title: Verzoek van het Kammergericht Berlin van 23 december 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen RWE Energie AG en Stadt Nordhorn, enerzijds, en Bundeskartellamt, anderzijds (Zaak C-34/97)

text:
22 . 3 . 97            NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 94/7
1 . Is een wettelijke bepaling van een lidstaat waarbij                        op de aanneming van Richtlijn 96/.../EG van het Euro
                                                                               pees Parlement en de Raad van . . . betreffende ge
      — de vermeldingen die het voorwerp zijn van de eti                      meenschappelijke regels voor de interne markt voor
          kettering en die dwingend zijn voorgeschreven                        elektriciteit ( PB nr. C 315 van 29 . 10 . 1996 , blz . 18 )
          krachtens de nationale wet,                                          heeft vastgesteld, eraan in de weg dat een ingevolge
                                                                               artikel 9, lid 3 , van Verordening nr. 17 bevoegde auto
      — de gebruiksaanwijzingen en                                             riteit van een lidstaat, gezien artikel 5 , tweede alinea ,
                                                                               van het EG-Verdrag, krachtens hetwelk de lidstaten
      — de garantiebewijzen
                                                                               zich moeten onthouden van alle maatregelen welke de
                                                                               verwezenlijking van de doelstellingen van het EG-Ver
      minstens moeten zijn gesteld in de taal of de talen van                  drag in gevaar kunnen brengen, bij overheidsbesluit
      het gebied waar de producten op de markt worden ge                      artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag toepast op een
      bracht, en welke als gevolg heeft dat de verpakkingen                    overeenkomst tussen een elektriciteitsbedrijf en een ter
      van ingevoerde producten moeten worden gewijzigd,                        ritoriaal publiekrechtelijk lichaam, waarbij dit laatste
      een „technisch voorschrift " in de zin van Richtlijn 83/                 het elektriciteitsbedrijf tegen vergoeding een exclusief
      189/EEG O ?
                                                                               recht verleent om het openbare wegennet op haar
                                                                               grondgebied te benutten voor het leggen en de exploi
2 . a ) Wanneer er voor producten een specifieke EG-re                        tatie van de leidingen die nodig zijn voor de recht
          glementering bestaat inzake de vermeldingen die                      streekse levering van elektriciteit aan eindverbruikers,
          op het product moeten voorkomen, kan een lid                        en zich ertoe verplicht, niet zelf in een openbare elek
          staat dan voor ingevoerde producten eisen dat an                    triciteitsbevoorrading te voorzien of te laten voorzien
          dere vermeldingen toch in de taal van het taalge                    ( concessieovereenkomst ) ?
          bied worden gesteld waar de producten worden
          verkocht of in een voor de consument gemakkelijk                 2 . Zo vraag 1 ontkennend moet worden beantwoord:
          te begrijpen taal ?
                                                                               Handelt een ingevolge artikel 9 , lid 3 , van Verordening
      b ) Zo het antwoord op vraag a ) bevestigend zou lui
                                                                               nr. 17 bevoegde autoriteit, wanneer in een andere lid
          den , kan een dergelijke eis dan voor alle vermel
                                                                               staat de aldaar gevestigde elektriciteitsbedrijven via
          dingen op een verpakking worden gesteld of
                                                                               overeenkomsten of de facto over tegen mededinging
           slechts voor bepaalde , en welke ?
                                                                               beschermde afzetgebieden beschikken, of wanneer in
      c ) Zo er voor producten geen specifieke EG-regle                       die lidstaat een wettelijk monopolie voor de elektrici
           mentering bestaat, kan een lidstaat dan eisen dat                   teitsbevoorrading bestaat, in strijd met de uit artikel 5 ,
           alle of bepaalde ( en, zo ja, welke ) vermeldingen op               tweede alinea , juncto artikel 3 , sub g ), van het EG-Ver
           het ingevoerde product toch in de taal van het taal                drag voortvloeiende verplichting voor de lidstaten om
           gebied worden gesteld waar de producten worden                      zich te onthouden van alle maatregelen die doelstellin
           verkocht of in een voor de consument gemakkelijk                    gen van de Gemeenschap — waaronder de totstand
           te begrijpen taal ?                                                 brenging van een systeem dat de mededinging binnen
                                                                               de interne markt tegen vervalsing beschermt — in ge
 (') PB nr. L 109 van 26 . 4 . 1983 , blz . 8 .
                                                                               vaar kunnen brengen, indien zij artikel 85 , lid 1 , van
                                                                                het EG-Verdrag toepast op een concessieovereenkomst
                                                                                met de in vraag 1 beschreven inhoud, gesloten tussen
                                                                                een nationaal elektriciteitsbedrijf en een territoriaal pu
                                                                                bliekrechtelijk lichaam ?
                                                                           3 . Zo vraag 2 ontkennend moet worden beantwoord :
 Verzoek van het Kammergericht Berlin van 23 december
 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                                Is artikel 9 , lid 3 , van Verordening nr. 17, krachtens
 RWE Energie AG en Stadt Nordhorn, enerzijds, en Bun
                                                                                hetwelk — zolang de Commissie geen procedure heeft
                     deskartellamt, anderzijds
                                                                                ingeleid — de autoriteiten van de lidstaten bevoegd
                           ( Zaak C-34/97 )                                     blijven artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag toe te
                              ( 97/C 94/ 15 )                                   passen , ongeldig, omdat de leden 1 ( verbod ) en 3 ( vrij
                                                                                stelling ) van die bepaling ten aanzien van hun toepas
                                                                                sing in rechte een onsplitsbaar geheel vormen, terwijl
 Het Kammergericht heeft bij beschikking van 23 december                        de nationale autoriteiten naast die verbodsbevoegdheid
 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                       niet tegelijkertijd ook de vrijstellingsbevoegdheid is
 24 januari 1997, in het geding tussen RWE Energie AG en                        verleend, welke daarentegen bij uitsluiting aan de
 Stadt Nordhorn, enerzijds, en Bundeskartellamt, ander                         Commissie is voorbehouden ( artikel 9 , lid 1 , van Ver
 zijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap                       ordening nr. 17 )?
 pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
 gende vragen :                                                            4 . Zo vraag 3 ontkennend moet worden beantwoord :
  1 . Staat het feit, dat de Commissie, wat de elektriciteits                  a ) Is een ingevolge artikel 9, lid 3 , van Verordening
       sector betreft, met het oog op de totstandbrenging van                        nr. 17 bevoegde autoriteit van een lidstaat verhin
       de interne markt regelgevend optreedt en ten gevolge                          derd artikel 85 , lid 1 van het EG-Verdrag toe te
       daarvan de Raad van de Europese Unie intussen ge                             passen op een overeenkomst, wanneer deze naar
       meenschappelijk standpunt ( EG ) nr. 56/96 met het oog                        behoren bij de Commissie is aangemeld in de zin
 ---pagebreak---  Nr. C 94/8              NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 3 . 97
          van artikel 85 , lid 3 yan het EG-Verdrag, de Com                   ingevolge § 103 , lid 5 , GWB aan een bijzondere
          missie ervan heeft afgezien een procedure in te lei                 controle inzake misbruiken bij de prijsbepaling en
          den, de aanmelder daartegen een beroep wegens                        de handelsvoorwaarden zijn onderworpen ?
          nalaten instelt en het om een overeenkomst gaat
          waaromtrent er in de praktijk van de Commissie                       Zo de regeling van het Duitse energierecht terzake
          noch in de rechtspraak gegevens zijn te vinden be                   niet volstaat, zijn er andere elementen die recht
          treffende de vraag, of zij in aanmerking komt voor                   vaardigen dat de transmissiemaatschappijen als be
          vrijstelling ?                                                       laste ondernemingen in de zin van artikel 90, lid 2,
                                                                               van het EG-Verdrag kunnen worden aangemerkt,
     b ) Is, wanneer in een geval als beschreven sub a ) het                   en , zo ja , welke ?
          beroep wegens nalaten zonder succes blijft, de na
          tionale autoriteit niettemin verhinderd artikel 85 ,             b ) Zo de betrokken elektriciteitsbedrijven als belaste
          lid 1 , van het EG-Verdrag toe te passen, omdat het                  ondernemingen in de zin van artikel 90, lid 2 , van
          om een soort overeenkomst gaat, dat wat de moge                     het EG-Verdrag zijn aan te merken :
          lijkheid van vrijstelling betreft, tot op heden op
                                                                               Welke zijn de criteria voor de uitlegging van de
          Gemeenschapsniveau nog niet is onderzocht ?                          overige kenmerken van artikel 90, lid 2, van het
5 . Zo vraag 4, onder a ) en b), ontkennend moet worden                        EG-Verdrag, namelijk, de vraag of toepassing van
     beantwoord :                                                              artikel 85, lid 1 , van het EG-Verdrag op een con
                                                                               cessieovereenkomst waarbij de ondernemingen hun
     Handelt een Duitse gemeente als een ondernemer in de                      afzetgebieden tussen hen verdelen, deze onderne
     zin van artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag, wanneer                  ming in rechte of de facto belet de haar opgedra
    zij met een in Duitsland bedrijvig elektriciteitsbedrijf                   gen taak te verrichten en of in voorkomend geval
    een concessieovereenkomst sluit, waarbij zij dit elektri                  de uitzondering op de mededingingsregels van het
    citeitsbedrijf tegen een op basis van de stroomafzet in                    EG-Verdrag de ontwikkeling van het handelsver
    het concessiegebied berekende vergoeding een exclusief                     keer op zodanige wijze beïnvloedt, dat de belangen
    recht verleent om het openbare wegennet op het                             van de Gemeenschap worden geschaad ?
    grondgebied van de gemeente te benutten voor het leg
    gen en de exploitatie van de leidingen die nodig zijn
    voor rechtstreekse levering van elektriciteit aan eind
    verbruikers, en zich ertoe verplicht, niet zelf in een
    openbare elektriciteitsbevoorrading te voorzien of te
    laten voorzien ?                                                 Beroep, op 24 januari 1997 ingesteld door Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
6. Zo vraag 5 bevestigend moet worden beantwoord:                                              (Zaak C-35/97)
                                                                                ( 97/C 94/16 )
    Wanneer zou blijken dat de exclusiviteitsclausule in
    een concessieovereenkomst met een territoriaal pu
    bliekrechtelijk lichaam, zoals die waarover het in casu          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    gaat, onontbeerlijk is om de concessionaris in de gele          is op 24 januari 1997 beroep tegen Franse Republiek inge
    genheid te stellen zijn bevoorradingsactiviteit uit te oe       steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
    fenen, volstaat dat dan reeds op zich, opdat een beper          vertegenwoordigd door RJ. Kuyper en R Van Nuffel , als
    king van de mededinging in de zin van artikel 85 , lid 1 ,       gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
    van het EG-Verdrag uitgesloten is, of kan tot die con           bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
    clusie alleen in het kader van de toepassing van                 Centre Wagner, Kirchberg.
    artikel 90, lid 2 , of artikel 85 , lid 3 , van het EG-Ver
    drag worden gekomen ?                                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
7. Zo artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag van toepas            1 . vast te stellen dat de Franse Republiek de krachtens
    sing is:                                                              artikel 48 , lid 2, van het EG-Verdrag en artikel 7 van
                                                                          Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 van de Raad van
    a ) Zijn in Duitsland de elektriciteitsbedrijven die par             15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van
         ticuliere en industriële eindverbruikers met elektri            werknemers binnen de Gemeenschap (') op haar rus
         citeit bevoorraden, ondernemingen die in de zin                  tende verplichtingen niet is nagekomen, door in België
         van artikel 90, lid 2 , van het EG-Verdrag belast                wonende grensarbeiders na voortijdige beëindiging van
         zijn met het beheer van diensten van algemeen eco               hun activiteit uit te sluiten van het recht op punten
         nomisch belang, nu zij in het belang van een vei                voor een aanvullend pensioen;
         lige en goedkope energiebevoorrading van de ver
         bruikers volgens de Duitse energiewetgeving aan             2 . de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .
         een reeks bijzondere voorschriften onderworpen
         zijn, namelijk de goedkeuring door de bevoegde              Middelen en voornaamste argumenten
         toezichthoudende autoriteiten (§ 5 EnWG ) en de
         verplichting ingevolge § 6 EnWG om binnen het               Schending van artikel 48 , lid 2, van het EG-Verdrag en
         bevoorradingsgebied iedereen tegen algemene, be            artikel 7 van Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 : artikel 48
         kend te maken condities en tariefprijzen elektrici         van het EG-Verdrag en in het bijzonder artikel 7 van Ver
         teit te leveren, en nu zij , eveneens in het belang         ordening ( EEG) nr. 1612/68 verbieden discriminatie van
         van een veilige en goedkope energiebevoorrading,            migrerende werknemers wat betreft alle voorwaarden voor


title: Zaak C-456/15: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — BASF SE/Bondsrepubliek Duitsland (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie — Richtlijn 2003/87/EG — Artikel 10 bis, lid 5 — Methode voor de toewijzing van emissierechten — Kosteloze toewijzing van emissierechten — Wijze van berekening van de uniforme transsectorale correctiefactor — Besluit 2011/278/EU — Artikel 15, lid 3 — Besluit 2013/448/EU — Artikel 4 — Bijlage II — Geldigheid)

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/13

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — BASF SE/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-456/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie - Richtlijn 2003/87/EG - Artikel 10 bis, lid 5 - Methode voor de toewijzing van emissierechten - Kosteloze toewijzing van emissierechten - Wijze van berekening van de uniforme transsectorale correctiefactor - Besluit 2011/278/EU - Artikel 15, lid 3 - Besluit 2013/448/EU - Artikel 4 - Bijlage II - Geldigheid))
   (2016/C 343/20)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: BASF SE

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Dictum

               1)

               Bij het onderzoek van de eerste en de tweede vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van artikel 15, lid 3, van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, kunnen aantasten, voor zover deze bepaling uitsluit dat bij de bepaling van de maximale jaarlijkse hoeveelheid emissierechten rekening wordt gehouden met de emissies van elektriciteitsopwekkers.

               2)

               Artikel 4 van besluit 2013/448/EU van de Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, en bijlage II daarbij zijn ongeldig.

               3)

               De gevolgen van de ongeldigverklaring van artikel 4 van besluit 2013/448 en van bijlage II daarbij worden op zodanige wijze beperkt in de tijd dat, ten eerste, deze ongeldigverklaring pas effect sorteert na een periode van tien maanden vanaf de datum waarop het arrest van 28 april 2016, Borealis Polyolefine e.a. (C-191/14, C-192/14, C-295/14, C-389/14 en C-391/14 – C-393/14, EU:C:2016:311) is gewezen, teneinde de Europese Commissie in staat te stellen de noodzakelijke maatregelen vast te stellen, en ten tweede, niet kan worden afgedaan aan de tot dat tijdstip op grondslag van de ongeldig verklaarde bepalingen vastgestelde maatregelen.

      (1)  PB C 389 van 23.11.2015.


title: Zaak C-448/05: Verzoek van het Cour d'appel de Paris van  18 november 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Société Vestel France en Administration des Douanes et Droits Indirects

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/17

         Verzoek van het Cour d'appel de Paris van 18 november 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Société Vestel France en Administration des Douanes et Droits Indirects
   (Zaak C-448/05)
   (2006/C 48/32)
   Procestaal: Frans
   Het Cour d'appel de Paris heeft bij beschikking van 18 november 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 december 2005, in het geding tussen Société Vestel France en Administration des Douanes et Droits Indirects, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Is bijlage 11 bij verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 (1) ongeldig wegens strijd met artikel 24 van verordening nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het Communautair douanewetboek (2), omdat zij ertoe leidt dat een televisietoestel dat in Turkije is vervaardigd in de hiervóór omschreven omstandigheden, wordt beschouwd als van oorsprong uit China?”

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).

      (2)  PB L 302, blz. 1.


title: Zaak T-243/11: Beschikking van het Gerecht van 9 november 2011 — Glaxo Group/BHIM — Farmodiética (ADVANCE) ( „Gemeenschapsmerk — Vertegenwoordiging van verzoekster door advocaat die geen derde is — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/17

         Beschikking van het Gerecht van 9 november 2011 — Glaxo Group/BHIM — Farmodiética (ADVANCE)
   (Zaak T-243/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Vertegenwoordiging van verzoekster door advocaat die geen derde is - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 6/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Glaxo Group Ltd (Greenford, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: O. Benito en C. Mansell, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Farmodiética — Cosmética, Dietética e Produtos Farmacêuticos, Lda (Estarda de S. Marcos, Portugal)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 25 februari 2011 (zaak R 665/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen Farmodiética — Cosmética, Dietética e Produtos Farmacêuticos, Lda en Glaxo Group Ltd

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Glaxo Group Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 194 van 2.7.2011.


title: Zaak T-557/08: Arrest van het Gerecht van 7 juli 2010 — mPAY24/BHIM — Ultra (M PAY) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk M PAY — Ouder nationaal en gemeenschapswoordmerk MPAY24 — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/41

         Arrest van het Gerecht van 7 juli 2010 — mPAY24/BHIM — Ultra (M PAY)
   (Zaak T-557/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk M PAY - Ouder nationaal en gemeenschapswoordmerk MPAY24 - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2010/C 221/66
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: mPAY24 GmbH (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: H.-G. Zeiner, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Ultra d.o.o. Proizvodnja elektronskih naprav (Zagorje ob Savi, Slovenië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 september 2008 (zaak R 221/2007-1) inzake een oppositieprocedure tussen mPAY24 GmbH en Ultra d.o.o. Proizvodnja elektronskih naprav

      Dictum

               1.

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 30 september 2008 (zaak R 221/2007-1) wordt vernietigd voor zover daarbij de door mPAY24 GmbH ingestelde oppositie wordt afgewezen.

               2.

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 juli 2004 in zaak C-239/02 (verzoek van de Rechtbank van Koophandel te Hasselt om een prejudiciële beslissing): Douwe Egberts NV tegen Westrom Pharma NV e.a. (Harmonisatie van wetgevingen — Uitlegging van artikel 28 EG en richtlijnen 1999/4/EG en 2000/13/EG — Geldigheid van richtlijn 1999/4/EG — Etikettering en presentatie van levensmiddelen — Verbod van verwijzingen naar gezondheid)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 15 juli 2004
   in zaak C-239/02 (verzoek van de Rechtbank van Koophandel te Hasselt om een prejudiciële beslissing): Douwe Egberts NV tegen Westrom Pharma NV e.a. (1)

   (Harmonisatie van wetgevingen - Uitlegging van artikel 28 EG en richtlijnen 1999/4/EG en 2000/13/EG - Geldigheid van richtlijn 1999/4/EG - Etikettering en presentatie van levensmiddelen - Verbod van verwijzingen naar gezondheid)
   (2004/C 228/08)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-239/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de Rechtbank van Koophandel te Hasselt (België), in het aldaar aanhangige geding tussen Douwe Egberts NV en Westrom Pharma NV, Christophe Souranis, handelend onder de handelsnaam „Établissements FICS” en tussen Douwe Egberts NV en FICS-World BVBA, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 28 EG, de uitlegging en de geldigheid van artikel 2 van richtlijn 1999/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 februari 1999 inzake extracten van koffie en extracten van cichorei (PB L 66, blz. 26), en de uitlegging van artikel 18 van richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (PB L 109, blz. 29), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), R. Schintgen en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 2 van richtlijn 1999/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 februari 1999 inzake extracten van koffie en extracten van cichorei moet aldus worden uitgelegd dat het niet verboden is dat bij het in de handel brengen van de in de bijlage bij deze richtlijn genoemde producten naast verkoopbenamingen andere benamingen worden gebruikt, zoals een fantasie- of handelsnaam.

               2)

               Artikel 18, leden 1 en 2, van richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als de in geding zijnde, die verwijzingen naar het „vermageren” en naar „medische aanbevelingen, attesten, citaten of adviezen of naar verklaringen ter goedkeuring” in de etikettering en de presentatie van levensmiddelen verbiedt.

               3)

               De artikelen 28 EG en 30 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die verwijzingen naar het „vermageren” en naar „medische aanbevelingen, attesten, citaten of adviezen of naar verklaringen ter goedkeuring” in reclame voor uit andere lidstaten ingevoerde levensmiddelen verbiedt.

      (1)  PB C 202 van 24.8.2002.


title: Zaak T-22/10: Arrest van het Gerecht van 10 november 2011 — Esprit International/BHIM — Marc O'Polo International (Afbeelding van letter op broekzak) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk bestaande uit afbeelding van letter op broekzak — Ouder nationaal beeldmerk dat letter weergeeft — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               17.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/23

         Arrest van het Gerecht van 10 november 2011 — Esprit International/BHIM — Marc O'Polo International (Afbeelding van letter op broekzak)
   (Zaak T-22/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk bestaande uit afbeelding van letter op broekzak - Ouder nationaal beeldmerk dat letter weergeeft - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 370/38
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Esprit International LP (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Treis en E.-M. Strobel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Schäffner, vervolgens G. Schneider, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Marc O'Polo International GmbH (Stephanskirchen, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Gaul, V. Spitz, T. Golda en S. Kirschstein-Freund, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 19 november 2009 (zaak R 1666/2008-4) inzake een oppositieprocedure tussen Marc O’Polo International GmbH en Esprit International LP

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Esprit International LP wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 april 2005 in zaak C-243/04 P: Zoé Gaki-Kakouri tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Geldelijke regeling voor leden en gewezen leden van Hof — Rechten van van echt gescheiden echtgenote van overleden gewezen lid)

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/12

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 14 april 2005
   in zaak C-243/04 P: Zoé Gaki-Kakouri tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - Geldelijke regeling voor leden en gewezen leden van Hof - Rechten van van echt gescheiden echtgenote van overleden gewezen lid)
   (2005/C 132/22)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-243/04 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 9 juni 2004, Zoé Gaki-Kakouri, wonende te Athene (Griekenland), (advocaat: H. Tagaras), andere partij in de procedure: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Schauss), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, (rapporteur), kamerpresident, A. Borg Barthet, A. La Pergola, S. von Bahr en J. Malenovský, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 14 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Z. Gaki-Kakouri wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 190 van 24.7.2004.


title: Zaak T-826/16: Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2017 — Casasnovas Bernad/Commissie

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/35

         Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2017 — Casasnovas Bernad/Commissie
   (Zaak T-826/16) (1)

   (2017/C 269/48)
   Procestaal: Frans
   De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 22 van 23.1.2017.


title: Zaak C-188/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Dyrektor Izby Skarbowej w Białymstoku/Profaktor Kulesza, Frankowski, Jóźwiak, Orłowski spółka jawna w Białymstoku, vroeger Profaktor Kulesza, Frankowski, Trzaska spółka jawna w Białymstoku (Prejudiciële verwijzing — btw — Recht op aftrek — Beperking van recht op aftrek bij schending van verplichting om kasregister te gebruiken)

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Dyrektor Izby Skarbowej w Białymstoku/Profaktor Kulesza, Frankowski, Jóźwiak, Orłowski spółka jawna w Białymstoku, vroeger Profaktor Kulesza, Frankowski, Trzaska spółka jawna w Białymstoku
   (Zaak C-188/09) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - btw - Recht op aftrek - Beperking van recht op aftrek bij schending van verplichting om kasregister te gebruiken)
   2010/C 246/11
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Białymstoku

      Verwerende partij: Profaktor Kulesza, Frankowski, Jóźwiak, Orłowski spółka jawna w Białymstoku, vroeger Profaktor Kulesza, Frankowski, Trzaska spółka jawna w Białymstoku

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Naczelny Sąd Administracyjny — Uitlegging van artikel 2, eerste en tweede alinea, van de Eerste richtlijn (67/227/EEG) van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (PB 71, blz. 1301) en van de artikelen 2, 10, leden 1 en 2, 17, leden 1 en 2, 27, lid 1, en 33, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Verenigbaarheid met deze bepalingen van een nationale regeling volgens welke een kasregister moet worden gebruikt voor de verkopen verricht door btw-plichtigen aan niet-belastingplichtigen en die bij niet-nakoming van deze verplichting een sanctie oplegt in de vorm van het verlies van het recht op verlaging met een bedrag ten belope van 30 % van de voorbelasting

      Dictum

               1.

               Het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals omschreven in artikel 2, eerste en tweede alinea, van de Eerste richtlijn (67/227/EEG) van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting en de artikelen 2 en 10, leden 1 en 2, en 17, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/7/EG van de Raad van 20 januari 2004, verzet zich niet ertegen dat een lidstaat het bedrag van het recht op aftrek van de voldane voorbelasting tijdelijk beperkt voor de belastingplichtigen die een formaliteit voor de boeking van hun verkopen in de boekhouding niet zijn nagekomen, mits de aldus voorgeschreven sanctie voldoet aan het evenredigheidsbeginsel.

               2.

               Bepalingen als die van artikel 111, leden 1 en 2, van de wet inzake de belasting over de toegevoegde waarde (ustawa o podatku od towarów i usług) van 11 maart 2004 vormen geen „bijzondere afwijkende maatregelen” ter voorkoming van bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking in de zin van artikel 27, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/7.

               3.

               Artikel 33 van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/7, staat niet in de weg aan de handhaving van bepalingen als die van artikel 111, leden 1 en 2, van de wet inzake de belasting over de toegevoegde waarde van 11 maart 2004.

      (1)  PB C 193 van 15.8.2009.


title: Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division, van 26 april 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: B. L. Lay, en in het geding tussen The Queen en Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: D. G. Gage en D. J. Gage (Zaak C-165/95)

text:
Nr . C 189/ 12            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 7 . 95
Verzoek van het Supremo Tribunal Administrative van                        Hof van Justitie op 30 mei 1995 , in het geding tussen The
25 januari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding               Queen en Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex
tussen Fâbrica de Queijo ERU Portuguesa Lda en Alfândega                   parte : B. L. Lay, en in het geding tussen The Queen en
                                  de Lisboa                                Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte : D. G.
                           ( Zaak C-164/95 )                               Gage en D. J. Gage , het Hof van Justitie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                              ( 95/C 189/23
                                                                           over de navolgende vragen :
Het Supremo Tribunal Administrative heeft bij beschikking                  1 . Dient een Lid-Staat bij de vaststelling van het recht van
van 25 januari 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                    een gedeeltelijke cessionaris op een referentiehoeveel
Justitie op 29 mei 1995 , in het geding tussen Fâbrica de                      heid uit hoofde van de artikelen 1 , lid 2, en 2 van
Queijo ERU Portuguesa Lda en Alfândega de Lisboa , het                         Verordening ( EEG ) nr . 2055/93 van de Raad van 19 juli
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                        1993 houdende toewijzing van een aanvullende speci
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                      fieke referentiehoeveelheid aan bepaalde producenten
                                                                               van melk en zuivelprodukten f 1 ), gelet op die verorde
1 . Moet, gelet op Verordening ( EEG ) nr . 316/91 van de                      ning en op de algemene Gemeenschapsrechtelijke begin
      Commissie van 7 februari 1991 O , bedoelde kaas ( 2 )                    selen van bescherming van gewettigd vertrouwen, even
      worden ingedeeld onder post 0406 20 90 als „ kaas van                    redigheid en eerbiediging van de eigendom, de referen
      alle soorten, geraspt of in poeder ", of onder post                      tiehoeveelheid te verdelen tussen de cedent en de
      0406 90 11 als „ kaas bestemd voor verwerking "?                         gedeeltelijke cessionaris, door na te gaan welk gedeelte
                                                                               van het bedrijf voor de melkproduktie werd gebruikt op
2 . Is genoemde verordening een uitleggingsverordening en                      het tijdstip dat de cedent de niet-leveringsverbintenis
       daarom met terugwerkende kracht van toepassing op de                     aanging, en vervolgens de referentiehoeveelheid tussen
       invoer van bedoelde kaas ?                                               de cedent en de cessionaris te verdelen op basis van het
                                                                                percentage van het voor de melkproduktie gebruikte
3 . In geval van een ontkennend antwoord op een van beide                       land dat aan de gedeeltelijke cessionaris is overgedra
      vragen, moeten dan in casu de Toelichtingen op de                         gen ?
       gecombineerde nomenclatuur van de Europese Gemeen
       schappen, zoals bekendgemaakt in Publikatieblad van                 2 . Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord : Zijn de
       de Europese Gemeenschappen nr. C 263 van 18 . 10 .                       artikelen 1 , lid 2 , en 2 van Verordening ( EEG) nr . 2055/
       1990 , blz . 110 , in aanmerking worden genomen of de                    93 van de Raad ongeldig wegens schending van alge
       daaraan voorafgaande Toelichtingen ?                                     mene beginselen van Gemeenschapsrecht, in het bijzon
                                                                                der het vertrouwensbeginsel, het evenredigheidsbeginsel
4 . In het ene of in het andere geval , onder welk van beide                    en het beginsel van eerbiediging van de eigendom ?
       genoemde posten moet bedoelde kaas worden inge
       deeld ?
                                                                           3 . Indien de vragen 1 en 2 ontkennend worden beant
                                                                                woord : Mag een Lid-Staat bij de vaststelling van het
 (') PB nr . L 37 van 9 . 2 . 1991 , blz . 25 .                                 recht van een gedeeltelijke cessionaris op een referentie
 (2 ) Het gaat in casu om uit een andere Lid-Staat afkomstige kaas,             hoeveelheid uit hoofde van de artikelen 1 , lid 2 , en 2 van
      die door de exporteur werd aangeduid als geraspte kaas (grated
      cheese ), die was vermalen en een industriële behandeling had             Verordening ( EEG ) nr . 2055/93 van de Raad , de
      ondergaan waarbij de zuurstof met het oog op een grotere                  referentiehoeveelheid tussen de cedent en de gedeelte
      houdbaarheid van de kaas was vervangen door een ingespoten                lijke cessionaris verdelen op basis van het gedeelte van
      oplossing van nitrogeen/002 , die vervolgens in plastic zakken            het bedrijf van de cedent dat aan de cessionaris is
      was verpakt en geperst, elk met een gewicht van ongeveer 15               overgedragen ?
      kilo , die een hoog vochtigheidsgehalte had en er uitzag als een
      pasta of een compacte massa en die na te zijn uitgepakt en aan de    (M PB nr . 187 van 29 . 7 . 1993 , blz . 8 .
      buitenlucht te zijn blootgesteld in onregelmatige korrels uiteen
      viel .
                                                                           Verzoek van het Tribunal administratif d'Amiens (Derde
                                                                           Kamer ) van 22 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in
 Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench                       het aldaar aanhangig geding tussen Société sucrière agricole
 Division, van 26 april 1995 om een prejudiciële beslissing in             de Maizy en Société sucrière agricole de Berneuil-sur-Aisne,
 het geding tussen The Queen en Ministry of Agriculture,                      enerzijds, en Directeur régional des impôts, anderzijds
 Fisheries and Food, ex parte: B. L. Lay, en in het geding                                            ( Zaak C-172/95 )
 tussen The Queen en Ministry of Agriculture, Fisheries and
             Food, ex parte: D. G. Gage en D. J. Gage                                                    ( 95/C 189/25 )
                            ( Zaak C-165/95 )
                                                                           Bij vonnis van 22 mei 1995 , ingekomen ter griffie van het
                               ( 95/C 189/24 )                             Hof van Justitie op 6 juni daaraanvolgend, heeft het
                                                                           Tribunal administratif d'Amiens (Derde Kamer ) in het
 De High Court of Justice, Queen's Bench Division, heeft bij               aldaar aanhangig geding tussen Société sucrière agricole de
 beschikking van 26 april 1995 , ingekomen ter griffie van het             Maizy en Société sucrière agricole de Berneuil-sur-Aisne ,


title: Zaak T-404/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 21 september 2009 — Ryanair/Commissie

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/82

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 21 september 2009 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-404/07) (1)

   2009/C 267/147

      Procestaal: Engels

   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 8 van 12.1.2008.


title: Zaak T-28/08: Beroep ingesteld op 14 januari 2008 — Mars/BHIM — Ludwig Schokolade (driedimensionaal merk in vorm van chocoladereep)

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/31

         Beroep ingesteld op 14 januari 2008 — Mars/BHIM — Ludwig Schokolade (driedimensionaal merk in vorm van chocoladereep)
   (Zaak T-28/08)
   (2008/C 92/64)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Mars, Inc. (McLean, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: A. Bryson, Barrister, en G. Mills, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ludwig Schokolade GmbH & Co. KG (Bergisch Gladbach, Duitsland)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 oktober 2007;

               —

               verwijzing van het BHIM in zijn eigen kosten en in verzoeksters kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: driedimensionaal merk in de vorm van een chocoladereep voor waren van de klassen 5, 29 en 30 — gemeenschapsmerk nr. 818 864

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Ludwig Schokolade GmbH & Co. KG

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van het verzoek tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 7, leden 1, sub b, en 3, 51, lid 2, 73 en 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 doordat:

               —

               de kamer van beroep had moeten concluderen dat de betrokken vorm aanzienlijk afwijkt van de normen en van wat gangbaar is in de betrokken sector;

               —

               de kamer van beroep heeft geëist dat land per land wordt bewezen dat het merk onderscheidend vermogen heeft verkregen in alle betrokken lidstaten, en niet dat wordt bewezen dat het onderscheidend vermogen heeft verkregen in een aanzienlijk deel van de communautaire markt voor chocoladerepen;

               —

               de kamer van beroep zich in de omstreden beslissing heeft gebaseerd op een punt dat het Bureau noch Ludwig Schokolade reeds aan de orde had gesteld.


title: Zaak T-395/16: Beroep ingesteld op 22 juli 2016 — Windfinder R&L/EUIPO (Windfinder)

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/41

         Beroep ingesteld op 22 juli 2016 — Windfinder R&L/EUIPO (Windfinder)
   (Zaak T-395/16)
   (2016/C 343/55)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Windfinder R&L GmbH & Co. KG (Kiel, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Schneider, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Windfinder” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 350 467

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 12 mei 2016 in zaak R 1206/2015-5

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               de bestreden beslissing aldus herzien dat Uniemerkaanvraag nr. 13 350 467 wordt toegewezen overeenkomstig de daarin vervatte opgave;

               —

               het EUIPO verwijzen in de kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-116/00: Verzoek van de Cour d'appel de Paris (13de kamer) om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen C. Laguillaumie

text:
10.6.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 163/13
6) Bij een ontkennend antwoord op de vierde vraag:                     Verzoek van de Cour d’appel de Paris (13de kamer)
                                                                       om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen
    moet met de verplichting tot medewerking en trouw                                             C. Laguillaumie
    van de nationale autoriteiten, in het bijzonder van de
    gerechtelijke instanties in de zin van artikel 10, (ex ar-
    tikel 5) EG en met het doelmatigheidsprincipe rekening                                       (Zaak C-116/00)
    worden gehouden door nationale materieelrechtelijke of
    procesrechtelijke regels waardoor de indiening van op het
    gemeenschapsrecht steunende vorderingen, zoals in casu                                       (2000/C 163/22)
    de vordering tot aansprakeliijkheid van de staat wordt
    beperkt, zolang niet toe te passen tot over de inhoud
    van de gemeenschapsrechtelijke vordering, voor zover
    noodzakelijk na het verzoek aan het Hof van Justitie               De Cour d’appel de Paris (13de kamer) heeft bij beschikking,
    van de Europese Gemeenschappen om een prejudiciële                 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 maart
    beslissing, volledige duidelijkheid is verkregen?                  2000, in de strafzaak tegen C. Laguillaume, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       „Zijn het decreet van 1 april 1992 en de ministeriële besluiten
                                                                       van 12 november 1992 en 30 augustus 1996, waarbij Eco
                                                                       Emballage vergunning wordt verleend voor de terugwinning
                                                                       uitsluitend op Frans grondgebied van alle andere producten
                                                                       dan glas en geneesmiddelen, verenigbaar met de beginselen die
Verzoek van het Finanzgericht Münster van 23 februari                  worden geformuleerd in de artikelen 85 en 86 EG-Verdrag,
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               richtlijn 91/156/EEG (1), richtlijn 83/189/EEG (2), de artike-
Andreas Hoves Internationaler Transport-Service SARL                   len 30 en 36 EG-Verdrag en richtlijn 94/62/EG (3)?”
                     en Finanzamt Borken
                        (Zaak C-115/00)                                (1) Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot
                                                                           wijziging van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (PB
                                                                           L 78, blz. 32).
                         (2000/C 163/21)                               (2) Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende
                                                                           een informatieprocedure op het gebied van normen en technische
                                                                           voorschriften (PB L 109, blz. 8).
Het Finanzgericht Münster heeft bij beschikking van 23 februa-         (3) Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van
ri 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                    20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval
op 27 maart 2000, in het geding tussen Andreas Hoves                       (PB L 365, blz. 10).
Internationaler Transport-Service SARL en Finanzamt Bork,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:
1. Verzet artikel 6 van verordening (EEG) nr. 3118/93 van de
    Raad van 25 oktober 1993 (PB L 279, blz. 1) zich tegen
    nationale regelingen die ertoe leiden, dat motorrijtuigen-
    belasting wordt geheven voor het gebruik van motorvoer-
    tuigen voor goederenvervoer over de weg, die in een
    andere lidstaat van de Europese Unie zijn geregistreerd,           Beroep, op 27 maart 2000 ingesteld door Commissie van
    waarvoor in die lidstaat een cabotagevergunning is afgege-                 de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
    ven, die zich met binnenlands vervoer in de Bondsrepubliek
    Duitsland bezighouden en die daar hun gebruikelijke
    standplaats hebben?                                                                          (Zaak C-117/00)
2. Verzet artikel 5 van verordening 93/89/EEG van de Raad
    van 25 oktober 1993 (PB L 279, blz. 32) zich in gevallen                                     (2000/C 163/23)
    als bedoeld in de eerste vraag, tegen een nationale regeling
    als die neergelegd in § 1, lid 1, sub 2, tweede volzin,
    tweede zinsnede, Kraftfahrzeugsteuergesetz, juncto § 1,            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    lid 1, sub 3, Kraftfahrzeugsteuergesetz?                           is op 27 maart 2000 beroep tegen Ierland ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door haar juridisch hoofdadviseur R. Wainwright als
                                                                       gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                       C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-91/10: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 29 september 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Breda — Nederland) — VAV-Autovermietung GmbH/Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Zuid, kantoor Roosendaal (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Vrij verrichten van diensten — Artikelen 49 EG tot en met 55 EG — Motorvoertuigen — Gebruik in lidstaat van motorvoertuig dat in andere lidstaat is geregistreerd en gehuurd — Heffing van belasting over dit voertuig in eerste lidstaat bij aanvang gebruik op nationale wegennet)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/13

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 29 september 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Breda — Nederland) — VAV-Autovermietung GmbH/Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Zuid, kantoor Roosendaal
   (Zaak C-91/10) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Vrij verrichten van diensten - Artikelen 49 EG tot en met 55 EG - Motorvoertuigen - Gebruik in lidstaat van motorvoertuig dat in andere lidstaat is geregistreerd en gehuurd - Heffing van belasting over dit voertuig in eerste lidstaat bij aanvang gebruik op nationale wegennet)
   2011/C 30/19
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Breda

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: VAV-Autovermietung GmbH

      Verwerende partij: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Zuid, kantoor Roosendaal

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank Breda — Uitlegging van de artikelen 56 VWEU tot en met 62 VWEU — Nationale regelgeving die voorziet in de heffing van een registratiebelasting bij het eerste gebruik van een voertuig op het nationale wegennet

      Dictum

   De artikelen 49 EG tot en met 55 EG verzetten zich tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, krachtens welke een in een lidstaat woonachtige of gevestigde persoon die in deze lidstaat een in een andere lidstaat geregistreerd en gehuurd voertuig gebruikt, verplicht is om ter zake van de aanvang van het gebruik met dit voertuig van de weg van eerstbedoelde lidstaat de volledige belasting te betalen waarvan het restbedrag, dat wordt berekend aan de hand van de gebruiksduur van dit voertuig op dit wegennet, na einde van het gebruik zonder rente wordt terugbetaald.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Gevoegde zaken T-83/11 en T-84/11: Arrest van het Gerecht van 13 november 2012 — Antrax It/BHIM — THC (Verwarmingsradiatoren) ( „Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodellen die thermosifons voor verwarmingsradiatoren weergeven — Ouder model — Nietigheidsgrond — Geen eigen karakter — Geen andere algemene indruk — Artikel 6 en artikel 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002 — Verzadiging van stand van techniek — Motiveringsplicht” )

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/19

         Arrest van het Gerecht van 13 november 2012 — Antrax It/BHIM — THC (Verwarmingsradiatoren)
   (Gevoegde zaken T-83/11 en T-84/11) (1)

   (Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodellen die thermosifons voor verwarmingsradiatoren weergeven - Ouder model - Nietigheidsgrond - Geen eigen karakter - Geen andere algemene indruk - Artikel 6 en artikel 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002 - Verzadiging van stand van techniek - Motiveringsplicht)
   2012/C 399/32
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Antrax It Srl (Resana, Italië) (vertegenwoordiger: L. Gazzola, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Mannucci en A. Folliard-Monguiral, vervolgens A. Folliard-Monguiral en F. Mattina, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: The Heating Company (THC) (Dilsen, België) (vertegenwoordiger: J. Haber, advocaat)

      Voorwerp

   Beroepen tegen de beslissingen van de derde kamer van beroep van het BHIM van 2 november 2010 (zaken R 1451/2009-3 en R 1452/2009-3) inzake nietigheidsprocedures tussen The Heating Company (THC) en Antrax It Srl

      Dictum

               1)

               De beslissingen van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 2 november 2010 (zaken R 1451/2009-3 en R 1452/2009-3) worden vernietigd voor zover daarbij modellen nrs. 000593959-0001 en 000593959-0002 nietig werden verklaard.

               2)

               De beroepen worden verworpen voor het overige.

               3)

               Het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Antrax It Srl in de procedure voor het Gerecht.

               4)

               The Heating Company (THC) wordt verwezen in haar eigen kosten voor het Gerecht en in die van Antrax It in de procedures voor de kamer van beroep.

      (1)  PB C 113 van 9.4.2011.


title: Zaak T-507/08: Arrest van het Gerecht van 7 juni 2011 — Psytech International/BHIM — Institute for Personality & Ability Testing (16PF) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk 16PF — Absolute weigeringsgronden — Onderscheidend vermogen — Geen beschrijvend karakter — Geen tekens die gebruikelijk zijn geworden — Geen kwade trouw — Artikel 7, lid 1, sub b tot en met d, en artikel 51, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b tot en met d, en artikel 52, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/23

         Arrest van het Gerecht van 7 juni 2011 — Psytech International/BHIM — Institute for Personality & Ability Testing (16PF)
   (Zaak T-507/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk 16PF - Absolute weigeringsgronden - Onderscheidend vermogen - Geen beschrijvend karakter - Geen tekens die gebruikelijk zijn geworden - Geen kwade trouw - Artikel 7, lid 1, sub b tot en met d, en artikel 51, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b tot en met d, en artikel 52, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 211/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Psytech International Ltd (Pulloxhill, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: N. Phillips, solicitor, en N. Saunders, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Institute for Personality & Ability Testing, Inc. (Champaign, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: G. Hobbs, QC, en A. Chaudri, solicitor)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 23 juli 2008 (zaak R 1012/2007-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Psytech International Ltd en het Institute for Personality & Ability Testing, Inc.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Psytech International Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 19 van 24.1.2009.


title: Zaak T-851/14: Beroep ingesteld op 26 december 2014 — Slovak Telekom/Commissie

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/30

         Beroep ingesteld op 26 december 2014 — Slovak Telekom/Commissie
   (Zaak T-851/14)
   (2015/C 127/42)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Slovak Telekom a.s. (Bratislava, Slowaakse Republiek) (vertegenwoordigers: D. Geradin, advocaat, en R. O’Donoghue, Barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               de artikelen 1 en 2 van het bestreden besluit nietig verklaren voor zover deze betrekking hebben op verzoekster;

               —

               subsidiair, de in artikel 2 van het bestreden besluit aan verzoekster opgelegde geldboete verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten;

               —

               ingeval het Gerecht het beroep niet-ontvankelijk of ongegrond acht, elke partij in haar eigen kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep vordert verzoekster nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 16 oktober 2014 (AT.39523 — Slovak Telecom), waarbij aan verzoekster en haar moedermaatschappij op grond van artikel 102 VWEU en artikel 54 van de EER-overeenkomst geldboetes zijn opgelegd voor misbruik op de Slovaakse breedbandmarkt.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat de Commissie blijk heeft gegeven van onjuiste rechtsopvattingen en een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door tot de conclusie te komen dat verzoekster zich schuldig heeft gemaakt aan een onrechtmatige weigering tot levering.

               2.

               Tweede middel, inhoudend dat de Commissie de rechten van verdediging van verzoekster heeft geschonden in verband met haar beoordeling of er sprake was van margeuitholling. Verzoekster voert het volgende aan:

                           —

                           de Commissie heeft pas in het bestreden besluit een onderbouwing gegeven van haar bezwaren tegen bepaalde relevante kostenbeginselen, de methodologie en bepaalde door verzoekster overgelegde gegevens; en

                           —

                           de Commissie heeft in het bestreden besluit voor het eerst een nieuwe „multi-periode”-analyse gehanteerd, waarmee een aanvankelijk positieve marge voor 2005 omsloeg in een negatieve.

               3.

               Derde middel, inhoudend dat de Commissie blijk heeft gegeven van onjuiste feitelijke en/of rechtsopvattingen en/of een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door tot de conclusie te komen dat de gedragingen van verzoekster tot margeuitholling leidden. Verzoekster betoogt het volgende:

                           —

                           de Commissie heeft de „long-run average incremental cost (LRAIC)”-beginselen, methodologie en gegevens onjuist toegepast en de efficiënte LRAIC-kosten van verzoekster buiten beschouwing gelaten; en

                           —

                           de Commissie heeft bij de toepassing van haar „multi-periode”-benadering blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen en/of kennelijke beoordelingsfouten gemaakt.

               4.

               Vierde middel, inhoudend dat de Commissie blijk heeft gegeven van onjuiste rechtsopvattingen en een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door tot de conclusie te komen dat verzoekster en Deutsche Telekom deel uitmaken van dezelfde onderneming en dat zij beide aansprakelijk zijn voor de vermeende inbreuk van verzoekster.

               5.

               Vijfde middel, inhoudend dat de Commissie bij de vaststelling van de hoogte van de geldboete blijk heeft gegeven van onjuiste rechtsopvattingen en een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt alsmede het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden.


title: Zaken T-274/08 en T-275/08: Arrest van het Gerecht van 22 april 2010 — Italië/Commissie ( „ELGF — Goedkeuring van rekeningen van betaalorganen van lidstaten betreffende door ELGF gefinancierde uitgaven — Bedragen die van Italiaanse Republiek kunnen worden teruggevorderd wegens achterwege blijven van invordering binnen voorgeschreven termijnen — Begrip financiële gevolgen — Inaanmerkingneming van rente — Artikel 32, lid 5, van verordening (EG) nr. 1290/2005” )

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/28

         Arrest van het Gerecht van 22 april 2010 — Italië/Commissie
   (Zaken T-274/08 en T-275/08) (1)

   („ELGF - Goedkeuring van rekeningen van betaalorganen van lidstaten betreffende door ELGF gefinancierde uitgaven - Bedragen die van Italiaanse Republiek kunnen worden teruggevorderd wegens achterwege blijven van invordering binnen voorgeschreven termijnen - Begrip financiële gevolgen - Inaanmerkingneming van rente - Artikel 32, lid 5, van verordening (EG) nr. 1290/2005”)
   2010/C 148/49
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Jimeno Fernández en P. Rossi, gemachtigden)

      Voorwerp

   In zaak T-274/08, een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2008/396/EG van de Commissie van 30 april 2008 inzake de goedkeuring van de rekeningen van de betaalorganen van de lidstaten betreffende de door het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) gefinancierde uitgaven over het begrotingsjaar 2007 (PB L 139, blz. 33), voor zover zij ook rente omvat over de bedragen die krachtens artikel 32, lid 5, van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1) ten laste van de begroting van de Italiaanse Staat zijn gebracht, en, in zaak T-275/08, een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2008/394/EG van de Commissie van 30 april 2008 tot goedkeuring van de rekeningen van bepaalde betaalorganen in Duitsland, Italië en Slowakije inzake door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven over het begrotingsjaar 2006 (PB L 139, blz. 22), voor zover zij ook rente omvat over de bedragen die krachtens artikel 32, lid 5, van verordening nr. 1290/2005 ten laste van de begroting van de Italiaanse Staat zijn gebracht

      Dictum

               1.

               De zaken T-274/08 en T-275/08 worden gevoegd voor het arrest.

               2.

               De beroepen worden verworpen.

               3.

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak F-63/06: Beroep ingesteld op  5 mei 2006  — Mascheroni/Commissie

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/42

         Beroep ingesteld op 5 mei 2006 — Mascheroni/Commissie
   (Zaak F-63/06)
   (2006/C 178/79)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoeker: Luigi Mascheroni (Vergiate, Italië) (vertegenwoordigers: A. Vianello en G. Orelli, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               vast te stellen dat de handelwijze van verzoekers hiërarchieke chef onwettig is;

               —

               vast te stellen dat die handelwijze schadelijk is en dat verzoeker als gevolg daarvan aanmerkelijke schade heeft geleden;

               —

               vast te stellen, dat verzoeker aanspraak heeft op ondersteuning door de Gemeenschap in de procedures die hij wegens de geleden schade voor de nationale rechter zal instellen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker aan dat het Tot Aanstelling Bevoegde Gezag (TABG) de handelwijze van zijn hiërarchieke chef heeft beoordeeld op basis van onbewezen verklaringen. Bovendien heeft het TABG inbreuk gemaakt op verschillende rechtsbeginselen, zoals het non-discriminatiebeginsel, het evenredigheidsbeginsel, het verbod van misbruik van bevoegdheid, de beginselen van onpartijdigheid, objectiviteit, coherentie, billijkheid, en redelijkheid.


title: Doorhaling van zaak T-140/98

text:
C 48/32               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                20.2.1999
              Doorhaling van zaak T-193/95 (1)                     Lhost, C. Martinez Mongay, V. Monteiro Da Silva, N.
                        (1999/C 48/68)                             Panagiotis, C. Piccinni-Leopardi, J. Manuel Pinheiro De
                                                                   Jesus Ferreira, A. Salsi en G. Willmott tegen Commissie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen.
                    (Procestaal: Italiaans)
                                                                   (1) PB C 142 van 10.5.1997, PB C 166 van 31.5.1997, PB C 181
De president van de Eerste Kamer (uitgebreid) van het                  van 14.6.1997, PB C 228 van 26.7.1997, PB C 318 van
                                                                       18.10.1997 en PB C 7 van 10.1.1998.
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen heeft bij beschikking van 30 november 1998 de door-
haling in het register gelast van zaak T-193/95: Fintecna
SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 16 van 20.1.1996.
                                                                                Doorhaling van zaak T-292/97 (1)
                                                                                (1999/C 48/71)
                                                                                (Procestaal: Engels)
              Doorhaling van zaak T-25/97 ( ) 1
                        (1999/C 48/69)                             De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
                                                                   eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                   beschikking van 1 december 1998 de doorhaling in het
                      (Procestaal: Frans)                          register gelast van zaak T-292/97: Assidöman Kraft Pro-
                                                                   ducts AB, AB Iggesunds Bruk, Korsnäs AB, Modo Paper
De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van               AB, Södra Cell AB, Stora Kopparbergs Bergslags AB en
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij             Svenska Cellulosa AB (SCA) tegen Commissie van de
beschikking van 14 december 1998 de doorhaling in het              Europese Gemeenschappen.
register gelast van zaak T-25/97: M. Pulch tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen.                                (1) PB C 113 va 11.4.1998.
(1) PB C 131 van 26.4.1997.
                                                                                Doorhaling van zaak T-67/98 (1)
                                                                                (1999/C 48/72)
Doorhaling van de gevoegde zaken T-38/97, T-77/97,
T-107/97, T-139/97, T-154/97, T-162/97, T-205/97 en
                          T-206/97 (1)                                                   (Procestaal: Frans)
                        (1999/C 48/70)
                                                                   De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
                      (Procestaal: Frans)                          eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                   beschikking van 11 december 1998 de doorhaling in het
                                                                   register gelast van zaak T-67/98: T. Giannakopoulos tegen
De president van de Eerste Kamer (uitgebreid) van het              Commissie van de Europese Gemeenschappen.
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen heeft bij beschikking van 15 december 1998 de door-            (1) PB C 208 van 4.7.1998.
haling in het register gelast van de zaken T-38/97, L.
GeÂrard, T-77/97, J. Baiges Planas, V. Baretti-Piazzi, D.
Broderick, A. Buttice, P. Grasmann, T. Hayes, L. Hersom,
O. Jones, J. L. Levy Gorgeot, S. Mallia, F. Mazza, Y. Pire,
W. Richer, J. Rodriguez Portero, R. Smyth, A. Van Hamme
en F. Walker, T-107/97, S. Smets, T-139/97, M. Blijweert,
M. Carvalhosa, R. Lehmann, A. Mills, G. Nichol, J. Piper,                        Doorhaling van zaak T-140/98 (1)
F. Setieiro en G. Thiry, T-154/97, P. Brunko-Metzger, M.
Colinet, C. Degueldre, N. Dumont, E. Espagnet, P. Fraix,                                   (1999/C 48/73)
G. Katalagarianakis, D. Lardinois, C. Alberto Leite
Mateus, L. Licata, A. Piazzi, C. Pot, R. Sacca-George, J.                                (Procestaal: Frans)
Simon en H. Watershoot, T-162/97, A. Verleysen,
T-205/97, C. Atkin, D. Cornwell en P. Smeulders en
T-206/97, O. Brunet, L. Brusa, P. Cavendish, H. Chraye,            De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
S. da Costa Santos, T. Diomede Basili, C. Laso Sanz, G.            eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
 ---pagebreak--- 20.2.1999            NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 48/33
beschikking van 9 december 1998 de doorhaling in het              register gelast van zaak T-141/98: F. Pierros tegen Com-
register gelast van zaak T-140/98: H tegen Commissie van          missie van de Europese Gemeenschappen.
de Europese Gemeenschappen.
                                                                  (1) PB C 358 van 21.11.1998.
(1) PB C 340 van 7.11.1998.
                                                                               Doorhaling van zaak T-167/98 (1)
                                                                                (1999/C 48/75)
              Doorhaling van zaak T-141/98 (1)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (1999/C 48/74)
                                                                  De president van de Derde Kamer van het Gerecht van
                     (Procestaal: Grieks)                         eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                  beschikking van 27 november 1998 de doorhaling in het
                                                                  register gelast van zaak T-167/98: L. Verheyden tegen
De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van              Commissie van de Europese Gemeenschappen.
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 18 november 1998 de doorhaling in het             (1) PB C 378 van 5.12.1998.


title: Zaak C-107/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Pordenone (Italië) op 22 februari 2016 — Strafzaak tegen Giorgio Fidenato

text:
               10.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Pordenone (Italië) op 22 februari 2016 — Strafzaak tegen Giorgio Fidenato
   (Zaak C-107/16)
   (2016/C 165/11)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Pordenone

      Strafzaak tegen

   Giorgio Fidenato

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de Commissie krachtens artikel 54 van verordening nr. 178/2002 (1) verplicht om, nadat een lidstaat haar daartoe heeft verzocht, noodmaatregelen te nemen, ook wanneer er volgens haar geen sprake is van een ernstig en kennelijk gevaar voor de gezondheid van mensen en dieren of voor het milieu?

               2)

               Mag de lidstaat, indien de Commissie hem meedeelt dat niet voldaan is aan de voorwaarden voor het nemen van noodmaatregelen, deze maatregelen zelf nemen op grond van artikel 53 van de voornoemde verordening?

               3)

               Mag een lidstaat, ook wanneer aan de voorwaarden inzake het bestaan van een ernstig en kennelijk gevaar niet is voldaan, op basis van het voorzorgsbeginsel noodmaatregelen nemen krachtens artikel 34 van verordening nr. 1829/2003 (2), en mag hij die maatregelen ook handhaven indien de Commissie hem — nadat zij het advies van de EFSA heeft onderzocht — laat weten dat zij tot de conclusie is gekomen dat aan de voorwaarden voor het nemen van noodmaatregelen niet is voldaan?

      (1)  Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (PB L 31, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders (PB L 268, blz. 1).


title: Zaak T-11/16: Beroep, ingesteld op 18 januari 2016 — De Masi/Commissie

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/34

         Beroep, ingesteld op 18 januari 2016 — De Masi/Commissie
   (Zaak T-11/16)
   (2016/C 078/47)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Fabio De Masi (Brussel, België) (vertegenwoordiger: Prof. A. Fischer-Lescano)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verweersters besluit van 9 december 2015 over het verzoek om toegang tot de documenten van de Groep gedragscode nietig verklaren;

               —

               verweersters besluit van 9 november 2015 houdende verlening van beperkte toegang tot de documenten van de Groep gedragscode nietig verklaren;

               —

               verweerster overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten van het geding en in de kosten van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan, waarvan er twee betrekking hebben op verweersters besluit van 9 december 2015 en twee op verweersters besluit van 9 november 2015.

               —

               Verweersters besluit van 9 december 2015

                           1.

                           Eerste middel: schending van artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1)

                           Verzoeker betoogt dat het besluit van 9 december 2015 het in bovengenoemde bepaling neergelegde recht op een passende motivering van de beslissing over een confirmatief verzoek schendt.

                           2.

                           Tweede middel: schending van artikel 15, lid 3, VWEU juncto artikel 2, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001
                           Verzoeker betoogt voorts dat verweersters weigering om hem volledige toegang te verlenen tot de documenten die zij heeft opgesteld over de door de Raad opgerichte Groep gedragscode (belastingregeling ondernemingen), tevens zijn door bovengenoemde bepalingen gewaarborgde recht op inzage van deze documenten schendt.

               —

               Verweersters besluit van 9 november 2015

                           3.

                           Derde middel: schending van artikel 230, tweede alinea, VWEU juncto artikel 10, lid 2, VEU in verband met informatieplichten
                           Verzoekt voert in dit verband aan dat hij als lid van het Europees Parlement aan het primaire recht een subjectief recht op volledige toegang tot documenten ontleent voor zover hij deze documenten nodig heeft om parlementaire controle uit te oefenen.

                           4.

                           Vierde middel: schending van het interinstitutionele kaderakkoord over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Europese Commissie
                           Verzoeker voert ten slotte aan dat het besluit van 9 november 2015 tevens het bovengenoemde interinstitutionele kaderakkoord schendt, dat aldus moet worden toegepast dat rekening wordt gehouden met de ratio van artikel 230 VWEU, namelijk dat een zo ruim mogelijke toegang tot documenten moet worden verstrekt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-527/10 ( PB C 227 van 28.7.2012, blz. 20 )

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/30

         Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-527/10
   (
         Publicatieblad van de Europese Unie C 227 van 28 juli 2012, blz. 20
      )
   2012/C 258/55
   De mededeling in het PB in zaak T-527/10, Google/BHIM – G-mail (GMail), dient te worden gelezen als volgt:

      Beschikking van het Gerecht van 6 juni 2012 – Google/BHIM – G-mail (GMail)
      (Zaak T-527/10) (1)

      („Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing”)
      2012/C 258/55
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Google, Inc. (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey en A. Bognár, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: G-mail GmbH (Los Angeles, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: S. Eble, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 8 september 2010 (zaak R 342/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen Giersch Ventures LLC en Google, Inc.

         Dictum

                  1)

                  Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                  Verzoekster en interveniënte zullen hun eigen kosten en elk de helft van de kosten van verweerder dragen.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 29 april 2002 in zaak T-70/98: Wolfgang Hilden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Verzoek tot herziening van indeling in rang — Beroep — Nieuw feit — Redelĳke termĳn — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
27.7.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 180/23
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, do-
                               AANLEG                                     micilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall,
                         van 29 april 2002                                C. Berardis-Kayser en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een
                                                                          beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie
                                                                          van 8 januari 1998 houdende afwijzing van verzoekers
in zaak T-68/98: Stefan Jung tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)                              verzoek tot herziening van zijn indeling in de rang, heeft het
                                                                          Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
                                                                          president, N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: H. Jung,
(Ambtenaren — Verzoek tot herziening van indeling in rang                 op 29 april 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
— Beroep — Nieuw feit — Redelijke termijn — Niet-                         luidt als volgt:
                          ontvankelijkheid)
                                                                          1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                          (2002/C 180/38)
                                                                          2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          (1) PB C 209 van 4.7.1998.
In zaak T-68/98, Stefan Jung, ambtenaar van de Commissie
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg,
vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall, C. Berardis-Kayser
en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een beroep tot nietig-
verklaring van het besluit van de Commissie van 17 december                   BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
1997 houdende afwijzing van verzoekers verzoek tot herzie-                                               AANLEG
ning van zijn indeling in de rang, heeft het Gerecht (Eerste
kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,                                          van 12 april 2002
N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: H. Jung, op 29 april
2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                    in zaak T-7/00, Hyper Srl tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                          („Beroep tot nietigverklaring — Invoer van televisietoestel-
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                               len uit Turkije — Afdoening zonder beslissing”)
(1) PB C 209 van 4.7.1998.                                                                          (2002/C 180/40)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                          In zaak T-7/00, Hyper Srl, gevestigd te Limena (Italië),
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                vertegenwoordigd door D. Ehle en D. Ehle, advocaten, domici-
                               AANLEG                                     lie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. zur Hausen),
                         van 29 april 2002                                betreffende een beroep tot nietigverklaring van de beschikking
                                                                          van de Commissie van 30 september 1999 (REM 2/98), tot
in zaak T-70/98: Wolfgang Hilden tegen Commissie van                      vaststelling dat de invoerrechten voor televisietoestellen uit
               de Europese Gemeenschappen (1)                             Turkije niet kunnen worden kwijtgescholden, heeft het Gerecht
                                                                          (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president,
(Ambtenaren — Verzoek tot herziening van indeling in rang                 K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 12 april
— Beroep — Nieuw feit — Redelijke termijn — Niet-                         2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                          ontvankelijkheid)                               volgt:
                          (2002/C 180/39)                                 1)    Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                          2)    De Commissie wordt verwezen in de kosten.
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          (1) PB C 149 van 27.5.2000.
In zaak T-70/98, Wolfgang Hilden, ambtenaar van de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Trierweiler


title: Zaak C-144/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di pace di Mestre (Italië) op 24 maart 2011 — Strafzaak tegen Asad Abdallah

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di pace di Mestre (Italië) op 24 maart 2011 — Strafzaak tegen Asad Abdallah
   (Zaak C-144/11)
   2011/C 152/30
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Giudice di pace di Mestre

      Partijen de strafzaak

   Asad Abdallah

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat richtlijn 2008/115/EG (1) in de weg aan een nationale bepaling als artikel 10 bis van decreto legislativo nr. 286 van 25 juli 1998 waarin het enkele feit dat onderdanen van derde landen in strijd met de op immigratiegebied vastgestelde regels het nationale grondgebied binnenkomen of zich daar ophouden, wordt aangemerkt als strafbaar feit dat wordt bestraft met een geldboete van 5 000 tot 10 000 EUR?

               2)

               Mag artikel 2, lid 2, sub b, van richtlijn 2008/115/EG in die zin worden uitgelegd dat van de werkingssfeer van de in die richtlijn voorziene waarborgen is uitgesloten de verwijdering die is bedoeld als vervangende straf, zoals is voorzien in artikel 16, lid 1, van decreto legislativo nr. 2186 van 25 juli 1998, na het begaan van een strafbaar feit dat bestaat in het enkele [illegaal] binnenkomen of verblijven op het nationale grondgebied, als bedoeld in artikel 10 bis van decreto legislativo nr. 286 van 25 juli 1998?

      (1)  PB L 348, blz. 98.


title: Zaak C-690/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d’appel de Douai — Frankrijk) — Wenceslas de Lobkowicz/Ministère des Finances et des Comptes publics (Prejudiciële verwijzing — Ambtenaar van de Europese Unie — Statuut — Verplichte aansluiting bij het socialezekerheidsstelsel van de instellingen van de Europese Unie — In een lidstaat ontvangen inkomsten uit onroerend goed — Verplichting tot betaling van de algemene sociale bijdrage, de sociale heffing en de aanvullende bijdragen krachtens het recht van een lidstaat — Bijdrage aan de financiering van de sociale zekerheid van die lidstaat)

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/9

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d’appel de Douai — Frankrijk) — Wenceslas de Lobkowicz/Ministère des Finances et des Comptes publics
   (Zaak C-690/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Ambtenaar van de Europese Unie - Statuut - Verplichte aansluiting bij het socialezekerheidsstelsel van de instellingen van de Europese Unie - In een lidstaat ontvangen inkomsten uit onroerend goed - Verplichting tot betaling van de algemene sociale bijdrage, de sociale heffing en de aanvullende bijdragen krachtens het recht van een lidstaat - Bijdrage aan de financiering van de sociale zekerheid van die lidstaat))
   (2017/C 239/11)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour administrative d’appel de Douai

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Wenceslas de Lobkowicz

      Verwerende partij: Ministère des Finances et des Comptes publics

      Dictum

   Artikel 14 van protocol (nr. 7) betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, gehecht aan het VEU, het VWEU en het EGA-Verdrag, en de bepalingen van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie betreffende het gemeenschappelijk stelsel van sociale zekerheid van de instellingen van de Unie, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de inkomsten uit onroerend goed die in een lidstaat zijn ontvangen door een ambtenaar van de Europese Unie die in die lidstaat zijn fiscale woonplaats heeft, worden onderworpen aan sociale bijdragen en heffingen die bestemd zijn voor de financiering van het socialezekerheidsstelsel van die lidstaat.

      (1)  PB C 98 van 14.3.2016.


title: Zaak F-44/12: Beroep ingesteld op 2 april 2012 — ZZ en ZZ/Commissie

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/25

         Beroep ingesteld op 2 april 2012 — ZZ en ZZ/Commissie
   (Zaak F-44/12)
   2012/C 184/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ en ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal en S. Orlandi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de voorstellen voor overdracht van de vóór de indiensttreding bij de Commissie verworven pensioenrechten op basis van de berekening die rekening houdt met de nieuwe AUB die na de door de verzoekende partijen ingediende verzoeken om overdracht in werking zijn getreden

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van de besluiten tot afwijzing van de klachten van de verzoekende partijen strekkende tot toepassing van de AUB en de actuariële tarieven die op het moment van hun verzoeken om overdracht van pensioenrechten van toepassing waren;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de besluiten houdende berekening van de extra pensioenrechten die zij vóór hun indiensttreding bij de Commissie hebben verworven;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.