title: Zaak C-112/05: Beroep, op 4 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/15

         Beroep, op 4 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-112/05)
   (2005/C 143/22)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 4 maart 2005 beroep ingesteld tegen de Bondsrepubliek Duitsland door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door F. Benyon en G. Braun als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat §§ 2, lid 1, en 4, lid 3, van het VW-Gesetz (Volkswagenwet; hierna: VW-wet) de artikelen 56 en 43 EG schenden;

               2.

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de Bondsrepubliek Duitsland beperkt de VW-wet, in afwijking van de regeling van het Aktiengesetz (wet op de naamloze vennootschappen) het stemrecht van iedere aandeelhouder tot maximaal 20 % van het maatschappelijk kapitaal. De Bondsrepubliek Duitsland en het Land Niedersachsen zijn elk, zolang zij aandelen in de vennootschap bezitten, gerechtigd twee leden naar de raad van commissarissen van VW AG af te vaardigen. Besluiten van de algemene vergadering van VW AG, waarvoor op grond van het Aktiengesetz een meerderheid van 75 % van het bij de besluitvorming vertegenwoordigde maatschappelijk kapitaal is vereist, moeten bij meerderheid van meer dan 80 % van het vertegenwoordigd maatschappelijk kapitaal worden genomen.
   Deze bepalingen vormen een schending van het vrije kapitaalverkeer in de zin van artikel 56 EG en van de vrijheid van vestiging bedoeld in artikel 43 EG.
   De bijlage bij richtlijn 88/361/EEG rekent niet alleen beleggingen in aandelen en effecten, maar ook de deelneming in ondernemingen of hun algehele verwerving tot de vormen van kapitaalverkeer.
   Volgens eerdere vaststellingen van het Hof vallen alle regelingen die investeerders uit andere lidstaten ervan kunnen weerhouden in deze vennootschap te investeren en deel te nemen aan het beheren en controleren ervan onder de werkingssfeer van het vrije kapitaalverkeer. Het verbod van artikel 56 EG beoogt immers niet enkel discriminatie van buitenlandse ten opzichte van binnenlandse marktdeelnemers te verhinderen, maar strekt zich uit tot elke maatregel die in enigerlei vorm afbreuk kan doen aan de uitoefening van het vrije kapitaalverkeer. Gelet op de vaststellingen van het Hof aangaande het beperkingsverbod krachtens artikel 56 EG, vormt het door de staat met de VW-wet ingevoerde maximumstemrecht een indirecte verwervingsbeperking en daarmee een schending van het vrije kapitaalverkeer.
   Met zijn aandelen behaalt het Land Niedersachsen bij algemene vergaderingen, waar het stemgerechtigd kapitaal doorgaans niet voltallig vertegenwoordigd is, het percentage van 20 % dat nodig is om besluiten die een meerderheid van 80 % van het vertegenwoordigd kapitaal vereisen, te blokkeren. De bepaling van de VW-wet vormt een belemmering door de uitoefening van overheidsmacht, aangezien deze regeling de deelstaat in staat stelt om de door haar niet gewenste veranderingen van de status quo te verhinderen, voorzover deze veranderingen moeten worden bewerkstelligd door de categorie bepalingen waarvoor volgens het Aktiengesetz een hoger quorum geldt.
   Het door de VW-wet geregelde recht van de Bondsrepubliek Duitsland en het Land Niedersachsen van afvaardiging naar de raad van commissarissen, ongeacht de omvang van het aandelenbezit, beperkt het recht van de andere aandeelhouders op een passende vertegenwoordiging in de raad van commissarissen van de vennootschap. Aangezien — zoals het Hof meermalen heeft vastgesteld — een regeling die het verwerven van deelnemingen inperkt of op andere wijze de mogelijkheid beperkt om daadwerkelijk aan het beheer of de controle van de vennootschap deel te nemen, een beperking van het vrije kapitaalverkeer vormt, gaat het bij deze wettelijke regeling om een met het gemeenschapsrecht strijdige beperking van het vrije kapitaalverkeer.
   Een beperking van het vrije kapitaalverkeer is enkel gerechtvaardigd om de in artikel 58 EG genoemde redenen of op grond van zogenoemde dwingende redenen van algemeen belang. Volgens de door het Hof uitgewerkte criteria moeten dergelijke maatregelen in het algemeen belang niet-discriminerend, objectief noodzakelijk en evenredig aan het nagestreefde doel zijn. Deze redenen moeten met name gelden voor alle personen en ondernemingen die op het grondgebied van de ontvangende lidstaat werkzaam zijn. Algemene financiële belangen, die verder reiken dan de in artikel 58 EG genoemde fiscaalrechtelijke gronden, kunnen, evenals andere economische doelstellingen van de lidstaat, volgens vaste rechtspraak geen krachtens het EG-Verdrag verboden beperking rechtvaardigen. Gelet op de maatstaven van artikel 56 EG en de relevante rechtspraak vormen de genoemde bepalingen van de VW-wet indirecte beperkingen, waarvoor gemeenschapsrechtelijk geen relevante rechtvaardigingsgronden bestaan.


title: Zaak T-25/03: Beroep, op 28 januari 2003 ingesteld door Marco di Stefano tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
5.4.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 83/23
Beroep, op 29 januari 2003 ingesteld door CAS Succhi di                 In de bestreden beschikking stelt de Commissie zich onder
Frutta tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     meer op het standpunt, dat 32 ATR 1-formulieren onecht
                               pen                                      zijn. Het verzoek om kwijtschelding van het bedrag van
                                                                        3 296 190 371,00 LIT heeft zij afgewezen.
                         (Zaak T-23/03)
                                                                        Volgens verzoekster is het afwijzende deel van de beschikking
                         (2003/C 83/51)                                 van de Commissie nietig doordat de Commissie het recht op
                                                                        inzage in het dossier heeft miskend. Verzoekster is namelijk
                        (Procestaal: Duits)                             geen inzage verleend in alle op dit geval betrekking hebbende
                                                                        relevante stukken.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Verzoekster betoogt voorts, dat de Commissie de ingevolge
schappen is op 29 januari 2003 beroep ingesteld tegen                   artikel 239 van het Douanewetboek op haar rustende verplich-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door CAS                       ting tot kwijtschelding/teruggaaf voor de beweerdelijk onechte
Succhi di Frutta, gevestigd te Verona (Italië), vertegenwoordigd        ATR 1-formulieren heeft geschonden. Deze 32 formulieren
door D. Ehle, advocaat.                                                 zijn namelijk met medeweten en onder medewerking van de
                                                                        bevoegde Turkse autoriteiten ingevuld en geregistreerd en bij
                                                                        de uitklaring van de waar aan de exporteur overhandigd,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     waarbij bekend was dat de opgegeven oorsprong wellicht
                                                                        onjuist was.
—     de beschikking van de Commissie van 18 oktober 2002
      (REC 10/01) nietig te verklaren voorzover de Commissie
      voor 32 importen die werden begeleid door de 32 indi-             Voorts heeft de Commissie artikel 220, lid 2, sub b, van
      vidueel ingevulde ATR 1-formulieren, kwijtschelding res-          het Douanewetboek geschonden op grond dat de Turkse
      pectievelijk terugbetaling van nageheven invoerheffingen          douaneautoriteiten wisten, althans redelijkerwijs hadden moe-
      ten bedrage van 3 296 190 371,00 LIT heeft geweigerd;             ten weten, dat de partijen waren waarvoor de 32 ATR 1-
                                                                        formulieren waren afgegeven, niet van Turkse oorsprong
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                           waren. Verzoekster heeft bij de invoer van de waren te goeder
                                                                        trouw gehandeld en wist niet dat de Turkse autoriteiten
                                                                        verkeerd hadden gehandeld.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        (1 ) Verordening (EEG) nr. 4115/86 van de Raad van 22 december
                                                                             1986 betreffende de invoer in de Gemeenschap van landbouwpro-
                                                                             ducten van oorsprong uit Turkije (PB L 380, blz. 16).
Bij verordening (EEG) nr. 4115/86 (1) zijn voor de in bijlage II
bij het EEG-Verdrag genoemde goederen van oorsprong uit
Turkije met enkele uitzonderingen de douanerechten opge-
heven.
Verzoekster, een Italiaanse onderneming die onder meer
ingevoerd vruchtensapconcentraat verwerkt, bracht tussen
5 april 1995 en 20 november 1997 appel- en perensapconcen-              Beroep, op 28 januari 2003 ingesteld door Marco di
traten in het vrije verkeer waarvan als herkomst en oorsprong           Stefano tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
Turkije werd opgegeven. Volgens verzoekster werden de                                                    pen
verschepingen begeleid door de vereiste documenten, waaron-
der ook de ATR 1-formulieren. In 1998 werd verzoekster door
de douane te Ravenna geconfronteerd met een lijst betreffende                                      (Zaak T-25/03)
ATR 1-formulieren. Op grond van verificaties bij de Turkse
douaneautoriteiten van de echtheid en de juistheid van de
formulieren werd verzoekster verweten, appelsapconcentraten                                        (2003/C 83/52)
met vervalste ATR 1-formulieren te hebben ingevoerd. Tegelij-
kertijd werden de invoerrechten van verzoekster nageheven.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Tegen de door de bevoegde douaneautoriteiten te Ravenna
gegeven beschikkingen heeft verzoekster bezwaar aangete-
kend. Tevens heeft zij een verzoek om kwijtschelding ingediend          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
krachtens de artikelen 220, lid 2, sub b, en 239 van het                schappen is op 28 januari 2003 beroep tegen Commissie van
communautair douanewetboek. De Italiaanse autoriteiten heb-             de Europese Gemeenschappen ingesteld door Marco di Stefano,
ben de beslissing over de kwijtschelding van de nageheven               wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden
invoerrechten aan de Commissie voorgelegd.                              en G. Verbrugge, advocaten.
 ---pagebreak--- C 83/24                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                           5.4.2003
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie waarbij            —      de beslissing van de tweede kamer van beroep van het
      verzoekers sollicitatie is afgewezen en hij niet is toegelaten             BHIM van 18 november 2002 in zaak R 803/2001-2 te
      tot de schriftelijke procedure van algemeen vergelijkend                   vernietigen;
      onderzoek EUR/A/166/01, welk besluit verzoeker of-
      ficieel ter kennis is gebracht bij besluit van het TABG van         —      derhalve verzoeksters oppositie tegen het merk CARPO
      8 april 2002;                                                              toe te wijzen, en
—     subsidiair, verzoeker een voorlopig op 2 500 euro ge-               —      verweerder te verwijzen in de kosten.
      raamde vergoeding toe te kennen voor de morele schade
      die hij heeft geleden;
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                          Aanvrager van het ge-           Basf Aktiengesellschaft
                                                                          meenschapsmerk:
Middelen en voornaamste argumenten                                        Betrokken          gemeen-      woordmerk „CARPO” voor waren
                                                                          schapsmerk:                     van klasse 5 (schimmeldodende
                                                                                en onkruidverdelgende middelen,
Verzoeker in de onderhavige zaak komt op tegen het feit dat                                               insectenverdelgingsmiddelen,
hij van deelneming aan het examen van vergelijkend onderzoek                                              middelen ter verdelging van onge-
EUR/A/166/01, georganiseerd met het oog op de vorming van                                                 dierte)
een aanwervingsreserve van administrateurs A7/A6 op het
gebied van audit, is uitgesloten op grond dat zijn titels en              Houder van het oppo-            verzoekster
diploma’s niet voldoen aan de voorwaarden van punt III.B.2                sitiemerk of -teken in de
van de aankondiging van vergelijkend onderzoek. De jury                   oppositieprocedure:
heeft namelijk geoordeeld dat verzoekers titels van „Ragionere
e Perito Commerciale” en „Revisore Contabile” niet als gelijk-            Oppositiemerk of -te-           Spaans woordmerk „HARPO Z”
waardig aan de titel van „Dottore Commercialista” kunnen                  ken:                            voor waren van klasse 5 (mid-
worden aangemerkt.                                                                                delen ter verdelging van ongedier-
                                                                                te, schimmeldodende en onkruid-
                                                                                verdelgende middelen)
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker
schending van de aankondiging van vergelijkend onderzoek,                 Beslissing oppositieafde-       afwijzing van de oppositie
niet-nakoming van de motiveringsplicht en kennelijk verkeerde             ling:
beoordeling. Hij stelt dat de jury zijn titels, diploma’s, beroeps-
activiteiten en stages op het gebied van audit, die zijn inziens          Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep
een gelijkwaardige beroepskwalificatie opleveren, onjuist heeft           roep:
beoordeeld.                                                               Middelen:                       onjuiste toepassing van artikel 8,
                                                                                lid 1, sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (verwarringsgevaar).
Beroep, op 31 januari 2003 ingesteld door Aventis Crops-
cience S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen                     Beroep, op 4 februari 2003 ingesteld door Open Mobile
                    de interne markt (BHIM)                               Alliance Ltd. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                                de interne markt (BHIM)
                           (Zaak T-35/03)
                                                                                (Zaak T-37/03)
                           (2003/C 83/53)
                                                                                (2003/C 83/54)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 31 januari 2003 beroep ingesteld tegen het                 schappen is op 4 februari 2003 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)                   Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
door Aventis Cropscience S.A., te Lyon (Frankrijk), vertegen-             door Open Mobile Alliance Ltd., te Reading (Verenigd Konink-
woordigd door E. Armijo Chávarri, advocaat.                               rijk), vertegenwoordigd door A. Dellmeier, advocaat.


title: Zaak C-455/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) op 14 november 2006 — Heemskerk BV en BV v/h Firma Schaap tegen Productschap Vee en Vlees

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) op 14 november 2006 — Heemskerk BV en BV v/h Firma Schaap tegen Productschap Vee en Vlees
   (Zaak C-455/06)
   (2007/C 20/02)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   College van Beroep voor het bedrijfsleven
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Heemskerk BV en BV v/h Firma Schaap

      Verweerder: Productschap Vee en Vlees
   Prejudiciële vragen

               1a.

               Is een bestuursorgaan bevoegd om in afwijking van de verklaring van de officiële dierenarts als bedoeld in artikel 2, tweede lid, verordening (EG) 615/98 (1), te besluiten dat het transport van de dieren waarop de verklaring van de officiële dierenarts betrekking heeft, niet in overeenstemming is met de voorwaarden die voortvloeien uit het bepaalde in richtlijn 91/628/EEG (2)?

               1b.

               Indien vraag la bevestigend wordt beantwoord:
               Is de uitoefening door het bestuursorgaan van deze bevoegdheid op grond van het gemeenschapsrecht aan specifieke beperkingen onderworpen en zo ja welke?

               2.

               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt:
               Dient een bestuursorgaan van een lidstaat in het kader van de beoordeling of aanspraak bestaat op restitutie, bijvoorbeeld als voorzien in verordening (EG) 800/1999 (3), de vraag of een transport van levende dieren voldoet aan de communautaire welzijnsvoorschriften voor dieren, te beantwoorden aan de hand van de in de lidstaat geldende eisen dan wel aan de hand van die van de vlagstaat van het schip waarmee de levende dieren worden getransporteerd en dat een erkenning heeft afgegeven voor dat schip?

               3.

               Verplicht het gemeenschapsrecht tot ambtshalve toetsing — dat wil zeggen toetsing aan gronden die vallen buiten de grondslag van de geschillen — aan gronden die zijn ontleend aan verordening (EG) 1254/1999 (4) en verordening (EG) 800/1999?

               4.

               Moet de zinsnede „is voldaan aan de voorschriften van de gemeenschap inzake het welzijn van dieren” in artikel 33, negende lid, verordening (EG) 1254/1999 zo worden begrepen dat in het geval wordt vastgesteld dat een schip tijdens het transport van levende dieren zodanig zwaar beladen was dat de terzake op grond van de relevante welzijnsvoorschriften toegelaten belading van dat schip werd overschreden, slechts sprake is van niet voldoen aan de voorschriften van de gemeenschap inzake het welzijn van dieren ten aanzien van het aantal dieren waarmee de toegestane belading is overschreden of moet het niet voldoen aan deze voorschriften worden aangenomen voor alle getransporteerde levende dieren?

               5.

               Brengt de effectieve toepassing van het gemeenschapsrecht met zich dat door de ambtshalve toetsing aan bepalingen van het gemeenschapsrecht het — in het Nederlandse bestuursprocesrecht verankerde — beginsel dat een indiener van een beroep door het instellen van dat beroep niet in een nadeligere positie mag worden gebracht dan hij zou hebben verkeerd zonder het instellen van dat beroep, wordt doorbroken?

      (1)  Verordening (EG) nr. 615/98 van de Commissie, van 18 maart 1998, houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van uitvoerrestituties met betrekking tot het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer ervan (PB L 82, blz. 19).

      (2)  Richtlijn 91/628/EEG van de Raad, van 19 november 1991, inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG (PB L 340, blz. 17).

      (3)  Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie, van 15 april 1999, houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB L 102, blz. 11).

      (4)  Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad, van 17 mei 1999, houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees (PB L 160, blz. 21).


title: Zaak F-121/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 31 maart 2014 — BO/Commissie

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/64

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 31 maart 2014 — BO/Commissie
   (Zaak F-121/11) (1)

   2014/C 421/94
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012, blz. 72.


title: Zaak F-148/06: Beroep ingesteld op 28 december 2006 — Collée/Parlement

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/48

         Beroep ingesteld op 28 december 2006 — Collée/Parlement
   (Zaak F-148/06)
   (2007/C 42/85)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Laurent Collée (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, J.-N. Louis, A. Coolen en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               vaststelling van de onwettigheid van punt I.3 van de „Instructies voor de procedure van toewijzing van bevorderingspunten” van het Europees Parlement van 13 juni 2002;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 9 januari 2006 om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2004 twee meritepunten te geven;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar van het Europees Parlement van de rang AST 8, verwijt het TABG dat het niet de verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren van de instelling die in dezelfde rang als hij zijn ingedeeld, heeft vergeleken. Hij beroept zich onder meer op schending van de artikelen 5 en 45 van het Statuut alsmede van de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie. Het bestreden besluit bevat bovendien een kennelijk onjuiste beoordeling en is ontoereikend gemotiveerd.
   Ten slotte beroept hij zich op de onwettigheid van punt I.3 van bovenvermelde Instructies, betreffende de uitzonderlijke toewijzing van bevorderingspunten door de secretaris-generaal. Meer bepaald zijn de beperkingen die de secretaris-generaal bij deze bepaling worden opgelegd in strijd met artikel 45 van het Statuut en het beginsel van gelijke behandeling.


title: Zaak C-603/12: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 18 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Hannover — Duitsland) — Pia Braun/Region Hannover

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/23

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 18 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Hannover — Duitsland) — Pia Braun/Region Hannover
   (Zaak C-603/12) (1)

   2014/C 184/33
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 101 van 6.4.2013.


title: Doorhaling van zaak C-190/01 P

text:
8.12.2001             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                              C 348/23
              Doorhaling van zaak C-134/01 (1)                                 Doorhaling van zaak C-190/01 P (1)
                       (2001/C 348/45)                                                   (2001/C 348/46)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september             De president van het Hof van Justitie van de Europese
2001 de doorhaling in het register gelast van zaak                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 oktober 2001
C-134/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen                de doorhaling in het register gelast van zaak C-190/01
tegen Bondsrepubliek Duitsland.                                   P: Mannesmannröhren-Werke AG tegen Commissie van de
                                                                  Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 161 van 2.6.2001.
                                                                  (1) PB C 212 van 28.7.2001.


title: Zaak T-338/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  16 februari 2006  — Centro Europa 7 tegen Commissie ( Artikel 86, lid 3, EG — Afwijzing van klacht — Beroep tot nietigverklaring — Exceptie van niet-ontvankelijkheid )

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/13

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 februari 2006 — Centro Europa 7 tegen Commissie
   (Zaak T-338/04) (1)

   („Artikel 86, lid 3, EG - Afwijzing van klacht - Beroep tot nietigverklaring - Exceptie van niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 96/25)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Centro Europa 7 Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: V. Ripa di Mena en R. Mastroianni, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Oliver en F. Amato, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verweerster: Mediaset Spa (Milaan, Italië) (vertegenwoordiger: M. Bay, advocaat)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring van de brief van de Commissie van 4 juni 2004 [D (2000) 471] voorzover daarin wordt verworpen de klacht van verzoekster volgens welke de Italiaanse Republiek artikel 86 EG juncto artikel 82 EG zou hebben geschonden
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster zal behalve haar eigen kosten de kosten van de Commissie en van interveniënte dragen.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak C-17/06: Verzoek van de cour d'appel de Nancy van  9 januari 2006  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Céline SARL en Céline SA

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/5

         Verzoek van de cour d'appel de Nancy van 9 januari 2006 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Céline SARL en Céline SA
   (Zaak C-17/06)
   (2006/C 74/12)
   Procestaal: Frans
   De cour d'appel de Nancy heeft bij beschikking van 9 januari 2006, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 januari 2006, in het geding tussen Céline SARL en Céline SA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

               Moet artikel 5, lid 1, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG (1) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten aldus worden uitgelegd dat wanneer een derde zonder toestemming een geregistreerd woordmerk gebruikt als maatschappelijke benaming, als handelsnaam of als uithangbord in het kader van de verhandeling van dezelfde waren, sprake is van een gebruik van dit merk in het economische verkeer waaraan de houder op basis van zijn uitsluitend recht een einde mag maken?

      (1)  Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 3 oktober 2000 in zaak C-9/99 (verzoek van de Cour d'appel de Grenoble om een prejudiciële beslissing): Échirolles Distribution SA tegen Association du Dauphiné e.a. (Nationale wettelĳke regeling inzake boekenprĳs)

text:
25.11.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 335/19
Wanneer een groep zorgverleners eenzijdig ten aanzien van de               1)    Wijst de hogere voorziening af.
ambtenaren van de Europese Gemeenschappen hogere tarieven
voor geneeskundige verzorging en ziekenhuisverpleging bij bevalling        2)    Verwijst Industrie des poudres sphériques in de kosten.
toepast dan ten aanzien van bij het nationale stelsel van sociale
zekerheid aangesloten ingezetenen, zonder dat daarvoor een objectieve
rechtvaardiging bestaat, vormt zulks een bij artikel 6, eerste alinea,     3)    Verstaat dat Péchiney électrométallurgie, Chambre syndicale de
EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 12, eerste alinea, EG)                  l’électrométallurgie et de l’électrochimie en de Commissie van de
verboden discriminatie op grond van nationaliteit.                               Europese Gemeenschappen hun eigen kosten zullen dragen.
(1) PB C 20 van 23.1.1999.                                                 (1) PB C 48 van 20.2.1999.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                       van 3 oktober 2000
                                                                                (Zesde kamer)
in zaak C-458/98 P: Industrie des poudres sphériques
             tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                                van 3 oktober 2000
(Hogere voorziening — Antidumping — Verordening (EEG)
nr. 2423/88 — Metallisch calcium — Ontvankelijkheid —                      in zaak C-9/99 (verzoek van de Cour d’appel de Grenoble
Heropening van antidumpingprocedure na nietigverklaring                    om een prejudiciële beslissing): Échirolles Distribution
van verordening tot instelling van antidumpingrecht —                                  SA tegen Association du Dauphiné e.a. (1)
                   Rechten van de verdediging)
                          (2000/C 335/34)                                         (Nationale wettelijke regeling inzake boekenprijs)
                          (Procestaal: Frans)                                                         (2000/C 335/35)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                         (Procestaal: Frans)
In zaak C-458/98 P, Industrie des poudres sphériques, ge-
vestigd te Annemasse (Frankrijk), vertegenwoordigd door                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
C. Momège, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te                                          dentie van het Hof)
Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Route
d’Esch 398, betreffende hogere voorziening tegen het arrest
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  In zaak C-9/99, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens
schappen (Vijfde kamer — uitgebreid) van 15 oktober 1998,                  artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de Cour
Industrie des poudres sphériques/Raad (T-2/95, Jurispr. blz. II-           d’appel de Grenoble (Frankrijk), in het aldaar aanhangig geding
3939), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere                  tussen Échirolles Distribution SA en Association du Dauphiné
partijen bij de procedure: Raad van de Europese Unie (gemach-              e.a., om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de
tigde: S. Marquardt, bijgestaan door P. Bentley), Commissie                artikelen 3, sub c en g, EG-Verdrag (thans, na wijziging,
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: N. Khan en                   artikel 3, sub c en g, EG), 3 A en 5 EG-Verdrag (thans de
X. Lewis), Péchiney électrométallurgie, gevestigd te Courbevoie            artikelen 4 EG en 10 EG), 7 A, tweede alinea, EG-Verdrag
(Frankrijk), en Chambre syndicale de l’électrométallurgie et de            (thans, na wijziging, artikel 14, tweede alinea, EG), alsmede
l’électrochimie, gevestigd te Parijs (Frankrijk), vertegenwoor-            102 A en 103, leden 3 en 4, EG-Verdrag (thans de artikelen 98
digd door O. d’Ormesson en O. Prost, advocaten te Parijs,                  EG en 99, leden 3 en 4, EG), heeft het Hof (Zesde kamer),
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:                      samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur),
D. A. O. Edward, kamerpresident, P. J. G. Kapteyn, A. La                   kamerpresident, R. Schintgen, C. Gulmann, J.-P. Puissochet en
Pergola, P. Jann en H. Ragnemalm (rapporteur), rechters; ad-               V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
vocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 3 oktober               D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 3 oktober
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 335/20                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          25.11.2000
De artikelen 3, sub c en g, EG-Verdrag (thans, na wijziging,                                     ARREST VAN HET HOF
artikel 3, sub c en g, EG), 3 A en 5 EG-Verdrag (thans de artikelen
4 EG en 10 EG), 7 A, tweede alinea, EG-Verdrag (thans, na
wijziging, artikel 14, tweede alinea, EG), alsmede 102 A en 103                                      van 5 oktober 2000
EG-Verdrag (thans de artikelen 98 EG en 99 EG) verzetten zich niet
tegen de toepassing van een nationale wettelijke regeling die uitgevers
verplicht de boekhandelaren een vaste wederverkoopprijs voor boeken        in zaak C-16/98: Commissie van de Europese Gemeen-
voor te schrijven.                                                                        schappen tegen Franse Republiek (1)
(1) PB C 71 van 13.3.1999.                                                 (Niet-nakoming — Richtlijn 93/38/EEG — Opdrachten
                                                                           in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en
                                                                           telecommunicatie — Elektrificatie- en straatverlichtings-
                                                                                werken in het departement Vendée — Begrip werk)
                                                                                (2000/C 335/37)
                     ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                              (Procestaal: Frans)
                        van 5 oktober 2000
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
in zaak C-288/96: Bondsrepubliek Duitsland tegen Com-                                                  dentie van het Hof)
         missie van de Europese Gemeenschappen (1)
(Staatssteun — Bedrijfssteun — Richtsnoeren voor de                        In zaak C-16/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
visserijsector — Artikel 92, leden 1 en 3, sub c, EG-Verdrag               pen (gemachtigden: H. van Lier en O. Couvert-Castéra) tegen
(thans, na wijziging, artikel 87, leden 1 en 3, sub c, EG) —               Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en P. Lal-
           Rechten van de verdediging — Motivering)                        liot), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse
                                                                           Republiek bij de door het Syndicat département d’électrifica-
                                                                           tion de la Vendée (hierna: Sydev) in december 1994 uitgeschre-
                          (2000/C 335/36)                                  ven aanbesteding van elektrificatie- en straatverlichtingswerken
                                                                           de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
                                                                           krachtens de artikelen 4, lid 2, 14, leden 1, 10 en 13, en de
                          (Procestaal: Duits)                              artikelen 21, 24 en 25 van richtlijn 93/38/EEG van de Raad
                                                                           van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures
                                                                           voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 199,
                          dentie van het Hof)                              blz. 84), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
                                                                           Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón en
In zaak C-288/96, Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde:                   R. Schintgen, kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann,
B. Kloke, bijgestaan door M. Schütte) tegen Commissie van                  J.-P. Puissochet, M. Wathelet en V. Skouris (rapporteur), rech-
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: P. F. Nemitz,                     ters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-
bijgestaan door R. M. Bierwagen), betreffende een beroep tot               Hubeau, hoofdadministrateur, op 5 oktober 2000 een arrest
nietigverklaring van beschikking 86/563/EG van de Commissie                gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
van 29 mei 1996 betreffende door de deelstaat Neder-Saksen
aan de firma JAKO Jadekost GmbH & Co KG verleende steun
                                                                           1)     Doordat de Franse diensten die bevoegd waren tot aanbesteding
(PB L 246, blz. 43), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld
                                                                                van de in december 1994 in de Vendée uitgeschreven opdracht
als volgt: D. A. O. Edward (rapporteur), kamerpresident,
                                                                                voor elektrificatiewerkzaamheden,
J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón, J.-P. Puissochet en
M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier:
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 5 oktober 2000 een arrest                     —     dit werk hebben gesplitst,
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                —     niet voor alle opdrachten waaruit dit werk bestond en die
1)    Verwerpt het beroep.                                                              de drempel overschreden van artikel 14, lid 10, tweede
                                                                                alinea, laatste volzin, van richtlijn 93/38/EEG van de
2)    Verwijst de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten.                                Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de
                                                                                procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren
(1) PB C 354 van 23.11.1996.                                                            water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie,
                                                                                een oproep tot mededinging hebben gepubliceerd in het
                                                                                Publicatieblad voor de Europese Gemeenschappen, maar
                                                                                dit voor slechts zes van die opdrachten hebben gedaan,


title: Zaak C-42/03: Beroep, op 4 februari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
26.4.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 101/17
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 17 december                           leden 1 en 2, van verordening (EEG) nr. 2241/87 (3) en
2002 om een prejudiciële beslissing in de beroepspro-                       de artikelen 2, 21, leden 1 en 2, en 31 van verordening
       cedure betreffende Pharmacia & Upjohn S.p.A                          (EEG) nr. 2847/93 (4) niet is nagekomen
                           (Zaak C-31/03)                                   —     door niet de passende voorschriften te hebben
                                                                                vastgesteld voor het gebruik van de hem toegewezen
                                                                                vangstquota voor de vangstseizoenen 1990, 1991,
                          (2003/C 101/28)                                         1992, 1993, 1994, 1995, 1996 en 1997,
                                                                            —     door niet te hebben toegezien op de naleving van de
                                                                                gemeenschapswetgeving inzake instandhouding van
Het Bundesgerichtshof heeft het Hof van Justitie van de                           de visbestanden door middel van voldoende controle
Europese Gemeenschappen bij beschikking van 17 december                           van de visserijactiviteit en passende inspecties van
2002, ingekomen ter griffie van het Hof op 27 januari 2003,                       de vissersvloot, van de aanvoer en van het vangstre-
in de beroepsprocedure betreffende Pharmacia & Upjohn                             gister in de vangstseizoenen 1990, 1991, 1992,
S.p.A, in verband met de uitlegging van artikel 19, lid 1, van                    1993, 1994, 1995, 1996 en 1997,
verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992
betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscer-                —     door de visvangst van onder Spaanse vlag varende
tificaat voor geneesmiddelen (PB L 182, blz. 1) verzocht om                       of op Spaans grondgebied geregistreerde vissersvaar-
een prejudiciële beslissing over de volgende vraag:                               tuigen niet bij wet voorlopig te hebben verboden
                                                                                toen de quota die hem waren toegekend voor de
„Staat het aan de afgifte van een aanvullend beschermingscer-                     vangstseizoenen 1990, 1991, 1992, 1993, 1994,
tificaat in een lidstaat van de Gemeenschap op basis van een                      1995, 1996 en 1997, werden geacht volledig te zijn
in die lidstaat toegelaten geneesmiddel voor mensen in de weg,                    opgebruikt, en door de visvangst uiteindelijk te
dat vóór de volgens artikel 19, lid 1, van verordening nr. 1768/                  hebben verboden toen deze quota reeds waren
92 beslissende peildatum in een andere lidstaat van de                            overschreden,
Gemeenschap een vergunning voor het in de handel brengen
van hetzelfde product als diergeneesmiddel is afgegeven, of is              —     door geen strafrechtelijke of administratieve stappen
slechts van belang wanneer het product als geneesmiddel voor                      te hebben ondernomen tegen de kapitein of tegen
mensen in de Gemeenschap is toegelaten?”                                          iedere andere persoon die verantwoordelijk was
                                                                                voor de overbevissing in de vangstseizoenen 1990,
                                                                                1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996 en 1997;
                                                                       —    het Koninkrijk Spanje te veroordelen in de kosten.
Beroep, op 4 februari 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                       —    Schending van artikel 5, lid 2, van verordening (EEG)
                           (Zaak C-42/03)                                   nr. 170/83 en artikel 9, lid 2, van verordening (EEG)
                                                                            nr. 3760/92: krachtens deze bepalingen rust op de
                                                                            lidstaten een algemene verplichting om in overeenstem-
                          (2003/C 101/29)                                   ming met de geldende communautaire bepalingen de
                                                                            voorschriften voor het gebruik van de hun toegewezen
                                                                            quota vast te stellen. Uit de gegevens inzake overbevissing
                                                                            in de met redenen omklede adviezen die aan Spanje zijn
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  gezonden, blijkt in het algemeen dat de vastgestelde
op 4 februari 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk                    overschrijdingen zich herhaaldelijk hebben voorgedaan
Spanje door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    en een aanzienlijke omvang hebben (5). Dit toont aan dat
vertegenwoordigd door Th. van Rijn, juridisch adviseur, en                  het Koninkrijk Spanje zijn verplichting niet is nagekomen
S. Parda Quintillán, lid van haar juridische dienst, domicilie              om in overeenstemming met de geldende communautaire
gekozen hebbende te Luxemburg.                                              wetgeving voldoende passende en doeltreffende maatre-
                                                                            gelen vast te stellen voor het gebruik van de hem voor de
                                                                            vangstseizoenen 1990 tot en met 1997 toegewezen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            vangstquota.
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen      —    Schending van artikel 1, lid 1, van verordening (EEG)
      die op hem rusten krachtens artikel 5, lid 2, van                     nr. 2241/87 en artikel 2 van verordening (EEG) nr. 2847/
      verordening (EEG) nr. 170/83 (1), artikel 9, lid 2, van               93: om de vangstquota correct te beheren is daarnaast
      verordening (EEG) nr. 3760/92 (2), de artikelen 1 en 11,              eveneens bewaking en controle vereist, om ervoor te
 ---pagebreak--- C 101/18                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                          26.4.2003
       zorgen dat de beperkingen van de visserij daadwerkelijk               Verzoek van de Griekse Mededingingscommissie van
       worden nageleefd. Bovengenoemde overschrijdingen to-                  22 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in het
       nen duidelijk aan dat de Spaanse autoriteiten niet doeltref-          geding tussen Apothekersvereniging Aitolia en Akarnania
       fend zijn opgetreden met de nodige controlemaatregelen                SYFAIT e.a. en GlaxoSmithKline AEVE (voorheen Glaxo-
       ter voorkoming van overbevissing en in het bijzonder de                                        Wellcome AEVE)
       vangsten waarvoor geen quota beschikbaar waren, in
       concreto door middel van een passende inspectie van de
       aanvoer en het vangst- en aanvoerregister.
                                                                                (Zaak C-53/03)
—      Schending van artikel 11, lid 2, van verordening (EEG)
       nr. 2241/87 en artikel 21, lid 2, van verordening (EEG)
                                                                                (2003/C 101/30)
       nr. 2847/93: Spanje heeft de ontvangen gegevens met
       betrekking tot de vangsten en de evolutie daarvan niet
       voldoende zorgvuldig bijgehouden, waardoor de vangst
       van de soorten die in de met redenen omklede adviezen
       met betrekking tot de vangstseizoenen 1990 en 1997
       zijn genoemd, te laat werd verboden toen de desbetreffen-
       de quota reeds waren overschreden.                                    De Griekse Mededingingscommissie heeft bij beschikking van
                                                                             22 januari 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                             op 5 februari 2003, in het geding tussen Apothekersvereniging
       De naleving van de quota is een op zich staande
       verplichting waarvoor niet hoeft te worden bewezen dat                Aitolia en Akarnania SYFAIT e.a. en GlaxoSmithKline AEVE
                                                                             (voorheen GlaxoWellcome AEVE), het Hof van Justitie van de
       de schending daarvan schade heeft berokkend aan andere
                                                                             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
       lidstaten of dat de nagestreefde doelstellingen van instand-
       houding van visbestanden zijn aangetast door de bedrei-               beslissing over de navolgende vragen:
       ging van de desbetreffende vissoort.
                                                                             1.    Levert de weigering van een onderneming met een
—      Schending van artikel 1, lid 2, van verordening (EEG)                       machtspositie om de door geneesmiddelengroothandels
       nr. 2241/87 en artikel 31 van verordening (EEG)                             bij haar geplaatste bestellingen volledig uit te voeren, met
       nr. 2847/93: de Spaanse autoriteiten hebben geen nuttige                    de bedoeling hun exportactiviteit en daarmee ook de
       en overtuigende inlichtingen verstrekt over het wettelijk                   schade die de parallelhandel haar toebrengt, te beperken,
       optreden tegen de verantwoordelijken voor de overschrij-                    op zichzelf misbruik in de zin van artikel 82 EG op? Is
       ding van de visquota of voor de verrichte vangsten in de                    voor het antwoord op bovenstaande vraag van belang
       gevallen waarin geen quota beschikbaar waren voor de                        dat de parallelhandel vooral winstgevend is voor de
       vissoorten kabeljauw en makreel in 1991, kabeljauw in                       groothandelaars wegens de uiteenlopende, met over-
       1992, kabeljauw in 1994, heilbot en Engelse pook in                         heidsinmenging vastgestelde prijzen in de lidstaten van
       1995 of „andere soorten” in 1996.                                           de Europese Unie, dat wil zeggen dat op de geneesmid-
                                                                                delenmarkt geen zuivere mededinging bestaat, maar een
                                                                                situatie die in ruime mate door overheidsinmenging
                                                                                wordt beheerst? Is het uiteindelijk de taak van de Natio-
( 1) van de Raad van 25 januari 1983 tot instelling van een commu-                 nale Mededingingsautoriteit, de communautaire mededin-
     nautaire regeling voor de instandhouding en het beheer van de                 gingsregels op dezelfde wijze toe te passen op markten
     visbestanden (PB L 24 van 27.1.1983, blz. 1).                                 waarop de mededinging speelt, als op markten waarop de
( 2) van de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een                        mededinging door overheidsinmenging wordt verstoord?
     communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur (PB
     L 389 van 31.12.1992).
( 3) van de Raad van 23 juli 1987 houdende vaststelling van bepaalde
                                                                             2.    Wanneer het Hof van mening is dat de beperking van de
     maatregelen voor controle op de visserijactiviteiten (PB L 207 van
     29.7.1987, blz. 1).
                                                                                parallelhandel, om de voormelde redenen, niet in alle
( 4) van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een                         gevallen misbruik oplevert, wanneer zij uitgaat van
     controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB                een onderneming met een machtspositie, hoe zal het
     L 261 van 20.10.1993, blz. 1).                                                eventuele misbruik dan moeten worden beoordeeld? Meer
( 5) Cijfers op basis van de officiële informatie die Spanje heeft                 bepaald:
     bezorgd: in 1990, overbevissing voor een totaal van 1 186,6 ton;
     in 1991, overbevissing voor een totaal van 1 728 ton; in
     1992, overbevissing voor een totaal van 2 196 ton; in 1993,                   2.1. Is het een nuttig criterium, met welk percentage het
     overbevissing voor een totaal van 179 ton; in 1994, overbevissing                   normale binnenlandse verbruik wordt overschreden
     voor een totaal van 378 ton; in 1995, overbevissing voor een
                                                                                en/of welke schade de onderneming met de machts-
     totaal van 3 209 ton en 528 ton waarvoor geen quotum bestaat;
     in 1996, overbevissing voor een totaal van 39 ton en 23 ton
                                                                                positie lijdt, vergeleken met haar totale omzet en
     waarvoor geen quotum bestaat; in 1997, overbevissing voor een                       haar totale winst? Zo ja, hoe moet de hoogte
     totaal van 72 ton.                                                                  van het betrokken overschrijdingspercentage en de
                                                                                hoogte van de betrokken schade — deze laatste als
                                                                                percentage van de omzet en van de totale winst
                                                                                — waarboven de betrokken gedraging misbruik
                                                                                oplevert, worden bepaald?


title: Zaak C-535/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2014 door Vadzim Ipatau tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 23 september 2014 in zaak T-646/11, Ipatau/Raad

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/20

         Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2014 door Vadzim Ipatau tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 23 september 2014 in zaak T-646/11, Ipatau/Raad
   (Zaak C-535/14 P)
   (2015/C 026/24)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Vadzim Ipatau (vertegenwoordiger: M. Michalauskas, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 23 september 2014 (zaak T-646/11),

               —

               de zaak zelf afdoen dan wel haar voor afdoening verwijzen naar het Gerecht,

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten, daaronder begrepen de kosten voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekende partij baseert haar beroep op vier middelen.
   Verzoekende partij stelt, in de eerste plaats, dat het Gerecht het recht op effectieve rechterlijke bescherming heeft geschonden door de termijn voor het indienen van een beroep tot nietigverklaring van de bestreden handeling niet te laten opschorten door het indienen van een verzoek om rechtsbijstand.
   In de tweede plaats verwijt zij het Gerecht de rechten van de verdediging te hebben geschonden. Het Gerecht zou immers hebben geoordeeld, dat de Raad niet verplicht was verzoekende partij de bezwarende elementen mede te delen en haar ook niet de gelegenheid hoefde te geven te worden gehoord voordat besluit 2012/642/GBVB (1) en uitvoeringsverordening nr. 1017/2012 (2) werden aangenomen.
   In de derde plaats zou het Gerecht blijk hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te overwegen dat de in de litigieuze handelingen opgenomen gronden toereikend zijn.
   In de laatste plaats zou het Gerecht blijk hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te overwegen dat de litigieuze handelingen niet onevenredig zijn.

      (1)  Besluit 2012/642/GBVB van 15 oktober 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Wit-Rusland (PB L 285, blz. 1).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1017/2012 van de Raad van 6 november 2012 tot uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen tegen Wit-Rusland (PB L 307, blz. 7).


title: Zaak C-528/09: Beroep ingesteld op 17 december 2009 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/26

         Beroep ingesteld op 17 december 2009 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-528/09)
   2010/C 63/44
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Marghelis, K. Saaremäel-Stoilov)

      Verwerende partij: Republiek Estland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat Republiek Estland door de artikelen 3, sub i, nr. iii, 8, leden 2, derde alinea en 3, tweede alinea, van richtlĳn 2002/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 (1) (over elektrische en elektronische apparatuur) niet naar behoren in nationaal recht om te zetten, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Republiek Estland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Richtlĳn 2002/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 regelt de verwerking van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur. Op grond van de analyse van de maatregelen waarmee deze richtlijn in Ests recht is omgezet, is de Commissie van mening dat Republiek Estland de artikelen 3, sub i, nr. iii, 8, leden 2, derde alinea en 3, tweede alinea, van deze richtlijn niet naar behoren heeft omgezet.
   Artikel 3, sub i, nr. iii, van deze richtlijn definieert de producent van elektrische en elektronische apparatuur. In de Estse wettelijke regeling inzake afgedankte elektrische en elektronische apparatuur wordt de producent op twee verschillende wijzen gedefinieerd, wat het moeilijker maakt de regelingen inzake de verwerking van afgedankte apparatuur te begrijpen en toe te passen.
   Artikel 8, lid twee, derde alinea, van deze richtlijn bepaalt dat bij verkoop van nieuwe producten de kosten van inzameling, verwerking en milieuvriendelijke verwijdering ten aanzien van de kopers niet afzonderlijk worden aangetoond. Republiek Estland heeft die bepaling niet in nationaal recht omgezet.
   Artikel 8, lid 3, tweede alinea, van deze richtlijn bepaalt dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat de producenten gedurende een overgangsperiode van acht jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn de mogelijkheid krijgen om bij de verkoop van nieuwe producten de kosten van inzameling, verwerking en milieuvriendelijke verwijdering ten aanzien van de kopers aan te tonen, waarbij de aangegeven kosten niet hoger mogen liggen dan de reële kosten. Estland heeft deze verplichting niet in zijn recht omgezet.
   Republiek Estland heeft erkend dat de beschuldigingen terecht zijn en beloofde in haar antwoord op het met redenen omkleed advies van de Commissie de schending van de artikelen 3, sub i, nr. iii, 8, leden 2, derde alinea en 3, tweede alinea, van deze richtlijn te zullen verhelpen via een wet tot wijziging van de wet inzake afvalverwerking. Voor zover de Commissie bekend is, heeft Republiek Estland tot dusver de beloofde wijzigingswet niet vastgesteld, of tenminste de Commissie daarvan niet in kennis gesteld, zodat zij de artikelen 3, sub i, nr. iii, 8, leden 2, derde alinea en 3, tweede alinea, van deze richtlijn tot dusver niet in nationaal recht heeft omgezet en dus haar verplichtingen op grond van de richtlijn heeft geschonden.

      (1)  PB L 37, blz. 24.


title: Zaak F-4/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 november 2006 — Villa e.a./Parlement (Pensioen — Overschrijving van pensioenrechten — Berekening van reeds verkregen extra rechten)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/83

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 november 2006 — Villa e.a./Parlement
   (Zaak F-4/06) (1)

   (Pensioen - Overschrijving van pensioenrechten - Berekening van reeds verkregen extra rechten)
   (2006/C 326/168)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Renata Villa (Senningerberg, Luxemburg) en anderen (vertegenwoordigers: G. Bouneou en F. Frabetti, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: J. F. De Wachter en M. Mustapha-Pacha, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van de besluiten van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van het Europees Parlement van 8 februari 2005 houdende weigering om aan verzoeksters te vergoeden het saldo van de extra rechten, voortvloeiend uit het verschil tussen de tijdens de jaren van aansluiting bij het Italiaanse stelsel verkregen rechten en het aantal naar het stelsel van de Gemeenschappen overgeschreven pensioenjaren ten gevolge van een nieuwe berekening van haar overgeschreven pensioenrechten.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen draagt de eigen kosten.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006, blz. 34.


title: Zaak T-197/12: Arrest van het Gerecht van 11 juli 2013 — Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones/BHIM — MIP Metro (METRO) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk METRO — Ouder gemeenschapsbeeldmerk GRUPOMETROPOLIS — Relatieve weigeringsgrond — Geen gevaar voor verwarring — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Recht op eerlijk proces — Artikel 6 van verdrag tot bescherming van rechten van mens en fundamentele vrijheden — Artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009” )

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/30

         Arrest van het Gerecht van 11 juli 2013 — Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones/BHIM — MIP Metro (METRO)
   (Zaak T-197/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk METRO - Ouder gemeenschapsbeeldmerk GRUPOMETROPOLIS - Relatieve weigeringsgrond - Geen gevaar voor verwarring - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Recht op eerlijk proces - Artikel 6 van verdrag tot bescherming van rechten van mens en fundamentele vrijheden - Artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009)
   2013/C 252/48
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: J.-C. Plate en R. Kaase, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 1 maart 2012 (zaak R 2440/2010-1), inzake een oppositieprocedure tussen Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL en MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 14.7.2012.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde kamer) van 14 maart 1996 in zaak C-238/95: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming - Richtlijn 93/67/EEG - Beoordeling van de risico's voor mens en milieu van gevaarlijke stoffen)

text:
Nr . C 180/4            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 6 . 96
kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamer                  Artikel 7, leden 1 en 2, van Verordening (EEG) nr. 1612/68
president, J. -P. Puissochet, J. C. Moitinho de Almeida                   van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije
( rapporteur ), C. Gulmann en P. Jann, rechters; advocaat                verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, moet
generaal : N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 14 maart 1 996             aldus worden uitgelegd dat een werknemer die de nationa
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    liteit van een Lid-Staat bezit en op het grondgebied van een
                                                                          andere Lid-Staat werkt, geen aanspraak heeft op doorbeta
                                                                          ling van de bijdragen (werkgevers- en werknemersaandeelj
Artikel 47, punt 1 , van het Verdrag van 27 september 1968                voor de aanvullende ouderdoms- en overlevingsverzekering
betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerleg              van de werknemers in openbare dienst, ten belope van het
ging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals               bedrag dat had moeten worden betaald indien de arbeids
gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de                    overeenkomst niet was geschorst door de oproep van de
toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het                  werknemers voor de militaire dienst, wanneer de in open
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord                        bare dienst werkzame onderdanen van deze Staat bij
Ierland, moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer de                      vervulling van hun dienstplicht in deze Staat daarop een
nationale procedurevoorschriften zulks mogelijk maken,                    wettelijke aanspraak hebben.
het bewijs van de betekening van het vonnis kan worden
geleverd na de indiening van het verzoek, met name in de
loop van de naderhand door de partij tegen wie de                         (M PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .
tenuitvoerlegging wordt gevraagd, ingeleide verzetproce
dure, mits deze over een redelijke termijn beschikt om
vrijwillig aan het vonnis te voldoen en de partij die om
tenuitvoerlegging verzoekt, de kosten van alle onnodige
procedurehandelingen draagt.
(') PB nr . C 351 van 10 . 12 . 1994 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer )
                                                                                van 14 maart 1996
                                                                          in zaak C-238/95 : Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen tegen Italiaanse Republiek ( 1 )
                    ARREST VAN HET HOF                                    (Niet-nakoming — Richtlijn 93/67/EEG — Beoordeling
                                                                          van de risico's voor mens en milieu van gevaarlijke
                           ( Zesde Kamer)                                                              stoffen)
                        van 14 maart 1996                                                           96/C 180/08
in zaak C-315/94 ( verzoek van het Arbeitsgericht Bielefeld
om een prejudiciële beslissing): P. de Vos tegen Stadt
                               Bielefeld ( J )                                                 (Procestaai: Italiaans)
(Vrij verkeer van personen — Militaire dienstplicht —
                          Sociaal voordeel)
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                            ( 96/C 180/07 )
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                         (Procestaai: Duits)
                                                                          In zaak C-238/95 , Commissie van de Europese Gemeen
                                                                          schappen ( gemachtigden: L. Pignataro en M. Condou
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             Durande ) tegen Italiaanse Republiek ( gemachtigde : profes
                  de Jurisprudentie van het Hof)                          sor U. Leanza , bijgestaan door P. G. Ferri, avvocato dello
                                                                          Stato ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
                                                                          stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en
In zaak C-315/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                    bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en mee te delen
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Arbeitsgericht                   die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 93/67/EEG van de
Bielefeld, in het aldaar aanhangig geding tussen P. de Vos en             Commissie van 20 juli 1993 tot vaststelling van de begin
Stadt Bielefeld , om een prejudiciële beslissing over de                  selen die gelden bij de beoordeling van de risico's voor mens
uitlegging van artikel 7 van Verordening ( EEG ) nr . 1612/68             en milieu van stoffen die zijn aangegeven krachtens Richtlijn
van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije                     67/548/EEG van de Raad ( PB 1993 , L 227, blz . 9 ), de
verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap ( PB 1968 ,                  krachtens deze richtlijn en het EG-Verdrag op haar rustende
L 257, blz . 2 ), heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als         verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof ( Vijfde
volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident, G. Hirsch, F. A.                   kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamer
Schockweiler, P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ) en J. L. Murray,            president, J. -P. Puissochet ( rapporteur ), J. C. Moitinho de
rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; grif               Almeida, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat
fier: R. Grass, op 14 maart 1996 een arrest gewezen                       generaal : N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 14 maart 1 996
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 22. 6 . 96           | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 180/5
1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en                  te voldoen aan Richtlijn 90/385/EEG van de Raad van
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig              20 juni 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van
     zijn om te voldoen aan Richtlijn 93/67/EEG van de                     de wetgevingen van de Lid-Staten inzake actieve implan
     Commissie van 20 juli 1993 tot vaststelling van de                    teerbare medische hulpmiddelen, is het Koninkrijk
     beginselen die gelden bij de beoordeling van de risico 's             België de krachtens artikel 16 van die richtlijn op hem
     voor mens en milieu van stoffen die zijn aangegeven                   rustende verplichtingen niet nagekomen .
     krachtens Richtlijn 67/548/EEG van de Raad, is de
     Italiaanse Republiek de krachtens artikel 8 van Richtlijn
     93/67/EEG haar rustende verplichtingen niet nageko              2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten van
     men .                                                                 de procedure.
2 . De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de                      (') PB nr . C 229 van 2 . 9 . 1995 .
     kosten .
(') PB nr. C 229 van 2 . 9 . 1995 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 19 maart 1996
                   ARREST VAN HET HOF                                 in zaak C-25/94 : Commissie van de Europese Gemeen
                          ( Zesde kamer)                                     schappen tegen Raad van de Europese Unie ( 1 )
                       van 14 maart 1996                              (FAO — Visserijovereenkomst — Stemrecht — Lid-Staten
                                                                                — Gemeenschap)
in zaak C-239/95 : Commissie van de Europese Gemeen
              schappen tegen Koninkrijk België ( 1 )                                            ( 96/C 180/ 10 )
(Niet-nakoming — Omzetting van Richtlijn 90/385/EEG
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen                                      (Procestaai: Frans)
van de Lid-Staten inzake actieve implanteerbare medische
                          hulpmiddelen)
                           ( 96/C 180/09 )                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      In zaak C-25/94, Commissie van de Europese Gemeenschap
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         ( gemachtigde : J. Sack ) tegen Raad van de Europese Unie
                 de Jurisprudentie van het Hof)                       ( gemachtigden : R. Bandilla en F. van Craeyenest ), onder
                                                                      steund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
                                                                      Noord-Ierland, ( gemachtigden : J. E. Collins, bijgestaan
In zaak C-239/95 , Commissie van de Europese Gemeen                  door R. Plender ), betreffende een beroep tot nietigverkla
schappen ( gemachtigde : H. van Lier ) tegen Koninkrijk               ring van de beslissing van de Raad „ Visserij " van 22 no
België ( gemachtigde : J. Devadder ), betreffende een verzoek         vember 1993 , waarbij het stemrecht in de Voedsel- en
aan het Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk België,             Landbouworganisatie van de Verenigde Naties ter zake van
door niet binnen de gestelde termijn de nodige maatregelen            de goedkeuring van de Overeenkomst om de naleving van de
te nemen en, subsidiair, aan de Commissie mede te delen , ter         internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen
omzetting van Richtlijn 90/385/EEG van de Raad van                    door vissersvaartuigen op de volle zee te bevorderen, aan de
20 juni 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van de              Lid-Staten is toegekend , heeft het Hof, samengesteld als
wetgevingen van de Lid-Staten inzake actieve implanteer              volgt: G. C. Rodriguez Iglesias , president, J. -P. Puissochet en
bare medische hulpmiddelen ( PB 1990, L 189 , blz. 17 ) de            G. Hirsch , kamerpresidenten, G. F. Mancini , F. A. Schock
krachtens die richtlijn en in het bijzonder krachtens arti           weiler ( rapporteur ), J. C. Moitinho de Almeida , P. J. G.
kel 16 ervan op hem rustende verplichtingen niet is                   Kapteyn , C. Gulmann, J. L. Murray, H. Ragnemalm en L.
nagekomen , heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als           Sevón , rechters ; advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier:
volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident, G. Hirsch, G. F.               D. Louterman-Hubeau , op 19 maart 1996 een arrest
Mancini , F. A. Schockweiler en J. L. Murray ( rapporteur ),          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; grif
fier: R. Grass, op 14 maart 1996 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                   1 . Verklaart nietig de beslissing van de Raad „ Visserij " van
                                                                           22 november 1 993 , waarbij het stemrecht in de Voedsel
                                                                           en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties ter
1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette                  zake van de goedkeuring van de Overeenkomst om de
     lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om            naleving van de internationale instandhoudings- en


title: Zaak T-720/15: Beroep ingesteld op 4 december 2015 — Commissie/CINAR

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/38

         Beroep ingesteld op 4 december 2015 — Commissie/CINAR
   (Zaak T-720/15)
   (2016/C 059/44)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten, en S. Delaude, L. Di Paolo en J. Estrada de Solà, gemachtigden)

      Verwerende partij: CINAR Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               verweerster gelasten om 25 616 GBP terug te betalen aan verzoekster;

               —

               verweerster gelasten om over de hoofdsom van 25 616 GBP rente te betalen tegen het rentetarief dat de Europese Centrale Bank op 1 december 2005 toepaste voor haar basisherfinancieringstransacties (2,09 %), vermeerderd met anderhalf procentpunt, en dit voor de periode van 6 december 2005 tot op de datum waarop de verschuldigde tegoeden zullen zijn terugbetaald;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster één middel aan. Daarmee betoogt zij dat verweerster haar contractuele verplichtingen betreffende de rechtvaardiging van de gedeclareerde kosten niet is nagekomen. Verzoekster stelt dat de aan verweerster verschuldigde financiële bijdrage minder bedraagt dan het totale bedrag dat verzoekster bij wijze van voorschot heeft betaald, zodat verweerster krachtens de overeenkomst het opgeëiste bedrag moet terugbetalen.


title: Zaak C-263/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 mei 2016 door Schenker Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 29 februari 2016 in zaak T-265/12, Schenker Ltd/Europese Commissie

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/24

         Hogere voorziening ingesteld op 12 mei 2016 door Schenker Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 29 februari 2016 in zaak T-265/12, Schenker Ltd/Europese Commissie
   (Zaak C-263/16 P)
   (2016/C 243/25)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Schenker Ltd (vertegenwoordigers: F. Montag, Rechtsanwalt, F. Hoseinian, avocat, M. Eisenbarth, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 29 februari 2016 in zaak T-265/12, Schenker Ltd/Europese Commissie;

               —

               nietigverklaring van artikel 1, lid 1, onder a), van het besluit van de Commissie van 28 maart 2012 in zaak COMP/39462 – Vrachtvervoer (hierna: „besluit”) of, subsidiair, terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht;

               —

               nietigverklaring of, subsidiair, verlaging van de geldboeten in artikel 2, lid 1, onder a), van het besluit, of, meer subsidiair, terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht; en

               —

               verwijzing van de Commissie in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert de volgende middelen aan:

               1.

               Het Gerecht heeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door te oordelen dat de Commissie zich mocht baseren op het verzoek om immuniteit van Deutsche Post, dat het beginsel dat dubbele vertegenwoordiging verboden is niet was geschonden en dat de Commissie niet hoefde te onderzoeken dat dit beginsel mogelijk geschonden was.

               2.

               Het Gerecht heeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door artikel 1 van verordening nr. 141/62 (1) zo uit te leggen dat die niet van toepassing was op het gedrag in verband met het „UK New Export System”.

               3.

               Het Gerecht heeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door te oordelen dat het gedrag in verband met het „UK New Export System” de handel tussen de lidstaten ongunstig heeft kunnen beïnvloeden, hoewel het beperkt was tot toeslagen voor diensten op het gebied van aangiften voor zendingen vanuit het Verenigd Koninkrijk naar landen buiten de EER.

               4.

               Het Gerecht heeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door te oordelen dat de Commissie niet in strijd heeft gehandeld met artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, het beginsel van behoorlijk bestuur en de motiveringsplicht in artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) toen zij besliste om The Brink’s Company niet hoofdelijk aansprakelijk te houden met rekwirante (als opvolgster van BAX Global Ltd. (UK)) voor het gedrag in verband met het „UK New Export System”.

               5.

               Het Gerecht heeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door de inhoud van het besluit verdraaid weer te geven, de grenzen van de hem krachtens artikel 264 VWEU toegekende bevoegdheden te overschrijden en na te laten het evenredigheidsbeginsel op evenwichtige wijze toe te passen, toen het tot het oordeel is gekomen dat de Commissie niet in strijd heeft gehandeld met artikel 23 van verordening nr. 1/2003 (2) en het evenredigheidsbeginsel of het beginsel dat de straf evenredig moet zijn aan het strafbare feit bij de berekening van de geldboeten.

               6.

               Het Gerecht heeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door de door de Commissie toegepaste verminderingen op grond van de clementieregeling van 2006 (3) in stand te laten en het heeft de inhoud van het besluit verdraaid weergegeven.

      (1)  Verordening nr. 141 van de Raad houdende niet-toepassing op de vervoersector van verordening nr. 17 van de Raad (PB 124, blz. 2751).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (3)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB C 298, blz. 17).


title: Zaak T-284/11: Arrest van het Gerecht van 25 april 2013 — Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones/BHIM — MIP Metro (METROINVEST) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk METROINVEST — Ouder nationaal beeldmerk METRO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Discriminatieverbod — Recht op eerlijk proces” )

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/16

         Arrest van het Gerecht van 25 april 2013 — Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones/BHIM — MIP Metro (METROINVEST)
   (Zaak T-284/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk METROINVEST - Ouder nationaal beeldmerk METRO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Discriminatieverbod - Recht op eerlijk proces)
   2013/C 164/28
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Carbonell Callicó, P. Craddock en B. Vanbrabant, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Berger, R. Kaase en J.-C. Plate, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 17 september 2008 (zaak R 954/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG en Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 232 van 6.8.2011.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 201 van 7.8.2004

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/39

         (2004/C 217/71)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het
         Publicatieblad van de Europese Unie

   PB C 201 van 7.8.2004
   Historisch overzicht van de vroegere publicaties
   PB C 190 van 24.7.2004
   PB C 179 van 10.7.2004
   PB C 168 van 26.6.2004
   PB C 156 van 12.6.2004
   PB C 146 van 29.5.2004
   PB C 106 van 30.4.2004
   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 maart 2004 in de gevoegde zaken C-19/01, C-50/01 en C-84/01 (verzoek van het Tribunale di Pisa om een prejudiciële beslissing): Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) tegen Alberto Barsotti e.a., Milena Castellani tegen Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) en Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) tegen Anna Maria Venturi

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 4 maart 2004
   in de gevoegde zaken C-19/01, C-50/01 en C-84/01 (verzoek van het Tribunale di Pisa om een prejudiciële beslissing): Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) tegen Alberto Barsotti e.a., Milena Castellani tegen Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) en Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) tegen Anna Maria Venturi (1)

   (Sociale politiek - Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987/EEG - Beperking van betalingsverplichting van waarborgfondsen - Plafond voor betalingsgarantie - Voorschotten betaald door werkgever - Sociaal doel van richtlijn)
   (2004/C 94/01)
   Procestaal: Italiaans
   In de gevoegde zaken C-19/01, C-50/01 en C-84/01, betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Tribunale di Pisa (Italië), het Tribunale di Siena (Italië) en de Corte suprema di cassazione (Italië), in de aldaar aanhangige gedingen tussen het Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) en Alberto Barsotti e.a. (C-19/01), tussen Milena Castellani en het Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) (C-50/01), en tussen het Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) en Anna Maria Venturi (C-84/01), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283, blz. 23), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, waarnemend voor de president van de Tweede kamer, R. Schintgen en N. Colneric (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 4 maart 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   De artikelen 3, lid 1, en 4, lid 3, eerste alinea, van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, moeten aldus worden uitgelegd dat zij een lidstaat niet toestaan de betalingsverplichting van de waarborgfondsen te beperken tot een bedrag dat voorziet in de basisbehoeften van de betrokken werknemers en waarvan de betalingen die de werkgever in de door de garantie gedekte periode heeft verricht, worden afgetrokken.

      (1)  PB C 79 van 10.3.2001.

      PB C 95 van 24.3.2001.

      PB C 118 van 21.4.2001.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 12 januari 2005 in zaak T-268/04, Spa Monopole, Compagnie fermière de Spa tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing)

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/35

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 12 januari 2005
   in zaak T-268/04, Spa Monopole, Compagnie fermière de Spa tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   (2005/C 143/67)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-268/04, Spa Monopole, Compagnie fermière de Spa, gevestigd te Spa (België), vertegenwoordigd door L. de Brouwer, E. Cornu, E. De Gryse en D. Moreau, advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde: O. Montalto); andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Cottee Dairy Products Pty Limited, gevestigd te New South Wales (Australië), betreffende een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 19 april 2004 (zaak R 148/2002-1), heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, N. J. Forwood en S. Papasavvas, rechters; griffier: H. Jung, op 12 januari 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Op het beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 217 van 28.8.04.


title: Zaak T-711/15: Beroep ingesteld op 3 december 2015 — Othman/Raad

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/33

         Beroep ingesteld op 3 december 2015 — Othman/Raad
   (Zaak T-711/15)
   (2016/C 059/37)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Razan Othman (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoekers vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               dientengevolge, de Europese Unie veroordelen tot vergoeding van alle door verzoeker geleden schade ten belope van een door het Gerecht naar billijkheid te bepalen bedrag;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker een enkel middel aan, dat is ontleend aan de morele schade die hij wegens de aantasting van zijn goede naam heeft geleden als een rechtstreeks gevolg van de maatregelen die zijn vastgesteld door de Raad van de Europese Unie, en waarvoor deze laatste aansprakelijk is.


title: Zaak C-487/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 september 2016 door Telefónica S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 28 juni 2016 in zaak T-216/13, Telefónica/Commissie

text:
               21.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 428/12

         Hogere voorziening ingesteld op 11 september 2016 door Telefónica S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 28 juni 2016 in zaak T-216/13, Telefónica/Commissie
   (Zaak C-487/16 P)
   (2016/C 428/13)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Telefónica S.A. (vertegenwoordigers: J. Folguera Crespo en P. Vidal Martínez, abogados)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest vernietigen en het besluit (1) nietig verklaren om de redenen die zijn uiteengezet in het tweede middel, waarmee wordt gesteld dat de gedraging van Telefónica geen beperking naar strekking vormt.

               —

               subsidiair, het arrest vernietigen om de redenen die zijn uiteengezet in het eerste middel en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor de oplegging van het geweigerde getuigenbewijs en een beslissing ten gronde op het door Telefónica bij het Gerecht ingestelde beroep tot nietigverklaring, rekening houdend met het resultaat van dat getuigenbewijs.

               —

               meer subsidiair en om de redenen die zijn uiteengezet in het derde middel,

                           —

                           punt 1 van het dictum van het arrest vernietigen;

                           —

                           de geringe ernst van de gedraging van Telefónica en het bestaan van de verzachtende omstandigheden als vermeld in het derde middel van dit verzoekschrift vaststellen;

                           —

                           het percentage bepalen waarmee de geldboete moet worden verlaagd wegens die geringe ernst en de vermelde verzachtende omstandigheden, overeenkomstig het bepaalde in dat middel.

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten die Telefónica heeft gemaakt in zowel de procedure in eerste aanleg als de onderhavige procedure voor het Hof.

               —

               de lengte van dit verzoekschrift, dat iets langer is dan is aanbevolen in de praktische aanwijzingen van het Hof, aanvaarden, gelet op de economische gevolgen van de zaak voor rekwirante en de complexiteit van de aangevoerde argumenten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Schending van artikel 47 en artikel 48, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht door de afwijzing van het verzoek om een getuigenverhoor. De weigering door het Gerecht van het gevraagde getuigenbewijs heeft Telefónica weerloos gemaakt, doordat haar een bewijsmiddel is ontzegd dat essentieel en doorslaggevend is voor een juiste beoordeling van de zaak. Tegen de handelwijze van het Gerecht kunnen vier fundamentele bezwaren worden ingebracht: (i) teleologische contradictie; (ii) ongelijke verdeling van de bewijslast; (iii) vooruitlopen op het resultaat van het getuigenbewijs; (iv) onevenwichtige afweging.

               2.

               Schending van artikel 101 VWEU, doordat de rechtspraak inzake beperkingen naar strekking alsook het motiveringsbeginsel en het beginsel van het vermoeden van onschuld onjuist zijn toegepast.

         Subsidiair:

               3.

               Onjuiste beoordeling van de geringe ernst van de inbreuk en het bestaan van verzachtende omstandigheden voor de gedraging van Telefónica. Telefónica is van mening dat het Gerecht bij zijn beoordeling geen rekening heeft gehouden met bijkomende factoren waaruit de geringe ernst van de gedraging blijkt en die zouden hebben geleid tot een extra verlaging van de geldboete, bovenop de vermindering die de Commissie reeds heeft toegepast.

      (1)  Besluit C(2013) 306 final van de Commissie van 23 januari 2013 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU (zaak COMP/39.839 — Telefónica/Portugal Telecom).