title: Zaak T-385/13 P: Beschikking van het Gerecht van 19 december 2013 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Beroep in eerste aanleg kennelijk niet-ontvankelijk — Geen gelijkheid van per fax ingediend verzoekschrift en later neergelegd origineel — Neerlegging van origineel buiten termijn — Te late instelling van beroep — Hogere voorziening kennelijk ongegrond” )

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/37

         Beschikking van het Gerecht van 19 december 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-385/13 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Beroep in eerste aanleg kennelijk niet-ontvankelijk - Geen gelijkheid van per fax ingediend verzoekschrift en later neergelegd origineel - Neerlegging van origineel buiten termijn - Te late instelling van beroep - Hogere voorziening kennelijk ongegrond)
   2014/C 52/70
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Gattinara, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 14 mei 2013, Marcuccio/Commissie (F-4/12, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van deze beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 284 van 28.9.2013.


title: Doorhaling van zaak C-342/00

text:
5.5.2001              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 134/13
              Doorhaling van zaak C-458/99 (1)                                  Doorhaling van zaak C-106/00 (1)
                       (2001/C 134/25)                                                    (2001/C 134/27)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 februari 2001         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 februari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-458/99:           de doorhaling in het register gelast van zaak C-106/00:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
Republiek.                                                        Republiek.
(1) PB C 47 van 19.2.2000.                                        (1) PB C 163 van 10.6.2000.
              Doorhaling van zaak C-446/99 (1)
                       (2001/C 134/26)
                                                                                Doorhaling van zaak C-342/00 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 februari 2001                                 (2001/C 134/28)
de doorhaling in het register gelast van zaak C-446/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek          De president van het Hof van Justitie van de Europese
Oostenrijk.                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 maart 2001 de
                                                                  doorhaling in het register gelast van zaak C-342/00: Commissie
(1) PB C 47 van 19.2.2000.                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
                                                                  (1) PB C 316 van 4.11.2000.


title: Zaak T-131/14 P: Arrest van het Gerecht van 13 oktober 2015 — Teughels/Commissie („Hogere voorziening — Incidentele hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Overdracht van nationale pensioenrechten — Voorstel voor extra pensioenjaren — Geen bezwarend besluit — Niet-ontvankelijkheid van het beroep in eerste aanleg — Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut”)

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/45

         Arrest van het Gerecht van 13 oktober 2015 — Teughels/Commissie
   (Zaak T-131/14 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Incidentele hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Overdracht van nationale pensioenrechten - Voorstel voor extra pensioenjaren - Geen bezwarend besluit - Niet-ontvankelijkheid van het beroep in eerste aanleg - Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut”))
   (2015/C 398/56)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Catherine Teughels (Eppegem, België) (vertegenwoordigers: L. Vogel en B. Braun, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Voltallige zitting) van 11 december 2013, Teughels/Commissie (F-117/11, JurAmbt., EU:F:2013:196), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Voltallige zitting) van 11 december 2013, Teughels/Commissie (F-117/11), wordt vernietigd.

               2)

               Het door Teughels bij het Gerecht voor ambtenarenzaken in zaak F-117/11 ingestelde beroep wordt verworpen.

               3)

               Teughels draagt haar eigen kosten van deze procedure alsmede die welke de Europese Commissie in verband met de hogere voorziening heeft gemaakt. De Commissie draagt haar eigen kosten van de incidentele hogere voorziening.

               4)

               Teughels en de Commissie dragen elk hun eigen kosten van de procedure in eerste aanleg.

      (1)  PB C 159 van 26.5.2014.


title: Zaak T-221/15: Arrest van het Gerecht van 7 juli 2017 — Arbuzov/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Handhaving van verzoekers naam op de lijst — Beginsel van behoorlijk bestuur — Rechten van de verdediging — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout — Eigendomsrecht”)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/33

         Arrest van het Gerecht van 7 juli 2017 — Arbuzov/Raad
   (Zaak T-221/15) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne - Bevriezing van tegoeden - Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren - Handhaving van verzoekers naam op de lijst - Beginsel van behoorlijk bestuur - Rechten van de verdediging - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout - Eigendomsrecht”))
   (2017/C 277/48)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Sergej Arbuzov (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordigers: M. Machytková en V. Fišar, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en A. Westerhof Löfflerová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit (GBVB) 2015/364 van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 62, blz. 25), van uitvoeringsverordening (EU) 2015/357 van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 62, blz. 1), van besluit (GBVB) 2016/318 van de Raad van 4 maart 2016 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2016, L 60, blz. 76) en van uitvoeringsverordening (EU) 2016/311 van de Raad van 4 maart 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2016, L 60, blz. 1), voor zover deze handelingen verzoeker betreffen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sergej Arbuzov wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 279 van 24.8.2015.


title: Zaak T-494/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 november 2006 — Neirinck/Commissie ( Ambtenaren — Arbeidscontractant — Ambt van jurist bij Bureau voor infrastructuur en logistiek te Brussel (OIB) — Afwijzing van sollicitatie — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/56

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 november 2006 — Neirinck/Commissie
   (Zaak T-494/04) (1)

   („Ambtenaren - Arbeidscontractant - Ambt van jurist bij Bureau voor infrastructuur en logistiek te Brussel (OIB) - Afwijzing van sollicitatie - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding”)
   (2006/C 326/121)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Wineke Neirinck (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Vandersanden, L. Levi en A. Finchelstein, vervolgens G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall, D. Martin en L. Lozano Palacios, gemachtigden, bijgestaan door F. Herbert en L. Eskenazi, advocaten)
   Voorwerp
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie houdende afwijzing van verzoeksters sollicitatie naar het ambt van jurist in de sector vastgoedbeleid bij het Bureau voor infrastructuur en logistiek te Brussel (OIB) en aanstelling van een andere sollicitant in dat ambt en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie zal alle kosten dragen, daaronder begrepen die van verzoekster.

      (1)  PB C 57 van 5.3.2005.


title: Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 25 november 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Vereniging Dorpsbelang Hees, Stichting Werkgroep Weurt+ en Vereniging Stedelijk Leefmilieu Nijmegen en Directeur van de dienst Milieu en Water van de provincie Gelderland (Zaak C-419/97)

text:
20.2.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 55/17
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       a) of ten aanzien van het bouw- en sloopafval waar-
                                                                            uit de spaanders worden geproduceerd reeds op
                                                                            een eerder moment dan dat van verbranding han-
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet de                  delingen zijn verricht die zijn aan te merken als
     wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te                  zich ontdoen van dat afval, te weten handelingen
     stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan Richt-                 om dat afval voor hergebruik (de inzet als brand-
     lijn 92/29/EEG van de Raad van 31 maart 1992                           stof) geschikt te maken (recyclingshandelingen)?
     betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid
     en gezondheid ter bevordering van een betere medische
     hulpverlening aan boord van schepen (1), de krachtens                  Zo ja: is een handeling om een afvalstof voor her-
     deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is                  gebruik geschikt te maken (een recyclingshande-
     nagekomen;                                                             ling) slechts aan te merken als handeling voor de
                                                                            nuttige toepassing van een afvalstof, als deze afval-
                                                                            stof uitdrukkelijk in bijlage II B van Richtlijn 75/
Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.                         442/EEG voorkomt, of ook indien deze handeling
                                                                            analoog is aan een handeling die voorkomt in
                                                                            bijlage II B?
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       b) of de houtspaanders volgens maatschappelijke
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijk-                       opvattingen een afvalstof zijn, waarbij met name
baar met die welke zijn aangevoerd in zaak C-406/97 (2);                    van belang is of de houtspanders zonder ingrij-
de termijn voor implementatie van de richtlijn is verstre-                  pende bewerking en op milieuhygieÈnisch verant-
ken op 31 december 1994.                                                    woorde wijze nuttig kunnen worden toegepast als
                                                                            brandstof?
(1) PB L 113 van 30.4.1992, blz. 19.
(2) PB C 41 van 7.2.1998, blz. 11.
                                                                       c) of de inzet van houtspaanders als brandstof verge-
                                                                            lijkbaar is met een gangbare methode van nuttige
                                                                            toepassing van afvalstoffen?
                                                                  (1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 47.
Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 25 novem-
ber 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding
tussen Vereniging Dorpsbelang Hees, Stichting Werkgroep
Weurt+ en Vereniging Stedelijk Leefmilieu Nijmegen en
Directeur van de dienst Milieu en Water van de provincie
                          Gelderland                              Hogere voorziening, op 12 december 1997 ingesteld door
                       (Zaak C-419/97)                            SocieÂteÂ anonyme de traverses en beÂton armeÂ (Sateba) tegen
                                                                  de beschikking, op 29 september 1997 in zaak T-83/97
                         (98/C 55/32)                             tussen SocieÂteÂ anonyme de traverses en beÂton armeÂ
                                                                  (Sateba) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de
De Nederlandse Raad van State heeft bij beschikking van                      Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer)
25 november 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                                (Zaak C-422/97 P)
Justitie op 11 december 1997, in het geding tussen Vereni-
ging Dorpsbelang Hees, Stichting Werkgroep Weurt+ en                                         (98/C 55/33)
Vereniging Stedelijk Leefmilieu Nijmegen en Directeur van
de dienst Milieu en Water van de provincie Gelderland,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
                                                                  is op 12 december 1997 hogere voorziening ingesteld door
vragen:
                                                                  SocieÂteÂ anonyme de traverses en beÂton armeÂ (Sateba), ver-
                                                                  tegenwoordigd door J. Manseau, advocaat te Parijs, domi-
1. Kan uit de enkele omstandigheid dat houtspaanders              cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij E. Arendt, advo-
     worden onderworpen aan een handeling die voorkomt            caat aldaar, rue Mathias Hardt 8Ð10, tegen de beschik-
     in bijlage II B van Richtlijn 75/442/EEG (1), worden         king, op 29 september 1997 in zaak T-83/97 tussen
     afgeleid dat sprake is van zich ontdoen van die stof en      SocieÂteÂ anonyme de traverses en beÂton armeÂ (Sateba) en
     dat de stof moet worden aangemerkt als een afvalstof         Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven
     in de zin van Richtlijn 75/442/EEG?                          door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                  Gemeenschappen (Eerste Kamer).
2. Indien vraag 1 ontkennend moet worden beantwoord
     Ð hangt de beantwoording van de vraag of het als             Rekwirante concludeert dat het den Hove behage de door
     brandstof inzetten van houtspaanders is aan te merken        het Gerecht op 29 september 1997 in zaak T-83/97 (1)
     als zich ontdoen, af van de omstandigheid:                   gegeven beschikking te vernietigen wegens verkeerde uit-


title: Zaak T-393/10: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Westfälische Drahtindustrie e.a./Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt van spanstaal — Vaststelling van de prijzen, marktverdeling en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Complexe inbreuk — Enkele en voortgezette inbreuk — Distantiëring — Zwaarte van de inbreuk — Verzachtende omstandigheden — Gelijke behandeling — Beginsel van het persoonlijke karakter van straffen en sancties — Beoordeling van de draagkracht — Mededeling inzake medewerking van de Commissie van 2002 — Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006 — Volledige rechtsmacht”)

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/34

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Westfälische Drahtindustrie e.a./Commissie
   (Zaak T-393/10) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt van spanstaal - Vaststelling van de prijzen, marktverdeling en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Complexe inbreuk - Enkele en voortgezette inbreuk - Distantiëring - Zwaarte van de inbreuk - Verzachtende omstandigheden - Gelijke behandeling - Beginsel van het persoonlijke karakter van straffen en sancties - Beoordeling van de draagkracht - Mededeling inzake medewerking van de Commissie van 2002 - Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006 - Volledige rechtsmacht”))
   (2015/C 302/43)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Westfälische Drahtindustrie GmbH (Hamm, Duitsland), Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG (Hamm) en Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. KG (Iserlohn, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Stadler en N. Tkatchenko, vervolgens C. Stadler en S. Budde, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Bottka, R. Sauer en C. Hödlmayr, gemachtigden, bijgestaan door M. Buntscheck, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring en herziening van besluit C(2010) 4387 definitief van de Commissie van 30 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38344 — Spanstaal), gewijzigd bij besluit C(2010) 6676 definitief van de Commissie van 30 september 2010 en bij besluit C(2011) 2269 definitief van de Commissie van 4 april 2011, alsook een verzoek om nietigverklaring van de brief van de directeur-generaal van het directoraat-generaal Concurrentie van de Commissie van 14 februari 2011

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist voor zover dit betrekking heeft op de verlaging van de geldboete die bij besluit C(2010) 6676 definitief van de Commissie van 30 september 2010 is toegekend aan Westfälische Drahtindustrie GmbH en aan Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG.

               2)

               Artikel 2, punt 8, van besluit C(2010) 4387 definitief van de Commissie van 30 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38344 — Spanstaal), zoals gewijzigd bij besluit C(2010) 6676 definitief van de Commissie van 30 september 2010 en bij besluit C(2011) 2269 definitief van de Commissie van 4 april 2011, wordt nietig verklaard.

               3)

               De brief van de directeur-generaal van het directoraat-generaal Concurrentie van de Commissie van 14 februari 2011 wordt nietig verklaard.

               4)

               Westfälische Drahtindustrie, Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. en Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. worden hoofdelijk veroordeeld tot betaling van een geldboete van 1 5 4 85  000 EUR.

               5)

               Westfälische Drahtindustrie en Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. worden hoofdelijk veroordeeld tot betaling van een geldboete van 2 3 3 70  000 EUR.

               6)

               Westfälische Drahtindustrie wordt veroordeeld tot betaling van een geldboete van 7 6 95  000 EUR.

               7)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               8)

               Westfälische Drahtindustrie, Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. en Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. zullen de helft van hun eigen kosten dragen, daaronder begrepen die van het kort geding. De Commissie zal haar eigen kosten en de helft van de kosten van Westfälische Drahtindustrie, van Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. en van Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. dragen, daaronder begrepen die van het kort geding.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Arrest van het Hof van 9 mei 2014 in zaak E-23/13 — Griekse Kapitaalmarktcommissie (Richtlijn 2003/6/EG — Ontvankelijkheid — Justitiële of administratieve functie — Verzoek om informatie — Verplichting in nationaal recht om feiten te vermelden die ten grondslag liggen aan een vermoeden)

text:
               12.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/15

         ARREST VAN HET HOF
   van 9 mei 2014
   in zaak E-23/13
   Griekse Kapitaalmarktcommissie
   (Richtlijn 2003/6/EG — Ontvankelijkheid — Justitiële of administratieve functie — Verzoek om informatie — Verplichting in nationaal recht om feiten te vermelden die ten grondslag liggen aan een vermoeden)
   (2015/C 49/08)
   In zaak E-23/13 Griekse Kapitaalmarktcommissie — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof van Liechtenstein, betreffende uitlegging van artikel 16 van Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik), heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 9 mei 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Een verplichting voor de autoriteit die om informatie verzoekt overeenkomstig artikel 16 van Richtlijn 2003/6/EG, om de feiten te vermelden die ten grondslag liggen van het vermoeden, is niet verenigbaar met Richtlijn 2003/6/EG.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 februari 2002 in zaak C-277/99 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Doris Kaske tegen Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Wien ["Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Werkloosheidsverzekering — Vervanging van tussen lidstaten gesloten verdragen inzake sociale zekerheid door verordening (EEG) nr. 1408/71 — Behoud van voordelen die voorheen waren verzekerd door nationaal recht in combinatie met verdragenrecht — Vrĳ verkeer van werknemers"]

text:
4.5.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 109/3
      —    richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december                 als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric, J.-P. Puis-
           1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van         sochet (rapporteur), R. Schintgen en V. Skouris, rechters;
           hoger-onderwijsdiploma’s waarmee beroepsopleidingen             advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 5 februari
           van ten minste drie jaar worden afgesloten onvolledig           2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
           heeft uitgevoerd, nu zij geen regeling heeft vastgesteld
           houdende voorschriften betreffende de proeve van be-
           kwaamheid voor advocaten uit andere lidstaten.
2)    Het beroep wordt voor het overige verworpen.                         1)    De door het Hof in het arrest van 7 februari 1991, Rönfeldt
                                                                                (C-227/89) geformuleerde beginselen, volgens welke de bepa-
3)    De Italiaanse Republiek en de Commissie van de Europese                    lingen van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van
      Gemeenschappen zullen hun eigen kosten dragen.                             14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale
                                                                                zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die
                                                                                zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, buiten toepassing
(1) PB C 188 van 3.7.1999.                                                       kunnen worden gelaten om op een werknemer die onderdaan is
                                                                                van een lidstaat een bilaterale overeenkomst, die normaal door
                                                                                deze verordening is vervangen, te blijven toepassen, gelden ook
                                                                                ingeval deze werknemer vóór de inwerkingtreding van deze
                                                                                verordening en voordat het EG-Verdrag in zijn lidstaat van
                                                                                oorsprong is gaan gelden, van zijn recht op vrij verkeer gebruik
                    ARREST VAN HET HOF                                           heeft gemaakt.
                           (Zesde kamer)
                                                                           2)    Wanneer de tijdvakken van verzekering of van arbeid op basis
                       van 5 februari 2002                                       waarvan een werknemer, onderdaan van een lidstaat, aanspraak
                                                                                kan maken op een werkloosheidsuitkering, zijn ingegaan vóór
in zaak C-277/99 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-                           de inwerkingtreding van verordening nr. 1408/71, moet de
hof om een prejudiciële beslissing): Doris Kaske tegen                           situatie van deze werknemer voor de gehele periode waarin hij
  Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Wien (1)                         gebruik heeft gemaakt van zijn recht op vrij verkeer worden
                                                                                beoordeeld aan de hand van de bepalingen van de bilaterale
[„Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Werk-                            overeenkomst en met inachtneming van alle door hem vervulde
                                                                                tijdvakken van verzekering of van arbeid, zonder dat daarbij een
loosheidsverzekering — Vervanging van tussen lidstaten
                                                                                onderscheid moet worden gemaakt naargelang deze tijdvakken
gesloten verdragen inzake sociale zekerheid door verordening
(EEG) nr. 1408/71 — Behoud van voordelen die voorheen                            vóór of na de inwerkingtreding van het EG-Verdrag en
                                                                                verordening nr. 1408/71 in de lidstaat van oorsprong van de
waren verzekerd door nationaal recht in combinatie met
      verdragenrecht — Vrij verkeer van werknemers”]                             werknemer vallen. Maakt de betrokkene daarentegen, na al zijn
                                                                                aan het verdrag ontleende rechten te hebben uitgeput, opnieuw
                                                                                gebruik van zijn recht op vrij verkeer, en vervult hij nieuwe
                          (2002/C 109/04)                                        tijdvakken van verzekering of van arbeid die uitsluitend na de
                                                                                inwerkingtreding van verordening nr. 1408/71 vallen, dan
                          (Procestaal: Duits)                                    wordt zijn nieuwe situatie door deze verordening beheerst.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           3)    Nationaal recht kan voorzien in een gunstiger regeling dan het
                                                                                gemeenschapsrecht, mits deze regeling in overeenstemming is
                                                                                met de beginselen van gemeenschapsrecht. De regeling van een
In zaak C-277/99, betreffende een verzoek aan het Hof                            lidstaat die werknemers die vóór hun laatste tewerkstelling in
krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof                          het buitenland vijftien jaar op het grondgebied van deze lidstaat
(Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Doris Kaske                  hebben gewoond, wat de voorwaarden voor toekenning van een
en Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Wien, om                        werkloosheidsuitkering betreft bevoordeelt, is onverenigbaar met
een prejudiciële beslissing over de vraag, of door het transpone-                artikel 48 van het Verdrag.
ren van de in het arrest van 7 februari 1991, Rönfeldt
(C-227/89, Jurispr. blz. I-323) ontwikkelde beginselen op
werkloosheidsuitkeringen, een verdrag inzake werkloos-
heidsverzekering tussen de Bondsrepubliek Duitsland en de
Republiek Oostenrijk op die uitkeringen kan worden toegepast
in plaats van de artikelen 3, 6, 67 en 71 van verordening (EEG)            (1) PB C 281 van 2.10.1999.
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrek-
kenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap
verplaatsen (PB L 149, blz. 2), en over de uitlegging van de
artikelen 48 en 51 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artike-
len 39 EG en 42 EG), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld


title: Zaak T-137/05: Beroep, op 1 april 2005 ingesteld door Gruppo LA PERLA S.p.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/34

         Beroep, op 1 april 2005 ingesteld door Gruppo LA PERLA S.p.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-137/05)
   (2005/C 132/62)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 1 april 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Gruppo LA PERLA S.p.A., vertegenwoordigd door R. M. Morresi en A. Dal Ferro, advocaten.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cielo Brands — Gestao e Investimentos Lda.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing volledig te vernietigen zodat de beslissing van de nietigheidsafdeling wordt hersteld, en in elk geval het omstreden merk nietig te verklaren;

               —

               Cielo Brands — Gestao e Investimentos Lda te verwijzen in alle kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de twee beroepsinstanties voor het BHIM.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC” — Inschrijvingsaanvraagnr. 713.446 voor waren van klasse 14 (juwelierswaren, goud- en zilversmidswerk en uurwerken; edele metalen; parels; edelstenen)

               Houder van het gemeenschapsmerk:

               Cielo Brands — Gestao e Investimentos Lda.

               Verzoekster in de nietigheidsprocedure:

               verzoekster

               Merkrechten van verzoekster in de nietigheidsprocedure:

               Italiaanse merken:

                           —

                           „La PERLA” (beeldmerk nr. 769.526) voor waren van klasse 25

                           —

                           „LA PERLA PARFUMS” (woordmerk nr. 776.082) voor waren van klasse 3

                           —

                           „La PERLA” (beeldmerk nr. 804.992) voor waren van de klassen 3, 9, 14, 16, 18, 24, 25 en 35.

                           —

                           „La PERLA” (beeldmerk nr. GE2000 C 000428) voor waren van klasse 3

                           —

                           „La PERLA” (beeldmerk nr. GE2002 C 000181) voor waren van klasse 3

               Beslissing van de nietigheidsafdeling:

               toewijzing van de vordering tot nietigverklaring en nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

               Beslissing van de kamer van beroep:

               toewijzing van het beroep en vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling

               Middelen:

                           —

                           schending van artikel 8, lid 5, en lid 1, sub a en b, juncto artikel 73 van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk;

                           —

                           schending van regel 50, lid 2, sub h, van verordening nr. 2868/95 van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening nr. 40/94.


title: Zaak C-138/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 maart 2014 door Firma Handlowa Faktor B. i W. Gęsina, Gęsina Wojciech tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 22 januari 2014 in zaak T-468/12, Faktor B. i W. Gęsina/Commissie

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/11

         Hogere voorziening ingesteld op 21 maart 2014 door Firma Handlowa Faktor B. i W. Gęsina, Gęsina Wojciech tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 22 januari 2014 in zaak T-468/12, Faktor B. i W. Gęsina/Commissie
   (Zaak C-138/14 P)
   (2014/C 462/18)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirante: Firma Handlowa Faktor B. i W. Gęsina, Gęsina Wojciech (vertegenwoordiger: H. Mackiewicz, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie
   Bij beschikking van 30 september 2014 heeft het Hof (Achtste kamer) de hogere voorziening afgewezen en Firma Handlowa Faktor B. i W. Gęsina i Gęsina Wojciech verwezen in haar eigen kosten.


title: Zaak C-426/08: Beschikking van de president van het Hof van 2 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Cyprus

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/30

         Beschikking van de president van het Hof van 2 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Cyprus
   (Zaak C-426/08) (1)

   2009/C 205/52

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 285 van 8.11.2008.


title: Zaak T-238/99: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  8 maart 2006  — Service station Veger tegen Commissie ( Inleidend verzoekschrift — Vormvereisten — Beroep kennelijk niet-ontvankelijk )

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/21

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 maart 2006 — Service station Veger tegen Commissie
   (Zaak T-238/99) (1)

   („Inleidend verzoekschrift - Vormvereisten - Beroep kennelijk niet-ontvankelijk”)
   (2006/C 108/38)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekster: Service station V/H J. P. Veger (Maria Hoop, Nederland) [vertegenwoordiger: P. Brouwers, advocaat]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Rozet en H. Speyart, vervolgens G. Rozet en H. van Vliet, gemachtigden]
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tot nietigverklaring van beschikking 1999/705/EG van de Commissie van 20 juli 1999 betreffende staatssteun van Nederland ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de grensstreek met Duitsland (PB L 280, blz. 87)
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2000.


title: Zaak T-441/13: Beroep ingesteld op 20 augustus 2013 — Makhlouf/Raad

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/39

         Beroep ingesteld op 20 augustus 2013 — Makhlouf/Raad
   (Zaak T-441/13)
   2013/C 325/64
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Eyad Makhlouf (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: C. Rygaert en G. Karouni, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2013/255/GBVB van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië niet verklaren;

               —

               de Raad van de Europese Unie overeenkomstig de artikelen 87 en 91 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-383/11, Makhlouf/Raad (1).

      (1)  PB 2011, C 282, blz. 30.


title: Zaak C-68/08: Beschikking van de president van het Hof van 16 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Estland

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/18

         Beschikking van de president van het Hof van 16 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Estland
   (Zaak C-68/08) (1)

   (2009/C 6/34)

      Procestaal: Ests

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak C-210/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szegedi Ítélőtábla (Hongarije) op  5 mei 2006  — CARTESIO Oktató és Szolgáltató Bt.

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szegedi Ítélőtábla (Hongarije) op 5 mei 2006 — CARTESIO Oktató és Szolgáltató Bt.
   (Zaak C-210/06)
   (2006/C 165/31)
   Procestaal: Hongaars
   Verwijzende rechter
   Szegedi Ítélőtábla
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: CARTESIO Oktató és Szolgáltató Betéti Társaság
   Prejudiciële vragen

               1.

               Kan een rechter van tweede aanleg bij wie hoger beroep wordt ingesteld tegen een beslissing van een handelsrechtbank (cégbíróság) in een procedure tot wijziging van de inschrijving in het handelsregister, verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG wanneer noch de procedure voor de handelsrechtbank noch de appèlprocedure op tegenspraak wordt gevoerd?

               2.

               Indien de rechter van tweede aanleg een rechterlijke instantie is die een prejudiciële vraag kan stellen krachtens artikel 234 EG, is deze rechter dan een in laatste instantie uitspraak doende rechterlijke instantie die ingevolge artikel 234 EG verplicht is om vragen over de uitlegging van het gemeenschapsrecht aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen voor te leggen?

               3.

               Wordt de — rechtstreeks uit artikel 234 EG voortvloeiende — bevoegdheid van de Hongaarse rechters om prejudiciële vragen te stellen, beperkt, of kan deze worden beperkt, door een nationale bepaling op basis waarvan naar nationaal recht hoger beroep kan worden ingesteld tegen een beslissing tot prejudiciële verwijzing, indien, in geval van hoger beroep, de nationale hogere rechter die beslissing kan wijzigen, het verzoek om een prejudiciële beslissing kan intrekken en kan gelasten dat de rechter die de verwijzingsbeslissing heeft gegeven, de behandeling van de geschorste nationale procedure hervat?

               4.

                           A)

                           Wordt het geval van een vennootschap die in Hongarije naar Hongaars vennootschapsrecht is opgericht en in het Hongaarse handelsregister is ingeschreven, die haar zetel wil verplaatsen naar een andere lidstaat van de Europese Unie, beheerst door het gemeenschapsrecht of is, bij gebreke van harmonisatie van de wetgevingen, uitsluitend het nationale recht van toepassing?

                           B)

                           Kan rechtstreeks op basis van het gemeenschapsrecht (de artikelen 43 EG en 48 EG) worden verzocht om verplaatsing van de zetel van een Hongaarse vennootschap naar een andere lidstaat van de Europese Unie? Zo ja, kan de verandering van zetel afhankelijk worden gesteld van enige voorwaarde of toestemming door de lidstaat van herkomst of de lidstaat van ontvangst?

                           C)

                           Kunnen de artikelen 43 EG en 48 EG aldus worden uitgelegd, dat nationale regelingen of praktijken die ter zake van de uitoefening van de rechten betreffende handelsvennootschappen een onderscheid maken tussen die vennootschappen op basis van de lidstaat waarin zij gevestigd zijn, onverenigbaar zijn met het gemeenschapsrecht?
                           Moeten de artikelen 43 EG en 48 EG aldus worden uitgelegd, dat nationale regelingen of praktijken die eraan in de weg staan dat een Hongaarse vennootschap haar zetel naar een andere lidstaat van de Europese Unie verplaatst, onverenigbaar zijn met het gemeenschapsrecht?


title: Zaak C-567/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos teismas (Litouwen) op 9 november 2015 — UAB „LitSpecMet”/UAB Vilniaus lokomotyvų remonto depas

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos teismas (Litouwen) op 9 november 2015 — UAB „LitSpecMet”/UAB Vilniaus lokomotyvų remonto depas
   (Zaak C-567/15)
   (2016/C 027/15)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Vilniaus apygardos teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: UAB „LitSpecMet”

      Verwerende partij: UAB Vilniaus lokomotyvų remonto depas

      Andere partij: UAB „Plienmetas”

      Prejudiciële vragen

   Moet artikel 1, lid 9, van richtlijn 2004/18/EG (1) aldus worden uitgelegd dat een onderneming:

               —

               die werd opgericht door een aanbestedende dienst die actief is op het gebied van spoorwegvervoer, meer bepaald het beheer van de openbare spoorweginfrastructuur, passagiers- en vrachtvervoer;

               —

               die op autonome wijze economische activiteiten verricht, een bedrijfsplan opstelt, beslissingen neemt met betrekking tot de activiteiten van de onderneming (productmarkt, doelpubliek enzovoort), actief is op een concurrerende markt in de volledige Europese Unie en daarbuiten, diensten verstrekt betreffende de vervaardiging en de reparatie van rollend materieel en deelneemt aan daarmee verband houdende aanbestedingsprocedures, bestellingen tracht te verkrijgen van derden (andere dan de moedermaatschappij);

               —

               die haar oprichter bij wege van „in house” transacties diensten verstrekt met betrekking tot de reparatie van rollend materieel en waarbij de waarde van die diensten 90 procent uitmaakt van alle activiteiten van de onderneming;

               —

               waarvan de aan haar oprichter geleverde diensten ertoe strekken diens passagiers- en vrachtvervoer te verzekeren;
               niet dient te worden aangemerkt als een aanbestedende dienst?

         Indien het Hof van Justitie van de Europese Unie oordeelt dat de onderneming in omstandigheden zoals die welke supra zijn beschreven, als een aanbestedende dienst moet worden aangemerkt, dient artikel 1, lid 9, van richtlijn 2004/18 dan aldus te worden uitgelegd dat de onderneming de status van aanbestedende dienst verliest wanneer de waarde van de diensten die zij met betrekking tot de reparatie van het rollend materieel via „in house” transacties verstrekt aan de aanbestedende dienst die de onderneming heeft opgericht, vermindert en minder dan 90 procent van de activiteiten van de onderneming dan wel niet meer het grootste gedeelte van haar totale omzet vertegenwoordigt?

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Zaak T-288/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 4 september 2014 — Energiewerke Nord/Commissie („Kort geding — Staatssteun — Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit — Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Fumus boni juris”)

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/24

         Beschikking van de president van het Gerecht van 4 september 2014 — Energiewerke Nord/Commissie
   (Zaak T-288/14 R)
   ((„Kort geding - Staatssteun - Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit - Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Fumus boni juris”))
   (2014/C 431/42)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Energiewerke Nord GmbH (Rubenow, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Volz en B. Wißmann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de rechtsgevolgen van het besluit van de Commissie tot inleiding van een formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen met betrekking tot de Duitse wet inzake hernieuwbare energie

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-6/15: Arrest van het Gerecht van 25 mei 2016 – Ice Mountain Ibiza/EUIPO – Marbella Atlantic Ocean Club (ocean ibiza) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk ocean ibiza — Oudere nationale beeldmerken OC ocean club en OC ocean club Ibiza — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/31

         Arrest van het Gerecht van 25 mei 2016 – Ice Mountain Ibiza/EUIPO – Marbella Atlantic Ocean Club (ocean ibiza)
   (Zaak T-6/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk ocean ibiza - Oudere nationale beeldmerken OC ocean club en OC ocean club Ibiza - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 243/32)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ice Mountain Ibiza, SL (San Antonio, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Gracia Albero, F. Miazzetto en E. Cebollero González, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Marbella Atlantic Ocean Club, SL (Puerto Banús, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 8 oktober 2014 (zaak R 2207/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Marbella Atlantic Ocean Club en Ice Mountain Ibiza

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ice Mountain Ibiza, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 73 van 2.3.2015.


title: Zaak C-133/05: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van  23 februari 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/26

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 februari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-133/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 131/46)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Martin, gemachtigde)

      Verweerster: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16)
   Dictum

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen, op het nationale niveau, van de bepalingen betreffende discriminatie op grond van handicap van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, en op het niveau van de Länder, met uitzondering van de Länder Wien en Niederösterreich, van alle bepalingen van deze richtlijn, is de Republiek Oostenrijk de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 mei 2005 in zaak C-283/03 (verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven om een prejudiciële beslissing): A. H. Kuipers tegen Productschap Zuivel (Gemeenschappelijke ordening der markten — Melk en zuivelproducten — Verordening (EEG) nr. 804/68 — Nationale regeling volgens welke melkfabrieken naar gelang van de kwaliteit van de geleverde melk een korting toepassen dan wel een toeslag betalen op de aan melkveehouders te betalen prijs — Onverenigbaarheid)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 26 mei 2005
   in zaak C-283/03 (verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven om een prejudiciële beslissing): A. H. Kuipers tegen Productschap Zuivel (1)

   (Gemeenschappelijke ordening der markten - Melk en zuivelproducten - Verordening (EEG) nr. 804/68 - Nationale regeling volgens welke melkfabrieken naar gelang van de kwaliteit van de geleverde melk een korting toepassen dan wel een toeslag betalen op de aan melkveehouders te betalen prijs - Onverenigbaarheid)
   (2005/C 182/14)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-283/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) bij uitspraak van 27 juni 2003, ingekomen bij het Hof op 30 juni 2003, in de procedure A. H. Kuipers tegen Productschap Zuivel, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Lenaerts, J. N. Cunha Rodrigues, K. Schiemann (rapporteur) en M. Ilešič, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 26 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   De gemeenschappelijke prijsregeling die ten grondslag ligt aan de gemeenschappelijke marktordening in de sector melk en zuivelproducten, zoals ingesteld bij verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1538/95 van de Raad van 29 juni 1995, verzet zich ertegen dat de lidstaten eenzijdig bepalingen vaststellen die ingrijpen in het prijsvormingsmechanisme wanneer de prijzen, in dezelfde productiefase, door de gemeenschappelijke ordening worden geregeld. Dit is het geval ten aanzien van een stelsel als van het hoofdgeding dat, ongeacht de beweerde of aantoonbare doelstelling ervan, een mechanisme invoert, inhoudend dat:

               —

               melkfabrieken een korting op de prijs van de hun geleverde melk moeten toepassen wanneer de melk niet aan bepaalde kwaliteitscriteria voldoet, en

               —

               de bedragen die aldus in een bepaalde periode door alle melkfabrieken zijn ingehouden, na totalisatie en eventuele onderlinge verrekening tussen de melkfabrieken, in de vorm van door elke melkfabriek uitgekeerde toeslagen ten belope van een gelijk bedrag per 100 kg melk die haar gedurende die periode is geleverd, worden verdeeld onder uitsluitend die melkveehouders die melk hebben geleverd die wél aan voornoemde kwaliteitscriteria voldoet.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Zaak F-41/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 oktober 2015 — FK/CEPOL

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/65

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 oktober 2015 — FK/CEPOL
   (Zaak F-41/15) (1)

   (2015/C 381/91)
   Procestaal: Engels
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 178 van 1.6.2015, blz. 28.


title: Zaak C-40/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Duitsland)op 28 januari 2011 — Yoshikazu Iida/Stadt Ulm

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Duitsland)op 28 januari 2011 — Yoshikazu Iida/Stadt Ulm
   (Zaak C-40/11)
   2011/C 145/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Yoshikazu Iida

      Verwerende partij: Stadt Ulm

      Prejudiciële vragen

   A.   Artikelen 2, 3 en 7 van richtlijn 2004/38/EG
       (1)
      betreffende de burgers van de Unie:

               1)

               Kan met name in het licht van zowel artikelen 7 en 24 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: het „Handvest”) als artikel 8 van het Europees Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens (hierna: „EVRM”) volgens een ruime uitlegging van artikel 2, lid 2, sub d, van richtlijn 2004/38/EG onder „familielid” ook worden verstaan, een gescheiden ouder, onderdaan van een derde land, die het ouderlijk gezag bezit over een kind, burger van de Unie met recht van vrij verkeer, dat niet in het levensonderhoud van deze gescheiden ouder voorziet?

               2)

               Zo ja, is richtlijn 2004/38/EG, in het bijzonder in het licht van zowel artikelen 7 en 24 van het Handvest als artikel 8 EVRM, volgens een ruime uitlegging van artikel 3, lid 1, van deze richtlijn op deze ouder van toepassing indien hij het inmiddels naar een andere lidstaat verhuisde kind, burger van de Unie met recht van vrij verkeer, niet „begeleidt” of zich bij hem „voegt” maar blijft wonen in de lidstaat van oorsprong van het kind?

               3)

               Zo ja, vloeit hieruit, in het bijzonder in het licht van zowel artikelen 7 en 24 van het Handvest als artikel 8 EVRM, volgens een ruime uitlegging van artikel 7, lid 2, van richtlijn 2004/38/EG voor deze ouder een verblijfsrecht van meer dan drie maanden voort in de lidstaat van oorsprong van het kind, burger van de Unie met recht van vrij verkeer, in ieder geval zolang als het ouderlijk gezag bestaat en daadwerkelijk wordt uitgeoefend?

         B.   Artikel 6, lid 1, VEU in samenhang met het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie:

               1.a)

               Is het Handvest overeenkomstig artikel 51, lid 1, eerste zin, tweede zinsdeel, reeds dan van toepassing wanneer het voorwerp van het geding afhangt van een nationale wet (of deel van deze wet) ter omzetting van — zij het niet uitsluitend — richtlijnen?

               1.b)

               Zo niet: is het Handvest overeenkomstig artikel 51, lid 1, eerste zin, tweede zinsdeel, alleen reeds van toepassing op grond dat verzoeker in aanmerking zou kunnen komen voor een verblijfsrecht naar het recht van de Unie, zodat hij krachtens § 5, lid 2, eerste zin, van de wet inzake de vrijheid van verkeer van de burgers van de Unie (Gesetz über die allgemeine Freizügigkeit von Ünionsbürgern of Freizügigkeitsgesetz/EU) aanspraak zou kunnen maken op een op artikel 10, lid 1, eerste zin, van richtlijn 2004/38/EG gebaseerde verblijfskaart van een familielid van een burger van de Unie?

               1.c)

               Zo niet: is het Handvest krachtens artikel 51, lid 1, eerste zin, tweede zinsdeel, in het verlengde van het arrest ERT (arrest van het Hof van Justitie van 18 juni 1991, Jurispr. C-260/89, punten 41-45) van toepassing wanneer een lidstaat het verblijfsrecht beperkt van een vader, onderdaan van een derde land, die het ouderlijk gezag bezit over zijn dochter, een minderjarige burger van de Unie, die overwegend met haar moeder in een andere lidstaat verblijft vanwege de beroepsactiviteit van deze laatste?

               2.a)

               Indien het Handvest van toepassing is: kan onmiddellijk uit artikel 24, lid 3, van het Handvest een unierechtelijk verblijfsrecht van een vader, onderdaan van een derde land, worden afgeleid, althans zolang hij het ouderlijk gezag over zijn kind, burger van de Unie, bezit en het daadwerkelijk uitoefent, hoewel het kind overwegend in een andere lidstaat verblijft?

               2.b)

               Zo niet: vloeit uit het recht van vrij verkeer van een kind, dat burger van de Unie is, overeenkomstig artikel 45, lid 1, van het Handvest, in voorkomend geval juncto artikel 24, lid 3, van het Handvest, een unierechtelijk verblijfsrecht voort voor de vader, onderdaan van een derde land, in ieder geval zolang als hij het ouderlijk gezag over dit kind bezit en het daadwerkelijk uitoefent, zodat met name het recht van vrij verkeer van dit kind niet elke nuttige werking zou verliezen?

         C.   Artikel 6, lid 3, VEU in samenhang met de fundamentele rechtsbeginselen van de Europese Unie:

               1)

               Kunnen de door het Hof van Justitie in zijn rechtspraak sedert zijn arrest in de zaak Stauder (zaak 29/69, punt 7) tot bijvoorbeeld zijn arrest in de zaak Mangold (zaak C-144/04, punt 75) ontwikkelde „ongeschreven” grondrechten van de Europese Unie in volle omvang worden toegepast, ook indien het Handvest in casu niet van toepassing is; anders gezegd, staan de overeenkomstig artikel 6, lid 3, VEU als definitieve fundamentele rechtsbeginselen van de Europese Unie te beschouwen grondrechten op zelfstandige en onafhankelijke wijze op hetzelfde niveau als de nieuwe grondrechten van het Handvest volgens artikel 6, lid 1, VEU?

               2)

               Zo ja, kan met het oog op een daadwerkelijke uitoefening van het ouderlijk gezag een unierechtelijk verblijfsrecht van de vader, onderdaan van een derde land, van een minderjarige dochter, burger van de Unie, die met haar moeder wegens de beroepsactiviteit van deze laatste overwegend in een andere lidstaat verblijft, zijn grondslag vinden in de fundamentele rechtsbeginselen van de Europese Unie, in het bijzonder in het licht van het recht op eerbiediging van privé-, familie- en gezinsleven volgens artikel 8 EVRM?

         D.   Artikel 21, lid 1, VWEU juncto artikel 8 EVRM:

   Indien uit artikel 6, lid 1 of lid 3, VEU geen unierechtelijk verblijfsrecht van verzoeker zou kunnen worden afgeleid: kan in het verlengde van het arrest Zhu en Chen (arrest van het Hof van Justitie van 19 oktober 2004, zaak C-200/02, punten 45-47) met het oog op een daadwerkelijke uitoefening van het ouderlijk gezag uit het recht van vrij verkeer van een minderjarig kind, burger van de Unie, dat met haar moeder wegens de beroepsactiviteit van deze laatste overwegend in een andere lidstaat verblijft, krachtens artikel 21, lid 1, VWEU, in voorkomend geval in het licht van artikel 8 EVRM, een unierechtelijk verblijfsrecht van de vader, onderdaan van een derde land, in de lidstaat van oorsprong van het kind, burger van de Unie, worden afgeleid?
   E.   Artikel 10 van richtlijn 2004/38/EG betreffende de burgers van de Unie:

   Indien het bestaan van een unierechtelijk verblijfsrecht wordt erkend: kan een gescheiden ouder, onderdaan van een derde land, zoals in casu verzoeker, in voorkomend geval met een beroep op artikel 10, lid 1, eerste zin, van deze richtlijn aanspraak maken op een „verblijfskaart voor een familielid van een burger van de Unie”?

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (Voor de EER relevante tekst) (PB L 158, blz. 77).


title: Zaak T-373/16: Beroep ingesteld op 13 juli 2016 — Victaulic Europe/Commissie

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/20

         Beroep ingesteld op 13 juli 2016 — Victaulic Europe/Commissie
   (Zaak T-373/16)
   (2016/C 350/26)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Victaulic Europe (Nazareth, België) (vertegenwoordiger: C. Fairpo, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het verzoek tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren;

               —

               het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN), door het Koninkrijk België ten uitvoer gelegd, nietig verklaren voor zover het besluit het stelsel van overwinstrulings ten onrechte als een regeling aanmerkt, de vermeende staatssteunmaatregel niet behoorlijk vaststelt, ten onjuiste de overwinstruling beschouwt als onverenigbare staatssteun in de zin van artikel 107 VWEU en ten onrechte van België eist dat het ondefinieerbare bedragen terugvordert van ontvangers van rulings op het grond van het stelsel van overwinstrulings, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het stelsel van overwinstrulings ten onrechte als een steunmaatregel aan te merken.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet te beoordelen of de vermeende steun eigenlijk een voordeel verschafte.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het stelsel van overwinstrulings als selectief te beoordelen.

               4.

               Vierde middel: door België te verplichten de vermeende steun terug te vorderen, wordt het rechtszekerheidsbeginsel geschonden.


title: Gevoegde zaken T-213/01 en T-214/01: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 juni 2006 — Österreichische Postsparkasse AG en Bank für Arbeit und Wirtschaft AG/Commissie (Beroep tot nietigverklaring — Mededinging — Verordening nr. 17 — Verordening (EG) nr. 2842/98 — Besluit 2001/462/EG/EGKS — Raadadviseur-auditeur — Handeling met rechtsgevolgen — Ontvankelijkheid — Redelijk belang — Hoedanigheid van verzoeker of klager — Eindafnemer van goederen of diensten — Toegang tot mededeling van punten van bezwaar — Vertrouwelijke informatie — Voldoende belang)

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/16

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 juni 2006 — Österreichische Postsparkasse AG en Bank für Arbeit und Wirtschaft AG/Commissie
   (Gevoegde zaken T-213/01 en T-214/01) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Mededinging - Verordening nr. 17 - Verordening (EG) nr. 2842/98 - Besluit 2001/462/EG/EGKS - Raadadviseur-auditeur - Handeling met rechtsgevolgen - Ontvankelijkheid - Redelijk belang - Hoedanigheid van verzoeker of klager - Eindafnemer van goederen of diensten - Toegang tot mededeling van punten van bezwaar - Vertrouwelijke informatie - Voldoende belang)
   (2006/C 190/26)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Österreichische Postsparkasse AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: M. Klusmann, F. Wiemer en A. Reidlinger, vervolgens door H.-J. Niemeyer, advocaten) en Bank für Arbeit und Wirtschaft AG (Wenen) (H.-J. Niemeyer, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: S. Rating als gemachtigde)
   Voorwerp van de zaak
   Nietigverklaring van de beslissingen van de raadadviseur-auditeur van 9 augustus 2001 respectievelijk 25 juli 2001 tot toezending aan een Oostenrijkse politieke partij (Freiheitliche Partei Österreichs) van de niet-vertrouwelijke versies van de mededelingen van punten van bezwaar inzake de procedure op grond van artikel 81 EG betreffende de vaststelling van bankkosten (COMP/36.571-Oostenrijkse banken)
   Dictum van het arrest

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Verzoeksters zullen twee derde van de kosten van de procedure ten principale en alle kosten van de kortgedingprocedures dragen.

               3)

               De Commissie zal een derde van de kosten van de procedure ten principale dragen.

      (1)  PB C 331 van 24.11.2001.


title: Zaak T-272/11: Beroep ingesteld op 25 mei 2011 — Coin/BHIM — Dynamiki Zoi (Fitcoin)

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/26

         Beroep ingesteld op 25 mei 2011 — Coin/BHIM — Dynamiki Zoi (Fitcoin)
   (Zaak T-272/11)
   2011/C 226/54
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Coin SpA (Mestre, Italië) (vertegenwoordigers: P. Perani en G. Ghisletti, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Dynamiki Zoi AE (Athene, Griekenland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 februari 2011 in zaak R 1836/2010-2 vernietigen;

               —

               subsidiair, de bestreden beslissing alleen vernietigen voor zover gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3725298 is toegestaan voor waren van klasse 25, en

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Fitcoin” voor waren en diensten van de klassen 16, 25, 28, 35, 36 en 41 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3725298

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijving nr. 109827 van het beeldmerk „coin” voor waren en diensten van de klassen 16, 25, 28 en 35; gemeenschapsmerkinschrijving nr. 3308401 van het beeldmerk „coin” voor waren en diensten van de klassen 16, 25, 28 en 35; gemeenschapsmerkinschrijving nr. 3364511 van het beeldmerk „coinyou” voor waren en diensten van de klassen 16, 35 en 36; Italiaanse merkinschrijving nr. 160126 van het beeldmerk „coin” voor waren van klasse 25; Italiaanse merkinschrijving nr. 253233 van het beeldmerk „coin” voor waren van de klassen 16, 25, 28, 35, 36 en 41; Italiaanse merkinschrijving nr. 240305 van het beeldmerk „coin” voor waren en diensten van de klassen 16, 25, 35, 36 en 41; Italiaanse merkinschrijving nr. 169548 van het beeldmerk „coin” voor waren van de klassen 16 en 28; Italiaanse merkinschrijving nr. 240286 van het beeldmerk „coin” voor waren van klasse 25; internationale merkinschrijving nr. R381015 van het beeldmerk „coin” voor waren en diensten van de klassen 16, 25, 28, 35, 36 en 41; internationale merkinschrijving nr. R363492 van het beeldmerk „coin” voor waren en diensten van de klassen 16, 28, 35, 36 en 41; internationale merkinschrijving nr. 260545 van het beeldmerk „coin” voor waren van klasse 25; internationale merkinschrijving nr. R299708 van het beeldmerk „coin” voor waren en diensten van de klassen 35, 36 and 41; internationale merkinschrijving nr. 299710 van het beeldmerk „coin” voor waren van de klassen 16 en 28; internationale merkinschrijving nr. R363491 van het beeldmerk „coin” voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de bestreden beslissing en toewijzing van de oppositie voor waren van de klassen 28 en 41; verwerping van het beroep van de overige waren en diensten en dus toewijzing van de aanvraag voor waren van de klassen 16, 25, 28, 35, 36 en 41

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep slechts met één van de mogelijke betekenissen van het woord FIT rekening heeft gehouden en op basis van die gedeeltelijke beoordeling heeft geconcludeerd dat er gevaar voor verwarring met betrekking tot het grootste deel van de relevante waren en diensten bestaat.


title: Zaak T-330/08: Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Ligny Pesca di Guaiana Francesco e.a./Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/38

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Ligny Pesca di Guaiana Francesco e.a./Commissie
   (Zaak T-330/08)
   (2008/C 272/78)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Ligny Pesca di Guaiana Francesco e C. Snc (Trapani, Italië), Macaluso Gaetano (Palermo, Italië), Gallo (Salerno, Italië), Severino Pesca (Salerno, Italië), Gallo Pesca (Salerno, Italië), Fulvia di Pappalardo Luigi Matteo (Cetara, Italië), Federazione Nazionale delle Imprese di Pesca (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: A. Clarizia en P. Ziotti, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de in de inleiding van het verzoekschrift geformuleerde vorderingen toewijzen en bijgevolg nietig verklaren de verordening houdende verbod met ingang van 16 juni 2008 op de visserij op blauwvintonijn in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45° WL, en in de Middellandse Zee door ringzegenvaartuigen die de Italiaanse vlag voeren (artikel 1 van de verordening) alsmede het verbod met ingang van 16 juni 2008 voor marktdeelnemers van de Gemeenschap op het instemmen met het aanvoeren, het kooien voor afmesten of voor de viskweek, of het overladen in wateren of havens van de Gemeenschap van blauwvintonijn die met ringzegenvaartuigen is gevangen in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45° WL, en in de Middellandse Zee (artikel 3, lid 1, van de verordening);

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van het onderhavige geding in de zin van artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg, daaronder begrepen de kosten voor juridische bijstand van de verzoekende partijen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn nagenoeg dezelfde als die welke zijn aangevoerd in de zaken T–305/08, Italië/Commissie, en T-313/08, Veromar di Tudisco Alfio & Salvatore Snc/Commissie. Gesteld wordt inzonderheid dat de bestreden verordening op een onjuiste rechtsgrondslag berust voor zover artikel 7 van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 358, blz. 59) niet de juiste grondslag is voor de in eerstgenoemde verordening besloten liggende maatregelen, die op basis van artikel 26, leden 2 en 3, van verordening nr. 2371/2002 hadden moeten worden getroffen.


title: Zaak C-374/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 7 juli 2016 — RGEX GmbH, in liquidatie, vertegenwoordigd door curator Rochus Geissel/Finanzamt Neuss

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 7 juli 2016 — RGEX GmbH, in liquidatie, vertegenwoordigd door curator Rochus Geissel/Finanzamt Neuss
   (Zaak C-374/16)
   (2016/C 392/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: RGEX GmbH, in liquidatie, vertegenwoordigd door curator Rochus Geissel

      Verwerende partij: Finanzamt Neuss

      Prejudiciële vragen

               1)

               Bevat de factuur die vereist is voor de uitoefening van het recht op aftrek van voorbelasting overeenkomstig artikel 168, onder a), juncto artikel 178, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), het „volledige adres” in de zin van artikel 226, punt 5, van die richtlijn, wanneer de ondernemer die goederen heeft geleverd of diensten heeft verricht, op de door hem uitgereikte factuur voor die goederen of diensten een adres vermeldt waar hij weliswaar per post bereikbaar is, maar waar hij geen economische activiteit uitoefent?

               2)

               Staat artikel 168, onder a), juncto artikel 178, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, gelet op het doeltreffendheidsbeginsel, in de weg aan een nationale praktijk volgens welke de vraag van de goede trouw van de afnemer van de goederen of diensten met betrekking tot de vervulling van de voorwaarden voor aftrek van voorbelasting niet in het kader van de procedure van vaststelling van de belasting, maar alleen in het kader van een aparte billijkheidsregeling in aanmerking wordt genomen? Kan in dat opzicht artikel 168, onder a), juncto artikel 178, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde worden ingeroepen?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-550/13: Beroep ingesteld op 15 oktober 2013 — Helleense Republiek/Europese Commissie

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/17

         Beroep ingesteld op 15 oktober 2013 — Helleense Republiek/Europese Commissie
   (Zaak T-550/13)
   2013/C 377/40
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias, X. Basakou en A. Vasilopoulou)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het definitieve eindbesluit van de Commissie van 13 augustus 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) [Kennisgeving geschied onder nummer C(2013) 5225] (PB L 219, blz. 49) nietig te verklaren voor zover het betrekking heeft op de Helleense Republiek, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voort verzoekster de volgende middelen aan:

               Met haar eerste middel, betreffende de correctie in het kader van de steunregeling voor de verwerking van perziken en peren, stelt de Helleense Republiek dat de toepassing van correcties in 2013 wegens tekortkomingen in de controles voor de boekjaren 2006 en 2007 die al in 2008 waren vastgesteld, na een periode van ruim vier jaar waarin de Commissie stil heeft gezeten, het algemene beginsel van rechtszekerheid, de redelijke termijn en tijdig bestuurlijk optreden van de Commissie schendt, door de ongerechtvaardigde en buitensporige duur van de procedure, die de Helleense Republiek in de huidige financiële situatie schaadt en die in financieel opzicht volkomen onverwacht komt.

               Met haar tweede middel, betreffende de correctie in het kader van de steunregeling voor de verwerking van perziken en peren, stelt de Helleense Republiek dat de Commissie op basis van een feitelijke vergissing en absoluut ontoereikende motivatie tot de slotsom is gekomen dat twee fundamentele controles niet zijn gehouden en een forfaitaire correctie van 10 % heeft voorgesteld, hoewel dat percentage in geen geval hoger dan 5 % kan zijn, dat wordt opgelegd ingeval tekortkomingen in de fundamentele controles worden vastgesteld.

               Met haar derde middel, betreffende de correctie in de sector POSEI — Kleine eilanden in de Egeïsche Zee, stelt de Helleense Republiek dat het besluit van de Commissie een nauwgezette motivering ter rechtvaardiging van de opgelegde correctie ontbeert.


title: Zaak T-419/17: Beroep ingesteld op 4 juli 2017 — Mendes/EUIPO — Actial Farmaceutica (VSL#3)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/55

         Beroep ingesteld op 4 juli 2017 — Mendes/EUIPO — Actial Farmaceutica (VSL#3)
   (Zaak T-419/17)
   (2017/C 277/80)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mendes SA (Lugano, Zwitserland) (vertegenwoordiger: G. Carpineti, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Actial Farmaceutica Srl (Rome, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „VSL#3” — Uniemerk nr. 1 437 789

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 3 maart 2017 in zaak R 1306/2016-2

      Conclusies

               —

               primair, de bestreden beslissing van de kamer van beroep van het EUIPO krachtens artikel 51, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 vernietigen;

               —

               subsidiair, de bestreden beslissing van de kamer van beroep van het EUIPO krachtens artikel 51, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 vernietigen;

               —

               in elk geval, volledige terugbetaling van verzoeksters kosten betreffende de procedure, of minstens de volledige verdeling van de kosten gelasten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 51, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Verzoek van het kantongerecht te Groningen van 20 mei 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hendrik van der Woude en Stichting Beatrixoord (Zaak C-222/98)

text:
C 258/28                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     15.8.98
Verzoek van het kantongerecht te Groningen van 20 mei                   Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Luik (Zevende
1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen               Kamer) van 17 juni 1998 om een prejudicieÈle beslissing in
       Hendrik van der Woude en Stichting Beatrixoord                   het geding tussen M.-N. D'Hoop en de Rijksdienst voor
                         (Zaak C-222/98)                                                      Arbeidsvoorziening
                                                                                (Zaak C-224/98)
                          (98/C 258/45)
                                                                                (98/C 258/47)
Het kantongerecht te Groningen heeft bij beschikking van
                                                                        De Arbeidsrechtbank te Luik (Zevende Kamer) heeft bij
20 mei 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-
                                                                        beschikking van 17 juni 1998, ingekomen ter griffie van
tie op 17 juni 1998, in het geding tussen Hendrik van der
                                                                        het Hof van Justitie op 22 juni 1998, in het geding tussen
Woude en Stichting Beatrixoord, het Hof van Justitie van
                                                                        M.-N. D'Hoop en de Rijksdienst voor Arbeidsvoorzienin-
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
                                                                        gen het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
cieÈle beslissing over de navolgende vraag:
                                                                        verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
                                                                        vraag:
Is het samenstel van artikel II, onder G (waarin is bepaald
dat van deze collectieve arbeidsovereenkomst (1) niet mag               Moeten artikel 48 van het EG-Verdrag en artikel 7 van
worden afgeweken (2)), en artikel 32 (de ziektekostenrege-              Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad (1) Ð gelet op
ling (3)) van de CAO in strijd met het bepaalde in artikel 85           het feit dat, blijkens de uitlegging die het Hof reeds aan
en 86 van het EG-Verdrag?                                               deze bepalingen heeft gegeven, artikel 36 van het konink-
                                                                        lijk besluit van 25 november 1991 niet in de weg mag
(1) Collectieve arbeidsovereenkomst voor het ziekenhuiswezen.           staan aan de toekenning van wachtuitkeringen aan een
(2) ¹Niet toegestaan ¼ arbeidsvoorwaarden met de werknemer              student ten laste van een migrerende communautaire
    overeen te komen die in deze CAO geen regeling vindenº.             werknemer, die zijn studies van de secundaire cyclus heeft
(3) De (voormalig) werknemer kan deelnemen aan de collectieve           voltooid aan een onderwijsinstelling in een andere lidstaat
    ziektekostenregeling(en) IZZ. Overeenkomstig dit artikel            dan BelgieÈ Ð aldus worden uitgelegd, dat zij bovendien
    betaalt Beatrixoord voor Van der Woude 50 % van de premie           verbieden, dat artikel 36 van het koninklijk besluit van
    van de collectieve (particuliere) ziektekostenregeling IZZ.
                                                                        25 november 1991 zich verzet tegen de toekenning van
                                                                        wachtuitkeringen aan een Belgische student op zoek naar
                                                                        zijn eerste dienstbetrekking, die eveneens zijn studies van
                                                                        de secundaire cyclus heeft voltooid aan een onderwijsin-
                                                                        stelling in een andere lidstaat dan BelgieÈ?
Verzoek van de Kammarrätten i Stockholm van 16 juni                     (1) Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
                                                                            1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
1998 om een prejudicieÈle beslissing in het door Adidas AG
                                                                            Gemeenschap (PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2).
                   aanhangig gemaakte geding
                         (Zaak C-223/98)
                          (98/C 258/46)
De Kammarrätten i Stockholm heeft bij beschikking van                   Beroep, op 22 juni 1998 ingesteld door Commissie van de
16 juni 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-                   Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
tie op 18 juni 1998, in het door Adidas AG aanhangig                                           (Zaak C-225/98)
gemaakte geding, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle belissing                                           (98/C 258/48)
over de navolgende vraag:
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Staat Verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad ( ) in de     1          is op 22 juni 1998 beroep tegen Franse Republiek inge-
weg aan nationale wettelijke bepalingen, volgens welke de               steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
naam van de aangever of geadresseerde van ingevoerde                    vertegenwoordigd door M. Nolin, lid van haar juridische
goederen, waarvan de houders van het merk hebben vast-                  dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
gesteld dat zij zijn nagemaakt, niet aan deze merkhouders               Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
mag worden meegedeeld?                                                  Kirchberg.
(1) Verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad van 22 december            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    1994 tot vaststelling van maatregelen om het in het vrije ver-
    keer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer en de plaatsing           vast te stellen dat de Franse Republiek over een periode
    onder een schorsingsregeling van nagemaakte of door piraterij
                                                                        van drie jaar met betrekking tot de verschillende door de
    verkregen goederen te verbieden (PB L 341 van 30.12.1994,
    blz. 8).                                                            regio Nord-Pas de Calais en het deÂpartement du Nord
                                                                        gevoerde procedures van plaatsing van overheidsopdrach-
                                                                        ten voor de bouw en het onderhoud van schoolgebouwen
                                                                        de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten


               13.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/26

         Verzoek van 31 augustus 2016 om een advies van het EVA-Hof door de Oslo tingrett in de zaak Mobil Betriebskrankenkasse tegen Tryg Forsikring
   (Zaak E-11/16)
   (2017/C 120/14)
   Bij brief van 31 augustus 2016 van de Oslo tingrett (rechtbank Oslo) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 7 september 2016, om een advies in de zaak Mobil Betriebskrankenkasse/Tryg Forsikring, betreffende onderstaande vragen:
   Vraag 1 (betreffende de uitlegging van artikel 85, lid 1, onder a), van de coördinatieverordening):
   Indien een orgaan uit het land van herkomst van de gelaedeerde partij dat prestaties verschuldigd is, krachtens de wetgeving van dat land „in de rechten treedt” van het recht van de gelaedeerde partij ten opzichte van een „derde partij”, moeten andere EVA-staten de subrogatie van het orgaan in de vordering erkennen. Betekent dit:

               —

               dat andere EVA-staten moeten erkennen dat de vordering van de gelaedeerde partij op het orgaan is overgegaan en dat het bestaan en de omvang van de vordering afhankelijk is van de wetgeving van het land van herkomst,

               —

               dat andere EVA-staten moeten erkennen dat de vordering van de gelaedeerde partij op het orgaan is overgegaan en dat het bestaan en de omvang van de vordering afhankelijk is van de wetgeving van het land waar de schade is ingetreden, dan wel

               —

               dat andere EVA-staten moeten erkennen dat de vordering van de gelaedeerde partij op het orgaan is overgegaan, maar dat de coördinatieverordening geen invloed heeft op de rechtskeuze wat betreft het bestaan en de omvang van de claim?

         Vraag 2 (betreffende de uitlegging van artikel 85, lid 1, onder b), van de coördinatieverordening):
   Indien het orgaan dat de prestaties verschuldigd is, een onmiddellijk recht ten opzichte van de derde partij heeft, erkennen andere EVA-staten dat recht. Betekent dit:

               —

               dat andere EVA-staten het recht volledig moeten erkennen, met inbegrip van het feit dat het bestaan en de omvang ervan afhankelijk is van de wetgeving van het land van herkomst, dan wel

               —

               dat andere EVA-staten het recht moeten erkennen, evenwel met de restricties die voortvloeien uit de rechtsregels in het land waar de schade is ingetreden?