title: Zaak C-194/99 P: Hogere voorziening, op 25 mei 1999 ingesteld door Thyssen Stahl AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer - uitgebreid) van 11 maart 1999 in zaak T-141/94, Thyssen Stahl AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 299/4               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  16.10.1999
    vervullen, had het Gerecht moeten afleiden, dat de door           2. de artikelen 1, 3 en 4 van beschikking K (94) 321 endg.
    artikel 65, lid 1, EGKS-Verdrag beschermde „normale                   van de Commissie van 16 februari 1994 inzake een
    werking van de mededinging” niet dezelfde mededinging                 procedure op grond van het EGKS-Verdrag betreffende
    kan zijn als beschermd wordt door artikel 85, lid 1,                  overeenkomsten en onderling samenhangende gedragin-
    EG-Verdrag. Het was derhalve onjuist, elke informatie-                gen van Europese balkenproducenten nietig te verklaren
    uitwisseling zonder meer als door artikel 65, lid 1, verbo-           voorzover zij niet reeds bij het arrest van het Gerecht van
    den mededingingsbeperking te kwalificeren.                            eerste aanleg van 11 maart 1999 zijn nietig verklaard;
— Schending van artikel 65 EGKS-Verdrag door de wijze van             3. de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure
    beoordeling van de informatie-uitwisseling: de kwalificatie           in eerste aanleg en in hogere voorziening.
    van de informatie-uitwisseling als zelfstandige mededin-
    gingsbeperkende handeling in de zin van artikel 65 levert
    een onjuiste uitlegging van deze bepaling op. Volgens
    artikel 65 had de informatie-uitwisseling beperking van de        Middelen en voornaamste argumenten
    mededinging tot doel moeten hebben. Het Gerecht heeft
    het ten onrechte voldoende geacht, dat de informatie              — Schending van procedurele rechten, in het bijzonder van
    geschikt was geweest om het gedrag van de ondernemingen               het beginsel van ambtshalve onderzoek, van het recht te
    te beïnvloeden. De mogelijkheid van gedragsbeïnvloeding               worden gehoord en van het recht op een faire behandeling:
    kan echter niet zonder meer worden gelijkgesteld met het              het Gerecht heeft de draagwijdte van rekwirantes proce-
    doelen op beperking van de mededinging.                               durele rechten, van haar recht te worden gehoord, van
                                                                          haar recht op een faire behandeling en van de uit het
                                                                          beginsel van ambtshalve onderzoek voortvloeiende ver-
                                                                          plichting, ook die feiten te releveren die in het voordeel
(*) Zie zaak C-199/99 P, PB C 204 van 17.7.1999, blz. 32.                 van de ondernemingen zijn, miskend. Voorts heeft het ten
                                                                          onrechte aanvaard, dat tekortkomingen ter zake die tijdens
                                                                          de administratieve procedure zijn opgetreden, in de proce-
                                                                          dure voor de rechter kunnen worden gedekt.
                                                                      — Rechtsfout met betrekking tot de schending van wezenlijke
                                                                          vormvoorschriften bij de totstandkoming van de beschik-
                                                                          king van de Commissie: gezien het wezenlijk belang van
                                                                          de naleving van het collegaliteitsbeginsel is het onjuist,
                                                                          innerlijk tegenstrijdige notulen zo uit te leggen dat het
Hogere voorziening, op 25 mei 1999 ingesteld door                         vereiste aantal Commissieleden aanwezig was. Het Gerecht
Thyssen Stahl AG tegen het arrest van het Gerecht van                     heeft de desbetreffende klacht derhalve ten onrechte ver-
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede                      worpen en heeft de artikelen 5 en 6 van het Reglement
kamer — uitgebreid) van 11 maart 1999 in zaak T-141/94,                   van de orde van de Commissie geschonden. Eveneens ten
Thyssen Stahl AG tegen Commissie van de Europese                          onrechte is de verwerping van de klacht, dat de betekende
                       Gemeenschappen                                     versie van de beschikking niet conform artikel 16 van het
                                                                          Reglement van orde van de Commissie was gewaarmerkt.
                                                                          Het Gerecht ziet voorbij aan het doel van het geldigheids-
                     (Zaak C-194/99 P) (*)
                                                                          vermoeden voor gemeenschapshandelingen; dit vermoe-
                                                                          den staat nietigverklaring niet in de weg in geval van
                        (1999/C 299/04)                                   schending van wezenlijke vormvoorschriften bij de tot-
                                                                          standkoming van een besluit.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 25 mei 1999 hogere voorziening ingesteld door Thyssen              — Schending van de artikelen 65, lid 1, en 33 EGKS-Verdrag.
Stahl AG, vertegenwoordigd door F. Montag van Freshfields                 Het Gerecht heeft enerzijds de informatie-uitwisseling
Deringer, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te             als een zelfstandige inbreuk op het mededingingsrecht
Luxemburg bij A. May, advocaat aldaar, tegen het arrest van het           aangemerkt, daarmee duidelijk afwijkend van de Commis-
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                  siebeschikking (schending van artikel 33 EGKS-Verdrag).
(Tweede kamer - uitgebreid) van 11 maart 1999 in zaak                     Anderzijds heeft het artikel 65, lid 1, EGKS-Verdrag ge-
T-141/94, Thyssen Stahl AG tegen Commissie van de Europese                schonden inzoverre het de monitoring van ordres en
Gemeenschappen.                                                           leveringen ten onrechte als zelfstandige inbreuk heeft
                                                                          beschouwd zonder echter het mededingingsverstorende
                                                                          karakter van deze loutere informatie-uitwisseling juridisch
Requirante concludeert dat het den Hove behage:                           correct te kunnen funderen. Tenslotte heeft het miskend,
                                                                          dat de betrokken informatie-uitwisseling in het kader van
                                                                          het door de Commissie tussen 1 juli 1998 en 20 juni
1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer             1990 op grond van beschikking 2448/88 ingevoerde
    — uitgebreid) van 11 maart 1999 in zaak T-147/94 te                   toezichtsysteem en van de programma’s vooruitzichten
    vernietigen voor zover een geldboete van 4,4 miljoen euro             die daartoe moesten worden opgesteld, noodzakelijk was
    voor rekwirante is bepaald (punt 1 van het dictum), haar              en derhalve bestanddeel was van een door DG III objectief
    beroep is verworpen (punt 2 van het dictum) en zij in haar            bevorderde situatie waarmee het rekening had behoren te
    eigen kosten alsmede in de helft van die van de Commissie             houden bij de kwalificatie van de omstreden gedraging als
    is verwezen (punt 3 van het dictum);                                  inbreuk op het mededingingsrecht.
 ---pagebreak--- 16.10.1999            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 299/5
    Bij de toepassing van de prijsafspraken van artikel 65,           Middelen en voornaamste argumenten
    lid 1, EGKS-Verdrag is het Gerecht eveneens geheel voorbij-
    gegaan aan de bijzonderheden van de „normale werking
    van de mededinging” in de zin van deze bepaling. Nochtans         De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
    heeft het aanvaard, dat DG III de „normale werking van de         die in zaak C-194/99 P, met uitzondering van die vermeld in
    mededinging” kon wijzigen en meer in het bijzonder de             het eerste streepje van de mededeling van die zaak.
    ondernemingen ruimte kon bieden om van gedachten te
    wisselen over prijsprognoses. Het had dan ook vervolgens
    moeten toetsen, of de betrokken praktijken binnen die             (*) Zie zaak C-199/99 P, PB C 204 van 17.7.1999, blz. 32.
    speelruimte vielen, aangezien bij een bevestigend antwoord
    geen sprake van een inbreuk op artikel 65, lid 1, EGKS-
    Verdrag was.
— Rechtsfouten bij de bepaling van de geldboete.
— Schending van artikel 6 van het Europees Verdrag tot
    bescherming van de rechten van de mens wegens de te
    lange duur van de procedure voor het Gerecht.                     Hogere voorziening, op 25 mei 1999 ingesteld door
                                                                      Siderúrgica Aristrain Madrid S.L. tegen het arrest van het
(*) Zie zaak C-199/99 P, PB C 204 van 17.7.1999, blz. 32.             Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                      pen (Tweede kamer — uitgebreid) van 11 maart 1999 in
                                                                      zaak T-156/94, Siderúrgica Aristrain Madrid S.L. tegen
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak C-196/99 P) (*)
Hogere voorziening, op 25 mei 1999 ingesteld door                                             (1999/C 299/06)
Krupp Hoesch Stahl AG tegen het arrest van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
(Tweede kamer —uitgebreid) van 11 maart 1999 in                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
zaak T-147/94, Krupp Hoesch Stahl AG tegen Commissie                  op 25 mei 1999 hogere voorziening ingesteld door Siderúrgica
              van de Europese Gemeenschappen                          Aristrain Madrid S.L., vertegenwoordigd door A. Creus, ad-
                                                                      vocaat te Barcelona, en N. Lacalle Mangas, advocaat te Madrid,
                     (Zaak C-195/99 P) (*)                            domicilie gekozen hebbende bij het advocatenkantoor Cuatre-
                                                                      casas, Avenue d’Auderghem 78, Brussel, tegen het arrest van
                                                                      het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                        (1999/C 299/05)
                                                                      pen (Tweede kamer — uitgebreid) van 11 maart 1999 in
                                                                      zaak T-156/94, Siderúrgica Aristrain Madrid S.L. tegen Com-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            missie van de Europese Gemeenschappen.
op 25 mei 1999 hogere voorziening ingesteld door Krupp
Hoesch Stahl AG, vertegenwoordigd door F. Montag van
Freshfields Deringer, advocaten te Brussel, domicilie gekozen         Requirante concludeert dat het den Hove behage:
hebbende te Luxemburg bij A. May, advocaat aldaar, tegen het
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese              I.  het arrest van het Gerecht van 11 maart 1999 in zaak
Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 11 maart                   T-156/94 (1) wegens alle of enkele van de aangegeven
1999 in zaak T-147/94, Krupp Hoesch Stahl AG tegen                        fouten te vernietigen en hieruit, ongeacht of het Hof zelf
Commissie van de Europese Gemeenschappen.                                 de zaak afdoet of terugverwijst naar het Gerecht, alle
                                                                          gevolgen rechtens te trekken, en in het bijzonder:
Requirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                          1. het bestreden arrest te vernietigen voorzover het
1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer                  Gerecht de beschikking niet wegens onjuiste toepassing
    — uitgebreid) van 11 maart 1999 in zaak T-147/94 te                        en uitlegging van artikel 65 EGKS-Verdrag in strijd
    vernietigen voor zover een geldboete van 9 000 euro voor                   heeft geoordeeld met het gemeenschapsrecht, en op
    rekwirante is bepaald (punt 1 van het dictum), haar beroep                 deze grond de beschikking nietig te verklaren;
    is verworpen (punt 2 van het dictum) en zij in haar eigen
    kosten alsmede in de helft van die van de Commissie is                2. de zaak af te doen wanneer deze in staat van wijzen is,
    verwezen (punt 3 van het dictum).                                          of anders terug te verwijzen naar het Gerecht, zodat
                                                                               op de onderstaande gronden wordt beslist en bijgevolg
2. de artikelen 1, 3 en 4 van beschikking K (94) 321 endg.                     de beschikking nietig wordt verklaard voorzover zij op
    van de Commissie van 16 februari 1994 inzake een                           deze gronden berust, of, subsidiair, de aan rekwirante
    procedure op grond van het EGKS-Verdrag betreffende                        opgelegde boete wordt verlaagd:
    overeenkomsten en onderling samenhangende gedragin-
    gen van Europese balkenproducenten nietig te verklaren;
                                                                               — hoofdelijk verbondenheid;
3. de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure
    in eerste aanleg en in hogere voorziening.                                 — motiveringsfouten;


title: Zaak C-151/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social Único de Algeciras (Spanje) op 28 april 2009 — Federación de Servicios Públicos de la UGT (UGT-FSP)/Ayuntamiento de la Línea de la Concepción, María del Rosario Vecino Uribe e.a. en Ministerio Fiscal

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social Único de Algeciras (Spanje) op 28 april 2009 — Federación de Servicios Públicos de la UGT (UGT-FSP)/Ayuntamiento de la Línea de la Concepción, María del Rosario Vecino Uribe e.a. en Ministerio Fiscal
   (Zaak C-151/09)
   2009/C 167/05
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social Único de Algeciras

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Federación de Servicios Públicos de la UGT (UGT-FSP)

      Verwerende partijen: Ayuntamiento de la Línea de la Concepción, María del Rosario Vecino Uribe e.a. en Ministerio Fiscal

      Prejudiciële vraag

   Is aan de voorwaarde van het voortbestaan als eenheid, als bedoeld in artikel 6, lid 1, van richtlijn 2001/23/EG (1) van 12 maart 2001, voldaan wanneer (zoals in het hoofdgeding het geval is) een gemeente, na de overname van een aantal concessieovereenkomsten voor openbare diensten, de werknemers die bij de ondernemingen in dienst waren die tot dan toe die concessies hielden, in haar dienst neemt en tewerkstelt, terwijl al die werknemers (zonder één enkele uitzondering) nog steeds dezelfde arbeidsplaatsen en dezelfde functies hebben als vóór de overname en op dezelfde werkplekken en onder het gezag van dezelfde rechtstreeks leidinggevenden (hun meerderen) werkzaam zijn, hoegenaamd zonder wijziging in hun arbeidsvoorwaarden, behoudens het feit dat hun hoogstverantwoordelijken (boven de voormelde leidinggevenden geplaatsten) thans de ter zake verantwoordelijke publieke ambtsdragers zijn (wethouders of de burgemeester).

      (1)  Inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (PB L 82, blz. 16).


title: Zaak C-440/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — Uitgebreid) van 11 juli 2007 in zaak T-351/03, Schneider Electric SA/Commissie

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/19

         Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — Uitgebreid) van 11 juli 2007 in zaak T-351/03, Schneider Electric SA/Commissie
   (Zaak C-440/07 P)
   (2008/C 22/38)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Petite en F. Arbault, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Schneider Electric SA, Bondsrepubliek Duitsland, Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 11 juli 2007 in zaak T-351/03, Schneider Electric SA/Commissie;

               —

               verwijzing van Schneider Electric SA in alle kosten van de Commissie.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante, die er vooreerst aan herinnert dat voor niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap aan drie cumulatieve voorwaarden moet zijn voldaan, te weten een onrechtmatige gedraging, daadwerkelijk geleden schade en een rechtstreeks causaal verband tussen de onrechtmatige gedraging en de schade, roept zeven middelen in ter ondersteuning van haar hogere voorziening.
   Met haar eerste middel betoogt de Commissie dat het Gerecht, door vast te stellen dat zij had nagelaten om in de mededeling van punten van bezwaar van 3 augustus 2001 het verwijt van verbinding van de posities van Schneider en Legrand te vermelden en daarnaast dat het opnemen van deze vermelding „geen bijzondere technische moeilijkheid” opleverde, geen acht heeft geslagen op de kracht van het gewijsde, materieel onjuiste vaststellingen heeft gedaan, aan de aan zijn oordeel voorgelegde bewijzen een vertekend beeld heeft gegeven en heeft verzaakt aan de verplichting om zijn arresten met redenen te omkleden.
   Met haar tweede middel betoogt de Commissie dat het Gerecht de feiten onjuist heeft gekwalificeerd, het recht verkeerd heeft toegepast en zijn motiveringsplicht heeft geschonden door te oordelen dat de procedurele onregelmatigheid die is vastgesteld in het arrest van 22 oktober 2002, Schneider Electric/Commissie (T-310/01), een „voldoende ernstige” schending oplevert van een rechtsregel die beoogt particulieren rechten toe te kennen.
   Met haar derde middel beweert de Commissie dat het Gerecht tot materieel onjuiste vaststellingen is gekomen, aan bewijzen een vertekend beeld heeft gegeven, de betrokken feiten onjuist heeft gekwalificeerd en het recht onjuist heeft toegepast door te oordelen dat er een „voldoende rechtstreeks causaal verband” bestaat tussen de onrechtmatige gedraging en het tweede onderdeel van de schade, te weten de vroegtijdige beëindiging van de onderhandelingen tussen Schneider en Wendel-KKR over de overnameprijs voor Legrand SA.
   Met haar vierde middel verwijt de Commissie het Gerecht schending van de op hem rustende motiveringsplicht wegens tegenstrijdige overwegingen in zijn redenering betreffende het causale verband tussen de onrechtmatige gedraging en de verschillende vastgestelde schade-elementen.
   Met haar vijfde middel betoogt de Commissie dat het Gerecht materieel onjuiste feitelijke vaststellingen heeft gedaan, aan bewijzen een vertekend beeld heeft gegeven en het recht verkeerd heeft toegepast door niet vast te stellen dat het tweede onderdeel van de schade volledig aan Schneider moet worden toegerekend. Deze onderneming heeft immers op meerdere manieren verzaakt aan haar plicht om redelijke zorgvuldigheid te betrachten teneinde de schade te voorkomen of de omvang daarvan te beperken, meer bepaald door niet in kort geding aan de orde te stellen dat zij beweerdelijk verplicht was Legrand af te stoten, en door te besluiten deze onderneming af te stoten op een moment waarop zij daartoe geenszins verplicht was.
   Met haar zesde middel verwijt de Commissie het Gerecht dat het ultra petita uitspraak heeft gedaan, de regels ter zake van de bewijslast terzijde heeft gelaten en de rechten van de verdediging heeft geschonden door schade vast te stellen die de verzoekende onderneming niet had gesteld.
   Met haar zevende middel voert de Commissie ten slotte aan dat het Gerecht het recht verkeerd heeft toegepast door Schneider compensatoire interesten toe te kennen vanaf het ontstaan van het tweede onderdeel van de schade, te weten 10 december 2002.


title: Zaak C-161/14: Beroep ingesteld op 4 april 2014 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/14

         Beroep ingesteld op 4 april 2014 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-161/14)
   2014/C 212/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Soulay en M. Clausen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               1)

               te verklaren dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door

                           —

                           een verlaagd btw-tarief toe te passen op diensten van installatie van „energiebesparend materiaal” en op leveringen van „energiebesparend materiaal” door degene die dit materiaal installeert in woningen, voor zover deze leveringen niet kunnen worden beschouwd als „levering, bouw, renovatie en verbouwing van in het kader van het sociaal beleid verstrekte huisvesting” voor de toepassing van categorie 10 van bijlage III bij de btw-richtlijn (1),

                           —

                           een verlaagd btw-tarief toe te passen op diensten van installatie van „energiebesparend materiaal” en op leveringen van „energiebesparend materiaal” door degene die dit materiaal installeert in woningen, voor zover deze leveringen buiten het bereik van renovatie en herstel van particuliere woningen voor de toepassing van categorie 10 bis van bijlage III bij de btw-richtlijn vallen,

                           —

                           een verlaagd btw-tarief toe te passen op diensten van installatie van „energiebesparend materiaal” en op leveringen van „energiebesparend materiaal” door degene die dit materiaal installeert in woningen, voor zover deze diensten en leveringen, hoewel zij binnen het bereik van renovatie en herstel van particuliere woningen voor de toepassing van categorie 10 bis van bijlage III bij de btw-richtlijn vallen, betrekking hebben op materialen die een beduidend deel van de waarde van de verstrekte diensten vertegenwoordigen, de krachtens artikel 98 van de btw-richtlijn juncto bijlage III bij deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2)

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Krachtens artikel 96 van de btw-richtlijn is het normale btw-tarief dat door elke lidstaat wordt vastgesteld, met dien verstande dat het ten minste 15 % bedraagt, van toepassing op alle goederenleveringen en diensten. Een ander dan het normale tarief mag enkel worden toegepast voor zover dat door andere bepalingen van de richtlijn is toegestaan. Artikel 98 bepaalt dat de lidstaten een of twee verlaagde tarieven kunnen toepassen op de in bĳlage III bij de richtlijn genoemde goederenleveringen en diensten.
   De Commissie meent dat het stelsel van verlaagde tarieven voor leveringen van energiebesparend materiaal en de installatie daarvan in de VAT Act 1994 (wet op de belasting over de toegevoegde waarde van 1994), Section 29A, zoals neergelegd in Schedule 7A bij die Act, verder gaat dan de lidstaten in de categorieën 10 en 10 bis van bijlage III bij de btw-richtlijn is toegestaan. Deze categorieën zien op respectievelijk „levering, bouw, renovatie en verbouwing van in het kader van het sociaal beleid verstrekte huisvesting” en „renovatie en herstel van particuliere woningen, met uitzondering van materialen die een beduidend deel vertegenwoordigen van de waarde van de verstrekte diensten”.
   Het stelsel van verlaagde tarieven in het VK, zoals omschreven in Schedule 7A, deel 2, groep 2, van de VAT Act 1994, kan niet rechtstreeks worden gekoppeld aan huisvesting in het kader van sociaal beleid en treedt dus buiten het bereik dat in categorie 10 van bijlage III bij de btw-richtlijn is toegestaan.
   Door een verlaagd tarief toe te passen op diensten van installatie van „energiebesparend materiaal” en leveringen van „energiebesparend materiaal” door degene die deze installeert in woningen, voor zover deze diensten en leveringen betrekking hebben op de levering, bouw en verbouwing van woningen en zonder het aandeel van de waarde van dit materiaal in de totale waarde van de verstrekte dienst in aanmerking te nemen, gaat Schedule 7A, deel 2, groep 2, van de VAT Act 1994 verder dan het vereiste in categorie 10 bis, namelijk dat een verlaagd tarief enkel mag worden toegepast op de renovatie en het herstel van particuliere woningen, met uitzondering van materialen die een beduidend deel van de waarde van de verstrekte diensten vertegenwoordigen.

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak T-254/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 september 2007 — Fachvereinigung Mineralfaserindustrie/Commissie ( Staatssteun — Maatregelen ter bevordering van gebruik van isolatiemateriaal uit duurzame grondstoffen — Beschikking waarbij steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Procedure van voorafgaand onderzoek — Beroep tot nietigverklaring — Beroepsvereniging — Begrip belanghebbende als bedoeld in artikel 88, lid 2, EG — Middelen inzake gegrondheid van beschikking — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/47

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 september 2007 — Fachvereinigung Mineralfaserindustrie/Commissie
   (Zaak T-254/05) (1)

   („Staatssteun - Maatregelen ter bevordering van gebruik van isolatiemateriaal uit duurzame grondstoffen - Beschikking waarbij steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Procedure van voorafgaand onderzoek - Beroep tot nietigverklaring - Beroepsvereniging - Begrip belanghebbende als bedoeld in artikel 88, lid 2, EG - Middelen inzake gegrondheid van beschikking - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2007/C 269/84)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Fachvereinigung Mineralfaserindustrie eV Deutsche Gruppe der Eurima — European Insulation Manufacturers Association (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Schmidt-Kötters, D. Uwer en K. Najork, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: V. Kreuschitz, gemachtigde)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en C. Schulze-Bahr, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2005) 379 van de Commissie van 11 februari 2005 betreffende staatssteun N 260b/2004 (Duitsland — Verlenging van het programma ter bevordering van het gebruik van isolatiemateriaal uit duurzame grondstoffen)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Fachvereinigung Mineralfaserindustrie eV Deutsche Gruppe der Eurima — European Insulation Manufacturers Association wordt verwezen in de eigen kosten alsmede in de kosten die de Commissie zijn opgekomen.

               3)

               De Bondsrepubliek Duitsland zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 229 van 17.9.2005.


title: Beroep, op 22 februari 1995 ingesteld door Asland SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-55/95)

text:
13 . 5 . 95            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 119/19
Middelen en voornaamste argumenten                                           fundamentele vrijheden: Volgens verzoekster is de door
                                                                             de Commissie op het gebied van het mededingingsrecht
Verzoekster betoogt, dat de haar verweten inbreuken op                       gevolgde procedure een procedure die tot de oplegging
artikel 85 op een inhoudelijke onjuiste beoordeling van de                   van sancties kan leiden. Die procedure zou derhalve
feiten berusten en dat de beschikking gebrekkig is wegens                    met dezelfde procedurele waarborgen moeten zijn
kennelijke dwaling.                                                          omkleed als een strafrechtelijke procedure, zoals ook in
                                                                             het administratieve recht van de onderscheiden Lid
Voorts, of subsidiair, betoogt verzoekster, dat de Commis                   Staten wordt erkend. Naar Gemeenschapsrecht is de
sie wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden:                           Commissie echter het orgaan dat zowel het onderzoek
                                                                             leidt als de uiteindelijke beslissing neemt. Zij is dus
— de beschikking is niet naar behoren met redenen                            bevoegd de in de procedure betrokken ondernemingen
    omkleed, en/of                                                           dwingende sancties op te leggen, zodat de gevolgde
                                                                             procedure niet objecief is, hetgeen een schending
— verzoekster is niet naar behoren in de gelegenheid                         oplevert van artikel 6 van genoemd verdrag.
    gesteld, haar opmerkingen kenbaar te maken, voor
    zover sommige in de beschikking vastgestelde inbreuken             II. Schending van de rechten van de verdediging: Verzoek
    niet waren vermeld in de mededeling van de punten van                    ster stelt, dat tijdens de administratieve procedure haar
     bezwaar, waarvan verzoekster in de administratieve                      rechten zijn geschonden, voor zover
    procedure in kennis is gesteld.                                          1 , zij geen toegang heeft gehad tot het volledige
                                                                                dossier;
                                                                             2 , de tegen haar in aanmerking genomen punten van
                                                                                bezwaar niet naar behoren zijn gepreciseerd;
                                                                             3 , de beschikking nieuwe bezwaarpunten bevat5 die
Beroep, op 22 februari 1995 ingesteld door Asland SA tegen                        afwijken van die welke in de mededeling van de
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                                  punten van bezwaar tegen verzoekster naar voren
                         ( Zaak T-55/95 )                                         zijn gebracht.
                           ( 95/C 119/41 )                            III. Ontoereikende motivering van de beschikking: Ver
                                                                             zoekster voert aan, dat de feitelijke en juridische
                      (Procestaai: Spaans)                                   overwegingen waarop de beschikking is gebaseerd,
                                                                             door de Commissie niet op duidelijke en coherente
                                                                             wijze naar voren zijn gebracht, zodat noch zijzelf noch
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                    het Gerecht in staat is, de elementen waaruit de
schappen is op 22 februari 1995 beroep ingesteld tegen                       redenering van de Commissie is opgebouwd, te ken
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Asland                         nen .
SA, gevestigd te Barcelona, vertegenwoordigd door A. Creus
Carreras, advocaat te Barcelona, A. Hierro Hernândez                  IV. Onjuiste toepassing van artikel 85 , lid 1 , van het
Mora, advocaat te Madrid, en X. Ruiz Calzado, advocaat te                    EG-Verdrag op verzoeksters gedragingen:
Barcelona, domicilie gekozen hebbende te Brussel bij het                      1 . Verzoekster is in de eerste plaats van mening, dat de
advocatenkantoor Cuatrecasas, Avenue d'Auderghem 78 .                             Commissie te haren aanzien de feiten niet op juiste
                                                                                wijze heeft vastgesteld, daar het verwijt, dat zij zou
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                               hebben deelgenomen aan de vermeende „ Cembu
                                                                                reau-overeenkomst", uitsluitend gebaseerd is op
— geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren beschikking ( 94)                    haar - aangetoonde - aanwezigheid op een bijeen
     3077 def. van de Commissie van 30 november 1994;                             komst die voorafging aan die waarop de „ Euro
                                                                                pean Task Force " werd opgericht, en op de
— subsidiair, voor het geval genoemde beschikking geheel                          ongefundeerde veronderstelling, dat zij ook wel zal
     of gedeeltelijk in stand zou blijven, de in artikel 9 ervan                  hebben deelgenomen aan de volgende bijeenkomst
     aan verzoekster opgelegde geldboete in te trekken,                           van dat forum.
     althans aanzienlijk te verlagen;                                      . 2. Verzoekster stelt in de tweede plaats, dat de
                                                                                juridische beoordelingen waartoe de Commissie op
— de Commissie in de proceskosten te verwijzen en te                              basis van dergelijke, niet bewezen feiten is geko
     veroordelen tot terugbetaling aan verzoekster van alle                       men, volledig ongegrond zijn, daar niet is aange
     kosten en interessen die op haar zijn gevallen in verband                    toond dat zij door het bijwonen van de in mei 1986
     met de financiering of de eventuele betaling, van de                         te Rome gehouden bijeenkomst inbreuk heeft ge
     geldboete of een deel daarvan.                                               maakt op artikel 85, lid 1 , van het EG-Verdrag.
                                                                       V. Subsidiair en met betrekking tot de aan haar opgelegde
Middelen en voornaamste argumenten                                           geldboete stelt verzoekster:
Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende                     1 . Ontoereikende motivering van de boete.
middelen aan:
                                                                              2. Onjuiste toepassing van artikel 15 , lid 2, van
                                                                                Verordening nr. 17 op verzoeksters gedragingen.
  I. Schending van artikel 6 van het Europees Verdrag tot
       bescherming van de rechten van de mens en de                           3 . Schending van het gelijkheidsbeginsel.
 ---pagebreak--- Nr . C 119/20        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13 . 5 . 95
      4. Schending van het beginsel van gelijke behandeling             ii) de berekening van de aan verzoekster opgelegde
          van de ondernemingen met betrekking tot de op de                   boete, met name de ontwerpbeschikkingen die de
          geldboeten toepasselijke wisselkoers van de Ecu:                   Commissie aan het Raadgevend Comité heeft voor
                                                                             gelegd, waarin naar verluidt, zonder dat verzoekster
                                                                             dit kan bewijzen, de volgende paragraaf voorkomt
                                                                             (die in de beschikking ontbreekt):
                                                                             «Account should be taken of the Greek producers '
Beroep, op 23 februari 1995 ingesteld door Heracles                          argument that they were constrained by circumstan
General Cement Company tegen Commissie van de Euro                          ces to sign the contracts with certain European
                    pese Gemeenschappen                                      producers on the sale of cement and clinker.
                       (Zaak T-57/95 )                                       Consequently, the Commission considers that it
                                                                             should not impose fines on Titan and Heracles in
                         ( 95/C 119/42 )
                                                                             respect of the agreements and concerted practices
                                                                             relating to the purchases of Greek cement and
                     (Procestaai: Engels)                                    clinker referred to in point 56 .";
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           — de Commissie in de kosten te verwijzen.
schappen is op 23 februari 1995 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Heracles General Cement Company, vertegenwoordigd                   Middelen en voornaamste argumenten
door K. Loukopoulos, S. Farr en C. Walker, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Stoffel,
Rue Willy Georgen 8 .                                               1 . De beschikking van de Commissie is vastgesteld in strijd
                                                                        met een aantal wezenlijke procedurele vereisten, inzon
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     derheid het recht op een eerlijk proces.
— krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag de wettigheid            2. Verzoekster is niet naar behoren in de gelegenheid
    van de beschikking van de Commissie van 30 november                 gesteld, haar standpunt kenbaar te maken over de tegen
    1994 (*) na te gaan en deze krachtens artikel 174 van het           haar aangevoerde bezwaren waarmee de Commissie
    EG-Verdrag nietig te verklaren wegens schending van                 bekend was. Noch verzoeksters antwoord op de mede
    het EG-Verdrag en van de voorschriften ter uitvoering               deling van de punten van bezwaar, noch de onderdelen
    daarvan en wegens schending van wezenlijke vormvoor                van het verslag van de hoorzitting die betrekking hebben
    schriften;                                                          op opmerkingen van verzoekster, zijn binnen de Com
                                                                        missie vanuit het Grieks vertaald. Bijgevolg zijn de door
— krachtens artikel 172 van het EG-Verdrag de aan                       verzoekster in deze documenten aan de orde gestelde
    verzoekster opgelegde boete in te trekken dan wel                   kwesties niet naar behoren in aanmerking genomen.
    aanzienlijk te verlagen:
     i) de boete in te trekken, indien het Gerecht het              3 . De Commissie heeft haar beschikking vastgesteld in
        verzoekschrift krachtens artikel 173 gegrond ver               strijd met artikel 190 van het EG-Verdrag. De Commis
        klaart;                                                         sie heeft geen afdoende redengeving aangevoerd voor
                                                                        haar voornaamste conclusies, inzonderheid dat
    ii) de boete niettemin aanzienlijk te verlagen, indien het
         Gerecht de beschikking geheel of gedeeltelijk in               — de diverse afspraken waarbij verzoekster partij was,
        stand mocht laten;                                                   „ één enkele en continue overeenkomst" vormde;
— de Commissie krachtens de artikelen 65 en 66 van het
    Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te                  — verzoekster „ indirect" heeft deelgenomen aan de
    gelasten, alle voor leden of ambtenaren van de Commis                   Cembureau-overeenkomst;
    sie opgestelde interne nota's, memoranda en ontwerp
    documenten, verslagen van vergaderingen van de Com                 — de overeenkomsten waarbij verzoekster speciaal
    missie en adviezen van het Raadgevend Comité voor                        betrokken was (Holderbank, Lafarge, CBR) tot doel
    mededingingsregelingen en economische machtsposities                     hadden, directe verkopen door verzoekster op de
    over te leggen met betrekking tot:                                       Europese markt te voorkomen.
     i) de verspreiding van verzoeksters verweerschrift,
        zoals uiteengezet in haar antwoord op de medede            4. De beschikking van de Commissie is vastgesteld in strijd
        ling van de punten van bezwaar en het verslag van de            met het communautaire grondbeginsel van non-discri
        hoorzitting, binnen de Commissie en het Raadge                 minatie, doordat de Commissie heeft verzuimd verzoek
        vend Comité voor medededingingsregelingen en                    sters situatie individueel te beoordelen, ondanks het feit
        economische machtsposities, in andere taalversies               dat verzoeksters situatie radicaal verschilde van die van
        dan de originele Griekse versie;                                de overige adressaten van de beschikking.


title: Zaak T-23/03: Beroep, op 29 januari 2003 ingesteld door CAS Succhi di Frutta tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
5.4.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 83/23
Beroep, op 29 januari 2003 ingesteld door CAS Succhi di                 In de bestreden beschikking stelt de Commissie zich onder
Frutta tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     meer op het standpunt, dat 32 ATR 1-formulieren onecht
                               pen                                      zijn. Het verzoek om kwijtschelding van het bedrag van
                                                                        3 296 190 371,00 LIT heeft zij afgewezen.
                         (Zaak T-23/03)
                                                                        Volgens verzoekster is het afwijzende deel van de beschikking
                         (2003/C 83/51)                                 van de Commissie nietig doordat de Commissie het recht op
                                                                        inzage in het dossier heeft miskend. Verzoekster is namelijk
                        (Procestaal: Duits)                             geen inzage verleend in alle op dit geval betrekking hebbende
                                                                        relevante stukken.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Verzoekster betoogt voorts, dat de Commissie de ingevolge
schappen is op 29 januari 2003 beroep ingesteld tegen                   artikel 239 van het Douanewetboek op haar rustende verplich-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door CAS                       ting tot kwijtschelding/teruggaaf voor de beweerdelijk onechte
Succhi di Frutta, gevestigd te Verona (Italië), vertegenwoordigd        ATR 1-formulieren heeft geschonden. Deze 32 formulieren
door D. Ehle, advocaat.                                                 zijn namelijk met medeweten en onder medewerking van de
                                                                        bevoegde Turkse autoriteiten ingevuld en geregistreerd en bij
                                                                        de uitklaring van de waar aan de exporteur overhandigd,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     waarbij bekend was dat de opgegeven oorsprong wellicht
                                                                        onjuist was.
—     de beschikking van de Commissie van 18 oktober 2002
      (REC 10/01) nietig te verklaren voorzover de Commissie
      voor 32 importen die werden begeleid door de 32 indi-             Voorts heeft de Commissie artikel 220, lid 2, sub b, van
      vidueel ingevulde ATR 1-formulieren, kwijtschelding res-          het Douanewetboek geschonden op grond dat de Turkse
      pectievelijk terugbetaling van nageheven invoerheffingen          douaneautoriteiten wisten, althans redelijkerwijs hadden moe-
      ten bedrage van 3 296 190 371,00 LIT heeft geweigerd;             ten weten, dat de partijen waren waarvoor de 32 ATR 1-
                                                                        formulieren waren afgegeven, niet van Turkse oorsprong
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                           waren. Verzoekster heeft bij de invoer van de waren te goeder
                                                                        trouw gehandeld en wist niet dat de Turkse autoriteiten
                                                                        verkeerd hadden gehandeld.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        (1 ) Verordening (EEG) nr. 4115/86 van de Raad van 22 december
                                                                             1986 betreffende de invoer in de Gemeenschap van landbouwpro-
                                                                             ducten van oorsprong uit Turkije (PB L 380, blz. 16).
Bij verordening (EEG) nr. 4115/86 (1) zijn voor de in bijlage II
bij het EEG-Verdrag genoemde goederen van oorsprong uit
Turkije met enkele uitzonderingen de douanerechten opge-
heven.
Verzoekster, een Italiaanse onderneming die onder meer
ingevoerd vruchtensapconcentraat verwerkt, bracht tussen
5 april 1995 en 20 november 1997 appel- en perensapconcen-              Beroep, op 28 januari 2003 ingesteld door Marco di
traten in het vrije verkeer waarvan als herkomst en oorsprong           Stefano tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
Turkije werd opgegeven. Volgens verzoekster werden de                                                    pen
verschepingen begeleid door de vereiste documenten, waaron-
der ook de ATR 1-formulieren. In 1998 werd verzoekster door
de douane te Ravenna geconfronteerd met een lijst betreffende                                      (Zaak T-25/03)
ATR 1-formulieren. Op grond van verificaties bij de Turkse
douaneautoriteiten van de echtheid en de juistheid van de
formulieren werd verzoekster verweten, appelsapconcentraten                                        (2003/C 83/52)
met vervalste ATR 1-formulieren te hebben ingevoerd. Tegelij-
kertijd werden de invoerrechten van verzoekster nageheven.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Tegen de door de bevoegde douaneautoriteiten te Ravenna
gegeven beschikkingen heeft verzoekster bezwaar aangete-
kend. Tevens heeft zij een verzoek om kwijtschelding ingediend          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
krachtens de artikelen 220, lid 2, sub b, en 239 van het                schappen is op 28 januari 2003 beroep tegen Commissie van
communautair douanewetboek. De Italiaanse autoriteiten heb-             de Europese Gemeenschappen ingesteld door Marco di Stefano,
ben de beslissing over de kwijtschelding van de nageheven               wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden
invoerrechten aan de Commissie voorgelegd.                              en G. Verbrugge, advocaten.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 19 februari 1998 in zaak C-8/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming - Richtlijn 90/434/EEG) - Niet-omzetting)

text:
11.4.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 113/5
                   ARREST VAN HET HOF                                                  ARREST VAN HET HOF
                         (Vijfde Kamer)                                                      (Zesde Kamer)
                      van 19 februari 1998                                                van 19 februari 1998
  in zaak C-318/96 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing                  in zaak C-8/97: Commissie van de Europese
   van het Verwaltungsgerichtshof): SPAR Österreichische                    Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (1)
      Warenhandels AG tegen Finanzlandesdirektion für
                           Salzburg (1)                             (Niet-nakoming Ð Richtlijn 90/434/EEG) Ð Niet-omzet-
                                                                                ting)
(Artikel 33 van de Zesde Richtlijn Ð Omzetbelasting Ð
Bijdrage aan apparaatskosten van kamers van koophandel                                        (98/C 113/12)
                      (¹Kammerumlageº))
                          (98/C 113/11)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
                       (Procestaal: Duits)
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    In zaak C-8/97, Commissie van de Europese Gemeen-
In zaak C-318/96, betreffende een verzoek aan het Hof               schappen (gemachtigde: D. Gouloussis), tegen Helleense
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Verwal-            Republiek (gemachtigden: P. Skandalou en N. Dafniou),
tungsgerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig              betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Helleense
geding tussen SPAR Österreichische Warenhandels AG                  Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de wette-
tegen Finanzlandesdirektion für Salzburg, om een prejudi-           lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en,
cieÈle beslissing over de uitlegging van de artikelen 17 en         subsidiair, aan de Commissie mee te delen, die nodig zijn
33 van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van                   om te voldoen aan Richtlijn 90/434/EG van de Raad van
17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevin-            23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale
gen der lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeenschap-              regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aan-
pelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:            delenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschil-
uniforme grondslag (PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1),                lende lidstaten (PB L 225 van 20.8.1990, blz. 1), de krach-
heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: C.            tens het EG-Verdrag en genoemde richtlijn op haar rus-
Gulmann, kamerpresident, D. A. O. Edward, J.-P. Puisso-             tende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
chet (rapporteur), P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-         (Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm,
generaal: S. Alber; griffier: L. Hewlett, administrateur, op        kamerpresident, R. Schintgen, P. J. G. Kapteyn, J. L. Mur-
19 februari 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum              ray en G. Hirsch (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:
luidt als volgt:                                                    P. LeÂger; griffier: R. Grass, op 19 februari 1998 een arrest
                                                                    gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei
1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
                                                                    1. Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stel-
                                                                         bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
sel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
                                                                         zijn om te voldoen aan Richtlijn 90/434/EEG van de
grondslag, en in het bijzonder artikel 17, lid 2, en
                                                                         Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappe-
artikel 33 daarvan, staat niet in de weg aan een bijdrage
                                                                         lijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng
van het type van de Kammerumlage bedoeld in § 57,
                                                                         van activa en aandelenruil met betrekking tot vennoot-
leden 1Ð6, Handelskammergesetz, die verschuldigd is
                                                                         schappen uit verschillende lidstaten, is de Helleense
door de leden van de kamers van koophandel waarvan de
                                                                         Republiek de krachtens artikel 12, lid 1, van die richt-
omzet een bepaald bedrag overschrijdt, die in beginsel
                                                                         lijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
wordt berekend op basis van de belasting over de toege-
voegde waarde die deel uitmaakt van de prijs van aan hen
geleverde goederen en diensten, en die niet van de door
hen wegens hun handelstransacties verschuldigde belasting           2. De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.
over de toegevoegde waarde aftrekbaar is.
                                                                    (1) PB C 94 van 22.3.1997.
(1) PB C 336 van 9.11.1996.


title: Zaak C-42/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 januari 2012 door Václav Hrbek tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 15 november 2011 in zaak T-434/10, Václav Hrbek/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/17

         Hogere voorziening ingesteld op 27 januari 2012 door Václav Hrbek tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 15 november 2011 in zaak T-434/10, Václav Hrbek/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-42/12 P)
   2012/C 98/29
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Václav Hrbek (vertegenwoordiger: M. Sabatier, advocate)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Outdoor Group Ltd (The)

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening toewijzen en dus het arrest van het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-434/10 in zijn geheel vernietigen overeenkomstig artikel 61 van het Statuut van het Hof van Justitie en artikel 113 van het Reglement voor de procesvoering;

               —

               de zaak definitief afdoen — indien de zaak in staat van wijzen is — door de beslissing van de oppositieafdeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 29 september 2009 betreffende oppositie nr. B 1 276 692, en de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 juli 2010 in zaak R 1441/2009-2 te vernietigen en verweerders te verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en voor het Hof van Justitie en van de oppositieprocedure bij het BHIM, overeenkomstig artikel 122 van het Reglement voor de Procesvoering, en

               —

               subsidiair, indien de zaak niet in staat van wijzen is, de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg terugverwijzen met het oog op een uitspraak overeenkomstig de door het Hof van Justitie bepaalde bindende criteria.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van zijn hogere voorziening voert rekwirant aan dat het bestreden arrest artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (1) (hierna: „verordening inzake het gemeenschapsmerk”), zoals gewijzigd (vervangen bij verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (2), die op 13 april 2009 in werking is getreden), onjuist heeft uitgelegd en toegepast.

                  Rekwirant stelt dat het Gerecht de betrokken merken niet heeft onderzocht op basis van de criteria van „globale beoordeling” en „totaalindruk”.

               Het Gerecht heeft voormeld beginsel niet toegepast, aangezien het zijn beoordeling uitsluitend heeft gebaseerd op het feit dat de betrokken merken het element „ALPINE” gemeenschappelijk hebben. Het heeft enkel gesteld dat de twee vergeleken merken overeenstemmen, omdat zij het woordelement „ALPINE” gemeen hebben, en heeft de tekens niet in hun geheel onderzocht en
                     niet uiteengezet
                   waarom de andere woord- en beeldelementen in hun geheel beschouwd niet volstaan om verwarringsgevaar uit te sluiten.

                  Rekwirant stelt dat het Gerecht in het bestreden arrest geen rekening heeft gehouden met enkele bijzonder belangrijke en relevante factoren en sommige zeer belangrijke criteria niet juist heeft toegepast, in het bijzonder het gebrek aan onderscheidend vermogen en het beschrijvende karakter van het woordelement „ALPINE”.

               Het Gerecht heeft geen uitspraak gedaan over de betekenis van het woord „alpine” in alle talen van de Europese Unie. Bovendien heeft het Gerecht geen rechtsgevolgen verbonden aan zijn eigen vaststellingen over de duidelijke betekenis van het woord „alpine” en heeft het niet duidelijk uitspraak gedaan over het gebrek aan onderscheidend vermogen en het beschrijvend karakter van het woord „alpine”, aangezien het heeft geoordeeld dat het vermeende geringe onderscheidend vermogen of het vermeende beschrijvend karakter van het element „alpine” niet kan uitsluiten dat er verwarringsgevaar bestaat. Het Gerecht heeft geoordeeld dat „ALPINE” het dominerende bestanddeel van beide tekens zou zijn, zonder rekening te houden met het feit dat het oudere merk ALPINE geen of althans een zeer gering onderscheidend vermogen heeft. De redenering in het bestreden arrest is tegenstrijdig, waardoor het Gerecht ten onrechte heeft vastgesteld dat de betrokken merken begripsmatig overeenstemden, zonder rekening te houden met het feit dat het oudere merk ALPINE geen of althans gering onderscheidend vermogen bezit. Een begripsmatige vergelijking van het woordelement „ALPINE” is irrelevant, aangezien het geen onderscheidend vermogen bezit.

                  Rekwirant stelt dat het Gerecht in het bestreden arrest niet de juiste rechtsgevolgen heeft verbonden aan zijn eigen vaststellingen betreffende de mate van oplettendheid van het relevante publiek.

               Zonder zichzelf tegen te spreken kon het Gerecht niet met betrekking tot skikleding, skischoenen, hoofddeksels en rugzakken stellen dat een deel van het relevante publiek bestaat uit goed geïnformeerde en bijzonder oplettende consumenten en bevestigen dat de merken overeenstemden en de waren soortgelijk waren.

                  Rekwirant stelt dat in het bestreden arrest de feiten onjuist zijn opgevat en de motiveringsplicht is geschonden met betrekking tot de vergelijking van de waren.

               Het Gerecht heeft geoordeeld dat rekwirant geen specifieke argumenten had aangevoerd die de vaststellingen van de kamer van beroep konden bestrijden. Met betrekking tot de beoordeling van de mate van soortgelijkheid van de betrokken waren en diensten kan geen rekening worden gehouden met elementen die niet zijn bewezen of niet bekend zijn. Het staat aan de opposant aan te tonen dat de waren en diensten soortgelijk zijn, en niet aan de houder van het aangevraagde gemeenschapsmerk. Het Gerecht moet een rechtsgrondslag geven voor zijn beslissing en moet zijn beslissing motiveren. Het Gerecht heeft niet vastgesteld dat de relevante waren gelijk, soortgelijk of complementair zijn op de markt, maar heeft zich enkel op beweringen gebaseerd, zonder redenen voor of voorbeelden van zijn vermoeden te geven.

      (1)  PB L 11, blz. 1.

      (2)  PB L 78, blz. 1.


title: Zaak F-44/09: Beroep ingesteld op 17 april 2009 — Knöll/Europol

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/64

         Beroep ingesteld op 17 april 2009 — Knöll/Europol
   (Zaak F-44/09)
   2009/C 180/118
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Brigitte Knöll (Hochheim am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. de Casparis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van 12 juni 2008 waarbij verzoekster is meegedeeld dat haar geen vaste functie kon worden aangeboden alsmede van het besluit van 7 januari 2009 waarbij de klacht tegen het eerste besluit is afgewezen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 12 juni 2008 waarbij verweerder verzoekster heeft meegedeeld dat hij haar geen vaste aanstelling kon aanbieden alsmede van het op de klacht genomen besluit van 7 januari 2009 waarbij verzoeksters grieven tegen het besluit van 12 juni 2008 ongegrond zijn verklaard;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten.


title: Zaak T-793/14: Beroep ingesteld op 4 december 2014 — Tempus Energy en Tempus Energy Technology/Commissie

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/21

         Beroep ingesteld op 4 december 2014 — Tempus Energy en Tempus Energy Technology/Commissie
   (Zaak T-793/14)
   (2015/C 081/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Tempus Energy Ltd (Reading, Verenigd Koninkrijk); en Tempus Energy Technology Ltd (Cheltenham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Derenne, J. Blockx, C. Ziegler en M. Kinsella, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren; en

               —

               verweerster verwijzen in haar eigen kosten en die van verzoeksters.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met hun beroep vorderen verzoeksters nietigverklaring van besluit C(2014) 5083 final van de Commissie van 23 juli 2014 in de zaak SA.35980 (2014/N-2) — Verenigd Koninkrijk, Electricity Market Reform — Capacity Market.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

               1.

               Het eerste middel is eraan ontleend dat de Commissie artikel 108, lid 2, VWEU, het beginsel van non-discriminatie, het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gewettigd vertrouwen heeft geschonden door niet de formele onderzoeksprocedure in te leiden, en dat zij de feiten onjuist heeft beoordeeld. Verzoeksters voeren het volgende aan:

                           —

                           de Commissie heeft de potentiële betekenis van vraagrespons (Demand-Side Response, hierna: „DSR”) binnen de capaciteitsmarkt van het Verenigd Koninkrijk onjuist beoordeeld;

                           —

                           de beperkingen van de looptijd van DSR-contracten die voortvloeien uit de capaciteitsmarkt zijn in strijd met het beginsel van gewettigd vertrouwen en het beginsel van non-discriminatie en gebaseerd op een onjuiste beoordeling van de feiten;

                           —

                           de eis dat DSR-bedrijven kiezen tussen transitionele of reguliere veilingen is in strijd met het beginsel van gewettigd vertrouwen en het beginsel van non-discriminatie;

                           —

                           de methodologie voor kostendekking van de capaciteitsmarkt is in strijd met het beginsel van non-discriminatie, het beginsel van gewettigd vertrouwen en het evenredigheidsbeginsel;

                           —

                           het feit dat bij de reguliere veilingen wordt gewerkt met capaciteitsincidenten van onbepaalde duur en niet van bepaalde duur is in strijd met het beginsel van non-discriminatie en het beginsel van gewettigd vertrouwen;

                           —

                           de in het kader van de capaciteitsmarkt gestelde eis van een inschrijvingsgarantie teneinde toegang te krijgen tot de veilingen is in strijd met het beginsel van non-discriminatie en het beginsel van gewettigd vertrouwen;

                           —

                           het feit dat binnen de capaciteitsmarkt niet is voorzien in een aanvullende vergoeding voor de vermindering van transmissie- en distributieverliezen met behulp van DSR is in strijd met het beginsel van non-discriminatie en het beginsel van gewettigd vertrouwen.

               2.

               Het tweede middel is eraan ontleend dat de Commissie het besluit ondeugdelijk heeft gemotiveerd.


title: Zaak T-29/12: Arrest van het Gerecht van 28 november 2012 — Bauer/BHIM — BenQ Materials (Daxon) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Daxon — Ouder gemeenschapswoordmerk DALTON — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/44

         Arrest van het Gerecht van 28 november 2012 — Bauer/BHIM — BenQ Materials (Daxon)
   (Zaak T-29/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Daxon - Ouder gemeenschapswoordmerk DALTON - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 26/85
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Erika Bauer (Schaufling, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Merz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: K. Klüpfel, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: BenQ Materials Corp. (Gueshan Toayuan, Taiwan)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 9 november 2011 (zaak R 2191/2010-2) betreffende een oppositieprocedure tussen Erika Bauer en BenQ Materials Corp.

      Dictum

               1)

               Alva Management GmbH wordt toegestaan in de plaats van Erika Bauer te treden als verzoekende partij.

               2)

               Het beroep wordt verworpen.

               3)

               Alva Management wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 17.3.2012.


title: Zaak T-86/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 6 april 2017 — Le Pen/Parlement („Kort geding — Lid van het Europees Parlement — Terugvordering door verrekening van ter dekking van de kosten van parlementaire medewerkers betaalde vergoedingen — Vordering tot opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/22

         Beschikking van de president van het Gerecht van 6 april 2017 — Le Pen/Parlement
   (Zaak T-86/17 R)
   ((„Kort geding - Lid van het Europees Parlement - Terugvordering door verrekening van ter dekking van de kosten van parlementaire medewerkers betaalde vergoedingen - Vordering tot opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 178/31)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Marion Anne Perrine Le Pen (Saint-Cloud, Frankrijk) (vertegenwoordigers: M. Ceccaldi en J.-P. Le Moigne, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: G. Corstens en S. Seyrs, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU strekkende tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 5 december 2016 dat vaststelt dat het bedrag van 298 497,87 EUR onterecht aan verzoekster was gestort en dat gelast dit bedrag bij verzoekster terug te vorderen, alsook van de ten vervolge op dat besluit vastgestelde debetnota nr. 2016-1560 van 6 december 2016.

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-159/04: Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Ioanninon van 26 november 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Carfour Marinopoulos AE en 1) Elliniko Dimosio en 2) Nomarchiaki aftodioikisi Ioanninon

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/48

         Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Ioanninon van 26 november 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Carfour Marinopoulos AE en 1) Elliniko Dimosio en 2) Nomarchiaki aftodioikisi Ioanninon
   (Zaak C-159/04)
   (2004/C 106/84)
   Bij beschikking van 26 november 2003 (ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 maart 2004) heeft het Dioikitiko Protodikeio Ioanninon in het geding tussen Carfour Marinopoulos AE en 1) Elliniko Dimosio en 2) Nomarchiaki aftodioikisi Ioanninon, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               a)

               Vormt het vereiste van de in de motivering bedoelde voorafgaande vergunning voor de verkoop van „bake-off” producten een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beperking in de zin van artikel 28 EG?

               b)

               Indien het zou worden beschouwd als een kwantitatieve maatregel, beoogt het vereiste van de voorafgaande vergunning voor het bakken van brood dan enkel een kwalitatief doel – en is het dus enkel een kwalitatieve differentiëring naar gelang van de kenmerken van het verkochte brood (geur, smaak, kleur en uitzicht van de korst) alsook de voedingswaarde ervan (arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 5 november 2002, C-325/00, Commissie/Duitsland) – of beoogt het de bescherming van de consument en de volksgezondheid tegen een eventuele wijziging van de kwaliteit (Symvoulio tis Epikrateias 3852/2002).

               c)

               Gegeven zijnde dat de voormelde beperking zonder onderscheid voor binnenlandse en communautaire producten van het type „bake-off” geldt, bestaat er een band met het gemeenschapsrecht en kan die beperking de vrije handel in genoemde producten tussen de lidstaten als dan niet rechtstreeks, daadwerkelijk of potentieel belemmeren?


title: Zaak C-240/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg — Oostenrijk) — Eleonore Prüller-Frey/Norbert Brodnig, Axa Versicherung AG [Prejudiciële verwijzing — Aansprakelijkheid van de luchtvervoerders bij ongevallen — Schadevordering — Verdrag van Montreal — Verordening (EG) nr. 2027/97 — Vlucht die gratis door de eigenaar van een onroerend goed wordt uitgevoerd met als doel dit onroerend goed aan een mogelijke koper te tonen — Verordening (EG) nr. 864/2007 — In het nationale recht voorziene rechtstreekse vordering op de verzekeraar van de wettelijke aansprakelijkheid]

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/15

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg — Oostenrijk) — Eleonore Prüller-Frey/Norbert Brodnig, Axa Versicherung AG
   (Zaak C-240/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Aansprakelijkheid van de luchtvervoerders bij ongevallen - Schadevordering - Verdrag van Montreal - Verordening (EG) nr. 2027/97 - Vlucht die gratis door de eigenaar van een onroerend goed wordt uitgevoerd met als doel dit onroerend goed aan een mogelijke koper te tonen - Verordening (EG) nr. 864/2007 - In het nationale recht voorziene rechtstreekse vordering op de verzekeraar van de wettelijke aansprakelijkheid])
   (2015/C 363/17)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesgericht Korneuburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eleonore Prüller-Frey

      Verwerende partijen: Norbert Brodnig, Axa Versicherung AG

      Dictum

               1)

               Artikel 2, lid 1, onder a) en c), van verordening (EG) nr. 2027/97 van de Raad van 9 oktober 1997 betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders met betrekking tot het luchtvervoer van passagiers en hun bagage, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 889/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 13 mei 2002, en artikel 1, lid 1, van het in Montreal op 28 mei 1999 gesloten en in naam van de Europese Unie bij besluit 2001/539/EG van de Raad van 5 april 2001 goedgekeurde verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer moeten aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat het verzoek om schadevergoeding van een persoon die, terwijl hij zich aan boord bevond van een luchtvaartuig met dezelfde start- en landingsplaats in een lidstaat en kosteloos werd vervoerd om, in het kader van een mogelijke onroerendgoedtransactie met de piloot van het luchtvaartuig, een onroerend goed vanuit de lucht te bezichtigen, fysiek letsel heeft opgelopen door het neerstorten van het luchtvaartuig, wordt behandeld op grond van artikel 17 van dat verdrag.

               2)

               Artikel 18 van verordening (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen („Rome II”) moet aldus worden uitgelegd dat in een situatie zoals in het hoofdgeding degene die schade heeft geleden, op grond van dat artikel een rechtstreekse vordering kan instellen tegen de verzekeraar van de aansprakelijke persoon, indien het recht dat van toepassing is op de niet-contractuele verbintenis in een dergelijke vordering voorziet, ongeacht hetgeen is bepaald in het door de contractspartijen gekozen recht dat van toepassing is op de verzekeringsovereenkomst.

      (1)  PB C 261 van 11.8.2014.


title: Zaak C-152/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 20 maart 2007 — Arcor AG & Co. KG/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 20 maart 2007 — Arcor AG & Co. KG/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-152/07)
   (2007/C 140/12)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Arcor AG & Co. KG

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Prejudiciële vragen
   Verzetten richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten — mededingingsrichtlijn (1) — en richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP) — interconnectierichtlijn (2) — zich ertegen dat de nationale Regulierungsbehörde (regelgevende instantie) in 2003 de exploitant van een met een openbaar telecommunicatiegebruikersnetwerk geïnterconnecteerd verbindingsnetwerk verplicht om aan de op de markt dominante exploitant van het gebruikersnetwerk een bijdrage te betalen ter compensatie van het deficit dat voor de exploitant van het gebruikersnetwerk ontstaat door de beschikbaarstelling van de local loops?
   Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
   Moet de onverenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van een dergelijke verplichting die in een nationale bepaling wordt opgelegd, door de nationale rechter in aanmerking worden genomen in het geding over de goedkeuring van de bijdrageplicht van de exploitant van het verbindingsnetwerk?

      (1)  PB L 192, blz. 10.

      (2)  PB L 199, blz. 32.


title: Zaak T-425/10: Arrest van het Gerecht van 14 december 2011 — Häfele/BHIM (Mixfront) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Mixfront — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/24

         Arrest van het Gerecht van 14 december 2011 — Häfele/BHIM (Mixfront)
   (Zaak T-425/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Mixfront - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 32/47
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Häfele GmbH & Co KG (Nagold, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Eck en J. Dönch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Schäffner, vervolgens R. Manea, en ten slotte A. Pohlmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot vernietiging van beslissing R 338/2010-1 van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 juni 2010 inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Mixfront als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Häfele GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010.


title: Zaak T-234/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2009 — Torresan/BHIM — Klosterbrauerei Weissenohe (CANNABIS) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk CANNABIS — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, en artikel 51, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, sub c, en artikel 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009] )

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/22

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2009 — Torresan/BHIM — Klosterbrauerei Weissenohe (CANNABIS)
   (Zaak T-234/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk CANNABIS - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, en artikel 51, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, sub c, en artikel 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009]”)
   2010/C 11/40
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Giampietro Torresan (Rothenburg, Zwitserland) (vertegenwoordiger: G. Recher, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Bullock en O. Montalto, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Klosterbrauerei Weissenohe GmbH & Co. KG (Weissenohe, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Masetti Zannini de Concina, M. Bucarelli en R. Cartella, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 29 juni 2006 (zaak R 517/2005-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Klosterbrauerei Weissenohe GmbH & Co. KG en Giampietro Torresan

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Giampietro Torresan wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006.


title: Zaak C-87/07: Beroep ingesteld op 15 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/25

         Beroep ingesteld op 15 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta
   (Zaak C-87/07)
   (2007/C 82/46)
   Procestaal: Maltees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en K. Xuereb, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Malta
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Malta, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/86/EG (1) van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Malta te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/86/EG in nationaal recht is op 3 december 2005 verstreken.

      (1)  PB L 251, blz. 12.


title: Zaak C-210/01: Beroep, op 22 mei 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
28.7.2001               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 212/15
3.    Ingeval de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:            nemen. Ofschoon die termijn op 15 juni 1999 is verstreken,
      is het in strijd met artikel 48 EG-Verdrag, dat een in          heeft Italiaanse Republiek de nodige bepalingen ter uitvoering
      Luxemburg wonende EG-ambtenaar, die geacht wordt                van de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn
      zijn woonplaats in zijn eigen land te hebben en die             nog steeds niet vastgesteld.
      voor een huishoudelijke hulp premies aan de wettelijke
      pensioenverzekering in Luxemburg betaalt, niet het recht
      heeft buitengewone lasten af te trekken op grond van            (1) PB L 71 van 10.3.1998, blz. 1.
      § 10, lid 1, nr. 8, van het Einkommensteuergesetz?
4.    Ingeval de derde vraag bevestigend wordt beantwoord:
      kunnen de in het arrest van 26 januari 1993 (Werner,
      C-112/91, Jurispr. blz. I-429, 463) ontwikkelde begin-
      selen in het onderhavige geval worden toegepast?
                                                                      Beroep, op 23 mei 2001 ingesteld door Commissie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese
                                                                                Unie
                                                                                (Zaak C-211/01)
                                                                                (2001/C 212/26)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 22 mei 2001 ingesteld door Commissie van de
                                                                      op 23 mei 2001 beroep ingesteld tegen de Raad van de
  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                      Europese Unie door de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius als gemach-
                          (Zaak C-210/01)                             tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                          (2001/C 212/25)                             dat het den Hove behage:
                                                                      —     nietig verklaart de besluiten van de Raad van 19 maart
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  2001 betreffende de sluiting van de transito-overeenkom-
op 22 mei 2001 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld                  sten tussen de Europese Gemeenschap en Hongarije en
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    Bulgarije (1), voor zover zij gebaseerd zijn op artikel 93
woordigd door H. Støvlbæk en R. Amorosi als gemachtigden.                   EG, terwijl artikel 71 EG de noodzakelijke en voldoende
                                                                            rechtsgrondslag is;
                                                                      —     de gevolgen van deze overeenkomsten in stand laat tot
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            de vaststelling van de nieuwe handelingen door de Raad;
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de       —     de Raad in de kosten verwijst.
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/11/EG van
      de Commissie van 27 januari 1998 betreffende de                 Middelen en voornaamste argumenten
      etikettering van het energieverbruik van lampen voor
      huishoudelijk gebruik (1), of althans door die maatregelen      De juiste rechtsgrondslag voor de aanvaarding van bedoelde
      niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens                transito-overeenkomsten is artikel 71 EG, de enige grondslag
      deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is          die gezien het voornaamste doel van deze handelingen vereist
      nagekomen;                                                      is. Het belastingaspect moet integrerend deel uitmaken van
                                                                      deze overeenkomsten, daar het een van de middelen is tot
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de        het doel van verwezenlijking van het gemeenschappelijk
      procedure.                                                      vervoersbeleid. De functie ervan is, te verzekeren dat het bij de
                                                                      overeenkomsten ingevoerde systeem van wederzijdse vergun-
                                                                      ningen zonder discriminatie functioneert.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Cumulatie met de rechtsgrondslag van artikel 93 EG is
                                                                      uitgesloten, daar artikel 71 slechts een gekwalificeerde meer-
                                                                      derheid binnen de Raad verlangt, terwijl artikel 93 EG eenparig-
Ingevolge artikel 249 EG, volgens hetwelk een richtlijn verbin-       heid van stemmen eist. In de praktijk heeft zich het probleem
dend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke           van de raadpleging van het Europees Parlement weliswaar niet
lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn de lidstaten verplicht de      voorgedaan, gelet op artikel 300, lid 3, waarin de sluiting van
in de richtlijnen gestelde uitvoeringstermijnen in acht te            internationale akkoorden is geregeld, maar het middel is toch


title: Zaak T-310/15: Beschikking van het Gerecht van 27 april 2016 – European Union Copper Task Force/Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — Gewasbeschermingsmiddelen — Uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 — Vaststelling van een lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen — Opneming van koperverbindingen op deze lijst — Niet individueel geraakt — Regelgevingshandeling die uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/32

         Beschikking van het Gerecht van 27 april 2016 – European Union Copper Task Force/Commissie
   (Zaak T-310/15) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Gewasbeschermingsmiddelen - Uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 - Vaststelling van een lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen - Opneming van koperverbindingen op deze lijst - Niet individueel geraakt - Regelgevingshandeling die uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2016/C 251/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Union Copper Task Force (Essex, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Fernández Vicién en I. Moreno-Tapia Rivas, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. von Rintelen en P. Ondrůšek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 van de Commissie van 11 maart 2015 inzake uitvoering van artikel 80, lid 7, van verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot vaststelling van een lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen (PB 2015, L 67, blz. 18)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Op de verzoeken tot interventie van het Parlement en de Raad hoeft niet te worden beslist.

               3)

               European Union Copper Task Force wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak T-107/09: Beroep ingesteld op 12 maart 2009 — Verenigd Koninkrijk/Commissie

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/40

         Beroep ingesteld op 12 maart 2009 — Verenigd Koninkrijk/Commissie
   (Zaak T-107/09)
   2009/C 113/81
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: V. Jackson, gemachtigde, bijgestaan door T. Eicke, barrister)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               beschikking 2008/960/EG van de Commissie van 8 december 2008 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, of voor het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) (1), gedeeltelijk nietig verklaren, namelijk voor zover daarbij jegens het Verenigd Koninkrijk een correctie wordt toegepast op de steunregeling voor groenten en fruit wegens beweerde tekortkomingen van het controlesysteem voor de erkenning van vóór 2002 opgerichte telersverenigingen (geen technische hulpmiddelen beschikbaar gesteld), en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoeker gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2008/960/EG van de Commissie van 8 december 2008 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, of voor het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF), omdat de Commissie artikel 11, lid 2, sub d, van verordening nr. 2200/96 van de Raad (2) verkeerd heeft uitgelegd en toegepast door vast te stellen dat de regering van het Verenigd Koninkrijk zich niet had gehouden aan de in die bepaling neergelegde voorwaarden voor de erkenning van telersverenigingen in de sector groenten en fruit.
   Verzoekster stelt dat de restrictieve uitlegging door de Commissie van artikel 11, lid 2, sub d, van verordening nr. 2008/96/EG van de Raad, waarop de relevante punten van de bestreden beschikking zijn gebaseerd, in strijd is met zowel de bewoordingen als het doel en de strekking van die bepaling.

      (1)  Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 7820, PB 2008, L 340, blz. 99.

      (2)  Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit, PB L 297, blz. 1.