title: Zaak T-23/01: Beroep, op 26 januari 2001 ingesteld door Eugene Emile Marie Kimman tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.3.2001             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 95/21
Beroep, op 26 januari 2001 ingesteld door Eugene Emile                 Beroep, op 30 januari 2001 ingesteld door Claire Staelen
Marie Kimman tegen Commissie van de Europese Ge-                       tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
                        meenschappen
                        (Zaak T-23/01)                                                           (Zaak T-24/01)
                         (2001/C 95/41)
                                                                                (2001/C 95/42)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 26 januari 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Eugene
Emile Marie Kimman, wonende te Overijse (België), vertegen-            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
woordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebben-           schappen is op 30 januari 2001 beroep ingesteld tegen
de te Luxemburg.                                                       Europees Parlement en Raad van de Europese Unie door Claire
                                                                       Staelen, wonende te Bridel (Luxemburg), vertegenwoordigd
                                                                       door Joëlle Choucroun, advocaat, domicilie gekozen hebbende
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      te Luxemburg.
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
      25 mei 2000 voorzover daarin het aantal verlofdagen              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      waarop verzoeker voor het jaar 2000 recht heeft, met
      één dag is verminderd;
                                                                       —     nietig te verklaren de gehele procedure van correctie van
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                                 het schriftelijk examen van het vergelijkend onderzoek,
                                                                             dan wel nietig te verklaren het besluit van de jury
                                                                             van vergelijkend onderzoek Eur/151/98, waarbij aan
                                                                             verzoekster voor het schriftelijk examen op basis van een
Middelen en voornaamste argumenten                                           dossier een cijfer is gegeven waardoor zij niet kon worden
                                                                             opgenomen op de reservelijst;
Verzoeker, ten tijde van de feiten werkzaam bij de vertegen-
woordiging van de Commissie in Letland, komt op tegen het              —     subsidiair, het Parlement en de Raad te veroordelen om
besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag het aantal                     aan verzoekster 12 000 euro vergoeding voor morele
verlofdagen waarop hij voor het jaar 2000 recht heeft, met                   schade te betalen;
een dag te verminderen. De reden van dit besluit is, dat de
vertegenwoordiging zeven dagen gesloten was, in plaats van
zes dagen zoals voorzien in de beschikking van de Commissie            —     verweerders in de kosten te verwijzen of de kosten aan te
van 17 juli 1997.                                                            houden.
Tot staving van zijn vordering voert verzoeker aan:
—     Onwettigheid van het besluit van de Commissie van                Middelen en voornaamste argumenten
      17 januari 1997, waarbij het aantal dagen waarop de
      kantoren van de vertegenwoordigingen van de diensten
      in het buitenland gesloten zouden zijn, tot zes werd             Verzoekster is toegelaten tot het examen van vergelijkend
      beperkt, omdat dit in strijd is met het beginsel van             onderzoek Eur/151/98 voor de samenstelling van een lijst van
      gelijkheid onder ambtenaren.                                     geschikte kandidaten voor de aanwerving van Franstalige
                                                                       administrateurs.
—     Schending van het bijzondere besluit van de Commissie
      van 21 december 1998 waarbij het aantal vrije dagen
      voor 1999 werd vastgelegd.                                       Zij heeft vernomen dat de jury het vereiste cijfer om te slagen
                                                                       in de eerste twee onderdelen van het schriftelijk examen heeft
—     Schending van artikel 60 van het Ambtenarenstatuut.              gewijzigd, zodat het aantal kandidaten dat aanvankelijk voor
                                                                       die twee onderdelen was geslaagd, is verhoogd. Dit besluit was
                                                                       niet gewettigd doordat slechts een klein aantal kandidaten dat
                                                                       cijfer had behaald. Deze onregelmatigheid heeft de einduitslag
                                                                       van het vergelijkend onderzoek sterk beïnvloed.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 5 juni 1997 in zaak C-398/95 (verzoek van de Symvoulio Epikrateias om een prejudiciële beslissing): Syndesmos ton en Elladi Touristikon kai Taxidiotikon Grafeion tegen Ypourgos Ergasias (Vrij verkeer van diensten)

text:
Nr. C 252/2            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  16 . 8 . 97
Landsret ( Denemarken ), in het aldaar aanhangig geding                  gen vóór 1 januari 1991 een afzonderlijk geheel vorm
tussen Sparekassernes Datacenter ( SDC) en Skatteministe                den en of zij kenmerkend en essentieel voor deze dien
riet, om een prejudiciële belissing over de uitlegging van               sten waren .
artikel 13 , deel B, onder d ), punten 3 tot en met 5 , van
Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei
1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der             6 . Het enkele feit dat de facturering van een dienst wordt
lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stel                verricht door een derde, belet niet dat de handeling
sel van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme                  waarop zij betrekking heeft, op grond van artikel 13,
grondslag ( PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 ), heeft het          deel B, onder d), punten 3 en 5, van Zesde Richtlijn
Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho               77/388/EEG kan worden vrijgesteld.
de Almeida, kamerpresident, L. Sevón ( rapporteur),
D. A. O. Edward, P. Jann en M. Wathelet, rechters; advo            (M PB nr. C 74 van 25 . 3 . 1995 .
caat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. von
Holstein, adjunct-griffier, op 5 juni 1997 een arrest gewe
zen waarvan het dictum luidt als volgt:
1 . Artikel 13, deel B, onder d), punten 3 en 5, van Zesde
     Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
                                                                                ARREST VAN HET HOF
     betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
     lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk                                     ( Zesde Kamer)
     stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uni
     forme grondslag, moet aldus worden uitgelegd, dat de                                   van 5 juni 1997
     vrijstelling niet afhankelijk is van de voorwaarde, dat        in zaak C-398/95 (verzoek van de Symvoulio Epikrateias
     de handelingen worden verricht door een bepaald type           om een prejudiciële beslissing): Syndesmos ton en Elladi
     van instelling, een bepaald type van rechtspersoon of,         Touristikon kai Taxidiotikon Grafeion tegen Ypourgos
     geheel of gedeeltelijk, op elektronische of handmatige                                      Ergasias H
     wijze.
                                                                                (Vrij verkeer van diensten)
2 . De vrijstelling van artikel 13, deel B, onder d),                                          ( 97/C 252/03 )
     punten 3 en 5, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG is niet
     afhankelijk van de voorwaarde dat de dienst wordt                                    (Procestaal: Grieks)
     verricht door een instelling die een rechtsbetrekking
     onderhoudt met de uiteindelijke cliënt van de bank.
     Het feit dat een in die bepaling bedoelde handeling
     door een derde wordt verricht, doch zich voor de uit           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     eindelijke cliënt van de bank als een dienst van de                            de Jurisprudentie van het Hof)
     bank voordoet, vormt geen beletsel voor de vrijstelling
     van die handeling.
                                                                    In zaak C-398/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                    krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Symvou
3 . Artikel 13, deel B, onder d), punt 3, van Zesde Richt          lio Epikrateias, in het aldaar aanhangig geding tussen Syn
     lijn 77/388/EEG moet aldus worden uitgelegd, dat de            desmos ton en Elladi Touristikon kai Taxidiotikon Gra
     handelingen betreffende overmakingen en betalingen             feion en Ypourgos Ergasias, in tegenwoordigheid van:
     en de handelingen inzake aandelen, deelnemingen in             Somateio Diplomatouchon Xenagon, Panellinia Omospon
     vennootschappen of verenigingen, obligaties en andere          dia Xenagon, betreffende een prejudiciële beslissing over
     waardepapieren mede door een computercentrum ver              de uitlegging van de artikelen 59 en 60 van het EG-Ver
     richte handelingen omvatten, indien deze handelingen           drag, heeft het Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt:
     een afzonderlijk geheel vormen en kenmerkend en                G. F. Mancini, kamerpresident, J. L. Murray, P. J. G. Kap
     essentieel zijn voor de vrijgestelde handelingen.              teyn ( rapporteur), H. Ragnemalm en R. Schintgen, rech
                                                                    ters; advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: D. Louter
                                                                    man-Hubeau, hoofdadministrateur, op 5 juni 1997 een
4 . De diensten bestaande in het ter beschikking stellen            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     van financiële informatie aan de banken en aan andere
     gebruikers, vallen niet onder artikel 13, deel B,
     onder d), punten 3 en 5, van Zesde Richtlijn 77/388/            1 . Een regeling van een lidstaat, die de rechtsvorm van
     EEG .                                                               de arbeidsovereenkomst tussen de partijen dwingend
                                                                         voorschrijft, waardoor de reisorganisatoren wordt
                                                                         belet om, ongeacht hun plaats van vestiging, ter uit
 5 . Het enkele feit dat deze handelingen inzake het beheer              voering van de toeristische programma 's die zij in die
     van depots, koopovereenkomsten en kredieten door                    lidstaat organiseren, een overeenkomst tot het verrich
     een computercentrum worden verricht, belet niet dat                 ten van diensten te sluiten met een tot de uitoefening
     het om in bijlage F, punten 13 en 15, bij Zesde Richt              van zijn beroep aldaar toegelaten toeristengids, vormt
     lijn 77/388/EEG bedoelde diensten gaat. Het staat aan               een beperking in de zin van artikel 59 van het EG-Ver
     de verwijzende rechter te beoordelen, of deze handelin             drag.
 ---pagebreak--- 16 . 8 . 97             NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 252/3
2. Een dergelijke regeling kan niet worden gerechtvaar                 tributiesysteem slechts tegen derden kan worden ingeroe
     digd door redenen van algemeen belang bij de handha               pen wanneer het sluitend is.
     ving van de arbeidsvrede als middel om een einde te
     maken aan een collectief arbeidsgeschil en aldus te                (') PB nr. C 108 van 13 . 4. 1996 .
     voorkomen dat een economische sector, en daarmee de
     economie van een land, de nadelige gevolgen daarvan
     ondervindt.
(') PB nr. C 64 van 2 . 3 . 1996 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Derde Kamer)
                                                                                van 5 juni 1997
                                                                        in de gevoegde zaken C-64/96 en C-65/96 (verzoeken van
                  ARREST VAN HET HOF                                    het Landesarbeitsgericht Hamm om een prejudiciële beslis
                                                                        sing): Land Nordrhein-Westfalen tegen Kari Uecker en
                            ( Zesde Kamer)                                    Vera Jacquet tegen Land Nordrhein-Westfalen (')
                           van 5 juni 1997                              (Vrij verkeer van werknemers — Recht van echtgenoot
in zaak C-41/96 (verzoek van het Landgericht Hamburg                    van Gemeenschapsonderdaan, die nationaliteit van derde
om een prejudiciële beslissing): VAG-Handlerbeirat eV                   land bezit, om arbeid in loondienst te aanvaarden — Zui
                     tegen SYD-Consult ( J )                                        ver interne aangelegenheid van lidstaat)
(Artikel 85, lid 3, van het EG-Verdrag — Verordening                                               ( 97/C 252/05 )
(EEG) nr. 123/85 — Selectief distributiesysteem — Voor
waarde voor inroepbaarheid tegen derden dat systeem slui
                                 tend is)                                                      (Procestaai: Duits)
                             ( 97IC 252/04 )
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                        (Procestaai: Duits)                                              de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        In de gevoegde zaken C-64/96 en C-65/96 betreffende
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          twee verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 van het
                de Jurisprudentie van het Hof)                          EG-Verdrag van het Landesarbeitsgericht Hamm ( Duits
                                                                        land ), in de aldaar aanhangige gedingen tussen Land
In zaak C-41/96, betreffende een verzoek aan het Hof                    Nordrhein-Westfalen en Kari Uecker en tussen Vera Jac
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Landge                quet en Land Nordrhein-Westfalen, om een prejudiciële
richt Hamburg ( Duitsland ), in het aldaar aanhangige                   beslissing over de . uitlegging van artikel 48 , lid 2, van het
geding tussen VAG-Handlerbeirat eV en SYD-Consult, om                   EG-Verdrag en de artikelen 7, lid 1 , en 11 van Verorde
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 85 ,         ning ( EEG ) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968
lid 3 , van het EG-Verdrag en van Verordening ( EEG )                   betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
nr. 123/85 van de Commissie van 12 december 1984                        Gemeenschap ( PB nr. L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 ),
betreffende de toepassing van artikel 85 , lid 3 , van het              heeft het Hof ( Derde Kamer), samengesteld als volgt: J. C.
Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkom                  Moitinho de Almeida (rapporteur), kamerpresident, C.
sten inzake motorvoertuigen ( PB nr. L 15 van 18 . 1 . 1985 ,           Gulmann en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal:
blz. 16 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als              N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 5 juni 1997 een arrest
volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, J. L. Murray, G.                  gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Hirsch, H. Ragnemalm en R. Schintgen (rapporteur), rech
ters; advocaat-generaal: G. Tesauro; griffier: H. A. Rühl ,
hoofdadministrateur, op 5 juni 1997 een arrest gewezen                  Een onderdaan van een derde land, die gehuwd is met een
waarvan het dictum luidt als volgt:                                     werknemer die onderdaan van een lidstaat is, kan geen
                                                                        beroep doen op het recht, verleend bij artikel 1 1 van Ver
                                                                        ordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
Noch de bepalingen van artikel 85, lid 3, van het EG-Ver               1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen
drag, noch die van Verordening (EEG) nr. 123/85 van de                  de Gemeenschap, wanneer die werknemer nooit gebruik
Commissie van 12 december 1984 betreffende de toepas                   heeft gemaakt van het recht van vrij verkeer binnen de
sing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen                  Gemeenschap.
afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoer
tuigen, mogen aldus worden uitgelegd, dat zij in de weg                 n PB nr. C 133 van 4 . 5 . 1996 .
staan aan de toepassing van een nationale rechtspraak
inzake oneerlijke mededinging, volgens welke een — zelfs
overeenkomstig deze bepalingen vrijgesteld — selectief dis


title: Zaak C-294/11: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate/Elsacom NV (Achtste btw-richtlijn — Nadere regeling voor btw-teruggaaf aan niet in binnenland gevestigde belastingplichtigen — Termijn voor indiening van teruggaafverzoek — Fatale termijn)

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/8

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate/Elsacom NV
   (Zaak C-294/11) (1)

   (Achtste btw-richtlijn - Nadere regeling voor btw-teruggaaf aan niet in binnenland gevestigde belastingplichtigen - Termijn voor indiening van teruggaafverzoek - Fatale termijn)
   2012/C 250/13
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

      Verwerende partij: Elsacom NV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione — Uitlegging van artikel 7, lid 1, van de Achtste richtlijn 79/1072/EEG van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen (PB L 331, blz. 1) — Verzoek tot teruggaaf in te dienen binnen een termijn van zes maanden na het einde van het kalenderjaar waarin de belasting verschuldigd is geworden — Juridische aard van de in de richtlijn vastgestelde termijn

      Dictum

   De termijn van zes maanden van artikel 7, lid 1, eerste alinea, laatste volzin, van de Achtste richtlijn (79/1072/EEG) van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen, voor indiening van een verzoek om teruggaaf van belasting over de toegevoegde waarde is een fatale termijn.

      (1)  PB C 252 van 27.8.2011.


title: Arrest van het Hof van 5 oktober 2000 in zaak C-16/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlĳn 93/38/EEG — Opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie — Elektrificatie- en straatverlichtingswerken in het departement Vendée — Begrip werk)

text:
C 335/20                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          25.11.2000
De artikelen 3, sub c en g, EG-Verdrag (thans, na wijziging,                                     ARREST VAN HET HOF
artikel 3, sub c en g, EG), 3 A en 5 EG-Verdrag (thans de artikelen
4 EG en 10 EG), 7 A, tweede alinea, EG-Verdrag (thans, na
wijziging, artikel 14, tweede alinea, EG), alsmede 102 A en 103                                      van 5 oktober 2000
EG-Verdrag (thans de artikelen 98 EG en 99 EG) verzetten zich niet
tegen de toepassing van een nationale wettelijke regeling die uitgevers
verplicht de boekhandelaren een vaste wederverkoopprijs voor boeken        in zaak C-16/98: Commissie van de Europese Gemeen-
voor te schrijven.                                                                        schappen tegen Franse Republiek (1)
(1) PB C 71 van 13.3.1999.                                                 (Niet-nakoming — Richtlijn 93/38/EEG — Opdrachten
                                                                           in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en
                                                                           telecommunicatie — Elektrificatie- en straatverlichtings-
                                                                                werken in het departement Vendée — Begrip werk)
                                                                                (2000/C 335/37)
                     ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                              (Procestaal: Frans)
                        van 5 oktober 2000
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
in zaak C-288/96: Bondsrepubliek Duitsland tegen Com-                                                  dentie van het Hof)
         missie van de Europese Gemeenschappen (1)
(Staatssteun — Bedrijfssteun — Richtsnoeren voor de                        In zaak C-16/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
visserijsector — Artikel 92, leden 1 en 3, sub c, EG-Verdrag               pen (gemachtigden: H. van Lier en O. Couvert-Castéra) tegen
(thans, na wijziging, artikel 87, leden 1 en 3, sub c, EG) —               Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en P. Lal-
           Rechten van de verdediging — Motivering)                        liot), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse
                                                                           Republiek bij de door het Syndicat département d’électrifica-
                                                                           tion de la Vendée (hierna: Sydev) in december 1994 uitgeschre-
                          (2000/C 335/36)                                  ven aanbesteding van elektrificatie- en straatverlichtingswerken
                                                                           de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
                                                                           krachtens de artikelen 4, lid 2, 14, leden 1, 10 en 13, en de
                          (Procestaal: Duits)                              artikelen 21, 24 en 25 van richtlijn 93/38/EEG van de Raad
                                                                           van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures
                                                                           voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 199,
                          dentie van het Hof)                              blz. 84), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
                                                                           Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón en
In zaak C-288/96, Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde:                   R. Schintgen, kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann,
B. Kloke, bijgestaan door M. Schütte) tegen Commissie van                  J.-P. Puissochet, M. Wathelet en V. Skouris (rapporteur), rech-
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: P. F. Nemitz,                     ters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-
bijgestaan door R. M. Bierwagen), betreffende een beroep tot               Hubeau, hoofdadministrateur, op 5 oktober 2000 een arrest
nietigverklaring van beschikking 86/563/EG van de Commissie                gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
van 29 mei 1996 betreffende door de deelstaat Neder-Saksen
aan de firma JAKO Jadekost GmbH & Co KG verleende steun
                                                                           1)     Doordat de Franse diensten die bevoegd waren tot aanbesteding
(PB L 246, blz. 43), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld
                                                                                van de in december 1994 in de Vendée uitgeschreven opdracht
als volgt: D. A. O. Edward (rapporteur), kamerpresident,
                                                                                voor elektrificatiewerkzaamheden,
J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón, J.-P. Puissochet en
M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier:
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 5 oktober 2000 een arrest                     —     dit werk hebben gesplitst,
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                —     niet voor alle opdrachten waaruit dit werk bestond en die
1)    Verwerpt het beroep.                                                              de drempel overschreden van artikel 14, lid 10, tweede
                                                                                alinea, laatste volzin, van richtlijn 93/38/EEG van de
2)    Verwijst de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten.                                Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de
                                                                                procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren
(1) PB C 354 van 23.11.1996.                                                            water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie,
                                                                                een oproep tot mededinging hebben gepubliceerd in het
                                                                                Publicatieblad voor de Europese Gemeenschappen, maar
                                                                                dit voor slechts zes van die opdrachten hebben gedaan,
 ---pagebreak--- 25.11.2000               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 335/21
      —     niet alle in bijlage XII bij richtlijn 93/38 voorgeschreven      nemalm, M. Wathelet en V. Skouris (rapporteur), rechters;
            informatie betreffende de zes in het Publicatieblad voor de      advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-Hubeau,
            Europese Gemeenschappen gepubliceerde oproepen tot               hoofdadministrateur, op 5 oktober 2000 een arrest gewezen
            mededinging hebben ingezonden,                                   waarvan het dictum luidt als volgt:
      —     niet de vereiste informatie over de gunning van alle             1)     Verwerpt het beroep.
            opdrachten waaruit het werk bestond en die de drempel
            van artikel 14, lid 10, tweede alinea, laatste volzin, van       2)     Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
            richtlijn 93/38 overschreden, aan de Commissie hebben                   kosten.
            medegedeeld,
      is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die            (1) PB C 340 van 7.11.1998.
      krachtens de artikelen 4, lid 2, 14, leden 1, 10 en 13, alsmede
      de artikelen 21, leden 1 en 5, 24, leden 1 en 2, en 25, lid 5,
      van deze richtlijn op haar rusten.
2)    Het beroep wordt voor het overige verworpen.
3)    De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Franse
      Republiek zullen elk hun eigen kosten dragen.                                              ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 94 van 28.3.1998.                                                                          van 5 oktober 2000
                                                                             in zaak C-376/98: Bondsrepubliek Duitsland tegen Euro-
                                                                                pees Parlement en Raad van de Europese Unie (1)
                                                                             (Richtlijn 98/43/EG — Reclame en sponsoring voor tabaks-
                      ARREST VAN HET HOF                                     producten — Rechtsgrondslag — Artikel 100 A EG-Verdrag
                                                                                (thans, na wijziging, artikel 95 EG))
                         van 5 oktober 2000
                                                                                (2000/C 335/39)
in zaak C-337/98: Commissie van de Europese Gemeen-
              schappen tegen Franse Republiek (1)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Niet-nakoming — Overheidsopdrachten in de vervoersector
— Richtlijn 93/38/EEG — Toepassing in tijd — Sneltram-
project voor stadsdistrict van agglomeratie Rennes — Gun-                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
ning van opdracht via onderhandelingen zonder voorafgaan-                                              dentie van het Hof)
                     de oproep tot mededinging)
                                                                             In zaak C-376/98, Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde:
                           (2000/C 335/38)                                   C.-D. Quassowski, bijgestaan door J. Sedemund) tegen Euro-
                                                                             pees Parlement (gemachtigden: C. Pennera en N. Lorenz), en
                            (Procestaal: Frans)                              Raad van de Europese Unie (gemachtigden: R. Gosalbo Bono,
                                                                             A. Feeney en S. Marquardt), ondersteund door Franse Repu-
                                                                             bliek (gemachtigden: J.-F. Dobelle en R. Loosli-Surrans, en
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   vervolgens K. Rispal-Bellanger en R. Loosli-Surrans), Republiek
                           dentie van het Hof)                               Finland (gemachtigden: H. Rotkirch en T. Pynnä), Verenigd
                                                                             Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtig-
In zaak C-337/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                     de: M. Ewing, bijgestaan door N. Paines) en Commissie van de
pen (gemachtigde: M. Nolin) tegen Franse Republiek (gemach-                  Europese Gemeenschappen (gemachtigden: I. Martı́nez del
tigde: K. Rispal-Bellanger en A. Viéville-Bréville), betreffende             Peral en U. Wölker), betreffende een beroep tot nietigverklaring
een verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek bij haar              van richtlijn 98/43/EG van het Europees Parlement en de Raad
besluit van 22 november 1996 om de vennootschap Matra                        van 6 juli 1998 betreffende de onderlinge aanpassing van de
Transport als hoofdaannemer aan te wijzen voor het sneltram-                 wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten op
project voor het stadsdistrict van de agglomeratie Rennes, niet              het gebied van reclame en sponsoring voor tabaksproducten
heeft voldaan aan de krachtens richtlijn 93/38/EEG van de                    (PB L 213, blz. 9), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
Raad van 14 juni 1994 houdende coördinatie van de proce-                     G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida
dures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren                        (rapporteur), D. A. O. Edward, L. Sevón en R. Schintgen, ka-
water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie                    merpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, A. La Pergola,
(PB L 199, blz. 84), inzonderheid de artikelen 4, lid 2, en 20,              J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Ragnemalm, M. Wathelet en
lid 2, sub c, daarvan, op haar rustende verplichtingen, heeft                F. Macken, rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier:
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,                  H. von Holstein, adjunct-griffier, en L. Hewlett, administrateur,
president, J. C. Moitinho de Almeida en L. Sevón, kamerpre-                 op 5 oktober 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
sidenten, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Rag-               luidt als volgt:


title: Zaak T-48/14: Beroep ingesteld op 21 januari 2014 — Pfizer/Commissie en EMA

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/15

         Beroep ingesteld op 21 januari 2014 — Pfizer/Commissie en EMA
   (Zaak T-48/14)
   2014/C 78/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pfizer Ltd (Sandwich, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Bacon en M. Schaefer, barristers, I. Dodds-Smith, C. Stothers en J. Mulryne, solicitors)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Europees Geneesmiddelenbureau

      Conclusies

               —

               het in de brieven van 11 november 2013 en 15 november 2013 vervatte besluit van de Commissie en het EMA om de nalevingsverklaring niet af te geven, nietig verklaren;

               —

               de Commissie en het EMA verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekster één middel aan: door te stellen dat de nalevingsverklaring voor verzoeksters vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel Vfend niet kan worden afgegeven tot de in het plan voor pediatrisch onderzoek uiteengezette onderzoeken zijn beoordeeld voor de nieuwe profylaxe-indicatie, heeft het EMA artikel 28, lid 3, van de pediatrische verordening (1) onjuist uitgelegd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1901/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende geneesmiddelen voor pediatrisch gebruik en tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1768/92, richtlijn 2001/20/EG, richtlijn 2001/83/EG en verordening (EG) nr. 726/2004 (PB L 378, blz. 1).


title: Zaak C-243/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Budaörsi Városi Bíróság — Hongarije) — Pannon GSM Zrt/Erzsébet Sustikné Győrfi (Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten — Rechtsgevolgen van oneerlijk beding — Bevoegdheid en verplichting van nationale rechter om ambtshalve te toetsen of forumkeuzebeding oneerlijk is — Beoordelingscriteria)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/19

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Budaörsi Városi Bíróság — Hongarije) — Pannon GSM Zrt/Erzsébet Sustikné Győrfi
   (Zaak C-243/08) (1)

   (Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Rechtsgevolgen van oneerlijk beding - Bevoegdheid en verplichting van nationale rechter om ambtshalve te toetsen of forumkeuzebeding oneerlijk is - Beoordelingscriteria)
   2009/C 180/32
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Budaörsi Városi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pannon GSM Zrt

      Verwerende partij: Erzsébet Sustikné Győrfi

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Budaörsi Városi Bíróság — Uitlegging van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) — Beding waarbij bevoegdheid wordt toegekend aan de rechter van de plaats van vestiging van de verkoper — Bevoegdheid van de nationale rechter om in het kader van de toetsing van zijn eigen bevoegdheid het oneerlijke karakter van een bevoegdheidsbeding ambtshalve te onderzoeken — Criteria ter beoordeling van het oneerlijke karakter van het beding

      Dictum

               1)

               Artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, moet aldus worden uitgelegd dat een oneerlijk contractueel beding de consument niet bindt en dat het daarvoor niet nodig is dat de consument een dergelijk beding tevoren met succes heeft betwist.

               2)

               De nationale rechter is gehouden, ambtshalve te toetsen of een contractueel beding oneerlijk is zodra hij over de daartoe noodzakelijke gegevens, feitelijk en rechtens, beschikt. Acht hij een dergelijk beding oneerlijk, dan laat hij het buiten toepassing, tenzij de consument zich hiertegen verzet. De nationale rechter is daartoe ook verplicht wanneer hij onderzoekt of hij ratione loci bevoegd is.

               3)

               Het staat aan de nationale rechter om vast te stellen of een contractueel beding als het beding dat in het hoofdgeding aan de orde is, voldoet aan de criteria om als oneerlijk in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13 te worden aangemerkt. Hierbij moet de nationale rechter rekening ermee houden dat een beding in een tussen een consument en een verkoper gesloten overeenkomst, dat is opgenomen zonder dat daarover afzonderlijk is onderhandeld en dat de rechter van de plaats van vestiging van de verkoper bij uitsluiting bevoegd verklaart, als oneerlijk kan worden aangemerkt.

      (1)  PB C 247 van 27.9.2008.


title: Beroep, op 30 november 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-429/98)

text:
23.1.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 20/23
producent) die ter bevordering van de afzet van zijn pro-          Middelen en voornaamste argumenten
ducten een deel van de aan de eindverbruiker aange-
rekende prijs terugbetaalt, dient met het terugbetaalde
bedrag (na aftrek van de BTW) te worden verminderd                 Ingevolge het dwingende karakter van artikel 189, derde
ongeacht aan welke afnemer (belastingplichtige of eindver-         alinea, en artikel 5, eerste alinea, van het EG-Verdrag zijn
bruiker) die terugbetaling is verricht en uit hoeveel per-         de lidstaten verplicht de maatregelen te nemen die nood-
sonen de keten van afnemers bestaat. Een correctie van de          zakelijk zijn om de tot hen gerichte richtlijnen binnen de
tussenliggende omzet kan achterwege blijven omdat de               gestelde termijnen uit te voeren en deze maatregelen
nettowaarde van de bonnen die de eindverbruiker bij de             onmiddellijk aan de Commissie mee te delen.
aankoop van het product overlegt om een prijsverminde-
ring te krijgen, bij de detailhandelaar moet worden belast.
Daardoor is BTW-regeling van de Bondsrepubliek Duits-              De betrokken omzettingstermijn is verstreken op
land en inzonderheid § 10, lid 1, en § 17, lid 1, van het          21 november 1996, zonder dat het Koninkrijk BelgieÈ de
Umsatzsteuergesetz, zoals zij volgens de administratieve           nodige bepalingen heeft vastgesteld.
instructie van de Duitse regering van 15 april 1998 moeten
worden toegepast, in strijd met artikel 11 A, lid 1,               (1) PB L 319 van 12.12.1994, blz. 14.
onder a), en artikel 11 C, lid 1, van de Zesde Richtlijn.
Laatstgenoemde artikelen van de Zesde Richtlijn geven
immers uitdrukking aan het beginsel van de neutraliteit
van de omzetbelasting, volgens hetwelk aan een belasting-
plichtige niet definitief een deel van de omzetbelasting
mag worden opgelegd door hem belasting te doen betalen
over een bedrag dat hoger is dan hetgeen hij uiteindelijk
                                                                   Beroep, op 30 november 1998 ingesteld door Commissie
voor zijn product heeft gekregen.
                                                                   van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
                                                                                (Zaak C-430/98)
(2) Arrest van 24 oktober 1996, C-317/94, Jurispr. blz. I-5339,
    5368.                                                                                (1999/C 20/39)
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 30 november 1998 beroep ingesteld tegen Groother-
                                                                   togdom Luxemburg door Commissie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen, vertegenwoordigd door P. J. Kuijper,
Beroep, op 30 november 1998 ingesteld door Commissie
                                                                   juridisch adviseur, en N. Yerrell, ter beschikking van de
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
                                                                   juridische dienst gesteld nationaal ambtenaar, als gemach-
                       (Zaak C-429/98)                             tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, bij C.
                                                                   Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                        (1999/C 20/38)
                                                                   Wagner, Kirchberg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
is op 30 november 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk           deert dat het den Hove behage:
BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door F. Benyon, juridisch adviseur, als
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg               Ð vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg de
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                      krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplich-
                                                                        tingen niet is nagekomen, door niet de wettelijke en
                                                                        bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en/of aan
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        de Commissie mede te delen, die nodig zijn om te vol-
                                                                        doen aan Richtlijn 94/45/EG van de Raad van
                                                                        22 september 1994 inzake de instelling van een Euro-
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet bin-            pese ondernemingsraad of van een procedure in onder-
     nen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechte-           nemingen of concerns met een communautaire dimen-
     lijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om uit-            sie ter informatie en raadpleging van de werk-
     voering te geven aan Richtlijn 94/56/EG van de Com-                nemers (1), of door er geen zorg voor te dragen dat de
     missie van 21 november 1994 houdende vaststelling                  sociale partners via overeenkomsten de nodige bepalin-
     van de grondbeginselen voor het onderzoek van onge-                gen in werking deden treden, en derhalve door niet de
     vallen en incidenten in de burgerluchtvaart (1), althans           maatregelen te nemen en/of aan de Commissie mede te
     deze bepalingen niet ter kennis van de Commissie te                delen die nodig zijn om de bij deze richtlijn voor-
     brengen, niet heeft voldaan aan de krachtens die richt-            geschreven resultaten te waarborgen;
     lijn op hem rustende verplichtingen;
                                                                   Ð het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.                     wijzen.


title: Zaak C-594/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 november 2016 — Enzo Buccioni/Banca d’Italia

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 november 2016 — Enzo Buccioni/Banca d’Italia
   (Zaak C-594/16)
   (2017/C 063/19)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Enzo Buccioni

      Verwerende partij: Banca d’Italia

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het beginsel van doorzichtigheid, dat uitdrukkelijk is neergelegd in artikel 15 van de geconsolideerde versie van het Verdrag betreffende [de werking van] de Europese Unie, als algemeen bindend voorschrift, opgevat in de zin dat dit beginsel kan worden geregeld door de in lid 3 bedoelde regelgevingsbronnen of daarmee gelijkgestelde bronnen, waarvan de inhoud blijk zou kunnen geven van een te ruime discretionaire bevoegdheid zonder grondslag in een hogere bron van Europees recht over de noodzakelijke voorafgaande vaststelling van niet-derogeerbare minimumbeginselen, niet zodanig in strijd met een vergelijkbare beperkende doelstelling in de Europese regelgeving voor toezicht op kredietinstellingen dat het beginsel van doorzichtigheid wordt uitgehold, ook ingeval het belang bij de toegang verband houdt met wezenlijke belangen van de verzoeker die kennelijk overeenkomen met de gevallen die in positieve zin zijn uitgezonderd van de beperkingen in de sector?

               2)

               Moeten artikel 22, lid 2, en artikel 27, lid 1, van verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013, waarbij aan de Europese Centrale Bank welomschreven taken worden toegewezen op het vlak van het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (1), dientengevolge worden uitgelegd niet als niet-uitzonderlijke gevallen waarin derogaties aan de niet-toegankelijkheid van documenten mogelijk zijn, maar als voorschriften die moeten worden uitgelegd in de sleutel van de ruimere doelstellingen van artikel 15 van de geconsolideerde versie van het Verdrag betreffende [de werking van] de Europese Unie en als zodanig als voorschriften die kunnen worden herleid tot een algemeen beginsel van Unierecht dat inhoudt dat de toegang, op grond van een redelijke en evenredige weging van de behoeften van het kredietwezen en de fundamentele belangen van spaarders die betrokken zijn bij een geval van burden sharing, niet kan worden beperkt, in het licht van de relevante omstandigheden die zijn vastgesteld door een toezichthouder met organisatorische kenmerken en sectorale bevoegdheden die analoog zijn aan die van de Europese Centrale Bank?

               3)

               Moet artikel 53 van richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (Voor de EER relevante tekst) (2), ook gelet op de voorschriften van de nationale rechtsorde die met deze bepaling verenigbaar zijn, niet in overeenstemming worden gebracht met de overige regels en beginselen van Europees recht die in punt [1] zijn opgesomd, in de zin dat toegang kan worden verleend, in geval van een verzoek in die zin nadat de procedure van gedwongen administratieve liquidatie op de bank is toegepast, niet alleen wanneer de verzoeker niet uitsluitend om toegang verzoekt in een daadwerkelijk ingeleide civiele of handelsrechtelijke procedure met het oog op de bescherming van vermogensrechtelijke belangen die zijn aangetast doordat de procedure van gedwongen administratieve liquidatie op de bank is toegepast, maar ook in het geval dat deze verzoeker zich juist met het oog op de toetsing van de concrete slaagkans van dergelijke civiele of handelsrechtelijke procedures daaraan voorafgaand wendt tot een rechterlijke instantie die door de nationale staat is bekleed met de bevoegdheid om het recht op toegang en de doorzichtigheid te beschermen, juist met het oog op de volledige bescherming van het recht van verweer en beroep, inzonderheid in het geval van een spaarder die al de gevolgen van burden sharing heeft ondergaan in het kader van een insolventieprocedure van een kredietinstelling waarbij hij zijn spaargeld had gedeponeerd?

      (1)  PB L 287, blz. 63.

      (2)  PB L 176, blz. 338.


title: Zaak C-521/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Amazon.com International Sales Inc., Amazon EU Sàrl, Amazon.de GmbH, Amazon.com GmbH, in liquidatie, Amazon Logistik GmbH/Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH (Harmonisatie van wetgevingen — Intellectuele eigendom — Auteursrecht en naburige rechten — Uitsluitend reproductierecht — Richtlijn 2001/29/EG — Artikel 5, lid 2, sub b — Billijke compensatie — Oplegging zonder onderscheid, maar met eventueel recht op terugbetaling van vergoeding voor kopiëren voor privégebruik bestemd voor financiering van compensatie — Uitkering opbrengst deels aan rechthebbenden en deels aan sociale of culturele instellingen — Dubbele betaling van vergoeding voor kopiëren voor privégebruik bij grensoverschrijdende transactie)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Amazon.com International Sales Inc., Amazon EU Sàrl, Amazon.de GmbH, Amazon.com GmbH, in liquidatie, Amazon Logistik GmbH/Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH
   (Zaak C-521/11) (1)

   (Harmonisatie van wetgevingen - Intellectuele eigendom - Auteursrecht en naburige rechten - Uitsluitend reproductierecht - Richtlijn 2001/29/EG - Artikel 5, lid 2, sub b - Billijke compensatie - Oplegging zonder onderscheid, maar met eventueel recht op terugbetaling van vergoeding voor kopiëren voor privégebruik bestemd voor financiering van compensatie - Uitkering opbrengst deels aan rechthebbenden en deels aan sociale of culturele instellingen - Dubbele betaling van vergoeding voor kopiëren voor privégebruik bij grensoverschrijdende transactie)
   2013/C 252/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Amazon.com International Sales Inc., Amazon EU Sàrl, Amazon.de GmbH, Amazon.com GmbH, in liquidatie, Amazon Logistik GmbH

      Verwerende partij: Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof — Uitlegging van de artikelen 2 en 5 van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10) — Reproductierecht — Uitlegging van het begrip „billijke compensatie” in de zin van artikel 5, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/29/EG — Wettelijke regeling van een lidstaat die voorziet in, enerzijds, de toepassing zonder onderscheid van de vergoeding voor het kopiëren voor privégebruik ten aanzien van alle informatiedragers en, anderzijds, de terugbetaling van die vergoeding bij uitvoer van de informatiedrager vóór de verkoop ervan aan een eindgebruiker of bij reproductie met toestemming van de rechthebbende

      Dictum

               1)

               Artikel 5, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/29 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een regeling van een lidstaat op grond waarvan zonder onderscheid een vergoeding voor het kopiëren voor privégebruik wordt opgelegd wanneer voor het eerst bedrijfsmatig en onder bezwarende titel dragers die geschikt zijn voor reproductie op zijn grondgebied in het verkeer worden gebracht, doch deze regeling eveneens voorziet in een recht op terugbetaling van de betaalde vergoeding ingeval deze dragers uiteindelijk worden gebruikt op een manier die niet onder de in deze bepaling bedoelde situatie valt, indien praktische moeilijkheden een dergelijk stelsel van financiering van de billijke compensatie rechtvaardigen en het recht op terugbetaling doeltreffend is en de teruggave van de betaalde vergoeding niet uiterst moeilijk maakt, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan in het licht van de omstandigheden van het nationale stelsel en de grenzen die door deze richtlijn zijn gesteld.

               2)

               Artikel 5, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/29 moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling zich niet verzet tegen de invoering door een lidstaat van een weerlegbaar vermoeden van privégebruik van dragers die geschikt zijn voor reproductie wanneer deze dragers door levering aan natuurlijke personen in het verkeer worden gebracht, in het kader van een stelsel voor de financiering van de in die bepaling bedoelde billijke compensatie door middel van een vergoeding voor het kopiëren voor privégebruik ten laste van personen die deze dragers voor het eerst bedrijfsmatig en onder bezwarende titel op het grondgebied van de betrokken lidstaat in het verkeer brengen, indien praktische moeilijkheden bij de vaststelling of de betrokken dragers voor privédoeleinden worden gebruikt, een dergelijk vermoeden rechtvaardigen en voor zover dat vermoeden er niet toe leidt dat de vergoeding voor het kopiëren voor privégebruik wordt opgelegd in situaties waarin het uiteindelijke gebruik van de dragers kennelijk niet onder de in deze bepaling bedoelde situatie valt.

               3)

               Artikel 5, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/29 moet aldus worden uitgelegd dat het in die bepalingen bedoelde recht op een billijke compensatie, of de vergoeding voor het kopiëren voor privégebruik die bestemd is voor de financiering van die compensatie, niet kan worden uitgesloten op grond van het feit dat de helft van de opbrengst uit hoofde van die compensatie of vergoeding niet rechtstreeks aan de rechthebbenden van die compensatie wordt uitgekeerd, maar aan sociale en culturele instellingen ten behoeve van deze rechthebbenden, voor zover deze sociale en culturele instellingen zich daadwerkelijk inzetten voor deze rechthebbenden en de werkwijze van deze instellingen niet discriminerend is. Het staat aan de nationale rechter een en ander na te gaan.

               4)

               Artikel 5, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/29 moet aldus worden uitgelegd dat de verplichting die een lidstaat oplegt om een vergoeding voor het kopiëren voor privégebruik te betalen die bestemd is voor de financiering van de in die bepaling bedoelde billijke compensatie wanneer bedrijfsmatig en onder bezwarende titel dragers in het verkeer worden gebracht die geschikt zijn voor reproductie, niet kan worden uitgesloten omdat in een andere lidstaat al een analoge vergoeding is betaald.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak T-151/07: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — Kone e.a./Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor installatie en onderhoud van liften en roltrappen — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Manipulatie van aanbestedingen — Marktverdeling — Prijsvaststelling” )

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/45

         Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — Kone e.a./Commissie
   (Zaak T-151/07) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor installatie en onderhoud van liften en roltrappen - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Manipulatie van aanbestedingen - Marktverdeling - Prijsvaststelling)
   2011/C 269/99
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Kone Oyj (Helsinki, Finland), Kone GmbH (Hannover, Duitsland), en Kone BV (Voorburg, Nederland) (vertegenwoordigers: T. Vinje, solicitor, D. Paemen, J. Schindler, B. Nijs, A. Tomtsis, advocaten, J. Flynn, QC, en D. Scannell, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 512 def. van de Commissie van 21 februari 2007 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak COMP/E-1/38.823 — Liften en roltrappen), of, subsidiair, tot verlaging van het bedrag van de aan verzoeksters opgelegde geldboeten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Kone Oyj, Kone GmbH en Kone BV worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak F-51/07 RENV: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 23 september 2010 — Bui Van/Commissie

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/60

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 23 september 2010 — Bui Van/Commissie
   (Zaak F-51/07 RENV) (1)

   ()
   2010/C 346/120
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007, blz. 43.


title: Zaak C-142/99: Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Doornik van 31 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SA Floridienne en SA Berginvest en Belgische Staat

text:
C 204/26                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    17.7.1999
— de Portugese wetgeving bepaalt niet, dat de bevoegde                   Verzoek van de Pretura di Treviso, Sezione Distaccata di
     autoriteit voorafgaande vergunning moeten verlenen voor             Oderzo, van 7 april 1999 om een prejudiciële beslissing
     de exploitatie van installaties voor vergassing en vloeibaar-       in het geding tussen G. Busolin e.a. en Ispettorato centrale
     making van steenkool, zoals voorgeschreven in artikel 3,            repressioni frodi — Ufficio di Conegliano — Ministero
     lid 1, juncto bijlage I, punt 1.3 van de richtlijn. Het is                   delle risorse agricole, alimentari e forestali
     irrelevant, dat er thans in Portugal wellicht geen industrie
     voor de vergassing en vloeibaarmaking van steenkool
     bestaat;                                                                                (Zaak C-145/99)
— bovenbedoelde verplichte voorafgaande vergunning geldt
     evenmin voor installaties voor de productie van asbest                                      (1999/C 204/48)
     (art. 3, lid 1, juncto bijlage I, punt 3.3 van de richtlijn).
                                                                         De pretura di Treviso, Sezione Distaccata di Oderzo, heeft bij
                                                                         beschikking van 7 april 1999, ingekomen ter griffie van het
(1) PB L 188 van 16.7.1984, blz. 20; EE 15 F5, blz. 43.
                                                                         Hof van Justitie op 27 april 1999, in het geding tussen
                                                                         G. Busolin e.a. en het Ispettorato centrale repressioni frodi —
                                                                         Ufficio di Conegliano — Ministero delle risorse agricole,
                                                                         alimentari e forestali, het Hof van justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                         de navolgende vragen:
                                                                         — Is het besluit van de Commissie om de verplicht te
                                                                             distilleren hoeveelheid te verdelen over de verschillende
                                                                             productiegebieden voor het oogstjaar 1993/94 [zoals
Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Doornik                        geregeld in verordening nr. 343/94 (1)] niet onwettig
van 31 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in                          wegens strijd met artikel 39, lid 11, sub b, van verordening
het geding tussen SA Floridienne en SA Berginvest en                         nr. 822/97(2) [zoals gewijzigd bij verordening
                            Belgische Staat                                  nr. 1972/87 (3)] nu niet is nagegaan of is voldaan aan het
                                                                             — in dezelfde bepaling neergelegde — wettelijk vereiste
                                                                             van een „aanmerkelijke wijziging” van de verhouding
                          (Zaak C-142/99)                                    tussen de „beschikbare hoeveelheden” en het „normale
                                                                             gebruik” in het oogstjaar 1993/94 ten opzichte van de
                                                                             verhouding tussen de „beschikbare hoeveelheden” en het
                           (1999/C 204/47)                                   „normale gebruik” in de referentiejaren 1981/82 - 1982/83
                                                                             - 1983/84?
De rechtbank van eerste aanleg te Doornik heeft bij vonnis
van 31 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 21 april 1999, in het geding tussen SA Floridienne           — Is het besluit van de Commissie om de verplicht te
en SA Berginvest en Belgische Staat, het Hof van Justitie van                distilleren hoeveelheid te verdelen over de verschillende
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                      productiegebieden voor het oogstjaar 1993/94 ongeldig,
beslissing over de navolgende vraag:                                         voor zover dit in strijd lijkt met artikel 190 EG-Verdrag
                                                                             (eventueel wegens „motiveringsgebrek”), aangezien in de
                                                                             daaraan ten grondslag liggende handelingen en documen-
                                                                             ten elke verwijzing naar de beoordeling of is voldaan aan
Moeten de dividenden van aandelen en de interesten van
                                                                             het wettelijk vereiste van een „aanmerkelijke wijziging” van
leningen steeds worden uitgesloten van de noemer van de
                                                                             de verhouding tussen de „beschikbare hoeveelheden” en
breuk (1) die dient voor het berekenen van het prorata voor de
                                                                             het „normale gebruik” van het oogstjaar 1993/94 ten
toepassing van de aftrek, ook wanneer de vennootschap die
                                                                             opzichte van de verhouding tussen de „beschikbare hoe-
deze dividenden en deze interesten ontvangt, zich heeft
                                                                             veelheden” en het „normale gebruik” in de referentiejaren
gemoeid in het beheer van de ondernemingen die die dividen-
                                                                             1981/82 - 1982/83 - 1983/84 ontbreekt?
den uitkeren en interesten betalen, anders dan door de
uitoefening door deze vennootschap van haar rechten als
aandeelhouder of vennoot?
                                                                         — Is verordening nr. 343/94, waarbij Italië wordt verplicht
                                                                             tot distillatie van 12 150 000 hl, onwettig wegens
                                                                             schending van het redelijkheidsbeginsel, wegens kennelijke
(1) Breuk bedoeld in artikel 19 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)          dwaling en strijdigheid met de doelstelling, gelet op de
    van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de           door de Commissie gehanteerde berekeningsmethode […],
    wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-                op grond dat de aanpassing van het percentage van 85 (4)
    schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:            onredelijk en onlogisch is doordat criteria zijn gehanteerd
    uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).                                   die geen enkel verband vertonen met de werkelijkheid op
                                                                             de wijnmarkt van 1993/94? Ook lijken deze normen
                                                                             ongeldig wegens discriminatie van Italië, zodat zij in
                                                                             strijd zijn met het verbod van discriminatie in artikel 40
                                                                             EG-Verdrag.


title: Zaak T-40/02: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 februari 2007 — Capitalia, voorheen Banca di Roma/Commissie

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/53

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 februari 2007 — Capitalia, voorheen Banca di Roma/Commissie
   (Zaak T-40/02) (1)

   (2007/C 82/111)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Vierde kamer (uitgebreid) heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 109 van 4.5.2002.


title: Zaak F-50/06: Beroep ingesteld op  3 mei 2006  — Lebedef-Caponi/Commissie

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/27

         Beroep ingesteld op 3 mei 2006 — Lebedef-Caponi/Commissie
   (Zaak F-50/06)
   (2006/C 154/62)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Maddalena Lebedef-Caponi (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: G. Bounéou en F. Frabetti, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietigverklaring van verzoeksters loopbaanontwikkelingsrapport over het tijdvak 1.7.2001-31.12.2002;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster vijf middelen:

               —

               eerste middel: schending van artikel 26 van het Statuut;

               —

               tweede middel: schending van de Algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 43 van het Statuut;

               —

               derde middel: schending van het verbod van willekeur en van het verbod van misbruik van bevoegdheid, alsmede schending van de motiveringsplicht;

               —

               vierde middel: schending van het vertrouwensbeginsel en van de regel „patere legem quam ipse fecisti”;

               —

               vijfde middel: schending van de zorgplicht.


title: Zaak T-164/00: Beroep, op 16 juni 2000 ingesteld door C. Morello tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 247/34               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26.8.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                      —    toe te wijzen het bedrag van 25 000 Euros, onder voorbe-
                                                                             houd van vermeerdering of vermindering in de loop van
Verzoekster vecht het besluit aan van haar directe chef, waarbij             het geding, als vergoeding voor de materiële schade die
zij is ontheven van de functie van teamleidster binnen de                    verzoeker heeft geleden door het mislopen van deze te
Italiaanse afdeling van de vertaaldienst.                                    vervullen post en daarmee van een bevorderingsmogelijk-
                                                                             heid;
Tot staving van haar vordering beroept zij zich op de volgende
middelen:                                                               —    de Commissie te verwijzen in alle kosten.
—     Onbevoegdheid van haar directe chef tot het nemen van
      het bestreden besluit, aangezien het besluit tot haar             Middelen en voornaamste argumenten
      aanstelling als teamleidster was genomen door de direc-
      teur van de vertaaldienst zelf;                                   Verzoeker komt op tegen de afwijzing van zijn sollicitatie voor
                                                                        de post van hoofd eenheid, overeenkomend met de vacante
—     schending van wezenlijke vormvoorschriften, doordat               post COM/091/99 IV/E/2 „Basisindustrie”.
      het Comité voor het Stauut niet is geraadpleegd;
                                                                        Tot staving van zijn beroep voert verzoeker aan:
—     schending van het recht van verweer, voor zover verzoek-
      ster niet in de gelegenheid is gesteld, haar standpunt
                                                                        —    Schending van artikel 25 van het Statuut en van de
      kenbaar te maken alvorens het besluit werd genomen;
                                                                             motiveringsplicht;
—     schending van de verplichting, handelingen met redenen
      te omkleden.                                                      —    Schending van artikel 45 van het Statuut, van de bevor-
                                                                             deringsprocedure en van het beginsel van gelijke behande-
                                                                             ling;
                                                                        —    Schending van artikel 7 van het Statuut;
                                                                        —    Het bestaan van een klaarblijkelijke beoordelingsfout,
Beroep, op 16 juni 2000 ingesteld door C. Morello tegen                      alsmede van misbruik van bevoegdheid.
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-164/00)
                         (2000/C 247/60)
                                                                        Beroep, op 19 juni 2000 ingesteld door Consorzio In-
                         (Procestaal: Frans)                            dustrie Fiammiferi (CIF) tegen Commissie van de Euro-
                                                                                pese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 16 juni 2000 beroep ingesteld tegen Commissie                                    (Zaak T-165/00)
van de Europese Gemeenschappen door C. Morello, wonende
te Brussel, vertegenwoordigd door J. Sambon en P. P. van                                        (2000/C 247/61)
Gehuchten, advocaten te Brussel.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                              (Procestaal: Italiaans)
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
      tot aanstelling van een andere ambtenaar in de post               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      COM/091/99 IV/E/2 „Basisindustrie”, die overeenkomt               schappen is op 19 juni 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
      met de functie A5/A4, hoofd van een eenheid;                      van de Europese Gemeenschappen door Consorzio Industrie
                                                                        Fiammiferi (CIF), vertegenwoordigd door A. Tizzano en G. M.
—     nietig te verklaren het besluit tot afwijzing van de sollitatie   Roberti, advocaten te Napels, Grote Zavel 36, Brussel.
      van verzoeker voor de post COM/091/99 IV/E/2, hoofd
      van een eenheid;                                                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     verzoeker het bedrag toe te wijzen van 100 000 Euros,             —    nietig te verklaren de beschikking van de Europese
      onder voorbehoud van vermeerdering of vermindering in                  Commissie, vervat in de brief van het secretariaat-
      de loop van het geding, terzake van vergoeding van                     generaal van 7 april 2000, houdende weigering toegang te
      immateriële schade die verzoeker heeft geleden als gevolg              verlenen tot een aantal documenten betreffende bepaalde
      van de onregelmatige of onvolledige inlichtingen die                   door de Commissie geïnstrueerde procedures in het kader
      verweerster heeft ingewonnen voor het persoonsdossier                  van de regeling betreffende de productie en de verkoop
      van verzoeker, en de onzekerheid en ongerustheid om-                   van lucifers in Italië;
      trent zijn beroepsmatige toekomst waarin hij is komen te
      verkeren;                                                         —    de Commissie in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-528/13: Beroep ingesteld op 30 september 2013 — Kenzo/BHIM — Tsujimoto (KENZO ESTATE)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/32

         Beroep ingesteld op 30 september 2013 — Kenzo/BHIM — Tsujimoto (KENZO ESTATE)
   (Zaak T-528/13)
   2013/C 367/56
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kenzo (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, F. Rossi en N. Parrotta, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Kenzo Tsujimoto (Osaka, Japan)

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen voor zover daarbij internationale inschrijving nr. 1016724 waarin de Europese Unie wordt aangewezen is aanvaard voor het merk „Kenzo Estate” voor: „Olijfolie (voor voedingsdoeleinden); druivenpitolie (voor voedingsdoeleinden); eetbare oliën en vetten; rozijnen; bewerkte groenten en vruchten; bevroren groenten; bevroren vruchten; onbewerkte peulvruchten; verwerkte vleesproducten, verwerkte zeevruchten” van klasse 29; „Suikerbakkerswaren, brood en broodjes; wijnazijn; slasausen met olijf; kruiderijen (anders dan specerijen); specerijen; broodjes; pizza’s; hotdogs (broodjes); vleespasteien; ravioli” van klasse 30; en „Druiven (vers); olijven (vers); vruchten (vers); groenten (vers); zaaizaden en bloembollen” van klasse 31;

               —

               het BHIM verwijzen in verzoeksters kosten van deze procedure;

               —

               Kenzo Tsujimoto verwijzen in verzoeksters kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „KENZO ESTATE” voor waren en diensten van de klassen 29, 30, 31, 35, 41 en 43 — internationale inschrijving nr. W 1 016 724

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerk „KENZO” voor waren van de klassen 3, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak C-302/03: Beroep, op 14 juli 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 213/20               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                           6.9.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                     digd door M. van Beek en G. Valero Jordana als gemachtigden,
Volgens rekwiranten heeft het Gerecht ten onrechte vastgesteld       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
dat de door hen geleden schade voortvloeit uit het feit dat zij
er niet in zijn geslaagd ACS-bananen in te voeren. Rekwiranten
klaagden in wezen dat zij in 1999 en 2000 geen invoercertifi-        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
caten voor bananen uit derde landen hadden verkregen waarop
zij recht hadden op grond van hun referentiehoeveelheid die          1.     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
uitsluitend gebaseerd was op de invoer van bananen uit derde                nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
landen. Rekwiranten stellen dat het Gerecht geen rekening                   te stellen om te voldoen aan richtlijn 1999/22/EG (1) van
heeft gehouden met hun argumenten tot staving van hun                       de Raad van 29 maart 1999 betreffende het houden van
schadevordering.                                                            wilde dieren in dierentuinen, of althans deze bepalingen
                                                                            niet ter kennis van de Commissie te brengen, de krachtens
                                                                            deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                            nagekomen;
                                                                     2.     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
Verzoek van de Raad van State (België) van 27 juni 2003
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de
naamloze vennootschap Glaxosmithkline en de Belgische
                                staat                                Middelen en voornaamste argumenten
                         (Zaak C-296/03)
                                                                     De gestelde termijn voor de omzetting van deze richtlijn in
                         (2003/C 213/34)                             nationaal recht is op 9 april 2002 verstreken.
De Raad van State (België) heeft bij beschikking van 27 juni         (1 ) PB L 94 van 9 april 1999, blz. 24.
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
8 juli 2003, in het geding tussen de naamloze vennootschap
Glaxosmithkline en de Belgische staat, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
„Moet de termijn van 90 dagen, gesteld in artikel 6, punt 1,
van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988            Beroep, op 14 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling             Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik
en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezond-
heidszorg (1), welke termijn met 90 dagen kan worden ver-                                      (Zaak C-302/03)
lengd, worden beschouwd als een dwingende termijn, zodat
na het verstrijken ervan geen enkele beslissing meer kan
worden genomen, zelfs niet wanneer een eerste, tijdig genomen                                  (2003/C 213/36)
beslissing is nietig verklaard?”
( 1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 8.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 14 juli 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                     woordigd door M. Van Beek en R. Amorosi als gemachtigden.
Beroep, op 10 juli 2003 ingesteld door Commissie van de              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                         (Zaak C-298/03)                             —      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/22/EG
                         (2003/C 213/35)                                    van de Raad van 29 maart 1999 betreffende het houden
                                                                            van wilde dieren in dierentuinen ( 1), en door die bepalin-
                                                                            gen in ieder geval niet aan de Commissie mee te delen, de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  krachtens artikel 9 van deze richtlijn op haar rustende
op 10 juli 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door               verplichtingen niet is nagekomen;
 ---pagebreak--- 6.9.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 213/21
—      de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.              Beroep, op 14 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen tegen PROSECOM — Protec-
                                                                                ção, Segurança e Comunicações, Lda
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-304/03)
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 9 april 2002
verstreken.
                                                                                (2003/C 213/38)
( 1) PB L 94 van 9.4.1999, blz. 24.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 14 juli 2003 beroep ingesteld tegen PROSECOM —
                                                                       Protecção, Segurança e Comunicações, Lda. door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                       R. Lyal en G. Braga da Cruz als gemachtigden, domicilie
Beroep, op 14 juli 2003 ingesteld door Commissie van de                gekozen hebbende te Luxemburg.
   Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                         (Zaak C-303/03)
                                                                       De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
                         (2003/C 213/37)
                                                                       —     Verweerster te veroordelen tot betaling van
                                                                             111 605,10 EUR, zijnde een hoofdsom van 88 276 EUR
                                                                             en 23 329,10 EUR aan interessen tussen 15 november
                                                                             1998 en 30 juni 2003, ter hoogte van 5,50 % tot en met
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                             31 december 2002 en van 7,5 % vanaf 1 januari 2003.
op 14 juli 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door M. Konstantinidis en R. Amorosi als gemach-
                                                                       —     Verweerster te veroordelen tot betaling van 18,14 EUR
tigden.                                                                      per dag aan interessen vanaf 1 juli 2003 tot de dag van
                                                                             volledige betaling.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       —     Verweerster in de kosten van de procedure te verwijzen.
—      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/53/EG
       van het Europees Parlement en de Raad van 18 september
       2000 betreffende autowrakken ( 1), en door die bepalingen
       in ieder geval niet aan de Commissie mee te delen, de           Middelen en voornaamste argumenten
       krachtens artikel 10 van deze richtlijn op haar rustende
       verplichtingen niet is nagekomen;
—      de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.              Volgens de algemene contractvoorwaarden zijn de contract-
                                                                       partijen gehouden om, indien blijkt dat de totale financiële
                                                                       bijdrage van de Commissie voor het project lager is dan de
                                                                       gedane betalingen, het verschil onverwijld aan de Commissie
Middelen en voornaamste argumenten                                     over te maken. Door bovenvermelde, haar door de Commissie
                                                                       ter beschikking gestelde bedragen niet terug te betalen, heeft
                                                                       verweerster niet aan haar contractuele verplichtingen voldaan.
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 21 april 2002         De totale uitgaven die met betrekking tot verweerster na de
verstreken.                                                            door de Commissie uitgevoerde verificatie waren aanvaard,
                                                                       bedroegen 26 270 857 ESC, waarna de bijdrage van de
                                                                       Commissie definitief werd vastgesteld op 13 135 428 ESC,
( 1) PB L 269 van 21.10.2000, blz. 34.                                 dat wil zeggen 68 686 ECU. Aangezien verweerster een
                                                                       totaalbedrag van 156 962 ECU heeft ontvangen, bedraagt het
                                                                       te veel betaalde en door verweerster terug te storten bedrag
                                                                       88 276 ECU. Tot op heden heeft verweerster niets terugbetaald,


title: Zaak T-569/11: Beroep ingesteld op 4 november 2011 — Gitana/BHIM — Rosenruist (GITANA)

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/22

         Beroep ingesteld op 4 november 2011 — Gitana/BHIM — Rosenruist (GITANA)
   (Zaak T-569/11)
   2012/C 6/41
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Gitana SA (Pregny-Chambésy, Zwitserland) (vertegenwoordiger: F. Benech, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Rosenruist — Gestão e serviços, Lda (Funchal, Madeira)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 4 augustus 2011 in zaak R 1825/2007-1 vernietigen en de inschrijving van het aangevraagde gemeenschapsmerk „GITANA” (nr. 3063344) toestaan voor alle waren van de klassen 18 en 25; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „GITANA” voor waren en diensten van de klassen 14, 16, 18, 21, 24, 25, 34, 35, 36 en 38 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3063344

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijving nr. 1609312 voor het beeldmerk „KITANA” voor waren van klasse 25; internationale merkinschrijving nr. W00555706 voor beeldmerk „KITANA” voor waren van de klassen 18 en 25; Italiaanse merkinschrijving nr. 531768 voor het beeldmerk „KITANA” voor waren van de klassen 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en verwerping van het beroep voor het overige

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, daar de kamer van beroep het bestaan van gevaar voor verwarring van de conflicterende merken onjuist heeft beoordeeld.