title: Zaak C-42/01: Beroep, op 1 februari 2001 ingesteld door Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 108/6                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.4.2001
      inzake het toelaatbare geluidsvermogensniveau van mo-            Het Verenigd Koninkrijk heeft de Commissie niet medegedeeld,
      torcompressoren (20), zoals gewijzigd bij richtlijn              dat de genoemde richtlijnen mede voor Gibraltar in nationaal
      85/406/EEG (21), richtlijn 84/534/EEG van de Raad van            recht zijn omgezet. Bijgevolg is het zijn verplichtingen uit het
      17 september 1984 betreffende de onderlinge aanpassing           Verdrag niet nagekomen.
      van de wetgevingen der lidstaten inzake het toelaatbare
      geluidsvermogensniveau van torenkranen (22), zoals ge-
      wijzigd bij richtlijn 87/405/EEG (23), richtlijn 84/535/EEG      (1) PB 196 van 16.8.1967, blz. 1.
      van de Raad van 17 september 1984 betreffende de                 (2) PB L 133 van 30.5.1988, blz. 1.
      onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten           (3) PB L 228 van 17.8.1991, blz. 67.
                                                                       (4) PB L 154 van 5.6.1992, blz. 1.
      inzake het toelaatbare geluidsvermogensniveau van ag-            (5) PB L 383 van 29.12.1992, blz. 113.
      gregaten voor laswerk (24), zoals gewijzigd bij richtlijn        (6) PB L 110 van 4.5.1993, blz. 20.
      84/407/EEG (25), richtlijn 84/536/EEG van de Raad van            (7) PB L 227 van 8.9.1993, blz. 9.
      17 september 1984 betreffende de onderlinge aanpassing           (8) PB L 258 van 16.10.1993, blz. 29.
      van de wetgevingen der lidstaten inzake het toelaatbare          (9) PB L 13 van 15.1.1994, blz. 1.
      geluidsvermogensniveau van energieaggregaten (26), zoals         (10) PB L 294 van 30.11.1993, blz. 21.
                                                                       (11) PB L 381 van 31.12.1994, blz. 1.
      gewijzigd bij richtlijn 85/408/EEG (27), richtlijn               (12) PB L 248 van 30.9.1996, blz. 1.
      84/537/EEG van de Raad van 17 september 1984                     (13) PB L 343 van 13.12.1997, blz. 19.
      betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen          (14) PB L 15 van 17.1.1987, blz. 29.
      der lidstaten inzake het toelaatbare geluidsvermogensni-         (15) PB L 74 van 27.3.1993, blz. 81.
      veau van met de hand bediende betonbrekers en tril-              (16) PB L 350 van 28.12.1998, blz. 58.
      hamers voor sloopwerk (28), zoals gewijzigd bij richtlijn        (17) PB L 33 van 8.2.1979, blz. 15.
      85/409/EEG (29), richtlijn 84/538/EEG van de Raad van            (18) PB L 376 van 30.12.1981, blz. 49.
                                                                       (19) PB L 233 van 30.8.1985, blz. 9.
      17 september 1984 betreffende de onderlinge aanpassing           (20) PB L 300 van 19.11.1984, blz. 123.
      van de wetgevingen der lidstaten inzake het toelaatbare          (21) PB L 233 van 30.8.1985, blz. 11.
      geluidsvermogensniveau van gazonmaaimachines (30),               (22) PB L 300 van 19.11.1984, blz. 130.
      zoals gewijzigd bij richtlijn 87/252/EEG (31), richtlijn         (23) PB L 220 van 8.8.1987, blz. 60.
      88/180/EEG (32), en richtlijn 88/181/EEG (33), richtlijn         (24) PB L 300 van 19.11.1984, blz. 142.
      86/594/EEG van de Raad van 1 december 1986 betreffen-            (25) PB L 233 van 30.8.1985, blz. 16.
                                                                       (26) PB L 300 van 19.11.1984, blz. 149.
      de het door huishoudelijke apparaten voortgebrachte              (27) PB L 233 van 30.8.1985, blz. 18.
      luchtgeluid (34), richtlijn 86/662/EEG van de Raad van           (28) PB L 300 van 19.11.1984, blz. 156.
      22 december 1986 betreffende de beperking van geluids-           (29) PB L 233 van 30.8.1985, blz. 20.
      emissies van hydraulische graafmachines, kabelgraaf-             (30) PB L 300 van 19.11.1984, blz. 171.
      machines, dozers, laders en graaflaadmachines (35), zoals        (31) PB L 117 van 5.5.1987, blz. 22.
      gewijzigd bij richtlijn 89/514/EEG (36), en richtlijn            (32) PB L 81 van 26.3.1988, blz. 69.
                                                                       (33) PB L 81 van 26.3.1988, blz. 71.
      95/27/EG (37), richtlijn 94/62/EG van het Europees Parle-        (34) PB L 344 van 6.12.1986, blz. 24.
      ment en de Raad van 20 december 1994 betreffende                 (35) PB L 384 van 31.12.1986, blz. 1.
      verpakking en verpakkingsafval (38), en richtlijn 97/35/EG       (36) PB L 253 van 30.8.1989, blz. 35.
      van de Commissie van 18 juni 1997 (39), houdende                 (37) PB L 168 van 18.7.1995, blz. 14.
      tweede aanpassing aan de vooruitgang van de techniek             (38) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10.
      van richtlijn 90/220/EEG van de Raad inzake de doel-             (39) PB L 169 van 27.6.1997, blz. 72.
      bewuste introductie van genetisch gemodificeerde or-             (40) PB L 117 van 8.5.1990, blz. 15.
      ganismen in het milieu (40), of althans door de Commissie
      niet te informeren, de krachtens deze richtlijnen op hem
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
—     het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Beroep, op 1 februari 2001 ingesteld door Portugese
                                                                       Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Artikel 249, derde alinea, EG-Verdrag bepaalt, dat richtlijnen
                                                                                schappen
ten aanzien van het te bereiken resultaat verbindend zijn voor
elke lidstaat waarvoor zij zijn bestemd. Artikel 10, eerste
alinea, van het Verdrag bepaalt, dat de lidstaten alle algemene                                 (Zaak C-42/01)
of bijzondere maatregelen treffen die geschikt zijn om de
nakoming van de uit het Verdrag of uit handelingen van de
instellingen van de Gemeenschap te verzekeren.                                                 (2001/C 108/09)
Volgens de Commissie is het Verenigd Koninkrijk op grond               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van het EG-Verdrag en de Akte van 1972 betreffende de                  op 1 februari 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van
toetreding van Denemarken, Ierland en het Verenigd Konink-             de Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek,
rijk tot de Europese Gemeenschappen verplicht om de boven-             vertegenwoordigd door L. Inês Fernandes en M.L. Duarte, als
genoemde richtlijnen mede om te zetten met betrekking tot              gemachtigden, en door M. Marques Mendes, advocaat, domici-
Gibraltar.                                                             lie gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 7.4.2001                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 108/7
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            volgens welke de door de Portugese Republiek getroffen
                                                                            maatregelen beperkingen opleggen aan de vrijheid van
                                                                            vestiging en het vrije kapitaalverkeer en derhalve geen
1.    het onderhavige beroep gegrond te verklaren en nietig                 met de communautaire rechtsorde verenigbare wettelijke
      te verklaren beschikking C (2000) 3543 def. van de                    belangen nastreven in de zin van artikel 21, lid 3, van
      Commissie van 22 november 2000 betreffende een                        verordening nr. 4064/89.
      procedure op grond van artikel 21 van verordening (EEG)
      nr. 4064/89 (1) van de Raad van 21 december 1989
      betreffende de controle op concentraties van ondernemin-
      gen (procedure nr. COMP/M.2054 — Secil/Holderbank/               —    schending van artikel 7, lid 1, in fine, EG (ex artikel 4, lid
      Cimpor);                                                              1, EG-Verdrag) en van artikel 21, leden 1 en 3, derde
                                                                            alinea, van verordening nr. 4064/89. De Commissie is
                                                                            niet bevoegd tot vaststelling van de bestreden beschik-
2.    de Commissie in alle kosten te verwijzen.                             king. Artikel 21, lid 3, derde alinea, legt bijzonder
                                                                            nauwkeurig de procedurele vereisten vast waaraan een
                                                                            dergelijke beschikking moet voldoen. Bij gebreke van
                                                                            een mededeling door de staat, zoals in casu, heeft de
                                                                            Commissie geen rechtsgrondslag voor het geven van haar
Middelen en voornaamste argumenten                                          beschikking. De Commissie kan gebruik maken van de
                                                                            niet-nakomingsprocedure, in welk geval zij geen beroep
                                                                            hoeft te doen op artikel 21, lid 3, ten betoge dat een
Portugal heeft het onderhavige beroep ingesteld op grond dat                bevoegdheid is uitgeoefend in strijd met de in deze
niet duidelijk is, welke gevolgen de Commissie verbindt aan de              bepaling uitdrukkelijk neergelegde vereisten.
intrekking, op 9 januari 2001, van de aanmelding door
Holderbank en door Secil van hun bod op aandelen in het
kapitaal van Cimpor, welke intrekking volgens verzoekster tot
nietigheid van de bestreden beschikking leidt.                         —    schending van artikel 220 EG (ex artikel 164 EG-Verdrag)
                                                                            en van artikel 21, lid 1, van verordening nr. 4064/89: de
                                                                            Commissie heeft de rechterlijke bevoegdheid miskend.
                                                                            Hangende een niet-nakomingsprocedure die de Commis-
De bestreden beschikking is onwettig wegens:
                                                                            sie heeft ingeleid ten einde van het Hof een uitspraak te
                                                                            verkrijgen volgens welke de met name in wetsbesluit
                                                                            380/93 neergelegde Portugese privatiseringsregeling in
—     schending van artikel 253 EG (ex artikel 190 EG-                      strijd is met het gemeenschapsrecht, kan de Commissie
      Verdrag): ontbreken van nauwkeurige rechtsgrondslag                   de betrokken lidstaat geen verplichting opleggen die,
      die toereikende bevoegdheid verleent. Uit geen van de                 aangezien zij op een vermoeden van onverenigbaarheid
      verwijzingen naar artikel 21 van verordening nr. 4064/89              berust, ten onrechte vooruitloopt op een nog onbekende
      kan met nauwkeurigheid worden afgeleid, hoe en waarom                 toekomstige beslissing van de gemeenschapsrechter.
      deze bepaling de Commissie machtigt om zich, bij
      belangen die door het treffen van „passende maatregelen”
      moeten worden beschermd, als bedoeld in artikel 21, lid
      3, derde alinea, uit te spreken over de onverenigbaarheid
      met het gemeenschapsrecht van de „belangen die —                 —    schending van artikel 5, derde alinea, EG (ex artikel 3 B,
      beweerdelijk — de reden waren voor het treffen van de                 derde alinea, EG-Verdrag): de bestreden beschikking is
      besluiten van de minister van Financien van 5 juli en                 kennelijk vergaand in strijd met het evenredigheidsbegin-
      11 augustus 2000”.                                                    sel. Zo de Portugese Republiek het gemeenschapsrecht al
                                                                            had geschonden met betrekking tot een concentratie van
                                                                            „Europese dimensie”, dat wil zeggen de concentratie
—     schending van artikel 253 EG (ex artikel 190 EG-                      Holderbank/Cimor, dan had de oplossing van de Com-
      Verdrag): ontbreken van grondslag voor de beweerde                    missie voor die hypothetische schending moeten passen
      ontoelaatbaarheid van de nationale maatregelen. Indien                binnen het kader waarin deze beweerdelijk had plaats-
      wordt aangenomen dat het stelsel van eventuele beper-                 gevonden, zonder inmenging op het gebied dat aan de
      king van de verkrijging van grote hoeveelheden aandelen               Portugese Republiek is voorbehouden om een concentra-
      in het kapitaal van geprivatiseerde ondernemingen, zoals              tie zonder „Europese dimensie”, Secil/Cimpor, te beoor-
      de thans in geding zijnde nationale maatregelen, een niet-            delen.
      discriminerende beperking van de vrijheid van vestiging
      en van het vrije kapitaalverkeer in de EG zou kunnen
      vormen, zou subsidiair de mogelijke rechtvaardiging
      ervan moeten worden onderzocht, niet enkel op basis              —    schending van artikel 226 EG (ex artikel 169 EG-Verdrag):
      van de uitdrukkelijke uitzonderingen in het Verdrag,                  misbruik van procedure. Ter vermijding van hetgeen zij
      maar ook op basis van andere dwingende redenen van                    aanduidt als de uitsluiting van het nuttig effect van
      algemeen belang die op de twee gebieden zijn aanvaard.                artikel 21, lid 3, van verordening nr. 4064/89, acht de
      De Commissie heeft echter een beschikking gegeven die                 Commissie zich gerechtigd om, bij gebreke van formele
      iedere feitelijke en wettelijke rechtvaardiging ontbeert en           mededeling, de bij de ministeriële besluiten betrokken
 ---pagebreak--- C 108/8                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.4.2001
      belangen als onverenigbaar met het gemeenschapsrecht            Hogere voorziening, op 6 februari 2001 ingesteld door
      aan te merken. De bewering van de Commissie, dat zij            Royal Olympic Cruises e.a. tegen de beschikking van het
      ingevolge artikel 21, lid 3, gehouden is te handelen in de      Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
      vorm van beschikkingen op grond dat haar rol van                pen (Tweede kamer) van 12 december 2000 in zaak
      „hoedster van de Verdragen”, tezamen met het vereiste           T-201/99, Royal Olympic Cruises e.a. tegen Raad van de
      van communautaire wettigheid, haar hiertoe verplicht,           Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
      mist iedere betekenis. Indien de Commissie redenen had                                    schappen
      om aan te nemen dat de Portugese Republiek een
      bepaalde mededelingsplicht had geschonden, was de
      passende — en in casu de enige — oplossing de niet-
      nakomingsprocedure van artikel 226 EG geweest.                                        (Zaak C-49/01 P)
(1) PB L 395, van 30.12.1989, blz. 1.
                                                                                (2001/C 108/11)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 6 februari 2001 hogere voorziening ingesteld door Royal
                                                                      Olympic Cruises e.a., vertegenwoordigd door N. Skandamis,
                                                                      advocaat te Athene, en A. Potamianos, advocaat te Pireaus,
Beroep, op 2 februari 2001 ingesteld door Commissie van               tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                 Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 12 december
                                                                      2000 in zaak T-201/99, Royal Olympic Cruises e.a. tegen
                          (Zaak C-46/01)                              Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen.
                         (2001/C 108/10)
                                                                      Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 2 februari 2001 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              —    de beschikking van het Gerecht van 12 december 2000
woordigd door H. Støvlbæk en R. Amorosi als gemachtigden.
                                                                           te vernietigen;
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      —    de zaak ter beslissing van de door rekwiranten op
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet vóór        9 september 1999 ingestelde schadevordering naar het
      16 september 1999 de in de artikelen 11 en 4, lid 1, van             Gerecht te verwijzen;
      richtlijn 96/59/EG (1) van de Raad van 16 september 1996
      betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en
      polychloorterfenylen (PCB’s/PCT’s), bedoelde plannen,           —    de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de
      schema’s en samenvattingen van inventarissen op te                   Europese Gemeenschappen in de kosten te verwijzen.
      stellen en aan de Commissie mee te delen, de krachtens
      die bepalingen van de richtlijn op haar rustende verplich-
      tingen niet is nagekomen;
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de        Middelen en voornaamste argumenten
      procedure.
                                                                      1.   Ontoereikende motivering: Door de verwerping van de
Middelen en voornaamste argumenten                                         schadevordering als kennelijk ongegrond is rekwiranten
                                                                           hun procedurele recht ontnomen om hun argumenten
                                                                           met betrekking tot een belangrijke zaak die in verschillen-
De Italiaanse autoriteiten hadden de verschillende program-                de opzichten nieuw is in de rechtspraak, naar voren te
ma’s, schema’s en samenvattingen van inventarissen bedoeld                 brengen en uiteen te zetten.
in de artikelen 11 en 4, lid 1, van de in de vordering van de
Commissie genoemde richtlijn vóór 16 september 1999 aan
de Commissie moeten meedelen, doch dat is tot op heden niet           2.   Onjuiste uitlegging van het vereiste van een rechtstreeks
gebeurd.                                                                   causaal verband.
(1) PB L 243 van 24.9.1996, blz. 31.


title: Zaak C-180/99: Verzoek van het Bundessozialgericht van 15 oktober 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Addou en Land Nordrhein-Westfalen

text:
C 204/30              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     17.7.1999
2) Is het met de vrijheid van kapitaalverkeer verenigbaar,           Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
     dat voor de verwerving van een stuk bouwgrond een               Oostenrijk van 27 april 1999 om een prejudiciële beslis-
     constitutieve overdrachtsvergunning noodzakelijk is?            sing in het geding tussen Hugo Boss Aktiengesellschaft en
                                                                                Trigavina in Storitve D.O.O.
3) Welke effect heeft de „standstill”-clausule van bijlage XII,
     punt 1, sub e, van de Overeenkomst betreffende de                                        (Zaak C-183/99)
     Europese Economische Ruimte op naar hun aard nieuwe
     feiten betreffende overdrachtsvergunningen, die zich heb-                                (1999/C 204/58)
     ben voorgedaan na de ondertekening van de EER-
     overeenkomst op 2 mei 1992?
                                                                     Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij
                                                                     beschikking van 27 april 1999, ingekomen ter griffie van het
                                                                     Hof van Justitie op 18 mei 1999, in het geding tussen Hugo
                                                                     Boss Aktiengesellschaft en Trigavina in Storitive D.O.O., het
                                                                     Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                     om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                     Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad
                                                                     van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om
Verzoek van het Bundessozialgericht van 15 oktober
                                                                     het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer
1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                     en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte
           M. Addou en Land Nordrhein-Westfalen
                                                                     of door piraterij verkregen goederen te verbieden (PB L 341
                                                                     van 30 december 1994), aldus worden uitgelegd, dat deze
                        (Zaak C-180/99)                              verordening ook moet worden toegepast op situaties, waarin
                                                                     goederen als in de verordening nader omschreven, bij doorvoer
                                                                     (transitovervoer) uit een niet-lidstaat naar een andere niet-
                        (1999/C 204/57)                              lidstaat, op verzoek van een in een lidstaat gevestigde rechtheb-
                                                                     bende die inbreuk op zijn rechten stelt, door de douaneautori-
                                                                     teiten van een lidstaat krachtens genoemde verordening in een
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 15 oktober         lidstaat voorlopig in beslag worden genomen?
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 mei
1999, in het geding tussen M. Addou en Land Nordrhein-
Westfalen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:
1. Is verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni
     1971 (1) betreffende de toepassing van de socialezeker-         Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Nijvel (Tweede
     heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede         kamer), afdeling Wavre, van 7 mei 1999 om een prejudici-
     op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap              ële beslissing in het geding tussen R. Grzelczyk en het
     verplaatsen, van toepassing op vluchtelingen en hun             Centre public d’aide sociale d’Ottignies-Louvain-La-Neuve
     gezinsleden, die onderdaan zijn van een derde land,
     wanneer dezen volgens het EG-Verdrag, in de versie van                                   (Zaak C-184/99)
     het Verdrag betreffende de Europese Unie van 7 februari
     1992, geen recht op vrij verkeer hebben?
                                                                                (1999/C 204/59)
2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is
     verordening (EEG) nr. 1408/71 ook dan van toepassing,           De Arbeidsrechtbank te Nijvel (Tweede kamer), afdeling Wavre,
     wanneer een als werknemer werkzame vluchteling en zijn          heeft bij beschikking van 7 mei 1999, ingekomen ter griffie
     gezinsleden rechtstreeks vanuit een derde land een lidstaat     van het Hof van Justitie op 19 mei 1999, ingekomen ter griffie
     zijn binnengekomen en binnen de Gemeenschap niet zijn           van het Hof van Justitie op 19 mei 1999, in het geding tussen
     gemigreerd?                                                     R. Grzelczyk en het Centre public d’aide sociale d’Ottignies-
                                                                     Louvain-La-Neuve, het Hof van Justitie van de Europese
3. Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord,              Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
     moet een gezinsbijslag zoals het Erziehungsgeld (ouder-         de navolgende vragen:
     schapsuitkering) krachtens het Bundeserziehungsgeld-
     gesetz dan ook worden toegekend aan de echtgenoot van           1) Staat het gemeenschapsrecht — inzonderheid de in de
     een werknemer die evenmin de nationaliteit van een                   artikelen 6 en 8 van het Verdrag tot oprichting van de
     lidstaat bezit en zelf noch werknemer, noch erkende                  Europese Gemeenschap neergelegde beginselen van de
     vluchteling is?                                                      Europees burgerschap en non-discriminatie — eraan in de
                                                                          weg, dat het recht op een sociale uitkering van een niet op
                                                                          premiebetaling berustend stelsel, zoals het stelsel ingevoerd
(1) PB L 149 van 05.07.1971, blz. 2.
                                                                          bij de Belgische wet van 7 augustus 1974 betreffende het
                                                                          bestaansminimum, enkel wordt toegekend aan onderdanen
                                                                          van andere lidstaten die onder de werkingssfeer van
                                                                          verordening (EEG) nr. 1612/68 van 15 oktober 1968 (1)
                                                                          vallen, en niet aan alle burgers van de Unie?


title: Zaak C-113/08: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/49/EG — Beleggingsondernemingen en kredietinstellingen — Kapitaaltoereikendheid — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/9

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-113/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2006/49/EG - Beleggingsondernemingen en kredietinstellingen - Kapitaaltoereikendheid - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2009/C 19/15)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M.-A. Rabanal Suárez en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: B. Plaza Cruz, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen (herschikking) (PB L 177, blz. 201)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen (herschikking), in het bijzonder de artikelen 17, 22-25, 30, 33, 35, 40, 41, 43, 44 en 50 daarvan alsmede de bijlagen I, II en VII daarbij, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 116 van 9.5.2008.


title: Zaak T-410/15 P: Arrest van het Gerecht van 13 september 2016 — Pohjanmäki/Raad („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2013 — Respectieve rol van het TABG en het CCP — Ontbreken van beoordelingsrapporten — Geen raadpleging van de beoordelingsrapporten door de leden van het CCP — Verenigbaarheid van de functie van rapporteur bij het CCP en die van voormalig beoordelaar — Gelijke behandeling — Motiveringsplicht”)

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/38

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2016 — Pohjanmäki/Raad
   (Zaak T-410/15 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2013 - Respectieve rol van het TABG en het CCP - Ontbreken van beoordelingsrapporten - Geen raadpleging van de beoordelingsrapporten door de leden van het CCP - Verenigbaarheid van de functie van rapporteur bij het CCP en die van voormalig beoordelaar - Gelijke behandeling - Motiveringsplicht”))
   (2016/C 392/49)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Jaana Pohjanmäki (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Rebasti en M. Bauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 18 mei 2015, Pohjanmäki/Raad (F-44/14, EU:F:2015:46), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Pohjanmäki draagt haar eigen kosten alsmede die welke de Raad van de Europese Unie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak C-399/03: Beroep, op 25 september 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie

text:
15.11.2003             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 275/35
Zo de richtlijn van toepassing is:                                           tijdig onderzoeken. Daarom moet het in het algemeen als
                                                                             een taak van de Commissie worden gezien om toezicht
                                                                             op staatssteun uit te oefenen. De Raad heeft op dit gebied
Dient bijlage I bij de richtlijn aldus te worden uitgelegd, dat              weliswaar een beslissingsbevoegdheid, maar dit is een
bladeren van wijnstokken worden ingedeeld in de product-                     uitzonderlijke bevoegdheid die strikt moet worden uitge-
groep Bladgroenten en verse kruiden, en bijlage II aldus dat                 legd.
bladeren van wijnstokken worden ingedeeld in de categorie
Kruiden, Andere?
                                                                       —     Misbruik van bevoegdheid en van procedure. De Raad
                                                                             heeft zijn bevoegdheid om in uitzonderingsgevallen in de
In welke productgroep en in welke categorie dienen bladeren
                                                                             plaats van de Commissie en — in geval van opening van
van wijnstokken te worden ingedeeld wanneer zij niet in de
                                                                             procedure — binnen duidelijk vastgestelde termijnen
categorie Kruiden, Andere moeten worden ingedeeld?                           staatssteun toe te staan, gebruikt om de beschikking van
                                                                             de Commissie van 17 februari 2003 te neutraliseren, dus
(1) PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71.                                        de gevolgen ervan teniet te doen, door steunmaatregelen
                                                                             goed te keuren die identiek zijn aan de onverenigbaar
                                                                             verklaarde steunmaatregelen. Er is tevens sprake van
                                                                             misbruik van bevoegdheid, omdat de bestreden beschik-
                                                                             king is vastgesteld teneinde daarmee dezelfde gevolgen te
                                                                             bereiken als een nietigverklaringsarrest van het Hof zou
                                                                             hebben gehad.
Beroep, op 25 september 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de                       —     Schending van het Verdrag en van algemene beginselen
                          Europese Unie                                      van gemeenschapsrecht. De bestreden beschikking is niet
                                                                             alleen vastgesteld in strijd met artikel 88, lid 2, derde
                        (Zaak C-399/03)                                      alinea, EG, maar verstoort ook het door het Verdrag
                                                                             ingevoerde evenwicht tussen de Commissie en de Raad.
                         (2003/C 275/52)                                     Dit evenwicht impliceert dat de andere instellingen, en
                                                                             met name de Raad, het bevoegdheidsgebied van de
                                                                             Commissie moeten eerbiedigen. Dit betekent dat de
                                                                             Raad, behalve in geval van een expliciete afwijkende
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   bevoegdheid, niet in de bevoegdheden van de Commissie
op 25 september 2003 beroep ingesteld tegen Raad van de                      mag treden. In het onderhavige geval heeft de Raad zijn
Europese Unie door Commissie van de Europese Gemeen-                         bevoegdheden overschreden. De betrokken handelswijze
schappen, vertegenwoordigd door G. Rozet en V. di Bucci als                  verstoort ook het evenwicht tussen de „uitvoerende”
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                       instellingen en de gemeenschapsrechter en schaadt in het
                                                                             algemeen het door het Verdrag ingevoerde stelsel van
                                                                             rechtspleging. Tot slot schendt de beschikking van de
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                      Raad het materiële recht inzake staatssteun en richtlijn
dat het het Hof behage:                                                      69/335/EEG van de Raad, en de motiveringsverplichting
                                                                             terzake.
1.    beschikking 2003/531/EG van de Raad van 16 juli
      2003 (1) nietig te verklaren;
                                                                       —     Subsidiair, kennelijke beoordelingsfout en misbruik van
2.    verweerder in de kosten te verwijzen.                                  bevoegdheid met betrekking tot het bestaan van uitzon-
                                                                             derlijke omstandigheden. De Raad heeft met name een
                                                                             kennelijke beoordelingsfout begaan door in het onderha-
                                                                             vige geval uitzonderlijke omstandigheden aanwezig ach-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                             ten, omdat aan België niet de noodzakelijke tijd was
                                                                             gegeven om andere maatregelen in te voeren dan de
Bij de beschikking van de Raad van 16 juli 2003 zijn                         maatregel ten gunste van de op zijn grondgebied gevestig-
steunmaatregelen goedgekeurd, die identiek zijn aan de steun-                de coördinatiecentra die bij de beschikking van de
maatregelen die bij de eindbeschikking van de Commissie van                  Commissie van 17 februari 2003 onverenigbaar met
17 februari 2003 onverenigbaar met de gemeenschappelijke                     gemeenschappelijke markt was verklaard.
markt zijn verklaard. Een individuele beschikking van de Raad
inzake staatssteun past in principe niet in het door het
Verdrag ingestelde toezichtsstelsel, en moet beperkt blijven tot
                                                                       (1) Beschikking 2003/531/EG van de Raad van 16 juli 2003 betreffen-
uitzonderingssituaties.
                                                                           de een steunmaatregel van de Belgische regering ten behoeve van
                                                                           bepaalde in België gevestigde coördinatiecentra (PB L 184 van
De beschikking van de Raad bevat diverse gebreken:                         23.7.2003, blz. 17).
—     Onbevoegdheid van de Raad. Alleen een instelling die
      onafhankelijk is van de staten die steun verlenen, kan de
      verschillende nationale maatregelen objectief en onpar-


title: Zaak C-128/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Latina (Italië) op 5 maart 2007 — Angelo Molinari/Agenzia Entrate Ufficio Latina

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Latina (Italië) op 5 maart 2007 — Angelo Molinari/Agenzia Entrate Ufficio Latina
   (Zaak C-128/07)
   (2007/C 117/13)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Commissione Tributaria Provinciale di Latina
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Angelo Molinari

      Verwerende partij: Agenzia Entrate Ufficio Latina
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het arrest in zaak C-207/04 (1) aldus worden uitgelegd dat de Italiaanse wetgever de gunstiger leeftijdsgrens voor vrouwen ook had moeten toepassen op mannen?

               2)

               Moet in het onderhavige geval worden geoordeeld dat voor mannen vanaf 50 jaar op de premie ter bevordering van vrijwillige uittreding het tarief moet worden toegepast dat gelijk is aan de helft van de belasting die over de bezoldiging bij uittreding (TFR) wordt geheven?

               3)

               Gelet op het feit dat de door de belastingplichtige wegens inkomstenbelasting voor natuurlijke personen (Irpef) betaalde bedragen geen onderdeel uitmaken van de bezoldiging, daar zij door de werkgever niet uit hoofde van de arbeidsverhouding worden betaald, en gelet op het feit dat het bedrag dat ter bevordering van vrijwillige uittreding door de werkgever aan de werknemer wordt betaald niet het karakter van bezoldiging heeft, is het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht om te verklaren dat het verschil in leeftijd, namelijk 50 jaar voor vrouwen en 55 jaar voor mannen, strijdig is met het gemeenschapsrecht, in aanmerking genomen dat richtlijn 79/7 (2) de lidstaten de bevoegdheid geeft, uiteenlopende pensioenleeftijden in stand te houden?

               4)

               Staat de uitlegging van het gemeenschapsrecht [richtlijn 76/207/EEG (3) van de Raad van 9 februari 1976, die discriminatie op grond van geslacht verbiedt] in de weg aan toepassing van de nationale regeling die heeft geleid tot het aan het Hof voorgelegde geval, waarbij de nationale rechter wordt duidelijk gemaakt of de nationale bepaling (artikel 17, thans artikel 19, lid 4 bis, van presidentieel decreet nr. 917/86) daarmee onverenigbaar of verenigbaar is?

      (1)  Jurispr. 2005, blz. I-7453.

      (2)  PB L 6, blz. 24.

      (3)  PB L 39, blz. 40.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 28 februari 2005 in zaak T-445/04, Energy Technologies ET SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Vertegenwoordiging door advocaat — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/36

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 28 februari 2005
   in zaak T-445/04, Energy Technologies ET SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Vertegenwoordiging door advocaat - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 182/68)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-445/04, Energy Technologies ET SA, gevestigd te Fribourg (Zwitserland), vertegenwoordigd door A. Boman, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM); andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Aparellaje eléctrico, SL, gevestigd te Hospitalet de Llobregat (Spanje), betreffende een beroep tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 7 juli 2004 (zaak R 366/2002-4) met betrekking tot een aanvraag tot inschrijving van het woordmerk UNEX als gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, P. Mengozzi en I. Wiszniewska-Białecka, rechters; griffier: H. Jung, op 28 februari 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvankelijkheid.

               2)

               Verzoekster zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 31 van 5.2.2005.


title: Zaak T-274/14: Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Lech-Stahlwerke/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/27

         Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Lech-Stahlwerke/Commissie
   (Zaak T-274/14)
   2014/C 223/32
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Lech-Stahlwerke GmbH (Meitingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Zenke en T. Heymann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit 2014/C 37/07 van de Europese Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure krachtens artikel 108, lid 2, VWEU met betrekking tot steun voor de opwekking van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en mijngas op grond van het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie), in de versie van 25 oktober 2008, zoals gewijzigd bij artikel 5 van de wet van 20 december 2012, en de verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, nietig te verklaren voor zover daarin de bovengrens van de EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen zoals verzoekster als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU is aangemerkt en voorlopig onverenigbaar met de interne markt is verklaard;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU — geen staatssteun

                           —

                           Verzoekster betoogt dat het steunmechanisme in het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (hierna: „EEG”) in zijn geheel en in het bijzonder de bijzondere vereffeningsregeling voor energie-intensieve ondernemingen geen staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormen, aangezien er geen sprake is van de directe of indirecte overdracht van staatsmiddelen. De steun wordt louter uit private middelen gefinancierd, op welke financieringsstromen geen toezicht wordt uitgeoefend door overheidsinstanties.

               2.

               Tweede middel: schending van art. 107, lid 1, VWEU — geen selectief voordeel voor energie-intensieve ondernemingen

                           —

                           Verzoekster voert voorts aan dat de bijzondere vereffeningsregeling geen selectief voordeel voor energie-intensieve ondernemingen inhoudt. In de eerste plaats ontvangen de ondernemingen geen voordeel dat zij onder normale marktomstandigheden niet zouden hebben ontvangen, omdat de exploitanten van EEG-installaties anders hun stroom tegen marktprijzen hadden moeten vervreemden en er in het geheel geen EEG-heffing zou zijn geweest. In de tweede plaats is de bijzondere vereffeningsregeling binnen de groep van grootverbruikers van stroom die hun internationale concurrentievermogen dreigen te verliezen als gevolg van de EEG-heffing, zonder onderscheid van toepassing op alle branches van de productieve sector.

               3.

               Derde middel: schending van art. 107, lid 1, VWEU — hoe dan ook verenigbaar met de interne markt

                           —

                           Ook indien de bijzondere vereffeningsregeling een steunmaatregel zou vormen, is deze in elk geval op grond van de staatssteunvoorschriften in artikel 107, lid 3, sub b en c, kennelijk verenigbaar met de interne markt, gezien het gemeenschapsbelang dienende doel van milieu- en klimaatbescherming met behoud van een duurzame en stabiele economie.


title: Zaak C-196/11 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 24 mei 2012 — Formula One Licensing BV/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Global Sports Media Ltd (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Beeldmerk F1-LIVE — Oppositie door houder van internationale en nationale woordmerken F1 en van gemeenschapsbeeldmerk F1 Formula 1 — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Beschrijvend bestanddeel — Ontnemen van bescherming aan ouder nationaal merk — Verwarringsgevaar)

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 24 mei 2012 — Formula One Licensing BV/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Global Sports Media Ltd
   (Zaak C-196/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Beeldmerk F1-LIVE - Oppositie door houder van internationale en nationale woordmerken F1 en van gemeenschapsbeeldmerk F1 Formula 1 - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Beschrijvend bestanddeel - Ontnemen van bescherming aan ouder nationaal merk - Verwarringsgevaar)
   2012/C 200/06
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Formula One Licensing BV (vertegenwoordigers: K. Sandberg en B. Klingberg, Rechtsanwältinnen)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde), Global Sports Media Ltd (vertegenwoordiger: T. de Haan, avocat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 17 februari 2011 in zaak T-10/09 (Formula One Licensing/BHIM), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep ingesteld door de houder van de communautaire en nationale woord- en beeldmerken „F1”, „F1 Formula 1”, „F1 Racing Simulation”, „F1 Pole Position” en „F1 Pit Stop Café” voor waren en diensten van de klassen 16, 38 en 41, en strekkende tot vernietiging van beslissing R 7/2008-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 16 oktober 2008 houdende vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling tot weigering van de inschrijving van het beeldmerk „F1-Live” voor waren en diensten van de klassen 16, 38 en 41 in het kader van de door rekwirante ingestelde oppositie — Uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009]

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 17 februari 2011, Formula One Licensing/BHIM — Global Sports Media (F1-LIVE) (T-10/09), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt verwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               3)

               De beslissing over de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 179 van 18.6.2011.


title: Zaak F-27/11: Beroep ingesteld op 20 april 2011 — ZZ/Commissie

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/33

         Beroep ingesteld op 20 april 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-27/11)
   2011/C 186/61
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi, M. Vandenbussche en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van de verwerende partij houdende weigering om verzoeker toestemming te geven voor de medische verzorging waar hij ten behoeve van zijn zoon, zijn echtgenote en hemzelf om heeft gevraagd

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de bestreden besluiten en, voor zover nodig, van het besluit van het TAOBG tot afwijzing van de klacht;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-388/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Procedure ingeleid door Nemzeti Fogyasztóvédelmi Hatóság (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2005/29/EG — Oneerlijke handelspraktijken — Verstrekking van onjuiste informatie door een telecommunicatiebedrijf aan een abonnee met extra kosten als gevolg — Aanmerking als „misleidende handelspraktijk”)

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Procedure ingeleid door Nemzeti Fogyasztóvédelmi Hatóság
   (Zaak C-388/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2005/29/EG - Oneerlijke handelspraktijken - Verstrekking van onjuiste informatie door een telecommunicatiebedrijf aan een abonnee met extra kosten als gevolg - Aanmerking als „misleidende handelspraktijk”))
   (2015/C 198/04)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nemzeti Fogyasztóvédelmi Hatóság

      In tegenwoordigheid van: UPC Magyarország Kft.

      Dictum

               1)

               Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) moet aldus worden uitgelegd dat de verstrekking van onjuiste informatie door een handelaar aan een consument, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, moet worden aangemerkt als „misleidende handelspraktijk” in de zin van die richtlijn, ook al had die verstrekking van informatie slechts op één consument betrekking.

               2)

               Richtlijn 2005/29 moet aldus worden uitgelegd dat een handelspraktijk die voldoet aan alle in artikel 6, lid 1, van die richtlijn genoemde criteria om te kunnen spreken van een misleidende praktijk jegens de consument, als oneerlijk en daarmee als verboden op grond van artikel 5, lid 1, van de richtlijn kan worden aangemerkt zonder dat nog behoeft te worden nagegaan of die praktijk ook in strijd is met de vereisten van professionele toewijding in de zin van artikel 5, lid 2, onder a), van de richtlijn.

      (1)  PB C 304 van 19.10.2013.


title: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 24 november 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen F. Günaydin, H. Günaydin, G. Günaydin, S. Günaydin en Freistaat Bayern (Zaak C-36/96)

text:
Nr . C 95/ 10          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          30 . 3 . 96
1996, in de strafzaak tegen M. Paolantoni, het Hof van                  Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 24 novem
Justitie van de Europese Gemeenschappen prejudiciële                    ber 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
vragen gesteld die identiek zijn aan die in de gevoegde zaken           F. Günaydin, H. Günaydin, G. Günaydin, S. Günaydin en
C-58/95 e.a.f 1 ).                                                                                Freistaat Bayern
                                                                                ( Zaak C-36/96 )
(M PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 6 .
                                                                                ( 96/C 95/ 17 )
                                                                        Het Bundesverwaltungsgericht — 1 . Senat — heeft bij
                                                                        beschikking van 24 november 1995 , ingekomen ter griffie
                                                                        van het Hof van Justitie op 12 februari 1996 , in het geding
                                                                        tussen F. Günaydin, H. Günaydin, G. Günaydin, S. Günay
Beroep, op 9 februari 1996 ingesteld door Commissie van                 din en Freistaat Bayern, het Hof van Justitie van de Europese
 de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                  Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                        ( Zaak C-35/96 )                                over de navolgende vragen :
                           ( 96/C 95/ 16 )
                                                                        1 . Behoort een Turkse werknemer in de zin van artikel 6 ,
                                                                             lid 1 , van Besluit nr. 1 /80 van de Associatieraad
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   EEG/Turkije betreffende de ontwikkeling van de asso
op 9 februari 1996 beroep tegen Italiaanse Republiek                         ciatie ( hierna : „ Besluit nr. 1 /80 "), tot de legale arbeids
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                        markt van een Lid-Staat en verricht hij aldaar legale
pen, vertegenwoordigd door E. Traversa, lid van haar                         arbeid, wanneer hem de uitoefening van een werkzaam
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb                   heid in loondienst bij een werkgever in de Lid-Staat
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar                     slechts tijdelijk en uitsluitend werd toegestaan met het
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                 doel zich voor te bereiden op een werkzaamheid bij een
                                                                             dochtermaatschappij van die werkgever in Turkije ?
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                             Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door een wet           2 . Kan aan een aanspraak op grond van artikel 6 , lid 1 , van
    goed te keuren en te handhaven waarbij de Consiglio                      Besluit nr . 1 /80 misbruik van recht worden tegengewor
     nazionale degli spedizionieri doganali ( CNSD ) de                      pen, wanneer de Turkse werknemer uitdrukkelijk zijn
     bevoegdheid wordt toegekend en tevens de verplichting                   voornemen kenbaar heeft gemaakt om na voorbereiding
     wordt opgelegd om een tarieftabel op te stellen waarvan                 op de werkzaamheid in Turkije daarheen terug te keren,
     de douane-expediteurs niet mogen afwijken, een door                     en de vreemdelingendienst zijn tijdelijk verblijf hier te
     artikel 85 van het Verdrag verboden besluit van een                     lande slechts met inachtneming van deze verklaring
     ondernemersvereniging, de krachtens artikel 5 en 85 van                 heeft toegestaan ?
     dat Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
     nagekomen;
2 . de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
     procedure .                                                        Verzoeken van het Tribunal d'Instance du 7ème arrondis
                                                                        sement de Paris van 30 januari 1996 om een prejudiciële
Middelen en voornaamste argumenten                                      beslissing in het geding tussen Sodiprem, Sodiac en Sovim
                                                                        enerzijds en Direction Générale des Douanes anderzijds
Bij Beschikking 93/438/EEG ( 1 ) van 30 juni 1993 heeft de              ( zaak C-37/96 ), en in het geding tussen Roger Albert SA en
Commissie vastgesteld, dat de tarieftabel die de Consiglio                     Direction Générale des Douanes ( zaak C-38/96 )
nazionale degli spedizionieri doganali ( CNSD ) in zijn zitting                             ( Zaak C-37/96 en C-38/96 )
van 21 maart 1988 heeft vastgesteld, een inbreuk vormt op
                                                                                ( 96/C 95/18 )
artikel 85 , lid 1 , van het Verdrag.
                                                                        Het Tribunal d'Instance du 7ème arrondissement de Paris
De Commissie heeft bovendien vastgesteld, dat het besluit
van de CNSD van 21 maart 1988 , dat de mededinging                      heeft bij vonnissen van 30 januari 19 96, ingekomen ter
beperkt voor zover het een tarieftabel vaststelt waarvan de             griffie van het Hof van Justitie op 12 februari 1996 , in het
douane-expediteurs niet mogen afwijken, zijn rechtstreekse              geding tussen Sodiprem, Sodiac en Sovim enerzijds en
                                                                        Direction Générale des Douanes anderzijds ( zaak C-37/96 ),
oorsprong vindt in de Italiaanse wet nr . 1 612/ 1960 , die aan
de CNSD de vaststelling van een door artikel 85 , lid 1 , van           en in het geding tussen Roger Albert SA en Direction
het Verdrag verboden besluit van een ondernemersvereni                 Générale des Douanes ( zaak C-38/96 ), het Hof van Justitie
ging oplegt. De Commissie heeft daaruit geconcludeerd, dat              van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
wet nr. 1612/1960 een schending van artikel 5 juncto                    diciële beslissing over de navolgende vraag:
artikel 85 van het Verdrag oplevert.
                                                                        Heeft de bij wet nr . 92-676 van 17 juli 1992 , „ betreffende
                                                                        het octroi de mer en houdende tenuitvoerlegging van
(') PB nr. L 203 van 30 . 6 . 1993 , blz . 27 .                         Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december
                                                                         1 989 ( 1 ) ", vastgestelde regeling tot gevolg, dat een echte,
                                                                        niet-discriminerende binnenlandse heffing, die strookt met


title: Zaak C-392/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 13 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona — Spanje) — Andrés Rabal Cañas/Nexea Gestión Documental SA, Fondo de Garantía Salarial (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Collectief ontslag — Richtlijn 98/59/EG — Begrip „plaatselijke eenheid” — Methode voor de berekening van het aantal ontslagen werknemers)

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 13 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona — Spanje) — Andrés Rabal Cañas/Nexea Gestión Documental SA, Fondo de Garantía Salarial
   (Zaak C-392/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Collectief ontslag - Richtlijn 98/59/EG - Begrip „plaatselijke eenheid” - Methode voor de berekening van het aantal ontslagen werknemers))
   (2015/C 236/05)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Andrés Rabal Cañas

      Verwerende partijen: Nexea Gestión Documental SA, Fondo de Garantía Salarial

      Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 1, eerste alinea, onder a), van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling die enkel de onderneming en niet de plaatselijke eenheid als referentie-eenheid gebruikt, wanneer de toepassing van dit criterium een belemmering vormt voor de toepassing van de in de artikelen 2 tot en met 4 van deze richtlijn vastgestelde informatie- en raadplegingsprocedure, ook al zouden de betrokken ontslagen moeten worden aangemerkt als een „collectief ontslag” zoals omschreven in artikel 1, lid 1, eerste alinea, onder a), van deze richtlijn indien de plaatselijke eenheid als referentie-eenheid werd gebruikt.

               2)

               Artikel 1, lid 1, van richtlijn 98/59 moet aldus worden uitgelegd dat bij de vaststelling of sprake is van een „collectief ontslag” in de zin van deze bepaling de individuele beëindigingen van arbeidsovereenkomsten die zijn gesloten voor een bepaalde tijd of voor een bepaald werk niet mogen worden meegeteld indien deze arbeidsovereenkomsten worden beëindigd op het ogenblik dat zij verstrijken of dat het betrokken werk is uitgevoerd.

               3)

               Artikel 1, lid 2, onder a), van richtlijn 98/59 moet aldus worden uitgelegd dat de grond van het collectief ontslag niet in verband hoeft te staan met hetzelfde collectieve kader van arbeidsovereenkomsten voor dezelfde duur of hetzelfde werk om te kunnen vaststellen dat sprake is van een collectief ontslag in het kader van arbeidsovereenkomsten gesloten voor een bepaalde tijd of voor een bepaald werk.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak T-165/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 maart 2009 — Red Bull/BHIM — Grupo Osborne (TORO)

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/38

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 maart 2009 — Red Bull/BHIM — Grupo Osborne (TORO)
   (Zaak T-165/07) (1)

   2009/C 90/60

      Procestaal: Engels

   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak T-145/09: Beroep ingesteld op 6 april 2009 — Bredenkamp e.a./Commissie

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/51

         Beroep ingesteld op 6 april 2009 — Bredenkamp e.a./Commissie
   (Zaak T-145/09)
   2009/C 141/105
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: John Arnold Bredenkamp, Alpha International (PTV) Ltd (Camberley, Verenigd Koninkrijk), Breco (Asia Pacific) Ltd. (Douglas, Isle of Man, Verenigd Koninkrijk), Breco (Eastern Europe) Ltd. (Douglas, Isle of Man, Verenigd Koninkrijk), Breco (South Africa) Ltd. (Douglas, Isle of Man, Verenigd Koninkrijk), Breco (UK) Ltd. (Ascot, Verenigd Koninkrijk), Breco Group, Breco International (St. Helier, Jersey, Verenigd Koninkrijk), Breco Nominees Ltd. (Ascot, Verenigd Koninkrijk), Breco Services Ltd. (Ascot, Verenigd Koninkrijk), Corybantes Ltd. (Ascot, Verenigd Koninkrijk), Echo Delta Holdings (Reading, Verenigd Koninkrijk), Masters International Ltd. (Ascot, Verenigd Koninkrijk), Piedmont (UK) Ltd. (Ascot, Verenigd Koninkrijk), Raceview Enterprises (Private) Limited, Scottlee Holdings (PTV) Ltd., Scottlee Resorts Ltd., Timpani Exports Ltd. (Douglas, Isle of Man, Verenigd Koninkrijk), Tremalt Ltd. (vertegenwoordigers: D. Vaughan, QC, P. Moser, barrister en R. Khan, solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               verordening (EG) nr. 77/2009 van de Commissie van 26 januari 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 314/2004 van de Raad betreffende bepaalde beperkende maatregelen tegen Zimbabwe, nietig verklaren voor zover zij elk van verzoekers betreft;

               —

               voorts of subsidiair, verordening (EG) nr. 77/2009 van de Commissie nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op de eerste verzoeker en elke entiteit in bijlage III waarvan wordt verklaard dat zij „eigendom” van de eerste verzoeker is, door de vermelding van de eerste verzoeker en alle vermeldingen van die entiteiten uit bijlage III te verwijderen;

               —

               bijgevolg verklaren dat genoemde verordening van de Commissie van 26 januari 2009 niet van toepassing is op verzoekers;

               —

               de Commissie in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het onderhavige geval vorderen verzoekers gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 77/2009 van de Commissie van 26 januari 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 314/2004 van de Raad betreffende bepaalde beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (1), voor zover verzoekers zijn opgenomen op de lijst van natuurlijke en rechtspersonen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen in overeenstemming met die regeling zijn bevroren.
   Verzoekers voeren ter ondersteuning van hun vorderingen vijf middelen aan.
   Ten eerste stellen verzoekers dat voor de bestreden verordening een rechtsgrondslag ontbreekt.
   Ten tweede stellen zij dat de Commissie in strijd met de uit de vaste rechtspraak voor haar voortvloeiende verplichting geen overtuigende redenen heeft gegeven voor de bevriezing van de tegoeden van verzoekers.
   Ten derde stellen verzoekers dat de bestreden verordening inbreuk maakt op hun rechten van de verdediging, zowel het recht om te worden gehoord als het recht op een effectieve rechtsbescherming, aangezien zij volgens verzoekers is vastgesteld zonder dat hun enige garantie is geboden dat het voor hen belastende bewijs zou worden meegedeeld of dat zij hierover zouden worden gehoord, of ten aanzien van hun eigen ontlastende bewijs.
   Ten vierde stellen verzoekers dat de bestreden verordening is vastgesteld in strijd met artikel 1 van het Eerste protocol bij het EVRM en inbreuk maakt op hun fundamentele eigendomsrechten.
   Ten vijfde verklaren zij dat de bestreden verordening, voor zover zij op hen betrekking heeft, is gebaseerd op een kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten. Zij betogen voorts dat de Commissie heeft nagelaten om bewijs te leveren voor de beweerde gronden die in het licht van de relevante wetgeving de bevriezing van de fondsen van verzoekers rechtvaardigen, en om welbepaalde inlichtingen of serieuze en geloofwaardige aanwijzingen te verstrekken als grondslag voor haar verordening, waardoor zij niet is tegemoetgekomen aan de bewijslast.

      (1)  PB 2009 L 23, blz. 5.


title: Gevoegde zaken C-317/13 en C-679/13: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 april 2015 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Onderwerpen van een nieuwe psychoactieve stof aan controlemaatregelen — Bepaling van de rechtsgrondslag — Na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon toepasselijk rechtskader — Overgangsbepalingen — Afgeleide rechtsgrondslag — Raadpleging van het Parlement)

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 april 2015 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Gevoegde zaken C-317/13 en C-679/13) (1)

   ((Beroep tot nietigverklaring - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Onderwerpen van een nieuwe psychoactieve stof aan controlemaatregelen - Bepaling van de rechtsgrondslag - Na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon toepasselijk rechtskader - Overgangsbepalingen - Afgeleide rechtsgrondslag - Raadpleging van het Parlement))
   (2015/C 198/03)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: F. Drexler, A. Caiola en M. Pencheva, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: K. Pleśniak en A. F. Jensen, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               Besluit 2013/129/EU van de Raad van 7 maart 2013 betreffende het onderwerpen van 4-methylamfetamine aan controlemaatregelen, en uitvoeringsbesluit 2013/496/EU van de Raad van 7 oktober 2013 betreffende het onderwerpen van 5-(2-aminopropyl)indool aan controlemaatregelen, worden nietig verklaard.

               2)

               De gevolgen van besluit 2013/129 en van uitvoeringsbesluit 2013/496 worden gehandhaafd tot de inwerkingtreding van ter vervanging ervan vast te stellen nieuwe handelingen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt in de kosten verwezen.

               4)

               De Republiek Oostenrijk draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 226 van 3.8.2013.

      PB C 52 van 22.2.2014.


title: Zaak T-718/14: Beroep ingesteld op 10 oktober 2014 — Hong Kong Group/BHIM — WE Brand (W E)

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/41

         Beroep ingesteld op 10 oktober 2014 — Hong Kong Group/BHIM — WE Brand (W E)
   (Zaak T-718/14)
   (2014/C 431/65)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Hong Kong Group Oy (Vantaa, Finland) (vertegenwoordiger: J. Spåre, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: WE Brand Sàrl (Luxemburg, Luxemburg)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: beeldmerk met het woordelement „W E”– inschrijvingsaanvraag nr. 1 0 7 63  795

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 4 augustus 2014 in zaak R 2305/2013-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en toewijzing van de door verzoekende partij ingediende aanvraag tot inschrijving van een gemeenschapsmerk,

               —

               verwijzing van het BHIM en de andere partij in de procedure in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-545/13: Arrest van het Gerecht van 30 juni 2016 — Al Matri/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië — Maatregelen ten aanzien van personen die verantwoordelijk zijn voor verduistering van overheidsmiddelen en ten aanzien van daarmee geassocieerde personen en entiteiten — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Opname van verzoekers naam op die lijst — Ontoereikende feitelijke grondslag — Onjuiste opvatting van de feiten — Onjuiste rechtsopvatting — Eigendomsrecht — Vrijheid van ondernemerschap — Evenredigheid — Rechten van de verdediging — Recht op een doeltreffende bescherming in rechte — Motiveringsplicht”)

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/27

         Arrest van het Gerecht van 30 juni 2016 — Al Matri/Raad
   (Zaak T-545/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië - Maatregelen ten aanzien van personen die verantwoordelijk zijn voor verduistering van overheidsmiddelen en ten aanzien van daarmee geassocieerde personen en entiteiten - Bevriezing van tegoeden - Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren - Opname van verzoekers naam op die lijst - Ontoereikende feitelijke grondslag - Onjuiste opvatting van de feiten - Onjuiste rechtsopvatting - Eigendomsrecht - Vrijheid van ondernemerschap - Evenredigheid - Rechten van de verdediging - Recht op een doeltreffende bescherming in rechte - Motiveringsplicht”))
   (2016/C 305/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fahed Mohamed Sakher Al Matri (Doha, Qatar) (vertegenwoordigers: M. Lester en B. Kennelly, barristers, en G. Martin, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en I. Gurov, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van, ten eerste, besluit 2011/72/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië (PB L 28, blz. 62), tenuitvoergelegd bij uitvoeringsbesluit 2013/409/GBVB van de Raad van 30 juli 2013 (PB L 204, blz. 52), besluit 2014/49/GBVB van de Raad van 30 januari 2014 (PB L 28, blz. 38) en besluit (GBVB) 2015/157 van de Raad van 30 januari 2015 (PB L 26, blz. 29), en ten tweede, verordening (EU) nr. 101/2011 van de Raad van 4 februari 2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Tunesië (PB L 31, blz. 1), tenuitvoergelegd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 735/2013 van de Raad van 30 juli 2013 (PB L 204, blz. 23), uitvoeringsverordening (EU) nr. 81/2014 van de Raad van 30 januari 2014 (PB L 28, blz. 2) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 147/2015 van de Raad van 30 januari 2015 (PB L 26, blz. 3), voor zover deze handelingen verzoeker betreffen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Fahed Mohamed Sakher Al Matri zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 359 van 7.12.2013.


title: Zaak T-129/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 juni 2009 — Sahlstedt e.a./Commissie

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/21

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 juni 2009 — Sahlstedt e.a./Commissie
   (Zaak T-129/08) (1)

   2009/C 233/43

      Procestaal: Fins

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 128 van 24.5.2008.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 12 november 1998 in zaak C-149/97 (verzoek van het VAT and Duties Tribunal, London om een prejudiciële beslissing): The Institute of the Motor Industry tegen Commissioners of Customs & Excise (BTW - Vrijstellingen - Instellingen zonder winstoogmerk met doeleinden van syndicale aard)

text:
C 397/16              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  19.12.98
ray, H. Ragnemalm, en K. M. Ioannou, rechters; advo-               over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, gaat het
caat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op                om een organisatie die primair tot doel heeft de collectieve
12 november 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum             belangen van haar leden Ð ongeacht of het gaat om werk-
luidt als volgt:                                                   nemers, werkgevers, beoefenaars van vrije beroepen dan
                                                                   wel ondernemers die een bepaalde economische activiteit
                                                                   ontplooien Ð te behartigen en hen te vertegenwoordigen
1. Verwerpt het beroep.                                            tegenover derden, daaronder begrepen overheidsinstanties.
                                                                   (1) PB C 166 van 31.5.1997.
2. Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.
(1) PB C 131 van 26.4.1997.
                                                                   Beroep, op 14 oktober 1998 door Commissie van de Euro-
                                                                   pese Gemeenschappen ingesteld tegen Portugese Republiek
                                                                                (Zaak C-367/98)
                  ARREST VAN HET HOF
                        (Zesde Kamer)                                                       (98/C 397/27)
                    van 12 november 1998
in zaak C-149/97 (verzoek van het VAT and Duties Tribu-            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
nal, London om een prejudicieÈle beslissing): The Institute        is op 14 oktober 1998 beroep ingesteld tegen Portugese
of the Motor Industry tegen Commissioners of Customs &             Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
                           Excise (1)                              schappen, vertegenwoordigd door A. Caeiro, juridisch
                                                                   raadadviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
(BTW Ð Vrijstellingen Ð Instellingen zonder winstoog-              te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juri-
          merk met doeleinden van syndicale aard)                  dische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                         (98/C 397/26)
                                                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                      (Procestaal: Engels)
                                                                   Ð vast te stellen dat de Portugese Republiek, door wet
                                                                        nr. 11/90 van 5 april 1990, inzonderheid artikel 13,
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                        lid 3, de achteraf in hun toepassing bevestigde wetsbe-
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        sluiten betreffende de privatisering van ondernemin-
                                                                        gen, alsmede wetsbesluiten 380/93 van 15 november
                                                                        1993 en 65/94 van 28 februari 1994 goed te keuren en
In zaak C-149/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                        te handhaven, niet heeft voldaan aan de verplichtingen
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het VAT and Duties
                                                                        die op haar rusten krachtens het EG-Verdrag, met
Tribunal, London (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar
                                                                        name de artikelen 52, 56, 58, 73 en volgende (die de
aanhangig geding tussen The Institute of the Motor
                                                                        artikelen 67 en volgende EEG-Verdrag hebben vervan-
Industry en Commissioners of Customs & Excise, betref-
                                                                        gen) en 221, alsmede krachtens de artikelen 221 tot en
fende een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van
                                                                        met 231 van de Toetredingsakte Portugal (1);
artikel 13, A, lid 1, sub 1, van de Zesde Richtlijn 77/388/
EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmo-
nisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbe-
lasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de          Ð de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
13.6.1977, blz. 1), heeft het Hof (Zesde Kamer), samenge-
steld als volgt: P. J. G. Kapteyn (rapporteur), kamerpresi-        Middelen en voornaamste argumenten
dent, G. F. Mancini, J. L. Murray, H. Ragnemalm en K. M.
Ioannou, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier:
L. Hewlett, administrateur, op 12 novenber 1998 een                Ð Door te bepalen dat de buitenlandse deelneming in het
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      kapitaal van geprivatiseerde ondernemingen een
                                                                        bepaald percentage niet mag overschrijden, waarbij
                                                                        onder deze beperking ook de deelneming van commu-
Bij een instelling met doeleinden van syndicale aard in de              nautaire investeerders valt, discrimineert de Portugese
zin van artikel 13, A, lid 1, sub 1, van de Zesde Richtlijn             wetgeving tussen eigen onderdanen en ondernemingen
77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de                   en onderdanen en ondernemingen uit andere lidstaten,
harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake                    zulks in strijd met de artikelen 52 en volgende en 73
omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belasting                en volgende EG-Verdrag.


title: Zaak C-521/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2006 door Athinaïki Techniki AE tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 26 september 2006 in zaak T-94/05, Atinaïki Techniki AE/Commissie

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/16

         Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2006 door Athinaïki Techniki AE tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 26 september 2006 in zaak T-94/05, Atinaïki Techniki AE/Commissie
   (Zaak C-521/06 P)
   (2007/C 42/26)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Athinaïki Techniki AE (vertegenwoordiger: S.A. Pappas, Δικηγόρος)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, Athens Resort Casino AE Symmetochon
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking te vernietigen;

               —

               de conclusies in eerste aanleg toe te wijzen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert verzoekster één enkel middel aan dat inhoudt dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting bij de juridische kwalificatie van de brief waarbij haar klacht ad acta werd gelegd. In de eerste plaats heeft het ad acta leggen van de zaak door de Commissie, gezien de stand van de zaak, immers wel degelijk een definitief karakter; in de tweede plaats blijkt uit de context waarin de Commissie zich heeft uitgesproken ondubbelzinnig dat deze laatste impliciet een gemotiveerde beschikking heeft gegeven ter zake van de kwalificatie van de gewraakte staatssteun. Bijgevolg heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat tegen de litigieuze brief geen beroep kan worden ingesteld en door het beroep niet-ontvankelijk te verklaren.


title: Zaak T-865/16: Beroep ingesteld op 7 december 2016 — Fútbol Club Barcelona/Commissie

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/57

         Beroep ingesteld op 7 december 2016 — Fútbol Club Barcelona/Commissie
   (Zaak T-865/16)
   (2017/C 030/65)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fútbol Club Barcelona (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Roca Sagarra, J. del Saz Cordero, R. Vallina Hoset en A. Selles Marco, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Primair, nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 4 juli 2016 inzake steunmaatregel SA.29769 (2013) (ex 2013/NN), die door Spanje ten uitvoer is gelegd ten gunste van bepaalde voetbalclubs, nietig verklaren.

               —

               Subsidiair, nietigverklaring van de artikelen 4 en 5 van dat besluit.

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het bestreden besluit schendt artikel 49 VWEU juncto de artikelen 107 en 108 VWEU, alsmede artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie („Handvest”), daar de gehele argumentatie van het bestreden besluit is gebaseerd op een nationale regeling die de vrijheid van vestiging beperkt.

               2.

               Tweede middel: het bestreden besluit schendt artikel 107, lid 1, VWEU, daar de Commissie (i) de belastingaftrek niet analyseert aan de hand van het belastingtarief voor elk soort entiteit; (ii) niet onpartijdig heeft gehandeld door te zoeken naar zowel belastende als ontlastende bewijzen; en derhalve (iii) ten onrechte concludeert dat er sprake is van een voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.

               3.

               Derde middel: het bestreden besluit schendt (i) het beginsel van gewettigd vertrouwen, door de terugvordering te gelasten van de vermeende steun terwijl FC Barcelona, gezien het optreden van de Spaanse regering en de duur van de procedure, mocht vertrouwen op de wettigheid van het belastingregime dat op haar van toepassing was; alsook (ii) het fundamenteel vereiste van rechtszekerheid.

               4.

               Vierde middel: het bestreden besluit schendt artikel 107, lid 1, VWEU, daar de Commissie niet in aanmerking neemt dat de steun wordt gerechtvaardigd door de interne logica van het belastingstelsel.

               5.

               Vijfde middel: het bestreden besluit schendt artikel 108, lid 1, VWEU en de artikelen 21 tot en met 23 van verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (codificatie) (PB 2015, L 248, blz. 9), daar het de terugbetaling gelast van bestaande steun zonder de procedure voor dit soort steunmaatregelen te volgen.


title: Beroep, op 14 november 1996 ingesteld door Mediocurso, Estabelecimento de Ensino Particular, Limitada, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-181/96)

text:
Nr. C 26/8             |_NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25 . . 97
       zonder dat verzoekster in de gelegenheid is gesteld om                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
       haar opmerkingen in te dienen over de inhoud ervan;
                                                                             — nietig te verklaren Beschikking C(96)1186 van de
— schending van het vertrouwensbeginsel, voor zover de                            Commissie van 14 augustus 1996 , waarbij het bedrag
       Commissie, hoewel de aanvraag tot betaling van het                        van de bij Beschikking C(89)0570 van 22 maart 1989
       saldo in onderhavige zaak tijdig was ingediend, niet                      toegekende bijstand uit het Europees Sociaal Fonds
       binnen een redelijke termijn een beslissing dienaan                       voor de financiering in Portugal ( Mediocurso ) in het
       gaande heeft genomen;                                                     communautaire kader van de steun van doelstelling 1
                                                                                wordt verlaagd;
— schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens
       niet-inachtneming van artikel 6, onder 1 , van Verorde               — de Commissie te verwijzen in de kosten .
       ning ( EEG ) nr. 2950/83 van de Raad van 17 oktober
       1983 houdende toepassing van Besluit 83/516/EEG be
                                                                             Middelen en voornaamste argumenten
       treffende de taken van het Europees Sociaal Fonds i 1 ),
       voor zover de Portugese staat niet in de gelegenheid is
       gesteld zijn opmerkingen te maken;                                    Verzoekster stelt dat de bestreden handeling onwettig is en
                                                                             nietig dient te worden verklaard wegens :
— schending van het rechtszekerbeids- en het vertrou
       wensbeginsel, voor zover de bestreden handeling ten                   — schending van het beginsel dat de betrokkenen vooraf
       nadele van verzoekster afwijkt van de vorige handeling                    moeten worden gehoord, voor zover zij is vastgesteld,
       waarbij werd verklaard dat de door verzoekster in                         zonder dat verzoekster in de gelegenheid is gesteld om
       haar aanvraag voor uitbetaling van het saldo vermelde                     haar opmerkingen in te dienen over de inhoud ervan;
       gegevens feitelijk en boekhoudkundig juist waren;
                                                                             — schending van het vertrouwensbeginsel, voor zover de
— schending van de motiveringsplicht, bet rechtszeker                           Commissie, hoewel de aanvraag tot betaling van het
       heidsbeginsel, bet beginsel van de eerbiediging van de                    saldo in onderhavige zaak tijdig was ingediend, niet
       verkregen rechten, het vertrouwensbeginsel, bet even                     binnen een redelijke termijn een beslissing dienaan
       redigheidsbeginsel, de bepalingen betreffende het be                     gaande heeft genomen ;
       heer van het Europees Sociaal Fonds en van de hande
       ling houdende goedkeuring van de onderhavige
       bijstand met betrekking tot de juridische en feitelijke               — schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens
       redenen die zijn aangevoerd tot staving van de in de                      niet-inachtneming van artikel 6 , onder 1 , van Verorde
       bestreden handeling bedoelde verlaging van de bij                        ning ( EEG ) nr. 2950/83 van de Raad van 17 oktober
       stand .                                                                    1983 houdende toepassing van Besluit 83/516/EEG be
                                                                                treffende de taken van het Europees Sociaal Fonds ('),
                                                                                voor zover de Portugese staat niet in de gelegenheid is
( 1 ) PB nr. L 289 van 22 . 10 . 1983 , blz . 1 .                                gesteld zijn opmerkingen te maken;
                                                                             — schending van het rechtszekerbeids- en het vertrou
                                                                                wensbeginsel, voor zover de bestreden handeling ten
                                                                                nadele van verzoekster afwijkt van de vorige handeling
                                                                                waarbij werd verklaard dat de door verzoekster in
Beroep, op 14 november 1996 ingesteld door Mediocurso,                           haar aanvraag voor uitbetaling van het saldo vermelde
Estabelecimento de Ensino Particular, Limitada, tegen                            gegevens feitelijk en boekhoudkundig juist waren;
          Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          ( Zaak T-181/96 )
                                                                             — schending van de motiveringsplicht, bet rechtszeker
                             ( 97/C 26/ 15 )                                      heidsbeginsel, het beginsel van de eerbiediging van de
                                                                                verkregen rechten, het vertrouwensbeginsel, het even
                                                                                redigheidsbeginsel, de bepalingen betreffende bet be
                       (Procestaai: Portugees)                                    heer van het Europees Sociaal Fonds en van de hande
                                                                                ling houdende goedkeuring van de onderhavige
                                                                                bijstand met betrekking tot de juridische en feitelijke
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                            redenen die zijn aangevoerd tot staving van de in de
 meenschappen is op 14 november 1996 beroep ingesteld                             bestreden handeling bedoelde verlaging van de bij
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                               stand .
 Mediocurso, Estabelecimento de Ensino Particular, Limita
 da, gevestigd te Lissabon, vertegenwoordigd door C. Bo                     (') PB nr. L 289 van 22 . 10. 1983 , blz. 1 .
 telho Moniz en P. Moura Pinheiro, advocaten te Lissabon,
 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
 van A. May, Grand-Rue 31 .