title: Beroep, op 8 juni 1998 ingesteld door National Association of Licensed Opencast Operators (Naloo) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-89/98)

text:
C 234/36               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     25.7.98
Ten slotte heeft de Raad gehandeld in strijd met artikel 190        de invoer van de betrokken producten die door verzoek-
van het Verdrag, door niet naar behoren de redenen mee              sters worden vervaardigd en naar de Gemeenschap geeÈx-
te delen voor de instelling van een antidumpingrecht in             porteerd.
deze vorm, wat een schending vormt van verzoeksters
recht van verweer.                                                  Verzoeksters voeren schending aan van de volgende artike-
                                                                    len van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (2):
(1) Verordening (EG) nr. 449/98 van de Raad (PB L 58 van
    27.2.1998, blz. 15).
(2) PB L 56 van 6.6.1996, blz. 1.                                   Ð artikel 2, leden 8 en 9, voorzover als uitvoerprijs is
                                                                         beschouwd de door Tata International aan niet-geasso-
                                                                         cieerde klanten in de Gemeenschap aangerekende prijs,
                                                                    Ð artikel 2, lid 10, voorzover bij wege van correctie in
                                                                         de zin van artikel 2, lid 10, onder i), een fictieve com-
Beroep, op 7 juni 1998 ingesteld door Kundan Industries                  missie in mindering wordt gebracht van de uitvoer-
Limited en Tata International Limited tegen Raad van de                  prijs,
                          Europese Unie
                         (Zaak T-88/98)                             Ð artikel 18, lid 3, nu werd uitgegaan van informatie
                                                                         waarvan bekend was dat zij onjuist was, zodat nauw-
                          (98/C 234/68)                                  keurige conclusies redelijkerwijs onmogelijk waren, en
                                                                         ten slotte,
                       (Procestaal: Engels)
                                                                    Ð artikel 20, lid 4, nu niet naar behoren mededeling is
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                        gedaan van de essentieÈle feiten en overwegingen.
Gemeenschappen is op 7 juni 1998 beroep ingesteld tegen
Raad van de Europese Unie door Kundan Industries Limi-              (1) Verordening (EG) nr. 393/98 van de Raad (PB L 50 van
ted en Tata International Limited, vertegenwoordigd door                20.2.1998, blz. 1).
J.-F. Bellis en P. De Baere, advocaten, domicilie gekozen           (2) PB L 56 van 6.6.1996, blz. 1.
hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch & Wolter,
advocaten aldaar, rue Goethe 11.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Ð nietig te verklaren artikel 1 van Verordening (EG)                Beroep, op 8 juni 1998 ingesteld door National
     nr. 393/98 van de Raad van 16 februari 1998 tot                Association of Licensed Opencast Operators (Naloo) tegen
     instelling van een definitief antidumpingrecht op de                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
     invoer van roestvrijstalen bevestigingsmiddelen en                                       (Zaak T-89/98)
     delen daarvan, van oorsprong uit de Volksrepubliek
     China, India, MaleisieÈ, de Republiek Korea, Taiwan en                                    (98/C 234/69)
     Thailand; en
                                                                                (Procestaal: Engels)
Ð de Raad te verwijzen in de kosten.
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Middelen en voornaamste argumenten                                  Gemeenschappen is op 8 juni 1998 beroep tegen Commis-
                                                                    sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
                                                                    National Association of Licensed Opencast Operators
Verzoeksters zijn vennootschappen (limited companies)               (Naloo), vertegenwoordigd door M. Cran QC en M.
naar Indiaas recht. Kundan vervaardigt roestvrijstalen              Hoskins, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij V.
bevestigingsmiddelen en verkoopt deze aan Tata Internati-           Gillen, advocaat aldaar, rue Aldringen 13.
onal, die gespecialiseerd is in de exporthandel, en ze levert
aan zelfstandige importeurs in de Gemeenschap.
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij artikel 1, lid 2, van de bestreden verordening (1) is een
definitief antidumpingrecht ingesteld op de invoer van              Ð de beschikking van de Commissie van 27 april 1998
roestvrijstalen bevestigingsmiddelen en delen daarvan, van               houdende afwijzing van de aanvullende klacht van
oorsprong uit de Volksrepubliek China, India, de Repu-                   Naloo van 15 juni 1994 nietig te verklaren voorzover
bliek Korea, MaleisieÈ, Taiwan en Thailand. Voor importen                zij de bezwaren tegen CEGB betreft;
van de betrokken producten die zijn uitgevoerd door
¹Kundan Industries Ltd/Tata Export Ltd, Mumbaiº geldt               Ð de beschikking van de Commissie van 27 april 1998
een definitief antidumpingrecht van 47,4 %.                              houdende afwijzing van de aanvullende klacht van
                                                                         Naloo van 15 juni 1994 nietig te verklaren voorzover
Het onderhavige beroep tot nietigverklaring is gericht                   zij de bezwaren tegen British Coal betreft;
tegen artikel 1 van de bestreden verordening, voorzover
daarbij een definitief antidumpingrecht wordt ingesteld op          Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 25.7.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               C 234/37
Middelen en voornaamste argumenten                                    arrestº voortvloeiende verplichtingen na te komen, de
                                                                      navolgende bedragen te betalen, die overeenkomen
Verzoekster is een beroepsorganisatie van particuliere                met i) de door de Commissie aan verzoeksters terug te
mijnexploitanten. Met het onderhavige, op artikel 33 van              betalen boeten samen met ii) rente over die bedragen
het EGKS-Verdrag gebaseerde beroep vordert zij nietigver-             berekend op de voet van het officieÈle disconto van de
klaring van de afwijzing van haar klacht door de Commis-              Belgische Nationale bank plus 1 % of van het disconto
sie op 27 april 1998, voorzover het de bezwaren tegen de              van het EMFS plus 1,5 % vanaf de datum waarop de
Central Electricity Generating Board (CEGB) en British                Zweedse vennootschappen die boeten hebben betaald,
Coal betreft. Die aanvullende klacht, van 15 juni 1994,               tot 31 mei 1993, te weten:
betrof overdreven hoge royalties en een discriminerend
prijsbeleid jegens de houders van een vergunning voor                 Ð aan AssiDomän Kraft Products AB: i) 130 000
steenkoolwinning.                                                          ECU plus ii) 4 573 470,30 BEF of 107 867,02
                                                                           ECU,
Zij stelt, dat de Commissie ingevolge artikel 63, lid 1, van
het EGKS-Verdrag verplicht is zich uit te spreken over                Ð aan AB Iggesunds Bruk: i) 30 000 ECU plus
inbreuken uit het verleden. De Commissie is eveneens                       ii) 1 019 686,33 BEF of 24 117,25 ECU,
daartoe verplicht ingevolge artikel 66, lid 7, juncto
artikel 4, onder d), van het EGKS-Verdrag. De heffing van             Ð aan        Korsnäs    AB:    i) 30 000   ECU    plus
overdreven hoge royalties op grond van de overeenkom-                      ii) 1 055 459,43 BEF of 24 893,32 ECU,
sten tussen British Coal en de vergunninghouders valt bin-
nen de werkingssfeer van artikel 65 van het EGKS-Ver-                 Ð aan MoDo Paper AB: i) 30 000 ECU                plus
drag.                                                                      ii) 1 055 459,43 BEF of 24 893,32 ECU,
                                                                      Ð aan Södra Cell AB: i) 80 000 ECU                plus
Bovendien heeft de Commissie de aanvullende klacht, het
                                                                           ii) 2 814 464,79 BEF of 66 380,18 ECU,
bewijsmateriaal van verzoekster en haar eigen bevindingen
niet naar behoren in aanmerking genomen en kennelijk in
                                                                      Ð aan Stora Kopparbergs Bergslags AB: i) 190 000
strijd gehandeld met artikelen 63, lid 1, artikel 66, lid 7,
                                                                           ECU plus ii) 6 684 318,72 BEF of 157 652,15
en artikel 65 van het EGKS-Verdrag.
                                                                           ECU,
Ten slotte had de Commissie haar beslissing niet mogen                Ð Svenska Cellulosa AB (SCA): i) 130 000 ECU plus
motiveren met het argument dat het aangevoerde bewijs-                     ii) 4 573 470,13 BEF of 107 867,02 ECU;
materiaal onvoldoende was. Verzoekster heeft zich name-
lijk steeds bereid getoond, desgewenst nader bewijs te ver-
schaffen.                                                         c) ter vergoeding van het verlies veroorzaakt door het
                                                                      onverschoonbare talmen van de Commissie, die de uit
                                                                      het ¹houtslijparrestº voortvloeiende verplichtingen
                                                                      niet tegen 31 mei 1993 is nagekomen, de Commissie
                                                                      te veroordelen tot betaling aan verzoeksters van
                                                                      i) compensatoire rente over de bedragen die het
                                                                      Gerecht een billijke en passende vergoeding voor het
Beroep, op 5 juni 1998 ingesteld door AssiDomän Kraft                 door verzoeksters geleden verlies acht, of ii) vertra-
Products AB en andere Zweedse houtslijpvennootschappen                gingsrente op de voet van 8 % over de hierboven
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   onder b) genoemde bedragen, in elk geval vanaf 1 juni
                       (Zaak T-90/98)                                 1993 tot op de datum van het arrest van het Gerecht
                        (98/C 234/70)                                 in deze zaak;
                     (Procestaal: Engels)                         d) de Commissie te gelasten aan verzoeksters over de ver-
                                                                      goeding die volgens het Gerecht uit hoofde van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     punten b) en c) hierboven dient te worden betaald,
Gemeenschappen is op 5 juni 1998 beroep tegen Commis-                 rente op de voet van 8 % te betalen vanaf de datum
sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Assi-               van het arrest van het Gerecht in deze zaak tot op de
Domän Kraft Products AB en zes andere Zweedse hout-                   datum van de daadwerkelijke betaling;
slijpvennootschappen, vertegenwoordigd door J. Pheasant,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore               e) de Commissie in de kosten van verzoeksters te verwij-
van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11.                 zen.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:              Middelen en voornaamste argumenten
a) nietig te verklaren de in de brief van 26 maart 1998           In 1985 ontvingen tal van ondernemingen uit de houtslijp-
     met kenmerk SG(98) D/2434 besloten liggende                  sector (waaronder verzoeksters) een beschikking van de
     beschikking van de Commissie;                                Commissie waarin stond dat zij inbreuk hadden gemaakt
                                                                  op artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag (de ¹houtslijpbe-
b) de Commissie te gelasten, als schadevergoeding voor            schikkingº (1). Er werden boeten opgelegd, die door de
     haar onrechtmatige weigering om de uit het ¹houtslijp-       geadresseerden zijn betaald.


title: Zaak C-262/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 14 mei 2013 — Ekkehard Aleweld/Condor Flugdienst GmbH

text:
               27.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 215/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 14 mei 2013 — Ekkehard Aleweld/Condor Flugdienst GmbH
   (Zaak C-262/13)
   2013/C 215/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Rüsselsheim

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ekkehard Aleweld

      Verwerende partij: Condor Flugdienst GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verleent artikel 7 van (verordening nr. 261/2004) (1) ook een recht op compensatie wanneer de geboekte vlucht met meer dan drie uur vertraging is vertrokken en de passagier naar een andere luchtvaartmaatschappij omboekt waardoor de aankomstvertraging van de oorspronkelijke vlucht beduidend wordt beperkt, wanneer zowel de oorspronkelijke vlucht als de vervangende vlucht met een vertraging van veel meer dan drie uur op de oorspronkelijke bestemming aankomt?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: Is het hierbij beslissend dat de in artikel 6, lid 1, punt iii, voor de toepassing van artikel 8, lid 1, van de verordening vermelde duur van vijf uur al dan niet is verstreken?

               3)

               Is het relevant of de passagier de omboeking zelfstandig of met behulp van de verwerende partij heeft verricht?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Zaak T-228/10: Beroep ingesteld op 21 mei 2010 — Telefónica/Commissie

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/28

         Beroep ingesteld op 21 mei 2010 — Telefónica/Commissie
   (Zaak T-228/10)
   2010/C 195/44
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Telefónica, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Ruiz Calzado, M. Núñez Müller, J. Domínguez Pérez, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in casu aan de orde zijnde beschikking is dezelfde als die welke aan de orde is in de zaken T-219/10, Autogrill España/Commissie, T-221/10, Iberdrola/Commissie, T-225/10, Banco Bilbao Vizcaya/Commissie en T-227/10, Banco Santander/Commissie.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in het kader van die zaken zijn aangevoerd.


title: Zaak C-168/13 PPU: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil Constitutionnel — Frankrijk) — Jeremy F./Premier ministre (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Artikelen 27, lid 4, en 28, lid 3, sub c — Europees aanhoudingsbevel en procedures van overlevering tussen lidstaten — Specialiteitsbeginsel — Verzoek om uitbreiding van Europees aanhoudingsbevel dat overlevering of verzoek om verdere overlevering aan andere lidstaat heeft gerechtvaardigd — Beslissing van rechterlijke instantie van lidstaat van uitvoering waarbij toestemming wordt gegeven — Opschortend beroep — Toelaatbaarheid)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/38

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil Constitutionnel — Frankrijk) — Jeremy F./Premier ministre
   (Zaak C-168/13 PPU) (1)

   (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Artikelen 27, lid 4, en 28, lid 3, sub c - Europees aanhoudingsbevel en procedures van overlevering tussen lidstaten - Specialiteitsbeginsel - Verzoek om uitbreiding van Europees aanhoudingsbevel dat overlevering of verzoek om verdere overlevering aan andere lidstaat heeft gerechtvaardigd - Beslissing van rechterlijke instantie van lidstaat van uitvoering waarbij toestemming wordt gegeven - Opschortend beroep - Toelaatbaarheid)
   2013/C 225/65
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil Constitutionnel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jeremy F.

      Verwerende partij: Premier ministre

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil Constitutionnel — Uitlegging van de artikelen 27 en 28 van kaderbesluit nr. 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB L 190, blz. 1) — Uitbreiding van werking van Europees aanhoudingsbevel — Bestaan van beroepsmogelijkheid (hogere voorziening) in aangezochte staat tegen beslissing van uitvoerende rechterlijke instantie, in casu de raadkamer van een hof van beroep — Termijn van 30 dagen

      Dictum

   De artikelen 27, lid 4, en 28, lid 3, sub c, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat de lidstaten voorzien in een beroepsmogelijkheid waarbij de uitvoering wordt opgeschort van de beslissing van de rechterlijke autoriteit die uitspraak doet, binnen een termijn van dertig dagen na ontvangst van het verzoek, om haar toestemming te geven voor hetzij het vervolgen, veroordelen of in hechtenis houden van een persoon met het oog op de uitvoering van een tot vrijheidsbeneming strekkende straf of maatregel, wegens een strafbaar feit dat is gepleegd vóór deze overlevering krachtens een Europees aanhoudingsbevel, niet zijnde het strafbare feit waarvoor zijn overlevering is gevraagd, hetzij voor de overlevering van een persoon aan een andere lidstaat dan de lidstaat van uitvoering, krachtens een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd wegens een vóór zijn overlevering gepleegd strafbaar feit, voor zover de definitieve beslissing is vastgesteld binnen de in artikel 17 van datzelfde kaderbesluit voorziene termijnen.

      (1)  PB C 156 van 1.6.2013


title: Zaak C-439/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 6 oktober 2008 — VZW Vlaamse federatie van verenigingen van Brood- en Bankerbakkers, IJsbereiders en Chocoladebewerkers VEBIC , andere partijen: Raad voor de Mededinging en Minister van Economie

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 6 oktober 2008 — VZW Vlaamse federatie van verenigingen van Brood- en Bankerbakkers, IJsbereiders en Chocoladebewerkers „VEBIC”, andere partijen: Raad voor de Mededinging en Minister van Economie
   (Zaak C-439/08)
   (2008/C 313/28)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hof van Beroep te Brussel
   Partijen in de hoofdgedingen

      Verzoekster: VZW Vlaamse federatie van verenigingen van Brood- en Bankerbakkers, IJsbereiders en Chocoladebewerkers „VEBIC”

      Andere partijen: Raad voor de Mededinging en Minister van Economie
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet [verordening (EG) nr. 1/2003 (1) van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, inzonderheid de artikelen 2, 15, lid 3, en 35, lid 1] (…) aldus worden uitgelegd dat de nationale mededingingsautoriteiten rechtstreeks uit deze bepalingen de mogelijkheid putten om schriftelijke opmerkingen te formuleren over de middelen die in het kader van een beroepsprocedure tegen hun beslissing zijn geformuleerd, en zelf middelen kunnen voordragen in feite en in rechte, met als gevolg dat deze mogelijkheid niet kan worden uitgeschakeld door een Lidstaat?

               2)

               Moeten dezelfde bepalingen aldus worden uitgelegd dat voor een doeltreffende toepassing van de mededingingsregels met het oog op de bescherming van het algemeen belang, de openbare handhavingsinstanties die als mededingingsautoriteiten zijn aangewezen niet alleen de mogelijkheid hebben maar ook de plicht hebben om aan de beroepsprocedure tegen hun beslissingen deel te nemen door hun standpunt te uiten over de aangevoerde middelen in rechte en in feite?

               3)

               Indien het antwoord op de vragen 1) en 2) bevestigend luidt, moeten deze bepalingen dan aldus worden uitgelegd dat bij ontstentenis van nationale bepalingen betreffende de deelname van de mededingingsautoriteit aan de procedure voor de beroepsinstantie en wanneer verschillende autoriteiten zijn aangewezen, de autoriteit die bevoegd is om de besluiten opgesomd in artikel 5 van de Verordening, ook deze is die aan de beroepsprocedure tegen haar besluit deelneemt?

               4)

               Luiden de antwoorden op voornoemde vragen anders wanneer de mededingingsautoriteit volgens de nationale wetgeving als rechtscollege optreedt en/of wanneer de eindbeslissing genomen is na afloop van een onderzoek geleid door een bij dit rechtscollege behorend orgaan belast met het opstellen van de punten van bezwaar en van een ontwerpbeslissing?

      (1)  PB L 1, blz. 1.


title: Zaak F-52/08: Beroep ingesteld op 4 juni 2008 — Plasa/Commissie

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/35

         Beroep ingesteld op 4 juni 2008 — Plasa/Commissie
   (Zaak F-52/08)
   (2008/C 183/69)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Wolfgang Plasa (Algiers, Algerije) (vertegenwoordiger: G. Vandersanden, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 8 mei 2008 om verzoeker vanaf 1 augustus 2008 opnieuw tewerk te stellen in het hoofdkantoor te Brussel en, anderzijds, vordering tot vergoeding van de materiële en immateriële schade als gevolg van dat besluit
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 8 mei 2008 om verzoeker vanaf 1 augustus 2008 opnieuw tewerk te stellen in het hoofdkantoor te Brussel;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de materiële en immateriële schade als gevolg van dit besluit, waarbij eerstgenoemde schade op 150 000 EUR wordt geraamd, de tweede aan het equivalent van één jaarsalaris, dat wil zeggen 150 000 EUR, en beide ramingen voorlopig en onder voorbehoud van wijziging zijn;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma, Sezione distaccata di Tivoli van 19 en 5 februari 1997 om een prejudiciële beslissing in de strafzaken tegen 1. Italia Testa en 2. Mario Modesti (Zaken C-128/97 en C-137/97)

text:
14 . 6 . 97             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 181 /3
Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma, Sezione                  zelfde werking hebben als een verhoging van het tarief van
distaccata di Tivoli van 19 en 5 februari 1997 om een                    de belasting op kapitaalinbreng, dat aldus hoger wordt
prejudiciële beslissing in de strafzaken tegen 1 . Italia Testa          dan 1 % van het ingebrachte kapitaal ?
                       en 2 . Mario Modesti
                 ( Zaken C-128/97 en C-137/97 )                          (') PB nr. L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz. 25 .
                            ( 97IC 181 /04 )
De Pretura Circondariale di Roma, Sezione distaccata di
Tivoli heeft bij beschikkingen van 19 en 5 februari 1997,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 28 maart               Verzoek van het Tribunale di Genova ( Zesde burgerlijke
1997 en 14 april 1997, in de strafzaken tegen 1 . Italia                 kamer) van 21 maart 1997 om een prejudiciële beslissing
Testa ( C-128/97 ) en 2 . Mario Modesti (C 137/97 ), het Hof             in het geding tussen V. Farina en Credito Italiano SpA,
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                                             gevestigd te Genua
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                                         ( Zaak C-138/97)
                                                                                ( 97/C 181 /06 )
1 . Kan de nationale wetgeving die aan de SIAE ( J ) een
     uitsluitend recht toekent inzake het beheer van de au
     teursrechten, de in- of uitvoer verhinderen of beperken             Het Tribunale di Genova ( Zesde burgerlijke kamer) heeft
     van geluidsdragers die in een andere staat rechtmatig               bij beschikking van 21 maart 1997, ingekomen ter griffie
     in de handel zijn gebracht ?                                        van het Hof van Justitie op 14 april 1997, in het geding
                                                                         tussen V. Farina en Credito Italiano SpA, gevestigd te Ge
                                                                         nua, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
2 . Kan in het kader van de interne markt, die wordt ge                 pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
     kenmerkt door het vrij verkeer van goederen en het                  gende vragen:
     vrij verrichten van diensten, de SIAE steeds de betaling
     van rechten verlangen namens de auteurs, en daarbij ,               1 . Zijn de Norme Bancarie Uniformi ( NBU) (Uniforme
     om haar aanspraken kracht bij te zetten, een beroep                      Bankvoorwaarden ) die de Associazione Bancaria Italia
     doen op de mogelijkheid om strafvervolging te doen                       na ( ABI ) aan haar leden met betrekking tot kredietope
     instellen ?                                                              ningen in rekening courant oplegt en die door de ban
                                                                              ken die lid van de ABI zijn op uniforme en bindende
(') Società Italiana degli Autori ed Editori .                                wijze worden opgelegd en toegepast, voorzover de kre
                                                                              dietopening onderworpen is aan een regeling van de
                                                                              vaststelling van de rentevoet, die niet van te voren is
                                                                              bepaald, noch kan worden bepaald door de klant, in
                                                                              overeenstemming met artikel 85 van het Verdrag, waar
                                                                              deze voorwaarden de handel tussen de lidstaten on
                                                                              gunstig kunnen beïnvloeden en ertoe strekken of ten
Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di                          gevolge hebben dat de mededinging binnen de gemeen
Livorno van 20 maart 1997 om een prejudiciële beslissing                      schappelijke markt wordt verhinderd, beperkt of ver
in het geding tussen CAR Centro Acciai Rivestiti Srl,                         valst ?
gevestigd te Piombino (Italië ), en Direzione Regionale delle
         Entrate per la Toscana — Sezione di Livorno                     2 . Indien de in vraag 1 bedoelde onverenigbaarheid
                         ( Zaak C-133/97)                                     wordt vastgesteld, welke zijn dan de gevolgen daarvan
                                                                              voor de desbetreffende clausules in overeenkomsten
                            ( 97/C 181 /05
                                                                              betreffende kredietopeningen in rekening courant, die
                                                                              op basis van deze voorwaarden zijn gesloten tussen de
                                                                              bij de ABI aangesloten banken en hun klanten, gesteld
De Commissione Tributaria Provinciale di Livorno heeft
                                                                              dat die banken, tezamen genomen, kunnen worden ge
bij beschikking van 20 maart 1997, ingekomen ter griffie                      acht op de nationale markt een collectieve machtsposi
van het Hof van Justitie op 3 april daaraanvolgend, in het                    tie in de zin van artikel 86 van het Verdrag in te ne
geding tussen CAR Centro Acciai Rivestiti Sri, gevestigd te                   men en dat de toepassing van de betrokken normen
Piombino ( Italië ), en Direzione Regionale delle Entrate per                 ( betreffende de bepaling van de rentevoet) misbruik
la Toscana — Sezione di Livorno, het Hof van Justitie van                     van die machtspositie oplevert ?
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië
le beslissing over de navolgende vraag:
                                                                         3 . Verdragen de door de ABI aan haar leden opgelegde
                                                                              normen betreffende het borgstellingscontract als waar
Verzet Richtlijn 69/335/EEG ('), zoals gewijzigd, zich niet                   borg voor de kredietopening, voorzover deze voor
alleen tegen de toepassing op het ogenblik van de kapitaal                   waarden door de aangesloten banken op uniforme en
inbreng van een belasting over die inbreng die hoger is                       bindende wijze worden opgelegd en toegepast, zich,
dan 1 % van het ingebrachte kapitaal, doch ook tegen de                       wat de in de motivering van de onderhavige beschik
latere instelling van belastingen over het ingebrachte kapi                  king bedoelde clausules, afzonderlijk en in hun geheel
taal, die in de praktijk vanuit economisch oogpunt de                        genomen, betreft, met artikel 85 van het Verdrag,


title: Arrest van het Hof van 22 december 2016 in zaak E-6/16 — Fjarskipti hf. tegen De IJslandse post- en telecommunicatiedienst (Levering van telecommunicatiediensten — Richtlijn 2002/21/EG — elektronischecommunicatienetwerk — elektronischecommunicatiedienst — openbaar communicatienetwerk)

text:
               27.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/6

         ARREST VAN HET HOF
   van 22 december 2016
   in zaak E-6/16
   Fjarskipti hf. tegen De IJslandse post- en telecommunicatiedienst
   (Levering van telecommunicatiediensten — Richtlijn 2002/21/EG — elektronischecommunicatienetwerk — elektronischecommunicatiedienst — openbaar communicatienetwerk)
   (2017/C 133/06)
   In zaak E-6/16, Fjarskipti hf. Tegen de IJslandse post- en telecommunicatiedienst — VERZOEK aan het Hof ingediend overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie door de districtsrechtbank van Reykjavik (Héraðsdómur Reykjavíkur) over de uitlegging van artikel 2 van Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn), heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen, rechter-rapporteur, en Páll Hreinsson, rechters, op 22 december 2016 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               De definitie in artikel 2, onder a), van Richtlijn 2002/21/EG van het begrip „elektronischecommunicatienetwerk” moet zo worden uitgelegd dat het betrekking heeft op een systeem voor het overbrengen van signalen in de vorm van een sms-bericht op de via een webbrowser verbonden eindapparatuur van de gebruiker naar de php-scriptsoftware op het webdomein van een telecommunicatieonderneming, via het internet, die de signalen ontvangt, verwerkt en overbrengt naar een sms-server in het communicatiesysteem van de onderneming, die ze vervolgens via een netwerk doorstuurt naar het telefoonnummer van de ontvanger.

               2.

               De definitie in artikel 2, onder c), van Richtlijn 2002/21/EG van het begrip „elektronischecommunicatiedienst” omvat een dienst die bestaat in het overbrengen van signalen op een communicatienetwerk, zoals beschreven in de eerste vraag, ongeacht of voor die dienst een vergoeding wordt geïnd, mits de dienst normaliter tegen een vergoeding wordt verleend.

               3.

               De definitie in artikel 2, onder d), van Richtlijn 2002/21/EG van het begrip „openbaar communicatienetwerk” moet zo worden uitgelegd dat het betrekking heeft op een in de eerste vraag beschreven netwerk, dat wordt gebruikt om de in de tweede vraag beschreven diensten aan te bieden, ongeacht of die diensten uitsluitend aan de abonnees van de betrokken onderneming beschikbaar worden gesteld, mits het netwerk geheel of hoofdzakelijk wordt gebruikt om dergelijke openbare diensten te verlenen.


title: Zaak C-126/14: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 22 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — „Sveda” UAB/Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos (Prejudiciële verwijzing — Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 168 — Recht op aftrek — Aftrek van voorbelasting over de verwerving en de vervaardiging van investeringsgoederen — Recreatief ontdekkingspad dat rechtstreeks bestemd is voor gratis gebruik door het publiek — Gebruik van het recreatief ontdekkingspad als middel om belaste handelingen te verrichten)

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/3

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 22 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — „Sveda” UAB/Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
   (Zaak C-126/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 168 - Recht op aftrek - Aftrek van voorbelasting over de verwerving en de vervaardiging van investeringsgoederen - Recreatief ontdekkingspad dat rechtstreeks bestemd is voor gratis gebruik door het publiek - Gebruik van het recreatief ontdekkingspad als middel om belaste handelingen te verrichten))
   (2015/C 414/04)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Sveda” UAB

      Verwerende partij: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

      in tegenwoordigheid van: Klaipėdos apskrities valstybinė mokesčių inspekcija

      Dictum

   Artikel 168 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat het een belastingplichtige in omstandigheden als die in het hoofdgeding recht op aftrek verleent voor voorbelasting die is betaald voor de verwerving of de vervaardiging van investeringsgoederen met het oog op een voorgenomen economische activiteit in verband met plattelands- en recreatietoerisme, die in de eerste plaats rechtstreeks bestemd zijn voor gratis gebruik door het publiek en in de tweede plaats een middel kunnen zijn om belaste handelingen te verrichten, indien een rechtstreeks en onmiddellijk verband tussen de uitgaven in verband met de verrichtingen in een eerder stadium en een of meer verrichtingen in een later stadium die recht op aftrek doen ontstaan of met de gehele economische activiteit van de belastingplichtige komt vast te staan. Het is aan de verwijzende rechterlijke instantie, dit laatste op basis van objectieve gegevens te verifiëren.

      (1)  PB C 175 van 10.6.2014.


title: Zaak T-265/16: Beroep ingesteld op 27 mei 2016 — Puratos e.a./Commissie

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/33

         Beroep ingesteld op 27 mei 2016 — Puratos e.a./Commissie
   (Zaak T-265/16)
   (2016/C 279/47)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Puratos (Dilbeek, België), Delta Light (Wevelgem, België) en Ontex (Buggenhout, België) (vertegenwoordigers: H. Gilliams en J. Bocken, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren van het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN), door het Koninkrijk België ten uitvoer gelegd;

               —

               subsidiair, nietig verklaren van de artikelen 2 tot en met 4 van het besluit;

               —

               in ieder geval nietig verklaren van de artikelen 2 tot en met 4 van dat besluit, voor zover op grond van deze artikelen a) terugvordering wordt vereist van andere entiteiten dan die welke een „overwinstruling”, zoals gedefinieerd in het besluit, hebben gekregen en b) terugvordering wordt vereist van een bedrag dat gelijk is aan het bedrag dat de begunstigden aan belasting hebben bespaard, zonder dat België in de gelegenheid wordt gesteld om rekening te houden met een reële bijstelling naar boven door een andere belastingdienst, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout, overschrijding van bevoegdheid en ontoereikende motivering, voor zover bij het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN), door het Koninkrijk België ten uitvoer gelegd, wordt gesteld dat er sprake is van een steunregeling.

               2.

               Tweede middel; schending van artikel 107 VWEU en van de motiveringsplicht, alsmede een kennelijke beoordelingsfout, voor zover het bestreden besluit de bedoelde regeling kwalificeert als een selectieve maatregel.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 107 VWEU en van de motiveringsplicht, alsmede een kennelijke beoordelingsfout, voor zover in het bestreden besluit wordt gesteld dat de bedoelde regeling tot een voordeel leidt.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 107 VWEU, schending van het gewettigd vertrouwen, overschrijding van de bevoegdheid en ontoereikende motivering, voor zover België bij het bestreden besluit wordt gelast steun terug te vorderen.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 maart 2002 in zaak C-224/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Artikel 6 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 12 EG) — Gedifferentieerde behandeling van overtreders van wegcode naar gelang van plaats van inschrĳving van voertuig — Evenredigheid")

text:
C 118/12                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             18.5.2002
                     ARREST VAN HET HOF                                     3)    Artikel 2, punt 1, van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus
                                                                                worden uitgelegd, dat de jaarlijkse contributies van de leden van
                                                                                een sportvereniging als die in het hoofdgeding de tegenprestatie
                            (Vijfde kamer)                                        voor de door de vereniging verrichte diensten kunnen vormen,
                                                                                ook indien leden die de voorzieningen van de vereniging niet of
                                                                                niet regelmatig gebruiken, toch verplicht zijn hun jaarlijkse
                                                                                contributie te betalen.
                         van 21 maart 2002
                                                                            (1) PB C 192 van 8.7.2000.
in zaak C-174/00 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
landen om een prejudiciële beslissing): Kennemer Golf
  & Country Club tegen Staatssecretaris van Financiën (1)
(„Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13, A, lid 1, sub m
— Vrijgestelde handelingen — Diensten in verband met
    sportbeoefening — Instelling zonder winstoogmerk”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (2002/C 118/17)
                                                                                (Zesde kamer)
                        (Procestaal: Nederlands)
                                                                                van 19 maart 2002
                                                                            in zaak C-224/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
In zaak C-174/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden, in
het aldaar aanhangige geding tussen Kennemer Golf & Country                 („Niet-nakoming — Artikel 6 EG-Verdrag (thans, na wij-
Club en Staatssecretaris van Financiën, om een prejudiciële                 ziging, artikel 12 EG) — Gedifferentieerde behandeling
beslissing over de uitlegging van artikel 13, A, lid 1, sub m,              van overtreders van wegcode naar gelang van plaats van
van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei                           inschrijving van voertuig — Evenredigheid”)
1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag                                           (2002/C 118/18)
(PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld
als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, S. von Bahr en
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: F. G. Ja-
cobs; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 21 maart 2002
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
1)    Artikel 13, A, lid 1, sub m, van de Zesde richtlijn (77/
      388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
      de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
      omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over         In zaak C-224/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
      de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden          pen (gemachtigden: C. O’Reilly en G. Bisogni) tegen Italiaanse
      uitgelegd, dat bij de kwalificatie van een instelling als „instelling Republiek (gemachtigden: U. Leanza, bijgestaan door O. Fiu-
      zonder winstoogmerk” alle activiteiten van die instelling in          mara), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen
      aanmerking moeten worden genomen.                                     dat de Italiaanse Republiek, door een wettelijke regeling
                                                                            (artikel 207 van de Italiaanse wegcode) te handhaven die
                                                                            voorziet in een gedifferentieerde en onevenredige behandeling
2)    Artikel 13, A, lid 1, sub m, van de Zesde richtlijn (77/388)          van overtreders naar gelang van de plaats van inschrijving van
      moet aldus worden uitgelegd, dat een instelling als „instelling       hun voertuig, de krachtens artikel 6 EG-Verdrag (thans, na
      zonder winstoogmerk” kan worden gekwalificeerd ook indien zij         wijziging, artikel 12 EG) op haar rustende verplichtingen niet
      systematisch streeft naar overschotten die zij vervolgens aan-        is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
      wendt ten dienste van haar prestaties. Het eerste deel van de         volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric, R. Schintgen,
      facultatieve voorwaarde in artikel 13, A, lid 2, sub a, eerste        V. Skouris (rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
      streepje, van de Zesde richtlijn moet op dezelfde wijze worden        advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 19 maart
      uitgelegd.                                                            2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 18.5.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 118/13
1)    Door in artikel 207 van de wegcode een gedifferentieerde en          G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken en
      onevenredige behandeling van overtreders naar gelang van de          N. Colneric, kamerpresidenten, A. La Pergola, J.-P. Puissochet,
      plaats van inschrijving van hun voertuig te handhaven, is de         M. Wathelet, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris, rechters;
      Italiaanse Republiek de krachtens artikel 6 EG-Verdrag (thans,       advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 19 februari
      na wijziging, artikel 12 EG) op haar rustende verplichtingen         2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      niet nagekomen.
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.                 De bijzondere bevoegdheidsregel ten aanzien van verbintenissen uit
                                                                           overeenkomst in artikel 5, sub 1, van het Verdrag van 27 september
                                                                           1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging
(1) PB C 247 van 26.8.2000.                                                van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij
                                                                           het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het
                                                                           Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van
                                                                           Groot-Brittannië en Noord-Ierland, is niet van toepassing in het
                                                                           geval waarin, zoals in de zaak in het hoofdgeding, de plaats van
                                                                           uitvoering van de verbintenis die aan de eis ten grondslag ligt, niet
                                                                           kan worden bepaald omdat de litigieuze verbintenis uit overeenkomst
                                                                           bestaat in een verbintenis om niet te doen, zonder enige geografische
                    ARREST VAN HET HOF                                     beperking, en derhalve wordt gekarakteriseerd door een veelvoud van
                                                                           plaatsen waar zij is of moest worden uitgevoerd; in een dergelijk geval
                                                                           kan de bevoegdheid enkel worden bepaald door toepassing van het
                      van 19 februari 2002                                 algemene bevoegdheidscriterium van artikel 2, eerste alinea, van dit
                                                                           verdrag.
in zaak C-256/00 (verzoek van het Hof van Beroep te
Brussel om een prejudiciële beslissing): SA Besix NV tegen
Wasserreinigungsbau Alfred Kretzschmar GmbH & Co.                          (1) PB C 233 van 12.8.2000.
KG (WABAG), Planungs- und Forschungsgesellschaft Dipl.
     Ing. W. Kretzschmar GmbH & Co. KG (Plafog) (1)
(„Executieverdrag — Artikel 5, sub 1 — Bevoegdheid ten
aanzien van verbintenissen uit overeenkomst — Plaats van
uitvoering van verbintenis uit overeenkomst — Verbintenis
om niet te doen, van toepassing zonder geografische beper-
king — Verbintenis van twee ondernemingen om geen                                               ARREST VAN HET HOF
verbintenis met andere partner aan te gaan in kader van
    openbare aanbesteding — Toepassing van artikel 2”)
                                                                                (Vijfde kamer)
                          (2002/C 118/19)
                                                                                van 21 maart 2002
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           in zaak C-267/00 [verzoek van de High Court of Justice
                                                                           (England & Wales), Queen’s Bench Division (Crown
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Office) om een prejudiciële beslissing]: Commissioners of
                          dentie van het Hof)                              Customs & Excise tegen Zoological Society of London (1)
                                                                           („Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13, A, lid 2, sub a, tweede
In zaak C-256/00, betreffende een verzoek aan het Hof                      streepje — Vrijgestelde handelingen — Op vrijwillige basis
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 inzake de uitlegging                              beheerde en bestuurde instellingen”)
door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september
1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer-
                                                                                (2002/C 118/20)
legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, van
het Hof van Beroep te Brussel (België), in het aldaar aanhangig
geding tussen SA Besix NV en Wasserreinigungsbau Alfred                                              (Procestaal: Engels)
Kretzschmar GmbH & Co. KG (WABAG), Planungs- und
Forschungsgesellschaft Dipl. Ing. W. Kretzschmar GmbH & Co.
KG (Plafog), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
van artikel 5, sub 1, van voornoemd Verdrag van 27 september                                         dentie van het Hof)
1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag
van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde             In zaak C-267/00, betreffende een verzoek aan het Hof
tekst — blz. 77), heeft het Hof, samengesteld als volgt:                   krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England


title: Zaak T-40/02: Beroep, op 21 februari 2002 ingesteld door Banca di Roma spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.5.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 109/59
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Banca di
                                                                          Roma spa, vertegenwoordigd door F. Gallo en G. Escalar,
1.    nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van             advocaten.
      11 december 2001 waartegen het onderhavige beroep is
      gericht, wegens schending van wezenlijke vormvoor-
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      schriften en/of ontbreken, tegenstrijdigheid en/of ontoe-
      reikendheid van de motivering van de beschikking, in de             —     primair, nietig te verklaren de beschikking van de Com-
      zin van artikel 253 EG in samenhang met de artikelen 87
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen waartegen het
      en 77 en verordening nr. 659/1999 van de Raad;
                                                                                onderhavige beroep is gericht;
2.    subsidiair, de beschikking waartegen het beroep is gericht          —     subsidiair, nietig te verklaren de beschikking van de
      geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren in de zin van                  Commissie van de Europese Gemeenschappen waartegen
      artikel 230, tweede alinea, EG, wegens schending of                       het onderhavige beroep is gericht, voorzover Italië daarbij
      onjuiste toepassing van artikel 87, lid 1, of meer subsi-                 wordt gelast „alle maatregelen te nemen die noodzakelijk
      diair, van artikel 87, lid 3, sub b of c, EG;                             zijn om de toegekende steun door de begunstigden te
                                                                                doen terugbetalen”;
3.    nog meer subsidiair, gesteld dat het Gerecht tot de
      conclusie zou komen dat de bepalingen van wet nr. 461               —     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding
      van 23 december 1998 en van wetsbesluit nr. 153 van                       en in alle daarmee verbonden uitgaven.
      17 mei 1999 als bedoeld in de bestreden beschikking,
      een met de gemeenschappelijke markt onverenigbare
      staatssteunregeling zouden vormen, de particulieren die
      de steun hebben ontvangen van de teruggave daarvan vrij             Middelen en voornaamste argumenten
      te stellen, en in ieder geval de bestreden beschikking van
      de Commissie elke terugwerkende kracht te ontzeggen en              De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
      het betrokken gedeelte van de beschikking nietig te                 die in zaak T-36/02, ABI/Commissie.
      verklaren op grond dat de Commissie niet binnen een
      redelijke termijn gebruik heeft gemaakt van haar onder-
      zoeksbevoegdheid, en/of wegens ontoereikendheid van
      de informatie of schending van het vertrouwensbeginsel
      en/of van het evenredigheidsbeginsel en/of van het rechts-
      zekerheidsbeginsel, in de zin van artikel 14 van verorde-
      ning nr. 659/1999.
                                                                          Beroep, op 21 februari 2002 ingesteld door Mediocredito
                                                                          Centrale spa tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak T-41/02)
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                                           (2002/C 109/114)
die in zaak T-36/02, ABI/Commissie.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 21 februari 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen door Mediocre-
                                                                          dito Centrale spa, vertegenwoordigd door F. Gallo en G. Es-
Beroep, op 21 februari 2002 ingesteld door Banca di Roma
                                                                          calar, advocaten.
spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                          (Zaak T-40/02)
                                                                          —     primair, nietig te verklaren de beschikking van de Com-
                         (2002/C 109/113)                                       missie van de Europese Gemeenschappen waartegen het
                                                                                onderhavige beroep is gericht;
                        (Procestaal: Italiaans)                           —     subsidiair, nietig te verklaren de beschikking van de
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen waartegen
                                                                                het onderhavige beroep is gericht, voorzover Italië daarbij
                                                                                wordt gelast „alle maatregelen te nemen die noodzakelijk
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                       zijn om de toegekende steun door de begunstigden te
schappen is op 21 februari 2002 beroep ingesteld tegen                          doen terugbetalen”;


title: Beroep, op 16 mei 1997 ingesteld door Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie (Zaak C-189/97)

text:
Nr. C 212/ 18         NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 12 . 7 . 97
Rasmussen, vertegenwoordigd door C. Revoldini, advo                      Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
caat te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxem
burg ten kantore van laatstgenoemde, route de Longwy                      — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 408/97 van de
180, tegen het arrest, op 18 maart 1997 in zaak T-35/96                        Raad van 24 februari 1997 (') betreffende de sluiting
tussen L. B. Rasmussen en de Commissie van de Europese                         van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeen
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                             schap en de Islamitische Republiek Mauritanië tot
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer ).                         samenwerking op het gebied van de zeevisserij en tot
                                                                               vaststelling van de bepalingen ter uitvoering van die
Requirant concludeert dat het het Hof behage:                                  overeenkomst,
— het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van                        — verweerder in de kosten van het geding te verwijzen.
     18 maart 1997 in zaak T-35/96 (') in zijn geheel, met
     inbegrip van de bepaling inzake de kosten, te vernieti              Middelen en voornaamste argumenten
     gen ,
                                                                          — Schending van artikel 228 van het EG-Verdrag: de
— en zoals de eerste rechter had moeten doen,                                  Raad kon de overeenkomst met Mauritanië niet sluiten
                                                                               zonder overeenkomstig artikel 228 , lid 3 , tweede ali
— enerzijds nietig te verklaren het besluit van de Com                        nea, van het EG-Verdrag de instemming van het Euro
     missie houdende annulering van de procedure van ken                      pees Parlement te hebben gevraagd en gekregen. Deze
     nisgeving van vacature nr. COM/1 16/94,                                   overeenkomst heeft immers aanzienlijke gevolgen voor
                                                                               de Gemeenschapsbegroting, daar de financiële com
— anderzijds nietig te verklaren het besluit om het in die                     pensatie voor Mauritanië alleen al meer dan 20% van
     kennisgeving van vacature bedoelde ambt voor onder                       de op de begrotingspost B7-800 („ Internationale visse
     danen van de nieuwe lidstaten voor te behouden en                         rij overeenkomsten ") opgevoerde kredieten voor elk
     een aankondiging van algemeen vergelijkend onder                         van de betrokken begrotingsjaren vertegenwoordigt.
     zoek COM/A/929 ( hoofd van eenheid V.F.3 ) te publi
     ceren ,                                                              — Schending van wezenlijke vormvoorschriften ( de raad
                                                                               plegingsprocedure was niet in overeenstemming met
— alsmede de Commissie te veroordelen tot betaling van                         het Verdrag en de wijziging van de door de Commissie
     een vergoeding voor morele schade;                                        voorgestelde rechtsgrondslag is niet gemotiveerd ).
                                                                          (') PB nr. L 62 van 4 . 3 . 1997, blz. 1 .
— verweerster te verwijzen in de kosten van de proce
     dure .
Middelen en voornaamste argumenten
Schending van de artikelen 4, 5 , 7, 25 , 27, 29 en 45 Amb               Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Namen
tenarenstatuut alsmede van het beginsel van de niet-terug                van 14 mei 1997 om een prejudiciële beslissing in het
werkende kracht en de zorgplicht, en misbruik van                         geding tussen C. Deliège en ASBL Ligue francophone de
bevoegdheid, doordat het Gerecht het bestreden arrest                     judo et disciplines associées, ASBL Ligue beige de judo en
onjuist en onvoldoende heeft gemotiveerd en niet heeft                                                    F. Pacquee
geantwoord op de argumenten en conclusies van partijen.                                             ( Zaak C-191/97)
(') PB nr. C 131 van 26 . 4 . 1997, blz . 14 .                                                         ( 97/C 212/33 )
                                                                          De Rechtbank van eerste aanleg te Namen heeft bij
                                                                          beschikking van 14 mei 1997, ingekomen ter griffie van
                                                                          het Hof van Justitie op 20 mei 1997, in het geding tussen
                                                                          C. Deliège en ASBL Ligue francophone de judo et discipli
      Beroep, op 16 mei 1997 ingesteld door Europees                      nes associées, ASBL Ligue beige de judo en F. Pacquee, het
         Parlement tegen Raad van de Europese Unie                        Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
                       ( Zaak C-l 89/97)                                  zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                          vraag :
                          ( 97/C 212/32 )
                                                                          Is het feit dat een sportbeoefenaar die professioneel of
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   semi-professioneel is of wil worden, verplicht is de toe
is op 16 mei 1997 beroep tegen Raad van de Europese                       stemming van zijn federatie te hebben om deel te kunnen
Unie ingesteld door Europees Parlement, vertegenwoor                     nemen aan een internationale wedstrijd waarin geen natio
digd door G. Garzón Clariana, rechtsgeleerd adviseur, C.                  nale teams tegen elkaar uitkomen, in strijd met het EG
Pennera, afdelingshoofd bij de juridische dienst, en H.                   Verdrag, en in het bijzonder met de artikelen 59, 85 en 86
Krück, lid van de juridische dienst, domicilie gekozen heb               daarvan ?
bende te Luxemburg bij het Europees Parlement, dienst
Post en registratie, Batiment Tour.


title: Zaak T-266/04: Beroep, op 1 juli 2004 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/36

         Beroep, op 1 juli 2004 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-266/04)
   (2004/C 217/65)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 1 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse Ambassade, Boulevard Emmanuel Servais 4-6, vertegenwoordigd door D. Fernando Díez Moreno als gemachtigde.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking van de Commissie van 29 april 2004 nietig te verklaren ten aanzien van Spanje, wegens de onttrekking aan communautaire financiering van de compenserende steun voor het uit de markt nemen van fruit en groenten (5 253 604,00 euro), en wegens de onttrekking aan financiering van akkerbouwgewassen en dierpremies, met uitzondering van het bedrag voor het verkoopseizoen 2000/2001 in La Rioja, in de sector graangewassen (1 659 053,00 euro);

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De bestreden beschikking omvat, wat de verzoekende lidstaat betreft, vier gevallen van onttrekking aan financiering: a) financiële compensatie voor het uit de markt nemen van fruit en groenten; b) steun voor verwerking van citroenen; c) levering van levensmiddelen uit interventievoorraden aan de meest behoeftigen; d) graangewassen en dierpremies. Het onderhavige beroep betreft enkel de onttrekking aan financiering van de compenserende steun voor het uit de markt nemen van fruit en groenten (5 253 601 euro, wegens beweerde tekortkomingen van de controles in Murcia en Valencia) en de onttrekking aan financiering in de sector van de graangewassen en de dierpremies, met uitzondering van het bedrag voor het verkoopseizoen 2000/2001 in La Rioja met betrekking tot de graangewassen, ten gevolge waarvan een bedrag van 1 659 053 euro niet van financiering mag worden uitgesloten.
   Tot staving van zijn beroep voert het Koninkrijk Spanje de volgende middelen aan:

               —

               Financiële compensatie voor het uit de markt nemen van fruit en groenten
               Hoewel de Spaanse autoriteiten wegens een onjuiste uitlegging niet 100 % van de uit de markt genomen producten hebben gecontroleerd, hebben zij maatregelen genomen om onmiddellijk nadat zij door de Europese Rekenkamer op de fout waren gewezen, de procedures te wijzigen. Voorts lijkt het niet logisch dat Spanje wordt bestraft ten gevolge van een onjuiste uitlegging van de regeling, waarvoor nadat de fout is meegedeeld, onmiddellijk een oplossing is gevonden, aangezien de Spaanse autoriteiten het door de Rekenkamer vastgestelde probleem met de nodige zorgvuldigheid hebben verholpen en naast de reglementaire controles in praktijk ook een hoog percentage aanvullende controles is verricht.

               —

               Graangewassen en dierpremies
               Overeenkomstig artikel 7, lid 4, van verordening (EG) 1258/99, juncto artikel 5, lid 2, van verordening (EEG) 729/70, hadden alle uitgaven van Baskenland voor het verkoopseizoen 1998/1999 en het verkoopseizoen 1999/2000, waarvan de betalingen respectievelijk vóór 31 januari 1999 en 31 januari 2000 plaatsvonden, buiten de financiële correctie moeten zijn gehouden. Hetzelfde standpunt geldt ook voor La Rioja.
               Daarnaast kan moeilijk worden nagegaan of voor de sector van de dierpremies is voldaan aan het kennisgevingsvereiste overeenkomstig artikel 8 van verordening (EEG) 1663/95.
               In werkelijkheid had volgens het Koninkrijk Spanje voor de betalingen voor de dierpremies in de boekjaren 1998, 1999 en 2000 door middel van enquête 2000/07 reeds een audit en een vereffening plaatsgevonden. Wat de aanvragen voor 1998, 1999 en 2000 voor het Baskenland en voor 1998 en 2000 voor La Rioja betreft, past de Commissie een financiële correctie toe zonder er rekening mee te houden dat haar diensten naar aanleiding van bovenvermelde enquête hadden geconcludeerd dat voor de genoemde aanvragen geen financiële correcties waren vereist. Met de enquête 2000/2011 wordt nu bijgevolg getracht een vroeger reeds gesloten zaak te heropenen, waarbij dezelfde aanvragen van de jaren 1998 tot en met 2000, die destijds reeds waren onderzocht, door een ander team van het EOGFL worden behandeld, en zelfs dienaangaande de vraag rijst of sancties worden opgelegd nu andere conclusies worden getrokken met betrekking tot de werkingssfeer van de uitsluiting van financiering.


title: Zaak T-498/09 P: Beschikking van het Gerecht van 24 september 2010 — Kerstens/Commissie ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2005 — Toekenning van gratificatiepunten — Bewijslast — Rechten van de verdediging — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond )

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/32

         Beschikking van het Gerecht van 24 september 2010 — Kerstens/Commissie
   (Zaak T-498/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2005 - Toekenning van gratificatiepunten - Bewijslast - Rechten van de verdediging - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2010/C 317/59
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Petrus Kerstens (Overijse, België) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 29 september 2009, Kerstens/Commissie (F-102/07, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Kerstens draagt zijn eigen kosten alsook die welke de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Arrest van het Hof van 16 mei 2000 in zaak C-87/99 (verzoek van het Tribunal administratif de luxembourg om een prejudiciële beslissing): P. Zurstrassen tegen Administration des contributions directes (Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 39 EG) — Gelĳke behandeling — Inkomstenbelasting — Gescheiden van elkaar levende echtgenoten — Gezamenlĳke aanslag voor echtparen)

text:
C 233/4                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            12.8.2000
                    ARREST VAN HET HOF                                                           ARREST VAN HET HOF
                           van 16 mei 2000
                                                                                (Zesde kamer)
in zaak C-87/99 (verzoek van het Tribunal administratif
de luxembourg om een prejudiciële beslissing):                                                         van 18 mei 2000
P. Zurstrassen tegen Administration des contributions
                              directes (1)
                                                                           in zaak C-107/97 (verzoek van het Tribunal de grande
                                                                           instance de Grasse om een prejudiciële beslissing): Stra-
(Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG)
— Gelijke behandeling — Inkomstenbelasting — Gescheiden                             fzaak tegen M. Rombi en Arkopharma SA (1)
van elkaar levende echtgenoten — Gezamenlijke aanslag
                            voor echtparen)
                                                                           (Voedingssupplementen — Richtlijn 89/398/EEG — Omzet-
                                                                           ting — Voorwaarden — Handhaving van nationale regeling
                           (2000/C 233/07)                                         van eerdere datum — Additief — „L-carnitine”)
                           (Procestaal: Frans)                                                         (2000/C 233/08)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                (Procestaal: Frans)
                           dentie van het Hof)
In zaak C-87/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Tribunal administratif de Luxembourg, in het aldaar aanhangig                                          dentie van het Hof)
geding tussen P. Zurstrassen en Administration des contribu-
tions directes, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
van artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG)             In zaak C-107/97, betreffende een verzoek aan het Hof
en artikel 1 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad                 krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werkne-              het Tribunal de grande instance de Grasse (Frankrijk), in de
mers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2), heeft het Hof,              aldaar dienende strafzaak tegen M. Rombi, Arkopharma SA,
samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida, president               civielrechtelijk aansprakelijke, in tegenwoordigheid van: Union
van de Derde en de Zesde kamer, waarnemend voor de                         fédérale des consommateurs „Que choisir?” en Organisation
president, D. A. O. Edward, L. Sevón en R. Schintgen, ka-                 générale des consommateurs (Orgeco), Union départementa-
merpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, G. Hirsch,                   le 06, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
H. Ragnemalm, M. Wathelet (rapporteur), V. Skouris en                      richtlijn 89/398/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende
F. Macken, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colo-               de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten
mer; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op                inzake voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen (PB
16 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                L 186, blz. 27), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld
volgt:                                                                     als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede kamer,
                                                                           waarnemend voor de president van de Zesde kamer, G. Hirsch
Artikel 48, lid 2, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39, lid 2,     (rapporteur) en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal:
EG) en artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de          N. Fennelly; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadmi-
Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van                 nistrateur, op 18 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het
werknemers binnen de Gemeenschap, verzetten zich tegen de toepas-          dictum luidt als volgt:
sing van een nationale regeling die, op het gebied van de inkomstenbe-
lasting, voor de gezamenlijke aanslag van niet feitelijk of op             1)    Artikel 1, lid 2, van richtlijn 89/398/EEG van de Raad van
grond van een rechterlijke beslissing gescheiden van elkaar levende              3 mei 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de
echtgenoten als voorwaarde stelt, dat zij beiden op het nationale                wetgevingen van de lidstaten inzake voor bijzondere voeding
grondgebied verblijven, en weigert dat belastingvoordeel toe te kennen           bestemde levensmiddelen, moet aldus worden uitgelegd, dat
aan een werknemer die in die staat verblijft, alwaar hij nagenoeg het            voedingssupplementen als bedoeld in het hoofdgeding, die een
gehele inkomen van het gezin verwerft, en wiens echtgenoot in een                hoge dosis L-carnitine bevatten en zodanig in de handel worden
andere lidstaat verblijft.                                                       gebracht dat de geschiktheid voor een bijzonder voedingsdoel
                                                                                wordt aangeduid, onder de werkingssfeer van die richtlijn
                                                                                vallen, zolang niet door de nationale rechterlijke instanties is
(1) PB C 160 van 5.6.1999.                                                       vastgesteld, dat zij niet geschikt zijn voor het door de fabrikant
                                                                                aangegeven voedingsdoel of niet voldoen aan de bijzondere
                                                                                voedingsbehoeften van één van de in artikel 1, lid 2, sub b-i en
                                                                                ii, van die richtlijn bedoelde categorieën van personen.


title: Zaak C-221/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 11 mei 2011 — Leyla Ecem Demirkan/Bundesrepublik Deutschland

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 11 mei 2011 — Leyla Ecem Demirkan/Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-221/11)
   2011/C 232/25
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Leyla Ecem Demirkan

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Prejudiciële vragen

               1)

               Valt onder het begrip vrij verrichten van diensten in de zin van artikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol van 23 november 1970 (1) bij de overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, ook de passieve vrijheid van dienstverrichting?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord: Geldt de bescherming van de passieve vrijheid van dienstverrichting waarin artikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol voorziet in het kader van de associatie-overeenkomst, ook voor Turkse staatsburgers die — zoals verzoekster — de Bondsrepubliek Duitsland niet willen binnenkomen om concrete diensten te ontvangen, maar voor familiebezoek in het kader van een verblijf van ten hoogste drie maanden, en zich op de loutere mogelijkheid om diensten in Duitsland te ontvangen beroepen?

      (1)  PB 1972, L 293, blz. 4.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 april 2001 in zaak T-159/98: I. Torre e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Vergelĳkend onderzoek — Onregelmatigheid in verloop van proeven die resultaat kan vervalsen — Procesbelang)

text:
C 227/16                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         11.8.2001
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 24 april 2001
                         van 24 april 2001                                in zaak T-37/99: U. Miranda tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-159/98: I. Torre e.a. tegen Commissie van de                    (Ambtenaren — Inrichtingsvergoeding bij beëindiging van
                  Europese Gemeenschappen (1)                                               dienst — Begrip woonplaats)
                                                                                (2001/C 227/30)
(Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Onregelmatig-
heid in verloop van proeven die resultaat kan vervalsen —                                         (Procestaal: Italiaans)
                            Procesbelang)
                                                                          In zaak T-37/99, U. Miranda, ambtenaar van de Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, verte-
                                                                          genwoordigd door L. Radicati di Brozolo, advocaat, domicilie
                          (2001/C 227/29)                                 gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en
                                                                          A. Dal Ferro), betreffende een verzoek om nietigverklaring van
                                                                          het besluit van de Commissie van 7 mei 1998 betreffende het
                                                                          vehalen van de inrichtingsvergoeding bij beëindiging van de
                          (Procestaal: Frans)                             dienst die krachtens artikel 6 van bijlage VII bij het Statuut van
                                                                          de ambtaren van de Europese Gemeenschappen aan verzoeker
                                                                          is betaald, heeft het Gerecht (P. Mengozzi, alleensprekend
                                                                          rechter); griffier: J. Palacio González, administrateur, op
In zaak T-159/98, I. Torre, wonende te Brussel, D. Ineichen,              24 april 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
wonende te Brussel, en A. Cavallaro, wonende te Rome,                     volgt:
vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat, domicilie geko-
zen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese                1)    Verwerpt het beroep.
Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en C. Berardis-                  2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
Kayser), betreffende een verzoek om nietigverklaring van,
enerzijds, de besluiten van de jury van vergelijkend onderzoek
EUR/A/123 waarbij aan verzoekers voor de eerste preselectie-              (1) PB C 121 van 1.5.1999.
proef een uitsluitingscijfer is gegeven, en anderzijds, alle latere
handelingen in dat vergelijkend onderzoek voorzover dat
nodig is om verzoekers in hun rechten te herstellen, heeft het
Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. Mengozzi,
president, V. Tiili en R. M. Moura-Ramos, rechters; griffier:
G. Herzig, administrateur, op 24 april 2001 een arrest gewezen
                                                                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 28 maart 2001
1)    Verstaat dat op het onderhavige beroep niet behoeft te worden
      beslist voorzover het is ingesteld door Torre en Cavallaro.         in zaak T-144/99: Instituut van erkende gemachtigden bij
                                                                          het Europees Octrooibureau tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
2)    Verwerpt het beroep voorzover het is ingesteld door Ineichen.
                                                                          (Mededinging — Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81
3)    Verwijst de Commissie in de kosten.                                 EG) — Beroepsgedragscode — Verbod van vergelijkende
                                                                                reclame — Aanbieden van diensten)
                                                                                (2001/C 227/31)
(1) PB C 378 van 5.12.1998.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                          In zaak T-144/99, Instituut van erkende gemachtigden bij het
                                                                          Europees Octrooibureau, gevestigd te München (Duitsland),
                                                                          vertegenwoordigd door R. Collin en M.-C. Mitchell, advocaten,


title: Zaak C-473/11: Beroep ingesteld op 16 september 2011 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/13

         Beroep ingesteld op 16 september 2011 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-473/11)
   2011/C 347/19
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Lozano Palacios en W. Roels, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden

      Conclusies

   De Commissie verzoekt het Hof:

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door de toepassing van een bijzondere btw-regeling voor reisbureaus zoals vastgesteld in resolutie nr. B71/2260 van maart 1971, de krachtens de artikelen 43, 96, 98 en 306 tot en met 310 van de btw-richtlijn (1) op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van mening dat Nederland de bijzondere btw-regeling voor reisbureaus niet ten uitvoer heeft gelegd. Dit volgt uit het Besluit van 22 maart 1971, nr. B71/2260, zoals laatstelijk gewijzigd, dat duidelijk in strijd is met de in de artikelen 306 tot en met 310 van de btw-richtlijn vastgestelde bijzondere regeling voor reisbureaus.

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-461/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Moreda-Riviere Trefilerías, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerias e.a./Commissie

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/19

         Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Moreda-Riviere Trefilerías, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerias e.a./Commissie
   (Zaak C-461/16 P)
   (2016/C 392/23)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Moreda-Riviere Trefilerías, SA (vertegenwoordigers: F. González Díaz, A. Tresandi Blanco, V. Romero Algarra, abogados)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Vernietiging van het arrest van het Gerecht van 2 juni 2016 in de zaken T-426/10–T-429/10, en in het bijzonder in zaak T-426/10, Moreda-Riviere Trefilerías/Europese Commissie

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure en in die van de procedure bij het Gerecht

      Middelen en voornaamste argumenten

   Betreffende MRT’s hoedanigheid van rechtsopvolger:

               1.

               Het Gerecht heeft een onjuist juridisch criterium toegepast bij de beoordeling van de opvolging van ondernemingen, en in het bijzonder de opvolging van Trenzas y Cables door MRT.

               2.

               Het Gerecht heeft zich vergist bij de juridische kwalificatie van de feiten waar het heeft geoordeeld dat MRT als vermeende rechtsopvolgster van Trenzas y Cables aansprakelijk is voor het gedrag van deze laatste onderneming in de periode van 10 juni 1993 tot en met 19 oktober 1996.

               3.

               Het Gerecht heeft zijn motiveringsplicht verzaakt waar het rekwirantes argumenten betreffende de dubbele toerekening heeft afgewezen.

         Betreffende de aanvullende aanwijzingen:

               4.

               Het Gerecht heeft niet alleen blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van het relevante juridisch criterium, maar heeft ook zijn motiveringsplicht verzaakt voor zover het niet heeft uiteengezet waarom de door MRT aangevoerde verklaringen op erewoord van de algemeen directeuren van Trenzas y Cables grondslag missen.

               5.

               Het Gerecht heeft de feiten, meer bepaald de indrukken van de concurrenten, onjuist gekwalificeerd waar het heeft geoordeeld dat die indrukken een aanvullende aanwijzing zijn, en bijgevolg relevant zijn ten bewijze dat Trenzas y Cables, GSW en de overige ondernemingen waarin deze laatste participeert, een economische eenheid vormen. Voorts heeft het Gerecht de feiten en het bewijs betreffende de perceptie van de concurrenten onjuist opgevat.

               6.

               Het Gerecht heeft de feiten, meer bepaald de personele overlappingen tussen Trenzas y Cables, GSW en de ondernemingen waarin deze laatste participeert, onjuist gekwalificeerd waar het heeft geoordeeld dat die overlappingen een aanvullende aanwijzing zijn, en bijgevolg relevant zijn ten bewijze dat de ondernemingen waarin GSW participeert niet autonoom zijn ten opzichte van hun moedermaatschappij

               7.

               Het Gerecht heeft bepaalde feiten onjuist gekwalificeerd, te weten de bijeenkomst tussen Trenzas y Cables en een concurrent, waar het die bijeenkomst heeft aangemerkt als een aanvullende aanwijzing ten bewijze dat Trenzas y Cables — waarvan MRT de rechtsopvolgster zou zijn, quod non — deel uitmaakt van een economische eenheid met GSW als moedermaatschappij.

         Betreffende de bewijzen ter weerlegging van het vermoeden:

               8.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs en heeft in ieder geval zijn verplichtingen inzake rechterlijke toetsing verzaakt waar het rekwirantes argument dat zij niet behoorde tot een economische eenheid bestaande uit Trenzas y Cables, GSW en de ondernemingen waarin deze laatste participeert, heeft afgewezen zonder het bewijs dat door rekwirante is overgelegd ter weerlegging van het vermoeden van uitoefening van beslissende invloed, ook maar te onderzoeken.

               9.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waarbij het rekwirantes rechten van verdediging heeft geschonden, aangezien het heeft geoordeeld dat de Commissie haar recht om te worden gehoord, heeft geëerbiedigd voor zover die zich bij haar beoordeling van rekwirantes vermogen om te betalen heeft gebaseerd op door rekwirante aangevoerde en haar bekende feiten.

               10.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs en heeft in elk geval zijn bevoegdheden op het gebied van rechterlijke toetsing niet in overeenstemming met het recht uitgeoefend. Het is bovendien zijn motiveringsplicht niet nagekomen en heeft tot slot hoe dan ook de feiten en het bewijs inzake de mogelijkheid voor rekwirante om externe financiering te verkrijgen, onjuist opgevat.

               11.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs en is hoe dan ook zijn verplichting tot volledige rechterlijke toetsing niet nagekomen, waar het heeft geoordeeld dat rekwirante de Commissie niet de informatie heeft verstrekt die zij nodig had om de omvang van het vermogen van haar aandeelhouders te beoordelen. Voorts heeft het Gerecht zijn motiveringsplicht verzaakt voor zover het niet heeft uiteengezet waarom de door haar aangevoerde verslagen van Deloitte niet eens een begin van bewijs opleveren.


title: Zaak T-669/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 december 2013 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 oktober 2013 in zaak F-97/12, Thomé/Commissie

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/40

         Hogere voorziening ingesteld op 17 december 2013 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 oktober 2013 in zaak F-97/12, Thomé/Commissie
   (Zaak T-669/13 P)
   2014/C 52/76
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Florence Thomé (Brussel, België)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 oktober 2013 in zaak F-97/12, Thomé/Commissie, te vernietigen;

               —

               het door Thomé in zaak F-97/12 ingestelde beroep niet-ontvankelijk of in elk geval ongegrond te verklaren;

               —

               de beslissing omtrent de kosten aan te houden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan schending van het begrip bezwarend besluit. De Commissie betoogt dat een door het TABG in het kader van een klachtprocedure reeds nietig verklaarde handeling niet het voorwerp van nietigverklaring in het kader van een gerechtelijke procedure kan vormen. Voorts kan een besluit waarbij een vordering van de betrokkene wordt toegewezen niet worden aangemerkt als bezwarend besluit (betreffende de punten 28 tot en met 37 van het bestreden arrest).

               2)

               Tweede middel, ontleend aan, ten eerste, een verkeerde rechtsopvatting bij de definitie van de omvang van de controlerende bevoegdheid van het TABG en het Gerecht voor ambtenarenzaken met betrekking tot besluiten van jury’s alsmede van de rechterlijke controle van het GVA en, ten tweede, een verkeerde opvatting van het voorwerp van het geschil en schending van het beginsel van hoor en wederhoor (betreffende de punten 50 tot en met 52 van het bestreden arrest). De Commissie betoogt dat het GVA op de voor hem bestreden besluiten, namelijk besluiten van het TABG, een ongeschikt criterium van rechterlijke controle heeft toegepast en daardoor de grenzen van zijn rechterlijke controle heeft overschreden.

               3)

               Derde middel, ontleend aan schending van de rechtsregels voor de beoordeling van het bestaan van een universitair diploma in de zin van de aankondiging van vergelijkend onderzoek (betreffende de punten 56 tot en met 58 van het bestreden arrest). Het GVA is van een onjuiste rechtsopvatting uitgegaan door voor de academische waarde van een diploma uit te gaan van de professionele waarde ervan en door te oordelen dat het TABG rekening moet houden met een niet-officieel diploma, zoals een getuigschrift afgegeven door een particuliere onderwijsinstelling die geen enkele vorm van academische erkenning geniet.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan schending van de motiveringsplicht, daar het GVA niet heeft uiteengezet waarom het diploma van verzoekster in eerste aanleg op de datum van haar aanmelding in overeenstemming was met de in de aankondiging van vergelijkend onderzoek gestelde voorwaarde, terwijl die overeenstemming pas achteraf tijdens de klachtprocedure was vastgesteld (betreffende de punten 56, 57 en 60 tot en met 64 van het bestreden arrest).

               5)

               Vijfde middel ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting, daar het GVA heeft geoordeeld dat verzoekster in eerste aanleg een kans op aanwerving had verloren en daarvoor schadeloos moest worden gesteld (betreffende punt 74 van het bestreden arrest).