title: Beroep, op 4 februari 1997 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-44/97)

text:
5 . 4 . 97          I NL |                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 108/9
Een in een echtscheidingsprocedure gegeven beslissing                 Artikel 9 van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
waarin betaling van een eenmalig bedrag alsmede eigen                van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wet
domsoverdracht van bepaalde goederen van een echtge                  gevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen
noot aan zijn ex-echtgenoot wordt gelast, moet worden ge             schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
acht betrekking te hebben op onderhoudsverplichtingen en              waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd,
dus binnen de werkingssfeer te vallen van het Verdrag van             dat als plaats van de diensten die hoofdzakelijk en ge
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid             woonlijk door dierenartsen worden verricht, wordt aange
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en            merkt de plaats waar de dienstverrichter de zetel van zijn
handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 okto             bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd
ber 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Dene                van waaruit hij de diensten verricht, of bij gebreke van
marken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot                 een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of
Brittannië en Noord-Ierland en bij het Verdrag van 25 ok             zijn gebruikelijke verblijfplaats.
tober 1 982 inzake de toetreding van de Helleense Repu
bliek, wanneer zij tot doel heeft het onderhoud van die ex           (') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
echtgenoot te verzekeren. Het feit dat de rechter van her
komst in het kader van zijn beslissing geen rekening heeft
gehouden met de huwelijkse voorwaarden, is in dit ver
band irrelevant.
(M PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .                                   Beroep, op 4 februari 1997 ingesteld door Bondsrepubliek
                                                                      Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
                                                                                ( Zaak C-44/97)
                                                                                ( 97/C 108/ 16 )
                 ARREST VAN HET HOF
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zesde Kamer)                                is op 4 februari 1997 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen door Bondsrepubliek
                      van 6 maart 1997                                Duitsland, vertegenwoordigd door Ministerialrat Dr. E.
                                                                      Röder en Oberregierungsrat B. Kloke van het Bondsminis
in zaak C-167/95 (verzoek van het Gerechtshof te 's-Her              terie van Economische Zaken .
togenbosch om een prejudiciële beslissing ): Maatschap
M.J.M. Linthorst, K.G.P. Pouwels en J. Scheres c.s. tegen
Inspecteur der Belastingdienst/Ondernemingen te Roer                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                              mond (')
(Zesde BTW-richtlijn — Artikel 9 — Dienstverrichting                  — beschikking C(96 ) 3274 def. (') van de Commissie van
                       van dierenartsen)                                   20 november 1996 tot wijziging van Beschikking 96/
                                                                           311/EG ( 2 ) betreffende de goedkeuring van de reke
                          ( 97/C 108/ 15 )                                 ningen die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1992
                                                                           hebben ingediend in verband met door het Europees
                                                                           Oriëntatie-   en    Garantiefonds      voor de  landbouw
                   (Procestaai: Nederlands)                                ( EOGFL ), afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven
                                                                           alsook voor bepaalde uitgaven voor het begrotingsjaar
                                                                           1993 nietig te verklaren, voorzover volgens artikel 2
                                                                           een bedrag van 19 591 000 DM voor de openbare op
In zaak C-167/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                     slag van rundvlees niet door het EOGFL wordt ver
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Ge                       goed, doch ten laste van de Bondsrepubliek Duitsland
rechtshof te 's-Hertogenbosch, in het aldaar aanhangig ge                 wordt gebracht;
ding tussen Maatschap M.J.M. Linthorst, K.G.P. Pouwels
en J. Scheres c.s ., enerzijds, en Inspecteur der Belasting
dienst/Ondernemingen te Roermond, anderzijds, om een                  — verweerster in de kosten te verwijzen.
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 9 van
Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei                     Middelen en voornaamste argumenten
1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stel
sel van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme               De Commissie heeft als kritiek aangevoerd, dat door de
grondslag ( PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ), heeft het      Duitse autoriteiten bij de inslag, de opslag en de uitslag
Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: G.F. Mancini ,           van interventierundvlees geen adequate en behoorlijke con
kamerpresident, J.L. Murray, C.N. Kakouris ( rapporteur),             trole is verricht en in het bijzonder dat niet is aangetoond
P.J.G. Kapteyn en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal :            dat alle inslagcontroles door het personeel van BALM zijn
N. Fennelly; griffier: L. Hewlett, administrateur, op                 verricht. De inventariscontrole zou niet in overeenstem
6 maart 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt              ming met de artikelen 3 en 4 van Verordening ( EEG )
als volgt:                                                            nr. 618/90 zijn uitgevoerd . De Commissie heeft evenwel
 ---pagebreak--- Nr. C 108/ 10               NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5 . 4 . 97
noch in de vooraf gevoerde correspondentie, noch tijdens                          Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
bilaterale besprekingen, noch tijdens de bemiddelingspro                         betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
cedure genoegzaam kunnen aantonen, dat het controlesys                           lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
teem de vier door haar aangevoerde aanzienlijke risico's                          stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uni
heeft. Bovendien zijn de processen-verbaal betreffende de                         forme grondslag (*) dan aldus worden uitgelegd, dat
toepassing van Verordening ( EEG) nr. 618/90 gebaseerd                            zij de volledige kostprijs van de voordeelartikelen be
op een onjuiste uitlegging van artikel 3 juncto bijlage II bij                    treft ?
deze verordening. De eisen die de Commissie stelt met be
trekking tot de controleprocedure in Duitsland, berusten                     2.   Moeten de voordeelartikelen worden behandeld als
— althans inhoudelijk — op artikel 17 van Verordening                             „ een levering onder bezwarende titel " in de zin van
( EEG) nr. 2456/93 , een in de relevante periode 1992 nog                         artikel 5 , lid 6, van die richtlijn ?
niet toepasselijke rechtsgrondslag. Het verwijt dat het
Duitse controlesysteem niet betrouwbaar is, is alleen al
                                                                             3.   Indien de voordeelartikelen anders dan onder bezwa
wegens de feitelijke economische situatie niet houdbaar,
daar bij een vervanging van goede kwaliteit door een la                          rende titel of „ om niet " worden gegeven, moet
gere kwaliteit, iets dat de Commissie mogelijk acht, de af                       artikel 5 , lid 6, dan aldus worden uitgelegd, dat daar
nemers beslist zouden hebben geprotesteerd, daar zij dan                          bij is vereist, dat het geven van de voordeelartikelen is
waren bedrogen. De Bondsregering acht haar opvatting                              te behandelen als een levering onder bezwarende titel,
ook bevestigd door het eindrapport van het bemiddelings                          ofschoon die gift in het kader van de handelsactiviteit
orgaan .
                                                                                geschiedt ?
( 1 ) Beschikking 96/701 /EG van de Commissie (PB nr. L 323 van              4 . Luidt het antwoord op een van de vorige vragen an
      13 . 12 . 1996, blz . 26 ).                                                 ders :
(2 ) PB nr. L 117 van 14 . 5 . 1996 , blz . 19 .
                                                                                a ) wanneer alle voor een van de voordeelartikelen in
                                                                                gewisselde waardebonnen zijn verkregen door de
                                                                                aankoop van premieartikelen bij de actieorganisa
                                                                                tor;
Verzoek van de VAT and Duties Tribunal, London, van                               b ) wanneer deze waardebonnen allemaal zijn verkre
 15 januari 1997 om een prejudiciële beslissing in het ge                             gen door de aankoop van premieartikelen bij een
ding tussen Kuwait Petroleum ( GB ) Ltd en Commissioners                               handelaar die een aan de actie deelnemende dealer
                         of Customs and Excise                                         was; of
                               ( Zaak C-48/97 )
                                 ( 97/C 108/ 17 )
                                                                                c ) wanneer de ingewisselde waardebonnen gedeelte
                                                                                lijk zijn verkregen door de aankoop van premiear
                                                                                tikelen bij de actieorganisator en gedeeltelijk door
 De VAT and Duties Tribunal heeft bij beschikking van                                  de aankoop van premieartikelen bij een of meer
 15 januari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                                deelnemende dealers ?
Justitie op 6 februari 1997, in het geding tussen Kuwait
 Petroleum ( GB ) Ltd en Commissioners of Customs and                        5 . Indien het antwoord op vraag 3 ontkennend is, is het
 Excise, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                             Verenigd Koninkrijk dan gerechtigd krachtens
 schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                         artikel 27 van de zesde richtlijn van de Raad en krach
 navolgende vragen:                                                               tens de afwijking die het in 1977 verkreeg, de actieor
                                                                                ganisator een output-belasting op te leggen op basis
 Wanneer een leverancier van goederen een verkoopbevor                            van de kostprijs voor de actieorganisator van de voor
 derende actie beheert waarin in grote lijnen:                                     deelartikelen bovenop de in de volledige detailhandels
                                                                                prijs van de premieartikelen begrepen output-belas
 i)    de actieorganisator in het kader van zijn handelsactivi                   ting ?
       teit overeenkomstig het reglement van de actie voor
       deelartikelen geeft;                                                  (') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
 ii ) zonder enige betaling in geld bij het geven van de
       voordeelartikelen;
 iii ) tegen de inwisseling van waardebonnen die een koper
       van premieartikelen toekwamen, door de volledige
       kleinhandelsprijs van deze goederen te betalen zonder                 Beroep, op 6 februari 1997 ingesteld door Commissie van
       dat hij enige aanwijsbare betaling in geld voor de                        de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
       waardebonnen deed .                                                                             ( Zaak C-49/97)
                                                                                ( 97/C 108/ 18 )
 1 . Moet de uitdrukking „ prijskortingen en -rabatten die
       aan de koper (...) worden toegekend en die zijn ver
       kregen op het tijdstip waarop de handeling wordt ver                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       richt " in artikel 11 , deel A, lid 3 , onder b ), van Zesde          is op 6 februari 1997 beroep ingesteld tegen Franse Repu


title: Beroep, op 8 maart 1995 ingesteld door British Railways Board tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-80/95)

text:
13. 5. 95             1 NL 1            Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 119/29
    2. Schending van het recht van verweer: verzoekster                     f) De beschikking miskent het normatieve kader
         stelt dat de Commissie haar recht van toegang tot                       ter verzekering van de economische levensvat
         het dossier heeft miskend, alsmede haar recht om te                     baarheid van de transeuropese netwerken.
         worden gehoord en haar recht op de eerbiediging
         van wettelijke termijnen.                                          g) De beschikking miskent de objectieve noodzaak
                                                                                van een technische samenwerking.
    3 . Schending van de beginselen inzake goed beheer van
         de mededingingsregels: verzoekster stelt dat de                3 . Overschrijding van bevoegdheid : verzoekster zet
         Commissie, door aan haar beschikking voorwaar                     uiteen, dat de Commissie ingevolge de artikelen 8
         den te verbinden die ingaan tegen de contractuele                  van Verordening nr. 17 en 13 van Verordening
         vrijheid en het economische evenwicht van de                       (EEG) nr. 1017/68 aan een ontheffingsbeschikking
         Overeenkomst ernstig aantasten, het beginsel heeft                 voorwaarden en verplichtingen kan verbinden,
         miskend dat haar tussenkomst zich tot het hoogst                  maar dat haar bevoegdheid in dit verband discre
         nodige dient te beperken. Tevens stelt zij , dat de                tionair en niet onbeperkt is. Zij is van mening, dat de
         Commissie aan de voorwaarden voor de ontheffing                    Commissie buiten de grenzen van haar bevoegdhe
         ten onrechte terugwerkende kracht heeft verleend;                  den treedt, wanneer zij het economisch evenwicht
                                                                            van een overeenkomst en de marktvoorwaarden
         deze terugwerkende kracht komt in strijd met de
         Gemeenschapsbepalingen inhoudende dat enkel in                     waarin de overeenkomst moet worden toegepast,
         nauwkeurig afgebakende omstandigheden een ont                     verstoort, in die mate dat de marktdeelnemer, had
         heffing kan worden ingetrokken, welke omstandig                   hij zulks kunnen voorzien, de overeenkomst niet zou
         heden zich in casu niet hebben voorgedaan.                         hebben gesloten. Dit is het geval met de Overeen
                                                                            komst.
II. Schending van materiële regels van Gemeenschaps
    recht                                                               4. Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag:
                                                                            verzoekster stelt, dat de beschikking niet voldoet
    1 . Schending van het vertrouwensbeginsel: verzoekster                  aan de in de rechtspraak ontwikkelde eisen inzake
         stelt, dat de marktdeelnemers mogen verwachten,                    motivering van bezwarende besluiten.
         dat de overheid rekening houdt met de omstandig
         heid dat zij te goeder trouw beslissingen hebben
         genomen onder de eerdere rechtsregels, die onder de
         nieuwe regeling verder gevolgen blijven sorteren.
         Deze beslissingen moeten worden beschermd tijdens         Beroep, op 8 maart 1995 ingesteld door British Railways
         een overgangsfase waarvan de aard en de duur              Board tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
         functies zijn van de werkelijke mogelijkheden van de                                      pen
       - betrokken marktdeelnemers om hun beslissingen
         aan de nieuwe regeling aan te passen. In casu heeft                               (Zaak T-80/95 )
         de Commissie zich hier niet aan gehouden.                                           ( 95/C 119/55 )
    2. De bestreden beschikking is in strijd met artikel 85 ,                            (Procestaai: Engels)
         lid 1 , van het EG-Verdrag, met artikel 2 van
         Verordening (EEG) nr. 1017/68 en met artikel 53,          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
         lid 1 , van de EER-Overeenkomst, om de volgende           schappen is op 8 maart 1995 beroep ingesteld tegen
         redenen:
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door British
                                                                   Railways Board, vertegenwoordigd door T. Sharpe en
         a) De beschikking behelst zowel feitelijk als rech       A.R.M. Nourry, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
              tens een onjuiste afbakening van de betrokken        ten kantore van J. Hoss van het kantoor Elvinger & Hoss,
              markten.
                                                                   advocaat aldaar, Côte d'Eich 15 .
         b) De Overeenkomst strekt niet tot een verdeling
                                                                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
              van de markten in de zin van de artikelen 85 ,
              lid 1 , van het EG-Verdrag, artikel 2 van Veror     — Beschikking 94/894/EG van de Commissie ( J ) in haar
              dening (EEG) nr. 1017/68 en artikel 53 , lid 1 ,         geheel nietig te verklaren; dan wel
             van de EER-Overeenkomst.
                                                                   — subsidiair, artikel 2, onderdeel A, van de beschikking
         c) De Overeenkomst heeft evenmin een verdeling                nietig te verklaren; en
              van de markten in de zin van voormelde
              bepalingen tot gevolg.                               — de Commissie in verzoekers kosten te verwijzen.
         d) De beschikking miskent het belang van de               Middelen en voornaamste argumenten
              mededinging van gecombineerde vervoerswij
              zen .                                                Verzoeker betwist de regelmatigheid van de beschikking op
                                                                   de volgende gronden:
         e) De beschikking verliest uit het oog dat de
             Overeenkomst tot doel en tot gevolg heeft de          1 . De beschikking is gebaseerd op een onjuiste en onvol
              mededinging te bevorderen.                               ledige beoordeling van de feiten en aangetast door
 ---pagebreak--- Nr. C 119/30         1 NL |              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   13 . 5 . 95
    kennelijke dwaling ten aanzien van het recht, voor zover               — verzoeker het recht om te worden gehoord heeft
    de Commissie op onregelmatige wijze heeft geweigerd                       ontzegd en heeft gehandeld in strijd met het beginsel
    vast te stellen dat er geen gronden aanwezig zijn voor de                 van goed bestuur.
    toepassing van artikel 2 van Verordening (EEG)
    nr. 1017/68 en/of artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag       (M PB nr . L 354 van 31 . 12 . 1994, blz. 66.
    en artikel 53 , lid 1 , van de EER-Overeenkomst. De
    Commissie kan dus aan de artikelen 5 van de verorde
    ning en/of 85, lid 3, van het EG-Verdrag en 53 , lid 3 , van
    de EER-Overeenkomst niet de bevoegdheid ontlenen                                Doorhaling van zaak T-518/93 ( )
    om de in de beschikking gestelde voorwaarden op te                                         ( 95/C 119/56 )
    leggen.
                                                                                (Procestaai: Frans)
    Subsidiair
                                                                    De president van de Tweede Kamer (uitgebreid ) van het
2. De beschikking is gebaseerd op een onjuiste en onvol            Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
    ledige beoordeling van de feiten, en aangetast door             pen heeft bij beschikking van 28 maart 1995 de doorhaling
    kennelijke dwaling ten aanzien van het recht, voor zover        in het register gelast van zaak T-518/93 : Anton Durbeck
    de voorwaarden niet noodzakelijk zijn om artikel 2 van          GmbH tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
    de verordening en/of artikel 85 , lid 1 , van het EG           de Europese Gemeenschappen.
    Verdrag en artikel 53 , lid 1 , van de EER-Overeenkomst
    buiten toepassing te verklaren.                                 (!) PB nr. C 188 van 10 . 7. 1993 , blz. 15 .
3 . De voorwaarden zijn niet noodzakelijk en zijn oneven
    redig aan de gestelde beperkingen van de mededinging.
    Bovendien is onzeker, wat de voorwaarden in de
                                                                                Doorhaling van zaak T-282/94 (*)
    praktijk inhouden, en brengen zij buitensporige lasten
    mee. De voorwaarden zijn dus in strijd met de Gemeen                                      ( 95/C 119/57)
    schapsrechtelijke beginselen van bescherming van het
    gewettigd vertrouwen, evenredigheid en rechtszeker                                  (Procestaai: Nederlands)
    heid .
                                                                    De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
4. Met de voorwaarden is de Commissie buiten de perken              aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
    van haar bevoegdheid getreden en heeft zij van die              king van 17 maart 1995 de doorhaling in het register gelast
    bevoegdheid misbruik gemaakt, door de bij Richtlijn 91/         van zaak T-282/94: Commanditaire Vennootschap Jurope
    440/EEG op Eurotunnel als exploitant van de infra              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
    structuur gelegde verplichtingen tot de Britse spoor           f 1 ) PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994, blz. 19 .
    wegen uit te breiden. Bovendien heeft de Commissie de
    haar krachtens de artikelen 5 van de verordening
    en/of 85 , lid 3 , van het EG-Verdrag en 53 , lid 3 , van de
    EER-Overeenkomst toekomende bevoegdheden ge
    bruikt om aangelegenheden te regelen die onder Richt                           Doorhaling van zaak T-359/94 ( a )
    lijn 91/440/EEG vallen, op een wijze die niet verenigbaar                                  ( 95/C 119/58 )
    is met bedoelde richtlijn. Het opleggen van de voorwaar
    den vormt dus zowel een discriminatie als een onregel                                  (Procestaai: Duits)
    matigheid.
                                                                    De president van de Vierde Kamer ( uitgebreid) van het
5 . De     Commissie     heeft essentiële   vormvoorschriften       Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
    geschonden en heeft gehandeld in strijd met artikel 190         pen heeft bij beschikking van 22 maart 1 995 de doorhaling
    van het EG-Verdrag en met een fundamenteel beginsel             in het register gelast van zaak T-359/94: Schmidt + Clemens
    van het Gemeenschapsrecht, waar zij :                           GmbH + Co ., Edelstahlwerke Kaiserau tegen Commissie
                                                                    van de Europese Gemeenschappen.
    — geen bewijzen heeft aangevoerd en de beschikking
         niet naar behoren met redenen heeft omkleed;               O PB nr. C 370 van 24 . 12 . 1994, blz . 16 .


title: Beroep, op 11 juni 1997 ingesteld door B. Bareyt en anderen tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-175/97)

text:
C 7/16               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10. 1. 98
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                 Ð de Commissie te veroordelen om aan verzoekers het
                                                                        salaris te betalen dat zij op grond van de betwiste
Ð nietig te verklaren het besluit van de jury om hem niet               nieuwe aanpassingscoeÈfficieÈnten sinds mei 1996 heeft
    toe te laten tot het mondeling examen van intern ver-               ingehouden,
    gelijkend onderzoek CC/B/7/95,
                                                                  Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker, voormalig tijdelijk functionaris, beroept zich in
de eerste plaats op schending van het beginsel van gelijke        Verzoekers zijn ambtenaren bij de delegatie van de Com-
behandeling van sollicitanten en van de regels voor de            missie te Tokyo of tijdelijke functionarissen bij het cen-
werkzaamheden van de jury, daar het schriftelijk examen           trum Iter Eda, Naka Joint Work Site te Naka. Zij komen
door middel van meerkeuzevragen niet de gelijke behande-          op tegen de toepassing van de aanpassingscoeÈfficieÈnten die
ling van de sollicitanten en de objectiviteit van de door de      zijn vastgesteld bij de Verordeningen (Euratom, EGKS,
jury tussen hen gemaakte keuze garandeert.                        EG) nrs. 577/96, 578/96 en 579/96 van de Raad van
                                                                  25 maart 1996 houdende vaststelling van de aanpassings-
                                                                  coeÈfficieÈnten die met ingang van 1 juli 1994, 1 januari
In de tweede plaats beroept hij zich op schending van de
                                                                  1995 en 1 juli 1995 van toepassing zijn op de bezoldigin-
motiveringsplicht, daar de jury verzoeker een motivering
                                                                  gen van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen
van het bestreden besluit had moeten verstrekken overeen-
                                                                  die zijn tewerkgesteld in derde landen (1). Bij deze verorde-
komstig de communautaire rechtspraak. Ook behoort het
                                                                  ningen is de aanpassingscoeÈfficieÈnt voor Japan aanmerke-
tot de taak van het tot aanstelling bevoegde gezag na te
                                                                  lijk verlaagd: van 214,11 sinds 1 januari 1994 (nog van
gaan of de twee litigieuze schriftelijke examens een regel-
                                                                  toepassing in mei 1996) tot 179,87 per 1 juli 1994,
matig verloop hebben gehad en verzoeker de uitkomst van
                                                                  180,24 per 1 januari 1995 en 186,80 per 1 juli 1995, het-
deze controle mee te delen.
                                                                  geen neerkomt op een daling van 16 % tussen 1 januari
                                                                  1994 en 1 juni 1994.
                                                                  Volgens verzoekers zijn deze nieuwe aanpassingscoeÈfficieÈn-
                                                                  ten vastgesteld in strijd met artikel 13 van bijlage X bij
Beroep, op 11 juni 1997 ingesteld door B. Bareyt en ande-         het Ambtenarenstatuut, daar de Commissie niet elke zes
ren tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen             maanden bij de Raad een voorstel voor nieuwe coeÈfficieÈn-
                      (Zaak T-175/97)                             ten heeft ingediend, en de Raad de voor de vaststelling
                                                                  van nieuwe aanpassingscoeÈfficieÈnten gestelde termijn van
                         (98/C 7/52)                              eÂeÂn of twee maanden niet heeft nageleefd. De Commissie
                                                                  heeft evenmin haar initiatiefrecht uitgeoefend om in geval
                     (Procestaal: Frans)                          van een wijziging van meer dan 5 % ambtshalve nieuwe
                                                                  aanpassingscoeÈfficieÈnten vast te stellen, terwijl de aanpas-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                 singscoeÈfficieÈnten voor Japan van juni tot juli 1994 op
Gemeenschappen is op 11 juni 1997 beroep ingesteld                voorstel van de Commissie voor Tokyo met 20,36 % en
tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen                 voor Naka met 47,15 % zijn verlaagd.
door B. Bareyt, I. Benfatto, D. Bessette, P. L. Bruzzone, G.
Dalle Carbonare, E. Di Pietro, B. J. Green, R. Haange, R.
Hemsworth, M. Huguet, M. Iseli, N. Mitchell, P. L. Mon-           Volgens verzoekers is er eveneens sprake van een kenne-
dino, A. Portone, C. Sborchia, A. Tesini, M. M. Wykes,            lijke beoordelingsfout. Volgens de bestreden verordeningen
wonende te Naka (Japan), en M. Dupon, wonende te                  is de economische pariteit van januari 1994 tot juni 1994
Tokyo (Japan), vertegenwoordigd door N. LhoeÈst, advo-            in Japan met 14,02 % gedaald. Het is evenwel ondenk-
caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg          baar, dat de kosten van levensonderhoud tussen de twee
bij Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de Cessange 30.                   referentiemaanden zo sterk zijn gedaald. In Japan zijn de
                                                                  kosten van levensonderhoud integendeel nagenoeg de
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                hoogste ter wereld, en dit blijkt elk jaar meer.
Ð vast te stellen, dat de op voorstel van de Commissie            Met betrekking tot de terugvordering van de wegens de
    vastgestelde Verordeningen (Euratom, EGKS, EG)                terugwerkende kracht van de betrokken verordeningen
    nrs. 577/96, 578/96 en 579/96 van de Raad van de              onverschuldigd betaalde salarissen, stellen verzoekers aller-
    Europese Unie van 25 maart 1996 op hen niet van toe-          eerst, dat artikel 13 van bijlage X bij het Ambtenarensta-
    passing zijn,                                                 tuut voor de toepassing van nieuwe aanpassingscoeÈfficieÈn-
                                                                  ten niet in terugwerkende kracht voorziet. Het is integen-
Ð de Commissie te veroordelen om aan verzoekers het               deel juist om de noodzaak van terugwerkende kracht te
    salaris terug te betalen dat zij in juni 1996 op grond        vermijden, dat dit artikel voorziet in een zesmaandelijkse
    van de betwiste nieuwe aanpassingscoeÈfficieÈnten voor        aanpassing van de coeÈfficieÈnten, met de extra mogelijkheid
    de voorbije zes maanden heeft ingehouden,                     om in geval van aanmerkelijke wijzigingen van de kosten
 ---pagebreak--- 10. 1. 98              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 7/17
van levensonderhoud tussentijdse aanpassingen vast te stel-                badplaats, wordt onderworpen aan bijkomende voor-
len. Dat de Commissie meer dan twee jaar lang heeft ver-                   waarden waarin artikel 59 van het Statuut niet voor-
zuimd de coeÈfficieÈnten om de zes maanden aan te passen,                  ziet. Deze bepaling gaat namelijk uit van de regelma-
kan derhalve geen rechtvaardiging vormen voor de terug-                    tigheid en de geloofwaardigheid van een medisch
vordering van salaris dat teveel zou zijn betaald.                         attest, en kent dus van rechtswege een ziekteverlof toe
                                                                           voor de volledige betrokken periode;
(1) PB L 83 van 2. 4. 1996, blz. 1, 4 en 7.
                                                                       Ð schending van de beginselen van rechtszekerheid,
                                                                           gewettigd vertrouwen, eerbiediging van verkregen
                                                                           rechten, en niet-terugwerkende kracht, alsmede van
                                                                           artikel 25, tweede alinea, van het Statuut. In dit ver-
                                                                           band stelt hij, dat het tot aanstelling bevoegd gezag in
Beroep, op 30 juni 1997 ingesteld door D. Continolo
                                                                           het besluit tot afwijzing van zijn klacht verwijst naar
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           criteria voor de toekenning van ziekteverlof voor de
                        (Zaak T-196/97)                                    volledige duur van een afwezigheid om bij wege van
                          (98/C 7/53)                                      behandeling een kuur in een badplaats te volgen, doch
                                                                           niet duidelijk uiteenzet welke deze criteria zijn en op
                                                                           welke rechtsgrondslag zij zijn gebaseerd. Het zou der-
                       (Procestaal: Frans)
                                                                           halve om een ontoereikende motivering gaan. Boven-
                                                                           dien, en anders dan het tot aanstelling bevoegd gezag
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                          in de afwijzing van zijn klacht uiteenzet, is het crite-
Gemeenschappen is op 30 juni 1997 beroep ingesteld                         rium van de ernstige ziekte niet alleen eÂeÂn van de crite-
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                        ria die worden gehanteerd om een bijkomend verlof
D. Continolo, wonende te Taino (ItalieÈ), vertegenwoordigd                 toe te kennen, maar zelf het enige thans toegepaste cri-
door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te                  terium. Zouden andere criteria worden toegepast, dan
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                       moet volgens hem het tot aanstelling bevoegd gezag
Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de Cessange 30.                                deze duidelijk en volledig ter kennis van het personeel
                                                                           brengen, met vermelding van de teksten waarop deze
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                          criteria zijn gebaseerd.
Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot
                                                                       Anderzijds heeft verzoeker bij wege van behandeling een
     weigering om hem het volledige ziekteverlof toe te
                                                                       kuur in een badplaats gevolgd in mei en september 1995
     kennen dat hem door zijn huisarts is voorgeschreven
                                                                       en heeft het college van hoofden van administratie eerst
     voor een medische behandeling in de vorm van een
                                                                       op 1 februari 1996 zijn instemming gegeven met het crite-
     kuur in een badplaats,
                                                                       rium dat door het interinstitutioneel medisch college was
                                                                       voorgesteld voor de goedkeuring van het tweede deel van
Ð verweerster te verwijzen in de kosten.                               het bijzonder verlof, inhoudende dat deze goedkeuring
                                                                       alleen mogelijk was in het geval van een kuur in een bad-
Middelen en voornaamste argumenten                                     plaats ter behandeling van een ziekte waarvan de kosten
                                                                       voor 100 % voor terugbetaling in aanmerking komen.
Het onderhavige beroep betreft de weigering om verzoeker
ziekteverlof toe te kennen voor de volledige periode van
zijn afwezigheid in mei en september 1995, toen hij bij
wege van medische behandeling een kuur in een badplaats
heeft gevolgd, die hem was voorgeschreven door zijn huis-
arts en door de raadgevend arts van de ziekteverzekering
van de Gemeenschap noodzakelijk was geacht.                            Beroep, op 2 juli 1997 ingesteld door C. JimeÂnez tegen
                                                                       Harmonisatiebureau voor de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen)
Tot staving van zijn aanspraken voert hij onder meer de
volgende middelen aan:                                                                        (Zaak T-200/97)
                                                                                (98/C 7/54)
Ð onregelmatigheid van besluit nr. 207/94 van het college
     van hoofden van administratie, van interne richtlijn
     nr. 8927 van de Commissie van 28 december 1994, en                                      (Procestaal: Frans)
     van het besluit van het college van hoofden van admi-
     nistratie van 1 februari 1996, voorzover deze besluiten
     het voor de administratie mogelijk maken geen reke-               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     ning te houden met een medisch attest of voorzover                Gemeenschappen is op 2 juli 1997 beroep tegen Harmoni-
     daarin is bepaald, dat het ziekteverlof alleen wordt              satiebureau voor de interne markt (merken, tekeningen en
     toegekend voor de behandeling van een aandoening                  modellen) ingesteld door C. JimeÂnez, wonende te Luxem-
     waarvoor de kosten voor 100 % worden terugbetaald,                burg, vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advocaat
     en dus de toekenning van een ziekteverlof met het oog             te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
     op een behandeling in een vorm van een kuur in een                de Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de Cessange 30.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 december 2001 in zaak T-191/99: D. Petrie en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Doorzichtigheid — Toegang van publiek tot documenten — Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie — Niet-nakomingsprocedure — Aanmaning — Met redenen omkleed advies — Uitzondering inzake bescherming van algemeen belang — Inspectie- en enquêteactiviteiten — Gerechtelĳke procedures — Auteursregel — Rechtstreekse werking van artikel 255 EG)

text:
C 84/56                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      6.4.2002
2)    Verwerpt het beroep voor het overige.                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
3)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in twee derden van                          van 6 december 2001
      de kosten van de Commissie. De Commissie zal een derde van
      haar kosten dragen.                                                 in zaak T-196/99: Area Cova en anderen tegen Raad
                                                                          van de Europese Unie en Commissie van de Europese
(1) PB C 137 van 2.5.1998.                                                                      Gemeenschappen (1)
                                                                          (Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-
                                                                          kelijkheid — Visserij — Instandhouding van rijkdommen
                                                                          van de zee — Verdrag inzake toekomstige samenwerking op
                                                                          visserijgebied in noordwestelijk deel van de Atlantische
                                                                          Oceaan — Zwarte heilbot — Vangstquota voor communau-
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                            taire vloot)
                     van 11 december 2001                                                          (2002/C 84/104)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
in zaak T-191/99: D. Petrie en anderen tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen (1)
(Doorzichtigheid — Toegang van publiek tot documenten —                   In zaak T-196/99, Area Cova, SA, gevestigd te Vigo (Spanje),
Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie —                        Armadora José Pereira, SA, gevestigd te Vigo, Armadores
Niet-nakomingsprocedure — Aanmaning — Met redenen                         Pesqueros de Aldán, SA, gevestigd te Vigo, Centropesca, SA,
omkleed advies — Uitzondering inzake bescherming van                      gevestigd te Vigo, Chymar, SA, gevestigd te Vigo, Eloymar, SA,
algemeen belang — Inspectie- en enquêteactiviteiten —                     gevestigd te Estribela (Spanje), Exfaumar, SA, gevestigd te Bueu
Gerechtelijke procedures — Auteursregel — Rechtstreekse                   (Spanje), Farpespan, SL, gevestigd te Moaña (Spanje), Freiremar,
                   werking van artikel 255 EG)                            SA, gevestigd te Vigo, Hermanos Gandón, SA, gevestigd te
                                                                          Cangas (Spanje), Heroya, SA, gevestigd te Vigo, Hiopesca, SA,
                                                                          gevestigd te Vigo, José Pereira e Hijos, SA, gevestigd te Vigo,
                          (2002/C 84/103)                                 J. Oya Pérez, wonende te Vigo, M. Nors González, wonende te
                                                                          Marı́n (Spanje), Moradiña, SA, gevestigd te Cangas, Navales
                        (Procestaal: Italiaans)                           Cerdeiras, SL, gevestigd te Camariñas (Spanje), Nugago Pesca,
                                                                          SA, gevestigd te Bueu, Pesquera Austral, SA, gevestigd te Vigo,
                                                                          Pescaberbés, SA, gevestigd te Vigo, Pesquerı́as Bı́garo Narval,
                                                                          SA, gevestigd te Vigo, Pesquera Cı́es, SA, gevestigd te Vigo,
In zaak T-191/99, D. Petrie, V. J. Primhak en D. Verzoni,                 Pesca Herculina, SA, gevestigd te Vigo, Pesquera Inter, SA,
respectievelijk wonende te Verona (Italië), Napels (Italië) en            gevestigd te Cangas, Pesquerı́as Marinenses, SA, gevestigd te
Bologna (Italië), Associazione lettori di lingua straniera in Italia      Marı́n, Pesquerı́as Tara, SA, gevestigd te Cangas, Pesquera
incorporating Committee for the Defence of Foreign Lecturers              Vaqueiro, SA, gevestigd te Vigo, Sotelo Dios, SA, gevestigd te
(ALLSI/CDFL), gevestigd te Verona, vertegenwoordigd door                  Vigo, vertegenwoordigd door A. Creus Carreras en
L. Picotti en C. Medernach, advocaten, domicilie gekozen                  A. Agustinoy Guilayn, advocaten, tegen Raad van de Europese
hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese                    Unie (gemachtigden: R. Gosalbo Bono, J. Carbery en M. Sims)
Gemeenschappen (gemachtigden: P. Stancanelli en U. Wölker),               en Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
betreffende een verzoek om nietigverklaring van de beschik-               den: T. Van Rijn en J. Guerra Fernandez), betreffende een
king van de Commissie van 20 juli 1999 houdende weigering                 vordering krachtens artikel 235 EG en artikel 288, tweede
van toegang tot documenten betreffende de tegen de Italiaanse             alinea, EG tot vergoeding van de schade die verzoekers hebben
Republiek krachtens artikel 226 EG gevoerde niet-nako-                    geleden ten gevolge van de aanvaarding door de Commissie en
mingsprocedure nr. 96/2208 inzake de situatie van de lectoren             de Raad van een totaal toegestane vangsten van 27 000 ton
vreemde talen in dienst van de Italiaanse universiteiten, heeft           zwarte heilbot voor 1995 in het gereglementeerde gebied als
het Gerecht (Vierde kamer — uitgebreid), samengesteld als                 omschreven in het verdrag inzake toekomstige multilaterale
volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas,                samenwerking op visserijgebied in het noordwestelijk deel van
V. Tiili, R. M. Moura Ramos en J. D. Cooke, rechters; griffier:           de Atlantische Oceaan, en voorts ten gevolge van de sluiting
J. Palacio González, administrateur, op 11 december 2001 een             van een bilaterale overeenkomst tussen de Gemeenschap en
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        Canada en van de vaststelling van verordening (EG)
                                                                          nr. 1761/95 van de Raad van 29 juni 1995 houdende tweede
1)    Verwerpt het beroep.                                                wijziging van verordening (EG) nr. 3366/94 tot vaststelling,
                                                                          voor 1995, van bepaalde maatregelen voor de instandhouding
2)    Verwijst verzoekers in hun eigen kosten en in die van verweerster.  en het beheer van de visbestanden in het gereglementeerde
                                                                          gebied als omschreven in het verdrag inzake toekomstige
                                                                          multilaterale samenwerking op visserijgebied in het noordwest-
(1) PB C 314 van 30.10.1999.                                              elijk deel van de Atlantische Oceaan (PB L 171, blz. 1), waarbij
                                                                          met ingang van 16 april 1995 een quotum van 5 013 ton
                                                                          werd vastgesteld voor de communautaire vangsten van zwarte


title: Beroep, op 26 september 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-336/97)

text:
 22 . 11 . 97           NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 357/ 17
 1 . Verzoekt het Hof van Justitie van de Europese                         stellen dat het de nationale rechter niet staat om uit
       Gemeenschappen om een prejudiciële beslissing betref               drukkelijke en dwingende nationale wetsbepalingen
       fende volgende vragen om uitlegging op grond van de                 buiten toepassing te laten om de nadelige gevolgen
       vermelde bepalingen en van alle andere die het Hof                  weg te werken:
       terzake van toepassing zou achten:
                                                                           — van de toepassing ervan voor de migrerende werk
                                                                                nemers die van het recht op vrij verkeer van werk
       is verenigbaar met het Gemeenschapsrecht, en meer in                     nemers gebruik hebben gemaakt,
       het bijzonder met de artikelen 5 , 48 en 51 van het Ver
       drag tot oprichting van de Europese Economische
       Gemeenschap van 25 maart 1957, meer bepaald met                    — van het gebrek aan coördinatie tussen stelsels van
      het beginsel van het vrije verkeer van werknemers en                      sociale zekerheid van verschillende lidstaten ?
      de loyale samenwerking van de bevoegde autoriteiten,
      te stellen dat de nationale rechter die vaststelt dat een
      toepasselijke nationale norm — (zoals artikel 3 ,
      paragraaf 1 , van de Belgische wet van 20 juli 1990,
      dat verplicht indien de echtgenote van een migrerend
      werknemer- een rustpensioen of een als zodanig gel
      dend voordeel geniet krachtens een regeling van een             Beroep, op 26 september 1997 ingesteld door Commissie
      vreemd land, een lager pensioenbedrag toe te kennen                  van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
      ( bedrag voor een alleenstaande — 60 % — en niet het                                          Republiek
      bedrag voor een gezin — 75% )) — die verplicht het                                      ( Zaak C-336/97 )
      pensioen van de migrerend werknemer te verminderen,
      en oordeelt dat er geen interpretatie van deze nationale                                   ( 97/C 357/30 )
      rechtsregel mogelijk is die de onverwachte nadelige
      gevolgen van het gebrek aan coördinatie tussen de stel
      sels van sociale zekerheid in het belang van het vrij           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
      verkeer van werknemers kan wegwerken, resp. oor                is op 26 september 1997 beroep tegen Italiaanse Republiek
      deelt dat de toepassing van deze regel zoals die                ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
      gebeurde belemmerend werkt voor het vrij verkeer van            pen, vertegenwoordigd door R Stancanelli, lid van haar
      werknemers, niet vermag deze Belgische wetgeving niet          juridische dienst, bijgestaan door C. Tesauro, advocaat te
      toe te passen ?                                                Napels, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi
                                                                     sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
2 . Verzoekt het Hof van Justitie van de Europese
      Gemeenschappen om uitlegging m.b.t. de draagwijdte
      van het arrest van het Hof van 5 oktober 1994, in de           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
      zaak C-165/91 , Van Munster S.J.M./Rijksdienst voor
     pensioenen, in het licht van dezelfde normen van Euro
     pees recht:                                                     — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek de krachtens
                                                                          het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
                                                                          nagekomen doordat zij
     a ) Zijn de rechtsoverwegingen van dit arrest onder
           vraag 2 (21 tot 31 ) te vatten onder de termen :
           „ onverwachte nadelige gevolgen van het gebrek                 — in strijd met artikel 7, lid 1 , derde streepje, van
           aan coördinatie tussen stelsels van sociale zeker                  Richtlijn 82/501 /EEG ('), niet heeft toegezien op
           heid "?                                                             de opstelling van rampenplannen voor hulpverle
                                                                               ning buiten de inrichtingen van wier industriële
                                                                               activiteit kennis is gegeven in de zin van artikel 5
     b ) Moet dictum 2 van dit arrest in het licht van de                      van zelfde verordening;
           rechtsoverwegingen 32 tot 34 zo worden geïnter
           preteerd dat, wanneer geen uitlegging van een toe             — in strijd met artikel 7, lid 2, van Richtlijn 82/501 /
           passelijke nationale rechtsregel mogelijk is die de                 EEG geen inspecties of andere controlemaatregelen
           nadelige gevolgen van de toepassing ervan in een                    naar gelang van de aard van de betrokken activiteit
           bepaald geval voor het vrij verkeer van werkne                     heeft georganiseerd;
           mers, wegwerkt, de nationale rechter deze rechtsre
           gel onverkort moet toepassen, of dat de nationale
           rechter deze nationale rechtsregel buiten toepassing      — de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
           moet laten ?
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
3.   Is het in het licht van het dictum 2 van het arrest van
     5 oktober 1994 en van de rechtspraak van het Hof,
     verenigbaar met het Gemeenschapsrecht en meer                   Artikel 7, lid 1 , van de richtlijn bepaalt, dat de lidstaten
     bepaald de artikelen 5 , 48 en 51 van het Verdrag, te           de bevoegde instantie of instanties in het leven dienen te
 ---pagebreak---  C 357/ 18               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 11 . 97
 roepen of aan te wijzen die, onder meer, tot taak hebben            Verzoek van het College van beroep studiefinanciering van
 erop toe te zien dat er een rampenplan wordt opgesteld              26 september 1997 om een prejudiciële beslissing in het
 voor hulpverlening buiten de inrichting van wier industri          geding tussen C. P. M. Meeusen en Hoofddirectie van de
 ële activiteit kennis is gegeven. Bovendien moeten de                                   Informatie Beheer Groep
  bevoegde instanties ingevolge artikel 7, lid 2, in het kader                                ( Zaak C-337/97 )
 van de nationale voorschriften inspecties of andere contro
  lemaatregelen naar gelang van de aard van de betrokken                                         ( 97/C 357/31 )
  activiteit organiseren. Het is duidelijk, dat de correcte
 omzetting van die bepaling impliceert, dat de lidstaten niet        Het College van beroep studiefinanciering heeft bij
 alleen de bevoegde instanties aanwijzen, maar er ook voor           beschikking van 26 september 1997, ingekomen ter griffie
 zorgen dat rampenplannen voor hulpverlening worden                  van het Hof van Justitie op 29 september 1997, in het
 opgesteld en dat wordt gecontroleerd of die plannen ope            geding tussen C. P. M. Meeusen en Hoofddirectie van de
 rationeel zijn, en dit alles binnen de in de richtlijn gestelde     Informatie Beheer Groep, het Hof van Justitie van de
 termijnen.                                                          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                     beslissing over de navolgende vragen:
                                                                     IA. Vormt een situatie als de onderhavige waarbij de
 Oorspronkelijk waren ingevolge DPR nr. 175/88 de prefec                  moeder van eiseres in dienst is van de BV waarvan
 ten belast met de opstelling van de rampenplannen voor                    haar echtgenoot directeur enig-aandeelhouder is een
 hulpverlening buiten de inrichting van wier industriële                   beletsel om haar als migrerend werknemer in de zin
 activiteit kennis was gegeven in de zin van artikel 4 van                 van artikel 48 van het EG-Verdrag en Verordening
 dezelfde DPR. Zij dienden zich daarbij te baseren op de                   ( EEG ) nr. 1612/68 (') aan te merken .
 door de fabrikanten verstrekte gegevens en op een door
 het ministerie verrichte instructie. De inspectie was opge               Bij ontkennende beantwoording van vraag IA:
 dragen aan door de minister van Gezondheid benoemde
 ambtenaren van de bevoegde administraties of overheids             IB. In de zaak Bernini ( arrest van 26 februari 1992, zaak
 organen .                                                                 3/90 ) heeft het Hof voor recht verklaard dat de door
                                                                           een lidstaat aan kinderen van werknemers toegekende
                                                                           studiefinanciering voor een migrerend werknemer een
 Volgens de Commissie leek deze regeling weliswaar for                    sociaal voordeel vormt in de zin van artikel 7, lid 2,
 meel te voldoen aan de vereisten van artikel 7 van Richt                van Verordening ( EEG) nr. 1612/68 , wanneer de
 lijn 82/501 /EEG, doch was zij in de praktijk volstrekt                  werknemer in het onderhoud van het kind blijft voor
 ontoereikend. Immers, enkele jaren na de inwerkingtreding                 zien. In dat geval kan het kind zich op artikel 7, lid 2,
 ervan waren slechts weinig rampenplannen voor hulpverle                  beroepen ter verkrijging van studiefinanciering onder
ning opgesteld, en ook de inspectie en controle bleef in                  dezelfde voorwaarden als voor de kinderen van natio
gebreke.                                                                  nale werknemers gelden, en in het bijzonder zonder
                                                                          dat een nadere voorwaarde betreffende zijn woon
                                                                          plaats kan worden gesteld .
Ook de latere door de Italiaanse autoriteiten aangekon                   Geldt deze regel onverkort indien de migrerend werk
digde wetswijzigingen zijn ontoereikend om deze niet                     nemer als grensarbeider moet worden aangemerkt.
nakomingen op te heffen en dus om de vastgestelde
inbreuken te beëindigen.                                             IC. Geldt de rechtsregel uit het arrest Bernini , zoals in de
                                                                          hiervoor geformuleerde vraag opgenomen, eveneens
                                                                          indien het kind van een migrerend werknemer, zoals
De Commissie wenst daaraan toe te voegen, dat de latere                   in het onderhavige geval, nimmer in Nederland heeft
wijzigingen die bij wet nr. 137/97 zijn aangebracht aan de                gewoond.
wetgeving waarbij de richtlijn is omgezet, niet de conclusie
rechtvaardigen dat de vastgestelde inbreuken zijn beëin            2.    Dient artikel 52 van het EG-Verdrag op zodanige
digd .                                                                    wijze te worden uitgelegd dat de waarborg, zoals die
                                                                          voortvloeit uit de rechtsregel uit het arrest Bernini,
                                                                          als opgenomen in vraag 1B, eveneens geldt voor het
                                                                          kind van een onderdaan van een lidstaat, die in een
Voorts stelt de Commissie, dat de voorbereiding van de                    andere lidstaat een werkzaamheid anders dan in loon
rampenplannen voor hulpverlening buiten de inrichting                     dienst uitoefent .
enerzijds, en de organisatie van de inspectie of andere con
trolemaatregelen inzake de industriële activiteiten ander                In hoeverre is daarbij tevens bepalend de omstandig
zijds, tot op de dag van vandaag nog niet zijn afgewerkt.                 heid dat het kind nimmer in Nederland woonachtig is
Derhalve is zij van mening, dat de Italiaanse Republiek de                geweest en de omstandigheid dat de ouder niet woon
krachtens het Gemeenschapsrecht op haar rustende ver                     achtig is in het land waar de werkzaamheid anders
plichtingen niet is nagekomen                                             dan in loondienst wordt uitgeoefend .
(') PB L 230 van 5 . 8 . 1982 , blz . 1 .
                                                                    (') PB L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz. 2 .


title: Zaak C-68/99: Beroep, op 25 februari 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
1.5.1999                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 121/13
2. Indien vraag 3, punt 1, bevestigend wordt beantwoord: is            plichtige aan uitgevers van werken betaalt ook wanneer deze
     in een geding van vennootschap Y tegen vennootschap X             zelf geen bijdragen aan de Künstlersozialversicherung hoeven
     voor de nationale rechter van lidstaat A, die rechter             te betalen.
     krachtens genoemde richtlijn verplicht, elke bepaling ter-
     zijde te stellen die vennootschap Y belet, zich op de             Volgens de Commissie vormt deze Künstlersozialabgabe in
     substantiële bepalingen van die uitvoeringsregels te be-          feite een werkgeversaandeel, dat zowel voor de onderneming
     roepen?                                                           die het werk op de markt brengt als voor de betrokken
                                                                       kunstenaar of uitgever van het werk uiteindelijk neerkomt op
                                                                       een bijdrage aan de sociale verzekering. Voorzover het om
(1) Richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake
    de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake          kunstenaars of uitgevers van werken gaat die ingevolge
    zelfstandige handelsagenten (PB L 382 van 31.12.1986, blz. 17).    Verordening (EEG) nr. 1408/71 onder de socialezekerheidswet-
                                                                       geving van een andere lidstaat vallen, strookt dit resultaat niet
                                                                       met de bewoordingen en het doel van Verordening (EEG) nr.
                                                                       1408/71, volgens welke een verzekeringsplichtige in beginsel
                                                                       aan de wetgeving van één lidstaat onderworpen is, zulks ter
                                                                       voorkoming van dubbele belasting door socialezekerheidsbij-
                                                                       dragen.
Beroep, op 25 februari 1999 ingesteld door Commissie                   De Künstlersozialabgabe is evenmin verenigbaar met de begin-
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                    selen van vrije vestiging (artikel 52 van het EG-Verdrag) en vrije
                             Duitsland                                 dienstverrichting (artikel 59 van het EG-Verdrag). Wanneer een
                                                                       kunstenaar respectievelijk uitgever van een werk op grond van
                           (Zaak C-68/99)                              gemeenschapsrechtelijke bepalingen geen verplichte bedragen
                                                                       betaalt aan de — Duitse — Künstlersozialversicherung, berust
                          (1999/C 121/24)                              het ontbreken van bijdrageplicht niet op bijzonderheden die
                                                                       onder de wetgevende soevereiniteit van de staat vallen en kan
                                                                       het niet op basis van zuiver interne overwegingen (zoals de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             vermijding van mogelijke concurrentievervalsingen) worden
op 25 februari 1999 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek              gecorrigeerd.
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door P. Hillenkamp, lid van haar juridische
dienst, en A. Buschmann, ter beschikking van de juridische             (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
dienst gesteld in het kader van de uitwisseling met nationale
ambtenaren, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       Verzoek van het Bundessozialgericht van 21 januari
a) vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet heeft          1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens                    E. Thelen en Bundesanstalt für Arbeit
     de artikelen 51, 52 en/of 59 van het EG-Verdrag alsmede
     titel II van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad (1)                                 (Zaak C-75/99)
     (artikel 14bis, lid 2, eerste volzin, juncto artikel 13,
     leden 1 en 2, onder b), door de § 23 e.v. van het                                         (1999/C 121/25)
     Künstlersozialversicherungsgesetz ook toe te passen op
     kunstenaars en uitgevers van werken die in een andere             Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 21 januari
     lidstaat wonen of gevestigd zijn en hun werkzaamheid              1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 maart
     anders dan in loondienst gewoonlijk zowel in die andere           1999, in het geding tussen E. Thelen en Bundesanstalt für
     lidstaat als in Duitsland uitoefenen en die derhalve voor de      Arbeit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     socialezekerheidswetgeving uitsluitend onderworpen zijn           verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     aan de wettelijke bepalingen van de lidstaat op het               vraag:
     grondgebied waarvan zij wonen;
                                                                            Moeten de artikelen 6 en 7 van Verordening (EEG) nr.
b) verweerster in de kosten te verwijzen.                                   1408/71 van de Raad (1) aldus worden uitgelegd, dat zij
                                                                            wegens het beginsel van vrij werknemersverkeer, niet in de
                                                                            weg staan aan de voortgezette toepasselijkheid van een
Middelen en voornaamste argumenten                                          voor de verzekerde gunstiger bilateraal verdrag op het
                                                                            gebied van de werkloosheidsverzekering, hoewel de re-
De Duitse Künstlersozialversicherung wordt voor de helft                    ferentieperiode verhindert dat aan de tijd vóór de inwer-
gefinancierd door bijdragen van de verzekerden, en voor de                  kingtreding van de verordening aanspraak op uitkering
andere helft door een Künstlersozialabgabe. Deze laatste wordt              krachtens de werkloosheidsverzekering wordt ontleend?
in de vorm van een omslag geheven van onder meer de
ondernemingen die uitgeverijen en persagentschappen exploi-
                                                                       (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
teren, en wel als percentage van een heffingsgrondslag die
wordt gevormd door de vergoedingen voor werken of presta-
ties door kunstenaars of uitgevers of werken, die een bijdrage-


title: Zaak C-10/03: Beroep, op 10 januari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

text:
22.2.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 44/19
Beroep, op 10 januari 2003 ingesteld door Commissie van                Beroep, op 13 januari 2003 ingesteld door Commissie van
   de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland                  de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                                                                                rijk
                           (Zaak C-10/03)
                                                                                (Zaak C-14/03)
                           (2003/C 44/34)
                                                                                (2003/C 44/35)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 10 januari 2003 beroep tegen Republiek Finland ingesteld            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       op 13 januari 2003 beroep ingesteld tegen Republiek Oosten-
woordigd door C. Tufvesson en M. Huttunen, domicilie
                                                                       rijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       vertegenwoordigd door Josef Christian Schieferer, lid van haar
                                                                       juridische dienst, domicilie gekozen hebbende bij Luis Escobar
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Guerrero, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner C 254,
                                                                       Luxemburg-Kirchberg.
1)     vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
       die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 1999/42/EG         Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
       van het Europees Parlement en de Raad (1) van 7 juni
       1999 betreffende de invoering van een regeling voor de          a)    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-
       erkenning van diploma’s betreffende beroepswerkzaam-                  gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
       heden die binnen de werkingssfeer van de liberaliserings-             artikel 5, juncto bijlage I, punten 3 en 4, van richtlijn 92/
       richtlijnen en van de richtlijnen houdende overgangs-                 72/EEG van de Raad van 21 september 1992 betreffende
       maatregelen vallen en tot aanvulling van het algemene                 de verontreiniging van de lucht door ozon (1), doordat zij
       stelsel van erkenning van diploma’s, of althans door deze
       bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de                     1)    voor het informeren van de bevolking (vooralarm-
       krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen                     fase) een drempelwaarde heeft vastgesteld die 20 µg/
       niet is nagekomen;                                                          m 3 hoger is dan is bepaald in bijlage I, punt 3, van
                                                                                de richtlijn,
2)     Finland te verwijzen in de kosten van de procedure.
                                                                             2)    in strijd met artikel 5 van de richtlijn heeft bepaald
                                                                                dat voor het informeren van de bevolking de
                                                                                drempelwaarde in ten minste twee meetstations
Middelen en voornaamste argumenten                                                 moet zijn overschreden, en
                                                                             3)    in plaats van de in bijlage I, punten 3 en 4, bij de
Volgens artikel 249, derde alinea, EG is een richtlijn verbindend
                                                                                richtlijn voorgeschreven gemiddelde waarde over
ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
                                                                                één uur een gemiddelde waarde over drie uur heeft
waarvoor zij is bestemd, doch wordt aan de nationale instanties                    vastgesteld,
de bevoegdheid gelaten vorm en middelen te kiezen.
                                                                             en aldus niet heeft gegarandeerd dat in de in de richtlijn
De lidstaten moeten binnen de gestelde termijn de maatregelen                bedoelde gevallen bij overschrijding van de drempelwaar-
treffen die nodig zijn om de richtlijn in nationaal recht om te              den de bevolking wordt geïnformeerd en gealarmeerd.
zetten en deze maatregelen onverwijld aan de Commissie                       Daardoor heeft de Republiek Oostenrijk richtlijn 92/72/
meedelen.                                                                    EEG niet volledig nageleefd;
                                                                       b)    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
De Commissie stelt vast dat Finland deze maatregelen nog
steeds niet heeft vastgesteld of ze althans niet aan haar heeft
meegedeeld.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Volgens vaste rechtspraak kunnen de lidstaten zich niet op
hun interne situatie of op praktische problemen beroepen ter           De Republiek Oostenrijk heeft de bepalingen van richtlijn 92/
rechtvaardiging van de niet-uitvoering van de richtlijn binnen         72/EEG betreffende de drempelwaarden voor de ozonconcen-
de gestelde termijn.                                                   tratie in de lucht (bijlage I, punt 3, bij de richtlijn), de
                                                                       verplichting om bij overschrijding in één meetstation de
                                                                       bevolking te informeren (artikel 5 van de richtlijn ) en de
( 1) PB L 201, van 31 juli 1999, blz. 77.                              bepaling van de gemiddelde waarde bij de vaststelling van de
                                                                       drempelwaarde (bijlage I, punten 3 en 4, bij de richtlijn) niet
                                                                       volledig omgezet in Oostenrijks recht.


title: Arrest van het Hof van 12 november 2002 in zaak C-206/01 [verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division om een prejudiciële beslissing]: Arsenal Football Club plc tegen Matthew Reed ("Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlĳn 89/104/EEG — Artikel 5, lid 1, sub a) — Omvang van uitsluitend recht van merkhouder")

text:
C 323/22                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.12.2002
hebbende te Luxemburg, heeft het Hof (Vierde kamer), samen-                 ingeschreven merk gebruikt voor dezelfde waren als die waarvoor het
gesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamer-                 merk is ingeschreven, kan de merkhouder zich in een geval als in het
president, D. A. O. Edward en S. von Bahr, rechters, advocaat-              hoofdgeding aan de orde is, overeenkomstig artikel 5, lid 1, sub a),
generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 7 november 2002              van de richtlijn tegen dit gebruik verzetten. Aan deze conclusie
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      wordt niet afgedaan door de omstandigheid dat het gebruik van
                                                                            bovenbedoeld teken wordt opgevat als een blijk van steun, trouw of
1)     Wijst de hogere voorziening af.                                      gehechtheid aan de merkhouder.
2)     Verwijst Hirschfeldt in de kosten.                                   (1 ) PB C 212 van 28.7.2001.
( 1) PB C 200 van 14.7.2001.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Tweede kamer)
                     van 12 november 2002
                                                                                van 7 november 2002
in zaak C-206/01 [verzoek van de High Court of Justice
(England & Wales), Chancery Division om een prejudicië-                     in de gevoegde zaken C-228/01 en C-289/01 (verzoeken
le beslissing]: Arsenal Football Club plc tegen Matthew                     van het Tribunal de grande instance de Dax om een
                                Reed (1)                                    prejudiciële beslissing): Jacques Bourrasse en Jean-Marie
                                                                                Perchicot ( 1)
(„Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlijn
89/104/EEG — Artikel 5, lid 1, sub a) — Omvang van                          („Vervoer — Richtlijn 84/647/EEG — Gebruik van
               uitsluitend recht van merkhouder”)                           gehuurde voertuigen zonder bestuurder in goederenvervoer
                                                                            over weg — Inschrijving van gehuurde voertuigen — Com-
                                                                            munautaire vergunning onder dekking waarvan gehuurde
                          (2002/C 323/29)
                                                                            voertuigen worden gebruikt — Verordening (EEG) nr. 881/
                                                                            92 — Beheer van tachoschijven van gehuurde voertuigen —
                          (Procestaal: Engels)                                             Verordening (EEG) nr. 3281/85”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            (2002/C 323/30)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak C-206/01, betreffende een verzoek aan het Hof                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice                                                 dentie van het Hof)
(England & Wales), Chancery Division (Verenigd Koninkrijk),
in het aldaar aanhangig geding tussen Arsenal Football Club
plc en Matthew Reed om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van artikel 5, lid 1, sub a), van de Eerste richtlijn
                                                                            In de gevoegde zaken C-228/01 en C-289/01, betreffende
(89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende                   verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de Cour
de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989,                   d’appel de Pau (C-228/01) en van het Tribunal de grande
L 40, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-             instance de Dax (C-289/01) (Frankrijk), in de aldaar dienende
dríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet en               strafzaken tegen Jacques Bourrasse (C-228/01) en Jean-Marie
C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresidenten, C. Gul-
                                                                            Perchicot (C-289/01), in tegenwoordigheid van Union régiona-
mann, D. A. O. Edward, P. Jann, V. Skouris, F. Macken,                      le syndicale des petits et moyens transporteurs du Sud-
N. Colneric en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal:                    Ouest (Unostra Aquitaine) (C-228/01), Fédération générale des
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, hoofdad-
                                                                            transports et de l’équipement CFDT (FGTE-CFDT) (C-289/01)
ministrateur, op 12 november 2002 een arrest gewezen                        en Inspection du travail des transports (C-228/01 en C-289/
waarvan het dictum luidt als volgt:                                         01), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                                                                            artikel 2 van richtlijn 84/647/EEG van de Raad van 19 decem-
In een situatie die niet onder artikel 6, lid 1, van de Eerste richtlijn    ber 1984 betreffende het gebruik van gehuurde voertuigen
(89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de                zonder bestuurder voor het vervoer van goederen over de weg
aanpassing van het merkenrecht der lidstaten valt en waarin een             (PB L 335, blz. 72), zoals gewijzigd bij richtlijn 90/398/EEG
derde in het economisch verkeer een teken dat gelijk is aan een geldig      van de Raad van 24 juli 1990 (PB L 202, blz. 46), heeft het


title: Zaak C-289/99 P: Hogere voorziening, op 3 augustus 1999 ingesteld door Schiocchet, vennootschap naar Frans recht, tegen de beschikking, op 21 mei 1999 in de gevoegde zaken T-169/98 en T-170/98 tussen Schiocchet en Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)

text:
C 281/10              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    2.10.1999
Het in artikel 134 van de wet gestelde vereiste van de Italiaanse     gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
nationaliteit kan niet worden opgelegd aan in andere landen           C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
gevestigde dienstverrichters. Een dergelijke belemmering zou
een discriminatie vormen, en dus in strijd zijn met artikel 49        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
EG (ex artikel 59 EG-Verdrag). Deze belemmering komt erop             dat het den Hove behage:
neer, dat in andere landen van de Gemeenschap gevestigde
ondernemingen elke mogelijkheid wordt ontzegd om in Italië            — vast te stellen dat, door niet de maatregelen te nemen die
diensten in de sector beveiliging te verrichten zolang zij hun             nodig zijn voor de volledige en correcte tenuitvoerlegging
hoofdkantoor in een ander land hebben.                                     van richtlijn 89/369/EEG van de Raad van 8 juni 1989
                                                                           ter voorkoming van door nieuwe installaties voor de
                                                                           verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtveront-
                                                                           reiniging (1), en van richtlijn 89/429/EEG van de Raad
                                                                           van 21 juni 1989 ter vermindering van door bestaande
                                                                           installaties voor de verbranding van stedelijk afval veroor-
                                                                           zaakte luchtverontreiniging (2), het Koninkrijk België de
                                                                           krachtens de artikelen 6 en 8 van richtlijn 89/369/EEG en
Verzoek van het Landesgericht Korneuburg van 5 juli                        de artikelen 2, 6 en 7 van richtlijn 89/429/EEG op hem
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                   rustende verplichtingen niet is nagekomen;
         New Yorker SKH Jeans GmbH en J. Kupco                        — het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
                       (Zaak C-284/99)
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
                        (1999/C 281/19)                               De Commissie wenst de onderhavige procedure te beperken
                                                                      tot het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Het Landesgericht Korneuburg heeft bij beschikking van 5 juli
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 juli       Aangaande richtlijn 89/369/EEG wijst de Commissie op een
1999, in het geding tussen New Yorker SHK Jeans GmbH en               aantal punten waarop de Brusselse regeling niet conform is
J. Kupco, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-           aan de richtlijn. Met name is niet voorzien in de verplichting
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende        van de autoriteiten om bij overschrijding van de normen op te
vraag:                                                                treden, en zijn de op de ondernemingen rustende verplichtin-
                                                                      gen niet gepreciseerd.
Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad
van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om              Wat richtlijn 89/429/EEG betreft, stelt de Commissie vast, dat
het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer         de artikelen 6, leden 3 tot en met 5, en 7, leden 1 en 2, van de
en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte           richtlijn niet ten uitvoer zijn gelegd.
of door piraterij verkregen goederen te verbieden (1) aldus
worden uitgelegd, dat deze verordening ook moet worden
toegepast op situaties, waarin goederen als in de verordening         (1) PB L 163 van 14.6.1989, blz. 32.
                                                                      (2) PB L 203 van 15.7.1989, blz. 50.
nader omschreven, bij doorvoer (transitovervoer) uit een
niet-lidstaat naar een andere niet-lidstaat, op verzoek van een
in een lidstaat gevestigde rechthebbende die inbreuk op zijn
rechten stelt, door de douaneautoriteiten van een lidstaat
krachtens genoemde verordening in een lidstaat voorlopig in
beslag worden genomen?
                                                                      Hogere voorziening, op 3 augustus 1999 ingesteld door
(1) PB L 341 van 30.12.1994, blz. 8.                                  Schiocchet, vennootschap naar Frans recht, tegen de
                                                                      beschikking, op 21 mei 1999 in de gevoegde zaken
                                                                      T-169/98 en T-170/98 tussen Schiocchet en Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen gegeven door het
                                                                      Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen (Eerste kamer)
                                                                                (Zaak C-289/99 P)
Beroep, op 30 juli 1999 ingesteld door Commissie van de
    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                                            (1999/C 281/21)
                       (Zaak C-287/99)                                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      is op 3 augustus 1999 hogere voorziening ingesteld door
                                                                      Schiocchet, vertegenwoordigd door P. Barbier, advocaat te
                        (1999/C 281/20)                               Thionville, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Viva
                                                                      Vacances, rue de Strasbourg 33, tegen de beschikking, op
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            21 mei 1999 in de gevoegde zaken T-169/98 en T-170/98
op 30 juli 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door         tussen Schiocchet en Commissie van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-               schappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de
digd door H. van Lier en L. Ström, juridische adviseurs, als          Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).
 ---pagebreak--- 2.10.1999               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 281/11
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                         Beroep, op 3 augustus 1999 door de Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen ingesteld tegen de Republiek
                                                                                Frankrijk
1. de bestreden beschikking te vernietigen voor zover de
     krachtens artikel 173 van het Verdrag ingestelde beroepen
     daarbij zijn verworpen;                                                                    (Zaak C-292/99)
2. de door rekwirante (in eerste aanleg) geformuleerde vorde-                                    (1999/C 281/22)
     ringen (1) toe te wijzen;
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
3. subsidiair, voor het geval het Hof de hogere voorziening             op 3 augustus 1999 beroep ingesteld tegen de Republiek door
     toewijst, de zaak te behandelen en de niet-beslechte punten        de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
     van het beroep af doen, gelet op het beginsel van de               woordigd door H. van Lier en L. Ström, juridisch adviseurs, als
     wezenlijke waarborg van onpartijdigheid van de door haar           gemachtigden, domicilie gekozen te Luxemburg bij C. Gómez
     aangezochte rechter, en inzonderheid uitspraak te doen             de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
     over de geldigheid van verordening nr. 684/92 van de
     Raad van 16 maart 1992 (2);
                                                                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                        dat het den Hove behage:
4. de Commissie in alle kosten van de eerste aanleg te
     verwijzen, daaronder begrepen die welke op de procedure            — vast te stellen, dat de Republiek Frankrijk, door niet
     voor het Hof zijn gevallen.                                            voor haar volledige grondgebied en voor alle afvalstoffen
                                                                            afvalbeheerplannen op te stellen en door niet in alle
                                                                            opgestelde afvalbeheerplannen een hoofdstuk over verpak-
                                                                            kingsafval op te nemen, de krachtens artikel 7, lid 1, van
Middelen en voornaamste argumenten                                          richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen(1), gewijzigd
                                                                            bij richtlijn 91/156/EEG (2), artikel 6, lid 1, van richtlijn
                                                                            91/689/EEG betreffende gevaarlijke afvalstoffen (3), en ar-
— Vertekening van de feiten, door de juridische kwalificatie                tikel 14 van richtlijn 94/62/EEG betreffende verpakking en
     ervan, en van de bewijzen: De bestreden beschikking                    verpakkingsafval (4), op haar rustende verplichtingen niet
     vertekent het begrip handelingen die bindende rechtsgevol-             is nagekomen,
     gen sorteren in de zin van artikel 173, vierde alinea, EG,
     doordat wordt geoordeeld dat de omstreden beschikking              — de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
     (de brief waarbij de klacht ad acta is gelegd) geen maatrege-
     len bevatte die de rechtspositie van rekwirante kunnen aan-
     tasten.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— Schending van het volledige rechtszekerheidsbeginsel bij
     wege van artikel 234 EG: In de bestreden beschikking
                                                                        — Schending van de artikelen 7, lid 1, van richtlijn
     wordt ten onrechte geoordeeld, dat rekwirante de onwettig-
                                                                            75/442/EEG (gewijzigd) en 6, lid 1, van richtlijn
     heid van verordening nr. 684/92 voor de nationale rechter              91/689/EEG: Twaalf van de honderd Franse departementen
     had moeten opwerpen.                                                   beschikken niet over een „departementaal plan voor de
                                                                            verwijdering van huishoudelijk en daarmee gelijkgesteld
— Vertekening van het voorwerp van het beroep: In de                        afval”, zoals door de Franse wettelijke regeling tot omzet-
     bestreden beschikking wordt ten onrechte geoordeeld, dat               ting van voornoemde richtlijnen wordt voorgeschreven,
     de beroepen tot nietigverklaring in wezen erop zijn gericht            en zes van de zesentwintig Franse regio’s beschikken niet
     een verzuim van de Franse Staat te doen vaststellen, terwijl           over een „regionaal plan voor de verwijdering van andere
     zij in feite vooral zijn gericht tegen door de Franse                  afvalstoffen dan huishoudelijk en daarmee gelijkgesteld
     autoriteiten gesteunde gedragingen van ondernemingen,                  afval”.
     praktijken die in strijd zijn met het communautaire
     mededingingsrecht, dat in verordening nr. 1017/68/EEG              — Schending van de artikelen 7, lid 1, van richtlijn
     van de Raad nader wordt uitgewerkt ter zake van het                    75/442/EEG (gewijzigd) en 6, lid 1, van richtlijn
     vervoer over de weg.                                                   91/689/EEG: De bestaande afvalbeheerplannen betreffen
                                                                            niet alle in voornoemde richtlijnen bedoelde afvalstoffen.
                                                                            De meeste regionale plannen houden geen rekening met
                                                                            PCB’s (hetgeen de Franse regering tracht te rechtvaardigen
(1) PB C 378 van 5.12.1998, blz. 25 en 26.                                  met de nakende omzetting van richtlijn 96/59/EG); de
                                                                            „schema’s voor de verwijdering van ziekenhuisafval” zijn
(2) PB L 74 van 20.3.1992, blz. 1.                                          geen plannen die zijn opgesteld ter uitvoering van de
                                                                            gemeenschappelijke vereisten, zodat de zes regio’s die over
                                                                            deze schema’s beschikken geen plan voor die categorie
                                                                            afvalstoffen hebben; en het „bijzonder huishoudelijk afval”
                                                                            valt bij achttien departementen niet onder een (regionaal
                                                                            of derpartementaal) plan.