title: Zaak T-6/02: Beroep, op 18 januari 2002 ingesteld door Michael Gerhard Franz Platte tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.4.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 84/65
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                   zelfde lidstaat behaalt. Ten slotte is er geen sprake van een
                                                                       gedeeltelijke verkoop maar van een fusie.
—     vast te stellen dat verweerster haar verplichtingen krach-
      tens het EG-Verdrag niet is nagekomen, doordat zij geen
      standpunt heeft bepaald ten aanzien van verzoeksters’
      klachten betreffende de verwezenlijking van een concen-
      tratie van communautaire dimensie, die is aangemeld              Beroep, op 18 januari 2002 ingesteld door Michael Ger-
      en bij beslissing van het Oberlandesgericht Wien, als            hard Franz Platte tegen Commissie van de Europese
      kartelrechter, van 26 januari 2001 op nationaal niveau                                 Gemeenschappen
      is goedgekeurd, of althans heeft nagelaten de bij de
      concentratie betrokken partijen te bevelen om de concen-                                  (Zaak T-6/02)
      tratie bij verweerster aan te melden.
                                                                                (2002/C 84/119)
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 18 januari 2002 beroep ingesteld tegen de
Bij brief van 25 mei 2001 dienden verzoeksters als eigenaars           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Mi-
van Oostenrijkse dagbladen bij verweerster klachten in tegen           chael Gerhard Franz Platte, wonende te Tielt-Winge (België),
een in Oostenrijk goedgekeurde concentratie van de media,              vertegenwoordigd door X. De Kesel, advocaat.
waarbij de ondernemingen Bertelsmann, Gruner+Jahr, Raiffei-
sen, KURIER-Magazine en NEWS partij waren, en die volgens              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
verzoeksters een communautaire dimensie had. Bij de klachten
was een verzoek gevoegd om de partijen bij de concentratie te          —     het besluit van 6 september 2001 waarvan beroep te
bevelen, deze concentratie overeenkomstig verordening (EEG)                  vernietigen en datgene te bepalen en te doen wat het tot
nr. 4064/89 van de Raad aan te melden.                                       aanstelling bevoegde gezag had moeten doen, namelijk
                                                                             verzoeker aanstellen in rang C4.
DG Concurrentie stelde zich in verscheidene brieven op het
standpunt, dat genoemde verordening niet van toepassing was            Middelen en voornaamste argumenten
op de onderhavige concentratie, daar enkel een gedeeltelijke
verkoop had plaatsgevonden, waarbij niet ten minste twee               Verzoeker is bij zijn indiensttreding ingedeeld in rang C5. In
ondernemingen met een omzet van meer dan 250 miljoen                   zijn beroep betwist verzoeker dit besluit. Volgens hem had hij
euro betrokken waren. DG Concurrentie wees er echter op,               gezien zijn eerdere beroepservaring en het feit dat de behoeften
dat dit standpunt voor verzoeksters niet bindend was.                  van de dienst de aanneming van een bijzonder gekwalificeerd
                                                                       persoon vereisen, moeten worden aangesteld in rang C4.
Daar verweerster niet binnen twee maanden op het verzoek
van verzoeksters om een formele beschikking inzake de
klachten heeft gereageerd, stellen verzoeksters een beroep
wegens nalaten krachtens artikel 232 EG in. Zij betogen, dat
het bij gebreke van een beschikking van verweerster niet                              Doorhaling van zaak T-315/00 (1)
mogelijk is een beroep tot nietigverklaring bij het Gerecht van
eerste aanleg in te stellen, en dat verzoeksters rechtstreeks en                              (2002/C 84/120)
individueel worden geraakt door verweersters verzuim om een
beschikking te geven.                                                                        (Procestaal: Italiaans)
Verzoeksters stellen, dat de nationale beslissing krachtens            De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
artikel 81, EG juncto verordening nr. 4064/89, nietig is daar          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
de Republiek Oostenrijk in strijd met artikel 21, lid 2, van deze      van 29 november 2001 de doorhaling in het register gelast
verordening haar nationale mededingingswetgeving op een                van zaak T-315/00: Associazione delle Cantine Sociali Venete
concentratie van communautaire dimensie heeft toegepast.               en Cantine dei Colli Berici tegen Commissie van de Europese
Verder voeren zij aan dat twee partijen bij de concentratie een        Gemeenschappen.
omzet van meer dan 250 miljoen euro hebben, waarvan een
niet meer dan twee derde van haar totale omzet in een                  (1) PB C 335 van 25.11.2000.


title: Zaak C-241/02 P: Hogere voorziening, op 1 juli 2002 ingesteld door International and European Public Services Organisation (IPSO) tegen de beschikking, van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 18 april 2002 zaak T-238/00, 1. International and European Public Services Organisation (IPSO), 2. Union of Staff of the European Central Bank (U.S.F.)/Europese Centrale Bank

text:
C 191/22               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      10.8.2002
Blanco en Instituto Nacional de la Seguridad Social en Tesoreria      Hogere voorziening, op 1 juli 2002 ingesteld door Inter-
General de la Seguridad Social, het Hof van Justitie van de           national and European Public Services Organisation
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                  (IPSO) tegen de beschikking, van het Gerecht van eerste
beslissing over de navolgende vragen:                                 aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)
                                                                      van 18 april 2002 zaak T-238/00, 1. International and
                                                                      European Public Services Organisation (IPSO), 2. Union
1.    Staan de artikelen 12 en 39 tot en met 42 EG [ex                of Staff of the European Central Bank (U.S.F.)/Europese
      artikelen 6 en 48 tot en met 51 van het Verdrag tot                                       Centrale Bank
      oprichting van de Europese Gemeenschap], alsmede
      artikel 45 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
      Raad van 14 juni 1971 in de weg aan een bepaling van                                    (Zaak C-241/02 P)
      nationaal recht volgens welke de premie- of bijdragebeta-
      lingen uit hoofde van de pensioenverzekering, die het
      beheersorgaan van de werkloosheidsverzekering namens                                     (2002/C 191/36)
      een werknemer heeft verricht gedurende het tijdvak
      waarin deze bepaalde werkloosheidsuitkeringen ontving,
      niet in aanmerking kunnen worden genomen voor de
      vervulling van de verschillende, in de nationale wetgeving      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      vastgestelde minimumtijdvakken en voor het ontstaan             op 1 juli 2002 hogere voorziening ingesteld door International
      van het recht op de uitkering bij ouderdom, wanneer het         and European Public Services Organisation (IPSO), vertegen-
      deze werknemer wegens de langdurige werkloosheid,               woordigd door B. Karthaus van het advocatenkantoor Roth
      waartegen deze uitkeringen beogen te beschermen, ma-            Rechtsanwälte te Frankfurt am Main, domicilie gekozen heb-
      terieel onmogelijk is andere premie- of bijdragebetalingen      bende te Luxemburg bij M. Glesener, voorzitter van de
      uit hoofde van de pensioenverzekering aannemelijk te            Association Luxembourgeoise des Employés des Banques et
      maken dan die welke hij volgens de wet niet kan doen            d’Assurances, Avenue Monterey 29, tegen de beschikking, van
      gelden, zodat enkel de werknemers die gebruik hebben            het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
      gemaakt van het recht van vrij verkeer, door deze               pen (Vierde kamer) van 18 april 2002 in zaak T-238/00,
      nationale bepaling worden geraakt en geen recht op het          1. International and European Public Services Organisation
      nationale ouderdomspensioen kan ontstaan, hoewel die            (IPSO), 2. Union of Staff of the European Central Bank (U.S.F.)/
      minimumtijdvakken overeenkomstig artikel 45 van voor-           Europese Centrale Bank.
      noemde verordening (EEG) nr. 1408/71 vervuld moeten
      worden geacht?
                                                                      Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
2.    Staan de artikelen 12 en 39 tot en met 42 EG [ex
      artikelen 6 en 48 tot en met 51 van het Verdrag tot             1.    de beschikking van het Gerecht van 18 april 2002 in
      oprichting van de Europese Gemeenschap], alsmede                      zaak T-238/00 (1), die verzoeksters op 26 april 2002
      artikel 48, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van              officieel ter kennis is gebracht, te vernietigen;
      de Raad van 14 juni 1971 in de weg aan bepalingen van
      nationaal recht volgens welke de premie- of bijdragebeta-       2.    het besluit van de Europese Centrale Bank van 7 juli 2000
      lingen uit hoofde van de pensioenverzekering, die het                 nietig te verklaren;
      beheersorgaan van de werkloosheidsverzekering namens
      een werknemer heeft verricht gedurende het tijdvak              3.    de Europese Centrale Bank te verwijzen in de kosten.
      waarin deze bepaalde werkloosheidsuitkeringen ontving,
      niet in aanmerking kunnen worden genomen voor de
      vaststelling dat „de duur van alle krachtens de wetgeving
      van die lidstaat vervulde tijdvakken van verzekering of
      wonen een jaar bedraagt”, wanneer het deze werknemer            Middelen en voornaamste argumenten
      als gevolg van de langdurige werkloosheid waartegen
      deze uitkeringen beogen te beschermen, materieel onmo-
      gelijk is andere premie- of bijdragebetalingen uit hoofde       De bestreden beschikking geeft blijk van een verkeerde opvat-
      van de pensioenverzekering aannemelijk te maken dan             ting van het gemeenschapsrecht door voorbij te gaan aan de
      die welke tijdens de werkloosheid verschuldigd en betaald       verplichting tot daadwerkelijke rechtsbescherming (artikelen 6
      zijn, zodat enkel de werknemers die gebruik hebben              en 13 EVRM). De niet-nakoming van de verplichting tot
      gemaakt van het recht van vrij verkeer, door deze               daadwerkelijke rechtsbescherming vloeit voort een verkeerde
      nationale bepaling worden geraakt en geen recht op              uitlegging van het begrip „individueel raken” in artikel 230,
      het nationale ouderdomspensioen kan ontstaan, hoewel            vierde alinea, EG. Enerzijds is de door het Gerecht verrichte
      overeenkomstig artikel 48, lid 1, van voornoemde veror-         afbakening van de kring van „andere personen” te restrictief,
      dening (EEG) nr. 1408/71 het nationale beheersorgaan            doordat alleen vakbonden daaronder vallen en alle andere
      niet kan worden ontslagen van de verplichting om                personen die door de arbeidsvoorwaarden en de dienstvoor-
      nationale uitkeringen toe te kennen?                            schriften worden geraakt, buiten beschouwing worden gelaten.
                                                                      Anderzijds kan het Gerecht daardoor niet nagaan, wat verzoek-
                                                                      sters juist binnen deze kring karakteriseert, namelijk de
                                                                      mogelijkheid om collectieve arbeidsovereenkomsten te sluiten
                                                                      (en daarvoor zo nodig te staken). Hieruit volgt dat een
 ---pagebreak--- 10.8.2002              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 191/23
mogelijke schending van een grondrecht (het recht van                                   Doorhaling van zaak C-178/01 (1)
vereniging) door de gemeenschapsrechter juist dan niet kan
worden onderzocht wanneer zij algemeen en in abstracto                                           (2002/C 191/38)
betrekking heeft op al degenen die dit grondrecht kunnen
genieten, dat wil zeggen op een wet berust.
                                                                          De president van het Hof van Justitie van de Europese
(1) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 april 2002 de
    schappen.                                                             doorhaling in het register gelast van zaak C-178/01: Commis-
                                                                          sie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                                                                          rijk.
                                                                          (1) PB C 212 van 28.7.2001.
               Doorhaling van zaak C-357/00 (1)
                         (2002/C 191/37)
                                                                                Doorhaling van zaak C-214/01 (1)
De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie                                         (2002/C 191/39)
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
16 avril 2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-357/00 (verzoek van het Verwaltungsgericht der Freien                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
Hansestadt Bremen om een prejudiciële beslissing): Fikri                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 april 2002 de
Akdenk tegen Stadtgemeinde Bremen.                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-214/01: Commis-
                                                                          sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                          Duitsland.
(1) PB C 355 van 9.12.2000.
                                                                          (1) PB C 212 van 28.7.2001.


title: Zaak T-359/99: Beroep, op 24 december 1999 ingesteld door DKV Deutsche Krankenversicherungs AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 79/38               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       18.3.2000
    de regeling actieve veredeling en dus onder de permanente              diensten van klasse 36 (verzekeringen; financiën) als
    controle van de Turkse douane. Deze zelfde douanekanto-                gemeenschapsmerk in het Blad van Gemeenschapsmerken
    ren die in de regel dezelfde dag de exportaangiften                    te publiceren;
    viseerden, hielden zich ook bezig met de aanzuivering
    inzake de invoer van onderdelen met vrijstelling van               — subsidiair, de bestreden beslissing te vernietigen;
    rechten en ATR-certificaten. Dezelfde Turkse douanekan-
    toren hielden zich ook bezig met de aanzuivering van
    de vergunningen, de invordering van waarborgen, de                 — verweerder in de kosten te veroordelen.
    exportformaliteiten en de afgifte van ATR-certificaten.
— de Commissie, die op de hoogte was van het probleem                  Middelen en voornaamste argumenten
    inzake onregelmatigheden bij betaling van Turkse rechten
    over onderdelen van oorsprong uit derde landen, vond het
    niet nodig passende maatregelen te nemen om de betrok-             Betrokken merk:               woordmerk „Eurohealth” — aan-
    ken handelaren te waarschuwen.                                                                   vraagnr. 293977
— de begane vergissing kon door verzoekster niet worden                Waar of dienst:               waren en diensten van klasse 36
    ontdekt, haar goede trouw kan niet worden betwijfeld, en                                         (verzekeringen; financiën)
    geen enkel verzuim kan haar worden verweten.
                                                                       Bij de kamer van beroep       weigering van inschrijving door
— verzoekster beroept zich in casu op het bestaan van een              bestreden beslissing:         de onderzoeker
    bijzondere situatie in de zin van artikel 13 van verordening
    nr. 1430/79.
                                                                       Middelen:                     — Schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG)
Ten slotte is verzoekster van mening, dat zij in de betrokken
                                                                                nr. 40/94
transacties vanuit fiscaal oogpunt is opgetreden als vertegen-
woordiger van de importeur, zodat een eventuele douane-                                              — Onjuiste toepassing van arti-
schuld alleen deze importeur kan betreffen.                                                              kel 7, lid 1, sub c, van verorde-
                                                                                ning (EG) nr. 40/94
                                                                                — Niet-inachtneming van artikel
                                                                                12, sub b, van verordening
                                                                                (EG) nr. 40/94.
Beroep, op 24 december 1999 ingesteld door DKV Deut-
sche Krankenversicherungs AG tegen Bureau voor har-
monisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen
                          en modellen)
                        (Zaak T-359/99)
                                                                       Beroep, op 30 december 1999 ingesteld door K.L. Meyer
                         (2000/C 79/80)                                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en
                                                                                Europese Investeringsbank
                        (Procestaal: Duits)
                                                                                (Zaak T-361/99)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 december 1999 beroep tegen Bureau voor                                        (2000/C 79/81)
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
modellen) ingesteld door DKV Deutsche Krankenversicherungs
AG, te Keulen (BRD), vertegenwoordigd door S. v. Petersdorff-
Campen von Rospatt, von der Osten, Prost, advocaten te                                         (Procestaal: Frans)
Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van De Bandt, van Hecke, Lagae & Loesch, Rue
Goethe 11.                                                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 30 december 1999 beroep tegen de Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen en de Europese Investe-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    ringsbank ingesteld door K.L. Meyer, wonende te Raiatea
                                                                       (Frans-Polynesië), vertegenwoordigd door J.D. des Arcis, advo-
— de bestreden beslissing te herzien en verweerder te gelasten,        caat te Uturoa (Frans-Polynesië), domicilie gekozen hebbende
    het teken Eurohealth, aanvraagnummer 293977, voor                  te Luxemburg bij H. Pakowski, aveue Emile Reuter 20-22.


title: Zaak T-6/00: Beroep, op 17 januari 2000 ingesteld door Technische Unie BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 149/34               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    27.5.2000
Beroep, op 17 januari 2000 ingesteld door Technische                   van TU aan FEG volstaat niet voor individuele aansprakelijk-
Unie BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                   heid. Voorts is het strijdig met het non-discriminatiebeginsel
                                pen                                    om TU als enig FEG-lid aansprakelijk te stellen en heeft de
                                                                       Commissie onvoldoende gemotiveerd, waarom TU naast FEG
                           (Zaak T-6/00)                               aansprakelijk moet worden gehouden. Ook heeft de Commis-
                                                                       sie gedwaald ten aanzien van de feiten en het recht. Er is geen
                                                                       collectief exclusief verkeer, geen horizontale prijsbeïnvloeding
                         (2000/C 149/65)
                                                                       en dus ook geen verband tussen beide. Daarnaast heeft de
                                                                       Commissie op meerdere manieren de rechten van de verde-
                      (Procestaal: Nederlands)                         diging geschonden. In de eerste plaats is de beschikking te laat
                                                                       gegeven. Voorts is zij gebaseerd op feiten die niet in de
                                                                       mededeling van punten van bezwaar waren opgenomen, en
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              heeft de Commissie in strijd gehandeld met de beginselen van
schappen is op 17 januari 2000 beroep ingesteld tegen                  het vermoeden van onschuld en het daaruit voortvloeiende
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Techni-                  beginsel in dubio pro reo. Ten slotte stelt verzoekster, dat de
sche Unie BV, gevestigd te Amstelveen, vertegenwoordigd                opgelegde geldboete onredelijk, althans discriminatoir, althans
door P. V. F. Bos en J. J. A. Coumans van het advocatenkantoor         onvoldoende gemotiveerd is.
Trenité Van Doorne te Rotterdam, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg bij De Bandt, Van Hecke, Lagae & Loesch,
advocaten aldaar, Rue Goethe 11.                                       (1) PB L 39 van 14.2.2000.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— het beroep ontvankelijk te verklaren;
— primair, nietig te verklaren, de beschikking van de Commis-
     sie met kenmerk C(1999) 3439 def. van 26 oktober
     1999 (1) betreffende een procedure op grond van artikel 81        Beroep, op 18 januari 2000 ingesteld door Hyper S.r.l.
     van het EG-Verdrag in zaak nr. IV/33.884 — Nederlandse                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektro-
     nisch Gebied en Technische Unie (FEG en TU);                                                (Zaak T-7/00)
— subsidiair, nietig te verklaren, de artikelen 3 en 5, lid 2,
     van deze beschikking;                                                                     (2000/C 149/66)
— meer subsidiair, de in artikel 5, lid 2, van deze beschikking
     opgelegde geldboete te verlagen;                                                           (Procestaal: Duits)
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 18 januari 2000 beroep tegen Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen ingesteld door Hyper S.r.l.,
Middelen en voornaamste argumenten                                     gevestigd te Limena (Italië), vertegenwoordigd door D. en
                                                                       D. Ehle, advocaten te Keulen, domicilie gekozen hebbende te
Verzoekster is de grootste groothandel in elektronisch instal-         Luxemburg ten kantore van M. Lucius, advocaat aldaar, Rue
latiemateriaal in Nederland en het grootste lid van FEG, de            Michel Welter.
branchevereniging ter behartiging van de gemeenschappelijke
belangen van de voorraadhoudende groothandel in elektro-
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
technische installatiematerialen. Naar aanleiding van een in
1991 ingediende klacht, gaf de Commissie in 1999 een
                                                                       — beschikking REM 2/98 van de Commissie van 30 septem-
beschikking waarin zij vaststelde, dat verzoekster inbreuk had
                                                                            ber 1999 nietig te verklaren;
gemaakt op artikel 81EG, door actief deel te nemen aan
inbreuken gepleegd door FEG. Laatstgenoemde heeft inbreuk
gemaakt op artikel 81 EG door op basis van een overeenkomst            — verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
met de Nederlandse Agentenvereniging op Elektrotechnisch
Gebied („NAVEG”), alsmede op basis van onderling afgestemde
feitelijke gedragingen met leveranciers die niet in de NAVEG           Middelen en voornaamste argumenten
vertegenwoordigd zijn, een collectieve exclusief-verkeersrege-
ling aan te gaan die erop gericht is leveringen aan niet FEG-          Bij de bestreden, tot de Italiaanse Republiek gerichte beschik-
leden te verhinderen. Voorts heeft FEG artikel 81, lid 1, EG,          king stelt de Commissie vast, dat er geen gronden zijn om de
geschonden, door rechtstreeks en indirect de vrijheid van haar         door verzoekster verschuldigde invoerrechten ten belope van
leden te beperken om zelfstandig hun verkoopprijzen vast te            170 465 765 ITL kwijt te schelden. Deze douaneschuld is
stellen. TU werd een geldboete opgelegd van 2,15 miljoen               tussen april 1992 en december 1993 ontstaan door de invoer
EUR. Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking           van kleurentelevisies uit Turkije. Het betrokken bedrag werd
op de volgende gronden. Om te beginnen houdt de Commissie              nagevorderd omdat Turkije de preferentiecertificaten A.TR.1
TU ten onrechte (individueel) aansprakelijk. Het lidmaatschap          ten onrechte had afgegeven.


title: Zaak T-119/06: Beroep ingesteld op  19 april 2006  — Usha Martin tegen Raad en Commissie

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/18

         Beroep ingesteld op 19 april 2006 — Usha Martin tegen Raad en Commissie
   (Zaak T-119/06)
   (2006/C 154/47)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Usha Martin Ltd (Calcutta, India) (vertegenwoordigers: K. Adamantopoulos, lawyer, en J. Branton, solicitor)

      Verweerders: Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietig te verklaren, overeenkomstig artikel 230 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, de beschikking van de Commissie van 22 december 2005 tot wijziging van beschikking 1999/572/EG van de Commissie tot aanvaarding van de verbintenissen die zijn aangeboden in het kader van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van stalen kabels uit onder meer India, op 26 januari 2006 bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (PB L 22, blz. 54, hierna: „bestreden beschikking”), voorzover deze betrekking heeft op verzoekster en een voorheen geldende verbintenis inzake minimumprijzen intrekt;

               —

               nietig te verklaren, overeenkomstig artikel 230 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, verordening (EG) nr. 121/2006 van 23 januari 2006 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1858/2005 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van stalen kabels uit onder meer India, op 26 januari 2006 bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (PB L 22, blz. 1), voorzover deze betrekking heeft op verzoekster en uitvoering geeft aan de bestreden beschikking waarbij een eerder door verzoekster aangegane verbintenis inzake minimumprijzen wordt ingetrokken;

               —

               verweerders te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster produceert in India stalen kabels, die zij exporteert naar de Europese Unie.
   Bij besluit van 13 augustus 1999 (1) heeft de Commissie bepaalde verbintenissen inzake minimumprijzen aanvaard, die zijn aangeboden door onder andere verzoekster in het kader van een antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van stalen kabels uit onder meer India.
   Bij besluit 2006/38 (2) heeft de Commissie haar aanvaarding van de door verzoekster aangeboden prijsverbintenis ingetrokken, volgens verzoekster omdat zij had nagelaten een verslag te verstrekken over verkopen waarop de prijsverbintenis niet van toepassing was en had aangegeven dat stalen kabels afkomstig waren uit Dubai, terwijl zij in feite, gezien de ontoereikendheid van het proces van verwerking van grondstoffen uit India in Dubai, afkomstig waren uit India. Bij verordening nr. 121/2006 (3) van de Raad is een definitief antidumpingrecht vastgesteld, waarmee uitvoering werd gegeven aan het besluit van de Commissie.
   Voor wat betreft het verzuim om een verslag te verstrekken over de verkopen waarop de verbintenis niet van toepassing was, betoogt verzoekster dat dit verband houdt met een menselijke fout en dat, aangezien dit geen ernstige inbreuk op de prijsverbintenis inhield, het evenredigheidsbeginsel is geschonden. Volgens haar had deze inbreuk enkel moeten leiden tot een waarschuwing om dezelfde fout in de toekomst niet meer te maken en niet tot intrekking van de aanvaarding van de prijsverbintenis. Verzoekster stelt voorts dat dit de communautaire industrie geen grote schade heeft berokkend.
   Wat de gestelde herkomst uit Dubai betreft, hebben de gemeenschapsinstellingen volgens verzoekster bij hun beoordeling van de herkomst van het product blijk gegeven van een onjuiste rechtopvatting, aangezien de Commissie ten onrechte het criterium heeft gehanteerd of er al dan niet sprake was van een verandering van de tariefpost van het betrokken product, terwijl de relevante criteria volgens verzoekster zijn:

               i)

               het betreft de laatste substantiële verwerking of bewerking;

               ii)

               de bewerking moet economisch verantwoord zijn;

               iii)

               de bewerking moet plaatsvinden in een daartoe ingericht bedrijf, en

               iv)

               de bewerking moet leiden tot de fabricage van een nieuw product dan wel een belangrijke fabricagefase uitmaken.

         Bovendien bestonden er minder zware sancties dan intrekking van de prijsverbintenis, zoals het reclameren van antidumpingrechten door de douaneautoriteiten van de lidstaten of stopzetting van de export vanuit Dubai van stalen kabels vervaardigd uit strengen uit India.
   Verzoekster beroept zich derhalve op een onjuiste rechtsopvatting, gebrek aan motivering, misbruik van bevoegdheid en schending van het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Besluit 1999/572/EG van de Commissie van 13 augustus 1999 tot aanvaarding van de verbintenissen die zijn aangeboden in het kader van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van stalen kabels uit de Volksrepubliek China, Hongarije, India, de Republiek Korea, Mexico, Oekraïne, Polen en Zuid-Afrika (PB L 217, blz. 63).

      (2)  Besluit 2006/38/EG van de Commissie van 22 december 2005 tot wijziging van besluit 1999/572/EG van de Commissie tot aanvaarding van de verbintenissen die zijn aangeboden in het kader van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van stalen kabels uit onder meer India (PB L 22, blz. 54).

      (3)  Verordening (EG) nr. 121/2006 van de Raad van 23 januari 2006 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1858/2005 houdende instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van stalen kabels van oorsprong uit onder meer India ( PB L 22, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 oktober 1999 in zaak C-240/97: Koninkrĳk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar 1993 — Restituties bĳ uitvoer van boter en rundvlees — Steun bĳ verwerking van citrusvruchten)

text:
C 6/4                   NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             8.1.2000
                    ARREST VAN HET HOF                                     pen (gemachtigden: M. Dı́az-Llanos La Roche en C. Gómez de
                                                                           la Cruz), betreffende een verzoek om gedeeltelijke nietigverkla-
                           (Zesde kamer)                                   ring van beschikking 97/333/EG van de Commissie van
                                                                           23 april 1997 betreffende de goedkeuring van de rekeningen
                       van 5 oktober 1999                                  die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1993 hebben ingediend
                                                                           in verband met de door het Europees Oriëntatie- en Garantie-
in zaak C-308/95: Koninkrijk der Nederlanden tegen                         fonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinan-
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                         cierde uitgaven (PB L 139, blz. 30), heeft het Hof (Zesde
                                                                           kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpre-
(Europees Fonds voor regionale ontwikkeling — Door het                     sident, G. Hirsch en J. L. Murray (rapporteur), rechters; ad-
  EFRO medegefinancierde projecten — Afsluitingsbesluit)                   vocaat-generaal: P. Léger; griffier: H. von Holstein, adjunct-
                                                                           griffier, op 5 oktober 1999 een arrest gewezen waarvan het
                            (2000/C 6/06)                                  dictum luidt als volgt:
                                                                           1. Verklaart nietig beschikking 97/333/EG van de Commissie van
                       (Procestaal: Nederlands)                                 23 april 1997 betreffende de goedkeuring van de rekeningen die
                                                                                de lidstaten voor het begrotingsjaar 1993 hebben ingediend in
In zaak C-308/95, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:                     verband met de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds
J. S. van den Oosterkamp en M. A. Fierstra) tegen Commissie                     voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. Mennens                        uitgaven, voorzover daarbij een bedrag van 58 804 012 ESP,
en P. Oliver), betreffende een beroep tot nietigverklaring van                  betreffende door het Koninkrijk Spanje voorgeschoten financiële
de brief van de Commissie van 28 juli 1995 inzake de afsluiting                 vergoedingen voor de verwerking van citrusvruchten, niet definitief
van door het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling                         ten laste van het EOGFL zijn gebracht.
medegefinancierde projecten, heeft het Hof (Zesde kamer),
samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident,                  2. Verwerpt het beroep voor het overige.
G. Hirsch, J. L. Murray (rapporteur), H. Ragnemalm en
R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; grif-            3. Verstaat dat partijen hun eigen kosten zullen dragen.
fier: L. Hewlett, administrateur, op 5 oktober 1999 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                (1) PB C 271 van 6.9.1997.
1) Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
2) Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten.
(1) PB C 299 van 11.11.1995.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 5 oktober 1999
                                                                           in zaak C-251/97: Franse Republiek tegen Commissie van
                    ARREST VAN HET HOF                                                     de Europese Gemeenschappen (1)
                           (Zesde kamer)
                                                                           („Artikel 92 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87
                                                                           EG) — Begrip steun — Verlaging van sociale lasten als
                       van 5 oktober 1999                                  tegenprestatie voor kosten die voor ondernemingen voort-
                                                                           vloeien uit collectieve arbeidsovereenkomsten inzake ar-
in zaak C-240/97: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van                                  beidstijdherschikking en -verkorting”)
               de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (2000/C 6/08)
(EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar
1993 — Restituties bij uitvoer van boter en rundvlees —
           Steun bij verwerking van citrusvruchten)                                                  (Procestaal: Frans)
                            (2000/C 6/07)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                           In zaak C-251/97, Franse Republiek (gemachtigde: K. Rispal-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Bellanger) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          dentie van het Hof)                              (gemachtigde: G. Rozet), betreffende een beroep tot nietigver-
                                                                           klaring van beschikking 97/811/EG van de Commissie van
In zaak C-240/97, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz                 9 april 1997 betreffende de door Frankrijk verleende steun aan
Vaamonde) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     de textiel-, kleding-, leder- en schoenindustrie (PB L 334,


title: Zaak C-340/02: Beroep, op 24 september 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 289/12                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    23.11.2002
       te onderscheiden van diensten met een andere commer-             waltungs-GmbH en Brangewitz-GmbH, het Hof van Justitie
       ciële herkomst. In plaats daarvan heeft het Gerecht zijn         van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
       opvatting, dat het aangevraagde teken onder artikel 7,           le beslissing over de navolgende vragen ter uitlegging van
       lid 1, sub b, GMV valt, afgeleid uit weigeringsgronden die       artikel 14, lid 3, zesde streepje, van verordening (EG) nr. 2100/
       in andere bepalingen worden geregeld. Het Gerecht vat            94 (1) van de Raad van 27 juli 1994, juncto artikel 9 van
       artikel 7, lid 1, sub b, op als een vangnet voor gevallen        verordening (EG) nr. 1768/95 ( 2) van de Commissie van 24 juli
       waarin de aangevraagde merken ondanks beschrijvend               1995:
       karakter niet onder de weigeringsgrond van artikel 7,
       lid 1, sub c, GMV vallen.                                        1.     Moeten voornoemde bepalingen aldus worden uitgelegd
                                                                               dat de houder van een ingevolge verordening nr. 2100/
       De door het Gerecht verrichte opsplitsing van het merk                  94 beschermd ras van degene die voorbereidende diensten
       „SAT.2” in de bestanddelen ervan strookt niet met de                    verricht respectievelijk de loonwerker de in die bepalingen
       ziens- en handelwijze van de consument. Het merk moet                   bedoelde informatie kan verlangen, ongeacht of er aanwij-
       in zekere zin „op het eerste gezicht” onderscheidend                    zingen zijn dat degene die voorbereidende diensten
       vermogen hebben of niet.                                                verricht met betrekking tot dat beschermde ras een
                                                                               voorbereidende dienst heeft verricht respectievelijk de
                                                                               loonwerker het betrokken beschermde ras heeft verwerkt?
—      Subsidiair: schending van het beginsel van gelijke behan-
       deling: het kan juist zijn dat men zich niet ten eigen           2.     Ingeval er sprake is van aanwijzingen voor de onder 1.
       voordele kan beroepen op een onwettigheid waarvan                       genoemde feiten:
       anderen hebben kunnen profiteren. In het onderhavige
       geval heeft rekwirante evenwel geen beroep gedaan op                    Moet degene die voorbereidende diensten verricht respec-
       onwettige op zichzelf staande gevallen, maar op een                     tievelijk de loonwerker krachtens artikel 14, lid 3, zesde
       duidelijk zichtbare algemene inschrijvingspraktijk van                  streepje, van verordening nr. 2100/94, juncto artikel 9
       het Bureau, volgens welke merken bestaande uit de                       van verordening nr. 1768/95 informatie verstrekken
       combinatie van cijfers en beschrijvende aanduidingen/                   met betrekking tot alle landbouwers waarvoor hij met
       afkortingen in principe tot inschrijving werden toegela-                betrekking tot het betrokken beschermde ras de voorbe-
       ten. Rekwirante verwijst daarbij in het bijzonder naar de               reidende dienst heeft verricht respectievelijk het betrok-
       merken „T-SAT” (000 918 409), „One Tel” (001 096 312,                   ken ras heeft verwerkt of alleen met betrekking tot
       000 983 973, 001 105 089), „MEDIA 4” (001 179 530),                     landbouwers ten aanzien waarvan de houder over aanwij-
       „CAR ONE” (000 707 430), „D1” (000 920 157) en                          zingen beschikt dat de dienstverrichter voorbereidende
       „B-MAIL” (000 896 399).                                                 diensten met betrekking tot het betrokken beschermde ras
                                                                               heeft verricht respectievelijk de loonwerker het betrokken
                                                                               beschermde ras heeft verwerkt?
( 1) PB 2002, C 202, blz. 23.
( 2) PB 2001, C 4, blz. 5.
                                                                        (1 ) PB L 227, blz. 1.
                                                                        (2 ) PB L 173, blz. 14.
Verzoek van het Landgericht Düsseldorf van 17 septem-                   Beroep, op 24 september 2002 ingesteld door Commissie
ber 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding                   van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
tussen          Saatgut-Treuhandverwaltungs-GmbH                en                                       bliek
                        Brangewitz-GmbH,
                                                                                (Zaak C-340/02)
                           (Zaak C-336/02)
                                                                                (2002/C 289/21)
                           (2002/C 289/20)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 24 september 2002 beroep ingesteld tegen Franse Repu-
Het Landgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van 17 sep-            bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
tember 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op          vertegenwoordigd door M. Nolin als gemachtigde, domicilie
23 september 2002, in het geding tussen Saatgut-Treuhandver-            gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 23.11.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 289/13
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                   30 september 2002, in het geding tussen 1. Pearle B.V., 2.
dat het het Hof behage:                                                   Hans Prijs Optiek Franchise B.V., 3. Rinck Opticiëns B.V. en
                                                                          het Hoofdbedrijfschap Ambachten, het Hof van Justitie van de
—      vast te stellen dat de Franse Republiek de verplichtingen          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
       niet is nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn           beslissing over de navolgende vragen:
       92/50/EEG (1), met name artikel 15, lid 2, doordat de
       Communauté urbaine de Mans een overheidsopdracht
       voor studies betreffende bijstand aan de aanbesteder van
                                                                          (1) Is een regeling als de onderhavige, waarbij heffingen
       het zuiveringsstation van la Chauvinière heeft gegund
                                                                                worden opgelegd ter financiering van collectieve recla-
       zonder dat zij die opdracht vooraf heeft aangekondigd in
       het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen;                       mecampagnes, te beschouwen als een (onderdeel van een)
                                                                                steunmaatregel in de zin van art. 92 lid 1 EG-Verdrag, en
                                                                                dient het voornemen tot uitvoering daarvan op grond
—      de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                           van art. 93 lid 3 EG-Verdrag bij de Commissie te worden
                                                                                aangemeld? Geldt dit slechts voor de begunstiging in de
                                                                                vorm van het organiseren en aanbieden van collectieve
                                                                                reclamecampagnes, of tevens voor de financieringsmoda-
Middelen en voornaamste argumenten                                              liteit daarvan, zoals een heffingsverordening en/of de
                                                                                daarop gebaseerde heffingsbeschikkingen? Maakt het
                                                                                daarbij verschil of de collectieve reclamecampagnes wor-
                                                                                den aangeboden aan (ondernemingen in) dezelfde be-
De Commissie meent dat de opdracht voor bijstand aan de                         drijfstak als die waaraan de bewuste heffings-
aanbesteder, die betrekking heeft op andere prestaties dan                      beschikkingen worden opgelegd? Zo ja, welk verschil? Is
die welke aan de orde waren in de ideeënwedstrijd die is
                                                                                daarbij van belang of de door het overheidslichaam
gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-                      gemaakte kosten geheel worden goedgemaakt door de
schappen van 30 november 1996, overeenkomstig de bij
                                                                                bestemmingsheffingen ten laste van de ondernemingen
richtlijn 92/50/EEG opgelegde verplichtingen opnieuw moest                      die van de dienst profiteren, zodat de begunstiging de
worden gepubliceerd en in concurrentie gebracht. De opdracht                    overheid per saldo niets kost? Is daarbij van belang of het
mocht niet rechtstreeks aan de winnaar van de ideeënwedstrijd
                                                                                nut van de collectieve reclamecampagnes min of meer
worden gegund. Die rechtstreekse gunning kan evenmin                            gelijk over de bedrijfstak is verdeeld en ook de afzonderlij-
worden gerechtvaardigd met de vermelding in de aankondiging                     ke vestigingen binnen de branche worden geacht per
van 30 november 1996 dat „de kandidaat wiens oplossing in
                                                                                saldo een min of meer gelijk nut of profijt van deze
het kader van deze ideeënwedstrijd wordt aanvaard, kan                          campagnes te hebben verkregen?
worden verzocht mee te werken aan de uitvoering van dat idee
in het kader van een opdracht voor studies met betrekking tot
... bijstand aan de aanbesteder”.
                                                                          (2) Geldt de aanmeldingsverplichting ingevolge art. 93 lid 3
                                                                                voor elke steunmaatregel of slechts voor een
( 1) Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende               steunmaatregel die voldoet aan de omschrijving in art. 92
     de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-          lid 1? Heeft een lidstaat ter afwering van zijn aanmeldings-
     opdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1).                        verplichting de vrijheid te beoordelen of een
                                                                                steunmaatregel aan de omschrijving van art. 92 lid 1
                                                                                voldoet? Zo ja, welke? En in hoeverre kan die beoorde-
                                                                                lingsvrijheid afdoen aan de aanmeldingsverplichting inge-
                                                                                volge art. 93 lid 3? Of is het zo dat de aanmeldingsver-
                                                                                plichting eerst dan niet geldt indien buiten redelijke twijfel
                                                                                staat dat er van een steunmaatregel geen sprake is?
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 27 sep-
tember 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding                  (3) Indien de nationale rechter tot de conclusie komt dat
tussen 1. Pearle B.V., 2. Hans Prijs Optiek Franchise                           sprake is van een steunmaatregel in de zin van art. 92
B.V., 3. Rinck Opticiëns B.V. en het Hoofdbedrijfschap                          lid 1, dient hij dan de „de minimis”-regeling zoals
                             Ambachten                                          geformuleerd door de Commissie in de bekendmaking
                                                                                gepubliceerd in Pb. 1992, C213 (en nadien in Pb. 1996,
                                                                                C68) in ogenschouw te nemen bij de beoordeling of de
                          (Zaak C-345/02)                                       maatregel is aan te merken als een steunmaatregel die bij
                                                                                de Commissie had moeten worden aangemeld ingevolge
                                                                                art. 93 lid 3? Zo ja, dient deze „de minimis”-regeling dan
                          (2002/C 289/22)
                                                                                tevens te worden toegepast met terugwerkende kracht op
                                                                                steunmaatregelen die vóór de publicatie van de regeling
                                                                                worden uitgevoerd, en op welke wijze dient deze „de
                                                                                minimis”-regeling te worden toegepast op steunmaatrege-
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 27 septem-                    len zoals jaarlijkse collectieve reclamecampagnes die aan
ber 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                     een gehele branche ten goede komen?


title: Zaak C-138/03: Beroep op 27 maart 2003 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
7.6.2003                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 135/13
       strafstelsel dat alleen aan vennoten en schuldeisers een                 van artikel 9, lid 1, van de richtlijn — behalve in
       vorderingsrecht toekent, zodat een veralgemeende en                      dringende gevallen — niet mogen nemen wanneer tegen
       doeltreffende bescherming van derden onmogelijk wordt                    hun besluit alleen klachten bij ter zake van het staatsrecht
       gemaakt?                                                                 en administratiefrecht bevoegde rechterlijke instanties
                                                                                kunnen worden ingediend met de volgende beperkingen:
4.     Moeten de genoemde richtlijnen en, in het bijzonder de                   deze klacht heeft niet automatisch opschortende werking;
       bepalingen van artikel 44, lid 2, sub g), EG, de artikelen 2,            de rechterlijke instanties mogen zich niet uitspreken over
       lid 1, sub f), en 6 van de Eerste richtlijn (68/151/EEG)                 de doelmatigheid en kunnen het bestreden besluit alleen
       alsmede artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de Vierde richtlijn              nietigverklaren; voorts kan de ene gerechtelijke instantie
       (78/660/EEG), zoals aangevuld bij richtlijnen 83/349/                    (Verwaltungsgerichtshof), wat de feitelijke vaststellingen
       EEG en 90/605/EEG, aldus worden uitgelegd (of niet) dat                  betreft, alleen toetsen of deze feiten de beslissing kunnen
       zij zich verzetten tegen de wettelijke regeling van een                  dragen, en kan de andere gerechtelijke instantie (Verfas-
       lidstaat die bij niet-nakoming van de op de vennootschap-                sungsgerichtshof) daarnaast alleen controleren of grond-
       pen rustende verplichtingen van openbaarheid en getrou-                  wettelijk gewaarborgde rechten zijn geschonden?
       we informatie, opgelegd om „de belangen van zowel de
       vennoten als derden” te beschermen, voorziet in een               2.     Zijn de waarborgen inzake rechtsbescherming van de
       mechanisme van strafvervolging en een bijzonder gedif-                   artikelen 8 en 9 van voormelde richtlijn van toepassing
       ferentieerd strafstelsel dat strafvervolging op basis van                op Turkse onderdanen die de status hebben als bedoeld
       een klacht en zwaardere en doeltreffender sancties voor-                 in artikel 6 of 7 van besluit 1/80 van de Associatieraad,
       behoudt aan gevallen waarin de vennoten en schuldeisers                  ingesteld bij de overeenkomst waarbij een associatie
       vermogensschade hebben geleden?                                          tot stand is gebracht tussen de Europese Economische
                                                                                Gemeenschap en Turkije van 19 september 1980 (hierna:
                                                                                „associatie-overeenkomst”)?
( 1) PB L 65 van 14.3.1968, blz. 8.
( 2) PB L 222 van 14.8.1978, blz. 11.
( 3) PB L 193 van 18.7.1983, blz. 1.                                     (1 ) PB 1964, L 56, blz. 850.
( 4) PB L 317 van 16.11.1990, blz. 60.
                                                                         Beroep op 27 maart 2003 ingesteld door Italiaanse Repu-
                                                                         bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 18 maart
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                          G. Dörr en I. Ünal                                                       (Zaak C-138/03)
                                                                                (2003/C 135/19)
                           (Zaak C-136/03)
                           (2003/C 135/18)
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 27 maart 2003 beroep tegen Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-
                                                                         genwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan door
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 18 maart            I. M. Braguglia en A. Cingolo, avvocati dello Stato.
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
26 maart 2003, in het geding tussen G. Dörr en I. Ünal, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                 Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                         —      nietig te verklaren nota nr. 100629 (doc. 19) van
1.     Moeten de artikelen 8 en 9 van richtlijn 64/221/EEG van                  20 januari 2003, ontvangen op 21 januari 2003, waarbij
       de Raad van 25 februari 1964 ( 1) voor de coördinatie van                het directoraat-generaal Regionaal beleid van de Commis-
       de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen                    sie — Regionale maatregelen in Frankrijk, Griekenland en
       ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaar-               Italië, kennis heeft gegeven van het besluit om een
       digd zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare                   gedeelte van de bedragen die zijn aangevraagd voor de
       veiligheid en de volksgezondheid (hierna: „richtlijn”),                  steunregelingen in het kader van het MOP „Onderzoek,
       aldus worden uitgelegd dat de administratieve instanties                 technologische ontwikkeling en hoger onderwijs” 2000-
       — ongeacht de mogelijkheid van administratief beroep                     2006, in mindering te brengen, nota nr. 102627 (doc. 21)
       — het besluit tot verwijdering van het grondgebied                       van 3 maart 2003, waarbij het in mindering gebrachte
       zonder inwinning van het advies van een (in het Oosten-                  bedrag is vastgesteld, alsook alle handelingen die aan deze
       rijkse recht niet bestaande) bevoegde instantie in de zin                besluiten ten grondslag liggen of daarmee zijn verbonden;
 ---pagebreak--- C 135/14               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                       7.6.2003
—      de Commissie van de Europese Gemeenschappen in te                  waarden voor de vestiging van natuurlijke personen als
       kosten te verwijzen.                                               opticien beperkt en aldus artikel 43 EG schendt;
                                                                     —    vast te stellen dat de Helleense Republiek, door het
Middelen en voornaamste argumenten                                        aannemen en handhaven van wet nr. 91/119 en wet
                                                                          nr. 2646/98, volgens welke de mogelijkheid voor een
                                                                          rechtspersoon om in Griekenland een optiekzaak op te
Verzoekster stelt dat de bestreden nota’s niet zijn vastgesteld           richten, afhangt van de volgende voorwaarden:
overeenkomstig een van de procedures die limitatief in het
Reglement van Orde van de Commissie, C(2000) 3614 van
29 november 2000, voor haar besluitvorming zijn vastgesteld.              —    de oprichtings- en exploitatievergunning van de
Dit vormt schending van procedurevoorschriften, waardoor                       optiekzaak is afgegeven op naam van een erkende
de bestreden handelingen, mede gelet op het externe belang                     opticien/natuurlijke persoon; de persoon die de
van de inhoud van de besluiten, nietig en vernietigbaar zijn.                  exploitatievergunning voor de optiekzaak bezit,
                                                                               neemt voor ten minste 50 % deel in het maatschap-
                                                                               pelijk kapitaal en in de winst en het verlies van de
Zij betoogt voorts dat de bestreden handelingen door de                        vennootschap; en de vennootschap heeft de vorm
Commissie zijn vastgesteld in kennelijke strijd met artikel 32                 van een vennootschap onder firma of een comman-
van verordening (EG) nr. 1260/99 ( 1) en van regel nr. 1,                      ditaire vennootschap,
punten 1 en 2 van de bijlage bij verordening (EG) nr. 1685/
2000 van de Commissie (2).
                                                                          —    de betrokken opticien neemt ten hoogste deel in
                                                                               nog één vennootschap die een optiekzaak bezit, op
Ten slotte betoogt zij dat de bij de bestreden handelingen                     voorwaarde dat de oprichtings- en vestigings-
vastgestelde besluiten onwettig zijn wegens ontoereikende en                   vergunning van de optiekzaak op naam staat van
tegenstrijdige motivering, en dat door die besluiten het gewet-                een andere vergunninghoudende opticien,
tigd vertrouwen van verzoekster is geschonden.
                                                                          de voorwaarden voor de vestiging van rechtspersonen als
( 1) PB L 161 van 26 juni 1999, blz. 1.
( 2) PB L 193 van 29 juli 2000, blz. 39.
                                                                          opticien in Griekenland heeft beperkt op een wijze die
                                                                          onverenigbaar is met artikel 43 EG, en artikel 48 juncto
                                                                          artikel 43 EG heeft geschonden door aan rechtspersonen
                                                                          beperkingen op te leggen die niet gelden voor natuurlijke
                                                                          personen;
                                                                     —    de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
Beroep op 27 maart 2003 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                          (Zaak C-140/03)
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                          (2003/C 135/20)
                                                                     1.   Beperkingen van de vrije vestiging van natuurlijke per-
                                                                          sonen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 27 maart 2003 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-             2.   Beperkingen van de vrije vestiging van rechtspersonen.
woordigd door haar juridisch adviseur M. Patakia.
                                                                     3.   De voor die beperkingen aangevoerde gronden zijn niet
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:                         gerechtvaardigd.
—      vast te stellen dat de Helleense Republiek, door het
       aannemen en handhaven van wet nr. 971/79, die het
       een gediplomeerde opticien als natuurlijke persoon niet
       toestaat meer dan 1 optiekzaak te exploiteren, de voor-


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 augustus 2003 in de gevoegde zaken T-116/01 en T-118/01: P & O European Ferries (Vizcaya), SA en Diputación Foral de Vizcaya tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Beschikking houdende sluiting van onderzoeksprocedure krachtens artikel 88, lid 2, EG — Begrip staatssteun — Aankoop van diensten door staat tegen marktprĳs — Steunmaatregelen met sociaal karakter verleend zonder onderscheid naar oorsprong van producten — Verzuim lidstaat te gelasten de nodige informatie mee te delen — Verplichting tot teruggave van steun — Gewettigd vertrouwen van begunstigden — Motivering")

text:
C 251/10                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          18.10.2003
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
                       van 5 augustus 2003
                                                                                van 9 juli 2003
in de gevoegde zaken T-116/01 en T-118/01: P & O
European Ferries (Vizcaya), SA en Diputación Foral de
Vizcaya        tegen      Commissie         van     de     Europese       in zaak T-216/01, Reisebank AG tegen Commissie van de
                        Gemeenschappen (1)                                                  Europese Gemeenschappen (1)
(„Staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Beschikking
houdende sluiting van onderzoeksprocedure krachtens
                                                                          (Beroep tot nietigverklaring — Verzoek om toegang tot docu-
artikel 88, lid 2, EG — Begrip staatssteun — Aankoop
                                                                          menten — Besluit van raadadviseur-auditeur —
van diensten door staat tegen marktprijs —
                                                                                Ontvankelijkheid)
Steunmaatregelen met sociaal karakter verleend zonder onder-
scheid naar oorsprong van producten — Verzuim lidstaat te
gelasten de nodige informatie mee te delen — Verplichting
tot teruggave van steun — Gewettigd vertrouwen van                                                  (2003/C 251/20)
                   begunstigden — Motivering”)
                          (2003/C 251/19)                                                           (Procestaal: Duits)
                    (Procestalen: Spaans en Engels)
In de gevoegde zaken T-116/01 en T-118/01, P & O European
Ferries (Vizcaya) SA, voorheen Ferries Golfo de Vizcaya SA,               In zaak T-216/01, Reisebank AG, gevestigd te Frankfurt-am-
gevestigd te Bilbao (Spanje), vertegenwoordigd door Sir Jeremy            Main (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Klusmann en
Lever, QC, en D. Beard, barrister, J. Ellison, solicitor, en              F. Wiemer, advocaten, tegen Commissie van de Europese
J. Folguera Crespo, advocaat, verzoekster in zaak T-116/01                Gemeenschappen (gemachtigde: S. Rating), betreffende een
en interveniënte in zaak T-118/01 ter ondersteuning van                   verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de raadadvi-
Diputación Foral de Vizcaya, Diputación Foral de Vizcaya,                 seur-auditeur van 14 augustus 2001 houdende weigering om
vertegenwoordigd door M. Morales Isasi en I. Sáenz-                       verzoekster toegang te verlenen tot bepaalde documenten
Cortabarría Fernández, advocaten, verzoekster in zaak T-118/              betreffende de beëindiging van de tegen andere banken inge-
01 en interveniënte in zaak T-116/01 ter ondersteuning van                leide procedure in zaak COMP/E-1/37/.919 — bankkosten
P & O European Ferries (Vizcaya) SA, tegen Commissie van de               voor wisselen van valuta's in eurozone, heeft het Gerecht
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Flett), betreffende              (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas,
een beroep tot nietigverklaring van beschikking 2001/247/EG               kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier:
van de Commissie van 29 november 2000 betreffende de door                 H. Jung, op 9 juli 2003 een beschikking gegeven waarvan
Spanje ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van de               het dictum luidt als volgt:
scheepvaartmaatschappij Ferries Golfo de Vizcaya (PB 2001,
L 89, blz. 28), heeft het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid),
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, K. Lenaerts,
J. Azizi, M. Jaeger en H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio
González, hoofdadministrateur, op 5 augustus 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
1)    Verwerpt de beroepen.
                                                                          2)    Verzoekster zal haar eigen kosten alsmede de kosten van ver-
2)    Verwijst verzoeksters in elke zaak in hun eigen kosten en in die          weerster dragen, daaronder begrepen de kosten die op de proce-
      van de Commissie.                                                         dure in kort geding in zaak T-216/01 R zijn gevallen.
3)    Verstaat dat interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                          (1) PB C 331, van 24 november 2001.
(1) PB C 212 van 28.7.2001 en PB C 227 van 11.8.2001.


title: Beroep, op 8 september 1997 ingesteld door C. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-250/97)

text:
18 . 10 . 97           NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 318/35
Middelen en voornaamste argumenten                                    normaal actief leven te leiden en zijn invaliditeit is het
                                                                      gevolg van een geestesziekte die is ontstaan bij de uitoefe
                                                                      ning van zijn werkzaamheden.
Onderhavig beroep is gericht tegen de stilzwijgende afwij
zing van de klacht tegen de eveneens stilzwijgende afwij
zing van zijn verzoek om een invaliditeitspensioen.
Tot staving van zijn aanspraak stelt verzoeker, dat hij vol
doet aan de voorwaarden die met betrekking tot dit pensi                          Doorhaling van zaak T-231/95 ( 1 )
oen worden gesteld in de desbetreffende bepalingen
(artikel 78 Ambtenarenstatuut en de artikelen 13 en 16                                           ( 97/C 318/68 )
van bijlage VIII ); blijvende en volledige invaliditeit, veroor
zaakt tijdens de periode gedurende welke hij recht op pen                                 (Procestaai: Portugees)
sioen verkreeg, waardoor het hem niet mogelijk is werk
zaamheden te verrichten . Dienaangaande merkt hij op, dat
tijdens het medisch onderzoek vóór zijn indiensttreding               Bij beschikking van 4 juli 1997, heeft de president van de
niet is gebleken dat verzoeker aan een ziekte of een kwaal            Tweede Kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de
leed .                                                                Europese Gemeenschappen de doorhaling in het register
                                                                      gelast van zaak T-231 /95 , SIC, Sociedade Independente de
                                                                      Comunica^ao SA tegen Commissie van de Europese
Hij herinnert er eveneens aan, dat voor de toekenning van             Gemeenschappen.
het pensioen eerst de aanvaarding van het door verzoeker
ingediende ontslag nietig of non-existent moet worden ver
                                                                      (') PB C 77 van 16 . 3 . 1996 .
klaard. Terzake verwijst hij naar hetgeen is uiteengezet in
het kader van zaak T-27/97 ( C. ) (').
0 ) PB C 181 van 15 . 6 . 1997, blz . 15 .
                                                                                Doorhaling van zaak T-163/97 R (')
                                                                                ( 97/C 318/69 )
Beroep, op 8 september 1997 ingesteld door C. tegen                                       (Procestaai: Nederlands)
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak T-250/97)                             De president van het Gerecht van eerste aanleg van de
                           ( 97/C 318/67)                             Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 juli
                                                                      1997, de doorhaling in het register gelast van zaak T-163/
                                                                      97 R, Nederlandse Antillen tegen Commissie van de Euro
                      (Procestaai: Spaans)                            pese Gemeenschappen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     (') PB C 212 van 12 . 7. 1997.
Gemeenschappen is op 8 september 1997 beroep tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
door C. , vertegenwoordigd door V. Hernandez Martin,
advocaat te Madrid, domicilie gekozen hebbende te diens
kantore, Calle Conde de la Cimera 2 .
                                                                                Doorhaling van zaak T-155/96 (')
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage onder                                          ( 97/C 318/70
havig beroep gegrond te verklaren en derhalve aan hem
een invaliditeitsuitkering toe te kennen .
                                                                                (Procestaai: Duits)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Bij beschikking van 9 juli 1997, heeft de president van de
                                                                      Derde Kamer — uitgebreid van het Gerecht van eerste
Onderhavig beroep is gericht tegen de stilzwijgende afwij            aanleg van de Europese Gemeenschappen de doorhaling in
zing van de klacht tegen de eveneens stilzwijgende afwij             het register gelast van zaak T-155/96, Stad Mainz ( Bonds
zing van zijn verzoek om een invaliditeitsuitkering uit               republiek Duitsland ) tegen Commissie van de Europese
hoofde van artikel 73 Ambtenarenstatuut.                              Gemeenschappen .
                                                                      (M PB C 354 van 23 . 11 . 1996 .
Terzake verklaart hij , dat hij voldoet aan alle wettelijke
voorwaarden die met betrekking tot deze uitkering worden
gesteld: hij is getroffen door een ziekte die hem belet een


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 26 november 1996 in zaak T-167/95: H. Kuchlenz-Winter tegen Raad van de Europese Unie (Beroep wegens nalaten - Gewezen ambtenaren - Sociale zekerheid - Ontvankelijkheid)

text:
Nr . C 54/20           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 2 . 97
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             rende een verzoek om vast te stellen, dat het Europees
                          (Derde Kamer)                               Parlement in strijd met artikel 175 van het EG-Verdrag heeft
                                                                      nagelaten aan de bevoegde Instellingen van de Europese
                      van 15 januari 1997                             Unie de wijzigingen van het Ambtenarenstatuut voor te
in zaak T-77/95 : Syndicat frangais de l'express international        stellen die verzoekster in staat zouden hebben gesteld bij het
en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeen                    gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering aan
                            schappen ^)                               gesloten te blijven, heeft het Gerecht ( Eerste Kamer ),
(Mededinging — Beroep tot nietigverklaring — Afwijzing                samengesteld als volgt: A. Saggio, president; V. Tiili en R. M.
              van klacht — Communautair belang)                       Moura-Ramos, rechters; griffier : H. Jung, op 26 november
                                                                      1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                             97/C 54/31 )                             volgt:
                       (Procestaai: Frans)
                                                                      1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
In zaak T-77/95 , Syndicat francais de l'express internatio
nal , gevestigd te Roissy-en-France ( Frankrijk ), DHL Inter         2 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
national, gevestigd te Roissy-en-France , Service Crie, geves
tigd te Parijs, en May Courier, gevestigd te Parijs, vertegen        (') PB nr . C 333 van 9 . 12 . 1995 .
woordigd door E. Morgan de Rivery, advocaat te Parijs, en
J. Derenne, advocaat te Brussel en Parijs, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij A. Schmitt, advocaat aldaar,
Avenue Guillaume 62 , tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen ( gemachtigden : oorspronkelijk, F.E. Gon
zalez Diaz en J.-F. Pasquier, vervolgens R. Lyal en J.-F.
Pasquier ), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van                       BESCHIKKING VAN HET GERECHT
beschikking SG(94 ) D/ 19144 van de Commissie van 30 de                                  VAN EERSTE AANLEG
cember 1 994 houdende afwijzing van de klacht van Syndicat                                 van 26 november 1996
francais de l'express international van 21 december 1990 ,
                                                                      in zaak T-167/95 : H. Kuchlenz-Winter tegen Raad van de
heeft het Gerecht ( Derde Kamer ), samengesteld als volgt:
 B. Vesterdorf, president; C.P. Briët en A. Potocki , rechters;
                                                                                Europese Unie (')
griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 15 januari           (Beroep wegens nalaten — Gewezen ambtenaren — Sociale
 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                  zekerheid — Ontvankelijkheid)
volgt:                                                                                ( 97/C 54/33 )
 1 . Het beroep wordt verworpen .                                                             (Procestaai: Duits)
2.    Verzoeksters worden verwezen in de kosten .
                                                                      In zaak T-167/95 , H. Kuchlenz-Winter, van echt gescheiden
 (') PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .                                 echtgenote van een gewezen ambtenaar van het Europees
                                                                      Parlement, wonende te Kehlen ( Luxemburg ), vertegen
                                                                      woordigd door D. Rogalla , advocaat te Sprockhövel
                                                                       ( Bondsrepubliek Duitsland ), domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Bereldange ( Luxemburg ) ten kantore van A. Machmer,
                                                                      advocaat aldaar, Rue Roger Barthel 1 , tegen Raad van de
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                               Europese Unie ( gemachtigden : D. Canga Fano en J.-P . Hix ),
                    VAN EERSTE AANLEG                                  betreffende een verzoek om vast te stellen , dat de Raad in
                     van 26 november 1996
                                                                       strijd met artikel 175 van het EG-Verdrag heeft nagelaten
                                                                       aan de bevoegde Instellingen van de Europese Unie de
 in zaak T-164/95 : H. Kuchlenz-Winter tegen Europees                  wijzigingen van het Ambtenarenstatuut voor te stellen die
                            Parlement (')                              verzoekster in staat zouden hebben gesteld bij het gemeen
 (Beroep wegens nalaten — Gewezen ambtenaren — Sociale                 schappelijk stelsel van ziektekostenverzekering aangesloten
                 zekerheid — Ontvankelijkheid)                         te blijven, heeft het Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld
                            ( 97/C 54/32 )                             als volgt : A. Saggio , president; V. Tiili en R.M. Moura
                                                                       Ramos, rechters; griffier : H. Jung, op 26 november 1996 een
                                                                       beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                        (Procestaai: Duits)
 In zaak T-164/95 , H. Kuchlenz-Winter, van echt gescheiden             1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
 echtgenote van een gewezen ambtenaar van het Europees
 Parlement, wonende te Kehlen ( Luxemburg ), vertegen                 2 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen .
 woordigd door D. Rogalla , advocaat te Sprockhövel
 ( Bondsrepubliek Duitsland ), domicilie gekozen hebbende te            (') PB nr . C 333 van 9 . 12 . 1995 .
 Bereldange ( Luxemburg ) ten kantore van A. Machmer,
 advocaat aldaar, Rue Roger Barthel 1 , tegen Europees
 Parlement ( gemachtigden : C. Pennera en H. Krück ), betref


title: Beroep, op 6 maart 1995 ingesteld door NMB France Sàrl, NMB-Minebea-GmbH, NMB (UK) Ltd en NMB Italia Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-78/95)

text:
13 . 5 . 95        UNL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                            Nr. C 119/27
Beroep, op 24 februari 1995 ingesteld door Estabelecimen            Beroep, op 3 maart 1995 ingesteld door H.-J. Keimes tegen
tos Isidoro M. Oliveira SA, vennootschap naar Portugees              Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
recht, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                                         Gemeenschappen
                                pen                                                          ( Zaak T-76/95 )
                        ( Zaak T-73/95 )                                                       (95/C 119/52 )
                          ( 95/C 119/51 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
                   (Procestaai: Portugees)                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                     schappen is op 3 maart 1995 beroep ingesteld tegen Raad
                                                                     van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            Gemeenschappen door H.-J. Keimes te Heinsberg-Drem
schappen is op 24 februari 1 995 beroep ingesteld tegen              men (Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd door
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Estabe                M. Lukanow, advocaat te Euskirchen, domicilie gekozen
lecimentos Isidoro M. Oliveira SA, vennootschap naar                 hebbende te Luxemburg bij Dupong c.s., advocaten aldaar,
Portugees recht, gevestigd te Montijo, Portugal, vertegen           Rue des Bains 14a .
woordigd door J. Marques de Ascensâo, advocaat te
Lissabon, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage verweer
Uniâo de Bancos Portugueses SA, Rue de la Grève 12 .                 ders te veroordelen, voor de periode van vijf melkprijsjaren
                                                                     vanaf 1 april 1988 een vergoeding te betalen aan verzoeker
                                                                     ten bedrage van 58 937,01 DM met rente ad 8% vanaf
                                                                     17 december 1983 .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage de
beschikking van de Commissie inzake dossier 870708/P1 ,
betekend op 28 december 1994, gedeeltelijk nietig te                 Middelen en voornaamste argumenten
verklaren.
                                                                     De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                     met die in zaak T-20/94 .
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster, een handelsonderneming naar Portugees recht,
die op basis van een in 1986 ingediend project een                   Beroep, op 6 maart 1 995 ingesteld door NMB France Sàrl,
programma voor beroepsopleiding heeft opgezet en uitge              NMB-Minebea-GmbH, NMB (UK) Ltd en NMB Italia Sri
voerd, verwijt de Commissie dat deze bepaalde uitgaven in                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
verband met dit programma van financiering door het                                          (Zaak T-78/95 )
Europees Sociaal Fonds heeft uitgesloten.
                                                                                ( 95/C 119/53
Zij herinnert eraan, dat verweerster reeds bij beschikking                                 (Procestaai: Engels)
van 27 juni 1989 een deel van het voor de financiering van
bedoeld programma bestemde bedrag van vergoeding had                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
uitgesloten en dat deze beschikking door het Hof in zijn             schappen is op 6 maart 1 995 beroep ingesteld tegen
arrest van 7 mei 1991 (zaak C-304/89 ) nietig is ver                Commissie van de Europese Gemeenschappen door NMB
klaard .
                                                                     France Sàrl, NMB-Minebea-GmbH, NMB (UK) Ltd en
                                                                     NMB Italia Sri, vertegenwoordigd door I.S. Forrester en
Nadat acht jaar zijn verstreken sinds de indiening van het           A. Kaplanidis, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
project, zeven jaar sinds de uitvoering van het programma            ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue
                                                                     Goethe 8 .
en vier jaar sinds het arrest van het Hof van Justitie waarbij
de beschikking van de Commissie van 27 juni 1989 nietig
werd verklaard, geeft deze thans een nieuwe beschikking,             Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
die vanuit financieel oogpunt nog ernstigere gevolgen heeft
dan die welke door het Hof van Justitie nietig is                    1 , nietig te verklaren Beschikking 94/95 1/EG van de
verklaard.                                                                Commissie voor zover daarbij de door verzoeksters
                                                                          ingediende aanvragen om gedeeltelijke terugbetaling
                                                                          van anti-dumpingrechten die in 1992 waren geïnd bij de
Door deze handelwijze heeft verweerster het „reformatio in                invoer van kogellagers uit Thailand, is afgewezen op
peius " -verbod geschonden. Tevens heeft zij gehandeld in                 grond dat de anti-dumpingrechten bij de vaststelling van
strijd met de beginselen van rechtszekerheid en van bescher              de uitvoerprijs als een kostenelement in mindering
ming van het gewettigd vertrouwen en heeft zij geen                       moeten worden gebracht, en vast te stellen dat artikel 2,
 „redelijke termijn " in acht genomen.                                    lid 8 , onder b ), punt ii), van Verordening ( EEG)
                                                                          nr. 2423/88 ingevolge artikel 184 van het EG-Verdrag
                                                                          niet toepasselijk is in deze context;
                                                                     2.   voor zover nodig, andere maatregelen te gelasten;
 ---pagebreak---  Nr. C 119/28        [ NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 13 . 5 . 95
 3 , de Commissie te verwijzen in verzoeksters' kosten.            Beroep, op 7 maart 1995 ingesteld door Société nationale
                                                                   des chemins de fer français ( SNCF ) tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
 Middelen en voornaamste argumenten                                                         ( Zaak T-79/95 )
                                                                                95/C 119/54 )
 Verzoeksters stellen dat de Commissie bij het al dan niet
 toewijzen van aanvragen om terugbetaling van anti                                      (Procestaai: Frans)
 dumpingrechten die zijn betaald door met exporteurs
geassocieerde importeurs, het anti-dumpingrecht waarvan
om terugbetaling wordt verzocht ten onrechte opneemt in            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
de kosten die bij de samenstelling van de uitvoerprijs van de      schappen is op 7 maart 1995 beroep ingesteld tegen
verkoopprijs worden afgetrokken:                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door Société
                                                                   nationale des chemins de fer français ( SNCF), een Franse
                                                                   openbare onderneming die is gevestigd te Parijs ( Frankrijk),
a) Deze regel is onregelmatig, voor zover hij tot gevolg           vertegenwoordigd door B. Rapp-Jung, advocaat te Frank
     heeft dat een dumpingmarge wordt vastgesteld die in           furt-am-Main, en door N. Flandin, advocaat te Brussel,
     feite niet bestaat, dan wel tot de vaststelling van een       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
     hogere marge leidt dan die welke in werkelijkheid             V. Elvinger, advocaat aldaar, rue d'Eich 31 .
     bestaat, zodat geen rechten worden terugbetaald dan
     wel een lager dan het verschùldigde bedrag wordt
                                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     terugbetaald.
                                                                  — nietig te verklaren Beschikking 94/894/EG van de
b) Dit is in strijd met het evenredigheidsbeginsel, voor               Commissie van 13 december 1994 inzake een procedure
     zover de importeurs een buitensporige last wordt                  op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag en
     opgelegd, wanneer zij een hoger anti-dumpingrecht                 artikel 53 van de EER-Overeenkomst ( IV/32.490 —
     moeten betalen dan noodzakelijk is ter bereiking van het          Eurotunnel );
     wettige doel dat erin bestaat met betrekking tot de
     betrokken importen de dumping op te heffen.                  — subsidiair, de beschikking nietig te verklaren voor zover
                                                                       er voorwaarden aan verbonden zijn (artikel 2, onder
                                                                       deel A);
c) Deze maatregel leidt tot discriminatie tussen geasso
     cieerde en zelfstandige importeurs.                          — verweerster te verwijzen in de kosten.
d ) De toepassing van deze regel is in strijd met de              Middelen en voornaamste argumenten
     verplichtingen van de Gemeenschap ingevolge de
     GATT-Overeenkomst en de GATT-Anti-dumpingcode,               Verzoekster zet uiteen, dat op 29 juli 1987 een Overeen
     inhoudende dat het bedrag van de anti-dumpingrechten         komst betreffende het gebruik van de vaste verbinding (de
     niet hoger mag zijn dan noodzakelijk is om dumping op        tunnel ) tussen het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk is
     te heffen of te voorkomen, en dat anti-dumpingrechten        ondertekend tussen de exploitanten van de tunnel (France
     moeten worden terugbetaald tot het beloop van het            Manche SA en Channel Tunnel Group Ltd), enerzijds, en de
     bedrag waarmee de feitelijke dumping voor de betrok         Société nationale des chemins de fer français en British
     ken invoer is overschreden.                                  Railways Board, anderzijds; de Overeenkomst behelst in de
                                                                  eerste plaats een overeenkomst tussen de exploitanten en
e) Dat de Commissie per 1 januari 1995 van de ene dag op          SNCF en BR over de toekenning van het recht op „ door
     de andere een nieuwe regel toepast, waarbij anti            tochten " aan SNCF en BR. De Overeenkomst is bij de
     dumpingrechten aan geassocieerde importeurs volledig         Commissie aangemeld, en er is om een verklaring van
     worden terugbetaald, wijst erop dat de moeilijkheden         niet-toepasselijkheid verzocht van het verbod van artikel 2
     waarop de Commissie zich ter rechtvaardiging van haar        van Verordening (EEG) nr. 1017/68 van de Raad. De
                                                                  Commissie heeft besloten de Overeenkomst voor een
     eerder beleid beriep, niet onoverkomelijk waren.
                                                                  periode van 30 jaar vrij te stellen; wel heeft zij aan deze
                                                                  ontheffing voorwaarden verbonden die alleen SNCF en BR
Verzoeksters stellen, dat artikel 2, lid 8 , onder b), van        moeten vervullen, alsmede verplichtingen ten laste van alle
Verordening (EEG) nr. 2423/88 ingevolge artikel 184 van           partijen bij de Overeenkomst.
het Verdrag niet toepasselijk is, voor zover daarbij verlangd
wordt dat betaalde anti-dumpingrechten bij de berekening          Verzoekster komt tegen deze beschikking op met de
van de uitvoerprijs als een kostenelement worden afgetrok        volgende middelen:
ken van de verkoopprijs aan de koper. Zij verzoeken het
Gerecht de bestreden beschikking nietig te verklaren, voor          I. Schending van wezenlijke vormvereisten
zover op grond van dergelijke bepalingen de aanvragen om
terugbetaling zijn afgewezen.                                          1 . Schending van de verordeningen inzake de toepas
                                                                            sing van de mededingingsregels: verzoekster is van
                                                                            mening dat, anders dan de Commissie meent,
                                                                            Verordening nr. 17 op de Overeenkomst niet van
                                                                            toepassing is .