title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 november 2002 in de gevoegde zaken C-228/01 en C-289/01 (verzoeken van het Tribunal de grande instance de Dax om een prejudiciële beslissing): Jacques Bourrasse en Jean-Marie Perchicot ("Vervoer — Richtlĳn 84/647/EEG — Gebruik van gehuurde voertuigen zonder bestuurder in goederenvervoer over weg — Inschrĳving van gehuurde voertuigen — Communautaire vergunning onder dekking waarvan gehuurde voertuigen worden gebruikt — Verordening (EEG) nr. 881/92 — Beheer van tachoschĳven van gehuurde voertuigen — Verordening (EEG) nr. 3281/85")

text:
C 323/22                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.12.2002
hebbende te Luxemburg, heeft het Hof (Vierde kamer), samen-                 ingeschreven merk gebruikt voor dezelfde waren als die waarvoor het
gesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamer-                 merk is ingeschreven, kan de merkhouder zich in een geval als in het
president, D. A. O. Edward en S. von Bahr, rechters, advocaat-              hoofdgeding aan de orde is, overeenkomstig artikel 5, lid 1, sub a),
generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 7 november 2002              van de richtlijn tegen dit gebruik verzetten. Aan deze conclusie
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      wordt niet afgedaan door de omstandigheid dat het gebruik van
                                                                            bovenbedoeld teken wordt opgevat als een blijk van steun, trouw of
1)     Wijst de hogere voorziening af.                                      gehechtheid aan de merkhouder.
2)     Verwijst Hirschfeldt in de kosten.                                   (1 ) PB C 212 van 28.7.2001.
( 1) PB C 200 van 14.7.2001.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Tweede kamer)
                     van 12 november 2002
                                                                                van 7 november 2002
in zaak C-206/01 [verzoek van de High Court of Justice
(England & Wales), Chancery Division om een prejudicië-                     in de gevoegde zaken C-228/01 en C-289/01 (verzoeken
le beslissing]: Arsenal Football Club plc tegen Matthew                     van het Tribunal de grande instance de Dax om een
                                Reed (1)                                    prejudiciële beslissing): Jacques Bourrasse en Jean-Marie
                                                                                Perchicot ( 1)
(„Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlijn
89/104/EEG — Artikel 5, lid 1, sub a) — Omvang van                          („Vervoer — Richtlijn 84/647/EEG — Gebruik van
               uitsluitend recht van merkhouder”)                           gehuurde voertuigen zonder bestuurder in goederenvervoer
                                                                            over weg — Inschrijving van gehuurde voertuigen — Com-
                                                                            munautaire vergunning onder dekking waarvan gehuurde
                          (2002/C 323/29)
                                                                            voertuigen worden gebruikt — Verordening (EEG) nr. 881/
                                                                            92 — Beheer van tachoschijven van gehuurde voertuigen —
                          (Procestaal: Engels)                                             Verordening (EEG) nr. 3281/85”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            (2002/C 323/30)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak C-206/01, betreffende een verzoek aan het Hof                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice                                                 dentie van het Hof)
(England & Wales), Chancery Division (Verenigd Koninkrijk),
in het aldaar aanhangig geding tussen Arsenal Football Club
plc en Matthew Reed om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van artikel 5, lid 1, sub a), van de Eerste richtlijn
                                                                            In de gevoegde zaken C-228/01 en C-289/01, betreffende
(89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende                   verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de Cour
de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989,                   d’appel de Pau (C-228/01) en van het Tribunal de grande
L 40, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-             instance de Dax (C-289/01) (Frankrijk), in de aldaar dienende
dríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet en               strafzaken tegen Jacques Bourrasse (C-228/01) en Jean-Marie
C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresidenten, C. Gul-
                                                                            Perchicot (C-289/01), in tegenwoordigheid van Union régiona-
mann, D. A. O. Edward, P. Jann, V. Skouris, F. Macken,                      le syndicale des petits et moyens transporteurs du Sud-
N. Colneric en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal:                    Ouest (Unostra Aquitaine) (C-228/01), Fédération générale des
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, hoofdad-
                                                                            transports et de l’équipement CFDT (FGTE-CFDT) (C-289/01)
ministrateur, op 12 november 2002 een arrest gewezen                        en Inspection du travail des transports (C-228/01 en C-289/
waarvan het dictum luidt als volgt:                                         01), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                                                                            artikel 2 van richtlijn 84/647/EEG van de Raad van 19 decem-
In een situatie die niet onder artikel 6, lid 1, van de Eerste richtlijn    ber 1984 betreffende het gebruik van gehuurde voertuigen
(89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de                zonder bestuurder voor het vervoer van goederen over de weg
aanpassing van het merkenrecht der lidstaten valt en waarin een             (PB L 335, blz. 72), zoals gewijzigd bij richtlijn 90/398/EEG
derde in het economisch verkeer een teken dat gelijk is aan een geldig      van de Raad van 24 juli 1990 (PB L 202, blz. 46), heeft het
 ---pagebreak--- 21.12.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 323/23
Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                     stellen dat de Franse Republiek, door niet alle wettelijke en
waarnemend voor de president van de Tweede kamer, V. Skou-                  bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
ris en N. Colneric (rapporteur), rechters, advocaat-generaal:               te voldoen aan richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart
A. Tizzano, griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op                 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de
7 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum                       milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
luidt als volgt:                                                            projecten (PB L 73, blz. 5), of de Commissie niet in kennis te
                                                                            stellen van deze bepalingen, de krachtens die richtlijn op haar
1)     Ingevolge de artikelen 3 en 5 van verordening (EEG) nr. 881/         rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
       92 van de Raad van 26 maart 1992 betreffende de toegang              (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamer-
       tot de markt van het goederenvervoer over de weg in de               president, R. Schintgen, C. Gulmann (rapporteur), V. Skouris en
       Gemeenschap van of naar het grondgebied van een lidstaat of          J. N. Cunha Rodrigues, rechters, advocaat-generaal: A. Tizzano,
       over het grondgebied van een of meer lidstaten, en artikel 14        griffier: M.-F. Contet, administrateur, op 7 november 2002 een
       van verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van                    arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het
       wegvervoer, zowel in de oorspronkelijke versie als in die welke      1)     Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuurs-
       voortvloeit uit verordening (EG) nr. 2135/98 van de Raad van                rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
       24 september 1998, is het een in een lidstaat gevestigde                    aan artikel 1, punten 7 en 11, van richtlijn 97/11/EG van de
       wegvervoersonderneming die voertuigen zonder bestuurder ver-                Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/
       huurt aan een in een andere lidstaat gevestigde wegvervoerson-              337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde
       derneming, niet toegestaan haar eigen communautaire vergun-                 openbare en particuliere projecten, is de Franse Republiek de
       ning te laten gebruiken door de huurder of de tachoschijven van             krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
       de verhuurde voertuigen te blijven beheren.                                 nagekomen.
2)     Artikel 2, punt 1, van richtlijn 84/647/EEG van de Raad van          2)     De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
       19 december 1984 betreffende het gebruik van gehuurde
       voertuigen zonder bestuurder voor het vervoer van goederen over
       de weg, zoals gewijzigd bij richtlijn 90/398/EEG van de Raad         (1 ) PB C 331 van 24.11.2001.
       van 24 juli 1990, moet aldus worden uitgelegd dat, onder
       voorbehoud van de eventuele toepassing van artikel 4 van deze
       richtlijn, gehuurde voertuigen zonder bestuurder moeten zijn
       ingeschreven in de lidstaat waar de hurende wegvervoersonder-
       neming is gevestigd.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
( 1) PB C 227 van 11.8.2001. PB C 275 van 29.9.2001.
                                                                                (Eerste kamer)
                                                                                van 7 november 2002
                                                                            in zaak C-352/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                      ARREST VAN HET HOF                                                  schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
                             (Zesde kamer)
                                                                            („Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlijn 98/8/EG”)
                        van 7 november 2002
                                                                                (2002/C 323/32)
in zaak C-348/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                schappen tegen Franse Republiek ( 1)                                                   (Procestaal: Spaans)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 97/11/EG — Milieu-effect-                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
beoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten                                             dentie van het Hof)
                     — Onvolledige uitvoering”)
                            (2002/C 323/31)                                 In zaak C-352/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                            pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
                            (Procestaal: Frans)                             (gemachtigde: L. Fraguas Gadea), betreffende een verzoek om
                                                                            vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
                            dentie van het Hof)                             om te voldoen aan richtlijn 98/8/EG van het Europees
                                                                            Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op
                                                                            de markt brengen van biociden (PB L 123, blz. 1), of in elk
In zaak C-348/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    geval door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te
pen (gemachtigden: G. zur Hausen en J. Adda) tegen Franse                   delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtin-
Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en D. Colas alsmede                  gen niet is nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer), samenge-
C. Isidoro), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te                 steld als volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident,


title: Zaak C-360/03: Beroep, op 19 augustus 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
C 264/20               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                           1.11.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                     Deze termijn is verstreken, zonder dat de Republiek Oostenrijk
                                                                       de nodige bepalingen heeft vastgesteld.
De Republiek Oostenrijk had richtlijn 90/269/EEG vóór haar
toetreding tot de Europese Unie op 1 januari 1995 moeten               (1) PB 1990, L 156, blz. 14.
uitvoeren.
Deze termijn is verstreken, zonder dat de Republiek Oostenrijk
de nodige bepalingen heeft vastgesteld.
(1) PB 1990, L 156, blz. 9.
                                                                       Beroep, op 19 augustus 2003 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
                                                                                tenrijk
                                                                                (Zaak C-360/03)
Beroep, op 19 augustus 2003 ingesteld door Commissie                                            (2003/C 264/33)
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
                             tenrijk
                         (Zaak C-359/03)                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 19 augustus 2003 beroep ingesteld tegen Republiek
                                                                       Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                         (2003/C 264/32)                               pen, vertegenwoordigd door D. Martin, lid van haar juridische
                                                                       dienst, en H. Kreppel, ter beschikking van de juridische dienst
                                                                       van de Commissie gesteld in het kader van de uitwisseling
                                                                       met nationale ambtenaren, domicilie gekozen hebbende te
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             Luxemburg.
op 19 augustus 2003 beroep ingesteld tegen Republiek
Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door D. Martin, lid van haar juridische          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
dienst, en H. Kreppel, ter beschikking van de juridische dienst
van de Commissie gesteld in het kader van de uitwisseling              1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
met nationale ambtenaren, domicilie gekozen hebbende te                      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
Luxemburg.                                                                   die nodig zijn voor de volledige uitvoering van richtlijn
                                                                             2000/39/EG van de Commissie van 8 juni 2000 tot
                                                                             vaststelling van een eerste lijst van indicatieve grenswaar-
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             den voor beroepsmatige blootstelling ter uitvoering van
                                                                             Richtlijn 98/24/EG van de Raad betreffende de bescher-
1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de              ming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen           tegen risico’s van chemische agentia op het werk (Voor
      die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 90/270/EEG                 de EER relevante tekst) (1) of deze bepalingen niet aan de
      van de Raad van 29 mei 1990 betreffende minimumvoor-                   Commissie mee te delen, de krachtens artikel 3 van
      schriften inzake veiligheid en gezondheid met betrekking               deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
      tot het werken met beeldschermapparatuur (vijfde bijzon-               nagekomen;
      dere Richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van
      Richtlijn 89/391/EEG (1), of deze bepalingen niet aan de         2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
      Commissie mee te delen, de krachtens artikel 11 van
      deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
      nagekomen;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
                                                                       De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 31 december
                                                                       2001 verstreken.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       (1) PB 2000, L 142, blz. 47.
De Republiek Oostenrijk had richtlijn 90/270/EEG vóór haar
toetreding tot de Europese Unie op 1 januari 1995 moeten
omzetten.


title: Zaak C-619/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 29 november 2016 — Sebastian W. Kreuziger/Land Berlin

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 29 november 2016 — Sebastian W. Kreuziger/Land Berlin
   (Zaak C-619/16)
   (2017/C 038/19)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sebastian W. Kreuziger

      Verwerende partij: Land Berlin

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 7, lid 2, van richtlijn 2003/88/EG (1) aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen nationale bepalingen of gebruiken op grond waarvan een werknemer bij de beëindiging van zijn dienstverband geen recht heeft op een financiële compensatie indien hij niet heeft verzocht om toekenning van de jaarlijkse vakantie met behoud van loon, hoewel hij daartoe de mogelijkheid had?

               2)

               Dient artikel 7, lid 2, van richtlijn 2003/88/EG aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen nationale bepalingen of gebruiken op grond waarvan een werknemer bij de beëindiging van zijn dienstverband enkel recht heeft op een financiële compensatie wanneer hij om redenen buiten zijn wil niet in staat was zijn recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon uit te oefenen vóór het einde van dit dienstverband?

      (1)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9).


title: Zaak C-257/13: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 14 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal des affaires de sécurité sociale des Bouches du Rhône — Frankrijk) — Anouthani Mlamali/Caisse d’allocations familiales des Bouches-du-Rhône (Prejudiciële verwijzing — Artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Onvoldoende preciseringen betreffende feitelijke en juridische context van hoofdgeding en betreffende redenen die noodzaak van antwoord op prejudiciële vraag rechtvaardigen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/11

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 14 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal des affaires de sécurité sociale des Bouches du Rhône — Frankrijk) — Anouthani Mlamali/Caisse d’allocations familiales des Bouches-du-Rhône
   (Zaak C-257/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Onvoldoende preciseringen betreffende feitelijke en juridische context van hoofdgeding en betreffende redenen die noodzaak van antwoord op prejudiciële vraag rechtvaardigen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   2014/C 102/14
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal des affaires de sécurité sociale des Bouches du Rhône

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Anouthani Mlamali

      Verwerende partij: Caisse d’allocations familiales des Bouches-du-Rhône

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal des affaires de sécurité sociale des Bouches du Rhône — Uitlegging van artikel 11 van richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (PB L 16, blz. 44) — Onderdaan van derde land die legaal op grondgebied verblijft — Afwijzing van verzoek om gezinsbijslagen ten behoeve van minderjarig kind ten laste dat zelf onderdaan van derde land is — Omzeiling van juridische regeling inzake gezinshereniging — Afwijzing gemotiveerd door niet- overhandiging van door nationaal vreemdelingen- en migratiebureau afgegeven medisch certificaat — Gelijke behandeling

      Dictum

   Het verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal des affaires de sécurité sociale des Bouches-du-Rhône (Frankrijk) bij beslissing van 13 mei 2013 is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak T-232/01: Beroep, op 25 september 2001 ingesteld door Territorio Histórico de Giupúzcoa — Excma. Diputación de Giupúzcoa en Comunidad autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco

text:
C 331/32               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.11.2001
Beroep, op 25 september 2001 ingesteld door Territorio                  Beroep, op 26 september 2001 ingesteld door Daniel
Histórico de Giupúzcoa — Excma. Diputación de Giupúz-               Callebaut tegen Commissie van de Europese Gemeen-
coa en Comunidad autónoma del Paı́s Vasco — Gobierno                                               schappen
                               Vasco
                                                                                (Zaak T-233/01)
                         (Zaak T-232/01)
                         (2001/C 331/52)                                                        (2001/C 331/53)
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 25 september 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio
                                                                        schappen is op 26 september 2001 beroep ingesteld tegen
Histórico de Giupúzcoa — Excma. Diputación de Giupúzcoa
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Daniel
en Comunidad autónoma del Paı́s Vasco — Gobierno Vasco,
                                                                        Callebaut, woonachtig te Mondorf-les-Bains (Luxemburg), ver-
domicilie gekozen hebbende te Giupúzcoa (Spanje), vertegen-
                                                                        tegenwoordigd door Jean-Noël Louis en Véronique Peere,
woordigd door R. Falcón, advocaat.
                                                                        advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     in haar geheel nietig te verklaren de beschikking van de
      Commissie waartegen het onderhavige beroep is gericht;            —    nietig te verklaren het besluit van de Commissie om
      subsidiair, artikel 3 van bedoelde beschikking nietig te               verzoeker voor het begrotingsjaar 2000 niet te bevor-
      verklaren; en                                                          deren;
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                           —    verweerster in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekende partijen komen op tegen de beschikking van de
Commissie van 11 juli 2001, waarbij als met de gemeenschap-
pelijke markt onverenigbare maatregelen van staatssteun zijn            Verzoeker in de onderhavige zaak komt op tegen de weigering
aangemerkt de belastingverlagingen voortvloeiend uit ar-                van het tot aanstelling bevoegde gezag, hem in het kader van
tikel 26 van Norma Foral 7/1996 van 4 juli, betreffende                 het begrotingsjaar 2000 te bevorderen.
vennootschapsbelasting (Boletı́n Oficial de Guipúzcoa van
17.7.96), welke bepaling voorziet in een verlaging van 99 %,
75 %, 50 % en 25 % van de belastbare grondslag voor de
betrokken belasting gedurende de eerste vier aanslagjaren, ten          Tot staving van zijn vorderingen beroept hij zich op:
gunste van de ondernemingen die hun ondernemingsactiviteit
aanvatten op het Territorio Histórico de Giupúzcoa vanaf de           —    schending van de artikelen 26 en 45 van het Statuut;
inwerkingtreding van de wet, voorzover zij beschikken over
een kapitaal van meer dan 20 miljoen pesetas (120 202 euro),
meer dan 80 miljoen pesetas (430 810 euro) investeren, en               —    schending van het recht van verweer, het gelijkheidsbegin-
meer dan tien arbeidsplaatsen creëren.                                       sel, het beginsel dat aangeworven ambtenaren in aanmer-
                                                                             king komen voor een verdere carrière, alsmede het
                                                                             beginsel van goed bestuur;
De door verzoekende partijen tot staving van hun beroep
aangevoerde middelen komen overeen met die in zaak
T-227/01.                                                               —    kennelijk onjuiste beoordeling.


               10.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/7

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 9 juli 2013
   (Zaak E-16/13)
   2013/C 294/07
   Op 9 juli 2013 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Markus Schneider en Catherine Howdle, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek IJsland, door i) het niet binnen de gestelde termijn vaststellen of ii) het niet onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 7b van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2008/122/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 januari 2009 betreffende de bescherming van de consumenten met betrekking tot bepaalde aspecten van overeenkomsten betreffende gebruik in deeltijd, vakantieproducten van lange duur, doorverkoop en uitwisseling), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, haar verplichtingen uit hoofde van dat besluit en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Feiten en argumenten:

               —

               Dit verzoek van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betreft het feit dat de Republiek IJsland op 11 september 2012 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tot haar had gericht op 11 juli 2012 en dat betrekking had op de niet-omzetting in nationaal recht van Richtlijn 2008/122/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 januari 2009 betreffende de bescherming van de consumenten met betrekking tot bepaalde aspecten van overeenkomsten betreffende gebruik in deeltijd, vakantieproducten van lange duur, doorverkoop en uitwisseling (het besluit), waarnaar wordt verwezen in punt 7b van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte en zoals aangepast aan die Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt dat zij niet over informatie beschikt waaruit zou blijken dat het besluit volledig is uitgevoerd.


title: Zaak T-584/08: Arrest van het Gerecht van 3 februari 2011 — Cantiere navale De Poli/Commissie ( „Staatssteun — Tijdelijk defensief mechanisme voor scheepsbouw — Door Italiaanse autoriteiten voorgenomen wijziging van vooraf door Commissie goedgekeurde steunregeling — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard” )

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/15

         Arrest van het Gerecht van 3 februari 2011 — Cantiere navale De Poli/Commissie
   (Zaak T-584/08) (1)

   (Staatssteun - Tijdelijk defensief mechanisme voor scheepsbouw - Door Italiaanse autoriteiten voorgenomen wijziging van vooraf door Commissie goedgekeurde steunregeling - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard)
   2011/C 89/34
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Cantiere navale De Poli SpA (Venetië, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Abate en R. Longanesi Cattani, vervolgens A. Abate en A. Franchi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Righini, C. Urraca Caviedes en V. Di Bucci, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2010/38/EG van de Commissie van 21 oktober 2008 betreffende steunmaatregel C-20/08 (ex N 62/08) die Italië voornemens is ten uitvoer te leggen door middel van een wijziging van regeling N 59/04 betreffende een tijdelijk defensief mechanisme voor de scheepsbouw (PB 2010, L 17, blz. 50)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Cantiere navale De Poli SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Arrest van het Hof van 12 december 2002 in zaak C-273/00 (verzoek van het Bundespatentgericht om een prejudiciële beslissing): R. Sieckmann tegen Deutsches Patent- und Markenamt ("Merken — Harmonisatie van wetgevingen — Richtlĳn 89/104/EEG — Artikel 2 — Tekens die een merk kunnen vormen — Tekens die vatbaar zĳn voor grafische voorstelling — Olfactorische tekens")

text:
25.1.2003                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 19/3
                      ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                       van 12 december 2002                                                             (Zesde kamer)
                                                                                van 5 december 2002
in zaak C-273/00 (verzoek van het Bundespatentgericht
om een prejudiciële beslissing): R. Sieckmann tegen Deut-
                  sches Patent- und Markenamt ( 1)                          in zaak C-379/00 (verzoek van het VAT and Duties
                                                                            Tribunal, London om een prejudiciële beslissing): Over-
                                                                            land Footwear Ltd tegen Commissioners of Customs
(„Merken — Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn                                                       & Excise ( 1)
89/104/EEG — Artikel 2 — Tekens die een merk kunnen
vormen — Tekens die vatbaar zijn voor grafische voorstelling
                      — Olfactorische tekens”)                              („Communautair douanewetboek — Douanewaarde van
                                                                            ingevoerde goederen — Prijs van de goederen en inkoopcom-
                                                                            missie — Terugbetaling van de over het totale bedrag
                             (2003/C 19/04)                                                            betaalde rechten”)
                            (Procestaal: Duits)                                                         (2003/C 19/05)
                                                                                (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-273/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Bundespatentgericht (Duits-                In zaak C-379/00, betreffende een verzoek aan het Hof
land), in het aldaar aanhangig geding tussen R. Sieckmann                   krachtens artikel 234 EG van het VAT and Duties Tribunal,
en Deutsches Patent- und Markenamt, om een prejudiciële                     Londen (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangig geding
beslissing over de uitlegging van artikel 2 van de Eerste richtlijn         tussen Overland Footwear Ltd en Commissioners of Customs
(89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende                   & Excise, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989,                   de artikelen 29, 32, 33, 78 en 236 van verordening (EEG)
L 40, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-             nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling
dríguez Iglesias, president, M. Wathelet, R. Schintgen en                   van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1),
C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, C. Gulmann,                          heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
D. A. O. Edward, A. La Pergola, V. Skouris, F. Macken                       J.-P. Puissochet, kamerpresident, R. Schintgen, C. Gulmann
(rapporteur), N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;               (rapporteur), F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
advocaat-generaal: D. Ruíz-Jarabo Colomer; griffier: D. Louter-             advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: L. Hewlett, hoofdad-
man-Hubeau, afdelingshoofd, op 12 december 2002 een arrest                  ministrateur, op 5 december 2002 een arrest gewezen waarvan
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 het dictum luidt als volgt:
1)     Artikel 2 van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad           1)     De artikelen 29, 32 en 33 van verordening (EEG) nr. 2913/
       van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het                      92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het
       merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat een              communautair douanewetboek, moeten aldus worden uitgelegd,
       teken dat als zodanig niet visueel waarneembaar is, een merk                dat een inkoopcommissie die is opgenomen in de aangegeven
       kan vormen, op voorwaarde dat het vatbaar is voor grafische                 douanewaarde en in de invoeraangifte niet is onderscheiden
       voorstelling, inzonderheid door middel van figuren, lijnen of               van de verkoopprijs van de goederen, deel uitmaakt van
       lettertekens, en die voorstelling duidelijk, nauwkeurig, als                de transactiewaarde als bedoeld in artikel 29 van dezelfde
       zodanig volledig, gemakkelijk toegankelijk, begrijpelijk, duur-             verordening, en bijgevolg belastbaar is.
       zaam en objectief is.
                                                                            2)     Wanneer de douaneautoriteiten bereid zijn een invoeraangifte
2)     In geval van een olfactorisch teken voldoet noch een scheikundige           te herzien en een beschikking vaststellen om „een en ander recht
       formule, noch een beschrijving met woorden, noch het depot                  te zetten” in de zin van artikel 78, lid 3, van verordening
       van een geurmonster noch een combinatie daarvan aan de                      nr. 2913/92, op grond dat de aangifte onvolledig was wegens
       vereisten van grafische voorstelling.                                       een onbedoelde vergissing van de aangever, mogen deze
                                                                                autoriteiten niet van die beschikking terugkomen.
( 1) PB C 259 van 9.9.2000.
                                                                            (1 ) PB C 355 van 9.12.2000.


title: Zaak C-475/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Efeteio Athinon (Griekenland) op 21 november 2006 — K. P. Marinopoulos-Anonymos Etaireia Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton/GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Efeteio Athinon (Griekenland) op 21 november 2006 — K. P. Marinopoulos-Anonymos Etaireia Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton/GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton
   (Zaak C-475/06)
   (2007/C 20/10)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Efeteio Athinon
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: K. P. Marinopoulos-Anonymos Etaireia Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton

      Verwerende partij: GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton
   Prejudiciële vragen

               1.

               Levert de weigering van een onderneming met een machtspositie om de door groothandelaren in farmaceutische producten bij haar geplaatste bestellingen volledig uit te voeren, met de bedoeling hun exportactiviteit en daarmee ook de schade die de parallelhandel haar toebrengt, te beperken, per definitie misbruik in de zin van artikel 82 EG op? Is voor het antwoord op bovenstaande vraag van belang dat parallelhandel bijzonder winstgevend is voor de groothandelaren wegens de uiteenlopende, met overheidsinmenging vastgestelde prijzen in de lidstaten van de Europese Unie, met andere woorden dat op de geneesmiddelenmarkt geen zuivere mededinging bestaat, maar een situatie die in ruime mate door overheidsinmenging wordt beheerst? Is het ten slotte de taak van een nationale rechter, de communautaire mededingingsregels op dezelfde wijze toe te passen op markten waarop de mededinging speelt als op markten waarop de mededinging door overheidsinmenging wordt verstoord?

               2.

               Wanneer het Hof van oordeel is dat beperking van de parallelhandel, om de hiervóór voormelde redenen, niet in alle gevallen misbruik oplevert wanneer zij uitgaat van een onderneming met een machtspositie, hoe zal het eventuele misbruik dan moeten worden beoordeeld?

         Meer bepaald:

               2.1

               Is het een nuttig criterium, met welk percentage het normale binnenlandse verbruik wordt overschreden en/of welke schade de onderneming met de machtspositie lijdt, vergeleken met haar totale omzet en haar totale winst? Zo ja, hoe moet de hoogte van het betrokken overschrijdingspercentage en de hoogte van de betrokken schade — deze laatste als percentage van de omzet en van de totale winst — waarboven de betrokken gedraging misbruik oplevert, worden bepaald?

               2.2

               Is het nuttig de betrokken belangen af te wegen, en zo ja, welke zijn de belangen die moeten worden afgewogen?
               Meer bepaald:

                           a)

                           Is voor het antwoord van belang dat de eindgebruiker-patiënt uit de parallelhandel een beperkt economisch voordeel haalt?

                           b)

                           Moet rekening worden gehouden met de belangen die de socialezekerheidsorganen bij goedkopere geneesmiddelen hebben, en zo ja, in hoeverre?

               2.3

               Welke andere criteria en welke andere benaderingen zijn in casu relevant?


title: Zaak C-518/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 9 maart 2010 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Richtlijn 95/46/EG — Bescherming van natuurlijke personen bij verwerking van persoonsgegevens en vrij verkeer van deze gegevens — Artikel 28, lid 1 — Nationale toezichthoudende instanties — Onafhankelijkheid — Overheidstoezicht op deze instanties)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 9 maart 2010 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-518/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 95/46/EG - Bescherming van natuurlijke personen bij verwerking van persoonsgegevens en vrij verkeer van deze gegevens - Artikel 28, lid 1 - Nationale toezichthoudende instanties - Onafhankelijkheid - Overheidstoezicht op deze instanties)
   2010/C 113/04
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Docksey, C. Ladenburger en H. Krämer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en J. Möller, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (vertegenwoordigers: H. Hijmans en A. Scirocco, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 28, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31) — Verplichting van de lidstaten te verzekeren dat de nationale autoriteiten belast met het toezicht op de verwerking van persoonsgegevens de hun opgedragen taken in volledige onafhankelijkheid vervullen — Onderwerping aan staatstoezicht van de autoriteiten van de Länder belast met het toezicht op de verwerking van persoonsgegevens in de niet-publieke sector

      Dictum

               1.

               De Bondsrepubliek Duitsland is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 28, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, doordat de autoriteiten die belast zijn met het toezicht op de verwerking van persoonsgegevens door niet-publieke organen en publiekrechtelijke ondernemingen die op de markt concurreren (öffentlich-rechtliche Wettbewerbsunternehmen) in de verschillende Länder aan overheidstoezicht zijn onderworpen, waardoor het vereiste dat deze autoriteiten hun taken „in volledige onafhankelijkheid” vervullen dus onjuist is uitgevoerd.

               2.

               De Bondsrepubliek Duitsland draagt de kosten van de Europese Commissie.

               3.

               De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Zaak T-79/16: Beroep ingesteld op 19 februari 2016 — Vereniging Gelijkberechtiging Grondbezitters e.a./Commissie

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/41

         Beroep ingesteld op 19 februari 2016 — Vereniging Gelijkberechtiging Grondbezitters e.a./Commissie
   (Zaak T-79/16)
   (2016/C 118/48)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Vereniging Gelijkberechtiging Grondbezitters (Hoenderloo, Nederland) et 21 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: H. Viaene, D. Gillet en T. Ruys, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het verzoek tot vernietiging ontvankelijk te verklaren;

               —

               het besluit van de Commissie van 2 september 2015 inzake vermeende onrechtmatige staatsteun in verband met gesubsidieerde verwerving of het gratis ter beschikking stellen van natuurterreinen [Steunmaatregel SA.27301 (2015/NN) — Nederland] evenals de impliciete verwerping van de klacht van de Vereniging Gelijkberechtiging Grondbezitters nietig te verklaren;

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een schending van de procedurele rechten neergelegd in artikel 108, lid 2, VWEU. De Commissie zou op het einde van het vooronderzoek onmogelijk in staat zijn geweest om afdoende zekerheid te hebben inzake de verenigbaarheid van de steunmaatregel, omwille van de volgende elementen:

                           —

                           de buitensporig lange duur van het vooronderzoek;

                           —

                           de veelvuldige correspondentie door de verschillende betrokkenen tijdens het vooronderzoek;

                           —

                           het feit dat de door het besluit goedgekeurde steunmaatregel tijdens het vooronderzoek vervangen werd door een andere steunmaatregel;

                           —

                           de inhoud van de nieuwe steunmaatregel die door de Commissie werd goedgekeurd.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een schending van het beginsel van niet-retroactiviteit en de rechtszekerheid.
               De Commissie zou de beginselen van de niet-retroactiviteit en de rechtszekerheid geschonden hebben door de Kaderregeling inzake staatssteun (1) in de vorm van compensatie voor de openbare dienst, van kracht op 31 januari 2012, toe te passen op een steunregime dat sinds 2011 niet meer werd toegepast en reeds vervangen was door een nieuw, wel door de Commissie goedgekeurd, steunregime.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een rechtsdwaling en een motiveringsgebrek bij de toepassing van de Kaderregeling.

                           —

                           De Commissie zou manifest foute beoordelingen hebben gemaakt inzake de toepassing van de vereiste van een toewijzingsbesluit van de dienst van algemeen economisch belang, met name inzake de lengte van de toewijzingsperiode. Daarnaast zou zij eveneens manifeste fouten hebben begaan in de analyse van het compensatiebedrag en zou zij de vereiste van het voeren van een gescheiden boekhouding hebben miskend.

                           —

                           Bij het nagaan van het bestaan van het vereiste toewijzingsbesluit van de dienst van algemeen economisch belang zou er niet zijn nagegaan of er voor het toewijzen van gronden om niet wel sprake is van een toewijzingsbesluit. Voorts zou de Commissie ook geen analyse hebben gemaakt van de garanties om overcompensaties te vermijden bij de overdracht van gronden om niet.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een schending van artikel 106, lid 2, VWEU.

                           —

                           De overdrachten om niet en aankoopsubsidies zouden manifest onnodig en ongeschikt zijn om de beoogde doelstelling qua natuurbehoud te bereiken.

                           —

                           Het feit dat de steunmaatregel enkel openstond voor 13 terreinbeherende organisaties zou op geen enkele wijze noodzakelijk, noch verantwoord zijn om de openbaredienstverplichting van natuurbehoud mogelijk te maken.

      (1)  Besluit 2012/21/EU van de Commissie van 20 december 2011 betreffende de toepassing van artikel 106, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst, verleend aan bepaalde met het beheer van diensten van algemeen economisch belang belaste ondernemingen (PB 2012, L 7, blz. 3) en de mededeling van de Commissie — EU-kaderregeling inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst (2011) (PB 2012, C 8, blz. 15).


title: Zaak C-13/05: Verzoek van de Juzgado de lo Social nr. 33 de Madrid van 7 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sonia Chacón Navas en Eurest Colectividades SA

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/8

         Verzoek van de Juzgado de lo Social nr. 33 de Madrid van 7 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sonia Chacón Navas en Eurest Colectividades SA
   (Zaak C-13/05)
   (2005/C 69/16)
   Procestaal: Spaans
   De Juzgado de lo Social nr. 33 de Madrid heeft bij beschikking van 7 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 januari 2005, in het geding tussen Sonia Chacón Navas en Eurest Colectividades SA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Valt de situatie van een werkneemster die door haar onderneming is ontslagen om de enkele reden dat zij ziek was, onder de door richtlijn 2000/78 verleende bescherming voorzover artikel 1 daarvan een algemeen kader instelt voor de bestrijding van discriminatie op grond van handicap?

               2)

               Subsidiair en voor het geval dat zou worden aangenomen dat situaties van ziekte niet vallen onder de door richtlijn 2000/78 (1) verleende bescherming tegen discriminatie op grond van handicap, en indien de eerste vraag ontkennend zou worden beantwoord, kan ziekte dan worden beschouwd als een bijkomend persoonskenmerk, dat krachtens richtlijn 2000/78 geen grond voor discriminatie mag vormen?

      (1)  Van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, van 2.12.2000, blz. 16).


title: Zaak C-346/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 juli 2012 door DMK Deutsches Milchkontor GmbH (voorheen Nordmilch AG) tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 22 mei 2012 in zaak T-546/10, Nordmilch/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/26

         Hogere voorziening ingesteld op 19 juli 2012 door DMK Deutsches Milchkontor GmbH (voorheen Nordmilch AG) tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 22 mei 2012 in zaak T-546/10, Nordmilch/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-346/12 P)
   2012/C 287/51
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: DMK Deutsches Milchkontor GmbH (voorheen Nordmilch AG) (vertegenwoordiger: W. Berlit, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Lactimilk, SA

      Conclusies

               —

               vernietiging van de punten 1 en 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht van 22 mei 2012 (zaak T-546/10);

               —

               toewijzing van de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen in hun geheel;

               —

               verwijzing van Lactimilk, SA in de kosten van alle gedingen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante vordert vernietiging van het bestreden arrest van het Gerecht op grond dat het Gerecht ten onrechte heeft vastgesteld dat het door rekwirante aangevraagde merk en de merken van Lactimilk SA overeenstemmen en aldus, door te concluderen dat er verwarringsgevaar bestaat, artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 heeft geschonden. Het Gerecht heeft immers een beoordelingsfout gemaakt door niet de daadwerkelijk conflicterende merken in de aangevraagde respectievelijk ingeschreven schrijfwijze (te weten in hoofdletters) met elkaar te vergelijken, maar het heeft onderzocht of verwarringsgevaar bestond door de twee merken in een daarvan afwijkende schrijfwijze te vergelijken. Daarenboven heeft het Gerecht ten onrechte aangenomen dat in het aangevraagde merk de klemtoon op de tweede lettergreep ligt, hoewel het aangevraagde merk in hoofdletters is geschreven zodat ook volgens het Spaanse taalgevoel uitgesloten is dat de klemtoon in het aangevraagde merk enkel op de tweede lettergreep valt.


title: Zaak T-449/16: Beroep ingesteld op 10 augustus 2016 — sheepworld/EUIPO (Bester Opa)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/25

      Beroep ingesteld op 10 augustus 2016 — sheepworld/EUIPO (Bester Opa)
      (Zaak T-449/16)
      (2016/C 364/26)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: sheepworld AG (Ursensollen, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. von Rüden, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Betrokken merk: Uniewoordmerk „Bester Opa” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 169 528

         Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 26 mei 2016 in zaak R 92/2016-4

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-371/12: Beroep ingesteld op 20 augustus 2012 — American Express Marketing & Development/BHIM (EUROPEAN IP ZONE)

text:
               20.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/14

         Beroep ingesteld op 20 augustus 2012 — American Express Marketing & Development/BHIM (EUROPEAN IP ZONE)
   (Zaak T-371/12)
   2012/C 319/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: American Express Marketing & Development Corp. (New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: V. Spitz, A. Gaul, T. Golda en S. Kirschstein-Freund, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 juni 2012 in zaak R 1453/2011-2 te vernietigen;

               —

               subsidiair, de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 juni 2012 in zaak R 1453/2011-2 te herzien en het ingestelde beroep toe te wijzen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure voor de kamer van beroep en de onderhavige procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „EUROPEAN IP ZONE” voor diensten van klasse 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9488041

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-259/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 mei 2014 door ADR Center Srl tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 23 maart 2014 in zaak T-110/14, ADR Center Srl/Europese Commissie

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/17

         Hogere voorziening ingesteld op 23 mei 2014 door ADR Center Srl tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 23 maart 2014 in zaak T-110/14, ADR Center Srl/Europese Commissie
   (Zaak C-259/14 P)
   (2015/C 046/23)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: ADR Center Srl (vertegenwoordigers: L. Tantalo, advocaat, G. De Palo, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie
   Bij beschikking van 4 december 2014 heeft het Hof van Justitie (Zesde kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Rectificatie op de mededeling in Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 274 van 19 oktober 1995, bladzijde 11

text:
11 . 11 . 95       | NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          Nr . C 299/23
                                                             RECTIFICATIES
             Rectificatie op de mededeling in Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen nr. C 274 van 19 oktober
                                                            1995 , bladzijde 11
                                                               ( 95/C 299/50 )
             In de mededeling betreffende de vaststelling van de criteria voor de verdeling van de zaken tussen de kamers , moet
             op bladzijde 12 , na punt 2 , het volgende worden toegevoegd :
                 „ De president van het Gerecht kan van deze toerbeurtregeling afwijken bij verknochtheid van zaken of om
                 een evenwichtige verdeling van de werklast te verzekeren ."


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 juni 2005 in zaak C-105/03 (verzoek van het Tribunale di Firenze om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen Maria Pupino (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Artikelen 34 EU en 35 EU — Kaderbesluit 2001/220/JAI — Status van slachtoffers in strafprocedures — Bescherming van kwetsbare personen — Horen van minderjarigen als getuige — Gevolgen van kaderbesluit)

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 16 juni 2005
   in zaak C-105/03 (verzoek van het Tribunale di Firenze om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen Maria Pupino (1)

   (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Artikelen 34 EU en 35 EU - Kaderbesluit 2001/220/JAI - Status van slachtoffers in strafprocedures - Bescherming van kwetsbare personen - Horen van minderjarigen als getuige - Gevolgen van kaderbesluit)
   (2005/C 193/05)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-105/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 35 EU, ingediend door de rechter belast met het gerechtelijk vooronderzoek bij het Tribunale di Firenze (Italië) bij beschikking van 3 februari 2003, ingekomen bij het Hof op 5 maart 2003, in de strafzaak tegen Maria Pupino, heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans en A. Rosas, R. Silva de Lapuerta en A. Borg Barthet, kamerpresidenten, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), P. Kūris, E. Juhász, G. Arestis en M. Ilešič, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 16 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               De artikelen 2, 3 en 8, lid 4, van kaderbesluit 2001/220/JAI van de Raad van 15 maart 2001 inzake de status van het slachtoffer in de strafprocedure, moeten aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter de mogelijkheid moet hebben om jonge kinderen die, zoals in het hoofdgeding, het slachtoffer zeggen te zijn van mishandeling, toe te staan hun getuigenverklaring af te leggen onder voorwaarden die hun een passende bescherming garanderen, bijvoorbeeld buiten de openbare terechtzitting om en alvorens deze plaatsvindt.

               2.

               De nationale rechter moet alle bepalingen van nationaal recht in aanmerking nemen en deze zo veel mogelijk uitleggen in het licht van de bewoordingen en het doel van het kaderbesluit.

      (1)  PB C 146 van 21.6.2003.


title: Zaak C-209/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 8 mei 2006 — Canon Deutschland GmbH/Hauptzollamt Krefeld

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 8 mei 2006 — Canon Deutschland GmbH/Hauptzollamt Krefeld
   (Zaak C-209/06)
   (2006/C 224/34)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Düsseldorf
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Canon Deutschland GmbH

      Verweerder: Hauptzollamt Krefeld
   Prejudiciële vraag
   Moet een camcorder waarmee op het tijdstip van invoer geen van buiten inkomende videosignalen kunnen worden opgenomen, worden ingedeeld onder GN-postonderverdeling 8525 4099, wanneer de videoaansluiting achteraf, door het gebruik van bepaalde software, als video-ingang kan worden ingesteld, hoewel zowel de producent als de verkoper niet op deze mogelijkheid hebben gewezen en deze niet ondersteunen? (1)

      (1)  Uitlegging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1).


title: Zaak C-154/09: Beroep ingesteld op 4 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/28

         Beroep ingesteld op 4 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-154/09)
   2009/C 153/52
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en A. Nijenhuis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 3, lid 2, en 8, lid 2, van richtlijn 2002/22/EG (1), door in nationaal recht geen uitvoering te hebben gegeven aan de bepalingen van gemeenschapsrecht op het gebied van de aanwijzing van de universeledienstverlener(s) en door hoe dan ook niet te verzekeren dat die bepalingen in de praktijk worden toegepast;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Artikel 121van de Portugese wet op de elektronische communicatie (Lei nr. 5/2004 van 10 februari 2004) handhaaft de openbare dienst, het alleenrecht voor de openbare dienst en de dienovereenkomstige rechten en verplichtingen tot 2025. De concessiehouder voor de openbare dienst telecommunicatie is PT Comunicaçoes S.A..
   Volgens de Commissie is de Portugese wet op de elektronische communicatie incoherent en inconsistent wat betreft de aanwijzing van de ondernemingen die verantwoordelijk zijn voor de universeledienstverrichting.
   Derhalve heeft de Portugese Republiek nagelaten de onderneming of ondernemingen die met universeledienstverplichtingen worden belast aan te wijzen volgens een efficiënt, objectief, doorzichtig en niet-discriminerend aanwijzingssysteem, zoals bepaald in artikel 8, lid 2, juncto artikel 3, lid 2, van richtlijn 2002/22.

      (1)  Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) (PB L 108, blz. 51).


title: Zaak T-690/15: Beroep ingesteld op 29 november 2015 — Marcas Costa Brava/BHIM — Excellent Brands JMI (Cremcaffé)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/85

         Beroep ingesteld op 29 november 2015 — Marcas Costa Brava/BHIM — Excellent Brands JMI (Cremcaffé)
   (Zaak T-690/15)
   (2016/C 048/93)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Marcas Costa Brava, SL (Sils, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Manresa Medina en J. Manresa Medina, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Excellent Brands JMI Ltd (Baar, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk in rood en wit met het woordelement „Cremcaffé” — gemeenschapsmerk nr. 11 407 021

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 29 september 2015 in zaak R 2586/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               vaststelling dat het bewijs van het gebruik van gemeenschapsmerk nr. 2 423 705 is geleverd voor klasse 30 en dat gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 407 021 onverenigbaar is met gemeenschapsmerk nr. 2 423 705;

               —

               verwijzing van het BHIM en van eventuele andere verwerende partijen in alle kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               onjuiste uitlegging van artikel 15, lid 1, artikel 15, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/1

         2010/C 246/01
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 234 van 28.8.2010

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 221 van 14.8.2010

      PB C 209 van 31.7.2010

      PB C 195 van 17.7.2010

      PB C 179 van 3.7.2010

      PB C 161 van 19.6.2010

      PB C 148 van 5.6.2010

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 juli 1999 in zaak C-199/92 P: Hüls AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening - Reglement voor de procesvoering van het Gerecht - Heropening van mondelinge behandeling - Reglement van orde van de Commissie - Procedure van vaststelling van een beschikking door college van Commissieleden - Mededingingsregels voor ondernemingen - Begrippen overeenkomst en onderling afgestemde feitelijke gedraging - Beginselen en regels op het gebied van bewijs - Vermoeden van onschuld - Geldboete)

text:
C 333/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          20.11.1999
4) De incidentele hogere voorziening van Anic Partecipazioni SpA,          2. Verwijst Hercules Chemicals NV in de kosten.
     voorheen Anic SpA, vervolgens Enichem Anic SpA, wordt
     afgewezen.
                                                                           (1) PB C 77 van 28.3.1992.
5) Elke partij zal de eigen kosten voor de procedure voor het Gerecht
     dragen.
6) Anic Partecipazioni SpA, voorheen Anic SpA, vervolgens
     Enichem Anic SpA, wordt verwezen in de kosten van deze
     procedure.                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
(1) PB C 77 van 28.3.1992.
                                                                                van 8 juli 1999
                                                                           in zaak C-199/92 P: Hüls AG tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           (Hogere voorziening — Reglement voor de procesvoering
                                                                           van het Gerecht — Heropening van mondelinge behandeling
                    ARREST VAN HET HOF                                     — Reglement van orde van de Commissie — Procedure van
                                                                           vaststelling van een beschikking door college van Commissie-
                           (Zesde kamer)                                   leden — Mededingingsregels voor ondernemingen — Begrip-
                                                                           pen overeenkomst en onderling afgestemde feitelijke ge-
                                                                           draging — Beginselen en regels op het gebied van bewijs —
                           van 8 juli 1999                                             Vermoeden van onschuld — Geldboete)
in zaak C-51/92 P: Hercules Chemicals NV tegen Commis-                                               (1999/C 333/07)
           sie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Processtaal: Duits)
(Hogere voorziening — Procedure — Verplichting, gelijk-
tijdig arrest te wijzen in zaken die betrekking hebben op
dezelfde beschikking — Reglement van orde van de Commis-                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
sie — Procedure van vaststelling van een beschikking door                                            dentie van het Hof)
college van Commissieleden — Mededingingsregels voor
ondernemingen — Rechten van de verdediging — Toegang                       In zaak C-199/92 P, Hüls AG, gevestigd te Marl (Duitsland),
                    tot dossier — Geldboete)                               aanvankelijk vertegenwoordigd door H.-J. Herrmann, vervol-
                                                                           gens door F. Montag, advocaten te Keulen, domicilie gekozen
                          (1999/C 333/06)                                  hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch & Wolter,
                                                                           advocaten aldaar, Rue Zithe 8, ondersteund door DSM NV,
                                                                           gevestigd te Heerlen (Nederland), vertegenwoordigd door
                                                                           I.G.F. Cath, advocaat te ’s-Gravenhage, domicilie gekozen
                          (Procestaal: Engels)                             hebbende te Luxemburg bij L. Dupong, advocaat aldaar, Rue
                                                                           des Bains 14A, betreffende hogere voorziening tegen het
                                                                           arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Gemeenschappen (Eerste kamer) van 10 maart 1992, Hüls/
                          dentie van het Hof)                              Commissie (T-9/89, Jurispr. blz. II-499), strekkende tot vernie-
                                                                           tiging van dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie
In zaak C-51/92 P, Hercules Chemicals NV, gevestigd te                     van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. zur
Beringen (België), vertegenwoordigd door M. Siragusa, ad-                  Hausen en B. Jansen), heeft het Hof (Zesde kamer), samenge-
vocaat te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                steld als volgt: P.J.G. Kapteyn, kamerpresident, G. Hirsch,
Elvinger & Hoss, advocaten aldaar, Côte d’Eich 15, betreffende             G.F. Mancini (rapporteur), J.L. Murray en H. Ragnemalm, rech-
hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste             ters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffiers: H. von Holstein,
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van                   adjunct-griffier,     en      D. Louterman-Hubeau,             hoofdad-
17 december 1991, Hercules Chemicals/Commissie (T-7/89,                    ministrateur, op 8 juli 1999 een arrest gewezen waarvan het
Jurispr. blz. II-1711), strekkende tot vernietiging van dat arrest,        dictum luidt als volgt:
andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigde: K. Banks), heeft het Hof (Zesde               1. Wijst de hogere voorziening af.
kamer), samengesteld als volgt: P.J.G. Kapteyn, kamerpresident,            2. Verwijst Hüls AG in de kosten.
G. Hirsch, G.F. Mancini (rapporteur), J.L. Murray en H. Rag-
nemalm, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffiers:                 3. Verstaat dat DSM NV haar eigen kosten zal dragen.
H. von Holstein, adjunct-griffier, en D. Louterman-Hubeau,
hoofdadministrateur, op 8 juli 1999 een arrest gewezen waar-
van het dictum luidt als volgt:                                            (1) PB C 167 van 4.7.1992.
1. Wijst de hogere voorziening af.


title: Zaak T-880/16: Beroep ingesteld op 5 december 2016 — RF/Commissie

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/35

         Beroep ingesteld op 5 december 2016 — RF/Commissie
   (Zaak T-880/16)
   (2017/C 053/44)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: RF (Gdynia, Polen) (vertegenwoordiger: K. Komar-Komarowski, radca prawny)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit C(2016)5925 final van de Commissie van 15 september 2016 betreffende de verwerping van het beroep in zaak COMP AT.40251 — Transport per spoor, vervoer van goederen, en terugverwijzing van de zaak naar de Commissie voor een hernieuwd onderzoek;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 13 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1) door onjuiste uitlegging, althans onjuiste toepassing.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 105, lid 1, VWEU.


title: Zaak C-574/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Varese (Italië) op 9 november 2015 — Strafzaak tegen Mauro Scialdone

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Varese (Italië) op 9 november 2015 — Strafzaak tegen Mauro Scialdone
   (Zaak C-574/15)
   (2016/C 048/18)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Varese

      Partij in de strafzaak

   Mauro Scialdone

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het Unierecht, en meer bepaald artikel 4, lid 3, VEU, artikel 325 VWEU en richtlijn 2006/112/EG (1), in hun onderlinge samenhang gelezen, die in de verplichting tot coördinatie tussen de lidstaten voorzien inzake het strafbeleid, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling die erin voorziet dat de strafbaarheid van de verzuimde voldoening van de btw het overschrijden van een bepaald bedrag veronderstelt dat hoger is dan het bedrag inzake de verzuimde voldoening van de inkomstenbelasting?

               2)

               Moet het Unierecht, en meer bepaald artikel 4, lid 3, VEU, artikel 325 VWEU en richtlijn 2006/112/EG, in hun onderlinge samenhang gelezen, die erin voorzien dat de lidstaten doeltreffende, afschrikkende en evenredige straffen moeten instellen ter bescherming van de financiële belangen van de EU, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling die strafbaarheid uitsluit van de beklaagde (ongeacht of hij bestuurder is, wettelijk vertegenwoordiger, gemachtigde voor het uitoefenen van functies die met belastingen te maken hebben of medeplichtige aan het strafbaar feit), wanneer de betrokken rechtspersoon de belasting en de administratieve geldboetes verschuldigd krachtens de btw heeft voldaan, hoewel de belastingcontrole al heeft plaatsgevonden en de strafrechtelijke procedure al is ingeleid, de zaak al aan de rechter is voorgelegd, en onderzocht is met hoor en wederhoor ter terechtzitting, en dit zolang er geen verklaring is dat de behandeling van de zaak is geopend, in het kader van een systeem dat niet voorziet in enige andere straf, zelfs niet van bestuurlijke aard, voor de voornoemde bestuurder, wettelijk vertegenwoordiger of hun gemachtigde en medeplichtige aan de strafbare feiten?

               3)

               Moet het begrip fraude in artikel 1 van de PIF-Overeenkomst aldus worden uitgelegd dat het ook de gevallen van verzuimde, gedeeltelijke, te late voldoening van de belasting over de toegevoegde waarde omvat, en legt artikel 2 van de voornoemde overeenkomst aldus aan de lidstaten op om verzuimde, gedeeltelijke, te late voldoening van de btw voor bedragen boven 50 000 EUR te bestraffen met gevangenisstraffen?

         Indien de vraag ontkennend wordt beantwoord, rijst de vraag of artikel 325 VWEU, bepalende dat de lidstaten sancties moeten opleggen, met inbegrip van strafsancties, die afschrikkend, evenredig en doeltreffend zijn, aldus moet worden uitgelegd dat het in de weg staat aan nationale regeling die de strafrechtelijke en bestuurlijke aansprakelijkheid van de bestuurders en de wettelijke vertegenwoordigers van de rechtspersonen, of hun gemachtigden voor die functie en de medeplichtigen aan de strafbare feiten, uitsluit voor verzuimde, gedeeltelijke, te late voldoening van de btw betreffende bedragen ten belope van drie- of vijfmaal de minimumdrempels ingesteld voor het geval van fraude, gelijk aan 50 000 EUR.

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-272/15: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Swiss International Air Lines AG/The Secretary of State for Energy and Climate Change, Environment Agency (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten — Verplichting tot teruggave van emissierechten voor vluchten tussen lidstaten van de Unie en de meeste derde landen — Besluit nr. 377/2013/EU — Artikel 1 — Tijdelijke afwijking — Uitsluiting van vluchten van en naar luchtvaartterreinen in Zwitserland — Verschil in behandeling tussen derde landen — Algemeen beginsel van gelijke behandeling — Niet-toepasselijkheid)

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/12

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Swiss International Air Lines AG/The Secretary of State for Energy and Climate Change, Environment Agency
   (Zaak C-272/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten - Verplichting tot teruggave van emissierechten voor vluchten tussen lidstaten van de Unie en de meeste derde landen - Besluit nr. 377/2013/EU - Artikel 1 - Tijdelijke afwijking - Uitsluiting van vluchten van en naar luchtvaartterreinen in Zwitserland - Verschil in behandeling tussen derde landen - Algemeen beginsel van gelijke behandeling - Niet-toepasselijkheid))
   (2017/C 053/14)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Swiss International Air Lines AG

      Verwerende partijen: The Secretary of State for Energy and Climate Change, Environment Agency

      Dictum

   Bij de toetsing van besluit nr. 377/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 april 2013 tot tijdelijke afwijking van richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap aan het beginsel van gelijke behandeling is niet gebleken van elementen die de geldigheid van dit besluit aantasten, voor zover de in artikel 1 van dit besluit bedoelde tijdelijke afwijking van de vereisten inzake de inlevering van broeikasgasemissierechten voor vluchten die tijdens het jaar 2012 hebben plaatsgevonden tussen de lidstaten van de Europese Unie en de meeste derde landen, die voortvloeien uit artikel 12, lid 2 bis, en artikel 16, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/101/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008, met name niet geldt voor vluchten van en naar luchtvaartterreinen in Zwitserland.

      (1)  PB C 279 van 24.8.2015


title: Zaak T-342/12: Beroep ingesteld op 1 augustus 2012 — Fuchs/BHIM — Les Complices (Star)

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/28

         Beroep ingesteld op 1 augustus 2012 — Fuchs/BHIM — Les Complices (Star)
   (Zaak T-342/12)
   2012/C 295/51
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Max Fuchs (Freyung, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Onken, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Les Complices SA (Montreuil-sous-Bois, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 mei 2012 in zaak R 2040/2011-5 vernietigen;

               —

               oppositie nr. 1299967 in haar geheel verwerpen; en

               —

               de verwerende partij en de andere partij voor de kamer van beroep te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Betrokken gemeenschapsmerk: Beeldmerk van een zwarte ster, voor waren van de klassen 18, 24 en 25 — Gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5588694

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Andere partij voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Gemeenschapsrechtaanvraag nr. 632232 van een beeldmerk met een witte ster in een zwarte cirkel, voor waren van de klassen 3, 9, 14, 16, 18, 20, 24 en 28; Franse merkinschrijving nr. 1579557 van een beeldmerk met een witte ster in een zwarte cirkel, voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor een deel van de betrokken waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Doorhaling van zaak T-50/01

text:
26.10.2002           NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 261/21
     dat de proeftijd kan worden verlengd. De bank kan                            Doorhaling van zaak T-50/01 ( 1)
     dienaangaande geen wijzigende omstandigheden aan-
     voeren;                                                                              (2002/C 261/39)
—    schending van de pacta sunt servanda-regel doordat de                                (Procestaal: Engels)
     Bank niet gedurende de proeftijd gebruik heeft gemaakt
     van haar recht de overeenkomst zonder opgaaf van
     redenen met een opzegtermijn van twee weken op te
     zeggen, en op grond dat verweerster de overeenkomst          De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
     niet eenzijdig kan wijzigen.                                 aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                  van 11 juli 2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                  T-50/01: Saffron Investments NV tegen Commissie van de
Verzoeker beroept zich voorts op schending van de zorgplicht      Europese Gemeenschappen.
en van het vertrouwensbeginsel.
                                                                  (1 ) PB C 200 van 14.7.2001.


title: Zaak C-26/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 20 januari 2014 — Beaudout Père et Fils SARL/Ministre du travail, de l’emploi, de la formation professionnelle et du dialogue social, Confédération nationale de la boulangerie et boulangerie-pâtisserie française, Fédération Générale Agroalimentaire — CFDT e.a.

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 20 januari 2014 — Beaudout Père et Fils SARL/Ministre du travail, de l’emploi, de la formation professionnelle et du dialogue social, Confédération nationale de la boulangerie et boulangerie-pâtisserie française, Fédération Générale Agroalimentaire — CFDT e.a.
   (Zaak C-26/14)
   2014/C 85/31
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Beaudout Père et Fils SARL

      Verwerende partijen: Ministre du travail, de l’emploi, de la formation professionnelle et du dialogue social, Confédération nationale de la boulangerie et boulangerie-pâtisserie française, Fédération Générale Agroalimentaire — CFDT e.a.

      Prejudiciële vraag

   Vormt de naleving van de uit artikel 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie voortvloeiende transparantieverplichting een dwingende voorafgaande voorwaarde voor het recht van een lidstaat om een collectieve arbeidsovereenkomst die het beheer van een ten voordele van de werknemers ingevoerde verplichte aanvullende verzekering aan één, door de sociale partners gekozen marktdeelnemer toevertrouwt, voor alle ondernemingen van een bedrijfstak algemeen verbindend te verklaren?


title: Zaak T-28/16: Beroep ingesteld op 26 januari 2016 — Duitsland/Commissie

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/56

         Beroep ingesteld op 26 januari 2016 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-28/16)
   (2016/C 098/72)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en A. Lippstreu)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1 en de bijlage van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2098 van de Europese Commissie van 13 november 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (ELFPO) nietig verklaren voor zover daarin betalingen ten bedrage van in totaal 7 719 920,30 EUR die het bevoegde betaalorgaan van de Bondsrepubliek Duitsland in het kader van het ELFPO heeft verricht, aan EU-financiering worden onttrokken;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft artikel 71, lid 2, juncto artikel 2, onder e), van verordening (EG) nr. 1698/2005 (1) geschonden door te verlangen dat selectiecriteria niet alleen worden toegepast op „concrete acties” in de zin van artikel 2, onder e), van verordening nr. 1698/2005, maar ook op eerdere stadia van de nationale landinrichtings- of dorpsvernieuwingsprocedure, en door niet de eisen in acht te nemen die aan selectiecriteria worden gesteld.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft het partnerschapsbeginsel van artikel 6 van verordening (EG) nr. 1698/2005, het beginsel van loyale samenwerking (artikel 4, lid 3, eerste alinea, VEU) en het vertrouwensbeginsel geschonden door haar correctiebeschikking te baseren op een handelwijze die zij zelf heeft goedgekeurd, althans waartegen zij geen bezwaar heeft gemaakt.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft het subsidiariteitsbeginsel (artikel 5 VEU) geschonden door inbreuk te maken op de procedurele en planologische autonomie van de lidstaten.

               4.

               Vierde middel: de Commissie heeft artikel 52, lid 2, van verordening (EU) nr. 1306/2013 (2), artikel 31, lid 2, van verordening nr. 1290/2005 (3) en het evenredigheidsbeginsel geschonden omdat zij met de forfaitaire correctie van 10 % de aard en de hooguit geringe betekenis van een eventuele schending van de selectiecriteria niet juist heeft beoordeeld en geen rekening heeft gehouden met de omstandigheid dat de Unie in werkelijkheid geen financiële schade heeft geleden en dat er op geen enkel ogenblik een reëel risico heeft bestaan dat schade zou optreden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (PB L 277, blz. 1).

      (2)  Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (PB L 347, blz. 549).

      (3)  Verordening (EG) Nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1).


title: Zaak C-241/16 P: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 1 februari 2017 — Darko Graf/Europese Commissie (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Beroep tot schadevergoeding — Akte van toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie — Toezeggingen betreffende een strategie voor justitiële hervorming — Invoering gevolgd door de schrapping van het ambt van gerechtsdeurwaarder — Schade geleden door personen die als gerechtsdeurwaarder zijn aangesteld — Geen onjuist toezicht op de verplichtingen van de Republiek Kroatië door de Europese Commissie — Verwerping van het beroep — Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk)

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/3

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 1 februari 2017 — Darko Graf/Europese Commissie
   (Zaak C-241/16 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Beroep tot schadevergoeding - Akte van toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie - Toezeggingen betreffende een strategie voor justitiële hervorming - Invoering gevolgd door de schrapping van het ambt van gerechtsdeurwaarder - Schade geleden door personen die als gerechtsdeurwaarder zijn aangesteld - Geen onjuist toezicht op de verplichtingen van de Republiek Kroatië door de Europese Commissie - Verwerping van het beroep - Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk))
   (2017/C 129/04)
   Procestaal: Kroatisch

      Partijen

      Rekwirant: Darko Graf (vertegenwoordiger: L. Duvnjak, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Ječmenica en G. Wils, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Darko Graf wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 11.7.2016.


title: Zaak C-120/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 maart 2012 door Bernhard Rintisch tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 december 2011 in zaak T-62/09, Bernhard Rintisch/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/9

         Hogere voorziening ingesteld op 5 maart 2012 door Bernhard Rintisch tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 december 2011 in zaak T-62/09, Bernhard Rintisch/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-120/12 P)
   2012/C 165/15
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Bernhard Rintisch (vertegenwoordiger: A. Dreyer, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Bariatrix Europe Inc., SAS

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 december 2011 in zaak T-62/09 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirant voert aan dat het bestreden arrest dient te worden vernietigd wegens schending door het Gerecht van artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad (1) [thans artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 (2)] en wegens misbruik van bevoegdheid. Volgens rekwirant heeft het Gerecht artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 onjuist uitgelegd door te oordelen dat de kamer van beroep op goede gronden door rekwirant overgelegde documenten en bewijsstukken niet in aanmerking heeft genomen. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat de kamer van beroep terecht heeft geweigerd om gebruik te maken van haar beoordelingsvrijheid toen zij weigerde die documenten in aanmerking te nemen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) Nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).