title: Zaak T-662/16: Beroep ingesteld op 12 september 2016 — Gall Pharma/EUIPO — Pfizer (Styriagra)

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/19

      Beroep ingesteld op 12 september 2016 — Gall Pharma/EUIPO — Pfizer (Styriagra)
      (Zaak T-662/16)
      (2016/C 441/24)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Gall Pharma GmbH (Judenburg, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: D. Reichelt en L. Figura, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pfizer Inc. (New York, Verenigde Staten)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

         Betrokken merk: Uniewoordmerk „Styriagra” — Uniemerk nr. 12 161 469

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 13 juni 2016 in zaak R 724/2015-5

         Conclusies

                  —

                  de bestreden beslissing vernietigen en oppositie nr. 002286568 tegen Uniemerk nr. 000233890 afwijzen;

                  —

                  verweerder verwijzen in de kosten.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009;

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-227/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 december 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Salamanca — Spanje) — Eva Martín Martín/EDP Editores SL (Richtlijn 85/577/EEG — Artikel 4 — Bescherming van consument — Buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten — Opzeggingsrecht — Informatieplicht van handelaar — Nietigheid van overeenkomst — Passende maatregelen)

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 december 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Salamanca — Spanje) — Eva Martín Martín/EDP Editores SL
   (Zaak C-227/08) (1)

   (Richtlijn 85/577/EEG - Artikel 4 - Bescherming van consument - Buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten - Opzeggingsrecht - Informatieplicht van handelaar - Nietigheid van overeenkomst - Passende maatregelen)
   2010/C 51/10
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Salamanca

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eva Martín Martín

      Verwerende partij: EDP Editores SL

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Audiencia Provincial de Salamanca — Uitlegging van artikel 4 van richtlijn 85/577/EEG van de Raad van 20 december 1985 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten (PB L 372, blz. 31) — Artikelen 3 EG, 95 EG en 153 EG — Artikel 38 van het Europees Handvest van de grondrechten — Recht van afstand — Verplichting van de handelaar om bepaalde informatie te verstrekken — Maatregelen ter bescherming van de consument in geval van niet-nakoming — Nietigheid van de overeenkomst en bevoegdheid van de nationale rechter

      Dictum

   Artikel 4 van richtlijn 85/577/EEG van de Raad van 20 december 1985 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten verzet zich er niet tegen dat een nationale rechterlijke instantie een onder deze richtlijn vallende overeenkomst ambtshalve nietig verklaart op grond dat de consument niet over zijn opzeggingsrecht is voorgelicht, ook al heeft de consument deze nietigheid nooit aangevoerd voor de bevoegde nationale rechters.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak C-331/05 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juni 2007 — Internationaler Hilfsfonds eV/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Causaal verband — Kosten van procedures voor Europese ombudsman)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juni 2007 — Internationaler Hilfsfonds eV/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-331/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Causaal verband - Kosten van procedures voor Europese ombudsman)
   (2007/C 199/11)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirant: Internationaler Hilfsfonds eV (vertegenwoordigers: H. Kaltenecker en S. Krüger, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M.-J. Jonczy en S. Fries, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 11 juli 2005, Internationaler Hilfsfonds eV/Commissie (T-294/04), waarbij het Gerecht als kennelijk ongegrond heeft verworpen een beroep strekkende tot vergoeding van schade bestaande in de advocatenkosten die in drie procedures voor de Europese Ombudsman waren opgekomen
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Internationaler Hilfsfonds eV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 271 van 29.10.2005.


title: Doorhaling van zaak C-185/99

text:
C 366/24              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               18.12.1999
               Doorhaling van zaak C-92/99 (1)                                   Doorhaling van zaak C-185/99 (1)
                       (1999/C 366/43)
                                                                                (1999/C 366/47)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 september              De president van het Hof van Justitie van de Europese
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-92/99:        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese           1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-185/99
Republiek.                                                         (verzoek van Regeringsrätten om een prejudiciële beslissing):
                                                                   Riksskatteverket tegen X, Y en Z.
(1) PB C 160 van 5.6.1999.
                                                                   (1) PB C 204 van 17.7.1999.
              Doorhaling van zaak C-151/99 (1)
                       (1999/C 366/44)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 september
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-151/99:                     Doorhaling van zaak C-186/99 (1)
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
                                                                                (1999/C 366/48)
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
                                                                   1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-186/99
                                                                   (verzoek van Regeringsrätten om een prejudiciële beslissing):
                                                                   Riksskatteverket tegen X.
               Doorhaling van zaak C-31/99 (1)
                       (1999/C 366/45)
                                                                   (1) PB C 204 van 17.7.1999.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-31/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
Republiek.
(1) PB C 86 van 27.3.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-210/99 (1)
                                                                                (1999/C 366/49)
               Doorhaling van zaak  C-32/99 (1)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                       (1999/C 366/46)                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 september
                                                                   1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-210/99:
De president van het Hof van Justitie van de Europese              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september              togdom Luxemburg.
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-32/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
togdom Luxemburg.
                                                                   (1) PB C 204 van 17.7.1999.
(1) PB C 86 van 27.3.1999.


title: Zaak C-338/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Marjan Noorzia/Bundesministerin für Inneres (Prejudiciële verwijzing — Recht op gezinshereniging — Richtlijn 2003/86/EG — Artikel 4, lid 5 — Nationale regeling volgens welke de gezinshereniger en de echtgenoot op het tijdstip van de indiening van het verzoek tot gezinshereniging de leeftijd van 21 jaar moeten hebben bereikt — Richtlijnconforme uitlegging)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/18

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Marjan Noorzia/Bundesministerin für Inneres
   (Zaak C-338/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Recht op gezinshereniging - Richtlijn 2003/86/EG - Artikel 4, lid 5 - Nationale regeling volgens welke de gezinshereniger en de echtgenoot op het tijdstip van de indiening van het verzoek tot gezinshereniging de leeftijd van 21 jaar moeten hebben bereikt - Richtlijnconforme uitlegging))
   2014/C 315/26
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marjan Noorzia

      Verwerende partij: Bundesministerin für Inneres

      Dictum

   Artikel 4, lid 5, van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling volgens welke echtgenoten en geregistreerde partners de leeftijd van 21 jaar reeds op de datum van indiening van het verzoek moeten hebben bereikt om te kunnen worden aangemerkt als gezinsleden die recht hebben op gezinshereniging.

      (1)  PB C 233 van 10.8.2013.


title: Zaak C-323/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division (Verenigd Koninkrijk) op 12 augustus 2009 — Interflora Inc. en Interflora British Unit/Marks & Spencer plc en Flowers Direct Online Limited

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division (Verenigd Koninkrijk) op 12 augustus 2009 — Interflora Inc. en Interflora British Unit/Marks & Spencer plc en Flowers Direct Online Limited
   (Zaak C-323/09)
   2009/C 282/37
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Interflora Inc. en Interflora British Unit

      Verwerende partijen: Marks & Spencer plc en Flowers Direct Online Limited

      Prejudiciële vragen

               1.

               Wanneer een onderneming die een concurrent is van de houder van een ingeschreven merk en die via haar website waren en diensten verkoopt die gelijk zijn aan die waarvoor het merk is ingeschreven, (i) als zoekwoord voor de dienst gesponsorde links van een exploitant van een zoekmachine een teken kiest dat gelijk is (in de zin van het arrest van het Hof in zaak C-291/00) aan een merk, (ii) dit als zoekwoord benoemt, (iii) dit teken aan de URL van zijn website verbindt, (iv) de kosten per klik vaststelt die hij met betrekking tot dat zoekwoord zal betalen, (v) de verschijningsmomenten van de gesponsorde link plant en (vi) het teken gebruikt in zakelijke correspondentie over facturering en betaling van vergoedingen en/of het beheer van een account bij de exploitant van de zoekmachine, maar deze gesponsorde link zelf geen gebruik maakt van het teken of een teken dat daarmee overeenstemt, leveren een of alle van deze handelingen dan „gebruik” van dit teken door de concurrent op in de zin van artikel 5, lid 1, sub a, van de Eerste richtlijn 89/104/EG (1) van de Raad van 21 december 1988 (hierna: „merkenrichtlijn”) en artikel 9, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94 (2) van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (hierna: „verordening inzake het gemeenschapsmerk”).

               2.

               Is hier sprake van gebruik „voor” dezelfde waren en diensten als die waarvoor het merk ingeschreven is in de zin van artikel 5, lid 1, sub a, van de merkenrichtlijn en artikel 9, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk?

               3.

               Valt dit gebruik onder:

                           a)

                           artikel 5, lid 1, sub a, van de merkenrichtlijn en artikel 9, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk; of

                           b)

                           (aannemende dat dit gebruik afbreuk doet aan het onderscheidend vermogen van het merk of ongerechtvaardigd gebruik maakt van de reputatie van het merk) artikel 5, lid 2, van de merkenrichtlijn en artikel 9, lid 1, sub c, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk, of beide?

               4)

               Maakt het voor de beantwoording van vraag 3 hierboven verschil uit of:

                           a)

                           de wijze waarop de gesponsorde link van de concurrent wordt gepresenteerd bij sommige leden van het publiek de opvatting kan doen postvatten dat de concurrent, in strijd met de waarheid, lid is van het commerciële netwerk van de merkhouder; of

                           b)

                           de exploitant van de zoekmachine niet toestaat dat merkhouders in de relevante lidstaat van de Gemeenschap de selectie door andere partijen van aan hun merk gelijke tekens als zoekwoorden blokkeren?

               5)

               Wanneer de exploitant van een zoekmachine (i) aan een gebruiker een teken presenteert dat gelijk is (in de zin van het arrest van het Hof in zaak C-291/00) aan een merk in zoekbalken boven- en onderaan zoekpagina’s met gesponsorde links naar de website van de in vraag 1 vermelde concurrent, (ii) het teken in de samenvatting van de zoekresultaten aan de gebruiker presenteert, (iii) het teken als alternatieve suggestie aan de gebruiker presenteert wanneer de gebruiker een daarmee overeenstemmend teken in de zoekmachine heeft ingegeven, (iv) aan de gebruiker een pagina met zoekresultaten presenteert waarop de door de concurrent gesponsorde links voorkomen in antwoord op het door de gebruiker ingegeven teken en (v) bij de presentatie van de pagina met zoekresultaten waarop door de concurrent gesponsorde links voorkomen, het gebruik van die tekens dat door de gebruiker is gemaakt overneemt, maar de gesponsorde link zelf geen gebruik maakt van het teken of een teken dat daarmee overeenstemt, leveren een of alle van deze handelingen dan „gebruik” van dit teken door de exploitant van de zoekmachine op in de zin van artikel 5, lid 1, sub a, van de merkenrichtlijn en artikel 9, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk?

               6)

               Is hier sprake van gebruik „voor” dezelfde waren en diensten als die waarvoor het merk ingeschreven is in de zin van artikel 5, lid 1, sub a, van de merkenrichtlijn en artikel 9, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk?

               7)

               Valt dit gebruik onder:

                           a)

                           artikel 5, lid 1, sub a, van de merkenrichtlijn en artikel 9, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk; of

                           b)

                           (aannemende dat dit gebruik afbreuk doet aan het onderscheidend vermogen van het merk of ongerechtvaardigd gebruik maakt van de reputatie van het merk) artikel 5, lid 2, van de merkenrichtlijn en artikel 9, lid 1, sub c, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk, of beide?

               8)

               Maakt het voor de beantwoording van vraag 7 hierboven verschil uit of:

                           a)

                           de wijze waarop de gesponsorde link van de concurrent is gepresenteerd, bij sommige leden van het publiek de opvatting kan doen postvatten dat de concurrent, in strijd met de waarheid, lid is van het commerciële netwerk van de merkhouder; of

                           b)

                           de exploitant van de zoekmachine niet toestaat dat merkhouders in de relevante lidstaat van de Gemeenschap de selectie door andere partijen van aan hun merk gelijke tekens als zoekwoorden blokkeren?

               9)

               Indien dit gebruik valt onder artikel 5, lid 1, sub a, van de merkenrichtlijn en artikel 9, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk en/of artikel 5, lid 2, van de merkenrichtlijn en artikel 9, lid 1, sub c, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk:

                           a)

                           bestaat dit gebruik dan uit, of omvat het, „het doorgeven in een communicatienetwerk van door een afnemer van de dienst verstrekte informatie”, en zo ja, selecteert of wijzigt de exploitant van de zoekmachine dan de informatie, in de zin van artikel 12, lid 1, van richtlijn 2000/31/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn inzake elektronische handel”)?

                           b)

                           bestaat dit gebruik dan uit, of omvat het, „de automatische, tussentijdse en tijdelijke opslag van die informatie, wanneer deze opslag enkel geschiedt om latere doorgifte van die informatie aan andere afnemers van de dienst en op hun verzoek doeltreffender te maken” in de zin van artikel 13, lid 1, van de richtlijn inzake elektronische handel?

                           c)

                           bestaat dit gebruik dan uit, of omvat het, „de opslag van de door een afnemer van de dienst verstrekte informatie” in de zin van artikel 14, lid 1, van de richtlijn inzake elektronische handel?

                           d)

                           indien het gebruik niet uitsluitend bestaat uit activiteiten die onder een of meerdere van de artikelen 12, lid 1, 13, lid 1, en 14, lid 1, van de richtlijn inzake elektronische handel vallen, maar dergelijke activiteiten omvat, is de exploitant van een zoekmachine dan vrijgesteld van aansprakelijkheid voor zover het gebruik uit dergelijke activiteiten bestaat en zo ja, kan dan met betrekking tot dit gebruik voor zover het niet van aansprakelijkheid is vrijgesteld schadevergoeding of andere financiële compensatie worden toegekend?

               10)

               Indien het antwoord op vraag 9 luidt dat het gebruik niet uitsluitend bestaat uit activiteiten die onder een of meerdere van de artikelen 12 tot en met 14 van de richtlijn inzake elektronische handel vallen, kan de concurrent dan hoofdelijk aansprakelijk worden gesteld voor de inbreukmakende handelingen van de exploitant van de zoekmachine op grond van het nationale recht inzake aansprakelijkheid voor deelneming?

      (1)  Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1).

      (2)  PB L 11, blz. 1.

      (3)  PB L 178, blz. 1.


title: Zaak C-100/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2007 door É.R. e.a. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 13 december 2006 in zaak T-138/03, É.R. e.a./Raad en Commissie

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/2

         Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2007 door É.R. e.a. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 13 december 2006 in zaak T-138/03, É.R. e.a./Raad en Commissie
   (Zaak C-100/07 P)
   (2007/C 129/03)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwiranten: É.R., J.R., A.R., B.R., O.O., T.D., V.D., J.M.D., D.D., D.F., E.E., C.F., H.R., M.R., I.R., B.R., M.R., C.S. (vertegenwoordiger: F. Honnorat, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;

               —

               de hogere voorziening gegrond te verklaren;

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 13 december 2006 in zaak T-138/03 te vernietigen;

               —

               te gelasten dat de zaak naar het Gerecht wordt verwezen voor een beslissing over de verzoeken van rekwiranten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met hun hogere voorziening verzoeken rekwiranten om vernietiging van het bestreden arrest, omdat hun beroep daarbij gedeeltelijk niet-ontvankelijk en voor het overige ongegrond is verklaard.
   Wat in de eerste plaats de ontvankelijkheid van hun beroep betreft, stellen rekwiranten dat de motivering van het Gerecht tegenstrijdig is en dat deze rechterlijke instantie, door te oordelen dat de vordering tot vergoeding van de schade als gevolg van de besmetting en het overlijden van H.E.R. na de verjaringstermijn van 5 jaar is ingesteld, zowel artikel 46 van het Statuut van het Hof als artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden heeft geschonden. Zij betogen in dit verband dat het Gerecht hun vordering niet verjaard kon verklaren, daar zij op het tijdstip waarop hun verzoeken werden onderzocht, niet over epidemiologische gegevens beschikten op grond waarvan precies kon worden vastgesteld wanneer hun naasten besmet waren geraakt.
   Wat in de tweede plaats het onderzoek van het beroep ten gronde betreft, betogen rekwiranten dat het Gerecht evenzeer een tegenstrijdige motivering heeft gegeven en artikel 6, lid 1, van het genoemde Verdrag heeft geschonden door, enerzijds, zijn beslissing te baseren op oude verslagen en geen rekening te houden met de recentste epidemiologische gegevens, en anderzijds, te oordelen dat het causaal verband tussen de gestelde schade en het aan de gemeenschapsinstellingen verweten onrechtmatige gedrag niet was bewezen.


title: Zaak T-343/12: Beschikking van het Gerecht van 21 november 2012 — Grupo T Diffusión/BHIM — ABR Producción Contemporánea (Lamp) ( „Gemeenschapsmerk — Vordering tot nietigverklaring — Intrekking van vordering tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/50

         Beschikking van het Gerecht van 21 november 2012 — Grupo T Diffusión/BHIM — ABR Producción Contemporánea (Lamp)
   (Zaak T-343/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Vordering tot nietigverklaring - Intrekking van vordering tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 26/101
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Grupo T Diffusión, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Lasala Grimalt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: ABR Producción Contemporánea, SL (Barcelona, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 1 juni 2012 (zaak R 1622/2010-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen ABR Producción Contemporánea, SL en Grupo T Diffusión, SA

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 287 van 22.9.2012.


title: Zaak T-341/04: Beroep, op 13 augustus 2004 ingesteld door DATAC AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/21

         Beroep, op 13 augustus 2004 ingesteld door DATAC AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-341/04)
   (2004/C 284/42)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 13 augustus 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door DATAC AG, te Passau (Duitsland), vertegenwoordigd door K. Zingsheim, advocaat.
   Andere partij voor de kamer van beroep: DATEV eG, te Nürnberg (Duitsland).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               te vernietigen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 12 mei 2004 in zaak nr. R 176/2002-4;

               —

               de door opposante ingestelde oppositie af te wijzen;

               —

               opposante te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               verzoekster

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „DATAC” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 23 en 42 (o.a. hardware alsmede hun onderdelen en software, drukwerken, commerciële zaken, verhuur en verstrekking van licenties voor hard- en software) – aanvraagnr. 665455

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               DATEV eG

               Oppositiemerk of -teken:

               Duits woordmerk en communautair woordmerk „DATEV” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 41 en 42 [o.a. organisatiemiddelen voor een kantoor, elektronische gegevensverwerking voor derden, opleiding en onderwijs op het gebied van de gegevensverwerking alsmede planning, ontwikkeling, vervaardiging en onderhoud van computerprogramma's]

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en terugverwijzing van de zaak naar de oppositieafdeling

               Middelen:

                           —

                           schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 53, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94;

                           —

                           onjuiste toepassing van artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94;

                           —

                           geen gevaar van verwarring van de conflicterende merken


title: Zaak T-159/16: Beroep ingesteld op 15 april 2016 — Metronia/EUIPO — Zitro IP (TRIPLE O NADA)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/61

      Beroep ingesteld op 15 april 2016 — Metronia/EUIPO — Zitro IP (TRIPLE O NADA)
      (Zaak T-159/16)
      (2016/C 211/75)
      Taal van het verzoekschrift: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Metronia, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Vela Ballesteros, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Zitro IP Sàrl (Luxemburg, Luxemburg)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager: verzoekster

         Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „TRIPLE O NADA” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 603 529

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 15 februari 2016 in zaak R 2605/2014-4

         Conclusies

                  —

                  het beroep tegen de beslissing van de kamer van beroep van 15 februari 2016 toewijzen en de inschrijving van het aangevraagde Uniemerk toestaan;

                  —

                  verweerder verwijzen in de kosten.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-432/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 31 juli 2013 — Casa Județeană de Pensii Cluj/Attila Balazs

text:
               12.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 31 juli 2013 — Casa Județeană de Pensii Cluj/Attila Balazs
   (Zaak C-432/13)
   2013/C 298/06
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Cluj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Casa Județeană de Pensii Cluj

      Verwerende partij: Attila Balazs

      Prejudiciële vraag

   Moeten de bepalingen van artikel 7, lid 2, sub c, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd dat een bilaterale overeenkomst die twee lidstaten hebben gesloten vóór de datum van inwerkingtreding van de verordening, op grond waarvan de verplichting inzake socialezekerheidsuitkeringen van een Staat jegens de burgers van de andere Staat die de status van politieke vluchtelingen hadden op het grondgebied van de eerste Staat en zijn teruggekeerd op het grondgebied van de tweede Staat, vervalt in ruil voor betaling door de eerste Staat van een forfaitair bedrag voor de betaling van de pensioenen en de dekking van het tijdvak waarin in de eerste lidstaat premies sociale zekerheid zijn gestort, binnen de werkingssfeer ervan valt?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).


title: Zaak T-339/05: Beroep ingesteld op  9 september 2005  — MacLean-Fogg/BHIM

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/28

         Beroep ingesteld op 9 september 2005 — MacLean-Fogg/BHIM
   (Zaak T-339/05)
   (2005/C 296/60)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij(en): MacLean-Fogg Company (Mundelein, Verenigde Staten van Amerika) [vertegenwoordiger(s): H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder, C Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke, U. Stephani, B. Allekotte, E. Bertram, K. Lochner, B. Ertle, C. Neuhierl, S. Prückner, C. Schmitt, B. Mehnert, P. Lübbe, S. Brötje, advocaten]

      Verwerende partij(en): Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 juni 2005 in zaak R 1122/2004-1;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „LOKTHREAD” voor waren van klasse 6 (bouten, metalen bouten, moeren, metalen moeren) — aanvraagnr. 3 440 666

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag voor alle waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien het merk moet worden beoordeeld in zijn geheel en niet als een teken samengesteld uit twee Engelse woorden, zodat het een minimum aan onderscheidend vermogen heeft.


title: Zaak T-639/14: Beroep ingesteld op 22 augustus 2014 — DEI/Commissie

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/54

      Beroep ingesteld op 22 augustus 2014 — DEI/Commissie
      (Zaak T-639/14)
      (2014/C 395/67)
      Procestaal: Grieks

         Partijen

         Verzoekende partij: Dimosia Epicheirisi Ilektrismoy A.E. (DEI) (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: E. Bourtzalas, D. Waelbroeck, A. Ikonomou, K. Sinodinos en E. Salaka, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      Verzoekster verzoekt het Gerecht:

                  —

                  nietigverklaring van de in de brief van de Commissie aan verzoekster van 12 juni 2014 besloten liggende besluiten van de Commissie betreffende, respectievelijk, twee klachten die verzoekster bij verweerster had ingediend over onrechtmatige staatssteun die aanvankelijk voortvloeide uit de toepassing van besluit nr. 345/2012 van de Griekse reguleringsautoriteit voor de energiesector en vervolgens uit de beslissing van het bijzonder scheidsgerecht in het kader van de permanente arbitrage door die reguleringsautoriteit voor energiesector — welke besluiten voor verzoekster de verplichting inhielden om aan de vennootschap „Aluminium SA” elektriciteit te leveren beneden de kostprijs — en in het bijzonder het uitdrukkelijke besluit om de tweede bovengenoemde klacht van verzoekster niet nader te onderzoeken op grond dat geen schending van de regels inzake staatssteun was aangetoond, en het stilzwijgend genomen besluit om de eerste bovengenoemde klacht niet nader te onderzoeken, en

                  —

                  verwijzing van verweerster in de proceskosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekster vier middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften doordat verweerster niet heeft voldaan aan de procedurele eisen voor de vaststelling van de bestreden handeling.

                  2.

                  Tweede middel: kennelijke beoordelingsfout, rechtens en feitelijk, bij de uitlegging en de toepassing van de artikelen 107 en 108 VWEU ter zake van verweersters conclusie dat de omstreden maatregel niet aan de staat kan worden toegerekend.

                  3.

                  Derde middel: kennelijke beoordelingsfout, rechtens en feitelijk, bij de uitlegging en de toepassing van de artikelen 107 en 108 VWEU ter zake van verweersters conclusie dat de omstreden maatregel „Aluminium SA” geen ongerechtvaardigd voordeel oplevert.

                  4.

                  Vierde middel: niet-nakoming van de verplichting tot toereikende motivering en tot onderzoek van alle relevante elementen, feitelijk en rechtens, en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, in het bijzonder doordat verweerster niet afdoende heeft aangegeven waarom de door verzoekster aangedragen elementen, feitelijk en rechtens, het bestaan van de gestelde onrechtmatige staatssteun niet aantoonden, en niet omstandig heeft gemotiveerd waarom zij haar in eerdere zaken ingenomen standpunt over het criterium van de toerekenbaarheid aan de staat en over de berekening van de prijs voor de levering van elektriciteit aan een verbruiker zoals de vennootschap „Aluminium SA” aanzienlijk heeft gewijzigd, en doordat verweerster de twee bovengenoemde klachten van verzoekster niet terdege heeft onderzocht.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 november 2001 in zaak T-222/00, Otto Wöhr GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — Goedkeuringsbeschikkingen — Verzuim om procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden — Klacht — Ontvankelĳkheid")

text:
C 131/18                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          1.6.2002
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                               AANLEG                                                                   AANLEG
                                                                                van 17 januari 2002
                      van 27 november 2001
                                                                          in zaak T-236/00: Gabriele Stauner en anderen tegen
                                                                          Europees Parlement en Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (1)
in zaak T-222/00, Otto Wöhr GmbH tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          (Beroep tot nietigverklaring — Kaderakkoord over de betrek-
                                                                          kingen tussen het Europees Parlement en de Commissie —
                                                                                Artikel 197 EG — Niet-ontvankelijkheid)
(„Staatssteun — Goedkeuringsbeschikkingen — Verzuim
om procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden — Klacht
                       — Ontvankelijkheid”)                                                        (2002/C 131/35)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                          (2002/C 131/34)
                                                                          In zaak T-236/00, Gabriele Stauner, wonende te Wolfratshau-
                                                                          sen (Duitsland), Freddy Blak, wonende te Næstved (Denemar-
                           (Procestaal: Duits)
                                                                          ken), Mogens Camre, wonende te Kopenhagen (Denemarken),
                                                                          Rijk van Dam, wonende te Rotterdam (Nederland), Christopher
                                                                          Heaton-Harris, wonende te Kettering Northants (Verenigd
                                                                          Koninkrijk), Franz-Xaver Mayer, wonende te Landau an der
                                                                          Isar (Duitsland), Ursula Schleicher, wonende te München
                                                                          (Duitsland), Jens-Peter Bonde, wonende te Bagsværd (Denemar-
In zaak T-222/00, Otto Wöhr GmbH, gevestigd te Friolzheim                 ken), Theodorus Bouwman, wonende te Eindhoven (Neder-
(Duitsland), vertegenwoordigd door C. Hebel en G. Walz, tegen             land), Kathalijne Maria Buitenweg, wonende te Amsterdam
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                   (Nederland), Michl Ebner, wonende te Bolzano (Italië), Joost
K.-D. Borchardt en M. Núñez Müller), betreffende een verzoek            Lagendijk, wonende te Rotterdam, Nelly Maes, wonende te
om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie                   Sinaai (België), Franziska Emilia Müller, wonende te Bruck
van 26 juni 2000 inhoudende dat deze niet de formele                      (Oberpfalz) (Duitsland), Alexander Radwan, wonende te Rot-
onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, EG zal inleiden                tach-Egern (Duitsland), Alexander de Roo, wonende te Amster-
naar aanleiding van verzoeksters klacht betreffende staatssteun           dam, Heide Rühle, wonende te Stuttgart (Duitsland), Inger
van de Duitse autoriteiten aan Hydraulik Markranstädt GmbH                Schöring, wonende te Gävle (Zweden), Esko Olavi Seppänen,
en Hydraulik Seehausen GmbH, heeft het Gerecht (Tweede                    wonende te Helsinki (Finland), Bart Staes, wonende te Antwer-
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: R. M. Moura                  pen (België), Claude Turmes, wonende te Esch-sur-Alzette
Ramos, president, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi en                    (Luxemburg), Lousewies van der Laan, wonende te Brussel
A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 27 november                (België), vertegenwoordigd door J. Sedemund et T. Lübbig,
2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                 advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
volgt:                                                                    Europees Parlement (gemachtigden: C. Pennera en M. Berger)
                                                                          en Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
                                                                          den: U. Wölker en X. Lewis), betreffende een beroep tot
                                                                          nietigverklaring van het Kaderakkoord over de betrekkingen
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                       tussen het Europees Parlement en de Commissie van 5 juli
                                                                          2000 (PB 2001, C 121, blz. 122), heeft het Gerecht (Vierde
                                                                          kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, president, V. Tiili
2)    Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.                      en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 17 januari 2001
                                                                          een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
3)    Op het verzoek om interventie van de Bondsrepubliek Duitsland       1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
      hoeft niet te worden beslist.
                                                                          2)    Verzoekers zullen hun eigen kosten alsmede die van het
                                                                                Parlement en de Commissie dragen, daaronder begrepen de
                                                                                kosten die op de procedures in kort geding zijn gevallen
(1) PB C 316 van 4.11.2000.
                                                                          (1) PB C 316 van 4.11.2000.


title: Zaak C-45/14: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 19 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla — Hongarije) — Strafzaak tegen István Balázs, Dániel Papp (Prejudiciële verwijzing — Grondrechten — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikelen 47, 50 en 54 — Toepassing van het Unierecht — Geen — Kennelijke onbevoegdheid van het Hof)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/32

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 19 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla — Hongarije) — Strafzaak tegen István Balázs, Dániel Papp
   (Zaak C-45/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Grondrechten - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 47, 50 en 54 - Toepassing van het Unierecht - Geen - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof))
   2014/C 315/52
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Ítélőtábla

      Partijen in de strafzaak

   István Balázs, Dániel Papp

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om de door de Fővárosi Ítélőtábla (Hongarije) bij beschikking van 21 januari 2014 gestelde vragen te beantwoorden.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: Zaak T-79/15: Beroep ingesteld op 18 februari 2015 — Olympus Medical Systems/BHIM (3D)

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/41

         Beroep ingesteld op 18 februari 2015 — Olympus Medical Systems/BHIM (3D)
   (Zaak T-79/15)
   (2015/C 118/52)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Olympus Medical Systems Corp. (Tokio, Japan) (vertegenwoordigers: A. Ebert Weidenfeller en C. Opatz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: beeldmerk met het element „3D” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 598 538

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 11 december 2014 in zaak R 1708/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak F-51/15: Beroep ingesteld op 27 maart 2015 — FR/EASA

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/37

         Beroep ingesteld op 27 maart 2015 — FR/EASA
   (Zaak F-51/15)
   (2015/C 190/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: FR (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker na afloop van zijn proeftijd te ontslaan en verzoek om vergoeding van de materiële en de immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 13 juni 2014;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 18 december 2014;

               —

               dientengevolge, vergoeding van verzoekers materiële schade indien hij niet opnieuw wordt tewerkgesteld bij het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA);

               —

               vergoeding van de immateriële schade die verzoeker heeft geleden en welke voorlopig en ex aequo et bono op 5  800 EUR wordt begroot;

               —

               verwijzing van EASA in alle kosten.


title: Doorhaling van zaak C-316/02 P

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/35

         Doorhaling van zaak C-316/02 P (1)

   (2004/C 94/89)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 februari 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-316/02 P: Hijos de Andrés Molina SA (HAMSA) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en Koninkrijk Spanje.

      (1)  PB C 274 van 9.11.2002.


title: Zaak T-154/15: Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2016 — Jaber/Raad [„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Nietigverklaring van eerdere handelingen bij een arrest van het Gerecht — Nieuwe handelingen waarbij de naam van verzoeker in de lijsten is opgenomen — Beroep tot nietigverklaring — Artikel 76, onder d), van het Reglement voor de procesvoering — Inhoud van het verzoekschrift — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Bewijslast — Recht van eigendom — Vrijheid van ondernemerschap”]

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/18

         Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2016 — Jaber/Raad
   (Zaak T-154/15) (1)

   ([„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Nietigverklaring van eerdere handelingen bij een arrest van het Gerecht - Nieuwe handelingen waarbij de naam van verzoeker in de lijsten is opgenomen - Beroep tot nietigverklaring - Artikel 76, onder d), van het Reglement voor de procesvoering - Inhoud van het verzoekschrift - Ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Bewijslast - Recht van eigendom - Vrijheid van ondernemerschap”])
   (2016/C 462/21)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Aiman Jaber (Lattakia, Syrië) (vertegenwoordigers: A. Boesch, D. Amaudruz en M. Ponsard, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en S. Kyriakopoulou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (GBVB) 2015/117 van de Raad van 26 januari 2015 houdende uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2015, L 20, blz. 85), en van uitvoeringsverordening (EU) 2015/108 van de Raad van 26 januari 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB 2015, L 20, blz. 2), voor zover de naam van verzoeker is geplaatst op de lijst van personen en entiteiten waarvoor beperkende maatregelen gelden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Aiman Jaber zal zijn eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie in de onderhavige procedure en in de procedure in kort geding dragen.

      (1)  PB C 190 van 8.6.2015.


title: Zaak F-13/12: Beroep ingesteld op 3 februari 2012 — ZZ/Commissie

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/32

         Beroep ingesteld op 3 februari 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-13/12)
   2012/C 138/74
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, C. Bernard-Glanz, A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om de overeenkomst van arbeidscontractant van de verzoekende partij niet te verlengen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               nietig verklaren het besluit van het hoofd van de eenheid „aanwerving en beëindiging van de dienst”, directie HR B, DG Personeelszaken en veiligheid, in zijn hoedanigheid van TAOBG, om de overeenkomst van de verzoekende partij niet te verlengen;

               —

               voor zover nodig, nietig verklaren het besluit van het TAOBG tot afwijzing van de door de verzoekende partij ingediende klacht;

               —

               de verzoekende partij herplaatsen in de functie die zij binnen het DG DIGIT vervulde in het kader van een verlenging van haar overeenkomst conform de statutaire vereisten;

               —

               subsidiair, voor het geval het hierboven opgenomen verzoek om herplaatsing niet wordt gehonoreerd, de verwerende partij veroordelen tot vergoeding van de door de verzoekende partij geleden schade, welke voorlopig en ex aequo et bono wordt geraamd op het verschil tussen de bezoldiging die zij als tijdelijk functionaris van de Commissie zou hebben ontvangen indien haar overeenkomst was verlengd en de werkloosheidtoelagen die zij thans ontvangt, en wel gedurende twee jaar (als zijnde de duur van de verlenging volgens de bewoordingen van artikel 8 RAP), te vermeerderen met vertragingsrente tegen het wettelijke tarief gedurende de betrokken periode;

               —

               in elk geval, de verwerende partij veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de immateriële schade welke voorlopig en ex aequo et bono wordt vastgesteld op 5 000 EUR, te vermeerderen met vertragingsrente tegen het wettelijke tarief vanaf de datum van het te wijzen arrest;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-182/05: Beroep, op 22 april 2005 ingesteld door tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/9

         Beroep, op 22 april 2005 ingesteld door tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-182/05)
   (2005/C 155/17)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 april 2005 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur M. Patakia en door B. Schima, lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet te verzekeren dat de Dimosia Epicheirisi Ilektrismou (DEI) voor de activiteiten bruinkooldelving en elektriciteitsproductie afzonderlijke jaarrekeningen publiceert, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 14 van richtlijn 96/92/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende de gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit;

               —

               de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Na het ontvangen van een desbetreffende klacht en op grond van de door Griekenland verstrekte inlichtingen (verschillende brieven van het Ministerie van Ontwikkeling en van de Regulerende Autoriteit voor Energie) over het vereiste van publicatie van afzonderlijke rekeningen door de vennootschap „Dimosia Epicheirisi Ilektrismou” (DEI) overeenkomstig artikel 14 van richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit (PB L 27, blz. 20), kwam de Commissie tot de slotsom dat Griekenland de bepalingen van het betrokken artikel had geschonden.

               2.

               De Commissie is van mening dat het publiceren van een gemeenschappelijke rekening voor de activiteiten bruinkooldelving en elektriciteitsproductie van DEI en het niet-scheiden van die twee activiteiten een schending van artikel 14, lid 3, van richtlijn 96/92/EG oplevert.

               3.

               In het binnenlands logistiek systeem van DEI is — zoals vereist — de activiteit bruinkooldelving gescheiden van de activiteit elektriciteitsproductie. Naar de mening van de Commissie moet de betrokken scheiding echter ook weerspiegeld worden in de gepubliceerde rekeningen van DEI. De Commissie wijst erop, dat de inspanningen van de Griekse autoriteiten tot op heden niet tot het gewenste resultaat hebben geleid. Het verstrekken van informatie over de gescheiden rekeningen aan de Regulerende Autoriteit volstaat niet om aan het publiciteitsvereiste te voldoen.

      (1)  PB L 27 van 30.1.1997, blz. 20.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 januari 2002 in zaak T-80/97 DEP, Starway SA tegen Raad van de Europese Unie ("Begroting van kosten")

text:
C 156/24              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    29.6.2002
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                  Luxemburg, ondersteund door het Koninkrijk der Nederlanden
                             AANLEG                                     (gemachtigden: A. Fierstra en J. van Bakel), tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Tricot
                      van 10 januari 2002                               en J. Stuyck), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
                                                                        de beschikkingen C(1999)2140 def. (Rec 8/98) en
                                                                        C(1999)2143 def. (Rec 9/98) van de Commissie van 19 juli
in zaak T-80/97 DEP, Starway SA tegen Raad van de                       1999, waarin is vastgesteld dat, enerzijds, moest worden
                        Europese Unie (1)                               overgegaan tot navordering en, anderzijds, niet moest worden
                                                                        overgegaan tot kwijtschelding van de rechten voor de invoer
                   („Begroting van kosten”)                             van televisietoestellen uit Turkije, heeft het Gerecht (Derde
                                                                        kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident,
                                                                        K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 9 april
                        (2002/C 156/45)
                                                                        2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                                                                        volgt:
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        1.    Op dit beroep behoeft niet te worden beslist.
In zaak T-80/97 DEP, Starway SA, gevestigd te Luynes
                                                                        2.    De Commissie zal alle kosten dragen.
(Frankrijk), vertegenwoordigd door J.-F. Bellis en P. De Baere,
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
Raad van de Europese Unie (gemachtigden: A. Tanca en
S. Marquardt), ondersteund door Commissie van de Europese               (1) PB C 79 van 18.3.2000.
Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en S. Meany),
betreffende een verzoek om begroting van de door verweerster
aan verzoekster naar aanleiding van het arrest van het Gerecht
van 26 september 2000, Starway/Raad (T-80/97, Jurispr.
blz. II-3099), te vergoeden kosten, heeft het Gerecht (Derde
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: M. Jaeger,
president, R. Garcı́a-Valdecasas, K. Lenaerts, P. Lindh, en
J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 10 januari 2002 een
                                                                        BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                AANLEG
Het totaal van de door de Raad aan verzoekster in zaak T-80/97 te
vergoeden kosten wordt vastgesteld op 58 031,87 euro.                                         van 14 januari 2002
(1) PB C 212 van 12.7.1997.                                             in zaak T-84/01, Association contre l’heure d’été (ACHE)
                                                                        tegen Europees Parlement en Raad van de Europese
                                                                                Unie (1)
                                                                        („Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2000/84/EG —
                                                                        Zomertijd — Actieve legitimatie — Vereniging — Niet-
                                                                                ontvankelijkheid”)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                             AANLEG
                                                                                (2002/C 156/47)
                        van 9 april 2002
                                                                                (Procestaal: Frans)
in zaak T-353/99, N.V. Calberson Belgium tegen Commis-
          sie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        In zaak T-84/01, Association contre l’heure d’été (ACHE),
(„Beroep tot nietigverklaring — Invoer van televisietoestel-
                                                                        voorheen Association contre l’horaire d’été (ACHE), gevestigd
       len uit Turkije — Afdoening zonder beslissing”)
                                                                        te Marly-le-Roy (Frankrijk), vertegenwoordigd door C. Lepage,
                                                                        advocaat, tegen Europees Parlement (gemachtigden: C. Pennera
                        (2002/C 156/46)                                 en M. Goméz-Leal) en Raad van de Europese Unie (gemachtig-
                                                                        de: A. Lopes Sabino), betreffende een verzoek om nietigverkla-
                     (Procestaal: Nederlands)                           ring van richtlijn 2000/84/EG van het Europees Parlement en
                                                                        de Raad van 19 januari 2001 betreffende de zomertijd (PB
                                                                        L 31, blz. 21), heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld
                                                                        als volgt: R. M. Moura Ramos, president, J. Pirrung en
In zaak T-353/99, N.V. Calberson Belgium, vertegenwoordigd              A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 14 januari 2002
door L. Gheysen, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-254/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Legfelsőbb Bíróság (Republiek Hongarije) op 25 mei 2011 — Szabolcs-Szatmár-Bereg Megyei Rendőrkapitányság Záhony Határrendészeti Kirendeltsége/Oskar Shomodi

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Legfelsőbb Bíróság (Republiek Hongarije) op 25 mei 2011 — Szabolcs-Szatmár-Bereg Megyei Rendőrkapitányság Záhony Határrendészeti Kirendeltsége/Oskar Shomodi
   (Zaak C-254/11)
   2011/C 232/29
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Legfelsőbb Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Szabolcs-Szatmár-Bereg Megyei Rendőrkapitányság Záhony Határrendészeti Kirendeltsége

      Verwerende partij: Oskar Shomodi

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 5 van verordening (EG) nr. 1931/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 (1) (hierna: „verordening nr. 1931/2006”), dat bepaalt dat de maximale toelaatbare duur van elk ononderbroken verblijf drie maanden bedraagt — in het bijzonder gelet op het bepaalde in de artikelen 2, sub a, en 3, punt 3, van deze verordening — aldus worden uitgelegd dat deze verordening een persoon de mogelijkheid biedt om een land, op grond van bilaterale overeenkomsten tussen lidstaten en aangrenzende derde landen als bedoeld in artikel 13 van deze verordening, veelvuldig in en uit te reizen en aldaar een ononderbroken verblijf van maximaal drie maanden te houden, zodat een grensbewoner die over een vergunning voor klein grensverkeer beschikt, alvorens de verblijfsduur van drie maanden verstrijkt, zijn ononderbroken verblijf mag onderbreken en, na weer de grens te zijn overgestoken, opnieuw recht heeft op een ononderbroken verblijf van drie maanden?

               2)

               Zo de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, kan het ononderbroken verblijf in de zin van artikel 5 van verordening nr. 1931/2006 dan worden geacht te zijn onderbroken wanneer de inreis en de uitreis plaatsvinden op dezelfde dag of op opeenvolgende dagen?

               3)

               Zo de eerste vraag bevestigend maar de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord, welke tijdspanne of welk ander beoordelingscriterium moet dan in aanmerking worden genomen om een onderbreking van het ononderbroken verblijf in de zin van artikel 5 van verordening nr. 1931/2006 vast te stellen?

               4)

               Zo de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, kan het bepaalde in artikel 5 van verordening nr. 1931/2006 op grond waarvan een ononderbroken verblijf van maximaal drie maanden is toegestaan, dan aldus worden uitgelegd dat de verblijfsduur in het kader van het veelvuldig in- en uitreizen moet worden samengeteld en dat de vergunning voor klein grensverkeer, gelet op artikel 20, lid 1, van de Overeenkomst van 14 juni 1985 ter uitvoering van het te Schengen gesloten akkoord (PB 2000, L 239, blz. 19) — en andere bepalingen inzake de Schengenruimte —, indien de aldus samengetelde verblijfsduur 93 dagen (drie maanden) bedraagt, geen recht geeft op een verder verblijf binnen een periode van zes maanden vanaf de datum van eerste binnenkomst?

               5)

               Zo de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, moet bij die optelling dan ook rekening worden gehouden met de veelvuldige in- en uitreizen die op eenzelfde dag plaatsvinden, alsmede met één enkele in- en uitreis op dezelfde dag, en welke berekeningsmethode dient daarbij te worden gebruikt?

      (1)  Verordening tot vaststelling van regels inzake klein grensverkeer aan de landbuitengrenzen van de lidstaten en tot wijziging van de bepalingen van de Schengenuitvoeringsovereenkomst (PB L 405, blz.1).


title: Doorhaling van zaak C-322/97

text:
C 278/32             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5.9.98
Verzoek van de Corte Suprema di Cassazione van 22 mei              vertegenwoordigd door M. Patakia en B. Mongin, leden
1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen          van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
Istituto Nazionale della Previdenza Sociale en Mario               Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi-
                         Maraldi SpA                               sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                      (Zaak C-288/98)
                        (98/C 278/60)                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
De Corte Suprema di Cassazione heeft bij beschikking van           Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
22 mei 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
tie op 27 juli 1998, in het geding tussen Istituto Nazionale            stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/
della Previdenza Sociale en Mario Maraldi SpA, het Hof                  51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                    tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsop-
om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:              leidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG (1),
                                                                        of door niet binnen de gestelde termijn de nodige
                                                                        omzettingsmaatregelen mee te delen, de krachtens
                                                                        artikel 17 van die richtlijn en het EG-Verdrag op haar
1. Is een bepaling van een nationale wet, die bepaalde
                                                                        rustende verplichtingen niet is nagekomen;
     categorieeÈn van ondernemingen (die, hoewel zij in
     staat van insolventie verkeren, niet aan faillissement
     onderworpen zijn en een voorkeursbehandeling genie-
     ten die bestaat in de opschorting van de schuldvorde-         Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
     ringen ook van de staat en in de bij discretionaire
     administratiefrechtelijke handeling verleende toestem-
     ming om hun activiteit voort te zetten) van de betaling
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
     van boetes wegens niet-betaling van socialezekerheids-
     premies of -bijdragen vrijstelt, aan te merken als een
     steunmaatregel van de staat in de zin van artikel 92
     van het EG-Verdrag?                                           Het verbindende karakter van de bepalingen van
                                                                   artikel 189, derde alinea, en artikel 5 van het EG-Verdrag
                                                                   brengt voor de lidstaten de verplichting mee, de nodige
2. Is die maatregel, op zich of tezamen met voornoemde             maatregelen te treffen om de richtlijn vóór het verstrijken
     bijzondere regeling die reeds voor de onderneming             van de daartoe gestelde termijn in nationaal recht om te
     geldt, aan te merken als een nieuwe steunmaatregel            zetten, en de Commissie onverwijld van die maatregelen in
     van de staat of als wijziging van een bestaande steun-        kennis te stellen. Die termijn is op 18 juni 1994 verstreken
     maatregel, en moet hij dus overeenkomstig artikel 93,         zonder dat de Helleense Republiek de Commissie van de
     lid 3, van het EG-Verdrag worden aangemeld?                   bepalingen tot omzetting van de betrokken richtlijn in ken-
                                                                   nis heeft gesteld.
3. Zo ja, wat zijn de gevolgen van de niet-aanmelding              (1) PB L 209 van 24.7.1992, blz. 25.
     van die maatregel bij de Commissie voor de bevoegd-
     heden van de nationale rechter, en in het bijzonder,
     mag die rechter op grond van de onwettigheid van de
     steunmaatregel de betrokken bepaling buiten toepas-
     sing laten?
                                                                                Doorhaling van zaak C-322/97 (1)
                                                                                (98/C 278/62)
Beroep, op 27 juli 1998 ingesteld door Commissie van de            De president van de Vijfde Kamer van het Hof van Justitie
   Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek               van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                      (Zaak C-289/98)                              van 6 mei 1998 de doorhaling in het register gelast van
                                                                   zaak C-322/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                        (98/C 278/61)                              schappen tegen Koninkrijk BelgieÈ.
                                                                   (1) PB C 331 van 1.11.1997.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 27 juli 1998 beroep ingesteld tegen Helleense Repu-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,


title: Zaak T-534/11: Beroep ingesteld op 10 oktober 2011 — Schenker/Commissie

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/26

         Beroep ingesteld op 10 oktober 2011 — Schenker/Commissie
   (Zaak T-534/11)
   2011/C 355/47
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schenker AG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. von Hammerstein, B. Beckmann en C. Munding, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het bestreden besluit van verweerster van 3 augustus 2011 (SG.B/MKu/psi-Ares (2011)) nietig te verklaren, en

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op vier middelen.

               1)

               Eerste middel: ontbreken van een concreet en individueel onderzoek van de documenten
               De Commissie heeft de in het verzoek om toegang vermelde documenten niet concreet en individueel onderzocht. Volgens verzoekster mocht de Commissie zich niet algemeen baseren op de premisse dat zij weigeringsgronden kon inroepen. Hierdoor heeft zij de in de rechtspraak ontwikkelde beginselen inzake toegang tot documenten en de draagwijdte van het grondrecht van inzage in documenten zoals dit in artikel 42 van het Handvest van de grondrechten is neergelegd, miskend.

               2)

               Tweede middel: kennelijke fouten bij de toepassing van de uitzonderingen van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1)

               De Commissie heeft de uitzonderingsbepalingen van verordening nr. 1049/2001 kennelijk onjuist toegepast. Door deze uitzonderingen te ruim toe te passen heeft zij de in de rechtspraak ontwikkelde beginselen inzake toegang tot documenten en de draagwijdte van het grondrecht van inzage in documenten krachtens artikel 42 van het Handvest van de grondrechten geschonden. Aan verzoekster moet overeenkomstig de grondrechten en het transparantiebeginsel een zo ruim mogelijke toegang tot de stukken worden gewaarborgd.

               3)

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel
               De Commissie heeft het evenredigheidsbeginsel geschonden, aangezien zij de door haar ten onrechte toegepaste uitzonderingen niet — en in ieder geval niet op de juiste manier — heeft afgewogen tegen het openbaar belang dat openbaarmaking van de gevraagde documenten gebiedt. Aldus is de Commissie eraan voorbijgegaan dat het openbaar belang dat openbaarmaking van de documenten gebiedt, duidelijk zwaarder weegt dan eventuele belangen van vertrouwelijke behandeling ervan.

               4)

               Vierde middel: schending van artikel 42 van het Handvest van de grondrechten
               De Commissie heeft geen rekening gehouden met het feit dat verzoekster hoe dan ook over een — door artikel 42 van het Handvest van de grondrechten gewaarborgd — recht op minstens gedeeltelijke toegang tot de gevraagde documenten beschikt. De Commissie ontneemt het als grondrecht beschermde recht op toegang tot documenten alsook verordening nr. 1049/2011 ieder nuttig effect, door de gevraagde toegang ongenuanceerd en volledig af te wijzen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 8 juni 1995 in zaak T-9/93: Schöller Lebensmittel GmbH & Co. KG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Exclusieve afnameovereenkomsten voor consumptie-ijs - Relevante markt - Mogelijkheid van belemmering van toegang van derden tot markt - Administratieve verklaring van geen bezwaar - Negatieve verklaring - Duur van overeenkomsten - Groepsvrijstelling - Verbod om in toekomst exclusiviteitsovereenkomsten te sluiten)

text:
12. 8 . 95             | NL I                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 208/ 19
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                           van 8 juni 1995                                                          van 8 juni 1995
in zaak T-9/93 : Scholier Lebensmittel GmbH & Co . KG                      in zaak T-459/93 : Siemens SA tegen Commissie van de
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( l )                                     Europese Gemeenschappen ( 1 )
(Mededinging — Exclusieve afnameovereenkomsten voor                        (Staatssteun — Algemene steunmaatregelen — Terugvorde
consumptie-ijs — Relevante markt — Mogelijkheid van                        ring — Rente — Ontvankelijkheid van het verzoek tot
belemmering van toegang van derden tot markt — Admi                                                      interventie)
nistratieve verklaring van geen bezwaar — Negatieve                                                    ( 95/C 208/40 )
verklaring — Duur van overeenkomsten — Groepsvrijstel
ling — Verbod om in toekomst exclusiviteitsovereenkom
                            sten te sluiten)
                            ( 95/C 208/39 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                          (Procestaai: Duits)
In zaak T-9/93 , Scholier Lebensmittel GmbH & Co . KG, te
                                                                           In zaak T-459/93 , Siemens SA, gevestigd te Brussel, aan
Nürnberg ( Duitsland ), vertegenwoordigd door U. Scholz,
advocaat te Nürnberg, en R. Bechtold, advocaat te Stuttgart,               vankelijk vertegenwoordigd door V. Piessevaux en J.-J . van
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                    Raemdonck, vervolgens ter terechtzitting door laatstge
Loesch & Wolter, advocaten aldaar, Rue Zithe 8 , tegen                     noemde en D. Lagasse, advocaten te Brussel, domicilie
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig                      gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M.
den: B. Langeheine en A. Böhlke ), ondersteund door Mars                   Loesch, Rue Goethe 11 , ondersteund door Bondsrepubliek
GmbH , te Viersen ( Duitsland ), vertegenwoordigd door J.                  Duitsland (gemachtigden: E. Roder en H. Wissel ), tegen
Sedemund, advocaat te Keulen, en J. E. Pheasant, Solicitor,                Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                    den : aanvankelijk, door S. Van Raepenbusch en D. Calleja ,
M. Molitor, advocaat aldaar, Rue des Bains 14 A, betref                   vervolgens ter terechtzitting door laatstgenoemde en J.-P .
fende een verzoek om nietigverklaring van Beschikking                      Keppenne ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
 93/405/EEG van de Commissie van 23 december 1992                          de artikelen 1 , onder c ), en 2 van Beschikking 92/483/EEG
                                                                           van de Commissie van 24 juni 1992 betreffende steun van
inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
EEG-Verdrag tegen Scholier Lebensmittel GmbH & Co . KG                     het Brusselse Hoofdstedelijk Gewest ( België ) voor werk
 ( zaken IV/31.533 en IV/34.072 ) ( 2 ) heeft het Gerecht                  zaamheden van Siemens SA in de sectoren gegevensverwer
 (Tweede Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: B.                   king en telecommunicatie ( 2 ), heeft het Gerecht (Tweede
Vesterdorf, president, D. P. M. Barrington, A. Saggio, H.                  Kamer ), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpresi
Kirschner en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: H. Jung,                dent, D. P. M. Barrington en A. Saggio, rechters; griffier: J.
op 8 juni 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                  Palacio Gonzalez, op 8 juni 1995 een arrest gewezen
 als volgt:
                                                                           waarvan het dictum luidt als volgt:
 1 ) Verklaart nietig artikel 4 van Beschikking 93/405/EEG
        van de Commissie van 23 december 1992 inzake een
                                                                            1 ) Verwerpt het beroep.
        procedure op grond van artikel 85 van bet EEG
         Verdrag tegen Scholier Lebensmittel GmbH & Co. KG
         (zaken IV/31.533 en IV/34.072).
                                                                            2 ) Verwijst verzoekster in de kosten.
 2 ) Verwerpt het beroep voor het overige.
 3 ) Verstaat dat verzoekster alle kosten van de onderhavige
         instantie, daaronder begrepen de kosten die op het kort            3) Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland haar eigen
        geding zijn gevallen en de kosten van interveniënte, met                   kosten zal dragen.
         uitzondering van een vierde van alle kosten van ver
         weerster, zal dragen.
 4 ) Verstaat dat verweerster een vierde van haar eigen                     (M PB nr . C 322 van 9 . 12 . 1992 .
                                                                            ( 2 ) PB nr. L 288 van 3 . 10 . 1992 , blz . 25 .
         kosten zal dragen.
  (M PB nr. C 62 van 4 . 3 . 1993 .
  ( 2 ) PB nr . L 183 van 26 . 7. 1993 , blz . 1 .


title: Beroep, op 27 juli 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-256/95)

text:
Nr . C 248/8             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23 . 9 . 95
2 . Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, is dan                         — Richtlijn 93/48/EEG van de Commissie van 23 juni
       met de aldaar genoemde Gemeenschapsregeling verenig                         1993 tot vaststelling van het schema met de voor
       baar, een nationale bepaling volgens welke, ingeval het                      waarden waaraan fruitgewassen die voor de fruit
       veebeslag afneemt in de periode tussen het einde van de                      teelt worden gebruikt en teeltmateriaal daarvan
       referentieperiode en het begin van de periode waarvoor                       overeenkomstig Richtlijn 92/34/EEG van de Raad
       de verbintenis geldt, niet alleen geen steun wordt                           moeten voldoen ( 4 ),
       verleend voor het aantal dieren waarmee het beslag is
       afgenomen, maar deze dieren ook in mindering kunnen                      — Richtlijn 93/49/EEG van de Commissie van 23 juni
       worden gebracht voor de berekening van de produktie                         1993 tot vaststelling van het schema met de voor
       vermindering met ten minste 20 % tussen de referentie                       waarden waaraan siergewassen en teeltmateriaal
       periode en de periode waarvoor de verbintenis geldt, het                     daarvan overeenkomstig Richtlijn 91 /682/EEG van
       vereiste voor toekenning van de steun ( zodat er met                         de Raad moeten voldoen ( 5 ),
       name ook recht op steun bestaat voor het aantal dieren                   — Richtlijn 93/61 /EEG van de Commissie van 2 juli
       waarmee het beslag werkelijk zal worden verminderd in                        1993 tot vaststelling van de schema 's met de eisen
       de periode waarvoor de verbintenis geldt, indien dat                         waaraan teelmateriaal en plantgoed van groentege
       aantal dieren minder bedraagt dan 20% van het                                wassen, met uitzondering van zaad, overeenkomstig
       gemiddeld aantal dieren die in de referentieperiode                          artikel 4 van Richtlijn 92/33/EEG van de Raad
       werden gehouden )?                                                           moeten voldoen ( 6 ),
(') PB nr. L 93 van 30 . 3 . 1985 , blz . 1 .                                   en/of door die bepalingen niet aan de Commissie mee te
( 2 ) PB nr . L 106 van 27. 4 . 1988 , blz . 28 .                               delen, de krachtens het EG-Verdrag en het voorlaatste
( 3 ) PB nr. L 361 van 29 . 12 . 1988 , blz . 13 .
                                                                                artikel van die richtlijnen op haar rustende verplichtin
                                                                                gen niet is nagekomen;
                                                                          2 . de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
                                                                                procedure.
Beroep, op 27 juli 1995 ingesteld door Commissie van de
      Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                      Middelen en voornaamste argumenten
                          ( Zaak C-256/95 )
                                                                          De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                             ( 95/C 248/16 )                              die in zaak C-252/95 ( 7 ); de door de richtlijnen gestelde
                                                                          omzettingstermijnen zijn op 1 januari 1994 verstreken .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 27 juli 1995 beroep tegen Franse Republiek ingesteld                   (!)  PB nr. L 268 van 14 . 9 . 1992 , blz . 35 .
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                     (2)  PB nr. L 62 van 15 . 3 . 1993 , blz . 38 .
genwoordigd door G. Rozet als gemachtigde, domicilie                      (3 ) PB nr. L 62 van 15 . 3 . 1993 , blz . 49 .
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                    (4)  PB nr. L 250 van 7. 10 . 1993 , blz . 1 .
Centre Wagner, Kirchberg.                                                 (5 ) PB nr. L 250 van 7. 10 . 1993 , blz . 9 .
                                                                          (6)  PB nr. L 250 van 7 . 10 . 1993 , blz . 19 .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         (7)  Zie bladzijde 7 van dit Publikatieblad .
1 . vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
       stellen die nodig zijn voor het volgen van :
                                                                         Verzoek van het Tribunal administratif de Clermont
      — Richtlijn 92/45/EEG van de Raad van 16 juni 1992                  Ferrand (Tweede Kamer) van 27 juni 1995 om een
           betreffende de gezondheidsvoorschriften en veteri             prejudiciële beslissing in het geding tussen G. Bresle,
           nairrechtelijke voorschriften voor het doden van vrij          enerzijds, en Préfet de la Région Auvergne en Préfet du
           wild en het in de handel brengen van vlees van vrij                                Puy-de-Dóme, anderzijds
           wild ( 1 ),                                                                            ( Zaak C-257/95 )
      — Richtlijn 92/117/EEG van de Raad van 17 december                                             95/C 248/17)
            1992 inzake maatregelen voor de bescherming tegen
           bepaalde zoönoses en bepaalde zoönoseverwekkers                Het Tribunal administratif de Clermont-Ferrand (Tweede
           bij dieren en in produkten van dierlijke oorsprong             Kamer ) heeft bij beschikking van 27 juni 1995 , ingekomen
           teneinde door voedsel overgedragen infecties en                ter griffie van het Hof van Justitie op 28 juli 1995 , in het
           vergiftigingen te voorkomen (2 ),                              geding tussen G. Bresle, enerzijds, en Préfet de la Région
                                                                          Auvergne en Préfet du Puy-de-Döme, anderzijds, het Hof
      — Richtlijn 92/1 18/EEG van de Raad van 17 december                 van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
            1992 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke en         een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
           de gezondheidsvoorschriften voor het handelsver
           keer en de invoer in de Gemeenschap van produkten              Kan de berekeningswijze van het administratief vermogen
           waarvoor ten aanzien van deze voorschriften geen               van voertuigen krachtens de circulaire met terugwerkende
           specifieke communautaire regelgeving geldt als                 wetgevende kracht van de Staatssecretaris voor Openbare
           bedoeld in bijlage A, hoofdstuk I, van Richtlijn               Werken, Vervoer en Toerisme, van 28 december 1956, als
           89/662/EEG, en, wat ziekteverwekkers betreft, van              discriminerend worden beschouwd in de zin van de bepa
           Richtlijn 90/425/EEG ( 3 ),                                    lingen van artikel 95 van het EEG-Verdrag voor voertuigen


title: Zaak C-102/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de Contas (Portugal) op 28 februari 2017 — Secretaria Regional de Saúde dos Açores/Ministério Público

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de Contas (Portugal) op 28 februari 2017 — Secretaria Regional de Saúde dos Açores/Ministério Público
   (Zaak C-102/17)
   (2017/C 151/27)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal de Contas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Secretaria Regional de Saúde dos Açores

      Verwerende partij: Ministério Público

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 58, lid 4, van richtlijn 2014/24/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling als die beschreven [in artikel 40, leden 3 en 5, onder c), van regionaal wetgevend decreet nr. 27/2015/A van 29 december 2015], volgens welke inzake overheidsopdrachten als geschiktheidscriterium een geografisch criterium kan worden opgelegd volgens hetwelk in dezelfde autonome regio in het verleden drie opdrachten voor werken moeten zijn uitgevoerd?

      (1)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB 2014, L 94, blz. 65).