title: Zaak T-266/07: Beroep ingesteld op 9 juli 2007 — Air One/Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/54

         Beroep ingesteld op 9 juli 2007 — Air One/Commissie
   (Zaak T-266/07)
   (2007/C 211/101)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Air One SpA (vertegenwoordigers: M. Merola en P. Ziotti, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking C(2007) 1712 van de Commissie van 23 april 2007 betreffende het opleggen van openbaredienstverplichtingen voor bepaalde routes vanuit en met bestemming Sardinië, voor zover de Italiaanse regering daarbij verplicht wordt om alle luchtvaartmaatschappijen die de desbetreffende openbaredienstverplichtingen (ODV's) aanvaarden, toe te staan om luchtroutes tussen Sardinië en het vasteland te exploiteren, ongeacht of hun aanvaarding vóór dan wel na de termijn van dertig dagen als bedoeld in de nationale regeling plaatsvindt (art. 1, sub a, van de beschikking);

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert krachtens artikel 230, vierde alinea, EG nietigverklaring van artikel 1, sub a, van beschikking C(2007) 1712 van de Commissie van 23 april 2007 betreffende het opleggen van openbaredienstverplichtingen voor bepaalde routes vanuit en met bestemming Sardinië overeenkomstig artikel 4 van verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes.
   Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster het volgende middel aan:

               —

               Kennelijk onjuiste beoordeling en tegenstrijdigheid in de motivering. Verzoekster betoogt om te beginnen dat de Commissie — door de Italiaanse regering te verplichten om toe te laten dat elke luchtvaartmaatschappij die voornemens is de ODV's op een route in acht te nemen, de desbetreffende verbindingen kan exploiteren, ongeacht het moment dat zij haar voornemen heeft aangekondigd om met haar dienstverlening te beginnen en ongeacht of deze aankondiging gebeurt binnen of na de in de Italiaanse regeling genoemde termijn van dertig dagen — de door genoemde regering vastgestelde nationale regeling verkeerd heeft beoordeeld, gelet op de opzet en het doel van de relevante gemeenschapsregeling. Verzoekster betoogt in het bijzonder dat artikel 4 van verordening nr. 2408/92 de lidstaten verplicht om de doelstelling van territoriale continuïteit te verwezenlijken middels het opleggen van ODV's die weliswaar een afwijking van het beginsel van vrije toegang van de communautaire luchtvaartmaatschappijen tot de intracommunautaire luchtverbindingen inhouden, doch het evenredigheidsbeginsel eerbiedigen en dus de gevallen waarin exclusieve rechten en/of van financiële compensaties worden verleend, zoveel mogelijk beperken. Volgens verzoekster heeft de Italiaanse regeling de geest van de gemeenschapsregeling volledig verwezenlijkt, nu het stellen van een dwingende termijn in de „eerste fase” van de procedure voor het opleggen van ODV's:

                           —

                           een stimulering vormt voor indiening van offertes door de luchtvaartmaatschappijen en voor de toewijzing van de ODV's door de Staat gedurende die „eerste fase”, en

                           —

                           de mogelijkheid beperkt dat tot de „tweede fase” wordt overgegaan, waarin de regering verplicht is om middels een aanbestedingsprocedure een exclusief recht te verlenen, met de mogelijkheid dat zij de betrokken financiële vergoeding moet betalen.

               —

               Voorts is duidelijk dat — anders dan de Commissie impliciet stelt — de mededinging tussen luchtvaartmaatschappijen op de routes waarvoor ODV's zijn opgelegd, niet op dezelfde wijze kan plaatsvinden als op de routes waarvoor dergelijke verplichtingen niet gelden. Dat is zo omdat het stelsel van ODV's veronderstelt dat de betrokken routes worden gekenmerkt door rentabiliteitsproblemen, zodat geen enkele luchtvaartmaatschappij er onder normale marktvoorwaarden voor zou kiezen om deze te exploiteren op een wijze die in overeenstemming is met het algemeen belang: het is dus noodzakelijk om beschermingsmechanismen in het leven te roepen ten gunste van deugdelijke en zorgvuldige luchtvaartmaatschappijen.

               —

               Verzoekster voert voorts aan dat het door de Commissie voorgeschreven regelingskader discriminerend is, omdat het opheffen van de dwingende termijn voor aanvaarding van de ODV's in de eerste fase vooral in het voordeel werkt van luchtvaartmaatschappijen met aanzienlijke macht op de markt, doordat zij in staat worden gesteld om, in het geval dat concurrenten een offerte hebben ingediend, na het verstrijken van die termijn een offerte te doen voor de routes waarvoor ODV's gelden, met het voornaamste doel om marktaandelen van die concurrenten af te nemen.

               —

               Ten slotte geeft de redenering van de Commissie volgens verzoekster blijk van een onjuiste rechtsopvatting wat de kenmerken van de procedure voor het opleggen van ODV's betreft. Verzoekster betoogt in dit verband dat de toepassing van een niet-dwingende termijn tot gevolg zou hebben dat de „eerste fase” van die procedure oneindig kan voortduren, hetgeen onlogisch is alsmede in strijd met de stelling van de Commissie dat de procedure voor het opleggen van ODV's weliswaar een geheel vormt, doch twee fasen omvat.


title: Zaak T-350/13: Beroep ingesteld op 2 juli 2013 — Jordi Nogues/BHIM — Grupo Osborne (BADTORO)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/38

         Beroep ingesteld op 2 juli 2013 — Jordi Nogues/BHIM — Grupo Osborne (BADTORO)
   (Zaak T-350/13)
   2013/C 252/65
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jordi Nogues SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J.R. Fernández Castellanos, M. J. Sanmartín Sanmartín en E. López Pares, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Grupo Osborne, SA (El Puerto de Santa María, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 april 2013 in zaak R 1446/2012-2 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in zijn eigen kosten en in de kosten van verzoekster

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „BADTORO” voor waren en diensten van de klassen 25, 34 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 565 581

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Grupo Osborne, SA

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk met het woordelement „TORO”, nationaal woordmerk „EL TORO” en gemeenschapswoordmerk „TORO” voor waren en diensten van de klassen 25, 34 en 35

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van het algemene beginsel van vergelijking in zijn geheel zonder gegronde reden.


title: Zaak C-390/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Roma — Italië) — Nuova Agricast Srl/Ministero delle Attività Produttive (Staatssteun — Voor bepaalde periode goedgekeurde steunregeling — Aanmelding van gewijzigde steunregeling voor nieuwe periode — Overgangsmaatregelen tussen twee opeenvolgende regelingen — Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken — Gegevens waarover Commissie kon beschikken — Geldigheid van beschikking van Commissie — Gelijke behandeling — Motivering)

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Roma — Italië) — Nuova Agricast Srl/Ministero delle Attività Produttive
   (Zaak C-390/06) (1)

   (Staatssteun - Voor bepaalde periode goedgekeurde steunregeling - Aanmelding van gewijzigde steunregeling voor nieuwe periode - Overgangsmaatregelen tussen twee opeenvolgende regelingen - Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken - Gegevens waarover Commissie kon beschikken - Geldigheid van beschikking van Commissie - Gelijke behandeling - Motivering)
   (2008/C 142/07)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale ordinario di Roma
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nuova Agricast Srl

      Verwerende partij: Ministero delle Attività Produttive
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale ordinario di Roma — Geldigheid van de beschikking van de Commissie van 12 juli 2000 waarbij een in de Italiaanse wetgeving voorziene steunregeling in de vorm van investeringssteun in de achtergebleven gebieden van Italië verenigbaar met het Verdrag is verklaard [SG(2000)D/105754]
   Dictum
   Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid aantasten van de beschikking van de Commissie van 12 juli 2000 om geen bezwaar te maken tegen een steunregeling voor investeringen in de achtergebleven gebieden van Italië tot en met 31 december 2006 (staatssteun nr. N 715/99 — Italië).

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Zaak C-420/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 23 september 2008 — Yasar Erdil/Land Berlin

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 23 september 2008 — Yasar Erdil/Land Berlin
   (Zaak C-420/08)
   (2008/C 327/20)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgerichts Berlin
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Yasar Erdil

      Verwerende partij: Land Berlin
   Prejudiciële vraag
   Kan een Turks staatsburger die de rechtspositie bezit van artikel 7, eerste alinea, tweede streepje, van besluit nr. 1/80 [van de Associatieraad EEG-Turkije] en sinds zijn geboorte in 1989 in de Bondsrepubliek Duitsland woont, zich beroepen op de bijzondere verwijderingsbescherming ingevolge artikel 28, lid 3, sub a, van richtlijn 2004/38/EG (1) van 29 april 2004 (PB L 158 van 30 april 2004, blz. 77, rectificatie PB L 229 van 29 juni 2004)?

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77) (rectificatie van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 229, blz. 35).


title: Zaak C-154/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 1 de Granada (Spanje) op 1 april 2015 — Francisco Gutiérrez Naranjo/BBK Bank Cajasur, S.A.U.

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 1 de Granada (Spanje) op 1 april 2015 — Francisco Gutiérrez Naranjo/BBK Bank Cajasur, S.A.U.
   (Zaak C-154/15)
   (2015/C 228/03)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Mercantil de Granada

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Francisco Gutiérrez Naranjo

      Verwerende partij: BBK Bank Cajasur, S.A.U.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de uitleg van „niet-bindendheid” in artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1) in de voorliggende omstandigheden verenigbaar met een uitlegging volgens welke de gevolgen van de nietigverklaring van het betrokken beding zich niettemin uitstrekken over de periode tot aan de uitspraak van de nietigverklaring? Met andere woorden, ook al wordt een beding nietig verklaard, moeten de gevolgen die dat beding heeft teweeggebracht toen het nog van kracht was, worden geacht hun geldigheid of werking niet te verliezen?

               2)

               Wanneer een beding in het kader van een individuele vordering van een consument nietig wordt verklaard, is dan een bevel tot staking van het gebruik van dat beding (opgelegd overeenkomstig artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1,) verenigbaar met een beperking van de gevolgen van de nietigverklaring? Bestaat de mogelijkheid tot matiging (door de rechter) van de verplichting van de verkoper tot teruggave van hetgeen de consument betaald heeft krachtens een beding dat ex tunc nietig wordt verklaard wegens gebrek aan informatie en/of transparantie?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten PB L 95, blz. 29


title: Zaak C-183/04: Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias (Griekse Raad van State) van 3 maart 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen ELMEKA NE en Minister van Economische zaken

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/7

         Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias (Griekse Raad van State) van 3 maart 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen ELMEKA NE en Minister van Economische zaken
   (Zaak C-183/04)
   (2004/C 201/13)
   Het Symvoulio tis Epikrateias (Griekse Raad van State) heeft bij beschikking van 3 maart 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 april 2004, in het geding tussen ELMEKA NE en Minister van Economische zaken, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
   De vragen in de onderhavige zaak zijn identiek aan de vragen in zaak C-181/04.


title: Zaak T-634/16: Beroep ingesteld op 6 september 2016 — Montel/Parlement

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/28

         Beroep ingesteld op 6 september 2016 — Montel/Parlement
   (Zaak T-634/16)
   (2016/C 383/37)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sophie Montel (Saint-Vit, Frankrijk) (vertegenwoordiger: G. Sauveur, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 24 juni 2016, waarvan kennisgeving werd gedaan op 6 juli 2016, waarin is bepaald „dat een bedrag van 77 276,42 EUR ten onrechte is uitbetaald aan Sophie MONTEL” en waarin de bevoegde ordonnateur en de rekenplichtige van de instelling wordt gelast om tot terugvordering van dit bedrag over te gaan;

               —

               nietigverklaring van de kennisgeving en van de maatregelen ter uitvoering van genoemd besluit, vervat in de brieven van de directeur-generaal Financiën van 5 en 6 juli 2016, ref. D 201922 en D 201851;

               —

               nietigverklaring van debetnota nr. 2016-897, ondertekend door dezelfde directeur-generaal Financiën op 4 juli 2016;

               —

               toekenning van een immateriële schadevergoeding van 30 000 EUR aan verzoekster, geleden als gevolg van valse beschuldigingen die reeds vóór de afsluiting van het onderzoek zijn geuit, aantasting van haar imago, en het door het bestreden besluit ontstane grote ongerief voor haar privé- en politieke leven;

               —

               toekenning van een bedrag van 15 000 EUR voor de kosten van haar raadslieden, de voorbereiding van het onderhavige beroep, de kosten voor het maken van kopieën en het neerleggen van het verzoekschrift en de bijlagen daarbij, en verwijzing van het Europees Parlement in deze kosten;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten van de procedure.

               —

               Subsidiair, voor zover het Gerecht niet overtuigd is van de relevantie en de juistheid van de door verzoekster uiteengezette rechtsmiddelen en feiten, en in het belang van een goede rechtsbedeling, rekening houdend met de onbetwistbare samenhang tussen enerzijds de gestelde feiten waarop het bestreden besluit berust en anderzijds de feiten die onderwerp zijn van een door de president van het Europees Parlement ingesteld strafrechtelijk onderzoek:

                           —

                           aanhouding van de zaak totdat er een in gezag van gewijsde gegane definitieve beslissing is uitgesproken door de Franse rechter waar de door de president van het Europees Parlement ingestelde vervolging aanhangig is gemaakt;

                           —

                           gelasting dat de uitvoering van het bestreden besluit wordt opgeschort tot aan de beëindiging van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster elf middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-624/16, Gollnisch/Parlement.


title: Zaak T-120/10: Beschikking van het Gerecht van 9 november 2011 — ClientEarth e.a./Commissie ( „Toegang tot documenten van instellingen — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Impliciete weigering van toegang — Procesbelang — Na instellen van beroep genomen uitdrukkelijk besluit — Weigering om conclusies aan te passen — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/16

         Beschikking van het Gerecht van 9 november 2011 — ClientEarth e.a./Commissie
   (Zaak T-120/10) (1)

   (Toegang tot documenten van instellingen - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Impliciete weigering van toegang - Procesbelang - Na instellen van beroep genomen uitdrukkelijk besluit - Weigering om conclusies aan te passen - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 6/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: ClientEarth (Londen, Verenigd Koninkrijk); European Federation for Transport and Environment (T&E) (Brussel, België); European Environmental Bureau (EEB) (Brussel); en BirdLife International (Brussel) (vertegenwoordigers: S. Hockman, QC, en P. Kirch, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Herrmann en C. ten Dam, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 9 februari 2010 houdende weigering om toegang te verlenen tot bepaalde documenten betreffende de ontwikkeling van modellen van biobrandstoffen

      Dictum

               1.

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2.

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in de kosten van ClientEarth, van European Federation for Transport and Environment (T&E), van European Environmental Bureau (EEB) en van BirdLife International.

      (1)  PB C 134 van 22.5.2010.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 6 juni 1996 in zaak C-198/94: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL - Begrotingsjaar 1991)

text:
Nr. C 210/2           NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20 . 7 . 96
nr. 1639/91 ( PB nr. L 150 , blz. 35 ), heeft het Hof (Vijfde       3 . Bij onderzoek van artikel 3 bis, inzonderheid lid 1 ,
kamer ), samengesteld als volgt: D.A. O. Edward, kamerpre                laatste alinea, tweede streepje, van Verordening (EEG)
sident; J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann ( rappor                   nr. 857/84, zoals gewijzigd bij de Verordeningen (EEG)
teur ), P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : P.             nr. 764/89 en (EEG) nr. 1639/91 , voor zover produ
Léger; griffier : L. Hewlett, administrateur, op 6 juni 1 996             centen die zich in de voormelde omstandigheden bevin
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    den, niet in aanmerking komen voor toekenning van een
                                                                          specifieke referentiehoeveelheid, is niet gebleken van
                                                                          feiten of omstandigheden die, gelet op het vertrouwens
Wat Ecroyd Limited betreft:                                               beginsel, de geldigheid ervan kunnen aantasten.
1 . De bevoegde nationale instantie was krachtens Veror            v ) PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
    dening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart
     1 984 houdende algemene voorschriften voor de toepas
    sing van de in artikel 5 quater van Verordening (EEG)
    nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en
    zuivelprodukten, zoals gewijzigd bij Verordening (EEG)
    nr. 764/89, en in het bijzonder krachtens artikel 3 bis,
    lid 1 , daarvan, niet verplicht een voorlopige specifieke
    referentiehoeveelheid toe te wijzen aan producenten die
                                                                                ARREST VAN HET HOF
    zich in de sub a) tot en met e) van de eerste prejudiciële
    vraag beschreven omstandigheden bevonden, en zij was                                       ( Vijfde Kamer)
    daartoe evenmin bevoegd.
                                                                                van 6 juni 1996
                                                                   in zaak C-198/94: Italiaanse Republiek tegen Commissie
2 . De bevoegde nationale instantie was na het arrest                            van de Europese Gemeenschappen ( ! )
     Wehrs van 3 december 1992 (zaak C-264/90) niet
    verplicht een voorlopige specifieke referentiehoeveel          (Goedkeuring van de rekeningen van . het EOGFL —
    heid toe te wijzen aan producenten die zich in de                                      Begrotingsjaar 1991)
    voormelde omstandigheden bevonden, en zij was daar                                         ( 96/C 210/03 )
    toe evenmin bevoegd.
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
3 . Artikel 3 bis, lid 1 , van Verordening (EEG) nr. 857/84,
    zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 764/89, is
    ongeldig, voor zover producenten die zich in de voor           (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
    melde omstandigheden bevinden, niet in aanmerking                                  Jurisprudentie van het Hof)
    komen voor toekenning van een specifieke referentie
    hoeveelheid.
                                                                   In zaak C-198/94 , Italiaanse Republiek (gemachtigde : U.
                                                                   Leanza , bijgestaan door M. Fiorilli ) tegen Commissie van de
4 . De bevoegde nationale instantie is niet verplicht, aan "       Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : E. de March,
    producenten die zich in de voormelde omstandigheden            bijgestaan door A. Dal Ferro ), betreffende een verzoek tot
    bevinden, een specifieke referentiehoeveelheid toe te          nietigverklaring van beschikking C ( 94 ) 1011 def. van de
    wijzen, voordat een nadere Gemeenschapsregeling                Commissie van 29 april 1994 betreffende de goedkeuring
    wordt vastgesteld om de vastgestelde ongeldigheid te           van de rekeningen van Italië voor bepaalde uitgaven die voor
    herstellen, en zij is daartoe evenmin bevoegd.                 het begrotingsjaar 1991 zijn gefinancierd door het Europees
                                                                   Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw ( EOGFL ),
Wat J. Ecroyd betreft:                                             afdeling Garantie, heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samenge
                                                                   steld als volgt : D.A. O. Edward, kamerpresident; J. -P.
                                                                   Puissochet, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann ( rap
1 . De bevoegde nationale instantie was krachtens Veror           porteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : P.
    dening (EEG) nr. 857/84, zoals gewijzigd bij Verorde          Léger; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 6 juni
    ning (EEG) nr. 764/89 en Verordening (EEG) nr. 1639/           1 996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
    91 , en in het bijzonder krachtens artikel 3 bis, lid 1 ,      volgt:
    laatste alinea, tweede streepje, daarvan, niet verplicht
    een specifieke referentiehoeveelheid toe te wijzen aan
    producenten die zich in de sub a) tot en met k) van de         1 . Verwerpt het beroep.
    eerste prejudiciële vraag beschreven omstandigheden
    bevonden, en zij was daartoe evenmin bevoegd.
                                                                  2 . Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.
2 . Na het arrest-Wehrs was de bevoegde nationale instan
    tie niet verplicht, een specifieke referentiehoeveelheid       t 1 ) PB nr . C 254 van 10 . 9 . 1994 .
    toe te wijzen aan producenten die zich in de voormelde
    omstandigheden bevonden, en zij was daartoe evenmin
    bevoegd.


title: Zaak C-225/00: Verzoek van de Consiglio di Stato in sede giurisdizionale (Sezione Quarta) van 7 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Cavalleri Ottavio SpA, handelend in eigen naam en als vertegenwoordigster van haar ad hoc associatie met Anselmi Cave Ghiaia Srl tegen ANAS — handelend in eigen naam en als vertegenwoordigster van de met IOS SpA gesloten ad hoc associatie Impresa Lauro Cantieri Valsesia SpA)

text:
12.8.2000               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 233/19
Fundo Social Europeu (DAFSE) en Partext — Companhia                       1)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richt-
Portuguesa de Serviços, SA, het Hof van Justitie van de                         lijn 93/37 (1) in de weg, dat in aankondigingen van
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële bes-                       overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken
lissing over de uitlegging van bepalingen van gemeenschaps-                     clausules worden opgenomen die de deelneming verhin-
recht, te weten:                                                                deren van ondernemingen die hun offertes niet vergezeld
—                                                                               hebben doen gaan van een motivering van de aangegeven
                                                                                prijs tot een bedrag van ten minste 75 % van de vereiste
                                                                                aanbestedingswaarde?
      nr. artikelen
      de  2950/83 5,(1) lid
                        van4,deenRaad
                                  7, lidvan
                                          2, 17
                                             vanoktober   1983 (EEG)
                                                  verordening   hou-
      dende toepassing van besluit 83/516/EEG (2) betreffende             2)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richt-
      de taken van het Europees Sociaal Fonds en                                lijn 93/37 in de weg, dat is voorzien in een methode van
—                                                                               automatische vaststelling van de onregelmatigheidsdrem-
                                                                                pel voor op conformiteit te onderzoeken offertes, die
      tober 1983
      artikel 5 vanbetreffende
                     besluit 85/516/EEG
                                 de taken vanvanhet
                                                 de Europees
                                                    Raad van Sociaal
                                                               17 ok-           gebaseerd is op een casuïstisch criterium en een rekenkun-
      Fonds,                                                                    dig gemiddelde, zodat het de aannemers niet mogelijk is
                                                                                deze drempel vooraf te kennen?
                                                                          3)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richt-
DAFSE behorende
teneinde   te kunnenbevestiging
                       uitmaken ofdedeCommissie
                                         tot de bevoegdheid
                                                    belet om, van
                                                              ingeval
                                                                  het           lijn 93/37 in de weg, dat is voorzien in een vervroegd
bepaalde uitgaven onredelijk worden geacht en derhalve slechts                  contradictoir onderzoek, zonder dat de onderneming
een gedeelte van de uitgaven wordt bevestigd, betalingen                        die van indiening van een onregelmatige offerte wordt
betreffende uitgaven die door het bevoegde orgaan van de                        verdacht de zekerheid heeft dat zij haar beweegredenen
lidstaat niet zijn bevestigd, goed te keuren.                                   te kennen kan geven na de opening van de enveloppen
                                                                                en voordat het besluit tot uitsluiting wordt genomen?
                                                                          4)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richt-
(1) PB L 289 van 20.10.1983, blz. 1.                                            lijn 93/37 in de weg, dat is bepaald dat de aanbestedende
(2) PB L 289 van 20.10.83, blz. 38.                                             dienst motiveringen in aanmerking kan nemen, die
                                                                                uitsluitend betrekking hebben op de zuinigheid van het
                                                                                bouwprocédé, de gekozen technische oplossingen, of
                                                                                de uitzonderlijk gunstige omstandigheden waarvan de
                                                                                inschrijver kan profiteren?
                                                                          5)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richt-
                                                                                lijn 93/37 in de weg, dat motiveringen worden uitgeslo-
                                                                                ten die betrekking hebben op factoren waarvan de
                                                                                minimumwaarde valt af te leiden uit officiële lijsten?
Verzoek van de Consiglio di Stato in sede giurisdizionale                 (1) Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende
                                                                              de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheid-
(Sezione Quarta) van 7 maart 2000 om een prejudiciële                         sopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199 van
beslissing in het geding tussen Cavalleri Ottavio SpA,                        9.8.1993, blz. 54).
handelend in eigen naam en als vertegenwoordigster van
haar ad hoc associatie met Anselmi Cave Ghiaia Srl tegen
ANAS — handelend in eigen naam en als vertegenwoor-
digster van de met IOS SpA gesloten ad hoc associatie
             Impresa Lauro Cantieri Valsesia SpA)
                          (Zaak C-225/00)                                 Beroep, op 9 juni 2000 ingesteld door Commissie van de
                                                                              Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                          (2000/C 233/36)                                                          (Zaak C-230/00)
De Consiglio di Stato in sede giurisdizionale (Sezione Quarta)                                     (2000/C 233/37)
heeft bij beschikking van 7 maart 2000, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 5 juni 2000, in het geding tussen             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Cavalleri Ottavio SpA, handelend in eigen naam en als                     op 9 juni 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door
vertegenwoordigster van haar ad hoc associatie met Anselmi                Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
Cave Ghiaia Srl tegen ANAS — handelend in eigen naam en                   digd door H. van Lier, juridisch adviseur van haar Juridische
als vertegenwoordigster van de met IOS SpA gesloten ad hoc                Dienst, als gemachtigde, bijgestaan door de heren M.H. van
associatie Impresa Lauro Cantieri Valsesia SpA, het Hof van               der Woude en T.E.M. Chellingsworth, advocaten te Brussel,
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                   domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                        Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-480/17: Beroep ingesteld op 3 augustus 2017 — Griekenland/Commissie

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/18

         Beroep ingesteld op 3 augustus 2017 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-480/17)
   (2017/C 357/23)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: G. Kanellopoulos en A. Vasilopoulou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden uitvoeringsbesluit van de Commissie van 26 juni 2017 nietig verklaren, voor zover de door de Helleense Republiek gemaakte kosten van een totaalbedrag van 1 192 054,72 EUR zijn uitgesloten van financiering door de Europese Unie, in het kader van de conformiteitscontrole, bij wege van de oplegging van eenmalige en forfaitaire financiële correcties wegens aangevoerde tekortkomingen bij de toepassing van de voorwaarden in het kader van de ELGF en het ELFPO voor de aanvraagjaren 2012, 2013 en 2014, in overeenstemming met wat is uiteengezet met betrekking tot de feiten en de gronden tot nietigverklaring, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Met haar eerste middel voert verzoekster aan dat de bestreden correctie onrechtmatig is opgelegd, op basis van een feitelijke vergissing, met een ontoereikende en onjuiste motivering, en in strijd met de beginselen van behoorlijk bestuur en billijkheid, zoals meer in het bijzonder uitvoerig is uiteengezet in het eerste onderdeel van dat middel wat betreft de aangevoerde tekortkomingen in een aantal punten bij de controle van RBV 1 en in specifieke punten van de controle van de minimumvoorwaarden die van toepassing zijn op het gebruik van meststoffen en gewasbeschermingsmiddelen, en in het tweede onderdeel van dat middel wat betreft de aangevoerde gebrekkige risicoanalyse.

               2.

               Het tweede middel is ontleend aan een motiveringsgebrek, een feitelijke vergissing en aan het feit dat het bestreden besluit het evenredigheidsbeginsel schendt voor zover de juiste berekening door de Griekse autoriteiten van de financiële impact van de geïdentificeerde tekortkomingen, zo zij al bestaan, wordt afgewezen, mede gelet op de aanbevelingen van het orgaan voor geschillenbeslechting aan de Commissie.


title: Zaak C-613/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 24 december 2012 — Helm Düngemittel GmbH/Hauptzollamt Krefeld

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 24 december 2012 — Helm Düngemittel GmbH/Hauptzollamt Krefeld
   (Zaak C-613/12)
   2013/C 101/18
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Helm Düngemittel GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Krefeld

      Prejudiciële vraag

   Moet worden aangenomen dat de oorsprong van goederen niet bewezen is wanneer voor die goederen, die een gedeelte van een grotere zending vormen, overeenkomstig artikel 20 van Protocol nr. 4 betreffende de definitie van het begrip „producten van oorsprong” en regelingen voor administratieve samenwerking, in de versie van besluit nr. 1/2006 van de Associatieraad EU-Egypte van 17 februari 2006 (1), een certificaat inzake goederenverkeer is afgegeven, hoewel de voorwaarden van deze bepaling niet waren vervuld aangezien de goederen niet onder toezicht van de douaneautoriteiten stonden op het tijdstip waarop die autoriteiten dat certificaat hebben afgegeven?

      (1)  PB L 73, blz. 1.


title: Zaak T-33/99: Beroep, op 4 februari 1999 ingesteld door E. Méndez Pinedo tegen Europese Centrale Bank

text:
1.5.1999                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 121/17
      — een gebrekkige redenering gevolgd, en                                 — is onevenredig aan de in andere zaken toegekende
                                                                                verlagingen.
      — de zaak laten behandelen door iemand met een
          vooroordeel tegen verzoekster.                                (1) PB C 207 van 18.7.1996, blz. 4.
                                                                        (2) Richtsnoeren van de Commissie voor de berekening van geldboe-
                                                                            ten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17,
                                                                            respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden
2. S c h e n d i n g v a n h e t E G - V e r d r a g , m e t i n b e -      opgelegd (PB C 9 van 14.1.1998, blz. 3).
    grip van fundamentele beginselen van
    G e m e e n s c h a p s r e c h t : De Commissie heeft ver-
    zoekster ertoe aangezet om intensief met de Commissie
    samen te werken op grond van de recente mededeling van
    de Commissie betreffende het niet-opleggen of verminde-
    ren van geldboeten in zaken betreffende mededingingsrege-
    lingen (de „clementiemededeling”) (1), doch met terugwer-
    kende krachst de nieuwe „Richtsnoeren voor geldboe-                 Beroep, op 4 februari 1999 ingesteld door E. Méndez
    ten” (2) toegepast, welke in de regel hogere geldboeten                          Pinedo tegen Europese Centrale Bank
    opleveren dan die welke werden vastgesteld in de praktijk
    die de Commissie volgde toen verzoekster besloot samen                                          (Zaak T-33/99)
    te werken. Deze wijze van handelen:
                                                                                (1999/C 121/39)
      — schendt het vertrouwensbeginsel;
                                                                                (Procestaal: Spaans)
      — schendt het fundamentele beginsel van een eerlijke              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
          administratieve procedure;                                    schappen is op 4 februari 1999 beroep ingesteld tegen
                                                                        Europese Centrale Bank door E. Méndez Pinedo, vertegenwoor-
                                                                        digd door D.A. Méndez Garcia, advocaat te Madrid, domicilie
      — schendt het beginsel van behoorlijk bestuur en con-             gekozen hebbende te Madrid, Calle Bravo Murillo nr. 36, 2e.
          sistente toepassing van het Gemeenschapsrecht.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht van eerste aanleg
                                                                        behage de wettigheid te onderzoeken van onderhavige aankon-
3. S c h e n d i n g v a n a r t i k e l 1 5 . l i d 2 v a n V e r -    diging van vacature.
    o r d e n i n g n r . 1 7 : Door de geldboete vast te stellen
    op 100 miljoen ECU (vóór toepassing van de clementie-
    mededeling) heeft de Commissie artikel 15, lid 2, van               Middelen en voornaamste argumenten
    Verordening nr. 17 geschonden. In het bijzonder:
                                                                        Verzoekster klaagt over de feitelijke onmogelijkheid om haar
                                                                        sollicitatie in te dienen voor een door de Europese Centrale
      — is de geldboete onevenredig aan geldboeten die zijn
                                                                        Bank georganiseerd vergelijkend onderzoek dat is aangekon-
          vastgesteld tegen de medegedaagden in deze zaak;
                                                                        digd in Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 1591 A
                                                                        van 26 mei 1998. Deze onmogelijkheid is, naar zij verklaart,
                                                                        een gevolg van het feit dat de in de aankondiging gestelde
      — heeft de Commissie de duur van de door verzoekster              termijn voor de indiening van de sollicitaties veel korter was
          gepleegde inbreuk onjuist beoordeeld;                         dan de termijn die gewoonlijk geldt voor de verspreiding van
                                                                        het Publicatieblad op Spaans grondgebied.
      — heeft de Commissie ten onrechte verzwarende om-
          standigheden in aanmerking genomen, en                        Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster de navol-
                                                                        gende middelen aan:
      — heeft de Commissie ten onrechte verzachtende om-                — Schending van de wezenlijke vormvoorschriften van arti-
          standigheden buiten beschouwing gelaten.                           kel 29 en bijlage III van het Ambtenarenstatuut.
                                                                        — Schending van het beginsel van gelijke behandeling en het
                                                                             discriminatieverbod, aangezien een zo korte termijn als
4. O n j u i s t e t o e p a s s i n g v a n d e c l e m e n t i e -         voor de indiening van de sollicitaties voor onderhavig
    m e d e d e l i n g : De Commissie heeft haar eigen clemen-              vergelijkend onderzoek is gesteld, de in Luxemburg woon-
    tiemededeling onjuist toegepast jegens verzoekster. De                   achtige kandidaten of de kandidaten die op andere wijze
    geldboete van verzoekster had ten minste met 50% moeten                  van de aankondiging kennis konden hebben gekregen,
    worden verlaagd. De door de Commissie toegekende                         bevoordeelt.
    verlaging van slechts 30%:
                                                                        — Schending van het beginsel van goed beheer en behoorlijk
                                                                             bestuur in de zin van artikel 27 van het Ambtenarenstatuut.
      — deelt verzoekster in dezelfde categorie in als andere
          medegedaagden in deze zaak, wier samenwerking,
          zoals de Commissie zelf toegeeft, veel geringer was;


title: Zaak T-482/17: Beroep ingesteld op 28 juli 2017 — Comercial Vascongada Recalde/Commissie en GAR

text:
               2.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/13

         Beroep ingesteld op 28 juli 2017 — Comercial Vascongada Recalde/Commissie en GAR
   (Zaak T-482/17)
   (2017/C 330/16)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Comercial Vascongada Recalde, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Rivas Rodríguez, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 (SRB/EES/2017/08) in verband met de vaststelling van een afwikkelingsregeling voor de instelling Banco Popular Español SA., en besluit (EU) 2017/1246 van de Commissie van 7 juni 2017 tot goedkeuring van de afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. nietig te verklaren,

               —

               verwerende partijen te veroordelen tot vergoeding van de schade en de verliezen die voortvloeien uit het waardeverlies van de aandelen van Banco Popular Español, S.A. die in het bezit zijn van Comercial Vascongada Recalde, SA., waarbij met het oog op de schadevergoeding wordt uitgegaan van het verschil met de waarde van de aandelen op 6 juni 2017, namelijk 133 385,04 EUR, vermeerderd met de eventuele rente daarop.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 18, lid 1, onder a) en artikel 18, lid 4, onder c), van verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (1), aangezien Banco Popular zich niet in de in die voorschriften omschreven situatie van falen bevond.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 10, leden 10 en 11, en artikel 21, lid 2, onder b), van verordening nr. 806/2014, aangezien er inderdaad alternatieven bestonden voor de afwikkeling van Banco Popular.

      (1)  PB 2014, L 225, blz. 1.


title: Zaak T-183/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 mei 2009 — Schuhpark Fascies/BHIM — Leder & Schuh (jello SCHUHPARK) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoord- en beeldmerk jello SCHUHPARK — Ouder nationaal woordmerk Schuhpark — Relatieve weigeringsgrond — Bewijs van gebruik van ouder merk — Artikel 43, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/38

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 mei 2009 — Schuhpark Fascies/BHIM — Leder & Schuh (jello SCHUHPARK)
   (Zaak T-183/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoord- en beeldmerk jello SCHUHPARK - Ouder nationaal woordmerk Schuhpark - Relatieve weigeringsgrond - Bewijs van gebruik van ouder merk - Artikel 43, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   2009/C 153/73
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schuhpark Fascies GmbH (Warendorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Peter en J. Braune, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Leder & Schuh AG (Graz, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: W. Kellenter en A. Schlaffge, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 13 maart 2008 (zaak R 1560/2006-4) inzake een oppositieprocedure tussen Schuhpark Fascies GmbH en Leder & Schuh AG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Schuhpark Fascies GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008.


title: Gevoegde zaken C-302/11–C-305/11: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 oktober 2012 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Rosanna Valenza (C-302/11 en C-304/11), Maria Laura Altavista (C-303/11), Laura Marsella, Simonetta Schettini, Sabrina Tomassini (C-305/11)/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato (Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Raamovereenkomst EVV, UNICE et CEEP over arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Clausule 4 — Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidssector — Nationale mededingingsautoriteit — Consolideringsprocedure — Aanstelling van werknemers met arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd als statutair ambtenaar zonder openbaar vergelijkend onderzoek — Bepaling van anciënniteit — Geheel buiten beschouwing laten van tijdvakken van dienst vervuld in kader van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Discriminatieverbod)

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/9

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 oktober 2012 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Rosanna Valenza (C-302/11 en C-304/11), Maria Laura Altavista (C-303/11), Laura Marsella, Simonetta Schettini, Sabrina Tomassini (C-305/11)/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
   (Gevoegde zaken C-302/11–C-305/11) (1)

   (Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Raamovereenkomst EVV, UNICE et CEEP over arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 4 - Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidssector - Nationale mededingingsautoriteit - Consolideringsprocedure - Aanstelling van werknemers met arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd als statutair ambtenaar zonder openbaar vergelijkend onderzoek - Bepaling van anciënniteit - Geheel buiten beschouwing laten van tijdvakken van dienst vervuld in kader van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Discriminatieverbod)
   2012/C 379/15
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Rosanna Valenza (C-302/11 en C-304/11), Maria Laura Altavista (C-303/11), Laura Marsella, Simonetta Schettini, Sabrina Tomassini (C-305/11)

      Verwerende partij: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Consiglio di Stato — Uitlegging van de clausules 4 en 5 van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Nationale wettelijke regeling op grond waarvan overheidsdiensten, in afwijking van het beginsel dat overheidsambtenaren bij wege van een openbaar vergelijkend onderzoek dienen te worden aangeworven, arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd kunnen sluiten met werknemers die reeds op grond van overeenkomsten voor bepaalde tijd bij hen werkzaam waren — Niet-inaanmerkingneming van de onder de eerdere overeenkomst voor bepaalde tijd verworven anciënniteit, zelfs niet in geval de arbeidsverhouding zonder onderbreking wordt voortgezet

      Dictum

   Clausule 4 van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan nationale wettelijke bepalingen zoals aan de orde in de hoofdgedingen, die volledig uitsluiten dat een overheidsorgaan dat een werknemer met een overeenkomst voor bepaalde tijd in vaste dienst aanstelt als statutair ambtenaar in het kader van een specifieke procedure voor consolidering van de arbeidsverhouding van die werknemer, voor de vaststelling van diens anciënniteit rekening houdt met tijdvakken waarin hij bij dat orgaan op basis van een overeenkomst voor bepaalde tijd in dienst is geweest, tenzij die uitsluiting gerechtvaardigd is om „objectieve redenen” in de zin van de punten 1 en/of 4 van die clausule. Het enkele feit dat de werknemer met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd gedurende die tijdvakken in dienst is geweest op basis van een arbeidsovereenkomst of verhouding voor bepaalde tijd, vormt geen dergelijke objectieve reden.

      (1)  PB C 252 van 27.8.2011.


title: Zaak C-368/10: Beroep ingesteld op 22 juli 2010 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/10

         Beroep ingesteld op 22 juli 2010 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-368/10)
   ()
   2010/C 328/18
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekster: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Zadra en F. Wilman, gemachtigden)

      Verweerder: Koninkrijk der Nederlanden

      Conclusies

               1.

               Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, doordat de aanbestedende dienst in het kader van de gunning van een overheidsopdracht voor de levering en het beheer van koffieautomaten, gepubliceerd onder nummer 2008/S 158-213630,

                           —

                           in de technische specificaties het Max Havelaar- en het EKO-keurmerk, althans keurmerken met vergelijkbare of dezelfde uitgangspunten, heeft voorgeschreven, zulks in strijd met artikel 23, leden 6 en 8, van richtlijn 2004/18/EG (1),

                           —

                           ter toetsing van de bekwaamheid van de ondernemers criteria en bewijsmiddelen betreffende duurzaam inkopen en maatschappelijk verantwoord ondernemen heeft opgenomen, zulks in strijd met artikel 48, leden 1 en 2, artikel 44, lid 2, althans artikel 2, van voornoemde richtlijn,

                           —

                           bij het formuleren van de gunningscriteria een verwijzing naar het Max Havelaar- en/of het EKO-keurmerk, althans naar keurmerken met dezelfde uitgangspunten, heeft opgenomen, zulks in strijd artikel 53, lid 1, van voornoemde richtlijn,

                     de krachtens voornoemde artikelen van richtlijn 2004/18/EG op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               2.

               Het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van mening dat Nederland in het kader van de door de Provincie uitgeschreven aanbestedingsprocedure voor de levering en het beheer van koffieautomaten de verplichtingen niet is nagekomen die krachtens het recht van de Unie inzake overheidsopdrachten, en met name richtlijn 2004/18/EG, op hem rusten. De geconstateerde inbreuken betreffen, ten aanzien van de technische specificaties artikel 23, leden 6 en 8, ten aanzien van de toetsing van de bekwaamheid van de ondernemers artikel 48, leden 1 en 2, artikel 44, lid 2, althans artikel 2, en ten aanzien van de gunningscriteria artikel 53, lid 1, van deze richtlijn.

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Zaak T-215/12: Beschikking van het Gerecht van 2 oktober 2014 — MPM-Quality en Eutech/BHIM — Elton Hodinářská (MANUFACTURE PRIM 1949) [ „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk MANUFACTURE PRIM 1949 — Ouder internationaal merk en oudere nationale merken PRIM — Kwade trouw — Artikel 165, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikelen 41 en 56 van verordening nr. 207/2009 — Artikel 52, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 — Geen normaal gebruik van ouder merk — Beroep gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond” ]

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/42

         Beschikking van het Gerecht van 2 oktober 2014 — MPM-Quality en Eutech/BHIM — Elton Hodinářská (MANUFACTURE PRIM 1949)
   (Zaak T-215/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk MANUFACTURE PRIM 1949 - Ouder internationaal merk en oudere nationale merken PRIM - Kwade trouw - Artikel 165, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikelen 41 en 56 van verordening nr. 207/2009 - Artikel 52, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 - Geen normaal gebruik van ouder merk - Beroep gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond”])
   2014/C 421/59
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partijen: MPM-Quality v.o.s. (Frýdek-Místek, Tsjechische Republiek); en Eutech a.s. (Šternberk, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: M. Kyjovský, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: D. Gája en D. Botis, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Elton Hodinářská a.s. (Nové Mesto nad Metují, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: T. Matoušek, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 maart 2012 (zaak R 826/2010-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen MPM-Quality v.o.s. en Eutech a.s. enerzijds en Elton Hodinářská a.s. anderzijds

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               MPM-Quality v.o.s. en Eutech a.s. worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: Zaak F-88/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 30 april 2014 — Kolarova/REA [Openbare dienst — Personeel Uitvoerend Agentschap onderzoek — Procesincidenten — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Bevoegdheden van het tot het sluiten van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag — Delegatie aan Bureau „Beheer en afwikkeling van individuele rechten” (PMO) — Beroep gericht tegen besluiten van het PMO — Beroep gericht tegen delegerende instelling — Kennelijke niet-ontvankelijkheid]

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/39

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 30 april 2014 — Kolarova/REA
   (Zaak F-88/13)
   ([Openbare dienst - Personeel Uitvoerend Agentschap onderzoek - Procesincidenten - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Bevoegdheden van het tot het sluiten van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag - Delegatie aan Bureau „Beheer en afwikkeling van individuele rechten” (PMO) - Beroep gericht tegen besluiten van het PMO - Beroep gericht tegen delegerende instelling - Kennelijke niet-ontvankelijkheid])
   2014/C 184/64
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Desislava Kolarova (Brussel, België) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap onderzoek (vertegenwoordigers: S. Payan-Lagrou, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoeksters verzoek betreffende de gelijkstelling van haar moeder met een kind ten laste in de zin van artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Statuut

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Kolarova draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Uitvoerend Agentschap onderzoek.


title: Zaak T-489/17: Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Windspiel Manufaktur/EUIPO (Afbeelding van een flessenstop)

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/40

         Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Windspiel Manufaktur/EUIPO (Afbeelding van een flessenstop)
   (Zaak T-489/17)
   (2017/C 309/54)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Windspiel Manufaktur GmbH (Daun, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Löffel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniepositiemerk (Afbeelding van een flessenstop) — inschrijvingsaanvraag nr. 15 024 987

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 1 juni 2017 in zaak R 1374/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd(e) middel(en)

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-538/13: Beschikking van het Gerecht van 2 september 2014 — Verein Natura Havel en Vierhaus/Commissie [ „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Aaanmaningsbrief in het kader van een niet-nakomingsprocedure betreffende de verenigbaarheid van het Duitse recht inzake luchtverkeer met het Unierecht — Weigering van toegang — Uitzondering inzake bescherming van doelstellingen van inspecties, onderzoeken en audits — Kennelijk gedeeltelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk rechtens ongegrond beroep” ]

text:
               27.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 380/14

         Beschikking van het Gerecht van 2 september 2014 — Verein Natura Havel en Vierhaus/Commissie
   (Zaak T-538/13) (1)

   ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Aaanmaningsbrief in het kader van een niet-nakomingsprocedure betreffende de verenigbaarheid van het Duitse recht inzake luchtverkeer met het Unierecht - Weigering van toegang - Uitzondering inzake bescherming van doelstellingen van inspecties, onderzoeken en audits - Kennelijk gedeeltelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk rechtens ongegrond beroep”])
   2014/C 380/18
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Verein Natura Havel eV (Berlijn, Duitsland); en Hans-Peter Vierhaus (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Austilat, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Martenczuk en C. Zadra, vervolgens B. Martenczuk en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring enerzijds van het besluit van de Commissie van 24 juni 2013, waarbij het oorspronkelijke verzoek om toegang tot de aanmaningsbrief aan de Bondsrepubliek Duitsland krachtens artikel 258 VWEU is afgewezen en anderzijds van het besluit van de Commissie van 3 september 2003 waarbij het confirmatieve verzoek van toegang tot deze brief is afgewezen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verein Natura Havel eV en Hans-Peter Vierhaus worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak T-384/13: Arrest van het Gerecht van 18 maart 2015 — Intermark/BHIM — Coca-Cola (RIENERGY Cola) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor het gemeenschapsbeeldmerk RIENERGY Cola — Ouder gemeenschapsbeeldmerk Coca-Cola en ouder gemeenschapswoordmerk COCA-COLA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/37

         Arrest van het Gerecht van 18 maart 2015 — Intermark/BHIM — Coca-Cola (RIENERGY Cola)
   (Zaak T-384/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor het gemeenschapsbeeldmerk RIENERGY Cola - Ouder gemeenschapsbeeldmerk Coca-Cola en ouder gemeenschapswoordmerk COCA-COLA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 146/50)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Intermark Srl (Stei, Roemenië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk Á. László, vervolgens B. Bozóki, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Pohlmann, vervolgens M. Fischer, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: The Coca-Cola Company (Atlanta, Georgia, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: L. Alonso Domingo, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 6 mei 2013 (zaak R 1116/2012-2) inzake een oppositieprocedure tussen The Coca-Cola Company en Intermark Srl

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Intermark Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak T-757/15: Beroep ingesteld op 22 december 2015 — Facebook/BHIM — Brand IP Licensing (lovebook)

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/41

         Beroep ingesteld op 22 december 2015 — Facebook/BHIM — Brand IP Licensing (lovebook)
   (Zaak T-757/15)
   (2016/C 068/52)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Facebook, Inc. (Menlo Park, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Granado Carpenter en M. Polo Carreño, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Brand IP Licensing Ltd (Road Town, Britse Maagdeneilanden)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „lovebook” — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 926 577

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 30 september 2015 in zaak R 2028/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing in haar geheel, voor zover daarbij de beslissing van de oppositieafdeling is vernietigd waarbij de oppositie tegen gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 926 577 LOVEBOOK is toegewezen op grond van verwarringsgevaar, gebaseerd op haar conclusie dat de overeenkomsten tussen de tekens gering zijn ten opzichte van de verschillen, dat de bij het relevante publiek opgeroepen totaalindruk van de tekens is dat zij niet overeenstemmen, hoewel de oudere merken een vergroot onderscheidend vermogen hebben;

               —

               vergoeding van de kosten die bij verzoekster zijn opgekomen in dit beroep voor het Gerecht.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-17/01: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 30 november 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt Sulingen en W. Sudholz

text:
C 79/18                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.3.2001
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 30 november                         Kunnen richtlijn 80/987/EG (1) en de arresten van 19 novem-
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                ber 1991 (C-6/90 en C-9/90, Francovich e.a., Jurispr. blz. I-
               Finanzamt Sulingen en W. Sudholz                         5357) en 10 juli 1997 (C-373/95, Maso e.a., Jurispr. blz. 4051)
                                                                        aldus worden uitgelegd, dat een verbod op cumulatie van het
                                                                        door het waarborgfonds uitgekeerde aanvullende loon en het
                           (Zaak C-17/01)                               gedeelte van het door de werkgever gedurende de laatste drie
                                                                        maanden betaalde loon enkel toelaatbaar is ter hoogte van het
                           (2001/C 79/31)                               bedrag dat de ratione temporis voor dezelfde periode voorziene
                                                                        mobiliteitsvergoeding overschrijdt, in aanmerking genomen
                                                                        dat bedoelde voorschotten, evenals de mobiliteitsvergoeding
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 30 november               en tot hetzelfde bedrag, worden uitgekeerd om te voorzien in
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 de primaire behoeften van de ontslagen werknemer?
15 januari 2001, in het geding tussen Finanzamt Sulingen en
W. Sudholz, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                (1) PB L 283, van 28.10.1980, blz. 23 (Richtlijn van de Raad van
navolgende vragen:                                                          20 oktober 1980).
1.     Is artikel 2 van de beschikking van de Raad van 28 fe-
       bruari 2000 (2000/186/EG) (1), waarbij de Bondsrepu-
       bliek Duitsland wordt gemachtigd af te wijken van de
       artikelen 6 en 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)
       van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
       van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting,          Beroep, op 18 januari 2001 ingesteld door Koninkrijk
       ongeldig omdat de aan de beschikking voorafgegane                          Spanje tegen Raad van de Europese Unie
       procedure niet beantwoordt aan de bepalingen van
       artikel 27 van richtlijn 77/388/EEG?
                                                                                (Zaak C-22/01)
2.     Is artikel 3, eerste alinea, van beschikking 2000/186/EG,
                                                                                (2001/C 79/33)
       bepalende dat de beschikking terugwerkende kracht heeft
       tot 1 april 1999, geldig?
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 18 januari 2001 beroep ingesteld tegen Raad van de
3.     Beantwoordt artikel 2 van beschikking 2000/186/EG aan
                                                                        Europese Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd
       de inhoudelijke eisen die aan een dergelijke machtiging
                                                                        door R. Silva de Lapuerta, als gemachtigde, domicilie gekozen
       moeten worden gesteld, of moet aan de geldigheid van
                                                                        hebbende te Luxemburg.
       dit voorschrift worden getwijfeld?
                                                                        Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
( 1) PB L 59 van 4.3.2000, blz. 12.
                                                                        —     nietig te verklaren het punt betreffende ansjovis, bedoeld
                                                                              in noot 2 van het kader betreffende „ansjovis, Zone IX,
                                                                              X, CECA 34.1.1” in bijlage I D bij verordening (EG)
                                                                              nr. 2848/2000 van de Raad van 15 december 2000 tot
                                                                              vaststelling, voor het jaar 2001, van de vangstmogelijkhe-
                                                                              den die gelden voor bepaalde visbestanden en groepen
                                                                              visbestanden in de wateren van de Gemeenschap en,
                                                                              wat vaartuigen van de Gemeenschap betreft, in andere
                                                                              wateren met vangstbeperkingen, en tot vaststelling voorts
Verzoek van het Tribunale di Pisa — Sezione Lavoro van                        van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften;
19 december 2000 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen INPS en A. Barsotti en elf andere                     —     verweerder in de kosten te verwijzen.
                             verweerders
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                           (Zaak C-19/01)
                                                                        De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                           (2001/C 79/32)                               die in zaak C-81/00 (1), behalve wat de door de Raad voor het
                                                                        deelgebied VIII voor het jaar 2001 vastgestelde TAC voor
                                                                        ansjovis betreft, die 33 000 ton bedraagt.
Het Tribunale di Pisa — Sezione Lavoro heeft bij beschikking
van 19 december 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 15 januari 2001, in het geding tussen INPS en               (1) PB C 176, van 24.6.2000, blz. 4.
A. Barsotti en elf andere verweerders, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:


title: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 6 oktober 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hauptzollamt Neubrandenburg en SAGPOL s.c. Transport Miedzynarodowy i Spedycja (PL) (Zaak C-406/98)

text:
23.1.1999             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 20/17
stenza Tecnica in Agricoltura, het Hof van Justitie van de            Zo neen, binnen welke termijn kan de carnethouder de
Europese Gemeenschappen verzocht om een uitspraak                     werkelijke plaats van de onregelmatigheid of overtre-
over de uitlegging van artikel 2, lid 5, van Verordening              ding bewijzen?
(EEG) nr. 797/85 van de Raad (1) en artikel 5, lid 5, van
de latere Verordening (EEG) nr. 2328/91 van de Raad (2)
in verband met de volgende vragen:                                2. Indien de beantwoording van de op onder 1 gestelde
                                                                      vragen als uitkomst heeft, dat de carnethouder de ter-
                                                                      mijn voor het bewijs van de werkelijke plaats van de
1. Is het, ook bij stilzwijgen van onze wetgever, toch                onregelmatigheid of overtreding niet heeft overschre-
     mogelijk met betrekking tot andere dan natuurlijke               den:
     personen, en met name met betrekking tot vennoot-
     schappen die rechtspersoonlijkheid bezitten, concrete
     uitvoering te geven aan de betrokken Gemeenschaps-               Welke eisen moeten worden gesteld aan het ¹ten
     bepalingen?                                                      genoegen van de douaneautoriteitenº [¹glaubhaftº] te
                                                                      leveren bewijs van de plaats waar de overtreding of de
                                                                      onregelmatigheid gedurende het vervoer van een lading
2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Welke
                                                                      onder geleide van een carnet TIR daadwerkelijk is
     zijn de noodzakelijke en voldoende vereisten om de
                                                                      begaan (artikel 454, lid 3, eerste alinea, van Verorde-
     hoedanigheid van bedrijfshoofd met hoofdberoep land-
                                                                      ning (EEG) nr. 2454/93)? Kunnen de verklaring van de
     bouw toe te kennen aan andere dan natuurlijke per-
                                                                      carnethouder en de getuigenverklaring van de vracht-
     sonen en, met name, aan vennootschappen die rechts-
                                                                      wagenchauffeur die het vervoer voor de carnethouder
     persoonlijkheid bezitten?
                                                                      heeft uitgevoerd, als bewijs volstaan, of kan het bewijs
                                                                      alleen worden geleverd door middel van documenten
(1) PB L 93 van 30.3.1985, blz. 1.                                    waaruit duidelijk blijkt, dat de bevoegde autoriteiten
(2) PB L 218 van 6.8.1991, blz. 1.                                    van de andere lidstaat een en ander hebben vastgesteld,
                                                                      waaruit blijkt dat de overtreding of de onregelmatig-
                                                                      heid op hun gebied is begaan?
                                                                  3. Voor het geval dat het Hof het bewijs van de daadwer-
                                                                      kelijke plaats van de overtreding of onregelmatigheid
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 6 oktober 1998 om                 tijdig geleverd acht en het bewijs van die plaats op de
een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Haupt-              hierboven beschreven wijze toelaatbaar acht:
zollamt Neubrandenburg en SAGPOL s.c. Transport
               Miedzynarodowy i Spedycja (PL)
                       (Zaak C-406/98)                                Moeten artikel 454, lid 3, derde alinea, en lid 4, van
                                                                      Verordening (EEG) nr. 2454/93 aldus worden uit-
                        (1999/C 20/27)                                gelegd, dat zij ook moeten worden toegepast in een
                                                                      geval waarin de heffingen werden ingevorderd in de
                                                                      lidstaat waar de overtreding of onregelmatigheid werd
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 6 oktober               vastgesteld, hoewel ten genoegen van de douaneautori-
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               teiten [¹glaubhaftº] het bewijs werd geleverd, dat de
16 november 1998, in het geding tussen Hauptzollamt                   daadwerkelijke plaats van de overtreding of onregel-
Neubrandenburg en SAGPOL s.c. Transport Miedzynaro-                   matigheid in een andere lidstaat is gelegen?
dowy i Spedycja (PL), het Hof van Justitie van de Euro-
pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-
sing over de navolgende vragen:
1. Is het verenigbaar met artikel 454, lid 3, eerste alinea,
     juncto artikel 455, lid 1, van Verordening (EEG)
     nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 hou-            Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
     dende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering      Division van 15 oktober 1998 om een prejudicieÈle beslis-
     van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot            sing in het geding tussen The Commissioners of Customs
     vaststelling van het communautair douanewetboek,                            and Excise en Mirror Group Plc
     (PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1), dat wanneer een                                 (Zaak C-409/98)
     onder de regeling extern communautair douanevervoer
     geplaatste zending onder geleide van het carnet TIR                                 (1999/C 20/28)
     niet bij het kantoor van bestemming wordt aange-
     boden, de douane-instantie van de lidstaat van binnen-
     komst een vervaltermijn vaststelt van drie maanden,          De High Court of Justice, Queen's Bench Division heeft
     waarbinnen de carnethouder ten genoegen van de dou-          bij beschikking van 15 oktober 1998, ingekomen ter griffie
     aneautoriteiten [¹glaubhaftº] het bewijs moet leveren        van het Hof van Justitie op 17 november 1998, in het
     van de werkelijke plaats van de overtreding of onregel-      geding tussen The Commissioners of Customs and Excise
     matigheid, zodat nadien overgelegde bewijzen niet            en Mirror Group Plc, het Hof van Justitie van de Europese
     meer kunnen afdoen aan de bevoegdheid van de lid-            Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
     staat van binnenkomst tot invordering van de heffing?        over de navolgende vragen:


title: Zaak T-132/98: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 december 2008 — Groupe Perry en Isibiris/Commissie

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/50

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 december 2008 — Groupe Perry en Isibiris/Commissie
   (Zaak T-132/98) (1)

   (2009/C 55/90)

      Procestaal: Frans

   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 312 van 10.10.1998.


title: Gevoegde zaken C-692/15 tot en met C-694/15: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 12 mei 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Security Service Srl (C-692/15), Il Camaleonte Srl (C-693/15), Vigilanza Privata Turris Srl (C-694/15)/Ministero dell’Interno (C-692/15 en C-693/15), Questura di Napoli, Questura di Roma (C-692/15) (Prejudiciële verwijzing — Reglement voor de procesvoering van het Hof — Artikel 53, lid 2 — Vrijheid van vestiging en vrijheid van dienstverrichting — Zuiver interne situatie — Kennelijke onbevoegdheid van het Hof)

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/8

         Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 12 mei 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Security Service Srl (C-692/15), Il Camaleonte Srl (C-693/15), Vigilanza Privata Turris Srl (C-694/15)/Ministero dell’Interno (C-692/15 en C-693/15), Questura di Napoli, Questura di Roma (C-692/15)
   (Gevoegde zaken C-692/15 tot en met C-694/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Reglement voor de procesvoering van het Hof - Artikel 53, lid 2 - Vrijheid van vestiging en vrijheid van dienstverrichting - Zuiver interne situatie - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof))
   (2016/C 279/13)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Security Service Srl (C-692/15), Il Camaleonte Srl (C-693/15), Vigilanza Privata Turris Srl (C-694/15)

      Verwerende partijen: Ministero dell’Interno (C-692/15 en C-693/15), Questura di Napoli, Questura di Roma (C-692/15)

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om de door de Consiglio di Stato (raad van state, Italië) bij beslissingen van 12 november 2015 gestelde vragen te beantwoorden.

      (1)  PB C 106 van 21.3.2016.


title: Zaak T-446/09: Beroep ingesteld op 9 november 2009 — Escola Superior Agrária de Coimbra/Commissie

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/39

         Beroep ingesteld op 9 november 2009 — Escola Superior Agrária de Coimbra/Commissie
   (Zaak T-446/09)
   2010/C 37/54
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Escola Superior Agrária de Coimbra (Bencanta, Portugal) (vertegenwoordiger: J. Pais do Amaral, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               beschikking D(2009)224268 van de Commissie van 9 september 2009 nietig verklaren.

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Gebrek aan motivering met betrekking tot het vereiste van terugvordering van het in punt 8 van de brief van 12 augustus 2009 vermelde bedrag.
   Schending van de punten 21.2 en 22 van de standaardvoorschriften van bestuurlijke aard wat betreft de overige bedragen, daar er een register is bijgehouden van de door de betrokkenen aan het project bestede tijd, waarin telkens de naam van de betrokken personen en de daadwerkelijk bestede tijd zijn aangetekend.
   Onjuiste voorstelling van de feiten. Het bestuur kan alleen optreden wanneer het zeker is dat de feiten juist zijn. Het volstaat niet dat het betwijfelt of de in de timesheets opgegeven tijd daadwerkelijk is besteed, daar de bewijslast op de Commissie rust.
   Onjuistheden voor zover er geen schriftelijk vastgelegde verplichting bestaat, een bepaald systeem voor de registratie van de werktijden te volgen dat strenger is dan het gebruik van voormelde timesheets. Derhalve kan de Commissie in het stadium van de uitvoering van het contract (wanneer het niet meer mogelijk is de procedure voor het registreren van de aan het project bestede tijd te veranderen), niet meer verlangen dan hetgeen vooraf is vastgelegd of in het contract is overeengekomen. Bovendien kan geen fotografisch register van de bestede tijd worden verlangd.
   De bestreden beschikking is in strijd met het beginsel van goede trouw, het vertrouwensbeginsel, het doorzichtigheidsbeginsel, het redelijkheidsbeginsel en het beginsel van goed bestuur, daar de registratievoorschriften nieuw zijn. Dit vindt ook steun in het feit dat deze regels in de eerdere versies van het betrokken programma duidelijk waren vastgelegd.
   Onjuiste beoordeling van de feiten. De omvang van de teruggevorderde bedragen staat in geen verhouding tot de aard en de omvang van de beweerde onregelmatigheden, daar de resultaten, die tot uiting komen in een indeling op ongeveer de tiende plaats in een reeks van circa 200 projecten, niet konden worden bereikt zonder aanzienlijk meer tijd te besteden dan daadwerkelijk (na aftrek van het teruggevorderde bedrag) is uitgekeerd.


title: Zaak T-120/11: Beroep ingesteld op 2 maart 2011 — BFA/Raad

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/18

         Beroep ingesteld op 2 maart 2011 — BFA/Raad
   (Zaak T-120/11)
   2011/C 130/32
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Banque pour le financement de l’agriculture (BFA) (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: J.-C. Tchikaya, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust en verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust nietig te verklaren, voor zover zij betrekking hebben op verzoekster;

               —

               de Raad in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten van de verzoekende partij komen in wezen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-118/11, Attey/Raad.


title: Zaak C-64/09: Beroep ingesteld op 13 februari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/16

         Beroep ingesteld op 13 februari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-64/09)
   2009/C 90/25
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Oliver en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststelling dat de Franse Republiek, door niet alle wettelijke en bestuurlijke maatregelen te nemen die nodig zijn voor de volledige en correcte omzetting van artikel 2, punt 13, artikel 4, lid 2, punt a, artikel 5, leden 3 en 4, artikel 6, lid 3, artikel 7, lid 1, en artikel 8, lid 3, van richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrakken (1), de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               verwijzing van de Franse Republiek in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep brengt de Commissie zeven grieven naar voren, die gebaseerd zijn op de niet-correcte omzetting in Frans recht van enkele bepalingen van richtlijn 2000/53/EG.
   Verzoekster stelt allereerst dat de omzetting van de definitie in artikel 2, punt 13, van „demontage-informatie” betreffende autowrakken niet voldoende duidelijk en nauwkeurig is gegarandeerd, aangezien de corresponderende nationale bepaling duidelijk restrictiever is dan de bepaling van de richtlijn en vooral elk verband met de door de gemeenschapswetgever aangegeven doelstelling van doelmatige en milieuvriendelijke verwerking achterwege laat.
   Volgens verzoekster heeft de te late omzetting van artikel 4, lid 2, punt a, vervolgens als consequentie gehad dat er achttien maanden lang voertuigen, materialen en onderdelen op de markt zijn geweest die, afgezien van uitzonderingsgevallen, lood, kwik, cadmium of zeswaardig chroom bevatten, aangezien de relevante nationale bepalingen pas op per type goedgekeurde voertuigen van toepassing waren vanaf 31 december 2004, terwijl artikel 4, lid 2, punt a, van de richtlijn 1 juli 2003 als datum noemt.
   Verzoekster stelt tevens dat de in artikel 5, lid 3, vastgestelde procedure betreffende de afgifte van een certificaat van vernietiging van een afgedankt voertuig, niet correct in Frans recht is overgenomen, wat tot verwarrende situaties kan leiden, met name voor eigenaren van voertuigen uit andere lidstaten. De Commissie kritiseert in dit verband meer in het bijzonder het feit dat het certificaat van vernietiging niet wordt verstrekt bij de overdracht van het voertuig maar pas na de fysieke vernietiging en dat het certificaat niet wordt verstrekt aan de houder van het afgedankte voertuig maar aan de prefect van het departement waar het voertuig is geregistreerd.
   De Commissie keert zich ten vierde tegen de omzetting van artikel 5, lid 4, daar deze de effectiviteit van die bepaling tegenwerkt, voor zover daarbij aan bepaalde erkende verwerkingsinrichtingen — de erkende sloopbedrijven — wordt toegestaan autowrakken te weigeren en niet wordt voorzien in een compensatieregeling voor die slopers.
   Ook is bij de omzetting van artikel 6, lid 3, een verkeerde uitlegging gegeven aan het begrip „selectieve demontage”, de eerste fase in de verwerkingshandelingen voor autowrakken, namelijk het demonteren van gemakkelijk te demonteren onderdelen, vóór de verwijdering van gevaarlijke afvalstoffen.
   Verzoekster heeft ook kritiek op de omzetting van artikel 7, lid 1, voor zover de Franse autoriteiten de recycling aanmoedigen van voertuigonderdelen „telkens wanneer de technische en economische voorwaarden dit toelaten”, terwijl de richtlijn een stringentere verplichting bevat tot recycling „voor zover milieuhygiënisch verantwoord”.
   Ten slotte benadrukt zij het feit dat artikel 8, lid 3, de lidstaten verplicht, expliciete maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de voertuigfabrikanten of onderdelenproducenten voor elk nieuw voertuigtype demontage-informatie verstrekken in de vorm van handboeken of in elektronische vorm.

      (1)  PB L 269, blz. 34.