title: Zaak T-394/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 januari 2008 — Strack/Commissie ( Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2003 — Toekenning van gratificatiepunten — Weigering van bevordering )

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 januari 2008 — Strack/Commissie
   (Zaak T-394/04) (1)

   („Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2003 - Toekenning van gratificatiepunten - Weigering van bevordering’)
   (2008/C 64/53)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Guido Strack (Wasserliesch, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Mosar, vervolgens F. Gengler en P. Goergen, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en H. Krämer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van de in het kader van de bevorderingsronde 2003 jegens verzoeker gevoerde bevorderingsprocedure, van de toekenning van de punten in het kader van deze procedure alsook van het daaropvolgende besluit om verzoeker niet te bevorderen
   Dictum

               1)

               Het besluit houdende toekenning van een aantal gratificatiepunten aan Guido Strack voor de bevorderingsronde 2003, alsook het besluit om hem tijdens deze bevorderingsronde niet te bevorderen, worden nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 300 van 4.12.2004.


title: Zaak C-429/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Halle (Duitsland) op 30 oktober 2009 — Günter Fuss/Stadt Halle (Saale)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Halle (Duitsland) op 30 oktober 2009 — Günter Fuss/Stadt Halle (Saale)
   (Zaak C-429/09)
   2010/C 24/41
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Halle

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Günter Fuss

      Verwerende partij: Stadt Halle (Saale)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vloeien uit richtlijn 2003/88/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9; hierna: „richtlijn 2003/88”) secundaire rechten voort wanneer de werkgever een arbeidstijd heeft vastgesteld die de grenzen van artikel 6, sub b, van richtlijn 2003/88 overschrijdt?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord, vloeit dat recht dan voort uit de enkele schending van richtlijn 2003/88 of stelt het gemeenschapsrecht verdergaande eisen voor het ontstaan van dat recht, bijvoorbeeld dat een verzoek tot arbeidstijdverkorting bij de werkgever moet zijn ingediend of dat er sprake moet zijn van schuld bij de vaststelling van de arbeidstijd?

               3)

               Indien er een secundair recht bestaat, rijst de vraag of het gericht is op compensatie in de vorm van vrije tijd dan wel op een financiële schadeloosstelling en welke criteria het gemeenschapsrecht bevat voor de berekening van de omvang van het recht?

               4)

               Zijn de referentieperiodes van artikel 16, sub b, en/of artikel 19, tweede alinea, van richtlijn 2003/88 rechtstreeks toepasselijk in een geval als het onderhavige waarin het nationale recht enkel een arbeidstijd vaststelt, die de maximumarbeidstijd van artikel 6, sub b, overschrijdt, en niet voorziet in een compensatie? Indien er sprake is van rechtstreekse toepasselijkheid, rijst de vraag of, en zo ja hoe, de compensatie moet plaatsvinden wanneer de werkgever tot aan het einde van de referentieperiode niet tot compensatie overgaat?

               5)

               Hoe moeten de vragen 1 tot en met 4 worden beantwoord voor de periode waarin richtlijn 93/104/EG (2) van de Raad van 23 november 1993 (PB L 307, blz. 15) van kracht was?

      (1)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9).

      (2)  Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 307, blz. 18).


title: Zaak F-81/12: Beroep ingesteld op 27 juli 2012 — ZZ/Raad

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/34

         Beroep ingesteld op 27 juli 2012 — ZZ/Raad
   (Zaak F-81/12)
   2012/C 295/60
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten om verzoeker in het kader van de bevorderingsrondes 2010 en 2011 niet naar de rang AD 12 te bevorderen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2010 niet naar de rang AD 12 te bevorderen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2011 niet naar de rang AD 12 te bevorderen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 18 april 2012 tot afwijzing van de klachten tegen de besluiten om verzoeker in het kader van de bevorderingsrondes 2010 en 2011 niet naar de rang AD 12 te bevorderen;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten.


title: Zaak C-520/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 5 oktober 2016 — Andrea Witzel, Jannis Witzel, Jazz Witzel/Germanwings GmbH

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 5 oktober 2016 — Andrea Witzel, Jannis Witzel, Jazz Witzel/Germanwings GmbH
   (Zaak C-520/16)
   (2017/C 030/17)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Andrea Witzel, Jannis Witzel, Jazz Witzel

      Verwerende partij: Germanwings GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) aldus te worden uitgelegd dat de vermijdbaarheid uitsluitend betrekking heeft op het zich voordoen van de buitengewone omstandigheden, of ook op de gevolgen van de buitengewone omstandigheden, namelijk de annulering of langdurige vertraging?

               2)

               Indien het Hof de eerste vraag aldus zou beantwoorden dat de vermijdbaarheid betrekking heeft op de vertraging: indien het vliegtuig dat de voorafgaande vlucht uitvoert te maken krijgt met buitengewone omstandigheden, moet de uitvoerende luchtvaartmaatschappij dan reeds na het zich voordoen van de buitengewone omstandigheden tijdens de voorafgaande vlucht zorgen voor een vervangtoestel of mag zij wachten tot vaststaat dat de buitengewone omstandigheden tot een aanzienlijke vertraging voor de daaropvolgende vlucht leiden?

               3)

               Indien het Hof de eerste vraag aldus zou beantwoorden dat de vermijdbaarheid betrekking heeft op de vertraging: is de boeking van een subcharter onredelijk als de kosten daarvan drie keer zo hoog zijn als de kosten van de eigenlijke vlucht?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak T-275/15: Beschikking van het Gerecht van 8 maart 2016 — Hmicho/Raad

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/54

         Beschikking van het Gerecht van 8 maart 2016 — Hmicho/Raad
   (Zaak T-275/15) (1)

   (2016/C 156/74)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Gevoegde zaken C-482/13, C-484/13, C-485/13 en C-487/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 januari 2015 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Marchena — Spanje) — Unicaja Banco, S.A./José Hidalgo Rueda e.a. (C-482/13) en Caixabank, S.A./Manuel María Rueda Ledesma (C-484/13), Rosario Mesa Mesa (C-484/13), José Labella Crespo (C-485/13), Rosario Márquez Rodríguez (C-485/13), Rafael Gallardo Salvat (C-485/13), Manuela Márquez Rodríguez (C-485/13), Alberto Galán Luna (C-487/13) en Domingo Galán Luna (C-487/13) (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 93/13/EEG — Overeenkomsten tussen verkopers en consumenten — Hypotheekovereenkomsten — Vertragingsrentebedingen — Oneerlijke bedingen — Hypothecaire executie — Matiging van de rente — Bevoegdheden van de nationale rechter)

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/8

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 januari 2015 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Marchena — Spanje) — Unicaja Banco, S.A./José Hidalgo Rueda e.a. (C-482/13) en Caixabank, S.A./Manuel María Rueda Ledesma (C-484/13), Rosario Mesa Mesa (C-484/13), José Labella Crespo (C-485/13), Rosario Márquez Rodríguez (C-485/13), Rafael Gallardo Salvat (C-485/13), Manuela Márquez Rodríguez (C-485/13), Alberto Galán Luna (C-487/13) en Domingo Galán Luna (C-487/13)
      (Gevoegde zaken C-482/13, C-484/13, C-485/13 en C-487/13) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 93/13/EEG - Overeenkomsten tussen verkopers en consumenten - Hypotheekovereenkomsten - Vertragingsrentebedingen - Oneerlijke bedingen - Hypothecaire executie - Matiging van de rente - Bevoegdheden van de nationale rechter))
      (2015/C 107/10)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Marchena

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Unicaja Banco, S.A. en Caixabank, S.A.

         Verwerende partijen: José Hidalgo Rueda, María del Carmen Vega Martín, Gestión Patrimonial Hive, S.L., Francisco Antonio López Reina en Rosa María Hidalgo Vega (C-482/13), Manuel María Rueda Ledesma (C-484/13), Rosario Mesa Mesa (C-484/13), José Labella Crespo (C-485/13), Rosario Márquez Rodríguez (C-485/13), Rafael Gallardo Salvat (C-485/13), Manuela Márquez Rodríguez (C-485/13), Alberto Galán Luna (C-487/13) en Domingo Galán Luna (C-487/13)

         Dictum

      Artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale bepaling op grond waarvan de nationale rechter bij wie een hypothecaire executieprocedure aanhangig is, moet gelasten dat de bedragen die verschuldigd zijn uit hoofde van een in een hypothecaire leningsovereenkomst opgenomen beding dat voorziet in een vertragingsrente die meer bedraagt dan driemaal de wettelijke rente, zodanig worden herberekend dat de vertragingsrente onder dat drempelbedrag blijft, mits de toepassing van die nationale bepaling:

                  —

                  de beoordeling door de nationale rechter van de oneerlijkheid van een dergelijk beding onverlet laat, en

                  —

                  niet belet dat de rechter dat beding buiten toepassing laat indien hij tot het oordeel komt dat het „oneerlijk” is in de zin van artikel 3, lid 1, van de richtlijn.

         (1)  PB C 352 van 30.11.2013.


title: Zaak C-93/06: Beroep, op  14 februari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/19

         Beroep, op 14 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-93/06)
   (2006/C 86/36)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 14 februari 2006 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Amparo Alcover San Pedro en B. Schima als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan artikel 2, lid 1, van richtlĳn 2003/73/EG van de Commissie van 24 juli 2003 tot wĳziging van bĳlage III bĳ Richtlĳn 1999/94/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens dit artikel op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 25 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 186, blz. 34.


title: Zaak C-530/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 november 2014 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 11 september 2014 in zaak T-425/11, Griekenland/Commissie

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/19

         Hogere voorziening ingesteld op 21 november 2014 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 11 september 2014 in zaak T-425/11, Griekenland/Commissie
   (Zaak C-530/14 P)
   (2015/C 026/23)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar en P.J. Loewenthal)

      Andere partij in de procedure: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 11 september 2014 in zaak T-425/11, betekend aan de Commissie op 12 september 2014, Griekenland/Commissie (ECLI:EU:T:2014:768) vernietigen;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beslissing;

               —

               de beslissing over de kosten van deze procedure voorbehouden aan het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gegrond op één enkel middel: het Gerecht heeft artikel 107, lid 1, VWEU onjuist uitgelegd en toegepast door te oordelen dat de controversiële maatregel geen voordeel opleverde voor overheidscasino’s. Dit enige middel van de Commissie bestaat uit drie onderdelen.
   In de eerste plaats heeft het Gerecht in de punten 52 tot en met 58 van het bestreden arrest artikel 107, lid 1, VWEU geschonden door te oordelen dat de litigieuze regeling geen voordeel opleverde voor overheidscasino’s doordat zij een lagere heffing per bezoeker betalen, aangezien de gestorte bedragen overeenkwamen met 80 % van de prijs per toegangsbewijs voor zowel overheidscasino’s als particuliere casino’s.
   In de tweede plaats heeft het Gerecht in de punten 59 tot en met 68 van het bestreden arrest artikel 107, lid 1, VWEU geschonden door te oordelen dat het niet volstaat dat de Commissie het voordeel dat de litigieuze maatregel opleverde, opvat als rechtstreekse belastingdiscriminatie van rechtswege, maar dat de Commissie het bestaan van een voordeel had moeten baseren op een economische analyse van de gevolgen van de litigieuze maatregel.
   In de derde plaats heeft het Gerecht in de punten 74 tot en met 80 van het bestreden arrest artikel 107, lid 1, VWEU geschonden door te oordelen, enerzijds, dat de gratis toegang het voordeel van de litigieuze maatregel niet kon versterken omdat deze maatregel immers geen voordeel opleverde, en anderzijds, dat de Commissie ter onderbouwing van dat argument had moeten aantonen dat het aantal gratis toegelaten bezoekers in de praktijk buitensporig hoog was in verhouding tot de doelstellingen van de Griekse wettelijke regeling die deze praktijk mogelijk maakte, waardoor de voorwaarden van de nationale wettelijke regeling in kwestie werden geschonden.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 24 januari 1995 in zaak T-74/92, Ladbroke Racing (Deutschland) GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Beroep wegens nalaten en beroep tot nietigverklaring - Artikelen 85 en 86 van het Verdrag - Onderzoek van klacht)

text:
25 . 3 . 95        | NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 74/9
betrekking hebben op uit andere Lid-Staten ingevoerde                            Doorhaling van zaak C-148/94 ( )
voertuigen — een grotere en sterker toenemende progres                                      ( 95/C 74/15 )
siecoëfficiënt wordt toegepast dan voor de belastingschijven
van 12 tot 14 pk met drie fiscale vermogens en de vier
belastingschijven van 15 tot 18 pk, waarvoor de progressie         De president van het Hof van Justitie van de Europese
constant is met betrekking tot voertuigen van Franse makelij       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 januari 1995
                                                                   de doorhaling in het register gelast van zaak C-148/94 :
die als produkten, gelijksoortig aan ingevoerde voertuigen
met een fiscaal vermogen van meer dan 19 pk, kunnen                Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier
                                                                   land .
worden beschouwd ?
                                                                   (M PB nr. C 202 van 23 . 7. 1994 .
                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               Ladbroke GmbH/PMU-PMI-DSV), voor zover deze
                     van 24 ianuan 1995                                 klacht was gebaseerd op artikel 86 van het Verdrag.
in zaak T-74/92, Ladbroke Racing (Deutschland ) GmbH               2. Verwerpt het beroep voor het overige, voor zover het is
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen i 1 )                  gebaseerd op artikel 1 75 van het Verdrag.
(Mededinging — Beroep wegens nalaten en beroep tot
nietigverklaring — Artikelen 85 en 86 van het Verdrag —            3 . Verstaat dat op het op artikel 173 van het Verdrag
                    Onderzoek van klacht)                               gebaseerde beroep niet behoeft te worden beslist, voor
                         ( 95/C 74/16 )                                 zover het betrekking heeft op artikel 86 van het
                                                                        Verdrag.
                      (Procestaai: Engels)                         4. Verklaart het beroep tot nietigverklaring niet-ontvanke
                                                                        lijk, voor zover het betrekking heeft op artikel 85 van het
In zaak T-74/92, Ladbroke Racing (Deutschland ) GmbH,                   Verdrag.
gevestigd te Mainz ( Duitsland ), vertegenwoordigd door
J. Lever, QC, en Ch. Vajda, Barrister, leden van de balie van      5.   Verklaart de conclusies ertoe strekkende dat het Gerecht
Engeland en Wales, en door S. Kon, Solicitor, domicilie                 een bevel tot de Commissie richt, niet-ontvankelijk.
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Winandy
en Err, advocaten aldaar, Avenue Gaston Diderich 60, tegen         6 . Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en drie
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig                    vierde van de kosten van verzoekster zal dragen.
den: J. Currall en F. E. Gonzalez-Diaz), ondersteund door
Deutscher Sportverlag Kurt Stoof GmbH & Co., vertegen             7. Verstaat dat intervenïènte haar eigen kosten zal dra
woordigd door K.-J. Michaeli en U. Zinsmeister, advocaten               gen.
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van Bonn en Schmitt, advocaten aldaar, Avenue              (!) PB nr. L 294 van 10 . 11 . 1992 .
Guillaume 62, betreffende een beroep, in de eerste plaats op
grond van artikel 175, derde alinea, van het EEG-Verdrag,
strekkende tot vaststelling dat de Commissie heeft nagelaten
haar standpunt te bepalen met betrekking tot een op de
artikelen 85 en 86 van het EEG-Verdrag gebaseerde klacht            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
van verzoekster (zaak IV/33.375 — Ladbroke GmbH/                                         van 24 ianuari 1995
PMU-PMI-DSV), en, in de tweede plaats, subsidiair, op
grond van artikel 173 van het EEG-Verdrag, strekkende tot          in zaak T-l 14/92, Bureau européen des médias de l'indus
nietigverklaring van het stilzwijgend genomen besluit van de       trie musicale (Bemim) tegen Commissie van de Europese
Commissie tot afwijzing van deze klacht, heeft het Gerecht                               Gemeenschappen ( 1)
(Tweede Kamer ), samengesteld als volgt: J. L. Cruz Vila^a,         (Mededinging — Auteursrechten — Verordening nr. 17 —
president, C. P. Briët, A. Kalogeropoulos, D. P. M.                Afwijzing van klacht — Verplichtingen ter zake van
Barrington en J. Biancarelli, rechters; griffier: H. Jung, op           onderzoek van klachten — Communautair belang)
24 januari 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum                                         ( 95/C 74/17)   -
luidt als volgt:
                                                                                (Procestaai: Frans)
1 . Verklaart dat de Commissie in strijd met het EEG
     Verdrag heeft nagelaten haar standpunt te bepalen met         In zaak T-l 14/92, Bureau européen des médias de l'indus
     betrekking tot verzoeksters klacht (zaak IV/33.375 —          trie musicale (Bemim ), gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd


title: Zaak C-221/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha (Spanje) op 20 april 2016 – Iberdrola Renovables Castilla La Mancha S.A./Comisión Superior de Hacienda de la Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha (Spanje) op 20 april 2016 – Iberdrola Renovables Castilla La Mancha S.A./Comisión Superior de Hacienda de la Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha
   (Zaak C-221/16)
   (2016/C 243/21)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha, Sala Contencioso-Administrativo, Sección Segunda

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Iberdrola Renovables Castilla La Mancha S.A.

      Verwerende partij: Comisión Superior de Hacienda de la Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten – aangezien de in artikel 2, onder k), van richtlijn 2009/28/EG [van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG] gedefinieerde „steunregelingen”, waaronder fiscale stimulansen in de vorm van belastingverlaging, vrijstellingen en terugbetaling van belasting, zijn opgevat als instrumenten ter verwezenlijking van de in richtlijn 2009/28 vastgestelde doelstellingen inzake het verbruik van hernieuwbare energie – de voornoemde stimulansen of maatregelen worden geacht dwingend en bindend te zijn voor de lidstaten en rechtstreekse werking te hebben, zodat zij door de betrokken particulieren bij allerlei overheidsinstanties, rechterlijke instanties en administratieve instanties kunnen worden aangevoerd?

               2)

               Moeten – aangezien de in de vorige vraag genoemde „steunregelingen” bestaan uit „maar niet beperkt blijven tot” fiscale stimuleringsmaatregelen in de vorm van belastingverlaging, vrijstellingen en terugbetaling van belasting – die stimulansen worden geacht specifiek de niet-heffing van belasting, dus het verbod op alle soorten specifieke en bijzondere heffingen op energie uit hernieuwbare bronnen naast de algemene belastingen op de economische activiteiten en de productie van elektriciteit, te omvatten? In dit verband rijst ook de volgende vraag: omvat het voornoemde algemene verbod ook het verbod op samenloop, dubbele heffing of overlapping van diverse algemene of bijzondere belastingen die op verschillende fasen van de opwekking van hernieuwbare energie drukken en waarvoor het belastbare feit hetzelfde is als dat voor de aan de orde zijnde windenergieheffing?

               3)

               Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord en wordt aanvaard dat belasting kan worden geheven op energie uit hernieuwbare bronnen, moet het begrip „specifiek doeleinde” voor de toepassing van artikel 1, lid 2, van richtlijn 2008/118/EG [van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG] dan aldus worden uitgelegd dat het om één doel moet gaan en dat de belasting die wordt geheven op hernieuwbare energie wat haar structuur betreft bovendien daadwerkelijk van niet-fiscale aard moet zijn en niet louter een budgettair doeleinde mag hebben of louter tot doel mag hebben inkomsten te genereren?

               4)

               Moet artikel 4 van richtlijn 2003/96/EG [van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit] – dat als referentiewaarde voor de belastingniveaus die de lidstaten moeten toepassen op energieproducten en elektriciteit, de in de richtlijn vermelde minima neemt, waaronder de som wordt verstaan van alle directe en indirecte belastingen die op die producten worden geheven op het tijdstip van uitslag tot verbruik – aldus worden uitgelegd dat die som ertoe moet leiden dat van het door de richtlijn vereiste belastingniveau worden uitgesloten nationale belastingen die niet daadwerkelijk van niet-fiscale aard zijn zowel wat hun structuur betreft als gelet op hun specifieke doeleinde, zoals uitgelegd in het antwoord op de vorige vraag?

               5)

               Vormt het begrip heffing in artikel 13, lid 1, onder e), van richtlijn 2009/28 een autonoom Unierechtelijk begrip dat ruimer moet worden uitgelegd, in die zin dat het het begrip belasting in het algemeen omvat en daar ook een synoniem van is?

               6)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, kunnen de door de consumenten te betalen heffingen als bedoeld in het voornoemde artikel 13, lid 1, onder e), dan alleen de belastingen of fiscale heffingen omvatten die, indien nodig, dienen tot compensatie van de door de milieueffecten [van energie uit hernieuwbare bronnen] veroorzaakte schade en tot vergoeding – met het geheven bedrag – van de met die negatieve effecten verbonden schade, maar niet de belastingen of heffingen die op schone energie drukken en hoofdzakelijk een budgettair doeleinde hebben of tot doel hebben inkomsten te genereren?


title: Zaak C-202/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te ’s Gravenhage — Nederland) — Innoweb BV/Wegener ICT Media BV, Wegener Mediaventions BV (Richtlijn 96/9/EG — Rechtsbescherming van databanken — Artikel 7, leden 1 en 5 — Recht sui generis van fabrikant van databank — Begrip „hergebruik” — Substantieel deel van inhoud van databank — Dedicated metazoekmachine)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/10

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te ’s Gravenhage — Nederland) — Innoweb BV/Wegener ICT Media BV, Wegener Mediaventions BV
   (Zaak C-202/12) (1)

   (Richtlijn 96/9/EG - Rechtsbescherming van databanken - Artikel 7, leden 1 en 5 - Recht sui generis van fabrikant van databank - Begrip „hergebruik” - Substantieel deel van inhoud van databank - Dedicated metazoekmachine)
   2014/C 52/14
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof Den Haag, voorheen Gerechtshof te ’s Gravenhage

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Innoweb BV

      Verwerende partijen: Wegener ICT Media BV, Wegener Mediaventions BV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Gerechtshof te ’s-Gravenhage — Nederland — Uitlegging van artikel 7, leden 1 en 5, van richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (PB L 77, blz. 20) — Recht van de samensteller van een databank om het opvragen en/of het hergebruik van een substantieel deel van de inhoud van de databank te verbieden — Verbod van het herhaaldelijk en systematisch hergebruiken van niet-substantiële delen van de inhoud van een databank dat verlangt dat handelingen in strijd zijn met de normale exploitatie van de databank of ongerechtvaardigde schade toebrengen aan de rechtmatige belangen van de producent van de databank — Toereikendheid van herhaald hergebruik of cumulatieve voorwaarde van systematisch hergebruik — Hergebruik via een geautomatiseerd systeem

      Dictum

   Artikel 7, lid 1, van richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken moet aldus worden uitgelegd dat in het geval van een onderneming die een dedicated metazoekmachine als die in het hoofdgeding online op internet plaatst, sprake is van hergebruik van het geheel of een substantieel deel van de inhoud van een door voormeld artikel 7 beschermde databank wanneer deze dedicated metazoekmachine:

               —

               aan de eindgebruiker een zoekformulier ter beschikking stelt dat in wezen dezelfde functionaliteiten biedt als het formulier van de databank,

               —

               de zoekopdrachten van de eindgebruikers „realtime” vertaalt naar de zoekmachine van de databank, zodat alle gegevens van deze databank worden doorzocht, en

               —

               aan de eindgebruiker de gevonden resultaten toont in de opmaak van haar website, waarbij de doublures tot één item worden samengevoegd, maar in een volgorde die is gebaseerd op criteria die vergelijkbaar zijn met die welke door de zoekmachine van de betrokken databank worden gebruikt om de resultaten weer te geven.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Zaak T-396/06: Beroep ingesteld op 21 december 2006 — Commissie/TGA Technische Gebäudeausrüstung Chemnitz

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/33

         Beroep ingesteld op 21 december 2006 — Commissie/TGA Technische Gebäudeausrüstung Chemnitz
   (Zaak T-396/06)
   (2007/C 42/57)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Šimerdová, R. Bierwagen, advocaat)

      Verwerende partij: TGA Technische Gebäudeausrüstung Chemnitz GmbH
   Conclusies

               —

               verweerster te veroordelen tot terugbetaling aan verzoekster van 32 440,80 EUR plus 4 % rente vanaf 30 november 1999;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster heeft met verweerster een overeenkomst inzake gemeenschapsactiviteiten op het gebied van niet-nucleaire energie (1994-1998) (1) gesloten, waarin het Gerecht van eerste aanleg bevoegd is verklaard tot kennisneming van de eruit voortvloeiende geschillen. Het project betrof de bouw en de inbedrijfstelling op proef van een leerdrogerij.
   De Commissie heeft deze overeenkomst bij brief van 18 februari 1999 opgezegd omdat haar geen regelmatig eindrapport is voorgelegd. Dienaangaande stelt verzoekster dat de haar vervolgens door verweerster voorgelegde afrekeningen wegens gebrek aan bewijs slechts gedeeltelijk zijn erkend. Het resterende bedrag werd door verzoekster meermaals gevorderd en is het voorwerp van het onderhavige beroep.

      (1)  Beschikking 94/806/EG van de Raad van 23 november 1994 houdende aanneming van een specifiek programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, inclusief demonstratie, op het gebied van niet-nucleaire energie (1994-1998) (PB L 334, blz. 87).


title: Zaak C-400/14 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 16 juli 2015 — Basic AG Lebensmittelhandel/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Repsol YPF, SA (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Aanvraag voor een gemeenschapsbeeldmerk — Woordelement„basic” — Ouder gemeenschapsbeeldmerk — Woordelement„BASIC” — Oppositie door de houder van dit merk — Gedeeltelijke afwijzing van de merkaanvraag — Begrippen „distributiediensten” en „detailhandels- en groothandelsdiensten” — Draagwijdte)

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/10

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 16 juli 2015 — Basic AG Lebensmittelhandel/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Repsol YPF, SA
   (Zaak C-400/14 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Aanvraag voor een gemeenschapsbeeldmerk - Woordelement„basic” - Ouder gemeenschapsbeeldmerk - Woordelement„BASIC” - Oppositie door de houder van dit merk - Gedeeltelijke afwijzing van de merkaanvraag - Begrippen „distributiediensten” en „detailhandels- en groothandelsdiensten” - Draagwijdte))
   (2015/C 320/13)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Basic AG Lebensmittelhandel (vertegenwoordigers: D. Altenburg en T. Haug, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde), Repsol YPF, SA (vertegenwoordiger: J.-B. Devaureix, abogado)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Basic AG Lebensmittelhandel wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 431 van 1.12.2014.


title: Gevoegde zaken T-423/13 en T-64/14: Arrest van het Gerecht van 24 mei 2016 – Good Luck Shipping/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met als doel het voorkomen van nucleaire proliferatie in Iran — Bevriezing van tegoeden — Onjuiste rechtsopvatting — Rechtsgrondslag — Beoordelingsfout — Geen bewijs”)

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/28

         Arrest van het Gerecht van 24 mei 2016 – Good Luck Shipping/Raad
   (Gevoegde zaken T-423/13 en T-64/14) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met als doel het voorkomen van nucleaire proliferatie in Iran - Bevriezing van tegoeden - Onjuiste rechtsopvatting - Rechtsgrondslag - Beoordelingsfout - Geen bewijs”))
   (2016/C 243/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Good Luck Shipping LLC (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordigers: F. Randolph, QC, M. Lester, barrister, en M. Taher, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Piessevaux en B. Driessen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste een verzoek tot nietigverklaring van besluit 2013/270/GBVB van de Raad van 6 juni 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2013, L 156, blz. 10), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 522/2013 van de Raad van 6 juni 2013 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2013, L 156, blz. 3), van besluit 2013/661/GBVB van de Raad van 15 november 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2013, L 306, blz. 18) en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1154/2013 van de Raad van 15 november 2013 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2013, L 306, blz. 3), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen, en ten tweede een verzoek strekkende tot verklaring van de niet-toepasselijkheid van besluit 2013/497/GBVB van de Raad van 10 oktober 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2013, L 272, blz. 46) en van verordening (EU) nr. 971/2013 van de Raad van 10 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2013, L 272, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Volgende handelingen worden nietig verklaard voor zover zij betrekking hebben op Good Luck Shipping LLC:

                           —

                           besluit 2013/270/GBVB van de Raad van 6 juni 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 522/2013 van de Raad van 6 juni 2013 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran;

                           —

                           besluit 2013/661/GBVB van de Raad van 15 november 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 1154/2013 van de Raad van 15 november 2013 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran.

               2)

               De gevolgen van besluit 2013/661 blijven wat Good Luck Shipping betreft in stand tot de nietigheid van verordening nr. 1154/2013 intreedt.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en die van Good Luck Shipping.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: Zaak C-173/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 april 2014 door European Dynamics Belgium SA e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 29 januari 2014 in zaak T-158/12, European Dynamics Belgium e.a./EMA

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/18

         Hogere voorziening ingesteld op 8 april 2014 door European Dynamics Belgium SA e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 29 januari 2014 in zaak T-158/12, European Dynamics Belgium e.a./EMA
   (Zaak C-173/14 P)
   2014/C 184/22
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Belgium SA, European Dynamics Luxembourg SA, Εvropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE, European Dynamics UK Ltd (vertegenwoordiger: V. Christianos, avvocato)

      Andere partij in de procedure: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht in zaak T-158/12 van 29 januari 2014 en terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht voor afdoening ervan;

               —

               verwijzing van het EMA in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Verzoeksters stellen dat het arrest van het Gerecht van 29 januari 2014 in zaak T-158/12 juridische beoordelingen bevat die kennelijk voorschriften van Unierecht schenden en die in de hogere voorziening worden betwist.

               2.

               Volgens verzoeksters moet het bestreden arrest worden vernietigd wegens kennelijke beoordelingsfouten, verdraaiing van hun argumenten, een motiveringsfout en een onjuiste uitlegging en toepassing van het recht van de Unie.

               3.

               Inzonderheid voeren de verzoekende partijen vier vernietigingsgronden aan:

                           —

                           De eerste grond heeft betrekking op het nieuwe gunningscriterium dat tijdens de aanbesteding is toegevoegd, hoewel het in de technische specificaties niet was opgenomen. In dit verband voeren verzoeksters aan dat de vernietigingsgrond en de argumenten die zij in hun memories hadden aangevoerd, zijn verdraaid en de motivering ontoereikend is.

                           —

                           De tweede grond heeft betrekking op de beoordeling van een kwalitatief selectiecriterium als gunningscriterium. Met betrekking tot deze grond voeren verzoeksters een beoordelingsfout aan, een onjuiste uitlegging en toepassing van het recht van de Unie en een ontoereikende motivering.

                           —

                           De derde grond betreft de beoordeling van de ervaring opgedaan bij de uitvoering van eerdere overeenkomsten met dezelfde aanbestedende dienst. In dit verband beroepen verzoeksters zich op een onjuiste uitlegging en toepassing van het recht van de Unie, een beoordelingsfout en een ontoereikende motivering.

                           —

                           De vierde grond heeft betrekking op de beoordeling van een selectiecriterium waarvoor een objectieve classificatie niet mogelijk was. Met betrekking daartoe voeren verzoeksters een kennelijke onjuiste beoordeling aan, een onjuiste uitlegging en toepassing van het recht van de Unie en een ontoereikende motivering.


title: Zaak F-58/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 december 2013 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Besluit tot pensionering wegens invaliditeit — Nietigverklaring door Gerecht wegens motiveringsgebrek — Verzoek om uitvoering van arrest — Verzoek om herplaatsing — Vernietiging van arrest van Gerecht — Ontbreken van procesbelang — Artikel 266 VEU — Niet-contractuele aansprakelijkheid van instelling — Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond)

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/20

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 december 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-58/12) (1)

   (Openbare dienst - Besluit tot pensionering wegens invaliditeit - Nietigverklaring door Gerecht wegens motiveringsgebrek - Verzoek om uitvoering van arrest - Verzoek om herplaatsing - Vernietiging van arrest van Gerecht - Ontbreken van procesbelang - Artikel 266 VEU - Niet-contractuele aansprakelijkheid van instelling - Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond)
   2014/C 31/35
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden, A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers verzoek om uitvoering te geven aan het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 november 2008 in zaak F-41/06, Marcuccio/Commissie, en om hem uit dien hoofde werkzaamheden te geven van een ambt van de met zijn rang overeenkomende functiegroep alsmede verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012, blz. 33.


title: Verzoeken van het Landesarbeitsgericht Hamburg van 6 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen A. Vick en U. Conze enerzijds en Deutsche Telekom AG anderzijds (Zaken C-234/96 en C-235/96)

text:
14 . 9 . 96              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 269/ 11
Middelen en voornaamste argumenten                                        Verzoeken van het Landesarbeitsgericht Hamburg van
                                                                          6 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in de gedingen
                                                                          tussen A. Vick en U. Conze enerzijds en Deutsche Telekom
— Schending van het EG-Verdrag of van voorschriften ter                                             AG anderzijds
     uitvoering daarvan . Uit artikel 9 , lid 2 , in fine , van
     Verordening ( EEG ) nr . 859/89 ( 2 ) blijkt, dat een inschrij                      ( Zaken C-234/96 en C-235/96 )
     ver in een inschrijvingsprocedure voor de verkoop van                                          ( 96/C 269/24 )
     rundvlees voor interventie in de begrotingsjaren 1991 en
     1992 slechts één offerte per categorie en per inschrijving           Het Landesarbeitsgericht Hamburg heeft bij beschikkingen
     mocht indienen . Volgens de Deense Regering is er geen               van 6 februari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
     reden om aan te nemen, dat het begrip „ inschrijver " in             Justitie op 9 juli 1996 , in de gedingen tussen A. Vick en
     Verordening ( EEG ) nr. 859/89 beperkt moet worden                   U. Conze enerzijds en Deutsche Telekom AG anderzijds, het
     uitgelegd in dier voege , dat dit alleen betrekking heeft op         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
     zelfstandige rechtspersonen die niet onderling verbon               om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
     den zijn . De wijzigingen van Verordening ( EEG ) nr. 859/
     89 bij de Verordeningen ( EEG ) nr. 1282/90 ( 3 ) en ( EEG )         1 . Hebben artikel 119 van het EG-Verdrag, het Barber
     nr. 2271 /90 ( 4 ) tonen aan, dat de betrokken bepaling                   protocol en de rechtspraak van het Hof van Justitie ter
     steeds tot doel heeft gehad, het aantal offertes per                      zake als primair Gemeenschapsrecht voorrang boven
     inschrijver te beperken, los van het aantal inschrijvers .                het in de Bondsrepubliek geldende constitutionele recht
     Noch uit de aanhef, noch uit de besprekingen in het                       ( artikel 3 Grundgesetz ) en het gewone recht ( § 2, lid 1 ,
     beheerscomité volgt, dat de inschrijvers onderling niet                   Beschaftigungsförderungsgesetz ( wet op de werkgele
     verbonden mogen zijn . Dit vereiste is eerst gesteld in                   genheidsbevordering ), het algemeen arbeidsrechtelijk
     artikel 11 , lid 3 , tweede alinea , van Verordening ( EEG )              beginsel van gelijke behandeling ), in dier voege dat,
     nr . 2456/93 ( 5 ). Dit betekent, dat de Deense autoriteiten              indien voldaan is aan de feitelijke voorwaarden voor een
     in 1991 en 1992 inschrijvingen van zelfstandige rechts                   aanspraak ingevolge artikel 119 van het EG-Verdrag
     personen niet mochten afwijzen met de stelling, dat die                   wegens indirecte discriminatie op grond van geslacht bij
     rechtspersonen niet afhankelijk waren van andere                          een bedrijfspensioenregeling door een nadelige behan
     inschrijvers . Het is derhalve in strijd met het Gemeen                  deling van de deeltijdarbeid, uitkeringen ook op grond
     schapsrecht, wanneer de Commissie betoogt, dat de                         van nationale bepalingen van constitutioneel of gewoon
     Deense autoriteiten een dergelijke verplichting hadden,                   recht slechts onder dezelfde beperkende voorwaarden
     en wanneer de Commissie onder verwijzing hiernaar                         geldend zouden kunnen worden gemaakt als die welke
     weigert om aangemelde uitgaven die betrekking hebben                      gelden voor de daarmee samenlopende Gemeenschaps
     op een inschrijving die in overeenstemming met het                        rechtelijke aanspraak ingevolge artikel 119 van het
     geldende Gemeenschapsrecht heeft plaatsgevonden,                          EG-Verdrag, zodat in afwijking van de anders naar
     door het EOGFL te laten financieren .
                                                                               nationaal recht te geven juridische beoordeling ook op
                                                                               grond van aan nationale rechtsnormen ontleende aan
     In ieder geval heeft het EOGFL in casu geen verlies                       spraken uitkeringen enkel uit hoofde van na 17 mei
     geleden, en het is derhalve in strijd met het Verdrag of                   1990 vervulde tijdvakken van arbeid verschuldigd zijn,
     met voorschriften ter uitvoering daarvan , dat de Com                     behoudens de uitzondering ten gunste van werknemers
     missie een lineaire vermindering van 2 % heeft toegepast                   die vóór die datum een rechtsvordering hebben ingesteld
      op de uitgaven die Denemarken voor financiering door                      of een daarmee gelijk te stellen vordering hebben
      het EOGFL heeft aangemeld .                                               ingediend ?
                                                                           2 . Geldt dit ook wanneer uit hoofde van de samenlopende
— Gebrek aan motivering.                                                        nationale rechtsnorm het recht op gelijke behandeling
                                                                                reeds bestaat, omdat er sprake is van een objectief
 >) PB nr . L 117 van 14 . 5 . 1996 , blz . 19 .                                niet-gerechtvaardigde nadelige behandeling wegens
 2 ) Verordening ( EEG ) nr . 859/89 van de Commissie van 29 maart              deeltijdarbeid, daargelaten of het hier ook nog gaat om
     1989 betreffende de wijze van toepassing van de interventie               discriminatie op grond van geslacht, omdat meer
     maatregelen in de sector rundvlees ( PB nr . L 91 van 4 . 4 . 1989 ,       vrouwelijke werknemers naar verhouding nadeliger
     blz . 5 ).                                                                 worden behandeld ?
 ? ) Verordening ( EEG ) nr . 1282/90 van de Commissie van 15 mei
     1990 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 859/ 89 ( PB nr .
     L 126 van 16 . 5 . 1990 , blz . 31 ).
 4 ) Verordening ( EEG ) nr . 2271 /90 van de Commissie van 1 au
     gustus 1990 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 859/89
     ( PB nr . L 204 van 2 . 8 . 1990 , blz . 45 ).
                                                                           Beroep, op 9 juli 1996 ingesteld door Commissie van de
 ? ) Verordening ( EEG ) nr . 2456/93 van de Commissie van 1 sep
     tember 1993 tot uitvoering van Verordening ( EEG ) nr . 805/68        Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits
                                                                                land
     van de Raad wat de algemene en de speciale interventiemaat
     regelen in de sector rundvleses betreft ( PB nr . L 225 van 4 . 9 .                          ( Zaak C-236/96 )
      1993 , blz . 4 ).
                                                                                ( 96/C 269/25 )
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                           op 9 juli 1996 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek


title: Zaak C-372/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 december 2009 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Van douanerechten vrijgestelde invoer van militaire uitrusting)

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 december 2009 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-372/05) (1)

   (Niet-nakoming - Van douanerechten vrijgestelde invoer van militaire uitrusting)
   2010/C 51/04
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Cattabriga, G. Wilms, D. Triantafyllou en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma, gemachtige, C. von Donat, Rechtsanwalt)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: J. Bering Liisberg, gemachtigde), Helleense Republiek (vertegenwoordigers: E.-M. Mamouna, A. Samoni-Rantou en K. Boskovits, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordiger: E.Bygglin en A. Guimaraes-Purokoski, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, 9, 10 en 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (PB L 155, blz. 1) en, voor het tijdvak na 31 mei 2000, van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1) — Van douanerechten vrijgestelde invoer van militair materieel

      Dictum

               1)

               Door te weigeren om de uit de invoer van militair materieel in de periode van 1 januari 1998 tot en met 31 december 2002 voortvloeiende eigen middelen te berekenen, vast te stellen en ter beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen te stellen, en door te weigeren om de vertragingsrente te betalen die is verschuldigd doordat die eigen middelen niet ter beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen zijn gesteld, is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2 en 9 tot en met 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, zoals gewijzigd bij verordening (Euratom, EG) nr. 1355/96 van de Raad van 8 juli 1996, en dezelfde artikelen van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt in de kosten verwezen.

               3)

               Het Koninkrijk Denemarken, de Helleense Republiek en de Republiek Finland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.


title: Zaak C-198/11 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 11 mei 2012 — Lan Airlines SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA (Hogere voorziening — Artikel 119 van Reglement voor de procesvoering — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Gemeenschapswoordmerk LÍNEAS AÉREAS DEL MEDITERRÁNEO LAM — Aanvraag om inschrijving — Oppositie van houder van oudere communautaire woord- en beeldmerken LAN — Afwijzing van oppositie — Geen verwarringsgevaar — Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk)

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/3

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 11 mei 2012 — Lan Airlines SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA
   (Zaak C-198/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 119 van Reglement voor de procesvoering - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b - Gemeenschapswoordmerk LÍNEAS AÉREAS DEL MEDITERRÁNEO LAM - Aanvraag om inschrijving - Oppositie van houder van oudere communautaire woord- en beeldmerken LAN - Afwijzing van oppositie - Geen verwarringsgevaar - Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk)
   2012/C 303/04
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Lan Airlines SA (vertegenwoordiger: E. Armijo Chávarri, abogado)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: O. Mondéjar Ortuño, gemachtigde), Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 februari 2011, Lan Airlines/BHIM — Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo (T-194/09), houdende verwerping van het beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 19 februari 2009 (zaak R 107/2008-4) in een oppositieprocedure tussen Lan Airlines, SA en Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo, SA

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               LAN Airlines SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 186 van 25.6.2011.


title: Zaak C-174/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 9 april 2014 — Saudaçor — Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos de Saúde dos Açores SA/Fazenda Pública

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 9 april 2014 — Saudaçor — Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos de Saúde dos Açores SA/Fazenda Pública
   (Zaak C-174/14)
   2014/C 212/16
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Saudaçor — Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos de Saúde dos Açores SA

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan de nationale rechter het begrip publiekrechtelijk lichaam in de zin van artikel 13, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 uitleggen onder verwijzing naar het juridische begrip publiekrechtelijke instelling in artikel 1, lid 9, van richtlijn 2004/18/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004?

               2)

               Valt een entiteit die de vorm heeft van een naamloze vennootschap met uitsluitend publiek kapitaal, die voor 100 % in handen is van de Autonome regio Azoren en waarvan het maatschappelijke doel erin bestaat, met het oog op de verdere ontwikkeling en de rationalisering van het Regionale Gezondheidssysteem, op dit gebied adviezen te verstrekken en beheersactiviteiten te verrichten in het kader van programmaovereenkomsten die zijn gesloten met de Autonome regio Azoren, en waaraan deze regio, waarop oorspronkelijk de verplichting rust om openbare gezondheidsdiensten te verstrekken, de bevoegdheden heeft gedelegeerd waarover zij op dit domein beschikt, onder het begrip publiekrechtelijk lichaam dat als overheid werkzaam is in de zin van artikel 13, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006?

               3)

               Kan de door deze vennootschap ontvangen tegenprestatie, bestaande in de financiële middelen die nodig zijn voor de uitvoering van deze programmaovereenkomsten, in het licht van deze richtlijn worden beschouwd als een vergoeding voor verrichte diensten die aan de btw onderworpen is?

               4)

               Zo ja, voldoet deze vennootschap dan aan de voorwaarden om de belastingvrijstelling van artikel 13, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 te kunnen genieten?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 december 2001 in zaak C-148/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlĳn 98/51/EG")

text:
6.4.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 84/23
2)    De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.                  1)    Door niet te voldoen aan artikel 4 quater van richtlijn
                                                                                90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende
                                                                                de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten,
(1) PB C 163 van 10.6.2000.                                                      zoals gewijzigd bij richtlijn 96/19/EG van de Commissie van
                                                                                13 maart 1996, en door artikel 5, leden 1 en 3 tot en met 5,
                                                                                van richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad
                                                                                van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatie-
                                                                                gebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en
                                                                                van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van
                                                                                Open Network Provision (ONP), niet in acht te nemen, is de
                                                                                Franse Republiek de krachtens deze richtlijnen op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                           2)    De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.
                           (Zesde kamer)
                                                                           (1) PB C 163 van 10.6.2000.
                      van 6 december 2001
in zaak C-146/00: Commissie van de Europese Gemeen-
              schappen tegen Franse Republiek (1)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Telecommunicatie — Financiering van universele dienst —
                Bijdrage van nieuwe aanbieders)                                                       (Vierde kamer)
                           (2002/C 84/36)                                                        van 6 december 2001
                          (Procestaal: Frans)                              in zaak C-148/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- („Niet-nakoming         —       Niet-uitvoering        van      richtlijn
                          dentie van het Hof)                                                           98/51/EG”)
                                                                                (2002/C 84/37)
In zaak C-146/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: aanvankelijk B. Doherty en F. Siredey-                                          (Procestaal: Italiaans)
Garnier, vervolgens E. Gippini Fournier en F. Siredey-Garnier)
tegen Franse Republiek (gemachtigden: aanvankelijk K. Rispal-              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Bellanger, F. Million en S. Pailler, vervolgens G. de Bergues,                                       dentie van het Hof)
F. Million en S. Pailler), betreffende een verzoek om vast te
stellen dat de Franse Republiek, door niet te voldoen aan
artikel 4 quater van richtlijn 90/388/EEG van de Commissie
van 28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten                  In zaak C-148/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
voor telecommunicatiediensten (PB L 192, blz. 10), zoals                   pen (gemachtigden: aanvankelijk S. Dragone en F. P. Ruggeri
gewijzigd bij richtlijn 96/19/EG van de Commissie van                      Laderchi en vervolgens S. Dragone en L. Visaggio) tegen
13 maart 1996 (PB L 74, blz. 13), en door artikel 5, leden 1               Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door
en 3 tot en met 5, van richtlijn 97/33/EG van het Europees                 G. De Bellis), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie                stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en
op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van                  bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepas-             te voldoen aan de richtlijnen
sing van de beginselen van Open Network Provision (ONP)
(PB L 199, blz. 32), niet in acht te nemen, de krachtens het               —     97/41/EG van de Raad van 25 juni 1997 tot wijziging
EG-Verdrag en deze richtlijnen op haar rustende verplichtingen                   van de richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG, 86/363/EEG
niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld                     en 90/642/EEG tot vaststelling van maximumgehalten
als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric, C. Gulmann                    aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op respectie-
(rapporteur), J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;               velijk groenten en fruit, granen, levensmiddelen van
advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op                        dierlijke oorsprong en bepaalde producten van plantaar-
6 december 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                      dige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit (PB
als volgt:                                                                       L 184, blz. 33),
 ---pagebreak--- C 84/24                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
—     97/76/EG van de Raad van 16 december 1997 houdende                    bliek (gemachtigden: G. Kanellopoulos, C. Tsiavou en D. Tsag-
      wijziging van richtlijn 77/99/EEG en richtlijn                        karaki), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen
      72/462/EEG wat betreft de voorschriften voor gehakt                   dat de Helleense Republiek, door niet binnen de gestelde
      vlees, vleesbereidingen en bepaalde andere producten van              termijnen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      dierlijke oorsprong (PB 1998, L 10, blz. 25), en                      te stellen die nodig zijn om te voldoen aan de richtlijnen
—     98/51/EG van de Commissie van 9 juli 1998 tot vaststel-
      ling van bepalingen ter uitvoering van richtlijn 95/69/EG
      van de Raad houdende vaststelling van de voorwaarden                  —     97/41/EG van de Raad van 25 juni 1997 tot wijziging
      en bepalingen voor de erkenning en de registratie van                       van de richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG, 86/363/EEG
      bedrijven en tussenpersonen in de sector diervoeding (PB                    en 90/642/EEG tot vaststelling van maximumgehalten
      L 208, blz. 43),                                                            aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op respectie-
                                                                                velijk groenten en fruit, granen, levensmiddelen van
heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: S. von                      dierlijke oorsprong en bepaalde producten van plantaar-
Bahr, kamerpresident, A. La Pergola en C. W. A. Timmermans                        dige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit (PB
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:                    L 184, blz. 33),
R. Grass, op 6 december 2001 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                            —     97/76/EG van de Raad van 16 december 1997 houdende
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-             wijziging van richtlijn 77/99/EEG en richtlijn
      rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen         72/462/EEG wat betreft de voorschriften voor gehakt
      aan richtlijn 98/51/EG van de Commissie van 9 juli 1998                     vlees, vleesbereidingen en bepaalde andere producten van
      tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van richtlijn                dierlijke oorsprong (PB 1998, L 10, blz. 25),
      95/69/EG van de Raad houdende vaststelling van de voorwaar-
      den en bepalingen voor de erkenning en de registratie van
      bedrijven en tussenpersonen in de sector diervoeding, is de
      Italiaanse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende     —     98/51/EG van de Commissie van 9 juli 1998 tot vaststel-
      verplichtingen niet nagekomen.                                              ling van bepalingen ter uitvoering van richtlijn 95/69/EG
                                                                                van de Raad houdende vaststelling van de voorwaarden
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.                        en bepalingen voor de erkenning en de registratie van
                                                                                bedrijven en tussenpersonen in de sector diervoeding
                                                                                (PB L 208, blz. 43), en
(1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                            —     98/67/EG van de Commissie van 7 september 1998
                                                                                houdende wijziging van de richtlijnen 80/511/EEG,
                                                                                82/475/EEG, 91/357/EEG en richtlijn 96/25/EG van de
                                                                                Raad en tot intrekking van richtlijn 92/87/EEG (PB L 261,
                     ARREST VAN HET HOF                                           blz. 10),
                           (Vierde kamer)
                                                                            heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: S. von
                       van 6 december 2001                                  Bahr, kamerpresident, A. La Pergola en C. W. A. Timmermans
                                                                            (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
in zaak C-166/00: Commissie van de Europese Gemeen-                         R. Grass, op 6 december 2001 een arrest gewezen waarvan
            schappen tegen Helleense Republiek (1)                          het dictum luidt als volgt:
(Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlijnen
                97/41/EG, 98/51/EG en 98/67/EG)
                                                                            1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
                           (2002/C 84/38)                                         rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
                                                                                aan de richtlijnen
                          (Procestaal: Grieks)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-        —     97/41/EG van de Raad van 25 juni 1997 tot wijziging
                          dentie van het Hof)                                           van de richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG,
                                                                                86/363/EEG en 90/642/EEG tot vaststelling van maxi-
                                                                                mumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en
                                                                                op respectievelijk groenten en fruit, granen, levensmiddelen
In zaak C-166/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                van dierlijke oorsprong en bepaalde producten van plant-
pen (gemachtigde: M. Condou-Durande) tegen Helleense Repu-                              aardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit,


title: Zaak C-471/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 1 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Helsingin käräjäoikeus — Finland) — Sanna Maria Parviainen/Finnair Oyj (Sociale politiek — Richtlijn 92/85/EEG — Bescherming van veiligheid en gezondheid op werk van werkneemsters tijdens zwangerschap, na bevalling en tijdens lactatie — Artikelen 5, lid 2, en 11, punt 1 — Tijdens zwangerschap tijdelijk naar andere arbeidsplaats overgeplaatste werkneemster — Verplichte overplaatsing wegens risico voor haar veiligheid en gezondheid en die van haar kind — Lagere bezoldiging dan gemiddelde bezoldiging vóór die overplaatsing — Vroegere bezoldiging bestaande uit maandsalaris en diverse toelagen — Berekening van salaris waarop zwangere werkneemster recht heeft gedurende tijdelijke overplaatsing)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 1 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Helsingin käräjäoikeus — Finland) — Sanna Maria Parviainen/Finnair Oyj
   (Zaak C-471/08) (1)

   (Sociale politiek - Richtlijn 92/85/EEG - Bescherming van veiligheid en gezondheid op werk van werkneemsters tijdens zwangerschap, na bevalling en tijdens lactatie - Artikelen 5, lid 2, en 11, punt 1 - Tijdens zwangerschap tijdelijk naar andere arbeidsplaats overgeplaatste werkneemster - Verplichte overplaatsing wegens risico voor haar veiligheid en gezondheid en die van haar kind - Lagere bezoldiging dan gemiddelde bezoldiging vóór die overplaatsing - Vroegere bezoldiging bestaande uit maandsalaris en diverse toelagen - Berekening van salaris waarop zwangere werkneemster recht heeft gedurende tijdelijke overplaatsing)
   2010/C 234/13
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Helsingin käräjäoikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sanna Maria Parviainen

      Verwerende partij: Finnair Oyj

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Helsingin käräjäoikeus — Uitlegging van artikel 11, lid 1, van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (PB L 348, blz. 1) — Stewardess die de functie van hoofd van het cabinepersoneel had uitgeoefend en wegens haar zwangerschap werd overgeplaatst naar een minder bezoldigde post op de grond — Behoud van een bezoldiging die overeenkomt met die welke zij vóór haar overplaatsing ontving

      Dictum

   Artikel 11, punt 1, van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) moet aldus worden uitgelegd dat een zwangere werkneemster die overeenkomstig artikel 5, lid 2, van richtlijn 92/85 wegens haar zwangerschap tijdelijk is overgeplaatst naar een arbeidsplaats waar zij andere werkzaamheden verricht dan voor die overplaatsing, geen recht heeft op de gemiddelde bezoldiging die zij vóór de overplaatsing ontving. Behalve op het behoud van haar basissalaris heeft een dergelijke werkneemster krachtens artikel 11, punt 1, recht op de bestanddelen van de bezoldiging en op de toelagen op grond van haar beroepsstatuut, zoals de toelagen in verband met haar leidinggevende functie, haar anciënniteit en haar beroepskwalificaties. Hoewel artikel 11, punt 1, van richtlijn 92/85 zich niet verzet tegen het gebruik van een methode voor de berekening van de aan een dergelijke werkneemster te betalen bezoldiging die is gebaseerd op de gemiddelde waarde van de toelagen die verband houden met de arbeidsvoorwaarden van al het cabinepersoneel dat gedurende een bepaalde referentieperiode in dezelfde salarisschaal is ingedeeld, moet de niet-inachtneming van deze bestanddelen van de bezoldiging of deze toelagen worden geacht met die bepaling in strijd te zijn.

      (1)  PB C 19 van 24.1.2009.


title: Zaak T-38/07: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — Shell Petroleum e.a./Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van butadieenrubber en van door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Toerekenbaarheid van inbreuk opleverende gedraging — Geldboeten — Zwaarte van inbreuk — Verzwarende omstandigheden” )

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/41

         Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — Shell Petroleum e.a./Commissie
   (Zaak T-38/07) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van butadieenrubber en van door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Toerekenbaarheid van inbreuk opleverende gedraging - Geldboeten - Zwaarte van inbreuk - Verzwarende omstandigheden)
   2011/C 269/89
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Shell Petroleum NV (’s-Gravenhage, Nederland), Shell Nederland BV (’s-Gravenhage) en Shell Nederland Chemie BV (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Snoep en J. Brockhoff en vervolgens T. Snoep en S. Chamalaun, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Kellerbauer, V. Bottka en J. Samnadda en vervolgens M. Kellerbauer en V. Bottka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 5700 def. van de Commissie van 29 november 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.638 — Butadieenrubber en door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber), voor zover deze betrekking heeft op Shell Petroleum NV en Shell Nederland BV, of, subsidiair, tot nietigverklaring of verlaging van de aan Shell Petroleum, Shell Nederland en Shell Nederland Chemie BV opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Shell Petroleum NV, Shell Nederland BV en Shell Nederland Chemie BV worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 juni 2003 in zaak C-334/01 (verzoek van het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main om een prejudiciële beslissing): Glencore Grain Rotterdam BV tegen Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung ("Landbouw — Gemeenschappelĳke marktordening in graansector — Permanente openbare inschrĳving — Graanproduct bestemd voor uitvoer naar ACS-staten — Feit waardoor de termĳn ingaat voor leveren van bewĳs van invoer tot verbruik in bestemmingsland — Artikelen 8, lid 2, tweede alinea, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 2372/95 en 47, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3665/87")

text:
2.8.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 184/11
                     ARREST VAN HET HOF                                     (EG) nr. 2955/94 van de Commissie van 5 december 1994, moet
                                                                            worden geleverd binnen twaalf maanden na de dag waarop de aangifte
                                                                            ten uitvoer is aanvaard, behoudens overmacht of wanneer de exporteur
                           (Derde kamer)                                    dat bewijs niet binnen deze termijn heeft kunnen meedelen, hoewel hij
                                                                            zich de nodige moeite heeft gegeven, en de bevoegde autoriteit hem
                        van 26 juni 2003                                    aanvullende termijnen heeft verleend.
in zaak C-334/01 (verzoek van het Verwaltungsgericht                        (1) PB C 317 van 10.11.2001.
Frankfurt am Main om een prejudiciële beslissing): Glen-
core Grain Rotterdam BV tegen Bundesanstalt für Land-
                   wirtschaft und Ernährung (1)
(„Landbouw — Gemeenschappelijke marktordening in graan-
sector — Permanente openbare inschrijving — Graanproduct
bestemd voor uitvoer naar ACS-staten — Feit waardoor de                                          ARREST VAN HET HOF
termijn ingaat voor leveren van bewijs van invoer tot
verbruik in bestemmingsland — Artikelen 8, lid 2, tweede                                             van 17 juni 2003
alinea, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 2372/95 en
         47, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3665/87”)                     in zaak C-383/01 (verzoek van het Østre Landsret om een
                                                                            prejudiciële beslissing): De Danske Bilimportører tegen
                          (2003/C 184/19)                                            Skatteministeriet, Told- og Skattestyrelsen (1)
                                                                            („Vrij verkeer van goederen — Belasting op registratie van
                          (Procestaal: Duits)
                                                                            nieuwe motorvoertuigen — Binnenlandse belasting — Maat-
                                                                                regel van gelijke werking als kwantitatieve beperking”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
                       prudentie van het Hof)                                                         (2003/C 184/20)
                                                                                (Procestaal: Deens)
In zaak C-334/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG van het Verwaltungsgericht Frankfurt am                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
Main (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Glen-                                       prudentie van het Hof)
core Grain Rotterdam BV en Bundesanstalt für Landwirtschaft
und Ernährung, om een prejudiciële beslissing over de uitleg-
ging van artikel 8, lid 2, tweede alinea, tweede streepje, van              In zaak C-383/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
verordening (EG) nr. 2372/95 van de Commissie van                           tens artikel 234 EG van het Østre Landsret (Denemarken), in
10 oktober 1995 inzake de opening van permanente openbare                   het aldaar aanhangige geding tussen De Danske Bilimportører
inschrijvingen voor de verkoop van zachte tarwe van bakkwa-                 en Skatteministeriet, Told- og Skattestyrelsen, om een prejudi-
liteit uit de voorraden van het Franse en het Duitse interventie-           ciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 28 EG en
bureau voor uitvoer naar sommige ACS-landen gedurende het                   30 EG, heeft het Hof, samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,
verkoopseizoen 1995/1996 (PB L 242, blz. 3), en van                         president van de Zesde kamer, waarnemend voor de president,
artikel 47, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de                 M. Wathelet (rapporteur) en R. Schintgen, kamerpresidenten,
Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappe-                      C. Gulmann, A. La Pergola, P. Jann en V. Skouris, F. Macke,
lijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij             N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
uitvoer voor landbouwproducten (PB L 351, blz. 1), zoals                    advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein,
gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2955/94 van de Commissie                 adjunct-griffier, op 17 juni 2003 een arrest gewezen waarvan
van 5 december 1994 (PB L 312, blz. 5), heeft het Hof (Derde                het dictum luidt als volgt:
kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,
F. Macken (rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: L. Hewlett, administrateur,         1)    Een door een lidstaat zonder binnenlandse productie van motor-
op 26 juni 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                       voertuigen ingestelde belasting op de registratie van nieuwe
als volgt:                                                                        motorvoertuigen, zoals die waarin de lov om registreringsafgift
                                                                                af motorkøretøjer (wet betreffende de belasting op de registratie
                                                                                van motorvoertuigen) in de versie van codificatiebesluit nr. 222
Artikel 8, lid 2, tweede alinea, tweede streepje, van verordening (EG)            van 14 april 1999 voorziet, is een binnenlandse belasting
nr. 2372/95 van de Commissie van 10 oktober 1995 inzake de                        waarvan de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht niet
opening van permanente openbare inschrijvingen voor de verkoop van                aan artikel 28 EG, maar aan artikel 90 EG, moet worden
zachte tarwe van bakkwaliteit uit de voorraden van het Franse en het              getoetst.
Duitse interventiebureau voor uitvoer naar sommige ACS-landen
gedurende het verkoopseizoen 1995/1996, moet aldus worden uitge-            2)    Artikel 90 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet
legd dat het bewijs van de invoer van de goederen in de betrokken                 verzet tegen een dergelijke belasting.
ACS-staten, dat noodzakelijk is voor het vrijgeven van de zekerheid van
40 ecu/ton, overeenkomstig artikel 47, lid 2, van verordening (EEG)
nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende                  (1) PB C 331 van 24.11.2001.
gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties
bij uitvoer voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening


title: Zaak C-16/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 februari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — The Number Ltd, Conduit Enterprises Ltd/Office of Communications, British Telecommunications plc (Harmonisatie van wetgevingen — Telecommunicatie — Netwerken en diensten — Richtlijn 2002/22/EG — Aanwijzen van ondernemingen voor verrichten van universele dienst — Oplegging van specifieke verplichtingen aan aangewezen onderneming — Telefooninlichtingendienst en telefoongids)

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 februari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — The Number Ltd, Conduit Enterprises Ltd/Office of Communications, British Telecommunications plc
   (Zaak C-16/10) (1)

   (Harmonisatie van wetgevingen - Telecommunicatie - Netwerken en diensten - Richtlijn 2002/22/EG - Aanwijzen van ondernemingen voor verrichten van universele dienst - Oplegging van specifieke verplichtingen aan aangewezen onderneming - Telefooninlichtingendienst en telefoongids)
   2011/C 103/11
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: The Number Ltd, Conduit Enterprises Ltd

      Verwerende partijen: Office of Communications, British Telecommunications plc

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Uitlegging van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) (PB L 108, blz. 21), richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) (PB L 108, blz. 33) en richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) (PB L 108, blz. 51) — Aanwijzen van ondernemingen voor het verrichten van de universele dienst — Specifieke verplichtingen die aan de aangewezen onderneming kunnen worden opgelegd

      Dictum

   Wanneer een lidstaat krachtens artikel 8, lid 1, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) één of meer ondernemingen aanwijst om de aanbieding van de universele dienst of onderdelen daarvan — als omschreven in de artikelen 4, 5, 6, 7 en 9, lid 2, van deze richtlijn — te verzekeren, kan hij op basis van voornoemd artikel 8, lid 1, aan deze ondernemingen enkel de specifieke door deze richtlijn bepaalde verplichtingen opleggen die verband houden met het aanbieden van deze dienst of de voornoemde onderdelen ervan aan de eindgebruikers door de aangewezen ondernemingen zelf.

      (1)  PB C 63 van 13.3.2010.