title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 29 maart 2001 in zaak T-18/01 R, A. Goldstein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Kort geding — Ontvankelĳkheid — Spoedeisendheid")

text:
19.1.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 17/13
1)    Het verzoek van de Commissie wordt verworpen.                      Murphy, solicitor, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen (gemachtigde: P. Oliver), betreffende een verzoek om
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                 voorlopige maatregelen in het kader van een beroep tot
                                                                         nietigverklaring krachtens artikel 230 EG tegen de beschikking
                                                                         van de Commissie van 12 januari 2001 tot afwijzing van
                                                                         verzoekers klacht inzake de gestelde schending van de artike-
                                                                         len 81 EG en 82 EG door de General Council of the Bar of
                                                                         England and Wales, heeft de president van het Gerecht op
                                                                         29 maart 2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
                                                                         luidt als volgt:
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 29 maart 2001                                 1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
in zaak T-302/00 R, A. Goldstein tegen Commissie van de                  2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                  Europese Gemeenschappen
  („Kort geding — Ontvankelijkheid — Spoedeisendheid”)
                          (2002/C 17/22)
                         (Procestaal: Engels)                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
In zaak T-302/00 R, A. Goldstein, wonende te Harrow,
Middlesex (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door                                          van 3 oktober 2001
R. St. John Murphy, solicitor, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: P. Oliver en R. Lyal), betref-             in zaak T-60/01: Marie-Josée Bollendorff tegen Europees
fende een verzoek om voorlopige maatregelen in het kader                                             Parlement (1)
van een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG
tegen de beschikking van de Commissie van 7 juli 2000 tot
afwijzing van verzoekers klacht inzake de gestelde schending             (Beroep tot nietigverklaring — Intrekking van bestreden
van de artikelen 81 EG en 82 EG door de General Medical                              besluit — Afdoening zonder beslissing)
Council, heeft de president van het Gerecht op 29 maart 2001
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                         (2002/C 17/24)
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                         In zaak T-60/01, Marie-Josée Bollendorff, wonende te Luxem-
                                                                         burg, vertegenwoordigd door L. Mosar, advocaat, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europees Parlement
                                                                         (gemachtigden: Y. Pantalis en D. Moore), betreffende een
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                               beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Parlement
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  om verzoeksters afwezigheid van 21 maart 2000 tot en met
                                                                         30 april 2000 als onregelmatig te beschouwen en deze
                       van 29 maart 2001                                 afwezigheid in mindering te brengen op het vakantieverlof van
                                                                         de betrokkene, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld
in zaak T-18/01 R, A. Goldstein tegen Commissie van de                   als volgt: B. Vesterdorf, president, N. Forwood en H. Legal,
                  Europese Gemeenschappen                                rechters; griffier: H. Jung, op 3 oktober 2001 een beschikking
                                                                         gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
  („Kort geding — Ontvankelijkheid — Spoedeisendheid”)
                                                                         1)    Op het onderhavige beroep behoeft niet te worden beslist.
                          (2002/C 17/23)
                                                                         2)    Het Parlement zal alle kosten dragen.
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         (1) PB C 173 van 16.6.2001.
In zaak T-18/01 R, A. Goldstein, wonende te Harrow, Midd-
lesex (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door R. St. John


title: Zaak C-279/05: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven van 30 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Vonk Dairy Products B.V. en het Productschap Zuivel

text:
               15.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 257/1

         Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven van 30 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Vonk Dairy Products B.V. en het Productschap Zuivel
   (Zaak C-279/05)
   (2005/C 257/02)
   Procestaal: Nederlands
   Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij arrest van 30 juni 2005 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 11 juli 2005, in het geding tussen Vonk Dairy Products B.V. en het Productschap Zuivel het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Dienen de artikelen 16 tot en met 18 van de Verordening (EEG) nr. 3665/87 (1), zoals geldend ten tijde hier van belang, aldus te worden uitgelegd dat, indien gedifferentieerde restituties na aanvaarding van de invoerdocumenten definitief zijn betaald, nadien gebleken wederuitvoer van de goederen alleen tot onverschuldigsheid van de betaling kan leiden in het geval van misbruik van de exporteur ?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend moet worden beantwoord, welke criteria gelden teneinde te kunnen wanneer wederuitvoer van goederen tot de conclusie moet leiden dat definitief betaalde gedifferentieerde restituties onverschuldigd zijn betaald ?

               3)

               Welke criteria gelden teneinde te kunnen beoordelen of sprake is van een voortdurende of voortgezette onregelmatigheid als bedoeld in artikel 3, eerste lid, tweede alinea, van Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 (2) ? In het bijzonder wenst het College te vernemen of van voortdurende of voortgezette onregelmatigheid sprake is, indien de onregelmatigheid betrekking heeft op een relatief klein deel van alle transacties in een bepaalde periode en de transacties waarbij een onregelmatigheid is geconstateerd, steeds verschillende partijen betreft?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie, van 27 november 1987, houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwprodukten (PB L 351, blz. 1)

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad, van 18 december 1995, betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1)


title: Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak C-310/01 (PB C 55 van 8.3.2003)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/56

         Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak C-310/01

      (
            Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 55 van 8 maart 2003
         )

   (2004/C 300/109)
   De tekst van de mededeling in het PB in zaak C-310/01, Comune di Udine, Azienda Multiservizi SpA (AMGA) en Diddi Dino Figli Srl, Associazione Nazionale Imprese Gestione servizi tecnici integrati (AGESI), dient te worden vervangen door de navolgende tekst:

      Beschikking van het Hof
      (Vierde kamer)
      van 14 november 2002
      (verzoek van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing): Comune di Udine, Azienda Multiservizi SpA (AMGA) en Diddi Dino Figli Srl, Associazione Nazionale Imprese Gestione servizi tecnici integrati (AGESI) (1)

      (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering - Vraag waarop antwoord duidelijk uit rechtspraak kan worden afgeleid - Richtlijn 92/50/EEG - Overheidsopdrachten die zowel op producten als op diensten betrekking hebben - Waarde van producten hoger dan van diensten - Toepassing van richtlijn 93/36/EEG)
      (2003/C 55/50)
      Procestaal: Italiaans
      In zaak C-310/01, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de Consiglio di Stato (Italië) in het aldaar aanhangig geding tussen Comune di Udine, Azienda Multiservizi SpA (AMGA) en Diddi Dino Figli Srl, Associazione Nazionale Imprese Gestione servizi tecnici integrati (AGESI), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 1, sub b, 2 en 6 van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, D. A. O. Edward en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 11 november 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
      Artikel 2 van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, moet aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn niet van toepassing is op een overheidsopdracht die betrekking heeft op zowel producten in de zin van richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen, als diensten in de zin van richtlijn 92/50, wanneer de waarde van de in de opdracht opgenomen producten de waarde van de verleende diensten te boven gaat.
      Op een dergelijke opdracht is richtlijn 93/36 van toepassing, tenzij de aanbestedende dienst op de leverancier een toezicht uitoefent dat vergelijkbaar is met dat welk zij op haar eigen diensten uitoefent en deze leverancier het grootste deel van zijn activiteiten verwezenlijkt met de aanbestedende dienst(en) die toezicht op hem uitoefenen.

      (1)  PB C 289 van 13.10.2001.


title: Zaak F-87/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 16 juni 2011 — Adriaens e.a./Commissie (Openbare dienst — Jaarlijkse aanpassing van bezoldigingen en pensioenen van ambtenaren en andere personeelsleden — Afdoening zonder beslissing)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/54

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 16 juni 2011 — Adriaens e.a./Commissie
   (Zaak F-87/10) (1)

   (Openbare dienst - Jaarlijkse aanpassing van bezoldigingen en pensioenen van ambtenaren en andere personeelsleden - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 252/118
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Stéphane Adriaens (Evere, België) en anderen (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het op verzoekers’ salarisafrekeningen overgenomen besluit van de verwerende partij om de aanpassing van hun bezoldiging in het kader van de jaarlijkse aanpassing van de bezoldigingen en pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden op basis van verordening (EG, Euratom) nr. 1296/2009 van de Raad van 23 december 2009, met ingang van juli 2009 te beperken tot een verhoging van 1,85 %

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het beroep in zaak F-87/10, Adriaens e.a./Commissie.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 13 van 15.1.2011, blz. 40.


title: Zaak T-172/16: Beroep ingesteld op 15 april 2016 — Centro Clinico e Diagnostico G.B. Morgagni SRL/Commissie

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/61

      Beroep ingesteld op 15 april 2016 — Centro Clinico e Diagnostico G.B. Morgagni SRL/Commissie
      (Zaak T-172/16)
      (2016/C 211/76)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Centro Clinico e Diagnostico G.B. Morgagni SRL (Catania, Italië) (vertegenwoordiger: E. Castorina, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van besluit (EU) 2016/195 van de Commissie, C(2015) 5549 final van 14 augustus 2015, bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 18 februari 2016, voor zover daarin (artikel 4, lid 5) is bepaald dat „Italië […] ook alle uitstaande betalingen van de krachtens alle in artikel 1 bedoelde regelingen verstrekte steun [schorst] vanaf de datum van vaststelling van dit besluit”, en in elk geval voor zover het eraan in de weg staat dat verzoekende onderneming terugbetaling kan verkrijgen van de bedragen die zijn overgemaakt aan het Agenzia delle Entrate dello Stato italiano en het forfait van 10 % van de eigen fiscale situatie (jaren 1990-1992) te boven gaan als bedoeld in artikel 9, lid 17, van wet nr. 289/2002, op welk recht de rechter zich baseert in de nationale Italiaanse rechtsorde.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij één enkel middel aan.

                  —

                  In dat verband voert zij aan dat wanneer de Europese Commissie heeft vastgesteld, zoals dat in het bestreden besluit is gebeurd, dat het objectief onmogelijk is de onrechtmatig geachte steun terug te vorderen (van de andere ondernemingen die slechts 10 % van het verschuldigde bedrag hebben betaald), in feite en vanuit juridisch oogpunt zeker niet kan worden ontkend — met inachtneming van voormelde beginselen — dat verzoekende partij recht heeft terugbetaling van de bedragen die zijn overgemaakt en het bepaalde in wet nr. 289/2002 te boven gaan. Zou dat niet het geval zijn, dan zou er sprake zijn van een onaanvaardbaar en ernstig verschil in behandeling tussen de verzoekende partij en de ondernemingen van de provincie Catania die bij het besluit thans worden vrijgesteld van elke betaling van 90 % van het bedrag van de niet-betaalde belasting.

            Integendeel, juist als gevolg van het bestreden besluit van de Europese Commissie ontstaat — ten nadele van verzoekende partij — een ongerechtvaardigd mededingingsvoordeel voor alle andere ondernemingen in verband met de schade die is geleden door de natuurramp die zich meer dan tien jaar voor de vaststelling van het besluit van 14 augustus 2015 heeft voorgedaan. Naar Italiaans recht dienen ondernemingen administratieve en boekhoudkundige bescheiden niet langer dan 10 jaar bij te houden. Bijgevolg is verzoekende partij niet meer in staat te bewijzen dat zij schade heeft geleden die in aanmerking kan worden genomen voor de toepassing van artikel 107 VWEU, hetgeen resulteert in een flagrante schending van het gelijkheidsbeginsel, het recht van verweer, en het beginsel van het gewettigde vertrouwen (artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en de artikelen 2 VEU, 6 VEU, 9 VEU en 21 VEU) en verstoring van de mededinging in omstandigheden van gelijkheid tussen ondernemingen.


title: Zaak C-441/10: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 7 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău — Roemenië) — Ioan Anghel/Direcția Generală a Finanțelor Publice Bacău, Administrația Finanțelor Publice Bacău (Prejudiciële verwijzing — Geen omschrijving van feitelijk kader — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/18

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 7 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău — Roemenië) — Ioan Anghel/Direcția Generală a Finanțelor Publice Bacău, Administrația Finanțelor Publice Bacău
   (Zaak C-441/10) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Geen omschrijving van feitelijk kader - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 63/34
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Bacău

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ioan Anghel

      Verwerende partijen: Direcția Generală a Finanțelor Publice Bacău, Administrația Finanțelor Publice Bacău

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Curtea de Apel Bacău Secția Comercială, Contencios Administrativ și Fiscal — Inschrijving van tweedehands voertuigen die voorheen in andere lidstaten waren ingeschreven — Milieubelasting die op motorvoertuigen wordt geheven bij hun eerste inschrijving in een lidstaat — Verenigbaarheid van de nationale wettelijke regeling met artikel 110 VWEU — Discriminatie ten opzichte van tweedehands motorvoertuigen die reeds op het grondgebied van bedoelde lidstaat zijn ingeschreven en niet aan die belasting worden onderworpen bij een latere verkoop en nieuwe inschrijving

      Dictum

   Het verzoek om een prejudiciële beslissing dat door de Curtea de Apel Bacău bij beslissing van 1 september 2010 is ingediend, is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Zaak T-171/05 RII: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van  17 februari 2006  — Nijs tegen Rekenkamer ( Kort geding — Ambtenaren — Nieuw verzoek — Artikel 109 van Reglement voor procesvoering — Nieuwe feiten )

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/13

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 17 februari 2006 — Nijs tegen Rekenkamer
   (Zaak T-171/05 RII)
   („Kort geding - Ambtenaren - Nieuw verzoek - Artikel 109 van Reglement voor procesvoering - Nieuwe feiten”)
   (2006/C 96/26)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Bart Nijs (Bereldange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

      Verweerster: Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Kennedy, J.-M. Stenier en G. Corstens, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de Rekenkamer van 2 december 2004 om een andere ambtenaar dan verzoeker te bevorderen tot het ambt van hoofdvertaler met indeling in de rang LA 5 bij de Nederlandse eenheid van de vertaaldienst van het secretariaat-generaal van de Rekenkamer.
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-45/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 juli 2006 — Tzirani/Commissie ( Ambtenaren — Bevordering — Bezetting van A 2-post — Afwijzing van sollicitatie — Wettigheidsbeginsel )

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/28

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 juli 2006 — Tzirani/Commissie
   (Zaak T-45/04) (1)

   („Ambtenaren - Bevordering - Bezetting van A 2-post - Afwijzing van sollicitatie - Wettigheidsbeginsel”)
   (2006/C 212/49)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Marie Tzirani (Brussel, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en V. Joris, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 11 februari 2003 tot afwijzing van verzoeksters sollicitatie naar de functie van directeur van de directie „Statuut: beleid, beheer en advies” van het directoraat-generaal „Personeelszaken en algemeen beheer” van de Commissie in de rang A 2, een verzoek tot nietigverklaring van de aanstelling van M. J. in die functie, en voorzover nodig, een verzoek tot nietigverklaring van het stilzwijgende besluit tot afwijzing van verzoeksters klacht tegen deze twee besluiten
   Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie tot aanstelling van M. J. in de functie bedoeld in kennisgeving van vacature COM/151/02, alsmede het besluit tot afwijzing van de sollicitatie van verzoekster naar die functie worden nietig verklaard.

               2)

               Verweerster wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak T-501/13: Beroep ingesteld op 18 september 2013 — May/BHIM — Constantin Film Produktion (WINNETOU)

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/28

         Beroep ingesteld op 18 september 2013 — May/BHIM — Constantin Film Produktion (WINNETOU)
   (Zaak T-501/13)
   2013/C 336/59
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Karl May Verwaltungs- und Vertriebs- GmbH (Bamberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Pejman, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Constantin Film Produktion GmbH (München, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van 9 juli 2013 in zaak R 125/2012-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk „WINNETOU” voor waren en diensten van de klassen 3, 9, 14, 16, 18, 21, 24, 25, 28, 29, 30, 39, 41, 42 en 43 (gemeenschapsmerk nr. 2 735 017)

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Constantin Film Produktion GmbH

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7 van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en gedeeltelijke nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen: schending van het beginsel van autonomie en onafhankelijkheid van het gemeenschapsmerk en van de gemeenschapsmerkregeling, alsmede schending van artikel 76 en artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 47 van 21.2.2004

text:
C 59/38        NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                           6.3.2004
                                                         III
                                                  (Bekendmakingen)
                                                   (2004/C 59/60)
               Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
        PB C 47 van 21.2.2004
        Historisch overzicht van de vroegere publicaties
        PB C 35 van 7.2.2004
        PB C 21 van 24.1.2004
        PB C 7 van 10.1.2004
        PB C 304 van 13.12.2003
        PB C 289 van 29.11.2003
        PB C 275 van 15.11.2003
                                          Deze teksten zijn beschikbaar in:
                                        EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
                                          CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-380/12: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 23 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — X BV/Staatssecretaris van Financiën (Tariefposten — Bleekaarde — Hoofdstuk 25 van gecombineerde nomenclatuur — Tariefpost 2508 — Begrip „gewassen producten” — Verwijdering van onzuiverheden zonder aard van product te wijzigen — Hoofdstuk 38 van gecombineerde nomenclatuur — Tariefpost 3802 )

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/9

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 23 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — X BV/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-380/12) (1)

   (Tariefposten - Bleekaarde - Hoofdstuk 25 van gecombineerde nomenclatuur - Tariefpost 2508 - Begrip „gewassen producten” - Verwijdering van onzuiverheden zonder aard van product te wijzigen - Hoofdstuk 38 van gecombineerde nomenclatuur - Tariefpost 3802)
   2014/C 93/14
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: X BV

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Gemeenschappelijk douanetarief — Indeling van goederen — Bleekaarde — Indeling onder postonderverdeling 2508 40 00 of onder postonderverdeling 3802 90 00 van de gecombineerde nomenclatuur — Begrip „onzuiverheden verwijderen” in de zin van aantekening 1 op hoofdstuk 25 van de gecombineerde nomenclatuur

      Dictum

               1)

               Het begrip „onzuiverheden verwijderen”, als bedoeld in aantekening 1 op hoofdstuk 25 van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006, moet aldus worden uitgelegd dat dit de verwijdering omvat van chemische deeltjes die door natuurlijke omstandigheden in een mineraal product in ruwe staat zijn opgenomen, voor zover deze verwijdering leidt tot een verbetering van het vermogen van de betrokken producten om de inherente bestemming ervan te vervullen. Het staat aan de nationale rechter om dit na te gaan.

               2)

               Aantekening 1 op hoofdstuk 25 van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening nr. 2658/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1549/2006 moet aldus worden uitgelegd dat producten die een behandeling hebben ondergaan die het gebruik van chemicaliën met zich meebrengt en ertoe leidt dat onzuiverheden worden verwijderd, enkel kunnen worden ingedeeld onder tariefpost 2508 van deze gecombineerde nomenclatuur indien deze behandeling hun oppervlaktestructuur niet heeft gewijzigd. Het staat aan de nationale rechter om dit te bepalen.

      (1)  PB C 303 van 6.10.2012.


title: Zaak C-123/06: Beroep, op  2 maart 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/8

         Beroep, op 2 maart 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-123/06)
   (2006/C 96/15)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 2 maart 2006 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Maidani en G. Zavvos, juridisch adviseurs bij de juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de onderhavige zaak bepaalt artikel 34 van richtlijn 2001/24/EG dat de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om op 5 mei 2004 aan deze richtlijn te voldoen en dat zij de Commissie daarvan onverwijld in kennis stellen.

      (1)  PB L 125 van 5.5.2001, blz. 15.


title: Zaak T-659/14: Arrest van het Gerecht van 18 november 2015 — Instituto dos Vinhos do Douro e do Porto/BHIM — Bruichladdich Distillery (PORT CHARLOTTE) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk PORT CHARLOTTE — Oudere oorsprongsbenamingen, porto’ en, port’ — Nietigheidsgronden — Artikel 52, lid 1, onder a), artikel 53, lid 1, onder c), en lid 2, onder d), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 7, lid 1, onder c) en g), en lid 2, van verordening nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 — Artikel 118 quaterdecies, lid 2, van verordening (EG) nr. 491/2009”]

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/27

         Arrest van het Gerecht van 18 november 2015 — Instituto dos Vinhos do Douro e do Porto/BHIM — Bruichladdich Distillery (PORT CHARLOTTE)
   (Zaak T-659/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk PORT CHARLOTTE - Oudere oorsprongsbenamingen, porto’ en, port’ - Nietigheidsgronden - Artikel 52, lid 1, onder a), artikel 53, lid 1, onder c), en lid 2, onder d), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 7, lid 1, onder c) en g), en lid 2, van verordening nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 - Artikel 118 quaterdecies, lid 2, van verordening (EG) nr. 491/2009”])
   (2016/C 007/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Instituto dos Vinhos do Douro e do Porto, IP (Peso da Régua, Portugal) (vertegenwoordiger: P. Sousa e Silva, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: O. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Bruichladdich Distillery Co. Ltd (Argyll, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Havard Duclos, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 8 juli 2014 (zaak R 946/2013-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Instituto dos Vinhos do Douro e do Porto, IP en Bruichladdich Distillery Co. Ltd

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 8 juli 2014 (zaak R 946/2013-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Instituto dos Vinhos do Douro e do Porto, IP en Bruichladdich Distillery Co. Ltd wordt vernietigd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep.

               4)

               Bruichladdich Distillery zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 388 van 3.11.2014.


title: Zaak T-33/01: Beroep, op 12 februari 2001 ingesteld door Kirch Media GmbH & Co KgaA en Kirchmedia WM AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 134/24              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.5.2001
Beroep, op 5 februari 2001 ingesteld door C. S. Tralli                 Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                tegen Europese Centrale Bank
                                                                       —     geheel dan wel gedeeltelijk nietig te verklaren de beschik-
                         (Zaak T-27/01)                                      king waarbij de Commissie krachtens artikel 3 bis van
                                                                             richtlijn 89/552/EEG (zoals gewijzigd) heeft vastgesteld
                                                                             dat maatregelen van het Verenigd Koninkrijk ter verzeke-
                       (2001/C 134/53)                                       ring dat onder zijn bevoegdheid vallende omroeporgani-
                                                                             saties afzien van uitzending op een exclusieve basis van
                                                                             evenementen van aanzienlijk belang voor de samenleving,
                        (Procestaal: Duits)                                  verenigbaar zijn met het gemeenschapsrecht, en tot
                                                                             mededeling van de Britse maatregelen aan de andere
                                                                             lidstaten om hen te verplichten ervoor te zorgen dat de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    onder hun bevoegdheid vallende omroeporganisaties zich
schappen is op 5 februari 2001 beroep ingesteld tegen                        naar de Britse maatregelen schikken;
Europese Centrale Bank door C. S. Tralli, wonende te Nidderau
(Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Steiner en           —     overeenkomstig artikel 241 EG vast te stellen, dat ar-
S. Mittländer, advocaten, domicilie gekozen hebbende te                      tikel 3 bis van de richtlijn „Televisie zonder grenzen”
Luxemburg.                                                                   geheel dan wel gedeeltelijk niet-toepasselijk is en niet
                                                                             als grondslag kan dienen voor de beschikking van de
Verzoeker vordert:                                                           Commissie; en
1.   nietigverklaring van het in een schrijven van 29 januari          —     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
     2001 vervatte besluit van verweerster om verzoekers
     klacht af te wijzen;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
2.   nietigverklaring van de eenzijdige verlenging van verzoe-
     kers proeftijd;                                                   Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring van de
                                                                       beschikking van de Commissie van 18 november 2000,
3.   verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure.         vastgesteld krachtens artikel 3 bis van richtlijn 89/552/EEG
                                                                       van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde
                                                                       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten
Middelen en voornaamste argumenten                                     inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (1) (hier-
                                                                       na: „richtlijn”). De Commissie stelde in die beschikking de
                                                                       verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht vast van Britse
De middelen en argumenten komen overeen met die in zaak
                                                                       maatregelen waarbij omroeporganisaties een verbod wordt
T-373/00 (Tralli/ECB, nog niet gepubliceerd).
                                                                       opgelegd om bepaalde, op een lijst geplaatste sportevenemen-
                                                                       ten uit te zenden, waardoor een aanzienlijk deel van het
                                                                       Verenigd Koninkrijk deze wedstrijden niet kan volgen; boven-
                                                                       dien werden de Britse maatregelen meegedeeld aan de andere
                                                                       lidstaten die ervoor moesten zorgen dat de onder hun bevoegd-
                                                                       heid vallende omroeporganisaties zich naar de Britse maatrege-
                                                                       len schikten.
Beroep, op 12 februari 2001 ingesteld door Kirch Media                 Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters aan, dat de
GmbH & Co KgaA en Kirchmedia WM AG tegen Commis-                       beschikking in strijd is met:
           sie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       —     het evenredigheidsbeginsel;
                         (Zaak T-33/01)
                                                                       —     verzoeksters’ eigendomsrecht, voorzover de maatregelen
                       (2001/C 134/54)                                       een fundamentele aantasting vormen van hun mogelijk-
                                                                             heid om te beschikken over hun Wereldbeker-rechten, en
                                                                             de waarde van die rechten wordt aangetast;
                       (Procestaal: Engels)                            —     verzoeksters’ vrijheid om een economische activiteit
                                                                             te verrichten, voorzover hun zakelijke activiteit wordt
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    belemmerd wat het beheer, de exploitatie en de verkoop
schappen is op 12 februari 2001 beroep ingesteld tegen                       van Wereldbeker-rechten betreft;
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Kirch
Media GmbH & Co KgaA, een vennootschap naar Duits recht,               —     het beginsel van de bescherming van het gewettigd
en Kirchmedia WM AG, een vennootschap naar Zwitsers                          vertrouwen en het verbod van terugwerkende kracht,
recht, vertegenwoordigd door C. O. Lenz, A. Bardong en                       voorzover maatregelen worden toegepast op rechten die
E. W. Batchelor, advocaten van het kantoor Baker & McKenzie,                 verzoeksters hebben gekocht vóór de inwerkingtreding
te Londen (Verenigd Koninkrijk).                                             van de Britse maatregelen of artikel 3 bis van de richtlijn;
 ---pagebreak--- 5.5.2001                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 134/25
—     het gelijkheidsbeginsel, voorzover op verzoeksters maat-           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      regelen worden toegepast die zonder rechtvaardiging
      een onderscheid maken tussen houders van rechten,
      naargelang het al dan niet om omroeporganisaties gaat;             —     vast te stellen dat de Commissie de ingevolge het EG-
                                                                               Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
—     Artikel 3 bis, lid 2, van de richtlijn:
                                                                               men door geen enkel besluit vast te stellen na verzoekers
      —    voorzover de Commissie tot de conclusie komt, dat                   klacht van 23 februari 1999 betreffende de door de
           de Britse maatregelen verenigbaar zijn met het                      Spaanse autoriteiten aan Banco Español de Credito S.A.
           gemeenschapsrecht, wat de door het Verenigd Ko-                     toegekende staatssteun, en
           ninkrijk vastgestelde procedures betreft inzake de
           redactie van en het overleg over de Britse maatre-
           gelen;                                                        —     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
      —    voorzover de Commissie tot de conclusie komt, dat
           de Britse maatregelen verenigbaar zijn met het
           gemeenschapsrecht, nu de maatregelen in strijd zijn
           met algemene beginselen van gemeenschapsrecht,
           artikelen 43 en 48 EG, het beginsel van vrije                 Middelen en voornaamste argumenten
           mededinging binnen de interne markt, discriminatie
           op grond van nationaliteit en schending van het
           recht van vrije meningsuiting;
                                                                         Verzoeker zet uiteen, dat hij op 23 februari 1999 bij het
      —    voorzover de Commissie bij haar beoordeling van de            inzake mededinging bevoegde commissielid een klacht heeft
           Britse maatregelen de bepalingen van de Televisiewet          ingediend tegen een aantal financiële maatregelen van de
           (Broadcasting Act 1996, sections 99 en 100) inzake            Spaanse autoriteiten ten gunste van Banco Español de Credito
           het verbod van exclusiviteit en verplichte vergunnin-         en Banco de Santander, die volgens hem maatregelen van
           gen buiten beschouwing laat.                                  staatssteun zijn. Hoewel deze maatregelen reeds in 1994 waren
                                                                         genomen, had de Commissie ze op voormelde datum nog niet
Verder stellen verzoeksters, dat artikel 3 bis van de richtlijn          grondig onderzocht.
niet-toepasselijk is ingevolge artikel 241 EG, nu het was
vastgesteld na een onregelmatige wetgevingsprocedure en elke
rechtsgrondslag ontbeert.
                                                                         Deze klacht volgde op verschillende brieven en een vergadering
Tenslotte, aldus verzoeksters, heeft de Commissie bij de                 van verzoeker met de bevoegde diensten van de Commissie.
vaststelling van de bestreden beschikking wezenlijke proce-              Ondanks al de door verzoeker ter beschikking van de betrok-
durele waarborgen miskend, nu zij zich bij de vaststelling               ken diensten gestelde informatie en documentatie inzake de
daarvan niet heeft gehouden aan haar eigen reglement van                 betwiste maatregelen, hebben zij daaraan ten opzichte van de
orde, en heeft nagelaten overeenkomstig artikel 253 EG haar              Spaanse autoriteiten geen enkel gevolg gegeven. Op 6 novem-
beschikking met redenen te omkleden.                                     ber 2000 heeft verzoeker, van mening dat de Commissie gelet
                                                                         op de moeilijkheidsgraad van de zaak meer dan voldoende tijd
(1) PB L 298, van 17.10.1989, blz. 23.                                   had gehad om te reageren op de meer dan twee jaar voordien
                                                                         ingediende klacht, bij brief formeel om de vaststelling van een
                                                                         beschikking door de Commissie verzocht. Na die uitnodiging,
                                                                         en nadat de termijn van artikel 232 EG ruimschoots was
                                                                         verstreken, had de Commissie nog steeds geen standpunt
                                                                         bepaald.
Beroep, op 23 februari 2001 ingesteld door D. R. Pérez
Escolar tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                 pen                                     Volgens verzoeker was de Commissie verplicht zich over de
                                                                         ingediende klacht uit te spreken, en te bepalen dat de betwiste
                           (Zaak T-41/01)                                maatregelen geen staatssteun in de zin van artikel 87 EG waren
                                                                         of dat zulks wel het geval was maar dat zij verenigbaar
                                                                         waren met de gemeenschappelijke markt, dan wel de formele
                          (2001/C 134/55)
                                                                         onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden.
                                                                         Volgens verzoeker heeft de Commissie dus de ingevolge het
                         (Procestaal: Spaans)                            EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 23 februari 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door D. R. Pérez
Escolar, wonende te Madrid, vertegenwoordigd door D. F. Mo-
reno Pardo, advocaat.


title: Zaak C-452/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 september 2010 door BNP Paribas en Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 1 juli 2010 in zaak T-335/08, BNP Paribas en BNL/Commissie

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/22

         Hogere voorziening ingesteld op 16 september 2010 door BNP Paribas en Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 1 juli 2010 in zaak T-335/08, BNP Paribas en BNL/Commissie
   (Zaak C-452/10 P)
   ()
   2010/C 317/39
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwiranten: BNP Paribas en Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) (vertegenwoordigers: R. Silvestri, G. Escalar en M. Todino, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Vijfde kamer) van 1 juli 2010 in zaak T-335/08, BNP Paribas en Banca Nazionale del Lavoro/Europese Commissie, meegedeeld bij telefax-bericht van dezelfde dag (PB C 221, blz. 39), volledig vernietigen, en dienovereenkomstig

                           i)

                           de in eerste aanleg geformuleerde vordering tot volledige nietigverklaring van beschikking 2008/711/EG van de Commissie van 11 maart 2008 betreffende steunmaatregel C 15/07 (ex NN 20/07) die Italië ten uitvoer heeft gelegd „met betrekking tot de bij omzetting van rechtspersoon aan bepaalde kredietinstellingen verleende fiscale prikkels” (PB L 237, blz. 70) toewijzen, of

                           ii)

                           subsidiair de zaak naar het Gerecht terugwijzen voor heronderzoek tegen de achtergrond van het arrest van het Hof.

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Het Gerecht heeft de beschikking van de Commissie niet grondig onderzocht en niet getoetst of de Commissie er rechtmatig voor kon kiezen om geen rekening te houden met de situatie van de overheidsinstanties voor de vaststelling van het selectieve karakter van de gekritiseerde regeling.

               2)

               Het Gerecht is voorbijgegaan aan de rechtspraak van het Hof volgens welke een specifieke fiscale maatregel kan worden gemotiveerd op basis van de interne logica van het belastingstelsel in het algemeen en heeft bij zijn beoordeling alleen de parameters gehanteerd die de Commissie zelf in haar beschikking heeft aangegeven.

               3)

               Het Gerecht is ook voorbijgegaan aan de rechtspraak inzake het vereiste betreffende het selectieve karakter van staatssteun, volgens hetwelk het selectieve karakter van een fiscale maatregel alleen dient te worden getoetst aan de mogelijke gevolgen uit fiscaal oogpunt.

               4)

               Het Gerecht heeft de feiten onjuist beoordeeld en ten onrechte geoordeeld dat de algemene waardeafstemmingsregeling ondernemingen niet de mogelijkheid gaf om de fiscale kosten voor de activa die verband houden met ingebrachte ondernemingen, af te stemmen op de hogere balanswaarde.

               5)

               Ten slotte heeft het Gerecht zich ten onrechte in de plaats van de Commissie gesteld door nieuwe gronden tot motivering van de bestreden beschikking te geven.


title: Zaak C-497/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Nederland) — F. Faber/Autobedrijf Hazet Ochten BV (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 1999/44/EG — Verkoop van en garantie voor consumptiegoederen — Hoedanigheid van de koper — Hoedanigheid van consument — Gebrek aan overeenstemming van het geleverde goed — Verplichting om de verkoper op de hoogte te brengen — Gebrek dat zich manifesteert binnen een termijn van zes maanden vanaf de aflevering van de goederen — Bewijslast)

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Nederland) — F. Faber/Autobedrijf Hazet Ochten BV
   (Zaak C-497/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 1999/44/EG - Verkoop van en garantie voor consumptiegoederen - Hoedanigheid van de koper - Hoedanigheid van consument - Gebrek aan overeenstemming van het geleverde goed - Verplichting om de verkoper op de hoogte te brengen - Gebrek dat zich manifesteert binnen een termijn van zes maanden vanaf de aflevering van de goederen - Bewijslast))
   (2015/C 236/08)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: F. Faber

      Verwerende partij: Autobedrijf Hazet Ochten BV

      Dictum

               1)

               Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen moet aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter bij wie een geding aanhangig is over een overeenkomst die binnen de werkingssfeer van die richtlijn kan vallen, wanneer hij over de daartoe noodzakelijke gegevens, feitelijk en rechtens, beschikt of daarover op eenvoudig verzoek om verduidelijkingen kan beschikken, verplicht is om na te gaan of de koper als consument in de zin van die richtlijn kan worden aangemerkt, ook al heeft de koper zich niet op die hoedanigheid beroepen.

               2)

               Artikel 5, lid 3, van richtlijn 1999/44 moet aldus worden uitgelegd dat het moet worden beschouwd als een norm die gelijkwaardig is aan een nationale regel die in de interne rechtsorde als regel van openbare orde geldt en dat de nationale rechter verplicht is om iedere bepaling waarbij dat artikel in nationaal recht is omgezet, ambtshalve toe te passen.

               3)

               Artikel 5, lid 2, van richtlijn 1999/44 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regel volgens welke de consument de rechten die hij aan die richtlijn ontleent niet kan uitoefenen dan wanneer hij de verkoper binnen bekwame tijd op de hoogte brengt van het gebrek aan overeenstemming, op voorwaarde dat die consument voor die kennisgeving beschikt over een termijn van ten minste twee maanden na de datum waarop hij dat gebrek heeft vastgesteld, de kennisgeving die hij moet doen alleen op het bestaan van dat gebrek betrekking heeft en voor die kennisgeving geen bewijsregels gelden die het voor die consument onmogelijk of uiterst moeilijk maken om zijn rechten uit te oefenen.

               4)

               Artikel 5, lid 3, van richtlijn 1999/44 moet aldus worden uitgelegd dat het vermoeden dat het gebrek aan overeenstemming bestond op het tijdstip van aflevering van het goed,

                           —

                           geldt wanneer de consument bewijst dat het verkochte goed niet in overeenstemming is met de overeenkomst en dat het betrokken gebrek aan overeenstemming zich binnen een termijn van zes maanden vanaf de aflevering van het goed heeft gemanifesteerd, dat wil zeggen zich werkelijk heeft voorgedaan. De consument is niet verplicht om de oorzaak van dat gebrek aan overeenstemming te bewijzen of te bewijzen dat de oorsprong van dat gebrek te wijten is aan de verkoper;

                           —

                           slechts buiten toepassing kan worden gelaten indien de verkoper rechtens genoegzaam bewijst dat dit gebrek aan overeenstemming het gevolg is van of zijn oorsprong vindt in een omstandigheid die zich na de aflevering van het goed heeft voorgedaan.

      (1)  PB C 367 van 14.12.2013.


title: Zaak T-9/09 P: Arrest van het Gerecht van 24 november 2010 — Marcuccio/Commissie ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep in eerste aanleg kennelijk niet-ontvankelijk verklaard — Verzoek om teruggave van persoonlijke goederen — Kennisgeving van besluit tot afwijzing van klacht in andere taal dan die van de klacht — Te laat ingesteld beroep — Geen antwoord op in eerste aanleg ingediende vordering )

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/24

         Arrest van het Gerecht van 24 november 2010 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-9/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep in eerste aanleg kennelijk niet-ontvankelijk verklaard - Verzoek om teruggave van persoonlijke goederen - Kennisgeving van besluit tot afwijzing van klacht in andere taal dan die van de klacht - Te laat ingesteld beroep - Geen antwoord op in eerste aanleg ingediende vordering)
   2011/C 13/45
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 4 november 2008, Marcuccio/Commissie (F-133/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 4 november 2008, Marcuccio/Commissie (F-133/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie) wordt vernietigd, voor zover daarbij geen uitspraak is gedaan over het verzoek om vaststelling van de non-existentie van het in eerste aanleg bestreden besluit.

               2)

               De hogere voorziening wordt voor het overige afgewezen.

               3)

               Het beroep wordt verworpen, voor zover het betrekking had op de vaststelling van de non-existentie van het bestreden besluit.

               4)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt. De kosten van de procedure in eerste aanleg die tot voormelde beschikking Marcuccio/Commissie heeft geleid, zullen worden gedragen volgens de modaliteiten vastgesteld in punt 2 van het dictum van die beschikking.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak T-607/13: Beroep ingesteld op 25 november 2013 — Granette & Starorežná Distilleries/BHIM — Bacardi (42 VODKA JEMNÁ VODKA VYRÁBĚNÁ JEDINEČNOU TECHNOLOGIÍ 42 % vol.)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/36

         Beroep ingesteld op 25 november 2013 — Granette & Starorežná Distilleries/BHIM — Bacardi (42 VODKA JEMNÁ VODKA VYRÁBĚNÁ JEDINEČNOU TECHNOLOGIÍ 42 % vol.)
   (Zaak T-607/13)
   2014/C 45/62
   Taal van het verzoekschrift: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Granette & Starorežná Distilleries a.s. (Ústí nad Labem, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: T. Chleboun, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bacardi Co. Ltd (Vaduz, Liechtenstein)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de onderhavige zaak te voegen met zaak T-435/12;

               —

               de vordering die de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep heeft ingesteld tegen verweerders beslissing van 9 juli 2012 in zaak R 2100/2011-2 (zaak T-435/12) af te wijzen;

               —

               verweerders beslissing van 16 september 2013 in zaak R 1605/2012-2 in die zin te wijzigen dat de conclusies van de andere partij in procedure nr. B 1753550 tegen de aanvraag voor het gemeenschapsmerk „42 VODKA JEMNÁ VODKA VYRÁBĚNÁ JEDINEČNOU TECHNOLOGIÍ 42 % vol” worden afgewezen;

               —

               verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep te verwijzen in verzoeksters kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Granette & Starorežná Distilleries

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „42 VODKA JEMNÁ VODKA VYRÁBĚNÁ JEDINEČNOU TECHNOLOGIÍ 42 % vol.”

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Bacardi Co. Ltd

      Oppositiemerk of -teken: internationaal en nationaal merk met het woordelement „42 BELOW”

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk


title: Kamer voor hogere voorzieningen

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/19

         Kamer voor hogere voorzieningen
   (2006/C 10/36)
   Op 6 december 2005 heeft het Gerecht van eerste aanleg in overeenstemming met het bepaalde in artikel 12 van het Reglement voor de procesvoering besloten dat voor de periode van 12 december 2005 tot en met 31 augustus 2007 de hogere voorzieningen tegen beslissingen van het Gerecht voor ambtenarenzaken onmiddellijk bij de indiening, onverminderd een latere toepassing van de artikelen 14 en 51 van het Reglement voor de procesvoering, aan een kamer voor hogere voorzieningen worden toegewezen.
   De kamer voor hogere voorzieningen is samengesteld uit de president van het Gerecht van eerste aanleg en de presidenten van de IIe, IIIe, IVe en Ve kamer-uitgebreid.
   Voor de periode van 12 december 2005 tot en met 31 augustus 2007 zijn bijgevolg aan de kamer voor hogere voorzieningen, zetelend met vijf rechters, toegevoegd:
   B. Vesterdorf, president, M. Jaeger, J. Pirrung, M. Vilaras en H. Legal, rechters.


title: Zaak T-161/05: Beroep, op 25 april 2005 ingesteld door Hoechst AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/27

         Beroep, op 25 april 2005 ingesteld door Hoechst AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-161/05)
   (2005/C 155/53)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 25 april 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Hoechst AG, gevestigd te Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Klusmann en U. Itzen, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de artikelen 2 en 3 van de beschikking van de Commissie van 17.2.2005 te vernietigen wat verzoekster betreft;

               —

               subsidiair, het in artikel 2 van de bestreden beschikking vastgestelde bedrag van de geldboete op passende wijze te verminderen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie heeft in de bestreden beschikking nr. C(2004)4876, die op 19.1.2005 definitief is geworden, vastgesteld dat verzoekster en andere ondernemingen inbreuk hebben gemaakt op artikel 81, lid 1, EG (en sinds 1 januari 1994, op artikel 53, lid 1, EER), doordat zij quota en afnemers onder elkaar hebben verdeeld, prijsverhogingen hebben afgesproken, een schadevergoedingsregeling hebben ingevoerd, informatie over afzethoeveelheden en prijzen hebben uitgewisseld, regelmatig elkaar hebben ontmoet en andere contacten hebben onderhouden om de genoemde beperkingen overeen te komen en in de praktijk om te zetten. Wegens deze inbreuken werd verzoekster een geldboete opgelegd.
   In haar verzoekschrift voert verzoekster zeven middelen aan. In de eerste plaats stelt zij dat haar onterecht een geldboete is opgelegd daar zij de betrokken onderneming heeft afgesplitst en vervolgens heeft verkocht.
   In de tweede plaats voert verzoekster aan dat de geldboete zelfs niet kan worden opgelegd wanneer wordt aangenomen dat verzoekster aan een geldboete kan worden onderworpen, aangezien de latere moedervennootschap van de vennootschap die amnestie had gevraagd, amnestie kreeg, doch niet verzoekster in haar hoedanigheid van voormalige moedervennootschap. In dit verband stelt verzoekster dat er duidelijk geen rechtsgrondslag voor een dergelijke differentiëring bestaat.
   Het derde middel betreft de begroting van de geldboete. Volgens verzoekster had op grond van de clementieregeling van 1996 de aan verzoekster opgelegde boete met 10 % moeten worden verminderd omdat zij de belangrijkste feiten die aan de punten van bezwaar ten grondslag lagen, niet fundamenteel heeft betwist.
   In de vierde plaats beroept verzoekster zich op de absolute en relatieve onevenredigheid en buitensporigheid van het basisbedrag van de boete tegen de achtergrond van de beschikkingspraktijk van de Commissie.
   In de vijfde plaats komt verzoekster op tegen het feit dat rekening is gehouden met de vroegere procedure, waarnaar uitdrukkelijk is verwezen, om het bedrag van de geldboete te verhogen, en zij stelt subsidiair schending van het beginsel ne bis in idem.
   Voor het overige betoogt verzoekster dat zij geen toegang tot de documenten heeft verkregen en dat het verslag van de raadadviseur-auditeur grove onregelmatigheden bevat; ten slotte betwist zij de rechtmatigheid van het bevel tot nalaten.


title: Zaak C-410/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas — Litouwen) — „Baltlanta” UAB/Lietuvos valstybė [Prejudiciële verwijzing — Structuurfondsen — Economische, sociale en territoriale samenhang — Verordening (EG) nr. 1260/1999 — Artikel 38 — Verordening (EG) nr. 2792/1999 — Artikel 19 — Visserij — Rechtsgeding op nationaal niveau — Verplichting voor de lidstaat om alle maatregelen te nemen die nodig zijn om na afloop van het rechtsgeding het besluit tot bijstandsverlening correct uit te voeren]

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/19

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas — Litouwen) — „Baltlanta” UAB/Lietuvos valstybė
      (Zaak C-410/13) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Structuurfondsen - Economische, sociale en territoriale samenhang - Verordening (EG) nr. 1260/1999 - Artikel 38 - Verordening (EG) nr. 2792/1999 - Artikel 19 - Visserij - Rechtsgeding op nationaal niveau - Verplichting voor de lidstaat om alle maatregelen te nemen die nodig zijn om na afloop van het rechtsgeding het besluit tot bijstandsverlening correct uit te voeren])
      (2014/C 395/23)
      Procestaal: Litouws

         Verwijzende rechter

      Vilniaus apygardos administracinis teismas

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij:„Baltlanta” UAB

         Verwerende partij: Lietuvos valstybė

         in tegenwoordigheid van: Nacionalinė mokėjimo agentūra prie Žemės ūkio ministerijos, Lietuvos Respublikos žemės ūkio ministerija, Lietuvos Respublikos finansų ministerija

         Dictum

      Artikel 38, lid 1, sub e, van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, artikel 19 van verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2369/2002 van de Raad van 20 december 2002, en de afdelingen 6 en 7 van de richtsnoeren voor de afsluiting van bijstandspakketten (2000-2006) uit de Structuurfondsen, die door de Commissie bij besluit COM(2006) 3424 definitief van 1 augustus 2006 zijn vastgesteld, moeten aldus worden uitgelegd dat zij de betrokken overheidsinstanties er niet toe verplichten om aan de Europese Commissie mee te delen dat een rechtsgeding aanhangig is in verband met een administratief besluit over de subsidiabiliteit van een project waarvoor financiële bijstand is aangevraagd, zoals het in het hoofdgeding aan de orde zijnde besluit, noch om de maatregelen te nemen die nodig zijn om de voor die bijstand bedoelde middelen, waarvan de toekenning in het geding is, te reserveren tot de kwestie van die toekenning definitief is beslecht.

         (1)  PB C 284 van 28.9.2013.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 maart 2005 in zaak C-437/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland (Niet-nakoming — Visserij — Verordeningen (EEG) nrs. 3760/92 en 2847/93 — Instandhouding en beheer van visbestanden — Maatregelen voor controle op visserijactiviteiten)

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 17 maart 2005
   in zaak C-437/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland (1)

   (Niet-nakoming - Visserij - Verordeningen (EEG) nrs. 3760/92 en 2847/93 - Instandhouding en beheer van visbestanden - Maatregelen voor controle op visserijactiviteiten)
   (2005/C 132/03)
   Procestaal: Fins
   In zaak C-437/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 3 december 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn en M. Huttunen) tegen Republiek Finland (gemachtigden: T. Pynnä en E. Kourula), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, A. Borg Barthet, A. La Pergola, J.-P. Puissochet (rapporteur) en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 17 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door tijdens de visseizoenen 1995 en 1996:

                           —

                           geen passende bepalingen vast te stellen voor het gebruik van de haar toegewezen quota en niet de door de toepasselijke verordeningen voorgeschreven inspecties en andere controles te verrichten;

                           —

                           niet binnen passende termijnen de visserij voorlopig te verbieden teneinde uitputting van de quota te vermijden; en

                           —

                           niet de administratieve of strafrechtelijke maatregelen vast te stellen die zij moest toepassen op de kapiteins van vaartuigen die de regeling betreffende het gemeenschappelijk visserijbeleid hadden geschonden of op ieder ander persoon die verantwoordelijk was voor een dergelijke schending;

                     is de Republiek Finland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, en de artikelen 2, 21, leden 1 en 2, en 31 van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid.

               2)

               De Republiek Finland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 437 van 8.2.2003.


title: Zaak T-131/00: Beroep, op 16 mei 2000 ingesteld door R. Schochaert tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 285/10               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   7.10.2000
1)    Tot aan de eindbeschikkingen in de kortgedingsprocedures wordt    Beroep, op 28 juni 2000 ingesteld door Société Biret
      de tenuitvoerlegging opgeschort van de beschikking van de                International tegen Raad van de Europese Unie
      Commissie van 9 maart 2000 betreffende de intrekking van de
      vergunning voor het in de handel brengen van geneesmiddelen
      voor menselijk gebruik die de stoffen „Clobenzorex”, „Fenbut-                              (Zaak T-174/00)
      razat”, „Fenproporex”, „Mazindol”, „Mefenorex”, „Norpseudoe-
      phedrin”, „Phenmetrazin” en „Propylhexedrin” bevatten                                      (2000/C 285/21)
      [C(2000) 608].
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 28 juni 2000 beroep ingesteld tegen de
                                                                        Raad van de Europese Unie door Société Biret International,
Beroep, op 16 mei 2000 ingesteld door R. Schochaert                     gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door S. Rodrigues, ad-
               tegen Raad van de Europese Unie                          vocaat te Parijs.
                         (Zaak T-131/00)                                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (2000/C 285/20)
                                                                        —     vast te stellen, dat de Europese Gemeenschap aansprake-
                                                                              lijk is voor de gerechtelijke liquidatie van Société Biret
                         (Procestaal: Frans)                                  International,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               —     de Raad van de Europese Unie te veroordelen tot betaling
schappen is op 16 mei 2000 beroep tegen Raad van de                           van 87 006 000 FF schadevergoeding aan Biret Inter-
Europese Unie ingesteld door R. Schochaert, wonende te                        national,
Brussel, vertegenwoordigd door J. A. Martin, advocaat te
Brussel.                                                                —     de Raad van de Europese Unie in de kosten te verwijzen.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling           Middelen en voornaamste argumenten
      bevoegd gezag houdende weigering om verzoeker tot de
      rang B1 te bevorderen, en te verklaren dat verzoeker, met
      terugwerkende kracht tot het bevorderingsjaar 1999, tot           Verzoekster is een vennootschap naar Frans recht, thans in
      die rang moet worden bevorderd binnen een maand na                liquidatie, die handel drijft in verschillende agro-alimentaire
      de uitspraak van het te wijzen arrest, op straffe van een         producten, met name vlees. Zij vordert vergoeding van de
      dwangsom van 5 000 BEF per dag vertraging.                        schade die zij heeft geleden door het verbod om rundvlees,
                                                                        met name uit Amerika, in te voeren in de Gemeenschap. Eén
                                                                        van de mede-eigenaars van deze vennootschap, met bijna 34 %
Middelen en voornaamste argumenten                                      van het kapitaal, is „Cargill USA”.
Verzoeker betoogt in de eerste plaats, dat de weigering om
hem te plaatsen op de lijst van voor bevordering naar de                Dat embargo is ingesteld en uitgevoerd op grond van richtlij-
rang B1 voorgedragen ambtenaren, op een onjuiste feitelijke             nen 88/146/EEG van de Raad van 7 maart 1988 tot instelling
grondslag berust, te weten dat de door hem sinds 1998 bezette           van een verbod op het gebruik van bepaalde stoffen met
functie geen verantwoordelijkheden impliceert op grond waar-            hormonale werking in de veehouderij (1), en 72/462/EEG van
van bevordering gerechtvaardigd is in vergelijking met de               de Raad van 12 december 1972 inzake gezondheidsvraagstuk-
andere kandidaten voor bevordering. De door verzoeker sedert            ken en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de invoer van
1998, en zeker op het moment van het bestreden besluit,                 runderen en varkens en van vers vlees uit derde landen. (2) Die
verrichte werkzaamheden, komen feitelijk en rechtens overeen            twee richtlijnen zijn vervangen door richtlijn 96/22/EG van de
met een B1-functie.                                                     Raad van 29 april 1996 betreffende het verbod op het gebruik,
                                                                        in de veehouderij, van bepaalde stoffen met hormonale
In de tweede plaats, aldus verzoeker, kan de omstandigheid              werking en van bepaalde stoffen met thyreostatische werking,
dat hij zestien jaar lang niet tot de rang B1 is bevorderd,             alsmede van β-agonisten en tot intrekking van de richtlijnen
ofschoon zijn niveau in zijn beoordelingsrapporten als „bijzon-         81/602/EEG, 88/146/EEG en 88/299/EEG. (3)
der hoog” of „uitzonderlijk hoog” is gekwalificeerd, slechts
worden toegeschreven aan een algehele vijandigheid jegens               Verzoekster stelt, dat nu de communautaire en nationale
hem op een zeker niveau van zijn hiërarchie.                            regelingen niet aldus zijn geëvolueerd, dat het verbod is
                                                                        opgeheven of een soepeler regeling is ingesteld, haar zaken
                                                                        zich niet naar verwachting hebben ontwikkeld.


title: Zaak T-394/10: Arrest van het Gerecht van 5 december 2013 — Grebenshikova/BHIM — Volvo Trademark (SOLVO) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk SOLVO — Ouder gemeenschapswoordmerk VOLVO — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/18

         Arrest van het Gerecht van 5 december 2013 — Grebenshikova/BHIM — Volvo Trademark (SOLVO)
   (Zaak T-394/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk SOLVO - Ouder gemeenschapswoordmerk VOLVO - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2014/C 24/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Elena Grebenshikova (Sint-Petersburg, Rusland) (vertegenwoordiger: M. Björkenfeldt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Volvo Trademark Holding AB (Göteborg, Zweden) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Dolde, V. von Bomhard en A. Renck, advocaten, vervolgens V. von Bomhard, A. Renck en I. Fowler, solicitor)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 9 juni 2010 (zaak R 861/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Volvo Trademark Holding AB en Elena Grebenshikova

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 9 juni 2010 in zaak R 861/2010-1 wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal behalve zijn eigen kosten twee derde van de kosten van Elena Grebenshikova dragen.

               3)

               Volvo Trademark Holding AB zal behalve haar eigen kosten één derde van de kosten van Grebenshikova dragen.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Doorhaling van zaak T-14/00

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/27

         Doorhaling van zaak T-14/00 (1)

   (2004/C 239/58)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-14/00: CAV Ulestraten-Schimmert-Hulsberg e.a., ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 135 van 13.5.2000.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 22 mei 2003 in zaak C-103/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland ("Niet-nakoming — Richtlĳn 89/686/EEG — Werkingssfeer — Uitzonderingen — Persoonlĳke beschermingsmiddelen die speciaal zĳn ontworpen en vervaardigd voor de strĳdkrachten of de ordehandhaving")

text:
19.7.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 171/5
       de nationale rechter tot de conclusie komt dat deze voorwaarde        A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: M.-
       kan worden tegengeworpen aan marktdeelnemers die zich in de           F. Contet, hoofdadministrateur, op 22 mei 2003 een arrest
       periode vóór de inwerkingtreding van verordening nr. 1107/96          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       zouden hebben beziggehouden met het raspen en verpakken van
       het product, wanneer zijns inziens het decreet van 4 november         1)     Een naamloze vennootschap die is opgericht door, eigendom is
       1991 gedurende die periode op grond van bovenbedoelde                        van en beheerd wordt door een territoriaal lichaam, voorziet in
       overeenkomst tussen de Franse Republiek en de Italiaanse                     een behoefte in de zin van artikel 1, sub b, tweede alinea, van
       Republiek van toepassing was en krachtens nationale voorschrif-              richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
       ten inzake bekendmaking aan de betrokken rechtssubjecten kon                 de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
       worden tegengeworpen.                                                        overheidsopdrachten voor dienstverlening, wanneer zij diensten
                                                                                verwerft waarmee wordt beoogd de ontwikkeling van industriële
                                                                                en commerciële activiteiten op het grondgebied van het territoria-
( 1) PB C 469 van 10.2.2001.                                                        le lichaam te bevorderen. Om te bepalen of die behoefte geen
                                                                                industrieel of commercieel karakter heeft, dient de verwijzende
                                                                                rechter de omstandigheden te beoordelen waarin die vennoot-
                                                                                schap is opgericht en de voorwaarden waaronder zij haar
                                                                                activiteit uitoefent, met name of zij niet hoofdzakelijk een
                                                                                winstoogmerk heeft, al dan niet de met die activiteit verbonden
                                                                                risico’s draagt en of zij met openbare middelen wordt gefinan-
                                                                                cierd.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                             2)     Het feit dat de te bouwen bedrijfsruimten aan slechts één
                                                                                onderneming worden verhuurd, betekent niet dat de verhuurder
                            (Vijfde kamer)                                          geen publiekrechtelijke instelling is, mits is bewezen dat hij
                                                                                voorziet in een behoefte van algemeen belang die niet van
                                                                                industriële of commerciële aard is.
                          van 22 mei 2003
                                                                             (1 ) PB C 95 van 24.3.2001.
in zaak C-18/01 (verzoek van de Kilpailuneuvosto om
een prejudiciële beslissing): Arkkitehtuuritoimisto Riitta
Korhonen Oy, Arkkitehtitoimisto Pentti Toivanen Oy,
Rakennuttajatoimisto Vilho Tervomaa tegen Varkauden
                            Taitotalo Oy ( 1)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(„Richtlijn 92/50/EEG — Overheidsopdrachten voor dienst-
verrichting — Begrip „aanbestedende dienst” — Publiek-                                                    (Vijfde kamer)
rechtelijke instelling — Vennootschap die door territoriaal
lichaam is opgericht om op zijn grondgebied ontwikkeling                                                 van 22 mei 2003
   van industriële en commerciële activiteiten te bevorderen”)
                                                                             in zaak C-103/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                           (2003/C 171/05)                                            schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
                                                                             („Niet-nakoming — Richtlijn 89/686/EEG — Werkings-
                            (Procestaal: Fins)                               sfeer — Uitzonderingen — Persoonlijke beschermingsmid-
                                                                             delen die speciaal zijn ontworpen en vervaardigd voor de
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                  strijdkrachten of de ordehandhaving”)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (2003/C 171/06)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak C-18/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG-Verdrag van de Kilpailuneuvosto (Finland),               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
in het aldaar aanhangige geding tussen Arkkitehtuuritoimisto                                             dentie van het Hof)
Riitta Korhonen Oy, Arkkitehtitoimisto Pentti Toivanen Oy,
Rakennuttajatoimisto Vilho Tervomaa en Varkauden Taitotalo
Oy, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                    In zaak C-103/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
artikel 1, sub b, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van                    pen (gemachtigde: J. Schieferer) tegen Bondsrepubliek Duits-
18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures                    land (gemachtigden: W.-D. Plessing, B. Muttelsee-Schön en H.-
voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstver-                    W. Rengeling), ondersteund door Franse Republiek (gemachtig-
lening (PB L 209, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer),                     den: G. de Bergues en D. Colas), betreffende een verzoek aan
samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur),                    het Hof om vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland,
president van de Vierde kamer, waarnemend voor de president                  door in de regelgeving van sommige deelstaten nadere eisen te
van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward, P. Jann, S. von Bahr en                stellen aan persoonlijke beschermingsmiddelen voor de
 ---pagebreak--- C 171/6                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                              19.7.2003
brandweer ofschoon deze voldoen aan de voorschriften van                     del Prosciutto di Parma, Salumificio S. Rita SpA en Asda Stores
richtlijn 89/686/EEG van de Raad van 21 december 1989                        Ltd, Hygrade Foods Ltd, om een prejudiciële beslissing over de
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der                       uitlegging van verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad
lidstaten betreffende persoonlijke beschermingsmiddelen (PB                  van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische
L 399, blz. 18) en voorzien zijn van de CE-markering, de                     aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwpro-
artikelen 1 en 4 van deze richtlijn heeft geschonden, heeft het              ducten en levensmiddelen (PB L 208, blz. 1), gewijzigd bij de
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,                     Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Repu-
kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann                      bliek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk
(rapporteur) en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-              Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop de
Jarabo Colomer; griffier: H.A. Rühl, hoofdadministrateur, op                 Europese Unie is gegrond (PB 1994, C 241, blz. 21, en PB
22 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                  1995, L 1, blz. 1), en verordening (EG) nr. 1107/96 van de
volgt:                                                                       Commissie van 12 juni 1996 betreffende de registratie van de
                                                                             geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het
1)     Door in de regelgeving van sommige deelstaten nadere eisen te         kader van de procedure van artikel 17 van verordening
       stellen aan persoonlijke beschermingsmiddelen voor de brand-          nr. 2081/92 (PB L 148, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als
       weer ofschoon deze voldoen aan de voorschriften van richtlijn         volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet,
       89/686/EEG van de Raad van 21 december 1989 inzake                    M. Wathelet, R. Schintgen en C. W. A. Timmermans, kamerpre-
       de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten             sidenten, C. Gulmann (rapporteur), D. A. O. Edward, P. Jann,
       betreffende persoonlijke beschermingsmiddelen en voorzien zijn        V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha
       van de CE-markering, heeft de Bondsrepubliek Duitsland de             Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: M.-
       artikelen 1 en 4 van deze richtlijn geschonden.                       F. Contet, hoofdadministrateur, op 20 mei 2003 een arrest
                                                                             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
2)     De Bondsrepubliek Duitsland wordt in de kosten verwezen.
3)     De Franse Republiek draagt haar eigen kosten.
                                                                             1)     Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli
                                                                                1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en
( 1) PB C 118 van 21.4.2001.
                                                                                oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmid-
                                                                                delen, gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaar-
                                                                                den voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het
                                                                                Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop
                                                                                de Europese Unie is gegrond, moet aldus worden uitgelegd dat
                                                                                zij zich niet ertegen verzet dat voor het gebruik van een
                                                                                beschermde oorsprongsbenaming als voorwaarde wordt gesteld
                     ARREST VAN HET HOF                                             dat handelingen als het in plakken snijden en het verpakken
                                                                                van het product in het productiegebied plaatsvinden, indien een
                          van 20 mei 2003                                           dergelijke voorwaarde in het productdossier is voorzien.
in zaak C-108/01 (verzoek van het House of Lords om
een prejudiciële beslissing): Consorzio del Prosciutto di                    2)     Dat voor het gebruik van de beschermde oorsprongsbenaming
Parma, Salumificio S. Rita SpA tegen Asda Stores Ltd,                               „Prosciutto di Parma” voor in plakken verhandelde ham als
                       Hygrade Foods Ltd ( 1)                                       voorwaarde wordt gesteld dat het in plakken snijden en het
                                                                                verpakken in het productiegebied plaatsvinden, vormt een
(„Beschermde oorsprongsbenamingen — Verordening (EEG)                               maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve uitvoer-
nr. 2081/92 — Verordening (EG) nr. 1107/96 — „Prosciutto                            beperking in de zin van artikel 29 EG, maar kan als
di Parma” — Productdossier — Voorwaarde van in plakken                              gerechtvaardigd en bijgevolg als verenigbaar met laatstbedoelde
snijden en verpakken van ham in productiegebied — Artike-                           bepaling worden beschouwd.
len 29 EG en 30 EG — Rechtvaardiging — Tegenwerpbaar-
heid van voorwaarde aan derden — Rechtszekerheid —
                          Bekendmaking”)
                                                                             3)     De betrokken voorwaarde kan echter niet aan de marktdeel-
                                                                                nemers worden tegengeworpen, omdat zij niet via een adequate
                          (2003/C 171/07)                                           bekendmaking in de gemeenschapsregeling te hunner kennis is
                                                                                gebracht.
                          (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                (1 ) PB C 134 van 5.5.2001.
In zaak C-108/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het House of Lords (Verenigd
Koninkrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Consorzio


title: Zaak T-163/12: Arrest van het Gerecht van 12 mei 2015 — Ternavsky/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Belarus — Bevriezing van tegoeden — Beperkingen op de binnenkomst op en de doorreis via het grondgebied van de Europese Unie — Beoordelingsfout”)

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/26

         Arrest van het Gerecht van 12 mei 2015 — Ternavsky/Raad
   (Zaak T-163/12) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Belarus - Bevriezing van tegoeden - Beperkingen op de binnenkomst op en de doorreis via het grondgebied van de Europese Unie - Beoordelingsfout”))
   (2015/C 213/46)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Anatoly Ternavsky (Moskou, Rusland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Rapin en E. Van den Haute, advocaten, vervolgens G. Berrisch, A. Polcyn, advocaten, en N. Chesaites, barrister, en ten slotte G. Berrisch)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: F. Naert en M.-M. Joséphidès, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2012/171/GBVB van de Raad van 23 maart 2012 tot uitvoering van besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus (PB L 87, blz. 95), uitvoeringsverordening (EU) nr. 265/2012 van de Raad van 23 maart 2012 houdende uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus (PB L 87, blz. 37), besluit 2013/534/GBVB van de Raad van 29 oktober 2013 tot wijziging van besluit 2012/642/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus (PB L 288, blz. 69), uitvoeringsverordening (EU) nr. 1054/2013 van de Raad van 29 oktober 2013 tot uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus (PB L 288, blz. 1), uitvoeringsbesluit 2014/24/GBVB van de Raad van 20 januari 2014 houdende uitvoering van besluit 2012/642/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus (PB L 16, blz. 32), en uitvoeringsverordening (EU) nr. 46/2014 van de Raad van 20 januari 2014 houdende uitvoering van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus (PB L 16, blz. 3), voor zover zij betrekking hebben op verzoeker

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsbesluit 2012/171/GBVB van de Raad van 23 maart 2012 tot uitvoering van besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus, uitvoeringsverordening (EU) nr. 265/2012 van de Raad van 23 maart 2012 houdende uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus, besluit 2013/534/GBVB van de Raad van 29 oktober 2013 tot wijziging van besluit 2012/642/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus, en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1054/2013 van de Raad van 29 oktober 2013 tot uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus, voor zover zij betrekking hebben op Anatoly Ternavsky, worden nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en de helft van de kosten die Ternavsky in deze procedure heeft gemaakt.

               4)

               Ternavsky draagt de helft van de kosten die hij in deze procedure heeft gemaakt. Hij draagt de kosten die hij in de procedure in kort geding heeft gemaakt en de kosten die de Raad in die procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 157 van 2.6.2012.