title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 oktober 2002 in zaak T-6/02: Michael Gerhard Franz Platte tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Ambtenaren — Aanstelling — Indeling in rang — Artikel 31, lid 2, Statuut")

text:
C 323/34                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        21.12.2002
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 3 oktober 2002
                         van 9 oktober 2002
                                                                           in zaak T-6/02: Michael Gerhard Franz Platte tegen Com-
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen ( 1)
in zaak T-134/01: Hans Fuchs Versandschlachterei KG
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           („Ambtenaren — Aanstelling — Indeling in rang — Ar-
                                                                                tikel 31, lid 2, Statuut”)
(„Verordening (EG) nr. 111/1999 — Verordening (EG)
                                                                                (2002/C 323/55)
nr. 1135/1999 — Voedselhulp voor Rusland — Inschrijving
voor aankoop — Inschrijving voor vervoer — Contractuele
verhouding — Arbitragebeding — Verzoek om uitvoering                                                  (Procestaal: Frans)
van overeenkomst — Ontvankelijkheid — Afgifte van
certificaten voor elk vervoermiddel — Moratoire interesten”)
                                                                           In zaak T-6/02, Michael Gerhard Franz Platte, ambtenaar van
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                            (2002/C 323/54)                                Tielt-Winge (België), vertegenwoordigd door X. De Kesel en
                                                                           S. Peeters, advocaten, tegen Commissie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen (gemachtigden: V. Joris en C. Berardis-
                            (Procestaal: Duits)                            Kayser), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het
                                                                           besluit van de Commissie van 31 januari 2001 waarbij
                                                                           verzoeker definitief is ingedeeld in de rang C 5, salaristrap 3,
                                                                           heeft het Gerecht (J. D. Cooke, alleensprekend rechter); griffier:
                                                                           B. Pastor, adjunct-griffier, op 3 oktober 2002 een arrest
                                                                           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-134/01, Hans Fuchs Versandschlachterei KG, ge-
vestigd te Duisburg (Duitsland), vertegenwoordigd door
U. Schrömbges, L. Harings en C. Hütter, advocaten, tegen                   1)     Verwerpt het beroep.
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
M. Niejahr), betreffende een beroep dat ertoe strekt, primair,             2)     Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen.
de Commissie te doen veroordelen tot betaling van een bedrag
van 13 130,04 DEM (6 713,28 euro), vermeerderd met 8 %                     (1 ) PB C 84 van 6.4.2002.
rente per jaar vanaf 1 maart 2000, en, subsidiair, de Bundesan-
stalt für Landwirtschaft und Ernährung te doen gelasten een
bedrag van 13 130,04 DEM (6 713,28 euro) te betalen,
vermeerderd met 8 % rente per jaar vanaf 1 maart 2000,
heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
R. M. Moura Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en
A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 9 oktober 2002
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                AANLEG
1)     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoekster van                                 van 30 september 2002
       het bedrag van 6 713,28 euro, vermeerderd met moratoire
       interesten, te rekenen vanaf 2 mei 2000 tot de volledige            in zaak T-25/01: Francisco Miguel Viana França tegen
       betaling. De moratoire interesten worden berekend op basis van            Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
       het rentepercentage voor de voornaamste herfinancieringstran-
       sacties, dat door de Europese Centrale Bank voor de betrokken       („Ambtenaren — Buitengewoon verlof voor verkiezingen —
       periode is vastgesteld, vermeerderd met twee punten.                Reisdagen — Bewijsstukken — Onbevoegdheid — Verplich-
                                                                           ting tot loyaal gedrag en medewerking — Evenredigheids-
                                                                               beginsel — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”)
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                                (2002/C 323/56)
3)     Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Portugees)
( 1) PB C 245 van 1.9.2001.
                                                                           In zaak T-25/01, Francisco Miguel Viana França, ambtenaar
                                                                           van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
                                                                           de te Brussel, vertegenwoordigd door G. Gentil Anastácio,


title: Zaak C-101/00: Verzoek van de Korkein hallinto-oikeus van 15 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Tulliasiamies en A. Siilin

text:
24.6.2000             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 176/7
Verzoek van de Korkein hallinto-oikeus van 15 maart                      Kan artikel 90 EG (ex artikel 95) aldus worden uitgelegd,
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 dat een dergelijke nationale belastingregeling niet discrimi-
                    Tulliasiamies en A. Siilin                           nerend is, wanneer met name in aanmerking wordt
                                                                         genomen, dat
                        (Zaak C-101/00)                                  — het uitgangspunt de belasting op een vergelijkbaar
                                                                              nieuw voertuig is,
                         (2000/C 176/12)                                 — volgens de vroegere regeling de voertuigbelasting pas
                                                                              na zes maanden werd verlaagd, en
                                                                         — de belasting zowel volgens de vroegere als volgens de
De Korkein hallinto-oikeus heeft bij beschikking van 15 maart                 huidige regeling op de vermelde wijze lineair wordt
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                       verlaagd?
17 maart 2000, in het geding tussen Tulliasiamies en A. Siilin,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-             3. Moet behalve met de in de nationale belastingregeling
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                  vastgestelde berekeningsgrondslagen ook steeds rekening
vragen:                                                                  worden gehouden met de eigenschappen van elk voertuig,
                                                                         ten einde te garanderen, dat de heffing van voertuig-
                                                                         belasting in individuele gevallen niet leidt tot een tegen
                                                                         artikel 90 EG (ex artikel 95) indruisende discriminatie?
De voertuigbelasting
                                                                     De BTW op de voertuigbelasting
1. Volgens § 11 van de voertuigbelastingwet wordt de
    belastbare waarde van een als communautair goed inge-            4. Kan de BTW-richtlijn aldus worden uitgelegd, dat de in
    voerd voertuig bij de vaststelling van de voertuigbelasting          § 5, lid 1, van de voertuigbelastingwet en § 1, lid 5, van de
    gebaseerd op de aanschafwaarde van het voertuig voor                 BTW-wet bedoelde belasting op de voertuigbelasting (die
    de belastingplichtige. Als aanschafwaarde geldt mutatis              „BTW” wordt genoemd) BTW is in de zin van de BTW-
    mutandis de douanewaarde in de zin van het douanewet-                richtlijn, wanneer in aanmerking wordt genomen, dat zij
    boek en de uitvoeringsverordening.                                   volgens de nationale bepalingen uitsluitend wordt geheven
                                                                         op basis van de voertuigbelasting?
    Kan artikel 90 EG (ex artikel 95) aldus worden uitgelegd,        5. Indien het antwoord op vraag 4 ontkennend luidt, kan een
    dat een dergelijke nationale bepaling betreffende de vast-           dergelijke belasting dan niettemin worden beschouwd als
    stelling van de belastbare waarde die de grondslag vormt             een belasting of heffing die volgens artikel 33 van de BTW-
    voor de voertuigbelasting, niet discriminerend is, wanneer           richtlijn toegestaan is?
    met name rekening wordt gehouden met het feit, dat de
    belastbare waarde van het voertuig varieert naar gelang          6. Indien een dergelijke nationale belastingregeling niet in
    van het handelsniveau (handelsstadium) waarin de invoer-             strijd met de BTW-richtlijn kan worden geacht, kan
    der van het voertuig bedrijvig is, dat wil zeggen of de              artikel 90 EG (ex artikel 95) dan aldus worden uitgelegd,
    invoerder groothandelaar, kleinhandelaar of consument is?            dat die belastingregeling niet discriminerend is in de zin
                                                                         van dat artikel?
2. Volgens § 7, lid 1, van de voertuigbelastingwet wordt een
    ingevoerd gebruikt voertuig belast zoals een vergelijkbaar
    nieuw voertuig, minus de in die bepaling geregelde aftrek.
    Volgens de regeling van wet 1482/1994 werd op een
    ingevoerd gebruikt voertuig de belasting op een vergelijk-
    baar nieuw voertuig geheven, verminderd met 0,5 % voor
    elke volle kalendermaand vanaf het tijdstip waarop het           Beroep, op 27 maart 2000 ingesteld door Koninkrijk
    voertuig zes maanden was geregistreerd of in gebruik was,        Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
    en werd de belasting slechts gedurende de eerste 150                                            pen
    gebruiksmaanden verminderd. Krachtens de thans vigeren-
    de wet 1160/1998 wordt op een ingevoerd gebruikt                                         (Zaak C-113/00)
    voertuig de belasting op een vergelijkbaar nieuw voertuig
    geheven, gedurende de eerste honderd gebruiksmaanden
    verminderd met 0,6 % per gebruiksmaand, gedurende de                                     (2000/C 176/13)
    daarop volgende honderd gebruiksmaanden met 0,9 % per
    gebruiksmaand, berekend op de restwaarde op het eind             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    van de vorige maand, en vervolgens tot het einde met             op 27 maart 2000 beroep ingesteld tegen Commissie van de
    0,4 % per gebruiksmaand, berekend op de restwaarde op            Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-
    het eind van de vorige maand. Als gebruiksmaanden gelden         woordigd door S. Ortiz Vaamonde, domicilie gekozen hebben-
    de volle kalendermaanden sinds de eerste ingebruikneming         de te Luxemburg ter Spaanse ambassade, boulevard E. Servais
    of registratie van het voertuig.                                 4-6.


title: Zaak C-19/02: Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 20 december 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen V. Hlozek en Roche Diagnostics Gesellschaft mbH

text:
C 109/22               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         4.5.2002
Verzoek van het Arbejdsret van 25 januari 2002 om een                verrichten zeemansarbeid af te dwingen, door de rederij kan
prejudiciële beslissing in het geding tussen Danmarks                worden beschouwd als te zijn ingetreden in de vlagstaat, zodat
Rederiforening namens DFDS Torline A/S en LO Landsor-                de rederij overeenkomstig deze bepaling in de vlagstaat
ganisationen i Sverige namens SEKO Sjöfolk Facket för                een vordering tot schadevergoeding tegen de vakbond kan
                 Service och Kommunikation                           instellen?
                          (Zaak C-18/02)
                                                                     (1) Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke
                                                                         bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlij-
                        (2002/C 109/35)                                  ke en handelszaken (PB 1975, L 204, blz. 28), zoals gewijzigd bij
                                                                         het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het
                                                                         Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek tot dit verdrag met
                                                                         de aanpassingen die daarin zijn aangebracht in het verdrag inzake
                                                                         de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het
Het Arbejdsret heeft bij beschikking van 25 januari 2002,                Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en bij
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 januari             het Verdrag inzake de toetreding van de Helleense Republiek (PB
2002, in het geding tussen Danmarks Rederiforening namens                1989, L 285, blz. 1).
DFDS Torline A/S en LO Landsorganisationen i Sverige namens
SEKO Sjöfolk Facket för Service och Kommunikation, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Vraag 1:
a)   Moet artikel 5, sub 3, Executieverdrag (1) aldus worden         Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 20 december
     uitgelegd, dat deze bepaling van toepassing is op proce-        2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     dures inzake de rechtmatigheid van een collectieve actie             V. Hlozek en Roche Diagnostics Gesellschaft mbH
     die wordt georganiseerd om een overeenkomst af te
     dwingen, wanneer eventuele schade als gevolg van de
                                                                                (Zaak C-19/02)
     onrechtmatigheid van een dergelijke actie volgens de
     voorschriften op het gebied van niet-contractuele aan-
     sprakelijkheid een schadevergoedingsplicht doet ontstaan,                                 (2002/C 109/36)
     zodat een zaak betreffende de rechtmatigheid van een
     aangekondigde collectieve actie aanhangig kan worden
     gemaakt bij het gerecht van de plaats waar een vordering
     tot vergoeding van de door de actie veroorzaakte schade
     kan worden ingesteld?                                           Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van 20 december
                                                                     2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
b)   Geldt in voorkomend geval de voorwaarde dat het                 29 januari 2002, in het geding tussen V. Hlozek en Roche
     ontstaan van de schade een zeker of waarschijnlijk gevolg       Diagnostics Gesellschaft mbH, het Hof van Justitie van de
     van de betrokken collectieve actie als zodanig is, of is het    Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-
     voldoende dat die actie een noodzakelijke voorwaarde is         slissing over de navolgende vragen:
     en de grondslag kan vormen voor schadeveroorzakende
     solidariteitsacties?
                                                                     1.a)     Moeten artikel 141 EG en artikel 1 van richtlijn
c)   Maakt het in dit verband enig verschil, wanneer de
                                                                     75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende
     uitvoering van een aangekondigde collectieve actie na de
                                                                     het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten
     aanlegging van het geding door de aanzeggende partij
                                                                     inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning
     wordt opgeschort in afwachting van de rechterlijke
                                                                     voor mannelijke en vrouwelijke werknemers (PB L 145,
     uitspraak over de rechtmatigheid van die actie?
                                                                     blz. 19) aldus worden uitgelegd, dat zij
                                                                     in een regeling waarin de werkgever, die ten gevolge van
Vraag 2:                                                             een fusie met een andere onderneming een grotere groep
                                                                     werknemers ontslaat, op grond van zijn socialeregelingsver-
                                                                     plichting jegens het gehele personeelsbestand, ertoe wordt
Moet artikel 5, sub 3, aldus worden uitgelegd, dat schade als        verplicht om ter vermildering van de gevolgen van het ontslag
gevolg van een collectieve actie die door een vakbond van een        — in het bijzonder van het met de leeftijd samenhangend
land dat regelmatig wordt aangedaan door een in een ander            gevaar van werkloosheid — met de ondernemingsraad een
land (vlagstaat) geregistreerd schip, wordt georganiseerd om         voor de werknemers normatief werkend sociaal plan overeen
een overeenkomst voor de aan boord van het schip te                  te komen,
 ---pagebreak--- 4.5.2002               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 109/23
in de weg staan aan een sociaal plan op grond waarvan                 3.b)     Moet deze richtlijn aldus worden uitgelegd, dat zij in
onafhankelijk van de duur van de tewerkstelling, dus zonder           de weg staat aan een sociaal plan op grond waarvan onafhanke-
rekening te houden met „dienstjaren”, alleen op grond van             lijk van de duur van de tewerkstelling, dus zonder rekening te
leeftijd — en het voor mannen en vrouwen naargelang hun               houden met „dienstjaren”, alleen op grond van leeftijd en het
leeftijd forfaitair bezien uiteenlopend gevaar van langere            voor mannen en vrouwen naargelang hun leeftijd forfaitair
werkloosheid — aan alle vrouwelijke werknemers die op het             bezien uiteenlopend gevaar van langere werkloosheid — aan
tijdstip van ontslag 50 jaar zijn en aan alle mannelijke              alle vrouwelijke werknemers die op het tijdstip van ontslag 50
werknemers die op het tijdstip van ontslag 55 jaar zijn, een          jaar zijn en aan alle mannelijke werknemers die op het tijdstip
„overbruggingspensioen” ten bedrage van 75 % van het laatste          van ontslag 55 jaar zijn, een „overbruggingspensioen” ten
brutomaandsalaris voor vijf jaar, doch maximaal tot het tijdstip      bedrage van 75 % van het laatste brutomaandsalaris voor
van de wettelijke pensioenaanspraak wordt toegekend?                  vijf jaar, doch maximaal tot het tijdstip van de wettelijke
                                                                      pensioenaanspraak wordt toegekend?
1.b)     Moet in het bijzonder het begrip beloning in artikel 141
EG en in artikel 1 van de richtlijn aldus worden uitgelegd, dat
het voor prestaties die niet aanknopen bij de verrichte arbeid,
doch enkel bij het tot het personeelsbestand behoren en bij de
op de werkgever rustende socialeregelingsverplichting, de
dekking van het risico van blijvende werkloosheid omvat,
zodat de beloning gelijk moet worden geacht, wanneer die —
forfaitair bezien — dezelfde omvang van het risico dekt, ook
wanneer dit risico bij mannen en vrouwen typischerwijze in
verschillende leeftijdsgroepen begint?                                Verzoek van het Oberlandesgericht Innsbruck van 14 ja-
                                                                      nuari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                       tussen Petra Engler en Janus Versand Gesellschaft m.b.H
1.c)     Of kan, wanneer het begrip „beloning” in deze bepalin-
gen toch alleen slechts de betaling in geld als zodanig omvat,                                  (Zaak C-27/02)
het aldus begrepen uiteenlopende risico een verschillende
behandeling van mannen en vrouwen rechtvaardigen?
                                                                                (2002/C 109/37)
2)     Moet het begrip „ondernemings- of sectoriële regeling
inzake sociale zekerheid” in de zin van artikel 2, lid 1, van
richtlijn 86/378/EEG van de Raad van 24 juli 1986 betreffende
de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling
                                                                      Het Oberlandesgericht Innsbruck heeft bij beschikking van
van mannen en vrouwen in ondernemings- en sectoriële
                                                                      14 januari 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
regelingen inzake sociale zekerheid (PB L 225, blz. 40, zoals
                                                                      op 31 januari 2002, in het geding tussen Petra Engler en Janus
gewijzigd bij richtlijn 96/97/EG van de Raad van 20 december
                                                                      Versand Gesellschaft m.b.H, het Hof van Justitie van de
1996, PB L 46, blz. 20) aldus worden uitgelegd, dat het ook
                                                                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
overbruggingspensioenen in de hiervóór bedoelde zin omvat?
                                                                      beslissing over de navolgende vragen:
Moet het begrip risico van „ouderdom, met inbegrip van                Is het in § 5j van het Oostenrijkse Konsumentenschutzgesetz
vervroegde uittreding” in artikel 4 van de richtlijn aldus worden     (KSchG), BGBl 1979/140, in de versie van artikel I Z 2 van
uitgelegd, dat het ook dergelijke „overbruggingspensioenen”           het Oostenrijkse Fernabsatz-Gesetz, BGBl I 1999/185, aan
omvat?                                                                consumenten verleende recht om de schijnbaar gewonnen
                                                                      prijs in rechte op te eisen van ondernemingen, wanneer deze
                                                                      aan bepaalde consumenten brieven zenden (hebben gezonden)
                                                                      waarin een winsttoezegging of een vergelijkbare mededeling
Omvat het begrip „regeling” in artikel 6, lid 1, sub c, van de        wordt gedaan, en door de wijze waarop deze brieven zijn
richtlijn enkel de aanvangsvoorwaarden voor het recht op              opgesteld de indruk wordt gewekt, dat de consument een
het overbruggingspensioen of ook het tot het gezamenlijke             bepaalde prijs heeft gewonnen, ook dán
personeelsbestand behoren?
                                                                      1)    een vordering uit overeenkomst in de zin van artikel 13,
3.a)     Moet richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari               punt 3, of
1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van
gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van             2)    een vordering uit overeenkomst in de zin van artikel 5,
de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de                 punt 1, of
promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden
(PB L 39, blz. 40) aldus worden uitgelegd, dat het bij het
hiervóór genoemde „overbruggingspensioen” om een ontslag-           3)    een vordering uit onrechtmatige daad in de zin van
voorwaarde in de zin van artikel 5 van deze richtlijn gaat?                 artikel 5, punt 3,


title: Zaak T-701/14: Beroep ingesteld op 22 september 2014 — Niche Generics/Commissie

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/38

         Beroep ingesteld op 22 september 2014 — Niche Generics/Commissie
   (Zaak T-701/14)
   (2014/C 431/61)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Niche Generics Ltd (Hitchin, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: E. Batchelor, M. Healy, solicitors, en F. Carlin, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit nietig verklaren;

               —

               de geldboete nietig verklaren of althans verlagen, en

               —

               de Commissie verwijzen in haar eigen kosten en in die van verzoekster in het kader van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2014) 4955 def. van de Commissie van 9 juli 2014 in zaak AT.39612 — Perindopril (Servier).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster elf middelen aan.

               1.

               De Commissie heeft niet het juiste juridische criterium van „objectieve noodzaak” toegepast om te bepalen of de schikkingsovereenkomst voor octrooien tussen verzoekster en Servier onder artikel 101, lid 1, VWEU valt.

               2.

               De Commissie heeft het beginsel van gelijke behandeling geschonden door de groepsvrijstellingsverordening inzake technologieoverdracht niet toe te passen op verzoeksters schikking.

               3.

               De Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de schikking aan te merken als een schending van artikel 101, lid 1, VWEU wegens het „mededingingsbeperkende doel” ervan.

               4.

               De Commissie heeft haar eigen juridisch criterium van „inbreuk wegens het mededingingsbeperkende doel” onjuist toegepast op de specifieke feiten met betrekking tot verzoekster.

               5.

               De Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te concluderen dat de schikkingsovereenkomst mededingingsbeperkende gevolgen had.

               6.

               Subsidiair, onjuiste rechtsopvatting van de Commissie door niet te erkennen dat de schikkingsovereenkomst voldoet aan de vrijstellingscriteria van artikel 101, lid 3, VWEU.

               7.

               De Commissie heeft verzoeksters rechten van de verdediging en het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden door streng te handelen bij haar onderzoek van vertrouwelijk documenten.

               8.

               De Commissie heeft het beginsel van gelijke behandeling geschonden bij de berekening van de geldboete door verzoekster zonder objectieve rechtvaardiging anders te behandelen dan Servier.

               9.

               De Commissie heeft bij de oplegging aan verzoekster van een geldboete het evenredigheidsbeginsel en haar eigen richtsnoeren voor de berekening van geldboeten geschonden en haar vaste praktijk niet gevolgd.

               10.

               De Commissie heeft artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (1) geschonden door het maximale plafond van 10 % voor geldboeten te overschrijden.

               11.

               De Commissie is de krachtens artikel 296 VWEU op haar rustende motiveringsplicht niet nagekomen bij de berekening van de geldboete en de beoordeling van de zwaarte van verzoeksters inbreuk.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101 VWEU] en [102 VWEU] (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak C-180/15: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nacka Tingsrätt — Mark- och miljödomstolen — Zweden) — Borealis AB e.a./Naturvårdsverket (Prejudiciële verwijzing — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie — Richtlijn 2003/87/EG — Artikel 10 bis — Methode voor de kosteloze toewijzing van emissierechten — Berekening van de uniforme transsectorale correctiefactor — Besluit 2013/448/EU — Artikel 4 — Bijlage II — Geldigheid — Vaststelling van de productbenchmark voor vloeibaar ruwijzer — Besluit 2011/278/EU — Bijlage I — Geldigheid — Artikel 3, onder c) — Artikel 7 — Artikel 10, leden 1 tot en met 3 en 8 — Bijlage IV — Kosteloze toewijzing van emissierechten voor warmteverbruik en voor uitvoer van warmte — Naar privéhuishoudens uitgevoerde meetbare warmte — Verbod van dubbeltelling van emissies en van dubbele toewijzing van emissierechten)

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/7

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nacka Tingsrätt — Mark- och miljödomstolen — Zweden) — Borealis AB e.a./Naturvårdsverket
   (Zaak C-180/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie - Richtlijn 2003/87/EG - Artikel 10 bis - Methode voor de kosteloze toewijzing van emissierechten - Berekening van de uniforme transsectorale correctiefactor - Besluit 2013/448/EU - Artikel 4 - Bijlage II - Geldigheid - Vaststelling van de productbenchmark voor vloeibaar ruwijzer - Besluit 2011/278/EU - Bijlage I - Geldigheid - Artikel 3, onder c) - Artikel 7 - Artikel 10, leden 1 tot en met 3 en 8 - Bijlage IV - Kosteloze toewijzing van emissierechten voor warmteverbruik en voor uitvoer van warmte - Naar privéhuishoudens uitgevoerde meetbare warmte - Verbod van dubbeltelling van emissies en van dubbele toewijzing van emissierechten))
   (2016/C 402/09)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Nacka tingsrätt — Mark- och miljödomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Borealis AB, Kubikenborg Aluminium AB, Yara AB, SSAB EMEA AB, Lulekraft AB, Värmevärden i Nynäshamn AB, Cementa AB, Höganäs Sweden AB

      Verwerende partij: Naturvårdsverket

      Dictum

               1)

               Bij het onderzoek van de eerste, de tweede en de dertiende vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van artikel 15, lid 3, van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, kunnen aantasten.

               2)

               Bij het onderzoek van de vijfde vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van bijlage I bij besluit 2011/278 kunnen aantasten.

               3)

               Artikel 4 van en bijlage II bij besluit 2013/448/EU van de Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, zijn ongeldig.

               4)

               De gevolgen van de ongeldigverklaring van artikel 4 van besluit 2013/448 en van bijlage II daarbij worden op zodanige wijze beperkt in de tijd dat, ten eerste, deze ongeldigverklaring pas effect sorteert na een periode van tien maanden vanaf de datum waarop het arrest van 28 april 2016, Borealis Polyolefine e.a. (C-191/14, C-192/14, C-295/14, C-389/14 en C-391/14–C-393/14, EU:C:2016:311), is gewezen, teneinde de Europese Commissie in staat te stellen de noodzakelijke maatregelen vast te stellen, en dat, ten tweede, niet kan worden afgedaan aan de tot dat tijdstip op grondslag van de ongeldig verklaarde bepalingen vastgestelde maatregelen.

               5)

               Artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009, en artikel 10, leden 1 tot en met 3 en 8, van besluit 2011/278 moeten in die zin worden uitgelegd dat zij toestaan, teneinde dubbele toewijzing te voorkomen, dat geen broeikasgasemissierechten worden toegekend aan een warmtebenchmark-subinstallatie wanneer deze de warmte die zij heeft teruggewonnen in een brandstofbenchmark-subinstallatie, uitvoert naar privéhuishoudens.

               6)

               Artikel 10, lid 8, van besluit 2011/278 moet in die zin worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat aan een marktdeelnemer kosteloos broeikasgasemissierechten worden toegewezen voor het verbruik, in een warmtebenchmark-subinstallatie, van warmte die in aanmerking is genomen in het kader van een brandstofbenchmark-subinstallatie.

               7)

               Artikel 7 van besluit 2011/278 en bijlage IV daarbij moeten in die zin worden uitgelegd dat zij een lidstaat toestaan om bij het verzamelen van de in deze bepalingen bedoelde gegevens, teneinde dubbeltelling te voorkomen, niet rekening te houden met alle emissies verbonden met de productie van warmte die door een warmtebenchmark-subinstallatie wordt uitgevoerd naar privéhuishoudens.

               8)

               Artikel 10 bis, leden 1 en 4, van richtlijn 2003/87, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/29, en artikel 10, lid 3, van besluit 2011/278 moeten in die zin worden uitgelegd dat zij toestaan dat geen extra kosteloze broeikasgasemissierechten worden toegewezen voor emissies verbonden met de productie van meetbare warmte door de verbranding van restgassen die zijn voortgebracht door een installatie met een benchmark voor vloeibaar ruwijzer, voor zover de hoeveelheid broeikasgasemissierechten die is vastgesteld op basis van de warmtebenchmark lager is dan de mediane waarde van de historische emissie verbonden met de productie van deze warmte.

               9)

               Artikel 7 van besluit 2011/278 en bijlage IV daarbij moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat een lidstaat, bij het verzamelen van de in deze bepalingen bedoelde gegevens, de door deze lidstaat verkregen cijfers op zodanige wijze aanpast dat de broeikasgasemissies uit de verbranding van restgassen door een warmtebenchmark-subinstallatie gelijkwaardig zijn aan die welke voortkomen uit de verbranding van aardgas, voor zover een productbenchmark rekening houdt met de emissies verbonden met de productie van restgassen.

               10)

               Artikel 3, onder c), van besluit 2011/278 moet in die zin worden uitgelegd dat het begrip „warmtebenchmark-subinstallatie” de activiteit omvat van uitvoer van meetbare warmte, afkomstig van een aan de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten onderworpen installatie, naar een stoomnetwerk, wanneer dat netwerk kan worden aangemerkt als „niet onder de EU-regeling vallende installatie of andere entiteit”.

      (1)  PB C 205 van 22.6.2015.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 juni 2005 in zaak C-125/02: Europees Parlement tegen HDI International (Arbitragebeding — Verzekeringsovereenkomsten — Opzegging wegens toename van verzekerd risico — Contractuele aansprakelijkheid — Schadevergoeding)

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 16 juni 2005
   in zaak C-125/02: Europees Parlement tegen HDI International (1)

   (Arbitragebeding - Verzekeringsovereenkomsten - Opzegging wegens toename van verzekerd risico - Contractuele aansprakelijkheid - Schadevergoeding)
   (2005/C 193/03)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-125/02, betreffende een beroep krachtens artikel 238 EG, ingesteld op 5 april 2005, Europees Parlement (gemachtigden: D. Petersheim, O. Caisou-Rousseau en M. Ecker) tegen HDI International (advocaten: J.-L. Fagnart en L. Vael), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en K. Schiemann, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 16 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De opzegging van de waarborgen van overeenkomst nr. 5.013.347, die HDI International het Europees Parlement op 30 oktober alsmede op 13 en 20 november 2001 heeft betekend, vormt een onrechtmatige opzegging van deze overeenkomst.

               2)

               HDI International wordt veroordeeld tot vergoeding van de schade die het Europees Parlement is berokkend door de onrechtmatige opzegging van overeenkomst nr. 5.013.347.

               3)

               Het bedrag dat verschuldigd is ter vergoeding van de door HDI International aan het Europees Parlement berokkende schade wordt verkregen door het bedrag van 389 291,73 EUR te vermenigvuldigen met het percentage van de premies die HDI International zou hebben ontvangen op het totaal van die welke het Europees Parlement de vier medeverzekeraars zou hebben moeten betalen uit hoofde van de waarborgen voor het jaar 2002 en door op het aldus verkregen product in mindering te brengen het bedrag dat deze instelling aan HDI International zou hebben moeten betalen voor de dekking van haar bezittingen in Frankrijk tegen alle materiële schade voor het jaar 2002.

               4)

               De door HDI International aan het Europees Parlement verschuldigde bedragen moeten worden vermeerderd met de in Frankrijk geldende wettelijke rente, te rekenen vanaf 4 april 2002.

               5)

               HDI International wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 144 van 15.06.2002.


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 7 november 1995 in zaak T-168/95 R, Eridania Zuccherifici Nazionali SpA e.a. tegen Raad van de Europese Unie

text:
Nr . C 16/ 14         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     20 . 1 . 96
1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
2 . Op het verzoek tot tussenkomst behoeft niet te worden                                  van 13 november 1995
     beslist.                                                        in zaak T-128/95 , Aéroports de Paris tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( x )
3 . Verzoekster wordt verwezen in de eigen kosten en in die          (Weigering van Commissie om niet-nakomingsprocedure in
     van de Commissie. De Helleense Republiek wordt                  te leiden — Beroep tot nietigverklaring — Beroep wegens
     verwezen in haar eigen kosten betreffende haar verzoek                          nalaten — Niet-ontvankelijkheid)
     tot tussenkomst.                                                                           ( 96/C 16/32 )
(M PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .                                                          (Procestaai: Frans)
                                                                     In zaak T-128/95 , Aéroports de Paris, gevestigd te Parijs,
                                                                     vertegenwoordigd door H. Calvet, advocaat te Parijs,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                     A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 , tegen Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : H. van
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                               Lier ), betreffende primair de nietigverklaring van het besluit
                   VAN EERSTE AANLEG                                 van de Commissie van 29 maart 1995 om tegen de Helleense
                                                                     Republiek geen procedure in te leiden wegens niet
                    van 13 november 1995
                                                                     nakoming van het Gemeenschapsrecht bij de toewijzing van
in zaak T-127/95 , Société Auxiliaire d'Entreprises tegen            de openbare aanbesteding voor de bouw van de nieuwe
      Commissie van de Europese Gemeenschappen ( x )                 luchthaven van Athene te Spata, en subsidiair, de vaststel
 (Weigering van Commissie om niet-nakomingsprocedure in              ling van het nalaten van de Commissie, heeft het Gerecht
te leiden — Beroep tot nietigverklaring — Beroep wegens               ( Derde kamer ), samengesteld als volgt: C. P. Briët, president,
               nalaten — Niet-ontvankelijkheid)                      B. Vesterdorf en A. Potocki, rechters; griffier: H. Jung, op
                                                                      13 november 1995 een beschikking gegeven waarvan het
                           ( 96/C 16/31 )                            dictum luidt als volgt:
                       (Procestaai: Frans)                            1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                      2 . Op het verzoek tot tussenkomst behoeft niet te worden
In zaak T-127/95 , Société Auxiliaire d'Entreprises, geves                beslist.
tigd te Issy-les-Moulineaux ( Frankrijk ), vertegenwoordigd
door A. Carnelutti, advocaat te Parijs, tegen Commissie van           3 . Verzoekster wordt verwezen in de eigen kosten en in die
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: H. van Lier),                     van de Commissie. De Helleense Republiek wordt
 betreffende primair de nietigverklaring van het besluit van               verwezen in haar eigen kosten betreffende haar verzoek
 de Commissie van 29 maart 1995 om tegen de Helleense                      tot tussenkomst.
 Republiek geen procedure in te leiden wegens niet
 nakoming van het Gemeenschapsrecht bij de toewijzing van             (M PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
 de openbare aanbesteding voor de bouw van de nieuwe
 luchthaven van Athene te Spata, en subsidiair, de vaststel
 ling van het nalaten van de Commissie, heeft het Gerecht
 (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. P. Briët, president,
 B. Vesterdorf en A. Potocki, rechters; griffier: H. Jung, op
                                                                                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
 13 november 1995 een beschikking gegeven waarvan het
                                                                            VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 dictum luidt als volgt:
                                                                                van 7 november 1995
 1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                    in zaak T-168/95 R, Eridania Zuccherifici Nazionali SpA
                                                                                e.a. tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                ( 96/C 16/33 )
 2 . Op het verzoek tot tussenkomst behoeft niet te worden
      beslist.
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
 3 . Verzoekster wordt verwezen in de eigen kosten en in die           In zaak T- 1 6 8/95 R, Eridania Zuccherifici Nazionali SpA,
      van de Commissie. De Helleense Republiek wordt                   gevestigd te Genua ( Italië ), ISI — Industria Saccarifera
      verwezen in haar eigen kosten betreffende haar verzoek           Italiana Agroindustriale SpA, gevestigd te Padua ( Italië ),
      tot tussenkomst.                                                 Sadam Zuccherifici, gevestigd te Bologna ( Italië ), Sadam
                                                                       Castiglionese SpA, gevestigd te Bologna, Sadam Abruzzo
 (») PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .                                 SpA, gevestigd te Bologna, Zuccherificio del Molise SpA,
                                                                       gevestigd te Termoli ( Italië ), SFIR — Società Fondariaria
                                                                       Industriale Romagnola SpA, gevestigd te Cesena ( Italië ),
                                                                       Ponteco Zuccheri SpA, gevestigd te Pontelagoscuro ( Italië ),
 ---pagebreak--- 20 . 1 . 96           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 16/ 15
vertegenwoordigd door B. O'Connor, solicitor, en I. Vig            zeer beperkende en welomschreven juridische verplichtin
liotti en P. Crocetta, advocaten te Genua, domicilie gekozen        gen in. Verzoekster was met name verplicht:
hebbende te Luxemburg bij A. Kronshagen, advocaat
aldaar, boulevard de la Foire 12 , tegen Raad van de                — het passief van de liquidatie van Iritecna te helpen
Europese Unie ( gemachtigden: J. -P. Hix en M. -U. Moricca ),           verminderen door al haar activiteiten over te dragen aan
betreffende een verzoek om opschorting van de tenuitvoer               derden ( particulieren) en de opbrengst daarvan te
legging van artikel 1 , onder f), van Verordening ( EG)                 gebruiken voor het delgen van dat passief,
nr. 1534/95 van de Raad van 29 juni 1995 tot vaststelling
voor het verkoopseizoen 1995/1996 van de afgeleide                  — alle uit die overdracht verkregen bedragen te gebruiken
interventieprijzen voor witte suiker, de interventieprijs voor          voor de vermindering van dat passief, ook als die
ruwe suiker, de minimumprijzen voor A-suikerbieten en                   bedragen de in de beschikking genoemde overschrijden.
B-suikerbieten, alsmede het bedrag van de vergoeding voor               De Commissie heeft de opbrengst van de privatisering
de verevening van de opslagkosten ( PB 1995 , L 148 ,                   van de activiteiten van Fintecna namelijk geraamd op
blz. 11 ), heeft de President van het Gerecht op 7 november              1 653 miljard LIT, een bedrag gelijk aan de prijs die
1995 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als               verzoekster voor de verkrijging van de participaties van
volgt:                                                                  Iritecna had betaald .
1 . Het verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging                Verzoekster stelt allereerst, dat verweerster niet het recht
     wordt afgewezen.                                               heeft haar te verplichten de steun waarop die liquidatie in
                                                                    feite neerkomt, te helpen verminderen door al haar activi
2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.              teiten over te dragen aan particuliere derden en de opbrengst
                                                                    van die overdracht te gebruiken voor het delgen van het
                                                                    passief van Iritecna. Volgens haar is die steun immers strikt
                                                                    evenredig aan de doorgevoerde herstructurering/liquidatie
                                                                    en kan daarvoor derhalve machtiging worden verleend
Beroep, op 16 oktober 1995 ingesteld door Fintecna SpA.             volgens de criteria die de Commissie zelf heeft vastgesteld ter
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  zake van overheidssteun voor de herstructurering van
                       ( Zaak T-193/95 )                            bedrijven.
                          ( 96/C 16/34 )
                                                                    In de tweede plaats stelt zij , dat zelfs al neemt men aan dat
                     (Procestaai: Italiaans)                        verzoekster gehouden was het passief van Iritecna te helpen
                                                                    verminderen, de Commissie in het onderhavige geval aan de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           nakoming van die verplichting voorwaarden heeft verbon
schappen is op 16 oktober 1995 beroep tegen Commissie               den die veel te restrictief en volstrekt ongerechtvaardigd
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Fintecna              zijn.
SpA, gevestigd te Rome ( Italië ), vertegenwoordigd en
bijgestaan door A. Tizzano en G. M. Roberti, advocaten te           Met betrekking tot de noodzaak distorsie van de mededin
Napels, domicilie gekozen hebbende te Brussel, Grote Zavel          ging te vermijden, zij erop gewezen, dat de offers in de vorm
36 .                                                                van vermindering van de economische capaciteit van de
                                                                    groep zwaarder zijn dan onontbeerlijk is voor het verlenen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                van machtiging voor de betrokken ingrepen. De steun was
                                                                    overigens beperkt tot de dekking van de financiële lasten die
— artikel 1 , lid 4, van de bestreden beschikking nietig te         rechtstreeks verband hielden met de herstructurering/liqui
     verklaren;                                                     datie van Iritecna en er werd geen enkele andere ingreep mee
                                                                    gefinancierd die de mededinging zou kunnen scheeftrek
— verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.             ken .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Verder kan ook niet op goede gronden worden gesteld, dat
Verzoekster, een vennootschap die voor 100 % in handen is           de bestreden voorwaarden hun rechtvaardiging kunnen
van IRI, waarin voor een bedrag van 1 653 miljard LIT de            vinden in de omstandigheid dat het gaat om een openbaar
economisch gezonde of door herstructurering saneerbare              bedrijf en niet om een particulier bedrijf. Een dergelijke
activiteiten zijn ondergebracht van Iritecna, een vennoot          opvatting zou in strijd zijn met het in de artikelen 222 en 90
schap waarin IRI een deelneming had en die vervolgens in            van het Verdrag neergelegde beginsel van gelijke behande
 liquidatie is gesteld, vordert gedeeltelijke nietigverklaring      ling en openbare en particuliere bedrijven.
van de beschikking van de Commissie van 7 juni 1995
 betreffende de door de Italiaanse Staat aan de vennootschap        Tot slot verklaart verzoekster, dat de Commissie zich in het
Iritecna verleende steun van ongeveer 2 116 miljoen                 onderhavige geval had moeten beperken tot de vaststelling,
 ECU .
                                                                     dat van de verschillende mogelijkheden het door de aan
                                                                     deelhouder IRI opgestelde plan uit economisch oogpunt de
Verweerster had de krachtens artikel 92, lid 3 , van het
                                                                     redelijkste keuze was .
Verdrag verleende machtiging voor het toekennen van die
 steun afhankelijk gesteld van een aantal voorwaarden.
 Sommige van die voorwaarden hielden voor verzoekster


title: Verzoeken van het Tribunal de Grande Instance d'Epinal bij arresten van 25 juni 1998 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen S.A. Lamboley en R. Bouctot en de Administration des impôts (Zaken C-231/98 en C-232/98)

text:
5.9.98                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 278/17
Verzoek van het Tribunale di Treviso van 10 juni 1998 om            belasting is ingevoerd, waarin de vermenigvuldigingscoeÈffi-
een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Ammini-           cient die ter vaststelling van de voor elke schijf van fiscaal
strazione delle Finanze dello Stato en het eenmansbedrijf           vermogen van de voertuigen verschuldigde belasting zelf
          Schiavon Silvano, in staat van faillissement              dient, los van enig objectief criterium een onregelmatige
                        (Zaak C-230/98)                             progressie kent, waardoor de belasting tot 18 pk tamelijk
                                                                    lineair stijgt, maar vanaf 19 pk, de eerste schijf waarin
                         (98/C 278/27)                              geen enkel voertuig van Franse makelij is ingedeeld, sterk
                                                                    exponentieel?
Het Tribunale di Treviso heeft bij beschikking van 10 juni
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
30 juni 1998, in het geding tussen de Amministrazione
delle Finanze dello Stato (douane van TrieÈst) en het een-
mansbedrijf Schiavon Silvano, in staat van faillissement,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-            Verzoek van het Bundesfinanzhof van 28 april 1998 om
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende            een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Hauptzoll-
vragen:                                                               amt Neubrandenburg en Lensing & Brockhausen GmbH
                                                                                (Zaak C-233/98)
1. Moet artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 545/92 van                                       (98/C 278/29)
     de Raad (1) aldus worden verstaan, dat dit de burgers
     van de Gemeenschap rechtstreeks een subjectief recht
     verleent op verlaging van invoerrechten, zodat zij,
     zolang voor enkele republieken van voormalig Joego-            Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 28 april
     slavieÈ geen tot afgifte van certificaten van oorsprong        1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     bevoegde instantie is aangewezen, dit recht ook heb-           2 juli 1998, in het geding tussen Hauptzollamt Neubran-
     ben wanneer zij een certificaat overleggen dat is afge-        denburg en Lensing & Brockhausen GmbH, het Hof van
     geven door de voorheen bevoegde instantie, en bij              Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
     gebreke hiervan op de aanwijzing van een nieuwe                een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
     instantie?
                                                                    1. Moet artikel 36, lid 3, eerste alinea, van Verordening
2. Of is de opsomming in bijlage I bij Verordening (EEG)                 (EEG) nr. 222/77 van de Raad (1) juncto artikel 11 bis,
     nr. 859/92 van de Commissie (2) uitputtend, zodat                   lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1062/87 van de Com-
     Savezni Trzisni Inspektorat niet langer bevoegd is tot              missie (2) aldus worden uitgelegd, dat de lidstaat van
     afgifte van certificaten?                                           vertrek slechts bevoegd is om invoerrechten te heffen
                                                                         wanneer, indien de zending niet aan het kantoor van
(1) PB L 63 van 7.3.1992, blz. 1.                                        bestemming is aangeboden, aan de aangever voordien
(2) PB L 89 van 4.4.1992, blz. 26.                                       de in artikel 11 bis, lid 2, tweede alinea, van Verorde-
                                                                         ning (EEG) nr. 1062/87 bedoelde termijn van drie
                                                                         maanden is verleend en hij het in die bepaling vereiste
                                                                         bewijs niet heeft geleverd?
                                                                    2. Zo ja: Moet artikel 36, lid 3, derde alinea, van Veror-
Verzoeken van het Tribunal de Grande Instance d'Epinal                   dening (EEG) nr. 222/77 aldus worden utgelegd, dat
bij arresten van 25 juni 1998 om een prejudicieÈle beslis-               het ook moet worden toegepast wanneer een douane-
sing in de gedingen tussen S.A. Lamboley en R. Bouctot                   kantoor van de lidstaat van vertrek over voor douane-
                en de Administration des impôts                          vervoer aangeboden goederen rechten heeft geheven
                                                                         zonder de termijn van artikel 11 bis, lid 2, tweede ali-
                (Zaken C-231/98 en C-232/98)
                                                                         nea, van Verordening (EEG) nr. 1062/87 te hebben ver-
                         (98/C 278/28)                                   leend, met als gevolg, dat de lidstaat van vertrek de
                                                                         rechten die hij zonder daartoe bevoegd te zijn heeft
                                                                         vastgesteld en geïnd slechts mag terugbetalen, wanneer
Het Tribunal de Grande Instance d'Epinal heeft bij arres-                is bewezen, dat de lidstaat waar de overtreding of
ten van 25 juni 1998, ingekomen ter griffie van het Hof                  onregelmatigheid daadwerkelijk is begaan, de rechten
van Justitie op 2 juli 1998, in de gedingen tussen S.A.                  heeft geïnd? Moet eventueel onderscheid worden
Lamboley en R. Bouctot en de Administration des impôts,                  gemaakt tussen rechten die als eigen middelen van de
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                 Gemeenschap worden geïnd en andere (nationale) hef-
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende                 fingen?
vraag:
                                                                    (1) PB L 38 van 9.2.1977, blz. 1.
                                                                    (2) PB L 107 van 22.4.1987, blz. 1.
Moet artikel 95 van het EG-Verdrag aldus worden uitge-
legd, dat het in de weg staat aan de toepassing van een
wettelijke regeling waarbij een stelsel van motorrijtuigen-


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 juni 2002 in de gevoegde zaken T-373/00, T-27/01, T-56/01 en T-69/01: Carmine Salvatore Tralli tegen Europese Centrale Bank (Ambtenaren — Personeelsleden van Europese Centrale Bank — Verlenging van proeftĳd — Ontslag tĳdens proeftĳd — Ontvankelĳkheid — Kennelĳk verkeerde beoordeling — Motivering — Kosten)

text:
C 202/24                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24.8.2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 27 juni 2002
                         van 11 juni 2002
                                                                         in de gevoegde zaken T-373/00, T-27/01, T-56/01 en T-69/
                                                                         01: Carmine Salvatore Tralli tegen Europese Centrale
in zaak T-365/00: Alsace International Car Service SARL                                                 Bank (1)
             (AICS) tegen Europees Parlement (1)
                                                                         (Ambtenaren — Personeelsleden van Europese Centrale
                                                                         Bank — Verlenging van proeftijd — Ontslag tijdens proef-
(„Overheidsopdrachten — Personenvervoer met voertuigen                   tijd — Ontvankelijkheid — Kennelijk verkeerde beoordeling
met chauffeur tijdens zittingen van Parlement te Straatsburg                                  — Motivering — Kosten)
            — Overeenstemming met Frans recht”)
                                                                                (2002/C 202/36)
                         (2002/C 202/35)                                                           (Procestaal: Duits)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         In de gevoegde zaken T-373/00, T-27/01, T-56/01 en T-69/
                                                                         01, Carmine Salvatore Tralli, voormalig personeelslid van de
                                                                         Europese Centrale Bank, wonende te Nidderau (Duitsland),
                                                                         vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Steiner en S. Mittländer,
                                                                         advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
In zaak T-365/00, Alsace International Car Service SARL                  Europese Centrale Bank (gemachtigden: A. Sáinz de Vicuña
(AICS), gevestigd te Straatsburg (Frankrijk), vertegenwoordigd           Barroso, M. Benisch, V. Saintot en B. Wägenbaur), betreffende
door J. C. Fourgoux en J. L. Fourgoux, advocaten, domicilie              beroepen tot nietigverklaring van het besluit van 18 september
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europees Parlement                  2000 tot verlenging van de proeftijd met betrekking tot
(gemachtigden: O. Caisou-Rousseau en D. Peterheim), betref-              verzoekers arbeidsovereenkomst, het besluit van 29 november
fende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van het            2000 waarbij verzoeker is ontslagen, de besluiten tot afwijzing
Parlement van 4 oktober 2000 tot afwijzing van verzoeksters              van de klachten betreffende bovengenoemde besluiten tot
verzoek van 5 september 2000 betreffende de geldigheid van               verlenging van de proeftijd en ontslag, alsmede een beroep
de overeenkomst tussen het Parlement en Coopérative Taxi 13              wegens nalaten strekkende tot vaststelling dat de president van
en een beroep tot vergoeding van de schade die verzoekster               de Europese Centrale Bank ten onrechte niet heeft geantwoord
daardoor zou hebben geleden, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),           op verzoekers klacht tegen het besluit tot verlenging van de
samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. Garcı́a-         proeftijd, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als
Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: D. Christensen,              volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters;
administrateur, op 11 juni 2002 een arrest gewezen waarvan               griffier: D. Christensen, administrateur, op 27 juni 2002 een
het dictum luidt als volgt:                                              arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         1)    Voegt de zaken T-373/00, T-27/01, T-56/01 en T-69/01
1)    Verklaart nietig het besluit van het Parlement van 4 oktober             voor het arrest.
      2000 tot afwijzing van verzoeksters verzoek van 5 september
      2000.                                                              2)    Verwerpt het beroep in zaak T-373/00.
                                                                         3)    Verstaat dat in de zaken T-27/01, T-56/01 en T-69/01 niet
2)    Wijst het verzoek om schadevergoeding af.                                meer behoeft te worden beslist.
                                                                         4)    Verstaat dat in zaak T-373/00 elk der partijen de eigen kosten
3)    Verwijst het Parlement in de kosten, met inbegrip van de kosten          zal dragen.
      waaromtrent bij de beschikking van het Gerecht van 8 mei
      2001 de beslissing was aangehouden.                                5)    Verstaat dat in de zaken T-27/01, T-56/01 en T-69/01
                                                                               verzoeker zijn eigen kosten en eenderde van de kosten van
                                                                               verweerster zal dragen.
(1) PB C 28 van 27.01.2001.
                                                                         (1) PB C 61 van 24.2.01, C 134 van 5.5.01, C 150 van 19.5.01 en
                                                                             C 173 van 16.6.01.


title: Zaak C-158/00: Beroep, op 27 april 2000 ingesteld door Groothertogdom Luxemburg tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.6.2000             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 176/17
— Wat de omvang van de te rooien percelen betreft: onjuiste              artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 296/96 van de
    uitlegging en toepassing van artikel 2 van verordening               Commissie (3) waren gedeclareerd over een periode tot
    nr. 2505/95 en verordening nr. 2684/95.                              24 maanden voorafgaand aan de formele ontvangst van de
                                                                         opgaaf, uit te sluiten van communautaire financiering.
— Wat het afleveringsbewijs en het register van gewogen                  Een financieringsweigering kan derhalve niet betrekking
    partijen betreft: onjuiste uitlegging van artikel 15 van             hebben op uitgaven vóór 26 mei 1996.
    verordening nr. 1558/91 en onjuiste beoordeling van de
    feitelijke omstandigheden.
                                                                    — Onjuiste motivering, aangezien de beschikking geen re-
                                                                         kening houdt met het door het Groothertogdom overgeleg-
— Wat de gestelde gebreken in de controleregeling betreft                de bewijs voor de beoordeling van de vastgestelde onregel-
    (artikelen 15 en 16 van verordening nr. 1558/91: ont-                matigheden:
    breken van rapporten en controles): onjuiste uitlegging van
    artikel 16 van verordening nr. 1558/91 en onjuiste
    beoordeling van de feitelijke omstandigheden.                        — De Commissie generaliseert de geconstateerde tekort-
                                                                              komingen door het hele systeem van administratieve
                                                                              en bedrijfscontroles in twijfel te trekken.
                                                                         — De tekortkomingen moeten in een algemeen perspec-
                                                                              tief en in hun concrete context worden beoordeeld
                                                                              (de voorgenomen financiële correcties houden geen
                                                                              verband met de geraakte financiële belangen).
Beroep, op 27 april 2000 ingesteld door Groothertogdom
Luxemburg tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                          schappen                                       — De Commissie heeft de vele inspanningen die sinds de
                                                                              invoering van het geïntegreerde systeem zijn onderno-
                                                                              men om dit te verbeteren en te perfectioneren (zowel
                       (Zaak C-158/00)                                        wat de elektronische verwerking en de controle van
                                                                              aanvragen, als wat de opleiding van de controleurs en
                                                                              de verbetering van de controledocumenten en de
                       (2000/C 176/29)                                        handleidingen betreft), buiten beschouwing gelaten en
                                                                              niet gehonoreerd. Verzoeker acht bewezen, dat de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    Commissie bij het bepalen van de aan de geconstateer-
op 27 april 2000 beroep tegen Commissie van de Europese                       de tekortkomingen te verbinden financiële consequen-
Gemeenschappen ingesteld door Groothertogdom Luxem-                           ties een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt
burg, vertegenwoordigd door F. Hofstetter als gemachtigde,                    door het aangeboden bewijs te negeren.
bijgestaan door R. Nothar, advocaat te Luxemburg, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van laatst-
genoemde, Avenue du Bois 99.                                        — Schending van de richtsnoeren van document VI/5330/97
                                                                         en van het evenredigheidsbeginsel: De Commissie heeft
                                                                         de door het bemiddelingsorgaan voorgestelde en in het
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                           oriëntatiedocument genoemde verzachtende omstandig-
                                                                         heid niet in aanmerking genomen met het argument, dat
— beschikking C(2000)488 van de Commissie van 1 maart                    het Europees Parlement wenst dat de Commissie de
    2000, waarbij bepaalde uitgaven van het Groothertogdom               correctiecoëfficiënten blijft toepassen totdat de gecon-
    Luxemburg — te weten een bedrag van 56 106 800 LUF                   stateerde tekortkomingen zijn verholpen. Deze strengheid
    betreffende de akkerbouw — voor de begrotingsjaren                   is echter geheel in strijd met doel van het oriëntatiedocu-
    1996-1998 definitief zijn uitgesloten van communautaire              ment, dat uitgaat van een aanpassing van de correctiecoëf-
    financiering door het Europees Oriëntatie- en garantie-              ficiënten aan de concrete omstandigheden. Bovendien staat
    fonds voor de landbouw (EOGFL), nietig te verklaren;                 toepassing van een correctie van 5 % in geen verhouding
                                                                         tot het risico van verlies voor het EOGFL, dat in feite niet
                                                                         bestaat.
— de Commissie in de kosten te veroordelen.
                                                                    (1) PB 1995, L 125, blz. 1.
Middelen en voornaamste argumenten                                  (2) PB 1970, L 94, blz. 13.
                                                                    (3) Verordening (EG) nr. 296/96 van de Commissie van 16 februari
                                                                        1996 betreffende de door de Lid-Staten te verstrekken gegevens
— Schending van artikel 1 van verordening (EG) nr. 1287/95              en de maandelijkse boeking van de uit de afdeling Garantie van
    van de Raad van 22 mei 1995(1) tot wijziging van                    het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw
    verordening (EEG) nr. 729/70 (2) betreffende de financie-           (EOGFL) gefinancierde uitgaven, alsmede tot intrekking van
    ring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid: eerst bij            verordening (EEG) nr. 2776/88 (PB L 39, blz. 5).
    nota van 26 mei 1998 heeft het directoraat-generaal
    Landbouw het Groothertogdom Luxemburg geïnformeerd
    over het voornemen, een deel van de uitgaven die volgens


title: Arrest van het Hof van 17 oktober 2014 in zaak E-28/13 — LBI hf. tegen Merrill Lynch International Ltd (Artikel 30, lid 1, van Richtlijn 2001/24/EG — Liquidatie van kredietinstellingen — Toepasselijk recht — Nietigheid, vernietigbaarheid of niet-tegenwerpbaarheid van rechtshandelingen — Handelingen die onder het recht van een andere EER-staat vallen)

text:
               7.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 150/10

         ARREST VAN HET HOF
   van 17 oktober 2014
   in zaak E-28/13
   LBI hf. tegen Merrill Lynch International Ltd
   (Artikel 30, lid 1, van Richtlijn 2001/24/EG — Liquidatie van kredietinstellingen — Toepasselijk recht — Nietigheid, vernietigbaarheid of niet-tegenwerpbaarheid van rechtshandelingen — Handelingen die onder het recht van een andere EER-staat vallen)
   (2015/C 150/10)
   In zaak E-28/13, LBI hf. tegen Merrill Lynch International Ltd — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door de districtsrechtbank van Reykjavik (Héraðsdómur Reykjavíkur), betreffende de uitlegging van artikel 30, lid 1, van Richtlijn 2001/24/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 17 oktober 2014 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               De uitdrukking „nietigheid, vernietigbaarheid of niet-tegenwerpbaarheid van rechtshandelingen” in artikel 30, lid 1, van Richtlijn 2001/24/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen heeft eveneens betrekking op de in de faillissementswetgeving neergelegde regels inzake nietigverklaring van handelingen, zoals die in hoofdstuk XX van de IJslandse faillissementswet nr. 21/1991.

               2.

               Krachtens artikel 30, lid 1, tweede streepje, van Richtlijn 2001/24/EG dient de begunstigde het bewijs te leveren dat de handeling die nadelig is voor het geheel van de schuldeisers, om materiële of procedurele redenen, niet of niet meer kan worden betwist op grond van het recht dat van toepassing is op deze handeling.
               Er moet een concrete beoordeling worden verricht van de specifieke handeling. Bijgevolg is het — zelfs wanneer de handeling in beginsel kan worden aangevochten op grond van het recht van de EER-staat dat erop van toepassing is — voldoende dat de begunstigde bewijst dat in de betrokken zaak niet is voldaan aan de voorwaarden voor een dergelijke betwisting.
               Op grond van de regels van de EER-staat van herkomst moet worden beoordeeld of de begunstigde heeft bewezen dat het krachtens het recht dat van toepassing is op de handeling niet is toegestaan die handeling aan te vechten.


title: Zaak C-71/99: Beroep, op 1 maart 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 160/2                   NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.6.1999
Iglesias, president, P.J.G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en      Beroep, op 1 maart 1999 ingesteld door Commissie
P. Jann, kamerpresidenten, G.F. Mancini, J.C. Moitinho de                van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Almeida, C. Gulmann, J.L. Murray, D.A.O. Edward, H. Rag-                                              Duitsland
nemalm, L. Sevón en M. Wathelet (rapporteur), rechters;
advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 5 maart
1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                                          (Zaak C-71/99)
volgt:
1. De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                                (1999/C 160/04)
2. Guérin automobiles EURL wordt in de kosten verwezen.
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(1) PB C 258 van 15.8.1998.                                              op 1 maart 1999 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
                                                                         ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                         vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. zur Hausen
                                                                         en door P. Stancanelli, lid van haar juridische dienst, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
                                                                         van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoek van het Landesarbeitsgericht Düsseldorf van
21 januari 1999 om een prejudiciële beslissing in het                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
geding tussen de ondernemingsraad van bofrost (1) Josef
H. Boquoi Deutschland West GmbH & Co. KG en bo-                          — vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door de
frost (1) Josef H. Boquoi Deutschland West GmbH & Co.                         Commissie niet de volledige lijst van gebieden als bedoeld
                                   KG                                         in artikel 4, lid 1, eerste alinea, van Richtlijn 92/43/EEG
                                                                              van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding
                             (Zaak C-62/99)                                   van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1),
                                                                              samen met de in artikel 4, lid 1, tweede alinea, van die
                            (1999/C 160/03)                                   richtlijn bedoelde informatie over elk gebied over te leggen,
                                                                              de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen
                                                                              niet is nagekomen;
Het Landesarbeitsgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van
21 januari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 22 februari 1999, in het geding tussen de ondernemings-               — de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten van de procedure
raad van bofrost (1) Josef H. Boquoi Deutschland West GmbH                    te verwijzen.
& Co. KG en bofrost (1) Josef H. Boquoi Deutschland West
GmbH & Co. KG, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschap verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
a) Moet artikel 11, leden 1 en 2, van Richtlijn 94/45/EG
     van de Raad (1) aldus worden uitgelegd dat het daarin
     neergelegd recht op informatie reeds bestaat, wanneer               Volgens de Commissie verlangt artikel 4, lid 1, eerste alinea,
     (nog) niet vaststaat of er binnen het concern overeenkom-           van de richtlijn, dat de lidstaten op hun lijsten gebieden
     stig artikel 2, lid 1, van Richtlijn 94/45/EG een zeggenschap       voorstellen die het meest geschikt zijn voor de instandhouding
     uitoefenende onderneming in de zin van artikel 3 van deze           van de betrokken habitats en over het hele grondgebied van de
     richtlijn is?                                                       betrokken lidstaat verspreid. De Bondsrepubliek Duitsland
                                                                         schendt derhalve het Gemeenschapsrecht door een lijst voor te
b) Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt:             stellen waar een aantal typen habitats niet op voorkomen.
                                                                         Verder schendt zij het Gemeenschapsrecht door niet voor
     Houdt het recht op informatie van artikel 11, lid 2, van            elk onderdeel van het grondgebied van de Bondsrepubliek
     Richtlijn 94/45/EG ook in dat de ondernemingsraad het               Duitsland gebieden aan te wijzen; zo zijn geen gebieden voor
     recht heeft, van de om informatie verzochte onderneming             de typen habitats bedoeld in bijlage I of voor de soorten
     gegevens te eisen die het vermoeden van artikel 3, lid 2,           bedoeld in bijlage II genoemd voor de deelstaten Brandenburg,
     van Richtlijn 94/45/EG weerleggen?                                  Sachsen, Mecklenburg-Vorpommern, Baden-Württemberg en
                                                                         Nordrhein-Westfalen of zijn de thans overgelegde lijsten
c) Omvat artikel 11, leden 1 en 2, van Richtlijn 94/45/EG het            onvolledig.
     recht van de ondernemingsraad om van de onderneming
     de overlegging van stukken ter precisering en verduidelij-
     king van de informatie te eisen?
                                                                         Volgens artikel 4, lid 1, van de richtlijn diende vóór 10 juni
                                                                         1995 een volledige lijst te worden overgelegd. Ook al bestond
(1) PB L 254 van 30.9.1994, blz. 64.                                     het formulier dat volgens die bepaling moest worden gebruikt,
                                                                         op dat ogenblik nog niet, de informatie had na de bekendma-
                                                                         king van het formulier op 19 december 1996 snel kunnen
                                                                         worden ingevuld en overlegd. Op het tijdstip van de instelling
 ---pagebreak--- 5.6.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 160/3
van het beroep zijn voor 27,1 % van de voorgestelde gebieden            De Commissie heeft, conform het in het contract bepaalde, het
de formulieren nog steeds onvolledig ingevuld, is voor 4 % van          met verweersters gesloten subsidiecontract opgezegd wegens
de voorgestelde gebieden de informatie niet aan de hand van             niet-uitvoering van het project, en vordert gedeeltelijke terug-
het standaardformulier EUR15 overgelegd en is voor 67,4 %               betaling van het betaalde voorschot, vermeerderd met overeen-
van de voorgestelde gebieden geen enkel standaardformulier              komstig het contract berekende rente.
met wetenschappelijke informatie overgelegd.
(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.
                                                                        Beroep, op 3 maart 1999 ingesteld door Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                (Zaak C-78/99)
                                                                                (1999/C 160/06)
Beroep, op 3 maart 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen 1. Oder-Plan
Architektur GmbH, 2. NCC Siab Bau GmbH en 3. Esben-                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                   sen Consulting Engineers                             op 3 maart 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
                                                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                        woordigd door haar juridisch adviseur C. Tufvesson en door
                          (Zaak C-77/99)                                B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,
                                                                        domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                        Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                         (1999/C 160/05)
                                                                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op           dat het den Hove behage:
3 maart 1999 beroep ingesteld tegen 1. Oder-Plan Architektur
GmbH, 2. NCC Siab Bau GmbH en 3. Esbensen Consulting                    — vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
Engineers, door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die
vertegenwoordigd door R.B. Wainwright, juridisch hoofdad-                    nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 95/26/EG van het
viseur, en K. Schreyer, bij de juridische dienst van de Commissie            Europees Parlement en de Raad van 29 juni 1995 tot
gedetacheerd nationaal ambtenaar, domicilie gekozen hebben-                  wijziging van de Richtlijnen 77/780/EEG en 89/646/EEG
de te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar                       op het gebied van kredietinstellingen, de Richtlijnen
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                 73/239/EEG en 92/49/EEG op het gebied van het schade-
                                                                             verzekeringsbedrijf, de Richtlijnen 79/267/EEG en
                                                                             92/96/EEG op het gebied van het levensverzekeringsbe-
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage als volgt                      drijf, Richtlijn 93/22/EEG op het gebied van beleggingson-
uitspraak te doen:                                                           dernemingen en Richtlijn 85/611/EEG op het gebied van
                                                                             instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s),
                                                                             teneinde het bedrijfseconomische toezicht te versterken (1),
— Verweersters worden solidair veroordeeld aan de Commis-                    of door die maatregelen niet mee te delen, de krachtens die
     sie een bedrag te betalen van 54 510 EUR, vermeerderd                   richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nage-
     met rente ten bedrage van 20 798,70 EUR over de periode                 komen;
     van 1 januari 1993 tot 15 januari 1999.
                                                                        — de Franse Republiek in de kosten van de procedure te
— Verweersters worden solidair veroordeeld aan de Commis-                    verwijzen.
     sie voor de periode vanaf 16 januari 1999 over het
     hoofdbedrag van 54 510 EUR rente te betalen tegen het
     door het „European Monetary Cooperation Fund” voor                 Middelen en voornaamste argumenten
     diens eurotransacties toegepaste tarief vermeerderd met
     2 %.
                                                                        Ingevolge artikel 189, derde alinea, en artikel 5, eerste alinea,
                                                                        van het EG-Verdrag zijn de lidstaten verplicht de nodige
— Verweersters worden solidair veroordeeld in de kosten van             maatregelen te treffen om de voor hen bestemde richtlijnen
     de procedure.                                                      binnen de gestelde termijn in hun nationale rechtsorde uit te
                                                                        voeren. Ofschoon die termijn op 18 juli 1996 is verstreken,
                                                                        heeft Frankrijk nog steeds niet de nodige maatregelen getroffen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        (1) PB L 168 van 18.7.1995, blz. 7.
Inzake de bevoegdheid van het Hof van Justitie wordt verwezen
naar een in 1992 overeengekomen arbitragebeding.


title: Zaak C-144/02: Beroep, op 17 april 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 156/6                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    29.6.2002
Beroep, op 17 april 2002 ingesteld door Commissie                      Dat de steun als het ware als een voorschot op de totale
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                    verkoopprijs wordt betaald zodra de goederen het verwerkings-
                             Duitsland                                 bedrijf verlaten, ook wanneer er geen overeenkomst met een
                                                                       afnemer is gesloten, sluit niet uit dat de steun een onderdeel
                          (Zaak C-144/02)                              van de tegenprestatie kan zijn. Ook al kan het onmogelijk zijn,
                                                                       voor elke afzonderlijke verkoop het precieze aandeel van de
                                                                       steun in de tegenprestatie te berekenen, dan nog zijn er geen
                          (2002/C 156/10)
                                                                       praktische problemen te verwachten. De maatstaf van heffing
                                                                       bestaat veeleer uit de ontvangen tegenprestaties vermeerderd
                                                                       met de in totaal ontvangen steun. Uit het feit dat in de meeste
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             lidstaten van de Unie de voor gedroogde voedergewassen
op 17 april 2002 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland                 verleende steun reeds wordt belast, blijkt volgens de Commissie
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,               dat er ook in de praktijk geen problemen optreden.
vertegenwoordigd door Enrico Traversa, juridisch adviseur, en
Kilian Gross, lid van de juridische dienst van de Commissie van
de Europese Gemeenschappen, als gemachtigden, domicilie
gekozen hebbende bij Luis Escobar Guerrero, lid van de                 (1) PB L 63 van 21.3.1995, blz. 1.
juridische dienst van de Europese Commissie, Centre Wagner             (2) PB L 145 van 13.6.1997, blz. 1.
C 254, Luxemburg-Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door geen
      BTW te heffen over het bedrag van de steun die is
      verleend overeenkomstig verordening (EG) nr. 603/95 (1)
      van de Raad van 21 februari 1995 houdende een
      gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
      gedroogde voedergewassen, de krachtens artikel 11 van            Beroep, op 25 april 2002 ingesteld door de Commissie
      de Zesde BTW-richtlijn 77/388/EEG (2) van de Raad op             van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk
      haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;                                          der Nederlanden
2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten
      van de procedure.                                                                         (Zaak C-149/02)
                                                                                (2002/C 156/11)
Middelen en voornaamste argumenten
Met de algemene formulering „subsidies die rechtstreeks met
de prijs van de [belaste] handelingen verband houden”, beoog-
de de gemeenschapswetgever in de maatstaf van heffing alle             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
steun op te nemen die rechtstreeks verband houdt met de prijs          op 25 april 2002 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der
van het verkochte goed of de verrichte dienst, dat wil zeggen          Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
alle steun die een rechtstreekse invloed uitoefent op het              schappen, vertegenwoordigd door H. van Lier en M. Patakia,
bedrag van de door de verkoper of dienstverrichter ontvangen           als gemachtigden.
tegenprestatie. Deze steun moet bovendien in een — precies
becijferd of te becijferen — rechtstreeks causaal verband met
de levering van de goederen of de verrichting van de diensten          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
staan: de steun wordt verleend wanneer de goederen (of
diensten) daadwerkelijk op de markt worden verkocht (ver-
richt). De overeenkomstig verordening 603/95 per ton gepro-            1.    Vast te stellen dat het Koninkrijk Nederland, door niet de
duceerde gedroogde voedergewassen verleende steun heeft een                  nodige wettelijke en bestuursrechterlijke bepalingen vast
dergelijke rechtstreekse invloed op de verkoopprijs van deze                 te stellen om aan Richtlijn 98/5/EG (1) van het Europees
gewassen. Dat de verwerkingsbedrijven kunnen verkopen                        Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemak-
tegen de wereldprijs, die lager is dan de prijs die zij gelet op             kelijking van de permanente uitoefening van het beroep
hun kosten zouden moeten vragen, hebben zij enkel te danken                  van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de
aan het feit dat zij passende steun krijgen. Dat de hoogte                   beroepskwalificatie is verworven te voldoen, of in elk
van de steun niet wordt aangepast aan fluctuaties van de                     geval door die bepalingen niet aan de Commissie mede te
wereldmarktprijs, neemt niet weg dat deze steun ertoe strekt                 delen, de verplichtingen niet is nagekomen die uit de
de prijs aan te vullen. Het beantwoordt dan ook aan het doel                 genoemde richtlijn voortvloeien.
van artikel 11 A, lid 1, sub a, van de Zesde BTW-richtlijn, om
ook het bedrag van de steun — als onderdeel van de
tegenprestatie voor de verkoop van het goed (of het verrichten         2.    Het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de
van de dienst) — aan BTW te onderwerpen.                                     kosten.


title: Zaak C-386/09: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 15 september 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel — België) — Jhonny Briot/Randstad Interim, nv Sodexho, Raad van de Europese Unie (Artikel 104, lid 3, tweede alinea, van Reglement voor procesvoering — Richtlijn 2001/23/EG — Overgang van ondernemingen — Behoud van rechten van werknemers — Niet-vernieuwing van arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd van uitzendkracht)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/22

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 15 september 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel — België) — Jhonny Briot/Randstad Interim, nv Sodexho, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-386/09) (1)

   (Artikel 104, lid 3, tweede alinea, van Reglement voor procesvoering - Richtlijn 2001/23/EG - Overgang van ondernemingen - Behoud van rechten van werknemers - Niet-vernieuwing van arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd van uitzendkracht)
   2010/C 346/36
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Arbeidshof te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jhonny Briot

      Verwerende partijen: Randstad Interim, nv Sodexho, Raad van de Europese Unie

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbeidshof te Brussel — Uitlegging van de artikelen 1 (lid 1), 2 (leden 1, sub a, en 2, sub c), 3 (lid 1) en 4 (lid 1) van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (PB L 82, blz. 16) — Niet-vernieuwing van de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd van een uitzendkracht wegens overgang van onderneming — Mogelijkheid om een uitzendbureau, of, bij gebreke daarvan, een gemeenschapsinstelling die gebruikmaakt van de diensten van uitzendkrachten op één lijn te stellen met een „werkgever-vervreemder” — Mogelijke uitsluiting van uitzendkrachten van de bij deze richtlijn geboden waarborgen — Verplichting of mogelijkheid tot instandhouding van de arbeidsverhouding door de verkrijger

      Dictum

   In omstandigheden als die in het hoofdgeding is het niet in strijd met het verbod van artikel 4, lid 1, van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen, dat de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd van een uitzendkracht, die wegens het verstrijken van de overeengekomen termijn is beëindigd op een eerder tijdstip dan het tijdstip van de overgang van de aan die uitzendkracht toegewezen activiteit, wegens die overgang niet wordt vernieuwd. Bijgevolg moet voornoemde uitzendkracht niet worden geacht op het tijdstip van de overgang nog altijd ter beschikking van de gebruiker te staan.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.