title: Zaak C-132/03: Verzoek van de Consiglio di Stato van 28 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ministero della Salute en Codacons en Federconsumatori

text:
C 135/12                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                           7.6.2003
        toegezonden antwoorden en rapporten valt op te maken               Verzoek van het Tribunale Ordinario di Torino — Sezione
        dat in verschillende gemeenten in het gebied van de Baix           del Giudice per le Indagini Preliminari van 25 februari
        Ter de bij richtlijn 80/778/EEG vastgestelde maximale              2003 om een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende
        parameters van nitraten herhaaldelijk zijn overschreden                strafzaak tegen Alessandro Nizza en Giacomo Pizzi
        met in bepaalde gevallen buitengewoon hoge concentra-
        ties.
                                                                                (Zaak C-133/03)
( 1) van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194
     van 25.7.1975, blz. 39).                                                                        (2003/C 135/17)
( 2) van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van richtlijn 75/
     442/EEG (PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32).
( 3) van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoorde-
     ling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175
     van 5.7.1985, blz. 40).                                               Het Tribunale Ordinario di Torino — Sezione del Giudice per
( 4) van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/          le Indagini Preliminari heeft bij beschikking van 25 februari
     337/EEG (PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5).                              2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
( 5) van de Raad van 17 december 1979 betreffende de bescherming           25 maart 2003, in de aldaar dienende strafzaak tegen Alessan-
     van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de          dro Nizza en Giacomo Pizzi het Hof van Justitie van de
     lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen (PB L 20 van 26.1.1980,
                                                                           Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
     blz. 40).
( 6) van de Raad van 15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor
                                                                           beslissing over de navolgende vragen:
     menselijke consumptie bestemd water PB L 229 van 30.8.1980,
     blz. 11.                                                              1.    Moet artikel 6 van richtlijn 68/151/EEG (1) aldus worden
                                                                                uitgelegd dat het de lidstaten verplicht om in passende
                                                                                sancties te voorzien, niet alleen voor het niet openbaar
                                                                                maken van de balans en de winst- en verliesrekening
                                                                                van handelsvennootschappen, maar ook voor de niet-
                                                                                waarheidsgetrouwe openbaarmaking daarvan, van andere
                                                                                vennootschappelijke mededelingen bestemd voor de ven-
                                                                                noten of voor het publiek, of van enige economische,
Verzoek van de Consiglio di Stato van 28 januari 2003 om                         patrimoniële of financiële informatie die de vennootschap
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ministero                       moet verstrekken over zichzelf of over de groep waartoe
         della Salute en Codacons en Federconsumatori                            zij behoort?
                                                                           2.    Moeten de Eerste (68/151/EEG) en de Vierde (78/660/
                          (Zaak C-132/03)
                                                                                EEG (2)) richtlijn en, in het bijzonder, de gecombineerde
                                                                                bepalingen van artikel 44, lid 2, sub g), EG, artikelen 2,
                          (2003/C 135/16)                                        lid 1, sub f), en 6 van de Eerste richtlijn (68/151/EEG)
                                                                                alsmede artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de Vierde richtlijn
                                                                                (78/660/EEG), zoals aangevuld bij richtlijnen 83/349/
                                                                                EEG (3) en 90/605/EEG (4), gelet op de verplichting van
De Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 28 januari                       de lidstaten om in „passende sancties” te voorzien voor
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                          de in de Eerste en de Vierde richtlijn bedoelde
25 maart 2003, in het geding tussen Ministero della Salute en                    schendingen, aldus worden uitgelegd (of niet) dat zij zich
Codacons en Federconsumatori, het Hof van Justitie van de                        verzetten tegen een wettelijke regeling van een lidstaat
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                             die de strafbaarheid uitsluit van de niet-nakoming van de
beslissing over de navolgende vraag:                                             verplichtingen van openbaarheid en getrouwe weergave
                                                                                van informatie over de vennootschap en voorziet in een
                                                                                strafstelsel dat in concreto niet voldoet aan de criteria van
Dient artikel 2, lid 2, sub b), van verordening (EG) nr. 1139/                   doeltreffendheid, evenredigheid en afschrikwekkendheid
98 (1), zoals vervangen bij artikel 1 van verordening (EG)                       van de sancties die een dergelijke bescherming moeten
nr. 49/2000 (2), ook te worden toegepast op levensmiddelen                       garanderen?
voor zuigelingen en peuters tot drie jaar, en dient dus in
het bijzonder met betrekking tot die levensmiddelen de
                                                                           3.    Moeten de genoemde richtlijnen en, in het bijzonder, de
onvoorziene verontreiniging met materiaal dat afkomstig is                       bepalingen van artikel 44, lid 2, sub g), EG, de artikelen 2,
van genetisch gemodificeerde organismen, in een gehalte van                      lid 1, sub f), en 6 van de Eerste richtlijn (68/151/EEG)
niet meer dan 1 %, al dan niet op de etikettering te worden
                                                                                alsmede artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de Vierde richtlijn
vermeld?                                                                         (78/660/EEG), zoals aangevuld bij richtlijnen 83/349/
                                                                                EEG en 90/605/EEG, aldus worden uitgelegd (of niet) dat
                                                                                zij zich verzetten tegen de wettelijke regeling van een
( 1) PB L 159 van 3.6.1998, blz. 4.
                                                                                lidstaat die bij niet-nakoming van de op de vennootschap-
( 2) PB L 6 van 11.1.2000, blz. 13.
                                                                                pen rustende verplichtingen van openbaarheid en getrou-
                                                                                we informatie, opgelegd om „de belangen van zowel de
                                                                                vennoten als derden” te beschermen, voorziet in een


title: Zaak T-168/13: Beroep ingesteld op 18 maart 2013 — EPAW/Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/36

         Beroep ingesteld op 18 maart 2013 — EPAW/Commissie
   (Zaak T-168/13)
   2013/C 207/59
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Platform against Windfarms (EPAW) (Kingscourt, Republiek Ierland) (vertegenwoordiger: C. Kiss, lawyer)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               mededeling COM(2012)271 van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s „Hernieuwbare energie: een belangrijke speler op de Europese energiemarkt” nietig verklaren;

               —

               het antwoord nr. AG/ss ener.c.l(2012)1664829 van het Directoraat-Generaal Energie van Europese Commissie van 21 januari 2013 op het verzoek van EPAW tot interne herziening nietig verklaren

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: mededeling COM(2012)271 van de Commissie is onrechtmatig.

                           —

                           Mededeling COM(2012)271 van de Commissie voorzag niet in de door het Verdrag van Aarhus vereiste inspraak van het publiek bij de Strategie inzake hernieuwbare energie.

               2.

               Tweede middel: mededeling COM(2012)271 van de Commissie is onrechtmatig.

                           —

                           Mededeling COM(2012)271 van de Commissie schendt de Aarhus-verordening [verordening (EG) nr. 1367/2006].

               3.

               Derde middel: brief nr. AG/ss ener.c.l(2012)1664829 van de Commissie is onrechtmatig.

                           —

                           De brief van de Commissie verklaart op onrechtmatige wijze dat een administratieve handeling, om door middel van een verzoek tot interne herziening overeenkomstig verordening nr. 1367/2006 te kunnen worden herzien, een individuele werkingssfeer moet hebben en een door een EU-instelling vastgestelde handeling moet zijn die bindende rechtsgevolgen sorteert.


title: Zaak F-127/15: Beroep ingesteld op 29 september 2015 — ZZ/Commissie

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/43

         Beroep ingesteld op 29 september 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-127/15)
   (2015/C 414/54)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: C. W. Godfrey, C. Antoine, M. Gomes Lopes, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om de tuchtrechtelijke sanctie op te leggen van inhouding van 185 EUR op verzoekers pensioen voor de duur van twaalf maanden en met ingang van de datum van zijn pensionering, wegens de uitoefening van een niet-toegestane nevenactiviteit

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 16 december 2014 met alle rechtsgevolgen daarvan;

               —

               verwijzing van de Commissie in alle kosten van de procedure.


title: Zaak T-563/13: Arrest van het Gerecht van 10 december 2015 — België/Commissie („ELGF — Uitgaven die aan financiering zijn onttrokken — Uitgaven gedaan door België — Groenten en fruit — Motiveringsplicht — Voorwaarden voor erkenning van een producentenorganisatie — Uitbesteding van wezenlijke activiteiten door een producentenorganisatie — Bedrag dat aan financiering moet worden onttrokken — Evenredigheid”)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/47

         Arrest van het Gerecht van 10 december 2015 — België/Commissie
   (Zaak T-563/13) (1)

   ((„ELGF - Uitgaven die aan financiering zijn onttrokken - Uitgaven gedaan door België - Groenten en fruit - Motiveringsplicht - Voorwaarden voor erkenning van een producentenorganisatie - Uitbesteding van wezenlijke activiteiten door een producentenorganisatie - Bedrag dat aan financiering moet worden onttrokken - Evenredigheid”))
   (2016/C 038/61)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: J.-C. Halleux en M. Jacobs, gemachtigden, bijgestaan door F. Tuytschaever en M. Varga, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Kranenborg en P. Rossi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2013/433/EU van de Commissie van 13 augustus 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB L 219, blz. 49), voor zover dit besluit betrekking heeft op de door het Koninkrijk België gedane uitgaven, of, in elk geval, tot beperking van het bedrag dat aan financiering moet worden onttrokken

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 367 van 14.12.2013.


title: Zaak T-233/13: Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — Paul Hartmann/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Milieu — Richtlijn 94/62/EG — Verpakking en verpakkingsafval — Richtlijn 2013/2/EU — Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/54

         Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — Paul Hartmann/Commissie
   (Zaak T-233/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Milieu - Richtlijn 94/62/EG - Verpakking en verpakkingsafval - Richtlijn 2013/2/EU - Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 315/91
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Paul Hartmann SA (Châtenois, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-M. Leprêtre en N. Chahid-Nouraï, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en J.-F. Brakeland, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 37, blz. 10), voor zover de Commissie rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld, met uitzondering van die welke zijn bedoeld als onderdelen van productieapparaten en niet worden gebruikt om een product als verkoopeenheid te presenteren, heeft toegevoegd aan de lijst met voorbeelden van producten ter illustratie van de toepassing van de criteria aan de hand waarvan het begrip „verpakking” nader wordt omschreven

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Paul Hartmann SA zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak F-72/13: Beroep ingesteld op 15 juli 2013 — ZZ e.a./EIF

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/32

         Beroep ingesteld op 15 juli 2013 — ZZ e.a./EIF
   (Zaak F-72/13)
   2013/C 274/54
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Investeringsfonds (EIF)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de in de salarisafrekeningen vervatte besluiten om met betrekking tot verzoekers toepassing te geven aan het besluit van de raad van bestuur om een salarisverhoging vast te stellen die beperkt is tot 2,3 %, aan het besluit van de directeur-generaal van het EIF om een nieuw schema van verdienste te definiëren dat zou leiden tot een salarisverlies van 1 tot 2 %, en aan het besluit van het directiecomité van de EIB om een schema van verdienste te definiëren dat zou leiden tot een salarisverlies van 1 tot 2 %, alsmede daaruit volgend verzoek om het EIF te veroordelen tot betaling van het verschil in bezoldiging en van een schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietig verklaren de besluiten om met betrekking tot verzoekers toepassing te geven aan het besluit van de raad van bestuur van het EIF van 4 februari 2013 om een salarisverhoging vast te stellen die beperkt is tot 2,3 % en aan het besluit van de directeur-generaal van het EIF om een schema van verdienste vast te stellen dat leidt tot een salarisverlies van 1 tot 2 %, welke besluiten het gevolg zijn van het besluit van de raad van bestuur van de EIB van 18 december 2012 om een salarisverhoging vast te stellen die beperkt is tot 2,3 % en van het besluit van het directiecomité van de EIB van 29 januari 2013 om een schema van verdienste te definiëren dat zou leiden tot een salarisverlies van 1 tot 2 % (bovengenoemde besluiten van het EIF zouden blijken uit de salarisafrekening van april 2013), alsmede nietig verklaren, in dezelfde mate, alle in de latere salarisafrekeningen vervatte besluiten van het EIF;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling van het verschil in bezoldiging volgende uit voormelde besluiten van de raad van bestuur van het EIF en van de directeur-generaal van het EIF van 4 februari 2013, van de raad van bestuur van de EIB van 18 december 2012 en van het directiecomité van de EIB van 29 januari 2013 ten opzichte van de toepassing van het schema van verdienste „4-3-2-1-0” en van het schema „jeune”„5-4-3-1-0”, of, subsidiair, voor verzoekers die een A hebben gekregen, ten opzichte van de toepassing van het schema van verdienste 3-2-1-0-0 en, voor verzoekers die onder het schema „jeune” vallen, ten opzichte van een schema „jeune”„4-3-2-0-0”; dit verschil in bezoldiging moet worden vermeerderd met vertragingsrente vanaf 15 april 2013 en, vervolgens, vanaf de 15e van elke maand, tot aan de volledige vereffening, waarbij de rente moet worden vastgesteld op het niveau van de rentevoet van de ECB, vermeerderd met 3 punten;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de schade als gevolg van het verlies aan koopkracht, welke schade voorlopig en ex aequo et bono moet worden begroot op 1,5 % van het maandsalaris van elke verzoeker;

               —

               bij gebreke van spontane overlegging, de verwerende partij in het kader van maatregelen tot organisatie van de procesgang vragen om overlegging van de volgende documenten:

                           —

                           het besluit van de raad van bestuur van het EIF betreffende de aanpassing van het statuut van de werknemers van het EIF van 24 september 2001;

                           —

                           het besluit van het EIF tot invoering van de „juiste procedure” bedoeld in het besluit van de raad van bestuur van het EIF betreffende de aanpassing van het statuut van de werknemers van het EIF van 24 september 2001;

                           —

                           het in beginsel van 4 februari 2013 daterende besluit van de raad van bestuur van het EIF tot vaststelling van de personeelsbegroting voor 2013;

                           —

                           het besluit van de directeur-generaal van het EIF tot vaststelling van het nieuwe schema van verdienste voor 2013;

                           —

                           het verslag van de vergadering van de raad van bestuur van de EIB van 18 december 2012;

                           —

                           het verslag van de vergadering van het directiecomité van de EIB van 29 januari 2013;

                           —

                           de nota van de personeelsdirectie van de EIB „personnel/ASP/2013-5” van 29 januari 2013;

                           —

                           de Corporate Operational Plans 2013-2015 van de EIB en het EIF;

               —

               het EIF verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-612/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2013 door ClientEarth tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2013 in zaak T-111/11, ClientEarth/Commissie

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/5

      Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2013 door ClientEarth tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2013 in zaak T-111/11, ClientEarth/Commissie
      (Zaak C-612/13 P)
      (2014/C 71/08)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: ClientEarth (vertegenwoordiger: P. Kirch, avocat)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Conclusies

      Rekwirante verzoekt het Hof om:

                  —

                  het arrest van het Gerecht van 13 september 2013 in zaak T-111/11 te vernietigen;

                  —

                  de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante drie middelen aan:

                  1)

                  Eerste middel in hogere voorziening: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met zijn uitlegging van de begrippen „onderzoek” en „ondermijning van de bescherming van […] het doel van […] onderzoeken” zoals bedoeld in artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 (1).
                  Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat „de litigieuze studies passen in het kader van een onderzoek van de Commissie in de zin van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001”.
                  Het eerste onderdeel van dit middel betreft de onjuiste uitlegging door het Gerecht van het begrip „onderzoek”.
                  Tweede onderdeel: zelfs indien sprake zou zijn van een onderzoek, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het begrip „ondermijning” verkeerd uit te leggen. Het Gerecht heeft het begrip openbaarmaking verbonden met het begrip ondermijning, zonder concreet aan te tonen hoe een openbaarmaking het „doel” van onderzoeken precies had kunnen ondermijnen.

                  2)

                  Tweede middel in hogere voorziening: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door schending van artikel 4, leden 1, 2 en 4, van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, gesloten te Aarhus, Denemarken, op 25 juni 1998 en goedgekeurd bij besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 (2).
                  Dit middel bestaat uit vijf grieven. Ten eerste heeft het Gerecht niet de vereiste restrictieve uitlegging gegeven aan artikel 4, lid 4, sub c, van het Verdrag van Aarhus. Ten tweede heeft het Gerecht de betrokken maatregel ten onrechte niet getoetst aan het Verdrag van Aarhus. Ten derde heeft het Gerecht het Verdrag van Aarhus niet uitgelegd in overeenstemming met het internationale gewoonterecht. Ten vierde heeft het Gerecht de artikelen 4 en 4, lid 4, sub c, van het Verdrag van Aarhus ten onrechte directe werking ontzegd. Tot slot heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door een afwijking van het Verdrag van Aarhus te aanvaarden op grond van de „bijzondere kenmerken” van de Europese Unie.

                  3)

                  Derde middel in hogere voorziening: het Gerecht heeft artikel 6, lid 1, van verordening nr. 1367/2006 (3) geschonden en artikel 4, leden 2 in fine en 3, van verordening nr. 1049/2001.
                  Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door zich enkel te baseren op verzoeksters argumenten om het bestaan van een hoger openbaar belang voor openbaarmaking af te wijzen. Die benadering is in strijd met de bepalingen van verordening nr. 1049/2001 en de relevante rechtspraak. De argumenten die een verzoekende partij hierover aanvoert, kunnen immers niet op zich de reden vormen om het bestaan van een hoger openbaar belang af te wijzen, aangezien de wettelijke bewijslast dienaangaande niet bij deze partij rust. Het is de betrokken instelling die de belangen die aan de orde zijn bij openbaarmaking tegen elkaar moet afwegen.

         (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

         (2)  2005/370/EG: Besluit van de Raad van 17 februari 2005 betreffende het sluiten, namens de Europese Gemeenschap, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (PB L 124, blz. 1).

         (3)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).


title: Zaak C-118/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret (Denemarken) op 25 februari 2016 — X Denmark A/S/Skatteministeriet

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret (Denemarken) op 25 februari 2016 — X Denmark A/S/Skatteministeriet
   (Zaak C-118/16)
   (2016/C 270/31)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Østre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: X Denmark A/S

      Verwerende partij: Skatteministeriet

      Prejudiciële vragen

               1.

               Dient artikel 1, lid 1, juncto artikel 1, lid 4, van richtlijn 2003/49/EG (1) aldus te worden uitgelegd dat een in een lidstaat gevestigde onderneming die onder artikel 3 van deze richtlijn valt en die onder omstandigheden als die van het hoofdgeding van een in een andere lidstaat gevestigde dochteronderneming interest ontvangt, de „uiteindelijk gerechtigde” tot deze interest is in de zin van deze richtlijn?

                           1.1.

                           Dient het begrip „uiteindelijk gerechtigde” in artikel 1, lid 1, juncto artikel 1, lid 4, van richtlijn 2003/49/EG te worden uitgelegd in overeenstemming met het overeenkomstige begrip in artikel 11 van het modelverdrag van 1977?

                           1.2.

                           Indien vraag 1.1. bevestigend wordt beantwoord, dienen bij de uitlegging van dat begrip dan enkel de commentaren bij artikel 11 van het modelverdrag van 1977 (punt 8) in aanmerking te worden genomen, of kunnen daarbij ook latere commentaren in aanmerking worden genomen, waaronder de aanvullingen uit 2003 over „doorstroomvennootschappen” (punt 8.1, thans punt 10.1) en de aanvullingen uit 2014 over „contractuele en wettelijke verplichtingen” (punt 10.2)?

                           1.3.

                           Indien de commentaren uit 2003 bij de uitlegging in aanmerking kunnen worden genomen, is dan vereist dat er de facto middelen zijn doorgestroomd naar de personen die door de staat waar de betaler van de interest is gevestigd, worden beschouwd als de „uiteindelijk gerechtigden” tot de desbetreffende interest, om een onderneming niet als de „uiteindelijk gerechtigde” in de zin van richtlijn 2003/49/EG aan te merken, en — zo ja — is dan tevens vereist dat deze feitelijke doorstroming van middelen kort na de interestbetaling en/of bij wijze van interestbetaling plaatsvindt?

                                       1.3.1.

                                       In hoeverre is het in dit verband van belang of er eigen vermogen voor de lening is gebruikt, of de desbetreffende interest aan de hoofdsom wordt toegevoegd („wordt opgerold”), of de ontvanger van de interest vervolgens aan zijn in dezelfde staat gevestigde moedermaatschappij een groepsbijdrage heeft betaald om een fiscale consolidatie tot stand te brengen overeenkomstig de in de betrokken staat ter zake geldende regels, of de desbetreffende interest vervolgens is omgezet in eigen vermogen van de kredietnemer, of op de ontvanger van de interest een contractuele of wettelijke verplichting rustte om de interest door te betalen aan een andere persoon, en of het merendeel van de personen die door de staat waar de betaler van de interest is gevestigd, als de „uiteindelijk gerechtigden” tot de interest worden aangemerkt, in andere lidstaten zijn gevestigd dan wel in derde staten waarmee Denemarken een dubbelbelastingverdrag heeft gesloten, zodat er volgens de Deense belastingwetgeving geen grondslag zou hebben bestaan om bronbelasting te heffen indien die personen kredietgever waren geweest en aldus de interest rechtstreeks hadden ontvangen?

                           1.4.

                           In hoeverre is het voor de beoordeling of de ontvanger van de interest dient te worden aangemerkt als de „uiteindelijk gerechtigde” in de zin van de richtlijn, van belang dat de verwijzende rechter na de beoordeling van de feiten van het geding tot de bevinding komt dat deze ontvanger weliswaar geen contractuele of wettelijke verplichting had om de ontvangen interest door te betalen aan een andere persoon, maar „in wezen” niet het recht had op het „gebruik en genot” van de interest, zoals bedoeld in de commentaren uit 2014 bij het modelverdrag van 1977?

               2.

               Is de mogelijkheid voor een lidstaat om zich te beroepen op artikel 5, lid 1, van de richtlijn, dat betrekking heeft op de toepassing van nationale voorschriften ter bestrijding van fraude en misbruiken, of op artikel 5, lid 2, van de richtlijn, onderworpen aan de voorwaarde dat de betrokken lidstaat een specifiek nationaal voorschrift ter uitvoering van artikel 5 van de richtlijn heeft vastgesteld dan wel dat het nationale recht algemene voorschriften of beginselen over fraude, misbruiken en belastingontduiking bevat die in overeenstemming met artikel 5 kunnen worden uitgelegd?

                           2.1.

                           Voor zover de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, kan § 2, lid [1], onder d), van de selskabsskattelov (wet op de vennootschapsbelasting), volgens welke de beperkte belastingplicht ter zake van rente-inkomsten zich niet uitstrekt tot „interest indien van de heffing van belasting daarover dient te worden afgezien […] op grond van richtlijn 2003/49/EG betreffende een gemeenschappelijke belastingregeling inzake uitkeringen van interest en royalty’s tussen verbonden ondernemingen van verschillende lidstaten”, dan te worden aangemerkt als een specifiek nationaal voorschrift in de zin van artikel 5 van de richtlijn?

               3.

               Is een bepaling van een tussen twee lidstaten gesloten en overeenkomstig het modelverdrag van de OESO opgesteld dubbelbelastingverdrag, volgens welke de heffing van belasting over interest afhangt van de vraag of de ontvanger van de interest wordt aangemerkt als de uiteindelijk gerechtigde tot deze interest, een verdragsrechtelijk voorschrift ter bestrijding van misbruiken dat onder artikel 5 van de richtlijn valt?

               4.

               Is er sprake van misbruik enzovoort in de zin van richtlijn 2003/49/EG indien er in de lidstaat waar de betaler van de interest is gevestigd, een fiscale aftrek voor interest bestaat, terwijl interest niet wordt belast in de lidstaat waar de ontvanger van de interest is gevestigd?

               5.

               Is richtlijn 2003/49/EG van toepassing op een in Luxemburg gevestigde onderneming die aldaar overeenkomstig het vennootschapsrecht is opgericht en ingeschreven als een „société en commandite par actions” (S.C.A.) (commanditaire vennootschap op aandelen), en die tevens is gekwalificeerd als een „société d’investissement en capital à risque” (SICAR) (beleggingsvennootschap in risicokapitaal) in de zin van de Luxemburgse wet van 15 juni 2004 betreffende beleggingsvennootschappen in risicokapitaal?

                           5.1

                           Indien de vijfde vraag bevestigend wordt beantwoord, kan een Luxemburgse „S.C.A., SICAR” dan de „uiteindelijk gerechtigde” tot interest in de zin van richtlijn 2003/49/EG zijn, ook al beschouwt de lidstaat van de onderneming die de interest betaalt, die onderneming op grond van zijn interne recht als een fiscaal transparante entiteit?

                           5.2

                           Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, zodat de onderneming die de interest ontvangt, niet wordt aangemerkt als de „uiteindelijk gerechtigde” tot de desbetreffende interest, kan de in het geding aan de orde zijnde S.C.A., SICAR, dan onder omstandigheden als die van het hoofdgeding worden aangemerkt als de „uiteindelijk gerechtigde” tot deze interest in de zin van die richtlijn?

               6.

               Is een lidstaat die niet erkent dat een in een andere lidstaat gevestigde onderneming de „uiteindelijk gerechtigde” tot de interest is, en die stelt dat deze onderneming een zogenaamde kunstmatige doorstroomvennootschap is, krachtens richtlijn 2003/49/EG of artikel 10 EG verplicht mee te delen wie hij in dit geval beschouwt als de uiteindelijk gerechtigde?

               7.

               Indien een in een lidstaat gevestigde onderneming (de moedermaatschappij) in concreto niet wordt geacht overeenkomstig richtlijn 2003/49/EG te zijn vrijgesteld van bronbelasting over interest die zij van een in een andere lidstaat gevestigde onderneming (de dochteronderneming) heeft ontvangen, en de moedermaatschappij door laatstgenoemde lidstaat wordt geacht aldaar ter zake van de desbetreffende rente beperkt belastingplichtig te zijn, staat artikel 43 EG juncto artikel 48 EG dan in de weg aan een wettelijke regeling op grond waarvan laatstgenoemde lidstaat de inhoudingsplichtige (de dochteronderneming) bij niet-tijdige betaling van verschuldigde bronbelasting verplicht tot betaling van moratoire interest tegen een rentevoet die hoger is dan de rentevoet die de betrokken lidstaat hanteert wanneer hij aan een in dezelfde lidstaat gevestigde onderneming moratoire interest in rekening brengt over verschuldigde vennootschapsbelasting (die zich onder meer uitstrekt tot rente-inkomsten)?

               8.

               Indien een in een lidstaat gevestigde onderneming (de moedermaatschappij) in concreto niet wordt geacht overeenkomstig richtlijn 2003/49/EG te zijn vrijgesteld van bronbelasting over interest die zij van een in een andere lidstaat gevestigde onderneming (de dochteronderneming) heeft ontvangen, en de moedermaatschappij door laatstgenoemde lidstaat wordt geacht aldaar ter zake van de desbetreffende rente beperkt belastingplichtig te zijn, staan de artikelen 43 EG en 48 EG (dan wel artikel 56 EG) dan op zichzelf of gezamenlijk beschouwd in de weg aan een wettelijke regeling

                           a)

                           op grond waarvan laatstgenoemde lidstaat de betaler van de interest verplicht tot inhouding van bronbelasting op de interest en hem jegens de overheid aansprakelijk stelt voor de niet-ingehouden bronbelasting, wanneer een dergelijke inhoudingsplicht niet geldt als de ontvanger van de interest in laatstgenoemde lidstaat gevestigd is?

                           b)

                           op grond waarvan een moedermaatschappij in laatstgenoemde lidstaat tijdens de eerste twee belastingjaren niet onderworpen zou zijn aan de verplichting om voorheffing op de vennootschapsbelasting te betalen, maar pas vennootschapsbelasting zou moeten betalen op een beduidend later tijdstip dan dat waarop de bronbelasting opeisbaar wordt?

                     Het Hof wordt verzocht bij de beantwoording van de achtste vraag rekening te houden met het antwoord op de zevende vraag.

      (1)  Richtlijn 2003/49/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende een gemeenschappelijke belastingregeling inzake uitkeringen van interest en royalty’s tussen verbonden ondernemingen van verschillende lidstaten (PB L 157, blz. 49).


title: Beroep, op 6 november 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-398/98)

text:
C 397/26                 NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 19.12.98
b) Brengt de vermindering van de werkelijke waarde van              Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.
     gebruikte voertuigen, waarnaar wordt verwezen in het
     arrest van het Hof in zaak C-345/93 (1) (Nunes Tadeu),
     mee dat elk voertuig afzonderlijk moet worden beoor-           Middelen en voornaamste argumenten
     deeld of getaxeerd, of kan de waardevermindering
     worden berekend langs algemene en abstracte weg
     door middel van een wettelijk criterium?                       De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                                                                    in zaak C-394/98.
c) Kan, wanneer de Commissie van de Europese Gemeen-
     schappen een bepaald beroep wegens niet-nakoming               (1) PB L 136 van 21.6.1995, blz. 28.
     tegen een lidstaat intrekt omdat zij van mening is, dat
     de nieuwe nationale wettelijke regeling in overeenstem-
     ming met het gemeenschapsrecht is gebracht, een
     nationale rechter in laatste instantie, op grond van de
     uitlegging van het gemeenschapsrecht en het nationale
     recht door de Commissie, ontheven worden van de
     krachtens artikel 177 EG-Verdrag op hem rustende               Beroep, op 6 november 1998 ingesteld door Commissie
     verplichting om het Hof van Justitie van de Europese           van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
     Gemeenschappen te verzoeken om een prejudicieÈle                                            bliek
     beslissing, en zelf een beslissing nemen overeenkomstig
     de door de Commissie gegeven uitlegging?                                              (Zaak C-398/98)
                                                                                (98/C 397/46)
(1) Jurispr. 1995, blz. I-479.
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    is op 6 november 1998 beroep tegen de Helleense Repu-
                                                                    bliek ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                    schappen, vertegenwoordigd door D. Triantafyllou, lid van
                                                                    haar juridische dienst, en door O. Couvert-CasteÂra, een bij
Beroep, op 5 november 1998 ingesteld door Commissie                 de juridische dienst van de Commissie gedetacheerd natio-
van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk                 naal ambtenaar, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                               BelgieÈ                              burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
                                                                    dienst, BaÃtiment Wagner, Kirchberg.
                          (Zaak C-395/98)
                           (98/C 397/45)
                                                                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage, vast te
                                                                    stellen dat de Helleense Republiek de krachtens artikel 30
                                                                    EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nage-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             komen door een regeling inzake het in voorraad houden
is op 5 november 1998 beroep ingesteld tegen het Konink-            van aardolieproducten te treffen en te handhaven, die de
rijk BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeen-                 mogelijkheid tot overdracht van de opslagverplichting aan
schappen, vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, juri-             in het binnenland opererende raffinaderijen rechtstreeks
disch hoofdadviseur, en M. O. Couvert-CasteÂra, ter                 koppelt aan een verplichting tot aankoop van aardoliepro-
beschikking van de juridische dienst gesteld nationaal              ducten bij deze raffinaderijen en aan een verbod voor
ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende             tankstations om bij raffinaderijen van een andere lidstaat
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                te kopen.
Kirchberg.
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                    Volgens de Commissie is de Griekse regeling inzake de
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet             minimumvoorraden in strijd met artikel 30 EG-Verdrag
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-          voor zover de aan de aardoliemaatschappijen opgelegde
     rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om       verplichtingen ertoe leiden, dat de producten van Griekse
     uitvoering te geven aan Richtlijn 95/13/EG van de              raffinaderijen worden bevoordeeld, aangezien de distribu-
     Commissie van 23 mei 1995 houdende uitvoeringsbe-              teurs in feite verplicht zijn hun behoeften bij deze raffina-
     palingen van Richtlijn 92/75/EEG van de Raad wat de            derijen te dekken. De negatieve effecten van deze situatie
     etikettering van het energieverbruik van huishoudelijke        voor het vrije verkeer in aardolieproducten binnen de
     elektrische droogtrommels betreft (1), althans deze            Gemeenschap worden nog verstrekt door wijze waarop de
     bepalingen niet ter kennis van de Commissie te bren-           brandstofdistributie in Griekenland is georganiseerd: de
     gen, niet heeft voldaan aan de krachtens die Richtlijn         tankstations mogen hun behoeften namelijk uitsluitend bij
     op hem rustende verplichtingen;                                distributiebedrijven dekken.
 ---pagebreak--- 19.12.98             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 397/27
Deze regeling, zoals zij uit de geldende voorschriften            Middelen en voornaamste argumenten
voortvloeit, kan de intracommunautaire handel in aard-
olieproducten rechtstreeks of zijdelings, daadwerkelijk of
potentieel beperken.                                              Ingevolge artikel 189, derde alinea, EG-Verdrag zijn Richt-
                                                                  lijnen ten aanzien van het te bereiken resultaat verbindend
                                                                  voor elke lidstaat waarvoor zij zijn bestemd, terwijl vol-
                                                                  gens artikel 5, eerste alinea, van het Verdrag de lidstaten
De Helleense Republiek kan zich niet op artikel 36 EG-
                                                                  alle algemene of bijzondere maatregelen treffen die
Verdrag beroepen. Een lidstaat kan zich ter rechtvaardi-
                                                                  geschikt zijn om de nakoming van de uit het Verdrag of
ging van een maatregel van gelijke werking als een kwanti-
                                                                  uit handelingen van de gemeenschapsinstellingen voort-
tatieve invoerbeperking slechts op deze bepaling beroepen,
                                                                  vloeiende verplichtingen te verzekeren. Voormelde bepalin-
wanneer hetzelfde doel niet met een ander, het vrije goede-
                                                                  gen brengen voor de lidstaten de verplichting mee, hun
renverkeer minder beperkend middel kan worden bereikt.
                                                                  wetgeving binnen de in de gemeenschapsRichtlijnen
Het veiligstellen van de voorziening, waarop deze regeling
                                                                  gestelde termijnen aan de daarin gestelde regels aan te pas-
volgens de Griekse regering is gericht, kan ook worden
                                                                  sen. Een lidstaat kan zich niet op bepalingen, praktijken of
verwezenlijkt met maatregelen die het vrije verkeer minder
                                                                  omstandigheden van zijn nationale recht beroepen om de
beperken.
                                                                  niet-inachtneming van de verplichtingen en termijnen van
                                                                  Richtlijnen te rechtvaardigen. De Helleense Republiek
                                                                  bestrijdt niet, dat zij verplicht is Richtlijn 94/47/EG na te
De bestreden regeling is derhalve een maatregel van gelijke       komen. De in artikel 12 van de Richtlijn bepaalde termijn
werking als een kwantitatieve beperking, die in strijd is         is op 29 april 1997 verstreken zonder dat de Helleense
met artikel 30 van het Verdrag en door geen van de in             Republiek de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen
artikel 36 genoemde gronden, in het bijzonder niet de con-        die nodig zijn om aan de Richtlijn te voldoen, heeft vastge-
tinuïteit van de voorziening, wordt gerechtvaardigd.              steld respectievelijk aan de Commissie heeft meegedeeld.
                                                                  (1) PB L 280 van 29.10.1994, blz. 83.
Beroep, op 10 november 1998 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                            bliek                                                Doorhaling van zaak C-199/97 (1)
                      (Zaak C-401/98)                                                      (98/C 397/48)
                       (98/C 397/47)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 oktober
                                                                  1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-199/
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  97 (verzoek van de Royal Court of Jersey om een prejudi-
is op 10 november 1998 beroep tegen Helleense Republiek
                                                                  cieÈle beslissing): E. M. Rios tegen His Excellency the
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                  Lieutenant Governor of Jersey.
pen, vertegenwoordigd door M. Condou-Durande, lid van
haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij C. Gomez de la Cruz, lid van haar juridi-           (1) PB C 212 van 12.7.1997.
sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                Doorhaling van zaak C-80/98 (1)
Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                                                                                (98/C 397/49)
    binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
    rechtelijke maatregelen vast te stellen en aan de Com-
    missie mee te delen, die nodig zijn om te voldoen aan
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
    Richtlijn 94/47/EG (1) van het Europees Parlement en
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 oktober
    van de Raad van 26 oktober 1994 betreffende de
                                                                  1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-80/98
    bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde
                                                                  (verzoek van Sù- og Handelsretten om een prejudicieÈle
    aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrij-
                                                                  beslissing): 3Com Corporation tegen Bluecom Danmark
    ging van een recht van deeltijds gebruik van onroe-
                                                                  A/S en KISS Nordic A/S.
    rende goederen, de krachtens deze Richtlijn op haar
    rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                  (1) PB C 166 van 30.5.1998.
Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-151/15: Beschikking van het Gerecht van 15 maart 2017 — EFB/Commissie

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/61

         Beschikking van het Gerecht van 15 maart 2017 — EFB/Commissie
   (Zaak T-151/15) (1)

   (2017/C 144/89)
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 190 van 8.6.2015.


title: Doorhaling van zaak C-188/98

text:
C 397/28              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   19.12.98
               Doorhaling van zaak C-34/97 (1)                                    Doorhaling van zaak C-188/98 (1)
                         (98/C 397/50)                                                      (98/C 397/52)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 oktober                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-34/97          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 oktober
(verzoek van het Kammergericht Berlin om een prejudi-               1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-188/
cieÈle beslissing): 1. RWE Energie Aktiengesellschaft en            98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
2. Stadt Nordhorn tegen Bundeskartellamt.                           Groothertogdom Luxemburg.
(1) PB C 94 van 22.3.1997.                                          (1) PB C 234 van 25.7.1998.
               Doorhaling van zaak C-187/97 (1)
                         (98/C 397/51)                                            Doorhaling van zaak C-47/98 (1)
                                                                                (98/C 397/53)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 oktober
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-187/           De president van het Hof van Justitie van de Europese
97 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudicieÈle          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 oktober
beslissing): WINGAS GmbH (voorheen Wintershall Gas                  1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-47/
GmbH) tegen Stadt Detmold.                                          98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                    Koninkrijk BelgieÈ.
(1) PB C 212 van 12.7.1997.
                                                                    (1) PB C 113 van 11.4.1998.
                                                 GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            houdende annulering van de aanbestedingsprocedure voor
                                                                    een haalbaarheidsstudie betreffende de modernisering van
                        (Vierde Kamer)
                                                                    een spoorwegknooppunt te Warschau op de lijn E-20, en
                     van 29 oktober 1998                            van de niet-openbare aanbestedingsprocedure van 4 decem-
                                                                    ber 1995 voor een haalbaarheidsstudie betreffende de
in zaak T-13/96: TEAM Srl tegen Commissie van de Euro-              modernisering van een spoorwegknooppunt te Warschau
                   pese Gemeenschappen (1)                          op de lijn E-20 TEN, heeft het Gerecht (Vierde Kamer),
(¹PHARE-programma Ð Besluit tot annulering van aan-                 samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, K. Le-
besteding en aankondiging van nieuwe aanbesteding Ð                 naerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: M. Johansson,
Beroep tot schadevergoeding Ð Ontvankelijkheid Ð                    referendaris, op 29 oktober 1998 een arrest gewezen waar-
Schade als gevolg van door inschrijver geleden verlies,             van het dictum luidt als volgt:
        winstderving en aantasting van goede naamº)
                         (98/C 397/54)                              1. Verwerpt het beroep.
                     (Procestaal: Italiaans)                        2. Verwijst verzoekster in alle kosten betreffende de vor-
                                                                         dering tot schadevergoeding.
In zaak T-13/96, TEAM Srl, vennootschap naar Italiaans
recht, gevestigd te Rome, vertegenwoordigd door A. Tiz-
                                                                    3. Verstaat dat in het kader van de vordering tot nietig-
zano, G. M. Roberti en F. Sciaudone, advocaten te Napels,
                                                                         verklaring elke partij haar eigen kosten zal dragen.
Grote Zavel 36, Brussel, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: M.-J. Jonczy en L. Gus-
setti), betreffende, in het laatste stadium van de procedure,       (1) PB C 108 van 13.4.1996.
een beroep tot vergoeding van de schade die verzoekster
heeft geleden ten gevolge van de in een brief van
16 november 1995 vervatte beschikking van de Commissie


title: Zaak T-195/12: Beroep ingesteld op 3 april 2013 — dm-drogerie markt/BHIM — V-Contact (CAMEA)

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/31

         Beroep ingesteld op 3 april 2013 — dm-drogerie markt/BHIM — V-Contact (CAMEA)
   (Zaak T-195/12)
   2013/C 171/58
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG (Karlsruhe, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Beinert en O. Bludovsky, lawyers)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: V-Contact Kft (Szada, Hongarije)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 januari 2013 (beroep in oppositieprocedure nr. R 452/2012-1) vernietigen en aldus herzien dat de gemeenschapsmerkaanvraag wordt afgewezen;

               —

               subsidiair de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 januari 2013 (beroep in oppositieprocedure nr. R 452/2012-1) vernietigen, en de zaak terugverwijzen naar het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt;

               —

               subsidiair de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 januari 2013 (beroep in oppositieprocedure nr. R 452/2012-1) vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „CAMEA” voor met name waren van de klassen 3, 5 en 16 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 279 928

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: internationale inschrijving met werking onder meer in de Europese Unie voor waren van de klassen 3, 5 en 8

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak T-159/99: Beroep, op 7 juli 1999 ingesteld door B. Christiansen tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen

text:
2.10.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 281/19
Middelen en voornaamste argumenten                                     — te verklaren dat verzoeker blijvend algeheel invalide is,
                                                                            waardoor het hem niet mogelijk is werkzaamheden te
                                                                            verrichten die met een ambt van zijn loopbaan overeen-
Verzoekster is als ambtenaar in de rang C5 op 1 november                    komen, met ingang van 23 september 1998, datum van
1995 bij het secretariaat-generaal van de Raad in dienst                    de invaliditeitsaanvraag, of elke andere door het Gerecht te
getreden. Tijdens het bevorderingsjaar 1998 zijn de lijst van               bepalen datum;
bevorderbare ambtenaren en het aantal door bevordering te
bekleden ambten bekendgemaakt bij mededeling aan het                   — een medisch deskundigenonderzoek te gelasten teneinde
personeel nr. 140/98 van 5 november 1998. Op de lijst                       te bepalen of verzoeker algeheel invalide is;
van de 124 bevorderbare ambtenaren in de rang C5 nam
verzoekster in volgorde van diensttijd de 43ste plaats in onder        — omtrent de kosten van de procedure te beslissen zoals het
de ambtenaren in de rang C5 met de vereiste statutaire                      rechtens zal vermenen te behoren.
diensttijd. Na afloop van haar werkzaamheden heeft het
raadgevend bevorderingscomité voor categorie C een lijst
van voor bevordering tot rang C4 voorgestelde ambtenaren,              Middelen en voornaamste argumenten
bestaande uit 38 namen, aan het tot aanstelling bevoegd gezag
overgelegd, dat besloten heeft daaraan gevolg te geven. De
naam van verzoekster kwam niet voor op die lijst.                      Bij schrijven van 23 september 1998 diende verzoeker een
                                                                       aanvraag om een invaliditeitspensioen in. Naar aanleiding van
                                                                       deze aanvraag legde de administratie van de Rekenkamer de
Tot staving van haar verzoek, beroept verzoekster zich op              zaak voor aan de invaliditeitscommissie, die concludeerde dat
schending van                                                          de aandoening van verzoeker niet was te beschouwen als
                                                                       blijvende algehele invaliditeit, waardoor het hem niet mogelijk
— artikel 25 van het Statuut en van de motiveringsplicht,              is zijn werkzaamheden te verrichten. Met inachtneming van
                                                                       dit besluit wees het TABG van de Rekenkamer zijn verzoek
— artikel 45 van het Statuut,
                                                                       om vaststelling van invaliditeit af.
— de bevorderingsprocedure,
                                                                       Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker:
— het beginsel van gelijke behandeling en
                                                                       — uit zijn huidige gezondheidstoestand blijkt, dat het door
— op een kennelijke beoordelingsfout.                                       de invaliditeitscommissie voorgestelde ziekteverlof geen
                                                                            verbetering in zijn gezondheidstoestand heeft gebracht;
                                                                       — blijkens diverse medische attesten van verschillende specia-
                                                                            listen heeft de kuur te Mondorf geen enkel tastbaar
                                                                            resultaat gehad, valt geen aanmerkelijke verbetering van de
                                                                            fysieke toestand van verzoeker te verwachten en moet
                                                                            verzoeker op osteo-articulair en spinaal gebied bovendien
                                                                            absoluut invalide worden verklaard;
Beroep, op 7 juli 1999 ingesteld door B. Christiansen
  tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen                      — het besluit van de invaliditeitscommissie moet opnieuw
                                                                            worden bezien, gelet op een nieuw medisch attest van
                       (Zaak T-159/99)                                      10 mei 1999, waarbij wordt vastgesteld dat de staat van
                                                                            verzoekers spieren door de behandeling niet is verbeterd.
                       (1999/C 281/37)
                        (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       Beroep, op 8 juli 1999 ingesteld door G. Svantesson e.a.
schappen is op 7 juli 1999 beroep ingesteld tegen Rekenkamer
                                                                                tegen de Raad van de Europese Unie
van de Europese Gemeenschappen door B. Christiansen,
wonende te Nittel (Duitsland), vertegenwoordigd door A.
Lorang, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende                                       (Zaak T-160/99)
te Luxemburg te diens kantore, rue Albert Ier 51.
                                                                                (1999/C 281/38)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— vast te stellen dat zich sedert het besluit van de invaliditeits-                             (Procestaal: Frans)
    commissie van 30 oktober 1998 nieuwe feiten hebben
    voorgedaan;
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
— gegrond te verklaren verzoekers beroep tegen de beschik-             schappen is op 8 juli 1999 beroep ingesteld tegen de Raad van
    king van de Rekenkamer van de Europese Gemeenschap-                de Europese Unie door G. Svantesson, M. Hägg en L. Hellsten,
    pen van 7 april 1999, houdende afwijzing van zijn klacht           wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M.-A. Lucas,
    tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van        advocaat te Luik (België), domicilie gekozen hebben de te
    de Rekenkamer van 26 november 1998;                                Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue de Cessange 30.


               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/2

         Installatie van een nieuwe rechter in het Hof
   (2008/C 51/02)
   De heer Jean-Jacques Kasel, bij besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Gemeenschappen van 5 december 2007 (1) benoemd tot rechter in het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, heeft op 14 januari 2008 de eed afgelegd voor het Hof.

      (1)  PB L 325 van 11 december 2007, blz. 89.


               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/40

         Toevoeging van de rechters aan de kamers
   (2007/C 269/70)
   Op 19 en 25 september 2007 heeft het Gerecht van eerste aanleg besloten uit zijn midden acht kamers bestaande uit vijf rechters en acht kamers bestaande uit drie rechters te vormen voor de periode van 25 september 2007 tot en met 31 augustus 2010 en daaraan de volgende rechters toe te voegen:
   Eerste kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   V. Tiili, kamerpresident, F. Dehousse, I. Wiszniewska-Białecka, K. Jürimäe en S. Soldevila Fragoso, rechters
   Eerste kamer, zetelend met drie rechters:
   V. Tiili, kamerpresident,
   F. Dehousse en
   I. Wiszniewska-Białecka, rechters
   Tweede kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   I. Pelikánová, kamerpresident, F. Dehousse, I. Wiszniewska-Białecka, K. Jürimäe en S. Soldevila Fragoso, rechters
   Tweede kamer, zetelend met drie rechters:
   I. Pelikánová, kamerpresident,
   K. Jürimäe en
   S. Soldevila Fragoso, rechters
   Derde kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   J. Azizi, kamerpresident, J. D. Cooke, E. Cremona, I. Labucka en S. Frimodt Nielsen, rechters
   Derde kamer, zetelend met drie rechters:
   J. Azizi, kamerpresident,
   E. Cremona en
   S. Frimodt Nielsen, rechters
   Vierde kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   O. Czúcz, kamerpresident, J. D. Cooke, E. Cremona, I. Labucka en S. Frimodt Nielsen, rechters.
   Vierde kamer, zetelend met drie rechters:
   O. Czúcz, kamerpresident,
   J. D. Cooke en
   I. Labucka, rechters
   Vijfde kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   M. Vilaras, kamerpresident, V. Vadapalas, M. Prek, T. Tchipev en V. Ciucă, rechters
   Vijfde kamer, zetelend met drie rechters:
   M. Vilaras, kamerpresident,
   M. Prek en
   V. Ciucă, rechters
   Zesde kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   A. W. H. Meij, kamerpresident, V. Vadapalas, M. Prek, T. Tchipev en V. Ciucă, rechters
   Zesde kamer, zetelend met drie rechters:
   A. W. H. Meij, kamerpresident,
   V. Vadapalas en
   T. Tchipev, rechters
   Zevende kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   N. J. Forwood, kamerpresident, D. Šváby, S. Papasavvas, E. Moavero Milanesi, N. Wahl, A. Dittrich en L. Truchot, rechters
   Zevende kamer, zetelend met drie rechters:
   N. J. Forwood, kamerpresident,

               a)

               D. Šváby en E. Moavero Milanesi, rechters

               b)

               D. Šváby en L. Truchot, rechters.

               c)

               E. Moavero Milanesi en L. Truchot, rechters.

         Achtste kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   M. E. Martins Ribeiro, kamerpresident, D. Šváby, S. Papasavvas, E. Moavero Milanesi, N. Wahl, A. Dittrich en L. Truchot, rechters
   Achtste kamer, zetelend met drie rechters:
   M. E. Martins Ribeiro Martins Ribeiro, kamerpresident;

               a)

               S. Papasavvas en N. Wahl, rechters

               b)

               S. Papasavvas en A. Dittrich, rechters

               c)

               N. Wahl en A. Dittrich, rechters.

         In de Zevende en de Achtste kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters, zijn de rechters die met de kamerpresident de formatie van vijf rechters vormen, de drie rechters van de formatie waaraan de zaak aanvankelijk was toegewezen, de vierde rechter van die kamer en een rechter van de andere kamer bestaande uit vier rechters. Deze laatste, niet zijnde de kamerpresident, zal bij toerbeurt voor een jaar worden aangewezen volgens de rangorde bepaald in artikel 6 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg.
   In de Zevende en de Achtste kamer, zetelend met drie rechters, zetelt de kamerpresident met de sub a), sub b) of sub c) genoemde rechters naargelang van de formatie waartoe de rechter-rapporteur behoort. Voor de zaken waarin de kamerpresident rechter-rapporteur is, zetelt de kamerpresident afwisselend met de rechters een van die formaties in de volgorde waarin de zaken zijn ingeschreven, behoudens bij verknochtheid van zaken.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 oktober 2003 in zaak T-65/98: Van den Bergh Foods Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beroep tot nietigverklaring — Mededinging — Artikelen 85 en 86 EG-Verdrag (thans artikelen 81 EG en 82 EG) — Impulsĳs — Terbeschikkingstelling van vrieskisten aan detailhandelaren — Exclusiviteitsbeding — Hinderpalen voor toegang tot de markt — Eigendomsrechten — Artikel 222 EG-Verdrag (thans artikel 295 EG)"

text:
10.1.2004               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 7/29
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 23 oktober 2003                                                  van 30 september 2003
                                                                         in de gevoegde zaken T-191/98 en T-212/98 tot en
in zaak T-65/98: Van den Bergh Foods Ltd tegen Commis-
                                                                         met T-214/98: Atlantic Container Line AB e.a. tegen
           sie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Beroep tot nietigverklaring — Mededinging — Artike-                    („Mededinging — Lijnvaartconferences — Verordening
len 85 en 86 EG-Verdrag (thans artikelen 81 EG en 82 EG)                 (EEG) nr. 4056/86 — Groepsvrijstelling — Individuele
— Impulsijs — Terbeschikkingstelling van vrieskisten aan                 ontheffing — Collectieve machtspositie — Misbruik —
detailhandelaren — Exclusiviteitsbeding — Hinderpalen                    Dienstencontracten — Toetreding tot conference — Aan-
voor toegang tot de markt — Eigendomsrechten — Ar-                       tasting van mededingingsstructuur — Intrekking van
         tikel 222 EG-Verdrag (thans artikel 295 EG)”                    groepsvrijstelling — Geldboeten — Rechten van verde-
                                                                                diging”)
                           (2004/C 7/51)
                                                                                (2004/C 7/52)
                         (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Engels)
In zaak T-65/98, Van den Bergh Foods Ltd, voorheen HB Ice                In de gevoegde zaken T-191/98 en T-212/98 tot en met
Cream Ltd, gevestigd te Dublin (Ierland), vertegenwoordigd               T-214/98, Atlantic Container Line AB, gevestigd te Göteborg
door M. Nicholson en M. Rowe, solicitors, domicilie gekozen              (Zweden), Cho Yang Shipping Co. Ltd, gevestigd te Seoul
hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese                   (Zuid-Korea), DSR-Senator Lines GmbH, gevestigd te Bremen
Gemeenschappen (gemachtigden: W. Wils en A. Whelan),                     (Duitsland), Hanjin Shipping Co. Ltd, gevestigd te Seoul (Zuid-
ondersteund door Masterfoods Ltd, gevestigd te Dublin verte-             Korea), Hapag Lloyd AG, gevestigd te Hamburg (Duitsland),
genwoordigd door P.G.H. Collins, solicitor, en door Richmond             Hyundai Merchant Marine Co. Ltd, gevestigd te Seoul (Zuid-
Frozen Confectionery Ltd, voorheen Treats Frozen Confection-             Korea), A.P. Møller-Mærsk Line, gevestigd te Kopenhagen
ery Ltd, gevestigd te Northallerton (Verenigd Koninkrijk),               (Denemarken), Mediterranean Shipping Company SA, ge-
vertegenwoordigd door I.S. Forrester, QC, domicilie gekozen              vestigd te Genève (Zwitserland), Orient Overseas Container
hebbende te Luxemburg, betreffende een verzoek tot nietigver-            Line (UK) Ltd, gevestigd te Londen (Verenigd Koninkrijk),
klaring van beschikking 98/531/EG van de Commissie van                   Polish Ocean Lines (POL), gevestigd te Gdynia (Polen), P & O
11 maart 1998 inzake een procedure op grond van de                       Nedlloyd Ltd, gevestigd te Londen (Verenigd Koninkrijk),
artikelen 85 en 86 van het EG-Verdrag (Zaken IV/34.073, IV/              Sea-Land Service Inc., gevestigd te Jersey City, New Jersey
34.395 & IV/35.436 — Van den Bergh Foods Limited) (PB                    (Verenigde Staten), Neptune Orient Lines Ltd, gevestigd te
L 246, blz. 1), heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld           Singapore (Singapore), Nippon Yusen Kaisha, gevestigd te
als volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en             Tokyo (Japan), Transportación Marítima Mexicana SA de CV,
J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op         gevestigd te Mexico, Tecomar SA de CV, gevestigd te Mexico
23 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt              (Mexico), vertegenwoordigd door J. Pheasant, N. Bromfield,
als volgt:                                                               M. Levitt, D. Waelbroeck, U. Zinsmeister, A. Bentley, C. Tho-
                                                                         mas, A. Nourry, M. Van Kerckhove, P. Ruttley en A. Merckx,
1)    Verwerpt het beroep.                                               advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
2)    Verstaat dat Van den Bergh Foods Ltd haar eigen kosten zal         R. Lyal en J. Flynn), ondersteund door European Council of
      dragen alsmede die van de Commissie, met inbegrip van de           Transport Users ASBL, vertegenwoordigd door M. Clough,
      kosten die betrekking hebben op de kortgedingprocedure.            QC, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende
                                                                         een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 1999/243/
                                                                         EG van de Commissie van 16 september 1998 inzake een
3)    Verstaat dat Masterfoods Ltd en Richmond Frozen Confectiona-       procedure betreffende de toepassing van de artikelen 85 en 86
      ry Ltd hun eigen kosten zullen dragen.                             van het EG-Verdrag (IV/35.134 — Trans Atlantic Conference
                                                                         Agreement) (PB 1999 L 95, blz. 1), heeft het Gerecht van eerste
                                                                         aanleg (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,
(1) PB C 234 van 25.7.1998.
                                                                         kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Plin-
                                                                         gers, administrateur, op 30 september 2003 een arrest gewezen
                                                                         waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-541/10 P: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 30 september 2011 — Sociedade Quinta do Portal, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Vallegre, Vinhos do Porto SA (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 1, sub b — Gemeenschapswoordmerk PORTO ALEGRE — Ouder nationaal woordmerk VISTA ALEGRE — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Nietigverklaring van merk)

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/23

      Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 30 september 2011 — Sociedade Quinta do Portal, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Vallegre, Vinhos do Porto SA
      (Zaak C-541/10 P) (1)

      (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 1, sub b - Gemeenschapswoordmerk PORTO ALEGRE - Ouder nationaal woordmerk VISTA ALEGRE - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Nietigverklaring van merk)
      (2012/C 25/39)
      Procestaal: Portugees

         Partijen

         Verzoekende partij: Sociedade Quinta do Portal, SA (vertegenwoordiger: F. Bolota Belchior, advogado)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. López Ronda en G. Macias Bonilla, abogados), Vallegre, Vinhos do Porto SA

         Voorwerp

      Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 8 september 2010 — Quinta do Portal/BHIM — Vallegre (T-369/09), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 18 juni 2009 (zaak R 1012/2008-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Vallegre, Vinhos do Porto, SA en Sociedade Quinta do Portal, SA

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Quinta do Portal SA wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 38 van 5.2.2011.


title: Arrest van het Hof van 10 november 2014 in zaak E-2/14 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Richtlijn 2005/35/EG — Niet-uitvoering)

text:
               13.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/13

         ARREST VAN HET HOF
   van 10 november 2014
   in zaak E-2/14
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Richtlijn 2005/35/EG — Niet-uitvoering)
   (2015/C 158/07)
   In zaak E-2/14, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring te verkrijgen dat IJsland, door in gebreke te blijven binnen de voorgeschreven termijn de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn waarnaar wordt verwezen in punt 56v van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2005/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 inzake verontreiniging vanaf schepen en invoering van sancties voor inbreuken), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en bij Besluit nr. 65/2009 van het Gemengd Comité van 29 mei 2009, goed te keuren en/of de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA daarvan onverwijld in kennis te stellen, de krachtens de richtlijn en artikel 7 van de EER-overeenkomst op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 10 november 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               verklaart dat IJsland, door in gebreke te blijven binnen de voorgeschreven termijn de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn waarnaar wordt verwezen in punt 56v van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2005/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 inzake verontreiniging vanaf schepen en invoering van sancties voor inbreuken), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en bij Besluit nr. 65/2009 van het Gemengd Comité van 29 mei 2009, goed te keuren, de krachtens de richtlijn en artikel 7 van de EER-overeenkomst op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               2.

               verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-86/02: Beroep, op 13 maart 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
1.6.2002               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 131/3
Is een nationale bepaling, in casu § 60, leden 1 en 2, juncto         Beroep, op 13 maart 2002 ingesteld door Commissie
§ 10a Markenschutzgesetz, die ruimte biedt voor de uitlegging         van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
dat de doorvoer van goederen die in strijd met merkenrechtelij-                                   Duitsland
ke bepalingen zijn vervaardigd/verspreid, op zich niet strafbaar
is, in strijd met artikel 2 van verordening (EG) nr. 3295/94 (1)
van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van                                           (Zaak C-86/02)
maatregelen om het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer,
de wederuitvoer en de plaatsing onder een schorsingsregeling                                   (2002/C 131/07)
van nagemaakte of door piraterij verkregen goederen te
verbieden, zoals gewijzigd door verordening nr. 241/1999 (2)
van de Raad van 25 januari 1999 (antipiraterijverordening)?
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 13 maart 2002 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
(1) PB L 341, blz. 8.                                                 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
(2) PB L 27, blz. 1.                                                  vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van haar juridische
                                                                      dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L.
                                                                      Escobar Guerrero, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                      Wagner, Kirchberg.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 28 fe-                1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door het
bruari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding                    aannemen van artikel 1, lid 6, en artikel 1.44 van het
tussen Agence Maritime Lalemant tegen 1. Malzfabrik                         SpengÄndG 1997 van 23 juni 1998, de krachtens de
Tivoli GmbH, 2. Malteurop G.I.E., 3. Belgisch Interventie-                  artikelen 10, lid 1, EG en 249, derde alinea, EG en
en Restitutiebureau en Malzfabrik Tivoli GmbH tegen                         richtlijn 93/15/EEG (1) op haar rustende verplichtingen
           Belgisch Interventie- en Restitutiebureau                        niet is nagekomen, de krachtens artikel 226, lid 1, EG-
                                                                            Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nage-
                                                                            komen;
                          (Zaak C-82/02)
                                                                      2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten
                         (2002/C 131/06)                                    van de procedure.
Het Hof van Cassatie van België heeft bij arrest van 28 februari      Middelen en voornaamste argumenten
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
12 maart 2002, in het geding tussen Agence Maritime
Lalemant tegen 1. Malzfabrik Tivoli GmbH, 2. Malteurop                De Commissie maakt bezwaar tegen de bepaling volgens welke
G.I.E., 3. Belgisch Interventie- en Restitutiebureau en Malz-         explosieven, behalve voor uitvoer of overbrenging naar een
fabrik Tivoli GmbH tegen Belgisch Interventie- en                     andere lidstaat, slechts mogen worden gebruikt of aan anderen
Restitutiebureau, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-        ter beschikking mogen worden gesteld indien zij zijn voorzien
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de              van een door de Bundesanstalt für Materialforschung und
navolgende vraag:                                                     -prüfung (BAM) aangebracht identificatieteken. De omstandig-
                                                                      heid dat deze handelsbelemmering door voorlopige maatrege-
                                                                      len van de BAM is weggewerkt, volstaat niet om de inbreuk op
Moet artikel 9.1, eerste lid, van de EEG-Verordening                  het gemeenschapsrecht weg te nemen.
nr. 2730/79 (1) van 29 november 1979 houdende gemeen-
schappelijke uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van
restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, aldus worden          De overgangsbepaling van artikel 1.44 van de Duitse wet kan
uitgelegd dat goederen die naar derde landen worden uitge-            de interne markt ernstig verstoren, aangezien explosieven die
voerd en waarvoor de douaneformaliteiten bij uitvoer zijn             volgens de richtlijn in de Gemeenschap in het vrije verkeer
vervuld, geacht moeten worden het geografisch grondgebied             kunnen worden gebracht, niet tot de Duitse markt worden
van de Gemeenschap te hebben verlaten bij het daadwerkelijk           toegelaten, terwijl explosieven die na de overgangsperiode niet
verlaten van het grondgebied van de Gemeenschap dan wel               meer op de markt aanwezig mogen zijn, in Duitsland kunnen
wanneer zij in een douane-entrepot worden geplaatst.                  worden toegelaten.
(1) PB 1979, L 317, blz. 1.                                           (1) PB L 121, van 15.5.1993, blz. 20-35.


title: Zaak T-64/99: Beroep, op 3 maart 1999 ingesteld door RJB Mining plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
5.6.1999              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 160/27
     in artikel 2, lid 1, van de Code. Ten slotte verleent              — de Commissie in de kosten te verwijzen.
     de beschikking goedkeuring aan extra betalingen aan
     kolenmijnondernemingen als steun voor de bedrijfsvoering
     krachtens artikel 3, lid 2, van de Code, ofschoon deze             Middelen en voornaamste argumenten
     betalingen geen onderdeel van de productiekosten van de
     ondernemingen zijn.                                                Het verzoekschrift heeft betrekking op het beweerde nalaten
                                                                        van de Commissie, de ingevolge artikel 4, onder c), van het
— De bestreden beschikking vermeldt geen feiten aan de hand             EGKS-Verdrag en Beschikking 3632/93/EGKS („Code”) (1) op
     waarvan verzoekster zou kunnen onderzoeken, of de                  haar rustende verplichtingen in acht te nemen in verband met
     ondernemingen of productie-eenheden levensvatbaar zijn.            de steun die verbonden is met en afhankelijk is van de fusie
     Evenmin vermeldt de beschikking feiten of elementen op             tussen Ruhrkohle AG (RAG), Saarbergwerke AG en Preussag
     basis waarvan verzoekster kan bepalen, of de verlaging van         Anthrazit GmbH („fusie”).
     de productiekosten in het licht van de dalende kolenprijzen
     op de internationale markt tot degressie van de steunmaat-
     regelen zou leiden in de zin van artikel 2 van de Code.            Verzoekster betoogt, dat zij de Commissie er sinds maart 1988
                                                                        op heeft gewezen, dat het voor haar van groot belang was dat
                                                                        de steun niet zou worden goedgekeurd zonder, onder meer,
(1) RJB Mining/Commissie (PB C 299 van 26.9.1998, blz. 38).             een diepgaand onderzoek van bepaalde elementen van de
(2) RJB Mining/Commissie, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.   staatssteun, die werd geacht te omvatten:
(3) PB L 329 van 30.12.1993, blz. 12.
                                                                        — het voor Saarbergwerke betaalde symbolische bedrag van
                                                                             1 DEM;
                                                                        — de toezegging van de Duitse regering, 50 % van het
                                                                             ontbrekende bedrag van een jaarlijkse kruissubsidie van
                                                                             200 miljoen DEM toe te rekenen aan de activiteiten van
                                                                             RAG buiten de steenkolensector;
Beroep, op 3 maart 1999 ingesteld door RJB Mining plc                   — het afzien van de Duitse regering van de terugbetaling van
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                           steun ten bedrage van 4 miljoen DEM;
                         (Zaak T-64/99)                                 — een aanvullende steun van 1,65 miljard DEM ingeval RAG
                                                                             de aandelen van de Duitse regering in Saarbergwerke
                                                                             mocht verkrijgen.
                        (1999/C 160/50)
                                                                        Bij beschikking van 29 juli 1998 keurde de Commissie de fusie
                                                                        goed. Op 2 december 1998 gaf de Commissie evenwel een
                        (Procestaal: Engels)                            beschikking met betrekking tot de Duitse steenkolenindustrie
                                                                        voor 1998, die geen verwijzing bevatte naar de fusie, waarin
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               niet eens sprake was van de staatssteun in verband daarmee
schappen is op 3 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commis-              en die zelfs de drie gefuseerde eenheden als afzonderlijke
sie van de Europese Gemeenschappen door RJB Mining plc,                 ondernemingen behandelde.
vertegenwoordigd door M. Brealey en J. Lawrence, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt &                  Volgens verzoekster is de Commissie gehouden:
Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias Hardt 8-10.
                                                                        — de toekenning van staatssteun aan de gefuseerde onderne-
                                                                             mingen te onderzoeken;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        — de in maart 1998 ingediende klacht, dat de in verband met
— nietig te verklaren de stilzwijgend gegeven beschikking van                de fusie toegekende en daarvan afhankelijke steun onwettig
     de Commissie houdende weigering om te onderzoeken, of                   was, te onderzoeken;
     Duitsland met betrekking tot de met de fusie verbonden
     en daarvan afhankelijke staatssteun artikel 4, onder c), van       — vast te stellen dat de Commissie artikel 4, onder c), van het
     het EGKS-Verdrag en de Code heeft geëerbiedigd;                         EGKS-Verdrag en de Code heeft miskend.
— nietig te verklaren de stilzwijgend gegeven beschikking van
     de Commissie houdende weigering om een onderzoek in                De eerste twee verplichtingen vloeien voort uit artikel 8 van
     te stellen naar de door verzoekster op 16 maart 1998               het EGKS-Verdrag en de Code, de derde uit artikel 88 van het
     ingediende klacht, dat de met de fusie verbonden en                EGKS-Verdrag. Verder, of subsidiair, ingeval de Commissie
     daarvan afhankelijke steun onverenigbaar is met artikel 4,         geen van die verplichtingen heeft en louter bevoegd is de
     onder c), van het EGKS-Verdrag en de Code;                         toekenning van staatssteun te onderzoeken, vormt de aanhou-
                                                                        dende weigering tot handelen misbruik van die bevoegdheid.
— nietig te verklaren de stilzwijgend genomen beschikking
     van de Commissie houdende weigering vast te stellen, dat           (1) PB L 329 van 30.12.1993, blz. 12.
     Duitsland in verband met de fusie verbonden en daarvan
     afhankelijke steun artikel 4, onder c), van het EGKS-
     Verdrag en de Code heeft miskend;