title: Zaak C-225/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 april 2017 door Islamic Republic of Iran Shipping Lines, Hafize Darya Shipping Lines (HDSL), Khazar Sea Shipping Lines Co., IRISL Europe GmbH, IRISL Marine Services and Engineering Co., Irano Misr Shipping Co., Safiran Payam Darya Shipping Lines, Shipping Computer Services Co., Soroush Sarzamin Asatir Ship Management, South Way Shipping Agency Co. Ltd, Valfajr 8th Shipping Line Co. tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 17 februari 2017 in de gevoegde zaken T-14/14 en T-87/14, Islamic Republic of Iran Shipping Lines e.a./Raad van de Europese Unie

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/15

         Hogere voorziening ingesteld op 27 april 2017 door Islamic Republic of Iran Shipping Lines, Hafize Darya Shipping Lines (HDSL), Khazar Sea Shipping Lines Co., IRISL Europe GmbH, IRISL Marine Services and Engineering Co., Irano Misr Shipping Co., Safiran Payam Darya Shipping Lines, Shipping Computer Services Co., Soroush Sarzamin Asatir Ship Management, South Way Shipping Agency Co. Ltd, Valfajr 8th Shipping Line Co. tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 17 februari 2017 in de gevoegde zaken T-14/14 en T-87/14, Islamic Republic of Iran Shipping Lines e.a./Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-225/17 P)
   (2017/C 231/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Islamic Republic of Iran Shipping Lines, Hafize Darya Shipping Lines (HDSL), Khazar Sea Shipping Lines Co., IRISL Europe GmbH, IRISL Marine Services and Engineering Co., Irano Misr Shipping Co., Safiran Payam Darya Shipping Lines, Shipping Computer Services Co., Soroush Sarzamin Asatir Ship Management, South Way Shipping Agency Co. Ltd, Valfajr 8th Shipping Line Co. (vertegenwoordigers: M. Taher, Solicitor, M. Lester QC, Barrister)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 17 februari 2017 in de gevoegde zaken T-14/14 en T-87/14;

               —

               afdoening van de zaak door het Hof, meer bepaald:

                           —

                           de „maatregelen van oktober 2013” (besluit 2013/497 (1) van de Raad houdende wijziging van besluit 2010/413 (2) en verordening nr. 971/2013 (3) van de Raad tot wijziging van verordening nr. 267/2012 (4)) en de „maatregelen van november 2013” (besluit 2013/685 (5) van de Raad houdende wijziging van besluit 2010/413 en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1203/2013 (6) van de Raad tot uitvoering van verordening nr. 267/2012), nietig verklaren voor zover die beperkende maatregelen tegen Iran betrekking hadden op rekwirantes;

                           —

                           subsidiair, verklaren dat de maatregelen van oktober 2013, voor zover zij op rekwirantes betrekking hebben, niet-toepasselijk zijn omdat zij onrechtmatig zijn;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de hogere voorziening en van de procedure bij het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun hogere voorziening tot vaststelling van de niet-toepasselijkheid voeren rekwirantes de volgende middelen aan:

               1.

               Eerste middel: het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de maatregelen van oktober 2013 een geldige rechtsgrondslag hadden.

               2.

               Tweede middel: het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de maatregelen van oktober 2013 niet in strijd waren met de beginselen van gezag van gewijsde, rechtszekerheid, gewettigd vertrouwen en ne bis in idem, of met het recht op effectieve rechterlijke bescherming.

               3.

               Derde middel: het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat verweerder zijn bevoegdheid niet heeft misbruikt door de maatregelen van oktober 2013 vast te stellen.

               4.

               Vierde middel: het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat verweerder de rechten van verdediging van rekwirantes niet had geschonden.

               5.

               Vijfde middel: het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de maatregelen van oktober 2013 geen ongerechtvaardigde en onevenredige inbreuk vormden op de grondrechten van rekwirantes.

         Ter ondersteuning van hun hogere voorziening betreffende de nietigverklaring voeren rekwirantes de volgende middelen aan:

               1.

               Eerste middel: het Gerecht heeft ten onrechte niet vastgesteld dat verweerder blijk heeft gegeven van een aantal onjuiste beoordelingen door zich op het standpunt te plaatsen dat de in de maatregelen van november 2013 in aanmerking genomen criteria voor plaatsing op een lijst waren vervuld voor iedere rekwirante.

               2.

               Tweede middel: het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat verweerder de rechten van verdediging van rekwirantes niet had geschonden door hen bij de maatregelen van november 2013 opnieuw op een lijst te plaatsen.

               3.

               Derde middel: het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat het opnieuw op de lijst plaatsen van rekwirantes bij de maatregelen van november 2013 niet in strijd was met de beginselen van gezag van gewijsde, rechtszekerheid, gewettigd vertrouwen en ne bis in idem, of met het recht op effectieve rechterlijke bescherming.

               4.

               Vierde middel: het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de maatregelen van november 2013 geen ongerechtvaardigde en onevenredige inbreuk vormden op de grondrechten van rekwirantes.

      (1)  Besluit 2013/497/GBVB van de Raad van 10 oktober 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2013, L 272, blz. 46).

      (2)  Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB 2010, L 195, blz. 39).

      (3)  Verordening (EU) nr. 971/2013 van de Raad van 10 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2013, L 272, blz. 1).

      (4)  Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB 2012, L 88, blz. 1).

      (5)  Besluit 2013/685/GBVB van de Raad van 26 november 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2013, L 316, blz. 46).

      (6)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1203/2013 van de Raad van 26 november 2013 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2013, L 316, blz. 1).


title: Zaak T-631/14: Beroep ingesteld op 22 augustus 2014 — Roland/BHIM — Louboutin (Roodtint voor schoenzolen)

text:
               27.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 380/16

         Beroep ingesteld op 22 augustus 2014 — Roland/BHIM — Louboutin (Roodtint voor schoenzolen)
   (Zaak T-631/14)
   2014/C 380/21
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Roland SE (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Onken en O. Rauscher, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Christian Louboutin (Parijs, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 mei 2014 in zaak R 1591/2013-1 aldus wijzigen dat oppositie nr. B 1 9 22  890 in haar geheel wordt toegewezen en gemeenschapsmerkaanvraag nr. 008845539 wordt afgewezen;

               —

               subsidiair: de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: ander merk, dat bestaat in een roodtint die op de zool van een schoen is aangebracht, voor waren van klasse 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 8 45  539

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: internationale inschrijving van het beeldmerk met de woordelementen „my SHOES”, voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 75, tweede volzin, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-29/16: Arrest van het Gerecht van 27 oktober 2016 — Caffè Nero Group/EUIPO (CAFFÈ NERO) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk CAFFÈ NERO — Absolute weigeringsgronden — Geen onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Merk dat het publiek kan misleiden — Artikel 7, lid 1, onder b), c) en g), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/22

         Arrest van het Gerecht van 27 oktober 2016 — Caffè Nero Group/EUIPO (CAFFÈ NERO)
   (Zaak T-29/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk CAFFÈ NERO - Absolute weigeringsgronden - Geen onderscheidend vermogen - Beschrijvend karakter - Merk dat het publiek kan misleiden - Artikel 7, lid 1, onder b), c) en g), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 462/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Caffè Nero Group Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: L. Cassidy, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 4 november 2015 (zaak R 410/2015-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken CAFFÈ NERO als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Caffè Nero Group Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 21.3.2016.


title: Zaak T-172/06: Beroep ingesteld op 23 juni 2006 — Expasa/BHIM — Juan Gallardo Blanco (beeldmerk H )

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/29

         Beroep ingesteld op 23 juni 2006 — Expasa/BHIM — Juan Gallardo Blanco (beeldmerk „H”)
   (Zaak T-172/06)
   (2006/C 190/53)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Expasa, Agricultura y Ganadería, S.A. (Madrid) (vertegenwoordiger: J.C. Valle Valiente)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Juan Gallardo Blanco
   Conclusies van verzoekster

               —

               het beroep toe te wijzen,

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk „H” (vetgedrukte hoofdletter H met een gekromde horizontale streep) (aanvraag nr. 1.255.751 voor waren van klasse 31)

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Juan Gallardo Blanco

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: Spaans beeldmerk nr. 198.648 „H” (vetgedrukte en lichtjes cursieve letter H met een gekromde horizontale streep en met een lichtblauwe en rode streep erdoor) voor waren van klasse 31 („van alle klassen vee, behalve paarden”)

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het gemeenschapsmerk in zijn geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 40, lid 2, en 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk


title: Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door H. Heringa tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-58/97)

text:
10 . 5 . 97             NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 142/27
Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door R. Dusselaar                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
                   Europese Gemeenschappen                              a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
                           ( Zaak T-57/97)                                   aan verzoeker van een bedrag groot 166 374 Fl ., ver
                                                                             meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
                             ( 97/C 142/56 )                                 vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
                     (Procestaai: Nederlands)                                ning;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                        Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
meenschappen is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen                       aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de                          justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
Europese Gemeenschappen door R. Dusselaar, te Wier                           61 220 Fl. ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de toe
( Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hor                    passing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), vermeer
dijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J. van Oers, ad                    derd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
vocaat te ' s-Gravenhage, domicilie gekozen hebbende te                      vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar, avenue Guil                      ning;
laume 62 .
                                                                        b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                            geding.
a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling                 Middelen en voornaamste argumenten
     aan verzoeker van een bedrag groot 99 948 Fl ., ver
     meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom                De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
     vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe              met die in zaak T-50/97 (').
     ning;
                                                                        (') Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad.
     Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
     aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
     justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
     28 063 Fl . ( d.w.z . het bedrag dat voortvloeit uit de toe
     passing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), vermeer
     derd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom                    Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door A. Lukens Folkers
     vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe              tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
     ning;                                                                                Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-59/97 )
b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
     geding.                                                                                97/C 142/58
Middelen en voornaamste argumenten                                                           (Procestaai: Nederlands)
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
met die in zaak T-50/97 (').                                            meenschappen is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                        de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de
(') Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad.                            Europese Gemeenschappen door A. Lukens Folkers, te
                                                                        Onstwedde (Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pij
                                                                        nacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J.
                                                                        van Oers, advocaat te 's-Gravenhage, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar,
                                                                        avenue Guillaume 62 .
Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door H. Heringa tegen
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                      pese Gemeenschappen
                           ( Zaak T-58/97)                              a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
                             ( 97/C 142/57)                                  aan verzoeker van een bedrag groot 114 970 Fl ., ver
                                                                             meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
                     (Procestaai: Nederlands)                                vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
                                                                             ning;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen                       Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de                          aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
Europese Gemeenschappen door H. Heringa, te Leems                            justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
(Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hor                     30 348 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de toe
dijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J. van Oers, ad                    passing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), vermeer
vocaat te ' s-Gravenhage, domicilie gekozen hebbende te                      derd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar, avenue Guil                      vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
laume 62 .                                                                   ning;


title: Zaak C-464/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret (Denemarken) op 17 oktober 2012 — ATP Pension Service A/S/Skatteministeriet

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret (Denemarken) op 17 oktober 2012 — ATP Pension Service A/S/Skatteministeriet
   (Zaak C-464/12)
   2013/C 9/52
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Østre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ATP Pension Service A/S

      Verwerende partij: Skatteministeriet

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 13, B, sub d, punt 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, aldus worden uitgelegd dat het begrip „beheer van gemeenschappelijke beleggingsfondsen, als omschreven door de lidstaten” pensioenfondsen als die in het hoofdgeding omvatten, welke de volgende kenmerken hebben, wanneer de lidstaat de instellingen als bedoeld in punt 2 van de onderhavige verwijzingsbeslissing erkent als gemeenschappelijke beleggingsfondsen:

                           a)

                           de opbrengst voor de werknemer (pensioenspaarder) hangt af van het rendement van de beleggingen van het pensioenfonds,

                           b)

                           de werkgever behoeft geen aanvullende bijdragen te betalen teneinde een bepaalde opbrengst voor de pensioenspaarder te waarborgen,

                           c)

                           het pensioenfonds investeert de ingezamelde fondsen collectief met risicospreiding,

                           d)

                           het merendeel van de betalingen in het pensioenfonds is contractueel vastgelegd in een overeenkomst tussen vakorganisaties die individuele werknemers en werkgevers vertegenwoordigen, en is niet het gevolg van een persoonlijke beslissing van de individuele werknemer,

                           e)

                           de individuele werknemer kan voor zichzelf beslissen om aanvullende bijdragen te betalen in het pensioenfonds,

                           f)

                           zelfstandigen, werkgevers en bestuurders kunnen ervoor kiezen om pensioenbijdragen in het pensioenfonds te betalen,

                           g)

                           een vooraf bepaald gedeelte van de pensioenspaartegoeden waarvoor een collectief akkoord voor de werknemers is gesloten, wordt gebruikt om een jaarlijkse rente te kopen,

                           h)

                           de kosten van het pensioenfonds zijn ten laste van de pensioenspaarders,

                           i)

                           betalingen in het pensioenfonds zijn in de nationale inkomstenbelasting binnen bepaalde grenzen aftrekbaar,

                           j)

                           betalingen voor een persoonlijk pensioenplan, daaronder begrepen een pensioenfonds van een financiële instelling waar de bijdragen in een gemeenschappelijk beleggingsfonds kunnen worden belegd, zijn in de nationale inkomstenbelasting binnen dezelfde grenzen als sub i aftrekbaar,

                           k)

                           keerzijde van de fiscale aftrekbaarheid van de bijdragen sub i is de heffing van belasting over de pensioenuitkeringen, en

                           l)

                           de aangegroeide tegoeden worden in beginsel uitgekeerd nadat de betrokkene de pensioenleeftijd heeft bereikt?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, moet artikel 13, B, sub d, punt 6, van de Zesde richtlijn dan aldus worden uitgelegd dat het begrip „beheer” diensten als die in het hoofdgeding omvat (zie punt 1.2 van de verwijzingsbeslissing)?

               3)

               Moeten diensten als die in het hoofdgeding betreffende pensioenbetalingen (zie punt 1.2 van de verwijzingsbeslissing) voor de toepassing van artikel 13, B, sub d, punt 3, van de Zesde richtlijn worden beschouwd als één enkele dienst dan wel als verschillende afzonderlijke diensten die los van elkaar dienen te worden beoordeeld?

               4)

               Moet artikel 13, B, sub d, punt 3, van de Zesde richtlijn aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling vervatte btw-vrijstelling voor handelingen betreffende betalingen of overmakingen diensten betreffende pensioenbetalingen als die in het hoofdgeding omvat (zie punt 1.2 van de verwijzingsbeslissing)?

               5)

               Indien de vierde vraag ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 13, B, sub d, punt 3, van de Zesde richtlijn aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling vervatte btw-vrijstelling voor handelingen betreffende deposito’s en rekeningcourantverkeer diensten betreffende pensioenbetalingen als die in het hoofdgeding omvat (zie punt 1.2 van de verwijzingsbeslissing)?


title: Zaak T-634/11 P: Beschikking van het Gerecht van 19 december 2013 — da Silva Tenreiro/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Kennisgeving van vacature — Aanstelling in ambt van directeur van directie E, „Justitie” , van het directoraat-generaal „Justitie, vrijheid en veiligheid” van de Commissie — Afwijzing van rekwirants sollicitatie — Aanstelling van andere kandidaat — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/30

         Beschikking van het Gerecht van 19 december 2013 — da Silva Tenreiro/Commissie
   (Zaak T-634/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Kennisgeving van vacature - Aanstelling in ambt van directeur van directie E, „Justitie”, van het directoraat-generaal „Justitie, vrijheid en veiligheid” van de Commissie - Afwijzing van rekwirants sollicitatie - Aanstelling van andere kandidaat - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2014/C 45/49
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Mario Paulo da Silva Tenreiro (Kraainem, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.–N. Louis, É. Marchal en D. Abreu Caldas, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Eggers en L. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 29 september 2011, da Silva Tenreiro/Commissie (F-72/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Da Silva Tenreiro draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: Zaak C-214/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 25 april 2017 — Alexander Mölk/Valentina Mölk

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 25 april 2017 — Alexander Mölk/Valentina Mölk
   (Zaak C-214/17)
   (2017/C 283/19)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alexander Mölk

      Verwerende partij: Valentina Mölk

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 4, lid 3, juncto artikel 3 van het Haags Protocol inzake het recht dat van toepassing is op onderhoudsverplichtingen van 2007 zo worden uitgelegd, dat op het verzoek van een onderhoudsplichtige tot verlaging van een rechtsgeldig vastgestelde onderhoudsbijdrage op grond van een veranderde inkomenssituatie ook dan het recht van het land waar de onderhoudsgerechtigde zijn gewone verblijfplaats heeft van toepassing is, indien de rechter op verzoek van deze laatste de tot dan te betalen onderhoudsbijdrage in overeenstemming met artikel 4, lid 3, van het Haags Protocol inzake het recht dat van toepassing is op onderhoudsverplichtingen van 2007 heeft vastgelegd volgens het recht van de staat waar de onderhoudsplichtige onveranderd zijn gewone verblijfplaats heeft?
               Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:

               2)

               Moet artikel 4, lid 3, van het Haags Protocol inzake het recht dat van toepassing is op onderhoudsverplichtingen van 2007 in die zin worden uitgelegd dat de onderhoudsgerechtigde de bevoegde instantie van de staat waar de onderhoudsplichtige zijn gewone verblijfplaats heeft ook dan „adieert” wanneer hij verschijnt en inhoudelijk verweer voert in een door de onderhoudsplichtige bij deze instantie ingeleide procedure, zoals voorzien in artikel 5 van verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen? (1)

      (1)  PB 2009, L 7, blz. 1.


title: Zaak C-136/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Schienen-Control Kommission — Oostenrijk) — Westbahn Management GmbH/ÖBB Infrastruktur AG (Vervoer — Spoorwegvervoer — Verplichting van spoorweginfrastructuurbeheerder tot verstrekking aan spoorwegondernemingen van alle realtimegegevens betreffende treinverkeer, met name gegevens inzake eventuele vertragingen van aansluitende treindiensten)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Schienen-Control Kommission — Oostenrijk) — Westbahn Management GmbH/ÖBB Infrastruktur AG
   (Zaak C-136/11) (1)

   (Vervoer - Spoorwegvervoer - Verplichting van spoorweginfrastructuurbeheerder tot verstrekking aan spoorwegondernemingen van alle realtimegegevens betreffende treinverkeer, met name gegevens inzake eventuele vertragingen van aansluitende treindiensten)
   2013/C 26/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Schienen-Control Kommission

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Westbahn Management GmbH

      Verwerende partij: ÖBB Infrastruktur AG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Schienen-Control Kommission — Uitlegging van artikel 8, lid 2, en van deel II van bijlage II bij verordening (EG) nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer (PB L 315, blz. 14), en van artikel 5 en bijlage II bij richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (PB L 75, blz. 29) — Verplichting van de spoorweginfrastructuurbeheerder om alle realtimegegevens van het treinverkeer ter beschikking van de spoorwegondernemingen te stellen, en meer bepaald de eventuele vertragingen van de aansluitende treinen

      Dictum

               1)

               Artikel 8, lid 2, juncto bijlage II, deel II, van verordening (EG) nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer, moet aldus worden uitgelegd dat de informatie over de belangrijkste aansluitende diensten, naast de normale vertrektijden, ook de vertragingen of het uitvallen van deze aansluitende treinen dient te omvatten, ongeacht de spoorwegonderneming die deze diensten verstrekt.

               2)

               Artikel 8, lid 2, juncto bijlage II, deel II, van verordening nr. 1371/2007 en artikel 5 juncto bijlage II van richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering, dienen aldus te worden uitgelegd dat de infrastructuurbeheerder de spoorwegondernemingen zonder discriminatie de realtimegegevens betreffende de treinen van andere spoorwegondernemingen ter beschikking moet stellen, wanneer het bij deze treinen gaat om de belangrijkste aansluitende diensten in de zin van bijlage II, deel II, van verordening nr. 1371/2007.

      (1)  PB C 173 van 11.6.2011.


title: Zaak T-237/10: Beroep ingesteld op 26 mei 2010 — Vuitton Malletier/BHIM — Friis Group International (Weergave van sluitmechanisme)

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/44

         Beroep ingesteld op 26 mei 2010 — Vuitton Malletier/BHIM — Friis Group International (Weergave van sluitmechanisme)
   (Zaak T-237/10)
   ()
   2010/C 209/68
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Louis Vuitton Malletier SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, M. Boletto en E. Gavuzzi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Friis Group International ApS (Kopenhagen, Denemarken)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 februari 2010 in zaak R 1590/2008-1 vernietigen, voor zover daarbij gemeenschapsmerk nr. 3693116 is nietig verklaard voor de waren van de klassen 9, 14 en 18;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure; en

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die verzoekster zijn opgekomen voor de kamer van beroep en de nietigheidsafdeling, indien zij tussenkomt in deze zaak.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk dat een sluitmechanisme weergeeft voor waren van de klassen9, 14 18 en 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3693116

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: de partij die nietigverklaring vordert heeft haar vordering gebaseerd op absolute nietigheidsgronden overeenkomstig artikel 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: verzoekster voert twee middelen aan ter ondersteuning van haar beroep.
   In het kader van haar eerste middel stelt verzoekster dat de bestreden beslissing artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad schendt doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat deze bepaling van toepassing is op het litigieuze gemeenschapsmerk met betrekking tot de waren van de klassen 9, 14 en 18. In het bijzonder heeft de kamer van beroep: (i) blijk gegeven van een onjuiste opvatting door bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen van het litigieuze merk ervan uit te gaan dat dit merk bestaat in de vorm van de betrokken waren, en (ii) ten onrechte geoordeeld dat er geen sprake was van onderscheidend vermogen van huis uit.
   Met haar tweede middel voert verzoekster aan dat de bestreden beslissing artikel 52, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad schendt, doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat deze bepaling niet van toepassing was op het onderhavige geval.


title: Zaak T-8/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 december 2008 — Torres/BHIM — Gala-Salvador Dalí (TG Torre Galatea) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk TG Torre Galatea — Ouder gemeenschapswoordmerk TORRES 10 — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van verwarringsgevaar )

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/44

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 december 2008 — Torres/BHIM — Gala-Salvador Dalí (TG Torre Galatea)
   (Zaak T-8/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk TG Torre Galatea - Ouder gemeenschapswoordmerk TORRES 10 - Relatieve weigeringsgrond - Ontbreken van verwarringsgevaar’)
   (2009/C 44/76)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Miguel Torres, SA (Vilafranca del Penedés, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri, M. Baz de San Ceferino en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: O. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Fundación Gala-Salvador Dalí (Figueras, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Segura Roda en M. Teixidor Jufresa, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 oktober 2006 (zaak R 168/2006-2) inzake een oppositieprocedure tussen Miguel Torres, SA en Fundación Gala-Salvador Dalí
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Miguel Torres, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007.


title: Beroep, op 22 februari 1996 ingesteld door J. Langdon Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-22/96)

text:
Nr . C 158 / 14        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   1 . 6 . 96
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort                                    VAN EERSTE AANLEG
Rheinsheim 2 , tegen Commissie van de Europese Gemeen                                      van 21 maart 1996
schappen ( gemachtigden : A. M. Alves Vieira en A. Del
Ferro ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van ,            in zaak T- 1 6 1/95 : L. Liao tegen Raad van de Europese
                                                                                Unie (M
enerzijds , verweersters besluit van 24 november 1993
houdende, ten eerste , stopzetting van de kostwinnerstoe             (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring gericht tegen
lage en van de toelage voor een met een ten laste komend              beoordelingsrapport — Bezwarend besluit — Voorberei
kind gelijkgesteld persoon, en ten tweede, terugvordering             dende handeling — Beroep tot schadevergoeding — Niet
van de bedragen die uit hoofde van die toelagen onverschul                                   ontvankelijkheid)
digd zouden zijn ontvangen, en anderzijds, verweersters                                          ( 96/C 158/36 )
besluit van 26 januari 1994 houdende vaststelling van de
wijze van terugbetaling van de krachtens genoemd besluit                                     (Procestaai: Frans)
van 24 november 1993 terug te vorderen bedragen, heeft het
Gerecht (Vijfde kamer ), samengesteld als volgt: R. Schint
gen, president, R. Garcia-Valdecasas en J. Azizi , rechters;          In zaak T-161 /95 , L. Liao, ambtenaar van de Raad van de
griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 25 april            Europese Unie, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
1 996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                 P. -P. van Gehuchten en C. Nickis, advocaten te Brussel ,
volgt:                                                                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                      L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2 , tegen
                                                                      Raad van de Europese Unie ( gemachtigden : D. Canga Fano
1 . Verwerpt het beroep .
                                                                      en M. -J. Vernier ), betreffende een beroep tot nietigverkla
                                                                      ring van het besluit dat de Raad op 19 mei 1995 heeft
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal                 vastgesteld met het oog op de opstelling van verzoekers
     dragen.                                                          beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 1991 tot
                                                                      30 juni 1993 , alsmede tot vergoeding van de materiële en
(') PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .                                morele schade die verzoeker stelt te hebben geleden, heeft
                                                                      het Gerecht ( Tweede kamer ), samengesteld als volgt:
                                                                      H. Kirschner, president, C. W. Bellamy en A. Kalogeropou
                                                                      los, rechters; griffier : H. Jung, op 21 maart 1 996 een
                                                                      beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                    VAN EERSTE AANLEG                                 I. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                        van 4 maart 1996
                                                                      2 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen .
in zaak T-392/94: D. R. Phelan tegen Raad van de Europese
                              Unie ( )                                (M PB nr. C 299 van 11 . 11 . 1995 .
                  (Afdoening zonder beslissing)
                          ( 96/ C 158/35 )
                       (Procestaai: Engels)
                                                                      Beroep, op 22 februari 1996 ingesteld door J. Langdon
In zaak T-392/94 , D. R. Phelan, wonende te Bella Vista               Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
( Ierland ), vertegenwoordigd door D. O'Neill , barrister bij                                          pen
de balie van Ierland, tegen Raad van de Europese Unie
( gemachtigden : M. Bishop en D. Canga Fano ), betreffende                                     ( Zaak T-22/96 )
een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit                                      ( 96/C 158/37 )
van de Raad van 16 september 1994 houdende afwijzing
van verzoekers aanmelding voor algemeen vergelijkend                                        (Procestaai: Engels)
onderzoek Raad/A/33 8 op grond dat deze tardief was, en
anderzijds, veroordeling van de Raad tot betaling van
schadevergoeding heeft het Gerecht ( Vierde kamer ), samen           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                      schappen is op Tl februari 1996 beroep ingesteld tegen
gesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en J. D.
Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 4 maart 1 996 een              Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                      J. Langdon Limited, vertegenwoordigd door P. O'Brien,
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                      Solicitor, en P. McCann, Barrister, domicilie gekozen
                                                                      hebbende te Luxemburg bij Faltz & Associés, advocaten
1 . Op het beroep behoeft niet te worden beslist.                     aldaar, Rue Heine 6 .
2 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
(>) PB nr . C 400 van 31 . 12 . 1994 .                                — de tot Ierland gerichte beschikking ( C(95 ) 2726 def.) van
                                                                           de Commissie van 3 november 1995 nietig te verkla
                                                                           ren ;
 ---pagebreak--- 1 . 6 . 96          I NL I                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 158/ 15
— de Commissie in de kosten te verwijzen .                                Verordening ( EEG ) nr . 1697/79 en/of Verordening
                                                                           ( EEG ) nr . 2913 /92 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     5 . Kennelijk onjuiste beoordeling en/of uitlegging door de
                                                                           Commissie van het begrip „ klaarblijkelijke nalatigheid "
Verzoekster houdt zich bezig met de „ sourcing ", distributie             als bedoeld in Verordening ( EEG ) nr . 1430/79 , zoals
en marketing van confectiekleding. Zij is onder meer                      gewijzigd bij de Verordeningen ( EEG ) nr . 3069/86 en
importeur van regenkleding, vervaardigd uit een combinatie                 ( EEG ) nr . 2913/92 .
van kunststof en textielstoffen . Tussen 19 mei 1992 en
25 mei 1994 heeft zij verschillende partijen van deze
regenkleding ingevoerd en deze aangegeven onder post 3926            6 . Kennelijk onjuiste beoordeling door de Commissie,
van de gecombineerde nomenclatuur ( heffing bij invoer                    doordat zij twee verschillende regelingen heeft toegepast
tegen nultarief ingevolge het algemene systeem van tarief                bij de beoordeling van het haar door de Ierse autoriteiten
preferenties ). Deze indeling is bij verschillende gelegenheden           voorgelegde geval . Een van deze regelingen was verou
door de Ierse douaneautoriteiten aanvaard, zowel door de                  derd . Beide regelingen verschillen op inhoudelijke pun
afdeling die zich met de tariefpreferenties bezighoudt, als               ten en kunnen niet tegelijk worden toegepast. De
door de douanebeambte die de aangifte behandelde , die de                 Commissie heeft verzuimd , onderscheid te maken tussen
goederen zelfs heeft geïnspecteerd om zich van de juiste                  beide regelingen .
indeling ervan te vergewissen . Het fysieke onderzoek van de
goederen en de aanvaarding van haar aangifte hebben haar
gesterkt in haar opvatting, dat de vermelde post 3926 de
juiste was . Op grond van nader onderzoek besliste de
afdeling tariefindeling in november 1993 , dat de goederen
onder post 6210 moesten worden ingedeeld . Verzoekster
heeft deze beslissing aanvaard en deze post vervolgens in alle
latere aangiften voor dezelfde goederen vermeld .
                                                                     Beroep, op 5 april 1996 ingesteld door M. G. Colombo
                                                                     Lunghi tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
De Ierse autoriteiten hebben de zaak op 26 april 1995 aan de                                           pen
Commissie voorgelegd . Deze heeft advies gevraagd aan een                                      ( Zaak T-49/96 )
groep deskundigen in het kader van het comité bedoeld in
artikel 247 van het Douanewetboek . Op 3 november 1995                                           ( 96/C 158/38 )
besliste de Commissie, dat tot navordering van de betrokken
invoerrechten moest worden overgegaan en dat kwijtschel
ding van deze rechten niet gerechtvaardigd was ( de bestre                                  (Procestaai: Frans)
den beschikking ).
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Verzoekster voert de navolgende middelen aan :                       schappen is op 5 april 1 996 beroep tegen Commissie van de
                                                                     Europese Gemeenschappen ingesteld door M. G. Colombo
                                                                     Lunghi , wonende te Brussel , vertegenwoordigd door P. -P.
1 . Schending van de relevante verordeningen doordat de              van Gehuchten en J. Sambon , advocaten te Brussel , domi
     beschikking is gegeven na afloop van de ter zake                cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
     bepaalde termijn van 6 maanden . Deze termijn is                L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2 .
     bindend en er kan niet van worden afgeweken .
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
2 . Schending van een grondbeginsel van Gemeenschaps
     recht bij de totstandkoming van de beschikking, te
     weten het audi et alteram partem-beginsel, doordat             — vast te stellen dat de door de Commissie aangeboden
     verzoekster niet in de gelegenheid is gesteld haar                   schadevergoeding niet volstaat om verzoekster in haar
     standpunt behoorlijk naar voren te brengen in een                    rechten te herstellen, en de Commissie te veroordelen tot
     procedure die nadelige gevolgen voor haar heeft.                     betaling van de schadevergoeding die verzoekster in haar
                                                                          klacht van 11 september 1995 heeft gespecificeerd ;
3 . Schending van de relevante verordeningen en/of verzuim
     van een wezenlijk vormvoorschrift, doordat de Com             — de Commissie in alle kosten te verwijzen .
     missie advies dient te vragen aan een groep deskundigen,
     bestaande uit vertegenwoordigers van alle Lid-Staten .
     Volgens verzoekster waren verschillende Lid-Staten niet         Middelen en voornaamste argumenten
     in het comité vertegenwoordigd .
                                                                     Verzoekster, een om medische redenen gepensioneerde
                                                                     ambtenaar, komt op tegen het besluit van de Commissie om
4 . Kennelijk onjuiste beoordeling door de Commissie van             de vergoeding van de materiële en morele schade die.
     het begrip „ redelijkerwijs te ontdekken " als bedoeld in       verzoekster heeft geleden door het verdwijnen van haar


title: Doorhaling van zaak C-337/04

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/32

         Doorhaling van zaak C-337/04 (1)

   (2005/C 217/67)

      (Procestaal: Frans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 juni 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-337/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.

      (1)  PB C 239 van 25.9.2004.


title: Zaak C-432/10: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 20 januari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen — België) — Strafzaak tegen Aboulkacem Chihabi e.a. (Prejudiciële verwijzing — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/3

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 20 januari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen — België) — Strafzaak tegen Aboulkacem Chihabi e.a.
   (Zaak C-432/10) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 173/04
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen

      Partijen in de strafzaak

   Aboulkacem Chihabi, Mustapha Chihabi, Trans Atlantic International, Dani Danieli, Roland Prosper Julia Jozef Peeters, Jacobus Robert Maria Wick, Shlomo Ben-David, David Ben-David, Yehuda Cohen, Johannes Josephus Maria van Aert, Mirella Cohen, Roland Prosper Julia Jozef Peeters, Brigitte Frieda Guido Briels, Monty Lambert Pieters, Jemmy Jozef Juliette Pieters, Peter Edouard Martha Kilian, Yehuda Cohen, Herman Jozef Albert Van Landeghem, Van Landeghem BVBA, Roland Prosper Julia Jozef Peeters, Herman Jozef Albert Van Landeghem, Van Landeghem BVBA, Brigitte Frieda Guido Briels, Monty Lambert Pieters, Jemmy Jozef Juliette Pieters, Mediterranean Shipping Company Belgium NV, Mirella Cohen, Roland Prosper Julia Jozef Peeters, Brigitte Frieda Guido Briels, Monty Lambert Pieters, Jemmy Jozef Juliette Pieters, Peter Edouard Martha Kilian, Yehuda Cohen, Yves Claude Robert Van De Merckt, CMA CGM Belgium NV, CMA CGM Logistics NV, Herman Jozef Albert Van Landeghem, Van Landeghem BVBA, Rudi François Albertine Avaert, Ronny Bruno Van Wesenbeeck, Wally Louis Alice De Vooght, Christian Gustave Alain Bekkers, Avraham Dror, Yehuda Cohen, Yehuda Cohen, Frank Jozef Hilda Decock, Rubi Danieli, Dani Danieli, Jean Marie Dom, Roland Prosper Julia Jozef Peeters, Peter Edouard Martha Kilian, Simeon Beniurishvili, Ludo Maria Jan Gijsen, Van Landeghem BVBA, Anex BVBA, Pasha Tech Ltd, Louis Simon Catherina De Vos, Aboulkacem Chihabi, Herman Jozef Albert Van Landeghem, Deba BVBA, Universal Shipping NV, DFDS Transport NV, ACR Logistics Belgium NV, Forwarding & Shipping Group NV, Mister-Trans BVBA, Firma De Vos NV, Yehuda Cohen, Avraham Dror, Aboulkacem Chihabi, Peter Edouard Martha Kilian, Louis Simon Catherina De Vos, Roland Prosper Julia Jozef Peeters, Jemmy Jozef Juliette Pieters, Yves Claude Robert Van De Merckt, Dani Danieli, Rubi Danieli, Dov Horny, Albert Tizov, Gocha Tizov, Herman Jozef Albert Van Landeghem, Christiaan Marcel Hélène Hendrickx
   in tegenwoordigheid van: Geert Vandendriessche

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen — Uitlegging van de artikelen 5, 38 tot en met 41, 43, 177, tweede streepje, 202, leden 1 en 3, en 221, leden 1 en 3, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1), en van artikel 199, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1) — Recht tot navordering van invoer- of uitvoerrechten — Mededeling aan de schuldenaar — Ontstaan van een douaneschuld als gevolg van het onregelmatig binnenbrengen van goederen

      Dictum

   Het door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen bij beslissing van 31 mei 2007 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak C-63/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch (Nederland) op 12 februari 2015 — Mehrdad Ghezelbash tegen Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/36

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch (Nederland) op 12 februari 2015 — Mehrdad Ghezelbash tegen Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
   (Zaak C-63/15)
   (2015/C 138/49)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Mehrdad Ghezelbash

      Verweerder: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoe ver strekt de reikwijdte van artikel 27 van verordening 604/2013 (1), al dan niet in samenhang met overweging 19 in de preambule van verordening 604/2013?
               Heeft een asielzoeker, in een situatie als deze, waarin de vreemdeling pas na het claimakkoord met de Dublin-claim is geconfronteerd en die vreemdeling na het claimakkoord bewijsstukken overlegt die tot de conclusie kunnen leiden dat niet de aangezochte lidstaat maar de verzoekende lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van het asielverzoek, en vervolgens de verzoekende lidstaat deze documenten niet onderzoekt noch deze voorlegt aan de aangezochte lidstaat, op grond van dit artikel het recht om een (effectief) rechtsmiddel aan te wenden tegen de toepassing van de criteria voor het aanwijzen van de verantwoordelijke staat als genoemd in hoofdstuk III van verordening 604/2013?

               2)

               Is in het geval de vreemdeling onder verordening 604/2013, evenals onder de werking van verordening 343/2003 (2), in beginsel geen beroep toekomt op de onjuiste toepassing van de criteria voor het aanwijzen van de verantwoordelijke lidstaat wanneer de aangezochte lidstaat heeft ingestemd met een verzoek om overname, het uitgangspunt van verweerder juist dat dit uitgangspunt slechts uitzondering lijdt in gezinssituaties als bedoeld in artikel 7 van verordening 604/2013, of zijn ook andere bijzondere feiten en omstandigheden denkbaar op grond waarvan de vreemdeling een beroep toekomt op de onjuiste toepassing van de criteria voor het aanwijzen van de verantwoordelijke lidstaat?

               3)

               Indien het antwoord op vraag 2) luidt dat naast gezinssituaties ook andere omstandigheden ertoe kunnen leiden dat de vreemdeling een beroep toekomt op de onjuiste toepassing van de criteria voor het aanwijzen van de verantwoordelijke lidstaat, kunnen de feiten en omstandigheden zoals omschreven in rechtsoverweging 12 van deze uitspraak dergelijke bijzondere feiten en omstandigheden vormen?

      (1)  Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 180, blz. 31).

      (2)  Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelĳk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bĳ een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 50, blz. 1).


title: Zaak C-40/10: Beroep ingesteld op 25 januari 2010 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/27

         Beroep ingesteld op 25 januari 2010 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-40/10)
   2010/C 51/43
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall, G. Berscheid en J.-P. Keppenne, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EU, Euratom) nr. 1296/2009 van de Raad van 23 december 2009 houdende aanpassing met ingang van 1 juli 2009 van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Unie, alsmede van de aanpassingscoëfficiënten welke van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen (1), met uitzondering van de artikelen 1 en 3 ervan, nietig verklaren, maar met handhaving van de gevolgen ervan totdat de Raad een nieuwe verordening zal hebben vastgesteld waarin de artikelen 64 en 65 van het Statuut en bijlage XI daarbij correct worden toegepast.

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie vordert gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EU) nr. 1296/2009 op grond dat de Raad daarin de bedragen van de bezoldigingen en pensioenen zoals die door de Commissie waren voorgesteld op basis van een aanpassingspercentage van 3,70 % — het resultaat van het aanpassingsmechanisme van artikel 65 van het Statuut en bijlage XI daarbij — om redenen van politieke opportuniteit heeft vervangen door bedragen die overeenkomen met de — onjuiste — coëfficiënt 1,85 %. Volgens de Raad is die vervanging gerechtvaardigd gelet op de financiële en economische crisis en als een onderdeel van het economische en sociale beleid van de Unie.
   Aangaande de artikelen 2 en 4 tot en met 17 van de bestreden verordening voert de Commissie één middel aan, dat zij ontleent aan schending van artikel 65 van het Statuut en van de artikelen 1 en 3 van bijlage XI daarbij. Volgens de Commissie heeft de Raad terzake een gebonden bevoegdheid, in de huidige versie van het Statuut — waarin de methode voor de aanpassing van de bezoldigingen en de pensioenen gedetailleerd is geregeld in bijlage XI bij het Statuut — nog meer dan in het verleden, waarrin het Hof op basis van enkel artikel 65 van het Statuut reeds heeft verklaard dat de beoordelingsbevoegdheid van de Raad beperkt is. De Commissie beroept zich voorts op schending van het vertrouwensbeginsel en van het „patere legem quam ipse fecisti”-beginsel.
   Artikel 18 van de bestreden verordening druist op zijn beurt in tegen de artikelen 3 tot en met 7 van bijlage XI bij het Statuut doordat het de mogelijkheid opent dat een tussentijdse aanpassing van de bezoldigingen plaatsvindt, naast de jaarlijkse aanpassing op basis van artikel 65 van het Statuut en buiten de in de artikelen 4 tot en met 7 van bijlage XI bij het Statuut bepaalde voorwaarden.

      (1)  PB L 348, blz. 10.


title: Zaak T-507/11: Arrest van het Gerecht van 18 april 2013 — Peek & Cloppenburg/BHIM — Peek & Cloppenburg (Peek & Cloppenburg) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Peek & Cloppenburg — Oudere nationale handelsnaam Peek & Cloppenburg — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/41

         Arrest van het Gerecht van 18 april 2013 — Peek & Cloppenburg/BHIM — Peek & Cloppenburg (Peek & Cloppenburg)
   (Zaak T-507/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Peek & Cloppenburg - Oudere nationale handelsnaam Peek & Cloppenburg - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 156/76
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Peek & Cloppenburg KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Abrar, vervolgens P. Lange, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Peek & Cloppenburg (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Renck, V. von Bomhard, T. Heitmann, M. Petersenn, advocaten, en I. Fowler, solicitor)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 28 februari 2011 (zaak R 262/2005-1) inzake een oppositieprocedure tussen Peek & Cloppenburg en Peek & Cloppenburg KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Peek & Cloppenburg KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 362 van 10.12.2011.


title: Zaak C-46/05: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van  23 februari 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/79/EG — Arbeidsvoorwaarden — Organisatie van arbeidstijd — Mobiel personeel in burgerluchtvaart — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/24

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 23 februari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
   (Zaak C-46/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2000/79/EG - Arbeidsvoorwaarden - Organisatie van arbeidstijd - Mobiel personeel in burgerluchtvaart - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 131/42)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: N. Yerrell, gemachtigde)

      Verweerder: Ierland (vertegenwoordiger: O'Hagan, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn van richtlijn 2000/79/EG van de Raad van 27 november 2000 inzake de inwerkingstelling van de Europese Overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van mobiel personeel in de burgerluchtvaart gesloten door de Association of European Airlines (AEA), de European Transport Workers' Association (ETF), de European Cockpit Association (ECA), de European Regions Airline Association (ERA) en de International Air Carrier Association (IACA) (PB L 302, blz. 57)
   Dictum

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 2000/79/EG van de Raad van 27 november 2000 inzake de inwerkingstelling van de Europese Overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van mobiel personeel in de burgerluchtvaart gesloten door de Association of European Airlines (AEA), de European Transport Workers' Association (ETF), de European Cockpit Association (ECA), de European Regions Airline Association (ERA) en de International Air Carrier Association (IACA), is Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.


title: Zaak T-189/11: Beroep ingesteld op 24 maart 2011 — Yordanov/BHIM — Distribuidora comercial del frio (DISCO DESIGNER)

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/30

         Beroep ingesteld op 24 maart 2011 — Yordanov/BHIM — Distribuidora comercial del frio (DISCO DESIGNER)
   (Zaak T-189/11)
   2011/C 152/53
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Peter Yordanov (Rousse, Bulgarije) (vertegenwoordiger: Rechtsanwalt T. Walter)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Distribuidora comercial del frio, SA (Madrid, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 januari 2011 in zaak R 803/2010-2 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeker

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „DISCO DESIGNER” voor waren van de klassen 11, 19 en 20

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Distribuidora comercial del frio, SA.

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk dat het woordelement „DISCO” bevat voor waren van klasse 11

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat en de kamer van beroep onterecht is uitgegaan van de soortgelijkheid van de vergeleken waren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB 2009, L 78, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 mei 2005 in zaak C-212/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Maatregelen van gelijke werking — Procedure van voorafgaande vergunning voor persoonlijke invoer van geneesmiddelen — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Homeopathische geneesmiddelen)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 26 mei 2005
   in zaak C-212/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Maatregelen van gelijke werking - Procedure van voorafgaande vergunning voor persoonlijke invoer van geneesmiddelen - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Homeopathische geneesmiddelen)
   (2005/C 182/10)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-212/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 15 mei 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. Støvlbæk en B. Stromsky) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues, C. Bergeot-Nunes en R. Loosli-Surrans), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur), R. Schintgen, J. Makarczyk en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 26 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door:

                           —

                           een procedure van voorafgaande vergunning toe te passen op niet door middel van persoonlijk vervoer verrichte persoonlijke invoer van in Frankrijk regelmatig voorgeschreven geneesmiddelen die overeenkomstig richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten, zoals gewijzigd bij richtlijn 93/39/EEG van de Raad van 14 juni 1993, zowel in Frankrijk zijn toegelaten als in de lidstaat van aankoop;

                           —

                           een procedure van voorafgaande vergunning toe te passen op niet door middel van persoonlijk vervoer verrichte persoonlijke invoer van in Frankrijk regelmatig voorgeschreven homeopathische geneesmiddelen die overeenkomstig richtlijn 92/73/EEG van de Raad van 22 september 1992 tot uitbreiding van het toepassingsgebied van de richtlijnen 65/65/EEG en 75/319/EEG betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake geneesmiddelen en tot vaststelling van aanvullende bepalingen voor homeopathische geneesmiddelen, in een lidstaat zijn geregistreerd, en

                           —

                           een onevenredige procedure van voorafgaande vergunning toe te passen op niet door middel van persoonlijk vervoer verrichte persoonlijke invoer van in Frankrijk regelmatig voorgeschreven geneesmiddelen die niet in Frankrijk zijn toegelaten, maar uitsluitend in de lidstaat van aankoop,

                     is de Franse Republiek de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 158 van 5.7.2003.


title: Zaak C-259/06: Beschikking van de president van het Hof van 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/28

         Beschikking van de president van het Hof van 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-259/06) (1)

   (2007/C 82/59)

      Procestaal: Nederlands

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 178 van 29.7.2006.


title: Zaak C-442/06: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 1999/31/EG — Storten van afvalstoffen — Nationale regeling betreffende bestaande stortplaatsen — Onjuiste uitvoering)

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-442/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 1999/31/EG - Storten van afvalstoffen - Nationale regeling betreffende bestaande stortplaatsen - Onjuiste uitvoering)
   (2008/C 128/17)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Recchia en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Braguglia, gemachtigde, G. Fiengo, advocaat)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 en 14 van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (PB L 182, blz. 1) — Met richtlijn strijdige nationale wetgeving
   Dictum

               1)

               Met de vaststelling en handhaving van wetsbesluit nr. 36 van 13 januari 2003, zoals gewijzigd, waarbij richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen, in nationaal recht is omgezet,

                           —

                           voor zover dit wetsbesluit niet voorziet in de toepassing van de artikelen 2 tot en met 13 van richtlijn 1999/31 op de stortplaatsen waarvoor na de datum van het verstrijken van de termijn voor omzetting van deze richtlijn en vóór die van de inwerkingtreding van dit wetsbesluit een vergunning is verleend, en

                           —

                           voor zover het niet de omzetting van artikel 14, sub d-i, van deze richtlijn verzekert,

                     is de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 2 tot en met 14 van richtlijn 1999/31 op haar rustende verplichtingen niet nagekomen

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 236 van 30.12.2006.


title: Zaak T-64/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  29 november 2005  — Heubach tegen Commissie ( Mededinging — Artikel 81 EG — Mededingingsregeling — Zinkfosfaatmarkt — Geldboete — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Beroep tot nietigverklaring — Exceptie van onwettigheid — Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 — Zwaarte van inbreuk — Evenredigheids- en gelijkheidsbeginsel — Motivering )

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/29

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 november 2005 — Heubach tegen Commissie
   (Zaak T-64/02) (1)

   („Mededinging - Artikel 81 EG - Mededingingsregeling - Zinkfosfaatmarkt - Geldboete - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten - Beroep tot nietigverklaring - Exceptie van onwettigheid - Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 - Zwaarte van inbreuk - Evenredigheids- en gelijkheidsbeginsel - Motivering”)
   (2006/C 36/63)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Dr. Hans Heubach GmbH & Co. KG (Langelsheim, Duitsland) [vertegenwoordigers: F. Montag en G. Bauer, advocaten]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, gemachtigde, bijgestaan door H.-J. Freund, advocaat]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2003/437/EG van de Commissie van 11 december 2001 betreffende een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER overeenkomst (Zaak COMP/E-1/37.027 — Zinkfosfaat) (PB 2003, L 153, blz. 1), of, subsidiair, tot verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 144 van 15.6.2002.


title: Zaak T-593/11 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 22 december 2011 — Al-Chihabi/Raad ( „Kort geding — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden en financiële middelen — Verzoek om voorlopige maatregelen — Geen spoedeisendheid — Geen ernstige en onherstelbare schade” )

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/25

         Beschikking van de president van het Gerecht van 22 december 2011 — Al-Chihabi/Raad
   (Zaak T-593/11 R)
   (Kort geding - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden en financiële middelen - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid - Geen ernstige en onherstelbare schade)
   2012/C 49/45
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fares Al-Chihabi (Aleppo, Syrië) (vertegenwoordigers: L. Ruessmann en W. Berg, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Voorwerp

   In wezen verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging van besluit 2011/522/GBVB van de Raad van 2 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 228, blz. 16), van verordening (EU) nr. 878/2011 van de Raad van 2 september 2011 tot wijziging van verordening (EU) nr. 422/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 228, blz. 1), van besluit 2011/684/GBVB van de Raad van 13 oktober 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 269, blz. 33), en van verordening (EU) nr. 1011/2011 van de Raad van 13 oktober 2011 tot wijziging van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 269, blz. 18), voor zover deze teksten betrekking hebben op verzoeker.

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-304/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 juli 2006 — Hoek Loos/Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Nederlandse markt voor industriële en medische gassen — Prijsstelling — Berekening van geldboeten — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Evenredigheidsbeginsel en beginsel van gelijke behandeling )

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/27

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 juli 2006 — Hoek Loos/Commissie
   (Zaak T-304/02) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Nederlandse markt voor industriële en medische gassen - Prijsstelling - Berekening van geldboeten - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten - Evenredigheidsbeginsel en beginsel van gelijke behandeling”)
   (2006/C 212/47)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekster: Hoek Loos NV (Schiedam, Nederland) (vertegenwoordigers: J. J. Feenstra en B. F. Van Harinxma thoe Slooten, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: A. Bouquet, gemachtigde)
   Voorwerp
   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2003/207/EG van de Commissie van 24 juli 2002 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] (Zaak COMP/E-3/36.700 — Industriële en medische gassen) (PB 2003, L 84, blz. 1), en subsidiair tot verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 305 van 7.12.2002.


title: Zaak T-162/99: Beroep, op 19 juli 1999 ingesteld door L. Dricot-Daniele, P. De Palma en C. Hamptaux tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
2.10.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 281/21
Volgens verzoekster gaat het om een typische steunmaatregel,             tweede alinea, van de algemene aankondiging van verkiezin-
en ligt voor de hand dat het om werkings- en reddingssteun               gen, op 27 januari 1999, voorzover 21 personen die niet
gaat, zodat voormelde termijn van twee maanden als redelijk              stemgerechtigd waren in de zin van de toepasselijke reglemen-
is te beschouwen.                                                        taire bepalingen, bij de betwiste verkiezingen hun stem hebben
                                                                         uitgebracht en deze stemmen de resultaten inzake de toeken-
                                                                         ning van het aantal zetels aan de verschillende lijsten hebben
(1) PB C 368 van 23.12.1994.                                             kunnen beïnvloeden.
(2) PB C 205 van 5.7.1997.
                                                                         Zij stellen tevens schending van artikel 1, eerste en vierde
                                                                         alinea, van bijlage II bij het Statuut, van artikelen 3, punt 1,
                                                                         tweede alinea, en 6 van de regeling betreffende de samenstelling
                                                                         en werkwijze van het personeelscomité, van de artikelen 14,
                                                                         sub b en c, van de procedure voor de verkiezing van de
                                                                         afdeling Brussel van het personeelscomité, vastgesteld door
Beroep, op 19 juli 1999 ingesteld door L. Dricot-Daniele,                de algemene vergadering van 19 januari 1999, en van de
P. De Palma en C. Hamptaux tegen de Commissie van de                     artikelen 2, tweede alinea, en 4, tweede alinea, van de algemene
                   Europese Gemeenschappen                               aankondiging van verkiezingen, voorzover 27 schriftelijk
                                                                         uitgebrachte stemmen buiten de termijn zijn binnengekomen,
                                                                         doordat die stemgerechtigden hun stembiljet te laat hadden
                          (Zaak T-162/99)                                ontvangen.
                          (1999/C 281/40)                                Verzoeksters stellen tenslotte schending van artikel 14, laatste
                                                                         alinea, van de regeling betreffende de samenstelling en werk-
                                                                         wijze van het personeelscomité en van artikel 32 van het
                          (Procestaal: Frans)                            intern reglement van het plaatselijk personeelscomité van
                                                                         Brussel van 24 april 1990, voorzover de aanwijzingen voor
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                het centrale comité en voor de statutaire of administratieve
schappen is op 19 juli 1999 beroep ingesteld tegen de                    organen zijn verricht door een plaatselijk personeelscomité dat
Commissie van de Europese Gemeenschappen door L. Dricot-                 geconstitueerd is op basis van de resultaten van verkiezingen
Daniele, P. De Palma en C. Hamptaux, allen wonende te                    die onregelmatigheden vertonen. Volgens verzoeksters hebben
Brussel, vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat te Brussel,            deze onregelmatigheden de verdeling van de zetels tussen de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                  verschillende lijsten kunnen wijzigen, en bijgevolg de verdeling
C. Kremer, rue Heinrich Heine 6, advocaat aldaar.                        van de zetels in het centrale personeelscomité en in de andere
                                                                         administratieve of statutaire organen waarvoor het centrale
                                                                         personeelscomité leden diende aan te wijzen.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
— de verkiezingen voor het personeelscomité van de plaatse-
     lijke afdeling van Brussel van 9, 10 en 11 maart 1999 en
     de aanwijzingen en voorstellen die het comité ingevolge
     die verkiezingen aan het centrale personeelscomité en aan
     de andere statutaire en administratieve organen heeft
     gedaan, nietig te verklaren;                                        Beroep, op 9 juli 1999 ingesteld door A. Leroy tegen Raad
                                                                                van de Europese Unie
— voorzover nodig, enerzijds de nalatigheid van de Commis-
     sie om voornoemde verkiezingen nietig te verklaren, vast                                    (Zaak T-164/99)
     te stellen, en te verklaren dat het personeelscomité van de
     plaatselijke afdeling van Brussel, samengesteld overeen-
     komstig de resultaten van de verkiezingen van 9, 10, en                                     (1999/C 281/41)
     11 maart 1999, zoals die door het kiesbureau van
     23 maart 1999 zijn bekendgemaakt, niet rechtsgeldig is                                       (Procestaal: Frans)
     geconstitueerd en dat bijgevolg de aanwijzingen en/of
     voorstellen voor aanwijzing die dat comité aan het centrale
     personeelscomité en aan de statutaire en administratieve            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     organen heeft gedaan, niet geldig zijn en, anderzijds, de           schappen is op 9 juli 1999 beroep tegen de Raad van de
     afwijzing van verzoeksters’ klachten nietig te verklaren;           Europese Unie ingesteld door A. Leroy, wonende te Grimber-
                                                                         gen (België), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advo-
— verweerster te verwijzen in de kosten van deze instantie.              caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                         de Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30.
Middelen en voornaamste argumenten                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         — het onwettige karakter te erkennen van het besluit van de
Verzoeksters stellen in de eerste plaats schending van artikel 1,            Raad van 1 mei 1999 houdende vaststelling van de
vierde alinea, van (bijlage II bij) het Statuut, van artikel 7 van           modaliteiten voor de opneming van het Schengen-
de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsle-               Secretariaat in het Secretariaat-Generaal van de Raad, en
den van de Gemeenschappen, van de artikelen 4, punt 2 en 6,                  dit besluit bijgevolg nietig te verklaren;
van de regeling betreffende de samenstelling en werkwijze van
het personeelscomité van 22 oktober 1997 en van artikel 2,               — verweerder te verwijzen in de kosten.


1 . 11 . 97           NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 331 / 1
                                                                 I
                                                           (Mededelingen)
                                                HOF VAN JUSTITIE
                                                         HOF VAN JUSTITIE
        Eedaflegging door de nieuwe leden van het Hof                Toevoeging van rechter K. Ioannou
                         ( 97/C 331/01 )
                                                                     Het Hof heeft besloten rechter K. Ioannou toe te voegen
                                                                     aan de Vierde en de Zesde Kamer.
De heer Krateros Ioannou, bij besluit van de vertegen
woordigers van de regeringen der lidstaten van 29 mei
                                                                     Benoeming van de kamerpresidenten
1997 ( ! ) benoemd tot rechter in het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen voor de periode van 7 okto
ber 1997 tot en met 6 oktober 2003, heeft op 6 oktober               Overeenkomstig artikel 10, lid 1 , van het reglement voor
1997 de eed voor het Hof afgelegd.                                   de procesvoering heeft het Hof benoemd, voor een periode
                                                                     van een jaar aanvangend op 7 oktober 1997:
De heer Siegbert Alber, bij besluit van de vertegenwoordi
gers van de regeringen der lidstaten van 29 mei 1997 (*)             — M. Wathelet, rechter, tot president van de Eerste
                                                                         Kamer,
benoemd tot advocaat-generaal bij het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen voor de periode van
7 oktober 1997 tot en met 6 oktober 2003 , heeft op                  — R. Schintgen, rechter, tot president van de Tweede
6 oktober 1997 de eed voor het Hof afgelegd.                             Kamer,
m PB L 145 van 5 . 6 . 1997, blz . 28 .                              — C. Gulmann, rechter, tot president van de Derde en de
                                                                         Vijfde Kamer,
                                                                     — H. Ragnemalm, rechter, tot president van de Vierde en
                                                                         de Zesde Kamer.
            Verkiezing van de president van het Hof                  Samenstelling van de kamers
                         ( 97/C 331/02 )
                                                                     1 . De samenstelling van de kamers is voor dezelfde
                                                                     periode vastgesteld als volgt:
De rechters van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen hebben in hun vergadering van 7 oktober               Eerste Kamer
1997 overeenkomstig artikel 7, lid 1 , van het reglement
voor de procesvoering, de heer Gil Carlos Rodriguez Igle            M. Wathelet, kamerpresident
sias gekozen tot president van het Hof voor de periode
van 7 oktober 1997 tot en met 6 oktober 2000 .
                                                                     D. A. O. Edward, R Jann en L. Sevón, rechters
                                                                     Tweede Kamer
                                                                     R. Schintgen, kamerpresident
Besluiten door het Hof genomen tijdens zijn vergadering              G. F. Mancini en G. Hirsch, rechters
                      van 7 oktober 1997
                         ( 97/C 331 /03 )                            Derde Kamer
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  C. Gulmann, kamerpresident
heeft tijdens zijn vergadering van 7 oktober 1997 de vol
gende besluiten genomen:                                             J. C. Moitinho de Almeida en J.-R Puissochet, rechters


title: Zaak C-589/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 november 2015 door Alexios Anagnostakis tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 30 september 2015 in zaak T-450/12, Anagnostakis/Commissie

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/12

         Hogere voorziening ingesteld op 13 november 2015 door Alexios Anagnostakis tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 30 september 2015 in zaak T-450/12, Anagnostakis/Commissie
   (Zaak C-589/15 P)
   (2016/C 007/19)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirant: Alexios Anagnostakis (vertegenwoordiger: Α. Anagnostakis, dikogoros)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Het arrest in zaak T-450/12, dat is gewezen op het op 11 oktober 2012 tegen de Europese Commissie ingestelde beroep tot nietigverklaring van het besluit van 6 september 2012 van laatstgenoemde houdende afwijzing van het verzoek tot registratie van het Europees burgerinitiatief „Eén miljoen handtekeningen voor een Europa van solidariteit”, in zijn geheel vernietigen;

               —

               het beroep toewijzen;

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 6 september 2012 houdende afwijzing van het verzoek tot registratie van het Europees burgerinitiatief „Eén miljoen handtekeningen voor een Europa van solidariteit”, nietig verklaren;

               —

               de Commissie gelasten dat initiatief naar behoren te registreren en elke andere vereiste juridische maatregel te nemen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten in beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

                  Gebreken in de procedure voor het Gerecht

               In het bestreden arrest is in de beoordeling van het betrokken beroep volledig voorbij gegaan aan het feit dat het voorstel voor een Europees burgerinitiatief (EBI) uitsluitend betrekking heeft op het deel van de overheidsschuld dat als „onhoudbaar” wordt beschouwd.
               In de motivering van het bestreden arrest wordt ten onrechte aangenomen dat het voorstel betrekking heeft op de volledige overheidsschuld, zonder ander onderscheid of andere veronderstelling.
               In dat opzicht bakent het bestreden arrest het voorwerp van het geding niet juist af.
               Het arrest is gewezen op basis van een verkeerde opvatting van de inhoud van het beroep en van de vorderingen.

               2.

                  Schending, door het Gerecht, van het Unierecht, onjuiste uitlegging en toepassing van de Verdragen en de Europese regelingen

                           A)

                           In het bestreden arrest is, onder onjuiste uitlegging en toepassing van het Unierecht, geoordeeld dat de artikelen 122 VWEU en 136 VWEU, die in het beroep zijn aangevoerd, „niet een passende rechtsgrondslag [vormen] voor eventuele financiële bijstand van de Unie middels de instelling van een financieringsmechanisme ten behoeve van de lidstaten die te maken hebben met of worden bedreigd door ernstige financieringsproblemen”.
                           Krachtens artikel 136 VWEU, zoals gewijzigd bij besluit 2011/199/EU (1) van de Europese Raad van 25 maart 2011, en de artikelen 4, lid 1, VWEU en 5, lid 2, VWEU, staat het de lidstaten die de euro als munt hebben, vrij onderling overeen te komen om een stabiliteitsmechanisme en mechanisme voor financiële bijstand in te stellen. De Commissie heeft met name de bevoegdheid en de vrijheid om de instelling van een dergelijk mechanisme voor te stellen in de zin van artikel 352 VWEU, als noodzakelijke handeling om een van de doelen van de Verdragen te bereiken, te weten stabiliteit in de Eurozone.

                           B)

                           In het bestreden arrest is, onder onjuiste uitlegging en toepassing van de Verdragen en van het Unierecht, geoordeeld dat niets de slotsom rechtvaardigt en geenszins is bewezen dat de vaststelling van het beginsel van de noodsituatie „ertoe zou strekken de coördinatie van de begrotingsdiscipline te versterken of zou vallen onder de richtsnoeren voor het economisch beleid die de Raad mag opstellen voor de goede werking van de economische en monetaire unie”.
                           Integendeel, bij een juiste uitlegging en toepassing strekt de verlangde maatregel — het teniet doen van de onhoudbare schuld — uitsluitend tot versterking van de begrotingsdiscipline van de lidstaten en ter verzekering van de goede werking van de economische en monetaire unie (artikel 136, lid 1, VWEU).

                           C)

                           In het bestreden arrest is, onder onjuiste uitlegging en toepassing van de Verdragen en van het Unierecht, uitgesloten dat artikel 122 VWEU een passende rechtsgrondslag zou kunnen vormen voor de vaststelling van het beginsel van de noodsituatie in de Unieregeling.
                           Volgens artikel 352 VWEU kan de Commissie bij de Raad voorstellen indienen opdat hij de solidariteit tussen de lidstaten verzekert in de zin van artikel 122, lid 1, VWEU of financiële bijstand van de Unie verleent in de zin van artikel 122, lid 2, VWEU, aan de lidstaat waarin zich ernstige moeilijkheden voordoen die deze niet kan beheersen.

                           D)

                           In het bestreden arrest is, onder onjuiste uitlegging en toepassing van de Verdragen en van het Unierecht, geoordeeld dat de slotsom dient te luiden dat de Commissie bij de vaststelling van het bestreden besluit de motiveringsplicht in acht heeft genomen wat de afwijzing van het verzoek tot registratie van het voorstel voor een EBI betreft. De in het bestreden besluit uiteengezette gronden tot afwijzing zijn ontoereikend en onjuist, en zijn in strijd met de verplichting tot adequate motivering als bedoeld in artikel 4, lid 3, tweede alinea, van verordening nr. 211/2011.

                           E)

                           In het bestreden arrest is, onder onjuiste uitlegging en toepassing van het Unierecht, geoordeeld dat al zou er een regel van internationaal recht bestaan waarin een beginsel van de noodsituatie is erkend, dan nog volstaat het enkele bestaan van een dergelijk beginsel van internationaal recht hoe dan ook niet als grondslag voor een wetgevingsinitiatief van de Commissie. Het internationale recht en de beginselen ervan zijn bronnen van het recht van de Europese Unie. Als zodanig zijn zij zonder meer rechtstreeks opgenomen in het Unierecht en worden zij daarin toegepast. De Commissie kan voorstellen dat toepassing wordt gegeven aan die beginselen van hogere orde ook zonder een specifieke bepaling in de Verdragen, indien zou worden geoordeeld dat die ontbreekt.

                           F)

                           In het bestreden arrest is, onder onjuiste uitlegging en toepassing van het recht, rekwirante verwezen in de kosten van de Commissie. Indien het beroep juist zou zijn beoordeeld, in het licht van het bovenstaande, zou het zijn toegewezen en zou de Commissie zijn verwezen in de kosten.

      (1)  PB L 91, blz. 1.