title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van  20 oktober 2005  in zaak C-70/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               10.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 20 oktober 2005
   in zaak C-70/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2005/C 315/13)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-40/05, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 14 februari 2005, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: D. Martin) tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: S. Schreiner), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vierde kamer, K. Lenaerts en E. Juhàsz, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 20 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, heeft het Groothertogdom Luxemburg niet voldaan aan de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak F-117/11: Beroep ingesteld op 8 november 2011 — ZZ/Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/70

      Beroep ingesteld op 8 november 2011 — ZZ/Commissie
      (Zaak F-117/11)
      (2012/C 25/136)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het besluit van het bureau beheer en afwikkeling van individuele rechten tot vaststelling van verzoekers rechten op het ouderdomspensioen en van de berekening van het aantal dienstjaren dat voor de vaststelling van die rechten in aanmerking moet worden genomen

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van het TABG van 28 juli 2011 tot afwijzing van de door de verzoekende partij op 3 juni 2011 ingediende klacht, strekkende tot nietigverklaring van de op 3 maart 2011 vastgestelde algemene uitvoeringsbepalingen van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut, en meer bepaald van artikel 9 van die algemene bepalingen, die door het TABG is aangemerkt als gericht tegen het individuele besluit waarvan de verzoekende partij op 24 mei 2011 is kennisgegeven en waarbij een nieuwe berekening is voorgesteld van de dienstjaren die in de communautaire pensioenregeling overeenkomen met de actuariële tegenwaarde van de pensioenrechten die de verzoekende partij in de nationale regeling naar Belgisch recht heeft opgebouwd;

                  —

                  voor zover nodig, nietigverklaring van voormeld besluit van 24 mei 2011 alsmede, indien nodig krachtens artikel 277 EEG-Verdrag, van de algemene uitvoeringsbepalingen van 3 maart 2011 en meer bepaald van artikel 9 van die bepalingen;

                  —

                  verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Beroep, op 6 mei 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Zaak C-151/96)

text:
6 . 7. 96            I NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 197/ 11
Requirant concludeert dat het het Hof behage :                              tingen die op hem rusten krachtens de artikelen 6, 48 , 52
                                                                            en 58 EG-Verdrag, artikel 7 van Verordening ( EEG )
a ) de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te                         nr. 1251 /70 van de Commissie ( x ) van 29 juni 1970 en
     verklaren;                                                             artikel 7 van Richtlijn 75/34/EEG van de Raad ( 2 ) van
                                                                             17 december 1974;
b ) het arrest van het Gerecht ( Eerste kamer ) C1 ) te vernie
     tigen;                                                           — Ierland in de kosten te verwijzen.
c ) de oorspronkelijke vordering van requirant gegrond te
     verklaren;
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
d ) nietig te verklaren het besluit van de Afdeling perso            De Commissie betoogt dat voor zover een vaartuig, onge
     neelszaken van het Europees Parlement van 19 januari             acht van welk type, een instrument vormt voor de uitoefe
     1994 strekkende tot terugvordering van 267 628 Lfr.              ning van een economische activiteit, Ierland artikel 52
     ( zoals gewijzigd bij brief van het Europees Parlement           EG-Verdrag schendt door te bepalen, dat die vaartuigen
     van 21 juni 1994 );
                                                                      slechts in het Ierse scheepsregister kunnen worden inge
                                                                      schreven en de Ierse vlag mogen varen, indien zij geheel of
e ) het Europees Parlement te gelasten onmiddellijk de met            ten dele in eigendom toebehoren aan de regering, een
     ingang van februari 1994 op zijn salaris ingehouden              Minister of State, een Iers onderdaan of een Ierse rechtsper
                                                                      soon .
     bedragen terug te betalen;
f) het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van             Het in section 2 van de Mercantile Marine Act ( 1955 )
     moratoire interessen met ingang van februari 1994,               neergelegde vereiste, dat vennootschappen moeten zijn
     alsmede van de kosten;                                           opgericht naar Iers recht en aan Iers recht onderworpen
                                                                      moeten zijn en hun hoofdvestiging in Ierland moeten
g) het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van             hebben, belet vennootschappen die aan de voorwaarden van
     een schadevergoeding van 100 000 Lfr. ter vergoeding             artikel 58 EG-Verdrag voldoen, gebruik te maken van hun
     van de morele schade veroorzaakt door de uitvoering              vrijheid van vestiging door vaartuigen te beheren en in te
     van bovenvermeld besluit van 19 januari 1994 .                   zetten via agentschappen, filialen of dochterondernemin
                                                                      gen . De voorwaarde dat vennootschappen hun hoofdvesti
Middelen en voornaamste argumenten                                    ging in Ierland moeten hebben, heeft tot gevolg dat een
                                                                      onderneming die in een andere Lid-Staat is geregistreerd,
Schending door het Gerecht van het Gemeenschapsrecht,                 wordt belet een vaartuig in te zetten op basis van een
inzonderheid wat de beoordeling betreft van het kennelijk             daadwerkelijke, permanente vertegenwoordiging in Ier
karakter van de onregelmatigheid van de betalingen waarop             land .
het bestreden terugvorderingsbesluit betrekking heeft.
                                                                      Voor zover een vaartuig niet een instrument vormt voor de
(!) PB nr. C 108 van 13 . 4 . 1996 , blz. 7.                          uitoefening van een economische activiteit, maar veeleer als
                                                                      pleziervaartuig wordt gebruikt, is de Commissie van oor
                                                                      deel, dat Ierland door de hiervoor genoemde beperkingen
                                                                      inbreuk maakt op de artikelen 6 , 48 en 52 EG-Verdrag,
                                                                      artikel 7 van Verordening ( EEG) nr. 1251/70 en artikel 7
                                                                      van Richtlijn 75/34/EEG.
Beroep, op 6 mei 1996 ingesteld door Commissie van de
           Europese Gemeenschappen tegen Ierland                      (!) PB nr. L 142 van 30 . 6 . 1970, blz. 24 .
                        ( Zaak C-151/96 )                             ( 2 ) PB nr. L 14 van 20 . 1 . 1975 , blz . 10 .
                           ( 96/C 197/20 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 6 mei 1996 beroep ingesteld tegen Ierland door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                   Hogere voorziening, op 7 mei 1996 ingesteld door J. R. de
woordigd door F. Benyon en X. Lewis, juridisch adviseur               Rijk tegen het arrest, op 7 maart 1996 in zaak T-362/94
respectievelijk lid van de juridische dienst, als gemachtigden,       tussen J. R. de Rijk en de Commissie van de Europese
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de               Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner,                 aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Vijfde
Kirchberg.                                                                                kamer) ( l )
                                                                                ( Zaak C-l 5 3/96 P)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                                ( 96/C 197/21 )
— te verklaren dat Ierland, door wettelijke en bestuursrech
    telijke bepalingen te handhaven die het recht om een              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    vaartuig, niet zijnde een vissersvaartuig, in het Ierse           op 7 mei 1996 hogere voorziening ingesteld door J. R. de
    scheepsregister in te schrijven, beperken tot vaartuigen          Rijk, vertegenwoordigd door N. Lhoest, advocaat, domici
    die geheel of gedeeltelijk in eigendom toebehoren aan de          lie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
    regering, een Minister of State, een Iers onderdaan of een        Sari, rue Glesener 1 , tegen het arrest, op 7 maart 1996 in
    Ierse rechtspersoon, niet heeft voldaan aan de verplich         zaak T-362/94 tussen J. R. de Rijk en de Commissie van de


title: Zaak T-43/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 november 2006 — Camper/BHIM — JC (BROTHERS by CAMPER) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld BROTHERS by CAMPER — Oudere nationale beeldmerken BROTHERS — Niet-ontvankelijkheid — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/39

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 november 2006 — Camper/BHIM — JC (BROTHERS by CAMPER)
   (Zaak T-43/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld BROTHERS by CAMPER - Oudere nationale beeldmerken BROTHERS - Niet-ontvankelijkheid - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 331/86)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Camper, SL (Inca, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Temiño Ceniceros, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Novais Gonçalves, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: JC AB (Mölnlycke, Zweden) (vertegenwoordiger: P. Hedberg, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 29 november 2004 (zaak R 170/2004-1) inzake een oppositieprocedure tussen JC AB en Camper SL.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).

               3)

               Interveniënte wordt verwezen in haar eigen kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2005.


title: Doorhaling van zaak C-77/03

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/17

         Doorhaling van zaak C-77/03 (1)

   (2005/C 19/34)

      (Procestaal: Duits)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 oktober 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-77/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland.

      (1)   PB C 101 van 26.4.2003.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 maart 2001 in zaak C-83/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk der Nederlanden ("Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlĳn 97/24/EG — Onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen")

text:
C 173/20               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        16.6.2001
Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en S. Seam),                                    ARREST VAN HET HOF
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen, dat de
Franse Republiek de krachtens artikel 95 EG-Verdrag (thans,
na wijziging, artikel 90 EG) op haar rustende verplichtingen                                       (Derde kamer)
niet is nagekomen
                                                                                van 15 maart 2001
—     door een regeling te handhaven en toe te passen die
      voorziet in de toepassing van een formule voor de
      berekening van het administratief vermogen die nadelig             in zaak C-83/00: Commissie van de Europese Gemeen-
      is voor voertuigen met een handbediende zesversnellings-                  schappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (1)
      bak en voertuigen met een automatische vijfversnellings-
      bak en die voor in andere lidstaten vervaardigde voertui-
      gen discriminerende of protectionistische gevolgen heeft           („Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlijn 97/24/EG
      ten opzichte van gelijksoortige of concurrerende binnen-           — Onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op
      slands vervaardigde voertuigen,                                                           twee of drie wielen”)
                                                                                (2001/C 173/34)
—     door bepalingen te handhaven die de factor K beperken
      bij de berekening van het fiscaal vermogen van voertuigen
      die tussen 1 januari 1978 en 12 januari 1988 individueel
      zijn goedgekeurd en zijn erkend als gelijkwaardig aan een                                 (Procestaal: Nederlands)
      goedgekeurd type met een werkelijk vermogen van meer
      dan 100 kW,
                                                                         In zaak C-83/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                         pen (gemachtigde: C. van der Hauwaert) tegen Koninkrijk der
                                                                         Nederlanden (gemachtigden: M. A. Fierstra en J. van Bakel),
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La              betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk
Pergola, kamerpresident, M. Wathelet (rapporteur), D. A. O. Ed-          der Nederlanden, door niet binnen de gestelde termijn de
ward, P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;       wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die
griffier: L. Hewlett, administrateur, op 15 maart 2001 een               nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 97/24/EG van het
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                       Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1997 betreffende
                                                                         bepaalde onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen
                                                                         op twee of drie wielen (PB L 226, blz. 1), de krachtens het EG-
                                                                         Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,
1)    De Franse Republiek is de krachtens artikel 95, eerste alinea,     heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
      van het Verdrag op haar rustende verplichtingen niet nageko-       mann, kamerpresident, F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues
      men, door een regeling te handhaven en toe te passen die           (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
      voorziet in de toepassing van een formule voor de berekening       R. Grass, op 15 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het
      van het administratief vermogen die nadelig is voor voertuigen     dictum luidt als volgt:
      met een handbediende zesversnellingsbak en voertuigen met een
      automatische vijfversnellingsbak, en die voor in andere lidstaten
      vervaardigde voertuigen discriminerende of protectionistische      1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
      gevolgen heeft ten opzichte van gelijksoortige binnenslands              rechtelijke maatregelen te treffen die nodig zijn om te voldoen
      vervaardigde voertuigen.                                                 aan richtlijn 97/24/EG van het Europees Parlement en de
                                                                               Raad van 17 juni 1997 betreffende bepaalde onderdelen of
                                                                               eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen, is
                                                                               het Koninkrijk der Nederlanden de krachtens het EG-Verdrag
2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.                         op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                         2)    Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten.
(1) PB C 281 van 2.10.1999.
                                                                         (1) PB C 176 van 24.6.2000.


title: Zaak T-457/11: Beroep ingesteld op 17 augustus 2011 — Valeo Vision/Commissie

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/27

         Beroep ingesteld op 17 augustus 2011 — Valeo Vision/Commissie
   (Zaak T-457/11)
   2011/C 298/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Valeo Vision (Bobigny, Frankrijk) (vertegenwoordiger: R. Ledru, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 603/2011 van de Commissie van 20 juni 2011 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur in haar geheel nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In haar enige middel ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster dat de indelingsregels van de gecombineerde nomenclatuur zijn geschonden, voor zover de „elektronische ledkaart” op grond van de algemene interpretatieregels nrs. 1, 3a, 3b, 3c en 6, aantekening nr. 2a van afdeling XVI en aantekening nr. 8 van hoofdstuk 85 van de gecombineerde nomenclatuur moet worden ingedeeld onder post 8541 of, subsidiair, onder post 8542 van de gecombineerde nomenclatuur en niet onder post 8512 kan worden ingedeeld. Verzoekster betwist de motivering en de indeling van de Commissie en stelt dat de motivering van de indelingsverordening ongegrond is en geen rechtsgrondslag heeft.


title: Zaak F-110/13: Beroep ingesteld op 11 november 2013 — ZZ/Commissie

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/41

         Beroep ingesteld op 11 november 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-110/13)
   2014/C 24/78
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Tymen en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker niet te plaatsen op de lijst van kandidaten die in 2013 mogen deelnemen aan het opleidingsprogramma „certification”

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 19 april 2013 om verzoeker niet te plaatsen op de lijst van kandidaten die in 2013 mogen deelnemen aan het opleidingsprogramma „certification” (IA No 13-2013);

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 30 juli 2013 tot afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               toekenning van een schadevergoeding van 10 000 EUR aan verzoeker;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-17/12: Beroep ingesteld op 16 januari 2012 — Hagenmeyer en Hahn/Commissie

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/26

         Beroep ingesteld op 16 januari 2012 — Hagenmeyer en Hahn/Commissie
   (Zaak T-17/12)
   2012/C 89/44
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Moritz Hagenmeyer (Hamburg, Duitsland) en Andreas Hahn (Hannover, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Teufer, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekers vorderen:

               —

               verordening (EU) nr. 1170/2011 van de Commissie van 16 november 2011 tot weigering van een vergunning voor bepaalde gezondheidsclaims voor levensmiddelen die over de ziekterisicobeperking gaan (PB L 299, blz. 1) nietig te verklaren voor zover deze betrekking heeft op de door verzoekers geformuleerde claim „De regelmatige consumptie van aanzienlijke hoeveelheden water kan het risico van de ontwikkeling van dehydratatie en de daarmee gepaard gaande prestatievermindering beperken”;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (1) zijn gezondheidsclaims voor levensmiddelen verboden, tenzij de Commissie daarvoor overeenkomstig die verordening een vergunning heeft verleend, en zij zijn opgenomen in een lijst van toegestane claims.
   Het onderhavige beroep is gericht tegen verordening (EU) nr. 1170/2011 van de Commissie van 16 november 2011 tot weigering van een vergunning voor bepaalde gezondheidsclaims voor levensmiddelen die over de ziekterisicobeperking gaan (2), voor zover daarbij afwijzend is beslist op het verzoek om in de lijst van toegestane claims de navolgende claim over de ziekterisicobeperking op te nemen: „De regelmatige consumptie van aanzienlijke hoeveelheden water kan het risico van de ontwikkeling van dehydratatie en de daarmee gepaard gaande prestatievermindering beperken.”
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers negen middelen aan.

               1)

               Eerste middel: het aangeven van een „risicofactor” is overbodig
               Verzoekers laken allereerst dat verweerster heeft geëist dat voor de vergunningsaanvraag een „risicofactor” wordt aangegeven, ofschoon verordening nr. 1924/2006 geen dergelijke verplichting bevat.

               2)

               Tweede middel: niet-inaanmerkingneming van het feit dat in de vergunningsaanvraag daadwerkelijk een „risicofactor” is aangegeven
               Verder laken verzoekers dat verweerster over het hoofd heeft gezien dat verzoekers in hun voorstellen voor de tekst van de gezondheidsclaim daadwerkelijk een „risicofactor” hebben aangegeven.

               3)

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel
               Verzoekers voeren verder aan dat verordening nr. 1170/2011 in haar geheel in strijd is met het evenredigheidsbeginsel.

               4)

               Vierde middel: ontbreken van een afdoende rechtsgrondslag
               Volgens verzoekers mist de bestreden verordening bovendien een afdoende rechtsgrondslag, omdat zij is gebaseerd op artikel 17 junctis de artikelen 14, lid 1, sub a, en 10, lid 1, van verordening nr. 1924/2006, die zelf in strijd zijn met het recht van de Unie en in het bijzonder met het evenredigheidsbeginsel.

               5)

               Vijfde middel: ongeoorloofd regelgevingsinstrument
               Ten vijfde stellen verzoekers dat verweerster wezenlijke voorvoorschriften heeft geschonden door een verordening vast te stellen in de plaats van een besluit, zoals in verordening nr. 1924/2006 wordt voorgeschreven.

               6)

               Zesde middel: inbreuk op de bevoegdheidsverdeling
               Verzoekers stellen in dit verband dat verweerster de in verordening nr. 1924/2006 bepaalde bevoegdheidsverdeling tussen verweerster, de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en het Bundesamt für Verbraucherschutz und Lebensmittelsicherheit (Federale dienst voor bescherming van de consument en voor voedselveiligheid) in de procedure niet in acht heeft genomen.

               7)

               Zevende middel: de beslissing is niet binnen de gestelde termijn genomen
               Verder laken verzoekers dat de in verordening nr. 1924/2006 bepaalde dwingende termijnen voor het doorsturen van de vergunningsaanvraag, de opstelling van het wetenschappelijke advies en het geven van een vergunningsbesluit niet in acht zijn genomen.

               8)

               Achtste middel: onvolledige inaanmerkingneming van de toelichtingen
               Verder laken verzoekers dat verweerster wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden door bij haar beslissing over de vergunning een wezenlijk deel van de toelichtingen van verzoekers en van bij de procedure betrokken belanghebbende derden buiten beschouwing te laten.

               9)

               Negende middel: ontoereikende motivering
               Ten slotte laken verzoekers dat verweerster de krachtens artikel 296, tweede alinea, VWEU op haar rustende motiveringsplicht niet naar behoren is nagekomen

      (1)  Verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (PB L 404, blz. 9).

      (2)  Verordening (EU) nr. 1170/2011 van de Commissie van 16 november 2011 tot weigering van een vergunning voor bepaalde gezondheidsclaims voor levensmiddelen die over de ziekterisicobeperking gaan (PB L 299, blz. 1).


title: Zaak T-242/07: Beroep ingesteld op 6 juli 2007 — Weiler/BHIM — CISQ (Q2WEB)

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/45

         Beroep ingesteld op 6 juli 2007 — Weiler/BHIM — CISQ (Q2WEB)
   (Zaak T-242/07)
   (2007/C 211/83)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Dieter Weiler (Pulheim, Duitsland) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard, T. Dolde en A. Renck, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: CISQ Federazione Certificazione Italiana Sistemi di Qualità Aziendali
   Conclusies

               —

               beslissing R 893/2005-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 maart 2007 te vernietigen, en

               —

               verweerder, en in geval van tussenkomst door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, verweerder en interveniënte te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „Q2WEB” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 38 en 42 (gemeenschapsmerk nr. 2 418 150)

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoeker

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: CISQ Federazione Certificazione Italiana Sistemi di Qualità Aziendali

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: woordmerk „QWEB” voor diensten van klasse 42 (gemeenschapsmerk nr. 1 772 078), beeldmerk „QWEB” voor diensten van de klassen 35, 38 en 42 (gemeenschapsmerk nr. 1 871 201) en woordmerk „QWEBMARK” voor diensten van de klassen 35, 38 en 42 (gemeenschapsmerk nr. 1 771 963)

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het betrokken merk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien de conflicterende merken visueel, fonetisch en begripsmatig niet overeenstemmen en het onderscheid tussen de tekens voldoende groot is om verwarringsgevaar bij de relevante consument uit te sluiten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-615/11 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 16 mei 2013 — Europese Commissie/Ryanair Ltd, Air One SpA (Hogere voorziening — Beroep wegens nalaten — Artikel 232 EG — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikel 20, lid 2 — Beweerde staatssteun aan Italiaanse luchtvaartmaatschappijen — Klacht — Geen beslissing van Commissie)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/16

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 16 mei 2013 — Europese Commissie/Ryanair Ltd, Air One SpA
   (Zaak C-615/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Beroep wegens nalaten - Artikel 232 EG - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikel 20, lid 2 - Beweerde staatssteun aan Italiaanse luchtvaartmaatschappijen - Klacht - Geen beslissing van Commissie)
   2013/C 225/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, D. Grespan en S. Noë, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Ryanair Ltd (vertegenwoordigers: E. Vahida, avocat, I.-G. Metaxas-Maragkidis, dikigoros), Air One SpA (vertegenwoordigers: M. Merola, M. C. Santacroce en G. Belotti, avvocati)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 29 september 2011, Ryanair/Commissie (T-442/07), houdende gedeeltelijke toewijzing van het beroep wegens nalaten strekkende tot vaststelling dat de Commissie onrechtmatig heeft verzuimd een beslissing te nemen over rekwirantes klachten betreffende de steun die Italië beweerdelijk heeft verleend aan Alitalia, Air One en Meridiana, in de vorm van verschillende gunstmaatregelen die ten behoeve van deze maatschappijen zijn toegepast

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012.


title: Zaak F-20/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 7 juli 2011 — Bracalente/Commissie (Openbare dienst — Personen die aanspraak maken op hoedanigheid van ambtenaar of personeelslid van Europese Unie — Beroep — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Niet-inachtneming van precontentieuze procedure)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/31

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 7 juli 2011 — Bracalente/Commissie
   (Zaak F-20/11)
   (Openbare dienst - Personen die aanspraak maken op hoedanigheid van ambtenaar of personeelslid van Europese Unie - Beroep - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Niet-inachtneming van precontentieuze procedure)
   2012/C 138/70
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gianpaolo Bracalente (Ispra, Italië) (vertegenwoordiger: S. Costantino, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp

   Verzoek om erkenning dat verzoeker de hoedanigheid van personeelslid van de Europese Unie heeft

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Bracalente draagt zijn eigen kosten.


title: Zaak T-763/16: Beroep ingesteld op 31 oktober 2016 — PY/EUCAP Sahel Niger

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/46

         Beroep ingesteld op 31 oktober 2016 — PY/EUCAP Sahel Niger
   (Zaak T-763/16)
   (2017/C 006/58)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: PY (Souffelweyersheim, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: EUCAP Sahel Niger (Niamey, Niger)

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

         en bijgevolg:

               —

               de aansprakelijkheid van de missie vaststellen krachtens artikel 340 VWEU;

               —

               verweerster veroordelen tot vergoeding van de materiële schade van verzoeker;

               —

               verweerster veroordelen tot vergoeding van de morele schade van verzoeker, die geraamd wordt op 70 000 EUR;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker één enkel middel aan: contractuele tekortkomingen door de missie EUCAP Sahel Niger (hierna: „de missie”), die haar contractuele aansprakelijkheid in de zin van artikel 340 VWEU meebrengen.
   Verzoeker, een voormalig personeelslid van de missie, stelt dat de missie haar contractuele verplichting tot het voeren van een interne onderzoeksprocedure ter bescherming van slachtoffers bij aangifte van pesterijen op de arbeidsplaats niet is nagekomen. Doordat de missie geen actie heeft ondernomen en geen intern onderzoek is gestart, zijn de pesterijen waarvan verzoeker aangifte heeft gedaan, niet alleen blijven duren, maar zijn ze bovendien verergerd en hebben ze ernstige schade aan verzoekers gezondheid toegebracht, wat ertoe heeft geleid dat hij om dringende redenen is gerepatrieerd. Verzoeker zou onmogelijk zijn werkzaamheden hebben kunnen hervatten voor afloop van zijn contract.
   Bijgevolg vraagt verzoeker om vergoeding van de door hem geleden morele schade, die voortvloeit uit het feit dat hij, ondanks zijn aangifte, maandenlang pesterijen heeft ondergaan, hetgeen door de missie vermeden had kunnen worden, alsook uit de gedwongen stopzetting van zijn professionele werkzaamheden en, tot slot, uit de verslechtering van zijn gezondheidstoestand, in het bijzonder uit de depressie die sindsdien aanhoudt. Verzoeker vraagt eveneens om vergoeding van de financiële schade ten gevolge van het verlies van zijn loon na verloop van de periode van 30 ziektedagen en van het verlies van de kans om zijn arbeidscontract te verlengen.


title: Zaak C-252/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta förvaltningsdomstol (Zweden) op 23 mei 2014 — Pensioenfonds Metaal en Techniek/Skatteverket

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta förvaltningsdomstol (Zweden) op 23 mei 2014 — Pensioenfonds Metaal en Techniek/Skatteverket
   (Zaak C-252/14)
   2014/C 235/15
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Högsta förvaltningsdomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pensioenfonds Metaal en Techniek

      Verwerende partij: Skatteverket

      Prejudiciële vraag

   Staat artikel 63 VWEU in de weg aan een nationale wettelijke regeling volgens welke een bronheffing wordt ingehouden op dividenden die worden uitgekeerd door een ingezeten vennootschap, wanneer de aandeelhouder in een andere lidstaat is gevestigd, terwijl dergelijke dividenduitkeringen — aan een ingezeten aandeelhouder — zijn onderworpen aan een forfaitair bepaalde en over een fictief rendement berekende belasting die, gezien over een bepaalde tijdsduur, is bedoeld om overeen te komen met de normale belasting op alle rendement uit kapitaal?


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 20 juni 2002 in zaak C-287/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland ("Niet-nakoming — Zesde BTW-richtlĳn — Artikelen 2, punt 1, en 13, A, lid 1, sub i — Onder bezwarende titel verrichte onderzoeksactiviteiten van openbare instellingen voor hoger onderwĳs — Vrĳstelling")

text:
C 191/6                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.8.2002
1)    Door te verzuimen overeenkomstig artikel 3 en bijlage I van           1)    Wijst de hogere voorziening af.
      richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991
      inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door            2)    Verwijst Simon in de kosten.
      nitraten uit agrarische bronnen, op passende wijze de wateren
      vast te stellen die door verontreiniging worden beïnvloed en,
      bijgevolg, niet de kwetsbare zones aan te wijzen, is de               (1) PB C 233 van 12.8.2000.
      Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende
      verplichtingen niet nagekomen.
2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
3)    Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 247 van 26.8.2000.
                                                                                (Vijfde kamer)
                                                                                van 20 juni 2002
                                                                            in zaak C-287/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                            („Niet-nakoming — Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 2,
                                                                            punt 1, en 13, A, lid 1, sub i — Onder bezwarende titel
                           (Zesde kamer)
                                                                            verrichte onderzoeksactiviteiten van openbare instellingen
                                                                                voor hoger onderwijs — Vrijstelling”)
                         van 27 juni 2002
                                                                                (2002/C 191/10)
in zaak C-274/00 P: Odette Simon tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen (1)                                                        (Procestaal: Duits)
(„Hogere voorziening — Ambtenaren — Aanspraak op                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
status van tijdelijk functionaris — Verzoek niet tijdig                                               dentie van het Hof)
ingediend — Niet-ontvankelijkheid van het beroep — Hogere
voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kenne-
                          lijk ongegrond”)
                                                                            In zaak C-287/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                          (2002/C 191/09)                                   pen (gemachtigden: G. Wilms en K. Gross) tegen Bondsrepu-
                                                                            bliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en T. Jürgensen),
                                                                            betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Bondsrepu-
                          (Procestaal: Frans)                               bliek Duitsland, door bij § 4, punt 21a, van het Umsatzsteuer-
                                                                            gesetz (wet op de omzetbelasting) van 27 april 1993 (BGBl.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  1993 I, blz. 565), zoals gewijzigd bij § 4, lid 5, van het
                          dentie van het Hof)                               Umsatzsteuergesetz-Änderungsgesetz van 12 december 1996
                                                                            (BGBl. 1996 I, blz. 1851), de onderzoeksactiviteiten van
                                                                            openbare instellingen voor hoger onderwijs van de belasting
                                                                            over de toegevoegde waarde vrij te stellen, de verplichtingen
In zaak C-274/00 P: Odette Simon, Luxemburg, aanvankelijk                   niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2 van
vertegenwoordigd door J.-N. Louis, vervolgens door L. Misson,               de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
avocats, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffen-                betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
de hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van                  inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (enkelvoudige                  lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
kamer) van 10 mei 2000, Simon/Commissie (T-177/97,                          L 145, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
JurAmbt., blz. I-A-75 en II-319), strekkende tot vernietiging               volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr (rapporteur),
van dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie                   D. A. O. Edward, A. La Pergola en C. W. A. Timmermans,
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall,                    rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op
bijgestaan door D. Waelbroeck), heeft het Hof (Zesde kamer),                20 juni 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric              volgt:
(rapporteur), C. Gulmann, J.-P. Puissochet en J. N. Cunha
Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:             1)    Door bij § 4, punt 21a, van het Umsatzsteuergesetz (wet op de
L. Hewlett, administrateur, op 27 juni 2002 een arrest gewezen                    omzetbelasting) van 27 april 1993, zoals gewijzigd bij
waarvan het dictum luidt als volgt:                                               artikel 4, lid 5, van het Umsatzsteuergesetz-Änderungsgesetz
 ---pagebreak--- 10.8.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 191/7
      van 12 december 1996, de onder bezwarende titel verrichte             Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
      onderzoeksactiviteiten van instellingen voor hoger onderwijs vrij     hoed; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 20 juni 2002 een
      te stellen van belasting over de toegevoegde waarde, is de            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die
      op haar rusten krachtens artikel 2 van de Zesde richtlijn (77/
      388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende                      1)    Artikel 28 EG verzet zich tegen nationale administratieve
      de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake                     voorschriften en/of praktijken die, waar de procedures voor de
      omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over               conformiteitsbeoordeling met het oog op de verhandeling en
      de toegevoegde waarde: uniforme grondslag.                                  ingebruikneming van radioapparatuur aan de beoordelingsvrij-
                                                                                heid van bestuursorganen zijn overgelaten, de marktdeelnemers
2)    De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.                    verbieden radioapparatuur zonder het nationale typegoedkeu-
                                                                                ringsmerk in te voeren, te verhandelen of ten verkoop voorhanden
                                                                                te hebben, wanneer zij niet de mogelijkheid hebben op
(1) PB C 273 van 23.9.2000.                                                       equivalente en minder belastende wijze aan te tonen dat die
                                                                                apparatuur beantwoordt aan de vereisten in verband met het
                                                                                passende gebruik van de door de nationale wetgeving toegestane
                                                                                radiofrequenties.
                                                                            2)    De artikelen 6, lid 1, tweede volzin, 7, lid 1, en 8, lid 1, van
                    ARREST VAN HET HOF                                            richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de
                                                                                Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en
                                                                                telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning
                           (Zesde kamer)                                          van hun conformiteit, kennen aan de justitiabelen rechten toe
                                                                                waarop voor de nationale rechter een beroep kan worden
                         van 20 juni 2002                                         gedaan, ook al is de richtlijn zelf na het verstrijken van de
                                                                                omzettingstermijn nog niet formeel in nationaal recht omgezet.
                                                                                Artikel 7, lid 2, van deze richtlijn verdraagt zich niet met de
in de gevoegde zaken C-388/00 en C-429/00 (verzoek                                handhaving van normen en/of praktijken van het nationale
van de Giudice di pace di Genova om een prejudiciële                              recht die na 8 april 2000 de verhandeling en/of de ingebruikne-
 beslissing): Radiosistemi Srl tegen Prefetto di Genova (1)                       ming van radioapparatuur zonder nationaal typegoedkeurings-
                                                                                merk verbieden, terwijl het efficiënte en passende gebruik van
(„Richtlijn 1999/5/EG — Radioapparatuur en telecommu-                             het door de nationale wetgeving vrijgegeven radiospectrum
nicatie-eindapparatuur — Verenigbaarheid van nationale                            vaststaat of gemakkelijk is te verifiëren.
regeling die in handel brengen van radioapparatuur waarop
geen nationaal typegoedkeuringsmerk is aangebracht, ver-
biedt — Toelaatbaarheid van sancties waarin nationale                       3)    Elke door een lidstaat genomen maatregel, met uitzondering
                  wettelijke regeling voorziet”)                                  van rechterlijke beslissingen, waardoor het vrije verkeer wordt
                                                                                verhinderd van producten die in een andere lidstaat rechtmatig
                                                                                vervaardigd of in de handel zijn gebracht, valt onder het begrip
                          (2002/C 191/11)                                         „maatregel” in de zin van artikel 1 van beschikking nr. 3052/
                                                                                95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december
                        (Procestaal: Italiaans)                                   1995 tot vaststelling van een procedure voor uitwisseling van
                                                                                informatie over nationale maatregelen waarbij wordt afgeweken
                                                                                van het beginsel van het vrije verkeer van goederen binnen
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                de Gemeenschap. De handhaving van een administratieve
                          dentie van het Hof)
                                                                                inbeslagneming van een bepaald model of bepaald type product
                                                                                dat rechtmatig in een andere lidstaat in de handel is gebracht,
                                                                                nadat de voor technische controles verantwoordelijke nationale
In de gevoegde zaken C-388/00 en C-429/00, betreffende                            instanties de conformiteit van het product met de nationale en
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de                             communautaire regelgeving hebben vastgesteld, valt onder het
Giudice di pace di Genova (Italië), in de aldaar aanhangige                       begrip „maatregel” die ter kennis van de Commissie moet
gedingen tussen Radiosistemi Srl en Prefetto di Genova, om                        worden gebracht in de zin van die bepaling.
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 28 EG,
richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad                   4)    Wanneer een nationale regeling strijdig met het gemeenschaps-
van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommu-                        recht is bevonden, is het naar aanleiding van een overtreding van
nicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun                        die regeling opleggen van boeten of andere dwangmaatregelen
conformiteit (PB L 91, blz. 10), alsmede beschikking nr. 3052/                    eveneens onverenigbaar met het gemeenschapsrecht.
95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 decem-
ber 1995 tot vaststelling van een procedure voor uitwisseling
van informatie over nationale maatregelen waarbij wordt
afgeweken van het beginsel van het vrije verkeer van goederen               (1) PB C 28 van 27.1.2001.
binnen de Gemeenschap (PB L 321, blz. 1), heeft het Hof (Zesde
kamer), samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident,
N. Colneric, J.-P. Puissochet, V. Skouris en J. N. Cunha


title: Zaak T-10/09: Beroep ingesteld op 14 januari 2009 — Formula One Licensing/BHIM — Racing — Live (F1 — Live)

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/47

         Beroep ingesteld op 14 januari 2009 — Formula One Licensing/BHIM — Racing — Live (F1 — Live)
   (Zaak T-10/09)
   (2009/C 55/84)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Formula One Licensing BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: B. Klingberg, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Racing — Live SA (Montpellier, Frankrijk)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 oktober 2008 in zaak R 7/2008-1;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure, en

               —

               verwijzing van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten van de procedure voor de instanties van verweerder.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „F1 — Live” voor waren en diensten van de klassen 16, 38 en 41

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: internationaal woordmerk „F1” voor waren en diensten van de klassen 16, 38 en 41 dat is ingeschreven onder nr. 732 134; Duits woordmerk „F1” voor diensten van klasse 41 dat is ingeschreven onder nr. 30 007 412; woordmerk „F1” voor waren en diensten van de klassen 16 en 38 dat in het Verenigd Koninkrijk is ingeschreven onder nr. 2 277 746 D; gemeenschapsbeeldmerk „F1 Formula 1” voor waren en diensten van de klassen 16, 38 en 41 dat is ingeschreven onder nr. 631 531; andere merken zoals „F1 Racing Simulation”, „F1 Pole Position” en „F1 Pit Stop Café”

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing, afwijzing van de oppositie en toestemming tot inschrijving van het gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er geen gevaar van verwarring van de betrokken merken bestond; schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep niet tot de conclusie is gekomen dat door het gebruik zonder geldige reden van het betrokken gemeenschapsmerk ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit of afbreuk wordt gedaan aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van verzoeksters oudere merken.


title: Doorhaling van zaak T-189/00

text:
C 161/26              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  2.6.2001
              Doorhaling van zaak T-350/99 (1)                                        Doorhaling van zaak T-150/00 (1)
                       (2001/C 161/51)                                                         (2001/C 161/54)
                       (Procestaal: Engels)                                                     (Procestaal: Frans)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste             De president van de Eerste kamer (uitgebreid) van het Gerecht
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
van 6 maart 2001 de doorhaling in het register gelast van               beschikking van 13 maart 2001 de doorhaling in het register
zaak T-350/99: B. Karic en anderen tegen Raad van de                    gelast van zaak T-150/00: Groupement Européen des Produc-
Europese Unie.                                                          teurs de Verre Plat (GEPV) tegen Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen.
(1) PB C 79 van 18.3.2000.
                                                                        (1) PB C 247 van 26.8.2000.
               Doorhaling van zaak T-29/00 (1)                                        Doorhaling van zaak T-168/00 (1)
                       (2001/C 161/52)                                                         (2001/C 161/55)
                        (Procestaal: Duits)                                                    (Procestaal: Duits)
                                                                        De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 7 maart 2001 de doorhaling in het register gelast van
van 15 februari 2001 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-168/00: Düsseldorfer Senfspezialitäten tegen Bureau
zaak T-29/00: Deutsche Post AG tegen Commissie van de
                                                                        voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
Europese Gemeenschappen.
                                                                        gen en modellen).
(1) PB C 135 van 13.5.00.                                               (1) PB C 259 van 9.9.2000.
               Doorhaling van zaak T-91/00 (1)                                        Doorhaling van zaak T-189/00 (1)
                       (2001/C 161/53)                                                         (2001/C 161/56)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                        De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             van 22 februari 2001 de doorhaling in het register gelast van
van 15 februari 2001 de doorhaling in het register gelast van           zaak T-189/00: „Invest” Import und Export GmbH en „Invest”
zaak T-91/00: A. Kind tegen Commissie van de Europese                   Commerce tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Gemeenschappen.                                                         schappen.
(1) PB C 176 van 24.6.00.                                               (1) PB C 285 van 7.10.00.


title: Zaak C-251/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta Domstolen op 29 mei 2007 — Gävle Kraftvärme AB/Länsstyrelsen i Gävleborgs län

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta Domstolen op 29 mei 2007 — Gävle Kraftvärme AB/Länsstyrelsen i Gävleborgs län
   (Zaak C-251/07)
   (2007/C 170/28)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Högsta Domstolen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gävle Kraftvärme AB

      Verwerende partij: Länsstyrelsen i Gävleborgs län
   Prejudiciële vragen

               1)

               Dient bij de uitlegging van richtlijn 2000/76/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verbranding van afval, indien een warmtekrachtcentrale bestaat uit meerdere eenheden (ketels), iedere eenheid afzonderlijk als installatie te worden beoordeeld of dient de warmtekrachtcentrale als één geheel te worden beoordeeld?

               2)

               Dient een installatie die is gebouwd voor afvalverbranding maar als voornaamste doel het opwekken van energie heeft, bij de uitlegging van de richtlijn aangemerkt te worden als verbrandingsinstallatie of als meeverbrandingsinstallatie?

      (1)  PB L 332, blz. 91.


title: Zaak T-125/17: Beroep ingesteld op 28 februari 2017 — BASF Grenzach/ECHA

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/48

         Beroep ingesteld op 28 februari 2017 — BASF Grenzach/ECHA
   (Zaak T-125/17)
   (2017/C 112/67)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BASF Grenzach GmbH (Grenzach-Wyhlen, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Nordlander en M. Abenhaïm, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen

      Conclusies

               —

               het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren;

               —

               het besluit van de kamer van beroep van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) van 19 december 2016 inzake de beoordeling van de stof Triclosan op grond van artikel 46, lid 1, van verordening (EG) nr. 1907/2006 (1) (zaak nr. A-018-2014) (hierna: „Triclosanbesluit”) nietig verklaren, voor zover de kamer van beroep verzoeksters bestuursrechtelijk beroep heeft verworpen, de rattenproef, de vissenproef en de persistentieproef die eerder door het ECHA waren gevraagd, heeft bevestigd, en heeft beslist dat de overige informatie tegen 28 december 2018 moest worden verstrekt;

               —

               het ECHA verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van essentiële vormvoorschriften

                           —

                           Verzoekster voert aan dat de kamer van beroep een essentieel vormvoorschrift heeft geschonden door haar rol te beperken tot een beperkte wettigheidstoets, in plaats van het Triclosanbesluit bestuursrechtelijk volledig te toetsen. Volgens verzoekster heeft de kamer van beroep ook twee essentiële vormvoorschriften geschonden door — zonder hun inhoud te beoordelen — verschillende essentiële argumenten en wetenschappelijke bewijsstukken die verzoekster had aangevoerd, buiten beschouwing te laten. Door zo te handelen heeft de kamer van beroep volgens verzoekster niet alleen haar bestuursrechtelijke toetsingsbevoegdheid niet uitgeoefend, maar ook verzoeksters rechten van verdediging geschonden.

               2.

               Tweede middel: schending van het evenredigheidsbeginsel, gelezen in samenhang met artikel 13 VWEU, artikel 25, lid 1, REACH, artikel 47 REACH en de vaste rechtspraak van het Gerecht inzake rechterlijke toetsing en bewijslast.

                           —

                           Inzake de rattenproef voert verzoekster aan dat zowel het ECHA als de kamer van beroep de verschillen tussen de schildkliersystemen van ratten respectievelijk mensen heeft erkend, maar zich in wezen heeft gebaseerd op gegevens van studies over ratten om potentiële gevolgen voor menselijke thyroxine te opperen (terwijl bestaande studies over mensen het ontbreken van die gevolgen hebben aangetoond). Verzoekster voert aan dat het Triclosanbesluit aldus (i) niet met alle beschikbare informatie rekening houdt, (ii) tegenstrijdig is, (iii) op inconsistent bewijs is gebaseerd, en om deze redenen een kennelijke onjuiste beoordeling van de noodzaak van de rattenproef bevat, voor zover het een beweerde bezorgdheid over de ontwikkeling van neurotoxiciteit bij de mens aan de orde stelt. Inzake de conclusies over seksueel-reproductieve toxiciteit in de rattenstudie, zo gaat verzoekster verder, heeft zowel het ECHA als de kamer van beroep verzuimd rekening te houden met alle beschikbare relevante informatie en zich op inconsistent bewijsmateriaal gebaseerd. Aldus hebben het ECHA en de kamer van beroep volgens verzoekster een kennelijk onjuiste beoordeling gemaakt van de noodzaak van de rattenproef voor enige conclusies over de reproductieve toxiciteit. Volgens verzoekster is de rattenproef ook kennelijk ongeschikt omdat de proefresultaten het ECHA onmogelijk kunnen helpen bij het verduidelijken van de beweerde bezorgdheid over hormoonontregeling bij de mens. Ten slotte voert verzoekster aan dat het Triclosanbesluit onwettig is voor zover de kamer van beroep de rattenproef heeft bevestigd zonder na te gaan of alle vereisten van het evenredigheidsbeginsel waren vervuld; de kamer van beroep heeft meer bepaald verzuimd na te kijken of minder restrictieve middelen beschikbaar waren om de beweerde bezorgdheid over hormoonontregeling door Triclosan te verduidelijken.

                           —

                           Inzake de vissenproef voert verzoekster aan dat (i) de kamer van beroep verzuimd heeft haar beoordelingsvrijheid werkelijk te gebruiken en te bepalen of, op grond van de beschikbare wetenschappelijke bewijzen, er een „potentieel risico” was dat verdere proeven kon verantwoorden; (ii) het ECHA en de kamer van beroep er (beide) niet in zijn geslaagd aan te tonen dat, op grond van de beschikbare wetenschappelijke bewijzen, er een potentieel risico op hormoonontregeling was dat verdere proeven op vissen rechtvaardigde; en (iii) het ECHA en de kamer van beroep (beide) de bewijslast hebben omgekeerd en artikel 25, lid 1, REACH hebben geschonden door verzoekster te vragen het ontbreken van een dergelijk risico te bewijzen.

                           —

                           Inzake de persistentieproef voert verzoekster aan dat het ECHA en de kamer van beroep, door van verzoekster te eisen de persistentieproef zowel in zoetwater als in zeewater uit te voeren, teneinde, zo is beweerd, het potentiële risico van persistentie van Triclosan in het milieu te verduidelijken, hebben verzuimd zowel de bewijskracht inzake de persistentie van Triclosan als de vereiste om de voor het milieu relevante omstandigheden als uiteengezet in bijlage XIII in acht te nemen. Verzoekster voert verder aan dat het ECHA en de kamer van beroep, door van verzoekster te eisen de persistentieproef in pelagisch water (dat wil zeggen water zonder sediment) uit te voeren, ook hebben verzuimd het duidelijke richtsnoer van bijlage III bij REACH om rekening te houden met bewijs dat „relevante” milieuomstandigheden weergeeft, na te leven. Verzoekster voert bovendien aan dat zowel het EHCA als de kamer van beroep, door te beslissen dat de simulatietest voor afbraak moet uitgaan van relevante milieuomstandigheden, heeft verzuimd de juiste beoordeling als expert te maken om de gepaste omstandigheden voor de proeven te identificeren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB 2006, L 396, blz. 1).


title: Zaak T-211/01: Beroep, op 17 september 2001 ingesteld door Rica Foods (Free Zone) N.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.11.2001            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 317/33
Daar de administratieve klacht niets heeft opgeleverd, heeft           3)    de Commissie te veroordelen in de proceskosten.
verzoeker het onderhavige beroep ingesteld, waarin hij de
volgende middelen aanvoert:
—    Schending van het Statuut, in het bijzonder de artike-            Middelen en voornaamste argumenten
     len 25, tweede alinea, 62, derde alinea, en 85, alsmede
     van artikel 1, lid 3, van bijlage VII bij het Statuut en
     artikel 46 van bijlage VIII bij het Statuut;                      Verzoekster produceert in Aruba suiker en suiker/cacao meng-
                                                                       sels. Aruba maakt deel uit van de associatie van landen en
—    Schending van algemene rechtsbeginselen, zoals de begin-          gebieden overzee (LGO). De door verzoekster geproduceerde
     selen van goed bestuur, bescherming van gewettigd                 suiker en suiker/cacao mengsels krijgen ingevolge de EG/LGO-
     vertrouwen en rechtszekerheid alsmede de beginselen op            en ACS/LGO-oorsprongcumulatie, LGO-oorsprong en kunnen
     grond waarvan het tot aanstelling bevoegde gezag alleen           vrij van heffingen in de EG worden ingevoerd.
     een beslissing mag nemen op basis van ter zake dienende
     gronden die feitelijk en rechtens juist zijn.
                                                                       Door verordening 1325/2001 van de Commissie van 29 juni
                                                                       2001 (1), gewijzigd door verordening 1476/2001 van de
                                                                       Commissie van 18 juli 2001 (2), werd er echter een quotum
                                                                       van 4 848 ton suiker ingevoerd voor de periode van 1 juli tot
                                                                       1 december 2001.
Beroep, op 17 september 2001 ingesteld door Rica Foods                 Verzoekster voert ter staving van haar verzoek aan dat
(Free Zone) N.V. tegen Commissie van de Europese                       de bestreden verordening artikel 109 LGO-besluit schendt.
                      Gemeenschappen                                   Volgens verzoekster baseert de Commissie zich in haar overwe-
                                                                       gingen tot het nemen van de desbetreffende vrijwaringsmaatre-
                                                                       gel op onjuiste feiten. Zo ook zouden de moeilijkheden waarop
                       (Zaak T-211/01)                                 de Commissie zich beroept, geen moeilijkheden zijn in de zin
                                                                       van artikel 109 LGO-besluit. De Commissie zou bovendien
                                                                       nagelaten hebben het causaal verband aan te tonen tussen deze
                        (2001/C 317/65)
                                                                       moeilijkheden en de verslechtering van de situatie van een
                                                                       economische sector in de Gemeenschap. Verzoekster stelt
                     (Procestaal Nederlands)                           verder dat de invoer van suiker en suiker/cacao mengsels uit
                                                                       de LGO geen invloed heeft op deze moeilijkheden.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 17 september 2001 beroep ingesteld tegen de             Verder beroept verzoekster zich op een schending van het
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Rica                     proportionaliteitsbeginsel en schending van artikelen 3 en 182
Foods (Free Zone) N.V., gevestigd te Oranjestad (Aruba),               tot en met 184 EG-verdrag. De bestreden verordening zou
vertegenwoordigd door mr. Gerard van der Wal, advocaat te              namelijk geen rekening houden met de bevoorrechte positie
’s-Gravenhage (Nederland).                                             door deze artikelen toegekend aan de LGO.
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:             Verzoekster roept ook een exceptie van onwettigheid in ten
                                                                       aanzien van verordening 2553/97, waarnaar de bestreden
1)   verordening 1325/2001 nietig te verklaren;                        verordening verwijst. Verzoekster beroept zich tenslotte op
                                                                       een misbruik van bevoegdheid vanwege de Commissie en een
2)   te bepalen dat de Gemeenschap aansprakelijk is voor de            gebrek aan motivatie van de bestreden verordening.
     schade door verzoekster geleden doordat sinds 1 juli
     2001 de invoer van de in verordening 1325/2001
     bedoelde producten is verhinderd of beperkt als gevolg            (1) Verordening (EG) nr. 1325/2001 van de Commissie van 29 juni
     van verordening 1325/2001, alsmede te bepalen dat                     2001 tot verlenging van de toepassing van de vrijwaringsmaatre-
     partijen zich nader zullen verstaan omtrent de omvang                 gelen ten aanzien van de invoer, uit de landen en gebieden overzee,
     van de schade van verzoekster en dat, bij gebreke van                 van producten van de sector suiker met oorsprongscumulatie
                                                                           EG/LGO, voor de periode van 1 juli tot 1 december 2001 (PB
     overeenstemming hierover, de procedure zal worden                     L 177 van 30.6.2001 blz. 57-59).
     voortgezet binnen een door het Gerecht te bepalen                 (2) Verordening (EG) nr. 1476/2001 van de Commissie van 18 juli
     termijn, ter bepaling van de omvang van de schade,                    2001 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1325/2001, wat
     althans de Gemeenschap te veroordelen tot betaling van                betreft de toepassing van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van
     de voorlopige begrote en nog te begroten schade, meer                 de invoer, uit de landen en gebieden overzee, van mengsels van
     subsidiair de Gemeenschap te veroordelen tot betaling                 suiker en cacaopoeder met oorsprongscumulatie ACS/LGO, voor
                                                                           de periode 1 juli-1 december 2001 (PB L 195 van 19.7.2001
     van de door het Gerecht in goede justitie te bepalen                  blz. 29-30).
     schadevergoeding, vermeerderd met een rente van 8 %
     per jaar vanaf de datum van dit verzoekschrift tot de
     datum van algehele betaling;


title: Zaak T-101/16: Beschikking van het Gerecht van 6 april 2017 — Klausner Holz Niedersachsen/Commissie („Beroep wegens nalaten — Staatssteun — Levering van hout — Voorlopig onderzoek naar vermeende staatssteun van de Duitse autoriteiten in de vorm van overeenkomsten voor de levering van hout — Geen standpuntbepaling van de Commissie binnen een redelijke termijn — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/20

         Beschikking van het Gerecht van 6 april 2017 — Klausner Holz Niedersachsen/Commissie
   (Zaak T-101/16) (1)

   ((„Beroep wegens nalaten - Staatssteun - Levering van hout - Voorlopig onderzoek naar vermeende staatssteun van de Duitse autoriteiten in de vorm van overeenkomsten voor de levering van hout - Geen standpuntbepaling van de Commissie binnen een redelijke termijn - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”))
   (2017/C 178/26)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Klausner Holz Niedersachsen GmbH (Saalburg-Ebersdorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Reich, C. Hipp en T. Ilgner, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 265 VWEU strekkende tot de vaststelling dat de Commissie onrechtmatig heeft verzuimd een besluit binnen een redelijke termijn vast te stellen, in het kader van een voorlopig onderzoek naar vermeende staatssteun van de Duitse autoriteiten ten voordele van verzoekster, in de vorm van overeenkomsten voor de levering van hout.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Klausner Holz Niedersachsen GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 145 van 25.4.2016.


title: Zaak T-50/12: Beroep ingesteld op 7 februari 2012 — AMC-Representações Têxteis/BHIM — MIP Metro (METRO KIDS COMPANY)

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/21

         Beroep ingesteld op 7 februari 2012 — AMC-Representações Têxteis/BHIM — MIP Metro (METRO KIDS COMPANY)
   (Zaak T-50/12)
   2012/C 109/45
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: AMC-Representações Têxteis Lda (Taveiro, Portugal) (vertegenwoordiger: V. Caires Soares, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 november 2011 in zaak R 2314/2010-1 vernietigen;

               —

               verwerende partij en, in voorkomend geval, interveniënte verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „METRO KIDS COMPANY” voor waren en diensten van de klassen 24, 25 en 39 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8200909

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: internationaal beeldmerk nr. 852751 „METRO” voor waren en diensten van de klassen 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44 en 45

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat de betrokken merken overeenstemden en dat verwarringsgevaar en/of gevaar van associatie niet kon worden uitgesloten.


title: Zaak C-262/04: Beroep, op 23 juni 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/14

         Beroep, op 23 juni 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-262/04)
   (2004/C 201/29)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 23 juni 2004 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door W. Mölls en K. Mojzesowicz, leden van de juridische dienst van de Commissie, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door de Commissie niet de informatie te verstrekken die zij nodig heeft om te bevestigen dat aan de bepalingen van richtlijn 2002/77/EG (1) van de Commissie van 16 september 2002 betreffende de mededinging op de markten voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten is voldaan, de krachtens artikel 9 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ingevolge artikel 9 van richtlijn 2002/77/EG van de Commissie moesten de lidstaten de Commissie uiterlijk op 24 juli 2003 de informatie verstrekken die de zij nodig heeft om te bevestigen dat aan de bepalingen van deze richtlijn is voldaan. Deze termijn is verstreken zonder dat de Bondsrepubliek Duitsland de Commissie de bij artikel 9 vereiste informatie heeft verstrekt.

      (1)  PB L 249, blz. 21.


title: Zaak C-556/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo de Valladolid (Spanje) op 3 november 2011 — María Jesús Lorenzo Martínez/Dirección Provincial de Educación Valladolid

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/33

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo de Valladolid (Spanje) op 3 november 2011 — María Jesús Lorenzo Martínez/Dirección Provincial de Educación Valladolid
      (Zaak C-556/11)
      (2012/C 25/62)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Juzgado Contencioso-Administrativo de Valladolid

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: María Jesús Lorenzo Martínez

         Verwerende partij: Dirección Provincial de Educación de Valladolid

         Prejudiciële vraag

      Is het feit dat een persoon ambtenaar in vaste dienst is en dus het feit dat hij of zij behoort tot een van de categorieën waarin het onderwijzend overheidspersoneel is ingedeeld, een objectieve reden die kan rechtvaardigen dat het individuele deel van de specifieke toelage voor „permanente educatie” (in de alledaagse taal ook „zesjaarlijkse toelage” genoemd) uitsluitend wordt betaald aan ambtenaren in vaste dienst die behoren tot het onderwijzend overheidspersoneel en aantonen dat zij voldoen aan de gestelde voorwaarden?


title: Zaak C-492/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Taranto (Italië) op 30 november 2009 — Societá Agricola Esposito S.r.l/Agenzia delle Entrate — Ufficio Taranto 2

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/43

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Taranto (Italië) op 30 november 2009 — Societá Agricola Esposito S.r.l/Agenzia delle Entrate — Ufficio Taranto 2
   (Zaak C-492/09)
   2010/C 24/75
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione Tributaria Provinciale di Taranto

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Societá Agricola Esposito S.r.l

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate — Ufficio Taranto 2

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn artikel 21 van het tarief dat als bijlage aan het D.P.R nr. 641 van 1972 is gehecht, en artikel 160 van het DLegs. nr.259 van 2003 verenigbaar met de beginselen van richtlijn 2002/20/EG (1), waar zij het bezit van een vergunning eisen van de consument die een abonnementscontract heeft, terwijl de richtlijn enkel spreekt van individuele vergunningen voor bedrijven die de diensten verrichten of de netwerken ter beschikking stellen?

               2)

               Zijn de artikelen 1 en 9 van D.P.R nr. 641 van 1972 en artikel 21 van het daaraan gehechte tarief in strijd met de regel betreffende de oplegging van verschillende heffingen in de context van één en dezelfde vergunning, die voortvloeit uit de uitlegging van de artikelen 12 en 13 van richtlijn 2002/20/EG?

               3)

               Is het verenigbaar met de beginselen van richtlijn 2002/21/EG (2) en in het bijzonder met het in artikel 9, lid 1, van die richtlijn neergelegde verbod van discriminatie bij „de bestemming en toewijzing van de radiofrequenties door de nationale regelgevende instanties”, dat personen die een abonnementsovereenkomst hebben gesloten, de Italiaanse belasting voor overheidsconcessies verschuldigd zijn, maar niet degenen die oplaadbare kaarten gebruiken?

               4)

               Is de belasting voor overheidsconcessies verenigbaar met de beginselen van de richtlijnen 2002/77/EG (3) en 2002/21/EG, die bepalen dat „nationale regelingen die bestemd zijn om de nettokosten van de universele-dienstverplichtingen te delen, gebaseerd moeten zijn op objectieve, doorzichtige en niet-discriminerende criteria en in overeenstemming moeten zijn met het beginsel van de evenredigheid en van de minimale verstoring van de markt”?

               5)

               Ontmoedigt de Italiaanse belasting voor overheidsconcessies, die kostenverhogend werkt voor gebruikers van mobiele telefoondiensten, die abonnementscontracten hebben gesloten, het betreden van de Italiaanse markt en belet zij daardoor, ten nadele van de nationale consumenten en in strijd met de beginselen van richtlijn 2002/21, dat er een markt ontstaat waarop concurrentie heerst?

               6)

               Is de Italiaanse belasting voor overheidsconcessies in strijd met het beginsel van artikel 25 van het basisverdrag, op grond waarvan „in- en uitvoerrechten of heffingen van gelijke werking tussen de lidstaten verboden zijn. Zulks geldt eveneens voor douanerechten van fiscale aard”?

      (1)  PB L 108, blz. 21.

      (2)  PB L 108, blz. 33.

      (3)  PB L 249, blz. 21.


title: Zaak T-302/10: Beschikking van het Gerecht van 23 november 2012 — Crocs/BHIM — Holey Soles Holdings en PHI (Afbeeldingen van schoeisel) ( „Gemeenschapsmerk — Vordering tot nietigverklaring — Intrekking van vordering tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/45

         Beschikking van het Gerecht van 23 november 2012 — Crocs/BHIM — Holey Soles Holdings en PHI (Afbeeldingen van schoeisel)
   (Zaak T-302/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Vordering tot nietigverklaring - Intrekking van vordering tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 26/87
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Crocs, Inc. (Niwot, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: I.R. Craig, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Holey Soles Holdings Ltd (Vancouver, Canada); en Partenaire Hospitalier International (La Haie Foissière, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 26 maart 2010 (zaak R 9/2008-3) houdende een nietigheidsprocedure tussen Holey Shoes Holdings Ltd en Partenaire Hospitalier International en Crocs, Inc.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en die van verweerder.

      (1)  PB C 260 van 25.9.2010.


title: Zaak C-425/03: Verzoek van de Giudice di Pace di Milazzo van 18 april 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Provvidenza Regio en AXA Assicurazioni

text:
29.11.2003           NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 289/15
Overigens is er voor Griekenland in het onderhavige geval                   nr. 3921/91 (1) op haar rustende verplichtingen niet is
geen enkele grond die de niet-uitvoering van de beschikking                 nagekomen;
kan rechtvaardigen.
                                                                      —     vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar
                                                                            verplichtingen krachtens verordening (EG) nr. 1356/
                                                                            96 (2) niet is nagekomen, daar de afzonderlijke bilaterale
                                                                            overeenkomsten betreffende de binnenscheepvaart met
                                                                            Roemenië, Polen, de Oekraïne, de Tsjechische Republiek
Verzoek van de Giudice di Pace di Milazzo van 18 april                      en Hongarije onverenigbaar zijn met verordening (EG)
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    nr. 1356/96 en zij geweigerd heeft ze op te zeggen;
          Provvidenza Regio en AXA Assicurazioni
                                                                      —     de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
                       (Zaak C-425/03)
                        (2003/C 289/29)                               Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      —     De Bondsrepubliek Duitsland heeft inbreuk gemaakt op
De Giudice di Pace di Milazzo heeft bij beschikking van                     de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap tot
18 april 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie               sluiting van internationale overeenkomsten in de zin van
op 6 oktober 2003, in het geding tussen Provvidenza Regio en                het arrest AETR, door met Roemenië, Polen en de
AXA Assicurazioni, het Hof van Justitie van de Europese                     Oekraïne te onderhandelen over de bilaterale overeen-
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                 komsten betreffende de binnenscheepvaart, ze te sluiten,
de navolgende vraag:                                                        te ratificeren en in werking te doen treden, welke
                                                                            overeenkomsten de communautaire regels aantasten die
                                                                            de Gemeenschap heeft vastgesteld in verordening (EEG)
De in dit geding opgeworpen middelen inzake ongrondwettig-                  nr. 3921/91. Die verordening stelt de voorwaarden vast
heid hebben betrekking op artikel 1 van decreto legge nr. 18/               waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot
03, krachtens hetwelk zaken met betrekking tot door middel                  binnenlands goederen- en personenvervoer over de bin-
van modellen en formulieren gesloten contracten die onder de
                                                                            nenwateren in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn.
bevoegdheid van de giudice di pace vallen, waarvan de waarde                Die openstelling werd geleidelijk tot stand gebracht. Het
elfhonderd euro niet te boven gaat, worden onttrokken aan                   aldus gecreëerde evenwicht wordt door artikel 6 van de
het billijkheidsoordeel van de rechter.                                     met Polen, Roemenië en de Oekraïne gesloten overeen-
                                                                            komsten verstoord, waardoor de in derde landen gevestig-
                                                                            de vervoersondernemers toegang tot cabotage in Duits-
                                                                            land hebben.
                                                                      —     De Bondsrepubliek Duitsland heeft niet voldaan aan haar
Beroep, op 10 oktober 2003 ingesteld door Commissie                         verplichtingen uit artikel 10 EG door over de betrokken
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                         bilaterale overeenkomsten te onderhandelen, ze te sluiten,
                           Duitsland                                        te ratificeren en in werking te doen treden, aangezien de
                                                                            Raad de Commissie een onderhandelingsmandaat had
                       (Zaak C-433/03)                                      verleend en de Duitse regering moest weten dat onderhan-
                                                                            delingen over een multilaterale overeenkomst werden
                        (2003/C 289/30)                                     gevoerd.
                                                                      —     De door de Bondsrepubliek Duitsland gesloten bilaterale
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  overeenkomsten zijn onverenigbaar met verordening
                                                                            (EG) nr. 1356/96 van de Raad van 8 juli 1996 tot
op 10 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                                                                            vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                            het vervoer van goederen of personen over de binnen-
vertegenwoordigd door Claudia Schmidt en Wouter Wils,
leden van haar juridische dienst, en Andreas Manville, hulp-                wateren, tussen lidstaten, om voor dit vervoer het vrij
                                                                            verrichten van diensten te verzekeren. De Poolse, Oe-
functionaris bij dezelfde juridische dienst, domicilie gekozen
                                                                            kraïense, Roemeense, Tsjechische, Slowaakse en Hongaar-
hebbende te Luxemburg.
                                                                            se binnenschippers en binnenvaartondernemingen, die
                                                                            volgens de bilaterale overeenkomsten een vergunning
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                     kunnen krijgen om vervoer tussen Duitsland en de andere
dat het den Hove behage:                                                    lidstaten te verrichten, voldoen namelijk niet aan de in
                                                                            die verordening gestelde voorwaarden.
—    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
     afzonderlijk met Roemenië, Polen en de Oekraïne te
     onderhandelen over bilaterale overeenkomsten betreffen-          (1) PB L 373, blz. 1.
     de de binnenscheepvaart, ze te sluiten, te ratificeren, in       (2) PB L 175, blz. 7.
     werking te doen treden en te weigeren ze op te zeggen,
     de krachtens artikel 10 EG-Verdrag en verordening (EEG)