title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 3 juli 1997 in zaak C-330/95 (verzoek van het Value Added Tax Tribunal, Manchester Tribunal Centre om een prejudiciële beslissing): Goldsmiths (Jewellers) Ltd tegen Commissioners of Customs and Excise (BTW - Zesde richtlijn - Afwijkingsmogelijkheid neergelegd in artikel 11, deel C, lid 1 - Uitsluiting van ruilverkeer van teruggaaf in geval van niet-betaling)

text:
16 . 8 . 97           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 252/ 11
                  ARREST VAN HET HOF                                     meer ertoe strekt, de ongeldigheid te doen vaststellen
                        ( Zesde Kamer)                                   van de overeenkomst waarin dat beding is opgenomen.
                        van 3 juli 1997                             (') PB nr. C 268 van 14 . 10 . 1995 .
in zaak C-269/95 (verzoek van het Oberlandesgericht
München om een prejudiciële beslissing): F. Benincasa
                    tegen Dentalkit Sri (')
(Executieverdrag — Begrip consument — Overeenkomst
             tot aanwijzing van bevoegde rechter)
                         ( 97/C 252/20 )                                              ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde Kamer)
                      (Procestaai: Duits)                                                    van 3 juli 1997
                                                                    in zaak C-330/95 (verzoek van het Value Added Tax Tri
                                                                    bunal, Manchester Tribunal Centre om een prejudiciële
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      beslissing): Goldsmiths (Jewellers) Ltd tegen Commissio
                de Jurisprudentie van het Hof)                                      ners of Customs and Excise ( x )
                                                                    (BTW — Zesde richtlijn — Afwijkingsmogelijkheid neer
                                                                    gelegd in artikel 11, deel C, lid 1 — Uitsluiting van ruil
In zaak C-269/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                     verkeer van teruggaaf in geval van niet-betaling)
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uit
legging door het Hof van Justitie van het Verdrag van                                          ( 97IC 252/21 )
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
handelszaken, van het Oberlandesgericht München ( Duits                                  (Procestaai: Engels)
land), in het aldaar aanhangig geding tussen F. Benincasa
en Dentalkit Sri, om een prejudiciële beslissing over de uit
legging van de artikelen 13 , eerste alinea, 14, eerste alinea,
en 17, eerste alinea, van voornoemd verdrag van 27 sep              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
tember 1968 ( PB nr. L 299 van 31 . 12 . 1972, blz . 32 ),                          de Jurisprudentie van het Hof)
zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake
de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en
het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord              In zaak C-330/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
Ierland ( PB nr. L 304 van 30 . 10 . 1978 , blz. 1 , en —           krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Value
gewijzigde tekst — blz . 77 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ),       Added Tax Tribunal, Manchester Tribunal Centre (Ver
samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, J. L.        enigd Koninkrijk ), in het aldaar aanhangig geding tussen
Murray, C. N. Kakouris ( rapporteur ), P. J. G. Kapteyn en          Goldsmiths (Jewellers ) Ltd en Commissioners of Customs
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz                and Excise, om een prejudiciële beslissing over de uitleg
Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op            ging van artikel 11 , deel C, lid 1 , van Zesde Richtlijn 77/
3 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt             388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
als volgt:                                                          harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                    omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                    over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB nr.
 1 . De artikelen 13, eerste alinea, en 14, eerste alinea, van      L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ), heeft het Hof ( Zesde
     het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de               Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpre
     rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van           sident, C. N. Kakouris ( rapporteur ), P. J. G. Kapteyn, G.
     beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals             Hirsch en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal : A. La
     gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake            Pergola; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 3 juli 1997
     de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland           een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
     Noord-Ierland, moeten aldus worden uitgelegd, dat
     een verzoeker die een overeenkomst heeft gesloten met          De in artikel 11 , deel C, lid 1 , tweede alinea, van Zesde
     het oog op een nog niet uitgeoefende, maar toekom             Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
     stige beroepsactiviteit, niet als consument kan worden         betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidsta
     beschouwd.                                                     ten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
                                                                    van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
                                                                    grondslag, bedoelde afwijking moet aldus worden uitge
2 . Het gerecht van een verdragsluitende staat, dat in een          legd, dat zij een lidstaat die bepalingen vaststelt op grond
     volgens artikel 17, eerste alinea, van het Verdrag van         waarvan in geval van gehele of gedeeltelijke niet-betaling
     27 september 1968 geldig tot stand gekomen bevoegd            van de tegenprestatie teruggaaf van belasting over de toe
     heidsbeding bevoegd is verklaard, is ook dan bij uit          gevoegde waarde mogelijk is, niet toestaat die teruggaaf
     sluiting bevoegd wanneer de rechtsvordering onder              uit te sluiten wanneer de niet-betaalde tegenprestatie een
 ---pagebreak--- Nr. C 252/12           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16 . 8 . 97
tegenprestatie in natura is, terwijl bij een tegenprestatie in        2 . De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten,
geld wel teruggaaf geschiedt.
                                                                      (*) PB nr. C 133 van 4 . 5 . 1996 .
(') PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 9 juli 1997
                          ( Zesde Kamer)
                                                                      in de gevoegde zaken C-34/95 , C-35/95 en C-36/95 ( ver
                          van 3 juli 1997                             zoeken van de Marknadsdomstol om een prejudiciële
in zaak C-60/96: Commissie van de Europese Gemeen                    beslissing): Konsumentombudsman (KO ) tegen De Ago
             schappen tegen Franse Republiek ( 1 )                    stini ( Svenska ) Förlag AB en Konsumentombudsman ( KO )
                                                                                tegen TV-Shop i Sverige AB (')
(Niet-nakoming — BTW — Zesde richtlijn — Vrijstellin
    gen — Verhuur van tenten, caravans en stacaravans)                (Richtlijn televisie zonder grenzen — Televisiereclame uit
                                                                      gezonden vanuit lidstaat — Verbod van misleidende
                           ( 97/C 252/22 )                                     reclame — Verbod van kindgerichte reclame)
                                                                                97/C 252/23
                        (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Zweeds)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-60/96 , Commissie van de Europese Gemeen
schappen ( gemachtigden : H. Michard en E. Traversa )
tegen Franse Republiek ( gemachtigden : C. de Salins en G.            In de gevoegde zaken C-34/95 , C-35/95 en C-36/95 ,
Mignot ), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de           betreffende     drie  verzoeken      aan  het Hof   krachtens
Franse Republiek , door een bestuursrechtelijke bepaling in           artikel 177 van het EG-Verdrag van de Marknadsdomstol
te stellen en van kracht te laten, waarbij de vrijstelling van        ( Zweden ) in de aldaar aanhangige gedingen tussen Konsu
de belasting over de toegevoegde waarde, die ingevolge                mentombudsman (KO ) en De Agostini ( Svenska ) Förlag
artikel 13 , deel B, onder b ), van Zesde Richtlijn 77/388/           AB ( C-34/95 ) en tussen Konsumentombudsman ( KO ) en
EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmo                 TV-Shop i Sverige AB ( C-35/95 en C-36/95 ), om een preju
nisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbe              diciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 30 en
lasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de             59 van het EG-Verdrag en van Richtlijn 89/552/EEG van
toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB nr. L 145                de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie
van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ), uitsluitend geldt voor de verhuur       van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
van onroerende goederen, wordt uitgebreid tot de verhuur              in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroep
van bepaalde roerende goederen, de krachtens artikel 2                activiteiten ( PB nr. L 298 van 17. 10. 1989, blz . 23 ), heeft
van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is             het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias,
nagekomen, heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld                president, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, J. L.
als volgt: G. F. Mancini , kamerpresident, J. L. Murray,              Murray ( rapporteur ) en L. Sevón, kamerpresidenten , C. N.
C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn (rapporteur) en R.                   Kakouris, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, D. A. O.
Schintgen, rechters; advocaat-generaal : G. Cosmas; grif             Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en H. Ragne
fier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 3 juli 1997 een           malm, rechters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier:
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    H. A. Rühl , hoofdadministrateur, op 9 juli 1997 een arrest
                                                                      gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1 . Door een bestuursrechtelijke bepaling in te stellen en
     van kracht te laten, waarbij de vrijstelling van de              I. Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober
     belasting over de toegevoegde waarde, die ingevolge                   1 989 betreffende de coördinatie van bepaalde wette
     artikel 13 , deel B, onder b), van Zesde Richtlijn 77/                lijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten
     388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende                       inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten,
     de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten                      staat niet eraan in de weg, dat een lidstaat krachtens
     inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel                     een algemene regeling betreffende de bescherming van
     van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme                    de consumenten tegen misleidende reclame, jegens een
     grondslag, uitsluitend geldt, voor de verhuur van                     adverteerder maatregelen neemt wegens een vanuit een
     onroerende goederen, wordt uitgebreid tot de verhuur                  andere lidstaat uitgezonden televisiereclame, mits het
     van bepaalde roerende goederen, is de Franse Repu                    eigenlijke op zijn grondgebied doorgeven van uit de
     bliek de krachtens artikel 2 van die richtlijn op haar                andere lidstaat afkomstige televisie-uitzendingen daar
     rustende verplichtingen niet nagekomen.                               door niet wordt belet.


title: Zaak T-401/06: Arrest van het Gerecht van 4 maart 2010 — Brosmann Footwear (HK) e.a./Raad ( Dumping — Invoer van schoeisel met bovendeel van leder uit China en Vietnam — Behandeling als marktgerichte onderneming — Individuele behandeling — Steekproeftrekking — Ondersteuning van klacht door bedrijfstak van Gemeenschap — Afbakening van betrokken product — Gelijke behandeling — Schade — Gewettigd vertrouwen — Motiveringsplicht )

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/37

         Arrest van het Gerecht van 4 maart 2010 — Brosmann Footwear (HK) e.a./Raad
   (Zaak T-401/06) (1)

   („Dumping - Invoer van schoeisel met bovendeel van leder uit China en Vietnam - Behandeling als marktgerichte onderneming - Individuele behandeling - Steekproeftrekking - Ondersteuning van klacht door bedrijfstak van Gemeenschap - Afbakening van betrokken product - Gelijke behandeling - Schade - Gewettigd vertrouwen - Motiveringsplicht”)
   2010/C 113/57
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Brosmann Footwear (HK) Ltd (Kowloon, China), Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd (Zhongshan, China), Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd (Guangzhou, China) en Risen Footwear (HK) Co., Ltd (Kowloon, China) (vertegenwoordigers: L. Ruessmann et A. Willems, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J.-P. Hix, gemachtigde)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en T. Scharf, gemachtigden) en Confédération européenne de l’industrie de la chaussure (CEC) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Vlaemminck, G. Zonnekeyn en S. Verhulst, vervolgens P. Vlaemminck en A. Hubert, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB L 275, blz. 1), voor zover deze verordening verzoeksters betreft

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd en Risen Footwear (HK) Co., Ltd dragen hun eigen kosten, alsook de kosten van de Raad van de Europese Unie.

               3.

               De Europese Commissie en de Confédération européenne de l’industrie de la chaussure (CEC) dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak T-335/12: Beschikking van het Gerecht van 16 maart 2017 — T & L Sugars en Sidul Açúcares/Commissie

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/60

         Beschikking van het Gerecht van 16 maart 2017 — T & L Sugars en Sidul Açúcares/Commissie
   (Zaak T-335/12) (1)

   (2017/C 144/81)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 287 van 22.9.2012.


title: Zaak C-509/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bergamo — Italië) — Luigi Scarpelli/NEOS Banca SpA (Richtlijn 87/102/EEG — Bescherming van consument — Consumentenkrediet — Niet-uitvoering van verkoopovereenkomst)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/13

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bergamo — Italië) — Luigi Scarpelli/NEOS Banca SpA
   (Zaak C-509/07) (1)

   (Richtlijn 87/102/EEG - Bescherming van consument - Consumentenkrediet - Niet-uitvoering van verkoopovereenkomst)
   2009/C 141/21
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Bergamo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Luigi Scarpelli

      Verwerende partij: NEOS Banca SpA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Bergamo — Uitlegging van artikel 11, lid 2, van richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (PB L 42, blz. 48) — Consumentenkrediet — Recht van de consument om rechten te doen gelden jegens de kredietgever in geval van niet-uitvoering van de overeenkomst betreffende de verkoop van door het krediet gefinancierde goederen

      Dictum

   Artikel 11, lid 2, van richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet, moet aldus worden uitgelegd dat in een situatie als die in het hoofdgeding het bestaan van een overeenkomst tussen de kredietgever en de leverancier op grond waarvan een krediet aan de klanten van deze leverancier uitsluitend door die kredietgever wordt verstrekt, geen noodzakelijke voorwaarde is voor het recht van die klanten om op te treden tegen de kredietgever wanneer de leverancier zijn verplichtingen niet nakomt, met het oog op de ontbinding van de kredietovereenkomst en de daaruit voortvloeiende terugbetaling van de aan de kredietgever betaalde bedragen.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Zaak T-135/04: Beroep, op 8 april 2004 ingesteld door GfK Aktiengesellschaft tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               24.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/16

         Beroep, op 8 april 2004 ingesteld door GfK Aktiengesellschaft tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-135/04)
   (2004/C 190/27)
   Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering – Taal van het verzoekschrift: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 april 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door GfK Aktiengesellschaft, te Nürnberg (Duitsland), vertegenwoordigd door U. Brückmann en R. Lange, advocaten.
   Andere partij voor de kamer van beroep: BUS-Betreuungs- und Unternehmensberatungs-GmbH, te München (Duitsland).

               —

               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 4 februari 2004 (beroepsprocedure R 327/2003-1) te vernietigen;

               —

               de op het Duitse woord- en beeldmerk „BUS Betreuungsverbund für Unternehmer und Selbständige e.V.” (inschrijvingsnummer DE 1 127 415) gebaseerde oppositie van interveniënte van 6 oktober 2000 af te wijzen;

         het Bureau te verwijzen in de kosten.

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               verzoekster

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „Online Bus” voor diensten van klasse 35 (onder meer het opstellen van statistieken op het gebied van bedrijfsleven, marketing, marktonderzoek en marktanalyse, advisering inzake bedrijfsvoering en advisering inzake bedrijfsorganisatie)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedur:

               BUS-Betreuungs-und Unternehmensberatungs- GmbH

               Oppositiemerk of -teken:

               Duits beeldmerk „BUS” voor diensten van de klassen 35, 40, 41 en 42 (onder meer advisering inzake bedrijfsvoering, in het bijzonder advisering inzake bedrijfsorganisatie en advisering inzake bedrijfseconomie)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de merkaanvraag

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep van verzoekster

               Middelen:

                           —

                           Interveniënte heeft niet het bewijs van gebruik van het oppositiemerk geleverd en de oppositie dient krachtens artikel 43, lid 2, tweede zin, van verordenig (EG) nr. 40/94 te worden afgewezen;

                           —

                           bij gebreke van overeenstemmende tekens bestaat er geen gevaar van verwarring tussen de conflicterende merken in de zin van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94.


title: Zaak C-174/01: Beroep, op 23 april 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
C 173/30               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     16.6.2001
1.    Wijst § 183 I van het Sozialgesetzbuch III een datum aan          Vraag 1
      in de zin van artikel 3, lid 2, van richtlijn 80/987/EEG (1)
      van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de
      onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten            Moet artikel 10, lid 1, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad
      inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie           betreffende de ontwikkeling van de associatie EEG-Turkije van
      van de werkgever?                                                 19 september 1980 aldus worden uitgelegd, dat deze bepaling
                                                                        zich verzet tegen de regeling in een lidstaat, die Turkse
2.    Heeft de Bondsrepubliek Duitsland gelet op artikel 4 van          werknemers van verkiesbaarheid voor de algemene vergade-
      richtlijn 80/987/EEG de betalingsverplichting van de              ring van een Arbeiterkammer uitsluit?
      Bundesanstalt für Arbeit op geldige wijze beperkt?
3.    Is de Bondsrepubliek Duitsland verzoekster schadevergoe-
                                                                        Vraag 2
      ding wegens gebrekkige uitvoering van richtlijn
      80/987/EEG verschuldigd?
                                                                        Zo ja, is artikel 10, lid 1, van besluit nr. 1/80 van de
4.    Blijft het Hof bij zijn oordeel, dat de referentieperiode         Associatieraad EEG-Turkije rechtstreeks toepasselijk gemeen-
      moet worden bepaald aan de hand van de datum                      schapsrecht?
      van indiening van het verzoek om inleiding van de
      insolventieprocedure?
5.    Is de in § 183 I van het Sozialgesetzbuch III voorziene
      berekening van het tijdvak van het Insolvenzgeld (uitke-
      ring wegens insolventie van de werkgever) verenigbaar
      met artikel 141 EG?
6.    Is voor verzoekers die met ouderschapsverlof zijn, het
      relevante tijdstip in de zin van artikel 3, lid 2, van richtlijn
      80/987/EEG de dag vóór de aanvang van dat verlof?               Beroep, op 23 april 2001 ingesteld door Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
(1) PB L 283 van 28 oktober 1980, blz. 23.
                                                                                (Zaak C-174/01)
                                                                                (2001/C 173/52)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 23 april 2001 beroep ingesteld tegen het Groothertogdom
                                                                        Luxemburg door de Commissie van de Europese Gemeen-
Verzoek van de Verfassungsgerichtshof, Wenen, van                       schappen, vertegenwoordigd door H. Støvlbæk en J. Adda als
2 maart 2001 om een prejudiciële beslissing in het beroep               gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
tot ongeldigverklaring van Wählergruppe „Gemeinsam
Zajedno/Birlikte Alternative und Grüne Gewerkschaf-
                           terInnen/UG”                                 De Commissie van de Europese Gemeenschappen vordert dat
                                                                        het Hof:
                         (Zaak C-171/01)
                                                                        —    vaststelt dat het Groothertogdom Luxemburg door haar
                                                                             niet een plan voor de reiniging en/of verwijdering van
                          (2001/C 173/51)                                    geïnventariseerde apparaten en de daarin aanwezige PCB’s
                                                                             mee te delen overeenkomstig de vereisten van artikel 11
                                                                             van richtlijn 96/59/EG van de Raad van 16 september
De Verfassungsgerichtshof, Wenen, heeft bij beschikking van                  1996 betreffende de verwijdering van polychloorbifeny-
2 maart 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                 len en polychloorterfenylen (PCB’s/PCT’s) (1), de ingevolge
op 19 april 2001, in het beroep tot ongeldigverklaring van                   deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
Wählergruppe „Gemeinsam Zajedno/Birlikte Alternative und                     nagekomen;
Grüne GewerkschafterInnen/UG”, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                   —    het Groothertogdom Luxemburg in de kosten verwijst.
 ---pagebreak--- 16.6.2001               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 173/31
Middelen en voornaamste argumenten                                    —     de Franse Republiek in de kosten verwijst.
De bepalingen van de groothertogelijke verordening van
24 februari 1988, die door het Groothertogdom Luxemburg               Middelen en voornaamste argumenten
zijn gepresenteerd als zijn verwijderingsplan, kunnen niet
worden beschouwd als volledig toereikend in het licht van
artikel 11, lid 1, van de richtlijn wat de apparaten betreft          Het door de Franse autoriteiten aan de Commissie overgelegde
waarvoor ingevolge artikel 4 van de richtlijn inventarissen           decreet nr. 2001/63 van 18 januari 2001 voorziet in een
moeten worden opgesteld; terwijl de lidstaat op basis van de          procedure voor de totstandkoming van een nationale inventa-
in artikel 4, lid 1, van de richtlijn bedoelde inventaris de data     ris van apparaten die meer dan 5 dm3 PCB’s bevatten, welke
zou moeten bepalen waarop gezien de hoeveelheid gebruikte             de grondslag zal vormen voor het nationale plan voor de
PCB’s en het aantal verontreinigde apparaten en de beschikbare        reiniging of verwijdering van de geïnventariseerde apparaten,
verwerkingscapaciteit, kan worden geëist dat de door de               dat vervolgens zal moeten worden vastgesteld volgens de in de
richtlijn voorgeschreven reiniging en verwijdering gerealiseerd       artikelen 7-5 en volgende van het decreet voorgeschreven
zijn, hebben de Luxemburgse autoriteiten niet gegarandeerd,           procedure. Het besluit van 13 februari 2001, dat is genomen
dat met hetgeen zij aanduiden als „stappenplan voor reiniging         ter uitvoering van artikel 7-1 van het decreet, heeft uitsluitend
en verwijdering” de betrokken apparaten en PCB’s binnen de            tot doel, de eigenaren van apparaten die PCB’s bevatten te
gestelde termijnen kunnen worden behandeld, aangezien er              verzoeken, deze ter prefectuur te melden. De Commissie blijft
ten aanzien van de planning van reiniging en verwijdering van         dus bij haar opvatting, in de eerste plaats dat het invoeren van
apparaten en gebruikte PCB’s in een dergelijk geval, niets is         een procedure voor de totstandkoming van een nationale
vermeld, behalve dat een einddatum is gesteld, te weten               inventaris niet het bezwaar wegneemt, dat haar geen samenvat-
31 december 2010.                                                     ting van de inventarissen is meegedeeld ingevolge artikel 4,
                                                                      lid 1, van de richtlijn.
(1) PB L 243 van 29.9.1996, blz. 31.                                  In de tweede plaats is de vaststelling van het decreet niet
                                                                      voldoende om het bezwaar weg te nemen, dat deze lidstaat
                                                                      geen plan heeft opgesteld voor de reiniging en/of verwijdering
                                                                      van verontreinigde apparaten, noch een schema voor de
                                                                      inzameling en latere verwijdering van de apparaten die niet
                                                                      zijn geïnventariseerd.
Beroep, op 24 april 2001 ingesteld door Commissie van                 (1) PB L 243 van 29.9.1996, blz. 31.
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                         (Zaak C-177/01)
                         (2001/C 173/53)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 24 april 2001 beroep ingesteld tegen de Franse Republiek           Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-              ven van 26 april 2001 om een prejudiciële beslissing in de
genwoordigd door H. Støvlbæk en J. Adda als gemachtigden,             zaak 1. H. Jippes, 2. de Afdeling Groningen van de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                              Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Dieren,
                                                                      3. de Afdeling Assen en omstreken van de Nederlandse
                                                                      Vereniging tot Bescherming van Dieren, tegen de Minister
De Commissie van de Europese Gemeenschappen vordert dat                         van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij
het Hof:
—     vaststelt dat de Franse Republiek, door haar niet een                                    (Zaak C-189/01)
      samenvatting mee te delen van de inventarissen van
      apparaten die meer dan 5 dm3 PCB’s bevatten, een plan                                    (2001/C 173/54)
      voor de reiniging en/of verwijdering van geïnventariseer-
      de apparaten en de daarin aanwezige PCB’s, alsmede een
      schema voor de inzameling en latere verwijdering van de         Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
      apparaten die niet overeenkomstig artikel 4, lid 1, hoeven      uitspraak van 26 april 2001, ingekomen ter griffie van het Hof
      te worden geïnventariseerd, en die worden bedoeld in            van Justitie op 27 april 2001, in de zaak 1. H. Jippes,
      artikel 6, lid 3, van richtlijn 96/59/EG van de Raad van        2. de Afdeling Groningen van de Nederlandse Vereniging tot
      16 september 1996 betreffende de verwijdering van               Bescherming van Dieren, 3. de Afdeling Assen en omstreken
      polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB’s/             van de Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Dieren,
      PCT’s) (1), de ingevolge de artikelen 4 en 11 van deze          tegen de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, het
      richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nage-         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
      komen;                                                          om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak F-111/06: Beroep ingesteld op 25 september 2006 — Nikos Giannopoulos/Raad van de Europese Unie

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/48

         Beroep ingesteld op 25 september 2006 — Nikos Giannopoulos/Raad van de Europese Unie
   (Zaak F-111/06)
   (2006/C 281/86)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Nikos Giannopoulos (Wezembeek-Oppem, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig te verklaren het in het aanstellingsbesluit van 18 november 2003 besloten liggende besluit om verzoeker in te delen in de rang A7;

               —

               voor zover nodig, nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) tot afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               het TABG te wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van de bestreden besluiten, met name: i) indeling van verzoeker in de rang A6 met terugwerkende kracht tot 18 november 2003 om rekening te houden met zijn buitengewone kwalificaties en met de specifieke behoeften van de dienst; ii) indeling van verzoeker in een salaristrap die rekening houdt met zijn beroepservaring en ten minste gelijkwaardig is aan degene die hem is toegekend op de datum waarop hij is aangeworven; iii) betaling aan verzoeker van het verschil tussen het salaris van de rang en de salaristrap waarin hij is ingedeeld, en het salaris van de rang en de salaristrap waarin hij had moeten worden ingedeeld, vermeerderd met de vertragingsrente op de voet van de wettelijke rente, vanaf de datum waarop dat verschil opeisbaar wordt;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker is geslaagd voor algemeen vergelijkend onderzoek EUR/A/127 (1) voor de vorming van een reservelijst voor de aanwerving van administrateurs A7/A6. Hij is aangeworven door het Secretariaat-generaal van de Raad en ingedeeld in de rang A7. In juli 2005 vernam hij dat andere voor het vergelijkend onderzoek voor de rangen A7/A6 geslaagde kandidaten door het Secretariaat-generaal waren aangeworven in de rang A6 of naar aanleiding van een interne administratieve controle van de oorspronkelijke indelingsbesluiten in deze rang waren ingedeeld. Daarop heeft verzoeker om herziening van zijn indeling verzocht. Dit verzoek is door de administratie afgewezen, evenals de vervolgens ingediende klacht.
   Ter ondersteuning van zijn verzoek voert verzoeker als eerste middel aan schending van artikel 31, lid 2, van het Statuut, een kennelijk beoordelingsfout en een onjuiste toepassing van het recht doordat de in de rechtspraak ontwikkelde criteria met betrekking tot het buitengewone karakter van zijn kwalificaties en de specifieke behoeften van de dienst niet in acht zijn genomen. Als tweede middel voert verzoeker aan niet-nakoming van de motiveringsplicht en als derde middel niet-inachtneming van het beginsel van gelijke behandeling doordat 10 van zijn 15 collega's, waarvan de situatie feitelijk en rechtens niet wezenlijk van de zijne verschilt, anders dan hij zijn ingedeeld of later zijn ingedeeld in de rang A6.

      (1)  PB C 125/A van 23.4.1998, blz. 10.


title: Zaak T-356/10: Beroep ingesteld op 23 augustus 2010 — Nike International/BHIM — Deichmann (VICTORY RED)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/55

      Beroep ingesteld op 23 augustus 2010 — Nike International/BHIM — Deichmann (VICTORY RED)
      (Zaak T-356/10)
      ()
      (2010/C 288/103)
      Taal van het verzoekschrift: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Nike International Ltd (Oregon, V.S.A.) (vertegenwoordiger: M. De Justo Bailey, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Deichmann SE (Essen, Duitsland)

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 mei 2010 in zaak R 1309/2009-2;

                  —

                  verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure, en

                  —

                  verwijzing van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten van de procedure, indien zij in deze zaak intervenieert.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

         Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „VICTORY RED” voor waren van de klassen 18 en 28

         Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

         Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „Victory”, ingeschreven onder nr. 30318528, voor waren van de klassen 18, 25 en 28; internationaal woordmerk „Victory”, ingeschreven onder nr. 819143, voor waren van de klassen 18, 25 en 28

         Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle betwiste waren en afwijzing van het verzoek in zijn geheel

         Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep het gevaar voor verwarring en inzonderheid de overeenstemming van de tekens onjuist heeft beoordeeld.


title: Zaak C-221/01: Beroep, op 5 juni 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
11.8.2001                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 227/11
      a)    de verpakking van de waar als vorm van de waar in           —     het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
            de zin van artikel 3, lid 1, sub e, van de richtlijn
            wordt beschouwd;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
      b)    de verpakking van de waar kan dienen tot aandui-
            ding van de (uiterlijke) hoedanigheid van de verpakte       —     Ontbreken van passende omzetting van artikel 7, lid 5,
            waar in de zin van artikel 3, lid 1, sub c, van de                van richtlijn 97/33/EG: ingevolge artikel 7, lid 5, tweede
            richtlijn?                                                        alinea, laatste twee volzinnen, van richtlijn 97/33 dient
2.    Bezitten driedimensionale merken, bestaande uit de ver-                 de overeenstemming met het kostenberekeningssysteem
      pakking van waren die gewoonlijk in verpakte vorm in het                verplicht te worden gecontroleerd. De richtlijn preciseert,
      economische verkeer worden gebracht, onderscheidend                     dat elk jaar een overeenstemmingsverklaring dient te
      vermogen in de zin van artikel 3, lid 1, sub b, van                     worden gepubliceerd. Deze verplichtingen zijn in de
      de richtlijn, indien de typische kenmerken van het                      Belgische regeling niet opgenomen.
      aangevraagde driedimensionale merk, die afwijken van de
                                                                        —     Ontbreken van behoorlijke omzetting van artikel 9, lid 3,
      norm of van wat in de betrokken sector gangbaar is en
                                                                              van richtlijn 97/33/EG: de door de Belgische autoriteiten
      die dus bepalend zijn voor de geschiktheid van het merk
                                                                              meegedeelde omzettingsmaatregelen, te weten ar-
      ter aanduiding van de herkomst van de waren, ook
                                                                              tikel 109 ter, lid 4, vijfde alinea, van de wet van 21 maart
      zonder analytisch en vergelijkend onderzoek en zonder
                                                                              1991(Wet betreffende de hervorming van sommige eco-
      bijzondere oplettendheid door de redelijk geïnformeerde,
                                                                              nomische overheidsbedrijven (Belgisch Staatsblad van
      omzichtige en oplettende gemiddelde consument kunnen
                                                                              27 maart 1991, blz. 6155); artikel 109 ter van deze wet
      worden herkend?
                                                                              is toegevoegd bij de wet van 10 juni 1998 (Belgisch
3.    Kan het onderscheidend vermogen uitsluitend worden                      Staatsblad van 22 september 1998)), alsmede de artike-
      beoordeeld op grond van de heersende opvattingen op                     len 8 en 12 van een besluit van 20 april 1999 komen
      de betrokken nationale markt, zonder dat ambtshalve                     slechts gedeeltelijk overeen met de bij de richtlijn opgeleg-
      nader behoeft te worden onderzocht, of en in welke                      de verplichtingen, aangezien lid 4 van artikel 109 ter
      omvang identieke of vergelijkbare merken in andere                      uitsluitend de door de Belgische wetgeving aan elke
      lidstaten van de Europese Unie zijn ingeschreven of van                 organisatie „met een sterke positie” opgelegde verplich-
      inschrijving zijn uitgesloten?                                          ting betreft om een zogeheten referentie-aanbieding be-
                                                                              kend te maken die als grondslag kan dienen voor latere
                                                                              onderhandelingen; deze referentieaanbieding kan worden
(1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1.
                                                                              gewijzigd door het Instituut, welke mogelijkheid vanzelf-
                                                                              sprekend niet kan worden begrepen als een recht van
                                                                              interventie ten gunste van dit Instituut in elke onderhan-
                                                                              deling of bespreking met het oog op een interconnectie-
                                                                              overeenkomst. Ook de bepalingen van het besluit van
                                                                              20 april 1999 voorzien niet in de mogelijkheid voor de
Beroep, op 5 juni 2001 ingesteld door Commissie van de                        regelgevende instanties om „te allen tijde op eigen
    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                           initiatief” op te treden in de onderhandelingen.
                                                                        —     Ontbreken van behoorlijke omzetting van artikel 4,
                           (Zaak C-221/01)                                    leden 1 en 2: voor de inlichtingen betreffende de referen-
                                                                              tie-interconnectieaanbieding als omschreven in artikel 7,
                           (2001/C 227/18)                                    lid 3, van de richtlijn, en voor de hoofdelementen van de
                                                                              nationale nummerplannen als bedoeld in artikel 12,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    lid 4, van de richtlijn, hebben de Belgische autoriteiten
op 5 juni 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door                  geopteerd voor een mededelingsmethode overeenkomstig
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                       artikel 14, lid 2, van de richtlijn, terwijl artikel 7, lid 3,
digd door H. van Lier als gemachtigde, domicilie gekozen                      onder artikel 14, lid 1, valt, welke bepaling voorziet in
hebbende te Luxemburg.                                                        een gemakkelijke toegang tot die informatie, waarmee
                                                                              een directere methode wordt bedoeld dan de toegang op
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                       individueel verzoek. Voor de inlichtingen als bedoeld in
dat het den Hove behage:                                                      artikel 9, lid 2, van de richtlijn (algemene voorwaarden
—     krachtens artikel 226 EG vast te stellen dat het Koninkrijk             voor interconnectie), en voor de inlichtingen als bedoeld
      België, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke                in artikel 10 van de richtlijn, voorziet de Belgische
      maatregelen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen                regeling in geen enkele publicatie of bekendmaking in
      aan richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en                    welke vorm ook. Wat ten slotte de in artikel 9, lid 3, van
      de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op                       de richtlijn bedoelde informatie betreft, voorziet de
      telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van                  Belgische regeling nog steeds niets in de toegang daartoe
      de universele dienst en van de interoperabiliteit door                  op verzoek van de belanghebbenden.
      toepassing van de beginselen van Open Network Provi-
      sion (ONP), en meer in het bijzonder aan de artikelen 7,          (1) PB L 199, van 26.07.1997, blz. 32.
      lid 5, 9, lid 3, en 14, leden 1 en 2 daarvan (1), de krachtens
      deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
      nagekomen;


title: Zaak T-382/03: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — Izar Construcciones Navales/Commissie

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/43

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — Izar Construcciones Navales/Commissie
   (Zaak T-382/03) (1)

   (2006/C 281/77)

      Procestaal: Spaans

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 21 van 24.1.2004.


title: Zaak T-444/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 augustus 2013 door het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 juni 2013 in de gevoegde zaken F-135/11, F-51/12, F-110/12, BU/EMA

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/40

         Hogere voorziening ingesteld op 20 augustus 2013 door het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 juni 2013 in de gevoegde zaken F-135/11, F-51/12, F-110/12, BU/EMA
   (Zaak T-444/13 P)
   2013/C 325/67
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) (vertegenwoordigers: T. Jabłoński en N. Rampal Olmedo, gemachtigden, bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Andere partij in de procedure: BU (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken in de zaken F-135/11, F-51/12 en F-110/12 te vernietigen, voor zover daarbij nietig wordt verklaard het besluit van EMA om de overeenkomst van verweerder in hogere voorziening niet te verlengen en EMA wordt verwezen in de kosten van BU in de zaken F-135/11 en F-51/12;

               —

               de in eerste aanleg door de rekwirerende partij ingediende vordering toe te wijzen, dat wil zeggen het beroep volledig ongegrond te verklaren;

               —

               verweerder in hogere voorziening te verwijzen in de kosten van deze procedure en in die van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending door het GVA van het verbod om ultra vires uitspraak te doen, aangezien het zich bevoegd heeft geacht om na te gaan of de gronden waarop de administratie zich heeft gebaseerd voor de weigering om een overeenkomst te verlengen, niet de basiscriteria en -voorwaarden in geding kunnen brengen die de wetgever in het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie heeft vastgesteld en die ertoe strekken om het contractpersoneel op termijn de mogelijkheid van een zekere arbeidscontinuïteit te garanderen (betreffende de punten 57 tot en met 62 van het bestreden arrest). De bevoegdheid waarop het GVA zich beroept mist elke rechtsgrondslag.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting van het GVA bij de uitlegging van artikel 8, eerste alinea, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (RAP), daar het heeft geoordeeld dat het bevoegde gezag verplicht was te onderzoeken of er niet een post was waarin de tijdelijk functionaris wiens overeenkomst afloopt zou kunnen worden aangesteld of waarnaar hij zou kunnen worden overgeplaatst.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting, daar het GVA het begrip dienstbelang verkeerd heeft opgevat, aangezien zijn uitlegging een vermoeden doet ontstaan dat het ambt van de betrokkene blijft gehandhaafd, tenzij het bevoegd gezag kan aantonen dat er geen post bestaat waarin de tijdelijk functionaris wiens overeenkomst afloopt zou kunnen worden aangesteld of waarnaar hij zou kunnen worden overgeplaatst.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de verwijzing van EMA in de kosten in zaak F-51/12, die niet-ontvankelijk is verklaard.


title: Zaak T-12/07: Beroep ingesteld op 16 januari 2007 — Polimeri Europa/Commissie

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/37

         Beroep ingesteld op 16 januari 2007 — Polimeri Europa/Commissie
   (Zaak T-12/07)
   (2007/C 56/69)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Polimeri Europa spa (Brindisi, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa, F.M. Moretti en L. Nascimbene, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking op alle onderdelen en alle daarmee onlosmakelijk verband houdende handelingen nietig te verklaren, en bijgevolg de Commissie te gelasten ervoor te zorgen dat de kopie van de niet-vertrouwelijke versie van de aan Michelin toegezonden nieuwe mededeling van de punten van bezwaar wordt teruggehaald;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen beschikking COMP/F2/D (2006) 1095 van de Commissie, op 6 november 2006 vastgesteld in het kader procedure op grond van artikel 81 EG (zaak COMP/F.38.638 BR/ESBR), waarbij verweerster aan de vennootschap Manufacture Française des Pneumatiques Michelin (MFPM) een kopie van de niet-vertrouwelijke versie van de mededeling van de punten van bezwaar van 6 april 2006 heeft toegezonden. MFPM was voordien als belanghebbende derde toegelaten tot de administratieve procedure en verzocht om haar eventuele standpunt kenbaar te maken.
   Tot staving van haar stellingen voert verzoekster aan:

               —

               schending van haar rechten van verweer. Zij stelt in dit opzicht dat de Commissie tot na de vaststelling van de beschikking de werkelijke doelen en de aard van de deelname van Michelin aan de procedure heeft verhuld, waardoor verzoeksters verweermogelijkheden zijn beperkt en een negatieve invloed is uitgeoefend op haar procedurele positie;

               —

               onwettigheid van de beschikking, gelet op de rechtsgrondslag die daarvoor is gegeven, te weten artikel 6 van verordening nr. 773/2004 (1). Op dit punt wordt aangevoerd dat Michelin niet als klager kan worden aangemerkt omdat het door haar ingediende formulier C geen handeling is die de aanzet is geweest voor het inleiden van de procedure naar aanleiding van een klacht in de zin van artikel 7 van verordening nr. 1/2003 (2). Daaruit volgt dat de beschikking onwettig is wegens schending van genoemde bepaling en van artikel 7 van verordening nr. 773/2004.

      (1)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 123, van 27.4.2004, blz. 18).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, van 4.1.2003, blz. 1).


               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/4

         Aanwijzing van de kamer belast met de zaken bedoeld in artikel 104 ter van het Reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie
   2010/C 317/07
   Het Hof van Justitie heeft in zijn vergadering van 28 september 2010 voor een periode van een jaar die verstrijkt op 6 oktober 2011, de Eerste kamer van het Hof aangewezen als kamer die overeenkomstig artikel 9, lid 1, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering belast is met de in artikel 104 ter van dat reglement bedoelde zaken.


title: Zaak F-116/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (voltallige zitting) van 24 juni 2008 — Cerafogli en Poloni/ECB (Ambtenaren — Personeel van de ECB — Bezoldiging — Berekeningsmethode van jaarlijkse aanpassing van bezoldigingen — Uitvoering van arrest van gemeenschapsrechter — Bevestigende handeling — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/68

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (voltallige zitting) van 24 juni 2008 — Cerafogli en Poloni/ECB
   (Zaak F-116/05) (1)

   (Ambtenaren - Personeel van de ECB - Bezoldiging - Berekeningsmethode van jaarlijkse aanpassing van bezoldigingen - Uitvoering van arrest van gemeenschapsrechter - Bevestigende handeling - Niet-ontvankelijkheid)
   (2008/C 209/123)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Maria Concetta Cerafogli en Paolo Poloni (Frankfurt-am-Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: F. Malfrère en K. Sugar, gemachtigden, bijgestaan door H.-G. Kamann, advocaat)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van verzoekers' salarisafrekeningen over de maand juli 2001, zoals de Europese Centrale Bank die in mei 2005 heeft vastgesteld ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van 20 november 2003 in zaak T-63/02, Cerafogli en Poloni/ECB alsmede, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 48 van 25.2.2005 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van Eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-431/05 en bij beschikking van 15.12.2005 verwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Zaak T-393/09: Beroep ingesteld op 2 oktober 2009 — NEC Display Solutions Europe/BHIM — Nokia (NaViKey)

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/26

         Beroep ingesteld op 2 oktober 2009 — NEC Display Solutions Europe/BHIM — Nokia (NaViKey)
   (Zaak T-393/09)
   2009/C 297/38
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: NEC Display Solutions Europe GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: P.Munzinger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Nokia Corp. (Helsinki, Finland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 juni 2009 in zaak R 1143/2008-2 vernietigen;

               —

               de oppositie afwijzen die de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep heeft ingesteld tegen de inschrijving van het betrokken gemeenschapsmerk;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die verzoekster in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen; en

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die verzoekster in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen, mocht zij in deze zaak interveniëren.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „NaViKey” voor waren van klasse 9

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „NAVI” voor waren en diensten van de klassen 9 en 38; Fins ingeschreven woordmerk „NAVI” voor waren van klasse 9

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep: (i) blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting bij de vaststelling van het relevante publiek waarvan de perceptie in aanmerking moet worden genomen; (ii) blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting bij de beoordeling van de overeenstemming van de betrokken merken en van de soortgelijkheid van de erdoor aangeduide waren; en (iii) geen rekening ermee heeft gehouden dat de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep het gebruik van jongere merken met het element „NAVI” niet kan verbieden door het ontbreken van onderscheidend vermogen ervan of door de geringe mate van onderscheidend vermogen, en zij bijgevolg geen beroep kan doen op artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad ten einde de betrokken gemeenschapsmerkaanvraag te doen afwijzen; schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep geen motivering heeft verstrekt voor haar vaststelling dat er gevaar voor verwarring van de betrokken merken bestond.


title: Zaak T-260/09 P: Arrest van het Gerecht van 10 november 2010 — BHIM/Simões Dos Santos ( Hogere voorziening — Incidentele hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2003 — Nulstelling en nieuwe berekening van aantal meritepunten — Uitvoering van arrest van Gerecht — Gezag van gewijsde — Rechtsgrondslag — Geen terugwerkende kracht — Gewettigd vertrouwen — Materiële schade — Verlies van kans op bevordering — Immateriële schade )

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/24

         Arrest van het Gerecht van 10 november 2010 — BHIM/Simões Dos Santos
   (Zaak T-260/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Incidentele hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2003 - Nulstelling en nieuwe berekening van aantal meritepunten - Uitvoering van arrest van Gerecht - Gezag van gewijsde - Rechtsgrondslag - Geen terugwerkende kracht - Gewettigd vertrouwen - Materiële schade - Verlies van kans op bevordering - Immateriële schade)
   2011/C 13/47
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: I. de Medrano Caballero, gemachtigde, bijgestaan door D. Waelbroeck, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Manuel Simões Dos Santos (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Creus Carreras, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 5 mei 2009, Simões Dos Santos/BHIM (F-27/08, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De punten 2 tot en met 5 van het dictum van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 5 mei 2009, Simões Dos Santos/BHIM (F-27/08, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), worden nietig verklaard.

               2)

               De hogere voorziening en de incidentele hogere voorziening worden voor het overige afgewezen.

               3)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 220 van 12.9.2009.


title: Zaak C-14/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Euro Park Service, rechtsopvolgster van de SCI Cairnbulg Nanteuil/Ministre des Finances et des Comptes publics [Prejudiciële verwijzing — Directe belastingen — Vennootschappen uit verschillende lidstaten — Gemeenschappelijke fiscale regeling — Fusie door overneming — Voorafgaande goedkeuring door de belastingdienst — Richtlijn 90/434/EEG — Artikel 11, lid 1, onder a) — Belastingfraude of belastingontwijking — Vrijheid van vestiging]

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Euro Park Service, rechtsopvolgster van de SCI Cairnbulg Nanteuil/Ministre des Finances et des Comptes publics
   (Zaak C-14/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Directe belastingen - Vennootschappen uit verschillende lidstaten - Gemeenschappelijke fiscale regeling - Fusie door overneming - Voorafgaande goedkeuring door de belastingdienst - Richtlijn 90/434/EEG - Artikel 11, lid 1, onder a) - Belastingfraude of belastingontwijking - Vrijheid van vestiging])
   (2017/C 144/15)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Euro Park Service, rechtsopvolgster van de SCI Cairnbulg Nanteuil

      Verwerende partij: Ministre des Finances et des Comptes publics

      Dictum

               1)

               Aangezien artikel 11, lid 1, onder a), van richtlijn 90/434/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten, geen uitputtende harmonisatie tot stand brengt, mag op grond van het Unierecht een nationale wettelijke regeling als die in het hoofdgeding worden getoetst aan het primaire recht ingeval die wettelijke regeling is vastgesteld om van de door die bepaling geboden mogelijkheid gebruik te maken in intern recht.

               2)

               Artikel 49 VWEU en artikel 11, lid 1, onder a), van richtlijn 90/434 moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, die in het geval van een grensoverschrijdende fusie de toekenning van de op een dergelijke transactie krachtens die richtlijn toepasselijke belastingvoordelen, in casu belastinguitstel voor de meerwaarden uit de inbreng in een vennootschap die in een andere lidstaat is gevestigd door een Franse vennootschap, onderwerpt aan een procedure van voorafgaande toestemming in het kader waarvan de belastingplichtige voor het verkrijgen van die toestemming moet aantonen dat de betrokken transactie haar rechtvaardiging vindt in zakelijke overwegingen, dat zij niet als hoofddoel of een van de hoofddoelen belastingfraude of belastingontwijking heeft en dat door de wijze waarop de transactie plaatsvindt, wordt verzekerd dat de meerwaarden waarvoor belastinguitstel wordt verleend in de toekomst kunnen worden belast, terwijl in het geval van een interne fusie bedoeld uitstel wordt verleend zonder dat de belastingplichtige aan een dergelijke procedure is onderworpen.

      (1)  PB C 106 van 21.3.2016.


title: Zaak T-466/04: Beroep, op 19 november 2004 ingesteld door Elisabetta Dami tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/18

         Beroep, op 19 november 2004 ingesteld door Elisabetta Dami tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak T-466/04)
   (2005/C 69/35)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 19 november 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door Elisabetta Dami, wonende te Milaan (Italië), vertegenwoordigd door P. G. Beduschi en S. Giudici, advocaten.
   Andere partij in de procedure voor de tweede kamer van beroep: The Stilton Cheese Makers Association.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               vast te stellen dat de aan het Bureau gerichte brief van 4 juni 2004, die door de partijen gezamenlijk was ondertekend, geen verklaring tot beëindiging van de procedure voor de kamer van beroep inhoudt, doch een gewoon verzoek om verlenging;

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau van 20 september 2004 in zaak R 973/2002-2 te vernietigen en de zaak naar de kamer van beroep terug te wijzen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               verzoekster

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „GERONIMO STILTON” voor waren en/of diensten van de klassen 16 (boeken, enz.), 25 (kleding, enz.), 28 (spellen, enz.), 29 (vlees, enz.), 30 (deeg voor gebak, enz.) en 41 (diensten verleend op het gebied van onderwijs, enz.) – aanvraagnr. 1345503

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               The Stilton Cheese Makers Association

               Oppositiemerk of -teken:

               nationaal woordmerk „STILTON”; gecontroleerde benamingen van oorsprong WHITE STILTON CHEESE en BLUE STILTON CHEESE

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               toewijzing van de oppositie voor de klassen 29 en 30

               Beslissing van de kamer van beroep:

               De kamer van beroep heeft geoordeeld dat, na wijzigingen in de opgave van de betrokken waren bij een gezamenlijke brief van de partijen van 4 juni 2004, de oppositie was ingetrokken en de procedure bijgevolg was beëindigd. Aangezien volgens de kamer van beroep de enige nog te beslechten kwestie de verdeling van de kosten was, werd gelast dat elke partij haar eigen taksen en kosten van de oppositieprocedure en van de beroepsprocedure draagt.

               Middelen:

               Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster dat de brief van 4 juni 2004 slechts een gewoon verzoek om schorsing van de procedure inhoudt, teneinde de partijen in staat te stellen de nog niet beslechte kwestie onderling te regelen, namelijk welke andere waren, behalve de melk- en kaasproducten, uit klasse 29 dienden te worden verwijderd om de opposante ertoe over te halen haar oppositie in te trekken. De kamer van beroep heeft verkeerdelijk geoordeeld dat verzoekster, die het verzoek om schorsing heeft ondertekend, instemde met de vordering van de opposante.


title: Zaak T-620/15: Beroep ingesteld op 9 november 2015 — Orthema Service/BHIM (Gehen wie auf Wolken)

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/32

         Beroep ingesteld op 9 november 2015 — Orthema Service/BHIM (Gehen wie auf Wolken)
   (Zaak T-620/15)
   (2016/C 007/43)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Orthema Service GmbH (Rotkreuz, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Gail, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „Gehen wie auf Wolken” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 121 868

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 1 september 2015 in zaak R 404/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 23 februari 1995 in zaak T-490/93, Bremer Vulkan Verbund AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Verwijzing naar het Hof)

text:
Nr . C 119/12         NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                13 . 5 . 95
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                               2, verweerders in de kosten te verwijzen.
                   VAN EERSTE AANLEG
                     van 23 februari 1995                             Middelen en voornaamste argumenten
in zaak T-490/93 , Bremer Vulkan Verbund AG tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen ( J )                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                      met die in zaak T-20/94 .
                   (Verwijzing naar het Hof)
                          (95/C 119/29
                      (Procestaai: Duits)
In zaak T-490/93 , Bremer Vulkan Verbund AG, gevestigd te             Beroep, op 23 januari 1995 ingesteld door E.-R. Konrad
Bremen (Duitsland), vertegenwoordigd door H. J. Rabe,                 tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
advocaat te Hamburg en te Brussel, domicilie gekozen                                  Europese Gemeenschappen
hebbende te Luxemburg ten kantore van Turk en Prum,                                           ( Zaak T-9/95 )
advocaten aldaar, avenue Guillaume 13B, tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: B. Smul                                         ( 95/C 119/31
ders en J. Grunwald), betreffende een beroep tot nietigver
klaring van Beschikking 93/412/EEG van de Commissie van                                    (Procestaai: Duits)
6 april 1993 betreffende door de Duitse Regering aan Hibeg
en door Hibeg via Krupp GmbH aan Bremer Vulkan AG                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
verleende steun ter vergemakkelijking van de verkoop van              schappen is op 23 januari 1995 beroep ingesteld tegen Raad
Krupp Atlas Elektronik GmbH door Krupp GmbH aan                       van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Bremer Vulkan AG (2), heeft het Gerecht (Vierde Kamer —               Gemeenschappen door E.-R. Könrad, te Löllbach ( Bonds
uitgebreid), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, president,          republiek Duitsland), vertegenwoordigd door B. Meister
R. Schintgen, C. P. Briët, R. Garria-Valdecasas en C. W.              ernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W. Hane
Bellamy, rechters; griffier: H. Jung, op 23 februari 1995 een         klaus, advocaten te Münster, domicilie gekozen hebbende te
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:               Luxemburg bij Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue des
                                                                      Bains 14a .
1 . Zaak T-490/93, Bremer Vulkan Verbund AG/Commis
     sie van de Europese Gemeenschappen, wordt verwezen
      naar het Hof, opdat dit op de beroepen tot nietigver           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      klaring kan beslissen.
                                                                      1 , verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van
                                                                          een SLOM-III-vergoeding aan verzoeker voor de
2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                     periode van 1 juli 1984 tot 29 maart 1989 ten bedrage
                                                                          van 83 670,155 DM, met rente ad 8% vanaf 19 mei
(!) PB nr. C 222 van 18 . 8 . 1993 .                                       1992, en hen hoofdelijk in de kosten te verwijzen.
(2 ) PB nr. L 185 van 28 . 7. 1993 , blz. 43 .
                                                                      2, het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan
                                                                          gige beroep Hülseberg e.a. tegen Raad en Commissie
                                                                          (zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor
                                                                          sen .
Beroep, op 13 januari 1995 ingesteld door U. Schottler
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                   Middelen en voornaamste argumenten
                  Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-4/95 )                               De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                      met die in zaak T-20/94 .
                          ( 95/C 119/30 )
                      (Procestaai: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 13 januari 1995 beroep ingesteld tegen Raad
van de Europese Unie en Commissie van de Europese                     Beroep, op 15 februari 1995 ingesteld door International
Gemeenschappen door U. Schottler, te Orsfeld (Bondsre                Express Carriers Conference (IECC) tegen Commissie van
publiek Duitsland), vertegenwoordigd door H. François van                           de Europese Gemeenschappen
François, Neuhaus & Kollegen, advocaten te Bitburg,                                         ( Zaak T-28/95 )
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Wurth,                                          ( 95/C 119/32)
advocaat aldaar, Boulevard de la Petrusse 100.
                                                                                (Procestaai: Engels)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
1 , haar schadevergoeding toe te kennen ter zake van de               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     gedwongen periode van niet-levering;                             schappen is op 15 februari 1995 beroep ingesteld tegen


title: Zaak C-140/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 12 maart 2007 — Hecht-Pharma GmbH/Staatliche Gewerbeaufsichtsamt Lüneburg

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 12 maart 2007 — Hecht-Pharma GmbH/Staatliche Gewerbeaufsichtsamt Lüneburg
   (Zaak C-140/07)
   (2007/C 117/23)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hecht-Pharma GmbH

      Verwerende partij: Staatliche Gewerbeaufsichtsamt Lüneburg

      In aanwezigheid van: Die Vertreterin des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht
   Prejudiciële vragen

               1)

               Betekent de bepaling voor twijfelgevallen, opgenomen in artikel 2, lid 2, van richtlijn 2001/83/EG (1) zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG (2), dat richtlijn 2001/83/EG toepasselijk is op een product dat mogelijkerwijs als geneesmiddel moet worden gekwalificeerd, maar waarvan de eigenschappen als geneesmiddel niet positief zijn vastgesteld? Welke mate van waarschijnlijkheid, en dus welke mate van instructie van de zaak is in voorkomend geval vereist om de toepasselijkheid van richtlijn 2001/83/EG te rechtvaardigen?

               2)

               Kan een product dat niet als geneesmiddel wordt aangediend, als geneesmiddel naar functie, in de zin van artikel 1, punt 2, van richtlijn 2001/83/EG zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG, worden beschouwd op grond van de aanwezigheid van een bestanddeel dat in een bepaalde dosering fysiologische functies kan wijzigen, maar waarvan de dosering in het te beoordelen product — bij gebruik volgens voorschrift — onder dat niveau blijft? Dient deze vraag te worden gerangschikt onder het kenmerk „farmacologisch effect ”of onder het kenmerk „beïnvloeding van de fysiologische functies van de mens”?

               3)

               Spelen de in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen voor de kwalificatie als geneesmiddel naast de farmacologische eigenschappen relevant verklaarde kenmerken „de gebruikswijzen, de omvang van de verspreiding, de bekendheid van de consument ermee en de risico's die het gebruik ervan kan meebrengen ”[arrest van 9 juni 2005, HLH Warenvertriebs GmbH e.a./Duitsland (C-211/03, Jurispr. blz. I-5141, punt 51)] nog een rol in de bij richtlijn 2004/27/EG vernieuwde definitie van geneesmiddel?

      (1)  PB L 311, blz. 67.

      (2)  PB L 136, blz. 34.


title: Zaak T-468/09: Beroep ingesteld op 24 november 2009 — JSK International Architekten und Ingenieure/ECB

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/61

         Beroep ingesteld op 24 november 2009 — JSK International Architekten und Ingenieure/ECB
   (Zaak T-468/09)
   2010/C 24/108
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: JSK International Architekten und Ingenieure (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Steiff en K. Heuvels, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               het gunningsbesluit van de Europese Centrale Bank van 6 augustus 2009 en het besluit tot afwijzing van het beroep van de beroepsinstantie van de Europese Centrale Bank van 14 september 2009 ongeldig verklaren;

               —

               vaststellen dat de opdracht anders dan in het ingetrokken gunningsbesluit aan de verzoekende partij moet worden gegund, subsidiair dat de gunningsprocedure vanaf de uitnodiging tot inschrijving moet worden hernomen en met JSK rekening moet worden gehouden, meer subsidiair, de gunningsprocedure volledig moet worden overgedaan;

               —

               nog meer subsidiair — alleen voor het onwaarschijnlijke geval dat de verzoeken sub 1 en 2 worden afgewezen — de verzoekende partij schadevergoeding toekennen voor het bedrag van het positieve contractsbelang (de gederfde winst) — voorlopig op 900 000 EUR geraamd —, subsidiair voor het bedrag van het negatieve contractsbelang (kosten van het opstellen van de offerte), voorlopig op 80 000 EUR geraamd;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure en in de buitengerechtelijke kosten die voor een doelmatige procesvoering moeten worden gemaakt (advocatenhonoraria en kosten);

               —

               aangezien dat haar tot op heden werd geweigerd, de verzoekende partij volledige inzage in het dossier verlenen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Blijkens de vorderingen van de verzoekende partij verzet zij zich enerzijds tegen de beslissing van de aanbestedingscommissie van de Europese Centrale Bank van 6 augustus 2009 tot afwijzing van de inschrijving van verzoekende partij in het kader van de aanbesteding van activiteiten van coördinatie van bouwwerkzaamheden en toezicht ter plaatse voor de nieuwe ECB-kantoren in Frankfort a.d. Main (T1009 uitvoerder), en anderzijds tegen het besluit van de beroepsinstantie van de Europese Centrale Bank van 14 september 2009 tot verwerping van het beroep van de verzoekende partij tegen voormelde beslissing. Subsidiair vordert de verzoekende partij schadevergoeding.
   Tot staving van haar beroep betoogt de verzoekende partij ten eerste dat het gunningsbesluit wegens een belangenconflict gebreken vertoont. In dit kader wordt geklaagd dat het beginsel van behoorlijk bestuur in de zin van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie werd geschonden.
   In de tweede plaats stelt de verzoekende partij dat het recht werd geschonden omdat geen rekening werd gehouden met haar inschrijving en betwist zij dat haar inschrijving werd uitgesloten omdat die ontoereikend en van mindere kwaliteit was.
   Tot slot stelt de verzoekende partij dat procedureregels betreffende transparantie en rechtsbescherming, zoals het recht van toegang tot het dossier, werden geschonden.


title: Zaak C-12/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Luik — België) — Mono Car Styling SA, in liquidatie/Dervis Odemis e.a. (Verzoek om een prejudiciële beslissing — Richtlijn 98/59/EG — Artikelen 2 en 6 — Procedure van informatie en raadpleging van personeel bij collectieve ontslagen — Verplichtingen van werkgever — Beroepsrecht voor werknemers — Vereiste van richtlijnconforme uitlegging)

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Luik — België) — Mono Car Styling SA, in liquidatie/Dervis Odemis e.a.
   (Zaak C-12/08) (1)

   (Verzoek om een prejudiciële beslissing - Richtlijn 98/59/EG - Artikelen 2 en 6 - Procedure van informatie en raadpleging van personeel bij collectieve ontslagen - Verplichtingen van werkgever - Beroepsrecht voor werknemers - Vereiste van richtlijnconforme uitlegging)
   2009/C 220/11
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Arbeidshof te Luik

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mono Car Styling SA, in liquidatie

      Verwerende partij: Dervis Odemis e.a.

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbeidshof te Luik (België) — Uitlegging van de artikelen 2, 3 en 6 van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (PB L 225, blz. 16) — Regelmatigheid van de procedure van informatie en raadpleging van het personeel bij ontslag — Ontbreken van een schriftelijke mededeling over, onder meer, de redenen van de voorgenomen ontslagen, het aantal en de categorie afvloeiende werknemers en de voorgenomen criteria voor de selectie van die werknemers — Consequenties van het uitblijven van bezwaar van de vertegenwoordigers van de werknemers voor het recht van de werknemers om de regelmatigheid van de ontslagprocedure individueel aan te vechten voor de rechter — Draagwijdte van het vereiste van richtlijnconforme uitlegging

      Dictum

               1)

               Artikel 6 van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag, gelezen in samenhang met artikel 2 van deze laatste, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die procedures invoert die zowel de vertegenwoordigers van de werknemers als de werknemers individueel de mogelijkheid inruimen om te doen toetsen dat de verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn zijn nageleefd, maar die het individuele vorderingsrecht van de werknemers beperkt wat betreft de bezwaren die kunnen worden aangevoerd en hieraan de voorwaarde verbindt dat de vertegenwoordigers van de werknemers vooraf bezwaren kenbaar hebben gemaakt aan de werkgever en de betrokken werknemer de werkgever vooraf heeft medegedeeld dat hij betwist dat de informatie en raadplegingsprocedure is nageleefd.

               2)

               De omstandigheid dat een nationale regeling waarbij procedures worden ingevoerd waarmee de vertegenwoordigers van de werknemers kunnen doen toetsen of de werkgever alle verplichtingen tot voorlichting en raadpleging uit hoofde van richtlijn 98/59 heeft nageleefd, beperkingen en voorwaarden verbindt aan het individuele vorderingsrecht dat zij voorts toekent aan iedere werknemer die betrokken is bij een collectief ontslag, schendt het beginsel van doeltreffende rechterlijke bescherming niet.

               3)

               Artikel 2 van richtlijn 98/59 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die de verplichtingen van de werkgever die wil overgaan tot collectieve ontslagen, beperkt ten opzichte van die vermeld in genoemd artikel 2. Bij de toepassing van het nationale recht moet de nationale rechter ingevolge het beginsel van richtlijnconforme uitlegging van het nationale recht alle regels van dit recht in de beschouwing betrekken en dit recht zo veel mogelijk uitleggen in het licht van de bewoordingen en het doel van richtlijn 98/59 om het door deze laatste beoogde resultaat te bereiken. Hij dient derhalve in het kader van zijn bevoegdheid te waarborgen dat de verplichtingen van een dergelijke werkgever niet worden beperkt ten opzichte van die vermeld in artikel 2 van genoemde richtlijn.

      (1)  PB C 79 van 29.3.2008.


title: Zaak C-472/03: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 7 november 2003, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Staatssecretaris van Financiën en de Fiscale Eenheid Arthur Andersen & Co Accountants c.s.

text:
24.1.2004             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 21/15
—     Onjuiste rechtsopvatting, voorzover volgens het Gerecht        den van de contacten met de tussenpersonen en in voorko-
      de Commissie bij de toetsing van de bestreden steunmaat-       mend geval met de verzekerden —, terwijl de verzekeringsover-
      regelen aan artikel 87 EG niet behoefde te beoordelen          eenkomsten op naam van de verzekeringsmaatschappij wor-
      of de intracommunautaire handel en de mededinging              den gesloten en het verzekeringsrisico door deze wordt
      werkelijk ongunstig waren beïnvloed.                           gedragen, vallen dan de ter uitvoering van die overeenkomst
                                                                     door die belastingplichtige verrichte werkzaamheden onder
—     Verkeerde voorstelling van de argumenten van het ver-          het begrip „samenhangende diensten, verricht door assurantie-
      zoekschrift en dwaling ten aanzien van het recht door          makelaars en verzekeringsagenten” gebezigd in artikel 13, B,
      schending van de procedureregels betreffende het recht         letter a, van de Zesde richtlijn (1)?
      van verweer, daar het Gerecht de argumenten over
      het bestaan van uitzonderlijke omstandigheden en de
      bescherming van het gewettigd vertrouwen niet heeft            (1) Zesde Richtlijn van de Raad , van 17 mei 1977, betreffende de
      onderzocht.                                                        harmonisatie van de wetgevingen der Lid-staten inzake omzet-
                                                                         belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over
                                                                         de toegevoegde waarde; uniforme grondslag (77/388/CEE).
—     Verkeerde voorstelling van de argumenten van het ver-              (JO L 145, 13 juni 1977, blz. 1).
      zoekschrift en dwaling ten aanzien van het recht door
      schending van de procedureregels betreffende het recht
      van verweer, daar het Gerecht de argumenten over de
      schending van artikel 10 EG en van het beginsel van
      behoorlijk bestuur door de Commissie niet heeft onder-
      zocht.
—     Onjuiste rechtsopvatting, door schending van de proce-
      dureregels betreffende het recht van verweer, waar het         Verzoek van het Tribunale Ordinario di Milano — tiende
      Gerecht niet op het in het verzoekschrift aangevoerde          strafkamer — van 23 oktober 2003 om een prejudiciële
      bewijs is ingegaan.                                            beslissing in het geding tussen Adelio Aggio, Paolo Berlus-
                                                                                coni en Giovanni Butti
                                                                                (Zaak C-473/03)
                                                                                (2004/C 21/28)
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 7 no-
vember 2003, om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen de Staatssecretaris van Financiën en de Fiscale
      Eenheid Arthur Andersen & Co Accountants c.s.                  Het Tribunale Ordinario di Milano — tiende strafkamer —
                                                                     heeft bij beschikking van 23 oktober 2003, ingekomen ter
                                                                     griffie van het Hof van Justitie op 13 november 2003, in het
                       (Zaak C-472/03)                               geding tussen Adelio Aggio, Paolo Berlusconi en Giovanni
                                                                     Butti, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                     verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                        (2004/C 21/27)
                                                                     vragen:
                                                                     —     Kan artikel 6 van richtlijn 68/151/EEG (1) aldus worden
De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij vonnis van 7 novem-                uitgelegd, dat de lidstaten niet alleen verplicht zijn
ber 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                passende sancties vast te stellen wegens de niet-openbaar-
12 november 2003, in het geding tussen de Staatssecretaris                 making van de balans en van de winst- en verliesrekening
van Financiën en de Fiscale Eenheid Arthur Andersen &                      van de ondernemingen, maar ook wegens vervalsing
Co Accountants c.s., het Hof van Justitie van de Europese                  daarvan alsmede van de andere mededelingen van de
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                vennootschap aan de aandeelhouders of het publiek, of
de navolgende vraag:                                                       van andere informatie over de economische, vermogens-
                                                                           of financiële situatie die de vennootschap over zichzelf of
                                                                           over de groep waartoe zij behoort, moet verstrekken?
Indien een belastingplichtige met een (levens)-verzekerings-
maatschappij een overeenkomst heeft gesloten als de in geding        —     Verwijzen de vereisten dat de sancties doeltreffend,
zijnde overeenkomst tussen ACMC en UL, welke onder                         evenredig en afschrikwekkend moeten zijn, met welke
meer inhoudt dat die belastingplichtige tegen een bepaalde                 bewoordingen het Hof van Justitie in het arrest van
vergoeding en met behulp van op het terrijn van verzekeringen              21 september 1989, Commissie/Helleense Republiek
deskundig, gediplomeerd personneel het grootste deel van de                (C-68/88, Jurispr. blz. 2965) het begrip „passende sanctie”
feitelijke werkzaamheden zal verrichten die aan het verzekeren             heeft gepreciseerd, naar de aard of het type van de sanctie
zijn verbonden — daaronder begrepen het in de regel nemen                  in abstracto, dan wel meer naar de toepassing ervan in de
van de verzekeringsmaatschappij bindende beslissingen tot het              praktijk, rekening houdend met de structurele kenmerken
aangaan van de verzekeringsovereenkomsten en het onderhou-                 van de betrokken rechtsorde?


title: Zaak T-173/16: Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2017 — Wöhlke/EUIPO — Danielle Roches (ALIQUA)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/62

         Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2017 — Wöhlke/EUIPO — Danielle Roches (ALIQUA)
   (Zaak T-173/16) (1)

   (2017/C 144/93)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 232 van 27.6.2016.