title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 1999 in zaak T-158/95: Eridania Zuccherifici Nazionali SpA en anderen tegen Raad van de Europese Unie (Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker - Vereveningsregeling voor opslagkosten - Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke en rechtspersonen - Niet-ontvankelijkheid)

text:
16.10.1999             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 299/21
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                          van 8 juli 1999                                                          van 19 juli 1999
in zaak T-158/95: Eridania Zuccherifici Nazionali SpA en                 in zaak T-168/95, Eridania Zuccherifici Nazionali SpA e.a.
        anderen tegen Raad van de Europese Unie (1)                                    tegen Raad van de Europese Unie (1)
(Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
                                                                         (Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
suiker — Vereveningsregeling voor opslagkosten — Beroep
                                                                         suiker — Vaststelling van afgeleide interventieprijs voor
tot nietigverklaring — Natuurlijke en rechtspersonen —
                                                                         gebieden met een tekort — Beroep tot nietigverklaring —
                      Niet-ontvankelijkheid)
                                                                            Natuurlijke en rechtspersonen — Niet-ontvankelijkheid)
                         (1999/C 299/26)
                                                                                (1999/C 299/27)
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
In zaak T-158/95, Eridania Zuccherifici Nazionali SpA, ge-
vestigd te Genua (Italië), ISI — Industria Saccarifera Italiana          In zaak T-168/95, Eridania Zuccherifici Nazionali SpA, ge-
Agroindustriale SpA, gevestigd te Padua (Italië), Sadam Zuc-             vestigd te Genua (Italië), ISI-Industria Saccarifera Italiana
cherifici, afdeling van SECI — Società Esercizi Commerciali              Agroindustriale SpA, gevestigd te Padua (Italië), Sadam Zuc-
Industriali SpA, gevestigd te Bologna (Italië), Sadam                    cherifici, afdeling van SECI — Società Esercizi Commerciali
Castiglionese SpA, gevestigd te Bologna, Sadam Abruzzo SpA,              Industriali SpA, gevestigd te Bologna (Italië), Sadam
gevestigd te Bologna, Zuccherificio del Molise SpA, gevestigd            Castiglionese SpA, gevestigd te Bologna, Sadam Abruzzo SpA,
te Termoli (Italië), SFIR — Società Fondiaria Industriale                gevestigd te Bologna, Zuccherificio del Molise SpA, gevestigd
Romagnola SpA, gevestigd te Cesena (Italië), Ponteco Zuccheri            te Termoli (Italië), SFIR — Società Fondiaria Industriale
SpA, gevestigd te Pontelagoscuro (Italië), vertegenwoordigd              Romagnola SpA, gevestigd te Cesena (Italië), en Ponteco
door B. O’Connor, Solicitor, en I. Vigliotti en P. Crocetta,             Zuccheri SpA, gevestigd te Pontelagoscuro (Italië), vertegen-
advocaten te Genua, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                 woordigd door B. O’Connor, Solicitor, en I. Vigliotti en P. Cro-
burg bij A. Kronshagen, advocaat aldaar, boulevard de la                 cetta, advocaten te Genua, domicilie gekozen hebbende te
Foire 12, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:                 Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar,
J.-P. Hix en I. Dı́ez Parra), ondersteund door Commissie van             Boulevard de la Foire 12, tegen Raad van de Europese Unie
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: E. de March),                   (gemachtigden: J. P. Hix en I. Dı́ez Parra), ondersteund door
betreffende een verzoek dat in wezen strekt tot nietigverklaring         Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
van, enerzijds, verordening (EG) nr. 1101/95 van de Raad van             E. de March), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van
24 april 1995 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1785/81            verordening (EG) nr. 1534/95 van de Raad van 29 juni 1995
houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de               tot vaststelling voor het verkoopseizoen 1995/1996 van de
sector suiker, en verordening (EEG) nr. 1010/86 houdende                 afgeleide interventieprijzen voor witte suiker, de interventie-
vaststelling van de algemene voorschriften inzake de restitutie          prijs voor ruwe suiker, de minimumprijzen voor A-
bij de productie voor bepaalde in de chemische industrie                 suikerbieten en B-suikerbieten, alsmede het bedrag van de
gebruikte producten van de sector suiker (PB L 110, blz. 1), en          vergoeding voor de verevening van de opslagkosten (PB L 148,
anderzijds, van verordening (EG) nr. 1534/95 van de Raad                 blz. 11), voorzover daarin in het kader van de vaststelling van
van 29 juni 1995 tot vaststelling voor het verkoopseizoen                de interventieprijzen voor witte suiker wordt vastgesteld, dat
1995/1996 van de afgeleide interventieprijzen voor witte                 een tekort valt te verwachten in de productiegebieden van
suiker, de interventieprijs voor ruwe suiker, de minimumprij-            Italië, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt:
zen voor A-suikerbieten en B-suikerbieten, alsmede het bedrag            B. Vesterdorf, president, J. Pirrung en M. Vilaras, rechters;
van de vergoeding voor de verevening van de opslagkosten                 griffier: H. Jung, op 8 juli 1999 een arrest gewezen waarvan
(PB L 148, blz. 11), heeft het Gerecht van eerste aanleg                 het dictum luidt als volgt:
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 8 juli         1. Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         2. Verwijst verzoeksters hoofdelijk in hun eigen kosten, alsmede in
1) Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.                                    alle kosten die in de onderhavige zaak aan de Raad zijn
                                                                              opgekomen, daaronder begrepen die welke op de procedure in
2) Verwijst verzoeksters hoofdelijk in hun eigen kosten en in die van         kort geding zijn gevallen.
     de Raad.
                                                                         3. Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen.
3) Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 299 van 11.11.95.                                               (1) PB C 229 van 11 november 1995.


title: Zaak C-391/05: Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van  30 augustus 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Jan De Nul NV en Hauptzollamt Oldenburg

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/12

         Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 30 augustus 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Jan De Nul NV en Hauptzollamt Oldenburg
   (Zaak C-391/05)
   (2006/C 10/24)
   Procestaal: Duits
   Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikking van 30 augustus 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 31 oktober 2005, in het geding tussen Jan De Nul NV en Hauptzollamt Oldenburg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Hoe moet het begrip vaart op communautaire wateren in de zin van artikel 8, lid 1, sub c, eerste alinea, van richtlijn 92/81 (1) worden afgebakend ten opzichte van het begrip binnenvaart in de zin van artikel 8, lid [2, sub b], van richtlijn 92/81?

               2)

               Moet het gebruik van een zuigschip met open laadruimte (zogenaamde hopperzuiger) in communautaire wateren steeds als vaart in de zin van artikel 8, lid 1, sub c, eerste alinea, van richtlijn 92/81 worden beschouwd of moet onderscheid worden gemaakt tussen de diverse activiteiten tijdens het gebruik?

      (1)  PB L 316, blz. 12.


title: Zaak C-113/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerischen Verwaltungsgerichtshofs (Duitsland) op 6 maart 2015 — Breitsamer und Ulrich GmbH & Co. KG/Landeshauptstadt München

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerischen Verwaltungsgerichtshofs (Duitsland) op 6 maart 2015 — Breitsamer und Ulrich GmbH & Co. KG/Landeshauptstadt München
   (Zaak C-113/15)
   (2015/C 198/22)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bayerischen Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Breitsamer und Ulrich GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Landeshauptstadt München

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormen portieverpakkingen met honing, die [zijn verpakt] in een buitenverpakking met alle etiketteringselementen — met inbegrip van de vermelding van het land van oorsprong — en die niet als dergelijke portieverpakkingen afzonderlijk aan de eindverbruiker worden verkocht en niet afzonderlijk aan instellingen worden geleverd, een ‚voorverpakt levensmiddel’ in de zin van artikel 1, lid 3, onder b), van richtlijn (EG) nr. 2000/13 (1) en artikel 2, lid 2, onder e), van verordening (EU) nr. 1169/2011 (2), dat is onderworpen aan een dienovereenkomstige etiketteringsplicht[,] of vormen dergelijke portieverpakkingen met honing geen voorverpakte levensmiddelen waarvoor etiketteringsplicht geldt, doordat zij niet gelden als een verkoopeenheid?

               2)

               Dient de vraag anders te worden beantwoord wanneer deze portieverpakkingen in instellingen niet alleen worden geleverd in klaargemaakte gerechten die tegen een vaste prijs worden betaald, maar daar ook afzonderlijk worden verkocht?

      (1)  Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (PB L 109, blz. 29).

      (2)  Rectificatie van Verordening (EU) nr. 1169/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1924/2006 en (EG) nr. 1925/2006 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 87/250/EEG van de Commissie, Richtlijn 90/496/EEG van de Raad, Richtlijn 1999/10/EG van de Commissie, Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijnen 2002/67/EG en 2008/5/EG van de Commissie, en Verordening (EG) nr. 608/2004 van de Commissie (PB L 304, blz. 18).


title: Zaak T-567/13: Beschikking van het Gerecht van 7 mei 2014 — Sharp/BHIM (BIG PAD) [ „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BIG PAD — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beroep gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond” ]

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/32

         Beschikking van het Gerecht van 7 mei 2014 — Sharp/BHIM (BIG PAD)
   (Zaak T-567/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BIG PAD - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beroep gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond”])
   2014/C 212/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sharp KK (Osaka, Japan) (vertegenwoordigers: G. Macias Bonilla, G. Marín Raigal, P. López Ronda en E. Armero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: O. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 5 augustus 2013 (zaak R 2131/2012-2), betreffende een aanvraag voor inschrijving als gemeenschapsmerk van het beeldteken BIG PAD

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sharp KK wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak T-420/08: Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — SAZAS/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Verdeling van geografische markt — Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties — Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten — Bewijs — Vermoeden van onschuld” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/32

         Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — SAZAS/Commissie
   (Zaak T-420/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Verdeling van geografische markt - Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties - Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten - Bewijs - Vermoeden van onschuld)
   2013/C 156/56
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Združenje skladateljev, avtorjev in založnikov za zaščito avtorskih pravic Slovenije (SAZAS) (Trzin, Slovenië) (vertegenwoordiger: M. Favart, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en A. Biolan, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verzoekende partij: International Confederation of Societies of Authors and Composers (CISAC) (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en K. Van Hove, advocaten); en European Broadcasting Union (EBU) (Grand-Saconnex, Zwitserland) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, advocaat, en D. Slater, solicitor)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC)

      Dictum

               1)

               Artikel 3 van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Združenje skladateljev, avtorjev in založnikov za zaščito avtorskih pravic Slovenije (SAZAS).

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Zaak C-243/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 mei 2012 door FLS Plast A/S tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 6 maart 2012 in zaak T-64/06, FLS Plast A/S/Europese Commissie

text:
               20.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/2

         Hogere voorziening ingesteld op 16 mei 2012 door FLS Plast A/S tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 6 maart 2012 in zaak T-64/06, FLS Plast A/S/Europese Commissie
   (Zaak C-243/12 P)
   2012/C 319/02
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: FLS Plast A/S (vertegenwoordiger: M. Thill-Tayara, avocate)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               a)

               Primair, het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 maart 2012 in zaak T-64/06 vernietigen en, de zaak zelf afdoend, de artikelen 1, sub h, en 2, sub f, van de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 30 november 2005 in zaak COMP/F/38.354 — Industriezakken (hierna: „litigieuze beschikking”) nietig verklaren voor zover deze op rekwirante betrekking hebben.

               b)

               Subsidiair, het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 maart 2012 in zaak T-64/06 vernietigen voor zover daarin rekwirantes middelen zijn afgewezen strekkende tot verlaging van het bedrag waarvoor rekwirante hoofdelijk aansprakelijk is gehouden in de litigieuze beschikking en, de zaak zelf afdoend, artikel 2, sub f, van de litigieuze geldboete wijzigen en dit bedrag aanzienlijk verlagen in de uitoefening van zijn volledige rechtsmacht.

               c)

               In ieder geval rekwirante een verlaging toekennen van 50 % van het bedrag waarvoor zij hoofdelijk aansprakelijk is gehouden, als compensatie voor de buitensporig lange duur van de procedure.

               d)

               De Commissie verwijzen in de door rekwirante in deze zaak opgekomen gerechts- en andere kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               a)

                     Ter ondersteuning van haar primaire vordering voert rekwirante twee middelen aan

                           i)

                           Het Gerecht heeft de aansprakelijkheid van rekwirante aan de hand van een onjuist juridisch criterium beoordeeld.

                           ii)

                           Het Gerecht heeft verzuimd na te gaan of de Commissie aan haar motiveringsplicht heeft voldaan bij de verwerping van de argumenten en het bewijs dat door rekwirante is aangevoerd om het vermoeden van de aansprakelijkheid van de moedermaatschappij te weerleggen.

               b)

                     Ter ondersteuning van haar subsidiaire vordering voor rekwirante drie middelen aan

                           i)

                           Bij zijn toetsing van de niet-betwisting van de feiten die rekwirante heeft overgelegd overeenkomstig de mededeling van de Commissie betreffende het niet opleggen en verminderen van geldboeten in zaken betreffende mededingingsregelingen van 1996, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste opvatting door geen einde te maken aan de schendingen door de Commissie van de beginselen van de bescherming van gewettigd vertrouwen en gelijke behandeling en door te verzuimen aan zijn eigen motiveringsplicht te voldoen.

                           ii)

                           Het Gerecht heeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door te verzuimen het evenredigheids- en het legaliteitsbeginsel toe te passen bij de zijn beoordeling van het bedrag waarvoor rekwirante hoofdelijk aansprakelijk is gehouden in de litigieuze beschikking, en heeft dus verzuimd dit bedrag navenant te verlagen.

                           iii)

                           Het Gerecht heeft artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de artikelen 41 en 47 van het Europees Handvest van de grondrechten geschonden door niet binnen een redelijke termijn arrest te wijzen.


title: Zaak C-259/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 10 mei 2016 — Confederazione Generale Italiana dei Trasporti e della Logistica (Confetra) e.a./Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Ministero dello Sviluppo Economico

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 10 mei 2016 — Confederazione Generale Italiana dei Trasporti e della Logistica (Confetra) e.a./Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Ministero dello Sviluppo Economico
   (Zaak C-259/16)
   (2016/C 343/30)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Confederazione Generale Italiana dei Trasporti e della Logistica (Confetra), Associazione Nazionale Imprese Trasporti Automobilistici, Società Fercam SpA, Associazione non Riconosciuta Alsea, Associazione Fedit, Società Carioni Spedizioni Internazionali Srl, Federazione Nazionale delle Imprese di Spedizioni Internazionali — Fedespedi, Società Tnt Global Express SpA

      Verwerende partijen: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Ministero dello Sviluppo Economico

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat het recht van de Europese Unie, met name artikel [2], punten 1, 1 bis en 6, van richtlijn 97/67/EG (1), zoals gewijzigd en aangevuld bij richtlijn 2008/6/EG (2), in de weg aan de toepassing van een nationale regeling, met name artikel 2, onder a) en f), van decreto legislativo nr. [261]/1999, en artikel 1, lid 1, punt g) in samenhang met punt r), en punt i), van de regeling voor vergunningen voor het aanbieden van postdiensten aan het publiek in bijlage A bij besluit nr. 129/15/CONS van de AGCom van 23 maart 2015 en de in het decreet van het Ministero dello Sviluppo economico van 29 juli 2015 bedoelde bijbehorende uitvoeringsregeling voor de procedures voor de afgifte van vergunningen voor het aanbieden van postdiensten aan het publiek, die ertoe strekken ook vervoer over de weg, expeditiediensten en koeriersdiensten onder postdiensten te brengen?

               2)

               Staat het recht van de Europese Unie, met name artikel 9, lid 1, en artikel [2], punt 19, van richtlijn 97/67/EG, zoals gewijzigd en aangevuld bij richtlijn 2008/6/EG, alsook het evenredigheidsbeginsel en het redelijkheidsbeginsel, in de weg aan de toepassing van een nationale regeling, met name artikel 6, lid 1, van decreto legislativo nr. [261]/1999, en artikel 8 van de regeling voor vergunningen voor het aanbieden van postdiensten aan het publiek in bijlage A bij besluit nr. 129/15/CONS van de AGCom van 23 maart 2015 en de in het decreet van het Ministero dello Sviluppo economico van 29 juli 2015 bedoelde bijbehorende uitvoeringsregeling voor de procedures voor de afgifte van vergunningen voor het aanbieden van postdiensten aan het publiek, die aanbieders van vervoer over de weg, expeditiediensten en koeriersdiensten verplichten, naast de machtiging die nodig is ter waarborging van de essentiële eisen voor het verrichten van postdiensten, ook over een algemene machtiging te beschikken?

               3)

               Staat het recht van de Europese Unie, met name artikel 7, lid 4, en artikel 9, lid 2, van richtlijn 97/67/EG, zoals gewijzigd en aangevuld bij richtlijn 2008/6/EG, in de weg aan de toepassing van een nationale regeling, met name artikel 6, lid 1 bis, en artikel 10, lid 2, van decreto legislativo nr. 261/1999, alsook artikel 11, lid 1, onder f), en artikel 15, lid 2, van de regeling voor vergunningen voor het aanbieden van postdiensten aan het publiek in bijlage A bij besluit nr. 129/15/CONS van de AGCom van 23 maart 2015, en artikel 9 van de in het decreet van het Ministero dello Sviluppo economico van 29 juli 2015 bedoelde bijbehorende uitvoeringsregeling voor de procedures voor de afgifte van vergunningen voor het aanbieden van postdiensten aan het publiek, die aanbieders van vervoer over de weg, expeditiediensten en koeriersdiensten verplichten bij te dragen aan het compensatiefonds voor de universele dienst?

               4)

               Staat het recht van de Europese Unie, met name artikel 9, lid 2, van richtlijn 97/67/EG, zoals gewijzigd en aangevuld bij richtlijn 2008/6/EG, in de weg aan de toepassing van een nationale regeling, met name de artikelen 6 en 10 van decreto legislativo nr. 261/1999, alsook artikel 11, lid 1, onder f), en artikel 15, lid 2, van de regeling voor vergunningen voor het aanbieden van postdiensten aan het publiek in bijlage A bij besluit nr. 129/15/CONS van de AGCom van 23 maart 2015, en artikel 9 van de in het decreet van het Ministero dello Sviluppo economico van 29 juli 2015 bedoelde bijbehorende uitvoeringsregeling voor de procedures voor de afgifte van vergunningen voor het aanbieden van postdiensten aan het publiek, die geen enkele beoordeling bevatten voor de gevallen waarin de bijdrage aan het compensatiefonds voor de kosten van de universele dienst opportuun kan worden geacht en niet voorzien in gedifferentieerde toepassingsvoorschriften naargelang de subjectieve situatie van de belastingplichtigen en de situatie van de markt?

      (1)  Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst (PB 1998, L 15, blz. 14).

      (2)  Richtlijn 2008/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot wijziging van richtlijn 97/67/EG wat betreft de volledige voltooiing van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap (PB 2008, L 52, blz. 3).


title: Zaak T-142/15: Beschikking van het Gerecht van 20 april 2016 – DHL Express (France)/EUIPO – Chronopost (WEBSHIPPING)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/35

         Beschikking van het Gerecht van 20 april 2016 – DHL Express (France)/EUIPO – Chronopost (WEBSHIPPING)
   (Zaak T-142/15) (1)

   (2016/C 222/44)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: Zaak C-525/12: Beroep ingesteld op 19 november 2012 — Europese Commissie/Duitsland

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/35

         Beroep ingesteld op 19 november 2012 — Europese Commissie/Duitsland
   (Zaak C-525/12)
   2013/C 26/67
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Manhaeve en G. Wilms, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (kaderrichtlijn water) (1) en met name krachtens de artikelen 2, punt 38, en 9 van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, door aan het begrip „waterdiensten” een uitlegging te geven die bepaalde diensten uitsluit van de toepassing daarvan.

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van mening dat waterdiensten mede betrekking hebben op de onttrekking, opstuwing, opslag, behandeling en distributie van oppervlakte- of grondwater ten behoeve van energieopwekking uit waterkracht, scheepvaart en bescherming tegen overstromingen. Bovendien behoort ook het eigen verbruik tot de waterdiensten.
   De toepassing van het begrip „waterdiensten” door verweerster is in strijd met artikel 9 van de kaderrichtlijn water (hierna: „KRW”). Zij sluit waterdiensten zoals opstuwingen die worden uitgevoerd voor energieopwekking uit waterkracht, scheepvaart en bescherming tegen overstromingen, uit van de werkingssfeer van waterdiensten in de zin van de richtlijn. Een dergelijke strikte uitlegging is niet in overeenstemming met de KRW, ondermijnt de werking van artikel 9 KRW en brengt derhalve de verwezenlijking van de doelstellingen van de richtlijn in gevaar.
   Het is juist dat de lidstaten beschikken over een bepaalde beoordelingsmarge om op basis van artikel 9 KRW waterdiensten uit te sluiten van kostenterugwinning. Zij kunnen om te beginnen de sociale effecten, de milieueffecten en de economische effecten van de kostenterugwinning alsmede de geografische en klimatologische omstandigheden in acht nemen. Bovendien kan een lidstaat overeenkomstig artikel 9, lid 4, KRW besluiten om de bepalingen van artikel 9, lid 1, tweede alinea, KRW met betrekking tot het waterprijsbeleid en de kostenterugwinning voor waterdiensten niet toe te passen. Voorwaarde hiervoor is dat het moet gaan om een bestaande praktijk in de lidstaat en het bereiken van het doel van deze richtlijn niet in het gedrang komt.
   De volledige uitsluiting van belangrijke waterdiensten, zoals dit geschiedt door verweerster, valt evenwel ver buiten deze beoordelingsmarge.

      (1)  PB L 327, blz. 1.


title: Zaak T-150/16: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2017 — Ecolab USA/EUIPO (ECOLAB) [„Uniemerk — Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Unie — Woordmerk ECOLAB — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Gelijke behandeling — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/39

         Arrest van het Gerecht van 13 juli 2017 — Ecolab USA/EUIPO (ECOLAB)
   (Zaak T-150/16) (1)

   ([„Uniemerk - Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Unie - Woordmerk ECOLAB - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Gelijke behandeling - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 283/59)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ecolab USA, Inc. (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: V. Töbelmann en C. Menebröcker, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: H. O’Neill en K. Doherty, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 26 januari 2016 (zaak R 644/2015-4) inzake de internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie van het woordmerk ECOLAB

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ecolab USA, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 13.6.2016.


title: Zaak C-500/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria centrale, sezione di Bologna — Italië) — Ufficio IVA di Piacenza/Belvedere Costruzioni Srl (Fiscale bepalingen — Btw — Artikel 4, lid 3, VEU — Zesde richtlijn — Artikelen 2 en 22 — Automatische beëindiging van procedures aanhangig bij belastingrechter in derde aanleg)

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria centrale, sezione di Bologna — Italië) — Ufficio IVA di Piacenza/Belvedere Costruzioni Srl
   (Zaak C-500/10) (1)

   (Fiscale bepalingen - Btw - Artikel 4, lid 3, VEU - Zesde richtlijn - Artikelen 2 en 22 - Automatische beëindiging van procedures aanhangig bij belastingrechter in derde aanleg)
   2012/C 151/11
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione tributaria centrale, sezione di Bologna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ufficio IVA di Piacenza

      Verwerende partij: Belvedere Costruzioni Srl

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Commissione tributaria centrale di Bologna — Belasting over de toegevoegde waarde — Artikelen 2 en 22 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Verplichting van de lidstaten om daadwerkelijke inning van de btw te verzekeren — Nationale regeling op grond waarvan de gerechtelijke procedure in belastingzaken onder bepaalde voorwaarden wordt beëindigd zonder uitspraak ten gronde van de rechter in derde aanleg, waardoor de uitspraak van de rechter in tweede aanleg in kracht van gewijsde gaat — Vermeend gevolg dat wordt afgezien van inning van geharmoniseerde belastingen

      Dictum

   Artikel 4, lid 3, VEU en de artikelen 2 en 22 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moeten aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde een uitzonderlijke nationale bepaling, zoals die aan de orde in het hoofdgeding, wordt toegepast op grond waarvan procedures die aanhangig zijn voor een belastinggerecht in derde aanleg automatisch worden beëindigd wanneer die procedures zijn aangevangen met een beroep dat meer dan tien jaar — en in de praktijk meer dan veertien jaar — voor de inwerkingtreding van die bepaling in eerste aanleg is ingesteld en de belastingdienst in eerste en in tweede aanleg in het ongelijk is gesteld, waarbij deze automatische beëindiging tot gevolg heeft dat de rechterlijke beslissing in tweede aanleg kracht van gewijsde krijgt en de schuldvordering van de belastingdienst vervalt.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak T-587/10: Arrest van het Gerecht van 10 juli 2012 — Interspeed/Commissie ( „Niet-contractuele aansprakelijkheid — Externe betrekkingen — Uitnodiging door EWB tot indienen van offertes betreffende werken bij grensdoorlaatpost van Preševo (Servië), financiering van die werken en andere maatregelen — Ontbreken van causaal verband” )

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/13

         Arrest van het Gerecht van 10 juli 2012 — Interspeed/Commissie
   (Zaak T-587/10) (1)

   (Niet-contractuele aansprakelijkheid - Externe betrekkingen - Uitnodiging door EWB tot indienen van offertes betreffende werken bij grensdoorlaatpost van Preševo (Servië), financiering van die werken en andere maatregelen - Ontbreken van causaal verband)
   2012/C 250/24
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Holding kompanija Interspeed a.d. (Belgrado, Servië) (vertegenwoordiger: M. Bošnjak, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en B. Rous, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering tot vergoeding van de schade die het gevolg zou zijn van werken bij de grensdoorlaatpost van Preševo (Servië) volgens een door het EWB gefinancierde overeenkomst.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Holding kompanija Interspeed a.d. zal haar eigen kosten dragen alsook die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 89 van 19.3.2011.


title: Zaak C-337/15 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 april 2017 — Europese Ombudsman/Claire Staelen (Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie — Afhandeling door de Europese Ombudsman van een klacht over het beheer van een lijst van geschikte kandidaten na afloop van een algemeen vergelijkend onderzoek — Schendingen van het zorgvuldigheidsbeginsel — Begrip „voldoende gekwalificeerde schending” van een regel van het Unierecht — Immateriële schade — Verlies van vertrouwen in het ambt van de Europese Ombudsman)

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/8

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 april 2017 — Europese Ombudsman/Claire Staelen
   (Zaak C-337/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie - Afhandeling door de Europese Ombudsman van een klacht over het beheer van een lijst van geschikte kandidaten na afloop van een algemeen vergelijkend onderzoek - Schendingen van het zorgvuldigheidsbeginsel - Begrip „voldoende gekwalificeerde schending” van een regel van het Unierecht - Immateriële schade - Verlies van vertrouwen in het ambt van de Europese Ombudsman))
   (2017/C 168/08)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Europese Ombudsman (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Grill, vervolgens L. Papadias en P. Dyrberg, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Claire Staelen (vertegenwoordiger: V. Olona, avocate)

      Dictum

               1)

               Het door Claire Staelen in haar memorie van antwoord geformuleerde verzoek om de Europese Ombudsman te veroordelen tot betaling van een vergoeding van 50 000 EUR aan haar is niet-ontvankelijk.

               2)

               De punten 1, 3 en 4 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 29 april 2015, Staelen/Ombudsman (T-217/11, EU:T:2015:238), worden vernietigd.

               3)

               De Europese Ombudsman wordt veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van 7 000 EUR aan Claire Staelen.

               4)

               Claire Staelen draagt haar eigen kosten en die van de Europese Ombudsman in verband met de incidentele hogere voorziening, welke is afgewezen bij beschikking van 29 juni 2016, Ombudsman/Staelen (C-337/15 P, niet gepubliceerd, EU:C:2016:670).

               5)

               De Europese Ombudsman draagt zijn eigen kosten en die van Claire Staelen in verband met zowel de procedure in eerste aanleg als de principale hogere voorziening.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak T-269/10: Arrest van het Gerecht van 26 september 2012 — LIS/Commissie ( „Dumping — Invoer van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen van oorsprong uit China — Verzoek om terugbetaling van geïnde rechten — Artikel 11, lid 8, van verordening (EG) nr. 384/96 (thans artikel 11, lid 8, van verordening (EG) nr. 1225/2009) — Voorwaarden — Bewijs” )

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/14

         Arrest van het Gerecht van 26 september 2012 — LIS/Commissie
   (Zaak T-269/10) (1)

   (Dumping - Invoer van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen van oorsprong uit China - Verzoek om terugbetaling van geïnde rechten - Artikel 11, lid 8, van verordening (EG) nr. 384/96 (thans artikel 11, lid 8, van verordening (EG) nr. 1225/2009) - Voorwaarden - Bewijs)
   2012/C 343/22
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: LIS GmbH Licht Impex Service (Mettmann, Duitsland) (vertegenwoordigers: K.-P. Langenkamp, G. Hebrant en G. Holler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2010) 2198 def. van de Commissie van 12 april 2010 betreffende verzoeken om terugbetaling van antidumpingrechten die waren betaald over de invoer van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen van oorsprong uit de Volksrepubliek China

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               LIS GmbH Licht Impex Service wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 234 van 28.8.2010.


title: Zaak T-357/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 december 2008 — Focus Magazin Verlag/BHIM — Editorial Planeta (FOCUS Radio) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FOCUS Radio — Vroegere nationale woordmerken FOCUS MILENIUM — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/33

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 december 2008 — Focus Magazin Verlag/BHIM — Editorial Planeta (FOCUS Radio)
   (Zaak T-357/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FOCUS Radio - Vroegere nationale woordmerken FOCUS MILENIUM - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2009/C 32/62)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Focus Magazin Verlag GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Müller, R. Schweizer en T. Schwarz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Editorial Planeta, SA (Barcelona, Spanje)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 30 juli 2007 (zaak R 269/2005-4) inzake een oppositieprocedure tussen Editorial Planeta, SA, en Focus Magazin Verlag GmbH
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Focus Magazin Verlag GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Verzoek van het Arbeitsgericht Lörrach van 28 november 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen H. Ziemann en Fa. Ziemann Sicherheit GmbH en Fa. Horst Bohn Sicherheitsdienst (Zaak C-247/96)

text:
5 . 10. 96           fNL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 294/3
     controles een regeling uitgewerkt (circulaire nr. 4, GURI            De financiële correctie van 10% van de bedragen
     nr . 74 van 30 maart 1993 ). De door de Italiaanse                   betaald aan de gespecialiseerde handelaars en andere
     Regering genomen maatregelen hadden aanleiding moe                  zelfstandige entrepots tussen het begin van het verkoop
     ten zijn om de forfaitaire vermindering te beperken tot              jaar en 31 december 1992, is onregelmatig. De tijdvak
     het minimum, terwijl thans het maximumpercentage                     ken waarop de Commissie zich heeft gebaseerd, betref
     ( 10 % ) is toegepast.                                               fen overgangsperioden, in de eerste plaats verband
                                                                          houdend met de overgang van de bevoegdheden van de
— ( Openbare opslag van granen, forfaitaire correctie naar                Cassa Conguaglio Zucchero naar AIMA, en vervolgens
     aanleiding van een controle : 10 082 336 246 lire )                  verband houdend met de stopzetting van de controle
                                                                          activiteit van UTIF ( Uffici Tecnici Imposta di Fabbrica
     Het Italiaanse interventiebureau beschikt niet over een              zione ) in verband met de produktie en transacties
     eigen infrastructuur voor de opslag van de interventie              betreffende suiker in de eigen magazijnen van de
                                                                          suikerfabrikanten .
     produkten, en dient dus noodzakelijkerwijze een beroep
     te doen op de medewerking van externe ondernemers
     voor de toepassing van de interventieregeling. Deze                  Ten opzichte van de gespecialiseerde handelaars, die in
     opdrachten worden toegewezen bij inschrijving, voor                  aanmerking komen voor Gemeenschapssteun, is een
     zover de entrepots in het register zijn opgenomen of door            controlesysteem ingevoerd dat bijzonder streng is, wan
     AIMA goedgekeurd; de voorwaarden waaronder dit                       neer men bedenkt dat het enkele feit dat het borderel te
     voor de duur van het verkoopjaar geschiedt, zijn                     laat aan de Uffici delle Repressioni delle Frodi wordt
     contractueel vastgelegd. De laatste tijd hebben sommige              gezonden, reeds tot het opleggen van strenge boetes kan
     inschrijvers hun opdracht niet steeds naar behoren                   leiden . Bovendien bestaat er een nauw verband tussen de
     vervuld, en in sommige gevallen zijn ernstige onregelma             uitgaven die ten laste van de EOGFL-begroting worden
     tigheden bij het beheer vastgesteld, zodat AIMA de                   gelegd en de bijdragen die de suikerfabrikanten aan
     regeling heeft herzien teneinde ze beter in overeenstem             diezelfde begroting betalen, zodat het niet opgaat de
     ming te brengen met de Gemeenschapsregels en met de                  boekhouding betreffende de opslagkosten af te keuren
     opmerkingen die de diensten van de Commissie in een                  en die betreffende de door de begunstigden betaalde
     aantal gevallen hebben gemaakt. Nu het Italiaanse                    bijdragen goed te keuren .
     interventiebureau de regeling inzake openbare opslag
     van granen grondig heeft herzien en in overeenstemming
     gebracht met de opmerkingen en eisen van de diensten
     van de Commissie, komt het de Italiaanse Regering voor,
     dat de toepassing van het maximumtarief ( 10 % en 5 % )
     voor de forfaitaire financiële correctie onevenredig is .
— ( Het periodiek uit de produktie nemen van arealen :               Verzoek van het Arbeitsgericht Lörrach van 28 november
     2 169 762 753 lire )                                            1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                     H. Ziemann en Fa. Ziemann Sicherheit GmbH en Fa. Horst
                                                                                Bohn Sicherheitsdienst
     Volgens de Commissie kan de praktijk van de braakleg
     ging — in de landbouw spreekt men van „ droge teelt ",                                   ( Zaak C-247/96 )
     wat inhoudt dat het aanplanten van de gebruikelijke                                         ( 96/C 294/04 )
     gewassen om de drie of vier jaar wordt afgewisseld met
     perioden die korter kunnen zijn dan één jaar, tijdens
     welke het areaal wordt bewerkt ( soms meer dan eens ) ter       Het Arbeitsgericht Lörrach heeft bij beschikking van
     verbetering van de mogelijkheden ervan inzake opnemen           28 november 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
     en vasthouden van water, en ter verhoging van de                Justitie op 19 juli 1996 , in het geding tussen H. Ziemann en
                                                                     Fa . Ziemann Sicherheit GmbH en Fa . Horst Bohn Sicher
     waterreserves — niet tot gevolg hebben dat de grond in
     aanmerking komt voor steun op grond van de braak               heitsdienst, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
     leggingsregeling, nu droge teelt in feite een „ technische      schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
     braaklegging " is; het heeft geen enkele zin steun toe te       navolgende vragen :
     kennen voor het niet aanplanten van gewassen op
     gronden die tijdens het referentiejaar wel worden               1 . Is artikel 1 , lid 1 , en derhalve ook artikel 4, lid 1 , van
     bewerkt ( soms meer dan eens ), doch geen gewas hebben
                                                                          Richtlijn 77/187/EEG van de Raad ( ] ) ook van toepas
     voortgebracht. Op basis van deze laatste overwegingen                sing op de overgang van onderdelen van een vestiging,
     is een financiële correctie verricht van 10 % van de voor
                                                                          zoals de bewaking van een militaire installatie, wanneer
     Sicilië voor 1992 gedeclareerde kosten . De laatste jaren,           er tussen de opeenvolgende aannemers ( bewa
     en zeker vanaf het oogstjaar 1987/ 1988 ( referentiejaar )           kingsfirma 's ) geen rechtstreekse overdracht krachtens
     is van de traditionele droge teelt evenwel overgeschakeld            overeenkomst plaatsvindt ?
     op braaklegging gecombineerd met vroege respectieve
     lijk late gewassen in rijenbouw, die snel kunnen worden
     geoogst, zoals peulgewassen bestemd voor de veevoe             2 . Geldt dit althans, wanneer het onderdeel van een
     ding, bonen, erwten, aardappelen etc .                               vestiging na afloop van de opdracht weer aan de
                                                                          opdrachtgever toekomt en onmiddellijk daarna met een
— ( Terugbetaling        van    opslagkosten     voor    suiker:          volgende aannemer een dienstverleningscontract met in
   - 391 291 020 lire )                                                   wezen dezelfde standaardbedingen wordt gesloten ?
 ---pagebreak--- Nr . C 294/4           NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            5 . 10 . 96
3 . Is er sprake van een overgang in de zin van artikel 1 ,              circondariale di Rovigo, Sezione distaccata di Adria, in de
     lid 1 , van Richtlijn 77/187/EEG, wanneer in wezen                  aldaar dienende strafzaak tegen G. Cordella, het Hof van
     steeds dezelfde werknemers dezelfde bewakingsop                    Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
     drachten uitvoeren onder in wezen gelijke omstandig                prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
     heden die grotendeels door de opdrachtgever worden
     bepaald ?
                                                                         Zijn de bepalingen van Richtlijn 91 /156/EEG (') verenig
(') PB nr . L 61 van 5 . 3 . 1977, blz . 26 .
                                                                         baar met die van DPR nr . 915 van 19 september 1982 (2 ),
                                                                         althans met de in Italië geldende wetgeving inzake afvalstof
                                                                         fen en secundaire grondstoffen ?
                                                                         (') PB nr. L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 32 .
                                                                         ( 2 ) In de verwijzingsbeschikking abusievelijk aangeduid als
                                                                               1992 .
Verzoek van 12 april 1996 van het Tribunale civile e penale
di Brescia om een prejudiciële beslissing in de strafzaak
                        tegen R. Piccaluga
                         ( Zaak C-250/96 )
                              96/C 294/05
Het Tribunale civile e penale di Brescia heeft bij beschikking           Verzoek van het Landesarbeitsgericht Hamm van 9 juli
van 12 april 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van                 1996 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen
Justitie op 22 juli 1996 , in de strafzaak tegen R. Piccaluga ,          H. Kampelmann en Landschaftsverband Westfalen-Lippe
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                      ( C-253/96 ), W. Tilsch en Landschaftsverband Westfalen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               Lippe ( C-254/96 ), D. Klingelhöfer en Landschaftsverband
vragen :                                                                 Westfalen-Lippe ( C-255/96 ), H. Schmidt en Landschafts
                                                                         verband Westfalen-Lippe ( C-256/96 ), Stadtwerke Witten
1 . Kunnen de nationale voorschriften inzake arbeidsbe                  GmbH en A. Schade ( C-257/96 ) en K. Haseley en Stadt
    middeling en uitzendarbeid, gelet op hun publiekrech                                  werke Altena GmbH ( C-258/96 )
    telijk karakter voor zover zij zijn vastgesteld ter bescher                          ( Zaken C-253/96 t/m C-258/96 )
    ming van de werknemers en de nationale economie,
                                                                                ( 96/C 294/07)
    worden geacht onder de uitoefening van het openbaar
    gezag te vallen in de zin van de artikelen 66 en 55 van het
    Verdrag ?                                                            Het Landesarbeitsgericht Hamm ( IV. Kammer ) heeft bij
                                                                         beschikkingen van 9 juli 1 996 , ingekomen ter griffie van het
2 . Kunnen vorenbedoelde bepalingen bij gebreke van                      Hof van Justitie op 23 juli 1996 , in de gedingen van
    precieze uitvoeringsbepalingen in deze specifieke mate              H. Kampelmann, W. Tilsch, D. Klingelhöfer en H. Schmidt
    rie worden geacht rechtstreeks toepasselijk te zijn ( zodat          tegen Landschaftsverband Westfalen-Lippe, Stadtwerke
    de publiekrechtelijke doelstellingen van de inzake                   Witten GmbH tegen A. Schade en K. Haseley tegen
    arbeidsbemiddeling en uitzendarbeid geldende Ita                    Stadtwerke Altena GmbH, het Hof van Justitie van de
    liaanse wetgeving in gevaar komen ), en kan dientenge               Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
    volge elke natuurlijke of rechtspersoon, buiten elke                 beslissing over de navolgende vragen :
    specifieke controle en goedkeuring, elke activiteit van
    bemiddeling tussen vraag en aanbod van arbeid en/of
    tijdelijke levering van arbeid aan derden uitoefenen,                I. Beoogt artikel 2 van Richtlijn 91 /533/EEG van de Raad
    wanneer de Lid-Staat met het eigen administratieve                          van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting van de
    apparaat niet in staat is volledig aan de op de arbeids                    werkgever de werknemer te informeren over de voor
    markt gebleken vraag naar diensten te voldoen ?                             waarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhou
                                                                                ding van toepassing zijn ( 1 ), gelet op de in de considerans
                                                                                van deze richtlijn geformuleerde doelstelling, namelijk
                                                                                „ de werknemers beter te beschermen tegen een even
                                                                                tuele miskenning van hun rechten en de arbeidsmarkt
                                                                                doorzichtiger te maken ", de bewijslast ten gunste van de
                                                                                werknemer te verlichten door middels de in artikel 2,
Verzoek van 13 juli 1993 van de Pretura circondariale di                        lid 2 , van de richtlijn opgesomde minimumvereisten te
Rovigo, Sezione distaccata di Adria, om een prejudiciële                        verzekeren, dat de werknemer op de aldaar genoemde
beslissing in de aldaar dienende strafzaak tegen G. Cor                        punten bij het geldend maken van zijn contractuele
                                 della
                                                                                aanspraken in arbeidsrechtelijke geschillen niet in
                         ( Zaak C-251 /96 )                                     bewijsmoeilijkheden geraakt ?
                            ( 96/C 294/06 )
                                                                         2 . Zo ja, is artikel 2, lid 2 , letter c ), onder ii ), van de richtlijn
Bij beschikking van 13 juli 1993 , ingekomen ter griffie van                    tegenover de privaatrechtelijk als werkgever optredende
het Hof van Justitie op 22 juli 1996 , heeft de Pretura                         Staat sinds 1 juli 1993 rechtstreeks toepasselijk, nu


title: Zaak C-217/09: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 17 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte — Italië) — Maurizio Polisseni/Azienda Sanitária Locale N. 14 V.C.O. Omegna, António Giuliano (Artikel 104, lid 3, eerste alinea van het Reglement voor de procesvoering — Artikel 49 VWEU — Vrijheid van vestiging — Volksgezondheid — Apotheken — Nabijheid — Voorziening van bevolking met geneesmiddelen — Bedrijfsvergunning — Territoriale verspreiding van apotheken — Invoering van beperkingen die op criterium van bevolkingsdichtheid berusten — Minimumafstand tussen apotheken)

text:
               16.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/2

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 17 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte — Italië) — Maurizio Polisseni/Azienda Sanitária Locale N. 14 V.C.O. Omegna, António Giuliano
   (Zaak C-217/09) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea van het Reglement voor de procesvoering - Artikel 49 VWEU - Vrijheid van vestiging - Volksgezondheid - Apotheken - Nabijheid - Voorziening van bevolking met geneesmiddelen - Bedrijfsvergunning - Territoriale verspreiding van apotheken - Invoering van beperkingen die op criterium van bevolkingsdichtheid berusten - Minimumafstand tussen apotheken)
   2011/C 120/02
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Maurizio Polisseni

      Verwerende partij: Azienda Sanitária Locale N. 14 V.C.O. Omegna, António Giuliano

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale del Piemonte — Uitlegging van de artikelen 43 EG, 152 EG en 153 EG — Opening van nieuwe apotheken — Nationale wettelijke regeling die toestemming voor de verplaatsing van een apotheek afhankelijk stelt van de eerbiediging van een minimumafstand tussen twee apotheken

      Dictum

               1)

               Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het in beginsel niet in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling zoals die aan de orde in het hoofdgeding, die aan de vestiging van apotheken beperkingen oplegt door te bepalen dat:

                           —

                           per apothekenzone slechts één apotheek kan worden gevestigd, in beginsel per schijf van 4 000 of 5 000 inwoners, en

                           —

                           iedere apotheek een minimumafstand — in de regel 200 meter — ten opzichte van reeds bestaande apotheken in acht moet nemen.

               2)

               Artikel 49 VWWEU staat echter in de weg aan een dergelijke wettelijke regeling voorzover de basisregels van 4 000 of 5 000 inwoners en 200 meter beletten dat in iedere geografische zone met bijzondere demografische kenmerken een voldoende aantal apotheken wordt gevestigd om een passende apothekendienst te verzekeren, hetgeen de nationale rechter dient te beoordelen.

      (1)  PB C 205 van 29.08.2009.


title: Zaak C-141/14: Beroep ingesteld op 24 maart 2014 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/18

         Beroep ingesteld op 24 maart 2014 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije
   (Zaak C-141/14)
   2014/C 159/24
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. White, P. Mihaylova, C. Hermes)

      Verwerende partij: Republiek Bulgarije

      Conclusies

   De Commissie verzoekt het volgende vast te stellen:

               —

               De Republiek Bulgarije heeft, doordat zij de voor instandhouding van vogels belangrijke zones niet volledig in de bijzondere beschermingszone „Kaliakra” heeft opgenomen, niet de naar aantal en oppervlakte meest geschikte zones voor de instandhouding van biologische soorten volgens bijlage I bij richtlijn 2009/147/EG (1) en voor de instandhouding van de niet in bijlage I vermelde regelmatig voorkomende trekvogelsoorten in de geografische zee- en landzone waar richtlijn 2009/147/EG van toepassing is, als bijzondere beschermingszone aangewezen. Derhalve is de Republiek Bulgarije haar verplichtingen krachtens artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 2009/147/EG niet nagekomen.

               —

               De Republiek Bulgarije is door toe te stemmen in de projecten „AES Geo Enerdzhi” OOD, „Uindteh” OOD, „Brestiom” OOD, „Disib” OOD, „Eko Enerdzhi” OOD en „Longman Investmant” OOD in de voor instandhouding van vogels belangrijke zone „Kaliakra”, die niet als bijzondere beschermingszone is aangewezen, maar als zodanig had moeten worden aangewezen, haar verplichtingen krachtens artikel 4, lid 4, van richtlijn 2009/147/EG, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Unie in de zaken C-96/98 en C-374/98, niet nagekomen.

               —

               De Republiek Bulgarije is door toe te stemmen in projecten in de bijzondere beschermingszone „Kaliakra”, in de zone van gemeenschappelijk belang „Kompleks Kaliakra” en in de bijzondere beschermingszone„Belite Skali” („Kaliakra uind pauar” AD, „EVN Enertrag Kavarna” OOD, „TSID — Atlas” EOOD, „Vertikal — Petkov i s-ie” OOD, Golfplatz und Spa-Kurort „Treyshan Klifs Golf end Spa Rezort” OOD) haar verplichtingen krachtens artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43/EWG (2), zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Unie in de zaken C-117/03 en C-244/05, niet nagekomen, daar zij niet de geschikte maatregelen tegen verslechtering van de natuurlijke leefgebieden en de habitats van biologische soorten en verstoring van de soorten waarvoor de zones zijn aangewezen, heeft genomen.

               —

               De Republiek Bulgarije is doordat de cumulatieve gevolgen van de projecten waarin in de voor de instandhouding van de vogels belangrijke en niet als bijzondere beschermingszone aangewezen zone „Kaliakra” is toegestemd („AES Geo Enerdzhi” OOD, „Uindteh” OOD, „Brestiom” OOD, „Disib” OOD, „Eko Enerdzhi” OOD en „Longman Investmant” OOD), niet naar behoren zijn getoetst, haar verplichtingen krachtens artikel 2, lid 1, juncto artikel 4, leden 2 en 3, en bijlage III, punt 1, sub b, van richtlijn 2011/92/EU (3) niet nagekomen.
               De Commissie verzoekt,

               —

               de Republiek Bulgarije te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Republiek Bulgarije heeft de zone „Kaliakra” niet tot de grenzen van de voor instandhouding van de vogels belangrijke zone „Kaliakra” als bijzondere beschermingszone aangewezen; dat is een schending van de vogelrichtlijn.
   De Republiek Bulgarije heeft door toe te stemmen in een aantal projecten voor economische activiteiten in de bijzondere beschermingszone „Kaliakra”, in de bijzonder beschermingszone „Belite skali” en in de zone van gemeenschappelijk belang „Kompleks Kaliakra”, de vogelrichtlijn, de habitatrichtlijn en de MEB-richtlijn geschonden, omdat zij de verstoring of de aanzienlijke verslechtering van bevoorrechte unieke leefgebieden en habitats van soorten alsook de verstoring van soorten heeft toegestaan en geen rekening heeft gehouden met de cumulatieve werking van een groot aantal projecten.

      (1)  Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 20, blz. 7).

      (2)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7).

      (3)  Richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (Voor de EER relevante tekst) (PB L 26, blz. 1).


title: Zaak T-79/99: Beroep, op 8 april 1999 ingesteld door Euro-Lex European Law Expertise GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 204/38              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    17.7.1999
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Beroep, op 8 april 1999 ingesteld door Euro-Lex European                Beroep, op 27 april 1999 ingesteld door A. Kind tegen
Law Expertise GmbH tegen Bureau voor harmonisatie                               Commissie van de Europese Gemeenschappen
binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                            modellen)                                                             (Zaak T-101/99)
                                                                                (1999/C 204/95)
                         (Zaak T-79/99)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                        (1999/C 204/94)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 27 april 1999 beroep ingesteld tegen Commis-
                        (Procestaal: Duits)                             sie van de Europese Gemeenschappen door A. Kind, vertegen-
                                                                        woordigd door G. Marchesini, advocaat te Vicenza, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg bij E. Arendt, advocaat
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               aldaar, Rue Mathias Hardt.
schappen is op 8 april 1999 beroep tegen Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
modellen) ingesteld door Euro-Lex European Law Expertise
GmbH, gevestigd te Emmerich (BRD), vertegenwoordigd door                — nietig te verklaren het besluit van 13 oktober 1998 van
en domicilie gekozen hebbende bij E. Benkelberg van het                      het afwikkelingsbureau van de ziektekostenverzekering te
advocatenkantoor Benkelberg & Kollegen te Emmerich,                          Luxemburg.
Steinstraße 10.
                                                                        — de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Middelen en voornaamste argumenten
— de bestreden beslissing nietig te verklaren voorzover                 Verzoeker is een gewezen ambtenaar van de Commissie, en
    daarbij het bezwaar is afgewezen (punt 3 van het dispositief        komt op tegen de weigering door het afwikkelingsbureau van
    van de beslissing) en tevens de afwijzing van de aanmelding         de ziektekostenverzekering te Luxemburg om toestemming te
    van 20 mei 1998 nietig te verklaren voorzover de aanmel-            verlenen voor medische hulp in het kader van een ziekenhuis-
    ding van een merk voor diensten van categorie 42 is                 verblijf van zijn zoon, in verband met diens psychische
    afgewezen;                                                          toestand.
                                                                        Tot staving van zijn aanspraken beroept verzoeker zich in de
— subsidiair, een mondelinge behandeling te organiseren.
                                                                        eerste plaats op schending van artikel 1 van de gemeenschappe-
                                                                        lijke regeling, dat de terugbetaling verzekert van de betrokken
                                                                        prestaties. Hij stelt in dit verband:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        — dat titel X van bijlage 1 bij de gemeenschappelijke regeling
                                                                             in de terugbetaling voorziet van kosten voor medische
    Betrokken merk:          „EU-LEX” — dossiernummer 2436                   bijstand door wettelijk gemachtigd medisch hulppersoneel,
                                                                             telkens wanneer die bijstand door de behandelende arts is
    Waar of dienst:          „Categorie 42 — Advies op het                   voorgeschreven;
                             gebied van recht en belastingen
                             door de kantoren van de vennoten;          — de betrokken aandoening in de gemeenschappelijke ziek-
                             bovengenoemde diensten voorzo-                  tekostenregeling is vermeld en door de ziekteverzekering
                             ver zij naar het recht van de zetel             is gedekt. Hij wijst er op dit punt op, dat de Commissie bij
                             van het kantoor zijn toegestaan”                besluit van 19 juni 1998 in casu heeft erkend dat het om
                                                                             een ernstige ziekte gaat, die in aanmerking komt voor
    Voor de kamer van Afwijzing door de onderzoeker                          100 % terugbetaling van de kosten; en
    beroep bestreden be- van de aanvrage tot inschrijving
    lissing:                                                            — dat de verleende bijstand een medisch resp. sanitair
                                                                             karakter heeft en dus tot terugbetaling aanleiding zou
    Aangevoerde       mid- — schending van artikel 7, lid 1,                 dienen te geven.
    delen:                        sub b, van verordening (EG)
                                  nr. 40/94;                            Verzoeker voert eveneens de schending aan van de motive-
                             — onjuiste toepassing van arti-            ringsplicht.
                                  kel 7, lid 1, sub c, van verorde-
                                  ning (EG) nr. 40/94.                  Subsidiair stelt verzoeker, dat de betrokken prestaties onder
                                                                        het begrip diensten van een ziekenoppas zouden kunnen
                                                                        vallen.


title: Zaak C-354/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italë) op 31 juli 2007 — IFB Stroder Srl/Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA)

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italë) op 31 juli 2007 — IFB Stroder Srl/Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA)
   (Zaak C-354/07)
   (2007/C 247/12)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: IFB Stroder Srl

      Verwerende partij: Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA)
   Prejudiciële vragen

               1)

               Na de bepalingen in de artikelen 2 en 3 (1) [van richtlijn 89/105] waarbij de betrekking tussen de overheidsorganen van een lidstaat en farmaceutische ondernemingen worden gewijzigd — in de zin dat de vaststelling van de prijs van een geneesmiddel of de verhoging ervan wordt toevertrouwd aan de aanwijzingen van eerstgenoemde, maar binnen de grenzen die door de bevoegde autoriteit worden bepaald, dus op basis van overleg tussen de ondernemingen en de autoriteiten die belast zijn met de beheersing van de geneesmiddelenuitgaven — geeft artikel 4, lid 1, [van de richtlijn] een regeling voor „een prijsblokkering […] voor geneesmiddelen of bepaalde categorieën geneesmiddelen” als middel van algemene strekking dat, om van kracht te blijven, ten minste eenmaal per jaar aan de macro-economische omstandigheden in de lidstaat moet worden getoetst.
               De bepaling gunt de bevoegde autoriteiten daarvoor een termijn van 90 dagen. Na verstrijken van deze termijn moeten zij aankondigen welke prijsverhogingen of -verminderingen eventueel worden aangebracht.
               Moet het deel van deze bepaling waarin wordt verwezen naar „verminderingen [die] eventueel worden aangebracht” aldus worden uitgelegd dat, naast het algemene middel dat wordt gevormd door de prijsblokkering van geneesmiddelen of bepaalde categorieën geneesmiddelen, ook een ander algemeen middel is toegestaan, namelijk een verlaging van de prijzen van geneesmiddelen en bepaalde categorieën geneesmiddelen? Met andere woorden: moet de zinsnede „verminderingen die eventueel worden aangebracht” enkel worden opgevat als een verwijzing naar de geneesmiddelen waarvoor al een prijsblokkering geldt?

               2)

               Gegeven de mogelijkheid van een prijsverlaging als in vraag 1: kan artikel 4, lid 1, [van richtlijn 89/105] — voor zover het de bevoegde autoriteiten van een lidstaat verplicht, in geval van een prijsblokkering, ten minste eenmaal per jaar te controleren of de macro-economische omstandigheden voortzetting van de prijsblokkering rechtvaardigen — aldus worden opgevat dat ook meerdere malen per jaar en in opeenvolgende jaren (vanaf 2002 en tot en met 2010) een beroep op deze maatregel kan worden gedaan?

               3)

               Is het toegestaan maatregelen vast te stellen in de zin van artikel 4 [van richtlijn 89/105], gelezen in het licht van de overwegingen die ingaan op de hoofddoelstelling van de maatregelen ter beheersing van de prijzen van geneesmiddelen, namelijk „bevordering van de volksgezondheid […], door de beschikbaarheid van voldoende geneesmiddelen tegen redelijke prijzen te waarborgen” en voorkomen van „dispariteiten tussen dergelijke maatregelen [die] het intracommunautaire handelsverkeer in geneesmiddelen kunnen belemmeren of verstoren”, die verwijzen naar geraamde in plaats van vastgestelde economische waarden van de uitgaven (de vraag heeft betrekking op beide casusposities)?

               4)

               Is aan de eis van objectieve criteria die zodanig transparant zijn dat de handelwijze van de ter zake bevoegde autoriteiten (met betrekking tot de periode tot en met 31 december 2006) en de wetgever (met ingang van 1 januari 2007) verifieerbaar wordt, volledig voldaan door het vaststellen van het plafond voor geneesmiddelenuitgaven waartoe elke lidstaat bevoegd is, de beheersing ervan en, met name, door de gegevens over de totale uitgaven voor de gezondheidszorg of, meer bepaald, door de gegevens over de uitgaven voor geneesmiddelen?

               5)

               Moeten de beginselen van transparantie en participatie van de ondernemingen betrokken bij een blokkering of globale verlaging van de geneesmiddelenprijzen, die uit de richtlijn kunnen worden afgeleid, aldus worden uitgelegd dat altijd en in elk geval moet worden voorzien in de mogelijkheid een uitzondering te maken op de prijsblokkering (artikel 4, lid 2, van richtlijn [89/105]) en in de concrete participatie van de aanvragende onderneming, met als gevolg dat de dienst een eventuele afwijzing moet motiveren?

      (1)  Richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg (PB L 40, blz. 8).


title: Zaak T-470/16: Beroep ingesteld op 22 augustus 2016 — X-cen-tek/EUIPO (Afbeelding van een driehoek)

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/20

         Beroep ingesteld op 22 augustus 2016 — X-cen-tek/EUIPO (Afbeelding van een driehoek)
   (Zaak T-470/16)
   (2016/C 383/28)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: X-cen-tek GmbH & Co. KG (Wardenburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Hillers, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk (afbeelding van een driehoek) — inschrijvingsaanvraag nr. 14 167 654

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 17 juni 2016 in zaak R 2565/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 19 december 2002 in zaak T-320/02 R: Monika Esch-Leonhardt en anderen tegen Europese Centrale Bank (Procedure in kort geding — Spoedeisendheid — Geen)

text:
26.4.2003                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 101/35
beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG)          1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van
bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige                2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin
Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking
van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling
van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en
diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op
vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en
andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van
Afghanistan (PB L 139, blz. 9), heeft het Gerecht (Tweede               Beroep, op 18 december 2002 ingesteld door SUCCESS-
kamer), samengesteld als volgt: N. Forwood, president, J. Pir-          MARKETING Unternehmensberatungsgesellschaft m.b.H.
rung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 3 februari       tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                         markt (merken, tekeningen en modellen)
volgt:
                                                                                (Zaak T-380/02)
1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voorzover het
       tegen de Commissie is gericht.                                                            (2003/C 101/66)
2)     Verzoeker wordt verwezen in de kosten die betrekking hebben      (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
       op dit onderdeel van het beroep.                                 Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                                                                                Duits)
( 1) PB C 289 van 23.11.2002.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 18 december 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                        Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                        tekeningen en modellen) door SUCCESS-MARKETING Unter-
                                                                        nehmensberatungsgesellschaft m.b.H., te Linz (Oostenrijk),
                                                                        vertegenwoordigd door G. Secklehner, advocaat, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg. Andere partij voor de kamer
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-                                van beroep: Chipita International S.A., te Athene.
                 RECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                      van 19 december 2002
                                                                        —     de beslissing van de kamer van beroep van 2 oktober
                                                                              2002 ( 1) te vernietigen;
in zaak T-320/02 R: Monika Esch-Leonhardt en anderen
                 tegen Europese Centrale Bank                           —     verweerder te gelasten herstel in de vorige toestand toe te
                                                                              staan;
    (Procedure in kort geding — Spoedeisendheid — Geen)
                                                                        —     verweerder te verwijzen in alle kosten, in het bijzonder
                                                                              ook de kosten van de procedure voor de kamer van
                          (2003/C 101/65)                                     beroep.
                          (Procestaal: Duits)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoekster heeft bij het Bureau een aanvraag voor de
In zaak T-320/02 R, Monika Esch-Leonhardt, wonende te                   inschrijving van het woordmerk „PAN & CO” voor waren en
Frankfurt-am-Main (Duitsland), Tillmann Frommhold, wonen-               diensten van de klassen 11, 30, 35, 37, en 42 ingediend
de te Karben (Duitsland), en Emmanuel Larue, wonende                    (aanvraagnr. 634287). Tegen de inschrijving van dit merk
te Frankfurt-am-Main, vertegenwoordigd door B. Karthaus,                stelde Chipita International S.A., houder van het beeldmerk
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                „PAN SPEZIALITÄTEN” voor waren van klasse 30 (gemeen-
Europese Centrale Bank (gemachtigden: T. Gilliams, G. Gruber            schapsmerk nr. 382374), oppositie in.
en B. Wägenbaur), betreffende een verzoek om voorlopige
verwijdering van een document uit het persoonsdossier van
verzoekers, heeft de president van het Gerecht op 19 december           De oppositieafdeling stelde een termijn voor de indiening van
2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als               opmerkingen van verzoekster over de oppositie. Verzoekster
volgt:                                                                  heeft binnen deze termijn geen opmerkingen ingediend. De


title: Zaak C-58/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio Nazionale Forense (Italië) op 4 februari 2013 — Angelo Alberto Torresi/Consiglio dell’Ordine degli Avvocati di Macerata

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio Nazionale Forense (Italië) op 4 februari 2013 — Angelo Alberto Torresi/Consiglio dell’Ordine degli Avvocati di Macerata
   (Zaak C-58/13)
   2013/C 147/08
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio Nazionale Forense

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Angelo Alberto Torresi

      Verwerende partij: Consiglio dell’Ordine degli Avvocati di Macerata

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3 van richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven (1), in het licht van het algemene verbod van misbruik van recht en van artikel 4, lid 2, VEU inzake de eerbiediging van de nationale identiteit, aldus worden uitgelegd dat de nationale bestuurlijke autoriteiten Italiaanse staatsburgers die misbruik hebben gemaakt van het recht van de Unie dienen in te schrijven op de lijst van gevestigde advocaten, en staat dit artikel in de weg aan een nationale praktijk op grond waarvan deze autoriteiten een verzoek om inschrijving op het tableau van de gevestigde advocaten mogen afwijzen, indien zich objectieve omstandigheden voordoen die leiden tot het oordeel dat misbruik is gemaakt van het recht van de Unie, onverminderd, enerzijds, de eerbiediging van het evenredigheidsbeginsel en het verbod van discriminatie en, anderzijds, het recht van de betrokkene om in rechte te klagen over eventuele schendingen van het recht van vestiging en dus de toetsing door een rechter van de handelwijze van het bestuur?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: is artikel 3 van richtlijn 98/5/EG, aldus uitgelegd, ongeldig in het licht van artikel 4, lid 2, VEU voor zover op grond daarvan een regeling van een lidstaat kan worden omzeild waarin de toegang tot het beroep van advocaat afhankelijk is gesteld van een staatsexamen dat is voorgeschreven door de grondwet van deze Staat en deel uitmaakt van de fundamentele beginselen ter bescherming van de afnemers van beroepswerkzaamheden en een goede rechtsbedeling?

      (1)  PB L 77, blz. 36.


title: Zaak T-702/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 september 2016 door José Barroso Truta, Marc Forli, Calogero Galante, Bernard Gradel tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juli 2016 in zaak F-126/15, Barroso Truta e.a./Hof

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/30

      Hogere voorziening ingesteld op 30 september 2016 door José Barroso Truta, Marc Forli, Calogero Galante, Bernard Gradel tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juli 2016 in zaak F-126/15, Barroso Truta e.a./Hof
      (Zaak T-702/16 P)
      (2016/C 441/35)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirerende partijen: José Barroso Truta (Bofferdange, Luxemburg), Marc Forli (Lexy, Frankrijk), Calogero Galante (Aix-Sur-Cloie, België), Bernard Gradel (Konacker, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

         Andere partij in de procedure: Hof van Justitie van de Europese Unie

         Conclusies

      De rekwirerende partijen verzoeken het Gerecht:
      vast te stellen en te verklaren:

                  —

                  het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken in zaak F-126/15, Barroso Truta e.a./Hof, wordt vernietigd;

            te oordelen:

                  —

                  het Hof van Justitie wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 61 121,08 EUR namens Barroso Truta, van het bedrag van 129 440,98 EUR namens Forli, van het bedrag van 76 324,29 EUR namens Galante en van het bedrag van 99 565,13 EUR namens Gradel aan elk fonds of elke verzekering ten behoeve van de rekwirerende partijen;

                  —

                  subsidiair, het Hof van Justitie wordt veroordeeld tot betaling van de voormelde bedragen aan de rekwirerende partijen, welke bedragen moeten worden vermeerderd met 3,1 % vertragingsrente per jaar vanaf de datum van de overdracht van hun pensioenrechten aan de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie;

                  —

                  het Hof van Justitie wordt verwezen in de kosten van de beide procedures.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van de hogere voorziening voeren de rekwirerende partijen drie middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken (GVA) blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het beroep tot schadevergoeding niet-ontvankelijk was op grond dat de rekwirerende partijen niet de precontentieuze procedure in acht hadden genomen, die zou hebben moeten beginnen met de indiening van een klacht en vervolgens met de instelling van een eventueel beroep tot nietigverklaring van de besluiten waarbij de extra pensioenjaren in de pensioenregeling van de instellingen van de Unie zijn toegekend.

                  2.

                  Tweede middel, ontleend aan het feit dat het GVA blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het TAOBG geen dienstfout heeft gemaakt bij de kennisgeving van de voorstellen voor extra pensioenjaren, die nochtans onvolledig en zelfs onjuist zijn gebleken, waar zij aan arbeidscontractanten van de functiegroep I waren gericht.

                  3.

                  Derde middel, ontleend aan het feit dat het GVA blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de door de rekwirerende partijen aangevoerde schade hypothetisch was.


title: Zaak C-640/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 14 december 2011 — E.ON Generación, S.L., Iberdrola, S.A. en Administración del Estado

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 14 december 2011 — E.ON Generación, S.L., Iberdrola, S.A. en Administración del Estado
   (Zaak C-640/11)
   2012/C 39/23
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: E.ON Generación, S.L., Iberdrola, S.A. en Administración del Estado

      Prejudiciële vraag

   Kan artikel 10 van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (1), aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen de toepassing van een nationale wettelijke regeling als die welke aan de orde is in de onderhavige procedure en die tot doel en gevolg heeft dat de vergoeding voor elektriciteitsproductie wordt verminderd met een bedrag dat gelijk is aan de waarde van de broeikasgasemissierechten die tijdens de desbetreffende periode kosteloos zijn toegewezen?

      (1)  PB L 275, blz. 32.


title: Doorhaling van zaak T-9/02

text:
3.4.2004              NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                      C 85/29
                Doorhaling van zaak T-9/02 (1)                                    Doorhaling van zaak T-51/03 (1)
                        (2004/C 85/57)
                                                                                (2004/C 85/58)
                     (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (Procestaal: Deens)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 6 januari 2003 de doorhaling in het register gelast van        De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
zaak T-9/02: Adidas International B.V. en 9 andere tegen           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Commissie van de Europese Gemeenschappen.                          van 18 december 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                   zaak T-51/03: Pi-Design AG tegen Bureau voor harmonisatie
                                                                   binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                   (BHIM).
(1) PB C 68 van 16.3.2002.
                                                                   (1) PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak T-244/08: Arrest van het Gerecht van 13 december 2011 — Konsum Nord/Commissie ( „Staatssteun — Verkoopprijs van grond — Beschikking waarbij steunmaatregel onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van steun wordt gelast — Criterium van particuliere investeerder — Bepaling van marktprijs” )

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/18

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2011 — Konsum Nord/Commissie
   (Zaak T-244/08) (1)

   (Staatssteun - Verkoopprijs van grond - Beschikking waarbij steunmaatregel onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van steun wordt gelast - Criterium van particuliere investeerder - Bepaling van marktprijs)
   2012/C 32/33
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Konsum Nord ekonomisk förening (Umeå, Zweden) (vertegenwoordigers: U. Öberg en I. Otken Eriksson, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Giolito, P. Dejmek en J. Enegren, vervolgens C. Giolito en L. Parpala, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2008/366/EG van de Commissie van 30 januari 2008 met betrekking tot steunmaatregel C 35/06 (ex NN 37/06) die Zweden ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van Konsum Jämtland ekonomisk förening (PB L 126, blz. 3)

      Dictum

               1)

               Beschikking 2008/366/EG van de Commissie van 30 januari 2008 betreffende steunmaatregel C 35/06 (ex NN 37/06) die Zweden ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van Konsum Jämtland ekonomisk förening, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van Konsum Nord ekonomisk förening.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.