title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 januari 1995 in zaak T-85/94, Eugénio Branco Lda. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Europees Sociaal Fonds - Beroep tot nietigverklaring van beschikking houdende vermindering van aanvankelijk toegekende financiële bijstand - Motivering - Verstekprocedure)

text:
4. 3 . 95             | NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 54/ 15
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                       TOEVOEGING VAN RECHTERS AAN DE KAMERS
                                                              95/C 54/25
                Na de ambtsaanvaarding van mevrouw V. Tiili, mevrouw P. Lindh en de heer J. Azizi als rechters
                heeft het Gerecht overeenkomstig artikel 10, lid 1 , van het Reglement voor de procesvoering zijn
                besluit van 2 juni 1994 ( J ) betreffende de samenstelling van de kamers voor het gerechtelijk jaar
                1994/1995 aangevuld als volgt:
               — mevrouw V. Tiili wordt als rechter toegevoegd aan dé Eerste Kamer, de Eerste Kamer ( uitgebreid )
                   en de Tweede Kamer ( uitgebreid );
               — mevrouw P. Lindh wordt als rechter toegevoegd aan de Vierde Kamer, de Derde Kamer
                    ( uitgebreid ) en de Vierde Kamer ( uitgebreid );
               — de heer J. Azizi wordt als rechter toegevoegd aan de Derde Kamer, de Derde Kamer ( uitgebreid )
                   en de Vierde Kamer ( uitgebreid ).
                (M PB nr. C 233 van 20 . 8 . 1994 .
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             2. Verwijst verzoekster in alle kosten, daaronder begrepen
                                                                           die van interveniënte Parker Pen Ltd.
                        van 12 januari 1995
in zaak T- 102/92 : Viho Europe BV tegen Commissie van de
                                                                      (!) PB nr. C 1 van 5 . 1 . 1993 .
                 Europese Gemeenschappen (*)
(Mededinging — Klacht — Afwijzing — Groepen vennoot
       schappen — Artikel 85, lid 1, van het Verdrag)
                            ( 95/C 54/26 )
                                                                       ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         (Procestaai: Duits)                                               van 12 januari 1995
                                                                      in zaak T-85/94, Eugénio Branco Ld? tegen Commissie van
In zaak T-102/92, Viho Europe BV, gevestigd te Maastricht                          • de Europese Gemeenschappen ()
(Nederland ), vertegenwoordigd door W. Kleinmann, advo               (Europees Sociaal Fonds — Beroep tot nietigverklaring van
caat te Stuttgart, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg            beschikking houdende vermindering van aanvankelijk toe
ten kantore van Dupong & Associés, advocaten aldaar, Rue              gekende financiële bijstand — Motivering — Verstekpro
des Bains 14A, tegen Commissie van de Europese Gemeen                                               cedure)
schappen (gemachtigden: B. Langeheine en B. J. Drijber),                                         ( 95/C 54/27
ondersteund door Parker Pen Ltd, gevestigd te Newhaven
(Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door C. Hambur
ger, advocaat te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te                                 (Procestaai: Portugees)
Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar,
Rue Goethe 11 , betreffende een beroep tot nietigverklaring           In zaak T-85/94, Eugénio Branco Ld?, gevestigd te Lissabon,
van de beschikking van de Commissie van 30 september                  vertegenwoordigd door B. Belchior, advocaat te Vila Nova
1 992 houdende afwijzing van de klacht van Viho Europe BV             de Gaia, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
ertoe strekkende een inbreuk te doen vaststellen op arti             kantore van J. Schroeder, advocaat aldaar, Rue Heine 6,
kel 85 , lid 1 , EEG-Verdrag door Parker Pen Ltd en haar              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge
dochtermaatschappijen (IV/32.725 — Viho/Parker Pen II ),              machtigden: F. De Sousa Fialho en H. Kreppel ), betreffende
heeft het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: R.          een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de
Schintgen, kamerpresident, R. Garcfa-Valdecasas, H. Kir              Commissie van 29 maart 1993 houdende vermindering van
schner, B. Vesterdorf en C. W. Bellamy, rechters; griffier: H.        de aanvankelijk door het Europees Sociaal Fonds aan
Jung, op 12 januari 1995 een arrest gewezen waarvan het               verzoekster toegekende financiële bijstand, heeft het
dictum luidt als volgt:                                               Gerecht ( Derde Kamer), samengesteld als volgt: J. Bianca
                                                                      relli, kamerpresident, C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters;
                                                                      griffier: H. Jung, op 12 januari 1995 een arrest gewezen
1 . Verwerpt het beroep.                                              waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- Nr . C 54/16          NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4 . 3 . 95
1 . Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van           4. Verwijst in zaak T-62/92 de partijen in hun eigen
    29 maart 1993 houdende vermindering van de aanvan                    kosten.
    kelijk door het ESF aan verzoekster toegekende bij
    stand.                                                         ( J ) PB nr . C 28 van 5 . 2 . 1992, en
                                                                         PB nr . C 258 van 7 . 10 . 1992 .
2. Verwijst de Commissie in de kosten.
(M PB nr . L 120 van 30 . 4 . 1994 .
                                                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 26 januari 1995
                                                                   in zaak T-527/93, O tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen ( ! )
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                          (Ambtenaren — Beroep totnietigverklaring — Beslissing tot
                     van 26 januari 1995                           opschorting van betaling van bezoldiging krachtens arti
in de gevoegde zaken T-90/91 en T-62/92, H. de Compte                                  kel 60 Ambtenarenstatuut)
                 tegen Europees Parlement ( J )                                                  ( 95/C 54/29
(Ambtenaren — Intrekking van besluit houdende erkenning
van beroepsziekte — Daaropvolgend besluit houdende                                          (Procestaai: Frans)
weigering om bestaan van beroepsziekte te erkennen —
                       Nietigverklaring)                           In zaak T-527/93 , O, ambtenaar van de Commissie van de
                          ( 95/C 54/28
                                                                   Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door J.-F;
                                                                   Neven, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                   Luxemburg ten kantore van C. Dessoy, Rue d'Eich 31 , tegen
                      (Procestaai: Frans)                          Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig
                                                                   den: S. van Raepenbusch en G. Valsesia ), betreffende een
In de gevoegde zaken T-90/91 en T-62/92, H. de Compte,             beroep tot nietigverklaring van het besluit van 23 december
gewezen ambtenaar van het Europees Parlement, wonende              1992 waarbij de Commissie per 1 januari 1993 de opschor
te Straatsburg (Frankrijk ), vertegenwoordigd door E. Le          ting krachtens artikel 60 Ambtenarenstatuut heeft gelast
brun en E. Boigelot, advocaten te Brussel, domicilie gekozen       van de betaling van verzoeksters bezoldiging, heeft het
hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advo            Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: J. L. Cruz
caat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen Europees              Vilaga, president, H. Kirschner en A. Kalogeropoulos,
Parlement (gemachtigde: F. Vainker), betreffende enerzijds         rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op
een beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit         26 januari 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
van het Europees Parlement van 18 april 1991 houdende              luidt als volgt:
intrekking met terugwerkende kracht van het besluit van
24 januari 1991 waarbij werd erkend dat verzoeker aan een          1 . Verklaart nietig het besluit van de Commissie van
beroepsziekte leed in de zin van artikel 73 van het                      23 december 1992 waarbij per l januari 1993 de
Ambtenarenstatuut, en tot veroordeling van de verwerende                 opschorting is gelast van de betaling van verzoeksters
instelling om hem de terzake toegekende vergoeding te                    bezoldiging.
betalen ( zaak T-90/91 ), en anderzijds een beroep strekkende
tot nietigverklaring van het besluit van het Europees              2 . Verwijst de Commissie in de kosten.
Parlement van 20 januari 1992 houdende weigering om te
erkennen dat verzoeker aan een beroepsziekte lijdt, en tot         (!) PB nr. C 299 van 5 . 11 . 1993 .
veroordeling van de verwerende instelling om hem de
terzake voorgeschreven uitkering toe te kennen (zaak
T-62/92 ), heeft het Gerecht ( Eerste Kamer), samengesteld
als volgt: J. L. Cruz Vilaga, president, H. Kirschner en A.
Kalogeropoulos, rechters; griffier: H. Jung, op 26 januari          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1 995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                     van 26 januari 1995
volgt:
                                                                   in zaak T-549/93 , D tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen ( a )
1 . Verwerpt het beroep in zaak T-90/91 en veroordeelt het
    Parlement om verzoeker ter vergoeding van de morele            (Ambtenaren — Tuchtmaatregel — Tuchtraad — Onder
    schade een bedrag van 200 000 Bfr. te betalen.                                  zoek — Ongewenste intimiteiten)
                                                                                ( 95/C 54/30
2. Verwerpt het beroep in zaak T-62/92.
                                                                                (Procestaai: Frans)
3 . Verwijst in zaak T-90/91 het Parlement in de eigen
    kosten en in een kwart van de kosten van verzoeker, die        In zaak T-549/93 , D , gewezen ambtenaar van de Commissie
    de resterende driekwart van de eigen kosten zal dra           van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
    gen .                                                          E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb


title: Zaak C-209/13: Beroep ingesteld op 18 april 2013 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Raad van de Europese Unie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/22

         Beroep ingesteld op 18 april 2013 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-209/13)
   2013/C 171/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: E. Jenkinson, S. Behzadi-Spencer, gemachtigden, M. Hoskins, QC, P. Baker, QC, V. Wakefield, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit 2013/52/EU (1) van de Raad van 22 januari 2013 houdende machtiging om een nauwere samenwerking aan te gaan op het gebied van belasting op financiële transacties, en

               —

               verwijzing van de Raad in verzoekers kosten in deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Eerste middel: besluit 2013/52/EU van de Raad is in strijd met artikel 327 VWEU, doordat het de vaststelling toestaat van een belasting op financiële transacties (FTT) met extraterritoriale werking die de bevoegdheden, rechten en verplichtingen van niet-deelnemende staten niet eerbiedigt.

      Tweede middel: besluit 2013/52/EU van de Raad is onwettig, doordat het de vaststelling toestaat van een FTT met extraterritoriale werking die geen rechtvaardiging vindt in internationaal gewoonterecht.

      Derde middel: besluit 2013/52/EU van de Raad is in strijd met artikel 332 VWEU, doordat het een versterkte samenwerking toestaat inzake een FTT waarvan de tenuitvoerlegging onvermijdelijk kosten zal veroorzaken voor niet-deelnemende staten.

      (1)  PB L 22, blz. 11.


title: Zaak T-658/11: Beroep ingesteld op 20 december 2011 — Commissie/BHIM — Ten ewiv (TEN)

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/22

         Beroep ingesteld op 20 december 2011 — Commissie/BHIM — Ten ewiv (TEN)
   (Zaak T-658/11)
   2012/C 98/36
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Berenboom, A. Joachimowicz en M. Isgour, advocaten, J. Samnadda en F. Wilman, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ten ewiv (Rösrath-Hoffnungstahl, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 oktober 2011 in zaak R 5/2011-4 vernietigen;

               —

               bijgevolg gemeenschapsmerk nr. 6750574, dat de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep op 5 februari 2009 voor de klassen 12, 37 en 39 heeft laten inschrijven, nietig verklaren; en

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: het beeldmerk „TEN” in de kleuren „blauw, geel en zwart” voor waren en diensten van de klassen 12, 37 en 39 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6750574

      Houder van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekende partij

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: absolute weigeringsgronden van artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, sub c en h, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van het verzoek tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: De bestreden beslissing schendt artikel 7, lid 1, sub h, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad juncto artikel 6 ter, lid 1, van het Verdrag van Parijs voor zover het gemeenschapsmerk is ingeschreven, ofschoon de inschrijving ervan overeenkomstig deze bepalingen had moeten worden geweigerd. De bestreden beslissing schendt eveneens artikel 7, lid 1, sub g, voor zover een dergelijke inschrijving het publiek kan misleiden door het te doen geloven dat de waren en diensten waarvoor het gemeenschapsmerk is ingeschreven, door de Europese Unie of een van haar instellingen zijn goedgekeurd.


title: Zaak T-342/06: Beroep ingesteld op 1 december 2006 — Angiotech Pharmaceuticals/BHIM (VASCULAR WRAP)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/81

         Beroep ingesteld op 1 december 2006 — Angiotech Pharmaceuticals/BHIM (VASCULAR WRAP)
   (Zaak T-342/06)
   (2006/C 326/165)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Angiotech Pharmaceuticals, Inc. (Vancouver, Canada) (vertegenwoordiger: T. Clark, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               beslissing R 751/2006-2 van de tweede kamer van beroep van 20 september 2006 te vernietigen en de aanvraag terug te wijzen naar het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt voor verdere afdoening ervan; of

               —

               subsidiair, indien het Gerecht van oordeel is dat de aanvraag slechts kan worden aanvaard met betrekking tot bepaalde in de aanvraag opgegeven waren, de beslissing van de tweede kamer van beroep alleen met betrekking tot deze waren te vernietigen en de aanvraag terug te wijzen naar het Bureau voor verdere afdoening overeenkomstig dit oordeel;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „VASCULAR WRAP” voor waren en diensten van de klassen 5 en 10 (verbandmateriaal, coatings, samengesteld materiaal en medische apparatuur voor chirurgische doeleinden) — aanvraagnr. 4220811

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94 van de Raad.


title: Zaak C-138/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla (Hongarije) op 7 april 2008 — Hochtief AG, Linde-Kca-Dresden GmbH/Közbeszerzések Tanácsa Közbeszerzési Döntőbizottság

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla (Hongarije) op 7 april 2008 — Hochtief AG, Linde-Kca-Dresden GmbH/Közbeszerzések Tanácsa Közbeszerzési Döntőbizottság
   (Zaak C-138/08)
   (2008/C 183/16)
   Procestaal: Hongaars
   Verwijzende rechter
   Fővárosi Ítélőtábla
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Hochtief AG, Linde-Kca-Dresden GmbH

      Verwerende partij: Közbeszerzések Tanácsa Közbeszerzési Döntőbizottság

      Tussenkomende partij: Budapest Főváros Önkormányzata
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 44, lid 3, van richtlijn 2004/18/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, dat in de plaats is gekomen van artikel 22 van richtlijn 93/37/EEG (2) van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, van toepassing indien de openbareaanbestedingsprocedure is begonnen op een tijdstip waarop richtlijn 2004/18 weliswaar reeds in werking was getreden, maar de termijn waarover de lidstaten beschikten om deze om te zetten, nog niet was verstreken, zodat zij nog niet in het nationale recht was opgenomen?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, moet, gelet op de bewoordingen van artikel 44, lid 3, van richtlijn 2004/18, volgens hetwelk „[h]et aantal uitgenodigde gegadigden […] in elk geval [moet] volstaan om daadwerkelijke mededinging te waarborgen”, de beperking van het aantal geschikte gegadigden aldus worden opgevat, dat er in een procedure van gunning door onderhandelingen met bekendmaking van een aankondiging van een opdracht, in de tweede fase, de gunning van de opdracht, steeds een minimumaantal gegadigden (drie) moet zijn?

               3)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet het in artikel 22, lid 3, van richtlijn 93/37 gestelde vereiste van „voldoende geschikte gegadigden” aldus worden opgevat, dat indien het minimumaantal (drie) geschikte gegadigden die worden uitgenodigd om deel te nemen, niet wordt bereikt, de procedure niet kan worden voortgezet met de uitnodiging om in te schrijven?

               4)

               Indien de derde vraag ontkennend wordt beantwoord, is artikel 22, lid 2, tweede alinea, van richtlijn 93/97, dat deel uitmaakt van de bepalingen inzake niet-openbare procedures, volgens hetwelk „[h]et aantal gegadigden […] in ieder geval groot genoeg [moet] zijn om een werkelijke mededinging te garanderen”, van toepassing op de in artikel 22, lid 3, bedoelde procedure van gunning via onderhandelingen in twee fasen?

      (1)  PB L 134, blz. 114.

      (2)  PB L 199, blz. 54.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 27 november 1997 in zaak T-20/96, S. Pascall tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Tijdelijk functionaris der wetenschappelijke of technische groepen - Aanstelling in ambt dat onder begrotingspost werkingskredieten valt - Intrekking van besluit houdende toekenning van extra salaristrap voor buitengewone verdiensten)

text:
C 7/14                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10. 1. 98
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    van 27 november 1997                                                van 27 november 1997
in zaak T-224/95, R. Tremblay e.a. tegen Commissie van              in zaak T-20/96, S. Pascall tegen Commissie van de Euro-
              de Europese Gemeenschappen (1)                                           pese Gemeenschappen (1)
(Mededinging Ð Auteursrechten Ð Afwijzing van klacht                (Ambtenaren Ð Tijdelijk functionaris der wetenschappe-
Ð Uitvoering van arrest tot nietigverklaring Ð Comparti-            lijke of technische groepen Ð Aanstelling in ambt dat
mentering van markt Ð Motivering Ð Misbruik van                     onder begrotingspost werkingskredieten valt Ð Intrekking
                          bevoegdheid)                              van besluit houdende toekenning van extra salaristrap
                                                                                voor buitengewone verdiensten)
                           (98/C 7/46)
                                                                                (98/C 7/47)
                       (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak T-224/95, R. Tremblay, wonende te Vernantes                 In zaak T-20/96, S. Pascall, ambtenaar van de Commissie
(Frankrijk), H. Kestenberg, wonende te Saint-AndreÂ-Les-            van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,
Vergers (Frankrijk), en Syndicat des exploitants de lieux de        vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure en A.
loisirs (SELL), gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door          Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende
J. C. Fourgoux, advocaat te Parijs, domicilie gekozen heb-          te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de Ces-
bende te Luxemburg bij P. Schiltz, rue BeÂatrix de                  sange 30, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Bourbon 4, ondersteund door Music User's Council of                 schappen (gemachtigde: A. M. Alves Vieira), betreffende
Europe (MUCE), gevestigd te Uxbridge (Verenigd Konink-              een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de
rijk), vertegenwoordigd door J.-L. Fourgoux, advocaat te            Commissie van 26 juni 1995 tot intrekking van haar
Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij P.              besluit van 18 oktober 1994 waarbij aan verzoeker een
Schiltz, rue BeÂatrix de Bourbon 4, en Associazione italiana        extra salaristrap was toegekend, heeft het Gerecht (Tweede
imprenditori locali da ballo (SILB), gevestigd te Rome, ver-        Kamer), samengesteld als volgt: C. W. Bellamy, president,
tegenwoordigd door J. C. Fourgoux, advocaat te Parijs,              A. Kalogeropoulos en R. M. Moura-Ramos, rechters; grif-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij P. Schiltz,             fier: A. Mair, administrateur, op 27 november 1997 een
rue BeÂatrix de Bourbon 4, tegen Commissie van de Euro-             arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
pese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Marenco en G.
Charrier), ondersteund door Franse Republiek (gemachtig-
                                                                    1. Verwerpt het beroep.
den: K. Rispal-Bellanger en J.-M. Belorgey), betreffende
een verzoek om, in de eerste plaats, nietigverklaring van
de beschikking van de Commissie van 13 oktober 1995                 2. Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten alsmede
houdende afwijzing van het gedeelte van de op 4 februari                 die van verzoeker zal dragen.
1986 door onder meer Tremblay en Kestenberg krachtens
artikel 3, lid 2, van Verordening nr. 17 van de Raad van            (1) PB C 108 van 13. 4. 1996.
6 februari 1962, eerste verordening over de toepassing van
de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 13 van 21. 2.
1962, blz. 204), ingediende klachten dat betrekking had
op een verdeling, en de daaruit voortvloeiende totale com-
partimentering, van de markt tussen de auteursrechtenbu-
reaus van de verschillende lidstaten en, in de tweede                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT
plaats, een bevel aan de Commissie om de onderzoeken in                                VAN EERSTE AANLEG
te stellen die noodzakelijk zijn om de aan de orde gestelde
mededingingsregeling aan te tonen, heeft het Gerecht van                                 van 3 oktober 1997
eerste aanleg (Tweede Kamer), samengesteld als volgt:               in zaak T-186/96, Mutual Aid Administration Services NV
C. W. Bellamy, president, A. Kalogeropoulos en J. D.                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
Cooke, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op
27 november 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum              (Aanbesteding voor vervoer van gratis leveringen van land-
luidt als volgt:                                                    bouwproducten bestemd voor bevolking van ArmenieÈ en
                                                                    Azerbeidzjan Ð Weigering van Commissie om opdracht-
                                                                    nemer de gehele prijs te betalen Ð Beroep krachtens
1. Verwerpt het beroep.                                             artikel 173 van het EG-Verdrag Ð Beroep in werkelijkheid
                                                                    vordering tot uitvoering van vervoerovereenkomst Ð
                                                                    Kennelijke onbevoegdheid van Gerecht Ð Beroep tot
2. Verwijst verzoekers in de kosten van de procedure.                        nietigverklaring kennelijk niet-ontvankelijk)
                                                                                (98/C 7/48)
3. Verstaat dat de Franse Republiek haar eigen kosten zal
     dragen.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
(1) PB C 64 van 2. 3. 1996.
                                                                    In zaak T-186/96, Mutual Aid Administration Services
                                                                    NV, gevestigd te Antwerpen (BelgieÈ), vertegenwoordigd
                                                                    door J. Tritsman, advocaat te Antwerpen, domicilie geko-


title: Zaak T-448/15: Beschikking van het Gerecht van 5 juli 2017 — EEB/Commissie [„Beroep tot nietigverklaring en schadevergoeding — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten inzake de intrekking van voorstel COM(2014) 397 final voor een richtlijn van het Parlement en de Raad — Gedeeltelijke weigering van toegang — Gedeeltelijke afdoening zonder beslissing — Gedeeltelijke kennelijke niet-ontvankelijkheid”]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/49

         Beschikking van het Gerecht van 5 juli 2017 — EEB/Commissie
   (Zaak T-448/15) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring en schadevergoeding - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten inzake de intrekking van voorstel COM(2014) 397 final voor een richtlijn van het Parlement en de Raad - Gedeeltelijke weigering van toegang - Gedeeltelijke afdoening zonder beslissing - Gedeeltelijke kennelijke niet-ontvankelijkheid”])
   (2017/C 283/75)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Environmental Bureau (EEB) (Brussel, België) (vertegenwoordiger: B. Kloostra, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin, E. Sanfrutos Cano en A. Buchet, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: A. Tamás en I. McDowell, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen, E. Rebasti en M. Moore, gemachtigden)

      Voorwerp

   Een op artikel 263 VWEU gebaseerd verzoek dat primair strekt tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 1 juni 2015 en subsidiair tot nietigverklaring van een stilzwijgend afwijzingsbesluit, alsook een op artikel 268 VWEU gebaseerd verzoek tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden als gevolg van die handeling

      Dictum

               1)

               Op het verzoek tot nietigverklaring behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan.

               2)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het European Environmental Bureau (EEB).

               4)

               Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015.


title: Doorhaling van de gevoegde zaken T-61/95 R en T-62/95 R

text:
Nr . C 299/22         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                11 . 11 . 95
beschikking van 12 september 1995 de doorhaling in het                         BESCHIKKING VAN HET GERECHT
register gelast van zaak T-69/94 : G. Rounis tegen Commis                             VAN EERSTE AANLEG
sie van de Europese Gemeenschappen .                                                    van 11 augustus 1995
(') PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .
                                                                     in zaak T-104/95 R, Tsimenta Chalkidos AE tegen Com
                                                                              missie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( 95/C 299/49 )
                                                                                (Procestaai: Grieks)
                                                                     In zaak T-104/95 R , Tsimenta Chalkidos AE, gevestigd te
             Doorhaling van de gevoegde zaken                        Athene ( Griekenland ), vertegenwoordigd door P. Bernitsas ,
                 T-61/95 R en T-62/95 R ( ] )                        advocaat te Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                          ( 95/C 299/48 )                            burg ten kantore van P. Dupont, advocaat aldaar, Rue
                                                                     Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese
                    (Procestaai: Portugees)                          Gemeenschappen ( gemachtigden : T. Christoforou en R.
                                                                     Lyal ), betreffende een verzoek tot opschorting van de
De president van het Gerecht van eerste aanleg van de                tenuitvoerlegging van Beschikking 94/815/EG van de Com
Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juli            missie van 30 november 1994 inzake een procedure op
1995 de doorhaling in het register gelast van de gevoegde            grond van artikel 85 van het EG-Verdrag ( Zaak IV/33.126
zaken T-61 /95 R en T-62/95 R : CIMPOR — Cimentos de                 en 33.322 — Cement, PB 1994 , L 343 , blz . 1 ), voor zover
Portugal , SA et SECIL — Companhia Geral de Cal e                    verzoekster daarin een geldboete van 1 856 000 ecu wordt
Cimento , SA tegen Commissie van de Europese Gemeen                 opgelegd, heeft de president van het Gerecht op 1 1 augustus
                                                                     1995 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
schappen .
                                                                     volgt:
(') PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .                                 1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                     2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-594/15: Arrest van het Gerecht van 6 april 2017 — Metabolic Balance Holding/EUIPO (Metabolic Balance) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Metabolic Balance — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/24

         Arrest van het Gerecht van 6 april 2017 — Metabolic Balance Holding/EUIPO (Metabolic Balance)
   (Zaak T-594/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Metabolic Balance - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 161/33)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Metabolic Balance Holding GmbH (Isen, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Riegger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Fischer en J. Németh, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 12 augustus 2015 (zaak R 2156/2014-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken Metabolic Balance als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Metabolic Balance Holding GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het EUIPO.

      (1)  PB C 398 van 30.11.2015.


title: Zaak C-612/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano (Italië) op 30 november 2011 — Strafzaak tegen Vincenzo Veneruso

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano (Italië) op 30 november 2011 — Strafzaak tegen Vincenzo Veneruso
   (Zaak C-612/11)
   2012/C 65/07
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Milano

      Partijen in het hoofdgeding

   Vincenzo Veneruso

      Prejudiciële vragen

   Staan de artikelen 43 EG en 49 EG inzake de vrijheid van vestiging en dienstverrichting in de sector weddenschappen op sportevenementen al of niet een nationale regeling toe die een staatsmonopolie en een systeem van concessies en vergunningen instelt en binnen het kader van een vast aantal concessies voorziet in het volgende:

               a)

               een algemene tendens om houders van op een eerder tijdstip verleende concessies te beschermen volgens een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

               b)

               bepalingen die feitelijk garanderen dat de handelsposities die zijn verworven op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen) in stand blijven;

               c)

               bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt en hoge borgsommen verbeurd worden, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht, die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die het onderwerp zijn van de concessie?


title: Zaak C-235/99: Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division, van 18 december 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en Secretary of State for the Home Department, ex parte: E. I. Kondova

text:
28.8.1999               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 246/15
     van 20 september 1988, Commissie/Denemarken                            — een deel van de opbrengst van de heffing wordt besteed
     (302/86, Jurispr. blz. 4607) dan in de weg aan een                         aan activiteiten die naar hun aard en directe doel de
     nationale regeling volgens welke het strafbaar is om in                    primaire productie van varkens in de lidstaat betreffen
     strijd met bepaalde nationale voorschriften betreffende de                 en derhalve ook ten goede komen aan varkens die
     verpakking van bier en frisdranken, geïmporteerde cola in                  geëxporteerd worden, terwijl een ander deel van de
     metalen verpakking te verkopen ?                                           heffingopbrengst wordt besteed aan activiteiten die
                                                                                naar hun aard en direct doel enkel de slacht en
                                                                                de verwerking in de lidstaat, alsook de afzet van
(1) PB L 365, blz. 10.                                                          binnenslands verwerkte derivaten van het primaire
                                                                                product op de binnenlandse markt en de exportmark-
                                                                                ten betreffen, en dus niet ten goede komen aan varkens
                                                                                die worden geëxporteerd?
                                                                        II. In het geval van bevestigende beantwoording van vraag I,
                                                                            maakt het dan voor de beantwoording verschil, dat de
                                                                            Europese Commissie ingevolge artikel 95, lid 3, EG-
                                                                            Verdrag (bedoeld is waarschijnlijk artikel 93, lid 3, EG-
                                                                            Verdrag) van de heffingregeling op de hoogte is gesteld en
Verzoek van het Vestre Landsret van 16 juni 1999 om                         dat deze regeling door de Commissie als toegestane
een prejudiciële beslissing in het geding tussen N. Nygård
                                                                            staatssteun is erkend?
                       en Svineafgiftsfonden
                          (Zaak C-234/99)
                          (1999/C 246/31)
                                                                        Verzoek van de High Court of Justice, Queen’s Bench
                                                                        Division, van 18 december 1998 om een prejudiciële
Het Vestre Landsret heeft bij beschikking van 16 juni 1999,             beslissing in het geding tussen The Queen en Secretary of
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 juni 1999,          State for the Home Department, ex parte: E. I. Kondova
in het geding tussen N. Nygård en Svineafgiftsfonden, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                                         (Zaak C-235/99)
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                                (1999/C 246/32)
I.   Moeten de artikelen 9, 12 en 16, of artikel 95 van het
     Verdrag aldus worden uitgelegd, dat deze bepalingen,               De High Court of Justice, Queen’s Bench Division, heeft bij
     respectievelijk deze bepaling, eraan in de weg staan, dat          beschikking van 18 december 1998, ingekomen ter griffie van
     een publiekrechtelijk orgaan in een lidstaat een productie-        het Hof van Justitie op 22 juni 1999, in het geding tussen The
     heffing oplegt voor varkens die in deze lidstaat worden            Queen en Secretary of State for the Home Department, ex
     geproduceerd en naar een andere lidstaat worden uitge-             parte: E. I. Kondova, het Hof van Justitie van de Europese
     voerd, indien                                                      Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                        de navolgende vragen:
     — een overeenkomstige heffing wordt opgelegd voor elk
          varken dat in de lidstaat wordt geproduceerd en               1. Verleent artikel 45 van de Europa-Overeenkomst waarbij
          verkocht voor de slacht op de binnenlandse markt,                 een associatie wordt tot stand gebracht tussen de Europese
                                                                            Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Repu-
                                                                            bliek Bulgarije (PB 1994, L 358, blz. 1) (1), anderzijds, een
     — de nadere regels voor de berekening van de heffing niet              recht op vestiging aan een Bulgaars onderdaan die volgens
          leiden tot een verschil in de behandeling tussen de twee          de nationale immigratiewetgeving wordt behandeld als een
          groepen producten, aangezien met de vaststelling                  persoon die het grondgebied van een lidstaat illegaal is
          van verschillende „gewichtsklassen” voor geslachte,               binnengekomen?
          respectievelijk levende varkens het gemiddelde verschil
          tussen „geslacht gewicht” en „levend gewicht” kan             2. Zo ja, heeft artikel 45 van de Overeenkomst rechtstreekse
          worden geacht te zijn gecompenseerd, maar                         werking in de nationale rechtsorden van de lidstaten,
                                                                            niettegenstaande het bepaalde in artikel 59 van de Over-
     — de heffing voor varkens die worden verkocht voor de                  eenkomst?
          slacht op de binnenlandse markt, moet worden betaald
          bij het aanbieden voor de slacht, terwijl de heffing voor     3. Indien de tweede vraag bevestigend moet worden beant-
          varkens die levend worden uitgevoerd, moet worden                 woord,
          betaald bij de export,
                                                                            (i) in welke mate kan een lidstaat zijn wetten en bestuurs-
                                                                                rechtelijke bepalingen betreffende toelating en verblijf,
     — de heffing in het eerste geval ten laste komt van de                     tewerkstelling, arbeidsvoorwaarden, de vestiging van
          producent, terwijl zij in het tweede geval ten laste komt             natuurlijke personen en het verrichten van diensten
          van de exporteur, ongeacht of deze tevens producent                   toepassen op personen die zich op artikel 45 van de
          is, en                                                                Overeenkomst beroepen, zonder daarbij het bepaalde
                                                                                in de voorlaatste zin van artikel 59, lid 1, van die
     — voor varkens die levend worden verkocht op de                            Overeenkomst en onder meer het evenredigheidsbegin-
          binnenlandse markt, geen heffing verschuldigd is, en                  sel te schenden?
 ---pagebreak--- C 246/16                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.8.1999
     (ii) Staat artikel 59 toe, en zo ja, onder welke voorwaarden,       Beroep, op 23 juni 1999 ingesteld door Commissie van
          dat een verzoek krachtens artikel 45 van de Overeen-             de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
          komst, ingediend door een persoon die in andere
          opzichten het grondgebied van die lidstaat illegaal                                     (Zaak C-236/99)
          heeft betreden, is, wordt geweigerd?
                                                                                (1999/C 246/33)
4. Indien de tweede vraag bevestigend moet worden beant-
     woord, staan artikel 45 en/of artikel 59 van de Europa-             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     Overeenkomst dan toe, dat een bepaling van nationaal                op 23 juni 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door
     recht wordt toegepast op grond waarvan de bevoegde                  Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
     nationale autoriteiten van een Bulgaars onderdaan die zijn          digd door G. Valero Jordana, lid van haar juridische dienst, en
     recht om zich als zelfstandige te vestigen wil uitoefenen,          O. Couvert-Castéra, bij deze dienst gedetacheerd nationaal
     mogen verlangen dat hij aantoont,                                   ambtenaar, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
                                                                         te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                         Kirchberg.
     a) dat zijn aandeel in de zaak (los van andere steun) zal
          volstaan om hem in staat te stellen voor zijn eigen
          levensonderhoud en huisvesting (en van hen die van             De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
          hem afhankelijk zijn) te zorgen, zonder in loondienst          dat het den Hove behage:
          (dus anders dan als zelfstandige) te werken of ten laste
          van de overheid te komen, en                                   — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door haar medede-
                                                                              ling te doen van een programma voor de uitvoering
                                                                              van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991
     b) dat hij, zolang zijn zaak hem niet een dergelijk inkomen              „inzake de behandeling van stedelijk afvalwater” (1), dat
          (los van andere steun) verschaft, over voldoende andere             niet met de richtlijn in overeenstemming is wat het Brussels
          inkomsten beschikt om hem in staat te stellen voor                  Hoofdstedelijk Gewest betreft, de ingevolge deze richtlijn
          zijn eigen levensonderhoud en huisvesting (en van hen               en inzonderheid artikel 17 ervan op hem rustende ver-
          die van hem afhankelijk zijn) te zorgen, zonder in                  plichtingen niet is nagekomen,
          loondienst (dus anders dan als zelfstandige) te werken
          of ten laste van de overheid te komen?                         — het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
5. Indien op de vorige vragen wordt geantwoord, dat een                  Middelen en voornaamste argumenten
     Bulgaars onderdaan die illegaal het grondgebied heeft
     betreden, aan de Europa-Overeenkomst rechtstreeks wer-
     kende rechten ontleent,                                             Ingevolge artikel 3 van de richtlijn, moesten de Belgische
                                                                         autoriteiten ervoor zorgen dat uiterlijk op 31 december 1998
                                                                         in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest een opvangsysteem voor
     a) met welke elementen moet de nationale rechter inge-              stedelijk afvalwater was gebouwd. Bovendien moesten de
          volge die Overeenkomst dan rekening houden om te               Belgische autoriteiten, om te voldoen aan de verplichtingen
          bepalen, of de schending door de bevoegde autoriteiten         van lid 2 of in aanmerking te komen voor de in artikel 5, lid 4,
          van die rechtstreeks werkende rechten van de betrokke-         van de richtlijn voorziene mogelijkheid, ervoor zorgen dat dit
          ne voldoende gekwalificeerd is om hem een recht                afvalwater een secundaire behandeling onderging alsmede een
          op schadevergoeding door de betrokken lidstaat te              aanvullende behandeling voor stikstof en fosfor, alvorens in de
          verlenen, en, in het bijzonder,                                Zenne te worden geloosd. Een dergelijke behandeling diende
                                                                         uiterlijk op 31 december 1998 mogelijk te zijn. De Belgische
                                                                         autoriteiten zijn voornemens aan deze verplichtingen te vol-
                                                                         doen door twee waterzuiveringsstations te bouwen in het
     b) hield de houding van de bevoegde nationale autoritei-            Brussels Hoofdstedelijk Gewest, respectievelijk ten noorden en
          ten, gezien de stand van het gemeenschapsrecht op het          ten zuiden van Brussel. Uit het op 3 juli 1996 door het
          relevante tijdstip (dus ten tijde van de vaststelling van      Koninkrijk België aan de Commissie meegedeelde programma
          de besluiten van augustus/september 1996 houdende              ter uitvoering van de richtlijn volgt evenwel, dat het noordelijk
          weigering van verzoeksters aanvraag om een verblijfs-          waterzuiveringsstation niet operationeel zal zijn op de door de
          vergunning om zich als zelfstandige te kunnen vestigen         richtlijn vastgestelde datum, namelijk 31 december 1998,
          en/of het besluit om haar in hechtenis te nemen), een          maar vijf jaar later, dit wil zeggen in 2003. Wat het waterzui-
          „ernstige en kennelijke miskenning” van een hogere             veringsstation van Brussel-Zuid betreft, zou dit vroeger moeten
          rechtsregel in?                                                zijn voltooid, zij het noch steeds na de uiterste datum die in de
                                                                         richtlijn is vastgesteld. Ook zullen verschillende collectoren
                                                                         voor afvalwater, ten noorden en ten zuiden van de stad, niet
                                                                         tijdig voltooid zijn.
(1) PB L 358, blz. 1.
                                                                         (1) PB L 135 van 30.05.1991, blz. 40.


title: Zaak C-106/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Szczecinie (Polen) op 28 februari 2017 — Paweł Hofsoe/LVM Landwirtschaftlicher Versicherungsverein Münster a.G.

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Szczecinie (Polen) op 28 februari 2017 — Paweł Hofsoe/LVM Landwirtschaftlicher Versicherungsverein Münster a.G.
   (Zaak C-106/17)
   (2017/C 202/13)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Okręgowy w Szczecinie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Paweł Hofsoe

      Verwerende partij: LVM Landwirtschaftlicher Versicherungsverein Münster a.G.

      Prejudiciële vraag

   Moet de verwijzing in artikel 13, lid 2, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1), naar artikel 11, lid 1, onder b), van deze verordening aldus worden uitgelegd dat een natuurlijke persoon die als ondernemer onder meer schadevergoedingsverzoeken jegens een verzekeraar geldend maakt en zich beroept op een bij overeenkomst verkregen vorderingsrecht van een rechtstreeks getroffen persoon, een zaak betreffende dat vorderingsrecht aanhangig kan maken tegen de wettelijkeaansprakelijkheidsverzekeraar van de veroorzaker van een verkeersongeval die gevestigd is op het grondgebied van een andere lidstaat dan de lidstaat van de woonplaats van de getroffen persoon bij een gerecht van de lidstaat van de woonplaats van de getroffen persoon?

      (1)  PB L 351, blz. 1.


title: Aankondiging van algemene vergelijkende onderzoeken

text:
C 221/24          NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                           3.8.1999
                                                              III
                                                       (Bekendmakingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                        AANKONDIGING VAN ALGEMENE VERGELIJKENDE ONDERZOEKEN
                                                       (1999/C 221/07)
         Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen publiceert in het Publicatieblad van de Europese
         Gemeenschappen C 221 A van 3 augustus 1999 de volgende algemene vergelijkende onderzoeken:
         Deense uitgave
         CJ/LA/31 (Deenstalige juristen-vertalers)
         Finse uitgave
         CJ/LA/32 (Finstalige juristen-vertalers)
         Zweedse uitgave
         CJ/LA/36 (Zweedstalige juristen-vertalers)
         Het betrokken nummer van het Publicatieblad is verkrijgbaar bij de afdeling Personeel van het Hof van
         Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.


title: Zaak C-280/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 juni 2014 door de Italiaanse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 28 maart 2014 in zaak T-117/10, Italiaanse Republiek/Commissie

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/35

         Hogere voorziening ingesteld op 9 juni 2014 door de Italiaanse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 28 maart 2014 in zaak T-117/10, Italiaanse Republiek/Commissie
   (Zaak C-280/14 P)
   2014/C 315/57
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde en P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging in de zin van artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 28 mei 2014 in zaak T-117/10 betreffende het beroep, ingesteld door de Italiaanse regering in de zin van de artikelen 263 VWEU en 264 VWEU, tot nietigverklaring van besluit C(2009) 10350 van de Europese Commissie van 22 december 2009, betekend op 23 december 2009, tot intrekking van een deel van de bijdrage van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling aan Italië voor het programma POR Puglia Obiettivo I 2000-2006;

               —

               dientengevolge nietigverklaring in de zin van artikel 61 van het Statuut van het Hof van Justitie van dit besluit van de Europese Commissie en verwijzing van de Europese Commissie in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert de Italiaanse Republiek de volgende middelen aan.

                  Eerste middel: schending van het beginsel van hoor en wederhoor en ontoereikende motivering
               Nadat het Gerecht de eerste twee middelen met betrekking tot de opmerkingen van de Commissie over de controles van het eerste en tweede niveau gezamenlijk had behandeld, heeft het deze verworpen. Volgens rekwirante waren deze twee punten echter duidelijk onderscheiden, aangezien zij elk aanleiding waren geweest tot een onderscheiden verwijt over de doeltreffendheid en de betrouwbaarheid van de controles. Het litigieuze besluit heeft de verschillende grieven tegen de regionale controles opgesomd als „punten van bezwaar” die alle hebben geleid tot één en dezelfde definitieve conclusie dat de regionale controles onbetrouwbaar waren en een gevaar voor benadeling van de begroting van de Unie bestond, zodat een forfaitaire correctie van 10 % gerechtvaardigd was. De „punten van bezwaar” moesten derhalve afzonderlijk worden onderzocht, aangezien een eventuele uitsluiting of verlaging van een of meer punten haar weerslag zou hebben gehad op het geheel. De gemengde en gezamenlijke behandeling van zodanig uiteenlopende argumenten door het Gerecht heeft belet dat de feitelijke vragen en rechtsvragen die de Italiaanse regering heeft opgeworpen, adequaat werden onderzocht, en heeft tevens geleid tot een evident ontoereikende motivering. Door aldus te handelen heeft het Gerecht verzuimd naar behoren toe te lichten waarom het heeft geoordeeld dat de grieven ongegrond waren.

                  Tweede middel: schending van artikel 39, leden 2, sub c, en 3, van verordening nr. 1260/1999 (1), en van artikel 4 van verordening nr. 438/2001 (2); schending van de beginselen betreffende de bewijslast; materiële onnauwkeurigheid van de feitelijke vaststellingen ten opzichte van de feiten in het dossier dat aan het Gerecht is overgelegd; onjuiste opvatting van de voor het Gerecht aangevoerde bewijzen
               Rekwirante meent dat het Gerecht de niet-betwiste feiten en de bewijzen die uit het dossier naar voren komen, verkeerd heeft opgevat, inzonderheid het feit dat de Italiaanse autoriteiten de opmerkingen van de controleurs van de Commissie over de tekortkomingen die bij negen controles van het eerste niveau aan het licht waren gekomen, één voor één hebben onderzocht. Volgens rekwirante had het Gerecht moeten erkennen dat het litigieuze besluit onjuist was op het punt van deze negen controles en de middelen moeten aanvaarden waarmee de Italiaanse regering aanvoerde dat de Commissie artikel 39, leden 2 en 3, van verordening nr. 1260/1999 had geschonden door een besluit houdende een forfaitaire correctie van 10 % vast te stellen zonder dat uit de steekproef van controles van het eerste niveau onregelmatigheden bleken en (zelfs in geval van handhaving van de andere onregelmatigheden) hoe dan ook op een manier die buitensporig was ten opzichte van de evenredigheidsmaatstaf in datzelfde artikel 39.
               Het Gerecht heeft de bevindingen in het dossier over de reconstructie van de feiten met betrekking tot de voortgang van de controles genegeerd; het heeft namelijk geen rekening gehouden met de daadwerkelijke kwantitatieve (met de Commissie overeengekomen drempel) en kwalitatieve ontwikkeling van de controles van het eerste en tweede niveau die zich in de loop van 2009 hebben voorgedaan.
               Tot slot heeft het Gerecht de niet-betwiste feiten en de bewijzen die uit het dossier naar voren komen, verkeerd opgevat, en de aangehaalde artikelen geschonden toen het oordeelde dat het litigieuze besluit gerechtvaardigd was omdat de Italiaanse autoriteiten de vooruitgang bij de betalingsautoriteit niet hadden aangetoond.

                  Derde middel: schending van artikel 39, leden 2, sub c, en 3, van verordening nr. 1260/1999, en van artikel 10 van verordening nr. 438/2001; schending van de beginselen betreffende de bewijslast; materiële onnauwkeurigheid van de feitelijke vaststellingen ten opzichte van de feiten in het dossier dat aan het Gerecht is overgelegd; onjuiste opvatting van de voor het Gerecht aangevoerde bewijzen
               Volgens rekwirante zijn de vaststellingen van het Gerecht gebaseerd op een volstrekt abstracte reconstructie van de reële feitelijke situatie van de voortgang en de verdeling van de controles van het tweede niveau. Het Gerecht had het onderdeel van het besluit met de analyse door de Commissie van de controles van het tweede niveau en hun onbetrouwbaarheid nietig moeten verklaren; dat bevatte namelijk geen enkel geldig bewijs voor het bestaan en de omvang van een risico voor het EFRO.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 438/2001 van de Commissie van 2 maart 2001 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad met betrekking tot de beheers- en controlesystemen voor uit de structuurfondsen toegekende bijstand (PB L 63, blz. 21).


title: Beroep, op 14 mei 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Zaak C-166/96)

text:
 Nr . C 210/6             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20 . 7 . 96
 Beroep, op 14 mei 1996 ingesteld door Commissie van de                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                            ( Zaak C-166/96 )                               1 , vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                               ( 96/C 210/ 11 )                                   stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan
                                                                                Richtlijn 92/69/EEG van de Commissie van 31 juli 1992
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       houdende zeventiende aanpassing aan de vooruitgang
 op 14 mei 1996 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek                       van de techniek van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad
 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                            betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs
 genwoordigd door F. de Sousa Fialho, als gemachtigde                            rechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking
 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de                         en het kenmerken van gevaarlijke stoffen ( ! ), niet heeft
 la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,                         voldaan aan de krachtens artikel 189, derde alinea , van
 Kirchberg .                                                                     het EG-Verdrag en artikel 3 van Richtlijn 92/69/EEG op
                                                                                haar rustende verplichtingen;
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          2 , subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek de
                                                                                krachtens bovengenoemde bepalingen op haar rustende
 1 , vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de                    verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                      niet onmiddellijk van de getroffen maatregelen in kennis
       stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan                         te stellen;
       Richtlijn 92/32/EEG van de Raad van 30 april 1992 tot
      zevende wijziging van Richtlijn 67/548/EEG betreffende               3 , de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
       de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
       bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het                 Middelen en voornaamste argumenten
       kenmerken van gevaarlijke stoffen (^ niet heeft voldaan
       aan de krachtens artikel 189 , derde alinea, van het                De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
       EG-Verdrag en artikel 3 van Richtlijn 92/32/EEG op                  in zaak C-165/96 ( 2 ). De termijn voor omzetting van de
       haar rustende verplichtingen;                                       richtlijn is op 31 oktober 1993 verstreken .
2 , subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek de              H PB nr. L 383 van 29 . 12 . 1992 , blz . 113 .
       krachtens bovengenoemde bepalingen op haar rustende                 ( 2 ) Zie blz . 5 van dit Publikatieblad .
      verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
      niet onmiddellijk van de getroffen maatregelen in kennis
      te stellen;
3 , de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .                     Beroep, op 14 mei 1996 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
Middelen en voornaamste argumenten                                                                    ( Zaak C-168/96 )
                                                                                ( 96/C 210/ 13 )
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak C-165/96 ( 2 ). De termijn voor omzetting van de                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
richtlijn is op 31 oktober 1993 verstreken .                               op 14 mei 1996 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
(') PB nr . L 154 van 5 . 6 . 1992 , blz . 1 .                             genwoordigd door F. de Sousa Fialho, als gemachtigde,
( 2 ) Zie blz . 5 van dit Publikatieblad .                                 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de
                                                                           la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
                                                                           Kirchberg.
                                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                           1 , vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
Beroep, op 14 mei 1996 ingesteld door Commissie van de                           wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                           stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan
                           ( Zaak C-167/96 )                                     Richtlijn 93/67/EEG van de Commissie van 20 juli 1993
                              ( 96/C 210/ 12 )                                   tot vaststelling van de beginselen die gelden bij de
                                                                                beoordeling van de risico's voor mens en milieu van
                                                                                stoffen die zijn aangegeven krachtens Richtlijn 67/
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       548/EEG van de Raad ( ] ) van het EG-Verdrag en niet
op 14 mei 1996 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek                        heeft voldaan aan de krachtens artikel 189 , derde alinea ,
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                            artikel 8 van Richtlijn 93/67/EEG op haar rustende
genwoordigd door F. de Sousa Fialho, als gemachtigde                             verplichtingen;
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de
la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,                   2 , subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek de
Kirchberg.                                                                       krachtens bovengenoemde bepalingen op haar rustende


title: Doorhaling van zaak C-197/02

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/26

         Doorhaling van zaak C-197/02 (1)

   (2004/C 273/50)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 juli 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-197/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.

      (1)  PB C 191 van 10.8.2002.


title: Zaak C-174/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 april 2017 door de Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 17 februari 2017 in zaak T-40/15, ASPLA en Armando Álvarez/Europese Unie

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/16

         Hogere voorziening ingesteld op 5 april 2017 door de Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 17 februari 2017 in zaak T-40/15, ASPLA en Armando Álvarez/Europese Unie
   (Zaak C-174/17 P)
   (2017/C 161/21)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Inghelram, Á. M. Almendros Manzano en P. Giusta, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Plásticos Españoles, S.A. (ASPLA), Armando Álvarez S.A. en Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Punt 1 van het dictum van het bestreden arrest vernietigen.

               —

               De in eerste aanleg door ASPLA en Armando Álvarez ingediende vordering tot verkrijging van een bedrag van 3 495 038,66 EUR ter vergoeding van de schade die zij stellen te hebben geleden als gevolg van de niet-inachtneming van de redelijke procestermijn, ongegrond verklaren.

               —

               ASPLA en Armando Álvarez verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

                  Eerste middel van de hogere voorziening: onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van het begrip causaal verband, aangezien het Gerecht van mening was dat de niet-inachtneming van de redelijke procestermijn de voornaamste oorzaak vormde van de vermeende materiële schade, bestaande in de betaling van de kosten van een bankgarantie, en dat terwijl volgens vaste rechtspraak de voornaamste oorzaak van de betaling van deze kosten is gelegen in de keuze van een onderneming zelf om tijdens de procedure voor de Unierechter de boete niet te betalen.

               2.

                  Tweede middel van de hogere voorziening: onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van het begrip schade, aangezien het Gerecht aan de vermeende materiële schade voortvloeiend uit de betaling van de kosten van een bankgarantie, niet dezelfde voorwaarde heeft gesteld als die welke wordt gesteld met betrekking tot de vermeende materiële schade voortvloeiend uit de betaling van rente over het bedrag van de boete, te weten dat de verzoekers in eerste aanleg moesten aantonen dat de financiële last die voortvloeit uit laatstgenoemde betaling groter was dan het voordeel dat de niet-betaling van de boete hen kon opleveren.


title: Verzoek van het Svea Hovrätt van 22 november 1996 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen A. Sjöberg (Zaak C-387/96)

text:
Nr. C 26/6            I NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     25 . 1 . 97
       ordening bestaande nationale regelingen naar de ge                        18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpas
       meenschappelijke ordening der markten en niet te wij                      sing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake etikette
       ten zijn aan gebrek aan zorgvuldigheid van de betrok                      ring en presentatie van levensmiddelen bestemd voor
       ken marktdeelnemers.                                                       de eindverbruiker alsmede inzake de daarvoor gemaak
                                                                                te reclame 0 ) indien hij in de Bondsrepubliek Duits
2 . Het EG-Verdrag machtigt de nationale rechterlijke in                         land levensmiddelen in het verkeer brengt, die aanwij
       stanties niet om in het kader van een procedure tot                        zingen in het Italiaans, Frans of Engels bevatten ?
       verlening van voorlopige rechtsbescherming in kort ge
       ding voorlopige maatregelen te gelasten totdat de                   2 . Zo nee, voldoet een handelaar in elk geval dan aan de
       Commissie overeenkomstig artikel 30 van Verordening                        vereisten van artikel 14 van Richtlijn 79/112/EEG van
       (EEG) nr. 404/93 heeft voorzien in een regeling voor                       de Raad, indien hij in zijn winkel op de plaats waar de
       de onbillijkheden waarmee de marktdeelnemers wor                          betrokken produkten worden aangeboden, een bord
       den geconfronteerd.                                                        aanbrengt waarop de vereiste vermeldingen in het
                                                                                Duits zijn gesteld ?
f 1 ) PBnr. C 119 van 13 . 5 . 1995 .
                                                                           ( i ) PB nr. L 33 van 8 . 2 . 1979 , blz . 1 .
( 2 ) PB nr. L 47 van 25 . 2 . 1993 , blz . 1 .
                                                                           Verzoek van het Svea Hovratt van 22 november 1996 om
Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Charleroi van 7 no                      een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen A. Sjöberg
vember 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding                                              ( Zaak C-387/96 )
        tussen L. Cordelle en Rijksdienst voor pensioenen
                                                                                ( 97/C 26/11 )
                           ( Zaak C-366/96 )
                               ( 97/C 26/09
                                                                           Het Svea Hovratt heeft bij beschikking van 22 november
                                                                            1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
De Arbeidsrechtbank te Charleroi heeft bij beschikking                     27 november 1996 , in de strafzaak tegen A. Sjöberg, het
van 7 november 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof                    Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
van Justitie op 21 november 1996 , in het geding tussen L.                 zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
 Cordelle en de Rijksdienst voor pensioenen, het Hof van                   vragen :
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                       1 . Is de in artikel 13 , lid 1 , onder b ), van Verordening
                                                                                ( EEG ) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december
                                                                                1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van
 Is, gezien de gemeenschapsverordeningen, het cumulatie                           sociale aard voor het wegvervoer ( A ) neergelegde uit
 verbod van artikel 52 van het Koninklijk Besluit van 21 de                       zonderingsbepaling van toepassing op het door de
cember 1967 van toepassing op enerzijds de door de                                 landsting van het lan Stockholm met SL Buss AB ver
 Caisse régionale d'assurance maladie Nord Picardie be                            richte vervoer ?
 taalde uitkeringen naar Frans recht en anderzijds het rust
 pensioen naar Belgisch recht ?                                             2 . Ingevolge artikel 14, lid 5 , dient de bestuurder tijdens
                                                                                het onder 1 bedoelde vervoer een uittreksel uit het tijd
                                                                                rooster en een afschrift van de dienstregeling bij zich
                                                                                te hebben. Is het voldoende, dat het uittreksel uit het
                                                                                tijdrooster enkel betrekking heeft op de ritten van de
                                                                                betrokken dag ?
 Verzoek van het Amtsgericht Aachen van 6 november
  1996 om een prejudiciële beslissing in de bekeuringszaak                   (M PB nr. L 370 van 31 . 12 . 1985 , blz . 1 .
                               H. J. Goerres
                            ( Zaak C-385/96 )
                                ( 97/C 26/10 )
                                                                             Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 25 septem
  Het Amtsgericht Aachen heeft bij beschikking van 6 no                     ber 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tus
  vember 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justi                    sen Aher-Waggon GmbH en Bondsrepubliek Duitsland.
  tie op 28 november 1996 , in de bekeuringszaak tegen H. J.
                                                                                ( Zaak C-389/96 )
  Goerres, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
  schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                                                   ( 97/C 26/ 12 )
  navolgende vragen:
                                                                              Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van
   1 . Handelt een handelaar in overeenstemming met                           25 september 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
        artikel 14 van Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van                  Justitie op 29 november 1996 , in het geding tussen Aher


title: Zaak C-339/03: Beroep, op 1 augustus 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 226/12                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          20.9.2003
A)    Moet artikel 3, sub a, juncto artikel 4, lid 1, van richtlijn       Omvat de term „overeenkomsten betreffende het verrichten
      89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betref-                  van diensten voor vervoer” in artikel 3, lid 2, van richtlijn
      fende een algemeen stelsel van erkenning van hogeronder-            97/7/EG (1) betreffende de bescherming van de consument bij
      wijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten                    op afstand gesloten overeenkomsten, autoverhuurovereenkom-
      minste drie jaar (1) worden afgesloten, aldus worden uit-           sten?
      gelegd dat het de ontvangende lidstaat de mogelijkheid
      biedt van een beperkte erkenning van de beroepskwalifi-
      caties van een aanvrager die in het bezit is van het (in Italië
      uitgereikte) diploma van ingenieur waterbouw („ingegnere
                                                                          (1) Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van
      civile idraulico”), en dit beroep wenst uit te oefenen in een
                                                                              20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij
      andere lidstaat waarvan de wettelijke regeling als geregle-             op afstand gesloten overeenkomsten — Verklaring van de Raad en
      menteerd beroep dat van ingenieur weg- en waterbouw                     van het Parlement ad artikel 6, lid 1 — Verklaring van de
      („ingeniero de Caminos, Canales y Puertos”) erkent? Hierbij             Commissie ad artikel 3, lid 1, eerste streepje (PB L 144 van
      moet ervan worden uitgegaan dat laatstgenoemd beroep in                 4.6.1997, blz. 19).
      de ontvangende lidstaat activiteiten omvat die niet altijd
      overeenkomen met het diploma van de aanvrager en dat
      de door hem aangetoonde opleiding geen vakgebieden
      omvat die wezenlijk verschillen van die welke in het
      algemeen voor het behalen van het diploma van ingenieur
      weg- en waterbouw in de ontvangende lidstaat vereist zijn.          Beroep, op 1 augustus 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
B)   Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend is:                                            Duitsland
     strookt het met de artikelen 39 EG en 43 EG, dat het recht
     van de aanvragers die hun eigen beroep als zelfstandige of                                    (Zaak C-339/03)
     in loondienst wensen uit te oefenen in een andere lidstaat
     dan die waar zij de beroepskwalificatie hebben verworven,                                     (2003/C 226/22)
     in dier voege wordt beperkt dat die ontvangende staat in
     zijn nationaal recht de beperkte erkenning van de                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
     beroepskwalificaties kan uitsluiten, indien die in beginsel          1 augustus 2003 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland inge-
     met artikel 4 van richtlijn 89/48/EEG overeenkomende                 steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen, ver-
     beslissing betekent, dat onevenredige bijkomende eisen               tegenwoordigd door J.-C. Schieferer en M. Van Beek, leden van
     voor de uitoefening van het eigen beroep worden gesteld?             haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg.
     Onder beperkte erkenning wordt in casu verstaan, dat de
     aanvrager wordt toegestaan zijn activiteit als ingenieur             De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
     enkel uit te oefenen in de desbetreffende sector (water-             dat het den Hove behage:
     bouw) van het algemenere beroep van ingenieur weg- en
     waterbouw, dat in de ontvangende staat gereglementeerd               1.   vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland door niet
     is, zonder dat hem de bijkomende eisen van artikel 4,                     de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     lid 1, sub b, van richtlijn 89/48/EEG worden gesteld.                     stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
                                                                               1999/22/EG van de Raad van 29 maart 1999 betreffende
                                                                               het houden van wilde dieren in dierentuinen (1) (met name
                                                                               de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig
(1) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.                                            zijn voor de volledige uitvoering van de richtlijn in de
                                                                               deelstaten, behalve de deelstaten Bremen, Hamburg,
                                                                               Hessen, Baden-Württemberg en Niedersachsen), of althans
                                                                               door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen,
                                                                               de krachtens artikel 9 van deze richtlijn op haar rustende
                                                                               verplichtingen niet is nagekomen;
Verzoek van het High Court of Justice (England & Wales),
Chancery Division van 21 juli 2003 om een prejudiciële                    2.   de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten van
beslissing in het geding tussen easycar (UK) Ltd en Office                     de procedure.
                            of Fair Trading
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                           (Zaak C-336/03)
                                                                          De termijn voor de uitvoering van de richtlijn is verstreken op
                           (2003/C 226/21)                                9 april 2002 zonder dat alle Duitse deelstaten de nodige
                                                                          bepalingen hebben vastgesteld.
Het High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division
heeft bij beschikking van 21 juli 2003, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 30 juli 2003, in het geding tussen
Easycar (UK) Ltd en Office of Fair Trading, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                            (1) PB L 94, blz. 24.
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Arrest van het Hof van 16 maart 1999 in zaak C-159/97 (verzoek van de Corte Suprema di Cassazione om een prejudiciële beslissing): Trasporti Castelletti Spedizioni Internazionali SpA tegen Hugo Trumpy SpA ("Executieverdrag - Artikel 17 - Overeenkomst tot aanwijzing van bevoegde rechter - Vorm toegelaten door gebruiken in internationale handel")

text:
3.7.1999                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 188/3
procedure van artikel 17 van verordening (EEG) nr. 2081/92                 en P. Jann (rapporteur), kamerpresidenten, G. F. Mancini,
van de Raad (PB L 148, blz. 1), voorzover de benaming                      C. Gulmann, J. L. Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm,
„feta” daarbij als een beschermde oorsprongsbenaming is                    L. Sevón, M. Wathelet en R. Schintgen, rechters; advocaat-
geregistreerd, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-            generaal: P. Léger; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdad-
drı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch en P. Jann,      ministrateur, op 16 maart 1999 een arrest gewezen waarvan
kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida,                het dictum luidt als volgt:
C. Gulmann, J. L. Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm,
L. Sevón, M. Wathelet en R. Schintgen (rapporteur), rechters;             Artikel 17, eerste alinea, tweede zin, derde mogelijkheid, van
advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: H. von Holstein,               het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke
adjunct-griffier, op 16 maart 1999 een arrest gewezen waarvan              bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke
het dictum luidt als volgt:                                                en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978
                                                                           inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het
                                                                           Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, dient te
1) Verklaart nietig verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commis-            worden uitgelegd als volgt:
     sie van 12 juni 1996 betreffende de registratie van de geografi-
     sche aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het kader van de         1) De partijen bij de overeenkomst worden vermoed met het beding
     procedure van artikel 17 van verordening (EEG) nr. 2081/92                 tot aanwijzing van een bevoegde rechter in te stemmen, wanneer
     van de Raad, voorzover de benaming „feta” daarbij als een                  hun handelwijze overeenkomt met een gewoonte die geldt in de
     beschermde oorsprongsbenaming is geregistreerd.                            branche van internationale handel waarin zij werkzaam zijn, en
                                                                                zij dat gebruik kennen of geacht worden te kennen.
2) Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
     kosten.
                                                                           2) Het bestaan van een gewoonte, dat dient te worden vastgesteld in
3) Verstaat dat de Helleense Republiek haar eigen kosten zal dragen.            de handelsbranche waarin de partijen bij de overeenkomst
                                                                                werkzaam zijn, staat vast wanneer de marktdeelnemers in deze
                                                                                branche bij het sluiten van een bepaald soort van overeenkomsten
(1) PB C 318 van 26 oktober 1996; PB C 336 van 9 november 1996.                 doorgaans en regelmatig een bepaalde handelwijze volgen;
                                                                                Een dergelijke handelwijze behoeft niet in bepaalde landen, noch
                                                                                meer bepaald in alle verdragsluitende staten te bestaan;
                                                                                Een bepaalde vorm van bekendmaking kan niet stelselmatig
                                                                                worden vereist;
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                De betwisting van een handelwijze die als een gewoonte kan
                        van 16 maart 1999                                       worden aangemerkt, voor een gerecht doet deze nog niet het
                                                                                karakter van gewoonte verliezen.
in zaak C-159/97 (verzoek van de Corte Suprema di
                                                                           3) De concrete vereisten die vervat liggen in het begrip „toegelaten
Cassazione om een prejudiciële beslissing): Trasporti
                                                                                vorm”, dienen uitsluitend te worden beoordeeld met inachtneming
Castelletti Spedizioni Internazionali SpA tegen Hugo
                                                                                van de handelsgebruiken van de betrokken branche van inter-
                          Trumpy SpA (1)
                                                                                nationale handel; de bijzondere vereisten die eventueel in nationale
                                                                                bepalingen worden gesteld, dienen daarbij buiten beschouwing te
(„Executieverdrag — Artikel 17 — Overeenkomst tot aan-                          blijven.
wijzing van bevoegde rechter — Vorm toegelaten door
              gebruiken in internationale handel”)                         4) De bekendheid met de gewoonte moet worden beoordeeld ten
                                                                                aanzien van de oorspronkelijke partijen bij de overeenkomst tot
                          (1999/C 188/05)                                       aanwijzing van een bevoegde rechter, waarbij hun nationaliteit
                                                                                dienaangaande niet van belang is. Deze bekendheid staat
                                                                                onafhankelijk van enige bepaalde vorm van bekendmaking vast,
                        (Procestaal: Italiaans)                                 wanneer in de handelsbranche waarin de partijen werkzaam zijn,
                                                                                bij het sluiten van een bepaald soort van overeenkomsten
                                                                                doorgaans en regelmatig een bepaalde handelwijze wordt gevolgd,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      zodat deze als een vaste praktijk kan worden beschouwd.
                          dentie van het Hof)
                                                                           5) De keuze van het aangewezen gerecht in een bevoegdheidsbeding
In zaak C-159/97, betreffende een verzoek aan het Hof                           kan slechts worden getoetst aan de vereisten van artikel 17 van
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Corte Suprema di                        het Executieverdrag. Overwegingen betreffende de banden tussen
Cassazione (Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen                      het aangewezen gerecht en de betrokken rechtsbetrekking, de
Trasporti Castelletti Spedizioni Internazionali SpA en Hugo                     geldigheid van het beding en de voor het gekozen gerecht
Trumpy SpA, betreffende een prejudiciële beslissing over de                     toepasselijke materiële bepalingen inzake aansprakelijkheid, kun-
uitlegging van artikel 17 van het Verdrag van 27 septem-                        nen niet als dergelijke vereisten worden aangemerkt.
ber 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het
Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het
Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk                  (1) PB C 212 van 12.7.1997.
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en
tekst, zoals gewijzigd, blz 77), heeft het Hof, samengesteld als
volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn,