title: Verzoek van de Cour d'appel de Versailles (Twaalfde kamer) van 5 november 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Group Josi Reinsurance Company SA en Universal General Insurance Company "UGIC" (Zaak C-412/98) (1999/C 1/21)

text:
4.1.1999               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 1/11
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                Zijn de specifieke bevoegdheidsregels in verzekeringszaken
Queen's Bench Division, Chancery Division, van 2 oktober               van de artikelen 7 en volgende van het Executieverdrag
1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen              van toepassing op herverzekering?
1. Hoechst Aktiengesellschaft en 2. Hoechst UK Ltd en
1. Inland Revenue Commissioners en 2. H. M. Attorney
                              General
                        (Zaak C-410/98)
                          (1999/C 1/20)
                                                                       Hogere voorziening, op 23 november 1998 ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
De High Court of Justice (England & Wales), Queen's                    arrest, op 17 september 1998 in zaak T-50/96 tussen Pri-
Bench Division, Chancery Division heeft bij beschikking                mex Produkte Import-Export GmbH & Co. KG, Geb.
van 2 oktober 1998, ingekomen ter griffie van het Hof                  Kruse GmbH, Interporc Im- und Export GmbH, alsmede
van Justitie op 17 november 1998, in het geding tussen                 het Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en Noord-
1. Hoechst Aktiengesellschaft en 2. Hoechst UK Ltd en                  Ierland en de Commissie van de Europese Gemeenschap-
1. Inland Revenue Commissioners en 2. H. M. Attorney                   pen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
General, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                           Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer)
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over vra-
gen die identiek zijn aan die in zaak C-397/98 (1), Metall-                                 (Zaak C-417/98 P)
gesellschaft Ltd e.a. tegen Commissioners of Inland Reve-                                      (1999/C 1/22)
nue en HM Attorney General.
(1) Zie bladzijde 7 van dit Publicatieblad.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       is op 23 november 1998 hogere voorziening ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door J. L. Dewost, directeur-generaal van de
                                                                       juridische dienst van de Commissie, en G. zur Hausen,
                                                                       juridisch adviseur, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Verzoek van       de Cour d'appel de Versailles (Twaalfde              burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
kamer) van 5      november 1998 om een prejudicieÈle beslis-           dienst, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op
sing in het        geding tussen Group Josi Reinsurance                17 september 1998 in zaak T-50/96 tussen Primex Pro-
Company SA        en Universal General Insurance Company               dukte Import-Export GmbH & Co. KG, Geb. Kruse
                             ¹UGICº                                    GmbH, Interporc Im- und Export GmbH alsmede het Ver-
                        (Zaak C-412/98)                                enigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland
                                                                       en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewe-
                          (1999/C 1/21)                                zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen (Eerste Kamer).
De Cour d'appel de Versailles (Twaalfde kamer) heeft bij
arrest van 5 november 1998, ingekomen ter griffie van het              Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Hof van Justitie op 19 november 1998, in het geding tus-
sen Group Josi Reinsurance Company SA en Universal                     Ð Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
General Insurance Company ¹UGICº, het Hof van Justitie                      17 september 1998 in zaak T-50/96 te vernietigen.
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-
dicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
                                                                       Ð Het beroep te verwerpen.
Is het Verdrag van Brussel van 27 september 1968 betref-
fende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging              Ð Verzoeksters te verwijzen in de kosten.
van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, behalve
op ¹intracommunautaire geschillenº ook van toepassing                  Middelen en voornaamste argumenten
op ¹geschillen die een band hebben met de Gemeen-
schapº? Kan met name een in een verdragsluitende staat                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
gevestigde verweerder de specifieke bevoegdheidsregels                 met die in zaak C-163/98 P (1).
van dit verdrag inroepen tegen een verzoeker met woon-
plaats in Canada?                                                      (1) PB C 258 van 15.8.1998, blz. 14.


title: Zaak C-337/16 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 mei 2017 — Portugese Republiek/Europese Commissie (Hogere voorziening — ELGF en Elfpo — Uitvoeringsbesluit van de Europese Commissie — Kennisgeving aan de adressaat — Latere correctie van de printopmaak van de bijlage — Bekendmaking van het besluit in het Publicatieblad van de Europese Unie — Beroepstermijn — Aanvang — Tardiviteit — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/17

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 mei 2017 — Portugese Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-337/16 P) (1)

   ((Hogere voorziening - ELGF en Elfpo - Uitvoeringsbesluit van de Europese Commissie - Kennisgeving aan de adressaat - Latere correctie van de printopmaak van de bijlage - Bekendmaking van het besluit in het Publicatieblad van de Europese Unie - Beroepstermijn - Aanvang - Tardiviteit - Niet-ontvankelijkheid))
   (2017/C 239/21)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Rekwirante: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, J. Saraiva de Almeida en P. Estêvão, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en M. França, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 326 van 5.9.2016.


title: Zaak C-25/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Juzgado Contencioso-Administrativo de Barcelona (Spanje) op 21 januari 2013 — France Telecom España, SA/Diputación de Barcelona

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Juzgado Contencioso-Administrativo de Barcelona (Spanje) op 21 januari 2013 — France Telecom España, SA/Diputación de Barcelona
   (Zaak C-25/13)
   2013/C 108/31
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado Contencioso-Administrativo número 17 de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: France Telecom España, SA

      Verwerende partij: Diputación de Barcelona

      Prejudiciële vragen

               1)

               Geldt de beperking van de toepasselijkheid van de vergoedingen van artikel 13 van de (Machtigings)richtlijn (1) tot uitsluitend de exploitanten van telecommunicatienetwerken, zoals het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft uitgemaakt in zijn arrest van 12 juli 2012 (2), ook voor alle andere vergoedingen of tegenprestaties die rechthebbenden van openbare of particuliere eigendommen ontvangen als tegenprestatie voor de installatie van faciliteiten van die telecommunicatienetwerken op hun terrein of eigendom?

               2)

               Moeten deze vergoedingen en de personen die deze verschuldigd zijn, worden bepaald volgens het nationale recht van de lidstaat?

      (1)  Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en diensten (Machtigingsrichtlijn)

      (2)  Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juli 2012 in de gevoegde zaken C-55/11, C-57/11 en C-58/11, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.


title: Zaak T-88/12: Beroep ingesteld op 20 februari 2012 — Charron Inox en Almet/Raad

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/32

         Beroep ingesteld op 20 februari 2012 — Charron Inox en Almet/Raad
   (Zaak T-88/12)
   2012/C 109/65
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Charron Inox (Marseille, Frankrijk) en Almet (Satolas-et-Bonce, France) (vertegenwoordiger: P.-O. Koubi-Flotte, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               primair, verordening (EU) nr. 1331/2011 van de Raad van 14 december 2011 nietig verklaren omdat deze is gebaseerd op toereikende economische vaststellingen;

               —

               subsidiair, artikel 2 van verordening (EU) nr. 1331/2011 van de Raad van 14 december 2011, waarbij het voorlopige, reeds geïnde, antidumpingrecht definitief wordt geïnd, nietig verklaren nu deze inning het beginsel van gewettigd vertrouwen schendt;

               —

               meer subsidiair, de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie erkennen die als geldig aanvaardt de onmiddellijke toepassing van een inning die, gelet op het voorwerp ervan, binnen redelijke termijnen aan de betrokken economische operatoren had moeten worden meegedeeld teneinde hen in staat te stellen om met voldoende rechtszekerheid hun economische keuzes in het vooruit te kunnen nemen;

               —

               in ieder geval de terugbetaling en/of de schadeloosstelling van de verzoekende ondernemingen gelasten ten bedrage van:

                           —

                           schade van de onderneming CHARRON INOX wegens de betaling van betwiste antidumpingrechten: EUR 89 402,15;

                           —

                           schade geleden door de onderneming ALMET-LE METAL CENTRE wegens de betaling van betwiste antidumpingrechten: EUR 375 493;

                           —

                           schade gezamenlijk geleden door de ondernemingen CHARRON INOX en ALMET — LE METAL CENTRE wegens de betaling van betwiste antidumpingrechten: EUR 58 594, waarbij de twee ondernemingen CHARRON INOX en ALMET — LE METAL CENTRE de onderlinge verdeling van deze som op zich nemen;

                           —

                           schade geleden door de onderneming CHARRON INNOX ontstaan uit de noodzaak om duurder aan te kopen bij Indische leveranciers: EUR 57 883,18;

                           —

                           schade geleden door de onderneming ALMET — LE METAL CENTRE ontstaan doordat zij genoodzaakt was om duurder aan te kopen bij Indiase leveranciers: EUR 66 578,14.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten die verzoeksters ter ondersteuning van hun beroep tegen de verordening tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaalde naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal, van oorsprong uit de Volksrepubliek China (1) komen in wezen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-445/11, Charron Inox en Almet/Commissie, (2) betreffende de verordening tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op deze invoer. (3)

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1331/2011 van de Raad van 14 december 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaalde naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal, van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 336, blz. 6).

      (2)  PB 2011, C 290, blz. 18.

      (3)  Verordening (EU) nr. 627/2011 van de Commissie van 27 juni 2011 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op bepaalde naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal, van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 169, blz. 1).


title: Zaak T-608/13: Arrest van het Gerecht van 13 mei 2015 — easyGroup IP Licensing/BHIM — Tui (easyAir-tours) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk easyAir-tours — Ouder nationaal beeldmerk airtours Ticket Factory — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen overeenstemmende tekens — Geen verwarringsgevaar — Herzieningsbevoegdheid — Artikel 65, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/32

         Arrest van het Gerecht van 13 mei 2015 — easyGroup IP Licensing/BHIM — Tui (easyAir-tours)
   (Zaak T-608/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk easyAir-tours - Ouder nationaal beeldmerk airtours Ticket Factory - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen overeenstemmende tekens - Geen verwarringsgevaar - Herzieningsbevoegdheid - Artikel 65, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 213/54)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: easyGroup IP Licensing Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Day en K. Osgerby, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Tui AG (Hannover, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. von Schultz, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 5 september 2013 (zaak R 1029/2012-1) inzake een oppositieprocedure tussen Tui AG en easyGroup IP Licensing Ltd

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 5 september 2013 (zaak R 1029/2012-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten van easyGroup IP Licensing Ltd.

               4)

               Tui AG zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak T-614/11: Beschikking van het Gerecht van 27 april 2016 – GDC Engineering/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/35

         Beschikking van het Gerecht van 27 april 2016 – GDC Engineering/Commissie
   (Zaak T-614/11) (1)

   (2016/C 222/43)
   Procestaal: Duits
   De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 39 van 11.2.2012.


title: Zaak C-376/13: Beroep ingesteld op 2 juli 2013 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/23

         Beroep ingesteld op 2 juli 2013 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije
   (Zaak C-376/13)
   2013/C 252/39
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braun, G. Koleva, L. Malferrari)

      Verwerende partij: Republiek Bulgarije

      Conclusies

   De Europese Commissie verzoekt het Hof:

               —

               vast te stellen dat de Republiek Bulgarije niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 2, lid 1, van de mededingingsrichtlijn op haar rustende verplichtingen, doordat zij overeenkomstig § 5a, leden 1 en 2, van de overgangs- en slotbepalingen van de ZES (wet elektronische communicatie) het aantal ondernemingen waaraan radiofrequenties voor digitale terrestrische verspreiding kunnen worden toegewezen en waaraan een vergunning voor het aanbieden van de overeenkomstige elektronischecommunicatiedienst zal worden verleend, heeft beperkt tot twee (terwijl daarvoor vijf ondernemingen in aanmerking zouden kunnen komen);

               —

               vast te stellen dat de Republiek Bulgarije niet heeft voldaan aan de krachtens de artikelen 2, lid 2, en 4, lid 2, van de mededingingsrichtlijn, artikel 7, lid 3, van de machtigingsrichtlijn en artikel 9, lid 1, van de kaderrichtlijn op haar rustende verplichtingen, doordat zij overeenkomstig de artikelen 47a, leden 1 en 2, en 48, lid 3, ZES ondernemingen die tv-uitzendingen verzorgen, maar waarvan de programma’s niet in de Republiek Bulgarije worden uitgezonden, alsook de aan hen verbonden personen, verbiedt om deel te nemen aan aanbestedingen waarbij radiofrequenties voor digitale terrestrische verspreiding worden toegewezen en om de overeenkomstige [diensten] te verrichten;

               —

               vast te stellen dat de Republiek Bulgarije niet heeft voldaan aan de krachtens de artikelen 2, lid 2, en 4, lid 2, van de mededingingsrichtlijn, artikel 7, lid 3, van de machtigingsrichtlijn en artikel 9, lid 1, van de kaderrichtlijn op haar rustende verplichtingen, doordat zij overeenkomstig artikel 48, lid 5, ZES houders van radiofrequenties voor digitale terrestrische verspreiding verbiedt om elektronischecommunicatiediensten voor de uitzending van radio- en televisieprogramma’s aan te bieden.

               —

               de Republiek Bulgarije te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Europese Commissie voert aan dat de Republiek Bulgarije niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, leden 1 en 2, en 4, lid 2, van richtlijn 2002/77/EG van de Commissie van 16 september 2002 betreffende de mededinging op de markten voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten („mededingingsrichtlijn”) (1), artikel 7, lid 3, van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten („machtigingsrichtlijn”) (2) en artikel 9, lid 1, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten („kaderrichtlijn”) (3).

               —

               De Republiek Bulgarije heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 2, lid 1, van de mededingingsrichtlijn, volgens hetwelk de lidstaten geen uitsluitende of bijzondere rechten voor het aanleggen en/of het beschikbaar stellen van elektronischecommunicatienetwerken, of voor het verrichten van openbare elektronischecommunicatiediensten, toekennen of handhaven. Bij wetgevingshandeling heeft de Republiek Bulgarije het aantal ondernemingen waaraan een vergunning voor het gebruik van radiofrequenties voor digitale terrestrische verspreiding zal worden verleend en die diensten als multiplexaanbieder in hun gebied zouden vervullen, beperkt tot twee (terwijl daarvoor vijf ondernemingen in aanmerking hadden kunnen komen). Dit is gebeurd op basis van onevenredige en niet-objectieve criteria. Aldus heeft de Republiek Bulgarije bijzondere rechten voor het verrichten van deze elektronischecommunicatiediensten in het leven geroepen.

               —

               De Republiek Bulgarije heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, lid 2, en 4, lid 2, van de mededingingsrichtlijn, artikel 7, lid 3, van de machtigingsrichtlijn en artikel 9, lid 1, van de kaderrichtlijn. Die artikelen bepalen immers dat radiofrequenties voor elektronischecommunicatiediensten op grond van objectieve, doorzichtige, niet-discriminerende en evenredige criteria moeten worden toegewezen. De Republiek Bulgarije heeft criteria vastgesteld met betrekking tot de deelname aan aanbestedingen waarbij radiofrequenties voor digitale terrestrische verspreiding worden toegewezen. Die criteria waren echter niet geschikt om het nagestreefde doel te bereiken. Door criteria voor de toewijzing van radiofrequenties voor digitale terrestrische verspreiding op te stellen die niet geschikt zijn en derhalve heel wat ondernemingen ervan kunnen weerhouden om deel te nemen aan die aanbestedingen, heeft de Republiek Bulgarije niet voldaan aan de krachtens artikel 2, lid 2, van de mededingingsrichtlijn op haar rustende verplichting om ervoor te zorgen dat elke onderneming gerechtigd is elektronischecommunicatiediensten te verrichten.

      (1)  PB L 249, blz. 21.

      (2)  PB L 108, blz. 21.

      (3)  PB L 108, blz. 33.


title: Zaak C-587/12 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 november 2013 — Italiaanse Republiek/Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Vestiging van onderneming in bepaalde derde landen — Leningen tegen verlaagde rente — Besluit waarbij steun gedeeltelijk onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Besluit dat is vastgesteld na nietigverklaring door Gerecht van oorspronkelijk besluit betreffende dezelfde procedure — Tenuitvoerlegging van arrest van Gerecht)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/16

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 november 2013 — Italiaanse Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-587/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Vestiging van onderneming in bepaalde derde landen - Leningen tegen verlaagde rente - Besluit waarbij steun gedeeltelijk onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Besluit dat is vastgesteld na nietigverklaring door Gerecht van oorspronkelijk besluit betreffende dezelfde procedure - Tenuitvoerlegging van arrest van Gerecht)
   2014/C 9/24
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en D. Grespan, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 27 september 2012, Italië/Commissie (T-257/10), waarbij is afgewezen een verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/134/EU van de Commissie van 24 maart 2010 betreffende de door Italië ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van Wam SpA (PB 2011, L 57, blz. 29) — Motiveringsplicht — Beginsel van hoor en wederhoor — Gezag van gewijsde — Evenredigheidsbeginsel — De-minimisverordening

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 63 van 2.3.2013.


title: Zaak T-289/09: Beroep ingesteld op 24 juli 2009 — Omnicare/BHIM — Astellas Pharma (voorheen Yamanouchi Pharma) (OMNICARE CLINICAL RESEARCH)

text:
               10.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 244/7

         Beroep ingesteld op 24 juli 2009 — Omnicare/BHIM — Astellas Pharma (voorheen Yamanouchi Pharma) (OMNICARE CLINICAL RESEARCH)
   (Zaak T-289/09)
   2009/C 244/11
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Omnicare, Inc. (Covington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Astellas Pharma GmbH (voorheen Yamanouchi Pharma GmbH) (Heidelberg, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 mei 2009 in zaak R 401/2008-4; en

               —

               vergoeding van verzoekster voor de kosten die zijn opgekomen in deze beroepsprocedure voor het Gerecht van eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „OMNICARE CLINICAL RESEARCH” voor diensten van klasse 42

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Duits merk „OMNICARE”, dat is ingeschreven voor diensten van de klassen 35, 41 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat (a) de betrokken merken overeenstemden; (b) het merk waartegen de oppositie was gericht, normaal werd gebruikt; (c) de diensten waarvoor het normale gebruik van het merk was bewezen, soortgelijk waren; en (d) bijgevolg gevaar voor verwarring van de betrokken merken bestond.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 5 februari 2004 in zaak C-380/01 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof, om een prejudiciële beslissing): Gustav Schneider tegen Bundesminister für Justiz (Richtlĳn 76/207/EEG — Gelĳke behandeling van mannen en vrouwen — Promotiekansen — Beginsel van effectieve rechterlĳke controle — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 85/6                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                 3.4.2004
                    ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                         (Tweede kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                      van 12 februari 2004
                                                                                van 5 februari 2004
in de zaak C-337/01 (verzoek om een prejudiciële beslis-
sing van het Bundesfinanzhof): Hamann International
GmbH Spedition + Logistik tegen Hauptzollamt Ham-                           in zaak C-380/01 (verzoek van het Verwaltungsgericht-
                            burg-Stadt (1)                                  shof, om een prejudiciële beslissing): Gustav Schneider
                                                                                tegen Bundesminister für Justiz (1)
(Communautair douanewetboek — Douaneschuld bij invoer
      — Onttrekking van goederen aan douanetoezicht)
                                                                            (Richtlijn 76/207/EEG — Gelijke behandeling van mannen
                                                                            en vrouwen — Promotiekansen — Beginsel van effectieve
                           (2004/C 85/07)
                                                                                rechterlijke controle — Niet-ontvankelijkheid)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                (2004/C 85/08)
(Voorlopige vertaling; de definitieve versie zal worden gepubliceerd in
                    de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak C-337/01, betreffende een verzoek aan het Hof                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
krachtens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland),                                         dentie van het Hof)
in het aldaar aanhangige geding tussen Hamann International
GmbH Spedition + Logistik en Hauptzollamt Hamburg-Stadt,
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van ar-
tikel 203, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van
de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het                        In zaak C-380/01, betreffende een verzoek aan het Hof
communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1), heeft het                    krachtens artikel 234 EG van Verwaltungsgerichtshof (Oosten-
Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris,                     rijk), in het geding tussen Gustav Schneider en Bundesminister
waarnemend voor de president van de Tweede kamer,                           für Justiz, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric, rechters, advocaat-               artikel 6 van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari
generaal: A. Tizzano, griffier: M.-F. Contet, hoofdad-                      1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van
ministrateur, op 12 februari 2004 een arrest gewezen waarvan                gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van
het dictum luidt als volgt:                                                 de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de
                                                                            promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden
Artikel 203, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de                (PB L 39, blz. 40), heeft het Hof van Justitie (Vijfde kamer),
Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair              samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president
douanewetboek moet aldus worden uitgelegd, dat er sprake is van             van de Vijfde kamer, C. W. A. Timmermans (rapporteur) en
onttrekking aan het douanetoezicht in de zin van deze bepaling,             A. Rosas, rechters, advocaat-generaal: S. Alber, griffier: M.-
wanneer vóór de inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 993/              F. Contet, hoofdadministrateur, op 5 februari 2004 een arrest
2001 van de Commissie van 4 mei 2001 tot wijziging van                      gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
verordening (EEG) nr. 2454/93 houdende vaststelling van enkele
bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92, niet-
communautaire goederen die aan de regeling van het douane-entrepot          Het door het Verwaltungsgerichtshof bij beschikking van 13 septem-
zijn onderworpen en voor wederuitvoer uit het douanegebied van de           ber 2001 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-
Gemeenschap zijn bestemd, zijn uitgeslagen en van het douane-               ontvankelijk.
entrepot naar het douanekantoor van uitgang zijn overgebracht
zonder onder de regeling extern douanevervoer te zijn geplaatst, en de
douaneautoriteiten, al is het maar tijdelijk, geen douanetoezicht over
deze goederen hebben kunnen uitoefenen.
                                                                            (1) PB C 348 van 8.12.2001.
(1) PB C 348 van 8.12.2001.


title: Gevoegde zaken T-678/15 en T-679/15: Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Novartis/EUIPO (Afbeelding van een maansikkel in grijs en van een maansikkel in groen) („Uniemerk — Aanvragen voor Uniebeeldmerken die een maansikkel in grijs en een maansikkel in groen afbeelden — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Eenvoud van het teken — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”)

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/32

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Novartis/EUIPO (Afbeelding van een maansikkel in grijs en van een maansikkel in groen)
   (Gevoegde zaken T-678/15 en T-679/15) (1)

   ((„Uniemerk - Aanvragen voor Uniebeeldmerken die een maansikkel in grijs en een maansikkel in groen afbeelden - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen - Eenvoud van het teken - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”))
   (2017/C 038/44)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis AG (Bâle, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Zintler, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: H. Kunz en S. Hanne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Twee beroepen tegen de beslissingen van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 september 2015 (zaken R 78/2015-5 en R 89/2015-5) inzake aanvragen tot inschrijving van twee beeldtekens die een maansikkel in grijs en een maansikkel in groen afbeelden, als Uniemerk

      Dictum

               1)

               De beslissingen van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 23 september 2015 (zaken R 78/2015-5 en R 89/2015-5) worden vernietigd.

               2)

               De door Novartis AG bij deze kamer ingestelde beroepen worden toegewezen.

               3)

               Het EUIPO wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 90 van 7.3.2016.


title: Zaak T-377/06: Beroep ingesteld op 14 december 2006 — Comap/Commissie

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/28

         Beroep ingesteld op 14 december 2006 — Comap/Commissie
   (Zaak T-377/06)
   (2007/C 42/49)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Comap SA (Lyon, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Wachsmann en C. Pommiès, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren beschikking [C(2006) 4180 def. van de Commissie van 20 september 2006 in zaak COMP/F-1/38.121 — Fittingen] en de motivering van het dispositief ervan, voor zover Comap in die beschikking wordt veroordeeld voor andere tijdvakken dan het tijdvak van december 1997 tot maart 2001, waarvoor zij de door de Commissie uiteengezette feiten niet betwist;

               —

               de artikelen 1 en 2 en de motivering ervan te herzien door de aan Comap opgelegde geldboete van 18,56 miljoen EUR te verlagen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster verzoekt om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 4180 def. van de Commissie van 20 september 2006 in een procedure op grond van artikel 81 EG (COMP/F-1/38.121 — Fittingen), betreffende een geheel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen op de markt voor koperfittingen en fittingen uit koperlegeringen strekkende tot de vaststelling van prijzen en prijslijsten en van kortingen en rabatten, de invoering van mechanismen ter coördinatie van prijsverhogingen, de verdeling van nationale markten, de toewijzing van klanten en de uitwisseling van andere commerciële informatie, voor zover Comap in die beschikking wordt veroordeeld voor andere tijdvakken dan het tijdvak van december 1997 tot maart 2001, waarvoor zij de door de Commissie uiteengezette feiten niet betwist. Subsidiair verzoekt Comap om vermindering van de haar bij de bestreden beschikking opgelegde geldboete.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan.
   Ten eerste stelt zij dat de Commissie artikel 81 EG heeft geschonden, blijk heeft gegeven van onjuiste rechtsopvattingen, zich in feitelijk opzicht heeft vergist en kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt, door te oordelen dat de gestelde mededingingsregeling na de inspecties ter plaatse van de Commissie in maart 2001 is blijven voortbestaan tot april 2004.
   Ten tweede betoogt verzoekster dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op artikel 81, lid 1, EG en artikel 25 van verordening nr. 1/2003 (1), doordat zij niet heeft erkend dat, bij gebreke van bewijs van de mededingingverstorende praktijken, de gestelde inbreuk gedurende 27 maanden — van september 1992 tot december 1994 -was onderbroken, zodat de feiten van vóór december 1994 in januari 2001, het tijdstip van de inleiding van het onderzoek van de Commissie, waren verjaard.
   Subsidiair stelt verzoekster schending van artikel 81, lid 1, EG en artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003, en van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (2) en de clementieregeling (3), doordat de Commissie de regels inzake de berekening van geldboeten niet in acht heeft genomen. Verzoekster betoogt dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden, door voor de berekening van de geldboete van Comap een basisbedrag vast te stellen dat te hoog was in vergelijking met de basisbedragen die waren vastgesteld voor de andere bij de bestreden beschikking veroordeelde ondernemingen, niettegenstaande dat hun concurrentiepositie en verzoeksters marktpositie soortgelijk waren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).

      (2)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB 1998, C 9, blz. 3).

      (3)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).


title: Zaak C-539/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Castellón (Spanje) op 27 november 2014 — Juan Carlos Sánchez Morcillo en María del Carmen Abril García/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Castellón (Spanje) op 27 november 2014 — Juan Carlos Sánchez Morcillo en María del Carmen Abril García/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.
   (Zaak C-539/14)
   (2015/C 026/25)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Castellón

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Juan Carlos Sánchez Morcillo en María del Carmen Abril García

      Verwerende partij: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1), gelezen in samenhang met de artikelen 47, 34, lid 3, en 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2), aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een procesrechtelijke bepaling die, zoals artikel 695, lid 4, van de Spaanse Ley de Enjuiciamiento Civil, bij de regeling van het hoger beroep tegen de beslissing op het verzet tegen de executie van verhypothekeerde of verpande zaken, uitsluitend hoger beroep toestaat tegen de beslissing tot beëindiging van de executie, buitentoepassinglating van een oneerlijk beding of afwijzing van een op de oneerlijkheid van een beding gebaseerd verzet, met als rechtstreeks gevolg dat de executerende kredietverstrekker over meer mogelijkheden om hoger beroep in te stellen beschikt dan de consument/geëxecuteerde?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).

      (2)  PB 2000, C 364, blz. 1.


title: Zaak T-642/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2011 door Harald Mische tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 september 2011 in zaak F-93/05, Mische/Parlement

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/30

         Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2011 door Harald Mische tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 september 2011 in zaak F-93/05, Mische/Parlement
   (Zaak T-642/11 P)
   2012/C 49/55
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partij: Harald Mische (Brussel, België) (vertegenwoordigers: R. Holland, J. Mische, en M. Velardo, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 29 september 2011 in zaak F-93/05, Mische/Parlement, te vernietigen en, voor zover mogelijk, uitspraak te doen op basis van de voor het Gerecht aangevoerde feiten;

               —

               het besluit van het Parlement van 4 oktober 2004 nietig te verklaren, voor zover hij daarbij in rang is ingedeeld;

               —

               het Parlement te veroordelen tot betaling van schadevergoeding (daaronder begrepen loopbaanschade, wettelijke en regelmatige bezoldiging, immateriële schade, met betaling van vertragingsrente etc.);

               —

               het Parlement te verwijzen in de kosten van deze procedure en in die van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken het beroep ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard, omdat het te laat was ingesteld.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken van een onjuiste rechtsopvatting is uitgegaan door het beroep niet-ontvankelijk te verklaren, omdat het rekwirant geen enkel voordeel kon brengen en hij dus geen procesbelang had.

               3)

               Derde middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken ten onrechte geen uitspraak heeft gedaan over de gegrondheid van een aantal grieven, met name de schending van artikel 41, lid 3 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en/of artikel 5, lid 5 van het Statuut. (1)

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (PB 2004, L 124, blz. 1).


title: Zaak T-180/11: Beschikking van het Gerecht van 23 oktober 2012 — Chivas/BHIM — Glencairn Scotch Whisky (CHIVAS LIVE WITH CHIVALRY) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/21

         Beschikking van het Gerecht van 23 oktober 2012 — Chivas/BHIM — Glencairn Scotch Whisky (CHIVAS LIVE WITH CHIVALRY)
   (Zaak T-180/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 399/39
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Chivas Holdings (IP) (Paisley, Renfrewshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: A. Carboni, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Glencairn Scotch Whisky Co. Ltd (Glasgow, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: K. Lumsdaine, solicitor)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 12 januari 2011 (zaak R 1262/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Glencairn Scotch Whisky Co. Ltd en Chivas Holdings (IP) Ltd

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en interveniënte worden verwezen in hun eigen kosten en elk in de helft van de kosten van verweerder.

      (1)  PB C 152 van 21.5.2011.


title: Zaak C-56/05: Beroep, op 9 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/12

         Beroep, op 9 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-56/05)
   (2005/C 93/22)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 9 februari 2005 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur D. Triantafyllou, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1)

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling (PB L 157 van 26.6.2003, blz. 38), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 17 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2)

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 januari 2004 verstreken.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 22 juni 2000 in zaak C-147/96: Koninkrĳk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beroep tot nietigverklaring — Weigering van de Commissie om gebiedsdeel overzee op de in artikel 23 van richtlĳn 92/46/EEG bedoelde voorlopige lĳst van derde landen te plaatsen — Voor beroep vatbare handeling")

text:
21.10.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               C 302/1
                                                                      I
                                                                (Mededelingen)
                                                     HOF VAN JUSTITIE
                                                             HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                    2)    Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten.
                                                                          3)    Verstaat dat de Franse Republiek en de Raad van de Europese
                          (Vijfde kamer)
                                                                                Unie hun eigen kosten zullen dragen.
                         van 22 juni 2000
                                                                          (1) PB C 197 van 6.7.1996.
in zaak C-147/96: Koninkrijk der Nederlanden tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Beroep tot nietigverklaring — Weigering van de Commis-
sie om gebiedsdeel overzee op de in artikel 23 van richtlijn                                  ARREST VAN HET HOF
92/46/EEG bedoelde voorlopige lijst van derde landen te
          plaatsen — Voor beroep vatbare handeling”)                                                 (Zesde kamer)
                         (2000/C 302/01)                                                           van 22 juni 2000
                                                                          in zaak C-65/98 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof
                       (Procestaal: Nederlands)                           om een prejudiciële beslissing): S. Eyüp tegen Landes-
                                                                             geschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Vorarlberg (1)
In zaak C-147/96, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:
M. A. Fierstra en J. S. van den Oosterkamp) tegen Commissie               (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Vrij verkeer van
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: P. J. Kuijper               werknemers — Artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80
en T. van Rijn), ondersteund door Franse Republiek (gemach-               van Associatieraad — Gezinslid van Turks werknemer —
tigden: C. de Salins en G. Mignot) en door Raad van de                    Begrip legale woonplaats — Tijdvakken waarin persoon die
Europese Unie (gemachtigden: R. Torrent, J. Huber en G. Hout-             toestemming heeft gekregen zich bij werknemer te voegen,
tuin), betreffende een beroep strekkende tot nietigverklaring             ongehuwd met hem heeft samengeleefd — Recht op verrich-
van de beschikking van de Commissie, gegeven in de vorm                       ten van arbeid — Verzoek om voorlopige maatregelen)
van een brief van 26 februari 1996 aan de minister-president
van de Nederlandse Antillen, houdende weigering om de                                               (2000/C 302/02)
Nederlandse Antillen te plaatsen op de voorlopige lijst van
derde landen, opgesteld krachtens artikel 23, lid 3, sub a,                                         (Procestaal: Duits)
van richtlijn 92/46/EEG van de Raad van 16 juni 1992 tot
vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de productie
en het in de handel brengen van rauwe melk, warmtebehandel-               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
de melk en producten op basis van melk (PB L 268, blz. 1),                                          dentie van het Hof)
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
D. A. O. Edward, kamerpresident, L. Sevón (rapporteur),                  In zaak C-65/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
P. J. G. Kapteyn, P. Jann en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-            tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het
generaal: A. La Pergola; griffier: H. von Holstein, adjunct-              Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig
griffier, op 22 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het                  geding tussen S. Eyüp en Landesgeschäftsstelle des Arbeits-
dictum luidt als volgt:                                                   marktservice Vorarlberg, om een prejudiciële beslissing over
                                                                          de uitlegging van artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80
1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.                             van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de


title: Zaak C-292/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 2 juli 2008 — German Graphics Graphische Maschinen GmbH, andere partij: A. van der Schee, in haar hoedanigheid van curator in het faillissement van Holland Binding BV

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 2 juli 2008 — German Graphics Graphische Maschinen GmbH, andere partij: A. van der Schee, in haar hoedanigheid van curator in het faillissement van Holland Binding BV
   (Zaak C-292/08)
   (2008/C 272/07)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: German Graphics Graphische Maschinen GmbH

      Andere partij: A. van der Schee, in haar hoedanigheid van curator in het faillissement van Holland Binding BV
   Prejudiciële vraag

               1.

               Moet artikel 25, lid 2, van de Insolventieverordening (1) aldus worden uitgelegd dat de daarin opgenomen woorden „voor zover dat verdrag (i.e. de EEX-Verordening (2)) van toepassing is” inhouden dat alvorens met betrekking tot andere dan de in artikel 25, lid 1, IVO bedoelde beslissingen kan worden besloten tot toepasselijkheid van de erkennings- en tenuitvoerleggingsregeling van de EEX-Verordening, eerst nog moet worden onderzocht of zij op grond van artikel 1, lid 2, aanhef en onder b, EEX-Verordening buiten het materiële toepassingsgebied van deze verordening vallen?

               2.

               Moet artikel 1, lid 2, aanhef en onder b, EEX-Verordening in verbinding met artikel 7, lid 1, IVO aldus worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een goed waarop het eigendomsvoorbehoud rust, zich op het tijdstip waarop een insolventieprocedure tegen de koper wordt geopend, bevindt in de lidstaat waar die insolventieprocedure is geopend, ertoe leidt dat een op het eigendomsvoorbehoud gegronde vordering van de verkoper als die van German Graphics moet worden beschouwd als een vordering die betrekking heeft op het faillissement, als bedoeld in artikel 1, lid 2, aanhef en onder b, EEX-Verordening en die daarom buiten het materiële toepassingsgebied van die verordening valt?

               3.

               Is in het kader van vraag 2 van belang dat ingevolge artikel 4, lid 2, aanhef en onder b, IVO het recht van de lidstaat waar de procedure is geopend, bepaalt welke goederen tot de boedel behoren?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (PB L 160, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Zaak C-175/13: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 10 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus — Estland) — Liivimaa Lihaveis MTÜ/Eesti-Läti programmi 2007-2013 Seirekomitee (Prejudiciële verwijzing — Artikel 267 VWEU — Beroep tegen een beslissing die prejudiciële verwijzing gelast — Geen geschil aanhangig bij de rechter die over dat beroep beslist — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/6

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 10 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus — Estland) — Liivimaa Lihaveis MTÜ/Eesti-Läti programmi 2007-2013 Seirekomitee
   (Zaak C-175/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 267 VWEU - Beroep tegen een beslissing die prejudiciële verwijzing gelast - Geen geschil aanhangig bij de rechter die over dat beroep beslist - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   (2015/C 146/07)
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Riigikohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Liivimaa Lihaveis MTÜ

      Verwerende partij: Eesti-Läti programmi 2007-2013 Seirekomitee

      in de aanwezigheid van: Eesti Vabariigi Siseministeerium

      Dictum

   Het door de Riigikohus (Estland) bij beslissing van 21 maart 2013 ingediende verzoek om prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 156 van 1.6.2013.


title: Zaak F-87/15: Beroep ingesteld op 15 juni 2015 — ZZ/Commissie

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/43

         Beroep ingesteld op 15 juni 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-87/15)
   (2015/C 262/59)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi, A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om niet de erkenning te verlengen dat de ziekte van verzoekers dochter een ernstige ziekte is en vergoeding van de materiële en immateriële schade die zou zijn geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Afwikkelingsbureau te Brussel van 25 augustus 2014 houdende weigering om de erkenning te verlengen dat de ziekte van verzoekers dochter een ernstige ziekte is;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij van 5 maart 2015 tot afwijzing van verzoekers klacht van 24 november 2014;

               —

               vergoeding van verzoekers materiële en immateriële schade;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten.


title: Zaak T-252/02: Beroep, op 21 augustus 2002 ingesteld door Brighton Marine and Palace Pier Company tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 261/18               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26.10.2002
Beroep, op 21 augustus 2002 ingesteld door Brighton                      beschikking wordt ten onrechte alleen rekening gehouden
Marine and Palace Pier Company tegen Commissie van de                    met de gevolgen die de exploitatie van een centrum van
                  Europese Gemeenschappen                                cultuurhistorisch belang op de West Pier voor de mededinging
                                                                         kunnen hebben. Er moet echter ook rekening worden gehou-
                                                                         den met de gevolgen die het beheer en het gebruik van de
                         (Zaak T-252/02)                                 bedrijfsgebouwen en de commerciële ruimte in het kustgebied
                                                                         voor de mededinging en de handel kunnen hebben. Deze
                                                                         nieuwe commerciële ontwikkelingen zouden niet plaatsvinden
                         (2002/C 261/34)
                                                                         zonder de gefinancierde restauratie van de West Pier.
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         Ten slotte heeft de Commissie ten onrechte geconcludeerd
                                                                         dat indien er wel sprake was van steun, deze krachtens
                                                                         artikel artikel 87, lid 3, sub d, EG verenigbaar zou zijn met de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                gemeenschappelijke markt. De Commissie heeft de voordelen
schappen is op 21 augustus 2002 beroep ingesteld tegen de                van enige cultuurhistorische doelstelling niet afgewogen tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de                         de veel grotere louter commerciële aspecten. Evenmin heeft zij
Brighton Marine and Palace Pier Company, Jarrow, Tyne and                rekening gehouden met de mogelijke nadelen voor verzoekster,
Wear (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door C. Vajda               Palace Pier, die eveneens op de monumentenlijst staat en
QC en T. Usher, Solicitor.                                               volledig steunt op haar commerciële levensvatbaarheid.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren de beschikking van 9 april 2002 met
      betrekking tot de conclusies krachtens artikel 87, lid 1,
      en artikel 87, lid 3, sub d, EG;
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                         Beroep, op 23 augustus 2002 ingesteld door „L” tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak T-254/02)
Verzoekster exploiteert de Brighton Palace Pier. In de bestreden
                                                                                (2002/C 261/35)
beschikking heeft de Commissie geoordeeld, dat bij de restaura-
tie van de Brighton West Pier geen sprake was van staatssteun
en, indien dat wel het geval was, die steun in overeenstemming
was met de gemeenschappelijke markt. Verzoekster stelt dat                                        (Procestaal: Frans)
een particuliere partner, St. Modwen, bij de restauratie van de
Brighton West Pier betrokken is. Na restauratie zal deze
partner de pier en het aangrenzende gebied commercieel
exploiteren. Dit betekent dat verzoekster een rechtstreekse
concurrent krijgt, aangezien de West Pier, die slechts 1,2 ki-           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
lometer van de Palace Pier ligt, dan dezelfde diensten en                schappen is op 23 augustus 2002 beroep ingesteld tegen
attracties zal aanbieden als verzoekster thans aanbiedt.                 Commissie van de Europese Gemeenschappen door „L”, wo-
                                                                         nende te Brussel, vertegenwoordigd door J. Van Rossem,
                                                                         advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Volgens verzoekster heeft de Commissie zich ten onrechte op
het standpunt gesteld, dat de maatregelen St. Modwen niet
bevoordeelden. Door de financiering van de restauratie zou               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
St. Modwen de mogelijkheid krijgen, een belangrijke commer-
ciële ontwikkeling door te voeren in een mate en op een locatie
die anders niet mogelijk zou zijn geweest. Hierdoor geniet               —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
St. Modwen een mededingingsvoordeel ten opzichte van                           30 april 2002 en de stilzwijgende afwijzing van verzoek-
verzoekster.                                                                   sters klacht van 4 februari 2002;
                                                                         —     verweerster te gelasten verzoekster schadeloos te stellen;
Voorts heeft de Commissie ten onrechte geoordeeld, dat
de betrokken maatregelen geen gevolgen hebben voor de
mededinging en het handelsverkeer tussen de lidstaten. In de             —     verweerster in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-389/05: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek (Niet-nakoming — Artikelen 43 EG en 49 EG — Vrijheid van vestiging en vrijheid van dienstverrichting — Veterinairrechtelijke voorschriften — Centrum voor kunstmatige inseminatie van runderen — Nationale regeling op grond waarvan aan erkende centra uitsluitend recht wordt verleend om in bepaald rayon dienst van kunstmatige inseminatie van runderen te verrichten en waarbij afgifte van erkenning als inseminator afhankelijk wordt gesteld van sluiting van overeenkomst met een van deze centra)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-389/05) (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 43 EG en 49 EG - Vrijheid van vestiging en vrijheid van dienstverrichting - Veterinairrechtelijke voorschriften - Centrum voor kunstmatige inseminatie van runderen - Nationale regeling op grond waarvan aan erkende centra uitsluitend recht wordt verleend om in bepaald rayon dienst van kunstmatige inseminatie van runderen te verrichten en waarbij afgifte van erkenning als inseminator afhankelijk wordt gesteld van sluiting van overeenkomst met een van deze centra)
   (2008/C 223/04)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Bordes en E. Traversa, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, A. Colomb en G. Le Bras, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikelen 43 EG en 49 EG — Uitoefening van activiteiten in verband met kunstmatige inseminatie van runderen enkel voorbehouden aan in Frankrijk erkende „inseminatiestations”
   Dictum

               1)

               De Franse Republiek is de krachtens de artikelen 43 EG en 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen door het recht om de dienst van kunstmatige inseminatie van runderen te verrichten, voor te behouden aan erkende centra voor kunstmatige inseminatie, die over het alleenrecht voor een bepaald geografisch gebied beschikken, en aan personen met een erkenning als inseminator die alleen wordt afgegeven wanneer een overeenkomst met een van deze centra is gesloten.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006.


title: Beroep, op 11 juli 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-241/96)

text:
14 . 9 . 96             NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 269 15
Commissie viel . Bovendien was de oproep niet behoorlijk                   Beroep, op 12 juli 1996 ingesteld door Commissie van de
gemotiveerd .                                                                    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                                                                                ( Zaak C-243/96 )
Het in het memorandum van de Commissie vervatte of
                                                                                ( 96/C 269/31 )
bedoelde besluit om een oproep tot het indienen van
subsidieaanvragen te lanceren, moet derhalve nietig worden
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
verklaard wegens onbevoegdheid, schending van een wezen
lijk vormvoorschrift en schending van het Verdrag.                         op 12 juli 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                                                                           genwoordigd door X. Lewis, als gemachtigde, domicilie
                                                                           gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                           Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Beroep, op 11 juli 1996 ingesteld door Commissie van de                    — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
   Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                             nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                                te stellen om te voldoen aan Richtlijn 93/62/EEG van de
                         ( Zaak C-241 /96 )                                      Commissie ( 1 ) tot vaststelling van de uitvoeringsbepalin
                            ( 96/C 269/30 )                                      gen met betrekking tot het toezicht op en de controle van
                                                                                leveranciers en bedrijven overeenkomstig Richtlijn 92/
                                                                                33/EEG van de Raad ( 2 ) betreffende het in de handel
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       brengen van teeltmateriaal en plantgoed van groentege
op 11 juli 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek                       wassen, met uitzondering van zaad, en/of door deze
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                            bepalingen niet aan de Commissie mede te delen, de
genwoordigd door M. Kontou-Durande, lid van haar                                 krachtens artikel 6 van de richtlijn en het EG-Verdrag op
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                          hem rustende verplichtingen niet is nagekomen ;
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
Centre Wagner, Kirchberg.                                                  — het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
— te verklaren dat de Helleense Republiek, door niet                       met die in zaak C-236/96 ( 3 ); de in de richtlijn vastgestelde
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech             termijn is verstreken op 30 juni 1994 .
     telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te
     voldoen aan Richtlijn 92/66/EEG van de Raad van
                                                                           (') PB nr . L 250 van 7 . 10 . 1993 , blz . 29 .
     14 juli 1992 tot vaststelling van communautaire maat                 ( 2 ) PB nr . L 157 van 10 . 6 . 1992 , blz . 1 .
     regelen voor de bestrijding van de ziekte van New                    ( 5 ) Zie bladzijde 11 van het Publikatieblad .
     castle ('), althans niet aan de Commissie mede te delen ,
     de krachtens het EG-Verdrag en deze richtlijn op haar
     rustende verplichtingen niet is nagekomen .
 — de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
                                                                           Beroep, op 12 juli 1996 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
 Middelen en voornaamste argumenten                                                                   ( Zaak C-244/96 )
                                                                                ( 96/C 269/32 )
 Volgens artikel 189 , derde alinea , van het Verdrag is een
 richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat verbindend
 voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd is . Volgens                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 artikel 5 , eerste alinea, van het Verdrag treffen de Lid-Staten           op 12 juli 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
 alle algemene of bijzondere maatregelen welke geschikt zijn                door Commissie van de Europese Gemeenschappen , verte
 om de nakoming van de uit dit Verdrag of uit handelingen                   genwoordigd door X. Lewis , als gemachtigde , domicilie
 van de Instellingen der Gemeenschap voortvloeiende ver                    gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
 plichtingen te verzekeren . Tot op heden heeft de Helleense                Centre Wagner, Kirchberg.
 Republiek de Commissie niet doen weten dat er wettelijke
 en bestuursrechtelijke maatregelen zijn genomen om de                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
 Griekse wetgeving aan bedoelde richtlijn aan te passen .
                                                                            1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België , door niet de
                                                                                nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in
 (') PB nr . L 260 van 5 . 9 . 1992 , blz . 1 .
                                                                                werking te doen treden om te voldoen aan :
                                                                                a ) Richtlijn 93/63/EEG van de Commissie (') tot vast
                                                                                stelling van de uitvoeringsbepalingen met betrek


title: Doorhaling van zaak T-53/01

text:
C 331/34              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                24.11.2001
Bij een controle van de toegekende subsidies bij verzoeker,            Middelen en voornaamste argumenten
stelde de interne controle-eenheid van Eurostat het bestaan
vast van betaalde maar niet gebruikte subsidies en niet in             Tot staving van zijn beroep voert verzoeker een schending aan
aanmerking komende uitgaven. Daarop wilde de Commissie                 van de tekst van de kennisgeving van vacature, een onjuiste
het betrokken bedrag terugvorderen.                                    beoordeling van deze tekst en een schending van het beginsel
                                                                       van het gewettigd vertrouwen. Bovendien beklaagt hij zich
Verzoeker stelt, dat de door de Commissie verrichte controle           over een schending van het beginsel van gelijke behandeling
bepaalde feiten en gegevens niet op hun juiste waarde schat,           van de interne en externe kandidaten van de instelling, nu de
en de beginselen niet toepast, die de interne controles van de         interne kandidaten het voordeel hadden dat zij bij het tot
Commissie beheersen. Bovendien was de controle eenzijdig,              aanstelling bevoegd gezag bekend waren.
en werd hij verricht door een dienst die van een van de
contractpartijen afhangt. Verzoeker betoogt ten slotte, dat bij
de controle niet alle ter beschikking gestelde documenten in
aanmerking werden genomen.
                                                                                Doorhaling van zaak T-53/01 (1)
                                                                                (2001/C 331/57)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Beroep, op 2 oktober 2001 ingesteld door J.-L. Cougnon
tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                       (Zaak T-240/01)                                 van 11 september 2001 de doorhaling in het register gelast
                                                                       van zaak T-53/01: Poste Italiane SpA tegen Commissie van de
                        (2001/C 331/56)                                Europese Gemeenschappen.
                        (Procestaal: Frans)                            (1) PB C 134 van 5.5.2001.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen door                                      Doorhaling van zaak T-98/01 (1)
J.-L. Cougnon, wonende te Capellen (Luxemburg), vertegen-
woordigd door J. Choucroun, advocaat, domicilie gekozen                                       (2001/C 331/58)
hebbende te Luxemburg.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     Nietig te verklaren de procedure ter voorziening in de           De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
      post van directeur personeels- en financiële zaken —             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
      loopbaan A 2 — als bedoeld in kennisgeving van vacature          van 30 juli 2001 de doorhaling in het register gelast van zaak
      CJ 78/00, ontvangen en geafficheerd op 17 oktober                T-98/01: Filippos Pierros tegen Commissie van de Europese
      2000;                                                            Gemeenschappen.
—     Verweerder in de kosten te verwijzen.                            (1) PB C 186 van 30.6.2001.


title: Zaak C-233/01: Verzoek van de Ufficio del Giudice di pace di Palermo van 4 mei 2001 om een prejudiciële in het geding tussen RAS Riunione Adriatica di Sicurtà Spa en Dario Lo Bue

text:
C 245/4                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    1.9.2001
1.    Wordt een voor communautair douanevervoer aangege-                    alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, in de
      ven goed aan het douanetoezicht onttrokken door het                   versie van vóór de inwerkingtreding van richtlijn
      tijdelijk wegnemen van het vervoerdocument T1?                        2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                            20 maart 2000 (2), in het bijzonder artikel 15,
2.    Voor het geval het Hof de eerste vraag ontkennend
      beantwoordt:                                                    —     respectievelijk staat richtlijn 2000/13/EG van het Euro-
      Wordt een voor communautair douanevervoer aangege-                    pees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende
      ven goed aan het douanetoezicht onttrokken door het                   de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten
      verbreken van de ter identificatie aangebrachte douaneze-             inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen
      gels en het gedeeltelijk uitladen van de goederen zonder              alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, in het
      dat de zending eerst weer regelmatig wordt aangebracht,               bijzonder artikel 18,
      ook al was dit afgesproken tussen opsporingsambtenaren
      van de douanerecherche die als undercoveragent handel-          in de weg aan de regeling van een lidstaat, volgens welke bij
      den, en de betrokken personen en hebben de opsporings-          het in de handel brengen van levensmiddelen waarvan de
      ambtenaren de gebeurtenissen tot in de details geobser-         minimale houdbaarheidsperiode reeds is verstreken, dit feit
      veerd?                                                          naast de vermelding van de minimale houdbaarheidstermijn
                                                                      op een andere wijze duidelijk en algemeen begrijpelijk moet
                                                                      worden aangegeven?
3.    Voor het geval het Hof een van deze vragen bevestigend
      beantwoordt:
      Is er sprake van buitengewone omstandigheden in de zin          (1) PB 1979, L 33, blz. 1.
      van artikel 13 van verordening (EEG) nr. 1430/79 (1)            (2) PB 2000, L 109, blz. 29.
      wanneer een opsporingsambtenaar van de douanerecher-
      che die als undercoveragent handelt, overtredingen heeft
      uitgelokt bij het communautair douanevervoer? Sluit de
      manipulatie of de klaarblijkelijke nalatigheid van de
      personen waarop de aangever een beroep doet voor de
      nakoming van zijn uit het communautair douanevervoer
      voortvloeiende verplichtingen, uit dat de belastingen die       Verzoek van de Ufficio del Giudice di pace di Palermo
      zijn ontstaan als gevolg van het aan het douanetoezicht         van 4 mei 2001 om een prejudiciële in het geding tussen
      onttrekken van de voor communautair douanevervoer                 RAS Riunione Adriatica di Sicurtà Spa en Dario Lo Bue
      aangegeven goederen, aan de aangever worden terug-
      betaald?                                                                                (Zaak C-233/01)
                                                                                (2001/C 245/08)
(1) PB L 175 van 12.7.1979, blz. 1.
                                                                      De Ufficio del Giudice di pace di Palermo heeft bij beschikking
                                                                      van 4 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                      op 18 juni 2001, in het geding tussen RAS Riunione Adriatica
                                                                      di Sicurtà Spa en Dario Lo Bue, het Hof van Justicie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                      beslissing over de navolgende vragen:
Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat im Land                   1)    Moet artikel 8, lid 3, derde alinea, van richtlijn
Niederösterreich van 1 juni 2001 om een prejudiciële                        73/239/EEG (1) van de Raad, zoals gewijzigd bij artikel 6
         beslissing in het beroep van Susanne Müller                        van richtlijn 92/49/EEG (2) van de Raad, aldus worden
                                                                            uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling
                                                                            op het gebied van de inflatiebestrijding, die enkel van
                         (Zaak C-229/01)                                    toepassing is op de verzekering tegen wettelijke aanspra-
                                                                            kelijkheid inzake motorrijtuigen en niet ingrijpt in de
                                                                            prijzen van alle andere goederen en diensten die de
                         (2001/C 245/07)
                                                                            vorming van het indexcijfer van de consumptieprijzen
                                                                            beïnvloeden?
De Unabhängige Verwaltungssenat im Land Niederösterreich
heeft bij beschikking van 1 juni 2001, ingekomen ter griffie          2)    Moet artikel 8, lid 3, derde alinea, van richtlijn
van het Hof van Justitie op 11 juni 2001, in het beroep                     73/239/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij artikel 6
van Susanne Müller, het Hof van Justitie van de Europese                    van richtlijn 92/49/EEG van de Raad, aldus worden
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                 uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling
de navolgende vraag:                                                        op het gebied van de inflatiebestrijding, die niet alleen
                                                                            tariefwijzigingen verbiedt maar ook wijzigingen van het
—     Staat richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december                aantal premieklassen, de coëfficiënten voor de bepaling
      1978 (1) betreffende de onderlinge aanpassing van de                  van de premie en de aanpassingsclausules van de tarieffor-
      wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presenta-            mules volgens welke de premie varieert naar gelang van
      tie van levensmiddelen bestemd voor de eindverbruiker                 het aantal schadegevallen?
 ---pagebreak--- 1.9.2001               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 245/5
3)    Moet artikel 8, lid 3, derde alinea, van richtlijn             Beroep, op 19 juli 2001 ingesteld door Commissie van de
      73/239/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij artikel 6            Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
      van richtlijn nr. 92/49/EEG van de Raad, aldus worden
      uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling                             (Zaak C-235/01)
      op het gebied van de inflatiebestrijding, die de verzeke-
      ringsondernemingen bovendien verplicht op verzoek
      van de verzekeringnemer polissen te sluiten volgens de                                 (2001/C 245/10)
      tariefformule bonus-malus met een franchise waarvan
      het minimum- en het maximumbedrag wettelijk zijn               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      vastgelegd?                                                    op 19 mei 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
4)    Moet artikel 8, lid 3, derde alinea, van richtlijn             woordigd door B. Mongin en R. Amorosi als gemachtigden.
      73/239/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij artikel 6
      van richtlijn 92/49/EEG van de Raad, aldus worden
      uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      op het gebied van de inflatiebestrijding, die de verze-
      keringnemer na het verstrijken van de geldigheidsduur          —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
      van de tariefstop het recht geeft de overeenkomst op te              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      zeggen indien de niet uit de bijzondere clausules van de             die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
      polis voortvloeiende premieverhoging die op het tijdstip             98/35/EG van de Raad van 25 mei 1998 tot wijziging van
      van de jaarlijkse vernieuwing van de polis door de                   richtlijn 94/58/EG inzake het minimumopleidingsniveau
      verzekeringsonderneming wordt gevraagd, hoger ligt dan               van zeevarenden (1), althans die bepalingen niet ter kennis
      het door de regering vastgelegde inflatiepercentage?                 van de Commissie te brengen, niet heeft voldaan aan de
                                                                           krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen.
(1) PB L 228 van 16.8.1973, blz. 3.
(2) PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1.                                  —     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-
Verzoek van het Finanzgericht Berlin van 28 mei 2001 om              de dat richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Arnoud              bereiken resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn,
            Gerritse en Finanzamt Neukölln-Nord                      dienen de lidstaten de voor de uitvoering van richtlijnen
                                                                     gestelde termijnen in acht te nemen. In casu is die termijn op
                        (Zaak C-234/01)                              1 juli 1999 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de
                                                                     voor de uitvoering van voormeelde richtlijn noodzakelijke
                        (2001/C 245/09)                              bepalingen heeft vastgesteld.
Het Finanzgericht Berlin heeft bij beschikking van 28 mei            (1) PB L 172 van 17.6.1998, blz. 1.
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juni
2001, in het geding tussen Arnoud Gerritse en Finanzamt
Neukölln-Nord, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vraag:
Staat artikel 52 EG-Verdrag (thans artikel 43 EG) eraan in de        Beroep, op 21 juni 2001 ingesteld door Bondsrepubliek
weg, dat op grond van § 50 a, lid 4, eerste zin, sub 1, en           Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen-
tweede zin, van het Einkommensteuergesetz (wet op de                                             schappen
inkomstenbelasting) in de versie van 1996 (hierna: „EStG
1996”) op een Nederlandse onderdaan die in de Bondsrepu-                                     (Zaak C-239/01)
bliek Duitsland tijdens het kalenderjaar een belastbaar zuiver
inkomen van circa 5 000 DEM uit zelfstandige arbeid verwerft,                                (2001/C 245/11)
een belastinginhouding ten belope van 25 % van het (onzui-
vere) inkomen van circa 6 000 DEM, vermeerderd met solida-
riteitsheffing, wordt toegepast door de schuldenaar van de           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
vergoeding, zonder dat eerstgenoemde de mogelijkheid heeft           op 21 juni 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van de
de betaalde belasting door middel van een verzoek tot                Europese Gemeenschappen door Bondsrepubliek Duitsland,
terugbetaling of een verzoek tot aanslagoplegging geheel of          vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Ministerialrat, bij het
gedeeltelijk terug te ontvangen?                                     Bondsministerie van Financiën, Graurheindorfer Str. 108,
                                                                     D-53117 Bonn, en J. Sedemund, Potsdamer Platz 1, D-10785
                                                                     Berlin.


title: Zaak T-129/16: Beroep ingesteld op 24 maart 2016 — Claranet Europe/EUIPO — Claro (claranet)

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/30

         Beroep ingesteld op 24 maart 2016 — Claranet Europe/EUIPO — Claro (claranet)
   (Zaak T-129/16)
   (2016/C 175/34)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Claranet Europe Ltd (St Helier, Jersey) (vertegenwoordigers: G. Crown en D. Farnsworth, Solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Claro SA (São Paulo, Brazilië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „claranet” in rood — inschrijvingsaanvraag nr. 11 265 113

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 26 januari 2016 in zaak R 803/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO (en interveniënten, indien van toepassing) in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-240/13: Arrest van het Gerecht van 26 november 2014 — Aldi Einkauf/BHIM — Alifoods (Alifoods) („Gemeenschapsmerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Alifoods – Oudere internationale en gemeenschapswoordmerken ALDI – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar – Geen overeenstemmende tekens – Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 – Regel 19, lid 2, sub a-ii, van verordening (EG) nr. 2868/95”)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/35

      Arrest van het Gerecht van 26 november 2014 — Aldi Einkauf/BHIM — Alifoods (Alifoods)
      (Zaak T-240/13) (1)

      („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Alifoods - Oudere internationale en gemeenschapswoordmerken ALDI - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Regel 19, lid 2, sub a-ii, van verordening (EG) nr. 2868/95”)
      (2015/C 016/55)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Lützenrath, U. Rademacher, L. Kolks en C. Fürsen, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Pohlmann, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Alifoods, SA (Alicante, Spanje)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 25 februari 2013 (zaak R 407/2012-4) inzake een oppositieprocedure tussen Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG en Alifoods, SA

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-485/09: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Viamex Agrar Handels GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Richtlijn 91/628/EEG — Hoofdstuk VII, punt 48, lid 5, van bijlage — Verordening (EG) nr. 615/98 — Artikel 5, lid 3 — Restituties bij uitvoer — Bescherming van runderen tijdens vervoer per spoor — Voorwaarden voor betaling van restituties bij uitvoer van runderen — Naleving van richtlijn 91/628/EEG — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/5

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Viamex Agrar Handels GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-485/09) (1)

   (Richtlijn 91/628/EEG - Hoofdstuk VII, punt 48, lid 5, van bijlage - Verordening (EG) nr. 615/98 - Artikel 5, lid 3 - Restituties bij uitvoer - Bescherming van runderen tijdens vervoer per spoor - Voorwaarden voor betaling van restituties bij uitvoer van runderen - Naleving van richtlijn 91/628/EEG - Evenredigheidsbeginsel)
   2011/C 252/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Viamex Agrar Handels GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Hamburg — Uitlegging van richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995 (PB L 148, blz. 52), met name van punt 48, lid 5, van hoofdstuk VII van de bijlage bij deze richtlijn, en van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 615/98 van de Commissie van 18 maart 1998 houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van uitvoerrestituties met betrekking tot het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer ervan (PB L 82, blz. 19) — Vervoer van runderen per spoor — Toepasselijkheid van de dierenbeschermingsregels betreffende de reis- en rusttijden en de tussenpozen voor het drenken en het voederen

      Dictum

               1)

               Hoofdstuk VII, punt 48, lid 5, van de bijlage bij richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995, is mede op het vervoer per spoor van toepassing.

               2)

               In het geval dat de schending van richtlijn 91/628, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29, niet tot de dood van de vervoerde dieren heeft geleid, moeten de bevoegde autoriteiten en de rechterlijke instanties van de lidstaten bij de uitoefening van hun toezicht artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 615/98 van de Commissie van 18 maart 1998 houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van uitvoerrestituties met betrekking tot het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer ervan, in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel toepassen, door de betaling van de uitvoerrestitutie te weigeren voor dieren waarvoor de bepalingen van deze richtlijn betreffende het dierenwelzijn niet zijn nageleefd.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak F-29/11: Beroep ingesteld op 21 maart 2011 — ZZ/Commissie

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/16

         Beroep ingesteld op 21 maart 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-29/11)
   2011/C 173/35
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/147/09-RO om de verzoekende partij niet toe te laten tot het mondelinge examen van het vergelijkend onderzoek

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de directeur van het EPSO van 10 december 2010 tot afwijzing van verzoeksters klacht;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/147/09-RO om verzoekster voor het schriftelijk examen C het onvoldoende cijfer van 6/10 te geven;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.