd, en van de andere trekvogels die in Italië
                                                                                wijziging van richtlijn 90/219/EEG inzake het ingeperkt
       geregeld voorkomen, als specialebeschermingszones aan te
                                                                                gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen, is het
       wijzen, en door de Commissie niet de nodige informatie te                    Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende
       verstrekken met betrekking tot het merendeel van de door haar
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
       als specialebeschermingszones aangewezen gebieden, is de
       Italiaanse Republiek de krachtens artikel 4, leden 1 tot en met
       3, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet            2)     Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
       nagekomen.
2)     De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                             (1 ) PB C 17 van 19.1.2002.
( 1) PB C 348 van 8.12.2001.


title: Zaak C-364/10: Beroep ingesteld op 8 juli 2010 — Republiek Hongarije/åSlowaakse Republiek

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/5

         Beroep ingesteld op 8 juli 2010 — Republiek Hongarije/åSlowaakse Republiek
   (Zaak C-364/10)
   ()
   2010/C 301/07
   Procestaal: Slowaaks

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Hongarije (vertegenwoordigers: M. Fehér en E. Orgován als gemachtigden)

      Verwerende partij: Slowaakse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Slowaakse Republiek, door op 21 augustus 2009 in strijd met richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden (1) (hierna: „richtlijn 2004/38”) aan de president van de Republiek Hongarije, László Sólyom, de toegang tot haar grondgebied te weigeren, de krachtens die richtlijn en artikel 18, eerste alinea, VEG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               bovendien, vaststellen dat het recht van de Europese Unie, met name artikel 3, lid 2, VEU en artikel 21, lid 1, VWEU, in de weg staat aan de door de Slowaakse Republiek op het tijdstip van de instelling van het onderhavige beroep nog steeds verdedigde stelling dat zij op grond van richtlijn 2004/38 de toegang tot het Slowaakse grondgebied mag verbieden aan een vertegenwoordiger van de Republiek Hongarije, in casu de president van de Republiek, zodat een dergelijke inbreuk opnieuw kan worden begaan;

               —

               vaststellen dat de Slowaakse Republiek de regels van de Unie verkeerd heeft toegepast doordat haar autoriteiten met een beroep op richtlijn 2004/38 de president van de Republiek Hongarije, Lázló Sólyom, niet tot het Slowaakse grondgebied hebben toegelaten;

               —

               voor het geval dat het Hof van Justitie, anders dan de Republiek Hongarije hierboven heeft gevorderd, zou verklaren dat een specifieke bepaling van internationaal recht de personele werkingssfeer van richtlijn 2004/38 kan beperken, wat volgens de Republiek Hongarije niet het geval is, de draagwijdte en de werkingssfeer van die beperking aangeven;

               —

               de Slowaakse Republiek verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij verbaal van 21 augustus 2009 heeft de minister van Buitenlandse zaken van de Slowaakse Republiek zijn Hongaarse ambtgenoot met betrekking tot het bezoek dat de president van de Republiek Hongarije, László Sólyom, diezelfde dag zou brengen, meegedeeld dat de bevoegde autoriteiten van de Slowaakse Republiek hadden besloten deze laatste de toegang tot het Slowaakse grondgebied te verbieden.
   De Hongaarse regering verklaart dat de Slowaakse Republiek, door president László Sólyom de toegang tot haar grondgebeid te weigeren, artikel 18 VEG en richtlijn 2004/38 heeft geschonden. Volgens de Republiek Hongarije vormde het gedrag van de president van de Republiek, László Sólyom, in het algemeen noch in de context van het betrokken bezoek een actuele, werkelijke en voldoende ernstige bedreiging voor een fundamenteel belang van de samenleving die de vaststelling van een beperkende maatregel kon rechtvaardigen. De Hongaarse regering is van mening dat, al zou een beperkende maatregel gerechtvaardigd zijn geweest — wat volgens haar niet het geval was —, een maatregel als die welke in het onderhavige geval is getroffen, namelijk een inreisverbod voor de president van de Republiek, niet in overeenstemming was met het evenredigheidsbeginsel en verder ging dan het nagestreefde doel, dat de Slowaakse Republiek met minder beperkende maatregelen kon bereiken.
   De Slowaakse Republiek zou ook de vormvoorschriften van richtlijn 2004/38 niet in acht hebben genomen daar het inreisverbod voor president László Sólyom niet op grond van een richtlijnconform besluit is genomen en niet officieel ter kennis is gebracht; het verbaal deelde het inreisverbod mee, maar bevatte geen afdoende motivering en gaf evenmin aan, bij welke bestuurlijke of rechterlijke instantie en binnen welke termijn een beroep kon worden ingesteld.
   De Hongaarse regering vreest een nieuwe inbreuk door de Slowaakse Republiek, die verklaart dat zij nog steeds van mening is dat het inreisverbod voor president László Sólyom gerechtvaardigd was.
   Volgens de Hongaarse regering levert niet alleen de toepassing van het recht door de Slowaakse autoriteiten een schending van richtlijn 2004/38 op, maar is ook de verwijzing zelf naar de richtlijn niet gerechtvaardigd, omdat de Slowaakse autoriteiten niet de bedoeling hadden, de doelstellingen van die richtlijn te verwezenlijken, maar onder dat voorwendsel zuiver politieke doelstellingen hebben nagestreefd. Uit de verklaringen van de Slowaakse regering kan worden afgeleid dat deze president László Sólyom de toegang tot het grondgebied van de Slowaakse Republiek niet heeft geweigerd om veiligheidsredenen of om redenen van openbare orde, zoals die welke in de regels van de Unie en inzonderheid in richtlijn 2004/38 worden genoemd, maar om zuiver politieke redenen en vooral om redenen van buitenlandse politiek.
   Volgens de Hongaarse regering zou de Europese Commissie tijdens de regelgevingsprocedure ten onrechte hebben verklaard dat op officiële bezoeken van staatshoofden van de lidstaten de nationale bepalingen moeten worden toegepast en niet het recht van de Unie. Volgens haar is richtlijn 2004/38 zonder onderscheid van toepassing op om het even welke groep van personen en op bezoeken van om het even welke aard, zowel op officiële bezoeken als op privé-bezoeken. Die richtlijn verleent algemeen aan alle burgers van de Unie het fundamentele recht om het grondgebied van om het even welke lidstaat binnen te komen, als een door het primaire recht aan iedere burger afzonderlijk verleend recht. Richtlijn 2004/38 bepaalt ook algemeen en limitatief in welke gevallen het vrije verkeer van burgers van de Unie kan worden beperkt. Zij bevat geen bepaling volgens welke de staatshoofden of een andere categorie van burgers van de lidstaten van de werkingssfeer van de algemene regel kunnen worden uitgesloten. Indien de Raad en het Europees Parlement de uitoefening van het recht van vrij verkeer afhankelijk hadden willen stellen van een regel van internationaal recht, daaronder begrepen internationaal gewoonterecht, zouden zij dit zeker reeds bij de vaststelling van de richtlijn hebben gedaan.
   De Hongaarse regering is van mening dat er in het internationale recht, zowel het gecodificeerde internationale recht als het internationale gewoonterecht, geen rechtsregel bestaat die op een geval als het onderhavige van toepassing is, en dat, zelfs al zou een dergelijke regel bestaan, de lidstaten door toetreding tot de Unie aan deze laatste de bevoegdheid hebben verleend om het vrije verkeer van personen te regelen en ermee hebben ingestemd dat deze de bevoegdheden uitoefent die hun ter zake in overeenstemming met de besluiten en het recht van de Unie zijn ontnomen. Indien een bepaling van internationaal recht de personele werkingssfeer van richtlijn 2004/38 ter zake van het inreizen van een burger van een lidstaat in een andere lidstaat zou kunnen beperken, dient het Hof van Justitie de draagwijdte van die beperking nauwkeurig te bepalen en daarbij rekening te houden met het feit dat richtlijn 2004/38 niet in een dergelijke uitzondering of afwijking voorziet.

      (1)  PB L 158, blz. 77.


title: Zaak T-177/07: Arrest van het Gerecht van 15 juni 2010 — Mediaset/Commissie ( „Staatssteun — Telecommunicatie — Subsidies voor aanschaf van digitale decoders — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Begrip staatssteun — Uitsluiting van decoders die via satelliet uitgezonden televisieprogramma’s kunnen ontvangen — Voordeel — Selectiviteit — Aantasting van mededinging — Motiveringsplicht” )

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/32

         Arrest van het Gerecht van 15 juni 2010 — Mediaset/Commissie
   (Zaak T-177/07) (1)

   (Staatssteun - Telecommunicatie - Subsidies voor aanschaf van digitale decoders - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Begrip staatssteun - Uitsluiting van decoders die via satelliet uitgezonden televisieprogramma’s kunnen ontvangen - Voordeel - Selectiviteit - Aantasting van mededinging - Motiveringsplicht)
   2010/C 209/46
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mediaset SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: K. Adamantopoulos, G. Rossi, E. Petritsi en A. Nucara, advocaten, D. O’Keeffe en P. Boyle, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Martenczuk, G. Conte en E. Righini, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Sky Italia Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. E. González Díaz en D. Gerard, vervolgens F. E. González Díaz, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2007/374/EG van de Commissie van 24 januari 2007 betreffende de staatssteun C 52/2005 (ex NN 88/2005, ex CP 101/2004) die Italië ten uitvoer heeft gelegd met de subsidie voor de aanschaf van digitale decoders (PB L 147, blz. 1)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Mediaset SpA zal haar eigen kosten dragen, alsmede de kosten van de Europese Commissie en van Sky Italia Srl.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Zaak T-619/14: Beroep ingesteld op 14 augustus 2014 — Bionorica/Commissie

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/48

         Beroep ingesteld op 14 augustus 2014 — Bionorica/Commissie
   (Zaak T-619/14)
   2014/C 409/69
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bionorica SE (Neumarkt, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Weidner, T. Guttau en N. Hußmann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht om:

               —

               vast te stellen dat verweerster artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (PB L 404, blz. 9) heeft geschonden door na te laten de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid te belasten met de wetenschappelijke beoordeling van gezondheidsclaims over plantaardig materiaal met het oog op de vaststelling van een communautaire lijst van toegestane claims inzake plantaardig materiaal, zoals bedoeld in artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 1924/2006, en van alle noodzakelijke voorwaarden voor het gebruik van deze claims,

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster een enkel middel aan.
   Middel: schending van artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006 (1)

   Volgens verzoekster schendt het stilzitten van de Commissie artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006, dat 31 januari 2010 voorschrijft als vaste omzettingstermijn. Verzoekster verwijt de Commissie deze termijn te hebben laten verstrijken. Verzoekster voert in dit verband aan dat de Commissie niet bevoegd is de wetenschappelijke beoordeling van gezondheidsclaims over plantaardig materiaal voor onbepaalde tijd uit te stellen. Het stilzitten van verweerster werkt volgens verzoekster juridische versnippering in de hele Unie in de hand en is in strijd met de fundamentele doelstelling van de verordening om in heel Europa uniforme regels in te voeren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (PB L 404, blz. 9).


title: Zaak C-410/05: Beschikking van de president van het Hof van  15 mei 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/29

         Beschikking van de president van het Hof van 15 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-410/05) (1)

   (2006/C 178/53)

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 36 van 11.2.2006.


title: Zaak C-319/06: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Terbeschikkingstelling van werknemers — Vrij verrichten van diensten — Richtlijn 96/71/EG — Bepalingen van openbare orde — Wekelijkse rusttijd — Verplichting documenten betreffende terbeschikkingstelling voor te leggen op eenvoudig verzoek van nationale autoriteiten — Verplichting in Luxemburg woonachtige ad-hocgevolmachtigde aan te wijzen die alle voor toezicht vereiste documenten bewaart)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-319/06) (1)

   (Niet-nakoming - Terbeschikkingstelling van werknemers - Vrij verrichten van diensten - Richtlijn 96/71/EG - Bepalingen van openbare orde - Wekelijkse rusttijd - Verplichting documenten betreffende terbeschikkingstelling voor te leggen op eenvoudig verzoek van nationale autoriteiten - Verplichting in Luxemburg woonachtige ad-hocgevolmachtigde aan te wijzen die alle voor toezicht vereiste documenten bewaart)
   (2008/C 209/06)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Enegren en G. Rozet, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: C. Schiltz, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikelen 49 EG en 50 EG en onjuiste uitvoering van artikel 3, leden 1 en 10, van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (PB 1997, L 18, blz. 1) — Verplichting om te beschikken over in Luxemburg woonachtige ad-hocgevolmachtigde die alle voor controle noodzakelijke documenten bewaart — Toepassing van nationale bepalingen inzake arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden die ene keer wel en andere keer niet verder gaan dan vereisten van richtlijn
   Dictum

               1)

               Het Groothertogdom Luxemburg is de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 3, lid 1, van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, juncto lid 10 van dit artikel, alsmede de artikelen 49 EG en 50 EG, door

                           —

                           de bepalingen van artikel 1, lid 1, punten 1, 2, 8 en 11, van de wet van 20 december 2002 inzake de uitvoering van richtlijn 96/71/EG en de regeling van het toezicht op de toepassing van het arbeidsrecht, aan te duiden als dwingende bepalingen van nationale openbare orde;

                           —

                           de bepalingen van artikel 3, lid 1, eerste alinea, sub a, van richtlijn 96/71/EG onvolledig te hebben uitgevoerd,

                           —

                           in artikel 7, lid 1, van deze wet van 20 december 2002 de voorwaarden betreffende de toegang tot de essentiële gegevens die noodzakelijk zijn voor toezicht door de bevoegde nationale autoriteiten, te hebben vastgesteld op een wijze die onvoldoende duidelijk is om de rechtszekerheid te waarborgen van ondernemingen die werknemers in Luxemburg ter beschikking wensen te stellen, en

                           —

                           in artikel 8 van deze wet te bepalen dat de voor het toezicht noodzakelijke documenten in Luxemburg door een aldaar woonachtige ad-hocgevolmachtigde moeten worden bewaard.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 224 van 16.9.2006.


title: Zaak T-257/12: Beschikking van het Gerecht van 10 november 2014 — Siegenia-Aubi en Noraa/Commissie

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/32

         Beschikking van het Gerecht van 10 november 2014 — Siegenia-Aubi en Noraa/Commissie
   (Zaak T-257/12) (1)

   (2014/C 462/45)
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 227 van 28.7.2012.


title: Zaak C-56/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 3 januari 2017 — Bahtiar Fathi/Predsedatel na Darzhavna agentsia za bezhantsite

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 3 januari 2017 — Bahtiar Fathi/Predsedatel na Darzhavna agentsia za bezhantsite
   (Zaak C-56/17)
   (2017/C 112/36)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bahtiar Fathi

      Verwerende partij: Predsedatel na Darzhavna agentsia za bezhantsite

      Prejudiciële vragen

               1.

               Volgt uit artikel 3, lid 1, van verordening (EU) nr. 604/2013 (1), gelezen in samenhang met overweging 12 en artikel 17 ervan, dat een lidstaat een beslissing mag nemen die moet worden beschouwd als behandeling van een bij hem ingediend verzoek om internationale bescherming in de zin van artikel 2, onder d), van de verordening, zonder dat uitdrukkelijk is beslist over de verantwoordelijkheid van die lidstaat op grond van de criteria van de verordening, indien in het concrete geval geen aanwijzingen bestaan voor een afwijking in de zin van artikel 17 van de verordening?

               2.

               Volgt uit artikel 3, lid 1, tweede volzin, van verordening nr. 604/2013, gelezen in samenhang met overweging 54 van richtlijn 2013/32/EU (2), dat in de omstandigheden van het hoofdgeding, ten aanzien van een verzoek om internationale bescherming in de zin van artikel 2, onder b), van die verordening, indien geen sprake is van een afwijking in de zin van artikel 17, lid 1, ervan, een beslissing moet worden genomen waarbij de lidstaat zich ertoe verplicht het verzoek op grond van de criteria van die verordening te behandelen en welke beslissing is gebaseerd op het feit dat de bepalingen van de verordening van toepassing zijn op de indiener van het verzoek?

               3.

               Moet artikel 46, lid 3, van richtlijn 2013/32/EU aldus worden uitgelegd dat de rechter bij een beroepsprocedure tegen een beslissing inzake weigering van internationale bescherming, volgens overweging 54 van die richtlijn moet beoordelen of de bepalingen van verordening (EU) nr. 604/2013 van toepassing zijn op de indiener van het verzoek, indien de lidstaat geen uitdrukkelijke beslissing heeft genomen over zijn verantwoordelijkheid voor de behandeling van het verzoek om internationale bescherming op grond van de criteria van die verordening? Moet er op grond van overweging 54 van richtlijn 2013/32 van worden uitgegaan dat, wanneer er geen aanwijzingen zijn voor de toepasbaarheid van artikel 17 van verordening nr. 604/2013 en het verzoek om internationale bescherming door de lidstaat waarin het is ingediend is behandeld op basis van richtlijn 2011/95/EU (3), de verordening ook dan van toepassing is op de juridische situatie van de betrokkene indien de lidstaat geen uitdrukkelijke beslissing heeft genomen over zijn verantwoordelijkheid op grond van de criteria van de verordening?

               4.

               Volgt uit artikel 10, lid 1, onder b), van richtlijn 2011/95/EU dat in de omstandigheden van het hoofdgeding sprake is van vervolging op grond van „godsdienst”, indien de indiener van het verzoek niet met betrekking tot alle door het begrip godsdienst in de zin van die bepaling bestreken aspecten die van fundamenteel zijn voor de beoordeling van de vraag of de betrokkene een bepaalde godsdienst aanhangt, verklaringen heeft afgelegd en documenten heeft overgelegd?

               5.

               Volgt uit artikel 10, lid 2, van richtlijn 2011/95/EU dat sprake is van vervolging op grond van godsdienst in de zin van artikel 10, lid 1, onder b), van die richtlijn, indien de indiener van het verzoek in de omstandigheden van het hoofdgeding stelt op grond van zijn geloofsovertuiging te zijn vervolgd, maar geen verklaringen heeft afgelegd en bewijzen heeft overgelegd betreffende aspecten die karakteristiek zijn voor het aanhangen van een bepaalde godsdienst en die voor de vervolgende partij een reden zouden vormen om aan te nemen dat de betrokkene die godsdienst aanhangt — waaronder aspecten die verband houden met het al dan niet verrichten van religieuze handelingen of religieuze uitlatingen –, dan wel betreffende vormen van individueel of gemeenschappelijk gedrag die op een godsdienstige overtuiging gebaseerd zijn of daardoor worden voorgeschreven?

               6.

               Volgt uit artikel 9, leden 1 en 2, van richtlijn 2011/95/EU, gelezen in samenhang met de artikelen 18 en 10 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het begrip godsdienst in de zin van artikel 10, lid 1, onder b), van voornoemde richtlijn, dat in de omstandigheden van het hoofdgeding:

                           a)

                           het begrip godsdienst in de zin van het Unierecht geen handelingen omvat die volgens het nationale recht van de lidstaten strafbaar zijn? Kunnen dergelijke handelingen, die in het land van herkomst van de indiener van het verzoek strafbaar zijn, vervolgingshandelingen zijn?

                           b)

                           in verband met het verbod op proselitisme en het verbod op handelingen die in strijd zijn met de godsdienst waarop de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van het land van herkomst van de indiener van het verzoek gebaseerd zijn, beperkingen toelaatbaar moeten worden geacht die zijn vastgelegd met het oog op de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen en van de openbare orde in dat land? Moeten de dergelijke verboden op zich worden aangemerkt als vervolgingshandelingen in de zin van de aangevoerde bepalingen van de richtlijn indien op overtreding ervan de doodstraf staat, ook al richt de betrokken wetgeving zich niet uitdrukkelijk tegen een bepaalde godsdienst?

               7.

               Volgt uit artikel 4, lid 2, van richtlijn 2011/95/EU, gelezen in samenhang met lid 5, onder b), van die bepaling, artikel 10 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 46, lid 3, van richtlijn 2013/32/EU, dat in de omstandigheden van het hoofdgeding de beoordeling van de feiten en van de omstandigheden slechts mag worden verricht op basis van de door de indiener van het verzoek afgelegde verklaringen en overgelegde documenten, maar evenwel is toegestaan een bewijs van de door het begrip godsdienst in de zin van artikel 10, lid 1, onder b), van de richtlijn bestreken, ontbrekende aspecten te verlangen indien:

                           —

                           het verzoek om internationale bescherming zonder die gegevens als ongegrond zou moeten worden beschouwd in de zin van artikel 32 juncto artikel 31, lid 8, onder e), van richtlijn 2013/32/EU, en

                           —

                           het nationale recht bepaalt dat de bevoegde autoriteit alle voor de beoordeling van het verzoek om internationale bescherming relevante omstandigheden moet vaststellen en de rechter in geval van betwisting van de beslissing inzake weigering erop moet wijzen dat de betrokkene geen bewijzen heeft aangeboden en overgelegd?

      (1)  Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB 2013, L 180, blz. 60).

      (2)  Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (PB 2013, L 180, blz. 60).

      (3)  Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (PB 2011, L 337, blz. 9).


title: Beroep, op 10 oktober 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-335/96)

text:
21 . 12 . 96           NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 388/3
Kamer, waarnemend voor de president van de Zesde Ka                van Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december
mer, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch en H.              1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en be
Ragnemalm (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: G.             stuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van
Cosmas; griffier: R. Grass, op 24 oktober 1996 een arrest           de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsop
waarvan het dictum luidt als volgt:                                 drachten voor leveringen en voor de uitvoering van wer
                                                                    ken ( 1 ), de krachtens het Verdrag en deze richtlijn op haar
1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en           rustende verplichtingen niet is nagekomen.
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
     zijn om te voldoen aan                                         Middelen en voornaamste argumenten
     — Richtlijn 91 /67/EEG van de Raad van 28 januari              Volgens de Commissie voldoet de Griekse regelgeving niet
          1991 inzakè veterinairrechtelijke voorschriften           aan alle eisen van de artikelen 1 en 2 van Richtlijn 89/
          voor het in de handel brengen van aquicultuurdie         665/EEG, in het bijzonder wat betreft de mogelijkheden
          ren en aquicultuurprodukten,                              om vernietiging te vorderen van rechterlijke uitspraken en
     — Richtlijn 91 /492/EEG van de Raad van 15 juli                voorlopige maatregelen te verkrijgen, om beslissingen van
          1991 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften        nationale rechterlijke instanties tegen het bestuur ten uit
          voor de produktie en het in de handel brengen van         voer te leggen en om schadevergoeding te verkrijgen inge
          levende tweekleppige weekdieren,                          val van onrechtmatige gunning van een opdracht. Voorts
                                                                    in haars inziens de Griekse praktijk om de grotere op
     — Richtlijn 91 /493/EEG van de Raad van 22 juli                drachten voor de uitvoering van werken bij wet te be
          1991 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften        krachtigen, met als gevolg dat particulieren de gunning en
          voor de produktie en het in de handel brengen van         de overeenkomst ter zake niet kunnen aanvechten, in strijd
          visserijprodukten, en                                     met het algemene beginsel van Gemeenschapsrecht inzake
                                                                    een doeltreffende rechtsbescherming voor de uit het Ge
     — Richtlijn 92/48/EEG van de Raad van 16 juni
                                                                    meenschapsrecht voortvloeiende rechten.
          1992 tot vaststelling, overeenkomstig artikel 3,
          lid 1 , onder a) i), van Richtlijn 91 /493/EEG, van
                                                                    (!) PB nr. L 395 van 30. 12 . 1989, blz. 33 .
          de minimale hygiënische voorschriften die van toe
          passing zijn op visserijprodukten die zijn verkregen
          aan boord van bepaalde vissersvaartuigen,
     is Ierland de krachtens artikel 29, lid 1 , van Richtlijn
     91 /67/EEG, artikel 15, eerste alinea, van Richtlijn 91 /      Beroep, op 14 oktober 1996 ingesteld door Commissie
     492/EEG, artikel 18, eerste alinea, van Richtlijn 91 /         van de Europese Gemeenschappen tegen Industrial Refuse
     493/EEG en artikel 4, eerste alinea, van Richtlijn 92/                            and Coal Energy Limited
     48/EEG op hem rustende verplichtingen niet nageko                                    ( Zaak C-337/96 )
     men .
                                                                                96/C 388/06 )
2. Ierland wordt verwezen in de kosten van de proce
     dure.                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    is op 14 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Industrial
                                                                    Refuse and Coal Energy Limited door Commissie van de
(M PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 .
                                                                    Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door T. F.
                                                                    Cusack, juridisch adviseur, als gemachtigde, domicilie ge
                                                                    kozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                    lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Beroep, op 10 oktober 1996 ingesteld door Commissie                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu
                                bliek                               1 . Verweerster te gelasten, de Commissie een bedrag van
                        ( Zaak C-335/96 )                                242 234 ecu te betalen, vermeerderd met moratoire in
                                                                         teressen van 8,15 % vanaf 20 oktober 1993 ;
                           ( 96/C 388/05
                                                                    2 . verweerster te verwijzen in de kosten.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 10 oktober 1996 beroep tegen Helleense Republiek              Middelen en voornaamste argumenten
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap               De rechtsvordering die is ingesteld op grond van een arbi
pen, vertegenwoordigd door H. van Lier, juridisch advi
                                                                    tragebeding, strekt tot terugbetaling van de financiële
seur, en D. Triantafyllou, lid van haar juridische dienst,          steun die verzoekster aan verweerster heeft verstrekt voor
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gomez
                                                                    de omzetting van een bestaand overslagstation voor stede
de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
                                                                    lijk afval in een centrale voor de produktie van elektrici
Kirchberg.
                                                                    teit. De Commissie heeft de krachtens Engels recht tussen
                                                                    partijen gesloten overeenkomst ontbonden, omdat ver
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage vast te             weerster haar verbintenissen uit de overeenkomst niet is
stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen de ge
                                                                    nagekomen.
stelde termijn de nodige maatregelen te hebben genomen
om de juiste toepassing en het nuttig effect te waarborgen


title: Verzoek van de Uudenmaan Lääninoikeus (administratieve rechtbank van de provincie Uusimaa) van 19 juni 1997 om een prejudiciële beslissing in het door KappAhl Oy aldaar aanhangig gemaakte geding (Zaak C-233/97)

text:
16 . 8 . 97            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr. C 252/19
Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 17 juni                 5 . a ) Laat, wanneer de vragen 3 , onder a ) en/of 3 ,
1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen L.                     onder b ), of vraag 4 bevestigend worden beant
Nederhoff Sc Zn. en dijkgraaf en hoogheemraden van het                          woord, artikel 3 van Richtlijn 76/464/EEG, al dan
                 Hoogheemraadschap Rijnland                                     niet in samenhang bezien met artikel 10 van die
                        ( Zaak C-232/97)                                        richtlijn, toe dat bij de beoordeling van vergun
                                                                                ningaanvragen eisen worden gesteld die niet in de
                           ( 97/C 252/37 )                                      richtlijn zijn opgenomen, zoals de verplichting
                                                                                onderzoek te doen naar of te kiezen voor minder
                                                                                milieubelastende alternatieven ?
De Nederlandse Raad van State heeft bij beschikking van
17 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi                 b) Zo ja, mogen die aanvullende eisen ertoe leiden,
tie op 25 juni 1997, in het geding tussen L. Nederhoff &                        dat vergunningverlening niet of slechts bij hoge uit
Zn. en dijkgraaf en hoogheemraden van het Hoogheem                             zondering mogelijk is ?
raadschap Rijnland, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                6 . Staan, wanneer de vragen 3 , onder a ), en/of 3 ,
over de navolgende vragen:                                                 onder b ), of vraag 4 bevestigend worden beantwoord,
                                                                           de beperkingsvoorwaarden van categorie 32 van
                                                                           bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van
1 . Dient het begrip „ lozing " in artikel 1 , eerste lid,                 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van
     onder d ), van Richtlijn 76/464/EEG van de Raad van                   de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lid
     4 mei 1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt                 staten inzake de beperking van het op de markt bren
     door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch                gen en het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en
     milieu van de Gemeenschap worden geloosd ( PB nr.                     preparaten ( PB nr. L 262 van 27. 9 . 1976, blz. 201 ),
     L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz. 23 ) aldus te worden uitge            eraan in de weg dat een bevoegde autoriteit van een
     legd dat het mede omvat het begrip „ andere signifi                  lidstaat bij de beoordeling van vergunningaanvragen
     cante bronnen (. . .) ( met inbegrip van meervoudige en               betreffende het door professionele gebruikers in het
     diffuse bronnen )" in artikel 5 van Richtlijn 86/280/                 oppervlaktewater brengen van met creosootolie behan
     EEG van de Raad van 12 juni 1986 betreffende grens                   deld hout zodanige beoordelingscriteria aanlegt, dat
     waarden en kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van                 dat gebruik niet of slechts bij hoge uitzondering moge
     bepaalde onder lijst I van de bijlage van Richtlijn 76/               lijk wordt gemaakt ?
     464/EEG vallende gevaarlijke stoffen ( PB nr. L 181
     van 4 . 7. 1986, blz. 16 )?
2 . Dient, als vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, het
     begrip „ andere significante bronnen (. . .) ( met inbegrip
     van meervoudige en diffuse bronnen )" in artikel 5 van           Verzoek van de Uudenmaan Laaninoikeus ( administratieve
     Richtlijn 86/280/EEG aldus te worden uitgelegd, dat              rechtbank van de provincie Uusimaa) van 19 juni 1997
     daaronder valt het uitlogen van creosootolie uit in het          om een prejudiciële beslissing in het door KappAhl Oy
     oppervlaktewater gebracht hout ?                                                aldaar aanhangig gemaakte geding
                                                                                ( Zaak C-233/97)
3 . Dient, als vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, of                                           ( 97/C 252/38 )
     als de vragen 1 en 2 beide ontkennend worden beant
     woord, het begrip „ lozing " in artikel 1 , lid 2, onder d ),
     van Richtlijn 76/464/EEG aldus te worden uitgelegd               Bij beschikking van 19 juni 1997 ( ingekomen ter griffie
     dat daaronder valt:                                              van het Hof van Justitie op 25 juni daaraanvolgend ) heeft
                                                                      de Uudenmaan Laaninoikeus in het door KappAhl Oy
                                                                      aldaar aanhangig gemaakte geding, het Hof van Justitie
     a ) het in het oppervlaktewater brengen van met creo
                                                                      van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
          sootolie geïmpregneerd hout, terwijl op voorhand            diciële beslissing over de navolgende vraag:
          vaststaat dat die creosootolie door uitloging in het
          oppervlaktewater zal geraken, of
                                                                      Moet artikel 99 van de Toetredingsakte (') aldus worden
                                                                      uitgelegd, dat het ook doelt op uit derde landen afkom
     b ) het uitlogen van creosootolie uit in het oppervlak
                                                                      stige goederen die in een andere lidstaat van de Europese
          tewater gebracht hout ?
                                                                      Gemeenschap in het vrije verkeer waren en vandaaruit in
                                                                      Finland zijn ingevoerd ?
4 . Is het, indien de vragen 3 , onder a ), en/of 3 , onder b ),
     ontkennend worden beantwoord, in het bijzonder gelet             (') Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Repu
     op artikel 5 , lid 2, en artikel 10 van Richtlijn 76/464/            bliek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zwe
                                                                          den en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese
     EEG, toegelaten dat in de nationale wetgeving of door                Unie is gegrond ( PB nr. C 241 van 29 . 8 . 1994, blz . 21 ).
     de bevoegde autoriteit van een lidstaat een andere,
     meer omvattende betekenis wordt toegekend aan het
     begrip „ lozing " dan in deze richtlijn ?


title: Zaak T-216/03: Beroep, op 10 juni 2003 ingesteld door Mário Paulo Tenreiro tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 200/30               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                         23.8.2003
Beslissing van de oppositie-        Toewijzing van de oppositie met        Middelen en voornaamste argumenten
afdeling:                           betrekking tot de diensten van
                                    klasse 42 en afwijzing van de
                                                                           Verzoeker stelt schending van artikel 45, lid 1, van het Statuut
                                    oppositie met betrekking tot de
                                                                           en van het non-discriminatiebeginsel. Volgens verzoeker heeft
                                    waren van de klassen 9 en 35
                                                                           verweerster geen vergelijking gemaakt van de verdiensten van
                                                                           verzoeker met die van de andere bevorderbare ambtenaren van
                                                                           alle directoraten-generaal maar zich beperkt tot het „quotum”
                                                                           dat was toegekend aan verzoekers directoraat-generaal, heeft zij
Beslissing van de kamer             Toewijzing van het beroep en           de uit de voorgaande bevorderingsronde „overgebleven” ambte-
van beroep:                         vernietiging van de bestreden          naren bevoordeeld en er geen rekening mee gehouden dat
                                    beslissing                             verzoeker in de betrokken periode naar een ander directoraat-
                                                                           generaal was overgeplaatst.
Middelen:                           Schending van artikel 8, lid 5,
                                    van verordening (EG) nr. 40/94
                                    en, subsidiair, schending van
                                    artikel 8, lid 1, sub b, van die
                                    verordening
                                                                           Beroep, op 19 juni 2003 ingesteld door Fédération Natio-
                                                                           nale de la Coopération Bétail et Viande (FNCBV) tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-217/03)
                                                                                (2003/C 200/55)
Beroep, op 10 juni 2003 ingesteld door Mário Paulo
Tenreiro tegen Commissie van de Europese Gemeen-                                                      (Procestaal: Frans)
                               schappen
                          (Zaak T-216/03)                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                           schappen is op 19 juni 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Fédération
                          (2003/C 200/54)                                  Nationale de la Coopération Bétail et Viande, gevestigd te
                                                                           Parijs, vertegenwoordigd door R. Collin en M. Ponsard, advo-
                                                                           caten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  —     beschikking C.38.279/F3 van 2 april 2003 nietig te
schappen is op 10 juni 2003 beroep ingesteld tegen de                            verklaren voorzover zij verzoekster betreft;
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Mário
Paulo Tenreiro, wonende te Kraainem (België), vertegenwoor-                —     subsidiair, de bij die beschikking opgelegde geldboete in te
digd door G. Vandersanden, advocaat.                                             trekken;
                                                                           —     meer subsidiair, het bedrag van die boete te verlagen;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                           —     verweerster in alle kosten te verwijzen.
—     nietig te verklaren het besluit om verzoeker bij bevorde-
      ringsronde 2002 niet te bevorderen, zoals dit blijkt uit
      het ontbreken van de naam van verzoeker op de lijst van
      de naar de rang A4 bevorderde ambtenaren, die is
      bekendgemaakt in de Mededelingen van de administratie                Middelen en voornaamste argumenten
      van 14 augustus 2002 (nr. 69-2002);
                                                                           Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie verzoekster
—     verzoeker met terugwerkende kracht de bevordering toe te
                                                                           en vijf andere Franse federaties van veehouders en slachters een
      kennen die hem bij de bevorderingsronde 2002 had
                                                                           geldboete opgelegd wegens beweerde schendingen van
      moeten worden toegekend en hem volledig in zijn gelde-
                                                                           artikel 81, lid 1, EG-Verdrag door een overeenkomst die ertoe
      lijke en carriërerechten te herstellen;
                                                                           strekte, de invoer van rundvlees in Frankrijk tijdelijk stop te
                                                                           zetten en een minimumprijs vast te stellen voor bepaalde
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                              categorieën runderen.


title: Beroep, op 1 september 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-326/98)

text:
C 312/8                NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 10.10.98
dende versie) in het kader van de sociale selectie vergelijk-                   Doorhaling van zaak C-359/96 (1)
baar moeten worden geacht met voltijds werkzame man-                                       (98/C 312/15)
nelijke en vrouwelijke werknemers, in een branche waar
veel meer vrouwen dan mannen in deeltijd werkzaam zijn?
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
(1) PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.                               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 mei 1998
                                                                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-359/96
                                                                  (verzoek van de Pretura circondariale di Pavia om een pre-
                                                                  judicieÈle beslissing): Strafzaken tegen L. Bazzan, A. Tra-
                                                                  verso en A. Calvini.
Beroep, op 1 september 1998 ingesteld door Commissie              (1) PB C 9 van 11.1.1997.
 van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                        (Zaak C-326/98)
                         (98/C 312/14)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 1 september 1998 tegen de Franse Republiek beroep                         Doorhaling van zaak C-335/96 (1)
ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeen-                                        (98/C 312/16)
schappen, vertegenwoordigd door R. Wainwright, juri-
disch hoofdadviseur, en O. Couvert-Castera, ter beschik-
king van haar juridische dienst gesteld nationaal ambte-          De president van het Hof van Justitie van de Europese
naar, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 juni 1998 de
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                 doorhaling in het register gelast van zaak C-335/96: Com-
Kirchberg.                                                        missie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
                                                                  Republiek.
Verzoekster concludeert dat het Hof:
                                                                  (1) PB C 388 van 21.12.1996.
Ð vaststelt dat de Franse Republiek door verplicht te stel-
     len dat op het etiket van alcoholische dranken afkom-
     stig uit andere lidstaten de aanduiding ¹cotisation
     seÂcuriteÂ socialeº wordt aangebracht, de ingevolge
     artikel 30 van het Verdrag op haar rustende verplich-
     tingen niet is nagekomen;
                                                                                Doorhaling van zaak C-318/97 (1)
Ð de Franse Republiek in de kosten verwijst.                                               (98/C 312/17)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen (Vijfde Kamer) heeft bij beschikking van
Overeenkomstig de Franse wetgeving wordt op alcoholi-
sche dranken met een alcoholgehalte hoger dan 25 % vol            15 juni 1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                  C-318/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen
een heffing gelegd ten bate van de nationale ziekteverzeke-
                                                                  tegen Koninkrijk Spanje.
ringskas. De heffing wordt afgedragen door de groothan-
delaars en de producenten die zulke dranken rechtstreeks
aan de detaillist of de consument verkopen en de aandui-          (1) PB C 318 van 18.10.1997.
ding ¹cotisation seÂcuriteÂ socialeº moet in een cirkelvorm
op het etiket van die dranken worden gedrukt.
Voor uit andere lidstaten afkomstige producten is deze ver-
plichte vermelding op het etiket, bij gebreke waarvan tot
strafrechtelijke vervolging kan worden overgegaan, een                          Doorhaling van zaak C-398/97 (1)
belemmering van het vrije verkeer van goederen en daar-
mee als maatregel van gelijke werking bij artikel 30 van                                   (98/C 312/18)
het EG-Verdrag verboden.
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
Een etiketteringsverplichting die bij wijze van educatieve
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 juni 1998
actie de consument beoogt te wijzen op de gevaren van
                                                                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-398/97:
alcoholmisbruik en de totale kosten daarvan voor de soci-
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Itali-
ale zekerheid, kan als gewettigd worden aangemerkt, mits
                                                                  aanse Republiek.
deze maatregel evenwel voor dit doel passend is. Volgens
de Commissie voldoet de vermelding ¹cotisation seÂcuriteÂ
socialeº niet aan deze voorwaarde.                                (1) PB C 26 van 24.1.1998.


title: Zaak F-45/16: Beroep ingesteld op 17 augustus 2016 — ZZ/EIB

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/32

         Beroep ingesteld op 17 augustus 2016 — ZZ/EIB
   (Zaak F-45/16)
   (2016/C 371/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: B. Maréchal, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker zou hebben geleden als gevolg van het feit dat hij volledig en blijvend invalide is verklaard, welke invaliditeit door het beroep zou zijn veroorzaakt

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               vergoeding van het (gedeeltelijk) verlies dat verzoeker heeft geleden in de zaak waarin een gedeelte van het verlies zou zijn vergoed door de Belgische AXA verzekering van de EIB;

               —

               vergoeding van verzoekers met de schending verband houdende immateriële schade, welke 150 000 EUR bedraagt;

               —

               vergoeding van toekomstige medische kosten en kosten voor psychologische hulp in verband met verzoekers gezondheidsproblemen als gevolg van de enorme stress, welke niet worden vergoed door de ziektekostenverzekering van de EIB;

               —

               vergoeding van de tot op heden gemaakte medische kosten en kosten voor psychologische hulp in verband met gezondheidsproblemen als gevolg van de enorme stress, welke niet worden vergoed door de ziektekostenverzekering van de EIB;

               —

               vergoeding van de gerechtskosten die verzoeker voor deze procedure heeft gemaakt en welke voorlopig op 30 000 EUR worden begroot.


title: Zaak C-169/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 november 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte costituzionale — Italië) — Presidente del Consiglio dei Ministri/Regione autonoma della Sardegna (Vrij verrichten van diensten — Artikel 49 EG — Staatssteun — Artikel 87 EG — Regionale wetgeving die belasting op toeristische tussenstops van vliegtuigen bestemd voor privévervoer van personen en van pleziervaartuigen instelt die enkel geldt voor exploitanten die hun fiscaal domicilie buiten grondgebied van regio hebben)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 november 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte costituzionale — Italië) — Presidente del Consiglio dei Ministri/Regione autonoma della Sardegna
   (Zaak C-169/08) (1)

   (Vrij verrichten van diensten - Artikel 49 EG - Staatssteun - Artikel 87 EG - Regionale wetgeving die belasting op toeristische tussenstops van vliegtuigen bestemd voor privévervoer van personen en van pleziervaartuigen instelt die enkel geldt voor exploitanten die hun fiscaal domicilie buiten grondgebied van regio hebben)
   2010/C 24/09
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte costituzionale

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Presidente del Consiglio dei Ministri

      Verwerende partij: Regione autonoma della Sardegna

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte costituzionale — Uitlegging van de artikelen 49 EG en 87 EG — Regionale wetgeving volgens welke de belasting op toeristische tussenstops van vliegtuigen enkel geldt voor ondernemingen die hun fiscaal domicilie buiten Sardinië hebben en de activiteit van vervoer van personen of goederen per vliegtuig bijkomend verrichten ten opzichte van de hoofdactiviteit van de onderneming — Staatssteun in de vorm van belastingvrijstelling voor ondernemingen die hun fiscaal domicilie in Sardinië hebben en dezelfde activiteit uitoefenen

      Dictum

               1)

               Artikel 49 EG dient aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de belastingregeling van een regionale overheid, zoals die vervat in artikel 4 van wet nr. 4 van de regio Sardinië van 11 mei 2006 houdende diverse bepalingen inzake inkomsten, herkwalificatie van uitgaven, sociaal en ontwikkelingsbeleid, zoals gewijzigd bij artikel 3, lid 3, van wet nr. 2 van de regio Sardinië van 29 mei 2007 houdende bepalingen betreffende het opstellen van de jaarlijkse en meerjarenbegroting van de regio — financieringswet 2007, die een regionale belasting op toeristische tussenstops van vliegtuigen voor het privévervoer van personen en van pleziervaartuigen instelt die enkel van toepassing is op natuurlijke en rechtspersonen die hun fiscaal domicilie buiten het grondgebied van de regio hebben.

               2)

               Artikel 87, lid 1, EG moet aldus worden uitgelegd dat een belastingregeling van een regionale autoriteit die een belasting op tussenstops, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, instelt die enkel van toepassing is op natuurlijke en rechtspersonen die hun fiscaal domicilie buiten het grondgebied van de regio hebben, staatssteun vormt ten gunste van de op dit grondgebied gevestigde ondernemingen.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008.


title: Hogere voorziening, ten Hove ingekomen op 3 december 1998 (neergelegd ter griffie van het Gerecht van eerste aanleg op 30 november 1998) ingesteld door S. Jouhki tegen het arrest, op 16 september 1998 in zaak T-215/97 tussen S. Jouhki en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer) (Zaak C-435/98 P)

text:
C 20/26                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               23.1.1999
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  Hogere voorziening, ten Hove ingekomen op 3 december
schappen (Vijfde Kamer).                                               1998 (neergelegd ter griffie van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg op 30 november 1998) ingesteld door S. Jouhki
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                         tegen het arrest, op 16 september 1998 in zaak T-215/97
                                                                       tussen S. Jouhki en Commissie van de Europese Gemeen-
Ð te vernietigen het arrest door het Gerecht van eerste                schappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van
     aanleg op 30 september 1998 gewezen in zaak                               de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer)
     T-13/97, A. Losch tegen Hof van Justitie, ondersteund                                  (Zaak C-435/98 P)
     door Raad van de Europese Unie en Koninkrijk der
     Nederlanden;                                                                             (1999/C 20/44)
Ð over de kosten voor het Hof van Justitie te beslissen
     zoals het Hof zal vermenen te behoren.                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       is op 3 december 1998 hogere voorziening ingesteld (ter
Middelen en voornaamste argumenten                                     griffie van het Gerecht van eerste aanleg ingekomen op
                                                                       30 november 1998) door S. Jouhki, vertegenwoordigd
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                door H. Ojala van het advocatenkantoor Ojala & Urpelai-
die in zaak C-432/98 P (1).                                            nen te Oulu (Finland), Isokatu 16 B 16, tegen het arrest,
                                                                       op 16 september 1998 in zaak T-215/97 tussen S. Jouhki
(1) Zie bladzijde 24 van dit Publicatieblad.                           en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
                                                                       door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen (Vierde Kamer).
                                                                       Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Hogere voorziening, op 1 december 1998 ingesteld door
Raad van de Europese Unie tegen het arrest, op
30 september 1998 in zaak T-164/97 tussen S. Busacca                   Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernieti-
e.a. en Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen                           gen voorzover de door Jouhki tegen de Commissie
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                           ingestelde vordering daarbij is afgewezen;
          Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer)
                       (Zaak C-434/98 P)
                                                                       Ð nietig te verklaren het besluit van de jury van het door
                         (1999/C 20/43)
                                                                            de Commissie georganiseerde vergelijkend onderzoek
                                                                            COM/B/973 van 5 september 1996 om Jouhki niet tot
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     het vergelijkend onderzoek toe te laten;
is op 1 december 1998 hogere voorziening ingesteld door
Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door J.-P.
JacqueÂ, directeur bij de juridische dienst, en D. Canga               Ð vast te stellen dat Jouhki het recht heeft aan vergelij-
Fano en T. Blanchet, leden van die dienst, domicilie geko-                  kend onderzoek COM/B/973 deel te nemen.
zen hebbende te Luxemburg bij A. Morbilli, directeur-ge-
neraal van het directoraat Juridische zaken van de Euro-
pese Investeringsbank, boulevard Konrad Adenauer 100,                  Verder vordert rekwirante dat het Hof van Justitie over-
tegen het arrest, op 30 september 1998 in zaak T-164/97                eenkomstig zijn reglement voor de procesvoering over de
tussen S. Busacca e.a. en Rekenkamer van de Europese                   kosten beslist.
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer).
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
Ð te vernietigen het arrest door het Gerecht van eerste                De jury van het vergelijkend onderzoek was gebonden aan
     aanleg op 30 september 1998 gewezen in zaak                       de tekst van de aankondiging van het vergelijkend onder-
     T-164/97, S. Busacca e.a. tegen Rekenkamer;                       zoek zoals die was bekendgemaakt.
Ð over de kosten voor het Hof van Justitie te beslissen
     zoals het Hof zal vermenen te behoren.                            Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg gaat in tegen
                                                                       het Gemeenschapsrecht aangezien de jury was gebonden
Middelen en voornaamste argumenten                                     aan de tekst van de aankondiging van het vergelijkend
                                                                       onderzoek zoals die was bekendgemaakt.
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
die in zaak C-432/98 P (1).
                                                                       De jury was verplicht rekening te houden met alle certifi-
( ) Zie bladzijde 24 van dit Publicatieblad.
 1                                                                     caten die Jouhki vóór het verstrijken van de in aankondi-
                                                                       ging van het vergelijkend onderzoek gestelde termijn voor
                                                                       het indienen van de sollicitatie had overgelegd.
 ---pagebreak--- 23.1.1999            NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 20/27
Jouhki heeft de in de aankondiging vervatte regels voor          Ð in deze zaak definitief uitspraak te doen en:
het vergelijkend onderzoek in acht genomen door aan de
hand van haar diploma van verpleegkundige het gevraagde
bewijs van lagereschoolopleiding en beroepsschooloplei-              a) nietig te verklaren Beschikking 95/119/EG van de
ding te leveren. Zij had derhalve het recht te worden toe-               Commissie van 7 april 1995 houdende bescher-
gelaten tot vergelijkend onderzoek COM/B/973.                            mende maatregelen ten aanzien van visserijproduc-
                                                                         ten van oorsprong uit Japan (PB L 80 van
                                                                         8.4.1995, blz. 56), voorzover zij gevolgen heeft
                                                                         voor de producenten van visserijproducten die op
De aankondiging van het vergelijkend onderzoek wordt                     het tijdstip van de publicatie ervan onderweg
door de Commissie alleen opgesteld en de sollicitanten                   waren naar de Gemeenschap,
hebben niet de mogelijkheid invloed uit te oefenen op de
inhoud ervan of op de daarin gebruikte begrippen en uit-
drukkingen.                                                          b) de Europese Gemeenschap te veroordelen tot ver-
                                                                         goeding van de veroorzaakte schade aan rekwi-
                                                                         rante overeenkomstig het gevorderde in punt 2 van
Als Finse sollicitant mocht Jouhki erop vertrouwen, dat                  haar beroep tot nietigverklaring en schadevergoe-
ook de inhoud en de uitlegging van de Finse taalversie van               ding voor het Gerecht van eerste aanleg (1),
de aankondiging in overeenstemming is met het Fins. Dat
vertrouwen dient te worden beschermd.
                                                                     c) de Commissie te verwijzen in de kosten van rekwi-
                                                                         rante zowel voor het Gerecht van eerste aanleg als
                                                                         voor het Hof van Justitie;
Volgens de algemene rechtsbeginselen dient de aankondi-
ging te worden uitgelegd ten nadele van de Commissie, die
ze heeft opgesteld.                                              Ð zo niet: indien de zaak niet definitief wordt beslecht
                                                                     overeenkomstig het hierboven gevorderde, omdat de
                                                                     stand van het geding zulks niet toelaat:
                                                                     a) de bestreden beschikking nietig te verklaren over-
                                                                         eenkomstig het hierboven onder a) gevorderde,
Hogere voorziening, op 3 december 1998 ingesteld door
Industria del Frío Auxiliar Conservera SA tegen de                   b) de zaak te verwijzen naar het Gerecht van eerste
beschikking, op 15 september 1998 in zaak T-136/95                       aanleg met het oog op de voortzetting van de
tussen Industria del Frío Auxiliar Conservera SA en                      behandeling van de schadevordering,
Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
             Gemeenschappen (Tweede Kamer)                           c) de Commissie te verwijzen in de kosten van rekwi-
                     (Zaak C-437/98 P)                                   rante zowel voor het Gerecht van eerste aanleg als
                                                                         voor het Hof van Justitie, wat het beroep tot nie-
                       (1999/C 20/45)                                    tigverklaring betreft, en voor het overige de beslis-
                                                                         sing over te laten aan het Gerecht van eerste aan-
                                                                         leg, wat de schadevordering betreft;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 3 december 1998 hogere voorziening ingesteld door          Ð Meer subsidiair: voorzover het geding niet definitief
Industria del Frío Auxiliar Conservera SA, een vennoot-              wordt beslecht overeenkomstig het hierboven gevor-
schap naar Spaans recht, vertegenwoordigd door I. SaÂenz-            derde, omdat de stand van het geding zulks niet toe-
Cortabarría FernaÂndez en door M. Morales Isasi, advoca-             laat, de zaak te verwijzen naar het Gerecht van eerste
ten te Vizcaya, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg              aanleg, met het oog op de voortzetting ervan zowel
bij G. Harles, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10,              wat het beroep tot nietigverklaring als de schadevorde-
tegen de beschikking, op 15 september 1998 in zaak                   ring betreft.
T-136/95 tussen Industria del Frío Auxiliar Conservera SA
en Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Tweede Kamer).                                   Middelen en voornaamste argumenten
                                                                 Ð Dwaling ten aanzien van het recht, bij de uitlegging
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     van een prejudicieÈle beslissing van het Hof van Justitie,
                                                                     waar ervan wordt uitgegaan dat de afwijzing van de
                                                                     middelen tot nietigverklaring tevens meebrengt dat de
Ð te vernietigen de beschikking van het Gerecht van eer-             andere vorderingen van rekwirante moeten worden
    ste aanleg van 15 september 1998 in zaak T-136/95;               afgewezen zonder voortzetting van de procedure. Het


title: Zaak T-415/05: Beroep ingesteld op  25 november 2005  — Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/19

         Beroep ingesteld op 25 november 2005 — Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-415/05)
   (2006/C 22/37)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekster: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: A. Samoni, P. Mylonopoulos)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               beschikking C(2005) 2706 def. van de Commissie van 14 september 2005 geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In het kader van de privatisering van de Griekse nationale luchtvaartmaatschappij „Olympic Airways” is een nieuwe vennootschap „Olympic Airlines” („NOA”), belast met de vliegactiviteiten, opgericht, terwijl „Olympic Airways-Services S.A.” („OA”), zoals de oude vennootschap voortaan heet, alle andere activiteiten, met name de gronddiensten, het onderhoud en de herstelling van vliegtuigen, blijft verzorgen. Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie bepaalde steunmaatregelen ten gunste van NOA en OA met het Verdrag onverenigbaar verklaard, wegens:

               —

               de betaling door NOA voor de onderhuur van vliegtuigen, van huurprijzen beneden de eigenlijke leasingkost, ten nadele van de Griekse Staat en OA,

               —

               de te hoge waardering van de activa van NOA ten tijde van haar oprichting,

               —

               de levering van contanten aan OA door de Griekse Staat en de betaling door deze laatste, in plaats van door OA, van bepaalde rente- en leasingbedragen,

               —

               het feit dat de Griekse Staat zich jegens OA voortdurend tolerant opstelt, wat de verschuldigde belastingen en socialezekerheidsbijdragen betreft.

         Met haar beroep betwist de Helleense Republiek allereerst het onderdeel van de bestreden beschikking dat betrekking heeft op de door NOA betaalde huurprijs voor vliegtuigen. Zij betoogt dat het niet om staatssteun gaat en dat de bestreden beschikking artikel 87, lid 1 EG schendt. Volgens de Helleense Republiek heeft zowel OA als de Griekse Staat gehandeld zoals elke verstandige particulier zou handelen, en komt de door NOA betaalde huur trouwens overeen met de marktprijzen. In ditzelfde kader beroept de Helleense Republiek zich op schending van de verplichting tot motivering van de bestreden beschikking.
   Aangaande het onderdeel van de beschikking dat betrekking heeft op de waarde van de activa van NOA, is de Helleense Republiek van mening dat de Commissie de activa van OA die aan NOA zijn overgedragen, kennelijk onjuist heeft gewaardeerd en dat de desbetreffende conclusies van de Commissie niet zijn gemotiveerd. In ieder geval is de Helleense Republiek van mening dat er ook een gebrek aan motivering is, wat betreft het onderdeel van de bestreden beschikking dat betrekking heeft op het niet vervuld zijn van de voorwaarden voor reddingssteun en voor toepassing van artikel 87, lid 3, EG, en beroept zij zich bovendien op een onjuiste juridische beoordeling van de Commissie op dit punt.
   Wat de betaling door de Griekse Staat van bepaalde rente- en leasingbedragen betreft, wijst de Helleense Republiek erop dat zij die bedragen heeft betaald wegens haar aansprakelijkheid als borg, krachtens borgstellingen die dateren van vóór de bestreden beschikking en hierdoor ook worden gedekt. Volgens de Helleense Republiek is na de betaling van de betrokken bedragen de in het Griekse recht voorziene procedure voor de gedwongen inning ervan bij OA gevolgd. Op grond van deze argumenten beroept de Helleense Republiek zich op onvoldoende motivering van de bestreden beschikking die, volgens haar, een kennelijk onjuiste beoordeling bevat.
   Met betrekking tot het onderdeel van de beschikking waarin wordt geconcludeerd dat NOA de opvolger van OA is, voert de Helleense Republiek een reeks argumenten ter weerlegging van het oordeel van de Commissie aan en beroept zij zich op die grondslag, op schending van de artikelen 87, lid 1, en 88, lid 2, EG en op een gebrek aan motivering.
   De Helleense Republiek beroept zich voorts op schending van het recht om te worden gehoord en het beginsel van goed bestuur, omdat haar niet de mogelijkheid zou zijn geboden om haar standpunt met betrekking tot de door de Commissie bestelde studie van onafhankelijke deskundigen kenbaar te maken. Ten slotte beroept zij zich op schending van het evenredigheidsbeginsel en gebrek aan motivering, omdat de bestreden beschikking voorschrijft dat de steun voor de periode 2002-2004 wordt teruggevorderd ook van NOA, die echter pas op 11 december 2003 actief is geworden.