title: Gevoegde zaken T-208/08 en T-209/08: Arrest van het Gerecht van 16 juni 2011 — Gosselin Group en Stichting Administratiekantoor Portielje/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van internationale verhuisdiensten in België — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG is vastgesteld — Prijsvaststelling — Marktverdeling — Manipulatie van procedure voor indiening van offertes — Enkele voortgezette inbreuk — Begrip „onderneming” — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag — Geldboeten — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten van 2006 — Zwaarte — Duur” )

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/24

         Arrest van het Gerecht van 16 juni 2011 — Gosselin Group en Stichting Administratiekantoor Portielje/Commissie
   (Gevoegde zaken T-208/08 en T-209/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van internationale verhuisdiensten in België - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG is vastgesteld - Prijsvaststelling - Marktverdeling - Manipulatie van procedure voor indiening van offertes - Enkele voortgezette inbreuk - Begrip „onderneming” - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag - Geldboeten - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten van 2006 - Zwaarte - Duur)
   2011/C 226/49
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Gosselin Group NV, voorheen Gosselin World Wide Moving NV (Deurne, België) (vertegenwoordigers: F. Wijckmans en S. De Keer, advocaten) (zaak T-208/08); en Stichting Administratiekantoor Portielje (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: D. Van hove, advocaat) (zaak T-209/08)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 926 def. van de Commissie van 11 maart 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.543 — Internationale verhuisdiensten), zoals gewijzigd bij beschikking C(2009) 5810 def. van de Commissie van 24 juli 2009, en subsidiair een verzoek tot nietigverklaring of verlaging van de aan verzoeksters opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               In zaak T-208/08 wordt beschikking C(2008) 926 def. van de Commissie van 11 maart 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/38.543 — Internationale verhuisdiensten) nietig verklaard voor zover daarbij wordt vastgesteld dat Gosselin Group NV heeft deelgenomen aan een inbreuk op artikel 81, lid 1, EG gedurende de periode van 30 oktober 1993 tot 14 november 1996.

               2)

               Het bedrag van de geldboete die Gosselin Group wordt opgelegd in artikel 2 van beschikking C(2008) 926, zoals gewijzigd bij beschikking C(2009) 5810 def. van de Commissie van 24 juli 2009, wordt vastgesteld op 2,32 miljoen EUR.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               In zaak T-209/08 wordt beschikking C(2008) 926, zoals gewijzigd bij beschikking C(2009) 5810, nietig verklaard voor zover zij betrekking heeft op Stichting Administratiekantoor Portielje.

               5)

               In zaak T-208/08 zal elke partij haar eigen kosten dragen.

               6)

               In zaak T-209/08 wordt de Europese Commissie verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 oktober 1999 in zaak T-42/98: M. P. Sabbatucci tegen Europees Parlement (Openbare dienst - Beroep tot nietigverklaring van besluiten van college van stemopnemers - Uitlegging van kiesreglement van Europees Parlement - Uitsluiting van verzoeksters van voor personeelscomité verkozen personen)

text:
C 352/34                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       4.12.1999
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 7 oktober 1999
                        van 14 oktober 1999
                                                                          in zaak T-42/98: M. P. Sabbatucci tegen Europees Parle-
                                                                                ment (1)
in zaak T-309/97: The Bavarian Lager Company Ltd tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                        (Openbare dienst — Beroep tot nietigverklaring van beslui-
                                                                          ten van college van stemopnemers — Uitlegging van kiesre-
                                                                          glement van Europees Parlement — Uitsluiting van verzoek-
(Doorzichtigheid — Toegang tot informatie — Besluit                            sters van voor personeelscomité verkozen personen)
94/90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie inzake de
toegang tot documenten van de Commissie — Draagwijdte                                             (1999/C 352/61)
van de uitzondering betreffende de bescherming van het
algemeen belang — Ontwerp van met redenen omkleed
advies in het kader van artikel 169 EG-Verdrag (thans                                            (Procestaal: Italiaans)
                           artikel 226 EG))
                                                                          In zaak T-42/98, M. P. Sabbatucci, ambtenaar van het Europees
                                                                          Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door A.
                           (1999/C 352/60)                                Dal Ferro en A. Cevese, advocaten te Vicenza, Morresi Law
                                                                          Office, Nerviërslaan 67, Brussel, tegen Europees Parlement
                                                                          (gemachtigde: A. Caiola en E. Waldherr), betreffende een
                                                                          beroep tot nietigverklaring van de besluiten van het college
                          (Procestaal: Engels)                            van stemopnemers van 27 januari en 17 februari 1998 voor-
                                                                          zover die tot gevolg hebben gehad dat verzoekster niet voor
                                                                          het personeelscomité is verkozen, heeft het Gerecht (Derde
In zaak T-309/97, The Bavarian Lager Company Ltd, gevestigd               kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, waarnemend
the Lancashire (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door               president, V. Tiili en J. Azizi, rechters; griffier: A. Mair,
S. Hornsby, Solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxem-               administrateur, op 7 oktober 1999 een arrest gewezen waar-
burg ten kantore van A. Marc, advocaat aldaar, Rue Charles                van het dictum luidt als volgt:
Martel 36-58, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigden: C. O’Reilly en U. Wölker, alsmede                 1. Verwerpt het beroep.
ter terechtzitting door X. Lewis), ondersteund door Verenigd
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtig-              2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
den: J. Collins, alsmede ter terechtzitting door J. Simor),
betreffende een verzoek om nietigverklaring van een beschik-              (1) PB C 137 van 2.5.1998.
king van de Commissie van 18 september 1997 waarbij
verzoekster toegang is geweigerd tot een ontwerp van met
redenen omkleed advies, dat door de Commissie is opgesteld
in het kader van artikel 169 EG-Verdrag (thans artikel 226
EG), heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
R. M. Moura Ramos, kamerpresident, V. Tiili en P. Mengozzi,
rechters; griffier: B. Pastor, hoofdaministrateur, op 14 oktober
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 7 oktober 1999
1. Verwerpt het beroep.
                                                                          in zaak T-119/98: A. Hecq tegen Commissie van de
2. Verstaat dat verzoekster, naast haar eigen kosten, verweersters                       Europese Gemeenschappen (1)
     kosten zal dragen.
                                                                          (Ambtenaren — Kosten van dienstreizen — Berekening van
                                                                          dagvergoeding — Duur van dienstreis — Reis met eigen
3. Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                                         auto)
     zal zijn eigen kosten dragen.
                                                                                (1999/C 352/62)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 55 van 20.2.1998.
                                                                          In zaak T-119/98, A. Hecq, ambtenaar van de Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen, wonende te Bonlez (België),
                                                                          vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie
                                                                          gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Kremer,
                                                                          advocaat aldaar, Rue Heinrich Heine 6, tegen Commissie van


title: Zaak T-8/99: Beroep, op 14 januari 1999 ingesteld door L. Matic-Van de Vloet tegen Europees Parlement

text:
19.6.1999              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 174/7
    — besluit nr. 425/98, ingeschreven door het secretariaat-          Beroep, op 14 januari 1999 ingesteld door L. Matic-Van
         generaal op 28 april 1998, om aan verzoekster klacht                        de Vloet tegen Europees Parlement
         van 10 april 1998 geen gevolg te geven;
                                                                                (Zaak T-8/99)
    — besluit nr. 00037/IX.A6 van 7 december 1998 waarbij
         verzoeksters dienstverband per 1 februari 1999 is                                     (1999/C 174/16)
         beëindigd;
                                                                                (Procestaal: Frans)
— de Commissie te verwijzen in de kosten, daaronder begre-
    pen de kosten en honoraria van verzoeksters raadsman.              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 14 januari 1999 beroep ingesteld tegen
                                                                       Europees Parlement door L. Matic-Van de Vloet, wonende te
                                                                       Hélécine (België), vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat
Middelen en voornaamste argumenten                                     te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                       kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheins-
                                                                       heim 2.
Verzoekster, ambtenaar in de rang C 4, is op 1 juli 1995
aangesteld als ambtenaar op proef en op 1 januari 1996 in              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
vaste dienst benoemd. Volgens verzoekster heeft zij er bij het
vereiste medisch onderzoek niet aan gedacht, de arts te wijzen         — nietig te verklaren het stilzwijgend genomen besluit tot
op een ziekte die haar lichamelijke geschiktheid in twijfel kon            afwijzing van haar op 5 december 1997 bij het tot
trekken.                                                                   aanstelling bevoegd gezag ingediend verzoek om alle
                                                                           nuttige maatregelen te nemen in verband met de medeling
                                                                           van gegevens uit haar persoonsdossier aan een derde en
                                                                           aan een Belgische gerechtelijke autoriteit;
Bij besluit van 17 november 1997, opgesteld in het Frans en
aan verzoekster meegedeeld, verklaarde de Commissie dit aan            — nietig te verklaren het door de voorzitter van het Europees
de aanstelling voorafgaand medisch onderzoek nietig. Zij                   Parlement ondertekende en op 27 november 1998 ter
verweet verzoekster, dat zij niet alle noodzakelijke medische              kennis van verzoekster gekomen besluit van 23 november
gegevens had verstrekt, en onderwierp haar aan een nieuw                   1998, waarbij haar op 5 juli 1998 ingeschreven klacht
medisch onderzoek teneinde haar arbeidsongeschiktheid vast                 tegen het stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van
te stellen. Bij brief van 9 januari 1998 werd dit besluit in het           het verzoek, uitdrukkelijk werd afgewezen;
Engels aan verzoekster meegedeeld.
                                                                       — verweerder in ieder geval in alle kosten te verwijzen.
Bij besluit van 7 december 1998 trok het tot aanstelling
bevoegd gezag de besluiten waarbij verzoekster tot ambtenaar           Middelen en voornaamste argumenten
op proef respectievelijk tot ambtenaar was benoemd, in.
                                                                       Verzoekster is in conflict met een kinderdagverblijf. Volgens
                                                                       haar zijn in het kader van dat conflict opgestelde documenten
Aangezien verzoekster alleen het Zweeds en het Engels                  tegen de regels in en zonder haar toestemming doorgegeven
begrijpt, concludeert zij, dat alle eerdere, in het Frans gestelde     aan Belgische gerechtelijke autoriteiten en aan de diensten van
documenten en alle bijeenkomsten die in het Frans hebben               de Commissie. Na de verspreiding van die documenten riep
plaatsgevonden, nietig moeten worden geacht.                           verzoekster krachtens artikel 24 van het Statuut de bijstand in
                                                                       van de administratie van het Parlement. In het bestreden
                                                                       besluit verklaarde verweerder de klacht tegen de stilzwijgende
Zij beroept zich voort op schending van de geheimhoudings-             afwijzing van het verzoek niet-ontvankelijk.
plicht: verzoekster had haar behandelend geneesheer in kennis
gesteld van onbelangrijke gegevens over 1986 en laatst-                Verzoekster beroept zich op schending van het Statuut,
genoemde heeft dit medisch rapport aan verweerster gezonden.           inzonderheid de artikelen 17, 19 en 26, schending van de
                                                                       algemene rechtsbeginselen, inzonderheid de bescherming van
                                                                       het gewettigd vertrouwen en de zorgplicht, en willekeur.
Zij bestrijdt de samenstelling van de medische commissies, die
geen waarborg biedt voor objectiviteit.                                De grief is, dat verweerder niet zonder de betrokken ambtenaar
                                                                       te waarschuwen en zijn voorafgaande toestemming te verkrij-
                                                                       gen, in het kader van het onderzoek van een administratief of
Ten slotte beroept verzoekster zich op schending van het recht         gerechtelijk probleem, een document mag gebruiken dat is
van verweer. Daar zij niet over haar volledige medisch dossier         opgesteld of afgegeven in verband met zijn persoonlijke
beschikte, heeft zij zich niet naar behoren kunnen verweren.           situatie of enig verzoek dat hij overeenkomstig het Statuut bij
                                                                       de administratie indient, in het kader van het onderzoek van
                                                                       een administratief of gerechtelijk probleem.


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 31 maart 1995 in zaak T-40/95 R: Ph. Guebels tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
Nr . C 137/22          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   3 . 6 . 95
legging ten aanzien van verzoekster van Verordening ( EG )            ( België ), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, Th. Dema
nr . 2557/94 van de Raad van 19 oktober 1994 tot instelling           seure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van                 hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S.a r.l ., Rue
metallisch calcium van oorsprong uit de Volksrepubliek                Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese Gemeen
China en uit Rusland ( PB 1994, L 270, blz. 27 ), heeft de            schappen (gemachtigde : A. M. Alves Vieira ), betreffende een
president van het Gerecht op 24 februari 1995 een                     verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:               besluit van 18 januari 1995 waarbij het tot aanstelling
                                                                      bevoegd gezag verzoeker overeenkomstig artikel 86 , lid 2,
1 . Het verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging                  onder f), Ambtenarenstatuut tuchtrechtelijk heeft ontslagen
     wordt afgewezen.                                                 zonder intrekking van zijn recht op ouderdomspensioen,
                                                                      heeft de president van het Gerecht op 31 maart 1995 een
2 . Op de verzoeken tot interventie behoeft niet te worden            beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
     beslist.
3 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                      2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
           BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 15 maart 1995
in zaak T-6/95 R, Cantine dei Colli Berici Coop. ARL tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                                   BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                           ( 95/C 137/54 )                                  VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 10 april 1995
                      (Procestaai: Italiaans)
                                                                      in zaak T-66/95 R, H. Kuchlenz-Winter tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
In zaak T-6/95 R, Cantine dei Colli Berici Coop . ARL,
gevestigd te Lonigo ( Italië ), vertegenwoordigd door I.                                      ( 95/C 137/56 )
Cacciavillani, advocaat te Venetië , domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg ten kantore van A. Lorang, advocaat
                                                                                (Procestaai: Duits)
aldaar, Rue Albert Ier 51 , tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: E. de March en A. Dal
Ferro ), betreffende een verzoek om opschorting van de                In zaak T-66/95 R, H. Kuchlenz-Winter, uit de echt
tenuitvoerlegging van artikel 1 , lid 1 , van Verordening ( EG )      gescheiden van een voormalig ambtenaar van het Europees
nr . 3151 /94 van de Commissie van 21 december 1994 tot
                                                                      Parlement, wonende te Kehlen ( Luxemburg ), vertegen
vaststelling van een verdere afwijking voor het wijnoogst            woordigd door D. Rogalla, advocaat te Sprockhövel,
jaar 1993/1994 inzake de levering door de producenten van             domicilie gekozen hebbende te Bereldange ( Luxemburg ) bij
de in het kader van de verplichte distillatie en de markton          A. Machmer, rue Roger Barthel 1 , tegen Commissie van de
dersteuningsdistillatie te leveren hoeveelheden tafelwijn ( PB        Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : J. Griesmar, J.
 1994 , L 332, blz . 32 ), heeft de president van het Gerecht op      Currall en B. Wagenbaur ), betreffende een verzoek om
 1 5 maart 1995 een beschikking gegeven waarvan het dictum            voorlopige maatregelen, primair ertoe strekkende dat de
luidt als volgt:                                                      Commissie zou worden gelast de uitvoering op te schorten
                                                                      van een besluit van het afwikkelingsbureau te Luxemburg,
 1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                      inhoudende dat verzoekster met ingang van 31 maart 1995
2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                niet langer in aanmerking komt voor verzekering onder het
                                                                      gemeenschappelijke ziekteverzekeringsstelsel van de instel
                                                                      lingen van de Europese Gemeenschappen, en subsidiair, de
                                                                       Commissie te doen gelasten dat het genot van deze
                                                                      verzekering niet zal worden beëindigd bij het verstrijken van
                                                                       de termijn als bedoeld in artikel 72, lid 1 ter, van het
           BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                                                                      Ambtenarenstatuut, te weten een jaar na de datum waarop
      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                      verzoeksters echtscheiding definitief is geworden, heeft de
                       van 31 maart 1995                               president van het Gerecht op 10 april 1995 een beschikking
 in zaak T-40/95 R: Ph. Guebels tegen Commissie van de                gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                  Europese Gemeenschappen
                           ( 95/C 137/55 )                             1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                        (Procestaai: Frans)                            2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
 In zaak T-40/95 , Ph . Guebels, ambtenaar van de Commissie
 van de Europese Gemeenschappen, wonende te Aarlen


title: Zaak C-151/06: Beroep ingesteld op  20 maart 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/14

         Beroep ingesteld op 20 maart 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-151/06)
   (2006/C 108/24)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Maidani, gemachtigde)

      Verweerder: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/125/EG van de Commissie van 22 december 2003 tot uitvoering van richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de juiste voorstelling van beleggingsaanbevelingen en de bekendmaking van belangenconflicten betreft (1), de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/125/EG in nationaal recht is op 12 oktober 2004 verstreken.

      (1)  PB L 339, blz. 73.


title: Doorhaling van zaak C-158/05

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/10

         Doorhaling van zaak C-158/05 (1)

   (2006/C 22/20)

      (Procestaal: Duits)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 oktober 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-158/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: Zaak C-216/99: Verzoek van het Tribunale di Milano (Sezione I civile) van 15 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen Ricardo Prisco Srl en Amministrazione delle Finanze dello Stato

text:
7.8.1999              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 226/23
Verzoek van het Landesgericht Feldkirch als Arbeits- und                   nr. 448, van 23 december 1998, juncto artikel 13, lid 2,
Sozialgericht van 16 maart 1999 om een prejudiciële                        van D.P.R. nr. 641/1972; waarbij genoemd artikel 11 de
beslissing in het geding tussen F. Jauch en de Pensionsver-                werkingssfeer van de vervaltermijn van drie jaar met
                sicherungsanstalt der Arbeiter                             terugwerkende kracht heeft verruimd tot onverschuldigd
                                                                           betaalde belastingen, terwijl die werkingssfeer in genoemd
                                                                           artikel 13, lid 2, volgens de betekenis van de woorden in
                         (Zaak C-215/99)
                                                                           hun context, uitdrukkelijk was beperkt tot de „teruggave
                                                                           van bij vergissing betaalde belastingen”, waardoor niet
                         (1999/C 226/37)                                   alleen de belanghebbenden, maar ook alle rechters ten
                                                                           gronde die bepaling in die zin gingen uitleggen?
Het Landesgericht Feldkirch als Arbeits-und Sozialgericht heeft
                                                                           Kortom, staat het rechtszekerheidsbeginsel toe, dat de
bij beschikking van 16 maart 1999, ingekomen ter griffie van
                                                                           nationale rechter — zowel thans als voor het verleden —
het Hof van Justitie op 7 juni 1999, in het geding tussen
                                                                           een vervaltermijn toepast op grond van een bepaling die
F. Jauch en de Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, het
                                                                           volgens de gewone betekenis van de bewoordingen ervan
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                           niet geldt voor het litigieuze geval?
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                      2. Moeten de artikelen 10 en 12, lid 1, sub e, van richtlijn
Is het in strijd met artikel 19, lid 1, van verordening (EEG)              (EEG) 60/335 (2) aldus worden uitgelegd, dat zij in de weg
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971(1) betreffende de                 staan aan de invoering een nationale regeling als die welke
toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers                de Italiaanse wetgever bij artikel 11, leden 1 en 2, van wet
en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen              nr. 448/1998 heeft ingevoerd, die a posteriori bepaalt, dat
de Gemeenschap verplaatsen, in de thans geldende versie, dat               op de bedragen die moeten worden teruggegeven omdat
voor het recht op Pflegegeld (verzorgingsuitkering) ingevolge              zij onverschuldigd als jaarlijkse belasting zijn betaald, een
het Bundespflegegeldgesetz (BPGG), BGBl 110/1993, in de                    forfaitair bedrag in mindering wordt gebracht voor de
thans geldende versie, als voorwaarde wordt gesteld, dat de                inschrijving in het register van de ondernemingen (dat
hulpbehoevende zijn gewone verblijfplaats in Oostenrijk heeft?             destijds werd bijgehouden op de griffie) van vennootschap-
                                                                           pelijke handelingen waarvoor elke vennootschap reeds het
                                                                           in de nationale regeling vastgestelde bedrag had betaald?
(1) PB 1971, L 149, blz. 2.
                                                                           Kortom mag de nationale wetgever, gelet op genoemde
                                                                           richtlijn, a posteriori en bij wege van een zogenoemd
                                                                           interpretatieve wet, een tweede maal belasting vorderen?
                                                                      (1) Jurispr. blz. I-3249.
                                                                      (2) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
Verzoek van het Tribunale di Milano (Sezione I civile)
van 15 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het
aldaar aanhangig geding tussen Ricardo Prisco Srl en Am-
            ministrazione delle Finanze dello Stato
                         (Zaak C-216/99)                              Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                         (1999/C 226/38)
                                                                                (Zaak C-217/99)
Bij beschikking van 15 mei 1999 (ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 7 juni daaraanvolgend) heeft het                                        (1999/C 226/39)
Tribunale di Milano (Sezione I civile) in het aldaar aanhangig
geding tussen Ricardo Prisco Srl en Amministrazione delle
Finanze dello Stato, het Hof van Justitie van de Europese             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over           op 8 juni 1999 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld door
de navolgende vragen:                                                 Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                      digd door haar juridisch adviseur H. van Lier als gemachtigde,
1. Staan de beginselen van rechtszekerheid en rechtsbescher-          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
     ming — die, zoals het Hof van Justitie in het arrest van         Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
     21 juni 1988 in zaak 267/86 (1)en in andere arresten heeft
     geoordeeld, met betrekking tot materies die aan het              De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
     gemeenschapsrecht zijn onderworpen, een ondubbelzin-             dat het den Hove behage:
     nige regeling van de lidstaten vereisen, die de belangheb-
     benden op duidelijke en nauwkeurige wijze in kennis stelt        — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door in artikel 6,
     van hun rechten en plichten en de nationale rechter in staat          § 1, 1o, van het koninklijk besluit van 3 maart 1992
     stelt deze te handhaven — alsmede het communautaire                   betreffende het in de handel brengen van nutriënten
     evenredigheidsbeginsel eraan in de weg dat de lidstaat zich           en van voedingsmiddelen waaraan nutriënten werden
     beroept op een nationale regeling inzake verval van recht             toegevoegd, te bepalen dat de etikettering van die produc-
     als die welke voortvloeit uit artikel 11, lid 2, van de wet           ten het in artikel 4 van dat koninklijk besluit bedoelde


title: Zaak T-353/09: Arrest van het Gerecht van 1 februari 2012 — mtronix/BHIM — Growth Finance (mtronix) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk mtronix — Ouder gemeenschapswoordmerk Montronix — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/27

         Arrest van het Gerecht van 1 februari 2012 — mtronix/BHIM — Growth Finance (mtronix)
   (Zaak T-353/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk mtronix - Ouder gemeenschapswoordmerk Montronix - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 73/52
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: mtronix OHG (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Schnetzer; advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Growth Finance AG (Zug, Zwitserland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 23 juni 2009 (zaak R 1557/2007-4) inzake een oppositieprocedure tussen Growth Finance AG en mtronix OHG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               mtronix OHG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Zaak C-90/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 februari 2013 door 1. garantovaná a.s. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 12 december 2012 in zaak T-392/09, 1. garantovaná a.s./Europese Commissie

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/28

         Hogere voorziening ingesteld op 22 februari 2013 door 1. garantovaná a.s. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 12 december 2012 in zaak T-392/09, 1. garantovaná a.s./Europese Commissie
   (Zaak C-90/13 P)
   2013/C 114/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: 1. garantovaná a.s. (vertegenwoordigers: B. Hartnett, Barrister, O. Geiss, Rechtsanwalt, P. Lasok QC, J. Holmes, Barrister)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 12 december 2012 in zaak T-392/09 te vernietigen, voor zover het betrekking heeft op het tweede middel dat rekwirante voor het Gerecht had aangevoerd;

               —

               dat middel gegrond te verklaren;

               —

               de geldboete te verminderen tot 2,1 miljoen EUR, te weten 10 % van rekwirantes omzet in 2008, zoals vermeld in punt 84 van het bestreden arrest, en

               —

               de Commissie te verwijzen in rekwirantes kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat het Gerecht haar tweede middel ten onrechte heeft afgewezen.
   Artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) bepaalt dat „de geldboete niet groter [is] dan 10 % van de totale omzet die [de betrokken onderneming] in het voorafgaande boekjaar [heeft] behaald”. Het „voorafgaande boekjaar” is het laatste volledige boekjaar dat onmiddellijk voorafgaat aan de datum waarop de beschikking is vastgesteld waarin de Commissie heeft geconcludeerd dat de mededingingsregels zijn geschonden en een boete heeft opgelegd.
   In het onderhavige geval is de „omzet die in het voorafgaande boekjaar is behaald” de omzet van 2008 en niet de omzet die de Commissie in aanmerking heeft genomen. Door de omzet van 2007 in aanmerking te nemen, is aan Garantovaná een veel hogere geldboete opgelegd, die net geen 100 % bedraagt van haar omzet in het boekjaar dat voorafging aan de datum waarop de beschikking van de Commissie is vastgesteld (22 juli 2009).
   Rekwirante betoogt dat de Commissie in strijd met de ondubbelzinnige tekst en doelstelling van artikel 23, lid 2 en dus onrechtmatig heeft gehandeld, door de omzet van 2007 in aanmerking te nemen. Zoals Garantovaná in haar tweede middel voor het Gerecht heeft aangevoerd, dient de geldboete daarom te worden verminderd, hetzij overeenkomstig artikel 23, lid 2, hetzij in het kader van de uitoefening van de volledige rechtmacht waarover het Hof op grond van artikel 261 VWEU en artikel 31 van verordening nr. 1/2003 beschikt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak F-152/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 juni 2016 — Poniskaitis/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Overdracht van nationale pensioenrechten — Voorstel voor extra pensioenjaren — Geen bezwarende handeling — Niet-ontvankelijkheid van het beroep — Verzoek om uitspraak te doen zonder daarbij op de zaak ten gronde in te gaan — Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering)

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/39

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 juni 2016 — Poniskaitis/Commissie
   (Zaak F-152/12) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Overdracht van nationale pensioenrechten - Voorstel voor extra pensioenjaren - Geen bezwarende handeling - Niet-ontvankelijkheid van het beroep - Verzoek om uitspraak te doen zonder daarbij op de zaak ten gronde in te gaan - Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering))
   (2016/C 410/70)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jonas Poniskaitis (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. de Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal en S. Orlandi, advocaten, vervolgens D. de Abreu Caldas, J.-N. Louis en S. Orlandi, advocaten, daarna J.-N. Louis et S. Orlandi, advocaten, ten slotte J.-N. Louis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Martin en G. Gattinara, gemachtigden, vervolgens J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden, daarna G. Gattinara, gemachtigde, vervolgens G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om de extra vóór indiensttreding verworven pensioenrechten te berekenen op basis van de nieuwe AUB

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Poniskaitis draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 71 van 9.3.2013, blz. 30.


title: Zaak C-623/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Ministre de l’Économie et des Finances/Gérard de Ruyter [Prejudiciële verwijzing — Sociale zekerheid — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikel 4 — Materiële werkingssfeer — Heffingen over inkomsten uit vermogen — Algemene sociale bijdrage — Bijdrage ter vereffening van de sociale schuld — Sociale heffing — Aanvullende bijdrage bij de sociale heffing — Bijdragen aan de financiering van verplichte socialezekerheidsstelsels — Rechtstreekse en voldoende relevante samenhang met bepaalde takken van sociale zekerheid]

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/16

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Ministre de l’Économie et des Finances/Gérard de Ruyter
   (Zaak C-623/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Sociale zekerheid - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikel 4 - Materiële werkingssfeer - Heffingen over inkomsten uit vermogen - Algemene sociale bijdrage - Bijdrage ter vereffening van de sociale schuld - Sociale heffing - Aanvullende bijdrage bij de sociale heffing - Bijdragen aan de financiering van verplichte socialezekerheidsstelsels - Rechtstreekse en voldoende relevante samenhang met bepaalde takken van sociale zekerheid])
   (2015/C 138/20)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministre de l’Économie et des Finances

      Verwerende partij: Gérard de Ruyter

      Dictum

   Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1606/98 van de Raad van 29 juni 1998, moet in die zin worden uitgelegd dat heffingen over inkomsten uit vermogen, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, wanneer daarmee wordt bijgedragen aan de financiering van de verplichte socialezekerheidsstelsels, een rechtstreekse en relevante samenhang vertonen met sommige van de in artikel 4 van verordening nr. 1408/71 genoemde takken van sociale zekerheid en derhalve binnen de werkingssfeer van die verordening vallen, ook al worden die heffingen berekend over de inkomsten uit vermogen van de heffingsplichtigen, los van het verrichten van een beroepsactiviteit door hen.

      (1)  PB C 31 van 1.2.2014.


title: Zaak C-172/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 april 2012 door EI du Pont de Nemours and Company tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 2 februari 2012 in zaak T-76/08, EI du Pont de Nemours and Company e.a./Europese Commissie

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/10

         Hogere voorziening ingesteld op 5 april 2012 door EI du Pont de Nemours and Company tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 2 februari 2012 in zaak T-76/08, EI du Pont de Nemours and Company e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-172/12 P)
   2012/C 194/16
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: EI du Pont de Nemours and Company (vertegenwoordigers: J. Boyce, A. Lyle-Smythe, Solicitors)

      Andere partijen in de procedure: DuPont Performance Elastomers LLC, DuPont Performance Elastomers SA, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht in zaak T-76/08 vernietigen voor zover het de conclusie van de Commissie bevestigt dat rekwirante partij was bij de inbreuk en een geldboete moest betalen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat zij aansprakelijk was voor de door DuPont Dow Elastomers („DDE”) begane inbreuk. Voor zover dit middel van rekwirante slaagt, volgt hieruit dat:

               —

               wat de periode vóór de oprichting van DDE betreft (toen de activiteiten in chloropreenrubber van rekwirante waren), het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet te beslissen dat de Commissie wegens verjaring geen geldboete kon opleggen aan rekwirante voor de deelname van haar dochterondernemingen, en

               —

               in omstandigheden waarin de Commissie wegens verjaring geen boete kon opleggen en geen rechtmatig belang heeft kunnen aantonen om een beschikking tegen rekwirante te geven, het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te beslissen dat rekwirante aansprakelijk was voor de deelname van haar dochterondernemingen in de periode vóór de oprichting van DDE.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 15 juni 2004 in zaak T-21/03, S tegen Commissie van Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Beroepsziekte — Erkenning als beroepsziekte — Verzoek om terugname van sommige stukken uit dossier van medische commissie — Weigering — Bezwarende handeling — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/16

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 15 juni 2004
   in zaak T-21/03, S tegen Commissie van Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Beroep tot nietigverklaring - Beroepsziekte - Erkenning als beroepsziekte - Verzoek om terugname van sommige stukken uit dossier van medische commissie - Weigering - Bezwarende handeling - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   (2004/C 251/28)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-21/03, S, voormalig ambtenaar bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Thessaloniki (Griekenland), vertegenwoordigd door A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en F. Clotuche-Duvieusart, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 11 maart 2002 houdende weigering om bepaalde rapporten terug te nemen uit het dossier van de medische commissie die belast is met de behandeling van het verzoek om erkenning dat verzoekster aan een beroepsziekte lijdt, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, J.D. Cooke en D. Šváby, rechters; griffier: H. Jung, op 15 juni 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt als kennelijk niet-ontvankelijk verworpen.

               2)

               Elk van partijen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 83 van 5.4.2003.


title: Zaak C-575/10: Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 20 januari 2012 — Europese Commissie/Hongarije

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/8

         Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 20 januari 2012 — Europese Commissie/Hongarije
   (Zaak C-575/10) (1)

   2012/C 109/17
   Procestaal: Hongaars
   De president van de Zevende kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 72 van 05.03.2011.


title: Zaak C-511/13 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2015 — Philips Lighting Poland S.A., Philips Lighting BV/Raad van de Europese Unie, Hangzhou Duralamp Electronics Co., Ltd, GE Hungary Ipari és Kereskedelmi Zrt. (GE Hungary Zrt), Osram GmbH, Europese Commissie [Hogere voorziening — Dumping — Verordening (EG) nr. 384/96 — Artikelen 4, lid 1, 5, lid 4, en 9, lid 1 — Verordening (EG) nr. 1205/2007 — Invoer van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i’s) uit China, Vietnam, Pakistan en de Filipijnen — Schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap — Groot deel van de totale communautaire productie van soortgelijke producten]

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2015 — Philips Lighting Poland S.A., Philips Lighting BV/Raad van de Europese Unie, Hangzhou Duralamp Electronics Co., Ltd, GE Hungary Ipari és Kereskedelmi Zrt. (GE Hungary Zrt), Osram GmbH, Europese Commissie
   (Zaak C-511/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Dumping - Verordening (EG) nr. 384/96 - Artikelen 4, lid 1, 5, lid 4, en 9, lid 1 - Verordening (EG) nr. 1205/2007 - Invoer van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i’s) uit China, Vietnam, Pakistan en de Filipijnen - Schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap - Groot deel van de totale communautaire productie van soortgelijke producten])
   (2015/C 363/04)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Philips Lighting Poland S.A., Philips Lighting BV (vertegenwoordigers: L. Catrain González, abogada, E. Wright, barrister)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert, gemachtigde, bijgestaan door S. Gubel, avocat, en B. O’Connor, solicitor), Hangzhou Duralamp Electronics Co. Ltd, GE Hungary Ipari és Kereskedelmi Zrt. (GE Hungary Zrt.), Osram GmbH (vertegenwoordigers: R. Bierwagen en C. Hipp, Rechtsanwälte), Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Armati en J.-F. Brakeland, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Philips Lighting Poland S.A. en Philips Lighting BV dragen hun eigen kosten en worden verwezen in de kosten van de Raad van de Europese Unie en Osram GmbH.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 352 van 30.11.2013.


title: Zaak C-249/10 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 februari 2012 — Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd, Risen Footwear (HK) Co. Ltd/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Confédération européenne de l’industrie de la chaussure (CEC) (Hogere voorziening — Dumping — Verordening (EG) nr. 1472/2006 — Invoer van schoeisel met bovendeel van leder uit China en Vietnam — Verordening (EG) nr. 384/96 — Artikelen 2, lid 7, 9, lid 5, en 17, lid 3 — Behandeling als marktgerichte onderneming — Individuele behandeling — Steekproeftrekking)

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 februari 2012 — Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd, Risen Footwear (HK) Co. Ltd/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Confédération européenne de l’industrie de la chaussure (CEC)
   (Zaak C-249/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Dumping - Verordening (EG) nr. 1472/2006 - Invoer van schoeisel met bovendeel van leder uit China en Vietnam - Verordening (EG) nr. 384/96 - Artikelen 2, lid 7, 9, lid 5, en 17, lid 3 - Behandeling als marktgerichte onderneming - Individuele behandeling - Steekproeftrekking)
   2012/C 80/04
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd, Risen Footwear (HK) Co. Ltd (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, A. Willems, S. De Knop, C. Dackö, avocats)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, R. Szostak, gemachtigden, G. Berrisch, Rechtsanwalt, en N. Chesaites, barrister), Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Scharf en H. van Vliet, gemachtigden), Confédération européenne de l’industrie de la chaussure (CEC)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 4 maart 2010 in zaak T-401/06, Brosmann Footwear (HK) Ltd e.a./Raad van de Europese Unie, houdende verwerping van het beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB L 275, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 4 maart 2010, Brosmann Footwear (HK) e.a./Raad (T-401/06), wordt vernietigd.

               2)

               Verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam, wordt nietig verklaard, voor zover deze verordening betrekking heeft op Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd en Risen Footwear (HK) Co. Ltd.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten die Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd en Risen Footwear (HK) Co. Ltd zowel in de procedure in eerste aanleg als in de onderhavige procedure hebben gemaakt.

               4)

               De Europese Commissie en de Confédération européenne de l’industrie de la chaussure (CEC) dragen hun eigen kosten, zowel voor de procedure in eerste aanleg als voor de onderhavige procedure.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 oktober 2002 in zaak C-347/00 (verzoek van de Juzgado de lo Social n° 3 de Orense om een prejudiciële beslissing): A. Barreira Pérez tegen Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) ("Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 1, sub r en s, en 46, lid 2 — Vaststelling pensioenrechten — Tĳdvakken van verzekering vervuld vóór intreden verzekerde gebeurtenis — Tĳdvakken van fictieve premiebetaling")

text:
C 289/2                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          23.11.2002
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:          Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1) en het Verdrag van
H. von Holstein, adjunct-griffier, op 3 oktober 2002 een arrest             29 november 1996 betreffende de toetreding van de Republiek
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden
                                                                            (PB 1997, C 15, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer),
Artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) moet             samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident, C. Gul-
aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een fiscale regeling       mann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen (rapporteur) en J. N. Cunha
van een lidstaat die de mogelijkheid beperkt of uitsluit om premies         Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
voor vrijwillige pensioenverzekering die aan in andere lidstaten            M.-F. Contet, administrateur, op 1 oktober 2002 een arrest
gevestigde pensioenverstrekkers zijn betaald, voor de toepassing van        gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
de inkomstenbelasting af te trekken, terwijl wel de mogelijkheid wordt
geboden om dergelijke premies af trekken wanneer zij aan in                 De bevoegdheidsregels van het Verdrag van 27 september 1968
eerstgenoemde lidstaat gevestigde instellingen zijn betaald, indien         betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van
deze regeling niet tegelijkertijd de belastbaarheid van de door deze        beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het
pensioenverstrekkers betaalde pensioenen uitsluit.                          Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
                                                                            Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
( 1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                            Brittannië en Noord-Ierland, het Verdrag van 25 oktober 1982
                                                                            inzake de toetreding van de Helleense Republiek, het Verdrag van
                                                                            26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de
                                                                            Portugese Republiek en het Verdrag van 29 november 1996
                                                                            betreffende de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek
                                                                            Finland en het Koninkrijk Zweden, moeten aldus worden uitgelegd,
                                                                            dat een preventieve vordering in rechte, die door een vereniging voor
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                            consumentenbescherming wordt ingesteld om het gebruik door een
                                                                            handelaar van als oneerlijk beschouwde bedingen in overeenkomsten
                           (Zesde kamer)                                    met particulieren te doen verbieden, een verbintenis uit onrechtmatige
                                                                            daad betreft als bedoeld in artikel 5, punt 3, van dit verdrag.
                       van 1 oktober 2002
in zaak C-167/00 (verzoek van het Oberste Gerichtshof                       (1 ) PB C 192 van 8.7.2000.
om een prejudiciële beslissing): Verein für Konsumen-
          teninformation tegen Karl Heinz Henkel (1)
(„Executieverdrag — Artikel 5, punt 3 — Bevoegdheid
ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad —
Preventieve collectieve verbodsvordering — Vereniging voor                                       ARREST VAN HET HOF
consumentenbescherming die verbod eist op het gebruik door
een handelaar van oneerlijke bedingen in overeenkomsten                                                 (Eerste kamer)
                        met consumenten”)
                                                                                van 3 oktober 2002
                          (2002/C 289/03)
                                                                            in zaak C-347/00 (verzoek van de Juzgado de lo Social
                          (Procestaal: Duits)                               n o 3 de Orense om een prejudiciële beslissing): A. Barreira
                                                                            Pérez tegen Instituto Nacional de la Seguridad Social
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) (1)
                          dentie van het Hof)
                                                                            („Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 1, sub r en s,
                                                                            en 46, lid 2 — Vaststelling pensioenrechten — Tijdvakken
In zaak C-167/00, betreffende een verzoek aan het Hof                       van verzekering vervuld vóór intreden verzekerde gebeurtenis
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de                                 — Tijdvakken van fictieve premiebetaling”)
uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid                                              (2002/C 289/04)
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
handelszaken, van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk), in het                                        (Procestaal: Spaans)
aldaar aanhangig geding tussen Verein für Konsumenteninfor-
mation en Karl Heinz Henkel, om een prejudiciële beslissing                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
over de uitlegging van artikel 5, punt 3, van voornoemd                                                dentie van het Hof)
Verdrag van 27 september 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32),
zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de
toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                   In zaak C-347/00, betreffende een verzoek aan het Hof
(PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst — blz. 77), het                    krachtens artikel 234 EG van de Juzgado de lo Social no 3
Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de                     de Orense (Spanje), in het aldaar aanhangig geding tussen
Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1), het Verdrag van 26 mei              A. Barreira Pérez en Instituto Nacional de la Seguridad Social
1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de                   (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS), om
 ---pagebreak--- 23.11.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 289/3
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de                                          ARREST VAN HET HOF
artikelen 1, sub r en s, en 46, lid 2, van verordening (EEG)
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
                                                                                (Vierde kamer)
toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers
en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en                                              van 3 oktober 2002
bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van
2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1), heeft het
                                                                          in zaak C-47/01: Commissie van de Europese Gemeen-
Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,                                     schappen tegen Koninkrijk Spanje ( 1)
kamerpresident, M. Wathelet (rapporteur) en A. Rosas,
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: H. A. Rühl,
hoofdadministrateur, op 3 oktober 2002 een arrest gewezen                 („Niet-nakoming — Artikelen 4, lid 1, en 11 van richtlijn
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       96/59/EG betreffende de verwijdering van polychloorbifeny-
                                                                                len en polychloorterfenylen (PCB’s/PCT’s)”)
                                                                                (2002/C 289/05)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
1)     Artikel 1, sub r, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van
       de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
       socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
       alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap                                    dentie van het Hof)
       verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening
       (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, moet
       aldus worden uitgelegd, dat bonificatietijdvakken als bedoeld
       in de Spaanse wetgeving, die in het kader van de vaststelling      In zaak C-47/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
       van pensioenrechten worden toegekend om rekening te houden         pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
       met rechten in wording uit hoofde van oude, thans afgeschafte      (gemachtigde: S. Ortiz Vaamonde), betreffende een verzoek
                                                                          om vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door het plan, het
       stelsels van ouderdomsverzekering, moeten worden beschouwd
                                                                          schema en de samenvatting van de inventaris, bedoeld in de
       als tijdvakken van verzekering in de zin van deze verordening.     artikelen 4, lid 1, en 11 van richtlijn 96/59/EG van de Raad
                                                                          van 16 september 1996 betreffende de verwijdering van
                                                                          polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB’s/PCT’s),
                                                                          niet vast te stellen, of ze althans niet aan de Commissie mee te
                                                                          delen, de krachtens die bepalingen van deze richtlijn op haar
2)     Artikel 46, lid 2, sub b, van verordening nr. 1408/71,             rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
       zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97,          (Vierde kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr, kamerpre-
                                                                          sident, D. A. O. Edward en A. La Pergola (rapporteur), rechters;
       moet aldus worden uitgelegd, dat bonificatietijdvakken als
                                                                          advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 3 oktober
       bedoeld in de Spaanse wetgeving, die in het kader van de           2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       vaststelling van pensioenrechten worden toegekend om
       rekening te houden met rechten in wording uit hoofde van
       oude, thans afgeschafte stelsels van ouderdomsverzekering, in      1)     Door niet binnen de gestelde termijn een samenvatting te maken
       aanmerking moeten worden genomen voor de berekening van                   van de inventarissen van apparaten die meer dan 5 dm 3
       het werkelijke bedrag van het pensioen.                                   PCB’s bevatten, en evenmin een plan voor de reiniging en/of
                                                                                verwijdering van geïnventariseerde apparaten en de daarin
                                                                                aanwezige PCB’s, of een schema voor de inzameling en latere
                                                                                verwijdering van de apparaten die niet behoeven te worden
                                                                                geïnventariseerd, als bedoeld in de artikelen 4, lid 1, en 11 van
                                                                                richtlijn 96/59/EG van de Raad van 16 september 1996
                                                                                betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en poly-
                                                                                chloorterfenylen (PCB’s/PCT’s), is het Koninkrijk Spanje de
( 1) PB C 355 van 9.12.2000.                                                     krachtens die bepalingen van deze richtlijn op hem rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
                                                                          2)     Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
                                                                          (1 ) PB C 118 van 21.4.2001.


title: Zaak C-69/11: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 9 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brugge — België) — Connoisseur Belgium BVBA/Belgische Staat (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Zesde btw-richtlijn — Artikel 11, A, lid 1, sub a — Maatstaf van heffing — Kosten die belastingplichtige niet in rekening heeft gebracht)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/11

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 9 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brugge — België) — Connoisseur Belgium BVBA/Belgische Staat
   (Zaak C-69/11) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Zesde btw-richtlijn - Artikel 11, A, lid 1, sub a - Maatstaf van heffing - Kosten die belastingplichtige niet in rekening heeft gebracht)
   2012/C 73/19
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Brugge

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Connoisseur Belgium BVBA

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Brugge — Uitlegging van artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) en van artikel 73 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van du 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijk stelsel van de belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Verhuur van pleziervaartuigen — Overeenkomst betreffende verdeling van kosten over verhuurder en huurder van boten — Mogelijkheid om bepaalde kosten in rekening te brengen aan huurder — Geen facturatie — Nationale bepaling op grond waarvan btw over niet-gefactureerde kosten moet worden betaald

      Dictum

   Artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat in omstandigheden als die in het hoofdgeding, de belasting over de toegevoegde waarde niet verschuldigd is over kosten of bedragen die door de belastingplichtige aan zijn medecontractant contractueel hadden kunnen worden aangerekend, maar die niet zijn aangerekend.

      (1)  PB C 145 van 14.5.2011.


title: Zaak T-467/08: Beroep ingesteld op 17 oktober 2008 — ISDIN/BHIM — Pfizer (ISDIN)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/36

         Beroep ingesteld op 17 oktober 2008 — ISDIN/BHIM — Pfizer (ISDIN)
   (Zaak T-467/08)
   (2009/C 6/73)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Isdin, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Esteve Sanz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pfizer Ltd (Sandwich, Verenigd Koninkrijk)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 4 juli 2008 in zaak R 1031/2007-1 vernietigen;

               —

               verweerder en in voorkomend geval de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten, de kosten van de procedure voor de kamer van beroep daaronder begrepen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „ISDIN” voor waren van de klassen 3 en 5 — aanvraag nr. 3 288 339

      Houder van het merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: inschrijving in Ierland onder nr. 64 939 van het woordmerk „ISTIN” voor waren van klasse 5; inschrijving in het Verenigd Koninkrijk onder nr. 824978 van het woordmerk „ISTIN” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat de betrokken merken overeenstemmen, dat de betrokken waren nauwelijks soortgelijk zijn en dat er gevaar voor verwarring tussen de betrokken merken bestaat.


title: Zaak T-396/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juni 2007 — Commissie/TGA Technische Gebäudeausrüstung Chemnitz

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/45

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juni 2007 — Commissie/TGA Technische Gebäudeausrüstung Chemnitz
   (Zaak T-396/06) (1)

   (2007/C 199/87)

      Procestaal: Duits

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Beroep, op 30 maart 1998 ingesteld door A. R. Burrill en A. Noriega Guerra tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-51/98)

text:
13.6.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 184/11
1. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                    Middelen en voornaamste argumenten
2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                  Verzoekers, leden van het team van het JET-project, wor-
                                                                  den tewerkgesteld door de United Kingdom Atomic
                                                                  Energy Authority. Het onderhavige beroep betreft het
                                                                  arrest van het Gerecht in de gevoegde zaken T-177/94 en
                                                                  T-377/94 (1). In die zaken was de Commissie verweerster
Beroep, op 12 februari 1998 ingesteld door H. Altmann             en de Raad intervenieÈnt. In dat arrest is geoordeeld, dat de
en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeen-                statuten van de JET Joint Undertaking, de regels die deze
           schappen en Raad van de Europese Unie                  statuten aanvulden en de administratieve praktijken
                                                                  onwettig waren voorzover daaruit een ongelijke behande-
                        (Zaak T-30/98)
                                                                  ling voortvloeide van verzoekers en de tijdelijke functiona-
                         (98/C 184/21)                            rissen van de Gemeenschappen die als leden van het JET
                                                                  Project Team te Culham samenwerken. Op die grond wer-
                     (Procestaal: Engels)                         den twee besluiten van de Commissie nietig verklaard.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 12 februari 1998 beroep tegen                Thans betogen verzoekers, ten eerste, dat de Commissie
Commissie van de Europese Gemeenschappen en Raad                  heeft nagelaten uitvoering te geven aan dat arrest door
van de Europese Unie ingesteld door H. Altmann en ande-           maatregelen te treffen om de nietig verklaarde besluiten te
ren, vertegenwoordigd door K. Parker, QC, en R. Thomp-            vervangen door besluiten die in overeenstemming zijn met
son, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan-             het arrest, en ten tweede, dat de Raad de statuten niet
tore van Elvinger, Hoss & Prussen, advocaten aldaar, Place        heeft gewijzigd. Bovendien is het huidige voorstel tot wijzi-
Winston Churchill 2.                                              ging van de statuten niet erop gericht, de in het arrest vast-
                                                                  gestelde onrechtmatige ongelijke behandeling van verzoe-
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                kers weg te werken. De Commissie, de JET-raad en de
                                                                  JET-directie hebben de in het arrest als onrechtmatig aan-
                                                                  gemerkte aanvullende regels en administratieve praktijken
Ð vast te stellen dat de afwijzing van verzoekers' klacht,
                                                                  niet gewijzigd, en geen enkel van de voorstellen tot het
    waardoor de Commissie en de Raad hebben nagelaten
                                                                  treffen van praktische voorzieningen of tot het aanbieden
    jegens verzoekers specifieke maatregelen te nemen ter
                                                                  van een financieÈle regeling is gebaseerd op de in het arrest
    uitvoering van het arrest van het Gerecht van
                                                                  en de beslissingen van het Gerecht geformuleerde beginse-
    12 december 1996 in de gevoegde zaken T-177/94 en
                                                                  len. Volgens verzoekers levert het stilzitten van zowel de
    T-377/94, Altmann e.a./Commissie, onrechtmatig is en
                                                                  Commissie als de Raad een duidelijke schending van
    een dienstfout oplevert die de aansprakelijkheid van de
                                                                  artikel 149 EGA-Verdrag op en vormt het tevens een scha-
    Commissie en de Raad meebrengt;
                                                                  debrengende dienstfout voorzover het verzoekers materieel
                                                                  of immaterieel nadeel heeft berokkend.
Ð de Commissie en de Raad te gelasten aan verzoekers te
    betalen:
                                                                  (1) Altmann e.a./Commissie, Jurispr. 1996, blz. II-2041.
    a) de in de bijlage genoemde individuele bedragen,
        aangepast tot op de datum van het arrest; en, voor-
        zover geen maatregel wordt getroffen betreffende
        de verplichting voor verzoekers om over die bedra-
        gen de in het Verenigd Koninkrijk verschuldigde
        belasting te betalen,
    b) een bijkomend bedrag ter vergoeding van:                   Beroep, op 30 maart 1998 ingesteld door A. R. Burrill en
                                                                  A. Noriega Guerra tegen Commissie van de Europese
        i)   het bedrag dat verzoekers uit hoofde van de in                             Gemeenschappen
             het Verenigd Koninkrijk geldende belasting zul-
                                                                                (Zaak T-51/98)
             len moeten betalen, en waarvan de berekening
             wordt uitgesteld zolang de onderhandelingen                                  (98/C 184/22)
             tussen partijen en de belastingautoriteiten van
             het Verenigd Koninkrijk duren; subsidiair
        ii) de bedragen die verzoekers thans aan de belas-                             (Procestaal: Frans)
             tingautoriteiten van het Verenigd Koninkrijk
             verschuldigd zijn, met dien verstande dat de
             Raad en de Commissie verzoekers dienen te            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
             vergoeden voor elk bijkomend bedrag dat zij          Gemeenschappen is op 30 maart 1998 beroep ingesteld
             verschuldigd zouden zijn; en                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                  A. R. Burrill en A. Noriega Guerra, wonende te RosieÁres
Ð de Commissie en de Raad in de kosten van het geding             (BelgieÈ), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, L. Levi
    te verwijzen.                                                 en M.-A. Marx, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
 ---pagebreak--- C 184/12              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     13.6.98
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue              een letterlijke uitlegging geeft die in strijd is met de strek-
de Cessange 30.                                                   king ervan.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                Voor het geval artikel 58 zich ertegen verzet, dat het moe-
                                                                  derschapsverlof in gezamenlijk overleg word gedeeld, beto-
                                                                  gen verzoekers subsidiair, dat deze bepaling discriminerend
Ð nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling         en derhalve onwettig is.
    bevoegd gezag van 24 februari 1998 houdende afwij-
    zing van verzoekers' verzoek van 1 december 1997,
    ertoe strekkende dat een deel van het in artikel 58 van       Eveneens subsidiair betogen zij, dat de Commissie het
    het Statuut voorziene verlof na bevalling tussen verzoe-      dienstbelang heeft miskend door haar weigering, het verlof
    kers, vader en moeder van het kind, kan worden                na de bevalling aan verzoekers tezamen toe te kennen. Zij
    gedeeld in de vorm van halve werktijd, volgens de             impliceert immers, dat zij er de voorkeur aan geeft dat de
    kalender die zij daartoe hebben opgesteld;                    moeder gedurende ten minste zestien weken afwezig is.
Ð verzoekers ter vergoeding van de geleden schade het             Aangaande het verzoek om schadevergoeding merken ver-
    als billijk te beschouwen bedrag van 500 000 BFR toe          zoekers op, dat zo het Gerecht artikel 58 onwettig mocht
    te kennen;                                                    achten, de instelling daaraan niet het gevolg zou kunnen
                                                                  verbinden, dat zij het verlof na de bevalling kunnen delen.
                                                                  Dan zou derhalve slechts kunnen worden vastgesteld, dat
Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.                         het bestreden besluit onrechtmatig was en verzoekers
                                                                  schade heeft berokkend die moet worden vergoed.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekers zetten uiteen, dat zij beiden in dienst zijn van
de Europese Gemeenschappen. Op 12 februari 1998 heb-
ben zij een kind gekregen. In het vooruitzicht van de
                                                                  Beroep, op 1 april 1998 ingesteld door Europese Unie
geboorte van hun kind hadden zij een gezamenlijk verzoek
                                                                  van het Ambacht en van het Midden- en Kleinbedrijf
ingediend ertoe strekkende dat een gedeelte van het in
                                                                         (UEAPME) tegen Raad van de Europese Unie
artikel 58 bedoelde verlof na de bevalling tussen hen kon
worden gedeeld in de vorm van halve werktijd. De verwe-                                   (Zaak T-55/98)
rende instelling wees dit verzoek af met de stelling, dat                                  (98/C 184/23)
artikel 58 bepaaldelijk betrekking heeft op zwangere vrou-
wen, om hun gezondheidstoestand te beschermen, en dat
het in strijd zou zijn met de bepalingen van het Statuut                                (Procestaal: Frans)
indien de vader en de moeder dit verlof zouden delen.
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Verzoekers zijn van oordeel, dat dit besluit onwettig is          Gemeenschappen is op 1 april 1998 beroep tegen Raad
daar het aan artikel 58 een uitlegging geeft die niet strookt     van de Europese Unie ingesteld door Europese Unie van
met de doelstelling ervan. In geval van een normale zwan-         het Ambacht en van het Midden- en Kleinbedrijf
gerschap en een normale bevalling heeft de moeder geen            (UEAPME), gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door F.
zestien weken nodig om een normale gezondheid en een              Herbert en D. Tomasevic, advocaten te Brussel, domicilie
normale geestelijke en lichamelijke conditie te herkrijgen        gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C.
en haar beroepswerkzaamheid te kunnen hervatten. Het              Zeyen, advocaat aldaar, Rue Charles Martel 56-58.
moederschapsverlof is derhalve grotendeels een verlof in
het belang van het kind, dat gedurende de eerste levenspe-        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
riode behoefte heeft aan de volledige aanwezigheid van
zijn ouders omdat het verzorging, liefde, aandacht en
voortdurend toezicht nodig heeft. Volgens verzoekers kan          Ð nietig te verklaren Richtlijn 97/81/EG van de Raad
niet worden betwist, dat al deze taken zowel door de                  van 15 december 1997 betreffende de door de UNICE,
vader als door de moeder kunnen worden vervuld.                       het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst
Artikel 58 verleent de moeder derhalve een recht dat zij              inzake deeltijdarbeid;
kan uitoefenen binnen de door haar in overleg met de
vader en met inachtneming van het dienstbelang te bepa-           Ð die richtlijn enkel nietig te verklaren voorzover zij van
len grenzen. Dit is de enige uitlegging die strookt met de            toepassing is op de kleine en middelgrote ondernemin-
strekking van de onderhavige bepaling, mede gelet op de               gen bedoeld in artikel 2, lid 2, van de Overeenkomst
algemene beginselen, het afgeleide recht, de rechtspraak en           betreffende de sociale politiek;
de interne rechtsordes van de lidstaten.
                                                                  Ð uitspraak te doen over de tijdelijke handhaving van de
Verzoekers concluderen, dat de verwerende instelling, door            nietig verklaarde tekst in afwachting van de vaststel-
de vader te beletten in overleg met de moeder verlof op te            ling van een nieuwe tekst waarbij het recht van de
nemen om voor zijn kind te zorgen, het doel van het zoge-             UEAPME om aan de onderhandelingen deel te nemen,
noemde ¹moederschapsverlofº miskent en aan artikel 58                 in acht zal zijn genomen;


title: Zaak T-415/08: Beroep ingesteld op 29 september 2008 — IMRO/Commissie

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/40

         Beroep ingesteld op 29 september 2008 — IMRO/Commissie
   (Zaak T-415/08)
   (2008/C 313/72)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Irish Music Rights Organisation Ltd (The) — Eagras um Chearta Cheolta (IMRO) (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: M. Favart, advocaat, en D. Collins, Solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren artikel 3 van de beschikking van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/C2/38698); en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert krachtens artikel 230 EG gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3435 def. van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/C2/38698 — CISAC). Zij komt met name op tegen de vaststelling van de Commissie in artikel 3 van de bestreden beschikking dat de territoriale afbakening van de tussen de auteursrechtenorganisaties gesloten overeenkomsten voor wederzijdse vertegenwoordiging een door artikel 81 EG en artikel 53 EER verboden onderling afgestemde feitelijke gedraging is.
   Ter ondersteuning van haar vorderingen voert zij twee middelen aan.
   Allereerst betoogt zij dat de Commissie een beoordelingsfout heeft gemaakt, inbreuk heeft gemaakt op artikel 81 EG en de in artikel 253 EG geformuleerde motiveringsplicht niet is nagekomen door te oordelen dat de parallelle territoriale afbakening in de door verzoekster met andere leden van CISAC gesloten overeenkomsten voor wederzijdse vertegenwoordiging voortvloeit uit onderling afgestemde feitelijke gedragingen. Volgens haar zijn de door de Commissie in de beschikking aangedragen bewijzen niet van dien aard dat zij aantonen dat de parallelle gedragingen niet het resultaat van normale mededinging zijn, maar onderling afgestemde feitelijke gedragingen vormen. Verder stelt verzoekster dat de belangen van haar leden rechtvaardigen dat de afbakeningsclausule in al haar overeenkomsten voor wederzijdse vertegenwoordiging wordt opgenomen.
   Ten tweede en subsidiair stelt verzoekster dat, anders dan in de bestreden beschikking is geoordeeld, de door de CISAC-vennootschappen in hun overeenkomsten voor wederzijdse vertegenwoordiging verrichte territoriale afbakening de mededinging niet beperkt in de zin van artikel 81, lid 1, EG, omdat het geen beschermenswaardige vorm van mededinging betreft. Voorts stelt verzoekster dat, voor zover de gestelde onderling afgestemde feitelijke gedragingen ter zake van de territoriale afbakeningen toch als een beperking van de mededinging zouden worden aangemerkt, deze beperking niet onrechtmatig is en evenmin inbreuk maakt op artikel 81, lid 1, EG, omdat zij noodzakelijk is voor en in verhouding staat tot het legitieme doel van bescherming van de rechten van de leden van de organisaties en de auteurs.


title: Zaak C-301/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Pfotenhilfe-Ungarn e.V./Ministerium für Energiewende, Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 1/2005 — Artikel 1, lid 5 — Dierenbescherming tijdens het vervoer — Vervoer van zwerfhonden van een lidstaat naar een andere door een vereniging voor dierenbescherming — Begrip „economische bedrijvigheid” — Richtlijn 90/425/EEG — Artikel 12 — Begrip „handelaars die werkzaam zijn in het intracommunautaire verkeer”]

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Pfotenhilfe-Ungarn e.V./Ministerium für Energiewende, Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein
   (Zaak C-301/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 1/2005 - Artikel 1, lid 5 - Dierenbescherming tijdens het vervoer - Vervoer van zwerfhonden van een lidstaat naar een andere door een vereniging voor dierenbescherming - Begrip „economische bedrijvigheid” - Richtlijn 90/425/EEG - Artikel 12 - Begrip „handelaars die werkzaam zijn in het intracommunautaire verkeer”])
   (2016/C 038/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pfotenhilfe-Ungarn e.V.

      Verwerende partij: Ministerium für Energiewende, Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein

      in aanwezigheid van: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

      Dictum

               1)

               Het begrip „economische bedrijvigheid” in de zin van artikel 1, lid 5, van verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten en tot wijziging van de richtlijnen 64/432/EEG en 93/119/EG en van verordening (EG) nr. 1255/97, moet aldus worden uitgelegd dat het een activiteit als in het hoofdgeding betreft, waarbij een vereniging van openbaar nut zwerfhonden van een lidstaat naar een andere vervoert met het doel deze honden te herplaatsen bij personen die zich ertoe hebben verbonden ze te houden en een bedrag te betalen dat de door deze vereniging gemaakte kosten in beginsel dekt.

               2)

               Het begrip „handelaars die werkzaam zijn in het intracommunautaire verkeer” in de zin van artikel 12 van richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/60/EEG van de Raad van 30 juni 1992, moet aldus worden uitgelegd dat het met name een vereniging van openbaar nut betreft, die zwerfhonden van een lidstaat naar een andere vervoert met het doel deze honden te herplaatsen bij personen die zich ertoe hebben verbonden ze te houden en een bedrag te betalen dat de door deze vereniging gemaakte kosten in beginsel dekt.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak T-591/13: Arrest van het Gerecht van 12 december 2014 — Groupe Canal +/BHIM — Euronews (News+) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk News+ — Ouder nationaal woordmerk ACTU+ — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/50

         Arrest van het Gerecht van 12 december 2014 — Groupe Canal +/BHIM — Euronews (News+)
   (Zaak T-591/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk News+ - Ouder nationaal woordmerk ACTU+ - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 046/63)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Groupe Canal + (Issy-les-Moulineaux, Frankrijk) (vertegenwoordigers: L. Barissat en R. Joseph, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Euronews (Écully, Frankrijk) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard en J. Schmitt, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 9 september 2013 (zaak R 1533/2012-4) inzake een oppositieprocedure tussen Groupe Canal + et Canal + France en Euronews

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Groupe Canal + wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 31 van 1.2.2014.


title: Zaak T-489/08: Beroep ingesteld op 17 november 2008 — Power-One Italy/Commissie

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/41

         Beroep ingesteld op 17 november 2008 — Power-One Italy/Commissie
   (Zaak T-489/08)
   (2009/C 6/81)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Power-One Italy (Terranova Bracciolini, Italië) (vertegenwoordigers: R. Giuffrida en A. Giussani, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de Europese Commissie op grond van artikel 288 EG veroordelen, Power-One Italy schadeloos te stellen voor alle haar berokkende schade ten belope van 2 876 188,99 EUR, zoniet ter hoogte van haar kosten voor het project PNEUMA dan wel ten belope van een billijk te achten hoger of lager bedrag;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen een beschikkinghoudende beëindiging van het project genaamd „Pneuma” en houdende terugvordering van de bedragen die als voorschot voor dit project zijn betaald. Dit project beoogde de verwezenlijking van een baanbrekend UPS-systeem inzake de energievoorziening — aan de hand van een adequate persluchtreserve — voor de basiszendstations van mobiele telefonie. Voor de verwezenlijking van dit project heeft verzoeksters een overeenkomst gesloten met strategische partners en inzonderheid met de universiteit van Florence, voor het ontwerpen en afstellen van het dynamische deel en voor het testen van de prototypes van het nieuwe systeem, met ENEA en FEBE ECOLOGIC, voor de milieueffectenbeoordeling van de nieuwe UPS, en met TELEFONICA MOBILES, die enkele basiszendstations op het Spaanse grondgebied ter beschikking heeft gesteld om de prototypes te kunnen testen in werkingsmodus.
   Ingevolge voornoemde beschikking van de Commissie heeft verzoekster het volledige bedrag dat zij als financieringsvoorschot had verkregen, moeten terugbetalen, en is zij bovendien door haar eigen strategische partners met schadeclaims geconfronteerd. Hoe dan ook heeft Power One het project op eigen kosten voltooid en afgeleverd, tevens rekening houdend met het door de stelselmatige verlengingen van de Commissie gewekte gewettigd vertrouwen, waardoor zij kosten ten belope van 2 876 188,99 EUR heeft gehad en zij de apparatuur die in de tussen verzoekster en haar partners gesloten overeenkomsten was voorzien, in Spanje volkomen operationeel heeft gemaakt.
   Ter onderbouwing van haar vorderingen betoogt verzoekster:

               —

               dat artikel 10 van verordening (EG) nr. 1655/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juli 2000 betreffende het financieringsinstrument voor het milieu (LIFE) (1) is geschonden;

               —

               dat artikel 14 van de Administratieve standaardnormen voor LIFE-projecten niet van toepassing is, aangezien verzoekster steeds op rigoureuze en coherente wijze heeft meegewerkt en zij steeds nauwgezet gevolg heeft gegeven aan elk verzoek van de Commissie. Bovendien is het „Pneuma”-project volledig verwezenlijkt, in werking gesteld en getest;

               —

               dat de bestreden beschikking discriminerend is en het algemene vertrouwensbeginsel is geschonden.

      (1)  PB L 192, van 28.7.2000, blz. 1.