title: Zaak F-1/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 april 2013 (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensionering wegens invaliditeit — Artikel 78 Statuut — Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/86

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 april 2013
   (Zaak F-1/12) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Pensionering wegens invaliditeit - Artikel 78 Statuut - Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2013/C 225/198
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Henrik Andersen (Hals, Denemarken) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Rekenkamer van de Europese Unie (vertegenwoordigers: T. Kennedy, N. Scafarto en B. Schäfer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer houdende weigering om de verliezen te vergoeden die verzoeker zou hebben geleden als gevolg van zijn pensionering wegens invaliditeit

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Andersen draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Rekenkamer van de Europese Unie.

      (1)  PB C 133 van 5.5.12, blz. 29.


title: Zaak C-4/06 P: Beschikking van het Hof van 20 september 2006 — Jamal Ouariachi/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap — Kennelijk niet-ontvankelijke hogere voorziening)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/21

         Beschikking van het Hof van 20 september 2006 — Jamal Ouariachi/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-4/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Beroep tot schadevergoeding - Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap - Kennelijk niet-ontvankelijke hogere voorziening)
   (2006/C 294/35)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Jamal Ouariachi (vertegenwoordiger: F. Blanmailland, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Dintilhac en G. Boudot, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 26 oktober 2005, Ouariachi/Commissie (T-124/04), waarbij het door rekwirant ingestelde beroep tot vergoeding van de schade, geleden als gevolg van de gestelde onrechtmatige handelingen van een functionaris van de delegatie van de Commissie te Khartoem (Sudan), kennelijk ongegrond is verklaard
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Ouariachi wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 48 van 25.2.2006.


title: Zaak T-333/12: Beschikking van het Gerecht van 5 december 2012 — Soltau/Commissie

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/27

         Beschikking van het Gerecht van 5 december 2012 — Soltau/Commissie
   (Zaak T-333/12) (1)

   2013/C 32/50
   Procestaal: Duits
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 303 van 6.10.2012.


title: Zaak C-132/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van koophandel Brussel (België) op 5 maart 2007 — Beecham Group plc, SmithKline Beecham plc, Glaxo Group Ltd, Stafford-Miller Ltd, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare NV, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare BV tegen Andacon NV

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van koophandel Brussel (België) op 5 maart 2007 — Beecham Group plc, SmithKline Beecham plc, Glaxo Group Ltd, Stafford-Miller Ltd, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare NV, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare BV tegen Andacon NV
   (Zaak C-132/07)
   (2007/C 117/17)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank van koophandel Brussel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Beecham Group plc, SmithKline Beecham plc, Glaxo Group Ltd, Stafford-Miller Ltd, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare NV, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare BV

      Verweerster: Andacon NV
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 9, eerste lid Verordening 1891/04 (1) zo worden uitgelegd dat het verboden is voor de bevoegde douanedienst of het bevoegde douanekantoor om een kennisgeving, bedoeld in het artikel 9, onder 2, Verordening 1383/03 (2), of een inspectie, bedoeld in het artikel 9, onder 3, tweede lid, Verordening 1383/03, te (laten) verrichten, zolang het voor 1 juli 2004 ingediende verzoek om optreden niet is vervolledigd door de in artikel 6Verordening 1383/03 bedoelde verklaring? Maakt de desbetreffende verklaring m.a.w. een formele vereiste uit opdat het verzoek om optreden effect zou blijven sorteren?

               2)

               Moet het artikel 4, onder 2, Verordening 1383/03 zo worden uitgelegd dat het de Antwerpse douane de mogelijkheid bood om zes stalen van de goederen voor te leggen aan de merkhouder om te kunnen bepalen of het al dan niet om namaakgoederen ging, met dien verstande dat de dergelijke kennisgeving van het staal niet gelijk te stellen is met de grondige inspectie in de zin van het artikel 9, onder 3, tweede lid, Verordening 1383/03? Zo ja, diende deze voorlegging te geschieden binnen de in het artikel 4, onder 1, van de verordening bedoelde termijn van drie werkdagen?

               3)

               Verzet de Verordening 1383/03 er zich tegen dat de Belgische douaneambtenaren informatie, verworven in het kader van de uitvoering van de verordening, verstrekken buiten de door de verordening voorziene kanalen — er weze onder meer gedacht aan het artikel 9, onder 2 en 9, onder 3, eerste lid van de verordening — om, bijvoorbeeld in het kader van een door Belgische rechtbanken bevolen getuigenverhoor of overlegging van stukken?

               4)

               Verzet de Verordening 1383/03 er zich tegen dat informatie, verkregen ten gevolge van de toepassing van de artikelen 4, onder 2 (zie vraag nr. 2), en 9, onder 2 en 3, andere dan deze bedoeld in het artikel 9, onder 3, eerste lid, of in uitvoering van een door de Belgische rechter bevolen getuigenverhoor of overlegging van stukken (zie vraag nr. 3), wordt gebruikt in het kader van een procedure die er niet toe strekt om namaak van goederen te doen vaststellen, bijvoorbeeld in het kader van een procedure ter bestrijding van parallelinvoer?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1891/2004 van de Commissie, van 21 oktober 2004, tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1383/03 van de Raad inzake het optreden van douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten (PB L 328, blz. 16).

      (2)  PB L 196, van 2.8.2003, blz. 7.


title: Zaak C-652/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 december 2011 door Mindo Srl tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 5 oktober 2011 in zaak T-19/06, Mindo Srl/Europese Commissie

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/19

         Hogere voorziening ingesteld op 19 december 2011 door Mindo Srl tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 5 oktober 2011 in zaak T-19/06, Mindo Srl/Europese Commissie
   (Zaak C-652/11 P)
   2012/C 49/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Mindo Srl (vertegenwoordigers: C. Osti, A. Prastaro en G. Mastrantonio, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 5 oktober 2001, Mindo/Commissie (T-19/06), in zijn geheel te vernietigen en, bijgevolg,

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht met het oog op een uitspraak ten gronde, aangezien het Mindo met zijn arrest een volledige rechtelijke toetsing in eerste aanleg ontzegt,

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het verzoek van rekwirante berust op de volgende middelen:

               Het Gerecht oordeelt dat Mindo geen belang heeft om de procedure voort te zetten, aangezien zij geen voordeel kan halen uit vernietiging van het bestreden arrest zelf, noch met betrekking tot terugvordering door Alliance One International Inc. („Alliance One”) van een deel van de betaalde boete, noch met betrekking tot latere schadevorderingen van derden.

               Ten eerste voert rekwirante aan dat voormelde overwegingen moeten worden vernietigd aangezien zij de toepasselijke wetgeving schenden, gebaseerd zijn op een onjuiste opvatting van de feiten en, in elk geval, steunen op een ontoereikende en tegenstrijdige motivering.

               Ten tweede betoogt rekwirante dat het bestreden arrest moet worden vernietigd omdat het, ofwel Mindo het recht op toegang tot de rechter ontneemt (en bijgevolg het recht op een herziening ten gronde van haar zaak), ofwel, indien het bestreden arrest moet worden uitgelegd in die zin dat Mindo en Alliance One samen hun verzoek in eerste aanleg hadden moeten indienen, het recht van verweer van Mindo en Alliance One schendt.


title: Verzoek van 16 december 1997 van de Commissione dei Ricorsi om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Merck & Co. Inc. en het Ufficio Italiano Brevetti e Marchi (Zaak C-333/98)

text:
24.10.98              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 327/15
tieve handeling met het beheer van diensten van algemeen                   voor de afgeleiden (zouten en esters) daarvan, nu inge-
economisch belang wordt belast, maar volstaat het dat dit                  volge artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1768/92
blijkt uit publiekrechtelijke overeenkomsten die, zoals in                 onder ¹productº is te verstaan, ¹de werkzame stof of
de onderhavige zaak, tussen de betrokken entiteit en de                    de samenstelling van werkzame stoffen van een genees-
overheid zijn gesloten. Voor de toepassing van artikel 90,                 middelº?
lid 2, is ook niet vereist, dat de entiteit voor het beheer
van de betrokken diensten over een monopolie beschikt.
                                                                      D. Gesteld dat de bescherming ook geldt voor afgeleiden
(1) Nog niet verschenen in het Publicatieblad.                             van de werkzame stof, moet artikel 4 van Verordening
                                                                           (EEG) nr. 1768/92 dan aldus worden uitgelegd, dat
                                                                           voor de door het aanvullend certificaat verleende
                                                                           bescherming irrelevant is wat in de door de gezond-
                                                                           heidsautoriteiten afgegeven eerste vergunning voor het
                                                                           in de handel brengen is vermeld, meer in het bijzonder
                                                                           de daarin vermelde werkzame stof die overeenkomt
                                                                           met het geneesmiddel waarvoor een vergunning is
                                                                           afgegeven?
Verzoek van 16 december 1997 van de Commissione dei
Ricorsi om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
Merck & Co. Inc. en het Ufficio Italiano Brevetti e
                             Marchi                                   E. Gesteld dat de verruiming van de door het aanvullend
                                                                           certificaat verleende bescherming geldt voor afgeleiden
                       (Zaak C-333/98)
                                                                           van de werkzame stof, moet artikel 4, in fine, van Ver-
                         (98/C 327/23)                                     ordening (EEG) nr. 1768/92 dan aldus worden uitge-
                                                                           legd, dat op de aanvullende bescherming aanspraak
                                                                           kan worden gemaakt voor elk van de geneesmiddelen
                                                                           waarvoor door de gezondheidsautoriteiten een vergun-
                                                                           ning is afgegeven vóór de vervaldatum van het certifi-
De Commissione dei Ricorsi heeft bij beschikking van                       caat, of volstaat de eerste vergunning voor het genees-
16 december 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                    middel dat overeenkomt met de werkzame stof?
Justitie op 9 september 1998, in het geding tussen Merck
& Co. Inc. en Ufficio Italiano Brevetti e Marchi, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:            F. Wanneer de werkzame stof overeenkomend met het
                                                                           geneesmiddel als bedoeld in de eerste vergunning voor
                                                                           het in de handel brengen, een zout of een ester van de
                                                                           geoctrooieerde stof is, geldt de door het aanvullend
A. Is de overweging van een considerans van een                            certificaat verleende bescherming dan eveneens voor
    Gemeenschapsverordening (in casu overwegingen 13                       die stof en voor de andere afgeleiden daarvan?
    en 17 van de considerans van Verordening (EG)
    nr. 1610/96 van de Raad) (1) te beschouwen als een
    bindende regel, dan wel als een uitleggingsregel van de           (1) PB L 198 van 8.8.1996, blz. 30.
    betrokken verordening?                                            (2) PB L 182 van 2.7.1992, blz. 1.
B. Gesteld dat het om een bindende regel gaat en niet
    louter om een regel van uitlegging (zogeheten authen-
    tieke uitlegging), geldt overweging 17 van de conside-
    rans van Verordening (EG) nr. 1610/96 dan als een
    regel van authentieke uitlegging van de bepalingen van            Beroep, op 11 september 1998 ingesteld door Commissie
    Verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad (2), waar               van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
    in die overweging uitdrukkelijk naar wordt verwezen,                                            bliek
    en meer in het bijzonder van artikel 4 van die verorde-                                   (Zaak C-334/98)
    ning?
                                                                                (98/C 327/24)
C. Gesteld dat overweging 17 van de considerans van
    Verordening (EG) nr. 1610/96 moet worden erkend als               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    een authentieke uitleggingsregel, moet artikel 4 van              is op 11 september 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse
    Verordening (EEG) nr. 1768/92 dan aldus worden uit-               Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
    gelegd, dat de door het aanvullend certificaat verleende          schappen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van
    bescherming niet alleen geldt voor ¹het product dat               haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
    valt onder de vergunning voor het in de handel bren-              hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
    gen van het overeenkomstige geneesmiddelº, doch ook               Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-439/11: Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — Sport-pari/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Belarus — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Recht om te worden gehoord — Beoordelingsfout” )

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/28

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — Sport-pari/Raad
   (Zaak T-439/11) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Belarus - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging - Recht om te worden gehoord - Beoordelingsfout”))
   (2015/C 034/32)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sport-pari ZAO (Minsk, Belarus) (vertegenwoordigers: V. Vaitkutė Pavan, A. Smaliukas, E. Matulionyte en T. Milašauskas, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: F. Naert en M. Bishop, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Scharf en E. Paasivirta, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/357/GBVB van de Raad van 20 juni 2011 tot wijziging van besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde functionarissen van Belarus (PB L 161, blz. 25), verordening (EU) nr. 588/2011 van de Raad van 20 juni 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen tegen president Loekasjenko en bepaalde functionarissen van Belarus (PB L 161, blz. 1), besluit 2011/666/GBVB van de Raad van 10 oktober 2011 tot wijziging van besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus (PB L 265, blz. 17), uitvoeringsverordening (EU) nr. 1000/2011 van de Raad van 10 oktober 2011 tot uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde functionarissen van Belarus (PB L 265, blz. 8), besluit 2012/642/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus (PB L 285, blz. 1), en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1017/2012 van de Raad van 6 november 2012 houdende uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus (PB L 307, blz. 7), voor zover die handelingen verzoekster betreffen

      Dictum

               1)

               Besluit 2011/357/GBVB van de Raad van 20 juni 2011 tot wijziging van besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde functionarissen van Belarus, verordening (EU) nr. 588/2011 van de Raad van 20 juni 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen tegen president Loekasjenko en bepaalde functionarissen van Belarus, besluit 2011/666/GBVB van de Raad van 10 oktober 2011 tot wijziging van besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus, uitvoeringsverordening (EU) nr. 1000/2011 van de Raad van 10 oktober 2011 tot uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde functionarissen van Belarus, besluit 2012/642/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus, en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1017/2012 van de Raad van 6 november 2012 houdende uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus worden nietig verklaard voor zover zij Sport-pari ZAO betreffen.

               2)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Sport-pari.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 290 van 1.10.2011.


title: Zaak T-419/11: Beschikking van het Gerecht van 19 april 2016 – ETAD/Commissie („Staatssteun — Nietigverklaring van het bestreden besluit — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/19

         Beschikking van het Gerecht van 19 april 2016 – ETAD/Commissie
   (Zaak T-419/11) (1)

   ((„Staatssteun - Nietigverklaring van het bestreden besluit - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 222/22)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Etaireia Akiniton Dimosiou AE (ETAD), voorheen Ellinika Touristika Akinita AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Frangakis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou, H. van Vliet en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Elliniko Kazino Kerkyras AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Frangakis, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Koinopraxia Touristiki Loutrakiou AE OTA – Loutraki AE – Klab Otel Loutraki Kazino Touristikes kai Xenodocheiakes Epicheiriseis AE (Loutraki, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van besluit 2011/716/EU van de Commissie van 24 mei 2011 betreffende de door Griekenland aan bepaalde Griekse casino’s verleende staatssteun – Steunmaatregel C 16/10 (ex NN 22/10, ex CP 318/09) (PB L 285, blz. 25)

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en die van Etaireia Akiniton Dimosiou AE (ETAD) en Elliniko Kazino Kerkyras AE.

               3)

               Koinopraxia Touristiki Loutrakiou AE OTA – Loutraki AE – Klab Otel Loutraki Kazino Touristikes kai Xenodocheiakes Epicheiriseis AE draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak C-54/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Revere (Italië) op 2 februari 2012 — Strafzaak tegen Liung Hong Yang

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Revere (Italië) op 2 februari 2012 — Strafzaak tegen Liung Hong Yang
   (Zaak C-54/12)
   2012/C 98/35
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Giudice di Pace di Revere

      Partijen in de strafzaak

   Liung Hong Yang

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan de artikelen 2, 4, 6, 7 en 8 van richtlijn 2008/115/EG (1) er, in het licht van de beginselen van loyale samenwerking en de nuttige werking van de richtlijn, aan in de weg dat een onderdaan van een derde land die illegaal verblijft, door de lidstaat wordt bestraft met een geldstraf die vervolgens wordt omgezet in de strafrechtelijke sanctie van huisarrest, op grond van louter zijn illegale binnenkomst en aanwezigheid, en dit nog vóór de niet-naleving van een verwijderingsbevel van de bestuurlijke autoriteiten?

               2)

               Staan de artikelen 2, 15 en 16 van richtlijn 2008/115/EG er, in het licht van de beginselen van loyale samenwerking en de nuttige werking van de richtlijn, aan in de weg dat een lidstaat een bepaling vaststelt waarin is voorzien dat een onderdaan van een derde land die illegaal verblijft, wordt bestraft met een geldstraf die vervolgens wordt omgezet in onmiddellijke uitwijzing, die als strafrechtelijke sanctie uitvoerbaar is, zonder eerbiediging van de procedure en de rechten van de vreemdeling als voorzien in de richtlijn?

               3)

               Staat het beginsel van loyale samenwerking, zoals neergelegd in artikel 4, lid 3, VEU, in de weg aan een nationale bepaling die is vastgesteld gedurende de omzettingstermijn van een richtlijn en die tot doel heeft om de werkingssfeer van de richtlijn te omzeilen, althans deze te beperken? Welke maatregelen moet de nationale rechter treffen indien dit inderdaad het doel blijkt te zijn?

      (1)  PB L 348, blz. 98.


title: Zaak C-370/00: Beroep, op 4 oktober 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
25.11.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 335/39
Justitie op 28 september 2000, in het geding tussen Réunion                     voldoen aan richtlijn 96/49/EG van de Raad van 23 juli
des assureurs maladie en J.M. Laboup, het Hof van Justitie van                  1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                         gevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke
beslissing over de navolgende vraag:                                            goederen per spoor (1) en richtlijn 96/87/EG van de
De Europese richtlijnen 92/49 (1) van 18 juni 1992 en 92/96 (2)                 Commissie van 13 december 1996 tot aanpassing aan de
van 1 november 1992 hebben betrekking op het direct                             technische vooruitgang van richtlijn 96/49/EG van de
verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzeke-                     Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-
ringsbranche.                                                                   gevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke
                                                                                goederen per spoor (2), en in ieder geval door de Commis-
De vraag rijst, of deze richtlijnen, gelet op:                                  sie niet op de hoogte te brengen van dergelijke maatrege-
— het arrest van 18 december 1997 (zaak Intervalonie                            len, de krachtens deze richtlijnen op hem rustende
      ASPL) (3) waarin het Hof van Justitie van de Europese                     verplichting niet is nagekomen;
      Gemeenschappen heeft geoordeeld dat:
                                                                          —     Ierland in de kosten te verwijzen.
      „de lidstaten zich gedurende de omzettingstermijn van
      een richtlijn dienen te onthouden van maatregelen die de
      verwezenlijking van het door deze richtlijn voorgeschre-            Middelen en voornaamste argumenten
      ven resultaat ernstig in gevaar zouden brengen”, en
                                                                          Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalende dat een
— de veroordeling van de Franse Staat bij arrest van het                  richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat
      Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van                 voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, brengt voor de
      16 december 1999 wegens niet-omzetting in nationaal                 betrokken lidstaten de verplichting mee om zich te houden
      recht van de richtlijnen 92/49 van 18 juni 1992 en 92/96            aan de in de richtlijn vastgestelde omzettingstermijn. Deze
      van 1 november 1992,                                                termijn is verstreken op 1 januari 1997, zonder dat Ierland al
      aldus moeten worden uitgelegd, dat zij verbieden dat met            de maatregelen heeft vastgesteld die nodig zijn om te voldoen
      betrekking tot gerechtelijke uitspraken die zijn gebaseerd          aan de richtlijnen als bedoeld in de conclusies van de Com-
      op voorschriften inzake het directe verzekeringsbedrijf             missie.
      met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, die
      niet in overeenstemming zijn met voormelde richtlijnen,             (1) PB L 235 van 17.9.1996, blz. 25.
      enige uitvoeringsmaatregel wordt genomen of procedure               (2) PB L 335 van 24.12.1996, blz. 45.
      wordt ingesteld, van welke aard ook, met name een
      procedure voor het Tribunal de Commerce tot het
      verkrijgen van een gerechtelijk akkoord of de gerechtelijke
      vereffening?
(1) Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie      Hogere voorziening, op 9 oktober 2000 ingesteld door
    van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende       RJB Mining plc tegen de beschikking, op 25 juli 2000 in
    het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensver-   zaak T-110/98 (1) tussen RJB Mining plc en de Commissie
    zekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen
    73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering)
                                                                          van de Europese Gemeenschappen, bijgestaan door de
    (PB L 228, blz. 1).                                                   Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk Spanje en RAG
(2) Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot              Aktiengesellschaft, gewezen door het Gerecht van eerste
    coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen       aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer
    het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de                                   — uitgebreid)
    Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn)
    (PB L 360, blz. 1).                                                                          (Zaak C-371/00 P)
(3) Waarschijnlijk: arrest van 18 december 1997 in prejudiciële zaak
    C-129/96, Inter-Environnement Wallonie ASBL.
                                                                                (2000/C 335/70)
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 4 oktober 2000 ingesteld door Commissie van                    op 9 oktober 2000 hogere voorziening ingesteld door RJB
         de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                         Mining plc, vennootschap naar Engels recht, gevestigd te
                                                                          Harworth, Verenigd Koninkrijk, vertegenwoordigd door
                          (Zaak C-370/00)                                 M. Brealey, Barrister, en J. Lawrence, Solicitor, domicilie geko-
                                                                          zen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt en
                          (2000/C 335/69)                                 Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias Hardt 8-10, tegen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                de beschikking, op 25 juli 2000 in zaak T-110/98 tussen RJB
op 4 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Ierland door                     Mining plc en de Commissie van de Europese Gemeenschap-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                   pen, bijgestaan door de Bondsrepubliek Duitsland, het Konink-
digd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, als gemachtigde,             rijk Spanje en RAG Aktiengesellschaft, gewezen door het
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la               Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie, Centre               (Tweede kamer — uitgebreid).
Wagner, Kirchberg.
                                                                          Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                          1)    de hogere voorziening toe te wijzen;
—     vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wettelijke
      en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen om te            2)    de beschikking te vernietigen;


title: Doorhaling van zaak C-238/04

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/20

         Doorhaling van zaak C-238/04 (1)

   (2005/C 45/44)

      (Procestaal: Frans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 december 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-238/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.

      (1)  PB C 190 van 24.7.2004.


title: Doorhaling van zaak T-70/96

text:
21 . 12 . 96           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 388 / 11
Middelen en voornaamste argumenten                                                  Doorhaling van zaak T-31/96 (*)
                                                                                ( 96/C 388/21 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
Verzoeker komt op tegen het besluit van het tot aanstelling
bevoegde gezag van 1 december 1995 dat hem ter kennis                De president van de Derde Kamer ( uitgebreid ) van het Ge
is gebracht bij brief van 27 december, waarbij hij met te           recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
rugwerkende kracht tot 30 november 1995 ter beschikking              heeft bij beschikking van 6 november 1996 de doorhaling
wordt gesteld en hem de in bijlage IV bij het Ambtenaren            in het register gelast van zaak T-31 /96 : Crédit Lyonnais te
statuut bedoelde vergoeding wordt toegekend. Als daar               gen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
mee verbonden en daarop volgende handelingen bestrijdt
hij eveneens het bij brief van 21 februari 1996 meege               (M PB nr. C 133 van 4 . 5 . 1996 .
deelde besluit om op de krachtens artikel 41 Ambtenaren
statuut toegekende vergoeding 71 484 Lfr. in te houden,
en het besluit om per 1 december 1995 zijn salaris en de
hem toekomende vergoedingen niet meer uit te betalen.
                                                                                Doorhaling van zaak T-70/96 ( ' )
                                                                                ( 96/C 388/22 )
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker allereerst                                 (Procestaai: Portugees)
schending van de artikelen 25 en 41 Ambtenarenstatuut.
Zijns inziens kan de datum van inwerkingtreding van een              De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
communautaire handeling krachtens het rechtszekerheids              eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beginsel niet worden vastgesteld op een vóór de publikatie           beschikking van 12 november 1996 de doorhaling in het
liggend tijdstip . In casu belet de laattijdige mededeling van       register gelast van zaak T-70/96: MEDIOCURSO, Estabe
de terbeschikkingstelling het tot aanstelling bevoegde ge           lecimento de Ensino Particular, Limitada tegen Commissie
zag te onderzoeken, of de ambtenaar bij voorrang kan                 van de Europese Gemeenschappen.
worden herplaatst in een opengevallen of nieuw ingesteld
ambt van zijn rang waarvoor hij de vereiste geschiktheid             0 ) PB nr. C 210 van 20 . 7. 1996 .
bezit.
Bovendien maakt de motivering van het bestreden besluit
                                                                                Doorhaling van zaak T-72/96 (')
het niet mogelijk, dat verzoeker of het Gerecht nagaat, of
de begrotingsautoriteit met naleving van de artikelen 203                                         96/C 388/23 )
en volgende EG-Verdrag de mogelijkheid van toepassing                                     (Procestaai: Portugees)
van artikel 41 Ambtenarenstatuut in het begrotingsjaar
 1996 heeft verlengd.                                                De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
                                                                     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                     beschikking van 12 november 1996 de doorhaling in het
                                                                     register gelast van zaak T-72/96: MEDIOCURSO, Estabe
Verzoeker stelt tevens schending van het zorgvuldigheids
                                                                     lecimento de Ensino Particular, Limitada tegen Commissie
beginsel .
                                                                     van de Europese Gemeenschappen.
                                                                      0 ) PB nr. C 210 van 20 . 7. 1996 .


title: Zaak T-639/11: Beschikking van het Gerecht van 28 september 2012 — Heads!/BHIM (HEADS) ( „Gemeenschapsmerk — Weigering van inschrijving — Intrekking van inschrijvingsaanvraag — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/34

         Beschikking van het Gerecht van 28 september 2012 — Heads!/BHIM (HEADS)
   (Zaak T-639/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Weigering van inschrijving - Intrekking van inschrijvingsaanvraag - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 366/68
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Heads! GmbH & Co. KG (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Jaeger-Lenz en T. Bösling, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 oktober 2011 (zaak R 2348/2010-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordmerk „HEADS” als gemeenschapsmerk.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 49 van 18.2.2012.


title: Zaak T-180/07: Beroep ingesteld op 24 mei 2007 — Promomadrid Desarrollo Internacional de Madrid/BHIM (MADRIDEXPORTA)

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/41

         Beroep ingesteld op 24 mei 2007 — Promomadrid Desarrollo Internacional de Madrid/BHIM (MADRIDEXPORTA)
   (Zaak T-180/07)
   (2007/C 155/74)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Promomadrid Desarrollo Internacional de Madrid, S.A. (Madrid) (vertegenwoordiger: M. Aznar Alonso, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               te verklaren dat de beslissing van 7 maart 2007 van de eerste kamer van beroep van het BHIM houdende afwijzing van de aanvraag tot inschrijving van het woord- en beeldmerk MADRIDEXPORTA als gemeenschapsmerk (aanvraagnr. 4.659.553) voor de klassen 16, 35, 36, 38, 39, 41 en 42, verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk schendt;

               —

               te verklaren dat artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 niet van toepassing is op het woord- en beeldmerk MADRIDEXPORTA (gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4.659.553) voor de klassen 16, 35, 36, 38, 39, 41 en 42, maar wel artikel 7, lid 3, ervan;

               —

               verweerder en, in voorkomend geval, interveniënte te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woord- en beeldmerk „MADRIDEXPORTA” (merkaanvraag nr. 4.659.553) voor waren en diensten van de klassen 16, 35, 36, 38, 39, 41 en 42

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, sub c, en lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 september 2005 in zaak C-278/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Richtlijnen 2001/88/EG en 2001/93/EG — Sanitair beleid — Bescherming van varkens — Niet-uitvoering)

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 8 september 2005
   in zaak C-278/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 2001/88/EG en 2001/93/EG - Sanitair beleid - Bescherming van varkens - Niet-uitvoering)
   (2005/C 271/15)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-278/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 29 juni 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Braun en A. Bordes) tegen Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde: A. Tiemann), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, M. Ilešič en E. Levits (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: R. Grass, op 8 september 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan de richtlijnen 2001/88/EG van de Raad van 23 oktober 2001 en 2001/93/EG van de Commissie van 9 november 2001 houdende wijziging van richtlijn 91/630/EEG tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van varkens, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens deze richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 228 van 11.09.2004.


title: Zaak T-335/09: Beschikking van het Gerecht van 21 oktober 2011 — Groupement Adriano, Jaime Ribeiro, Conduril/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — MEDA I-programma — Specifieke financieringsovereenkomst — Aan Europese Unie verleende mandaat om door derde in Koninkrijk Marokko verschuldigde vorderingen te innen — Debetnota — Herinneringsbrief — Onlosmakelijk met overeenkomst verbonden handelingen — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               17.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/25

         Beschikking van het Gerecht van 21 oktober 2011 — Groupement Adriano, Jaime Ribeiro, Conduril/Commissie
   (Zaak T-335/09) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - MEDA I-programma - Specifieke financieringsovereenkomst - Aan Europese Unie verleende mandaat om door derde in Koninkrijk Marokko verschuldigde vorderingen te innen - Debetnota - Herinneringsbrief - Onlosmakelijk met overeenkomst verbonden handelingen - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 370/41
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Groupement Adriano, Jaime Ribeiro, Conduril — Construção, ACE (Porto, Portugal) (vertegenwoordigers: A. Pinto Cardoso en L. Fuzeta da Ponte, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A.-M. Rouchaud-Joët en S. Delaude, gemachtigden, bijgestaan door R. Faria da Cunha, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de door de Commissie op 12 juni 2009 uitgegeven debetnota nr. 3230905272, en van de brief van 3 augustus 2009 waarbij de Commissie de betaling van de via de debetnota gevorderde som heeft gelast, alsook van de daaraan verbonden vertragingsrente

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten alsook die van Groupement Adriano, Jaime Ribeiro, Conduril — Construção, ACE.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak T-259/03: Beroep, op 21 juli 2003 ingesteld door Z tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
1.11.2003             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 264/27
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Beroep, op 27 juni 2003 ingesteld door Guardant, Inc.                  Middelen:                       —     het aangevraagde merk mist
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                                                       niet elk onderscheidend ver-
              (merken, tekeningen en modellen)                                                               mogen in de zin van ar-
                                                                                tikel 7, lid 1, sub b, van
                                                                                verordening (EG) nr. 40/
                       (Zaak T-243/03)                                                                       94 (1);
                                                                                —     het aangevraagde merk is
                       (2003/C 264/48)                                                                       niet gebruikelijk ter aandui-
                                                                                ding van diensten op het
                                                                                gebied van transport, opslag
                       (Procestaal: Engels)                                                                  en reizen.
                                                                       (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11 van 14.1.1994, blz. 1).
schappen is op 27 juni 2003 beroep ingesteld tegen Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
gen en modellen) door Guardant, Inc., te Atlanta (USA),
vertegenwoordigd door G. Farrington, Solicitor.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beslissing van de tweede kamer van beroep van het             Beroep, op 21 juli 2003 ingesteld door Z tegen Commissie
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                               van de Europese Gemeenschappen
      (merken, tekeningen en modellen) van 28 april 2003 te
      vernietigen;
                                                                                (Zaak T-259/03)
—     het Bureau te gelasten, de aanvraag opnieuw aan de
      onderzoeksafdeling voor te leggen voor heronderzoek
      van gemeenschapsmerk nr. 1713213;                                                         (2003/C 264/49)
—     verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Grieks)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 21 juli 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
Betrokken        gemeen-      woordmerk „PENSAMOS MÁS                  van de Europese Gemeenschappen door Z, wonende te
schapsmerk:                   EN       USTED”       —       aan-       Athene (Griekenland), vertegenwoordigd door V. Christianos,
                              vraagnr. 1713213                         advocaat.
Waren of diensten:            diensten van klasse 39 (diensten
                              op het gebied van transport, op-
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                              slag en reizen; transport van rei-
                              zigers en goederen; bonuspro-
                              gramma’s voor frequente vliegers)        —     verweerster te veroordelen om aan verzoekster als schade-
                                                                             vergoeding te betalen, vermeerderd met rente tot de
Voor de kamer van be-         weigering van inschrijving door                voldoening van de schuld, de som van 900 000 euro,
roep bestreden beslis-        de onderzoeker                                 waarvan 700 000 euro voor de morele schade die zij heeft
sing:                                                                        geleden en 200 000 euro voor de gezondsheidsschade die
                                                                             zij heeft geleden;
Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep
roep:                                                                  —     verweerster in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 264/28               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           1.11.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                            laste en zijn eindverslag, verzoekster iedere mogelijkheid
                                                                              heeft ontnomen om haar recht van verweer doeltreffend
                                                                              uit te oefenen.
Ten laste van verzoekster is een onderzoek door het Europees            (1) Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en
Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) bevolen en ingesteld. Na               de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het
de afsluiting van het onderzoek verschenen in de Europese                   Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (PB L 136 van
pers artikelen waarin naar verzoekster en het tegen haar                    31.5.1999, blz. 1).
ingestelde onderzoek werd verwezen op een wijze die verzoek-            (2) Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van
ster kleinerend en beledigend acht. Ook verspreidde het OLAF                24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke
met betrekking tot dat onderzoek een perscommuniqué,                        personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en
en verwees het ernaar in zijn jaarlijkse activiteitenverslag.               betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281 van
Ofschoon verzoekster in de door het OLAF gepubliceerde                      23.11.1995, blz. 31).
stukken niet met name werd genoemd, is verzoekster van                  (3) Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de
                                                                            Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van
mening dat de gegeven inlichtingen het bijzonder gemakkelijk                natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoons-
maakten om haar identiteit vast te stellen, zodat het duidelijk             gegevens door de communautaire instellingen en organen en
was om wie het ging. Na het afsluiten van het onderzoek vroeg               betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8 van
verzoekster het OLAF ook om kennis te krijgen van het dossier               12.1.2001, blz. 1).
dat het te haren laste had aangelegd, zijn eindverslag en
enige andere inlichting over het resultaat van de tegen
haar uitgebrachte beschuldigingen. Het OLAF weigerde echter
iedere kennisgeving.
Met haar beroep verlangt verzoekster vergoeding voor de                 Beroep, op 18 juli 2003 ingesteld door Euro Style ’94 S.r.l.
morele en gezondheidsschade die zij om bovenstaande redenen             tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
stelt te hebben geleden. Tot staving van haar beroep voert zij                         (merken, tekeningen en modellen)
aan:
                                                                                (Zaak T-261/03)
—     Schending door het OLAF van artikel 12, lid 3, tweede
      alinea, van verordening nr. 1073/1999 (1), in samenhang                                      (2003/C 264/50)
      met richtlijn 95/46 (2) en verordening nr. 45/2001 (3).
      Verzoekster betoogt, dat uit de samenhang van die
      bepalingen volgt, dat het OLAF bij het opstellen van zijn         (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
      activiteitenverslag verplicht is de informatie op zodanige        Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
      wijze te verstrekken, dat de identiteit van de persoon                                           Engels)
      waarop het onderzoek betrekking heeft, niet rechtstreeks
      of onrechtstreeks wordt onthuld.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     Schending door het OLAF van artikel 8, lid 2, van                 schappen is op 18 juli 2003 beroep ingesteld tegen Bureau
      verordening nr. 1073/1999, in die zin dat het OLAF                voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
      heeft toegelaten of geduld dat informatie betreffende het         gen en modellen) door Euro Style ’94 S.r.l., te Barletta (Italië),
      onderzoek ten laste van verzoekster naar de pers werd             vertegenwoordigd door G. Pica, advocaat, domicilie gekozen
      gelekt.                                                           hebbende te Luxemburg. Andere partij voor de kamer van
                                                                        beroep: RCN-Companhia de Importaçao e Esportaçao de
                                                                        Texteis, LDA.
—     Schending van artikel 8, leden 2 en 3, van verordening
      nr. 73/1999, dat volgens verzoekster het OLAF verbiedt,
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      met betrekking tot de door hem ingestelde onderzoeken
      perscommuniqués te verspreiden.
                                                                        —     de beslissing van de tweede kamer van beroep van het
                                                                              Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
—     Schending door het OLAF van de artikelen 4, leden 1                     (merken, tekeningen en modellen) in zaak R 0067/2001-
      en 2, en 6 van verordening nr. 1073/1999, artikel 4 van                 2 te vernietigen of te herzien;
      besluit 99-50 van de Rekenkamer van 16 december
      1999, en de algemenere verplichting tot eerbiediging van          —     bijgevolg te bepalen dat het merk „GLOVE” eveneens
      het recht op behoorlijk bestuur overeenkomstig artikel 41               wordt ingeschreven voor klasse 25 zoals door Euro
      van het Handvest van de grondrechten van de Europese                    Style ’94 S.r.l. is aangevraagd;
      Unie, aangezien het OLAF, door zijn weigering om
      verzoekster inzage te verlenen in het dossier te haren            —     het Bureau te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-397/03: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  18 november 2005  — Fédération de l'hospitalisation privée tegen Commissie

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/25

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 18 november 2005 — Fédération de l'hospitalisation privée tegen Commissie
   (Zaak T-397/03) (1)

   (2006/C 22/46)

      Procestaal: Frans

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 47 van 21.2.2004.


title: Zaak T-175/14: Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Walter Hundhausen/Commissie

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/48

         Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Walter Hundhausen/Commissie
   (Zaak T-175/14)
   2014/C 142/62
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Walter Hundhausen GmbH (Schwerte, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Höfler, C. Kahle en V. Winkler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de verwerende partij tot inleiding van de formele procedure overeenkomstig artikel 108, lid 2, VWEU betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) — Duitsland, Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, dat is bekendgemaakt tezamen met de uitnodiging om opmerkingen te maken (PB 2014, C 37, blz. 73), nietig te verklaren;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster in wezen het volgende aan.

               1.

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften

                           —

                           Verzoekster voert dienaangaande aan dat verweerster haar besluit tot inleiding van een formele procedure krachtens artikel 108, lid 2, VWEU ontoereikend heeft gemotiveerd in de zin van artikel 296, tweede alinea, VWEU. Het inleidingsbesluit bevat geen specifieke materiële, op feitelijke en juridische overwegingen steunende beoordeling van de vraag of is voldaan aan alle voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU.

               2.

               Schending van de Verdragen

                           —

                           Verzoekster betoogt in dat verband dat het inleidingsbesluit van de Commissie inbreuk maakt op artikel 107, lid 1, VWEU. Zij stelt dat het Hof van Justitie van de Europese Unie reeds in zijn arrest PreussenElektra van 13 maart 2001 (C-379/98, Jurispr. blz. I-2099) heeft geoordeeld dat het Gesetz über den Vorrang erneuerbarer Energien (Duitse wet tot toekenning van prioriteit aan hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) geen steun verleent. Het EEG is in wezen niet gewijzigd. Met name de voor de beoordeling op staatssteungebied wezenlijke aspecten zijn onveranderd gebleven. Hetzelfde geldt voor verweersters besluit van 22 mei 2002 (PB C 164, blz. 5), waarbij verweerster heeft vastgesteld dat het EEG geen steun vormt.

                           —

                           Voorts voert verzoekster aan dat de verlaging van de EEG-heffing niet voldoet aan de in artikel 107, lid 1, VWEU vastgestelde voorwaarden om van staatssteun te kunnen spreken. Zij betoogt dienaangaande in het bijzonder dat de verlaging van de EEG-heffing geen voordeel is dat een onderneming onder normale marktomstandigheden niet had verkregen, aangezien zij geen selectief karakter heeft, er geen sprake is van staatssteun of van met staatsmiddelen bekostigde steun, en zij niet leidt tot vervalsing van de mededinging of tot mogelijke verstoring van het handelsverkeer tussen de lidstaten.

               3.

               Verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt

                           —

                           Zou het Gerecht van oordeel zijn dat er sprake is van staatssteun, dan zou deze volgens verzoekster op grond van artikel 107, lid 3, sub b en c, VWEU verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt.


title: Zaak C-364/05: Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 26 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/52

         Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 26 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-364/05) (1)

   (2006/C 326/107)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.


title: Zaak T-634/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 december 2011 door Mario Paulo da Silva Tenreiro tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 september 2011 in zaak F-72/10, da Silva Tenreiro/Commissie

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/40

         Hogere voorziening ingesteld op 9 december 2011 door Mario Paulo da Silva Tenreiro tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 september 2011 in zaak F-72/10, da Silva Tenreiro/Commissie
   (Zaak T-634/11 P)
   2012/C 32/80
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Mario Paulo da Silva Tenreiro (Kraainem, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.–N. Louis, É. Marchal en D. Abreu Caldas, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               te verklaren en vast te stellen:

                           —

                           het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 september 2011 (zaak F-72/10, da Silva Tenreiro/Commissie) waarbij rekwirants beroep is verworpen, wordt vernietigd;

               —

               een nieuwe beslissing te geven,

               —

               te verklaren en vast te stellen:

                           —

                           het besluit van de Europese Commissie tot afwijzing van rekwirants sollicitatie naar het vacante ambt van directeur van de directie E, „Justitie”, van het directoraat-generaal (DG) „Justitie, vrijheid en veiligheid” alsmede het besluit tot benoeming van K. in dat ambt, worden nietig verklaard;

                           —

                           de Commissie wordt verwezen in de kosten van de beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste rechtsopvatting, aangezien het Gerecht het middel ontleend aan misbruik van bevoegdheid heeft afgewezen, ondank de serieuze aanwijzingen voor dat misbruik waarop rekwirant zich heeft beroepen, terwijl met het oog op de eerbiediging van het beginsel dat partijen voor het Gerecht gelijk zijn, een omkering van de bewijslast had moeten plaatsvinden.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan een miskenning van de gelijkheid van partijen, door te weigeren de overlegging te gelasten van onder meer K’s beoordelingsrapport over de periode gedurende welke zij de functie van directeur van de directie „Veiligheid” van het DG „Justitie, vrijheid en veiligheid” heeft uitgeoefend, terwijl het TABG als reden voor de afwijzing van haar sollicitatie naar dat ambt een aannemelijke ongeschiktheid gezien haar prestaties als interim directeur heeft aangevoerd, ofschoon het van mening is dat zij, gelet op diezelfde ervaring als directeur, kan worden aangesteld in het ambt van directeur van de directie „Justitie” van datzelfde DG.

               3)

               Derde middel, ontleend aan een verkeerde opvatting van de feiten, aangezien het GVA heeft geoordeeld dat de twee procedures voor de voorziening in de ambten van directeur („Justitie” en „Veiligheid”) twee afzonderlijke procedures waren en dat de uitkomst van de ene procedure geen invloed heeft op die van de andere.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan een miskenning van het beginsel van hoor en wederhoor, de rechten van de verdediging en de motiveringsplicht, aangezien het GVA niet heeft verwezen naar de kennelijke beoordelingsfout die rekwirant ter terechtzitting aan de orde had gesteld, op basis van de beoordelingstabel van het voorselectiecomité waarvan rekwirant kennis heeft genomen in de bijlage bij het verweerschrift, en het GVA heeft geoordeeld dat een tweede memoriewisseling niet nodig was.


title: Zaak T-313/05: Beroep ingesteld op 10 augustus 2005 — Microsoft/Commissie

text:
               15.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 257/16

         Beroep ingesteld op 10 augustus 2005 — Microsoft/Commissie
   (Zaak T-313/05)
   (2005/C 257/31)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster(s): Microsoft Corporation (Washington, Verenigde Staten) [vertegenwoordiger(s): J.-F. Bellis, lawyer, I. Forrester, QC]

      Verweerster(s): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster(s)

               —

               de beschikking van de Commissie van 1 juni 2005 nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Na de beschikking van de Commissie van 24 maart 2004, waartegen in zaak T-201/04 (1) beroep is ingesteld, waarin verzoekster wordt gelast, technische informatie betreffende bepaalde Windows-protocollen bekend te maken om de interoperabiliteit met Windows te garanderen, heeft de Commissie verzoekster bij brief van 1 juni 2005 laten weten dat verzoekster volgens haar verplicht is, toe te staan dat derden — niet-licentiehouders — de beschikking krijgen over de broncode van software, die is ontwikkeld door concurrenten op basis van de bekendgemaakte Windows-protocol-specificaties, tenzij deze software een uitvinding van verzoekster bevat die voldoet aan de criteria van nieuwheid en inventiviteit.
   Verzoekster betwist de brief van de Commissie van 1 juni 2005 op grond dat de bekendmaking van de broncode van de betrokken software niet-licentiehouders toegang zou verlenen tot verzoeksters handelsgeheimen, zonder dat zij ervoor kan zorgen dat haar handelsgeheimen vertrouwelijk blijven door middel van licentievoorwaarden, zoals het geval is voor licentiehouders.
   Verzoekster is van mening dat de brief van 1 juni 2005 een onwettige beperking van verzoeksters eigendomsrechten inhoudt en dat de Commissie onbevoegd was, verplichtingen op te leggen die verder gaan dan de verplichtingen in de beschikking van 24 maart 2004, aangezien de brief van de Commissie van 1 juni 2005 stelt deze beschikking uit te voeren.
   Verder stelt verzoekster dat de brief van 1 juni 2005 in strijd is met het evenredigheidsbeginsel, aangezien hij verder gaat dan wat noodzakelijk is om het in de beschikking van 24 maart 2004 vastgestelde misbruik te beëindigen.
   Bovendien betoogt verzoekster dat de in de brief van 1 juni 2005 genoemde criteria van nieuwheid en inventiviteit in strijd zijn met het rechtszekerheidsbeginsel, aangezien deze toetsing onduidelijk, onnauwkeurig en moeilijk toepasbaar is met betrekking tot handelsgeheimen.
   Ten slotte is de brief van 1 juni 2005 volgens verzoekster in strijd met de voor de Gemeenschap bindende beginselen van internationaal publiekrecht, aangezien hij een wereldwijde en dus extraterritoriale bekendmaking van verzoeksters eigendomsrechten tot gevolg heeft.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004, blz. 18.


title: Zaak T-97/12: Beroep ingesteld op 22 februari 2012 — Makhlouf/Raad

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/29

         Beroep ingesteld op 22 februari 2012 — Makhlouf/Raad
   (Zaak T-97/12)
   2012/C 151/49
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Rami Makhlouf (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoekers vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               bijgevolg besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011, verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 en de daaruit volgende uitvoeringshandelingen nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreffen;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter staving van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-432/11, Makhlouf/Raad (1).

      (1)  PB 2011, C 290, blz. 13.


title: Zaak C-43/05: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van  23 februari 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/23

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 februari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-43/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 131/41)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz, D. Martin en H. Kreppel, gemachtigden)

      Verweerster: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordiger: U. Forsthoff, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16)
   Dictum

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, met betrekking discriminatie op grond van godsdienst of overtuiging, handicap en seksuele geaardheid, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak T-116/06: Beroep ingesteld op  13 april 2006  — Oakley tegen BHIM

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/17

         Beroep ingesteld op 13 april 2006 — Oakley tegen BHIM
   (Zaak T-116/06)
   (2006/C 154/46)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Oakley, Inc. (Foothill Ranch, VSA) (vertegenwoordiger: Michaela Huth-Dierig, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Venticinque Ltd (Hailsham, Verenigd Koninkrijk)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 januari 2006 in zaak R 682/2004-1 te vernietigen,

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „O STORE” voor diensten van klasse 35 — gemeenschapsmerk nr. 2 074 599

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Venticinque Limited

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: ouder nationaal woordmerk „THE O STORE” voor waren en diensten van de klassen 18 en 25

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep van verzoekster en van het beroep van Venticinque Ltd

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, doordat de goederen en diensten absoluut niet soortgelijk zijn en er geen gevaar van verwarring van de conflicterende merken bestaat, aangezien het onderscheidend vermogen van het oudere merk „THE O STORE” zeer gering is. Bovendien is niet bewezen dat „THE O STORE” in enig opzicht bekend is of een sterke positie inneemt op de Franse markt.


               2.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/21

         Verzoek van het Staatsgerichtshof des Fürstentums Liechtenstein van 20 januari 2015 om een advies van het EVA-Hof, in de zaak Liechtensteinische Gesellschaft für Umweltschutz tegen Gemeinde Vaduz
   (Zaak E-3/15)
   (2015/C 217/07)
   Bij schrijven van 20 januari 2015 van het Staatsgerichtshof des Fürstentums Liechtenstein is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 22 januari 2015, om een advies in de zaak Liechtensteinische Gesellschaft für Umweltschutz tegen Gemeinde Vaduz, betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Is Richtlijn 2011/92/EU van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten in het Vorstendom Liechtenstein van toepassing op MEB-procedures die op grond van de overgangsregelingen nog steeds zijn gebaseerd op het Gesetz über die Umweltverträglichkeitsprüfung (wet inzake de milieueffectbeoordeling) van 10 maart 1999 („de oude versie van de wet inzake de milieueffectbeoordeling”)?

               2.

               Zo ja, is er in casu sprake van een onrechtmatige beperking van het beroepsrecht van milieuorganisaties krachtens artikel 11 van Richtlijn 2011/92/EU juncto artikel 20 van de oude versie van de wet inzake de milieueffectbeoordeling, wanneer de regering een algemeen besluit neemt over de verenigbaarheid met het milieu van het project ingevolge artikel 16 van de oude versie van de wet inzake de milieueffectbeoordeling in een afzonderlijke procedure, maar cruciale kwesties in verband met de verenigbaarheid met het milieu van het project vervolgens regelt — in de vorm van voorwaarden — in het kader van vergunningsprocedures krachtens bijzondere wetgeving?

               3.

               Zo ja, heeft artikel 11 van Richtlijn 2011/92/EU rechtstreekse gevolgen met betrekking tot de betrokken MEB-procedure welke de grond vormt voor de individuele klacht bij het Staatsgerichtshof?

               4.

               Wat zou in de onderhavige zaak het rechtsgevolg zijn van een inbreuk op het beroepsrecht krachtens de richtlijn met betrekking tot de vragen 2 en 3?


title: Zaak C-533/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Työtuomioistuin (Finland) op 9 oktober 2013 — Auto- ja Kuljetusalan Työntekijäliitto AKT ry/Öljytuote ry, Shell Aviation Finland Oy

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Työtuomioistuin (Finland) op 9 oktober 2013 — Auto- ja Kuljetusalan Työntekijäliitto AKT ry/Öljytuote ry, Shell Aviation Finland Oy
   (Zaak C-533/13)
   2013/C 352/18
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Työtuomioistuin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Auto- ja Kuljetusalan Työntekijäliitto AKT ry

      Verwerende partij: Öljytuote ry, Shell Aviation Finland Oy

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 4, lid 1, van richtlijn 2008/104/EG (1) aldus worden uitgelegd dat de nationale instanties en rechters de duurzaam geldende verplichting wordt opgelegd om met de hun ter beschikking staande middelen te garanderen dat geen nationale bepalingen of bepalingen van een collectieve arbeidsovereenkomst gelden of worden toegepast, die in strijd zijn met een bepaling van de richtlijn?

               2)

               Moet artikel 4, lid 1, van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling, volgens welke de inzet van uitzendkrachten alleen geoorloofd is in de vermelde gevallen zoals het opvangen van arbeidspieken of voor taken die niet door eigen werknemers van een onderneming kunnen worden verricht? Kan de langdurige inzet van uitzendkrachten naast eigen werknemers van een onderneming voor de gewone bedrijfswerkzaamheid als verboden inzet van uitzendkrachten gelden?

               3)

               Welke middelen staan de rechter, wanneer de nationale regeling als strijdig met de richtlijn wordt beschouwd, ter beschikking om de doelstellingen van de richtlijn te bereiken in het geval van een door particulieren na te leven collectieve arbeidsovereenkomst?

      (1)  Richtlijn 2008/104/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende uitzendarbeid (PB L 327, blz. 9).


title: Zaak F-38/11: Beroep ingesteld op 5 april 2011 — ZZ/Parlement

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/22

         Beroep ingesteld op 5 april 2011 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-38/11)
   2011/C 179/38
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker, die op 1 september 2009 is overgeplaatst van het Hof van Justitie van de Europese Unie naar het Europees Parlement, in het kader van de bevorderingsronde 2009 niet te bevorderen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 4 januari 2011 tot afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit om hem in het kader van de bevorderingsronde 2009 niet tot de rang AD7 te bevorderen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van het Parlement om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2009 niet tot de rang AD7 te bevorderen;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten van de procedure.


title: Beroep, op 18 december 1995 ingesteld door de vennootschap Bretagne Angleterre Irlande (BAI) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-230/95)

text:
Nr . C 77/ 14         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       16 . 3 . 96
Beroep, op 18 december 1995 ingesteld door de vennoot               persbericht openbaar is gemaakt en waarvan de inhoud is
schap Bretagne Angleterre Irlande ( BAI ) tegen Commissie            meegedeeld aan de betrokken Lid-Staat en dus ook aan de
              van de Europese Gemeenschappen                         ontvanger van de steun , niet ter kennis wordt gebracht van
                        ( Zaak T-230/95 )                            degene die de klacht heeft ingediend . Dit klemt te meer,
                                                                     omdat de gelaakte overeenkomst volgens het eigen persbe
                           ( 96/C 77/32 )                            richt van de Commissie door de betrokken Lid-Staat in
                                                                     samenspraak met de Commissie is opgesteld buiten weten
                       (Procestaai: Frans)                           van de klaagster. De zaak is derhalve niet onpartijdig en
                                                                     diligent behandeld .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 18 december 1995 beroep tegen Commissie               Doordat zij nog steeds niet in het bezit is van de tekst van de
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door de ven                beschikking van de Commissie , bevindt verzoekster zich in
nootschap Bretagne Angleterre Irlande ( BAI ), gevestigd te          de navolgende situatie : ofwel heeft de beschikking van de
Roscoff ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J.-M . Payre,           Commissie geen einde gemaakt aan de gelaakte inbreuk , en
advocaat te Parijs , domicilie gekozen hebbende te Luxem            dan is zij onwettig, ofwel biedt de beschikking alle markt
burg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue              deelnemers de mogelijkheid om met de overheid overeen
31 .
                                                                     komsten te sluiten om de rentabliteit van hun schepen veilig
                                                                     te stellen . In het eerste geval is verzoekster niet in staat haar
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                 recht van beroep uit te oefenen, daar zij de motivering van de
                                                                     beschikking niet kent. In het tweede geval kan zij om
— de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de                  dezelfde reden niet gebruik maken van de geboden moge
     schade die verzoekster heeft geleden door het feit dat de       lijkheid .
     beschikking van de Commissie in zaak C-32/93 ( ex
     NN 40/93 ) haar niet ter kennis is gebracht of, indien
     deze kennisgeving in de loop van de procedure wordt
     verricht, door de vertraging waarmee de Commissie haar
     verplichting is nagekomen;
— de Commissie in de kosten van het geding te verwij                Beroep, op 19 december 1995 ingesteld door SIC —
     zen .                                                           Sociedade Independente de Comunica^ao SA tegen Com
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                            ( Zaak T-231 /95 )
Verzoekster, een vennootschap naar Frans recht die jaren                                        ( 96/C 77/33 )
lang als enige een scheepvaartlijn tussen de havens van
Plymouth in Engeland en Santander in Spanje exploiteerde,                                  (Procestaai: Portugees)
komt op tegen het feit dat verweerster haar ondanks
verschillende verzoeken en aanmaningen nog steeds niet in
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
kennis heeft gesteld van de tekst van een beschikking die zij
                                                                     schappen is op 19 december 1995 beroep ingesteld tegen
heeft gegeven op een krachtens artikel 93 , lid 2 , van het
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door SIC —
Verdrag ingediende klacht.
                                                                     Sociedade Independente de Comunica^ao SA, gevestigd te
Die klacht had betrekking op de steun die de „ Diputación            Linda-a-Velha , vertegenwoordigd door C. Botelho Moniz
Foral de Viscaya " en de „ Gobierno Vasco " hadden verleend          en A. Santos Reis, advocaten te Lissabon, domicilie gekozen
aan een vennootschap , Ferries Golfo de Viscaya SA, die voor         hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
50% in handen is van de Britse vennootschap Peninsular               aldaar, Grand-Rue 31 .
and Oriental European Ferries (P & O ) en sedert maart
1993 een concurrerende scheepvaartlijn tussen de havens              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
van Portsmouth en Bilbao exploiteert. Bovengenoemde
instanties hadden zich er namelijk toe verbonden, gedurende          — vast te stellen dat verweerster, in strijd met de artike
de eerste drie exploitatiejaren van de scheepvaartlijn , waarin           len 92 en 93 van het Verdrag en in strijd met algemene
deze volgens de vooruitzichten verliesgevend zou zijn, bij de             rechtsbeginselen, niet heeft beslist op het verzoek om
vennootschap Ferries Golfo de Viscaya voor 1 314 190 000                , inleiding van de procedure van artikel 93 , lid 2 , door
pta vervoerbewijzen te kopen . Die vervoerbewijzen moesten                verzoekster ingediend in het kader van haar klacht ( nr.
ook worden betaald indien de overtochten niet zouden                      IV/34.811 ), betreffende de steun van de Portugese
plaatsvinden, en de overeengekomen prijs lag veel hoger dan               regering aan de RTP — Radiotelevisiao Portuguesa ,
het tarief dat de scheepvaartmaatschappij voor de gewone                  SA;
cliënt toepaste .
                                                                     — verweerster in de kosten te verwijzen .
Begin juni 1995 vernam verzoekster uit de pers, dat de
Commissie een beschikking had gegeven , doch niettegen
staande herhaalde navraag zijn de datum en de inhoud ervan           Middelen en voornaamste argumenten
haar nog steeds niet meegedeeld .
                                                                     Volgens artikel 92 , lid 1 , EG-Verdrag zijn steunmaatregelen
Verzoekster betoogt allereerst, dat het niet normaal is dat          onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt. Ingevolge
een gegeven beschikking, waarvan het bestaan door een                artikel 92 , leden 2 en 3 , kan van deze regel worden


title: Zaak T-370/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2015 door CJ tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 april 2015 in de gevoegde zaken F-159/12 en F-161/12, CJ/ECDC

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/51

         Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2015 door CJ tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 april 2015 in de gevoegde zaken F-159/12 en F-161/12, CJ/ECDC
   (Zaak T-370/15 P)
   (2015/C 311/56)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partij: CJ (Agios Stefanos, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Kolias, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Centrum voor Ziektepreventie en -bestrijding (ECDC)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 29 april 2015 in de gevoegde zaken F-159/12 en F-161/12, CJ/ECDC, te vernietigen, voor zover daarbij

                           —

                           het beroep in zaak F-159/12 ten dele wordt verworpen en rekwirant in zijn eigen kosten wordt verwezen;

                           —

                           het beroep in zaak F-161/12 volledig wordt verworpen en rekwirant in zijn eigen kosten en in die van ECDC wordt verwezen;

                           —

                           rekwirant wordt veroordeeld tot betaling van 2  000 EUR aan het Gerecht ter gedeeltelijke vergoeding van de vermijdbare kosten die het Gerecht heeft moeten maken,

               —

               dientengevolge, indien de hogere voorziening wordt toegewezen:

                           —

                           het bestreden besluit van 24 februari 2012 nietig te verklaren;

                           —

                           ECDC te veroordelen tot betaling van een ex aequo et bono op 80  000 EUR begrote vergoeding voor de immateriële schade die rekwirant heeft geleden en welke is opgenomen in de eerste vordering in zaak F-161/12;

                           —

                           ECDC te veroordelen tot betaling van een ex aequo et bono op 56  800 EUR begrote vergoeding voor de immateriële schade die rekwirant heeft geleden en welke is aangevoerd in de bijkomende vorderingen tot schadevergoeding welke tijdens de terechtzitting in eerste aanleg zijn aangevoerd;

               —

               ECDC te verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending door het Gerecht van het beginsel audi et alteram partem door rekwirants memorie van repliek niet-ontvankelijk te verklaren omdat de inhoud en de bijlagen erbij niet rechtstreeks verband hielden met bepaalde bijlagen bij het verweerschrift van ECDC.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht geen uitspraak heeft gedaan over bijkomende vorderingen die voor het eerst in de loop van de procedure ter sprake zijn gekomen en betrekking hadden op de vergoeding van de immateriële schade als gevolg van bepaalde verklaringen in het verweerschrift van ECDC.

               3.

               Derde middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht artikel 91, lid 1, van het Ambtenarenstatuut heeft geschonden door zichzelf onbevoegd te verklaren om de waarachtigheid te onderzoeken van het gestelde financiële wanbeheer bij ECDC, aangezien dit eerder al door OLAF was onderzocht.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een verkeerde uitlegging door het Gerecht van:

                           —

                           artikel 47, onder b), ii), gelezen in samenhang met artikel 86, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (RAP), door te oordelen dat rekwirant wegens insubordinatie op staande voet kon worden ontslagen zonder een tuchtprocedure in te leiden;

                           —

                           artikel 41, lid 2, onder a, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in verband met de tijd waarover rekwirant beschikte om vóór zijn ontslag zijn standpunt kenbaar te maken;

                           —

                           artikel 48, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, door de stellingen dat rekwirant crimineel gedrag had vertoond bewezen te achten, ofschoon dergelijk gedrag hem niet ten laste was gelegd door een strafrechter en hij daarvoor evenmin was veroordeeld;

                           —

                           de zorgvuldigheidsplicht van de werkgever, door te oordelen dat ECDC rekwirant tijdens een administratief onderzoek krachtens bijlage IX bij het Ambtenarenstatuut niet bepaalde rechten van verdediging behoefde te geven.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan een verkeerde opvatting door het Gerecht van het eerste, het vijfde en het achtste middel.

               6.

               Zesde middel, ontleend aan een onjuiste juridische classificatie van bepaalde feiten door het Gerecht.

               7.

               Zevende middel, ontleend aan een verkeerde opvatting van bepaald bewijsmateriaal door het Gerecht.