title: Gevoegde zaken C-187/12–C-189/12: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — SFIR — Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA, Italia Zuccheri SpA, Co.Pro.B. — Cooperativa Produttori Bieticoli Soc. coop. agricola, Eridania Sadam SpA/AGEA — Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura, Ministero delle Politiche agricole, alimentari e forestali (Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 320/2006 — Verordening (EG) nr. 968/2006 — Landbouw — Tijdelijke regeling voor herstructurering van suikerindustrie — Voorwaarden voor toekenning van herstructureringssteun — Begrippen „productie-installaties” en „volledige ontmanteling” )

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — SFIR — Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA, Italia Zuccheri SpA, Co.Pro.B. — Cooperativa Produttori Bieticoli Soc. coop. agricola, Eridania Sadam SpA/AGEA — Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura, Ministero delle Politiche agricole, alimentari e forestali
   (Gevoegde zaken C-187/12–C-189/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 320/2006 - Verordening (EG) nr. 968/2006 - Landbouw - Tijdelijke regeling voor herstructurering van suikerindustrie - Voorwaarden voor toekenning van herstructureringssteun - Begrippen „productie-installaties” en „volledige ontmanteling”)
   2014/C 9/10
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: SFIR — Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA, Italia Zuccheri SpA, Co.Pro.B. — Cooperativa Produttori Bieticoli Soc. coop. agricola, Eridania Sadam SpA

      Verwerende partijen: AGEA — Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura, Ministero delle Politiche agricole, alimentari e forestali

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Consiglio di Stato — Uitlegging van de artikelen 3 en 4 van verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad van 20 februari 2006 tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap en tot wijziging van verordening (EG) nr. 1290/2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 58, blz. 42) en van artikel 4 van verordening (EG) nr. 968/2006 van de Commissie van 27 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen voor verordening (EG) nr. 320/2006 (PB L 176, blz. 32) — Voorwaarden voor de toekenning van de volledige steun — Begrippen „productie-installaties” en „volledige ontmanteling” — Mogelijkheid voor producenten van suiker, isoglucose en inulinestroop om de volledige steun te ontvangen indien zij installaties in stand houden die geen verband houden met de productie van deze producten, maar worden gebruikt voor andere producten

      Dictum

               1)

               De artikelen 3 en 4 van verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad van 20 februari 2006 tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap en tot wijziging van verordening (EG) nr. 1290/2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, en artikel 4 van verordening (EG) nr. 968/2006 van de Commissie van 27 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen voor verordening nr. 320/2006, moeten aldus worden uitgelegd dat het begrip productie-installaties voor de toepassing van deze artikelen silo’s omvat die bestemd zijn voor de opslag van suiker van de begunstigde van de steun, ongeacht of zij daarnaast voor andere doeleinden worden gebruikt. Silo’s die uitsluitend voor de opslag van door andere producenten geproduceerde of van hen gekochte quotumsuiker worden gebruikt, en silo’s die uitsluitend worden gebruikt voor het verpakken of inpakken van suiker met het oog op de verkoop ervan, vallen niet onder dit begrip. Het staat aan de nationale rechter zulks van geval tot geval te beoordelen, gelet op de technische kenmerken of het daadwerkelijke gebruik dat van de betrokken silo’s wordt gemaakt.

               2)

               Bij het onderzoek van de derde en de vierde vraag in zaak C-188/12 en van de tweede en de derde vraag in zaak C-189/12 is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 320/2006 en van artikel 4 van verordening nr. 968/2006 kunnen aantasten.

      (1)  PB C 194 van 30.6.2012.


title: Zaak C-127/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Société Arcelor Atlantique et Lorraine, Sollac Méditerrannée, Société Arcelor Packaging International, Société Ugine & Alz France, Société Industeel Loire, Société Creusot Métal, Société Imphy Alloys, Arcelor SA/Premier ministre, Ministre de l'Écologie et du Développement durable, Ministre de l'Économie, des Finances et de l'Industrie (Milieu — Geïntegreerde preventie en vermindering van verontreiniging — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Richtlijn 2003/87/EG — Werkingssfeer — Installaties van ijzer- en staalindustrie daaronder begrepen — Installaties van chemische industrie en sector van non-ferrometalen niet daaronder begrepen — Beginsel van gelijke behandeling)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/8

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Société Arcelor Atlantique et Lorraine, Sollac Méditerrannée, Société Arcelor Packaging International, Société Ugine & Alz France, Société Industeel Loire, Société Creusot Métal, Société Imphy Alloys, Arcelor SA/Premier ministre, Ministre de l'Écologie et du Développement durable, Ministre de l'Économie, des Finances et de l'Industrie
   (Zaak C-127/07) (1)

   (Milieu - Geïntegreerde preventie en vermindering van verontreiniging - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Richtlijn 2003/87/EG - Werkingssfeer - Installaties van ijzer- en staalindustrie daaronder begrepen - Installaties van chemische industrie en sector van non-ferrometalen niet daaronder begrepen - Beginsel van gelijke behandeling)
   (2009/C 44/13)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Conseil d'État
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Société Arcelor Atlantique et Lorraine, Sollac Méditerrannée, Société Arcelor Packaging International, Société Ugine & Alz France, Société Industeel Loire, Société Creusot Métal, Société Imphy Alloys, Arcelor SA

      Verwerende partijen: Premier ministre, Ministre de l'Écologie et du Développement durable, Ministre de l'Économie, des Finances et de l'Industrie
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d'État (Frankrijk) — Geldigheid, uit het oogpunt van het communautaire beginsel van gelijke behandeling, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32) — Verschillende behandeling van installaties uit de staalsector, die onderworpen zijn aan de in de richtlijn neergelegde regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten, en de aluminium- en de plasticindustrie, die dezelfde broeikasgassen uitstoten en niet onder deze regeling vallen — Objectieve rechtvaardiging voor dit verschil in behandeling?
   Dictum
   Bij het onderzoek uit het oogpunt van het beginsel van gelijke behandeling van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/101/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004, is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van deze richtlijn kunnen aantasten voor zover zij de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten toepassing laat vinden op de ijzer- en staalsector, zonder de chemische industrie en de sector van de non-ferrometalen in haar werkingssfeer op te nemen.

      (1)  PB C 117 van 26.5.2007.


title: Zaak T-234/15: Arrest van het Gerecht van 4 juli 2017 — Systema Teknolotzis/Commissie [„Zevende kaderprogramma op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) — Subsidieovereenkomsten voor de projecten PlayMancer, Mobiserv en PowerUp — Artikel 299 VWEU — Besluit dat executoriale titel vormt — Beroep tot nietigverklaring — Voor beroep vatbare handeling — Ontvankelijkheid — Evenredigheid — Zorgvuldigheidsplicht — Motiveringsplicht”]

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/34

         Arrest van het Gerecht van 4 juli 2017 — Systema Teknolotzis/Commissie
   (Zaak T-234/15) (1)

   ([„Zevende kaderprogramma op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) - Subsidieovereenkomsten voor de projecten PlayMancer, Mobiserv en PowerUp - Artikel 299 VWEU - Besluit dat executoriale titel vormt - Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handeling - Ontvankelijkheid - Evenredigheid - Zorgvuldigheidsplicht - Motiveringsplicht”])
   (2017/C 277/49)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Systema Teknolotzis AE — Efarmogon Ilektronikis kai Pliroforikis (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: E. Georgilas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Estrada de Solà en L. Di Paolo, gemachtigden, bijgestaan door E. Politis, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2015) 1677 final van de Commissie van 10 maart 2015, dat executoriale titel vormt voor de gedwongen invordering bij verzoekster van een bedrag van 716 334,05 EUR vermeerderd met rente

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Systema Teknolotzis AE — Efarmogon Ilektronikis kai Pliroforikis wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 270 van 17.8.2015.


title: Zaak T-290/09: Arrest van het Gerecht van 9 september 2011 — Omnicare/BHIM — Astellas Pharma (OMNICARE) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk OMNICARE — Ouder nationaal beeldmerk OMNICARE — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Soortgelijke diensten — Normaal gebruik van ouder merk )

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/41

         Arrest van het Gerecht van 9 september 2011 — Omnicare/BHIM — Astellas Pharma (OMNICARE)
   (Zaak T-290/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk OMNICARE - Ouder nationaal beeldmerk OMNICARE - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Soortgelijke diensten - Normaal gebruik van ouder merk)
   2011/C 311/75
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Omnicare, Inc. (Covington, Kentucky, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, QC)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Astellas Pharma GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Gutiérrez Martínez, M. H. Granado Carpenter en M. Polo Carreño, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 14 mei 2009 (zaak R 402/2008-4) inzake een oppositieprocedure tussen Yamanouchi Pharma GmbH en Omnicare, Inc.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Omnicare, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 244 van 10.10.2009.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 juni 2002 in zaak C-398/00: Koninkrĳk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — Aangemelde steunvoornemens — Geen beschikking van Commissie binnen termĳn van twee maanden — Termĳn van 15 werkdagen voor inleiding van formele onderzoeksprocedure — Berekeningswĳze — Wĳze waarop voorafgaande kennisgeving door lidstaat plaatsvindt en waarop beschikking van Commissie wordt betekend — Verzending per fax")

text:
C 191/8                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.8.2002
                    ARREST VAN HET HOF                                                            ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                              van 18 juni 2002
                          van 18 juni 2002                                  in zaak C-60/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
in zaak C-398/00: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van
               de Europese Gemeenschappen (1)                               („Niet-nakoming — Richtlijnen 89/369/EEG en 89/429/
                                                                            EEG — Luchtverontreiniging — Installaties voor verbran-
(„Staatssteun — Aangemelde steunvoornemens — Geen                           ding van stedelijk afval — Afvalverbrandingsinstallaties in
beschikking van Commissie binnen termijn van twee maan-                                                    Frankrijk”)
den — Termijn van 15 werkdagen voor inleiding van formele
onderzoeksprocedure — Berekeningswijze — Wijze waarop                                                   (2002/C 191/13)
voorafgaande kennisgeving door lidstaat plaatsvindt en
waarop beschikking van Commissie wordt betekend —
                       Verzending per fax”)                                                             (Procestaal: Frans)
                           (2002/C 191/12)                                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Spaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  In zaak C-60/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                           dentie van het Hof)                              pen (gemachtigden: H. Støvlbaek en J. Adda) tegen Franse
                                                                            Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en D. Colas, vervol-
                                                                            gens R. Abraham en D. Colas), betreffende een verzoek om vast
                                                                            te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle maatregelen te
In zaak C-398/00, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz                  nemen die noodzakelijk en passend zijn om ervoor te zorgen
Vaamonde) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                      dat alle afvalverbrandingsinstallaties die thans in Frankrijk
pen (gemachtigden: G. Rozet en R. Vidal), betreffende een                   in gebruik zijn, worden geëxploiteerd overeenkomstig de
verzoek tot nietigverklaring van de bij brief SG (2000) D/                  verbrandingscriteria van richtlijn 89/369/EEG van de Raad van
106322 van 22 augustus 2000 aan het Koninkrijk Spanje                       8 juni 1989 ter voorkoming van door nieuwe installaties voor
betekende en in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-                  de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontrei-
schappen van 18 november 2000 (PB C 328, blz. 19)                           niging (PB L 163, blz. 32), en richtlijn 89/429/EEG van de
gepubliceerde beschikking van de Commissie van 17 augustus                  Raad van 21 juni 1989 ter vermindering van door bestaande
2000 tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure ten                   installaties voor de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte
aanzien van de verenigbaarheid met het EG-Verdrag van                       luchtverontreiniging (PB L 203, blz. 50), dan wel dat de
aan Santana Motor SA verleende steun (hierna: „bestreden                    exploitatie ervan tijdig werd stopgezet, dat wil zeggen vóór
beschikking”), met betrekking tot alle daarin bedoelde maatre-              1 december 1990 wat nieuwe installaties betreft en vóór
gelen, met uitzondering van de in juni 1998 verleende garantie,             1 december 1996 wat bestaande installaties betreft, de ver-
heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,             plichtingen niet is nagekomen die op haar rusten ingevolge
kamerpresident, J.-P. Puissochet, (rapporteur) en V. Skouris,               artikel 4, lid 1, van richtlijn 89/369/EEG, de artikelen 2, eerste
rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op               alinea, sub a, en 4 van richtlijn 89/429/EEG en artikel 249,
18 juni 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                derde alinea, EG, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
volgt:                                                                      G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken,
                                                                            N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresidenten, A. La Pergola,
1)    Verklaart nietig de bij brief SG (2000) D/106322 van                  J.-P. Puissochet, M. Wathelet, V. Skouris, J. N. Cunha Rodrigues
      22 augustus 2000 aan het Koninkrijk Spanje betekende                  en C. W. A. Timmermans (rapporteur), rechters; advocaat-
      beschikking van de Commissie van 17 augustus 2000 tot                 generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 18 juni 2002 een arrest
      inleiding van de formele onderzoeksprocedure ten aanzien van          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      de verenigbaarheid met het EG-Verdrag van aan Santana
      Motor SA verleende steun, met betrekking tot alle daarin              1)     Door niet alle maatregelen te nemen die noodzakelijk en passend
      bedoelde maatregelen, met uitzondering van de in juni 1998                   zijn om ervoor te zorgen dat alle afvalverbrandingsinstallaties in
      verleende garantie.                                                          Frankrijk worden geëxploiteerd overeenkomstig de verbrandings-
                                                                                criteria van richtlijn 89/369/EEG van de Raad van 8 juni
2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de                   1989 ter voorkoming van door nieuwe installaties voor de
      kosten.                                                                      verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontrei-
                                                                                niging, en richtlijn 89/429/EEG van de Raad van 21 juni
                                                                                1989 ter vermindering van door bestaande installaties voor de
(1) PB C 28 van 27.1.2001.                                                         verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontrei-
                                                                                niging, dan wel dat de exploitatie ervan tijdig werd stopgezet,
                                                                                dit wil zeggen vóór 1 december 1990 wat nieuwe installaties


title: Doorhaling van zaak T-345/02

text:
C 101/54              NL                     Publicatieblad van de Europese Unie                                   26.4.2003
               Doorhaling van zaak T-244/02 (1)                                  Doorhaling van zaak T-345/02 (1)
                        (2003/C 101/95)
                                                                                (2003/C 101/96)
                        (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Engels)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 27 januari 2003 de doorhaling in het register gelast          De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
van zaak T-244/02: G.D. Searle LCC tegen Bureau voor              aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en       van 23 januari 2003 de doorhaling in het register gelast van
modellen).                                                        zaak T-345/02: European Dynamics tegen Commissie van de
                                                                  Europese Gemeenschappen.
( 1) PB C 247 van 12.10.2002.
                                                                  (1 ) PB C 19 van 25.1.2003.


title: Zaak C-40/00: Beroep, op 11 februari 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 149/16              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     27.5.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                  — Het Gerecht heeft de schadevordering ten onrechte afgewe-
                                                                         zen op de enkele grond dat het gedrag van de Commissie
                                                                         geen fout oplevert die tot de aansprakelijkheid van de
                                                                         Gemeenschap kan leiden aangezien de vorderingen tot
— Schending van wezenlijke vormvoorschriften en fun-                     nietigverklaring waren afgewezen en de Commissie niet
   damentele rechten: het vereiste van een eerlijk proces, de            ingevolge artikel 3 van verordening nr. 17 verplicht was
   eerbiediging van het recht van verweer en de noodzaak                 een beschikking te geven ten aanzien van het al dan niet
   om een contradictoire behandeling te verzekeren, staat                bestaan van de gestelde inbreuk; dit argument houdt
   eraan in de weg dat een document dat ter terechtzitting               bovendien geen enkel verband met de afwijzing van een
   vrijwillig door een partij is overgelegd en dat voor het              verzoek om voorlopige maatregelen, dat uiteraard niet
   Gerecht aan de orde is geweest, na de terechtzitting en               vereist, dat vooraf een beschikking wordt gegeven over het
   vóór het arrest wordt verwijderd. Er kan geen sprake zijn           bestaan van de gestelde inbreuk waarvan het volstaat vast
   van een eerlijk proces indien de rechter een stuk dat een             te stellen, zoals in casu, dat zij berust op „substantiële”,
   partij (a fortiori wanneer het een instelling is) eigener             „goed gedocumenteerde” bewijselementen, zoals de Com-
   beweging ter terechtzitting heeft overgelegd, verwijdert              missie erkent, wier opvatting wordt bevestigd door het
   onder het mom dat dit document bij nader inzien nadelig               document dat „bij vergissing” is overgelegd en daarna met
   zou zijn voor degene die het heeft overgelegd.                        toestemming van het Gerecht is ingetrokken.
   Het middel betreffende de onredelijke termijn voor de
   behandeling van de klacht en voor de beëindiging van de
   procedure moet (en niet kan), in tegenstelling tot hetgeen
   het Gerecht stelt, ambtshalve worden opgeworpen, daar
   dit nog steeds als schending van een fundamenteel recht
   wordt beschouwd, ongeacht of het de duur van de
   administratieve of de gerechtelijke procedure betreft. In
   casu dient de termijn van twee jaar voor het inleidend
                                                                    Beroep, op 11 februari 2000 ingesteld door Commissie
   onderzoek als onredelijk te worden aangemerkt, daar deze
                                                                    van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
   de nodige bedenktijd aanzienlijk overschrijdt; hetzelfde
                                                                                bliek
   geldt voor de termijn van vijf en een half jaar voor de duur
   van de procedure.
                                                                                (Zaak C-40/00)
— Kennelijk onjuiste beoordeling van de bewijskracht van het                                 (2000/C 149/26)
   door klaagster overgelegde bewijsmateriaal.
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                    op 11 februari 2000 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
— Kennelijk onjuiste beoordeling van het ontbreken van              door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
   communautair belang en van de discretionaire bevoegd-            woordigd door haar juridisch adviseur E. Traversa en C. Gio-
   heid om te weigeren de beëindiging van een ernstige              lito, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
   inbreuk te gelasten, onder het voorwendsel dat prioriteiten      gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
   moeten worden gesteld: Het Gerecht heeft de feiten en het        Centre Wagner, Kirchberg.
   recht verkeerd beoordeeld met zijn overweging, dat de
   Commissie terecht geen aandacht had geschonken aan de
   door PSA gepleegde inbreuken, maar aan de behandeling
   van het dossier Volkswagen de voorkeur had gegeven. Het          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
   zwaartepunt van de inbreuk kan slechts in beperkte mate
   in Frankrijk worden gesitueerd, aangezien de druk op de          — vast te stellen dat de Franse Republiek, door per 1 januari
   buitenlandse dealers in andere lidstaten is uitgeoefend en            1998 opnieuw een volledige intrekking van het recht op
   de inbreuk met name daar, dus buiten Frankrijk, is                    aftrek van de BTW die is geheven op dieselbrandstof voor
   gepleegd, zodat gezien het grensoverschrijdend karakter               voertuigen waarvoor geen recht op aftrek bestaat, in te
   van de inbreuk de Commissie het best in staat was het                 voeren, na dat recht op aftrek bij herhaling gedeeltelijk te
   dossier te behandelen en onderzoek in te stellen, met name            hebben toegekend, de verplichtingen niet is nagekomen
   op grond van artikel 5 EG-Verdrag.                                    die op haar rusten krachtens artikel 17, lid 2, van de Zesde
                                                                         richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
                                                                         betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lid-
                                                                         staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
— Kennelijk verkeerde beoordeling van het verzoek om                     van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
   voorlopige maatregelen: Indien het Hof voormelde mid-                 grondslag (PB L 145, blz. 1);
   delen aanvaardt, kan enkel het middel betreffende de
   onjuiste afwijzing van het verzoek om voorlopige maatre-
   gelen slagen.                                                    — de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 27.5.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 149/17
Middelen en voornaamste argumenten                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       — Onregelmatigheid van het onderzoek door de Commissie
De Commissie is van mening, dat Frankrijk zijn recht op                     van het verzoek om toegang tot het dossier: het Gerecht
aftrek heeft uitgeput op 1 juli 1982, de dag waarop het                     heeft op dit punt de argumenten van rekwirante onvolledig
een gedeeltelijk recht op aftrek voor dieselbrandstof heeft                 onderzocht, en heeft aldus gedwaald ten aanzien van het
ingevoerd (wet 82-540 van 28 juni 1982). Sinds die dag heeft                recht. Het Gerecht is niet ingegaan op de argumenten
Frankrijk het toepassingsgebied van lid 6 van artikel 17 van                inzake „verwerking”, en evenmin op het argument dat de
richtlijn 77/388/EEG verlaten, en vallen de betrokken han-                  herhaalde afwijzende beschikking van de Commissie op
delingen onder de in lid 2 van genoemd artikel 17 neergelegde               een onvolledige toetsing rechtens van de in aanmerking
algemene regel. Daaruit volgt, dat de Franse autoriteiten niet              komende gronden voor afwijzing berust. Ten slotte zegt
meer bevoegd zijn een bijzondere voorwaarde vast te stellen,                het Gerecht geen woord over de omstandigheid, dat de
die het door artikel 17, lid 2, beheerste recht op aftrek beperkt.          methode van de Commissie die erin bestaat telkens slechts
                                                                            één grond voor afwijzing aan te voeren, de subjectieve
                                                                            aanspraak op toegang tot documenten doet tenietgaan en
                                                                            inzake rechtsbescherming een onaanvaardbare leemte doet
                                                                            ontstaan.
                                                                       — Nietigheid van de auteursregel, wegens schending van
                                                                            een hogere rechtsregel, subsidiair de rechtens onjuiste
                                                                            uitlegging en toepassing daarvan en schending van de
                                                                            motiveringsplicht:
                                                                            — Wegens de afstand, taalkundige en andere „technische”
Hogere voorziening, op 11 februari 2000 ingesteld door                          problemen — zoals bijvoorbeeld het ontbreken van
Interporc Im- und Export GmbH, tegen het arrest, op                             kennis inzake de bevoegdheden en procedures in derde
7 december 1999 in zaak T-92/98 tussen Interporc Im-                            landen —, is het voor de particulier nauwelijks of niet
und Export GmbH en Commissie van de Europese Ge-                                mogelijk tijdig de betrokken documenten op te vragen
meenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                                en in te zien. De Commissie kan zich niet onttrekken
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer                             aan haar constitutionele plicht tot het verlenen van
                         — uitgebreid)                                          inzage in documenten in haar bezit, en zij kan met
                                                                                name de aanvrager niet zonder meer naar de derde-
                                                                                auteur verwijzen, wanneer aldus de juridische en
                       (Zaak C-41/00 P)                                         technische voorwaarden voor een effectief gebruik van
                                                                                het recht van toegang tot documenten niet gewaar-
                                                                                borgd zijn. Dit geldt temeer, wanneer de betrokken
                        (2000/C 149/27)                                         documenten in nauw verband staan met de toepassing
                                                                                van het gemeenschapsrecht, in casu met het toezicht
                                                                                op een communautair contingent voor de invoer van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                         Argentijns rundvlees. Anders dan het Gerecht stelt, is
is op 11 februari 2000 hogere voorziening ingesteld door                        de auteursregel in strijd met hoger recht, en onverenig-
Interporc Im- und Export GmbH, vertegenwoordigd door                            baar met de transparantieregel, die een uit het demo-
G. M. Berrisch, van het kantoor Gaedertz, advocaat te Brussel,                  cratiebeginsel voortvloeiend rechtsbeginsel is; de au-
Tervurenlaan 35, 1040 Brussel, tegen het arrest, op 7 december                  teursregel is dus nietig.
1999 in zaak T-92/98 tussen Interporc Im- und Export GmbH
en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen                         — (Subsidiair) Een werkelijk beperkende uitlegging in het
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      licht van de transparantieregel (van hoger recht) had
schappen (Eerste kamer — uitgebreid).                                           ertoe moeten leiden, dat de auteursregel in weerwil van
                                                                                de tekst ervan als een indicatief voorschrift wordt
                                                                                uitgelegd. Een belangrijk criterium voor de correcte
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                                 uitoefening van de discretionaire bevoegdheid en de
                                                                                rechterlijke toetsing daarvan, is met name de vraag of
                                                                                tegenover derden-auteurs de aanspraken op toegang
1. de punten 2 en 3 van het dictum van het arrest van het                       tot documenten geldend kunnen worden gemaakt
    Gerecht van eerste aanleg van 7 december 1999 in zaak                       vanuit juridisch en technisch oogpunt. Het Gerecht
    T-92/98, Interporc Import- und Export GmbH tegen                            heeft evenwel aanvaard, dat de Commissie bij de
    Commissie (1), te vernietigen;                                              toepassing van de auteursregel naar goeddunken kan
                                                                                handelen, en een onbeperkte beoordelingsbevoegdheid
2. het besluit van de secretaris-generaal van de Commissie                      heeft inzake de vraag, of zij kennis verleent van van
    van 23 april 1998 in zijn geheel nietig te verklaren;                       derden afkomstige documenten of niet.
                                                                       (1) PB 2000 C 20, blz. 19.
3. de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure,
    daaronder begrepen de kosten van de procedure voor het
    Gerecht van eerste aanleg.


title: Zaak C-381/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 8 augustus 2007 — Association nationale pour la protection des eaux et rivières — TOS/Ministère de l'écologie, du développement et de l'aménagement durables

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 8 augustus 2007 — Association nationale pour la protection des eaux et rivières — TOS/Ministère de l'écologie, du développement et de l'aménagement durables
   (Zaak C-381/07)
   (2007/C 269/50)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Conseil d'État
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Association nationale pour la protection des eaux et rivières — TOS

      Verwerende partij: Ministère de l'écologie, du développement et de l'aménagement durables
   Prejudiciële vraag
   Kan artikel 6 van richtlijn 2006/11/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2006 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd (1), aldus worden uitgelegd dat de lidstaten, wanneer op basis van dat artikel programma's ter vermindering van de waterverontreiniging zijn vastgesteld waarin milieuhygiënische kwaliteitsnormen zijn opgenomen, voor bepaalde inrichtingen die als weinig vervuilend worden beschouwd een aanmeldingsregeling kunnen invoeren, waarin naar deze normen wordt verwezen, en die de bestuurlijke autoriteit het recht verleent om zich te verzetten tegen het van start gaan van de exploitatie of om grenswaarden voor de lozing op te leggen die specifiek voor de betrokken inrichting gelden?

      (1)  PB L 64, blz. 52.


title: Zaak C-627/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Administrativo e Fiscal de Viseu (Portugal) op 5 december 2016 — João Ventura Ramos/Fundo de Garantia Salarial

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Administrativo e Fiscal de Viseu (Portugal) op 5 december 2016 — João Ventura Ramos/Fundo de Garantia Salarial
   (Zaak C-627/16)
   (2017/C 070/13)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Administrativo e Fiscal de Viseu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: João Ventura Ramos

      Verwerende partij: Fundo de Garantia Salarial

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een vervaltermijn voor de indiening van verzoeken om betaling door het waarborgfonds van verschuldigd salaris voor de werknemer gunstiger in de zin van artikel 11 van richtlijn 2008/94/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, wanneer de betaling van de salarisvorderingen enkel gewaarborgd is ingeval de vordering bij het waarborgfonds wordt ingediend binnen een jaar te rekenen vanaf de dag volgend op die van beëindiging van de arbeidsovereenkomst of wanneer wordt gerekend vanaf de dag waarop de insolventieprocedure wordt ingeleid, rekening houdend met de omstandigheid dat het waarborgfonds enkel de betaling van vorderingen van de werknemer waarborgt die zijn ontstaan in de zes maanden voorafgaand aan de indiening van het verzoek?

               2)

               Indien de werknemer de termijn heeft laten verstrijken om redenen die hem niet kunnen worden toegerekend, moeten de rechtsvoorschriften van de lidstaten dan ingevolge artikel 11 van richtlijn 2008/94 voorzien in een aanvullende termijn voor de indiening van een vordering wanneer de werknemer bewijst dat de niet-inachtneming van de vervaltermijn hem niet kan worden toegerekend?

      (1)  PB 2008, L 283, blz. 36.


title: Zaak T-517/11: Beroep ingesteld op 29 september 2011 — United States Polo Association/BHIM — Polo/Lauren (Afbeelding van twee polospelers)

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/22

         Beroep ingesteld op 29 september 2011 — United States Polo Association/BHIM — Polo/Lauren (Afbeelding van twee polospelers)
   (Zaak T-517/11)
   2011/C 355/41
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: United States Polo Association (Kentucky, VS) (vertegenwoordigers: P. Goldenbaum, I. Rohr en T. Melchert, lawyers)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: The Polo/Lauren Company, LP (New York, VS)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 17 juni 2011 in zaak R 1107/2010-2 vernietigen;

               —

               verweerder in zijn eigen kosten en die van verzoekster verwijzen; en

               —

               de andere partij voor de kamer van beroep in haar eigen kosten verwijzen ingeval zij in de procedure intervenieert

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Verzoekster/United States Polo Association

      Betrokken gemeenschapsmerk: Gemeenschapsmerkaanvraag voor het beeldmerk dat twee polospelers afbeeldt, voor waren van de klasse 3 — Gemeenschapsmerk dat is ingeschreven onder nr. 5997473

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: De andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Frans merk dat is ingeschreven onder nr. 1441630 voor het beeldmerk dat een polospeler afbeeldt, voor waren en diensten van de klassen 3, 9, 14, 16, 18, 24, 25 en 35; Spaans merk dat is ingeschreven onder nr. 878316 voor het beeldmerk dat een polospeler afbeeldt, voor waren van de klasse 3; merk dat in het Verenigd Koninkrijk is ingeschreven onder nr. 2172123 voor het beeldmerk dat een polospeler afbeeldt, voor waren van de klasse 3; Duits merk dat is ingeschreven onder nr. 1070650 voor het beeldmerk dat een polospeler afbeeldt, voor waren van de klasse 3; gemeenschapsmerk dat is ingeschreven onder nr. 4236527 voor het driedimensionale merk in de vorm van een fles met daarop een afbeelding van een polospeler, voor waren van de klasse 3

      Beslissing van de oppositieafdeling: Toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: Verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: Schending van regels 20, punt 7, en 53a van verordening nr. 2868/95 van de Commissie, en schending van artikel 80, lid 1, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, omdat de kamer van beroep zijn beslissing op 19 juli 2011 aan de partijen bij de oppositie heeft betekend zonder rekening te houden met hun gezamenlijk verzoek tot aanhouding van de zaak, ingediend op 18 juli 2011, en deze vervolgens het door verzoekster gedane verzoek om intrekking van zijn beslissing en inwilliging van het verzoek tot aanhouding heeft afgewezen. Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, omdat de kamer van beroep ten onrechte tot het oordeel is gekomen dat artikel 8, lid 1, sub b, zich tegen inschrijving als gemeenschapsmerk verzette. Er is geen gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 22 oktober 1998 in zaak C-154/96 (verzoek om een prejudiciële beslissing van de Arbeidsrechtbank te Brussel): L. Wolfs tegen Rijksdienst voor Pensioenen (RVP) (Richtlijn 79/7/EEG - Gelijke behandeling - Ouderdomspensoen - Berekeningswijze - Pensioenleeftijd)

text:
C 397/2                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   19.12.98
                   ARREST VAN HET HOF                                                 ARREST VAN HET HOF
                         (Zesde Kamer)                                                      (Zesde Kamer)
                      van 22 oktober 1998                                                van 22 oktober 1998
in zaak C-154/96 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing           in zaak C-184/96: Commissie van de Europese Gemeen-
van de Arbeidsrechtbank te Brussel): L. Wolfs tegen Rijks-                       schappen tegen Franse Republiek (1)
               dienst voor Pensioenen (RVP) (1)
                                                                              (Niet-nakoming Ð Artikel 30 EG-Verdrag)
(Richtlijn 79/7/EEG Ð Gelijke behandeling Ð Ouder-
   domspensoen Ð Berekeningswijze Ð Pensioenleeftijd)                                        (98/C 397/03)
                         (98/C 397/02)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (Procestaal: Frans)
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    In zaak C-184/96, Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                    schappen (gemachtigden: H. van Lier en J.-F. Pasquier)
In zaak C-154/96, betreffende een verzoek aan het Hof               tegen Franse Republiek (gemachtigden: C. de Salins en
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Arbeidsrecht-               G. Mignot), betreffende een verzoek om vast te stellen dat
bank te Brussel, in het aldaar aanhangig geding tussen              de Franse Republiek, door decreet nr. 93-999 van 9 augus-
L. Wolfs en Rijksdienst voor Pensioenen (RVP), om een               tus 1993 betreffende bereidingen op basis van ¹foie grasº
prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van de artikelen 4,     vast te stellen zonder rekening te houden met de uitvoerig
lid 1, en 7, lid 1, onder a), van Richtlijn 79/7/EEG van de         gemotiveerde mening en het met redenen omkleed advies
Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke               van de Commissie ter zake van de wederzijdse erkenning,
tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling          de krachtens artikel 30 EG-Verdrag op haar rustende ver-
van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale                  plichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde
zekerheid (PB L 6 van 10.1.1979, blz. 24), heeft het Hof            Kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamer-
(Zesde Kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn,            president, G. F. Mancini, J. L. Murray (rapporteur),
kamerpresident, G. F. Mancini, J. L. Murray,                        H. Ragnemalm en R. Schintgen, rechters; advocaat-gene-
H. Ragnemalm (rapporteur) en R. Schintgen, rechters;                raal: A. La Pergola; griffier: H. von Holstein, adjunct-grif-
advocaat-generaal: M. B. Elmer; griffier: D. Louterman-             fier, op 22 oktober 1998 een arrest gewezen waarvan het
Hubeau, hoofdadministrateur, op 22 oktober 1998 een                 dictum luidt als volgt:
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    1. Door decreet nr. 93-999 van 9 augustus 1993 betref-
                                                                         fende bereidingen op basis van ¹foie grasº vast te stel-
Artikel 7, lid 1, onder a), van Richtlijn 79/7/EEG van de
                                                                         len zonder daarin een clausule inzake wederzijdse
Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke
                                                                         erkenning op te nemen voor producten uit een andere
tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling
                                                                         lidstaat die aan de aldaar geldende regels voldoen, is
van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale
                                                                         de Franse Republiek de krachtens artikel 30 EG-Ver-
zekerheid, moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer een
                                                                         drag op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
nationale regeling een verschil in pensioenleeftijd tussen
mannelijke en vrouwelijke werknemers heeft gehandhaafd,
de betrokken lidstaat het bedrag van het pensioen verschil-
lend mag berekenen naar gelang van het geslacht van de
werknemer.                                                          2. De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 197 van 6.7.1996.                                          (1) PB C 210 van 20.7.1996.


title: Zaak C-456/14: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 3 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha — Spanje) — Manuel Orrego Arias/Subdelegación del Gobierno en Ciudad Real [Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Richtlijn 2001/40/EG — Onderlinge erkenning van besluiten inzake de verwijdering van onderdanen van derde landen — Artikel 3, lid 1, onder a) — Begrip „strafbaar feit dat bestraft kan worden met een vrijheidsstraf van ten minste één jaar” — Besluit inzake de verwijdering van een onderdaan van een derde land wegens een strafrechtelijke veroordeling — Niet onder de werkingssfeer van richtlijn 2001/40 vallende situatie — Kennelijke onbevoegdheid]

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/7

         Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 3 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha — Spanje) — Manuel Orrego Arias/Subdelegación del Gobierno en Ciudad Real
   (Zaak C-456/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Richtlijn 2001/40/EG - Onderlinge erkenning van besluiten inzake de verwijdering van onderdanen van derde landen - Artikel 3, lid 1, onder a) - Begrip „strafbaar feit dat bestraft kan worden met een vrijheidsstraf van ten minste één jaar” - Besluit inzake de verwijdering van een onderdaan van een derde land wegens een strafrechtelijke veroordeling - Niet onder de werkingssfeer van richtlijn 2001/40 vallende situatie - Kennelijke onbevoegdheid])
   (2015/C 398/08)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Manuel Orrego Arias

      Verwerende partij: Subdelegación del Gobierno en Ciudad Real

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om antwoord te geven op de door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha (Spanje) bij beslissing van 4 september 2014 gestelde vraag (zaak C-456/14).

      (1)  PB C 439 van 8.12.2014.


title: Zaak C-116/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Luxemburg) — État du Grand-duché de Luxembourg, Administration de l'enregistrement et des domaines/Pierre Feltgen (curator van het faillissement van Bacino Charter Company SA), Bacino Charter Company SA (Zesde btw-richtlijn — Vrijstellingen — Artikel 15, punten 4, sub a, en 5 — Vrijstelling van verrichtingen in verband met verhuur van zeeschepen — Draagwijdte)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Luxemburg) — État du Grand-duché de Luxembourg, Administration de l'enregistrement et des domaines/Pierre Feltgen (curator van het faillissement van Bacino Charter Company SA), Bacino Charter Company SA
   (Zaak C-116/10) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Vrijstellingen - Artikel 15, punten 4, sub a, en 5 - Vrijstelling van verrichtingen in verband met verhuur van zeeschepen - Draagwijdte)
   2011/C 63/20
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: État du Grand-duché de Luxembourg, Administration de l'enregistrement et des domaines

      Verwerende partijen: Pierre Feltgen (curator van het faillissement van Bacino Charter Company SA), Bacino Charter Company SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de Cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Uitlegging van artikel 15, lid 4, sub a, en lid 5, van Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstelling van transacties houdende verhuur van zeeschepen — Vrijstelling afhankelijk gesteld van de voorwaarde dat met deze schepen op volle zee wordt gevaren om in betaald passagiersvervoer te voorzien of om een industriële, handels- of visserijactiviteit uit te oefenen

      Dictum

   Artikel 15, punt 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/680/EEG van de Raad van 16 december 1991, moet aldus worden uitgelegd dat de in die bepaling neergelegde vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde niet van toepassing is op dienstverrichtingen die erin bestaan dat tegen vergoeding een schip met bemanning ter beschikking van natuurlijke personen wordt gesteld voor pleziertochten op volle zee.

      (1)  PB C 113 van 01.05.2010.


title: Zaak T-645/13: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2016 — Nezi/BHIM — Etam (E) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk E — Ouder gemeenschapsbeeldmerk E — Verwarringsgevaar — Bekend merk — Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/33

         Arrest van het Gerecht van 15 maart 2016 — Nezi/BHIM — Etam (E)
   (Zaak T-645/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk E - Ouder gemeenschapsbeeldmerk E - Verwarringsgevaar - Bekend merk - Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 156/43)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Evcharis Nezi (Mykonos, Griekenland) (vertegenwoordiger: A. Salkitzoglou, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Geroulakos en D. Botis, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Etam SAS (Clichy, Frankrijk) (vertegenwoordigers: G. Barbaut en A. Champanhet, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 oktober 2013 (zaak R 329/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen Etam SAS en Evcharis Nezi

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het incidentele beroep wordt verworpen.

               3)

               Evcharis Nezi en Etam SAS worden elk verwezen in de helft van de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), en dragen ook elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 61 van 1.3.2014.


title: Zaak C-286/10: Beroep ingesteld op 9 juni 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/27

         Beroep ingesteld op 9 juni 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-286/10)
   ()
   2010/C 221/43
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en M. van Beek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/47/EG (1) van de Raad van 18 juli 2005 betreffende de overeenkomst tussen de Gemeenschap van Europese Spoorwegen (CER) en de Europese Federatie van Vervoerswerknemers (ETF) inzake bepaalde aspecten van de arbeidsvoorwaarden voor mobiele werknemers die interoperabele grensoverschrijdende diensten in de spoorwegsector verrichten, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 5 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 26 juli 2008 verstreken.

      (1)  PB L 195, blz. 15.


title: Zaak C-563/14 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 april 2016 — Dansk Automat Brancheforening/Europese Commissie, Koninkrijk Denemarken, Betfair Group plc, Betfair International Ltd, European Gaming and Betting Association (EGBA) (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Beroep tot nietigverklaring — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Recht van beroep — Procesbevoegdheid — Natuurlijke en rechtspersonen — Staatssteun — Besluit waarbij een steunregeling verenigbaar met de interne markt is verklaard — Handeling die rekwirante individueel raakt — Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich brengt)

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/3

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 april 2016 — Dansk Automat Brancheforening/Europese Commissie, Koninkrijk Denemarken, Betfair Group plc, Betfair International Ltd, European Gaming and Betting Association (EGBA)
   (Zaak C-563/14 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Beroep tot nietigverklaring - Artikel 263, vierde alinea, VWEU - Recht van beroep - Procesbevoegdheid - Natuurlijke en rechtspersonen - Staatssteun - Besluit waarbij een steunregeling verenigbaar met de interne markt is verklaard - Handeling die rekwirante individueel raakt - Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich brengt))
   (2016/C 279/03)
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Rekwirante: Dansk Automat Brancheforening (vertegenwoordigers: K. Dyekjær, T. Høg en J. Flodgaard, advokater)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Grønfeldt en M. P.-J. Loewenthal, gemachtigden), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: C. Thorning, gemachtigde, bijgestaan door R. Holdgaard, advokat), Betfair Group plc, Betfair International Ltd (vertegenwoordigers: A. Pliego Selie, O. Brouwer en M. Groothuismink, advocaten), European Gaming and Betting Association (EGBA) (vertegenwoordigers: J. Heithecker, C.-D. Ehlermann en J. Ylinen, Rechtsanwälte)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Dansk Automat Brancheforening wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Denemarken draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 46 van 9.2.2015.


title: Zaak C-340/10: Beroep ingesteld op 29 juni 2010 — Europese Commissie/Republiek Cyprus

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/30

         Beroep ingesteld op 29 juni 2010 — Europese Commissie/Republiek Cyprus
   (Zaak C-340/10)
   ()
   2010/C 246/51
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: Georgios Zavvos en Donatella Recchia)

      Verwerende partij: Republiek Cyprus

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Cyprus, door het gebied van het meer van Paralimni niet op te nemen op de nationale lijst van voorgestelde gebieden van communautair belang, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna;

               —

               vaststellen dat de Republiek Cyprus, door activiteiten toe te laten die een ernstig gevaar meebrengen voor de ecologische kenmerken van het meer van Paralimni en door niet de beschermingsmaatregelen te treffen die noodzakelijk zijn voor het behoud van de populatie van de Natrix natrix cypriaca, vanwege welke diersoort het meer van Paralimni en de Xyliatos Dam van ecologische belang zijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, zoals uitgelegd door het Hof in de arresten C-117/03 en C-244/05;

               —

               vaststellen dat de Republiek Cyprus, door niet de nodige maatregelen te treffen om voor de Natrix natrix cypriaca een systeem van strikte bescherming in te stellen en toe te passen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 12, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna;

               —

               de Republiek Cyprus verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie betoogt dat de Republiek Cyprus, door tot december 2009 niet het gehele gebied van het meer van Paralimni op te nemen op de lijst van voorgestelde gebieden van communautair belang, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten artikel 4, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna. De Republiek Cyprus heeft niet betwist dat het meer van Paralimni moest worden opgenomen onder de voorgestelde gebieden van communautair belang. Niettemin was het meer niet vóór het verstrijken van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn op de nationale lijst van voorgestelde gebieden van communautair belang geplaatst. Op 24 november 2009 deelde de Republiek Cyprus de Commissie mee dat het meer van Paralimni officieel was opgenomen in het netwerk „Natura 2000”, maar de belangrijke noordkust van het meer was weggelaten bij de voorgestelde gebieden van communautair belang. Op 24 april 2009 is in het Publicatieblad van de Republiek Cyprus het gewijzigde ruimtelijkeordeningsplan voor het meer van Paralimni bekend gemaakt, waarbij de noordzijde van het meer werd omgezet in bouwterrein. De Commissie stelt dat geen enkele beperking van de omvang van de habitat gerechtvaardigd is en dat de Republiek Cyprus, door niet het gehele gebied van het meer van Paralimni op de nationale lijst van voorgestelde gebieden van communautair belang op te nemen, artikel 4, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG heeft geschonden.
   Voorts betoogt de Commissie dat bepaalde schadelijke activiteiten bij het meer van Paralimni (in het bijzonder het onwettig wegleiden van water, bouwprojecten, het houden van motorraces en de aanwezigheid van een schietbaan) de habitat van de soort doen achteruitgaan en vernielen en dat derhalve de Republiek Cyprus, door niet de voor de bescherming van de populatie van de soort Natrix natrix cypriaca noodzakelijke maatregelen te treffen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 92/43/EEG zoals uitgelegd in de rechtspraak van het Hof (arresten in de zaken C-117/03 and C-244/05).
   Daarbij komt, volgens Commissie, dat de habitat van de inheemse soort en de populatie ervan zijn aangetast als gevolg van activiteiten zoals woningbouw in het gebied en het van elkaar scheiden van bouwpercelen aan de noordzijde van het meer van Paralimni. Door niet de maatregelen te hebben genomen die noodzakelijk zijn om een systeem van strikte bescherming in te stellen en uit te voeren voor de waterslang Natrix natrix cypriac, middels de toepassing van „coherente en gecoördineerde preventieve maatregelen”, is de Republiek Cyprus dus de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 12, lid 1, sub a, b en d, van richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna.


title: Zaak C-353/00: Verzoek van het VAT and Duties Tribunal, Manchester Tribunal Centre, van 8 september 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Keeping Newcastle Warm en Commissioners of Customs and Excise

text:
C 335/38                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25.11.2000
Verzoek van het Vakuutusoikeus van 18 januari 2000 om                     (3) Bij een ontkennend antwoord op de tweede vraag: Maakt
een prejudiciële beslissing in de zaak Pirkko Aulikki                           die betaling niettemin deel uit van de maatstaf van
                                 Niemi                                          heffing, omdat zij de tegenprestatie (of een gedeelte van
                                                                                de tegenprestatie) voor een handeling vormt?
                           (Zaak C-351/00)
                                                                          (1) Zesde richtlijn van de Raad 77/388/EEG van 17 mei 1977
                                                                              betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                           (2000/C 335/65)                                    inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                              over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
                                                                              13.6.1977, blz. 1).
Het Vakuutusoikeus heeft bij beschikking van 18 januari 2000,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 september
2000, in de zaak Pirkko Aulikki Niemi, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                          Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis
                                                                          (Vijfde kamer, bestaande uit drie rechters) van 31 juli
Valt de in de valtion eläkelaki (Finse rijkspensioenwet) bedoelde
                                                                          2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
regeling betreffende de arbeidspensioenen binnen de werkings-
                                                                          naamloze vennootschap „FRESKOT (Pluimvee- en Han-
sfeer van artikel 141 EG of binnen de wrkingssfeer van richtlijn
                                                                                delsbedrijf) A.E.” en Griekse Staat
79/7/EEG (1) van de Raad?
                                                                                (Zaak C-355/00)
( 1) Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffen-
     de de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke                            (2000/C 335/67)
     behandeling van mannen en vrouwen op het Gebied van de
     sociale zekerheid, PB L 6 van 10 januari 1979, blz. 24.              Het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis (Vijfde kamer, be-
                                                                          staande uit drie rechters) heeft bij beschikking van 31 juli
                                                                          2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                          26 september 2000, in het geding tussen naamloze vennoot-
                                                                          schap „FRESKOT (Pluimvee- en Handelsbedrijf) A.E.” en Griek-
                                                                          se Staat, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                          vraag:
Verzoek van het VAT and Duties Tribunal, Manchester                       Is de heffing van de in de motivering bedoelde verzekeringspre-
Tribunal Centre, van 8 september 2000 om een prejudi-                     mie, waaraan de inheemse landbouwproducten en -bijproduc-
ciële beslissing in het geding tussen Keeping Newcastle                   ten van plantaardige en dierlijke oorsprong en van de visserij
       Warm en Commissioners of Customs and Excise                        onderworpen zijn, die wordt geïnd en als inkomen wordt
                                                                          toegekend aan de bevoegde economische overheidsdienst,
                           (Zaak C-353/00)                                wegens het beoogde doel, namelijk het opzetten en uitvoeren
                                                                          van programma’s voor de actieve bescherming ven de verzeke-
                                                                          ring van de productie en het kapitaal van landbouwbedrijven,
                           (2000/C 335/66)                                in strijd met de bepalingen van het recht van de Europese Unie
                                                                          betreffende het vrije verkeer van goederen (artikel 28), het
                                                                          gemeenschappelijk landbouwbeleid (artikelen 38, 39 en 40),
Het VAT and Duties Tribunal, Manchester Tribunal Centre,                  het vrij verrichten van diensten (artikelen 59 en 60) en de
heeft bij beschikking van 8 september 2000, ingekomen ter                 toegelaten steunmaatregelen van de staten (artikel 92), en met
griffie van het Hof van Justitie op 25 september 2000, in het             de bepalingen van de Eerste richtlijn (73/239/EEG) van de
geding tussen Keeping Newcastle Warm en Commissioners of                  Raad van 24 juli 1973?
Customs and Excise, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
(1) Is een betaling van de Energy Grants Action Agency aan
       verzoekster, die deze ontvangt in verband met een                  Verzoek van het Tribunal de commerce de Foix van
       energieadvies aan een daarvoor in aanmerking komende               25 september 2000 om een prejudiciële beslissing in
       huisbewoner, een subsidie in de zin van artikel 11 A,              het geding tussen Réunion des assureurs maladie en
       lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn van de Raad                                              J.M. Laboup
       (77/388/EEG)? (1)
                                                                                (Zaak C-359/00)
(2) Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag: Houdt
       die betaling ook rechtstreeks verband met de prijs van                                     (2000/C 335/68)
       het verstrekken van energieadvies, zodat zij op grond
       van de slotwoorden van artikel 11 A, lid 1, sub a, deel            Het Tribunal de commerce de Foix heeft bij beschikking van
       uitmaakt van de maatstaf van heffing voor die handeling?           25 september 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van


title: Zaak C-509/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 24 september 2015 — Recep Kilic/Land Berlin

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 24 september 2015 — Recep Kilic/Land Berlin
   (Zaak C-509/15)
   (2016/C 016/19)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Recep Kilic

      Verwerende partij: Land Berlin

      Prejudiciële vraag

   Is er sprake van toestemming voor gezinshereniging in de zin van artikel 7 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad [EEG-Turkije] van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie wanneer, nadat toestemming is verleend voor de gezinshereniging van een gezinslid met gezinsherenigers die niet tot de arbeidsmarkt behoorden, de verblijfsvergunning van dat gezinslid wordt verlengd op een tijdstip waarop de gezinshereniger bij wie het gezinslid rechtmatig verbleef, de hoedanigheid van werknemer heeft verkregen?


title: Zaak T-506/17: Beroep ingesteld op 8 augustus 2017 — Makhlouf/Raad

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/38

         Beroep ingesteld op 8 augustus 2017 — Makhlouf/Raad
   (Zaak T-506/17)
   (2017/C 347/49)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Rami Makhlouf (Damas, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoekers vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               dientengevolge besluit (PESC) 2017/917 van 29 mei 2017 en de uitvoeringshandelingen daarvan nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreffen;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de bestreden handelingen schenden de rechten van de verdediging van verzoeker, met name zijn recht op een doeltreffende rechterlijke bescherming, dat is vastgelegd in de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens (EVRM), in artikel 215 VWEU en in de artikelen 41 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               2.

               Tweede middel: verweerder is zijn motiveringsplicht niet nagekomen aangezien de verstrekte motivering niet voldoet aan de verplichting die volgens artikel 6 EVRM, artikel 296 VWEU en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie op de instellingen van de Europese Unie rust.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt wat verzoekers betrokkenheid bij de financiering van het Syrische regime betreft.

               4.

               Vierde middel: de bestreden handelingen beperken op onjuiste en onevenredige wijze de grondrechten van verzoeker, in het bijzonder zijn recht op eigendom, dat is vastgelegd in artikel 1 van het aanvullend protocol nr. 1 bij het EVRM en artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, zijn recht op de eerbiediging van zijn goede naam, dat is vastgelegd in de artikelen 8 en 10, lid 2, EVRM, zijn recht op het vermoeden van onschuld, dat is vastgelegd in artikel 6 EVRM en artikel 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en zijn vrijheid om te gaan en staan waar hij wil, die wordt gewaarborgd door artikel 2, lid 2, van protocol nr. 4 bij het EVRM.

               5.

               Vijfde middel: de richtsnoeren betreffende de uitvoering en de evaluatie van restrictieve maatregelen (sancties) in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de EU zijn geschonden (doc. 15114/05 van de Raad van 2 december 2005).


title: Zaak T-309/03: Beroep, op 8 september 2003 ingesteld door Manel Camós Grau tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
15.11.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 275/47
Houder van het oppo-           Verzoekster                               Middelen en voornaamste argumenten
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:
                                                                         Aanvrager van het ge-         verzoekster
Oppositiemerk of -te-          Duits woordmerk „SOLEVITA”                meenschapsmerk:
ken:                           voor waren van klasse 32
                                                                         Betrokken        gemeen-      woord-/beeldmerk „OpusDent”
Beslissing oppositieafde-      Afwijzing van de oppositie                schapsmerk:                   voor waren en diensten van klas-
ling:                                                                                sen 9, 10 en 42 (onder meer
                                                                                lasers, niet voor medisch gebruik;
Beslissing kamer van be-       Verwerping van verzoeksters be-                                         medische, tandheelkundige en
roep:                          roep                                                                    esthetische lasers; medische ver-
                                                                                zorging, dienstverlening op het
Middelen:                      Verzoekster heeft voldoende be-                                         gebied       van   tandheelkunde)
                               wijs geleverd van rechtshand-                                           — aanvraagnr. 1 331 230
                               havend gebruik van het oppositie-
                               merk;
                                                                         Houder van het oppo-          Dornier Medizintechnik GmbH
                               —    schending van het in ar-             sitiemerk of -teken in de
                                    tikel 74, lid 1, tweede zins-        oppositieprocedure:
                                    deel, van verordening (EG)
                                    nr. 40/94 neergelegde begin-         Oppositiemerk of -te-         gemeenschapsmerk „Opus” voor
                                    sel dat partijen de omvang           ken:                          waren van klasse 10 (onder meer
                                    van de rechtsstrijd bepalen;                                       medische onderzoek- en behan-
                                                                                deltafels, röntgenapparaten en
                               —    schending van de rechten                                           röntgenwerkplekken)
                                    van de verdediging.
                                                                         Beslissing oppositieafde-     toewijzing van de oppositie voor
                                                                         ling:                         de waren „medische, tandheelkun-
                                                                                dige en esthetische lasers”, afwij-
                                                                                zing voor de overige waren en
                                                                                diensten
Beroep, op 8 september 2003 ingesteld door Opus-                         Beslissing kamer van be-      afwijzing van de aanvraag
Dent GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de                       roep:
      interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                         Middelen:                     geen verwarringsgevaar.
                         (Zaak T-305/03)
                         (2003/C 275/79)
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                               Duits)
                                                                         Beroep, op 8 september 2003 ingesteld door Manel Camós
                                                                         Grau tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 september 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                                (Zaak T-309/03)
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door OpusDent GmbH, te Freising
(Duitsland), vertegenwoordigd door P. Munzinger. Andere                                         (2003/C 275/80)
partij voor de kamer van beroep: Dornier Medizintechnik
GmbH, te Weßling (Duitsland).
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beslissing van de tweede kamer van beroep van het
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      (merken, tekeningen en modellen) van 23 juni 2003                  schappen is op 8 september 2003 beroep ingesteld tegen
      (zaak R 579/2002-2) te vernietigen;                                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Manel
                                                                         Camós Grau, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
—     het Bureau te verwijzen in de kosten.                              M.-A. Lucas, advocaat.
 ---pagebreak--- C 275/48               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       15.11.2003
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                        voorwaarden voor en de wijze van uitvoering van interne
                                                                         onderzoeken. Het tweede middel klaagt over schending van de
—     nietig te verklaren het besluit van het OLAF van 17 mei            artikelen 6 en 9 van verordening nr. 1073/99 (2), alsook van
      2002 of van zijn directeur, waarbij een van de onderzoe-           het beginsel van objectiviteit van onderzoeken door het OLAF,
      kers wegens een belangenconflict in zijn hoofde werd               doordat het bestreden verslag zou zijn opgesteld zonder de
      uitgesloten van het onderzoek van het OLAF naar het                medewerking van de enige bevoegd gebleven ambtenaar.
      IRELA, voorzover hierbij de door deze onderzoeker of
      met zijn medewerking verrichte onderzoekshandelingen
                                                                         (1) Meegedeeld in PB C 112 van 10.5.2003, blz. 44.
      onaangeroerd werden gelaten;
                                                                         (2) Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en
                                                                             de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het
—     nietig te verklaren het besluit van het OLAF van 29 no-                Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (PB L 136 van
      vember 2002 of van zijn directeur waarbij zijn adminis-                31.5.1999, blz. 1-7).
      tratieve klacht van 29 juli 2002 tegen dat besluit impliciet
      werd verworpen;
—     nietig te verklaren het eindverslag van het OLAF over het
      IRELA van 17 oktober 2002, of het besluit van zijn
      directeur, waarbij dit verslag of de conclusies ervan zijn
      aangenomen;
                                                                         Beroep, op 12 september 2003 ingesteld door Nürburg-
                                                                         ring GmbH tegen Europees Parlement en Raad van de
—     nietig te verklaren het besluit van 28 mei 2003 van de                                        Europese Unie
      directeur van het OLAF, waarbij verzoekers administratie-
      ve klacht van 4 februari 2003 tegen dit verslag is
      afgewezen;                                                                                (Zaak T-311/03)
—     de Commissie te veroordelen tot vergoeding van zijn                                          (2003/C 275/81)
      immateriële schade, voorlopig en ex aequo et bono
      begroot op 10 000 euro;
                                                                                (Procestaal: Duits)
—     de Commissie te veroordelen tot betaling van een voor-
      lopige schadevergoeding van 1 euro wegens schade aan
      zijn loopbaan;
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 12 september 2003 beroep ingesteld tegen
—     de Commissie te veroordelen tot terugbetaling van de               Europees Parlement en Raad van de Europese Unie door
      kosten die hij voor zijn verdediging heeft gemaakt in het          Nürburgring GmbH (Duitsland), vertegenwoordigd door
      kader van het onderzoek en van zijn administratieve                H.-J. Rabe, bijgestaan door M. A. Dauses.
      klachten tegen het besluit en het litigieuze verslag;
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         —     nietig te verklaren richtlijn 2003/33/EG van het Europees
                                                                               Parlement en de Raad van 26 mei 2003 betreffende de
                                                                               onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrech-
Middelen en voornaamste argumenten                                             telijke bepalingen van de lidstaten inzake de reclame en
                                                                               sponsoring voor tabaksproducten, en in het bijzonder
                                                                               artikel 5, lid 1;
Verzoeker, ambtenaar bij verweerster, heeft bij het Gerecht
(zaak T-96/03 (1)) reeds een beroep ingesteld dat ook strekt tot         —     het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie
nietigverklaring van het besluit van 17 mei 2002 van het                       te verwijzen in de kosten.
OLAF en een verzoek om schadevergoeding ingediend. In het
onderhavige beroep herhaalt verzoeker het reeds in het kader
van zijn eerste beroep gevorderde, maar komt hij ook op tegen
het eindverslag van het onderzoek. In de eerste plaats baseert           Middelen en voornaamste argumenten
hij het onderhavige beroep op de reeds in zaak T-96/03
voorgedragen middelen.
                                                                         Verzoekster houdt op de Nürburgring Formule 1-autoraces.
                                                                         Ondernemingen in de tabaksindustrie leveren een wezenlijke
Vervolgens voert hij nog twee middelen aan. Het eerste                   bijdrage aan de organisatie van deze races. Verzoekster voert
klaagt over schending van de beginselen van het recht van                aan dat op grond van het verbod van artikel 5, lid 1, van de
verdediging, gewettigd vertrouwen en behoorlijk bestuur,                 richtlijn het risico bestaat dat op de Nürburgring geen For-
alsook van besluit 396/1999 van de Commissie betreffende de              mule 1-races meer kunnen worden gehouden.


title: Zaak F-114/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 29 september 2009 — Wenning/Europol (Openbare dienst — Personeel van Europol — Verlenging van overeenkomst van functionaris van Europol — Artikel 6 van Statuut voor de personeelsleden van Europol — Beoordelingsrapport)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/72

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 29 september 2009 — Wenning/Europol
   (Zaak F-114/07) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van Europol - Verlenging van overeenkomst van functionaris van Europol - Artikel 6 van Statuut voor de personeelsleden van Europol - Beoordelingsrapport)
   2010/C 24/131
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rainer Wenning ('s-Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Vandersanden en C. Ronzi, advocaten, vervolgens L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Exterkate en D. El Khoury, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur en R. Van der Hout, advocaten, vervolgens D. El Khoury en D. Neumann, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur en R. Van der Hout, advocaten)

      Voorwerp

   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van Europol van 21 december 2006 houdende weigering om verzoekers overeenkomst te verlengen en hem te herplaatsen en, anderzijds, veroordeling van Europol tot verlenging van verzoekers overeenkomst voor een duur van 4 jaar vanaf 1 oktober 2007 alsmede vordering tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 315 van 22.12.2007, blz. 47.


title: Zaak C-139/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 maart 2017 door QuaMa Quality Management GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 17 januari 2017 in zaak T-225/15, QuaMa Quality Management GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/2

         Hogere voorziening ingesteld op 20 maart 2017 door QuaMa Quality Management GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 17 januari 2017 in zaak T-225/15, QuaMa Quality Management GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-139/17 P)
   (2017/C 357/02)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: QuaMa Quality Management GmbH (vertegenwoordiger: C. Russ, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Microchip Technology, Inc.

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 17 januari 2017;

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 februari 2015 (gevoegde zaken R 1809/2014-4 en R 1680/2014-4).

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante baseert haar hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht op de volgende overwegingen:
   De hogere voorziening is gebaseerd op schending van artikel 41, lid 1, van verordening nr. 207/2009 (1). Het Gerecht gaat er ten onrechte van uit dat interveniënte op 9 april 2013 het juiste verzoek tot inschrijving van de verandering van eigenaar had ingediend en hiervoor alleen niet het juiste formulier had gebruikt. In werkelijkheid had het verzoek tot „wijziging van de naam of het adres van een houder” betrekking op alle merken (14) van SMSC Europe GmbH en heeft het EUIPO dit volgens de brief van 14 april 2013 ook zo opgevat. Bijgevolg staat vast dat het Bureau het verzoek van 9 april 2013 in zijn geheel heeft afgewezen en pas het na het verstrijken van de oppositietermijn ingediende verzoek van 14 juni 2013 heeft toegewezen.
   Voorts is de hogere voorziening gebaseerd op schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009. Noch de oppositieafdeling, noch de kamer van beroep hebben op ook maar bij benadering toereikende wijze de bepaling van het relevante publiek onderzocht. Het gevaar voor inbreuk kan niet worden beoordeeld zonder dat het relevante publiek en het afzonderlijke onderscheidend vermogen voor elk van de waren en diensten werden bepaald. Dit geldt temeer bij de premisse van het Gerecht dat de betrokken tekens voor een professioneel publiek — waartoe het Gerecht niet behoort — slechts in „geringe” mate overeenstemmen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB 2009, L 78, blz. 1).