title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 november 2002 in zaak C-23/01 (verzoek van het Hof van Beroep te Brussel om een prejudiciële beslissing): Robelco NV tegen Robeco Groep NV ("Richtlĳn 89/104/EEG — Artikel 5, lid 5 — Bepalingen betreffende bescherming tegen gebruik van teken anders dan ter onderscheiding van waren of diensten — Omvang van deze bescherming — Tekens die overeenstemmen met merk")

text:
C 7/4                     NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        11.1.2003
1)     De artikelen 43 EG en 48 EG staan in de weg aan een                  (Frankrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Cofidis SA
       nationale wettelijke regeling als bedoeld in het hoofdgeding, die    en Jean-Louis Fredout, om een prejudiciële beslissing over de
       in geval van overdracht onder de waarde van aandelen                 uitlegging van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april
       van vennootschappen de overdrager uitsluit van uitstel van           1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereen-
       belastingheffing over de op die aandelen gerealiseerde meerwaar-     komsten (PB L 95, blz. 29), heeft het Hof (Vijfde kamer),
       de wanneer de overdracht plaatsvindt aan een buitenlandse            samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
       rechtspersoon waarin de overdrager rechtstreeks of indirect een      C. W. A. Timmermanns, D. A. O. Edward, A. La Pergola en
       deelneming heeft — mits deze deelneming hem een zodanige             P. Jann (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano;
       invloed op de besluiten van die buitenlandse rechtspersoon           griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 21 november
       verleent dat hij de activiteiten ervan kan bepalen —, of aan een     2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       Zweedse naamloze vennootschap die een filiaal is van zulk een
       buitenlandse rechtspersoon.
                                                                            Richtlijn 93/113/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende
2)     De artikelen 56 EG en 58 EG staan in de weg aan een                  oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, verzet zich tegen
       nationale wettelijke regeling als bedoeld in het hoofdgeding, die    een nationale regelgeving die, in het kader van een vordering die door
       in geval van overdracht onder de waarde van aandelen                 een verkoper is ingediend tegen een consument en is gebaseerd op een
       van vennootschappen de overdrager uitsluit van uitstel van           tussen hen gesloten overeenkomst, de nationale rechter na het
       belastingheffing over de op die aandelen gerealiseerde meerwaar-     verstrijken van een vervaltermijn verbiedt, ambtshalve of naar
       de, wanneer de overdracht plaatsvindt aan een buitenlandse           aanleiding van een door de consument opgeworpen exceptie vast te
       rechtspersoon waarin de overdrager rechtstreeks of indirect een      stellen dat een in een overeenkomst opgenomen beding oneerlijk is.
       deelneming heeft die hem niet een zodanige invloed op de
       besluiten van die buitenlandse rechtspersoon verleent dat hij de
       activiteiten ervan kan bepalen.                                      (1 ) PB C 61 van 24.2.2001.
( 1) PB C 45 van 10.2.2001.
                       ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                             (Vijfde kamer)
                                                                                (Zesde kamer)
                       van 21 november 2002
                                                                                van 21 november 2002
in zaak C-473/00 (verzoek van het tribunal d’instance de
Vienne om een prejudiciële beslissing): Cofidis SA tegen
                         Jean-Louis Fredout ( 1)                            in zaak C-23/01 (verzoek van het Hof van Beroep te
                                                                            Brussel om een prejudiciële beslissing): Robelco NV tegen
                                                                                Robeco Groep NV ( 1)
(„Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in consumen-
tenovereenkomsten — Door verkoper ingediende vordering
— Nationale bepaling die nationale rechter verbiedt om na                   („Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 5, lid 5 — Bepalingen
verstrijken van vervaltermijn ambtshalve of naar aanleiding                 betreffende bescherming tegen gebruik van teken anders dan
van door consument opgeworpen exceptie oneerlijk karakter                   ter onderscheiding van waren of diensten — Omvang van
                      van beding vast te stellen”)                          deze bescherming — Tekens die overeenstemmen met merk”)
                              (2003/C 7/06)
                                                                                (2003/C 7/07)
                            (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-23/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
In zaak C-473/00, betreffende een verzoek aan het Hof                       tens artikel 234 EG van het Hof van Beroep te Brussel (België),
krachtens artikel 234 EG van het Tribunal d’instance de Vienne              in het aldaar aanhangige geding tussen Robelco NV en Robeco
 ---pagebreak--- 11.1.2003                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                  C 7/5
Groep NV, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                 en de volksgezondheid (PB 1964, 56, blz. 850), heeft het Hof,
van artikel 5, lid 5, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de           samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van                     J.-P. Puissochet, M. Wathelet en R. Schintgen, kamerpresiden-
het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het            ten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen,                    (rapporteur), V. Skouris, F. Macken en N. Colneric, S. von
president van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-                    Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal:
dent van de Zesde kamer, V. Skouris, F. Macken (rapporteur),                A. Tizzano; griffier: M.-F. Contet, administrateur, op 26 no-
N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-                   vember 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, hoofdad-            volgt:
ministrateur, op 21 november 2002 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                         Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) noch de
                                                                            bepalingen van afgeleid recht ter uitvoering van het vrije verkeer van
Artikel 5, lid 5, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de               werknemers verzetten zich ertegen dat een lidstaat jegens een
Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het                 migrerende werknemer die onderdaan is van een andere lidstaat,
merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat een              administratieve politiemaatregelen neemt waarbij het recht van
lidstaat, indien hij dit wil, onder de door hem vastgestelde voorwaar-      verblijf van deze werknemer tot een deel van het nationale grondgebied
den een merk mag beschermen tegen het gebruik van een teken,                wordt beperkt, mits
anders dan ter onderscheiding van waren of diensten, wanneer door
het gebruik van dit teken zonder geldige reden ongerechtvaardigd            —      op diens individueel gedrag gebaseerde redenen van openbare
voordeel getrokken wordt uit of afbreuk wordt gedaan aan het                       orde of openbare veiligheid dit rechtvaardigen,
onderscheidend vermogen of de reputatie van het merk.
                                                                            —      deze redenen, wanneer een gedeeltelijke beperking niet mogelijk
                                                                                is, wegens de ernst ervan, slechts tot een verblijfsverbod voor of
( 1) PB C 79 van 10.3.2001.                                                        een verwijdering van het gehele nationale grondgebied kunnen
                                                                                leiden,
                                                                            —      het gedrag dat de betrokken lidstaat beoogt te voorkomen, indien
                                                                                het bij zijn eigen onderdanen wordt vastgesteld, aanleiding geeft
                                                                                tot repressieve maatregelen of tot andere daadwerkelijke, op
                                                                                bestrijding ervan gerichte maatregelen.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                            (1 ) PB C 108 van 7.4.2001.
                      van 26 november 2002
in zaak C-100/01 (verzoek van de Conseil d’État om een
prejudiciële beslissing): Ministre de l’Intérieur tegen Aitor
                          Oteiza Olazabal ( 1)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(„Vrij verkeer van personen — Beperkingen — Openbare
orde — Politiemaatregelen waarbij recht van verblijf van
                                                                                (Zesde kamer)
onderdaan van andere lidstaat tot deel van nationaal grond-
                       gebied wordt beperkt”)
                                                                                van 26 november 2002
                             (2003/C 7/08)
                                                                            in zaak C-202/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                            („Niet-nakoming — Richtlijn 79/409/EEG — Behoud van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  vogelstand — Aanwijzing als speciale beschermingszones —
                           dentie van het Hof)                                                        Plaine des Maures”)
                                                                                (2003/C 7/09)
In zaak C-100/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Conseil d’État (Frankrijk), in                                          (Procestaal: Frans)
het aldaar aanhangige geding tussen Ministre de l’Intérieur en
Aitor Oteiza Olazabal, om een prejudiciële beslissing over de               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
uitlegging van de artikelen 6, 8 A en 48 EG-Verdrag (thans, na                                          dentie van het Hof)
wijziging, de artikelen 12 EG, 18 EG en 39 EG) en richtlijn 64/
221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 voor de coördina-
tie van de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatrege-
len ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaardigd           In zaak C-202/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid                pen (gemachtigden: G. Valero Jordana en J. Adda) tegen


title: Zaak C-282/06: Beschikking van de president van het Hof van 26 februari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Praze — Tsjechische Republiek) — Ochranný svaz autorský pro práva k dílům hudebním (OSA)/Miloslav Lev

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/35

         Beschikking van de president van het Hof van 26 februari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Praze — Tsjechische Republiek) — Ochranný svaz autorský pro práva k dílům hudebním (OSA)/Miloslav Lev
   (Zaak C-282/06) (1)

   (2007/C 95/70)

      Procestaal: Tsjechisch

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak T-552/12: Arrest van het Gerecht van 12 november 2013 — North Drilling/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Onjuiste beoordeling van feiten — Werking in tijd van gevolgen van nietigverklaring” )

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/14

         Arrest van het Gerecht van 12 november 2013 — North Drilling/Raad
   (Zaak T-552/12) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Onjuiste beoordeling van feiten - Werking in tijd van gevolgen van nietigverklaring)
   2013/C 377/33
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: North Drilling Co. (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: J. Viñals Camallonga, L. Barriola Urruticoechea en J. Iriarte Ángel, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en A. De Elera, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van, enerzijds, besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 282, blz. 58) en, anderzijds, uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 282, blz. 16), voor zover die handelingen verzoekster betreffen

      Dictum

               1)

               Besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, wordt nietig verklaard voor zover daarbij de naam van North Drilling Co. is opgenomen in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB.

               2)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, wordt nietig verklaard voor zover daarbij de naam van North Drilling is opgenomen in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010.

               3)

               Bijlage IX bij verordening nr. 267/2012 wordt nietig verklaard voor zover zij North Drilling betreft.

               4)

               De gevolgen van besluit 2010/413, zoals gewijzigd bij besluit 2012/635, worden gehandhaafd wat North Drilling betreft, vanaf de inwerkingtreding ervan op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie totdat de gedeeltelijke nietigverklaring van verordening nr. 267/2012 effect sorteert.

               5)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen en die welke North Drilling in het kader van het onderhavige beroep en in de procedure in kort geding heeft gemaakt.

      (1)  PB C 46 van 16.2.2013.


title: Zaak C-156/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Leverkusen/Verigen Transplantation Service International AG (Zesde btw-richtlijn — Artikel 13, A, lid 1, sub c — Vrijstellingen ten gunste van activiteiten van algemeen belang — Gezondheidskundige verzorging van mens — Isolering en vermeerdering van kraakbeencellen voor reïmplantatie bij patiënt)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Leverkusen/Verigen Transplantation Service International AG
   (Zaak C-156/09) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikel 13, A, lid 1, sub c - Vrijstellingen ten gunste van activiteiten van algemeen belang - Gezondheidskundige verzorging van mens - Isolering en vermeerdering van kraakbeencellen voor reïmplantatie bij patiënt)
   2011/C 13/12
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Leverkusen

      Verwerende partij: Verigen Transplantation Service International AG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 13, A, lid 1, sub c, en van artikel 28 ter, F, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Isoleren van gewrichtkraakbeencellen uit kraakbeenmateriaal dat bij een mens is afgenomen door in andere lidstaten gevestigde afnemers, en daaropvolgende vermeerdering van deze cellen ter implantering bij een patiënt door dezelfde afnemers — Bepaling van de plaats van de verrichte diensten — Vrijstelling van deze diensten als „gezondheidsdeskundige verzorging van de mens in het kader van de medische en paramedische beroepen”

      Dictum

   Artikel 13, A, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, moet aldus worden uitgelegd dat het isoleren van gewrichtskraakbeencellen uit bij de mens afgenomen kraakbeenmateriaal en de daaropvolgende vermeerdering ervan met het oog op reïmplantatie voor therapeutische doeleinden „gezondheidskundige verzorging van de mens” in de zin van deze bepaling vormen.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Zaak C-71/04: Verzoek van het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo, Sección Tercera, van 22 december 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Administración del Estado en Xunta de Galicia

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/23

         Verzoek van het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo, Sección Tercera, van 22 december 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Administración del Estado en Xunta de Galicia
   (Zaak C-71/04)
   (2004/C 94/49)
   Het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo, Sección Tercera, heeft bij beschikking van 22 december 2003, nadien gerectificeerd bij beschikking van 22 januari 2004 (ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 februari 2004 daaraanvolgend), in het geding tussen Administración del Estado en Xunta de Galicia het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Kan krachtens het bepaalde in de leden 1 en 3, sub c en d, van artikel 87 EG (ex artikel 92 EG-Verdrag) en lid 3 van artikel 88 EG (ex artikel 93 EG-Verdrag), in samenhang met richtlijn 90/684/EEG van de Raad van 21 december 1990 betreffende de steunverlening aan de scheepsbouw, zonder voorafgaande kennisgeving aan de Europese Commissie een nationale regeling worden vastgesteld - zoals de in decreet 217/1994 van de Xunta de Galicia van 23 juni 1994 vervatte regeling - waarin een nieuw stelsel van steunmaatregelen wordt ingevoerd voor een specifieke sector van scheepsbouw en -verbouwing, te weten die sector die wegens de brutoregistertonnage, het vermogen en andere factoren van de betrokken zeeschepen buiten de werkingssfeer van bovengenoemde richtlijn 90/684 valt?


title: Zaak T-242/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2007 — Cabrera Sánchez/BHIM — Industrias Cárnicas Valle (el charcutero artesano) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld el charcutero artesano — Ouder nationaal beeldmerk El Charcutero — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van verwarringsgevaar — Tekens die niet overeenstemmen — Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/45

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2007 — Cabrera Sánchez/BHIM — Industrias Cárnicas Valle (el charcutero artesano)
   (Zaak T-242/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld el charcutero artesano - Ouder nationaal beeldmerk El Charcutero - Relatieve weigeringsgrond - Ontbreken van verwarringsgevaar - Tekens die niet overeenstemmen - Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 22/83)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Miguel Cabrera Sánchez (Móstoles, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Calderón Chavero en T. Villate Consonni, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. García Murillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Industrias Cárnicas Valle, SA (Madrid, Spanje)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 15 juni 2006 (zaak R 790/2005-1) inzake een oppositieprocedure tussen Miguel Cabrera Sánchez en Industrias Cárnicas Valle, SA
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Miguel Cabrera Sánchez wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006.


title: Zaak T-628/14: Arrest van het Gerecht van 3 december 2015 — Hewlett Packard Development Company/BHIM (FORTIFY) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FORTIFY — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/50

         Arrest van het Gerecht van 3 december 2015 — Hewlett Packard Development Company/BHIM (FORTIFY)
   (Zaak T-628/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FORTIFY - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 027/63)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Hewlett Packard Development Company LP (Dallas, Texas, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: T. Raab en H. Lauf, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 3 juni 2014 (zaak R 249/2014-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken FORTIFY als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Hewlett Packard Development Company LP zal haar eigen kosten dragen alsmede die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 361 van 13.10.2014.


title: Zaak C-473/99: Beroep, op 10 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
4.3.2000               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 63/11
Beroep, op 2 december 1999 ingesteld door Commissie                  1) Kan een rechtspersoon die niet is opgericht met het
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                         specifieke doel te voorzien in behoeften van algemeen
                              bliek                                       belang andere dan die van industriële of commerciële aard,
                                                                          doch thans wel in dergelijke behoeften voorziet, als een
                        (Zaak C-460/99)                                   aanbestedende dienst in de zin van artikel 1, sub b, van
                                                                          richtlijn 93/37/EEG (1) worden aangemerkt?
                         (2000/C 63/20)
                                                                     2) Indien Entsorgungsbetriebe Simmering GesmbH geen aan-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          bestedende dienst is, gaat het bij de voorgenomen realise-
op 2 december 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
                                                                          ring van de tweede biologische reinigingsfase van de
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                  hoofdzuiveringsinstallatie Wenen dan om het laten uitvoe-
woordigd door M. Condou Durande, lid van haar juridische
                                                                          ren met welke middelen dan ook van een werk dat aan de
dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                          door de aanbestedende dienst vastgestelde eisen voldoet,
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,            en dus om een overheidsopdracht voor de uitvoering van
Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                          werken in de zin van artikel 1, sub a, juncto artikel 1,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          sub c, van richtlijn 93/37/EEG?
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de              3) Indien de eerste of de tweede vraag bevestigend wordt
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen         beantwoord: verzet richtlijn 89/665/EEG (2) zich tegen een
     die nodig zijn om uitvoering te geven aan richt-                     nationale regeling die een termijn vaststelt voor het
     lijn 95/53/EG van de Raad van 25 oktober 1995 tot                    instellen van beroep tegen een concrete beslissing van de
     vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de          aanbesteder, zodat bij niet-inachtneming van deze termijn
     officiële controles op het gebied van diervoeding (1), niet          die beslissing in het verdere verloop van de aanbestedings-
     heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn en het Verdrag          procedure niet meer kan worden aangevochten? Moeten
     op haar rustende verplichtingen;                                     door de betrokkenen alle bezwaren [binnen die termijn]
                                                                          geldend worden gemaakt, omdat anders de mogelijkheid
— de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                          daartoe verloren gaat?
Middelen en voornaamste argumenten                                   4) Indien de eerste of de tweede vraag bevestigend wordt
                                                                          beantwoord: is het voldoende, dat de aanbestedende dienst
Ingevolge het dwingende karakter van de artikelen 249 en                  besluit, dat de beoordeling van de aanvragen om deelne-
10 EG zijn de lidstaten verplicht de maatregelen te nemen die             ming aan de procedure aan de hand van een bij een notaris
noodzakelijk zijn om de tot hen gerichte richtlijnen binnen               gedeponeerd toetsingsreglement zal geschieden, of moeten
de gestelde termijnen uit te voeren. De in artikel 24 van                 de beoordelingscriteria reeds in de aankondiging respectie-
richtlijn 95/53/EG bepaalde omzettingstermijn is verstreken               velijk het bestek van de aanbesteding worden bekendge-
op 30 april 1998, zonder dat de Franse Republiek de nodige                maakt?
bepalingen heeft vastgesteld of meegedeeld; evenmin heeft zij
nauwkeurig aangegeven welke reeds bestaande bepalingen aan
een aantal bepalingen van de richtlijn zouden voldoen.               (1) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 54.
                                                                     (2) PB L 395 van 30.12.1989, blz. 33.
(1) PB L 265 van 8.11.1995, blz. 17.
Verzoek van de Vergabekontrollsenat Wien van
12 november 1999 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Universale-Bau AG en Bietergemeinschaft                Beroep, op 10 december 1999 ingesteld door Commissie
1) Hinteregger & Söhne Bauges.m.b.H Salzburg, en                     van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
2) ÖSTÜ-STETTIN Hoch- und Tiefbau GmbH en Entsor-                                                tenrijk
               gungsbetriebe Simmering GesmbH
                        (Zaak C-470/99)                                                       (Zaak C-473/99)
                         (2000/C 63/21)                                                        (2000/C 63/22)
De Vergabekontrollsenat Wien heeft bij beschikking van
12 november 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Justitie op 7 december 1999, in het geding tussen Universale-        op 12 december 1999 beroep tegen Republiek Oostenrijk
Bau AG en Bietergemeinschaft 1) Hinteregger & Söhne Bau-             ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
ges.m.b.H Salzburg, en 2) ÖSTÜ-STETTIN Hoch- und Tiefbau           vertegenwoordigd door W. Bogensberger, lid van haar juri-
GmbH en Entsorgungsbetriebe Simmering GesmbH, het Hof                dische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om              C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:               Wagner C 254, Kirchberg, Luxemburg.
 ---pagebreak--- C 63/12                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        4.3.2000
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Beroep, op 16 december 1999 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zwe-
1) vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet                                                den
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechte-
     lijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om uitvoering
     te geven aan richtlijn 95/30/EG van de Commissie van                                        (Zaak C-478/99)
     30 juni 1995 tot aanpassing aan de vooruitgang van de
     techniek van richtlijn 90/679/EEG van de Raad betreffende
     de bescherming van de werknemers tegen de risico’s van                                       (2000/C 63/24)
     blootstelling aan biologische agentia op het werk (zevende
     bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van
     richtlijn 89/391/EEG) (1), niet heeft voldaan aan de krach-
     tens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen;               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 16 december 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
2) de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.                   Zweden door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door L. Parpala en P. Stancanelli, leden van
                                                                        haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen
Middelen en voornaamste argumenten                                      hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de
                                                                        juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
zaak C-460/99 (2); de in artikel 2 van richtlijn 95/30/EG
bepaalde omzettingstermijn is op 30 november 1996 afgelo-               Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
pen.
                                                                        1. vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de
(1) PB L 155, blz. 41.                                                      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
(2) Zie bladzijde 11 van dit Publicatieblad.
                                                                            die nodig zijn voor de omzetting in nationaal recht van
                                                                            de bijlage als bedoeld in artikel 3, lid 3, van richtlijn
                                                                            93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende
                                                                            oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, de
                                                                            krachtens de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
                                                                            is nagekomen.
Verzoek van het Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz
van 8 december 1999 om een prejudiciële beslissing in                   2. het Koninkrijk Zweden in de kosten te verwijzen.
het geding tussen Ambulanz Glöckner en Landkreis
Südwestpfalz, in het geding geroepen: 1. Arbeiter-
Samariter-Bund Landesverband Rheinland-Pfalz e.V., 2.
Deutsches Rotes Kreuz Landesverband Rheinland-Pfalz
e.V., interveniënt: Vertreter des öffentlichen Interesses, te           Middelen en argumenten van partijen
                               Mainz
                         (Zaak C-475/99)                                De Commissie stelt, dat het belangrijk is dat de richtlijn in dier
                                                                        voege wordt geïmplementeerd dat de rechtszekerheid wordt
                          (2000/C 63/23)                                gewaarborgd en dat de juridische situatie voor particulieren
                                                                        helder en duidelijk is, zodat zij in staat zijn al hun rechten
                                                                        te kennen.
Het Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz heeft bij beschik-
king van 8 december 1999, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 15 december 1999, in het geding tussen
Ambulanz Glöckner en Landkreis Südwestpfalz, in het geding              Artikel 8 van de richtlijn bepaalt, dat de richtlijn een minimum-
geroepen: 1. Arbeiter-Samariter-Bund Landesverband Rhein-               karakter heeft, terwijl artikel 3, lid 3, verwijst naar een indica-
land-Pfalz e.V., 2. Deutsches Rotes Kreuz Landesverband                 tieve lijst in de bijlage. De lidstaten kunnen nieuwe bedingen
Rheinland-Pfalz e.V., interveniënt: Vertreter des öffentlichen          toevoegen, strengere bedingen formuleren (die de vrijheid van
Interesses, te Mainz, het Hof van Justitie van de Europese              de verkoper meer beperken) of de „draagwijdte” als bedoeld in
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over             punt 2, a-d, van de bijlage wijzigen. Zij kunnen daarentegen
de navolgende vraag:                                                    geen bedingen van de overeenkomst uitsluiten of ze op een
                                                                        voor de consument minder gunstige wijze formuleren. Het feit
Is de verlening van een monopolie op ziekenvervoerdiensten              dat artikel 3, lid 3, naar de lijst verwijst en dat de zeventiende
voor een afgebakend geografisch gebied verenigbaar met                  overweging van de considerans bepaalt, dat de lidstaten in het
artikel 86, lid 1, en artikel 81 e.v. EG?                               kader van hun nationale wetgeving enkel de draagwijdte
                                                                        van die bedingen kunnen aanvullen of beperkender kunnen
                                                                        formuleren, leidt ook tot de conclusie dat de bijlage in
                                                                        nationaal recht moet worden omgezet.


title: Zaak F-75/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 juni 2006 — Colombiani/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/38

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 juni 2006 — Colombiani/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak F-75/05) (1)

   (2006/C 190/72)

      Procestaal: Frans

   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 229 van 17.9.2005 (aanvankelijk bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ingeschreven onder nummer T 294/05, verwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie bij beschikking van 15.12.2005).


title: Zaak C-363/01: Verzoek van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main van 10 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Flughafen Hannover-Langenhagen GmbH en Deutsche Lufthansa AG

text:
5.1.2002                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 3/13
2.    Verzetten de etiketteringsrichtlijn of de artikelen 28 en          2.    Indien de eerste vraag, eerste mogelijkheid, bevestigend
      30 EG zich tegen een nationaal voorschrift dat het                       wordt beantwoord, kan de luchthavenbeheerder tegen-
      aanbrengen van gezondheidsgerelateerde vermeldingen                      over gebruikers die voor zelfafhandeling zorgen en/of
      in de zin van vraag 1 alleen na voorafgaande toestemming                 aanbieders van diensten aan derden (dienstverlener in de
      van de bevoegde minister toestaat, waarbij een voorwaar-                 situatie van verweerster in het hoofdgeding) dan ook een
      de voor de vergunning is, dat de gezondheidsgerelateerde                 recht doen gelden op gebieden waar de vrije toegang tot
      informatie verenigbaar is met de bescherming van de                      de grondafhandelingsmarkt reeds vóór de inwerkingtre-
      consument tegen misleiding?                                              ding van de richtlijn gewaarborgd was, namelijk met
                                                                               name bij de grondafhandeling in het luchthavengebouw?
(1) PB L 33, blz. 1.
                                                                         3.    Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord,
                                                                               moet de richtlijn dan aldus worden uitgelegd, dat zij de
                                                                               beheerder van een luchthaven in de zin van artikel 3 het
                                                                               recht geeft, ook van een zelfafhandelaar en/of dienstver-
                                                                               lener in de situatie van verweerster in het hoofdgeding
                                                                               die, tot de inwerkingtreding van de richtlijn respectievelijk
                                                                               de ter omzetting daarvan vastgestelde nationale bepalin-
                                                                               gen, voor het gebruik van de betrokken luchthavenvoor-
                                                                               zieningen (alleen) huur heeft betaald, thans een aanvul-
Verzoek van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main                            lend toelatingsrecht in de zin van vraag 1 te verlangen als
van 10 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in het                         tegensprestatie voor de „toegang tot de luchthavenvoor-
geding tussen Flughafen Hannover-Langenhagen GmbH                              zieningen”?
                   en Deutsche Lufthansa AG
                                                                         4.    Is in voorkomend geval de (aanvullende) heffing van een
                         (Zaak C-363/01)
                                                                               toelatingsrecht van een zelfafhandelaar en/of dienstver-
                                                                               lener aan wie tot dusverre de vrije toegang tot de
                           (2002/C 3/18)                                       grondafhandelingsmarkt — eventueel alleen op het ge-
                                                                               bied van de zelfafhandeling — was verleend (eventueel)
                                                                               zelfs dwingend, ter voorkoming van een ongelijke behan-
                                                                               deling van andere zelfafhandelaars en dienstverleners
Het Oberlandesgericht Frankfurt am Main heeft bij beschikking
van 10 juli 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie               a)     van wie tot dusverre, naast een gebruiksvergoeding,
op 24 september 2001, in het geding tussen Flughafen                                  ook een aanvullend toelatingsrecht werd verlangd;
Hannover-Langenhagen GmbH en Deutsche Lufthansa AG,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                        b)     die op grond van de door de richtlijn gecreëerde
vragen:                                                                               rechtssituatie voor het eerst toegang tot de lucht-
                                                                                havenvoorzieningen krijgen en die hiervoor thans
                                                                                naast een gebruiksvergoeding voor het gebruik van
1.    Moet richtlijn 96/67/EG (1) van de Raad van 15 oktober
                                                                                de voorzieningen ook een toelatingsrecht moeten
      1996, in het bijzonder artikel 16, lid 3, juncto de
                                                                                betalen?
      vijfentwintigste overweging van de considerans, aldus
      worden uitgelegd, dat de beheerder van een luchthaven
      in de zin van artikel 3 van gebruikers die voor zelfafhande-
                                                                         5.    Voor het geval artikel 16, lid 3, van richtlijn 96/67 van
      ling zorgen en/of aanbieders van diensten aan derden
                                                                               de Raad van 15 oktober 1996 de beheerder van een
      (dienstverleners), een afzonderlijk toelatingsrecht (Gestat-
                                                                               luchthaven het recht geeft een aanvullend toelatingsrecht
      tungsentgelt) mag verlangen voor het verlenen van „toe-
                                                                               in de hierboven omschreven zin te verlangen, voldoet een
      gang tot de luchthavenvoorzieningen” in de zin van een
                                                                               dergelijk recht, dat naast de vergoeding voor het gebruik
      toegangsrecht als tegenprestatie voor het bieden van de
                                                                               van incheckbalies wordt verlangd, dan aan de voorwaar-
      mogelijkheid om een winstgevende activiteit uit te oe-
                                                                               den van artikel 16, lid 3, betreffende relevantie, objectivi-
      fenen, naast een gebruiksvergoeding (huur) die de betrok-
                                                                               teit, transparantie en non-discriminatie, indien het wordt
      kenen op grond van een contractuele regeling moeten
                                                                               vastgesteld op basis van het aantal passagiers (in casu:
      betalen voor de terbeschikkingstelling, op huurbasis,
                                                                               0,30 DM per in te checken vliegtuigpassagier).
      van luchthavenvoorzieningen, in casu incheckbalies voor
      vliegtuigpassagiers;
      of (tweede mogelijkheid) volgt uit de bepalingen van de
      richtlijn slechts, dat bij de vaststelling van een gebruiks-       (1) PB L 272, blz. 36.
      vergoeding de in artikel 16, lid 3, genoemde criteria
      moeten worden geëerbiedigd en rekening moet worden
      gehouden met het winstoogmerk van de luchthavenbe-
      heerder?


title: Zaak T-83/17: Beschikking van het Gerecht van 14 juni 2017 — Heineken Romania/EUIPO — Lénárd (Csíki Sör)

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/41

         Beschikking van het Gerecht van 14 juni 2017 — Heineken Romania/EUIPO — Lénárd (Csíki Sör)
   (Zaak T-83/17) (1)

   (2017/C 256/49)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 121 van 18.4.2017.


title: Zaak T-15/01: Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door S. Benini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 95/20                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.3.2001
Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door S. Benini tegen                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         —     nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                         (Zaak T-15/01)                                        bevoegd gezag in de nota van 24 februari 2000 om
                                                                               voortaan slechts 19 % in plaats van 35 % van zijn netto
                          (2001/C 95/39)                                       maandsalaris over te maken;
                                                                         —     nietig te verklaren het besluit van de hoofden van
                       (Procestaal: Italiaans)                                 administratie nr. 102/84, goedgekeurd tijdens de 149ste
                                                                               vergadering van 6 april 1984, dat het tot aanstelling
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      bevoegd gezag machtigt zijn tussenkomst te beperken tot
schappen is op 22 januari 2001 beroep tegen Commissie                          19 % in plaats van 35 %;
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door S. Benini,
vertegenwoordigd door B. Nascimbene en M. Condinanzi,
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                      —     verweerster te veroordelen tot betaling van 5 000 euro
                                                                               als voorschot op een nog te bepalen en met vertragings-
                                                                               rente te vermeerderen vergoeding voor de door hem
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                              geleden financiële schade;
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                         —     verweerster in de kosten te verwijzen.
      28 september 2000 houdende afwijzing van verzoekers
      klacht (nr. 169/2000) van 28 maart 2000;
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Verzoeker, ambtenaar van de Commissie te Brussel, kocht een
                                                                         woning in Londen. De aankoop is gedeeltelijk gefinancierd
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die              met een tienjarige hypotheeklening in het Verenigd Koninkrijk,
in zaak T-11/01, Mascetti/Commissie (1).                                 die maandelijks wordt afbetaald.
(1) Nog niet gepubliceerd in het PB van de EG.                           Verzoeker verzocht daarop om overeenkomstig artikel 17,
                                                                         lid 2, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut 35 % van zijn
                                                                         netto maandsalaris naar het Verenigd Koninkrijk over te
                                                                         maken.
                                                                         De Commissie beperkte de overdracht tot 19 %, omdat dat
                                                                         maximum het gevolg is van de analoge toepassing van
                                                                         besluit nr. 102/84 van de hoofden van administratie. Volgens
                                                                         verzoeker is die beperking onwettig en niet in overeenstem-
Beroep, op 24 januari 2001 ingesteld door G. Rounis
                                                                         ming met het Ambtenarenstatuut noch met de gemeenschap-
  tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         pelijke regeling betreffende de overmaking van een deel van de
                                                                         bezoldiging.
                         (Zaak T-17/01)
                          (2001/C 95/40)                                 Volgens verzoeker heeft het tot aanstelling bevoegd gezag de
                                                                         artikelen 62 en 63 Ambtenarenstatuut geschonden, en plaatst
                                                                         zijn besluit, dat is gebaseerd op zowel feitelijk als rechtens
                                                                         onjuiste gronden, hem in een administratieve situatie waardoor
                         (Procestaal: Frans)                             hij wordt gediscrimineerd ten opzichte van andere ambtenaren
                                                                         die in dezelfde situatie verkeren.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 januari 2001 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door G. Rounis,
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door E. Boigelot,
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Arrest van het Hof van 10 december 2014 in zaak E-18/14 — Wow air ehf. tegen de IJslandse mededingingsautoriteit (Samkeppniseftirlitið), Isavia ohf. en Icelandair ehf. (Verordening (EEG) nr. 95/93 — Toewijzing van slots op luchthavens in de EER — Tussenkomst van mededingingsautoriteiten — Versnelde procedure)

text:
               4.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/9

         ARREST VAN HET HOF
   van 10 december 2014
   in zaak E-18/14
   Wow air ehf. tegen de IJslandse mededingingsautoriteit (Samkeppniseftirlitið), Isavia ohf. en Icelandair ehf.
   (Verordening (EEG) nr. 95/93 — Toewijzing van slots op luchthavens in de EER — Tussenkomst van mededingingsautoriteiten — Versnelde procedure)
   (2015/C 183/10)
   In zaak E-8/14, Wow air ehf. tegen de IJslandse mededingingsautoriteit (Samkeppniseftirlitið), Isavia ohf. en Icelandair ehf. — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie van de districtsrechtbank van Reykjavik (Héraðsdómur Reykjavíkur) betreffende de uitlegging van Verordening (EEG) nr. 95/93 van de Raad van 18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing van „slots” op communautaire luchthavens, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 10 december 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Krachtens artikel 4, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 95/93 moet een EER-staat, na raadpleging van alle daarin genoemde partijen, een gekwalificeerde natuurlijke of rechtspersoon aanwijzen als luchthavencoördinator. Krachtens artikel 4, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 95/93 moet de coördinator zowel feitelijk als rechtens onafhankelijk zijn van alle belanghebbende partijen en hiervan ook functioneel gescheiden zijn. Zolang aan deze voorwaarden is voldaan, hebben EER-staten de vrijheid om de status van de coördinator te bepalen. Het is aan de nationale rechtbank om, op grond van die bevindingen, de nodige conclusies te trekken om de doeltreffendheid van Verordening (EEG) nr. 95/93 te waarborgen.

               2.

               De in artikel 11, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 95/93 voorziene klachtenprocedure is niet verplicht. Deze procedure sluit derhalve de mogelijkheid niet uit dat op mededingingsrechtelijke overwegingen gebaseerde klachten rechtstreeks bij de nationale mededingingsautoriteiten worden ingediend.

               3.

               Volgens artikel 8 ter, van Verordening (EEG) nr. 95/93 kunnen de instructies van de overheidsinstanties inzake de toewijzing van slots om de concurrentie te bevorderen enkel tot luchtvaartmaatschappijen worden gericht en niet tot een coördinator. Het heeft voorts geen zin instructies aan het luchthavenbeheersorgaan te geven. In tegenstelling tot de primaire toewijzing van slots, hetgeen onder de uitsluitende verantwoordelijkheid van de coördinator valt, bevat Verordening (EEG) nr. 95/93 geen verbod op de overdracht van slots na de toewijzing van slots, indien zulks op grond van het mededingingsrecht vereist is. De mededingingsautoriteiten van een EER-staat kunnen bijgevolg de betrokken ondernemingen ervan in kennis stellen indien, overeenkomstig het nationale of EER-mededingingsrecht, een dergelijke oplossing noodzakelijk is.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 juni 2000 in zaak T-597/97: Euromin SA tegen Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Dumping — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
7.10.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 285/7
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 21 juni 2000                                                         van 10 mei 2000
                                                                         in zaak T-177/97: O. Simon tegen Commissie van de
in zaak T-429/93: Erfgenamen van Edmond Ropars tegen                                     Europese Gemeenschappen (1)
                 Raad van de Europese Unie (1)
                                                                         (Ambtenaren — Aanspraak op status van tijdelijk functio-
(„Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-                                                naris)
kelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid
— Producent die verbintenis tot omschakeling is aangegaan                                          (2000/C 285/13)
                   — Overdracht van bedrijf”)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (2000/C 285/12)
                                                                         In zaak T-177/97, O. Simon, wonende te Luxemburg, verte-
                                                                         genwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure en F. Parmentier,
                          (Procestaal: Frans)                            advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                         burg bij de Société de gestion fiduciaire S.à r.l., Rue Beck 2-4,
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
In zaak T-429/93, M. A. Le Goff, wonende te Plounevezel                  tigden: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een beroep tot
(Frankrijk), L. Ropars, wonende te Rouziers-de-Touraine                  nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende
(Frankrijk), J. Ropars, wonende te Gleize (Frankrijk),                   afwijzing van verzoeksters verzoek om regularisatie van haar
M.-C. Ropars, wonende te Guerlesquin (Frankrijk), G. Ropars,             administatieve positie alsmede om vergoeding, door toeken-
wonende te Morlaix (Frankrijk), M. Ropars, wonende te Glomel             ning van het symbolische bedrag van een euro, van de morele
(Frankrijk), L. Ropars, wonende te Saint Laurent-du-Maroni               schade die zij heeft geleden, heeft het Gerecht (M. Vilaras,
(Frans-Guyana) en J. Ropars, wonende te Laniscat (Frankrijk),            alleensprekend rechter); griffier: J. Palacio González, ad-
in hun hoedanigheid van erfgenamen van E. Ropars, vertegen-              ministrateur, op 10 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het
woordigd door C. Larzul en F. Buffet, vervolgens door A. Dela-           dictum luidt als volgt:
noé, advocaten te Rennes, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Route                 1)    Verwerpt het beroep.
d’Esch 398, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigde:
A. M. Colaert), betreffende een beroep krachtens de artike-              2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
len 178 en 215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans artike-
len 235 EG en 288, tweede alinea, EG), strekkende tot                    (1) PB C 252 van 16.8.1997.
vergoeding van de schade die E. Ropars heeft geleden, omdat
hij geen melk heeft kunnen leveren ingevolge verordening
(EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende
algemene voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5
quater van verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in
de sector melk en zuivelproducten (PB L 90, blz. 13), zoals                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
aangevuld bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de Commis-
sie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere voorschrif-
                                                                                van 20 juni 2000
ten voor de toepassing van de bij artikel 5 quater van
verordening nr. 804/68 ingestelde extra heffing (PB L 132,
blz. 11), heeft het Gerecht van eerste aanleg (alleensprekend            in zaak T-597/97: Euromin SA tegen Raad van de Europese
rechter: R. M. Moura Ramos); griffier: J. Palacio González,                                             Unie (1)
administrateur, op 21 juni 2000 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                              (Beroep tot nietigverklaring — Dumping — Niet-ontvanke-
                                                                                lijkheid)
1)    Wijst de vordering tot schorsing van de behandeling af.
                                                                                (2000/C 285/14)
2)    Verwerpt het beroep.
                                                                                (Procestaal: Engels)
3)    Verwijst verzoekers in de kosten.
                                                                         In zaak T-597/97, Euromin SA, gevestigd te Genève (Zwitser-
                                                                         land), aanvankelijk vertegenwoordigd door D. Horovitz, J. Bä-
(1) PB C 217 van 20.8.1991.                                              verbrant, G. Vandersanden en N. Stockwell, advocaten te Brus-
                                                                         sel, en N. Robson, solicitor, en nadien door D. Horovitz,
                                                                         G. Vandersanden, N. Stockwell, E. Pitt en S. Sheppard, solici-
                                                                         tors, domicilie gekozen hebbende te Luxembourg bij de Société
 ---pagebreak--- 7.10.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 285/5
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    toestaat tussen te komen bij elke door de fabrikant
woordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, en C. Giolito,               vrijwillig toegepaste prijsvermindering die volgens die
lid van de juridische dienst, als gemachtigden, domicilie                   lidstaat schadelijke gevolgen zou hebben voor een eerlijke
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid                 concurrentie op de sigarettenmarkt of voor het ter
van die dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                   bescherming van de volksgezondheid gevoerde beleid
                                                                            van strijd tegen de tabaksverslaving.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:                                              (Verschillende belastingregeling voor si-
                                                                      garetten van donkere en sigaretten van hel-
—    vast te stellen dat de Franse Republiek:                         dere tabak)
     door een regeling te handhaven waarbij voor alle sigaret-        —     Schending van de artikelen 8, lid 2, en 16, lid 5, van
     ten een minimum-referentieprijs wordt vastgesteld, de                  richtlijn 95/59/EEG:
     krachtens artikel 9, lid 1, van richtlijn 95/59/EG van de
     Raad van 27 november 1995 betreffende de belasting,                    Artikel 575 A van de Franse Code général des impôts
     andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaks-                 voorziet in een verbruiksrecht op sigaretten. Dit voor
     fabrikaten (1), op haar rustende verplichtingen niet is                duizend eenheden vastgestelde recht was voor sigaretten
     nagekomen;                                                             van heldere tabak bepaald op 500 FRF in 1999 en
                                                                            530 FRF in 2000 en voor sigaretten van donkere tabak
     en                                                                     op 400 FRF in 1999 en 470 FRF in 2000. De Commissie
                                                                            kan er zich slechts over verheugen, dat de Franse autoritei-
     door een verschillende belastingregeling voor sigaretten               ten erkennen dat de gemeenschapsregeling slechts één
     van donkere tabak en sigaretten van heldere tabak ten                  minimumaccijns voor alle categorieën en soorten sigaret-
     nadele van sigaretten van heldere tabak te handhaven, de               ten toestaat. Zolang artikel 575 A van de Franse Code
     zowel krachtens artikel 8, lid 2, en artikel 16, lid 5, van            général des impôts evenwel niet is gewijzigd, duurt de
     richtlijn 95/59/EG en artikel 2 van richtlijn 92/59/EEG                schending van het gemeenschapsrecht voort.
     van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de onderlinge
     aanpassing van de belastingen op sigaretten (2), als krach-      —     Schending van artikel 90 EG:
     tens artikel 90, eerste alinea, EG en, subsidiair, artikel 90,
     tweede alinea, EG op haar rustende verplichtingen niet is              De verschillende belastingregeling voor sigaretten van
     nagekomen;                                                             donkere tabak en sigaretten van heldere tabak vormt een
                                                                            fiscale discriminatie die nationale producten beschermt,
—    de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                         daar 99 % van de in Frankrijk verkochte sigaretten van
                                                                            donkere tabak ook in Frankrijk worden vervaardigd.
                                                                            Het gaat om „gelijksoortige” producten in de zin van
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            artikel 90, eerste alinea, EG met dezelfde fiscale indeling
                                                                            (artikel 2, lid 1, van richtlijn 95/59/EG maakt geen
                                                                            onderscheid tussen sigaretten van donkere tabak en
(Minimum-referentieprijs)                                                   sigaretten van heldere tabak) en dezelfde douane-indeling.
                                                                            De omstandigheid dat volgens de Franse autoriteiten
—    Schending van artikel 9, lid 1, van richtlijn 95/59/EG van             donkere tabak tegen de laagste prijs wordt verkocht en
     de Raad:                                                               geen bijkomende cliënten meer wint, en dat het verbruik
                                                                            ervan blijft dalen, verklaart misschien waarom de Franse
     Artikel 572 van de Franse Code général des impôts                      maatregelen zijn getroffen, maar kan deze maatregelen
     bepaalt, dat de prijs per duizend eenheden van producten               niet rechtvaardigen, daar zij een door artikel 90, eerste
     van een bepaalde categorie die onder een zelfde merk                   alinea, EG verboden discriminerende belastingheffing
     worden verkocht, ongeacht de gebruikte verpakkings-                    vormen.
     wijze of -eenheid, niet lager mag zijn dan de prijs die
     voor het meest verkochte product van dat merk wordt                    Indien wordt aangenomen dat sigaretten van donkere
     aangerekend, hetgeen erop neerkomt, dat een minimum-                   tabak en sigaretten van heldere tabak geen gelijksoortige
     referentieprijs wordt opgelegd. Het opleggen van een                   producten in de zin van de eerste alinea van artikel 90
     dergelijke minimum-referentieprijs belet evenwel, dat                  EG zijn en dat er dus een verschillende markt bestaat
     binnen een zelfde sigarettenmerk verschillende prijzen                 voor sigaretten van donkere tabak (quod non), dan
     worden toegepast naar gelang van het aantal (10, 20, 30                zouden deze laatste overduidelijk concurreren met si-
     enz.) of de grootte van de sigaretten (normale grootte,                garetten van heldere tabak.
     „king size”, „super long”). Bovendien beperkt dit het recht
     van de fabrikant om binnen een zelfde merk verschillende
     prijzen toe te passen naar gelang van de kwaliteit of de         (1) PB L 291, blz. 40.
     intrinsieke kenmerken van de sigaretten, zoals sigaretten        (2) PB L 316, blz. 8.
     met of zonder filter, mediumsigaretten, lichte sigaretten,
     mentholsigaretten enz. De Franse regering is ten onrechte
     van mening, dat bovengenoemd artikel 9 een lidstaat


title: Zaak T-48/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2008 — Franchet en Byk/Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid — Ambtenaren — Onderzoeken van het OLAF — Zaak Eurostat — Overhandiging aan nationale rechterlijke autoriteiten van informatie over mogelijk strafbare feiten — Geen voorafgaande informatie van betrokken ambtenaren en comité van toezicht van het OLAF — Lekken in de pers — Verspreiding door het OLAF en de Commissie — Schending van het beginsel van het vermoeden van onschuld — Immateriële schade — Oorzakelijk verband )

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/44

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2008 — Franchet en Byk/Commissie
   (Zaak T-48/05) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid - Ambtenaren - Onderzoeken van het OLAF - Zaak „Eurostat’ - Overhandiging aan nationale rechterlijke autoriteiten van informatie over mogelijk strafbare feiten - Geen voorafgaande informatie van betrokken ambtenaren en comité van toezicht van het OLAF - Lekken in de pers - Verspreiding door het OLAF en de Commissie - Schending van het beginsel van het vermoeden van onschuld - Immateriële schade - Oorzakelijk verband’)
   (2008/C 209/75)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Yves Franchet (Nice, Frankrijk) en Daniel Byk (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: J.-F. Pasquier, gemachtigde)
   Voorwerp
   Verzoek om vergoeding van de materiële en de immateriële schade die zou zijn veroorzaakt door fouten die de Commissie en het OLAF in het kader van de onderzoeken betreffende de zaak „Eurostat” zouden hebben gemaakt
   Dictum

               1)

               De Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan Franchet en Byk van het bedrag van 56 000 EUR.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.


title: Zaak C-71/08: Beroep ingesteld op 20 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/22

         Beroep ingesteld op 20 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-71/08)
   (2008/C 92/41)
   Procestaal: Tsjechisch
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: P. Dejmek, zmocněnec)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Tsjechische Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van richtlijn 93/22/EEG van de Raad (1), laatstelijk gewijzigd bij richtlijn 2006/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 tot wijziging van richtlijn 2004/39/EG betreffende markten voor financiële instrumenten, met betrekking tot bepaalde termijnen (2), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 70 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               —

               de Tsjechische Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 31 januari 2007 verstreken.

      (1)  PB L 145, blz. 1.

      (2)  PB L 114, blz. 60.


title: Zaak C-413/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 27 juli 2015 — Elaine Farrell/Alan Whitty, The Minister for the Environment, Ireland and the Attorney General, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI)

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 27 juli 2015 — Elaine Farrell/Alan Whitty, The Minister for the Environment, Ireland and the Attorney General, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI)
   (Zaak C-413/15)
   (2015/C 320/28)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elaine Farrell

      Verwerende partijen: Alan Whitty, The Minister for the Environment, Ireland and the Attorney General, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de in het arrest Foster e.a. (zaak C-188/89[, EU:C:1990:313]) in punt 20 omschreven toets om te bepalen wanneer er van een overheidsorgaan van een lidstaat sprake is, aldus worden uitgelegd dat de elementen van die toets

                           a)

                           cumulatief of

                           b)

                           alternatief

                     moeten worden toegepast?

               2)

               Wanneer de in het arrest Foster e.a. (zaak C-188/89[, EU:C:1990:313]) genoemde afzonderlijke aspecten kunnen worden beschouwd als alternatieve factoren waarmee bij de vorming van een totaaloordeel rekening dient te worden gehouden, is er dan een fundamenteel beginsel dat ten grondslag ligt aan de in dat arrest genoemde afzonderlijke factoren, dat een gerecht dient toe te passen bij de motivering van zijn oordeel of een specifiek orgaan als overheidsorgaan valt aan te merken?

               3)

               Volstaat het dat een lidstaat, met het kennelijke oogmerk om aan zijn Europeesrechtelijke verplichtingen te voldoen, een brede verantwoordelijkheid heeft overgedragen aan een orgaan, om dat orgaan als overheidsorgaan van die lidstaat aan te merken, of is daarenboven vereist dat een dergelijk orgaan a) beschikt over bijzonder bevoegdheden of b) optreedt onder direct toezicht of directe supervisie van die lidstaat?


title: Doorhaling van zaak C-135/97

text:
C 94/16               NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.3.98
             Doorhaling van zaak C-120/96 (1)                                    Doorhaling van zaak C-79/97 (1)
                        (98/C 94/33)                                                       (98/C 94/37)
De president van het Hof van Justitie van de Europese            De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-120/        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-79/97
96 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een pre-         (verzoek van het Finanzgericht München om een prejudi-
judicieÈle beslissing): FRUKO-Handelsgesellschaft mbH            cieÈle beslissing): Happy Sports Michl OHG tegen Finanz-
tegen Hauptzollamt Emmerich.                                     amt Landshut.
(1) PB C 180 van 22.6.1996.                                      (1) PB C 131 van 26.4.1997.
             Doorhaling van zaak C-300/96 (1)                                    Doorhaling van zaak C-99/97 (1)
                        (98/C 94/34)                                                       (98/C 94/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese            De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-300/        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-99/97
96 (verzoek van het Schleswig-Holsteinisches Verwaltungs-        (verzoek van het Oberlandesgericht Wien om een prejudi-
gericht om een prejudicieÈle beslissing): E. Reimer tegen        cieÈle beslissing): Verein zur Förderung des freien Wettbe-
Amt für Land- und Wasserwirtschaft Flensburg.                    werbs im Medienwesen tegen TV Spielfilm Verlag Gesell-
                                                                 schaft mbH.
(1) PB C 336 van 9.11.1996.
                                                                 (1) PB C 131 van 26.4.1997.
             Doorhaling van zaak C-345/96 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-135/97 (1)
                        (98/C 94/35)
                                                                                (98/C 94/39)
De president van het Hof van Justitie van de Europese            De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-345/        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-135/
96 (verzoek van het Landesarbeitsgericht Niedersachsen           97 (verzoek van het Oberlandesgericht Wien om een preju-
om een prejudicieÈle beslissing): Landeshauptstadt Hanno-        dicieÈle beslissing): Verein zur Förderung des freien Wettbe-
ver tegen A. Sattler.                                            werbs im Medienwesen tegen MVF Magazin-Verlag am
                                                                 Fleetrand Gesellschaft mbH.
(1) PB C 370 van 7.12.1996.
                                                                 (1) PB C 166 van 31.5.1997.
             Doorhaling van zaak C-414/96 (1)
                        (98/C 94/36)                                            Doorhaling van zaak C-223/97 (1)
                                                                                (98/C 94/40)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              De president van het Hof van Justitie van de Europese
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-414/        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
96 (verzoek van het Sozialgericht Hamburg om een pre-            1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-223/
judicieÈle beslissing): M. Kehrl tegen Allgemeine Orts-          97 (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudi-
krankenkasse Hamburg, intervenieÈnte: Bundesanstalt für          cieÈle beslissing): HDM Flugservice GesmbH tegen Haupt-
Arbeit.                                                          verband der Österreichischen Sozialversicherungsträger.
(1) PB C 131 van 26.4.1997.                                      (1) PB C 228 van 26.7.1997.


title: Zaak C-416/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky — Slowakije) — Jozef Križan e.a./Slovenská inšpekcia životného prostredia (Artikel 267 VWEU — Vernietiging van rechterlijke beslissing — Terugverwijzing naar betrokken rechter — Verplichting om te voldoen aan vernietigingsbeslissing — Prejudiciële verwijzing — Mogelijkheid — Milieu — Verdrag van Aarhus — Richtlijn 85/337/EEG — Richtlijn 96/61/EG — Inspraak van publiek bij besluitvorming — Aanleg van stortplaats van afvalstoffen — Aanvraag van vergunning — Zakengeheim — Niet-mededeling van stuk aan publiek — Gevolg voor geldigheid van besluit over vergunning voor stortplaats — Herstel — Milieueffectbeoordeling van project — Aan toetreding van lidstaat tot Unie voorafgaand eindadvies — Toepassing ratione temporis van richtlijn 85/337 — Beroep in rechte — Voorlopige maatregelen — Opschorting van tenuitvoerlegging — Nietigverklaring van bestreden besluit — Eigendomsrecht — Afbreuk)

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky — Slowakije) — Jozef Križan e.a./Slovenská inšpekcia životného prostredia
   (Zaak C-416/10) (1)

   (Artikel 267 VWEU - Vernietiging van rechterlijke beslissing - Terugverwijzing naar betrokken rechter - Verplichting om te voldoen aan vernietigingsbeslissing - Prejudiciële verwijzing - Mogelijkheid - Milieu - Verdrag van Aarhus - Richtlijn 85/337/EEG - Richtlijn 96/61/EG - Inspraak van publiek bij besluitvorming - Aanleg van stortplaats van afvalstoffen - Aanvraag van vergunning - Zakengeheim - Niet-mededeling van stuk aan publiek - Gevolg voor geldigheid van besluit over vergunning voor stortplaats - Herstel - Milieueffectbeoordeling van project - Aan toetreding van lidstaat tot Unie voorafgaand eindadvies - Toepassing ratione temporis van richtlijn 85/337 - Beroep in rechte - Voorlopige maatregelen - Opschorting van tenuitvoerlegging - Nietigverklaring van bestreden besluit - Eigendomsrecht - Afbreuk)
   2013/C 63/02
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Najvyšší súd Slovenskej republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Jozef Križan, Katarína Aksamitová, Gabriela Kokošková, Jozef Kokoška, Martina Strezenická, Jozef Strezenický, Peter Šidlo, Lenka Šidlová, Drahoslava Šidlová, Milan Šimovič, Elena Šimovičová, Stanislav Aksamit, Tomáš Pitoňák, Petra Pitoňáková, Mária Križanová, Vladimír Mizerák, Ĺubomír Pevný, Darina Brunovská, Mária Fišerová, Lenka Fišerová, Peter Zvolenský, Katarína Zvolenská, Kamila Mizeráková, Anna Konfráterová, Milan Konfráter, Michaela Konfráterová, Tomáš Pavlovič, Jozef Krivošík, Ema Krivošíková, Eva Pavlovičová, Jaroslav Pavlovič, Pavol Šipoš, Martina Šipošová, Jozefína Šipošová, Zuzana Šipošová, Ivan Čaputa, Zuzana Čaputová, Štefan Strapák, Katarína Strapáková, František Slezák, Agnesa Slezáková, Vincent Zimka, Elena Zimková, Marián Šipoš, Mesto Pezinok

      Verwerende partij: Slovenská inšpekcia životného prostredia

      in tegenwoordigheid van: Ekologická skládka as

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Najvyšší súd Slovenskej republiky — Uitlegging van de artikelen 191, leden 1 en 2, evenals 267 VWEU, van richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PB L 257, blz. 26), meer bepaald de artikelen 1, 6, 15 en 15 bis ervan, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu–effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), meer bepaald de artikelen 2 en 10 bis ervan, alsook de artikelen 6 en 9 van het Verdrag (van Aarhus) betreffende toegang tot informatie, inspraak in besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, in naam van de Europese Gemeenschap gesloten bij besluit van de Raad van 17 februari 2005 (PB L 124, blz. 1) — Aanleg van een stortplaats — Beoordeling van de milieueffecten van dit project — Inspraak van het publiek in de besluitvorming — Mogelijkheid voor de rechter van een lidstaat om het Hof van Justitie een prejudiciële vraag voor te leggen over de ambtshalve toepassing van de recht van de Unie inzake milieubescherming, zelfs wanneer het grondwettelijk hof van die staat een dergelijke toepassing heeft uitgesloten bij een voor de verwijzende rechter dwingende beslissing

      Dictum

               1)

               Artikel 267 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter, zoals de verwijzende rechter, ook dan verplicht is om ambtshalve een prejudiciële vraag aan het Hof van Justitie van de Europese Unie te stellen, wanneer de zaak na de vernietiging van zijn eerste beslissing en terugverwijzing door de constitutionele rechter van de betrokken lidstaat aan hem wordt voorgelegd en hij op grond van een nationaal voorschrift verplicht is om bij zijn beslissing de rechtsopvatting te volgen van die constitutionele rechter.

               2)

               Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 166/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 januari 2006 moet aldus worden uitgelegd dat deze:

                           —

                           voorschrijft dat het betrokken publiek toegang heeft tot een stedenbouwkundig besluit zoals dat wat in het hoofdgeding aan de orde is, vanaf het begin van de procedure voor het verlenen van een vergunning voor de betrokken installatie;

                           —

                           niet toestaat dat de bevoegde nationale autoriteiten weigeren aan het betrokken publiek toegang te verlenen tot een dergelijk besluit met een beroep op de in het nationale recht of het Unierecht voorziene bescherming van de vertrouwelijkheid van commerciële of industriële informatie, teneinde een legitiem economisch belang te beschermen, en

                           —

                           zich er niet tegen verzet dat een onterechte weigering om het in het hoofdgeding aan de orde zijnde stedenbouwkundig besluit tijdens de administratieve procedure in eerste aanleg aan het betrokken publiek ter beschikking te stellen, kan worden hersteld tijdens de administratieve procedure in tweede aanleg, mits alle opties nog open zijn en herstel in dat stadium het betrokken publiek nog in staat stelt daadwerkelijk invloed uit te oefenen op de uitkomst van het besluitvormingsproces; het staat aan de nationale rechter om dit na te gaan.

               3)

               Artikel 15 bis van richtlijn 96/61, zoals gewijzigd bij verordening nr. 166/2006 moet aldus worden uitgelegd dat de leden van het betrokken publiek in het kader van een beroep krachtens die bepaling moeten beschikken over de mogelijkheid om bij de rechter of het bevoegde bij wet ingestelde onafhankelijke en onpartijdige orgaan te verzoeken dat voorlopige maatregelen worden gelast die de toepassing van een vergunning in de zin van artikel 4 van die richtlijn tijdelijk kunnen opschorten in afwachting van het definitieve besluit.

               4)

               Een beslissing die een nationale rechter heeft gegeven in het kader van een nationale procedure tot uitvoering van de verplichtingen die voortvloeien uit artikel 15 bis van richtlijn 96/61, zoals gewijzigd bij verordening nr. 166/2006, en artikel 9, leden 2 en 4, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak in besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, ondertekend te Aarhus op 25 juni 1998 en goedgekeurd namens de Europese Gemeenschap bij besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005, waarbij een in strijd met de bepalingen van die richtlijn verleende vergunning is nietig verklaard, kan als zodanig geen ongerechtvaardigde inbreuk vormen op het eigendomsrecht van de exploitant, zoals vervat in artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak T-186/04: Beroep, op 25 mei 2004 ingesteld door Spa Monopole, Compagnie Fermière de Spa tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/18

         Beroep, op 25 mei 2004 ingesteld door Spa Monopole, Compagnie Fermière de Spa tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
   (Zaak T-186/04)
   (2004/C 201/40)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 25 mei 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Spa Monopole, Compagnie Fermière de Spa, gevestigd te Spa (België), vertegenwoordigd door L. de Brouwer, E. Cornu, E. De Gryse en D. Moreau, advocaten.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Spaform Limited.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van 25 februari 2004 in zaak R 0827/2002-4, houdende verwerping van verzoeksters beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling tot afwijzing van verzoeksters oppositie tegen de inschrijving van het woordmerk „SPAFORM” voor waren van de klassen 7, 9 en 11, te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Spaform Limited

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „SPAFORM” – aanvraagnr. 609 776 voor waren van de klassen 7 (onder meer pompen), 9 (toestellen en instrumenten voor het meten van druk) en 11 (bubbelbaden)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster

               Oppositiemerk of -teken:

               nationaal merk SPA voor waren van klasse 32 (onder meer mineraalwater)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van regel 18, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 (1). Op grond van deze bepaling heeft de oppositieafdeling geoordeeld dat het aangevoerde oudere merk niet kon worden geïdentificeerd op basis van de gegevens waarover het Bureau beschikte bij het verstrijken van de oppositietermijn. Verzoekster betwist deze conclusie.

      (1)   Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak C-450/11: Beroep ingesteld op 1 september 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/10

         Beroep ingesteld op 1 september 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-450/11)
   2011/C 319/18
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Afonso en L. Lozano Palacios, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door de bijzondere btw-regeling voor reisbureaus toe te passen op reisdiensten die worden verkocht aan een andere persoon dan de reiziger, zoals is voorzien in wetsdecreet nr. 221/85 van 3 juli 1985, de krachtens de artikelen 306 tot en met 310 van de btw-richtlijn (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van mening dat de Portugese Republiek, door de bijzondere regeling toe te passen op handelingen die worden verricht door reisbureaus ten behoeve van andere reisbureaus of andere btw-plichtigen dan de reiziger, in strijd handelt met de wettelijke regeling van de Unie ter zake, daar de bepalingen van de btw-richtlijn vereisen dat toepassing van de bijzondere regeling beperkt blijft tot diensten die worden verricht ten behoeve van reizigers.

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-474/04: Beroep, op 10 november 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/10

         Beroep, op 10 november 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-474/04)
   (2004/C 314/20)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 10 november 2004 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Maria Kontou Durande en Carmel O'Reilly, juridisch adviseurs bij de juridische dienst van de Commissie.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/40/EG van de Raad van 28 mei 2001 betreffende de onderlinge erkenning van besluiten inzake de verwijdering van onderdanen van derde landen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 8 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 2 december 2002 verstreken.

      (1)  PB L 149 van 2.6.2001, blz. 34.


title: Zaak T-537/14: Beschikking van het Gerecht van 1 juni 2016 — Laboratoire Nuxe/EUIPO — NYX, Los Angeles (NYX)

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/67

         Beschikking van het Gerecht van 1 juni 2016 — Laboratoire Nuxe/EUIPO — NYX, Los Angeles (NYX)
   (Zaak T-537/14) (1)

   (2016/C 270/73)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 329 van 22.9.2014.


title: Zaak C-33/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (Polen) op 22 januari 2013 — Marcin Jagiełło/Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (Polen) op 22 januari 2013 — Marcin Jagiełło/Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
   (Zaak C-33/13)
   2013/C 141/13
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marcin Jagiełło

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 4, leden 1 en 2, juncto artikel 5, lid 1, van de Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1) aldus worden uitgelegd dat deze bepalingen verbieden om een verkoop door een persoon die met goedvinden van een andere persoon onder de handelsnaam van deze andere persoon handelt om zijn economische activiteit geheim te houden, als een levering van goederen aan te merken?

               2)

               Moet artikel 17 van de Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de aftrek van voorbelasting wordt toegepast op een factuur die is opgesteld door een persoon die alleen zijn handelsnaam ter beschikking heeft gesteld voor de verkoop van goederen door een andere persoon, zonder dat wordt aangetoond dat de koper wist of op grond van objectieve omstandigheden kon voorzien dat de handeling waarbij hij betrokken was, verband hield met een strafbaar feit of andere onregelmatigheden die de opsteller van de factuur of de persoon die met hem samenwerkt heeft begaan?

      (1)  PB L 145, blz. 1.