title: Zaak T-166/14: Beroep ingesteld op 3 maart 2014 — PRS Mediterranean/BHIM — Reynolds Presto Products (NEOWEB)

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/45

         Beroep ingesteld op 3 maart 2014 — PRS Mediterranean/BHIM — Reynolds Presto Products (NEOWEB)
   (Zaak T-166/14)
   2014/C 142/58
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: PRS Mediterranean Ltd (Tel Aviv, Israel) (vertegenwoordigers: A. Späth en V. Töbelmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Reynolds Presto Products, Inc. (Richmond, Verenigde Staten)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 november 2013 in de gevoegde zaken R 889/2012-2 en R 635/2012-2 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „NEOWEB” voor waren van klasse 19 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6 184 568

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: diverse nationale woordmerken „GEOWEB” voor waren van de klassen 1, 17 en 19 en het niet-ingeschreven woordmerk „GEOWEB” dat in alle lidstaten van de Europese Unie wordt gebruikt in het economisch verkeer

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en leden 3 tot en met 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-178/05: Beroep, op 19 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/8

         Beroep, op 19 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-178/05)
   (2005/C 155/15)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 19 april 2005 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Triantafyllou, vertegenwoordiger, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1)

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door de wettelijke regelingen inzake de heffing van belasting bij het overbrengen van de statutaire zetel en de zetel van het feitelijk bestuur, en inzake de vrijstelling van die belasting voor elke vorm van coöperatieve landbouworganisatie en elk soort unie of consortium hiervan, de gezamenlijke eigendom van schepen, de maritieme consortia en elke vorm van scheepvaartmaatschappij, de krachtens richtlijn 69/335/EEG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2)

               de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Commissie is de beslissende factor voor de heffing van de belasting bij het overbrengen van de zetel, of de vennootschap in de staat van herkomst al dan niet als een kapitaalvennootschap wordt aangemerkt, met als gevolg dat de belasting wordt geheven wanneer de staat van herkomst een vennootschap niet als een kapitaalvennootschap beschouwt. De Commissie acht het dus afkeurenswaardig, dat de Griekse wetgeving enkel belang hecht aan het al dan niet heffen van een recht op de inbreng in de staat van herkomst, en enkel vrijstelling verleent voor de overbrenging van de zetel naar Griekenland uit een lidstaat die een recht op de inbreng heft. De opvatting van de Commissie berust zowel op de grammaticale als op de systematische uitlegging van de richtlijn, die samenhangt met de hoedanigheid van kapitaalvennootschap van de aan de belasting onderworpen vennootschappen, en vindt steun in de wijziging bij richtlijn 85/303/EEG, die strekt tot afschaffing van het recht op de inbreng.
   Bij de vrijgestelde landbouwcoöperaties en scheepvaartmaatschappijen gaat het om volledige economische sectoren, waarvoor de Griekse autoriteiten niet uitleggen waarom de hoedanigheid van kapitaalvennootschap ontbreekt. De algemene vrijstelling wordt ook niet gedekt door de in de richtlijn voorziene mogelijkheid om bepaalde handelingen vrij te stellen. Bovendien heeft de richtlijn, wanneer zij volledige sectoren wilde vrijstellen, dit uitdrukkelijk gedaan (bijvoorbeeld voor de openbare ondernemingen van algemeen belang).

      (1)  PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.


title: Zaak C-207/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat Salzburg-Aigen (Oostenrijk) op 8 mei 2006 — Martin Schwaninger, veehandelaar en -exporteur/Zollamt Salzburg, Erstattungen

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat Salzburg-Aigen (Oostenrijk) op 8 mei 2006 — Martin Schwaninger, veehandelaar en -exporteur/Zollamt Salzburg, Erstattungen
   (Zaak C-207/06)
   (2006/C 190/12)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Unabhängige Finanzsenat Salzburg-Aigen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Martin Schwaninger, veehandelaar en -exporteur

      Verweerder: Zollamt Salzburg, Erstattungen
   Prejudiciële vragen

               1.

               Dient artikel 1 van verordening (EG) nr. 615/98 (1) van de Commissie van 18 maart 1998 aldus te worden begrepen dat hoofdstuk VII-48, punt 7, sub b, van de bijlage bij richtlijn 91/628/EEG (2) van de Raad van 19 november 1991 overeenkomstig moet worden toegepast bij zeevervoer waarbij op gezette tijden een rechtstreekse verbinding wordt verzorgd tussen een plaats in de Gemeenschap en een plaats in een derde land met voertuigen die op de schepen worden geladen zonder dat de dieren worden gelost?

               2.

               Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, rijst de vraag of hoofdstuk VII-48, punt 7, sub b, van de bijlage bij richtlijn 91/628/EEG aldus dient te worden begrepen dat de duur van het vervoer bij zeevervoer van runderen niet voldoet aan hetgeen in punt 4, sub d is voorgeschreven, indien de dieren na een reistijd van 14 uur niet ten minste 1 uur rust krijgen.

               3.

               Ingeval de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, rijst de vraag of de dan toe te passen bepaling van hoofdstuk VII-48, punt 7, sub a, van de bijlage bij richtlijn 91/628/EEG aldus dient te worden begrepen dat de duur van zeevervoer waarbij op gezette tijden een rechtstreekse verbinding wordt verzorgd tussen een plaats in de Gemeenschap en een plaats in een derde land met voertuigen die op de schepen worden geladen zonder dat de dieren worden gelost, geen rol speelt, voorzover de dieren regelmatig worden gevoederd en gedrenkt, en of in een dergelijk geval na het ontschepen van de vrachtwagen in de haven van bestemming onmiddellijk een nieuw tijdvak van 29 uur voor vervoer over de weg begint.

               4.

               Ingeval de derde vraag bevestigend wordt beantwoord, rijst de vraag of artikel 5, punt A-2, sub d-ii, eerste streepje, van richtlijn 91/628/EEG aldus dient te worden begrepen dat het met het vervoer belaste personeel in het reisschema de tijdstippen moet vermelden waarop de vervoerde dieren tijdens de reis zijn gevoederd en gedrenkt, en dat een met een schrijfmachine vooraf aangebrachte vermelding „Tijdens de overtocht wordt 's avonds, 's ochtends, 's middags, 's avonds, 's ochtends gevoederd en gedrenkt” niet aan de eisen van richtlijn 91/628/EEG voldoet, wat rechtens tot gevolg heeft dat de ontbrekende vermeldingen betreffende de uitgevoerde verzorging het verlies van het recht op uitvoerrestitutie meebrengen, voorzover het vereiste bewijs niet op een andere wijze kan worden geleverd.

      (1)  PB L 82, blz. 19.

      (2)  PB L 340, blz. 17.


title: Zaak C-217/99: Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
7.8.1999              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 226/23
Verzoek van het Landesgericht Feldkirch als Arbeits- und                   nr. 448, van 23 december 1998, juncto artikel 13, lid 2,
Sozialgericht van 16 maart 1999 om een prejudiciële                        van D.P.R. nr. 641/1972; waarbij genoemd artikel 11 de
beslissing in het geding tussen F. Jauch en de Pensionsver-                werkingssfeer van de vervaltermijn van drie jaar met
                sicherungsanstalt der Arbeiter                             terugwerkende kracht heeft verruimd tot onverschuldigd
                                                                           betaalde belastingen, terwijl die werkingssfeer in genoemd
                                                                           artikel 13, lid 2, volgens de betekenis van de woorden in
                         (Zaak C-215/99)
                                                                           hun context, uitdrukkelijk was beperkt tot de „teruggave
                                                                           van bij vergissing betaalde belastingen”, waardoor niet
                         (1999/C 226/37)                                   alleen de belanghebbenden, maar ook alle rechters ten
                                                                           gronde die bepaling in die zin gingen uitleggen?
Het Landesgericht Feldkirch als Arbeits-und Sozialgericht heeft
                                                                           Kortom, staat het rechtszekerheidsbeginsel toe, dat de
bij beschikking van 16 maart 1999, ingekomen ter griffie van
                                                                           nationale rechter — zowel thans als voor het verleden —
het Hof van Justitie op 7 juni 1999, in het geding tussen
                                                                           een vervaltermijn toepast op grond van een bepaling die
F. Jauch en de Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, het
                                                                           volgens de gewone betekenis van de bewoordingen ervan
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                           niet geldt voor het litigieuze geval?
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                      2. Moeten de artikelen 10 en 12, lid 1, sub e, van richtlijn
Is het in strijd met artikel 19, lid 1, van verordening (EEG)              (EEG) 60/335 (2) aldus worden uitgelegd, dat zij in de weg
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971(1) betreffende de                 staan aan de invoering een nationale regeling als die welke
toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers                de Italiaanse wetgever bij artikel 11, leden 1 en 2, van wet
en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen              nr. 448/1998 heeft ingevoerd, die a posteriori bepaalt, dat
de Gemeenschap verplaatsen, in de thans geldende versie, dat               op de bedragen die moeten worden teruggegeven omdat
voor het recht op Pflegegeld (verzorgingsuitkering) ingevolge              zij onverschuldigd als jaarlijkse belasting zijn betaald, een
het Bundespflegegeldgesetz (BPGG), BGBl 110/1993, in de                    forfaitair bedrag in mindering wordt gebracht voor de
thans geldende versie, als voorwaarde wordt gesteld, dat de                inschrijving in het register van de ondernemingen (dat
hulpbehoevende zijn gewone verblijfplaats in Oostenrijk heeft?             destijds werd bijgehouden op de griffie) van vennootschap-
                                                                           pelijke handelingen waarvoor elke vennootschap reeds het
                                                                           in de nationale regeling vastgestelde bedrag had betaald?
(1) PB 1971, L 149, blz. 2.
                                                                           Kortom mag de nationale wetgever, gelet op genoemde
                                                                           richtlijn, a posteriori en bij wege van een zogenoemd
                                                                           interpretatieve wet, een tweede maal belasting vorderen?
                                                                      (1) Jurispr. blz. I-3249.
                                                                      (2) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
Verzoek van het Tribunale di Milano (Sezione I civile)
van 15 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het
aldaar aanhangig geding tussen Ricardo Prisco Srl en Am-
            ministrazione delle Finanze dello Stato
                         (Zaak C-216/99)                              Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                         (1999/C 226/38)
                                                                                (Zaak C-217/99)
Bij beschikking van 15 mei 1999 (ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 7 juni daaraanvolgend) heeft het                                        (1999/C 226/39)
Tribunale di Milano (Sezione I civile) in het aldaar aanhangig
geding tussen Ricardo Prisco Srl en Amministrazione delle
Finanze dello Stato, het Hof van Justitie van de Europese             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over           op 8 juni 1999 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld door
de navolgende vragen:                                                 Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                      digd door haar juridisch adviseur H. van Lier als gemachtigde,
1. Staan de beginselen van rechtszekerheid en rechtsbescher-          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
     ming — die, zoals het Hof van Justitie in het arrest van         Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
     21 juni 1988 in zaak 267/86 (1)en in andere arresten heeft
     geoordeeld, met betrekking tot materies die aan het              De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
     gemeenschapsrecht zijn onderworpen, een ondubbelzin-             dat het den Hove behage:
     nige regeling van de lidstaten vereisen, die de belangheb-
     benden op duidelijke en nauwkeurige wijze in kennis stelt        — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door in artikel 6,
     van hun rechten en plichten en de nationale rechter in staat          § 1, 1o, van het koninklijk besluit van 3 maart 1992
     stelt deze te handhaven — alsmede het communautaire                   betreffende het in de handel brengen van nutriënten
     evenredigheidsbeginsel eraan in de weg dat de lidstaat zich           en van voedingsmiddelen waaraan nutriënten werden
     beroept op een nationale regeling inzake verval van recht             toegevoegd, te bepalen dat de etikettering van die produc-
     als die welke voortvloeit uit artikel 11, lid 2, van de wet           ten het in artikel 4 van dat koninklijk besluit bedoelde
 ---pagebreak--- C 226/24               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        7.8.1999
     notificatienummer moet bevatten, de krachtens artikel 28          2. het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten
     (ex artikel 30) en volgende EG-Verdrag op hem rustende                 van de procedure.
     verplichtingen niet is nagekomen;
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Ingevolge artikel 249, derde alinea, EG, zijn de lidstaten
Middelen en voornaamste argumenten                                     verplicht de in de richtlijnen bepaalde termijnen in acht nemen.
                                                                       Ofschoon de in artikel 15, lid 1, van de richtlijn bepaalde
                                                                       termijn op 1 januari 1997 is verstreken, heeft het Groothertog-
Ofschoon de verplichting om het door de Belgische autoriteiten         dom Luxemburg nog steeds niet de nodige maatregelen
toegekende notificatienummer te vermelden, zonder onder-               getroffen.
scheid voor binnenlandse en buitenlandse producten geldt, kan
zij de handel beperken omdat zij een bijzondere verpakking of
etikettering voor de distributie in België vergt. Aangezien zij in     (1) PB L 213 van 7.9.1995, blz. 1.
feite slechts is opgelegd om gemakkelijk te kunnen nagaan of
een voorafgaande notificatie van het product is verricht,
wordt zij niet gerechtvaardigd door de volksgezondheid,
daar gemakkelijk minder belemmerende maatregelen kunnen
worden overwogen. De Belgische autoriteiten beroepen zich
ten onrechte op de communautaire bepalingen inzake merking
(sector diergeneeskunde, zuivelproducten, speelgoed, aërosols
en geneesmiddelen) die de vermelding van de overeenstem-
ming met een dwingende wettelijke regeling opleggen zonder             Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door Commissie van de
het vrije verkeer van de producten te belemmeren, terwil de in             Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
dit beroep aan de orde zijnde verplichting is opgelegd om de
controle na de voorafgaande notificatie te vergemakkelijken.
                                                                                (Zaak C-219/99)
                                                                                (1999/C 226/41)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 8 juni 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door haar juridisch adviseur H. van Lier als gemachtigde,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door Commissie van                    Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                           Luxemburg
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-218/99)                               1. vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 95/16/EG van
                         (1999/C 226/40)                                    het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 1995
                                                                            inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
                                                                            lidstaten betreffende liften (1), de krachtens die richtlijn op
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
op 8 juni 1999 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,               2. de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur H. van Lier als               procedure.
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
1. vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door              in zaak C-218/99 (2).
     niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     stellen die nodig zijn voor het volgen van richt-
     lijn 95/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van           (1) PB L 213 van 7.9.1995, blz. 1.
     29 juni 1995 inzake de onderlinge aanpassing van de               (2) Zie dit nummer van het Publicatieblad blz. 24.
     wetgevingen der lidstaten betreffende liften (1), de krachtens
     die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-
     komen;


title: Zaak C-115/00: Verzoek van het Finanzgericht Münster van 23 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Andreas Hoves Internationaler Transport-Service SARL en Finanzamt Borken

text:
10.6.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 163/13
6) Bij een ontkennend antwoord op de vierde vraag:                     Verzoek van de Cour d’appel de Paris (13de kamer)
                                                                       om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen
    moet met de verplichting tot medewerking en trouw                                             C. Laguillaumie
    van de nationale autoriteiten, in het bijzonder van de
    gerechtelijke instanties in de zin van artikel 10, (ex ar-
    tikel 5) EG en met het doelmatigheidsprincipe rekening                                       (Zaak C-116/00)
    worden gehouden door nationale materieelrechtelijke of
    procesrechtelijke regels waardoor de indiening van op het
    gemeenschapsrecht steunende vorderingen, zoals in casu                                       (2000/C 163/22)
    de vordering tot aansprakeliijkheid van de staat wordt
    beperkt, zolang niet toe te passen tot over de inhoud
    van de gemeenschapsrechtelijke vordering, voor zover
    noodzakelijk na het verzoek aan het Hof van Justitie               De Cour d’appel de Paris (13de kamer) heeft bij beschikking,
    van de Europese Gemeenschappen om een prejudiciële                 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 maart
    beslissing, volledige duidelijkheid is verkregen?                  2000, in de strafzaak tegen C. Laguillaume, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       „Zijn het decreet van 1 april 1992 en de ministeriële besluiten
                                                                       van 12 november 1992 en 30 augustus 1996, waarbij Eco
                                                                       Emballage vergunning wordt verleend voor de terugwinning
                                                                       uitsluitend op Frans grondgebied van alle andere producten
                                                                       dan glas en geneesmiddelen, verenigbaar met de beginselen die
Verzoek van het Finanzgericht Münster van 23 februari                  worden geformuleerd in de artikelen 85 en 86 EG-Verdrag,
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               richtlijn 91/156/EEG (1), richtlijn 83/189/EEG (2), de artike-
Andreas Hoves Internationaler Transport-Service SARL                   len 30 en 36 EG-Verdrag en richtlijn 94/62/EG (3)?”
                     en Finanzamt Borken
                        (Zaak C-115/00)                                (1) Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot
                                                                           wijziging van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (PB
                                                                           L 78, blz. 32).
                         (2000/C 163/21)                               (2) Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende
                                                                           een informatieprocedure op het gebied van normen en technische
                                                                           voorschriften (PB L 109, blz. 8).
Het Finanzgericht Münster heeft bij beschikking van 23 februa-         (3) Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van
ri 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                    20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval
op 27 maart 2000, in het geding tussen Andreas Hoves                       (PB L 365, blz. 10).
Internationaler Transport-Service SARL en Finanzamt Bork,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:
1. Verzet artikel 6 van verordening (EEG) nr. 3118/93 van de
    Raad van 25 oktober 1993 (PB L 279, blz. 1) zich tegen
    nationale regelingen die ertoe leiden, dat motorrijtuigen-
    belasting wordt geheven voor het gebruik van motorvoer-
    tuigen voor goederenvervoer over de weg, die in een
    andere lidstaat van de Europese Unie zijn geregistreerd,           Beroep, op 27 maart 2000 ingesteld door Commissie van
    waarvoor in die lidstaat een cabotagevergunning is afgege-                 de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
    ven, die zich met binnenlands vervoer in de Bondsrepubliek
    Duitsland bezighouden en die daar hun gebruikelijke
    standplaats hebben?                                                                          (Zaak C-117/00)
2. Verzet artikel 5 van verordening 93/89/EEG van de Raad
    van 25 oktober 1993 (PB L 279, blz. 32) zich in gevallen                                     (2000/C 163/23)
    als bedoeld in de eerste vraag, tegen een nationale regeling
    als die neergelegd in § 1, lid 1, sub 2, tweede volzin,
    tweede zinsnede, Kraftfahrzeugsteuergesetz, juncto § 1,            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    lid 1, sub 3, Kraftfahrzeugsteuergesetz?                           is op 27 maart 2000 beroep tegen Ierland ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door haar juridisch hoofdadviseur R. Wainwright als
                                                                       gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                       C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-407/10: Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 28 februari 2011 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/9

         Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 28 februari 2011 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-407/10) (1)

   2011/C 173/20
   Procestaal: Ests
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Zaak C-164/00: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division van 1 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen K. Beckman en Dynamco Whicheloe Macfarlane Ltd.

text:
8.7.2000               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 192/9
1o deze Verdragsbepaling zich niet verzet tegen een bepaling          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    van de wetgeving van de Lid-Staat van ontvangst krachtens
    dewelke de werknemers van de betrokken kredietinstelling          (1) vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de verplich-
    ertoe verplicht zijn te getuigen in strafzaken over diensten           tingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
    die zij in vrije dienstverlening hebben verstrekt op het               artikel 5, lid 4, sub a, van een bijlage III, sub 2, bij richtlijn
    grondgebied van de Lid-Staat van ontvangst en dit in                   91/676/EEG (1) van de Raad van 22 december 1991 inzake
    omstandigheden waarin werknemers van kredietinstellin-                 de bescherming van water tegen verontreiniging door
    gen uit de Lid-Staat van ontvangst eenzelfde getuigenisver-            nitraten uit agrarische bronnen;
    plichting hebben;
                                                                      (2) de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten van de procedure
2o deze Verdragsbepaling zich niet verzet tegen een wetgeving              te verwijzen.
    van de Lid-Staat van ontvangst krachtens dewelke de
    werknemers van de betrokken kredietinstelling die bij een
    verhoor als verdachte verkiezen zich niet te beroepen op          Middelen en voornaamste argumenten
    hun zwijgrecht als verdachte een verklaring in strafzaken
    kunnen afleggen over diensten die zij in vrije dienstver-         Artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/676/EEG juncto bijlage III
    lening hebben verstrekt op het grondgebied van de Lid-            bij die richtlijn bepaalt, welke hoeveelheid meststoffen elk
    Staat van ontvangst en dit in omstandigheden waarin               akkerbouw- en veeteeltbedrijf per hectare en per jaar maximaal
    werknemers van kredietinstellingen uit de Lid-Staat van           op de bodem mag brengen. De Duitse bepalingen (§ 2, lid 1,
    ontvangst eenzelfde recht op het afleggen van een verkla-         en § 4, lid 5, van de Düngeverordnung) staan toe, bij zelf
    ring als verdachte hebben, voor zover zij zich niet beroepen      gewonnen meststoffen van dierlijke oorsprong binnen bepaal-
    of wensen te beroepen op hun zwijgrecht;                          de grenzen rekening te houden met „onvermijdelijke verliezen
                                                                      bij het over het land spreiden” respectievelijk, bij mengmest en
3o deze Verdragsbepaling zich wel verzet tegen een bepaling           gier en bij vaste stalmest, met „opslagverliezen”. Dit heeft tot
    uit de wetgeving van de Lid-Staat van herkomst krachtens          gevolg, dat 10 à 20 % van de totale hoeveelheid stikstof wordt
    dewelke de werknemers van de betrokken kredietinstelling          beschouwd als „normaal” verlies dat door vervluchtiging van
    strafrechtelijk en burgerrechtelijk aansprakelijk kunnen          de stikstof ontstaat; daarbij wordt evenwel voorbijgegaan aan
    worden gesteld indien zij in het kader van een strafrechte-       het feit dat die in de lucht ontsnappende hoeveelheden
    lijk onderzoek, gevoerd in een Lid-Staat van ontvangst (cf.       stikstof grotendeels terug op de bodem en in de waterlopen
    sub 1o en 2o)(in casu het Koninkrijk België), getuigen over       terechtkomen en daardoor bijdragen aan waterverontreiniging.
    diensten die zij in vrije dienstverlening hebben verstrekt
    op het grondgebied van de Lid-Staat van ontvangst;                De in de richtlijn vastgestelde maximale hoeveelheden moeten
4o deze Verdragsbepaling zich wel verzet tegen een bepaling           in de hele Gemeenschap eenvormig in acht worden genomen.
    uit de wetgeving van de Lid-Staat van herkomst krachtens          De Commissie heeft na discussies binnen het in artikel 9 van
    dewelke de werknemers van de betrokken kredietinstelling          de richtlijn bedoelde comité het uitleggingsprobleem opnieuw
    strafrechtelijk en burgerrechtelijk aansprakelijk kunnen          bekeken en bij brief aan de Bondsrepubliek Duitsland, Oosten-
    worden gesteld indien zij in het kader van een strafrechte-       rijk en Luxemburg bevestigd, dat de in bijlage III, sub 2, bij de
    lijk onderzoek, gevoerd in een Lid-Staat van ontvangst (cf.       richtlijn genoemde hoeveelheden, als hoeveelheden mest vanaf
    sub 1o en 2o)(in casu het Koninkrijk België), als verdachte       de opslagplaats moeten worden begrepen.
    een verklaring afleggen over diensten die zij in vrije
    dienstverlening hebben verstrekt op het grondgebied van           (1) PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1.
    de Lid-Staat van ontvangst (in casu het Koninkrijk België),
    terwijl zij zich niet beroepen of wensen te beroepen op het
    zwijgrecht.
                                                                      Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
                                                                      Queen’s Bench Division van 1 maart 2000 om een preju-
Beroep, op 27 april 2000 ingesteld door Commissie                     diciële beslissing in het geding tussen K. Beckman en
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                                Dynamco Whicheloe Macfarlane Ltd.
                             Duitsland
                                                                                (Zaak C-164/00)
                         (Zaak C-161/00)
                                                                                (2000/C 192/17)
                         (2000/C 192/16)
                                                                      De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Division, heeft bij beschikking van 1 maart 2000, ingekomen
op 27 april 2000 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland                ter griffie van het Hof van Justitie op 5 mei 2000, in het geding
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,              tussen K. Beckman en Dynamco Whicheloe Macfarlane Ltd.,
vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. zur Hausen,          het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la           zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                       vragen:
 ---pagebreak--- C 192/10               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       8.7.2000
Wanneer:                                                             viii)de Regulations die de bepalingen bevatten voor de betaling
                                                                          van de „jaarlijkse toelage” en van de „vergoeding in de
                                                                          vorm van bedrag ineens” werden vastgesteld ingevolge de
i)   een NHS-werknemer die is aangesloten bij het NHS                     wettelijke bepalingen betreffende „de vergoeding wegens
     Superannuation Scheme, daaronder vijf op pensioen recht              ontslag, enzovoort” die de Secretary of State machtigen
     gevende jaren heeft vervuld en tussen 50 jaar en de                  regelingen vast te stellen voor de betaling van „pensioenen,
     normale pensioenleeftijd oud is, recht heeft op uitkeringen,         toelagen of speciale premies bij wijze van vergoeding”;
     nadat hij is ontslagen wegens inkrimping van het perso-
     neelsbestand;
                                                                     ix) de voornaamste Regulations die het NHS Superannuation
                                                                          Scheme beheersen, de NHS-werkgever die de werknemer
ii) de uitkeringen bestaan uit:                                           heeft ontslagen, verplichten bijdragen te betalen aan de
                                                                          Secretary of State om de extra kosten voor de onmiddellijke
                                                                          betaling van het vervroegde ouderdomspensioen en van
     (a) vervroegde betaling van ouderdomspensioen en van                 het bedrag ineens bij pensionering, alsook de „jaarlijkse
         een bedrag ineens waarop de werknemer krachtens die              toelage” en de „vergoeding in de vorm van bedrag ineens”
         regeling anders slechts recht zou hebben bij het                 te dekken;
         bereiken van de normale pensioenleeftijd, en
                                                                     x) de onderneming waarin de werknemer werkt, overgaat op
                                                                          een particuliere onderneming en:
     (b) een vergoeding bestaande uit een jaarlijkse toelage en
         een vergoeding in de vorm van een bedrag ineens,
         berekend op basis van het bedrag waarmee het ver-                (a) de werknemer niet langer is aangesloten bij het NHS
         vroegde ouderdomspensioen zou zijn verhoogd indien                   Superannuation Scheme, behalve dat hij recht heeft op
         een bepaald nader tijdvak van op pensioen recht                      de ouderdomsuitkeringen krachtens de regeling, die
         gevende jaren zou worden toegevoegd aan de werkelij-                 (bij een normale gang van zaken) opeisbaar worden op
         ke, op pensioen recht gevende jaren van de werknemer;                en vanaf de pensioenleeftijd;
                                                                          (b) de particuliere onderneming (die geen NHS-werkgever
iii) het recht op de uitkeringen tussen NHS-werkgevers en
                                                                              is) geen betalingen kan doen aan het NHS Superannua-
     erkende vakbonden is overeengekomen en in een collectie-                 tion Scheme om de uitkeringen van de werknemer op
     ve arbeidsovereenkomst is neergelegd waarvan de bedingen                 basis van die regeling te verhogen;
     zijn opgenomen in de arbeidsvoorwaarden van de werk-
     nemer;
                                                                     xi) de particuliere onderneming dan de werknemer ontslaat
                                                                          wegens inkrimping van het personeelsbestand,
iv) in de collectieve arbeidsovereenkomst wordt bepaald dat
     zij moet worden geïmplementeerd door secondaire wet-                 1. Is het recht van de werknemer op vervroegde betaling
     geving in de vorm van door het Parlement van het Verenigd                van pensioen en op het bedrag ineens bij pensionering
     Koninkrijk goedgekeurde Regulations en zij aldus is geïm-                en/of op de jaarlijkse toelage en op de vergoeding in
     plementeerd;                                                             de vorm van het bedrag ineens, dan een recht op
                                                                              ouderdomsuitkering, op een invaliditeitsuitkering of
v) de uitkeringen krachtens deze Regulations door de Secre-                   op een uitkering aan nagelaten betrekkingen in de zin
     tary of State aan de werknemer worden betaald;                           van artikel 3, lid 3, van richtlijn 77/187/EEG van de
                                                                              Raad (1)?
vi) de collectieve arbeidsovereenkomst, de binnen de NHS                  2. Indien en voorzover de eerste vraag ontkennend wordt
     bestaande regelingen voor vervroegde pensionering met                    beantwoord: is er een verplichting van de vervreemder
     onmiddellijke betaling van pensioenuitkeringen en van                    uit hoofde van de arbeidsovereenkomst, de arbeidsver-
     „vergoeding” na ontslag wegens inkrimping van het perso-                 houding of de collectieve arbeidsovereenkomst in de
     neelsbestand en in het belang van de efficiency van de                   zin van artikel 3, leden 1 en/of 2, die door de overgang
     dienst, heeft bevestigd, doch de bepalingen inzake de                    van de onderneming overgaat, waardoor de verkrijger
     nadere, op pensioen recht gevende jaren die meetellen in                 bij ontslag de uitkeringen aan de werknemer moet
     de berekening van de „jaarlijkse toelage” en van „de                     betalen?
     vergoeding in de vorm van het bedrag ineens”, heeft
     gewijzigd en de groep van degenen die in aanmerking
     komen, heeft uitgebreid tot een andere groep werknemers
     die om efficiency-redenen worden ontslagen;                     (1) Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake
                                                                         de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
                                                                         betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij
                                                                         overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan
vii) de Regulations die in de vervroegde betaling van het                (PB L 61, 05.03.77, blz. 26).
     ouderdomspensioen en van het bedrag ineens voorzien, de
     voornaamste voorschriften zijn die het NHS Superannua-
     tion Scheme beheersen dat een wettelijke regeling is die
     geen deel uitmaakt van het UK Social Security Scheme;


title: Zaak T-370/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 24 januari 2011 — Rubinetterie Teorema/Commissie ( „Kort geding — Mededinging — Beschikking van Commissie waarbij geldboete wordt opgelegd — Bankgarantie — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Financiële schade — Geen uitzonderlijke omstandigheden — Geen spoedeisendheid” )

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/18

         Beschikking van de president van het Gerecht van 24 januari 2011 — Rubinetterie Teorema/Commissie
   (Zaak T-370/10 R)
   (Kort geding - Mededinging - Beschikking van Commissie waarbij geldboete wordt opgelegd - Bankgarantie - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Financiële schade - Geen uitzonderlijke omstandigheden - Geen spoedeisendheid)
   2011/C 72/30
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Rubinetterie Teorema SpA (Flero, Italië) (vertegenwoordigers: R. Cavani, M. di Muro en P. Preda, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Antoniadis, F. Castillo de la Torre en L. Malferrari, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C(2010) 4185 def. van de Commissie van 23 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.092 — badkamerinrichting)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Doorhaling van zaak C-98/95

text:
 30 . 12 . 95            NL                        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 351 / 11
        opgelegd aan een landbouwer bij wie is vastgesteld, dat               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
        het werkelijk geconstateerde gebied minder groot is dan               Koninkrijk België .
        het in de steunaanvraag aangegeven gebied , indien het
        verschil meer dan 20 % bedraagt, maar geen boze opzet                 (') PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .
        of grove nalatigheid is vastgesteld ?
 (') PB nr . L 391 van 31 . 12 . 1992 , hlz . 36 .
 ( 2 ) PB nr . L 156 van 7 . 7 . 1995 , blz . 27 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-l 13/95 ( )
                                                                                ( 95/C 351 /21 )
                                                                              De president van het Hof van Justitie van de Europese
                  Doorhaling van zaak C-14/95 ( )                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 oktober 1995
                             ( 95/C 351 / 19 )                                de doorhaling in het register gelast van zaak C-l 13/95 :
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ita
De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie                      liaanse Republiek .
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
26 september 1995 de doorhaling in het register gelast van                    (') PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 .
zaak C-14/95 : Commissie van de Europese Gemeenschap
pen tegen Koninkrijk België .
(') PB nr . C 54 van 4 . 3 . 1995 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-125/95 ( )
                                                                                ( 95/C 351 /22 )
                                                                              De president van het Hof van Justitie van de Europese
                  Doorhaling van zaak C-98/95 ( )                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 oktober
                             ( 95/C 351 /20 )                                 1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-125/95 :
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portu
De president van het Hof van Justitie van de Europese                         gese Republiek .
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 september
1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-98/95 :                  (') PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .
                                                           GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                     gezegd dat verzoekers sollicitatie niet in aanmerking kan
                        van 19 oktober 1995                                   worden genomen, en van het besluit van de Commissie van
                                                                              22 maart 1993 houdende afwijzing van verzoekers sollici
       in zaak T-562/93 : D. Obst tegen Commissie van de                      tatie, en anderzijds vergoeding van de materiële en morele
                   Europese Gemeenschappen ( 1 )                              schade die verzoeker stelt te hebben geleden, heeft het
(Ambtenaren — Aanwervingsprocedure — Bezwarend                                Gerecht ( Tweede kamer ), samengesteld als volgt: B. Vester
besluit — Artikel 45 Ambtenarenstatuut — Kennisgeving                         dorf, president, D. P. M. Barrington en A. Saggio, rechters ;
 van vacature — Misbruik van bevoegdheid — Motivering                         griffier: H. Jung, op 19 oktober 19 95 een arrest gewezen
                     — Vergoeding van schade)                                 waarvan het dictum luidt als volgt:
                             ( 95 /C 351 /23 )
                                                                              1 . Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker
                         (Procestaai: Duits)                                       van een bedrag van 2 000 ecu als schadevergoeding voor
                                                                                een dienstfout.
In zaak T-562/93 , D. Obst, ambtenaar van de Commissie
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Everberg                           2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
( België ), aanvankelijk vertegenwoordigd door H.-J . Moritz
en vervolgens door L. Mahlberg, advocaten, domicilie                          3 . Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen
gekozen hebbende te Bridel ( Luxemburg ) bij M. Moritz,                            benevens een vierde van de kosten van verzoeker, die
Rue de Schönfels 25 A, tegen Commissie van de Europese                             drie vierde van zijn eigen kosten zal dragen .
Gemeenschappen ( gemachtigden : J. Griesmar en B. Wagen
baur), betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring                (') PB nr . C 338 van 15 . 12 . 1993 .
van advies nr. 45/93 van het Raadgevend Comité benoe
mingen van 18 februari 1993 , voor zover daarin wordt


title: Zaak T-545/14: Beschikking van het Gerecht van 6 oktober 2015 — GEA Group/BHIM (engineering for a better world) („Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk engineering for a better world — Zuiver bevestigende beslissing — Definitieve aard van de bevestigde beslissing — Ambtshalve vaststelling — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/59

         Beschikking van het Gerecht van 6 oktober 2015 — GEA Group/BHIM (engineering for a better world)
   (Zaak T-545/14) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk engineering for a better world - Zuiver bevestigende beslissing - Definitieve aard van de bevestigde beslissing - Ambtshalve vaststelling - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 389/67)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GEA Group AG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Schneiders, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Pohlmann, vervolgens S. Hanne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 2 juni 2014 (zaak R 303/2014-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken engineering for a better world als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               GEA Group AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 339 van 29.9.2014.


title: Zaak C-426/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n° 2 de Terrassa (Spanje) op 14 juli 2017 — Elena Barba Giménez/Francisca Carrión Lozano

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Spanje) op 14 juli 2017 — Elena Barba Giménez/Francisca Carrión Lozano
   (Zaak C-426/17)
   (2017/C 300/30)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Spanje)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elena Barba Giménez

      Verwerende partij: Francisca Carrión Lozano

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet richtlijn 93/13/EEG (1) junctis richtlijn 2005/29/EG (2) en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale regeling als artikel 35 van Ley 1/2000, de Enjuiciamiento Civil, op grond waarvan de organen die de procedure inzake honorariavorderingen („jura de cuentas”-procedure) behandelen, voordat zij een executoriale titel afgeven niet ambtshalve mogen nagaan of de overeenkomst tussen een advocaat en een consument oneerlijke bedingen bevat, noch of er sprake is van oneerlijke handelspraktijken?

               2)

               Moet een toegevoegde advocaat worden beschouwd als een „verkoper” of een „handelaar” in de zin van artikel 2, onder c), van richtlijn 93/13 en artikel 2, onder b), van richtlijn 2005/29? Zijn artikel 6, lid 1, onder d), en artikel 7, lid 2, van richtlijn 2005/29 van toepassing op de situatie waarin de tarieven van een beroepsbeoefenaar zijn geregeld middels een wettelijke bepaling?

               3)

               Indien de vorige vraag bevestigend moet worden beantwoord, moet richtlijn 2005/29/EG dan aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een regeling als die van artikel 36 van Ley 1/1996, de Justicia Gratuita, waarin de toepassing van het wettelijk geregelde tariefstelsel verplicht is gesteld, ook al maakt de ondernemer zich schuldig aan misleidende handelingen of omissies met betrekking tot de vaststelling van de prijs voor zijn dienstverrichting?

               4)

               Moet artikel 101 VWEU aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling als die van artikel 36 van Ley 1/1996, op grond waarvan advocaten die diensten verlenen binnen het systeem van de kosteloze rechtsbijstand, wanneer de vordering wordt toegewezen, worden vergoed volgens een tariefstelsel dat eerder door diezelfde advocaten is vastgesteld, zonder dat de autoriteiten van de lidstaat daarvan kunnen afwijken?

               5)

               Voldoet deze regeling aan de in artikel 15, lid 3, van richtlijn 2006/123 neergelegde eisen van noodzakelijkheid en evenredigheid?

               6)

               Moet artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling als die van artikel 36 van Ley 1/1996, die begunstigden van kosteloze rechtsbijstand, in geval van toewijzing van hun vordering zonder een veroordeling in de proceskosten, verplicht om de advocaat een honorarium te betalen overeenkomstig een tarief dat door een beroepsvereniging is vastgesteld en dat meer dan 50 % bedraagt van het jaarbedrag van een socialezekerheidsuitkering?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

      (2)  Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB 2005, L 149, blz. 22).


title: Zaak T-111/07: Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Agrofert Holding/Commissie

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/21

         Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Agrofert Holding/Commissie
   (Zaak T-111/07)
   (2007/C 129/37)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Agrofert Holding a.s. (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: R. Pokorný, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren beschikking SG.E.3/MIB/md D (2007) 1360 van de Commissie van 13 februari 2007 betreffende het verzoek om toegang tot documenten in zaak nr. COMP/M.3543 — PKN Orlen/Unipetrol en beschikking 16796/16797 van de Commissie van 2 augustus 2006;

               —

               de Commissie te gelasten de betrokken documenten over te leggen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert de nietigverklaring krachtens artikel 230 EG van de beschikking van de Commissie van 2 augustus 2006 (hierna: „beschikking I”) alsmede van de daaropvolgende bevestigende beschikking 16796/16797 van de Commissie van 13 februari 2007 (hierna: „beschikking II”) betreffende het verzoek om toegang tot alle niet-gepubliceerde documenten inzake de stadia van kennisgeving en pre-kennisgeving van de aan de orde zijnde fusie.
   Verzoekster stelt dat beide beschikkingen in strijd zijn met verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (hierna: „verordening”), aangezien zij niet vallen onder de uitzonderingen die zijn vervat in artikel 4, lid 2, van de verordening, betreffende de bescherming van commerciële belangen, de bescherming van het doel van onderzoek en de bescherming van juridisch advies, of in artikel 4, lid 3, betreffende de bescherming van het besluitvormingsproces.
   Verzoekster stelt voorts dat artikel 4, lid 2, eerste streepje, van de verordening niet aldus mag worden uitgelegd dat de uitzonderingen van toepassing zijn op alle documenten, maar alleen op de delen die zakengeheimen of commercieel gevoelige informatie bevatten. Bijgevolg had verweerster ofwel delen van de verzochte documenten kunnen vrijgeven aan het publiek, ofwel de delen met de gevoelige informatie kunnen zwart maken, zonder het doel van inspecties, onderzoeken en audits, de rechten van de kennisgevende partijen en derden, de bescherming van juridisch advies of het besluitvormingsproces van de instelling te ondermijnen.
   Bovendien betoogt verzoekster dat verweerster niet elk document dat volgens haar onder de uitzondering van artikel 4, lid 2, derde streepje, van de verordening viel, afzonderlijk heeft onderzocht, maar de verzochte toegang algemeen heeft geweigerd enkel op basis van de omstandigheid dat alle documenten zakengeheimen bevatten en niet kunnen worden openbaar gemaakt overeenkomstig artikel 17 van verordening nr. 139/2004 (2). Een dergelijke veralgemening is in strijd met artikel 4, lid 6, van de verordening.
   Voorts stelt verzoekster dat voormelde uitzonderingen alleen van toepassing zijn indien zij niet terzijde worden geschoven door een hoger openbaar belang bij openbaarmaking. Dit belang bij openbaarmaking van de verzochte documenten, dat bestaat wegens de door verzoekster en minderheidsaandeelhouders van de verkregen vennootschap geleden schade, weegt zwaarder dan de uitzonderingen.
   Daarenboven beweert verzoekster dat de beschikkingen I en II in strijd zijn met artikel 1, lid 2, EU, waarin het beginsel van openheid is neergelegd.
   Tot slot betoogt verzoekster dat verweerster het confirmatieve verzoek niet snel heeft behandeld, zoals artikel 8, lid 1, van de verordening vereist, maar de antwoordtermijn met 100 werkdagen heeft overschreden.

      (1)  PB L 145, blz. 43.

      (2)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB L 24, blz. 1).


title: Zaak C-548/03: Beroep, op 23 december 2003 ingesteld door Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 47/24                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        21.2.2004
c.   Subsidiair                                                       bepalingen betreffende bestuurlijke maatregelen in fiscale
                                                                      aangelegenheden, zoals de samenwerking van de belastingad-
Schending van het recht van AIT op een doeltreffende                  ministraties om de inning van de belasting te vergemakkelijken,
voorziening in rechte zoals gewaarborgd door artikel 47 van           worden in deze bepaling niet met name genoemd. Bij de
het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.                vaststelling van de richtlijn en de verordening zijn derhalve de
                                                                      wezenlijke vormvoorschriften en het EG-Verdrag geschonden.
                                                                      (1) PB L 264 van 15 oktober 2003, blz. 23.
Beroep, op 23 december 2003 ingesteld door Europees
        Parlement tegen Raad van de Europese Unie
                        (Zaak C-548/03)
                                                                      Beroep, op 23 december 2003 ingesteld door Raad van de
                         (2004/C 47/39)                                         Europese Unie tegen Europees Parlement
                                                                                (Zaak C-549/03)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 23 december 2003 beroep tegen Raad van de Europese
Unie ingesteld door Europees Parlement, vertegenwoordigd                                       (2004/C 47/40)
door C. Pennera en A. Neergaard, als gemachtigden, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Het Europees Parlement concludeert dat het den Hove behage:           op 23 december 2003 beroep tegen Raad van de Europese
                                                                      Unie ingesteld door Europees Parlement, vertegenwoordigd
—     nietig te verklaren richtlijn 2003/93/EG van de Raad van        door C. Pennera en A. Neergaard, als gemachtigden, domicilie
      houdende wijziging van richtlijn 77/799/EEG betreffende         gekozen hebbende te Luxemburg.
      de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van
      de lidstaten op het gebied van de directe en de indirecte
      belastingen (1);                                                Het Europees Parlement concludeert dat het den Hove behage:
—     de gevolgen van de nietig verklaarde richtlijn te hand-
      haven totdat het Europees Parlement en de Raad op de            —     nietig te verklaren verordening (EG) nr. 1798/2003 van
      passende rechtsgrondslag een nieuwe regeling hebben                   de Raad van 7 oktober 2003 betreffende de administratie-
      vastgesteld;                                                          ve samenwerking op het gebied van de belasting over de
                                                                            toegevoegde waarde en tot intrekking van verordening
                                                                            (EEG) nr. 218/92 (1);
—     verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                      —     de gevolgen van de nietig verklaarde verordening te
                                                                            handhaven totdat het Europees Parlement en de Raad op
Middelen en voornaamste argumenten                                          de passende rechtsgrondslag een nieuwe regeling hebben
                                                                            vastgesteld;
Richtlijn 2003/93/EG en verordening (EG) nr. 1798/03 moe-             —     verweerder te verwijzen in de kosten.
ten nietig worden verklaard omdat zij op artikel 95 EG en niet
op artikel 93 EG hadden moeten worden gebaseerd. Het
verschil in rechtsgrondslag is niet louter formeel, maar vormt
een rechtstreekse inbreuk de prerogatieven van het Europees
Parlement; volgens artikel 93 EG beslist de Raad immers met           Middelen en voornaamste argumenten
eenparigheid van stemmen na gewone raadpleging van het
Parlement, terwijl volgens artikel 95 EG de medebeslissingspro-
cedure van toepassing is.                                             De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
                                                                      welke in zaak C-548/03 zijn aangevoerd.
Volgens de door het Verdrag afgebakende werkingssfeer is
artikel 95 EG de algemene regel voor de bepalingen betreffende        (1) PB L 264 van 15 oktober 2003, blz. 1.
de instelling en de werking van de interne markt. Artikel 93
EG voorziet in een andere regel voor de indirecte belastingen
en wijkt als lex specialis af van artikel 95 EG. De lagere


title: Zaak T-48/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 juni 2009 — Qualcomm/Commissie ( Mededinging — Concentraties — Markt voor wegvervoertelematicasystemen — Beschikking waarbij concentratie verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Verbintenissen — Kennelijk onjuiste beoordeling — Misbruik van bevoegdheid — Motiveringsplicht )

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/41

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 juni 2009 — Qualcomm/Commissie
   (Zaak T-48/04) (1)

   („Mededinging - Concentraties - Markt voor wegvervoertelematicasystemen - Beschikking waarbij concentratie verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Verbintenissen - Kennelijk onjuiste beoordeling - Misbruik van bevoegdheid - Motiveringsplicht”)
   2009/C 180/74
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Qualcomm Wireless Business Solutions Europe BV (Waalre, Nederland) (vertegenwoordigers: G. Berrisch, advocaat, en D. Hull, solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Mojzesowicz en A. Whelan, vervolgens K. Mojzesowicz en X. Lewis, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. D. Quassowski en S. Flockermann, vervolgens M. Lumma, gemachtigden, bijgestaan door U. Karpenstein en A. Rosenfeld, advocaten); Deutsche Telekom AG (Bonn, Duitsland); Daimler AG, voorheen DaimlerChrysler AG (Stuttgart, Duitsland); Daimler Financial Services AG, voorheen DaimlerChrysler Services AG (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoorders: J. Schütze en A. von Graevenitz, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2003/792/EG van de Commissie van 30 april 2003 waarbij een concentratie verenigbaar met de gemeenschappelijke markt en de EER-overeenkomst wordt verklaard (zaak COMP/M.2903 — DaimlerChrysler/Deutsche Telekom/JV) (PB L 300, blz. 62)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Qualcomm Wireless Business Solutions Europe BV zal haar eigen kosten dragen, alsmede de kosten van de Commissie.

               3)

               De Bondsrepubliek Duitsland zal haar eigen kosten dragen.

               4)

               Deutsche Telekom AG, Daimler AG en Daimler Financial Services AG zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 22 november 2001 in zaak C-53/00 (verzoek van het Tribunal des affaires de sécurité sociale de Créteil om een prejudiciële beslissing): Ferring SA tegen Agence centrale des organismes de sécurité sociale (ACOSS) ("Staatssteun — Belastingvoordeel voor bepaalde ondernemingen — Groothandelaars-distributeurs")

text:
C 17/6                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            19.1.2002
                    ARREST VAN HET HOF                                     1)    —      Door niet voor te schrijven dat de werkgever alle risico’s
                                                                                voor de gezondheid en de veiligheid op het werk moet
                                                                                evalueren,
                           (Vijfde kamer)
                                                                                —      door de werkgever de keuze te laten om al dan niet een
                                                                                beroep te doen op beschermings- en preventiediensten van
                     van 15 november 2001                                               buitenaf indien de capaciteiten binnen de onderneming
                                                                                onvoldoende zijn, en
in zaak C-49/00: Commissie van de Europese Gemeen-                               —      door niet te bepalen over welke capaciteiten en middelen
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)                                     de personen moeten beschikken die verantwoordelijk zijn
                                                                                voor de maatregelen op het gebied van de bescherming
                                                                                tegen en de preventie van beroepsrisico’s voor de gezond-
                                                                                heid en de veiligheid van de werknemers,
(Niet-nakoming — Onvolledige omzetting van richtlijn
 89/391/EEG — Veiligheid en gezondheid van werknemers)
                                                                                is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die
                                                                                op haar rusten krachtens de artikelen 6, lid 3, sub a, en 7,
                                                                                leden 3, 5 en 8, van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van
                           (2002/C 17/08)                                        12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen
                                                                                ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de
                                                                                gezondheid van de werknemers op het werk.
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                           2)    De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (1) PB C 135 van 13.5.2000.
In zaak C-49/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: E. Traversa en N. Yerrell) tegen Italiaanse
                                                                                ARREST VAN HET HOF
Republiek (gemachtigde: U. Leanza), betreffende een verzoek
aan het Hof om vast te stellen dat de Italiaanse Republiek,
                                                                                (Zesde kamer)
—     door niet voor te schrijven dat de werkgever alle risico’s
                                                                                van 22 november 2001
      voor de gezondheid en de veiligheid op het werk moet
      evalueren,
                                                                           in zaak C-53/00 (verzoek van het Tribunal des affaires de
                                                                           sécurité sociale de Créteil om een prejudiciële beslissing):
—     door de werkgever de keuze te laten om al dan niet een               Ferring SA tegen Agence centrale des organismes de
      beroep te doen op beschermings- en preventiediensten                                     sécurité sociale (ACOSS) (1)
      van buitenaf indien de capaciteiten binnen de onderne-
      ming onvoldoende zijn, en
                                                                           („Staatssteun — Belastingvoordeel voor bepaalde onderne-
                                                                                mingen — Groothandelaars-distributeurs”)
—     door niet te bepalen over welke capaciteiten en middelen
      de personen moeten beschikken die verantwoordelijk zijn                                           (2002/C 17/09)
      voor de activiteiten op het gebied van de bescherming
      tegen en de preventie van beroepsrisico’s voor de gezond-
      heid en de veiligheid van de werknemers,                                                         (Procestaal: Frans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten                                                dentie van het Hof)
krachtens de artikelen 6, lid 3, sub a, en 7, leden 3, 5 en 8, van
richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende
de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de
verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de                      In zaak C-53/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
werknemers op het werk (PB L 183, blz. 1), wijst heeft het Hof             tens artikel 234 EG van het Tribunal des affaires de sécurité
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr (rapporteur),          sociale de Créteil (Frankrijk), in het aldaar aanhangige geding
president van de Vierde kamer, waarnemend voor de president                tussen Ferring SA en Agence centrale des organismes de
van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward, A. La Pergola, L. Sevón             sécurité sociale (ACOSS), om een prejudiciële beslissing over
en M. Wathelet, rechters; advocat-generaal: C. Stix-Hackl;                 de uitlegging van de artikelen 59 EG-Verdrag (thans, na
griffier: R. Grass, op 15 november 2001 een arrest gewezen                 wijziging, artikel 49 EG), 90, lid 2, EG-Verdrag (thans ar-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        tikel 86, lid 2, EG) en 92 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
 ---pagebreak--- 19.1.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 17/7
artikel 87 EG), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als              te Charleroi (België), in het aldaar aanhangig geding tussen
volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric, C. Gulmann                  Office des produits wallons ASBL en Belgische Staat, om een
(rapporteur), J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;         prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 11, A,
advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: L. Hewlett, ad-                   lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de
ministrateur, op 22 november 2001 een arrest gewezen                       Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-
                                                                           schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
1)    Artikel 92 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87 EG)           uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Derde
      moet aldus worden uitgelegd dat een maatregel zoals die van          kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur),
      artikel 12 van wet nr. 97-1164 van 19 december 1997                  waarnemend voor de kamerpresident, J.-P. Puissochet en
      inzake de financiering van de sociale zekerheid voor 1998, die       J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
      enkel van toepassing is op de rechtstreekse verkoop van              hoed; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op
      geneesmiddelen door farmaceutische laboratoria, slechts als          22 november 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
      staatssteun aan de groothandelaars-distributeurs kan worden          luidt als volgt:
      aangemerkt wanneer het voordeel dat zij halen uit het feit dat
      zij niet zijn onderworpen aan de heffing op de rechtstreekse         Het begrip „rechtstreeks met de prijs verband houdende subsidies” in
      verkoop van geneesmiddelen, groter is dan de extra kosten die        de zin van artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn
      zij dragen om te voldoen aan de verplichtingen inzake openbare       (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
      dienstverlening die hun bij de nationale regeling zijn opgelegd.     harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting
                                                                           — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
2)    Artikel 90, lid 2, EG-Verdrag (thans artikel 86, lid 2, EG)          waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd, dat het
      moet aldus worden uitgelegd, dat het niet geldt voor een             enkel betrekking heeft op subsidies die volledig of gedeeltelijk een
      belastingvoordeel voor ondernemingen als bedoeld in het              tegenprestatie vormen voor een goederenlevering of dienstverrichting
      hoofdgeding die zijn belast met het beheer van een openbare          en die door een derde aan de verkoper of dienstverrichter worden
      dienst, voorzover dit voordeel groter is dan de extra kosten voor    betaald. Het staat aan de verwijzende rechter om op basis van de aan
      de openbare dienstverlening.                                         hem voorgelegde feitelijke elementen na te gaan, of de subsidie al dan
                                                                           niet een dergelijke tegenprestatie vormt.
3)    Artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG)
      moet aldus worden uitgelegd, dat het niet van toepassing is in
      een situatie zoals die in het hoofdgeding, die geen verband          (1) PB C 192 van 8.7.2000.
      houdt met een dienstverrichting.
(1) PB C 122 van 29.4.2000.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Derde kamer)
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 13 september 2001
                           (Derde kamer)
                                                                           in zaak C-467/00 P, Personeelscomité van de Europese
                                                                               Centrale Bank e.a. tegen Europese Centrale Bank (1)
                     van 22 november 2001
                                                                           („Hogere voorziening — Verzoek tot nietigverklaring van
in zaak C-184/00 (verzoek van de Rechtbank van eerste                      administratieve circulaire betreffende gebruik van Internet
aanleg te Charleroi om een prejudiciële beslissing): Office                binnen Europese Centrale Bank — Verzoek strekkende tot
    des produits wallons ASBL tegen Belgische Staat (1)                    geven van bevelen aan Europese Centrale Bank — Niet-
                                                                           ontvankelijkheid — Hogere voorziening die ten dele kennelijk
(Zesde BTW-richtlijn — Artikel 11, A, lid 1, sub a —                                 niet-ontvankelijk en ten dele ongegrond is”)
Maatstaf van heffing — Rechtstreeks met de prijs verband
                        houdende subsidies)                                                           (2002/C 17/11)
                           (2002/C 17/10)                                                            (Procestaal: Engels)
                          (Procestaal: Frans)                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-467/00 P, Personeelscomité van de Europese
                                                                           Centrale Bank, gevestigd te Frankfurt am Main (Duitsland),
In zaak C-184/00, betreffende een verzoek aan het Hof                      Johannes Priesemann, personeelslid van de Europese Centrale
krachtens artikel 234 EG van de Rechtbank van eerste aanleg                Bank, wonende te Frankfurt am Main, Marc van de Velde,


title: Zaak T-326/07: Beroep ingesteld op 30 augustus 2007 — Cheminova/Commissie

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/38

         Beroep ingesteld op 30 augustus 2007 — Cheminova/Commissie
   (Zaak T-326/07)
   (2007/C 247/63)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Cheminova A/S (Harboøre, Denemarken), Cheminova Agro Italia Srl (Rome, Italië), Cheminova Bulgaria EOOD (Sofia, Bulgarije), Agrodan SA (Madrid, Spanje) en Lodi SAS (Grand Fougeray, Frankrijk) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               beschikking 2007/389/EG van de Commissie nietig te verklaren;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1), bepaalt dat de lidstaten een gewasbeschermingsmiddel slechts toelaten indien de werkzame stoffen die het bevat in bijlage I zijn vermeld en indien aan de voorwaarden van die bijlage is voldaan. Verzoeksters vorderen nietigverklaring van beschikking 2007/389/EG van de Commissie van 6 juni 2007 betreffende de niet-opneming van malathion in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten (2).
   Tot staving van hun vordering stellen verzoeksters dat de bestreden beschikking wetenschappelijk onvolledig en gebrekkig is, doordat zij geen rekening houdt met alle wetenschappelijke gegevens betreffende malathion die aan verweerster zijn overgelegd. Volgens verzoeksters schendt zij bovendien de artikelen 4, lid 1, en 5, lid 1, van richtlijn 91/414 en artikel 95, lid 3, EG, aangezien verweerster heeft geweigerd de recentste gegevens aan peer review te onderwerpen.
   Verzoeksters betogen voorts dat de bestreden beschikking gebaseerd is op een wetenschappelijk verslag dat niet binnen de termijn van artikel 8, lid 7, van verordening (EG) nr. 451/2000 was opgesteld.
   Daarnaast beroepen verzoeksters zich onder meer op schending van de beginselen van evenredigheid, non-discriminatie, subsidiariteit en goed bestuur, alsook van de motiveringsplicht en hun recht om te worden gehoord.
   Ten slotte stellen verzoeksters dat zij niet in staat zullen zijn, hun intellectuele eigendomsrechten overeenkomstig artikel 13 van richtlijn 91/414 uit te oefenen met betrekking tot het bij verweerster ingediende gegevenspakket.

      (1)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1).

      (2)  PB L 146, blz. 19.


title: Zaak C-349/01: Verzoek van het Arbeitsgericht Bielefeld van 24 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ondernemingsraad van Fa. ADS Anker GmbH en ADS Anker GmbH

text:
C 369/6                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        22.12.2001
de Raad van 24 oktober 1995 inzake het gebruik van normen                   rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op
voor het uitzenden van televisiesignalen (PB L 281, blz. 51),               19 september 2001 een beschikking gegeven waarvan het
de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen                  dictum luidt als volgt:
niet is nagekomen, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld
als volgt: S. von Bahr, kamerpresident, D. A. O. Edward                     Een richtlijn kan niet op zichzelf en los van een nationale uitvoerings-
(rapporteur) en A. La Pergola, rechters; advocaat-generaal:                 wet de strafrechtelijke aansprakelijkheid voor inbreuken op haar
A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 11 oktober 2001 een arrest               bepalingen vaststellen of verzwaren.
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            (1) PB C 79 van 18.3.2000.
1)     Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
       te stellen of mee te delen die nodig zijn om te voldoen aan
       richtlijn 95/47/EG van het Europees Parlement en de Raad
       van 24 oktober 1995 inzake het gebruik van normen voor
       het uitzenden van televisiesignalen, is het Koninkrijk der
       Nederlanden de krachtens deze richtlijn op hem rustende
       verplichtingen niet nagekomen.                                       Verzoek van het Arbeitsgericht Bielefeld van 24 juli
                                                                            2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
2)     Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.          Ondernemingsraad van Fa. ADS Anker GmbH en ADS
                                                                                Anker GmbH
(1) PB C 259 van 9.9.2000.                                                                            (Zaak C-349/01)
                                                                                (2001/C 369/10)
                                                                            Het Arbeitsgericht Bielefeld heeft bij beschikking van 24 juli
                  BESCHIKKING VAN HET HOF                                   2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                            17 september 2001, in het geding tussen Ondernemingsraad
                                                                            van Fa. ADS Anker GmbH en ADS Anker GmbH, het Hof van
                           (Tweede kamer)                                   Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                            prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                       van 19 september 2001
                                                                            1.    Is een in het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
in zaak C-18/00 (verzoek om een prejudiciële beslissing                           gevestigde onderneming die volgens artikel 4, lid 2,
van het Tribunale civile e penale di Asti): Strafzaak tegen                       tweede alinea, en lid 3, van richtlijn 94/45/EG (1) als
                          Maurizio Perino (1)                                     hoofdbestuur geldt of een in het Koninkrijk der Nederlan-
                                                                                den gevestigde onderneming die het hoofdbestuur van de
                                                                                zeggenschap uitoefenende onderneming in de zin van
(„Artikel 104, lid 3, van Reglement voor de procesvoering —                       artikel 2, lid 1, sub 3, en artikel 3, lid 1, van richtlijn
Richtlijn 75/442/EEG — Opslag van afvalstoffen, vooraf-                           94/45/EG vormt, op grond van richtlijn 94/45/EG van de
gaand aan nuttige toepassing — Mogelijkheid om richtlijn                          Raad inzake de instelling van een Europese onderne-
                 in te roepen tegenover particulier”)                             mingsraad of van een procedure in ondernemingen of
                                                                                concerns met een communautaire dimensie ter informatie
                           (2001/C 369/09)                                        en raadpleging van de werknemers, met name op grond
                                                                                van de artikelen 4 en 11 daarvan, verplicht om een andere
                          (Procestaal: Italiaans)                                 in de Bondsrepubliek Duitsland gevestigde onderneming
                                                                                die tot hetzelfde concern behoort, inlichtingen te verstrek-
                                                                                ken over de tot het concern behorende ondernemingen
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-        en bedrijven, over hun rechtsvorm en vertegenwoor-
                           dentie van het Hof)                                    digingsverhoudingen en over het gemiddelde totale aantal
                                                                                werknemers, alsmede hun verdeling over de lidstaten en
                                                                                ondernemingen?
In zaak C-18/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG van het Tribunale civile e penale di Asti               2.    Ingeval het Hof de eerste vraag bevestigend beantwoordt:
(Italië), in de aldaar dienende strafzaak tegen Maurizio Perino,                  Omvat de informatieverplichting ook de benamingen van
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van bijla-                      de werknemersvertegenwoordigingen en hun vertegen-
ge II B, punt R 13, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van                      woordigers die voor de werknemers van de ondernemin-
15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals                  gen of van de daarvan afhankelijke ondernemingen bij de
gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart                       instelling van een Europese ondernemingsraad moeten
1991 (PB L 78, blz. 32), en bij beschikking 96/350/EG van de                      worden betrokken?
Commissie van 24 mei 1996 houdende aanpassing van de
bijlagen II A en II B bij richtlijn 75/442 (PB L 135, blz. 32), heeft       (1) PB L 254, blz. 64.
het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris
(rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen en N. Colneric,


title: Zaak T-197/06: Arrest van het Gerecht van 16 juni 2011 — FMC/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Waterstofperoxide en perboraat — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag — Rechten van verdediging — Motiveringsplicht” )

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/22

         Arrest van het Gerecht van 16 juni 2011 — FMC/Commissie
   (Zaak T-197/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Waterstofperoxide en perboraat - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag - Rechten van verdediging - Motiveringsplicht)
   2011/C 226/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: FMC Corp. (Philadelphia, Pennsylvania, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: C. Stanbrook, QC, en Y. Virvilis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Arbault, vervolgens V. Di Bucci, V. Bottka en X. Lewis, gemachtigden, bijgestaan door M. Gray, barrister)

      Voorwerp

   Primair, een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 1766 def. van de Commissie van 3 mei 2006 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.620 — Waterstofperoxide en perboraat), voor zover zij betrekking heeft op verzoekster, en subsidiair, een verzoek tot verlaging van de geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               FMC Corp. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak T-306/11: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2014 — Schwenk Zement/Commissie ( „Mededinging  — Administratieve procedure  — Besluit waarbij om inlichtingen wordt verzocht  — Noodzakelijkheid van gevraagde inlichtingen  — Motiveringsplicht  — Evenredigheid” )

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/32

         Arrest van het Gerecht van 14 maart 2014 — Schwenk Zement/Commissie
   (Zaak T-306/11) (1)

   ((„Mededinging - Administratieve procedure - Besluit waarbij om inlichtingen wordt verzocht - Noodzakelijkheid van gevraagde inlichtingen - Motiveringsplicht - Evenredigheid”))
   2014/C 135/40
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schwenk Zement KG (Ulm, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Raible, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Kellerbauer, R. Sauer en C. Hödlmayr, gemachtigden, bijgestaan door A. Böhlke, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2011) 2367 definitief van de Commissie van 30 maart 2011 inzake een procedure op grond van 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (zaak 39520 — Cement en aanverwante producten)

      Dictum

               1)

               Besluit C(2011) 2367 definitief van de Commissie van 30 maart 2011 inzake een procedure op grond van 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (zaak 39520 — Cement en aanverwante producten) wordt nietig verklaard voor zover het gaat om de elfde reeks vragen van de vragenlijst in bijlage I bij dit besluit.

               2)

               Schwenk Zement KG draagt twee derde van haar kosten en twee derde van de kosten van de Europese Commissie. De Commissie draagt een derde van haar kosten en een derde van de kosten van Schwenk Zement.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.