title: Zaak T-50/16: Beschikking van het Gerecht van 21 oktober 2016 — Hongarije/Commissie

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/25

         Beschikking van het Gerecht van 21 oktober 2016 — Hongarije/Commissie
   (Zaak T-50/16) (1)

   (2016/C 475/38)
   Procestaal: Hongaars
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 145 van 25.4.2016.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 29 juni 2005 in zaak T-274/03, Focus Magazin Verlag GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van inschrijvingsaanvraag — Afdoening zonder beslissing)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/18

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 29 juni 2005
   in zaak T-274/03, Focus Magazin Verlag GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van inschrijvingsaanvraag - Afdoening zonder beslissing)
   (2005/C 229/38)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-274/03, Focus Magazin Verlag GmbH, gevestigd te München (Duitsland), vertegenwoordigd door U. Gürtler, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: B. Müller en A. Folliard-Monguiral); andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: France Télécom SA, gevestigd te Parijs (Frankrijk), vertegenwoordigd door D. Marty, advocaat, betreffende een beroep tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 30 april 2003 (zaak R 849/2001-4) inzake een oppositieprocedure tussen Focus Magazin Verlag GmbH en France Télécom SA, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, V. Tiili en O. Czúcz, rechters; griffier: H. Jung, op 29 juni 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Op het beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 264, van 1.11.2003.


title: Zaak T-430/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 augustus 2013 door het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 juni 2013 in zaak F-21/12, Achab/EESC

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/38

         Hogere voorziening ingesteld op 19 augustus 2013 door het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 juni 2013 in zaak F-21/12, Achab/EESC
   (Zaak T-430/13 P)
   2013/C 325/63
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Mohammed Achab (Brussel, België)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken in zaak F-21/12 te vernietigen, voor zover daarbij nietig is verklaard het besluit van het EESC van 9 juni 2011 betreffende de terugvordering van de ontheemdingstoelage die Achab vanaf 1 juli 2010 is betaald en het EESC in zijn eigen kosten en in de helft van de kosten van verzoeker in eerste aanleg is verwezen;

               —

               de door de rekwirerende partij in hogere voorziening ingediende vordering toe te wijzen, dat wil zeggen het beroep volledig ongegrond te verklaren;

               —

               verweerder in hogere voorziening te verwijzen in de kosten van deze procedure en in die van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting, daar het GVA ten onrechte heeft geoordeeld dat niet was voldaan aan de voorwaarden voor terugvordering van het onverschuldigd betaalde.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting, aangezien het bestreden arrest bijdraagt tot de ongerechtvaardigde verrijking van verzoeker in eerste aanleg.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout, daar het GVA ten onrechte heeft geoordeeld dat het EESC nooit een mededeling aan zijn personeel had gericht om het te wijzen op de gevolgen van een naturalisatie.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting, aangezien het Gerecht het beginsel heeft geschonden dat financiële bepalingen strikt moeten worden toegepast en het beginsel dat uitzonderingsbepalingen beperkt en restrictief moeten worden uitgelegd.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting met betrekking tot de verdeling van de kosten.


title: Zaak C-354/12 P: Beschikking van het Hof (Tweede kamer kamer) van 11 april 2013 — Asa sp. z o.o./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Artikel 181 van Reglement voor procesvoering — Gemeenschapsmerk — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Relatieve weigeringsgrond — Woordmerk FEMIFERAL — Oppositie door houder van ouder woord- en beeldmerk feminatal)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/47

         Beschikking van het Hof (Tweede kamer kamer) van 11 april 2013 — Asa sp. z o.o./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-354/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 181 van Reglement voor procesvoering - Gemeenschapsmerk - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Relatieve weigeringsgrond - Woordmerk FEMIFERAL - Oppositie door houder van ouder woord- en beeldmerk feminatal)
   2013/C 225/82
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirante: Asa sp. z o.o. (vertegenwoordiger: M. Chimiak, adwokat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 25 mei 2012, Asa/BHIM — Merck (FEMIFERAL) (T-110/11), waarbij het Gerecht ongegrond heeft verklaard het beroep van Asa sp. z o.o., aanvrager van het woordmerk „FEMIFERAL”, tot vernietiging van beslissing R 0182/2010-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 19 november 2010 houdende vernietiging van de afwijzing door de oppositieafdeling van de oppositie ingesteld door de houder van het nationale woordmerk „Feminatal” en van het nationale beeldmerk met het woordelement „feminatal” voor waren van klasse 5 — Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (gecodificeerde versie) (PB L 78, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Asa sp. z o.o. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.


title: Zaak C-360/06: Arrest van het Hof (tweede kamer) van 2 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Heinrich Bauer Verlag BeteiligungsGmbH/Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg (Vrijheid van vestiging — Belastingwetgeving — Vennootschapsbelasting — Waardering van niet-beursgenoteerde aandelen in kapitaalvennootschappen)

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/5

         Arrest van het Hof (tweede kamer) van 2 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Heinrich Bauer Verlag BeteiligungsGmbH/Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg
   (Zaak C-360/06) (1)

   (Vrijheid van vestiging - Belastingwetgeving - Vennootschapsbelasting - Waardering van niet-beursgenoteerde aandelen in kapitaalvennootschappen)
   (2008/C 301/09)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Hamburg — Duitsland
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Heinrich Bauer Verlag BeteiligungsGmbH

      Verwerende partij: Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg

      In tegenwoordigheid van: Heinrich Bauer Verlag KG
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Hamburg — Uitlegging van de artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) en 58 EG-Verdrag (thans artikel 48 EG) — Waardering van niet-genoteerde aandelen in kapitaalvennootschappen — Verschil in waardering tussen een deelneming in een binnenlandse personenvennootschap en een deelneming in een in een andere lidstaat gevestigde personenvennootschap
   Dictum
   Bij gebreke van een geldige rechtvaardiging verzetten de artikelen 52 EEG-Verdrag (nadien artikel 52 EG-Verdrag, thans, na wijziging, artikel 43 EG) en 58 EEG-Verdrag (nadien 58 EG-Verdrag, thans artikel 48 EG) zich tegen de toepassing van een belastingregeling van een lidstaat wanneer deze in het kader van de waardering van niet-beursgenoteerde aandelen van een kapitaalvennootschap in omstandigheden als die van het hoofdgeding ertoe leidt dat aan de deelneming van deze vennootschap in het kapitaal van een in een andere lidstaat gevestigde personenvennootschap een hogere waarde wordt toegekend dan aan haar deelneming in een personenvennootschap die is gevestigd in de betrokken lidstaat, op voorwaarde echter dat een dergelijke deelneming haar een zodanige invloed op de besluiten van de in een andere lidstaat gevestigde personenvennootschap verleent dat zij de activiteiten ervan kan bepalen.

      (1)  PB C 310 van 16.12.2006.


title: Zaak T-124/02: Beroep, op 17 april 2002 ingesteld door Sunrider Corporation tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
29.6.2002            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 156/35
Middelen en voornaamste argumenten                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Aanvrager van het ge-        D. J. Debuschewits                       —     beslissing R 386/2000-2 van de tweede kamer van beroep
meenschapsmerk:                                                             van 17 januari 2002 te vernietigen voorzover verzoekster
                                                                            werd verwezen in de eigen kosten van de oppositie- en
                                                                            beroepsprocedure en de gevorderde terugbetaling van de
Betrokken        gemeen-     Chufafit — aanvraagnr. 1021229
                                                                            beroepstaks niet werd gelast;
schapsmerk:                  — aanvraag voor waren van de
                             klassen 29 en 31
                                                                      —     het Bureau te verwijzen in de kosten.
Houder van het oppo-         verzoekster
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:
Oppositiemerk of -te-        Spaans merk Chufi voor waren             Middelen en voornaamste argumenten
ken:                         van klassen 29 en Spaans woord-
                             en beeldmerk Chufi, dat een bij-
                             zondere onderscheidingskracht
                             heeft, voor waren van klasse 31          Verzoekster diende bij het Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                      de interne markt een aanvraag om het woordmerk „Vitataste”
Beslissing oppositie-af-     afwijzing van de oppositie               in voor waren van de klassen 5 en 29 (aanvraagnr. 156463).
deling:                                                               Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn stelde daartegen oppositie
                                                                      in. Deze oppositie was gebaseerd op de Duitse merken
Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep tegen          „Vitakraft” en „VITA” voor waren van klasse 5.
roep:                        de beslissing van de oppositie-
                             afdeling
                                                                      Naar aanleiding van een particuliere minnelijke schikking met
Middelen:                    onjuiste toepassing van artikel 8,       opposante beperkte verzoekster de opgave van de waren door
                             lid 1, sub b, van verordening (EG)       het schrappen van een aantal geclaimde waren van klasse 5.
                             nr. 40/94 inzake het gemeen-             Opposante trok later de oppositie in, maar verzocht wel om
                             schapsmerk                               een beslissing over de kosten.
                                                                      De oppositie-afdeling verwees verzoekster in de kosten van de
                                                                      oppositieprocedure. De kamer van beroep vernietigde deze
                                                                      beslissing en verwees elke partij in de eigen kosten van de
                                                                      oppositie- en beroepsprocedure.
Beroep, op 17 april 2002 ingesteld door Sunrider Cor-
poration tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de                 Verzoekster komt op tegen de beslissing van de kamer van
     interne markt (merken, tekeningen en modellen)                   beroep en voert aan dat in casu niet artikel 81, lid 3, van
                                                                      verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad (1) moet worden
                                                                      toegepast, maar artikel 81, lid 4. Bovendien heeft verweerder
                       (Zaak T-124/02)                                over het hoofd gezien, dat de voorwaarden van regel 51 van
                                                                      de uitvoeringsverordening (2) waren vervuld, zodat de kamer
                                                                      van beroep de terugbetaling van de beroepstaks had moeten
                       (2002/C 156/65)                                gelasten. Ten slotte heeft de kamer van beroep haar motiverin-
                                                                      gsplicht geschonden.
                       (Procestaal: Duits)
                                                                      (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                          inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                                                                       2
                                                                      ( ) Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad
schappen is op 17 april 2002 beroep ingesteld tegen het                   inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Sunrider Corporation, te Torran-
ce (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door
A. Kockläuner, advocaat.


title: Zaak F-20/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 16 juli 2015 — FG/Europese Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Hervorming van het Statuut — Verordening nr. 1023/2013 — Standaardfuncties — Overgangsregels voor de indeling in standaardfuncties — Artikel 30, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut — Bevorderbaar naar de hogere rang — Bevorderingsronde 2014 — Administrateur die geen ‘bijzondere verantwoordelijkheden’ draagt — Mogelijkheid van bevordering begrensd tot de rang AD 12 — Niet plaatsing van de naam van die administrateur op de lijst van ambtenaren die in aanmerking komen voor bevordering naar de rang AD 12 — Mogelijkheid om gebruik te maken van artikel 30, lid 3 van bijlage XIII bij het Statuut — Uiterste datum van 31 december 2015 — Ontvankelijkheid van het beroep — Begrip bezwarend besluit — Wijziging van het op de computer vastgelegde persoonsdossier van de ambtenaar — Administratieve informatie — Verspreiding op het intranet van de instelling — Niet-inachtneming van de eisen van de precontentieuze procedure — Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering)

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/53

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 16 juli 2015 — FG/Europese Commissie
   (Zaak F-20/15) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Hervorming van het Statuut - Verordening nr. 1023/2013 - Standaardfuncties - Overgangsregels voor de indeling in standaardfuncties - Artikel 30, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut - Bevorderbaar naar de hogere rang - Bevorderingsronde 2014 - Administrateur die geen ‘bijzondere verantwoordelijkheden’ draagt - Mogelijkheid van bevordering begrensd tot de rang AD 12 - Niet plaatsing van de naam van die administrateur op de lijst van ambtenaren die in aanmerking komen voor bevordering naar de rang AD 12 - Mogelijkheid om gebruik te maken van artikel 30, lid 3 van bijlage XIII bij het Statuut - Uiterste datum van 31 december 2015 - Ontvankelijkheid van het beroep - Begrip bezwarend besluit - Wijziging van het op de computer vastgelegde persoonsdossier van de ambtenaar - Administratieve informatie - Verspreiding op het intranet van de instelling - Niet-inachtneming van de eisen van de precontentieuze procedure - Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering))
   (2015/C 279/67)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: FG (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. S. Bohr en C. Ehrbar, gemachtigden, B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2014 worden voorgedragen voor bevordering naar de rang AD 13

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 127 van 20.4.2015, blz. 41.


title: Zaak C-139/09: Beschikking van de president van het Hof van 11 januari 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/44

         Beschikking van de president van het Hof van 11 januari 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-139/09) (1)

   2010/C 63/75

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: ARREST VAN HET HOF (Vĳfde kamer) van 16 januari 2003 in zaak C-462/01 (verzoek van het Halmstads tingsrätt om een prejudiciële beslissing): Ulf Hammarsten ("Gemeenschappelĳke ordening der markten in sector vlas en hennep — Artikelen 28 EG en 30 EG — Nationale wettelĳke regeling die alle vormen van teelt en voorhanden hebben van hennep zonder voorafgaande vergunning verbiedt")

text:
22.2.2003                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 44/9
1)     Door de door plaatselijke of gedecentraliseerde nationale overhe-      1)     Wanneer een voertuig door meer dan één bestuurder wordt
       den toegekende discriminerende tariefvoordelen voor de toegang                bemand, is artikel 8, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3820/
       tot musea, monumenten, galerijen, archeologische vondsten en                  85 van de Raad van 20 december 1985 tot harmonisatie van
       als openbare monumenten beschermde parken en tuinen, enkel                    bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, als
       voor te behouden aan Italiaanse onderdanen of ingezetenen van                 lex specialis ten opzichte van artikel 8, lid 1, van toepassing.
       het gebied van bedoelde overheden die de betrokken culturele                  Deze bepalingen moeten derhalve niet cumulatief worden
       locatie beheren, mits zij de leeftijd van 60 of 65 jaar hebben                toegepast.
       bereikt, met uitsluiting van toeristen die onderdaan van een
       andere lidstaat of niet-ingezetene zijn, maar aan dezelfde             2)     Deze uitlegging geldt ook voor artikel 8, leden 1 en 2, van de
       objectieve leeftijdsvereisten voldoen, is de Italiaanse Republiek             Europese Overeenkomst nopens de arbeidsvoorwaarden voor de
       de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens                 bemanningen van motorrijtuigen in het internationale vervoer
       de artikelen 12 EG en 49 EG.                                                  over de weg (AETR).
2)     De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.                   3)     De verwijzende rechter dient aan de hand van de feiten van de
                                                                                zaak in het hoofdgeding uit te maken of de bepalingen
                                                                                van verordening nr. 3820/85 dan wel die van de AETR-
( 1) PB C 348 van 08.12.2001.                                                        overeenkomst toepasselijk zijn.
                                                                              4)     Bij toetsing van artikel 8, leden 1 en 2, van verordening
                                                                                nr. 3820/85 aan het rechtszekerheidsbeginsel is niet gebleken
                                                                                van feiten of omstandigheden die de geldigheid van deze
                                                                                bepaling kunnen aantasten.
                      ARREST VAN HET HOF                                      (1 ) PB C 31 van 2.2.2002.
                             (Vijfde kamer)
                          van 16 januari 2003
in zaak C-439/01 (verzoek van de Unabhängige Verwal-                                                ARREST VAN HET HOF
tungssenat im Land Niederösterreich om een prejudiciële
beslissing): L. Cipra V. Kvasnicka tegen Bezirkshaupt-                                                    (Vijfde kamer)
                      mannschaft Mistelbach ( 1)
                                                                                van 16 januari 2003
(„Wegvervoer — Sociale bepalingen — Verordening (EEG)
nr. 3820/85 — Onderbrekingen en rusttijden — Bemanning                        in zaak C-462/01 (verzoek van het Halmstads tingsrätt
van meer dan één bestuurder — Bevoegdheid van Hof tot                              om een prejudiciële beslissing): Ulf Hammarsten (1)
uitlegging van AETR-overeenkomst — Rechtszekerheids-
                                beginsel”)                                    („Gemeenschappelijke ordening der markten in sector vlas
                                                                              en hennep — Artikelen 28 EG en 30 EG — Nationale
                                                                              wettelijke regeling die alle vormen van teelt en voorhanden
                             (2003/C 44/16)
                                                                              hebben van hennep zonder voorafgaande vergunning ver-
                                                                                biedt”)
                            (Procestaal: Duits)
                                                                                (2003/C 44/17)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)                                                         (Procestaal: Zweeds)
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
In zaak C-439/01, betreffende een verzoek aan het Hof                                                    dentie van het Hof)
krachtens artikel 234 EG van de Unabhängige Verwaltungs-
senat im Land Niederösterreich (Oostenrijk), in het aldaar
aanhangig geding tussen L. Cipra V. Kvasnicka en Bezirks-                     In zaak C-462/01, betreffende een verzoek aan het Hof
hauptmannschaft Mistelbach, om een prejudiciële beslissing                    krachtens artikel 234 EG van het Halmstads tingsrätt (Zweden),
over de uitlegging en de geldigheid van artikel 8, leden 1 en 2,              in de aldaar dienende strafzaak tegen Ulf Hammarsten, om een
van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 decem-                   prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 28
ber 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van                      EG en 30 EG en van de gemeenschapsregeling inzake de teelt
sociale aard voor het wegvervoer (PB L 370, blz. 1), heeft het                van en de handel in hennep, heeft het Hof (Vijfde kamer),
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,                      samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La Pergola, S. von Bahr                   D. A. O. Edward, A. La Pergola (rapporteur), P. Jann en
en A. Rosas (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: S. Alber;              A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier:
griffier: R. Grass, op 16 januari 2003 een arrest gewezen                     R. Grass, op 16 januari 2003 een arrest gewezen waarvan het
waarvan het dictum luidt als volgt:                                           dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 44/10                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                22.2.2003
Verordening (EEG) nr. 1308/70 van de Raad van 29 juni 1970                   2)     Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
vlas en hennep, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2826/2000
van de Raad van 19 december 2000 betreffende voorlichtings- en               (1 ) PB C 68 van 16.3.2002.
afzetbevorderingsacties voor landbouwproducten op de binnenmarkt,
en verordening (EEG) nr. 619/71 van de Raad van 22 maart 1971
houdende vaststelling van de algemene voorschriften voor het verlenen
van steun voor vlas en hennep, zoals gewijzigd bij verordening (EG)
nr. 1420/98 van de Raad van 26 juni 1998, moeten aldus worden
uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling
die tot gevolg heeft dat de teelt en het voorhanden hebben van de door
genoemde verordeningen bedoelde industriehennep wordt verboden.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
( 1) PB C 84 van 6.4.2002.
                                                                                (Eerste kamer)
                                                                                van 16 januari 2003
                     ARREST VAN HET HOF                                      in zaak C-63/02: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                             schappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
                            (Eerste kamer)                                                            en Noord-Ierland ( 1)
                        van 16 januari 2003                                  („Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlijn 98/83/
                                                                                EG”)
in zaak C-29/02: Commissie van de Europese Gemeen-
              schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
                                                                                (2003/C 44/19)
(„Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlijn 98/83/
                                   EG”)                                                                 (Procestaal: Engels)
                            (2003/C 44/18)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (Procestaal: Spaans)                                                          dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                             In zaak C-63/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                             pen (gemachtigde: M. Shotter) tegen Verenigd Koninkrijk van
                                                                             Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: M. De-
In zaak C-29/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                             metriou, barrister), betreffende een verzoek aan het Hof om
pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
                                                                             vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
(gemachtigde: L. Fraguas Gadea), betreffende een verzoek aan
                                                                             en Noord-Ierland, door voor Noord-Ierland en Wales niet alle
het Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet
                                                                             wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die
de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                             nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/83/EG van de Raad
die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/83/EG van de
                                                                             van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor
Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor
                                                                             menselijke consumptie bestemd water (PB L 330, blz. 32), of
menselijke consumptie bestemd water (PB L 330, blz. 32), of
                                                                             althans de Commissie hiervan niet in kennis te stellen, de
althans de Commissie hiervan niet in kennis te stellen, de
                                                                             krachtens artikel 17, leden 1 en 2, van voornoemde richtlijn
krachtens voornoemde richtlijn op hem rustende verplichtin-
                                                                             op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het
gen niet is nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer), samenge-
                                                                             Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,
steld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann en
                                                                             kamerpresident, P. Jann en A. Rosas (rapporteur), rechters;
A. Rosas (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: S. Alber;
                                                                             advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 16 januari
griffier: R. Grass, op 16 januari 2003 een arrest gewezen
                                                                             2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te     1)     Door voor Noord-Ierland en Wales niet alle wettelijke en
       stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/83/EG                  bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
       van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van                 te voldoen aan richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november
       voor menselijke consumptie bestemd water, of althans de                      1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie
       Commissie hiervan niet in kennis te stellen, is het Koninkrijk               bestemd water, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
       Spanje de krachtens voornoemde richtlijn op hem rustende                     en Noord-Ierland de krachtens artikel 17, lid 1, van voornoemde
       verplichtingen niet nagekomen.                                               richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.


title: Zaak T-254/17: Beroep ingesteld op 28 april 2017 — Intermarché Casino Achats/Commissie

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/29

         Beroep ingesteld op 28 april 2017 — Intermarché Casino Achats/Commissie
   (Zaak T-254/17)
   (2017/C 231/37)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Intermarché Casino Achats (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: Y. Utzschneider en J. Jourdan, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 20 van verordening nr. 1/2003 krachtens artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren op het onderhavige geval;

               —

               besluit C(2017) 1056 van de Europese Commissie van 9 februari 2017 nietig verklaren op grond van artikel 263 en artikel 277 VWEU, en

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onrechtmatigheid van het besluit van de Europese Commissie van 9 februari 2017, waarbij verzoekende partij wordt gelast zich te onderwerpen aan een inspectie op grond van artikel 20, leden 1 en 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1) (hierna: „bestreden besluit”). Volgens verzoekende partij is het bestreden besluit onrechtmatig, daar het is gebaseerd op bepalingen die indruisen tegen het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: „EVRM”). In dit verband voert zij het volgende aan:

                           —

                           artikel 20 van verordening nr. 1/2003 is in strijd met het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, zoals gewaarborgd in artikel 47 Handvest en artikel 6 EVRM, voor zover erbij niet is voorzien in een doeltreffende voorziening in rechte tegen het uitvoeren van inspecties door de Commissie;

                           —

                           artikel 20 van verordening nr. 1/2003 is tevens in strijd met het beginsel van de processuele gelijkheid, zoals gewaarborgd in artikel 47 Handvest en artikel 6 EVRM, voor zover erbij niet is voorzien in inzage in de stukken die het besluit tot inspectie van de Commissie ondersteunen, noch in de mededeling ervan.

               2.

               Tweede middel: ontoereikende motivering van het bestreden besluit, aangezien dit in strijd met de vereisten van artikel 20, lid 4, van verordening nr. 1/2003 onvoldoende zou zijn gemotiveerd. Verzoekende partij is namelijk van mening dat nergens in het bestreden besluit wordt uitgelegd hoe een eventuele inbreuk haar zou betreffen en ook wordt niet precies de betrokken periode aangegeven, waarbinnen de vermeende inbreuken op het mededingingsrecht zouden hebben plaatsgevonden. Deze schending van de motiveringsplicht zou des te nadeliger zijn, daar het bestreden besluit niet verwijst naar de stukken waarop het is gebaseerd.

               3.

               Derde middel: onrechtmatigheid van het bestreden besluit, voor zover het door de Commissie zou zijn vastgesteld zonder te beschikken over voldoende ernstige aanwijzingen voor een vermoeden van inbreuk op de mededingingsregels, hetgeen een inspectie in de kantoren van verzoekende partij zou rechtvaardigen.

               4.

               Vierde middel: onrechtmatigheid van het bestreden besluit, voor zover het niet het grondrecht op de eerbiediging van de woning eerbiedigt, zoals neergelegd in artikel 7 Handvest en artikel 8 EVRM, vanwege de onevenredigheid van de inspectiemaatregel die daarbij wordt gelast en het ontbreken van voldoende waarborgen tegen misbruik.


title: Beroep, op 20 april 1998 ingesteld door T. Giannakopoulos tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-67/98)

text:
4.7.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 209/41
zij heeft geleden als gevolg van de weigering door de                 gemotiveerd. Hoewel verzoekster hierom had verzocht,
financieel vertegenwoordiger van de Gemeenschap, de                   is zij gedurende de precontentieuze procedure nimmer
door verzoekster geleverde partijen graan tegen de in                 in de gelegenheid gesteld om rechtstreeks dan wel via
februari 1993 overeengekomen prijzen te betalen.                      haar behandelend arts de exacte medische gronden te
                                                                      vernemen waarop het administratieve besluit is geba-
(1) Zaak C-357/93 (later T-494/93) (PB C 231 van 27.8.1993,           seerd, zodat zij niet de mogelijkheid heeft gehad haar
    blz. 10).                                                         standpunt kenbaar te maken met betrekking tot de
                                                                      bevindingen en conclusies van de raadgevend arts en
                                                                      deze eventueel te betwisten.
                                                                  Ð schending van artikel 8 van het Europees Verdrag voor
                                                                      de rechten van de mens, doordat verzoekster de raad-
Beroep, op 20 april 1998 ingesteld door G. Gaspari tegen              gevend arts van het afwikkelingsbureau Luxemburg
                     Europees Parlement                               nimmer had gemachtigd advies in te winnen bij de uit-
                                                                      drukkelijk in de expliciete afwijzingsbeschikking
                       (Zaak T-66/98)                                 genoemde artsen, laat staan hun enig gegeven over
                        (98/C 209/86)                                 haar gezondheidstoestand mede te delen.
                     (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 20 april 1998 beroep tegen het               Beroep, op 20 april 1998 ingesteld door T. Giannakopou-
Europees Parlement ingesteld door G. Gaspari te Sandwei-            los tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
ler (Luxemburg), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, A.
Tornel en F. Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie                                (Zaak T-67/98)
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson                                       (98/C 209/87)
SARL, rue de Cessange 30.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Ð nietig te verklaren de beschikking van het afwikke-
                                                                  Gemeenschappen is op 20 april 1998 beroep tegen de
     lingsbureau Luxemburg van 26 augustus 1997 waarbij
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
     de voorafgaande goedkeuring werd geweigerd voor
                                                                  door T. Giannakopoulos te Brussel, vertegenwoordigd
     vergoeding van de kosten van de door verzoeksters
                                                                  door J.-N. Louis, V. Leclercq, A. Tornel en F. Parmentier,
     arts voorgeschreven kuur in een badplaats;
                                                                  advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange
Ð verwerder in de kosten te verwijzen;                            30.
Middelen en voornaamste argumenten                                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster had van 1990 tot 1995 zes kuurbehandelingen           Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie om de
ondergaan in verband met gezondheidsproblemen. Op                     medische attesten ter rechtvaardiging van verzoekers
8 maart 1996 diende zij een verzoek om voorafgaande                   afwezigheid wegens ziekte van 17 juli tot 30 september
goedkeuring in voor nog een medische behandeling in een               1997 niet in aanmerking te nemen;
badplaats. Hoewel deze kuur absoluut noodzakelijk werd
geacht, werd haar verzoek zonder enige motivering afge-
wezen. Op 5 juni 1997 diende verzoekster op basis van             Ð nietig te verklaren het besluit van 12 mei 1997 en,
het medisch attest van haar reumatoloog van 3 juni 1997               voorzover nodig, dat van 18 april 1997, waarbij ver-
een nieuw verzoek om voorafgaande goedkeuring in. Bij                 zoeker van 1 augustus tot 30 september 1997 verlof
de bestreden beschikking weigerde het afwikkelingsbureau              om redenen van persoonlijke aard is verleend;
de voorafgaande goedkeuring voor vergoeding van de
daaraan verbonden kosten.
                                                                  Ð de Commissie te veroordelen hem het sinds 1 augustus
                                                                      1997 ten onrechte ingehouden salaris uit te keren, ver-
Tot staving van haar stellingen voert verzoekster de vol-             meerderd met moratoire interessen ad 8 % per jaar
gende middelen aan:                                                   vanaf de datum waarop deze verschuldigd werden tot
                                                                      de dag waarop betaling plaatsvindt;
Ð schending van het recht van verweer, doordat de
     bestreden beschikking niet, althans niet voldoende was       Ð verweerster in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 209/42              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.7.98
Middelen en voornaamste argumenten                                 te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-
                                                                   sange 30.
Bij besluit van 12 mei 1997 heeft het tot aanstelling
                                                                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
bevoegd gezag verzoeker op diens verzoek verlof om rede-
nen van persoonlijke aard verleend van 1 augustus tot
31 oktober daaraanvolgend. Met instemming van zijn
                                                                   Ð voor recht te verklaren dat zijn verzoek tot herziening
meerdere had hij van 1 juni tot 31 juli 1997 zijn jaarlijkse
                                                                        van zijn situatie inzake de eventuele toepassing van
vakantie opgenomen. Op 14 juli kreeg hij een ongeval,
                                                                        artikel 31, lid 2, van het Statuut, met het oog op zijn
waardoor hij van 14 juli tot 30 september 1997 arbeidson-
                                                                        herindeling in rang met ingang van 5 oktober 1995,
geschikt was. In verband met dit ziekteverlof verzocht hij
                                                                        ontvankelijk en gegrond is;
bij nota van 24 juli 1997 om intrekking van het verlof om
redenen van persoonlijke aard. De voor verzoeker Ð die
van 14 juli tot 30 september 1997 met ziekteverlof was Ð           Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie hou-
bezwarende handeling is het besluit van de directeur-gene-              dende stilzwijgende afwijzing van zijn verzoek om de
raal begroting tot afwijzing van zijn verzoek om intrek-                toepassing te overwegen van artikel 31, lid 2, van het
king van het verlof om redenen van persoonlijke aard.                   Statuut;
Verzoeker voert schending van artikel 25 van het Statuut           Ð voorzover nodig, nietig te verklaren het besluit van de
aan. Het besluit waarbij de intrekking van het verlof om                Commissie van 17 december 1997 tot stilzwijgende
redenen van persoonlijke aard werd geweigerd, is niet                   afwijzing van zijn klacht;
gemotiveerd. Verzoeker zijn direct noch indirect medede-
lingen gedaan waaruit hij de redenen voor het bestreden
besluit kon opmaken. Het besluit is niet onverwijld schrif-        Ð verweerster te verwijzen in de kosten.
telijk aan verzoeker bekend gemaakt.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Het tweede middel betreft schending van artikel 59 van
het Statuut. Volgens verzoeker is het bestreden besluit            Verzoeker is ambtenaar in de rang B 5. Op 13 januari
onwettig daar hij voor zijn afwezigheid van 1 augustus tot         1997 heeft hij overeenkomstig artikel 90, lid 1, van het
30 september 1997 overeenkomstig artikel 59, lid 1, van            Statuut een verzoek ingediend, strekkende tot herindeling
het Statuut medische attesten had overgelegd. Het besluit          in rang, gelet op het besluit van de Commissie van 7 febru-
is bovendien genomen zonder dat de Commissie gebruik               ari 1996, waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag de
heeft gemaakt van haar recht om verzoeker overeenkom-              mogelijkheid wordt gegeven om een ambtenaar op proef
stig artikel 59, lid 3, van het Statuut een medische keuring       in de hogere rang van zijn loopbaan aan te stellen, en
te doen ondergaan.                                                 voorts gelet op zijn uitzonderlijke capaciteiten.
Het laatste middel betreft schending van de zorgvuldig-            Verzoeker beklaagt zich erover dat de Commissie op
heidsplicht en van het vertrouwensbeginsel, alsmede een            8 januari 1998 bij wege van een standaardantwoord zijn
kennelijke beoordelingsfout.                                       klacht heeft afgewezen, op grond dat zijn verzoek en zijn
                                                                   klacht tardief waren, en dat de beginselen van niet-retroac-
                                                                   tiviteit en rechtszekerheid zich verzetten tegen een herzie-
                                                                   ning van definitief geworden besluiten.
                                                                   Volgens verzoeker heeft de Commissie, met haar weigering
                                                                   om in zijn zaak de toepassing van artikel 31, lid 2, van het
Beroep, op 23 april 1998 ingesteld door S. Jung tegen              Statuut te overwegen, gehandeld in strijd met bedoelde
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                   bepaling en met het besluit van de Commissie van 7 febru-
                                                                   ari 1996, tot wijziging van de op 1 september 1983 vastge-
                        (Zaak T-68/98)
                                                                   stelde indelingscriteria, alsmede met het beginsel van
                         (98/C 209/88)                             gelijkheid van behandeling en artikel 5, lid 3, van het Sta-
                                                                   tuut, en tenslotte met haar zorgplicht. Voorts heeft de
                                                                   Commissie zich niet gehouden aan artikel 25, tweede ali-
                                                                   nea, van het Statuut, bepalende dat elk bezwarend besluit
                      (Procestaal: Frans)
                                                                   met redenen moet zijn omkleed. Tenslotte stelt verzoeker,
                                                                   dat de Commissie zich schuldig heeft gemaakt aan kenne-
                                                                   lijk misbruik van bevoegdheid en aan een kennelijke
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  beoordelingsfout, door niet over te gaan tot zijn herinde-
Gemeenschappen is op 23 april 1998 beroep tegen Com-               ling.
missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door S.
Jung, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door N.
LhoeÈst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende


title: Zaak C-49/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Wien — Oostenrijk) — Content Services Ltd/Bundesarbeitskammer (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 97/7/EG — Consumentenbescherming — Op afstand gesloten overeenkomsten — Voorlichting van consument — Verstrekte of ontvangen informatie — Duurzame drager — Begrip — Hyperlink op website van leverancier — Herroepingsrecht)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Wien — Oostenrijk) — Content Services Ltd/Bundesarbeitskammer
   (Zaak C-49/11) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 97/7/EG - Consumentenbescherming - Op afstand gesloten overeenkomsten - Voorlichting van consument - Verstrekte of ontvangen informatie - Duurzame drager - Begrip - Hyperlink op website van leverancier - Herroepingsrecht)
   2012/C 287/12
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Content Services Ltd

      Verwerende partij: Bundesarbeitskammer

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Wien — Uitlegging van artikel 5, lid 1, van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (PB L 144, blz. 19) — Informatie over de overeenkomst, die de consument ter beschikking wordt gesteld door middel van een hyperlink op de website van de leverancier — Recht van de consument om deze informatie te ontvangen op een duurzame drager — Uitlegging van het begrip „duurzame drager”

      Dictum

   Artikel 5, lid 1, van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat een handelspraktijk die erin bestaat de in deze bepaling bedoelde informatie voor de consument enkel toegankelijk te maken via een hyperlink op een website van de betrokken onderneming, niet aan de vereisten van deze bepaling voldoet, aangezien deze informatie niet door deze onderneming wordt „verstrekt” en evenmin door de consument wordt „ontvangen” in de zin van deze bepaling, en dat een website als aan de orde in het hoofdgeding niet als een „duurzame drager” in de zin van dit artikel 5, lid 1, kan worden beschouwd.

      (1)  PB C 145 van 14.5.2011.


title: Beroep, op 23 december 1997 ingesteld door Regione Puglia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-609/97)

text:
7.3.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 72/21
Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-                van de geraamde olijfolieproductie en van het bedrag van
     schappen in de kosten te verwijzen.                           de productiesteun per eenheid dat kan worden voorgescho-
                                                                   ten (1). In artikel 1 van die verordening wordt bepaald dat
                                                                   voor het verkoopseizoen voor olijfolie 1996/1997 ¹de
Middelen en voornaamste argumenten                                 geraamde productie (wordt) vastgesteld op 1 859 400 ton
                                                                   en het bedrag van de productiesteun per eenheid (op)
                                                                   90,32 ECU/100 kgº. Volgens verzoekster zijn die vaststel-
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan              lingen verricht op basis van de door de lidstaten aan het
die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-           ComiteÂ van beheer voor olieÈn en vetten verstrekte raming
missie (1).                                                        van de olijfolieproductie.
(1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.
                                                                   Verzoekster klaagt met name over de steuncoeÈfficieÈnt, die
                                                                   wegens de uitzonderlijke overschrijding van de voor prijs-
                                                                   steun in aanmerking komende gegarandeerde maximum-
                                                                   hoeveelheid als gevolg van de enorme productie die Spanje
                                                                   voorziet, in het stelsel van de gemeenschappelijke marktor-
                                                                   dening voor olijfolie heeft geleid tot een vermindering met
                                                                   ongeveer 30 % van het bedrag van de productiesteun per
Beroep, op 23 december 1997 ingesteld door Regione                 eenheid voor het verkoopseizoen 1996/1997 (bedrag dat
Puglia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen              overigens in het voorgaande verkoopseizoen reeds met
                       (Zaak T-609/97)                             ongeveer 10 % was verminderd) en daardoor verwoestende
                                                                   en beslissende gevolgen heeft voor de landbouw in ItalieÈ,
                         (98/C 72/48)                              en vooral in de Regione Puglia, die volgens verzoekster
                                                                   samen met AndalusieÈ in absolute cijfers de grootste produ-
                                                                   cent van olijfolie in de Gemeenschap is.
                    (Procestaal: Italiaans)
                                                                   De bezwaren van de Regione Puglia betreffen vooral de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  omstandigheid dat de Commissie het bedrag van de steun
Gemeenschappen is op 23 december 1997 beroep tegen                 per eenheid heeft vastgesteld op basis van een door Spanje
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld                 verrichte productieraming die niet berust op gegevens uit
door Regione Puglia, vertegenwoordigd door F. Rosi en A.           het verplichte olijfoliedossier, dat is ingesteld bij Verorde-
Campagnola, advocaten te Rome, domicilie gekozen heb-              ning (EEG) nr. 154/75 van de Raad (2). Voorts blijkt
bende te Luxemburg ten kantore van Penning & AssocieÂs,            Spanje in strijd met de Gemeenschapsregeling niet te
advocaten aldaar, Grand Rue 31.                                    beschikken over een nationaal controleorgaan. De gege-
                                                                   vens over de Spaanse olijfolieproductie zouden dus geen
                                                                   objectieve controle ondergaan, ofschoon dit door de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                Gemeenschap is voorgeschreven.
Ð primair, nietig te verklaren Verordening (EG) nr. 1979/          Verder stelt verzoekster dat de Commissie de verstrekte
     97 van de Commissie van 10 oktober 1997;                      gegevens niet heeft onderzocht of gecontroleerd. Haars
                                                                   inziens creeÈert de bestreden verordening een aanzienlijk
                                                                   verschil in behandeling tussen olijfolieproducerende landen
Ð subsidiair, Verordening (EG) nr. 1979/97 nietig te ver-          die als gevolg van de nakoming van de krachtens de
     klaren voorzover de door Spanje verrichte productiera-        Gemeenschapsverordeningen op hen rustende verplichtin-
     ming daarin als correct is aanvaard, en in elk geval de       gen minder steun krijgen, en landen als Spanje, waarvan
     door Spanje verrichte productieraming onwettig te ver-        de uitzonderlijk hoge productieraming wordt aanvaard
     klaren en derhalve de steun per eenheid over de door          zonder dat de onderzoeksmiddelen worden aangewend
     de lidstaten geraamde productie te herberekenen en            waarin de toepasselijke regeling voorziet. Volgens de
     daarbij enkel gebruik te maken van gegevens die in            Regione Puglia zou het aanvaarden van verweersters han-
     overeenstemming zijn met de vigerende Gemeenschaps-           delwijze, en dus het wettig achten van een dergelijke situ-
     regeling;                                                     atie, neerkomen op het legitimeren van een toestand van
                                                                   totale onzekerheid, die de functie van de gegarandeerde
                                                                   maximumhoeveelheid volledig te niet zou doen en zonder
Ð de Commissie in de kosten van het geding te verwij-              meer de grondvesten van de gemeenschappelijke marktor-
     zen.                                                          dening zou ondermijnen.
                                                                   (1) PB L 278 van 11.10.1997, blz. 12.
Middelen en voornaamste argumenten                                 (2) Verordening (EEG) nr. 154/75 van de Raad van 21 januari
                                                                       1975 tot instelling van een olijfoliedossier in de olijfolieprodu-
                                                                       cerende lidstaten (PB L 19 van 24.1.1975, blz. 1).
Met dit beroep komt de Regione Puglia op tegen Verorde-
ning (EG) nr. 1979/97 van de Commissie van 10 oktober
1997 tot vaststelling, voor het verkoopseizoen 1996/1997


title: Zaak T-384/15: Beroep ingesteld op 13 juli 2015 — EDF Luminus/Parlement

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/24

         Beroep ingesteld op 13 juli 2015 — EDF Luminus/Parlement
   (Zaak T-384/15)
   (2015/C 337/24)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: EDF Luminus (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Verhoeven en O. Vanden Berghe, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren, en

               —

               het Europees Parlement dientengevolge veroordelen

               —

               tot het betalen aan EDF Luminus van het bedrag van 4 39  672,95 EUR;

               —

               tot het betalen aan EDF Luminus van de intresten uit overeenkomst over dit bedrag, te rekenen vanaf het moment waarop de rekeningen konden worden ingevorderd, en

               —

               het te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij een enkel middel aan: schending van de toepasselijke wettelijke en contractuele bepalingen en van het gelijkheids- en non-discriminatiebeginsel, aangezien het Parlement weigert haar de bijdragen op de elektriciteit terug te betalen die zij aan het Brussels Hoofdstedelijk Gewest heeft betaald. Verzoekende partij voert aan dat de litigieuze bijdragen moeten worden doorberekend aan het Parlement, omdat zij het gevolg zijn van de levering van elektriciteit aan het Parlement.


title: Zaak C-287/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2013 door Bilbaína de Alquitranes, SA, Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Industrial Química del Nalón, SA, Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd, Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV en Rütgers Poland Sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer — Uitgebreid) van 7 maart 2013 in zaak T-93/10, Bilbaina de Alquitranes e.a./Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/15

         Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2013 door Bilbaína de Alquitranes, SA, Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Industrial Química del Nalón, SA, Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd, Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV en Rütgers Poland Sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer — Uitgebreid) van 7 maart 2013 in zaak T-93/10, Bilbaina de Alquitranes e.a./Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)
   (Zaak C-287/13 P)
   2013/C 252/23
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Bilbaína de Alquitranes, SA, Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Industrial Química del Nalón, SA, Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd, Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV en Rütgers Poland Sp. z o.o. (vertegenwoordiger: K. Van Maldegem, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht in zaak T-93/10 vernietigen,

               —

               besluit ED/68/2009 van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (hierna: bestreden besluit) waarbij pek, koolteer, hoge temperatuur, CAS-nummer 65996-93-2 („CTPHT”) is geïdentificeerd als een stof die moet worden opgenomen op de lijst van kandidaatstoffen overeenkomstig artikel 59 van verordening (EG) nr. 1907/2006 (hierna: „REACH”) (1) nietig verklaren, of

               —

               subsidiair, de zaak terugwijzen naar het Gerecht voor een uitspraak over rekwirantes’ vordering tot nietigverklaring, en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van deze procedure (waaronder de kosten bij het Gerecht).

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirantes stellen dat het Gerecht het gemeenschapsrecht heeft geschonden door hun vordering tot gedeeltelijke nietigverklaring van het bestreden besluit af te wijzen. Inzonderheid voeren zij aan dat het Gerecht de op hun situatie toepasselijke bepalingen op een aantal punten onjuist heeft uitgelegd. Dit had tot gevolg dat het Gerecht op een aantal punten blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, in het bijzonder door te oordelen dat:

               —

               de zaak betrekking had op ingewikkelde wetenschappelijke en technische feiten en dat de identificatie van CTPHT als een stof met PBT- en zPzB-eigenschappen op basis van de bestanddelen ervan met een concentratie van minstens 0,1 %, niet kennelijk onjuist was,

               —

               de bestanddelen van CTPHT niet specifiek moeten worden geïdentificeerd als bestanddelen met PBT- of zPzB-eigenschappen door een afzonderlijk besluit van ECHA op basis van een daartoe verrichte uitgebreide beoordeling,

               —

               het beginsel van gelijke behandeling niet was geschonden.

         Op deze gronden stellen rekwirantes dat het arrest van het Gerecht in zaak T-93/10 moet worden vernietigd en het bestreden besluit nietig moet worden verklaard.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1).


title: Zaak F-10/15: Beroep ingesteld op 23 januari 2015 — ZZ e.a./Commissie

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/48

         Beroep ingesteld op 23 januari 2015 — ZZ e.a./Commissie
   (Zaak F-10/15)
   (2015/C 089/59)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordigers: J.-N. Louis, R. Metz, N. de Montigny, D. Verbeke en T. Van Lysebeth, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten tot vaststelling van verzoekers’ rechten voor de vergoeding van de jaarlijkse reiskosten krachtens artikel 8 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Ambtenarenstatuut en de RAP

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van verzoekers’ salarisafrekeningen over de maand juni 2014, voor zover daarbij voor de vaststelling van de vergoeding van hun reiskosten voor het eerst toepassing wordt gegeven aan artikel 8 van bijlage VII bij het Statuut, in de vanaf 1 januari 2014 geldende versie;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de modelbesluiten van 15 oktober 2014 tot afwijzing van hun klacht;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-90/00: Beroep, op 8 maart 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk der Nederlanden

text:
24.6.2000              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 176/5
Beroep, op 7 maart 2000 ingesteld door Commissie van                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
                            Nederlanden                              — vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door
                                                                          niet binnen de voorgeschreven termijn de wettelijke en
                           (Zaak C-82/00)                                 bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die nodig zijn
                                                                          om gevolg te geven aan de bepalingen van Richtlijn
                         (2000/C 176/07)                                  97/24/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad
                                                                          van 17 juni 1997 betreffende bepaalde onderdelen of
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie
op 7 maart 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk der                     wielen, niet heeft voldaan aan de krachtens het Verdrag op
Nederlanden door Commissie van de Europese Gemeenschap-                   hem rustende verplichtingen;
pen, vertegenwoordigd door Chr. Van Der Hauwaert, lid van
haar Juridische Dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen           — het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de                kosten.
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door           Op grond van artikel 8, lid 1, van richtlijn 97/24/EG was het
     niet binnen de voorgeschreven termijn de wettelijke en          Koninkrijk Nederland verplicht om uiterlijk op 18 december
     bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die nodig zijn         1998 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in
     om gevolg te geven aan de bepalingen van Richtlijn              werking te doen treden om aan de richtlijn te voldoen.
     98/14/EG (1) van de Commissie van 6 februari 1998
     betreffende de aanpassing aan de vooruitgang van de
                                                                     (1) PB 1997, L 226, blz. 1.
     techniek van richtlijn 70/156/EEG van de Raad inzake de
     onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten
     betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aan-
     hangwagens daarvan, niet heeft voldaan aan de krachtens
     het Verdrag op hem rustende verplichtingen;
— het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de
     kosten.                                                         Beroep, op 8 maart 2000 ingesteld door Commissie van
                                                                     de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
                                                                                Nederlanden
Middelen en voornaamste argumenten
Op grond van artikel 2, lid 1, van richtlijn 70/156/EEG                                        (Zaak C-90/00)
was het Koninkrijk Nederland verplicht om uiterlijk op
30 september 1998 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke                                 (2000/C 176/09)
bepalingen in werking te doen treden om aan de richtlijn te
voldoen.                                                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 8 maart 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk der
(1) PB 1998, L 91, blz. 1.                                           Nederlanden door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     pen, vertegenwoordigd door H. M. H. Speyart, lid van haar
                                                                     Juridische Dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebben-
                                                                     de te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische
                                                                     dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Beroep, op 7 maart 2000 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der                      — vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet
                            Nederlanden                                   de vereiste wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te
                                                                          treffen om te voldoen aan Richtlijn 97/56/EG (1) van het
                           (Zaak C-83/00)                                 Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 1997 tot
                                                                          zestiende wijziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende
                         (2000/C 176/08)                                  de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuurs-
                                                                          rechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                van het op de markt brengen en van het gebruik van
op 7 maart 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk der                     bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten, niet heeft
Nederlanden door Commissie van de Europese Gemeenschap-                   voldaan aan de krachtens het Verdrag op hem rustende
pen, vertegenwoordigd door Chr. Van Der Hauwaert, lid van                 verplichtingen;
haar Juridische Dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de           — het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                              kosten.
 ---pagebreak--- C 176/6                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24.6.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                       Beroep, op 13 maart 2000 ingesteld door Commissie van
                                                                           de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Ingevolge het dwingende karakter van artikel 249, derde
alinea, en artikel 10, eerste alinea, EG, zijn de lidstaten verplicht                               (Zaak C-97/00)
de nodige maatregelen vast te stellen om te voldoen aan de
richtlijnen die voor hen bestemd zijn, en wel vóór het
verstrijken van de in deze richtlijnen gestelde termijn. Deze                                      (2000/C 176/11)
termijn is op 4 december 1998 verstreken zonder dat Neder-
land de noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld.
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 13 maart 2000 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
(1) PB 1997, L 333, blz. 1.                                              door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                         woordigd door M. Nolin, lid van haar juridische dienst, als
                                                                         gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                         C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Beroep, op 8 maart 2000 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der                          — vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                            Nederlanden                                       wettelijk en bestuursrechtelijke bepalingen ter kennis te
                                                                              brengen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan alle
                                                                              bepalingen van richtlijn 97/52/EG van het Europees Parle-
                           (Zaak C-91/00)                                     ment en de Raad van 13 oktober 1997 (1) tot wijziging van
                                                                              de     richtlijnen     92/50/EEG (2),     93/36/EEG (3)     en
                          (2000/C 176/10)                                                   4
                                                                              93/97/EEG ( ) of door niet alle maatregelen te nemen om
                                                                              daaraan te voldoen, de krachtens deze richtlijn op haar
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    rustende verplichtingen niet is nagekomen;
op 8 maart 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk der
Nederlanden door Commissie van de Europese Gemeenschap-                  — de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
pen, vertegenwoordigd door H. M. H. Speyart, lid van haar
Juridische Dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebben-
de te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische
dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                        Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                                                                         die in zaak C-90/00 (5); de in artikel 4, lid 1, van de richtlijn
— vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet
                                                                         toegekende termijn is verstreken op 13 oktober 1998, terwijl
     de vereiste wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te
                                                                         alleen de bepalingen van de artikelen 1, lid 1, sub a, 2, lid 1,
     treffen om te voldoen aan Richtlijn 98/77/EG (1) van de
                                                                         sub a, en 3, lid 1, sub a, van richtlijn 97/52/EG betreffende de
     Commissie van 2 oktober 1998 houdende aanpassing aan
                                                                         minimumbedragen vanaf welke overheidsopdrachten in het
     de aan de technische vooruitgang van richtlijn 70/220/EEG
                                                                         Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen moeten worden
     van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de
                                                                         gepubliceerd, in Frans nationaal recht zijn omgezet.
     wetgevingen der lidstaten met betrekking tot maatregelen
     tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoer-
     tuigen, niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen krachtens
     deze richtlijn;                                                     (1) Betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen
                                                                             van overheidsopdrachten voor dienstverlening, overheidsopdrach-
— het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de kosten                 ten voor leveringen respectievelijk overheidsopdrachten voor de
     van deze procedure.                                                     uitvoering van werken (PB L 328, van 28.11.1997, blz. 1).
                                                                         (2) Van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de
                                                                             procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
Middelen en voornaamste argumenten                                           dienstverlening (PB L 209, van 24.07.1992, blz. 1).
                                                                         (3) Van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de
                                                                             procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan                       leveringen (PB L 199, van 9.08.1993, blz. 1).
die in zaak C-90/00 (2); de termijn voor omzetting is op
                                                                         (4) Van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de
31 december 1998 verstreken.                                                 procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de
                                                                             uitvoering van werken (PB L 199, van 9.08.1993, blz. 54).
(1) PB 1998, L 286, blz. 34.                                             (5) Zie bladzijde 5 van dit Publicatieblad.
(2) Zie bladzijde 5 van dit Publicatieblad.


title: Zaak T-602/11: Beroep ingesteld op 22 november 2011 — Pêra-Grave/BHIM — Fundação De Almeida (QTA S. JOSÉ DE PERAMANCA)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/30

         Beroep ingesteld op 22 november 2011 — Pêra-Grave/BHIM — Fundação De Almeida (QTA S. JOSÉ DE PERAMANCA)
   (Zaak T-602/11)
   2012/C 32/63
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pêra-Grave Sociedade Agrícola, Unipessoal, Lda (Évora, Portugal) (vertegenwoordiger: J. de Oliveira Vaz Miranda Sousa, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Fundação Eugénio De Almeida (Évora, Portugal)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 september 2011 in zaak R 1797/2010-2 vernietigen, zodat de oppositie tegen het aangevraagde merk in haar geheel wordt afgewezen en de inschrijving van het aangevraagde merk dus volledig wordt toegestaan, en

               —

               het Bureau verwijzen in zijn eigen kosten en in de door verzoekster in de onderhavige procedure gemaakte kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „QTA S. JOSÉ DE PERAMANCA” voor waren van klasse 33 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7291669

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Portugese merkinschrijving nr. 283684 van het beeldmerk „VINHO PÊRAMANCA TINTO” voor waren van klasse 33; Portugese merkinschrijving nr. 308864 van het beeldmerk „VINHO PÊRAMANCA BRANCO” voor waren van klasse 33; Portugese merkinschrijving nr. 405797 van het beeldmerk „PÊRAMANCA” voor waren van klasse 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van de oppositie en van het beroep, vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag voor alle bestreden waren

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep (i) blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de talrijke visuele, auditieve en begripsmatige verschillen tussen de tekens samen minder gewicht toe te kennen en door het enige gemeenschappelijke element ervan, namelijk de woordelementen „PERA” en „MANCA”, meer gewicht toe te kennen en dus de invloed ervan te overschatten, en (ii) de beginselen en de benadering die het Gerecht heeft vastgesteld in arrest T-332/05, TERRANUS/TERRA, onjuist heeft toegepast op de onderhavige zaak en ten onrechte heeft geoordeeld dat de totale overeenstemming tussen de conflicterende tekens voldoende was om tot verwarringsgevaar te leiden


title: Zaak T-452/08: Beroep ingesteld op 6 oktober 2008 — DHL Aviation en DHL Hub Leipzig/Commissie

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/34

         Beroep ingesteld op 6 oktober 2008 — DHL Aviation en DHL Hub Leipzig/Commissie
   (Zaak T-452/08)
   (2009/C 6/70)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: DHL Aviation NV (Zaventem, België) en DHL Hub Leipzig GmbH (Schkeuditz, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Burnside, Solicitor, en B. van de Walle de Ghelcke, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking voor zover daarin verzoeksters worden aangeduid als begunstigden van staatssteun die onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt geacht en voor zover daarin Duitsland wordt gelast de gestelde staatssteun terug te vorderen, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters vorderen gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 23 juli 2008 in zaak C 48/2006 (ex N 227/2006) — Duitsland, voor zover zij daarin worden aangeduid als begunstigden van met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar geachte staatssteun en Duitsland in de beschikking wordt gelast de gestelde staatssteun terug te vorderen.
   Op 5 april 2006 heeft Duitsland maatregelen aangemeld die door de luchthaven van Leipzig, die in overheidshanden is, en de deelstaat Sachsen zijn genomen in verband met de aanleg en exploitatie van de nieuwe zuidelijke start- en landingsbaan op de luchthaven van Leipzig, welke in het bijzonder betrekking hadden op het opzetten van het Europese distributiecentrum van de DHL-groep voor haar expressdiensten op genoemde luchthaven. De aangemelde maatregelen waren specifiek de tussen de luchthaven en DHL Hub Leipzig gesloten „raamovereenkomst” (1) alsmede een door de deelstaat Sachsen ten gunste van de luchthaven Leipzig en DHL Hub Leipzig afgegeven „administratieve brief” inzake betaling van een bepaald bedrag aan schadevergoeding ingeval DHL Hub Leipzig niet langer als voorzien werkzaam zou zijn op de luchthaven. Verzoeksters stellen dat zij ten gevolge van de bestreden beschikking niet langer de voordelen genieten van de door de luchthaven Leipzig en Mitteldeutsche Flughafen (hierna: „MFAG”) krachtens de raamovereenkomst aangegane verplichtingen en evenmin de door de administratieve brief gegeven garantie, en dat zij door die beschikking met terugvordering van de gestelde staatssteun worden geconfronteerd.
   Verzoeksters voeren de volgende middelen aan:

               Met hun eerste en tweede middel betogen zij dat de Commissie bij de toepassing van artikel 87, lid 1, EG kennelijke fouten heeft begaan. Door de „nachtvlucht-clausule” en de „90 %-clausule” als steunmaatregel te kwalificeren, heeft zij die bepaling onjuist toegepast. De Commissie heeft het criterium van de particuliere investeerder kennelijk onjuist toegepast door ervan uit te gaan dat het referentiepunt hiervoor november 2004 en niet de daadwerkelijke datum van de sluiting van de raamovereenkomst was. Voorts heeft de Commissie kennelijk een fout begaan door, los van het referentiepunt voor de beslissing inzake de investering, aan te nemen dat de zogenaamde in de raamovereenkomst voorziene onbeperkte garanties in elk geval steunmaatregelen vormden, aangezien de risico's die DHL in verband met deze bepalingen droeg, werden gefinancierd door een kapitaalinjectie die zelf een steunmaatregel vormde.

               Met hun tweede middel betogen verzoeksters dat de Commissie artikel 87, lid 1, EG onjuist heeft toegepast door aan te nemen dat de administratieve brief een steunmaatregel vormt, zonder dat zij rekening heeft gehouden met de gangbare commerciële praktijk tussen holdings en hun dochterondernemingen.

               Met hun derde middel stellen verzoeksters dat de Commissie artikel 253 EG heeft geschonden door bij het kwalificeren van de „nachtvlucht-clausule”, de „90 %-clausule” en de administratieve brief als steunmaatregelen niet alle relevante factoren in aanmerking te nemen.

               Met hun vierde middel betogen verzoeksters dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan door de terugvordering van de gestelde staatssteun te gelasten.

               Met hun vijfde middel betogen verzoeksters dat de Commissie artikel 235 EG heeft geschonden, door te verklaren dat de artikelen 8 en 9 van de raamovereenkomst de gestelde staatssteun verankeren en door te besluiten dat deze bepalingen onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt zijn en derhalve moeten worden doorgehaald.

      (1)  Volgens de in PB 2007, C 48, blz. 7, bekendgemaakte mededeling legt deze overeenkomst aan de luchthaven de verplichting op de nieuwe zuidelijke start- en landingsbaan te bouwen, alsmede verdere verplichtingen met betrekking tot capaciteit en exploitatie. In geval van niet-nakoming (bijv. indien de regelgevende autoriteiten nachtvluchten verbieden), kan DHL compensatie vorderen voor haar verliezen en schade.


title: Zaak C-585/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Karlsruhe (Duitsland) op 24 november 2011 — Philipp Seeberger/Studentenwerk Heidelberg

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Karlsruhe (Duitsland) op 24 november 2011 — Philipp Seeberger/Studentenwerk Heidelberg
   (Zaak C-585/11)
   2012/C 49/24
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Karlsruhe

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Philipp Seeberger

      Verwerende partij: Studentenwerk Heidelberg

      Prejudiciële vraag

   Staat het Unierecht in de weg aan een nationale wettelijke regeling krachtens welke geen studietoelage wordt toegekend voor een studie in een andere lidstaat, op de enkele grond dat de student die zijn recht van vrij verkeer en verblijf heeft uitgeoefend, bij het begin van de studie niet minstens drie jaar een vaste woonplaats in zijn lidstaat van herkomst had? (1)

      (1)  Uitlegging van de artikelen 20 en 21 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) — Burgerschap van de Unie en recht van vrij verkeer en verblijf.


title: Doorhaling van zaak C-163/04

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/20

         Doorhaling van zaak C-163/04 (1)

   (2005/C 45/43)

      (Procestaal: Duits)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 oktober 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-163/04 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Franz Werner tegen Finanzamt Cloppenburg.

      (1)  PB C 118 van 30.4.2004.


title: Zaak T-395/13: Arrest van het Gerecht van 18 september 2015 — Miettinen/Raad [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Advies van de juridische dienst van de Raad over voorstellen voor een richtlijn en voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende strafrechtelijke sancties voor handel met voorwetenschap en marktmanipulatie — Gedeeltelijke weigering van toegang — Uitzondering betreffende de bescherming van juridische adviezen — Uitzondering betreffende de bescherming van het besluitvormingsproces”]

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/32

         Arrest van het Gerecht van 18 september 2015 — Miettinen/Raad
   (Zaak T-395/13) (1)

   ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Advies van de juridische dienst van de Raad over voorstellen voor een richtlijn en voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende strafrechtelijke sancties voor handel met voorwetenschap en marktmanipulatie - Gedeeltelijke weigering van toegang - Uitzondering betreffende de bescherming van juridische adviezen - Uitzondering betreffende de bescherming van het besluitvormingsproces”])
   (2015/C 363/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Samuli Miettinen (Espoo, Finland) (vertegenwoordigers: O. Brouwer en E. Raedts, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Pellinghelli, P. Plaza García en K. Toomus, en vervolgens P. Plaza García, A. Jensen en M. Bauer, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson, E. Karlsson, L. Swedenborg en C. Hagerman, en vervolgens A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson, N. Otte Widgren, K. Sparrman, E. Karlsson, L. Swedenborg en F. Sjövall, gemachtigden) en Republiek Estland (vertegenwoordiger: N. Grünberg, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Raad van 13 mei 2013 waarbij de volledige toegang wordt geweigerd tot document nr. 12979/12 van 27 juli 2012 houdende het advies van de juridische dienst van de Raad betreffende voorstellen voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende strafrechtelijke sancties voor handel met voorwetenschap en marktmanipulatie, een verordening betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie, en andere instrumenten betreffende de harmonisering van de administratieve sancties in het kader van de financiële diensten

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Raad van de Europese Unie van 13 mei 2013 waarbij de volledige toegang wordt geweigerd tot document nr. 12979/12 van 27 juli 2012 houdende het advies van de juridische dienst van de Raad betreffende voorstellen voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende strafrechtelijke sancties voor handel met voorwetenschap en marktmanipulatie, een verordening betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie, en andere instrumenten betreffende de harmonisering van de administratieve sancties in het kader van de financiële diensten, en de brief van de Raad van 23 juli 2013 worden nietig verklaard.

               2)

               De Raad wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Samuli Miettinen.

               3)

               Het Koninkrijk Zweden en de Republiek Estland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.