title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 oktober 2001 in zaak C-450/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlĳn 95/46/EG)

text:
C 317/8                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          10.11.2001
                     ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)                                                              (Derde kamer)
                        van 4 oktober 2001                                                        van 20 september 2001
in zaak C-450/00: Commissie van de Europese Gemeen-                         in zaak C-468/00: Commissie van de Europese Gemeen-
      schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)                                          schappen tegen Franse Republiek (1)
 (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 95/46/EG)                    (Niet-nakoming — Richtlijn 96/50/EG — Goederen- en
                                                                            personenvervoer in de Gemeenschap — Harmonisatie van
                                                                            voorwaarden voor afgifte van nationale vaarbewijzen voor
                          (2001/C 317/13)                                   binnenvaartuigen — Niet-omzetting binnen gestelde ter-
                                                                                mijn)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (2001/C 317/14)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                         (Procestaal: Frans)
In zaak C-450/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
pen (gemachtigde: X. Lewis) tegen Groothertogdom Luxem-                                               dentie van het Hof)
burg (gemachtigde: N. Mackel), betreffende een verzoek aan
het Hof om vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
                                                                            In zaak C-468/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
                                                                            pen (gemachtigde: B. Mongin) tegen Franse Republiek (gemach-
rechtelijke bepalingen in werking te doen treden die nodig zijn
                                                                            tigden: G. de Bergues en S. Pailler), betreffende een verzoek om
om te voldoen aan richtlijn 95/46/EG van het Europees
                                                                            vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke
Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de
                                                                            en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
bescherming van natuurlijke personen in verband met de
                                                                            om te voldoen aan richtlijn 96/50/EG van de Raad van 23 juli
verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije
                                                                            1996 betreffende de harmonisatie van de voorwaarden voor
verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31), de krachtens
                                                                            de afgifte van nationale vaarbewijzen voor binnenvaartuigen
artikel 32 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
                                                                            welke bij het goederen- en personenvervoer in de Gemeen-
niet is nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld
                                                                            schap gebruikt worden (PB L 235, blz. 31), of althans door de
als volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident, P. Jann en
                                                                            Commissie niet in kennis te stellen van deze bepalingen, de
L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
                                                                            krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
R. Grass, op 4 oktober 2001 een arrest gewezen waarvan het
                                                                            nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als
dictum luidt als volgt:
                                                                            volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J.-P. Puissochet en
                                                                            J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
                                                                            raal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 20 september 2001
1)    Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuurs-     een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
      aan richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de
      Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming                   1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
      van natuurlijke personen in verband met de verwerking van                   rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
      persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die                   aan richtlijn 96/50/EG van de Raad van 23 juli 1996
      gegevens, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens                      betreffende de harmonisatie van de voorwaarden voor de afgifte
      artikel 32 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen                van nationale vaarbewijzen voor binnenvaartuigen welke bij het
      niet nagekomen.                                                             goederen- en personenvervoer in de Gemeenschap gebruikt
                                                                                worden, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op
                                                                                haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
                                                                            2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 45 van 10.2.2001.
                                                                            (1) PB C 45 van 10.2.2001.


title: Zaak T-529/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 december 2012 door Moises Bermejo Garde tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 september 2012 in zaak F-51/10, Moises Bermejo Garde/EESC

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/15

         Hogere voorziening ingesteld op 5 december 2012 door Moises Bermejo Garde tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 september 2012 in zaak F-51/10, Moises Bermejo Garde/EESC
   (Zaak T-529/12 P)
   2013/C 55/27
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Moises Bermejo Garde (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 25 september 2012 in zaak F-51/10 te vernietigen, voor zover daarbij i) de vordering tot nietigverklaring van alle op basis van kennisgeving van vacature nr. 43/09 van het EESC vastgestelde besluiten niet-ontvankelijk wordt verklaard; ii) geen uitspraak wordt gedaan over de vordering tot veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een schadevergoeding van 1 000 EUR en iii) geen uitspraak wordt gedaan over de inhoudelijke middelen aangevoerd ter onderbouwing van de eerste vordering tot nietigverklaring van kennisgeving van vacature nr. 43/09 van het EESC;

               —

               dientengevolge,

                           —

                           de tweede en derde in eerste aanleg ingediende vordering van de rekwirerende partij toe te wijzen en,

                           —

                           alle op basis van kennisgeving van vacature nr. 43/09 van het EESC genomen besluiten nietig te verklaren;

                           —

                           de verwerende partij te veroordelen tot een schadevergoeding van 1 000 EUR;

               —

               de eerste in eerste aanleg ingediende vordering van de rekwirerende partij toe te wijzen op basis van de door haar aangevoerde inhoudelijke middelen en, dientengevolge, kennisgeving van vacature nr. 43/09 van het EESC eveneens op basis van die middelen nietig te verklaren;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van de voorwaarde van inachtneming van de voorafgaande precontentieuze procedure en schending van artikel 90, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, aangezien het GVA de door de rekwirerende partij ingediende vordering tot nietigverklaring van alle op basis van kennisgeving van vacature nr. 43/09 van het EESC genomen besluiten niet-ontvankelijk heeft verklaard;

               2.

               Tweede middel, ontleend aan onrechtvaardigheid, schending van het fundamentele recht op toegang tot de rechter en schending van de motiveringsplicht, aangezien het GVA geen uitspraak heeft gedaan over de door de rekwirerende partij ingediende schadevordering.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van de motiveringsplicht en van het beginsel van een goede rechtsbedeling, aangezien het GVA geen uitspraak heeft gedaan over de inhoudelijke middelen die in eerste aanleg zijn aangevoerd ter onderbouwing van de door de rekwirerende partij ingediende vordering tot nietigverklaring van kennisgeving van vacature nr. 43/09 van het EESC.


title: Zaak C-239/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 februari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — BVBA Management, Training en Consultancy/Benelux-Merkenbureau (Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Aanvraag om inschrijving van merk voor geheel van waren en diensten — Onderzoek van teken door bevoegde autoriteit — Inaanmerkingneming van alle relevante feiten en omstandigheden — Bevoegdheid van nationale rechterlijke instantie waarbij beroep is ingesteld)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 februari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — BVBA Management, Training en Consultancy/Benelux-Merkenbureau
   (Zaak C-239/05) (1)

   (Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Aanvraag om inschrijving van merk voor geheel van waren en diensten - Onderzoek van teken door bevoegde autoriteit - Inaanmerkingneming van alle relevante feiten en omstandigheden - Bevoegdheid van nationale rechterlijke instantie waarbij beroep is ingesteld)
   (2007/C 82/06)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hof van Beroep te Brussel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: BVBA Management, Training en Consultancy

      Verwerende partij: Benelux-Merkenbureau
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Brussel — Uitlegging van artikel 3 van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1) — Aanvraag tot inschrijving van het merk „The Kitchen Company ”— Onderzoek van het teken door de bevoegde autoriteit — Inaanmerkingneming van alle relevante feiten en omstandigheden — Arrest Koninklijke KPN Nederland
   Dictum
   De Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten moet aldus worden uitgelegd:

               —

               dat de bevoegde autoriteit die weigert een merk in te schrijven, in haar beslissing voor elk van de in de aanvraag om inschrijving opgegeven waren en diensten haar conclusie dient te vermelden, ongeacht de wijze waarop deze aanvraag is geformuleerd. Wanneer evenwel dezelfde weigeringsgrond wordt ingebracht voor een categorie of een groep van waren of diensten, kan de bevoegde autoriteit volstaan met een globale motivering voor alle betrokken waren of diensten;

               —

               dat zij niet in de weg staat aan een nationale regelgeving die een rechterlijke instantie waarbij beroep tegen een beslissing van de bevoegde autoriteit is ingesteld, belet om zich over het onderscheidend vermogen van het merk voor elk van de in de aanvraag om inschrijving opgegeven waren en diensten afzonderlijk uit te spreken, wanneer noch deze beslissing noch deze aanvraag betrekking had op categorieën van waren of diensten of waren of diensten afzonderlijk;

               —

               dat zij niet in de weg staat aan een nationale regelgeving die de rechterlijke instantie waarbij beroep tegen een beslissing van de bevoegde autoriteit is ingesteld, belet om rekening te houden met feiten en omstandigheden die zich na het geven van deze beslissing hebben voorgedaan.

      (1)  PB C 3.9.2005.


title: Beschikking van de president van 28 augustus 2015 in zaak E-22/14 — Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

text:
               29.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/32

         BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
   van 28 augustus 2015
   in zaak E-22/14
   Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA
   (2016/C 357/12)
   Betreffende het verzoek van Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS van 10 november 2014 tot nietigverklaring van het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 9 september 2014, heeft de president van het Hof op 28 augustus 2015 een beschikking gegeven, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Zaak E-22/14 wordt doorgehaald in het register.

               2.

               De verzoekers en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA dragen hun eigen kosten.

               3.

               Interveniënt draagt zijn eigen kosten.


title: Zaak C-222/06: Beroep ingesteld op  16 mei 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/20

         Beroep ingesteld op 16 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-222/06)
   (2006/C 165/36)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Maidani et G. Braun, gemachtigden)

      Verweerster: Franse Republiek
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/97/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2001 tot wijziging van richtlijn 91/308/EEG van de Raad tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 15 juni 2003 verstreken.

      (1)  PB L 344, blz. 76.


title: Zaak T-248/11: Beroep ingesteld op 12 mei 2011 — International Engine Intellectual Property Company/BHIM (PURE POWER)

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/28

         Beroep ingesteld op 12 mei 2011 — International Engine Intellectual Property Company/BHIM (PURE POWER)
   (Zaak T-248/11)
   2011/C 211/60
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: International Engine Intellectual Property Company, LLC (Warrenville, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: C. Thomas en B. Reiter, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 februari 2011 in zaak R 2310/2010-2 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               een datum voor een mondelinge behandeling vaststellen voor het geval dat het Gerecht geen uitspraak kan doen zonder mondelinge behandeling.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PURE POWER” voor waren van klasse 12

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 7, lid 1, sub b en c, en 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 en van de algemene beginselen van merkenrecht, aangezien de kamer van beroep heeft geoordeeld dat het aangevraagde merk beschrijvend was voor de waren waarvoor inschrijving was aangevraagd en onderscheidend vermogen miste.


title: Zaak T-185/14: Beroep ingesteld op 14 maart 2014 — Freitas/Parlement en Raad

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/34

         Beroep ingesteld op 14 maart 2014 — Freitas/Parlement en Raad
   (Zaak T-185/14)
   2014/C 184/56
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: José Freitas (Porto, Portugal) (vertegenwoordiger: J.-P. Hordies, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               artikel 1, lid 2, sub b, van richtlijn 2013/55/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2013 tot wijziging van richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties en verordening (EU) nr. 1024/2012 betreffende de administratieve samenwerking via het Informatiesysteem interne markt („de IMI-verordening”), die op 28 december 2013 werd bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (L 354/132) nietig te verklaren;

               —

               verweerders te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 49 VWEU, voor zover het beroep van notaris valt onder de werkingssfeer van artikel 49 VWEU betreffende de vrijheid van vestiging en geen uitoefening van het openbaar gezag in de zin van artikel 51 VWEU vormt. Het beroep van notaris kan bijgevolg niet van de werkingssfeer van richtlijn 2005/36/EG (1) worden uitgesloten.

               2.

               Tweede middel: schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien bij een officieel overheidsbesluit benoemde notarissen op algemene en absolute wijze zijn uitgesloten van de werkingssfeer van richtlijn 2005/36/EG.

      (1)  Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (PB L 255, blz. 22).


title: Zaak T-331/05: Beroep ingesteld op 1 september 2005 — IKEA/BHIM

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/28

         Beroep ingesteld op 1 september 2005 — IKEA/BHIM
   (Zaak T-331/05)
   (2005/C 281/53)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Inter IKEA Systems B.V. (Delft, Nederland) [vertegenwoordiger(s): J. Gulliksson en J. Olsson, advocaten]

      Verwerende partij(en): Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van 1 juli 2005 in zaak R 799/2004-1 te vernietigen, en

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk bestaande uit de combinatie van de kleuren blauw en geel voor waren en diensten van de klassen 20 en 35 (meubelen, reclame, enz.) — aanvraagnr. 3 160 363

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag voor alle waren en diensten

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, en van artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien het merk van huis uit voldoende onderscheidend vermogen heeft om te kunnen worden ingeschreven, en het bovendien onderscheidend vermogen heeft verkregen door gebruik ervan in Duitsland, Nederland en Zweden.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 november 2001 in zaak C-146/99: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Tomaten — Aan telers te betalen minimumprĳs")

text:
6.4.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 84/3
lidstaten voor het begrotingsjaar 1995 hebben ingediend in                 1)    Verwerpt het beroep.
verband met de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds
voor de Landbouw, afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven                2)    Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.
(PB L 61, blz. 37), voor het gedeelte dat de Franse Republiek
betreft, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
F. Macken, kamerpresident (rapporteur), N. Colneric, C. Gul-               (1) PB C 174 van 19.6.1999.
mann, R. Schintgen en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal:
S. Alber; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 24 ja-
nuari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
2)    Verwijst de Franse Republiek in de kosten.
                                                                                (Vijfde kamer)
3)    Verstaat dat de Republiek Finland haar eigen kosten zal dragen.
                                                                                van 24 januari 2002
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                           in zaak C-164/99 (verzoek van het Amtsgericht Tauber-
                                                                           bischofsheim om een prejudiciële beslissing): Portugaia
                                                                                Construções Lda (1)
                                                                           („Vrije dienstverrichting — Ondernemingen in de bouwsec-
                    ARREST VAN HET HOF                                     tor — Richtlijn 96/71/EG — Terbeschikkingstelling van
                                                                                werknemers — Minimumloon”)
                           (Zesde kamer)
                                                                                (2002/C 84/05)
                     van 27 november 2001
                                                                                (Procestaal: Duits)
in zaak C-146/99: Italiaanse Republiek tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Tomaten —
             Aan telers te betalen minimumprijs”)
                           (2002/C 84/04)                                  In zaak C-164/99, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG van het Amtsgericht Tauber-
                                                                           bischofsheim (Duitsland), in de aldaar aanhangige procedure
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                           tegen Portugaia Construções Lda, om een prejudiciële beslissing
                                                                           over de uitlegging van de artikelen 59 EG-Verdrag (thans, na
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- wijziging, artikel 49 EG) en 60 EG-Verdrag (thans artikel 50
                          dentie van het Hof)                              EG) alsmede van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parle-
                                                                           ment en de Raad van 16 december 1996 betreffende de
                                                                           terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het
In zaak C-146/99, Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Lean-              verrichten van diensten (PB 1997, L 18, blz. 1), heeft het Hof
za, bijgestaan door D. Del Gaizo) tegen Commissie van                      (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident,
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: F. P. Ruggeri                     D. A. O. Edward (rapporteur) en A. La Pergola, rechters;
Laderchi, bijgestaan door A. Dal Ferro), betreffende een beroep            advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
tot nietigverklaring van beschikking 1999/186/EG van de                    ministrateur, op 24 januari 2002 een arrest gewezen waarvan
Commissie van 3 februari 1999 houdende weigering van                       het dictum luidt als volgt:
communautaire financiering voor bepaalde uitgaven van de
lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantie-           1)    Bij beoordeling of het verenigbaar is met de artikelen 59 en 60
fonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie (PB L 61,                      van het Verdrag, wanneer de ontvangende lidstaat op in
blz. 34), voorzover daarin de uitgaven van de Italiaanse                         een andere lidstaat gevestigde dienstverrichters een nationale
Republiek voor steun aan de verwerking van tomaten worden                        regeling toepast die een minimumloon voorschrijft, dienen de
geweigerd ten belope van 7 421 939 820 ITL, heeft het Hof                        nationale autoriteiten of in voorkomend geval de nationale
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpre-                      rechterlijke instanties na te gaan of deze regeling objectief gezien
sident, N. Colneric, C. Gulmann (rapporteur), V. Skouris en                      de bescherming van de ter beschikking gestelde werknemers
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-                     waarborgt. Dienaangaande is de uitdrukkelijke bedoeling van
Hackl; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 27 november                      de wetgever weliswaar niet beslissend, maar zij kan wel een
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      aanwijzing vormen voor het met deze regeling nagestreefde doel.


title: Zaak T-462/15: Beroep ingesteld op 11 augustus 2015 — Asia Leader International (Cambodia)/Commissie

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/49

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2015 — Asia Leader International (Cambodia)/Commissie
   (Zaak T-462/15)
   (2015/C 320/67)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Asia Leader International (Cambodia) Co. Ltd (Tai Seng SEZ, Cambodja) (vertegenwoordigers: R. MacLean, solicitor, en A. Bochon, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               artikel 1, leden 1 en 3, van uitvoeringsverordening (EU) 2015/776 van de Commissie van 18 mei 2015 tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij verordening (EU) nr. 502/2013 van de Raad is ingesteld op rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot rijwielen verzonden vanuit Cambodja, Pakistan en de Filipijnen, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Cambodja, Pakistan en de Filipijnen (PB L 122, blz. 4) nietig verklaren voor zover het verzoekster betreft;

               —

               de Commissie verwijzen in verzoeksters kosten en haar eigen kosten;

               —

               interveniënten in deze procedure verwijzen in verzoeksters kosten ten gevolge van een dergelijke interventie en hun eigen kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (geconsolideerde versie) geschonden door rechtens en feitelijk het bestaan van ontwijking en de aard van de feiten kennelijk onjuist te beoordelen.

                           —

                           Volgens verzoekster beschikt de Commissie niet over bewijs dat de betrokken frames van oorsprong zijn uit China.

                           —

                           Zij betoogt dat al het door haar aangevoerde bewijs daarentegen aantoont dat de betrokken fietsframes van oorsprong zijn uit Vietnam.

                           —

                           Tot slot stelt zij dat de Commissie noch op grond van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad, noch op grond van de rechtspraak van het Hof, automatisch mag oordelen dat verzoekster betrokken was bij overlading van het betrokken product uit China.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft artikel 13, lid 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (geconsolideerde versie) geschonden door rechtens en feitelijk het bestaan van assemblage door verzoekster kennelijk onjuist te beoordelen en door haar zorgvuldigheidsplicht niet na te komen.

                           —

                           Verzoekster stelt dat de Commissie de situatie had moeten beoordelen op basis van de informatie en feitelijke gegevens die verzoekster had verstrekt. Volgens haar mag geen beroep worden gedaan op referentiewaarden van derden indien feitelijke gegevens een redelijke en gerechtvaardigde verklaring bieden.

                           —

                           Voorts stelt verzoekster dat de Commissie de verplichting om verzoeksters productiekosten correct te begroten ook niet is nagekomen door de onderdelen die werden gebruikt voor verzoeksters eerste verkoop op de markt van de Europese Unie te herkwalificeren als van oorsprong uit China, hoewel zij uit Vietnam afkomstig waren. De Commissie is aldus ook haar zorgvuldigheidsplicht niet nagekomen.

                           —

                           Daarnaast betoogt verzoekster dat de Commissie de energie- en huurkosten verkeerd heeft berekend door deze kosten ten onrechte toe te wijzen aan de hand van verschillende factoren. De Commissie heeft blijk gegeven van dezelfde foutieve berekening bij de vaststelling dat de onderneming in het referentietijdvak 13 % van haar productiecapaciteit benutte.

                           —

                           Tot slot voert verzoekster aan dat de Commissie heeft geweigerd afschrijvingskosten voor de vaste activa in aanmerking te nemen, hoewel zij bewijs heeft overgelegd dat zij de aandeelhouder van de onderneming had vergoed.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft in strijd met artikel 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (geconsolideerde versie) onvoldoende gewicht toegekend aan de informatie en gegevens die verzoekster in antwoord op de definitieve mededeling van feiten en overwegingen heeft ingediend.

                           —

                           Verzoekster stelt dat de omstandigheid dat de Commissie de bijkomende informatie die verzoekster heeft verstrekt niet in aanmerking heeft genomen, aantoont dat aan deze informatie niet het nodige gewicht is toegekend.

                           —

                           Volgens verzoekster waren haar bijkomende informatie en haar bijkomende bewijs ter weerlegging van de vaststelling door de Commissie dat er sprake was van overlading, afkomstig van verschillende, onafhankelijke bronnen.

                           —

                           Tot slot had de Commissie volgens verzoekster, gezien het ontbreken van bewijs of aanwijzingen dat de frames van oorsprong uit China waren, moeten oordelen dat het meeste bewijs erop wees dat de frames van oorsprong uit Vietnam waren.


title: Zaak C-480/13: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Sysmex Europe GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Hafen (Prejudiciële verwijzing — Tariefindeling — Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Posten 3204, 3212 en 3822 — Stof die na een chemische reactie en blootstelling aan laserlicht een fluorescerend effect geeft, aan de hand waarvan witte bloedcellen worden geanalyseerd)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/24

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Sysmex Europe GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Hafen
   (Zaak C-480/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Tariefindeling - Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Posten 3204, 3212 en 3822 - Stof die na een chemische reactie en blootstelling aan laserlicht een fluorescerend effect geeft, aan de hand waarvan witte bloedcellen worden geanalyseerd))
   2014/C 315/35
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sysmex Europe GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Hafen

      Dictum

   De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1810/2004 van 7 september 2004, moet aldus worden uitgelegd dat een uit oplosmiddelen en een polymethinesubstantie samengesteld product dat textiel weliswaar lichtjes en kortstondig kan kleuren, maar in feite niet wordt gebruikt voor zijn kleurend vermogen en uitsluitend bedoeld is om witte bloedcellen te analyseren aan de hand van de ionenbinding die zich voordoet met bepaalde bestanddelen van deze bloedcellen, die bij bestraling met laserlicht tijdelijk een fluorescerende werking krijgen, valt onder post 3822 van deze gecombineerde nomenclatuur, die betrekking heeft op reageermiddelen voor laboratoriumgebruik.

      (1)  PB C 352 van 30.11.2013.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 februari 2003 in zaak T-184/00: Zissis Christou Drouvis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Pensioenen — Aanpassingscoëfficiënt — Wettigheid van artikel 82, lid 1, tweede alinea, Statuut — Beginsel van gelĳke behandeling — Beginselen van vrĳ verkeer van goederen en vrĳe vestiging binnen Gemeenschap)

text:
C 171/22                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                         19.7.2003
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 7 mei 2003
                       van 26 februari 2003
                                                                           in zaak T-23/01, Eugène Émile Marie Kimman tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-184/00: Zissis Christou Drouvis tegen Commis-
           sie van de Europese Gemeenschappen ( 1)                         (Ambtenaren — Vakantieverlof — Tewerkstelling in derde
                                                                                land — Exceptie van onwettigheid)
(Ambtenaren — Pensioenen — Aanpassingscoëfficiënt —                                                  (2003/C 171/32)
Wettigheid van artikel 82, lid 1, tweede alinea, Statuut —
Beginsel van gelijke behandeling — Beginselen van vrij                                               (Procestaal: Frans)
verkeer van goederen en vrije vestiging binnen Gemeenschap)
                                                                           In zaak T-23/01, Eugène Émile Marie Kimman, ambtenaar van
                          (2003/C 171/31)                                  de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                           Overijse (België), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat,
                                                                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
                          (Procestaal: Grieks)                             van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. Tserepa-
                                                                           Lacombe en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een beroep
                                                                           tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
                                                                           25 mei 2000 waarbij verzoekers vakantieverlof voor het jaar
                                                                           2000 met één dag is verminderd, heeft het Gerecht (Eerste
In zaak T-184/00, Zissis Christou Drouvis, voormalig amb-                  kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
tenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    N.J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: D. Christensen,
wonende te Maroussi-Attikis (Griekenland), vertegenwoordigd                administrateur, op 7 mei 2003 een arrest gewezen waarvan
door I. Stamoulis, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                 het dictum luidt als volgt:
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: J. Currall en P. Anestis), ondersteund door             1)     Het besluit van de Commissie van 25 mei 2000 wordt nietig
Raad van de Europese Unie (gemachtigden: D. Zahariou en                           verklaard voorzover daarbij het aantal verlofdagen waarop
A. Pilette), betreffende een beroep ertoe strekkende dat het op                   verzoeker voor het jaar 2000 recht heeft, met één dag is
30 november 1999 aan verzoeker officieel ter kennis gebrachte                     verminderd.
besluit van de Commissie houdende berekening van zijn
pensioen met toepassing van de aanpassingscoëfficiënt voor                 2)     De Commissie wordt verwezen in de kosten.
Griekenland in die zin wordt gewijzigd dat op zijn pensioen
de aanpassingscoëfficient wordt toegepast die geldt voor de                (1 ) PB C 95 van 24.3.2001.
pensioenen van gepensioneerden die in het Verenigd Konink-
rijk wonen, of subsidiair die welke geldt voor de pensioenen
van gepensioneerden die in België wonen, heeft het Gerecht
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, president,                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-
griffier, op 26 februari 2003 een arrest gewezen waarvan het                                        van 20 mei 2003
dictum luidt als volgt:
                                                                           in zaak T-80/01: Barbara Diehl-Leistner tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                           (Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Mon-
2)     Verstaat dat verzoekster en verweerster hun eigen kosten zullen     deling examen — Niet-plaatsing op lijst van geschikte
       dragen.                                                             kandidaten — Talenkennis van leden van jury — Gelijke
                                                                                behandeling)
3)     Verstaat dat de Raad zijn eigen kosten zal dragen.                                            (2003/C 171/33)
                                                                                (Procestaal: Duits)
( 1) PB C 335 van 25.11.2000.
                                                                           In zaak T-80/01, Barbara Diehl-Leistner, wonende te Luxem-
                                                                           burg, vertegenwoordigd door L. Thielen, advocaat, tegen


title: Zaak T-407/10: Beroep ingesteld op 14 september 2010 — Hongarije/Commissie

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/33

         Beroep ingesteld op 14 september 2010 — Hongarije/Commissie
   (Zaak T-407/10)
   ()
   2010/C 317/61
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Hongarije (vertegenwoordigers: M. Fehér en K. Szíjjártó, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1, leden 3 en 4, alsmede bijlage 2 van beschikking C(2010) 4593 van de Commissie van 8 juli 2010 betreffende het grote project „Heraanleg van de spoorlijn Boedapest-Kelenföld Székesfehérvár-Boba, eerste tracé, eerste fase”, dat deel uitmaakt van het operationele programma „Transport”, waarbij structurele steun via het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en het Cohesiefonds wordt verleend, nietig verklaren, voor zover deze bepalingen het maximumbedrag waarop het cofinancieringspercentage moet worden toegepast, aldus vaststellen dat btw-betalingen van de subsidiabele uitgaven zijn uitgesloten;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2010) 4593 van de Commissie van 8 juli 2010 betreffende het grote project „Heraanleg van de spoorlijn Boedapest-Kelenföld Székesfehérvár-Boba, eerste tracé, eerste fase”, dat deel uitmaakt van het operationele programma „Transport”, waarbij in het kader van de convergentiedoelstelling structurele steun via het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en het Cohesiefonds wordt verleend. In deze beschikking zette de Commissie het licht op groen voor de betaling van een bijdrage voor dat grote project uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en het Cohesiefonds. Verder ging de Commissie ervan uit dat in het geval van het betrokken grote project de terugvorderbare btw niet mocht worden meegerekend in het maximumbedrag waarop het percentage van de prioritaire medefinanciering in het kader van het operationele programma moet worden toegepast.
   Ter onderbouwing van haar beroep stelt verzoekster dat de Commissie bij de vaststelling van de bestreden beschikking de ter zake geldende bepalingen van het recht van de Unie, met name artikel 56, lid 4, van verordening (EG) nr. 1083/2006 (1) en artikel 3 van verordening (EG) nr. 1084/2006 (2), heeft geschonden.
   Verzoekster is van mening dat artikel 3, sub e, van verordening nr. 1084/2006 duidelijk bepaalt dat terugvorderbare btw niet in aanmerking komt voor een bijdrage uit het Cohesiefonds. Volgens haar volgt ondubbelzinnig uit deze bepaling dat niet terugvorderbare btw wel voor steun in aanmerking komt. Bijgevolg had de Commissie, gelet op het feit dat de begunstigde van het grote project waarop de bestreden beschikking betrekking heeft (Nemzeti Infrastruktúra Fejlesztő Zártkörűen Működő Részvénytarsaság — nationale maatschappij voor infrastructuurontwikkeling), volgens het recht van de Unie of de nationale regelgeving inzake btw geen belastingplichtige is, zodat zij de voorbelasting niet kan terugvorderen, in deze beschikking btw-uitgaven niet van de steun mogen uitsluiten.
   Voorts stelt verzoekster dat de Commissie de lidstaten bij de bestreden beschikking de hun bij artikel 56, lid 4, van verordening nr. 1083/2006 verleende bevoegdheid heeft ontnomen door uitgaven die verordening nr. 1084/2006 niet onder de niet-subsidiabele uitgaven heeft opgenomen, en die de overeenkomstige nationale wetgeving uitdrukkelijk als subsidiabele uitgaven beschouwt, niet als subsidiabele uitgaven te beschouwen.
   Verder komt het standpunt van de Commissie dat de door de begunstigde van de steun gedragen btw „terugvorderbaar” is via de btw die de exploitant van de door de begunstigde aangelegde infrastructuur samen met de te betalen prijs in rekening brengt, neer op een zeer ruime opvatting van het begrip „terugvorderbare btw” in de zin van artikel 3, sub e, van verordening nr. 1084/2006, die geen steun vindt in de formulering van deze bepaling, los van het feit dat dit criterium ook in strijd is met het recht van de Unie inzake btw. Volgens verzoekster zijn de begunstigde die de infrastructuur aanlegt en de organen die de aangelegde infrastructuur exploiteren onderling onafhankelijk; tussen hen bestaat er slechts indirect een wederkerige verhouding, namelijk uit hoofde van de relevante wettelijke bepalingen, en dus niet uit hoofde van commerciële verrichtingen. In dit verband stelt verzoekster dat de begunstigde de betaalde voorbelasting feitelijk en definitief moet dragen.
   Ten slotte stelt verzoekster dat noch verordening nr. 1083/2006 noch verordening nr. 1084/2006 aldus kan worden uitgelegd dat de Commissie zich bij de beoordeling van de subsidiabele uitgaven, daaronder begrepen de subsidiabele btw, kan baseren op het feit dat de lidstaat voor een andere wettelijke oplossing voor de ontwikkeling van het project en het beheer van de infrastructuur had kunnen opteren. Volgens verzoekster behoort het tot de wezenlijke bevoegdheid van de lidstaten om het beheer van de nationale infrastructuur en van de hiermee verband houdende openbare diensten te organiseren. Voor zover is voldaan aan de vereisten die in het recht van de Unie zijn vastgesteld, dient de Commissie de door de lidstaat gemaakte keuze dus te eerbiedigen, ook al heeft dit gevolgen voor de kwalificatie van de uitgaven als subsidiabel naargelang de begunstigde al dan niet de hoedanigheid van belastingplichtige heeft.

      (1)  Verordening van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1260/1999 (PB L 210, blz. 25).

      (2)  Verordening van de Raad van 11 juli 2006 tot oprichting van het Cohesiefonds en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1164/94 (PB L 210, blz. 79).


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde kamer) van 28 januari 1999 in zaak C-303/97 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Verbraucherschutzverein eV tegen Sektkellerei G. C. Kessler GmbH und Co. (Merk - Mousserende wijn - Artikel 13, lid 2, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2333/92 - Omschrijving van product - Bescherming van consument - Verwarringsgevaar)

text:
C 86/6               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 27.3.1999
                 ARREST VAN HET HOF                                                 ARREST VAN HET HOF
                        (Vijfde kamer)                                                      (Zesde kamer)
                    van 28 januari 1999                                                 van 4 februari 1999
in zaak C-303/97 (verzoek van het Bundesgerichtshof om
                                                                   in zaak C-103/97 (verzoek van het Tiroler Landesvergabe-
een prejudicieÈle beslissing): Verbraucherschutzverein eV
                                                                   amt om een prejudicieÈle beslissing): Josef Köllensperger
     tegen Sektkellerei G. C. Kessler GmbH und Co. (1)
                                                                   GmbH & Co. KG en Atzwanger AG tegen Gemeindever-
(Merk Ð Mousserende wijn Ð Artikel 13, lid 2, onder b),                        band Bezirkskrankenhaus Schwaz (1)
van Verordening (EEG) nr. 2333/92 Ð Omschrijving van
product Ð Bescherming van consument Ð Verwarrings-                 (Begrip ¹nationale rechterlijke instantieº in de zin van
                            gevaar)                                artikel 177 van het EG-Verdrag Ð Procedures inzake
                                                                   plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor
                       (1999/C 86/10)                              uitvoering van werken Ð Voor beroepsprocedures verant-
                                                                                woordelijke instantie)
                                                                                (1999/C 86/11)
                     (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Duits)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
               de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-303/97, betreffende een verzoek aan het Hof               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-                          de Jurisprudentie van het Hof)
gerichtshof (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding
tussen Verbraucherschutzverein eV en Sektkellerei G. C.
Kessler GmbH und Co., betreffende een prejudicieÈle beslis-
sing over de uitlegging van artikel 13, lid 2, onder b), van       In zaak C-103/97, betreffende een verzoek aan het Hof
Verordening (EEG) nr. 2333/92 van de Raad van 13 juli              krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tiroler
1992 tot vaststelling van de algemene voorschriften voor           Landesvergabeamt (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig
de omschrijving en de aanbiedingsvorm van mousserende              geding tussen Josef Köllensperger GmbH & Co. KG en
wijn en mousserende wijn waaraan koolzuurgas is toege-             Atzwanger AG en Gemeindeverband Bezirkskrankenhaus
voegd (PB L 231 van 13.8.1992, blz. 9), heeft het Hof              Schwaz, om een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,          van artikel 2, lid 8, van Richtlijn 89/665/EEG van de
kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,             Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van
D. A. O. Edward en M. Wathelet (rapporteur), rechters;             de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende
advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: D. Louterman-            de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaat-
Hubeau, hoofdadministrateur, op 28 januari 1999 een                sen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 uitvoering van werken (PB L 395 van 30.12.1989, blz. 33),
                                                                   heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G.
                                                                   Kapteyn (rapporteur), kamerpresident, G. Hirsch, G. F.
Artikel 13, lid 2, onder b), van Verordening (EEG)                 Mancini, H. Ragnemalm en R. Schintgen, rechters; advo-
nr. 2333/92 van de Raad van 13 juli 1992 tot vaststelling          caat-generaal: A. Saggio; griffier: H. A. Rühl, hoofdadmi-
van de algemene voorschriften voor de omschrijving en de           nistrateur, op 4 februari 1999 een arrest gewezen waarvan
aanbiedingsvorm van mousserende wijn en mousserende                het dictum luidt als volgt:
wijn waaraan koolzuurgas is toegevoegd, moet aldus wor-
den uitgelegd, dat het voor de toepassing van het verbod
van die bepaling niet voldoende is dat wordt vastgesteld,
dat een merk dat een woord uit de omschrijving van eÂeÂn           De voorwaarden gesteld in artikel 2, lid 8, van Richtlijn
van de in die bepaling genoemde producten bevat, op zich           89/995/EEG van de Raad van 21 december 1989 hou-
met die omschrijving kan worden verward. Tevens moet               dende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechte-
komen vast te staan, dat het gebruik van het merk de               lijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroeps-
betrokken consumenten kan misleiden en bijgevolg hun               procedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten
koopgedrag kan beïnvloeden. Daarbij dient de nationale             voor leveringen en voor de uitvoering van werken, gelden
rechter uit te gaan van de vermoedelijke verwachting van           niet voor bepalingen zoals die welke de samenstelling en
de gemiddelde, normaal geïnformeerde, omzichtig han-               de werking van het Tiroler Landesvergabeamt regelen.
delende en oplettende consument.
                                                                   (1) PB C 142 van 10.5.1997.
(1) PB C 318 van 18.10.1997.


title: Zaak C-48/12: Beschikking van de president van het Hof van 8 januari 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/18

         Beschikking van de president van het Hof van 8 januari 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-48/12) (1)

   2013/C 108/44
   Procestaal: Pools
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 80 van 17.3.2012.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 28 september 1995 in zaak T-95/94: Chambre syndicale nationale des entreprises de transport de fonds et valeurs (Sytraval) en Brink's France SARL tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Steunmaatregelen - Klacht van concurrent - Niet-opening van onderzoeksprocedure - Rechten van de verdediging - Beroep tot nietigverklaring)

text:
11 . 11 . 9S           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 299/ 19
Verzoeker stelt, dat de weigering van de Raad een schending                             Doorhaling van zaak T- 112/92 ( l )
van het fundamentele beginsel van toegang tot de documen                                           ( 95/C 299/33 )
ten van de instellingen van de Europese Unie, van het
beginsel van bescherming van gewettigde verwachtingen en                                        (Procestaai: Engels)
van de artikelen 4 , lid 1 , en 4 , lid 2 , van Besluit 93/731 /EG
van de Raad oplevert, voor zover de in die bepalingen                   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
neergelegde weigeringscriteria daarbij verkeerd zijn toege             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
past . Voorts is verzoeker van mening, dat weigering van de             king van 1 1 juli 1995 de doorhaling in het register gelast van
Raad nietig moet worden verklaard omdat zij niet met                    zaak T-l 12/92 : J. Cooney tegen Commissie van de Europese
redenen is omkleed .
                                                                        Gemeenschappen .
                                                                        (') PB nr . C 34 van 6 . 2 . 1993 .
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 28 september 1995                                               Doorhaling van zaak T-425/93 (*)
in zaak T-95 /94 : Chambre syndicale nationale des entre                                            ( 95/C 299/34 )
prises de transport de fonds et valeurs ( Sytraval ) en Brink's
France SARL tegen Commissie van de Europese Gemeen                                             (Procestaai: Engels)
                            schappen ( 1 )
(Steunmaatregelen — Klacht van concurrent — Nict                       De president van de Eerste kamer ( uitgebreid ) van het
opening van onderzoeksprocedure — Rechten van de                        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
          verdediging — Beroep tot nietigverklaring)                    pen heeft bij beschikking van 9 augustus 1 995 de doorhaling
                          ( 95/C 299/32 )                               in het register gelast van zaak T-425/93 : D. Wilcox tegen
                                                                        Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                       (Procestaai: Frans)
                                                                        Gemeenschappen .
                                                                        (') PB nr . C 238 van 2 . 9 . 1993 .
In zaak T-95/94, Chambre syndicale nationale des entre
prises de transport de fonds et valeurs ( Systraval ) en Brink's
France SARL, vertegenwoordigd door J. M. Payre, advocaat
te Parijs , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand Rue 31 , tegen                                Doorhaling van zaak T-430/93 ( )
 Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
 den : M. Nolin en B. Smulders ), ondersteund door Franse                                             ( 95/C 299/35 )
 Republiek, (gemachtigden: C. de Salins en J.-M. Belorgey),
 betreffende een beroep tot nietigverklaring van de beschik                                     (Procestaai: Frans)
 king van de Commissie van 31 december 1993 , houdende
 afwijzing van het verzoek van verzoeksters dat de Commis              De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
 sie vaststelt dat de Franse Republiek , door steun te verlenen          Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
 aan Sécuripost SA, inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 92            pen heeft bij beschikking van 11 augustus 1995 de
 en 93 van het Verdrag, heeft het Gerecht (Vierde kamer -                doorhaling in het register gelast van zaak T-430/93 : J.
 uitgebreid ), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpre           Trelhu tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
 sident, R. Schintgen, C. Briët, R. Garcfa-Valdecasas en P.              de Europese Gemeenschappen .
 Lindh, rechters ; griffier : H. Jung, op 28 september 1995 een
 arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      I 1 ) PB nr . C 54 van 25 . 5 . 1993 .
 1 . Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van
      31 december 1 993 , houdende afwijzing van het verzoek
      van verzoeksters dat de Commissie vaststelt dat de
      Franse Republiek, door steun te verlenen aan Sécuripost                           Doorhaling van de gevoegde zaken
      SA , inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 92 en 93 van                            T-436/93 tot en met T-441 /93 (M
      het Verdrag.                                                                                ( 95/C 299/36 )
 2 . Verwijst de Commissie in haar eigen kosten, alsmede in                                      (Procestaai: Engels)
      de kosten van verzoeksters.
                                                                          De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid) van het
  3 . Verstaat dat de Franse Republiek haar eigen kosten zal              Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
      dragen .                                                            pen heeft bij beschikking van 12 juli 1995 de doorhaling in
                                                                          het register gelast van de gevoegde zaken T-436/93 tot en
  (') PB nr . C 103 van 11 . 4 . 1994 .                                   met T-441 /93 : British Petroleum Company plc, Barclays
                                                                          Bank plc, Hanson plc, Lucas Industries Public Limited
                                                                          Company, Mars UK Limited, Mars G.B. Limited, Intercon


title: Zaak T-262/08: Beroep ingesteld op 8 juli 2008 — Canon Communications/BHIM — Messe Düsseldorf (MEDTEC)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/55

         Beroep ingesteld op 8 juli 2008 — Canon Communications/BHIM — Messe Düsseldorf (MEDTEC)
   (Zaak T-262/08)
   (2008/C 223/97)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Canon Communications LLC (Los Angeles, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Mak, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Messe Düsseldorf GmbH (Düsseldorf, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 april 2008 in zaak R 817/2005-1 te vernietigen; en

               —

               de verwerende partij/de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „MEDTEC” voor waren en diensten van de klassen 16, 35 en 41

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „Metec” ingeschreven onder nr. 39 975 563 voor waren en diensten van de klassen 16, 35 en 41

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle litigieuze waren en diensten

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: de beslissing van de kamer van beroep moet worden vernietigd op grond dat er gerede kans bestaat dat de in de oppositieprocedure aangevoerde nationale merken nietig zijn; subsidiair, schending van artikel 8, lid 1, van verordening nr. 40/94 van de Raad (1) doordat de betrokken diensten niet soortgelijk zijn en er derhalve geen gevaar van verwarring van de conflicterende merken bestaat, althans dat de betrokken diensten niet voldoende soortgelijk zijn om te concluderen dat er gevaar van verwarring bestaat; subsidiair moet worden vastgesteld dat de kamer van beroep ten onrechte niet in aanmerking heeft genomen dat het relevante publiek in hoge mate gespecialiseerd is en derhalve de conflicterende merken niet zal verwarren; meer subsidiair ten slotte moet worden vastgesteld dat de kamer van beroep ten onrechte niet in aanmerking heeft genomen dat de andere partij bij de procedure voor de kamer van beroep het gebruik van het betrokken gemeenschapsmerk door verzoekster langer dan vijf jaar heeft toegestaan

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-387/05: Beroep ingesteld op  13 oktober 2005  — Chatziioannidou/Commissie

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/25

         Beroep ingesteld op 13 oktober 2005 — Chatziioannidou/Commissie
   (Zaak T-387/05)
   (2006/C 10/50)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Eleni Chatziioannidou (Ouderghem, België) [vertegenwoordiger(s): S. A. Pappas, advocaat]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) van 8 juli 2005, waarbij is afgewezen verzoeksters klacht tegen een besluit over de overdracht van haar pensioenrechten naar de communautaire regeling;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, ambtenaar van de Commissie, heeft verzocht om overdracht naar de communautaire regeling van de pensioenrechten die zij in Griekenland heeft verworven vóór zij bij de Commissie in dienst is getreden. Met haar beroep levert zij kritiek op de wijze van berekening van het aantal in aanmerking te nemen dienstjaren volgens de communautaire pensioenregeling, welke op basis van het overgedragen kapitaal plaatsvindt. Verzoekster betoogt meer bepaald dat de Commissie zich vóór de invoering van de euro bij de omzetting van het overgedragen kapitaal in een andere munt dan de Belgische frank niet baseerde op de op de dag van de berekening van kracht zijnde koers, maar op een gemiddelde wisselkoers die werd geacht de muntschommelingen tijdens de periode van betaling van de bijdragen weer te geven. Sinds de overgangsperiode voor de definitieve invoering van de euro is afgelopen, te weten vanaf 1 januari 2002, maakt de Commissie echter geen gebruik meer van deze berekeningswijze, maar baseert zij zich op het door de nationale kassen overgedragen bedrag in euro.
   Verzoekster stelt vast dat het verlaten van de methode van de gemiddelde wisselkoers in haar geval leidt tot een aanzienlijke vermindering van het aantal dienstjaren waarvoor zij is gecrediteerd. Op basis daarvan beroept zij zich op schending van artikel 3 van verordening nr. 1103/97 van de Raad, volgens hetwelk de invoering van de euro niet ten gevolge heeft dat wijziging wordt gebracht in enige bepaling in een rechtsinstrument. Zij beroept zich tevens op schending van het non-discriminatiebeginsel, voorzover een ambtenaar die zich in precies dezelfde omstandigheden bevindt, een verschillend aantal communautaire dienstjaren wordt toegekend al naar gelang hij vóór of na de invoering van de euro heeft verzocht om overdracht.


title: Zaak C-6/00: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 16 december 1999 om een prejudiciële beslissing, in het geding tussen A.S.A. Abfall Service AG en Bundesminister für Umwelt, Jugend und Familie

text:
C 79/16                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      18.3.2000
Verzoek van het Bundespatentgericht van 20 oktober                         ven indeling van de nuttige toepassing van de over te
1999 om een prejudiciële beslissing in het beroep van                      brengen afvalstoffen onder één van de handelingen op het
                    Merz & Krell GmbH & Co.                                gebied van nuttige toepassing als vermeld in bijlage II B bij
                                                                           richtlijn 75/442/EEG (2), op haar juistheid te controleren
                          (Zaak C-517/99)                                  en, indien deze indeling onjuist blijkt te zijn, de overbren-
                                                                           ging van de afvalstoffen te verbieden?
                           (2000/C 79/29)
                                                                      2. Kan de bevoegde autoriteit van verzending zich ter motive-
                                                                           ring van haar bezwaar tegen een voorgenomen overbren-
Het Bundespatentgericht heeft bij beschikking van 20 oktober               ging van afvalstoffen, op grond dat het, in tegenstelling tot
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                    de door de kennisgever op het begeleidende document
31 december 1999, in het beroep van Merz & Krell GmbH &                    vermelde indeling, niet om nuttige toepassing, maar om
Co., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   verwijdering zou gaan, beroepen op artikel 7, lid 4, sub a,
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                 vijfde streepje, van verordening nr. 259/93?
vragen:
                                                                      3. Ingeval de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:
Moet artikel 3, lid 1, sub d, van de Eerste Richtlijn
(89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988(1) betref-                   Op welke bepaling van verordening nr. 259/93 of enige
fende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, tegen               andere gemeenschapsrechtelijke regeling kan de bevoegde
de bewoordingen ervan beperkend worden uitgelegd, zodat                    autoriteit van verzending zich bij het onthouden van
alleen inschrijving kan worden geweigerd van tekens of                     haar toestemming voor de overbrenging van afvalstoffen
benamingen die de betrokken waren en diensten respectievelijk              beroepen, wanneer het, anders dan de kennisgever heeft
hun wezenlijke eigenschappen of kenmerken rechtstreeks                     opgegeven, geen overbrenging met het oog op nuttige
beschrijven? Of moet dit artikel aldus worden verstaan, dat                toepassing, maar een overbrenging met het oog op verwij-
naast „vrijmerken” en soortnamen ook inschrijving als merk                 dering betreft?
kan worden geweigerd van tekens of benamingen die in het
normale taalgebruik of in het bona fide handelsverkeer van de         4. Moet het storten van afvalstoffen in een mijn ongeacht
betrokken of van een vergelijkbare sector als reclameslogans,              de concrete omstandigheden steeds als verwijdering van
kwaliteitsaanduidingen, uitnodigingen tot kopen enz. gebrui-
                                                                           afvalstoffen in de zin van verordening nr. 259/99, juncto
kelijk zijn, zonder de concrete eigenschappen van de betrokken             bijlage II A van richtlijn 75/442/EEG (handeling D 12)
waren of diensten rechtstreeks te beschrijven?                             worden aangemerkt?
(1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1.                                    5. Ingeval de vierde vraag ontkennend wordt beantwoord:
                                                                           Aan de hand van welke criteria dient de indeling onder
                                                                           de handelingen van bijlage II van richtlijn 75/442/EEG
                                                                           te geschieden?
                                                                      (1) PB 1993, L 30, blz. 1.
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 16 decem-                  (2) PB 1975, L 194, blz. 39.
ber 1999 om een prejudiciële beslissing, in het geding
tussen A.S.A. Abfall Service AG en Bundesminister für
                   Umwelt, Jugend und Familie
                            (Zaak C-6/00)
                           (2000/C 79/30)
                                                                      Beroep, op 13 januari 2000 ingesteld door Commissie van
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van                  de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
16 december 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 11 januari 2000, in het geding tussen A.S.A. Abfall
Service AG en Bundesminister für Umwelt, Jugend und                                              (Zaak C-10/00)
Familie, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                                       (2000/C 79/31)
vragen:
1. Is de bevoegde autoriteit van verzending in de zin van             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     verordening nr. 259/93 (1) betreffende toezicht en controle      op 13 januari 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
     op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
     Europese Gemeenschap (hierna: verordening nr. 259/93),           woordigd door E. Traversa en H.P. Hartvig, juridisch adviseurs,
     bevoegd de door de kennisgeving overeenkomstig artikel 6,        als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
     lid 5, vijfde streepje, van verordening nr. 259/93 opgege-       bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-327/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresní soud v Chebu — Tsjechische Republiek) — Hypoteční banka a.s./Udo Mike Lindner (Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken — Overeenkomst voor onroerend krediet, afgesloten door consument met nationaliteit van andere lidstaat dan die waar bank is gevestigd — Wettelijke regeling van lidstaat volgens welke tegen consument wiens woonplaats onbekend is, vordering kan worden ingeleid bij rechterlijke instantie van die staat)

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/12

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresní soud v Chebu — Tsjechische Republiek) — Hypoteční banka a.s./Udo Mike Lindner
      (Zaak C-327/10) (1)

      (Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Overeenkomst voor onroerend krediet, afgesloten door consument met nationaliteit van andere lidstaat dan die waar bank is gevestigd - Wettelijke regeling van lidstaat volgens welke tegen consument wiens woonplaats onbekend is, vordering kan worden ingeleid bij rechterlijke instantie van die staat)
      (2012/C 25/19)
      Procestaal: Tsjechisch

         Verwijzende rechter

      Okresní soud v Chebu

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Hypoteční banka a.s.

         Verwerende partij: Udo Mike Lindner

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Okresní soud v Chebu — Uitlegging van artikel 81 VWEU, artikel 16, lid 2, artikel 17, lid 3, en artikel 24 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) en artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) — Bevoegdheid inzake een overeenkomst voor een onroerend krediet, die door een consument met de nationaliteit van een lidstaat is gesloten bij een in een andere lidstaat gevestigde bank — Wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke, wanneer de woonplaats van de consument onbekend is, tegen hem een procedure kan worden ingeleid bij een rechterlijke instantie van deze staat

         Dictum

                  1)

                  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat de toepassing van de bevoegdheidsregels van die verordening veronderstelt dat de situatie aan de orde in het geding dat aanhangig is bij een gerecht van een lidstaat, vragen doet rijzen over de bepaling van de internationale bevoegdheid van dat gerecht. Een dergelijke situatie doet zich voor in een zaak zoals die van het hoofdgeding, waarin bij een gerecht van een lidstaat een vordering is ingesteld tegen een onderdaan van een andere lidstaat waarvan de woonplaats bij dat gerecht onbekend is.

                  2)

                  Verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat

                              —

                              in een situatie zoals die van het hoofdgeding, waarin een consument die partij is bij een overeenkomst voor een langlopende lening voor een onroerend goed die gepaard gaat met een verplichting de medecontractant te informeren over elke adreswijziging, en die zijn woonplaats verlaat voordat tegen hem een vordering wordt ingesteld wegens schending van zijn contractuele verplichtingen, de gerechten van de lidstaat waar zich de laatste bekende woonplaats van de consument bevindt bevoegd zijn om krachtens artikel 16, lid 2, van de verordening, kennis te nemen van die vordering indien zij er niet in slagen om overeenkomstig artikel 59 van de verordening de huidige woonplaats van de verweerder te bepalen, en evenmin over afdoende aanwijzingen beschikken om de vaststelling te rechtvaardigen dat de verweerder zijn woonplaats werkelijk buiten het grondgebied van de Unie heeft;

                              —

                              die verordening zich niet verzet tegen de toepassing van een bepaling van het interne procesrecht van een lidstaat die ter vermijding van een situatie waarin de eiser de toegang tot de rechter wordt ontzegd, de mogelijkheid biedt een procedure te voeren tegen en in afwezigheid van een persoon met onbekende verblijfplaats, mits de rechter bij wie de zaak aanhangig is, alvorens uitspraak te doen, zich ervan heeft vergewist dat alle stappen die nodig zijn om de verweerder te vinden, met spoed en te goeder trouw zijn ondernomen.

         (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: Zaak F-23/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 18 maart 2016 — Kerstens/Commissie [Openbare dienst — Ambtenaren — Verplichtingen — Handelingen die afbreuk doen aan de waardigheid van de openbare dienst — Beledigende uitlatingen over een andere ambtenaar — Artikel 12 van het Statuut — Tuchtprocedure — Onderzoek in de vorm van een onderzoek van de feiten — Berisping — Artikel 9, lid 1, sub b), van bijlage IX bij het Statuut — Algemene uitvoeringsbepalingen — Procedurele onregelmatigheid — Gevolgen van de onregelmatigheid]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/55

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 18 maart 2016 — Kerstens/Commissie
   (Zaak F-23/15) (1)

   ([Openbare dienst - Ambtenaren - Verplichtingen - Handelingen die afbreuk doen aan de waardigheid van de openbare dienst - Beledigende uitlatingen over een andere ambtenaar - Artikel 12 van het Statuut - Tuchtprocedure - Onderzoek in de vorm van een onderzoek van de feiten - Berisping - Artikel 9, lid 1, sub b), van bijlage IX bij het Statuut - Algemene uitvoeringsbepalingen - Procedurele onregelmatigheid - Gevolgen van de onregelmatigheid])
   (2016/C 156/77)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Petrus Kerstens (Overijse, België) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. S. Bohr en C. Ehrbar, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker de tuchtmaatregel van een berisping op te leggen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Kerstens zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 127 van 20.4.2015, blz. 42.


title: Zaak T-309/17: Beroep ingesteld op 15 mei 2017 — Optile/Commissie

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/30

         Beroep ingesteld op 15 mei 2017 — Optile/Commissie
   (Zaak T-309/17)
   (2017/C 249/46)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Organisation professionnelle des transports d’Ile de France (Optile) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: F. Thiriez en M. Dangibeaud, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               primair, gedeeltelijke nietigverklaring van artikel 1 van het besluit van de Europese Commissie van 2 februari 2017 (SA.26763) inzake vermeende steun verleend aan ondernemingen voor openbaar vervoer door de regio Île-de-France, maar slechts voor zover daarin wordt gesteld dat de door de regio Île-de-France vanaf 1979 tot en met 2008 opgezette steunregeling een nieuwe steunregeling vormt die „op onwettige wijze tot uitvoering is gebracht”;

               —

               subsidiair, gedeeltelijke nietigverklaring van artikel 1 van het besluit van de Europese Commissie van 2 februari 2017 (SA.26763) inzake vermeende steun verleend aan ondernemingen voor openbaar vervoer door de regio Île-de-France voor zover daarin wordt gesteld dat de steunregeling „op onwettige wijze tot uitvoering is gebracht” tussen mei 1994 en 25 december 2008.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: in het besluit van de Commissie van 2 februari 2017 betreffende de steunregeling SA.26763 2014/C (ex 2012/NN) die Frankrijk tot uitvoering heeft gebracht ten behoeve van de ondernemingen voor vervoer per bus in de regio Île-de-France [C (2017) 439 final] (hierna: „bestreden besluit”) is bepaald dat de onderzochte hulp een nieuwe steunregeling vormde. In dat verband voert verzoekster de volgende grieven aan:

                           —

                           schending van artikel 1, onder b), i), van verordening (EU) nr. 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9) (hierna: „verordening nr. 2015/1589”), nu de rechtsgrondslag van de onderzochte regeling dateert van vóór het Verdrag van Rome;

                           —

                           ontoereikende motivering gelet op artikel 1, onder b), v), van verordening nr. 2015/1589;

                           —

                           feitelijke vergissing en onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de datum waarop de markt zou zijn geliberaliseerd.

               2.

               Tweede middel: het bestreden besluit kwalificeert de hulp als nieuwe steunregeling voor de periode van 1994 tot 1998. In dat kader voert verzoekster het volgende aan:

                           —

                           schending van de procedurele rechten van partijen en van het rechtszekerheids- en vertrouwensbeginsel doordat de Commissie haar onderzoek heeft uitgebreid tot buiten het kader vastgesteld door het besluit tot inleiding van de procedure;

                           —

                           schending van artikel 17 van verordening nr. 2015/1589 doordat de Commissie heeft aangenomen dat een intrekkingsverzoek van een particulier de verjaring stuit.


title: Zaak T-517/10: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2012 — Pharmazeutische Fabrik Evers/BHIM — Ozone Laboratories Pharma (HYPOCHOL) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk HYPOCHOL — Ouder nationaal woordmerk HITRECHOL — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/18

         Arrest van het Gerecht van 12 juli 2012 — Pharmazeutische Fabrik Evers/BHIM — Ozone Laboratories Pharma (HYPOCHOL)
   (Zaak T-517/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk HYPOCHOL - Ouder nationaal woordmerk HITRECHOL - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 258/31
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pharmazeutische Fabrik Evers GmbH & Co. KG (Pinneberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kaase en R. Möller, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Ozone Laboratories Pharma SA (București, Roemenië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 1 september 2010 (zaak R 1332/2009-4) inzake een oppositieprocedure tussen Pharmazeutische Fabrik Evers GmbH & Co. KG en Ozone Laboratories Pharma SA.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Pharmazeutische Fabrik Evers GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 13 van 15.1.2011.


               25.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 334/31

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 17 juli 2014
   (Zaak E-11/14)
   (2014/C 334/12)
   Op 17 juli 2014 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Markus Schneider en Janne Tysnes Kaasin, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek IJsland, door het niet goedkeuren en/of kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting in nationaal recht van het besluit waarnaar is verwezen in punt 2 van bijlage XII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2011/7/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties), aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, haar verplichtingen uit hoofde van artikel 12 van dat besluit en artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek betreft het feit dat de Republiek IJsland op 18 februari 2014 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 18 december 2013 tot haar had gericht en dat betrekking had op het door deze staat niet naar behoren uitvoering geven aan Richtlijn 2011/7/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties (hierna „het besluit” genoemd), waarnaar is verwezen in punt 2 van bijlage XII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat de Republiek IJsland haar verplichtingen uit hoofde van artikel 12 van het besluit en artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren en/of kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting in nationaal recht van het besluit.


title: Zaak T-260/14: Beroep ingesteld op 25 april 2014 — Vattenfall Europe Mining e.a/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/21

         Beroep ingesteld op 25 april 2014 — Vattenfall Europe Mining e.a/Commissie
   (Zaak T-260/14)
   2014/C 223/26
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Vattenfall Europe Mining AG (Cottbus, Duitsland), Vattenfall Europe Sales GmbH (Hamburg, Duitsland) en Vattenfall GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Karpenstein en C. Johann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 18 december 2013 in de procedure betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) — Duitsland, Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, C (2013) 4424 definitief, krachtens artikel 264 VWEU nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: geen staatsmiddelen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU
               Met hun eerste middel stellen verzoeksters dat de Commissie er ten onrechte van uitgaat dat „staatsmiddelen” in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU zijn aangewend in het kader van de financieringsstromen die zijn geregeld in het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”).

                           —

                           Voor de kwalificatie als staatssteun volstaat het niet dat bij wet is voorzien in een voordeel, zonder dat staatsmiddelen worden aangewend. Bij de EEG-heffing ontbreekt de noodzakelijke aanwending van staatsmiddelen, aangezien zij alleen door privaatrechtelijke personen wordt betaald en de geïnde bedragen niet aan de staat kunnen worden toegerekend omdat die daar geen voortdurend toezicht op uitoefent en dus ook geen mogelijkheid heeft om daarover te beschikken.

                           —

                           Er is reeds daarom geen sprake van staatstoezicht op de EEG-heffing omdat de hoogte ervan niet door overheidsinstanties wordt bepaald, maar door de stroomprijs op de elektriciteitsbeurs en de hoeveelheid elektriciteit uit hernieuwbare energie die aan het net wordt geleverd. Bovendien kan de staat geen invloed uitoefenen in de verhouding tussen de energieleverancier en de eindverbruiker op het vijfde niveau van het vereffeningsmechanisme in de EEG. De doorgifte van de kosten vindt hier in een zuiver privaatrechtelijke verhouding plaats.

                           —

                           Omdat de kwalificatie van de EEG-heffing en de bovengrens van de heffing voor energie-intensieve ondernemingen noodzakelijkerwijs met elkaar samenhangen, is ook met betrekking tot de zogenoemde bijzondere vereffeningsregeling in de EEG geen sprake van het vereiste staatstoezicht. Dit kan evenmin worden afgeleid uit het feit dat door het Bundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle (federale dienst voor economie en exportcontrole) over het toezicht wordt beslist, aangezien het daarbij om zuivere controles achteraf c.q. constateringen gaat.

                           —

                           Daarnaast ziet de staat als gevolg van de bovengrens voor energie-intensieve ondernemingen niet af van middelen die hij normaliter had kunnen ontvangen. Vanwege de bijzondere opzet van het EEG-vereffeningsmechanisme leidt de bovengrens niet tot lagere totale inkomsten uit de EEG-heffing. De bovengrens voor energie-intensieve ondernemingen wordt veeleer gecompenseerd door hogere heffingen op elk kilowattuur elektriciteit dat wordt geleverd aan niet-geprivilegieerde eindverbruikers.

               2.

               Tweede middel: geen selectief voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU
               Met hun tweede middel stellen verzoeksters dat de zogenoemde vereffeningsregeling in de EEG — anders dan de Commissie meent — niet voorziet in een selectief voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. De differentiatie tussen energie-intensieve en niet-energie-intensieve verbruikers is een logisch gevolg van het heffingssysteem in de EEG en daarmee a priori niet selectief. De bovengrens voor energie-intensieve ondernemingen compenseert alleen de bijzondere nadelen voor deze ondernemingen als gevolg van de consumptieafhankelijke EEG-heffing.

               3.

               Derde middel: geen (dreigende) vervalsing van de mededinging of negatieve invloed op de handel
               Met hun derde middel stellen verzoeksters dat de bijzondere vereffeningsregeling de mededinging niet vervalst of dreigt te vervalsen en dat de handel tussen de lidstaten niet negatief wordt beïnvloed.


title: Zaak T-353/07: Beroep ingesteld op 13 september 2007 — Esber/BHIM — Coloris Global Coloring Concept (COLORIS)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/63

         Beroep ingesteld op 13 september 2007 — Esber/BHIM — Coloris Global Coloring Concept (COLORIS)
   (Zaak T-353/07)
   (2007/C 269/114)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Esber, S.A. (Vizcaya, Spanje) (vertegenwoordigers: J. A. Calderón Chavero, T. Villate Consonni en A.Yañez Manglano, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Coloris Global Coloring Concept, S.A.S.
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 28 juni 2007 in zaak R 1060/2006-1 te vernietigen;

               —

               derhalve, onder bevestiging van de beslissing van de kamer van beroep, de oppositie af te wijzen en inschrijving van het litigieuze merk toe te staan;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van deze procedure indien het BHIM in het ongelijk wordt gesteld.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat woord „COLORIS” bevat (aanvraagnr. 2.817.732) voor waren van klasse 2

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: COLORIS GLOBAL COLORING CONCEPT, S.A.S.

      Oppositiemerk of -teken: Frans nationaal woordmerk „COLORIS” voor waren van klasse 2 (nr. 98/717642)

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b), van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak C-295/12 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 10 juli 2014 — Telefónica SA, Telefónica de España SAU/Europese Commissie, France Telecom España, SA, Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbanc Consumo), European Competitive Telecommunications Association [Artikel 102 VWEU — Misbruik van machtspositie — Spaanse markten voor breedbandinternettoegang — Uitholling van marges ( „margin squeeze” ) ( „prijssqueeze” ) — Artikel 263 VWEU — Wettigheidscontrole — Artikel 261 VWEU — Volledige rechtsmacht — Artikel 47 van het Handvest — Beginsel van effectieve rechterlijke bescherming — Toetsing in volle omvang — Bedrag van geldboete — Evenredigheidsbeginsel — Discriminatieverbod]

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/3

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 10 juli 2014 — Telefónica SA, Telefónica de España SAU/Europese Commissie, France Telecom España, SA, Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbanc Consumo), European Competitive Telecommunications Association
   (Zaak C-295/12 P) (1)

   ([Artikel 102 VWEU - Misbruik van machtspositie - Spaanse markten voor breedbandinternettoegang - Uitholling van marges („margin squeeze”) („prijssqueeze”) - Artikel 263 VWEU - Wettigheidscontrole - Artikel 261 VWEU - Volledige rechtsmacht - Artikel 47 van het Handvest - Beginsel van effectieve rechterlijke bescherming - Toetsing in volle omvang - Bedrag van geldboete - Evenredigheidsbeginsel - Discriminatieverbod])
   2014/C 315/03
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirantes: Telefónica SA, Telefónica de España SAU (vertegenwoordigers: F. González Díaz en B. Holles, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, É. Gippini Fournier en C. Urraca Caviedes, gemachtigden), France Telecom España, SA (vertegenwoordigers: H. Brokelmann en M. Ganino, abogados), Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbanc Consumo) (vertegenwoordigers: L. Pineda Salido en I. Cámara Rubio, abogados), European Competitive Telecommunications Association (vertegenwoordigers: A. Salerno en B. Cortese, avvocati)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Telefónica SA en Telefónica de España SAU worden verwezen in de kosten.

               3)

               France Telecom España, SA, Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbanc Consumo) en European Competitive Telecommunications Association dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.