title: Zaak C-224/10: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Baden-Baden — Duitsland) — Strafzaak tegen Leo Apelt (Richtlijn 91/439/EEG — Onderlinge erkenning van rijbewijzen — Intrekking van door lidstaat van verblijfplaats afgegeven nationaal rijbewijs en afgifte van rijbewijs voor voertuigen van categorieën B en D door andere lidstaat — Weigering van erkenning door lidstaat van verblijfplaats — Verplichting om houder te zijn van geldig rijbewijs voor voertuigen van categorie B ten tijde van afgifte van rijbewijs voor voertuigen van categorie D)

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Baden-Baden — Duitsland) — Strafzaak tegen Leo Apelt
   (Zaak C-224/10) (1)

   (Richtlijn 91/439/EEG - Onderlinge erkenning van rijbewijzen - Intrekking van door lidstaat van verblijfplaats afgegeven nationaal rijbewijs en afgifte van rijbewijs voor voertuigen van categorieën B en D door andere lidstaat - Weigering van erkenning door lidstaat van verblijfplaats - Verplichting om houder te zijn van geldig rijbewijs voor voertuigen van categorie B ten tijde van afgifte van rijbewijs voor voertuigen van categorie D)
   2011/C 355/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Baden-Baden

      Partij in de strafzaak

   Leo Apelt

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landgericht Baden-Baden — Uitlegging van de artikelen 1, 5, lid 1, sub a, en 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (PB L 237, blz. 1), alsook van artikel 11, lid 4, van richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs (PB L 403, blz. 18) — Rijbewijs voor categorie B dat is afgegeven door een lidstaat aan een staatsburger van een andere lidstaat vóór een beslissing tot intrekking van het nationale rijbewijs, maar na de feiten die deze maatregel rechtvaardigen — Uitbreiding door de lidstaat van afgifte van dit rijbewijs tot categorie D na afloop van de opgelegde verbodstermijn om een nieuw nationaal rijbewijs te verkrijgen — Mogelijkheid voor de lidstaat van verblijfplaats om de erkenning van de geldigheid van dit rijbewijs te weigeren wegens ontbreken van een geldig rijbewijs van categorie B op het ogenblik van de afgifte van het rijbewijs voor categorie D

      Dictum

   De artikelen 1, lid 2, 5, lid 1, sub a, 7, lid 1, sub b, en 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/56/EG van de Commissie van 14 september 2000, staan er niet aan in de weg dat een gastlidstaat de erkenning weigert van een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs voor voertuigen van de categorieën B en D, wanneer, ten eerste, de houder van dat rijbewijs de rijbevoegdheid voor voertuigen van categorie B heeft verkregen zonder dat was voldaan aan het vereiste van de gewone verblijfplaats en nadat het door de eerste lidstaat afgegeven rijbewijs in beslag was genomen door de politie van die eerste lidstaat maar voordat de rijbevoegdheid in die eerste lidstaat gerechtelijk werd ontzegd, en, ten tweede, de houder van dat rijbewijs de rijbevoegdheid voor voertuigen van categorie D heeft verkregen nadat de rijbevoegdheid gerechtelijk werd ontzegd en na afloop van de verbodstermijn voor de afgifte van een nieuw rijbewijs.

      (1)  PB C 221 van 14.8.2010.


title: Doorhaling van zaak T-167/98

text:
20.2.1999            NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 48/33
beschikking van 9 december 1998 de doorhaling in het              register gelast van zaak T-141/98: F. Pierros tegen Com-
register gelast van zaak T-140/98: H tegen Commissie van          missie van de Europese Gemeenschappen.
de Europese Gemeenschappen.
                                                                  (1) PB C 358 van 21.11.1998.
(1) PB C 340 van 7.11.1998.
                                                                               Doorhaling van zaak T-167/98 (1)
                                                                                (1999/C 48/75)
              Doorhaling van zaak T-141/98 (1)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (1999/C 48/74)
                                                                  De president van de Derde Kamer van het Gerecht van
                     (Procestaal: Grieks)                         eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                  beschikking van 27 november 1998 de doorhaling in het
                                                                  register gelast van zaak T-167/98: L. Verheyden tegen
De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van              Commissie van de Europese Gemeenschappen.
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 18 november 1998 de doorhaling in het             (1) PB C 378 van 5.12.1998.


title: Zaak T-340/11: Beschikking van het Gerecht van 17 oktober 2012 — Régie Networks en NRJ Global/Commissie ( „Beroep tot schadevergoeding — Staatssteun — Verjaring — Voor vergoeding in aanmerking komende schade — Beroep ten dele kennelijk niet ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond — Kennelijke onbevoegdheid” )

text:
               1.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 373/6

         Beschikking van het Gerecht van 17 oktober 2012 — Régie Networks en NRJ Global/Commissie
   (Zaak T-340/11) (1)

   (Beroep tot schadevergoeding - Staatssteun - Verjaring - Voor vergoeding in aanmerking komende schade - Beroep ten dele kennelijk niet ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond - Kennelijke onbevoegdheid)
   2012/C 373/10
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Régie Networks (Lyon, Frankrijk) en NRJ Global (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: B. Geneste en C. Vannini, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en S. Thomas, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot schadevergoeding ingediend op grond van artikel 340 VWEU strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben geleden door, enerzijds, het onwettige besluit van de Commissie van 10 november 1997 betreffende steunmaatregel nr. 679/97, en, anderzijds, een gestelde schending van het beginsel van behoorlijk bestuur doordat de Commissie heeft nagelaten de schadelijke gevolgen van dat besluit van weg te nemen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Régie Networks en NRJ Global worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak F-6/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 september 2011 — M/EMEA (Openbare dienst — Beroep tot schadevergoeding — Beroep kennelijk niet-ontvankelijk)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/40

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 september 2011 — M/EMEA
   (Zaak F-6/11) (1)

   (Openbare dienst - Beroep tot schadevergoeding - Beroep kennelijk niet-ontvankelijk)
   2011/C 340/82
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: M (Broxbourne, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Thomann, barrister, en I. Khawaja, solicitor)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (vertegenwoordigers: V. Salvatore en N. Rampal Olmedo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden door een ongeval op de werkplek dat zou zijn veroorzaakt doordat het Europees Geneesmiddelenbureau zijn verplichtingen op het gebied van de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers voortvloeiende uit de Europese en Britse regelgeving heeft geschonden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               M zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 148 van 5.6.2010, blz. 37.


title: Zaak C-131/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 21 maart 2014 — Malvino Cervati, Società Malvi Sas di Cervati Malvino/Agenzia delle Dogane, Agenzia delle Dogane — Ufficio delle Dogane di Livorno

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 21 maart 2014 — Malvino Cervati, Società Malvi Sas di Cervati Malvino/Agenzia delle Dogane, Agenzia delle Dogane — Ufficio delle Dogane di Livorno
   (Zaak C-131/14)
   2014/C 194/13
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Malvino Cervati, Società Malvi Sas di Cervati Malvino

      Verwerende partijen: Agenzia delle Dogane, Agenzia delle Dogane — Ufficio delle Dogane di Livorno

      Prejudiciële vraag

   Moeten verordening nr. 1047/2001 (1) en verordening nr. 2988/95 (2) aldus worden uitgelegd dat als verboden onrechtmatige praktijken en rechtsmisbruik ter ontduiking van douanerechten moeten worden beschouwd, de verrichtingen waarmee communautaire marktdeelnemer A (Malvi sas), die niet over een invoercertificaat beschikte of zijn eigen contingentenaandeel reeds had gebruikt, bepaalde hoeveelheden goederen kocht van communautaire marktdeelnemer B (Tonini Roberto & C. sas), die deze goederen op zijn beurt van de niet in de Unie gevestigde leverancier (Bananaservice srl) had verkregen en vervolgens in een derde land had overgedragen aan een andere communautaire marktdeelnemer C (L’Olivo Maria), aan wie, aangezien hij de ter zake gestelde voorwaarden vervulde, een nieuw invoercertificaat krachtens de GATT-tariefcontingentenregeling is afgegeven, zonder dat hij zijn eigen certificaat overdroeg, en die de betrokken goederen in de Europese Unie in het vrije verkeer heeft gebracht om deze goederen in ruil voor een passende vergoeding, zodra de douaneformaliteiten waren vervuld, door te verkopen, tegen een lagere kostprijs dan de specifieke heffing die op invoer buiten de contingentenregeling wordt toegepast, aan voornoemde communautaire marktdeelnemer B (Tonini Roberto & C. sas), die ten slotte tot de wederverkoop van de goederen aan communautaire marktdeelnemer A (Malvi sas) overging?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1047/2001 van de Commissie van 30 mei 2001 tot invoering van een stelsel van invoer- en oorsprongscertificaten en vaststelling van de wijze van beheer van tariefcontingenten, voor uit derde landen ingevoerde knoflook (PB L 145, blz. 35).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).


title: Zaak F-135/07: Beroep ingesteld op 30 oktober 2007 — Smadja/Commissie

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/35

         Beroep ingesteld op 30 oktober 2007 — Smadja/Commissie
   (Zaak F-135/07)
   (2008/C 37/57)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Daniele Smadja (New Delhi, India) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende aanstelling van verzoekster, een ambtenaar die aanvankelijk in de rang A*15, salaristrap 4, was ingedeeld, voor zover zij daarbij na de nietigverklaring van haar eerste aanstelling bij haar hernieuwde aanstelling in het ambt van directeur van het directoraat RELEX.B wordt ingedeeld in de rang A*15, salaristrap 1. Vordering tot vergoeding van de materiële en immateriële schade
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van verzoeksters aanstellingsbesluit van 21 december 2006, voor zover zij als directeur wordt ingedeeld in de rang A*15, salaristrap 1, en haar salarisanciënniteit wordt vastgesteld op 1 november 2005, na haar hernieuwde aanstelling, op 15 november 2005, in het ambt van directeur van het directoraat RELEX.B „Multilaterale betrekkingen en mensenrechten”, welke plaatsvond na nietigverklaring van haar eerste aanstelling in dat ambt bij het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 september 2005, Napoli Buzzanca/Commissie, T-218/02;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een bedrag van 25 000 EUR wegens materiële, immateriële en loopbaanschade van verzoekster;

               —

               verwijzing van de verwerende partij de kosten van de procedure.


title: Zaak C-331/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 april 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming — Staatssteun — Door Republiek Polen aan groep Technologie Buczek toegekende steun — Beschikking van Commissie waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 april 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-331/09) (1)

   (Niet-nakoming - Staatssteun - Door Republiek Polen aan groep Technologie Buczek toegekende steun - Beschikking van Commissie waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2011/C 179/05
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Gross en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: M. Krasnodębska-Tomkiel, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Niet-tijdige vaststelling of niet-tijdige mededeling van de maatregelen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de beschikking van de Commissie van 23 oktober 2007 betreffende staatssteun C 23/06 (ex NN 35/06) door Polen toegekend ten gunste van staalproducent Technologie Buczek Group [steunmaatregel C(2007) 5087, PB 2008, L 116, blz. 26] — Geen onmiddellijke en doeltreffende uitvoering van die beschikking — Geen absolute onmogelijkheid tot uitvoering

      Dictum

               1)

               De Republiek Polen is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 249, vierde alinea, EG en de artikelen 3 en 4 van beschikking 2008/344/EG van de Commissie van 23 oktober 2007 betreffende staatssteun C 23/06 (ex NN 35/06) door Polen toegekend ten gunste van staalproducent Technologie Buczek Group, door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen te nemen die nodig waren ter uitvoering van deze beschikking.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Zaak C-318/06: Beroep ingesteld op 20 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/26

         Beroep ingesteld op 20 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-318/06)
   (2006/C 212/44)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Enegren en G. Rozet, gemachtigden)

      Verweerder: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/86/EG van de Raad van 8 oktober 2001 tot aanvulling van het statuut van de Europese vennootschap met betrekking tot de rol van de werknemers (1) althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 14 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2001/86/EG in nationaal recht is op 8 oktober 2004 verstreken.

      (1)  PB L 294, blz. 22.


title: Beroep, op 10 september 1998 ingesteld door SA Image Création tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-142/98)

text:
C 340/26             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 7.11.98
dat het Europees Parlement door de Raad niet een tweede           Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange
maal om advies is gevraagd omtrent de wijzigingen die hij         30.
in het voorstel van de Commissie van 8 april 1994 heeft
aangebracht, en onbevoegdheid van de Europese Gemeen-
                                                                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
schap om regelen te stellen betreffende de Noordoost-
Atlantische Oceaan.
                                                                  Ð nietig te verklaren het besluit van het afwikkelings-
                                                                      bureau Brussel van 29 oktober 1997 waarbij de voor-
In de tweede plaats is de bestreden verordening in strijd             afgaande goedkeuring werd geweigerd voor de vergoe-
met de doelstellingen van het gemeenschappelijke visserij-
                                                                      ding van de verblijfskosten voor een kuur in het cen-
beleid en de terzake vastgestelde verordeningen.                      trum voor thalassotherapie te Quiberon;
In de derde plaats dient te bestreden verordening nietig te       Ð verweerster in de kosten te verwijzen.
worden verklaard, aangezien zij in strijd is met de navol-
gende hogere rechtsbeginselen:
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Ð het recht op vrije beroepsuitoefening, voorzover het
    verbod in de betrokken verordening verzoekers belet           Bij het bestreden besluit werd de voorafgaande goedkeu-
    om de visserij met drijfnetten op witte tonijn uit te         ring geweigerd voor een kuur in een badplaats van
    oefenen;                                                      25 oktober tot 3 november 1997, op grond dat het geko-
                                                                  zen kuuroord niet aan de medische indicatie beantwoordt.
Ð het evenredigheidsbeginsel van artikel 3 B van het Ver-
    drag, aangezien de vastgestelde maatregel onevenredig         Volgens verzoeker levert dit besluit misbruik van recht op
    en kennelijk ongeschikt is, gelet op het nagestreefde         en schending van het grondbeginsel van de vrije keuze van
    doel: de instandhouding van de visbestanden;                  de arts en de verzorgingsinstelling. Verweerster kan niet
                                                                  op louter budgettaire gronden weigeren de kwaliteit van
                                                                  de behandeling in een kuuroord te erkennen.
Ð het non-discrminatiebeginsel van artikel 40, lid 3, van
    het Verdrag, voorzover de nieuwe artikelen 11, 11 bis,
                                                                  Voorts is in het bestreden besluit een kennelijke beoorde-
    11 ter en 11 quater van Verordening (EG) nr. 894/97
                                                                  lingsfout gemaakt, daar het gekozen kuuroord zowel door
    van de Raad niet van toepassing zijn op de visserij in
                                                                  de bevoegde nationale autoriteiten als door de in verzoe-
    de Oostzee, de Belten en de éresund.
                                                                  kers aandoening gespecialiseerde artsen bevoegd wordt
                                                                  geacht om de gepaste behandeling te verstrekken.
Ten slotte stellen verzoekers kennelijke willekeur, aange-
zien de bestreden verordening niet is vastgesteld om een          Ten slotte heeft verweerster verzoekers gewettigd vertrou-
rationele en verantwoordelijke exploitatie van de beschik-        wen in de door de bevoegde dienst verstrekte inlichtingen
bare visbestanden te verzekeren, doch in antwoord op de           geschonden, en heeft zij de verplichting miskend om ver-
druk van bepaalde lidstaten en de internationale publieke         zoeker een relevante motivering te geven met een begrijpe-
opinie om aan bepaalde lidstaten de visserij op bepaalde          lijk verband tussen de vaststellingen van de raadgevend
soorten, in casu tonijn en zwaardvis, door middel van             arts en diens conclusie.
drijfnetten te verbieden, alsook misbruik van bevoegheid,
aangezien de verordening is vastgesteld om een einde te
maken aan het toezicht van de Gemeenschap op de nale-
ving van de regeling.
                                                                  Beroep, op 10 september 1998 ingesteld door SA Image
                                                                  CreÂation tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Beroep, op 7 september 1998 ingesteld door ¹Hº tegen                                    (Zaak T-142/98)
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                                          (98/C 340/51)
                      (Zaak T-140/98)
                       (98/C 340/50)                                                  (Procestaal: Frans)
                     (Procestaal: Frans)                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                  Gemeenschappen is op 10 september 1998 beroep inge-
                                                                  steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                 door SA Image CreÂation, gevestigd te Brussel, vertegen-
Gemeenschappen is op 7 september 1998 beroep ingesteld            woordigd door G. Vandersanden, E. Gillet en L. Levi,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door               advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
¹Hº, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en F. Parmentier,          Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue de
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te               Cessange 30.
 ---pagebreak--- 7.11.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 340/27
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:               Ten slotte beklemtoont verzoekster, dat zij het bij de ver-
                                                                  wezenlijking van het door de toekenning van Gemeen-
                                                                  schapsmiddelen nagestreefde doel binnen de voorziene
Ð de bij aangetekend schrijven op 7 juli 1998 verstuurde          begroting is gebleven, en dat bijgevolg aan verweersters
     en door verzoekster op 9 juli 1998 ontvangen beschik-        belang niet kan worden geraakt door het behoud van de
     king van de Commissie van de Europese Gemeen-                destijds verrichte betalingen. Zij verbindt daaraan de con-
     schappen van 10 juni 1998 waarbij terugbetaling van          clusie, dat de annulering van deze betalingen door het
     een bedrag van 135 548 ECU wordt gevorderd, als-             onvoorzienbare besluit om een aantal bedragen meer dan
     mede, voorzover nodig, de maatregelen tot tenuitvoer-        vijf jaar na afsluiting van het project terug te vorderen, in
     legging van deze beschikking nietig te verklaren;            flagrante strijd is met het evenredigheidsbeginsel.
Ð verweerster te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  Beroep, op 11 september 1998 ingesteld door M. Cendro-
Verzoekster verklaard dat, de Commissie haar in het kader          wicz tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
van het actieprogramma voor het Europees Jaar van het
                                                                                (Zaak T-143/98)
Toerisme (EJT) een communautaire bijdrage heeft toege-
kend voor haar project ¹Europuzzle Ð landen van Oost-                                     (98/C 340/52)
Europaº. 80 % van het bedrag is in 1991 betaald en het
saldo van 20 % op 13 maart 1992 na het verslag dat ver-
                                                                                (Procestaal: Frans)
zoekster over het gebruik van de betrokken financieÈle bij-
dragen aan de Commissie had toegestuurd.
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                  Gemeenschappen is op 11 september 1998 beroep inge-
Verzoekster beklemtoont, dat de Commissie na de betaling          steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
van het saldo geen opmerkingen betreffende de regelmatig-         door M. Cendrowicz, wonende te Brussel, vertegenwoor-
heid van de betalingen voor het project heeft gemaakt. In         digd door L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
juli 1998 heeft verzoekster evenwel een schrijven van de          hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue
Commissie ontvangen, waarin zij gedeeltelijke terugbeta-          de Cessange 30.
ling van de subsidie van de Gemeenschap vordert. Dit is
de beschikking waartegen in casu wordt opgekomen.
                                                                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster stelt dat bij de vaststelling van de bestreden
beschikking haar recht van verweer is geschonden, aange-          Ð nietig te verklaren het niet gedateerde besluit van de
zien zij, omdat zij nooit van klachten van de Commissie                Commissie tot afwijzing van verzoekers sollicitatie
betreffende de regelmatigheid van de betaling van de door              naar ambt COM/98/97, hoofd van de eenheid ¹India,
haar ontvangen financieÈle bijstand op de hoogte is gesteld,           Nepal, Boetan, Sri Lankaº (DG IB/C1), waarvan hij
op dit punt haar opmerkingen niet behoorlijk geldend                   op 16 september 1997 de ontvangst heeft bevestigd;
heeft kunnen maken.
                                                                  Ð het besluit van de Commissie van 9 augustus 1997 om
Verder stelt verzoekster, dat de bestreden beschikking                 iemand anders in dat ambt aan te stellen, nietig te ver-
indruist tegen het rechtszekerheids- en het vertrouwensbe-             klaren;
ginsel. Op grond van het besluit tot toekenning van finan-
cieÈle bijstand en de verklaring van de ontvanger van finan-      Ð de Commissie te veroordelen om aan verzoeker
cieÈle bijstand heeft zij toegezegd, de bewijsstukken voor             100 000 BEF te betalen als vergoeding voor de morele
controledoeleinden gedurende vijf jaar te bewaren. Na                  schade die hij voor de onwettigheid van de bestreden
deze termijn van vijf jaar, die uiterlijk is ingegaan bij de           besluiten heeft geleden, onder voorbehoud van wijzi-
afsluiting van het project (dat wil zeggen op het moment               ging in de loop van het geding;
van de betaling van het saldo), behoefde zij de bewijsstuk-
ken niet langer te bewaren en mocht de Commissie dus
geen controle meer verrichten. Voorzover de controle de           Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
grondslag is voor een eventuele betwisting van het bedrag
of een gedeelte van het toegekende bedrag, houdt dit in           Middelen en voornaamste argumenten
dat verweerster na afloop van deze vijf jaar, dat wil zeggen
op 12 maart 1997, geen terugbetaling meer kon vorderen,
en verzoekster ervan mocht uitgaan, dat de betalingen             Verzoeker, ambtenaar van de rang A 4, komt op tegen de
rechtmatig waren, en aanspraak erop mocht maken dat zij           afwijzing van zijn sollicitatie naar het hiervoor genoemd
deze mocht houden.                                                ambt. Hij verklaart dienaangaande, dat hij nagenoeg zijn
                                                                  gehele loopbaan heeft gewerkt in ambten die betrekking
                                                                  hadden op de landen van AzieÈ, en dat hij de functie van
Verzoekster acht de bestreden beschikking eveneens onjuist        hoofd van de eenheid 1 B/C/1 heeft waargenomen na de
gemotiveerd, voorzover de kritiek waarop zij is gebaseerd,        pensionering van zijn chef en hoofd van de eenheid, die
niet overeenstemt met de feiten.                                  toen ambtenaar van de rang A 3 was.


title: Zaak T-67/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juli 2008 — Elini/BHIM — Rolex (Elini)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/58

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juli 2008 — Elini/BHIM — Rolex (Elini)
   (Zaak T-67/06) (1)

   (2008/C 223/103)

      Procestaal: Frans

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006.


title: Zaak F-23/10: Beroep ingesteld op 16 april 2010 — Allen/Commissie

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/58

      Beroep ingesteld op 16 april 2010 — Allen/Commissie
      (Zaak F-23/10)
      (2010/C 161/93)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Finola Allen (Armação de Pera, Portugal) (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Blot, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van een verzoek om erkenning van het bestaan van een ernstige ziekte

         Conclusies van de verzoekende partij

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van 30 juni 2009 houdende afwijzing van verzoeksters verzoek om erkenning van het bestaan van een ernstige ziekte en, voor zover nodig, van het besluit van 17 juli 2009;

                  —

                  voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 8 januari 2010 houdende afwijzing van verzoeksters klacht;

                  —

                  dientengevolge, erkenning dat de in verzoeksters verzoek van 19 mei 2009, zoals aangevuld op 2 juli 2009, genoemde ziekte een ernstige ziekte vormt en vaststelling dat zij met ingang van 1 juli 2009 recht heeft op een volledige vergoeding;

                  —

                  subsidiair, dekking van de ziektekostenverzekering tot 10 juli 2009;

                  —

                  betaling van een schadevergoeding die ex aequo et bono en voorlopig op 1 EUR wordt geraamd;

                  —

                  verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-109/06: Beroep ingesteld op 15 september 2006 — Dittert/Commissie

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/47

         Beroep ingesteld op 15 september 2006 — Dittert/Commissie
   (Zaak F-109/06)
   (2006/C 281/84)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Daniel Dittert (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: B. Cortese en C. Cortese, avvocati)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) om aan verzoeker onvoldoende voorrangspunten toe te kennen om zijn bevordering tijdens de bevorderingsronde 2005 mogelijk te maken, en om hem in het kader van genoemde bevorderingsronde niet te bevorderen, zoals bevestigd bij het besluit van 6 juni 2006 waarbij klacht nr. R/73/06 van verzoeker is afgewezen

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn verzoek voert verzoeker één enkel middel aan: het bestreden besluit bevat verscheidene ernstige gebreken ten gevolge van een procedurefout alsmede schending van het beginsel van goed bestuur en van de zorgplicht.
   Ten gevolge van een technisch probleem, dat nog steeds niet opgehelderd is, heeft het directoraat-generaal van verzoeker bij de toekenning van de voorrangspunten in het kader van de bevorderingsronde 2005 diens dossier niet behandeld. De niet-inaanmerkingneming van dit dossier vormt een procedurefout en schending van het beginsel van goed bestuur alsook van de zorgplicht.
   Deze onregelmatigheden hebben — wat verzoeker betreft — de geldigheid van de bevorderingsprocedure 2005 aangetast en zijn belangen geschaad doordat hij van het TABG minder voorrangspunten heeft gekregen dan zijn eigen hiërarchische meerderen wenselijk achtten (in casu de directeur-generaal van het DG Concurrentie), eens het technische probleem was opgespoord. Het DG Concurrentie heeft volgens verzoeker immers bevestigd dat indien het technische probleem zich niet had voorgedaan, het hem voldoende punten had toegekend om zijn bevordering tot de rang AD 9 zeker te stellen, te weten 7 punten; ditzelfde DG heeft overigens het bevorderingscomité A* uitdrukkelijk verzocht om in de situatie van verzoeker te voorzien en hem dit puntenaantal toe te kennen. Het bevorderingscomité A* heeft desondanks voorgesteld om verzoeker slechts 4 „beroepspunten” tot te kennen en het TABG heeft dit voorstel gevolgd, zodat verzoeker onvoldoende punten heeft gekregen om tot de rang AD 9 te worden bevorderd in het kader van de bevorderingsronde 2005.
   Verzoeker betoogt dat het optreden van het bevorderingscomité A* en van het TABG zelf aanleiding heeft gegeven tot procedurefouten in plaats van de situatie die door het technische probleem was veroorzaakt, op te lossen. Zo is het bevorderingscomité A* van zijn opdracht en zijn bevoegdheden afgeweken door, na de ontdekking van het technische probleem, voor te stellen om het aantal punten dat door de hiërarchische meerderen van verzoeker was voorgesteld, te verlagen. Bovendien heeft noch het bevorderingscomité A*, noch het TABG een echt vergelijkend onderzoek verricht naar de verdiensten van verzoeker.


title: Zaak T-261/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 29 juli 2010 — Brinkmann/Duitsland ( „Kort geding — Kennelijke onbevoegdheid” )

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/23

         Beschikking van de president van het Gerecht van 29 juli 2010 — Brinkmann/Duitsland
   (Zaak T-261/10 R)
   (Kort geding - Kennelijke onbevoegdheid)
   2010/C 274/36
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Norbert Brinkmann (Rheine, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Wiegers, advocaat)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de toepassing van de artikelen 47 en 48bis van de Bundesnotarordnung (federale verordening inzake het notarisambt) voor zover het verzoeker betreft

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Doorhaling van zaak T-172/02

text:
C 19/44                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                25.1.2003
 Doorhaling van gevoegde zaken T-160/01 en T-264/01 ( 1)                 beschikking van 14 november 2002 de doorhaling in het
                                                                         register gelast van zaak T-331/01: Huntstown Air Park Limited
                           (2003/C 19/81)                                en Omega Aviation Services Limited tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen.
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         (1 ) PB C 109 van 4.5.2002.
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 5 november 2002 de doorhaling in het register gelast van
gevoegde zaken T-160/01 en T-264/01: Léon Rappe tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                                Doorhaling van zaak T-172/02 (1)
( 1) PB C 289 van 13.10.2001 en C 369 van 22.12.2001.
                                                                                (2003/C 19/84)
                                                                                (Procestaal: Frans)
               Doorhaling van zaak T-294/01 (1)                          De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                           (2003/C 19/82)                                van 4 november 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                         zaak T-172/02: Laurent Druet tegen Commissie van de
                        (Procestaal: Spaans)                             Europese Gemeenschappen.
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste               (1 ) PB C 180 van 27.7.2002.
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 24 oktober 2002 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-294/01: Lucía Aparicio Chofré tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen.
( 1) PB C 44 van 16.2.2002.
                                                                                Doorhaling van zaak T-199/02 (1)
                                                                                (2003/C 19/85)
                                                                                (Procestaal: Frans)
               Doorhaling van zaak T-331/01 (1)
                                                                         De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                           (2003/C 19/83)
                                                                         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                         van 22 oktober 2002 de doorhaling in het register gelast van
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         zaak T-199/02: Michel van Beek tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen.
De president van de Eerste kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij               (1 ) PB C 202 van 24.8.2002.


title: Zaak C-432/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Brussel (België) op 2 november 2009 — Airfield NV tegen Agicoa Belgium BVBA

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Brussel (België) op 2 november 2009 — Airfield NV tegen Agicoa Belgium BVBA
   (Zaak C-432/09)
   2010/C 24/44
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Airfield NV

      Verweerster: Agicoa Belgium BVBA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet Richtlijn 93/83 (1) zich ertegen dat aan de aanbieder van digitale satelliettelevisie wordt opgelegd toestemming te bekomen van de rechthebbenden, in het geval van een handeling waarbij een omroeporganisatie haar programmadragende signalen hetzij via een vaste verbinding, hetzij via een gecodeerd satellietsignaal aanlevert aan een van de omroeporganisatie onafhankelijke aanbieder van digitale satelliettelevisie die deze signalen door een met haar verbonden vennootschap laat coderen en opstralen naar een satelliet waarna deze signalen, met toestemming van de omroeporganisatie, als onderdeel van een pakket televisiezenders en derhalve gebundeld worden neergestraald naar de abonnees van de satelliettelevisie-aanbieder die de programma’s simultaan en ongewijzigd kunnen bekijken door middel van een door de satelliettelevisie-aanbieder ter beschikking gestelde decodeerkaart of smartcard?

               2)

               Verzet Richtlijn 93/83 zich ertegen dat aan de aanbieder van digitale satelliettelevisie wordt opgelegd toestemming te bekomen van de rechthebbenden, in geval van een handeling waarbij een omroeporganisatie haar programmadragende signalen conform de instructies van een van de omroeporganisatie onafhankelijke aanbieder van digitale satelliettelevisie aanlevert op een satelliet waarna deze signalen, met toestemming van de omroeporganisatie, als onderdeel van een pakket televisiezenders en derhalve gebundeld worden neergestraald naar de abonnees van de satelliettelevisie-aanbieder die de programma's simultaan en ongewijzigd kunnen bekijken door middel van een door de satelliettelevisie-aanbieder ter beschikking gestelde decodeerkaart of smartcard?

      (1)  Richtlijn 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel (PB L 248, blz. 15).


               16.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 216/11

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 17 december 2015
   (Zaak E-33/15)
   (2016/C 216/08)
   Op 17 december 2015 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Carsten Zatschler, Clémence Perrin en Íris Ísberg, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               te verklaren dat de Republiek IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 15q van hoofdstuk XIII van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2012/26/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG, wat de geneesmiddelenbewaking betreft), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, of in elk geval door deze maatregelen niet aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA mee te delen, haar verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek betreft het feit dat de Republiek IJsland op 14 maart 2015 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 14 januari 2015 tot haar had gericht en dat betrekking had op de niet-omzetting in nationaal recht van Richtlijn 2012/26/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG, wat de geneesmiddelenbewaking betreft, waarnaar wordt verwezen in punt 15q van hoofdstuk XIII van bijlage II bij de overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en die is aangepast aan die overeenkomst bij Protocol 1 daarbij („het besluit”).

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat de Republiek IJsland haar verplichtingen uit hoofde van het besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit.


title: Zaak C-257/06: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Roby Profumi Srl/Comune di Parma (Artikel 28 EG — Richtlijn 76/768/EEG — Bescherming van gezondheid — Cosmetische producten — Invoer — Verstrekking van informatie betreffende cosmetische producten aan autoriteiten van land van invoer)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Roby Profumi Srl/Comune di Parma
   (Zaak C-257/06) (1)

   (Artikel 28 EG - Richtlijn 76/768/EEG - Bescherming van gezondheid - Cosmetische producten - Invoer - Verstrekking van informatie betreffende cosmetische producten aan autoriteiten van land van invoer)
   (2008/C 64/11)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte suprema di cassazione
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Roby Profumi Srl

      Verwerende partij: Comune di Parma
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione — Uitlegging van artikel 28 EG en artikel 7 van richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten (PB L 262, blz. 169), zoals gewijzigd bij richtlijn 93/35/EEG van de Raad van 14 juni 1993 (PB L 151, blz. 32) — Verkoopklare producten afkomstig uit andere lidstaten — Nationale bepalingen die de importeur verplichten, een volledige en gedetailleerde lijst van de in het product vervatte stoffen mee te delen
   Dictum
   Artikel 7 van richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976, betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten, zoals gewijzigd bij richtlijn 93/35/EEG van de Raad van 14 juni 1993, verzet zich niet tegen een nationale bepaling volgens welke de importeur van cosmetische producten met het oog op een snelle en afdoende medische behandeling in geval van gezondheidsstoornissen de minister van Gezondheid en de regionale overheid de naam of het maatschappelijk doel van de onderneming, haar maatschappelijke zetel en het adres van de fabriek, alsook een volledige en gedetailleerde lijst van de in deze producten gebruikte en de daarin vervatte stoffen moet meedelen.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Gevoegde zaken T-50/06 RENV II en T-69/06 RENV II: Arrest van het Gerecht van 22 april 2016 — Ierland en Aughinish Alumina/Commissie [„Staatssteun — Richtlijn 92/81/EEG — Accijns op minerale oliën — Minerale oliën die als brandstof worden gebruikt bij de productie van aluminiumoxide — Accijnsvrijstelling — Bestaande steun of nieuwe steun — Artikel 1, onder b), i), iii) en iv), van verordening (EG) nr. 659/1999 — Rechtszekerheid — Gewettigd vertrouwen — Redelijke termijn — Beginsel van behoorlijk bestuur — Misbruik van bevoegdheid — Motiveringsplicht — Begrip staatssteun — Voordeel — Ongunstige beïnvloeding van de handel tussen de lidstaten — Distorsie van de mededinging”]

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/17

         Arrest van het Gerecht van 22 april 2016 — Ierland en Aughinish Alumina/Commissie
   (Gevoegde zaken T-50/06 RENV II en T-69/06 RENV II) (1)

   ([„Staatssteun - Richtlijn 92/81/EEG - Accijns op minerale oliën - Minerale oliën die als brandstof worden gebruikt bij de productie van aluminiumoxide - Accijnsvrijstelling - Bestaande steun of nieuwe steun - Artikel 1, onder b), i), iii) en iv), van verordening (EG) nr. 659/1999 - Rechtszekerheid - Gewettigd vertrouwen - Redelijke termijn - Beginsel van behoorlijk bestuur - Misbruik van bevoegdheid - Motiveringsplicht - Begrip staatssteun - Voordeel - Ongunstige beïnvloeding van de handel tussen de lidstaten - Distorsie van de mededinging”])
   (2016/C 200/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ierland (vertegenwoordigers: E. Creedon, A. Joyce en E. McPhillips, gemachtigden, bijgestaan door P. McGarry, SC); Aughinish Alumina Ltd (Askeaton, Ierland) (vertegenwoordigers: C. Waterson, C. Little en J. Handoll, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, N. Khan, G. Conte, D. Grespan en K. Walkerová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2006/323/EG van de Commissie van 7 december 2005 betreffende de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië ten uitvoer gelegde accijnsvrijstelling voor bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne, in de regio Shannon en op Sardinië als brandstof gebruikte minerale oliën (PB 2006, L 119, blz. 12), voor zover deze betrekking heeft op de vrijstelling van accijns op minerale oliën die brandstof worden gebruikt bij de productie van aluminiumoxide in de regio Shannon (Ierland)

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Ierland wordt verwezen in zijn eigen kosten en in drie vierde van de kosten van de Europese Commissie in de zaken T-50/06, T-50/06 RENV I en T-50/06 RENV II alsmede in drie twintigste van de kosten van de Commissie in de zaken C-89/08 P en C-272/12 P.

               3)

               Aughinish Alumina Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten, in drie vierde van de kosten van de Commissie in de zaken T-69/06, T-69/06 RENV I en T-69/06 RENV II, in drie twintigste van de kosten van de Commissie in de zaken C-89/08 P en C-272/12 P alsmede in alle kosten in zaak T-69/06 R.

               4)

               De Commissie wordt verwezen in een vierde van haar eigen kosten in de gevoegde zaken T-50/06 en T-69/06, de gevoegde zaken T-50/06 RENV I en T-69/06 RENV I en de gevoegde zaken T-50/06 RENV II en T-69/06 RENV II alsmede in een vijfde van haar eigen kosten in de zaken C-89/08 P en C-272/12 P.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak C-62/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli (Italië) op 7 februari 2013 — Immacolata Racca/Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli (Italië) op 7 februari 2013 — Immacolata Racca/Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca
   (Zaak C-62/13)
   2013/C 141/21
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Napoli

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:: Immacolata Racca

      Verwerende partij: Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de geschetste regelgeving voor de onderwijssector [op grond waarvan, zonder onderbreking, een onbepaald aantal keren met een docent opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde tijd mogen worden gesloten, ook om te voorzien in duurzame personeelsbehoeften] een gelijkwaardige maatregel in de zin van clausule 5 van richtlijn 1999/70/EG (1)?

               2)

               Wanneer dient een arbeidsverhouding te worden aangemerkt als betrekking in overheidsdienst voor de toepassing van clausule 5 van richtlijn 1999/70/EG en met name in de zin van de zinsnede „bepaalde sectoren en/of categorieën werknemers” en kan zij dus andere gevolgen rechtvaardigen dan in geval van particuliere arbeidsverhoudingen?

               3)

               Omvat het begrip „arbeidsvoorwaarden” in clausule 4 van richtlijn 1999/70/EG, gelet op het bepaalde in artikel 3, lid 1, sub c, van richtlijn 2000/78/EG (2) en in artikel 14, lid 1, sub c, van richtlijn 2006/54/EG (3), mede de gevolgen van de onrechtmatige onderbreking van de arbeidsverhouding? Indien het antwoord op deze vraag bevestigend luidt is het dan in het licht van clausule 4 te rechtvaardigen dat het nationale recht normaliter andere gevolgen verbindt aan de onrechtmatige onderbreking van een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd dan aan de onrechtmatige onderbreking van een arbeidsverhouding voor bepaalde tijd?

               4)

               Is het een lidstaat krachtens het beginsel van loyale samenwerking verboden om de nationale regelgeving in een prejudiciële uitleggingsprocedure bij het Hof van Justitie van de Europese Unie willens en wetens onjuist voor te stellen en dient de rechter bij gebreke van een andersluidende uitlegging in het nationale recht die recht doet aan de uit het lidmaatschap van de Europese Unie voortvloeiende verplichtingen, dat nationale recht voor zover mogelijk uit te leggen overeenkomstig de door de Staat gegeven uitlegging?

               5)

               Valt onder de volgens richtlijn 91/533/EEG (4), inzonderheid de in artikel 2, leden 1 en 2, sub e, voor arbeidsovereenkomsten of verhoudingen geldende voorwaarden ook de vermelding van de omstandigheden waarin de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd kan worden omgezet in een overeenkomst voor onbepaalde tijd?

               6)

               Indien het antwoord op deze vraag bevestigend luidt, is dan een wijziging van de toepasselijke regelgeving met terugwerkende kracht die de werknemer in loondienst niet de mogelijkheid biedt om zijn uit de richtlijn voortvloeiende rechten of de eerbiediging van de in zijn arbeidsovereenkomst opgenomen arbeidsvoorwaarden te doen gelden, strijdig met artikel 8, lid 1 van richtlijn 91/533/EEG en met de inzonderheid in de tweede overweging van de considerans opgenomen doelstellingen van deze richtlijn?

               7)

               Moeten de algemene beginselen van het geldende [Unierecht], te weten de beginselen van rechtszekerheid, bescherming van het gewettigd vertrouwen, equality of arms en effectieve rechterlijke bescherming, alsmede het recht op een onafhankelijk gerecht en, meer algemeen, op een eerlijk proces, die worden gewaarborgd door artikel 6, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (zoals gewijzigd bij artikel 1, lid 8, van het Verdrag van Lissabon en waarnaar artikel 46 van het VEU verwijst) — gelezen in samenhang met artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950 en met de artikelen 46, 47 en 52, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, afgekondigd in Nice op 7 december 2000, in de versie van het Verdrag van Lissabon — aldus worden uitgelegd, dat zij in het kader van de toepassing van richtlijn 1999/70/EG eraan in de weg staan dat de Italiaanse Staat na een aanzienlijk tijdsverloop (drie jaar en zes maanden) een bepaling vaststelt als artikel 9 van decreto-legge nr. 70 van 13 mei 2011, omgezet bij wet nr. 106 van 12 juli 2011, die lid 4 bis aan artikel 10 van decreto legislativo nr. 368/01 heeft toegevoegd en ertoe strekt de gevolgen van aanhangige gedingen te wijzigen, waardoor de werknemer rechtstreeks wordt benadeeld ten voordele van de staat als werkgever en waardoor de in de aan de interne rechtsorde geboden mogelijkheid het misbruik te bestraffen dat bestaat in de opeenvolging van overeenkomsten voor bepaalde tijd, wordt uitgesloten?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).

      (2)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).

      (3)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (PB L 204, blz. 23).

      (4)  Richtlijn 91/533/EEG van de Raad van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting van de werkgever de werknemer te informeren over de voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepassing zijn (PB L 288, blz. 32).


title: Zaak T-132/07: Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Fuji Electric Holdings en Fuji Electric Systems/Commissie

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/36

         Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Fuji Electric Holdings en Fuji Electric Systems/Commissie
   (Zaak T-132/07)
   (2007/C 140/61)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Fuji Electric Holdings Co., Ltd (Kawasaki, Japan) en Fuji Electric Systems Co., Ltd. (Tokyo, Japan) (vertegenwoordigers: P. Chapatte, P. Walter, solicitors)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               artikel 1, sub g, van de beschikking nietig te verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat de daarin aan FEH verweten inbreuk na september 2000 nog bestond;

               —

               artikel 1, sub h, van de beschikking in zijn geheel nietig te verklaren;

               —

               artikel 2, sub d, van de beschikking nietig te verklaren voor zover FES daarbij hoofdelijk aansprakelijk wordt verklaard voor de betaling van de daarin opgelegde geldboete;

               —

               artikel 2, sub f, van de beschikking nietig te verklaren voor zover Fuji daarbij hoofdelijk aansprakelijk wordt verklaard voor de betaling van de daarin opgelegde geldboete;

               —

               de aan Fuji opgelegde geldboete te verlagen;

               —

               de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die van Fuji.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters hebben krachtens artikel 230 EG beroep ingesteld tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 24 januari 2007 (Zaak COMP/F/38.899 — gasgeïsoleerde schakelaars — C(2006) 6762 def.), waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoeksters met andere ondernemingen inbreuk hebben gemaakt op artikel 81, lid 1, EG en vanaf 1 januari 1994 ook op artikel 53 EER in de sector gasgeïsoleerde schakelaars (hierna: „GIS”) door middel van een aantal overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen, bestaande in (a) verdeling van de markt, (b) toewijzing van quota en handhaving van de respectieve marktaandelen, (c) toewijzing van individuele GIS-projecten (offertevervalsing) aan aangewezen producenten en manipulatie van de biedprocedures voor deze projecten, (d) prijsafspraken, (e) overeenkomsten om licentieovereenkomsten met niet-kartelleden niet te verlengen, en (f) uitwisseling van gevoelige marktinformatie. Subsidiair verzoeken verzoeksters om een aanzienlijke verlaging van de opgelegde geldboetes.
   Volgens de beschikking heeft Fuji Electric Systems (hierna: „FES”) aan de inbreuk deelgenomen van 15 april 1988 tot 30 september 2002. FES betwist evenwel dat zij aan de GQ-overeenkomst deelnam, en stelt dat zij tot 1 juli 2001, ongeveer negen maanden nadat Fuji Electric Holdings (hierna: „FEH”) haar deelneming aan het kartel had stopgezet, niet was betrokken bij de GIS-verkopen. De vaststelling dat FEH haar deelneming aan de GQ-overeenkomst na de bijeenkomst van de Japanse leden omtrent september 2000 voortzette, berust op een kennelijke beoordelingsfout, schending van de bewijslastregels alsook schending van het recht inzake gelijke behandeling door de Commissie.
   Bovendien stelt Fuji dat zij niet hoofdelijk aansprakelijk kan worden verklaard voor het betrekken van Japan AE Power Systems Corporation (hierna: „JAEPS”) bij het kartel, aangezien zij geen beslissende invloed op JAEPS kon uitoefenen of kennis had van haar gesteld aandeel in het kartel. Derhalve stelt verzoekster een kennelijke beoordelingsfout van de Commissie inzake de inbreuk van FES.
   Ten slotte stelt Fuji kennelijke beoordelingsfouten in de beschikking ten aanzien van de duur van de inbreuk en de aansprakelijkheid voor de gestelde inbreuk van JAEPS. Bovendien heeft de Commissie de waarde van de door verzoeksters verstrekte informatie onjuist beoordeeld door te beslissen dat die informatie geen grond opleverde tot verlaging van de aan verzoeksters opgelegde geldboete volgens de Mededeling inzake medewerking. In dit opzicht stelt Fuji dat de geldboetes aanzienlijk moeten worden verlaagd.


title: Zaak C-430/14: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — Valsts ieņēmumu dienests/Artūrs Stretinskis [Prejudiciële verwijzing — Douane-unie — Communautair douanewetboek — Artikel 29, lid 1, onder d) — Bepaling van de douanewaarde — Verordening (EEG) nr. 2454/93 — Artikel 143, lid 1, onder h) — Begrip „verbonden personen” in het kader van de bepaling van de douanewaarde — Familiebanden tussen de koper, die een natuurlijk persoon is, en de bestuurder van de verkopende onderneming]

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/12

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — Valsts ieņēmumu dienests/Artūrs Stretinskis
   (Zaak C-430/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Douane-unie - Communautair douanewetboek - Artikel 29, lid 1, onder d) - Bepaling van de douanewaarde - Verordening (EEG) nr. 2454/93 - Artikel 143, lid 1, onder h) - Begrip „verbonden personen” in het kader van de bepaling van de douanewaarde - Familiebanden tussen de koper, die een natuurlijk persoon is, en de bestuurder van de verkopende onderneming])
   (2016/C 098/14)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Verwerende partij: Artūrs Stretinskis

      Dictum

   Artikel 143, lid 1, onder h), van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 46/1999 van de Commissie van 8 januari 1999, moet aldus worden uitgelegd dat een koper die een natuurlijke persoon is en een verkoper die een rechtspersoon is waarbinnen een verwant van de koper daadwerkelijk over het vermogen beschikt om de verkoopprijs van de verkochte goederen ten gunste van de koper te beïnvloeden, moeten worden beschouwd als verbonden personen in de zin van artikel 29, lid 1, onder d), van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996.

      (1)  PB C 421 van 24.11.2014.


title: Zaak T-586/14: Beroep ingesteld op 7 augustus 2014 — Xinyi PV Products (Anhui) Holdings/Commissie

text:
               20.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 372/20

         Beroep ingesteld op 7 augustus 2014 — Xinyi PV Products (Anhui) Holdings/Commissie
   (Zaak T-586/14)
   2014/C 372/25
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd (Anhui, Volksrepubliek China) (vertegenwoordigers: Y. Melin en V. Akritidis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht om:

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 470/2014 van de Commissie van 13 mei 2014 (1) tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op zonneglas van oorsprong uit de Volksrepubliek China nietig te verklaren voor zover zij Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd betreft, en

               —

               de Commissie, en elke partij die wordt toegelaten tot interventie aan de zijde van de Commissie, te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling in feite en in rechte, door in strijd met artikel 2, lid 7, sub c, derde streepje, van de antidumpingbasisverordening te oordelen dat verzoeksters productiekosten en financiële situatie onderhevig zijn aan verstoringen van betekenis die nog voortvloeien uit het vroegere systeem zonder markteconomie.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout en heeft geen coherent bewijs aangevoerd, door in strijd met artikel 2, lid 10, sub i, van de antidumpingbasisverordening van verzoeksters uitvoerprijs een handelsagentcommissie af te trekken ten belope van de marge die een verbonden onderneming in Hong Kong aan verzoekster aanrekende, zonder afdoende te bewijzen dat deze verbonden onderneming daadwerkelijk optrad als een op commissiebasis werkende agent.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft in strijd met artikel 2, leden 8 en 9, van de antidumpingbasisverordening verzoeksters uitvoerprijs niet berekend op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijs voor het product bij uitvoer naar de Unie, noch op basis van de prijs waartegen het uitgevoerde product voor het eerst aan een onafhankelijke afnemer in de Unie is doorverkocht.

               4.

               Vierde middel: de Commissie heeft in strijd met artikel 20 van de antidumpingbasisverordening en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie de voornaamste feiten en bewijzen niet meegedeeld die duidelijk maken hoe zij verzoeksters dumpingmarge en schademarge heeft berekend.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 470/2014 van de Commissie van 13 mei 2014 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op zonneglas van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 142, blz. 1).


title: Zaak T-624/13: Beroep ingesteld op 25 november 2013 — The Tea Board/BHIM — Delta Lingerie (Darjeeling)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/37

         Beroep ingesteld op 25 november 2013 — The Tea Board/BHIM — Delta Lingerie (Darjeeling)
   (Zaak T-624/13)
   2014/C 45/64
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Tea Board (Calcutta, India) (vertegenwoordiger: A. Nordemann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Delta Lingerie (Cachan, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 september 2013 in zaak R 1504/2012-2 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in groen met het woordelement „Darjeeling” voor de klassen 25, 35 en 38 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 466 269

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoeker

      Oppositiemerk of -teken: collectief gemeenschapswoordmerk nr. 4 325 718„DARJEELING” voor waren van klasse 30; collectief gemeenschapsbeeldmerk nr. 8 674 327 met het woordelement „DARJEELING” voor waren van klasse 30

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, leden 1, sub b, en 5, van verordening nr. 207/2009


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 11 december 2003 in zaak C-215/01 (verzoek van het Amtsgericht Augsburg om een prejudiciële beslissing): Bruno Schnitzer ("Vrĳ verrichten van diensten — Richtlĳn 64/427/EEG — Ambachtelĳke pleisterwerkzaamheden — Nationale regeling die inschrĳving van buitenlandse ambachtelĳke ondernemingen in ambachtsregister vereist — Evenredigheid")

text:
21.2.2004                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 47/3
Ingevolge het in artikel 10 EG vervatte samenwerkingsbeginsel moet           advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett,
een bestuursorgaan een definitief geworden besluit desgevraagd               hoofdadministrateur, op 7 januari 2004 een arrest gewezen
opnieuw onderzoeken teneinde rekening te houden met de uitlegging            waarvan het dictum luidt als volgt:
die het Hof inmiddels aan de relevante bepaling van gemeenschaps-
recht heeft gegeven, wanneer:                                                Artikel 141 EG verzet zich in beginsel tegen een wettelijke regeling
                                                                             waardoor in strijd met het op 4 november 1950 te Rome
—      hij naar nationaal recht bevoegd is om op dat besluit terug te
                                                                             ondertekende Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van
       komen;
                                                                             de mens en de fundamentele vrijheden, een paar als K. B. en R niet
—      het in geding zijnde besluit definitief is geworden ten gevolge       kan voldoen aan het huwelijksvereiste waaraan moet zijn voldaan
       van een uitspraak van een nationale rechterlijke instantie            voor de toekenning aan één van hen van een bestanddeel van de
       waarvan de beslissingen niet vatbaar zijn voor hoger beroep;          beloning van de andere partner. Het staat aan de nationale rechter
                                                                             om te onderzoeken of in een geval als in het hoofdgeding, een persoon
—      voormelde uitspraak, gelet op latere rechtspraak van het Hof,         in de situatie van K. B. met een beroep op artikel 141 EG de
       berust op een onjuiste uitlegging van het gemeenschapsrecht,          erkenning kan verlangen van zijn recht om zijn partner in aanmerking
       gegeven zonder dat het Hof overeenkomstig artikel 234, derde          te laten komen voor een overlevingspensioen.
       alinea, EG is verzocht om een prejudiciële beslissing, en
—      de betrokkene zich tot het bestuursorgaan heeft gewend onmid-         (1) PB C 150 van 19.5.2001.
       dellijk na van die rechtspraak kennis te hebben genomen.
(1) PB C 61 van 24.2.2001.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                      ARREST VAN HET HOF
                          van 7 januari 2004                                                      van 11 december 2003
in zaak C-117/01 (verzoek van de Court of Appeal                             in zaak C-215/01 (verzoek van het Amtsgericht Augsburg
(England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële                            om een prejudiciële beslissing): Bruno Schnitzer (1)
beslissing): K. B. tegen National Health Service Pensions
             Agency, Secretary of State for Health (1)                       („Vrij verrichten van diensten — Richtlijn 64/427/EEG —
                                                                             Ambachtelijke pleisterwerkzaamheden — Nationale regeling
(„Artikel 141 EG — Richtlijn 75/117/EEG — Gelijke                            die inschrijving van buitenlandse ambachtelijke ondernemin-
behandeling van mannen en vrouwen — Uitsluiting van een                            gen in ambachtsregister vereist — Evenredigheid”)
transseksuele partner van het genot van een overlevingspen-
sioen dat enkel aan de langstlevende echtgenoot wordt                                                   (2004/C 47/05)
      toegekend — Discriminatie op grond van geslacht”)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                            (2004/C 47/04)
                           (Procestaal: Engels)                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                             In zaak C-215/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                             krachtens artikel 234 EG van het Amtsgericht Augsburg
In zaak C-117/01, betreffende een verzoek aan het Hof                        (Duitsland), in de aldaar aanhangige procedure tegen Bruno
krachtens artikel 234 EG van de Court of Appeal (England &                   Schnitzer, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar                 van de artikelen 49 EG, 50 EG, 54 EG en 55 EG alsmede van
aanhangig geding tussen K. B. en National Health Service                     richtlijn 64/427/EEG van de Raad van 7 juli 1964 betreffende
Pensions Agency, Secretary of State for Health, om een                       de overgangsmaatregelen op het gebied van de anders dan in
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 141 EG en             loondienst verrichte werkzaamheden van de be- en verwerken-
richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975                        de nijverheid behorende tot de klassen 23 tot en met 40 van
betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen                  de ISIC (Industrie en Ambacht) (PB 1964, 117, blz. 1863), heeft
der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke              het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward
beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers (PB                       (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vijfde
L 45, blz. 19), heeft het Hof, samengesteld als volgt: V. Skouris,           kamer, A. La Pergola en S. von Bahr, rechters; advocaat-
president, C. W. A. Timmermans, J. N. Cunha Rodrigues                        generaal: J. Mischo; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur,
(rapporteur) en A. Rosas, kamerpresidenten, D. A. O. Edward,                 op 11 december 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
J.-P. Puissochet, F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr, rechters;           luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 47/4                   NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                21.2.2004
De bepalingen van gemeenschapsrecht inzake het vrij verrichten van           L 57, blz. 12), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
diensten verzetten zich ertegen dat een ondernemer wordt onderworpen         volgt: V. Skouris, waarnemend voor de president van de Zesde
aan een verplichting tot inschrijving in het ambachtsregister die het        kamer, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken en N. Colneric
verrichten van zijn diensten in de lidstaat van ontvangst vertraagt of       (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; grif-
bemoeilijkt, wanneer de in de toepasselijke richtlijn inzake erkenning       fier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 15 januari 2004 een
van beroepskwalificaties gestelde voorwaarden voor de uitoefening            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
van deze werkzaamheid in die lidstaat, vervuld zijn.
                                                                             De artikelen 1 en 2 van verordening nr. 3950/92 tot instelling van
                                                                             een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten staan de
Het enkele feit dat een in een lidstaat gevestigde ondernemer                bevoegde instantie niet toe om rechtstreeks tegen een producent een
herhaaldelijk of min of meer regelmatig identieke of gelijksoortige          rechtsvordering in te stellen teneinde de door hem verschuldigde extra
diensten verricht in een andere lidstaat, zonder dat hij aldaar over een     heffing op melk in te vorderen, behoudens in het geval van
infrastructuur beschikt die hem in staat stelt in die lidstaat op            rechtstreekse verkoop. Niettemin omvat de voor de lidstaten uit
duurzame wijze een beroepswerkzaamheid uit te oefenen en zich,               artikel 10 EG voortvloeiende verplichting om maatregelen te nemen
vanuit die infrastructuur, tot onder anderen de onderdanen van die           teneinde te waarborgen dat de heffing wordt geïnd wanneer de
lidstaat te richten, volstaat niet om hem te beschouwen als gevestigd        regeling van artikel 2, lid 2, van deze verordening niet het gewenste
in die lidstaat.                                                             resultaat heeft, de mogelijkheid om rechtstreeks tegen de producent
                                                                             een rechtsvordering in te stellen teneinde het verschuldigde bedrag in
(1) PB C 212 van 28.7.2001.
                                                                             te vorderen, wanneer vaststaat dat hij dat bedrag niet aan de koper
                                                                             heeft betaald en de koper geen moeite doet om het bij de producent te
                                                                             innen. Daarentegen is de niet-inachtneming van de in artikel 7 van
                                                                             verordening nr. 536/93 gestelde voorwaarden, met name het feit dat
                                                                             iemand niet als koper is erkend, op zich niet relevant.
                                                                             (1) PB C 352 van 4.12.1999.
                      ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)
                         van 15 januari 2004                                                     ARREST VAN HET HOF
in zaak C-230/01 (verzoek van de Court of Appeal                                                     van 13 januari 2004
(England and Wales) (Civil Division) om een prejudiciële
beslissing): Intervention Board for Agricultural Produce                     in zaak C-256/01 (verzoek van de Court of Appeal
            tegen Penycoed Farming Partnership (1)                           (England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële
                                                                             beslissing): Debra Allonby tegen Accrington & Rossen-
(„Verordening (EEG) nr. 3950/92 — Extra heffing in de                        dale College, Education Lecturing Services, trading as
sector melk en zuivelproducten — Leveringen van producent                    Protocol Professional, voorheen Education Lecturing Ser-
aan koper — Betaling van heffing — Inning bij producent”)                    vices, Secretary of State for Education and Employment (1)
                            (2004/C 47/06)                                   („Beginsel van gelijke beloning van mannelijke en vrouwelij-
                                                                             ke werknemers — Rechtstreekse werking — Begrip werkne-
                                                                             mer — Vrouwelijke zelfstandige docent die bij veronderstel-
                           (Procestaal: Engels)                              ling gelijkwaardig werk verricht als mannelijke loontrekken-
                                                                             de docenten in dezelfde hogeschool, maar op basis van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   overeenkomst met derde vennootschap — Uitsluiting van
                           dentie van het Hof)                               zelfstandige docenten van recht op aansluiting bij bedrijfs-
                                                                                pensioenregeling”)
                                                                                (2004/C 47/07)
In zaak C-230/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Court of Appeal (England &                                              (Procestaal: Engels)
Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar
aanhangige geding tussen Intervention Board for Agricultural
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Produce en Penycoed Farming Partnership, om een prejudiciële
                                                                                dentie van het Hof)
beslissing over de uitlegging van verordening (EEG) nr. 3950/
92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een
extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 405,
blz. 1) en verordening (EEG) nr. 536/93 van de Commissie                     In zaak C-256/01, betreffende een verzoek aan het Hof
van 9 maart 1993 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen               krachtens artikel 234 EG van de Court of Appeal (England &
voor de extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB               Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar


title: Zaak T-236/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 31 januari 2007 — Aldershoff/Commissie ( Loopbaanontwikkelingrapport — Beoordelingsperiode 2003 — Kennelijk onjuiste beoordeling — Ontoereikende motivering — Recht om te worden gehoord )

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/18

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 31 januari 2007 — Aldershoff/Commissie
   (Zaak T-236/05) (1)

   („Loopbaanontwikkelingrapport - Beoordelingsperiode 2003 - Kennelijk onjuiste beoordeling - Ontoereikende motivering - Recht om te worden gehoord’)
   (2007/C 69/43)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Willem Aldershoff (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, X. Martin, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en M. Velardo, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingrapport over de beoordelingsperiode 2003
   Dictum

               1)

               Het loopbaanontwikkelingrapport van verzoeker, Willem Aldershoff, over de beoordelingsperiode 2003 wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van verzoeker.

      (1)  PB C 205 van 20.8.2005.


title: Zaak T-420/14: Arrest van het Gerecht van 21 mei 2015 — Wine in Black/BHIM — Quinta do Noval Vinhos (Wine in Black) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Wine in Black — Ouder gemeenschapswoordmerk NOVAL BLACK — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/14

         Arrest van het Gerecht van 21 mei 2015 — Wine in Black/BHIM — Quinta do Noval Vinhos (Wine in Black)
   (Zaak T-420/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Wine in Black - Ouder gemeenschapswoordmerk NOVAL BLACK - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 221/19)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Wine in Black GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Bauer en V. Ahmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: M. Vuijst en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Quinta do Noval-Vinhos, SA (Pinhão, Portugal)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 maart 2014 (zaak R 1601/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Quinta do Noval-Vinhos, SA en Wine in Black GmbH

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 6 maart 2014 (zaak R 1601/2013-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak C-71/06: Beschikking van de president van het Hof van 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/35

         Beschikking van de president van het Hof van 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-71/06) (1)

   (2007/C 95/68)

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006.


title: Zaak T-316/13: Arrest van het Gerecht van 27 april 2016 — Pappalardo e.a./Commissie („Niet-contractuele aansprakelijkheid — Visserij — Instandhouding van visbestanden — Herstel van blauwvintonijnbestanden — Noodmaatregelen die voorzien in verbod op visserij door ringzegenvaartuigen — Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent”)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/43

      Arrest van het Gerecht van 27 april 2016 — Pappalardo e.a./Commissie
      (Zaak T-316/13) (1)

      ((„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Visserij - Instandhouding van visbestanden - Herstel van blauwvintonijnbestanden - Noodmaatregelen die voorzien in verbod op visserij door ringzegenvaartuigen - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent”))
      (2016/C 211/53)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partijen: Salvatore Aniello Pappalardo (Cetara, Italië), Pescatori La Tonnara Soc. coop. (Cetara), Fedemar Srl (Cetara), Testa Giuseppe E C. Snc (Catania, Italië), Pescatori San Pietro Apostolo Srl (Cetara), Camplone Arnaldo & C. Snc di Camplone Arnaldo EC (Pescara, Italië) en Valentino Pesca Sas di Camplone Arnaldo & C. (Pescara) (vertegenwoordigers: V. Cannizzaro en L. Caroli, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet en D. Nardi, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden door de vaststelling van verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 tot vaststelling van noodmaatregelen met betrekking tot de visserij op blauwvintonijn door ringzegenvaartuigen in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45o WL, en in de Middellandse Zee (PB L 155, blz. 9)

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Salvatore Aniello Pappalardo, Pescatori La Tonnara Soc. coop., Fedemar Srl, Testa Giuseppe E C. Snc, Pescatori San Pietro Apostolo Srl, Camplone Arnaldo & C. Snc di Camplone Arnaldo EC en Valentino Pesca Sas di Camplone Arnaldo & C. worden verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 226 van 3.8.2013.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2005 in zaak C-74/03 (verzoek van Østre Landsret om een prejudiciële beslissing): SmithKline Beecham plc tegen Lægemiddelstyrelsen (Geneesmiddelen — Vergunning voor het in de handel brengen — Verkorte procedure — In wezen gelijkwaardige producten — Werkzame stof in verschillende zoutvormen — Aanvullende documentatie)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 20 januari 2005
   in zaak C-74/03 (verzoek van Østre Landsret om een prejudiciële beslissing): SmithKline Beecham plc tegen Lægemiddelstyrelsen (1)

   (Geneesmiddelen - Vergunning voor het in de handel brengen - Verkorte procedure - In wezen gelijkwaardige producten - Werkzame stof in verschillende zoutvormen - Aanvullende documentatie)
   (2005/C 57/12)
   Procestaal: Deens
   In zaak C-74/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door Østre Landsret bij beslissing van 14 februari 2003, ingekomen bij het Hof op 19 februari 2003, in de procedure: SmithKline Beecham plc tegen Lægemiddelstyrelsen, in tegenwoordigheid van Synthon BV en Genthon BV, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 20 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 4, derde alinea, punt 8, sub a, iii, van richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake geneesmiddelen, zoals gewijzigd bij de richtlijnen van de Raad 87/21/EEG van 22 december 1986, 89/341/EEG van 3 mei 1989 en 93/39/EEG van 14 juni 1993, moet aldus worden uitgelegd, dat het niet eraan in de weg staat dat de aanvraag van een vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel volgens de verkorte procedure van deze bepaling wordt behandeld, wanneer dit geneesmiddel hetzelfde therapeutisch werkzame deel als het referentiegeneesmiddel bevat, maar in verbinding met een ander zout.

               2)

               Tot staving van een krachtens artikel 4, derde alinea, punt 8, sub a, iii, van richtlijn 65/65 ingediend verzoek, kan een aanvrager op eigen initiatief dan wel op verzoek van de bevoegde overheidsinstantie van een lidstaat, aanvullende documentatie in de vorm van bepaalde farmacologische, toxicologische of klinische proeven verstrekken ten bewijze dat zijn geneesmiddel in wezen gelijkwaardig is aan het referentiegeneesmiddel.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak C-86/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 februari 2017 door Redpur GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 15 december 2016 in zaak T-227/15, Redpur GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/16

         Hogere voorziening ingesteld op 16 februari 2017 door Redpur GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 15 december 2016 in zaak T-227/15, Redpur GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-86/17 P)
   (2017/C 213/19)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Redpur GmbH (vertegenwoordiger: S. Schiller, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Redwell Manufaktur GmbH

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt om:

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 15 december 2016 (T-227/15) en afwijzing van de oppositie;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten die verzoekster in de onderhavige procedure zijn opgekomen;

               —

               verwijzing van Redwell Manufaktur GmbH in de kosten die verzoekster in de procedure voor de oppositieafdeling en in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het Uniemerk: verzoekster

      Betrokken Uniemerk: het woordmerk „Redpur” voor waren van klasse 11 — Uniemerkaanvraag nr. 10 934 305

      Houder van het merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: andere partij in de procedure

      Oppositiemerk- of teken: Uniewoordmerk nr. 004769717 „redwell INFRAROT HEIZUNGEN” voor waren van klasse 11; Oostenrijks woordmerk nr. 232549 „Redwell” voor waren van klasse 11; internationaal woordmerk (WIPO) met inschrijvingsnummer 914971, „Redwell”, voor waren van klasse 11 en handelsnaam in Oostenrijk „REDWELL Manufaktur GmbH” voor „verwarmingsinstallaties en ruimteverwarmingstoestellen, met name infraroodverwarmingen en -verwarmingsapparatuur”.

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Middel: schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 (1)

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk (PB L 78, blz. 1)..


title: Zaak C-375/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Frosinone (Italië) op 6 augustus 2014 — Strafzaak tegen Rosaria Laezza

text:
               20.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 372/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Frosinone (Italië) op 6 augustus 2014 — Strafzaak tegen Rosaria Laezza
   (Zaak C-375/14)
   2014/C 372/06
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Frosinone

      Partijen in de strafzaak

   Rosaria Laezza

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU, mede zoals aangevuld in het licht van de beginselen in het arrest van het Hof van Justitie van 16 februari 2012, C-72/10, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling die verplicht tot levering om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelnetwerk ten behoeve van spelen vormen bij beëindiging van de activiteit als gevolg van verstrijken van de looptijd van de concessie of als gevolg van intrekking of verval van de concessie?