title: Zaak C-475/99: Verzoek van het Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz van 8 december 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ambulanz Glöckner en Landkreis Südwestpfalz, in het geding geroepen: 1. Arbeiter-Samariter-Bund Landesverband Rheinland-Pfalz e.V., 2. Deutsches Rotes Kreuz Landesverband Rheinland-Pfalz e.V., interveniënt: Vertreter des öffentlichen Interesses, te Mainz

text:
C 63/12                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        4.3.2000
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Beroep, op 16 december 1999 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zwe-
1) vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet                                                den
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechte-
     lijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om uitvoering
     te geven aan richtlijn 95/30/EG van de Commissie van                                        (Zaak C-478/99)
     30 juni 1995 tot aanpassing aan de vooruitgang van de
     techniek van richtlijn 90/679/EEG van de Raad betreffende
     de bescherming van de werknemers tegen de risico’s van                                       (2000/C 63/24)
     blootstelling aan biologische agentia op het werk (zevende
     bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van
     richtlijn 89/391/EEG) (1), niet heeft voldaan aan de krach-
     tens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen;               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 16 december 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
2) de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.                   Zweden door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door L. Parpala en P. Stancanelli, leden van
                                                                        haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen
Middelen en voornaamste argumenten                                      hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de
                                                                        juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
zaak C-460/99 (2); de in artikel 2 van richtlijn 95/30/EG
bepaalde omzettingstermijn is op 30 november 1996 afgelo-               Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
pen.
                                                                        1. vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de
(1) PB L 155, blz. 41.                                                      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
(2) Zie bladzijde 11 van dit Publicatieblad.
                                                                            die nodig zijn voor de omzetting in nationaal recht van
                                                                            de bijlage als bedoeld in artikel 3, lid 3, van richtlijn
                                                                            93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende
                                                                            oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, de
                                                                            krachtens de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
                                                                            is nagekomen.
Verzoek van het Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz
van 8 december 1999 om een prejudiciële beslissing in                   2. het Koninkrijk Zweden in de kosten te verwijzen.
het geding tussen Ambulanz Glöckner en Landkreis
Südwestpfalz, in het geding geroepen: 1. Arbeiter-
Samariter-Bund Landesverband Rheinland-Pfalz e.V., 2.
Deutsches Rotes Kreuz Landesverband Rheinland-Pfalz
e.V., interveniënt: Vertreter des öffentlichen Interesses, te           Middelen en argumenten van partijen
                               Mainz
                         (Zaak C-475/99)                                De Commissie stelt, dat het belangrijk is dat de richtlijn in dier
                                                                        voege wordt geïmplementeerd dat de rechtszekerheid wordt
                          (2000/C 63/23)                                gewaarborgd en dat de juridische situatie voor particulieren
                                                                        helder en duidelijk is, zodat zij in staat zijn al hun rechten
                                                                        te kennen.
Het Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz heeft bij beschik-
king van 8 december 1999, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 15 december 1999, in het geding tussen
Ambulanz Glöckner en Landkreis Südwestpfalz, in het geding              Artikel 8 van de richtlijn bepaalt, dat de richtlijn een minimum-
geroepen: 1. Arbeiter-Samariter-Bund Landesverband Rhein-               karakter heeft, terwijl artikel 3, lid 3, verwijst naar een indica-
land-Pfalz e.V., 2. Deutsches Rotes Kreuz Landesverband                 tieve lijst in de bijlage. De lidstaten kunnen nieuwe bedingen
Rheinland-Pfalz e.V., interveniënt: Vertreter des öffentlichen          toevoegen, strengere bedingen formuleren (die de vrijheid van
Interesses, te Mainz, het Hof van Justitie van de Europese              de verkoper meer beperken) of de „draagwijdte” als bedoeld in
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over             punt 2, a-d, van de bijlage wijzigen. Zij kunnen daarentegen
de navolgende vraag:                                                    geen bedingen van de overeenkomst uitsluiten of ze op een
                                                                        voor de consument minder gunstige wijze formuleren. Het feit
Is de verlening van een monopolie op ziekenvervoerdiensten              dat artikel 3, lid 3, naar de lijst verwijst en dat de zeventiende
voor een afgebakend geografisch gebied verenigbaar met                  overweging van de considerans bepaalt, dat de lidstaten in het
artikel 86, lid 1, en artikel 81 e.v. EG?                               kader van hun nationale wetgeving enkel de draagwijdte
                                                                        van die bedingen kunnen aanvullen of beperkender kunnen
                                                                        formuleren, leidt ook tot de conclusie dat de bijlage in
                                                                        nationaal recht moet worden omgezet.


title: Zaak F-35/06: Beroep ingesteld op  30 maart 2006  — Grünheid tegen Commissie

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/36

         Beroep ingesteld op 30 maart 2006 — Grünheid tegen Commissie
   (Zaak F-35/06)
   (2006/C 143/70)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Sabine Grünheid (Overijse, België) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietig te verklaren het besluit van 20 juli 2004, dat verzoekster niet ter kennis is gebracht, maar waarvan zij op 23 juni 2005 bij toeval heeft vernomen naar aanleiding van de afwijzing van een andere door haar ingediende klacht met nummer R/162/05 waarvan zij op 29 juni op haar verzoek in kennis is gesteld, voorzover zij daarbij definitief wordt ingedeeld in rang A7, salaristrap 3, en nietig te verklaren elke daaropvolgende en/of daarmee verband houdende handeling;

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 16 december 2005, dat op 10 januari 2006 ter kennis is gebracht, houdende afwijzing van verzoeksters klacht die op 22 september 2005 onder nummer R/732/05 is ingeschreven;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster soortgelijke middelen aan als die welke zij reeds heeft aangevoerd in het kader van de eveneens door haar aanhangig gemaakte zaak F-101/05 (1).

      (1)  PB C 10 van 14.1.2004, blz. 26 (deze zaak is bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen aanhangig gemaakt onder nummer T-388/05).


title: Verzoek van het Oberverwaltungsgericht Schleswig-Holstein van 27 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Witt en Amt für Land- und Wasserwirtschaft (Zaak C-356/95)

text:
20 . 1 . 96           NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 16/5
                  ARREST VAN HET HOF                              de referentieboeveel heden voor rechtstreekse verkoop
                        ( Tweede kamer)                           respectievelijk levering, die los van elkaar staan, bij elkaar
                                                                  op te tellen.
                    van 16 november 1995
in zaak C-196/94 (verzoek van de Luxemburgse Conseil              (M PB nr. C 233 van 20 . 8 . 1994 .
d'État, comité du contentieux om een prejudiciële beslis
sing ): C. Schiltz-Thilmann tegen Minister van Land
                            bouw O
(Verzoek om een prejudiciële beslissing — Uitlegging van
artikel 5 quater van Verordening (EEG) nr. 804/68 van de          Verzoek van het Bayerische Verwaltungsgericht München
Raad van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke             van 14 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
ordening der markten in de sector melk en zuivelprodukten                     tussen S. Kadiman en Freistaat Bayern
— Extra heffing — Referentiehoeveelheid — Overschrij
                              ding)                                                      ( Zaak C-351/95 )
                           96/C 16/09                                                        ( 96/C 16/10 )
                                                                  Het Bayerische Verwaltungsgericht München — 7. Kammer
                      (Procestaai: Frans)                         — heeft bij beschikking van 14 juni 1 995 , ingekomen ter
                                                                  griffie van het Hof van Justitie op 13 november 1995 , in het
                                                                  geding tussen S. Kadiman en Freistaat Bayern, het Hof van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                de Jurisprudentie van het Hof)                    prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                  1 . Onderstelt de toepassing van artikel 7, eerste alinea, van
In zaak C-196/94, betreffende een verzoek aan het Hof                  Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije
krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van de Luxem                betreffende de ontwikkeling van de Associatie, dat de
burgse Conseil d'État, comité du contentieux in het aldaar             samenleving in gezinsverband nog bestaat op het tijdstip
aanhangig geding tussen C. Schiltz-Thilmann tegen Minister             waarop aan de overige voorwaarden is voldaan ?
van Landbouw, om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van artikel 5 quater van Verordening ( EEG )           2 . Onderstelt de toepassing van artikel 7, eerste alinea,
nr. 804/68 van de Raad van 27 juni 1968 houdende een                   eerste streepje, van Besluit nr. 1/80 dat iemand gedu
gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk              rende drie jaar ononderbroken legaal in een Lid-Staat
en zuivelprodukten ( PB 1968 , L 148 , blz. 13 ), zoals                van de Gemeenschap moet hebben gewoond ?
gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 856/84 van de Raad
van 31 maart 1984 ( PB 1984, L 90, blz . 10 ) en Verordening      3 . Moet bij de periode van drie jaar ononderbroken legaal
( EEG ) nr. 1298/85 van de Raad van 23 mei 1985 ( PB 1985 ,            wonen in de zin van artikel 7, eerste alinea, eerste
L 137, blz. 5 ), alsmede van artikel 6 bis van Verordening             streepje een tussentijds vrijwillig of gedwongen opont
( EEG ) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende              houd van vijf maanden in Turkije worden meegere
algemene voorschriften voor de toepassing van de in                    kend ?
artikel 5 quater van Verordening ( EEG) nr. 804/68 bedoelde
heffing in de sector melk en zuivelprodukten (PB 1984, L 90,
blz. 13 ), zoals gewijzigd bij Verordening ( EEG) nr . 590/85
van de Raad van 26 februari 1985 ( PB 1985 , L 68 , blz. 1 ),
heeft het Hof ( Tweede kamer ), samengesteld als volgt: G.
Hirsch, kamerpresident, G. F. Mancini ( rapporteur ) en F. A.     Verzoek van het Oberverwaltungsgericht Schleswig-Hol
Schockweiler, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; grif       stein van 27 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in
fier: R. Grass, op 16 november 1995 een arrest gewezen            het geding tussen M. Witt en Amt für Land- und Wasser
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                             wirtschaft
                                                                                ( Zaak C-356/95 )
                                                                                ( 96/C 16/11 )
De artikelen 6 bis van Verordening (EEG) nr. 857/84 van de
Raad van 3 1 maart 1 984 houdende algemene voorschriften
voor de toepassing van de in artikel 5 quater van Verorde        De 3e Senat van het Oberverwaltungsgericht Schleswig
ning (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en       Holstein heeft bij beschikking van 27 oktober 1995 ,
zuivelprodukten, zoals gewijzigd bij Verordening (EEG)            ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 no
nr. 590/85 van de Raad van 26 februari 1985, en 5 quater,         vember 1 995 , in het geding tussen M. Witt en Amt für Land
 lid 7, van Verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad van          und Wasserwirtschaft, het Hof van Justitie van de Europese
 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening             Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
 der markten in de sector melk en zuivelprodukten, zoals           over de navolgende vragen:
gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 856/84 van de Raad
 van 31 maart 1984 en voorts bij Verordening (EEG)                 a ) Is een Lid-Staat krachtens artikel 3 , lid 1 , eerste alinea,
 nr. 1298/85 van de Raad van 23 mei 1985, moeten aldus                 van Verordening ( EEG ) nr. 1765/92 van de Raad van
 worden uitgelegd dat het niet is geoorloofd om, teneinde na            30 juni 1992 tot instelling van een steunregeling voor
 te gaan of er sprake is van overproduktie op nationaal vlak,          producenten van bepaalde akkerbouwgewassen ( 1 ),
 ---pagebreak--- Nr . C 16/6             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     20 . 1 . 96
     gerechtigd afzonderlijke produktieregio's te bepalen                2 , dat de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie
     zonder de in dit opzicht doorslaggevende „criteria " aan                  die schade dient te vergoeden op de wijze overeen te
     te geven ?                                                                komen tussen partijen of, bij gebreke van overeen
                                                                               stemming binnen 60 dagen na de uitspraak van het
b ) Indien vraag a ) bevestigend wordt beantwoord : Is een                     arrest, op de door het Gerecht vast te stellen
     Lid-Staat die overeenkomstig artikel 2 , lid 2 , tweede                   wijzen.
     alinea, derde zin, van genoemde verordening niet zijn
     totale grondgebied, maar —1 zoals de Bondsrepubliek              Middelen en voornaamste argumenten
     Duitsland — slechts delen daarvan als basisareaal heeft
     aangewezen, in beginsel gerechtigd het gebied van het            — Schending van het Gemeenschapsrecht: De Commissie
     betrokken basisareaal overeenkomstig artikel 3 , lid 1 ,            heeft bestreden, en het Gerecht van eerste aanleg heeft
     eerste alinea, van de verordening in zijn geheel eveneens           dit aanvaard, dat artikel 66 van het EGA-Verdrag de
     als produktieregio met een uniforme gemiddelde graan               gebruikers verplicht, de interne bevoorradingsbronnen
     opbrengst aan te wijzen ? In welke gevallen vereisen de             uit te putten alvorens gebruik te maken van externe
      „ specifieke kenmerken die van invloed zijn op de                  bevoorradingsbronnen. Evenwel kan alleen het aarfbie
     opbrengsten, zoals bijvoorbeeld de bodemvruchtbaar                 den tegen een „ onredelijke " prijs ( die niet door de raad is
     heid " bij de aangegeven uitgangssituatie een verder               gecorrigeerd — artikel 69 — en zonder prijsverevening )
     gaande verdeling van basisarealen in afzonderlijke                  de gebruikers het recht geven, van voorziening door het
     produktieregio's met afzonderlijke gemiddelde graan                Agentschap af te zien en zich buiten de Gemeenschap te
     opbrengsten ?                                                       bevoorraden ( artikel 66 ). Hieraan is de onvermijdelijke
                                                                         conclusie verbonden, dat de afzet van de aan het
(M PB nr. L 181 van 1 . 7. 1992 , blz. 12 .                              Agentschap aangeboden communautaire produktie op
                                                                         de interne markt, waar de vraag het aanbod overschrijdt,
                                                                         verzekerd moet zijn, wanneer de gevraagde prijzen niet
                                                                         onredelijk zijn. De communautaire preferentie ten gun
                                                                         ste van de producenten ligt daarmee voor de hand.
Hogere voorziening, op 21 november 1995 ingesteld door
ENU — Empresa Nacional de Urânio SA tegen het arrest, op                 De Commissie zal bestellingen slechts met niet-commu
15 september 1995 in de gevoegde zaken T-458/93 en                       nautaire produkten uitvoeren, indien zij zich buiten de
T-523/93 tussen ENU - Empresa Nacional de Urânio SA en                   Gemeenschap kan bevoorraden. De enige produktie
de Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen                     waarop het Agentschap en de gebruikers met zekerheid
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                       kunnen rekenen, is de produktie die de communautaire
          Gemeenschappen ( Tweede kamer, uitgebreid )                    producenten verplicht aan het Agentschap leveren.
                        ( Zaak C-357/95 P)                               Bijgevolg moet het Agentschap eerst de communautaire
                            ( 96/C 16/12 )                               produktie uitputten om bestellingen uit te voeren, en
                                                                         slechts overgaan tot invoer van buiten de Gemeenschap,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                indien dat noodzakelijk is . Iedere andere handelwijze
op 21 november 1995 hogere voorziening ingesteld door                    zou in strijd zijn met de „ fundamentele doelstelling", de
ENU — Empresa Nacional de Urânio SA, vertegenwoordigd                    communautaire produktie in stand te houden en aan te
door J. Mota de Campos en J. L. Mota de Campos,                           zwengelen en, op langere termijn, de zelfvoorziening van
advocaten te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te                      de Gemeenschap te verzekeren.
Luxemburg bij J. Calvo Basarân, Boulevard E. Feitgen 34,
tegen het arrest, op 15 september 1995 in de gevoegde zaken               Voor de gewaarborgde afzet van de geringe produktie
T-458/93 en T-523/93 tussen ENU — Empresa Nacional de                     van ENU, die aan het Agentschap is aangeboden tegen
Urânio SA en de Commissie van de Europese Gemeenschap                    een prijs die „ niet onredelijk " is, behoeft niet eens een
 pen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                    beroep te worden gedaan op de communautaire prefe
 Europese Gemeenschappen (Tweede kamer, uitgebreid ).                     rentie. Voor zover communautaire produkten beschik
                                                                          baar zijn tegen „ redelijke " prijzen, is het duidelijk, dat
 Requirante concludeert dat het het Gerecht behage :                      het Agentschap de gebruikers kan bevoorraden, zodat
                                                                          deze niet mogen overgaan tot rechtstreekse invoer
 a ) het beroep tot nietigverklaring van de voor het Gerecht              krachtens artikel 66 . Aangezien vaststaat dat de com
      van eerste aanleg aangevochten beschikking van de                   munautaire produktie niet aan de vraag beantwoordt
      Commissie gegrond te verklaren en, bijgevolg, die                   ( zij dekt slechts 25 % van een niet te verminderen
      beschikking nietig te verklaren;                                    verbruik ), zou dit de afzet van de geringe produktie van
                                                                          ENU moeten verzekeren .
 b ) de tegen de Commissie ingediende schadevordering,
      zoals in het oorspronkelijke verzoekschrift geformu            — Schending van het Gemeenschapsrecht : de niet-nale
       leerd, gegrond te verklaren en bijgevolg vast te stel             ving van de regels van hoofdstuk VI door het Agent
       len :
                                                                          schap, gesteund door de Commissie, die voor de
       1 , dat de schending door de Commissie van de bepa                niet-inachtneming van het Verdrag verantwoordelijk is,
             lingen van het EGA-Verdrag en van de beginselen              heeft ENU aanzienlijke schade berokkend, waarvoor de
             van de communautaire rechtsorde requirante schade             Gemeenschap aansprakelijk is.
             heeft berokkend, waarvan de omvang thans nog niet
             nauwkeurig kan worden vastgesteld;


               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/26

         (2006/C 237/43)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 224 van 16.9.2006

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 212 van 2.9.2006

      PB C 190 van 12.8.2006

      PB C 178 van 29.7.2006

      PB C 165 van 15.7.2006

      PB C 154 van 1.7.2006

      PB C 143 van 17.6.2006

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-15/06 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 22 maart 2007 — Regione Siciliana/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) — Beëindiging van financiële bijstand — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Regionale of lokale entiteit — Handelingen die deze entiteit rechtstreeks en individueel raken — Rechtstreeks geraakt zijn)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/15

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 22 maart 2007 — Regione Siciliana/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-15/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) - Beëindiging van financiële bijstand - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Regionale of lokale entiteit - Handelingen die deze entiteit rechtstreeks en individueel raken - Rechtstreeks geraakt zijn)
   (2007/C 96/24)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: Regione Siciliana (vertegenwoordiger: G. Aiello, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. de March en L. Flynn, gemachtigden, G. Faedo, advocaat)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer — uitgebreid) van 18 oktober 2005 in zaak T-60/03, Regione Siciliana/Commissie, waarbij het Gerecht ongegrond heeft verklaard een beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2002) 4905 van de Commissie van 11 december 2002 houdende intrekking van de aanvankelijk door het Europese Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) toegekende steun van 15 miljoen EUR of meer voor een infrastructuurproject betreffende de bouw van een dam in Sicilië (Italië), alsmede terugvordering van het door de Commissie betaalde voorschot
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 18 oktober 2005, Regione Siciliana/Commissie (T-60/03), wordt vernietigd.

               2)

               Het beroep van de Regione Siciliana tot nietigverklaring van beschikking C (2002) 4905 van de Commissie van 11 december 2002 houdende intrekking van de steun die aan de Italiaanse Republiek is toegekend bij beschikking C (87) 2090 026 van de Commissie van 17 december 1987 betreffende de toekenning van bijstand uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling voor een infrastructuurinvestering van 15 miljoen EUR of meer in Italië (regio: Sicilië), en terugvordering van het uit hoofde van die bijstand door de Commissie betaalde voorschot, wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan op de hogere voorziening van de Regione Siciliana tegen het in punt 1 van het onderhavige dictum genoemde arrest.

               4)

               De Regione Siciliana wordt verwezen in de kosten van deze instantie alsmede in die van de procedure in eerste aanleg.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 januari 2000 zaak T-49/97, TAT European Airlines SA tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen (Steunmaatregelen van staten — Luchtvervoer — Toelating voor in drie tranches te betalen steun — Beroep tegen besluit waarbĳ toelating wordt verleend voor betaling van derde tranche — Vaststelling van nieuw besluit waarbĳ toelating voor steun wordt verleend, ter uitvoering van arrest houdende nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing — Voorwaarden)

text:
18.3.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 79/25
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                     VAN EERSTE AANLEG                                                        VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 26 november 1999
                       van 27 januari 2000
                                                                          in zaak T-253/97: K. Giegerich tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-49/97, TAT European Airlines SA tegen de
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                        (Ambtenaren — Weigering van bevordering — Beroep
                                                                          tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Kennelijke
                                                                                niet-ontvankelijkheid)
(Steunmaatregelen van staten — Luchtvervoer — Toelating
voor in drie tranches te betalen steun — Beroep tegen besluit
waarbij toelating wordt verleend voor betaling van derde                                            (2000/C 79/55)
tranche — Vaststelling van nieuw besluit waarbij toelating
voor steun wordt verleend, ter uitvoering van arrest houdende                                      (Procestaal: Duits)
nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing — Voor-
                              waarden)                                    In zaak T-253/97, K. Giegerich, voormalig ambtenaar van de
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                          Osmate (Italië), vertegenwoordigd door B. Potthast, H.-J. Rüber
                           (2000/C 79/54)                                 en A. Potthast, advocaten te Keulen, domicilie gekozen heb-
                                                                          bende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat
                                                                          aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de
                          (Procestaal: Frans)                             Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser
                                                                          en B. Wägenbaur), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                                                                          van het besluit van de Commissie van 18 oktober 1996
In zaak T-49/97, TAT European Airlines SA, gevestigd te                   houdende uitdrukkelijke afwijzing van een verzoek om bevor-
Tours (Frankrijk), vertegenwoordigd door R. Subiotto, solici-             dering van verzoeker, alsmede tot schadevergoeding, heeft
tor, R. Snelders, advocaat te Brussel, en S. Hallouët, advocaat           het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili,
te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                    president, R. M. Moura-Ramos en P. Mengozzi, rechters; grif-
kantore van Elvinger, Hoss en Prussen, advocaten aldaar, Côte             fier: H. Jung, op 26 november 1999 een beschikking gegeven
d’Eich 15, tegen de Commissie van de Europese Gemeenschap-                waarvan het dictum luidt als volgt:
pen (gemachtigden: N. Khan en A. Barav), ondersteund door
                                                                          1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
de Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en
F. Million) en Compagnie nationale Air France, gevestigd te               2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
Parijs, vertegenwoordigd door O. d’Ormesson en A. Wachs-
mann, advocaten te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van K. Manhaeve, advocaat aldaar, Rue               (1) PB C 55 van 20.2.1998.
Charles Martel 58, betreffende een beroep tot nietigverklaring
van het besluit van de Commissie van 27 juli 1996 waarbij de
Commissie toelating verleent voor de betaling van de derde
tranche van de steun voor de herstructurering van Air France
(PB C 374, blz. 9), heeft het Gerecht (Tweede kamer —
uitgebreid), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident,                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT
J. Azizi, A. Potocki, M. Jaeger en A. W. H. Meij, rechters;                                   VAN EERSTE AANLEG
griffier: H. Jung, op 27 januari 2000 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                           van 24 november 1999
1) Op het beroep behoeft niet te worden beslist.                          in zaak T-109/98: A.V.M. tegen Commissie van de Euro-
                                                                                pese Gemeenschappen (1)
2) De Commissie zal haar eigen kosten dragen en een derde van de          (Ambtenaren — Beroepstermijnen — Gevolgen van verzoek
     kosten van verzoekster. Verzoekster zal twee derde van haar eigen        om kosteloze rechtsbijstand — Niet-ontvankelijkheid)
     kosten dragen.
                                                                                (2000/C 79/56)
3) Elke interveniënt zal zijn eigen kosten dragen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 142 van 10.5.97.                                                 In zaak T-109/98, A.V.M., ambtenaar van Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen, wondende te Brussel, vertegen-
                                                                          woordigd door O. Eben, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Esch sur Alzette ten kantore van J. Tonnar, Rue du
                                                                          Fossé 29, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen


title: Zaak T-66/14: Beroep ingesteld op 24 januari 2014 — Bredenkamp e.a./Raad en Commissie

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/47

         Beroep ingesteld op 24 januari 2014 — Bredenkamp e.a./Raad en Commissie
   (Zaak T-66/14)
   2014/C 112/60
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: John Arnold Bredenkamp (Harare, Zimbabwe); Echo Delta (Holdings) PCC Ltd (Castletown, Eiland Man); Scottlee Holdings (Private) Ltd (Harare); en Fodya (Private) Ltd (Harare) (vertegenwoordigers: P. Moser, QC (Queen’s Counsel) en G. Martin, Solicitor)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               een maatregel tot organisatie van de procesgang vaststellen om verweerders te gelasten alle informatie of bewijzen over te leggen waarover die instellingen beschikken in verband met de plaatsing van verzoekers op een lijst;

               —

               de Raad en/of de Commissie veroordelen tot betaling van schadevergoeding aan verzoekers voor de immateriële en materiële schade die zij hebben geleden wegens de onrechtmatige oplegging van EU-sancties aan verzoekers doordat hun namen zijn opgenomen (en vervolgens tot in 2012 gehandhaafd) in de bijlage bij verordening (EG) nr. 314/2004 van de Raad bij respectievelijk: gemeenschappelijk standpunt 2009/68/GBVB van de Raad en verordening (EG) nr. 77/2009 van de Commissie; besluit 2010/92/GBVB van de Raad en verordening (EU) nr. 173/2010 van de Commissie, en besluit 2011/101/GBVB van de Raad en verordening (EU) nr. 174/2011 van de Commissie;

               —

               bevelen dat vanaf de datum van het arrest samengestelde rente wordt betaald aan de rentevoet Euribor + 2 % (of enige andere rentevoet die wordt opgelegd) op het bedrag dat verweerders aan verzoekers moeten betalen;

               —

               verweerders verwijzen in de kosten van verzoekers.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers vier middelen aan.

               1.

               De betrokken handelingen hebben geen passende rechtsgrondslag, aangezien zij louter op basis van de artikelen 60 EG en 301 EG zijn vastgesteld, die uitsluitend betrekking hebben op maatregelen jegens derde landen en niet jegens particulieren en ondernemingen.

               2.

               De betrokken handelingen bevatten kennelijke feitelijke onjuistheden doordat zij niet aantonen dat er sterke banden met de regering van Zimbabwe bestaan of dat financiële of andere steun aan het regime is verleend. Derhalve is de op verweerders rustende bewijsplicht niet nageleefd en is het besluitvormingsproces dus onrechtmatig.

               3.

               De betrokken handelingen schenden wezenlijke vormvereisten door geen of een ontoereikende motivering te geven en verzoekers niet de gelegenheid te bieden om te worden gehoord of om ontlastende argumenten aan te voeren.

               4.

               De betrokken handelingen schenden grondbeginselen van EU-recht, die tevens zijn verankerd in artikel 1 van het Eerste aanvullend protocol bij het Europees Verdrag voor de rechten en de mens (EVRM) doordat zij het eigendomsrecht van verzoekers onrechtmatig beperken.


title: Zaak C-446/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Société Fonderie 2A/Ministre de l’Économie et des Finances (Prejudiciële verwijzing — Zesde btw-richtlijn — Artikel 8, lid 1, sub a — Bepaling van de plaats van een goederenlevering — Leverancier die is gevestigd in een andere lidstaat dan de lidstaat van vestiging van de afnemer — Bewerking van het goed in de lidstaat van vestiging van de afnemer)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/15

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Société Fonderie 2A/Ministre de l’Économie et des Finances
   (Zaak C-446/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Zesde btw-richtlijn - Artikel 8, lid 1, sub a - Bepaling van de plaats van een goederenlevering - Leverancier die is gevestigd in een andere lidstaat dan de lidstaat van vestiging van de afnemer - Bewerking van het goed in de lidstaat van vestiging van de afnemer))
   2014/C 421/20
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société Fonderie 2A

      Verwerende partij: Ministre de l’Économie et des Finances

      Dictum

   Artikel 8, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, moet aldus worden uitgelegd dat de plaats van de levering van een goed dat een in een lidstaat gevestigde vennootschap verkoopt aan een in een andere lidstaat gevestigde afnemer en dat in opdracht van de verkoper door een in deze andere lidstaat gevestigde dienstverrichter wordt afgewerkt om dit goed klaar voor levering te maken voordat het door deze dienstverrichter naar de afnemer wordt verzonden, moet worden geacht zich te bevinden in de lidstaat van vestiging van de afnemer.

      (1)  PB C 304 van 19.10.2013.


title: Zaak T-186/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 7 september 2009 — LPN/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Milieu — Richtlijn 92/43/EEG — Besluit om aan klacht geen gevolg te geven — Geen inleiding van niet-nakomingsprocedure — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Afdoening zonder beslissing )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/64

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 7 september 2009 — LPN/Commissie
   (Zaak T-186/08) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding - Milieu - Richtlijn 92/43/EEG - Besluit om aan klacht geen gevolg te geven - Geen inleiding van niet-nakomingsprocedure - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Afdoening zonder beslissing”)
   2009/C 267/116
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Liga para Protecção da Natureza (LPN) (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: P. Vinagre e Silva, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Costa de Oliveira en D. Recchia, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, T. Moreira en A. de Oliveira Mendonça, gemachtigden, bijgestaan door D. Abecasis en A. Marques, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring, in de eerste plaats van de beschikking van de Commissie van 28 februari 2008, zoals vermeld in de onder kenmerk ENV.A.2/MAS/mm/D (2008) 5542 aan verzoekster gerichte brief van de Commissie van 3 april 2008, waarbij de Commissie haar voornemen heeft kenbaar gemaakt om geen gevolg te geven aan verzoeksters klacht betreffende de beweerde onverenigbaarheid van een project voor de aanleg van een stuwdam in de rivier Sabor (Portugal) met richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake het behoud van de in het wild levende vogels, de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7) (klacht 2003/4523 — project voor de aanleg van de stuwdam „Baixo Sabor”), en in de tweede plaats van een beweerd impliciet besluit van de Commissie houdende weigering om verzoekster toegang tot bepaalde documenten te verschaffen, alsook een tot schadevordering

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist voor zover het strekt tot nietigverklaring van een beweerd impliciet besluit tot afwijzing van een verzoek om toegang tot documenten uit hoofde van artikel 8, lid 3, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie.

               2)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard voor het overige.

               3)

               De Liga para Protecção da Natureza (LPN) draagt haar eigen kosten, alsook de kosten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

               4)

               De Portugese Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008.


title: Zaak C-432/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 18 september 2007 — Stefan Böck en Cornelia Lepuschitz/Air France SA

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 18 september 2007 — Stefan Böck en Cornelia Lepuschitz/Air France SA
   (Zaak C-432/07)
   (2007/C 283/37)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Handelsgericht Wien
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stefan Böck en Cornelia Lepuschitz

      Verwerende partij: Air France SA
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 5 junctis de artikelen 2, sub l, en 6 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (1) aldus worden uitgelegd dat een vertraging van 22 uur bij vertrek een „vertraging” in de zin van artikel 6 is?

               2)

               Moet artikel 2, sub l, van verordening (EG) nr. 261/2004 aldus worden uitgelegd dat in gevallen waarin luchtreizigers op een veel later tijdstip (22 uur) onder een aanvullend vluchtnummer (het oorspronkelijke vluchtnummer met de aanvulling „A”) worden vervoerd, waarbij slechts een — zij het ook groot — deel van de oorspronkelijk geboekte luchtreizigers samen met andere, oorspronkelijk niet geboekte luchtreizigers worden vervoerd, er sprake is van „annulering” in plaats van „vertraging”?
               Indien het antwoord op de tweede vraag bevestigend luidt:

               3)

               Moet artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 aldus worden uitgelegd dat een technisch gebrek aan het vliegtuig en de daardoor veroorzaakte wijzigingen van de dienstregeling van de vlucht buitengewone omstandigheden zijn (die ook dan niet hadden kunnen worden vermeden, wanneer alle redelijke maatregelen waren getroffen)?

      (1)  PB L 46, blz. 1.


title: Beroep, op 3 maart 1995 ingesteld door Günzler Aluminium GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-75/95)

text:
Nr. C 137/28            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3 . 6 . 95
Beroep, op 28 februari 1995 ingesteld door Euroc AB tegen                2 . de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                            gelasten, met inachtneming van de rechtsopvatting van
                          ( Zaak T-71/95 )                                   het Gerecht opnieuw te beslissen over het verzoek van
                                                                             Duitsland van 2 mei 1994 om terugbetaling of kwijt
                             ( 95/C 137/65 )                                 schelding van invoer- of uitvoerrechten.
                       (Procestaai: Engels)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 28 februari 1995 beroep ingesteld tegen                   Verzoekster, een vennootschap met beperkte aansprakelijk
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Euroc                      heid naar Duits recht die aluminium verkoopt en een enkele
AB, vertegenwoordigd door N. Forwood Q. C. , en J. Cook,                 keer ook invoert, komt op tegen de beschikking van de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                         Commissie van 14 november 1994 houdende afwijzing van
E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8—10 .
                                                                         haar verzoek om kwijtschelding van de rechten bij invoer
                                                                         van aluminium uit Joegoslavië .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
— de beschikking van de Commissie van 30 november                        In mei en juni 1990 had verzoekster bepaalde hoeveelheden
     1994 ( l ) nietig te verklaren, althans gedeeltelijk, voor          aluminium ingevoerd . In het kader van deze invoer was zij
     zover zij verzoekster treft;                                        met haar Joegoslavische exporteur overeengekomen, dat
                                                                         deze alle verschuldigde douanerechten zou dragen en wel in
                                                                         de vorm van een vermindering van de koopprijs . Het
— de bij artikel 9 opgelegde geldboete in te trekken althans             bevoegde Duitse douanekantoor liet de ingevoerde alumi
     te verlagen;                                                        nium vrij van rechten in het vrije verkeer brengen. Deze
                                                                         beslissing van het douanekantoor was niet voorlopig en zij
— verweerster in de kosten te verwijzen .                                was evenmin onder voorbehoud van latere controle geno
                                                                         men. Op basis van deze schriftelijke douaneverklaring
Middelen en voornaamste argumenten:                                      maakte verzoekster de koopprijs voor de betrokken goede
                                                                         ren zonder vermindering aan de Joegoslavische exporteur
                                                                         over .
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak T-70/95 .
                                                                         Nadat verzoekster in mei en juli 1992 twee aanmaningen tot
(') PB nr . L 343 van 30 . 12 . 1994, blz . 1 .                          nabetaling van douanerechten had ontvangen, trachtte zij
                                                                         contact op te nemen met haar Joegoslavische exporteur,
                                                                         doch wegens de burgeroorlog die kort tevoren in Joegoslavië
                                                                         was uitgebroken, slaagde zij daar niet in. Als grond voor de
                                                                         aanmaning tot nabetaling werd gegeven, dat de invoer van
                                                                         de betrokken aluminium na de uitputting van een aan
                                                                         Joegoslavië verleend tariefcontingent en na de daaraanvol
            Beroep, op 3 maart 1995 ingesteld door                       gende wederinvoering van het gemeenschappelijk douane
    Günzler Aluminium GmbH tegen Commissie van de                        tarief had plaatsgevonden.
                   Europese Gemeenschappen
                           ( Zaak T-75/95 )                              Verzoekster beroept zich op „ buitengewone omstandighe
                              ( 95/C 137/66 )                            den " in de zin van artikel 13 , eerste alinea, van Verordening
                                                                         ( EEG ) nr . 1430/79 . Zij wijst erop, dat de eerste beslissing
                                                                         van de Duitse douaneautoriteiten de grond vormde waarop
                         (Procestaai: Duits)                             zij van de koopprijs geen bedrag had afgetrokken dat
                                                                         overeenkwam met de verschuldigde douanerechten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 3 maart 1995 beroep tegen Commissie van                   Bovendien zijn de twee aanmaningen tot nabetaling één a
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Günzler                        twee jaar na bekendmaking in het Publikatieblad van de
Aluminium GmbH, gevestigd te Ostfildern ( Bondsrepubliek
                                                                         wederinvoering van het gemeenschappelijk douanetarief
Duitsland ), vertegenwoordigd door J. Strauss , advocaat te
                                                                         verricht. Daar verzoekster slechts nu en dan goederen
Stuttgart ( Bondsrepubliek Duitsland ), domicilie gekozen                invoert, kan van haar geen kennisniveau en praktijkervaring
hebbende te diens kantore .
                                                                         in douanezaken worden verlangd die verder gaan dan het
                                                                         kennisniveau en de ervaring van de daartoe bevoegde
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                     instanties .
 1 . nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
      de Europese Gemeenschappen van 14 november 1994
      ( betreft: REM : 16/94 );


title: Zaak C-23/16: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 5 oktober 2016 — Europese Commissie/Republiek Polen [Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 1071/2009 — Gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen — Artikel 16, leden 1 en 5 — Nationaal elektronisch register van de wegvervoerondernemingen — Geen koppeling met het nationale elektronische register van de andere lidstaten]

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/7

      Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 5 oktober 2016 — Europese Commissie/Republiek Polen
      (Zaak C-23/16) (1)

      ([Niet-nakoming - Verordening (EG) nr. 1071/2009 - Gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen - Artikel 16, leden 1 en 5 - Nationaal elektronisch register van de wegvervoerondernemingen - Geen koppeling met het nationale elektronische register van de andere lidstaten])
      (2016/C 441/09)
      Procestaal: Pools

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: J. Hottiaux, gemachtigde)

         Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

         Dictum

                  1)

                  Door geen nationaal elektronisch register van de wegvervoerondernemingen te hebben aangelegd en geen koppeling met het nationale elektronische register van de andere lidstaten tot stand te hebben gebracht, is de Republiek Polen de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 16, leden 1 en 5, van verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van richtlijn 96/26/EG van de Raad.

                  2)

                  De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 98 van 14.3.2016.


title: Zaak T-577/12: Arrest van het Gerecht van 4 september 2015 — NIOC e.a./Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Lager openbaar lichaam — Procesbevoegdheid en -belang — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Vermelding en keuze van de rechtsgrondslag — Bevoegdheid van de Raad — Beginsel van voorzienbaarheid van de Uniehandelingen — Begrip ‚geassocieerde entiteit’ — Kennelijk onjuiste beoordeling — Rechten van de verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Evenredigheid — Eigendomsrecht”)

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/16

         Arrest van het Gerecht van 4 september 2015 — NIOC e.a./Raad
   (Zaak T-577/12) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Lager openbaar lichaam - Procesbevoegdheid en -belang - Ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Vermelding en keuze van de rechtsgrondslag - Bevoegdheid van de Raad - Beginsel van voorzienbaarheid van de Uniehandelingen - Begrip ‚geassocieerde entiteit’ - Kennelijk onjuiste beoordeling - Rechten van de verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Evenredigheid - Eigendomsrecht”))
   (2015/C 346/18)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: National Iranian Oil Company PTE Ltd (NIOC) (Singapore, Singapore), National Iranian Oil Company International Affairs Ltd (NIOC International Affairs) (Londen, Verenigd Koninkrijk), Iran Fuel Conservation Organization (IFCO) (Teheran, Iran), Karoon Oil & Gas Production Co. (Khuzestan, Iran), Petroleum Engineering & Development Co. (PEDEC) (Teheran), Khazar Exploration and Production Co. (KEPCO) (Teheran), National Iranian Drilling Co. (NIDC) (Khuzestan), South Zagros Oil & Gas Production Co. (Shiraz, Iran), Maroun Oil & Gas Co. (Ahvaz, Iran), Masjed-Soleyman Oil & Gas Co. (MOGC) (Khuzestan), Gachsaran Oil & Gas Co. (Ahmad, Iran), Aghajari Oil & Gas Production Co. (AOGPC) (Khuzestan), Arvandan Oil & Gas Co. (AOGC) (Koramsjar, Iran), West Oil & Gas Production Co. (Kermanshah, Iran), East Oil & Gas Production Co. (EOGPC) (Mashhad, Iran), Iranian Oil Terminals Co. (IOTC) (Teheran) en Pars Special Economic Energy Zone (PSEEZ) (Bushehr, Iran) (vertegenwoordiger: J.-M. Thouvenin, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Piessevaux en M. Bishop, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, een verzoek tot nietigverklaring van besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 282, blz. 58) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 282, blz. 16), voor zover die handelingen verzoeksters betreffen, en, ten tweede, een verzoek tot vaststelling dat artikel 20, lid 1, onder c), van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), zoals gewijzigd bij besluit 2012/635, en artikel 23, lid 2, onder d), van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1) niet op verzoeksters van toepassing zijn

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               National Iranian Oil Company PTE Ltd (NIOC), National Iranian Oil Company International Affairs Ltd (NIOC International Affairs), Iran Fuel Conservation Organization (IFCO), Karoon Oil & Gas Production Co., Petroleum Engineering & Development Co. (PEDEC), Khazar Exploration and Production Co. (KEPCO), National Iranian Drilling Co. (NIDC), South Zagros Oil & Gas Production Co., Maroun Oil & Gas Co., Masjed-Soleyman Oil & Gas Co. (MOGC), Gachsaran Oil & Gas Co., Aghajari Oil & Gas Production Co. (AOGPC), Arvandan Oil & Gas Co. (AOGC), West Oil & Gas Production Co., East Oil & Gas Production Co. (EOGPC), Iranian Oil Terminals Co. (IOTC) en Pars Special Economic Energy Zone (PSEEZ) zullen hun eigen kosten dragen alsmede die van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 79 van 16.3.2013.


title: Zaak T-329/01: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — Archer Daniels Midland/Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Natriumgluconaat — Artikel 81 EG — Geldboete — Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 — Richtsnoeren voor berekening van bedrag van geldboeten — Mededeling inzake medewerking — Evenredigheidsbeginsel — Gelijke behandeling — Verbod van terugwerkende kracht — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging )

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/40

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — Archer Daniels Midland/Commissie
   (Zaak T-329/01) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Natriumgluconaat - Artikel 81 EG - Geldboete - Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 - Richtsnoeren voor berekening van bedrag van geldboeten - Mededeling inzake medewerking - Evenredigheidsbeginsel - Gelijke behandeling - Verbod van terugwerkende kracht - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging”)
   (2006/C 294/85)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Archer Daniels Midland Co. (Decatur, Illinois, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: C. O. Lenz, advocaat, L. Martin Alegi, M. Garcia en M. E. Batchelor, solicitors)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Whelan, A. Bouquet en W. Wils, gemachtigden)
   Voorwerp
   Primair, een beroep tot nietigverklaring van artikel 1 van beschikking C(2001) 2931 def. van de Commissie van 2 oktober 2001 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (COMP/E-1/36.756 — Natriumgluconaat), voor zover het verzoekster betreft, of althans voor zover daarbij wordt vastgesteld dat zij na 4 oktober 1994 aan een inbreuk heeft deelgenomen, en een beroep tot nietigverklaring van artikel 3 van die beschikking voor zover het verzoekster betreft, alsmede subsidiair, een beroep tot nietigverklaring of verlaging van de bij die beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Archer Daniels Midland Co. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 84 van 6.4.2002.


title: Zaak C-151/05: Beschikking van de president van het Hof van 7 november 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — F. Weissheimer Malzfabrik/Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/24

         Beschikking van de president van het Hof van 7 november 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — F. Weissheimer Malzfabrik/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-151/05) (1)

   (2006/C 331/45)

      Procestaal: Duits

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: Zaak T-10/13: Arrest van het Gerecht van 29 april 2015 — Bank of Industry and Mine/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Ontvankelijkheid — Exceptie van onwettigheid — Onjuiste rechtsopvatting — Evenredigheid — Eigendomsrecht — Bevoegdheid van de Raad — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Heroverweging van de vastgestelde beperkende maatregelen — Recht op een effectieve rechterlijke bescherming — Onjuiste beoordeling”)

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/32

         Arrest van het Gerecht van 29 april 2015 — Bank of Industry and Mine/Raad
   (Zaak T-10/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Ontvankelijkheid - Exceptie van onwettigheid - Onjuiste rechtsopvatting - Evenredigheid - Eigendomsrecht - Bevoegdheid van de Raad - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Heroverweging van de vastgestelde beperkende maatregelen - Recht op een effectieve rechterlijke bescherming - Onjuiste beoordeling”))
   (2015/C 198/42)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank of Industry and Mine (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: E. Glaser en S. Perrotet, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Piessevaux en M. Bishop, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van artikel 1, punt 8, van besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 282, blz. 58), en, ten tweede, een verzoek tot nietigverklaring van besluit 2012/635, uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 282, blz. 16), en het bij brief van de Raad van 14 maart 2014 meegedeelde besluit, voor zover het de opname betreft van verzoeksters naam in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), en in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bank of Industry and Mine wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 79 van 16.3.2013.


title: Zaak T-169/01: Beroep, op 24 juli 2001 ingesteld door SAGEM tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.10.2001             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 289/29
Beroep, op 23 juli 2001 ingesteld door Lucchini SpA                           aangemerkt, en op die investeringen normen heeft toege-
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                             past die in casu niet relevant waren. Toen eenmaal
                                                                              vaststond dat het om milieu- en niet om productie-
                                                                              investeringen ging, had de Commissie alleen volgens de
                         (Zaak T-166/01)                                      regeling van artikel 3 van de Staalsteuncode, die in dit
                                                                              geval van toepassing is, mogen beslissen, en niet volgens
                                                                              de bepalingen inzake het toezicht van de Commissie
                         (2001/C 289/68)                                      in gevallen waarin naast productie-investeringen ook
                                                                              milieuinvesteringen worden gedaan.
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                         —    Innerlijke tegenstrijdigheid in de door de Commissie
                                                                              gevolgde redenering, die de aangemelde investeringen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     weliswaar als zuivere productie-investeringen aanmerkte,
schappen is op 23 juli 2001 beroep ingesteld tegen Commissie                  maar tevens de Italiaanse autoriteiten verweet geen onder-
van de Europese Gemeenschappen door Lucchini SpA, verte-                      scheid te hebben aangebracht tussen de productie- en de
genwoordigd door Giovanni Vezzoli, advocaat.                                  milieukosten, wat echter alleen uitvoerbaar zou zijn als de
                                                                              investeringen door de Commissie als milieuinvesteringen
                                                                              waren aangemerkt.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         —    Ontbreken van motivering, voorzover verweerster geen
—     primair en ten gronde: nietig te verklaren artikel 1 van de             objectieve verklaring heeft gegeven omtrent de redenen
      beschikking van de Commissie van 21 december 2000                       waarop zij tot verschillende conclusies is gekomen op
      C(2000) 4368 def, PB L 163 van 20.6.2001, voorzover                     grond waarvan zij de aangemelde steunmaatregelen on-
      de Commissie daarbij staatssteun die Italië voornemens                  verenigbaar met de gemeenschappelijke markt heeft
      was ten uitvoer te leggen ten gunste van het staalbedrijf               verklaard, of zelfs waarom zij heeft gemeend dat de
      Lucchini, tot een beloop van 13,5 miljard ITL (6,98 mil-                litigieuze investeringen voor productieinstallaties in plaats
      joen euro), onverenigbaar met de gemeenschappelijke                     van milieuvoorzieningen waren bestemd.
      markt heeft verklaard;
                                                                         —    Onderscheid in behandeling die de Commissie blijkens
—     in ieder geval: de Commissie te verwijzen in de kosten.                 sommige punten in haar redenering maakt tussen ver-
                                                                              zoekster en andere ondernemingen, bij in soortgelijke
                                                                              gevallen toegekende steun.
Middelen en voornaamste argumenten
Met de bestreden beschikking wordt een procedure afgesloten
die was begonnen met de formele aanmelding bij de Commis-
sie, door Italië overeenkomstig artikel 3 van de Staalsteuncode,
van een steunproject ten gunste van het staalbedrijf Lucchini
ten behoeve van milieuinvesteringen in haar installaties te
Piombino. In deze procedure had verweerster geoordeeld dat
de aangemelde investeringen overwegend waren bestemd voor                Beroep, op 24 juli 2001 ingesteld door SAGEM tegen
de productie en niet voor verbetering van milieuvoorzieningen                  Commissie van de Europese Gemeenschappen
en hoe dan ook noodzakelijk waren geworden wegens andere
productie-investeringen ter modernisering van de installaties
te Piombino, en als zodanig niet in aanmerking hadden mogen                                      (Zaak T-169/01)
komen voor staatssteunprogramma’s.
                                                                                (2001/C 289/69)
Verzoekster staaft haar vordering met de volgende middelen:
                                                                                (Procestaal: Engels)
—     Misbruik van bevoegdheid, omdat de Commissie door
      onjuiste voorstelling van de feiten de aangemelde investe-
      ringen ten onrechte als productie- in plaats van milieuin-
      vesteringen heeft aangemerkt, zonder nadere motivering.            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 24 juli 2001 beroep ingesteld tegen de
—     Schending en onjuiste toepassing van rechtsregels, door-           Commissie van de Europese Gemeenschappen door SA-
      dat verweerster als productie-investeringen heeft aange-           GEM SA, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door D. Berlin
      merkt wat enkel als milieuinvestering had mogen worden             van het kantoor Willkie Farr & Gallagher, Parijs (Frankrijk).
 ---pagebreak--- C 289/30              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 13.10.2001
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       —    de technische prestaties van de inschrijvers niet naar
                                                                               behoren met elkaar had vergeleken en deze op een
                                                                               verschillende financiële basis had beoordeeld, en
—    het besluit van de Commissie om de inschrijving van
     SAGEM voor de Eurodac AFIS Central Unit niet te
     aanvaarden, nietig te verklaren;                                     —    het doel van de vergelijkende tests had gewijzigd,
                                                                               een regel voor de vergelijking van de variabele
—    het besluit van de Commissie om de opdracht voor de                       kosten van de inschrijvers had toegevoegd en slechts
     Eurodac AFIS Central Unit aan BULL te gunnen, nietig te                   enkele onderdelen van het verplichte financiële
     verklaren.                                                                antwoordformulier in aanmerking had genomen,
                                                                               terwijl in de aanbestedingsspecificaties was bepaald
                                                                               dat alle onderdelen in aanmerking zouden worden
                                                                               genomen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     —    kennelijke beoordelingsfout. Verzoekster wijst er in dit
                                                                          verband op dat de Commissie de inschrijvingen heeft
Verzoekster in deze zaak, een vennootschap naar Frans recht,              beoordeeld aan de hand van uiteenlopende criteria.
verzoekt de nietigverklaring van de besluiten van de Commissie            Wat de vergelijkende tests betreft, in het bijzonder de
tot afwijzing van de inschrijving die zij had ingediend op                prestatietest, was de Commissie tot de conclusie gekomen
openbare inschrijving nr. DG JAI A2/2000/002 voor de                      dat de oplossing van BULL sneller was dan die van
opdracht voor de EURODAC Automated Fingerprint Identifi-                  verzoekster, terwijl geen van de inschrijvers dezelfde
cation System (AFIS) Central Unit, en aanvaarding van de                  hoeveelheid apparatuur had gebruikt. Wat de financiële
inschrijving van BULL.                                                    beoordeling betreft, had de Commissie voor de vergelij-
                                                                          king van de operationele ondersteuning die de inschrijvers
                                                                          konden bieden, uiteenlopende criteria gehanteerd.
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster:
—    schending van de verplichting tot motivering van aange-
     vochten besluiten. Zij stelt in dit verband dat de Com-
     missie
     —     niet was nagegaan of aan de criteria voor kwalificatie
           was voldaan;
                                                                     Beroep, op 24 juli 2001 ingesteld door Vieira Argen-
                                                                     tina SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
     —     de gedetailleerde cijfers van de toetsing van elk                                        pen
           technisch criterium niet had overgelegd;
                                                                                (Zaak T-170/01)
     —     zeer onvolledige resultaten van de vergelijkende tests
           had overgelegd;
                                                                                (2001/C 289/70)
     —     zich niet kon beroepen op bescherming van zaken-
           geheimen, en
                                                                                (Procestaal: Spaans)
     —     onduidelijke en ambivalente uitleg had verschaft ten
           aanzien van zowel de identiteit van de gekozen
           inschrijver als de kwestie van de hoge overeenstem-       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
           mingsnauwkeurigheid.                                      schappen is op 24 juli 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen door Vieira Argentina SA,
                                                                     gevestigd te Buenos Aires, vertegenwoordigd door R. Garcı́a-
—    schending van de beginselen van gelijke behandeling en          Gallardo en M. D. Domı́nguez Pérez, advocaten.
     transparantie, voorzover de Commissie
     —     de indieners met betrekking tot dezelfde technische
           vereisten voor de Eurodac AFIS Central Unit sterk         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
           uiteenlopende informatie had verstrekt;
                                                                     —    vast te stellen dat de Commissie, door niet binnen de
     —     het technisch criterium met betrekking tot de hoge             twee maanden na het verzoek van 18 mei 2001 haar
           overeenstemmingsnauwkeurigheid had gewijzigd                   standpunt te bepalen, verzuimd heeft haar verplichtingen
           tijdens de beoordelingsperiode;                                na te komen;


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 maart 2001 in zaak C-62/99 (verzoek van het Landesarbeitsgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Betriebsrat der bofrost* Josef H. Boquoi Deutschland West GmbH & Co. KG tegen Bofrost* Josef H. Boquoi Deutschland West GmbH & Co. KG (Prejudiciële vraag — Artikel 11, leden 1 en 2, van richtlĳn 94/45/EG — Door ondernemingen beschikbaar te stellen informatie — Informatie strekkende tot vaststelling van aanwezigheid van een zeggenschap uitoefenende onderneming binnen een concern met communautaire dimensie)

text:
C 200/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            14.7.2001
                    ARREST VAN HET HOF                                           krijgen, verstrekken aan de organen van de interne werknemers-
                                                                                vertegenwoordiging die erom verzoeken. Ook kan de overlegging
                           (Zesde kamer)                                         van stukken worden gevorderd waarin de voor hetzelfde doel
                                                                                noodzakelijke informatie wordt gepreciseerd of verduidelijkt,
                                                                                voorzover deze overlegging noodzakelijk is om de betrokken
                        van 29 maart 2001
                                                                                werknemers of hun vertegenwoordigers toegang te verlenen tot
                                                                                de informatie op grond waarvan zij kunnen beoordelen of zij
in zaak C-62/99 (verzoek van het Landesarbeitsgericht                            aanspraak hebben op de opening van onderhandelingen.
Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Betriebsrat
der bofrost* Josef H. Boquoi Deutschland West GmbH &
Co. KG tegen Bofrost* Josef H. Boquoi Deutschland West                     (1) PB C 160 van 5.6.1999.
                       GmbH & Co. KG (1)
(Prejudiciële vraag — Artikel 11, leden 1 en 2, van richtlijn
94/45/EG — Door ondernemingen beschikbaar te stellen
informatie — Informatie strekkende tot vaststelling van
aanwezigheid van een zeggenschap uitoefenende onderne-
   ming binnen een concern met communautaire dimensie)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (2001/C 200/05)
                                                                                (Zesde kamer)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                van 29 maart 2001
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- in zaak C-163/99: Portugese Republiek tegen Commissie
                          dentie van het Hof)                                           van de Europese Gemeenschappen (1)
In zaak C-62/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                („Mededinging — Uitsluitende rechten — Beheer van lucht-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het                 havens — Landingsvergoedingen — Artikel 90, lid 3, EG-
Landesarbeitsgericht Düsseldorf (Duitsland), in het aldaar                              Verdrag (thans artikel 86, lid 3, EG)”)
aanhangige geding tussen Betriebsrat der bofrost* Josef H.
Boquoi Deutschland West GmbH & Co. KG en Bofrost* Josef
H. Boquoi Deutschland West GmbH & Co. KG, om een                                                      (2001/C 200/06)
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 11, leden 1
en 2, van richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september
1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad                                         (Procestaal: Portugees)
of van een procedure in ondernemingen of concerns met een
communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de
werknemers (PB L 254, blz. 64), heeft het Hof (Zesde                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident,                                           dentie van het Hof)
V. Skouris, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en F. Macken
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier:            In zaak C-163/99, Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fer-
R. Grass, op 29 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het                  nandes, M. L. Duarte en F. Viegas) tegen Commissie van
dictum luidt als volgt:                                                    de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: K. Leivo en
                                                                           M. Afonso, vervolgens M. Afonso en M. Erhart), betreffende
1)   Artikel 11, leden 1 en 2, van richtlijn 94/45/EG van de Raad          een beroep tot nietigverklaring van beschikking 1999/199/EG
     van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese           van de Commissie van 10 februari 1999 inzake een procedure
     ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of             op grond van artikel 90 van het Verdrag (IV/35.703 —
     concerns met een communautaire dimensie ter informatie en             Portugese luchthavens) (PB L 69, blz. 31), heeft het Hof (Zesde
     raadpleging van de werknemers, moet aldus worden uitgelegd            kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident,
     dat een tot een concern behorende onderneming verplicht is            V. Skouris, J.-P. Puissochet (rapporteur), R. Schintgen en
     informatie te verstrekken aan de organen van de interne               F. Macken, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
     werknemersvertegenwoordiging, ook indien nog niet vaststaat           H. von Holstein, adjunct-griffier, op 29 maart 2001 een arrest
     of het door de werknemers aangesproken bestuur het bestuur            gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     van een zeggenschap uitoefenende onderneming binnen een
     concern is.                                                           1)    Verwerpt het beroep.
2)   Wanneer de gegevens over de structuur of de organisatie van           2)    Verwijst de Portugese Republiek in de kosten.
     een concern behoren tot de informatie die noodzakelijk is voor
     de opening van onderhandelingen tot instelling van een Europese
     ondernemingsraad of van een transnationale procedure voor             (1) PB C 226 van 7.8.99.
     informatie en raadpleging van de werknemers, moet een
     onderneming van dit concern de desbetreffende gegevens,
     voorzover zij erover beschikt of de beschikking daarover kan


title: Zaak T-85/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 februari 2011 door Luigi Marcuccio tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 23 november 2010 in zaak F-65/09, Marcuccio/Commissie

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/27

         Hogere voorziening ingesteld op 11 februari 2011 door Luigi Marcuccio tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 23 november 2010 in zaak F-65/09, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-85/11 P)
   2011/C 103/46
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               in elk geval, volledige vernietiging van het bestreden arrest;

               —

               vaststelling dat het document dat de Europese Commissie de dag van de terechtzitting heeft overgelegd in dit geding altijd en nog steeds niet-ontvankelijk is;

               —

               volledige toewijzing van de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten van deze en de procedure in eerste aanleg;

               —

               subsidiair, verwijzing van de zaak naar het Gerecht voor ambtenarenzaken in een andere samenstelling voor een nieuwe beslissing.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 23 november 2010. Bij dit arrest is verworpen, een beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit van 5 augustus 2008, vastgesteld ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van 10 juni 2008 in zaak T-18/04, Marcuccio/Commissie (niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht tegen dat besluit alsmede tot veroordeling van de Commissie tot betaling van een vergoeding voor de schade die rekwirant door die besluiten zou hebben geleden.
   Tot staving van de hogere voorziening voert rekwirant vier middelen aan:

               1)

               Eerste middel: procedurele en juridische fouten, ook wegens schending van de rechten van de verdediging.

               2)

               Tweede middel: onbevoegdheid van de persoon die het besluit heeft vastgesteld waarvan in eerste aanleg nietigverklaring is gevorderd.

               3)

               Derde middel: volledig ontbreken van motivering van het besluit waarvan in eerste aanleg nietigverklaring is gevorderd.

               4)

               Vierde middel: onwettigheid van een aantal vaststellingen in het bestreden arrest, op grond van de volgende gebreken: a) schending alsmede onjuiste en onredelijke uitlegging en toepassing van de wettelijke voorschriften; b) schending van het beginsel patere legem quam ipse fecisti; c) misbruik van bevoegdheid en misbruik van procedure, d) volledig ontbreken van motivering.


title: Doorhaling van zaak C-48/99

text:
C 211/16              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22.7.2000
               Doorhaling van zaak C-33/98 (1)                        doorhaling in het register gelast van zaak C-455/99: Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk
                       (2000/C 211/27)                                van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 (1) PB C 34 van 5.2.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 januari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-33/98: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Duitsland.
(1) PB C 94 van 28.3.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-60/99 (1)
                                                                                (2000/C 211/31)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 2000 de
              Doorhaling van zaak      C-386/99 (1)
                                                                      doorhaling in het register gelast van zaak C-60/99 (verzoek
                                                                      van de Supreme Court, Dublin, om een prejudiciële beslissing):
                       (2000/C 211/28)
                                                                      C. Proetta tegen A. Neil.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 februari 2000             (1) PB C 121 van 1.5.1999.
de doorhaling in het register gelast van zaak C-386/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
republiek Duitsland.
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-48/99 (1)
                                                                                (2000/C 211/32)
                                                                      De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie
              Doorhaling van zaak C-385/98 (1)                        van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                                                                      30 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                       (2000/C 211/29)                                C-48/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Groothertogdom Luxemburg.
De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                                                                      (1) PB C 100 van 10.4.1999.
15 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-385/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Italiaanse Republiek.
(1) PB C 378 van 5.12.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-287/99 (1)
                                                                                (2000/C 211/33)
              Doorhaling van zaak C-455/99 (1)                        De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                       (2000/C 211/30)                                30 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                      C-287/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 tegen Koninkrijk België.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 maart 2000 de
                                                                      (1) PB C 281 van 2.10.1999.


title: Zaak T-317/11 P: Arrest van het Gerecht van 22 mei 2012 — Vakalis/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Overdracht van nationale pensioenrechten — Berekening van pensioenjaren — Algemene uitvoeringsbepalingen — Motiveringsplicht — Beginsel van hoor en wederhoor — Gelijke behandeling” )

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/16

         Arrest van het Gerecht van 22 mei 2012 — Vakalis/Commissie
   (Zaak T-317/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Overdracht van nationale pensioenrechten - Berekening van pensioenjaren - Algemene uitvoeringsbepalingen - Motiveringsplicht - Beginsel van hoor en wederhoor - Gelijke behandeling)
   2012/C 200/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Ioannis Vakalis (Luvinate, Italië) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Martin en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 13 april 2011, Vakalis/Commissie (F-38/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Vakalis zal zijn eigen kosten dragen alsmede die welke de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak C-332/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 augustus 2009 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 3 juni 2009 in zaak T-189/07, Frosch Touristik GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/14

         Hogere voorziening ingesteld op 18 augustus 2009 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 3 juni 2009 in zaak T-189/07, Frosch Touristik GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-332/09 P)
   2009/C 256/27
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: B. Schmidt, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Frosch Touristik GmbH, DSR touristik GmbH

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen en de zaak verwijzen naar het Gerecht;

               —

               de andere partijen in de procedure verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg waarbij de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 22 maart 2007 is vernietigd. Met die beslissing had de kamer van beroep het door verweerster in hogere voorziening ingestelde beroep tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling over de gedeeltelijke nietigheid van het gemeenschapswoordmerk „FLUGBÖRSE” verworpen. Het Gerecht was van oordeel dat de kamer van beroep artikel 51, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk (hierna: „verordening inzake het gemeenschapsmerk”) onjuist had toegepast, aangezien zij zich bij het onderzoek of er voor de inschrijving van het merk nietigheidsgronden in de zin van artikel 7 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk waren en dit dus moest worden nietig verklaard, heeft gebaseerd op de voorwaarden en de opvatting op de datum van de inschrijving van het litigieuze merk en niet op de datum waarop de aanvraag is ingediend. Volgens het bestreden arrest is de enige voor het onderzoek van een verzoek om nietigverklaring relevante datum, de datum van indiening van de betwiste merkaanvraag. Het Gerecht heeft zich ter onderbouwing van zijn opvatting bovendien op het argument gebaseerd dat enkel met deze uitlegging kan worden voorkomen dat de kans dat een merk zijn inschrijvingsvatbaarheid verliest, toeneemt naarmate de inschrijvingsprocedure langer duurt. Bij een nieuw onderzoek van naderhand aangevoerde nietigheidsgronden mag de onderzoeker enkel rekening houden met elementen die van na de indiening van de merkaanvraag dateren, wanneer op basis van deze elementen conclusies kunnen worden getrokken over de situatie zoals deze op die datum bestond.
   Volgens rekwirant legt het Gerecht artikel 51, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk onjuist uit door de datum waarop de merkaanvraag wordt ingediend, als de enige relevante onderzoeksdatum te beschouwen. Deze enge uitlegging is in strijd met de bewoordingen van de bepaling en is evenmin verenigbaar met de zin en het doel van dit voorschrift, met het stelsel voor verlening van bescherming en met de nietigverklaring van de verleende bescherming krachtens de verordening inzake het gemeenschapsmerk.
   Artikel 51, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk bepaalt dat een merk uit het register wordt geschrapt wanneer het „is ingeschreven” in strijd met artikel 7 van deze verordening. De conclusie van het Gerecht dat deze uitdrukking uitsluitend bepaalt in welke gevallen een merk niet mag worden ingeschreven of moet worden nietig verklaard, en niet (ook) de relevante datum voor het onderzoek betreft, is reeds op grond van de bewoordingen van bedoeld voorschrift onbegrijpelijk. Aangezien het Gerecht geen verdere toelichting heeft gegeven, is niet duidelijk welke overwegingen in het bijzonder tot zijn conclusie hebben geleid. De door rekwirant verdedigde uitlegging dat de uitdrukking „is ingeschreven” op zijn minst ook de relevante datum betreft, is daarentegen gelet op de bewoordingen van bedoeld voorschrift aanmerkelijk plausibeler.
   Tegen de uitlegging die het Gerecht in het bestreden arrest verdedigt, pleit echter ook de beschermingsdoelstelling die aan de artikelen 7 en 51 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk ten grondslag ligt, namelijk dat inschrijvingen die in strijd met het algemene belang zijn, meteen moeten worden uitgesloten of, wanneer de inschrijving toch heeft plaatsgevonden, kunnen worden nietig verklaard. Alleen zo kan worden voorkomen dat merken in strijd met de bepalingen van de verordening inzake het gemeenschapsmerk worden ingeschreven en daardoor het aan deze bepaling ten grondslag liggende algemene belang niet in acht wordt genomen. Indien de opvatting van het Gerecht juist zou zijn, zou een merkaanvrager bovendien niet alleen bescherming verkrijgen voor merken waarvoor op de datum van de inschrijving absolute nietigheidsgronden bestaan, maar deze merken zouden na de inschrijving ook niet langer overeenkomstig artikel 51 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk kunnen worden nietig verklaard, aangezien zij op de datum waarop de aanvraag is ingediend, inschrijvingsvatbaar waren en het Gerecht uitdrukkelijk geen rekening houdt met ontwikkelingen tussen de datum van de aanvraag en de datum van de inschrijving. Volgens rekwirant vormt dit, in strijd met de beschermingsdoelstelling van de artikelen 7 en 51 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk, een ongerechtvaardigde bevoorrechting van een particulier tegenover het beschermingswaardige algemene belang.
   Wat tot slot het argument van het Gerecht inzake de duur van de procedure betreft, dient te worden opgemerkt dat deze duur kan afhangen van zeer veel factoren, die niet alleen kunnen worden beïnvloed door rekwirant, maar ook door de aanvrager zelf of, zoals in het geval van de in de verordening inzake het gemeenschapsmerk neergelegde oppositieprocedure, door derden. Ook kunnen zeer onverwacht absolute nietigheidsgronden, waarover rekwirant geen invloed heeft uitgeoefend en geen invloed kan uitoefenen, optreden. Bij een adequate afweging van de in dergelijke „toevallige” situaties tegengestelde belangen, moet voorrang worden gegeven aan het algemene belang, temeer omdat de aanvrager er tot aan de inschrijving niet op kan vertrouwen dat hij het aangevraagde beschermingsrecht daadwerkelijk verkrijgt. In dit geval is het dan ook juist om ook ontwikkelingen tot aan de datum van de inschrijving in aanmerking te nemen.
   Om voormelde redenen moet het bestreden arrest van het Gerecht van eerste aanleg worden vernietigd omdat het artikel 51 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk schendt.