title: Zaak T-187/14: Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Sonova Holding/BHIM (Flex)

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/30

         Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Sonova Holding/BHIM (Flex)
   (Zaak T-187/14)
   2014/C 151/38
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sonova Holding AG (Stäfa, Zwitserland) (vertegenwoordiger: C. Hawkes, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 december 2013 in zaak R 357/2013-2 vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Flex” voor waren van klasse 10 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 866 887

      Beslissing van de onderzoeker: het aangevraagde merk kan niet worden ingeschreven

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, en lid 2, van de gemeenschapsmerkverordening


title: Zaak C-132/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 maart 2012 door Stichting Woonpunt e.a. tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 december 2011 in zaak T-203/10, Stichting Woonpunt e.a. tegen Europese Commissie

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/7

         Hogere voorziening ingesteld op 9 maart 2012 door Stichting Woonpunt e.a. tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 december 2011 in zaak T-203/10, Stichting Woonpunt e.a. tegen Europese Commissie
   (Zaak C-132/12 P)
   2012/C 138/12
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirantes: Stichting Woonpunt, Stichting Havensteder, voorheen Stichting Com.wonen, Woningstichting Haag Wonen, Stichting Woonbedrijf SWS.Hhvl (vertegenwoordigers: P. Glazener en E. Henny, advocaten, en L. Hancher, hoogleraar)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               De beschikking (van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 december 2011 in zaak T-203/10) conform de in deze hogere voorziening aangevoerde middelen geheel dan wel gedeeltelijk nietig te verklaren;

               —

               De zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beoordeling in overeenstemming met de rechtsopvattingen van het Hof;

               —

               De Commissie in de kosten van deze procedure alsmede in de kosten van de procedure voor het Gerecht te veroordelen.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Volgens het
                     eerste middel
                   heeft het Gerecht het Unierecht geschonden, de relevante feiten onjuist beoordeeld en de beschikking gebrekkig gemotiveerd, door verzoeksters slechts als potentieel begunstigden van de door de Commissie goedgekeurde steunregeling aan te merken. Het Gerecht miskent dat verzoeksters voor het besluit (1) (C(2009) 9963 def.) profiteerden van bestaande steunmaatregelen, die als gevolg van het besluit dienden te worden gewijzigd. Verzoeksters zijn derhalve niet slechts potentieel begunstigden van de gewijzigde steunmaatregelen, maar tevens daadwerkelijk begunstigden van de bestaande steunmaatregelen. In die laatste hoedanigheid worden zij door het bestreden besluit wel degelijk individueel geraakt.

               2)

               Volgens het
                     tweede middel
                   heeft het Gerecht het Unierecht geschonden, de relevante feiten onjuist beoordeeld, en de beschikking gebrekkig gemotiveerd door te oordelen dat verzoeksters geen deel uitmaken van een gesloten kring van bestaande woningcorporaties. Een zuiver theoretische mogelijkheid dat een bepaalde groep begunstigden van een steunmaatregel nog zal worden uitgebreid, is onvoldoende om deze groep niet als een gesloten groep aan te merken. Bovendien vormen de bestaande woningcorporaties een gesloten groep, nu zij zwaarder worden getroffen door het besluit dan een hypothetische instelling, die na het besluit nog als woningcorporatie zou worden toegelaten.

               3)

               Met het
                     derde middel
                   komen verzoeksters op tegen de overweging van het Gerecht dat verzoeksters geen belang hebben bij nietigverklaring van het besluit met betrekking tot steunregeling N 642/2009. Het Gerecht heeft het Unierecht onjuist toegepast, de relevante feiten onjuist beoordeeld en de beschikking gebrekkig gemotiveerd.

      (1)  C(2009) 9963 def. van de Commissie van 15 december 2009 inzake de steunmaatregelen E 2/2005 en N 642/2009 — (Nederland) — Bestaande steun en bijzondere projectsteun aan woningcorporaties


title: Doorhaling van zaak C-243/00

text:
C 184/28               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         2.8.2003
Beroep, op 16 juni 2003 ingesteld door Commissie van de                  2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
            Europese Gemeenschappen tegen Ierland                              kosten.
                          (Zaak C-256/03)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                          (2003/C 184/49)
                                                                         De termijn voor uitvoering van de richtlijn is verstreken op
                                                                         20 juli 2002.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 16 juni 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                  (1) PB L 181 van 20.7.2000, blz. 65.
digd door Xavier Lewis en Michel van Beek als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1)    Vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en                           Doorhaling van zaak C-135/00 (1)
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzake-
      lijk zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/22/EG van de                                    (2003/C 184/51)
      Raad van 29 maart 1999 betreffende het houden van
      wilde dieren in dierentuinen (1), de krachtens de richtlijn,
      met name artikel 9 daarvan, en het Verdrag tot oprichting          De president van het Hof van Justitie van de Europese
      van de Europese Gemeenschap op hem rustende verplich-              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 mei 2003 de
      tingen niet is nagekomen.                                          doorhaling in het register gelast van zaak C-135/00 (verzoek
                                                                         van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing):
2)    Ierland in de kosten te verwijzen.                                 ANAS — Ente Nazionale per le Strade, Lauro Cantieri Valsesia
                                                                         SpA tegen Consorzio Cooperative Costruzioni.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         (1) PB C 176 van 24.6.2000.
De termijn waarbinnen de richtlijn moest worden omgezet, is
op 9 april 2002 verstreken.
(1) PB L 94 van 9.4.1999, blz. 24.
                                                                                Doorhaling van zaak C-225/00 (1)
                                                                                (2003/C 184/52)
Beroep, op 24 juni 2003 ingesteld door Commissie van de                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxem-                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 mei 2003 de
                                burg                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-225/00 (verzoek
                                                                         van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing):
                          (Zaak C-273/03)
                                                                         Cavalleri Ottavio S.p.A tegen ANAS — Ente Nazionale per le
                          (2003/C 184/50)                                Strade, Lauro Cantieri Valsesia S.p.A.
                                                                         (1) PB C 233 van 12.8.2000.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 24 juni 2003 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door G. Zavvos als gemachtigde, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                                Doorhaling van zaak C-243/00 (1)
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:                                                                         (2003/C 184/53)
1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te       De president van het Hof van Justitie van de Europese
      stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 2000/         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 mei 2003 de
      26/EG van het Europees Parlement en de Raad van                    doorhaling in het register gelast van zaak C-243/00 [verzoek
      16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de                 van de High Court of Justice (England & Wales) Queen's Bench
      wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering            Division (Divisional Court) om een prejudiciële beslissing]: The
      tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming           Queen tegen Secretary of State for Trade and Industry, ex
      aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven            parte: Trades Union Congress.
      en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en
      88/357/EEG van de Raad (Vierde richtlijn motorrijtuigen-
      verzekering) (1), en in elk geval door deze niet aan de            (1) PB C 233 van 12.8.2000.
      Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
      hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;


title: Zaak C-220/02: Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Oostenrĳkse Republiek van 22 mei 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Österreichischer Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft der Privatangestellten, tegen de Wirtschaftskammer Österreich

text:
C 202/8                  NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24.8.2002
1.    Is een verzorger als bedoeld in § 44 Elftes Buch Sozial-              wat de gelijke beloning betreft,
      gesetzbuch (SGB XI) werknemer in de zin van artikel 48
      EG-Verdrag en/of artikel 1 van verordening (EEG)                      de in § 8 APSG bedoelde groep van werkne(e)m(st)ers
      nr. 1408/71 (1)?                                                      (groep A),
      Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:                   in een stelsel waarin bij een concrete beëindiging van de
                                                                            dienstbetrekking die niet het resultaat is van een opzeg-
2.    Is het na de rechtspraak van het Hof in de arresten van               ging door de werknemer zonder dringende reden of aan
      24 juni 1996 (150/85) (2) en 5 maart 1998 (C-160/96) (3)              deze te wijten is, in wezen op grond van zijn trouw aan
      in strijd met de artikelen 19, 25 en 28 van verordening               de onderneming in het verleden ter overbrugging een met
      (EEG) nr. 1408/71, om voor het ontstaan van het recht                 de duur van de dienstbetrekking stijgende ontslagvergoe-
      op de in § 44 SGB XI voorziene sociale bescherming                    ding wordt toegekend, waarbij de afzonderlijke tijdvakken
      van de verzorger bij verzorging in de staat waarin de                 van de duur van de dienstbetrekking in ieder geval
      hulpbehoevende bij de verzekering is aangesloten, als                 geheel zelfstandig worden beschouwd en periodes van
      voorwaarde te stellen, dat de verzorger in dezelfde en niet           werkonderbreking niet behoeven te worden meegeteld
      in een andere lidstaat woont?                                         indien die onderbreking op initiatief van de werknemer
                                                                            en om redenen in zijn belang plaatsvindt en deze redenen
(1) PB 1971, L 149, van 05.07.1971, blz. 2.
                                                                            geen dringende reden vormen op grond waarvan de
(2) Jurispr. 1986, blz. 1995.                                               werknemer eenzijdig en met behoud van zijn recht op
(3) Jurispr. 1998, blz. I-843.                                              een ontslagvergoeding de dienstbetrekking zou mogen
                                                                            beëindigen,
                                                                            vergelijkbaar is met de groep van werkneemsters die
                                                                            na afloop van hun in de regel 16 weken durende
                                                                            „zwangerschapsverlof” op basis van de regelingen van
                                                                            § 15 van het Mutterschutzgesetz besluiten ouderschaps-
Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Oostenrijkse                     verlof („opvoedingsverlof”) zonder wedde te nemen om
Republiek van 22 mei 2002 om een prejudiciële beslissing                    voor hun kind te zorgen tot dit laatste een bepaalde
in het geding tussen Österreichischer Gewerkschafts-                       leeftijd heeft bereikt (maximaal twee jaar) (groep B)?
bund, Gewerkschaft der Privatangestellten, tegen de Wirt-
                   schaftskammer Österreich                           3)   Moeten artikel 141 EG en artikel 1 van richtlijn 75/117/
                                                                            EEG aldus worden uitgelegd dat de verschillen tussen de
                           (Zaak C-220/02)                                  in vraag 2 bedoelde groepen van werkne(e)m(st)ers, die
                                                                            vooral hierin bestaan dat voor groep A (werknemers die
                           (2002/C 202/10)                                  hun „militaire dienstplicht” vervullen)
                                                                            1.    de „indiensttreding” in de regel verplicht is, ofschoon
Het Oberste Gerichtshof van de Oostenrijkse Republiek heeft                       zelfs in geval van vrijwilligheid
bij beschikking van 22 mei 2002, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 14 juni 2002, in het geding tussen                  2.    de indiensttreding slechts mogelijk is voorzover het
Österreichischer Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft der Privat-                     algemene belang deze vereist, en
angestellten tegen de Wirtschaftskammer Österreich, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                     3.    het in beginsel niet mogelijk is werk te verrichten in
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                            het kader van een — al was het maar andere —
                                                                                privaatrechtelijke dienstbetrekking,
1)    Moet het begrip beloning in artikel 141 EG en in artikel 1
      van richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari                  terwijl de werkne(e)m(st)ers van groep B (werknemers
      1975 betreffende het nader tot elkaar brengen van de                  met „ouderschapsverlof”)
      wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van
      het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en                  1.    volledig zelfstandig kunnen beslissen of zij geduren-
      vrouwelijke werknemers (PB L 45, blz. 19), aldus worden                     de een bepaalde dienstbetrekking ouderschapsverlof
      uitgelegd dat het ook wettelijke regelingen van algemene                    nemen om voor hun kind te zorgen, en
      strekking, zoals de regeling van § 8 van het Bundesgesetz
      über die Sicherung des Arbeitsplatzes für zum Präsenz-                2.    gedurende dat ouderschapsverlof in de ondanks de
      oder Ausbildungsdienst einberufene oder zum Zivildienst                     verzorging van het kind resterende tijd nog in
      zugewiesene Arbeitnehmer (APSG) omvat, volgens welke,                       beperkte mate arbeid kunnen blijven verrichten in
      om redenen van algemeen belang, de tijdvakken ter                           het kader van een dienstbetrekking in de privé-
      vervulling van daarin omschreven publieke taken, gedu-                      sector,
      rende welke het in de regel niet mogelijk is om in de
      privé-sector te werken, in aanmerking moeten worden                   volstaan als objectieve rechtvaardiging voor de uiteen-
      genomen bij de vaststelling van arbeidsrechtelijke aan-               lopende wijzen waarop deze tijdvakken in aanmerking
      spraken die worden berekend op basis van de duur van                  worden genomen voor aanspraken die afhankelijk zijn
      dienstbetrekkingen in de privé-sector?                                van de duur van de diensttijd?
2)    Moeten artikel 141 EG en artikel 1 van richtlijn 75/117/
      EEG aldus worden uitgelegd dat,


title: ARREST VAN HET HOF (Derde kamer) van 8 februari 1996 in zaak C-202/94 (verzoek van het Gerechtshof te & prime;s-Hertogenbosch om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen G. van der Feesten (Richtlijn 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand - Werkingssfeer - Beschermde soort - Toepassing van richtlijn op ondersoort die niet natuurlijk in wild levend voorkomt op Europese grondgebied van Lid-Staten)

text:
13 . 4 . 96           [ NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 108/3
                    ARREST VAN HET HOF                                  Unie, anderzijds, gewezen door het Gerecht van eerste
                           (Derde kamer )                               aanleg van de Europese Gemeenschappen .
                        van 8 februari 1996
                                                                        Requiranten concluderen dat het den Hove behage :
in zaak C-202/94 (verzoek van het Gerechtshof te
' s-Hertogenbosch om een prejudiciële beslissing ): strafzaak           — het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
                   tegen G. van der Feesten (')                            7 december 1995 in de gevoegde zaken T-544/93 en
(Richtlijn 79/409/EEG inzake het behoud van de vogel                      T-566/93 te vernietigen, de zaak zelf af te doen, of haar
stand — Werkingssfeer — Beschermde soort — Toepassing                      voor afdoening te verwijzen naar het Gerecht, en daarbij
 van richtlijn op ondersoort die niet natuurlijk in wild levend            de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te
     voorkomt op Europese grondgebied van Lid-Staten)                      wijzen; deze vorderingen kunnen worden geformuleerd
                                                                           als volgt:
                            ( 96/C 108/04 )
                                                                           — de Commissie te gelasten nadere toelichtingen te
                     (Procestaai: Nederlands)                                    verstrekken over de posten, indicatoren en prijzen
                                                                                die als grondslag zijn genomen voor het bepalen van
                                                                                de basispariteiten voor de vaststelling van de in de
In zaak C-202/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                           Verordeningen ( EEG, Euratom, EGKS ) nr . 3761 /
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Gerechtshof te                          92 ('), ( EEG, Euratom, EGKS ) nr . 3765/92 ( 2 ) en
' s-Hertogenbosch, in de aldaar dienende strafzaak tegen                         ( EEG, Euratom, EGKS ) nr. 3766/92 O bedoelde
G. van der Feesten, om een prejudiciële beslissing over de                       aanpassingscoëfficiënten ;
uitlegging van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april
1979 inzake het behoud van de vogelstand ( PB 1979 , L 103 ,               — een deskundigenonderzoek te gelasten naar de juist
blz. 1 ), heeft het Hof ( Derde kamer ), samengesteld als volgt:                 heid van die posten, indicatoren en prijzen alsmede
J. -P. Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida                     van de conclusies die daaruit zijn getrokken voor de
en C. Gulmann ( rapporteur ), rechters ; advocaat-generaal :                     vaststelling van genoemde aanpassingscoëfficiën
N. Fennelly; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op                     ten ;
8 februari 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                           — vast te stellen dat verzoekers' bezoldiging, zoals die
                                                                                blijkt uit de salarisafrekeningen voor december 1992
Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake                         en de volgende maanden, niet overeenstemt met
het behoud van de vogelstand is van toepassing op                                de bezoldiging die hun verschuldigd is, en derhalve
ondersoorten van vogels die alleen buiten het Europese                           vast te stellen dat de Verordeningen ( EEG, Eura
                                                                                tom , EGKS ) nr . 3761 /92 , ( EEG , Euratom , EGKS )
grondgebied van de Lid-Staten natuurlijk in het wild levend
voorkomen, wanneer de soort waartoe zij behoren ofandere                         nr. 3765/92 en ( EEG, Euratom, EGKS ) nr . 3766/92
ondersoorten van deze soort natuurlijk in het wild levend op                     op verzoekers niet van toepassing zijn;
dit grondgebied voorkomen.                                                 — die salarisafrekeningen onwettig en nietig te verkla
                                                                                ren ;
(>) PB nr . C 233 van 20 . 8 . 1994 .
                                                                           — het besluit van de Commissie van 12 augustus 1993
                                                                                houdende afwijzing van de door requirant Riesch
                                                                                krachtens artikel 90, lid 2 , van het Statuut ingediende
                                                                                klacht, nietig te verklaren;
                                                                            — alle andere noodzakelijke voorzieningen te treffen;
 Hogere voorziening, op 3 februari 1996 ingesteld door G. B.
Abello e.a. en G. Riesch tegen het arrest, op 7 december                    — de Commissie te veroordelen tot betaling van de
 1995 in de gevoegde zaken T-544/93 en T-5 66/93 tussen                          verschuldigde bedragen, van schadevergoeding ( ook
 G. B. Abello e.a. en G. Riesch, enerzijds, en Commissie van                     voor de geldontwaarding tussen de datum waarop de
 de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Raad van                           betrokken bedragen verschuldigd werden , en de
 de Europese Unie, anderzijds, gewezen door het Gerecht van                       datum van betaling ) en van de proceskosten, te
         eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                            ramen tegen het voor de Italiaanse rechterlijke
                         ( Zaak C-30/96 P)                                        instanties geldende maximumtarief.
                             ( 96/C 108/05 )
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             Requiranten stellen hogere voorziening in tegen het arrest
 op 3 februari 1996 hogere voorziening ingesteld door                   van het Gerecht van eerste aanleg op grond dat dit arrest
 G. B. Abello e . a . en G. Riesch, vertegenwoordigd door               een kennelijke schending van het Gemeenschapsrecht op
 M. Tamburini en F. Colussi , advocaten, domicilie gekozen              levert .
 hebbende te Luxemburg ten kantore van laatstgenoemde,
 Rue de Wiltz 36 , tegen het arrest, op 7 december 1995 in de           Het Gerecht heeft bij dat arrest immers inbreuk gemaakt op
 gevoegde zaken T-544/93 en T-566/93 tussen G. B. Abello                fundamentele beginselen van het procesrecht, zoals bij
 e . a . en G. Riesch, enerzijds, en Commissie van de Europese          voorbeeld het recht van verweer, het recht van hoor en
 Gemeenschappen, ondersteund door Raad van de Europese                  wederhoor, het recht op een eerlijke behandeling van de


title: Verzoek van 18 april 1996 van het Corte d'appello di Venezia, Sezione prima civile, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ministero delle Finanze en Spac SpA (Zaak C-260/96)

text:
5 . 10 . 96           \ NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 294/5
     — de Bondsrepubliek Duitsland de richtlijn op 30 juni              Verzoek van 18 april 1996 van het Corte d'appello di
          1993 , de laatste dag van de omzettingstermijn, niet          Venezia, Sezione prima civile, om een prejudiciële beslissing
          (volledig) in Duits recht heeft omgezet,                       in het geding tussen Ministero delle Finanze en Spac SpA
                                                                                ( Zaak C-260/96 )
     — genoemde bepaling van de richtlijn inhoudelijk                                               ( 96/C 294/08 )
          gezien onvoorwaardelijk en daarmee zonder verdere
          uitvoeringshandeling toepasbaar is,
                                                                        Het Corte d'appello di Venezia , Sezione prima civile, heeft
                                                                        bij beschikking van 18 april 1996, ingekomen ter griffie van
     — de richtlijn voor de individuele werknemer rechten in            het Hof van Justitie op 24 juli 1996 , in het geding tussen
          het leven roept tegenover de als werkgever optre             Ministero delle Finanze en spac SpA, het Hof van Justitie
          dende Staat ?
                                                                        van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
                                                                        diciële beslissing over de navolgende vraag:
3 . In geval van bevestigende beantwoording van de tweede
     vraag: Moet onder de ingevolge artikel 2, lid 2, letter c ),       Wanneer voor de Italiaanse rechter terugbetaling wordt
     onder i ), van de richtlijn door de werkgever mee te delen         gevorderd van belastingen die zijn betaald krachtens wets
     gegevens betreffende de „ hoedanigheid of categorie van            bepalingen die onverenigbaar zijn met artikel 10 van
     de arbeid van de werknemer " het niveau van een functie            Richtlijn 69/335/EEG van de Raad ('), volgens de uitlegging
     worden begrepen in die zin , dat de werknemer, wanneer             die het Hof daaraan in het arrest van 20 april 1993 heeft
     zijn inschaling ingevolge de salarisregeling van de CAO            gegeven ( gevoegde zaken C-71 /91 en C-178/91 ), zijn dan de
     dwingend veronderstelt dat aan de functieomschrijving              in die richtlijn en bedoelde uitlegging neergelegde beginselen
     van een bepaalde subcategorie van een salarisgroep is              en de algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht,
   • voldaan, uit de meegedeelde inschaling in een bepaalde             zoals geformuleerd door het Hof van Justitie in het arrest
     salarisgroep en subcategorie moet kunnen opmaken of                van 25 juli 1991 ( zaak C-208/90 ), verenigbaar met de
     hij bepaalde bevorderingsmogelijkheden heeft ?                     nationale bepaling die bedoelde terugbetalingsvordering
                                                                        aan de normale regeling voor de vordering uit onverschul
                                                                        digde betaling onttrekt en onder een speciale regeling brengt
4 . Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord:                 voor terugbetaling van abusievelijk betaalde belastingen, en
     Heeft de kennisgeving ingevolge artikel 2, lid 2 , letter c ),     de belastingplichtige daarmee noodzaakt die vordering
     onder ii ), van de richtlijn een zodanig bindende werking,         binnen een bepaalde vervaltermijn in te stellen, die begint te
     dat de werkgever aan het aan de werknemer meege                   lopen vanaf het moment van betaling en niet vanaf het
     deelde functieniveau dient te worden gehouden zolang               moment waarop de Gemeenschapsrichtlijn naar behoren in
     hij niet heeft aangetoond, dat de inschaling onjuist is            nationaal recht is omgezet ?
     geweest, althans zolang hij niet — bij voorbeeld bij wege
     van een functiewaardering — overtuigend bewijst dat hij            (') PB nr . L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz . 25 .
     hem per abuis onjuist heeft ingeschaald of dat het
     functieniveau in de loop der tijd of door wijziging van de
     CAO is verlaagd ?
5 . Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord:
     Is de omzetting in Duits recht van artikel 9 , lid 2 , van de      Hogere voorziening, op 7 augustus 1996 ingesteld door
     richtlijn bij het Nachweisgesetz ( bewijswet ) van 20 juli         1 . Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf en 2 . Federatie
     1995 ( BGBl . I, blz . 946 ), ingevolge welke de verplichting      Nederlandse Kraanverhuurbedrijven tegen de beschikking,
     van de werkgever tot uitreiking van een kennisgeving               op 4 juni 1996 in zaak T-18/96 R tussen enerzijds
     aan de werknemer in geval van een reeds bij de                     1 . Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf en 2 . Federatie
     inwerkingtreding van het Nachweisgesetz bestaande                  Nederlandse Kraanverhuurbedrijven en anderzijds Com
     arbeidsverhouding vervalt „ voor zover een eerder opge            missie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door
     steld schriftelijk stuk of een schriftelijke arbeidsovereen       het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     komst de vereiste gegevens bevat " (§ 4, lid 2 , Nachweis                                        schappen
     gesetz ), zodat als conform het Gemeenschapsrecht moet                                  ( Zaak C-268/96 P ( R ))
     worden beschouwd dat deze oudere kennisgevingen, die                                           ( 96/C 294/09 )
     voldoen aan de vereisten van de omgezette respectieve
     lijk wegens gebrekkige omzetting rechtstreeks toepasse
     lijke richtlijn, geldig blijven, zodat de werkgever, wan          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     neer hij met deze kennisgeving door een nieuwe kennis             op 7 augustus 1996 hogere voorziening ingesteld door
     geving — in casu een in rechte overgelegde salarisver             1 . Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf en 2 . Federatie
     klaring — in tegenspraak komt, de inhoudelijke juist              Nederlandse Kraanverhuurbedrijven, vertegenwoordigd
     heid van de nieuwe kennisgeving moet bewijzen ?                    door M. van Empel , advocaat te Amsterdam, en T. Janssens,
                                                                        advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                        burg ten kantore van Me Mare Loesch, Rue Goethe , 11 ,
(') PB nr . L 288 van 18 . 10 . 1991 , blz . 32 .                       tegen de beschikking, op 4 juni 19 96 in zaak T-18/96 R
                                                                        tussen enerzijds 1 . Stichting Certificatie Kraanverhuurbe
                                                                        drijf en 2 . Federatie Nederlandse Kraanverhuurbedrijven en
                                                                        anderzijds Commissie van de Europese Gemeenschappen,


title: Zaak T-25/04: Beroep, op 22 januari 2004 ingesteld door González y Díez SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 71/40               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        20.3.2004
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Beroep, op 22 januari 2004 ingesteld door González y
                                                                       Díez SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
—     de beslissing van de tweede kamer van beroep van
      17 november 2003 te vernietigen;
                                                                                (Zaak T-25/04)
—     te verklaren dat de vordering tot nietigverklaring niet kan
      slagen;
                                                                                (2004/C 71/70)
—     het Bureau te verwijzen in verzoeksters kosten van deze
      procedure en van de eerdere procedures of het Bureau te                                  (Procestaal: Spaans)
      verwijzen in verzoeksters kosten van deze procedure en
      verzoekster tot nietigverklaring te verwijzen in verzoek-
      sters kosten van de eerdere procedures.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 22 januari 2004 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door González
                                                                       y Díez SA, gevestigd te Villabona-Llanera (Asturië, Spanje),
Middelen en voornaamste argumenten                                     vertegenwoordigd door Javier Díez-Hochleitner en Antonio
                                                                       Martínez Sánchez.
Betrokken        gemeen-      woordmerk „FUSION” — Aan-
schapsmerk:                   vraagnr. 1061050 voor waren
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                              van klasse 9 (audio-, video- en
                              beveiligingsapparatuur voor voer-
                              tuigen)                                  —     geheel nietig te verklaren de artikelen 1, 3 en 4 van de
                                                                             beschikking van de Commissie van 5 november 2003
                                                                             inzake steun ter dekking van uitzonderlijke lasten ten
Houder van het merk of        verzoekster                                    gunste van de onderneming González y Díez SA (Verleen-
teken waarvan nietigver-                                                     de steun in 2001 en onrechtmatig gebruik van de steun
klaring wordt gevorderd:                                                     in 1998 en 2000), en tot wijziging van beschikking
                                                                             2002/827/EGKS;
Verzoekster in de nietig-     Ford Motor Company op grond
heidsprocedure:               van gemeenschapsmerkinschrij-            —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
                              ving nr. 747121 van woordmerk
                              „FUSION” voor waren van de klas-
                              sen 12 (motorvoertuigen alsmede
                              onderdelen en accessoires daar-
                              voor) en 37 (onderhoud en re-
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                              paratie van automobielen)
Beslissing van de nietig-     toewijzing van de vordering
                                                                       Bij de in casu bestreden beschikking zijn de artikelen 1, 2 en 5
heidsafdeling:
                                                                       van beschikking 2002/827/EGKS van 2 juli 2002 inzake steun
                                                                       die in 1998, 2000 en 2001 door Spanje aan verzoekster is
Beslissing van de kamer       verwerping van het beroep                verleend, ingetrokken. Tegen laatstgenoemde beschikking
van beroep:                                                            werd door verzoekster reeds eerder beroep ingesteld (1).
Middelen:                     —    in de bestreden beslissing
                                   wordt ten onrechte geoor-           In de bestreden beschikking is:
                                   deeld dat de consumenten
                                   overeenstemmen;                     —     in artikel 1 vastgesteld dat bepaalde steun aan de kolenin-
                              —    er wordt ten onrechte gecon-              dustrie die ter dekking van uitzonderlijke herstructure-
                                   cludeerd dat de in de respec-             ringslasten ten belope van 3 131 726,47 euro aan ver-
                                   tieve inschrijvingen vermel-              zoekster is verleend, is aan te merken als een onrechtma-
                                   de waren minstens soortge-                tige toepassing van de beschikkingen 98/637/EGKS (2) en
                                   lijk zijn.                                2001/162/EGKS (3) van de Commissie van 3 juni 1998
                                                                             respectievelijk 13 december 2000, inzake steun die door
                                                                             Spanje in 1998 en 2000 aan de kolenindustrie is verleend,
                                                                             zodat die steunmaatregelen onverenigbaar zijn met de
                                                                             gemeenschappelijke markt;
 ---pagebreak--- 20.3.2004              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 71/41
—     in artikel 3 vastgesteld dat bepaalde steun die Spanje van       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      plan is in 2001 aan verzoekster toe te kennen ter dekking
      van uitzonderlijke herstructureringslasten, onverenigbaar        —     het besluit van het TABG van 20 december 2002 tot
      is met artikel 7 van verordening (EG) nr. 1407/2002 van                bevestiging van verzoekers aanvankelijke indeling in de
      de Raad van 23 juli 2002 betreffende staatssteun voor de               rang A7 nietig te verklaren;
      kolenindustrie (4);
                                                                       —     voor zoveel nodig, het besluit van het TABG van 9 ok-
—     Spanje in artikel 4 de verplichting opgelegd, behalve
                                                                             tober 2003 tot afwijzing van verzoekers klacht nietig te
      andere bedragen de in artikel 1 vermelde steun terug te
                                                                             verklaren;
      vorderen.
                                                                       —     verweerster te verwijzen in alle kosten.
Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster:
—     onbevoegdheid van de Commissie tot vaststelling van de
      bestreden beschikking na afloop van het EGKS-Verdrag;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
—     onrechtmatigheid van de voor de vaststelling van de
      bestreden beschikking gevolgde procedure, daar de Com-
      missie de artikelen 1, 2 en 5 van beschikking 2002/827/          Ten vervolge op het arrest van het Gerecht in zaak T-17/95 (1)
      EGKS niet eerder heeft ingetrokken;                              heeft de Commissie de regels inzake de criteria voor de indeling
                                                                       in rang en salaristrap bij aanwerving gewijzigd. Bij het
—     schending van het rechtszekerheidsbeginsel en procedure-         bestreden besluit heeft zij verzoekers indeling in de rang A7
      le onregelmatigheden, daar artikel 1 van de bestreden            op de datum van zijn aanwerving bevestigd en bijgevolg zijn
      beschikking bepaalde bij beschikking 98/637/EGKS toe-            verzoek om herindeling afgewezen.
      gestane steunmaatregelen onrechtmatig en onverenigbaar
      met de gemeenschappelijke markt verklaart, hoewel die
      steunmaatregelen in beschikking 2002/827/EGKS reeds              Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker aan dat het
      gerechtvaardigd zijn geacht;                                     bestreden besluit niet met redenen is omkleed en stelt hij een
                                                                       kennelijke beoordelingsfout en een vermeende discriminatie
—     kennelijke onjuiste beoordeling van de feiten, waar be-          tussen verzoeker zelf, wiens verzoek om herindeling is afgewe-
      paalde aan verzoekster verleende steun ter dekking van           zen, en andere ambtenaren met een even lange beroepservaring
      uitzonderlijke herstructureringslasten niet als gerecht-         als hij die een herindeling hebben verkregen.
      vaardigd is aangemerkt.
                                                                       (1) Arrest van 5 oktober 1995 van het Gerecht van eerste aanleg van
(1) T-291/02, González y Díez/Commissie (PB C 289 van                      de Europese Gemeenschappen, PB C 315 van 25.11.1995, blz. 14.
    23.11.2002, blz. 33).
(2) PB L 303 van 13.11.1998, blz. 57.
(3) PB L 58 van 28.2.2001, blz. 24.
(4) PB L 205 van 2.8.2002, blz. 1.
                                                                       Beroep, op 27 januari 2004 ingesteld door El Corte Inglés
                                                                       SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
Beroep, op 20 januari 2004 ingesteld door Jacques Ver-                      markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
borgh tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                 pen
                                                                                (Zaak T-27/04)
                           (Zaak T-26/04)
                                                                                (2004/C 71/72)
                           (2004/C 71/71)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                          (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 20 januari 2004 beroep ingesteld tegen                  schappen is op 27 januari 2004 beroep tegen het Bureau voor
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Jacques                  harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
Verborgh, wonende te Aalter (België), vertegenwoordigd door            modellen) (BHIM) ingesteld door El Corte Inglés, te Madrid,
N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-              vertegenwoordigd door J. L. Rivas Zurdo en E. López Leiva,
burg.                                                                  advocaten.


title: Zaak C-252/04: Beroep, op 14 juni 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/13

         Beroep, op 14 juni 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-252/04)
   (2004/C 201/25)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 14 juni 2004 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Georgios Zavvos en Michael Shotter, leden van haar juridische dienst.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 24 juli 2003 verstreken.

      (1)  PB L 108, blz. 51.


title: Zaak T-269/10: Beroep ingesteld op 14 juni 2010 — LIS/Commissie

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/42

         Beroep ingesteld op 14 juni 2010 — LIS/Commissie
   (Zaak T-269/10)
   ()
   2010/C 234/77
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: LIS GmbH Licht Impex Service (Mettmann, Duitsland) (vertegenwoordiger: K.-P. Langenkamp, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 12 april 2010 nietig verklaren krachtens artikel 264 VWEU;

               —

               de Commissie krachtens artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2010) 2198 def. van de Commissie van 12 april 2010, waarbij de Commissie haar verzoeken om terugbetaling van antidumpingrechten die op de invoer van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen van oorsprong uit de Volksrepubliek China waren betaald, heeft afgewezen.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan dat de Commissie bij de toepassing van artikel 11, lid 8, van verordening (EG) nr. 384/96 (1) het doel van deze regeling buiten beschouwing heeft gelaten en beginselen van de logica niet heeft toegepast.
   Dienaangaande wordt onder meer betoogd dat er in het concrete geval nooit een dumpingsituatie heeft bestaan, daar de productieprijs onder de betaalde uitvoerprijs lag en datzelfde product later door een Duitse firma is aangeboden tegen een lagere prijs dan de oorspronkelijke Chinese uitvoerprijs.
   Voorts wordt betoogd dat de Commissie buiten beschouwing heeft gelaten dat het bij de producten niet om gewone energiespaarlampen in de zin van de maatregel ging.
   Verzoekster stelt ook dat, anders dan de Commissie meent, tegen de classificatie van het product door de Duitse douane geen bezwaar kan worden gemaakt, daar er geen ander classificatienummer was waaronder het product zou vallen.
   Bovendien heeft de Commissie over het hoofd gezien dat er van schade in de Gemeenschap in het concrete geval nooit sprake is geweest, aangezien de door verzoekster verkochte verlichtingsproducten in heel Europa alleen door haar werden verkocht en er dus geen andere te beschermen fabrikanten waren.
   Ten slotte wordt betoogd dat het voor het verzoek om terugbetaling niet relevant kan zijn dat de concrete dumpingmarge niet weggevallen is; doorslaggevend is veeleer, dat een dergelijke dumpingmarge nooit heeft bestaan.

      (1)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1).


title: Zaak C-100/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 februari 2014 door de European Medical Association Asbl (EMA) tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 11 december 2013 in zaak T-116/11, European Medical Association/Europese Commissie

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/14

         Hogere voorziening ingesteld op 28 februari 2014 door de European Medical Association Asbl (EMA) tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 11 december 2013 in zaak T-116/11, European Medical Association/Europese Commissie
   (Zaak C-100/14 P)
   2014/C 129/18
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: European Medical Association Asbl (EMA) (vertegenwoordigers: A. Franchi, L. Picciano, G. Gangemi, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 11 december 2013 in zaak T-116/11 vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   EMA komt bij het Hof op tegen het arrest van 11 december 2013 in zaak T-116/11, waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep dat EMA krachtens de artikelen 268 VWEU, 272 VWEU en 340 VWEU had ingesteld teneinde terugbetaling te verkrijgen van de personeelskosten in verband met de uitvoering van de overeenkomsten 507760 Dicoems en 507126 Cocoon.
   Tot staving van haar hogere voorziening voert EMA de volgende middelen aan:

                  Eerste middel. Onjuiste uitlegging van de contractuele bedingen en de rechtsvoorschriften en kennelijk onjuiste beoordeling van de bewijsstukken.
               EMA betoogt dat het arrest blijk geeft van een onjuiste uitlegging van de contractuele bedingen en van de toepasselijke rechtsvoorschriften alsmede van een kennelijk onjuiste beoordeling van de bewijsstukken doordat het heeft geoordeeld dat de Commissie terecht tot de slotsom was gekomen dat de in rekening gebrachte maar nog niet betaalde kosten niet door EMA werden gedragen en niet in haar boekhouding waren opgenomen vóór de datum waarop het auditcertificaat was opgesteld overeenkomstig de Belgische boekhoudingsvoorschriften.

                  Tweede middel. Kennelijk onjuiste beoordeling van de bewijzen en motiveringsgebrek.
               EMA meent dat verschillende passages van het arrest blijk geven van ernstige vormfouten aangezien zij niet dan wel ontoereikend of tegenstrijdig zijn gemotiveerd. Het Gerecht is voorts bij de beoordeling van het in deze zaak overgelegde bewijs op veel punten tekortgeschoten en heeft kennelijke fouten gemaakt. Uit het arrest blijkt dat het Gerecht op veel punten heeft verzuimd de door EMA overgelegde bewijzen individueel te beoordelen en aldus feitelijk heeft verzuimd zich uit te spreken over de vorderingen van rekwirante in haar verzoekschrift en in haar repliek. Op veel punten heeft het Gerecht zich onvoorwaardelijk gebaseerd op de resultaten van het eindverslag van de audit, die voor rekening van de Commissie was uitgevoerd op de overeenkomsten Cocoon en Dicoems, terwijl EMA met haar beroep ten gronde juist bezwaar maakte tegen die resultaten.

                  Derde middel. Onjuiste toepassing van het beginsel van goede trouw en loyale samenwerking bij de uitvoering van de overeenkomst.
               Volgens EMA heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste beoordeling van het Belgische recht wat de toepassing van het beginsel van goede trouw en loyale samenwerking bij de uitvoering van de overeenkomst betreft. Bij de uitvoering van de projecten Dicoems en Cocoon is de Commissie haar eigen controleverplichtingen als bedoeld in artikel 11.3.4 van de algemene contractvoorwaarden niet nagekomen, waarin uitdrukkelijk de plicht van de Commissie is opgenomen om toe te zien op de juiste uitvoering van het project vanuit wetenschappelijk, technologisch en financieel oogpunt. Het Gerecht heeft ten onrechte aangenomen dat de Commissie haar eigen controleplicht of enige andere specifieke contractsbepaling niet had geschonden en dat zij derhalve op goede gronden had besloten de twee overeenkomsten betreffende de projecten Dicoems en Cocoon onmiddellijk op te zeggen, waardoor tevens de vordering tot schadevergoeding wegens onrechtmatige daad is afgewezen.

                  Vierde middel. Schending van de beginselen van het Gemeenschapsrecht.
               EMA betoogt voert een groot aantal schendingen van het Gemeenschapsrecht aan die het Gerecht zou hebben begaan, betreffende met name de onjuiste toepassing van het evenredigheidsbeginsel en het discriminatieverbod alsmede van het recht van verweer van rekwirante.


title: Zaak T-235/07: Arrest van het Gerecht van 16 juni 2011 — Bavaria/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Nederlandse biermarkt — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Bewijs van inbreuk — Toegang tot dossier — Geldboeten — Gelijkheidsbeginsel — Redelijke termijn” )

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/23

         Arrest van het Gerecht van 16 juni 2011 — Bavaria/Commissie
   (Zaak T-235/07) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Nederlandse biermarkt - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Bewijs van inbreuk - Toegang tot dossier - Geldboeten - Gelijkheidsbeginsel - Redelijke termijn)
   2011/C 226/45
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Bavaria NV (Lieshout, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk O. Brouwer, D. Mes, A. Stoffer, vervolgens O. Brouwer, A. Stoffer en P. Schepens, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Bouquet, S. Noë en A. Nijenhuis, vervolgens A. Bouquet en S. Noë, gemachtigden, bijgestaan door M. Slotboom, advocaat)

      Voorwerp

   Primair een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2007) 1697 van de Commissie van 18 april 2007 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] (Zaak COMP/B-2/37.766 — Nederlandse biermarkt) en subsidiair een verzoek tot vermindering van de aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Artikel 1 van beschikking C(2007) 1697 van de Commissie van 18 april 2007 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] (Zaak COMP/B-2/37.766 — Nederlandse biermarkt) wordt nietig verklaard voor zover de Europese Commissie daarbij heeft vastgesteld dat Bavaria NV had deelgenomen aan een inbreuk bestaande in de incidentele coördinatie van andere commerciële voorwaarden dan de prijzen voor individuele afnemers in het horecasegment in Nederland.

               2)

               Het bedrag van de bij artikel 3, sub c, van beschikking C(2007) 1697 aan Bavaria opgelegde geldboete wordt vastgesteld op 20 712 375 EUR.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Bavaria draagt twee derde van haar eigen kosten en twee derde van de kosten van de Europese Commissie.

               5)

               De Commissie draagt een derde van haar eigen kosten en een derde van de kosten van Bavaria.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaken C-187/05, C-188/05, C-189/05 en C-190/05: Verzoek van de Areios Pagos (Taktiki Olomeleia) van 17 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen enerzijds G. Agorastoudis e.a. (C-187/05), I. Panou e.a. (C-188/05), K. Kotsambougioukis e.a. (C-189/05) en G. Akritopoulos e.a. (C-190/05) en anderzijds Goodyear Hellas ABEE

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/8

         Verzoek van de Areios Pagos (Taktiki Olomeleia) van 17 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen enerzijds G. Agorastoudis e.a. (C-187/05), I. Panou e.a. (C-188/05), K. Kotsambougioukis e.a. (C-189/05) en G. Akritopoulos e.a. (C-190/05) en anderzijds Goodyear Hellas ABEE
   (Zaken C-187/05, C-188/05, C-189/05 en C-190/05)
   (2005/C 171/15)
   Procestaal: Grieks
   De Areios Pagos (Taktiki Olomeleia) heeft bij beschikking van 17 maart 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 april 2005, in de gedingen tussen enerzijds G. Agorastoudis e.a., I. Panou e.a., K. Kotsambougioukis e.a. en G. Akritopoulos e.a. en anderzijds Goodyear Hellas ABEE, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Aangezien het Griekse recht niet voorziet in een rechterlijke beslissing voorafgaand aan de definitieve beëindiging van de werkzaamheden van een onderneming of plaatselijke eenheid ingevolge de enkele wil van de werkgever, wordt gevraagd of, in de zin van artikel 1, lid 2, sub d, van richtlijn 75/129/EEG (1) van de Raad, de bepalingen van deze richtlijn van toepassing zijn op collectieve ontslagen die voortvloeien uit de definitieve beëindiging van de werkzaamheden van een onderneming of plaatselijke eenheid, waartoe door de werkgever vrijwillig is besloten zonder voorafgaande rechterlijke beslissing ter zake.

      (1)  PB L 48, van 22.2.1975, blz. 29.


title: Zaak T-357/14: Beschikking van het Gerecht van 3 februari 2016 — Experience Hendrix/BHIM — JH Licence (Jimi Hendrix)

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/42

         Beschikking van het Gerecht van 3 februari 2016 — Experience Hendrix/BHIM — JH Licence (Jimi Hendrix)
   (Zaak T-357/14) (1)

   (2016/C 111/51)
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Zaak T-397/15: Beroep ingesteld op 17 juli 2015 — PAL/BHIM — Symaga (PAL)

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/68

         Beroep ingesteld op 17 juli 2015 — PAL/BHIM — Symaga (PAL)
   (Zaak T-397/15)
   (2015/C 302/85)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: PAL-Bullermann GmbH (Friesoythe-Markhausen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Eberhardt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Symaga, SA (Villarta de San Juan, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk „PAL” — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 690 750

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 mei 2015 in zaak R 1626/2014-1

      Conclusies

               —

               De bestreden beslissing aldus herzien dat het verzoek tot nietigverklaring volledig wordt toegewezen;

               —

               Verweerder en de andere partij in de kosten verwijzen.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 15, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van regel 22, leden 3 en 4, van verordening nr. 2868/95.


title: Zaak C-378/01: Beroep, op 2 oktober 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
8.12.2001               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 348/13
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                                mingszones aan te wijzen de gebieden die naar aantal en
                                                                               oppervlakte het meest geschikt zijn voor de instandhou-
                                                                               ding van de vogelsoorten vermeld in bijlage I bij deze
—     vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig                 richtlijn, zoals gewijzigd, en van de andere trekvogels die
                                                                               regelmatig naar Italië terugkeren, en door de Commissie
      zijn voor het volgen van richtlijn 97/43/Euratom van de
                                                                               niet alle nuttige informatie te verstrekken met betrekking
      Raad van 30 juni 1997 betreffende de bescherming van
      personen tegen de gevaren van ioniserende straling in                    tot de meeste van de door haar aangewezen speciale
                                                                               beschermingszones;
      verband met medische blootstelling en tot intrekking
      van richtlijn 84/466/Euratom (1), of de Commissie die
      bepalingen althans niet mee te delen, de krachtens
      die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is               —     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
      nagekomen;
—     Ierland in de kosten te verwijzen.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Ondanks de inspanningen van de Italiaanse autoriteiten om te
Artikel 249 EG, waarin is bepaald dat een richtlijn verbindend
                                                                         voldoen aan de ingevolge artikel 4 van de richtlijn op hen
is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
                                                                         rustende verplichtingen, voldoet de aanwijzing van speciale
waarvoor zij bestemd is, brengt voor de lidstaten de verplich-
                                                                         beschermingszones (SBZ) volgens de Commissie nog niet aan
ting mee om de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn na
                                                                         de in voormeld artikel gestelde eisen, zowel wat betreft de in
te leven. Die termijn is verstreken op 13 mei 2000, zonder dat
                                                                         bijlage I bij de richtlijn genoemde vogels als met betrekking
Ierland de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om de in
                                                                         tot de andere regelmatig terugkerende trekvogels.
de conclusie van de Commissie genoemde richtlijn te volgen.
(1) PB L 180 van 9.7.1997, blz. 22.
                                                                         Gelet op het huidige aantal en de huidige oppervlakte van de
                                                                         SBZ in Italië ligt het voor de hand, dat veel van de in bijlage I
                                                                         bij de richtlijn genoemde vogelsoorten alsmede vele andere
                                                                         soorten trekvogels geen afdoende bescherming genieten. De
                                                                         ontoereikendheid van de door de Italiaanse autoriteiten getrof-
                                                                         fen maatregelen blijkt ook uit de omstandigheid, dat een groot
                                                                         aantal watergebieden van internationale betekenis niet als SBZ
                                                                         zijn aangewezen. Bovendien toont vergelijking van het aantal
Beroep, op 2 oktober 2001 ingesteld door Commissie van                   „Important Bird Areas” (hierna: „IBA”) met het aantal geheel of
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                    gedeeltelijk door SBZ gedekte IBA aan, dat ondanks de
                                                                         verbetering van de situatie in diverse gebieden nog steeds
                                                                         achterstandssituaties bestaan, inzonderheid in een aantal gebie-
                          (Zaak C-378/01)                                den die van uiterst groot belang zijn voor de vogelwereld.
                          (2001/C 348/23)
                                                                         De aan de Commissie verstrekte informatie is in veel gevallen
                                                                         ontoereikend. Inzonderheid de vogelkundige gegevens zijn
                                                                         vaak ontoereikend, zowel qua volledigheid als qua nauwkeurig-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               heid. Dit gebrek aan informatie is in strijd met artikel 4,
op 2 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek            lid 3, van de richtlijn en belet de Commissie, haar rol van
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                 coördinatrice te vervullen opdat de aangewezen SBZ een
woordigd door Gregorio Valero Jordana en Roberto Amorosi                 samenhangend geheel vormen dat voldoet aan de eisen van
als gemachtigden.                                                        bescherming van de betrokken vogelsoorten.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         (1) PB L 103 van 25.4.79, blz. 1.
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft
      voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krach-
      tens artikel 4, leden 1, 2 en 3, van richtlijn 79/409/EEG (1),
      door na te laten in voldoende mate als speciale bescher-


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 juni 2000 in zaak T-429/93: Erfgenamen van Edmond Ropars tegen Raad van de Europese Unie ("Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelĳkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid — Producent die verbintenis tot omschakeling is aangegaan — Overdracht van bedrĳf")

text:
7.10.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 285/7
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 21 juni 2000                                                         van 10 mei 2000
                                                                         in zaak T-177/97: O. Simon tegen Commissie van de
in zaak T-429/93: Erfgenamen van Edmond Ropars tegen                                     Europese Gemeenschappen (1)
                 Raad van de Europese Unie (1)
                                                                         (Ambtenaren — Aanspraak op status van tijdelijk functio-
(„Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-                                                naris)
kelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid
— Producent die verbintenis tot omschakeling is aangegaan                                          (2000/C 285/13)
                   — Overdracht van bedrijf”)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (2000/C 285/12)
                                                                         In zaak T-177/97, O. Simon, wonende te Luxemburg, verte-
                                                                         genwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure en F. Parmentier,
                          (Procestaal: Frans)                            advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                         burg bij de Société de gestion fiduciaire S.à r.l., Rue Beck 2-4,
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
In zaak T-429/93, M. A. Le Goff, wonende te Plounevezel                  tigden: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een beroep tot
(Frankrijk), L. Ropars, wonende te Rouziers-de-Touraine                  nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende
(Frankrijk), J. Ropars, wonende te Gleize (Frankrijk),                   afwijzing van verzoeksters verzoek om regularisatie van haar
M.-C. Ropars, wonende te Guerlesquin (Frankrijk), G. Ropars,             administatieve positie alsmede om vergoeding, door toeken-
wonende te Morlaix (Frankrijk), M. Ropars, wonende te Glomel             ning van het symbolische bedrag van een euro, van de morele
(Frankrijk), L. Ropars, wonende te Saint Laurent-du-Maroni               schade die zij heeft geleden, heeft het Gerecht (M. Vilaras,
(Frans-Guyana) en J. Ropars, wonende te Laniscat (Frankrijk),            alleensprekend rechter); griffier: J. Palacio González, ad-
in hun hoedanigheid van erfgenamen van E. Ropars, vertegen-              ministrateur, op 10 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het
woordigd door C. Larzul en F. Buffet, vervolgens door A. Dela-           dictum luidt als volgt:
noé, advocaten te Rennes, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Route                 1)    Verwerpt het beroep.
d’Esch 398, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigde:
A. M. Colaert), betreffende een beroep krachtens de artike-              2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
len 178 en 215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans artike-
len 235 EG en 288, tweede alinea, EG), strekkende tot                    (1) PB C 252 van 16.8.1997.
vergoeding van de schade die E. Ropars heeft geleden, omdat
hij geen melk heeft kunnen leveren ingevolge verordening
(EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende
algemene voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5
quater van verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in
de sector melk en zuivelproducten (PB L 90, blz. 13), zoals                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
aangevuld bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de Commis-
sie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere voorschrif-
                                                                                van 20 juni 2000
ten voor de toepassing van de bij artikel 5 quater van
verordening nr. 804/68 ingestelde extra heffing (PB L 132,
blz. 11), heeft het Gerecht van eerste aanleg (alleensprekend            in zaak T-597/97: Euromin SA tegen Raad van de Europese
rechter: R. M. Moura Ramos); griffier: J. Palacio González,                                             Unie (1)
administrateur, op 21 juni 2000 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                              (Beroep tot nietigverklaring — Dumping — Niet-ontvanke-
                                                                                lijkheid)
1)    Wijst de vordering tot schorsing van de behandeling af.
                                                                                (2000/C 285/14)
2)    Verwerpt het beroep.
                                                                                (Procestaal: Engels)
3)    Verwijst verzoekers in de kosten.
                                                                         In zaak T-597/97, Euromin SA, gevestigd te Genève (Zwitser-
                                                                         land), aanvankelijk vertegenwoordigd door D. Horovitz, J. Bä-
(1) PB C 217 van 20.8.1991.                                              verbrant, G. Vandersanden en N. Stockwell, advocaten te Brus-
                                                                         sel, en N. Robson, solicitor, en nadien door D. Horovitz,
                                                                         G. Vandersanden, N. Stockwell, E. Pitt en S. Sheppard, solici-
                                                                         tors, domicilie gekozen hebbende te Luxembourg bij de Société


title: Zaak T-253/07: Beroep ingesteld op 17 juli 2007 — Desarrollo y Aplicaciones Fitotécnicas/Raad en Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/49

         Beroep ingesteld op 17 juli 2007 — Desarrollo y Aplicaciones Fitotécnicas/Raad en Commissie
   (Zaak T-253/07)
   (2007/C 211/91)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Desarrollo y Aplicaciones Fitotécnicas SA (Córdoba, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Ortiz Blanco, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het onderhavige beroep tot schadevergoeding overeenkomstig het bepaalde in artikel 288 EG toe te wijzen en vast te stellen dat verzoekster recht heeft op een financiële schadevergoeding van in totaal een miljoen honderdzestienduizend zeshonderdzevenenzestig EUR (1 116 667 EUR), tot betaling waarvan de Raad en de Commissie hoofdelijk en gezamenlijk zijn gehouden, en,

               —

               de verwerende instellingen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-217/07, Las Palmeras/Raad en Commissie.


title: Doorhaling van zaak C-328/95

text:
27 . 9 . 97            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                              C 295/27
             Doorhaling van zaak C-328/95 (')                                       Doorhaling van zaak C-64/97 ( l )
                           ( 97/C 295/54 )                                                       ( 97/C 295/55 )
De president van de Vijfde Kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
van 3 juli 1997 de doorhaling in het register gelast van              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 juli 1997 de
zaak C-328/95 : Commissie van de Europese Gemeen                     doorhaling in het register gelast van zaak C-64/97: Com
schappen tegen Italiaanse Republiek.                                  missie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                      Republiek.
(') PB C 333 van 9 . 12 . 1995 .
                                                                      (') PB C 108 van 5 . 4 . 1997.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 januari 2002 in zaak C-182/00 (verzoek van het Landesgericht Welsom een prejudiciële beslissing): Lutz GmbH e.a. (Prejudiciële verwĳzing — Openbaarmaking van jaarrekening en jaarverslag — Houden van handels- en vennootschapsregister — Onbevoegdheid Hof)

text:
C 84/26                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
1)    De Commissie van de Europese Gemeenschappen was krachtens             rijk), in de aldaar aanhangige procedure betreffende een
      artikel 149, lid 1, van de Akte betreffende de toetredingsvoor-       verzoekschrift van Lutz GmbH e.a., en om een prejudiciële
      waarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland            beslissing over de geldigheid van artikel 2, lid 1, sub f, van de
      en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de Verdragen            Eerste richtlijn (68/151/EEG) van de Raad van 9 maart 1968
      waarop de Europese Unie is gegrond, bevoegd de maatregelen            strekkende tot het coördineren van de waarborgen welke in de
      te nemen bedoeld in artikel 4 van verordening (EG)                    lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin
      nr. 3108/94 van de Commissie van 19 december 1994                     van de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de
      betreffende de wegens de toetreding van Oostenrijk, Finland en        belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze
      Zweden te nemen overgangsmaatregelen voor het handelsverkeer          vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waarbor-
      in landbouwproducten.                                                 gen gelijkwaardig te maken (PB L 65, blz. 8), en artikel 47 van
                                                                            de Vierde richtlijn (78/660/EEG) van de Raad van 25 juli 1978
2)    Bij onderzoek van de tweede vraag is niet gebleken van feiten of      op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag
      omstandigheden die de geldigheid van artikel 4 van verordening        betreffende de jaarrekening van bepaalde vennoot-
      nr. 3108/94 kunnen aantasten wat het evenredigheidsbeginsel           schapsvormen (PB L 222, blz. 11), heeft het Hof (Eerste kamer),
      en het vertrouwensbeginsel betreft.                                   samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, L. Sevón en
                                                                            M. Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Ge-
3)    Het begrip „houder” van een overschotvoorraad in de zin van           elhoed; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 15 januari
      artikel 4 van verordening nr. 3108/94 ziet op eenieder die            2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      bevoegd is het in voorraad gehouden product op de markt te
      brengen en er winst mee te behalen.
                                                                            Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is niet bevoegd
4)    Artikel 4, lid 3, van verordening nr. 3108/94 moet aldus              om te antwoorden op de door het Landesgericht Wels in zijn
      worden uitgelegd dat met betrekking tot de invoer van Tunesi-         beschikking van 9 mei 2000 gestelde vragen.
      sche olijfolie de „bij invoer geldende belasting” die op 31 decem-
      ber 1994 van toepassing is in de Gemeenschap van de Twaalf,
      de heffing is die wordt bedoeld in bijlage I bij verordening (EG)     (1) PB C 233 van 12.8.2000.
      nr. 3307/94 van de Commissie van 29 december 1994 tot
      vaststelling van de minimumheffingen bij invoer van olijfolie en
      van de heffingen bij invoer van de overige producten van de
      sector olijfolie.
5)    Bij onderzoek van de vijfde vraag is niet gebleken van feiten of
      omstandigheden die de geldigheid van artikel 4, lid 3,
      van verordening nr. 3108/94 kunnen aantasten wat het                                      ARREST VAN HET HOF
      gelijkheidsbeginsel betreft.
                                                                                (Vijfde kamer)
(1) PB C 211 van 22.7.2000.
                                                                                van 22 januari 2002
                                                                            in zaak C-218/00 (verzoek van het Tribunale di Vicenza
                                                                            om een prejudiciële beslissing): Cisal di Battistello Venan-
                      ARREST VAN HET HOF                                    zio & C. Sas tegen Istituto nazionale per l’assicurazione
                                                                                contro gli infortuni sul lavoro (INAIL) (1)
                              (Eerste kamer)
                         van 15 januari 2002                                („Artikelen 85, 86 en 90 EG-Verdrag (thans artikelen 81
                                                                            EG, 82 EG en 86 EG) — Verplichte aansluiting bij orgaan
in zaak C-182/00 (verzoek van het Landesgericht Welsom                      voor verzekering tegen arbeidsongevallen — Kwalificatie
        een prejudiciële beslissing): Lutz GmbH e.a. (1)                    van orgaan voor arbeidsongevallenverzekering als onderne-
                                                                                ming”)
(Prejudiciële verwijzing — Openbaarmaking van jaarre-
kening en jaarverslag — Houden van handels- en ven-                                                    (2002/C 84/42)
           nootschapsregister — Onbevoegdheid Hof)
                              (2002/C 84/41)                                                        (Procestaal: Italiaans)
                             (Procestaal: Duits)                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C--218/00, betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C-182/00, betreffende een verzoek aan het Hof                       krachtens artikel 234 EG van het Tribunale di Vicenza (Italië),
krachtens artikel 234 EG van het Landesgericht Wels (Oosten-                in het aldaar aanhangig geding tussen Cisal di Battistello


title: Zaak F-139/06: Beroep ingesteld op 11 december 2006 — Kurrer/Commissie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/39

         Beroep ingesteld op 11 december 2006 — Kurrer/Commissie
   (Zaak F-139/06)
   (2007/C 20/60)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Christian Kurrer (Watermaal-Bosvoorde, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker met ingang van 1 april 2006 als ambtenaar op proef aan te stellen, voor zover hij daarbij is ingedeeld in de rang A*6, salaristrap 2, en de punten die hij als tijdelijk functionaris „Recherche” reeds had verzameld niet behouden blijven;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker is op 16 januari 2004 als tijdelijk functionaris „Recherche” van de rang A7 in dienst van de Commissie gekomen. Nadat hij was geslaagd voor algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/3/02, dat op 25 juli 2002 is bekendgemaakt en strekte tot de vorming van een aanwervingreserve van administrateurs van de loopbaan A7/A6, is hij als ambtenaar op proef van de rang A*6 aangesteld.
   Daar de Commissie zich ertoe heeft verplicht om de gevolgen van een eventueel arrest houdende nietigverklaring in de aanhangige zaken die betrekking hebben op artikel 12 van bijlage XIII bij het Statuut, tot andere gevallen uit te breiden, beroept verzoeker zich slechts op schending van de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie ten opzichte van zijn vroegere collega's, eveneens tijdelijke functionarissen „Recherche” en geslaagd voor interne vergelijkende onderzoeken, die bij hun aanstelling hun indeling en reeds verzamelde punten hebben behouden.
   Voorts en voor zover nodig stelt verzoeker dat artikel 5, lid 4, van bijlage XIII bij het Statuut onwettig is, aangezien het in strijd is met voormeld beginsel en met het evenredigheidsbeginsel.


title: Zaak C-307/12: Beschikking van de president van het Hof van 11 december 2012 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/15

         Beschikking van de president van het Hof van 11 december 2012 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije
   (Zaak C-307/12) (1)

   2013/C 63/29
   Procestaal: Bulgaars
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.


title: Zaak T-621/16: Beroep ingesteld op 29 augustus 2016 — České dráhy/Commissie

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/46

         Beroep ingesteld op 29 augustus 2016 — České dráhy/Commissie
   (Zaak T-621/16)
   (2016/C 392/60)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: České dráhy a. s. (Praag, Tsjechië) (vertegenwoordigers: K. Muzikář, J. Kindl, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit C(2016) 3993 final van de Commissie van 22 juni 2016 in zaak AT.40401 — Twins, waarbij een inspectie is gelast overeenkomstig artikel 20, lid 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag;

               —

               verwijzing van de Commissie in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het bestreden besluit is vastgesteld op grond van documenten die zijn verkregen tijdens een voorgaande inspectie die op de kantoren van České dráhy heeft plaatsgevonden en die op grond van een onrechtmatig besluit was uitgevoerd. De Europese Commissie kon de op die wijze verkregen documenten niet gebruiken, zelfs niet om het in de onderhavige procedure bestreden besluit vast te stellen.

               2.

               Tweede middel: de documenten op grond waarvan het bestreden besluit is vastgesteld zijn door de Europese Commissie tijdens een voorgaande inspectie, buiten het kader van het onderwerp van die inspectie, en dus op onrechtmatige wijze, verkregen.

               3.

               Derde middel: het bestreden besluit en de daarmee verband houdende inspectie door de Europese Commissie vormen een onevenredige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van de verzoekende partij. Het bestreden besluit is door de Europese Commissie vastgesteld zonder het bestaan van rechtmatig verkregen documenten, terwijl de Commissie het onderwerp van de inspectie ontoelaatbaar ruim heeft gedefinieerd en zij de grenzen van haar onderzoeksbevoegdheden te buiten is gegaan.

               4.

               Vierde middel: het onderwerp en het doel van de inspectie worden door het bestreden besluit niet op passende wijze afgebakend, onder andere doordat het de periode waarop de inspectie betrekking had ontoelaatbaar ruim formuleert, en het bestreden besluit geeft geen behoorlijke redenen.

               5.

               Vijfde middel: het bestreden besluit en de daarmee verband houdende inspectie hebben een ontoelaatbare inbreuk gemaakt op de fundamentele rechten en vrijheden van de verzoekende partij, zoals gewaarborgd door artikel 7 van het Handvest van de grondrechten van de EU (of artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden) en artikel 48 van het Handvest van de grondrechten van de EU (of artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden).


title: Doorhaling van zaak T-72/95

text:
28.8.1999              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 246/45
Volgens verzoekster is richtlijn 92/12/EEG in strijd met:                              Doorhaling van zaak T-538/93 (1)
— het communautaire rechtsstaatsbeginsel, omdat zij tegen-
     strijdige en onduidelijke regels bevat;                                                    (1999/C 246/90)
— de doelstellingen die het Verdrag met de totstandbrenging
     van de interne markt als bedoeld in artikel 14 EG (ex                                      (Procestaal: Engels)
     artikel 7 A) nastreeft;
— het verbod van douanerechten en heffingen van gelijke                  De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
     werking in artikel 25 EG (ex artikel 12);                           van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                         beschikking van 30 maart 1999 de doorhaling in het register
— de verboden van artikel 28 EG (ex artikel 30) en artikel 29            gelast van zaak T-538/93: J. Harris tegen Raad van de Europese
     EG (ex artikel 34),                                                 Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
— artikel 93 EG (ex artikel 99), dat de harmonisatie van de
     indirecte belastingen betreft;                                      (1) PB C 319 van 26.11.1993.
— het evenredigheidsbeginsel, daar zij niet is aangepast aan
     de interne markt;
— het vertrouwensbeginsel;
— en met een aantal fundamentele rechten en vrijheden, zoals
     de vrijheid van beroepsuitoefening, het eigendomsrecht en
     de handels- en economische vrijheid.
                                                                                Doorhaling van zaak T-548/93 (1)
                                                                                (1999/C 246/91)
                Doorhaling van zaak T-278/93 (1)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                         (1999/C 246/88)
                                                                         De president van de Eerste kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                         (Procestaal: Engels)                            van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                         beschikking van 1 maart 1999 de doorhaling in het register
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht            gelast van zaak T-548/93: Ladbroke Racing Ltd tegen Commis-
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij               sie van de Europese Gemeenschappen.
beschikking van 10 maart 1999 de doorhaling in het register
gelast van zaak T-278/93: D. Alwyn Jones en M. Bridget Jones
                                                                         (1) PB C 319 van 26.11.1993.
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 165 van 2.7.1992.
                                                                                Doorhaling van zaak T-72/95 (1)
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-294/93,
                    T-392/93 en T-413/93 (1)                                                    (1999/C 246/92)
                         (1999/C 246/89)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                         (Procestaal: Engels)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht            De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij               aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
beschikking van 30 maart 1999 de doorhaling in het register              van 17 mei 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak
gelast van de zaken T-294/93, S. Coughlan tegen Raad van de              T-72/95: Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap-                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
pen en T-413/93, P. Heffernan tegen Raad van de Europese
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                        (1) PB C 268 van 14.10.1995.
(1) PB C 158 van 10.6.1993 en C 197 van 21.7.1993.


title: Zaak C-573/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Förvaltningsrätt i Linköping — Zweden) — Ålands Vindkraft AB/Energimyndigheten (Prejudiciële verwijzing — Nationale steunregeling die voorziet in toekenning van verhandelbare groenestroomcertificaten aan installaties die elektriciteit produceren uit hernieuwbare energiebronnen — Verplichting voor elektriciteitsleveranciers en bepaalde verbruikers om jaarlijks bij bevoegde autoriteit een bepaald aantal groenestroomcertificaten in te leveren — Weigering om groenestroomcertificaten toe te kennen voor buiten betrokken lidstaat gelegen productie-installaties — Richtlijn 2009/28/EG — Artikel 2, tweede alinea, sub k, en artikel 3, lid 3 — Vrij verkeer van goederen — Artikel 34 VWEU)

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Förvaltningsrätt i Linköping — Zweden) — Ålands Vindkraft AB/Energimyndigheten
   (Zaak C-573/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Nationale steunregeling die voorziet in toekenning van verhandelbare groenestroomcertificaten aan installaties die elektriciteit produceren uit hernieuwbare energiebronnen - Verplichting voor elektriciteitsleveranciers en bepaalde verbruikers om jaarlijks bij bevoegde autoriteit een bepaald aantal groenestroomcertificaten in te leveren - Weigering om groenestroomcertificaten toe te kennen voor buiten betrokken lidstaat gelegen productie-installaties - Richtlijn 2009/28/EG - Artikel 2, tweede alinea, sub k, en artikel 3, lid 3 - Vrij verkeer van goederen - Artikel 34 VWEU))
   2014/C 292/04
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Förvaltningsrätten i Linköping

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ålands Vindkraft AB

      Verwerende partij: Energimyndigheten

      Dictum

               1)

               De artikelen 2, tweede alinea, sub k, en 3, lid 3, van richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij een lidstaat toestaan om een steunregeling zoals die in het hoofdgeding in te voeren, die bij de toekenning van verhandelbare certificaten aan producenten van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen enkel rekening houdt met de uit die bronnen in die staat geproduceerde stroom, en die de leveranciers en bepaalde verbruikers van elektriciteit verplicht om jaarlijks bij de bevoegde autoriteit een met een deel van hun totale elektriciteitslevering of -verbruik overeenstemmend aantal van die certificaten in te leveren.

               2)

               Artikel 34 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, die bij de toekenning van verhandelbare certificaten aan producenten van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen enkel rekening houdt met de in de betrokken lidstaat uit die bronnen geproduceerde stroom, en die de leveranciers en bepaalde verbruikers van elektriciteit verplicht om, op straffe van betaling van een specifiek recht, jaarlijks bij de bevoegde autoriteit een met een deel van hun totale elektriciteitslevering of -verbruik overeenstemmend aantal van die certificaten in te leveren.

               3)

               Het staat aan de nationale rechterlijke instantie om, rekening houdend met alle relevante elementen, waartoe met name kan behoren de normatieve context van het Unierecht waarvan de in het hoofdgeding aan de orde zijnde regeling deel uitmaakt, na te gaan of die regeling, beoordeeld vanuit het oogpunt van de territoriale werkingssfeer ervan, voldoet aan de vereisten van het rechtszekerheidsbeginsel.

      (1)  PB C 38 van 9.2.2013.