title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 24 oktober 2002 in zaak C-82/01 P: Aéroports de Paris tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Mededinging — Luchtvervoer — Luchthavenbeheer — Misbruik van machtspositie — Discriminerende vergoedingen")

text:
C 323/20                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.12.2002
Artikel 40 van verordening (EEG) nr. 2392/89 van de Raad van                1)     Wijst de hogere voorziening af.
24 juli 1989 tot vaststelling van de algemene voorschriften voor de
omschrijving en de aanbiedingsvorm van wijn en druivemost, zoals            2)     Verwijst Aéroports de Paris in de kosten.
gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3897/91 van de Raad van
16 december 1991, moet aldus worden uitgelegd, dat het zich niet            (1 ) PB C 118 van 21.4.2001.
verzet tegen het gebruik van een merk dat een geografische vermelding
omvat en voor de verkoop van wijn bedoeld is, dat ten onrechte de
indruk zou kunnen doen ontstaan dat deze geografische vermelding
beschermd is, behalve wanneer er een reëel gevaar bestaat dat het
gebruik van een dergelijk merk de betrokken consumenten misleidt en
bijgevolg hun koopgedrag beïnvloedt. Het staat aan de nationale                                  ARREST VAN HET HOF
rechter te beoordelen of dit het geval is.
                                                                                (Zesde kamer)
( 1) PB C 108 van 7.4.2001.                                                                         van 24 oktober 2002
                                                                            in zaak C-99/01 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof
                                                                            om een prejudiciële beslissing): Gottfried Linhart en Hans
                                                                                Biffl ( 1)
                                                                            („Harmonisatie van wetgevingen — Artikelen 30 en 36 EG-
                                                                            Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 28 EG en 30 EG) —
                                                                            Richtlijn 76/768/EEG betreffende cosmetische producten —
                    ARREST VAN HET HOF                                      Richtlijn 84/450/EEG betreffende misleidende reclame —
                                                                            Nationale wettelijke regeling houdende beperkingen op ge-
                                                                                bied van reclame”)
                           (Zesde kamer)
                                                                                (2002/C 323/26)
                       van 24 oktober 2002
                                                                                (Procestaal: Duits)
in zaak C-82/01 P: Aéroports de Paris tegen Commissie                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
             van de Europese Gemeenschappen (1)                                                        dentie van het Hof)
(„Hogere voorziening — Mededinging — Luchtvervoer —                         In zaak C-99/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
Luchthavenbeheer — Misbruik van machtspositie — Discri-                     tens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof (Oosten-
                    minerende vergoedingen”)                                rijk), in de aldaar dienende strafzaken tegen Gottfried Linhart
                                                                            en Hans Biffl, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                          (2002/C 323/25)                                   van de artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                            artikelen 28 EG en 30 EG) alsmede van richtlijn 76/768/EEG
                                                                            van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge
                          (Procestaal: Frans)                               aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmeti-
                                                                            sche producten (PB L 262, blz. 169), zoals gewijzigd bij
                                                                            richtlijn 93/35/EEG van de Raad van 14 juni 1993 (PB
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  L 151, blz. 32), en richtlijn 84/450/EEG van de Raad van
                          dentie van het Hof)                               10 september 1984 betreffende het nader tot elkaar brengen
                                                                            van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lid-
                                                                            staten inzake misleidende reclame (PB L 250, blz. 17), heeft
                                                                            het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,
In zaak C-82/01 P, Aéroports de Paris (advocaat: H. Calvet),                kamerpresident, R. Schintgen, V. Skouris, F. Macken en
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het                     J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                    raal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 24 oktober 2002 een
(Derde kamer) van 12 december 2000, Aéroports de Paris/                     arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Commissie (T-128/98, Jurispr. blz. II-3929), en strekkende tot
vernietiging van dat arrest, andere partijen bij de procedure:              1)     Artikel 6, lid 3, van richtlijn 76/768/EEG van de Raad van
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                             27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de
L. Pignataro, bijgestaan door B. Geneste) en Alpha Flight                          wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten, zoals
Services SAS (advocaten: L. Marville en A. Denants), heeft het                     gewijzigd bij richtlijn 93/35/EEG van de Raad van 14 juni
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                             1993, verzet zich tegen de regeling van een lidstaat op grond
waarnemend president van de Zesde kamer, V. Skouris,                               waarvan het bij het in het verkeer brengen van cosmetische
F. Macken, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur),                      producten verboden is naar medische rapporten te verwijzen —
rechters, advocaat-generaal: J. Mischo, griffier: R. Grass, op                     met name door het gebruik van de vermelding „dermatologisch
24 oktober 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                        getest” — indien die verwijzing geen gegevens over het voorwerp
als volgt:                                                                         en de conclusie van die rapporten bevat.


title: Zaak C-489/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Gent (België) op 30 november 2009 — Vandoorne NV tegen Belgische Staat

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Gent (België) op 30 november 2009 — Vandoorne NV tegen Belgische Staat
   (Zaak C-489/09)
   2010/C 37/23
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Gent

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Vandoorne NV

      Verweerder: Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   Is de Belgische wetgeving, in het bijzonder artikel 58, §1 jo. artikel 77, §1, 7° WBTW, wel of niet in overeenstemming met het artikel 27 van de zesde richtlijn (77/388/EEG-Raad) (1) dat de lidstaten toelaat om vereenvoudigingsmaatregelen te nemen en/of met artikel 11, C, sub 1, van diezelfde richtlijn die het recht op teruggaaf van BTW toelaat in geval van gehele of gedeeltelijke niet-betaling, door het feit dat die nationale wetgeving (1) voor de levering van tabaksfabrikaten een vereenvoudiging van de heffing van de BTW invoert door een enige heffing aan de bron op te leggen, en (2) het recht op teruggaaf van BTW wegens geheel of gedeeltelijk verloren gaan van de prijs niet verleent aan de belastingplichtigen in de verschillende tussenschakels die BTW op die tabaksfabrikaten gedragen hebben?

      (1)  Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak T-18/03: Beroep, op 17 januari 2003 ingesteld door CD-Contact Data tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
22.3.2003              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 70/29
Beslissing kamer van be-        toewijzing van het beroep en af-         Tot staving van haar beroep voert verzoekster schending van
roep:                           wijzing van de oppositie in haar         artikel 81 EG aan, alsmede een ernstige beoordelingsfout
                                geheel                                   rechtens en feitens en schending van wezenlijke procedure-
                                                                         voorschriften, zoals de motiveringsplicht. Volgens verzoekster
Middelen:                       onjuiste toepassing van artikel 8,       bewees de Commissie niet rechtens genoegzaam dat verzoek-
                                lid 1, sub b, van verordening (EG)       ster met Nintendo was overeengekomen de paralleluitvoer te
                                nr. 40/94 (gevaar voor verwarring        belemmeren.
                                en associatie tussen de betrokken
                                merken).
                                                                         Verzoekster stelt bovendien dat de beginselen van behoorlijk
                                                                         bestuur, zoals het gelijkheids- en evenredigheidsbeginsel, wer-
                                                                         den geschonden. In dit verband voert verzoekster eveneens
                                                                         niet-nakoming van de motiveringsplicht aan. Zij betoogt dat
                                                                         de Commissie bij de vaststelling van de boete rekening moet
                                                                         houden met de zwaarte en de duur van de overtreding.
                                                                         De Commissie heeft niet naar deze beginselen gehandeld,
                                                                         aangezien er geen overtuigend bewijs voorhanden is dat
                                                                         verzoekster met Nintendo een overeenkomst heeft gesloten en
Beroep, op 17 januari 2003 ingesteld door CD-Contact                     de aan verzoekster ten laste gelegde overtredingen in elk geval
Data tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      veel minder gevolgen hadden en van kortere duur waren dan
                                                                         de overtredingen van Nintendo en zijn andere distributeurs.
                          (Zaak T-18/03)
                          (2003/C 70/46)
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         Beroep, op 22 januari 2003 ingesteld door KAHLA/
                                                                         Thüringen Porzellan GmbH tegen de Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 17 januari 2003 beroep ingesteld tegen                                              (Zaak T-20/03)
Commissie van de Europese Gemeenschappen door CD-
Contact Data, gevestigd te Burglengenfeld (Duitsland), verte-
genwoordigd door J. K. de Pree en R. Wesseling, advocaten.                                         (2003/C 70/47)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
      30 oktober 2002 in zaken COMP/35.587 PO Video
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      Games, COMP/35.706 PO Nintendo Distribution en
                                                                         schappen is op 22 januari 2003 beroep ingesteld tegen de
      COMP/36.321 Omega-Nintendo, voorzover deze geheel
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door KAHLA/
      of gedeeltelijk tot verzoekster is gericht (in het bijzonder
                                                                         Thüringen Porzellan GmbH te Kahla (Duitsland), vertegen-
      de artikelen 1 en 3 ervan);
                                                                         woordigd door M. Schütte en S. Zühlke, advocaten.
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         1.    Artikel 1, lid 2, van beschikking C(2002) 4040 def. van
Middelen en voornaamste argumenten                                             de Commissie van 30 oktober 2002 betreffende steun ten
                                                                               gunste van Kahla Porzellan GmbH en Kahla/Thüringen
                                                                               Porzellan GmbH (zaak C62/2000), nietig te verklaren
                                                                               voorzover deze bezwarend is voor verzoekster;
Verzoekster is werkzaam als distributeur en heruitgever van
spelsoftware. Tussen april en december 1997 was zij alleenver-
koper voor Nintendo-producten in België en Luxemburg.                    2.    artikel 2 nietig te verklaren, voorzover dit de in boven-
Volgens de Commissie nam verzoekster deel aan een overeen-                     staand punt 1 genoemde maatregelen betreft;
komst en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen met
Nintendo teneinde de paralleluitvoer te beperken.                        3.    de Commissie te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-188/15: Beschikking van het Gerecht van 10 november 2015 — Compagnia Trasporti Pubblici e.a./Commissie („Staatssteun — Onderneming die netwerken van autobusverbindingen in Campanië exploiteert — Door de Italiaanse autoriteiten na een arrest van de Consiglio di Stato betaalde compensatie voor openbaredienstverplichtingen — Besluit van de Commissie waarbij de maatregel onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt — Beroep ingesteld door ondernemingen die zich in een situatie bevinden die vergelijkbaar is met die van de ontvanger van de steun”)

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/39

         Beschikking van het Gerecht van 10 november 2015 — Compagnia Trasporti Pubblici e.a./Commissie
   (Zaak T-188/15) (1)

   ((„Staatssteun - Onderneming die netwerken van autobusverbindingen in Campanië exploiteert - Door de Italiaanse autoriteiten na een arrest van de Consiglio di Stato betaalde compensatie voor openbaredienstverplichtingen - Besluit van de Commissie waarbij de maatregel onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt - Beroep ingesteld door ondernemingen die zich in een situatie bevinden die vergelijkbaar is met die van de ontvanger van de steun”))
   (2016/C 016/48)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Compagnia Trasporti Pubblici SpA (Napels, Italië), Atap — Azienda Trasporti Automobilistici Pubblici delle Province di Biella e Vercelli SpA (Biella, Italië), Actv SpA (Venetië, Italië), Ferrovie Appulo Lucane Srl (Bari, Italië), Asstra — Associazione Trasporti (Rome, Italië) en Associazione Nazionale Autotrasporto Viaggiatori (ANAV) (Rome) (vertegenwoordiger: M. Malena, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Armati, G. Conte en P. J. Loewenthal, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit (EU) 2015/1075 van de Commissie van 19 januari 2015 betreffende steunmaatregel SA.35843 (2014/C) (ex 2012/NN), uitgevoerd door Italië — Aan Buonotourist toegekende extra compensatie voor de openbare dienst (PB L 179, blz. 128)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Compagnia Trasporti Pubblici SpA, Atap — Azienda Trasporti Automobilistici Pubblici delle Province di Biella e Vercelli SpA, Actv SpA, Ferrovie Appulo Lucane Srl, Asstra Associazione Trasporti en Associazione Nazionale Autotrasporto Viaggiatori (ANAV) dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 198 van 15.6.2015.


title: Zaak T-97/09: Beroep ingesteld op 4 maart 2009 — Duitsland/Commissie

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/15

         Beroep ingesteld op 4 maart 2009 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-97/09)
   2009/C 129/26
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma, bijgestaan door C. von Donat, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               Vernietiging van beschikking C(2008) 8465 def. van de Commissie van 19 december 2008 houdende vermindering van de financiële bijstand van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) die aanvankelijk was toegekend ten gunste van het operationele programma in de doelstelling-1-regio Land Sachsen in de Bondsrepubliek Duitsland (1994-1999) overeenkomstig beschikking C(94) 1939/4 van de Commissie van 5 augustus 1994, beschikking C(94) 2273/4 van de Commissie van 22 augustus 1994 en beschikking C(94) 1425 van de Commissie van 6 september 1994;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2008) 8465 def. van de Commissie van 19 december 2008 houdende vermindering van de financiële bijstand van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) die aanvankelijk was toegekend ten gunste van het operationele programma in de doelstelling-1-regio Land Sachsen in de Bondsrepubliek Duitsland (1994-1999).
   Verzoekster baseert haar beroep op de volgende gronden:
   In de eerste plaats ontbreekt een rechtsgrondslag om de financiële correcties voor de jaren 1994-1999 forfaitair te bepalen en te extrapoleren.
   In de tweede plaats is de bestreden beschikking in strijd met artikel 24, lid 2 van verordening (EEG) nr. 4253/88 (1), omdat aan de voorwaarden voor vermindering niet was voldaan.
   De Commissie heeft inzonderheid het begrip „onregelmatigheid” onjuist opgevat en belangrijke feitelijke elementen onjuist vastgesteld. Het oordeel dat stelselmatig fouten bij het beheer en het toezicht zijn gemaakt, berust op onjuiste feitelijke vaststellingen.
   Subsidiair betoogt verzoekster dat de Commissie de haar op grond van artikel 24, lid 2, van verordening nr. 4253/88 toekomende beoordelingsbevoegdheid niet heeft uitgeoefend. De forfaitaire correcties zijn onevenredig en de extrapolatie is gebrekkig uitgevoerd.
   Voorts komt verzoekster op tegen de ontoereikende motivering van de bestreden beschikking. Hieruit blijkt niet waar de hoogte van de toegepaste forfaitaire berekeningen uit is afgeleid.
   Tot slot betoogt verzoekster dat verweerster het beginsel van partnerschap heeft geschonden, daar zij zich ondanks de bevestiging dat de beheers- en controlesystemen in een beheersovereenkomst kunnen functioneren in de bestreden beschikking erop beroept dat de beheerssystemen stelselmatig gebreken vertonen.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB 1988, L 374, blz. 1).


title: Zaak F-50/13: Beroep ingesteld op 22 mei 2013 — ZZ/Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/63

         Beroep ingesteld op 22 mei 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-50/13)
   2013/C 207/112
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: B. Cambier en A. Paternostre, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie waarbij zij zich heeft uitgesproken over het verzoek om een aanvullende vergoeding dat verzoeker heeft ingediend op basis van artikel 90, lid 1, van het Statuut, met het oog op de verkrijging van volledige vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden als gevolg van zijn beroepsziekte en de vele onregelmatigheden bij het onderzoek van zijn op artikel 73 van het Statuut gebaseerd verzoek

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 7 augustus 2012, waarbij zij zich uitspreekt over het verzoek om een aanvullende vergoeding krachtens gemeen recht en de relevante artikelen van het Statuut, dat verzoeker op 18 april 2012 heeft ingediend op basis van artikel 90, lid 1, van het Statuut;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 14 februari 2013 tot afwijzing van de klacht die verzoeker op 25 oktober 2012 op basis van artikel 90, lid 2, van het Statuut heeft ingediend;

               —

               toekenning aan verzoeker van een bedrag van 1 798 650 EUR ter vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij heeft geleden als gevolg van zijn beroepsziekte en die krachtens het beginsel van volledige vergoeding van het gemene recht voor vergoeding in aanmerking komt, met aftrek van de krachtens artikel 73 van het Statuut verleende vergoeding, welke door het Gerecht in het kader van de thans aanhangige zaak F-142/12 eventueel zal worden herzien;

               —

               toekenning aan verzoeker van een bedrag van 145 850 EUR voor de immateriële schade volgende uit de fouten die de Commissie jegens verzoeker heeft gemaakt;

               —

               toekenning aan verzoeker van een vergoeding voor de gerechtskosten en andere gemaakte kosten, met betaling van vertragingsrente en andere rente die het Gerecht redelijk en billijk acht, vanaf de maand december 2004, de datum waarop de door verzoeker geleden schade had kunnen worden berekend en vergoed;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-670/13 P: Arrest van het Gerecht van 24 november 2015 — Commissie/D’Agostino („Hogere voorziening — Incidentele hogere voorziening — Openbare dienst — Arbeidscontractant — Besluit tot niet-verlenging — Zorgplicht — Schending van artikel 12 bis, lid 2, van het Statuut — Motiveringsplicht — Verkeerde opvatting van het dossier”)

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/28

         Arrest van het Gerecht van 24 november 2015 — Commissie/D’Agostino
   (Zaak T-670/13 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Incidentele hogere voorziening - Openbare dienst - Arbeidscontractant - Besluit tot niet-verlenging - Zorgplicht - Schending van artikel 12 bis, lid 2, van het Statuut - Motiveringsplicht - Verkeerde opvatting van het dossier”))
   (2016/C 016/34)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en G. Gattinara, vervolgens G. Gattinara, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Luigi D’Agostino (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 23 oktober 2013, D’Agostino/Commissie (F-93/12, JurAmbt., EU:F:2013:155), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 23 oktober 2013, D’Agostino/Commissie (F-93/12), wordt vernietigd, voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken een onjuiste toepassing aan de zorgplicht heeft gegeven.

               2)

               De principale hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               Het arrest D’Agostino/Commissie wordt vernietigd, voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken geen uitspraak heeft gedaan over het eerste onderdeel van het tweede middel en het verkeerd heeft opgevat.

               4)

               De incidentele hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               5)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

               6)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 78 van 15.3.2014.


title: Zaak T-57/16: Beroep ingesteld op 8 februari 2016 — Chanel/EUIPO — Li Jing Zhou en Golden Rose 999 (afbeelding van een versiering)

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/35

         Beroep ingesteld op 8 februari 2016 — Chanel/EUIPO — Li Jing Zhou en Golden Rose 999 (afbeelding van een versiering)
   (Zaak T-57/16)
   (2016/C 118/40)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Chanel SAS (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Sueiras Villalobos, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Li Jing Zhou (Fuenlabrada, Spanje) en Golden Rose 999 Srl (Rome, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het bestreden model: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Bestreden model: gemeenschapsmodel dat een versiering afbeeldt — gemeenschapsmodel nr. 1 689 027-0001

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 18 november in zaak R 2346/2014-3

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing,

               —

               nietigverklaring van bestreden model,

               —

               verwijzing van het EUIPO en elke andere partij die in de onderhavige procedure kan interveniëren ter verdediging van de bestreden beslissing, in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikelen 5 en 6 van verordening nr. 6/2002.


title: Zaak T-768/16: Beroep ingesteld op 31 oktober 2016 — BNP Paribas/ECB

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/49

         Beroep ingesteld op 31 oktober 2016 — BNP Paribas/ECB
   (Zaak T-768/16)
   (2017/C 006/61)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: BNP Paribas (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Champsaur en A. Delors, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietigverklaring, op grond van de artikelen 256 en 263 VWEU, van besluit nr. ECB/SSM/2016 — R0MUWSFPU8MPRO8K5P83/136 van 24 augustus 2016 van de Europese Centrale Bank;

               —

               verwijzing van de Europese Centrale Bank in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Europese Centrale Bank (ECB) heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van de bepalingen van verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 (PB 2013, L 176, blz. 1; hierna: „verordening nr. 575/2013”).
               Volgens de verzoekende partij is het besluit van de ECB van 24 augustus 2016 tot afwijzing van haar verzoek tot verkrijging van toestemming om blootstellingen met betrekking tot een publiekrechtelijk lichaam uit te sluiten van de hefboomratio (hierna: „bestreden besluit”):

                           —

                           strijdig met de bedoeling van de Europese wetgever en de door verordening nr. 575/2013 nagestreefde doelstellingen;

                           —

                           ontneemt het de nuttige werking aan artikel 429, lid 14, van deze verordening;

                           —

                           vormt het een inbreuk van de ECB op de bevoegdheden van de Europese wetgever.

               2.

               Tweede middel: het bestreden besluit bevat een kennelijke fout in de beoordeling van het prudentiële risico in verband met de gereglementeerde spaargelden, doordat de ECB het juridische kader, de empirische gegevens die verband houden met deze spaargelden en de relevante verslagen van de Europese Bankautoriteit niet in acht heeft genomen, en een dergelijke beoordelingsfout heeft gemaakt zowel wat betreft het risico van hefboomwerking als de hieraan gerelateerde andere prudentiële risico’s.

               3.

               Derde middel: het bestreden besluit schendt het evenredigheidsbeginsel voor zover het in de eerste plaats het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde algemene evenredigheidsbeginsel schendt en het in de tweede plaats niet voldoet aan de bijzondere vereisten die aan het evenredigheidsbeginsel zijn verbonden op het gebied van prudentieel toezicht, op grond waarvan de prudentiële vereisten dienen te worden afgestemd op het ondernemingsmodel van de bank en op de daaraan verbonden risico’s voor de financiële sector en de economie.


title: Zaak C-541/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 16 oktober 2013 — Douane Advies Bureau Rietveld/Hauptzollamt Hannover

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 16 oktober 2013 — Douane Advies Bureau Rietveld/Hauptzollamt Hannover
   (Zaak C-541/13)
   2014/C 9/30
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Douane Advies Bureau Rietveld

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hannover

      Prejudiciële vraag
       (1)

   Dient het in GN-post 3822 in de omschrijving „reageermiddelen […] voor diagnose of voor laboratoriumgebruik” gebruikte begrip „reageermiddel” aldus te worden opgevat dat het daarbij moet gaan om een substantie die ertoe dient, door het ondergaan van een chemische verandering als gevolg van een chemische reactie op, of met, een te onderzoeken stof, een toestand of eigenschap van deze stof aan te tonen?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), in de versie zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 927/2012 van 9 oktober 2012 (PB L 304, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 juni 1999 in zaak T-82/96: Associação dos Refinadores de Açúcar Portugueses (ARAP) e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun - Klachten van concurrerende ondernemingen - Rechterlijke bescherming van klagende partijen - Suiker - Steun toegekend krachtens door Commissie goedgekeurde algemene regeling inzake staatssteun - Staatssteun voor beroepsopleiding - Staatssteun in kader van medefinanciering ingevolge regeling voor structuurfondsen")

text:
18.9.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 265/7
4) Er behoeft niet te worden beslist over de subsidiaire conclusies tot    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     nietigverklaring.
5) De Commissie zal haar eigen kosten dragen alsmede die van                                      van 17 juni 1999
     verzoekster, behoudens de aan verzoekster veroorzaakte kosten ten
     gevolge van de interventie van de Franse Republiek.                 in zaak T-82/96: Associação dos Refinadores de Açúcar
                                                                         Portugueses (ARAP) e.a. tegen Commissie van de Euro-
6) De Franse Republiek zal haar eigen kosten dragen, alsmede de                             pese Gemeenschappen (1)
     aan verzoekster veroorzaakte kosten ten gevolge van haar
     interventie.
                                                                         („Staatssteun — Klachten van concurrerende ondernemin-
                                                                         gen — Rechterlijke bescherming van klagende partijen
(1) PB C 95 van 30.3.96.                                                 — Suiker — Steun toegekend krachtens door Commissie
                                                                         goedgekeurde algemene regeling inzake staatssteun —
                                                                         Staatssteun voor beroepsopleiding — Staatssteun in kader
                                                                         van medefinanciering ingevolge regeling voor structuurfond-
                                                                                sen”)
                                                                                (1999/C 265/12)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (Procestaal: Engels)
                         van 19 mei 1999
in de gevoegde zaken T-34/96 en T-163/96: B. Connolly                    In zaak T-82/96, Associação dos Refinadores de Açúcar
                                                                         Portugueses (ARAP), gevestigd te Lissabon, Alcântara Refina-
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         rias — Açúcares SA, gevestigd te Santa Iria de Azóia (Portugal)
                                                                         en RAR Refinarias de Açúcar Reunidas SA, gevestigd te Porto
(Ambtenaren — Tuchtprocedure — Tuchtrechtelijk ontslag                   (Portugal), vertegenwoordigd door G. van der Wal, advocaat bij
— Artikelen 11, 12 en 17 Statuut — Vrijheid van menings-                 de Hoge Raad der Nederlanden, domicilie gekozen hebbende te
     uiting — Loyaliteitsplicht en waardigheid van ambt)                 Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-
                                                                         rue 31, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (1999/C 265/11)                                (gemachtigden: N. Khan, A. C. Jessen en J. Flett), ondersteund
                                                                         door Portugese Republiek (gemachtigden: S. Brasil de Brito en
                                                                         L. Inez Fernandes) en DAI — Sociedade de Desenvolvimento
                                                                         Agro-industrial SA, gevestigd te Monte da Barca (Portugal),
                          (Procestaal: Frans)                            vertegenwoordigd door L. Sáragga Leal, D. Franco en R. Olivei-
                                                                         ra, advocaten te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te
In de gevoegde zaken T-34/96 en T-163/96, B. Connolly,                   Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-
gewezen ambtenaar van de Commissie van de Europese                       rue 31, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de
Gemeenschappen, wonende te Everberg (België), vertegen-                  beschikking van de Commissie van 11 januari 1996 waarbij is
woordigd door J. Sambon en P.-P. Van Gehuchten, advocaten                besloten geen bezwaar te maken tegen staatssteunmaatregel
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                  N11/95 ten behoeve van DAI — Sociedade de Desenvolvimen-
kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheins-             to Agro-industrial SA, alsmede van de brief van de Commissie
heim 2, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   van 19 maart 1996 aan verzoeksters, heeft het Gerecht van
(gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een be-           eerste aanleg (Vierde kamer uitgebreid), samengesteld als volgt:
roep tot, enerzijds, nietigverklaring van het advies van de              R. M. Moura Ramos, president, R. Garcı́a-Valdecasas, V. Tiili,
tuchtraad van 7 december 1995 en van het besluit van de                  P. Lindh en P. Mengozzi, rechters; griffier: A. Mair, ad-
Commissie van 16 januari 1996 waarbij verzoeker tuchtrech-               ministrateur, op 17 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het
telijk is ontslagen, en, anderzijds, schadevergoeding, heeft het         dictum luidt als volgt:
Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
president, J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op     1) Verwerpt het beroep.
19 mei 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                   2) Verstaat dat verzoeksters hun eigen kosten zullen dragen alsmede
                                                                              die van verweerster en van interveniënte DAI — Sociedade de
1) Haalt zaak T-34/96 door in het register van het Gerecht.                   Desenvolvimento Agro-industrial SA.
2) Verwerpt het beroep in zaak T-163/96.                                 3) Verstaat dat de Portugese Republiek haar eigen kosten zal
                                                                              dragen.
3) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                         (1) PB C 233 van 10.8.1996.
(1) PB C 133 van 4.5.1996 en C 370 van 7.12.1996.


title: Zaak F-36/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 18 mei 2015 — Bischoff/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Ambtshalve pensionering — Artikel 23, lid 1, van bijlage XIII bij het Statuut — Pensioenleeftijd — Weigering om dienstperiode te verlengen — Artikel 52, tweede alinea, van het Statuut — Dienstbelang)

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/43

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 18 mei 2015 — Bischoff/Commissie
   (Zaak F-36/14) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Ambtshalve pensionering - Artikel 23, lid 1, van bijlage XIII bij het Statuut - Pensioenleeftijd - Weigering om dienstperiode te verlengen - Artikel 52, tweede alinea, van het Statuut - Dienstbelang))
   (2015/C 213/70)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Hartwig Bischoff (Brussel, België) (vertegenwoordigers: C. Bernard-Glanz en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Ehrbar, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten van de Commissie tot afwijzing van verzoekers verzoek om verlenging van de dienst en tot bevestiging van zijn ambtshalve pensionering op 1 juni 2014

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bischoff draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in alle kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 292 van 1.9.2014, blz. 60.


title: Zaak C-516/04: Beroep, op 15 december 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/17

         Beroep, op 15 december 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-516/04)
   (2005/C 31/34)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 15 december 2004 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk België door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door C. O'Reilly en R. Troosters als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2001/51/EG van de Raad van 28 juni 2001 tot aanvulling van het bepaalde in artikel 26 van de Overeenkomst ter uitvoering van het Akkoord van Schengen van 14 juni 1985 (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, niet heeft voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen;

               2.

               het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in de nationale rechtsorde is op 11 februari 2003 verstreken.

      (1)  PB L 187 van 10.7.2001, blz. 45.


title: Zaak T-578/16: Arrest van het Gerecht van 8 september 2017 — Gillet/Commissie [„Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Voormalig werknemer naar Belgisch recht — Compenserende vergoeding krachtens de artikelen 6 en 7 van besluit C(2005) 1287 — Herberekening van het bedrag van de compenserende vergoeding door de administratie in het kader van een verbetering van de beleidsprocedures — Bezwarend besluit — Louer bevestigende handeling — Motiveringsplicht — Terugvordering van het onverschuldigd betaalde”]

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/11

         Arrest van het Gerecht van 8 september 2017 — Gillet/Commissie
   (Zaak T-578/16) (1)

   ([„Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Voormalig werknemer naar Belgisch recht - Compenserende vergoeding krachtens de artikelen 6 en 7 van besluit C(2005) 1287 - Herberekening van het bedrag van de compenserende vergoeding door de administratie in het kader van een verbetering van de beleidsprocedures - Bezwarend besluit - Louer bevestigende handeling - Motiveringsplicht - Terugvordering van het onverschuldigd betaalde”])
   (2017/C 357/14)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Evelyne Gillet (Brussel, België) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en C. Berardis-Kayser, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek gebaseerd op artikel 270 VWEU en strekkende tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van 12 december 2014 en 9 april 2015 alsmede van de latere salarisafrekeningen, waarbij het bedrag van de compenserende vergoeding betaald aan verzoekster, die was aangesteld op basis van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd naar Belgisch recht, naar beneden is bijgesteld en wordt voorzien in de terugvordering van de te veel betaalde bedragen

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 9 april 2015 wordt nietig verklaard, voor zover het betrekking heeft op de terugvordering van het bedrag van 3 959,38 EUR krachtens artikel 85 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en artikel 116 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Évelyne Gillet zal haar eigen kosten dragen.

               4)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 145 van 25.4.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-7/16, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Doorhaling van zaak C-187/97

text:
C 397/28              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   19.12.98
               Doorhaling van zaak C-34/97 (1)                                    Doorhaling van zaak C-188/98 (1)
                         (98/C 397/50)                                                      (98/C 397/52)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 oktober                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-34/97          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 oktober
(verzoek van het Kammergericht Berlin om een prejudi-               1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-188/
cieÈle beslissing): 1. RWE Energie Aktiengesellschaft en            98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
2. Stadt Nordhorn tegen Bundeskartellamt.                           Groothertogdom Luxemburg.
(1) PB C 94 van 22.3.1997.                                          (1) PB C 234 van 25.7.1998.
               Doorhaling van zaak C-187/97 (1)
                         (98/C 397/51)                                            Doorhaling van zaak C-47/98 (1)
                                                                                (98/C 397/53)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 oktober
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-187/           De president van het Hof van Justitie van de Europese
97 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudicieÈle          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 oktober
beslissing): WINGAS GmbH (voorheen Wintershall Gas                  1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-47/
GmbH) tegen Stadt Detmold.                                          98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                    Koninkrijk BelgieÈ.
(1) PB C 212 van 12.7.1997.
                                                                    (1) PB C 113 van 11.4.1998.
                                                 GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            houdende annulering van de aanbestedingsprocedure voor
                                                                    een haalbaarheidsstudie betreffende de modernisering van
                        (Vierde Kamer)
                                                                    een spoorwegknooppunt te Warschau op de lijn E-20, en
                     van 29 oktober 1998                            van de niet-openbare aanbestedingsprocedure van 4 decem-
                                                                    ber 1995 voor een haalbaarheidsstudie betreffende de
in zaak T-13/96: TEAM Srl tegen Commissie van de Euro-              modernisering van een spoorwegknooppunt te Warschau
                   pese Gemeenschappen (1)                          op de lijn E-20 TEN, heeft het Gerecht (Vierde Kamer),
(¹PHARE-programma Ð Besluit tot annulering van aan-                 samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, K. Le-
besteding en aankondiging van nieuwe aanbesteding Ð                 naerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: M. Johansson,
Beroep tot schadevergoeding Ð Ontvankelijkheid Ð                    referendaris, op 29 oktober 1998 een arrest gewezen waar-
Schade als gevolg van door inschrijver geleden verlies,             van het dictum luidt als volgt:
        winstderving en aantasting van goede naamº)
                         (98/C 397/54)                              1. Verwerpt het beroep.
                     (Procestaal: Italiaans)                        2. Verwijst verzoekster in alle kosten betreffende de vor-
                                                                         dering tot schadevergoeding.
In zaak T-13/96, TEAM Srl, vennootschap naar Italiaans
recht, gevestigd te Rome, vertegenwoordigd door A. Tiz-
                                                                    3. Verstaat dat in het kader van de vordering tot nietig-
zano, G. M. Roberti en F. Sciaudone, advocaten te Napels,
                                                                         verklaring elke partij haar eigen kosten zal dragen.
Grote Zavel 36, Brussel, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: M.-J. Jonczy en L. Gus-
setti), betreffende, in het laatste stadium van de procedure,       (1) PB C 108 van 13.4.1996.
een beroep tot vergoeding van de schade die verzoekster
heeft geleden ten gevolge van de in een brief van
16 november 1995 vervatte beschikking van de Commissie


title: Gevoegde zaken C-378/07–C-380/07 (Richtlijn 1999/70/EG — Clausules 5 en 8 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidssector — Eerste of enige overeenkomst — Opeenvolgende overeenkomsten — Gelijkwaardige wettelijke maatregel — Verlaging van algemeen niveau van bescherming van werknemers — Maatregelen ter voorkoming van misbruik — Sancties — Absoluut verbod in overheidssector om arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd om te zetten in arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd — Gevolgen van onjuiste uitvoering van richtlijn — Richtlijnconforme uitlegging: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 april 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Monomeles Protodikeio Rethymnis — Griekenland) — K. Angelidaki, A. Aivali, A. Vavouraki, Ch. Kaparou, M. Lioni, E. Makrygiannaki, E. Nisanaki, Ch. Panagioto, A. Pitsidianaki, M. Chalkiadaki, Ch. Chalkiadaki (C-378/07), Charikleia Giannoudi (C-379/07), Georgios Karabousanos, Sofoklis Michopoulos (C-380/07)/Nomarchiaki Aftodioikisi Rethymnis, Dimos Geropotamou

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 april 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Monomeles Protodikeio Rethymnis — Griekenland) — K. Angelidaki, A. Aivali, A. Vavouraki, Ch. Kaparou, M. Lioni, E. Makrygiannaki, E. Nisanaki, Ch. Panagioto, A. Pitsidianaki, M. Chalkiadaki, Ch. Chalkiadaki (C-378/07), Charikleia Giannoudi (C-379/07), Georgios Karabousanos, Sofoklis Michopoulos (C-380/07)/Nomarchiaki Aftodioikisi Rethymnis, Dimos Geropotamou
   (Gevoegde zaken C-378/07–C-380/07 (1)

   (Richtlijn 1999/70/EG - Clausules 5 en 8 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidssector - Eerste of enige overeenkomst - Opeenvolgende overeenkomsten - Gelijkwaardige wettelijke maatregel - Verlaging van algemeen niveau van bescherming van werknemers - Maatregelen ter voorkoming van misbruik - Sancties - Absoluut verbod in overheidssector om arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd om te zetten in arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd - Gevolgen van onjuiste uitvoering van richtlijn - Richtlijnconforme uitlegging)
   2009/C 141/12
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Monomeles Protodikeio Rethymnis

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: K. Angelidaki, A. Aivali, A. Vavouraki, Ch. Kaparou, M. Lioni, E. Makrygiannaki, E. Nisanaki, Ch. Panagioto, A. Pitsidianaki, M. Chalkiadaki, Ch. Chalkiadaki (C-378/07), Charikleia Giannoudi (C-379/07), Georgios Karabousanos, Sofoklis Michopoulos (C-380/07)

      Verwerende partijen: Nomarchiaki Aftodioikisi Rethymnis, Dimos Geropotamou

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Monomeles Protodikeio Rethymnis — Uitlegging van de clausules 5 en 8, punten 1 en 3, van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Verbod om een in schijn ter omzetting bedoelde nationale regeling vast te stellen, wanneer reeds een gelijkwaardige nationale regeling in de zin van clausule 5, punt 1, van de bijlage bij de richtlijn bestaat en de nieuwe regeling het niveau van de bescherming van werknemers met een tijdelijke arbeidsovereenkomst verlaagt

      Dictum

               1)

               Clausule 5, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die als bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd is gevoegd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet ertegen verzet dat een lidstaat een nationale regeling zoals presidentieel besluit 164/2004 houdende regelingen voor werknemers met overeenkomsten voor bepaalde tijd in de overheidssector vaststelt die, om de bepalingen van richtlijn 1999/70 specifiek met betrekking tot de overheidssector in nationaal recht om te zetten, voorziet in de invoering van de in punt 1, sub a tot en met c, van die clausule genoemde maatregelen ter voorkoming van misbruik als gevolg van het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd, wanneer er in het interne recht reeds een „gelijkwaardige wettelijke maatregel” in de zin van die clausule, zoals artikel 8, lid 3, van wet nr. 2112/1920 betreffende de opzegging van de arbeidsovereenkomst van werknemers in de privésector, bestaat, wat de verwijzende rechter dient na te gaan, voor zover die regeling enerzijds geen afbreuk doet aan de werking van die gelijkwaardige wettelijke maatregel ter voorkoming van misbruik als gevolg van het gebruik van arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd en anderzijds het gemeenschapsrecht en met name clausule 8, punt 3, van de raamovereenkomst in acht neemt.

               2)

               Clausule 5, punt 1, sub a, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat een nationale regeling als die welke aan de orde is in de hoofdgedingen, door de overheidsinstanties van de betrokken lidstaat aldus wordt toegepast dat de vernieuwing van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de overheidssector wordt geacht „om objectieve redenen” in de zin van die clausule gerechtvaardigd te zijn op de enkele grond dat die overeenkomsten zijn gebaseerd op wettelijke bepalingen die de vernieuwing ervan ter voorziening in bepaalde tijdelijke behoeften toestaat, terwijl het in werkelijkheid gaat om permanente en blijvende behoeften. Die clausule is daarentegen niet van toepassing op het sluiten van een eerste of enige arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding voor bepaalde tijd.

               3)

               Clausule 8, punt 3, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet aldus worden uitgelegd dat de in die clausule bedoelde „verlaging” moet worden onderzocht ten aanzien van het in de betrokken lidstaat geldende algemene niveau van bescherming van zowel de werknemers die opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd hebben gesloten, als de werknemers die een eerste of enige arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd hebben gesloten.

               4)

               Clausule 8, punt 3, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staat aan een nationale regeling zoals presidentieel besluit 164/2004 die, anders dan een eerdere interne rechtsregel zoals artikel 8, lid 3, van wet nr. 2112/1920, enerzijds niet meer bepaalt dat in geval van misbruik als gevolg van het gebruik van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de overheidssector deze overeenkomsten als arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd worden geherkwalificeerd, of een aantal cumulatieve en beperkende voorwaarden verbindt aan deze herkwalificatie, en anderzijds de werknemers die een eerste of enige arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd hebben gesloten, uitsluit van de beschermende maatregelen waarin zij voorziet, wanneer dergelijke wijzigingen, wat de verwijzende rechter dient na te gaan, betrekking hebben op een kleine categorie van werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd of worden gecompenseerd door de vaststelling van maatregelen ter voorkoming van misbruik als gevolg van het gebruik van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst.
               De uitvoering van deze raamovereenkomst door een nationale regeling zoals presidentieel besluit 164/2004 mag echter niet tot gevolg hebben dat de bescherming die de werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd voorheen in de interne rechtsorde genoten, beneden het niveau komt te liggen van de minimale beschermende maatregelen waarin deze raamovereenkomst voorziet. De inachtneming van clausule 5, punt 1, van deze raamovereenkomst eist inzonderheid dat een dergelijke regeling met betrekking tot misbruik als gevolg van het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd maatregelen oplegt die dergelijk misbruik daadwerkelijk voorkomen en voorziet in sancties die effectief en afschrikkend genoeg zijn om te waarborgen dat die preventieve maatregelen hun volle uitwerking krijgen. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of die voorwaarden zijn vervuld.

               5)

               In omstandigheden als die in de hoofdgedingen moet de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd aldus worden uitgelegd dat, wanneer de interne rechtsorde van de betrokken lidstaat andere maatregelen bevat waarmee in de betrokken sector misbruik als gevolg van het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst daadwerkelijk kan worden voorkomen en in voorkomend geval kan worden bestraft, deze raamovereenkomst niet in de weg staat aan de toepassing van een nationale rechtsregel die alleen in de overheidssector absoluut verbiedt dat opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd die misbruik opleveren omdat zij zijn gesloten om in permanente en blijvende behoeften van de werkgever te voorzien, in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd worden omgezet. Het staat echter aan de verwijzende rechter om te beoordelen in hoeverre de voorwaarden voor de toepassing en de daadwerkelijke toepassing van de relevante bepalingen van het interne recht daarvan een maatregel maken die misbruik als gevolg van het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd door de overheid op adequate wijze kan voorkomen en in voorkomend geval kan bestraffen.
               Aangezien clausule 5, punt 1, van deze raamovereenkomst niet van toepassing is op werknemers die een eerste of enige arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd hebben gesloten, legt deze bepaling de lidstaten niet de verplichting op om te voorzien in sancties voor het geval dat een dergelijke overeenkomst in werkelijkheid is gesloten om te voorzien in permanente en blijvende behoeften van de werkgever.

               6)

               De verwijzende rechter dient aan de relevante bepalingen van het interne recht zoveel mogelijk een uitlegging te geven die in overeenstemming is met de clausules 5, punt 1, en 8, punt 3, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd en dient in het kader daarvan uit te maken of een „gelijkwaardige wettelijke maatregel” in de zin van eerstgenoemde clausule, zoals artikel 8, lid 3, van wet nr. 2112/1920, in de hoofdgedingen moet worden toegepast in de plaats van sommige andere bepalingen van het interne recht.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak C-427/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 maart 2014 — Europese Commissie/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie [Beroep tot nietigverklaring  — Keuze van rechtsgrondslag  — Artikelen 290 VWEU en 291 VWEU  — Gedelegeerde handeling en uitvoeringshandeling  — Verordening (EU) nr. 528/2012  — Artikel 80, lid 1  — Biociden  — Europees Agentschap voor chemische stoffen  — Vaststelling van vergoedingen door Commissie]

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/8

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 maart 2014 — Europese Commissie/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-427/12) (1)

   ([Beroep tot nietigverklaring - Keuze van rechtsgrondslag - Artikelen 290 VWEU en 291 VWEU - Gedelegeerde handeling en uitvoeringshandeling - Verordening (EU) nr. 528/2012 - Artikel 80, lid 1 - Biociden - Europees Agentschap voor chemische stoffen - Vaststelling van vergoedingen door Commissie])
   2014/C 142/08
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Smulders, C. Zadra en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: L. Visaggio en A. Troupiotis, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Moore en I. Šulce, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partijen: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, E. Ruffer en D. Hadroušek, gemachtigden), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: V. Pasternak Jørgensen en C. Thorning, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas en N. Rouam, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. Bulterman en M. Noort, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordigers: H. Leppo en J. Leppo, gemachtigden), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: C. Murrell en M. Holt, gemachtigden, bijgestaan door B. Kennelly, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring — Artikel 80, lid 1, van verordening (EU) nr. 528/2012 van het Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden (PB L 167, blz. 1), voor zover het door middel van een uitvoeringshandeling in de zin van artikel 291 VWEU en niet door middel van een gedelegeerde handeling in de zin artikel 290 VWEU voorziet in de vaststelling van maatregelen tot bepaling van de aan het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) verschuldigde vergoedingen — Keuze van de rechtsgrondslag — Verordenende bevoegdheden die de Uniewetgever aan de Commissie kan toekennen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Denemarken, de Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Finland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 355 van 17.11.2012.


title: Zaak C-5/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Strafzaak tegen Titus Alexander Jochen Donner (Vrij verkeer van goederen — Industriële en commerciële eigendom — Verkoop van kopieën van werken in lidstaat waar auteursrecht op deze werken niet wordt beschermd — Vervoer van deze goederen naar andere lidstaat waar schending van dit auteursrecht strafbaar is — Strafprocedure tegen vervoerder wegens medeplichtigheid aan illegale verspreiding van auteursrechtelijk beschermd werk)

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Strafzaak tegen Titus Alexander Jochen Donner
   (Zaak C-5/11) (1)

   (Vrij verkeer van goederen - Industriële en commerciële eigendom - Verkoop van kopieën van werken in lidstaat waar auteursrecht op deze werken niet wordt beschermd - Vervoer van deze goederen naar andere lidstaat waar schending van dit auteursrecht strafbaar is - Strafprocedure tegen vervoerder wegens medeplichtigheid aan illegale verspreiding van auteursrechtelijk beschermd werk)
   2012/C 250/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partij in de strafzaak

   Titus Alexander Jochen Donner

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van de artikelen 34 VWEU en 36 VWEU — Vrij verkeer van goederen — Industriële en commerciële eigendom — Verkoop van kopieën van werken in een lidstaat waar het auteursrecht op deze werken niet wordt beschermd — Vervoer van deze goederen naar een andere lidstaat waar de schending van dit auteursrecht strafbaar is — Geval waarin de overgang van de eigendom op de koper heeft plaatsgevonden in de staat van herkomst en de overgang van de feitelijke beschikkingsmacht in de staat van bestemming — Strafprocedure tegen de vervoerder wegens medeplichtigheid aan de illegale verspreiding van een auteursrechtelijk beschermd werk

      Dictum

   Een handelaar die zijn reclame richt op leden van het publiek in een bepaalde lidstaat en voor hen een specifieke wijze van levering en betaling creëert of beschikbaar stelt, of dit aan een derde toestaat, zodat deze leden van het publiek kopieën van in die lidstaat auteursrechtelijk beschermde werken kunnen laten leveren, verricht in de lidstaat waar de levering plaatsvindt „distributie onder het publiek” in de zin van artikel 4, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij.
   De artikelen 34 VWEU en 36 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat een lidstaat op grond van het nationale strafrecht vervolging instelt wegens medeplichtigheid aan de illegale verspreiding van kopieën van auteursrechtelijk beschermde werken wanneer kopieën van dergelijke werken in die lidstaat onder het publiek worden verspreid in het kader van specifiek op het publiek in die staat gerichte verkopen vanuit een andere lidstaat waar deze werken niet auteursrechtelijk zijn beschermd of waar de bescherming die zij genieten, niet rechtens afdwingbaar is jegens derden.

      (1)  PB C 103 van 2.4.2011.


title: Zaak T-617/14: Beschikking van het Gerecht van 14 juli 2015 — Pro Asyl/EASO [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Actieplan voor het inzetten van een asiel-ondersteuningsteam op het grondgebied van Bulgarije — Weigering van toegang — Afdoening zonder beslissing — Beroep tot nietigverklaring — Elektronisch documentenregister — Kennelijke gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid”]

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/27

         Beschikking van het Gerecht van 14 juli 2015 — Pro Asyl/EASO
   (Zaak T-617/14) (1)

   ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Actieplan voor het inzetten van een asiel-ondersteuningsteam op het grondgebied van Bulgarije - Weigering van toegang - Afdoening zonder beslissing - Beroep tot nietigverklaring - Elektronisch documentenregister - Kennelijke gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid”])
   (2015/C 320/43)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Pro Asyl Bundesweite Arbeitsgemeinschaft für Flüchtlinge eV (Frankfurt-am-Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Hilbrans, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO) (vertegenwoordigers: L. Cerdán Ortiz-Quintana, gemachtigde, bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de brief EASO/ED/2014/134 van het EASO van 10 juni 2014

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist voor zover het strekt tot nietigverklaring van de brief EASO/ED/2014/134 van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO) van 10 juni 2014, waarbij toegang wordt geweigerd tot het actieplan voor het inzetten van het ondersteuningsteam van de Europese Unie in Bulgarije.

               2)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 409 van 17.11.2014.


title: Zaak C-2/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Stuttgart (Duitsland) op 4 januari 2016 — Strafzaak tegen J. S. R.

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Stuttgart (Duitsland) op 4 januari 2016 — Strafzaak tegen J. S. R.
   (Zaak C-2/16)
   (2016/C 118/10)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Stuttgart

      Partij in de strafzaak

   J. S. R.

      Prejudiciële vraag

   Is de plaatsing van de Bevrijdingstijgers van Tamil Eelam (hierna: „LTTE”) op de lijst van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (1) voor de periode van 23 juli 2007 tot 11 mei 2009, met name op grond van de besluiten van de Raad van

               —

               29 mei 2006 (2006/379/EG) (2),

               —

               28 juni 2007 (2007/445/EG) (3),

               —

               20 december 2007 (2007/868/EG) (4),

               —

               15 juli 2008 (2008/583/EG) (5) en

               —

               26 januari 2009 (2009/62/EG) (6),
               ongeldig?

      (1)  PB L 344, blz. 70.

      (2)  Besluit van de Raad van 29 mei 2006 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2005/930/EG (PB L 144, blz. 21).

      (3)  Besluit van de Raad van 28 juni 2007 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van de besluiten 2006/379/EG en 2006/1008/EG (PB L 169, blz. 58).

      (4)  Besluit van de Raad van 20 december 2007 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2007/445/EG (PB L 340, blz. 100), zoals gerectificeerd.

      (5)  Besluit van de Raad van 15 juli 2008 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2007/868/EG (PB L 188, blz. 21).

      (6)  Besluit van de Raad van 26 januari 2009 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2008/583/EG (PB L 23, blz. 25).


title: Zaak C-252/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Cádiz (Spanje) op 12 mei 2017 — Moisés Vadillo González/Alestis Aerospace S.L.

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Cádiz (Spanje) op 12 mei 2017 — Moisés Vadillo González/Alestis Aerospace S.L.
   (Zaak C-252/17)
   (2017/C 256/05)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social de Cádiz

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Moisés Vadillo González

      Verwerende partij: Alestis Aerospace S.L.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet richtlijn 2010/18/EU van de Raad (1) zich tegen een uitlegging van artikel 37, lid 4, van de Spaanse [Ley del Estatuto de los Trabajadores (Spaanse wet op het werknemersstatuut)] (toestemming om dagelijks een uur afwezig te zijn van het werk totdat het kind negen maanden oud is) volgens welke deze toestemming aan de ouder die werkt — ongeacht diens geslacht — niet wordt verleend, indien de andere ouder werkloos is?

               2)

               Verzet artikel 3 van richtlijn 2006/54/EG (2), die streeft naar volledige gelijkheid tussen mannen en vrouwen in het beroepsleven, zich ertegen dat artikel 37, lid 4, van de [Ley del Estatuto de los Trabajadores] aldus wordt uitgelegd dat indien de mannelijke ouder werkt, deze geen recht heeft op deze toestemming, indien zijn echtgenote — de andere ouder — werkloos is?

      (1)  Richtlijn 2010/18/EU van de Raad van 8 maart 2010 tot uitvoering van de door BUSINESSEUROPE, UEAPME, het CEEP en het EVV gesloten herziene raamovereenkomst en tot intrekking van richtlijn 96/34/EG (PB 2010, L 68, blz. 13).

      (2)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (PB 2006, L 204, blz. 23).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 februari 2002 in de gevoegde zaken T-227/99 en T-134/00: Kvaerner Warnow Werft GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — Scheepsbouw — Voormalige DDR — Richtlĳnen 90/684/EEG en 92/68/EEG — Capaciteitsplafond — Op non-actief stellen van lid van Commissie — Verkiezing van lid van Commissie in Europees Parlement")

text:
29.6.2002              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 156/17
het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid), samengesteld als                  2)    Verstaat dat geen uitspraak behoeft te worden gedaan over de
volgt: J. Azizi, kamerpresident, K. Lenaerts, V. Tiili, R. M. Moura             vordering wegens nalaten.
Ramos en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Plingers, ad-
ministrateur, op 6 maart 2002 een arrest gewezen waarvan                  3)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in de helft van
het dictum luidt als volgt:                                                     de kosten van verzoekster.
1)    Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                          (1) PB C 352 van 4.12.1999.
2)    Verzoeker wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 281 van 2.10.1999.
                                                                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                       van 28 februari 2002
                        van 7 maart 2002                                  in de gevoegde zaken T-227/99 en T-134/00: Kvaerner
                                                                          Warnow Werft GmbH tegen Commissie van de Europese
in zaak T-212/99: Intervet International BV tegen Com-                                           Gemeenschappen (1)
         missie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          („Staatssteun — Scheepsbouw — Voormalige DDR —
(„Verordening (EEG) nr. 2377/90 — Diergeneesmiddelen —                    Richtlijnen 90/684/EEG en 92/68/EEG — Capaciteitspla-
Verzoek „altrenogest” op te nemen op de lijst van stoffen                 fond — Op non-actief stellen van lid van Commissie —
waarvoor een voorlopige maximumwaarde voor residuen                        Verkiezing van lid van Commissie in Europees Parlement”)
kan worden vastgesteld — Advies van het Comité voor
geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (CGD) —                                                (2002/C 156/32)
Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid —
Beroep wegens nalaten — Standpuntbepaling die nalaten
           beëindigt — Afdoening zonder beslissing”)                                                (Procestaal: Duits)
                         (2002/C 156/31)
                                                                          In de gevoegde zaken T-227/99 en T-134/00, Kvaerner
                         (Procestaal: Engels)                             Warnow Werft GmbH, gevestigd te Rostock-Warnemünde
                                                                          (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Schütte, advocaat,
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
In zaak T-212/99, Intervet International BV, voorheen Hoechst             van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K.-D. Bor-
Roussel Vet GmbH, gevestigd te Boxmeer (Nederland), verte-                chardt), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van
genwoordigd door D. Waelbroek en D. Brinckman, advocaten,                 beschikking 1999/675/EG van de Commissie van 8 juli 1999,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie                  zoals gewijzigd, en van beschikking 2000/336/EG van de
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. Chri-                    Commissie van 15 februari 2000, betreffende de steunmaatre-
stoforou, H. Stolvlbaek en F. Ruggeri-Laderchi), betreffende,             gelen van de Bondsrepubliek Duitsland ten behoeve van
primair, een verzoek tot nietigverklaring van de vermeende                Kvaerner Warnow Werft GmbH (respectievelijk PB L 274,
beschikking van de Commissie tot afwijzing van verzoeksters               blz. 23 en PB L 120, blz. 12), heeft het Gerecht (Vierde
verzoek om de stof „altrenogest” op te nemen in bijlage III van           kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: P. Mengozzi,
verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990                kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas, V. Tiili, R. M. Moura
houdende een communautaire procedure tot vaststelling van                 Ramos en J. D. Cooke, rechters; griffier: D. Christensen,
maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor                      administrateur, op 28 februari 2002 een arrest gewezen
diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke                  waarvan het dictum luidt als volgt:
oorsprong (PB L 224, blz. 1) en, subsidiair, een verzoek tot
vaststelling dat de Commissie onwettig heeft gehandeld door               1)    Verklaart nietig beschikking 1999/675/EG van de Commissie
geen ontwerp van de met het oog op deze opneming te nemen                       van 8 juli 1999 betreffende de steunmaatregel van de Bonds-
maatregelen op te stellen en niet de in artikel 8 van deze                      republiek Duitsland ten gunste van Kvaerner Warnow Werft
verordening bedoelde procedure aan te vangen, heeft het                         GmbH, zoals gewijzigd bij beschikking 2000/416/EG van de
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura                     Commissie van 29 maart 2000 betreffende de steunmaatrege-
Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters;                   len van Duitsland ten behoeve van Kvaerner Warnow Werft
griffier: H. Jung, op 7 maart 2002 een arrest gewezen waarvan                   GmbH (1999), en beschikking 2000/336/EG van de Com-
het dictum luidt als volgt:                                                     missie van 15 februari 2000 betreffende de steunmaatregelen
                                                                                van de Bondsrepubliek Duitsland ten behoeve van Kvaerner
1)    Verklaart de vordering tot nietigverklaring niet-ontvankelijk.            Warnow Werft GmbH.
 ---pagebreak--- C 156/18                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       29.6.2002
2)    Verwijst de Commissie in de kosten.                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(1) PB C 6 van 8.1.2000 en C 211 van 22.7.2000.
                                                                                van 26 februari 2002
                                                                          in zaak T-169/00: Esedra SPRL tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          („Overheidsopdracht voor dienstverlening — Beheer van
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                kinderdagverblijf — Non-discriminatiebeginsel — Aankon-
                                                                          diging van opdracht — Bestek — Motivering van niet-
                                                                                gunning — Misbruik van bevoegdheid”)
                         van 6 maart 2002
in de gevoegde zaken T-92/00 en T-103/00: Territorio                                               (2002/C 156/34)
Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava e.a. tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(„Staatssteun — Begrip staatssteun — Belastingmaatrege-
len — Selectief karakter — Rechtvaardiging door aard of
  opzet van belastingstelsel — Misbruik van bevoegdheid”)
                           (2002/C 156/33)                                In zaak T-169/00, Esedra BVBA, gevestigd te Brussel (België),
                                                                          vertegenwoordigd door G. Vandersanden, É. Gillet en L. Levi,
                                                                          advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
                          (Procestaal: Spaans)                            Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                          X. Lewis en L. Parpala, vervolgens H. van Lier en L. Parpala),
                                                                          betreffende, enerzijds, een beroep tot nietigverklaring van het
                                                                          besluit van de Commissie, bij brief van 31 mei 2000 aan
In de gevoegde zaken T-92/00, Territorio Histórico de Álava             verzoekster meegedeeld, om de overheidsopdracht 99/52/
— Diputación Foral de Álava, vertegenwoordigd door                      IX.D.I niet aan verzoekster te gunnen, en van het besluit van
A. Creus Carreras en B. Uriarte Valiente, advocaten, en T-103/            de Commissie, bij brief van 9 juni 2000 aan verzoekster
00, Ramondı́n, SA, gevestigd te Lognoño (Spanje), Ramondı́n              meegedeeld, om deze opdracht te gunnen aan een groep
Cápsulas, SA, gevestigd te Laguardia (Spanje), vertegenwoor-             Italiaanse ondernemingen, vertegenwoordigd door Centro
digd door J. Lazcano-Iturburu, advocaat, tegen Commissie van              Studi Antonio Manieri Srl, en, anderzijds, een beroep tot
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Santaolalla,                 vergoeding van de schade die verzoekster door deze besluiten
G. Rozet, en G. Valero Jordana), betreffende een beroep                   zou hebben geleden, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samen-
tot nietigverklaring van beschikking 2000/795/EG van de                   gesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdeca-
Commissie van 22 december 1999 inzake de steun die door                   sas en J. D. Cooke, rechters; griffier: B. Pastor, administrateur,
Spanje aan Ramondı́n SA en Ramondı́n Capsulas SA is                       op 26 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
verleend (PB 2000, L 318, blz. 36), het Gerecht (Derde kamer              luidt als volgt:
— uitgebreid), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident,
K. Lenaerts, V. Tiili, R. M. Moura Ramos en M. Jaeger, rechters;
griffier: J. Plingers, administrateur, op 6 maart 2002 een arrest         1)    Het beroep wordt afgewezen.
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          2)    Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten
1)    Verwerpt de beroepen.                                                     van de Commissie, daaronder begrepen de kosten die op het
                                                                                kort geding zijn gevallen.
2)    Verstaat dat verzoekers hun eigen kosten en die van de
      Commissie zullen dragen.
                                                                          (1) PB C 259 van 9.9.2000.
(1) PB C 163 van 10.6.2000.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 28 september 2004 in zaak T-310/00, MCI, Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Controle op concentraties — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang — Bevoegdheid Commissie)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/38

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 28 september 2004
   in zaak T-310/00, MCI, Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Mededinging - Controle op concentraties - Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang - Bevoegdheid Commissie)
   (2004/C 300/74)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-310/00, MCI, Inc., voorheen MCI WorldCom, Inc., vervolgens WorldCom, Inc., gevestigd te Ashburn, Virginia (Verenigde Staten), aanvankelijk vertegenwoordigd door K. Lasok, QC, J.-Y. Art en B. Hartnett, advocaten, vervolgens door K. Lasok, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en B. Muttelsee-Schön), tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk P. Oliver, P. Hellström en L. Pignataro, vervolgens P. Oliver en P. Hellström, bijgestaan door N. Khan, barrister, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en F. Million, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek om nietigverklaring van beschikking 2003/790/EG van de Commissie van 28 juni 2000 waarbij een concentratie onverenigbaar wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt en de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/M.1741 – MCI WorldCom/Sprint) (PB 2003, L 300, blz. 1), heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en N. J. Forwood, rechters, griffier: J. Plingers, administrateur, op 28 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Beschikking 2003/790/EG van de Commissie van 28 juni 2000 waarbij een concentratie onverenigbaar wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt en de EER-Overeenkomst (Zaak nr. COMP/M.1741 – MCI WorldCom/Sprint) wordt nietigverklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van MCI, Inc.

               3)

               De Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 355 van 9.12.2000.


title: Zaak C-215/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 24 april 2007 — Verlag Schawe GmbH/Sächsisches Druck- und Verlagshaus AG

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 24 april 2007 — Verlag Schawe GmbH/Sächsisches Druck- und Verlagshaus AG
   (Zaak C-215/07)
   (2007/C 155/23)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Verlag Schawe GmbH

      Verwerende partij: Sächsisches Druck- und Verlagshaus AG
   Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten de artikelen 7, leden 1 en 5, en 9 van richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (1) zich tegen een regeling in een lidstaat volgens welke een in het belang van de overheid ter algemene kennisneming gepubliceerde overheidsdatabank (in casu een systematische en volledige verzameling van alle bestekken uit een deelstaat) geen bescherming van het recht sui generis in de zin van de richtlijn geniet?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1 ontkennend is: geldt dit tevens wanneer de (overheids)databank niet is samengesteld door een overheidsinstantie, maar door een particuliere onderneming, waaraan alle aanbestedende diensten van deze deelstaat hun bestekken rechtstreeks voor publicatie ter beschikking moeten stellen?

      (1)  PB L 77, blz. 20.


title: Zaak C-579/12 RX II: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 september 2013 — Europese Commissie/Guido Strack (Heroverweging van arrest van Gerecht in zaak T-268/11 P — Openbare dienst — Besluit van Commissie waarbij overdracht is geweigerd van jaarlijkse vakantiedagen met behoud van loon die ambtenaar wegens langdurige ziekte gedurende referentieperiode niet heeft kunnen opnemen — Artikel 1 sexies, lid 2, Statuut van ambtenaren van Europese Unie — Artikel 4 van bijlage V bij Statuut — Richtlijn 2003/88/EG — Artikel 7 — Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Beginsel van sociaal recht van Unie — Artikel 31, lid 2, Handvest van grondrechten van Europese Unie — Aantasting van eenheid en samenhang van recht van Unie)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/36

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 september 2013 — Europese Commissie/Guido Strack
   (Zaak C-579/12 RX II) (1)

   (Heroverweging van arrest van Gerecht in zaak T-268/11 P - Openbare dienst - Besluit van Commissie waarbij overdracht is geweigerd van jaarlijkse vakantiedagen met behoud van loon die ambtenaar wegens langdurige ziekte gedurende referentieperiode niet heeft kunnen opnemen - Artikel 1 sexies, lid 2, Statuut van ambtenaren van Europese Unie - Artikel 4 van bijlage V bij Statuut - Richtlijn 2003/88/EG - Artikel 7 - Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon - Beginsel van sociaal recht van Unie - Artikel 31, lid 2, Handvest van grondrechten van Europese Unie - Aantasting van eenheid en samenhang van recht van Unie)
   2013/C 344/63
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie

      Verwerende partij: Guido Strack

      Voorwerp

   Heroverweging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 8 november 2012, Commissie/Strack (T-268/11 P)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Kamer voor hogere voorzieningen) van 8 november 2012, Commissie/Strack (T-268/11 P), tast de eenheid en de samenhang van het recht van de Unie aan, doordat het Gerecht als rechter in hogere voorziening, in strijd met het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon als beginsel van het sociaal recht van de Unie, dat eveneens uitdrukkelijk is neergelegd in artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en met name voorwerp is van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, zoals uitgelegd door de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie:

                           —

                           artikel 1 sexies, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie aldus heeft uitgelegd dat het geen betrekking heeft op de minimumvoorschriften betreffende de organisatie van de arbeidstijd bedoeld in richtlijn 2003/88 en, met name, op het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon, en,

                           —

                           artikel 4 van bijlage V bij dit Statuut vervolgens aldus heeft uitgelegd dat het recht op overdracht van meer jaarlijks vakantieverlof dan bij die bepaling is vastgesteld, slechts kan worden toegekend in geval van een verhindering die verband houdt met de werkzaamheden van de ambtenaar in de uitoefening van zijn functie.

               2)

               Dat arrest van het Gerecht van de Europese Unie wordt vernietigd.

               3)

               De hogere voorziening van de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 15 maart 2011, Strack/Commissie (F-120/07), wordt afgewezen.

               4)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten van Strack in verband met zowel de heroverwegingsprocedure als de procedure voor het Gerecht van de Europese Unie.

               5)

               De Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten in verband met de heroverwegingsprocedure.

               6)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten in verband met de procedure voor het Gerecht van de Europese Unie.

      (1)  PB C 71 van 9.3.2013.