title: Zaak C-357/05: Beroep, op 23 september 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/14

         Beroep, op 23 september 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-357/05)
   (2005/C 281/27)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 23 september 2005 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Schima en S. Pardo Quintillán als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 33 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 176 van 15.7.2003, blz. 57.


title: Zaak T-56/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 december 2008 — Stichting IEA Secretariaat Nederland e.a./Commissie

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/48

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 december 2008 — Stichting IEA Secretariaat Nederland e.a./Commissie
   (Zaak T-56/08) (1)

   (2009/C 32/93)

      Procestaal: Engels

   De president van de Zesde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Zaak F-17/10: Beroep ingesteld op 15 maart 2010 — Daake/BHIM

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/56

         Beroep ingesteld op 15 maart 2010 — Daake/BHIM
   (Zaak F-17/10)
   2010/C 134/93
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Simone Daake (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het BHIM van 4 december 2009 houdende afwijzing van verzoeksters vordering om schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het BHIM veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de materiële schade bestaande in het verschil tussen
               enerzijds verzoeksters daadwerkelijke bezoldiging volgens de formele indeling als hulpfunctionaris in de zin van artikel 3, sub a, RAP vanaf 1 november 2005 tot en met 31 oktober 2008 alsmede de aan haar vanaf 1 november 2008 tot op heden betaalde werkloosheidsuitkering, en

               —

               anderzijds, de haar toekomende bezoldiging als tijdelijk functionaris in de zin van artikel 2, sub a, RAP vanaf 1 november 2005 tot en met 31 oktober 2008 alsmede de haar vanaf 1 november 2008 tot op heden toekomende werkloosheidsuitkering uitgaande van de bezoldiging waarop zij op grond van artikel 2, sub a, RAP voor de maand oktober 2008 recht had –
               alsmede de daardoor geleden verliezen aan pensioengeld en andere vergoedingen, toelagen en voordelen met inachtneming van een passende en met haar prestaties overeenkomende bevordering met ingang van 1 april 2008,
               alsmede — voor zover voor de betaling van de gevorderde schadevergoeding noodzakelijk — de besluiten van het BHIM van 6 mei 2009 en 4 december 2009 nietig verklaren;

               —

               het BHIM veroordelen tot betaling van een door het Gerecht vast te stellen vergoeding voor de immateriële schade die zij als gevolg van de discriminatie ten opzichte van andere medewerkers van het BHIM heeft geleden;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het Hof van 10 december 2002 in zaak C-491/01 (verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrĳk) om een prejudiciële beslissing): The Queen tegen Secretary of State for Health, ex parte: British American Tobacco (Investments) Ltd en Imperial Tobacco Ltd, in tegenwoordigheid van: Japan Tobacco Inc. en JT International SA ("Richtlĳn 2001/37/EG — Productie, presentatie en verkoop van tabaksproducten — Geldigheid — Rechtsgrondslag — Artikelen 95 EG en 133 EG — Uitlegging — Toepasselĳkheid op in de Gemeenschap verpakte en voor uitvoer naar derde landen bestemde tabaksproducten")

text:
8.2.2003                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 31/3
Staatssecretaris van Financiën, om een prejudiciële beslissing                Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J.-P. Jacqué en
over de uitlegging van artikel 48 EG-Verdrag (thans, na                       E. Karlsson), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
wijziging, artikel 39 EG) en artikel 7 van verordening (EEG)                  besluit 2001/469/EG van de Raad van 14 mei 2001 betreffen-
nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende                       de de sluiting namens de Gemeenschap van de overeenkomst
het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB                    tussen de regering van de Verenigde Staten van Amerika en de
L 257, blz. 2), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als                Europese Gemeenschap over de coördinatie van programma’s
volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident, C. W. A. Tim-                voor energie-efficiëntie-etikettering voor kantoorapparatuur
mermans, D. A. O. Edward, P. Jann en A. Rosas, rechters;                      (PB L 172, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld
advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M.-F. Contet, ad-                      als volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident,
ministrateur, op 12 december 2002 een arrest gewezen                          D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann en S. von Bahr,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                           rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. A. Rühl,
                                                                              hoofdadministrateur, op 12 december 2002 een arrest gewe-
1)     Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG)             zen waarvan het dictum luidt als volgt:
       staat in de weg aan een regeling als bedoeld in het hoofdgeding,
       die al dan niet is overgenomen in een overeenkomst ter                 1)     Verklaart nietig besluit 2001/469/EG van de Raad van
       voorkoming van dubbele belastingheffing, op grond waarvan                     14 mei 2001 betreffende de sluiting namens de Gemeenschap
       een belastingplichtige voor de berekening van zijn inkomstenbe-               van de overeenkomst tussen de regering van de Verenigde Staten
       lasting in de woonstaat een deel van het profijt van zijn                     van Amerika en de Europese Gemeenschap over de coördinatie
       belastingvrije som en van zijn persoonlijke fiscale tegemoet-                 van programma’s voor energie-efficiëntie-etikettering voor kan-
       komingen verliest doordat hij in het betrokken jaar ook in een                toorapparatuur.
       andere lidstaat inkomsten heeft verworven, waarvoor hij aldaar
       is belast zonder dat daarbij zijn persoonlijke en gezinssituatie       2)     Verwijst de Raad van de Europese Unie in de kosten.
       in aanmerking is genomen.
2)     Het gemeenschapsrecht stelt geen specifieke eisen aan de wijze         (1 ) PB C 275 van 29.9.2001.
       waarop in de woonstaat rekening wordt gehouden met de
       persoonlijke en gezinssituatie van een werknemer die in een
       bepaald belastingjaar in die staat en in een andere lidstaat
       inkomsten heeft verworven, althans voorzover de voorwaarden
       waaronder de woonstaat met deze situatie rekening houdt, geen
       rechtstreekse of indirecte discriminatie op grond van nationaliteit
       of een belemmering van een bij het EG-Verdrag gegarandeerde                                 ARREST VAN HET HOF
       fundamentele vrijheid opleveren.
                                                                                van 10 december 2002
( 1) PB C 372 van 23.12.2000.
                                                                              in zaak C-491/01 (verzoek van de High Court of Justice
                                                                              (England & Wales), Queen’s Bench Division (Ad-
                                                                              ministrative Court) (Verenigd Koninkrijk) om een preju-
                                                                              diciële beslissing): The Queen tegen Secretary of State for
                      ARREST VAN HET HOF                                      Health, ex parte: British American Tobacco (Investments)
                                                                              Ltd en Imperial Tobacco Ltd, in tegenwoordigheid van:
                             (Vijfde kamer)                                            Japan Tobacco Inc. en JT International SA (1)
                        van 12 december 2002                                  („Richtlijn 2001/37/EG — Productie, presentatie en verkoop
                                                                              van tabaksproducten — Geldigheid — Rechtsgrondslag —
in zaak C-281/01: Commissie van de Europese Gemeen-                           Artikelen 95 EG en 133 EG — Uitlegging — Toepasselijk-
         schappen tegen Raad van de Europese Unie ( 1)                        heid op in de Gemeenschap verpakte en voor uitvoer naar
                                                                                derde landen bestemde tabaksproducten”)
(„Internationale overeenkomsten — Bevoegdheid van de
Gemeenschap — Rechtsgrondslag — Artikelen 133 EG en
175, lid 1, EG — Energy Star-overeenkomst — Energie-                                                     (2003/C 31/06)
efficiëntie-etiketteringsprogramma’s voor kantoorappara-
                                   tuur”)                                                               (Procestaal: Engels)
                             (2003/C 31/05)                                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                            (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)                               In zaak C-491/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                              krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England
                                                                              & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)
In zaak C-281/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                      (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen
pen (gemachtigden: H. van Lier en B. Martenczuk) tegen                        The Queen en Secretary of State for Health, ex parte: British
 ---pagebreak--- C 31/4                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                         8.2.2003
American Tobacco (Investments) Ltd en Imperial Tobacco                            krachtens het gemeenschapsrecht, inzonderheid ar-
Ltd, in tegenwoordigheid van: Japan Tobacco Inc. en JT                            tikel 10 EG alsmede de artikelen 2 en 8 van besluit 94/
International SA, om een prejudiciële beslissing over de                          728/EG, Euratom, van de Raad van 31 oktober 1994
geldigheid en de uitlegging van richtlijn 2001/37/EG van het                      betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeen-
Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001 betreffende de                      schappen (1), doordat de Deense autoriteiten hebben
onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke                    verzuimd een bedrag van 140 409,60 DKK, vermeerderd
bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie                   met vertragingsrente, ter beschikking van de Commissie
en de verkoop van tabaksproducten (PB L 194, blz. 26), heeft                      te stellen;
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,
president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen, en
C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, D. A. O. Edward,                     —     het Koninkrijk Denemarken in de kosten te verwijzen.
A. La Pergola (rapporteur), P. Jann, V. Skouris, F. Macken,
N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett, ad-
ministrateur, en M.-F. Contet, administrateur, op 10 december
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 Middelen en voornaamste argumenten
1)     Bij onderzoek van de eerste vraag is niet gebleken van feiten of
       omstandigheden die de geldigheid aantasten van richtlijn             Het douanewetboek regelt de betrekkingen tussen de
       2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van                 ondernemingen en de voor de inning van de traditionele
       5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de              eigen middelen namens de Gemeenschap bevoegde nationale
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten        autoriteiten. De betrekkingen tussen de Gemeenschappen en
       inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabakspro-     de lidstaten worden daarentegen beheerst door de voorschrif-
       ducten.                                                              ten van het gemeenschappelijke financieringsstelsel, met
                                                                            name besluit 94/728/EG, Euratom, van de Raad, de
2)     Artikel 7 van richtlijn 2001/37 moet aldus worden uitgelegd,         uitvoeringsbepalingen bij verordening (EEG, Euratom)
       dat het alleen van toepassing is op tabaksproducten die in de        nr. 1522/89 (2) en de uit artikel 10 EG voortvloeiende
       Europese Gemeenschap in de handel worden gebracht.                   algemene verplichtingen. De omstandigheid dat een zuiver
                                                                            technische samenhang tussen voornoemde bepalingen tot
                                                                            stand is gebracht, waarin verordening nr. 1552/89 in zekere
                                                                            mate wijst op de verschillende stadia die volgens het
( 1) PB C 56 van 02.03.2002.
                                                                            douanewetboek in verband met de vaststelling van de
                                                                            douaneschuld moeten worden doorlopen, en op de voor-
                                                                            schriften inzake de inning van de douaneschuld, is irrelevant
                                                                            voor de vraag van de financiële aansprakelijkheid van de
                                                                            nationale autoriteiten tegenover de Gemeenschap voor de
                                                                            door hen begane fouten bij de inning van de traditionele
                                                                            eigen middelen. De bescherming die het douanewetboek,
                                                                            met name artikel 220, lid 2, sub b, die belastingschuldige
                                                                            biedt, kan niet door de lidstaat tegenover de Commissie
Beroep, op 8 november 2002 ingesteld door Commissie                         worden ingeroepen, wanneer de lidstaat de betrokken
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk De-                         middelen niet int. Wanneer een lidstaat de traditionele eigen
                               nemarken                                     middelen niet int, kan hij enkel krachtens artikel 17 van
                                                                            verordening nr. 1552/89 onder bepaalde omstandigheden
                                                                            worden bevrijd van de verplichting, deze middelen ter
                          (Zaak C-392/02)                                   beschikking van de Commissie te stellen.
                            (2003/C 31/07)
                                                                            In het tijdvak 1996-1997 hadden de Deense autoriteiten in
                                                                            een aantal gevallen de invoer van ingevroren suikererwten
                                                                            uit de Volksrepubliek China tegen het nultarief toegelaten,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  ofschoon de betrokken ondernemingen geen vergunning
op 8 november 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                        voor invoer van de waren tegen dat tarief hadden op grond
Denemarken door Commissie van de Europese Gemeenschap-                      van de bijzondere voorwaarden voor toepassing daarvan.
pen, vertegenwoordigd door H. P. Hartvig en G. Wilms als                    Wel is er sprake geweest van tegenstrijdige standpunten bij
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                      de regionale Deense autoriteiten, die ertoe hebben geleid dat
                                                                            de Commissie op een Deens verzoek overeenkomstig
                                                                            artikel 220, lid 2, sub b, van verordening nr. 2913/92
                                                                            van de Raad ( 3) tot vaststelling van het communautair
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            douanewetboek, heeft moeten vaststellen dat het op grond
                                                                            van vergissingen van de Deense autoriteiten niet toelaatbaar
—      vast te stellen dat het Koninkrijk Denemarken niet                   zou zijn geweest, van de importeurs te verlangen, voor deze
       heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten                importen douanerechten te betalen.


title: Zaak T-486/08: Beroep ingesteld op 14 november 2008 — Earle Beauty/BHIM (SUPERSKIN)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/41

         Beroep ingesteld op 14 november 2008 — Earle Beauty/BHIM (SUPERSKIN)
   (Zaak T-486/08)
   (2009/C 6/80)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Liz Earle Beauty Co. Ltd (voorheen Liz Earle Cosmetics Ltd) (Ryde, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: M. Cover, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 september 2008 in zaak R 1656/2007-4 vernietigen en verklaren dat het betrokken gemeenschapsmerk (aanvraagnr. 5 967 856) mag worden aangevraagd en ingeschreven; en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SUPERSKIN” voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 44 — aanvraagnr. 5 967 856

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat het betrokken merk de kenmerken beschrijft van de waren en diensten waarvoor inschrijving is aangevraagd.


               10.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/3

         Beroep tegen het Vorstendom Liechtenstein, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 29 juli 2015
   (Zaak E-19/15)
   (2015/C 410/03)
   Op 29 juli 2015 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Vorstendom Liechtenstein door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Markus Schneider, Clémence Perrin en Marlene Lie Hakkebo, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               Vast te stellen dat het Vorstendom Liechtenstein zijn verplichtingen uit hoofde van de artikelen 9, 10, 13 en 16 van het besluit bedoeld in punt 1 van bijlage X bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, alsmede, voor zover vestiging en de verrichting van grensoverschrijdende diensten buiten het toepassingsgebied van voornoemd besluit vallen, de artikelen 31 en 36 van de EER-overeenkomst, niet is nagekomen:

                           a)

                           door artikel 7 van de Liechtensteinse handelswet te handhaven, houdende een stelsel van voorafgaande vergunning voor ondernemingen die voornemens zijn zich in Liechtenstein te vestigen, en

                           b)

                           door artikel 8, lid 1, van de Liechtensteinse handelswet te handhaven, voor zover hierin aan het verlenen van een voorafgaande vergunning aan ondernemingen die voornemens zijn zich in Liechtenstein te vestigen, voorwaarden worden gesteld die duidelijk noch ondubbelzinnig zijn (namelijk de verplichting om over het nodige personeel te beschikken en de verplichting om de Duitse taal voldoende te beheersen), en

                           c)

                           door er niet voor te zorgen dat vereisten die gelijkwaardig of gezien hun doel in wezen vergelijkbaar zijn met vereisten waaraan de dienstverrichter al in een andere EER-staat of in dezelfde EER-staat onderworpen is in de procedure voor voorafgaande vergunning voor ondernemingen die zich in Liechtenstein wensen te vestigen, niet overlappen en dat de procedure en formaliteiten voor het in de handelswet neergelegde vergunningstelsel duidelijk worden vastgesteld, en

                           d)

                           door artikel 21 van de Liechtensteinse handelswet te handhaven, houdende een stelsel van voorafgaande vergunning voor ondernemingen die grensoverschrijdende diensten in Liechtenstein wensen te verrichten.

               2.

               Het Vorstendom Liechtenstein in de kosten van de procedure te verwijzen.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek heeft betrekking op de vereisten krachtens de wet van 22 juni 2006 inzake handel („de handelswet”), namelijk de artikelen 7 en 21, die inhouden dat ondernemingen die zich in Liechtenstein wensen te vestigen of er grensoverschrijdende diensten wensen te verrichten, een vergunning moeten krijgen van de nationale autoriteiten alvorens zich te vestigen of grensoverschrijdende diensten te verrichten.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt onder meer dat dergelijke vereisten neerkomen op vergunningstelsels die niet kunnen worden gerechtvaardigd op grond van artikel 9 van Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt („de dienstenrichtlijn”) wat vestigingen betreft en op grond van artikel 16 van de dienstenrichtlijn wat de verrichting van grensoverschrijdende diensten betreft.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt tevens dat artikel 21 van de Liechtensteinse handelswet, op grond waarvan ondernemingen die in Liechtenstein grensoverschrijdende diensten willen verrichten, de Liechtensteinse autoriteiten daarvan vooraf schriftelijk in kennis moeten stellen en deze kennisgeving jaarlijks moeten hernieuwen, neerkomt op een vergunningstelsel dat een inbreuk vormt op artikel 16 van de dienstenrichtlijn.

               —

               Volgens de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt Liechtenstein dat zijn stelsels van voorafgaande vergunning in beginsel in overeenstemming zouden zijn met de dienstenrichtlijn, aangezien zij gerechtvaardigd zouden zijn op grond van de artikelen 9 en 16, dan wel, subsidiair, op grond van artikel 33 van de EER-overeenkomst (of om dwingende redenen van openbaar belang in de zin van dit artikel).


title: Zaak T-542/14: Beschikking van het Gerecht van 8 mei 2015 — Grupo Bimbo/BHIM (Vorm van ronde sandwich)

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/26

         Beschikking van het Gerecht van 8 mei 2015 — Grupo Bimbo/BHIM (Vorm van ronde sandwich)
   (Zaak T-542/14) (1)

   (2015/C 228/38)
   Procestaal: Spaans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 339 van 29.9.2014.


title: Zaak T-655/13: Beroep ingesteld op 9 december 2013 — Enercon/BHIM (groentinten)

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/26

         Beroep ingesteld op 9 december 2013 — Enercon/BHIM (groentinten)
   (Zaak T-655/13)
   2014/C 39/47
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Enercon GmbH (Aurich, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Böhm, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 september 2013 in zaak R 0247/2013-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat groentinten weergeeft voor waren van de klassen 7, 16 en 28 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 055 811

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-546/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Udine — Italië) — procedure ingeleid door Degano Trasporti Sas di Ferrucio Degano & C., in liquidatie (Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Btw — Artikel 4, lid 3, VEU — Richtlijn 2006/112/EG — Insolventie — Procedure van preventief akkoord — Gedeeltelijke betaling van btw-vorderingen)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/15

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Udine — Italië) — procedure ingeleid door Degano Trasporti Sas di Ferrucio Degano & C., in liquidatie
      (Zaak C-546/14) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Btw - Artikel 4, lid 3, VEU - Richtlijn 2006/112/EG - Insolventie - Procedure van preventief akkoord - Gedeeltelijke betaling van btw-vorderingen))
      (2016/C 211/17)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale di Udine

         Partijen in het hoofdgeding

      Degano Trasporti Sas di Ferrucio Degano & C., in liquidatie

         In tegenwoordigheid van: Pubblico Ministero presso il Tribunale di Udine

         Dictum

      Artikel 4, lid 3, VEU en de artikelen 2, 250, lid 1 en 273 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde staan niet in de weg aan een nationale regeling als in het hoofdgeding, die aldus wordt uitgelegd dat een insolvente ondernemer, teneinde zijn schulden aan te zuiveren door de liquidatie van zijn vermogen, bij een rechter een verzoek tot inleiding van een procedure van preventief akkoord kan indienen, waarin hij slechts gedeeltelijke betaling van een schuld inzake de belasting over de toegevoegde waarde voorstelt en daarbij met een door een onafhankelijke deskundige uitgevoerd onderzoek doet vaststellen dat in geval van faillissement van deze ondernemer geen groter deel van die schuld zou worden terugbetaald.

         (1)  PB C 81 van 9.3.2015.


title: Zaak T-446/12: Beroep ingesteld op 9 oktober 2012 — Drex Technologies/Raad

text:
               1.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 373/12

         Beroep ingesteld op 9 oktober 2012 — Drex Technologies/Raad
   (Zaak T-446/12)
   2012/C 373/21
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Drex Technologies SA (Tortola, Britse Maagdeneilanden) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoeksters vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               bijgevolg,

                           —

                           uitvoeringsbesluit 2012/424/GBVB van de Raad van 23 juli 2012, met rectificatie van 9 augustus 2012, tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië nietig verklaren voor zover dit betrekking heeft op verzoekster;

                           —

                           verordening (EU) nr. 673/2012 van de Raad van 23 juli 2012, met rectificatie van 9 augustus 2012, tot uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië nietig verklaren voor zover deze handeling betrekking heeft op verzoekster;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-432/11, Makhlouf/Raad (1).

      (1)  PB C 290, blz. 13.


title: Zaak C-285/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 18 mei 2017 — Marta Gentile, Marcel Gentile/TUIfly GmbH

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 18 mei 2017 — Marta Gentile, Marcel Gentile/TUIfly GmbH
   (Zaak C-285/17)
   (2017/C 283/28)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Marta Gentile, Marcel Gentile

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit ziekmeldingen resulterende afwezigheid van een voor de uitvoering van vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)? Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: vormt de spontane afwezigheid van een voor de uitvoering van de vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij wegens een volgens het arbeidsrecht en volgens het collectieve overeenkomstenrecht niet gewettigde staking („wilde staking”) een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moet de buitengewone omstandigheid zich hebben voorgedaan bij de geannuleerde vlucht zelf of heeft de uitvoerende luchtvaartmaatschappij het recht om op grond van economische overwegingen een nieuw vliegplan op te stellen?

               4)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: heeft de vermijdbaarheid betrekking op de buitengewone omstandigheid dan wel op de gevolgen van het zich voordoen van de buitengewone omstandigheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 april 2004 in zaak C-102/02 (verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart om een prejudiciële beslissing): Ingeborg Beuttenmüller tegen Land Baden-Württemberg (Vrij verkeer van werknemers — Erkenning van diploma's — Richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG — Beroep van leraar in basisscholen en scholen voor middelbaar onderwijs — Houder van diploma van postsecundaire studie van twee jaar — Voorwaarden voor uitoefening van beroep)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/18

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 29 april 2004
   in zaak C-102/02 (verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart om een prejudiciële beslissing): Ingeborg Beuttenmüller tegen Land Baden-Württemberg (1)

   (Vrij verkeer van werknemers - Erkenning van diploma's - Richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG - Beroep van leraar in basisscholen en scholen voor middelbaar onderwijs - Houder van diploma van postsecundaire studie van twee jaar - Voorwaarden voor uitoefening van beroep)
   (2004/C 118/32)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-102/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgericht Stuttgart (Duitsland), in het geding tussen Ingeborg Beuttenmüller en Land Baden-Württemberg, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de richtlijnen van de Raad 89/48/EEG van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten (PB 1989, L 19, blz. 16) en 92/51/EEG van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van richtlijn 89/48 (PB L 209, blz. 25), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, C. W. A. Timmermans, A. Rosas (rapporteur), A. La Pergola en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 1, sub a, tweede alinea, van richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, moet aldus worden uitgelegd dat de op basis van de vroeger na twee jaar opleiding in Oostenrijk verkregen kwalificatie voor het betrokken leraarsberoep, wordt gelijkgesteld met een diploma in de zin van de eerste alinea van deze bepaling, wanneer de bevoegde autoriteiten van die lidstaat bevestigen dat het na een opleiding van twee jaar verkregen diploma wordt erkend als gelijkwaardig aan het thans na een studie van drie jaar verkregen diploma en dat in die lidstaat daaraan dezelfde rechten inzake toegang tot of uitoefening van het betrokken leraarsberoep zijn verbonden. Het staat aan de nationale rechter te bepalen of, gelet op de door de belanghebbende conform artikel 8, lid 1, van deze richtlijn overgelegde bewijsmiddelen, en de nationale bepalingen die gelden voor de beoordeling ervan, in het hoofdgeding aan de laatste voorwaarde van voornoemd artikel 1, sub a, tweede alinea, is voldaan. Deze voorwaarde heeft betrekking op het recht om een gereglementeerd beroep uit te oefenen en niet op de bezoldiging en de overige arbeidsvoorwaarden die gelden in de lidstaat die de gelijkwaardigheid van een oude en een nieuwe opleiding erkent.

               2)

               Een onderdaan van een lidstaat kan zich op artikel 3, sub a, van richtlijn 89/48 beroepen tegen met deze richtlijn strijdige nationale bepalingen. Deze richtlijn verzet zich tegen dergelijke bepalingen wanneer zij voor de erkenning van een in een andere dan de ontvangende lidstaat verkregen of erkende kwalificatie voor het betrokken leraarsberoep zonder uitzondering een opleiding aan een instelling voor hoger onderwijs van ten minste drie jaar verlangen die ten minste twee lesvakken omvat die in de ontvangende lidstaat voor de betrokken onderwijsactiviteit zijn voorgeschreven.

               3)

               Wanneer richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van richtlijn 89/48, niet binnen de bij artikel 17, lid 1, eerste alinea, ervan gestelde termijn is omgezet, kan een onderdaan van een lidstaat met een beroep op artikel 3, sub a, van deze richtlijn in de ontvangende lidstaat de erkenning verlangen van een kwalificatie voor het leraarsberoep, zoals die welke op basis van de betrokken opleiding van twee jaar in Oostenrijk is verworven. In omstandigheden als die van het hoofdgeding is deze mogelijkheid niet uitgesloten vanwege de toepassing van de afwijking als bedoeld in artikel 3, laatste alinea, van voornoemde richtlijn, en evenmin afhankelijk gesteld van de voorwaarde dat de aanvrager zich vooraf aan compensatiemaatregelen als bedoeld in artikel 4 van de richtlijn onderwerpt.

      (1)  PB C 144 van 15.6.2002.


title: Zaak C-29/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Regeringsrätt — Zweden) — Skatteverket/AB SKF (Zesde btw-richtlijn — Artikelen 2, 4, 13, B, sub d, punt 5, en 17 — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 2, 9, 135, lid 1, sub f, en 168 — Overdracht door moedermaatschappij van dochtermaatschappij en van deelneming in verbonden onderneming — Werkingssfeer van btw — Vrijstelling — Ten behoeve van aandelenoverdracht betrokken diensten — Aftrekbaarheid van btw)

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Regeringsrätt — Zweden) — Skatteverket/AB SKF
   (Zaak C-29/08) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikelen 2, 4, 13, B, sub d, punt 5, en 17 - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 2, 9, 135, lid 1, sub f, en 168 - Overdracht door moedermaatschappij van dochtermaatschappij en van deelneming in verbonden onderneming - Werkingssfeer van btw - Vrijstelling - Ten behoeve van aandelenoverdracht betrokken diensten - Aftrekbaarheid van btw)
   2009/C 312/04
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Regeringsrätten

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Skatteverket

      Verwerende partij: AB SKF

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Regeringsrätten — Uitlegging van de artikelen 2, 4, 13, B, sub d, punt 5, en 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) en van de artikelen 2, 9, 135, lid 1, en 168 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Overdracht door een moedermaatschappij van haar dochteronderneming en van haar participatie in een andere onderneming met het oog op de herstructurering van haar groep — Aftrek van de btw die wordt betaald over de diensten die de moedermaatschappij voor de overdracht gebruikt

      Dictum

               1)

               De artikelen 2, lid 1, en 4, leden 1 en 2, van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, en de artikelen 2, lid 1, en 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat de overdracht door een moedermaatschappij van alle aandelen in een 100 %-dochtermaatschappij en van haar deelneming in een verbonden vennootschap die vroeger een 100 %-dochtermaatschappij was, waarvoor zij met belasting over de toegevoegde waarde belaste diensten verrichtte, een economische activiteit is die binnen de werkingssfeer van deze richtlijnen valt. Voor zover de aandelenoverdracht kan worden gelijkgesteld met de overgang van het geheel of een gedeelte van een algemeenheid van een onderneming in de zin van artikel 5, lid 8, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7, of artikel 19, eerste alinea, van richtlijn 2006/112 en op voorwaarde dat de betrokken lidstaat gebruik heeft gemaakt van de door deze bepalingen geboden mogelijkheid, vormt deze handeling echter geen aan belasting over de toegevoegde waarde onderworpen economische activiteit.

               2)

               Een overdracht van aandelen als die in het hoofdgeding moet krachtens artikel 13, B, sub d, punt 5, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7, en artikel 135, lid 1, sub f, van richtlijn 2006/112 worden vrijgesteld van belasting over de toegevoegde waarde.

               3)

               Het recht op aftrek van voorbelasting over de diensten die zijn gebruikt ten behoeve van een aandelenoverdracht ontstaat krachtens artikel 17, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7, en artikel 168 van richtlijn 2006/112 wanneer tussen de uitgaven voor de diensten in een eerder stadium en de economische activiteiten van de belastingplichtige in hun geheel een rechtstreeks en onmiddellijk verband bestaat. Het staat aan de verwijzende rechter om met inachtneming van alle omstandigheden waarin de handelingen in het hoofdgeding hebben plaatsgevonden, na te gaan of de gedane uitgaven kunnen worden opgenomen in de prijs van de verkochte aandelen, dan wel of zij uitsluitend deel uitmaken van de bestanddelen van de prijs van handelingen die tot de economische activiteiten van de belastingplichtige behoren.

               4)

               Het antwoord op de vorige vragen wordt niet beïnvloed door de omstandigheid dat de aandelenoverdracht plaatsvindt door verschillende opeenvolgende handelingen.

      (1)  PB C 79 van 29.3.2008.


title: Zaak T-152/11: Arrest van het Gerecht van 24 mei 2012 — TMS Trademark- Schutzrechtsverwertungsgesellschaft/BHIM — Comercial Jacinto Parera (MAD) ( „Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Gemeenschapsbeeldmerk MAD — Normaal gebruik van merk — Artikel 51, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Vorm die op onderdelen afwijkt zonder dat onderscheidend vermogen wordt gewijzigd — Artikel 15, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009” )

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/15

         Arrest van het Gerecht van 24 mei 2012 — TMS Trademark- Schutzrechtsverwertungsgesellschaft/BHIM — Comercial Jacinto Parera (MAD)
   (Zaak T-152/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Gemeenschapsbeeldmerk MAD - Normaal gebruik van merk - Artikel 51, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Vorm die op onderdelen afwijkt zonder dat onderscheidend vermogen wordt gewijzigd - Artikel 15, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009)
   2012/C 200/31
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: TMS Trademark-Schutzrechtsverwertungsgesellschaft mbH (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Hein en M. H. Hoffmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Comercial Jacinto Parera, SA (Barcelona, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 december 2010 (zaak R 449/2009-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen TMS Trademark-Schutzrechtsverwertungsgesellschaft mbH en Comercial Jacinto Parera, SA.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               TMS Trademark-Schutzrechtsverwertungsgesellschaft mbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 139 van 7.5.2011.


title: Zaak C-129/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend doorde Administrativen sad — Varna (Bulgarije) op 14 maart 2011 — „Provadiinvest” OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto”

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend doorde Administrativen sad — Varna (Bulgarije) op 14 maart 2011 — „Provadiinvest” OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto”
   (Zaak C-129/11)
   2011/C 145/25
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Provadiinvest” OOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto”

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 80, lid 1, sub a en b, van richtlijn 2006/112 van de Raad van 28 november 2006 (1) betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, aldus te worden uitgelegd, dat bij leveringen tussen verbonden personen, wanneer de tegenprestatie lager is dan de normale waarde, de normale waarde van de transactie alleen dan als maatstaf van heffing wordt gehanteerd wanneer de leverancier of de afnemer geen recht op volledige aftrek heeft van de op de koop respectievelijk op de productie van de geleverde goederen toepasselijke voorbelasting?

               2)

               Dient artikel 80, lid 1, sub a en b, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, aldus te worden uitgelegd, dat de lidstaat geen maatregelen mag nemen die bepalen dat de maatstaf van heffing uitsluitend de normale waarde is, wanneer de leverancier het recht op volledige aftrek van de voorbelasting heeft uitgeoefend op goederen en diensten die het voorwerp zijn van opeenvolgende leveringen tussen verbonden partijen waarvan de waarde lager is dan de normale waarde, dit recht op aftrek van btw niet overeenkomstig artikelen 173 tot 177 van de richtlijn is gecorrigeerd en de levering niet is vrijgesteld van belasting zoals bedoeld in de artikelen 132, 135, 136, 371, 375, 376, 377, 378, lid 2, 379, lid 2, alsmede 380 tot 390 van de richtlijn?

               3)

               Dient artikel 80, lid 1, sub a en b, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, aldus te worden uitgelegd, dat de lidstaat geen maatregelen mag nemen die bepalen dat de maatstaf van heffing uitsluitend de normale waarde is, wanneer de afnemer het recht op volledige aftrek van de btw op goederen en diensten heeft uitgeoefend, waarbij de opeenvolgende leveringen tussen verbonden personen goederen betreffen waarvan de waarde lager is dan de normale waarde, en dit recht op aftrek van btw niet overeenkomstig de artikelen 173 tot 177 van de richtlijn is gecorrigeerd?

               4)

               Zijn in artikel 80, lid 1, sub a en b, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, uitputtend de gevallen opgesomd, waarin de betrokken lidstaat maatregelen kan nemen volgens welke de maatstaf van heffing bij leveringen de normale waarde is?

               5)

               Is een nationale wettelijke regeling zoals die van artikel 27, lid 3, nr. 1, van de Zakon za danak varhu dobavenata stoynost (btw-wet) geoorloofd in andere dan de in artikel 80, lid 1, sub a, b, en c van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, vermelde omstandigheden?

               6)

               Heeft artikel 80, lid 1, sub a en b, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, rechtstreekse werking in een situatie zoals in casu aan de orde, en kan deze bepaling door de nationale rechter rechtstreeks worden toegepast?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-132/14: Beschikking van het Gerecht van 11 maart 2015 — Albis Plastic/BHIM — IQAP Masterbatch Group (ALCOLOR) („Gemeenschapsmerk — Vordering tot nietigverklaring — Intrekking van de vordering tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/27

         Beschikking van het Gerecht van 11 maart 2015 — Albis Plastic/BHIM — IQAP Masterbatch Group (ALCOLOR)
   (Zaak T-132/14) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Vordering tot nietigverklaring - Intrekking van de vordering tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 155/32)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Albis Plastic GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Klawitter, vervolgens C. Klawitter en P. Nagel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Schneider, vervolgens G. Schneider en D. Botis, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: IQAP Masterbatch Group, SL (Masíes de Roda, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 3 december 2013 (zaak R 1015/2012-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen IQAP Masterbatch Group, SL en Albis Plastic GmbH

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 135 van 5.5.2014.


title: Zaak F-77/13: Beroep ingesteld op 9 augustus 2013 — ZZ/Europol

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/27

         Beroep ingesteld op 9 augustus 2013 — ZZ/Europol
   (Zaak F-77/13)
   2013/C 352/53
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: W. Brouwer, advocaat)

      Verwerende partij: Europol

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot vaststelling van de rente over de betaling van het bedrag dat is uitgekeerd wegens volledige arbeidsongeschiktheid na twee ongevallen die tijdens twee dienstreizen hebben plaatsgevonden en betaling van een vergoeding voor de schade die zou zijn geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 15 oktober 2012 in combinatie met dat van 13 maart 2012 respectievelijk van 18 december 2012;

               —

               nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van 10 mei 2012 tot afwijzing van de klacht van 10 januari 2013;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van de door haar verschuldigde rente over het op 14 mei 2013 aan verzoeker betaalde bedrag van 170 074,39 EUR zijnde

                           —

                           primair, rente verschuldigd over de periode van 21 februari 2001 tot 14 mei 2013 ad 138 331,75 EUR;

                           —

                           subsidiair, rente verschuldigd over de periode van 27 januari 2004 tot 14 mei 2013 ad 83 154,25 EUR;

                           —

                           meer subsidiair, althans rente verschuldigd over de periode van 27 januari 2004 tot 1 februari 2013 ad 80 356,75 EUR, althans een door het Gerecht in goede justitie te bepalen datum vanaf welke datum rente verschuldigd is geworden dan wel een bedrag aan schadevergoeding aan verzoeker toe te kennen ten laste van verweerder dat recht doet aan de verzuimen van verweerder;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van:

                           —

                           primair, de door verweerder verschuldigde rente over de in het kader van de Polis WBA&I 2600914 op 3 mei 2010 uitgekeerde bedragen zijnde:

                                       —

                                       rente vanaf het ontstaan van de vordering wegens gehoorschade (5 % AMA, 11 344,50 EUR) over de periode van 11 december 2002 minus 15 dagen (sectie 4B van de polis) tot 3 mei 2010, welke rente 4 875,28 EUR bedraagt;

                                       —

                                       rente vanaf het ontstaan van de vordering wegens enkelschade (9 % AMA, 20 420,12 EUR) over de periode van de datum van aansprakelijkheidsstelling van Europol d.d. 27 januari 2004 minus 15 dagen (sectie 4B van de polis) tot 3 mei 2010, welke rente 6 878,71 EUR bedraagt;

                                       —

                                       rente vanaf het ontstaan van de vordering wegens cognitieve schade (16 % AMA, 36 302,41 EUR) over de periode van de datum van aansprakelijkheidsstelling van Europol d.d. 27 januari 2004 minus 15 dagen (sectie 4B van de polis) tot 3 mei 2010 welke rente 12 228,81 EUR bedraagt;

                           —

                           subsidiair, toekenning van een bedrag aan schadevergoeding aan verzoeker ten laste van verweerder dat recht doet aan de verzuimen van verweerder;

               —

               veroordeling van verweerder in de kosten van dit geding, daaronder begrepen het salaris van de gemachtigde.


title: Zaak C-29/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Suceava (Roemenië) op 17 januari 2011 — Aurora Elena Sfichi/Direcția Generală a Finanțelor Publice Suceava — Administrația Finanțelor Publice Suceava, Administrația Fondului pentru Mediu

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Suceava (Roemenië) op 17 januari 2011 — Aurora Elena Sfichi/Direcția Generală a Finanțelor Publice Suceava — Administrația Finanțelor Publice Suceava, Administrația Fondului pentru Mediu
   (Zaak C-29/11)
   2011/C 113/08
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Suceava

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Aurora Elena Sfichi

      Verwerende partijen: Direcția Generală a Finanțelor Publice Suceava — Administrația Finanțelor Publice Suceava, Administrația Fondului pentru Mediu

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 110, eerste alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (voorheen artikel 90 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap), volgens hetwelk de lidstaten op producten van de overige lidstaten, al dan niet rechtstreeks, geen hogere binnenlandse belastingen van welke aard ook heffen dan die welke, al dan niet rechtstreeks, op gelijksoortige nationale producten worden geheven, aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten is verboden een belasting in te voeren die de kenmerken vertoont van de emissiebelasting die is ingevoerd bij spoedbesluit nr. 50/2008, zoals later gewijzigd en aangevuld, en wordt geheven bij de eerste inschrijving in Roemenië van ingevoerde gebruikte motorvoertuigen die voorheen in een andere lidstaat waren ingeschreven, terwijl in Roemenië ingeschreven gebruikte motorvoertuigen niet aan die belasting zijn onderworpen wanneer zij het voorwerp van een transactie zijn en opnieuw worden ingeschreven?

               2)

               Verbiedt artikel 110, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (voorheen artikel 90 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap), dat is gericht tegen alles wat de nationale markt kan beschermen en in strijd is met de beginselen van de mededinging, de invoering van een emissiebelasting op motorvoertuigen, die wordt geheven bij de eerste inschrijving in Roemenië van ingevoerde gebruikte motorvoertuigen die voorheen in een andere lidstaat waren ingeschreven, terwijl volgens spoedbesluit nr. 218/2008 geen emissiebelasting behoeft te worden betaald over „motorvoertuigen van categorie M1 van emissieklasse Euro 4 met een cilinderinhoud van maximaal 2 000 cm3, alsmede over alle motorvoertuigen van categorie N1 van emissieklasse Euro 4, die in de periode van 15 december 2008 tot en met 31 december 2009 in Roemenië of in een andere lidstaat van de Europese Unie voor het eerst waren ingeschreven”, dat wil zeggen de categorie van motorvoertuigen met de technische kenmerken van de in Roemenië geproduceerde motorvoertuigen, een maatregel die dus de in eigen land geproduceerde motorvoertuigen bevoordeelt?


title: Zaak C-522/12: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 7 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Tevfik Isbir/DB Services GmbH (Prejudiciële verwijzing — Vrij verrichten van diensten — Terbeschikkingstelling van werknemers — Richtlijn 96/71/EG — Minimumlonen — Forfaitaire bedragen en bijdrage van werkgever aan meerjarig spaarplan ten gunste van zijn werknemers)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/14

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 7 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Tevfik Isbir/DB Services GmbH
   (Zaak C-522/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Vrij verrichten van diensten - Terbeschikkingstelling van werknemers - Richtlijn 96/71/EG - Minimumlonen - Forfaitaire bedragen en bijdrage van werkgever aan meerjarig spaarplan ten gunste van zijn werknemers)
   2014/C 9/21
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesarbeitsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tevfik Isbir

      Verwerende partij: DB Services GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesarbeitsgericht — Uitlegging van art. 3, lid 1, eerste alinea, sub c, van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (PB L 18, blz. 1) — Berekening van minimumlonen — Eventuele meeberekening van de bijdrage van de werkgever aan een meerjarig spaarplan ten voordele van zijn werknemers — Situatie waarin de werknemers gedurende meerdere jaren niet over deze tegoeden kunnen beschikken

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, tweede streepje, sub c, van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, moet aldus worden uitgelegd dat het er niet aan in de weg staat dat loonbestanddelen die geen wijziging brengen in de verhouding tussen de prestatie van de werknemer enerzijds, en de tegenprestatie die hij daarvoor ontvangt anderzijds, een bestanddeel vormen van het minimumloon. Het staat aan de verwijzende rechter om uit te maken of dit bij de in het hoofdgeding aan de orde zijnde loonbestanddelen het geval is.

      (1)  PB C 32 van 2.2.2013.


title: Zaak F-5/09: Beroep ingesteld op 26 januari 2009 — Soerensen Ferraresi/Commissie

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/45

         Beroep ingesteld op 26 januari 2009 — Soerensen Ferraresi/Commissie
   (Zaak F-5/09)
   2009/C 113/93
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ayo Soerensen Ferraresi (Milaan, Italië) (vertegenwoordiger: C. Di Vuolo, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Vordering tot vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden als gevolg van psychisch geweld en van het besluit van de invaliditeitscommissie om haar ambtshalve een invaliditeitspensioen toe te kennen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van verzoekster fysieke, materiële en immateriële schade;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-80/15: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg — Duitsland) — Robert Fuchs AG/Hauptzollamt Lörrach [Prejudiciële verwijzing — Douane-unie — Gemeenschappelijk douanetarief — Regeling van tijdelijke invoer met vrijstelling van rechten — Verordening (EEG) nr. 2454/93 — Voorwaarden voor volledige vrijstelling van invoerrechten — Voor de luchtvaart gebruikte vervoermiddelen, die zijn geregistreerd buiten het douanegebied van de Unie en worden gebruikt door een buiten dat grondgebied gevestigde persoon — Artikel 555, lid 1, onder a) — Bedrijfsdoeleinden — Begrip — Helikopters die door een luchtvaartschool worden gebruikt voor betaalde opleidingsvluchten en worden bestuurd door een instructeur en een leerling — Daarvan uitgesloten]

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/5

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg — Duitsland) — Robert Fuchs AG/Hauptzollamt Lörrach
   (Zaak C-80/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Douane-unie - Gemeenschappelijk douanetarief - Regeling van tijdelijke invoer met vrijstelling van rechten - Verordening (EEG) nr. 2454/93 - Voorwaarden voor volledige vrijstelling van invoerrechten - Voor de luchtvaart gebruikte vervoermiddelen, die zijn geregistreerd buiten het douanegebied van de Unie en worden gebruikt door een buiten dat grondgebied gevestigde persoon - Artikel 555, lid 1, onder a) - Bedrijfsdoeleinden - Begrip - Helikopters die door een luchtvaartschool worden gebruikt voor betaalde opleidingsvluchten en worden bestuurd door een instructeur en een leerling - Daarvan uitgesloten])
   (2016/C 350/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Robert Fuchs AG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Lörrach

      Dictum

   Artikel 555, lid 1, onder a), van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993, houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2286/2003 van de Commissie van 18 december 2003, moet aldus worden uitgelegd dat onder bezwarende titel uitgevoerde opleidingsvluchten met een helikopter, aan boord waarvan zich een leerling-piloot en een vlieginstructeur bevinden, niet moeten worden aangemerkt als gebruik voor bedrijfsdoeleinden van een vervoermiddel in de zin van die bepaling.

      (1)  PB C 155 van 11.5.2015.


title: Zaak C-28/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2009 door Mehmet Salih Bayramoglu tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 24 september 2009 in zaak T-110/09, Mehmet Salih Bayramoglu/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/16

         Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2009 door Mehmet Salih Bayramoglu tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 24 september 2009 in zaak T-110/09, Mehmet Salih Bayramoglu/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-28/10 P)
   2010/C 80/29
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Mehmet Salih Bayramoglu (vertegenwoordiger: A. Riza QC)

      Andere partijen in de procedure: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2004/511/EG van de Raad (1) nietig verklaren, op grond dat dit besluit op het onrechtmatige nalaten berust om de Turks-Cypriotische bevolking in de gelegenheid te stellen aan de Europese verkiezingen deel te nemen, waardoor artikel 189 EG juncto de artikelen 5 en 6 EU is geschonden;

               —

               vaststellen dat de zes volgens de thans geldende electorale bepalingen verkozen leden van het Europees Parlement die de Republiek Cyprus op 6 juni 2009 als verkozen heeft aangemeld, de Turks-Cypriotische bevolking niet conform de wet vertegenwoordigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirant stelt dat het Gerecht van eerste aanleg blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat het beroep niet binnen de termijn is ingesteld. Ter onderbouwing daarvan voert hij aan dat in de door het Gerecht ingeroepen rechtspraak noch het niet aan een volledig volk waarborgen van het fundamentele recht om aan verkiezingen deel te nemen, noch een handeling met als rechtsgrondslag het nalaten een besluit te nemen door geen electorale bepalingen vast te stellen in geding was, maar veeleer het beweerdelijk recht om deze verkiezingen uit te stellen.
   Rekwirant betoogt eveneens dat het onjuist is te beweren dat hij verzuimd heeft een verschoonbare dwaling of overmacht inzake de indiening van zijn verzoekschrift aan te voeren.

      (1)  2004/511/EG: Besluit van de Raad van 10 juni 2004 betreffende de vertegenwoordiging van het Cypriotische volk in het Europees Parlement in geval van een regeling voor de kwestie Cyprus (PB L 211, blz. 22).


title: Zaak C-130/03: Beroep, op 24 maart 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
24.5.2003                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 124/9
Aan de verplichting om overtredingen van het gemeenschaps-                      op de in de motivering omschreven wijze voortvloeit uit
rechtelijke aanbestedingsrecht ook te herstellen door reeds                     de gewijzigde normatieve context en wordt aangewend
gesloten overeenkomsten te beëindigen, wordt ook niet afge-                     ter financiering van de algemene lasten van de elektri-
daan door artikel 2, lid 6, van richtlijn 89/665/EEG (2), die                   citeitsvoorziening?
betrekking heeft op het toezicht op mogelijke overtredingen
van het communautaire aanbestedingsrecht. Een schending
van het Verdrag kan alleen als beëindigd worden beschouwd,               (1 ) Richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van
wanneer door de lidstaat zowel de onrechtmatigheid van zijn                   19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor
optreden wordt erkend als de overtreding volledig wordt                       de interne markt voor elektriciteit (PB L 27 van 30.01.1997,
                                                                              blz. 20).
hersteld.
( 1) PB 1992, L 209, blz. 1.
( 2) PB 1989, L 395, blz. 33.
                                                                         Beroep, op 24 maart 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                                (Zaak C-130/03)
Verzoek van de Consiglio di Stato van 14 januari 2003
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen AEM                                           (2003/C 124/16)
SpA (C-128/03) en AEM Torino SpA (C-129/03) en
Autorità per l’energia elettrica e per il gas, e.a., in het
         geding geroepen partij ENEL Produzione SpA
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 24 maart 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                  (Zaken C-128/03 en C-129/03)                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                         woordigd door N. B. Rasmussen en L. Cimaglia als gemach-
                                                                         tigden.
                           (2003/C 124/15)
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
De Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 14 januari               —      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door na te
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                         laten rechtbanken van eerste en tweede aanleg voor het
24 maart 2003, in het geding tussen AEM SpA (C-128/03) en                       gemeenschapsmerk aan te wijzen, althans de Commissie
AEM Torino SpA (C-129/03) en Autorità per l’energia elettrica                   niet binnen de gestelde termijn een lijst mee te delen van
e per il gas, e.a., in het geding geroepen partij ENEL Produzione               die rechtbanken met vermelding van hun naam en
SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                        territoriale bevoegdheid, niet heeft voldaan aan de ver-
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                      plichtingen die op haar rusten krachtens artikel 91
vragen:                                                                         van verordening (EG) nr. 40/94 ( 1) van de Raad van
                                                                                20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk;
a)     Kan als een steunmaatregel van de staat in de zin
       van artikel 87 en volgende van het Verdrag worden                 —      de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
       beschouwd een bestuursmaatregel die, op de wijze en
       met het doel als in de motivering omschreven, bepaalde
       ondernemingen die gebruik van het transmissienet voor
       elektriciteit maken, een verhoogde vergoeding voor de             Middelen en voornaamste argumenten
       toegang en het gebruik oplegt, met het oog op de
       financiering van de algemene lasten van de elektriciteits-        Ingevolge artikel 249, tweede alinea, EG zijn verordeningen
       voorziening?                                                      verbindend in al hun onderdelen en rechtstreeks toepasselijk
                                                                         in elke lidstaat.
b)     Moeten de in richtlijn 96/92 ( 1) omschreven beginselen
       ter zake van de liberalisatie van de interne markt van
       elektriciteit, met name de bepalingen van de artikelen 7          Volgens artikel 91 van verordening nr. 40/94 dienen de
       en 8 betreffende het beheer van het transmissienet, aldus         lidstaten overeenkomstig hun nationale rechtsorde rechtban-
       worden uitgelegd, dat zij de lidstaat beletten maatregelen        ken van eerste en tweede aanleg aan te wijzen die bevoegd zijn
       te treffen die bepaalde ondernemingen tijdelijk een ver-          ter zake van inbreuk en geldigheid, en dienen zij de Commissie
       hoogde vergoeding voor de toegang tot en het gebruik              een lijst mee te delen van de door hen aangewezen rechtbanken
       van het transmissienet opleggen ter compensatie van de            voor het gemeenschapsmerk, met vermelding van hun naam
       meerwaarde van de door hydro-elektrische en geothermi-            en territoriale bevoegdheid. Aan deze verplichting moest
       sche centrales opgewekte elektriciteit, welke meerwaarde          uiterlijk op 15 maart 1997 zijn voldaan.
 ---pagebreak--- C 124/10               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         24.5.2003
De Commissie stelt vast dat de Italiaanse Republiek bovenver-         Rekwiranten concluderen dat het het Hof behage:
melde informatie nog niet heeft verstrekt en nog geen recht-
banken voor het gemeenschapsmerk heeft aangewezen, in                 —     te vernietigen het arrest van het Gerecht van 15 januari
strijd met artikel 91, lid 1, van voormelde verordening.
                                                                            2003, waarbij het
( 1) PB L 11 van 14.01.1994, blz. 1.                                        i)    de beroepen niet-ontvankelijk heeft verklaard;
                                                                            ii)   verzoeksters heeft verwezen in hun eigen kosten en
                                                                                hoofdelijk in de kosten van de Commissie; en
                                                                            iii) heeft verstaan dat interveniënten hun eigen kosten
                                                                                zullen dragen;
Hogere voorziening, op 25 maart 2003 ingesteld door                   —     hun beroepen tot nietigverklaring ontvankelijk te verkla-
R. J. Reynolds Tobacco Holdings, Inc., RJR Acquisition                      ren op grond dat de bestreden besluiten kennelijk onwet-
Corp., R. J. Reynolds Tobacco Company, R. J. Reynolds                       tig waren, en zelf de zaak af te doen; subsidiair,
Tobacco International, Inc. en Japan Tobacco, Inc., tegen
het arrest, op 15 januari 2003 in de gevoegde zaken
                                                                      —     hun beroepen tot nietigverklaring ontvankelijk te verkla-
T-377/00, T-379/00, T-380/00, T-260/01 en T-272/01 tus-
                                                                            ren en de zaak voor afdoening naar het Gerecht te
sen Philip Morris International Inc., R. J. Reynolds Tobac-                 verwijzen; subsidiair,
co Holdings, Inc., RJR Acquisition Corp., R. J. Reynolds
Tobacco Company, R. J. Reynolds Tobacco International,
Inc. en Japan Tobacco, Inc., en de Commissie van de                   —     de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen
Europese Gemeenschappen, ondersteund door Europees                          voor een uitspraak over de ontvankelijkheid en over de
Parlement, Koninkrijk Spanje, Franse Republiek, Italiaan-                   grond van de zaak;
se Republiek, Portugese Republiek, Republiek Finland,
Bondsrepubliek Duitsland, Helleense Republiek en Ko-                  —     overeenkomstig artikel 69, lid 2, van het Reglement voor
ninkrijk der Nederlanden, gewezen door het Gerecht van                      de procesvoering van het Hof van Justitie de Commissie
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede                        te verwijzen in de kosten.
                      kamer — uitgebreid)
                        (Zaak C-131/03 P)
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
                         (2003/C 124/17)
                                                                      Volgens verzoeksters heeft het Gerecht blijk gegeven van een
                                                                      onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het besluit om
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               een beroep in rechte in te stellen in beginsel niet als een voor
                                                                      beroep vatbare handeling kan worden aangemerkt. Afgezien
is op 25 maart 2003 hogere voorziening ingesteld door
                                                                      van het arrest van het Hof van Justitie van 11 november 1981,
R. J. Reynolds Tobacco Holdings, Inc., gevestigd te Winston-
                                                                      IBM/Commissie (60/81), volgens hetwelk een dergelijk beroep
Salem, North Carolina (Verenigde Staten), RJR Acquisition
                                                                      ontvankelijk is „in bijzondere omstandigheden”, blijkt uit de
Corp., gevestigd te Wilmington, Delaware (Verenigde Staten),
R. J. Reynolds Tobacco Company, gevestigd te Winston-Salem,           rechtspraak duidelijk dat over de ontvankelijkheid van nieuwe
                                                                      groepen of soorten vorderingen van geval tot geval wordt
North Carolina (Verenigde Staten), R. J. Reynolds Tobacco
                                                                      beslist.
International, Inc., gevestigd te Winston-Salem, North Carolina
(Verenigde Staten), en Japan Tobacco, Inc., gevestigd te Tokyo
(Japan), vertegenwoordigd door O. W. Brouwer, advocaat, en
P. Lomas, solicitor, tegen het arrest, op 15 januari 2003 in          Het Gerecht heeft de rechtspraak verkeerd uitgelegd toen het
de gevoegde zaken T-377/00 ( 1), T-379/00 (2), T-380/00 (2),          besliste dat geen rechtsgevolgen verbonden waren aan het feit
T-260/01 (3) en T-272/01 (4) tussen Philip Morris International       dat er geen mogelijkheid was om van het Hof van Justitie een
Inc., R. J. Reynolds Tobacco Holdings, Inc., RJR Acquisition          prejudiciële uitspraak te verkrijgen over de bevoegdheid van
Corp., R. J. Reynolds Tobacco Company, R. J. Reynolds                 de Commissie om in een derde staat een beroep in rechte in te
Tobacco International, Inc. en Japan Tobacco, Inc., en de             stellen ten einde niet-betaalde douanerechten en BTW te innen.
Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund                 Door te concluderen dat het inleiden van een rechtszaak in
door Europees Parlement, Koninkrijk Spanje, Franse Republiek,         een derde land, in plaats van in de Gemeenschap, geen
Italiaanse Republiek, Portugese Republiek, Republiek Finland,         rechtsgevolgen heeft, heeft het Gerecht ook een verkeerde
Bondsrepubliek Duitsland, Helleense Republiek en Koninkrijk           uitlegging gegeven van de rechtspraak dat wanneer definitief
der Nederlanden, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg           voor de ene of de andere procedure is gekozen, het besluit
van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitge-                 waarin die keuze is vastgesteld, rechtsgevolgen heeft in de zin
breid).                                                               van artikel 230 EG.


title: Zaak T-173/09 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juni 2009 — Z/Commissie ( Kort geding — Toegang van betrokken derde tot nog niet gepubliceerde beschikking van Commissie waarbij geldboete wordt opgelegd — Verzoek in kort geding — Afdoening zonder beslissing — Geen spoedeisendheid )

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/22

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juni 2009 — Z/Commissie
   (Zaak T-173/09 R)
   („Kort geding - Toegang van betrokken derde tot nog niet gepubliceerde beschikking van Commissie waarbij geldboete wordt opgelegd - Verzoek in kort geding - Afdoening zonder beslissing - Geen spoedeisendheid”)
   2009/C 193/36
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Z (X, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Grau en N. Jäger, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Sauer, V. Bottka en A. Bouquet, gemachtigden)

      Voorwerp

   Toegang tot beschikking van Commissie van 28 januari 2009 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.406 — Olieslangen voor maritieme toepassingen) en schrapping van vermelding van naam van verzoeker in tekst van beschikking

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen voor zover het niet reeds zonder voorwerp is geraakt.

               2)

               De onderhavige beschikking vernietigt de beschikking van 6 mei 2009 en treedt in de plaats daarvan.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-252/08: Beroep ingesteld op 12 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/15

         Beroep ingesteld op 12 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta
   (Zaak C-252/08)
   (2008/C 197/26)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Flynn en A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Malta
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Malta niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 1, juncto bijlagen IV A, VI A en VII A, en artikel 12 juncto bijlage VIII A.2 van richtlijn 2001/80/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties (PB L 309, blz. 1) (hierna: „de richtlijn”), doordat zij deze richtlijn niet correct heeft toegepast met betrekking tot de exploitatie van de stoominstallatie van fase een van de krachtcentrale te Delimara en de exploitatie van de elektrische centrale te Marsa.

               —

               de Republiek Malta te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie stelt dat de stoominstallatie van fase een van de krachtcentrale te Delimara niet voldoet aan de grenswaarden die bij de richtlijn zijn vastgesteld voor de emissie van zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof.
   Met betrekking tot zowel de stoominstallatie van fase een van de krachtcentrale te Delimara als de krachtcentrale te Marsa stelt de Commissie bovendien dat Malta niet heeft voldaan aan de verplichting om de continue meting van de concentraties zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof te verzekeren overeenkomstig artikel 12 en bijlage VIII, deel A, punt 2, van de richtlijn.

      (1)  PB L 309, blz. 1.


title: Zaak C-344/01: Beroep, op 12 september 2001 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 317/16                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10.11.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                       Beroep, op 12 september 2001 ingesteld door Bondsrepu-
                                                                         bliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Ge-
De Middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar                                         meenschappen
met zaak C-323/01 (2); de termijn van omzetting verstreek op
5 juni 2000.
                                                                                (Zaak C-344/01)
(1) PB L 330 van 05.12.1998, blz. 1.
(2) Zie blz. 12 van dit Publicatieblad.
                                                                                (2001/C 317/30)
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Verzoek van de Juzgado de lo Social no 33 van 3 septem-                  op 12 september 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van
ber 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding                    de Europese Gemeenschappen door Bondsrepubliek Duitsland,
tussen Marı́a Paz Merino Gómez en Continental Industrias                vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Ministerialrat, en
                          del Caucho, S.A.                               M. Lumma, Oberregierungsrat, van het Bondsministerie van
                                                                         Financiën, Graurheindorfer Str. 108, D-53117 Bonn.
                          (Zaak C-342/01)
                          (2001/C 317/29)
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
De Juzgado de lo Social no 33 de Madrid heeft bij beschikking
van 3 september 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 12 september 2001, in het geding tussen Marı́a Paz           1.   beschikking C(2001) 1795 def. van de Commissie van
Merino Gómez en Continental Industrias del Caucho, S.A., het                 11 juli 2001 houdende onttrekking aan communautaire
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                      financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                     het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Land-
                                                                              bouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (1),
1.    Wanneer de periode van de jaarlijkse vakantie voor de                   nietig te verklaren voorzover daarbij 3 870 600,88 DEM
      gehele onderneming bij collectieve arbeidsovereenkomst                  aan communautaire financiering wordt onttrokken en
      tussen de onderneming en de werknemersafgevaardigden                    ten laste van de Bondsrepubliek Duitsland wordt gelegd;
      is vastgesteld en samenvalt met het moederschapsverlof
      van een werkneemster, is dan het recht van deze werk-
      neemster om haar jaarlijkse vakantie te nemen in een
                                                                         2.   verweerster in de kosten te verwijzen.
      andere dan de overeengekomen periode die niet samen-
      valt met haar moederschapsverlof, gewaarborgd krach-
      tens artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/104 (1), artikel 11,
      lid 2, sub a, van richtlijn 92/85 (2) en artikel 5, lid 1, van
      richtlijn 76/207 (3)?
2.    Indien het antwoord op de vorige vraag bevestigend is,             Middelen en voornaamste argumenten
      omvat het recht op jaarlijkse vakantie dan uitsluitend de
      in artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/104 bepaalde vier
      weken of omvat het de in de nationale wet, te weten                —    Schending van een wezenlijk vormvoorschrift (ontoerei-
      artikel 38, lid 1, van het Real Decreto Legislativo 1/95                kend onderzoek van de feiten): De toepassing van vaststel-
      Estatuto de los Trabajadores, neergelegde 30 kalender-                  lingen met betrekking tot premies voor zoogkoeien in de
      dagen?                                                                  drie onderzochte deelstaten op de overige, niet onder-
                                                                              zochte deelstaten lijkt in het licht van de bij de grondwet
(1) Richtlijn 93/104/EG van de Raad betreffende een aantal aspecten           geregelde administratieve decentralisatie in Duitsland niet
    van de organisatie van de arbeidstijd, PB L 307 van 13 december           zonder meer gegrond. Volgens de Bondsregering is de
    1993, blz. 18.                                                            juistheid van een dergelijke verkeerde toepassing op de
(2) Richtlijn 92/85/EEG van de Raad inzake de tenuitvoerlegging van           niet onderzochte deelstaten in casu om verschillende
    maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid          redenen twijfelachtig. Zo werden bij recente onderzoeken
    en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de                 — in Brandenburg en Nedersaksen in 1996 en in
    zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie, PB L 348 van
    28 november 1992, blz. 1.                                                 Rijnland-Palts in 1999 — met betrekking tot premies
(3) Richtlijn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerleg-            voor zoogkoeien geen vergelijkbare vaststellingen gedaan.
    ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
    vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de              De Commissie is tekort geschoten in haar plicht om
    beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de
    arbeidsvoorwaarden, PB L 039, van 14 februari 1976, blz. 40. EE:          een inbreuk op de gemeenschapsregels in verband met
    Hoofdstuk 05, Deel 2, blz. 70.                                            premies voor zoogkoeien te bewijzen, nu zij zonder
                                                                              concrete aanwijzingen de bewijslast ten nadele van Duits-
                                                                              land heeft omgekeerd.
 ---pagebreak--- 10.11.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 317/17
—     Schending van het beginsel van behoorlijk bestuur:                     mindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare
      met haar „deelstaatoverschrijdende” tenlastelegging is                 brandstoffen en tot wijziging van richtlijn 93/12/EEG,
      de Commissie zonder motivering afgeweken van een                       althans deze bepalingen niet aan de Commissie mee te
      jarenlange administratieve praktijk. Gelet op de juridische            delen, niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn op
      draagwijdte van een dergelijke nieuwe benadering, had de               haar rustende verplichtingen;
      Commissie vanuit het oogpunt van behoorlijk bestuur,
      van voorspelbaarheid en van transparantie haar „be-              —     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
      leidswijziging” in een mededeling aan de lidstaten moeten
      aankondigen en althans in grote lijnen moeten uiteenzet-
      ten. Dit geldt te meer, nu de kwestie van de „deelstaatover-
      schrijdende” tenlastelegging ook van groot politiek en
      juridisch belang is voor andere lidstaten met een federale       Middelen en voornaamste argumenten
      of quasi-federale, gedecentraliseerde structuur, zoals Oos-
      tenrijk en Spanje. Verder is de vraag, onder welke
      voorwaarden op grond van vaststellingen in enkele
      onderzoeken kan worden besloten dat in een lidstaat in           Ingevolge artikel 249 EG, volgens hetwelk richtlijnen verbin-
      zijn geheel fouten zijn gemaakt, ook voor alle andere            dend zijn ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
      lidstaten van fundamenteel belang.                               lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, dienen de lidstaten de in
                                                                       richtlijnen gestelde uitvoeringstermijnen te eerbiedigen. In casu
                                                                       is die termijn op 1 juli 2000 verstreken zonder dat de Italiaanse
—     Schending van artikel 10 EG: de loyaliteitsplicht van de         Republiek de noodzakelijke maatregelen heeft getroffen.
      gemeenschapsinstellingen omvat de plicht om rekening
      te houden met de fundamentele constitutionele structuur
      van de lidstaten. Eerbied voor de indeling van de Bonds-         (1) PB L 121 van 11.5.1999, blz. 13.
      republiek Duitsland in zelfstandige deelstaten brengt mee,
      dat financiële correcties voor bepaalde deelstaten slechts
      mogen worden aangebracht wanneer het EOGFL in die
      deelstaten heeft vastgesteld, dat het gemeenschapsrecht
      daar ten nadele van de communautaire begroting is
      geschonden.
(1) Beschikking 2001/557/EG van de Commissie (PB L 200, blz. 28).
                                                                       Beroep, op 18 september 2001 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
                                                                                bliek
                                                                                (Zaak C-351/01)
Beroep, op 17 september 2001 ingesteld door Commissie                                           (2001/C 317/32)
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                               bliek
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 18 september 2001 beroep ingesteld tegen Franse Repu-
                         (Zaak C-350/01)                               bliek door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door M. Patakia als gemachtigde, domicilie
                                                                       gekozen hebbende te Luxemburg.
                         (2001/C 317/31)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
op 17 september 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,               1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en R. Amorosi als                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
gemachtigden.                                                                om te voldoen aan richtlijn 98/5/EG van het Europees
                                                                             Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemak-
                                                                             kelijking van de permanente uitoefening van het beroep
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de
                                                                             beroepskwalificatie is verworven (1), niet heeft voldaan
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de              aan de krachtens die richtlijn op haar rustende verplich-
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen           tingen;
      die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
      1999/32/EG (1) van 26 april 1999 betreffende een ver-            2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.