title: Doorhaling van zaak C-334/98

text:
19.6.1999              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 174/3
In de vierde plaats bepaalt artikel 31, lid 3, van voormelde wet,      Middelen en voornaamste argumenten
dat in het bijzonder de voorschriften inzake reclame en
sponsoring niet gelden voor programma’s die uitsluitend                De Commissie voerde onder meer aan, dat niettegenstaande in
in een vreemde taal zonder Franse ondertiteling worden                 artikel 6, lid 3, sub e, van verordening (EEG) nr. 1558/91 (2)
uitgezonden. Hoewel deze uitzendingen onder de Franse                  wordt bepaald dat de aan de producent voor het basisproduct
bevoegdheid vallen, zijn daardoor de verplichtingen van de             te betalen minimumprijs de vervoerkosten niet omvat, de
richtlijn er niet op van toepassing. Niettemin is Frankrijk op         diensten van de Commissie hadden vastgesteld, dat de produ-
grond van artikel 2, lid 1, van de richtlijn verplicht toezicht op     centen een deel van die kosten (35 %) moesten betalen.
deze uitzendingen uit te oefenen.                                      Volgens de Commissie is dit in strijd met de bepalingen van de
                                                                       verordening omdat het neerkomt op een niet-achtneming van
In de vijfde plaats ontbreken uitvoeringsmaatregelen die ervoor        de minimumprijs die voor de geleverde basisproducten aan de
zorgen, dat de richtlijnbepalingen van toepassing zijn op              producent moet worden betaald.
omroepzenders die niet door de Conseil supérieur de l’audio-
visuel gecontroleerde frequenties gebruiken, maar waarvan de
uitzendingen wel voor het Franse publiek bestemd zijn.                 De nationale regeling betreffende de betaling van de tomaten
                                                                       en de desbetreffende vervoerkosten was, wat het omstreden
                                                                       seizoen 1996/1997 betreft, neergelegd in een interprofessione-
(1) PB L 298, blz. 23.                                                 le overeenkomst gesloten en goedgekeurd krachtens nationale
                                                                       wet nr. 88/1998, hetgeen de Commissie had moeten weten.
                                                                       De Italiaanse autoriteiten verduidelijkten, dat in die overeen-
                                                                       komst, gelet op het feit dat nagenoeg alle laadkisten voor
                                                                       tomaten eigendom waren van de verwerkingsbedrijven, de
Beroep, op 21 april 1999 ingesteld door Italiaanse Repu-               landbouwers maximaal 35 % van de aangetoonde kosten van
bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   het volledige vervoer — dit is het overbrengen van de
                                                                       basisproducten van de oogstplaats naar het verwerkingsbedrijf
                        (Zaak C-146/99)                                (ten laste van dit laatste) — droegen ter dekking van hetzij de
                                                                       kosten van de korven en de bakken die aan slijtage onderhevig
                        (1999/C 174/05)                                zijn en dus moeten worden vervangen, hetzij van de verdeling
                                                                       van die laadkisten op de oogstplaatsen. De Italiaanse autoritei-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             ten beklemtonen bovendien, dat de minimumprijs voor het
op 21 april 1999 beroep tegen Commissie van de Europese                product steeds met volledige inachtneming van de communau-
Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-             taire regeling is betaald, en dat indien de EOGFL dit had
genwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan                 gevraagd, die praktijk aan het EOGFL zou zijn uiteengezet.
door D. Del Gaizo, avvocato dello Stato, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-
Adélaïde 5.                                                            (1) PB L 61 van 10.3.1999, blz. 34.
                                                                       (2) PB L 144 van 8.6.1991, blz. 31.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— nietig te verklaren beschikking 1999/186/EG van de
     Commissie van 3 februari 1999 (1) houdende weigering
     van communautaire financiering voor bepaalde uitgaven
     van de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie-
     en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling
     Garantie (kennisgeving geschied onder nummer C(1999)                             Doorhaling van zaak C-334/98 (1)
     208), voorzover deze beschikking bij het bepalen van het
     totale bedrag van de door het Fonds ten laste genomen
     Italiaanse uitgaven ten detrimente van Italië financiële                                   (1999/C 174/06)
     correcties heeft verricht door een bedrag van
     7 421 939 820 LIT aan steun voor de verwerking van                De president van het Hof van Justitie van de Europese
     tomaten — onvolledige betaling van de vervoerkosten aan           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 maart 1999 de
     de tomatentelers — van financiering uit te sluiten (post          doorhaling in het register gelast van zaak C-334/98: Commis-
     4.6.8 van het syntheseverslag betreffende het begrotings-         sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italië.
     jaar 1995);
— de Commissie in de kosten van de procedure te verwijzen.             (1) PB C 327 van 24.10.1998.


title: Doorhaling van zaak C-173/97

text:
16.5.98              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 151/7
     Wat is dan het tarief dat juridisch gezien dient te wor-      de bijlage en van artikel 5 betreft), en op 31 december
     den aangehouden, nu toepasselijk nationaal recht ont-         1994 (wat de andere bepalingen betreft).
     breekt en de lidstaat aldus geen keuze heeft gemaakt
     binnen de door de richtlijn voorgestelde marge?               (1) PB L 340 van 31.12.1993, blz. 15.
                                                                   (2) PB C 137 van 2.5.1998, blz. 12.
     Met andere woorden, wat moet in dit geval de draag-
     wijdte van de richtlijn zijn en wat moet als toepasselijk
     tarief worden aangemerkt: 1 %? 0 %? En waarom niet
     0,25 % of 0,50 %?
                                                                                Doorhaling van zaak C-287/97 (1)
(1) PB L 103 van 18.4.1973, blz. 15.
(2) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.                                                       (98/C 151/12)
(3) PB L 156 van 15.6.1985, blz. 23.
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september
                                                                   1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-287/
                                                                   97 (verzoek van de Pretura circondariale di Bassano del
                                                                   Grappa om een prejudicieÈle beslissing): C. Matteazzi tegen
Beroep, op 16 maart 1998 ingesteld door Commissie van              Caseificio Sociale S. Rocco Scarl.
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                   (1) PB C 295 van 27.9.1997.
                       (Zaak C-73/98)
                        (98/C 151/11)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 16 maart 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                           Doorhaling van zaak C-160/97 (1)
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                (98/C 151/13)
pen, vertegenwoordigd door J. Guerra FernaÂndez en G.
Berscheid als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner.
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 december
                                                                   1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-160/
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                   Italiaanse Republiek.
Ð te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen           (1) PB C 199 van 28.6.1997.
     vast te stellen en mee te delen om te voldoen aan
     Richtlijn 93/318/EEG van de Raad van 22 december
     1993 tot wijziging van Richtlijn 85/73/EEG inzake de
     financiering van de keuringen en sanitaire controles
     van vers vlees en van vlees van pluimvee (1), de krach-
     tens het EG-Verdrag op hem rustende verklaringen                           Doorhaling van zaak C-173/97 (1)
     niet is nagekomen;                                                                    (98/C 151/14)
Ð het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 december
Middelen en voornaamste argumenten                                 1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-173/
                                                                   97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                Helleense Republiek.
met die in zaak C-66/98 (2); de omzettingstermijn is ver-
streken op 31 december 1993 (wat de voorschriften van              (1) PB C 199 van 28.6.1997.


title: Zaak T-816/16 RENV: Beschikking van het Gerecht van 18 mei 2017 — Alsteens/Commissie

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/49

         Beschikking van het Gerecht van 18 mei 2017 — Alsteens/Commissie
   (Zaak T-816/16 RENV) (1)

   (2017/C 249/67)
   Procestaal: Frans
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 319 van 20.10.2012 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-87/12).


title: Zaak T-130/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 21 juli 2017 — Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo/Commissie („Kort geding — Interne markt voor aardgas — Richtlijn 2009/73/EG — Verzoek van de Bundesnetzagentur tot wijziging van de voorwaarden voor afwijking van de regels van de Unie voor de exploitatie van de OPAL-gasleiding — Besluit van de Commissie houdende wijziging van de voorwaarden voor afwijking van de regels van de Unie — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/35

         Beschikking van de president van het Gerecht van 21 juli 2017 — Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo/Commissie
   (Zaak T-130/17 R)
   ((„Kort geding - Interne markt voor aardgas - Richtlijn 2009/73/EG - Verzoek van de Bundesnetzagentur tot wijziging van de voorwaarden voor afwijking van de regels van de Unie voor de exploitatie van de OPAL-gasleiding - Besluit van de Commissie houdende wijziging van de voorwaarden voor afwijking van de regels van de Unie - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 293/42)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: M. Jeżewski, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: O. Beynet en K. Herrmann, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en R. Kanitz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van de artikelen 278 VWEU en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit C(2016) 6950 final van de Commissie van 28 oktober 2016 houdende herziening van de krachtens richtlijn 2003/55/EG toegekende ontheffing van de Ostseepipeline-Anbindungsleitung van de vereisten inzake de toegang van derde partijen en tariefregulering

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-53/07: Beschikking van de president van het Hof van 19 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/32

         Beschikking van de president van het Hof van 19 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-53/07) (1)

   (2007/C 315/57)

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2007.


title: Zaak C-70/05: Beroep, op 14 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/23

         Beroep, op 14 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-70/05)
   (2005/C 82/46)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 14 februari 2005 beroep ingesteld tegen Groothertogdom Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Martin als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1), de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 2 december 2003 verstreken.

      (1)  PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.


title: Zaak C-213/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (Republiek Polen) op 9 mei 2011 — Fortuna Sp. z o.o./Dyrektor Izby Celnej w Gdyni

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (Republiek Polen) op 9 mei 2011 — Fortuna Sp. z o.o./Dyrektor Izby Celnej w Gdyni
   (Zaak C-213/11)
   2011/C 219/06
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fortuna Sp. z o.o.

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Celnej w Gdyni

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 1, punt 11, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (1) aldus te worden uitgelegd, dat tot de „technische voorschriften”, waarvan het ontwerp volgens artikel 8, lid 1, van deze richtlijn aan de Commissie dient te worden medegedeeld, een wettelijke bepaling behoort die de wijziging van vergunningen voor een werkzaamheid op het gebied van speelautomaten die weinig winst opleveren, verbiedt als het gaat om een wijziging van de plaats waar de speelactiviteit wordt georganiseerd?

      (1)  Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 204, blz. 37), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998 tot wijziging van richtlijn 98/34/EG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 217, blz. 18).


title: Zaak T-329/04: Beroep, op 2 augustus 2004 ingesteld door Viasat Broadcasting UK Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/50

         Beroep, op 2 augustus 2004 ingesteld door Viasat Broadcasting UK Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-329/04)
   (2004/C 262/94)
   Procestaal: Deens
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 2 augustus 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Viasat Broadcasting UK Ltd., gevestigd te West Drayton (Groot-Brittannië), vertegenwoordigd door S. Evers Hjelmborg, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               Artikel 1 van de beschikking van de Commissie van 19 mei 2004 in de zaak betreffende staatssteun C 2/2003 (ex NN 22/2002) inzake maatregelen van Denemarken ten gunste van TV2/DANMARK, nietig te verklaren voorzover in die beschikking de steun krachtens artikel 86, lid 2, EG toelaatbaar wordt verklaard.

               —

               Verweerster in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de bestreden beschikking heeft de Commissie steun die tussen 1995 en 2002 aan TV2/DANMARK is toegekend in de vorm van opbrengsten uit retributies en enkele andere maatregelen, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard, behalve wat betreft een bedrag van 628,2 miljoen DKK dat, naar het oordeel van de Commissie, ontoelaatbare staatssteun vormt en door het Koninkrijk Denemarken van TV2/DANMARK A/S moet worden teruggevorderd. Verzoekster vordert nietigverklaring van het gedeelte van de beschikking waarin de Commissie een deel van de steun verenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaart.
   Volgens verzoekster heeft de Commissie zich een onjuist oordeel gevormd bij haar onderzoek van de vraag, of de openbaredienstverplichtingen van TV2/DANMARK A/S voldoende nauwkeurig zijn omschreven, aangezien zij heeft geconcludeerd dat het volledige programma-aanbod van TV2/DANMARK A/S een openbaredienstactiviteit vormt. Dit bemoeilijkt het onderzoek van de vraag of de Deense staat de communautaire mededingingsregels, inzonderheid de artikelen 87, lid 1, EG en 86, lid 2, EG, heeft geëerbiedigd en in de toekomst zal eerbiedigen.
   Verzoekster betoogt voorts, dat de Commissie een onjuiste methode hanteert bij haar beoordeling of de vastgestelde steun in de zin van artikel 87, lid 1, EG ingevolge artikel 86, lid 2, EG verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, daar deze methode geen rekening houdt met het bestaan van indirecte (horizontale) staatssteun (kruissubsidie), in strijd met artikel 87, lid 1, EG,

               —

               het mededingingsbeperkende gedrag van TV2/DANMARK A/S op de markt voor aanbod van televisiereclame kan niet noodzakelijk zijn voor de vervulling van openbaredienstverplichtingen door deze onderneming uit hoofde van artikel 86, lid 2, EG, zodat artikel 87, lid 1, onbeperkt geldt voor het gedrag van TV2/DANMARK A/S op de commerciële markten;

               —

               de Commissie heeft alleen onderzocht, of een eventuele overcompensatie door de staat (de rechtstreekse verticale, verboden staatssteun) is aangewend ter ondersteuning van de commerciële activiteiten, en niet of de compensatie door de staat (de rechtstreekse verticale, goedgekeurde steun) is aangewend voor het behalen van een economisch voordeel binnen de economische activiteiten, waardoor de mededinging is verstoord;

               —

               het door de Commissie toegepaste „stand alone” criterium is in casu niet van toepassing, omdat het berust op een vergelijking van de kosten van de concurrenten van TV2/DANMARK A/S (in plaats van de eigen kosten van deze laatste) met de inkomsten van TV2/DANMARK A/S uit commerciële activiteiten. Daardoor miskent dit criterium eventuele verschillen in effectiviteitsniveau, met als gevolg dat het niet volledig weergeeft in hoeverre de commerciële activiteiten van TV2/DANMARK A/S via kruissubsidiëring een economisch voordeel hebben genoten waardoor de mededinging is vervalst;

               —

               het door de Commissie toegepaste prijscriterium is in casu evenmin van toepassing.


title: Zaak F-60/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 mei 2016 – Abeloos/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/49

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 mei 2016 – Abeloos/Commissie
   (Zaak F-60/14) (1)

   (2016/C 222/74)
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 421 van 24.11.2014, blz. 60.


title: Zaak C-426/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 augustus 2010 door Bell & Ross BV tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 18 juni 2010 in zaak T-51/10, Bell & Ross/BHIM

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/28

         Hogere voorziening ingesteld op 26 augustus 2010 door Bell & Ross BV tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 18 juni 2010 in zaak T-51/10, Bell & Ross/BHIM
   (Zaak C-426/10 P)
   ()
   2010/C 346/46
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Bell & Ross BV (vertegenwoordiger: S. Guerlain, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Klockgrossisten i Norden AB

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking vernietigen;

               —

               vaststellen dat het door rekwirante tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingestelde beroep tot vernietiging (T-51/10) ontvankelijk is, en derhalve de zaak terugwijzen naar het Gerecht voor een uitspraak ten gronde over dit beroep tot vernietiging;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure in beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert zes middelen aan in het kader van de hogere voorziening.
   Met haar eerste middel voert Bell & Ross schending van artikel 111 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht aan, doordat het Gerecht heeft geoordeeld dat het beroep kennelijk niet-ontvankelijk was zonder eerst de advocaat-generaal te hebben gehoord.
   In het kader van haar tweede middel stelt rekwirante dat het Gerecht artikel 43, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering heeft geschonden door te stellen dat de ondertekende exemplaren van het verzoekschrift die op 1 februari 2010 ter griffie van het Gerecht zijn ingekomen, niet de originele exemplaren waren en dat enkel het op 5 februari 2010 — en dus buiten de termijn — ingekomen exemplaar kon worden beschouwd als een origineel exemplaar, zonder evenwel te preciseren hoe de originelen kunnen worden onderscheiden van de afschriften. Bovengenoemd artikel preciseert immers niet de modaliteiten van de handtekening van de advocaat die moet zijn aangebracht op het origineel van een processtuk.
   Met haar derde middel verwijt Bell & Ross het Gerecht, haar niet te hebben toegelaten de haar verweten formele onregelmatigheid te regulariseren overeenkomstig artikel 57, sub b, van de Praktische Aanwijzingen voor de partijen en artikel 7.1 van de Instructies voor de griffier van het Gerecht. Overeenkomstig bovengenoemde bepalingen dient de griffier de verzoekende partij een termijn te verlenen waarbinnen zij de ontdekte onregelmatigheid kan herstellen.
   Met haar vierde middel beroept Bell & Ross zich op een verschoonbare dwaling, daar de verwarring inzake de vaststelling van het originele exemplaar voortvloeit uit uitzonderlijke omstandigheden buiten toedoen van rekwirante. Het grote aantal afschriften dat de tussenkomst van een externe dienstverlener noodzakelijk maakte, de uitstekende kwaliteit van het drukken op papier waardoor het origineel niet kon worden herkend en het aanbrengen van de handtekening op alle aan de griffie overgelegde exemplaren binnen de gestelde termijn zijn immers omstandigheden waardoor in casu sprake is van een verschoonbare dwaling.
   Met haar vijfde middel beroept rekwirante zich op het bestaan van uitzonderlijke, abnormale omstandigheden buiten toedoen van de betrokkene, die wijzen op toeval of overmacht.
   Ten slotte voert Bell & Ross met haar zesde en laatste middel aan dat het Gerecht het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van het gewettigd vertrouwen heeft geschonden, voor zover enerzijds zeven exemplaren met een handtekening en een afschrift per telefax zijn ingekomen op de griffie van het Gerecht, en anderzijds bovengenoemde bepalingen voorzien in de mogelijkheid van regularisatie van het verzoekschrift.


title: Zaak F-38/07: Beroep ingesteld op 20 april 2007 — Caleprico/Commissie

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/45

         Beroep ingesteld op 20 april 2007 — Caleprico/Commissie
   (Zaak F-38/07)
   (2007/C 140/73)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Francesco Caleprico (Brussel, België) (vertegenwoordiger: V. Guagliulmi, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de artikelen 12 en 13 van bijlage XIII bij het Ambtenarenstatuut wegens onwettigheid niet van toepassing zijn in de zin van artikel 241 EG;

               —

               nietig te verklaren het besluit waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) de klacht die verzoeker tegen het besluit van 12 juni 2006 heeft ingediend, impliciet heeft afgewezen;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 12 juni 2006, voor zover het TABG verzoeker daarbij heeft ingedeeld in de rang AD 6, salaristrap 2, in plaats van in de rang AD 8, salaristrap 3;

               —

               de Commissie te gelasten het bestreden deel van het besluit van 12 juni 2006 te vervangen door een deel waarin verzoeker met terugwerkende kracht (vanaf 1 juli 2006) in de rang AD 8, salaristrap 3, wordt ingedeeld;

               —

               de Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoeker van alle bedragen die hij als gevolg van de onwettigheid van de bestreden besluiten niet heeft ontvangen, vermeerderd met rente;

               —

               de Commissie te veroordelen tot vergoeding van alle eventuele andere schade van verzoeker die het Gerecht in casu zal vaststellen;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, die was geplaatst op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EUR/A/155/2000 (1) voor de vorming van een reservelijst voor aanwerving in de rangen A7/A6, is aangeworven na de inwerkingtreding van verordening nr. 723/2004 (EG/Euratom) van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (2), en ingedeeld in de rang AD 6, salaristrap 2.
   Tot staving van zijn beroep voert hij twee middelen aan.
   In het kader van het eerste middel stelt hij dat het besluit van 12 juni 2006 een tegenstrijdigheid bevat tussen de verwijzing in de inleiding van dat besluit naar artikel 31 van het Statuut, volgens hetwelk de kandidaten worden aangesteld in de rang van de functiegroep vermeld in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek, en het dispositief van dat besluit, waarbij hij wordt ingedeeld in de rang AD 6, salaristrap 2.
   In het kader van het tweede middel betoogt hij dat het betrokken besluit in elk geval onwettig is, omdat het is gebaseerd op een impliciete rechtsgrondslag (de artikelen 12 en 13 van bijlage XIII bij het Statuut), die in de volgende opzichten onwettig is:

               —

               strijdigheid met de beginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen;

               —

               schending van de beginselen van non-discriminatie en gelijke behandeling;

               —

               schending van het redelijkheidsbeginsel, daar de toepassing van de nieuwe regeling afhangt van een volkomen toevallige omstandigheid, namelijk of men vóór of na een bepaalde datum wordt aangeworven, zonder enig andere rechtvaardiging voor deze regel;

               —

               schending van het beginsel van behoorlijk bestuur;

               —

               subsidiair, schending van de in artikel 251 EG neergelegde verplichting tot motivering van communautaire handelingen.

      (1)  PB C 147 A van 25.5.2000, blz. 10.

      (2)  PB L 124 van 27.4.2004, blz. 1.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde kamer) van 26 oktober 1995 in zaak C-151/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Artikel 48 EG-Verdrag - Gelijke behandeling - Belasting op inkomen van tijdelijk ingezetenen - Teruggave van teveel geheven belasting)

text:
30 . 12 . 95         INL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 351 / 1
                                                                   I
                                                             (Mededelingen)
                                                 HOF VAN JUSTITIE
                                                           HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                 1 . Door bepalingen te handhaven krachtens welke belas
                           ( Zesde kamer)                                   ting die teveel is geheven over het loon of het salaris van
                                                                            een onderdaan van een Lid-Staat, die slechts gedurende
                       van 26 oktober 1995                                  een gedeelte van het belastingjaar op het nationale
in zaak C-151/94 : Commissie van de Europese Gemeen                        grondgebied heeft gewoond entof er een werkzaamheid
       schappen tegen Groothertogdom Luxemburg ( 1 )                        in loondienst heeft uitgeoefend, definitief toevalt aan de
(Artikel 48 EG- Verdrag — Gelijke behandeling — Belasting                   schatkist en niet kan worden terugbetaald, heeft het
op inkomen van tijdelijk ingezetenen — Teruggave van                        Groothertogdom Luxemburg niet voldaan aan de ver
                     teveel geheven belasting)                              plichtingen die op hem rusten krachtens artikel 48, lid 2,
                                                                            EG-Verdrag en artikel 7, lid 2, van Verordening (EEG)
                            ( 95/C 351/01 )                                 nr.  1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968
                                                                            betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
                         (Procestaai: Frans)                                Gemeenschap .
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         2 . Het Groothertogdom Luxemburg wordt in de kosten
                 de Jurisprudentie van het Hof)                             verwezen .
In zaak C-151 /94 , Commissie van de Europese Gemeen                   (') PB nr. C 202 van 23 . 7. 1994 .
 schappen ( gemachtigden: H, Michard en E. Traversa ) tegen
 Groothertogdom Luxemburg ( gemachtigde : N. Schmit ),
 betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat
 het Groothertogdom Luxemburg, door bepalingen te hand
 haven krachtens welke belasting die teveel is geheven over
 het loon of het salaris van een onderdaan van een Lid-Staat,
 die slechts gedurende een gedeelte van het belastingjaar op
                                                                        Verzoek van de Pretura Circondariale di Roma van 3 ok
 het nationale grondgebied heeft gewoond en/of er een
 werkzaamheid in loondienst heeft uitgeoefend, definitief               tober 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                        tussen E. Iurlaro en Istituto Nazionale della Previdenza
 toevalt aan de schatkist en niet kan worden terugbetaald,
 noch herzien, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op                                    Soziale ( INPS )
 hem rusten krachtens artikel 48 , lid 2 , EG-Verdrag en                                        ( Zaak C-322/95 )
 artikel 7, lid 2 , van Verordening ( EEG) nr . 1612/68 van de                                     ( 95/C 351 /02 )
 Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van
 werknemers binnen de Gemeenschap ( PB 1968 , L 257,
 blz . 2 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: C. N.                De Pretura Circondariale di Roma heeft bij beschikking van
 Kakouris , kamerpresident, G. Hirsch, G. F. Mancini ( rap             3 oktober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
 porteur ), F. A. Schockweiler en R. Ragnemalm, rechters;               Justitie op 16 oktober 1995 , in het geding tussen E. Iurlaro
 advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein,           en het Istituto Nazionale della Previdenza Soziale, het Hof
 adjunct-griffier, op 26 oktober 1995 een arrest gewezen                van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
 waarvan het dictum luidt als volgt:                                    een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike


title: Zaak T-434/03: Beroep, op 24 december 2003 ingesteld door Gibtelecom Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.3.2004               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 59/29
Middelen en voornaamste argumenten                                    herhaalde malen misbruik van machtspositie in strijd met
                                                                      artikel 82 EG had gemaakt door te weigeren met verzoekster
                                                                      een grensoverschrijdende roamingovereenkomst (GSM) te slui-
Na het arrest van het Gerecht in zaak T-17/95 (1) heeft de            ten. Verzoekster heeft deze klacht naderhand omgezet in een
Commissie de voorschriften in verband met de criteria die van         klacht tegen Spanje op basis van artikel 86 EG junctis de
toepassing zijn op de benoeming in rang en de indeling in             artikelen 82 EG,49 EG en 12 EG, waarbij zij stelde dat
salaristrap bij aanwerving gewijzigd, waardoor ambtenaren             Telefónica handelde volgens instructies van de Spaanse rege-
om herziening van hun indeling bij hun indiensttreding                ring welke de soevereiniteit over Gibraltar opeist.
kunnen verzoeken. Bij het bestreden besluit heeft de Commis-
sie verzoekers indeling in rang A7 op de datum van zijn
aanwerving bevestigd en bijgevolg verzoekers verzoek tot              Ter ondersteuning van haar verzoek beroept verzoekster zich
herindeling afgewezen.                                                op een reeks van beweerdelijk kennelijk onjuiste beoordelingen
                                                                      in de litigieuze beschikking. Volgens verzoekster is de Commis-
Tot staving van zijn beroep voert verzoeker aan dat het               sie er ten onrechte van uitgegaan dat Telefónica geen openbare
bestreden besluit niet is gemotiveerd, dat een kennelijke             onderneming is of dat het bijzondere rechten geniet in de zin
beoordelingsfout is begaan en dat sprake is van discriminatie         van artikel 86 EG. Verzoekster voert verder aan dat Telefóncia
tussen hem, wiens verzoek tot herindeling is afgewezen, en            een machtspositie inneemt en dat de weigering een overeen-
andere ambtenaren met minder beroepservaring, die niettemin           komst met verzoekster te sluiten een merkbare invloed heeft
zijn heringedeeld in een hogere rang van de loopbaan.                 op het handelsverkeer en de mededinging. In de context van
                                                                      hetzelfde betoog stelt verzoekster dat de vaststelling van de
                                                                      Commissie dat consumenten in Gibraltar toegang hebben tot
(1) Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese          mobiele telecommunicatiediensten in Spanje kennelijk onjuist
    Gemeenschappen van 5 oktober 1995, gepubliceerd in PB C 315       is en dat er geen geschikt alternatief voor het ingrijpen van de
    van 25 november 1995, blz. 14.                                    Commissie is.
                                                                      Verzoekster brengt verder een aantal procedurele en adminis-
                                                                      tratieve gronden voor nietigverklaring naar voren waarbij, in
                                                                      dit verband, wordt verwezen naar ontoereikende motivering
Beroep, op 24 december 2003 ingesteld door Gibtelecom                 en schending van de gerechtvaardigde verwachtingen van
Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                  verzoekster, die beweerdelijk waren ontstaan naar aanleiding
                                pen                                   van een op 7 juni 2000 door drie leden van de Commissie aan
                                                                      Spanje en het Verenigd Koninkrijk verzonden brief, met het
                                                                      verzoek aan beide landen om, onder meer, een oplossing te
                        (Zaak T-433/03)                               vinden voor de klacht over roaming. Verzoekster voert, in de
                                                                      context van hetzelfde betoog, verder aan dat de Commissie
                         (2004/C 59/46)                               heeft nagelaten onpartijdig op te treden en het beginsel heeft
                                                                      geschonden dat zij binnen een redelijke termijn moet handelen.
                        (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 december 2003 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gibtele-
com Limited, gevestigd te Gibraltar, vertegenwoordigd door
M. Llamas, Barrister, en B. O’Connor, Solicitor.                      Beroep, op 24 december 2003 ingesteld door Gibtelecom
                                                                      Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     De beschikking van de Commissie van 17 oktober 2003                                     (Zaak T-434/03)
      waarbij de door Gibtelecom op basis van artikel 86 EG
      juncto artikel 82 EG ingediende klacht wordt verworpen,                                  (2004/C 59/47)
      nietig te verklaren;
—     de Commissie in de kosten van Gibtelecom te verwijzen.                                  (Procestaal: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 24 december 2003 beroep ingesteld tegen de
Bij de litigieuze beschikking heeft de Commissie afgewezen            Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gibtele-
een door verzoekster op 14 mei 1996 ingediende klacht                 com Limited, gevestigd te Gibraltar, vertegenwoordigd door
dat de Spaanse telecommunicatie-exploitant Telefónica SA              M. Llamas, Barrister, en B. O’Connor, Solicitor.
 ---pagebreak--- C 59/30               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        6.3.2004
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   Marie Mathieu, wonende te Kraainem (België), vertegenwoor-
                                                                      digd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
—    vast te stellen dat de Commissie verplicht was haar              Luxemburg.
     standpunt te bepalen ten aanzien van het onderdeel van
     Gibtelecoms klacht betreffende schending van artikel 86,
     lid 1, EG juncto artikel 12 en/of artikel 49 EG;
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—    vast te stellen dat de Commissie, door niet binnen
     twee maanden na Gibtelecoms aanmaningsbrief van                  —     het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag van
     18 augustus 2003 een standpunt in te nemen met                         20 december 2002 nietig te verklaren voorzover verzoek-
     betrekking tot het onderdeel van haar klacht betreffende               ster daarin geen salarisanciënniteit wordt toegekend en
     schending van artikel 86, lid 1, EG juncto artikel 12 EG               zij dus in rang C4, eerste salaristrap, in plaats van in
     en/of artikel 49 EG, heeft verzuimd te handelen;                       rang C4, derde salaristrap, is heringedeeld;
—    de Commissie te gelasten te handelen door een beslissing
     te nemen over het onderdeel van Gibtelecoms klacht               —     voorzover noodzakelijk het expliciete besluit van het tot
     betreffende schending van artikel 86, lid 1, EG juncto                 aanstelling bevoegde gezag van 11 september 2003,
     artikel 12 EG en/of artikel 49 EG;                                     meegedeeld aan verzoekster op 16 september 2003,
                                                                            houdende verwerping van klacht nr. R/222/03, nietig te
                                                                            verklaren;
—    de Commissie in de kosten van Gibtelecom te verwijzen;
—    subsidiair, nietig te verklaren de beschikking van de            —     verweerster in alle proceskosten te verwijzen.
     Commissie van 17 oktober 2003 (D005602) waarbij het
     onderdeel van Gibtelecoms klacht betreffende schending
     van artikel 86 EG juncto artikel 12 EG en/of artikel 49
     EG is verworpen;
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
—    de Commissie in de kosten van Gibtelecom te verwijzen.
                                                                      Naar aanleiding van het arrest van het Gerecht in zaak T-17/
Middelen en voornaamste argumenten                                    95 (1) heeft de Commissie een wijziging goedgekeurd van de
                                                                      voorschriften inzake de criteria voor de indeling in rang en
                                                                      salaristrap bij aanwerving. Haar ambtenaren kunnen
De middelen en argumenten komen overeen met die welke                 dientegengevolge om herziening van hun indeling bij hun
dezelfde verzoekster in zaak T-433/03 heeft aangevoerd.               indiensttreding verzoeken. Met het bestreden besluit heeft de
                                                                      Commissie een dergelijk verzoek van verzoekster gehonoreerd
                                                                      en haar heringedeeld in rang C4, salaristrap 1. Verzoekster
                                                                      vecht dit besluit aan, aangezien haar hierin geen enkele
                                                                      salarisanciënniteit is toegekend.
                                                                      Ter ondersteuning van haar beroep stelt zij schending van de
Beroep, op 26 december 2003 ingesteld door Anne-Marie                 besluiten van de Commissie van 6 juni 1973 en 1 september
Mathieu tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                  1983 inzake de criteria voor de indeling in rang en in
                               pen                                    salaristrap bij aanwerving. Zij betoogt eveneens dat de Com-
                                                                      missie artikel 5, lid 3, van het Statuut en het beginsel
                                                                      van gelijke behandeling heeft geschonden door haar een
                       (Zaak T-437/03)                                salarisanciënniteit te weigeren terwijl de Commissie de maxi-
                                                                      male anciënniteit heeft toegekend aan andere ambtenaren met
                                                                      veel minder ervaring dan zij. Tot slot roept verzoekster het
                        (2004/C 59/48)                                ontbreken van motivering van het bestreden besluit in.
                       (Procestaal: Frans)
                                                                      (1) Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                          Gemeenschappen van 5 oktober 1995, verschenen in PB C 315
                                                                          van 25.11.1995, blz. 14.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 26 december 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Anne-


Avis juridique important

|

E1996P0002

Verzoek om advies van Inderøy herredsrett bij besluit van die rechtbank van 11 maart 1996 in de zaak Jørn Ulstein en Per Otto Røiseng tegen Asbjørn Møller (Zaak E-2/96)

Publicatieblad Nr. C 169 van 13/06/1996 blz. 0015 - 0015

Verzoek om advies van Inderøy herredsrett bij besluit van die rechtbank van 11 maart 1996 in de zaak Jørn Ulstein en Per Otto Røiseng tegen Asbjørn Møller (Zaak E-2/96) (96/C 169/10)Bij besluit van 11 maart 1996 van Inderøy herredsrett (arrondissementsrechtbank van Inderøy), Noorwegen, werd een verzoek gedaan aan het EVA-Hof, dat op 29 maart 1996 ter griffie werd ontvangen, om een advies in de zaak Jørn Ulstein en Per Otto Røiseng tegen Asbjørn Møller inzake de volgende vragen:1. Moet Richtlijn 77/187/EEG van de Raad in die zin worden geïnterpreteerd dat de zinsnede "overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan" alleen betrekking heeft op situaties waarin er enige vorm van overeenkomst bestaat tussen de vervreemder en de verkrijger?2. Moet de genoemde richtlijn in die zin worden geïnterpreteerd dat de onder punt 1 genoemde zinsnede inhoudt dat de verkrijger eigendom of roerende goederen moet overnemen van de vervreemder?3. Maakt het enig verschil uit, en zo ja hoe, voor de interpretatie van de voornoemde richtlijn indien een aantal, maar niet alle, werknemers van de vervreemder in dienst worden genomen door de verkrijger?4. Maakt het enig verschil uit, en zo ja hoe, voor de interpretatie van de voornoemde richtlijn indien een opdracht wordt gegund volgens de regels van de openbare aanbestedingen en de verstrekking van de dienst beperkt is in de tijd?


title: Zaak T-474/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 10 december 2015 — GGP Italy/Commissie („Kort geding — Richtlijn 2006/42/EG — Bescherming van de gezondheid en de veiligheid van consumenten en werknemers ten aanzien van de risico’s die uit het gebruik van machines voortvloeien — Maatregel van de Letse autoriteiten waarbij een type grasmaaier wordt verboden — Besluit van de Commissie waarbij de maatregel gerechtvaardigd wordt verklaard — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/61

         Beschikking van de president van het Gerecht van 10 december 2015 — GGP Italy/Commissie
   (Zaak T-474/15 R)
   ((„Kort geding - Richtlijn 2006/42/EG - Bescherming van de gezondheid en de veiligheid van consumenten en werknemers ten aanzien van de risico’s die uit het gebruik van machines voortvloeien - Maatregel van de Letse autoriteiten waarbij een type grasmaaier wordt verboden - Besluit van de Commissie waarbij de maatregel gerechtvaardigd wordt verklaard - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2016/C 038/83)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Global Garden Products Italy SpA (GGP Italy) (Castelfranco Veneto, Italië) (vertegenwoordigers: A. Villani, L. D’Amario en M. Caccialanza, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braga da Cruz en L. Cappelletti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/902 van de Commissie van 10 juni 2015 betreffende een door Letland overeenkomstig richtlijn 2006/42/EG van het Europees Parlement en de Raad genomen maatregel om het in de handel brengen van een door GGP Italy SpA vervaardigde grasmaaier te verbieden (PB L 147, blz. 22)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-428/09: Beschikking van het Gerecht van 24 maart 2010 — Berenschot Groep/Commissie

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/50

         Beschikking van het Gerecht van 24 maart 2010 — Berenschot Groep/Commissie
   (Zaak T-428/09) (1)

   2010/C 134/83

      Procestaal: Engels

   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 11 van 16.1.2010.


title: Zaak T-361/13: Arrest van het Gerecht van 18 november 2015 — Menelaus/BHIM — Garcia Mahiques (VIGOR) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk VIGOR — Oudere communautaire en internationale beeldmerken VIGAR — Ontvankelijkheid van de op CD-ROM overgelegde bewijzen van gebruik — Inaanmerkingneming van extra bewijzen die niet binnen de gestelde termijn zijn overgelegd — Normaal gebruik van de oudere merken — Artikel 15 en artikel 57, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Op onderdelen afwijkende vorm die het onderscheidend vermogen niet wijzigt”]

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/19

         Arrest van het Gerecht van 18 november 2015 — Menelaus/BHIM — Garcia Mahiques (VIGOR)
   (Zaak T-361/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk VIGOR - Oudere communautaire en internationale beeldmerken VIGAR - Ontvankelijkheid van de op CD-ROM overgelegde bewijzen van gebruik - Inaanmerkingneming van extra bewijzen die niet binnen de gestelde termijn zijn overgelegd - Normaal gebruik van de oudere merken - Artikel 15 en artikel 57, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Op onderdelen afwijkende vorm die het onderscheidend vermogen niet wijzigt”])
   (2016/C 007/26)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Menelaus BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Vicente Garcia Mahiques (Jesus Pobre, Spanje) en Felipe Garcia Mahiques (Jesus Pobre) (vertegenwoordiger: E. Pérez Crespo, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 23 april 2013 (zaak R 88/2012-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Vicente Garcia Mahiques en Felipe Garcia Mahiques enerzijds en Menelaus BV anderzijds

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Menelaus BV zal haar eigen kosten dragen, alsook die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en die van Vicente Garcia Mahiques en Felipe Garcia Mahiques.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2002 in zaak T-70/01: Pier V. Aimone tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Verlof om redenen van persoonlĳke aard — Weigering van herplaatsing — Ontslag ambtshalve — Artikelen 40, lid 4, sub d, en 49, tweede alinea, van Statuut)

text:
C 233/22                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        28.9.2002
                                                         GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 9 juli 2002
                            van 9 juli 2002                                 in zaak T-233/01: Daniel Callebaut tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( 1)
in zaak T-70/01: Pier V. Aimone tegen Hof van Justitie                      (Ambtenaren — Bevordering — Ontbreken van definitief
             van de Europese Gemeenschappen ( 1)                                 beoordelingsrapport — Vergelijking van verdiensten)
                                                                                (2002/C 233/41)
(Ambtenaren — Verlof om redenen van persoonlijke aard —                                                (Procestaal: Frans)
Weigering van herplaatsing — Ontslag ambtshalve —
Artikelen 40, lid 4, sub d, en 49, tweede alinea, van Statuut)
                                                                            In zaak T-233/01, Daniel Callebaut, ambtenaar van de Com-
                                                                            missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Mon-
                           (2002/C 233/40)                                  dorf-les-Bains (Luxemburg), vertegenwoordigd door J.-N. Louis
                                                                            en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                            burg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                            (gemachtigde: C. Berardis-Kayser), betreffende een beroep
                         (Procestaal: Italiaans)                            tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
                                                                            14 augustus 2000 om verzoeker bij de bevorderingsron-
                                                                            de 2000 niet tot de rang B 2 te bevorderen, heeft het Gerecht
                                                                            (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president,
                                                                            K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: J. Plingers, ad-
                                                                            ministrateur, op 9 juli 2002 een arrest gewezen waarvan het
In zaak T-70/01, Pier V. Aimone, voormalige ambtenaar van                   dictum luidt als volgt:
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen,
wonende te Fribourg (Zwitserland), vertegenwoordigd door                    1)     Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 14 augustus
R. Ventura, advocaat, tegen Hof van Justitie van de Europese                       2000 om verzoeker bij de bevorderingsronde 2000 niet tot de
Gemeenschappen (gemachtigden: M. Schauss en A. Del Ferro),                         rang B 2 te bevorderen.
betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het             2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
besluit van het Hof van Justitie van 22 mei 2000 waarbij
verzoeker per 1 juni 2000 ambtshalve is ontslagen, en
anderzijds, vergoeding van de morele en psychofysiologische                 (1 ) PB C 331 van 24.11.2001
schade die dat besluit hem zou hebben berokkend, heeft het
Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke,
president, R. García-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier:
J. Palacio González, administrateur, op 9 juli 2002 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
1)     Wijst de vordering tot nietigverklaring af.                                                    van 14 juni 2002
                                                                            in zaak T-173/01, Asahi Vet SA tegen Commissie van de
2)     Wijst de vordering tot schadevergoeding af.                                             Europese Gemeenschappen1
                                                                            („Vergunning voor toevoegingsmiddel in de diervoeding —
3)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.                               Afdoening zonder beslissing”)
                                                                                (2002/C 233/42)
( 1) PB C 150, van 19.5.2001                                                                           (Procestaal: Duits)
                                                                            In zaak T-173/01, Asahi Vet SA, gevestigd te Barcelona
                                                                            (Spanje), vertegenwoordigd door C. Bittner, advocaat, tegen


title: Beroep, op 2 oktober 1998 ingesteld door Y. Torre en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-159/98)

text:
5.12.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 378/21
Ten slotte heeft het tot aanstelling bevoegd gezag een ken-        betrokken deelnemers door het toezichthoudend personeel
nelijke beoordelingsfout gemaakt waar het, gezien ver-             een fotokopie van de ontbrekende bladzijde van de vragen-
zoeksters delicate situatie, niet de gelegenheid heeft aange-      lijst uitgedeeld, en werd hen meegedeeld dat zij voor de
grepen om haar in het belang van de dienst zo spoedig              beantwoording extra tijd zouden krijgen. In weerwil van
mogelijk te bevorderen.                                            deze informatie werd de betrokken deelnemers echter op
                                                                   het tijdstip dat het examen volgens de instructies aan de
                                                                   deelnemers moest eindigen, door de voor het examenver-
                                                                   loop verantwoordelijke persoon gelast met de beantwoor-
                                                                   ding op te houden en werden kun kopieeÈn ingenomen.
Beroep, op 2 oktober 1998 ingesteld door Y. Torre                  Volgens verzoekers maken deze onregelmatigheden in het
en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeen-                 verloop van examenonderdeel a) de examenuitslag en het
                           schappen                                besluit van de jury ongeldig. Zij beroepen zich bovendien
                       (Zaak T-159/98)                             op overtreding van de instructies aan de deelnemers en
                                                                   schending van de beginselen van gelijke behandeling en
                        (98/C 378/38)                              behoorlijk bestuur.
                      (Procestaal: Frans)
                                                                   Ten slotte wijzen verzoekers erop, dat in strijd met de
                                                                   motiveringsplicht de bestreden besluiten geen andere moti-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  vering bevatten dan de door verzoekers voor de
Gemeenschappen is op 2 oktober 1998 beroep ingesteld               examenonderdelen a) tot en met d) behaalde cijfers en een
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                verwijzing naar punt VII.A.1 van de mededeling van ver-
Y. Torre, D. Ineichen en A. Cavallaro, wonende te Brussel          gelijkend onderzoek, waarin stond, dat de examen-
(BelgieÈ), vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat te          onderdelen e) en f) alleen zouden worden nagekeken,
Luik, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fidu-            indien de deelnemer voor examenonderdeel a) het mini-
ciaire Myson SARL, rue de Cessange 30.                             mum aantal punten had behaald.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Ð nietig te verklaren de besluiten van de jury van verge-
    lijkend onderzoek EUR/A/123 waarbij hen voor
    examenonderdeel a) van dit vergelijkend onderzoek              Beroep, op 2 oktober 1998 ingesteld door NV Firma LeÂon
    een onvoldoende cijfer is toegekend, op grond waar-            Van Parys en NV Pacific Fruit Company tegen Commissie
    van zij niet zijn toegelaten tot de examenonderdelen e)                      van de Europese Gemeenschappen
    en f), welke besluiten hen namens de voorzitter van de
                                                                                (Zaak T-160/98)
    jury zijn meegedeeld bij brief van 2 juli 1998 van A.
    D'Haen-Bertier;                                                                        (98/C 378/39)
Ð nietig te verklaren de besluiten van de jury van verge-                             (Procestaal: Nederlands)
    lijkend onderzoek EUR/A/123 die nietig zijn als gevolg
    van de onwettigheid van de bestreden besluiten;
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 2 oktober 1998 beroep tegen Com-
Ð subsidiair ten aanzien van dit laatste punt, de proce-           missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
    dure van voorziening in de posten waarvoor vergelij-           NV Firma LeÂon Van Parys en NV Pacific Fruit Company,
    kend onderzoek EUR/A/123 was uitgeschreven, te                 beide gevestigd te Antwerpen (BelgieÈ), vertegenwoordigd
    schorsen totdat een nieuw examenonderdeel a) is geor-          door P. Vlaemminck, L. Van Den Hende en J. Holmens,
    ganiseerd dat voor alle tot het vergelijkend onderzoek         advocaten te Gent, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
    toegelaten kandidaten met Italiaans als moedertaal een         burg bij M. Loesch van het advocatenkantoor Loesch &
    normaal verloop heeft, en de Commissie aan de uitsla-          Wolter, rue Goethe 11.
    gen van dit onderzoek de rechtens juiste consequenties
    heeft verbonden.
                                                                   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Ð nietig te verklaren de tussen 12 maart en 5 augustus
                                                                        1998 gegeven beschikking waarbij de Commissie heeft
Verzoekers, die Italiaans als moedertaal hebben, hebben
                                                                        beslist om de door verzoeksters voor het referentiejaar
zich ingeschreven voor vergelijkend onderzoek EUR/A/
                                                                        1996 opgegeven hoeveelheden ingevoerde bananen te
123, met als keuzeonderwerp financieel beheer. Tijdens het
                                                                        verminderen voor het bepalen van de hoeveelheid
examen heeft een van de deelnemers, die het examen in
                                                                        bananen die door verzoeksters kan worden ingevoerd
het Italiaans aflegde, het personeel van de eenheid ¹Aan-
                                                                        uit derde landen in het kader van het door de EG voor
wervingº dat op het examen toezicht hield, erop gewezen,
                                                                        1998 geopende tariefcontingent;
dat aan de vragenlijst van examenonderdeel a) een blad-
zijde ontbrak, en wel die met de vragen 24 tot en met 28.
Twee minuten vóór het einde van het examen werd aan de             Ð verweerster in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-168/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Grupo Itevelesa, S.L., Applus Iteuve Technology, Certio ITV, S.L. en Asistencia Técnica Industrial, S.A.E./Oca Inspección Técnica de Vehículos, S.A. en Generalidad de Cataluña (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 49 VWEU en 51 VWEU — Vrijheid van vestiging — Richtlijn 2006/123/EG — Werkingssfeer — Diensten op de interne markt — Richtlijn 2009/40/EG — Toegang tot het verrichtten van de technische controle van voertuigen — Controle door een particuliere organisatie — Werkzaamheden ter uitoefening van openbaar gezag — Vergunningstelsel — Dwingende redenen van algemeen belang — Verkeersveiligheid — Geografische spreiding — Minimale afstand tussen keuringsstations — Maximaal marktaandeel — Rechtvaardiging — Geschiktheid om het beoogde doel te bereiken — Samenhang — Evenredigheid)

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Grupo Itevelesa, S.L., Applus Iteuve Technology, Certio ITV, S.L. en Asistencia Técnica Industrial, S.A.E./Oca Inspección Técnica de Vehículos, S.A. en Generalidad de Cataluña
   (Zaak C-168/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikelen 49 VWEU en 51 VWEU - Vrijheid van vestiging - Richtlijn 2006/123/EG - Werkingssfeer - Diensten op de interne markt - Richtlijn 2009/40/EG - Toegang tot het verrichtten van de technische controle van voertuigen - Controle door een particuliere organisatie - Werkzaamheden ter uitoefening van openbaar gezag - Vergunningstelsel - Dwingende redenen van algemeen belang - Verkeersveiligheid - Geografische spreiding - Minimale afstand tussen keuringsstations - Maximaal marktaandeel - Rechtvaardiging - Geschiktheid om het beoogde doel te bereiken - Samenhang - Evenredigheid))
   (2015/C 406/05)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Grupo Itevelesa, S.L., Applus Iteuve Technology, Certio ITV, S.L. en Asistencia Técnica Industrial, S.A.E.

      Verwerende partijen: Oca Inspección Técnica de Vehículos, S.A. en Generalidad de Cataluña

      Dictum

               1)

               Artikel 2, lid 2, onder d), van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt moet aldus worden uitgelegd dat de technische controle van voertuigen is uitgesloten van de werkingssfeer van die richtlijn.

               2)

               Artikel 51, eerste alinea, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat er bij de werkzaamheden van keuringsstations als bedoeld in de in het hoofdgeding aan de orde zijnde wettelijke regeling, geen sprake is van werkzaamheden ter uitoefening van het openbaar gezag in de zin van die bepaling, ook al zijn de eigenaren van keuringsstations bevoegd om een rijverbod op te leggen wanneer voertuigen bij de keuring veiligheidsgebreken vertonen die een onmiddellijk gevaar opleveren.

               3)

               Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, waarbij een onderneming of groep ondernemingen slechts een vergunning voor een keuringsstation krijgt indien er tussen dat keuringsstation en de aan die onderneming of groep ondernemingen toebehorende keuringsstations waarvoor reeds een vergunning is verleend, een minimale afstand is en de onderneming of groep ondernemingen in het geval van vergunningverlening geen marktaandeel van meer dan 50 % heeft, tenzij wordt aangetoond, hetgeen ter beoordeling staat van de verwijzende rechter, dat die voorwaarden daadwerkelijk geschikt zijn om de beoogde consumentenbescherming en verkeersveiligheid mogelijk te maken en niet verder gaan dan daarvoor noodzakelijk is.

      (1)  PB C 175 van 10.6.2014.


title: Zaak T-557/16: Beschikking van het Gerecht van 12 januari 2017 — Belis/Commissie

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/31

         Beschikking van het Gerecht van 12 januari 2017 — Belis/Commissie
   (Zaak T-557/16) (1)

   (2017/C 070/41)
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015 (aanvankelijk onder het nummer F-97/15 bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie ingeschreven zaak, overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie op 1.9.2016).


title: Zaak C-157/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 26 maart 2013 — Nickel & Goeldner Spedition GmbH/Kintra UAB, in vereffening

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 26 maart 2013 — Nickel & Goeldner Spedition GmbH/Kintra UAB, in vereffening
   (Zaak C-157/13)
   2013/C 156/36
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nickel & Goeldner Spedition GmbH

      Verwerende partij: Kintra UAB, in vereffening

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer een vordering wordt ingesteld door een curator, die in het belang van alle crediteuren van de onderneming handelt en tracht de solvabiliteit van de onderneming te herstellen en het vermogen van de insolvente onderneming te vermeerderen, zodat zo veel mogelijk vorderingen van crediteuren kunnen worden betaald — terwijl moet worden opgemerkt dat dezelfde gevolgen worden nagestreefd met bijvoorbeeld de vorderingen van een curator tot nietigverklaring van transacties (actio pauliana), waarvan is erkend dat zij nauw samenhangen met de insolventieprocedure — en gelet op het feit dat in casu op grond van het CMR-verdrag en het Litouwse burgerlijk wetboek (algemene bepalingen van privaatrecht) een schuldvordering is ingesteld voor internationaal goederenvervoer, moet die vordering dan worden geacht nauw samen te hangen (door een rechtstreeks verband) met verzoeksters insolventieprocedure, moet de bevoegdheid om ervan kennis te nemen worden vastgesteld volgens de regels van verordening nr. 1346/2000 (1) en valt die vordering onder de uitzondering op de toepassing van verordening nr. 44/2001? (2)

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, rijst de vraag of, wanneer de betrokken verplichting (verweersters verplichting, die is gebaseerd op de onjuiste uitvoering van haar contractuele verplichtingen, tot betaling aan de insolvente verzoekster van de schuld voor internationaal goederenvervoer, vermeerderd met vertragingsrente) vóór de opening van verzoeksters insolventieprocedure is ontstaan, artikel 44, lid 3, sub a, van verordening nr. 1346/2000 moet worden toegepast dan wel of deze verordening niet van toepassing is omdat de bevoegdheid ratione materiae moet worden vastgesteld overeenkomstig artikel 31 van het CMR-verdrag, als bepaling van een bijzonder verdrag.

               3)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord en het onderhavige geding binnen de werkingssfeer van verordening nr. 44/2001 valt, moet worden verduidelijkt of in casu, voor zover artikel 31, lid 1, van het CMR-verdrag en artikel 2, lid 1, van verordening nr. 44/2001 niet met elkaar in strijd zijn, moet worden aangenomen dat, wanneer de betrokken verhoudingen binnen de werkingssfeer van het CMR-verdrag (het bijzondere verdrag) vallen, de regels van artikel 31 van het CMR-verdrag moeten worden toegepast om de staat te bepalen waarvan de rechterlijke instanties bevoegd zijn om van de betrokken vordering kennis te nemen, indien de regels van artikel 31, lid 1, van het CMR-verdrag niet in strijd zijn met de hoofddoelstellingen van verordening nr. 44/2001, niet tot minder gunstige resultaten voor de bewerkstelliging van de goede werking van de interne markt leiden en voldoende duidelijk en nauwkeurig zijn.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (PB 2000, L 160, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Zaak T-416/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 december 2006 — Angelidis/Parlement Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Beroep tot nietigverklaring — Ontbreken van raadpleging van vorige rechtstreekse hiërarchieke meerdere — Motivering — Beroep tot schadevergoeding — Te late opstelling — Morele schade — Ontvankelijkheid )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/33

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 december 2006 — Angelidis/Parlement
   (Zaak T-416/03) (1)

   („Ambtenaren - Beoordelingsrapport - Beroep tot nietigverklaring - Ontbreken van raadpleging van vorige rechtstreekse hiërarchieke meerdere - Motivering - Beroep tot schadevergoeding - Te late opstelling - Morele schade - Ontvankelijkheid”)
   (2006/C 331/72)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Angel Angelidis (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Mustapha Pacha en J. de Wachter, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds nietigverklaring van het beoordelingsrapport van verzoeker, ambtenaar van het Europees Parlement in de rang A3, over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2001, en anderzijds een vordering tot vergoeding van de schade die zou zijn veroorzaakt door zowel de gestelde onregelmatigheden in het omstreden beoordelingsrapport als de omstandigheid dat dit rapport te laat zou zijn opgesteld
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Iedere partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak C-88/06: Beroep ingesteld op  13 februari 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/4

         Beroep ingesteld op 13 februari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
   (Zaak C-88/06)
   (2006/C 108/05)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Enegren en I. Kaufmann-Bühler, gemachtigden)
   Verweerder: Ierland
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/45/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 tot wijziging van richtlijn 89/655/EEG van de Raad betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats (2e bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 19 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 195 van 19.7.2001, blz. 46.


title: Zaak T-135/17: Beroep ingesteld op 28 februari 2017 — Scor/Commissie

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/50

         Beroep ingesteld op 28 februari 2017 — Scor/Commissie
   (Zaak T-135/17)
   (2017/C 144/69)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Scor SE (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: N. Baverez, N. Autet, M. Béas en G. Marson, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het punt „(i) aan de Caisse Centrale de Réassurance (CCR) verstrekte onbeperkte garantie voor haar activiteit bestaande in de herverzekering van risico’s van natuurrampen in Frankrijk” in het besluit staatssteun SA.37649 (2013/CP); SA.45860 (2016/PN); SA.45860 (2016/N) — Frankrijk van 26 september 2016, C(2016) 5995 final, te vernietigen;

               —

               de Commissie overeenkomstig artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het bestreden besluit is gebaseerd op een onjuiste rechtsgrondslag om de verenigbaarheid van de aan de Caisse Centrale de Réassurance verstrekte garantie te beoordelen.

               2.

               Tweede middel: het bestreden besluit is op verschillende punten ontoereikend gemotiveerd.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU. Dit middel bestaat uit twee onderdelen:

                           —

                           eerste onderdeel, ontleend aan onjuiste rechtsopvattingen met betrekking tot de toepassing van de evenredigheidstoets;

                           —

                           tweede onderdeel, ontleend aan de onevenredigheid van de garantie.

               4.

               Vierde middel: schending van de procedurele rechten van de verzoekende partij.


title: Zaak C-148/04: Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di Genova van 11 februari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Unicredito Italiano SpA en Agenzia Entrate Ufficio Genova 1

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/32

         Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di Genova van 11 februari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Unicredito Italiano SpA en Agenzia Entrate Ufficio Genova 1
   (Zaak C-148/04)
   (2004/C 118/60)
   De Commissione Tributaria Provinciale di Genova heeft bij beschikking van 11 februari 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 maart 2003, in het geding tussen Unicredito Italiano SpA en Agenzia Entrate Ufficio Genova 1, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               „1.

               Is beschikking 2002/581/EG van 11 december 2001 (1) van de Commissie van de Europese Gemeenschappen ongeldig en onverenigbaar met het gemeenschapsrecht, voorzover de bepalingen van de wet Ciampi en het daarmee verband houdend decreto legislativo (wetsdecreet) inzake de banken, anders dan de Commissie meent, verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt, of in elk geval onder de uitzonderingen van artikel 87, lid 3, sub b en c, EG-Verdrag vallen?

               2.

               Is in het bijzonder artikel 4 van bovengenoemde beschikking ongeldig en onverenigbaar met het gemeenschapsrecht, voorzover de Commissie:

                           a)

                           in strijd heeft gehandeld met de motiveringsplicht bedoeld in artikel 253 EG-Verdrag, en/of

                           b)

                           in strijd heeft gehandeld met het vertrouwensbeginsel, en/of

                           c)

                           in strijd heeft gehandeld met het evenredigheidsbeginsel?

               3.

               Staan hoe dan ook de juiste uitlegging van artikel 87 en volgende EG-Verdrag, artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999 (2), en de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht, met name de in de motivering van deze verwijzingsbeschikking genoemde beginselen, in de weg aan de toepassing van artikel 1 van decreto legislativo nr. 282 van 24 december 2002 (omgezet in wet nr. 27 van 21 februari 2003, houdende spoedeisende maatregelen op het gebied van de nakoming van communautaire en fiscale verplichtingen, de heffing en boekhoudprocedures', in gewoon supplement nr. 29 bij Gazzetta Ufficiale nr. 44 van 22 februari 2003)?”

      (1)  PB L 184 van 13.7.2002, blz. 27.

      (2)  PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1.


title: Zaak T-237/14: Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Steinbeis Papier/Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/60

         Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Steinbeis Papier/Commissie
   (Zaak T-237/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 294/72)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Steinbeis Papier GmbH (Glückstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Janssen en G.-R. Engel, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door A. Luke en C. Maurer, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Steinbeis Papier GmbH zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               4)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak C-282/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Verwaltungsgericht Braunschweig (Duitsland) op 11 juni 2015 — Queisser Pharma GmbH & Co. KG/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Verwaltungsgericht Braunschweig (Duitsland) op 11 juni 2015 — Queisser Pharma GmbH & Co. KG/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-282/15)
   (2015/C 294/37)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Braunschweig

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Queisser Pharma GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten de artikelen 34, 35 en 36 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 14 van verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (1), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling waarbij de vervaardiging of verwerking respectievelijk het in de handel brengen van een voedingssupplement met aminozuren (in dit geval L-histidine) wordt verboden voor zover daarvoor niet onder bepaalde nadere voorwaarden een tijdelijke ontheffing is verleend door de bevoegde nationale autoriteit, die ter zake over een discretionaire bevoegdheid beschikt?

               2.

               Volgt uit de opzet van de artikelen 14, 6, 7, 53 en 55 van verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden, dat een nationaal verbod op een bepaald levensmiddel of voedselingrediënt alleen onder de aldaar genoemde voorwaarden kan worden ingesteld, en verzet die opzet zich tegen een nationale wettelijke regeling als bedoeld in de eerste vraag?

               3.

               Moet artikel 8 van verordening (EG) nr. 1925/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende de toevoeging van vitaminen en mineralen en bepaalde andere stoffen (2) aan levensmiddelen aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling als bedoeld in de eerste in de eerste vraag?

      (1)  PB L 31, blz. 1

      (2)  PB L 404, blz. 26