title: Zaak T-295/13: Beroep ingesteld op 30 mei 2013 — Italië/Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/53

         Beroep ingesteld op 30 mei 2013 — Italië/Commissie
   (Zaak T-295/13)
   2013/C 207/88
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: P. Gentili, avvocato dello Stato, G. Palmieri, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de rectificatie van de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10, de rectificatie van de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/178/10 en de rectificatie van de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/179/10, bekend gemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie C 82 A van 21 maart 2013, nietig verklaren;

               —

               bijgevolg de gerectificeerde aankondigingen nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-275/13, Italiaanse Republiek/Commissie.


title: Zaak T-205/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 november 2007 — Ianniello/Commissie ( Openbare dienst — Ambtenaren — Loopbaanontwikkelingrapport — Beoordelingsjaar 2001/2002 — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding )

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/11

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 november 2007 — Ianniello/Commissie
   (Zaak T-205/04) (1)

   („Openbare dienst - Ambtenaren - Loopbaanontwikkelingrapport - Beoordelingsjaar 2001/2002 - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding’)
   (2008/C 8/20)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: A. Ianniello (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en Y. Minatchy, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall, gemachtigde, bijgestaan door D. Waelbroeck, advocaat)
   Voorwerp
   Enerzijds nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingrapport over het jaar 2001/2002 alsook van het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag van 18 februari 2004 waarbij zijn klacht is verworpen, en anderzijds betaling van een vergoeding voor de geleden immateriële schade
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij wordt verwezen in haar eigen kosten.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.


title: Zaak T-340/07: Beroep ingesteld op 4 september 2007 — Evropaïki Dynamiki/Commissie

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/57

         Beroep ingesteld op 4 september 2007 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-340/07)
   (2007/C 269/104)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de Commissie te veroordelen om aan verzoekster te betalen de som van 172 588,62 EUR als voor vergoeding in aanmerking komende kosten die zij heeft gemaakt in het kader van overeenkomst nr. EDC-53007 EEBO/27873;

               —

               de Commissie te veroordelen om aan verzoekster te betalen de symbolische som van 1 000 EUR als vergoeding voor de schade aan haar reputatie en goodwill;

               —

               de Commissie te verwijzen in de proceskosten en de andere kosten die verzoekster heeft gemaakt in verband met dit beroep.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met haar op de artikelen 238 EG en 235 EG gebaseerd beroep verlangt verzoekster vergoeding van de schade die haar is toegebracht door de beschikking van de Commissie van 16 mei 2003 waarbij een einde wordt gemaakt aan de met de Commissie gesloten overeenkomst nr. EDC-53007 EEBO/27873 betreffende het project „e-Content Exposure and Business Opportunities” („EEBO”) in het kader van een communautair meerjarenprogramma ter stimulering van de ontwikkeling en het gebruik van Europese digitale inhoud op de mondiale netwerken en ter bevordering van de taalkundige verscheidenheid in de informatiemaatschappij (2001-2005), die de heren Fischer en Marthinsen als externe adviseurs bij de uitvoering van het project betrok.
   Verzoekster betoogt dat de beschikking van de aanbestedende dienst (DG INFSO) tot beëindiging van de overeenkomst kennelijke beoordelingsfouten bevat, die ertoe hebben geleid dat zij haar contractuele verplichtingen niet is nagekomen. Bovendien is de bestreden beschikking gegeven met schending van de beginselen van goed bestuur en transparantie, en hebben bepaalde personeelsleden van de Commissie verzuimd, gestelde belangenconflicten uit de weg te ruimen. In het licht van het bovenstaande stelt verzoekster dat zij recht heeft op vergoeding voor de verrichte diensten en de kosten die zij in het kader van de uitvoering van de overeenkomst daadwerkelijk heeft gemaakt, met inbegrip van rente vanaf de datum waarop die bedragen verschuldigd zijn geworden.


title: Zaak C-428/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Union syndicale Solidaires Isère/Premier ministre, Ministère du travail, des relations sociales, de la famille, de la solidarité et de la ville, Ministère de la santé et des sports (Sociale politiek — Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers — Richtlijn 2003/88/EG — Organisatie van arbeidstijd — Artikelen 1, 3 en 17 — Toepassingsgebied — Incidentele en seizoengebonden werkzaamheden van personeelsleden met aanstellingsovereenkomst voor vormingswerk — Beperking van arbeidstijd van deze personeelsleden in vakantie- en vrijetijdscentra tot 80 dagen per jaar — Nationale regeling die voor deze personeelsleden niet voorziet in minimale dagelijkse rusttijd — Afwijkingen waarin artikel 17 voorziet — Voorwaarden — Garantie van gelijkwaardige compenserende rusttijd of, in uitzonderlijke gevallen, passende bescherming)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/20

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Union syndicale Solidaires Isère/Premier ministre, Ministère du travail, des relations sociales, de la famille, de la solidarité et de la ville, Ministère de la santé et des sports
   (Zaak C-428/09) (1)

   (Sociale politiek - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Richtlijn 2003/88/EG - Organisatie van arbeidstijd - Artikelen 1, 3 en 17 - Toepassingsgebied - Incidentele en seizoengebonden werkzaamheden van personeelsleden met „aanstellingsovereenkomst voor vormingswerk” - Beperking van arbeidstijd van deze personeelsleden in vakantie- en vrijetijdscentra tot 80 dagen per jaar - Nationale regeling die voor deze personeelsleden niet voorziet in minimale dagelijkse rusttijd - Afwijkingen waarin artikel 17 voorziet - Voorwaarden - Garantie van gelijkwaardige compenserende rusttijd of, in uitzonderlijke gevallen, passende bescherming)
   2010/C 346/32
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Union syndicale Solidaires Isère

      Verwerende partijen: Premier ministre, Ministère du travail, des relations sociales, de la famille, de la solidarité et de la ville, Ministère de la santé et des sports

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 17, leden 1, 2 en 3, sub b, van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9), juncto artikel 1, lid 1, van dezelfde richtlijn — Incidentele en seizoengebonden werkzaamheden van personeelsleden met een aanstellingsovereenkomst voor vormingswerk — Verenigbaarheid, met de richtlijn, van een nationale regeling die de arbeidstijd van dit personeel in vakantie- en vrijetijdscentra beperkt tot tachtig dagen per jaar, maar niet voorziet in een minimumrusttijd per dag — Begrippen „gelijkwaardige compenserende rusttijden” en „passende bescherming” voor de betrokken werknemers

      Dictum

               1)

               Personen met een overeenkomst zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde aanstellingsovereenkomst voor vormingswerk die incidenteel en tijdens het seizoen werkzaam zijn in vakantie- en vrijetijdscentra en maximaal 80 dagen per jaar werken, vallen onder het toepassingsgebied van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd.

               2)

               Personen met een overeenkomst zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde aanstellingsovereenkomst voor vormingswerk die incidenteel en tijdens het seizoen werkzaam zijn in vakantie- en vrijetijdscentra, vallen onder de in artikel 17, lid 3, sub b en/of c, van richtlijn 2003/88 bepaalde afwijking.
               Een nationale regeling die de werkzaamheid van personen met een dergelijke overeenkomst tot 80 werkdagen per jaar beperkt, voldoet niet aan de in artikel 17, lid 2, van deze richtlijn gestelde voorwaarden voor toepassing van deze afwijking, namelijk dat aan de betrokken werknemers gelijkwaardige compenserende rusttijden worden geboden of, in de uitzonderlijke gevallen waarin dit op objectieve gronden niet mogelijk is, een passende bescherming wordt verleend.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak C-529/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London — Verenigd Koninkrijk) — Olaitan Ajoke Alarape, Olukayode Azeez Tijani/Secretary of State for the Home Department (Vrij verkeer van personen — Verordening (EEG) nr. 1612/68 — Artikel 12 — Echtgenoot die gescheiden is van staatsburger van lidstaat die in andere lidstaat heeft gewerkt — Meerderjarig kind dat zijn opleiding voortzet in gastland — Verblijfsrecht voor ouder die staatsburger van derde land is — Richtlijn 2004/38/EG — Artikelen 16 tot en met 18 — Duurzaam verblijfsrecht van familieleden van burger van Unie die niet nationaliteit van lidstaat hebben — Legaal verblijf — Verblijf op basis van bedoeld artikel 12)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/13

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London — Verenigd Koninkrijk) — Olaitan Ajoke Alarape, Olukayode Azeez Tijani/Secretary of State for the Home Department
   (Zaak C-529/11) (1)

   (Vrij verkeer van personen - Verordening (EEG) nr. 1612/68 - Artikel 12 - Echtgenoot die gescheiden is van staatsburger van lidstaat die in andere lidstaat heeft gewerkt - Meerderjarig kind dat zijn opleiding voortzet in gastland - Verblijfsrecht voor ouder die staatsburger van derde land is - Richtlijn 2004/38/EG - Artikelen 16 tot en met 18 - Duurzaam verblijfsrecht van familieleden van burger van Unie die niet nationaliteit van lidstaat hebben - Legaal verblijf - Verblijf op basis van bedoeld artikel 12)
   2013/C 225/20
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Olaitan Ajoke Alarape, Olukayode Azeez Tijani

      Verwerende partij: Secretary of State for the Home Department

      In tegenwoordigheid van: AIRE Centre

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London — Uitlegging van artikel 12 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2) — Verblijfsrecht van een onderdaan van een derde land die het ouderlijk gezag heeft gehad over haar kind, dat ouder is dan 21 jaar en in het gastland studeert, na haar scheiding van een derdelander die zijn recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend — Begrip „ouder die daadwerkelijk instaat voor de verzorging” van een kind — Beoordelingscriteria

      Dictum

               1)

               De ouder van een meerderjarig geworden kind dat toegang tot het onderwijs had gekregen krachtens artikel 12 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/38/EG van het Europees parlement en de Raad van 29 april 2004, kan krachtens dat artikel een afgeleid verblijfsrecht blijven genieten indien het kind de aanwezigheid en de zorg van die ouder nodig blijft hebben om zijn opleiding te kunnen voortzetten en voltooien. Het staat aan de verwijzende rechter om dit, rekening gehouden met alle omstandigheden van de bij hem aanhangige zaak, te beoordelen.

               2)

               De perioden van verblijf in een gastland die door familieleden van een burger van de Unie die niet de nationaliteit van een lidstaat hebben, louter krachtens artikel 12 van verordening nr. 1612/68, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/38, zijn vervuld, zonder dat aan de voorwaarden voor een verblijfsrecht krachtens die richtlijn was voldaan, kunnen niet in aanmerking worden genomen voor de verwerving van het duurzaam verblijfsrecht in de zin van die richtlijn door die familieleden.

      (1)  PB C 370 van 17.12.2011.


title: Zaak T-9/07: Beroep ingesteld op 9 januari 2007 — Grupo Promer Mon-Graphic/BHIM — PepsiCo (modellen)

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/35

         Beroep ingesteld op 9 januari 2007 — Grupo Promer Mon-Graphic/BHIM — PepsiCo (modellen)
   (Zaak T-9/07)
   (2007/C 56/66)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Grupo Promer Mon-Graphic, SA (Sabadell, Spanje) (vertegenwoordiger: R. Almaraz Palmero, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: PepsiCo, Inc. (New York, Verenigde Staten van Amerika)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 27 oktober 2006 in zaak R 1001/2005-3 te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) en interveniënte, Pepsico Inc., te verwijzen in alle kosten van het geschil voor het Gerecht van eerste aanleg, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de derde kamer van beroep.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring is gevorderd: ingeschreven gemeenschapsmodel voor „reclamemateriaal voor spellen” — gemeenschapsmodel nr. 74463-1

      Houder van het gemeenschapsmodel: PepsiCo, Inc.

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: verzoekster

      Model van de partij die nietigverklaring vordert: ingeschreven gemeenschapsmodel voor „metalen behuizing voor spellen” — gemeenschapsmodel nr. 53186-1

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het gemeenschapsmodel

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en afwijzing van de vordering tot nietigverklaring van het ingeschreven gemeenschapsmodel

      Aangevoerde middelen: het litigieuze gemeenschapsmodel nr. 74463-1 is niet nieuw en heeft geen eigen karakter in vergelijking met ingeschreven gemeenschapsmodel nr. 53186-1, waarvoor een beroep op voorrang van een ouder Spaans model is gedaan.


title: Zaak C-82/03: Beroep, op 25 februari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Italiaanse Republiek

text:
26.4.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 101/25
Middelen en voornaamste argumenten                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       De Commissie heeft in 2000 een klacht van een marktdeel-
De uitoefening van het beroep van laboratorium- en röntgen-            nemer ontvangen over een (gestelde) onjuiste omzetting in de
technicus en technicus orthopedie is als zelfstandige activiteit       Italiaanse wetgeving van richtlijn 89/655/EEG (1) van de Raad
in Oostenrijk niet toegestaan. Voor de uitoefening van deze            van 30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften
drie beroepen is een dienstverband noodzakelijk. Een lid van           inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werk-
deze beroepsgroepen van een andere lidstaat waar deze                  nemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats (tweede
beroepen gewoonlijk als vrij beroep worden uitgeoefend, kan            bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn
in Oostenrijk zijn beroep dus niet als een zelfstandige activiteit     89/391/EEG).
uitoefenen. De nationale maatregel vormt dus ongetwijfeld een
belemmering voor de vrijheid van vestiging en de vrijheid van
dienstverrichting.                                                     Hoewel zij talloze keren door de Commissie zijn benaderd,
                                                                       hebben de Italiaanse autoriteiten geen enkele informatie over
                                                                       de door verzoeker gesignaleerde zaak verstrekt. Dit verzuim
                                                                       om de herhaaldelijk door de Commissie gevraagde informatie
De Commissie acht het betoog van de Republiek Oostenrijk
ter rechtvaardiging van deze maatregel niet overtuigend:               te geven, is een niet-nakoming van de door artikel 10 EG aan
onvoldoende is aangetoond dat de uitoefening van de betrok-            de lidstaten opgelegde verplichting om de instellingen van de
ken para(medische) beroepen in het kader van een dienstver-            Gemeenschap loyale medewerking te verlenen.
band alleen of althans beter geschikt is om een hoger niveau
van de bescherming van de volksgezondheid te verzekeren.               (1 ) PB L 393 van 30.12.1989, blz. 13.
Het in het Oostenrijkse recht vervatte verbod deze drie
beroepen als een zelfstandige activiteit uit te oefenen vormt
een ongerechtvaardigde beperking en dus een schending van
de in de artikelen 43 en 49 EG gewaarborgde vrijheid van
vestiging en vrijheid van dienstverrichting.
                                                                       Beroep, op 26 februari 2003 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                Spanje
                                                                                (Zaak C-84/03)
                                                                                (2003/C 101/42)
Beroep, op 25 februari 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen de Italiaanse
                            Republiek
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 26 februari 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
                         (Zaak C-82/03)                                Spanje door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en K. Wiedner,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                        (2003/C 101/41)
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       1.     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de krachtens het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    gemeenschapsrecht op hem rustende verplichtingen niet
op 25 februari 2003 beroep ingesteld tegen de Italiaanse                      is nagekomen door richtlijn 93/36/EEG van de Raad
Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschap-                      van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de
pen, vertegenwoordigd door A. Aresu.                                          procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
                                                                              voor leveringen (1) en richtlijn 93/37/EEG van de Raad
                                                                              van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
                                                                              voor de uitvoering van werken (2), niet juist in nationaal
                                                                              recht te hebben omgezet, en in het bijzonder:
a.    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door de
      Commissie geen loyale medewerking te verlenen in een
                                                                              —     door de privaatrechtelijke instellingen die voldoen
      zaak betreffende de gezondheid en de veiligheid van                           aan de in de artikel 1, sub b, tweede alinea, eerste,
      werknemers, de krachtens artikel 10 EG op haar rustende
                                                                                tweede en derde streepje, van elk van deze richtlijnen
      verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                                gestelde voorwaarden, uit te sluiten van de werkings-
                                                                                sfeer van real decreto legislativo 2/2000 van 16 juni
b.    de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.                            tot goedkeuring van de herziene tekst van de Ley de


title: Zaak C-434/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Verenigd Koninkrijk) op 5 november 2009 — Shirley McCarthy/Secretary of State for the Home Department

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Verenigd Koninkrijk) op 5 november 2009 — Shirley McCarthy/Secretary of State for the Home Department
   (Zaak C-434/09)
   2010/C 11/30
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Shirley McCarthy

      Verwerende partij: Secretary of State for the Home Department

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is een persoon die zowel de Ierse nationaliteit als de nationaliteit van het Verenigd Koninkrijk bezit en zijn gehele leven in het Verenigd Koninkrijk heeft verbleven, een begunstigde in de zin van artikel 3 van richtlijn 2004/38/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad (hierna: „richtlijn”)?

               2.

               Heeft een dergelijke persoon voor de toepassing van artikel 16 van de richtlijn „legaal” in het gastland „verbleven” wanneer hij niet kon voldoen aan de eisen van artikel 7 van de richtlijn?

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77).


title: Zaak T-655/11: Arrest van het Gerecht van 16 juni 2015 — FSL e.a./Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese bananenmarkt in Italië, Griekenland en Portugal — Coördinatie bij de vaststelling van de prijzen — Toelaatbaarheid van het bewijsmateriaal — Rechten van de verdediging — Misbruik van bevoegdheid — Bewijs van de inbreuk — Berekening van het bedrag van de geldboete”)

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/14

         Arrest van het Gerecht van 16 juni 2015 — FSL e.a./Commissie
   (Zaak T-655/11) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese bananenmarkt in Italië, Griekenland en Portugal - Coördinatie bij de vaststelling van de prijzen - Toelaatbaarheid van het bewijsmateriaal - Rechten van de verdediging - Misbruik van bevoegdheid - Bewijs van de inbreuk - Berekening van het bedrag van de geldboete”))
   (2015/C 262/18)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: FSL Holdings (Antwerpen, België), Firma Léon Van Parys (Antwerpen) en Pacific Fruit Company Italy SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: P. Vlaemminck, C. Verdonck, B. Van Vooren en B. Gielen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Kellerbauer en A. Biolan, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2011) 7273 definitief van de Commissie van 12 oktober 2011 betreffende een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] [zaak COMP/39482 — Exotische Vruchten (Bananen)], en, subsidiair, verzoek tot verlaging van de geldboete

      Dictum

               1)

               Artikel 1 van besluit C(2011) 7273 definitief van de Commissie van 12 oktober 2011 betreffende een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] [zaak COMP/39482 — Exotische Vruchten (Bananen)] wordt nietig verklaard voor zover het de periode van 11 augustus 2004 tot 19 januari 2005 betreft en voor zover het betrekking heeft op FSL Holdings, Firma Léon Van Parys en Pacific Fruit Company Italy SpA.

               2)

               Artikel 2 van besluit C(2011) 7273 definitief wordt nietig verklaard voor zover het bedrag van de aan FSL Holdings, Firma Léon Van Parys en Pacific Fruit Company Italy opgelegde geldboete daarbij is vastgesteld op 8 9 19  000 EUR.

               3)

               Het bedrag van de in artikel 2 van besluit C(2011) 7273 definitief aan FSL Holdings, Firma Léon Van Parys en Pacific Fruit Company Italy opgelegde geldboete wordt vastgesteld op 6 6 89  000 EUR.

               4)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               5)

               FSL Holdings, Firma Léon Van Parys en Pacific Fruit Company Italy dragen een derde van hun eigen kosten en de helft van de kosten van de Europese Commissie.

               6)

               De Commissie draagt de helft van haar eigen kosten en twee derde van de kosten van FSL Holdings, Firma Léon Van Parys en Pacific Fruit Company Italy.

      (1)  PB C 58 van 25.2.2012.


title: Verzoek van het Tribunale di Salerno van 12 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Somalfruit SpA en Camar SpA, enerzijds, en Ministerie van Financiën en Ministerie van Buitenlandse handel, anderzijds. (Zaak C-369/95)

text:
Nr . C 31 / 10             NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   3 . 2 . 96
 Requirante concludeert dat het den Hove behage :                              door de Franse Republiek, gewezen door het Gerecht van
                                                                               eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste
 1 . het arrest van het Gerecht van 13 september 1995 in de                    kamer — uitgebreid ).
       gevoegde zaken T-244/93 en T-486/93 ('), TWD Tex
       tilwerke Deggendorf/Commissie te vernietigen ;                          Requirante concludeert dat het den Hove behage:
2 . nietig te verklaren artikel 2 van Beschikking 91 /391 /                    — het arrest van het Gerecht van eerste aanleg ( Eerste
       EEG van de Commissie van 26 maart 1991 betreffende                          kamer — uitgebreid ) van 18 september 1995 in zaak
       steun van de Duitse regering aan de onderneming                             T-548/93 ( Ladbroke Racing Limited/Commissie van de
       Deggendorf GmbH ( PB 1991 , L 215 , blz . 16 ) en van                       Europese Gemeenschappen ), voorzover daarin de in de
       artikel 2 van Beschikking 92/330/EEG van de Commis                         brief van 29 juli 1993 vervatte beschikking van de
       sie van 18 december 1991 betreffende een steunmaat                         Commissie, waarbij de klacht van Ladbroke Racing
       regel van de Bondsrepubliek Duitsland ten behoeve van                       Limited wordt afgewezen ( IV/33.374 ), nietig wordt
       Textilwerke Deggendorf GmbH ;                                               verklaard, te vernietigen;
                                                                              — het beroep krachtens artikel 173 te verwerpen;
3 . de Commissie in de kosten te verwijzen .
                                                                              — verzoekster te verwijzen in de kosten van beide instan
Middelen en voornaamste argumenten                                                 ties .
Schending van het Gemeenschapsrecht: requirante hand                          Middelen en voornaamste argumenten
haaft haar stellingen ( 2 ) en klaagt voorts , dat het Gerecht de
bestreden beschikkingen ten onrechte aldus heeft uitgelegd,                    De Commissie betoogt dat het arrest van het Gerecht van
dat de Commissie de nieuwe steunmaatregelen onverenig                         eerste aanleg gevitiëerd is wegens schending van het recht en
baar met de gemeenschappelijke markt acht zolang de oude                       moet worden vernietigd . In de eerste plaats wordt in het
steun niet is terugbetaald . Het Gerecht mocht geen acht                       arrest het recht geschonden, doordat als algemeen beginsel
slaan op de letter en de systematiek , maar uitsluitend op de                 wordt geformuleerd dat de Commissie een wettelijke
considerans van de Commissiebeschikkingen; de conside                         regeling waarin verplichtingen worden opgelegd , die voor
rans is evenwelk ondergeschikt aan het dispositief van een                     dien in particuliere overeenkomsten waren vervat, op haar
handeling. Overigens is de herinterpretatie van de artike                    verenigbaarheid met het Verdrag moet onderzoeken, voor
len 1 van de beschikkingen reeds hierom onjuist, omdat                        zij de toepasselijkheid van de artikelen 85 en 86 op deze
enkel de artikelen 2 zijn aangevochten .                                       overeenkomsten onderzoekt. In de tweede plaats wordt in
                                                                               het arrest voorbijgegaan aan het feit dat de Commissie ,
                                                                              ongeacht of de Franse wettelijke regeling verenigbaar is met
(') PB nr . C 286 van 28 . 10 . 1995 , blz . 8 .                               het Verdrag, heeft vastgesteld dat geen inbreuk werd
( 2 ) PB nr . C 212 van 14 . 8 . 1991 , blz . 10 , voor de uit zaak C-161 /91
      geresulteerde zaak T-244/93 , en PB nr . C 167 van 4 . 7.
                                                                              gemaakt op de artikelen 85 en 86 van het Verdrag. De
                                                                               Commissie had dus voldoende redenen om verzoeksters
      1992 , blz . 8 , voor de uit zaak C-220/92 geresulteerde zaak
      T-486 /93 .                                                             klacht betreffende de gestelde inbreuk op de artikelen 85 en
                                                                               86 door de ondernemingen af te wijzen, zonder te behoeven
                                                                              te bepalen of de Franse wettelijke regeling onverenigbaar
                                                                              was met het Verdrag. In de derde plaats is het arrest niet
                                                                              toereikend gemotiveerd .
                                                                               (') PB nr . C 286 van 28 . 10 . 1995 , blz . 12 .
Hogere voorziening, op 22 november 1995 ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
arrest, op 18 september 1995 in zaak T-548/93 { ] ) tussen
Ladbroke Racing Ltd en de Commissie van de Europese
Gemeenschappen, ondersteund door de Franse Republiek,                         Verzoek van het Tribunale di Salerno van 12 oktober 1995
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Somal
          Gemeenschappen ( Eerste kamer — uitgebreid )                         fruit SpA en Camar SpA, enerzijds, en Ministerie van
                          ( Zaak C-359/95 P)                                   Financiën en- Ministerie van Buitenlandse handel, ander
                                ( 96/C 31 / 19 )                                                               zijds.
                                                                                ( Zaak C-369/95 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                                ( 96/C 31 /20
op 22 november 1995 hogere voorziening ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                            Het Tribunale di Salerno heeft bij beschikking van 12 ok
woordigd door F. E. Gonzalez-Diaz en R. Lyal, leden van                        tober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen                    28 november 1995 , in het geding tussen Somalfruit SpA en
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                          Camar SpA, enerzijds, en Ministerie van Financiën en
Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op 18 september 1995                      Ministerie van Buitenlandse handel, anderzijds, het Hof van
in zaak T-548/93 tussen Ladbroke Racing Ltd en de                             Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund                          prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- 3 . 2 . 96                NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 31 / 11
„ 1 . Is Verordening ( EEG ) nr . 404/93 van de Raad ( )                   Verzoek van het Industrial Tribunal om een prejudiciële
        geldig, voor zover zij een beperking inhoudt van het               beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen J. P. Barker
        recht om Somalische bananen in te voeren, dus van het                                en Service Children 's Schools
        recht van toegang zoals dat is erkend in de Overeen                                       ( Zaak C-3 74/95 )
        komst van Lomé van 15 december 1989 , Protocol nr . 5
        daarvan alsmede in de als bijlage LXXIV aan die                                                ( 96/C 31 /21 )
        Overeenkomst gehechte Gemeenschappelijke verkla
        ring, meer in het bijzonder                                        Bij beschikking van 23 november 1995 ( ingekomen ter
                                                                           griffie van het Hof van Justitie op 30 november 1995
                                                                           daaropvolgend ) heeft het Industrial Tribunal in het aldaar
        a ) waar deze verordening ter verwezenlijking van het              aanhangig geding tussen J. P. Barker en Service Children's
             doel dat zij nastreeft een verschillende regeling             Schools, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
             heeft ingevoerd voor traditionele bananen, niet              schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
             traditionele bananen , en buiten het contingent               navolgende vragen :
             vallende bananen , met de daaruit voortvloeiende
             kwantitatieve beperkingen ;                                   1 . Laat het bepaalde in Richtlijn 76/207/EEG van de Raad
                                                                                van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging
        b ) waar zij een invoercertificaat met daaraan gekop                   van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
             peld een verplichte zekerheidsstelling heeft inge                 vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidspro
             voerd, welk certificaat niet alleen maar voor                      ces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten
             statistische doeleinden dient en voor de afgifte                   aanzien van de arbeidsvoorwaarden (') toe, dat een
             waarvan strenge en moeilijk na te leven voorwaar                  Lid-Staat gelijke behandeling ( ten aanzien van toegang
             den gelden ;                                                       tot het arbeidsproces ) van de bij artikel 3 van die
                                                                                richtlijn vereiste maatregelen uitsluit, wanneer de
                                                                                betrokken functie in een vestiging buiten het grondge
        c ) waar zij voor buiten het tariefcontingent vallende                  bied van die Lid-Staat moet worden vervuld ?
             bananen een douanerecht van 750 ecu per ton
             oplegt ?                                                      2 . Bij een bevestigend antwoord van de eerste vraag: is een
                                                                                dergelijke uitsluiting toegestaan wanneer de toekom
                                                                                stige werkgever de Lid-Staat zelf is ?
2.      Zijn de Verordeningen ( EEG ) nr . 1442/93 ( 2 ) en ( EEG )
        nr . 1443/93 ( 3 ), zoals gewijzigd en aangevuld, door de          3 . Eveneens bij een bevestigend antwoord van de eerste
        latere verordeningen , geldig, voor zover zij het recht                 vraag: is een dergelijke uitsluiting toegestaan, wanneer
        van toegang van Somalische bananen, dat in de in                        de toekomstige functie in een andere Lid-Staat moet
        vraag 1 vermelde rechtsbronnen alsmede in Verorde                      worden vervuld ?
        ning ( EEG ) nr. 404/93 van de Raad zelf is gegaran
        deerd , onnodig en in buitensporige mate beperken ,                (') PB nr. L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .
        inperken en verminderen , in het bijzonder
        a ) waar zij bepalen dat de aanvragen voor invoercer
              tificaten uiterlijk drie maanden en drie weken vóór
              de invoerverrichting moeten worden ingediend , en            Beroep, op 30 november 1995 ingesteld door Commissie
              de periode voor indiening van de aanvraag beper             van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu
              ken tot één week , slechts vier maal per jaar;                                                 bliek
                                                                                ( Zaak C-375/95 )
         b ) waar zij , indien de termijn niet wordt nageleefd,                                         ( 96/C 31 /22 )
              slechts één sanctie kennen, namelijk het verval van
              het recht op invoer voor een heel kwartaal , en niet         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
              voorzien in een specifieke regeling of uitzonderin          op 30 november 1995 beroep ingesteld tegen Helleense
              gen voor overmacht, toeval en dergelijke;                    Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                           pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
         c ) waar zij de afgifte van het invoercertificaat afhan          D. Gouloussis, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
              kelijk stellen van een voorafgaande zekerheidsstel          bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
              ling."                                                       Batiment Wagner.
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
 (') BP nr . L 47 van 25 . 2 . 1993 , blz . 1 .
 ( 2 ) PB nr . L 142 van 12 . 6 . 1993 , blz . 6 .                          1 . vast te stellen dat de Helleense Republiek de krachtens
 ( ? ) PB nr . L 142 van 12 . 6 . 1993 , blz . 16 .                              artikel 95 van het EG-Verdrag op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen, door in de sector
                                                                                belasting op ingevoerde tweehands auto's de bepalingen
                                                                                vast te stellen en te handhaven van a ) artikel 1 van wet
                                                                                363/1976 ( zoals gewijzigd bij wet 1676/1986 ), dat in het


title: Zaak T-398/08: Beroep ingesteld op 22 september 2008 — Stowarzyszenie Autorów ZAIKS /Commissie

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/53

         Beroep ingesteld op 22 september 2008 — Stowarzyszenie Autorów „ZAIKS”/Commissie
   (Zaak T-398/08)
   (2008/C 285/94)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Stowarzyszenie Autorów „ZAIKS” (Warschau, Polen) (vertegenwoordigers: B. Borkowska, M. Błeszyński, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de artikelen 3 en 4, leden 2 en 3 (voor zover het betrekking heeft op artikel 3), van de beschikking van de Commissie van 26 juli 2008 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/C2/38.698-CISAC);

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de onderhavige zaak vordert verzoekster gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 26 juli 2008 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698-CISAC), voor zover deze betrekking heeft op onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot de voorwaarden voor de behartiging van de rechten tot openbare uitvoering van muziekwerken en voor de verlening van de desbetreffende licenties door de auteursrechtenorganisaties, die de vorm aannemen van de in de wederkerigheidsovereenkomsten toegepaste beperkingen van het lidmaatschap zoals zij in de modelovereenkomst van de International Confederation of Societies of Authors and Composers (modelovereenkomst CISAC) zijn voorzien of in de praktijk worden toegepast.
   Ter ondersteuning van haar conclusies voert verzoekster de volgende middelen aan:

               —

               geen algemene afweging van alle voorwaarden die wezenlijk zijn voor de juiste uitlegging van het begrip „onderling afgestemde feitelijke gedragingen”, omdat de feiten van de zaak onvolledig in aanmerking zijn genomen, en niet-inaanmerkingneming van alle onlosmakelijk met elkaar verbonden elementen die de uitoefening van de auteursrechten vormen;

               —

               onjuiste beoordeling van de gronden waarop het in de wederkerigheidsovereenkomsten opgenomen territorialiteitsbeginsel berust;

               —

               onjuiste voorstelling en beoordeling van de gevolgen van de eventuele wijziging van het tot nu toe bestaande systeem van de uitoefening van de auteursrechten;

               —

               onjuiste beoordeling van alle bewijsmiddelen in de onderhavige zaak wegens de niet-inaanmerkingneming van de door verzoekster voorgedragen feiten met betrekking tot de bijzonderheden van de activiteit van de Stowarzyszenie Autorów „ZAIKS”, alsmede van de Poolse rechtsvoorschriften op het gebied van auteursrechten.


title: Zaak C-543/15: Beschikking van de president van het Hof van 12 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Association nationale des opérateurs détaillants en énergie (ANODE)/Premier ministre, Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/25

         Beschikking van de president van het Hof van 12 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Association nationale des opérateurs détaillants en énergie (ANODE)/Premier ministre, Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie
   (Zaak C-543/15) (1)

   (2016/C 279/36)
   Procestaal: Frans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 16 van 18.1.2016.


title: Zaak C-242/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 29 april 2013 — Commerz Nederland NV, andere partij Havenbedrijf Rotterdam NV

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 29 april 2013 — Commerz Nederland NV, andere partij Havenbedrijf Rotterdam NV
   (Zaak C-242/13)
   2013/C 207/38
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Commerz Nederland NV

      Andere partij: Havenbedrijf Rotterdam NV

      Prejudiciële vragen

               1.

               Staat aan de — voor het aanmerken als staatssteun in de zin van de artikelen 107 en 108 VWEU vereiste — toerekening aan de overheid van een garantieverlening door een openbaar bedrijf noodzakelijkerwijs in de weg dat die garantie, zoals in het onderhavige geval, is verleend door de (enig) bestuurder van het openbaar bedrijf die daartoe weliswaar civielrechtelijk bevoegd is, maar die bestuurder eigenmachtig is opgetreden, de garantieverlening bewust geheim heeft gehouden en de statutaire voorschriften van het openbaar bedrijf heeft genegeerd door geen goedkeuring van de raad van commissarissen te vragen, en voorts aangenomen moet worden dat het desbetreffende overheidslichaam (in dit geval de Gemeente) de garantieverlening niet heeft gewild?

               2.

               Indien de genoemde omstandigheden niet noodzakelijkerwijs aan toerekening aan de overheid in de weg staan, zijn die omstandigheden dan zonder belang voor beantwoording van de vraag of de garantieverlening aan de overheid kan worden toegerekend, of dient de rechter dan een afweging te maken in het licht van de overige aanwijzingen die voor of tegen toerekening aan de overheid pleiten?


title: Zaak T-141/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 23 mei 2014 — SolarWorld e.a./Raad [ „Kort geding — Dumping — Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit China — Definitieve antidumpingrechten — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid” ]

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/18

         Beschikking van de president van het Gerecht van 23 mei 2014 — SolarWorld e.a./Raad
   (Zaak T-141/14 R)
   ([„Kort geding - Dumping - Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit China - Definitieve antidumpingrechten - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”])
   2014/C 235/23
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: SolarWorld AG (Bonn, Duitsland); Brandoni solare SpA (Castelfidardo, Italië) en Solaria Energia y Medio Ambiente, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocaat, en J. Beck, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordiger: B. Driessen, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van artikel 3 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB L 325, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 oktober 2004 in zaak T-54/02, Vereins- und Westbank AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Artikel 81 EG — Prijsafspraken en provisiestructuur voor wisselen van chartale valuta — Duitsland — Verstekprocedure)

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/13

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 oktober 2004
   in zaak T-54/02, Vereins- und Westbank AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Mededinging - Artikel 81 EG - Prijsafspraken en provisiestructuur voor wisselen van chartale valuta - Duitsland - Verstekprocedure)
   (2004/C 314/34)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-54/02, Vereins- und Westbank AG, gevestigd te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door J. Schulte, M. Ewen en A. Neus, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2003/25/EG van de Commissie van 11 december 2001 in een procedure op grond van artikel 81 EG [Zaak COMP/E-1/37.919 (ex 37.391) — Bankkosten voor het wisselen van eurozonevaluta's — Duitsland] (PB 2003, L 15, blz. 1), heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 14 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Beschikking 2003/25/EG van de Commissie van 11 december 2001 in een procedure op grond van artikel 81 EG [Zaak COMP/E-1/37.919 (ex 37.391) — Bankkosten voor het wisselen van eurozonevaluta's — Duitsland], wordt nietig verklaard voorzover zij verzoekster betreft.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 97 van 20.4.2002.


title: Zaak T-744/15: Arrest van het Gerecht van 13 december 2016 — Puro Italian Style/EUIPO (smartline) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk smartline — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/46

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2016 — Puro Italian Style/EUIPO (smartline)
   (Zaak T-744/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk smartline - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 030/51)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Puro Italian Style SpA (Modena, Italië) (vertegenwoordiger: F. Terrano, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 7 oktober 2015 (zaak R 2258/2014-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken smartline als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Puro Italian Style SpA wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 78 van 29.2.2016.


title: Zaak T-747/15: Beroep ingesteld op 22 december 2015 — EDF/Commissie

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/24

         Beroep ingesteld op 22 december 2015 — EDF/Commissie
   (Zaak T-747/15)
   (2016/C 078/35)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Électricité de France (EDF) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Debroux, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               primair: de artikelen 1, 2, 3, 4 en 5 van het bestreden besluit nietig verklaren wegens schending van wezenlijke vormvoorschriften, onjuiste rechtsopvattingen en feitelijke onjuistheden;

               —

               subsidiair: de artikelen 1, 2 en 3 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het bedrag dat EDF moest terugbetalen veel te hoog is vastgesteld, en

               —

               in ieder geval de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster primair drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 266 VWEU.

               2.

               Tweede middel: onjuiste opvatting van artikel 107 VWEU. Dit middel valt uiteen twee onderdelen:

                           —

                           Eerste onderdeel: toepasselijkheid van de toets van de particuliere investeerder, dat vijf aspecten heeft.

                                       —

                                       Eerste aspect: de Commissie heeft, zonder enige rechtvaardiging of motivering, geen rekening gehouden met tal van documenten en stukken die naar behoren door Frankrijk en EDF zijn overgelegd;

                                       —

                                       Tweede aspect: de Commissie heeft de elementen die respectievelijk onder de toepasselijkheid en de toepassing van de toets van de particuliere investeerder vallen, systematisch door elkaar gehaald.

                                       —

                                       Derde aspect: de Commissie heeft ten onrechte uitgesloten dat het criterium van de voorzichtige particuliere investeerder van toepassing was, enkel op grond dat Frankrijk de maatregel vooral had onderzocht vanuit het oogpunt van haar hoedanigheid van overheid, naast het oogpunt van haar hoedanigheid van aandeelhouder.

                                       —

                                       Vierde aspect: de Commissie heeft ten onrechte overwogen dat EDF afzonderlijk een officieel business plan moest hebben om te rechtvaardigen dat het criterium van de voorzichtige particuliere investeerder van toepassing was.

                                       —

                                       Vijfde aspect: de Commissie heeft de aard en het onderwerp van deze maatregel, de context ervan, alsmede de nagestreefde doelstelling en de regels die op deze maatregel van toepassing zijn, onjuist opgevat.

                           —

                           Tweede onderdeel: toepassing van de toets van de particuliere investeerder, dat drie aspecten heeft.

                                       —

                                       Eerste aspect: de Commissie heeft het Oxera rapport ten onrechte beoordeeld als niet-ontvankelijk bewijs.

                                       —

                                       Tweede aspect: de methode van de Commissie is duidelijk gebrekkig. In de eerste plaats heeft de Commissie geen rekening gehouden met de context van de betreffende periode, noch met de criteria die de investeerders uit de betreffende periode zouden hebben toegepast. In de tweede plaats is de door de Commissie volgehouden stelling van het „belastingcadeau” niet alleen de uiting van een onjuiste rechtsopvatting, maar ook de bron van fouten in de beoordeling van de relevantie van de investering. In de derde plaats heeft de Commissie in haar werkwijze fout op fout gestapeld, die elk afzonderlijk volstaan om aan te tonen dat de Commissie niet duidelijk heeft aangetoond dat het criterium van de particuliere investeerder niet is toegepast.

                                       —

                                       Derde aspect: de gevolgen van de fouten die de Commissie in haar werkwijze heeft gemaakt.

               3.

               Derde middel: ontoereikende motivering van het bestreden besluit.

         Tot staving van het beroep voert verzoekster subsidiair nog twee middelen aan.

               1.

               Eerste subsidiaire middel: het grootste deel van de vermeende steun is verjaard. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

                           —

                           Eerste onderdeel: het gaat in hoofdzaak om bestaande steun die voortvloeit uit een maatregel die is toegepast voordat de Europese elektriciteitsmarkt werd opengesteld voor concurrentie.

                           —

                           Tweede onderdeel: een aanzienlijk deel van de vermeende steun is het gevolg van een maatregel die meer dan tien jaar vóór de eerste onderzoekshandeling is uitgevoerd.

               2.

               Tweede subsidiaire middel: rekenfouten die de Commissie heeft begaan bij de vaststelling van de vermeende steun. Dit middel heeft drie onderdelen:

                           —

                           Eerste onderdeel: de Commissie heeft fouten gemaakt met betrekking tot het totaalbedrag van de reserves voor vervanging.

                           —

                           Tweede onderdeel: de Commissie heeft fouten gemaakt met betrekking tot de toepasselijke belastingvoet.

                           —

                           Derde onderdeel: het bedrag van de vermeende steun moet worden herzien op basis van deze gecorrigeerde gegevens.


title: Zaak C-468/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 augustus 2013 door MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 27 juni 2013 in zaak T-367/12, MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/45

         Hogere voorziening ingesteld op 28 augustus 2013 door MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 27 juni 2013 in zaak T-367/12, MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-468/13 P)
   2013/C 344/77
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt. vertegenwoordiger: K. Szamosi, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 27 juni 2013 in zaak T-367/12 te vernietigen, alsook beslissing R 2532/2011-2 van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 30 mei 2012 te vernietigen voor zover daarbij het beroep van interveniënte is toegewezen en de afwijzing van de oppositie van interveniënte is vernietigd;

               —

               subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van zowel de procedure in eerste aanleg als de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert rekwirante de hiernavolgende middelen aan:

               —

               de vaststellingen van het Gerecht betreffende de niet-ontvankelijkheid van de door rekwirante bij het BHIM aangevoerde argumenten zijn enerzijds irrelevant en anderzijds ongerechtvaardigd en onjuist, zodat het Gerecht artikel 44 van het Reglement voor de procesvoering en artikel 21 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft geschonden.

               —

               Er was geen reden noch rechtsgrondslag om de door rekwirante in de procedure voor het Gerecht overgelegde bewijzen niet in aanmerking te nemen, zodat het Gerecht artikel 65, lid 2, van verordening nr. 207/2009 (1) en artikel 135, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering heeft geschonden door de door rekwirante overgelegde bewijzen niet-ontvankelijk te verklaren.

               —

               Het Gerecht heeft verordening nr. 207/2009 geschonden bij de afbakening van het relevante publiek en de vaststelling van het belang ervan voor de beoordeling van het gevaar voor verwarring.

               —

               Het Gerecht heeft verordening nr. 207/2009 geschonden en is voorbijgegaan een vaste rechtspraak waar het heeft geoordeeld dat de betrokken diensten als identieke diensten moeten worden beschouwd.

               —

               Het Gerecht heeft geen duidelijke en afzonderlijke beoordeling verricht van de visuele, auditieve (fonetische) en begripsmatige overeenstemming. Het Gerecht heeft evenmin de relevante omstandigheden van de zaak onderzocht in het licht van deze beoordeling, zodat het verordening nr. 207/2009 heeft geschonden.

               —

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de kamer van beroep terecht had vastgesteld dat gevaar voor verwarring bestond tussen de oudere merken van interveniënte en het door rekwirante aangevraagde gemeenschapsmerk.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-314/11: Beroep ingesteld op 17 juni 2011 — Fortress Participations/BHIM — Fortress Investment Group en Fortress Investment Group (UK) (FORTRESS)

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/32

         Beroep ingesteld op 17 juni 2011 — Fortress Participations/BHIM — Fortress Investment Group en Fortress Investment Group (UK) (FORTRESS)
   (Zaak T-314/11)
   2011/C 238/55
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fortress Participations BV (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: M.L.J. van de Braak, lawyer, B. Ladas, solicitor, en S. Malynicz, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Fortress Investment Group LLC (New York, Verenigde Staten) en Fortress Investment Group (UK) Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 april 2011 in zaak R 354/2009-2, en

               —

               verwijzing van verweerder en de andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep in hun eigen kosten van het geding voor het BHIM en het Gerecht, alsmede in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk FORTRESS, met de kleuren rood, zwart en wit, voor diensten van de klassen 35, 36 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 3398451

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep

      Motvering van de vordering tot nietigverklaring: Het verzoek tot nietigverklaring is gebaseerd op relatieve nietigheidsgronden en steunt op artikel 53, lid 1, sub c, juncto artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009. Het verzoek is voorts gebaseerd op niet-ingeschreven merken FORTRESS, FORTRESS INVESTMENTS en FORTRESS INVESTMENT GROUP, die in het Verenigd Koninkrijk in het economische verkeer worden gebruikt.

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van het verzoek tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep de goodwill volgens de wettelijke regeling van het Verenigd Koninkrijk inzake misbruik (law of passing off) niet naar behoren heeft onderzocht en het gevaar van misleidende presentatie en de daaruit voortvloeiende schade niet naar behoren heeft beoordeeld.


title: Zaak T-94/08: Arrest van het Gerecht van 18 maart 2010 — Centre de coordination Carrefour/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Steunregeling ten gunste van in België gevestigde coördinatiecentra — Nieuwe beschikking van Commissie na gedeeltelijke nietigverklaring door Hof — Geen procesbelang — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/41

         Arrest van het Gerecht van 18 maart 2010 — Centre de coordination Carrefour/Commissie
   (Zaak T-94/08) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Steunregeling ten gunste van in België gevestigde coördinatiecentra - Nieuwe beschikking van Commissie na gedeeltelijke nietigverklaring door Hof - Geen procesbelang - Niet-ontvankelijkheid”)
   2010/C 113/65
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Centre de coordination Carrefour SNC (Brussel, België) (vertegenwoordigers: X. Clarebout en K. Platteau, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: J.-P. Keppenne, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2008/283/EG van de Commissie van 13 november 2007 betreffende de door België ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van in België gevestigde coördinatiecentra en tot wijziging van beschikking 2003/757/EG (PB 2008, L 90, blz. 7), voor zover zij niet in een passende overgangsperiode voorziet

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Centre de coordination Carrefour SNC wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak C-121/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 maart 2012 door Bernhard Rintisch tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 december 2011 in zaak T-109/09, Bernhard Rintisch/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/10

         Hogere voorziening ingesteld op 5 maart 2012 door Bernhard Rintisch tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 december 2011 in zaak T-109/09, Bernhard Rintisch/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-121/12 P)
   2012/C 165/16
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Bernhard Rintisch (vertegenwoordiger: A. Dreyer, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Valfleuri Pâtes alimentaires SA

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 december 2011 in zaak T-109/09 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirant voert aan dat het bestreden arrest dient te worden vernietigd wegens schending door het Gerecht van artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad (1) [thans artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 (2)] en wegens misbruik van bevoegdheid. Volgens rekwirant heeft het Gerecht artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 onjuist uitgelegd door te oordelen dat de kamer van beroep op goede gronden door rekwirant overgelegde documenten en bewijsstukken niet in aanmerking heeft genomen. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat de kamer van beroep terecht heeft geweigerd om gebruik te maken van haar beoordelingsvrijheid toen zij weigerde die documenten in aanmerking te nemen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) Nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-282/14: Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Bayer MaterialScience/Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/66

         Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Bayer MaterialScience/Commissie
   (Zaak T-282/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 294/80)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bayer MaterialScience AG (Leverkusen, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Arhold, L. Petersen, F.-A. Wesche, N. Wimmer en T. Woltering, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door C. von Donat en G. Quardt, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Bayer MaterialScience AG zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               4)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak C-403/04 P: Hogere voorziening, op 22 september 2004 ingesteld door Sumitomo Metal Industries Ltd tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 8 juli 2004 in gevoegde zaken T-67/00, T-68/00, T-71/00 en T-78/00, JFE Engineering Corp., Nippon Steel Corp., JFE Steel Corp. en Sumitomo Metal Industries Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/9

         Hogere voorziening, op 22 september 2004 ingesteld door Sumitomo Metal Industries Ltd tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 8 juli 2004 in gevoegde zaken T-67/00, T-68/00, T-71/00 en T-78/00, JFE Engineering Corp., Nippon Steel Corp., JFE Steel Corp. en Sumitomo Metal Industries Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-403/04 P)
   (2004/C 284/19)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 september 2004 hogere voorziening ingesteld door Sumitomo Metal Industries Ltd, gevestigd te Osaka (Japan), vertegenwoordigd door C. Vajda QC en G. Sproul, Solicitor, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 8 juli 2004 in gevoegde zaken T-67/00, T-68/00, T-71/00 en T-78/00, JFE Engineering Corp., Nippon Steel Corp., JFE Steel Corp. en Sumitomo Metal Industries tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               i)

               de hogere voorziening tegen het arrest in gevoegde zaken T-67/00, T-68/00, T-71/00 en T-78/00 volledig of gedeeltelijk toe te wijzen en dit arrest in zijn geheel of gedeeltelijk te vernietigen;

               ii)

               de artikelen 1 en 3 tot en met 6 van de beschikking, waar zij tot SMI zijn gericht, nietig te verklaren;

               iii)

               de Commissie zo nodig wegens schending van artikel 6, lid 1, EVRM te veroordelen tot betaling aan SMI van een schadevergoeding ten bedrage van € 1 012 332, zijnde de som van € 217 183 (extra kosten voor de bankwaarborg), € 620 249 (moratoire interesten), en € 175 000; en

               iv)

               de Commissie te verwijzen in de kosten van SMI, zowel van de procedure voor het Hof als die voor het Gerecht van eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante betoogt dat het arrest van het Gerecht van eerste aanleg dient te worden vernietigd op de volgende gronden:

               a)

               het Gerecht van eerste aanleg heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, waar het een verkeerde maatstaf voor bewijs heeft gehanteerd in een zaak waarin rekwirante heeft aangetoond dat de verklaring van de Commissie onverenigbaar is met rekwirantes commercieel belang en bijgevolg onlogisch is;

               b)

               het Gerecht van eerste aanleg heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, waar het een verkeerde maatstaf voor bewijs heeft gehanteerd in een zaak waarin het schriftelijk bewijs dubbelzinnig is en rekwirante een plausible, alternatieve verklaring voor het betrokken optreden heeft gegeven;

               c)

               het Gerecht van eerste aanleg heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, waar het een verkeerde wettelijke maatstaf voor bewijs heeft gehanteerd met betrekking tot de mate waarin andere elementen vereist zijn ter ondersteuning van bestreden verklaringen die de Commissie als belangrijkste bewijs aanvoert maar die ongeloofwaardig en hoogst dubbelzinnig zijn en door andere bewijzen worden weersproken;

               d)

               het Gerecht van eerste aanleg heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, waar het op tegenstrijdige en niet-relevante gronden concludeert dat de verklaring van M. Becher (een werknemer van Mannesmann) van 21 april 1997 mogelijk de verklaringen met betrekking tot de gestelde inbreuk op project-transportbuizen van M. Verluca, bestuurder van Vallourec Oil Gas, bevestigt.


title: Zaak C-539/07: Beroep ingesteld op 30 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/17

         Beroep ingesteld op 30 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-539/07)
   (2008/C 37/23)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Montaguti en A. Nijenhuis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet aan de krachtens artikel 26, lid 3, van richtlijn 2002/22/EG (1) op haar rustende verplichtingen heeft voldaan, doordat zij heeft verzuimd voor alle oproepen naar het uniforme Europese alarmnummer „112”, voor zover dat technisch haalbaar is, informatie over de locatie van de oproep ter beschikking te stellen van de instanties die noodsituaties behandelen;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2002/22/EG in nationaal recht is op 24 juli 2003 verstreken.

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (PB L 108, blz. 51).


title: Zaak C-288/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 15 juni 2015 — Medical Imaging Systems GmbH (MIS)/Hauptzollamt München

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 15 juni 2015 — Medical Imaging Systems GmbH (MIS)/Hauptzollamt München
   (Zaak C-288/15)
   (2015/C 294/39)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Medical Imaging Systems GmbH (MIS)

      Verwerende partij: Hauptzollamt München

      Prejudiciële vraag

   Is met het oog op de indeling onder postonderverdeling 6211 33 10 00 0 „werk- en bedrijfskleding” van de gecombineerde nomenclatuur (1) uitsluitend het uiterlijk of de gebruiksbestemming doorslaggevend, dan wel dient met toepassing van algemene regel 3 b) in aanmerking te worden genomen aan welke bestanddelen een product zijn wezenlijke karakter ontleent?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 927/2012 van de Commissie van 9 oktober 2012 (PB L 304, blz. 1).


title: Zaak T-294/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 25 september 2008 — Stepek/BHIM — Masters Golf Company (GOLF-FASHION MASTERS THE CHOICE TO WIN) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk GOLF-FASHION MASTERS THE CHOICE TO WIN — Ouder nationaal beeldmerk The Masters en ouder gemeenschapsbeeldmerk The Masters GOLF COMPANY — Intrekking van beroep voor kamer van beroep — Kosten gemaakt voor kamer van beroep )

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/39

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 25 september 2008 — Stepek/BHIM — Masters Golf Company (GOLF-FASHION MASTERS THE CHOICE TO WIN)
   (Zaak T-294/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk GOLF-FASHION MASTERS THE CHOICE TO WIN - Ouder nationaal beeldmerk The Masters en ouder gemeenschapsbeeldmerk The Masters GOLF COMPANY - Intrekking van beroep voor kamer van beroep - Kosten gemaakt voor kamer van beroep’)
   (2008/C 301/67)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Wilhelm Stepek (Stadl-Paura, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: H. Heigl, W. Berger en G. Lehner, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: The Masters Golf Company Ltd (Weston-Super-Mare, Verenigd Koninkrijk)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 mei 2007 (zaak R 95/2007-1) inzake een oppositieprocedure tussen The Masters Golf Company Ltd en Wilhelm Stepek
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Wilhelm Stepek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Zaak C-43/09 P: Beschikking van het Hof van 22 januari 2010 — Helleense Republiek/Europese Commissie (Hogere voorziening — Beschikking van de Commissie tot vermindering van de bijstand die aanvankelijk door het Cohesiefonds was toegekend voor het project van de nieuwe internationale luchthaven van Athene te Spata — Beroep tot nietigverklaring — Verbod van terugwerkende kracht, rechtszekerheidsbeginsel en evenredigheidsbeginsel — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/13

         Beschikking van het Hof van 22 januari 2010 — Helleense Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-43/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Beschikking van de Commissie tot vermindering van de bijstand die aanvankelijk door het Cohesiefonds was toegekend voor het project van de nieuwe internationale luchthaven van Athene te Spata - Beroep tot nietigverklaring - Verbod van terugwerkende kracht, rechtszekerheidsbeginsel en evenredigheidsbeginsel - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2010/C 134/19
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: C. Meïdanis en M. Tassopoulou, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en B. Conte, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 19 november 2008, Griekenland/Commissie (T-404/05), houdende verwerping door het Gerecht van een beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2005) 3243 van de Commissie van 1 september 2005, tot vermindering van de bijstand die aanvankelijk door het Cohesiefonds was toegekend voor project nr. 95/09/65/040 betreffende de nieuwe internationale luchthaven van Athene te Spata

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak C-614/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2016 door Merck KGaA tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 8 september 2016 in zaak T-470/13, Merck KGaA/Europese Commissie

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/40

         Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2016 door Merck KGaA tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 8 september 2016 in zaak T-470/13, Merck KGaA/Europese Commissie
   (Zaak C-614/16 P)
   (2017/C 030/44)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Merck KGaA (vertegenwoordigers: B. Bär-Bouyssière, Rechtsanwalt, S. Smith, Solicitor, R. Kreisberger, Barrister, D. Mackersie, Advocate)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Punt 1 van het dictum van het arrest vernietigen;

               —

               de artikelen 1, lid 1, en 2, lid 1, 3 en 4 van het litigieuze besluit nietig verklaren voor zover zij tot Merck zijn gericht;

               —

               subsidiair, de aan Merck opgelegde geldboete intrekken of verminderen;

               —

               punt 2 van het dictum van het arrest vernietigen en de Commissie gelasten haar eigen kosten alsmede de kosten van Merck van de procedure in eerste aanleg en van deze hogere voorziening te dragen.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Rekwirantes eerste grond voor de hogere voorziening bestaat erin dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de schikkingsovereenkomsten inzake octrooi, die zijn gesloten tussen Generics (UK) (hierna: „GUK”) en Lundbeck, een mededingingsbeperkende strekking hadden in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU:

                           i.

                           Met haar eerste middel betoogt rekwirante dat het Gerecht een verkeerde opvatting huldigde over de toepasselijke juridische maatstaf en de juiste benadering om vast te stellen of de schikkingsovereenkomsten konden worden aangemerkt als beperking naar strekking, met name in het licht van de in het arrest Cartes Bancaires (C-67/13 P) geformuleerde beginselen.

                           ii.

                           Met haar tweede middel betoogt rekwirante dat het Gerecht ten onrechte niet heeft onderzocht of de bewoordingen van de schikkingsovereenkomsten blijk gaven van een toereikende mate van nadelige beïnvloeding.

                           iii.

                           Met haar derde middel betoogt rekwirante dat het Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld dat de schikkingsovereenkomsten blijk gaven van een voldoende mate van nadelige beïnvloeding op grond dat zij gelijkstonden met een overeenkomst tot marktuitsluiting.

                           iv.

                           Met haar vierde middel betoogt rekwirante dat het Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld dat de schikkingsovereenkomsten blijk gaven van een voldoende mate van nadelige beïnvloeding door rechtszaken, waarvan de uitkomst onzeker was, te voorkomen.

                           v.

                           Met haar vijfde middel betoogt rekwirante dat het Gerecht de betaling aan GUK krachtens de schikkingsovereenkomsten ten onrechte heeft behandeld als een van de voornaamste elementen van een beperking naar strekking.

                           vi.

                           Met haar zesde middel betoogt rekwirante dat het Gerecht zich ten onrechte heeft gebaseerd op feitelijke overwegingen die los staan van de bewoordingen van de schikkingsovereenkomsten teneinde haar vaststelling te staven dat er sprake was van een beperking naar strekking.

                           vii

                           Met haar zevende middel betoogt rekwirante dat het Gerecht ten onrechte heeft vastgesteld dat de schikkingsovereenkomst betreffende de EER verder ging dan de reikwijdte van de bescherming van Lundbecks octrooien.

               2.

               Rekwirante’s tweede grond voor de hogere voorziening is dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door tot de slotsom te komen dat GUK en Lundbeck potentiële concurrenten waren op het tijdstip waarop de schikkingsovereenkomsten werden gesloten:

                           viii.

                           Met haar achtste middel betoogt rekwirante dat het Gerecht ten onrechte heeft verzuimd te onderzoeken of de acht wegen om tot de markt toe treden die de Commissie heeft genoemd, voor GUK binnen een voldoende kort tijdsbestek economisch haalbaar of praktisch mogelijk waren;

                           ix.

                           Met haar negende middel betoogt rekwirante dat het Gerecht de bewijslast met betrekking tot de potentiële mededinging ten onrechte heeft omgekeerd;

                           x.

                           Met haar tiende middel betoogt rekwirante dat het Gerecht ten onrechte heeft vastgesteld dat het feit dat de partijen de schikkingsovereenkomsten waren aangegaan, relevant was voor de beoordeling van potentiële mededinging.

                           xi.

                           Met haar elfde middel betoogt rekwirante dat het Gerecht ten onrechte heeft verzuimd te erkennen dat de beoordeling van potentiële mededinging niet in aanmerking diende te worden genomen in de context van een beoordeling of er sprake was van een inbreuk „naar strekking”.

               3.

               Rekwirante’s derde grond voor de hogere voorziening is dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de door de Commissie aan rekwirante opgelegde geldboete te handhaven:

                           xii.

                           Met haar twaalfde middel betoogt rekwirante dat het Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld dat de Commissie bevoegd was om een geldboete op te leggen aan rekwirante of, subsidiair, om een geldboete op te leggen die niet louter symbolisch was.


title: Zaak C-260/99: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (derde Sezione) van 27 november 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Excelsior s.n.c. en Ente Autonomo Fiera Internazionale di Milano

text:
C 265/4                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   18.9.1999
II. Is aan de voorwaarden, gesteld in artikel 3 onder a. en d.          1. Kunnen Poolse en Tsjechische onderdanen zich recht-
     van de verordening voldaan, indien een gewasbescher-                   streeks beroepen op de Overeenkomsten in die zin dat zij
     mingsmiddel is vervaardigd door middel van een geoctroo-               tegenover een lidstaat er aanspraak op kunnen maken dat
     ieerde werkwijze, als gevolg waarvan het een geringere                 zij aan het in artikel 44 van de Overeenkomst-Polen/45
     hoeveelheid onvermijdelijk aanwezige verontreinigingen                 van de Overeenkomst-Tsjechië vastgelegde recht op toe-
     bevat dan een bestaand gewasbeschermingsmiddel met                     gang tot en uitoefening van economische activiteiten
     dezelfde werkzame stof, voor dat nieuwe gewasbescher-                  anders dan in loondienst en het recht ondernemingen op
     mingsmiddel een nieuwe toelating is verkregen en het                   te richten en te beheren, ongeacht het op dit punt door de
     betreffende werkwijzeoctrooi als basisoctrooi in de zin van            betrokken lidstaat gevoerde beleid, recht op toelating en
     artikel 3, eerste lid, aanhef en onder a is aangewezen?                verblijf ontlenen?
(1) PB 1996, L 198, blz. 30.
                                                                        2. Bij bevestigende beantwoording van deze vraag: ontleent
                                                                            een lidstaat aan artikel 58 van de Overeenkomst-Polen/59
                                                                            van de Overeenkomst-Tsjechië de vrijheid het recht op
                                                                            toelating en verblijf te onderwerpen aan nadere voorwaar-
                                                                            den, zoals de voorwaarden genoemd in het door Nederland
                                                                            gevoerde beleid, waaronder de voorwaarde dat de vreemde-
Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per                      ling door de uitoefening van het bedrijf over voldoende
la Lombardia (derde Sezione) van 27 november 1998 om                        middelen van bestaan (dat wil volgens hoofdstuk A4/4.2.1
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Excelsior                  Vc 1994 zeggen: een netto-inkomen dat ten minste gelijk
  s.n.c. en Ente Autonomo Fiera Internazionale di Milano                    is aan het bestaansminimum in de zin van de Algemene
                                                                            Bijstandswet) kan beschikken?
                          (Zaak C-260/99)
                           (1999/C 265/06)                              3. Laat artikel 44 van de Overeenkomst-Polen/45 van de
                                                                            Overeenkomst-Tsjechië toe prostitutie niet te begrijpen
Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia                     onder „economische activiteiten anders dan in loondienst”
(derde Sezione) heeft bij beschikking van 27 november 1998,                 omdat prostitutie niet valt onder de omschrijving in lid 4,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 juli 1998,             aanhef en onder c. van artikel 44 van de Overeenkomst-
in het geding tussen Excelsior s.n.c. en Ente Autonomo Fiera                Polen/45 van de Overeenkomst-Tsjechië, om redenen van
Internazionale di Milano, het Hof van Justitie van de Europese              zedelijke aard, omdat prostitutie in (de meeste van) de
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                 Associatielanden verboden is en omdat prostitutie moeilijk
de navolgende vraag:                                                        controleerbare problemen doet rijzen met betrekking tot de
                                                                            handelingsvrijheid en de zelfstandigheid van prostituees?
Kan het begrip publiekrechtelijke instelling in de zin van
artikel 1, sub b, van richtlijn 92/50 van 18 juni 1992(1)
van toepassing worden geacht op de Ente Autonomo Fiera                  4. Laten artikel 43 (voorheen 52) van het EG-verdrag en
Internazionale di Milano?                                                   artikel 44 van de Overeenkomst-Polen/45 van de Overeen-
                                                                            komst-Tsjechië toe tussen de daarin respectievelijk voorko-
                                                                            mende begrippen „werkzaamheden anders dan in loon-
(1) PB L 209 van 24.07.1992, blz. 1.                                        dienst” en „economische activiteiten anders dan in loon-
                                                                            dienst” een zodanig onderscheid te maken dat de als
                                                                            zelfstandige uitgeoefende activiteiten van een prostituee
                                                                            wél onder het in het artikel 43 (voorheen 52) van het
                                                                            EG-verdrag voorkomende begrip vallen, maar niet onder
                                                                            het in genoemd artikel van de Overeenkomsten voorko-
                                                                            mende begrip vallen?
Uitspraak van de Arrondissementsrechtbank te
’s-Gravenhage zittinghoudende te Amsterdam van 15 juli
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                5. Indien het antwoord op de voorgaande vraag luidt dat het
A.M. Jany, E. Padevetova, R. Zacalova, Z. Hrubcinova,                       daarin bedoelde onderscheid toelaatbaar is:
S. Überlackerova, K.A. Szepietowska en de Staatssecreta-
                            ris van Justitie
                                                                            a. verdraagt het zich met artikel 44 van de Overeen-
                          (Zaak C-268/99)
                                                                                komst-Polen/45 van de Overeenkomst-Tsjechië en de
                                                                                door deze bepaling beoogde vrijheid van vestiging aan
                           (1999/C 265/07)                                       de zelfstandige, waarop lid 3 van deze bepaling het
                                                                                oog heeft, minimumeisen ten aanzien van de omvang
De Arrondissementsrechtbank te ’s-Gravenhage zittinghou-                         van de werkzaamheden te stellen en voorts beperkin-
dende te Amsterdam heeft bij uitspraak van 15 juli 1999,                         gen te stellen zoals:
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juli 1999,
in het geding tussen A.M. Jany, E. Padevetova, R. Zacalova,
Z. Hrubcinova, S. Überlackerova, K.A. Szepietowska en de                        — de ondernemer moet geschoolde arbeid inbrengen,
Staatssecretaris van Justitie, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om bij wijze van preju-
diciële beslissing uitspraak te doen over de navolgende vragen:                  — er moet sprake zijn van een ondernemingsplan,