title: Beroep, op 12 september 1996 ingesteld door Bergpracht Milchwerk GmbH & Co. KG, Hochland Reich, Summer & Co. KG, Milchwerk Crailsheim Eg, Milchwerk Geislingen Eg, Wendelstein Käsewerk Molkerei Ziegenhain GmbH & Co. KG en Zentral-Molkerei Aurich GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-141/96)

text:
Nr . C 336/30       NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       9 . 11 . 96
Beroep, op 12 september 1996 ingesteld door Bergpracht               gen AG en Volkswagen Sachsen GmbH, te Mosel ( Bonds
Milchwerk GmbH öt Co. KG, Hochland Reich, Summer öt                  republiek Duitsland ), vertegenwoordigd door M. Schütte en
Co. KG, Milchwerk Crailsheim Eg, Milchwerk Geislingen                M. Maier van Bruckhaus Westrick Stegemann , advocaten te
Eg, Wendelstein Kasewerk Molkerei Ziegenhain GmbH &                  Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Bonn
Co . KG en Zentral-Molkerei Aurich GmbH tegen Commis                & Schmitt, advocaten aldaar, Avenue Guillaume 62 .
           sie van de Europese Gemeenschappen
                      ( Zaak T-141 /96 )
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                         ( 96/C 336/63 )
                                                                     — artikel 2 van de beschikking van de Commissie van
                     (Procestaai: Duits)                                 26 juni 19 96 ( COM(96 ) 1844 def.) nietig te verkla
                                                                         ren ;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 12 september 1996 beroep ingesteld tegen              — artikel 3 , lid 2 , van de beschikking van de Commissie van
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Berg                      26 juni 1996 ( COM(96 ) 1844 def.) nietig te verklaren
pracht Milchwerk GmbH & Co . KG, gevestigd te Tettnang                   voor zover de gecombineerde effectieve steunintensiteit,
( Bondsrepubliek Duitsland ), Hochland Reich, Summer &                   uitgedrukt als bruto-subsidie-equivalent, voor Mosel II
Co . KG, gevestigd te Heimenkirch ( Bondsrepubliek Duits                tot 22,3 % en voor Chemnitz II tot 20,8 % wordt
land ), Milchwerk Crailsheim Eg, gevestigd te Crailsheim                 beperkt;
( Bondsrepubliek Duitsland ), Milchwerk Geislingen Eg,
gevestigd te Geislingen/Steige ( Bondsrepubliek Duitsland ),
Wendelstein Kasewerk Molkerei Ziegenhain GmbH & Co .                 — artikel 1 van de beschikking van de Commissie van
KG, gevestigd te Bad Aibling ( Bondsrepubliek Duitsland ),               26 juni 1996 ( COM(96 ) 1844 def.) nietig te verklaren
vertegenwoordigd door J. Salzwedel en M. Loschelder, van                 voor zover het bedrag van de met de gemeenschappelijke
het kantoor Gaedertz Vieregge Quack Kreile, te Keulen,                   markt onverenigbare investeringssteun wordt beperkt
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Loesch,                   tot 418,7 miljoen DM ;
van het kantoor Loesch & Wolter, Rue Goethe 11 ,
Luxemburg.                                                           — de Commissie in de kosten te verwijzen .
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
— de opneming van de benaming feta in de lijst van
     beschermde oorsprongsbenamingen ( BOB ) bij artikel 1           1 . Onjuiste en onvolledige vaststelling van de feiten
    van Verordening ( EG ) nr . 1107/96 van de Commissie
     van 12 juni 1996 , betreffende de registratie van de            De beschikking houdt geen rekening met de uitgangspositie
    geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in             waarin Volkswagen AG zich door de „ greenfield"-investe
     het kader van de procedure van artikel 17 van Veror            ringen in Mosel II en Chemnitz II bevond . Met betrekking
     dening ( EEG ) nr . 2081 /92 van de Raad, nietig te             tot de aan een nieuwe investering in een zwakke regio
     verklaren ;
                                                                     verbonden nadelen , in het bijzonder wat de toelevering
                                                                     betreft, de scholing van werknemers, de opbouw van de
— de Commissie in de kosten te verwijzen .
                                                                     voor een economische automobielproduktie vereiste logis
                                                                     tiek en een adequate infrastructuur, zijn de feitelijke
Middelen en voornaamste argumenten                                   vaststellingen onjuist. Daardoor is de Commissie tot de
                                                                     onjuiste opvatting gekomen, dat er sprake zou zijn van een
De middelen en voornaamste argumenten komen in grote                 uitbreidingsinvestering bij de lakstraat en de eindmontage in
lijnen overeen met die in de zaken T-139/96 , MD Foods               Mosel II en bij Chemnitz II .
Amba e . a ., en T-140/96 , Société Anonyme des Caves et
Producteurs Réunis de Roquefort ( Aveyron ) e . a .
                                                                     De beschikking is derhalve in strijd met wezenlijke vorm
                                                                     voorschriften in de zin van artikel 173 , tweede alinea ,
                                                                     EG-Verdrag.
Beroep, op 13 september 1996 ingesteld door Volkswagen               2 . Onjuiste toepassing van artikel 92 , lid 2 , onder c )
AG en Volkswagen Sachsen GmbH tgen Commissie van de                       EG-Verdrag
                 Europese Gemeenschappen
                       ( Zaak T-143/96 )                             De beschikking is onwettig in zover de Commissie arti
                                                                     kel 92 , lid 2 , onder c ), niet heeft toegepast . De opvatting van
                          ( 96/C 336/64 )
                                                                     de Commissie , dat deze afwijkingsbepaling eng moet
                                                                     worden uitgelegd en niet geldt voor regionale steun aan
                     (Procestaai: Duits)                             nieuwe investeringsprojecten, is in tweeërlei opzicht onjuist.
                                                                     In de eerste plaats laat de Commissie toepassing van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            bepaling ten onrechte geheel achterwege zonder dit over
schappen is op 13 september 1996 beroep tegen Commissie              eenkomstig de eisen van artikel 1 90 EG-Verdrag te motive
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Volkswa               ren . In de tweede plaats had de Commissie, indien zij de


title: Zaak C-249/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Saale Kareda/Stefan Benkö (Prejudiciële verwijzing — Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken — Verordening (EU) nr. 1215/2012 — Artikel 7, punt 1 — Begrippen „verbintenissen uit overeenkomst” en „overeenkomst tot levering van diensten” — Regresvordering tussen hoofdelijke medeschuldenaren van een kredietovereenkomst — Bepaling van de plaats van uitvoering van de kredietovereenkomst)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/16

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Saale Kareda/Stefan Benkö
   (Zaak C-249/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EU) nr. 1215/2012 - Artikel 7, punt 1 - Begrippen „verbintenissen uit overeenkomst” en „overeenkomst tot levering van diensten” - Regresvordering tussen hoofdelijke medeschuldenaren van een kredietovereenkomst - Bepaling van de plaats van uitvoering van de kredietovereenkomst))
   (2017/C 277/21)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Saale Kareda

      Verwerende partij: Stefan Benkö

      Dictum

               1)

               Artikel 7, punt 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat een regresvordering tussen hoofdelijke medeschuldenaren van een kredietovereenkomst onder het in die bepaling bedoelde begrip „verbintenissen uit overeenkomst” valt.

               2)

               Artikel 7, punt 1, onder b), tweede streepje, van verordening nr. 1215/2012 moet aldus worden uitgelegd dat een kredietovereenkomst, zoals aan de orde in het hoofdgeding, die is gesloten tussen een kredietinstelling en twee hoofdelijke medeschuldenaren, moet worden aangemerkt als een in die bepaling bedoelde „overeenkomst voor de verstrekking van diensten”.

               3)

               Artikel 7, punt 1, onder b), tweede streepje, van verordening nr. 1215/2012 moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer een kredietinstelling een krediet heeft toegekend aan twee hoofdelijke medeschuldenaren, de „plaats in een lidstaat waar de diensten volgens de overeenkomst verstrekt werden of verstrekt hadden moeten worden” in de zin van deze bepaling, tenzij anders is overeengekomen, de vestigingsplaats van deze instelling is, mede om de relatieve bevoegdheid te bepalen van de rechter bij wie de regresvordering wordt ingesteld.

      (1)  PB C 305 van 22.8.2016.


title: Zaak T-104/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 januari 2007 — SPM/Commissie ( Gemeenschappelijke ordening der markten — Bananen — Regeling voor invoer van bananen van oorsprong uit ACS-landen op grondgebied van Europese Unie — Verordening (EG) nr. 219/2006 — Beroep tot nietigverklaring — Procesbevoegdheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/29

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 januari 2007 — SPM/Commissie
   (Zaak T-104/06) (1)

   („Gemeenschappelijke ordening der markten - Bananen - Regeling voor invoer van bananen van oorsprong uit ACS-landen op grondgebied van Europese Unie - Verordening (EG) nr. 219/2006 - Beroep tot nietigverklaring - Procesbevoegdheid - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2007/C 56/57)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Société des plantations de Mbanga SA (Douala, Kameroen) (vertegenwoordiger: B. Doré, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Clotuche-Duvieusart en L. Visaggio, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 219/2006 van de Commissie van 8 februari 2006 betreffende de opening en de wijze van beheer van het tariefcontingent voor de invoer van bananen van GN-code 0803 00 19 van oorsprong uit ACS-landen voor de periode van 1 maart tot en met 31 december 2006 (PB L 38, blz. 22)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Société des plantations de Mbanga SA (SPM) zal haar eigen kosten en die van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006.


title: Zaak C-304/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) ingediend op 30 mei 2016 — American Express Co./The Lords Commissioners of Her Majesty’s Treasury

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/33

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) ingediend op 30 mei 2016 — American Express Co./The Lords Commissioners of Her Majesty’s Treasury
   (Zaak C-304/16)
   (2016/C 270/37)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: American Express Co.

      Verwerende partij: The Lords Commissioners of Her Majesty’s Treasury, Diners Club International Limited, MasterCard Europe S.A.

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is de bepaling in de artikelen 1, lid 5, en 2, punt 18, van verordening (EU) 2015/751 (1) (hierna: „verordening”) dat een driepartijenbetaalkaartschema dat samen met een co-branding partner of via een agent op kaarten gebaseerde betaalinstrumenten uitgeeft als een vierpartijenbetaalkaartschema wordt beschouwd, alleen van toepassing voor zover de co-brandingspartner of de agent optreedt als de „uitgever” in de zin van artikel 2, punt 2, en overweging 29 van de verordening (namelijk ingeval die partner of agent een contractuele relatie onderhoudt met de betaler, op grond waarvan hij zich ertoe verbindt aan de betaler een betaalinstrument te verschaffen om de op kaarten gebaseerde betalingstransacties van de betaler te initiëren en te verwerken?

               2.

               Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt, zijn de artikelen 1, lid 5, en 2, punt 18, van de verordening ongeldig voor zover zij bepalen dat dergelijke regelingen als vierpartijenbetaalkaartschema’s worden beschouwd, op grond van

                           (a)

                           schending van de motiveringsplicht overeenkomstig artikel 296 VWEU;

                           (b)

                           een kennelijke beoordelingsfout, en/of

                           (c)

                           schending van het evenredigheidsbeginsel?

      (1)  Verordening (EU) 2015/751 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2015 betreffende afwikkelingsvergoedingen voor op kaarten gebaseerde betalingstransacties (PB L 123, blz. 1).


title: Zaak C-192/02: Beroep, op 23 mei 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
13.7.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 169/25
—     Richtlijn 2002/15/EG heeft niet de verkeersveiligheid tot              ten gunste van de gemeenten in wier gebied die economi-
      doel omdat daarin de arbeidstijd en niet de rijtijd wordt              sche activiteiten worden verricht, en die aan de gemeenten
      geregeld. In verordening nr. 3820/85 (2), die geldt voor               de exclusieve uitoefening van de activiteit van aanplak-
      alle soorten van vervoerondernemers, zelfstandige en                   king van reclameboodschappen voorbehoudt, uiteindelijk
      niet-zelfstandige, worden daarentegen wel de rijtijd, de               een verkapte financiering van gemeentelijke reclamebe-
      onderbrekingen daarvan en de rusttijd geregeld.                        drijven vormt?
—     Motiveringsgebrek: de opneming van de zelfstandige               3)    Moeten artikel 2 EG (ex artikel 2 EG-Verdrag), artikel 3,
      ondernemer in het toepassingsgebied van de bestreden                   lid 1, sub a, b en c, EG (ex artikel 3 EG-Verdrag) (zoals
      richtlijn wordt niet gemotiveerd. Overweging 8 van de                  gewijzigd bij artikel 2, lid 3 en artikel 6I, lid 1, van het
      richtlijn is onnauwkeurig.                                             Verdrag van Amsterdam), van artikel 23 EG (ex artikel 9
                                                                             EG-Verdrag), artikel 27 sub a, b en d, EG (ex artikel 29
                                                                             EG-Verdrag), artikel 31, sub 1 en 3, EG (ex artikel 37 EG-
(1) PB L 80 van 23.3.2002, blz. 35.                                          Verdrag), aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten
(2) Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december                tegen een wet in een lidstaat — in casu Italië — die een
    1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale             belasting invoert op reclame en een heffing van rechten
    aard voor het wegvervoer (PB L 370, van 31.12.1985, blz. 1).             op openbare aanplakking die in genoemde belasting is
                                                                             begrepen, ten gunste van de gemeenten die het alleenrecht
                                                                             hebben om posters aan te plakken?
Verzoek van de Giudici di pace di Genova-Voltri van
9 april 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Viacom Outdoor S.r.l. en Vennootschap GIOTTO
                        Immobilier S.a.r.l.                            Beroep, op 23 mei 2002 ingesteld door Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
                         (Zaak C-190/02)
                                                                                (Zaak C-192/02)
                         (2002/C 169/44)
                                                                                (2002/C 169/45)
De Giudici di pace di Genova-Voltri heeft bij beschikking van
9 april 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
22 mei 2002, in het geding tussen Viacom Outdoor S.r.l. en             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Vennootschap GIOTTO Immobilier S.a.r.l., het Hof van Justitie          op 23 mei 2002 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-             door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
le beslissing over de navolgende vragen:                               woordigd door J.C. Schieferer, lid van de juridische dienst van
                                                                       de Commissie, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
1)    Moeten artikel 49 EG (ex artikel 59 EG-Verdrag) en               L. Escobar Guerrero, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
      artikel 50 EG (ex artikel 60 EG-Verdrag) aldus worden
      uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de wet van de
      Italiaanse Staat die de reclamebelasting en aanplakrechten
      invoert en regelt en het exclusieve beheer daarvan aan de        Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
      Italiaanse gemeenten voorbehoudt, en kan onder het
      begrip dienstverrichting, zoals bedoeld in aangehaald
      artikel 50 EG (ex artikel 60 EG-Verdrag) ook vallen de           1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk niet heeft
      activiteit verricht door gemeentelijke diensten of door                voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krach-
      voor het beheer van deze vorm van economische activiteit               tens de artikelen 1, sub e en f juncto bijlagen II A en II B,
      opgerichte diensten?                                                   en artikel 13 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van
                                                                             15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd,
                                                                             omdat zij
2)    Moeten de artikelen 81 EG (ex artikel 85 EG-Verdrag),
      82 EG (ex artikel 86 EG-Verdrag), 86 EG (ex artikel 90
      EG-Verdrag), en 87 EG (ex artikel 92 EG-Verdrag) aldus                 a)    de definities van „verwijdering” en „nuttige toepas-
      worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen een wettelij-                 sing” in artikel 1, sub e en f, juncto bijlagen II A en
      ke regeling die door invoering van een belasting op                          II B, van de richtlijn niet juist in Oostenrijks recht
      buitenreclame of van rechten op openbare aanplakking                         heeft omgezet, en
 ---pagebreak--- C 169/26                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        13.7.2002
      b)    de in artikel 13 van de richtlijn vastgestelde verplich-           a)     de krachtens artikel 2, lid 4, verplichte scheiding van
            ting voor de bevoegde instanties om de inrichtingen                       afvalstoffen niet in Oostenrijks recht heeft omgezet,
            of ondernemingen die de in de artikelen 9 tot                             en
            en met 12 genoemde maatregelen uitvoeren op
            passende wijze periodiek te controleren, niet juist                b)     de krachtens artikel 4, lid 1, op de bevoegde
            respectievelijk volledig in Oostenrijks recht heeft                       instanties rustende verplichting om producenten
            omgezet.                                                                  van gevaarlijke afvalstoffen op passende wijze perio-
                                                                                diek te controleren, en de krachtens artikel 5, lid 2 op
2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.                              de bevoegde instanties rustende controleverplichting
                                                                                niet volledig heeft omgezet.
                                                                         2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
De definities van „verwijdering” en „nuttige toepassing” in
artikel 1, sub e en f, juncto bijlagen II A en II B, van richtlijn       In het Oostenrijkse recht bestaat geen bepaling die de verplich-
75/442/EEG zijn voor de uniforme terminologie van het                    ting krachtens artikel 2, lid 4, van de richtlijn tot scheiding van
gemeenschapsrecht betreffende afvalstoffen en de verwezenlij-            vermengde afvalstoffen duidelijk in het nationale recht omzet.
king van het communautaire afvalstoffenbeleid van centraal
belang. In het Oostenrijkse recht geldt een van de richtlijn             Bovendien betreft de in het Oostenrijkse recht vastgestelde
afwijkend begrippenstelsel voor de indeling van procedures               controleverplichting slechts de inzameling en behandeling van
die gemeenschapsrechtelijk met de definities van „verwijdering”          gevaarlijke afvalstoffen, maar strekt zij zich niet — zoals
en „nuttige toepassing” zijn geregeld.                                   richtlijn 91/689/EEG vereist — uit tot producenten van
                                                                         gevaarlijke afvalstoffen. Evenmin is er sprake van een volledige
                                                                         verplichting voor de bevoegde instanties om overeenkomstig
Bovendien stemmen de in de Gewerbeordnung 1994 betref-                   artikel 5, lid 2, van de richtlijn inrichtingen en ondernemingen
fend Betriebsanlagen opgenomen bepalingen niet in voldoende              op passende wijze periodiek te controleren.
mate overeen met de inhoud van artikel 13 van de richtlijn,
aangezien de controle niet door de bevoegde instanties dient
                                                                         (1) PB L 377, blz. 20.
te geschieden.
                                                                         (2) Richtlijn 94/31/EG van de Raad van 27 juni 1994, PB L 168,
                                                                             blz. 28.
                                                                         Verzoek van het Eirinodikeio Athinon (Vredegerecht te
Beroep, op 24 mei 2002 ingesteld door de Commissie van                   Athene) van 13 mei 2002 om een prejudiciële beslissing
de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-                       in het geding tussen V. Nikoloudi en de naamloze ven-
                                 rijk                                    nootschap Organismos Tilepikoinonion Ellados A.E.
                                                                                (OTE)
                          (Zaak C-194/02)
                                                                                (Zaak C-196/02)
                          (2002/C 169/46)                                                          (2002/C 169/47)
                                                                         Het Eirinodikeio Athinon (Vredegerecht te Athene) heeft bij
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               beschikking van 13 mei 2002, ingekomen ter griffie van het
op 24 mei 2002 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk               Hof van Justitie op 27 mei 2002, in het geding tussen
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                 V. Nikoloudi en de naamloze vennootschap Organismos
woordigd door J.C. Schieferer, lid van haar juridische dienst,           Tilepikoinonion Ellados A.E. (OTE), het Hof van Justitie van de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar                   Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Guerrero, lid van de juridische dienst van de Commissie,                 beslissing over de navolgende vragen:
Centre Wagner C 254, Kirchberg, Luxemburg.
                                                                         1.    Is het bestaan en de werking van een bestuursrechtelijke
                                                                               regeling, zoals in de onderhavige zaak de bepaling van
De Commissie concludeert dat het het Hof behage:                               artikel 24, lid 2, van het Algemeen Reglement van het
                                                                               Personeel van OTE, volgens welke met een arbeidsover-
1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-              eenkomst van onbepaalde duur, met verminderde tewerk-
      gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de                    stelling of tewerkstelling met tussenpozen, (enkel) vrou-
      artikelen 2, lid 4, lid 1, en 5, lid 2, van richtlijn 91/689/            wen als schoonmaaksters in dienst worden genomen,
      EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende                         verenigbaar met de voorschriften van artikel 119 EEG-
      gevaarlijke afvalstoffen(1), zoals gewijzigd (2), omdat zij              Verdrag en de richtlijnen 117/75 en 207/76?


title: Zaak T-45/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 september 2006 — Micronas/BHIM (3D-Panorama)

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/31

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 september 2006 — Micronas/BHIM (3D-Panorama)
   (Zaak T-45/05) (1)

   (2006/C 261/64)

      Procestaal: Duits

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.


title: Zaak C-85/00: Beroep, op 7 maart 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
13.5.2000             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 135/9
Verzoek van het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencio-              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
so-Administrativo, Sección Tercera, van 14 februari 2000,
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Telefó-         1. vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen
nica de España, S.A., enerzijds, en Administración del                  de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
             Estado en Retevisión, S.A., anderzijds                      bepalingen vast te stellen en, subsidiair, aan de Commissie
                                                                          mee te delen, die nodig zijn om zich volledig te voegen naar
                          (Zaak C-79/00)                                  richtlijn 95/86/EG(1) van de Commissie van 13 december
                                                                          1996 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van
                         (2000/C 135/15)                                  richtlijn 94/55/EG van de Raad betreffende de onderlinge
                                                                          aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het
Het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo,              vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, de krachtens
Sección Tercera, heeft bij beschikking van 14 februari 2000,             het Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplichtingen
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 maart                 niet is nagekomen;
2000, in het geding tussen Telefónica de España, S.A.,
enerzijds, en Administración del Estado en Retevisión, S.A.,       2. de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:                                                               Middelen en voornaamste argumenten
Moeten de artikelen 4, lid 2, en 9, lid 2, juncto bijlage VII
(deel 2, onder c) van richtlijn 97/33/EG (1) van het Europees        Het verbindende karakter van de bepalingen van de artike-
Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie          len 249, derde alinea, en 10 EG (voorheen artikelen 189 en 5
op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van            EG-Verdrag) brengt voor de lidstaten de verplichting mee, vóór
de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepas-       het verstrijken van de gestelde termijn de nodige maatregelen
sing van de beginselen van Open Network Provision (ONP),             te treffen om de richtlijnen in nationaal recht om te zetten, en
                                                                     de Commissie onverwijld van die maatregelen in kennis te
a) aldus worden uitgelegd, dat de nationale regelgevende             stellen. Die termijn is op 1 januari 1997 verstreken, zonder
     instanties een exploitant die een aanmerkelijke macht op        dat de Helleense Republiek de Commissie in kennis heeft
     de markt heeft, ex ante de verplichting mogen opleggen,         gesteld van de bepaling tot omzetting van de betrokken
     de overige exploitanten toegang te verschaffen tot de           richtlijn in nationaal recht.
     abonneelijn en interconnectie aan te bieden in de lokale
     schakelcentrales en in de schakelcentrales op een hoger
                                                                     (1) PB L 335 van 24.12.1996, blz. 43.
     niveau;
b) of moeten zij integendeel worden uitgelegd in die zin, dat
     genoemde instanties, wat de toegang tot en de interconnec-
     tie op die specifieke punten van het netwerk betreft,
     enkel de totstandkoming van overeenkomsten tussen de
     verschillende exploitanten mogen „bevorderen”, zonder
     dat zij de exploitant met een aanmerkelijke macht op de
     markt ex ante de verplichting mogen opleggen, die toegang       Beroep, op 10 maart 2000 ingesteld door Europees Parle-
     te verlenen en die interconnectie aan te bieden?                            ment tegen Raad van de Europese Unie
(1) PB L 199 van 26 juli 1997, blz. 32.                                                         (Zaak C-93/00)
                                                                                (2000/C 135/17)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 7 maart 2000 ingesteld door Commissie van                 op 10 maart 2000 beroep ingesteld tegen de Raad van de
de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                 Europese Unie door het Europees Parlement, vertegenwoor-
                                                                     digd door C. Pennera, afdelingshoofd bij de juridische dienst,
                          (Zaak C-85/00)                             en E. Waldherr, lid van de juridische dienst, als gemachtigden,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij het secretariaat-
                                                                     generaal van het Europees Parlement, dienst post en registratie,
                         (2000/C 135/16)
                                                                     Bâtiment Alcide de Gaspari, Bur. 017.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 7 maart 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door haar juridisch adviseur M. Wolfcarius en               — Verordening (EG) nr. 2772/1999 van de Raad van 21 de-
M. Patakia, lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen             cember 1999 tot vaststelling van de algemene bepalingen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar              voor een verplichte etiketteringsregeling voor rundvlees(1),
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                              nietig te verklaren;


title: Verzoek van de Commissione tributaria di primo grado di Reggio Emilia van 15 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Max Mara Fashion Group Srl en Ufficio del registro di Reggio Emilia (Zaak C-307/95)

text:
4 . 5 . 96             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 133/ 11
     een compensatie ontvangen overeenkomend met hun                 Verzoek van de Commissione tributaria di primo grado di
     werktijd.                                                       Reggio Emilia van 15 juni 1995 om een prejudiciële
                                                                     beslissing in het geding tussen Max Mara Fashion Group Srl
(') PB nr. C 178 van 30 . 6 . 1993 .                                              en Ufficio del registro di Reggio Emilia
                                                                                ( Zaak C-307/95 )
                                                                                ( 96/C 133/22 )
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                     De Commissione tributaria di primo grado di Reggio Emilia
                         ( Zesde Kamer)                              ( Italië ) heeft bij beschikking van 15 juni 1 995 , ingekomen
                       van 7 maart 1996
                                                                     ter griffie van het Hof van Justitie op 27 september 1995 , in
                                                                     het geding tussen Max Mara Fashion Group Sri en Ufficio
in zaak C-360/93 : Europees Parlement tegen Raad van de              del registro di Reggio Emilia , het Hof van Justitie van de
                        Europese Unie ( 1 )                          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
(Gemeenschappelijke handelspolitiek — Dienstverrichting              beslissing over de navolgende vraag:
                    — Overheidsopdrachten)
                                                                     De Commissione tributaria verzoekt krachtens artikel 177
                          ( 96/C 133/21 )                            van het EG-Verdrag om uitlegging van Richtlijn 69/
                       (Procestaai: Frans)                           335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de
                                                                     indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal ( PB
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de         nr. L 249 van 3 . 10 . 1969, blz . 25 ), zoals gewijzigd bij
                  Jurisprudentie van het Hof)                        Richtlijn 85/303/EEG (PB nr. L 156 van 15 . 6 . 1985 ,
                                                                     blz . 23 ).
In zaak C-360/93 , Europees Parlement (gemachtigden: J.
Schoo en J. L. Rufas Quintana ) tegen Raad van de Europese           Bij beschikking van 21 december 1995 heeft het Hof
Unie (gemachtigden : R. Torrent en A. Lopes Sabino),                 beschikt als volgt:
ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen                   Het bij beschikking van 15 juni 1 995 door de Commissione
schappen ( gemachtigden : J. Sack en P. Hetsch ) en Verenigd         tributaria di primo grado di Reggio Emilia ingediende
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( ge               verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ontvanke
machtigde : J. E. Collins ), betreffende een beroep, strekkende      lijk .
tot nietigverklaring van Besluit 93/323/EEG van de Raad
van 10 mei 1993 betreffende de sluiting van de Overeen
komst in de vorm van een verklaring van intentie tussen de
Europese Economische Gemeenschap en de Verenigde                     Beroep, op 24 januari 1996 ingesteld door Commissie van
Staten van Amerika inzake overheidsopdrachten ( PB nr .                 de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
L 125 van 20 . 5 . 1993 , blz. 1 ) en Beschikking 93/324/EEG                                     ( Zaak C-21/96 )
van de Raad van 10 mei 1993 betreffende de uitbreiding van
de toepassing van Richtlijn 90/531 /EEG tot de Verenigde                                           ( 96/C 133/23 )
Staten van Amerika ( PB nr. L 125 van 20. 5 . 1993 , blz . 54 ),
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: C.N.          op 24 januari 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
Kakouris, kamerpresident, G.F. Mancini, F.A. Schockwei              Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
ler, P.J.G. Kapteyn ( rapporteur ) en J. L. Murray, rechters;        vertegenwoordigd door T. F. Cusack, juridisch adviseur, en
advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: R. Grass, op               door I. Martfnez del Peral, lid van haar juridische dienst,
7 maart 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de
als volgt:                                                           la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
1 . Besluit 93/323/EEG van de Raad van 10 mei 1993
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     betreffende de sluiting van de Overeenkomst in de vorm
     van een verklaring van intentie tussen de Europese              1 , vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle
     Economische Gemeenschap en de Verenigde Staten van                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     Amerika inzake overheidsopdrachten en Beschikking                      stellen welke nodig zijn voor de toepassing van de
     93/324/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende                     artikelen 3 , 4 en 5 van Richtlijn 84/466/Euratom van de
     de uitbreiding van de toepassing van Richtlijn 90/                     Raad van 3 september 1984 tot vaststelling van funda
     531 /EEG tot de Verenigde Staten van Amerika worden                    mentele maatregelen met betrekking tot de stralingsbe
     nietig verklaard.                                                      scherming van personen die medisch worden onder
                                                                            zocht of behandeld ( ! ), althans door de Commissie niet
2 . De gevolgen van het nietig verklaarde besluit en de nietig              op de hoogte te stellen van de ter omzetting van de
      verklaarde beschikking worden gehandhaafd.                            richtlijn vastgestelde maatregelen, de krachtens het
                                                                            EGA-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
 3 . De Raad wordt in de kosten verwezen .                                  nagekomen;
4 . De Commissie en de Regering van het Verenigd Konink             2 , het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten .
      rijk zullen hun eigen kosten dragen.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
 (M PB nr. C 232 van 28 . 8 . 1993 .
                                                                      Krachtens artikel 161 , derde alinea, van het EGA-Verdrag is
                                                                      een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken


title: Zaak C-369/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Brașov (Roemenië) op 2 augustus 2012 — Corpul Național al Polițiștilor — Biroul Executiv Central, die verzoekers Chițea Constantin en anderen vertegenwoordigt/Ministerul Administrației și Internelor, Inspectoratul General al Poliției Române, Inspectoratul de Poliție al Județului Brașov

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Brașov (Roemenië) op 2 augustus 2012 — Corpul Național al Polițiștilor — Biroul Executiv Central, die verzoekers Chițea Constantin en anderen vertegenwoordigt/Ministerul Administrației și Internelor, Inspectoratul General al Poliției Române, Inspectoratul de Poliție al Județului Brașov
   (Zaak C-369/12)
   2012/C 343/04
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Brașov

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Corpul Național al Polițiștilor — Biroul Executiv Central, die verzoekers Chițea Constantin e a. vertegenwoordigt

      Verwerende partijen: Ministerul Administrației și Internelor, Inspectoratul General al Poliției Române, Inspectoratul de Poliție al Județului Brașov

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bepalingen van artikel 51, lid 1, tweede volzin, in samenhang met artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat werknemers die met overheidsmiddelen worden betaald, dezelfde rechten hebben als werknemers van handelsvennootschappen met overheidskapitaal of gefinancierd uit de overheidsbegroting?

               2)

               Moeten de bepalingen van artikel 51, lid 1, tweede volzin, in samenhang met artikel 21, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan discriminatie tussen werknemers die met overheidsmiddelen worden betaald en werknemers van handelsvennootschappen met overheidskapitaal of gefinancierd uit de overheidsbegroting?

               3)

               Moet de uitdrukking „zijn eigendom” (van de burger) in artikel 17, lid 1, tweede volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat het ook salarisrechten omvat?

               4)

               Moet de uitdrukking „in het algemeen belang” in artikel 17, lid 1, tweede volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie worden uitgelegd in de zin van „economische crisis”?

               5)

               Moet de uitdrukking „gebruik van de goederen […] voor zover het algemeen belang dit vereist” in artikel 17, lid 1, derde volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie worden uitgelegd in de zin van „vermindering van de salarissen van het personeel uit de publieke sector met 25 %”?

               6)

               Moet, wanneer de Roemeense Staat de salarissen van de werknemers die met overheidsmiddelen worden betaald, met 25 % vermindert en daarvoor als reden opgeeft dat er een economische crisis is en dat de overheidsbegroting opnieuw in evenwicht moet worden gebracht, overeenkomstig artikel 17, lid 1, tweede volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie [deze laatste bepaling] aldus worden uitgelegd dat de Staat daarna verplicht is die werknemers tijdig een billijke vergoeding voor het geleden verlies te betalen?


title: Verzoek van de VAT and Duties Tribunal, London, van 15 januari 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kuwait Petroleum (GB) Ltd en Commissioners of Customs and Excise (Zaak C-48/97)

text:
Nr. C 108/ 10               NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5 . 4 . 97
noch in de vooraf gevoerde correspondentie, noch tijdens                          Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
bilaterale besprekingen, noch tijdens de bemiddelingspro                         betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
cedure genoegzaam kunnen aantonen, dat het controlesys                           lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
teem de vier door haar aangevoerde aanzienlijke risico's                          stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uni
heeft. Bovendien zijn de processen-verbaal betreffende de                         forme grondslag (*) dan aldus worden uitgelegd, dat
toepassing van Verordening ( EEG) nr. 618/90 gebaseerd                            zij de volledige kostprijs van de voordeelartikelen be
op een onjuiste uitlegging van artikel 3 juncto bijlage II bij                    treft ?
deze verordening. De eisen die de Commissie stelt met be
trekking tot de controleprocedure in Duitsland, berusten                     2.   Moeten de voordeelartikelen worden behandeld als
— althans inhoudelijk — op artikel 17 van Verordening                             „ een levering onder bezwarende titel " in de zin van
( EEG) nr. 2456/93 , een in de relevante periode 1992 nog                         artikel 5 , lid 6, van die richtlijn ?
niet toepasselijke rechtsgrondslag. Het verwijt dat het
Duitse controlesysteem niet betrouwbaar is, is alleen al
                                                                             3.   Indien de voordeelartikelen anders dan onder bezwa
wegens de feitelijke economische situatie niet houdbaar,
daar bij een vervanging van goede kwaliteit door een la                          rende titel of „ om niet " worden gegeven, moet
gere kwaliteit, iets dat de Commissie mogelijk acht, de af                       artikel 5 , lid 6, dan aldus worden uitgelegd, dat daar
nemers beslist zouden hebben geprotesteerd, daar zij dan                          bij is vereist, dat het geven van de voordeelartikelen is
waren bedrogen. De Bondsregering acht haar opvatting                              te behandelen als een levering onder bezwarende titel,
ook bevestigd door het eindrapport van het bemiddelings                          ofschoon die gift in het kader van de handelsactiviteit
orgaan .
                                                                                geschiedt ?
( 1 ) Beschikking 96/701 /EG van de Commissie (PB nr. L 323 van              4 . Luidt het antwoord op een van de vorige vragen an
      13 . 12 . 1996, blz . 26 ).                                                 ders :
(2 ) PB nr. L 117 van 14 . 5 . 1996 , blz . 19 .
                                                                                a ) wanneer alle voor een van de voordeelartikelen in
                                                                                gewisselde waardebonnen zijn verkregen door de
                                                                                aankoop van premieartikelen bij de actieorganisa
                                                                                tor;
Verzoek van de VAT and Duties Tribunal, London, van                               b ) wanneer deze waardebonnen allemaal zijn verkre
 15 januari 1997 om een prejudiciële beslissing in het ge                             gen door de aankoop van premieartikelen bij een
ding tussen Kuwait Petroleum ( GB ) Ltd en Commissioners                               handelaar die een aan de actie deelnemende dealer
                         of Customs and Excise                                         was; of
                               ( Zaak C-48/97 )
                                 ( 97/C 108/ 17 )
                                                                                c ) wanneer de ingewisselde waardebonnen gedeelte
                                                                                lijk zijn verkregen door de aankoop van premiear
                                                                                tikelen bij de actieorganisator en gedeeltelijk door
 De VAT and Duties Tribunal heeft bij beschikking van                                  de aankoop van premieartikelen bij een of meer
 15 januari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                                deelnemende dealers ?
Justitie op 6 februari 1997, in het geding tussen Kuwait
 Petroleum ( GB ) Ltd en Commissioners of Customs and                        5 . Indien het antwoord op vraag 3 ontkennend is, is het
 Excise, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                             Verenigd Koninkrijk dan gerechtigd krachtens
 schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                         artikel 27 van de zesde richtlijn van de Raad en krach
 navolgende vragen:                                                               tens de afwijking die het in 1977 verkreeg, de actieor
                                                                                ganisator een output-belasting op te leggen op basis
 Wanneer een leverancier van goederen een verkoopbevor                            van de kostprijs voor de actieorganisator van de voor
 derende actie beheert waarin in grote lijnen:                                     deelartikelen bovenop de in de volledige detailhandels
                                                                                prijs van de premieartikelen begrepen output-belas
 i)    de actieorganisator in het kader van zijn handelsactivi                   ting ?
       teit overeenkomstig het reglement van de actie voor
       deelartikelen geeft;                                                  (') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
 ii ) zonder enige betaling in geld bij het geven van de
       voordeelartikelen;
 iii ) tegen de inwisseling van waardebonnen die een koper
       van premieartikelen toekwamen, door de volledige
       kleinhandelsprijs van deze goederen te betalen zonder                 Beroep, op 6 februari 1997 ingesteld door Commissie van
       dat hij enige aanwijsbare betaling in geld voor de                        de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
       waardebonnen deed .                                                                             ( Zaak C-49/97)
                                                                                ( 97/C 108/ 18 )
 1 . Moet de uitdrukking „ prijskortingen en -rabatten die
       aan de koper (...) worden toegekend en die zijn ver
       kregen op het tijdstip waarop de handeling wordt ver                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       richt " in artikel 11 , deel A, lid 3 , onder b ), van Zesde          is op 6 februari 1997 beroep ingesteld tegen Franse Repu


title: Beroep, op 1 maart 1995 ingesteld door V. Monteiro da Silva tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-74/95)

text:
22. 4 . 95           [ NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 101 /21
 II. 1 . Verzoekster bestrijdt de feitelijke en juridische         Beroep, op 1 maart 1995 ingesteld door V. Monteiro da
         conclusies van de Commissie met betrekking tot            Silva tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
         haar deelneming aan de vermeende „ Cembureau                                    ( Zaak T-74/95 )
         overeenkomst ". Deze conclusies zijn gebaseerd op
         ontoereikend bewijsmateriaal . Het door de Com                                    ( 95/C 101/41 )
         missie verweten gedrag kan volgens de beginselen
         inzake de aansprakelijkheid van rechtspersonen                                 (Procestaai: Frans)
         niet aan verzoekster worden toegerekend .
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     2 . Verzoekster bestrijdt de feitelijke en juridische         schappen is op 1 maart 1 995 beroep ingesteld tegen
         conclusies van de Commissie met betrekking tot            Commissie van de Europese Gemeenschappen door V.
         een uitwisseling van informatie over prijzen. Het         Monteiro da Silva, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
         doorgeven van de door het Statistische Bundesamt          door T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel,
          bekendgemaakte en voor een ieder toegankelijke           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
         gemiddelde prijzen levert geen beperking van de           Myson Sàrl, Rue Glesener 1 .
         mededinging op . De verwijten betreffende de uit
         wisseling van prijsinformatie op vergaderingen zijn       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
         gebaseerd op ontoereikend bewijsmateriaal.
                                                                   — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     3 . Verzoekster bestrijdt het verwijt betreffende de              6 april 1994, voor zover daarbij is vastgesteld dat Brussel
          deelneming aan vermeende „ overeenkomsten                    verzoekers plaats van aanwerving is, en
         inzake de marktverdeling" tussen Frankrijk en
         Duitsland. Dit verwijt, dat betrekking heeft op een       — verweerster te verwijzen in de kosten.
         overeenkomst inzake de marktverdeling in Saar
         land en een overeenkomst inzake een meer alge            Middelen en voornaamste argumenten
         mene regeling van de cementleveringen tussen
          Frankrijk en Duitsland, wordt door de aange             De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
         voerde bewijsmiddelen niet gestaafd . Evenzo liggen       met die in zaak T-33/95 .
          aan het verwijt betreffende de uitwisseling van
          statistische gegevens tussen het SFIC en verzoekster
          onjuiste feitelijke vooronderstellingen ten grond
          slag.
     4 . Verzoekster heeft niet deelgenomen aan de door de                      Doorhaling van zaak T-503/93 (')
          Commissie gehekelde activiteiten die waren gericht                                ( 95/C 101/42 )
          tegen de Griekse cementindustrie, noch aan die
         welke de Italiaanse markt beoogden te bescher                                 (Procestaai: Frans)
          men .
III. Volgens verzoekster is aan haar ten onrechte een              De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
     geldboete opgelegd, daar opzettelijk of onachtzaam            eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
     handelen door wettelijke of statutaire vertegenwoordi        beschikking van 7 maart 1995 de doorhaling in het register
     gers, werknemers of anderszins door haar gemachtigde          gelast van zaak T-503/93 : A.-P. Allo tegen Commissie van
     personen niet aan haar kan worden toegerekend .               de Europese Gemeenschappen.
                                                                   (M PB nr. C 272 van 8 . 10 . 1993 .


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 december 2000 in zaak T-136/98: A. M. Campogrande tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Bĳstandsplicht — Seksuele intimidatie)

text:
7.4.2001                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 108/15
3)    Verzoeksters zullen 10 % van hun eigen kosten dragen.              3)    Verwijst verweerder in de kosten betreffende zaak T-130/98.
4)    De Commissie zal haar eigen kosten dragen alsmede 90 % van         4)    Verstaat dat in zaak T-131/98 elk der partijen de eigen kosten
      de kosten van verzoekers.                                                zal dragen, daaronder begrepen die welke op het kort geding
                                                                               zijn gevallen.
5)    De Franse Republiek, Chronopost SA en La Poste zullen hun
      eigen kosten dragen.
                                                                         (1) PB C 327 van 24.10.1998.
(1) PB C 72 van 7.3.1998.
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 5 december 2000
                     van 13 december 2000
                                                                         in zaak T-136/98: A. M. Campogrande tegen Commissie
in de gevoegde zaken T-130/98 en T-131/98: F. Panichelli                              van de Europese Gemeenschappen (1)
                  tegen Europees Parlement (1)
                                                                            (Ambtenaren — Bijstandsplicht — Seksuele intimidatie)
(Tijdelijke functionarissen — Aanstelling op basis van
artikel 2, sub c, Regeling andere personeelsleden — Vooruit-                                       (2001/C 108/25)
zicht op herwaarding van post — Geen bevordering tot rang
A 4 — Beoordelingsrapporten — Beroep tot nietigverklaring
en tot schadevergoeding — Ontvankelijkheid van beroep —
Ontslag krachtens artikel 47, lid 2, sub a, Regeling andere                                         (Procestaal: Frans)
personeelsleden — Inachtneming van interne procedure —
Motivering van ontslagbesluit — Misbruik van bevoegdheid)
                                                                         In zaak T-136/98, A. M. Campogrande, ambtenaar van de
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                         (2001/C 108/24)                                 Brussel, vertegenwoordigd door A. Krywin, advocaat te Brussel,
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                         A. Lutgen, advocaat aldaar, Rue Jean-Pierre Brasseur, tegen
                          (Procestaal: Frans)                            Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                         C. Berardis-Kayser en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een
                                                                         beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het stilzwijgend
In de gevoegde zaken T-130/98 en T-131/98, F. Panichelli,                genomen besluit van de Commissie houdende afwijzing van
voormalig tijdelijk functionaris van het Europees Parlement,             het door verzoekster op 27 juni 1997 ingediende verzoek om
wonende te Wezembeek-Oppem (België), vertegenwoordigd                    bijstand, en anderzijds, vergoeding van de geleden schade,
door É. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen                heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat               V. Tiili, president, R. M. Moura-Ramos en P. Mengozzi,
aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen Europees Parlement               rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 5 december
(gemachtigden. M. Moore en J. Sant’Anna), betreffende, in zaak           2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
T-130/98, een beroep tot nietigverklaring van het stilzwijgend
genomen besluit houdende afwijzing van verzoekers verzoek                1)    Verklaart nietig het stilzwijgend genomen besluit van de
van 11 juli 1997, en tot veroordeling van verweerder tot                       Commissie houdende afwijzing van het door verzoekster op
betaling van schadevergoeding, en in zaak T-131/98, een                        27 juni 1997 ingediende verzoek om bijstand.
beroep tot nietigverklaring van het op 2 juli 1998 meegedeelde
besluit waarbij verzoekers overeenkomst van tijdelijke func-
tionaris werd beëindigd, heeft het Gerecht (Tweede kamer),               2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
samengesteld als volgt: J. Pirrung, president, A. Potocki en
A. W. H. Meij, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,       3)    Verwijst de Commissie in de kosten.
op 13 december 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                         (1) PB C 327 van 24.10.1998.
1)    Voegt de zaken T-130/98 en T-131/98 voor het arrest.
2)    Verwerpt de beroepen in de zaken T-130/98 en T-131/98.


title: Zaak C-356/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Budapest Környéki Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 22 juli 2014 — Hunland- Trade Mezőgazdasági Termelő és Kereskedelmi Kft./Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Budapest Környéki Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 22 juli 2014 — Hunland- Trade Mezőgazdasági Termelő és Kereskedelmi Kft./Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
   (Zaak C-356/14)
   2014/C 329/09
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Budapest Környéki Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hunland-Trade Mezőgazdasági Termelő és Kereskedelmi Kft.

      Verwerende partij: Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet een fokrund dat net als zijn ouders en grootouders door de officiële fokkersorganisatie van de lidstaat is geregistreerd in het stamboek van het Holstein-Friese ras, volgens de Unierechtelijke bepalingen worden beschouwd als raszuiver, ongeacht de mate van genetische zuiverheid van zijn voorouders?

               2)

               Moet de aangehaalde bepaling van beschikking 2005/379/EG (1) aldus worden uitgelegd dat fokdieren met een stamboekcertificaat dat de in artikel 2, lid 1, sub a, vervatte titel bevat, als raszuivere fokdieren moeten worden beschouwd en bijgevolg in aanmerking komen voor exportsteun wanneer zij in de intracommunautaire handel worden gebracht?

               3)

               Is het gelet op het bovenstaande mogelijk dat een dier weliswaar over een door de fokkersorganisatie van de lidstaat uitgereikt stamboekcertificaat beschikt dat bovengenoemde titel bevat, maar voor de handelaar toch geen recht op exportsteun doet ontstaan wanneer het in de intracommunautaire handel wordt gebracht, omdat het ondanks deze vermelding in bovengenoemd document niet als een raszuiver fokdier kan worden aangemerkt?

      (1)  Beschikking van de Commissie van 17 mei 2005 betreffende stamboekcertificaten en gegevens voor raszuivere fokrunderen en sperma, eicellen en embryo’s daarvan (PB L 125, blz. 15).


title: Zaak C-397/12 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 juni 2013 — Transports Schiocchet — Excursions SARL/Raad van de Europese Unie en Europese Commissie (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Hogere voorziening kennelijk ongegrond en kennelijk niet-ontvankelijk — Geen motiveringsgebrek — Onnauwkeurig middel — Middel strekkende tot hernieuwde beoordeling van het verzoekschrift in eerste aanleg)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/50

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 juni 2013 — Transports Schiocchet — Excursions SARL/Raad van de Europese Unie en Europese Commissie
   (Zaak C-397/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Hogere voorziening kennelijk ongegrond en kennelijk niet-ontvankelijk - Geen motiveringsgebrek - Onnauwkeurig middel - Middel strekkende tot hernieuwde beoordeling van het verzoekschrift in eerste aanleg)
   2013/C 225/88
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Transports Schiocchet — Excursions SARL (vertegenwoordiger: E. Deshoulières, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Karlsson en E. Dumitriu-Segnana, gemachtigden) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Yerrell en J. Hottiaux, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 18 juni 2012, Schiocchet/Raad en Commissie (T-203/11), waarbij het Gerecht kennelijk rechtens ongegrond heeft verklaard een schadevordering wegens toepassing van de regeling van verordening (EEG) nr. 684/92 van de Raad van 16 maart 1992 houdende gemeenschappelijke regels voor het internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen (PB L 74, blz. 1) — Voorwaarden voor de indiening van een schadevordering — Onrechtmatig handelen van een instelling

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Transports Schiocchet — Excursions SARL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 331 van 27.10.2012.


title: Zaak T-59/16 P: Beschikking van het Gerecht van 3 mei 2017 — De Nicola/EIB („Hogere voorziening — Openbare dienst — Personeel van de EIB — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordeling 2012 — Onjuiste rechtsopvattingen — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”)

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/27

         Beschikking van het Gerecht van 3 mei 2017 — De Nicola/EIB
   (Zaak T-59/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Personeel van de EIB - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beoordeling 2012 - Onjuiste rechtsopvattingen - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”))
   (2017/C 221/37)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: G. Ferabecoli, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Nuvoli en F. Martin, vervolgens G. Nuvoli en G. Faedo, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Enkelvoudige kamer) van 18 december 2015, De Nicola/EIB (F-9/14, EU:F:2015:163), en strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Carlo De Nicola zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Europese Investeringsbank (EIB) in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Zaak T-53/17: Beroep ingesteld op 27 januari 2017 — Austrian Power Grid/ACER

text:
               27.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/21

         Beroep ingesteld op 27 januari 2017 — Austrian Power Grid/ACER
   (Zaak T-53/17)
   (2017/C 095/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Austrian Power Grid AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: H. Kristoferitsch en S. Huber, advocaten)

      Verwerende partij: Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER)

      Conclusies

               —

               de volgende onderdelen van besluit nr. 06/2016 van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators van 17 november 2016 betreffende het voorstel van de electriciteitstransmissiesysteembeheerders inzake de vaststelling van regio’s voor de capaciteitsberekening nietig verklaren:

                           —

                           artikel 1 van het besluit, in samenhang met

                                       —

                                       bijlage I, artikel 1, lid 1, onder c);

                                       —

                                       het woord „ook” en de passage „in het kader van de capaciteitstoewijzing op de betrokken biedzonegrenzen totdat is voldaan aan de vereisten van artikel 5, lid 3, van dit document” in bijlage I, artikel 2, lid 2, onder e);

                                       —

                                       bijlage I, artikel 5, lid 1, onder s);

                                       —

                                       bijlage I, artikel 5, lid 3;

                                       —

                                       bijlage I, kaart nr. 3;

                           —

                           artikel 2 van het besluit;

                           —

                           bijlage IV;

                           —

                           bijlage V;

               —

               ACER verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat ACER niet bevoegd is om nieuwe biedzonegrenzen en een nieuwe capaciteitstoewijzing in te voeren.

                           —

                           Verzoekster betoogt dat ACER niet bevoegd is om nieuwe biedzonegrenzen en een nieuwe capaciteitstoewijzing in te voeren in het kader van een procedure voor de bepaling van de capaciteitsberekeningsregio (CBR) als bedoeld in artikel 15 van de CTCB-verordening (1), onderscheidenlijk in het kader van een besluit op grond van artikel 8, lid 1, van de ACER-verordening (2). Verzoekster stelt verder dat de vermelding dat het bestreden besluit overeenkomstig hetgeen is aangegeven in artikel 2 (dat als zodanig onrechtmatig is en waartegen het beroep zich mede richt) van dat besluit, kan worden herzien, onvoldoende is om het ontbreken van de bevoegdheid te compenseren.

               2.

               Tweede middel, inhoudend dat het bestreden besluit op verschillende punten in strijd is met verordening (EG) nr. 714/2009 en de ACER-verordening.

                           —

                           Verzoekster betoogt dat ACER de wettelijke definitie van het begrip „congestie” onjuist heeft toegepast, en dat er in de DE-AT-interconnector geen sprake is van congestie, zodat hierop geen capaciteitstoewijzing mag worden toegepast.

                           —

                           Verzoekster betoogt verder dat het opsplitsen van de gezamenlijke elektriciteitsmarkt van Duitsland en Oostenrijk haaks staat op de doelstellingen van verordening (EG) nr. 714/2009 (3) en in strijd is met het uitgangspunt dat binnenlandse congestie niet mag worden verplaatst naar de landsgrenzen.

                           —

                           Ten slotte betoogt verzoekster dat het besluit feitelijk onjuist is en dat daarin de wettelijke criteria voor het creëren van een nieuwe biedzonegrens onjuist zijn toegepast, vooral doordat zich op de DE-AT-grens geen structurele congestie voordoet, ACER geen alternatieve biedzonegrenzen in aanmerking neemt, er minder ingrijpende technische maatregelen beschikbaar waren geweest, in het bestreden besluit geen rekening wordt gehouden met toekomstige ontwikkelingen, het besluit in strijd is met de eis dat biedzones permanent van aard zijn, en ACER de aard van loop flows miskent.

               3.

               Derde middel, inhoudend dat het bestreden besluit in strijd is met het primaire recht van de Europese Unie.

                           —

                           Verzoekster betoogt dat het bestreden besluit in strijd is met het evenredigheidsbeginsel omdat minder ingrijpende maar even geschikte maatregelen niet zijn overwogen en vastgesteld.

                           —

                           Verzoekster betoogt verder dat het bestreden besluit in strijd is met de fundamentele vrijheden aangezien de kunstmatige opsplitsing van de gezamenlijke Oostenrijks-Duitse elektriciteitsmarkt leidt tot kwantitatieve beperkingen op de handel in elektriciteit tussen beide lidstaten. Op dit punt is het bestreden besluit volgens verzoekster in strijd met het vrij verkeer van goederen als neergelegd in de artikelen 34 en 35 VWEU. Verder leiden de beperkingen op overdrachtscapaciteit die het gevolg zijn van de invoering van een biedzonegrens en een capaciteitstoewijzingsmechanisme volgens verzoekster tot ongerechtvaardigde beperkingen op haar vrijheid van dienstverlening (artikel 56 VWEU).

                           —

                           Ten slotte betoogt verzoekster dat het bestreden besluit in strijd is met het mededingingsrecht van de EU aangezien het opsplitsen van de gezamenlijke Oostenrijks-Duitse elektriciteitsmarkt door het invoeren van een biedzone en een capaciteitsberekeningsmechanisme (CBM) neerkomt marktsplitsing, hetgeen in strijd is met artikel 101 VWEU.

               4.

               Vierde middel, inhoudend dat ACER met de vaststelling van dit besluit verschillende procedurele vereisten heeft geschonden.

                           —

                           In dit verband betoogt verzoekster dat ACER, door het bestreden besluit ten onrechte te baseren op artikel 15 van de CTCB-verordening, de onjuiste procedure heeft gevolgd voor het creëren van nieuwe biedzonegrenzen en voor het invoeren van CBM’s.

                           —

                           Verzoekster betoogt verder dat het door de Oostenrijkse regulator E-Control ingediende verzoek om de „All TSOs CCR Draft” te wijzigen, niet overeenkomstig de procedure van artikel 9, lid 12, van de CTCB-verordening is behandeld.

                           —

                           Verzoekster stelt voorts dat ACER zijn bevoegdheden te buiten gaat door te verklaren dat het niet-bindende advies 09/2015, uitgebracht in september 2015, bindende werking heeft. Aangezien het bindend verklaarde advies geen deel uitmaakte van de raadplegingsprocedure, zijn voorts de procedurele rechten van verzoekster op ernstige wijze geschonden, aldus verzoekster.

                           —

                           Verzoekster betoogt verder dat het door ACER ter voorbereiding van het bestreden besluit aangelegde dossier geen technische studies, analyses en diepgaande beoordelingen bevat. Verzoekster stelt dat het Agentschap ofwel verzoekster van uitermate onvolledige informatie heeft voorzien en daarmee het in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten vervatte recht van verzoekster op volledige inzage in het dossier heeft geschonden, ofwel in het geheel geen technische expertise en analyses heeft vergaard en/of geraadpleegd om zodoende het bestreden besluit op een deugdelijke feitelijke grondslag te baseren (dit zou tevens een ernstige procedurefout inhouden).

                           —

                           Ten slotte betoogt verzoekster dat het bestreden besluit op onvoldoende toegelichte feiten berust aangezien het Agentschap met name — maar niet uitsluitend — heeft nagelaten uiteen te zetten waar in het gebied van de gezamenlijke Duits-Oostenrijkse markt sprake is van structurele congestie en waar hiertegen zo efficiënt mogelijk kan worden opgetreden, in welke mate loop flows zich op de Duits-Oostenrijkse grens voordoen en daarvoor gevolgen hebben, welke gevolgen huidige en geplande maatregelen inzake netwerkuitbreiding en verbetering van de netwerkzekerheid hebben, en hoeveel van de via de overige lidstaten naar Oostenrijk stromende elektriciteit vervolgens vandaaruit naar Duitsland doorstroomt.

               5.

               Vijfde middel, inhoudend dat het besluit niet is gemotiveerd.

      (1)  Verordening (EU) 2015/1222 van de Commissie van 24 juli 2015 tot vaststelling van richtsnoeren betreffende capaciteitstoewijzing en congestiebeheer (PB 2015, L 197, blz. 24).

      (2)  Verordening (EG) nr. 713/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot oprichting van een Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (PB 2009, L 211, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 714/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende de voorwaarden voor toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1228/2003 (PB 2009, L 211, blz. 15).


title: Beroep, op 12 oktober 1998 ingesteld door Cantina Sociale di Dolianova e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-166/98)

text:
C 378/24             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   5.12.98
Verzoekster erkent, dat het ontbreken van zeehavens op                  ontvangen, waarbij hun verzoeken om betaling van de
het grondgebied van een lidstaat kan meebrengen, dat de                 steun voor de distillatie over het oogstjaar 1982/1983
kosten van vervoer tussen de plaats waar de bij de inschrij-            zijn afgewezen;
ving betrokken granen zich bevinden en de werkelijke
plaats van grensoverschrijding moeten worden gefinan-              Ð de Europese Commissie, in voorkomend geval ook uit
cierd. Dit dient echter niet noodzakelijkerwijs het geval te            hoofde van ongerechtvaardige verrijking en/of ter ver-
zijn, maar enkel in uitzonderlijke gevallen. Derhalve wordt             goeding van schade in de zin van artikel 178 van het
in de voorlaatste overweging van de considerans van Ver-                Verdrag, te veroordelen tot betaling van bepaalde
ordening (EG) nr. 1666/98 niet zonder meer terecht ver-                 bedragen aan verzoeksters;
klaard, dat die kosten moeten worden vergoed ¹gezien de
geografische ligging van dit landº. Voor Luxemburg
immers, de enige andere lidstaat die geen zeehaven heeft,          Ð verweerster in de kosten en honoraria te verwijzen.
zou de behoefte om in een dergelijke uitzondering te voor-
zien, zich nooit hebben doen gevoelen. De gedachte dat in          Middelen en voornaamste argumenten
lidstaten die niet over zeehavens beschikken, de offertes
van de concurrenten worden benadeeld door hogere ver-
voerskosten, berust voorts op een opvatting die nog                Verzoeksters in de onderhavige zaak komen op tegen de
gebonden is aan de nationale markten. Volgens verzoekster          beschikking waarbij verweerster zich heeft verzet tegen
vergeet verweerster kennelijk, dat Oostenrijk tot eÂeÂn dou-       uitkering van een bedrag dat hen als communautaire steun
ane- en handelsgebied behoort.                                     over het oogstjaar 1982/1983 verschuldigd zou zijn krach-
                                                                   tens de geldende regeling inzake preventieve distillatie in
                                                                   de wijnbouwsector. In dit verband preciseren zij, dat zij
Ten slotte betoogt verzoekster, dat aangezien de Gemeen-           bovengenoemde steun niet hebben ontvangen wegens een
schap alle vervoerskosten voor haar rekening neemt, onge-          nalatigheid van het distillatiebedrijf dat de wijn had gekre-
acht in welke haven de waar voor uitvoer wordt geladen,            gen, en dat deze steun opnieuw volledig aan de Commissie
een verlegging van het verkeer naar Noord-Europese                 is toegevallen nu het interventiebureau (AIMA) het bedrag
havens mogelijk wordt gemaakt ten nadele van de havens             van de waarborg heeft vrijgegeven.
aan de Middellandse Zee, hetgeen leidt tot distorsies van
de mededinging, mede tussen de verschillende havens en
de in elk daarvan werkzame dienstverrichters.                      Verzoeksters, verzetten zich allereerst tegen verweersters
                                                                   stelling, dat in Verordening (EEG) nr. 2499/82 van de
                                                                   Commissie bedoelde steun aan de distilleerder en niet aan
(1) PB L 211 van 29.7.1998, blz. 12.
                                                                   de producenten toekomt op grond dat ¹de steun in de eer-
(2) PB L 191 van 31.7.1993, blz. 76.
                                                                   ste plaats ten goede komt aan de distilleerder teneinde
                                                                   hem in staat te stellen de hoge inkoopprijs van de wijn te
                                                                   compenserenº. Uit een aandachtige lezing van die verorde-
                                                                   ning tegen de achtergrond van de algemene beginselen
                                                                   betreffende de steun in de wijnbouwregeling blijkt huns
                                                                   inziens duidelijk, dat de communautaire bijdrage uiteinde-
Beroep, op 12 oktober 1998 ingesteld door Cantina                  lijk bedoeld is voor de producenten die hun wijn [ter dis-
Sociale di Dolianova e.a. tegen Commissie van de                   tillatie] aanbieden. Uit dit oogpunt is het duidelijk, dat
                 Europese Gemeenschappen                           Verordening (EEG) nr. 2499/82 juncto artikel 11 van Ver-
                       (Zaak T-166/98)                             ordening (EEG) nr. 337/79 van de Raad tot doel heeft, in
                                                                   het algemeen belang van de gemeenschappelijke markt de
                        (98/C 378/43)                              productie van wijn van lage kwaliteit binnen de Gemeen-
                                                                   schap te voorkomen door de producenten van wijn van
                    (Procestaal: Italiaans)                        lage kwaliteit ertoe aan te zetten deze wijn ter preventieve
                                                                   distillatie aan te bieden tegen een steun die hen in staat
                                                                   stelt die wijn tegen marktprijs te verkopen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 12 oktober 1998 beroep tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld                 In elk geval kan de aan de lidstaten gelaten keuze tussen
door Cantina Sociale di Dolianova, Cantina Sociale della           de in artikelen 9 en 10 van Verordening (EEG) nr. 2499/
Texenta, Cantina Sociale della Marmilla U.V.A., Cantina            82 neergelegde uitvoeringsregelingen het hierboven uiteen-
Sociale di Santa Maria La Palma (voorheen Cantina Soci-            gezette doel van de verordening niet in gevaar brengen.
ale della Riforma agraria di Alghero) en Cantina Sociale           Het is immers niet mogelijk op goede gronden te stellen,
del Vermentino di Monti, vertegenwoordigd door C. Dore             dat de door Distilleria Agricola Industriale begane onregel-
en G. Dore, advocaten te Cagliari, domicilie gekozen heb-          matigheid, die er enkel in bestond dat aan AIMA niet het
bende te Luxemburg bij F. Colussi, advocaat aldaar, rue de         bewijs werd geleverd dat de prijs aan de producenten was
Wiltz 36.                                                          betaald (omdat die prijs, althans ten dele, niet was
                                                                   betaald), op enigerlei wijze het recht van die producenten
                                                                   op het ontvangen van het bedrag van die steun in gevaar
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:               zou kunnen brengen. Volgens verzoeksters zou elke andere
                                                                   uitlegging een schending van het beginsel van gelijke
Ð onwettig te verklaren beschikking VI B-I-3 M 4/97PVP             behandeling opleveren.
     van de Europese Commissie van 31 juli 1998, die ver-
     zoeksters op 14 augustus 1998 met de post hebben


title: Zaak T-35/09: Beroep ingesteld op 26 januari 2009 — Procaps/BHIM — Biofarma (PROCAPS)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/51

         Beroep ingesteld op 26 januari 2009 — Procaps/BHIM — Biofarma (PROCAPS)
   (Zaak T-35/09)
   (2009/C 69/112)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Procaps, SA (Barranquilla, Colombia) (vertegenwoordiger: M. Vidal-Quadras Trias de Bes, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Biofarma SAS (Neuilly sur Seine, Frankrijk)
   Conclusies

               —

               Vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM (Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt) van 24 november 2008 in zaak R 867/2007-4, die partijen is betekend op 25 november 2008.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PROCAPS” (aanvraagnr. 3.519.394) voor waren en diensten van de klassen 5, 35, 39, 40, 44

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: BIOFARMA, société par actions simplifiée

      Oppositiemerk of -teken: nationaal en internationaal woordmerk „PROCAPTAN” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 9, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk


               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/1

         2011/C 55/01
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 46 van 12.2.2011

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 38 van 5.2.2011

      PB C 30 van 29.1.2011

      PB C 13 van 15.1.2011

      PB C 346 van 18.12.2010

      PB C 328 van 4.12.2010

      PB C 317 van 20.11.2010

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-429/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 18 oktober 2006 — Comunidad Autónoma de la Rioja/Juntas Generales del Territorio Histórico de Vizcaya, Diputación Foral de Vizcaya, Cámara de Comercio, Industria y Navegación de Bilbao, Confederación Empresarial Vasca

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 18 oktober 2006 — Comunidad Autónoma de la Rioja/Juntas Generales del Territorio Histórico de Vizcaya, Diputación Foral de Vizcaya, Cámara de Comercio, Industria y Navegación de Bilbao, Confederación Empresarial Vasca
   (Zaak C-429/06)
   (2006/C 326/63)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Comunidad Autónoma de la Rioja

      Verwerende partijen: Juntas Generales del Territorio Histórico de Vizcaya, Diputación Foral de Vizcaya, Cámara de Comercio, Industria y Navegación de Bilbao, Confederación Empresarial Vasca
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 87, lid 1, EG aldus worden uitgelegd dat de door de Juntas Generales del Territorio Histórico de Vizcaya vastgestelde belastingmaatregelen, waarbij de artikelen 29, lid 1, sub a, 37 en 39 van de wet op de vennootschapsbelasting worden gewijzigd, als selectieve maatregelen in de zin van het begrip „staatssteun” in artikel 87, lid 1, EG, moeten worden aangemerkt, zodat zij overeenkomstig artikel 88, lid 3, EG bij de Commissie moeten worden aangemeld, omdat daarbij voor het grondgebied van de regionale autonome entiteit een lagere aanslagvoet wordt vastgesteld dan de basisaanslagvoet die krachtens de Spaanse nationale wettelijke regeling geldt, en wordt voorzien in een aantal gevallen van belastingaftrek die in de nationale belastingwetgeving niet bestaan?