title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 9 januari 1997 in zaak C-383/95: P.W. Rutten tegen Cross Medical Ltd (EEG-Executieverdrag - Artikel 5, punt 1 - Gerecht van plaats van uitvoering van verbintenis uit overeenkomst - Arbeidsovereenkomst - Plaats waar werknemer gewoonlijk zijn arbeid verricht - Arbeid verricht in meer dan één land)

text:
  Nr . C 54/8            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 2 . 97
                     ARREST VAN HET HOF                                  in verband met zijn werk gemaakte buitenlandse reis
                            ( Zesde Kamer )                              terugkeert.
                         van 9 januari 1997
  in zaak C-3 83/95 : P.W. Rutten tegen Cross Medical                    (') PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 .
                                  Ltd (')
  (EEG-Executieverdrag — Artikel 5, punt 1 — Gerecht van
 plaats van uitvoering van verbintenis uit overeenkomst —
  Arbeidsovereenkomst — Plaats waar werknemer gewoon
 lijk zijn arbeid verricht — Arbeid verricht in meer dan één
                                   land)
                              ( 97/C 54/13 )
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Vierde Kamer)
                                                                                van 28 november 1996
                      (Procestaai: Nederlands)                          in zaak C-293/95 P, Odigitria AAE tegen Raad van de
                                                                        Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen ( 1 )
                                                                        (Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijk
                                                                        heid — Visserijovereenkomsten EEG/Senegal en Guinee
                                                                        Bissau — Aanhouding van vaartuig — Communautaire
 In zaak C-383/95 , P.W. Rutten tegen Cross Medical Ltd,                                              vergunning)
 betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
 artikel 5 , punt 1 , van voormeld Verdrag van 27 september                                         ( 97/C 54/14 )
 1968 ( PB nr. L 299 van 31 . 12 . 1972 , blz. 32 ), zoals
gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de
 toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het                                    (Procestaai: Grieks)
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
Ierland ( PB nr. L 304 van 30 . 10 . 1978 , blz . 1 , en —
gewijzigde tekst — blz. 77), bij het Verdrag van 25 oktober             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 1982 betreffende de toetreding van de Helleense Republiek                             de Jurisprudentie van het Hof)
 (PBnr. L 388 van 31 . 12 . 1982, blz. 1 ) en bij het Verdrag van
26 mei 1989 betreffende de toetreding van het Koninkrijk
Spanje en de Portugese Republiek ( PB nr. L 285 van 3 . 10 .           In zaak C-293/95 P, Odigitria AAE ( advocaten : A. Chatzit
 1989, blz . 1 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als      zani, G. Stefanakis en E. Marias ), betreffende een hogere
volgt: G.F. Mancini, kamerpresident; J.L. Murray, C.N. Ka             voorziening tegen het op 6 juli 1995 door het Gerecht van
kouris, H. Ragnemalm en R. Schintgen ( rapporteur ),                   eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste
rechters; advocaat-generaal : F.G. Jacobs; griffier: R. Grass,         Kamer ) in zaak T-572/93 gewezen arrest tussen Odigitria en
op 9 januari 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum                Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
luidt als volgt:                                                       Gemeenschappen (Jurisprudentie 1995 , blz. 11-2025 ) en
                                                                       strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partijen bij
                                                                       de procedure : Raad van de Europese Unie ( gemachtigden :
                                                                       J. Carbery en S. Kyriakopoulou ) en Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: M. Kontou
                                                                       Durande en T. van Rijn ), heeft het Hof ( Vierde Kamer ),
Artikel 5, punt 1 , van het Verdrag van 27 september 1968              samengesteld als volgt: J.L. Murray, kamerpresident;
betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerleg           C.N. Kakouris en P.J.G. Kapteyn ( rapporteur ), rechters;
ging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals            advocaat-generaal : M.B. Elmer; griffier: R. Grass, op
gewijzigd bij het Verdrag van 26 mei 1989 betreffende de               28 november 1996 een beschikking gegeven waarvan het
toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese                   dictum luidt als volgt:
Republiek, moet aldus worden uitgelegd, dat in het geval
van een arbeidsovereenkomst waarvan de uitvoering mee
brengt dat de werknemer zijn arbeid in meer dan één                    1 . De hogere voorziening wordt afgewezen .
verdragsluitende staat verricht, de plaats waar de werkne
mer gewoonlijk zijn arbeid verricht, in de zin van deze
bepaling, de plaats is waar de werknemer het werkelijke
                                                                       2 . Requirante wordt in de kosten verwezen.
centrum van zijn beroepswerkzaamheden heeft gevestigd.
Voor het vaststellen van deze plaats in het concrete geval
moet rekening worden gehouden met de omstandigheid, dat                (') PB nr . C 299 van 11 . 11 . 1995 .
de werknemer het grootste deel van zijn arbeidstijd door
brengt in één van de verdragsluitende staten, waar hij een
kantoor heeft van waaruit hij de voor zijn werkgever te
verrichten werkzaamheden organiseert en waar hij na elke


title: Zaak C-222/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 mei 2010 door Brigit Lind tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 24 maart 2010 in zaak T-5/09, Brigit Lind/Europese Commissie

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/10

         Hogere voorziening ingesteld op 7 mei 2010 door Brigit Lind tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 24 maart 2010 in zaak T-5/09, Brigit Lind/Europese Commissie
   (Zaak C-222/10 P)
   2010/C 195/15
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Brigit Lind (vertegenwoordiger: I. Anderson, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               De beschikking van het Gerecht van 24 maart 2010 waarbij het beroep van rekwirante kennelijk ongegrond is verklaard en rekwirante is verwezen in de kosten, vernietigen.

               —

               Zich bevoegd verklaren kennis te nemen van de hogere voorziening van rekwirante en de Commissie veroordelen tot betaling aan rekwirante;

                           a)

                           van het bedrag van 50 000 EUR dan wel elk ander bedrag dat het Hof redelijk en billijk acht, wegens de shock en het leed dat haar is toegebracht door het lijden en de dood van haar broer als gevolg van de willekeurige en onrechtmatige weigering van de Commissie om de uitvoering van de voorschriften van richtlijn 96/29 (1) af te dwingen met het oog op preventief medisch toezicht op met straling verband houdende ziekten en aandoeningen bij de ploegen voor speciale interventie in Thule;

                           b)

                           betaling aan de nalatenschap van John Erling Nochen;

                                       i)

                                       van het bedrag van 250 000 EUR dan wel elk ander bedrag dat het Hof redelijk en billijk acht, wegens diens lijden vanaf 2006 tot zijn dood in 2008 door longkanker, als gevolg van de willekeurige en onrechtmatige weigering van de Commissie om de uitvoering van de voorschriften van richtlijn 96/29 af te dwingen met het oog op preventief medisch toezicht op met straling verband houdende ziekten en aandoeningen bij de ploegen voor speciale interventie in Thule.

                                       ii)

                                       Uitvaartkosten ten bedrage van 6 000 EUR.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het beroep van rekwirant strekkende tot buitencontractuele aansprakelijkheid ongegrond te verklaren door zowel zijn vorderingen als zijn middelen onjuist weer te geven. Daardoor heeft het Gerecht verzuimd te onderzoeken of sprake was van onrechtmatigheid in de context van de willekeurige en onoprechte uitvluchten van de Commissie voor haar weigering om te handelen. Door dit verzuim zijn de uniforme veiligheidsnormen voor de bescherming van de gezondheid van werkers en de bevolking in geval van nucleaire ongevallen door militair gebruik van kernenergie, van hun werking beroofd.

               2.

               Verzuim om de algemene rechtsbeginselen welke de rechtsstelsels der lidstaten gemeen hebben, toe te passen. Het Gerecht heeft nagelaten om de onrechtmatigheid te onderzoeken van het gebrek aan zorgvuldigheid, voortvarendheid en behoorlijk bestuur van de Commissie in het licht van de algemene beginselen die de rechtsstelsels der lidstaten gemeen hebben bij de vaststelling van niet-contractuele aansprakelijkheid voor schade die is veroorzaakt voor individuen, zoals vereist krachtens artikel 188 EGA-Verdrag.

               3.

               Onjuiste toepassing van de bijzondere bevoegdheid van de Commissie, uitzonderingen op de mededingingsregels toe te staan met het oog op de ontvankelijkheid van een vordering in verband met gezondheidsnormen. Het Gerecht heeft voorts blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de uitzondering op de bescherming van de gezondheid uit hoofde van de richtlijn, die de Commissie op militaire gronden had verleend aan het nucleaire ongeval te Thule, te onderzoeken in het licht van de ruime en uitsluitende bevoegdheid van de Commissie om het mededingingsbeleid van de EU te formuleren door discretionaire ontheffingen te verlenen voor onrechtmatige handelsovereenkomsten. Hierbij is geen rekening gehouden met uitspraken van het Hof van Justitie inzake de ontvankelijkheid op andere gebieden van het recht van de Unie, waar de Commissie niet over een dergelijke uitsluitende bevoegdheid beschikt en waarbij klachten dat de Commissie niet was opgetreden, niet kennelijk ongegrond zijn verklaard.
               Het Gerecht heeft geen rekening gehouden met het feit dat de Commissie geen uitsluitende en absolute discretionaire bevoegdheid heeft bij het toezicht op de naleving van de uniforme veiligheidsnormen voor de gezondheid, aangezien in het EGA-Verdrag een nauwgezette beschrijving wordt gegeven van haar bevoegdheden inzake ontheffingen en wordt voorzien in specifieke middelen voor individuen om te klagen over het niet-optreden van de administratie op gebieden waar hun bescherming is toegekend. Dit omvat situaties waarin de weigering op te treden is gericht tot een andere partij.

               4.

               Verzuim om te beoordelen of de weigering van de Commissie om op te treden de specifieke doelstelling van het EGA-Verdrag om de gezondheid van werkers en de bevolking te beschermen, heeft geschonden.
               Het Gerecht is tevens uitgegaan van de onjuiste rechtsopvatting door niet te onderzoeken of de weigering van de Commissie om op te treden heeft geleid tot schending van de doelstellingen van het EGA-Verdrag om uniforme veiligheidsnormen vast te stellen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren op lange termijn en toe te zien op de naleving ervan. Hierdoor is het voorbijgegaan aan de dwingende plicht van de Commissie uit hoofde van het EGA-Verdrag om te verzekeren dat de verdragsbepalingen juist worden toegepast, waaronder het hierin vervatte voorzorgsbeginsel.

               5.

               Verzuim om te beoordelen of door de weigering van de Commissie een hogere wet is geschonden.
               Met de opname van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens in de rechtspraak van de Europese Unie, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet te onderzoeken of de weigering van de Commissie om toe te zien op de naleving van de bepalingen inzake medisch toezicht van richtlijn 96/02, een schending was van artikel 2 van het Verdrag, door bewust het leven van rekwirantes broer bloot te stellen aan het risico van de niet-gecontroleerde en niet-gevolgde ontwikkeling op lange termijn van kanker ten gevolge van straling, zoals de kanker waaraan hij is overleden.

      (1)  Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren (PB L 159, blz. 1).


title: Beschikking van de President van het Gerecht van Eerste Aanleg van 27 april 2005 in zaak T-34/05 R, Makhteshim-Agan Holding BV e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Voorlopige maatregelen — Beroep wegens nalaten — Ontvankelijkheid — Richtlijn 91/414/EEG)

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/22

      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 27 april 2005
   in zaak T-34/05 R, Makhteshim-Agan Holding BV e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Procedure in kort geding - Voorlopige maatregelen - Beroep wegens nalaten - Ontvankelijkheid - Richtlijn 91/414/EEG)
   (2005/C 171/37)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-34/05 R, Makhteshim-Agan Holding BV, gevestigd te Amsterdam (Nederland), e.a., vertegenwoordigd door C. Mereu et K. Van Maldegem, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: B. Doherty, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot het gelasten van een aantal voorlopige maatregelen inzake de beoordeling van endosulfan met het oog op de eventuele opneming ervan in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1), heeft de president van het Gerecht op 27 april 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2.

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-218/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla (Hongarije) op 11 mei 2011 — Észak-dunántúli Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság (Édukövízig) en Hochtief Construction AG Magyarországi Fióktelepe/Közbeszerzések Tanácsa Közbeszerzési Döntőbizottság

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla (Hongarije) op 11 mei 2011 — Észak-dunántúli Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság (Édukövízig) en Hochtief Construction AG Magyarországi Fióktelepe/Közbeszerzések Tanácsa Közbeszerzési Döntőbizottság
   (Zaak C-218/11)
   2011/C 232/23
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Ítélőtábla

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Észak-dunántúli Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság (Édukövízig) en Hochtief Construction AG Magyarországi Fióktelepe

      Verwerende partij: Közbeszerzések Tanácsa Közbeszerzési Döntőbizottság

      Interveniënten: Vegyépszer Építő és Szerelő Zrt. en MÁVÉPCELL Kft.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan de bepaling dat de minimumeisen inzake draagkracht en bekwaamheden in artikel 44, lid 2, van richtlijn 2004/18/EG (1) overeenkomstig artikel 47, lid 1, sub b, van deze richtlijn worden gesteld, aldus worden uitgelegd dat de aanbestedende diensten de minimumeisen inzake draagkracht en bekwaamheden mogen verbinden aan één enkele indicator in het boekhoudkundige document (balans) welke zij in aanmerking nemen ter verificatie van de economische en financiële draagkracht?

               2)

               Zo ja, voldoet aan het in artikel 44, lid 2, van de richtlijn gestelde verenigbaarheidsvereiste een bij de beoordeling van de minimumeis inzake draagkracht en bekwaamheden in aanmerking genomen gegeven (resultaat van het boekjaar) dat een verschillende inhoud heeft al naargelang de boekhoudkundige voorschriften van elke lidstaat?

               3)

               Volstaat het ter correctie van de verschillen die tussen de lidstaten ongetwijfeld bestaan, dat de aanbestedende dienst, afgezien van de bescheiden die in aanmerking worden genomen ter verificatie van de economische en financiële draagkracht, de mogelijkheid waarborgt om een beroep te doen op externe referenties (artikel 47, lid 3) of dient hij, om te voldoen aan het verenigbaarheidsvereiste voor alle door hem aangeduide bescheiden, te waarborgen dat die draagkracht op een andere wijze kan worden aangetoond (artikel 47, lid 5)?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Zaak F-112/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 16 juli 2015 — EJ/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Hervorming van het Statuut — Verordening nr. 1023/2013 — Standaardfuncties — Overgangsregels voor de indeling in standaardfuncties — Artikel 30, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut — Juristen van de rang AD 13 van de juridische dienst van de Commissie — Positie van ‘juridisch adviseurs’ en ‘leden van de juridische dienst’ — Modaliteiten voor toegang tot de rang AD 13 onder het Statuut van 2004 — Bevordering krachtens artikel 45 van het Statuut — Aanstelling krachtens artikel 29, lid 1, van het Statuut — Indeling in de standaardfuncties ‘adviseur of gelijkwaardig’ en ‘administrateur in de overgangsfase’ — Bezwarend besluit — Begrip ‘bijzondere verantwoordelijkheden’ — Begrip ‘bijzondere verantwoordelijkheden’ — Gelijke behandeling — Bevorderbaar naar de rang AD 14 — Gewettigd vertrouwen — Beginsel van rechtszekerheid)

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/51

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 16 juli 2015 — EJ/Commissie
   (Zaak F-112/14) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Hervorming van het Statuut - Verordening nr. 1023/2013 - Standaardfuncties - Overgangsregels voor de indeling in standaardfuncties - Artikel 30, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut - Juristen van de rang AD 13 van de juridische dienst van de Commissie - Positie van ‘juridisch adviseurs’ en ‘leden van de juridische dienst’ - Modaliteiten voor toegang tot de rang AD 13 onder het Statuut van 2004 - Bevordering krachtens artikel 45 van het Statuut - Aanstelling krachtens artikel 29, lid 1, van het Statuut - Indeling in de standaardfuncties ‘adviseur of gelijkwaardig’ en ‘administrateur in de overgangsfase’ - Bezwarend besluit - Begrip ‘bijzondere verantwoordelijkheden’ - Begrip ‘bijzondere verantwoordelijkheden’ - Gelijke behandeling - Bevorderbaar naar de rang AD 14 - Gewettigd vertrouwen - Beginsel van rechtszekerheid))
   (2015/C 279/64)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: EJ (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall, C. Ehrbar en G. Gattinara, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en M. Veiga, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten van het TABG om verzoekers volgens de nieuwe regels voor de loopbaan en de bevordering zoals die van toepassing zijn na de hervorming van het Ambtenarenstatuut van 1 januari 2014, in te delen in de standaardfunctie „hoofdadministrateur in de overgangsfase” en hun de mogelijkheid van bevordering naar de rang AD 14 te ontnemen, en vervolgens vaststelling van de onwettigheid van artikel 30, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut

      Dictum

               1)

               De individuele besluiten, zoals deze gestalte hebben gekregen door een vermelding die na 1 januari 2014 is opgenomen in de op de computer vastgelegde persoonsdossiers van verzoekers, vastgesteld door het tot aanstelling bevoegd gezag van de Europese Commissie en houdende indeling van EJ en van de andere verzoekers wier geanonimiseerde namen zijn opgenomen in de bijlage in de functie die binnen de Europese Commissie „hoofdadministrateur in de overgangsfase” wordt genoemd, welke functie overeenstemt met de statutaire standaardfunctie „administrateur in de overgangsfase”, worden nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van EJ en de andere verzoekers wier geanonimiseerde namen zijn opgenomen in de bijlage.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2015, blz. 47.


title: Doorhaling van zaak C-450/04

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/12

         Doorhaling van zaak C-450/04 (1)

   (2005/C 330/26)

      (Procestaal: Frans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 september 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-450/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.

      (1)  PB C 314 van 18.12.2004.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 8 september 2005 in zaak C-416/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG — Begrip afvalstoffen — Richtlijnen 85/337/EEG en 97/11/EG — Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten — Richtlijn 80/68/EEG — Bescherming van grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen — Richtlijn 91/271/EEG — Behandeling van stedelijk afvalwater — Richtlijn 91/676/EEG — Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten van agrarische oorsprong — Verontreiniging veroorzaakt door varkenshouderij)

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 8 september 2005
   in zaak C-416/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG - Begrip afvalstoffen - Richtlijnen 85/337/EEG en 97/11/EG - Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten - Richtlijn 80/68/EEG - Bescherming van grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen - Richtlijn 91/271/EEG - Behandeling van stedelijk afvalwater - Richtlijn 91/676/EEG - Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten van agrarische oorsprong - Verontreiniging veroorzaakt door varkenshouderij)
   (2005/C 271/01)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-416/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 19 november 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valero Jordana), ondersteund door: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigden: K. Manji en vervolgens C. White, bijgestaan door D. Wyatt, QC) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz Abad), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J. P. Puissochet (rapporteur), S. von Bahr, U. Lõhmus en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M. M. Ferreira, hoofdadminstrateur, op 8 september 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het Koninkrijk Spanje is de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens de richtlijnen van de Raad 91/271/EEG van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater en 91/676//EEG van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, door niet ervoor te zorgen dat het stedelijk afvalwater van de agglomeratie Vera aan een behandeling wordt onderworpen als bedoeld in artikel 5, lid 2, van richtlijn 91/271, dat wil zeggen een behandeling die verder gaat dan de in artikel 4 van deze richtlijn bedoelde behandeling, en door de Rambla de Mojácar in strijd met artikel 3, leden 1, 2 en 4, van richtlijn 91/676 niet als kwetsbare zone aan te wijzen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje wordt in twee derde van alle kosten verwezen. De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in het resterende derde.

               4)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 31 van 8.2.2003.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 5 december 1996 in zaak C-69/95: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL - Goedkeuring van de rekeningen - Begrotingsjaar 1991 - Melk en zuivelprodukten)

text:
Nr. C 40/2            | NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   8 . 2 . 97
mann, D.A.O. Edward, J.-P . Puissochet, G. Hirsch, P. Jann                 — zij zich ertegen verzetten, dat de bescherming tegen
en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro;                     oneerlijke mededinging wordt ingeroepen om een
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 19 november                    onderneming te verbieden, dat zij gebruik maakt van
1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                           haar recht, in een Lid-Staat onder een bepaald merk
volgt:                                                                         produkten in te voeren en te verhandelen , die
                                                                               afkomstig zijn uit een andere Lid-Staat waar zij
Tweede Richtlijn 77/91 /EEG van de Raad van 13 december                        rechtmatig worden verhandeld, wanneer de andere
1976 strekkende tot bet coördineren van de waarborgen                          marktdeelnemers hetzelfde recht hebben, ook al
welke in de Lid-Staten worden verlangd van de vennoot                         maken zij daarvan geen gebruik ;
schappen in de zin van artikel 58 , tweede alinea, van het
Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de                         — zij zich daarentegen niet ertegen verzetten, dat om
deelnemers in deze vennootschappen als van derden met                          redenen van consumentenbescherming de verhande
betrekking tot de oprichting van de naamloze vennoot                          ling van produkten die afkomstig zijn uit een andere
schap, alsook de instandhouding en wijziging van haar                          Lid-Staat waar zij rechtmatig worden verhandeld,
kapitaal, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te                       wordt verboden aan alle marktdeelnemers, mits dit
maken, en met name artikel 29, leden 1 en 4 , verzet zich niet                 verbod noodzakelijk is ter verzekering van de
ertegen, dat het interne recht van een Lid-Staat aandeelhou                   bescherming van de consumenten , evenredig is aan
ders bij een kapitaalverhoging tegen inbreng in natura een                     dit doel en dit doel niet kan worden bereikt door
voorkeursrecht toekent en de rechtmatigheid van een besluit                    maatregelen die het intracommunautaire handels
waarbij dit voorkeursrecht wordt opgeheven , onderwerpt                        verkeer minder belemmeren. Dienaangaande moet
aan een inhoudelijke toetsing zoals ontwikkeld door het                        de nationale rechter in het bijzonder onderzoeken, of
Bundesgerichtshof.                                                             het risico van misleiding van de consumenten ernstig
                                                                               genoeg is om daaraan meer gewicht toe te kennen
(') PB nr . C 101 van 22 . 4 . 1995 .                                          dan aan de vereisten van het vrije verkeer van
                                                                               goederen.
                                                                       2 . Artikel 12, lid 2 onder b), van Eerste Richtlijn 89/
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                            104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betref
                                                                           fende de aanpassing van het merkenrecht der Lid-Staten
                      van 26 november 1996                                 moet aldus worden uitgelegd, dat het zich niet ertegen
in zaak C-3 13/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing                 verzet, dat de verhandeling van produkten afkomstig uit
van het Tribunale di Chiavari ): F.lli Graffione SNC tegen                 een Lid-Staat waar zij rechtmatig worden verhandeld,
                           Ditta Fransa ( 1 )                              wordt verboden, op grond dat zij voorzien zijn van een
 ( Verbod van gebruik van een merk in een Lid-Staat —                      merk waarvan het gebruik de merkhouder in de
 Verbod om produkt onder dit merk in te voeren uit een                     Lid-Staat van invoer uitdrukkelijk is verboden , omdat
 andere Lid-Staat — Artikel 30 van het EG-Verdrag en                       aldaar is uitgemaakt dat het de consumenten kan
                                                                            misleiden .
                           merkenrichtlijn)
                            ( 97IC 40/03                               (■) PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .
                        (Procestaai: Italiaans)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                  de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
 In zaak C-3 13/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribunale                                     ( Zesde Kamer )
 di Chiavari ( Italië ), in het aldaar aanhangige geding tussen                             van 5 december 1996
 F.lli Graffione SNC en Ditta Fransa , om een prejudiciële
 beslissing over de uitlegging van de artikelen 30 en 36 van           in zaak C-69/95 : Italiaanse Republiek tegen Commissie van
 het EG-Verdrag en artikel 12 , lid 2 , onder b ), van Eerste                         de Europese Gemeenschappen ( 1 )
 Richtlijn 89/ 104/EEG van de Raad van 21 december 1988                 (EOGFL — Goedkeuring van de rekeningen — Begrotings
 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der Lid                            jaar 1991 — Melk en zuivelprodukten)
 Staten ( PB nr. L 40 van 11.2 . 1989 , blz . 1 ), heeft het Hof,                                 ( 97IC 40/04 )
 samengesteld als volgt: G.C. Rodrfguez Iglesias, president;
 G.F. Mancini, J.C. Moitinho de Almeida , J.L. Murray en                                     (Procestaai: Italiaans)
 L. Sevón, kamerpresidenten ; P.J.G. Kapteyn , C. Gulmann
  ( rapporteur ), D.A.O. Edward, J.-P . Puissochet, G. Hirsch en
  H. Ragnemalm, rechters ; advocaat-generaal : F.G. Jacobs;             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 griffier : H.A. Rühl , hoofdadministrateur, op 26 november                             de Jurisprudentie van het Hof)
  1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
  volgt:                                                                In zaak C-69/95 , Italiaanse Republiek ( gemachtigde :
                                                                        U. Leanza , bijgestaan door O. Fiumara ) tegen Commissie
   I . De artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag moeten aldus            van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : E. de
       worden uitgelegd, dat                                            March ), betreffende een beroep tot gedeeltelijke nietigver
 ---pagebreak--- 8 . 2 . 97               NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 40/3
klaring van Beschikking 94/871 /EG van de Commissie van                 zodanig dienst doend document dat aan de door die
21 december 1994 betreffende de goedkeuring van de                      Lid-Staten vastgestelde criteria beantwoordt, en verlenen
rekeningen die de Lid-Staten voor het begrotingsjaar 1991               hun de bevoegdheid, te verlangen dat ten bewijze van het
hebben ingediend in verband met de door het Europees                    recht op aftrek het origineel van de factuur wordt overge
Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw ( EOGFL ),                legd, en toe te staan dat de belastingplichtige die niet meer in
afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven ( PB nr . L 352 van           het bezit daarvan is, met andere middelen bewijst dat de
31 . 12 . 1994 , blz . 82 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer )              handeling waarop het verzoek om aftrek betrekking heeft,
samengesteld als volgt : J.L. Murray, president van de Vierde           daadwerkelijk heeft plaatsgevonden .
Kamer, waarnemend voor de president van de Zesde Kamer;
P.J.G. Kapteyn ( rapporteur ), G. Hirsch , H. Ragnemalm en              (') PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .
R. Schintgen , rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo
Colomer; griffier: H. von Holstein , adjunct-griffier, op
5 december 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
1 . Verwerpt het beroep .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
2 . Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.                                           van 5 december 1996
(') PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .                                    in de gevoegde zaken C-267/95 en C-268/95 ( verzoeken om
                                                                        een prejudiciële beslissing van de High Court of Justice,
                                                                        Chancery Division , Patents Court ): Merck & Co. Inc. e.a.
                                                                        tegen Primecrown Ltd e.a. en Beecham Group plc tegen
                                                                                Europharm of Worthing Ltd ( 1 )
                                                                        (Toetredingsakte van Spanje en Portugal — Uitlegging van
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                        de artikelen 47 en 209 — Einde van de overgangsperiode —
                            ( Vijfde Kamer )                            Artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag — Parallelimport
                        van 5 december 1996                                  van niet-octrooieerbare farmaceutische produkten)
                                                                                ( 97IC 40/06 )
in zaak C-85/95 ( verzoek om een prejudiciële beslissing
van het Bundesfinanzhof): J. Reisdorf tegen Finanzamt
                              Köln-West (')                                                     (Procestaai: Engels)
 (Belasting over de toegevoegde waarde — Uitlegging van
artikel 18, lid 1, onder a), van Zesde Richtlijn 77/388/EEG             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
— Aftrek van voorbelasting — Verplichting van belasting                                 de Jurisprudentie van het Hof)
                   plichtige — Bezit van factuur)
                              ( 97/C 40/05 )                            In de gevoegde zaken C-267/95 en C-268/95 , betreffende
                                                                        verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 van het
                          (Procestaai: Duits)                           EG-Verdrag van de High Court of Justice , Chancery
                                                                        Division , Patents Court ( Verenigd Koninkrijk ), in de aldaar
 ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         aanhangige gedingen tussen Merck & Co . Inc ., Merck Sharp
                   de Jurisprudentie van het Hof)                       & Dohme Ltd, Merck Sharp & Dohme International
                                                                        Services BV en Primecrown Ltd , Ketan Himatlal Mehta,
In zaak C-85/95 , J. Reisdorf tegen Finanzamt Köln-West,                Bharat Himatlal Mehta , Necessity Supplies Ltd, en tussen
 betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging van         Beecham Group plc en Europharm of Worthing Ltd , om een
 artikel 18 , lid 1 , onder a ), van Zesde Richtlijn 77/388/EEG         prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 47
 van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie                en 209 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden
 van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting —              voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en de
 Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege                  aanpassing van de Verdragen ( PB nr . L 302 van 15 . 11 .
 voegde waarde : uniforme grondslag ( PB nr . L 145 van 13 . 6 .         1985 , blz . 23 ) en van de artikelen 30 en 36 van het
 1 977, blz . 1 ), heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als      EG-Verdrag, heeft het Hof, samengesteld als volgt :
 volgt: J.C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ), kamerpresi             G. C. Rodriguez Iglesias, president; G. F. Mancini , J. L. Mur
 dent; C. Gulmann , D.A.O. Edward , J.-P . Puissochet en                 ray en L. Sevón , kamerpresidenten ; C.N. Kakouris , C. Gul
 P. Jann , rechters; advocaat-generaal : N. Fennelly ; griffier:         mann ( rapporteur ), D. A. O. Edward , J. -P. Puissochet en
 H.A. Rühl , hoofdadministrateur, op 5 december 1996 een                 H. Ragnemalm , rechters; advocaat-generaal : N. Fennelly;
 arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      griffier : L. Hewlett, administrateur, op 5 december 1996 een
                                                                         arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 De artikelen 18, lid 1 , onder a), en 22 , lid 3 , van Zesde
 Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                        I. De overgangsperiodes als bepaald in de artikelen 47 en
 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid                      209 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden
 Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel                     voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek
 van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme                           en de aanpassing van de Verdragen, zijn verstreken op
 grondslag, staan de Lid-Staten toe, onder „ factuur " niet                   6 oktober 1995 voor het Koninkrijk Spanje en op
 enkel het origineel te verstaan , maar ook ieder ander als                   31 december 1994 voor de Portugese Republiek .


title: Zaak C-130/03: Beroep, op 24 maart 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
21.6.2003                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 146/21
Middelen en voornaamste argumenten                                       a)     Kan als een steunmaatregel van de staat in de zin
                                                                                van artikel 87 en volgende van het Verdrag worden
                                                                                beschouwd een bestuursmaatregel die, op de wijze en
Indien — zoals bij het territoriaal lichaam stad München — is                   met het doel als in de motivering omschreven, bepaalde
voldaan aan de voorwaarden voor een publiekrechtelijke                          ondernemingen die gebruik van het transmissienet voor
                                                                                elektriciteit maken, een verhoogde vergoeding voor de
instelling, dan bestaat volgens de richtlijn geen noodzaak om
bij elke gevraagde dienst te onderscheiden naargelang deze al                   toegang en het gebruik oplegt, met het oog op de
dan niet wordt verricht in het algemeen belang en van                           financiering van de algemene lasten van de elektriciteits-
commerciële aard is. Derhalve is niet relevant dat de stad                      voorziening?
München in het onderhavige geval in het kader van een dienst
voor een derde in haar installatie vuilnis verbrandt en de               b)     Moeten de in richtlijn 96/92 ( 1) omschreven beginselen
aanvoer daarvan niet zelf maar via een particuliere onderne-                    ter zake van de liberalisatie van de interne markt van
ming verricht. Wanneer een openbare instelling de opdracht                      elektriciteit, met name de bepalingen van de artikelen 7
krijgt maar voor de verrichting van de gehele dienst gebruik                    en 8 betreffende het beheer van het transmissienet, aldus
moet maken van nadere subdiensten, is zij verplicht de                          worden uitgelegd, dat zij de lidstaat beletten maatregelen
procedures van richtlijn 92/50 te volgen.                                       te treffen die bepaalde ondernemingen tijdelijk een ver-
                                                                                hoogde vergoeding voor de toegang tot en het gebruik
                                                                                van het transmissienet opleggen ter compensatie van de
                                                                                meerwaarde van de door hydro-elektrische en geothermi-
Aan de verplichting om overtredingen van het gemeenschaps-                      sche centrales opgewekte elektriciteit, welke meerwaarde
rechtelijke aanbestedingsrecht ook te herstellen door reeds                     op de in de motivering omschreven wijze voortvloeit uit
gesloten overeenkomsten te beëindigen, wordt ook niet afge-                     de gewijzigde normatieve context en wordt aangewend
daan door artikel 2, lid 6, van richtlijn 89/665/EEG (2), die                   ter financiering van de algemene lasten van de elektri-
betrekking heeft op het toezicht op mogelijke overtredingen                     citeitsvoorziening?
van het communautaire aanbestedingsrecht. Een schending
van het Verdrag kan alleen als beëindigd worden beschouwd,
wanneer door de lidstaat zowel de onrechtmatigheid van zijn              (1 ) Richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van
optreden wordt erkend als de overtreding volledig wordt                       19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor
hersteld.                                                                     de interne markt voor elektriciteit (PB L 27 van 30.1.1997,
                                                                              blz. 20).
( 1) PB 1992, L 209, blz. 1.
( 2) PB 1989, L 395, blz. 33.
                                                                         Beroep, op 24 maart 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                                (Zaak C-130/03)
Verzoek van de Consiglio di Stato van 14 januari 2003
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen AEM                                            (2003/C 146/36)
SpA (C-128/03) en AEM Torino SpA (C-129/03) en
Autorità per l’energia elettrica e per il gas, e.a., in het
        geding geroepen partij ENEL Produzione SpA
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 24 maart 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                  (Zaken C-128/03 en C-129/03)                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                         woordigd door N. B. Rasmussen en L. Cimaglia als gemach-
                                                                         tigden.
                           (2003/C 146/35)
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         —      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door na te
De Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 14 januari                      laten rechtbanken van eerste en tweede aanleg voor het
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                         gemeenschapsmerk aan te wijzen, althans de Commissie
24 maart 2003, in het geding tussen AEM SpA (C-128/03) en                       niet binnen de gestelde termijn een lijst mee te delen van
AEM Torino SpA (C-129/03) en Autorità per l’energia elettrica                   die rechtbanken met vermelding van hun naam en
e per il gas, e.a., in het geding geroepen partij ENEL Produzione               territoriale bevoegdheid, niet heeft voldaan aan de ver-
SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                        plichtingen die op haar rusten krachtens artikel 91
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                      van verordening (EG) nr. 40/94 ( 1) van de Raad van
vragen:                                                                         20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk;
 ---pagebreak--- C 146/22               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         21.6.2003
—      de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.              P. Lomas, solicitor, tegen het arrest, op 15 januari 2003 in
                                                                       de gevoegde zaken T-377/00 ( 1), T-379/00 (2), T-380/00 (2),
                                                                       T-260/01 (3) en T-272/01 (4) tussen Philip Morris International
Middelen en voornaamste argumenten                                     Inc., R. J. Reynolds Tobacco Holdings, Inc., RJR Acquisition
                                                                       Corp., R. J. Reynolds Tobacco Company, R. J. Reynolds
                                                                       Tobacco International, Inc. en Japan Tobacco, Inc., en de
Ingevolge artikel 249, tweede alinea, EG zijn verordeningen            Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
verbindend in al hun onderdelen en rechtstreeks toepasselijk           door Europees Parlement, Koninkrijk Spanje, Franse Republiek,
in elke lidstaat.                                                      Italiaanse Republiek, Portugese Republiek, Republiek Finland,
                                                                       Bondsrepubliek Duitsland, Helleense Republiek en Koninkrijk
Volgens artikel 91 van verordening nr. 40/94 dienen de                 der Nederlanden, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
lidstaten overeenkomstig hun nationale rechtsorde rechtban-            van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitge-
ken van eerste en tweede aanleg aan te wijzen die bevoegd zijn         breid).
ter zake van inbreuk en geldigheid, en dienen zij de Commissie
een lijst mee te delen van de door hen aangewezen rechtbanken
voor het gemeenschapsmerk, met vermelding van hun naam
en territoriale bevoegdheid. Aan deze verplichting moest
uiterlijk op 15 maart 1997 zijn voldaan.
                                                                       Rekwiranten concluderen dat het het Hof behage:
De Commissie stelt vast dat de Italiaanse Republiek bovenver-
melde informatie nog niet heeft verstrekt en nog geen recht-
banken voor het gemeenschapsmerk heeft aangewezen, in
strijd met artikel 91, lid 1, van voormelde verordening.               —     te vernietigen het arrest van het Gerecht van 15 januari
                                                                             2003, waarbij het
( 1) PB L 11 van 14.1.1994, blz. 1.
                                                                             i)    de beroepen niet-ontvankelijk heeft verklaard;
Hogere voorziening, op 25 maart 2003 ingesteld door
R. J. Reynolds Tobacco Holdings, Inc., RJR Acquisition                       ii)   verzoeksters heeft verwezen in hun eigen kosten en
Corp., R. J. Reynolds Tobacco Company, R. J. Reynolds                              hoofdelijk in de kosten van de Commissie; en
Tobacco International, Inc. en Japan Tobacco, Inc., tegen
het arrest, op 15 januari 2003 in de gevoegde zaken
T-377/00, T-379/00, T-380/00, T-260/01 en T-272/01 tus-
sen Philip Morris International Inc., R. J. Reynolds Tobac-                  iii) heeft verstaan dat interveniënten hun eigen kosten
co Holdings, Inc., RJR Acquisition Corp., R. J. Reynolds                           zullen dragen;
Tobacco Company, R. J. Reynolds Tobacco International,
Inc. en Japan Tobacco, Inc., en de Commissie van de
Europese Gemeenschappen, ondersteund door Europees
Parlement, Koninkrijk Spanje, Franse Republiek, Italiaan-
se Republiek, Portugese Republiek, Republiek Finland,                  —     hun beroepen tot nietigverklaring ontvankelijk te verkla-
Bondsrepubliek Duitsland, Helleense Republiek en Ko-                         ren op grond dat de bestreden besluiten kennelijk onwet-
ninkrijk der Nederlanden, gewezen door het Gerecht van                       tig waren, en zelf de zaak af te doen; subsidiair,
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
                      kamer — uitgebreid)
                        (Zaak C-131/03 P)                              —     hun beroepen tot nietigverklaring ontvankelijk te verkla-
                                                                             ren en de zaak voor afdoening naar het Gerecht te
                         (2003/C 146/37)                                     verwijzen; subsidiair,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 25 maart 2003 hogere voorziening ingesteld door                  —     de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen
R. J. Reynolds Tobacco Holdings, Inc., gevestigd te Winston-                 voor een uitspraak over de ontvankelijkheid en over de
Salem, North Carolina (Verenigde Staten), RJR Acquisition                    grond van de zaak;
Corp., gevestigd te Wilmington, Delaware (Verenigde Staten),
R. J. Reynolds Tobacco Company, gevestigd te Winston-Salem,
North Carolina (Verenigde Staten), R. J. Reynolds Tobacco
International, Inc., gevestigd te Winston-Salem, North Carolina        —     overeenkomstig artikel 69, lid 2, van het Reglement voor
(Verenigde Staten), en Japan Tobacco, Inc., gevestigd te Tokyo               de procesvoering van het Hof van Justitie de Commissie
(Japan), vertegenwoordigd door O. W. Brouwer, advocaat, en                   te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-185/03: Beroep, op 27 mei 2003 ingesteld door Vincenzo Fusco tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
2.8.2003              NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 184/45
Oppositiemerk of -teken:          beeldmerk „GESINMAR” (ouder             Middelen en voornaamste argumenten
                                  merk nr. 1.975.912 voor waren
                                                                          Aanvrager van het gemeen-        verzoeker
                                  van klasse 36)
                                                                          schapsmerk:
                                                                          Betrokken     gemeenschaps-      woordmerk „ENZO FUSCO”
Beslissing van de oppositie-      toewijzing van de oppositie             merk:                            aanvraag       tot      inschrijving
afdeling:                         voor alle diensten van klasse 36                                         nr. 727735 voor waren van de
                                                                                klassen 3, 9 , 18, 24 en 25
                                                                                (waren waarvoor vanouds mer-
                                                                                ken worden ingeschreven door
Beslissing van de kamer           verwerping van het beroep                                                zogenoemde design- en mode-
van beroep:                                                                                ontwerpers)
                                                                          Houder van het oppositie-        Antonio Fusco         International
                                                                          merk of -teken in de oppo-       S.A., Luxemburg
Middelen:                         onjuiste      toepassing       van      sitieprocedure:
                                  artikel 8, lid 1, sub b, van ver-
                                  ordening (EG) nr. 40/94 (ver-
                                  warringsgevaar)                         Oppositiemerk of -teken:         gemeenschapsmerk           „ANTO-
                                                                                NIO      FUSCO”        (inschrijving
                                                                                nr. 654059) voor grotendeels
                                                                                dezelfde waren als die waarvoor
                                                                                verzoeker      om       inschrijving
                                                                                vraagt
Beroep, op 27 mei 2003 ingesteld door Vincenzo Fusco                      Beslissing van de oppositie-     toewijzing van de oppositie en
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                    afdeling:                        afwijzing van het verzoek tot
               (merken, tekeningen en modellen)                                                            inschrijving
                         (Zaak T-185/03)
                                                                          Beslissing van de kamer          verwerping van het beroep
                         (2003/C 184/99)                                  van beroep:
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                          Middelen:                        verkeerde       toepassing       van
                                                                                artikel 8, lid 1, sub b, van ver-
                                                                                ordening (EG) nr. 40/94 (gevaar
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                                  van verwarring)
schappen is op 27 mei 2003 beroep tegen Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Vincenzo
Fusco, vertegenwoordigd en bijgestaan door B. Saguatti, advo-
caat.
Andere partij bij de procedure voor de kamer van beroep:                  Beroep, op 27 mei 2003 ingesteld door Joëlle Hivonnet
Antonio Fusco International S.A.                                                        tegen Raad van de Europese Unie
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                                 (Zaak T-188/03)
                                                                                (2003/C 184/100)
—     primair, de bestreden beslissingen van de kamer van
      beroep te vernietigen voorzover daarin wordt geconclu-                                      (Procestaal: Frans)
      deerd dat de merken Antonio Fusco en Enzo Fusco met
      elkaar kunnen worden verward;
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     subsidiair, voor het geval dat het Gerecht oordeelt dat de          schappen is op 27 mei 2003 beroep ingesteld tegen Raad van
      merken Antonio Fusco en Enzo Fusco met elkaar kunnen                de Europese Unie door Joëlle Hivonnet, wonende te New York
      worden verward, de territoriale werkingssfeer van zijn              (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door Georges Vander-
      beslissing nauwkeurig af te bakenen;                                sanden en Laura Levi, advocaten.
—     nog steeds subsidiair, vast te stellen en te verklaren dat,         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      ook al gaat het om een oppositie op basis van een ouder
      gemeenschapsmerk, de omzettingsprocedure slechts is                 —     nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
      uitgesloten met betrekking tot het grondgebied waarvoor                   bevoegd gezag (TABG) van 23 juli 2002, waarbij haar
      het bestaan van gevaar van verwarring uitdrukkelijk wordt                 verzoek om toekenning van de schooltoelage voor haar
      erkend;                                                                   dochter Eponine voor de schooljaren 1999-2000 en
                                                                                2000-2001 werd afgewezen en de schooltoelage voor het
—     de opposant te verwijzen in de kosten of, subsidiair, gelet               schooljaar 2001-2002 slechts bij wijze van uitzondering
      op de neteligheid en de complexiteit van de behandelde                    op basis van het beginsel van continuïteit van het onder-
      punten, de kosten te verdelen.                                            wijs werd toegekend;


title: Zaak T-139/14: Beroep ingesteld op 19 februari 2014 — PT Wilmar Bioenergi Indonesia en PT Wilmar Nabati Indonesia/Raad

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/26

         Beroep ingesteld op 19 februari 2014 — PT Wilmar Bioenergi Indonesia en PT Wilmar Nabati Indonesia/Raad
   (Zaak T-139/14)
   2014/C 151/34
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: PT Wilmar Bioenergi Indonesia (Kodya Dumai, Indonesië) en PT Wilmar Nabati Indonesia (Medan, Indonesië) (vertegenwoordiger: P. Vander Schueren, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1194/2013 van de Raad van 19 november 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op biodiesel van oorsprong uit Argentinië en Indonesië (PB L 315, blz. 2) nietig te verklaren, voor zover daarbij ten aanzien van hen een antidumpingrecht wordt ingesteld, en

               —

               verweerder te verwijzen in verzoeksters’ kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters elf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de EU-instellingen hebben de basisverordening (1) geschonden door de kosten niet te berekenen op basis van de administratie van de producenten-exporteurs van het product waarop het onderzoek betrekking heeft en van de producenten op wie het onderzoek betrekking heeft.

               2.

               Tweede middel: schending van de basisverordening, voor zover de normale waarde onder meer is vastgesteld op basis van kosten die geen verband houden met de productie of verkoop van het product waarop het onderzoek betrekking heeft.

               3.

               Derde middel: de Europese Commissie heeft de basisverordening geschonden door zich voor de kosten te baseren op internationale referentieprijzen in plaats van op de kosten in het land van oorsprong (Indonesië).

               4.

               Vierde middel: schending van de basisverordening op meerdere vlakken, in die zin dat de normale waarde is vastgesteld door berekening terwijl er voor het betrokken product geen sprake is van een bijzondere marktsituatie.

               5.

               Vijfde middel: artikel 2, lid 5, van de basisverordening moet buiten toepassing worden gelaten wegens schending van artikel 2.2.2, lid 1, van de antidumpingovereenkomst van de WTO, indien op grond daarvan kan worden afgeweken van de verplichting om de productiekost in het land van oorsprong te gebruiken bij de berekening van de normale waarde.

               6.

               Zesde middel: in verordening nr. 1194/2013 van de Raad wordt blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling in rechte en in feite, aangezien de regering de prijs die de producenten van biodiesel werkelijk betalen voor ruwe palmolie (CPO) niet in die zin reguleert dat geen rekening mag worden gehouden met de werkelijk betaalde prijs.

               7.

               Zevende middel: verordening nr. 1194/2013 van de Raad schendt de basisverordening, omdat onvoldoende rekening wordt gehouden met verschillen die gevolgen hebben voor de vergelijkbaarheid van de prijzen, zodat de uitvoerprijs niet op billijke wijze is vergeleken met de normale waarde.

               8.

               Achtste middel: kennelijke beoordelingsfout bij de correctie van de kosten, die in het geval van verzoeksters is gebaseerd op de verkeerde grondstof.

               9.

               Negende middel: in verordening nr. 1194/2013 van de Raad is blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout door zonder onderzoek de kosten van CPO die afkomstig is van verbonden CPO-producenten te corrigeren omdat deze niet marktconform waren, louter op basis van de vermeende invloed van de uitvoerbelasting op de CPO-prijzen.

               10.

               Tiende middel: verordening nr. 1194/2013 van de Raad is gebaseerd op een kennelijke beoordelingsfout voor zover i) geen gebruik wordt gemaakt van de binnenlandse winstmarge op de verkoop van producten die behoren tot dezelfde algemene categorie als biodiesel, omdat deze verkoop niet zou hebben plaatsgevonden in het kader van normale handelstransacties, en ii) de redelijkheid van de winstmarge niet wordt getoetst aan de rentevoet voor langlopende leningen maar die van kortlopende leningen of leningen op middellange termijn.

               11.

               Elfde middel: verordening nr. 1194/2013 van de Raad geeft blijk van een kennelijke beoordelingsfout door de vaststelling van de redelijke winstmarge op basis van het rendement op kapitaal af te wijzen op grond dat deze vaststellingsmethode niet relevant is voor handelsondernemingen, omdat zij dienstverlenende bedrijven zijn die geen grote kapitaalinvesteringen hoeven te doen. Aldus wordt ten onrechte geen rekening gehouden met de omstandigheid dat handelsondernemingen over bedrijfskapitaal moeten beschikken om hun handelsactiviteiten te verrichten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51; hierna: „basisverordening”).


title: Zaak T-294/02: Beroep, op 25 september 2002 ingesteld door Miguel Vicente-Nuñez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
23.11.2002            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 289/35
Beroep, op 25 september 2002 ingesteld door Miguel                             overeenstemt met het verschil tussen, enerzijds, het totale
Vicente-Nuñez tegen Commissie van de Europese Ge-                              bedrag van de bezoldiging en rustpensioen die hij vanaf
                         meenschappen                                          1 april 2000 ontvangt en zal ontvangen op basis van zijn
                                                                               plaatsing in de rang A5/3+1 op 1 april 2000, en,
                                                                               anderzijds, het totale bedrag dat hij had moeten ontvan-
                       (Zaak T-294/02)                                         gen, op dezelfde gronden en gedurende dezelfde periode,
                                                                               indien hij op 1 april 1998 in de rang A5/2+6 was
                                                                               geplaatst, in voorkomend geval verminderd met de
                       (2002/C 289/64)                                         schadevergoeding die verzoeker reeds om dezelfde reden
                                                                               heeft ontvangen;
                        (Procestaal: Frans)                            In ieder geval:
                                                                       —       de Commissie te veroordelen aan verzoeker een bedrag
                                                                               van 5 000 euro te betalen ter vergoeding van de door de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      onwettigheid van de bestreden beschikkingen veroor-
                                                                               zaakte morele schade;
schappen is op 25 september 2002 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Miguel                   —       de Commissie in de kosten te verwijzen.
Vicente-Nuñez, wonende te Kraainem (België), vertegenwoor-
digd door M.-A. Lucas, advocaat. Verzoeker concludeert dat
het het Gerecht behage:
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Primair:                                                               Verzoeker in onderhavige zaak — dezelfde als in zaak T-10/
                                                                       99 (1) — komt op tegen de wijze waarop het tot aanstelling
                                                                       bevoegd gezag, ter uitvoering van het arrest in genoemde zaak,
—    nietig te verklaren de beschikking van het tot aanstelling        uiteindelijk heeft beslist hem naar de rang A5, salaristrap 3, te
     bevoegd gezag van 17 oktober 2001 waarbij verzoeker               bevorderen, met anciënniteit in deze rang vanaf 1 maart 2000,
     per 1 april 2000 naar de rang A5/3+1 is bevorderd, en             en niet vanaf 1 april 1998.
     niet per 1 april 1998 naar de rang A5/2+6;
                                                                       Tot staving van zijn beroep voert verzoeker één middel aan,
—    de Commissie te veroordelen verzoeker ter vergoeding              ontleend aan schending van de verplichting tot uitvoering van
     van de schade die de bestreden beschikkingen aan zijn             het reeds aangehaalde arrest en van het gelijkheidsbeginsel en
     loopbaan hebben veroorzaakt, een bedrag te betalen dat            het beginsel dat ambtenaren in aanmerking komen voor een
     overeenstemt met het verschil tussen, enerzijds, zijn totale      verdere carrière, voorzover de bestreden beschikking, wat
     bezoldiging in de periode van 1 april 2000 tot de datum           betreft de periode van 1 april 1998 tot 1 maart 2000, bepaalde
     van uitspraak van het arrest in onderhavige zaak, en,             gevolgen van de door het Gerecht vastgestelde onwettigheid
     anderzijds, de totale bezoldiging die hij gedurende dezelf-       handhaaft, verzoeker aldus benadeelt ten aanzien van zijn
     de periode zou hebben ontvangen indien hij op 1 april             collega’s die in het bevorderingsjaar 1998 in het kader van de
     1998 in de rang A5/2+6 was geplaatst, in voorkomend               bevordering van de ene loopbaan naar de andere, naar de
     geval verminderd met de schadevergoeding die verzoeker            rang A5 zijn bevorderd, en zijn kansen beperkt om eerder naar
     reeds om dezelfde reden heeft ontvangen;                          de hogere rang te worden bevorderd.
—    de Commissie te veroordelen om aan verzoeker 8 %
                                                                       (1 ) T-10/99, Vicente Nuñez/Commissie, arrest van 9 maart 2000
     moratoire interesten per jaar te betalen over dit bedrag,
                                                                            (JurAmbt. blz. I-A-47 en II-203).
     vanaf de datum waarop deze bezoldigingen hem hadden
     moeten worden betaald en tot volledige betaling ervan;
Subsidiair:
—    nietig te verklaren de beschikking van het tot aanstelling        Beroep, op 27 september 2002 ingesteld door Koninklijke
     bevoegd gezag van 11 juni 2002 op verzoekers adminis-             BAM NBM N.V. tegen de Commissie van de Europese
     tratieve klacht van 30 januari 2002, voorzover hem                                          Gemeenschappen
     daarbij een schadevergoeding van 1 000 euro is toege-
     kend, ter vergoeding van de morele schade en van                                            (Zaak T-295/02)
     de schade voor zijn loopbaan die voortvloeien uit de
     beschikking van 17 oktober 2001 waarbij hij met ingang                                       (2002/C 289/65)
     van 1 april 2000 naar de rang A5/3+1 is bevorderd en
     niet met ingang van 1 april 1998 naar de rang A5/2+6;                                     (Procestaal: Nederlands)
—    de Commissie te veroordelen verzoeker ter vergoeding
     van de materiële schade die de bestreden beschikkingen            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     hem hebben veroorzaakt, een bedrag te betalen dat                 schappen is op 27 september 2002 beroep ingesteld tegen de


title: Beroep, op 25 januari 1999 ingesteld door Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-17/99)

text:
C 71/22               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               13.3.1999
     Voorts wijst rekwirante erop, dat het Gerecht de crite-        van de Europese Gemeenschappen door Franse Republiek,
     ria betreffende de vaststelling van het oorzakelijk ver-       vertegenwoordigd door K. Rispal-Bellanger, adjunct-direc-
     band verkeerd heeft toegepast.                                 teur internationaal economisch recht en Gemeenschaps-
                                                                    recht, ministerie van Buitenlandse zaken, en F. Million,
                                                                    chargeÂ de mission, als gemachtigden, domicilie gekozen
                                                                    hebbende te Luxemburg ter Franse ambassade, boulevard
                                                                    Joseph II 8 B.
Verzoek van het Cour administrative van het Groothertog-            De Franse Republiek concludeert dat het het Hof behage:
dom Luxemburg van 21 januari 1999 om een prejudicieÈle
beslissing in het geding tussen minister van Volksgezond-
                      heid en J. Erpelding                          Ð beschikking C(1998) 3515 def. van de Commissie van
                                                                        4 november 1998 betreffende de steun ten gunste van
                        (Zaak C-16/99)
                                                                        de Nouvelle filature lainieÁre de Roubaix nietig te ver-
                        (1999/C 71/38)                                  klaren, voorzover zij de toegekende steun onverenig-
                                                                        baar met de gemeenschappelijke markt verklaart;
Het Cour administrative van het Groothertogdom Luxem-
burg heeft bij vonnis van 21 januari 1999, ingekomen ter            Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
griffie van het Hof van Justitie op 25 januari 1999, in het
geding tussen minister van Volksgezondheid en J. Erpel-
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
ding, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-
gende vragen:                                                       Ð Schending van een fundamentele regel inzake de con-
                                                                        troleprocedure voor staatssteun: de Commissie heeft
1. Kan een verzoeker die in het bezit is van een in een                 de bestreden beschikking gegeven ¹op basis van de
     andere lidstaat behaalde titel, die echter niet voorkomt           informatie waarover zij beschikteº. Volgens de recht-
     op de lijst van de gespecialiseerde opleidingen van                spraak van het Hof en de regel die de Commissie zich-
     artikel 7 van Richtlijn 93/16/EEG van de Raad van                  zelf oplegt, zowel in haar publicaties (1) als in haar
     5 april 1993 ter vergemakkelijking van het vrije ver-              beschikkingspraktijk, had zij evenwel, bij tot de
     keer van artsen en de onderlinge erkenning van hun                 betrokken lidstaat gerichte voorlopige beschikking,
     diploma's, certificaten en andere titels (1), en die op            moeten gelasten dat haar de voor haar beschikking
     basis van zijn in een andere lidstaat verworven oplei-             noodzakelijke informatie werd verstrekt.
     ding verzoekt om toestemming tot het voeren van de
     in de ontvangende lidstaat overeenkomende beroeps-             Ð Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag.
     titel, in aanmerking komen voor de toepassing van
     artikel 19 van Richtlijn 93/16/EEG?
                                                                    Ð Schending van artikel 92 van het EG-Verdrag: kenne-
Zo deze vraag ontkennend wordt beantwoord:                              lijk onjuiste beoordeling door de verklaring, dat de
                                                                        betrokken steun ingevolge artikel 92, lid 3, onder c),
                                                                        van het EG-Verdrag onverenigbaar is met de gemeen-
2. Verleent artikel 10 van Richtlijn 93/16/EEG aan de
                                                                        schappelijke markt:
     houders van in een andere lidstaat verkregen oplei-
     dingstitels enkel de bevoegdheid gebruik te maken van
     hun opleidingstitel en eventueel van de afkorting daar-            Ð De argumenten die de Commissie aanvoert tot sta-
     van, dan wel moet daarentegen de tekst van de richt-                   ving van haar conclusie, dat de betrokken onder-
     lijn aldus worden uitgelegd, dat enkel het voeren van                  neming niet in staat is te concurreren en daardoor
     de opleidingstitel in de taal van het land waar de titel               op lange termijn niet levensvatbaar is, zijn ofwel
     werd verleend, kan worden toegestaan, met uitsluiting                  niet terzake dienend, ofwel zeer gebrekkig. Het
     van gelijkwaardige titels in de taal en volgens de                     begrotingsjaar 1996 geeft weliswaar een investe-
     nomenclatuur van de ontvangende lidstaat?                              ringspremie van 22 miljoen FRF te zien, maar
                                                                            voorzover dit jaar een dergelijk uitzonderlijk ele-
                                                                            ment bevatte, kon het niet dienen als referentiejaar
(1) PB L 165 van 7.7.1993, blz. 1.
                                                                            ter beoordeling van de Ð beweerdelijk negatieve
                                                                            Ð ontwikkeling van het nettoresultaat in de vol-
                                                                            gende jaren en, bijgevolg, van het concurrentiever-
                                                                            mogen van de onderneming. Het staken van eÂeÂn
                                                                            activiteit (¹fantasiegarenº) in 1998 rechtvaardigt
                                                                            niet de conclusie, dat het concurrentievermogen
Beroep, op 25 januari 1999 ingesteld door Franse Repu-                      van de onderneming over de gehele lijn is gedaald.
 bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       Bij de gestaakte activiteit gaat het immers om een
                        (Zaak C-17/99)                                      ondergeschikte activiteit van de onderneming en
                                                                            niet zoals de Commissie stelt, om een belangrijk
                        (1999/C 71/39)
                                                                            deel van de activiteiten van de nieuwe onder-
                                                                            neming. Tenzij men aanneemt, dat een onder-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     neming in moeilijkheden waarvan de positie in ter-
is op 25 januari 1999 beroep ingesteld tegen Commissie                      men van prijzen gesproken in het midden van de
 ---pagebreak--- 13.3.1999              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 71/23
          hoogste categorie ligt, haar strategie noodzakelij-       Ð de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van
          kerwijs moet opgeven voor een dumpingstrategie                 de Europese Gemeenschappen van 30 november 1998
          Ð hetgeen niet lijkt te stroken met de geest van de            in zaak T-97/94 te vernietigen;
          richtlijnen Ð, kon de Commissie uit dat element
          niet afleiden, dat de onderneming een gebrek aan          Ð het op 9 maart 1994 ingestelde beroep van rekwirant
          concurrentievermogen had.                                      ontvankelijk en gegrond te verklaren;
     Ð De vaststelling van de Commissie dat er een wan-             Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
          verhouding bestaat tussen openbare gelden en
          inbreng van de verkrijger, gaat volledig voorbij aan      Middelen en voornaamste argumenten
          de bijzondere situatie van de verkrijgers, die leiding
                                                                    Ð Schending van artikel 6 van het Europees Verdrag tot
          geven aan de onderneming en die door de inbreng
                                                                         bescherming van de rechten van de mens, discrimina-
          van hun eigen spaargeld aantonen dat zij zich
                                                                         tie, schending van het beginsel dat niemand voordeel
          inzetten voor de herstructurering. Voor het overige
                                                                         kan plukken van zijn eigen ongeoorloofde handelin-
          houdt de Commissie geen rekening met het feit dat
                                                                         gen: weliswaar was verzoeker bij het instellen van zijn
          de begunstigde onderneming tot de categorie kleine
                                                                         beroep niet meer in dienst van de Commissie, maar hij
          en middelgrote ondernemingen behoort en zich
                                                                         was het bij het indienen van zijn klacht, die het geschil
          bevindt in een zone ¹objectif 2º, zoals de richtlij-
                                                                         op gang heeft gebracht. Door haar besluit tot afwijzing
          nen voorzien. De Commissie stelt ten onrechte, dat
                                                                         ter kennis te brengen met een vertraging die de in het
          de inbreng van de verkrijger 12 % van de inge-
                                                                         Ambtenarenstatuut bedoelde vier maanden over-
          brachte openbare gelden vertegenwoordigt, terwijl
                                                                         schrijdt, heeft de Commissie zelf de omstandigheden
          hij, in verband gebracht met het equivalent
                                                                         gecreeÈerd die het haar mogelijk maakten, zich op het
          ¹steunº, er 22 % van vertegenwoordigt. Ten slotte
                                                                         ontbreken van procesbelang te beroepen.
          tonen de herstructureringsmaatregelen (sluiting van
          ongeveer 60 % van de productiecapaciteiten, ont-          Ð Schending van het beginsel van de bescherming en de
          slagen enz.) duidelijk aan, dat de onderneming aan             eerbiediging van de persoonlijkheid: het Gerecht houdt
          de inspanning deelneemt.                                       geen rekening met het feit, dat gunstige beoordelings-
                                                                         rapporten een ambtenaar steeds het recht kunnen
     Ð Aangaande het criterium van voorkoming van dis-                   geven, zelfs na de beeÈindiging van zijn dienst, zijn
          torsies van de mededinging, is de Franse regering              wetenschappelijke en professionele bekwaamheden te
          van oordeel dat de beoordeling van de Commissie                bewijzen in geval van voortzetting van zijn beroeps-
          geen rekening houdt met de door haar verstrekte                activiteiten, zelfs buiten het kader van de Gemeen-
          gegevens en dat de beschikking onvoldoende                     schap.
          nauwkeurig en ontoereikend gemotiveerd is.
(1) ¹Mededingingsrecht in de Europese Gemeenschappenº, Vol.
    II B, blz. 38.
                                                                                Doorhaling van zaak C-204/98 (1)
                                                                                (1999/C 71/41)
                                                                    De president van het Hof van Justitie van de Europese
Hogere voorziening, op 29 januari 1999 ingesteld door N.            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 december
tegen de beschikking, op 30 november 1998 door het                  1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-              C-204/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
pen (Vijfde Kamer) gegeven in zaak T-97/94 tussen N. en             tegen Helleense Republiek.
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak C-21/99 P)                            (1) PB C 234 van 25.7.1998.
                         (1999/C 71/40)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 29 januari 1999 hogere voorziening ingesteld door
N., vertegenwoordigd door G. Sakellaropoulos, advocaat                             Doorhaling van zaak C-308/98 (1)
te Athene, tegen de beschikking, op 30 november 1998                                         (1999/C 71/42)
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Vijfde Kamer) gegeven in zaak T-97/94               De president van het Hof van Justitie van de Europese
tussen N. en Commissie van de Europese Gemeenschap-                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 december
pen.                                                                1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                    C-308/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                      tegen Ierland.
                                                                    (1) PB C 299 van 26.9.1998.
Ð het onderhavige verzoek ontvankelijk en gegrond te
     verklaren;


title: Zaak C-260/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona — Spanje) — Pedro IV Servicios, S.L./Total España SA (Mededinging — Mededingingsregelingen — Artikel 81 EG — Exclusieve-afnameovereenkomst voor brandstof — Vrijstelling — Verordening (EEG) nr. 1984/83 — Artikel 12, lid 2 — Verordening (EEG) nr. 2790/1999 — Artikelen 4, sub a, en 5, sub a — Duur van exclusiviteit — Vaststelling van detailhandelsprijs)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona — Spanje) — Pedro IV Servicios, S.L./Total España SA
   (Zaak C-260/07) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Artikel 81 EG - Exclusieve-afnameovereenkomst voor brandstof - Vrijstelling - Verordening (EEG) nr. 1984/83 - Artikel 12, lid 2 - Verordening (EEG) nr. 2790/1999 - Artikelen 4, sub a, en 5, sub a - Duur van exclusiviteit - Vaststelling van detailhandelsprijs)
   2009/C 141/04
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pedro IV Servicios, S.L.

      Verwerende partij: Total España SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Audiencia Provincial de Barcelona — Uitlegging van artikel 81, lid 1, sub a, EG, punt 8 van de considerans en de artikelen 10 en 12, lid 1, sub c, en lid 2, van verordening (EEG) nr. 1984/83 van de Commissie van 22 juni 1983 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen exclusieve-afnameovereenkomsten (PB L 173, blz. 5), en de artikelen 4, sub a, en 5 van verordening (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen (PB L 336, blz. 21) — Exclusieve-distributieovereenkomst voor brandstoffen tussen een leverancier en een exploitant van een tankstation — Vereiste dat de leverancier eigenaar van de grond en de installaties van het tankstation is of toereikendheid van andere rechtstitels op grond waarvan hij gerechtigd is het tankstation te verhuren aan een wederverkoper die eigenaar van de grond daarvan is — Beperking van de vrijheid van de wederverkoper om zijn verkoopprijs te bepalen

      Dictum

               1)

               Artikel 12, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1984/83 van de Commissie van 22 juni 1983 betreffende de toepassing van artikel [81], lid 3, van het Verdrag op groepen exclusieve-afnameovereenkomsten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1582/97 van de Commissie van 30 juli 1997, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling voor de toepassing van de uitzondering waarin zij voorzag, niet de voorwaarde stelde dat de toeleverancier eigenaar was van de grond waarop hij het tankstation had gebouwd dat hij aan de wederverkoper verhuurde.

               2)

               Artikel 5, sub a, van verordening (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling voor de toepassing van de uitzondering waarin zij voorziet, de voorwaarde stelt dat de leverancier eigenaar is zowel van het tankstation dat hij aan de wederverkoper verhuurt als van de grond waarop dit is gebouwd of, indien hij niet de eigenaar is, dat hij deze goederen huurt van derden die niet met de wederverkoper verbonden zijn.

               3)

               Contractclausules inzake de detailhandelsprijs, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, kunnen in aanmerking komen voor de groepsvrijstelling krachtens verordening nr. 1984/83, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1582/97, en verordening nr. 2790/1999 indien de leverancier enkel een maximumprijs oplegt of een verkoopprijs aanbeveelt en indien de wederverkoper derhalve over een werkelijke mogelijkheid beschikt om de detailhandelsprijs te bepalen. Dergelijke clausules kunnen daarentegen niet voor die vrijstellingen in aanmerking komen indien zij, rechtstreeks of op indirecte of verkapte wijze, leiden tot vaststelling van de detailhandelsprijs of tot oplegging van de minimumverkoopprijs door de leverancier. Het staat aan de verwijzende rechter na te gaan of de wederverkoper dergelijke verplichtingen moet nakomen, waarbij hij rekening moet houden met alle contractuele verplichtingen, gezien in hun economische en juridische context, en met het gedrag van de partijen in het hoofdgeding.

      (1)  PB C 183 van 4.8.2007.


title: Zaak T-439/10: Beroep ingesteld op 24 september 2010 — Fulmen/Raad

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/34

         Beroep ingesteld op 24 september 2010 — Fulmen/Raad
   (Zaak T-439/10)
   ()
   2010/C 328/58
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fulmen (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: A. Kronshagen, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van lid 11, afdeling I B, van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, en van het besluit van de Raad van 26 juli 2010 voor zover het verzoekster betreft;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 (1), en van besluit 2010/413/GBVB van de Raad (2) betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van de verspreiding van kernwapens, voor zover de naam van verzoekster vermeld staat op de lijst van personen, lichamen en entiteiten wier tegoeden en economische middelen overeenkomstig deze bepaling zijn bevroren.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster aan dat het bestreden besluit van de Raad nietig moet worden verklaard omdat geen enkel ter zake dienend besluit van een bevoegde autoriteit op het ogenblik van de vaststelling ervan rechtvaardigde dat verzoekster werd opgenomen in de lijst van organisaties die banden hebben met het nucleaire en ballistische programma van Iran.
   Verzoekster stelt bovendien schending van procedurele waarborgen voor zover haar rechten van verdediging en haar recht op een eerlijk proces zijn geschonden doordat:

               —

               de Raad zijn besluit om de naam van verzoekster op te nemen in de omstreden lijst niet toereikend heeft gemotiveerd;

               —

               aan het besluit van de Raad geen mededeling van de tegen verzoekster in aanmerking genomen feiten is voorafgegaan; en

               —

               verzoekster niet in de gelegenheid is gesteld om haar standpunt over deze feiten nuttig te doen gelden.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 195, blz. 25).

      (2)  2010/413/GBVB: besluit van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).


title: Zaak T-187/01: Beroep, op 7 augustus 2001 ingesteld door A. Mellone tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.10.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 289/35
—     de Commissie krachtens artikel 87 van het Reglement                    10 000 euro te betalen, behoudens vermeerdering of
      voor de procesvoering te verwijzen in de kosten                        vermindering van eis in de loop van het geding;
                                                                       —     verweerster in ieder geval in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak T-178/01, Di Lenardo Adriano.                              Verzoeker beroept zich tot staving van zijn beroep op de
                                                                       artikelen 25 en 43 van het Statuut, de algemene uitvoeringsbe-
(1) PB L 126 van 8.5.2001, blz. 6.                                     palingen van artikel 43 van het Statuut, alsook het beginsel
                                                                       van goed bestuur, de bescherming van het gewettigde vertrou-
                                                                       wen en de rechtszekerheid. Verzoeker klaagt bovendien over
                                                                       misbruik en overschrijding van bevoegdheid.
Beroep, op 7 augustus 2001 ingesteld door A. Mellone
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       Beroep, op 20 augusutus 2001 ingesteld door de
                        (Zaak T-187/01)                                Aristoteles Universiteit van Thessaloniki tegen Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen
                        (2001/C 289/76)
                                                                                (Zaak T-196/01)
                        (Procestaal: Frans)                                                     (2001/C 289/77)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                       (Procestaal: Grieks)
schappen is op 7 augustus 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Mel-                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
lone, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door E. Boigelot,           schappen is op 20 augustus 2001 beroep ingesteld tegen
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
                                                                       Aristoteles Universiteit van Thessaloniki, vertegenwoordigd
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      door Dimos Nikopoulos, advocaat.
—     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 10 juli         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      2000 waarbij de beoordelaar in beroep verzoekers beoor-
      delingen voor de periode van 1 juli 1995 tot 30 juni             —     nietig te verklaren besluit nr. C (2001) 1284/08.06.2001
      1997 definitief maakt, en, voor zoveel nodig, nietig te                van de Commissie tot intrekking van de financiële
      verklaren de nota van 18 juli 2000 waarbij de materiële                bijstand, die aan het Ergastirio Dasikis Genetikis kai
      fout in verband met de bedoelde beoordelingsperiode                    Veltioseos Dasoponikon Idon van de Aristoteles Universi-
      wordt hersteld;                                                        teit van Thessaloniki bij besluit nr. C (96) 2542 tot
                                                                             toekenning van bijstand uit het EOGFL, afdeling oriënta-
—     nietig te verklaren het op 7 mei 2001 door verzoeker                   tie, was verleend op grond van verordening
      ontvangen uitdrukkelijke besluit tot afwijzing van zijn                nr. 4256/88/EEG, in het kader van project
      klacht;                                                                nr. 93.EL.06.023 getiteld: „Proefproject voor spoediger
                                                                             herstel van verbrande bossen in Griekenland”.
—     als gevolg van die nietigverklaringen voor recht te
      verklaren, dat verzoekers beoordelingsrapport voor de            —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
      periode van 1 juli 1995 tot 30 juni 1997 niet definitief is
      vastgesteld, en in zijn huidige stand niet in verzoekers
      persoonsdossier mag worden opgenomen of in afwach-               Middelen en voornaamste argumenten
      ting van de regelmatige definitieve beoordeling eruit moet
      worden verwijderd;                                               Verzoekster voert aan dat het bestreden besluit van de
                                                                       Commissie in strijd is met artikel 24 van verordening
—     verweerster te veroordelen om verzoekers als vergoeding          nr. 4256/88/EEG en met het evenredigheidsbeginsel. Boven-
      voor de professionele en morele schade een bedrag van            dien is het besluit niet wettig en afdoende gemotiveerd.