title: Zaak T-156/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juni 2006 — Pérez-Díaz/Commissie ( Ambtenaren — Nietigverklaring van de weigering om een kandidaat op een reservelijst van tijdelijke functionarissen te plaatsen — Aflegging door betrokkene van nieuw mondeling examen georganiseerd ter uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring — Tweede weigering van plaatsing op lijst — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding )

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/18

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juni 2006 — Pérez-Díaz/Commissie
   (Zaak T-156/03) (1)

   („Ambtenaren - Nietigverklaring van de weigering om een kandidaat op een reservelijst van tijdelijke functionarissen te plaatsen - Aflegging door betrokkene van nieuw mondeling examen georganiseerd ter uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring - Tweede weigering van plaatsing op lijst - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding”)
   (2006/C 190/30)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Orlando Pérez-Díaz (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Clotuche-Duvieusart en H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, een verzoek tot nietigverklaring van de weigering van het comité van de selectieprocedure COM/R/A/01/1999 om verzoeker na een nieuw mondeling examen, georganiseerd ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van 24 september 2002, Pérez-Díaz/Commissie (T-102/01, JurAmbt. blz. I-A-165 en II-871), op de reservelijst van tijdelijke functionarissen te plaatsen en, anderzijds, een verzoek tot vergoeding van de schade die door de onwettigheid van die weigering zou zijn veroorzaakt
   Dictum

               1)

               Het besluit van het selectiecomité, vervat in de aan verzoeker betekende brief van 21 januari 2003, om hem niet op de reservelijst van selectieprocedure COM/R/A/01/1999 te plaatsen, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 19.7.2003.


title: Zaak C-433/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 september 2010 door Volker Mauerhofer tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 29 juni 2010 in zaak T-515/08, Volker Mauerhofer/Europese Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/17

         Hogere voorziening ingesteld op 3 september 2010 door Volker Mauerhofer tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 29 juni 2010 in zaak T-515/08, Volker Mauerhofer/Europese Commissie
   (Zaak C-433/10 P)
   ()
   2010/C 301/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Volker Mauerhofer (vertegenwoordiger: J. Schartmüller, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking vernietigen;

               —

               de zaak definitief beslechten en de omstreden maatregel nietig verklaren of, subsidiair, de zaak voor beslechting naar het Gerecht terugwijzen, en

               —

               in de uitoefening van volledige rechtsmacht rekwirant een bedrag van 5 500 EUR toekennen ter vergoeding van het financiële verlies voortvloeiend uit de onrechtmatige gedraging in de vorm van vaststelling van de omstreden maatregel en uit het ontbreken van passende instructies aan de leider van het team (expert 1);

               —

               het ter ondersteuning van de raamovereenkomst gevormde team gelasten, het ingediende formulier met de beoordeling van de opdrachtnemer ter zake van het omstreden project over te leggen;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens rekwirant dient de bestreden beschikking op de volgende gronden te worden vernietigd:

               —

               onjuiste opvatting van de feiten betreffende de taalkundige revisie van de bijdrage van rekwirant;

               —

               onjuiste analyse met betrekking tot de aan de bestreden beschikking ten grondslag gelegde overwegingen betreffende de taalkundige revisie;

               —

               onjuiste analyse van het geschilpunt betreffende de prestatie van verweerster;

               —

               onrechtmatige veronderstelling dat het omstreden besluit de positie van rekwirant als derde partij niet aantast;

               —

               onrechtmatige veronderstelling dat de omstreden maatregel de rechtspositie van rekwirant niet duidelijk heeft gewijzigd;

               —

               onrechtmatige veronderstelling dat verweerster de omstreden maatregel niet in de uitoefening van haar bevoegdheid als overheidsinstelling heeft getroffen;

               —

               onrechtmatige veronderstelling dat de omstreden maatregel tijdig en correct was vastgesteld;

               —

               onrechtmatige aantasting van de belangen van rekwirant door de voorgeschreven procedures niet te volgen;

               —

               schending van het gelijkheidsbeginsel, dat een algemeen beginsel van gemeenschapsrecht is, en schending van de grondrechten van rekwirant;

               —

               onrechtmatige veronderstelling dat de „wijziging in verdeling van de dagen over de deskundigen niet van wezenlijk belang was”;

               —

               schending van het algemeen beginsel van gemeenschapsrecht betreffende het recht om te worden gehoord.


title: Zaak T-123/00: Beroep, op 9 mei 2000 ingesteld door Dr. Karl Thomae GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.7.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 192/23
Beroep, op 8 mei 2000 ingesteld door K & N Efthymiadis                — subsidiair, de onregelmatigheid vast te stellen van artikel 4,
S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       derde alinea, punt 2, van richtlijn 65/65/EEG van de Raad,
                                                                          zoals gewijzigd, en van artikel 1, punt 2, eerste streepje,
                      (Zaak T-122/00)                                     artikel 2, punt 1, sub a, en artikel 7, punt 1, sub a, van
                                                                          richtlijn 92/27/EEG van de Raad, zoals gewijzigd, en van
                      (2000/C 192/43)                                     de richtsnoeren inzake de informatie op verpakkingen,
                                                                          voor zover één of meer van deze bepalingen aldus zouden
                                                                          kunnen worden uitgelegd dat zij, zoals wordt gesteld, het
                       (Procestaal: Frans)                                vereiste stellen van één enkele handelsbenaming en een
                                                                          uniforme verpakkingsvorm voor geneesmiddelen die zijn
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 toegelaten overeenkomstig de uniforme procedure inzake
schappen is op 8 mei 2000 beroep tegen Commissie van de                   vergunningen voor het in handel brengen;
Europese Gemeenschappen ingesteld door K & N Efthymiadis
S.A., gevestigd te Thessaloniki (Griekenland), vertegenwoor-          — verweerster te verwijzen in de kosten.
digd door M. Roca Junyent en J. Roca Sagarra, advocaten te
Barcelona.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren verordening (EG) nr. 451/2000 van de            Het beroep strekt tot nietigverklaring van het besluit van
    Commissie van 28 februari 2000 houdende bepalingen                het Europees Bureau voor de Geneesmiddelenbeoordeling
    voor de uitvoering van de tweede en de derde fase van het         (EMEA/H/C/135/I/04) tot afwijzing van het verzoek om wij-
    werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van richtlijn      ziging van de vergunning voor het in de handel brengen van
    91/414/EEG van de Raad;                                           „Daquiran”, waar verzoekster om heeft verzocht teneinde de
                                                                      naam van het product te kunnen wijzigen.
— de Europese Commissie in de kosten van het geding te
    verwijzen.
                                                                      Deze weigering was gebaseerd op de volgende gronden:
Middelen en voornaamste argumenten                                    — om in het kader van de uniforme procedure een vergunning
                                                                          voor het in de handel brengen in de Gemeenschap te
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die               kunnen krijgen, is vereist dat voor het betrokken product
in zaak T-112/00.                                                         slechts één benaming wordt gebruikt;
                                                                      — de presentatie van het geneesmiddel moet in alle landen
                                                                          van de Gemeenschap identiek zijn.
                                                                      Tot staving van haar beroep voert verzoekster het volgende
Beroep, op 9 mei 2000 ingesteld door Dr. Karl Thomae                  aan:
GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                              pen                                     — vergunningen voor het in de handel brengen, en wijzigin-
                                                                          gen daarvan, kunnen slechts worden geweigerd wanneer
                      (Zaak T-123/00)                                     niet naar behoren het bewijs is geleverd van de veiligheid,
                                                                          kwaliteit of doeltreffendheid van het geneesmiddel. In het
                                                                          kader van de regeling voor de afgifte van vergunningen
                      (2000/C 192/44)
                                                                          voor het in de handel brengen in de Gemeenschap kan dus
                                                                          niet als eis worden gesteld, dat in alle lidstaten van de
                      (Procestaal: Engels)                                Europese Gemeenschap één handelsbenaming en één
                                                                          uniforme verpakkingsvorm worden gebruikt; de omstan-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 digheid dat aan deze voorwaarden niet is voldaan, mag
schappen is op 9 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie                geen voorwendsel zijn om vergunningen voor het in de
van de Europese Gemeenschappen door Dr. Karl Thomae                       handel brengen of wijzigingen daarvan te weigeren.
GmbH, een vennootschap naar Duits recht, vertegenwoordigd
door D. Waelbroeck en D. Brinckman, van het advocatenkan-             — Het bestreden besluit schendt verzoeksters eigendomsrecht
toor Liedekerke Siméon Wessing Houthoff te Brussel.                       zoals gewaarborgd bij artikel 222 EG-Verdrag (thans ar-
                                                                          tikel 295 EG) en artikel 36 EG-Verdrag (thans artikel 30
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       EG), alsmede haar grondrecht om economische activiteiten
                                                                          uit te oefenen.
— nietig te verklaren het besluit van het Europees Bureau
    voor de Geneesmiddelenbeoordeling tot afwijzing van               — Verweerster heeft haar besluit niet naar behoren met
    haar verzoek om goedkeuring van een wijziging van de                  redenen omkleed.
    vergunning voor het in de handel brengen van het
    geneesmiddel Daquiran, met name wat een wijziging van
    de benaming van dit product betreft;


title: Zaak C-244/03: Beroep, op 10 juni 2003 ingesteld door Franse Republiek tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
C 171/20                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        19.7.2003
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Beroep, op 10 juni 2003 ingesteld door Franse Republiek
                                                                        tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
1.     vast te stellen dat de Franse Republiek, door een bijzon-
       dere regel in te voeren die de aftrekbaarheid beperkt van
       de BTW die is betaald over door middel van subsidies                                    (Zaak C-244/03)
       gefinancierde kapitaalgoederen, de verplichtingen niet is
       nagekomen die op haar rusten krachtens het gemeen-
       schapsrecht en inzonderheid krachtens de artikelen 17                                   (2003/C 171/30)
       en 19 van de Zesde richtlijn van de Raad, van 17 mei
       1977, betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
       der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappe-
       lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       uniforme grondslag ( 1), zoals gewijzigd;                       op 10 juni 2003 beroep tegen Europees Parlement en Raad
                                                                       van de Europese Unie ingesteld door Franse Republiek, verte-
2.     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de            genwoordigd door F. Alabrune, G. de Bergues en C. Lemaire
       procedure.                                                      als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
De artikelen 17 tot en met 20 van de Zesde richtlijn                   —     nietig te verklaren artikel 1, punt 2, van richtlijn 2003/
regelen het recht op aftrek van BTW door belastingplichtigen.                15/EG van het Europees Parlement en de Raad van
Belastingplichtigen die zowel handelingen verrichten waarvoor                27 februari 2003 ( 1) voorzover daarbij een artikel 4 bis
recht op aftrek bestaat, als handelingen waarvoor dit recht niet             is ingevoegd in richtlijn 76/768/EEG van de Raad (2)
bestaat, kunnen het bedrag van de belasting die zij over de                  betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen
door hen gebruikte goederen hebben betaald, van de door hen                  der lidstaten inzake cosmetische producten;
uit hoofde van belaste handelingen verschuldigde belasting
aftrekken binnen de grenzen van een pro rata dat volgens de            —     het Europees Parlement en de Raad te verwijzen in de
regels van artikel 19 wordt berekend.                                        kosten.
De Franse regering verbindt de aftrek van de BTW over door
middel van subsidies gefinancierde goederen aan voorwaarden
die in de Zesde richtlijn niet worden genoemd. Volgens de              Middelen en voornaamste argumenten
Franse regeling kunnen belastingplichtigen die beide soorten
handelingen verrichten, de bij de aankoop van een kapitaalgoed
betaald BTW immers niet aftrekken voorzover hij betrekking
heeft op het door middel van subsidies gefinancierde deel              Artikel 4 bis van richtlijn 76/768/EEG, ingevoerd bij artikel 1,
                                                                       punt 2, van richtlijn 2003/15/EG, verbiedt het in de handel
van de aankoop, tenzij het aldus gefinancierde deel wordt
doorberekend in de prijs belastbare handelingen. Deze uitslui-         brengen van cosmetische producten wanneer voor de eind-
                                                                       samenstelling of de ingrediënten of combinaties van ingrediën-
ting, die betrekking heeft op de aankoop van goederen
die worden gebruikt voor werkzaamheden die binnen de                   ten daarvan een dierproef is verricht, en verbiedt het verrichten
werkingssfeer van de richtlijn vallen, gebeurt vóór de eventuele       van dierproeven met cosmetische eindproducten of ingrediën-
                                                                       ten of combinaties van ingrediënten. Dit verbod is strenger
toepassing van het aftrekprorata en vermindert het BTW-
bedrag waarop dit prorata in voorkomend geval wordt toege-             dan het voorheen geldende verbod en onverenigbaar met de
                                                                       regels van de Wereldhandelsorganisatie.
past om de voor aftrek in aanmerking komende BTW te
berekenen. Afwijkingen van het recht op aftrek zijn evenwel
slechts toegestaan in de gevallen die in de Zesde richtlijn
uitdrukkelijk worden genoemd. De Franse regering kan zich              De Franse regering vordert nietigverklaring van artikel 1,
ter rechtvaardiging van een dergelijke beperking van het recht         punt 2, van de richtlijn en voert daarvoor primair schending
op aftrek ook niet beroepen op artikel 2 van de Eerste richtlijn       van het rechtszekerheidsbeginsel aan. Door de werkingssfeer
(67/227/EEG) van de Raad, van 11 april 1967, betreffende               van artikel 4 bis niet duidelijk en nauwkeurig te omschrijven
de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake               en herhaaldelijk een onnauwkeurige uitdrukking, namelijk
omzetbelasting, volgens hetwelk de BTW verschuldigd is onder           „om aan de voorschriften van deze richtlijn te voldoen”, te
aftrek van het bedrag van de BTW waarmee de onderscheiden              gebruiken, is de gemeenschapswetgever immers voorbijgegaan
bestanddelen van de prijs rechtstreeks zijn belast.                    aan het rechtszekerheidsvereiste. Artikel 4 bis doet moeilijke
                                                                       uitleggingsproblemen rijzen en daardoor bestaat het gevaar
                                                                       dat de lidstaten de bepalingen van de wijzigingsrichtlijn
De Franse autoriteiten lijken dezelfde beperkingen van de              op uiteenlopende wijze in hun nationaal recht omzetten.
aftrek ook toe te passen op belastingplichtigen die alleen             Bovendien weegt het rechtszekerheidsbeginsel zwaarder wan-
handelingen verrichten waarvoor recht op aftrek bestaat.               neer verplichtingen worden opgelegd aan particulieren. In
                                                                       het onderhavige geval kunnen de ondernemingen door de
( 1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.                                   onnauwkeurigheid en onduidelijkheid van artikel 4 bis niet
                                                                       uitmaken welke juridische situaties en rechtsbetrekkingen
                                                                       onder dit artikel vallen.
 ---pagebreak--- 19.7.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 171/21
Deze onzekerheid is voor de betrokken ondernemingen bijzon-                    in verhouding tot het beoogde doel. Het welzijn van de
der nadelig omdat de Europese bedrijfstak, om zich op de                       dieren wordt daardoor immers slechts in uiterst geringe
internationale markten te handhaven en geen achterstand                        mate gediend. Bovendien kan de toepassing van dit artikel
op te lopen op het gebied van innovatie, de belangrijkste                      ertoe leiden dat producten in het verkeer worden gebracht
mededingingsfactor, nauwkeurig moet kunnen uitmaken wel-                       die een aanzienlijk risico opleveren voor de gezondheid
ke juridische situaties onder artikel 4 bis van de richtlijn vallen.           van de mens, omdat het doel van artikel 4 bis niet spoort
                                                                               met de aangenomen stand van de wetenschappelijke
Subsidiair voert de Franse regering aan dat dit artikel nietig                 kennis.
moet worden verklaard wegens schending van de volgende
beginselen:                                                             —      het voorzorgsbeginsel: de gemeenschapswetgever creëert
—    vrije uitoefening van een beroepsactiviteit: artikel 4 bis                onaanvaardbare risico’s voor de gezondheid van de mens;
     beperkt het vrij verrichten van een beroepsactiviteit
     zonder dat daarmee het welzijn van de dieren, een door             —      het non-discriminatiebeginsel: artikel 4 bis verbreekt de
     de Gemeenschap nagestreefd doel van algemeen belang,                      gelijkheid tussen de in de cosmetische sector werkzame
     wordt gediend, en die beperkingen staan in elk geval niet                 ondernemingen zonder objectieve rechtvaardigings-
     in verhouding tot het nagestreefde doel en zijn derhalve                  grond.
     onaanvaardbaar;
—    het evenredigheidsbeginsel: de nadelen die uit de toepas-          (1 ) PB L 66 van 11.3.2003, blz. 26.
     sing van artikel 4 van de richtlijn voortvloeien, staan niet       (2 ) PB L 262 van 27.9.1976, blz. 169.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 22 januari 1998 in zaak T-98/96: M. Costacurta tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Besluit houdende nieuwe tewerkstelling - Artikel 7 Statuut - Bijlage X bij Statuut)

text:
C 94/20               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  28.3.98
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 29 januari 1998                                               van 29 januari 1998
                                                                  in zaak T-62/96: W. de Corte tegen Commissie van de
in zaak T-97/95: Sinochem National Chemicals Import &
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
 Export Corporation tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                  (Ambtenaren Ð Blijvende gedeeltelijke invaliditeit Ð
(Antidumping Ð Furfuraldehyd Ð Elementen die opening                            Ongeval Ð Oorzakelijk verband)
van onderzoek rechtvaardigen Ð Evenredigheidsbeginsel
Ð Schade Ð Afwijzing van verbintenis Ð Verordening                                         (98/C 94/52)
                     (EEG) nr. 2423/88)
                        (98/C 94/51)                                                    (Procestaal: Frans)
                                                                  In zaak T-62/96, W. de Corte, ambtenaar van de Commis-
                     (Procestaal: Engels)                         sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Halle
                                                                  (BelgieÈ), vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat te
                                                                  Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                  kantore van C. Kremer, advocaat aldaar, rue Mathias
In zaak T-97/95, Sinochem National Chemicals Import &             Hardt 8Ð10, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Export Corporation gevestigd te Peking, vertegenwoordigd          schappen (gemachtigde: J. Currall), betreffende een beroep
door J.-F. Bellis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen         tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch en Wolter,           16 juni 1995 houdende weigering om de gevolgen van ver-
advocaten aldaar, rue Goethe 11, tegen Raad van de Euro-          zoekers infarct ten laste te nemen uit hoofde van de rege-
pese Unie (gemachtigden: aanvankelijk Y. Cretien en A.            ling voor de verzekering tegen ongevallen, en voor zoveel
Tanca, vervolgens A. Tanca, H.-J. Rabe en G. M.                   nodig, van het besluit van 25 januari 1996 houdende uit-
Berrisch), ondersteund door Commissie van de Europese             drukkelijke afwijzing van verzoekers klacht, heeft het
Gemeenschappen (gemachtigde: N. Khan) en Furfural                 Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: A. Kalo-
EspanÄol SA, gevestigd te Alcantarilla (Spanje), vertegen-        geropoulos, president, C. W. Bellamy en K. J. Pirrung,
woordigd door J. Rivas de AndreÂs, advocaat te Madrid,            rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 29 januari
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Kronsha-           1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
gen, advocaat aldaar, rue Marie-AdeÂlaïde 2, betreffende          volgt:
een beroep tot nietigverklaring van Verordening (EG)
nr. 95/95 van de Raad van 16 januari 1995 tot instelling
van een definitief antidumpingrecht op de invoer van fur-         1. Verwerpt het beroep.
furaldehyd van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB
L 15 van 21.1.1995, blz. 11), heeft het Gerecht van eerste
aanleg (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: R. García-         2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
Valdecasas, kamerpresident, V. Tiili, J. Azizi, R. M. Moura            gen.
Ramos en M. Jaeger, rechters; griffier: A. Mair, admini-
strateur, op 29 januari 1998 een arrest gewezen waarvan           (1) PB C 197 van 6.7.1996.
het dictum luidt als volgt:
1. Verwerpt het beroep.
                                                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 22 januari 1998
2. Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten, alsmede de
     kosten van de Raad en van intervenieÈnte Furfural            in zaak T-98/96: M. Costacurta tegen Commissie van de
     EspanÄol zal dragen.                                                         Europese Gemeenschappen (1)
                                                                  (Ambtenaren Ð Besluit houdende nieuwe tewerkstelling
                                                                           Ð Artikel 7 Statuut Ð Bijlage X bij Statuut)
3. Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dra-                                    (98/C 94/53)
     gen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 159 van 24.6.1995.
                                                                  In zaak T-98/96, M. Costacurta, ambtenaar van de Com-
                                                                  missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                  Kinshasa, vertegenwoordigd door N. Decker, advocaat te
 ---pagebreak--- 28.3.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 94/21
Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                 administrateur, op 29 januari 1998 een arrest gewezen
ten kantore van laatstgenoemde, avenue Marie-TheÂreÁse             waarvan het dictum luidt als volgt:
16, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: aanvankelijk G. Valsesia en A. M. Alves
Vieira, en vervolgens G. Valsesia en F. Duvieusart-Clotu-          1. Verwerpt het beroep.
che), betreffende een beroep tot nietigverklaring van, ten
eerste, het in een nota van 30 april 1996 besloten liggende
¹besluitº van het directiecomiteÂ van de buitenlandse              2. Verwijst verzoekster in de kosten.
dienst, en ten tweede, het besluit van de Commissie van
31 mei 1996 waarbij verzoeker wordt tewerkgesteld bij              (1) PB C 318 van 26.10.1996.
het Bureau voor officieÈle publicaties der Europese
Gemeenschappen, heeft het Gerecht (Derde Kamer),
samengesteld als volgt: V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A.
Potocki, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,
op 22 januari 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
tum luidt als volgt:
                                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1. Verwerpt het beroep.                                                                 van 6 februari 1998
                                                                   in zaak T-124/96: Interproc Im- und Export GmbH tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
     gen.                                                          (Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie
                                                                   inzake de toegang tot documenten van de Commissie Ð
                                                                   Weigering van toegang tot documenten Ð Bescherming
(1) PB C 233 van 10.8.1996.                                               van algemeen belang (gerechtelijke procedures))
                                                                                (98/C 94/55)
                                                                                (Procestaal: Duits)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                   In zaak T-124/96, Interporc Im- und Export GmbH, geves-
                     van 29 januari 1998                           tigd te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door
                                                                   G. M. Berrisch, advocaat te Hamburg, domicilie gekozen
in zaak T-113/96: Edouard Dubois et Fils tegen Raad van            hebbende te Luxemburg ten kantore van G. Harles, advo-
de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-              caat aldaar, rue Mathias Hardt 8Ð10, tegen Commissie
                         schappen (1)                              van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: U. Wöl-
(Niet-contractuele aansprakelijkheid Ð Europese Akte Ð             ker), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de
                     Douane-expediteur)                            beschikking van de Commissie van 29 mei 1996 houdende
                                                                   bevestiging van haar weigering verzoekster toegang te ver-
                         (98/C 94/54)                              lenen tot enkele van haar documenten, heeft het Gerecht
                                                                   (Derde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: B.
                                                                   Vesterdorf, kamerpresident, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Po-
                      (Procestaal: Frans)                          tocki, en J. D. Cooke, rechters; griffier: A. Mair, admini-
                                                                   strateur, op 6 februari 1998 een arrest gewezen waarvan
                                                                   het dictum luidt als volgt:
In zaak T-113/96, Edouard Dubois et Fils, gevestigd te
Roubaix (Frankrijk), vertegenwoordigd door P. Ricard en
A. Crosson du Cormier, advocaten te Parijs, domicilie              1. Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Fei-                   29 mei 1996 waarbij verzoekster de toegang tot
ler, advocaat aldaar, rue Ermesinde 67, tegen Raad van de               bepaalde bij de Commissie berustende documenten is
Europese Unie (gemachtigden: G. Houttuin en M. C.                       geweigerd.
Giorgi) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: H. van Lier en F. Castillo de la Torre),
betreffende een schadevordering krachtens de artikelen 178         2. Verklaart het beroep niet-ontvankelijk, voorzover het
en 215, tweede alinea, van het EG-Verdrag, strekkende tot               ertoe strekt dat bevelen tot de Commissie worden
veroordeling van de Gemeenschap tot vergoeding van de                   gericht.
schade die verzoekster zou hebben geleden wegens de
instelling met ingang van 1 januari 1993 van de interne
markt overeenkomstig de Europese Akte, waardoor de                 3. Verwijst de Commissie in de kosten.
werkzaamheid van douane-expediteur die zij tot die datum
op het Franse grondgebied uitoefende, is verdwenen, heeft          (1) PB C 318 van 26.10.1996.
het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde Kamer), samenge-
steld als volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresident, J.
Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez,


title: Zaak C-359/15 P: Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 1 juni 2016 — The National Iranian Gas Company/Raad van de Europese Unie

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/19

         Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 1 juni 2016 — The National Iranian Gas Company/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-359/15 P) (1)

   (2016/C 326/33)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak C-482/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank te 's-Gravenhage (Nederland) op 2 november 2007 — AHP Manufacturing BV tegen Bureau voor de Industriële Eigendom, tevens handelende onder de naam Octrooicentrum Nederland

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank te 's-Gravenhage (Nederland) op 2 november 2007 — AHP Manufacturing BV tegen Bureau voor de Industriële Eigendom, tevens handelende onder de naam Octrooicentrum Nederland
   (Zaak C-482/07)
   (2008/C 8/12)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank te 's-Gravenhage
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: AHP Manufacturing BV

      Verweerder: Bureau voor de Industriële Eigendom, tevens handelende onder de naam Octrooicentrum Nederland
   Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (1) (zoals nadien gewijzigd), meer specifiek artikel 3, lid 1, onder c, daarvan, zich ertegen dat een certificaat wordt verleend aan de houder van een basisoctrooi voor een product waarvoor op het moment van indiening van de aanvraag voor het certificaat reeds één of meer certificaten zijn verleend aan één of meer houders van één of meer andere basisoctrooien?

               2)

               Leidt verordening (EG) nr. 1610/96 van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor gewasbeschermingsmiddelen (2) (zoals nadien gewijzigd), meer specifiek overweging 17 en artikel 3, lid 2, tweede volzin, daarvan, tot een ander antwoord op vraag 1?

               3)

               Is voor de beantwoording van de vorige vragen van belang of de laatst ingediende aanvraag, net als de eerdere aanvraag of aanvragen, binnen de termijn van artikel 7 lid 1 van verordening (EEG) nr. 1768/92, dan wel binnen de termijn van artikel 7, lid 2 van verordening (EEG) nr. 1768/92 is ingediend?

               4)

               Is voor de beantwoording van de vorige vragen van belang of de bij verlening van het certificaat ingevolge artikel 13 van verordening (EEG) nr. 1768/92 geboden beschermingsduur op hetzelfde moment dan wel op een later tijdstip afloopt dan op grond van één of meer reeds voor het betreffende product verleende certificaten het geval is?

               5)

               Is voor de beantwoording van de vorige vragen van belang dat in verordening (EEG) nr. 1768/92 niet is bepaald op welke termijn de bevoegde autoriteit als bedoeld in artikel 9, lid 1 van die verordening de aanvraag voor een certificaat in behandeling moet nemen en uiteindelijk verlenen, waardoor een verschil in behandelingssnelheid van de betreffende autoriteiten in de lidstaten tot onderlinge verschillen kan leiden in de mogelijkheid tot verlening van een certificaat?

      (1)  PB L 182, blz. 1.

      (2)  PB L 198, blz. 30.


title: Zaak C-525/15: Beschikking van de president van het Hof van 9 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Álava — Spanje) — Laboral Kutxa/Esmeralda Martínez Quesada

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/12

         Beschikking van de president van het Hof van 9 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Álava — Spanje) — Laboral Kutxa/Esmeralda Martínez Quesada
   (Zaak C-525/15) (1)

   (2017/C 129/15)
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 414 van 14.12.2015.


title: Zaak F-30/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 13 april 2011 — Chaouch/Commissie (Openbare dienst — Bezoldiging — Inrichtingsvergoeding — Vaststelling van rechten — Indiensttreding als ambtenaar op proef — Inaanmerkingneming van wijziging van woonplaats na vaste aanstelling — Verplichting inzake woonplaats die krachtens artikel 20 van Statuut op ambtenaar rust)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/49

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 13 april 2011 — Chaouch/Commissie
   (Zaak F-30/09) (1)

   (Openbare dienst - Bezoldiging - Inrichtingsvergoeding - Vaststelling van rechten - Indiensttreding als ambtenaar op proef - Inaanmerkingneming van wijziging van woonplaats na vaste aanstelling - Verplichting inzake woonplaats die krachtens artikel 20 van Statuut op ambtenaar rust)
   2011/C 252/105
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Dhikra Chaouch (Oetrange, Luxemburg) (vertegenwoordigers: F. Moyse en A. Salerno, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Martin en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoekster niet de inrichtingsvergoeding toe te kennen

      Dictum

               1)

               Het beroep van Chaouch wordt verworpen.

               2)

               Chaouch zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 129 van 6.6.2009, blz. 21.


title: Zaak T-725/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 29 februari 2016 — Chemtura Netherlands/EFSA („Kort geding — Procedure betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen — Openbaarmaking van documenten betreffende de opneming van een werkzame stof — Afwijzing van het verzoek om een vertrouwelijke behandeling van bepaalde informatie — Verzoek om voorlopige maatregelen — Geen spoedeisendheid”)

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/32

         Beschikking van de president van het Gerecht van 29 februari 2016 — Chemtura Netherlands/EFSA
   (Zaak T-725/15 R)
   ((„Kort geding - Procedure betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen - Openbaarmaking van documenten betreffende de opneming van een werkzame stof - Afwijzing van het verzoek om een vertrouwelijke behandeling van bepaalde informatie - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid”))
   (2016/C 191/43)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Chemtura Netherlands BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) (vertegenwoordigers: D. Detken en S. Gabbi, gemachtigden, bijgestaan door R. van der Hout en C. Wagner, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van EFSA van 10 december 2015 betreffende de volledige openbaarmaking van de conclusie van de evaluatie door de deskundigen van EFSA met betrekking tot de herziening van de goedkeuring van de werkzame stof diflubenzuron voor het stofwisselingsproduct 4-chlooraniline (PCA), waarvan verzoekende partij om een gedeeltelijk vertrouwelijke behandeling had verzocht

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beschikking van 15 december 2015 in zaak T-725/15 R wordt ingetrokken.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Beroep, op 15 mei 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-186/97)

text:
Nr. C 212/ 16            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       12 . 7. 97
       doelstellingen ter vermindering van de verontreiniging                   i)    de eiseres was werkzaam bij de verweerder,
       door de in bijlage II bij de richtlijn genoemde stoffen
       op te stellen, de krachtens het EG-Verdrag op haar rus                  ii ) gedurende haar tewerkstelling diende de eiseres
       tende verplichtingen niet is nagekomen,                                        een vordering wegens discriminatie op grond van
                                                                                geslacht tegen de verweerder in, waarvoor een
                                                                                minnelijke schikking werd getroffen,
2 . de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten van de pro
       cedure te verwijzen .                                                    iii ) na de beëindiging van haar dienstverband heeft de
                                                                                eiseres zich ingespannen om een voltijdbaan te krij
                                                                                gén, doch is hierin niet geslaagd,
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                iv ) de verweerder is er schuldig aan of heeft ertoe bij
                                                                                gedragen, dat de eiseres moeilijk werk kan vinden,
Uit de bewoordingen van artikel 7, lid 1 , van de richtlijn                           omdat hij desgevraagd weigert om referenties te
in samenhang met de bewoordingen van artikel 1 blijkt                                 verstrekken aan potentiële werkgevers,
duidelijk, dat de lidstaten verplicht zijn programma's met
kwaliteitsdoelstellingen op te stellen om de verontreiniging                    v ) de beslissing van de werkgever om geen referenties
van het aquatisch milieu binnen een bepaalde termijn te                               te verstrekken werd genomen na de beëindiging
verminderen . De Duitse regering stelt dienaangaande ten                              van het dienstverband van de eiseres,
onrechte, dat de meeste betrokken stoffen onder de geag
gregeerde parameters vallen, en tracht aan te tonen, dat                        vi ) de reden, althans een hoofdreden, voor de weige
deze nationale regelingen gelijkwaardig zijn met of zelfs                             ring van de werkgever om de eiseres een referentie
beter zijn dan de emissienormen voor de afzonderlijke                                 te verstrekken was, dat zij eerder tegen de verweer
stoffen. Anders dan de Duitse regering heeft gesteld, kan                             der een vordering wegens discriminatie op grond
ook het bestaan van algemene programma 's ter sanering                                van geslacht heeft ingesteld .
van het aquatisch milieu ( 2 ) niet als een afdoende omzet
ting van artikel 7 worden beschouwd.                                       2 . Verplicht Richtlijn 76/207/EEG van de Raad betref
                                                                                fende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke
(') PB nr. L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz . 23 .                                 behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van
( 2 ) Onder meer het actieprogramma Elbe van de „ Internationale                de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding
      Commissie voor de bescherming van de Elbe " ( IKSE ) en het               en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeids
      werkschema van IKSE tot het jaar 2000, het actieprogramma                 voorwaarden, de lidstaten om in hun nationale rechts
      Rijn van de „ Internationale Commissie ter bescherming van de             stelsels die maatregelen op te nemen, die noodzakelijk
      Rijn " ( IKSR ) en het actieprogramma vooruitlopend op de                 zijn om personen in staat te stellen door middel van
      Donauconventie .
                                                                                een gerechtelijke procedure een vordering in te stellen,
                                                                                indien de in vraag 1 genoemde omstandigheden van
                                                                                toepassing zijn, behalve dat:
                                                                                i)    de beslissing van de verweerder om geen referentie
                                                                                te verstrekken werd genomen vóór de beëindiging
                                                                                van het dienstverband van de eiseres, maar
Verzoek van het Employment Appeal Tribunal van
20 november 1996 om een prejudiciële beslissing in het                          ii ) de daadwerkelijke weigering of weigeringen om
      geding tussen B. J. Coote en Granada Hospitality Ltd                            een referentie te verstrekken plaatsvonden na de
                           ( Zaak C-185/97)                                           beëindiging van het dienstverband van de eiseres .
                              ( 97/C 212/28 )                              (') Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betref
                                                                               fende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behan
                                                                               deling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot
Het Employment Appeal Tribunal heeft bij beschikking                           het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen
van 20 november 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof                       en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( PB nr. L 39 van
                                                                               14 . 2 . 1976 , blz . 40 ).
van Justitie op 12 mei 1997, in het geding tussen B. J.
Coote en Granada Hospitality Ltd, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
diciële beslissing over de navolgende vragen:
 1 . Verplicht Richtlijn 76/207/EEG (') van de Raad betref                Beroep, op 15 mei 1997 ingesteld door Commissie
       fende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke             van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
       behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van                                                       Duitsland
       de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding                                             ( Zaak C-l 86/97)
       en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeids
       voorwaarden, de lidstaten om in hun nationale rechts                                                ( 97/C 212/29 )
       stelsels die maatregelen op te nemen, die noodzakelijk
       zijn om een eiseres in staat te stellen door middel van             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       een gerechtelijke procedure een vordering in te stellen,            is op 15 mei 1997 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
       indien de volgende omstandigheden van toepassing                    Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap
       zijn :                                                              pen, vertegenwoordigd door K.-D . Borchardt, lid van haar
 ---pagebreak--- 12. 7. 97           | NL I                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 212/ 17
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                      op haar grondgebied, zulks teneinde het haar toebeho
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische                        rende nutsbedrijf op het grondgebied van de gemeente
dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                            te beschermen tegen concurrentie via de transmissielei
                                                                             ding ?
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         3 . Zo de vragen 1 en 2 bevestigend worden beantwoord:
1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de
    krachtens het EG-Verdrag en Richtlijn 93/71 /EEG (')                     Moet een gemeente of een haar toebehorend, de jure
     op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen                       zelfstandig nutsbedrijf ( waarmee de gemeente een
     door niet binnen de gestelde termijn de noodzakelijke                   exclusieve weggebruikovereenkomst heeft gesloten )
     maatregelen te treffen om aan deze richtlijn te vol                    vanwege de lokale distributie van aardgas aan eindver
    doen,                                                                    bruikers worden geacht te zijn belast met een dienst
                                                                             van algemeen economisch belang in de zin van
2 . verweerster in de kosten te verwijzen.                                   artikel 90, lid 2, van het EG-Verdrag, wanneer er geen
Middelen en voornaamste argumenten                                           sprake is van toewijzing bij wet van deze — ook voor
                                                                             zuiver privaatrechtelijke ondernemingen toegankelijke
Ingevolge de artikelen 189, derde alinea, en 5, lid 1 , EG                  — taak, maar de gemeente wel bevoegd is deze taak
Verdrag zijn de lidstaten verplicht, een richtlijn zodanig in                op zich te nemen als aangelegenheid van de plaatse
nationaal recht om te zetten, dat deze bij het verstrijken                   lijke gemeenschap en zij ( respectievelijk haar nutsbe
van de termijn voor omzetting haar volle werking ont                        drijf) bij de uitoefening van deze distributieactiviteit —
plooit. Deze termijn is verstreken sedert 3 augustus 1994,                   evenals privaatrechtelijke ondernemingen — is onder
zonder dat de Bondsrepubliek de noodzakelijke bepalingen                     worpen aan toezicht van staatswege en aan een alge
heeft vastgesteld .                                                          mene aansluitings- en leveringsverplichting ?
(M PB nr. L 221 van 31 . 8 . 1993 , blz . 27.                            4 . Zo de vragen 1 tot en met 3 bevestigend worden
                                                                             beantwoord :
                                                                             Moeten bij de toetsing, of bovenbedoelde overeenkom
                                                                             sten krachtens artikel 90, lid 2, van het EG-Verdrag
                                                                             niet onder artikel 85 van het EG-Verdrag vallen,
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 11 maart 1997 om                       slechts omstandigheden in aanmerking worden geno
een prejudiciële beslissing in het geding tussen WINGAS                      men die verband houden met de zekerheid en de prijs
GmbH (voorheen Wintershall Gas GmbH) en Stadt                                van de plaatselijke aardgasdistributie, of moeten ook
                              Detmold                                        andere op het algemeen welzijn betrekking hebbende
                       ( Zaak C-187/97)                                      omstandigheden ( in het bijzonder met betrekking tot
                                                                             de milieubescherming ) in aanmerking worden geno
                          ( 97/C 212/30 )                                    men ?
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 11 maart                 5 . Zo de vragen 1 tot en met 3 bevestigend moeten wor
1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                      den beantwoord en op grond van artikel 90, lid 2, eer
15 mei 1997, in het geding tussen WINGAS GmbH ( voor                        ste volzin, van het EG-Verdrag de mededingingsregels
heen Wintershall Gas GmbH ) en Stadt Detmold, het Hof                        van het Verdrag niet van toepassing zijn:
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                    Moet dan worden aangenomen, dat door de in de
                                                                             vragen 1 en 2 bedoelde overeenkomsten tussen
1 . Verbiedt artikel 85 van het EG-Verdrag een overeen                      gemeenten en aardgasdistributiebedrijven, die de mede
     komst waarbij een gemeente een de jure zelfstandig,                     dinging in de plaatselijke aardgasdistributie beogen uit
     doch haar toebehorend nutsbedrijf het exclusieve recht                  te schakelen, de ontwikkeling van het handelsverkeer
     verleent om haar openbare verkeerswegen te gebruiken                    wordt beïnvloed in een mate die strijdig is met het
     voor de aanleg en het onderhoud van leidingen voor                      belang van de Gemeenschap ?
     de rechtstreekse levering van aardgas aan eindverbrui
     kers en aldus de concurrentie ter zake van de gasdistri
     butie op haar grondgebied in feite uitschakelt, wanneer
     deze overeenkomst deel uitmaakt van een pakket
     gelijksoortige (concessie-)overeenkomsten, die — mede
     ingevolge demarcatieovereenkomsten tussen de gasdis                Hogere voorziening, op 15 mei 1997 ingesteld door L. B.
     tributiebedrijven onderling — alle nationale gasdistri             Rasmussen tegen het arrest, op 18 maart 1997 in zaak
     butiemarkten afschermen tegen concurrenten uit eigen                T-35/96 tussen L. B. Rasmussen en de Commissie van de
     land en uit andere lidstaten ?                                      Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                         eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde
2 . Verbiedt artikel 85 van het EG-Verdrag onder de in                                                Kamer )
     vraag 1 beschreven omstandigheden een overeenkomst                                        ( Zaak C- 188/97 P)
     waarbij een gemeente in een contract met een nutsbe
     drijf inzake de aanleg van een aardgastransmissielei                                        ( 97/C 212/31 )
     ding over haar grondgebied, dat bedrijf ertoe verplicht,
     de aan te leggen leiding niet te gebruiken voor de                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     rechtstreekse levering van aardgas aan eindverbruikers              is op 15 mei 1997 hogere voorziening ingesteld door L. B.


title: Zaak C-274/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht München — Duitsland) — Privater Rettungsdienst und Krankentransport Stadler/Zweckverband für Rettungsdienst und Feuerwehralarmierung Passau (Overheidsopdrachten — Richtlijn 2004/18/EG — Concessie voor openbare diensten — Diensten van medische spoedhulp — Onderscheid tussen „overheidsopdracht voor diensten” en „concessieovereenkomst voor diensten” )

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht München — Duitsland) — Privater Rettungsdienst und Krankentransport Stadler/Zweckverband für Rettungsdienst und Feuerwehralarmierung Passau
   (Zaak C-274/09) (1)

   (Overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/18/EG - Concessie voor openbare diensten - Diensten van medische spoedhulp - Onderscheid tussen „overheidsopdracht voor diensten” en „concessieovereenkomst voor diensten”)
   2011/C 139/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Privater Rettungsdienst und Krankentransport Stadler

      Verwerende partij: Zweckverband für Rettungsdienst und Feuerwehralarmierung Passau

      in tegenwoordigheid van: Malteser Hilfsdienst eV, Bayerisches Rotes Kreuz

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht München — Uitlegging van artikel 1, leden 2, sub a en d, en 4, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Begrippen „overheidsopdracht voor diensten” en „concessieovereenkomst voor diensten” — Overeenkomst tussen aanbestedende dienst en hulporganisaties inzake verrichten van diensten van spoedeisende medische hulp, volgens welke vergoeding voor verrichte diensten afhangt van onderhandelingen tussen die organisaties en derden, zoals socialeverzekeringsorganen

      Dictum

   Artikel 1, leden 2, sub d, en 4, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer de gekozen marktdeelnemer integraal wordt vergoed door andere subjecten dan de aanbestedende dienst die de overeenkomst inzake diensten van medische spoedhulp heeft gegund en die marktdeelnemer een, zij het erg beperkt, exploitatierisico loopt, in het bijzonder wegens het feit dat de hoogte van de gebruiksvergoedingen voor de betrokken diensten afhangt van de uitkomst van jaarlijkse onderhandelingen met derden en hij niet is verzekerd van integrale dekking van de kosten die worden gemaakt in het kader van het beheer van zijn werkzaamheden conform de naar nationaal recht geformuleerde beginselen, die overeenkomst moet worden gekwalificeerd als „concessieovereenkomst voor diensten” in de zin van artikel 1, lid 4, van die richtlijn.

      (1)  PB C 267 van 07.11.2009.


title: Doorhaling van zaak T-284/97

text:
C 258/40             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                15.8.98
             Doorhaling van zaak T-271/97 (1)                                   Doorhaling van zaak T-284/97 (1)
                        (98/C 258/73)                                                     (98/C 258/74)
                     (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij            De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
beschikking van 18 juni 1998 de doorhaling in het register        eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
gelast van zaak T-271/97: P. Fischbach en anderen tegen           beschikking van 11 juni 1998 de doorhaling in het register
Commissie van de Europese Gemeenschappen.                         gelast van zaak T-284/97: T. Bigard tegen Commissie van
                                                                  de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 370 van 6.12.1997.
                                                                  (1) PB C 7 van 10.1.1998.


title: Zaak C-511/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 oktober 2011 door Polimeri Europa SpA tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 13 juli 2011 in zaak T-59/07, Polimeri Europa/Commissie

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/13

         Hogere voorziening ingesteld op 4 oktober 2011 door Polimeri Europa SpA tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 13 juli 2011 in zaak T-59/07, Polimeri Europa/Commissie
   (Zaak C-511/11 P)
   2011/C 340/23
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Polimeri Europa SpA (vertegenwoordigers: M. Siragusa, F. M. Moretti, L. Nascimbene, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht geheel of ten dele vernietigen voor zover het beroep van Polimeri in zaak T-59/07 daarbij is verworpen, en bijgevolg:

                           i)

                           beschikking C(2006) 5700 def. van de Commissie van 29 november 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.638 — Butadieenrubber en door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber (hierna: „beschikking”) geheel of ten dele nietig verklaren;

                           ii)

                           en/of de bij de beschikking aan Polimeri opgelegde geldboete nietig verklaren of althans verlagen;

               —

               subsidiair, het arrest geheel of ten dele vernietigen voor zover het beroep van Polimeri in zaak T-59/07 daarbij is verworpen, en de zaak naar het Gerecht terugwijzen om de zaak af te doen met inachtneming van de aanwijzingen die het Hof zal verstrekken;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van het onderhavige geding en in de kosten die op de procedure in zaak T-59/07 zijn gevallen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft een ernstige vergissing begaan bij de lezing van de mededeling van punten van bezwaar van 6 april 2006 en heeft daardoor op grond van onjuiste uitgangspunten afwijzend beslist op het derde middel van beroep van Polimeri, betreffende schending van de rechten van de verdediging als gevolg van het verschil tussen de mededeling van punten van bezwaar van 6 april 2006 en de beschikking ter zake van de wijze van verdeling van de aansprakelijkheid tussen Polimeri en Syndial.
   Het Gerecht heeft voor de toerekening van de inbreuk aan Polimeri en voor de uitsluiting van Syndial van de adressaten van de beschikking de relevante communautaire rechtspraak onjuist toegepast en heeft de afwijzing van de door Polimeri dienaangaande geformuleerde grieven ontoereikend gemotiveerd.
   Het Gerecht heeft de relevante communautaire rechtspraak onjuist toegepast bij het beoordelen van de grieven van Polimeri betreffende de verschillen tussen de verklaringen over bepaalde aspecten van de gestelde inbreuk die zijn afgelegd door verschillende personeelsleden van de ondernemingen die in het kader van de clementieregeling hadden meegewerkt. Door voorbij te gaan aan belangrijke bewijzen à decharge, heeft het Gerecht aldus zijn rechterlijke toetsing van de door Commissie aangedragen bewijselementen niet volledig uitgeoefend.
   Het Gerecht is voorbijgegaan aan de ernstige vergissingen die de Commissie heeft gemaakt bij de toepassing van de Richtsnoeren voor de berekening van de geldboete en aan het feit dat de litigieuze inbreuk in de beschikking als „zeer zwaar” is aangemerkt. Bovendien heeft het Gerecht de afwijzing van de desbetreffende grieven van Polimeri ontoereikend gemotiveerd. Het Gerecht heeft de kwantificering van de aan Polimeri opgelegde geldboete niet aan een volledige rechterlijke toetsing onderworpen.
   Het Gerecht is voorbijgegaan aan de ernstige vergissingen die de Commissie heeft gemaakt bij het bepalen van de vermenigvuldigingscoëfficiënt en heeft de afwijzing van de door Polimeri dienaangaande aangevoerde grieven ontoereikend gemotiveerd. Het Gerecht heeft bovendien geen rekening gehouden met het feit dat de Commissie bij de vaststelling van de vermenigvuldigingscoëfficiënt het beginsel van gelijke behandeling niet in acht heeft genomen, en heeft bovendien de afwijzing van de door Polimeri dienaangaande aangevoerde grieven ontoereikend gemotiveerd.
   Het Gerecht heeft in het kader van de beoordeling van de grieven van Polimeri een ernstige vergissing begaan bij de toepassing van de relevante communautaire rechtspraak ter zake van de niet-ontvankelijkheid van een aantal bijlagen bij het inleidend verzoekschrift en heeft zijn oordeel dienaangaande ontoereikend gemotiveerd. Het Gerecht heeft daardoor het verweer aangetast dat Polimeri tegen de punten van bezwaar betreffende het bestaan van een mededingingsregeling en haar deelneming daaraan heeft gevoerd, en heeft zich aldus op onrechtmatige wijze onttrokken aan zijn verplichting om de door de Commissie betwiste feiten aan een volledige rechterlijke toetsing te onderwerpen.


title: Doorhaling van zaak C-219/02

text:
C 264/26              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                      1.11.2003
Beroep, op 19 september 2003 ingesteld door de Commis-                                Doorhaling van zaak C-214/02 (1)
sie van de Europese Gemeenschappen tegen het Konink-
                     rijk der Nederlanden                                                      (2003/C 264/45)
                        (Zaak C-395/03)                                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 maart 2003 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-214/02 (verzoek
                        (2003/C 264/44)                                 om een prejudiciële beslissing van het Unabhängige Verwal-
                                                                        tungssenat van het Land Vorarlberg): Gerhard Lintschinger.
                                                                        (1) PB C 180 van 27.7.2002.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 september 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door W. Wils en K. Banks, als
gemachtigden.                                                                         Doorhaling van zaak C-219/02 (1)
                                                                                (2003/C 264/46)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 2003 de
      door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke             doorhaling in het register gelast van zaak C-219/02: Commis-
      maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 98/            sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
      44/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van               bliek.
      6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van bio-
      technologische uitvindingen, of althans deze de Commis-
      sie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem        (1) PB C 191 van 10.8.2002.
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
2.    Het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.
                                                                        Doorhaling van de gevoegde zaken C-242/02 en
                                                                                C-243/02 (1)
Middelen en voornaamste argumenten                                                             (2003/C 264/47)
                                                                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
De omzettingstermijn van de richtlijn is op 30 juli 2000
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 maart 2003 de
verstreken.
                                                                        doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken
                                                                        C-242/02 en C-243/02 (verzoeken om de prejudiciële beslis-
                                                                        singen van het Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg):
(1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13.
                                                                        Manfred Hückel.
                                                                        (1) PB C 247 van 12.10.2002.


title: Zaak F-12/10: Beroep ingesteld op 9 februari 2010 — Kerstens/Commissie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/79

         Beroep ingesteld op 9 februari 2010 — Kerstens/Commissie
   (Zaak F-12/10)
   2010/C 113/117
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Petrus Kerstens (Overijse, België) (vertegenwoordiger: C. Mourato)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de verzoekende partij de tuchtmaatregel van een schriftelijke waarschuwing op te leggen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 23 april 2009 om verzoeker de tuchtmaatregel van een schriftelijke waarschuwing op te leggen;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.


title: Zaak F-127/11: Beroep ingesteld op 29 november 2011 — ZZ/Commissie

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/21

         Beroep ingesteld op 29 november 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-127/11)
   2012/C 65/39
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: P. Nelissen Grade en G. Leblanc, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de jury om verzoeker niet op de reservelijst van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10 te plaatsen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de jury van 3 februari 2011 om verzoeker niet op de reservelijst van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10 te plaatsen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de jury van 4 april 2011 tot bevestiging van haar besluit van 3 februari 2011 om verzoeker niet op de reservelijst van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10 te plaatsen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van EPSO van 29 augustus 2011 tot afwijzing van de klacht die verzoeker op basis van artikel 90, lid 2, van het Statuut heeft ingediend;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-310/12: Beroep ingesteld op 12 juli 2012 — Yuanping Changyuan Chemicals/Raad

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/20

         Beroep ingesteld op 12 juli 2012 — Yuanping Changyuan Chemicals/Raad
   (Zaak T-310/12)
   2012/C 273/34
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd (Yuan Ping City, Xin Zhou, China) (vertegenwoordiger: V. Akritidis, lawyer)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 325/2012 van de Raad van 12 april 2012 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op oxaalzuur van oorsprong uit India en de Volksrepubliek China (PB L 106, blz. 1) nietig verklaren;

               —

               de verwerende partij verwijzen in alle kosten die voor de verzoekende partij in de onderhavige procedure zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 3 van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51) (hierna: „basisverordening”), waarin is bepaald dat schade verwijst naar schade voor een „bedrijfstak van de Unie”; en schending van artikel 4, lid 1, van de basisverordening inzake de definitie van bedrijfstak van de Unie nu verweerder de bedrijfstak van de Unie onjuist heeft gedefinieerd daar hij twee niet-medewerkende producenten, waarvan een de productie meerdere jaren vóór het onderzoektijdvak heeft gestaakt, mede in aanmerking heeft genomen.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 3, leden 2 en 5, van de basisverordening, waarin is bepaald dat de beoordeling van de schade voor de bedrijfstak van de Unie moet plaatsvinden op basis van positief bewijsmateriaal na een objectief onderzoek van alle relevante factoren, nu verweerder een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij de selectieve analyse van de schadefactoren op basis van twee verschillende en tegenstrijdige reeksen van gegevens (micro- en macro-economische factoren).

               3)

               Derde middel, ontleend aan schending van artikel 9, lid 4, van de basisverordening, waarin wordt vereist dat de rechten alleen worden opgelegd voor zover zij nodig zijn om de gevolgen van schadetoebrengende dumping te ondervangen; van artikel 14, lid 1, van de basisverordening, waarin wordt vereist dat rechten onafhankelijk van de douanerechten, belastingen en andere heffingen worden geïnd; en artikel 20, leden 1 en 2, van de basisverordening, waarin wordt vereist dat de voornaamste feiten en overwegingen worden vermeld op grond waarvan antidumpingrechten zijn ingevoerd, nu verweerder kennelijke fouten heeft begaan bij de berekening van de schademarge en geen motivering heeft aangedragen.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan schending van artikel 20, lid 5, van de basisverordening, van de minimumperiode van 10 dagen voor het indienen van opmerkingen over enige definitieve mededeling en van de algemene beginselen van non-discriminatie en behoorlijk bestuur, nu verweerder aan verzoekster een kortere termijn heeft verleend om over de definitieve mededeling van het onderzoek opmerkingen te maken dan de termijn die aan alle andere partijen in de procedure is verleend.


title: Zaak C-175/15: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — Taser International Inc./SC Gate 4 Business SRL, Cristian Mircea Anastasiu [Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Overeenkomsten met de verplichting voor een Roemeense onderneming om merken over te dragen aan een onderneming die haar zetel in een derde land heeft — Weigering — Forumkeuzebeding ten gunste van het derde land — Verschijning van de verweerder voor de Roemeense gerechten zonder betwisting — Toepasselijke bevoegdheidsregels]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/19

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — Taser International Inc./SC Gate 4 Business SRL, Cristian Mircea Anastasiu
   (Zaak C-175/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Overeenkomsten met de verplichting voor een Roemeense onderneming om merken over te dragen aan een onderneming die haar zetel in een derde land heeft - Weigering - Forumkeuzebeding ten gunste van het derde land - Verschijning van de verweerder voor de Roemeense gerechten zonder betwisting - Toepasselijke bevoegdheidsregels])
   (2016/C 156/26)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Taser International Inc.

      Verwerende partijen: SC Gate 4 Business SRL, Cristian Mircea Anastasiu

      Dictum

               1)

               De artikelen 23, lid 5, en 24 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken dienen aldus te worden uitgelegd dat in het kader van een geschil over de niet-nakoming van een verbintenis uit overeenkomst, waarin de verzoekende partij de gerechten heeft aangezocht van de lidstaat op het grondgebied waarvan de verwerende partij haar zetel heeft, de bevoegdheid van die gerechten kan voortvloeien uit artikel 24 van deze verordening wanneer de verwerende partij hun bevoegdheid niet betwist, ook al bevat de overeenkomst tussen die twee partijen een forumkeuzebeding ten gunste van de gerechten van een derde land.

               2)

               Artikel 24 van verordening nr. 44/2001 dient aldus te worden uitgelegd dat het in het kader van een geschil tussen partijen bij een overeenkomst die een forumkeuzebeding bevat ten gunste van de gerechten van een derde land, eraan in de weg staat dat het aangezochte gerecht van de lidstaat op het grondgebied waarvan de verwerende partij haar zetel heeft, zich ambtshalve onbevoegd verklaart, ook al betwist deze verwerende partij de bevoegdheid van dat gerecht niet.

      (1)  PB C 236 van 20.7.2015.


title: Zaak T-674/13: Arrest van het Gerecht van 28 januari 2016 — Gugler France/BHIM — Gugler (GUGLER) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk GUGLER — Absolute weigeringsgrond — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Relatieve weigeringsgrond — Artikelen 8, lid 4, en 53, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 — Ambtshalve aangevoerd”]

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/14

         Arrest van het Gerecht van 28 januari 2016 — Gugler France/BHIM — Gugler (GUGLER)
   (Zaak T-674/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk GUGLER - Absolute weigeringsgrond - Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Relatieve weigeringsgrond - Artikelen 8, lid 4, en 53, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 - Ambtshalve aangevoerd”])
   (2016/C 090/19)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Gugler France (Besançon, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Grolée, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Alexander Gugler (Maxdorf, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 16 oktober 2013 (zaak R 356/2012-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Gugler France en A. Gugler

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 16 oktober 2013 (zaak R 356/2012-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die Gugler France in de loop van de procedure voor het Gerecht heeft gemaakt.

      (1)  PB C 61 van 1.3.2014.


title: Zaak T-790/14: Arrest van het Gerecht van 21 juli 2016 — Hassan/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Inreisbeperking — Nietigverklaring van eerdere handelingen door een arrest van het Gerecht — Nieuwe handelingen waarbij de naam van de verzoekende partij op lijsten wordt geplaatst — Kennelijk onjuiste beoordeling — Recht op eigendom — Evenredigheid — Vermoeden van onschuld — Niet-contractuele aansprakelijkheid”)

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/23

         Arrest van het Gerecht van 21 juli 2016 — Hassan/Raad
   (Zaak T-790/14) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Inreisbeperking - Nietigverklaring van eerdere handelingen door een arrest van het Gerecht - Nieuwe handelingen waarbij de naam van de verzoekende partij op lijsten wordt geplaatst - Kennelijk onjuiste beoordeling - Recht op eigendom - Evenredigheid - Vermoeden van onschuld - Niet-contractuele aansprakelijkheid”))
   (2016/C 326/41)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Samir Hassan (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: L. Pettiti, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Kyriakopoulou en G. Étienne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds een verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2014/678/GBVB van de Raad van 26 september 2014 tot uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2014, L 283, blz. 59), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1013/2014 van de Raad van 26 september 2014 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB 2014, L 283, blz. 9), van besluit (GBVB) 2015/837 van de Raad van 28 mei 2015 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2015, L 132, blz. 82) en van uitvoeringsverordening (EU) 2015/828 van de Raad van 28 mei 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB 2015, L 132, blz. 3), voor zover deze handelingen verzoeker betreffen, en anderzijds een verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoeker door die handelingen zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Samir Hassan wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 34 van 2.2.2015.


title: Zaak T-703/15: Beroep ingesteld op 30 november 2015 — Groupe Go Sport/BHIM — Design Go (GO SPORT)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/86

         Beroep ingesteld op 30 november 2015 — Groupe Go Sport/BHIM — Design Go (GO SPORT)
   (Zaak T-703/15)
   (2016/C 048/95)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Groupe Go Sport (Sassenage, Frankrijk) (vertegenwoordigers: G. Arbant en E. Henry-Mayer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Design Go Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „GO SPORT” — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5 144 811

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 september 2015 in zaak R 569/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               ontvankelijkverklaring van beroep R 569/2015-2;

               —

               terugverwijzing van de zaak naar de kamer van beroep;

               —

               verwijzing van het BHIM in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 60 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 49, lid 1, van verordening nr. 2868/95.


title: Zaak C-370/02: Beroep, op 15 oktober 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
C 305/16               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        7.12.2002
Beroep, op 15 oktober 2002 ingesteld door Commissie                    Wanneer een product verschillende distributieniveaus door-
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-                   loopt alvorens de consument te bereiken, wat zijn of wat is
                                gië                                    volgens artikel 12, lid 2, sub a, van de merkenrichtlijn ( 1) het
                                                                       relevante publiek om te beoordelen of een merk de in de
                         (Zaak C-370/02)                               handel gebruikelijke benaming is geworden van een waar
                                                                       waarvoor het ingeschreven is?
                         (2002/C 305/28)
                                                                       (1 ) Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988
                                                                            betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten.
                                                                            (Bijzondere uitgave 1994, hoofdstuk 13, deel 17, blz. 178).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 oktober 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door C.-F. Durant en M. Konstantinidis als
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Beroep, op 18 oktober 2002 ingesteld door Commissie
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                                                                bliek
1.     vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen                               (Zaak C-375/02)
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/31/EG
       van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten
       van afvalstoffen (1), en door die bepalingen niet aan de                                   (2002/C 305/30)
       Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
       hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
2.     het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.                op 18 oktober 2002 beroep tegen Commissie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-
                                                                       genwoordigd door M. Konstantinidis en R. Amorosi als
                                                                       gemachtigden.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
De omzettingstermijn is sedert 16 juli 2001 verstreken, en het
Koninkrijk België heeft, wat het Waalse Gewest betreft, nog
                                                                       1.     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
steeds niet de nodige maatregelen getroffen om aan de richtlijn               nodige maatregelen vast te stellen om ervoor te zorgen
te voldoen, of deze maatregelen in ieder geval niet aan de                    dat de nuttige toepassing of de verwijdering van de op de
Commissie meegedeeld.
                                                                              stortplaats te Castelliri (Frosinone) gedeponeerde afval-
                                                                              stoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid
( 1) PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.                                          van de mens en zonder dat procédés of methoden worden
                                                                              aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen
                                                                              hebben, en door niet de nodige maatregelen te nemen
                                                                              om ervoor te zorgen dat de houder van de op de
                                                                              stortplaats te Castelliri (Frosinone) gedeponeerde afval-
                                                                              stoffen deze afgeeft aan een particuliere of openbare
                                                                              ophaler of een onderneming die de in bijlage II A of II B
                                                                              bij de richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg
Verzoek van de Svea Hovrätt van 14 oktober 2002 om een                        draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van
prejudiciële beslissing in het geding tussen Björnekulla                      de afvalstoffen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen
Fruktindustrier Aktiebolag en Procordia Food Aktiebolag                       die op haar rusten krachtens de artikelen 4 en 8 van
                                                                              richtlijn 75/442/EEG (1) betreffende afvalstoffen, zoals
                         (Zaak C-371/02)                                      gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG ( 2);
                                                                       2.     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
                         (2002/C 305/29)
                                                                              procedure.
De Svea Hovrätt heeft bij beschikking van 14 oktober 2002,             Middelen en voornaamste argumenten
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 oktober
2002, in het geding tussen Björnekulla Fruktindustrier Aktie-
bolag en Procordia Food Aktiebolag, het Hof van Justitie van           Ingevolge artikel 4, eerste alinea, van de richtlijn nemen de
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de
beslissing over de navolgende vraag:                                   nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen