title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 juni 2005 in zaak T-299/03, Nuova fabbrica utensili diamantati Srl (Nuova Fa. U. Di) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Niet-openbaarmaking van document van lidstaat zonder voorafgaande toestemming van deze staat)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/20

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 8 juni 2005
   in zaak T-299/03, Nuova fabbrica utensili diamantati Srl (Nuova Fa. U. Di) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Niet-openbaarmaking van document van lidstaat zonder voorafgaande toestemming van deze staat)
   (2005/C 229/43)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-299/03, Nuova fabbrica utensili diamantati Srl (Nuova Fa. U. Di), gevestigd te Marcellina (Italië), vertegenwoordigd door M. Calabrese, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Di Bucci en P. Aalto, bijgestaan door A. Abate, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om verzoekster toegang te geven tot een aantal documenten betreffende een staatsteunregeling die verenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard bij de beschikking van de Commissie van 12 juli 2000 [SG (2000) D/105754 — Steun nr. 715/99], heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, F. Dehousse en D. Šváby, rechters; griffier: H. Jung, op 8 juni 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 264, van 1.11.2003.


20150731067617172015/C 270/568212014TC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150619424215Zaak T-821/14: Beschikking van het Gerecht van 19 juni 2015 — Pollo Delta di Scabin Giancarlo e C./Commissie
 ---documentbreak--- C2702015NL4250120150619NL0056425421Beschikking van het Gerecht van 19 juni 2015 — Pollo Delta di Scabin Giancarlo e C./Commissie
   (Zaak T-821/14) (
         1
      )2015/C 270/56Procestaal: ItaliaansDe president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.
   (
         1
      )	PB C 65 van 23.2.2015.


title: Zaak T-281/04: Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Paola Staboli tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/34

         Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Paola Staboli tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-281/04)
   (2004/C 262/65)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Paola Staboli, wonende te Sint-Gillis (België), vertegenwoordigd door Lucas Vogel, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de besluiten van het tot aanstelling bevoegde gezag van 12 maart 2004 en 6 april 2004 houdende afwijzing van verzoeksters klacht van 29 augustus 2003, waarbij zij bezwaar maakte tegen een besluit van 9 mei 2003 houdende weigering om haar uit hoofde van een opleidingsactie te laten deelnemen aan twee tussen 26 juni en 5 juli 2003 te Melbourne en Perth gehouden conferenties, alsmede houdende weigering om haar daartoe opleidingsverlof te verlenen;

               —

               voorzover nodig, nietig te verklaren bovengenoemd besluit van de directeur-generaal van de vertaaldienst van de Commissie van 9 mei 2003;

               —

               de Commissie te veroordelen tot betaling van een bedrag van 5 000 euro aan schadevergoeding;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag houdende afwijzing van de aanvraag om opleidingsverlof die zij had ingediend om tussen 26 juni en 5 juli 2003 als spreekster twee conferenties te Melbourne en Perth in Australië bij te wonen.
   Tot staving van haar vorderingen voert zij aan:

               —

               schending van artikel 24, derde alinea, van het Statuut, van het besluit van het college van Commissieleden van 7 mei 2002, in het bijzonder de artikelen 1, 2 en 3 ervan, van het besluit houdende goedkeuring van verzoeksters opleidingskaart voor het begrotingsjaar 2003, doordat de betrokken aanvraag om opleidingsverlof is afgewezen op grond dat het slechts om activiteiten ten behoeve van haar persoonlijke ontwikkeling ging, terwijl haar opleidingskaart voor het begrotingsjaar 2003 in het kader van opleidingsacties daar uitdrukkelijk naar verwees en één van de doelstellingen van de permanente opleiding van ambtenaren nu juist is, hun persoonlijke ontwikkeling en hun betrokkenheid bij de uitstraling en de voortreffelijkheid van de Commissie te verzekeren.

               —

               schending van het non-discriminatiebeginsel alsmede kennelijk onjuiste beoordeling, doordat het tot aanstelling bevoegde gezag weigert toe te geven dat het thema van de betrokken conferenties (de literatuur in de middeleeuwen en meer in het bijzonder de werken van Dante) tot de permanente opleiding van verzoekster behoort, terwijl dit onderwerp rechtstreeks verband houdt met haar activiteiten binnen de vertaaldienst en overigens regelmatig voor soortgelijke activiteiten aan andere ambtenaren opleidingsverlof wordt toegekend.


title: Zaak T-2/11: Arrest van het Gerecht van 7 juni 2013 — Portugal/Commissie ( „EOGFL — Afdeling „Garantie” — ELGF en ELFPO — Van financiering uitgesloten uitgaven — Uitgaven die zijn verricht in kader van maatregel POSEI (begrotingsjaren 2005, 2006 en 2007)” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/65

         Arrest van het Gerecht van 7 juni 2013 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-2/11) (1)

   (EOGFL - Afdeling „Garantie” - ELGF en ELFPO - Van financiering uitgesloten uitgaven - Uitgaven die zijn verricht in kader van maatregel POSEI (begrotingsjaren 2005, 2006 en 2007))
   2013/C 225/144
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo en J. Saraiva de Almeida, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en P. Rossi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2010/668/EU van de Commissie van 4 november 2010 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader voor het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) hebben verricht (PB L 288, blz. 24), voor zover daarin aan de Portugese Republiek in het kader van de maatregel POSEI voor de begrotingsjaren 2005 tot en met 2007 een financiële correctie van in totaal 743 251,25 EUR wordt opgelegd

      Dictum

               1)

               Besluit 2010/668/EU van de Commissie van 4 november 2010 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), hebben verricht (PB L 288, blz. 24), wordt nietig verklaard voor zover daarin aan de Portugese Republiek voor de begrotingsjaren 2006 en 2007 een financiële correctie wordt opgelegd betreffende de maatregel POSEI.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 89 van 19.3.2011.


title: Zaak C-366/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 1 juli 2013 — Profit Investment SIM SpA, in liquidatie/Stefano Ossi en Commerzbank AG

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 1 juli 2013 — Profit Investment SIM SpA, in liquidatie/Stefano Ossi en Commerzbank AG
   (Zaak C-366/13)
   2013/C 260/55
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Profit Investment SIM SpA, in liquidatie

      Verwerende partijen: Stefano Ossi, Commerzbank AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is er sprake van de in artikel 6, punt 1, van verordening nr. 44/2001 (1) bedoelde band tussen verschillende zaken, wanneer het voorwerp van de met de twee beroepen ingestelde vorderingen alsook de grond waarop deze zijn ingesteld, verschilt, en er tussen die vorderingen geen verhouding van ondergeschiktheid bestaat of zij uit logisch-juridisch oogpunt niet onderling strijdig zijn, maar de eventuele toewijzing van één van die vorderingen feitelijk van invloed kan zijn op de omvang van het belang ter bescherming waarvan de andere vordering is ingesteld?

               2)

               Is voldaan aan de voorwaarde van artikel 23, lid 1, sub a, van verordening nr. 44/2001 dat het beding tot aanwijzing van het bevoegde gerecht een schriftelijk beding is, wanneer een dergelijk beding is opgenomen in een document (Information memorandum) dat eenzijdig is opgesteld door de emittent van een obligatielening, zodat het aangewezen gerecht ook bevoegd is voor geschillen over de geldigheid van die obligaties waarbij toekomstige kopers betrokken zijn? Zo neen, strookt het met de gewoonten van de internationale handel in de zin van artikel 23, lid 1, sub c, van die verordening, om een dergelijk beding op te nemen in de voorwaarden van een obligatielening die grensoverschrijdend zal worden verhandeld?

               3)

               Moet het begrip „verbintenissen uit overeenkomst” in artikel 5, punt 1, van die verordening aldus worden opgevat dat het enkel betrekking heeft op geschillen waarin een partij zich in rechte beroept op de rechtsbetrekking die op grond van de overeenkomst is ontstaan en op geschillen die nauw verband houden met deze betrekking, of ziet het ook op geschillen waarin de verzoekende partij zich niet op de overeenkomst beroept, maar integendeel het bestaan van een rechtsgeldige contractuele band ontkent en terugbetaling beoogt te verkrijgen van de bedragen die zijn voldaan op grond van een document dat volgens haar geen rechtskracht heeft?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Zaak T-344/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 1 september 2015 — Frankrijk/Commissie [„Kort geding — Toegang tot documenten van de instellingen — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Door de Franse autoriteiten in het kader van de procedure van richtlijn 98/34/EG aan de Commissie toegezonden documenten — Verzet van Frankrijk tegen de openbaarmaking van de documenten — Besluit waarbij aan een derde toegang wordt verleend tot de documenten — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid — Fumus boni juris — Belangenafweging”]

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/30

         Beschikking van de president van het Gerecht van 1 september 2015 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-344/15 R)
   ([„Kort geding - Toegang tot documenten van de instellingen - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Door de Franse autoriteiten in het kader van de procedure van richtlijn 98/34/EG aan de Commissie toegezonden documenten - Verzet van Frankrijk tegen de openbaarmaking van de documenten - Besluit waarbij aan een derde toegang wordt verleend tot de documenten - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Spoedeisendheid - Fumus boni juris - Belangenafweging”])
   (2015/C 346/36)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: F. Alabrune, G. de Bergues, D. Colas en F. Fize, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en F. Clotuche-Duvieusart, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit GESTDEM 2014/6046 van 21 april 2015 betreffende een confirmatief verzoek om toegang tot documenten op grond van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43), waarbij de Commissie toegang heeft verleend tot twee van de Franse autoriteiten afkomstige documenten die haar waren toegezonden in het kader van de procedure van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (PB L 204, blz. 37)

      Dictum

               1)

               De tenuitvoerlegging van besluit GESTDEM 2014/6046 van de Europese Commissie van 21 april 2015 betreffende een confirmatief verzoek om toegang tot documenten op grond van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, waarbij de Commissie toegang heeft verleend tot twee van de Franse autoriteiten afkomstige documenten die haar waren toegezonden in het kader van de procedure van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, wordt opgeschort.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Doorhaling van zaak C-118/04

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/32

         Doorhaling van zaak C-118/04 (1)

   (2005/C 6/63)

      (Procestaal: Italiaans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 juli 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-118/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-227/05: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van  6 april 2006  (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgericht München (Duitsland)) — Daniel Halbritter/Freistaat Bayern (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Richtlijn 91/439/EEG — Wederzijdse erkenning van rijbewijzen — Intrekking van rijbewijs in een lidstaat met tijdelijk verbod om nieuw rijbewijs te verkrijgen — Na verstrijken van periode van tijdelijk verbod in andere lidstaat afgegeven rijbewijs — Erkenning en omzetting van dat rijbewijs in eerste lidstaat — Bij nationale regeling vereiste overlegging van rijbekwaamheidsrapport )

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/13

         Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 6 april 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgericht München (Duitsland)) — Daniel Halbritter/Freistaat Bayern
   (Zaak C-227/05) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 91/439/EEG - Wederzijdse erkenning van rijbewijzen - Intrekking van rijbewijs in een lidstaat met tijdelijk verbod om nieuw rijbewijs te verkrijgen - Na verstrijken van periode van tijdelijk verbod in andere lidstaat afgegeven rijbewijs - Erkenning en omzetting van dat rijbewijs in eerste lidstaat - Bij nationale regeling vereiste overlegging van rijbekwaamheidsrapport )
   (2006/C 178/22)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bayerisches Verwaltungsgericht München (Duitsland)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Daniel Halbritter

      Verweerder: Freistaat Bayern, vertegenwoordigd door de Landesanwaltschaft Bayern
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bayerisches Verwaltungsgericht München — Uitlegging van artikelen 1, lid 2, en 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (PB L 237, blz. 1) — Weigering om geldigheid van door andere lidstaat na verstrijken van verbodstermijn afgegeven rijbewijs te erkennen of om het in te wisselen, ten aanzien van persoon wiens nationaal rijbewijs wegens gebruik van verdovende middelen was ingetrokken — Verplichting om rijbekwaamheidsonderzoeken te ondergaan
   Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 2, juncto artikel 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (PB L 237, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/26/EG van de Raad van 2 juni 1997, verzet zich ertegen dat een lidstaat de uit een in een andere lidstaat afgegeven rijbewijs voortvloeiende rijbevoegdheid, en bijgevolg de geldigheid van dat rijbewijs, op zijn grondgebied weigert te erkennen omdat de houder van dat rijbewijs wiens eerder verkregen rijbewijs op het grondgebied van de eerste lidstaat was ingetrokken, geen rijbekwaamheidsonderzoek heeft ondergaan zoals volgens de regeling van die lidstaat vereist is voor de afgifte van een nieuw rijbewijs na die intrekking, indien het aan de intrekking gekoppeld tijdelijke verbod om een nieuw rijbewijs te verkrijgen, was verstreken toen het rijbewijs in de andere lidstaat werd afgegeven.

               2)

               Artikel 1, lid 2, juncto artikel 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/26 verzet zich ertegen dat een lidstaat bij wie een verzoek om omzetting van een geldig, in een andere lidstaat afgegeven rijbewijs is ingediend, in omstandigheden zoals die van de zaak in het hoofdgeding, aan deze omzetting de voorwaarde kan verbinden dat de aanvrager een nieuw rijbekwaamheidsonderzoek ondergaat, zoals de regeling van de eerste lidstaat vereist, teneinde de twijfel weg te nemen die in dit opzicht bestaat op grond van omstandigheden die zijn voorafgegaan aan de verkrijging van het rijbewijs in de andere lidstaat.

      (1)  PB C 182 van 23.07.2005.


title: Zaak T-360/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 september 2007 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van 5 juli 2007 van het Gerecht voor ambtenarenzaken in zaak F-24/06, Arbarca Montiel e.a./Commissie

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/31

         Hogere voorziening ingesteld op 19 september 2007 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van 5 juli 2007 van het Gerecht voor ambtenarenzaken in zaak F-24/06, Arbarca Montiel e.a./Commissie
   (Zaak T-360/07 P)
   (2007/C 283/58)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en L. Lozano Palacios, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: S. Abarca Montiel (Wauthier-Braine, België), K. Adams (Wavre, België), M. Alvarez y Bejerano (Sint-Pieters-Leeuw, België), C. Baesens (Brussel, België), C. Blancke (Brussel, België), V. Bruneel (Kampenhout, België), G. Butera (Rebecq, België), C. Clarie (Denderhoutem, België), G. Gallo (Zellik-Asse, België), C. Gilis (Ganshoren, België), I. Gillard (Gingelom, België), C. Kremer (Laken, België), D. Maris (Schaarbeek, België), M. Menacho y Sanchez (Zellik-Asse, België), R. Thiry (Herstal, België), S. Timmermans (Brussel, België), R. Tuts (Boutersem, België), E. Tzikas (Anderlecht, België), C. Van Droogenbroeck (Eghezée, België), C. Willems (Liernu, België)
   Conclusies

               —

               te vernietigen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 juli 2007 in zaak F-24/06;

               —

               de zaak naar het Gerecht voor ambtenarenzaken te verwijzen;

               —

               de beslissing omtrent de kosten aan te houden;

               —

               subsidiair, te vernietigen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 juli 2007 in zaak F-24/06 en zelf uitspraak te doen over het geding, de vorderingen van verweerster in eerste aanleg toe te wijzen en, dientengevolge, het beroep in zaak F-24/06 te verwerpen; de andere partij in de procedure te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij arrest van 5 juli 2007, gewezen in zaak F-24/06, Abarca Montiel e.a./Commissie, heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken de besluiten nietig verklaard waarbij de Commissie verzoeksters indeling en bezoldiging uit hoofde van overeenkomsten als arbeidscontractant heeft vastgesteld. Verzoeksters, voormalige werknemers naar Belgisch recht, zijn aangeworven als kleuterleidsters na een wijziging van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Gemeenschappen.
   Het eerste middel dat de Commissie tot staving van haar hogere voorziening aanvoert, is ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting doordat het Gerecht zou zijn uitgegaan van een verkeerde draagwijdte van het beginsel van gelijke behandeling door zijn uitlegging van de toepasselijke bepalingen, met name in verband met het door de Commissie gehanteerde concept dat erin bestaat de gezinstoelagen in het begrip bezoldiging te integreren.
   Het tweede middels is ontleend aan schending van de motiveringsplicht doordat het Gerecht zich niet zou hebben uitgesproken over het begrip bezoldiging.


title: Beroep, op 18 november 1996 ingesteld door E. Banda tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-184/96)

text:
22 . 2 . 97            NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 54/23
— het Economisch en Sociaal Comité te veroordelen tot              Beroep, op 18 november 1996 ingesteld door E. Banda
     betaling aan verzoekster van                                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-184/96 )
    — het verschil aan salaris dat zij had moeten ontvangen                                   ( 97/C 54/38 )
         vanaf de datum van toepassing van de sanctie, zijnde
         29 februari 1996 , tot de datum waarop het Gerecht
         zich over de onderhavige zaak uitspreekt;                                        (Procestaai: Frans)
    — moratoire interessen op de voet van 8 % voor                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
         bovengenoemde periode;                                    schappen is op 18 november 1996 beroep ingesteld tegen
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                   E. Banda , wonende in Malawi, vertegenwoordigd door
    — de kosten van de onderhavige procedure .
                                                                   M.-A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie gekozen hebbende
                                                                   te Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat aldaar,
                                                                   Rue de Nassau 21 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
Verzoekster komt op tegen de sanctie van terugzetting in
                                                                   — nietig te verklaren besluit nr . R532/95 van de Commis
rang en vordert uitkering van het ingehouden salaris . Voorts
                                                                        sie, waarbij deze heeft besloten de verkiezingen van
komt zij op tegen alle overige pecuniaire gevolgen van die
sanctie . De procedure die tot die sanctie heeft geleid, is             12 december 1994 in geografische zone nr. 11 , regionaal
                                                                        kiescollege van de plaatselijke functionarissen, ongeldig
ingeleid naar aanleiding van een schriftelijke betwisting
                                                                        te verklaren en opnieuw te organiseren;
waarin verzoekster de opmerking in haar beoordelingsrap
port betwistte, volgens welke zij met verlof was en niet           — nietig te verklaren de regeling van de Commissie van
aanwezig was op haar arbeidsplaats. Verzoekster verklaart,              8 maart 1990 met als opschrift „ Overgangsregeling voor
dat zij in vorenbedoelde schriftelijke betwisting een aantal            de vertegenwoordiging van het personeel buiten de
uitdrukkelijke persoonlijke opmerkingen aan het adres van               Gemeenschap ", gepubliceerd in de „ Mededelingen van
haar beoordelaar heeft gemaakt, en tegelijkertijd om tus               de Administratie " van 30 maart 1990;
senkomst van de tweede beoordelaar heeft verzocht .
                                                                   — nietig te verklaren de regionale verkiezingen die in het
Tot staving van haar aanspraken beroept zij zich in de eerste           kiescollege der plaatselijke functionarissen van geogra
plaats op schending van wezenlijke vormvoorschriften                    fische zone nr . 11 hebben plaatsgevonden tussen 4 en
                                                                        15 november 1996 ter uitvoering van het bestreden
inzake de administratieve procedure, omdat zij in strijd met
                                                                        besluit en op grond van de bestreden regeling;
het bepaalde in artikel 87, tweede alinea, van het Statuut bij
het begin van de tuchtprocedure niet is gehoord .                 — de Commissie te verwijzen in de kosten .
In de tweede plaats verwijt verzoekster het tot aanstelling        Middelen en voornaamste argumenten
bevoegde gezag onjuiste uitlegging van de artikelen 12 en 21
van het Statuut en misbruik van bevoegdheid . Dienan              Met het bestreden besluit heeft de verwerende Instelling de
gaande stelt zij , dat het verzenden van een persoonlijke brief    verkiezingen ongeldig verklaard in geografische zone nr. 1 1
niet als een „ meningsuiting in het openbaar" kan worden           van het personeel buiten de Gemeenschap, en meteen ook de
aangemerkt. Voorts kan niet worden gezegd, dat zij afbreuk         verkiezing van verzoeker, plaatselijk functionaris bij de
heeft gedaan aan de waardigheid van het door haar beklede          delegatie van de Commissie in Malawi, en heeft zij
ambt . Haars inziens was de door haar in de omstreden brief        aangekondigd dat de verkiezingen van de plaatselijke
geuite opinie in ieder geval gedekt door het beginsel van de       vertegenwoordiger zouden worden overgedaan voor het
vrijheid van meningsuiting.                                        regionaal college van plaatselijke functionarissen in de
                                                                   betrokken zone in haar geheel, om te voorkomen dat de
                                                                   bekendmaking van de resultaten van andere delegaties
Voorts zijn haars inziens de algemene beginselen van het           invloed zou hebben op de stemming indien deze alleen in de
Europees openbaar ambt, zoals het beginsel van goed beheer         drie betrokken delegaties ( Mozambique, Namibië en Zam
en behoorlijk bestuur en dat van het dienstbelang, geschon        bia ) zou zijn overgedaan. De onregelmatigheden die in deze
den .                                                              drie zones zouden hebben plaatsgevonden, bestonden in het
                                                                   gebruik van onvolledige kiesbulletins, waarop verzoekers
                                                                   naam niet voorkwam .
Subsidiair, voor het geval een inbreuk op de bepalingen van
het Statuut en de rechtmatigheid van de sanctie zouden            Tot staving van zijn aanspraken voert hij in de eerste plaats
worden vastgesteld, beroept verzoekster zich op schending          aan dat de resultaten van de regionale verkiezingen in
van het beginsel van evenredigheid tussen het bestrafte            Mozambique, Namibië en Zambia, en in de andere delega
gedrag en de opgelegde sanctie .                                  ties van geografische zone nr. 11 , niet door enige onregel
                                                                   matigheid zijn aangetast. Verzoeker is bovendien van
                                                                   mening, dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 1 ,
                                                                   vijfde alinea , van bijlage II bij het Statuut en met het
                                                                   evenredigheidsbeginsel .
 ---pagebreak--- Nr . C 54/24         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 2 . 97
In dit verband wordt erop gewezen, dat de resultaten van de         Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
drie betrokken delegaties niet zijn vervalst, aangezien zij de
wil van het kiezerskorps weergeven . Verzoeker zou namelijk         — de op 26 september 1996 aan hen betekende beschik
hoe dan ook zijn verkozen . Bovendien kon er slechts één                king van de Commissie . nietig te verklaren wegens
grond zijn voor de nietigverklaring van de geldige uitslag van          kennelijke dwaling rechtens en feitelijk;
de verkiezingen in bepaalde kiesdistricten naar aanleiding
van de onregelmatigheid van de resultaten in andere                 — het geding en de klacht van verzoeksters af te doen en
kiesdistricten : namelijk een regel inzake het quorum van               voor recht te verklaren dat de standaardovereenkomst
geldige stemmen als voorwaarde voor de geldigheid van de                VAG, als bedoeld in de klacht, onder de werkingssfeer
verkiezingen, op grond waarvan een tweede stemming                      van artikel 85 , lid 1 , valt en niet voldoet aan de
noodzakelijk zou zijn geweest. Volgens verzoeker voorziet               voorwaarden voor de groepsvrijstelling uit hoofde van
voormelde bepaling van bijlage II bij het Statuut evenwel               Verordening ( EEG ) nr. 123/85 , waarbij bepaalde groe
slechts in een quorum voor de verkiezing van een niet in                pen van overeenkomsten in de automobielsector worden
plaatselijke afdelingen verdeeld personeelscomité of, indien            toegestaan, noch aan de voorwaarden voor een indivi
het personeelscomité wel in plaatselijke afdelingen is ver             duele ontheffing krachtens artikel 85 , lid 3 , van het
deeld, voor de plaatselijke afdelingen . Bovendien zou het              Verdrag, in het bijzonder gelet op de context van de
gaan om een quorum van deelneming, en niet om een                       betrokken sector in de Gemeenschap, welke wordt
quorum van geldige stemmen .                                            gekenmerkt door een bundel van vergelijkbare contrac
                                                                        ten bij alle automobielfabrikanten;
Bovendien had de Commissie volgens verzoeker, alvorens de
betrokken verkiezingen nietig te verklaren, rekening moeten        — de Commissie te verwijzen in de kosten .
houden met andere dwingende belangen, zoals het recht van
de kiezers die een regelmatige stem hebben uitgebracht en
dat van de op deze grondslag verkozen kandidaten, alsook            Middelen en voornaamste argumenten
met de vereisten van de beginselen van representativiteit,
vrijheid en geheim van de stemming.                                 Bij de bestreden beschikking van 23 september 1996 heeft
                                                                    de Commissie de door verzoeksters ingediende klacht
Wat de subsidiaire conclusies betreft, inzake de in maart           afgewezen, waarin zij VAG France ( importeur van nieuwe
1990 vastgestelde overgangsregeling voor de verkiezingen            motorvoertuigen van de merken VW en Audi in Frankrijk )
en de gedeeltelijke verkiezingen van november 1996 , voert          een inbreuk op artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag
verzoeker schending aan van artikel 1 , eerste, tweede, derde      verwijten, namelijk een verkoopweigering in het kader van
en vijfde alinea, van bijlage II bij het Statuut, van artikel 7     distributieovereenkomsten tussen VAG France en haar
van de Regeling van toepassing op andere personeelsleden,          Franse dealers, welke ertoe strekken of ten gevolge hebben
en van de beginselen van democratie en gelijkheid van              dat verzoeksters van de markt van distributie van motor
behandeling.                                                       voertuigen van de betrokken merken worden uitgesloten.
                                                                   Volgens klaagsters voldeed dit stelsel niet aan de voorwaar
                                                                   den om in aanmerking te kunnen komen voor de groeps
                                                                   vrijstelling uit hoofde van Verordening ( EEG ) nr. 123/85 ,
                                                                   waarbij bepaalde categorieën van overeenkomsten in de
                                                                   automobielsector worden toegestaan, noch aan de voor
                                                                   waarden voor een individuele ontheffing krachtens arti
                                                                   kel 85 , lid 3 , van het EG-Verdrag.
Beroep, op 22 november 1996 ingesteld door Max Labat
Automobiles 17 en Riviera Auto Service Ets Dalmasso tegen          Verzoeksters zijn om te beginnen van mening, dat de
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                    bestreden beschikking nietig is wegens dwalingen rechtens
                      ( Zaak T-185/96 )                            en feitelijk en in strijd is met de op de Commissie rustende
                                                                   verplichtingen bij de toepassing van de mededingingsregels,
                         ( 97/C 54/39 )                            waar daarin enerzijds wordt verklaard dat een deel van de
                                                                   door de Commissie zelf aan VAG France meegedeelde
                     (Procestaai: Frans)                           punten van bezwaar niet mededingingsbeperkingen betref
                                                                   fen, en anderzijds bewust wordt gezwegen over vaststaande
                                                                   feiten in het dossier, die zouden aantonen dat de ten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen          onrechte buiten beschouwing gelaten mededingingsbeper
schappen is op 22 november 1996 beroep ingesteld tegen             kingen bestaan .
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Max
Labat Automobiles 17, in de persoon van M. Amauger, bij            Verder betogen zij , dat de Commissie ook onwettig met
vonnis van 20 maart 1992 door het Tribunal de commerce             behulp van de bestreden beschikking heeft geprobeerd, haar
de Marennes als bewindvoerder aangewezen, en door                  verplichtingen op het gebied van de mededinging op de
Riviera Auto Service Ets Dalmasso, in de persoon van               nationale rechters af te schuiven onder voorwendsel van het
H. Cauzette-Rey, bij vonnis van 10 augustus 1989 door het          ontbreken van een communautair belang en op basis van een
Tribunal de commerce de Nice als bewindvoerster aange             onjuist begrip van het subsidiariteitsbeginsel .
wezen, vertegenwoordigd door C. Bourgeon, advocaat te
Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van F. Brouxel , Rue Zithe 6 .


title: Zaak C-287/12 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 juni 2013 — Ryanair Ltd/Europese Commissie, Italiaanse Republiek, Alitalia — Compagnia Aerea Italiana SpA (Hogere voorziening — Staatssteun — Door Italiaanse Republiek aan luchtvaartmaatschappij Alitalia verstrekte lening — Beschikking waarbij steun onwettig en onverenigbaar is verklaard — Verkoop van activa van Alitalia — Beschikking waarbij aan einde van inleidende onderzoeksfase is vastgesteld dat geen sprake is van steun — Beroep tot nietigverklaring — Procesbevoegdheid — Belanghebbende partij — Ontvankelijkheid — Ernstige moeilijkheden — Bevoegdheid — Motiveringsplicht)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/36

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 juni 2013 — Ryanair Ltd/Europese Commissie, Italiaanse Republiek, Alitalia — Compagnia Aerea Italiana SpA
   (Zaak C-287/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Door Italiaanse Republiek aan luchtvaartmaatschappij Alitalia verstrekte lening - Beschikking waarbij steun onwettig en onverenigbaar is verklaard - Verkoop van activa van Alitalia - Beschikking waarbij aan einde van inleidende onderzoeksfase is vastgesteld dat geen sprake is van steun - Beroep tot nietigverklaring - Procesbevoegdheid - Belanghebbende partij - Ontvankelijkheid - Ernstige moeilijkheden - Bevoegdheid - Motiveringsplicht)
   2013/C 225/61
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Ryanair Ltd (vertegenwoordigers: E. Vahida, advocaat, I.-G. Metaxas-Maragkidis, dikigoros)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en D. Grespan, gemachtigden), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, en P. Gentili, avvocato dello Stato), Alitalia — Compagnia Aerea Italiana SpA (vertegenwoordiger: G. Bellitti, avvocato)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 28 maart 2012, Ryanair/Commissie (T-123/09), waarbij het Gerecht een beroep heeft verworpen tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 6743 van de Commissie van 12 november 2008 betreffende de lening van 300 miljoen EUR die door Italië is verstrekt aan de luchtvaartmaatschappij Alitalia [steunmaatregel C-26/08 (ex NN 31/08)] (PB 2009, L 52, blz. 3), voor zover zij niet de terugvordering van de steun bij de rechtsopvolgers van Alitalia gelast, en tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 6745 definitief van de Commissie van 12 november 2008, waarin is verklaard dat de procedure voor de verkoop van de activa van Alitalia in het kader van de procedure van buitengewoon beheer die moest leiden tot de liquidatie van deze luchtvaartmaatschappij, geen staatssteun vormt, op voorwaarde dat de Italiaanse autoriteiten hun verbintenissen naleven die tot doel hebben te verzekeren dat de transacties tegen de marktprijs gebeuren (steunmaatregel N 510/2008, PB C 46, blz. 6)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Ryanair Ltd wordt behalve in haar eigen kosten, ook verwezen in de kosten van de Europese Commissie en van Alitalia — Compagnia Aerea Italiana SpA.

               3)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 303 van 6.10.2012.


title: Zaak T-694/14: Beroep ingesteld op 22 september 2014 — EREF/Commissie

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/56

         Beroep ingesteld op 22 september 2014 — EREF/Commissie
   (Zaak T-694/14)
   2014/C 409/77
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Renewable Energies Federation (EREF) (Brussel, België) (vertegenwoordiger: U. Prall, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de op 28 juni 2014 gepubliceerde mededeling van de Commissie — Richtsnoeren staatssteun ten behoeve van milieubescherming en energie 2014-2020 (PB C 200, blz. 1) nietig verklaren voor zover het gaat om de beoordeling van de verenigbaarheid op grond van artikel 107, lid 3, sub c, van het Verdrag in onderdeel 3.3.2, „Exploitatiesteun voor energie uit hernieuwbare energiebronnen”, dat betrekking heeft op het uitwerken van steunregelingen voor hernieuwbare energie;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten, waaronder die van de verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: ontbreken van bevoegdheid

                           —

                           De Commissie is niet bevoegd om richtsnoeren te geven, aangezien de Europese wetgever slechts beperkte bevoegdheden heeft op het terrein van energie. Op grond van artikel 194 VWEU kunnen van de lidstaten geen technologieneutrale steunregelingen voor hernieuwbare energie worden verlangd omdat er dan sprake zou zijn van aantasting van hun soevereine rechten op energiegebied. De Europese Commissie is niet de Uniewetgever en kan geen gebruik maken van richtsnoeren om „zachte” wetgeving vast te stellen die ingaat tegen het secundaire Unierecht en in het bijzonder richtlijn 2009/28/EG, de richtlijn hernieuwbare energie.

               2.

               Tweede middel: schending van de motiveringsplicht

                           —

                           De Commissie heeft bij het geven van de richtsnoeren haar motiveringsplicht en daarmee een wezenlijk procedureel vereiste geschonden. Noch in de richtsnoeren noch in de effectbeoordeling wordt een voldoende onderbouwing gegeven van de beleidskeuze dat alle lidstaten in beginsel een technologieneutrale concurrerende inschrijvingsprocedure moeten vaststellen om hernieuwbare energie te stimuleren.

               3.

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel

                           —

                           De Commissie heeft met de richtsnoeren voorts ook het evenredigheidsbeginsel geschonden doordat in de richtsnoeren sprake is van middelen die niet geschikt zijn voor het aangegeven doel, namelijk het bevorderen van de doelstellingen van de Unie op het gebied van hernieuwbare energie en het beperken van verstorende effecten die zich in dit verband voordoen. Bovendien zijn die middelen ook niet evenredig, aangezien zij tot een buitensporige last leiden voor zowel de lidstaten, die bijna allemaal hun steunregeling voor hernieuwbare energie moeten herzien, als particulieren, voor wie een extra administratieve last ontstaat door de deelname aan de concurrerende inschrijvingsprocedure.

               4.

               Vierde middel: misbruik van bevoegdheid

                           —

                           Bij het geven van de richtsnoeren heeft de Commissie blijk gegeven van misbruik van haar bevoegdheid. Met de richtsnoeren tracht de Commissie wetgeving vast te stellen op terreinen waarvoor de Uniewetgever niet bevoegd is, en suggereert zij dat maatregelen die eigenlijk gericht zijn om het stimuleren van hernieuwbare energie in de Unie te harmoniseren, bedoeld zijn om te waarborgen dat bepaalde staatssteun verenigbaar is met de interne markt.


title: Zaak T-169/08 RENV: Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — DEI/Commissie („Mededinging — Misbruik van machtspositie — Griekse markt voor levering van bruinkool en groothandelsmarkt voor elektriciteit — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 86, lid 1, EG juncto artikel 82 EG wordt vastgesteld — Toekenning of instandhouding van ontginningsrechten voor openbare bruinkoollagen ten voordele van een openbaar bedrijf — Afbakening van de betrokken markten — Vraag of sprake is van ongelijke kansen — Motiveringsplicht — Gewettigd vertrouwen — Misbruik van bevoegdheid — Evenredigheid”)

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/21

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — DEI/Commissie
   (Zaak T-169/08 RENV) (1)

   ((„Mededinging - Misbruik van machtspositie - Griekse markt voor levering van bruinkool en groothandelsmarkt voor elektriciteit - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 86, lid 1, EG juncto artikel 82 EG wordt vastgesteld - Toekenning of instandhouding van ontginningsrechten voor openbare bruinkoollagen ten voordele van een openbaar bedrijf - Afbakening van de betrokken markten - Vraag of sprake is van ongelijke kansen - Motiveringsplicht - Gewettigd vertrouwen - Misbruik van bevoegdheid - Evenredigheid”))
   (2017/C 038/28)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: P. Anestis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Christoforou, gemachtigde, bijgestaan door A. Oikonomou, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: P. Mylonopoulos en K. Boskovits, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Elpedison Paragogi Ilektrikis Energeias AE (Elpedison Energeiaki), voorheen Energeiaki Thessalonikis AE (Marousi, Griekenland), en Elliniki Energeia kai Anaptyxi AE (HE & D SA) (Kifisia, Griekenland) (vertegenwoordigers: P. Skouris en E. Trova, advocaten), alsook Mytilinaios AE (Athene), Protergia AE (Athene) en Alouminion tis Ellados VEAE, voorheen Alouminion AE (Athene) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis, I. Zarzoura, D. Diakopoulos en E. Chrisafis, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 824 definitief van de Commissie van 5 maart 2008 inzake de toekenning of de instandhouding door de Helleense Republiek van rechten voor de winning van bruinkool ten voordele van DEI.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) wordt, behalve in haar eigen kosten, verwezen in de kosten van de Europese Commissie, van Elpedison Paragogi Ilektrikis Energeias AE (Elpedison Energeiaki), van Elliniki Energeia kai Anaptyxi AE (HE & D SA), van Mytilinaios AE, van Protergia AE en van Alouminion tis Ellados VEAE.

               3)

               De Helleense Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008.


title: Zaak C-467/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Gießen (Duitsland) op 28 september 2010 — Strafzaak tegen Baris Akyüz

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Gießen (Duitsland) op 28 september 2010 — Strafzaak tegen Baris Akyüz
   (Zaak C-467/10)
   ()
   2010/C 328/33
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Gießen

      Partij in de strafzaak

   Baris Akyüz

      Prejudiciële vragen

   Moeten

               a)

               artikel 1, lid 2, juncto artikel 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (1), en

               b)

               artikel 2, lid 1, juncto artikel 11, lid 4, van richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs (rectificatie) (2)

         aldus worden uitgelegd,

               1.

               dat een lidstaat (ontvangende staat) op grond ervan niet mag weigeren de door een andere lidstaat (staat van afgifte) verleende rijbevoegdheid op zijn grondgebied te erkennen, wanneer vooraleer de rijbevoegdheid in de staat van afgifte is verkregen een rijbevoegdheid in de ontvangende staat is geweigerd omdat de aanvrager niet aan de lichamelijke en geestelijke vereisten voldeed om veilig een voertuig te besturen;

               2.

               zo ja, dat een lidstaat (ontvangende staat) op grond ervan niet mag weigeren de door een andere lidstaat (staat van afgifte) verleende rijbevoegdheid op zijn grondgebied te erkennen, wanneer vooraleer de rijbevoegdheid in de staat van afgifte is verkregen een rijbevoegdheid in de ontvangende staat is geweigerd omdat de aanvrager niet aan de lichamelijke en geestelijke vereisten voldeed om veilig een voertuig te besturen,
                     en
                   uit vermeldingen op het rijbewijs, uit andere van de staat van afgifte afkomstige onbetwistbare informatie of andere ondubbelzinnige vaststellingen, in het bijzonder eventuele mededelingen van de houder van het rijbewijs zelf of andere zekere vaststellingen van de ontvangende staat, blijkt dat het in artikel 7, lid 1, sub b, van richtlijn 91/439/EG of artikel 7, lid 1, sub e, van richtlijn 2006/126/EG vervatte woonplaatsvereiste is geschonden

                           —

                           voor zover andere vaststaande vaststellingen, in het bijzonder eventuele mededelingen van de houder van het rijbewijs zelf of andere zekere vaststellingen van de ontvangende staat niet volstaan: is informatie ook dan in de zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie afkomstig van de staat van afgifte wanneer zij niet rechtstreeks, maar slechts indirect in de vorm van een op dergelijke informatie gebaseerde kennisgeving door derden, in het bijzonder de ambassade van de ontvangende staat in de staat van afgifte, is meegedeeld —;

               3.

               dat een lidstaat (ontvangende staat) op grond ervan niet mag weigeren de door een andere lidstaat (staat van afgifte) verleende rijbevoegdheid op zijn grondgebied te erkennen, wanneer weliswaar is voldaan aan de formele voorwaarden om in de staat van afgifte een rijbewijs te verkrijgen, maar vaststaat dat het verblijf uitsluitend erop is gericht een rijbewijs te verwerven, en niet gericht is op andere door het recht van de Unie, in het bijzonder door de fundamentele vrijheden van het VWEU en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie alsmede door het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden beschermde doeleinden (‘rijbewijzentoerisme’)?

      (1)  PB L 237, blz. 1.

      (2)  PB L 403, blz. 18.


title: Zaak T-186/12: Arrest van het Gerecht van 25 juni 2015 — Copernicus-Trademarks/BHIM — Maquet (LUCEA LED) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk LUCEA LED — Ouder gemeenschapswoordmerk LUCEO — Niet ouder — Beroep op voorrang — Voorrangsdatum ingeschreven in het register — Documenten inzake voorrang — Ambtshalve onderzoek — Rechten van de verdediging”]

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/16

         Arrest van het Gerecht van 25 juni 2015 — Copernicus-Trademarks/BHIM — Maquet (LUCEA LED)
   (Zaak T-186/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk LUCEA LED - Ouder gemeenschapswoordmerk LUCEO - Niet ouder - Beroep op voorrang - Voorrangsdatum ingeschreven in het register - Documenten inzake voorrang - Ambtshalve onderzoek - Rechten van de verdediging”])
   (2015/C 262/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Copernicus-Trademarks Ltd (Borehamwood, Verenigd Koninkrijk), die werd toegestaan om in de plaats te treden van Verus EOOD (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Vykydal, vervolgens F. Henkel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Maquet SAS (Ardon, Frankrijk) (vertegenwoordiger: N. Hebeis, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 13 februari 2012 (zaak R 67/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Capella EOOD en Maquet SAS

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Copernicus-Trademarks Ltd zal haar eigen kosten alsook die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en van Maquet SAS dragen.

      (1)  PB C 200 van 7.7.2012.


title: Zaak C-306/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Ruben Andersen/Kommunernes Landsforening, optredend als lasthebber van de gemeente Slagelse (voorheen gemeente Skælskør) (Informatie van werknemers — Richtlijn 91/533/EEG — Artikel 8, leden 1 en 2 — Werkingssfeer — Werknemers die onder een collectieve arbeidsovereenkomst vallen — Begrip tijdelijke arbeidsovereenkomst of -verhouding)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/13

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Ruben Andersen/Kommunernes Landsforening, optredend als lasthebber van de gemeente Slagelse (voorheen gemeente Skælskør)
   (Zaak C-306/07) (1)

   (Informatie van werknemers - Richtlijn 91/533/EEG - Artikel 8, leden 1 en 2 - Werkingssfeer - Werknemers die onder een collectieve arbeidsovereenkomst vallen - Begrip „tijdelijke’ arbeidsovereenkomst of -verhouding)
   (2009/C 44/21)
   Procestaal: Deens
   Verwijzende rechter
   Højesteret
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ruben Andersen

      Verwerende partij: Kommunernes Landsforening, optredend als lasthebber van de gemeente Slagelse (voorheen gemeente Skælskør)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Højesteret — Uitlegging van artikel 8, leden 1 en 2, van richtlijn 91/533/EEG van de Raad van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting van de werkgever de werknemer te informeren over de voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepassing zijn (PB L 288, blz. 32) — Toepasselijkheid van een collectieve arbeidsovereenkomst houdende omzetting van de richtlijn op een werknemer die niet is aangesloten bij een van de vakbondsorganisaties die deze overeenkomst hebben ondertekend — Recht van werknemers die zich door de niet-nakoming van de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen benadeeld achten
   Dictum

               1)

               Artikel 8, lid 1, van richtlijn 91/533/EEG van de Raad van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting van de werkgever de werknemer te informeren over de voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepassing zijn, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling krachtens welke de bepalingen van een collectieve arbeidsovereenkomst die deze richtlijn in nationaal recht omzetten, van toepassing zijn op een werknemer, al is hij niet aangesloten bij een vakvereniging die partij is bij de collectieve arbeidsovereenkomst.

               2)

               Artikel 8, lid 2, van richtlijn 91/533 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat een werknemer die niet is aangesloten bij een vakvereniging die partij is bij een collectieve arbeidsovereenkomst die zijn arbeidsverhouding beheerst, kan worden geacht te „vallen onder” die overeenkomst in de zin van deze bepaling.

               3)

               De uitdrukking „tijdelijke arbeidsovereenkomst of -verhouding” in artikel 8, lid 2, tweede alinea, van richtlijn 91/533 moet aldus worden uitgelegd dat zij ziet op arbeidsovereenkomsten en -verhoudingen voor korte tijd. Ingeval de regeling van een lidstaat niet in een dergelijke norm voorziet, staat het aan de nationale rechters deze tijdsduur in elk concreet geval te bepalen op basis van de specifieke kenmerken van bepaalde sectoren of bepaalde beroepen en activiteiten. Deze tijdsduur moet evenwel aldus worden vastgesteld dat de daadwerkelijke bescherming van de voor de werknemers uit deze richtlijn voortvloeiende rechten is verzekerd.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Beroep, op 10 juni 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-197/96)

text:
10 . 8 . 96                NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 233 /5
      verordening genoemde afvalstoffen van kunststof in                       b ) Is te dezen van belang, of de andere ouder, die zich
      vaste vorm, maar daarnaast uit verschillende andere in                        met dat kind in een andere Lid-Staat had gevestigd ,
      die bijlage genoemde afvalstoffen alsmede uit een                             aldaar tot aan zijn overlijden als werknemer of
      geringe hoeveelheid van niet in die bijlage genoemde                          zelfstandige werkzaam is geweest ?
      stoffen ?
                                                                          2 . Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord : Is
2 , a ) Wanneer de eerste vraag bevestigend wordt beant                       ook een gepensioneerd politieambtenaar „ ambtenaar "
           woord , dient dan de zinsnede „ Opslag van stoffen                  in de zin van artikel 2 , lid 3 , van Verordening ( EEG )
           om een van de in deze bijlage genoemde handelingen                  nr . 1408 / 71 ?
           te kunnen toepassen " in bijlage II B bij Richtlijn
           75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betref                (') PB nr . L 149 van 5 . 7. 1971 , blz . 2 .
           fende afvalstoffen ( 2 ), zoals nadien gewijzigd, aldus
           te worden uitgelegd dat daaronder niet alleen het
           geval valt dat opslag plaatsvindt bij het bedrijf
           waarbij een van de overige in die bijlage genoemde
           handelingen wordt toegepast, maar ook bij opslag in
           afwachting van vervoer naar zo'n bedrijf, ongeacht
           of dat bedrijf binnen of buiten de Gemeenschap is
           gelegen ?                                                      Beroep, op 10 juni 1996 ingesteld door Commissie van de
                                                                              Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
       b ) Wanneer het eerste gedeelte van deze vraag bevesti                                    ( Zaak C-l 97/96 )
           gend wordt beantwoord, welke gegevens moeten                                              ( 96/C 233 /08 )
           dan , wanneer een kennisgeving ontbreekt, minimaal
           beschikbaar zijn om te mogen aannemen dat daad
           werkelijk van nuttige toepassing sprake is ?                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 10 juni 1996 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
3 . Wanneer op de vragen 1 en 2 , onder a ), een bevestigend              door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
      antwoord is gegeven , moet dan uit de derde volzin van              genwoordigd door M. Wolfcarius als gemachtigde , domici
      artikel 26 , lid 2 , van de verordening worden afgeleid dat,        lie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
       in de gevallen waarop deze bepaling betrekking heeft, ^            Cruz, Centre Wagner, Kirchberg .
       ook de bevoegde autoriteit van bestemming gehouden ,
       dan wel bevoegd is om datgene te doen wat op grond van             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
       de eerste volzin van deze bepaling moet worden gedaan
      door de bevoegde autoriteit van verzending ?                        — vast te stellen dat de Franse Republiek , door in arti
                                                                              kel L 213-1 van de Code du travail een verbod op
(') PB nr . L 30 van 6 . 2 . 1993 , blz . 1 .                                 nachtarbeid door vrouwen in de industrie te handhaven,
( 2 ) PB nr . L 194 van 25 . 7 . 1975 , blz . 47 .                            terwijl een dergelijk verbod niet geldt voor mannen , niet
                                                                              heeft voldaan aan de krachtens artikel 5 , lid 1 , van
                                                                              Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976
                                                                              betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van
                                                                              gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien
                                                                              van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsoplei
                                                                              ding en de promotiekansen en ten aanzien van de
Verzoek van het Bundessozialgericht van 30 april 1996 om                      arbeidsvoorwaarden (') op haar rustende verplichtin
een prejudiciële beslissing in het geding tussen H. Kulzer en                 gen ;
                             Freistaat Bayern
                            ( Zaak C-194/96 )                             — de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .
                               ( 96/C 233/07 )
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Het Bundessozialgericht — 10 . Senat — heeft bij beschik
king van 30 april 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof                Nadat de Franse Regering IAO-conventie nr . 89 had
van Justitie op 10 juni 1996 , in het geding tussen H. Kulzer             opgezegd , kwam in februari 1993 een einde aan de
en Freistaat Bayern , het Hof van Justitie van de Europese                verplichtingen die voor Frankrijk uit deze conventie voort
 Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                   vloeiden tegenover derde landen , zoals die door het Hof zijn
over de navolgende vragen :                                               erkend in het arrest-Levy ( 2 ). De ongewijzigde handhaving
                                                                          van de in de conclusies bedoelde wettelijke bepalingen leidt
 1 , a ) Is Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 ('), in het bijzon           tot een dubbelzinnige feitelijke situatie . Een ministerieel
            der artikel 73 daarvan, ook van toepassing wanneer            antwoord op een parlementaire vraag ( 3 ) heeft geen dwin
            de uitkeringsgerechtigde ( in het bijzonder een werk         gend karakter en vormt derhalve geen toereikende aanpas
            nemer of zelfstandige ) niet zelf gebruik heeft               sing van de geldende Franse bepalingen . Aan de inbreuk
           gemaakt van zijn recht op vrij verkeer binnen de               wordt evenmin afgedaan doordat in bepaalde sectoren
            Europese Gemeenschap, maar het kind waarvoor                  collectieve overeenkomsten bestaan, daar artikel L 213-1 ,
            aanspraak op gezinsbijslagen wordt gemaakt ?                  dat nog steeds in de Code travail is opgenomen , eenvoudig
 ---pagebreak--- Nr . C 233 /6               NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10 . 8 . 96
weg nachtarbeid van vrouwen in de gehele industrie                            op 12 juni 1996 , in het geding tussen Laboratoires de
verbiedt .                                                                    thérapeutique moderne ( LTM ) en Fonds d'intervention et
                                                                              de régularisation du marché du sucre ( FIRS ), het Hof van
(') PB nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .                               Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
( 2 ) Arrest van 2 augustus 1993 in zaak C- 1 58 /9 1 . Jurisprudentie        prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      1993 , blz . 1-4300 .
      In antwoord op de aanmaningsbrief en op het met redenen                 Vallen „ Alvityl 50-dragees " en „ Strongenol 20-ampullen ",
      omklede advies heeft de Franse Regering zich beroepen op een in         gelet op hun samenstelling, aanbiedingsvorm en functie,
      het Journal officiel de la Republique française van 13 december
      1993 , blz . 4517 e . v ., bekendgemaakte tekst .
                                                                              onder Verordening ( EEG ) nr. 1010/86 van de Raad (')
                                                                              betreffende de indeling van goederen onder hoofdstuk 21 of
                                                                              30 van het gemeenschappelijk douanetarief?
                                                                              (') PB nr . L 94 van 9 . 4 . 1986 , blz . 9 .
Verzoek van het Landgericht Köln van 18 april 1996 om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen Metronome
        Musik GmbH en Music Point Hokamp GmbH
                             ( Zaak C-200/96 )
                                                                              Verzoek van het Tribunal administratif de Paris van 3 april
                                 ( 96/C 233/09 )
                                                                              1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                              Laboratoires Valda en Fonds d'intervention et de régulari
Het Landgericht Köln heeft bij beschikking van 18 april                                      sation du marché du sucre ( FIRS )
 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
 13 juni 1996 , in het geding tussen Metronome Musik                                                   ( Zaak C-202/96 )
GmbH en Music Point Hokamp GmbH , het Hof van Justitie                                                    ( 96/C 233/ 11 )
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
diciële beslissing over de navolgende vraag:                                  Het Tribunal administratif de Paris heeft bij vonnis van
Is de invoering van een exclusief verhuurrecht in afwijking                   3 april 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
van het beginsel van de uitputting van het distributierecht,                  op 12 juni 1 996 , in het geding tussen Laboratoires Valda en
bij artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 92/ 100/EEG van de Raad                 Fonds d'intervention et de régularisation du marché du
van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het                        sucre ( FIRS ), het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van                   schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
intellectuele eigendom ('), verenigbaar met het Gemeen                       navolgende vragen :
schapsrecht, inzonderheid met communautaire grondrech                        Kan Verordening ( EEG ) nr. 717/85 van de Commissie van
ten ?
                                                                              19 maart 1985 betreffende de indeling van goederen onder
(') PB nr . L 346 van 11 . 12 . 1992-, blz . 61 .
                                                                              post 17.04 D I van het gemeenschappelijk douanetarief (')
                                                                              aldus worden uitgelegd, dat zij betrekking heeft op goederen
                                                                              waarvan de samenstelling ( in gewichtspercenten ) verschilt
                                                                              van die welke in artikel 1 van deze verordening is aangege
                                                                              ven ?
Verzoek van het Tribunal administratif de Paris van 3 april
                                                                              Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, moet post
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                              3004 van de gecombineerde nomenclatuur („ geneesmidde
Laboratoires de thérapeutique moderne ( LTM ) en Fonds
                                                                              len ") aldus worden uitgelegd, dat daaronder ook valt een
d'intervention et de régularisation du marché du sucre
                                                                              produkt dat is samengesteld uit suiker, maar vooral uit
                                      ( FIRS )
                                                                              werkzame aromatiserende middelen met geneeskrachtige
                             ( Zaak C-201 /96 )                               eigenschappen, in zodanige hoeveelheden dat het produkt
                                 ( 96/C 233 / 10 )                            hoofdzakelijk voor therapeutische en profylactische doel
                                                                              einden wordt gebruikt ?
Het Tribunal administratif de Paris heeft bij vonnis van
3 april 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                (') PB nr . L 78 van 21 . 3 . 1985 , blz . 13 .


title: Zaak T-19/07: Beroep ingesteld op 25 januari 2007 — Systran en Systran Luxembourg/Commissie

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/21

         Beroep ingesteld op 25 januari 2007 — Systran en Systran Luxembourg/Commissie
   (Zaak T-19/07)
   (2007/C 69/49)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Systran SA en Systran Luxembourg (vertegenwoordigers: J.-P. Spitzer en E. de Boissieu, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de onmiddellijke staking van de inbreuk- en de openbaarmakingshandelingen van de Europese Gemeenschappen in de persoon van de Commissie te gelasten;

               —

               de inbeslagneming van alle in het bezit van de Commissie en van de vennootschap GOSSELIES zijnde gegevensdragers met daarop de informatica-bewerkingen die de vennootschap GOSSELIES op basis van de versies EC-SYSTRAN Unix en SYSTRAN Unix heeft gerealiseerd met schending van de rechten van SYSTRAN, en de teruggave van die gegevensdragers aan SYSTRAN of althans de vernietiging ervan onder toezicht van een ministeriële beambte te gelasten;

               —

               de Europese Gemeenschap in de persoon van de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoeksters hebben geleden door de inbreuk van de Commissie en met name van DGT bij de uitoefening van diens functies;

               —

               waarbij deze schade is opgebouwd als volgt:

                           —

                           voor SYSTRAN Luxembourg 1 531 000 EUR;

                           —

                           voor SYSTRAN SA 47 014 000 EUR, zonodig te vermeerderen, en 2 000 000 EUR aan immateriële schade;

               —

               de bekendmaking van de door het Gerecht te geven beslissing, op kosten van de Commissie, in gespecialiseerde kranten en tijdschriften en op gespecialiseerde internetsites, ter keuze van SYSTRAN, te gelasten;

               —

               in elk geval de Commissie in alle kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Door middel van licentieovereenkomsten inzake het gebruik van SYSTRAN-software voor automatische vertaling, gesloten tussen de rechtsvoorgangers van verzoeksters en de Commissie, heeft deze laatste het recht verkregen de software voor eigen gebruik en gebruik door de Europese administraties in te zetten. Volgens verzoeksters voorzagen de overeenkomsten niet in overdracht van intellectuele eigendomsrechten op de SYSTRAN-software aan de Commissie. Van 1999 tot 2002 heeft SYSTRAN via haar dochteronderneming SYSTRAN Luxembourg de migratie naar het nieuwe besturingssysteem verzorgd. De hiertoe met de Commissie getekende overeenkomst bepaalde dat het gehele vertaalsysteem van de Commissie haar eigendom blijft, „echter zonder dat aan reeds bestaande intellectuele of industriële eigendomsrechten afbreuk wordt gedaan”.
   In oktober 2003 publiceerde de Commissie een aanbesteding voor een opdracht met betrekking tot het „onderhoud en de taalkundige versterking van de dienst van automatisch vertalen van de Europese Commissie, en het leveren van aanverwante diensten” (1). Verzoeksters hebben aan deze procedure niet deelgenomen. SYSTRAN heeft niettemin haar reserves uitgesproken over het voorwerp van de aanbesteding en de te sluiten overeenkomst, aangezien deze volgens haar inbreuk zou kunnen maken op haar intellectuele eigendomsrechten op de software.
   In het onderhavige beroep stellen verzoeksters dat de gunning van een opdracht aan een andere vennootschap dan SYSTRAN op zich inbreuk maakt op hun intellectuele eigendomsrechten en noodzaakt tot een openbaarmaking van hun know-how aan de verkrijger van de opdracht. Zij stellen dat de uitvoering van de in aanbesteding voorziene taken, die onder meer bestaan in wijzigingen en bewerkingen van het oorspronkelijk door SYSTRAN gecreëerde systeem, ten minste haar voorafgaande toestemming zou behoeven. Zij betogen dat de Commissie, door nooit om een dergelijke toestemming te hebben gevraagd, inbreuk maakt op de aan het SYSTRAN-systeem verbonden rechten, en bijgevolg aan openbaarmaking van verzoeksters' know-how in strijd met artikel 4 van richtlijn 91/250/EEG (2) zoals omgezet in de nationale rechtsstelsels.
   Verzoeksters stellen derhalve dat de inbreuk op de rechten op de SYSTRAN-software en de bekendmaking van hun know-how onrechtmatige daden zijn die leiden tot aansprakelijkheid van de Gemeenschap op grond van de artikelen 235 en 288, tweede alinea, EG. Bovendien stellen zij dat door deze onrechtmatige daden schade is ontstaan die de Commissie dient te vergoeden.

      (1)  Aanbesteding nr. 2003/S 191-171556 (PB S 191).

      (2)  Richtlijn 91/250/EEG van de Raad van 14 mei 1991 betreffende de rechtsbescherming van computerprogramma's (PB L 122, blz. 42).


title: Beroep, op 28 november 1995 ingesteld door A. M. Moles García-Ortúzar tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-216/95)

text:
20 . 1 . 96          INL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 16/ 17
Beroep, op 28 november 1995 ingesteld door A. M. Moles               Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring van het
           Garcia-Ortüzar tegen Commissie van de                     bestreden besluit stelt verzoekster tot slot misbruik van
                  Europese Gemeenschappen                            bevoegdheid : het extreem zware karakter van het examen
                        ( Zaak T-216/95 )                            was een uitvloeisel van de bedoeling van de administratie om
                                                                     niet in de beschikbare posten te voorzien .
                           ( 96/C 16/37 )
                                                                     De door verzoekster tegen de aankondiging van vergelijkend
                       (Procestaai: Frans)                           onderzoek opgeworpen exceptie van onwettigheid is geba
                                                                     seerd op een beweerde schending van artikel 1 , eerste alinea,
                                                                     onder e ), van bijlage III bij het Statuut.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 28 november 1995 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. M.
Moles Garcia-Ortüzar, wonende te Brussel, vertegenwoor
digd door M. -A. Lucas, advocaat te Luik.
                                                                     Beroep, op 28 november 1995 ingesteld door L. Passera
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-2 17/95 )
— nietig te verklaren het besluit van de jury van het                                         ( 96/C 16/38 )
    vergelijkend onderzoek om haar niet op de lijst van
    geschikte kandidaten te plaatsen;                                                     (Procestaai: Frans)
— nietig te verklaren de aankondiging van intern vergelij
    kend onderzoek op de grondslag van een examen                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    COM/B/9/93 ;
                                                                     schappen is op 28 november 1995 beroep ingesteld tegen de
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door L.
                                                                     Passera, wonende te Overijse ( België ), vertegenwoordigd
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                            door M. -A. Lucas, advocaat te Luik .
Middelen en voornaamste argumenten:                                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster, ambtenaar van de rang Cl bij de Commissie,             — nietig te verklaren het jurybesluit om haar niet op de lijst
komt zowel op tegen het besluit van de jury van intern                    van geslaagde kandidaten te plaatsen;
vergelijkend onderzoek op de grondslag van een examen
COM/B/9/93 om haar niet op de lijst van geslaagde                   — nietig te verklaren intern vergelijkend onderzoek COM/
kandidaten te plaatsen, als tegen de aankondiging van                     B/9/93 ;
vergelijkend onderzoek zelf, waartegen zij een exceptie van
onwettigheid opwerpt.                                                — de Commissie in de kosten te verwijzen .
Zij stelt in de eerste plaats schending van de motiverings          Middelen en voornaamste argumenten
plicht, voor zover het bestreden besluit zwijgt over zowel de
gehanteerde beoordelingscriteria als de wijze waarop die             De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
criteria te haren aanzien zijn toegepast. Er is bovendien            die in zaak T-216/95 .
sprake van schending van de aankondiging van vergelijkend
onderzoek en van het doel van het examen, voor zover de
kandidaten tijdens het mondeling examen vragen hebben
moeten beantwoorden die geen enkel verband hielden met
de vragen die zij mochten verwachten, en voor zover de
gestelde vragen geen rechtstreeks verband hielden met de             Beroep, op 4 december 1995 ingesteld door C. Gimenez
betrokken functie, noch met verzoeksters geschiktheid om                             tegen Comité van de Regio's
die functie uit te oefenen .
                                                                                ( Zaak T-220/95 )
                                                                                ( 96/C 16/39 )
Volgens verzoekster heeft de Commissie ook in strijd
gehandeld met de aard van het betrokken vergelijkend
onderzoek, daar de jury zich tijdens de gesprekken hoofd                                 (Procestaai: Frans)
zakelijk heeft gebaseerd op de individuele dossiers van de
kandidaten, terwijl het vergelijkend onderzoek uitsluitend           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
op de grondslag van een examen was georganiseerd .                   schappen is op 4 december 1995 beroep ingesteld tegen
                                                                     Comité van de Regio's door C. Gimenez, wonende te
De omstandigheid dat verzoekster, die in het bezit is van een        Brussel , vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat te
universitaire titel en tijdens de beoordelingsprocedures hoge        Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
cijfers heeft behaald, niet tot de geslaagde kandidaten              kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort
behoort, geeft blijk van een kennelijke beoordelingsfout.            Rheinsheim 2 .


title: Zaak C-580/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 16 december 2014 — Sandra Bitter, advocaat en optredend als curator van Ziegelwerk Höxter GmbH/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               23.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 16 december 2014 — Sandra Bitter, advocaat en optredend als curator van Ziegelwerk Höxter GmbH/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-580/14)
   (2015/C 096/03)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sandra Bitter, advocaat en optredend als curator van Ziegelwerk Höxter GmbH

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Prejudiciële vraag

   Is de bepaling vervat in artikel 16, lid 3, tweede zin, EH-RL (1), op grond waarvan de boete wegens overmatige emissie 100 EUR bedraagt voor elke ton uitgestoten kooldioxide-equivalent waarvoor de exploitant of luchtvaartmaatschappij geen emissierechten heeft ingeleverd, in strijd met het evenredigheidsbeginsel?

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak C-235/01: Beroep, op 19 juli 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
1.9.2001               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 245/5
3)    Moet artikel 8, lid 3, derde alinea, van richtlijn             Beroep, op 19 juli 2001 ingesteld door Commissie van de
      73/239/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij artikel 6            Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
      van richtlijn nr. 92/49/EEG van de Raad, aldus worden
      uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling                             (Zaak C-235/01)
      op het gebied van de inflatiebestrijding, die de verzeke-
      ringsondernemingen bovendien verplicht op verzoek
      van de verzekeringnemer polissen te sluiten volgens de                                 (2001/C 245/10)
      tariefformule bonus-malus met een franchise waarvan
      het minimum- en het maximumbedrag wettelijk zijn               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      vastgelegd?                                                    op 19 mei 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
4)    Moet artikel 8, lid 3, derde alinea, van richtlijn             woordigd door B. Mongin en R. Amorosi als gemachtigden.
      73/239/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij artikel 6
      van richtlijn 92/49/EEG van de Raad, aldus worden
      uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      op het gebied van de inflatiebestrijding, die de verze-
      keringnemer na het verstrijken van de geldigheidsduur          —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
      van de tariefstop het recht geeft de overeenkomst op te              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      zeggen indien de niet uit de bijzondere clausules van de             die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
      polis voortvloeiende premieverhoging die op het tijdstip             98/35/EG van de Raad van 25 mei 1998 tot wijziging van
      van de jaarlijkse vernieuwing van de polis door de                   richtlijn 94/58/EG inzake het minimumopleidingsniveau
      verzekeringsonderneming wordt gevraagd, hoger ligt dan               van zeevarenden (1), althans die bepalingen niet ter kennis
      het door de regering vastgelegde inflatiepercentage?                 van de Commissie te brengen, niet heeft voldaan aan de
                                                                           krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen.
(1) PB L 228 van 16.8.1973, blz. 3.
(2) PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1.                                  —     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-
Verzoek van het Finanzgericht Berlin van 28 mei 2001 om              de dat richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Arnoud              bereiken resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn,
            Gerritse en Finanzamt Neukölln-Nord                      dienen de lidstaten de voor de uitvoering van richtlijnen
                                                                     gestelde termijnen in acht te nemen. In casu is die termijn op
                        (Zaak C-234/01)                              1 juli 1999 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de
                                                                     voor de uitvoering van voormeelde richtlijn noodzakelijke
                        (2001/C 245/09)                              bepalingen heeft vastgesteld.
Het Finanzgericht Berlin heeft bij beschikking van 28 mei            (1) PB L 172 van 17.6.1998, blz. 1.
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juni
2001, in het geding tussen Arnoud Gerritse en Finanzamt
Neukölln-Nord, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vraag:
Staat artikel 52 EG-Verdrag (thans artikel 43 EG) eraan in de        Beroep, op 21 juni 2001 ingesteld door Bondsrepubliek
weg, dat op grond van § 50 a, lid 4, eerste zin, sub 1, en           Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen-
tweede zin, van het Einkommensteuergesetz (wet op de                                             schappen
inkomstenbelasting) in de versie van 1996 (hierna: „EStG
1996”) op een Nederlandse onderdaan die in de Bondsrepu-                                     (Zaak C-239/01)
bliek Duitsland tijdens het kalenderjaar een belastbaar zuiver
inkomen van circa 5 000 DEM uit zelfstandige arbeid verwerft,                                (2001/C 245/11)
een belastinginhouding ten belope van 25 % van het (onzui-
vere) inkomen van circa 6 000 DEM, vermeerderd met solida-
riteitsheffing, wordt toegepast door de schuldenaar van de           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
vergoeding, zonder dat eerstgenoemde de mogelijkheid heeft           op 21 juni 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van de
de betaalde belasting door middel van een verzoek tot                Europese Gemeenschappen door Bondsrepubliek Duitsland,
terugbetaling of een verzoek tot aanslagoplegging geheel of          vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Ministerialrat, bij het
gedeeltelijk terug te ontvangen?                                     Bondsministerie van Financiën, Graurheindorfer Str. 108,
                                                                     D-53117 Bonn, en J. Sedemund, Potsdamer Platz 1, D-10785
                                                                     Berlin.


title: Zaak T-3/08: Beroep ingesteld op 2 januari 2008 — Coedo Suárez/Raad

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/54

         Beroep ingesteld op 2 januari 2008 — Coedo Suárez/Raad
   (Zaak T-3/08)
   (2008/C 64/87)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Angel Coedo Suárez (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               het onderhavige verzoekschrift ontvankelijk te verklaren;

               —

               het besluit van de Raad van 30 oktober 2007 nietig te verklaren voor zover verzoeker daarbij de toegang wordt geweigerd tot verschillende documenten van de Raad betreffende en volgend op een incident tussen verzoeker en een van zijn collega's op 19 februari 2004 (notulen van interne vergaderingen, conclusies van een onderzoek en een rapport van de veiligheidsdienst);

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van het besluit van 30 oktober 2007 van DG F van het secretariaat-generaal van de Raad, waarbij zijn confirmatief verzoek om toegang tot documenten betreffende een incident tussen verzoeker en een van zijn collega's wordt afgewezen.
   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.
   Het eerste middel betreft schending van artikel 4, lid 1, sub b, van verordening nr. 1049/2001 (1) en niet-nakoming van de verplichting om de toepassing van deze bepaling te motiveren.
   Het tweede middel betreft schending van artikel 5 van verordening nr. 45/2001 (2) en kennelijk onjuiste toepassing van deze verordening.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (PB L 8, blz. 1).


title: Zaak C-270/12 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 januari 2014 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie (Verordening (EU) nr. 236/2012 — Short selling en bepaalde aspecten van kredietverzuimswaps — Artikel 28 — Geldigheid — Rechtsgrondslag — Interventiebevoegdheden van Europese Autoriteit voor effecten en markten in uitzonderlijke omstandigheden)

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 januari 2014 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-270/12 P) (1)

   (Verordening (EU) nr. 236/2012 - Short selling en bepaalde aspecten van kredietverzuimswaps - Artikel 28 - Geldigheid - Rechtsgrondslag - Interventiebevoegdheden van Europese Autoriteit voor effecten en markten in uitzonderlijke omstandigheden)
   2014/C 85/06
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: A. Robinson, gemachtigde, bijgestaan door J. Stratford, QC, en A. Henshaw, barrister)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: A. Neergaard, R. Van de Westelaken, D. Gauci en A. Gros-Tchorbadjiyska, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: H. Legal, A. De Elera en E. Dumitriu-Segnana, gemachtigden)

      Interveniërende partijen aan de zijde van verwerende partijen: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas en E. Ranaivoson, gemachtigden), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door F. Urbani Neri, avvocato dello Stato), Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. van Rijn, B. Smulders, C. Zadra en R. Vasileva, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring — Geldigheid van artikel 28 van verordening (EU) nr. 236/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 14 maart 2012 betreffende short selling en bepaalde aspecten van kredietverzuimswaps (PB L 86, blz. 1) — Institutioneel evenwicht — Niet-naleving van de in de rechtspraak van het Hof vastgestelde voorwaarden voor de delegatie van bevoegdheden aan de agentschappen — Schending van de artikelen 290 VWEU en 291 VWEU — Schending van artikel 114 VWEU — Toekenning van interventiebevoegdheden aan de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) — Beoordelingsmarge van ESMA met betrekking tot de noodzaak van haar interventie en de te nemen maatregelen — Aard van de maatregelen die ESMA kan nemen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Italiaanse Republiek en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: Zaak C-568/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 14 november 2011 — Agroferm A/S/Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/35

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 14 november 2011 — Agroferm A/S/Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri
      (Zaak C-568/11)
      (2012/C 25/67)
      Procestaal: Deens

         Verwijzende rechter

      Vestre Landsret

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Agroferm A/S

         Verwerende partij: Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Valt een product dat is vervaardigd op basis van suiker door gisting met behulp van Corynebacterium glutamicum en — als nader omschreven in bijlage 1 bij de verwijzingsbeslissing — bestaat uit ongeveer 65 % lysinesulfaat en uit onzuiverheden uit het gistingsproces (ongetransformeerde basisstoffen, reagentia die zijn gebruikt in het gistingsproces, en bijproducten), onder post 2309, post 2922 of post 3824 van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EG) nr. 1719/2005 (1) van de Commissie van 27 oktober 2005 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief?
                  Is het dienaangaande van belang dat de onzuiverheden behouden blijven juist om het product speciaal geschikt te maken of de geschiktheid ervan te verbeteren voor voederproductie, of dat de onzuiverheden worden behouden omdat verwijdering ervan niet noodzakelijk of nuttig is? Volgens welke richtsnoeren moet zulks in een gegeven geval worden beoordeeld?
                  Is het voor het antwoord van belang dat het mogelijk is andere producten met lysine, waaronder „zuivere” lysine (>98 %) en lysine-HCl-producten met een hoger lysinegehalte, dan het hiervoor omschreven lysinesulfaatproduct te vervaardigen en is het dienaangaande van belang dat het lysinesulfaatgehalte en de onzuiverheden in het hiervoor omschreven lysinesulfaatproduct beantwoorden aan wat geldt voor de lysinesulfaatproducten van andere fabrikanten? Volgens welke richtsnoeren moet zulks in een gegeven geval worden beoordeeld?

                  2)

                  Indien ervan moet worden uitgegaan dat de productie krachtens het legaliteitsbeginsel buiten de restitutieregeling viel, is het dan in strijd met het Unierecht wanneer de nationale autoriteiten met inachtneming van het nationale rechtszekerheids- en vertrouwensbeginsel in een zaak als de onderhavige het door de producent te goeder trouw ontvangen restitutiebedrag niet terugvorderen?

                  3)

                  Indien ervan moet worden uitgegaan dat de productie krachtens het legaliteitsbeginsel buiten de restitutieregeling viel, is het dan in strijd met het Unierecht wanneer de nationale autoriteiten met inachtneming van het nationale rechtszekerheids- en vertrouwensbeginsel in een zaak als de onderhavige door de producent te goeder trouw verkregen tijdsbegrensde toezeggingen (restitutiecertificaten) nakomen?

         (1)  PB 2005, L 286, blz. 1.