title: Zaak C-132/00: Beroep, op 7 april 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 176/8               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24.6.2000
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                       — Schending van artikel 87 EG, lid 3, sub c: de Commissie is
                                                                         van mening dat de gehele steun waarvan het bedrag
1. de beschikking van de Commissie van 22 december 1999                  afhankelijk is van de geproduceerde hoeveelheden, als
   betreffende steun aan de sector groenten en fruit in                  exploitatiesteun moet worden beschouwd die onverenig-
   Extremadura in het verkoopseizoen 1997/98 nietig te                   baar is met de gemeenschappelijke markt, aangezien zij
   verklaren;                                                            geen blijvend effect sorteert voor de ontwikkeling van de
                                                                         betrokken sector. De steun heeft evenwel niet tot gevolg
                                                                         dat de productie van groenten en fruit wordt gestimuleerd,
2. verweerster in de kosten te verwijzen.                                noch is dit het doel ervan, aangezien zij niet wordt verleend
                                                                         voor de geproduceerde hoeveelheden groenten en fruit,
                                                                         doch voor de hoeveelheden die bestemd zijn voor indus-
                                                                         triële verwerking.
Middelen en voornaamste argumenten
— Schending van de artikelen 253 EG en 87, lid 1, EG omdat
   de ongunstige beïnvloeding van de handel tussen lidstaten
   niet is gemotiveerd en ook niet aan dit vereiste is voldaan:
   in de bestreden beschikking wordt niet voldaan aan de
   minimaal vereiste motivering betreffende de ongunstige
   beïnvloeding van de handel tussen lidstaten door de steun,
   op zodanige wijze dat mededinging in de gemeenschappe-
   lijke markt wordt vervalst of dreigt te worden vervalst.
                                                                     Beroep, op 7 april 2000 ingesteld door Commissie van de
— Schending van artikel 87, lid 3, sub a, EG juncto artikel 253       Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   EG: volgens de Commissie is de uitzondering van artikel 87,
   lid 3, sub a, EG niet van toepassing, omdat de steun niet
   werd opgezet als regionale steun, doch als exploitatiesteun                               (Zaak C-132/00)
   voor de landbouwsector. De redenering van de Commissie
   is niet samenhangend. Van de doelstellingen die volgens
   decreet 84/93 met de stimulering van de productie van                                     (2000/C 176/14)
   groenten en fruit voor industriële verwerking worden
   genoemd, wordt in het bijzonder gewezen op de navol-
   gende:                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 7 april 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
   — aanpassing van de productie aan de eisen van de markt           woordigd door L. Ström, juridisch adviseur bij de juridische
        voor een zo efficiënt mogelijk gebruik van de middelen,      dienst van de Commissie, en P. Panagiotopoulos, deskundige
                                                                     van de nationale administratie, gedetacheerd bij de juridische
   — bevordering van de diversificatie van alternatieven op          dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
        het gebied van irrigatie,                                    C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de
                                                                     Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.
   — bevordering van de ontwikkeling van teelten met een
        grote sociale invloed.
                                                                     De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                     dat het den Hove behage:
   De steun dient de economische ontwikkeling van een regio
   met een lage levensstandaard en een ernstig gebrek aan
   werkgelegenheid te bevorderen. Zij had een duidelijk              1. vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen
   sociaal doel, aangezien zij stabiele betrekkingen tussen de           de gestelde termijn de maatregelen te treffen en, subsidiair,
   producent en bepaalde verwerkers tot stand probeerde te               aan de Commissie mee te delen, die nodig zijn om te
   brengen via goedgekeurde contracten voor de verkoop van               voldoen aan haar verplichtingen ex artikel 7 van richtlijn
   grondstoffen, waarbij de bevoorrading van de verwerkings-             75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende
   industrie werd gewaarborgd en werd verzekerd dat deze                 afvalstoffen (PB L 194 van 25 juli 1975), zoals gewijzigd
   laatste zich in de productiegebieden vestigde.                        bij richtlijn 91/156/EG van de Raad van 18 maart 1991
                                                                         (PB L 78 van 26 maart 1991), artikel 6 van richtlijn
                                                                         91/689/EG van de Raad van 12 december 1991 betreffen-
   Op grond hiervan had de Commissie moeten concluderen                  de gevaarlijke afvalstoffen (PB L 377 van 31 december
   dat de steun niet binnen de werkingssfeer van artikel 87              1991), en artikel 14 van richtlijn 94/62/EG van het
   EG, lid 3, sub a, valt, ondanks dat het om bijzondere niet            Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994
   algemene maatregelen gaat. Bovendien had zij tenminste                betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 365 van
   moeten motiveren, waarom zij in het kader van haar                    31 december 1994), de krachtens het EG-Verdrag op haar
   discretionaire bevoegdheid heeft beslist om een zo geringe            rustende verplichtingen niet is nagekomen;
   steun die aan buitengewoon ernstige situaties die binnen
   de Gemeenschap diende te verhelpen, niet goed te keuren.
   Aldus heeft zij in strijd gehandeld met artikel 253 EG.           2. de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 24.6.2000              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 176/9
Middelen en voornaamste argumenten                                   — die belasting, die ook verschuldigd is zonder dat inschrij-
                                                                          vingen geschieden en waarvan het bedrag even hoog is
Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag                 ongeacht het aantal verrichte inschrijvingen, haar objectie-
tot oprichting van de Europese Gemeenschap (voorheen                      ve grondslag vindt in de verrichting, niet van één handeling
artikel 189 EG-Verdrag) zijn richtlijnen verbindend ten aanzien           (inschrijving van één akte), maar van een reeks handelingen
van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij             (die tot uiting komen in het houden van het register van
bestemd zijn. Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het           ondernemingen), die tot doel hebben de ondernemingen
Verdrag (voorheen artikel 5 EG-Verdrag) treffen de lidstaten              de mogelijkheid te bieden, na de inschrijving van de
alle algemene of bijzondere maatregelen welke geschikt zijn               oprichtingsakte de ingevolge de codice civile noodzakelijke
om de nakoming van de uit dat Verdrag of uit handelingen                  inschrijvingen te doen;
van de instellingen van de Gemeenschap voortvloeiende
verplichtingen te verzekeren.                                        — het bedrag van de belasting voorts weliswaar forfaitair
                                                                          lijkt te worden berekend aan de hand van criteria van
De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet             redelijkheid, maar, gezien de, ondanks de kosten van de
treffen om aan voornoemde richtlijnen te voldoen door het                 griffierechten, geringe hoogte (variërend van 750 000 tot
opstellen van de voorziene plannen voor het beheer van                    90 000 LIT, afhankelijk van de handeling), en gelet op de
afvalstoffen.                                                             objectieve grondslag, ongetwijfeld wordt berekend aan de
                                                                          hand van de kosten, niet van de individuele inschrijving
De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek niet                  (die ook zou kunnen ontbreken), maar van het houden
de passende maatregelen heeft getroffen om de betrokken                   van het register van ondernemingen in zijn geheel?
richtlijnen volledig in de Griekse rechtsorde toe te passen, en
zeker geen dergelijke maatregelen aan de Commissie heeft             (1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
meegedeeld.                                                          (2) Jurispr. 1993, blz. I-1915.
Verzoek van het Tribunale di Trento — Sezione stralcio
— van 8 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in              Verzoek van de Consiglio di Stato in sede giurisdizionale
het geding tussen Ministero delle Finanze en Merkur                  (Sezione Quarta) van 12 november 1999 om een preju-
                          Chemical srl                               diciële beslissing in het geding tussen ANAS — Ente
                                                                     Nazionale per le Strade en Lauro Cantieri Valsesia S.p.A.
                        (Zaak C-134/00)                                           en Consorzio Cooperative Costruzioni
                        (2000/C 176/15)
                                                                                (Zaak C-135/00)
Het Tribunale di Trento — Sezione stralcio — heeft bij
beschikking van 8 februari 2000, ingekomen ter griffie van                                      (2000/C 176/16)
het Hof van Justitie op 10 april 2000, in het geding tussen
Ministero delle Finanze en Merkur Chemical srl, het Hof van          Consiglio di Stato in sede giurisdizionale (Sezione Quarta)
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een              heeft bij beschikking van 12 november 1999, ingekomen ter
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                    griffie van het Hof van Justitie op 10 april 2000, in het geding
                                                                     tussen ANAS — Ente Nazionale per le Strade en Lauro Cantieri
Is, in het kader van een door een kapitaalvennootschap voor          Valsesia S.p.A. en Consorzio Cooperative Costruzioni, het Hof
de Italiaanse rechter ingediende vordering tot teruggaaf van de      van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
„jaarlijkse belasting” voor de inschrijving van vennootschap-        een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
pen, die de betrokken vennootschap in de jaren 1985 tot en
met 1992 heeft betaald krachtens wettelijke bepalingen die           1) Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn
onverenigbaar zijn met artikel 10 van richtlijn 69/335/EEG                93/37/EEG (1) in de weg, dat in aankondigingen van
van de Raad van 17 juli 1969 (1) (arrest Hof van Justitie van             overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken clau-
20 april 1993, gevoegde zaken C-71/91 en C-178/91, Ponente                sules worden opgenomen die de deelneming verhinderen
Carni en Cispadana Costruzione (2)), de naderhand ingevoerde              van ondernemingen die hun offertes niet vergezeld hebben
bepaling van artikel 11, eerste alinea, van wet nr. 448                   doen gaan van een motivering van de aangegeven prijs
van 23 december 1998, die met terugwerkende kracht een                    tot een bedrag van ten minste 75 % van de vereiste
forfaitair berekende belasting (variërend van 750 000 LIT tot             aanbestedingswaarde?
90 000 LIT, afhankelijk van de vennootschapsvorm) invoert
voor de inschrijving in het register van ondernemingen van           2) Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn
akten van de vennootschappen, niet zijnde de oprichtingsak-               93/37/EEG in de weg, dat is voorzien in een methode van
ten, die krachtens de codice civile moeten worden ingeschre-              automatische vaststelling van een drempel voor schifting
ven, verenigbaar met artikel 10 van voormelde richtlijn en met            van abnormale aanbiedingen uit de op conformiteit te
de daaraan door het Hof van Justitie in voormeld arrest van               onderzoeken offertes, die gebaseerd is op een casuïstisch
20 april 1993 gegeven uitlegging, in aanmerking genomen                   criterium en een rekenkundig gemiddelde, zodat het de
dat:                                                                      aannemers niet mogelijk is deze drempel vooraf te kennen?


title: Beroep, op 6 maart 1995 ingesteld door de vennootschappen Syndicat Français de l'Express International (SFEI), DHL International, SERVICE CRIE, en MAY COURIER tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-77/95)

text:
3 . 6 . 95        1 NL I                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 137/29
Beroep, op 6 maart 1995 ingesteld door de vennootschap            Verzoeksters stellen, dat de Commissie met de afwijzing van
pen Syndicat Francais de l'Express International ( SFEI ),         de klacht de artikelen 86 en 190 van het EG-Verdrag heeft
DHL International, SERVICE CRIE, en MAY COURIER                    overtreden, alsmede de beginselen van behoorlijk bestuur en
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                 non-discriminatie . Tevens stellen zij zich op het standpunt,
                      ( Zaak T-77/95 )                             dat de bestreden beschikking ongeldig is wegens misbruik
                                                                   van bevoegdheid en kennelijke dwaling bij de beoordeling
                        ( 95/C 137/67 )                            van het gemeenschapsbelang .
                     (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 6 maart 1995 beroep ingesteld tegen
Commissie van Europese Gemeenschappen door de ven
nootschappen Syndicat Francais de l'Express International          Beroep, op 9 maart 1995 ingesteld door Interhotel, Socie
( SFEI ), DHL International , SERVICE CRIE en MAY                  dade Internacional de Hotéis, SARL tegen Commissie van
COURIER, gevestigd in Frankrijk, vertegenwoordigd door                               de Europese Gemeenschappen
E. Morgan de Rivery, advocaat te Parijs , en J. Derenne,                                    ( Zaak T-81/95 )
advocaat te Brussel en te Parijs, domicilie gekozen hebbende                                  ( 95/C 137/68 )
ten kantore van A. Schmitt, advocaat aldaar, Avenue
Guillaume 62 .
                                                                                (Procestaai: Portugees)
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
— nietig te verklaren Beschikking SG(94)D/19144 van de             schappen is op 9 maart 1995 beroep ingesteld tegen
     Commissie van 30 december 1994 , en                           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Inter
                                                                   hotel, Sociedade Internacional de Hotéis, SARL, gevestigd te
— de Commissie in de kosten te verwijzen .                         Lissabon, vertegenwoordigd door J. M. A. Jüdice, advocaat
                                                                   te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                   kantore van V. Gillen, advocaat aldaar, Rue Aldnngen
Middelen en voornaamste argumenten:                                13 .
Verzoeksters wijzen erop, dat zij bij de Commissie een             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
klacht hebben ingediend tegen de Franse Post en de Franse
Staat, met het verzoek een schending vast te stellen van de
artikelen 86 en 90 van het EG-Verdrag in het kader van de          — de beschikking van de Commissie van 28 december 1 994
markt voor internationale koeriersdiensten . Volgens ver               nietig te verklaren;
zoeksters leverde de Franse Post via overheidsmaatregelen
logistieke en commerciële steun aan de Société Fran<;aise de       — de Commissie te verwijzen in de kosten .
Messagerie Internationale ( SFMI ), een van de Post afhan
kelijke onderneming, waardoor deze erin geslaagd is via de
markt voor basispostdiensten waarvoor de Post een wette           Middelen en voornaamste argumenten:
lijk monopolie heeft, rechtstreeks door te dringen tot de
verwante markt voor internationale koeriersdiensten, en op         De beschikking van de Commissie is onwettig wegens
deze markt binnen drie jaar de eerste plaats te veroveren, ten     schending van algemene rechtsbeginselen, zoals het beginsel
nadele van de particuliere ondernemingen die daar reeds            van stabiliteit, het rechtszekerheids- en het vertrouwensbe
werkzaam waren .                                                   ginsel , en anderzijds wegens ontoereikende motivering en
                                                                   bijgevolg wegens schending van verzoeksters verworven
                                                                   rechten .
Verzoeksters zetten uiteen, dat de Commissie hun klacht
van de hand heeft gewezen, stellende dat het gemeenschaps
belang grond opleverde om geen onderzoek krachtens                 a. Verzoekster stelt in de eerste plaats dat in het kader van
artikel 86 te beginnen, en voorts, dat in het kader van het             de situatie feitelijk en rechtens die in aanmerking moet
besluit om zich niet te verzetten tegen een concentratie van            worden genomen voor een correcte beoordeling van
sommige postdiensten en de onderneming TNT, is vastge                  haar handelen en haar aansprakelijkheid , uit de uitvoe
steld dat de voorgenomen transactie, die is te zien in het              ring van de actie en de daaraan door de Commissie zelf
kader van de sector postdiensten en waarbij minstens één                gegeven beoordeling blijkt dat niet wordt betwist dat de
der in de klacht bedoelde ondernemingen betrokken is, de                geldende regels en toepasselijke instructies te allen tijde
voorwaarden heeft gecreëerd waarin sommige aantastingen                 op onberispelijke wijze in acht zijn genomen, zodra zij
van de mededinging konden worden gemilderd of zelfs                     bekend waren. Dit geldt voor alle wijzigingen die door
opgeheven, en waaraan de Franse Post en SFMI zich anders                de Commissie zijn verlangd in alle uitgaven die volgens
schuldig hadden kunnen maken, precies in het kader van                  haar niet voor vergoeding in aanmerking komen, het
sommige activiteiten waartegen in de klacht is opgeko                  geen betekent dat deze moeten worden geacht regelma
men .                                                                   tig te zijn uitgevoerd en aanvaard . Elke andere uitlegging


title: Zaak T-9/14: Beroep ingesteld op 7 januari 2014 — Mogyi/BHIM (Just crunch it…)

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/25

      Beroep ingesteld op 7 januari 2014 — Mogyi/BHIM (Just crunch it…)
      (Zaak T-9/14)
      (2014/C 71/47)
      Procestaal: Hongaars

         Partijen

         Verzoekende partij: Mogyi Kft. (Csávoly, Hongarije) (vertegenwoordiger: Zs. Klauber, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  de publicatie van de merkaanvraag te gelasten, behalve voor „brood, banketbakkerswaren, suiker” (klasse 30) en „landbouwproducten, granen” (klasse 31)

         Middelen en voornaamste argumenten

         Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „Just crunch it…” voor waren en diensten van de klassen 29, 30, 31 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 716 711

         Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

         Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de bestreden beslissing middels de in zaak R 1922/2012-1 gegeven beslissing

         Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-57/07: Beroep ingesteld op 7 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/18

         Beroep ingesteld op 7 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-57/07)
   (2007/C 95/31)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: M. Condou-Durande, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/86/EG in nationaal recht is op 3 oktober 2005 verstreken.

      (1)  PB L 251, blz. 12.


title: ARREST VAN HET HOF (Derde kamer) van 8 februari 1996 in zaak C-166/94 (verzoek om prejudiciële beslissing van de Corte d'appello di Salerno): Pezzullo Molini Pastifici Mangimifici SpA tegen Ministero delle Finanze (Regeling actieve veredeling - Nationale wettelijke regeling die voorziet in moratoire interessen over landbouwheffingen en BTW voor de periode tussen tijdelijke invoer en definitieve invoer)

text:
Nr. C 95/2                NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       30 . 3 . 96
Artikel 4, lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van                     gaat om een soort die natuurlijk in het wild leeft op bet
1 9 december 1 978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg                  Europese grondgebied van de Lid-Staten waarop het
ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en                    Verdrag van toepassing is, behoudens de door artikel 9
vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, moet aldus                    geboden afwijkingsmogelijkheid.
worden uitgelegd, dat een nationale wettelijke regeling zoals
neergelegd in de lOA W, die voorziet in een uitkering die een           2 . Deze richtlijn is niet van toepassing op in gevangenschap
inkomen ter hoogte van het sociaal minimum moet waar                         geboren en opgekweekte vogels.
borgen, bij de toekenning waarvan het vermogen buiten
beschouwing wordt gelaten, maar die afhankelijk is gesteld              3 . Deze richtlijn verplicht een Lid-Staat een op het
van voorwaarden inzake arbeidsverleden en leeftijd van de                      Europese grondgebied van de Lid-Staten waarop het
betrokkene, geen discriminatie op grond van geslacht                           Verdrag van toepassing is, in het wild levende vogelsoort
inhoudt, zelfs wanneer vaststaat dat een veel groter aantal                    ook te beschermen als die soort zijn natuurlijk leefgebied
mannen dan vrouwen van deze regeling gebruik maakt om                          niet heeft in de betrokken Lid-Staat.
te ontkomen aan de voorwaarde inzake het vermogen,
welke voorwaarde wel wordt gesteld in het kader van een                 ( 1 ) PB nr . C 202 van 23 . 7. 1994 .
andere regeling, zoals die neergelegd in de RWW, die een
gelijksoortige voorziening biedt, maar minder gunstig is,
indien de nationale wetgever in redelijkheid heeft kunnen
oordelen, dat de betrokken regeling noodzakelijk was ter
bereiking van een doelstelling van sociaal beleid, die geen
verband houdt met discriminatie op grond van geslacht.                                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Derde kamer)
(') PB nr . C 59 van 26 . 2 . 1994 .
                                                                                van 8 februari 1996
                                                                        in zaak C- 166/94 ( verzoek om prejudiciële beslissing van de
                                                                        Corte d'appello di Salerno ): Pezzullo Molini Pastifici Man
                                                                                gimifici SpA tegen Ministero delle Finanze C )
                                                                        (Regeling actieve veredeling — Nationale wettelijke regeling
                     ARREST VAN HET HOF                                 die voorziet in moratoire interessen over landbouwheffin
                            ( Derde kamer)                              gen en BTW voor de periode tussen tijdelijke invoer en
                                                                                definitieve invoer)
                         van 8 februari 1996
                                                                                ( 96/C 95/04 )
in zaak C- 149/94 ( verzoek van het Tribunal de grande
instance de Caen om een prejudiciële beslissing): Strafzaak                                    (Procestaai: Italiaans)
                          tegen D. Vergy (')
(Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
de vogelstand — Verkoopverbod — In gevangenschap                                          de Jurisprudentie van het Hof)
                  geboren en opgekweekte vogel)
                              ( 96/C 95/03 )                            In zaak C- 166/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                        krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Corte d'appello di
                          (Procestaal: Frans)                           Salerno ( Italië ), in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                        Pezzullo Molini Pastifici Mangimifici SpA en Ministero
                                                                        delle Finanze , om een prejudiciële beslissing over de
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                        uitlegging van de artikelen 9 , 12 , 13 , 30 en 38 EG-Verdrag,
                   de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        artikel 18 , lid 2, van Verordening ( EEG ) nr. 2727/75 van de
                                                                        Raad van 29 oktober 1975 houdende een gemeenschappe
In zaak C-149/94, betreffende een verzoek aan het Hof                   lijke ordening der markten in de sector granen ( PB 1975 ,
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunal de                    L 281 , blz . 1 ), en artikel 16 van Richtlijn 69/73/EEG van de
grande instance de Caen ( Frankrijk ) in de aldaar dienende             Raad van 4 maart 1969 inzake de harmonisatie van de
strafzaak tegen D. Vergy, om een prejudiciële beslissing over           wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking
de uitlegging van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van                  tot de regeling „ actieve veredeling " ( PB 1969, L 58 , blz . 1 ),
2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand ( PB 1979 ,            heeft het Hof ( Derde kamer ), samengesteld als volgt:
L 103 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Derde kamer ), samengesteld als      J.-P . Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida
volgt: J.-P . Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho de             en C. Gulmann ( rapporteur), rechters; advocaat-generaal :
Almeida en C. Gulmann ( rapporteur ), rechters; advocaat               F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 8 februari 1996 een arrest
generaal : N. Fennelly; griffier: H. von Holstein, adjunct             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :
giffier, op 8 februari 1996 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                 1 . Op grond van Richtlijn 69/73/EEG van de Raad van
                                                                               4 maart 1 969 inzake de harmonisatie van de wettelijke
1 . Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979                          en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de
     inzake het behoud van de vogelstand verplicht de                          regeling „ actieve veredeling ", die ten tijde van de feiten
     Lid-Staten de verhandeling van vogels van een in haar                     van kracht was, mocht een Lid-Staat bepalen, dat
     bijlagen niet genoemde soort te verbieden voor zover het                  wanneer tevoren onder deze regeling geplaatste goede
 ---pagebreak--- 30 . 3 . 96           | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 95/3
     ren in de Gemeenschap in het vrije verkeer werden                 Schockweiler ( rapporteur ), J. L. Murray en H. Ragnemalm,
     gebracht, voor de periode tussen de tijdelijke invoer en          rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: L. Hew
     de definitieve invoer moratoire interessen over de                lett, administrateur, op 8 februari 1996 een arrest gewezen
     verschuldigde landhouwheffing werden geheven.                     waarvan het dictum luidt als volgt:
2 . Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                   1 . Bij onderzoek van de vragen is niet gebleken van feiten
     betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der                      of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten
     Lid-Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappe                       van artikel 4, lid 1 , van Verordening (EEG) nr. 1633/84
     lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:                  van de Commissie van 8 juni 1984 houdende uitvoe
     uniforme grondslag, verzet zich ertegen, dat een Lid                   ringsbepalingen inzake de variabele slachtpremie voor
     Staat, wanneer tevoren onder de regeling actieve verede                schapen en tot intrekking van Verordening (EEG)
     ling geplaatste goederen in de Gemeenschap in het vrije                 nr. 2661 /80, zoals gewijzigd bij artikel 1 van Verorde
     verkeer worden gebracht, voor de periode tussen de                      ning (EEG) nr. 1922/92 van de Commissie van 13 juli
     tijdelijke invoer en de definitieve invoer moratoire                    1 992 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1 633/84,
     interessen over de verschuldigde BTW vordert.                           alsmede tot vaststelling, naar aanleiding van het arrest
                                                                             van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-38/90
(•) PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .                                         en C-l 51 /90, van de voorwaarden voor de terugbetaling
                                                                             van de clawback, en van artikel 2 van Verordening
                                                                             (EEG) nr. 1922/92 .
                                                                       2 . Het bewijsvoorschrift neergelegd in artikel 4, lid 1 , van
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                             Verordening (EEG) nr. 1633/84, zoals gewijzigd bij
                           ( Zesde kamer )                                   artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1922/92, en in
                        van 8 februari 1996                                  artikel 2 van laatstgenoemde verordening, moet aldus
                                                                             worden uitgelegd, dat de handelaren overeenkomstig
in zaak C-212/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing                    het nationale recht en binnen de bij Verordening (EEG)
van de High Court of Justice, Queen's Bench Division ):                      nr. 1 922/92 bepaalde termijn ten genoege van de
FMC pic e.a. tegen Intervention Board for Agricultural                       bevoegde autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk
  Produce, Ministry of Agriculture, Fisheries and Food ( 1 )                 moeten bewijzen, welk bedrag aan premie werkelijk is
(Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector                        toegekend voor de aan clawback onderworpen produk
schape- en geitevlees — Clawback — Berekeningsmethode                        ten, mits de toepasselijke nationale regels geen afbreuk
— Geldigheid — Bewijs — Terugbetaling van onverschul                        doen aan de draagwijdte en de doeltreffendheid van het
                          digde betalingen)                                  Gemeenschapsrecht.
                             ( 96/C 95/05 )
                                                                       3 . Wat de verzoeken om terugbetaling van de vóór
                        (Procestaai: Engels)                                 10 maart 1992 onverschuldigd betaalde clawback
                                                                             betreft, moet rechtsoverweging 30 van het arrest van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                10 maart 1992 (gevoegde zaken C-38/90 en C-l 5 1 /90,
                 de Jurisprudentie van het Hof)                              Lomas e.a.) aldus worden uitgelegd, dat de handelaren
                                                                             of hun rechthebbenden die vóór deze datum een beroep
In zaak C-212/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                       in rechte hebben ingesteld of een volgens het nationale
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de High Court of                        recht daarmee gelijk te stellen bezwaar hebben doen
Justice, Queen's Bench Division, in het aldaar aanhangig                     gelden, zich kunnen beroepen op de ongeldigheid van
geding tussen FMC plc, FMC ( Meat ) Ltd , DT Duggins Ltd ,                   artikel 4, leden 1 en 2 , van voormelde Verordening
Marshall ( Lamberhurst ) Ltd, Montelupo Ltd, North Devon                     (EEG) nr. 1633/84 vanaf de inwerkingtreding van die
Meat Ltd tegen Intervention Board for Agricultural Pro                      bepaling, onverminderd de toepassing, binnen de door
duce, Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, om een                    het Gemeenschapsrecht gestelde grenzen, van eventuele
prejudiciële beslissing over de geldigheid en de uitlegging                  nationale bepalingen die het tijdvak vóór de indiening
van artikel 4 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 1633/84 van              van het verzoek, waarover terugbetaling van de onver
de Commissie van 8 juni 1984 houdende uitvoeringsbepa                       schuldigd betaalde bedragen kan worden verkregen,
lingen inzake de variabele slachtpremie voor schapen en tot                ■ beperken.
intrekking van Verordening ( EEG ) nr . 2661 /80 ( PB 1984 ,
L 154 , blz . 27 ), zoals gewijzigd bij artikel 1 van Verordening      4 . Wat de niet in artikel 2 van voormelde Verordening
( EEG ) nr. 1922/92 van de Commissie van 13 juli 1992 tot                    (EEG) nr. 1 922/92 geregelde punten betreft, moeten de
wijziging van voormelde Verordening ( EEG ) nr. 1633/84                      nationale gerechten die zich over een vordering tot
alsmede tot vaststelling, naar aanleiding van het arrest van                 terugbetaling van ten onrechte geheven clawback dienen
het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-38/90 en                         uit te spreken, hun nationale recht toepassen, voor zover
C-15 1 /90 , van de voorwaarden voor de terugbetaling van de                 de regels ervan niet ongunstiger zijn dan die voor
„ clawback " ( PB 1992 , L 195 , blz . 10 ), alsmede van artikel 2           soortgelijke nationale vorderingen, en zij de uitoefening
                                                                             van de door de communautaire rechtsorde verleende
van voormelde Verordening ( EEG ) nr. 1922/92 , en over de
uitlegging van rechtsoverweging 30 van het arrest van het                    rechten niet nagenoeg onmogelijk of uiterst moeilijk
                                                                             maken .
Hof van 10 maart 1992 ( gevoegde zaken C-38/90 en
C-151 /90 , Lomas e.a ., Jurisprudentie 1992 , blz . 1-1781 ),
                                                                       (M PB nr. C 275 van 1 . 10 . 1994 .
heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als volgt:
C. N. Kakouris, kamerpresident, G. F. Mancini , F. A.


title: Zaak C-366/15: Beschikking van de president van het Hof van 30 november 2015 — Europese Commissie/Roemenië

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/11

         Beschikking van de president van het Hof van 30 november 2015 — Europese Commissie/Roemenië
   (Zaak C-366/15) (1)

   (2016/C 078/17)
   Procestaal: Roemeens
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 346 van 19.10.2015.


               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/49

         Beroep, op 6 februari 2004 ingesteld door Emma Bonino en zeven andere verzoekers tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-40/04)
   (2004/C 94/133)
   Procestaal:Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 6 februari 2004 beroep ingesteld door Europees Parlement en Raad van de Europese Unie tegen Emma Bonino en anderen, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau;

               —

               kosten rechtens.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In deze zaak, waarin nietigverklaring van dezelfde handeling wordt gevorderd als in de zaken T-13/04, Donde e.a./Europees Parlement en Raad, en T-17/04, Front national e.a./Europees Parlement en Raad, worden nagenoeg dezelfde middelen en argumenten aangevoerd als in die zaken.
   Verzoekers stellen tevens dat de omstreden verordening het EG-Verdrag schendt voorzover zij bepaalt dat het Europees Parlement tegelijkertijd als medewetgever en als uitvoerende macht kan handelen.
   Verder stellen zij schending van het beginsel van de democratie. Hoewel zij in vrije en democratische verkiezingen tot lid van het Europees Parlement zijn verkozen, verkeren zij ten gevolge van het feit dat zij op Europees niveau niet als politieke partij worden erkend, immers in de situatie dat zij geen recht hebben op financiering uit de algemene begroting van de Unie.


title: Hogere voorziening, op 21 april 1996 ingesteld door K. Dimitriadis tegen het arrest, op 28 februari 1996 in zaak T-294/94, tussen K. Dimitriadis en Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer) (Zaak C-140/96 P)

text:
20 . 7 . 96           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 210/5
Hogere voorziening, op 21 april 1996 ingesteld door K.              Bovendien heeft het Gerecht, door de motivering van het
Dimitriadis tegen het arrest, op 28 februari 1996 in zaak           besluit van de Rekenkamer van 1 juli 1994, waartegen het
T-294/94 ( 1 ), tussen K. Dimitriadis en Rekenkamer van de          beroep was gericht, in aanmerking te nemen, de rechten van
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van                de verdediging van requirant geschonden, aangezien het
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde                 geen instructiemaatregelen heeft bevolen en hem niet de
                             Kamer )                                gelegenheid heeft geboden de juistheid van zijn stellingen
                                                                    aan te tonen .
                     ( Zaak C-140/96 P)
                         ( 96/C 210/09 )                            Ten slotte stelt requirant, dat de motivering van het arrest
                                                                    van het Gerecht ten aanzien van de kosten ontoereikend
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is          is .
op 21 april 1 996 hogere voorziening ingesteld door K.
Dimitriadis, oud-ambtenaar van de Rekenkamer, wonende               (M PB nr. C 316 van 12 . 11 . 1994 .
te Luxemburg, vertegenwoordigd door M. Papazisis, advo
caat te Thessaloniki , domicilie gekozen hebbende te Luxem
burg ten huize van verzoeker, Boulevard Grande-Duchesse
Charlotte 4 A, tegen het arrest, op 28 februari 1996 in zaak
T-294/94, tussen K. Dimitriadis en Rekenkamer van de                Beroep, op 14 mei 1996 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van                     Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Derde                                         ( Zaak C-165/96 )
Kamer ).                                                                                ( 96/C 210/10 )
Requirant concludeert dat het den Hove behage :                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                    op 14 mei 1996 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
1 , de griffier van het Gerecht te gelasten, het verslag van de     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
     mondelinge behandeling op 8 februari 1996 met de               genwoordigd door F. de Sousa Fialho, als gemachtigde ,
     pleidooien van de advocaten van partijen, alsmede het          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de
     transcript van de getuigenverklaring van F. voor de            la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
     Vijfde Kamer van het Gerecht in zaak T-326/94 ,                Kirchberg.
     Dimitriadis/Rekenkamer, van 11 januari 1996 over te
     leggen;                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
2 , het arrest van het Gerecht ( Derde Kamer ) van 28 fe            1 , vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
     bruari 1 996 in zaak T-294/94, Dimitriadis/Rekenka                   wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     mer, geheel of gedeeltelijk te vernietigen;                           stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan
                                                                           Richtlijn 91 /410/EEG van de Commissie van 22 juli
3 , de zaak aan zich te houden en ten principale recht te                  1991 houdende veertiende aanpassing aan de technische
     doen;                                                                 vooruitgang van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad
                                                                           betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs
4 , de wederpartij in de kosten van de hogere voorziening en               rechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking
     van de procedure voor het Gerecht te verwijzen .                      en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (*), niet heeft
                                                                           voldaan aan de krachtens artikel 189 , derde alinea, van
Middelen en voornaamste argumenten:                                        het EG-Verdrag en artikel 2 van Richtlijn 91 /410/EEG
                                                                           op haar rustende verplichtingen;
Verzoeker voert acht grieven aan, waarin wordt geklaagd
over procedurele gebreken en schending van het Gemeen              2 , subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek de
schapsrecht.                                                               krachtens bovengenoemde bepalingen op haar rustende
                                                                           verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
In het bijzonder klaagt hij erover, dat het Gerecht geen acht              niet onmiddellijk van de getroffen maatregelen in kennis
heeft geslagen op de ter terechtzitting aangevoerde stellin               te stellen;
gen, die niet reeds tijdens de schriftelijke behandeling            3 , de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
hadden kunnen worden voorgedragen, dat het arrest niet in
overeenstemming is met de relevante rechtspraak en dat het
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld, dat geen instructie
maatregelen behoefden te worden bevolen ter vaststelling            Ingevolge het bindende karakter van artikel 189 van het
van de juistheid van bepaalde stellingen van requirant.             EG-Verdrag zijn de Lid-Staten gehouden de maatregelen te
                                                                    treffen die nodig zijn om binnen de gestelde termijn
Voorts klaagt hij erover, dat het Gerecht ten onrechte heeft        uitvoering te geven aan richtlijnen die tot hen gericht zijn. In
geoordeeld dat bepaalde door requirant voorgestelde getui          casu is die termijn reeds op 1 augustus 1992 verstreken,
gen niet behoefden te worden gehoord, en dat het een                zonder dat de Portugese Republiek de nodige maatregelen
onderzoek naar oudere beschuldigingen van het tot aanstel          heeft getroffen .
ling bevoegde gezag tegen requirant gerechtvaardigd achtte,
terwijl het zich had behoren te beperken tot de vaststelling        ( ] ) PB nr . L 228 van 17. 8 . 1991 , blz . 67 .
van de feiten en de verantwoordelijkheden die op de
onderhavige zaak betrekking hebben.


title: Zaak T-5/17: Beroep ingesteld op 4 januari 2017 — Sharif/Raad

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/46

         Beroep ingesteld op 4 januari 2017 — Sharif/Raad
   (Zaak T-5/17)
   (2017/C 053/56)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ammar Sharif (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: B. Kennelly, QC en J. Pobjoy, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit (GBVB) 2016/1897 van de Raad van 27 oktober 2016 houdende uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2016, L 293, blz. 36; hierna: „bestreden besluit”), en uitvoeringsverordening (EU) 2016/1893 van de Raad van 27 oktober 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB 2016, L 293, blz. 25; hierna: „bestreden verordening”) nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreffen;

               —

               artikel 28, lid 2, onder a), van besluit 2013/255/GBVB van de Raad van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2013, L 147, blz. 14) en artikel 15, lid 1, onder a), van verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 442/2011 (PB 2012, L 16, blz. 1) krachtens artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren voor zover zij verzoeker betreffen, en het bestreden besluit en de bestreden verordening, voor zover zij verzoeker betreffen, dientengevolge nietig verklaren;

               —

               aan verzoeker op grond van de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie krachtens artikel 340, lid 2, VWEU de schade vergoeden die is veroorzaakt door de onrechtmatige handelingen van de Raad, en

               —

               de Raad in de kosten van de procedure verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Raad heeft kennelijke beoordelingsfouten gemaakt door vast te stellen dat was voldaan aan het criterium voor plaatsing van verzoeker op een lijst, vastgelegd in artikel 28 van besluit 2013/255/GBVB en artikel 15 van verordening nr. 36/2012.

               2.

               Tweede middel: de Raad heeft zonder rechtvaardiging en op onevenredige wijze de grondrechten van verzoeker geschonden, daaronder begrepen zijn recht op bescherming van zijn eigendom, zijn reputatie en zijn zaak. De bestreden handelingen hebben vergaande gevolgen voor verzoeker, zowel wat zijn eigendom als wereldwijde reputatie betreft. De Raad heeft niet aangetoond dat de bevriezing van verzoekers tegoeden en economische middelen verband houdt met of gerechtvaardigd is door een legitieme doelstelling en al helemaal niet dat die bevriezing evenredig is aan een dergelijke doelstelling.

               3.

               Derde middel: indien, anders dan volgens verzoekers voornaamste argument, het criterium voor plaatsing op de lijst aldus moet worden uitgelegd dat daaronder elke belangrijke zakenman in Syrië moet worden begrepen, ongeacht of deze zakenman banden heeft met het Syrische regime, en ongeacht of deze persoon van het Syrische regime profiteert of het steunt, verzoekt verzoeker om vaststelling dat artikel 28, lid 2, onder a), van besluit 2013/255/GBVB, en artikel 15, lid 1, onder a), van verordening nr. 36/2012, niet van toepassing zijn voor zover zij verzoeker betreffen, omdat het plaatsingscriterium onevenredig is ten aanzien van de voor het overige legitieme doelstellingen van deze bepalingen.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 31 mei 2005 in zaak T-272/02, Comune di Napoli tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) — Aanleg metrolijn in Napels (Italië) — Afsluiting van communautaire financiële bijstand — Beroep tot nietigverklaring — Gewettigd vertrouwen — Billijkheid — Motivering)

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/23

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 31 mei 2005
   in zaak T-272/02, Comune di Napoli tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) - Aanleg metrolijn in Napels (Italië) - Afsluiting van communautaire financiële bijstand - Beroep tot nietigverklaring - Gewettigd vertrouwen - Billijkheid - Motivering)
   (2005/C 193/35)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-272/02, Comune di Napoli (Italië), vertegenwoordigd door M. Merola, C. Tesauro, G. Tarallo en E. Barone, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: L. Flynn en A. Aresu, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie, zoals vervat in een brief van 11 juni 2002 aan het Italiaanse ministerie van Economische Zaken en Financiën, houdende afsluiting van de ten laste van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) toegekende communautaire bijstand (bijstand nr. 850503066) en houdende stilzwijgende afwijzing van een verzoek om herziening van de afrekening met betrekking tot een andere ten laste van het EFRO toegekende communautaire bijstand (bijstand nr. 850503067), heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 31 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verstaat dat elke partij haar eigen kosten draagt.

      (1)  PB C 261 van 26.10.2002.


title: Verzoek van 7 maart 1996 van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Leonhard Knubben Speditions GmbH en Hauptzollamt Mannheim (Zaak C-143/96)

text:
22 . 6 . 96            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 180/25
     van Richtlijn 77/388/EEG beroepen, wanneer het ver               Hoe moet onderverdeling 0904 20 van het gemeenschappe
     schil tussen de in het Gutschrift vermelde en de op grond         lijk douanetarief — gecombineerde nomenclatuur 1989 en
     van de aan belasting onderworpen omzet verschuldigde              1990 — worden uitgelegd ? Doelt het daar gebruikte begrip
     BTW van hem als belastingschuld wordt gevorderd ?                 „ fijngemaakt " alleen op produkten die even fijn zijn als
                                                                       gemalen produkten, of omvat het ook in stukken gesneden
(M PB 1977, L 145 , blz . 1 .                                          produkten, zoals produkten in stukken van 4 tot 8 mm ?
Verzoek van 7 maart 1996 van het Bundesfinanzhof om een                Verzoek van het Arbeidshof te Brussel van 25 april 1996 om
prejudiciële beslissing in het geding tussen Hauptzollamt              een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rijksdienst
       München en Wacker Werke GmbH & Co . KG                                           voor pensioenen en M. Cirotti
                        ( Zaak C-142/96 )                                                      ( Zaak C-144/96 )
                           ( 96/C 180/55 )                                                        ( 96/C 180/57 )
Het Bundesfinanzhof — VII. Senat — heeft bij beschikking               Het Arbeidshof te Brussel heeft bij beschikking van 25 april
van 7 maart 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van              1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 mei
Justitie op 29 april 1996 , in het geding tussen Hauptzollamt          daaraanvolgend, in het geding tussen Rijksdienst voor
München en Wacker Werke GmbH & Co . KG, het Hof van                    pensioenen en M. Cirotti , het Hof van Justitie van de
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                    beslissing over de navolgende vraag:
1 . Moet artikel 13 , lid 2 , tweede alinea , tweede variant, van      Moeten de artikelen 46 en 51 van Verordening ( EEG )
     Verordening ( EEG ) nr . 2473/86 van de Raad van 24 juli          nr . 1408/71 ( ! ) aldus worden uitgelegd, dat zij van toepas
     1986 betreffende de regeling passieve verdeling (. . .) ( PB      sing zijn in geval van cumulatie van een krachtens de
     1986 , L 212 , blz . 1 ) aldus worden uitgelegd , dat een         wettelijke regeling van een Lid-Staat betaald invaliditeits
     methode voor de berekening van veredelingskosten                  pensioen met het deel van het ouderdomspensioen van een
     alleen dan redelijk is, wanneer de daarbij verkregen              werknemer, dat ingevolge de wettelijke regeling van een
     waarde van de tijdelijk uitgevoerde goederen ongeveer             andere Lid-Staat toekomt en wordt uitgekeerd aan de
     overeenkomt met de door de vergunninghouder voor                  echtgenoot die feitelijk gescheiden is van die werknemer,
     passieve veredeling betaalde koopprijs of de produktie           zelfs indien als gevolg van die toepassing de migrerende
     kosten ?                                                          werknemer zou worden bevoordeeld ten opzichte van de
                                                                       niet-migrerende werknemer, terwijl artikel 3 van genoemde
                                                                       verordening bepaalt, dat alle onderdanen van de Lid-Staten
2 . Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,
                                                                       gelijk moeten worden behandeld ?
     kan dan bij de berekening van de veredelingskosten ( 1 .)
     worden uitgegaan van de door de veredelaar aan de
     vergunninghouder voor passieve veredeling betaalde                (>) PB nr . L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 2 .
     koopprijs voor de te verwerken produkten, inclusief de
     toeslagen, en geldt dit ook in het geval van een
     tariefanomalie waarbij het douanerecht op het niet
     veredelde produkt hoger is dan het recht op het
     veredelingsprodukt ?
                                                                       Verzoek van het Tribunale di Genova — le burgerlijke
                                                                       kamer van 1 1 april 1996 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                       geding tussen Icat Food Sri en Amministrazione delle
                                                                                Finanze
                                                                                ( Zaak C-155/96 )
Verzoek van 7 maart 1996 van het Bundesfinanzhof om een                                           ( 96/C 180/58 )
prejudiciële beslissing in het geding tussen Leonhard Knub
    ben Speditions GmbH en Hauptzollamt Mannheim
                                                                       Het Tribunale di Genova — le burgerlijke kamer heeft bij
                         ( Zaak C-143/96 )                             beschikking van 1 1 april 1996 , ingekomen ter griffie van het
                            ( 96/C 180/56 )                            Hof van Justitie op 7 mei 1996 , in het geding tussen Icat
                                                                       Food Sri en Amministrazione delle Finanze , het Hof van
Het Bundesfinanzhof — VII . Senat — heeft bij beschikking              Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
van 7 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van               prejudiciële beslissing over vragen die identiek zijn met die in
Justitie op 29 april 1996 , in het geding tussen Leonhard               de gevoegde zaken C-47/95 e.a . O
 Knubben Speditions GmbH en Hauptzollamt Mannheim,
 het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    (') PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 5 .
 verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
 vraag :


title: Zaak C-339/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nederlandstalige Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 7 juli 2015 — Strafzaak tegen Luc Vanderborght, andere partij: Verbond der Vlaamse Tandartsen VZW

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nederlandstalige Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 7 juli 2015 — Strafzaak tegen Luc Vanderborght, andere partij: Verbond der Vlaamse Tandartsen VZW
   (Zaak C-339/15)
   (2015/C 311/35)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Nederlandstalige Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verweerder: Luc Vanderborght

      Andere partij: Verbond der Vlaamse Tandartsen VZW

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient richtlijn 2005/29/EG (1) van het Europees Parlementen de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt in die zin te worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale wet die elke reclame, door wie dan ook, met betrekking tot mond- of tandverzorging, op een absolute manier verbiedt, zoals artikel 1 van de Belgische Wet van 15 april 1958 betreffende de publiciteit inzake tandverzorging?

               2)

               Is een reclameverbod voor mond- en tandverzorging te beschouwen als een „voorschrift inzake gezondheids- en veiligheidsaspecten van producten” in de zin van artikel 3, lid 3, van richtlijn 2005/29/EG […]?.

               3)

               Dient richtlijn 2005/29/EG […] in die zin te worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale bepaling waarin gedetailleerd wordt omschreven aan welke vereisten van bescheidenheid een voor het publiek bedoeld uithangbord· aan de praktijk van een tandarts moet voldoen, zoals artikel 8quinquies Koninklijk Besluit van 1 juni 1934 houdende reglement op de beoefening der tandheelkunde?

               4)

               Dient richtlijn 2000/31/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde Juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt in die zin te worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale wet die elke reclame, door wie dan ook, met betrekking tot mond- of tandverzorging, op een absolute manier verbiedt, inclusief een verbod op commerciële reclame via elektronische weg (website), zoals artikel 1 van de Belgische Wet van 15 april 1958 betreffende de publiciteit inzake tandverzorging?

               5)

               Hoe dient het begrip „diensten van de informatiemaatschappij”, zoals gedefinieerd in artikel 2, sub a), van richtlijn 2000/31/EG met verwijzing naar artikel 1, lid 2, van richtlijn 98/34/EG (3), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG (4), te worden uitgelegd?

               6)

               Dienen de artikelen 49 en 56 VWEU in die zin te worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling zoals in het hoofdgeding, waarbij, teneinde de volksgezondheid te beschermen, een volledig reclameverbod voor tandheelkundige verzorging wordt opgelegd?

      (1)  Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („Richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149, blz. 22).

      (2)  Richtlijn betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („Richtlijn inzake elektronische handel”) (PB L 178, blz. 1).

      (3)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 204, blz. 37).

      (4)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998 tot wijziging van richtlijn 98/34/EG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 217, blz. 18).


title: Zaak C-438/04: Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel (9de kamer) van 14 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Mobistar NV en Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie (BIPT), in aanwezigheid van: Belgacom Mobile NV en Base NV

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/24

         Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel (9de kamer) van 14 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Mobistar NV en Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie (BIPT), in aanwezigheid van: Belgacom Mobile NV en Base NV
   (Zaak C-438/04)
   (2005/C 6/46)
   Procestaal: Frans
   Het Hof van Beroep te Brussel (9de kamer) heeft bij arrest van 14 oktober 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 oktober 2004, in het geding tussen Mobistar NV en Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie (BIPT), in aanwezigheid van: Belgacom Mobile NV en Base NV, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
   Betreffende de nummerportabiliteit bedoeld in artikel 30 van richtlijn 2002/22/EG (1) („Universeledienstrichtlijn”):

               1.

               Ziet artikel 30, lid 2, van de „Universeledienstrichtlijn”, waarin wordt bepaald dat de nationale regelgevende instanties ervoor zorgen dat de prijsstelling voor interconnectie in verband met de nummerportabiliteit kostengeoriënteerd is, alleen op de kosten van het verkeer naar het overgedragen nummer, of eveneens op de kosten die voor de operatoren voortvloeien uit de uitvoering van de aanvragen tot de overdracht van een nummer?

               2.

               Indien artikel 30, lid 2, van de richtlijn alleen ziet op de interconnectiekosten die verband houden met het verkeer naar het overgedragen nummer, dient het dan aldus te worden uitgelegd:

                           a)

                           dat het de operatoren de vrijheid laat om te onderhandelen over de commerciële voorwaarden van de dienst en dat het de lidstaten verbiedt om met betrekking tot de verrichtingen die verband houden met de uitvoering van een aanvraag tot overdracht ex ante commerciële voorwaarden op te leggen aan de ondernemingen waarop de verplichting om voor nummerportabiliteit te zorgen rust?

                           b)

                           of dat het de lidstaten niet verbiedt om voor de betrokken dienst ex ante commerciële voorwaarden op te leggen aan de operatoren die zijn aangemerkt als operatoren die een aanmerkelijke macht op een specifieke markt bezitten?

               3.

               Indien artikel 30, lid 2, van de richtlijn aldus moet worden uitgelegd dat het met betrekking tot de kosten van overdracht van een nummer aan alle operatoren de verplichting van een kostengeoriënteerde prijsstelling oplegt, dient dit artikel dan aldus te worden uitgelegd dat het in de weg staat:

                           a)

                           aan een nationale bestuursrechtelijke maatregel die voor de kostenberekening een bepaalde berekeningsmethode oplegt?

                           b)

                           aan een nationale maatregel die de verdeling van de kosten tussen de operatoren ex ante vaststelt?

                           c)

                           aan een nationale maatregel die de nationale regelgevende instantie toestaat om voor alle operatoren en voor een bepaalde periode ex ante het maximumbedrag vast te stellen van de vergoeding die de donoroperator van de recipiëntoperator kan eisen?

                           d)

                           aan een nationale maatregel die de donoroperator het recht verleent om de door de nationale regelgevende instantie bepaalde prijsstelling toe te passen en hem daarbij ontheft van de verplichting om te bewijzen dat de door hem toegepaste prijsstelling op zijn eigen kosten is gebaseerd?

         Betreffende het recht van beroep bedoeld in artikel 4 van richtlijn 2002/21/EG (2) („Kaderrichtlijn”):
   Dient artikel 4, lid 1, van de „Kaderrichtlijn” aldus te worden uitgelegd dat de instantie die is aangewezen om kennis te nemen van het beroep, over alle gegevens moet kunnen beschikken die zij nodig heeft om de grond van de zaak op afdoende wijze in aanmerking te kunnen nemen, met inbegrip van de vertrouwelijke gegevens op basis waarvan de nationale regelgevende instantie de beslissing heeft genomen die het voorwerp is van het beroep?

      (1)  Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) (PB L 108, blz. 51).

      (2)  Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) (PB L 108, blz. 33).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 13 februari 2003 in zaak C-228/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland ("Niet-nakoming — Artikel 7, leden 2 en 4, van verordening (EEG) nr. 259/93 — Kwalificatie van doel van overbrenging van afvalstoffen (nuttige toepassing of verwĳdering) — Verbrande afvalstoffen — Punt R 1 van bĳlage II B bĳ richtlĳn 75/442/EEG — Begrip hoofdgebruik als brandstof of andere wĳze van energieopwekking")

text:
5.4.2003                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                      C 83/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                                 het oog op hun hoofdgebruik aldaar als brandstof, is de
                                                                                Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die
                           (Vijfde kamer)                                              op haar rusten krachtens artikel 7, leden 2 en 4, van verordening
                                                                                (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende
                       van 13 februari 2003                                            toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen,
                                                                                naar en uit de Europese Gemeenschap.
in zaak C-228/00: Commissie van de Europese Gemeen-
        schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)                             2)     De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.
(„Niet-nakoming — Artikel 7, leden 2 en 4, van verordening
(EEG) nr. 259/93 — Kwalificatie van doel van overbrenging                       (1 ) PB C 259 van 9.9.2000.
van afvalstoffen (nuttige toepassing of verwijdering) —
Verbrande afvalstoffen — Punt R 1 van bijlage II B bij
richtlijn 75/442/EEG — Begrip hoofdgebruik als brandstof
            of andere wijze van energieopwekking”)
                           (2003/C 83/01)
                          (Procestaal: Duits)                                                         ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                               (Zesde kamer)
                                                                                van 6 februari 2003
In zaak C-228/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: G. zur Hausen) tegen Bondsrepubliek
Duitsland (gemachtigde: T. Jürgensen, bijgestaan door D. Sell-                  in zaak C-245/00 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
ner), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen                    landen om een prejudiciële beslissing): Stichting ter Ex-
dat de Bondsrepubliek Duitsland, door ongerechtvaardigde                        ploitatie van Naburige Rechten (SENA) tegen Nederlandse
bezwaren te maken tegen bepaalde overbrengingen van afval-                                          Omroep Stichting (NOS) ( 1)
stoffen naar andere lidstaten met het oog op hun hoofdgebruik
aldaar als brandstof, de verplichtingen niet is nagekomen die                   („Richtlijn 92/100/EEG — Verhuurrecht, uitleenrecht en
op haar rusten krachtens artikel 7, leden 2 en 4, van                           bepaalde naburige rechten op gebied van intellectuele eigen-
verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari                         dom — Artikel 8, lid 2 — Uitzending en mededeling aan
1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van                                      publiek — Billijke vergoeding”)
afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (PB
L 30, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
volgt: M. Wathelet, kamerpresident, C. W. A. Timmermans                                                     (2003/C 83/02)
(rapporteur), D. A. O. Edward, P. Jann en S. von Bahr,
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl,                                        (Procestaal: Nederlands)
hoofdadministrateur, op 13 februari 2003 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Door ongerechtvaardigde bezwaren te maken tegen bepaalde                  In zaak C-245/00, betreffende een verzoek aan het Hof
      overbrengingen van afvalstoffen naar andere lidstaten met                 krachtens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden,


title: Verzoek van de arbeidsrechtbank te Bergen (Derde Kamer) van 21 april 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen G. Platbrood en de Rijksdienst voor Pensioenen (RVP) (Zaak C-161/98)

text:
4.7.98                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 209/23
     gewijzigd, inzonderheid artikel 3, lid 1, artikel 5, lid 3,    laste van Duitsland, dat is berekend op basis van daadwer-
     en artikel 6, lid 2, ervan, geldig, gelet op artikel 40 en     kelijke prestaties die op dezelfde periode betrekking heb-
     de artikelen 30 tot en met 36 van het EG-Verdrag, en           ben. Of vormt het voorbehoud van artikel 32, § 1, van het
     is bijgevolg ook artikel 1, onder f), van Verordening          koninklijk besluit van 21 december 1967 (het wettelijk
     (EG) nr. 1188/97 geldig, zoals nader toegelicht onder          vermoeden voor de oorlogsjaren geldt niet indien de
     ¹II subsidiairº van het gedeelte ¹In rechteº van de            belanghebbende aanspraak kan maken op een pensioen
     onderhavige beschikking?                                       krachtens een regeling van een vreemd land) integendeel
                                                                    een bepaling inzake vermindering, schorsing of intrekking,
(1) PB L 170 van 28.6.1997, blz. 3.                                 die volgens de nieuwe bepalingen van Verordening (EEG)
(2) PB L 177 van 1.7.1981, blz. 4.                                  nr. 1248/92 niet meer van toepassing is?
                                                                    (1) PB L 136 van 19.5.1992, blz. 7.
Verzoek van de arbeidsrechtbank te Bergen (Derde Kamer)
van 21 april 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
geding tussen G. Platbrood en de Rijksdienst voor Pensioe-
                           nen (RVP)                                Verzoek van het Oberlandesgericht Köln van 13 maart
                                                                    1998 om een prejudicieÈle beslissing in de boeteprocedure
                        (Zaak C-161/98)
                                                                                tegen H.-J. Hartmann
                         (98/C 209/45)                                                         (Zaak C-162/98)
                                                                                (98/C 209/46)
De arbeidsrechtbank te Bergen (Derde Kamer) heeft bij
beschikking van 21 april 1998, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 27 april 1998, in het geding tussen         Het Oberlandesgericht Köln heeft bij beschikking van
G. Platbrood en de Rijksdienst voor Pensioenen (RVP), het           13 maart 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Jus-
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                titie op 27 april 1998, in de boeteprocedure tegen H.-J.
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende            Hartmann, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
vraag:                                                              schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
                                                                    navolgende vragen (1):
Verplichten de nieuwe bepalingen van Verordening (EEG)
nr. 1248/92 van de Raad (1) de Belgische staat ertoe, een
begunstigde het recht toe te kennen op een rustpensioen,            Geldt de voor voertuigen voor ¹de aanleg en het onder-
dat is berekend op basis van een loopbaan die (onder                houd van de wegenº verleende vrijstelling van het
meer) jaren bevat waarin vermeende of fictieve prestaties           gebruiksrecht enkel voor voertuigen van plaatselijke bestu-
in aanmerking moeten worden genomen Ð tenzij de                     ren of ook voor voertuigen van particuliere ondernemin-
belanghebbende voor deze tijdvakken van tewerkstelling              gen die handelen in opdracht van plaatselijke besturen?
krachtens een buitenlands stelsel op een pensioen aan-
spraak kan maken (beginsel van het wettelijk vermoeden              In dit laatste geval:
voor de oorlogsjaren, neergelegd in artikel 32, § 1, van het
koninklijk besluit van 21 december 1967 tot vaststelling            geldt die vrijstelling enkel voor ritten die met dat doel
van het algemeen reglement betreffende het rust- en over-           worden verricht of voor alle ritten met die voertuigen, dus
levingspensioen voor werknemers, dat bij koninklijk                 ook voor eigen vervoer?
besluit van 14 december 1990 is afgeschaft, maar van toe-
passing blijft op de rustpensioenen die voor het eerst vóór
                                                                    (1) Over de uitlegging van artikel 4, lid 1, van het verdrag van
1 januari 1991 zijn ingegaan) Ð, wanneer de belangheb-                  9 februari 1994 inzake de heffing van rechten voor het gebruik
bende van Duitsland een rustpensioen ontvangt wegens                    van bepaalde wegen door zware vrachtwagens (Bundesgesetz-
daadwerkelijke prestaties die overeenstemmen met de ver-                blatt, deel II, blz. 1768).
meende of fictieve prestaties welke volgens de Belgische
wettelijke regeling in aanmerking kunnen worden geno-
men?
Met andere woorden, moeten de nieuwe bepalingen van
Verordening (EEG) nr. 1248/92 aldus worden uitgelegd,
                                                                    Verzoek van de Correctionele Rechtbank te Aarlen
dat zij de samenloop zonder vermindering, schorsing of
                                                                    (Zevende kamer) van 2 april 1998 om een prejudicieÈle
intrekking toestaan van enerzijds het aan een Belg toege-
                                                                    beslissing in het geding tussen Openbaar Ministerie en
kende rustpensioen, dat ten laste van de Belgische staat
                                                                    A. Mazzoleni, burgerlijk aansprakelijk: SARL ¹Inter
komt en krachtens het beginsel van het wettelijk vermoe-
                                                                                Surveillance Assistanceº
den voor de oorlogsjaren, neergelegd in artikel 32, § 1,
van het koninklijk besluit van 21 december 1967 op basis                                       (Zaak C-165/98)
van vermeende of fictieve prestaties is berekend (tenzij het                                    (98/C 209/47)
voorbehoud van deze bepaling van toepassing is en de
belanghebbende voor deze tijdvakken van tewerkstelling
krachtens een buitenlands stelsel op een pensioen aan-              De Correctionele Rechtbank te Aarlen (Zevende kamer)
spraak kan maken), en anderzijds een rustpensioen ten               heeft bij beschikking van 2 april 1998, ingekomen ter grif-


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 december 2004 in zaak C-226/03 P: José Martí Peix SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Visserij — Communautaire financiële bijstand — Vermindering van bijstand — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van Raad — Artikelen 1 en 3 — Verjaring)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 2 december 2004
   in zaak C-226/03 P: José Martí Peix SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - Visserij - Communautaire financiële bijstand - Vermindering van bijstand - Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van Raad - Artikelen 1 en 3 - Verjaring)
   (2005/C 19/07)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-226/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 22 mei 2003, José Martí Peix SA, gevestigd te Huelva (Spanje), (advocaten: J.-R. García-Gallardo Gil-Fournier en D. Domínguez Pérez) andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: S. Pardo Quintillán; advocaat: J. Guerra Fernández), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J.-P. Puissochet en N. Colneric (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 2 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               José Martí Peix SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Zaak C-301/01: Beroep, op 27 juli 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
15.9.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 259/3
—     waar de Franse autoriteiten de uit artikel 19, lid 4, van de      Ook meent de Commissie dat invoering van een overgangster-
      richtlijn voortvloeiende verplichtingen ten uitvoer hebben        mijn na de datum van verstrijken van de termijn voor
      willen leggen via een „informatiefiche ten behoeve van            omzetting van de richtlijn indruist tegen de uit de richtlijn
      het publiek”, moet deze fiche verplicht alle elementen            voortvloeiende verplichtingen.
      omvatten die volgens deze bepaling van de richtlijn niet
      vertrouwelijk kunnen blijven.
                                                                        (1) PB L 175, blz. 40.
(1) PB L 117, van 8.5.1990, blz. 15.
                                                                        Beroep, op 27 juli 2001 ingesteld door Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
Beroep, op 27 juli 2001 ingesteld door Commissie van de
  Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                                              (Zaak C-302/01)
                         (Zaak C-301/01)                                                         (2001/C 259/04)
                         (2001/C 259/03)                                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 27 juli 2001 beroep ingesteld tegen de Helleense Republiek
                                                                        door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              genwoordigd door G. zur Hausen, juridische adviseur, en
op 27 juli 2001 beroep ingesteld tegen de Helleense Republiek           P. Panagiotopoulos, nationaal ambtenaar gedetacheerd bij haar
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-                juridische dienst.
genwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur, en
P. Panagiotopoulos, nationaal ambtenaar gedetacheerd bij haar
juridische dienst.                                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                        dat het het Hof behage:
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                 —     vast te stellen dat de Helleense Republiek de verplichtin-
dat het het Hof behage:                                                       gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de
                                                                              artikelen 4 en 9 van richtlijn 75/442/EEG (1) van de Raad
—     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door de                     van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd
      omvang van de informatie aan het publiek tot de „Meleti                 bij richtlijn 91/156/EEG, en artikel 4, lid 2, van richtlijn
      Perivallontikon Epiptoseon” (Studie van Milieu-effecten)                85/337/EEG (2) van de Raad van 27 juni 1985 betreffende
      te beperken, een termijn voor raadpleging van het publiek               de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en
      te bepalen die niet meer dan vijftien dagen mag bedragen                particuliere projecten, door niet de noodzakelijke maatre-
      en een overgangsperiode in te voeren die in oktober 1994                gelen te nemen om te verzekeren dat de verwijdering
      afliep, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar                 of nuttige toepassing van afvalstoffen in de gemeente
      rusten krachtens artikel 6, lid 2, en artikel 12 van richtlijn          Epitalios plaatsvindt zonder gevaar op te leveren voor de
      85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende                     gezondheid van de mens en zonder risico voor het water,
      de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en                    de lucht of de bodem, alsmede voor fauna en flora,
      particuliere projecten (1);                                             zonder geluids- of stankhinder te veroorzaken, door
                                                                              vergunning te verlenen voor het in bedrijf nemen van een
—     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.                       vuilnisstortplaats zonder dat in die vergunning de vereiste
                                                                              informatie wordt verstrekt, en de inbedrijfstelling van
                                                                              deze inrichting toe te staan zonder voorafgaande beoorde-
Middelen en voornaamste argumenten                                            ling van de milieu-effecten;
                                                                        —     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
Artikel 6, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG betreffende de
milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
projecten bepaalt dat de door de opdrachtgever verzamelde
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
informatie voor het publiek beschikbaar moet worden gesteld.
Artikel 2, lid 2, van de gezamenlijke ministeriële beschikking
75308/5512/90 geeft het publiek alleen toegang tot de                   Artikel 4 van de gewijzigde versie van richtlijn 75/442/EEG
„Meleti Perivallontikon Epiptoseon” en tot geen enkele andere           bepaalt dat de lidstaten de nodige maatregelen moeten nemen
informatiebron. Volgens de richtlijn moeten de lidstaten                ter bescherming van de gezondheid van de mens en het milieu
bovendien erop toezien dat het betrokken publiek zijn mening            tegen de schadelijke gevolgen van de inzameling, het vervoer,
kan geven voordat het project wordt uitgevoerd. De termijn              de bewerking, de opslag en het storten van afvalstoffen.
van vijftien dagen, die in de gezamenlijke ministeriële beschik-        Artikel 9 vereist bovendien voor iedere inrichting voor verwij-
king is geregeld, is in de praktijk geen redelijke termijn waarin       dering van afval een door de bevoegde instanties te verlenen
het publiek zijn mening kan geven.                                      vergunning.


title: Zaak C-472/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 24 oktober 2007 — Algemene Vereniging van de Geneesmiddelenindustrie VZW, Bayer NV, Pfizer NV, Servier Benelux NV, Sanofi-Aventis Belgium NV/Belgische Staat

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 24 oktober 2007 — Algemene Vereniging van de Geneesmiddelenindustrie VZW, Bayer NV, Pfizer NV, Servier Benelux NV, Sanofi-Aventis Belgium NV/Belgische Staat
   (Zaak C-472/07)
   (2008/C 22/41)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Raad van State
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Algemene Vereniging van de Geneesmiddelenindustrie VZW, Bayer NV, Pfizer NV, Servier Benelux NV, Sanofi-Aventis Belgium NV/Belgische Staat

      Verwerende partij: Belgische Staat
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet worden aangenomen dat artikel 4, lid 1, van richtlijn 89/105/EEG (1) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg rechtstreeks toepasselijk is in de interne rechtsorde van de lidstaten, nu de termijn voor de omzetting van die richtlijn in nationaal recht op 31 december 1989 is verstreken?

               2)

               Kan artikel 4, lid 1, van richtlijn 89/105/EEG van 21 december 1988 aldus worden uitgelegd dat de wederinvoering, na een periode van 18 maanden, van een algemene blokkering van de prijzen van terugbetaalbare geneesmiddelen die acht jaar had geduurd, de lidstaat vrijstelt van de verplichting om bij die wederinvoering een onderzoek te verrichten van de macro-economische omstandigheden waarvoor die blokkering gevolgen heeft?

               3)

               Moet het begrip controle van de macro-economische omstandigheden in artikel 4, lid 1, van bovengenoemde richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 aldus worden begrepen dat het alleen het onderzoek van de beheersing van de kosten van de openbare gezondheidszorg omvat, dan wel aldus dat het ook ziet op andere macro-economische omstandigheden, met name die van de farmaceutische industrie waarvan de producten aan een algemene prijsblokkering kunnen worden onderworpen?

               4)

               Kan het begrip controle van de macro-economische omstandigheden in artikel 4, lid 1, van bovengenoemde richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 worden gebaseerd op een of meer algemene tendensen, zoals het zorgen voor een evenwichtige begroting in de sector van de gezondheidszorg, of dienen daarbij nauwkeuriger criteria te worden gehanteerd?

      (1)  PB L 40, blz. 8.


title: Zaak C-156/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bergamo (Italië) op 1 april 2011 — Strafzaak tegen Ibrahim Music

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bergamo (Italië) op 1 april 2011 — Strafzaak tegen Ibrahim Music
   (Zaak C-156/11)
   2011/C 269/36
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Bergamo

      Partij in het hoofdgeding

   Ibrahim Music
   Bij beschikking van 21 juni 2011 heeft het Hof van Justitie de zaak doorgehaald.


title: Zaak T-615/11: Arrest van het Gerecht van 26 september 2014 — Royal Scandinavian Casino Århus/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Onlinespelen — Invoering in Denemarken van lagere belastingtarieven voor onlinespelen dan voor casino’s en speelautomatenhallen — Besluit waarbij de steun verenigbaar met de interne markt is verklaard — Steun om de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid te vergemakkelijken — Niet individueel geraakt — Regelgevingshandeling die uitvoeringsmaatregelen met zich brengt — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/33

      Arrest van het Gerecht van 26 september 2014 — Royal Scandinavian Casino Århus/Commissie
      (Zaak T-615/11) (1)

      ((„Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Onlinespelen - Invoering in Denemarken van lagere belastingtarieven voor onlinespelen dan voor casino’s en speelautomatenhallen - Besluit waarbij de steun verenigbaar met de interne markt is verklaard - Steun om de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid te vergemakkelijken - Niet individueel geraakt - Regelgevingshandeling die uitvoeringsmaatregelen met zich brengt - Niet-ontvankelijkheid”))
      (2014/C 395/38)
      Procestaal: Deens

         Partijen

         Verzoekende partij: Royal Scandinavian Casino Århus I/S (Århus, Denemarken) (vertegenwoordiger: B. Jacobi, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Afonso en C. Barslev, vervolgens M. Afonso en L. Grønfeldt, gemachtigden)

         Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Vang, vervolgens V. Pasternak Jørgensen en tot slot C. Thorning, gemachtigden, bijgestaan door K. Lundgaard Hansen, advocaat), Republiek Malta (vertegenwoordigers: P. Grech en A. Buhagiar, gemachtigden), Betfair Group plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) en Betfair International Ltd (Santa Venera, Malta) (vertegenwoordigers: O. Brouwer en A. Pliego Selie, advocaten), European Gaming and Betting Association (EGBA) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: C.-D. Ehlermann, J. C. Heithecker en J. Ylinen, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tot nietigverklaring van besluit 2012/140/EU van de Commissie van 20 september 2011 betreffende steunmaatregel C 35/10 (ex N 302/10) die Denemarken voornemens is ten uitvoer te leggen in de vorm van belasting op onlinekansspelen in de Deense Wet inzake belasting op kansspelen (PB 2012, L 68, blz. 3)

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Royal Scandinavian Casino Århus I/S draagt haar eigen kosten, alsook die van de Europese Commissie, Betfair Group plc, Betfair International Ltd en de European Gaming and Betting Association (EGBA).

                  3)

                  Het Koninkrijk Denemarken en de Republiek Malta dragen hun eigen kosten.

         (1)  PB C 32 van 4.2.2012.