title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 21 januari 1999 in de gevoegde zaken T-185/96, T-189/96 en T-190/96: Riviera Auto Service Établissements Dalmasso SA e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Artikel 85 van het EG-Verdrag - Standaardcontract voor exclusieve distributie van voertuigen - Groepsvrijstelling - Afwijzing van door voormalige dealers ingediende klachten - Rechtsdwaling - Kennelijke beoordelingsfout - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding)

text:
C 86/16               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 27.3.1999
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 28 januari 1999                                                van 21 januari 1999
in zaak T-14/96: Bretagne Angleterre Irlande (BAI) tegen
                                                                   in de gevoegde zaken T-185/96, T-189/96 en T-190/96:
       Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   Riviera Auto Service EÂtablissements Dalmasso SA e.a.
(Staatssteun Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Beschikking              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
houdende sluiting van krachtens artikel 93, lid 2, van het
EG-Verdrag ingeleide onderzoeksprocedure Ð Begrip                  (Mededinging Ð Artikel 85 van het EG-Verdrag Ð Stan-
staatssteun in de zin van artikel 92, lid 1, van het EG-Ver-       daardcontract voor exclusieve distributie van voertuigen
                             drag)                                 Ð Groepsvrijstelling Ð Afwijzing van door voormalige
                                                                   dealers ingediende klachten Ð Rechtsdwaling Ð Kenne-
                        (1999/C 86/32)                             lijke beoordelingsfout Ð Beroep tot nietigverklaring Ð
                                                                                Beroep tot schadevergoeding)
                      (Procestaal: Frans)                                                  (1999/C 86/33)
In zaak T-14/96, Bretagne Angleterre Irlande (BAI), geves-
tigd te Roscoff (Frankrijk), vertegenwoordigd door J.-M.
Payre, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te                                 (Procestaal: Frans)
Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar,
Grand-rue 31, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigden: G. Rozet en A. C. Jessen), onder-
steund door Koninkrijk Spanje (gemachtigden: tijdens de            In de gevoegde zaken T-185/96, T-189/96 en T-190/96,
schriftelijke behandeling door L. PeÂrez de Ayala Becerril         Riviera Auto Service EÂtablissements Dalmasso SA, geves-
en tijdens de mondelinge behandeling door M. Santiago              tigd te Nice (Frankrijk), vertegenwoordigd door C. Bour-
Ortíz Vaamonde) en Ferries Golfo de Vizcaya SA, geves-             geon, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
tigd te Bilbao (Spanje), tijdens de schriftelijke behandeling      Luxemburg bij F. Brouxel, advocaat aldaar, rue Zithe 6,
vertegenwoordigd door J. Ellison en tijdens de mondelinge          Garage des quatre valleÂes SA, gevestigd te Albertville
behandeling door J. Ellison en M. Clough, solicitors,              (Frankrijk), P. J. Tosi, wonende te Albertville, Palma SA
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                (CIA Ð Groupe Palma), gevestigd te Salon-de-Provence
van Bonn en Schmitt, advocaten aldaar, avenue Guillaume            (Frankrijk), C. en G. Palma, wonende te Salon-de-Pro-
62, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de            vence, vertegenwoordigd door J.-L. en G. Portolano, advo-
beschikking van de Commissie van 7 juni 1995 houdende              caten te Aix-en-Provence (Frankrijk), domicilie gekozen
sluiting van de krachtens artikel 93, lid 2, van het EG-Ver-       hebben te Luxemburg ten kantore van N. Roy, advocaat
drag ingeleide onderzoeksprocedure (staatssteun aan Fer-           aldaar, rue de Glacis 18, tegen Commissie van de Europese
ries Golfo de Vizcaya SA), waarvan aan de Spaanse rege-            Gemeenschappen (gemachtigden: G. Marenco, G. Char-
ring kennis is gegeven op 11 juli 1995 en welke is bekend-         rier, en L. GueÂrin), ondersteund door Groupe Volkswagen
gemaakt in het Publicatieblad van de Europese                      France SA, gevestigd te Villers-Gotterets (Frankrijk), ver-
Gemeenschappen (PB C 321 van 1.12.1995, blz. 4), heeft             tegenwoordigd door J. Vogel, advocaat te Parijs, domicilie
het Gerecht (Eerste kamer Ð uitgebreid), samengesteld als          gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt
volgt: B. Vesterdorf, president, C. W. Bellamy, R. M.              en Medernach, rue Mathias Hardt 8-10, betreffende ener-
Moura Ramos, J. Pirrung en P. Mengozzi, rechters; grif-            zijds, een verzoek tot nietigverklaring van de besluiten
fier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 28 januari 1999           waarbij de klachten betreffende de inbreuken op artikel 85,
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:             lid 1, van het EG-Verdrag zijn afgewezen (zaken T-185/96,
                                                                   T-189/96 en T-190/96) en, anderzijds, een verzoek tot ver-
                                                                   goeding van de schade die door die besluiten zou zijn ont-
1. Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van            staan (zaken T-189/96 en T-190/96), heeft het Gerecht
     7 juni 1995 houdende sluiting van de krachtens                (Derde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpre-
     artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag ingeleide onder-        sident, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier: B. Pas-
     zoeksprocedure (staatssteun aan Ferries Golfo de              tor, hoofdadministrateur, op 21 januari 1999 een arrest
     Vizcaya SA), waarvan aan de Spaanse regering kennis           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     is gegeven op 11 juli 1995 en welke is bekendgemaakt
     in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschap-
     pen.
                                                                   1. Verwerpt het beroep in zaak T-185/96.
2. Verwijst de Commissie in de kosten.
3. Verstaat dat het Koninkrijk Spanje en Ferries Golfo de          2. Verklaart het tweede punt van de conclusies in de
     Vizcaya SA hun eigen kosten zullen dragen.                         zaken T-189/96 en T-190/96 niet-ontvankelijk.
(1) PB C 77 van 16.3.1996.
                                                                   3. Verwerpt de beroepen in de zaken T-189/96 en
                                                                        T-190/96 voor het overige.
 ---pagebreak--- 27.3.1999             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 86/17
4. Verstaat dat elke partij de eigen kosten zal dragen.             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 28 januari 1999
(1) PB C 54 van 22.2.1997.
                                                                     in zaak T-264/97: D tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                    (Ambtenaren Ð Weigering aan verzoeker de kostwinners-
                                                                          toelage toe te kennen uit hoofde van zijn partner)
                                                                                (1999/C 86/35)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (Procestaal: Frans)
                     van 11 februari 1999
in zaak T-200/97: C. JimeÂnez tegen Harmonisatiebureau
                                                                    In zaak T-264/97, D, ambtenaar van de Raad van de
voor de interne markt (merken, tekeningen en model-
                                                                    Europese Unie, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
                             len) (1)
                                                                    door J.-N. Louis, T. Demaseure en F. Parmentier, advoca-
(Ambtenaren Ð Vergelijkend onderzoek Ð Plaatsing op                 ten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
lijst van geschikte kandidaten Ð Procedurefout Ð Non-               bij Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30, onder-
    discriminatiebeginsel Ð Kennelijke beoordelingsfout)            steund door Koninkrijk Zweden (gemachtigde: L. Nord-
                                                                    ling), tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: T.
                        (1999/C 86/34)                              Blanchet en E. Karlsson), betreffende een beroep tot nietig-
                                                                    verklaring van het besluit van de Raad houdende weige-
                                                                    ring om verzoeker de kostwinerstoelage toe te kennen uit
                      (Procestaal: Frans)                           hoofde van zijn partner, heeft het Gerecht van eerste aan-
                                                                    leg (Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. Potocki,
                                                                    president, C. W. Bellamy en A. W. H. Meij, rechters; grif-
In zaak T-200/97, C. JimeÂnez, ambtenaar van de Commis-             fier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 28 januari 1999
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Ali-                 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
cante (Spanje), vertegenwoordigd door G. Vandersanden,
advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-                 1. Verwerpt het beroep.
sange 30, tegen Harmonisatiebureau voor de interne
markt (merken, tekeningen en modellen) (gemachtigden: F.
López de Rego en A. Grilli), betreffende een beroep tot             2. Verstaat dat partijen en intervenieÈnt hun eigen kosten
nietigverklaring van het besluit van het selectiecomiteÂ van             zullen dragen.
het Harmonisatiebureau voor de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) van 30 oktober 1996 om ver-
zoekster niet te plaatsen op de lijst die is opgesteld in het       (1) PB C 357 van 22.11.1997.
kader van het ¹vergelijkend onderzoek voor de opstelling
van een lijst van geschikte mannelijke en vrouwelijke kan-
didaten voor ambten van tijdelijk functionaris in de
categorie C (referentie AT/C)º, heeft het Gerecht (Derde
kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president, K.
Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: A. Mair, administra-
teur, op 11 februari 1999 een arrest gewezen waarvan het            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
dictum luidt als volgt:                                                                  van 10 februari 1999
                                                                    in zaak T-35/98: A. Heck en Verbond van internationale
1. Verklaart nietig het besluit van het selectiecomiteÂ van         en Europese ambtenaren (VIEA) tegen Commissie van de
     het Harmonisatiebureau voor de interne markt (mer-                             Europese Gemeenschappen (1)
     ken, tekeningen en modellen) van 30 oktober 1996 om
     verzoekster niet te plaatsen op de lijst die is opgesteld      (Ambtenaren Ð Bureau van plaatselijke afdeling van per-
     in het kader van het ¹vergelijkend onderzoek voor de           soneelscomiteÂ Ð Verkiezing Ð Plichten van instelling Ð
     opstelling van een lijst van geschikte mannelijke en                                 Ontvankelijkheid)
     vrouwelijke kandidaten voor ambten van tijdelijk func-                                 (1999/C 86/36)
     tionaris in de categorie C (referentie AT/C)º.
                                                                                (Procestaal: Frans)
2. Verwijst het Harmonisatiebureau voor de interne
     markt (merken, tekeningen en modellen) in de kosten
     van het geding.                                                In zaak T-35/98, A. Hecq, ambtenaar van de Commissie
                                                                    van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, en
(1) PB C 7 van 10.1.1998.                                           Verbond van internationale en Europese ambtenaren
                                                                    (VIEA), gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door L.
                                                                    Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                    Luxemburg ten kantore van C. Kremer, advocaat aldaar,


title: Zaak T-6/05: Beroep, op 12 januari 2005 ingesteld door DEF-TEC Defense Technology GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/32

         Beroep, op 12 januari 2005 ingesteld door DEF-TEC Defense Technology GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak T-6/05)
   (2005/C 82/61)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 12 januari 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door DEF-TEC Defense Technology GmbH, gevestigd te Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd door H. Daniel, advocaat.
   Andere partij voor de kamer van beroep: Defense Technology Corporation of America, gevestigd te Jacksonville, Florida (VS).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 november 2004 (zaak R 493/2002-2) te vernietigen;

               —

               beslissing nr. 722/2002 van de oppositieafdeling van het BHIM te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het Gemeenschapsmerk

               verzoekster

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk „FIRST DEFENSE AEROSOL PEPPER PROJECTOR” voor producten van de klassen 5 (farmaceutische producten, enz.), 8 (handgereedschappen en –instrumenten, enz.) en 13 (munitie, enz.) — Gemeenschapsmerkaanvraag nr. 643668

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Defense Technology Corporation of America

               Oppositiemerk of -teken:

               Nationaal en internationaal woord- en beeldmerk „FIRST DEFENSE”

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               Weigering tot inschrijving

               Beslissing van de kamer van beroep:

               Verwerping van het beroep

               Middelen:

               Schending van artikel 8, lid 3, van verordening nr. 40/94 (1). Verzoekster betwist de vaststelling dat zij onvoldoende heeft bewezen dat de merkaanvraag met de toestemming van de merkhouder was ingediend.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het Gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).


title: Zaak T-374/09: Beroep ingesteld op 28 september 2009 — Lorenz Shoe Group/BHIM — Fuzhou Fuan Leather Plastics Clothing Making (Ganeder)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/57

         Beroep ingesteld op 28 september 2009 — Lorenz Shoe Group/BHIM — Fuzhou Fuan Leather Plastics Clothing Making (Ganeder)
   (Zaak T-374/09)
   2009/C 282/106
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Lorenz Shoe Group AG (Taufkirchen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: M. Douglas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Fuzhou Fuan Leather Plastics Clothing Making Co. Ltd (Fujian, Volksrepubliek China)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van 16 juli 2009 in zaak R 1289/2008-1 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Fuzhou Fuan Leather Plastics Clothing Making Co. Ltd

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Ganeder” voor waren van de klassen 14, 18 en 25 (aanvraag nr. 5 108 774)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster (voorheen shoe fashion group LORENZ AG)

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „Ganter” voor waren van klasse 25 (gemeenschapsmerk nr. 469 262), waarbij de oppositie enkel is gericht tegen de inschrijving voor de waren van deze klasse

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-160/07: Beschikking van de president van het Hof van 11 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/35

         Beschikking van de president van het Hof van 11 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-160/07) (1)

   (2007/C 297/71)

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 129 van 9.6.2007.


title: Doorhaling van zaak T-59/98

text:
18.12.1999            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 366/33
              Doorhaling van zaak T-198/96 (1)                                        Doorhaling van zaak T-97/98 (1)
                       (1999/C 366/76)                                                        (1999/C 366/79)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
van 19 oktober 1999 de doorhaling in het register gelast van           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaak T-198/96: C. Dalby tegen Commissie van de Europese                van 9 juli 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak
Gemeenschappen.                                                        T-97/98: M. Gastaldello tegen Comité van de regio’s van de
                                                                       Europese Unie.
(1) PB C 54 van 22.2.1997.
                                                                       (1) PB C 258 van 15.8.1998.
              Doorhaling van zaak T-218/96 (1)
                       (1999/C 366/77)                                                Doorhaling van zaak T-78/99 (1)
                                                                                (1999/C 366/80)
                        (Procestaal: Frans)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste                                   (Procestaal: Engels)
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 19 oktober 1999 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-218/96: P. Hodson tegen Commissie van de Europese               De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
Gemeenschappen.                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                       van 13 oktober 1999 de doorhaling in het register gelast van
                                                                       zaak T-78/99: S. M. Elder en R. D. Elder tegen Commissie van
(1) PB C 54 van 22.2.1997.                                             de Europese Gemeenschappen.
                                                                       (1) PB C 174 van 19.6.1999.
               Doorhaling van zaak T-59/98 (1)
                       (1999/C 366/78)
                                                                                Doorhaling van zaak T-162/99 R
                       (Procestaal: Engels)
                                                                                (1999/C 366/81)
De president van de Vijfde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 13 oktober 1999 de doorhaling in het register                                  (Procestaal: Frans)
gelast van zaak T-59/98: Honeywell Inc. tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen.
                                                                       De president van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 oktober 1999
(1) PB C 234 van 25.7.1998.                                            de doorhaling in het register gelast van zaak T-162/99 R:
                                                                       L. Dricot-Daniele, P. De Palma en C. Hamptaux tegen Commis-
                                                                       sie van de Europese Gemeenschappen.


title: Zaak T-399/12: Beschikking van het Gerecht van 4 juni 2013 — Cosma Moden/BHIM — s.Oliver Bernd Freier (COSMA) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/81

         Beschikking van het Gerecht van 4 juni 2013 — Cosma Moden/BHIM — s.Oliver Bernd Freier (COSMA)
   (Zaak T-399/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 225/180
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Cosma Moden GmbH & Co. KG (Emsdetten, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Meyer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. Schifko, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: s.Oliver Bernd Freier GmbH & Co. KG (Rottendorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Körber en B. Bleifeld, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 4 juli 2012 (zaak R 2010/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen Cosma Moden GmbH & Co. KG en s.Oliver Bernd Freier GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep worden verwezen in hun eigen kosten alsook elk in de helft van de kosten van verweerder.

      (1)  PB C 331 van 27.10.2012.


title: Zaak C-206/03: Verzoek van High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division, van 7 december 2000, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen the Commissioners of Customs and Excise, en SmithKline Beecham plc

text:
C 158/16                  NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                             5.7.2003
       tewerkstelling van vrouwen in de onderaardse mijnbouw             Verzoek van High Court of Justice (England and Wales),
       in § 16 van de Oostenrijkse arbeidstijdverordening van            Chancery Division, van 7 december 2000, om een preju-
       30 april 1938. Die verordening voorziet enkel in uitzon-          diciële beslissing in het geding tussen the Commissioners
       deringen op het tewerkstellingsverbod voor vrouwen in                  of Customs and Excise, en SmithKline Beecham plc
       leidinggevende functies, voor stagiaires, e.a.
                                                                                (Zaak C-206/03)
       De richtlijn bevat weliswaar zelf een aantal uitzonderin-
       gen op het verbod van ongelijke behandeling (uitzon-                                         (2003/C 158/27)
       deringsbepalingen van de artikelen 2, lid 2, en 3 van de
       richtlijn), maar die kunnen het litigieuze verbod niet
       rechtvaardigen. Werkzaamheden in de onderaardse mijn-
       bouw zijn stellig fysiek en psychisch zeer veeleisende            De High Court of Justice (England and Wales), Chancery
       werkzaamheden, die echter niet uitsluitend door mannen            Division, heeft bij beschikking van 7 december 2000, ingeko-
       kunnen worden verricht. Het argument inzake werkzaam-             men ter griffie van het Hof van Justitie op 14 mei 2003, in het
       heden waarvoor vanwege hun aard of de voorwaarden                 geding tussen the Commissioners of Customs and Excise, en
       voor de uitoefening ervan, het geslacht een bepalende             SmithKline Beecham plc, het Hof van Justitie van de Europese
       factor is, treft derhalve geen doel. De gevaren die vrouwen       Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
       in de mijnbouw lopen, verschillen in het algemeen in              de navolgende vragen:
       wezen niet van die welke mannen lopen. Die gevaren
       rechtvaardigen dan ook geen ongelijke behandeling van             1)     Moet post 3004 van bijlage I bij verordening nr. 2658/
       mannen en vrouwen. Voorzover de Oostenrijkse regering                    87 ( 1) van de Raad, zoals gewijzigd, aldus worden uitge-
       zich louter beroept op het algemeen zwakkere gestel van                  legd, dat een product in de vorm van een nicotinepleister
       vrouwen in vergelijking met dat van mannen, kan de                       om te helpen stoppen met roken, dat bestaat uit een in
       Commissie dat argument niet volgen. Het is niet uitgeslo-                folie verpakte hechtpleister, doordrenkt van nicotine die
       ten dat er werkneemsters zijn voor wie tewerkstelling in                 via de huid wordt opgenomen, eronder valt?
       de onderaardse mijnbouw minder belastend is dan voor
       een vergelijkbare werknemer met een zwakker gestel. Een           2)     Wanneer
       algemeen verbod op de tewerkstelling van vrouwen in de
       onderaardse mijnbouw is dan ook onevenredig.                             (a)   een douaneautoriteit van een lidstaat krachtens
                                                                                artikel 12 van verordening nr. 2913/92 (2) van de
       De Oostenrijkse regeling moet aan de richtlijn worden                          Raad (douanewetboek) een bindende tariefinlichting
       aangepast, zelfs nu de mijnbouw als economische activi-                        heeft gegeven voor een product,
       teit aan belang inboet, anders zou het gemeenschapsrech-
       telijke discriminatieverbod zijn nuttig effect verliezen.                (b) deze bindende tariefinlichting overeenstemt met een
                                                                                eerder gepubliceerde indelingskennisgeving van de
                                                                                Werelddouaneorganisatie die wordt aangehaald in
       Ook faalt het argument van de Oostenrijkse regering dat                        een mededeling van de Commissie krachtens ar-
       de Republiek Oostenrijk gebonden is aan IAO-Conventie                          tikel 12, lid 5, douanewetboek,
       nr. 45 betreffende de tewerkstelling van vrouwen in de
       onderaardse mijnbouw van 1937, zodat het gemeen-                         (c)   de importeur krachtens artikel 243 van het wetboek
       schapsrecht niet aan het litigieuze verbod in de weg                           beroep instelt bij een nationale rechterlijke instantie,
       staat. De Republiek Oostenrijk is echter verplicht deze                        en
       conventie op te zeggen.
                                                                                (d) deze rechterlijke instantie het niet eens is met de
                                                                                indelingskennisgeving,
—      Het verbod op de tewerkstelling van vrouwen bij arbeid
       met perslucht en bij duikarbeid                                   moet artikel 12, lid 5, van het wetboek aldus worden
                                                                         uitgelegd, dat de rechterlijke instantie de beschikking van de
                                                                         douaneautoriteit moet of mag nietigverklaren, zonder dat zij
       Wat de regeling inzake de tewerkstelling van vrouwen bij          in de plaats daarvan een nieuwe bindende tariefinlichting geeft
       arbeid met perslucht en bij duikarbeid betreft, kan de            die afwijkt van de indelingskennisgeving van de Werelddoua-
       gestelde bijzondere nood aan bescherming van vrouwen              neorganisatie, maar verklaart dat het product anders moet
       geen grond opleveren voor een algemeen verbod, zonder             worden ingedeeld dan in de kennisgeving is gesteld?
       dat is voorzien in een onderzoek van individuele gevallen.
                                                                         (1 ) Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987
                                                                              aangaande de nomenclatuur voor douanetarieven en statistiek
                                                                              evenals het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256 van
( 1) PB L 39, blz. 40.                                                        7.9.1987, blz. 1).
                                                                         (2 ) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
                                                                              1992 tot vaststelling van het Douanewetboek van de gemeen-
                                                                              schappen (PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1).


title: Zaak T-112/00: Beroep, op 2 mei 2000 ingesteld door Iberotam S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.7.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 192/19
tussenproduct dat zonder verdere bewerking niet geschikt is             — schending van artikel 37 EG-Verdrag: de kennisgevingsre-
om te worden gerookt en dat dus niet belastbaar is. Er is geen               geling waarin de betrokken verordening voorziet, gaat
schriftelijk besluit waarin deze kwestie wordt behandeld en                  voorbij aan de met die bepaling nagestreefde doelen, daar
de gekozen indeling wordt gemotiveerd. Zij heeft derhalve                    de toepassing ervan een groot aantal marktdeelnemers zal
verzocht om toegang tot de volledige notulen van de genoemde                 doen verdwijnen en tegelijkertijd de bevoorrading met
vergaderingen van het accijnscomité, waarin geëxpandeerde                    gewasbeschermingsmiddelen zal concentreren bij enkele
tabak kennelijk als accijnsproduct is ingedeeld. De secretaris-              multinationale ondernerningen, die daardoor in staat zul-
generaal heeft dit verzoek definitief afgewezen bij brief van                len zijn de bevoorrading te beperken en derhalve de prijzen
8 maart 2000.                                                                op te drijven;
Verzoekster bestrijdt de geldigheid van dit besluit. De middelen        — wijzigt de voorwaarden waaraan moet worden voldaan
en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak                      om een vergunning voor het in de handel brengen van een
T-41/00.                                                                     gewasbeschermingsmiddel aan te vragen, ten opzichte van
                                                                             de voorwaarden die werden gesteld in bovengenoemde
                                                                             richtlijn, welke de rechtsgrondslag voor die verordening is;
(1) PB 1995, L 291, blz. 40.
                                                                        — schending van de beginselen van rechtszekerheid, gewet-
                                                                             tigd vertrouwen en goed beheer: de nieuwe kennisgevings-
                                                                             regeling belet verzoeksters de voortzetting van het verhan-
                                                                             delen van een aantal stoffen waarvoor zij in het kader van
                                                                             de regeling van richtlijn 91/414/EG een vergunning voor
                                                                             het in de handel brengen hadden verkregen, zonder dat die
Beroep, op 2 mei 2000 ingesteld door Iberotam S.A. tegen                     belemmering door het algemeen belang wordt gerecht-
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                              vaard;
                         (Zaak T-112/00)                                — schending van de Overeenkomst inzake de handelsaspec-
                                                                             ten van de intellectuele eigendom (WTO) (3): de omstreden
                                                                             verordening verleent de bezitters van vertrouwelijke infor-
                         (2000/C 192/35)                                     matie die voor het verkrijgen van een vergunning voor het
                                                                             in de handel brengen van gewasbeschermingsmiddelen
                                                                             moet worden verstrekt, een uitsluitende bescherming die
                         (Procestaal: Frans)                                 verder gaat dan de bescherming welke voortvloeit uit de
                                                                             beginselen waarop de bepalingen van bovengenoemde
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    overeenkomst, inzonderheid de artikelen 8, lid 2, en 39,
schappen is op 2 mei 2000 beroep tegen Commissie van de                      lid 3, zijn gebaseerd.
Europese Gemeenschappen ingesteld door lberotam S.A.,
gevestigd te Barcelona (Spanje), en zeven anderen, vertegen-
woordigd door M. Roca Junyent en J. Roca Sagarra, advocaten             (1) PB L 55, b1z. 25.
te Barcelona.                                                           (2) PB L 230, b1z. 1.
                                                                        (3) PB L 336 van 23.12.1994, b1z. 214.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren verordening (EG) nr. 451/2000 van de
     Commissie van 28 februari 2000 houdende bepalingen
     voor de uitvoering van de tweede en de derde fase van het
     werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van richtlijn
     91/414/EEG van de Raad;
                                                                        Beroep, op 2 mei 2000 ingesteld door Aktionsgemein-
— de Europese Commissie in de kosten van het geding te                  schaft Recht und Eigentum e.V. (ARE) tegen Commissie
     verwijzen.                                                                        van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-114/00)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2000/C 192/36)
Verzoeksters komen op tegen verordening (EG) nr. 451/2000
van de Commissie van 28 februari 2000 houdende bepalingen
voor de uitvoering van de tweede en de derde fase van het
                                                                                (Procestaal: Duits)
werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van richtlijn
91/414/EEG van de Raad (1) betreffende het op de markt
brengen van gewasbeschermingsmiddelen (2). Verordening                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
nr. 451/2000 heeft tot doel, het geleidelijk onderzoeken van            schappen is op 2 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
de op de markt aanwezige werkzame stoffen teneinde deze in              van de Europese Gemeenschappen door Aktionsgemeinschaft
voorkomend geval op te nemen in bijlage I bij bovengenoemde             Recht und Eigentum e.V. (ARE), te Borken (BRD), vertegen-
richtlijn. Verzoeksters voeren de volgende middelen aan:                woordigd door Prof. Dr. M. Pechstein, advocaat te Berlijn.


title: Zaak C-77/02: Verzoek van het Verwaltungsgericht Sigmaringen van 10 december 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Erika Steinicke en Bundesanstalt für Arbeit

text:
C 118/18               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      18.5.2002
Verzoek van het Verwaltungsgericht Sigmaringen van                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
10 december 2001 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Erika Steinicke en Bundesanstalt für Arbeit             —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                                                                            binnen de gestelde termijn (16 september 1999) de in
                                                                            artikelen 11 en 4, lid 1, van richtlijn 96/59/EG van
                           (Zaak C-77/02)                                   de Raad (1) van 16 september 1996 betreffende de
                                                                            verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorter-
                                                                            fenylen (PCB’s/PCT’s) voorgeschreven plannen, algemene
                         (2002/C 118/28)                                    oriënteringen en samenvattingen op te stellen respectieve-
                                                                            lijk aan de Commissie mede te delen, niet heeft voldaan
                                                                            aan de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
                                                                            verplichtingen;
                                                                      —     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
Het Verwaltungsgericht Sigmaringen heeft bij beschikking van
10 december 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 7 maart 2002, in het geding tussen Erika Steinicke
en Bundesanstalt für Arbeit, het Hof van Justitie van de              Middelen en voornaamste argumenten
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                      Volgens artikel 249, derde alinea, EG is een richtlijn verbindend
                                                                      ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
Staan artikel 141 EG, de richtlijnen 75/117/EEG (1), 76/207/          waarvoor zij bestemd is.
EEG (2) en/of richtlijn 97/81/EG (3) in de weg aan de regeling
van § 72, sub b, lid 1, eerste volzin, sub 2, Bundesbeamten-
gesetz in de tot 30 juni 2000 geldende versie van 31 maart            Volgens artikel 10, eerste alinea, EG treffen de lidstaten alle
1999, op grond waarvan deeltijd voor ouderen enkel kan                algemene of bijzondere maatregelen welke geschikt zijn om de
worden toegekend aan een ambtenaar die vóór de aanvang              nakoming van de uit het Verdrag en uit handelingen van de
van de deeltijdarbeid in totaal minstens drie jaren voltijds heeft    instellingen van de Gemeenschap voortvloeiende verplichtin-
gewerkt, wanneer aanzienlijk meer vrouwen dan mannen                  gen te verzekeren.
deeltijds werken en derhalve op grond van dit voorschrift
uitgesloten zijn van het recht op deeltijd voor ouderen?
                                                                      De Helleense Republiek bestrijdt niet dat zij maatregelen moet
                                                                      nemen om aan de richtlijn te voldoen.
(1) PB L 45, blz. 19.
(2) PB L 39, blz. 40.                                                 De Commissie stelt vast dat Helleense Republiek tot op heden
(3) PB 1998, L 14, blz. 9.                                            niet de geschikte maatregelen heeft genomen voor de volledige
                                                                      omzetting van de richtlijn in nationaal recht.
                                                                      (1) PB L 243, blz. 31.
Beroep, op 12 maart 2002 ingesteld door Commissie van                 Verzoek van de Arbeidsrechtbank van het Arrondisse-
de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                  ment Tongeren van 11 maart 2002 om een prejudiciële
                                                                      beslissing in het geding tussen Nina Kristiansen tegen
                                                                                Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening
                           (Zaak C-83/02)
                                                                                (Zaak C-92/02)
                         (2002/C 118/29)
                                                                                (2002/C 118/30)
                                                                      De Arbeidsrechtbank van het Arrondissement Tongeren heeft
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            bij vonnis van 11 maart 2002, ingekomen ter griffie van het
op 12 maart 2002 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek           Hof van Justitie op 15 maart 2002, in het geding tussen Nina
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-              Kristiansen en Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, het Hof
genwoordigd door H. Stovlbaek en M. Konstandinidis, juri-             van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
disch adviseurs.                                                      een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak C-322/99: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 15 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt Burgdorf en H.-G. Fischer

text:
20.11.1999              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 333/15
A. Caterino, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-              2) schending van het gemeenschapsrecht, namelijk schending
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                   van de rechten van de verdediging en gebrek aan motive-
navolgende vraag:                                                          ring;
                                                                       3) het Gerecht heeft zich niet uitgesproken over een beslissend
„Moet de in artikel 12 van richtlijn 91/156/EEG (1) gebruikte              punt van het geschil;
uitdrukking ‘beroepsmatig afvalstoffen (…) vervoeren‘, gelet
op de gemeenschapsregeling en op het begrip ‘producent‘                4) schending van het gemeenschapsrecht, namelijk op het
zoals dat in artikel 1 van die richtlijn is omschreven, worden             punt van de aantasting van de goede naam en gebrek aan
begrepen als het ‘vervoeren van door derden geproduceerde                  motivering;
afvalstoffen‘? Is artikel 1, lid 19, van wet overeenstemmig met
de juiste uitlegging van genoemde gemeenschapsregeling?”               5) verdraaiing van de feiten betreffende de gestelde „belangen-
                                                                           verstrengeling”, gebrek aan motivering en onjuiste kwali-
                                                                           ficatie in rechte;
(1) Richtlijn van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van
    richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen, PB L 78 van
                                                                       6) verdraaiing van de feiten inzake het gestelde verzet van de
    26.3.1991, blz. 32.                                                    vertegenwoordiger van Ismeri om ontslag te nemen uit de
                                                                           raad van bestuur van het ARTM (het Agentschap voor de
                                                                           Transmediterrane Netwerken) en gebrek aan motivering.
                                                                       Verzoek van het Bundesfinanzhof van 15 juli 1999 om
Hogere voorziening, op 24 augustus 1999 ingesteld door                 een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt
Ismeri Europa Srl tegen het arrest, op 15 juni 1999 in                                    Burgdorf en H.-G. Fischer
zaak T-277/997 tussen Ismeri Europa Srl en de Reken-                                            (Zaak C-322/99)
kamer van de Europese Gemeenschappen gewezen door
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                           (1999/C 333/32)
                    schappen (Derde kamer)
                                                                       Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 15 juli 1999,
                        (Zaak C-315/99 P)                              ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 augustus
                                                                       1999, in het geding tussen Finanzamt Burgdorf en
                         (1999/C 333/31)                               H.-G. Fischer, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                       navolgende vragen omtrent de uitlegging van richtlijn
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             77/388/EEG (1):
op 24 augustus 1999 hogere voorziening ingesteld door
Ismeri Europa Srl, vertegenwoordigd door S. Ristuccia en               1) Hebben werkzaamheden aan carrosserie en lakwerk die
G. L. Tosato, advocaten te Rome, tegen het arrest, op 15 juni              (met aftrek van voorbelasting) achteraf aan een (zonder
1999 in zaak T-277/97 tussen Ismeri Europa Srl en de                       recht op aftrek van voorbelasting aangeschaft) motorvoer-
Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen gewezen door                     tuig worden verricht, bij onttrekking van dat motorvoertuig
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                 aan het bedrijf tot gevolg,
pen (Derde kamer).
                                                                           a) dat dit voertuig ingevolge artikel 5, lid 6, van de
                                                                                richtlijn moet worden aangemerkt als goed waarvoor
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                                 recht op gedeeltelijke aftrek van BTW is ontstaan, dan
                                                                                wel
— te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
     van 15 juni 1999 in de zaak T-277/97;                                 b) dat de latere uitgaven moeten worden aangemerkt als
                                                                                bestanddelen van het goed, waarvoor recht op aftrek
— de door Ismeri in eerste aanleg ingediende conclusies                         van BTW is ontstaan?
     gegrond te verklaren, welke conclusies moeten worden              2) In geval van een bevestigend antwoord op vraag 1: wat
     geacht volledig te zijn overgenomen;                                  wordt ingevolge artikel 5, lid 6, van de richtlijn belast als
                                                                           onttrekking aan het bedrijf:
— de Rekenkamer in de kosten van beide procedures te
     verwijzen.                                                            a) het motorvoertuig met inbegrip van de daarvoor
                                                                                verrichte diensten (werkzaamheden aan carrosserie en
                                                                                lakwerk) of
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           b) alleen de verrichte diensten (werkzaamheden aan car-
                                                                                rosserie en lakwerk)?
In de zin van artikel 225 EG-Verdrag en artikel 49 van ’s Hofs
Statuut-EG, alsmede in de zin van de overige toepasselijke             3) Bij een bevestigend antwoord op vraag 2: is dientengevolge
bepalingen komt Ismeri op tegen het betrokken arrest, om de                de maatstaf van heffing als bedoeld in artikel 11, A,
volgende redenen:                                                          lid 1, sub b, van de richtlijn de aanschafprijs voor het
                                                                           motorvoertuig (of een gelijksoortig motorvoertuig) met
1) gebreken in de procedure voor het Gerecht waardoor                      inbegrip van de prijs van de restauratiewerkzaamheden,
     rekwirante is benadeeld, doordat het Gerecht geen uit-                berekend naar het tijdstip waarop de onttrekking plaats-
     spraak heeft gedaan over het verzoek om getuigen te horen             vond, of alleen de prijs voor de (met aftrek van voorbe-
     en doordat de instructie ontoereikend was;                            lasting) verrichte restauratiewerkzaamheden?
 ---pagebreak--- C 333/16                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   20.11.1999
4) Hoe verhouden artikel 5, lid 6, en artikel 5, lid 7, sub c,            Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 24 au-
     van richtlijn zich tot elkaar?                                       gustus 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                           tussen G. van de Water en Staatssecretaris van Financiën
5) Zou de eerste vraag aldus moeten worden beantwoord, dat
     de naderhand (met aftrek van voorbelasting) verrichte                                         (Zaak C-325/99)
     diensten (carrosserie- en lakwerk) bij de onttrekking van
     het goed (motorvoertuig) niet overeenkomstig artikel 5,                                       (1999/C 333/34)
     lid 6, van de richtlijn moeten worden belast: moet dan de
     aftrek van voorbelasting voor deze diensten overeenkom-              De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 24 augustus
     stig artikel 20, lid 1, sub b, van de richtlijn worden herzien?      1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                          31 augustus 1999, in het geding tussen G. van de Water en
                                                                          Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de
(1) PB 1977, L 145, blz. 1.                                               Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                          beslissing over de navolgende vraag:
                                                                          Kan als uitslag tot verbruik van accijnsproducten, als bedoeld
                                                                          in artikel 6, lid 1 van de Richtlijn 92/12/EEG van de Raad (1),
                                                                          mede aangemerkt worden het — enkele — voorhanden
                                                                          hebben van een accijnsproduct in de zin van artikel 3,
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 15 juli 1999 om                       lid 1, van de Richtlijn, indien en voorzover dit niet reeds
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt                overeenkomstig de geldende communautaire bepalingen en
           Düsseldorf-Mettmann en K. Brandenstein                         nationale wetgeving in de heffing van accijns is betrokken?
                          (Zaak C-323/99)                                 (1) PB 1992, L 76, blz. 1.
                           (1999/C 333/33)
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 15 juli 1999,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 augustus
1999, in het geding tussen Finanzamt Düsseldorf-Mettmann                  Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 24 au-
en K. Brandenstein, het Hof van Justitie van de Europese                  gustus 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over               tussen Stichting „Goed Wonen” (voorheen Woningbouw-
de navolgende vragen:                                                     vereniging „Goed Wonen”) en Staatssecretaris van Finan-
                                                                                ciën
Volgens artikel 5, lid 6, eerste volzin, van richtlijn                                             (Zaak C-326/99)
77/388/EEG (1) wordt met een levering onder bezwarende titel
gelijkgesteld het door een belastingplichtige aan zijn bedrijf                                     (1999/C 333/35)
onttrekken van een goed voor eigen privé-doeleinden, ingeval
met betrekking tot dat goed of de bestanddelen daarvan recht              De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 24 augustus
op volledige of gedeeltelijke aftrek van de belasting over de             1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
toegevoegde waarde is ontstaan.                                           31 augustus 1999, in het geding tussen Stichting „Goed
                                                                          Wonen” (voorheen Woningbouwvereniging „Goed Wonen”) en
1) Is deze bepaling van toepassing wanneer voor het goed                  Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de
     zelf weliswaar geen, maar voor de diensten of leveringen             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
     die de belastingplichtige ten behoeve van dit goed na                beslissing over de navolgende vraag:
     aanschaffing daarvan heeft doen verrichten of ontvangen,
     wel recht op aftrek van voorbelasting is ontstaan?                   1.     Dienst artikel 5, lid 3, van de Zesde richtlijn (1) aldus te
                                                                          worden uitgelegd dat het de nationale wetgever vrijstaat
2) Wat moet worden verstaan onder een bestanddeel in de
                                                                          zakelijke rechten die aan de rechthebbende de bevoegdheid
     zin van deze bepaling?
                                                                          verschaffen het onroerend goed te gebruiken, slechts dan als
3) Wat is de maatstaf van heffing bij de onttrekking, wanneer             lichamelijke zaken te beschouwen, indien de vergoeding die
     voor het onttrokken goed weliswaar geen, maar voor                   overeenkomen wordt ter zake van de vestiging, overdracht,
     enkele bestanddelen daarvan wel recht op volledige of                wijziging, afstand of opzegging van dergelijke rechten, ten
     gedeeltelijke aftrek van voorbelasting is ontstaan?                  minste gelijk is aan de economische waarde van het desbetref-
                                                                          fende onroerend goed?
4) Moet de aftrek van voorbelasting, waarvan een belasting-
     plichtige gebruik heeft gemaakt in verband met diensten              2.     Dient artikel 13 onderdeel B, aanhef en onder b, en 13
     of leveringen ten behoeve van een zonder recht op                    onderdeel C, aanhef en onder a, van de Zesde richtlijn aldus
     aftrek van voorbelasting aangeschaft goed, overeenkomstig            uitgelegd te worden dat het de nationale wetgever vrijstaat
     artikel 20, van richtlijn 77/388/EEG worden herzien, wan-            onder de begrippen „verhuur en verpachting” naast verhuur en
     neer artikel 5, lid 6, eerste volzin, van de richtlijn niet van      verpachting in civielrechtelijke zin mede te begrijpen iedere
     toepassing is?                                                       andere vorm waarin onroerende zaken voor gebruik, anders
                                                                          dan als levering, ter beschikking worden gesteld?
(1) PB L 145, blz. 1.
                                                                          (1) PB 1977, L 145, blz. 1.


title: Zaak C-32/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 januari 2017 door Apcoa Parking Holdings GmbH tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 november 2016 in de gevoegde zaken T-268/15 en T-272/15, Apcoa Parking Holdings GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/15

         Hogere voorziening ingesteld op 23 januari 2017 door Apcoa Parking Holdings GmbH tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 november 2016 in de gevoegde zaken T-268/15 en T-272/15, Apcoa Parking Holdings GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-32/17 P)
   (2017/C 151/21)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Apcoa Parking Holdings GmbH (vertegenwoordiger: Dr. A. Lohmann, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Conclusies

               1.

               Vernietiging van de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie (Zevende kamer) van 8 november 2016 in de gevoegde zaken T-268/15 en T-272/15.

               2.

               Vernietiging van de beslissingen van de vierde kamer van beroep van het EUIPO (voorheen BHIM) van 25 maart 2015 in de beroepsprocedures betreffende de zaken R 2062/2014-4 en R 2063/2014-4.

               3.

               Verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens verzoekster gaat de bestreden beschikking mank door een vormverzuim (eerste middel). Bovendien schendt deze beschikking het recht van de Unie, aangezien het Gerecht geen rekening heeft gehouden met belangrijke feitelijke gegevens (tweede middel). Het heeft de feiten ook onjuist opgevat (derde middel). De bestreden beschikking doet voorts afbreuk aan het beginsel dat het Uniemerk een eenheid vormt (vierde middel).
   Eerste middel: het Gerecht heeft het beroep afgedaan zonder dat een pleitzitting is gehouden, hoewel verzoekster uitdrukkelijk daarom had verzocht.
   Een mondelinge behandeling ter terechtzitting was niet overbodig, aangezien het beroep noch kennelijk niet-ontvankelijk, noch kennelijk rechtens ongegrond was. De bestreden beschikking is dus aangetast door een procedurele fout.
   Tweede middel: de beschikking van het Gerecht levert schending op van het recht van de Unie. Anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, staat geen enkele absolute weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 (1) in de weg aan inschrijving van de litigieuze merken, aangezien deze merken niet beschrijvend van aard zijn.
   Het Gerecht heeft een aantal relevante feitelijke elementen niet in aanmerking genomen. Het heeft geoordeeld dat het Engelse woord „Parkway” voor het publiek in het Verenigd Koninkrijk een parkeergarage in een treinstation aanduidt. Het heeft dienaangaande echter geen rekening ermee gehouden dat het Britse merkenbureau zich reeds uitdrukkelijk en omstandig over deze vraag had uitgesproken, ook tijdens een hoorzitting, en dat dit bureau na een grondig onderzoek had uitgesloten dat sprake was van een beschrijvende aanduiding. Wanneer dit woord op zich wordt gebruikt, zoals het in het merk is vermeld, heeft het niet de betekenis die het Gerecht eraan heeft verleend. Met betrekking tot de identieke merken „Parkway” is geoordeeld dat deze in aanmerking komen voor bescherming. Deze merken zijn bij wege van een uitbreiding van de internationale inschrijving ervan als geschikt voor bescherming beoordeeld, en dus ingeschreven in verschillende lidstaten (onder meer in Ierland), en dat is in het kader van nationale merkaanvragen ook het geval in het Verenigd Koninkrijk.
   Het Gerecht heeft geen rekening daarmee gehouden en het heeft louter aangegeven het in de regel niet gebonden is door nationale beslissingen. Het is in dit verband eraan voorbijgegaan dat het feit dat het niet gebonden is, hem niet vrijstelt van zijn verplichting om minstens alle relevante feiten te onderzoeken en te beoordelen. De nationale inschrijvingen van identieke merken in de lidstaten van het taalgebied waarvan de litigieuze benaming afkomstig is, vormen hoe dan ook belangrijke feitelijke gegevens. Doordat het Gerecht deze niet in aanmerking heeft genomen, heeft het blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.
   Derde middel: het Gerecht leidt de door hem gehanteerde betekenis van het woord „Parkway” af uit twee bronnen die voortkomen uit woordenboeken. Het heeft deze bronnen evenwel onvolledig weergegeven en verdraaid. Het Gerecht heeft geen rekening ermee gehouden dat het uit deze bronnen geen algemene betekenis van het afzonderlijk gebruikte woord „Parkway” kan afleiden zoals die waarop het zijn beslissing heeft gebaseerd. Dat bleek ook volledig uit de beslissing van het merkenbureau van het Verenigd Koninkrijk betreffende de vraag of het merk geschikt was voor bescherming op dit grondgebied. Dit bureau is tot de slotsom gekomen dat de in het woordenboek aan de betrokken term verleende betekenis niet belet dat dit woord wordt ingeschreven als merk. Indien het Gerecht de voormelde bronnen juist had opgevat, zou het tot dezelfde conclusie zijn gekomen. Ook deze verdraaiing van de feiten levert een onjuiste rechtsopvatting op.
   Vierde middel: de bestreden beschikking doet bovendien afbreuk aan het beginsel dat het Uniemerk een eenheid vormt. Hoewel in geen enkele lidstaat een absolute weigeringsgrond voor inschrijving bestaat, heeft het Gerecht verzoekster de eenheidsbescherming van het Europese merkenrecht ontzegd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (gecodificeerde versie) (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-339/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — Skoma-Lux sro/Celní ředitelství Olomouc (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Posten 2204 en 2206 — Gegiste drank op basis van verse druiven — Effectief alcoholvolumegehalte van 15,8 % tot 16,1 % — Toevoeging van maïsalcohol en bietsuiker tijdens bereiding)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/12

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — Skoma-Lux sro/Celní ředitelství Olomouc
   (Zaak C-339/09) (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Posten 2204 en 2206 - Gegiste drank op basis van verse druiven - Effectief alcoholvolumegehalte van 15,8 % tot 16,1 % - Toevoeging van maïsalcohol en bietsuiker tijdens bereiding)
   2011/C 55/19
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Skoma-Lux sro

      Verwerende partij: Celní ředitelství Olomouc

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Nejvyšší správní soud — Uitlegging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003 (PB L 281, blz. 1) — Rode dessertwijn Kagor — Indeling onder tariefpost 2204 dan wel onder tariefpost 2206 van de gecombineerde nomenclatuur

      Dictum

   Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1719/2005 van de Commissie van 27 oktober 2005, moet aldus worden uitgelegd dat een gegiste drank op basis van verse druiven, die een alcoholgehalte van 15,8 % vol tot 16,1 % vol heeft, die in flessen van 0,75 liter in de handel wordt gebracht en waaraan tijdens de bereiding ervan bietsuiker en maïsalcohol zijn toegevoegd, onder post 2206 van de in bijlage I bij de verordening opgenomen gecombineerde nomenclatuur moet worden ingedeeld.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Zaak C-84/00: Beroep, op 7 maart 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
10.6.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 163/9
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 28 april
                                                                       1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                          Welthgrove B.V. en de Staatssecretaris van Financiën
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak C-57/00 P.                                                                          (Zaak C-102/00)
                                                                                (2000/C 163/14)
(1) PB 2000, C 79, blz. 32.
                                                                       De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 28 april
                                                                       1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       20 maart 2000, in het geding tussen Welthgrove B.V. en de
                                                                       Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de navolgende vragen:
                                                                       1. Dient, gelet op het arrest Polysar (1) — in het bijzonder op
                                                                            de rechtsoverwegingen 13 en 14 daarvan — ingeval een
Beroep, op 7 maart 2000 ingesteld door Commissie van                        moedervennootschap zich moeit in het beheer van een
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                         dochtervennootschap, het van die dochtervennootschap
                                                                            ontvangen dividend te worden aangemerkt als een tegen-
                          (Zaak C-84/00)                                    prestatie van dat moeien, in de zin van artikel 11.A., lid 1,
                                                                            aanhef en sub a, van de Zesde richtlijn (2)?
                         (2000/C 163/13)                               2. Zo het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt,
                                                                            brengt het enkele feit dat belanghebbende zich moeit
                                                                            in het beheer van haar dochtervennootschappen, zoals
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  bedoeld in rechtsoverweging 14 van het arrest Polysar,
op 7 maart 2000 beroep ingesteld tegen Franse Republiek                     mee dat belanghebbende is aan te merken als belasting-
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    plichtige in de zin van artikel 4 van de Zesde richtlijn?
woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, als
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij               3. Zo het antwoord op de eerste of de tweede vraag bevesti-
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                             gend luidt, valt genoemd moeien onder de uitzondering
                                                                            van artikel 13.B., sub d, punt 5, van de Zesde richtlijn, te
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            weten het daar genoemde beheer?
— vast te stellen dat de Franse Republiek de krachtens                 (1) Zaak C-60/90, Jurisprudentie 1991, blz. I-3111.
                                                                       (2) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
     artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG)            betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lidstaten
     op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door in             inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
     Frankrijk niet de verkoop toe te laten van werken van edele           over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, PB 1977, L 145,
     metalen uit andere lidstaten met de vermelding van het                blz. 1.
     gehalte „999 duizendsten”, hoewel deze vermeldingen in
     de handel courant worden gebruikt;
— de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                       Beroep, op 17 maart 2000 ingesteld door Commissie van
Middelen en voornaamste argumenten                                     de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
De Commissie is van mening, dat de uitsluiting door de Franse                                   (Zaak C-103/00)
wettelijke regeling (1) van het gehalte van 999 duizendsten,
zowel voor werken van goud als voor werken van zilver en                                        (2000/C 163/15)
wit goud, niet gerechtvaardigd is uit hoofde van bescherming
van de consument of van de eerlijke handelsgebruiken.                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 17 maart 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
(1) Artikelen 521 en 522 van de code général des impôts zoals          woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur van de
    gewijzigd bij wet 94-6.                                            juridische dienst van de Commissie, en P. Panagiotopoulos,
                                                                       nationaal ambtenaar gedetacheerd bij de juridische dienst van
                                                                       de Commissie, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                       C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de
                                                                       Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Verzoek van de Consiglio di Stato, Afdeling rechtspraak, Vierde Kamer, van 21 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen 1. S. Agri s.n.c. en 2. Agricola Veneta s.a.s., enerzijds, en Regione Veneto, anderzijds (Zaak C-255/95)

text:
23 . 9 . 95            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr . C 248/7
Beroep, op 20 juli 1995 ingesteld door Commissie van de                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                        1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
                        ( Zaak C-252/95 )                                     niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                            ( 95/C 248/ 13 )                                  te stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
                                                                              92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
op 20 juli 1995 beroep tegen Franse Republiek ingesteld                       overheidsopdrachten voor dienstverlening f 1 ), de krach
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                         tens artikel 189 , derde alinea, van het EG-Verdrag
genwoordigd door G. Rozet als gemachtigde, domicilie                          juncto artikel 44 , lid 1 , van de richtlijn op haar rustende
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                        verplichtingen niet is nagekomen;
Centre Wagner, Kirchberg.                                               2 . subsidiair, vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duits
                                                                              land niet heeft voldaan aan haar verplichting om de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              maatregelen tot omzetting van de richtlijn onverwijld
                                                                              aan de Commissie mee te delen;
1 . vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de               3 . de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                     van de procedure .
      stellen die nodig zijn om met betrekking tot de enzoöti
      sche hemorragische ziekte bij herten te voldoen aan               Middelen en voornaamste argumenten
      Richtlijn 92/ 119/EEG van de Raad van 17 december
      1992 tot vaststelling van algemene communautaire                  De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
      maatregelen voor de bestrijding van bepaalde dierziek            die in zaak C-252/95 ; de omzettingstermijn is op 1 juli 1993
      ten en van specifieke maatregelen ten aanzien van de              verstreken .
      vesiculaire varkensziekte ( J ), en/of door die maatregelen
      niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens het              f 1 ) PB nr. L 209 van 24 . 7. 1992 , blz . 1 .
      voorlaatste artikel van die richtlijn en het EG-Verdrag
      op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen ;
2 . de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de                Verzoek van de Consiglio di Stato, Afdeling rechtspraak,
      procedure .                                                       Vierde Kamer, van 21 maart 1995 om een prejudiciële
                                                                        beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen 1 . S. Agri
 Middelen en voornaamste argumenten                                      s.n.c. en 2 . Agricola Veneta s.a.s ., enerzijds, en Regione
                                                                                Veneto, anderzijds
 Ingevolge artikel 189, derde alinea, en artikel 5 , eerste                                       ( Zaak C-255/95 )
 alinea , van het EG-Verdrag, zijn de Lid-Staten verplicht de                                        ( 95/C 248/15 )
 nodige maatregelen te treffen om de tot hen gerichte
 richtlijnen vóór het verstrijken van de daartoe gestelde                Bij beschikking van 21 maart 1995 ( ingekomen ter griffie
 termijn uit te voeren . De in artikel 27, lid 1 , van Richtlijn         van het Hof van Justitie op 24 juli daaraanvolgend) heeft de
 92/ 119/EEG gestelde termijn is op 30 september 1993                    Consiglio di Stato, Afdeling rechtspraak , Vierde Kamer, in
 verstreken en Frankrijk heeft nog steeds niet de nodige                 het aldaar aanhangig geding tussen 1 . S. Agri s.n.c . en
 maatregelen getroffen met betrekking tot de enzoötische                 2 . Agricola Veneta, s.a.s ., enerzijds , en Regione Veneto,
 hemorragische ziekte bij herten .                                       anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                                                                         schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
 (') PB nr. L 62 van 15 . 3 . 1993 , blz . 69 .                          navolgende vraag:
                                                                          1 . Is met het Gemeenschapsrecht — inzonderheid met
                                                                               artikel 1 ter, lid 3 , onder c ), van Verordening ( EEG )
                                                                               nr . 797/ 85 van de Raad van 12 maart 1985 betreffende
                                                                               de verbetering van de doeltreffendheid van de land
                                                                               bouwstructuur ( ] ), ingevoegd bij artikel 1 van Verorde
  Beroep, op 20 juli 1995 ingesteld door Commissie van de                      ning ( EEG ) nr. 1094/88 van de Raad van 25 april
  Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits                          1988 ( 2 ), alsmede de artikelen 4 , leden 1 en 2 , 7 en 10,
                                    land                                       lid 1 , van Verordening ( EEG) nr . 4115/88 van de
                          ( Zaak C-253/95 )                                    Commissie van 21 december 1988 tot vaststelling van de
                                                                               bepalingen ter uitvoering van de steunregeling voor de
                              ( 95/C 248/14 )                                  extensivering van de produktie ( 3 ) — verenigbaar, een
                                                                               nationale bepaling volgens welke, ingeval er enige tijd
  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   verstrijkt tussen het einde van de referentieperiode en
  op 20 juli 1995 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland                         het begin van de periode waarvoor de verbintenis geldt,
  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                         voor de produktie die in laatstgenoemde periode moet
  pen, vertegenwoordigd door C. Schmidt, lid van haar                           worden verricht, niet alleen rekening dient te worden
  juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                       gehouden met de produktie ( aantal vee-eenheden ) in de
  burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner C 254 ,                           referentieperiode, maar ook met de produktieschomme
  Kirchberg.                                                                    lingen in die tussenperiode ?
 ---pagebreak--- Nr . C 248/8             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23 . 9 . 95
2 . Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, is dan                         — Richtlijn 93/48/EEG van de Commissie van 23 juni
       met de aldaar genoemde Gemeenschapsregeling verenig                         1993 tot vaststelling van het schema met de voor
       baar, een nationale bepaling volgens welke, ingeval het                      waarden waaraan fruitgewassen die voor de fruit
       veebeslag afneemt in de periode tussen het einde van de                      teelt worden gebruikt en teeltmateriaal daarvan
       referentieperiode en het begin van de periode waarvoor                       overeenkomstig Richtlijn 92/34/EEG van de Raad
       de verbintenis geldt, niet alleen geen steun wordt                           moeten voldoen ( 4 ),
       verleend voor het aantal dieren waarmee het beslag is
       afgenomen, maar deze dieren ook in mindering kunnen                      — Richtlijn 93/49/EEG van de Commissie van 23 juni
       worden gebracht voor de berekening van de produktie                         1993 tot vaststelling van het schema met de voor
       vermindering met ten minste 20 % tussen de referentie                       waarden waaraan siergewassen en teeltmateriaal
       periode en de periode waarvoor de verbintenis geldt, het                     daarvan overeenkomstig Richtlijn 91 /682/EEG van
       vereiste voor toekenning van de steun ( zodat er met                         de Raad moeten voldoen ( 5 ),
       name ook recht op steun bestaat voor het aantal dieren                   — Richtlijn 93/61 /EEG van de Commissie van 2 juli
       waarmee het beslag werkelijk zal worden verminderd in                        1993 tot vaststelling van de schema 's met de eisen
       de periode waarvoor de verbintenis geldt, indien dat                         waaraan teelmateriaal en plantgoed van groentege
       aantal dieren minder bedraagt dan 20% van het                                wassen, met uitzondering van zaad, overeenkomstig
       gemiddeld aantal dieren die in de referentieperiode                          artikel 4 van Richtlijn 92/33/EEG van de Raad
       werden gehouden )?                                                           moeten voldoen ( 6 ),
(') PB nr. L 93 van 30 . 3 . 1985 , blz . 1 .                                   en/of door die bepalingen niet aan de Commissie mee te
( 2 ) PB nr . L 106 van 27. 4 . 1988 , blz . 28 .                               delen, de krachtens het EG-Verdrag en het voorlaatste
( 3 ) PB nr. L 361 van 29 . 12 . 1988 , blz . 13 .
                                                                                artikel van die richtlijnen op haar rustende verplichtin
                                                                                gen niet is nagekomen;
                                                                          2 . de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
                                                                                procedure.
Beroep, op 27 juli 1995 ingesteld door Commissie van de
      Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                      Middelen en voornaamste argumenten
                          ( Zaak C-256/95 )
                                                                          De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                             ( 95/C 248/16 )                              die in zaak C-252/95 ( 7 ); de door de richtlijnen gestelde
                                                                          omzettingstermijnen zijn op 1 januari 1994 verstreken .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 27 juli 1995 beroep tegen Franse Republiek ingesteld                   (!)  PB nr. L 268 van 14 . 9 . 1992 , blz . 35 .
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                     (2)  PB nr. L 62 van 15 . 3 . 1993 , blz . 38 .
genwoordigd door G. Rozet als gemachtigde, domicilie                      (3 ) PB nr. L 62 van 15 . 3 . 1993 , blz . 49 .
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                    (4)  PB nr. L 250 van 7. 10 . 1993 , blz . 1 .
Centre Wagner, Kirchberg.                                                 (5 ) PB nr. L 250 van 7. 10 . 1993 , blz . 9 .
                                                                          (6)  PB nr. L 250 van 7 . 10 . 1993 , blz . 19 .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         (7)  Zie bladzijde 7 van dit Publikatieblad .
1 . vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
       stellen die nodig zijn voor het volgen van :
                                                                         Verzoek van het Tribunal administratif de Clermont
      — Richtlijn 92/45/EEG van de Raad van 16 juni 1992                  Ferrand (Tweede Kamer) van 27 juni 1995 om een
           betreffende de gezondheidsvoorschriften en veteri             prejudiciële beslissing in het geding tussen G. Bresle,
           nairrechtelijke voorschriften voor het doden van vrij          enerzijds, en Préfet de la Région Auvergne en Préfet du
           wild en het in de handel brengen van vlees van vrij                                Puy-de-Dóme, anderzijds
           wild ( 1 ),                                                                            ( Zaak C-257/95 )
      — Richtlijn 92/117/EEG van de Raad van 17 december                                             95/C 248/17)
            1992 inzake maatregelen voor de bescherming tegen
           bepaalde zoönoses en bepaalde zoönoseverwekkers                Het Tribunal administratif de Clermont-Ferrand (Tweede
           bij dieren en in produkten van dierlijke oorsprong             Kamer ) heeft bij beschikking van 27 juni 1995 , ingekomen
           teneinde door voedsel overgedragen infecties en                ter griffie van het Hof van Justitie op 28 juli 1995 , in het
           vergiftigingen te voorkomen (2 ),                              geding tussen G. Bresle, enerzijds, en Préfet de la Région
                                                                          Auvergne en Préfet du Puy-de-Döme, anderzijds, het Hof
      — Richtlijn 92/1 18/EEG van de Raad van 17 december                 van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
            1992 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke en         een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
           de gezondheidsvoorschriften voor het handelsver
           keer en de invoer in de Gemeenschap van produkten              Kan de berekeningswijze van het administratief vermogen
           waarvoor ten aanzien van deze voorschriften geen               van voertuigen krachtens de circulaire met terugwerkende
           specifieke communautaire regelgeving geldt als                 wetgevende kracht van de Staatssecretaris voor Openbare
           bedoeld in bijlage A, hoofdstuk I, van Richtlijn               Werken, Vervoer en Toerisme, van 28 december 1956, als
           89/662/EEG, en, wat ziekteverwekkers betreft, van              discriminerend worden beschouwd in de zin van de bepa
           Richtlijn 90/425/EEG ( 3 ),                                    lingen van artikel 95 van het EEG-Verdrag voor voertuigen


title: Zaak C-176/09: Beroep ingesteld op 15 mei 2009 — Groothertogdom Luxemburg/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/29

         Beroep ingesteld op 15 mei 2009 — Groothertogdom Luxemburg/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-176/09)
   2009/C 180/50
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordigers: C. Schiltz, gemachtigde, P. Kinsch, advocaat)

      Verwerende partijen: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               primair, de volgende passage nietig verklaren: „alsmede op de luchthaven met de meeste passagiersbewegingen in elke lidstaat” in artikel 1, lid 2, van richtlijn 2009/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 inzake luchthavengelden (1);

               —

               subsidiair, de gehele richtlijn nietig verklaren;

               —

               het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Groothertogdom Luxemburg voert twee middelen aan ter ondersteuning van zijn beroep.
   Met zijn eerste middel stelt verzoeker dat het beginsel van non-discriminatie werd geschonden op grond dat wegens de uitbreiding van de werkingssfeer van richtlijn 2009/12/EG tot de luchthavens „met de meeste passagiersbewegingen in elke lidstaat”, op een luchthaven als die van Luxemburg-Findel administratieve en financiële verplichtingen van toepassing zijn die niet gelden voor andere luchthavens die zich in een vergelijkbare situatie bevinden, zonder dat een dergelijk verschil in behandeling objectief gerechtvaardigd is. Verzoeker wijst in dit verband in het bijzonder op de situatie van de luchthavens van Hahn en Charleroi. Deze hebben hetzelfde verzorgingsgebied als de luchthaven van Findel en tellen elk een groter aantal passagiers dan deze laatste, maar moeten niet dezelfde verplichtingen in acht nemen. De aanwezigheid van grenzen tussen deze drie luchthavens kan geenszins een verschillende behandeling rechtvaardigen.
   Met zijn tweede middel betoogt verzoeker bovendien dat de betrokken bepaling in strijd is met het subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel. Om te beginnen is de tussenkomst op Europees niveau immers niet noodzakelijk om een situatie te reguleren die perfect op nationaal niveau had kunnen worden geregeld zolang de drempel van 5 miljoen passagiers niet wordt bereikt. Verder leidt de toepassing van de richtlijn tot ongerechtvaardigde extra procedures en kosten voor een luchthaven als die van Findel, die als enig bijzonder kenmerk heeft dat het een luchthaven is met de meeste passagiersbewegingen in een lidstaat, zonder dat deze omstandigheid werkelijk relevant is in het licht van de doelstellingen van de richtlijn.

      (1)  PB L 70, blz. 11.


title: Zaak T-103/11: Beroep ingesteld op 16 februari 2011 — Shang/BHIM (justing)

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/19

         Beroep ingesteld op 16 februari 2011 — Shang/BHIM (justing)
   (Zaak T-103/11)
   2011/C 113/38
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Tiantian Shang (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: A. Salerni, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen

               —

               en bij de herziening van de beslissing van het BHIM het recht van anciënniteit van het nationale merk RM 2006C002075 ten aanzien van gemeenschapsmerk 008391202 erkennen voor naam en symbool, en daaraan de uit verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, zoals vervangen door verordening nr. 207/2009, voortvloeiende gevolgen verbinden;

               —

               subsidiair, gelet op de overeenstemming van althans het woordelement in het nationale en het gemeenschapsmerk, die allebei het woord „Justing” bevatten, het recht van anciënniteit erkennen voor het woordelement van het merk, dat wil zeggen de naam „Justing”, waarbij de retroactieve gevolgen van de gemeenschapsinschrijving worden verleend en alleen het illustratieve beeldelement dat de naam omcirkelt eventueel wordt uitgesloten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „Justing” bevat (inschrijvingsaanvraag nr. 8 391 203), voor waren en diensten van de klassen 18 en 25, waarvoor aanspraak wordt gemaakt op de anciënniteit van het nationale beeldmerk (Italiaanse inschrijving nr. 1 217 303), dat ook het woordelement „JUSTING” bevat

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanspraak op de anciënniteit van het nationale beeldmerk op grond dat het Italiaanse en het gemeenschapsmerk niet gelijk zijn

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 34 van verordening nr. 207/2009 en schending van richtlijn 98/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 inzake de rechtsbescherming van modellen.