title: Beroep, op 27 november 1996 ingesteld door M. Meskens tegen het Europees Parlement (Zaak C-194/96)

text:
 Nr. C 9/20         1 NL 1                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 11 . 1 . 97
 raad een voorstel te kunnen voorleggen betreffende de                    welk correspondeert met de door verzoeker, respectie
 vaststelling van nieuwe correctiecoëfficiënten voor Zaïre                velijk de maatschap waarvan verzoeker deel uitmaak
 voor de periode van juli 1993 tot augustus 1996 .                        te, verschuldigde superheffing voor de melk die door
                                                                          voornoemden na ommekomst van de niet-leveringsver
 Ten slotte wijst verzoeker erop, dat de Commissie wat                    bintenis werd geproduceerd ( i.e . de produktie in de
 hem betreft het discriminatieverbod en het recht op gelijke             melkjaren 1989/1990 tot en met 1995/1996 ), een en
 behandeling heeft geschonden. Zij heeft hem namelijk ge                 ander vermeerderd met de rente welke over dat bedrag
 durende de periode van maart tot juni 1993 gediscrimi                  verschuldigd is jegens degenen die jegens verzoeker op
 neerd en anders behandeld dan de ambtenaren van de an                  afdracht van genoemde superheffing aanspraak kunnen
 dere landen met een hogere correctiecoëfficiënt dan 100,                maken ( i.e . 5% vanaf 1 september 1996 );
 die voor die zelfde periode een gedeelte van hun bezoldi
ging hebben ontvangen waarop hun coëfficiënten waren                 — de Gemeenschap te veroordelen tot betaling aan ver
toegepast. Al was de informatie voor de periode van juli                 zoeker van een bedrag groot NLG 58 695 ( i.e. het be
 1993 tot augustus 1996 niet volledig betrouwbaar wegens                 drag dat voortvloeit uit de toepassing van Verordening
de plunderingen te Kinshasa , toch kan deze situatie hoe                 ( EEG ) nr. 2187/93 over de perioden na ommekomst
dan ook niet de intrekking rechtvaardigen van de correc                 van de niet leveringsverbintenis waarin verzoeker, res
tiecoëfficiënt waaruit voor de voorgaande maanden bleek                  pektievelijk diens rechtsvoorganger, geen melk heeft
dat de kosten van levensonderhoud twee maal hoger zijn                   geproduceerd, vermeerderd met compensatoire rente
dan de referentiecijfers . Voor Rusland is wegens dezelfde               vanaf de dag van het ontstaan van de schade tot aan
problemen met de plaatselijke valuta met ingang van 1 ja                de datum van het arrest in de Mulder II zaak ( i.e.
nuari 1994 een coëfficiënt vastgesteld die is gebaseerd op               19 mei 1992 )), vermeerderd met 8% per jaar vanaf
economische pariteit in dollar.                                          19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoening
                                                                         zoals vastgesteld in de zaak Mulder II;
                                                                     — de Gemeenschap te veroordelen tot betaling aan ver
                                                                         zoeker van een bedrag groot NLG 180 322,20 welk
                                                                         bedrag de kosten representeert van de aanschaf van
                                                                         een vervangende referentiehoeveelheid gelijk aan de re
Beroep, op 11 november 1996 ingesteld door J. Antonis                   ferentiehoeveelheid waarop verzoeker op grond van
sen tegen Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door                    artikel 3 bis van Verordening ( EEG ) nr. 857/84 aan
   Raad en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         spraak zou hebben kunnen maken indien hij thans nog
                       ( Zaak C-l 79/96 )                                over het bedrijf had beschikt ten aanzien waarvan
                          ( 97/C 9/36 )                                  voornoemde Herbrink in 1979 de niet-leveringsverbin
                                                                         tenis aanging, alsmede
                   (Procestaai: Nederlands)
                                                                     — de Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
                                                                         geding.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 11 november 1996 beroep ingesteld                 Middelen en voornaamste argumenten
tegen Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door
Raad en Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    Deze procedure sluit aan bij zaak C-98/91 ( arrest van het
door J. Antonissen, wonende te Giethem ( Nederland ), ver           Hof van 27 januari 1994, Herbrink ). Verzoeker is de erf
tegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hordijk, advocaat te              opvolger van Herbrink. Na het arrest van het Hof is Her
Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij               brink de toekenning van een Slom-quotum definitief ge
L. Frieden, advocaat aldaar, avenue Guillaume 62 .                  weigerd, omdat hij niet meer over het oorspronkelijke
                                                                    Slom-bedrijf beschikte; de pachtovereenkomst daarvoor
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                  was niet verlengd, daar hij geen melkquotum bezat.
— te verklaren voor recht dat de Gemeenschap gehouden
     is te vergoeden de schade welke verzoeker heeft gele
     den en in de toekomst nog dreigt te lijden ten gevolge
    van het feit dat aan verzoeker, respectievelijk diens
    rechtsvoorganger A. A. Herbrink, sedert de beëindi             Beroep, op 27 november 1996 ingesteld door M. Meskens
    ging per 17 mei 1984 van de door voornoemde Her                                 tegen het Europees Parlement
     brink aangegane niet-leveringsverbintenis als bedoeld                                  ( Zaak C-l 94/96 )
    in Verordening ( EEG ) nr. 1078/77 van de Raad van                                         ( 97/C 9/37)
     17 mei 1977 een reprsentatieve referentiehoeveelheid
    is geweigerd om de enkele reden dat verzoeker respec                                  (Procestaai: Frans)
    tievelijk voornoemde Herbrink sedert 1987, om rede
    nen die hen niet kunnen worden aangerekend, niet                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
    meer geheel of gedeeltelijk over het bedrijf beschikken         meenschappen is op 27 november 1996 beroep ingesteld
    waarop Herbrink vóór het aangaan van bedoelde niet             tegen het Europees Parlement door M. Meskens, wonende
    leveringsverbintenis melk heeft geproduceerd;                   te Brussel, vertegenwoordigd door J. N. Louis, T. Dema
                                                                    seure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie geko
— de Gemeenschap te veroordelen tot betaling aan ver               zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL,
    zoeker van een bedrag groot NLG 258 565,38 , het               rue de Cessange 30 .
 ---pagebreak--- 11 . 1 . 97           NL              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr . C 9 / 21
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:              Verzoekster verklaart, dat zij op grond van die arresten
                                                                 verschillende initiatieven heeft genomen voor de vaststel
— het besluit van het Europees Parlement tot afwijzing           ling van de nodige maatregelen ter uitvoering van het ar
     van haar verzoek van 2 oktober 1995 tot vaststelling        rest van het Gerecht van 8 november 1990 . Deze initiatie
     van de nodige maatregelen ter uitvoering van het arrest     ven zijn evenwel op niets uitgelopen.
     van het Gerecht van 8 november 1990 in zaak T-56/
     89, nietig te verklaren;                                    Ter uitvoering van het arrest van 8 november 1990 heeft
                                                                 het Parlement verzoekster 50 000 Bfr. betaald . Sinds de
— het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van
     een miljoen frank als vergoeding voor de door ver          uitspraak van dat arrest en van het arrest van het Hof van
     zoekster geleden immateriële en materiële schade;           9 augustus 1994 heeft verweerder evenwel geen passende
                                                                 uitvoeringsmaatregelen genomen . Verzoekster meent der
— verweerder in de kosten te verwijzen.                          halve, dat ondanks het arrest tot nietigverklaring de door
                                                                 het Gerecht geconstateerde onwettigheid blijft bestaan.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                 Verzoekster verkeert aldus sinds meer dan vijf jaar in on
Bij arrest van 8 november 1990 (*) verklaarde het Gerecht        zekerheid over haar verdere beroepsloopbaan . Een derge
het besluit van het Europees Parlement houdende afwijzing        lijke situatie levert volgens haar een dienstfout op, waar
van onder meer verzoeksters sollicitatie in het kader van
                                                                 voor de betrokken instelling aansprakelijk is .
intern vergelijkend onderzoek B/164, nietig. Bij arrest van
8 oktober 1992 ( 2 ) constateerde het Gerecht, dat het tot
                                                                 ( ] ) Zaak T-56/89 , Bataille e.a./Parlement, Jurispr. 1990, blz . II
aanstelling bevoegd gezag weigerde om ten aanzien van                  597 .
verzoekster enige concrete maatregel te nemen ter uitvoe        ( 2 ) Zaak T 84/91 , Meskens/Parlement, Jurispr. 1992 , blz . 11-2335 .
ring van het vorige arrest. Het Hof heeft de hogere voor        ( 3 ) Arrest van 9 augustus 1994, zaak C-412/92 P, Parlement/Mes
ziening tegen dit tweede arrest afgewezen ( 3 ).                       kens, Jurispr. 1994 , blz. 1-3757 .


title: Zaak C-206/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 2 mei 2011 — Georg Köck/Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 2 mei 2011 — Georg Köck/Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb
   (Zaak C-206/11)
   2011/C 226/20
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Georg Köck

      Verwerende partij: Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb

      Prejudiciële vraag

   Staan de artikelen 3, lid 1, en 5, lid 5, van richtlijn 2005/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijnen 84/450/EEG, 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG en van verordening (EG) nr. 2006/2004 („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”), of andere bepalingen van deze richtlijn, in de weg aan een nationale regeling volgens welke de aankondiging van een uitverkoop zonder toestemming van het bevoegde bestuur niet is toegestaan en bijgevolg in het kader van een gerechtelijke procedure moet worden verboden, zonder dat het misleidende, agressieve of anderszins oneerlijke karakter van deze handelspraktijk door de rechterlijke instantie in het concrete geval hoeft te worden aangetoond?

      (1)  Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149, blz. 22).


title: Doorhaling van zaak C-338/98

text:
20.11.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 333/21
Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door J. Aussant,                         Doorhaling van zaak C-316/98 P (1)
directeur, G. Maganza, directeur, en M. Bauer, juridisch ad-
viseur, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Mor-                                     (1999/C 333/46)
billi, directeur-generaal juridische zaken van de Europese
Investeringsbank, Boulevard Konrad Adenauer 100, tegen het              De president van het Hof van Justitie van de Europese
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 februari 1999
Gemeenschappen (Eerste kamer) van 19 juli 1999 in zaak                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-316/98 P:
T-14/98, Heidi Hautala, lid van het Europees Parlement,                 Europese Unie van het Ambacht en van het Midden- en
ondersteund door Republiek Finland en Koninkrijk Zweden,                Kleinbedrijf (UEAPME) tegen Raad van de Europese Unie.
tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door Franse
Republiek.
                                                                        (1) PB C 312 van 10.10.1998.
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
— te vernietigen het arrest van het Gerecht van 19 juli 1999
      waarbij
                                                                                Doorhaling van zaak C-335/98 (1)
      — de beschikking van de Raad van 4 november 1997,
          waarbij verweerster toegang tot het rapport van de                                    (1999/C 333/47)
          werkgroep „Export van Conventionele Wapens” is
          geweigerd, is nietig verklaard, en                            De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 mei 1999 de
      — de Raad in kosten is verwezen;                                  doorhaling in het register gelast van zaak C-335/98: Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.
— de zaak zelf af te doen, het beroep in eerste aanleg af te
      wijzen en verweerster in de kosten van de procedure voor          (1) PB C 327 van 24.10.1998.
      het Gerecht te verwijzen;
— over de kosten van de hogere voorziening te beslissen als
      het Hof zal vermenen te behoren.
                                                                                Doorhaling van zaak C-338/98 (1)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (1999/C 333/48)
Het Gerecht heeft fundamenteel gedwaald ten aanzien van het             De president van het Hof van Justitie van de Europese
recht door artikel 4, lid 1, van het besluit (2) betreffende            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juni 1999 de
toegang van het publiek tot documenten van de Raad zo uit te            doorhaling in het register gelast van zaak C-338/98: Commissie
leggen, dat de Raad moet onderzoeken, of gedeeltelijk toegang           van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.
kan worden verleend tot een opgevraagd document.
                                                                        (1) PB C 397 van 19.12.1998.
Volgens de Raad heeft het Gerecht:
i)    het rechtsgevolg van het besluit betreffende toegang van
      het publiek tot documenten van de Raad onjuist uitgelegd;
                                                                                Doorhaling van zaak C-338/96 (1)
ii) het doel van het besluit betreffende toegang van het
      publiek tot documenten van de Raad onjuist uitgelegd;
                                                                                (1999/C 333/49)
iii) het evenredigheidsbeginsel onjuist toegepast.                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 juni 1999 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-338/98 (verzoek
                                                                        van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing):
(1) PB 1998, C 72, blz. 27.                                             Ignazio Messina & C. SpA tegen Amministrazione delle
(2) Besluit 93/731/EG van de Raad van 20 december 1993 (PB              Finanze dello Stato.
     L 340, blz. 43).
                                                                        (1) PB C 370 van 7.12.1996.


title: Zaak T-237/11: Arrest van het Gerecht van 15 januari 2013 — Lidl Stiftung/BHIM — Lactimilk (BELLRAM) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BELLRAM — Ouder nationaal woordmerk en oudere nationale beeldmerken RAM en Ram — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Recht om te worden gehoord — Artikelen 63, lid 2, 75 en 76 van verordening nr. 207/2009 — Termijnen voor oppositieprocedure” )

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/10

         Arrest van het Gerecht van 15 januari 2013 — Lidl Stiftung/BHIM — Lactimilk (BELLRAM)
   (Zaak T-237/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BELLRAM - Ouder nationaal woordmerk en oudere nationale beeldmerken RAM en Ram - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Recht om te worden gehoord - Artikelen 63, lid 2, 75 en 76 van verordening nr. 207/2009 - Termijnen voor oppositieprocedure)
   2013/C 55/16
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Träger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: K. Klüpfel en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Lactimilk, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: P. Casamitjana Lleonart, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 1 maart 2011 (zaak R 1154/2009-4) inzake een oppositieprocedure tussen Lactimilk, SA en Lidl Stiftung & Co. KG

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Lidl Stiftung & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 204 van 9.7.2011.


title: Zaak C-294/08: Beroep ingesteld op 2 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/5

         Beroep ingesteld op 2 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-294/08)
   (2008/C 247/07)
   Procestaal: Tsjechisch
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Schima en M. Šimerdová, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Tsjechische Republiek

                           —

                           door bij de inschrijving van een ingevoerd voertuig waarvoor kan worden aangetoond dat de technische typegoedkeuring in een andere lidstaat plaatsvond, te eisen dat het voertuig op de datum van de typegoedkeuring voldoet aan de technische vereisten die op deze datum van toepassing zijn in de Tsjechische Republiek, en

                           —

                           door, wanneer niet aan deze voorwaarden is voldaan, te eisen dat het voertuig aan een controle wordt onderworpen om na te gaan of het voldoet aan de technische vereisten die op de productiedatum van het voertuig in de Tsjechische Republiek van toepassing zijn op de categorie waartoe het betrokken voertuig behoort,

                     de krachtens artikel 28 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Tsjechische Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De voorwaarden voor inschrijving van tweedehandsvoertuigen die in de Tsjechische Republiek worden ingevoerd vanuit andere lidstaten, waar zij voordien waren ingeschreven, zijn in Tsjechisch recht opgenomen in wet nr. 56/2001 Sb (1). Artikel 35, leden 1 en 2, van wet nr. 56/2001 Sb. bevat de voorwaarden voor inschrijving van een afzonderlijk ingevoerd tweedehandsvoertuig waarvoor kan worden aangetoond dat de technische typegoedkeuring in een andere lidstaat plaatsvond.
   De Tsjechische autoriteiten erkennen de overeenstemming met de technische regeling van een dergelijk voertuig wanneer het voertuig, zijn systemen, zijn dragende onderdelen of zijn afzonderlijke technische units, op de datum van de technische typegoedkeuring in een andere lidstaat van de EU, voldeden aan de technische vereisten die op deze datum in de Tsjechische Republiek van toepassing waren, en welke zijn vastgelegd in een uitvoeringsbepaling (artikel 35, lid 1, van wet nr. 56/2001 Sb.).
   Voldeden op de datum van de technische typegoedkeuring in een andere lidstaat van de EU het voertuig, zijn systemen, zijn onderdelen, of zijn afzonderlijke technische units niet aan de technische vereisten die op deze datum in de Tsjechische Republiek van toepassing waren, en welke zijn vastgelegd in de uitvoeringsbepaling, dan doet de bevoegde autoriteit uitspraak over de overeenstemming met de technische regeling op grond van een technisch verslag dat wordt opgesteld door het technisch controlecentrum. Dit centrum stelt een technisch certificaat op wanneer het voertuig voldoet aan de technische vereisten die op de productiedatum van het voertuig in de Tsjechische Republiek van toepassing zijn op de categorie waartoe het voertuig behoort (artikel 35, lid 2, van wet nr. 56/2001 Sb.).
   Derhalve vloeit uit artikel 35, leden 1 en 2, van wet nr. 56/2001 Sb. voort dat de technische goedkeuring van alle tweedehandsvoertuigen waarvoor een andere lidstaat reeds een certificaat van overeenstemming met de technische regeling per type voertuig heeft opgesteld, altijd aan een nieuwe controle op basis van de Tsjechische wettelijke regeling wordt onderworpen. Volgens de Commissie is deze benaderingswijze strijdig met het beginsel van het vrije verkeer van goederen, volgens hetwelk goederen die conform de wettelijke regeling van een lidstaat op de markt werden gebracht, moeten worden toegelaten op de markten van alle andere lidstaten. De Tsjechische wettelijke regeling houdt helemaal geen rekening met het resultaat van de technische controles waaraan het betrokken voertuig in een andere lidstaat werd onderworpen, hetgeen strijdig is met artikel 3, lid 2, van richtlijn 96/96/EG van de Raad.
   Gelet op een en ander is de Commissie van mening dat de Tsjechische wettelijke regeling neerkomt op een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beperking in de zin van artikel 28 EG. Deze maatregel biedt geen bescherming voor de gezondheid en het leven van personen, het milieu of de verkeersveiligheid, en is derhalve niet gerechtvaardigd op grond van artikel 30 van het EG-Verdrag of op grond van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  Wet nr. 56/2001 Sb., inzake de voorwaarden voor het gebruik van voertuigen op de weg en houdende wijziging van wet nr. 168/1999 Sb., inzake de aansprakelijkheidsverzekering voor schade veroorzaakt wegens het besturen van een voertuig, en houdende wijziging van verschillende wetten ter zake („wet aansprakelijkheidsverzekering voertuigen”), zoals gewijzigd bij wet nr. 307/1999 Sb.


title: Zaak T-348/05: Beroep ingesteld op 14 september 2005 — JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat/Raad

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/31

         Beroep ingesteld op 14 september 2005 — JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat/Raad
   (Zaak T-348/05)
   (2005/C 281/57)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij(en): JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat (Kirovo Cheptesk, Rusland) [vertegenwoordiger(s): B. Servais en Y. Melin, advocaten]

      Verwerende partij(en): Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               Nietigverklaring van verordening (EG) nr. 945/2005 (1) van de Raad van 21 juni 2005 tot wijziging van verordening (EG) nr. 658/2002 tot instelling van het definitieve antidumpingrecht op de invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland en tot wijziging van verordening (EG) nr. 132/2001 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op ammoniumnitraat uit onder andere Oekraïne, voorzover deze

                           —

                           is vastgesteld met schending van verzoeksters rechten van verweer en procedurele rechten, daar i) verzoekster niet overeenkomstig haar verzoek ex artikel 6, lid 5, van de basisverordening is gehoord en ii) de Commissie niet in de zin van artikel20 van de basisverordening de voornaamste feiten en overwegingen heeft meegedeeld op grond waarvan zij voorneme ns is, een wijziging van de omvang van de maatregelen aan te bevelen;

               —

               veroordeling van de Raad in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is een Russische vennootschap, gespecialiseerd in de vervaardiging van fluorkunststof, chemicaliën, medische producten en meststoffen, waaronder ammoniumnitraat, voor de Gemeenschap. Zij exporteert ammoniumnitraat en andere meststoffen naar de Gemeenschap.
   Zij vordert nietigverklaring van de bestreden verordening op grond dat deze, in strijd met de artikelen 1, leden 1 en 2, 3, lid 2, 4, lid 1, en 5, lid 4, van verordening (EG) nr. 384/96 (2) de bestaande antidumpingmaatregelen uitbreidt tot andere dan de bij de dumping betrokken producten.
   Volgens verzoekster is de bestreden verordening vastgesteld in strijd met haar rechten van verweer en procedurele rechten, op grond dat i) zij niet overeenkomstig artikel 6, lid 5, van verordening nr. 384/96 is gehoord en ii) de Commissie niet overeenkomstig artikel 20 van deze verordening mededeling heeft gedaan van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan zij wijziging van de omvang van de maatregelen wilde aanbevelen.

      (1)  PB L 160 van 23.6.2005, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1).


title: Zaak T-381/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Italië/Commissie ( EOGFL — Afdeling garantie — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Dierpremies en plattelandsontwikkeling — Tekortkomingen van nationaal beheers- en controlesysteem )

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/15

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-381/04) (1)

   („EOGFL - Afdeling „garantie’ - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Dierpremies en plattelandsontwikkeling - Tekortkomingen van nationaal beheers- en controlesysteem’)
   (2008/C 272/27)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: M. Fiorilli, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en L. Visaggio, gemachtigden)
   Voorwerp
   Gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2004/561/EG van de Commissie van 16 juli 2004 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 250, blz. 21), voor zover deze van financiering uitsluit bepaalde uitgaven die de Italiaanse Republiek heeft gedaan in de sector dierpremies en plattelandsontwikkeling.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2004.


title: Zaak T-13/11: Beroep ingesteld op 7 januari 2011 — Post Bank/Raad

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/32

         Beroep ingesteld op 7 januari 2011 — Post Bank/Raad
   (Zaak T-13/11)
   2011/C 63/60
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Post Bank (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: D. Luff, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt 34 van [hoofdstuk I], afdeling B, van de bijlage bij besluit 2010/644/GBVB (1) van de Raad van 25 oktober 2010 en punt 40 van afdeling B van bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 (2) van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran nietig verklaren;

               —

               artikel 20, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB (3) van de Raad van 26 juli 2010 en artikel 16, lid 2, van verordening nr. 961/2010 van de Raad op verzoekster niet-toepasselijk verklaren; en

               —

               de Raad verwijzen in verzoeksters kosten van onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep vordert verzoekster, overeenkomstig artikel 263 VWEU, nietigverklaring van punt 34 van [hoofdstuk I], afdeling B, van de bijlage bij het besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 en van punt 40 van afdeling B van bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en van artikel 16, lid 2, van verordening nr. 961/2010 van 25 oktober 2010, voor zover zij betrekking hebben op verzoekster.
   Tot staving van haar vordering voert verzoekster volgende middelen aan.
   Ten eerste stelt verzoekster dat het Hof bevoegd is voor de toetsing van punt 21 van [hoofdstuk I], afdeling B, van de bijlage bij besluit 2010/644/GBVB van de Raad en van punt 21 van afdeling B van bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 evenals van het besluit van 28 oktober 2010 en van de verenigbaarheid ervan met de algemene beginselen van Europees recht.
   Bovendien zijn de specifieke redenen voor de plaatsing van verzoekster op de lijst onjuist en is niet voldaan aan de vereisten van artikel 20, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad en van de artikelen 16, lid 2, sub a en b, en 16, lid 4, van verordening nr. 961/2010 van de Raad. Deze bepalingen moeten als niet-toepasselijk op verzoekster worden beschouwd. De Raad maakte een kennelijke beoordelingsfout in feite en in rechte. Derhalve moeten punt 21 van [hoofdstuk I], afdeling B, van de bijlage bij besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 en punt 40 van afdeling B van bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 nietig worden verklaard.
   Tot staving van dit beroep wordt ook aangevoerd dat de verordening van 2010 en het besluit van 2010 een schending uitmaken van verzoeksters recht van verdediging en, in het bijzonder, van haar recht op een eerlijk proces, aangezien zij geen bewijsstukken of documenten ter staving van de aantijgingen van de Raad ontving en aangezien de aantijgingen die in het besluit en in de verordening van 2010 worden geuit, erg vaag en onduidelijk zijn en het aantoonbaar onmogelijk is voor de Post Bank om erop te antwoorden. Bovendien werd aan verzoekster toegang tot het bewijsmateriaal geweigerd alsook het recht om te worden gehoord. Dit vormt tevens een gebrek aan motivering.
   Voorts vereist artikel 24, lid 3, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad dat de Raad kennis geeft van zijn besluit alsook van de redenen voor plaatsing op de lijst, en artikel 24, lid 4, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad voorziet in een toetsing van het besluit indien opmerkingen worden ingediend. De Raad heeft beide bepalingen geschonden. Aangezien de artikelen 24, lid 3, en 24, lid 4, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad ook worden herhaald in de artikelen 36, leden 3 en 4, van verordening nr. 961/2010 van de Raad, is er eveneens sprake van een schending van laatstgenoemde verordening.
   Ook wordt gesteld dat de Raad, bij zijn beoordeling van verzoeksters situatie, het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden.
   Daarenboven heeft de Raad, bij zijn beoordeling van verzoeksters situatie, het beginsel van gewettigd vertrouwen geschonden.
   Verzoekster betoogt eveneens dat de Raad verzoeksters eigendomsrecht heeft geschonden alsook het evenredigheidsbeginsel. Artikel 20, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad en artikel 16, lid 2, van verordening nr. 961/2010 van de Raad moeten op verzoekster niet-toepasselijk worden verklaard.
   Bovendien stelt verzoekster dat verordening nr. 961/2010 van de Raad artikel 215, leden 2 en 3, VWEU, die de rechtsgrondslag ervan vormen, schendt, evenals artikel 40 VEU.
   Ten slotte voert verzoekster aan dat bij de vaststelling van de verordening van 2010 en het besluit van 2010 de beginselen van gelijkheid en non-discriminatie werden geschonden.

      (1)  Besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 281, blz. 81).

      (2)  Verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1).

      (3)  Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).


title: Beroep, op 3 juli 1997 ingesteld door Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-242/97)

text:
C 271 /6                NL I                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6 . 9 . 97
van dit douanewetboek dienen de resultaten van dit onder              Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
zoek voor elk van de aanvaarde procedures als grondslag
voor de toepassing van de bepalingen die gelden voor de                1 . Beschikking 97/333/EG van de Commissie van 23 april
douaneregeling waaronder de goederen zijn geplaatst.                        1997 betreffende de goedkeuring van de rekeningen
                                                                           die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1993 hebben
                                                                           ingediend in verband met de door het Europees Oriën
In een geval werd opgemerkt dat een deel van de goederen                   tatie- en Garantiefonds voor de landbouw ( EOGFL ),
niet overeenstemde met de aangifte . De Commissie was                      afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven, te vernieti
van mening dat „ de feiten die bekend zijn, erop duiden                    gen, voorzover daarin ten aanzien van verzoeker een
dat de uitgevoerde partij een homogene samenstelling                       bedrag van 413 309 611 Bfr. inzake uitgaven betref
had ", waarna zij een financiële correctie voor de gehele                  fende de vooruitbetaling van uitvoerrestituties van
partij toepaste . De Spaanse autoriteiten hadden evenwel                   communautaire financiering wordt uitgesloten;
enkel in geval van volkomen zeker vastgestelde feiten, en
niet op basis van loutere vermoedens en argwaan, bij de                2 . de Commissie te verwijzen in de kosten van deze pro
aangifte die mettertijd door de betrokkene zou worden                      cedure .
gedaan, een correctie kunnen toepassen .
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
In een ander geval aanvaardt de Commissie de Spaanse
verificatie als bewijs dat een deel van de aangifte onjüist            — Schending van Verordening ( EEG ) nr. 729/70, artikel 5 ,
was, doch aanvaardt zij deze niet voor het deel waarvan                    en artikel 190 van het EG-Verdrag, alsmede van het
de onjuistheid niet bewezen is .                                           zorgvuldigheidsbeginsel :
                                                                           Bij de voorbereiding en vaststelling van de bestreden
Restitutie bij uitvoer op grond van overeen                               beschikking heeft de Commissie niet op loyale wijze
komsten tot verwerking van groenten en fruit                               met de Belgische overheid samengewerkt; bovendien is
( citrusvruchten )                                                         zij bij het onderzoek van de aan haar voorgelegde
                                                                           gegevens niet met de vereiste zorgvuldigheid te werk
                                                                           gegaan . De door de Belgische autoriteiten aangedragen
De Commissie zag een fraude in het feit dat een verwerker                  feitelijke elementen, en de door verzoeker in de eind
van citrusvruchten, dankzij een later overeengekomen wij                  conclusies van de Commissie geïdentificeerde onjuist
ziging in de data, een lagere minimumprijs behaalde, ter                  heden en onnauwkeurigheden werden door deze laat
wijl hij tegelijkertijd de hogere steun behield, alsof de                  ste zonder enige motivering genegeerd. Daarmee
datum van de overeenkomst niet was gewijzigd. Dit is                       maakte de Commissie inbreuk op het vereiste van lo
evenwel niet gebeurd. De verwerker heeft als gevolg van                    yale samenwerking ( artikel 5 van het Verdrag, zoals
de overeenkomsten waarin de data waren gewijzigd, de                       geconcretiseerd in de zgn. „ Belle-hervorming " en in de
lagere steun ontvangen die was vastgesteld voor transacties                bemiddelingsprocedure ) en op het zorgvuldigheidsbe
vanaf 12 februari 1993 en niet de eerdere steun .                          ginsel .
                                                                           Indien de Commissie de door de Belgische overheid
(') PB L 139 van 30 . 5 . 1997, blz . 30 .
(2 ) PB L 302 van 19 . 10 . 1992, blz . 1 .                                voorgelegde elementen en opmerkingen op ernstige en
                                                                           objectieve wijze had onderzocht, was haar evaluatie
                                                                           van het aan de vastgestelde tekortkomingen verbonden
                                                                           risico anders uitgevallen, en had zij hetzij een forfai
                                                                           taire correctie geheel of gedeeltelijk achterwege moeten
                                                                           laten, hetzij een lagere correctiefactor moeten toepas
                                                                           sen .
Beroep, op 3 juli 1997 ingesteld door Koninkrijk België                — Schending van Verordening ( EEG ) nr. 729/70 en Veror
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        dening ( EEG) nr. 1732/72 en van artikel 190 van het
                         ( Zaak C-242/97)                                  EG-Verdrag:
                            ( 97/C 271/08 )
                                                                           In voorliggend geval gaat het niet om ten onrechte ver
                                                                           richte uitgaven maar wel om een forfaitaire sanctie, in
                                                                           de vorm van een procentuele weigering van verrichte
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    uitgaven, die wordt opgelegd omdat het controlesys
is op 3 juli 1997 beroep ingesteld tegen Commissie van de                  teem dat de betrokken lidstaten hebben ingesteld,
Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België, verte                     onvoldoende zou zijn . Naar het oordeel van verzoeker
genwoordigd door Jan Devadder, adviseur-generaal bij het                   beschikt de Commissie enkel over het recht forfaitaire
Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel                     sancties op te leggen op basis van gepercipieerde
en Ontwikkelingssamenwerking, en Hans Gilliams, advo                      gebreken in de door de lidstaten ingestelde controlesys
caat bij de balie te Brussel , als gemachtigden, domicilie                 temen wanneer aan drie (cumulatieve ) voorwaarden is
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Belgische ambas                      voldaan, namelijk wanneer de Commissie voldoende
sade, rue des Girondins 4 .                                                bewijzen kan voorbrengen dat:
 ---pagebreak--- 6 . 9 . 97              NL |              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 271 /7
     — het controlesysteem als geheel gebreken vertoont              Beroep, op 7 juli 1997 ingesteld door Portugese Republiek
           ( daarentegen dienen punctuele tekortkomingen die             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
          geen uitsluitsel geven over het functioneren van het                              ( Zaak C-246/97)
          systeem als geheel, anders te worden behandeld,
          met name door een weigering van communautaire                                        97/C 271 /09 )
          financiering ten aanzien van een aantal geïdentifi
          ceerde transacties, wanneer niet voldaan is aan de
          toekenningsvoorwaarden;                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                     is op 7 juli 1997 beroep ingesteld tegen Commissie van de
     — die gebreken voldoende ernstig zijn (waarbij de               Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek, ver
          ernst van die gebreken mede zijn te beoordelen in          tegenwoordigd door J. Mota de Campos, L. Inês Fernan
          functie van de complexiteit van de communautaire           des en M. Luisa Duarte, als gemachtigden, domicilie geko
          regeling die de lidstaten dienen ten uitvoer te leg       zen hebbende te Luxemburg ter Portugese ambassade,
          gen en het risico dat bepaalde bedragen onterecht          Allee Scheffer .33 .
          worden uitgekeerd ) en
     — redelijkerwijze te verwachten valt dat die gebreken           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
          onterechte betalingen of zelfs fraude ( en dus een
          verlies voor het EOGFL ) hebben veroorzaakt; de
          forfaitaire correcties dienen bovendien in proportie       — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
          te zijn met het aldus vastgestelde risico.                     waarbij de Portugese regering wordt gelast, de steun in
                                                                         de vorm van een overheidsgarantie ten gunste van
                                                                         EPAC — Empresa para a agroalimenta?ao e cereais SA
     Naar het oordeel van verzoeker had de Commissie in                  op te schorten;
     casu, op basis van de door de EOGFL-diensten uitge
     voerde verificaties, niet het recht i ) om te oordelen dat
     het Belgische controlesysteem als een geheel gebreken           — de Commissie in de kosten te verwijzen.
     vertoonde, ii ) om lineaire correcties op te leggen en om
     ten aanzien van verzoeker toepassing te maken van de
     zwaarste correctiefactor van 10% en iii ) om de lineaire        Middelen en voornaamste argumenten
     correcties toe te passen op alle uitgaven van de betrok
     ken sectoren. In elk geval bevat het syntheseverslag
     geen voldoende redenen om een dergelijke correctie te           — Gebrek aan motivering
     kunnen rechtvaardigen .
                                                                     — Onwettige vaststelling van de voorlopige beschikking
— Schending van het rechtszekerheidsbeginsel, van het                    door de Commissie
     beginsel „ patere legem quam ipse fecisti ", en van
     artikel 190 van het EG-Verdrag:
                                                                         — Ontbreken van een rechtsgrond: Ofschoon noch
                                                                             het Verdrag, noch afgeleid recht voorziet in het
     Indien men zou aannemen dat in casu rechtvaardiging                     geven van voorlopige beschikkingen in het kader
     bestaat voor een forfaitaire correctie ( quod non ), dan                van de toepassing van artikel 93 van het EG-Ver
     mag op zijn minst worden verwacht dat de Commissie                      drag, is de bevoegdheid daartoe in de rechtspraak
     bij deze correctie de door haarzelf uitgevaardigde                      van het Hof erkend . Evenwel dient de Commissie
     richtsnoeren, en met name de in haar document VI/                       een lidstaat geen ondoelmatige en radicale maatre
     216/93 uitgevaardigde regels, eerbiedigt.                               gel op te leggen die qua inhoud en gevolgen neer
                                                                             komt op een definitieve maatregel . In de uitoefe
                                                                             ning van haar uit de rechtspraak voortvloeiende
— Schending van het gelijkheidsbeginsel en van de moti                      bevoegdheid, voorlopige beschikkingen te geven,
     veringsplicht:                                                          mag de Commissie niet nalaten, zoals zij in casu
                                                                             heeft gedaan, te onderzoeken of er sprake is van
     Noch in de bestreden beschikking, noch in het synthe                   een „ fumus boni juris ". Bij ontbreken daarvan is
     severslag worden redenen ontwikkeld op basis waar                      haar beschikking klaarblijkelijk willekeurig. Voorts
     van voor de sector rundvlees een forfaitaire correctie                  houdt de Commissie geen rekening met de schade
     van 10% gerechtvaardigd zou zijn, nu de forfaitaire                     die de Portugese staat, EPAC of de — Portugese of
                                                                             buitenlandse — banken zouden kunnen ondervin
     correctie voor Nederland, Duitsland en Frankrijk in
     die sector slechts 5 % bedraagt. Niet alleen wordt deze                 den ten gevolge van de beschermende maatregel
     verschillende behandeling niet gemotiveerd, bovendien                   die in de voorlopige beschikking wordt opgelegd.
                                                                             Ten slotte kan de Commissie van de haar door het
     berust zij niet op objectieve criteria . De door verzoeker
     in het bemiddelingsverzoek aan de Commissie voorge                     Hof toegekende buitengewone bevoegdheid geen
     legde elementen werden ook op dit punt zonder meer                      gebruik maken in situaties die in de rechtspraak
     genegeerd door de Commissie .                                           niet zijn vermeld, door niet de opschorting van
                                                                             niet-bestaande betalingen te gelasten, maar de
                                                                             opschorting van de toekenning van een overheids
                                                                             garantie ( zonder overdracht van staatssteun ).


title: Zaak C-60/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bayerisches Landessozialgericht op  3 februari 2006  — Grete Schlepps tegen Deutsche Rentenversicherung Oberbayern

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bayerisches Landessozialgericht op 3 februari 2006 — Grete Schlepps tegen Deutsche Rentenversicherung Oberbayern
   (Zaak C-60/06)
   (2006/C 131/49)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bayerisches Landessozialgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Grete Schlepps

      Verweerster: Deutsche Rentenversicherung Oberbayern
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet punt 35, Duitsland-Oostenrijk, sub e-i, van de delen A en B van bijlage III bij verordening nr. 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd, dat naast het recht op een uitkering op 1 januari 1994 ook een woonplaats in Oostenrijk een voorwaarde is?

               2)

               Zo ja, zijn deze bepalingen en bijlage VI, C. Duitsland, punt 1, bij verordening nr. 1408/71 verenigbaar met Europees recht van hogere orde, met name met het in artikel 39 juncto artikel 42 EG voorgeschreven vrije verkeer?

      (1)  PB L 149, blz. 2.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 maart 2002 in zaak C-160/98 (verzoek van de Giudice di pace di Genova om een prejudiciële beslissing): Eridania SpA tegen Azienda Agricola San Luca di Rumagnoli Viannj ("Suiker — Prĳsregeling — Verkoopseizoen 1997/1998 — Regionalisatie — Gebieden met tekort — Indeling van Italië — Geldigheid van verordeningen (EG) nrs. 1188/97 en (EEG) 1785/81")

text:
18.5.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 118/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          van de opslagkosten (PB L 170, blz 3), en van verordening
                                                                                (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981 houdende
                           (Zesde kamer)                                        een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
                                                                                suiker (PB L 177, blz. 4), zoals gewijzigd bij verordening (EG)
                                                                                nr. 1101/95 van de Raad van 24 april 1995 (PB L 110, blz. 1),
                        van 12 maart 2002                                       heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,
                                                                                kamerpresident, N. Colneric (rapporteur), C. Gulmann,
in zaak C-160/98 (verzoek van de Giudice di pace di                             J.-P. Puissochet en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal:
Genova om een prejudiciële beslissing): Eridania SpA                            J. Mischo; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 12 maart
 tegen Azienda Agricola San Luca di Rumagnoli Viannj (1)                        2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
(„Suiker — Prijsregeling — Verkoopseizoen 1997/1998 —
Regionalisatie — Gebieden met tekort — Indeling van Italië
— Geldigheid van verordeningen (EG) nrs. 1188/97 en
                         (EEG) 1785/81”)                                        Uit het onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van
                                                                                feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van
                                                                                verordening (EG) nr. 1188/97 van de Raad van 25 juni 1997 tot
                          (2002/C 118/01)
                                                                                vaststelling voor het verkoopseizoen 1997/1998 van de afgeleide
                                                                                interventieprijzen voor witte suiker, de interventieprijs voor ruwe
                        (Procestaal: Italiaans)                                 suiker, de minimumprijzen voor A-suikerbieten en B-suikerbieten,
                                                                                alsmede het bedrag van de vergoeding voor de verevening van de
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      opslagkosten, en van verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad
                          dentie van het Hof)                                   van 30 juni 1981 houdende een gemeenschappelijke ordening der
                                                                                markten in de sector suiker, zoals gewijzigd bij verordening (EG)
                                                                                nr. 1101/95 van de Raad van 24 april 1995.
In zaak C-160/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
de Giudice di pace di Genova (Italië), in het aldaar aanhangige
geding tussen Eridania SpA en Azienda Agricola San Luca di
                                                                                (1) PB C 209 van 4.7.1998.
Rumagnoli Viannj, om een prejudiciële beslissing over de
geldigheid van artikel 1, sub f, van verordening (EG) nr. 1188/
97 van de Raad van 25 juni 1997 tot vaststelling voor het
verkoopseizoen 1997/1998 van de afgeleide interventieprijzen
voor witte suiker, de interventieprijs voor ruwe suiker, de
minimumprijzen voor A-suikerbieten en B-suikerbieten, als-
mede het bedrag van de vergoeding voor de verevening


title: Zaak C-147/03: Beroep, op 31 maart 2003 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Republiek Oostenrĳk

text:
10.5.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 112/21
Beroep, op 26 maart 2003 ingesteld door Commissie van                  Beroep, op 31 maart 2003 ingesteld door de Commissie
de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                   van de Europese Gemeenschappen tegen de Republiek
                                                                                Oostenrijk
                         (Zaak C-137/03)
                                                                                (Zaak C-147/03)
                          (2003/C 112/36)
                                                                                (2003/C 112/37)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 maart 2003 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
woordigd door haar juridisch adviseur M. Kontou-Durande.               op 31 maart 2003 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door D. Martin, lid van de juridische dienst van de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Commissie, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
—      vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen    Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/77/EG
       van het Europees Parlement en de Raad van 14 december
                                                                       1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
       2000 houdende wijziging van richtlijn 95/53/EG van
                                                                             bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te garanderen
       de Raad tot vaststelling van de beginselen inzake de
                                                                             dat de houders van in andere lidstaten behaalde middel-
       organisatie van de officiële controles op het gebied van
                                                                             bare schooldiploma’s onder dezelfde voorwaarden als de
       diervoeding ( 1) de krachtens het Verdrag en die richtlijn
                                                                             houders van in Oostenrijk behaalde diploma’s toegang
       op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                             hebben tot de studie aan een Oostenrijkse hogeschool of
                                                                             universiteit de verplichtingen niet is nagekomen die op
—      de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                     haar rusten krachtens de artikelen 12, 149 en 150 EG-
                                                                             Verdrag;
                                                                       2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen                Middelen en voornaamste argumenten
verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.
                                                                       De regeling van de toegang tot de opleiding aan een Oostenrijk-
                                                                       se hogeschool of universiteit leidt ertoe dat de houders van in
Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag              andere lidstaten behaalde middelbare schooldiploma’s niet
treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen           enkel moeten voldoen aan de algemene voorwaarden voor
welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of           toelating tot het onderwijs aan hogeschool of universiteit,
uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap                 maar bovendien moeten aantonen dat zij de voor de directe
voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.                           toelating tot de studie van hun keuze geldende specifieke
                                                                       voorwaarden vervullen die zijn opgesteld door de lidstaat die
                                                                       deze diploma’s heeft uitgereikt. Een dergelijke regeling is in
De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet          strijd met de artikelen 12, 149 en 150 EG-Verdrag. Enerzijds
treffen om aan voornoemde richtlijn te voldoen.                        wordt de toegang van houders van in andere lidstaten behaalde
                                                                       einddiploma’s tot bepaalde studierichtingen aan Oostenrijkse
                                                                       hogescholen of universiteiten onmiskenbaar onderworpen aan
De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot nog            een voorwaarde die niet geldt voor de houders van in
toe niet de passende maatregelen heeft getroffen om de                 Oostenrijk behaalde einddiploma’s. Anderzijds leidt deze rege-
betrokken richtlijn volledig in Grieks recht om te zetten.             ling op grond van de in de staat van herkomst geldende
                                                                       wettelijke voorwaarden voor de toelating tot onderwijs aan
                                                                       hogeschool of universiteit tot een discriminatie van onderda-
( 1) PB L 333 van 29.12.2000, blz. 81.
                                                                       nen van andere lidstaten.


title: Zaak F-77/10: Beroep ingesteld op 13 september 2010 — Arroyo Redondo/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/65

         Beroep ingesteld op 13 september 2010 — Arroyo Redondo/Commissie
   (Zaak F-77/10)
   ()
   2010/C 301/105
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fernando Arroyo Redondo (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: E. Boigelot en S. Woog, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2009 tot de rang AD10 zijn bevorderd

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig verklaren het op 20 november 2009 bekendgemaakte besluit van de Commissie om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2009 van de rang AD9 tot de rang AD10 zijn bevorderd;

               —

               dientengevolge, verzoekers verdiensten en die van de andere kandidaten in het kader van de bevorderingsronde 2009 opnieuw vergelijken en verzoeker met terugwerkende kracht per 1 maart 2009 bevorderen tot de rang AD10, alsmede rentebetaling over de achterstallige bezoldiging tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank met ingang van 1 maart 2009 heeft vastgesteld voor de basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met twee punten, zonder echter de bevordering van de andere bevorderde ambtenaren wier namen voorkomen op de op 20 november 2009 bekendgemaakte lijst ter discussie te stellen;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-138/14: Beroep ingesteld op 27 februari 2014 — Chart/EDEO

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/30

         Beroep ingesteld op 27 februari 2014 — Chart/EDEO
   (Zaak T-138/14)
   2014/C 159/40
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Randa Chart (Sint-Lambrechts-Woluwe, België) (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)

      Conclusies

               —

               EDEO aansprakelijk stellen voor de schade die verzoekster van oktober 2001 tot op heden heeft geleden door de onrechtmatige gedraging van de Delegatie van de Unie te Caïro en van de EDEO;

               —

               bijgevolg:

                           —

                           primair, het bedrag van 509 283,88 EUR (vijfhonderdennegenduizend tweehonderddrieëntachtig euro en achtentachtig centimen) doen betalen aan Chart als schadevergoeding voor de geleden schade, onder voorbehoud van verhoging in de loop van het geding;

                           —

                           subsidiair, het bedrag van 380 063,81 EUR (driehonderdtachtigduizend drieënzestig euro en eenentachtig centimen) doen betalen aan Chart als vergoeding voor de na 30 oktober 2008 geleden schade, onder voorbehoud van verhoging in de loop van het geding;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster is een gewezen plaatselijke functionaris van de delegatie van de Europese Unie in Egypte en verzoekt om vergoeding van schade die zij stelt te hebben geleden ten gevolge van het feit dat de Europese administratie zich onrechtmatig heeft gedragen door na verzoeksters ontslag geen getuigschrift van uitdiensttreding te hebben overhandigd aan de socialezekerheidsdiensten van de Egyptische administratie. Hierdoor kan verzoekster niet opnieuw in Egypte gaan werken.
   Wat de onrechtmatige gedraging betreft die aan verweerder wordt verweten, voert verzoekster vier middelen aan: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, schending van het beginsel van de redelijke termijn, schending van het toepasselijke Egyptische recht en schending van het recht op privéleven.
   Verzoekster betoogt dat het verzuim van verweerder haar grote schade berokkent en verzoekt om vergoeding van zowel de materiële als de morele schade.


title: Zaak F-20/16: Beroep ingesteld op 1 augustus 2016 — ZZ/Commissie

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/32

         Beroep ingesteld op 1 augustus 2016 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-20/16)
   (2016/C 383/42)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Żołyniak, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD 177/10-ECO2013 van 27 mei 2014 om verzoekers naam niet op de reservelijst te plaatsen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD 177/10-ECO2013 van 27 mei 2014 om verzoekers naam niet op de reservelijst te plaatsen nietig verklaren;

               —

               het tot aanstelling bevoegd gezag gelasten om uitvoering te geven aan het arrest door verzoekers naam toe te voegen aan de reservelijst die naar aanleiding van dat algemeen vergelijkend onderzoek is opgesteld, waarbij de periode van geldigheid van de toevoeging gelijk moet zijn aan de periode van geldigheid van de lijst;

               —

               de verwerende partij overeenkomstig de voorschriften verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het hof (Eerste kamer) van 14 juli 2005 in zaak C-107/04 (verzoek van het Tribunal Supremo om een prejudiciële beslissing): Comité Andaluz de Agricultura Ecológica tegen Administración General del Estado, Comité Aragonés de Agricultura Ecológica (Gemeenschapsregeling betreffende biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen — Nationale wettelijke regeling die gebruik van term „bio” toestaat voor producten die niet volgens biologische productiemethode zijn verkregen)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/16

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 14 juli 2005
   in zaak C-107/04 (verzoek van het Tribunal Supremo om een prejudiciële beslissing): Comité Andaluz de Agricultura Ecológica tegen Administración General del Estado, Comité Aragonés de Agricultura Ecológica (1)

   (Gemeenschapsregeling betreffende biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen - Nationale wettelijke regeling die gebruik van term „bio” toestaat voor producten die niet volgens biologische productiemethode zijn verkregen)
   (2005/C 217/31)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-107/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) bij beslissing van 1 december 2003, ingekomen bij het Hof op 1 maart 2004, in de procedure Comité Andaluz de Agricultura Ecológica tegen Administración General del Estado, Comité Aragonés de Agricultura Ecológica, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, K. Lenaerts, J. N. Cunha Rodrigues, M. Ilešič en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 14 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 2 van verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad van 24 juni 1991 inzake de biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen, zoals ter aanvulling met betrekking tot de dierlijke productie gewijzigd bij verordening nr. 1804/1999 van de Raad van 19 juli 1999, moest aldus worden uitgelegd dat het niet verbood dat op producten die niet volgens de biologische productiemethode zijn verkregen, in Spanje de aanduiding „biológico” of het voorvoegsel „bio” ervan voorkomt in de etikettering, de reclame of de handelsdocumenten.

               2)

               Dit artikel 2, zoals gewijzigd bij verordening nr. 392/2004 van de Raad van 24 februari 2004, moet aldus worden uitgelegd dat het thans verbiedt dat op dergelijke producten in Spanje de aanduiding „biológico” of het voorvoegsel „bio” ervan voorkomt in de etikettering, de reclame of de handelsdocumenten.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak T-406/10: Beroep ingesteld op 15 september 2010 — Emesa-Trefilería en Industrias Galyca/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/55

         Beroep ingesteld op 15 september 2010 — Emesa-Trefilería en Industrias Galyca/Commissie
   (Zaak T-406/10)
   ()
   2010/C 301/87
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Emesa-Trefilería, SA (Arteixo, Spanje) en Industrias Galyca, SA (Vitoria, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Creus Carreras en A. Valiente Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op verzoeksters;

               —

               subsidiair, de aan verzoeksters opgelegde geldboete nietig verklaren of verminderen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met hun beroep vorderen verzoeksters gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2010) 4287 def. van de Commissie van 30 juni 2010 in de zaak COMP/38.344 — Voorspanstaal, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoeksters, samen met andere ondernemingen, artikel 101 VWEU en artikel 53 EER hadden geschonden door deel te nemen aan een voortdurende overeenkomst of een onderling afgestemde feitelijke gedraging in de sector van voorspanstaal op pan-Europees en/of nationaal/regionaal niveau. Bovendien vorderen zij nietigverklaring of vermindering van de hun opgelegde geldboete.
   Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.
   Ten eerste stellen zij dat de Commissie het in artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: „EVRM”) en in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde grondrecht op een onpartijdige rechterlijke instantie heeft geschonden, voor zover de geldboete is opgelegd door een bestuurlijk orgaan dat tevens over onderzoeks- en bestraffingsbevoegdheden beschikt.
   Ten tweede betogen zij dat de Commissie ten onrechte heeft geweigerd om verzoeksters een vermindering van hun geldboeten toe te kennen op grond van de mededeling inzake de vermindering van geldboeten van 2002 (1), aangezien de beschikking grotendeels is gebaseerd op door Emesa aangedragen bewijsmateriaal.
   Tot slot voeren zij aan dat de Commissie ten onrechte heeft geweigerd om verzoeksters een gedeeltelijke immuniteit toe te kennen op grond van punt 23 van de mededeling inzake de vermindering van geldboeten van 2002, hoewel Emesa doorslaggevend bewijsmateriaal heeft verstrekt dat verband houdt met de duur en de zwaarwichtigheid van de inbreuk.

      (1)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 6 juni 2002 in zaak C-360/00 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Land Hessen tegen G. Ricordi & Co. Bühnen- und Musikverlag GmbH ("Beschermingsduur auteursrecht — Beginsel van non-discriminatie op grond van nationaliteit — Toepasselĳkheid op vóór inwerkingtreding EEG-Verdrag ontstaan auteursrecht")

text:
C 180/6                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            27.7.2002
                     ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vierde kamer)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                van 13 juni 2002
                          van 6 juni 2002
                                                                            in zaak C-33/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Helleense Republiek (1)
in zaak C-360/00 (verzoek van het Bundesgerichtshof om
een prejudiciële beslissing): Land Hessen tegen G. Ricor-                   („Niet-nakoming — Afvalstoffen — Beheer van gevaarlijke
         di & Co. Bühnen- und Musikverlag GmbH (1)                          afvalstoffen — Niet-mededeling van in artikel 8, lid 3, van
                                                                            richtlijn 91/689/EEG bedoelde gegevens — Inrichtingen en
                                                                            ondernemingen die zorgen voor verwijdering en/of nuttige
                                                                                toepassing van gevaarlijke afvalstoffen”)
(„Beschermingsduur auteursrecht — Beginsel van non-
discriminatie op grond van nationaliteit — Toepasselijkheid
op vóór inwerkingtreding EEG-Verdrag ontstaan auteurs-                                              (2002/C 180/10)
                                recht”)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
                          (2002/C 180/09)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                            In zaak C-33/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  pen (gemachtigden: H. Stovlbaek en P. Panayotopoulos) tegen
                          dentie van het Hof)                               Helleense Republiek (gemachtigden: P. Skandalou en N. Daf-
                                                                            niou), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
                                                                            Helleense Republiek, door de Commissie niet binnen de
                                                                            gestelde termijn voor elke inrichting of onderneming die zorgt
                                                                            voor verwijdering en/of nuttige toepassing van gevaarlijke
                                                                            afvalstoffen, de gegevens te verstrekken, bedoeld in artikel 8,
In zaak C-360/00, betreffende een verzoek aan het Hof                       lid 3, van richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december
krachtens artikel 234 EG van het Bundesgerichtshof (Duits-                  1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PB L 377, blz. 20),
land), in het aldaar aanhangig geding tussen Land Hessen en                 zoals gewijzigd bij richtlijn 94/31/EG van de Raad van 27 juni
G. Ricordi & Co. Bühnen- und Musikverlag GmbH, om een                       1994 (PB L 168, blz. 28) en bij beschikking 96/302/EG van de
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 6, eerste            Commissie van 17 april 1996 tot vaststelling van de vorm
alinea, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 12, eerste                 waarin de ingevolge artikel 8, lid 3, van richtlijn 91/689/EEG
alinea, EG), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als                 vereiste informatie moet worden verstrekt (PB L 116, blz. 26),
volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr, A. La Pergola,                 de krachtens het EG-Verdrag en deze richtlijn op haar rustende
M. Wathelet (rapporteur) en C. W. A. Timmermans, rechters;                  verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vierde
advocaat-generaal: D. Ruı́z-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass,             kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr, kamerpresident,
op 6 juni 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                  D. A. O. Edward (rapporteur) en C. W. A. Timmermans,
als volgt:                                                                  rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op
                                                                            13 juni 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                            volgt:
Het discriminatieverbod van artikel 6, eerste alinea, EG-Verdrag
(thans, na wijziging, artikel 12, eerste alinea, EG) is tevens van          1.    Door niet binnen de gestelde termijn alle gegevens, bedoeld in
toepassing op de bescherming van auteursrechten ingeval de auteur                 artikel 8, lid 3, van richtlijn 91/689/EEG van de Raad van
overleden was toen het EEG-Verdrag in de lidstaat waarvan hij de                  12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen, zoals
nationaliteit bezat in werking trad. Dit verbod staat eraan in de weg             gewijzigd bij richtlijn 94/31/EG van de Raad van 27 juni
dat naar nationaal recht de beschermingsduur voor werken van een                  1994 aan de Commissie te verstrekken, is de Helleense
auteur die onderdaan is van een andere lidstaat korter is dan voor                Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplich-
werken van eigen onderdanen.                                                      tingen niet nagekomen.
                                                                            2.    De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.
( 1) PB C 355 van 9.12.2000.
                                                                            (1) PB C 95 van 24.3.2001.


title: Zaak T-257/13: Beroep ingesteld op 8 mei 2013 — Republiek Polen/Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/41

         Beroep ingesteld op 8 mei 2013 — Republiek Polen/Commissie
   (Zaak T-257/13)
   2013/C 207/69
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit 2013/123/EU van 26 februari 2013 (kennisgeving geschied onder nummer C[2013] 981) houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB L 67, blz. 20), nietig verklaren, voor zover de bedragen van 28 763 238,60 EUR en 5 688 440,96 EUR die het door de Republiek Polen erkende betaalorgaan heeft uitgekeerd, daarbij van financiering zijn uitgesloten;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Met haar eerste middel betoogt verzoekster dat artikel 7, lid 4, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1258/1999 (1) en artikel 31, lid 1, van verordening (EG) nr. 1290/2005 (2) zijn geschonden doordat de financiële correctie op een onjuiste vaststelling van de feiten en een onjuiste uitlegging van het recht berust.
               Verzoekster stelt dat de Commissie de financiële correctie op basis van een onjuiste vaststelling van de feiten en een onjuiste uitlegging van het recht heeft toegepast, hoewel de Poolse autoriteiten de uitgaven overeenkomstig de communautaire voorschriften hadden verricht. De Republiek Polen betwist de door de Commissie verrichte juridische uitlegging en feitelijke vaststellingen met betrekking tot de beweerde tekortkomingen in de regeling inzake het beheer van maatregelen betreffende de „vervroegde uittreding”, met name, ten eerste, de verplichting dat voorafgaand aan de overdracht van het bedrijf economische activiteiten moeten zijn verricht om in aanmerking te komen voor vervroegde uittreding, ten tweede, de ontoereikendheid van het door de Poolse autoriteiten in de vorm van een verklaring aanvaarde bewijs van beroepsbekwaamheid en, ten derde, het feit dat de overnemers van de bedrijven geen sancties worden opgelegd wanneer zij niet voldoen aan de verplichting om gedurende vijf jaar als landbouwer werkzaam te zijn.

               2.

               Volgens verzoeksters tweede middel zijn artikel 7, lid 4, vierde alinea, van verordening (EG) nr. 1258/1999, artikel 31, lid 2, van verordening (EG) nr. 1290/2005 alsook het evenredigheidsbeginsel geschonden aangezien de forfaitaire correctie helemaal niet in verhouding staat tot het gevaar van financiële verliezen voor de communautaire begroting.

                           —

                           Geen van de beweerde tekortkomingen heeft tot financiële verliezen voor de Gemeenschap geleid, net zomin als een van de beweerde tekortkomingen tot dergelijke verliezen kon leiden. Volgens verzoekster was het gevaar voor dergelijke financiële verliezen hoe dan ook volstrekt marginaal.

               3.

               Met haar derde middel stelt verzoekster dat artikel 296, lid 2, VWEU is geschonden doordat het bestreden besluit ontoereikend is gemotiveerd.

                           —

                           Volgens verzoekster heeft de Commissie tot staving van de conclusies die zij uit de controlebezoeken bij drie landbouwbedrijven heeft getrokken, geen bewijzen en evenmin feitelijke of juridische vaststellingen verstrekt.

               4.

               Verzoeksters vierde middel is gebaseerd op schending van het subsidiariteitsbeginsel.

                           —

                           Verzoekster voert aan dat de Commissie het voor het beleid inzake de steun voor plattelandsontwikkeling geldende subsidiariteitsbeginsel ernstig heeft geschonden. Door hun eigen uitlegging te geven aan de programmeringsdocumenten met betrekking tot de steun voor het platteland en de vereisten voor de uitvoering van het programma in wezen zelf vast te stellen, heeft de Commissie de beoordelingsvrijheid waarover de lidstaten beschikken om de middelen ter verwezenlijking van de in de programmeringsdocumenten vastgestelde doelstellingen te kiezen, beperkt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160, blz. 103).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1).


title: Zaak C-431/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 11 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — Merck Genéricos — Produtos Farmacêuticos L. da /Merck & Co. Inc., Merck Sharp & Dohme L. da (Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie — Artikel 33 van de TRIPs-overeenkomst — Octrooien — Minimale beschermingsduur — Wetgeving van lidstaat die in kortere duur voorziet — Artikel 234 EG — Bevoegdheid van Hof — Rechtstreekse werking)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/9

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 11 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — Merck Genéricos — Produtos Farmacêuticos L.da/Merck & Co. Inc., Merck Sharp & Dohme L.da

   (Zaak C-431/05) (1)

   (Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie - Artikel 33 van de TRIPs-overeenkomst - Octrooien - Minimale beschermingsduur - Wetgeving van lidstaat die in kortere duur voorziet - Artikel 234 EG - Bevoegdheid van Hof - Rechtstreekse werking)
   (2007/C 269/17)
   Procestaal: Portugees
   Verwijzende rechter
   Supremo Tribunal de Justiça
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Merck Genéricos — Produtos Farmacêuticos L.da

      Verwerende partij: Merck & Co. Inc., Merck Sharp & Dohme L.da

   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supremo Tribunal de Justiça — Uitlegging van artikel 33 van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom („TRIPs-overeenkomst”), gevoegd bij de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (PB L 336 van 23 december 1994, blz. 214) — Uitleggingsbevoegdheid — Rechtstreekse werking
   Dictum
   Bij de huidige stand van de communautaire regelgeving op het gebied van octrooien verzet het gemeenschapsrecht zich er niet tegen dat een nationale rechter artikel 33 van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom, opgenomen in bijlage I C bij de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), die op 15 april 1994 te Marrakesh is ondertekend en is goedgekeurd bij besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994 betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap voor wat betreft de onder haar bevoegdheid vallende aangelegenheden, van de uit de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguayronde (1986-1994) voortvloeiende overeenkomsten, rechtstreeks toepast onder de door het nationale recht bepaalde voorwaarden.

      (1)  PB C 36 van 11.2.2006.


title: Zaak C-399/03: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Raad van de Europese Unie (Staatssteun — Bestaande steunregeling — Belastingregeling voor in België gevestigde coördinatiecentra — Bevoegdheid van Raad)

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-399/03) (1)

   (Staatssteun - Bestaande steunregeling - Belastingregeling voor in België gevestigde coördinatiecentra - Bevoegdheid van Raad)
   (2006/C 212/03)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet, V. Di Bucci en R. Lyal, gemachtigden)

      Verweerder: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A.-M. Colaert en F. Florindo Gijón, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van beschikking 2003/531/EG van de Raad van 16 juli 2003 betreffende een steunmaatregel van de Belgische regering ten behoeve van bepaalde in België gevestigde coördinatiecentra (PB L 184, blz. 17)
   Dictum

               1)

               Beschikking 2003/531/EG van de Raad van 16 juli 2003 betreffende een steunmaatregel van de Belgische regering ten behoeve van bepaalde in België gevestigde coördinatiecentra, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 275 van 15.11.2003.


title: Zaak C-389/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 juli 2011 door Région Nord-Pas-de-Calais tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 mei 2011 in de gevoegde zaken T-267/08 en T-279/08, Région Nord-Pas-de-Calais en Communauté d’agglomération du Douaisis/Commissie

text:
               1.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 290/4

         Hogere voorziening ingesteld op 22 juli 2011 door Région Nord-Pas-de-Calais tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 mei 2011 in de gevoegde zaken T-267/08 en T-279/08, Région Nord-Pas-de-Calais en Communauté d’agglomération du Douaisis/Commissie
   (Zaak C-389/11 P)
   2011/C 290/06
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Région Nord-Pas-de-Calais (vertegenwoordigers: M. Cliquennois en F. Cavedon, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Communauté d’agglomération du Douaisis en Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 12 mei 2011 in de gevoegde zaken T-267/08 en T-279/08 vernietigen;

               —

               de door Région Nord-Pas-de-Calais in eerste aanleg ingestelde vorderingen toewijzen;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan.
   Met haar eerste middel verwijt zij het Gerecht niet te zijn ingegaan op de grieven met betrekking tot beschikking C(2008) 1089 def. van de Commissie van 2 april 2008, die is ingetrokken bij en vervangen door beschikking C(2010) 4112 def. van de Commissie van 23 juni 2010, die beide betrekking hebben op steunmaatregel C 38/2007 (ex NN 45/2007). De nieuwe beschikking is namelijk in feite een antwoord op de stukken die rekwirante in het kader van haar oorspronkelijke beroep bij het Gerecht heeft ingediend, terwijl zij niet in de gelegenheid is gesteld om te worden gehoord in het kader van een nieuwe voorafgaande administratieve procedure.
   Met haar tweede middel voert rekwirante schending van de rechten van verdediging en het beginsel van hoor en wederhoor tijdens de administratieve procedure aan, doordat de Commissie een nieuwe beschikking heeft vastgesteld zonder zich daarbij te houden aan de verplichting tot naleving van de daarvoor geldende wezenlijke vormvoorschriften. De Commissie heeft namelijk haar beoordeling van de aard van de betrokken overheidsmaatregel gewijzigd en de methode voor de berekening van de ten tijde van de steunverlening aan Arbel Fauvet Rail SA geldende referentiepercentages herzien.


title: Zaak F-35/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 december 2011 — Svitana/Parlement

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/40

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 december 2011 — Svitana/Parlement
   (Zaak F-35/11) (1)

   2012/C 138/105
   Procestaal: Slowaaks
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 211 van 16.7.2011, blz. 33.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde kamer) van 2 mei 1996 in zaak C-234/95: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming - Richtlijn 92/50/EEG)

text:
22 . 6. 96           [ NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 180/ 15
     Deze blijft evenwel bevoegd, het Hof om een uitspraak                van Verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van
     over de geldigheid of uitlegging ervan te verzoeken.                 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van
                                                                          toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 , houdt
(M PB nr. C 76 van 12 . 3 . 1994, PB nr. C 174 van 25 . 6 . 1994 .        niet in, dat het de werkgever niet zou zijn toegestaan,
                                                                          bewijzen over te leggen op grond waarvan de nationale
                                                                          rechter in voorkomend geval kan vaststellen, dat er
                                                                          sprake is van misbruik of bedrog in die zin, dat de
                                                                          werknemer, hoewel hij zich op een overeenkomstig
                                                                          voornoemd artikel 18 vastgestelde arbeidsongeschikt
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                          heid beroept, niet ziek is geweest.
                         van 2 mei 1996
in zaak C-206/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing             O PB nr. C 275 van 1 . 10 . 1994 .
van het Bundesarbeitsgericht): Brennet AG tegen V.
                             Paletta ( )
(Sociale zekerheid — Erkenning van arbeidsongeschikt
                               heid)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          ( 96/C 180/29 )
                                                                                ( Vijfde kamer )
                       (Procestaai: Duits)                                                    van 2 mei 1996
                                                                     in zaak C-234/95 : Commissie van de Europese Gemeen
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                     schappen tegen Franse Republiek ( x )
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Niet-nakoming — Richtlijn 92/5 O/EEG)
In zaak C-206/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                                          ( 96/C 180/30 )
krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van het Bundesarbeits
gericht, in het aldaar aanhangig geding tussen Brennet AG                                    (Procestaai: Frans)
en V. Paletta, een prejudiciële beslissing over de uitlegging
van artikel 22 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr . 1408/71        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van                           de Jurisprudentie van het Hof)
de sociale-zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun
gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen ( PB            In zaak C-234/95 , Commissie van de Europese Gemeen
1971 , L 149, blz. 2 ), in de versie van Verordening ( EEG )         schappen ( gemachtigde : H. van Lier) tegen Franse Repu
nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983 ( PB 1983 , L 230,          bliek (gemachtigden: C. de Salins en Ph . Martinet), betref
blz . 6 ), en over de uitlegging en geldigheid van artikel 18 ,      fende een verzoek om vast te stellen dat de Franse
leden 1 tot en met 5 , van Verordening ( EEG ) nr. 574/72 van        Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van          bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan
toepassing van Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 ( PB 1972 ,          Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992
L 74, blz . 1 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.        betreffende de coördinatie van de procedures voor het
Rodriguez Iglesias, president, C. N. Kakouris, J. -P. Puisso        plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening ( PB
chet en G. Hirsch, kamerpresidenten, G. F. Mancini, F. A.            1992 , L 209 , blz . 1 ), en, subsidiair, door te verzuimen de
Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ),              Commissie onverwijld van dergelijke maatregelen in kennis
P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, P. Jann, H. Ragnemalm, L.            te stellen, de krachtens deze richtlijn, inzonderheid arti
Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : G.               kel 44, op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,
Cosmas; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 2 mei          heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                 D. A. O. Edward, kamerpresident, J. -P. Puissochet, P. Jann
volgt:                                                               ( rapporteur), L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat
                                                                     generaal : A. La Pergola; griffier: R. Grass, op 2 mei 1996 een
1 . Artikel 22, lid 1 , onder a), ii), van Verordening (EEG)         arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende
     de toepassing van de sociale-zekerheidsregelingen op            1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
     loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de                   bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
      Gemeenschap verplaatsen, in de versie van Verordening               zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/50/EEG van de
      (EEG) nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983, moet                Raad van 1 8 juni 1 992 betreffende de coördinatie van de
     aldus worden uitgelegd, dat het betrekking heeft op een              procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
     nationale wettelijke regeling volgens welke een werkne              voor dienstverlening, is de Franse Republiek de krach
     mer bij arbeidsongeschiktheid recht heeft op loondoor               tens artikel 44, lid 1 , van deze richtlijn op haar rustende
     betaling gedurende een bepaalde periode, ook al wordt                verplichtingen niet nagekomen.
     het loon eerst betrekkelijk lang na het intreden van de
     arbeidsongeschiktheid verschuldigd.                             2 . De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
2 . De door het Hof in het arrest van 3 juni 1992 (zaak              0 ) PB nr . C 229 van 2 . 9 . 1995 .
      C-45/90, Paletta, Jurisprudentie 1992, blz. 1-3423)
     gegeven uitlegging van artikel 1 8, leden 1 tot en met 5,