title: Verzoek van de Vierde strafkamer van het Círculo do Porto van 21 april 1998 om een prejudiciële beslissing, in de aldaar dienende strafzaak tegen M. A. Nunes en E. de Matos (Zaak C-186/98)

text:
C 209/28             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.7.98
2. Zo ja, is dan het verplicht stellen van deelneming in de        nakoming van de uit dit Verdrag of uit handelingen van de
    ¼ beroepspensioenregeling voor medische specialisten           instellingen van de Gemeenschap voortvloeiende verplich-
    een door een lidstaat genomen maatregel die het nuttig         tingen te verzekeren. Die bepalingen leggen de lidstaten de
    effect van de op ondernemingen toepasselijke mededin-          verplichting op, hun wetgeving met de Gemeenschapsricht-
    gingsregels ongedaan maakt, of is zulks slechts onder          lijnen in overeenstemming te brengen binnen de daarin
    bepaalde omstandigheden het geval, en indien dit laat-         gestelde termijnen. De in artikel 3 van Richtlijn 92/101/
    ste, onder welke?                                              EEG gestelde termijn is op 1 januari 1994 verstreken, zon-
                                                                   der dat de Helleense Republiek de nodige wettelijke en
                                                                   bestuursrechtelijke bepalingen heeft vastgesteld om aan die
3. Zo de laatste vraag ontkennend moet worden beant-
                                                                   richtlijn te voldoen.
    woord, kunnen dan andere omstandigheden ertoe lei-
    den dat het verplicht stellen onverenigbaar is met het
    bepaalde in artikel 90 van het Verdrag en zo ja,               (1) PB L 347 van 28.11.1992, blz. 64.
    welke?
                                                                   Verzoek van de Vierde strafkamer van het Círculo do
Beroep, op 15 mei 1998 ingesteld door Commissie van de             Porto van 21 april 1998 om een prejudicieÈle beslissing, in
   Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek               de aldaar dienende strafzaak tegen M. A. Nunes en E. de
                      (Zaak C-185/98)                                                           Matos
                        (98/C 209/57)                                                     (Zaak C-186/98)
                                                                                (98/C 209/58)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 15 mei 1998 beroep ingesteld tegen Helleense Repu-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,               De Vierde strafkamer van het Círculo do Porto heeft bij
vertegenwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische          beschikking van 21 april 1998, ingekomen ter griffie van
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.             het Hof van Justitie op 18 mei 1998, in de aldaar dienende
Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre           strafzaak tegen M. A. Nunes en E. de Matos, het Hof van
Wagner, Kirchberg.                                                 Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                   een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Was ten tijde van de telastgelegde feiten een dergelijke
Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet            gedraging strafbaar ingevolgde het Gemeenschapsrecht?
    binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
    rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
    te voldoen aan Richtlijn 92/101/EEG van de Raad van            Is een lidstaat bevoegd, gedragingen strafbaar te stellen die
    23 november 1992 tot wijziging van Richtlijn 77/91/            enkel communautaire vermogensrechtelijke belangen scha-
    EEG betreffende de oprichting van de naamloze ven-             den en waarop de Gemeenschapswetgever enkel een civiel-
    nootschap, alsook de instandhouding en wijziging van           rechtelijke sanctie heeft gesteld?
    haar kapitaal (1), de krachtens het EG-Verdrag en die
    richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nage-
    komen;
Ð subsidiair, vast te stellen dat de Helleense Republiek,
    door de maatregelen die zij heeft genomen om de
                                                                                Doorhaling van zaak C-21/95 (1)
    betrokken richtlijn in nationaal recht om te zetten, niet
    aan de Commissie mee te delen, de krachtens het EG-                                     (98/C 209/59)
    Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplichtin-
    gen niet is nagekomen;
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 maart 1998
                                                                   de doorhaling in het register gelast van zaak C-21/95 (ver-
                                                                   zoek van het Tribunale amministrativo regionale del Lazio
Middelen en voornaamste argumenten                                 om een prejudicieÈle beslissing): Toscana TV e.a. tegen
                                                                   Ministero delle Poste e Telecomunicazioni.
Volgens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag zijn
richtlijnen verbindend ten aanzien van het te bereiken             (1) PB C 74 van 25.3.1995.
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn. Vol-
gens artikel 5, eerste alinea, treffen de lidstaten alle alge-
mene of bijzondere maatregelen welke geschikt zijn om de


title: Zaak T-123/17: Beroep ingesteld op 28 februari 2017 — Exaa Abwicklungsstelle für Energieprodukte/ACER

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/26

         Beroep ingesteld op 28 februari 2017 — Exaa Abwicklungsstelle für Energieprodukte/ACER
   (Zaak T-123/17)
   (2017/C 129/40)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Exaa Abwicklungsstelle für Energieprodukte AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: B. Rajal, advocaat)

      Verwerende partij: Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER)

      Conclusies

               —

               het besluit van de raad van beroep van verweerder van 17 februari 2017 in zaak A-001-2017 (gevoegd) tot afwijzing van het verzoek om toelating tot interventie, nietig verklaren; en

               —

               verweerder verwijzen in kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 11 van het Reglement voor de procesvoering van de raad van beroep van verweerder en schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, omdat de raad van beroep ten onrechte heeft beslist dat verzoekster geen gerechtvaardigd belang bij de uitkomst van het beroep had

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 296, tweede alinea, VWEU (ernstige tekortkomingen in de motivering)

               3.

               Derde middel: schending van het recht om te worden gehoord, omdat de raad van beroep verweerders standpunt ten aanzien van verzoeksters interventieverzoek niet aan laatstgenoemde heeft betekend


title: Zaak C-628/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Jean-Bernard Lafonta/Autorité des marchés financiers (Prejudiciële verwijzing — Onderlinge aanpassing van wetgevingen — Richtlijn 2003/6/EG — Artikel 1, punt 1 — Richtlijn 2003/124/EG — Artikel 1, lid 1 — Voorwetenschap — Begrip „informatie die concreet is” — Potentiële beïnvloeding van de koers van financiële instrumenten in een bepaalde zin)

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Jean-Bernard Lafonta/Autorité des marchés financiers
   (Zaak C-628/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Onderlinge aanpassing van wetgevingen - Richtlijn 2003/6/EG - Artikel 1, punt 1 - Richtlijn 2003/124/EG - Artikel 1, lid 1 - Voorwetenschap - Begrip „informatie die concreet is” - Potentiële beïnvloeding van de koers van financiële instrumenten in een bepaalde zin))
   (2015/C 146/06)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jean-Bernard Lafonta

      Verwerende partij: Autorité des marchés financiers

      Dictum

   Artikel 1, punt 1, van richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) en artikel 1, lid 1, van richtlijn 2003/124/EG van de Commissie van 22 december 2003 tot uitvoering van richtlijn 2003/6 wat de definitie en openbaarmaking van voorwetenschap en de definitie van marktmanipulatie betreft, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet voorschrijven dat informatie enkel als concrete informatie in de zin van deze bepalingen kan worden beschouwd indien daaruit met een voldoende mate van waarschijnlijkheid kan worden afgeleid in welke zin de koers van de betrokken financiële instrumenten mogelijkerwijs zal worden beïnvloed zodra zij openbaar zal worden gemaakt.

      (1)  PB C 39 van 8.2.2014.


title: Beroep, op 14 januari 1998 ingesteld door vzw Centre d'Action Culturelle du Sart-Tilman tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-15/98)

text:
C 94/32              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.3.98
Ð verweerders hoofdelijk in de kosten van de onderha-              A. Michelucci, L. Pecetti, N. M. Spadaccino, G. Tria, V. S.
     vige procedure te veroordelen.                                Tria en N. Utzeri, vertegenwoordigd door G. Leone en M.
                                                                   Clough, advocaten te Milaan en te Londen, domicilie
                                                                   gekozen hebbende te Luxemburg bij A. May, advocaat
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   aldaar, Grand-rue 31.
Verzoeksters, alle vennootschappen die diensten verrichten
als douane-expediteur, welke diensten zowel worden ver-            Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
richt door de vennoten die de vennootschappen hebben
opgericht als door personen die als douane-expediteur bij          Ð te verklaren dat verweerders jegens verzoeksters hoof-
deze vennootschappen in dienst zijn, vorderen vergoeding               delijk aansprakelijk zijn in de zin van artikel 215,
van de schade die zij hebben ondervonden doordat per                   tweede alinea, van het Verdrag voor de schade die aan
1 januari 1993 plotseling de douaneformaliteiten in het                hun werkzaamheid van douane-expediteur is toege-
intracommunautaire douaneverkeer zijn afgeschaft, als-                 bracht ten gevolge van de maatregelen die de Raad
mede per 1 januari 1995 in de handel met de EVA-landen.                heeft getroffen ter organisatie van het vrije verkeer van
Als gevolg daarvan zijn nagenoeg alle kantoren gesloten                goederen binnen de ruimte zonder binnengrenzen die
en de personeelsleden ontslagen.                                       per 1 januari 1993 tot stand moest worden gebracht,
                                                                       zonder de maatregelen te treffen die noodzakelijk
Artikel 8 A van het EG-Verdrag, ingevoegd bij de Europese              waren om de belangen van verzoekers te beschermen;
Akte, heeft in het Gemeenschapsrecht het begrip interne                dergelijke maatregelen zijn door de Commissie niet
markt ingevoerd. Ten gevolge van de bepalingen van afge-               voorgesteld en door de Raad niet getroffen;
leid recht die zijn vastgesteld om het goederenverkeer in
deze nieuwe situatie te regelen, is de douaneactiviteit tus-       Ð verweerders hoofdelijk in de kosten van de onderha-
sen de lidstaten ontmanteld.                                           vige procedure te veroordelen.
Verzoeksters beklemtonen, dat de Commissie heeft nage-             Middelen en voornaamste argumenten
laten de Raad overgangsmaatregelen voor te stellen die de
betrokkenen in staat zouden hebben gesteld, zich geleide-
lijk aan de nieuwe situatie aan te passen. De maatregelen          De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
die de communautaire organen hebben getroffen om deze              die in zaak T-12/98.
nadelen op te heffen, hielden geen schadeloosstelling in.
In het kader van het normatieve optreden van de Gemeen-
schap dat de schade heeft doen ontstaan, hebben de com-
munautaire autoriteiten de verkregen rechten van de doua-
neagenten en -expediteurs alsmede het vertrouwensbegin-            Beroep, op 14 januari 1998 ingesteld door vzw Centre
sel en het beginsel van non-discriminatie miskend.                 d'Action Culturelle du Sart-Tilman tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen
Subsidiair betogen verzoeksters, dat te hunnen aanzien de                                  (Zaak T-15/98)
gelijkheid tegenover de openbare lasten is doorbroken, en                                    (98/C 94/79)
dat het optreden van de communautaire organen neerkomt
op onteigening van verkregen rechten, een en ander in het
kader van aansprakelijkheid zonder schuld van de                                          (Procestaal: Frans)
Gemeenschap.
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 14 januari 1998 beroep ingesteld
                                                                   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                   vzw Centre d'Action Culturelle du Sart-Tilman, gevestigd
                                                                   te Luik (BelgieÈ), vertegenwoordigd door B. Graulich, advo-
Beroep, op 9 januari 1998 ingesteld door C. Chiappe en             caat te Luik, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie               ten kantore van G. Arendt, advocaat aldaar, Val Sainte-
             van de Europese Gemeenschappen                        Croix 7.
                       (Zaak T-13/98)
                                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                        (98/C 94/78)
                                                                   Ð verweerster te veroordelen om verzoekster te betalen,
                    (Procestaal: Italiaans)
                                                                       de som van 12 323 006 BEF;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Ð verweerster te veroordelen om verzoekster te betalen,
Gemeenschappen is op 9 januari 1998 beroep ingesteld
                                                                       de rente op die som ad 8 % vanaf 18 oktober 1990;
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
Europese Gemeenschappen door C. Chiappe, G. Como-
glio, S. De Bona, P. L. Galbiati, U. Greco, M. Malugani,           Ð verweerster in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 28.3.98              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 94/33
Middelen en voornaamste argumenten                               stand in de dossier nrs. 85/0186/B6, 87/0295/B2 en 87/
                                                                 0296/B2, welk bedrag haar wederrechtelijk is onthouden.
Verzoekster, een vereniging zonder winstoogmerk naar Bel-        (1) Foyer culturel du Sart-Tilman (C-199/91, Jurisprudentie
gisch recht die verschillende beroepsopleidingsprojecten             blz. I-2689).
heeft georganiseerd, zet uiteen, dat de Belgische staat bij      (2) PB L 289 van 22.10.1983, blz. 1.
het Europees Sociaal Fonds, in eigen naam en voor reke-
ning van verzoekster, verschillende aanvragen om bijstand
heeft ingediend, die aanleiding hebben gegeven tot goed-
keuringsbesluiten van de Commissie in zes dossiers,
genummerd 84/3643/B6, 85/0077/B4, 85/0186/B6, 86/
0274/B2, 87/0295/B2 en 87/0296/B2, en tot betaling van           Beroep, op 16 januari 1998 ingesteld door Wirtschafts-
voorschotten. In december 1988 deelden de Belgische              vereinigung Stahl e. a. tegen Commissie van de Europese
autoriteiten de Commissie mee, dat verzoekster in liquida-                             Gemeenschappen
tie was gegaan, en verzochten zij haar alle betalingen stop                             (Zaak T-16/98)
te zetten en de voor het geheel van de goedgekeurde dos-
                                                                                (98/C 94/80)
siers bestemde en nog te verrekenen bedragen mee te
delen. Tegen de uiteindelijk door de Commissie gegeven                                (Procestaal: Duits)
beschikkingen tot vermindering van de financieÈle bijstand
werd beroep ingesteld bij het Hof, dat bij arrest van            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
25 mei 1993 (1) de vorderingen van verzoekster gedeelte-         Gemeenschappen is op 16 januari 1998 beroep tegen
lijk toewees.                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
                                                                 door Wirtschaftsvereinigung Stahl, gevestigd te Düsseldorf,
                                                                 AG der Dillinger Hüttenwerke, gevestigd te Dillingen/Saar,
Verzoekster betoogt, dat de Commissie de voor de tenuit-
                                                                 EKO Stahl GmbH, gevestigd te Eisenhüttenstadt, Krupp
voerlegging van dat arrest vereiste maatregelen nog niet
                                                                 Thyssen Nirosta GmbH, gevestigd te Bochum, Thyssen
heeft genomen, en dat dit verzuim ten grondslag ligt aan
                                                                 Krupp Stahl GmbH, gevestigd te Duisburg, Preussag Stahl
de schade die zij heeft geleden.
                                                                 AG, gevestigd te Salzgitter, Stahlwerke Bremen GmbH,
                                                                 gevestigd te Bremen, en Thyssen Stahl AG, gevestigd te
Tot staving van haar vorderingen voert zij onder meer            Duisburg, vertegenwoordigd door J. Sedemund, advocaat
aan:                                                             te Berlijn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                 kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31.
Ð volgens de teksten die ten tijde van de indiening van          Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
     de aanvragen om bijstand en de goedkeuring ervan
     door de Commissie, tussen 1984 en 1987, van toepas-         Ð nietig te verklaren Beschikking 98/4/EGKS van de
     sing waren, heeft de organisator wiens aanvraag om               Commissie van 26 november 1997 betreffende een
     bijstand door de Commissie is goedgekeurd, recht op              procedure op grond van artikel 65 van het EGKS-Ver-
     uitkering van een voorschot en, na een tweede aan-               drag (zaak IV/36.069 Wirtschaftsvereinigung Stahl);
     vraag, die een door de lidstaat bevestigd gedetailleerd
     verslag omvat, op betaling van het saldo;                   Ð de Commissie in de kosten van het geding te verwij-
                                                                      zen.
Ð artikel 6 van Verordening (EEG) nr. 2950/83 van de             Middelen en voornaamste argumenten
     Raad van 17 oktober 1983 houdende toepassing van
     Besluit 83/516/EEG (2), bepaalt onder welke voorwaar-       Bij de bestreden beschikking werd de uitvoering van de
     den de Commissie de bijstand van het Fonds kan              door verzoeksters op 28 mei 1997 aangemelde overeen-
     opschorten, verminderen of doen vervallen, en de als        komst over de uitwisseling van informatie, door verweer-
     voorschot betaalde bedragen kan terugvorderen;              ster verboden wegens schending van artikel 65 van het
                                                                 EGKS-Verdrag (1).
Ð het recht van de organisator wiens aanvragen zijn              Verzoeksters betogen, dat verweerster de rechtszekerheid
     goedgekeurd en die een voorschot heeft gekregen, om         in gevaar heeft gebracht door de begrippen die worden
     het saldo te ontvangen, kan hem om redenen van              gebruikt in artikel 65, lid 1, van het EGKS-Verdrag, een
     rechtszekerheid slechts worden ontnomen met inacht-         boetebepaling bij de uitlegging waarvan de regel nulla
     neming van de vastgestelde procedures;                      poena sine lege certa in acht moet worden genomen, op
                                                                 een logisch onsamenhangende wijze uit te leggen. Ten
Ð a fortiori moet daaruit worden afgeleid, dat de organi-        tweede heeft verweerster inbreuk gemaakt op de beginse-
     sator er recht op heeft, dat de Commissie een besluit       len inzake de bewijslast. Volgens de rechtspraak moet ver-
     neemt over de aanvraag om betaling van het saldo,           weerster immers een daadwerkelijke beperking van de
     ingediend door de lidstaat waarvan hij onderdaan is.        mededinging bewijzen, tenzij de overeenkomst tot doel
                                                                 heeft de mededinging te beperken of per se in strijd is met
                                                                 de mededinging. Dit is evenwel niet het geval bij dit sys-
Ten slotte stelt verzoekster, dat bij ontbreken van een          teem van marktinformatie, dat de mededinging onverlet
regelmatige instructie door het Fonds, wat haar aanspra-         laat of zelfs bevordert. De bestreden beschikking bevat
ken betreft, zij haar schade slechts voorlopig kan bepalen       echter geen spoor van onderzoek naar een daadwerkelijke
op een bedrag dat overeenkomt met het saldo van de bij-          beperking van de mededinging.


title: Zaak C-363/16: Beroep ingesteld op 30 juni 2016 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/19

         Beroep ingesteld op 30 juni 2016 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-363/16)
   (2016/C 305/27)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar en B. Stromsky)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen de gestelde termijnen de maatregelen te hebben vastgesteld die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het besluit van de Commissie van 22 februari 2012 in de procedure SA.26534 (27/2010, ex ΝΝ 6/2009) betreffende de steun die Griekenland aan Enómeni Klostoÿfantourgía heeft verleend, of in elk geval, door de Commissie niet in de zin van artikel 4 van dat besluit naar behoren op de hoogte te hebben gehouden van de genomen maatregelen, de krachtens de artikelen 2, 3 en 4 van dat besluit en krachtens het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Volgens het besluit van de Europese Commissie van 22 februari 2012 in de procedure SA.26534 was de Helleense Republiek verplicht, binnen vier maanden alle met de interne markt onverenigbare steun die zij aan Enómeni Klostoÿfantourgía had verleend, te weten de overheidsgarantie van 2007 en de herschikking van achterstallige socialezekerheidsverplichtingen van 2009, ongedaan te maken, en de Europese Commissie naar behoren op de hoogte te houden van de daartoe genomen maatregelen.

               2.

               De Helleense Republiek heeft de betrokken steun echter niet binnen vier maanden teruggevorderd, zoals zij verplicht was te toen. Bovendien heeft de Helleense Republiek nog steeds niet de nodige maatregelen getroffen om dat besluit ten uitvoer te leggen. Bij normatieve handeling van 30 december 2015 hebben de Griekse autoriteiten de openbare verkoop ter vereffening van het vermogen van Enómeni Klostoÿfantourgía voor een periode van zes maanden opgeschort om een eventuele voortzetting van de activiteiten mogelijk te maken, zonder de met de interne markt onverenigbare steun te hebben teruggevorderd. In elk geval heeft de Helleense Republiek de Europese Commissie niet naar behoren op de hoogte gehouden van de ter uitvoering van dat besluit genomen maatregelen.


title: Zaak C-140/01: Beroep, op 27 maart 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
2.6.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 161/11
Beroep, op 27 maart 2001 ingesteld door Commissie van                Verzoeker vordert:
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                                                                     —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door een lager
                        (Zaak C-140/01)                                    tarief toe te passen op leveringen, intracommunautaire
                                                                           aankopen of invoer van twee- of driewielige motorvoer-
                        (2001/C 161/20)                                    tuigen met een cilinderinhoud van 50 cm3, die beant-
                                                                           woorden aan de juridische definitie van bromfiets, de
                                                                           krachtens artikel 12 van de Zesde BTW-richtlijn
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 77/388/EEG (1) van de Raad van 17 mei 1977 op hem
op 27 maart 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België                  rustende verplichtingen niet is nagekomen.
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door B. Mongin als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg.                                               —     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
1)    vast te stellen dat België, door niet de wettelijke en
      bestuursrechtelijke bepalingen mee te delen die nodig zijn
      voor het volgen van richtlijn 98/18/EG van de Raad van
      17 maart 1998 inzake veiligheidsvoorschriften en               De Commissie is van mening, dat het betoog van het
      -normen voor passagiersschepen (1), of door die bepalin-       Koninkrijk Spanje dat
      gen niet vast te stellen, de krachtens die richtlijn en
      het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
      nagekomen;                                                     a)    bromfietsen worden gebruikt door minder koopkrachtige
                                                                           bevolkingsgroepen, zodat de criteria „culturele of sociale
2)    de Belgische regering in de kosten te verwijzen.                     diensten” van toepassing zijn,
                                                                     b)    de betrokken bromfietsen op grond van hun specifieke
Middelen en voornaamste argumenten                                         technische kenmerken niet met andere motorvoertuigen
                                                                           met een ander aanzien en grotere cilinderinhoud kunnen
                                                                           concurreren zodat door toepassing van een lager BTW-
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                    tarief daarop geen concurrentievervalsing optreedt, elke
die in zaak C-132/01; de in artikel 18, lid 1, van de richtlijn            rechtsgrond mist.
bepaalde omzettingstermijn is op 1 juli 1998 verstreken.
                                                                     Het gestelde ontbreken van mededingingsvervalsing is vol-
(1) PB L 144 van 15.5.1998, blz. 1.                                  strekt irrelevant in het in bijlage H genoemde geval, waarnaar
                                                                     artikel 12, lid 3, verwijst. Gelet op het uitzonderingskarakter
                                                                     ervan kan de bij de Zesde richtlijn verleende bevoegdheid tot
                                                                     toepassing van lagere tarieven enkel strikt op de in deze bijlage
                                                                     H genoemde categorieën van goederen en diensten worden
                                                                     toegepast. Daardoor kan deze uitzondering of afwijking van
                                                                     de regel van het normale belastingtarief niet door gelijkstelling,
                                                                     ruime of analoge uitlegging worden uitgebreid tot andere
                                                                     dan de in bijlage H uitdrukkelijk en uitputtend genoemde
                                                                     categorieën van goederen en diensten. In casu is het voor
Beroep, op 30 maart 2001 ingesteld door Commissie van                bromfietsen geldende lagere tarief volledig in strijd met de
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                 richtlijn.
                        (Zaak C-144/01)
                        (2001/C 161/21)                              (1) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                                                                         inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                         over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               13.6.1997, blz. 1)
op 30 maart 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door M. Dı́az-Llanos La Roche en C. Gómez de la
Cruz Talegón, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak F-53/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 juli 2015 — WR (*)/Commissie (Openbare dienst — Bezoldiging — Gezinstoelagen — Toelage voor een kind ten laste — Artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Statuut — Met een kind ten laste gelijkgesteld persoon — Persoon ten aanzien van wie de ambtenaar een wettelijke onderhoudsplicht heeft welke hem zware lasten oplegt — Voorwaarden voor toekenning — Intrekking van de toelage — Terugvordering van het onverschuldigd betaalde op grond van artikel 85 van het Statuut)

text:
20150731051616822015/C 270/58532014TFPC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150707434422Zaak F-53/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 juli 2015 —  (
         *1
      )/Commissie (Openbare dienst — Bezoldiging — Gezinstoelagen — Toelage voor een kind ten laste — Artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Statuut — Met een kind ten laste gelijkgesteld persoon — Persoon ten aanzien van wie de ambtenaar een wettelijke onderhoudsplicht heeft welke hem zware lasten oplegt — Voorwaarden voor toekenning — Intrekking van de toelage — Terugvordering van het onverschuldigd betaalde op grond van artikel 85 van het Statuut)
   (
         *1
      )	Informatie gewist in het kader van de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens.
 ---documentbreak--- C2702015NL4320120150707NL0058432442Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 juli 2015 —  (
         *1
      )/Commissie
   (Zaak F-53/14) (
         1
      )
   „(Openbare dienst — Bezoldiging — Gezinstoelagen — Toelage voor een kind ten laste — Artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Statuut — Met een kind ten laste gelijkgesteld persoon — Persoon ten aanzien van wie de ambtenaar een wettelijke onderhoudsplicht heeft welke hem zware lasten oplegt — Voorwaarden voor toekenning — Intrekking van de toelage — Terugvordering van het onverschuldigd betaalde op grond van artikel 85 van het Statuut)”2015/C 270/58Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: (
         *1
      ) (vertegenwoordiger: V. Simeons, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. S. Bohr en A.-C. Simon, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van, ten eerste, de besluiten tot intrekking van de toelage voor een persoon ten laste die verzoekster ten behoeve van haar moeder was toegekend en van haar dekking door het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering van de Europese instellingen (GSZV) alsmede, ten tweede, de besluiten tot terugvordering van het onverschuldigd betaalde

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

             (
                  *1
               ) draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (
         *1
      )	Informatie gewist in het kader van de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens.
   (
         1
      )	PB C 421 van 24.11.2014, blz. 58.


title: Zaak T-68/99: Beroep, op 5 maart 1999 ingesteld door NV Toditec tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 160/28               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5.6.1999
Beroep, op 4 maart 1999 ingesteld door K tegen Commis-                  Beroep, op 5 maart 1999 ingesteld door NV Toditec tegen
             sie van de Europese Gemeenschappen                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-67/99)                                                         (Zaak T-68/99)
                         (1999/C 160/51)
                                                                                (1999/C 160/52)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 4 maart 1999 beroep tegen Commissie van de               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Europese Gemeenschappen ingesteld door K, vertegenwoor-                 schappen is op 5 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commis-
digd door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen           sie van de Europese Gemeenschappen door NV Toditec,
hebbende te Luxemburg bij L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du           vertegenwoordigd door E. Ballon, domicilie gekozen hebbende
Fort Rheinsheim 2.                                                      te Luxemburg ten kantore van K. De Vleeschauwer, advocaat
                                                                        aldaar, rue Heinrich Heine 6.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren het besluit van 15 mei 1998, waarbij              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     het tot aanstelling bevoegd gezag het door verzoeker
     krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut in de vorm van        — het beroep van NV Toditec ontvankelijk en gegrond te
     een nota aan S. Smidt, directeur-generaal van DG IX,                   verklaren;
     ingediende verzoek om bijstand in de zin van artikel 24
     van het Statuut heeft afgewezen;                                   — mitsdien, de Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                            te gelasten aan NV Toditec het equivalent in euro te betalen
— nietig te verklaren het uitdrukkelijk besluit tot afwijzing               van het bedrag van 74 967 ECU, vermeerderd met 7 %
     van de door verzoeker ingediende klacht, die op 18 au-                 rente (in België toepasselijke wettelijke rentevoet) met
     gustus 1998 op het secretariaat-generaal van verzoekster               ingang van 5 juni 1998;
     is ingeschreven, welke afwijzing op 23 november 1998
     effectief is geworden doordat zij is ondertekend door E.           — de Commissie te verwijzen in de kosten.
     Liikanen, lid van de Commissie, en die verzoeker op
     4 december 1998 ter kennis is gebracht.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— verweerster in ieder geval in alle kosten te verwijzen.
                                                                        Op 13 februari 1996 is tussen verzoekster en de Europese
Middelen en voornaamste argumenten                                      Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie (GD III
                                                                        — Industrie), een overeenkomst gesloten, waarbij verzoekster
Verzoeker, ambtenaar bij de Commissie en vader van een                  zich ertoe verplichtte diverse opdrachten uit te voeren in het
zoontje dat het kinderdagverblijf „Clovis” bezocht, heeft een           kader van een project „Dissemination Coordination for OMI”
verzoek in de zin van artikel 24 van het Statuut ingediend,             of „Discomi”. Deze overeenkomst werd gesloten in het kader
teneinde van de Commissie bijstand te verkrijgen in het kader           van het Esprit-programma van de Europese Unie. Het algemeen
van de procedure die is ingeleid naar aanleiding van pedofiele          doel van het „Discomi”-project bestond erin, de bekendheid bij
feiten die in dat kinderdagverblijf zouden hebben plaatsgevon-          een zo ruim mogelijk publiek te vergroten van „OMI” (Open
den. Als burgerlijke partij vroeg hij terugbetaling en recht-           Microprocessor Systems Initiative) in het algemeen en van de
streekse voldoening van alle advocaten- en gerechtskosten               commercieel beschikbare resultaten daarvan in het bijzonder,
betreffende de procedure voor het parket te Brussel, alsmede            door diverse maatregelen voor de verspreiding daarvan te
vergoeding van alle schade die zijn familie en hij zelf hebben          bevorderen en te coördineren. De opdrachten dienden door
geleden ten gevolge van de feiten die tot de strafzaak hebben           verzoekster te worden verricht als coördinator in samenwer-
geleid.                                                                 king met andere organisaties. De duur van het contract bedroeg
                                                                        twaalf maanden met ingang van 1 december 1995, verdeeld in
Bij het bestreden besluit weigerde verweerster op dat verzoek           twee fasen (periode I van 1 december 1995 tot 31 mei 1996;
in te gaan. Zij stelde, dat het onderhavige geval niet binnen de        periode II van 1 juni 1996 tot 30 november 1996).
werkingssfeer van artikel 24 van het Statuut valt, omdat het
geen verband houdt met de hoedanigheid en de functie van                Het onderhavige beroep is het gevolg van het feit, dat de
verzoeker.                                                              Commissie de krachtens het „Discomi”-contract op haar
                                                                        rustende contractuele verplichtingen niet is nagekomen.
Tot staving van zijn aanspraak beroept verzoeker zich op
schending van het Statuut, en in het bijzonder van artikel 24,
en stelt hij schending van algemene rechtsbeginselen, waaron-           Verzoekster stelt, dat de Commissie onrechtmatig heeft gewei-
der die inzake de rechten van de verdediging, de zorgplicht,            gerd de kosten ten laste te nemen die haar door verzoekster in
het gewettigd vertrouwen en de motiveringsplicht. Verzoeker             verband met het project werden aangerekend. Redenen voor
stelt, dat de Commissie, door de gevraagde bijstand te weigeren         de weigering werden niet meegedeeld, en evenmin kreeg
en dat dan nog na afloop van een procedure waarbij de                   verzoekster de gelegenheid haar standpunt uiteen te zetten. De
normaliter toegepaste en binnen de Commissie geldende                   Commissie heeft de aanzienlijke inspanningen van verzoekster
basisregels niet zijn geëerbiedigd, genoemde regels en begin-           en haar personeel om het Discomi-project te doen slagen,
selen heeft geschonden.                                                 verkeerd beoordeeld. De overeenkomst werd door verzoekster
                                                                        correct uitgevoerd, en alle door verzoekster aangerekende
                                                                        kosten zijn volkomen gerechtvaardigd.
 ---pagebreak--- 5.6.1999              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 160/29
Volgens verzoekster betreffen de belangrijkste vergissingen             Bij beschikking van 30 juli 1998 heeft de „Secretary of State
van de Commissie:                                                       for Culture, Media and Sport” van het Verenigd Koninkrijk
                                                                        de doorgifte van het programma „Rendez-Vous Television”
— de verlaging van verzoeksters personeelskosten,                       verboden wegens een kennelijke en ernstige inbreuk op
                                                                        artikel 22 van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad („Televisie
— de weigering om voor de tussenkomst van derden aangere-               zonder grenzen”; hierna: „richtlijn”) (1). Daarop zijn voor Britse
    kende kosten voor haar rekening te nemen,                           rechterlijke instanties diverse procedures ingesteld tegen dit
                                                                        verbod, die evenwel niet hebben kunnen beletten dat het op
— de weigering om „andere kosten” voor haar rekening te                 11 september 1998 in werking is getreden.
    nemen, en
— de weigering om voor de periode 1 juni 1996 tot
    30 november 1996, verzoeksters kosten, zonder onder-                Na van dit verbod in kennis te zijn gesteld, heeft de Commissie
    scheid, voor haar rekening te nemen.                                de Britse autoriteiten bij onderhavige beschikking medege-
                                                                        deeld, dat de bedoelde maatregel in overeenstemming was met
                                                                        het Gemeenschapsrecht.
                                                                        Verzoeksters beroep strekt tot nietigverklaring van deze be-
Beroep, op 5 maart 1999 ingesteld door Eurotica Rendez-                 schikking van de Commissie, omdat het Verenigd Koninkrijk
Vous Television Danish Satellite (DSTV) A/S tegen Com-                  bij zijn uitlegging van artikel 22 van de richtlijn het non-
          missie van de Europese Gemeenschappen                         discriminatie- en het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden.
                          (Zaak T-69/99)
                         (1999/C 160/53)                                Weliswaar verleent de tekst van artikel 22 van de richtlijn de
                                                                        lidstaten een ruime bevoegdheid om te beoordelen of in
                                                                        televisie-uitzendingen programma’s, inzonderheid program-
                         (Procestaal: Frans)                            ma’s met pornografische scenes of met nodeloos geweld,
                                                                        voorkomen die minderjarigen ernstig zouden kunnen schaden,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               doch volgens verzoekster moeten de lidstaten, zelfs indien zij
schappen is op 5 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commis-              over een ruime beoordelingsmarge beschikken bij de uitlegging
sie van de Europese Gemeenschappen door Eurotica Rendez-                van dit begrip, dit uitleggen met inachtneming van het
Vous Television Danish Satellite (DSTV) A/S, gevestigd te               Gemeenschapsrecht en in het bijzonder van het evenredig-
Frederiksberg (Denemarken), vertegenwoordigd door J.-P. Hor-            heids- en het non-discriminatiebeginsel.
dies en A. Maqua, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de
Cessange 30.
                                                                        De door de Britse autoriteiten genomen maatregel is:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— de op basis van artikel 22 van Richtlijn 89/552/EG                    — discriminerend, omdat thans op het grondgebied van
    vastgestelde beschikking van de Commissie van 22 decem-                  het Verenigd Koninkrijk vergelijkbare en zelfs „hardere”
    ber 1998, waarbij wordt beslist dat het verbod van                       programma’s worden doorgegeven, waarvan een aantal
    doorgifte van verzoeksters programma op het grondgebied                  met een Britse vergunning;
    van het Verenigd Koninkrijk door de autoriteiten van dit
    land, in overeenstemming is met het Gemeenschapsrecht,
    nietig te verklaren;                                                — in strijd met het evenredigheidsbeginsel, omdat verzoekster
                                                                             alle mogelijke, met name de in artikel 22 van de richtlijn
— verweerster te verwijzen in alle kosten.                                   genoemde, maatregelen heeft genomen om minderjarigen
                                                                             te beschermen, en ten slotte;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        — in strijd met artikel 59 van het EG-Verdrag.
Verzoekster, een thematische televisiezender die onder het
Deense recht valt en waarvan de meerderheid van de aandelen
in handen is van een Luxemburgse houdstermaatschappij,
distribueert en verkoopt een televisieprogramma dat per
satelliet wordt doorgegeven onder het handelsmerk „Eurotica             (1) Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende
Rendez-Vous Television”. Zij biedt deze dienst onder meer aan               de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke
televisiekijkers in verschillende lidstaten aan, waaronder het              bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-
Verenigd Koninkrijk. De uitzendingen beginnen om ongeveer                   omroepactiviteiten (PB L 289 van 17.10.1989, blz. 23; rectificatie
00.30 uur en eindigen om 05.00 uur. Van 00.10-00.30                         in PB L 331 van 16.11.1989, blz. 51).
uur geschiedt de uitzending in PAL en ongecodeerd (voor
reclamedoeleinden) en van 00.30-05.00 uur is het programma
gecodeerd, aangezien in die periode drie erotische films worden
getoond. De doorgifte en de inhoud van het programma wordt
streng gecontroleerd.


title: Zaak C-305/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret (Denemarken) op 24 juni 2015 — Delta Air Lines Inc./Daniel Dam Hansen, Mille Doktor, Carsten Jensen, Mogens Jensen, Dorthe Fabricius, Jens Ejner Rasmussen, Christian Bøje Pedersen, Andreas Fabricius, Mads Wedel Rasmussen, Nicklas Wedel Rasmussen, Thomas Lindstrøm Jensen, Marianne Thestrup Jensen, Erik Lindstrøm Jensen, Jakob Lindstrøm Jensen, Liva Doktor, Peter Lindstrøm Jensen

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/36

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret (Denemarken) op 24 juni 2015 — Delta Air Lines Inc./Daniel Dam Hansen, Mille Doktor, Carsten Jensen, Mogens Jensen, Dorthe Fabricius, Jens Ejner Rasmussen, Christian Bøje Pedersen, Andreas Fabricius, Mads Wedel Rasmussen, Nicklas Wedel Rasmussen, Thomas Lindstrøm Jensen, Marianne Thestrup Jensen, Erik Lindstrøm Jensen, Jakob Lindstrøm Jensen, Liva Doktor, Peter Lindstrøm Jensen
   (Zaak C-305/15)
   (2015/C 294/46)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Østre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Delta Air Lines Inc.

      Verwerende partijen: Daniel Dam Hansen, Mille Doktor, Carsten Jensen, Mogens Jensen, Dorthe Fabricius, Jens Ejner Rasmussen, Christian Bøje Pedersen, Andreas Fabricius, Mads Wedel Rasmussen, Nicklas Wedel Rasmussen, Thomas Lindstrøm Jensen, Marianne Thestrup Jensen, Erik Lindstrøm Jensen, Jakob Lindstrøm Jensen, Liva Doktor, Peter Lindstrøm Jensen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 5 en 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, aldus worden uitgelegd dat luchtreizigers krachtens de verordening voor dezelfde boeking meermaals aanspraak kunnen maken op compensatie, wanneer de vlucht waarop de luchtvaartonderneming de reiziger heeft omgeboekt, wordt geannuleerd of vertraagd met meer dan drie uren, met het gevolg dat de compensatie krachtens artikel 7 van de verordening geen vaste compensatie is, maar afhangt van het aantal annuleringen of van de omvang van de annulering en dus van de vertraging?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe kan dat worden verzoend met het door het Hof in het arrest van 19 november 2009, Sturgeon e.a., C-402/07 en C-432/07, ECLI:EU:C:2009:716, geformuleerde beginsel dat artikel 5 van die verordening aldus moet worden uitgelegd dat passagiers wiens vluchten zijn vertraagd, voor de voorschriften inzake compensatie moeten worden behandeld als passagiers wiens vluchten zijn geannuleerd, wanneer inzake aanspraak op compensatie door het Hof in zijn arrest van 23 oktober 2012, Nelson e.a., C-581/10 en C-629/10, ECLI:EU:C:2012:657 is verklaard dat met vertragingen van meer dan drie uren geen rekening kan worden gehouden bij de berekening van de vaste compensatie?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 14 mei 1998 in zaak C-259/96 P: Raad van de Europese Unie tegen L. de Nil en C. Impens (Hogere voorziening - Ambtenaren - Intern vergelijkend onderzoek - Maatregelen ter uitvoering van arrest houdende nietigverklaring - Overgang naar hogere categorie zonder terugwerkende kracht na vergelijkend onderzoek - Materiële en morele schade)

text:
25.7.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 234/7
Groothusen-Krummhörn (Duitsland), vertegenwoordigd                 Ragnemalm, kamerpresident, R. Schintgen, G. F. Mancini,
door D. Schumacher, hoogleraar te Bremen, en B. Grune-             J. L. Murray en G. Hirsch (rapporteur), rechters; advo-
wald, advocaat te Bremen, betreffende hogere voorziening           caat-generaal: M. B. Elmer; griffier: H. von Holstein,
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de          adjunct-griffier, op 14 mei 1998 een arrest gewezen waar-
Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) van 13 decem-               van het dictum luidt als volgt:
ber 1995, Windpark Groothusen/Commissie (T-109/94,
Jurispr. blz. II-3007), en strekkende tot vernietiging van         1. Vernietigt de punten 1, 2 en 4 van het dictum van het
dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie van               arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 juni
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Grunwald),                  1996, De Nil en Impens/Raad (T-91/95).
heeft het Hof (Derde Kamer), samengesteld als volgt: C.
Gulmann, kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida                 2. Wijst verzoeksters' vordering strekkende tot vergoe-
(rapporteur) en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-gene-              ding van morele schade af.
raal: G. Cosmas; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,
op 14 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                   3. Verwijst de zaak naar het Gerecht voor een uitspraak
luidt als volgt:
                                                                        over verzoeksters' vordering strekkende tot vergoeding
                                                                        van materieÈle schade.
1. Wijst de hogere voorziening af.
                                                                   4. Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
2. Verwijst rekwirante in de kosten.                               (1) PB C 269 van 14.9.1996.
(1) PB C 108 van 13.4.1996.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde Kamer)
                  ARREST VAN HET HOF                                                        van 14 mei 1998
                        (Zesde Kamer)                              in zaak C-364/96 (verzoek om prejudicieÈle beslissing van
                                                                   het Bezirksgericht für Handelssachen Wien): Verein für
                       van 14 mei 1998
                                                                   Konsumenteninformation tegen Österreichische Kreditver-
in zaak C-259/96 P: Raad van de Europese Unie tegen                                         sicherungs AG (1)
                  L. de Nil en C. Impens (1)                       (Richtlijn 90/314/EEG betreffende pakketreizen Ð
(Hogere voorziening Ð Ambtenaren Ð Intern vergelijkend             Omvang van bescherming tegen risico van insolvabiliteit
onderzoek Ð Maatregelen ter uitvoering van arrest hou-                             of faillissement van organisator)
dende nietigverklaring Ð Overgang naar hogere categorie                                       (98/C 234/13)
zonder terugwerkende kracht na vergelijkend onderzoek
               Ð MaterieÈle en morele schade)                                              (Procestaal: Duits)
                         (98/C 234/12)
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                      (Procestaal: Frans)
                                                                   In zaak C-364/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                   krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bezirks-
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                   gericht für Handelssachen Wien, in het aldaar aanhangig
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   geding tussen Verein für Konsumenteninformation en
                                                                   Österreichische Kreditversicherungs AG, om een prejudi-
In zaak 259/96 P, Raad van de Europese Unie (gemachtig-            cieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 7 van Richt-
den: J.-P. JacqueÂ, D. Canga Fano en T. Blanchet), betref-         lijn 90/314/EEG van de Raad van 13 juni 1990 betref-
fende hogere voorziening tegen het op 26 juni 1996 door            fende pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              en rondreispakketten (PB L 158 van 23.6.1990, blz. 59),
schappen (Tweede Kamer) in zaak T-91/95 (JurAmbt. blz.             heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: C.
II-959) gewezen arrest tussen De Nil en Impens en de               Gulmann (rapporteur), kamerpresident, M. Wathelet, J. C.
Raad, en strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere        Moitinho de Almeida, J.-P. Puissochet en L. Sevón, rech-
partijen bij de procedure: L. de Nil, ambtenaar van de             ters; advocaat-generaal: G. Tesauro; griffier: L. Hewlett,
Raad van de Europese Unie, wonende te Wolvertem (Bel-              administrateur, op 14 mei 1998 een arrest gewezen waar-
gieÈ), en C. Impens, ambtenaar van de Raad van de Euro-            van het dictum luidt als volgt:
pese Unie, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
J.-N. Louis, T. Demaseure, V. Leclercq en A. Tornel, advo-         Artikel 7 van Richtlijn 90/314/EEG van de Raad van
caten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-             13 juli 1990 betreffende pakketreizen, met inbegrip van
burg bij Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30,                vakantiepakketten en rondreispakketten, moet aldus wor-
heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H.            den uitgelegd, dat het, waar het terugbetaling van reeds


title: Beroep, op 10 maart 1998 ingesteld door Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-43/98)

text:
16.5.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 151/9
heeft het Gerecht (Derde Kamer), samengesteld als volgt:                       BESCHIKKING VAN HET GERECHT
V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters; grif-                       VAN EERSTE AANLEG
fier: H. Jung, op 25 maart 1998 een beschikking gegeven                                   van 24 maart 1998
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    in zaak T-232/97: M. Becret-Danieau e.a. tegen Europees
                                                                                Parlement (1)
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                    (Ambtenaren Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Salarisafre-
                                                                    keningen Ð Ontvankelijkheid Ð Termijnen Ð Nieuw en
                                                                                wezenlijk feit Ð Verval van recht)
2. Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.                                            (98/C 151/19)
(1) PB C 7 van 10.1.1998.                                                                  (Procestaal: Frans)
                                                                    In zaak T-232/97, M. Becret-Danieau, J. Cadogan, M.
                                                                    Mesenburg, R. Moriarty, A.-M. Nilles, T. Rodrigues, F.
                                                                    SimoÄes, J.-L. Spellini, J. Pica-Borruto en N. Schulte, amb-
                                                                    tenaren van het Europees Parlement, wonende, respectie-
                                                                    velijk, te Bertrange (Luxemburg), te Steinsel (Luxemburg),
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                              te Biwer (Luxemburg), te Colmar-Berg (Luxemburg), te
                  VAN EERSTE AANLEG                                 Mamer (Luxemburg), te Mondercange (Luxemburg), te
                                                                    Munsbach (Luxemburg), te Bascharage (Luxemburg), te
                      van 12 maart 1998                             Thionville (Frankrijk) en te Leudelange (Luxemburg), ver-
in zaak T-207/97, G. Berthu tegen Raad van de Europese              tegenwoordigd door J.-N. Louis, A. Tornel en F. Parmen-
                            Unie (1)                                tier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                    Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-
(Economisch en monetair beleid Ð Verordening van de                 sange 30, tegen Europees Parlement (gemachtigden: M.
Raad over enkele bepalingen betreffende de invoering van            Peter en Y. Pantalis), betreffende een beroep tot nietigver-
de euro Ð Vervanging van de naam ¹ecuº, genoemd in                  klaring van de uitdrukkelijk genomen besluiten tot afwij-
artikel 109 G van het EG-Verdrag, door de naam ¹euroº               zing van verzoekers' verzoeken om uitbetaling van de
Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Kennelijke niet-ontvan-             bedragen die krachtens artikel 67, lid 2, van het Statuut
                           kelijkheid)                              van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen van
                                                                    hun kostwinnerstoelage waren afgetrokken uit hoofde van
                        (98/C 151/18)                               de gezinspremie die hun echtgenoot ontvangt, en voor
                                                                    zoveel nodig, van de besluiten van 15 mei en 27 juli 1997
                                                                    houdende uitdrukkelijke afwijzing van hun klachten, heeft
                      (Procestaal: Frans)                           het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: A.
                                                                    Kalogeropoulos, president, C. W. Bellamy en J. Pirrung,
                                                                    rechters; griffier: H. Jung, op 24 maart 1998 een beschik-
                                                                    king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-207/97, G. Berthu, lid van het Europees Parle-
ment, wonende te Chelles (Frankrijk), vertegenwoordigd
door A. Varaut, advocaat te Parijs, rue Alfred de Vigny 9,          1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigde: J.-P. Jac-
queÂ en I. Díez Parra), betreffende een beroep tot nietigver-
klaring van Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad                2. Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
van 17 juni 1997 over enkele bepalingen betreffende de
invoering van de euro (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1),             (1) PB C 318 van 18.10.1997.
heeft het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt:
A. Kalogeropoulos, kamerpresident, C. W. Bellamy en J.
Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 12 maart 1998 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    Beroep, op 10 maart 1998 ingesteld door Emesa Sugar
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                         (Free Zone) NV tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-43/98)
2. Verzoeker wordt in de kosten verwezen.                                                    (98/C 151/20)
(1) PB C 318 van 18.10.1997.                                                            (Procestaal: Nederlands)
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 10 maart 1998 beroep ingesteld
 ---pagebreak--- C 151/10              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      16.5.98
tegen Raad van de Europese Unie door Emesa Sugar (Free              3. artikel 240, leden 1 en 3, van Besluit 91/482/EEG staat
Zone), gevestigd te Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd                 in de weg aan een herziening van dit besluit na 1 maart
door G. van der Wal, advocaat bij de Hoge Raad der                       1995, althans aan een herziening per 1 december
Nederlanden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                     1997;
ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31.
                                                                    4. strijd met het beginsel van rechtszekerheid (vertrou-
                                                                         wensbeginsel): ontbreken van overgangstermijn en
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         overgangsregeling;
1. Besluit 97/803/EG van de Raad (1), althans de wijzi-             5. ontoereikende en onvolledige motivering.
     gingen in de artikelen 101, 102, 108 van Besluit 91/
     482/EEG van de Raad (2) en van artikel 6 van bijlage II        Besluit 97/803/EG, althans de daarin opgenomen invoerbe-
     bij Besluit 91/482/EEG alsmede de toevoeging van               perkingen acht verzoekster op grond van de middelen 1 en
     artikel 108 ter in Besluit 91/482/EEG (punten 27 tot           5 een gekwalificeerde schending van hogere rechtsregels
     en met 32 van Besluit 97/803/EG) nietig te verklaren.          die strekken tot bescherming van verzoeksters belangen.
2. Te verklaren dat de Gemeenschap aansprakelijk is                 Onderhavige vordering stelt verzoekster als zelfstandige
     voor de schade door Emesa geleden doordat sedert               vordering in, naast het door haar ingestelde beroep tot nie-
     1 december 1997 de invoer van LGO-suiker in de                 tigverklaring (T-44/98).
     Gemeenschap is verhinderd of beperkt als gevolg van
     Besluit 97/803/EG.                                             (1) PB L 329 van 29.11.1997, blz. 50.
                                                                    (2) PB L 263 van 19.9.1991, blz. 1. Besluit gerectificeerd in PB
                                                                        L 15 van 23.1.1993, blz. 33.
3. Te bepalen dat partijen zich nader zullen verstaan
     omtrent de omvang van de schade van Emesa en dat,
     bij gebreke van overeenstemming hierover, de proce-
     dure zal worden voortgezet binnen een door het
     Gerecht van eerste aanleg te bepalen termijn, ter bepa-
     ling van de omvang van de schade, althans de                   Beroep, op 10 maart 1998 ingesteld door Emesa Sugar
     Gemeenschap te veroordelen tot betaling van de hier-           (Free Zone) NV tegen Commissie van de Europese
     voor in de punten 185-197 voorlopige begrote en nog                                  Gemeenschappen
     te begroten schade, meer subsidiair de Gemeenschap te
                                                                                (Zaak T-44/98)
     veroordelen tot betaling van de door het Gerecht van
     eerste aanleg in goede justitie te bepalen schadevergoe-                                (98/C 151/21)
     ding, vermeerderd met de in punt 97 bedoelde rente.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
4. De Raad te veroordelen in de proceskosten.
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 10 maart 1998 beroep ingesteld
Middelen en voornaamste argumenten                                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                    Emesa Sugar (Free Zone), gevestigd te Oranjestad (Aruba),
                                                                    vertegenwoordigd door G. van der Wal, advocaat bij de
Verzoekster vordert vergoeding van de schade die zij stelt          Hoge Raad der Nederlanden, domicilie gekozen hebbende
te hebben geleden als gevolg van de beperkingen die ten             te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar,
aanzien van de invoer van suiker van LGO-oorsprong zijn             Grand-Rue 31.
ingevoerd door het in het petitum onder 1 genoemde
besluit. Deze artikelen zijn haars inziens op vijf gronden in       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
strijd met het Gemeenschapsrecht:
                                                                    Ð de beschikking van de Commissie van 23 december
1. strijd met het vergrendelingsmechanisme, volgens het-                 1997 (VI/51329) nietig te verklaren;
     welk het Gemeenschapsrecht eraan in de weg staat,
     dat de Gemeenschap in het handelsverkeer tussen de             Ð de Commissie te verwijzen in de kosten van het
     LGO en de Gemeenschap niet-tijdelijke beperkingen                   geding.
     aanbrengt, waardoor bepaalde in de LGO-besluiten
     neergelegde faciliteiten (deels) ongedaan worden
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
     gemaakt;
                                                                    Bij de genoemde beschikking heeft de Commissie op grond
2. strijd met het evenredigheidsbeginsel, aangezien Ð               van artikel 8, derde alinea, van Verordening (EG) nr. 2553/
     voorzover juridisch en feitelijk gerechtvaardigd Ð tij-        97 (1) aan het Hoofdproductschap voor Akkerbouwpro-
     delijke maatregelen dienen te worden genomen, doch             ducten medegedeeld, dat verzoeksters aanvrage van
     niet blijvende structurele beperkingen;                        19 december 1997 voor de afgifte van een invoercertificaat


title: Zaak C-105/14: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Cuneo — Italië) — strafzaak tegen Ivo Taricco e.a. [Prejudiciële verwijzing — Strafprocedure wegens strafbare feiten ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Artikel 325 VWEU — Nationale wettelijke regeling die voorziet in absolute verjaringstermijnen die kunnen leiden tot straffeloosheid voor strafbare feiten — Mogelijke aantasting van de financiële belangen van de Europese Unie — Verplichting voor de nationale rechter om elke bepaling van nationaal recht die afbreuk kan doen aan de door het Unierecht aan de lidstaten opgelegde verplichtingen, buiten toepassing te laten]

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/11

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Cuneo — Italië) — strafzaak tegen Ivo Taricco e.a.
   (Zaak C-105/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Strafprocedure wegens strafbare feiten ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Artikel 325 VWEU - Nationale wettelijke regeling die voorziet in absolute verjaringstermijnen die kunnen leiden tot straffeloosheid voor strafbare feiten - Mogelijke aantasting van de financiële belangen van de Europese Unie - Verplichting voor de nationale rechter om elke bepaling van nationaal recht die afbreuk kan doen aan de door het Unierecht aan de lidstaten opgelegde verplichtingen, buiten toepassing te laten])
   (2015/C 363/13)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Cuneo

      Partijen in de strafzaak

   Ivo Taricco, Ezio Filippi, Isabella Leonetti, Nicola Spagnolo, Davide Salvoni, Flavio Spaccavento, Goranco Anakiev

      Dictum

               1)

               Een nationale regeling inzake de verjaring van strafbare feiten als die welke is vervat in artikel 160, laatste alinea, van het Strafwetboek, zoals gewijzigd bij wet nr. 251 van 5 december 2005, gelezen in samenhang met artikel 161 van dat wetboek, volgens welke op de datum van de feiten in het hoofdgeding de stuitingshandeling in een strafvervolging voor ernstige strafbare feiten ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde tot gevolg heeft dat de verjaringstermijn met slechts een kwart van de oorspronkelijke duur wordt verlengd, kan afbreuk doen aan de door artikel 325, leden 1 en 2, VWEU aan de lidstaten opgelegde verplichtingen, ingeval deze nationale regeling belet dat doeltreffende en afschrikkende sancties worden opgelegd in een groot aantal gevallen van ernstige fraude waardoor de financiële belangen van de Europese Unie worden geschaad, of voor gevallen van fraude waardoor de financiële belangen van de betrokken lidstaat worden geschaad, verjaringstermijnen stelt die langer zijn dan voor gevallen van fraude waardoor de financiële belangen van de Europese Unie worden geschaad, hetgeen de nationale rechter dient na te gaan. Het is de taak van de nationale rechter om volle werking te geven aan artikel 325, leden 1 en 2, VWEU door, indien nodig, de bepalingen van nationaal recht die ertoe leiden dat de betrokken lidstaat wordt verhinderd de krachtens artikel 325, leden 1 en 2, VWEU op hem rustende verplichtingen na te komen, buiten toepassing te laten.

               2)

               Een verjaringsregeling voor strafbare feiten ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde, als die welke is vervat in artikel 160, laatste alinea, van het Strafwetboek, zoals gewijzigd bij wet nr. 251 van 5 december 2005, gelezen in samenhang met artikel 161 van dat wetboek, kan niet worden getoetst aan de artikelen 101 VWEU, 107 VWEU en 119 VWEU.

      (1)  PB C 194 van 24.6.2014.


title: Zaak T-35/99: Beroep, op 8 februari 1999 ingesteld door Keller SpA onder buitengewoon bewind en Keller Meccanica SpA onder buitengewoon bewind tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 121/18              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     1.5.1999
Beroep, op 8 februari 1999 ingesteld door Keller SpA                     Tot staving van hun vorderingen stellen verzoeksters, die nadat
onder buitengewoon bewind en Keller Meccanica SpA                        zij insolvent waren verklaard onder buitengewoon bewind zijn
onder buitengewoon bewind tegen Commissie van de                         geplaatst, het volgende:
                  Europese Gemeenschappen
                                                                         — verdraaiing van de feiten en als gevolg daarvan verkeerde
                                                                              toepassing van artikel 92 bij de beoordeling van boven-
                         (Zaak T-35/99)                                       bedoelde goedkope leningen, inzonderheid met betrekking
                                                                              tot de niet-toepasselijkheid van regionale wet nr. 25/1993
                        (1999/C 121/40)                                       op bedrijven die onder buitengewoon bewind zijn ge-
                                                                              plaatst, met betrekking tot de uitsluitende toepasselijkheid
                                                                              van de steunregeling waarin regionale wet nr. 66/1976
                                                                              voorziet, op ondernemingen die niet meer dan 7 miljard
                       (Procestaal: Italiaans)                                ITL vaste activa en maximaal 100 aangestelden hebben, en
                                                                              met betrekking tot het feit, dat de goedgekeurde regeling
                                                                              niet zou hebben voorzien in een mechanisme voor de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     aanpassing van de steunparameters, zodat de wijzigingen
schappen is op 8 februari 1999 beroep tegen Commissie van                     die aan de toepassingsrichtlijnen waren aangebracht, bij de
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Keller SpA                          Commissie hadden moeten worden aangemeld;
onder buitengewoon bewind en Keller Meccanica SpA onder
buitengewoon bewind, vertegenwoordigd door D. Corapi, V.                 — verkeerde toepassing van de communautaire kaderregeling
Cappuccilli en M. Merola, advocaten te Rome, domicilie                        voor herstructureringssteun voorzover in het bestreden
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Lorang,                      besluit is geoordeeld, dat verzoeksters’ saneringsprogram-
advocaat aldaar, rue Albert Ier 51.                                           ma niet als een echt herstructureringsplan kan worden
                                                                              aangemerkt en dat de betrokken interventie niet voorziet
                                                                              in maatregelen om onrechtmatige distorsies van de me-
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                          dedinging te voorkomen;
— het bestreden besluit nietig te verklaren;                             — verkeerde berekening van de rente over de terug te betalen
                                                                              bedragen.
— subsidiair, het bestreden besluit nietig en van onwaarde
    verklaren op het punt van de berekening van de rente over
    de te verhalen bedragen;
— de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.
                                                                         Beroep, op 12 februari 1999 ingesteld door U. Miranda
                                                                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak T-37/99)
Verzoeksters, die deel uitmaken van het Keller-concern, dat is
gespecialiseerd in de productie van rollend materieel en in het                                  (1999/C 121/41)
verlenen van met vervoer en distributie verband houdende
diensten, komen op tegen het besluit dat de Commissie op
1 juli 1998 aan het einde van een procedure als bedoeld in                                      (Procestaal: Italiaans)
artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag heeft genomen. Volgens
dat besluit:                                                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 12 februari 1999 beroep tegen Commissie van
— zijn de voorwaarden waaronder aan Keller SpA, goedkope                 de Europese Gemeenschappen ingesteld door U. Miranda,
    leningen voor een bedrag van 33 839 miljoen ITL en aan               vertegenwoordigd door L.G. Radicati di Brozolo, advocaat te
    Keller Meccanica SpA goedkope leningen voor een bedrag               Milaan, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A.
    van 6 500 miljoen ITL zijn toegekend, niet in overeenstem-           Schmidt, advocaat aldaar, Val Ste Croix 7.
    ming met de voorwaarden gesteld in regionale wet nr.
    25/1993 van de Regione Sicilia en regionale wet nr.                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
    66/1976 van de Regione Sardegna, die beide een door de
    Commissie goedgekeurde steunregeling bevatten;                       — het bestreden besluit nietig te verklaren;
— is bovendien de aan Keller SpA in de vorm van rentesubsi-              — de Commissie in de kosten te verwijzen.
    die toegekende steun van 4 288 miljoen ITL niet in
    overeenstemming met de communautaire kaderregeling
    voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemin-             Middelen en voornaamste argumenten
    gen in moeilijkheden, komt hij niet in aanmerking voor
    een van de afwijkingen bedoeld in artikel 92, leden 2 en 3,          Verzoeker, gepensioneerd ambtenaar, komt op tegen het
    van het EG-Verdrag en in artikel 51, leden 2 en 3, van de            besluit van de Commissie betreffende het verhalen van de
    EER-Overeenkomst en is hij derhalve onverenigbaar met                bedragen die in december 1995 als inrichtingsvergoeding bij
    de gemeenschappelijke markt.                                         beëindiging van de dienst zijn betaald.


title: Zaak T-364/00: Beroep, op 27 november 2000 ingesteld door S. Van Weyenbergh tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 61/16                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 24.2.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                       Beroep, op 27 november 2000 ingesteld door S. Van
                                                                              Weyenbergh tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
De middelen en argumenten zijn nagenoeg dezelfde als die in
zaak T-357/00, Martı́nez Alarcón/Commissie.                                                    (Zaak T-364/00)
                                                                                (2001/C 61/32)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 27 november 2000 beroep tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen ingesteld door S. Van
Beroep, op 27 november 2000 ingesteld door L. Dricot                    Weyenbergh, wonende te Tervuren (België), vertegenwoordigd
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       door C. Mourato, advocaat te Brussel.
                        (Zaak T-363/00)                                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —    primair, nietig te verklaren het besluit van de jury van
                          (2001/C 61/31)                                     vergelijkend onderzoek COM/TB/99 van 28 januari 2000
                                                                             om verzoekster niet tot dat vergelijkend onderzoek toe te
                                                                             laten en het uitdrukkelijk genomen besluit van het TABG
                                                                             van 9 oktober 2000 houdende afwijzing van verzoeksters
                         (Procestaal: Frans)                                 klacht;
                                                                        —    subsidiair, verweerster te veroordelen verzoekster een
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    bedrag van 2 941 667 BEF — onder voorbehoud van
schappen is op 27 november 2000 beroep tegen Commissie                       wijziging in de loop van de procedure — te betalen ter
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door L. Dricot,                     vergoeding van materiële en morele schade;
wonende te Overijse (België), vertegenwoordigd door C. Mou-
rato, advocaat te Brussel.                                              —    verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Middelen en voornaamste argumenten
—     primair, nietig te verklaren de besluiten van de jury van         De middelen en argumenten zijn nagenoeg dezelfde als die in
      vergelijkend onderzoek COM/TB/99 van 28 januari 2000              zaak T-357/00, Martı́nez Alarcón/Commissie.
      en 24 februari 2000 om verzoekster niet tot dat vergelij-
      kend onderzoek toe te laten en het stilzwijgend genomen
      besluit van het TABG van 28 augustus 2000 houdende
      afwijzing van verzoeksters klacht;
—     subsidiair, verweerster te veroordelen verzoekster een
      bedrag van 500 000 BEF — onder voorbehoud van
                                                                        Beroep, op 30 november 2000 ingesteld door Scott S.A.
      wijziging in de loop van de procedure — te betalen ter
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
      vergoeding van materiële en morele schade;
                                                                                (Zaak T-366/00)
—     verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
                                                                                (2001/C 61/33)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Engels)
De middelen en argumenten zijn nagenoeg dezelfde als die in             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
zaak T-357/00, Martı́nez Alarcón/Commissie.                            schappen is op 30 november 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Scott S.A.,
                                                                        een in Frankrijk gevestigde onderneming, vertegenwoordigd
                                                                        door J. Lever QC and G. Peretz, Barristers, en R. Griffith,
                                                                        Solicitor of Clifford Chance, Londen.