title: ARREST VAN HET HOF van 17 oktober 1995 in zaak C-44/94 (verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division, Divisional Court om een prejudiciële beslissing): The Queen tegen Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: National Federation of Fishermen's Organisations e.a., Federation of Highlands and Islands Fishermen e.a. (Gemeenschappelijk visserijbeleid - Meerjarige oriëntatieprogramma's - Beperking van aantal zeedagen)

text:
25 . 11 . 95          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 315/3
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van               categorieën A en B wordt toegewezen ( PB 1993 , L 264 ,
artikel 2 , leden 1 en 4, van Richtlijn 76/207/EEG van de           blz . 40 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt : G. C.
Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging           Rodrfguez Iglesias, president, C. N. Kakouris , D. A. O.
van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en              Edward en G. Hirsch, kamerpresidenten, G. F. Mancini ,
vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces ,          F. A. Schockweiler, J. C. Moitmho de Almeida , P. J. G.
de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien             Kapteyn , C. Gulmann , J. L. iMurray en L. Sevón , rechters ;
van de arbeidsvoorwaarden ( PB 1976 , L 39 , blz . 40 ), heeft      advocaat-generaal : M. B. Elmer ; griffier : FL von Holstein ,
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrfguez Iglesias ,         adjunct-griffier, op 17 oktober 1995 een arrest gewezen
president, C. N. Kakouris , D. A. O. Edward , J.-P . Puissochet     waarvan het dictum luidt als volgt :
en G. Hirsch , kamerpresidenten, G. F. Mancini , F. A.
Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida , P. J. G. Kapteyn
( rapporteur ), C. Gulmann en J. L. Murray, rechters ;               1 . Verwerpt het beroep .
advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: H. A. Rühl , hoofd
administrateur, op 17 oktober 1995 een arrest gewezen
                                                                    2 . Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de
waarvan het dictum luidt als volgt:                                      kosten .
Artikel 2 , leden 1 en 4, van Richtlijn 76/207/EEG van de           (M PB nr . C : 43 van 12 . 2 . 1994 .
Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging
van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces ,
de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien
van de arbeidsvoorwaarden, staat in de weg aan een
nationale regeling die, zoals in casu, bij gelijke kwalificaties
van voor promotie in aanmerking komende kandidaten van
verschillend geslacht, in sectoren waar vrouwen onderver                              ARREST VAN HET HOF
tegenwoordigd zijn automatisch voorrang verleent aan
                                                                                van 17 oktober 1995
vrouwelijke kandidaten, daarbij ervan uitgaande dat er
sprake is van ondervertegenwoordiging, wanneer in de                in zaak C-44/94 ( verzoek van de High Court of Justice,
verschillende salarisgroepen van de betrokken personeels           Queen's Bench Division , Divisional Court om een prejudi
categorie van een dienst het personeel niet minstens voor de        ciële beslissing ): The Queen tegen Minister of Agriculture,
helft uit vrouwen bestaat en dit ook geldt voor de in het           Fisheries and Food, ex parte: National Federation of
organisatieschema voorziene functieniveaus .                        Fishermen's Organisations e.a., Federation of Highlands
                                                                                and Islands Fishermen e.a . ( 1 )
(M PB nr . C 27 van 28 . 1 . 1994 .                                 (Gemeenschappelijk visserijbeleid — Meerjarige oriënta
                                                                         tieprogramma 's — Beperking van aantal zeedagen)
                                                                                ( 95 /C 315 /06 )
                                                                                (Procestaai: Engels )
                                                                    ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijrtt in
                  ARREST VAN HET HOF                                                 de Jurisprudentie van het Hof)
                     van 17 oktober 1995
in zaak C-478/93 : Koninkrijk der Nederlanden tegen                 In zaak C-44/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
     Commissie van de Europese Gemeenschappen ( 1 )                 krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Fligh Court of
(Bananen — Invoerregeling — Marktdeelnemers van de                  Justice , Queen 's Bench Division , Divisional Court, in het
                      categorieën A en B)                           aldaar aanhangig geding tussen The Queen en Minister of
                         ( 95/C 315/05 )                            Agriculture , Fisheries and Food, ex parre : National Federa
                                                                    tion of Fishermen's Organisations e.a ., Federation of
                                                                    Highlands and Islands Fishermen e.a ., om een prejudiciële
                   (Procestaai: Nederlands)                         beslissing over de uitlegging van de artikelen 6 , 34 , 39 en 40 ,
                                                                    lid 3 , EG-Verdrag, van Verordening ( EEG ) nr . 3759/92 van
                                                                    de Raad van 17 december 1992 houdende een gemeen
In zaak C-478/93 , Koninkrijk der Nederlanden ( gemachtig          schappelijke ordening der markten in de sector visserijpro
den : A. Bos en J. W. de Zwaan ) tegen Commissie van de             dukten en produkten van de aquacultuur ( PB 1992 , L 388 ,
Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : E. de March en             blz . 1 ), van Verordening ( FEG ) nr . 3760/92 van de Raad van
T. van Rijn ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van      20 december 1992 tot invoering van een communautaire
Verordening ( EEG ) nr . 2920/93 van de Commissie van               regeling voor de visserij en de aquacultuur ( PB 1992 , L 389 ,
22 oktober 1 993 tot vaststelling van de uniforme vermin           blz . 1 ), van Beschikking 92/593/FEG van de Commissie van
deringscoëfficiënt voor het bepalen van de hoeveelheid              21 december 1992 betreffende het meerjarig oriëntatiepro
bananen die in net kader van het tariefcontingent voor de           gramma voor de vissersvloot van het Verenigd Koninkrijk
tweede helft van 1993 aan elke marktdeelnemer van de                voor de periode 1993-1996 , overeenkomstig Verordening
 ---pagebreak---  Nr . C 315/4          NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     25 . 11 . 95
 ( EEG ) nr. 4028/86 van de Raad ( PB 1 992 , L 401 , blz . 33 ), en                     ARREST VAN HET HOF
 van bepaalde algemene beginselen van Gemeenschapsrecht:,                                     ( Tweede kamer )
 heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrfguez
 Iglesias , president, D. A. O. Edward , J.-P . Puissochet en G.                           van 17 oktober 1995
 Hirsch , kamerpresidenten, F. A. Schockweiler, J. C. Moi            in de gevoegde zaken C-59/94 en C-64/94 ( verzoeken van
 tinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), C.                de Cour d'appel de Pau om een prejudiciële beslissing ):
 Gulmann, J. L. Murray, P. Jann en H. Ragnemalm , rechters ;          Minister van Financiën tegen Société Pardo & Fils en
 advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier : L. Hewlett, admi                                Camicas SARL ( ')
 nistrateur, op 17 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan
 het dictum luidt als volgt:                                          (Gemeenschappelijk douanetarief— Tariefposten — Dran
                                                                           ken — Bereide wijn van verse druiven — Sangria)
                                                                                ( 95 /C 315 /07 )
 1 . Beschikking 92/593/EEG van de Commissie van 2 I de
     cember 1992 betreffende het meerjarig oriëntatiepro                                    (Procestaai: Frans)
     gramma voor de vissersvloot van het Verenigd Konink
     rijk voor de periode 1993-199 6 , overeenkomstig Ver
     ordening (EEG) nr. 4028/86 van de Raad, moet aldus
     worden uitgelegd, dat zij het Verenigd Koninkrijk                ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     machtigt, het aantal dagen dat vaartuigen met een lengte                         de Jurisprudentie van bet Hof)
     van meer dan 10 meter op zee mogen doorbrengen te
     beperken, voor zover de in deze beschikking bepaalde
     totale doelstelling voor ten hoogste 45 % wordt bereikt         In de gevoegde zaken C-59/94 en C-64/94 , betreffende twee
     door andere maatregelen dan capaciteitsvermindering             verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag
     van de vissersvloot. De beschikking belet deze Lid-Staat        van de Cour d'appel de Pau ( Frankrijk ), in de aldaar
     niet, technische instandhoudingsmaatregelen te treffen,         aanhangige gedingen tussen Minister van Financiën en
     mits zij door de Commissie zijn goedgekeurd.                    Société Pardo & Fils ( C-59/94 ) en tussen Minister van
                                                                     Financiën en Camicas SARL ( C-64/94 ), om een prejudiciële
                                                                     beslissing over de uitlegging van de posten 2205 en 2206 van
                                                                     de gecombineerde nomenclatuur van het gemeenschappelijk
2 . Het feit dat de betrokken Lid-Staat de in het vorige             douanetarief, in de versies van Verordening ( EEG ) nr .
     MOP geformuleerde doelstellingen niet heeft bereikt, is         2658/87 van de Raad van 23 juli 1 987 met betrekking tot de
     niet van belang voor de op de eerste vraag gegeven              tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk
     antwoorden .
                                                                     douanetarief ( PB 1 987, L 256 , blz . 1 ) en Verordening ( EEG )
                                                                     nr . 3174/88 van de Commissie van 21 september 1988 tot
                                                                     wijziging van bijlage I bij Verordening ( EEG ) nr . 2658/87
3 . De artikelen 6, 34, 39 en 40, lid 3, van het Verdrag, de         van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistiekno
     Verordeningen (EEG) nr. 3759/92 van de Raad van                 menclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief ( PB
     17 december 1992 houdende een gemeenschappelijke                 1987, L 298 , blz . 1 ), heeft her Hof ( Tweede kamer ),
     ordening der markten in de sector visserijprodukten en          samengesteld als volgt: G. Hirsch ( rapporteur ), kamerpre
     prcdukten van de aquacultuur en (EEG) nr. 3760/92               sident, G. F. Mancini en F. A. Schockweiler, rechters;
     van de Raad van 20 december 1 992 tot invoering van             advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op
     een communautaire regeling voor de visserij en de                17 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
     aquacultuur, het beginsel van gelijke behandeling, het          luidt als volgt:
     recht van eigendom, het recht van vrije beroepsuitoefe
     ning, noch het evenredigheidsbeginsel staan eraan in de
     weg dat een Lid-Staat maatregelen neemt, als bedoeld in         Post 2205 van de gecombineerde nomenclatuur van het
     de eerste vraag.                                                gemeenschappelijk douanetarief, in de versies van Verorde
                                                                     ning (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met
                                                                     betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het
4 . De aard van de door een vaartuig beviste visbestanden,           gemeenschappelijk douanetarief, en Verordening (EEG )
     de mate waarin de betrokken beperkingen de normale              nr. 3174/88 van de Commissie van 21 september 1988 tot
     visserijbeoefening en andere werkzaamheden van indi ¬           wijziging van bijlage 1 bij Verordening (EEG) nr. 2658/87
     viduele vissers en de markt voor gevangen vis zullen            van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistiekno
     beïnvloeden, of de aan een nationale instantie geboden          menclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, moet
     mogelijkheid om voor bepaalde sectoren van de Britse            aldus worden uitgelegd, dat onder deze post ook valt een als
     vissersvloot uitzonderingen te maken, kunnen de op de           sangria bekende drank bestaande uit wijn van verse druiven
     andere vragen gegeven antwoorden niet beïnvloeden .             (meer dan 50% ), water, suiker en vruchtenextracten .
                                                                     (M PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 ;
(') PB rr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .
                                                                          PB nr . C 103 van 11.4 . 1994 .


title: Beroep, op 11 april 1995 ingesteld door J.-P. Aubineau tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-102/95)

text:
24. 6 . 95         I NL |                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 159/27
d ) de door verzoekster aangeboden prijsverbintenis is om                door G. Vandersanden, advocaat te Brussel, domicilie
     ongeldige redenen afgewezen.                                        gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari,
                                                                         Rue Glesener 1 .
(M PB nr . L 15 van 21 . 1 . 1995 , blz . 11 .
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                         — nietig te verklaren het besluit van J. P. Contzen, vervat in
                                                                             zijn nota van 27 feburari 1995 , om verzoeker over te
Beroep, op 10 april 1995 ingesteld door H.-G. vom Endt                       plaatsen naar Ispra, in de post van adviseur van de
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                          directeur van het Instituut Systeemtechniek en Informa
                 Europese Gemeenschappen                                     tica ;
                       ( Zaak T-100/95 )
                            95/C 159/55                                  — verzoeker een symbolische ecu toe te kennen als vergoe
                                                                             ding voor morele schade;
                      (Procestaai: Duits)
                                                                         — verzoeker alle persoonlijke kosten terug te betalen, in
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                    voorkomend geval gemaakt met het oog op zijn ver
schappen is op 10 april 1995 beroep ingesteld tegen Raad                     plaatsing naar en vestiging te Ispra;
van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen door H.-G. vom Endt te Wuppertal                          — de Commissie te verwijzen in de kosten.
( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd door B.
Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W.
Haneklaus, advocaten te Münster, domicilie gekozen heb                  Middelen en voornaamste argumenten
bende te Luxemburg bij Dupong c . s ., advocaten aldaar, Rue
des Bains 14a .
                                                                         Verzoeker komt op tegen het besluit van het tot aanstelling
                                                                         bevoegd gezag van het Instituut Systeemtechniek en Infor
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                       matica om hem per 1 april 1 995 ( nadien uitgesteld tot 1 mei
                                                                         daaraanvolgend ) ambtshalve over te plaatsen naar Ispra, als
1 , verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van               adviseur van de directeur van het Gemeenschappelijk
     een SLOM-I-vergoeding aan verzoeker voor de periode                 Centrum voor Onderzoek ( GCO ).
     van 20 mei 1984 tot 29 maart 1993 ten bedrage van
     100 965,13 DM, met rente ad 8 % vanaf 19 mei 1992 ,
     en hen hoofdelijk in de kosten te verwijzen;                        Verzoeker is door het GCO aangeworven als tijdelijk
                                                                         functionaris met een overeenkomst voor drie jaar, die
2 , het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan               nadien per 1 maart 1993 in een overeenkomst voor
     gige beroep Hülseberg e .a . tegen Raad en Commissie                onbepaalde duur is omgezet.
     (zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor
     sen .
                                                                         Verzoeker betwist de wettigheid van het bestreden besluit
                                                                         op grond dat het in strijd is met:
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                      a ) de aanwervingsovereenkomst tussen de Commissie en
met die in zaak T-20/94 .                                                    hemzelf, zoals die ten gevolge van voormelde transactie
                                                                             is gewijzigd in die zin, dat Brussel als plaats van
                                                                             tewerkstelling werd bepaald ;
                                                                         b ) artikel 7 van het Statuut, krachtens hetwelk het tot
                                                                             aanstelling bevoegd gezag uitsluitend in het belang van
Beroep, op 11 april 1995 ingesteld door J.-P. Aubineau                       de dienst tot ambtshalve overplaatsing van een ambte
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                           naar of tijdelijk functionaris mag overgaan;
                       ( Zaak T-102/95 )
                          ( 95/C 159/56 )                               c ) het beginsel van het gewettigd vertrouwen, daar ver
                                                                             weerster de transactie die een eind heeft gemaakt aan
                                                                             zaak T-91/91 , niet heeft nageleefd;
                     (Procestaai: Frans)
                                                                        d ) het beginsel van goed beheer en behoorlijk bestuur.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 11 april 1995 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door J.-P .
Aubineau, wonende te Brussel ( België ), vertegenwoordigd


title: Zaak C-391/02: Verzoek van de Corte di Appello di Lecce — Sezione Penale — van 7 oktober 2002 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen S. Adelchi

text:
25.1.2003                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 19/11
Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 16 oktober                          gen die zijn opgelegd om het beginsel van openbare en
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                      getrouwe informatie van vennootschappen te bescher-
Deutsche See-Bestattungs-Genossenschaft e. G. en Haupt-                       men, voorziet in een strafsysteem dat in concreto niet
                              zollamt Kiel                                    aan de criteria van doeltreffendheid, evenredigheid en
                                                                              afschrikkend karakter van de met het oog op die bescher-
                           (Zaak C-389/02)                                    ming vastgestelde sancties voldoet?
                            (2003/C 19/20)
                                                                         2.   Moeten de genoemde richtlijnen, en inzonderheid de
                                                                              bepalingen van artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag,
Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikking van 16 ok-                    de artikelen 2, lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn
tober 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 (68/151) en artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde
5 november 2002, in het geding tussen Deutsche See-                           richtlijn (78/660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/
Bestattungs-Genossenschaft e. G. en Hauptzollamt Kiel, het                    349 en 90/605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                      verzetten tegen een wet van een lidstaat, die de strafbaar-
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                      heid uitsluit van schendingen van de verplichtingen
                                                                              van openbaarheid en getrouwe informatie van bepaalde
Valt de zeevaart op communautaire wateren met vaartuigen                      vennootschapsakten (waaronder de balans en de winst-
die voor andere dan particuliere niet-commerciële doeleinden                  en verliesrekening), wanneer de onjuiste mededeling of
worden gebruikt, onder het begrip vaart als bedoeld in artikel 8,             de onthouden informatie leidt tot een afwijking van het
lid 1, sub c, eerste alinea, van richtlijn 92/81 (1)?                         economische resultaat voor het boekjaar of een afwijking
                                                                              van het netto maatschappelijk vermogen, die een bepaal-
                                                                              de procentuele drempel niet overschrijdt?
( 1) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12.
                                                                         3.   Moeten de genoemde richtlijnen, en inzonderheid de
                                                                              bepalingen van artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag,
                                                                              de artikelen 2, lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn
Verzoek van de Corte di Appello di Lecce — Sezione                            (68/151) en artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde
Penale — van 7 oktober 2002 om een prejudiciële                               richtlijn (78/660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/
beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen                            349 en 90/605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich
                               S. Adelchi                                     verzetten tegen een wet van een lidstaat, die de strafbaar-
                                                                              heid uitsluit van schendingen van de verplichtingen
                                                                              van openbaarheid en getrouwe informatie die op de
                           (Zaak C-391/02)                                    vennootschappen rusten, wanneer aanwijzingen zijn ver-
                                                                              strekt die, ofschoon bedoeld om de vennoten of het
                            (2003/C 19/21)                                    publiek te bedriegen met het oog op het maken van
                                                                              ongerechtvaardigde winst, het gevolg zijn van ramingen
                                                                              die, afzonderlijk beschouwd, een afwijking vertonen die
                                                                              een bepaalde drempel niet overschrijdt?
De Corte di Appello di Lecce — Sezione Penale — heeft bij
beschikking van 7 oktober 2002, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 8 november 2002, in de aldaar dienende
strafzaak tegen S. Adelchi het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over              4.   Moeten, los van de toegenomen grenzen of drempels, de
de navolgende vragen:                                                         genoemde richtlijnen, en inzonderheid de bepalingen van
                                                                              artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag, de artikelen 2,
1.     Moeten, met betrekking tot de verplichting van de                      lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn (68/151) en
       verschillende lidstaten om voor de in de Eerste en de                  artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde richtlijn (78/
       Vierde richtlijn (68/151/EG (1) en 78/660/EG (2) bedoelde              660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/349 en 90/
       inbreuken „passende sancties” vast te stellen, deze richtlij-          605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen
       nen, en inzonderheid de gecombineerde bepalingen van                   een wet van een lidstaat, die de strafbaarheid uitsluit van
       artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag tot oprichting van           schendingen van de verplichtingen van openbaarheid en
       de Europese Gemeenschap, de artikelen 2, lid 1, sub f,                 getrouwe informatie die op de vennootschappen rusten,
       en 6 van de Eerste richtlijn (68/151) en artikel 2, leden 2            wanneer de onjuistheden of de bedrieglijke weglatingen,
       tot en met 4, van de Vierde richtlijn (78/660, zoals                   of in ieder geval de mededelingen en informatie die geen
       aangevuld bij de richtlijnen 83/349/EG (3) en 90/605/                  getrouw beeld geven van het vermogen, de financiële
       EG) (4), al dan niet aldus worden uitgelegd, dat die                   positie en het resultaat van de vennootschap, het vermo-
       bepalingen zich verzetten tegen een wet van een lidstaat,              gen of de financiële positie van de groep niet „aanzienlijk”
       die, door wijziging van de voorheen geldende strafrege-                verdraaien (ofschoon het aan de nationale wetgever
       ling voor feiten in verband met vennootschappen, vastge-               wordt overgelaten, het begrip „aanzienlijke verdraaiing”
       steld ter beteugeling van de schending van de verplichtin-             te bepalen)?
 ---pagebreak--- C 19/12                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    25.1.2003
5.      Moeten de genoemde richtlijnen, en inzonderheid de                  Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
        bepalingen van artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag,           vertegenwoordigd door M. Nolin en M. Konstantinidi, leden
        de artikelen 2, lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn          van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
        (68/151) en artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde          Luxemburg.
        richtlijn (78/660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/
        349 en 90/605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich
        verzetten tegen een wet van een lidstaat die, ter beteuge-
        ling van de schending van de op de vennootschappen                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
        rustende verplichtingen van openbaarheid en getrouwe
        informatie, opgelegd om „de belangen zowel van de
                                                                            a)     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door de
        vennoten als van derden” te verdedigen, slechts aan
        vennoten en schuldeisers een vorderingsrecht toekent,                      toewijzing door de Dimosia Epicheirisi Ilektrismou (DEI)
                                                                                van de bouw van een systeem van transportbanden voor
        zodat een veralgemeende en doeltreffende bescherming
        van derden onmogelijk wordt gemaakt?                                       de elektrische stoomcentrale van Megalopolis volgens een
                                                                                procedure zonder voorafgaande oproep tot mededinging,
6.      Moeten de genoemde richtlijnen, en inzonderheid de                         de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
        bepalingen van artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag,                  krachtens richtlijn 93/98/EEG van de Raad van 14 juni
        de artikelen 2, lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn                 1993 houdende coördinatie van de procedures voor
        (68/151) en artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde                 het plaatsen van opdrachten in de sectoren water-
        richtlijn (78/660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/                  en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (1),
        349 en 90/605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich                       inzonderheid de artikelen 20 en volgende;
        verzetten tegen een wet van een lidstaat die, ter beteuge-
        ling van de schending van de op de vennootschappen
                                                                            b)     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
        rustende verplichtingen van openbaarheid en getrouwe
        informatie, opgelegd om „de belangen zowel van de
        vennoten als van derden” te verdedigen, voorziet in een
        bijzonder gedifferentieerd vervolgbaarheids- en straf-
        systeem, dat strafbaarheid op klachte en zwaardere en
        effectieve sancties voorbehoudt aan inbreuken die venno-            Middelen en voornaamste argumenten
        ten en schuldeisers schade toebrengen?
( 1) Eerste Richtlijn 68/151/EEG van de Raad van 9 maart 1968
     strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de          De bepalingen van richtlijn 93/38/EEG regelen de keuze van
     lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van         de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren
     de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de belangen        water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie en
     te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen          zijn van toepassing op de opdrachten met een geschatte
     als van derden, zulks ten einde die waarborgen gelijkwaardig te        waarde gelijk aan of hoger dan 5 000 000 euro.
     maken (PB L 65 van 14.3.1968, blz. 8).
( 2) Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de
     grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag betreffende
     de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (PB L 222             Volgens de Commissie valt de litigieuze opdracht wegens haar
     van 14.8.1978, blz. 11).
                                                                            aard en waarde binnen de werkingssfeer van de richtlijn.
( 3) Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 op
     de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag
                                                                            Bijgevolg moest de aanbestedende dienst (DEI) de procedure
     betreffende de geconsolideerde jaarrekening (PB L 193 van              van artikel 20, lid 1, van de richtlijn volgen en een oproep tot
     18.7.1983, blz. 1).                                                    mededinging doen. De opdracht werd echter niet aangekon-
( 4) Richtlijn 90/605/EEG van de Raad van 8 november 1990                   digd, maar toegewezen volgens een procedure van gunning
     tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG              via onderhandelingen.
     betreffende respectievelijk de jaarrekening en de geconsolideerde
     jaarrekening, ten aanzien van het toepassingsgebied van deze
     richtlijnen (PB L 317 van 16.11.1990, blz. 60).
                                                                            De Commissie beklemtoont, dat in het onderhavige geval geen
                                                                            beroep kan worden gedaan op artikel 20, lid 2, sub c, van de
                                                                            richtlijn (opdracht die om technische of artistieke redenen of
                                                                            wegens de bescherming van alleenrechten slechts door een
Beroep, op 8 november 2002 ingesteld door Commissie                         bepaalde aannemer kan worden uitgevoerd), of op artikel 20,
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-                        lid 2, sub d, van de richtlijn (dringende spoed, voortvloeiend
                                  bliek                                     uit gebeurtenissen die door de aanbestedende dienst niet
                                                                            konden worden voorzien).
                           (Zaak C-394/02)
                            (2003/C 19/22)                                  (1 ) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 84.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 8 november 2002 beroep ingesteld tegen Helleense


title: Zaak T-235/00: Beschikking van het Gerecht van 6 oktober 2011 — Codess Sociale e.a./Commissie

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/44

         Beschikking van het Gerecht van 6 oktober 2011 — Codess Sociale e.a./Commissie
   (Zaak T-235/00) (1)

   2011/C 347/78
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 4 van 6.1.2001.


Avis juridique important

|

E1997P0008

Verzoek aan het EVA-Hof, ingediend door Oslo byrett bij beschikking van deze rechtbank van 21 oktober 1997, om een advies in de zaak TV 1000 Sverige AB tegen de Noorse regering, vertegenwoordigd door het Koninklijk Ministerie van Culturele Zaken (Zaak E-8/97)

Publicatieblad Nr. C 020 van 22/01/1998 blz. 0018 - 0018

Verzoek aan het EVA-Hof, ingediend door Oslo byrett bij beschikking van deze rechtbank van 21 oktober 1997, om een advies in de zaak TV 1000 Sverige AB tegen de Noorse regering, vertegenwoordigd door het Koninklijk Ministerie van Culturele Zaken (Zaak E-8/97) (98/C 20/10)Bij beschikking van 21 oktober 1997, ter griffie van het Hof ontvangen op 24 oktober 1997, verzocht Oslo byrett (stadsrechtbank Oslo), Noorwegen, het EVA-Hof om een advies in de zaak TV 1000 Sverige tegen de Noorse regering, vertegenwoordigd door het Koninklijk Ministerie van Culturele Zaken, betreffende de volgende vragen:1. Wordt bij artikel 22, eerste zin, van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad een gemeenschappelijke norm ingevoerd ten aanzien van programma's "die de lichamelijke, geestelijke of zedelijke ontwikkeling van minderjarigen ernstig zouden kunnen aantasten", of wordt het aan elke individuele lidstaat van de EU of de EVA overgelaten om te bepalen vanaf welk punt pornografische of gewelddadige scenes de in artikel 22 bedoelde schadelijke gevolgen worden geacht te hebben?2. Ingeval bij artikel 22, eerste zin, van Richtlijn 89/552/EEG een gemeenschappelijke norm voor de Europese Economische Ruimte wordt ingevoerd, is de Zweedse norm op grond waarvan close-ups mogen worden getoond van personen die masturberen, orale sex bedrijven, geslachtsgemeenschap hebben, in de mond van vrouwen ejaculeren of die groepssex bedrijven verenigbaar met de in artikel 22 neergelegde gemeenschappelijke norm, die voor de Europese Economische Ruimte moet worden toegepast?3. Kan de bepaling in artikel 22, eerste alinea, tweede zin, van Richtlijn 89/552/EEG met betrekking tot de keuze van het tijdstip van uitzending en het treffen van technische maatregelen worden toegepast op situaties die onder artikel 22, eerste alinea, eerste zin, vallen?4. Indien een film onverenigbaar wordt geacht met het bepaalde in artikel 22, eerste alinea, eerste zin, van Richtlijn 89/552/EEG, vormt artikel 2, lid 2, onder a), dan een bijkomende hindernis voor de voorlopige schorsing van de doorgifte van televisie-uitzendingen op grond van artikel 2, lid 2?5. Vallen herhaalde inbreuken op artikel 22 van de richtlijn "Televisie zonder grenzen" onder punt a) of onder punt b) van artikel 2, lid


title: Zaak C-477/03: Beroep, op 17 november 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
24.1.2004              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 21/17
Beroep, op 17 november 2003 ingesteld door Commissie                     Verzoek van het House of Lords van 10 november 2003
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                      om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Celtec
                             Duitsland                                                            Ltd en Astley e.a.
                         (Zaak C-477/03)                                                           (Zaak C-478/03)
                          (2004/C 21/31)
                                                                                (2004/C 21/32)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 17 november 2003 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                                                                         Het House of Lords heeft bij beschikking van 10 november
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                         2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
vertegenwoordigd door C. Schmidt en W. Wils als gemachtig-
                                                                         17 november 2003, in het geding tussen Celtec Ltd en Astley
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                         e.a., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         vragen:
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet         1.    Moet de uitdrukking „de rechten en verplichtingen welke
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                  voor de vervreemder voortvloeien uit de op het tijdstip
      stellen die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 2001/                van de overgang [...] bestaande arbeidsovereenkomst of
      12/EG van het Europees Parlement en de Raad van                          arbeidsverhouding” in artikel 3, lid 1, van richtlijn 77/
      26 februari 2001 tot wijziging van richtlijn 91/440/                     187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake de
      EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de                       onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
      spoorwegen in de Gemeenschap (1), of deze bepalingen                     betreffende het behoud van de rechten van de werknemers
      niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens                         bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderde-
      deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is                   len daarvan (1) (PB L 61, blz. 26) aldus worden uitgelegd
      nagekomen;                                                               dat er een specifiek tijdstip is waarop de overgang van
                                                                               een onderneming of een onderdeel daarvan wordt geacht
2.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet               te zijn voltooid en waarop de overdracht van de rechten
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                  en verplichtingen krachtens artikel 3, lid 1, plaatsvindt?
      stellen die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 2001/
      13/EG van het Europees Parlement en de Raad van
      26 februari 2001 tot wijziging van richtlijn 95/18/EG              2.    Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,
      van de Raad betreffende de verlening van vergunningen                    hoe moet dat specifieke tijdstip worden bepaald?
      aan spoorwegondernemingen (2), of deze bepalingen niet
      aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze                   3.    Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,
      richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nage-                  hoe moeten de woorden „op het tijdstip van de overgang”
      komen;                                                                   in artikel 3, lid 1, worden uitgelegd?
3.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te            (1) PB L 61 van 5.3.1977, blz. 26.
      stellen die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 2001/
      14/EG van het Europees Parlement en de Raad van
      26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorwegin-
      frastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor
      het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake
      veiligheidscertificering (3), of deze bepalingen niet aan de
      Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
      haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;                    Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
4.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.                                            Spanje
                                                                                (Zaak C-485/03)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2004/C 21/33)
De termijn voor omzetting van de richtlijnen is op 15 maart
2003 verstreken.
(1) PB L 75, blz. 1.                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(2) PB L 75, blz. 26.                                                    op 19 november 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
(3) PB L 75, blz. 29.                                                    Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                         vertegenwoordigd door D. José Luis Buendía Sierra, lid van haar
                                                                         juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-42/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 27 januari 2014 — Minister Finansów/Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Warszawie

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 27 januari 2014 — Minister Finansów/Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Warszawie
   (Zaak C-42/14)
   2014/C 135/21
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister Finansów

      Verwerende partij: Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Warszawie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 14, lid 1, 15, lid 1, 24, lid 1, en 73, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), aldus worden uitgelegd dat er sprake is van leveringen, wanneer een verhuurder elektriciteit, verwarming en water levert alsmede diensten van afvalverwijdering verricht ten behoeve van de huurder van een ruimte, die deze goederen en diensten rechtstreeks gebruikt, wanneer deze door gespecialiseerde derden aan die ruimte worden geleverd en de verhuurder partij is bij de overeenkomsten inzake de levering van die goederen en diensten en hij alleen de daaruit voortvloeiende kosten afwentelt op de huurder die daarvan daadwerkelijk gebruik maakt?

               2)

               Zo ja, verhogen dan de kosten van de door de huurder van de ruimte gebruikte elektriciteit, verwarming, water en afvalverwijdering voor de verhuurder de maatstaf van heffing (huursom) als bedoeld in artikel 73 van de richtlijn ter zake van de verhuurdienst, of zijn de betrokken leveringen en diensten aan te merken als van de verhuur van de ruimte gescheiden prestaties?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak F-2/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 13 december 2012 BW/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Ambtenaar op proef — Geen vaste aanstelling na afloop van proeftijd — Motivering van besluit om ambtenaar op proef te ontslaan — Rechten van verdediging)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/30

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 13 december 2012 BW/Commissie
   (Zaak F-2/11) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Ambtenaar op proef - Geen vaste aanstelling na afloop van proeftijd - Motivering van besluit om ambtenaar op proef te ontslaan - Rechten van verdediging)
   2013/C 38/57
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: BW (Brussel, België) (vertegenwoordigers: L. Levi, S. Bonté en A. Blot, advocaten, vervolgens H. Soland, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en P. Pecho, gemachtigden, vervolgens J. Baquero Cruz, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker aan het einde van de proeftijd te ontslaan alsmede vergoeding van de schade die hij door dit besluit heeft geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               BW draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011, 36.


title: Zaak F-37/09: Beroep ingesteld op 2 april 2009 — Doyle/Europol

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/26

         Beroep ingesteld op 2 april 2009 — Doyle/Europol
   (Zaak F-37/09)
   2009/C 167/51
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Margaret Doyle (Noordwijkerhout, Nederland) (vertegenwoordiger: P. de Casparis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van 12 juni 2008 waarbij verzoekster is meegedeeld dat haar geen vaste functie kon worden aangeboden alsmede van het besluit van 7 januari 2009 waarbij de klacht tegen het eerste besluit is afgewezen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 12 juni 2008 waarbij verweerder verzoekster heeft meegedeeld dat hij haar geen vaste aanstelling kon aanbieden alsmede van het op de klacht genomen besluit van 7 januari 2009 waarbij verzoeksters grieven tegen het besluit van 12 juni 2008 ongegrond zijn verklaard;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-256/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) (Portugal) op 28 mei 2014 — Lisboagás GDL, Sociedade Distribuidora de Gás Natural de Lisboa SA/Autoridade Tributária e Aduaneira

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) (Portugal) op 28 mei 2014 — Lisboagás GDL, Sociedade Distribuidora de Gás Natural de Lisboa SA/Autoridade Tributária e Aduaneira
   (Zaak C-256/14)
   2014/C 303/16
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lisboagás GDL, Sociedade Distribuidora de Gás Natural de Lisboa SA

      Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat het Unierecht eraan in de weg dat btw wordt geheven wanneer een private onderneming die infrastructuur voor aardgasdistributie ter beschikking stelt, de bedragen van de belastingen voor het gebruik van de ondergrond die zij heeft betaald aan de gemeenten waarin de tot die infrastructuren behorende leidingen liggen, zonder toeslag doorberekent aan een onderneming die haar diensten ontvangt?

               2)

               Staat het Unierecht eraan in de weg dat wanneer de belastingen voor het gebruik van de ondergrond door de lokale overheden in de uitoefening van hun overheidsbevoegdheden zonder btw worden geheven, btw wordt geheven op de doorberekening van die betaalde belastingen door een private onderneming die infrastructuur voor aardgasdistributie ter beschikking stelt aan een onderneming die haar diensten ontvangt?


title: Zaak T-114/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 februari 2013 door Maria Concetta Cerafogli tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 december 2012 in zaak F-43/10, Cerafogli/ECB

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/42

         Hogere voorziening ingesteld op 22 februari 2013 door Maria Concetta Cerafogli tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 december 2012 in zaak F-43/10, Cerafogli/ECB
   (Zaak T-114/13 P)
   2013/C 114/65
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partij: Maria Concetta Cerafogli (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Centrale Bank

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               bijgevolg:

                           —

                           het besluit van de Europese Centrale Bank van 24 november 2009 houdende afwijzing van de klachten van rekwirerende partij wegens discriminatie en inbreuken op haar waardigheid door de handelwijze van het management en, indien nodig, het besluit van 24 maart 2010 houdende verwerping van het bijzondere beroep, nietig te verklaren;

                           —

                           de vorderingen van rekwirerende partij zoals geformuleerd in haar administratief beroep toe te wijzen en met name:

                           —

                           elke vorm van discriminatie en psychisch geweld jegens rekwirerende partij, of dat nu mondeling geschiedt of in het kader van de haar opdragen taken en de organisatie van het werk, te beëindigen;

                           —

                           de schriftelijke intrekking door G. van diens beledigende en bedreigende verklaringen te ontvangen;

                           —

                           in elk geval, de geleden immateriële en materiële schade vergoeden, die ex aequo et bono wordt geraamd op 50 000 EUR (immateriële schade) en op 15 000 EUR (materiële schade);

                           —

                           de ECB te gelasten het volledige verslag van het intern administratief onderzoek over te leggen, met alle bijlagen daarbij, daaronder begrepen de processen-verbaal van de verhoren. Voorts, de ECB te gelasten de volledige communicatie tussen het met het onderzoek belaste comité en de directie en/of de president van de ECB over te leggen;

                           —

                           L, voormalig adviseur van de verwerende partij voor sociale vraagstukken, te dagvaarden als getuige.

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten van de eerste aanleg en de hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirerende partij vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van de rechten van de verdediging, onjuiste opvatting van de stukken, schending van het evenredigheidsbeginsel, schending van artikel 20 van verordening (EG) nr. 45/2001 (1) en schending van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte. In dit verband betoogt rekwirerende partij dat het Gerecht voor ambtenarenzaken van de EU (hierna: „GA”) blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en haar rechten van verdediging heeft geschonden door te oordelen dat zij zich niet kan beroepen op de plicht van de ECB om de rechten van verdediging te eerbiedigen. Het besluit houdende afwijzing van haar verzoek om bijstand heeft de belangen van rekwirerende partij namelijk aanzienlijk aangetast en bovendien ging het om een procedure „tegen” rekwirerende partij in de zin van de rechtspraak (Commissie/Lisrestal). Omdat aan rekwirerende partij geen inzage is gegeven in de stukken, heeft deze met betrekking tot de stukken haar rechten niet naar behoren kunnen verdedigen voor de Europese rechter, wat een inbreuk op haar recht op een doeltreffende voorziening in rechte oplevert.

               2)

               Tweede middel: schending van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en niet-nakoming van de op de rechter rustende motiveringsplicht. In dit verband verzocht rekwirerende partij het GA, overeenkomstig artikel 55 van het Reglement voor de procesvoering van de GA de ECB te gelasten, de stukken van het onderzoek, met alle bijlagen bij het verslag van het onderzoek en de processen-verbaal van de verhoren, over te leggen. Bij het bestreden arrest is geweigerd deze maatregelen tot organisatie van de procesgang te treffen en daardoor is inbreuk gemaakt op het recht van rekwirerende partij op een doeltreffende voorziening in rechte en op de op de rechter rustende motiveringsplicht.

               3)

               Derde middel: schending van de opdracht van het onderzoekscomité en van de bijstandsplicht, aangezien het resultaat van beide onderzoeken (dit wil zeggen het administratieve onderzoek en het onderzoek door het GA) zeer gering is, aangezien daarbij alleen aan het licht is gekomen dat sommige collega’s negatieve verklaringen aflegden over rekwirerende partij en over het werk van deze laatste. Daarbij is echter voorbijgegaan aan het doel van haar verzoek om bijstand — en dus ook aan de opdracht van het onderzoekscomité — in het bijzonder na te gaan of de negatieve verklaringen over haar enige waarheid inhielden. Bovendien is in het bestreden arrest voorbijgegaan aan de onbillijkheid van deze situatie, namelijk aan het feit dat rekwirerende partij niet in kennis werd gesteld van de negatieve verklaringen en daardoor in een situatie werd geplaatst waarin zij machteloos was, haar reputatie werd beschadigd en zij zich niet kon verdedigen.

               4)

               Vierde middel: schending van artikel 6, lid 5, van administratieve circulaire 1/2006 van de directie van de ECB van 21 maart 2006 betreffende interne administratieve onderzoeken, doordat in het bestreden arrest ten onrechte is geoordeeld dat mededeling van het verslag van het onderzoek samen met alle stukken alleen gold ten aanzien van de persoon die het onderzoek voerde.

               5)

               Vijfde middel: onjuiste opvatting van een kennelijke beoordelingsfout en van de op de rechter rustende motiveringsplicht, daar de omschrijving die in het bestreden arrest van een kennelijke beoordelingsfout wordt gegeven, niet in overeenstemming is met de rechtspraak van het Gerecht van eerste aanleg. In het bestreden arrest is de kennelijke fout ten onrechte niet getoetst.

      (1)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 2001, L 8, blz. 1).


title: Zaak T-421/11: Arrest van het Gerecht van 5 december 2012 — Qualitest/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/43

         Arrest van het Gerecht van 5 december 2012 — Qualitest/Raad
   (Zaak T-421/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout)
   2013/C 26/82
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Qualitest FZE (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordigers: L. Catrain González, advocaat, E. Wright en H. Zhu, barristers)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Marhic en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Boelaert en T. Scharf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2011/299/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 136, blz. 65), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 503/2011 van de Raad van 23 mei 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 136, blz. 26), en van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De volgende handelingen worden nietig verklaard, voor zover zij Qualitest FZE betreffen:

                           —

                           besluit 2011/299/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 503/2011 van de Raad van 23 mei 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran;

                           —

                           verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010.

               2)

               De gevolgen van besluit 2011/299 blijven, wat Qualitest betreft, gehandhaafd totdat de nietigverklaring van uitvoeringsverordening nr. 503/2011 en verordening nr. 267/2012 van kracht wordt.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt haar eigen kosten en die van Qualitest.

               4)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak T-130/05: Beroep, op 14 maart 2005 ingesteld door Dominique Albert-Bousquet en 142 anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/31

         Beroep, op 14 maart 2005 ingesteld door Dominique Albert-Bousquet en 142 anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-130/05)
   (2005/C 132/57)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 14 maart 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Dominique Albert-Bousquet, wonende te Brussel, en 142 andere ambtenaren, vertegenwoordigd door S. Orlandi, X. Martin, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de besluiten waarbij zij als ambtenaar van de Europese Gemeenschappen zijn aangesteld, nietig te verklaren voorzover hun rang bij aanwerving daarbij is vastgesteld met toepassing van artikel 12 van bijlage XIII bij het Statuut;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers in de onderhavige zaak, die allen na 1 mei 2004 aangeworven nadat zij waren geslaagd voor een vergelijkend onderzoek waarvan de aankondiging vóór die datum was gepubliceerd, komen op tegen de discriminatie die huns inziens voortvloeit uit het feit dat wijze waarop zij zijn ingedeeld overeenkomstig artikel 12 van bijlage XIII bij verordening (EG, Euratom) 723/2004 tot wijziging van het Ambtenarenstatuut, verschilt van de wijze van indeling van voor dezelfde vergelijkende onderzoeken geslaagde personen die vóór die voor die wijziging van het Statuut zijn aangeworven.
   Ter ondersteuning van hun vorderingen stellen verzoekers:

               —

               schending van het beginsel van gelijke behandeling;

               —

               schending van de artikelen 31, lid 1, en 29, lid 1, van het Statuut;

               —

               schending van artikel 5, lid 5, van het Statuut;

               —

               schending van het vertrouwensbeginsel.

         Verzoekers zijn in dit verband van mening dat volgens de communautaire rechtspraak de voor een zelfde vergelijkend onderzoek geslaagde personen zich in een vergelijkbare situatie bevinden en derhalve op dezelfde wijze moeten worden behandeld. Bovendien hebben zij gesolliciteerd naar een van de vacante ambten bedoeld in de aankondiging van de vergelijkende onderzoeken waarvoor zij zijn geslaagd. Zij mochten derhalve redelijkerwijs verwachten, te worden aangeworven en in de ambten en de rangen bedoeld in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek waarvoor zij zijn geslaagd.


title: Zaak C-264/12: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 26 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Trabalho do Porto — Portugal) — Sindicato Nacional dos Profissionais de Seguros e Afins/Fidelidade Mundial — Companhia de Seguros, SA (Prejudiciële verwijzing — Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Nationale regeling houdende loonsverlagingen voor bepaalde werknemers in openbare sector — Geen uitvoering van recht van Unie — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/26

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 26 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Trabalho do Porto — Portugal) — Sindicato Nacional dos Profissionais de Seguros e Afins/Fidelidade Mundial — Companhia de Seguros, SA
   (Zaak C-264/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Nationale regeling houdende loonsverlagingen voor bepaalde werknemers in openbare sector - Geen uitvoering van recht van Unie - Kennelijke onbevoegdheid van Hof))
   2014/C 315/39
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal do Trabalho do Porto

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sindicato Nacional dos Profissionais de Seguros e Afins

      Verwerende partij: Fidelidade Mundial — Companhia de Seguros, SA

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om kennis te nemen van het door het Tribunal do Trabalho do Porto (Portugal) bij beslissing van 22 mei 2012 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing (zaak C-264/12).

      (1)  PB C 209 van 14.7.2012.


title: Zaak C-431/14 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 maart 2016 — Helleense Republiek/Europese Commissie [Hogere voorziening — Staatssteun — In 2008 en 2009 door de Griekse landbouwverzekeringsmaatschappij (ELGA) betaalde compensatiesteun — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Begrip „staatssteun” — Artikel 107, lid 3, onder b), VWEU — Richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector — Motiveringsplicht — Verkeerde opvatting van bewijselementen]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/9

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 maart 2016 — Helleense Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-431/14 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Staatssteun - In 2008 en 2009 door de Griekse landbouwverzekeringsmaatschappij (ELGA) betaalde compensatiesteun - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Begrip „staatssteun” - Artikel 107, lid 3, onder b), VWEU - Richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector - Motiveringsplicht - Verkeerde opvatting van bewijselementen])
   (2016/C 156/11)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias en A. Vasilopoulou, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar, R. Sauer en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 395 van 10.11.2014.


title: Zaak T-481/14: Beroep ingesteld op 20 juni 2014 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/EIT

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/10

         Beroep ingesteld op 20 juni 2014 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/EIT
   (Zaak T-481/14)
   2014/C 351/12
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luxemburg) en Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: E. Siouti en M. Sfyri, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Instituut voor innovatie en technologie (EIT)

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               verweerders besluit in verband met de gunning van de opdracht, dat aan verzoeksters is meegedeeld bij brief van 11 april 2014, en alle latere hiermee verband houdende besluiten van verweerder nietig te verklaren, daaronder begrepen het besluit om de opdracht aan de winnende inschrijver te gunnen (dat niet aan verzoeksters is bekendgemaakt);

               —

               het besluit van de directeur van EIT van 25 april 2014, waarbij deze heeft geweigerd om de samenstelling van het evaluatiecomité bekend te maken, nietig te verklaren;

               —

               verweerder te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoeksters hebben geleden door het verlies van een kans om in het kader van de aanbesteding een opdracht binnen te halen, die wordt begroot op 1 58  430,40 EUR;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van het geding en in de andere kosten die verzoeksters in verband met dit beroep hebben gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verweerder heeft de selectie- en de gunningscriteria door elkaar gehaald en aldus artikel 110 van het financieel reglement (1) en artikel 149 van de gedelegeerde verordening (2) geschonden.

               2.

               Tweede middel: schending van de artikelen 105 en 113 van het financieel reglement en van artikel 138 van de gedelegeerde verordening, aangezien verweerder bij de beoordeling van de offertes onbekende criteria heeft toegepast, die niet in het bestek waren opgenomen, en niet heeft voldaan aan zijn verplichting om de gunningscriteria en het gewicht ervan of, in voorkomend geval, de dalende volgorde van belangrijkheid ervan te specificeren. Voorts heeft verweerder een sprongsgewijs, niet-lineair puntensysteem toegepast, waardoor de beoordeling is vertekend en beoordelingsfouten zijn gemaakt.

               3.

               Derde middel: verweerder heeft verschillende beoordelingsfouten gemaakt.

               4.

               Vierde middel: schending van de artikelen 2, lid 3, en 8 van verordening nr. 1049/2001 (3), aangezien verweerder heeft geweigerd om de samenstelling van het evaluatiecomité bekend te maken, wat verzoeksters de gelegenheid zou hebben geboden om na te gaan of er geen belangenconflicten waren.

      (1)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB 2012 L 298, blz. 1).

      (2)  Gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB 2012 L 362, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001 L 145, blz. 43).


title: Zaak T-243/16: Beroep ingesteld op 18 mei 2016 – Freddo/EUIPO – Freddo Freddo (Freggo)

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/48

         Beroep ingesteld op 18 mei 2016 – Freddo/EUIPO – Freddo Freddo (Freggo)
   (Zaak T-243/16)
   (2016/C 243/54)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Freddo SA (Buenos Aires, Argentinië) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, K. Gilbert, G. Lodge, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Freddo Freddo, SL (Madrid, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „Freggo” – inschrijvingsaanvraag nr. 7 606 064

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 17 februari 2016 in zaak R 919/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               te gelasten dat het EUIPO en in voorkomend geval de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep hun eigen kosten zullen dragen en hen te verwijzen in die van verzoekster.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-539/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 november 2011 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Door Rekenkamer aangekondigd voornemen om in lidstaat controles uit te voeren — Weigering van deze lidstaat — Bevoegdheden van Rekenkamer — Artikel 248 EG — Controle van samenwerking van nationale administratieve autoriteiten op gebied van belasting over toegevoegde waarde — Verordening (EG) nr. 1798/2003 — Ontvangsten van Gemeenschap — Eigen middelen uit belasting over toegevoegde waarde)

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/5

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 november 2011 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
      (Zaak C-539/09) (1)

      (Niet-nakoming - Door Rekenkamer aangekondigd voornemen om in lidstaat controles uit te voeren - Weigering van deze lidstaat - Bevoegdheden van Rekenkamer - Artikel 248 EG - Controle van samenwerking van nationale administratieve autoriteiten op gebied van belasting over toegevoegde waarde - Verordening (EG) nr. 1798/2003 - Ontvangsten van Gemeenschap - Eigen middelen uit belasting over toegevoegde waarde)
      (2012/C 25/08)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Caeiros en B. Conté, gemachtigden)

         Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: C. Blaschke en N. Graf Vitzthum, gemachtigden)

         Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: R. Passos en E. Waldherr, gemachtigden), Rekenkamer van de Europese Unie (vertegenwoordigers: R. Crowe, T. Kennedy en B. Schäfer, gemachtigden)

         Voorwerp

      Niet-nakoming — Schending van de artikelen 10 EG en 248, leden 1, 2 en 3, EG, alsook van artikel 140, lid 2 en artikel 142, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1) — Weigering om de Rekenkamer toe te laten in Duitsland controles te verrichten inzake de administratieve samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van btw — Omvang van de controlebevoegdheid van de Rekenkamer

         Dictum

                  1)

                  Door zich ertegen te verzetten dat de Rekenkamer van de Europese Unie in Duitsland controles uitvoert betreffende de administratieve samenwerking uit hoofde van verordening (EG) nr. 1798/2003 van de Raad van 7 oktober 2003 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde en van de uitvoeringsvoorschriften ervan, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 248, leden 1 tot en met 3, EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

                  4)

                  Het Europees Parlement en de Rekenkamer van de Europese Unie dragen hun eigen kosten.

         (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Zaak T-5/10: Beschikking van het Gerecht van 16 februari 2011 — Commissie/Earthscan

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/20

         Beschikking van het Gerecht van 16 februari 2011 — Commissie/Earthscan
   (Zaak T-5/10) (1)

   2011/C 113/41
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Zaak C-17/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 16 januari 2014 — Société générale SA, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 16 januari 2014 — Société générale SA, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-17/14)
   2014/C 129/13
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Société générale SA

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient voor de toepassing van artikel 63 VWEU de vergelijking van een niet-ingezetene met een ingezetene in een geval waarin op een dividenduitkering door de bronstaat dividendbelasting is ingehouden zich mede uit te strekken tot de vennootschapsbelasting, waarmee de dividendbelasting bij ingezetenen wordt verrekend?

               2)

                           a.

                           Dient, indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt, bij de vergelijking rekening te worden gehouden met alle kosten die in economische zin verband houden met de aandelen waaruit het dividend voortvloeit?

                           b.

                           Indien het antwoord op de vorige vraag ontkennend luidt, dient dan wel rekening te worden gehouden met een eventuele afboeking van meegekocht dividend en met een eventueel door het houden van de desbetreffende aandelen opgeroepen financieringslast?

               3)

               Is, indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt, bij de beoordeling of een eventueel discriminerende bronheffing rechtsgeldig wordt geneutraliseerd op grond van een door de bronstaat gesloten verdrag ter voorkoming van dubbele belastingen voldoende dat i) in het desbetreffende belastingverdrag terzake een voorziening is opgenomen, en dat, hoewel deze mogelijkheid niet ongeclausuleerd is, ii) deze in het concrete geval ertoe leidt dat de Nederlandse belastingdruk voor een niet-ingezetene niet hoger is dan die voor een ingezetene? Is, in geval van een tekortschietende compensatie in het jaar waarin de dividenden worden genoten, bij de beoordeling van de neutralisatie de mogelijkheid relevant dat een tekort kan worden voortgewenteld en de verrekening in latere jaren kan worden benut?


title: Zaak T-378/02: Beroep, op 17 december 2002 ingesteld door Technische Glaswerke Ilmenau GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 55/30                  NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        8.3.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                        Beroep, op 17 december 2002 ingesteld door Technische
                                                                          Glaswerke Ilmenau GmbH tegen Commissie van de Euro-
                                                                                pese Gemeenschappen
Verzoeksters, die de voornaamste producenten in Duitsland
zijn van uit koemelk bereide „feta”, vorderen nietigverklaring                                    (Zaak T-378/02)
van verordening (EG) nr. 1829/2002 van de Commissie (1).
                                                                                (2003/C 55/81)
Zij stellen om te beginnen dat de gegevens in de aanmelding
van Griekenland van 17 januari 1995 niet voldoen aan de                                           (Procestaal: Duits)
formele voorwaarden voor opneming van „feta” in de lijst van
beschermde oorsprongsbenamingen. Griekenland heeft de
aanvraag namelijk te laat ingediend, zodat de Commissie „feta”
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
niet mocht registreren in het kader van de verkorte procedure
van artikel 17 van verordening (EEG) nr. 2081/92 ( 2). Overi-             schappen is op 17 december 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen door Techni-
gens is bescherming van de benaming „feta” op grond van
artikel 17 van die verordening niet mogelijk, omdat Grieken-              sche Glaswerke Ilmenau GmbH, gevestigd te Ilmenau (Duits-
land pas op 11 januari 1994, dus bijna 6 maanden na de                    land), vertegenwoordigd door G. Schohe en Chr. Arhold,
                                                                          advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
inwerkingtreding van verordening (EEG) nr. 2081/92, op
nationaal niveau tot bescherming van „feta” is overgegaan.
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Voorts strookt de bestreden verordening in de verste verte niet           —      beschikking C(2002) 2147 def. van de Commissie van
met de motivering van de uitspraak van het Hof van Justitie                      2 oktober 2002 betreffende staatssteun van Duitsland ten
van 16 maart 1999 (3), volgens welke de Commissie doorslag-                      gunste van Technische Glaswerke Ilmenau GmbH nietig
gevend belang moet hechten aan de markten die ten tijde van                      te verklaren;
de aanvraag van Griekenland reeds legaal in de lidstaten en
over de hele wereld waren ontwikkeld. Het product „feta”                  —      De Commissie te verwijzen in de kosten.
komt bovendien niet voor bescherming in aanmerking, omdat
het geen beschermde oorsprongsbenaming, maar integendeel
een soortnaam is. Volgens artikel 3, lid 1, van verordening
(EEG) nr. 2081/92 kunnen soortnamen niet worden gere-                     Middelen en voornaamste argumenten
gistreerd. Ook is feta geen product dat enkel uit Griekenland
afkomstig is, maar uit het gebied rondom de Middellandse Zee              Verzoekster heeft van Ilmenauer Glaswerke GmbH, een onder-
en de Balkan. In zes lidstaten worden al tientallen jaren lang            neming in vereffening van de Duitse Bundesanstalt für verei-
aanzienlijke hoeveelheden „feta” bereid en geconsumeerd.                  nigungsbedingte Sonderaufgaben (hierna: „BvS”), vier produc-
Verder is het aan Griekenland aan te tonen dat „feta” geen                tielijnen voor de vervaardiging van glas overgenomen. In de
soortnaam is; het bewijs daarvoor is niet geleverd en Grieken-            bestreden beschikking heeft de Commissie twee met deze
land blijft dit bewijs dus schuldig.                                      overname samenhangende maatregelen van Duitsland als
                                                                          steunmaatregelen aangemerkt: er was een borgtocht van
                                                                          1,8 miljoen DEM ten gunste van BvS gegeven voor een nog te
Bovendien is niet voldaan aan de voorwaarden van de artike-               betalen deel van koopprijs. BvS had ingestemd met de
len 2 en 4 van verordening (EEG) nr. 2081/92. „Feta” is geen              vervanging van deze borgtocht door een grondrente. Boven-
geografische traditionele naam. De benaming „feta” komt uit
                                                                          dien had de Thüringer Aufbaubank (hierna: „TAB”) verzoekster
het Italiaans en betekent „schijf”; zij was reeds voor de                 een lening van 2 miljoen DEM verstrekt. De Commissie heeft
vaststelling van verordening (EEG) nr. 2081/92 een soortnaam              deze maatregelen onverenigbaar met de gemeenschappelijk
en mocht derhalve in het intracommunautaire handelsverkeer                markt verklaard.
tussen de lidstaten worden gebruikt. Ten slotte is de registratie
van „feta” in strijd met de gemeenschapsrechtelijke grondrech-
ten van bescherming van het eigendomsrecht en de beroepsui-               Volgens verzoekster was de lening van TAB aan haar geen
toefening, en is de schending van het eigendomsrecht evenmin              steunmaatregel, omdat zij in overeenstemming was met de
gerechtvaardigd op grond van artikel 30 EG.                               marktvoorwaarden, onder een door de Commissie goedgekeur-
                                                                          de algemene steunregeling viel en ter compensatie diende
                                                                          van een schadevordering van verzoekster tegen de deelstaat
( 1) Verordening nr. 1829 van 14 oktober 2002 tot wijziging van de        Thüringen op grond van de overheidsaansprakelijkheid van
     bijlage bij verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie wat        deze laatste. De vervanging van de borgtocht voor het nog te
     de benaming „feta” betreft (PB L 277, blz. 10).                      betalen deel van de koopprijs voor drie productielijnen door
( 2) Verordening van de Raad nr. 2081 van 14 juli 1992 inzake de
                                                                          een grondrente, was volgens haar evenmin steun.
     bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbena-
     mingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 208,
     blz. 1).                                                             Verzoekster stelt voorts dat de Commissie niet heeft aange-
( 3) Arrest van 16 maart 1999, Denemarken e.a./Commissie, C-289/
                                                                          toond dat de maatregelen het handelsverkeer tussen de lid-
     96, C-293/96 en C-299/96, Jurispr. blz. I-1541.
                                                                          staten konden beïnvloeden. Verder berust de weigering om de
                                                                          maatregelen overeenkomstig artikel 87, lid 3, sub c, EG goed
                                                                          te keuren volgens haar op kennelijke beoordelingsfouten en is
 ---pagebreak--- 8.3.2003                  NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 55/31
zij gebrekkig gemotiveerd. De Commissie heeft bij de uitoe-                 Commissie van de Europese Gemeenschappen door Confé-
fening van haar beoordelingsbevoegdheid geweigerd belangrij-                dération générale des producteurs de lait de brebis et des
ke feiten in haar afweging te betrekken: de belangrijkste                   industriels de roquefort, gevestigd te Millau (Frankrijk), verte-
concurrent zou een monopoliepositie verkrijgen indien ver-                  genwoordigd door M.-J. Jacquot en O. Prost, advocaten.
zoekster zou verdwijnen. Bij de toetsing van verzoeksters
rentabiliteitsvooruitzichten is de Commissie voorbijgegaan aan
de door een particuliere investeerder aangegane verplichtingen,
aan verzoeksters nieuwste herstructureringsplan, aan essentiële             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
verklaringen in economische adviezen en aan verzoeksters
positieve ontwikkeling.                                                     —     nietig te verklaren verordening (EG) nr. 1829/2002 van
                                                                                de Commissie van 14 oktober 2002 tot wijziging van de
Verder heeft de Commissie volgens verzoekster ten onrechte                        bijlage bij verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commis-
in een eerdere procedure ( 1) vooraf over de aanpassing van                       sie, wat de benaming „feta” betreft ( 1);
de koopprijs besloten en daardoor haar toetsing, die de
herstructurering in haar geheel betrof, kunstmatig opgesplitst.             —     verweerster in de kosten te verwijzen.
De verdere — formele — toetsingsprocedure, die enkel de
lening van TAB en de wijziging van de garantie betrof, was te
laat ingesteld. Het beginsel van behoorlijk bestuur vereist dat
de Commissie het volledige herstructereringsplan in zijn gehele
samenhang beoordeelt.
                                                                            Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster betoogt bovendien dat de Commissie haar recht
van verweer heeft geschonden. Door de opsplitsing van de
procedure heeft verzoekster slechts over een deel van de                    Verzoekster is een beroepsorganisatie die de belangen behartigt
maatregelen opmerkingen kunnen maken, en de Commissie                       van alle producenten van Feta op basis van schapenmelk.
heeft ten onrechte haar verzoeken om inzage van de stukken
en om te worden gehoord, afgewezen. De Commissie heeft het
beginsel van onpartijdigheid geschonden door verzoekster en                 De bestreden verordening behoudt de benaming „feta” —
de Duitse regering niet te gelegenheid te geven opmerkingen                 beschermde benaming van oorsprong — voor aan Griekse
te maken over de verklaring van een concurrent in antwoord                  producenten. Het Hof van Justitie heeft reeds in 1996 een
op vragen van de Commissie.                                                 verordening van de Commissie over hetzelfde onderwerp
                                                                            nietig verklaard (2).
Ten slotte heeft de Commissie niet aangetoond dat de terugvor-
dering van de gestelde steun in casu gepast was om de vroegere
toestand te herstellen. De terugvordering vormt een sanctie
waarmee de Commissie haar beperkte bevoegdheden over-                       Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring betoogt
schrijdt.                                                                   verzoekster dat de keuze van de zogenaamde „vereenvoudigde”
                                                                            procedure van artikel 17 van verordening nr. 2081/92 (3) noch
                                                                            gerechtvaardigd, noch gemotiveerd is. Voor een beroep op
( 1) Beschikking K(2001) 1549 van de Commissie van 12 juni 2001             deze procedure moet niet alleen een verzoek door de nationale
     betreffende staatssteun van Duitsland ten gunste van Technische        autoriteiten zijn ingediend voor een benaming die vóór
     Glaswerke Ilmenau GmbH, Duitsland waarbij verzoekster beroep           de inwerkingtreding van verordening nr. 2081/92 in de
     heeft ingesteld bij het Gerecht van eerste aanleg (zaak T-198/01,      verzoekende lidstaat wettelijke bescherming genoot. Daarnaast
     PB C 303, blz. 25).
                                                                            moet die benaming noch wettelijk beschermd zijn in andere
                                                                            landen dan de verzoekende lidstaat, noch aldaar in gebruik
                                                                            zijn. De term „feta” was in Griekenland — verzoekende staat
                                                                            — niet wettelijk beschermd, in de zin van de betrokken
                                                                            voorschriften, op het moment van de inwerkingtreding van
                                                                            verordening nr. 2081/92. De term was juist niet alleen niet
Beroep, op 18 december 2002 ingesteld door Confédéra-                       wettelijk beschermd in Denemarken vóór de inwerkingtreding
tion générale des producteurs de lait de brebis et des                      van verordening nr. 2081/92, maar het gebruik ervan was
industriels de roquefort tegen Commissie van de Europese                    bovendien gangbaar in Frankrijk en overal ter wereld.
                          Gemeenschappen
                            (Zaak T-381/02)
                                                                            De Commissie heeft niet aan haar verplichtingen voldaan bij
                                                                            het onderzoek of „feta” een soortnaam is en heeft artikel 3,
                             (2003/C 55/82)
                                                                            lid 1, van verordening nr. 2081/92 geschonden door opnieuw
                                                                            onvoldoende rekening te houden met bepaalde factoren, zoals
                            (Procestaal: Frans)                             de situatie in de lidstaat waar de benaming haar oorsprong
                                                                            heeft, de situatie in andere lidstaten en de relevante bepalingen
                                                                            van nationaal recht en gemeenschapsrecht. Bovendien heeft de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   Commissie artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2081/92
schappen is op 18 december 2002 beroep ingesteld tegen                      geschonden.