title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 23 maart 2000 in zaak C-373/97 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Polymeles Protodikeio Athinon): D. Diamantis tegen Elliniko Dimosio, Organismos Oikonomikis Anasygkrotisis Epicheiriseon AE (OAE) ("Vennootschapsrecht — Tweede richtlĳn 77/91/EEG — Naamloze vennootschap in financiële moeilĳkheden — Verhoging van maatschappelĳk kapitaal langs bestuursrechtelĳke weg — Misbruik van een uit een gemeenschapsbepaling voortvloeiend recht")

text:
27.5.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 149/7
In die omstandigheden moet de in artikel 31, lid 1, van verordening             heeft gemaakt in de zin van artikel 13, lid 2, van deze richtlijn,
nr. 3665/87 bedoelde zekerheid worden vrijgegeven en moet alleen                of wanneer de Commissie overeenkomstig lid 4 van dit artikel
het als vooruitbetaling van de uitvoerrestitutie betaalde bedrag door           een „gunstig besluit” heeft genomen, de bevoegde instantie die
de exporteur worden terugbetaald overeenkomstig de nationale                    het verzoek met een gunstig advies aan de Commissie heeft
bepalingen inzake onverschuldigde betaling.                                     toegezonden, verplicht is „schriftelijk toestemming” te verlenen,
                                                                                zodat het product in de handel kan worden gebracht. Wanneer
                                                                                de betrokken lidstaat inmiddels beschikt over nieuwe gegevens die
(1) PB C 258 van 15.8.1998.
                                                                                hem tot de slotsom brengen, dat het product waarop de
                                                                                kennisgeving betrekking had, gevaar kan opleveren voor de
                                                                                menselijke gezondheid en het milieu, is hij evenwel niet verplicht
                                                                                toestemming te verlenen, mits hij de Commissie en de andere
                                                                                lidstaten onverwijld daar van in kennis stelt, zodat binnen de in
                                                                                artikel 16, lid 2, van richtlijn 90/220 gestelde termijn ter zake
                                                                                een besluit wordt genomen volgens de procedure van artikel 21
                    ARREST VAN HET HOF                                          van deze richtlijn.
                        van 21 maart 2000                                  2) Wanneer de nationale rechter vaststelt, dat de bevoegde nationale
                                                                                instantie wegens onregelmatigheden in het verloop van haar in
in zaak C-6/99 (verzoek om een prejudiciële beslissing                          artikel 12, lid 1, van richtlijn 90/220 bedoelde onderzoek van
van de Conseil d’État): Association Grrenpeace France e.a.                     de kennisgeving, het dossier niet op goede gronden met een
    tegen Ministère de l’Agriculture et de la Pêche e.a. (1)                    gunstig advies aan de Commissie heeft kunnen toezenden in de
                                                                                zin van lid 2 van dit artikel, moet hij het Hof om een prejudiciële
                                                                                beslissing verzoeken wanneer hij van oordeel is dat deze onregel-
(„Richtlijn 90/220/EEG — Biotechnologie — Genetisch                             matigheden de geldigheid van het gunstige besluit van de
gemodificeerde organismen — Beschikking 97/98/EG —                              Commissie kunnen aantasten, en in voorkomend geval de
                             Zaaimaïs”)                                         tenuitvoerlegging van de maatregelen tot toepassing van dit
                                                                                besluit opschorten totdat het Hof de geldigheidsvraag heeft
                          (2000/C 149/11)                                       beantwoord.
                          (Procestaal: Frans)                              (1) PB C 71 van 13.3.1999.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-6/99, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens
                                                                                ARREST VAN HET HOF
artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de Conseil
d’État (Frankrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen
Association Greenpeace France e.a. en Ministère de l’Agricul-                                          (Zesde kamer)
ture et de la Pêche e.a., in aanwezigheid van Novartis Seeds
SA, Monsanto Europe SA, om een prejudiciële beslissing over                                          van 23 maart 2000
de uitlegging van artikel 13, leden 2 en 4, van richt-
lijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake                       in zaak C-373/97 (verzoek om een prejudiciële beslissing
de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde                    van het Polymeles Protodikeio Athinon): D. Diamantis
organismen in het milieu (PB L 117, blz. 15), zoals gewijzigd              tegen Elliniko Dimosio, Organismos Oikonomikis Ana-
bij richtlijn 97/35/EG van de Commissie van 18 juni 1997                                sygkrotisis Epicheiriseon AE (OAE) (1)
houdende tweede aanpassing aan de vooruitgang van de
techniek van richtlijn 90/220 (PB L 169, blz. 72), heeft het               („Vennootschapsrecht — Tweede richtlijn 77/91/EEG —
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,         Naamloze vennootschap in financiële moeilijkheden — Ver-
J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón en R. Schintgen, kamerpre-            hoging van maatschappelijk kapitaal langs bestuursrechte-
sidenten, P. J. G. Kapteyn (rapporteur), C. Gulmann, J.-P.                 lijke weg — Misbruik van een uit een gemeenschapsbepaling
Puissochet, G. Hirsch, M. Wathelet, V. Skouris en F. Macken,                                        voortvloeiend recht”)
rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier; H. von Holstein,
adjunct-griffier, op 21 maart 2000 een arrest gewezen waarvan                                         (2000/C 149/12)
het dictum luidt als volgt:
1) Richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990                                                 (Procestaal: Grieks)
     inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde
     organismen in het milieu, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/35/EG
     van de Commissie van 18 juni 1997 houdende tweede aanpas-             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
     sing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 90/220,                                    dentie van het Hof)
     moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer na toezending aan de
     Commissie van een verzoek tot het in de handel brengen van een        In zaak C-373/97, betreffende een verzoek aan het Hof
     genetisch gemodificeerd organisme geen enkele lidstaat bezwaar        krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
 ---pagebreak--- C 149/8                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            27.5.2000
het Polymeles Protodikeio Athinon (Griekenland), in het aldaar                                ARREST VAN HET HOF
aanhangig geding tussen D. Diamantis en Elliniko Dimosio,
Organismos Oikonomikis Anasygkrotisis Epicheiriseon AF
(OAE), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                                         (Vijfde kamer)
de artikelen 25 en 29 van de Tweede richtlijn (77/91/EEG) van
de Raad van 13 december 1976 strekkende tot het coördineren
van de waarborgen welke in de lidstaten worden verlangd van                                        van 23 maart 2000
de vennootschappen in de zin van artikel 58, tweede alinea,
van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de
deelnemers in deze vennootschappen als van derden met
                                                                          in zaak C-208/98 (verzoek van Landgericht Potsdam om
betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap,
                                                                          een prejudiciële beslissing): Berliner Kindl Brauerei AG
alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks
                                                                                tegen Andreas Siepert (1)
teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken (PB 1977,
L 26, blz. 1), en over misbruik van een uit een gemeenschaps-
bepaling voortvloeiend recht, heeft het Hof (Zesde kamer),
samengesteld als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede             („Harmonisatie van wetgevingen — Consumentenkrediet —
kamer, waarnemend voor de kamerpresident, P. J. G. Kapteyn                Richtlijn 87/102 — Werkingssfeer — Borgtochtovereen-
(rapporteur), G. Hirsch, H. Ragnemalm en V. Skouris, rechters;                             komst — Daarvan uitgesloten”)
advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: L. Hewlett, ad-
ministrateur, op 23 maart 2000 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                                                         (2000/C 149/13)
Het gemeenschapsrecht verzet zich er niet tegen, dat de nationale                                   (Procestaal: Duits)
rechter een nationaalrechtelijke bepaling toepast op grond waarvan
hij kan beoordelen, of de wijze van uitoefening van een uit een
gemeenschapsbepaling voortvloeiend recht rechtsmisbruik oplevert.
Een aandeelhouder die zich op artikel 25, lid 1, van de Tweede            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
richtlijn (77/91/EEG) van de Raad van 13 december 1976 strekken-                                    dentie van het Hof)
de tot het coördineren van de waarborgen welke in de lidstaten worden
verlangd van de vennootschappen in de zin van artikel 58, tweede
alinea, van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de        In zaak C-208/98, betreffende een verzoek aan het Hof
deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking          krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instand-        het Landgericht Potsdam (Duitsland), in het aldaar aanhangig
houding en wijziging van haar kapitaal, zulks teneinde die waarbor-       geding tussen Berliner Kindl Brauerei AG en A. Siepert, om
gen gelijkwaardig te maken (PB 1977, L 26, blz. 1), en over               een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn
misbruik van een uit een gemeenschapsbepaling voortvloeiend recht,        87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende
beroept, mag evenwel niet worden geacht het uit die bepaling              de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
voortvloeiende recht te misbruiken op grond dat hij minderheidsaan-       lingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (PB 1987,
deelhouder is, dat de sanering van de onder een saneringsregeling         L 42, blz. 48), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
gebrachte vennootschap hem ten goede is gekomen, dat hij geen             volgt: J. C. Mointinho de Almeida, president van de Zesde
gebruik heeft gemaakt van zijn voorkeurrecht, dat hij tot de              kamer, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer,
aandeelhouders behoort die om onderwerping van de vennootschap            L. Sevón (rapporteur), C. Gulmann, J.-P. Puissochet en
aan de regeling voor vennootschappen in ernstige moeilijkheden            M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
hebben gevraagd, of dat hij zekere tijd heeft laten verstrijken alvorens  D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 23 maart
zijn vordering in te stellen. Daartegen verzet het gemeenschapsrecht      2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
zich niet tegen de toepassing van de bedoelde nationaalrechtelijke
bepaling door de nationale rechter, ingeval een aandeelhouder uit de
ter beschikking staande rechtsmiddelen om een als gevolg van een          Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986
inbreuk op de richtlijn ontstane situatie ongedaan te maken, dat          betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
middel heeft gekozen, dat zo ernstig nadeel toebrengt aan de legitieme    bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet moet aldus
belangen van derden, dat het klaarblijkelijk onevenredig is.              worden uitgelegd, dat een tot zekerheid van de terugbetaling van een
                                                                          krediet gesloten borgtochtovereenkomst niet binnen de werkingssfeer
                                                                          van deze richtlijn valt, wanneer de borg noch de kredietnemer in het
                                                                          kader van zijn beroepsactiviteit heeft gehandeld.
(1) PB C 7 van 10.1.1998.
                                                                          (1) PB C 234 van 25.7.1998.


title: Zaak C-220/15: Beroep ingesteld op 12 mei 2015 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/7

         Beroep ingesteld op 12 mei 2015 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-220/15)
   (2015/C 228/09)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Kukovec, A. C. Becker, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 6, punt 1 van richtlijn 2007/23/EG (1) niet is nagekomen, door in de Erste Verordnung zum Sprengstoffgesetz (Eerste besluit bij de Duitse wet op de springstoffen, hierna: „1. SprengV”) naast de vereisten van de richtlijn te hebben bepaald dat, ongeacht een eerder uitgevoerde conformiteitsbeoordeling, pyrotechnische artikelen de procedure van § 6, vierde alinea, 1. SprengV, moeten doorlopen alvorens in de handel te worden gebracht, en dat de Bundesanstalt für Materialforschung und -prüfung (Duits federaal onderzoeks- en testinstituut voor materialen) ingevolge § 6, vierde alinea, vijfde volzin, 1. SprengV bevoegd is, de gebruiksaanwijzingen van alle pyrotechnische artikelen te controleren en zo nodig te wijzigen.

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep betreft de vraag in hoeverre de lidstaten aan fabrikanten en importeurs van pyrotechnische artikelen in de zin van richtlijn 2007/23/EG aanvullende nationale vereisten voor het in de handel brengen van pyrotechnische artikelen kunnen opleggen, ook voor die producten die blijkens een aangebrachte CE-markering voldoen aan de wezenlijke vereisten van de richtlijn. Daarenboven stellen de door de Commissie betwiste regelingen geen inhoudelijke vereisten aan deze producten, maar voorzien zij enkel in een aanvullende procedure, die voorafgaand aan de markttoegang op het grondgebied van verweerster plaatsvindt.
   Verweerster eist namelijk dat, ondanks een bewijs van overeenstemming, van alle pyrotechnische artikelen in de zin van richtlijn 2007/23/EG aangifte wordt gedaan bij een wettelijk aangewezen federaal instituut, dat ten bewijze van de aangifte een identificatienummer verstrekt. Niet alleen duurt de procedure tamelijk lang, ook kan zij gepaard gaan met de betaling van administratiekosten en de afgifte van monsters. De Commissie staat op het standpunt dat het vereiste van een dergelijke procedure een schending vormt van het in artikel 6 van richtlijn 2007/23/EG gewaarborgde vrije goederenverkeer voor alle pyrotechnische artikelen die aan de vereisten van de richtlijn voldoen.
   Deze situatie is ook door de vaststelling van richtlijn 2013/29/EU (2), waarbij richtlijn 2007/23/EG met ingang van 1 juli 2015 wordt ingetrokken, niet veranderd. Ten eerste wordt de periode waarover wordt beoordeeld of sprake is van niet-nakoming bepaald door het verstrijken van de in het met redenen omklede advies genoemde termijn (in dit geval 27 maart 2014). Ten tweede bevat richtlijn 2013/29/EU in artikel 4, eerste alinea, een voorschrift ter waarborg van het vrije verkeer voor alle pyrotechnische artikelen die aan de Unierechtelijke vereisten voldoen, dat identiek is aan artikel 6, eerste alinea, van richtlijn 2007/23/EG.
   De in het onderhavige geval gestelde inbreuk op een recht door verweerster bestaat derhalve in wezen uit een procedurele voorwaarde voor het op de markt aanbieden van pyrotechnische artikelen, die naar mening van de Commissie niet is toegestaan en verder strekt dan de geharmoniseerde vereisten van het Unierecht. De betwiste regeling wekt als vormvoorschrift op het eerste gezicht wellicht de indruk enkel tot gevolg te hebben dat de verhandeling van deze producten in de afzonderlijke gevallen een vertraging oploopt die valt te overzien. De concrete gevolgen van deze regeling moeten echter niet worden onderschat. Daarbij moet allereerst in aanmerking worden genomen dat verweerster een van de grootste, zo niet de grootste, afzetmarkten voor pyrotechnische artikelen op de interne markt vormt. Verder moet in aanmerking worden genomen dat bepaalde pyrotechnische artikelen op het grondgebied van verweerster slechts eenmaal per jaar, en slechts voor zeer korte tijd, aan consumenten mogen worden verkocht, waardoor de tijdsdimensie van deze markttoegang des te meer betekenis krijgt. In dit opzicht geeft het tot slot ook te denken dat de regeling die thans wordt betwist, krachtens het nationale recht wordt uitgevoerd door dezelfde autoriteiten als die welke tevens als aangemelde instantie in de zin van richtlijn 2007/23/EG zijn aangewezen om de conformiteitsbehoordelingsprocedures uit te voeren. Het vereiste van een aanvullende procedure in het nationale recht van verweerster verschaft deze autoriteiten derhalve een concurrentievoordeel ten opzichte van de aangemelde instanties van andere lidstaten. In het licht van deze praktische gevolgen van de bestreden regeling gaat het in de onderhavige procedure dan ook geenszins louter om de principiële juridische beoordeling van een belemmering van de marktdeelnemers om producten die naar eerder oordeel van een andere dan de Duitse aangemelde instantie in overeenstemming zijn met de vereisten van het Unierecht, in de handel te brengen.

      (1)  Richtlijn 2007/23/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 mei 2007 betreffende het in de handel brengen van pyrotechnische artikelen (PB L 154, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2013/29/EU van het Europees Parlement en de Raad van 12 juni 2013 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake het op de markt aanbieden van pyrotechnische artikelen (herschikking) (PB L 178, blz. 27).


title: Zaak T-54/03: Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Lafarge SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 101/46             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                      26.4.2003
Tot staving van haar beroep voert verzoekster volgende                Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Lafarge SA
argumenten aan:                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-54/03)
—    verweerster heeft de rechten van de verdediging en het
     beginsel van equality of arms geschonden. Meer in het
                                                                                (2003/C 101/81)
     bijzonder stelt verzoekster dat verweerster zich heeft
     gebaseerd op informatie verkregen van derden en op
     antwoorden van andere partijen, zonder deze informatie                                   (Procestaal: Frans)
     aan verzoekster door te spelen;
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—    verweersters verklaringen vinden geen steun in het aange-        schappen is op 14 februari 2003 beroep ingesteld tegen
     voerde bewijsmateriaal, dat niet voldoet aan de hoge             Commissie van de Europese Gemeenschappen door Lafarge
     eisen die volgens verzoekster in dergelijke procedures
                                                                      SA, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door Henry Lesguil-
     gelden;                                                          lons, Nathalie Jalbert-Doury, Jean-Cyril Bermond, Antoine
                                                                      Winckler, François Brunet en Igor Simic, advocaten.
—    verweerster heeft bij de beoordeling van de informatie
     kennelijke fouten begaan, wat heeft geleid tot een onjuiste      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     beschikking en misbruik van haar bevoegdheden;
                                                                      —    de beschikking van de Commissie van 27 november
                                                                           2002 in zaak COMP/E-1/37.152 nietig te verklaren
—    verweerster heeft artikel 253 EG geschonden aangezien                 voorzover zij betrekking heeft op Lafarge SA en Lafarge
     haar beschikking onvoldoende of ontoereikend is gemo-                 Gypsum International SA;
     tiveerd.
                                                                      —    subsidiair, de bij die beschikking opgelegde geldboete in
                                                                           te trekken of te verlagen;
                                                                      —    de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
Verzoekster betoogt voorts dat verweerster bij de bepaling van             verwijzen in de kosten.
de boete misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheden op
grond van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62 en haar
eigen richtsnoeren voor de bepaling van geldboetes, en dat zij
de beginselen van gemeenschapsrecht heeft geschonden en               Middelen en voornaamste argumenten
onredelijk heeft gehandeld. In het bijzonder stelt zij dat:
                                                                      De beschikking waartegen met dit beroep wordt opgekomen,
                                                                      betreft een kartel tussen BPB, Gebruder Knauf Westdeutsche
—    de basisbedragen van de op grond van de zwaarte en de            Gipswerke AG, Gyproc Benelux en verzoekster op de markt
     duur opgelegde geldboete onevenredig, willekeurig en in          van gipsplaten.
     strijd met het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van
     gelijke behandeling zijn;
                                                                      Tot staving van haar vordering stelt verzoekster dat de
                                                                      Commissie artikel 81 EG heeft geschonden en kennelijke
                                                                      beoordelingsfouten heeft gemaakt nu in de beschikking wordt
—    de verhoging met 50 % wegens verzwarende omstandig-
                                                                      gesteld dat Lafarge SA heeft deelgenomen aan één ingewikkelde
     heden buitensporig, onevenredig en in strijd met het
                                                                      en voortdurende inbreuk, hetgeen zij betwist.
     beginsel van gelijke behandeling is;
                                                                      Verzoekster meent ook:
—    verweerster geen verzachtende omstandigheden in aan-
     merking heeft genomen;                                           —    dat verweerster haar door artikel 6 EVRM gewaarborgde
                                                                           recht op een eerlijk proces heeft geschonden;
—    verweerster een verkeerde toepassing van haar medede-            —    dat verweerster wezenlijke vormvoorschriften en de rech-
     ling inzake samenwerking heeft gemaakt en hierbij het                 ten van de verdediging heeft geschonden. In dat verband
     beginsel van gelijke behandeling en het vertrouwens-                  stelt zij dat verweerster gebruik heeft gemaakt van
     beginsel heeft geschonden.                                            verklaringen van de partijen bij de procedure en dat in de
                                                                           procedure het beginsel van wapengelijkheid voortdurend
                                                                           is geschonden;
                                                                      —    dat verweerster het beginsel van onpartijdigheid heeft
                                                                           geschonden.
 ---pagebreak--- 26.4.2003                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 101/47
Tot staving van haar subsidiaire vordering stelt verzoekster dat             en een ambtenaar van rang A 6, salaristrap 3, vermeerderd
verweerster artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62,                    met een vertragingsrente van 5,75 % op jaarbasis, te
artikel 253 EG, het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van               rekenen vanaf 16 maart 2001;
gelijke behandeling heeft geschonden:
                                                                        —    verweerster te veroordelen tot betaling van een schadever-
—      door verzoekster een geldboete op te leggen van meer                  goeding, ex aequo et bono begroot op 500 EUR per
       dan 10 % van haar omzet op wereldschaal;                              maand, te rekenen vanaf 16 maart 2001 tot de algehele
                                                                             betaling;
—      door verzoekster één geldboete op te leggen voor gestelde
       verschillende inbreuken;                                         —    verweerster te verwijzen in de kosten.
—      door het „uitgangsbedrag” wegens verzwarende omstan-
       digheden en ter afschrikking te verhogen;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
—      door een buitensporige vermenigvuldigingsfactor toe te
       passen;
                                                                        Verzoeker in de onderhavige zaak komt op tegen de weigering
—      door de geldboete niet te verminderen wegens verzach-            van het TABG om hem bij zijn indiensttreding na vergelijkend
       tende omstandigheden of krachtens de mededeling van              onderzoek EUR/A/154 voor de aanwerving van ad-
       de Commissie inzake clementie (1).                               ministrateurs (loopbaan A 7/A 6) op het gebied van audit en
                                                                        boekhouding, in rang A 6, salaristrap 3, in te delen.
( 1) PB 1996, C 207, blz. 4.
                                                                        Tot staving van zijn vordering stelt hij dat:
                                                                        —    artikel 31, lid 2, van het Statuut, het besluit van 1 septem-
                                                                             ber 1983 inzake de criteria voor de indeling in rang en
                                                                             salaristrap bij aanwerving, en de richtsnoeren voor de
                                                                             administratie zijn geschonden;
                                                                        —    de beginselen „patere quam ipse legem feciste” en van
Beroep, op 12 februari 2003 ingesteld door Philippe
                                                                             non-discriminatie zijn geschonden;
Brendel tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                  pen
                                                                        —    de Commissie in casu een kennelijke beoordelingsfout
                                                                             heeft gemaakt;
                           (Zaak T-55/03)
                                                                        —    de Commissie haar zorgplicht en motiveringsplicht niet
                          (2003/C 101/82)                                    is nagekomen;
                                                                        —    artikel 39 EG is geschonden.
                        (Procestaal: Nederlands)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 februari 2003 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Philippe Brendel,
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden               Beroep, op 10 februari 2003 ingesteld door Bioelettrica
en L. Levi, advocaten.                                                   SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                                 (Zaak T-56/03)
—      het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG)                                 (2003/C 101/83)
       van 3 mei 2002 waarbij verzoeker met ingang van
       16 maart 2001 in rang A 7, salaristrap 2, is ingedeeld, en,
       voorzover nodig, het op 4 november 2002 meegedeelde                                      (Procestaal: Italiaans)
       besluit van 25 oktober 2002 waarbij de klacht van
       verzoeker is verworpen, nietig te verklaren;
—      verweerster te veroordelen tot de betaling van het verschil      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
       in salaris tussen een ambtenaar van rang A7, salaristrap 2,      schappen is op 10 februari 2003 beroep ingesteld tegen


title: Arrest van het Hof van 27 januari 2014 in zaak E-1/13 — Míla ehf. tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

text:
               24.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/6

         ARREST VAN HET HOF
   van 27 januari 2014
   in zaak E-1/13
   Míla ehf. tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

      (Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Leasingovereenkomst — Niet-inleiden van de formele onderzoeksprocedure — Ontvankelijkheid — Rechtmatig belang — Status van belanghebbende — Twijfel of ernstige moeilijkheden — Beginsel van de investeerder handelend in een markteconomie — Aanbestedingsprocedure)

   (2014/C 121/06)
   In zaak E-1/13, Míla ehf. tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — VERZOEK tot nietigverklaring van Besluit nr. 410/12/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 21 november 2012 inzake vermeende staatssteun via de gesubsidieerde leasing van optische vezels die voorheen namens de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie („NAVO”) werden geëxploiteerd, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 27 januari 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart nietig Besluit nr. 410/12/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 21 november 2012 inzake vermeende staatssteun via de gesubsidieerde leasing van optische vezels die voorheen namens de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie („NAVO”) werden geëxploiteerd.

               2.

               Verwijst de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 10 september 2002 in de gevoegde zaken C-216/99 en C-222/99 (verzoek van het Tribunale di Milano om een prejudiciële beslissing): Riccardo Prisco Srl tegen Amministrazione delle Finanze dello Stato (C-216/99) en Ministero delle Finanze tegen CASER SpA (C-229/99) ("Richtlĳn 69/335/EEG — Indirecte belastingen op bĳeenbrengen van kapitaal — Artikelen 10 en 12, lid 1, sub e — Vennootschapsregister — Inschrĳving van oprichtingsakten van vennootschappen en van andere vennootschapsakten — Terugvordering van onverschuldigd betaalde — Nationale procestermĳnen — Rente")

text:
9.11.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               C 274/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          betaalde, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
                                                                                volgt: F. Macken, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur),
                           (Zesde kamer)                                        R. Schintgen, V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
                                                                                advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett, hoofdad-
                                                                                ministrateur, op 10 september 2002 een arrest gewezen
                     van 10 september 2002                                      waarvan het dictum luidt als volgt:
in de gevoegde zaken C-216/99 en C-222/99 (verzoek van
het Tribunale di Milano om een prejudiciële beslissing):
                                                                                1)   Artikel 10 van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli
Riccardo Prisco Srl tegen Amministrazione delle Finanze
                                                                                1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen
dello Stato (C-216/99) en Ministero delle Finanze tegen
                                                                                van kapitaal, moet aldus worden uitgelegd dat het, onvermin-
                   CASER SpA (C-229/99) ( 1)                                         derd de uitzonderingsbepalingen van artikel 12 van deze
                                                                                richtlijn, de heffingen met terugwerkende kracht verschuldigd
(„Richtlijn 69/335/EEG — Indirecte belastingen op bijeen-                            voor de inschrijving van vennootschapsakten in het onderne-
brengen van kapitaal — Artikelen 10 en 12, lid 1, sub e —                            mingsregister verbiedt, aangezien deze geen door deze richtlijn
Vennootschapsregister — Inschrijving van oprichtingsakten                            toegestaan kapitaalrecht vormen. Artikel 12, lid 1, sub e, van
van vennootschappen en van andere vennootschapsakten —                               richtlijn 69/335 moet aldus worden uitgelegd dat dergelijke
Terugvordering van onverschuldigd betaalde — Nationale                               heffingen met terugwerkende kracht geen door deze bepaling
                   procestermijnen — Rente”)                                         toegestane rechten met het karakter van een vergoeding zijn
                                                                                wanneer de inschrijvingen in het ondernemingsregister waarvoor
                          (2002/C 274/01)                                            zij zijn geïnd, reeds aanleiding hebben gegeven tot de inning
                                                                                van heffingen die worden geacht door bovengenoemde heffingen
                                                                                met terugwerkende kracht te zijn vervangen, maar die niet zijn
                        (Procestaal: Italiaans)                                      terugbetaald aan degenen die ze hebben voldaan. Daarnaast
                                                                                vormen dergelijke heffingen met terugwerkende kracht slechts
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-           dan door artikel 12, lid 1, sub e, van richtlijn 69/335
                          dentie van het Hof)                                        toegestane rechten met het karakter van een vergoeding wanneer
                                                                                het bedrag ervan, dat naar gelang van de rechtsvorm van de
                                                                                vennootschap kan verschillen, uitsluitend wordt berekend op
                                                                                basis van de kosten van de betrokken formaliteiten, met dien
In de gevoegde zaken C-216/99 en C-222/99, betreffende                               verstande dat die rechten ook de kosten van gratis verrichte
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het                               inschrijvingen van minder belang mogen dekken, en wanneer
Tribunale di Milano (Italië) (C-216/99) en de Corte d’appello                        in voorkomend geval rekening wordt gehouden met andere
di Roma (Italië) (C-222/99), in de aldaar aanhangige gedingen                        tegelijkertijd betaalde rechten die er eveneens toe strekken
tussen Riccardo Prisco Srl en Amministrazione delle Finanze                          dezelfde dienstverrichting te vergoeden. Bij de berekening van
dello Stato (C-216/99), en tussen Ministero delle Finanze en                         die bedragen mag een lidstaat rekening houden met alle met de
CASER SpA (C-222/99) om een prejudiciële beslissing over de                          inschrijving verbonden kosten, waaronder het deel van de
uitlegging van de artikelen 10 en 12, lid 1, sub e, van richtlijn                    algemene kosten in verband met deze verrichting. Voorts kan
69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de                               een lidstaat voorzien in forfaitaire rechten die voor onbepaalde
indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB                          tijd worden vastgesteld, mits hij zich regelmatig ervan vergewist
L 249, blz. 25), evenals over de uitlegging van het gemeen-                          dat die bedragen de gemiddelde kosten van de betrokken
schapsrecht inzake de terugvordering van het onverschuldigd                          verrichtingen niet overschrijden.
 ---pagebreak--- C 274/2                   NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            9.11.2002
2)     Het gemeenschapsrecht staat niet eraan in de weg dat een              hebben ingediend in verband met door het Europees Oriënta-
       lidstaat zich bij vorderingen tot terugbetaling van in strijd met     tie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling
       het gemeenschapsrecht geheven belastingen beroept op een              Garantie, gefinancierde uitgaven (PB L 226, blz. 26), voorzover
       nationale vervaltermijn van drie jaar, die afwijkt van de gewone      daarbij op de Bondsrepubliek Duitsland een forfaitaire correctie
       regeling van rechtsvorderingen uit onverschuldigde betaling           van 5 % of 30 394 115,33 DEM van de als financiële steun in
       tussen particulieren, waarvoor een langere termijn geldt, wan-        de sector akkerbouwgewassen in het Land Mecklenburg-
       neer die vervaltermijn gelijkelijk van toepassing is op vorderingen   Vorpommern gedeclareerde uitgaven wordt toegepast, in
       tot terugbetaling van die belastingen, welke op het gemeen-           plaats van 2 % of 12 157 646,13 DEM, heeft het Hof (Vijfde
       schapsrecht zijn gebaseerd, en op die welke op het nationale          kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von
       recht zijn gebaseerd.                                                 Bahr (rapporteur), D. A. O. Edward, A. La Pergola en
                                                                             C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-
3)     Het gemeenschapsrecht staat eraan in de weg dat een lidstaat          Hackl; griffier: M. -F. Contet, administrateur, op 19 september
       bepalingen vaststelt die aan de terugbetaling van een belasting       2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       die bij een arrest van het Hof in strijd of onverenigbaar met het
       gemeenschapsrecht is verklaard, voorwaarden verbinden die
       specifiek op die belasting betrekking hebben en ongunstiger zijn      1)     Verwerpt het beroep.
       dan die welke anders op de terugbetaling van de betrokken
       belasting zouden worden toegepast.                                    2)     Verwijst de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten.
( 1) PB C 226 van 7.8.1999.
                                                                             (1 ) PB C 366 van 18.12.1999.
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                             (Vijfde kamer)
                                                                                van 17 september 2002
                       van 19 september 2002
                                                                             in zaak C-413/99 (verzoek van het Immigration Appeal
in zaak C-377/99: Bondsrepubliek Duitsland tegen Com-
                                                                             Tribunal om een prejudiciële beslissing): Baumbast, R
          missie van de Europese Gemeenschappen ( 1)                             tegen Secretary of State for the Home Department (1)
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar
                   1995 — Akkerbouwgewassen”)                                („Vrij verkeer van personen — Migrerende werknemer
                                                                             — Rechten van verblijf van gezinsleden van migrerende
                                                                             werknemer — Rechten van kinderen op voortzetting van hun
                            (2002/C 274/02)                                  studie in lidstaat van ontvangst — Artikelen 10 en 12
                                                                             van verordening (EEG) nr. 1612/68 — Burgerschap van
                                                                             Europese Unie — Recht van verblijf — Richtlijn 90/364/
                            (Procestaal: Duits)                                           EEG — Beperkingen en voorwaarden”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                (2002/C 274/03)
                            dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Engels)
In zaak C-377/99, Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden:
aanvankelijk vertegenwoordigd door W.-D. Plessing en                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
C.- D. Quassowski, vervolgens door W.-D. Plessing en B. Mut-                                           dentie van het Hof)
telsee-Schön) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: M. Niejahr en G. Braun), betreffende een
beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 1999/
596/EG van de Commissie van 28 juli 1999 tot wijziging van
beschikking 1999/187/EG betreffende de goedkeuring van de                    In zaak C-413/99, betreffende een verzoek aan het Hof
rekeningen die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995                     krachtens artikel 234 EG van het Immigration Appeal Tribunal


title: Zaak T-114/12: Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2013 — Bode Chemie/BHIM — Laros (sterilina) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk sterilina — Oudere gemeenschapswoord- en beeldmerken STERILLIUM en BODE Sterillium — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/9

         Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2013 — Bode Chemie/BHIM — Laros (sterilina)
   (Zaak T-114/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk sterilina - Oudere gemeenschapswoord- en beeldmerken STERILLIUM en BODE Sterillium - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 359/15
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bode Chemi GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Aicher, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Laros Srl (Cremone, Italië) (vertegenwoordiger: F. Caricato, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 16 januari 2012 (zaak R 2423/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen Bode Chemie GmbH en Laros Srl

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bode Chemie GmbH wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de noodzakelijke kosten die Laros Srl zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 165 van 9.6.2012.


title: Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-96/97)

text:
26 . 4 . 97            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 131 /9
1 . Moet artikel 31 , lid 1 , onder a ), van Richtlijn 93/16/              door andere belastingplichtigen voor de reisorganisator
     EEG van de Raad van 5 april 1993 ter vergemakkelij                   wordt verricht ( prestatie van derden ) en deels door de
     king van het vrije verkeer van artsen en de onderlinge                reisorganisator uit eigen middelen wordt verricht ( ei
     erkenning van hun diploma's, certificaten en andere ti               gen prestatie )?
     tels ('), in samenhang gelezen met de artikelen 3 en 23
     en met de overige bepalingen van titel IV van die richt
     lijn, in die zin worden geïnterpreteerd dat de specifieke        2 . Moet artikel 26 met name aldus worden uitgelegd,
                                                                           dat :
     opleiding in de huisartsengeneeskunde pas kan worden
     aangevat nadat de betrokkene, na ten minste zes stu
     diejaren, het in artikel 3 bedoelde diploma heeft be                 a ) dit een splitsing van het totale door de reisorgani
     haald ?                                                                     sator van de reiziger ontvangen bedrag voorschrijft
                                                                                naar prestaties van derden en eigen prestaties, en
                                                                                dit op basis van de kosten van de samenstellende
2 . Moet artikel 31 , lid 1 , onder d ), van dezelfde richtlijn
                                                                                delen;
     in die zin worden geïnterpreteerd dat het feit dat „ de
     kandidaat (. . .) persoonlijk aan beroepsactiviteiten [di
     ent] deel te nemen en in de verantwoordelijkheden van                       of
     degenen met wie hij werkt, te delen " impliceert dat die
     kandidaat werkzaamheden van arts uitoefent die voor                  b ) dit de lidstaten machtigt om een splitsing van deze
     behouden zijn aan de houders van de diploma's vereist                       kosten te verlangen, i ) hetzij in het algemeen, ii )
     door de artikelen 2 en 3 van de richtlijn ?                                 hetzij bij handelingen als die waarom het in deze
                                                                                zaak gaat;
3 . Zo ja, moet diezelfde bepaling in die zin worden geïn
     terpreteerd dat de kandidaat reeds bij het begin van de                     of
     specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde werk
     zaamheden van arts zou moeten uitoefenen , ongeacht                   c ) dit toelaat, dat deze splitsing wordt toegepast in
     of het gaat om de voltijdse opleiding waarin artikel 31                     overeenstemming met de gebruikelijke beginselen
     van de richtlijn voorziet, of om de deeltijdse opleiding                    inzake de vaststelling van de maatstaf van heffing
     waarin artikel 34 voorziet ?
                                                                                overeenkomstig artikel 11 ?
O PB nr. L 165 van 7. 7. 1993 , blz. 1 .
                                                                      (') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
Verzoek van het VAT and Duties Tribunal van 26 februari
 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen             Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door Commissie van
T. P. Madgett en R. M. Baldwin, uitbaters van het                         de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Howden Court Hotel en The Commissioners of Customs                                              ( Zaak C-96/97)
                             and Excise
                                                                                ( 97/C 131 /23 )
                         (Zaak C-94/97)
                          ( 97/C 131 /22 )
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen Franse Repu
Het VAT and Duties Tribunal heeft bij beschikking van                 bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen ,
26 februari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van               vertegenwoordigd door R. Wainwright en J.-F. Pasquier,
Justitie op 3 maart 1997, in het geding tussen T. P. Mad             als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxem
 gett en R. M. Baldwin, uitbaters van het Howden Court                 burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
 Hotel en The Commissioners of Customs and Excise, het
 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
 zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
 vragen :
                                                                       — vast te stellen dat de Franse Republiek , door niet de
 Indien in zaak C-308/96 wordt beslist dat de bepalingen                    nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
 van artikel 26 van de zesde BTW-richtlijn (') van toepas                  vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn 91 /412/EEG
 sing zijn op handelingen als die waarom het in deze zaak                   van de Commissie van 23 juli 1991 tot vastlegging van
 gaat,                                                                      beginselen en richtsnoeren inzake goede praktijken bij
                                                                            het vervaardigen van geneesmiddelen voor diergenees
                                                                            kundig gebruik ('), de krachtens deze richtlijn op haar
 1 . op welke grondslag moet dan in de zin van artikel 26                   rustende verplichtingen niet is nagekomen ;
      de winstmarge van de reisorganisator worden bere
      kend, wanneer een reisorganisator in één handeling ten
      behoeve van een reiziger een dienst verricht die deels           — de Franse Republiek te verwijzen in de kosten .
 ---pagebreak--- Nr. C 131 / 10         NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    26 . 4 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                              onder B, punt 2, op zich geen voldoende grondslag om
                                                                                een onderdaan die een woonplaats heeft in een lidstaat
                                                                                ( Spanje ), en die tijdens een vakantieverblijf in een an
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                             dere lidstaat ( Denemarken ) naar een derde lidstaat
met die in zaak C-56/97 ( 2 ); de in de richtlijn vastgestelde                  ( Engeland ) reist, waar de betrokkene gewond raakt,
termijn is verstreken op 23 juli 1993 .                                         recht te geven op kosteloze ziekenhuisbehandeling
                                                                                voor de opgelopen verwondingen in die andere lidstaat
                                                                                ( Denemarken ), wanneer de ziekenhuisbehandeling na
(') PB nr. L 228 van 17 . 8 . 1991 , blz . 70 .                                 terugkeer van de betrokkene naar Denemarken aldaar
(2 ) PB nr. C 108 van 5 . 4 . 1997, blz . 12 .                                  wordt voorgezet ? Er moet van worden uitgegaan, dat
                                                                                er sprake is van een onafgebroken behandeling.
                                                                           (') PB nr. L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 2 .
Verzoek van 5 maart 1997 van Retten i Arhus ( 4e af
deling) om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                E. Bach en Arhus Amtskommune
                           ( Zaak C-97/97)                                 Verzoek van het Oberlandesgericht Wien van 28 februari
                                                                           1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                             ( 97/C 131 /24 )                              Verein zur Förderung des freien Wettbewerbs im Medien
                                                                                wesen en TV Spielfilm Verlag Gesellschaft mbH
                                                                                ( Zaak C-99/97)
Retten i Arhus (4e afdeling ) heeft bij vonnis van 5 maart
 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                                               ( 97/C 131 /25 )
 7 maart 1997, in het geding tussen E. Bach en Arhus
Amtskommune, het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                  Het Oberlandesgericht Wien heeft bij beschikking van
de navolgende prejudiciële vragen:                                         28 februari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                           Justitie op 7 maart 1997, in het geding tussen Verein zur
                                                                           Förderung des freien Wettbewerbs im Medienwesen en TV
 1 . Moet aan het bepaalde in artikel 31 van Verordening                   Spielfilm Verlag Gesellschaft mbH, het Hof van Justitie
      ( EEG ) nr. 1408/71 (') en bijlage VI, onder B, punt 2,              van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
      een strenge, letterlijke uitlegging worden gegeven, ook              diciële beslissing over de navolgende vraag:
      wat het vereiste inzake het verblijf betreft, of kan de
      bepaling ook worden uitgelegd in dier voege, dat een
      communautair onderdaan in een lidstaat altijd recht                  Moet artikel 30 van het EG-Verdrag aldus worden uitge
      heeft op kosteloze geneeskundige behandeling, ook in                legd dat het zich verzet tegen de toepassing van de wette
      dien het letsel en het eerste deel van de geneeskundige              lijke bepalingen van lidstaat A, waarbij het een in
      behandeling in een andere lidstaat hebben plaatsgevon               lidstaat B gevestigde onderneming wordt verboden een al
      den ?                                                                daar uitgegeven, periodiek verschijnend tijdschrift ook in
                                                                           lidstaat A te distribueren, wanneer daarin prijsvragen of
                                                                           loterijen zijn opgenomen die in lidstaat B rechtmatig wor
      Bij de beantwoording moet ervan uit worden gegaan,                   den georganiseerd ?
      dat er sprake is van een onafgebroken behandeling, die
      in een lidstaat wordt stopgezet en in een andere wordt
      voortgezet. Er is dus geen sprake van nabehandeling.
 2 . Kan het begrip woonplaats in artikel 31 van genoemde
      verordening volgens een teleologische uitlegging aldus               Beroep, op 7 maart 1997 ingesteld door Commissie van
      worden uitgebreid, dat het tevens een lidstaat betreft                de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Lux
      waar een communautair onderdaan volgens andere                                                        emburg
      communautaire voorschriften tot zes maanden per jaar                                          ( Zaak C-100/97)
      wettig in een eigen zomerhuis verblijft ? Hierbij wordt
      opgemerkt, dat het verblijf niet beroepsmatig is en dat                                           ( 97/C 131 /26 )
      de onderdaan niet bij het bevolkingsregister in dit land
      is aangemeld .
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                            is op 7 maart 1997 beroep tegen Groothertogdom Luxem
 3 . In hoeverre vormt, ongeacht de draagwijdte van                         burg ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen
       artikel 31 van genoemde verordening, bijlage VI ,                    schappen , vertegenwoordigd door G. Berscheid, lid van


title: Zaak F-82/09: Beroep ingesteld op 16 oktober 2009 — Nolin/Commissie

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/37

         Beroep ingesteld op 16 oktober 2009 — Nolin/Commissie
   (Zaak F-82/09)
   2009/C 297/57
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Michel Nolin (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het TABG van 19 december 2008 betreffende de intrekking van verzoekers bevorderings- en gratificatiepunten

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de directeur-generaal van het DG Admin van 19 december 2008;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van een bedrag van 3 000 EUR aan verzoeker ter vergoeding van de immateriële schade die hij heeft geleden door haar kwetsend en beledigend gedrag alsmede door de schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen waardoor inbreuk is gemaakt op zijn recht op een doeltreffend beroep;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.


title: Zaak T-380/00: Beroep, op 20 december 2000 ingesteld door Japan Tobacco Inc. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 79/24                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.3.2001
Beroep, op 20 december 2000 ingesteld door R. J. Rey-                   Bovendien, aldus verzoekster, kan de Gemeenschap in het
nolds Tobacco Holdings Inc. tegen Raad van de Europese                  kader van de haar toekomende bevoegdheden om in de
  Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen                      lidstaten, in samenwerking met die lidstaten, op te treden tegen
                                                                        fraude, geen burgerlijke vordering instellen in de Verenigde
                                                                        Staten; maatregelen inzake fraudebestrijding moeten worden
                         (Zaak T-379/00)                                vastgesteld overeenkomstig de voorschriften van artikel 280,
                                                                        lid 4, EG, welke procedure met betrekking tot de bestreden
                          (2001/C 79/42)                                besluiten niet is gevolgd.
                                                                        Verzoekster stelt, dat de Gemeenschap met de door haar in de
                                                                        Verenigde Staten ingeleide vordering de procedures omzeilt
                        (Procestaal: Engels)
                                                                        die gelden inzake de heffing en invordering van onbetaald
                                                                        gebleven douanerechten en inzake de sancties op het ontwijken
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               van die rechten, dat verzoeksters recht om te worden gehoord
schappen is op 20 december 2000 beroep ingesteld tegen                  is geschonden, dat is gehandeld in strijd met de algemene
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                  beginselen van rechtszekerheid, de rechten van verdediging, de
Gemeenschappen door R. J. Reynolds Tobacco Holdings Inc.,               behoorlijke procesvoering en het evenredigheidsbeginsel. Ten
een vennootschap naar het recht van de Staat Delaware (USA),            slotte, aldus verzoekster, hebben de verwerende instellingen
vertegenwoordigd door O. W. Brouwer en P. Lomas van het                 met de vaststelling van de omstreden besluiten misbruik
advocatenkantoor Freshfields Bruckhaus Deringer.                        gemaakt van hun bevoegdheden.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie, waarvan
      zij op 6 november 2000 kennis heeft gekregen, om
      namens de Europese Gemeenschap tegen verzoekster de               Beroep, op 20 december 2000 ingesteld door Japan
      RICO-procedure volgens het recht van de Staat New York            Tobacco Inc. tegen Raad van de Europese Unie en
      in te leiden en/of anderen hiermee te gelasten; en, indien               Commissie van de Europese Gemeenschappen
      een dergelijk besluit bestaat,
                                                                                (Zaak T-380/00)
—     nietig te verklaren het besluit van de Raad, waarvan
      verzoekster nooit kennis heeft gekregen, om namens                                          (2001/C 79/43)
      de Europese Gemeenschap tegen verzoekster de RICO-
      procedure volgens het recht van de Staat New York in te
      leiden en/of anderen last of opdracht te geven zulks te                                   (Procestaal: Engels)
      doen;
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     de Commissie en/of de Raad te verwijzen in de kosten              schappen is op 20 december 2000 beroep ingesteld tegen
      van deze procedure, daaronder begrepen die van verzoek-           Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
      ster en eventuele derden.                                         Gemeenschappen door Japan Tobacco Inc.; een vennootschap
                                                                        naar Japans recht, vertegenwoordigd door O. W. Brouwer en
                                                                        P. Lomas van het advocatenkantoor Freshfields Bruckhaus
                                                                        Deringer te Brussel (België).
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster is verwerende partij in een zaak die door Europese
Gemeenschap is ingeleid voor een rechtbank van de Verenigde             —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie, waarvan
Staten, waarin de Gemeenschap compensatoire, drievoudige                      zij op 6 november 2000 kennis heeft gekregen, om
en prohibitieve schadevergoeding vordert voor verliezen die                   namens de Europese Gemeenschap tegen verzoekster de
zij zou hebben geleden wegens niet-betaling van BTW, doua-                    RICO-procedure volgens het recht van de Staat New York
nerechten etc., die de Gemeenschap, naar zij stelt, niet zou                  in te leiden en/of anderen hiermee te gelasten; en, indien
hebben ontvangen ten gevolge van sigarettensmokkel in de                      een dergelijk besluit bestaat,
Europese Unie.
                                                                        —     nietig te verklaren het besluit van de Raad, waarvan
                                                                              verzoekster nooit kennis heeft gekregen, om namens
Verzoekster stelt, dat de Gemeenschap niet bevoegd is om                      de Europese Gemeenschap tegen verzoekster de RICO-
rechtstreeks of onrechtstreeks douanerechten of BTW te heffen                 procedure volgens het recht van de Staat New York in te
of in te vorderen via een burgerlijke schadevorderingsproce-                  leiden en/of anderen last of opdracht te geven zulks te
dure. De bevoegdheid om dergelijke rechten te heffen of in te                 doen;
vorderen berust uitsluitend bij de lidstaten, en voor geschillen
gelden de in elk van die lidstaten voorgeschreven procedures,           —     de Commissie en/of de Raad te verwijzen in de kosten
met dien verstande dat belastinginning niet mogelijk is via een               van deze procedure, daaronder begrepen die van verzoek-
burgerrechtelijke schadevordering.                                            ster en eventuele derden.
 ---pagebreak--- 10.3.2001             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 79/25
Middelen en voornaamste argumenten                                      Houder van het oppo-           verzoekster
                                                                        sitiemerk of -teken:
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak T-379/00.                                                   Oppositiemerk of -te-          in Duitsland ingeschreven beeld-
                                                                        ken:                           merk „ILS” voor „leermiddelen en
                                                                                onderwijsmateriaal (uitgezonderd
                                                                                toestellen) in gedrukte vorm; alle
                                                                                soorten gegevensdragers met pro-
                                                                                gramma’s voor onderwijsdoelein-
                                                                                den; ontwikkeling en exploitatie
                                                                                van schriftelijk onderwijs” (klas-
Beroep, op 30 december 2000 ingesteld door Institut für
                                                                                sen 9, 16 en 41)
Lernsysteme tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
     interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                        Beslissing van oppositie-      afwijzing van de oppositie
                                                                        afdeling:
                        (Zaak T-388/00)
                                                                        Beslissing kamer van be-       afwijzing van de oppositie
                         (2001/C 79/44)                                 roep:
                                                                        Middelen:                      — schending van wezenlijke
                        (Procestaal: Engels)                                                               vormvoorschriften zoals ar-
                                                                                tikel 43, lid 1, van de verorde-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                                  ning van de Raad inzake het
schappen is op 30 december 2000 beroep tegen Bureau voor                                                   gemeenschapsmerk
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                                            — onjuiste toepassing van het
modellen) ingesteld door Institut für Lernsysteme, te Hamburg,                                             beginsel, dat hoe dichter de
vertegenwoordigd door J. Schneider van het kantoor CMS                                                     goederen de diensten bij el-
Hasche Sigle Eschenlohr Peltzer Schäfer, te Stuttgart (Duits-                                              kaar liggen, hoe groter de af-
land).                                                                                stand tussen de merken be-
                                                                                hoort te zijn.
Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: ELS
Educational Services, Inc., Culver City, Californië, Verenigde
Staten.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     beslissing nr. R 074/2000-3 van het Bureau van 18 ok-
      tober 2000 te vernietigen en de inschrijving van het
      gemeenschapsmerk 000131276 „ELS” te weigeren;                     Beroep, op 5 januari 2001 ingesteld door Renco S.p.a.
                                                                                tegen Raad van de Europese Unie
—     het Bureau in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Zaak T-4/01)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2001/C 79/45)
Aanvrager van gemeen-          ELS Educational Services, Inc.
schapsmerk:
Betrokken merk:                woordmerk „ELS” — aanvraag-                                      (Procestaal: Frans)
                               nr. 131276 betreffende „studie-
                               boeken en drukwerken, te                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                               weten leerboeken voor leerlingen,        schappen is op 5 januari 2001 beroep tegen Raad van de
                               catalogussen, handboeken voor            Europese Unie ingesteld door de vennootschap Renco S.p.a.,
                               het onderwijs, gedrukt instructie-       gevestigd te Milaan (Italië), vertegenwoordigd door D. Philippe
                               materiaal en kaarten en boekjes          en F. Apruzzi, advocaten te Luxemburg en te Brussel.
                               voor leerlingen die Engels als
                               tweede taal willen leren” (klasse
                               16); „het verlenen van technische        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                               bijstand bij de oprichting en/of
                               exploitatie van taalscholen” (klas-      —     verweerder te veroordelen haar een vergoeding te betalen
                               se 35) en „diensten op het gebied              ten belope van 6 863 000 EUR, vermeerderd met com-
                               van onderwijs, te weten het geven              pensatoire interessen vanaf het schadebrengende feit —
                               van Engels taalonderwijs” (klas-               namelijk vanaf 14 april 2000 — en gerechtelijke interes-
                               se 41)                                         sen vanaf de uitspraak van het arrest, te weten:


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juni 2001 in de gevoegde zaken T-357/99 en T-358/99: Telefon & Buch VerlagsgmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen, modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Woorden UNIVERSALTELEFONBUCH en UNIVERSALKOMMUNIKATIONSVERZEICHNIS — Absolute weigeringsgrond — Beschrĳvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94")

text:
15.9.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 259/9
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 14 juni 2001                                                           van 7 juni 2001
in de gevoegde zaken T-357/99 en T-358/99: Telefon                       in zaak T-359/99: Deutsche Krankenversicherung AG
& Buch VerlagsgmbH tegen Bureau voor harmonisatie                        (DKV) tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
binnen de interne markt (merken, tekeningen, modellen)                        markt (merken, tekeningen, modellen) (BHIM) (1)
                              (BHIM) (1)
                                                                         („Gemeenschapsmerk — Woord EuroHealth — Absolute
                                                                         weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Onderschei-
(„Gemeenschapsmerk — Woorden UNIVERSALTELEFON-                           dend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening
BUCH en UNIVERSALKOMMUNIKATIONSVERZEICH-                                                           (EG) nr. 40/94”)
NIS — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter
 — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94”)
                                                                                (2001/C 259/14)
                          (2001/C 259/13)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                         In zaak T-359/99, Deutsche Krankenversicherung AG (DKV),
                                                                         gevestigd te Keulen (Duitsland), vertegenwoordigd door S. von
In de gevoegde zaken T-357/99 en T-358/99, Telefon & Buch                Petersdorff-Campen, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
VerlagsgmbH, gevestigd te Salzburg (Oostenrijk), vertegen-               Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
woordigd door H. G. Zeiner en B. Heaman-Dunn, advocaten,                 markt (merken, tekeningen, modellen) (BHIM) (gemachtigden:
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg tegen Bureau voor                D. Schennen en S. Bonne), betreffende een beroep tegen de
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen,                beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor
modellen) (BHIM) (gemachtigden: S. Bonne, A. von Mühlen-                 harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
dahl en E. Joly), betreffende een beroep tot vernietiging van            modellen) van 15 oktober 1999 (zaak R 19/1999-1) inzake de
twee beslissingen van de derde kamer van beroep van het                  inschrijving van het woord EuroHealth als gemeenschapsmerk,
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
tekeningen en modellen) van 21 november 1999 (zaken                      A. W. H. Meij, kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung,
R 351/1999-3 en R 352/1999-3), waarbij de inschrijving van               rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 7 juni
de woorden UNIVERSALTELEFONBUCH en UNIVERSAL-                            2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
KOMMUNIKATIONSVERZEICHNIS als gemeenschapsmerk is
geweigerd, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer),
samengesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili            1)    Vernietigt de beslissing van de eerste kamer van beroep van het
en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: J. Palacio González,                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
administrateur, op 14 juni 2001 een arrest gewezen waarvan                     tekeningen en modellen) van 15 oktober 1999 (zaak
het dictum luidt als volgt:                                                    R 19/1999-1) voor de diensten behorend tot de categorie
                                                                               „financiële zaken”.
1)    Verwerpt de beroepen.
                                                                         2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                         3)    Verwijst elke partij in de eigen kosten.
(1) PB C 102 van 8.4.2000.                                               (1) PB C 79 van 18.3.2000.


title: Doorhaling van zaak T-221/99

text:
C 211/26              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22.7.2000
              Doorhaling van zaak T-194/98 (1)                         rechter: R. M. Moura Ramos) de doorhaling in het register
                                                                       gelast van zaak T-180/99: V. Tsarnavas tegen Commissie van
                       (2000/C 211/54)                                 de Europese Gemeenschappen.
                        (Procestaal: Frans)                            (1) PB C 281 van 2.10.1999.
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 16 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
T-194/98: Scan Office Design SA tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen.
                                                                                Doorhaling van zaak T-221/99 (1)
(1) PB C 48 van 20.2.1999.
                                                                                (2000/C 211/57)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                Doorhaling van zaak T-4/99 (1)                         De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                       (2000/C 211/55)                                 van 16 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                       T-221/99: G. Rassmussen tegen Raad van de Europese Unie.
                       (Procestaal: Duits)
                                                                       (1) PB C 366 van 18.12.1999.
De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 13 april 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
T-4/99: OGT-Fruchthandelsgesellschaft mbH tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 71 van 13.3.1999.                                                            Doorhaling van zaak T-21/00 (1)
                                                                                (2000/C 211/58)
                                                                                (Procestaal: Frans)
              Doorhaling van zaak       T-180/99 (1)
                                                                       De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                       (2000/C 211/56)                                 aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                       van 3 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van
                                                                       zaak T-21/00: D. Crabbe tegen Europees Centrum voor de
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       ontwikkeling van de beroepsopleiding (CEDEFOP).
Bij beschikking van 13 april 2000 heeft het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (alleensprekend                  (1) PB C 79 van 18.3.2000.


title: Zaak C-360/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 4 augustus 2008 — 1. Stichting Greenpeace Nederland en 2. Stichting ter Voorkoming Misbruik Genetische Manipulatie VoMiGen tegen Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, andere partij: Pioneer Hi-Bred Northern Europe Sales Division

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 4 augustus 2008 — 1. Stichting Greenpeace Nederland en 2. Stichting ter Voorkoming Misbruik Genetische Manipulatie „VoMiGen” tegen Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, andere partij: Pioneer Hi-Bred Northern Europe Sales Division
   (Zaak C-360/08)
   (2008/C 285/33)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Raad van State
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters:

               1.

               Stichting Greenpeace Nederland

               2.

               Stichting ter Voorkoming Misbruik Genetische Manipulatie „VoMiGen”

      Verweerder: Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer

      Andere partij: Pioneer Hi-Bred Northern Europe Sales Division
   Prejudiciële vragen

               1.

               Moet de plaats van introductie van genetisch gemodificeerde organismen, die krachtens artikel 25, vierde lid, van richtlijn 2001/18/EG (1) niet als vertrouwelijk kan worden beschouwd, mede gelet op het doel en de systematiek van deze richtlijn, aldus worden uitgelegd dat hiermee wordt bedoeld het kadastrale perceel of kan worden volstaan met het vermelden van een ruimer geografisch gebied?

               2.

                           a.

                           Indien een ruimer geografisch gebied toereikend is, welke omstandigheden kunnen bij het bepalen van de gebiedsaanduiding worden betrokken?

                           b.

                           Komt richtlijn 2003/4/EG (2) betekenis toe bij het bepalen van de reikwijdte van de gebiedsaanduiding?

                           c.

                           Is met een gebied dat twintigmaal groter is dan de afzonderlijke proefvelden voldaan aan het proportionaliteitsbeginsel?

               3.

               Is voldaan aan het proportionaliteitsbeginsel, indien overeenkomstig het op 17 juli 2008 herziene beleid wordt gekozen voor een globale gebiedsaanduiding van honderd maal de afzonderlijke proefvelden?

               4.

               Indien slechts een kadastrale gebiedsaanduiding toereikend is, kan, ondanks het bepaalde in artikel 25, vierde lid, van richtlijn 2001/18/EG, in de in artikel 4, tweede lid, van richtlijn 2003/4/EG weergegeven omstandigheden toch een rechtvaardiging zijn gelegen om informatie omtrent de exacte plaats van introductie vertrouwelijk te behandelen?

               5.

                           a.

                           Bevat artikel 4, tweede lid, van richtlijn 2003/4/EG een limitatieve opsomming van rechtvaardigingsgronden?

                           b.

                           Indien dit het geval is, kan de beveiliging van bedrijven met inbegrip van de daar aanwezige personen en producten en het voorkomen van sabotage ten behoeve van het biotechnologische ontwikkelingsklimaat in Nederland onder één van de in artikel 4, tweede lid, van de richtlijn 2003/4/EG genoemde rechtvaardigingsgronden worden gebracht?

               6.

               Indien op vraag 5, onder a en b, een positief antwoord volgt, is in dat geval een gebiedsaanduiding van twintigmaal dan wel honderd maal de omvang van het proefveld, gelet op het bepaalde in artikel 4, tweede lid, na punt h, van richtlijn 2003/4/EG, gezien het beschermen van particuliere (beveiliging van het bedrijf met inbegrip van de daar aanwezige personen en producten) en publieke belangen (voorkomen van sabotage ten behoeve van het biotechnologische ontwikkelingsklimaat in Nederland) proportioneel?

               7.

                           a.

                           Indien op vraag 5, onder a, een negatief antwoord volgt, is het beveiligen van bedrijven met inbegrip van de daar aanwezige personen en producten en het voorkomen van sabotage ten behoeve van het biotechnologische ontwikkelingsklimaat in Nederland een geoorloofde rechtvaardigingsgrond?

                           b.

                           Is bij bevestigende beantwoording van vraag 7, onder a, een gebiedsaanduiding van twintigmaal dan wel honderd maal de omvang van het proefveld gezien het beschermen van particuliere (beveiliging van het bedrijf met inbegrip van de daar aanwezige personen en producten) en publieke belangen (voorkomen van sabotage ten behoeve van het biotechnologische ontwikkelingsklimaat in Nederland) proportioneel?

      (1)  Van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlĳn 90/220/EEG van de Raad (PB L 106, blz. 1).

      (2)  Van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlĳn 90/313/EEG van de Raad (PB L 41, blz. 26).


title: Zaak C-67/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Margarete Block/Finanzamt Kaufbeuren (Vrij verkeer van kapitaal — Artikelen 56 EG en 58 EG — Successierechten — Nationale regeling in het kader waarvan successierechten, verschuldigd in lidstaat waar eigenaar van goederen bij zijn overlijden woonde, niet kunnen worden verrekend met door erfgenaam in andere lidstaat betaalde successierechten wanneer goederen uit nalatenschap banktegoeden zijn — Dubbele belasting — Beperking — Geen)

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Margarete Block/Finanzamt Kaufbeuren
   (Zaak C-67/08) (1)

   (Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 56 EG en 58 EG - Successierechten - Nationale regeling in het kader waarvan successierechten, verschuldigd in lidstaat waar eigenaar van goederen bij zijn overlijden woonde, niet kunnen worden verrekend met door erfgenaam in andere lidstaat betaalde successierechten wanneer goederen uit nalatenschap banktegoeden zijn - Dubbele belasting - Beperking - Geen)
   (2009/C 82/11)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Margarete Block

      Verwerende partij: Finanzamt Kaufbeuren
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof (Duitsland) — Uitlegging van de artikelen 56, lid 1, EG en 58, lid 1, sub a, en lid 3, EG — Nationale wettelijke regeling inzake successierechten — Dubbele belasting als gevolg van de onmogelijkheid van verrekening van de in een andere lidstaat geheven belasting met de nationale belasting wanneer de zich in deze andere lidstaat bevindende nalatenschap bestaat uit banktegoeden
   Dictum
   De artikelen 56 EG en 58 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een regeling van een lidstaat als die in het hoofdgeding, in het kader waarvan de door een in deze lidstaat ingezeten erfgenaam verschuldigde successierechten over banktegoeden bij een financiële instelling in een andere lidstaat, worden berekend zonder dat, wanneer de erflater bij zijn overlijden in de eerste lidstaat woonde, met de in deze lidstaat verschuldigde successierechten de in de andere lidstaat betaalde successierechten worden verrekend.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Zaak C-181/01 P: Hogere voorziening, op 25 april 2001 ingesteld door N tegen het arrest, op 13 februari 2001 in zaak T-2/00 tussen N en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer)

text:
14.7.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 200/47
Hogere voorziening, op 25 april 2001 ingesteld door N                 —     Schending van de artikelen 72 en 73 van het Statuut en
tegen het arrest, op 13 februari 2001 in zaak T-2/00 tussen                 artikel 2, eerste en tweede alinea, van de gemeenschaps-
N en de Commissie van de Europese Gemeenschappen                            regelingen: het Gerecht heeft zijn onderzoek beperkt tot
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                           het aspect van de overbrenging van de ziekteverwekker
        Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer)                              en heeft geen rekening gehouden met de gedachte dat de
                                                                            gevolgen van het ongeval niet beperkt zijn tot de
                                                                            onmiddellijke effecten ervan, maar zich later kunnen
                       (Zaak C-181/01 P)                                    openbaren. Aangezien een bepaalde ziekte slechts door
                                                                            een bepaalde oorzaak kan optreden, is het bewijs „in re
                                                                            ipsa”: het volstaat de besmetting in verband te brengen
                         (2001/C 200/83)                                    met haar oorzaak. Rekwirant merkt om te beginnen op
                                                                            dat de omstandigheden van zijn besmetting beperkt zijn
                                                                            tot die van seksuele aard. Vervolgens merkt hij op dat
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  zelfs al zou het argument van het Gerecht juist zijn —
op 25 april 2001 hogere voorziening ingesteld door N,                       quod non — dat de medische commissie het scheuren
vertegenwoordigd door G. Durazzo, avvocato, tegen het arrest,               van het condoom niet als oorzaak van de besmetting
op 13 februari 2001 in zaak T-2/00 tussen N en de Commissie                 heeft aangenomen, of niet precies heeft kunnen bepalen
van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht                     wat dit scheuren inhield, dan nog vormen alle andere
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde                    feitelijke, chronologische en medische omstandigheden
kamer)                                                                      die door de medische commissie zijn bevestigd een reeks
                                                                            vermoedens op grond waarvan verzoekers aandoening
Rekwirant vordert dat het Hof:                                              als ongeval kan worden aangemerkt. In elk geval, ook al
                                                                            zouden de genoemde omstandigheden niet de „gebeur-
—    de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaart,               tenis” vormen die in artikel 2.1 van de gemeenschapsrege-
                                                                            lingen vereist wordt, dan vallen zij toch onder het begrip
                                                                            „inwerking” dat daarin eveneens wordt genoemd.
—    het bestreden arrest vernietigt,
                                                                      —     Schending van de regels voor de niet-contractuele aan-
—    de bij het beroep ingediende vorderingen toewijst (1),                 sprakelijkheid van de Commissie (artikel 288 EG): de
                                                                            handelwijze van het tot aanstelling bevoegde gezag en de
—    de Commissie verwijst in de kosten van beide instanties                door dit gezag gemaakte fouten, al was het maar vanwege
     en haar veroordeelt tot vergoeding van de kosten die                   de door zijn toedoen ontstane vertraging in de afronding
     rekwirant heeft gemaakt voor het functioneren van de                   van deze zaak, hebben een psychologisch effect op
     ziekenkas.                                                             rekwirant gehad en geleid tot stress in een hogere mate
                                                                            dan voor een volledig gezond persoon of bij een normaal
Middelen en voornaamste argumenten                                          arbeidsgeschil. Aangezien de schade niet rechtstreeks op
                                                                            geld waardeerbaar is, refereert rekwirant zich thans aan
—    Verdraaiing van het advies van de medische commissie                   het redelijk oordeel van het Hof.
     en schending van het beginsel van de bewijskracht van
     aktes; feitelijk onjuiste constateringen gelet op de inhoud
     van genoemd advies; schending van het rechtsbeginsel             (1) PB C 79, 18 maart 2000, blz. 39.
     betreffende de uitlegging van complexe aktes; schending
     van de in de rechtspraak geformuleerde beginselen ten
     aanzien van de voorwaarden betreffende de regelmatig-
     heid, de uitlegging en de inhoud van adviezen van
     medische commissies; onlogische en tegenstrijdige mo-
     tivering; schending van het vermoeden van goede trouw;
     schending van artikel 19 van de gemeenschapsregelingen.
—    Schending van artikel 73 van het Statuut, de artikelen 2,
     4, 7 en 19 van de gemeenschapsregelingen: om de
     kwalificatie van de betrokken gebeurtenis (dat wil zeggen        Verzoek van het Oberlandesgericht Düsseldorf van
     de besmetting met het HIV-virus) als ongeval te vermijden,       22 maart 2001 om een prejudiciële beslissing in het
     heeft de medische commissie in de beraadslaging de               geding tussen Saatgut-Treunhandverwaltungs GmbH en
     begrippen instemming met het risico, onweerstaanbaar                                        Werner Jäger
     geweld en het op één lijn stellen van aandoeningen
     van uiteenlopende aard die geen invaliderend karakter
     hebben, ingevoerd. Nadat het Gerecht had verklaard                                        (Zaak C-182/01)
     „bevoegd te zijn om te onderzoeken of het tot aanstelling
     bevoegde gezag door het advies van de medische commis-
     sie over te nemen, die in haar conclusies het begrip                                      (2001/C 200/84)
     „ongeval” bezigt, de draagwijdte van de relevante regelin-
     gen heeft gerespecteerd”, heeft het niet, zoals het had          Het Oberlandesgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van
     moeten doen, verklaard dat deze beoordeling onjuist was.         22 maart 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van