title: Hogere voorziening, op 30 december 1997 ingesteld door Wirtschaftsvereinigung Stahl, Thyssen Stahl AG, Preussag Stahl AG en Hoogovens Groep BV tegen het arrest, op 24 oktober 1997 in zaak T-244/94 tussen Wirtschaftsvereinigung Stahl, Thyssen Stahl AG, Preussag Stahl AG en Hoogovens Groep BV en de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Raad van de Europese Unie, de Italiaanse Republiek en Ilva Laminati Piani SpA, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer - uitgebreid) (Zaak C-441/97 P)

text:
C 94/6                NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.3.98
De aan de lidstaten geboden mogelijkheid om, in afwijking        Ð Schending van het in strafprocedures geldende beginsel
van het beginsel van de eenvormigheid (qua tarieven en                van een rechtsstaat op het gebied van de bewijsvoe-
structuur) van de accijns op een product of categorie van             ring, volgens hetwelk de oplegging van zware straffen
producten, nog andere nationale belastingen met specifieke            niet mag berusten op een bewijswaardering die klaar-
doeleinden te handhaven of in te stellen, moet immers                 blijkelijk de denkwetten en de wetten van de logica
strikt worden uitgelegd. Elke andere uitlegging doet                  miskent. Rekwirante betoogt met het onderhavige mid-
afbreuk aan het nuttige effect van de Gemeenschapsrege-               del, dat de aangevoerde tegenstrijdigheden in het
ling voor accijnsproducten, omdat zij ruimte schept voor              bestreden arrest voor de hand liggen en uit de vaststel-
de instelling van ¹parallelleº nationale indirecte belastin-          lingen van het Gerecht blijken, zodat een nader onder-
gen, hetgeen ingaat tegen de doelstellingen die Richtlijn             zoek van de feiten door het Hof hoe dan ook overbo-
92/12/EEG in het kader van de interne markt nastreeft.                dig is.
(1) PB L 76 van 23.3.1992, blz. 1.
(2) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 21.                            Ð Schending van het in dubio pro reo-beginsel, volgens
                                                                      hetwelk in strafprocedures de betrokken handeling vol-
                                                                      ledig moet worden bewezen en twijfel de verdachte ten
                                                                      goede komt en de oplegging van straf uitsluit. Het ver-
                                                                      moeden van onschuld is een fundamenteel beginsel dat
                                                                      aan de algemene overtuiging in een rechtsstaat beant-
Hogere voorziening, op 29 december 1997 ingesteld door                woordt en bovendien in artikel 6, lid 2, van het Euro-
Deutsche Bahn AG tegen het arrest, op 21 oktober 1997                 pees Verdrag tot bescherming van de rechten van de
in zaak T-229/94 tussen Deutsche Bahn AG en de Com-                   mens en de fundamentele vrijheden is neergelegd,
missie van de Europese Gemeenschappen gewezen door                    zodat het ingevolge artikel F, lid 2, van het EU-Verdrag
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 als grondrecht van de Europese Unie moet worden
            schappen (Eerste Kamer Ð uitgebreid)                      beschouwd. Het in dubio pro reo-beginsel vindt niet
                      (Zaak C-436/97 P)                               alleen toepassing in het strafrecht stricto sensu, maar
                                                                      ook ten aanzien van gedragingen die langs administra-
                         (98/C 94/12)                                 tieve weg worden bestraft.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                 (1) PB C 387 van 20.12.1997, blz. 14.
is op 29 december 1997 hogere voorziening ingesteld door
Deutsche Bahn AG, vertegenwoordigd door J. Sedemund,
van het kantoor Deringer, Tessin, Herrmann & Sedemund,
Berlijn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31,
tegen het arrest, op 21 oktober 1997 in zaak T-229/94 tus-
sen Deutsche Bahn AG en de Commissie van de Europese
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste               Hogere voorziening, op 30 december 1997 ingesteld door
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer              Wirtschaftsvereinigung Stahl, Thyssen Stahl AG, Preussag
Ð uitgebreid).                                                   Stahl AG en Hoogovens Groep BV tegen het arrest, op
                                                                 24 oktober 1997 in zaak T-244/94 tussen Wirtschaftsver-
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                  einigung Stahl, Thyssen Stahl AG, Preussag Stahl AG en
                                                                 Hoogovens Groep BV en de Commissie van de Europese
1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de           Gemeenschappen, ondersteund door Raad van de Euro-
     Europese Gemeenschappen van 21 oktober 1997 in              pese Unie, de Italiaanse Republiek en Ilva Laminati Piani
     zaak T-229/94 (1) (Deutsche Bahn AG/Commissie) te           SpA, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
     vernietigen voorzover daarbij het verzoek om nietig-          Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer Ð uitgebreid)
     verklaring van de artikelen 2 tot en met 4 van de                                (Zaak C-441/97 P)
     beschikking van de Commissie van 29 maart 1994 (IV/
     33.941 Ð HOV-SVZ/MCN) is afgewezen;                                                 (98/C 94/13)
2. de artikelen 2 tot en met 4 van de beschikking van de
     Commissie nietig te verklaren;                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                 is op 30 december 1997 hogere voorziening ingesteld door
3. de Commissie in de kosten van de procedure te verwij-         Wirtschaftsvereinigung Stahl, Thyssen Stahl AG, Preussag
     zen.                                                        Stahl AG en Hoogovens Groep BV, vertegenwoordigd
                                                                 door J. Sedemund van Deringer, Tessin, Herrmann &
Middelen en voornaamste argumenten                               Sedemund, advocaten te Berlijn, en E. H. Pijnacker Hor-
                                                                 dijk van De Brauw, Blackstone, Westbroek, advocaten te
Ð Schending van het in strafprocedures algemeen gel-             Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A.
     dende beginsel van een rechtsstaat, dat de verweten         May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31, tegen het arrest, op
     handeling voldoende nauwkeurig bepaald moet zijn            24 oktober 1997 (1) in zaak T-244/94 tussen Wirtschafts-
     om het noodzakelijke bewijs en het onderzoek daarvan        vereinigung Stahl, Thyssen Stahl AG, Preussag Stahl AG
     mogelijk te maken; schending van de ook op de rech-         en Hoogovens Groep BV en de Commissie van de Euro-
     ter rustende algemene motiveringsplicht.                    pese Gemeenschappen, ondersteund door Raad van de
 ---pagebreak--- 28.3.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 94/7
Europese Unie, de Italiaanse Republiek en Ilva Laminati             nue Guillaume 62, tegen het arrest, op 7 november 1997
Piani SpA, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg               in zaak T-218/95 (1) tussen Azienda Agricola ¹Le Canneº
van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer Ð uitge-               Srl en de Commissie van de Europese Gemeenschappen
breid).                                                             gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-
                                                                    pese Gemeenschappen.
Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
                                                                    Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
     24 oktober 1997 in zaak T-244/94 (Wirtschaftsvereini-          Ð de bestreden beslissing te vernietigen en, overeenkom-
     gung Stahl e.a./Commissie) te vernietigen;                          stig de conclusies in eerste aanleg;
2. Beschikking 94/259/EGKS van 12 april 1994 betref-
                                                                    Ð handeling nr. 12497 van de Commissie van 27 oktober
     fende steun die ItalieÈ voornemens is te verlenen aan
                                                                         1995 nietig en van onwaarde te verklaren;
     openbare ondernemingen in de ijzer- en staalsector
     (ijzer- en staalconcern ILVA) (PB L 112 van 3.5.1994,
     blz. 64) nietig te verklaren;                                  Ð de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de
                                                                         schade, in de omvang uiteengezet in de hogere voorzie-
3. de Commissie in de kosten te verwijzen.                               ning;
Middelen en voornaamste argumenten                                  Ð de Commissie te verwijzen in de kosten van de twee
                                                                         instanties.
Schending van het Gemeenschapsrecht door het Gerecht
doordat het:                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Ð de gelding en de draagwijdte van de vijfde steuncode              Rekwirante betoogt, dat het Gerecht ten onrechte heeft
     heeft miskend;                                                 geoordeeld dat het collegialiteitsbeginsel in acht is geno-
                                                                    men. Zij stelt, dat voorzover het reglement van orde van
Ð onvoldoende in aanmerking heeft genomen, dat over-                de Commissie het waarnemend hoofd van een eenheid toe-
     heidssubsidies niet meer ¹onontbeerlijkº is ter berei-         stond, krachtens een eigen bevoegdheid het betrokken
     king van de doelstellingen van het EGKS-Verdrag,               besluit te nemen, het Gerecht het niet-toepasselijk had
     wanneer meer dan een keer worden toegekend;                    moeten verklaren.
Ð eraan voorbij is gegaan, dat de bestreden Commissie-
                                                                    Zij stelt ook, dat wat de schending van het beginsel van
     beschikking reeds hierom een ernstige beoordelingsfout
                                                                    hoor en wederhoor en de motiveringsplicht door de Com-
     van de Commissie bevat, omdat daarin versterking van
                                                                    missie betreft, de motivering van het Gerecht van eerste
     de Italiaanse staalindustrie als doel wordt aangegeven;
                                                                    aanleg onjuist en tegenstrijdig was.
Ð ten onrechte heeft aangenomen, dat artikel 4, onder c),
     van het EGKS-Verdrag geen absoluut verbod van sub-             Tenslotte beroept zij zich op schending en onjuiste toepas-
     sidieÈring bevat, doch de instellingen toestaat om alle        sing door het Gerecht van de artikelen 44, lid 1, en 47 van
     subsidies goed te keuren die tot verwezenlijking van de        Verordening (EEG) nr. 4028/86 (2), en van artikel 7 van
     doelstellingen van het Verdrag kunnen bijdragen.               Verordening (EEG) nr. 1116/88 (3).
(1) PB C 387 van 20.12.1997, blz. 16.                               (1) PB C 77 van 16.3.1996, blz, 11.
                                                                    (2) PB L 376 van 31.12.1986, blz. 7.
                                                                    (3) PB L 112 van 30.4.1988, blz. 1.
Hogere voorziening, op 16 januari 1998 ingesteld door
Azienda Agricola ¹Le Canneº Srl, vennootschap naar Ita-
liaans recht, gevestigd te Porto Viro, tegen het arrest, op         Verzoek van Commissione Tributaria Provinciale di
7 november 1997 in zaak T-218/95 tussen Azienda Agri-               Firenze bij beschikking van 23 januari 1997 om een
cola ¹Le Canneº Srl en de Commissie van de Europese                 prejudicieÈle beslissing in het geding tussen C.S.A.R. Centro
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                  Servizi Acciai Rivestiti SpA enerzijds en D.R.E. Toscana
            aanleg van de Europese Gemeenschappen                         en Imposte Dirette di Firenze II Ufficio anderzijds
                       (Zaak C-10/98 P)                                                     (Zaak C-13/98)
                          (98/C 94/14)                                                        (98/C 94/15)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             De Commissione Tributaria Provinciale di Firenze heeft bij
is op 16 januari 1998 hogere voorziening ingesteld door             beschikking van 23 januari 1997, ingekomen ter griffie
Azienda Agricola ¹Le Canneº Srl, vertegenwoordigd door              van het Hof van Justitie op 20 januari 1998, in het geding
G. Schiller, G. Carraro en F. Mazzonetto, advocaten te              tussen C.S.A.R. Centro Servizi Acciai Rivestiti SpA en
Padua, en door G. Arendt, advocaat te Luxemburg, domi-              D.R.E. Toscana en Imposte Dirette di Firenze II Ufficio,
cilie gekozen hebbende ten kantore van deze laatste, ave-           het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-


title: Beroep, op 7 april 1998 ingesteld door Republiek Oostenrijk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-99/98)

text:
C 209/16            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.7.98
   Ontheffing van de verplichting om de                                vanger van steun die zij onverenigbaar met de gemeen-
   B T W b i n n e n eÂ eÂ n m a a n d a f t e d r a g e n n a         schappelijke markt heeft verklaard, een gewettigd ver-
   1 januari 1989                                                      trouwen kan aanvoeren, kan zij daar overeenkomstig
                                                                       de grondbeginselen van het Gemeenschapsrecht zelf
                                                                       rekening mee houden om van terugbetaling van die
   De Franse regering merkt op, dat PMU door deze                      steun af te zien.
   maatregel de over haar aankopen betaalde BTW kon
   aftrekken in de maand van de aankoop zelf, en niet
                                                                  (1) PB C 90 van 26.3.1994, blz. 23.
   een maand later, zoals normaal de regel is.
   Sinds de invoering in 1969 werd die betalingsfaciliteit
   evenwel gecompenseerd door een permanente renteloze
   consignatie bij de Schatkist.
                                                                  Verzoek van 20 januari 1998 van de Consiglio di Stato om
   Het Gerecht merkte terecht op, dat de Commissie in             een prejudicieÈle beslissing in de gedingen tussen 1) Ques-
   de beschikking een fout maakte toen zij stelde dat de          tore di Macerata en C. Peroni, 2) Questore di Genova
   consignatie bij de Schatkist slechts bestond sinds 1989.       en E. Fasciolo, 3) Questore di Genova en U. Merlo,
                                                                  4) Questore di Catanzaro en P. Caffarelli, 5) Questore di
                                                                  Milano en C. Picerno, 6) Questore di Imperia en G. Bar-
   Volgens de Commissie was de betrokken maatregel                rese, A. De Sanctis en SaS Riviera, 7) Questore di Pavia en
   een steunmaatregel die vóór 1989 verenigbaar was met               G. Giacchetto en 8) Questore di Savona en F. Amato
   de gemeenschappelijke markt, omdat een eventuele
                                                                               (Zaak C-86/98 tot en met C-93/98)
   verstoring van de gemeenschappelijke markt die daar-
   door werd veroorzaakt, verwaarloosbaar was. Wegens                                     (98/C 209/30)
   het bestaan van de consignatie bij de Schatkist was er
   volgens de Commissie sinds 1 januari 1989 niet langer
   sprake van een steunmaatregel.                                 De Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 20 januari
                                                                  1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                  2 april 1998, in de gedingen tussen 1) Questore di Mace-
   Het Gerecht verklaarde de beoordeling van de Com-
                                                                  rata en C. Peroni, 2) Questore di Genova en E. Fasciolo,
   missie betreffende de periode na 1 januari 1989 nietig,
                                                                  3) Questore di Genova en U. Merlo, 4) Questore di Catan-
   op gronden die vooral betrekking hadden op de daar-
                                                                  zaro en P. Caffarelli, 5) Questore di Milano en C. Picerno,
   aan voorafgaande periode en op de vaststelling dat de
                                                                  6) Questore di Imperia en G. Barrese, A. De Sanctis en SaS
   compensatie voor 1989 niet adequaat was.
                                                                  Riviera, 7) Questore di Pavia en G. Giacchetto en 8) Ques-
                                                                  tore di Savona en F. Amato, het Hof van Justitie van de
   Het Gerecht kon zich evenwel niet op die gronden               Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
   alleen baseren om te stellen, dat de Commissie de              beslissing over de navolgende vraag:
   gehele periode na 1 januari 1989 verkeerd had beoor-
   deeld. Ook in dat opzicht bevat het arrest van het             Staan de bepalingen van het Verdrag betreffende het ver-
   Gerecht een verkeerde redenering en een ontoereikende          richten van diensten in de weg aan een wettelijke regeling
   motivering.                                                    als de Italiaanse wet op de weddenschappen, in aanmer-
                                                                  king nemende dat zij haar rechtvaardiging vindt in over-
B. Terugvordering van met de gemeenschappelijke markt             wegingen van sociaal beleid en fraudebestrijding?
   onverenigbare steun
   Daar de Commissie in de beschikking overwoog, dat
   de aan PMU verleende vrijstelling van bijdrage in het
   bouwfonds sinds 1989 onverenigbaar was met het Ver-
   drag, maar dat de steunontvanger slechts de betrokken          Beroep, op 7 april 1998 ingesteld door Republiek Oosten-
   bedragen diende terug te betalen die waren betaald na            rijk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   de inleiding van de procedure in 1991, omdat hij op                                   (Zaak C-99/98)
   grond van de eerdere uitspraak van de Conseil d'Etat
   een gewettigd vertrouwen kon hebben, stelde het                                        (98/C 209/31)
   Gerecht in wezen, dat de Commissie niet zelf rekening
   kon houden met het door de lidstaat aangevoerde
   gewettigd vertrouwen van de steunontvanger, om af te           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   zien van de terugbetaling van steun die zij onverenig-         is op 7 april 1998 beroep ingesteld tegen Commissie van
   baar achtte met de gemeenschappelijke markt.                   de Europese Gemeenschappen door Republiek Oostenrijk,
                                                                  vertegenwoordigd door W. Okresek, hoofd van de dienst
                                                                  constitutionele aangelegenheden van het bureau van de
   Volgens de Franse regering heeft het Gerecht ook in            bondskanselier van de Republiek Oostenrijk, domicilie
   dit opzicht het recht geschonden: wanneer de Commis-           gekozen hebbende te Luxemburg ter Oostenrijkse ambas-
   sie door een lidstaat erop wordt gewezen, dat de ont-          sade, rue des Bains 3.
 ---pagebreak--- 4.7.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 209/17
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                  Europese Unie door Koninkrijk Zweden, vertegenwoor-
                                                                  digd door L. Nordling, rättschef, domicilie gekozen
                                                                  hebbende te Luxemburg ter Zweedse ambassade, rue
1. de beschikking van de Commissie van 9 februari 1998,           H. Heine 2.
     SG(98) D/1124 in alle onderdelen wegens schending
     van het EG-Verdrag, schending van fundamentele
                                                                  Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
     vormvoorschriften en misbruik van bevoegdheid nietig
     te verklaren;
                                                                  1. krachtens artikel 173 van het Verdrag TAC-Verorde-
                                                                       ning (EG) nr. 45/98 van de Raad (1) nietig te verklaren
2. de Commissie in de kosten te verwijzen.                             voorzover zij betrekking heeft op de verdeling van
                                                                       kabeljauw in zone III b, c, d;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  2. verweerder in de kosten te verwijzen.
Schending van het EG-Verdrag, schending van fundamen-             Middelen en voornaamste argumenten
tele vormvoorschriften en misbruik van bevoegdheid. De
litigieuze steun moet als bestaande steun worden aange-
merkt, daar de Commissie heeft nagelaten binnen een pas-          Schending van artikel 121, lid 1, van de Akte betreffende
sende termijn een standpunt te bepalen over de voorgeno-          de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk,
men steun. De inleiding van een formele onderzoeksproce-          de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en de
dure is dan ook in strijd met het Verdrag, omdat de steun         aanpassing van de verdragen waarop de Europese Unie is
daardoor ten onrechte als nieuw aangemelde steun wordt            gegrond, zoals gewijzigd bij Besluit 95/1/EG, Euratom,
aangemerkt en uitdrukkelijk wordt vastgesteld dat uitvoe-         EGKS van de Raad (2).
ring van de steunmaatregel ingevolge artikel 93, lid 3, ver-
boden is. Verzoekster geeft te kennen, dat zij de Commis-         Voor 1988 stond de Gemeenschap een vangsthoeveelheid
sie uiterlijk bij schrijven van 19 maart 1997 alle gegevens       van 86 547 ton kabeljauw ter beschikking in de commu-
heeft verstrekt die de Commissie nodig had om zich over           nautaire viswateren in zone III b, c, d. Overeenkomstig de
de verenigbaarheid van de maatregel met het Verdrag te            voorwaarden in artikel 121, lid 1, van de Toetredingsakte
kunnen uitspreken; alle latere ¹vragenº van de Commissie          bedroeg het aan Zweden toe te kennen aandeel in die
waren geenszins relevant voor de te geven beschikking,            vangsthoeveelheid 29 921 ton (0,35037  50 000 + 0,4
maar dienden de totstandbrenging van een beschikking              36 947  400  1 976). Hiermee is in aanmerking geno-
kennelijk alleen maar te vertragen.                               men, dat de overdracht van 400 ton aan Polen overeen-
                                                                  komstig de overeenkomst tussen de Gemeenschap en Polen
                                                                  op het quotum van Zweden in mindering is gebracht, en
De Commissie betoogt, dat zij gerechtigd is, tegen de uit-        dat 1 976 ton van het Zweedse quotum voor 1998 moet
voering van de maatregelen na behoorlijke aankondiging            worden overgedragen aan andere lidstaten overeenkomstig
van de lidstaat in de ¹Lorenz-procedureº bezwaar te               de afspraken in het kader van de ondertekening van de
maken. Haar bezwaren moeten klaarblijkelijk tot gevolg            EER-Overeenkomst. Evenwel is aan Zweden bij Verorde-
hebben, dat daarna (ex tunc of ex nunc?) geen sprake is           ning (EG) nr. 45/98 een hoeveelheid van 29 246 ton toege-
van bestaande steun. Dit blijkt uit de laatste alinea van het     wezen, 675 ton minder dan uit de Toetredingsakte voort-
hoofdstuk ¹Hintergrundº van de aangevochten beschik-              vloeit.
king en uit punt 2.1, laatste volzin, en punt 5.1, laatste
volzin, van de steuncodex van de Commissie. Volgens ver-
                                                                  (1) PB L 12 van 19.1.1998, blz. 1.
zoekster heeft de Commissie niet het recht, bezwaren ken-         (2) PB L 1 van 1.1.1995, blz. 1.
baar te maken, en heeft zij dit recht, gesteld dat zij dit aan
de steuncodex ontleent, te laat uitgeoefend zodat het geen
gevolgen kan hebben.
                                                                  Verzoek van het Bundesgerichtshof van 5 maart 1998 om
                                                                  een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Union
                                                                  Deutsche Lebensmittelwerke GmbH en Schutzverband
      Beroep, op 9 april 1998 ingesteld door Koninkrijk                       gegen Unwesen in der Wirtschaft e.V.
          Zweden tegen Raad van de Europese Unie                                         (Zaak C-101/98)
                        (Zaak C-100/98)                                                    (98/C 209/33)
                         (98/C 209/32)
                                                                  Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 5 maart
                                                                  1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           9 april 1998, in het geding tussen Union Deutsche Lebens-
is op 9 april 1998 beroep ingesteld tegen Raad van de             mittelwerke GmbH en Schutzverband gegen Unwesen in


title: Zaak C-58/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Leo-Libera GmbH/Finanzamt Buchholz in der Nordheide (Verzoek om prejudiciële beslissing — Belasting over toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 135, lid 1, sub i — Vrijstelling voor weddenschappen, loterijen en andere kans- en geldspelen — Voorwaarden en beperkingen — Bevoegdheid van lidstaten tot vaststelling daarvan)

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Leo-Libera GmbH/Finanzamt Buchholz in der Nordheide
   (Zaak C-58/09) (1)

   (Verzoek om prejudiciële beslissing - Belasting over toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 135, lid 1, sub i - Vrijstelling voor weddenschappen, loterijen en andere kans- en geldspelen - Voorwaarden en beperkingen - Bevoegdheid van lidstaten tot vaststelling daarvan)
   2010/C 221/16
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Leo-Libera GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Buchholz in der Nordheide

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 135, lid 1, sub i, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Nationale regeling die enkele weddenschappen en loterijen vrijstelt van de btw, maar alle andere kans- en geldspelen niet

      Dictum

   Artikel 135, lid 1, sub i, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten op grond van hun bevoegdheid om voorwaarden en beperkingen te verbinden aan de daarin voorziene vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde, is toegestaan om slechts bepaalde kans- en geldspelen van deze belasting vrij te stellen.

      (1)  PB C 113 van 16.5.2009.


               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/1

         (2008/C 116/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 107 van 26.4.2008

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 92 van 12.4.2008

      PB C 79 van 29.3.2008

      PB C 64 van 8.3.2008

      PB C 51 van 23.2.2008

      PB C 37 van 9.2.2008

      PB C 22 van 26.1.2008

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 30 mei 1995 in zaak T-289/94: A. Innamorati tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Vergelijkend onderzoek - Afwijzing van sollicitatie - Motivering van besluit van jury van algemeen vergelijkend onderzoek)

text:
22 . 7 . 95           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 189/ 15
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              missie van 25 november 1992 inzake een procedure op
                        van 30 mei 1995                               grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag ( Zaak IV/33.585
                                                                      — verdeling van treinbiljetten door reisbureaus ( 2 ), heeft het
            in zaak T-289/94 : A. Innamorati tegen                    Gerecht ( Derde Kamer — uitgebreid ), samengesteld als
                    Europees Parlement ( 1 )                          volgt: J. Biancarelli, president, R. Schintgen, C. P. Briët,
(Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Afwijzing van                  R. Garcia-Valdecasas en C. W. Bellamy, rechters; griffier:
sollicitatie — Motivering van besluit van jury van algemeen           H. Jung, op 6 juni 1 995 een arrest gewezen waarvan het
                    vergelijkend onderzoek)                           dictum luidt als volgt:
                          ( 95/C 189/30 )
                                                                      I. Verklaart nietig Beschikking 92/568/EEG van de Com
                      (Procestaai: Frans)                                   missie van 25 november 1992 inzake een procedure op
                                                                            grond van artikel 85 van bet EEG-Verdrag (Zaak
                                                                            IV/33.585 — verdeling van treinbiljetten door reisbu
In zaak T-289/94, A. Innamorati, hulpfunctionaris van de                    reaus).
Commissie van de Europese Gemeenschappen die zich had
aangemeld voor algemeen vergelijkend onderzoek EP/59/A,               2 . Verwijst de Commissie in de kosten van bet geding.
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J. -N. Louis,
advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxem            H PB nr . C 71 van 13 . 3 . 1993 .
burg bij de Fiduciaire Myson Sàrl, Rue Glesener 1 , tegen             ( 2 ) PB nr . L 366 van 15 . 12 . 1992 , blz. 47.
Europees Parlement (gemachtigden: G. Garzón Clariana,
M. Peter en J. L. Rufas Quintana ), betreffende een beroep
tot nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen
vergelijkend onderzoek EP/59/A om verzoeker voor de
samenvatting een cijfer beneden het vereiste minimumaantal             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
punten toe te kennen en hem niet toe te laten tot de andere                                    van 8 uni 1995
examens van het vergelijkend onderzoek, heeft het Gerecht             in zaak T-496/93 : A.-P. Allo tegen Commissie van de
( Derde Kamer ), samengesteld als volgt: J. Biancarelli,                                Europese Gemeenschappen ( j )
president, C. W. Bellamy en J. Azizi , rechters; griffier : H.
Jung, op 30 mei 1995 een arrest gewezen waarvan het                   (Ambtenaren — Aanstelling — Beoordelingsvrijheid van tot
dictum luidt als volgt:                                               aanstelling bevoegdgezag — Dienstbelang — Motivering —
                                                                      Ontbreken van beoordelingsrapport — Gevolgen voor
1 . Verklaart nietig bet besluit waarbij de jury van algemeen         procedure — Procedure van voorziening in ambten van
     vergelijkend onderzoek EP/59/A verzoeker een cijfer                             middenkader — Recht van verweer)
     beneden het vereiste minimumaantal punten beeft toe                                         ( 95/C 189/32
     gekend en hem niet tot de andere examens van bet
     vergelijkend onderzoek heeft toegelaten.                                                 (Procestaai: Frans)
2 . Verwijst het Parlement in de kosten van het geding.               In zaak T-496/93 , A.-P . Allo, ambtenaar van de Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,
m PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .                                  vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat te Brussel,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                      L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig
                                                                      den: G. Valsesia en D. Waelbroeck ), betreffende een beroep
                                                                      strekkende, enerzijds, tot nietigverklaring van de besluiten
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             houdende aanstelling van mevrouw M. als hoofd van de
                         van 6 juni 1995                              delegatie van de Commissie in Roemenië en afwijzing van
                                                                      verzoekers sollicitatie naar dat ambt, en anderzijds , tot
in zaak T-14/93 , Union internationale des chemins de fer
                                                                      vergoeding van de materiële en morele schade die verzoeker
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ! )                heeft geleden door die besluiten en door het feit dat ten tijde
(Mededinging — Spoorwegvervoer — Rechtsgrondslag van                  van het onderzoek van de sollicitaties naar dat ambt zijn
beschikking — Verordening (EEG) nr. 1017/68 — Reis                   beoordelingsrapport over de periode 1989/1991 in zijn
      bureaus — Verkoop van internationale biljetten)                 persoonsdossier ontbrak, heeft het Gerecht (Tweede
                          ( 95/ C 189/31 )                            Kamer ), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
                                                                      D. P. M. Barrington en A. Saggio, rechters ; griffier: J. Palacio
                       (Procestaai: Frans)                            Gonzalez, op 8 juni 1995 een arrest gewezen waarvan het
                                                                      dictum luidt als volgt:
In zaak T-14/93 , Union internationale des chemins de fer,
                                                                       1 . Verwerpt het beroep.
vereniging van spoorwegondernemingen, gevestigd te
Parijs, vertegenwoordigd door C. Momège, advocaat te                  2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal
Parijs , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                         dragen.
kantore van A. May, Grand-Rue 31 , tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : B. Lange                 (>) PB nr . C 272 van 8 . 10 . 1993 .
heine en G. de Bergues ), betreffende een beroep tot
nietigverklaring van Beschikking 92/568/EEG van de Com


title: Zaak F-94/07: Beroep ingesteld op 21 september 2007 — Rebizant e.a./Commissie

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/45

         Beroep ingesteld op 21 september 2007 — Rebizant e.a./Commissie
   (Zaak F-94/07)
   (2007/C 283/81)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Jean Rebizant (Karlsruhe, Duitsland) en anderen (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vaststelling van onwettigheid van het besluit houdende vaststelling van de drempels voor bevordering tot de rang AD13 voor ambtenaren die onder de begroting Onderzoek/Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (hierna: „GCO”) en onder de huishoudelijke begroting vallen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om verzoekers in het kader van de bevorderingsronde 2006 niet tot de rang AD13 te bevorderen;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van hun beroep voeren verzoekers de volgende middelen aan:

               —

               schending van artikel 5, lid 5, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (hierna: „Statuut”);

               —

               schending van artikel 6, lid 2, van het Statuut alsmede van artikel 9 van bijlage XIII bij het Statuut;

               —

               schending van het beginsel van gelijke behandeling.

         Verzoekers preciseren dat de Commissie, door de drempel voor bevordering tot de rang AD 13 voor ambtenaren die onder de begroting Onderzoek en de begroting GCO vallen, vast te stellen op 98,5, geen rekening heeft gehouden met ambten die krachtens artikel 9 van bijlage XIII bij het Statuut daadwerkelijk vacant waren bij DG Onderzoek en DG GCO noch met de specifieke situatie van ambtenaren die onder die begrotingen vallen.
   Hierdoor heeft de Commissie haar besluit van 20 juli 2005 geschonden, betreffende de modaliteiten voor de procedure van bevordering van ambtenaren die uit het gedeelte onderzoek van de algemene begroting worden betaald, waarin regels zijn opgenomen ter waarborging van het beginsel van gelijke behandeling van ambtenaren van de verschillen begrotingen.


title: Beroep, op 16 februari 1998 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Raad van de Europese Unie (Zaak C-36/98)

text:
11.4.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 113/7
caat te Thionville, domicilie gekozen hebbende te Luxem-            basis van criteria ingegeven door de bescherming van het
burg ten kantore van G. Harles, advocaat aldaar, rue                milieu. De vaststelling van het verdrag dient te geschieden
Mathias Hardt 8Ð10, tegen het arrest, op 5 november                 volgens de procedure van artikel 130 S, lid 2, van het Ver-
1997 in zaak T-26/89 (125) tussen H. de Compte en Euro-             drag, bepalende dat binnen de Raad eenparigheid van
pees Parlement gewezen door het Gerecht van eerste aan-             stemmen vereist is. Bijgevolg dienen internationale over-
leg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer).                  eenkomsten over deze materie eveneens met eenparigheid
                                                                    te worden gesloten (artikel 228, lid 2, tweede volzin).
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
                                                                    De zienswijze van de Raad, die overeenkomt met het voor-
Ð de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te ver-             stel van de Commissie, houdt een schending in van
     klaren;                                                        artikel 130 S, lid 2, wat de maatregelen betreft inzake het
                                                                    beheer van de waterreserves. De goedkeuring van het
Ð het arrest van het Gerecht van 5 november 1997 (1) te             bestreden besluit op basis van een onjuiste rechtsgrondslag
     vernietigen;                                                   brengt van rechtswege de nietigheid ervan teweeg.
Ð de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht, teneinde             (1) PB L 342 van 12.12.1997, blz. 18.
     het verzoek tot herziening ontvankelijk te doen verkla-
     ren;
Ð het Parlement te verwijzen in de kosten van de onder-
     havige zaak en van die voor het Gerecht.                       Verzoek van de Divisional Court, Queen's Bench Division,
                                                                    van 24 april 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
Middelen en voornaamste argumenten                                  geding tussen The Queen en the Secretary of State for the
                                                                           Home Department, ex parte: Abdnulnasir Savas
Weigering om als een nieuw feit te erkennen het document
                                                                                (Zaak C-37/98)
van de rapporteur van de commissie begrotingscontrole
van het Europees Parlement waarin de kwestie van de kas                                      (98/C 113/17)
voor de afgevaardigden ter sprake wordt gebracht, en de
boekhoudkundige constructie die door de administratie is            The Divisional Court, Queen's Bench Division, heeft bij
opgezet om de schuld van rekwirant te bewijzen, punt                beschikking van 24 april 1997, ingekomen ter griffie van
voor punt wordt betwist.                                            het Hof van Justitie op 16 februari 1998, in het geding
                                                                    tussen The Queen en The Secretary of State for the Home
(1) In zaak T-26/89 (125) (PB C 387 van 20.12.1997, blz. 17).       Department, ex parte: Abdnulnasir Savas, het Hof van Jus-
                                                                    titie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                    prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
                                                                    1. Moeten de op 12 september 1963 te Ankara onderte-
                                                                         kende overeenkomst waarbij een associatie tot stand
Beroep, op 16 februari 1998 ingesteld door Koninkrijk                    wordt gebracht tussen de Europese Economische
          Spanje tegen Raad van de Europese Unie                         Gemeenschap en Turkije (¹de overeenkomstº), en het
                        (Zaak C-36/98)                                   op 23 november 1970 te Brussel ondertekende aanvul-
                                                                         lend protocol bij de overeenkomst (¹het aanvullend
                         (98/C 113/16)                                   protocolº) aldus worden uitgelegd, dat zij rechten ver-
                                                                         lenen aan een Turks onderdaan die a) het grondgebied
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  van een lidstaat is binnengekomen of b) op dat grond-
is op 16 februari 1998 beroep ingesteld tegen Raad van de                gebied heeft verbleven in strijd met de immigratiewet-
Europese Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd                   geving van die lidstaat?
door S. Ortiz Vaamonde, Abogado del Estado, domicilie
                                                                    2. Indien het antwoord op eÂeÂn van beide of beide onder-
gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambassade,
                                                                         delen van de eerste vraag ¹jaº is, zijn a) artikel 13 van
boulevard E. Servais 4-6.
                                                                         de overeenkomst en b) artikel 41 van het aanvullend
                                                                         protocol dan rechtstreeks van toepassing in de rechts-
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         orde van de lidstaten?
Ð nietig te verklaren Besluit 97/825/EG van de Raad van             3. Staan de overeenkomst en het aanvullend protocol
     24 november 1997 betreffende de sluiting namens de                  eraan in de weg, dat een lidstaat toepassing geeft aan
     Gemeenschap van het verdrag inzake samenwerking                     een bepaling van zijn nationale wetgeving uit hoofde
     voor de bescherming en het duurzame gebruik van de                  waarvan die Turkse onderdaan toestemming om op
     Donau (1);                                                          het grondgebied van die lidstaat te verblijven wordt
                                                                         geweigerd op de enkele grond, dat het hem verleende
Ð de verwerende instelling te verwijzen in de kosten.                    verlof om het grondgebied binnen te komen of om op
                                                                         het grondgebied te verblijven, zijn geldigheid heeft ver-
Middelen en voornaamste argumenten                                       loren?
Volgens het Koninkrijk Spanje is duidelijk, dat het verdrag         4. Indien de bevoegde autoriteit van een lidstaat, in weer-
betrekking heeft op het beheer van de waterreserves op                   wil van de bepalingen van haar nationale wetgeving en


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 17 juni 1998 in zaak C-243/95 (verzoek van de Labour Court om een prejudiciële beslissing): K. Hill, A. Stapleton tegen The Revenue Commissioners, Department of Finance (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen - Ambtenaren - Stelsel van tweelingbanen - Salarisverhoging bepaald op basis van werkelijke arbeidstijd - Indirecte discriminatie)

text:
C 258/10               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    15.8.98
sen de Europese Economische Gemeenschap en de Socia-                                 ARREST VAN HET HOF
listische Federatieve Republiek JoegoslavieÈ.
                                                                                (Zesde Kamer)
                                                                                van 17 juni 1998
(1) PB C 197 van 6.7.1996.
                                                                   in zaak C-243/95 (verzoek van de Labour Court om een
                                                                   prejudicieÈle beslissing): K. Hill, A. Stapleton tegen The
                                                                        Revenue Commissioners, Department of Finance (1)
                                                                   (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen Ð Ambte-
                                                                   naren Ð Stelsel van tweelingbanen Ð Salarisverhoging
                                                                   bepaald op basis van werkelijke arbeidstijd Ð Indirecte
                  ARREST VAN HET HOF                                                        discriminatie)
                       van 16 juni 1998                                                     (98/C 258/18)
in zaak C-226/97 (verzoek van de Arrondissementsrecht-
bank te Maastricht om een prejuidicieÈle beslissing): straf-                             (Procestaal: Engels)
                 zaak tegen J. M. Lemmens (1)
(Richtlijn 83/189/EEG Ð Informatieprocedure op het
gebied van normen en technische voorschriften Ð Recht-              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                streekse werking van richtlijn)                                   de Jurisprudentie van het Hof)
                         (98/C 258/17)
                                                                   In zaak C-243/95, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                   krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Labour
                                                                   Court (Ierland), in het aldaar aanhangig geding tussen K.
                    (Procestaal: Nederlands)                       Hill, A. Stapleton en The Revenue Commissioners,
                                                                   Department of Finance, betreffende een prejudicieÈle beslis-
                                                                   sing over de uitlegging van Richtlijn 75/117/EEG van de
In zaak C-226/97, betreffende een verzoek aan het Hof              Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Arron-             elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake
dissementsrechtbank te Maastricht (Nederland), in de               de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor
aldaar dienende strafzaak tegen J. M. Lemmens, om een              mannelijke en vrouwelijke werknemers (PB L 45 van
prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van Richtlijn 83/      19.2.1975, blz. 19), heeft het Hof (Zesde Kamer), samen-
189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een              gesteld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, R.
informatieprocedure op het gebied van normen en techni-            Schintgen, G. F. Mancini, J. L. Murray (rapporteur) en
sche voorschriften (PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8), heeft         G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola;
het Hof, samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur),          griffier: L. Hewlett, administrateur, op 17 juni 1998 een
president van de Derde en de Vijfde Kamer, waarnemend              arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
voor de president, H. Ragnemalm, M. Wathelet, R. Schint-
gen, kamerpresidenten, G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn,
J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, P. Jann en        Artikel 119 van het EG-Verdrag en Richtlijn 75/117/EEG
L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier:      van de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader
D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 16 juni               tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als               de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor
volgt:                                                             mannelijke en vrouwelijke werknemers, moeten aldus wor-
                                                                   den uitgelegd, dat wanneer een veel hoger percentage
                                                                   vrouwelijke dan mannelijke werknemers zijn arbeid ver-
                                                                   richt in de vorm van een tweelingbaan, ze zich verzetten
Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983                 tegen een nationale wettelijke regeling volgens welke
betreffende een informatieprocedure op het gebied van              werknemers die van een tweelingbaan overgaan naar een
normen en technische voorschriften, moet aldus worden              voltijdsbaan, op de salarisschaal voor voltijds werkzaam
uitgelegd, dat het niet nakomen van de bij artikel 8 ervan         personeel lager worden ingeschaald dan op de plaats die
opgelegde verplichting tot mededeling van een technische           zij voorheen op de salarisschaal voor in tweelingbanen
regeling inzake ademanalyseapparaten, niet tot gevolg              werkzaam personeel innamen, doordat de werkgever het
heeft, dat bewijs verkregen door middel van een ademana-           criterium toepast dat enkel de in een bepaalde functie
lyseapparaat dat volgens niet meegedeelde voorschriften is         effectief gewerkte tijd als diensttijd wordt meegeteld, tenzij
goedgekeurd, niet kan worden gebruikt tegen een particu-           die wettelijke regeling wordt gerechtvaardigd door objec-
lier die terechtstaat terzake van rijden onder invloed.            tieve factoren die niets van doen hebben met discriminatie
                                                                   op grond van geslacht.
(1) PB C 228 van 26.7.1997.
                                                                   (1) PB C 229 van 2.9.1995.


title: Zaak T-131/17: Beroep ingesteld op 2 maart 2017 — Argus Security Projects/Commissie en EDEO

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/28

         Beroep ingesteld op 2 maart 2017 — Argus Security Projects/Commissie en EDEO
   (Zaak T-131/17)
   (2017/C 129/42)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Argus Security Projects Ltd (Limassol, Cyprus) (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie, Europese Dienst voor extern optreden

      Conclusies

               —

               het in haar brief van 13 februari 2017 vervatte verrekeningsbesluit van de Commissie inzake een bedrag van 52 600 EUR nietig verklaren;

               —

               het in haar brief van 15 februari 2017 vervatte verrekeningsbesluit van de Commissie, die handelt voor rekening van de rekenplichtige van EDEO, inzake een bedrag van 41 522 EUR nietig verklaren;

               —

               het in haar brief van 28 februari 2017 vervatte verrekeningsbesluit van de Commissie, die handelt voor rekening van de rekenplichtige van EDEO, inzake een bedrag van 6 324 EUR nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie en EDEO verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna „Handvest”). Volgens verzoekster moet de vaststelling van eenzijdige verrekeningsbesluiten zoals de bestreden besluiten, in een contractuele context en hoewel de andere contractpartij een beroep wegens contractuele aansprakelijkheid heeft ingesteld voor de volgens het contract bevoegde rechter, worden geacht illegaal en in strijd met artikel 47 van het Handvest te zijn.

               2.

               Tweede middel: onbevoegdheid van de Europese Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) om verrekeningsbesluiten vast te stellen in een contractuele context. Verwerende partijen hebben hun bevoegdheden overschreden door gebruik te maken van eenzijdige bevoegdheden om een contractueel geschil te beslechten, en bijgevolg moeten de bestreden besluiten wegens onbevoegdheid van degene die ze heeft vastgesteld, nietig worden verklaard.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 80 van verordening nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (hierna: „financiële verordening”). Aangezien de zaak nog hangende is voor de Belgische rechter, betoogt verzoekster dat de rekenplichtige van de Commissie niet rechtmatig kon oordelen dat de betrokken vordering zeker, vaststaand en opeisbaar was. Die vordering voldeed dus niet aan de in artikel 80 van de financiële verordening vastgestelde voorwaarden en mocht bijgevolg niet worden verrekend.


title: Zaak T-362/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 31 januari 2007 — Minin/Commissie ( Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Liberia — Bevriezing van tegoeden van medestanders van Charles Taylor — Bevoegdheid van Gemeenschap — Grondrechten — Beroep tot nietigverklaring )

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/18

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 31 januari 2007 — Minin/Commissie
   (Zaak T-362/04) (1)

   („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Liberia - Bevriezing van tegoeden van medestanders van Charles Taylor - Bevoegdheid van Gemeenschap - Grondrechten - Beroep tot nietigverklaring’)
   (2007/C 69/42)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Leonid Minin (Tel-Aviv, Israël) (vertegenwoordigers: T. Ballarino en C. Bovio, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Montaguti, L. Visaggio en C. Brown, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Marquardt en F. Ruggeri Laderchi, vervolgens S. Marquardt en A. Vitro, gemachtigden); en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Caudwell, vervolgens E. Jenkinson, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1149/2004 van de Commissie van 22 juni 2004 tot wijziging van verordening (EG) nr. 872/2004 van de Raad inzake verdere restrictieve maatregelen ten aanzien van Liberia (PB L 222, blz. 17), alsmede gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 874/2005 van de Commissie van 9 juni 2005 tot wijziging van verordening nr. 872/2004 (PB L 146, blz. 5)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoeker zal naast zijn eigen kosten ook de kosten van de Commissie dragen.

               3)

               De Raad en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2004.


title: Zaak T-286/11 P: Beschikking van het Gerecht van 15 november 2012 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Vergoeding van schade voortvloeiende uit verzending van schrijven over kosten van een zaak aan advocaat die rekwirant in die zaak heeft vertegenwoordigd — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/36

         Beschikking van het Gerecht van 15 november 2012 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-286/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Vergoeding van schade voortvloeiende uit verzending van schrijven over kosten van een zaak aan advocaat die rekwirant in die zaak heeft vertegenwoordigd - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2013/C 9/65
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 16 maart 2011, Marcuccio/Commissie (F-21/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten alsook die welke de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 232 van 6.8.2011.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 17 december 1998 in zaak C-353/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Niet-nakoming - Overheidsopdrachten voor leveringen - Beroepsprocedures - Begrip aanbestedende dienst)

text:
C 48/4                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 20.2.1999
de daadwerkelijke hervatting van de melkleveringen vóór                               ARREST VAN HET HOF
29 maart 1990 verlangt.
                                                                                (Vijfde Kamer)
(1) PB C 9 van 11.1.1997.                                                              van 17 december 1998
                                                                    in zaak C-353/96: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Ierland (1)
                                                                    (Niet-nakoming Ð Overheidsopdrachten voor leveringen
                                                                       Ð Beroepsprocedures Ð Begrip aanbestedende dienst)
                  ARREST VAN HET HOF                                                       (1999/C 48/08)
                         (Zesde Kamer)
                    van 17 december 1998
                                                                                (Procestaal: Engels)
in zaak C-186/96 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
een prejudicieÈle beslissing): S. Demand tegen Hauptzollamt
                            Trier (1)
(Melk Ð Stelsel van extra heffing Ð Extra referentiehoe-             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
veelheid Ð Tijdelijke schorsing Ð Omzetting in definitieve                         de Jurisprudentie van het Hof)
verlaging Ð Verlies van schadevergoeding Ð Algemene
              rechtsbeginselen en grondrechten)
                        (1999/C 48/07)                              In zaak C-353/96, Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                    schappen (gemachtigde: R. Wainwright) tegen Ierland (ge-
                                                                    machtigde: M. A. Buckley, bijgestaan door E. Fitzsimons
                      (Procestaal: Duits)                           en F. ÓDubhghaill), betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                    om vast te stellen dat Ierland, door de bepalingen van
                                                                    Richtlijn 77/62/EEG van de Raad van 21 december 1976
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      betreffende de coördinatie van de procedures voor het
                de Jurisprudentie van het Hof)                      plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen (PB L 13
                                                                    van 15.1.1977, blz. 1), zoals gewijzigd bij Richtlijn
                                                                    88/295/EEG (PB L 127 van 20.5.1988, blz. 1), niet na te
In zaak C-186/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                    leven en, in het bijzonder, door geen bericht van aanbeste-
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-
                                                                    ding voor de opdracht tot levering van kunstmest ten
finanzhof (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tus-
                                                                    behoeve van de Irish Forestry Board (Coillte Teoranta) te
sen S. Demand en Hauptzollamt Trier, om een prejudicieÈle
                                                                    plaatsen in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-
beslissing over de geldigheid van artikel 3, eerste alinea, en
                                                                    schappen, de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende
artikel 4, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de
                                                                    verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde
Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra
                                                                    Kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpre-
heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 405
                                                                    sident, P. Jann (rapporteur), J. C. Moithino de Almeida, C.
van 31.12.1992, blz. 1), heeft het Hof (Zesde Kamer),
                                                                    Gulmann en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: S.
samengesteld als volgt: G. Hirsch (rapporteur), president
                                                                    Alber; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministra-
van de Tweede Kamer, waarnemend voor de president van
                                                                    teur, op 17 december 1998 een arrest gewezen waarvan
de Zesde Kamer, G. F. Mancini, H. Ragnemalm, R. Schint-
                                                                    het dictum luidt als volgt:
gen en K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: D.
Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl, hoofdadmini-
strateur, op 17 december 1998 een arrest gewezen waar-
van het dictum luidt als volgt:                                     1. Waar de Coillte Teoranta geen bericht van aanbeste-
                                                                         ding voor een opdracht tot levering van kunstmest
                                                                         heeft doen plaatsen in het Publicatieblad van de Euro-
Voorzover bij artikel 3, eerste alinea, en artikel 4, lid 1,             pese Gemeenschappen, is Ierland de verplichtingen
van Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van                        niet nagekomen die op hem rusten krachtens Richtlijn
28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in                 77/62/EEG van de Raad van 21 december 1976
de sector melk en zuivelproducten de tijdelijke schorsing                betreffende de coördinatie van de procedures voor het
van een percentage van de tegen betaling verkregen extra                 plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen,
referentiehoeveelheid zonder vergoeding is omgezet in een                zoals gewijzigd bij Richtlijn 88/295/EEG.
definitieve verlaging, is bij toetsing aan de algemene begin-
selen van het Gemeenschapsrecht, zoals het vertrouwens-
beginsel en het fundamentele eigendomsrecht, niet geble-
ken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van              2. Ierland wordt verwezen in de kosten.
genoemde bepalingen kunnen aantasten.
                                                                    (1) PB C 388 van 21.12.1996.
(1) PB C 210 van 20.7.1996.


title: Zaak C-617/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 28 november 2016 — Presidenza del Consiglio dei Ministri/Giovanna Castellano e.a.

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 28 november 2016 — Presidenza del Consiglio dei Ministri/Giovanna Castellano e.a.
   (Zaak C-617/16)
   (2017/C 063/23)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Presidenza del Consiglio dei Ministri

      Verwerende partijen en incidentele verzoekende partijen: Giovanna Castellano, Maria Concetta Pandolfo, Antonio Marletta, Vito Mannino, Olga Gagliardo, Emilio Nardi, Maria Catania, Massimo Gallucci, Giovanna Pischedda, Giambattista Gagliardo

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet richtlijn 82/76/EEG (1) (waarbij de richtlijnen 75/362/EEG (2) en 75/363/EEG (3) zijn gewijzigd) aldus worden uitgelegd dat ook die opleidingen tot medisch specialist, zowel voltijds als deeltijds, binnen de werkingssfeer ervan vallen die al waren begonnen op en zijn voortgezet na 31 december 1982, de termijn die de lidstaten in artikel 16 van richtlijn 82/76/EEG was gesteld om de maatregelen te treffen die nodig waren om aan die richtlijn te voldoen?
               Indien de vraag onder a) bevestigend wordt beantwoord:

               2)

               Moet de bijlage die bij artikel 13 van richtlijn 82/76/EEG (waarbij de richtlijnen 75/362/EEG en 75/363/EEG zijn gewijzigd) aan de coördinatierichtlijn 75/363/EEG is gehecht, aldus worden uitgelegd dat het ontstaan van een verplichting van adequate beloning voor medisch specialisten in opleiding die hun opleiding al vóór 31 december 1982 waren begonnen, ervan afhangt of is voldaan aan de verplichting van reorganisatie, althans toetsing van de verenigbaarheid ervan met de bepalingen van deze richtlijnen?

               3)

               Is er een verplichting ontstaan om medici die een opleiding tot specialist hebben gevolgd die op 1 januari 1983 al was begonnen maar op die datum nog niet was afgerond, een adequate vergoeding te betalen voor de gehele duur van de opleiding of enkel voor het tijdvak na 31 december 1982, en eventueel onder welke voorwaarden?

      (1)  Richtlijn 82/76/EEG van de Raad van 26 januari 1982 tot wijziging van richtlijn 75/362/EEG inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s, certificaten en andere titels van de arts, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten, alsmede van richtlijn 75/363/EEG inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden van de arts (PB L 43, blz. 21).

      (2)  Richtlijn 75/362/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s certificaten en andere titels van de arts, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten (PB L 167, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 75/363/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden van de arts(PB L 167, blz. 14).


title: Zaak T-423/07: Beroep ingesteld op 15 november 2007 — Ryanair/Commissie

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/28

         Beroep ingesteld op 15 november 2007 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-423/07)
   (2008/C 8/50)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordiger: E. Vahida, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               overeenkomstig artikel 232 EG te verklaren dat de Commissie heeft nagelaten ingevolge haar verplichtingen krachtens het EG-Verdrag een besluit te nemen, door geen standpunt te bepalen betreffende verzoeksters klacht, die is ingediend bij de Commissie op 3 november 2005 en gevolgd door een aanmaningsbrief van 31 juli 2007;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten, met inbegrip van de kosten van verzoekster in de procedure, zelfs indien de Commissie na de instelling van het beroep maatregelen neemt waardoor naar het oordeel van het Gerecht de noodzaak om uitspraak te doen wegvalt, of het Gerecht het beroep niet-ontvankelijk verklaart;

               —

               alle andere maatregelen te nemen die het Gerecht gepast acht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster stelt dat de Commissie heeft nagelaten een besluit te nemen nu zij, hoewel zij overeenkomstig artikel 232 EG daartoe was uitgenodigd, geen standpunt heeft bepaald op basis van een klacht die verzoekster op 3 november 2005 had ingediend met betrekking tot onwettige staatssteun die zou zijn verleend aan Lufthansa en haar partners van Star Alliance in de vorm van het exclusieve gebruik van Terminal 2 van Munich Airport of, subsidiair, concurrentiebeperkende discriminatie ten gunste van Lufthansa en haar partners van Star Alliance, wanneer zou worden aangenomen dat Munich Airport autonoom heeft gehandeld. Het reserveren door Munich Airport van deze Terminal ten behoeve van verzoeksters potentiële concurrenten komt neer op misbruik van machtspositie en derhalve op schending van artikel 82 EG.
   Tot staving van haar eerste middel betoogt verzoekster dat de Commissie overeenkomstig verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad (1), verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (2) en verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie (3) verplicht was de klacht zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken, teneinde hetzij een beschikking vast te stellen houdende verklaring dat de maatregelen van de Staat geen steun vormden in de zin van artikel 87, lid 1, EG, of dat deze maatregelen als steun in de zin voornoemde bepaling moesten worden aangemerkt, doch krachtens artikel 87, leden 2 en 3, EG verenigbaar waren met de gemeenschappelijke markt, hetzij een procedure krachtens artikel 88, lid 2, EG in te leiden.
   Subsidiair betoogt verzoekster dat de Commissie verplicht was om na de ontvangst van haar subsidiaire klacht betreffende gesteld misbruik van machtspositie, hetzij een procedure in te leiden met betrekking tot het voorwerp van de klacht, hetzij een definitieve beschikking tot afwijzing van de klacht te geven, na haar de mogelijkheid te hebben geboden om opmerkingen te maken.
   Verzoekster stelt voorts dat de periode van twintig maanden die is verstreken tussen haar klacht en de aanmaningsbrief onredelijk lang was, en dat het stilzitten van de Commissie gedurende die periode neerkomt op het nalaten een besluit te nemen in de zin van artikel 232 EG.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (Voor de EER relevante tekst) (PB 2003, L 1, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (Voor de EER relevante tekst) (PB L 123, blz. 18).


title: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 30 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung en Deutsches Milch-Kontor GmbH (Zaak C-272/95)

text:
Nr . C 248/12            NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23 . 9 . 95
1.2 . voor het eerst in Spanje in het verkeer gebrachte                          behoefte van de binnenlandse patiënten te voor
                                                                                zien, en/of
       farmaceutische produkten ?
                                                                            c ) de autoriteiten van dat land, krachtens hun
                                                                                nationaal recht, het recht hebben en uitoefenen de
2.     Tot welke datum,
                                                                                verkoopprijs van het geneesmiddel in dat land vast
       a) 1 januari 1995 of                                                      te stellen, en de verkoop van het geneesmiddel
                                                                                tegen een andere prijs wettelijk verboden is,
       b ) 31 december 1995 of                                                   en/of
       c ) 1 juni 1998 of                                                   d ) de autoriteiten de prijs van het geneesmiddel in dat
                                                                                land hebben vastgesteld op een niveau waarop
       d ) 31 december 1998 of
                                                                                aanzienlijke uitvoer van het geneesmiddel uit dat
       e ) het einde van het derde jaar nadat het betrokken                      land naar de Lid-Staat is te verwachten, met als
             farmaceutisch produkt dat door een octrooi voor                     gevolg dat de economische waarde van het octrooi
             een produkt in een of meer Lid-Staten van de                        significant zou verminderen en door de houder
             Europese Unie beschermd is en voordien in Por                      gepland onderzoek naar en ontwikkeling van
             tugal niet octrooieerbaar was, in Portugal                          toekomstige geneesmiddelen, in strijd met de ratio
             octrooieerbaar werd,                                                legis van de recente invoering door de Raad van de
                                                                                Europese Unie van het aanvullend beschermings
       blijven de bepalingen en de werking van artikel 209                       certificaat, significant zou worden ondermijnd ?
       van het Toetredingsverdrag van Portugal tot de
       Europese Gemeenschappen van toepassing op
2.1 . uit Portugal ingevoerde of
2.2 . voor het eerst in Portugal in het verkeer gebrachte
        farmaceutische produkten ?                                   Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 30 maart
                                                                     1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                     Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernahrung en Deut
3.      Staan de regels van het EG-Verdrag betreffende het                               sches Milch-Kontor GmbH
        vrije verkeer van goederen, in een geval waarin
                                                                                ( Zaak C-2 72/95 )
3.1 . een onderneming in een of meer Lid-Staten van de                                           95/C 248/25 )
        Europese Gemeenschappen (de „ Lid-Staat ") houder
        ( de „ houder") van een octrooi ( het „ octrooi ") voor
        een farmaceutisch produkt ( het „geneesmiddel ") is,         Het Bundesverwaltungsgericht — Derde Senat — heeft bij
                                                                     beschikking van 30 maart 1995 , ingekomen ter griffie van
 3.2 . het geneesmiddel door de houder voor het eerst in een         het Hof van Justitie op 11 augustus 1 995 , in het geding
        land in het verkeer werd gebracht na de toetreding van       tussen Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernahrung en
        dat land tot de EG, doch op een tijdstip waarop het          Deutsches Milch-Kontor GmbH, het Hof van Justitie van de
        geneesmiddel in dat land niet door een octrooi voor          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
        een produkt kon worden beschermd,                            beslissing over de navolgende vragen:
 3.3 . een derde het geneesmiddel uit dat land in de Lid-Staat        1 . Moet artikel 2 , lid 4, eerst alinea, van Verordening
        invoert,                                                          ( EEG)nr. 1624/76 van 2 juli 1976 (*), zoals gewijzigd bij
                                                                          artikel 1 van Verordening ( EEG ) nr . 1726/79 van 26 juli
 3.4 . en de octrooiwetgeving in de Lid-Staat de octrooihou              1979 (2), aldus worden uitgelegd dat, wanneer in
         der het recht geeft zich in rechte te verzetten tegen de         Duitsland vervaardigd magere-melkpoeder per vracht
         invoer van het geneesmiddel uit dat land                         auto naar Italië wordt uitgevoerd om aldaar tot meng
                                                                          voeder te worden verwerkt, de bevoegde instanties van
         er na het verstrijken van artikel 47 ( respectievelijk           elke vrachtautolading een monster moeten nemen en
         artikel 209 ) aan in de weg, dat de houder gebruik               laten onderzoeken, alvorens zij de in deze bepaling
         maakt van het in punt 3.4 hierboven bedoelde recht, in           bedoelde verklaring kunnen afgeven ?
         het bijzonder indien
         a ) de houder rechtens en/of ethisch verplicht is en         2 . Zo neen, welke criteria kunnen dan aan artikel 2 , lid 1 ,
              blijft het geneesmiddel in dat land te verhandelen           onder a, van Verordening ( EEG ) nr. 1624/76 , zoals
              en te blijven verhandelen, en/of                            gewijzigd bij artikel 1 van Verordening ( EEG) nr. 1726/
                                                                           79 , juncto artikel 10 van Verordening (EEG) nr . 1725/
         b ) de houder, zodra het geneesmiddel in dat land in              79 ( 3 ) worden ontleend voor de beantwoording van de
              het verkeer is gebracht, krachtens het recht van dat         vraag, met welke frequentie bij de uitvoer per vrachtauto
              land of het EG-recht verplicht is voldoende hoe             van magere-melkpoeder naar Italië monsters moeten
              veelheden te leveren en te blijven leveren om in de          worden genomen ?
 ---pagebreak--- 23 . 9 . 95             NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 248 / 13
3 . Is het verenigbaar met het verbod van heffingen van                    C-53/94 : Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Euro
      gelijke werking als douanerechten ( artikelen 9, 12 en 16            pese Gemeenschappen .
      van het EG-Verdrag), het discriminatieverbod ( arti
       kel 95 van het EG-Verdrag) en ander Gemeenschaps                   (M PB nr . C 103 van 11 . 4 . 1994, blz . 5 .
      recht, om de exporteur op grond van nationale bepa
       lingen de volle kosten te laten dragen van de —
      permanente of incidentele — controles ?
(') PB nr. L 180 van 6 . 7. 1976, blz. 9 .
( 2 ) PB nr. L 199 van 7 . 8 . 1979 , blz. 10 .
( 3 ) PB nr . L 199 van 7. 8 . 1979 , blz . 1 .                                           Doorhaling van zaak C-95/94 (')
                                                                                ( 95/C 248/29 )
                                                                           De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
                                                                           van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                                                                           11 juli 1995 de doorhaling in het register gelast van zaak
                Doorhaling van zaak C-180/94 ( )                           C-95/94 : Commissie van de Europese Gemeenschappen
                           ( 95/C 248/26                                   tegen Koninkrijk Spanje.
De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie                   (') PB nr. C 161 van 11 . 6 . 1994 , blz. 4 .
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
 12 juni 1995 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-180/94 : Commissie van de Europese Gemeenschappen
tegen Helleense Republiek .
(!) PB nr . C 233 van 20 . 8 . 1994, blz. 13 .                                  Doorhaling van de zaken C-471/93 en C-47/94 (')
                                                                                ( 95/C 248/30 )
                                                                           De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 juli 1995 de
                 Doorhaling van zaak C-67/92 ( )                           doorhaling in het register gelast van de zaken C-471/93 en
                                                                           C-47/94 : Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
                            ( 95/C 248/27 )
                                                                           Noord-Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                           schappen, ondersteund door het Koninkrijk Spanje, de
 De president van het Hof van Justitie van de Europese                     Italiaanse Republiek en de Helleense Republiek.
 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 juni 1995 de
 doorhaling in het register gelast van zaak C-67/92 ( verzoek               (') PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994, blz . 5 en
 van het Tribunal de grande instance de Rennes om een                           PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 , blz. 8 .
 prejudiciële beslissing): Société l'Hexagone tegen Société des
 Auteurs, Compositeurs et Editeurs de Musique ( SA
 CEM ).
 (') PB nr . C 86 van 7. 4 . 1992, blz . 8 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-l 54/94 (')
                                                                                ( 95/C 248/31 )
                                                                            De president van het Hof van Justitie van de Europese
                 Doorhaling van zaak C-53/94 ( )                            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 juli 1995 de
                             ( 95/C 248/28 )                                doorhaling in het register gelast van zaak C-154/94 ( verzoek
                                                                            van het Sozialgericht Berlin om een prejudiciële beslissing):
  De president van de Vijfde Kamer van het Hof van Justitie                 B. Kockaya tegen Bundesanstalt für Arbeit.
  van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
  11 juli 1995 de doorhaling in het register gelast van zaak                (M PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 , blz . 13 .


title: Zaak T-163/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 oktober 2008 — SC Gerovital Cosmetics/BHIM — SC Farmec (GEROVITAL H3 Prof. Dr. A. Aslan) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Intrekking van vordering tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing )

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/29

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 oktober 2008 — SC Gerovital Cosmetics/BHIM — SC Farmec (GEROVITAL H3 Prof. Dr. A. Aslan)
   (Zaak T-163/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Intrekking van vordering tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing’)
   (2009/C 19/56)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: SC Gerovital Cosmetics SA (Ilfov County, Roemenië) (vertegenwoordiger: D. Boștină, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: SC Farmec SA (Cluj Napoca, Roemenië) (vertegenwoordigers: G. Turcu en M. Rosu, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 27 februari 2007 (zaak R 271/2006-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen SC Farmec SA en SC Gerovital Cosmetics SA
   Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               SC Gerovital Cosmetics SA en SC Farmec SA worden elk verwezen in hun eigen kosten en in de helft van de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 183 van 4.8.2007.


title: Zaak T-771/14: Arrest van het Gerecht van 25 januari 2017 — ANKO/Commissie [„Arbitragebeding — Subsidieovereenkomst gesloten in het kader van het Zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2002-2006) — Project Doc@Hand — Subsidiabele kosten — Tegenvordering — Terugbetaling van de uitgekeerde bedragen — Vertragingsrente”]

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/16

         Arrest van het Gerecht van 25 januari 2017 — ANKO/Commissie
   (Zaak T-771/14) (1)

   ([„Arbitragebeding - Subsidieovereenkomst gesloten in het kader van het Zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2002-2006) - Project Doc@Hand - Subsidiabele kosten - Tegenvordering - Terugbetaling van de uitgekeerde bedragen - Vertragingsrente”])
   (2017/C 070/22)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: V. Christianos en S. Paliou, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en P. Arenas, gemachtigden, bijgestaan door O. Lytra, advocaat)

      Voorwerp

   Ten eerste, verzoek krachtens artikel 272 VWEU tot ongegrondverklaring van het verzoek van de Commissie tot terugbetaling van een bedrag dat aan verzoekster is uitgekeerd op grond van overeenkomst nr. 508015 voor de financiering van het project „Kennisuitwisseling en beslissingsondersteuning voor beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg”, gesloten in het kader van het Zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2002-2006), en ten tweede, tegenvordering tot veroordeling van verzoekster tot terugbetaling van een bij de uitvoering van deze overeenkomst onverschuldigd uitgekeerd bedrag

      Dictum

               1)

               Het beroep van ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias wordt verworpen.

               2)

               ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias wordt veroordeeld om aan de Europese Commissie het bedrag van 296 149,77 EUR te betalen, vermeerderd met de vertragingsrente op de voet van 3,75 % vanaf 3 mei 2014 tot de dag van volledige betaling van dat bedrag.

               3)

               ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 65 van 23.2.2015.


title: Arrest van het Hof van 4 juli 2000 in zaak C-219/98 (verzoek van het House of Lords om een prejudiciële beslissing): Regina tegen Minister of Agriculture, Fisheries and Food (Richtlĳn 77/93/EEG — Afgifte van gezondheidscertificaten door andere derde landen dan land van oorsprong van planten — Planten uit ten noorden van VN-bufferzone gelegen gedeelte van Cyprus)

text:
C 302/8                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.10.2000
krijgen tot het aan de Portugese Republiek toekomende                      het House of Lords (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar
ladingaandeel, overeenkomstig verordening (EEG) nr. 4055/86                aanhangig geding tussen Regina en Minister of Agriculture,
van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van                   Fisheries and Food, ex parte: S. P. Anastasiou (Pissouri) Ltd e.a.,
het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het                   in tegenwoordigheid van: Cypfruvex (UK) Ltd en Cypfruvex
zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten            Fruit and Vegetable (Cypfruvex) Enterprises Ltd, om een
en derde landen (PB L 378, blz. 1), de krachtens de artikelen 3            prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn
en 4, lid 1, van die verordening op haar rustende verplichtingen           77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende
niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld als volgt:                  de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de
G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida,           verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor
D. A. O. Edward (rapporteur), L. Sevón en R. Schintgen, ka-               plantaardige producten schadelijke organismen (PB 1977,
merpresidenten, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch,                   L 26, blz. 20), zoals gewijzigd bij onder meer richtlijn
P. Jann, H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-                  91/683/EEG van de Raad van 19 december 1991 (PB L 376,
generaal: J. Mischo; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier,          blz. 29) en richtlijn 92/103/EEG van de Commissie van
op 4 juli 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                 1 december 1992 (PB L 363, blz. 1), heeft het Hof, samenge-
als volgt:                                                                 steld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, D. A. O.
                                                                           Edward, L. Sevón en R. Schintgen, kamerpresidenten, P. J. G.
1)    Door de scheepvaartovereenkomst met de Federale Republiek            Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet (rapporteur), G. Hirsch,
      Joegoslavië niet op te zeggen of aan te passen, zodat onderdanen     P. Jann, M. Wathelet en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal:
      van de Gemeenschap een billijke, vrije en niet-discriminerende       N. Fennelly; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 4 juli 2000
      toegang krijgen tot het aan de Portugese Republiek toekomende        een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      ladingaandeel, overeenkomstig verordening (EEG) nr. 4055/86
      van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van
      het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer  1)    Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976
      tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde              betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbren-
      landen, is de Portugese Republiek de krachtens de artikelen 3              gen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en
      en 4, lid 1, van die voerordening op haar rustende verplichtingen          voor plantaardige producten schadelijke organismen, zoals
      niet nagekomen.                                                            gewijzigd, staat toe dat een lidstaat planten uit een derde land,
                                                                                waarvoor een gezondheidscertificaat moet worden afgegeven
2)    De Portugese Republiek wordt in de kosten verwezen.                        onder meer ten bewijze dat aan bijzondere eisen is voldaan, tot
                                                                                zijn grondgebied toelaat, indien een certificaat van de bevoegde
                                                                                instanties van het land van oorsprong ontbreekt, maar de
(1) PB C 184 van 13.6.1998.                                                      planten vergezeld gaan van een certificaat dat is afgegeven in
                                                                                een derde land, niet zijnde het land van oorsprong, mits:
                                                                                —      de planten in het land waarin de controle heeft plaats-
                                                                                gevonden, waren ingevoerd voordat zij vandaar naar de
                                                                                Gemeenschap werden uitgevoerd;
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                —      de planten zich gedurende een zodanige periode en onder
                            van 4 juli 2000                                             zodanige omstandigheden in dat land hebben bevonden,
                                                                                dat aldaar de desbetreffende controles konden worden
in zaak C-219/98 (verzoek van het House of Lords om                                     verricht;
een prejudiciële beslissing): Regina tegen Minister of
                Agriculture, Fisheries and Food (1)
                                                                                —      de planten niet zijn onderworpen aan bijzondere eisen die
                                                                                slechts op de plaats van oorsprong in acht kunnen worden
(Richtlijn 77/93/EEG — Afgifte van gezondheidscertificaten                              genomen.
door andere derde landen dan land van oorsprong van
planten — Planten uit ten noorden van VN-bufferzone
                    gelegen gedeelte van Cyprus)                           2)    De betrokken lidstaat dient de redenen waarom het gezondheids-
                                                                                certificaat niet in het land van oorsprong is afgegeven, niet in
                           (2000/C 302/14)                                       aanmerking te nemen bij de beoordeling van de vraag, of het
                                                                                certificaat aan de door de richtlijn gestelde vereisten voldoet.
                           (Procestaal: Engels)
                                                                           (1) PB C 258 van 15.8.1998.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
In zaak C-219/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van