title: Doorhaling van zaak C-488/99

text:
C 55/18                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         8.3.2003
               Doorhaling van zaak C-359/99 ( 1)                                     Doorhaling van zaak C-486/99 ( 1)
                         (2003/C 55/34)                                                        (2003/C 55/37)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-359/99           2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-486/99
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di          (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di
Brescia): Autogolf Srl tegen Ministero delle Finanze.                 Brescia): Flos SpA e.a. tegen Ministero delle Finanze.
( 1) PB C 352 van 4.12.1999.                                          (1 ) PB C 79 van 18.03.2000.
               Doorhaling van zaak C-360/99 ( 1)                                     Doorhaling van zaak C-487/99 ( 1)
                         (2003/C 55/35)                                                        (2003/C 55/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-360/99           2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-487/99
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di          (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di
Brescia): Union Factor SpA e.a. tegen Ministero delle Finanze.        Brescia): Petra Srl tegen Ministero delle Finanze.
( 1) PB C 352 van 4.12.1999.                                          (1 ) PB C 79 van 18.03.2000.
               Doorhaling van zaak C-485/99 ( 1)                                     Doorhaling van zaak C-488/99 ( 1)
                         (2003/C 55/36)                                                        (2003/C 55/39)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-485/99           2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-488/99
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di          (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di
Brescia): Gottinghen SpA e.a. tegen Ministero delle Finanze.          Brescia): Supercar Srl tegen Ministero delle Finanze.
( 1) PB C 79 van 18.03.2000.                                          (1 ) PB C 79 van 18.03.2000.


title: Zaak T-142/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 23 mei 2014 — SolarWorld e.a./Raad [ „Kort geding — Subsidies — Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit China — Definitief compenserend recht — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid” ]

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/18

         Beschikking van de president van het Gerecht van 23 mei 2014 — SolarWorld e.a./Raad
   (Zaak T-142/14 R)
   ([„Kort geding - Subsidies - Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit China - Definitief compenserend recht - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”])
   2014/C 235/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: SolarWorld AG (Bonn, Duitsland); Brandoni solare SpA (Castelfidardo, Italië) en Solaria Energia y Medio Ambiente, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocaat, en J. Beck, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordiger: B. Driessen, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van artikel 2 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot instelling van een definitief compenserend recht op de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB L 325, blz. 66)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-383/12 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 14 november 2013 — Environmental Manufacturing LLP/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Société Elmar Wolf (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Beeldmerk dat kop van wolf weergeeft — Oppositie door houder van internationale en nationale beeldmerken met woordelementen „WOLF Jardin” en „Outils WOLF” — Relatieve weigeringsgronden — Afbreuk aan onderscheidend vermogen van ouder merk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 5 — Wijziging van economisch gedrag van gemiddelde consument — Bewijslast)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/11

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 14 november 2013 — Environmental Manufacturing LLP/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Société Elmar Wolf
   (Zaak C-383/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Beeldmerk dat kop van wolf weergeeft - Oppositie door houder van internationale en nationale beeldmerken met woordelementen „WOLF Jardin” en „Outils WOLF” - Relatieve weigeringsgronden - Afbreuk aan onderscheidend vermogen van ouder merk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 5 - Wijziging van economisch gedrag van gemiddelde consument - Bewijslast)
   2014/C 9/16
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Environmental Manufacturing LLP (vertegenwoordigers: M. Atkins, solicitor, K. Shadbolt, advocate, S. Malynicz, barrister)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde), Société Elmar Wolf

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 22 mei 2012 — Environmental Manufacturing/BHIM — Wolf (T-570/10), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep ingesteld door de aanvrager van het beeldmerk dat de kop van een wolf afbeeldt, voor waren van klasse 7, en strekkende tot vernietiging van beslissing R 425/2010-2 van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 6 oktober 2010 houdende vernietiging van de afwijzing door de oppositieafdeling van de oppositie ingesteld door de houder van de internationale en nationale beeldmerken die de woordelementen „WOLF Jardin” en „Outils WOLF” bevatten voor waren van de klassen 1, 5, 7, 8, 12, 13 en 31 — Uitlegging van artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Relatieve weigeringsgronden — Afbreuk aan onderscheidend vermogen of reputatie van ouder merk

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 22 mei 2012, Environmental Manufacturing/BHIM — Wolf (Weergave van kop van wolf) (T-570/10), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt verwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               3)

               De beslissing over de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 331 van 27.10.2012.


title: Zaak C-304/03: Beroep, op 14 juli 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen PROSECOM — Protecção, Segurança e Comunicações, Lda

text:
6.9.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 213/21
—      de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.              Beroep, op 14 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen tegen PROSECOM — Protec-
                                                                                ção, Segurança e Comunicações, Lda
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-304/03)
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 9 april 2002
verstreken.
                                                                                (2003/C 213/38)
( 1) PB L 94 van 9.4.1999, blz. 24.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 14 juli 2003 beroep ingesteld tegen PROSECOM —
                                                                       Protecção, Segurança e Comunicações, Lda. door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                       R. Lyal en G. Braga da Cruz als gemachtigden, domicilie
Beroep, op 14 juli 2003 ingesteld door Commissie van de                gekozen hebbende te Luxemburg.
   Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                         (Zaak C-303/03)
                                                                       De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
                         (2003/C 213/37)
                                                                       —     Verweerster te veroordelen tot betaling van
                                                                             111 605,10 EUR, zijnde een hoofdsom van 88 276 EUR
                                                                             en 23 329,10 EUR aan interessen tussen 15 november
                                                                             1998 en 30 juni 2003, ter hoogte van 5,50 % tot en met
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                             31 december 2002 en van 7,5 % vanaf 1 januari 2003.
op 14 juli 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door M. Konstantinidis en R. Amorosi als gemach-
                                                                       —     Verweerster te veroordelen tot betaling van 18,14 EUR
tigden.                                                                      per dag aan interessen vanaf 1 juli 2003 tot de dag van
                                                                             volledige betaling.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       —     Verweerster in de kosten van de procedure te verwijzen.
—      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/53/EG
       van het Europees Parlement en de Raad van 18 september
       2000 betreffende autowrakken ( 1), en door die bepalingen
       in ieder geval niet aan de Commissie mee te delen, de           Middelen en voornaamste argumenten
       krachtens artikel 10 van deze richtlijn op haar rustende
       verplichtingen niet is nagekomen;
—      de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.              Volgens de algemene contractvoorwaarden zijn de contract-
                                                                       partijen gehouden om, indien blijkt dat de totale financiële
                                                                       bijdrage van de Commissie voor het project lager is dan de
                                                                       gedane betalingen, het verschil onverwijld aan de Commissie
Middelen en voornaamste argumenten                                     over te maken. Door bovenvermelde, haar door de Commissie
                                                                       ter beschikking gestelde bedragen niet terug te betalen, heeft
                                                                       verweerster niet aan haar contractuele verplichtingen voldaan.
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 21 april 2002         De totale uitgaven die met betrekking tot verweerster na de
verstreken.                                                            door de Commissie uitgevoerde verificatie waren aanvaard,
                                                                       bedroegen 26 270 857 ESC, waarna de bijdrage van de
                                                                       Commissie definitief werd vastgesteld op 13 135 428 ESC,
( 1) PB L 269 van 21.10.2000, blz. 34.                                 dat wil zeggen 68 686 ECU. Aangezien verweerster een
                                                                       totaalbedrag van 156 962 ECU heeft ontvangen, bedraagt het
                                                                       te veel betaalde en door verweerster terug te storten bedrag
                                                                       88 276 ECU. Tot op heden heeft verweerster niets terugbetaald,
 ---pagebreak--- C 213/22               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            6.9.2003
zodat dit bedrag nog in volle omvang verschuldigd is. Naast            Beroep, op 23 juli 2003 ingesteld door Commissie van
deze hoofdsom is verweerster interessen verschuldigd vanaf de          de Europese Gemeenschappen tegen Groot-Hertogdom
vervaldatum van de schuld tot de datum van volledige betaling.                                      Luxemburg
                                                                                (Zaak C-310/03)
                                                                                (2003/C 213/40)
Beroep, op 22 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Agence française de                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
            sécurité sanitaire des produits de santé                   op 23 juli 2003 beroep tegen Groot-Hertogdom Luxemburg
                                                                       ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door D. Martin als gemachtigde, domicilie
                        (Zaak C-308/03)                                gekozen hebbende te Luxemburg.
                        (2003/C 213/39)
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       —      vast te stellen dat het Groot-Hertogdom Luxemburg, door
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
op 22 juli 2003 beroep ingesteld tegen Agence française de                    te stellen die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 1999/
sécurité sanitaire des produits de santé door Commissie van de                44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei
Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door R. Lyal en                     1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop
Ch. Giolitto als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te                  van en de garanties voor consumptiegoederen ( 1), de
Luxemburg.                                                                    krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
                                                                              niet is nagekomen;
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       —      het Groot-Hertogdom Luxemburg te verwijzen in de
                                                                              kosten van de procedure.
1.    verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoekster
      van een bedrag van 47 218,32 EUR, te weten een
      hoofdsom van 41 000 EUR en 6 218,32 EUR aan op
      31 maart 2003 vervallen vertragingsrente van 5,25 %;             Middelen en voornaamste argumenten
2.    verweerster te veroordelen tot betaling van 6,74 EUR per
      dag aan vertragingsrente van eveneens 5,25 %, te rekenen         De termijn voor omzetting van de richtlijn is verstreken op
      vanaf 1 april 2003 tot de dag van volledige betaling;            1 januari 2002.
3.    verweerster in de kosten te verwijzen.                           (1 ) PB L 171, blz. 12.
Middelen en voornaamste argumenten
In casu is het Hof van Justitie de bevoegde rechterlijke instantie,
ondanks de bewoordingen van het arbitragebeding. Dit kan               Beroep, op 23 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
immers niet tot doel of ten gevolge hebben, dat de in het                   Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Verdrag geregelde bevoegdheidsverdeling tussen het Hof van
Justitie en het Gerecht van eerste aanleg wordt gewijzigd.
                                                                                (Zaak C-311/03)
Door te weigeren het door de Commissie gevraagde                                                  (2003/C 213/41)
kostenoverzicht over te leggen, heeft de AFSSAPS niet voldaan
aan een verplichting die op haar rust ingevolge een overeen-
komst ter uitvoering van het specifieke onderzoeks- en ontwik-
kelingsprogramma op het gebied van telematicatoepassingen
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van gemeenschappelijk belang, zodat zij het bedrag van het
                                                                       op 23 juli 2003 beroep tegen Republiek Frankrijk ingesteld
voorschot aan de Commissie dient terug te betalen.
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door D. Martin als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 december 2004 in zaak T-332/02, Nordspedizionieri di Danielis Livio & C. Snc, Livio Danielis en Domenico D'Alessandro tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Douane-unie — Communautair douanevervoer — Fraude — Sigarettensmokkel — Kwijtschelding van invoerrechten — Verordening (EEG) nr. 1430/79 — Artikel 13: billijkheidsclausule — Begrip „bijzondere situatie”)

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/22

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 december 2004
   in zaak T-332/02, Nordspedizionieri di Danielis Livio & C. Snc, Livio Danielis en Domenico D'Alessandro tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Douane-unie - Communautair douanevervoer - Fraude - Sigarettensmokkel - Kwijtschelding van invoerrechten - Verordening (EEG) nr. 1430/79 - Artikel 13: billijkheidsclausule - Begrip „bijzondere situatie”)
   (2005/C 45/50)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-332/02, Nordspedizionieri di Danielis Livio & C. Snc, gevestigd te Triëst (Italië), Livio Danielis, wonende te Triëst, en Domenico D'Alessandro, wonende te Triëst, vertegenwoordigd door G. Leone, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk X. Lewis en R. Amorosi, vervolgens X. Lewis, bijgestaan door G. Bambara, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende, primair, een beroep tot nietigverklaring van beschikking REM 14/01 van de Commissie van 28 juni 2002 waarbij is geweigerd een gunstig gevolg te geven aan een verzoek van de Italiaanse Republiek om ten gunste van verzoekers invoerrechten kwijt te schelden, en, subsidiair, een beroep strekkende tot vaststelling dat de met die rechten overeenstemmende douaneschuld gedeeltelijk moet worden kwijtgescholden, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 14 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekers zullen hun eigen kosten dragen en die van de Commissie.

      (1)  PB C 7 van 11.1.2003.


title: Zaak T-314/05: Beroep ingesteld op 10 augustus 2005 –Arko e.a./Commissie

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/23

         Beroep ingesteld op 10 augustus 2005 –Arko e.a./Commissie
   (Zaak T-314/05)
   (2005/C 281/44)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Eva Arko (Brussel, België) en 28 anderen [vertegenwoordiger(s): S. Rodrigues en A. Jaume, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)
   Primair

               —

               nietig te verklaren de door verweerster genomen aanstellingsbesluiten voorzover de rang van verzoekers daarbij is vastgesteld met toepassing van artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut en hun salaristrap met toepassing van de sedert 1 mei 2004 geldende bepalingen;

               —

               verweerster te wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van de bestreden besluiten, met name indeling van verzoekers volgens de equivalentietabel van artikel 2, lid 1, van bijlage XIII bij het Statuut met terugwerkende kracht tot op de datum van inwerkingtreding van het aanstellingsbesluit van verzoekers;

         subsidiair

               —

               de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekers hebben geleden doordat zij niet vanaf de datum van inwerkingtreding van hun aanstellingsbesluit zijn ingedeeld overeenkomstig artikel 2, lid 1, van bijlage XIII bij het Statuut;

         in elk geval

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers, ambtenaren van de Commissie, stonden op de lijst van geschikte kandidaten van vergelijkende onderzoeken die hadden plaatsgevonden vóór de inwerkingtreding van de wijzigingen van het Statuut op 1 mei 2004. Zij zijn aangeworven na deze datum en ingedeeld in rang en salaristrap volgens het nieuwe Statuut, dat zij minder gunstig vinden. Met het onderhavige beroep komen zij op tegen hun indeling.
   Zij stellen dat artikel 12 van bijlage XIII bij het Statuut in casu niet van toepassing is, en subsidiair, dat deze bepaling onwettig is omdat zij verschillende communautaire rechtsbeginselen schendt. In dit verband verwijzen zij allereerst naar het non-discriminatiebeginsel, het gelijkheidsbeginsel en het vrij verkeer van werknemers. Volgens verzoekers zijn deze beginselen geschonden doordat de meeste betrokken ambtenaren onderdanen van de nieuwe lidstaten zijn. Verder zijn zij van mening dat zij zijn gediscrimineerd ten opzichte van de op dezelfde lijst van geschikte kandidaten geplaatste ambtenaren die vóór 1 mei 2004 zijn aangesteld.
   In hetzelfde verband stellen verzoekers schending van artikel 31 van het Statuut, volgens hetwelk nieuwe ambtenaren worden aangesteld in de rang en de functiegroep vermeld in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek, schending van het vertrouwensbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van behoorlijk bestuur en het evenredigheidsbeginsel, niet–nakoming van de zorgplicht door de administratie, en misbruik van bevoegdheid.


title: Zaak T-179/12: Beschikking van het Gerecht van 27 november 2013 — Wirtgen/BHIM (Vorm van beitelhouder) ( „Gemeenschapsmerk — Weigering van inschrijving — Intrekking van inschrijvingsaanvraag — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/31

         Beschikking van het Gerecht van 27 november 2013 — Wirtgen/BHIM (Vorm van beitelhouder)
   (Zaak T-179/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Weigering van inschrijving - Intrekking van inschrijvingsaanvraag - Afdoening zonder beslissing)
   2014/C 45/52
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Wirtgen GmbH (Windhagen, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Jackermeier, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 februari 2012 (zaak R 1923/2011-4) inzake een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een driedimensionaal merk dat de vorm van een beitelhouder weergeeft

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 184 van 23.6.2012.


title: Zaak C-227/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 28 april 2017 — Medtronic GmbH/Finanzamt Neuss

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 28 april 2017 — Medtronic GmbH/Finanzamt Neuss
   (Zaak C-227/17)
   (2017/C 249/29)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Medtronic GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Neuss

      Prejudiciële vraag

   Dient de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) 2015/1754 van de Commissie van 6 oktober 2015 (1), aldus te worden uitgelegd dat spinale fixatiesystemen van de in deze beslissing nader omschreven soort (2), moeten worden ingedeeld in [GN-]onderverdeling 9021 90 90?

      (1)  PB L 285, blz. 1.

      (2)  Spinale fixatiesystemen van het merk CD Horizon SOLERA Spinal System.


title: Zaak T-539/13: Beroep ingesteld op 2 oktober 2013 — Inclusion Alliance for Europe/Commissie

text:
               18.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 15/19

         Beroep ingesteld op 2 oktober 2013 — Inclusion Alliance for Europe/Commissie
   (Zaak T-539/13)
   2014/C 15/29
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Inclusion Alliance for Europe (Boekarest, Roemenië) (vertegenwoordiger: S. Famiani, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2013) 4693 van 17 juli 2013 van de Europese Commissie, waarbij deze terugbetaling heeft gelast van de volledige bedragen, vermeerderd met rente, die aan verzoekster zijn betaald ter uitvoering van het project MARE (nr. 224482) (80 352,07 EUR), het project SENIOR (nr. 216820) (53 138,40 EUR) en het project ECRN (nr. 225010) (78 231,42 EUR), nietig te verklaren;

               —

               de Europese Commissie te veroordelen tot vergoeding van de geleden materiële en immateriële schade, te weten 3 000 000 EUR, ofwel daartoe in de loop van de procedure een bedrag vast te stellen, en de Commissie eveneens te verwijzen in de kosten, vermeerderd met rente en rekening houdend met de muntinflatie over de toegekende bedragen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De verzoekende vennootschap, die heeft deelgenomen aan drie projecten die waren goedgekeurd in het kader van het zevende kaderprogramma voor activiteiten op gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013), komt in de onderhavige zaak op tegen het besluit van de Commissie tot gedeeltelijke terugbetaling van de toegekende steun.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan de stelling dat de Financial Guide van 2010 niet van toepassing is op de projecten MARE en SENIOR en op dit gebied geen effecten sorteert.

                           —

                           Verzoekster betoogt dienaangaande dat de Financial Guide van 2010 geen terugwerkende kracht heeft en dat de Financial Guide van 2007 had moeten worden toegepast, aangezien deze ratione temporis van kracht was op het tijdstip waarop de overeenkomsten zijn gesloten.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan de weigering van de Europese Commissie en van de onderneming die met de audit was belast om verzoekster te horen.

                           —

                           Verzoekster stelt in dit verband dat de Europese Commissie de regels van bijlage II bij de overeenkomst heeft geschonden, zowel met betrekking tot het recht om te worden gehoord als met betrekking tot de termijnen die voor de indiening van de rapporten zijn vastgesteld.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van het beginsel van samenwerking en wederzijds vertrouwen van de Europese Commissie jegens verzoekster, inzonderheid door haar slecht bestuur en haar negatieve verdachtmakingen.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan de onzekerheid die heerst met betrekking tot de regels die voor kleine en middelgrote ondernemingen (KMO) gelden wat de aanvaarding van de projectkosten betreft.

                           —

                           Verzoekster voert ter zake aan dat de Europese Commissie geen rekening houdt met de risico’s die verband houden met de foutmechanismen van het boekhoudkundige systeem, waardoor zelfs alle projectkosten zouden kunnen worden afgewezen.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan het feit dat de voorschriften van de internationale auditfederatie en van de Europese regeling op het gebied van de audit van KMO’s niet zijn toegepast.

               6.

               Zesde middel, ontleend aan het feit dat bepaalde projectkosten zijn verworpen en de audit niet is geëvalueerd.

               7.

               Zevende middel, ontleend aan het feit dat de onderneming die met de audit was belast, haar besluit om kosten te weigeren voornamelijk heeft gebaseerd op de omstandigheid dat uitsluitend timesheets waren gebruikt.

                           —

                           Verzoekster betoogt dienaangaande dat de auditeurs bepaalde reiskosten hebben verworpen omdat zij niet in het document met de aanvankelijke planning (Dow), waren opgenomen, terwijl het gebruikelijk is dat de werkplannen van projecten jaarlijks meer gedetailleerd worden uitgewerkt.

               8.

               Achtste middel, ontleend aan het recht van verzoekster om te worden vergoed voor de werken die zij correct heeft uitgevoerd, alsook aan onverschuldigde verrijking van de Europese Commissie.

                           —

                           Verzoekster stelt in dit verband dat de resultaten van de projecten MARE, SENIOR en ECNR tijdig aan de Europese Commissie zijn bezorgd. Deze laatste heeft de uitstekende resultaten die waren bereikt, onvoorwaardelijk aanvaard en de Commissaris die verantwoordelijk is voor de betrokken sector heeft deze resultaten goedgekeurd en ondertekend. Gelet op de hoge kwaliteit van het geleverde werk is het project ECNR met zes maanden verlengd. De weigering om alle projectkosten te betalen, druist dan ook in tegen de rechtmatige aanspraak om te worden vergoed voor de verstrekte diensten, waardoor de Europese Commissie zich tevens op onverschuldigde wijze heeft verrijkt.


title: Zaak C-105/05: Beroep, op 3 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/22

         Beroep, op 3 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland
   (Zaak C-105/05)
   (2005/C 93/41)
   Procestaal: Fins
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 3 maart 2005 beroep ingesteld tegen Republiek Finland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Martin en I. Koskinen als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek Finland bij de berekening van de socialezekerheidsbijdragen de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten ingevolge artikel 33, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (1);

               2.

               de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Finland houdt overeenkomstig de nationale wettelijke regeling, sairausvakuutuslaki nr. 364/1963 (ziektekostenverzekeringswet), bij de vaststelling van de socialezekerheidsbijdrage van een in Finland woonachtige pensioen- of rentetrekker niet alleen rekening met de pensioen- of rente-inkomsten die door Finland worden uitgekeerd, maar ook met die welke door andere lidstaten worden uitgekeerd. Volgens de Commissie is de inaanmerkingneming van de uit een andere lidstaat ontvangen pensioen- of rente-inkomsten bij de vaststelling van de premiegrondslag voor de sociale zekerheid in strijd met artikel 33, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad en met de rechtspraak van het Hof van Justitie (zaak C-389/99, Rundgren).

      (1)  PB L 149, blz. 2.


title: Zaak T-85/06: Beroep ingesteld op  8 maart 2006  — General Química e.a. tegen Commissie

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/41

         Beroep ingesteld op 8 maart 2006 — General Química e.a. tegen Commissie
   (Zaak T-85/06)
   (2006/C 131/78)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoeksters: General Química SA (Lantarón, Álava, Spanje), Repsol Química SA en Repsol YPF SA (Madrid) (vertegenwoordigers: J. M. Jiménez Laiglesia en J. Jiménez Laiglesia, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeksters

               —

               nietigverklaring van de artikelen 1, sub g en h, en 2, sub d, van de bestreden beschikking voorzover Repsol Química en Repsol YPF daarin hoofdelijk aansprakelijk worden gehouden voor een inbreuk op artikel 81, lid 1, EG;
               subsidiair, nietigverklaring van de vaststelling dat Repsol YPF hoofdelijk aansprakelijk is;

               —

               nietigverklaring van artikel 2, sub d, van de bestreden beschikking voorzover het de geldboete op 3, 38 miljoen EUR vaststelt;
               subsidiair, passende verlaging van de opgelegde geldboete;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen beschikking C(2005) 5592 def. van de Commissie van 21 december 2005 in zaak COMP/F/38.443 — Chemische producten voor rubberverwerking. In de bestreden beschikking heeft de Commissie vastgesteld dat verzoeksters, tezamen met andere ondernemingen, inbreuk hadden gemaakt op artikel 81, lid 1, EG, en artikel 53 EER-Overeenkomst door gedurende de periode 1999-2000 in de sector chemische producten voor de verwerking van rubber in de EER deel te nemen aan een samenstel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen, namelijk het vaststellen van prijzen en het uitwisselen van vertrouwelijke informatie. Voor deze inbreuken heeft de Commissie verzoeksters hoofdelijk veroordeeld tot een geldboete.
   Tot staving van hun vorderingen stellen verzoeksters:

               —

               onjuiste beoordeling door de Commissie, voorzover zij vaststelt dat Repsol YPF, Repsol Química en General Química hoofdelijk aansprakelijk zijn, en subsidiair, onjuiste beoordeling en ontoereikende motivering van de vaststelling dat Repsol YPF hoofdelijk aansprakelijk is;

               —

               onjuiste beoordeling, ontoereikende motivering en schending van de beginselen van evenredigheid en gelijke behandeling bij de berekening van de geldboete;

               —

               onjuiste beoordeling en gebrekkige motivering bij de toepassing van de mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (1).

      (1)  PB 2002, C 45, blz. 3.


title: Zaak C-296/11: Beroep ingesteld op 14 juni 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/19

         Beroep ingesteld op 14 juni 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-296/11)
   2011/C 252/36
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Soulay en L. Lozano Palacios, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek, door de bijzondere regeling voor reisbureaus toe te passen op verrichtingen voor anderen dan de reiziger (in het bijzonder voor andere reisbureaus), de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 306 tot en met 310 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1);

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert de Commissie één middel aan, ontleend aan onjuiste toepassing van de bijzondere regeling voor reisbureaus op verrichtingen voor anderen dan de reiziger. Zij stelt in dit verband dat die regeling alleen van toepassing is wanneer de reisdienst is verkocht aan de reiziger. Zij is daarentegen niet van toepassing op diensten die door reisbureaus voor andere reisbureaus of voor reisorganisatoren (touroperators) worden verricht. Gelet op de bewoordingen van de code général des impôts (algemeen belastingwetboek), waarin het woord „client” (klant) in plaats van het woord „voyageur” (reiziger) wordt gebruikt, volgt verweerster een benadering op basis van de „klant” en geeft zij een extensieve toepassing aan de bijzondere regeling voor reisbureaus.
   De Commissie wijst voorts de door de Franse autoriteiten verdedigde stelling van de hand dat de met de bijzondere regeling nagestreefde doelen, te weten de administratieve formaliteiten vereenvoudigen en ervoor zorgen dat de btw-inkomsten ten deel vallen aan de lidstaat waar de uiteindelijke consumptie van elke individuele dienst plaatsvindt, met de Franse wettelijke regeling beter zouden kunnen worden verwezenlijkt.

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak C-245/98

text:
17.7.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 204/35
2. het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te verwijzen.                            Doorhaling van zaak C-320/97 (1)
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die                                   (1999/C 204/74)
in zaak C-168/99 (2); de omzettingstermijn is op 27 juni 1997
verstreken (artikel 14, lid 2, van de richtlijn).                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 maart 1999 de
                                                                       doorhaling in het register gelast van zaak C-320/97: Commis-
(1) PB L 143 van 27 juni 1995, blz. 75.                                sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
(2) Zie in dit nummer van het PB, blz. 28.                             Duitsland.
                                                                       (1) PB C 331 van 1.11.1997.
                Doorhaling van zaak C-330/98 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-5/99 (1)
                        (1999/C 204/71)
                                                                                (1999/C 204/75)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 maart 1999 de              De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-330/98: (verzoek          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 maart 1999 de
van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing):           doorhaling in het register gelast van zaak C-5/99 (verzoek van
The Wellcome Foundation Ltd tegen Nycomed Austria GmbH.                het Landgericht Regensburg om een prejudiciële beslissing):
                                                                       procedure ingeleid door Firma Wiesenhof Geflügelspezialitä-
(1) PB C 340 van 7.11.1998.                                            ten, filiaal van Lohmann & Co. AG.
                                                                       (1) PB C 86 van 27.3.1999.
                Doorhaling van zaak C-186/97 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-245/98 (1)
                        (1999/C 204/72)
                                                                                (1999/C 204/76)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 maart 1999 de
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 april 1999 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-186/97: Commis-
                                                                       doorhaling in het register gelast van zaak C-245/98: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                       sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
Duitsland.
                                                                       (1) PB C 278 van 5.9.1998.
(1) PB C 212 van 12.7.1997.
                                                                                Doorhaling van zaak C-398/96 (1)
                Doorhaling van zaak C-192/97 (1)                                              (1999/C 204/77)
                        (1999/C 204/73)                                De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 april 1999 de
De president van de Tweede kamer van het Hof van Justitie              doorhaling in het register gelast van zaak C-398/96 (verzoek
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van               van het Tribunale amministrativo regionale del Lazio om een
18 maart 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak            prejudiciële beslissing): Associazione Produttori Vitivinicoli
C-192/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen                     della Provincia di Treviso e.a. tegen Ministero delle Risorse
tegen Bondsrepubliek Duitsland.                                        Agricole, Alimentari e Forestali (thans Ministero per le Politiche
                                                                       Agricole).
(1) PB C 212 van 12.7.1997.
                                                                       (1) PB C 54 van 22.2.1997.


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 11 december 2003 in zaak C-408/02 (verzoek van Cour de cassation om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen José António da Silva Carvalho

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/15

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 11 december 2003
   in zaak C-408/02 (verzoek van Cour de cassation om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen José António da Silva Carvalho (1)

   (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 91/439/EEG - Onderlinge erkenning van rijbewijzen - Woonvereiste - Verkrijgen van rijbewijs in andere lidstaat dan woonstaat van houder van dit bewijs)
   (2004/C 94/31)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-408/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de Cour de cassation (Luxemburg) in de strafzaak tegen José António da Silva Carvalho om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 1, leden 2 en 3, van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (PB L 237, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/26/EG van de Raad van 2 juni 1997 (PB L 150, blz. 41), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 11 december 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   De gecombineerde bepalingen van de artikelen 1, lid 2, 7, lid 1, sub b, en 9 van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, zoals gewijzigd door richtlijn 97/26/EG van de Raad van 2 juni 1997, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de weigering door een lidstaat om een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs te erkennen op grond dat de houder van dit bewijs volgens de informatie waarover de eerste lidstaat beschikt, op het tijdstip van de afgifte ervan zijn gewone verblijfplaats in deze lidstaat en niet in de lidstaat van afgifte had gevestigd.

      (1)  PB C 7, van 11 januari 2003.


title: Zaak C-46/07: Beroep ingesteld op 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/20

         Beroep ingesteld op 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-46/07)
   (2007/C 82/36)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin en M. van Beek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door een regeling te handhaven volgens welke personeelsleden in overheidsdienst recht op het ouderdomspensioen hebben op een leeftijd die verschilt naargelang het gaat om mannen en vrouwen, de krachtens artikel 141 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen

               —

               Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Commissie is de pensioenregeling die wordt beheerd door het INPDAP (Istituto Nazionale della Previdenza per i Dipendenti dell'Amministrazione Pubblica) een discriminerende beroepsregeling die in strijd is met artikel 141 EG voor zover zij voorziet in een algemene pensioenleeftijd van 65 jaar voor mannen en van 60 jaar voor vrouwen.


title: Zaak T-59/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Evropaïki Dynamiki/Commissie ( Overheidsopdrachten voor diensten — Communautaire aanbestedingsprocedure — Diensten inzake de ontwikkeling, het onderhoud en de ondersteuning van de financiële-informatiesystemen van het directoraat-generaal Landbouw — Selectie- en toewijzingscriteria — Afwijzing van offerte — Motiveringsplicht — Geen kennelijke beoordelingsfout — Beginselen van zorgvuldigheid en goed bestuur )

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/17

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-59/05) (1)

   („Overheidsopdrachten voor diensten - Communautaire aanbestedingsprocedure - Diensten inzake de ontwikkeling, het onderhoud en de ondersteuning van de financiële-informatiesystemen van het directoraat-generaal Landbouw - Selectie- en toewijzingscriteria - Afwijzing van offerte - Motiveringsplicht - Geen kennelijke beoordelingsfout - Beginselen van zorgvuldigheid en goed bestuur’)
   (2008/C 272/30)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Banks en E. Manhaeve, later E. Manhaeve en M. Wilderspin, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van besluit van de Commissie van 23 november 2004 tot afwijzing van de offerte die verzoekster had ingediend in kader van de aanbesteding van een opdracht voor het verrichten van diensten inzake de ontwikkeling, het onderhoud en de ondersteuning van de financiële-informatiesystemen van het directoraat-generaal Landbouw, alsmede van het besluit om de opdracht aan een andere inschrijver te gunnen.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt als ongegrond verworpen

               2)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in een vijfde van de kosten van Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE

               3)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE zal vier vijfde van haar kosten dragen.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2005.


title: Zaak T-119/11: Beroep ingesteld op 2 maart 2011 — Gbagbo/Raad

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/17

         Beroep ingesteld op 2 maart 2011 — Gbagbo/Raad
   (Zaak T-119/11)
   2011/C 130/31
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Simone Gbagbo (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: J. C. Tchikaya, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust en verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust nietig te verklaren, voor zover zij betrekking hebben op verzoekster;

               —

               de Raad in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten van de verzoekende partij komen in wezen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-118/11, Attey/Raad.


title: Zaak T-317/10 P: Arrest van het Gerecht van 11 september 2013 — L/Parlement ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijke functionarissen — Overeenkomst voor onbepaalde tijd — Ontslagbesluit — Motiveringsplicht — Verlies van vertrouwen” )

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/9

         Arrest van het Gerecht van 11 september 2013 — L/Parlement
   (Zaak T-317/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Overeenkomst voor onbepaalde tijd - Ontslagbesluit - Motiveringsplicht - Verlies van vertrouwen)
   2013/C 304/18
   Procestaal: Litouws

      Partijen

      Rekwirerende partij: L (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Sèbe en V. Sviderskis, vervolgens A. Sèbe, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Seyr, K. Zejdová en L. Mašalaitė-Chouteau, vervolgens S. Seyr, K. Zejdová en S. Milius, en ten slotte S. Seyr en S. Alves, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie [vertrouwelijk] (2), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie [vertrouwelijk], wordt vernietigd, voor zover daarbij geen uitspraak is gedaan over het middel ontleend aan schending van het beginsel van onpartijdigheid, daarbij is afgewezen het middel ontleend aan materiële onjuistheid en een kennelijke beoordelingsfout en daarbij is geoordeeld dat rekwirant niet had gevraagd om het Parlement te verwijzen in de kosten.

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               Het door L bij het Gerecht voor ambtenarenzaken in zaak [vertrouwelijk] ingestelde beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen van de procedure in eerste aanleg en van die in hogere voorziening.

      (1)  PB C 340 van 19.11.2011.

      (2)  Vertrouwelijke gegevens weggelaten.


title: Zaak C-227/10: Beroep ingesteld op 7 mei 2010 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/16

         Beroep ingesteld op 7 mei 2010 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-227/10)
   ()
   2010/C 209/24
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en J.-B. Laignelot, bijgestaan door A. Salumets, Vandeadvokaat)

      Verwerende partij: Republiek Estland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Estland haar verplichtingen op grond van richtlijn 2001/42/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s niet is nagekomen, doordat zij de wettelijke voorschriften die voor de uitvoering van artikel 2, sub a, en artikel 6, leden 1 en 3, van deze richtlijn noodzakelijk zijn, niet regelmatig heeft vastgesteld;

               —

               de Republiek Estland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Onvolledige omzetting van artikel 2, sub a, eerste streepje

   De Commissie is van mening dat de definitie in § 31 van de Estse wet inzake de gevolgen voor het milieu en het milieumanagement (Keskkonnamõju hindamise ja keskkonnajuhtimise seaduse, KeHJS) ruimer is dan die in de richtlijn wat artikel 2, sub a, tweede streepje van de richtlijn betreft, maar strikter is, wat het eerste streepje betreft, wegens de uitzondering van plannen en programma’s (met mogelijke milieueffecten) die de autoriteiten vaststellen, maar niet bij algemene handeling zijn vastgesteld. Daarmee is het naar intern Ests recht mogelijk dat plannen en programma’s die krachtens wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen moesten worden opgesteld (hoewel de Estse wet deze in de richtlijn vervatte voorwaarde niet stelt), niet op milieueffecten worden getoetst.

      Tekortkomingen bij de omzetting van artikel 6, lid 1, van de richtlijn

   De Commissie is van mening dat het in § 37, lid 2, nr. 3, van de KeHJS vervatte vereiste om hetzij het ontwerpplan, hetzij uitsluitend de belangrijkste parameters openbaar te maken, niet met de richtlijn verenigbaar is. In het algemeen zijn de belangrijkste parameters van het strategische planningsdocument te algemeen omschreven en kunnen de gevolgen voor het milieu en de gezondheid van de mens op grond daarvan niet worden vastgesteld en beoordeeld.

      Onvolledige omzetting van artikel 6, lid 3, van de richtlijn

   Artikel 6, lid 3, van de richtlijn bevat de duidelijke verplichting om de instanties aan te wijzen, die met de milieueffecten van de uitvoering van plannen of programma's te maken kunnen krijgen. Ook in de artikelen 3, lid 6, 5, lid 4, en artikel 6, leden 1 en 2, wordt naar deze bepaling verwezen. In § 36, lid 3, en § 35, lid 4, van de KeHJS worden dezelfde te raadplegen autoriteiten opgesomd (het ministerie van sociale zaken, het ministerie van cultuur, het ministerie van milieuzaken, de milieudienst of een orgaan van de plaatselijke zelfreguleringcolleges), maar de Estse wet legt geen raadpleging van andere autoriteiten op. Dat betekent dus dat geen algemene verplichting bestaat om alle autoriteiten te raadplegen, die wegens hun specifieke verantwoordelijkheden op milieugebied met de milieueffecten van de uitvoering van plannen en programma’s te maken kunnen krijgen. Bovendien is op grond van de aangevoerde paragrafen van de KeHJS niet duidelijk, welke autoriteiten naast de genoemde autoriteiten geraadpleegd moeten worden. Volgens de Commissie is de Estse wet onduidelijk en bestaat te veel keuzevrijheid bij de bepaling van de autoriteiten overeenkomstig artikel 6, lid 3, van de richtlijn. Het is mogelijk dat andere autoriteiten te maken krijgen met de milieueffecten ten gevolge van de uitvoering van plannen of programma's. Ook al bepaalt de Estse wet dat in voorkomend geval andere autoriteiten kunnen worden geraadpleegd, bestaat de mogelijkheid dat zij ook dan niet geraadpleegd worden, wanneer zij te maken kunnen krijgen met de milieueffecten ten gevolge van de uitvoering van plannen of programma’s, omdat het in dergelijk geval niet verplicht is te raadplegen.

      (1)  PB L 197, blz. 30.


title: Zaak T-382/16: Beroep ingesteld op 21 juli 2016 — Asna/EUIPO — Wings Software (ASNA WINGS)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/48

         Beroep ingesteld op 21 juli 2016 — Asna/EUIPO — Wings Software (ASNA WINGS)
   (Zaak T-382/16)
   (2016/C 335/64)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Asna, Inc. (San Antonio, Texas, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: J. Devaureix en J. C. Erdozain López, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Wings Software BVBA (Heist-Op-den-Berg, België)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „ASNA WINGS” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 388 352

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 26 april 2016 in zaak R 436/2015-5

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep, met alle bijbehorende stukken en fotokopies, ontvankelijk te verklaren;

               —

               de voorgelegde bewijzen toe te laten;

               —

               de bestreden beslissing te vernietigen;

               —

               het EUIPO te verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               onjuiste beoordeling van het door tegenpartij overgelegde bewijs van het normale gebruik van haar merk;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Arrest van het Hof van 19 juni 2015 in zaak E-19/14 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen (Niet-uitvoering van een niet-nakomingsarrest van het Hof — Artikel 33 Toezichtovereenkomst — Maatregelen nodig ter uitvoering van een arrest van het Hof)

text:
               7.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 3/4

         ARREST VAN HET HOF
   van 19 juni 2015
   in zaak E-19/14
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen
   (Niet-uitvoering van een niet-nakomingsarrest van het Hof — Artikel 33 Toezichtovereenkomst — Maatregelen nodig ter uitvoering van een arrest van het Hof)
   (2016/C 3/05)
   In zaak E-19/14, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen — VERZOEK om een verklaring dat het Koninkrijk Noorwegen, door niet binnen de vastgestelde termijn de maatregelen te hebben genomen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van 16 juli 2012 in zaak E-9/11 (Toezichthoudende Autoriteit van de EVA/het Koninkrijk Noorwegen), de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten uit hoofde van artikel 33 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 19 juni 2015 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten uit hoofde van artikel 33 van de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, door, op de datum waarop de termijn verstreek vastgesteld in het met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA overeenkomstig artikel 31, lid 2, van die Overeenkomst had toegezonden aan het Koninkrijk Noorwegen, niet de maatregelen te hebben genomen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van 16 juli 2012 in zaak E-9/11 (Toezichthoudende Autoriteit van de EVA/het Koninkrijk Noorwegen).

               2.

               Verwijst het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-101/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 19 februari 2016 — SC Paper Consult SRL/Direcția Regională a Finanțelor Publice Cluj-Napoca, Administrația Județeană a Finanțelor Publice Bistrița Năsăud

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 19 februari 2016 — SC Paper Consult SRL/Direcția Regională a Finanțelor Publice Cluj-Napoca, Administrația Județeană a Finanțelor Publice Bistrița Năsăud
   (Zaak C-101/16)
   (2016/C 175/09)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Cluj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Paper Consult SRL

      Verwerende partijen: Direcția Regională a Finanțelor Publice Cluj-Napoca, Administrația Județeană a Finanțelor Publice Bistrița Năsăud

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet richtlijn 2006/112/EG (1) zich tegen een nationale regeling krachtens welke een belastingplichtige het recht op aftrek van de btw wordt geweigerd met de motivering dat de persoon die aan hem voorafgaat in de keten en de factuur heeft uitgereikt waarin de kosten en de btw zijn aangegeven, door de belastingdienst inactief is verklaard?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: verzet richtlijn 2006/112/EG zich, in de omstandigheden als omschreven in de eerste vraag, tegen een nationale regeling krachtens welke het volstaat de lijst van inactief verklaarde belastingplichtigen bij de zetel van de Agenția Națională de Administrare Fiscală aan te plakken en deze lijst bekend te maken op de website van de Agenția Națională de Administrare Fiscală, in het onderdeel Openbare informatie — Informatie over marktdeelnemers, om het recht op aftrek van de btw te kunnen weigeren?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak T-254/16: Beroep ingesteld op 19 mei 2016 – Steel Invest & Finance (Luxembourg)/Commissie

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/42

         Beroep ingesteld op 19 mei 2016 – Steel Invest & Finance (Luxembourg)/Commissie
   (Zaak T-254/16)
   (2016/C 251/48)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Steel Invest & Finance (Luxembourg) SA (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: E. van den Broucke, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Primair:

               —

               vaststellen dat de Europese Commissie verschillende kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt en zijn motiveringsplicht niet is nagekomen bij de beoordeling of de door Foreign Strategic Investment Holding aan Steel Invest & Finance (Luxembourg) verstrekte lening een voordeel opleverde, zowel inzake de analyse van de vergelijkbaarheid van de Sumitomo- en de Rabobank-leningen betreft als inzake de toepassing van de mededeling van 2008 inzake referentiepercentages;

         subsidiair:

               —

               vaststellen dat de Europese Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt inzake de verenigbaarheid van de door Foreign Strategic Investment Holding aan Steel Invest & Finance (Luxembourg) verstrekte lening, door aan te nemen dat de mededeling van 2009 tot vaststelling van een tijdelijk kader inzake staatssteun ter stimulering van de toegang tot financiering in de huidige financiële en economische crisis niet toepasselijk was;

         bijgevolg en hoe dan ook:

               —

               artikel 1, onder e), van besluit C(2016) 94 van de Europese Commissie van 20 januari 2016 betreffende de door België ten gunste van Duferco ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.33926 2013/C nietig verklaren;

               —

               de artikelen 2 tot en met 4 van het besluit nietig verklaren, voor zover zij betrekking hebben op de door Foreign Strategic Investment Holding aan Steel Invest & Finance (Luxembourg) verstrekte lening;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               De door Foreign Strategic Investment Holding aan Steel Invest & Finance (Luxembourg) verstrekte lening hield geen voordeel in, en de Commissie heeft een beoordelingsfout gemaakt door aan te nemen dat de betrokken lening staatssteun vormde.

               2.

               De Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt met betrekking tot de toepassing van de mededeling van de Commissie – Tijdelijke communautaire kaderregeling inzake staatssteun ter stimulering van de toegang tot financiering in de huidige financiële en economische crisis (PB 2009, C 83, blz. 1).


title: Zaak T-161/13: Arrest van het Gerecht van 22 september 2015 — First Islamic Investment Bank/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Onjuiste beoordeling — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Recht op een effectieve rechterlijke bescherming — Evenredigheid”)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/22

         Arrest van het Gerecht van 22 september 2015 — First Islamic Investment Bank/Raad
   (Zaak T-161/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Onjuiste beoordeling - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Recht op een effectieve rechterlijke bescherming - Evenredigheid”))
   (2015/C 371/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: First Islamic Investment Bank Ltd (Labuan, Maleisië) (vertegenwoordigers: B. Mettetal en C. Wucher-North, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: Á. de Elera-San Miguel Hurtado en M. Bishop, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 356, blz. 71) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 356, blz. 55), en, ten tweede, een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Raad om de beperkende maatregelen jegens verzoekster te handhaven

      Dictum

               1)

               Worden nietig verklaard voor zover zij betrekking hebben op First Islamic Investment Bank Ltd:

                           —

                           punt I van de bijlage bij besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran;

                           —

                           punt I van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               First Islamic Investment Bank zal de helft van haar eigen kosten alsmede de helft van de kosten van de Raad van de Europese Unie dragen. De Raad zal de helft van zijn eigen kosten alsmede de helft van de kosten van First Islamic Investment Bank dragen.

      (1)  PB C 141 van 18.5.2013.


title: Zaak C-20/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif — Luxemburg) — Elodie Giersch, Benjamin Marco Stemper, Julien Taminiaux, Xavier Renaud Hodin, Joëlle Hodin/Groothertogdom Luxemburg (Vrij verkeer van personen — Gelijke behandeling — Sociale voordelen — Verordening (EEG) nr. 1612/68 — Artikel 7, lid 2 — Financiële steun voor hoger onderwijs — Vereiste van woonplaats in lidstaat die steun toekent — Weigering steun toe te kennen aan studenten, burgers van Unie, die niet in betrokken lidstaat wonen, wier vader of moeder, grensarbeider, in die lidstaat werkt — Indirecte discriminatie — Rechtvaardiging — Doelstelling die bestaat in verhogen van aantal ingezetenen met diploma van hoger onderwijs — Passend karakter — Evenredigheid)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/24

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif — Luxemburg) — Elodie Giersch, Benjamin Marco Stemper, Julien Taminiaux, Xavier Renaud Hodin, Joëlle Hodin/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-20/12) (1)

   (Vrij verkeer van personen - Gelijke behandeling - Sociale voordelen - Verordening (EEG) nr. 1612/68 - Artikel 7, lid 2 - Financiële steun voor hoger onderwijs - Vereiste van woonplaats in lidstaat die steun toekent - Weigering steun toe te kennen aan studenten, burgers van Unie, die niet in betrokken lidstaat wonen, wier vader of moeder, grensarbeider, in die lidstaat werkt - Indirecte discriminatie - Rechtvaardiging - Doelstelling die bestaat in verhogen van aantal ingezetenen met diploma van hoger onderwijs - Passend karakter - Evenredigheid)
   2013/C 225/39
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Elodie Giersch, Benjamin Marco Stemper, Julien Taminiaux, Xavier Renaud Hodin, Joëlle Hodin

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      In tegenwoordigheid van: Didier Taminiaux

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal administratif (Luxemburg) — Uitlegging van artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2) — Toelaatbaarheid van een nationale regeling die de toekenning van financiële steun voor hoger onderwijs afhankelijk stelt van een woonplaatsvereiste dat zowel voor nationale studenten geldt als voor studenten die staatsburger van een andere lidstaat zijn — Sociaal voordeel in de zin van voornoemde verordening — Verschil in behandeling tussen kinderen van nationale werknemers en kinderen van migrerende werknemers — Rechtvaardigingsgronden

      Dictum

   Artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004, moet aldus worden uitgelegd dat het zich in beginsel verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die de toekenning van financiële steun voor hoger onderwijs afhankelijk stelt van het vereiste dat de student in die lidstaat woont, en een verschil in behandeling invoert dat een indirecte discriminatie doet ontstaan tussen personen die in de betrokken lidstaat wonen, en personen die niet in die lidstaat wonen maar kinderen zijn van grensarbeiders die in die lidstaat werken.
   Hoewel de doelstelling die bestaat in het verhogen van het aantal ingezetenen met een diploma van hoger onderwijs teneinde de ontwikkeling van de economie van die lidstaat te bevorderen, een legitieme doelstelling is die een dergelijk verschil in behandeling kan rechtvaardigen en hoewel een woonplaatsvereiste als dat van de in het hoofdgeding aan de orde zijnde nationale wettelijke regeling, geschikt is om die doelstelling te verwezenlijken, gaat een dergelijk vereiste evenwel verder dan noodzakelijk is om de daardoor nagestreefde doelstelling te bereiken, aangezien het belet dat rekening wordt gehouden met andere factoren die representatief kunnen zijn voor de mate waarin er een werkelijke band bestaat tussen de aanvrager van die financiële steun en de samenleving of de arbeidsmarkt van de betrokken lidstaat, zoals het feit dat een van zijn ouders, die in het onderhoud van de student blijft voorzien, een grensarbeider is die een duurzame baan heeft in die lidstaat en er reeds sinds geruime tijd werkt.

      (1)  PB C 98 van 31.03.2012


title: Zaak T-327/14: Arrest van het Gerecht van 3 december 2015 — Compagnie des fromages & Richesmonts/BHIM — Grupo Lactalis Iberia (afbeelding van een rood-wit dambord) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk dat een rood-wit dambord weergeeft — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/45

         Arrest van het Gerecht van 3 december 2015 — Compagnie des fromages & Richesmonts/BHIM — Grupo Lactalis Iberia (afbeelding van een rood-wit dambord)
   (Zaak T-327/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk dat een rood-wit dambord weergeeft - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 027/55)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Compagnie des fromages & Richesmonts (Puteaux, Frankrijk) (vertegenwoordigers: T. Mollet-Viéville en T. Cuche, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Melgar, vervolgens J. Crespo Carillo, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Grupo Lactalis Iberia SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: D. Masson, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 maart 2014 (zaak R 1295/2012-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Grupo Lactalis Iberia SA en Compagnie des fromages & Richesmonts

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Compagnie des fromages & Richesmonts wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014.


title: Zaak C-312/08: Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 2 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/7

         Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 2 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-312/08) (1)

   2009/C 167/15

      Procestaal: Engels

   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak T-425/17: Beroep ingesteld op 3 juli 2017 — Capo d’Anzio/Commissie

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/57

         Beroep ingesteld op 3 juli 2017 — Capo d’Anzio/Commissie
   (Zaak T-425/17)
   (2017/C 277/82)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Capo d’Anzio SpA (Anzio, Italië) (vertegenwoordiger: S. Carloni, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C (2017) 2953 final van de Commissie van 28 april 2017 betreffende de terugbetaling van 193 120 EUR, vermeerderd met vertragingsrente, welk bedrag aanvankelijk aan verzoekster is overgemaakt als vooruitbetaling in het kader van subsidieovereenkomst LIFE10 ENV/IT/000369 — LCA4PORTS, nietig te verklaren krachtens artikel 263 VWEU.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster, de onderneming Capo d’Anzio, het hierna volgende aan.

               1.

               Verzoekster heeft op 14 oktober 2011 de subsidieovereenkomst LIFE10 — ENV/IT/000369 gesloten waarmee de Europese Commissie haar steun heeft verleend (ter hoogte van 45,94 % van het totaal, doch met een maximum van 485 300,00 EUR) met betrekking tot het onderzoek van de ecologische duurzaamheid van de ontwikkeling van de Porto di Anzio (haven van Anzio) waarin is voorzien in het kader van het door de openbare instanties goedgekeurde project voor de verwezenlijking, de renovatie en de uitbreiding daarvan.

               2.

               Tijdens de uitvoering van de werkzaamheden heeft de Commissie na de aanvankelijke volledige naleving van de contractuele en de wettelijke voorschriften aangevoerd dat bepaalde formele verplichtingen niet waren nagekomen en daarom de uitvoering van het project opgeschort, waarna zij met het bestreden besluit de eerder toegekende bedragen heeft teruggevorderd.

               3.

               In casu is sprake van schending van de regels van de artikelen 11 en volgende van de Gemeenschappelijke bepalingen betreffende de specifieke procedure die moet worden gevolgd in geval van onderbreking van het project en de daaropvolgende ontbinding van de subsidieovereenkomst alsook terugvordering van de reeds betaalde prefinanciering.

               4.

               De Commissie erkent dat verzoekster in de onderhavige zaak stukken had overgelegd waaruit bleek dat haar economische en financiële problemen tijdelijk waren en waarin uitdrukkelijk werd aangegeven dat deze problemen voortvloeiden uit onrechtmatige handelingen en feiten die buiten haar wil hadden plaatsgevonden.

               5.

               Verzoekster heeft voortdurend en passend te kennen gegeven dat zij niet aansprakelijk was voor die moeilijkheden, waarbij zij laatstelijk bij brief van 2 november 2015 en daarna nogmaals bij brief van 7 december 2015 heeft verzocht om daarmee rekening te houden bij de vaststelling van de krachtens de overeenkomst te nemen beslissingen, en zij tevens heeft verzocht om een bijeenkomst te houden teneinde een aantal specifieke rechtvaardigingen te kunnen toelichten, waarbij zij expliciet de verbintenis is aangegaan om hoe dan ook de toegekende prefinanciering terug te betalen indien zij definitief niet in staat bleek om gevolg te geven aan de gevraagde verslaglegging betreffende het project.

               6.

               In plaats van rekening te houden met de verstrekte rechtvaardigingen en om extra preciseringen te verzoeken teneinde het door verzoekster ingeroepen recht van de verdediging te eerbiedigen, heeft de Commissie de voornoemde Gemeenschappelijke bepalingen in dier voege toegepast dat verzoeksters gedragingen werden gelijkgesteld met een schuldige niet-nakoming.

               7.

               Verzoekster had in staat moeten worden gesteld om de Commissie te ontmoeten teneinde het bewijs te kunnen leveren van het feit dat er geen sprake was van schuldige niet-nakoming en aldus haar recht te kunnen doen gelden om niet te worden benadeeld door een situatie waarvoor zij niet aansprakelijk was.

               8.

               De houding van de Commissie heeft derhalve schending opgeleverd van de rechten van verzoekster en van de algemene rechtsbeginselen volgens welke overeenkomsten enkel kunnen worden ontbonden wegens een schuldige niet-nakoming.

               9.

               De schending van wezenlijke vormvoorschriften en van materiële bepalingen leidt tot de onbillijkheid van het bestreden besluit waarmee de gedeeltelijk toegekende financiering is herroepen, ofschoon verzoekster de van de Commissie ontvangen bedragen in wezen naar behoren heeft gebruikt ter betaling van de met de uitvoering van het project belaste ondernemers, waarbij de Commissie voorrang heeft gegeven aan de niet-inachtneming van een louter formeel vereiste, namelijk dat verzoekster tijdig verslag had moeten uitbrengen over de reeds verrichte werkzaamheden.


title: Zaak C-100/06: Beroep, op  21 februari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/20

         Beroep, op 21 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-100/06)
   (2006/C 86/39)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 21 februari 2006 beroep ingesteld tegen Groothertogdom Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Schima en J. Hottiaux als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/66/EG van de Commissie van 3 juli 2003 tot wijziging van richtlijn 94/2/EG houdende uitvoeringsbepalingen van richtlijn 92/75/EEG van de Raad wat de etikettering van het energieverbruik van huishoudelijke elektrische koelkasten, diepvriezers en combinaties daarvan betreft (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/66/EG in nationaal recht is op 30 juni 2004 verstreken.

      (1)  PB L 170, blz. 10.


title: Zaak T-324/00: Beroep, op 16 oktober 2000 ingesteld door CDA Datenträger Albrechts GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
9.12.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 355/39
—     Fouten bij de beoordeling van de rechtsgevolgen die uit           Het onderhavige beroep strekt tot vergoeding van de schade,
      de onregelmatige besteding van de toegekende steun                die verzoekster ingevolge deze verhoogde douanerechten heeft
      voortvloeien                                                      geleden of in de toekomst nog zal lijden.
—     Schending van artikel 87, lid 1, juncto artikel 88, lid 2,        Volgens verzoekster hebben verweerders met de vaststelling
      EG                                                                van de met de WTO-voorschriften strijdige verordeningen EG
                                                                        nrs. 1637/98 (1) en 2362/98 (2), en met hun verzuim om de
                                                                        gemeenschappelijke marktordening voor de sector bananen
                                                                        aan te passen, gehandeld in strijd met de voorschriften van de
                                                                        Wereldhandelsorganisatie. Deze schendingen moeten in het
                                                                        kader van het gemeenschapsrecht in aanmerking worden
                                                                        genomen. Dit volgt enerzijds hieruit, dat met de gewijzigde
                                                                        marktordening voor bananen WTO-voorschriften moeten
Beroep, op 12 oktober 2000 ingesteld door CD Carton-                    worden omgezet, en anderzijds ook rechtstreeks uit de rechts-
druck GmbH & Co. KG tegen Raad van de Europese Unie                     aard van de WTO-voorschriften en het bindende karakter van
     en Commissie van de Europese Gemeenschappen                        de procedures betreffende de beslechting van geschillen. Verder
                                                                        is de handelwijze van de verweerders in strijd met het
                                                                        vertrouwensbeginsel, met het recht op vrije uitoefening van
                         (Zaak T-320/00)                                een economische activiteit, het eigendomsrecht en het discrimi-
                                                                        natieverbod. Al deze schendingen van rechtsbeginselen
                         (2000/C 355/81)                                brengen mee, dat de Commissie en de Raad onrechtmatig
                                                                        hebben gehandeld. Subsidiair maakt verzoekster tenslotte
                                                                        aanspraak op vergoeding van schade veroorzaakt door recht-
                         (Procestaal: Duits)                            matig handelen van gemeenschapsinstellingen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               (1) Verordening (EG) nr. 1637/98 van de Raad van 20 juli 1998 tot
                                                                            wijziging van verordening (EEG) nr. 404/93 houdende een
schappen is op 12 oktober 2000 beroep ingesteld tegen                       gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen,
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                      PB L 210, blz. 28.
Gemeenschappen door CD Cartondruck GmbH & Co. KG,                       (2) Verordening (EG) nr. 2362/98 van de Commissie van 28 oktober
gevestigd te Obersulm (Duitsland), vertegenwoordigd door                    1998 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG)
H.-J. Niemeyer en W. Berg, van het advocatenkantoor Gleiss                  nr. 404/93 van de Raad betreffende de regeling voor de invoer
Lutz Hootz Hirsch te Brussel.                                               van bananen in de Gemeenschap, PB L 293, blz. 32.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de verweerders solidair te veroordelen om aan verzoekster
      een schadevergoeding te betalen van DM 1 693 727,75
      (euro 865 989,22), vermeerderd met 8 % rente met                  Beroep, op 16 oktober 2000 ingesteld door CDA Daten-
      ingang van 13 juli 2000,                                          träger Albrechts GmbH tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
—     vast te stellen, dat verweerders solidair aansprakelijk zijn
      voor de schade die verzoekster zal lijden wanneer de                                       (Zaak T-324/00)
      bevoegde instanties van de Verenigde Staten van Amerika
      over verzoeksters producten douanerechten heffen die
      hoger zijn dan die welke zij hadden mogen heffen indien                                    (2000/C 355/82)
      de Raad met de gemeenschappelijk ordening der markten
      in de sector bananen niet in strijd met de regels van de                                   (Procestaal: Duits)
      Wereldhandelsorganisatie (WTO) had gehandeld,
—     verweerders in de kosten te verwijzen.                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 16 oktober 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door CDA
                                                                        Datenträger Albrechts GmbH, gevestig te Albrechts (Duits-
Middelen en voornaamste argumenten                                      land), vertegenwoordigd door T. Schmidt-Kötters, advocaat,
                                                                        van het kantoor Hengeler Mueller Weitzel Wirtz te Düsseldorf
Verzoekster produceert bedrukte en verbeterde vouwdozen                 (Duitsland).
voor merkproducten, die grotendeels voor de US-markt be-
stemd zijn. Ingevolge het handelsconflict tussen de Europese            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Gemeenschap en de USA over de verenigbaarheid van de EG-
marktordening voor bananen met de WTO-voorschriften, zijn               —     de artikelen 1 en 2 van de beschikking van de Commissie
door de Verenigde Staten bij wege van vergeldingsmaatregel                    van 21 juni 2000 inzake steunverlening door Duitsland
douanerechten geheven, die ook gevolgen hebben voor ver-                      aan CDA Datenträger Albrechts GmbH, Thüringen, nietig
zoeksters producten.                                                          te verklaren;
 ---pagebreak--- C 355/40               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    9.12.2000
     subsidiair:                                                      vermogensbestanddelen en/of infrastructuur door nader ge-
     de artikelen 1 en 2 van de beschikking van de Commissie          noemde ondernemingen zijn overgedragen. Omdat verzoek-
     van 21 juni 2000 inzake steunverlening door Duitsland            ster in het verleden zulke vermogensbestanddelen van LCA
     aan CDA Datenträger Albrechts GmbH, Thüringen, nietig            Logistik Center Albrechts GmbH heeft verkregen, komt dit
     te verklaren, voorzover daarin de onverenigbaarheid van          bevel tot terugvordering uiteindelijk neer op een dienovereen-
     steun met de gemeenschappelijke markt wordt vastgesteld          komstig verbod voor verzoekster die vermogensbestanddelen
     en de terugvordering van steun wordt gelast ook jegens           te vervreemden. Dat is onwettig, omdat in de beschikking zelf
     CDA Datenträger Albrechts GmbH alsmede alle andere               reeds wordt vastgesteld dat verzoekster de vermogens-
     ondernemingen waaraan vermogensbestanddelen en/of                bestanddelen tegen gebruikelijke marktvoorwaarden heeft ver-
     infrastructuur zijn overgedragen door R.E. Pilz GmbH &           worven.
     Co. Beteiligungs KG, Pilz & Robotron GmbH & Co.
     Beteiligungs KG, of Pilz Albrechts GmbH.                         Tegen deze achtergrond draagt verzoekster in het bijzonder de
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.                          volgende middelen voor:
Middelen en voornaamste argumenten                                    —     Schending van wezenlijke vormvoorschriften
De bestreden beschikking van de Commissie heeft betrekking
op een reeks beweerdelijke steunmaatregelen die aan verschil-         —     Onjuiste vaststelling van de feiten
lende ondernemingen ten goede zijn gekomen met het oog op
de oprichting en de exploitatie van een CD-fabriek in Albrechts,      —     Gebrekkige motivering
Thüringen. De Commissie stelt in de beschikking vast, dat een
deel van die steun voor oneigenlijke doeleinden is gebruikt.          —     Schending van artikel 87, lid 1, en van artikel 88, lid 2,
Deze onjuiste besteding levert onregelmatige besteding van de               EG, alsmede van artikel 14, lid 1, eerste volzin, van de
steun op, welke steun daarom niet met het EG-Verdrag                        steunverordening (1)
verenigbaar is. In artikel 2 van de bestreden beschikking wordt
de Bondsrepubliek Duitsland gelast, de steun bij de nader
genoemde ontvangers, waaronder verzoekster, terug te vorde-           —     Onbevoegdheid van de Commissie tot uitvaardiging van
ren. Verzoekster verwijt de Commissie dat zij in het dictum                 het bevel tot terugvordering
van de beschikking ten onrechte als ontvanger van staatssteun
wordt aangemerkt. Reeds uit de beschikking zelf blijkt, dat aan       —     Schending van communautaire grondrechten en andere
verzoekster geen steun is toegekend, dat haar ook feitelijk geen            fundamentele beginselen van het gemeenschapsrecht
steun ten goede is gekomen en dat verzoekster ook anderszins
geen voordelen heeft genoten.
                                                                      (1) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999
Bovendien vecht verzoekster aan, dat de bestreden beschikking             tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van
ook de terugvordering gelast bij alle ondernemingen waaraan               artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak F-41/10: Beroep ingesteld op 7 juni 2010 — Bermejo Garde/EESC

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/55

         Beroep ingesteld op 7 juni 2010 — Bermejo Garde/EESC
   (Zaak F-41/10)
   ()
   2010/C 209/88
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Moises Bermejo Garde (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van een aantal besluiten houdende onmiddellijke beëindiging van verzoekers werkzaamheden als hoofd van de juridische dienst, zijn herplaatsing bij het directoraat logistiek en weigering van zijn formele verzoek om bijstand alsmede verzoek om schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van besluit nr. 88/10 A van de president van het EESC van 3 maart 2010 om verzoekers verzoek van 7 december 2009 af te wijzen en hem te herplaatsen;

               —

               nietigverklaring van het addendum bij besluit nr. 88/10 van 25 maart 2010;

               —

               nietigverklaring van besluit nr. 133/10 A van 24 maart 2010 houdende onmiddellijke beëindiging van verzoekers werkzaamheden als hoofd van de juridische dienst en zijn herplaatsing als hoofd van een administratieve eenheid met zijn ambt bij een andere dienst met ingang van 6 april 2010;

               —

               nietigverklaring van besluit nr. 184/10 A van de president van het EESC van 13 april 2010 houdende herplaatsing van verzoeker bij het directoraat logistiek, welk besluit in werking is getreden op 6 april 2010;

               —

               toekenning van schadevergoeding;

               —

               verwijzing van het EESC in de kosten.


title: Zaak C-172/09: Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 10 maart 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/23

         Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 10 maart 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-172/09) (1)

   2010/C 148/37

      Procestaal: Pools

   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 167 van 18.7.2009.