title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 oktober 2003 in zaak T-311/01: Les Éditions Albert René tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder gemeenschapsmerk ASTERIX — Aanvraag voor inschrĳving als gemeenschapsmerk van beeldmerk dat woord starix bevat — Relatieve weigeringsgronden — Artikel 8, leden 1, sub b, en 5, van verordening (EG) nr. 40/94")

text:
10.1.2004               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 7/33
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       pen (gemachtigde: D. Martin), betreffende een beroep strekken-
                       van 22 oktober 2003                             de tot, enerzijds, nietigverklaring van de besluiten waarbij de
                                                                       Commissie ten dele afwijzend heeft beslist op de klachten
in zaak T-311/01: Les Éditions Albert René tegen Bureau                waarin verzoekster vergoeding vorderde van de morele schade
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                     die zij door de vertraging bij de opstelling van haar beoorde-
             tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                        lingsrapporten over de perioden 1993/1995, 1995/1997 en
                                                                       1997/1999 heeft geleden, en anderzijds, vergoeding van die
(„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder ge-                    morele schade, heeft het Gerecht (V. Tiili, alleensprekend
meenschapsmerk ASTERIX — Aanvraag voor inschrijving                    rechter); griffier: I. Natsinas, administrateur, op 23 oktober
als gemeenschapsmerk van beeldmerk dat woord „starix”                  2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
bevat — Relatieve weigeringsgronden — Artikel 8, leden 1,
        sub b, en 5, van verordening (EG) nr. 40/94”)
                                                                       1)    Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoekster van een
                                                                             bedrag van 2 500 euro bovenop het bedrag van 1 500 euro
                            (2004/C 7/59)
                                                                             dat reeds door het TABG is toegekend.
                          (Procestaal: Duits)
                                                                       2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
In zaak T-311/01, Les Éditions Albert René, gevestigd te Parijs        3)    Verwijst de Commissie in de kosten.
(Frankrijk), vertegenwoordigd door J. Pagenberg, advocaat,
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
(merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden:                 (1) PB C 109 van 4.5.2002.
A. von Mühlendahl en G. Schneider), andere partij bij de
procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
modellen): Trucco sistemi di telecomunicazione SpA, gevestigd
te Milaan (Italië), betreffende een beroep tegen de beslissing van
de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie
binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
(BHIM) van 2 oktober 2001 (zaak R 1030/2000-1), heeft het                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili,
kamerpresident, P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier:                                van 23 oktober 2003
D. Christensen, administrateur, op 22 oktober 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                       in zaak T-25/02: Michel Sautelet tegen Commissie van de
1)    Verwerpt het beroep.                                                              Europese Gemeenschappen (1)
2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                       (Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Tardieve opstelling
                                                                                — Beroep tot schadevergoeding)
(1) PB C 56 van 2.3.2002.
                                                                                (2004/C 7/61)
                                                                                (Procestaal: Frans)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 23 oktober 2003
                                                                       In zaak T-25/02, Michel Sautelet, ambtenaar van de Commissie
in zaak T-24/02: Maddalena Lebedef-Caponi tegen Com-                   van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg
        missie van de Europese Gemeenschappen (1)                      (Groothertogdom Luxemburg), vertegenwoordigd door
                                                                       G. Bouneou en F. Frabetti, advocaten, domicilie gekozen
(Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Tardieve opstelling                hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
                — Beroep tot schadevergoeding)                         Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en C. Berardis-
                                                                       Kayser), betreffende een beroep strekkende tot, enerzijds,
                            (2004/C 7/60)                              nietigverklaring van de besluiten waarbij de Commissie ten
                                                                       dele afwijzend heeft beslist op de klachten waarin verzoeker
                          (Procestaal: Frans)                          vergoeding vorderde van de morele schade die hij door de
                                                                       vertraging bij de opstelling van zijn beoordelingsrapporten
                                                                       over de perioden 1993/1995, 1995/1997 en 1997/1999 heeft
In zaak T-24/02, Maddalena Lebedef-Caponi, ambtenaar van               geleden, en anderzijds, vergoeding van die morele schade,
de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                heeft het Gerecht (V. Tiili, alleensprekend rechter); griffier:
Senningerberg (Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bou-               I. Natsinas, administrateur, op 23 oktober 2003 een arrest
neou en F. Fabretti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-191/05: Beroep, op 28 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/9

         Beroep, op 28 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
   (Zaak C-191/05)
   (2005/C 155/18)
   Procestaal: Portugees
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 28 april 2005 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. van Beek en A. Caeiros als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1)

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door de grenzen van de speciale beschermingszone „Moura, Mourão en Barancos” te wijzigen, waardoor gebieden worden uitgesloten die in het wild levende vogelsoorten herbergen waarvan de bescherming de aanwijzing van de genoemde zone als SBZ rechtvaardigde, de krachtens artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.;

               2)

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De speciale beschermingszone „Moura, Mourão en Barancos” werd door de Portugese regering ingesteld bij wetsdecreet nr. 384-B/99 van 23 september 1999. De grenzen van deze zone waren in bijlage XXIV van dit decreet vastgesteld.

               2.

               Uit de door de Portugese autoriteiten verstrekte gegevens blijkt dat de wijziging van de grenzen van de speciale beschermingszone „Moura, Mourão en Barancos” bij wetsdecreet nr. 141/2002 van 20 mei 2002 geen wetenschappelijke basis heeft. Uit de rechtspraak van het Hof van Justitie volgt dat uitsluiting van soorten waarvan de bescherming als noodzakelijk wordt beschouwd, enkel mogelijk is op gronden van wetenschappelijke aard.

      (1)  PB L 103, blz. 1.


title: Zaak C-511/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2013 door Philips Lighting Poland S.A., Philips Lighting BV tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 11 juli 2013 in zaak T-469/07, Philips Lighting Poland S.A. en Philips Lighting BV/Raad van de Europese Unie

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/9

         Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2013 door Philips Lighting Poland S.A., Philips Lighting BV tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 11 juli 2013 in zaak T-469/07, Philips Lighting Poland S.A. en Philips Lighting BV/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-511/13 P)
   2013/C 352/16
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Philips Lighting Poland S.A., Philips Lighting BV (vertegenwoordigers: M.L. Catrain González, abogada, E.A. Wright, H. Zhu, barristers)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Hangzhou Duralamp Electronics Co., Ltd, GE Hungary Ipari és Kereskedelmi Zrt. (GE Hungary Zrt), Europese Commissie, Osram GmbH

      Conclusies

   Rekwirantes verzoeken het Hof om:

               —

               het arrest te vernietigen en de litigieuze verordening nietig te verklaren voor zover deze hen betreft;

               —

               de Raad te verwijzen in rekwirantes’ kosten met betrekking tot de procedure voor het Gerecht en de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met deze hogere voorziening verzoeken rekwirantes om het arrest te vernietigen en de litigieuze verordening nietig te verklaren op de volgende gronden:

               1)

               Het Gerecht heeft een onjuiste uitlegging gegeven van artikel 9, lid 1, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 (1) (hierna: „basisverordening”), door te oordelen dat de Raad artikel 9, lid 1 a fortiori mag toepassen in gevallen die buiten de werkingssfeer van die bepaling vallen (namelijk wanneer een klacht niet is ingetrokken maar enkel steun heeft verloren). De ruime uitlegging van artikel 9, lid 1 door het Gerecht vindt geen steun in de bewoordingen of de opzet van de bepalingen van de basisverordening. Zij wordt ook tegengesproken door de praktijk van de instellingen van de afgelopen 25 jaar, waarin een beroep op artikel 9, lid 1 na intrekking van een klacht altijd heeft geleid tot beëindiging van het daarmee samenhangende onderzoek.

               2)

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de artikelen 4, lid 1, en 5, lid 4, van de basisverordening onjuist uit te leggen en bijgevolg onjuist toe te passen bij het bepalen van de „bedrijfstak van de Gemeenschap”. Dat heeft geleid tot de foutieve conclusie dat een „groot deel” van de totale communautaire productie moet worden bepaald aan de hand van slechts een van de twee in artikel 5, lid 4, bedoelde drempels, namelijk die van 25 %. De onjuiste afbakening van de „bedrijfstak van de Gemeenschap” heeft de vaststelling van de schade door de instellingen aangetast, die niet is gebeurd op basis van de gevolgen van de invoer met dumping op de „bedrijfstak van de Gemeenschap” in de zin van artikel 3, lid 1, van de basisverordening, en zoals bepaald in artikel 5, lid 4, maar op basis van de situatie van de „onderneming die voor voortzetting van de maatregelen was” of de „producent met het grootste productievolume”. Geen van beide begrippen wordt in de basisverordening gebruikt om „schade” vast te stellen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz. 1).


title: Zaak C-592/13: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Ministero dell'Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Ministero della Salute, Ministero dello Sviluppo economico/Ediltecnica SpA (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Artikel 191, lid 2, VWEU — Richtlijn 2004/35/EG — Milieuaansprakelijkheid — Nationale regeling volgens welke de overheid eigenaars van vervuilde gronden die niet tot de vervuiling ervan hebben bijgedragen niet kan verplichten preventie- en herstelmaatregelen uit te voeren, en die slechts voorziet in de verplichting tot vergoeding van de door de overheid uitgevoerde maatregelen — Verenigbaarheid met het beginsel dat de vervuiler betaalt, het voorzorgsbeginsel, het beginsel van preventief handelen en het beginsel dat milieuaantastingen bij voorrang aan de bron dienen te worden bestreden)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/12

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Ministero dell'Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Ministero della Salute, Ministero dello Sviluppo economico/Ediltecnica SpA
   (Zaak C-592/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Artikel 191, lid 2, VWEU - Richtlijn 2004/35/EG - Milieuaansprakelijkheid - Nationale regeling volgens welke de overheid eigenaars van vervuilde gronden die niet tot de vervuiling ervan hebben bijgedragen niet kan verplichten preventie- en herstelmaatregelen uit te voeren, en die slechts voorziet in de verplichting tot vergoeding van de door de overheid uitgevoerde maatregelen - Verenigbaarheid met het beginsel dat de vervuiler betaalt, het voorzorgsbeginsel, het beginsel van preventief handelen en het beginsel dat milieuaantastingen bij voorrang aan de bron dienen te worden bestreden))
   (2016/C 038/15)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ministero dell'Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Ministero della Salute, Ministero dello Sviluppo economico

      Verwerende partij: Ediltecnica SpA

      Dictum

   Richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding aan de orde, volgens welke, wanneer niet kan worden vastgesteld wie verantwoordelijk is voor de vervuiling van een grond of het onmogelijk is de verantwoordelijke persoon herstelmaatregelen te doen uitvoeren, de bevoegde instantie de niet voor de verontreiniging verantwoordelijke eigenaar van die grond niet kan gelasten preventie- en herstelmaatregelen uit te voeren, en laatstgenoemde slechts gehouden is de kosten van de door de bevoegde instantie uitgevoerde maatregelen te vergoeden tot maximaal de marktwaarde van de grond zoals vastgesteld na uitvoering van die maatregelen.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Zaak C-149/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te ’s-Gravenhage — Nederland) — Leno Merken BV/Hagelkruis Beheer BV (Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 15, lid 1 — Begrip „normaal gebruik van merk” — Territoriale omvang van gebruik — Gebruik van gemeenschapsmerk op grondgebied van één enkele lidstaat — Toereikendheid)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te ’s-Gravenhage — Nederland) — Leno Merken BV/Hagelkruis Beheer BV
   (Zaak C-149/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 15, lid 1 - Begrip „normaal gebruik van merk” - Territoriale omvang van gebruik - Gebruik van gemeenschapsmerk op grondgebied van één enkele lidstaat - Toereikendheid)
   2013/C 46/05
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof te ’s-Gravenhage

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Leno Merken BV

      Verwerende partij: Hagelkruis Beheer BV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Gerechtshof te ’s-Gravenhage — Uitlegging van artikel 15, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapmerk (PB L 78, blz. 1) — Gebruik van het merk — Normaal gebruik — Begrip — Gebruik van het gemeenschapsmerk op het grondgebied van één enkele lidstaat — Gebruik dat door laatstgenoemde lidstaat als normaal wordt beschouwd in de hypothese van een identiek nationaal merk

      Dictum

   Artikel 15, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk dient aldus te worden uitgelegd dat bij de beoordeling van de voorwaarde betreffende „normaal gebruik” van een merk „binnen de Gemeenschap” in de zin van deze bepaling, moet worden geabstraheerd van de grenzen van het grondgebied van de lidstaten.
   Van een gemeenschapsmerk wordt „normaal gebruik gemaakt” in de zin van artikel 15, lid 1, van verordening nr. 207/2009 wanneer het wordt gebruikt overeenkomstig de wezenlijke functie ervan en teneinde in de Europese Gemeenschap marktaandelen te behouden of te verkrijgen voor de door dit merk aangeduide waren of diensten. Het staat aan de verwijzende rechter om te beoordelen of deze voorwaarden zijn vervuld in het hoofdgeding, gelet op alle relevante feiten en omstandigheden, zoals met name de kenmerken van de betrokken markt, de aard van de door het merk beschermde waren of diensten, de territoriale en kwantitatieve omvang van het gebruik alsook de frequentie en de regelmaat ervan.

      (1)  PB C 179 van 18.6.2011.


title: Zaak T-57/17: Beroep ingesteld op 31 januari 2017 — Pegasus/Parlement

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/42

         Beroep ingesteld op 31 januari 2017 — Pegasus/Parlement
   (Zaak T-57/17)
   (2017/C 078/57)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Pegasus (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Richter, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               artikel I.4.I van het besluit van de verwerende partij van 12 december 2016 (nummer FINS-2017-31) betreffende de vermindering van het voorfinancieringsbedrag tot 33 % van het vastgestelde maximumbedrag alsmede de bepaling om een zekerheid te stellen nietig te verklaren;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij een middel aan, dat in wezen gelijk of soortgelijk is aan het middel dat is aangevoerd in zaak T-54/17, CLF/Parlement.


title: Zaak C-493/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland op 15 oktober 2010 — M. E. e.a./Refugee Applications Commissioner, Minister for Justice, Equality and Law Reform

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland op 15 oktober 2010 — M. E. e.a./Refugee Applications Commissioner, Minister for Justice, Equality and Law Reform
   (Zaak C-493/10)
   ()
   2011/C 13/32
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Ireland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: M. E. e.a.

      Verwerende partijen: Refugee Applications Commissioner en Minister for Justice, Equality and Law Reform

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de overdragende lidstaat ingevolge verordening (EG) nr. 343/2003 (1) van de Raad verplicht te beoordelen of de ontvangende lidstaat artikel 18 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, richtlijnen 2003/9/EG (2), 2004/83/EG (3) en 2005/85/EG (4) van de Raad en verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad naleeft?

               2)

               Zo ja, en indien blijkt dat de ontvangende lidstaat een of meer van deze bepalingen niet naleeft, dient de overdragende lidstaat de verantwoordelijkheid op zich te nemen voor de behandeling van het verzoek overeenkomstig artikel 3, lid 2, van verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad?

      (1)  Verordening van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 50, blz. 1).

      (2)  Richtlijn van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (PB L 31, blz. 18).

      (3)  Richtlijn van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12).

      (4)  Richtlijn van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PB L 326, blz. 13).


title: Zaak C-394/16: Beschikking van de president van het Hof van 21 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — FMS Wertmanagement AöR/Heta Asset Resolution AG

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/22

         Beschikking van de president van het Hof van 21 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — FMS Wertmanagement AöR/Heta Asset Resolution AG
   (Zaak C-394/16) (1)

   (2017/C 086/29)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 419 van 14.11.2016.


title: Zaak T-699/13 P: Beschikking van het Gerecht van 18 september 2014 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep in eerste aanleg kennelijk niet-ontvankelijk — Geen gelijkheid van het per fax ingediende verzoekschrift en het later neergelegde origineel — Beroepstermijn — Termijnoverschrijding — Hogere voorziening deels kennelijk niet ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/43

         Beschikking van het Gerecht van 18 september 2014 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-699/13 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep in eerste aanleg kennelijk niet-ontvankelijk - Geen gelijkheid van het per fax ingediende verzoekschrift en het later neergelegde origineel - Beroepstermijn - Termijnoverschrijding - Hogere voorziening deels kennelijk niet ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”))
   2014/C 409/62
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 17 oktober 2013, Marcuccio/Commissie (F-145/12, EU:F:2013:162), en strekkende tot vernietiging van deze beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

               3)

               Marcuccio wordt krachtens artikel 90 van het Reglement voor de procesvoering veroordeeld tot betaling van het bedrag van 2  000 EUR aan het Gerecht.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Zaak T-285/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 december 2008 — Torres/BHIM — Bodegas Cándido (TORRE DE FRIAS) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk TORRE DE FRIAS — Oudere nationale en internationale woordmerken TORRES en LAS TORRES — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van verwarringsgevaar )

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/43

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 december 2008 — Torres/BHIM — Bodegas Cándido (TORRE DE FRIAS)
   (Zaak T-285/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk TORRE DE FRIAS - Oudere nationale en internationale woordmerken TORRES en LAS TORRES - Relatieve weigeringsgrond - Ontbreken van verwarringsgevaar’)
   (2009/C 44/73)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Miguel Torres, SA (Vilafranca del Penedés, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri, M. Baz de San Ceferino en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: O. Mondéjar Ortuño en J. García Murillo, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Bodegas Cándido, SA (Burgos, Spanje) (vertegenwoordigers: C. Hernández Hernández, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 juli 2006 (zaak R 1069/2000-2) inzake een oppositieprocedure tussen Miguel Torres, SA en Bodegas Cándido, SA
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Miguel Torres, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 310 van 16.12.2006.


title: Zaak C-511/16: Beroep ingesteld op 29 september 2016 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/13

      Beroep ingesteld op 29 september 2016 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg
      (Zaak C-511/16)
      (2016/C 441/17)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. van Beek, G. von Rintelen, gemachtigden)

         Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

         Conclusies

                  —

                  vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet alle wettelijke, reglementaire en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uiterlijk op 1 juni 2015 te voldoen aan richtlijn 2014/27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 tot wijziging van de richtlijnen 92/58/EEG, 92/85/EEG, 94/33/EG en 98/24/EG van de Raad en richtlijn 2004/37/EG van het Europees Parlement en de Raad, teneinde deze aan te passen aan verordening (EG) nr. 1272/2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, of althans door deze bepalingen niet ter kennis van de Commissie te brengen, de krachtens artikel 6, lid 1, van die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

                  —

                  het Groothertogdom Luxemburg, overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU, een dwangsom opleggen van 8 710 EUR per dag, te rekenen vanaf de uitspraak van het Hof in de onderhavige zaak, voor niet-nakoming van de verplichting om de maatregelen ter omzetting van richtlijn 2014/27/EU ter kennis van de Commissie te brengen;

                  —

                  het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 juni 2015 verstreken.
      Het Groothertogdom Luxemburg is zijn verplichting niet nagekomen om de maatregelen ter omzetting in nationaal recht binnen de termijn van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2014/27/EU ter kennis te brengen.


title: Zaak T-309/04: Beroep, op 28 juli 2004 ingesteld door TV2/DANMARK A/S tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/43

         Beroep, op 28 juli 2004 ingesteld door TV2/DANMARK A/S tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-309/04)
   (2004/C 262/82)
   Procestaal: Deens
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door TV2/DANMARK A/S, gevestigd te Odense (Denemarken), vertegenwoordigd door O. Koktvedgaard, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking van de Commissie van 19 mei 2004 C(2004)1814 def in zaak C 2/2003 (ex NN 22/2002) inzake maatregelen van Denemarken ten gunste van TV2/DANMARK, geheel, subsidiair gedeeltelijk, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de bestreden beschikking heeft de Commissie steun die tussen 1995 en 2002 aan TV2/DANMARK is toegekend in de vorm van opbrengsten uit retributies en enkele andere maatregelen, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard, behalve wat betreft een bedrag van 628,2 miljoen DKK dat, naar het oordeel van de Commissie, ontoelaatbare staatssteun vormt en door het Koninkrijk Denemarken van TV2/DANMARK A/S moet worden teruggevorderd.
   Tot staving van haar vordering betoogt verzoekster dat de beschikking is gegeven in strijd met wezenlijke vormvoorschriften, artikel 87, lid 1, EG, artikel 86, lid 2, EG, artikel 295 EG en het Protocol betreffende het publiekeomroepstelsel. Meer in het bijzonder betoogt verzoekster:

               —

               dat het contradictiebeginsel opzij is gezet, dat in de berekening van de overcompensatie bedragen zijn opgenomen die geen betrekking hebben op de onderzoeksperiode, en dat de grondslag en de motivering van de beoordeling van de opbouw van het eigen kapitaal van TV2 ontoereikend zijn;

               —

               dat het onderzoek van de Commissie niet heeft plaatsgevonden op basis van de situatie op het tijdstip waarop de maatregelen ten gunste van TV2 zijn getroffen;

               —

               dat de opbrengsten uit retributies die aan TV2 zijn toebedeeld en de reclameopbrengsten die haar tussen 1995 en 1997 via TV2-Fonden zijn uitgekeerd, geen staatssteun zijn omdat het hier niet gaat om staatsmiddelen;

               —

               dat van staatssteun geen sprake is, ook indien de toebedeelde bedragen hoger mochten zijn dan de nettokosten van TV2 voor de uitvoering van haar openbaredienstverplichtingen, daar de middelen niet zijn aangewend voor kruissubsidiëring van commerciële activiteiten;

               —

               dat TV2 niet een economisch voordeel heeft behaald dat zij onder normale markteconomische omstandigheden niet zou hebben behaald, daar de door TV2 behaalde winst niet hoger is dan een redelijk overschot bij de uitvoering van haar openbaredienstverplichtingen en daar de opbouw door TV2 van een eigen kapitaal markteconomisch gezien gerechtvaardigd was;

               —

               dat de opbouw van eigen kapitaal van TV2 niet verder reikt dan noodzakelijk is voor de vervulling van haar openbaredienstverplichtingen;

               —

               dat geen bedragen kunnen worden teruggevorderd van de na de onderzoeksperiode opgerichte vennootschap TV2/DANMARK A/S, daar deze niet is verrijkt;

               —

               dat de rentevordering ongegrond is, daar het teruggevorderde bedrag reeds rente bevat.


title: Zaak C-217/14: Beroep ingesteld op 2 mei 2014 — Europese Commissie/Ierland

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/6

         Beroep ingesteld op 2 mei 2014 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-217/14)
   2014/C 223/09
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Hetsch, L. Flynn, K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Hof:

               —

               vast te stellen dat Ierland de definities van artikel 2, punten 8, 18, 21, 22, 32, 33 en 34, van richtlijn 2009/72/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG en de vereisten neergelegd in artikel 9, leden 1 tot en met 7 en 12 juncto lid 11, artikel 16, tweede en derde volzin, artikel 16, leden 2 en 3, artikel 38, lid 1, tweede volzin, artikel 39, leden 1, 4 en 8, en artikel 40, leden 1 tot en met 3, 5 en 7, op 3 maart 2011 niet had omgezet in nationaal recht, of althans de Commissie niet in kennis had gesteld van uitvoeringsmaatregelen in die zin, en dus de krachtens artikel 49, lid 1, van die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Ierland overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU te veroordelen een dwangsom van 20  358 EUR per dag te betalen op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie”, vanaf de datum van het arrest van het Hof, wegens niet-nakoming van zijn verplichting om maatregelen ter omzetting van een volgens een wetgevingsprocedure aangenomen richtlijn mee te delen, en

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 3 maart 2011 verstreken.

      (1)  PB L 211, blz. 55.


title: Zaak C-105/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen — België) — Lammers & Van Cleeff NV/Belgische Staat (Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van kapitaal — Belastingwetgeving — Vennootschapsbelasting — Interesten die door dochteronderneming worden toegekend als vergoeding voor lening die is verstrekt door in andere lidstaat gevestigde moedervennootschap — Herkwalificatie van interesten als belastbare dividenden — Geen herkwalificatie van aan ingezeten vennootschap toegekende interesten)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/12

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen — België) — Lammers & Van Cleeff NV/Belgische Staat
   (Zaak C-105/07) (1)

   (Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - Belastingwetgeving - Vennootschapsbelasting - Interesten die door dochteronderneming worden toegekend als vergoeding voor lening die is verstrekt door in andere lidstaat gevestigde moedervennootschap - Herkwalificatie van interesten als belastbare dividenden - Geen herkwalificatie van aan ingezeten vennootschap toegekende interesten)
   (2008/C 64/17)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lammers & Van Cleeff NV

      Verwerende partij: Belgische Staat
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen — Uitlegging van de artikelen 12, 43, 46, 48, 56 en 58 EG — Nationale fiscale wettelijke regeling waarbij de interesten die een dochtervennootschap betaalt als vergoeding voor een lening van de in een andere lidstaat gevestigde moedervennootschap, als belastbare dividenden worden geherkwalificeerd behalve wanneer de interesten worden betaald aan een ingezeten vennootschap
   Dictum
   De artikelen 43 EG en 48 EG verzetten zich tegen een nationale wettelijke regeling als die in het hoofdgeding, waarbij interesten die door een ingezeten vennootschap van een lidstaat worden toegekend aan een bestuurder die een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap is, als dividenden worden geherkwalificeerd en als zodanig belastbaar zijn wanneer bij het begin van het belastbare tijdperk het totaalbedrag van de rentegevende voorschotten hoger is dat het gestorte kapitaal verhoogd met de belaste reserves, terwijl deze interesten, wanneer zij worden toegekend aan een bestuurder die een in dezelfde lidstaat gevestigde vennootschap is, onder gelijke omstandigheden niet als dividenden worden geherkwalificeerd en als zodanig niet belastbaar zijn.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak C-377/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Praze (Tsjechische Republiek) op 7 augustus 2014 — Ernst Georg Radlinger, Helena Radlingerová/Finway a.s.

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/22

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Praze (Tsjechische Republiek) op 7 augustus 2014 — Ernst Georg Radlinger, Helena Radlingerová/Finway a.s.
      (Zaak C-377/14)
      (2014/C 395/28)
      Procestaal: Tsjechisch

         Verwijzende rechter

      Krajský soud v Praze

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Ernst Georg Radlinger, Helena Radlingerová

         Verwerende partij: Finway a.s.

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Staan artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (hierna: „richtlijn betreffende oneerlijke bedingen”) en artikel 22, lid 2, van richtlijn 2008/48/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (hierna: „richtlijn inzake kredietovereenkomsten voor consumenten”) of andere Unierechtelijke bepalingen inzake consumentenbescherming in de weg aan:

                              —

                              de geest van de zákon č. 182/2006 Sb., o úpadku a způsobech jeho řešení (insolventiewet), zoals gewijzigd bij wet nr. 185/2013 (hierna: „insolventiewet”) volgens dewelke een rechter de echtheid, het bedrag of de rangorde van vorderingen uit consumentenverhoudingen enkel op basis van een door een curator, een schuldeiser of (onder voornoemde beperkingen) de schuldenaar (consument) ingediende tussenvordering mag beoordelen?

                              —

                              nationale bepalingen inzake de insolventieprocedure die het recht van de schuldenaar (consument) om de rechter te verzoeken om verificatie van door schuldeisers (leveranciers van goederen of diensten) ingediende vorderingen beperken tot de gevallen waarin de afwikkeling van het faillissement van de consument in de vorm van een schuldsanering wordt goedgekeurd, en in die context enkel voor niet door zekerheden gedekte vorderingen van schuldeisers, waarbij de schuldenaar tegen bij een beslissing van de bevoegde overheid erkende uitvoerbare vorderingen bovendien enkel kan inbrengen dat de vordering is vervallen of verjaard, zoals is bepaald in § 192, lid 3, en 410, leden 2 en 3, van de insolventiewet?

                  2)

                  Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: is de rechter in de procedure houdende verificatie van de vorderingen uit een consumentenkredietovereenkomst ambtshalve, ook wanneer de consument dienaangaande geen enkel bezwaar opwerpt, gehouden om rekening te houden met het feit dat de kredietgever niet heeft voldaan aan de in artikel 10, lid 2, van de richtlijn inzake kredietovereenkomsten voor consumenten neergelegde informatieverplichting, en om daaraan de door het nationale recht vastgestelde gevolgen te verbinden door de contractuele bepalingen nietig te verklaren?

            Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord:

                  3)

                  Hebben voornoemde bepalingen van de richtlijn rechtstreekse werking en wordt de rechtstreekse toepassing ervan uitgesloten door het feit dat het ambtshalve door de rechter opgestarte tussengeding (of, uit het oogpunt van het nationale recht, de niet-toelaatbare verificatie van een vordering op basis van een ondoeltreffende betwisting door de schuldenaar-consument) gevolgen heeft voor de horizontale verhouding tussen de consument en de leverancier van goederen of diensten?

                  4)

                  Hoeveel bedraagt het „totale kredietbedrag” in de zin van artikel 10, lid 2, sub d, van de richtlijn inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en welke bedragen worden als „bedrag van kredietopneming” in aanmerking genomen bij de berekening van het jaarlijkse kostenpercentage (JKP) overeenkomstig de in bijlage I bij de richtlijn inzake kredietovereenkomsten voor consumenten vermelde formule, wanneer de kredietovereenkomst uitdrukkelijk voorziet in de betaling van een specifieke geldsom, maar eveneens werd overeengekomen dat bij de uitbetaling van het krediet de vorderingen van de kredietgever met betrekking tot de kredietkosten en de eerste (of daaropvolgende) aflossingen tot op zekere hoogte daarmee zullen worden verrekend zodat de aldus verrekende bedragen nooit daadwerkelijk aan de consument worden uitbetaald of op zijn rekening worden overgeschreven, en steeds ter beschikking blijven van de schuldeiser? Heeft het feit dat rekening wordt gehouden met die bedragen, die in feite nooit zijn uitbetaald, gevolgen voor het bedrag van het berekende jaarlijkse kostenpercentage?

            Ongeacht het antwoord op de voorgaande vragen:

                  5)

                  Moet bij de beoordeling of de overeengekomen vergoeding onevenredig is in de zin van punt 1, sub e, van de bijlage bij de richtlijn betreffende oneerlijke bedingen worden nagaan wat de cumulatieve werking is van alle boetebedingen zoals deze zijn overeengekomen, ongeacht of de schuldeiser daadwerkelijk vasthoudt aan de volledige voldoening ervan en of bepaalde van die bedingen naar nationaal recht nietig kunnen worden geacht, of mag enkel rekening worden gehouden met het totale boetebedrag dat daadwerkelijk werd of kan worden gevorderd?

                  6)

                  Indien wordt vastgesteld dat die contractuele boetebedingen oneerlijk zijn, moeten dan al die gedeeltelijke boeten buiten toepassing worden gelaten die de rechter, enkel wanneer zij als geheel worden bezien, bracht tot de conclusie dat het bedrag van de vergoeding onevenredig was in de zin van punt 1, sub e, van de bijlage bij de richtlijn betreffende oneerlijke bedingen, of moeten slechts enkele daarvan buiten toepassing worden gelaten (en zo ja, volgens welke criteria moet zulks worden beoordeeld)?

         (1)  PB L 95, blz. 29.

         (2)  PB L 133, blz. 66.


title: Zaak T-337/04: Beroep, op 29 juli 2004 ingesteld door Athanasios Pitsiorlas tegen Raad van de Europese Unie en Europese Centrale Bank

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/35

         Beroep, op 29 juli 2004 ingesteld door Athanasios Pitsiorlas tegen Raad van de Europese Unie en Europese Centrale Bank
   (Zaak T-337/04)
   (2004/C 273/67)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 29 juli 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie en Europese Centrale Bank door Athanasios Pitsiorlas, wonende te Thessaloniki, Griekenland, vertegenwoordigd door Dimitrios Papafilippou, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de twee gemeenschapsinstellingen hoofdelijk te veroordelen tot betaling van 1) materiële schadevergoeding ten belope van het verschil tussen het bedrag dat resulteert uit de berekening van het salaris voor een equivalente betrekking bij de ECB van april 2001 tot drie maanden na de uitspraak van het Gerecht, indien die voor hem gunstig is, en zijn inkomsten als advocaat in Griekenland in die periode, en 2) immateriële schadevergoeding van 90 000 euro, te vermeerderen met wettelijke rente vanaf het instellen van het beroep;

               —

               verweerders te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker heeft bij het Gerecht beroep ingesteld (zaak T-3/00 (1)) tot nietigverklaring van de weigering van de Raad en de Europese Centrale Bank om hem toegang te verlenen tot het „Bazel-Nyborg”-akkoord ter versterking van het Europees Monetair Stelsel. Hij stelde dat hij dat akkoord nodig had om zijn doctoraal proefschrift te voltooien.
   Met het onderhavige beroep stelt verzoeker dat de weigering van de Raad en de Europese Centrale Bank om hem toegang te verlenen onrechtmatig was om de redenen die hij reeds heeft vermeld in het vorige beroep. Verder stelt hij dat hij wegens die weigering tot heden zijn proefschrift niet heeft kunnen voltooien. Hij meent dat hij als houder van een doctorstitel met specialisatie in economisch en monetair recht met succes had kunnen solliciteren als jurist bij internationale organisaties en instellingen. Hij meent dan ook dat hij materiële schade heeft geleden die gelijk is aan het verschil tussen het salaris dat hij in een dergelijke betrekking zou hebben ontvangen van april 2001, wanneer hij zijn proefschrift zou hebben voltooid en een dergelijke betrekking zou hebben gevonden, tot drie maanden na het arrest van het Gerecht, en hetgeen hij in die periode heeft verdiend en zal verdienen als advocaat in Griekenland. Hij vordert dan ook vergoeding van die materiële schade en van immateriële schade.

      (1)  PB C 122, blz. 35.


title: Zaak T-166/02: Beroep, op 28 mei 2002 ingesteld door José Pedro Pessoa e Costa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 180/32               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.7.2002
Beroep, op 28 mei 2002 ingesteld door José Pedro Pessoa                 Beroep, op 30 mei 2002 ingesteld door Établissements
e Costa tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                    Toulorge tegen Europees Parlement en Raad van de
                                pen                                                               Europese Unie
                         (Zaak T-166/02)
                                                                                (Zaak T-167/02)
                         (2002/C 180/55)
                         (Procestaal: Frans)                                                    (2002/C 180/56)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                        (Procestaal: Frans)
schappen is op 28 mei 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door José Pedro Pessoa e
Costa, wonende te Lissabon, vertegenwoordigd door Jean-Noël
Louis, Etienne Marchal en Albert Coolen, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       schappen is op 30 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                        Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie door
                                                                        Société Établissements Toulorge, gevestigd te Bricquebec
—     het besluit van de Commissie van 3 juli 2001 om tegen             (Frankrijk), vertegenwoordigd door D. Waelbroek en
      hem een tuchtprocedure in te leiden, nietig te verklaren;         D. Brinckman, advocaten.
—     het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag, tot
      afwijzing van het verzoek van de directeur van het EWDD
      van 6 juli 2001 om hem overeenkomstig artikel 29, lid 1,
      sub c, Ambtenarenstatuut naar het EWDD over te                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      plaatsen, nietig te verklaren;
—     verweerster in de kosten te verwijzen.                            —    richtlijn 2002/2/EG van het Europees Parlement en de
                                                                             Raad van 28 januari 2002 tot wijziging van richtlijn
                                                                             79/373/EEG van de Raad betreffende het verkeer van
                                                                             mengvoeders en tot intrekking van richtlijn 91/357/EEG
Middelen en voornaamste argumenten                                           van de Commissie nietig te verklaren;
Bij zijn herplaatsing na een verlof om redenen van persoonlijke         —    de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeen-
aard verzocht verzoeker om van de Commissie te worden                        schap, vertegenwoordigd door de Raad en het Europees
overgeplaatst naar het Europees Waarnemingscentrum voor                      Parlement vast te stellen, en verweerders te veroordelen
Drugs en Drugsverslaving (EWDD). De Commissie heeft dit                      tot vergoeding van alle schade die verzoekster door deze
geweigerd omdat tegen verzoeker een tuchtprocedure was                       richtlijn heeft geleden;
ingeleid ten gevolge van een inbeschuldigingstelling door de
Portugese autoriteiten.
                                                                        —    partijen te gelasten, binnen een redelijke termijn na de
                                                                             beslissing van het Gerecht van eerste aanleg de exacte
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker dat het besluit               cijfers van de schade waarover partijen overeenstemming
om tegen hem een tuchtprocedure in te leiden, in strijd is met               hebben bereikt, over te leggen, of, indien geen overeen-
artikel 88, vijfde alinea, Ambtenarenstatuut. Verder stelt                   stemming is bereikt, het Gerecht binnen diezelfde termijn
verzoeker schending van het beginsel van het vermoeden van                   aanvullende conclusies met de exacte cijfers over te
onschuld en van artikel 87 Ambtenarenstatuut, van de rechten                 leggen;
van de verdediging en van de conclusies van de hoofden van
administratie nr. 103 J/77.
                                                                        —    te verklaren dat een jaarlijks rentepercentage van 8 % (of
                                                                             een door het Gerecht te bepalen percentage) moet worden
Ten slotte stelt verzoeker dat het besluit om zijn overplaatsing             betaald, vanaf de datum van de beslissing van het Gerecht
naar het EWDD te weigeren onwettig is nu het is gebaseerd op                 waarbij de aansprakelijkheid van de Gemeenschap wordt
een besluit dat zelf onwettig is, namelijk het besluit om een                vastgesteld, tot het moment van betaling;
tuchtprocedure in te leiden.
                                                                        —    verweerders te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-392/17: Beroep ingesteld op 14 juni 2017 — TE/Commissie

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/36

         Beroep ingesteld op 14 juni 2017 — TE/Commissie
   (Zaak T-392/17)
   (2017/C 293/45)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: TE (vertegenwoordiger: J. Bartončík, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beslissing van het Europees Bureau voor fraudebestrijding om een onderzoek in te leiden nietig verklaren

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van een fundamenteel beginsel van het Unierecht, het subsidiariteitsbeginsel.

               2.

               Tweede middel: schending van het beginsel ne bis in idem.


title: Zaak T-256/11: Arrest van het Gerecht van 27 februari 2014 — Ezz e.a./Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege situatie in Egypte — Bevriezing van tegoeden — Rechtsgrondslag — Motiveringsplicht — Dwaling omtrent feiten — Recht van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Eigendomsrecht — Vrijheid van ondernemerschap” )

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/32

         Arrest van het Gerecht van 27 februari 2014 — Ezz e.a./Raad
   (Zaak T-256/11) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege situatie in Egypte - Bevriezing van tegoeden - Rechtsgrondslag - Motiveringsplicht - Dwaling omtrent feiten - Recht van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Eigendomsrecht - Vrijheid van ondernemerschap”))
   2014/C 102/51
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ahmed Abdelaziz Ezz (Giseh, Egypte), Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed (Londen, Verenigd Koninkrijk), Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin (Londen) en Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar (Giseh) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Lester, barrister, en J. Binns, solicitor, vervolgens J. Binns, J. Lewis, QC, B. Kennelly, barrister, en I. Burton, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en I. Gurov, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher, M. Konstantinidis en A. Bordes, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van, enerzijds, besluit 2011/172/GBVB van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB L 76, blz. 63) en, anderzijds, verordening (EU) nr. 270/2011 van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Egypte (PB L 76, blz. 4), voor zover deze handelingen betrekking hebben op verzoekers

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ahmed Abdelaziz Ezz alsook Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed, Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin en Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar worden verwezen in hun eigen kosten alsook in die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 89 van 19.3.2011.


title: Zaak C-492/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 28 november 2006 — Consorzio Elisoccorso San Raffaele/Elilombarda s.r.l.

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 28 november 2006 — Consorzio Elisoccorso San Raffaele/Elilombarda s.r.l.
   (Zaak C-492/06)
   (2007/C 20/19)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Consiglio di Stato
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Consorzio Elisoccorso San Raffaele

      Verwerende partij: Elilombarda s.r.l.
   Prejudiciële vraag
   Dient artikel 1 van richtlijn 89/665/EEG (1) van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG (2) van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, aldus te worden uitgelegd dat het er aan in de weg staat dat naar nationaal recht een beroep tegen een gunningsbesluit individueel kan worden ingesteld door één van de leden van een tijdelijke vereniging zonder rechtspersoonlijkheid die als zodanig heeft deelgenomen aan een procedure voor de gunning van een overheidsopdracht en waaraan deze opdracht niet is gegund?

      (1)  PB L 395, blz. 33.

      (2)  PB L 209, blz. 1.


title: Zaak C-546/13: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 6 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Agenzia delle Dogane, Ufficio di Verona dell’Agenzia delle Dogane/ADL American Dataline Srl [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EEG) nr. 2658/87 — Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Posten 8471 en 8518 — Klankkasten die geluid weergeven door een elektromagnetisch signaal om te zetten in geluidsgolven, die uitsluitend kunnen worden aangesloten op een computer en die afzonderlijk worden verhandeld]

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/10

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 6 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Agenzia delle Dogane, Ufficio di Verona dell’Agenzia delle Dogane/ADL American Dataline Srl
   (Zaak C-546/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EEG) nr. 2658/87 - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Posten 8471 en 8518 - Klankkasten die geluid weergeven door een elektromagnetisch signaal om te zetten in geluidsgolven, die uitsluitend kunnen worden aangesloten op een computer en die afzonderlijk worden verhandeld])
   (2015/C 007/13)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Agenzia delle Dogane, Ufficio di Verona dell’Agenzia delle Dogane

      Verwerende partij: ADL American Dataline Srl

      Dictum

   De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versies die achtereenvolgens voortvloeien uit verordening (EG) nr. 2388/2000 van de Commissie van 13 oktober 2000, verordening (EG) nr. 2031/2001 van de Commissie van 6 augustus 2001, verordening (EG) nr. 1832/2002 van de Commissie van 1 augustus 2002 en verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003, moet aldus worden uitgelegd dat producten als die in het hoofdgeding, die worden aangesloten op een computer die draait onder het besturingssysteem „MAC OS 9” of een geavanceerder systeem, moeten worden ingedeeld als luidsprekers onder postonderverdeling 8518 22 90 van deze nomenclatuur.

      (1)  PB C 377 van 21.12.2013.


title: Zaak T-305/17: Beroep ingesteld op 17 mei 2017 — Red Bull/EUIPO (Afbeelding van een parallellogram, bestaande uit twee vlakken in verschillende kleuren)

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/47

         Beroep ingesteld op 17 mei 2017 — Red Bull/EUIPO (Afbeelding van een parallellogram, bestaande uit twee vlakken in verschillende kleuren)
   (Zaak T-305/17)
   (2017/C 231/60)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: A. Renck en S. Petivlasova, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk (Afbeelding van een parallellogram, bestaande uit twee vlakken in verschillende kleuren) — inschrijvingsaanvraag nr. 14 326 508

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 26 januari 2017 in zaak R 2582/2015-1

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               het EUIPO verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009.


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 12 december 1996 in zaak C-38/95 (verzoek van de Corte d'appello di Ancona om een prejudiciële beslissing): Ministero delle finanze tegen Foods Import Srl (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Vissoort "Molva molva")

text:
Nr . C 54/2           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 2 . 97
Court of Justice ( Queen 's Bench Division ), in het aldaar                           ARREST VAN HET HOF
aanhangige geding tussen The Queen en Secretary of State                                      (Vijfde Kamer)
for Trade and Industry, ex parte : British Telecommunica
tions plc, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                            van 12 december 1996
van Richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni 1990               in zaak C-3/95 ( verzoek van het Landgericht Dortmund
betreffende de totstandbrenging van de interne markt voor           om een prejudiciële beslissing): Reisebüro Broede tegen
telecommunicatiediensten door middel van de tenuitvoer                                        G. Sandker ( 1 )
legging van Open Network Provision ( ONP ) ( PB nr. L 192            (Vrij verrichten van diensten — Gerechtelijke inning van
van 24 . 7. 1990, blz . 1 ) en over de uitlegging en geldigheid     schuldvorderingen — Vergunning — Artikel 59 van het
van Richtlijn 92/44/EEG van de Raad van 5 juni 1992                                             EG- Verdrag)
betreffende de toepassing van Open Network Provision
( ONP ) op huurlijnen ( PB nr. L 165 van 19 . 6 . 1992, blz. 27 ),                              ( 97/C 54/03 )
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G.C. Rodrfguez
Iglesias, president; G.F. Mancini en J.C. Moitinho de                                       (Procestaai: Duits)
Almeida, kamerpresidenten; C.N. Kakouris, C. Gulmann,
D.A.O. Edward, J.-P . Puissochet ( rapporteur ), P. Jann en         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro;                             de Jurisprudentie van het Hof)
griffier : L. Hewlett, administrateur, op 12 december 1996
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:              In zaak C-3/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                    krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Landge
                                                                    richt Dortmund ( Duitsland ), in het aldaar aanhangige
                                                                    geding tussen Reisebüro Broede en G. Sandker, om een
1 . Richtlijn 92/44/EEG van de Raad van 5 juni 1992
     betreffende de toepassing van Open Network Provision
                                                                    prejudiciële beslissing over de uitlegging van de bepalingen
                                                                    van het EG-Verdrag inzake het vrij verrichten van diensten,
     (ONP) op huurlijnen is van toepassing op telecommu
                                                                    en inzonderheid artikel 59 daarvan, heeft het Hof (Vijfde
     nicatieorganisaties in de zin van artikel 2, punt 1 , van
                                                                    Kamer ), samengesteld als volgt: J.C. Moitinho de Almeida,
     Richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni 1990
     betreffende de totstandbrenging van de interne markt
                                                                    kamerpresident; L. Sevón, D.A.O. Edward ( rapporteur ),
     voor telecommunicatiediensten door middel van de               P. Jann en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal :
     tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP).
                                                                    N. Fennelly; griffier: H.A. Rühl, hoofdadministrateur, op
                                                                     12 december 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
     Als telecommunicatieorganisaties in de zin van die
                                                                    luidt als volgt:
     bepaling zijn met name te beschouwen de twee onder
     nemingen waaraan een Lidstaat, anders dan op grond
     van objectieve, proportionele en niet-discriminerende          Artikel 59 van het EG-Verdrag staat niet in de weg van een
     criteria, de exploitatie van de internationale en met          nationale regeling waarbij het een in een andere Lidstaat
     name de intracommunautaire telecommunicatielijnen              gevestigd bedrijfverboden is, schuldvorderingen van derden
     heeft voorbehouden, alsmede de onderneming waaraan             langs gerechtelijke weg te innen omdat het beroepsmatig
     een Lidstaat onder dezelfde voorwaarden de exploitatie         verrichten van een dergelijke activiteit is voorbehouden voor
                                                                    advocaten .
     van een openbaar telecommunicatienetwerk op een deel
     van zijn grondgebied heeft voorbehouden. Een Lidstaat
     is gerechtigd, de verplichtingen van artikel 7 van             (') PB nr . C 54 van 4 . 3 . 1995 .
     Richtlijn 92/44/EEG enkel aan bepaalde telecommuni
     catieorganisaties op te leggen, wanneer dat volstaat om
     de gebruikers op het gehele nationale grondgebied een
     minimumaantal huurlijnen met de in die richtlijn neer
    gelegde specificaties ter beschikking te stellen. In het                          ARREST VAN HET HOF
     bijzonder is een Lidstaat gerechtigd, de verplichtingen
     ingevolge die bepaling enkel op te leggen aan de                                         ( Eerste Kamer )
     telecommunicatieorganisaties die de voornaamste ex                                van 12 december 1996
    ploitanten van telecommunicatielijnen zijn in elk van de
    geografische zones waaruit zijn grondgebied bestaat.            in zaak C-38/95 (verzoek van de Corte d'appello di Ancona
                                                                    om een prejudiciële beslissing ): Ministero delle finanze tegen
                                                                                Foods Import Sri ( 1 )
                                                                    (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Vis
2 . Bij onderzoek van de prejudiciële vragen is niet gebleken                           soort „Molva molva ")
     van feiten of omstandigheden die de geldigheid van                                         ( 97/C 54/04 )
     Richtlijn 92/44/EEG kunnen aantasten .
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
(') PB nr. C 380 van 31 . 12 . 1994 .
                                                                    ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    In zaak C-38/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                    krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Corte
 ---pagebreak--- 22 . 2 . 97             NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr . C 54/3
d'appello di Ancona ( Italië ), in het aldaar aanhangige geding                           ARREST VAN HET HOF
tussen Ministero delle finanze en Foods Import Sri, om een                                        ( Vijfde Kamer)
prejudiciële beslissing over de uitlegging van Verordening
( EEG) nr. 3796/81 van de Raad van 29 december 1981                                         van 12 december 1996
houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in              in de gevoegde zaken C-47/95 , C-48/95 , C-49/95 , C-50/95 ,
de sector visserijproducten ( PB nr. L 379 van 31 . 12 . 1981 ,      C-60/95 , C-81/95 , C-92/95 en C-148/95 ( verzoeken van
blz . 1 ) en artikel 5 , lid 2 , van Verordening ( EEG ) nr.         het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing ):
1697/79 van de Raad van 24 juli 1979 inzake navordering              Olasagasti & C. Sri en anderen tegen Amministrazione delle
van de rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de                                      finanze dello Stato ( 1 )
belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke zijn            (Verordening (EEG) nr. 3835/90 — Verordening (EEG)
aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplich              nr. 3587/91 — Verordening (EEG) nr. 3416/91 — Toetre
ting tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide ( PB nr.       dingsakte van Spanje en Portugal — Artikel 5, leden 1 en 2,
L 197 van 3 . 8 . 1979, blz. 1 ), heeft het Hof ( Eerste Kamer),     van Verordening (EEG) nr. 1697/79 — Verordening (EEG)
samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident ( rappor           nr. 1715/90 — Verordening (EEG) nr. 2164/91 — Doua
teur); P. Jann en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal :         nerechten — Tariefpreferenties — Landbouwproducten —
N. Fennelly; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadmini             Navordering — Bindende inlichtingen — Tonijn op olijf
strateur, op 12 december 1996 een arrest gewezen waarvan                                                 olie)
het dictum luidt als volgt:
                                                                                ( 97/C 54/05 )
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
1 . De tariefposten 03.02 AI b) en 03.02 A II a), genoemd
     in artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 3796/81 van de          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     Raad van 29 december 1981 houdende een gemeen                                     de Jurisprudentie van het Hof)
     schappelijke ordening der markten in de sector visse
     rijproducten, moeten aldus worden uitgelegd, dat de lijst
     van de soorten waarvan de wetenschappelijke naam                In de gevoegde zaken C-47/95 , C-48/95 , C-49/95 , C-50/95 ,
                                                                     C-60/95 , C-81 /95 , C-92/95 en C-148/95 , betreffende acht
     tussen haakjes is vermeld, limitatief is en niet de leng —      verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 van het
     wetenschappelijke naam „ Molva molva " — omvat,
                                                                     EG-Verdrag van het Tribunale di Genova , in de aldaar
     zodat deze vis niet vrij van invoerrechten kan worden
                                                                     aanhangige gedingen tussen Olasagasti & C. Sri ( C-47/95 ),
     ingevoerd.
                                                                     Comarcon SNC ( C-48/95 ), Ghezzi Alimentari Sri ( C-49/
                                                                     95 ), Fredo Sri ( C-50/95 ), Cateringros Sri ( C-60/95 ), Inter
                                                                     cod Sri ( C-81 /95 ), Nuova Castelli SpA ( C-92/95 ), Igino
2 . Voor de beoordeling of „ het de belastingplichtige               Mazzola SpA ( C-148/95 ) en Amministrazione delle finanze
     redelijkerwijze onmogelijk is geweest de vergissing van
                                                                     dello Stato, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                     van artikel 1 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr . 3416/91 van
     de bevoegde autoriteiten te ontdekken " in de zin van           de Commissie van 25 november 1991 betreffende een aantal
     artikel 5, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1 697/79 van
                                                                     residuele rechten die in 1991 van toepassing zijn in het kader
     de Raad van 24 juli 1979 inzake navordering van de
                                                                     van de tariefafbraak overeenkomstig de Akte van Toetre
     rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de
                                                                     ding van Spanje en Portugal ( PB nr. L 324 van 26 . 11 . 1991 ,
     belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke
                                                                     blz. 11 ) en van artikel 5 van Verordening ( EEG ) nr. 1697/79
     zijn aangegeven voor een douaneregeling waaruit de
                                                                     van de Raad van 24 juli 1979 inzake navordering van de
     verplichting tot betaling van dergelijke rechten voort
     vloeide, moet met name worden gelet op de aard van de
                                                                     rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de belasting
                                                                     schuldige zijn opgeëist voor goederen welke zijn aangegeven
     vergissing, de beroepservaring van de betrokken onder
     nemer en de mate van de door hem betrachte zorgvul             voor een douaneregeling waaruit de verplichting tot betaling
                                                                     van dergelijke rechten voortvloeide ( PB nr. L 197 van 3.8 .
     digheid. Tot de elementen die in aanmerking moeten
                                                                     1 979 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als
     worden genomen bij de beoordeling van de aard van de
                                                                     volgt: J.C. Moitinho de Almeida, kamerpresident; L. Sevón,
     vergissing, behoren de verwarring die kan ontstaan door
                                                                     D.A.O. Edward ( rapporteur ), P. Jann en M. Wathelet,
     de gebruikte terminologie, het weinig opvallende karak
                                                                     rechters; advocaat-generaal : N. Fennelly; griffier: L. Hew
     ter van een wijziging in de regelgeving en de tijd die de
                                                                     lett, administrateur, op 12 december 1996 een arrest
     bevoegde autoriteiten zelfnodig hadden om zich van die
                                                                     gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     wijziging rekenschap te geven. Het is aan de nationale
     rechter om te beoordelen, of de vergissing die ertoe heeft
     geleid dat de rechten niet zijn geheven, door de                1 . De schorsing van de residuele douanerechten die inge
     belastingplichtige al dan niet kon worden ontdekt.                   volge artikel 75, punt 1 , van de Toetredingsakte van
                                                                          toepassing zijn op de uitvoer vanuit Spanje naar de
                                                                          Gemeenschap van de Tien, voorzien in artikel 1 , lid 1 ,
                                                                          van Verordening (EEG) nr. 3416/91 van de Commissie
(M PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 .                                       van 25 november 1991 betreffende een aantal residuele
                                                                          rechten die in 1 991 van toepassing zijn in het kader van
                                                                          de tariefafbraak overeenkomstig de Akte van Toetre
                                                                          ding van Spanje en Portugal voor de in de bijlage bij
                                                                          Verordening (EEG) nr. 3835/90 van de Raad van
                                                                          20 december 1990 tot wijziging van de Verordeningen


title: Zaak C-167/01: Verzoek van 5 februari 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Kamer van Koophandel en Fabrieken voor Amsterdam tegen Inspire Art Ltd.

text:
14.7.2001                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 200/41
2.    Moeten de in artikel 9 van het Statuut van de ambtenaren                uitgelegd te worden dat het bepaalde in artikelen 43 en
      van de Europese Gemeenschappen [artikel 2 van verorde-                  48 niet afdoen aan toepasselijkheid van de Nederlandse
      ning (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad van                    regeling van de Wet op de formeel buitenlandse vennoot-
      29 februari 1968] en de in bijlage II bij dat Statuut                   schappen omdat daarbij bepalingen zijn vastgesteld die
      neergelegde bepalingen betreffende het ook voor de                      om de door de Nederlandse wetgever aangevoerde re-
      plaatselijke functionarissen van de Europese Gemeen-                    denen gerechtvaardigd zijn.
      schappen bevoegde personeelscomité aldus worden uitge-
      legd, dat zij het collectieve arbeidsrecht en het recht op
      inspraak van de plaatselijke functionarissen uitputtend
      regelen en aldus de toepassing van de in deel II van
      het Oostenrijkse Arbeitsverfassungsgesetz neergelegde
      ondernemingsorganisatie op de in de vertegenwoordiging
      van de Europese Gemeechschappen te Wenen tewerkge-
                                                                        Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 11 april
      stelde plaatselijke functionarissen uitsluiten?
                                                                        2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                          Bosal Holding B.V. en de Staatssecretaris van Financiën
(1) PB 1968, L 56, blz. 1.
                                                                                (Zaak C-168/01)
                                                                                (2001/C 200/76)
                                                                        De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 11 april
                                                                        2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                        19 april 2001, in het geding tussen Bosal Holding B.V. en de
Verzoek van 5 februari 2001 om een prejudiciële beslis-                 Staatssecretaris van Financiën het Hof van Justitie van de
sing in het geding tussen de Kamer van Koophandel en                    Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
     Fabrieken voor Amsterdam tegen Inspire Art Ltd.                    beslissing over de navolgende vragen:
                                                                        1.    Verzet artikel 52 juncto artikel 58 EG-Verdrag (thans, na
                           (Zaak C-167/01)                                    wijziging, artikel 43 juncto artikel 48 EG) of enige andere
                                                                              regel van EG-recht zich ertegen dat een lidstaat een aan
                           (2001/C 200/75)                                    belastingheffing in die lidstaat onderworpen moederven-
                                                                              nootschap alleen dan aftrek verleent van lasten die
                                                                              betrekking hebben op een door haar gehouden deel-
Het Kantongerecht te Amsterdam heeft bij beschikking van
                                                                              neming indien de desbetreffende dochtervennootschap
5 februari 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                              winst behaalt die in de lidstaat van vestiging van de
op 19 april 2001, in het geding tussen de Kamer van
                                                                              moedervennootschap aan belasting is onderworpen?
Koophandel en Fabrieken voor Amsterdam en de rechtsper-
soonlijkheid bezittende vennootschap naar Engels recht Inspire          2.    Maakt het voor het antwoord op vraag 1 verschil of de
Art Ltd. het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  desbetreffende lidstaat ingeval de dochtervennootschap
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                    wel en de moedervennootschap niet in die lidstaat is
vragen:                                                                       onderworpen aan belasting naar de winst, bij het heffen
                                                                              van belasting van de dochtervennootschap al dan niet
1.    Dienen de artikelen 43 jo 48 (nieuw) van het Verdrag tot                rekening houdt met de bedoelde lasten?
      oprichting van de Europese Gemeenschap zo te worden
      uitgelegd dat zij zich er tegen verzetten dat Nederland op
      basis van de Wet op de formeel buitenlandse vennoot-
      schappen van 17 december 1997 nadere voorschriften
      stelt als in artikel 2 t/m 5 van die wet omschreven, aan de
      vestiging in Nederland van een filiaal van een vennoot-
      schap, welke in het Verenigd Koninkrijk is opgericht met
      de uitsluitende bedoeling om enig voordeel te verkrijgen          Hogere voorziening, op 19 april 2001 ingesteld door
      ten opzichte van ondernemingen opgericht volgens het              Compañı́a Internacional de Pesca y Derivados SA (INPES-
      recht van Nederland, welk recht strengere voorschriften           CA) tegen het arrest, op 7 februari 2001 in zaak T-186/98
      dan het recht van het Verenigd Koninkrijk inzake de               tussen Compañı́a Internacional de Pesca y Derivados SA
      oprichting en volstorting stelt en welke bedoeling door           (INPESCA) en de Commissie van de Europese Gemeen-
      de Nederlandse wet wordt afgeleid uit de omstandigheden           schappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
      dat de vennootschap haar werkzaamheden geheel of                      van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)
      nagenoeg geheel in Nederland verricht en voorts geen
      werkelijke band heeft met de staat waarbinnen het recht                                  (Zaak C-170/01 P)
      geldt waar zij is opgericht.
2.    Zo de uitleg van deze artikelen er op neerkomt dat er                                      (2001/C 200/77)
      sprake is van onverenigbaarheid van het bepaalde in de
      Wet formeel buitenlandse vennootschappen met deze                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      artikelen, dient artikel 46 van het Verdrag zodanig               op 19 april 2001 hogere voorziening ingesteld door Compañı́a


title: Zaak T-382/03: Beroep, op 17 november 2003 ingesteld door Izar Construcciones Navales SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 21/42                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        24.1.2004
Middelen en voornaamste argumenten                                           lijke markt wegens het enkele feit dat zij aanvullende
                                                                             maatregelen vormen ten aanzien van de steun die bij het
                                                                             genoemde besluit van 1997 is toegestaan ten gunste van
                                                                             de Spaanse scheepswerven.
Verzoekster in dit geding, een dochtervennootschap van de
Spaanse openbare holding die wordt geleid door Sociedad
Estatal de Participaciones Industriales (SEPI), eigenaar van alle      Verzoekster beroept zich ten slotte op schending van het
Spaanse openbare scheepswerven, komt op tegen het besluit              evenredigheidsbeginsel en van de verplichting tot motivering
waarbij de Commissie de formele onderzoeksprocedure van                van handelingen, in het bijzonder wat in dit geval het bestaan
artikel 88, lid 2, EG inleidt met betrekking tot drie vermeende        van steunmaatregelen van de staat betreft.
steunmaatregelen, namelijk de verstrekking door SEPI van
leningen ten belope van 194,4 miljoen euro aan de civiele
scheepswerven van Cádiz en Juliana en de motorenfabriek van            (1) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999
Manises, een kapitaalinjectie door SEPI van 252,4 miljoen euro             tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van
in AESA (Astilleros Españoles SA) en de compensatie door                   artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).
SEPI van verliezen van de scheepswerven van Astano, Cádiz              (2) Verordening (EG) nr. 1013/97 van de Raad van 2 juni 1997
en Juliana en de motorenfabriek van Manises ten belope                     betreffende de steunverlening aan bepaalde scheepswerven die
van 68,2 miljoen euro. In hetzelfde besluit wordt volgens                  worden geherstructureerd (PB L 148, blz. 1).
verzoekster de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht
onderzocht van bepaalde steun die in 1997 in dezelfde
sector was toegestaan, ten aanzien waarvan bovengenoemde
maatregelen als aanvullende steun dienen te worden be-
schouwd.
                                                                       Beroep, op 17 november 2003 ingesteld door Izar Con-
Tot staving van haar beroep voert verzoekster volgende                 strucciones Navales SA tegen Commissie van de Europese
middelen aan:                                                                                Gemeenschappen
—     Schending van artikel 88 EG en verordeningen 659/                                          (Zaak T-382/03)
      1999 (1) en 1013/1997 (2), voorzover in het bestreden
      besluit op grond van artikel 16 van verordening 659/
      1999 wordt verklaard dat de in 1997 toegestane steun-                                       (2004/C 21/86)
      maatregelen onverenigbaar met het gemeenschapsrecht
      worden geacht en derhalve moeten worden terugbetaald.                                     (Procestaal: Spaans)
      Dienaangaande heeft de Commissie op onrechtmatige
      wijze de betrokken steunmaatregelen onttrokken aan de
      procedure voor bestaande steunmaatregelen van ar-
      tikel 88, lid 1, EG en de artikelen 17 en volgende van
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      verordening nr. 659/1999.
                                                                       schappen is op 17 november 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Izar
—     Schending van het beginsel van bescherming van het               Construcciones Navales SA, gevestigd te Madrid (Spanje),
      gewettigd vertrouwen, voorzover het bestreden besluit            vertegenwoordigd door D.J. Folguera Crespo, E. Navarro
      verzoeksters gewettigde verwachtingen met betrekking             Varona en D.A. Gutiérrez Hernández, advocaten.
      tot de wettigheid en de onherroepelijkheid van de in
      1997 toegestane steun beschaamt.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     Schending van het beginsel van rechtszekerheid wegens            —     krachtens artikel 230 EG het besluit van de Commissie
      laattijdig optreden van de Commissie en retroactieve                   van 27 juli 2002 met betrekking tot vermeende
      toepassing van een latere norm op een situatie die vóór                staatssteun aan Spaanse openbare scheepswerven, nietig
      de inwerkingtreding daarvan is ontstaan. De bevoegdheid                te verklaren, en
      om de steun van 1997 terug te vorderen kon enkel
      worden uitgeoefend binnen het daartoe gestelde tijds-
                                                                       —     de Commissie te verwijzen in de kosten die Izar in dit
      bestek, dat wil zeggen vóór oktober 1999. De uitoefening
                                                                             geding heeft gemaakt.
      van die bevoegdheid is immers afhankelijk van het
      resultaat van de bij verordening 1013/1997 en bij het
      besluit van 1997 voorgeschreven controleprogramma’s
      die op de genoemde datum ten einde liepen.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
—     Kennelijk onjuiste rechtsopvatting, voorzover in het
      bestreden besluit wordt gesteld dat de vermeende steun-          Verzoekster in dit geding, dezelfde als in zaak T-381/03, Izar,
      maatregelen onverenigbaar zijn met de gemeenschappe-             komt op tegen het besluit van de Commissie waarin:
 ---pagebreak--- 24.1.2004              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 21/43
—     de onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, EG wordt            Middelen en voornaamste argumenten
      ingeleid met betrekking tot drie vermeende steunmaatre-
      gelen, namelijk een kapitaaluitbreiding ten belope van
      736 miljoen euro, met een emissiepremie van 586 mil-              Verzoeksters beroep strekt tot nietigverklaring van verordening
      joen euro, en twee latere kapitaalinjecties van 105               (EG) nr. 1480/2003 van de Raad van 11 augustus 2003
      en 50 miljoen euro respectievelijk in de vorm van                 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot
      emissiepremie;                                                    definitieve inning van het voorlopig compenserend recht
                                                                        ingesteld op de invoer van bepaalde micro-elektronische
—     de argumenten van het Koninkrijk Spanje met betrekking            schakelingen, zogenaamde DRAM’s (dynamic random access
      tot artikel 296 EG worden verworpen waardoor de                   memories/ dynamische willekeurig toegankelijke geheugens),
      inleiding van de specifieke procedure van artikel 298,            uit de Republiek Korea. (1)
      eerste en tweede alinea, wordt geweigerd;
—     de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht wordt
      betwist van bepaalde steun die in 1997 in dezelfde sector         Verzoekster komt met haar eerste twee middelen op tegen de
      was toegestaan, ten aanzien waarvan de bovengenoemde              vaststelling dat zij niet haar medewerking heeft verleend.
      maatregelen dienen te worden beschouwd als aanvullende            Volgens verzoekster gaat verweerder voorbij aan het rapport
      steun.                                                            van Arthur Andersen tot vaststelling van verzoeksters liqui-
                                                                        datiewaarde en het rapport van Citibank. Verzoekster voert in
                                                                        dat verband schending aan van artikel 28 van verordening
Verzoekster beroept zich op dezelfde middelen en argumenten             nr. 2026/97 van de Raad (2), artikelen 12 en 22 van de WTO-
als in zaak T-381/03, Izar.                                             Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatrege-
                                                                        len, het evenredigheidsbeginsel, en een kennelijk onjuiste
                                                                        beoordeling.
In het bijzonder wordt schending van de artikelen 88, 296 en
298 EG aangevoerd voorzover het Koninkrijk Spanje zich
vooraf uitdrukkelijk heeft beroepen op de in artikel 296, lid 1,
sub b, EG bedoelde uitzondering en de Commissie derhalve                Verzoekster voert bovendien aan dat de vaststelling van
niet gemachtigd is om de procedure van artikel 88, lid 2, EG            verweerder dat verschillende specifieke maatregelen verzoek-
in te leiden, maar enkel een van de specifieke procedures van           ster een voordeel hebben verleend, artikel 2 van verordening
artikel 298 kan volgen.                                                 nr. 2026/97, artikel 1 van de WTO-Overeenkomst inzake
                                                                        subsidies en compenserende maatregelen schendt, en een
                                                                        kennelijk onjuiste beoordeling van de relevante feiten uitmaakt.
                                                                        Verzoekster stelt tevens dat de vaststelling dat het obligatie-
                                                                        leningenprogramma van de KDB (3) specifiek was voor ver-
Beroep, op 14 november 2003 ingesteld door Hynix                        zoekster, artikel 3 van verordening nr. 2026/97 en de artike-
  Semiconductor Inc. tegen Raad van de Europese Unie                    len 1.2 en 2 van de WTO overeenkomst inzake subsidies en
                                                                        compenserende maatregelen schendt, en een kennelijk onjuiste
                                                                        beoordeling van de relevante feiten uitmaakt.
                         (Zaak T-383/03)
                          (2004/C 21/87)
                                                                        Verzoekster stelt verder dat verweerders berekening van het
                                                                        bedrag van het voordeel van verschillende specifieke maatrege-
                         (Procestaal: Engels)                           len een schending inhoudt van de artikelen 1, 2, 5, 6 en 7 van
                                                                        verordening nr. 2026/97, de mededeling voor de berekening
                                                                        van de omvang van de subsidie bij antisubsidieonderzoeken,
                                                                        artikelen 14, 22 en bijlage I(j) van de WTO-Overeenkomst
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               inzake subsidies en compenserende maatregelen. In dit verband
schappen is op 14 november 2003 beroep ingesteld tegen                  stelt verzoekster ook dat verweerder een kennelijke beoorde-
Raad van de Europese Unie door Hynix Semiconductor Inc.,                lingsfout heeft begaan en artikel 253 EG heeft geschonden.
Kyoungi-Do, Korea, vertegenwoordigd door M. Bronckers,
Y. Van Gerven, A. Gutermuth en A. Desmedt, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        Verzoekster bestrijdt tevens de vaststelling van verweerder dat
                                                                        de invoer van gesubsidieerde producten uit de Republiek Korea
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     aanmerkelijke schade heeft toegebracht aan de bedrijfstak van
                                                                        DRAM-producenten van de Gemeenschap. Verzoekster stelt
—     de definitieve verordening in haar geheel of ten minste           dat deze vaststelling de artikelen 1, 8, 11 en 15 van verordening
      ten dele nietig te verklaren, voorzover zij betrekking heeft      nr. 2026/97 en de artikelen 15, 19 en 22 van de WTO-
      op de invoer van producten vervaardigd door Hynix                 Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatrege-
      Semiconductor Inc. in de Europese Gemeenschap;                    len schendt, en een kennelijk onjuiste beoordeling van de
                                                                        relevante feiten vormt. Verzoekster stelt tevens dat verweerder
—     de Raad in de kosten te verwijzen.                                artikel 253 EG heeft geschonden in dit verband.