title: Zaak T-100/01: Beroep, op 13 april 2001 ingesteld door Karola Gluiber tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 227/22                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      11.8.2001
Middelen:                        — Onjuiste toepassing van ar-             verdeling van functies van de nieuwe dienst werd verzoekster
                                     tikel 8, lid 1, sub b, van veror-     een functie toegewezen die volgens haar aanzienlijk minder
                                     dening (EG) nr. 40/94 (1) (ver-       belangrijk was en minder carrièremogelijkheden bood. Volgens
                                     warringsgevaar)                       verzoekster had zij wanneer de beginselen van artikel 141 EG
                                 — wat letterbeeld en klank be-            tijdig en volledig waren toegepast, de functie van Hauptsach-
                                     treft alsmede in begripsmatig         gebietsleiterin „Personal und Verwaltung” moeten krijgen. Zij
                                     opzicht verschillen de twee           stelt, dat zij daardoor grote materiële en immateriële schade
                                     tekens aanzienlijk van elkaar,        heeft geleden en dat in haar geval sinds 1994 door haar
                                     en de betrokken waren zijn            werkgever, met een beroep op de „vrijheid van organisatie”
                                     niet gelijksoortig.                   van de werkgever, alle grondrechten en mensenrechten waren
                                                                           geschonden zonder dat dit rechtsgevolgen had.
(1) Verordening (EG) van de Raad van 20 december 1993 inzake het
     gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                                                                           Zij stelt, dat voor de nationale rechterlijke instanties verzoeken
                                                                           om prejudiciële vragen te stellen krachtens artikel 234 EG, geen
                                                                           gehoor hadden gevonden. Alle door verzoekster aanhangig
                                                                           gemaakte procedures op grond van de Europese grondrechten
                                                                           zijn in eerste aanleg geëindigd, daar ook de toestemming voor
                                                                           het instellen van hoger beroep werd geweigerd. Haar op basis
                                                                           van de grondwet ingediende klachten zijn zonder motivering
                                                                           eveneens terzijde gelegd. Volgens verzoekster heeft geen
Beroep, op 13 april 2001 ingesteld door Karola Gluiber                     toetsing van de schendingen van de grondrechten aan het
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                         Unieverdrag en het Handvest voor de grondrechten van de
                                                                           Europese Unie plaatsgevonden.
                          (Zaak T-100/01)
                          (2001/C 227/43)
                                                                           Verzoekster betoogt, dat volgens de in de Bondsrepubliek
                                                                           Duitsland geldende bepalingen als voorwaarde voor vorderin-
                                                                           gen tot schadevergoeding tegen de overheid de individuele
                           (Procestaal: Duits)                             schuld van de behandelend ambtenaar vereist is. Zo is er voor
                                                                           de employees in overheidsdienst geen schadevergoedingsrege-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  ling zonder dat concrete schade wordt aangetoond in geval
schappen is op 13 april 2001 beroep ingesteld tegen de                     van schendingen van de grondrechten op grond van het
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Karola                       Unieverdrag.
Gluiber, wonende te Osterhofen (Duitsland), vertegenwoordigd
door C. Bleckenwegner, advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                        Zij beroept zich op de artikelen 5 en 6 van het Verdrag
                                                                           betreffende de Europese Unie en het Handvest voor de
—      vast te stellen dat de Commissie heeft nagelaten te                 grondrechten, alsook op bepalingen van richtlijn 75/117/EEG
       handelen krachtens artikel 175, tweede en derde alinea,             van de Raad, en zij stelt dat de plicht van de Commissie om
       EG-Verdrag jo artikel 232, derde alinea, van het Verdrag            toe te zien op de naleving van het recht van de Unie en de
       van Amsterdam doordat zij onvoldoende heeft toegezien               eerbiediging van de mensenrechten en principiële vrijheden in
       op de omzetting en toepassing van Europese rechtsnor-               nationaal Duits recht, niet is nagekomen. De Commissie is na
       men in nationaal Duits recht;                                       het verzoek van verzoekster krachtens artikel 232 EG niet
                                                                           opgetreden en heeft op haar bezwaren niet inhoudelijk geant-
—      vast te stellen dat de Commissie heeft nagelaten inhoude-           woord.
       lijk in te gaan op verzoeksters verzoek krachtens ar-
       tikel 175, tweede alinea, EG-Verdrag jo artikel 232, derde
       alinea, van het Verdrag van Amsterdam om tot handelen
       over te gaan;
                                                                           Verzoekster haalt tal van situaties aan als voorbeeld van
—      verweerster in de kosten te verwijzen.                              schendingen van de grondrechten en van gevallen van discrimi-
                                                                           natie op de arbeidsplaats alsook van discriminatie van
                                                                           vrouwen.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster werkt sinds 1986 als bondsambtenaar bij het
Straßenneubauamt Bad Kreuznach in dienst van de deelstaat
Rheinland-Pfalz. In 1994 werd deze dienst samengevoegd
met de Straßenneubauverwaltung Bad Kreuznach en bij de


title: Zaak T-75/99: Beroep, op 15 maart 1999 ingesteld door Eli Lilly and Company Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
19.6.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 174/9
Verzoekster stelt ten slotte, dat de eis dat de betrokken steun          Verzoekster voert de volgende middelen aan:
dient te worden teruggevorderd, ontoereikend is gemotiveerd
en in strijd is met het evenredigheids-, het vertrouwens- en het         — schending van wezenlijke vormvoorschriften, doordat de
gelijkheidsbeginsel, alsook met het verbod van willekeur.                     bestreden verordening geen althans geen duidelijke rechts-
                                                                              grondslag vermeldt en/of doordat de samenvoeging van
                                                                              twee rechtsgrondslagen in strijd is met de in richtlijn
                                                                              70/524/EEG (2) neergelegde fundamentele procedurele ver-
                                                                              eisten;
                                                                         — kennelijk onjuiste beoordeling door de Raad bij de toepas-
                                                                              sing van artikel 3(a) (e) van richtlijn 70/524/EEG;
Beroep, op 11 maart 1999 ingesteld door Alpharma Inc.
       tegen Raad van de Europese Gemeenschappen                         — schending door de Raad van fundamentele beginselen van
                                                                              de communautaire rechtsorde, zoals het evenredigheids-
                          (Zaak T-70/99)                                      beginsel, het vertrouwensbeginsel en het recht te worden
                                                                              gehoord;
                         (1999/C 174/19)                                 — onvoldoende motivering van de bestreden verordening en,
                                                                              bijgevolg, schending van artikel 190 EG-Verdrag.
                         (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                (1) Zie ook zaak T-13/99, Pfizer Animal Health/Raad, aanhangig.
                                                                         (2) Richtlijn van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoe-
schappen is op 11 maart 1999 beroep ingesteld tegen Raad                     gingsmiddelen in diervoeding, PB L 270, 14.12.1970, blz. 1.
van de Europese Gemeenschappen door Alpharma Inc., Fort
Lee (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door
G. Robert, advocaat te Londen, en B. Van de Walle de Ghelcke,
advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, Rue
Goethe 11, Luxemburg.
                                                                         Beroep, op 15 maart 1999 ingesteld door Eli Lilly and
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      Company Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
— verordening (EG) nr. 2821/98 van de Raad van 17 decem-
     ber 1998 tot wijziging, wat betreft de intrekking van de
     toelating van bepaalde antibiotica, van richtlijn                                             (Zaak T-75/99)
     70/524/EEG betreffende toevoegingsmiddelen in diervoe-
     ding, nietig te verklaren, of                                                                (1999/C 174/20)
— verordening (EG) nr. 2821/98 nietig te verklaren voorzover
     de toelating van zinkbacitracine wordt ingetrokken;                                          (Procestaal: Engels)
— de Raad in de kosten te verwijzen.                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 15 maart 1999 beroep tegen Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen ingesteld door Eli Lilly and
Middelen en voornaamste argumenten                                       Company Ltd, vertegenwoordigd door D. Waelbroeck en D.
                                                                         Brinckman, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
Verzoekster, een vennootschap naar het recht van de staat                kantore van Arendt & Medernach, B.P. 39, L-2010.
Delaware en gevestigd in Verenigde Staten van Amerika,
vervaardigt een antibioticum dat als toevoegingsmiddel in                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
diervoeding wordt gebruikt, genaamd zinkbacitracine, in sa-
menstellingen die het geschikt maken voor gebruik als antimi-            — ingevolge artikel 175 EG-Verdrag voor recht te verklaren,
crobiële groeibevorderaar bij dieren. Verzoekster is de enige                 dat de Commissie artikel 176 EG-Verdrag heeft geschon-
fabrikant en de voornaamste leverancier van zinkbacitracine                   den door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn ter
in de EER en verhandelt het toevoegingsmiddel, dat wordt                      uitvoering van het arrest van het Gerecht van eerste
vervaardigd in Noorwegen, onder de naam Albac.                                aanleg van 25 juni 1998 in de zaak T-120/96 (Lilly
                                                                              Industries/Commissie);
Bij de bestreden verordening(1) wordt de toelating van zink-             — de Commissie te veroordelen tot betaling van een bedrag
bacitracine als toevoegingsmiddel in diervoeding per                          van 2,6 miljoen ECU, overeenkomstig de artikelen 178 en
30 juni 1999 ingetrokken. Het verbieden van zinkbacitracine                   215, tweede alinea, EG-Verdrag, als vergoeding voor de
werd als een noodzakelijke voorzorgsmaatregel gezien in                       materiële en morele schade die verzoekster ten gevolge
afwachting van uitvoerige nadere gegevens omtrent de moge-                    van het verzuim van de Commissie heeft geleden;
lijkheid van resistenties en de beoordeling van het risico van
overdracht van dier op mens. Door de overdracht van                      — de Commissie te veroordelen tot betaling van een bedrag
resistenties zou de doeltreffendheid van het gebruik van                      van 1 000 ECU per dag vanaf de datum van het arrest in
zinkbacitracine in de menselijke geneeskunde worden vermin-                   de onderhavige zaak tot de datum waarop de Commissie
derd. Drie andere producten, spiramycine, virginiamycine en                   de maatregelen zal hebben genomen die noodzakelijk zijn
tylosinefosfaat, zijn met ingang van dezelfde datum verboden.                 ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van eerste
Het verbod zal vóór 31 december 2000 worden verlengd.                       aanleg in de zaak T-120/96; en
 ---pagebreak--- C 174/10              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    19.6.1999
— de Commissie in de kosten van de onderhavige procedure               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     te verwijzen.
                                                                       1) verordening (EG) nr. 590/1999 van de Commissie van
                                                                            18 maart 1999 tot aanvulling van de bijlage van verorde-
Middelen en voornaamste argumenten                                          ning (EG) nr. 1107/96 betreffende de registratie van de
                                                                            geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in
                                                                            het kader van de procedure van artikel 17 van verordening
In zijn arrest in de zaak T-120/96 (1) verklaarde het Gerecht               (EEG) nr. 2081/92, nietig te verklaren, wat de benaming
van eerste aanleg de beschikking van de Commissie van 22 mei                „Spreewälder Gurken” betreft;
1996 houdende afwijzing van een aanvraag van verzoekster
om somidobove, een boviene somatotropine (BST), te doen                2) verweerster te verwijzen in de kosten.
opnemen in bijlage II bij verodening (EEG) nr. 2377/90 van
de Raad van 26 juni 1990 houdende een communautaire
procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor re-                 Middelen en voornaamste argumenten
siduen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik                Verzoekster produceert augurken in blik volgens recepten die
in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (2), nietig. Na de           reeds eeuwenlang in het gebied Spreewald worden gebruikt.
uitspraak van dat arrest heeft de Commissie nagelaten bij het          Verzoeksters zetel ligt ongeveer 40 à 50 km westelijk van dit
Comité voor de aanpassing van de richtlijnen een ontwerp-              gebied.
verordening in te dienen waarbij somidobove in bijlage II bij
bovengenoemde verordening wordt opgenomen, waardoor zij                Verzoekster betoogt dat bij de bestreden verordening overeen-
artikel 176 EG heeft geschonden.                                       komstig de procedure van verordening (EEG) nr. 2081/92
                                                                       inzake de bescherming van de geografische aanduidingen en
Volgens verzoekster beschikt de Commissie in casu over geen            oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levens-
discretionaire beoordelingsmarge, zodat, zij verplicht is een          middelen (1) de benaming „Spreewälder Gurken” in de bijlage
ontwerpverordening op te stellen waarbij somidobove in                 bij verordening (EG) nr. 1107/96 is opgenomen. Als gevolg
bijlage II wordt opgenomen, en dit ontwerp aan het Comité              van de bestreden verordening mag thans het woord „Spree-
voor de aanpassing van de richtlijnen ter goedkeuring voor te          wald” niet meer worden gebruikt wanneer niet aan de voor-
leggen.                                                                waarden van deze verordening wordt voldaan.
                                                                       Volgens verzoekster munt de bestreden verordening in het
Bovendien is het vaste rechtspraak van het Hof, dat de
                                                                       bijzonder daardoor uit dat zij, abstraherend van alle gegevens
maatregelen ter uitvoering van een arrest waarbij een handeling
                                                                       feitelijk en rechtens, een twijfelachtig stuk politiek en econo-
van een gemeenschapsinstelling nietig wordt verklaard, binnen
                                                                       misch gemotiveerde kuiperijen („kliekvorming”) van de kant
een redelijke termijn moeten worden genomen. Sedert de
                                                                       van het Bondsministerie van Juridische zaken van de lidstaat
uitspraak in de zaak T-120/96 zijn meer dan zeven maanden
                                                                       Bondsrepubliek Duitsland oplevert, dat uiteindelijk tegenover
verstreken, en de Commissie heeft niet alleen nog steeds geen
                                                                       de Commissie heeft aanbevolen de bestreden verordening vast
enkele maatregel ter uitvoering van het arrest genomen, doch
                                                                       te stellen.
bovendien publiekelijk verklaard dat zij niet bereid is dat te
doen.                                                                  Verzoekster stelt schending van wezenlijke vormvoorschriften
                                                                       met betrekking tot de totstandkoming van de bestreden
(1) Arrest van 25 juni 1998 in zaak T-120/96, Lilly Industries         verordening, in het bijzonder het feit dat de vereenvoudigde
    LTD/Commissie (Jurispr. Blz. II-2573).                             procedure van artikel 17 van verordening (EG) nr. 2081/92 is
(2) PB L 224, blz. 1.                                                  gevolgd, die niet geschikt is voor „Spreewälder Gurken”, de
                                                                       daarmee verbonden beknotting van het recht op toegang tot
                                                                       de rechter, alsmede niet-inachtneming van een termijn van zes
                                                                       maanden van artikel 17 van verordening nr. 2081/92.
                                                                       Verder stelt verzoekster, dat de bestreden verordening niet te
                                                                       verenigen is met artikel 2 van deze verordening, wat de
                                                                       bescherming van geografische aanduidingen, respectievelijk
Beroep, op 1 april 1999 ingesteld door Jütro Konserven-                oorsprongsbenamingen betreft. Bovendien is in het kader van
fabrik GmbH & Co. KG tegen Commissie van de Europese                   de bestreden verordening niet voorzien in een overgangsrege-
                      Gemeenschappen                                   ling voor de Bondsrepubliek Duitsland, zoals op grond van
                                                                       artikel 13, lid 2, van verordening nr. 2081/92 in beginsel
                         (Zaak T-76/99)                                vereist is.
                       (1999/C 174/21)                                 Bovendien stelt verzoekster misbruik van bevoegdheid ten
                                                                       aanzien van de gekunstelde en in het bijzonder onjuist
                                                                       gedefinieerde afbakening van het „economisch gebied Spree-
                        (Procestaal: Duits)                            wald”. De aan de auteur van de verordening verleende bevoegd-
                                                                       heid om geografische gebieden te omschrijven, wordt onjuist
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              gebruikt wanneer de geografische afbakening geschiedt op
schappen is op 1 april 1999 beroep ingesteld tegen Commissie           basis van onjuiste overwegingen, in het bijzonder zoals in casu
van de Europese Gemeenschappen door Jütro Konservenfabrik              op basis van politieke en economische behoeften. Bovendien
GmbH & Co. KG te Jüterbog (BRD), vertegenwoordigd door                 is sprake van misbruik van bevoegdheid, wanneer in plaats
Dr. R. Schultz-Süchting van het advocatenkantoor Boesebeck             van een in het verkeer bekend geografisch gebied „Spreewald”
Droste, te Hamburg, domicilie gekozen hebbende te Luxem-               een „economisch gebied Spreewald” wordt omschreven dat
burg ten kantore van Arendt & Medernach, advocaten aldaar,             niet het minst van doen heeft met het geografisch gebied
Rue Mathias Hardt 8-10.                                                „Spreewald”.


title: Zaak C-292/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tartu Ringkonnakohus — Estland) — Ragn-Sells AS/Sillamäe Linnavalitsus (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2008/98/EG — Afvalbeheer — Artikel 16, lid 3 — Beginsel van nabijheid — Verordening (EG) nr. 1013/2006 — Overbrenging van afval — Gemengd stedelijk afval — Industrieel afval en bouwafval — Procedure voor gunning van dienstenconcessie voor ophaling en vervoer van op grondgebied van gemeente geproduceerd afval — Verplichting voor toekomstige begunstigde om opgehaald afval te vervoeren naar door aanbestedende dienst aangewezen verwerkingsinstallaties — Meest nabijgelegen, daartoe geschikte verwerkingsinstallatie)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/14

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tartu Ringkonnakohus — Estland) — Ragn-Sells AS/Sillamäe Linnavalitsus
   (Zaak C-292/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2008/98/EG - Afvalbeheer - Artikel 16, lid 3 - Beginsel van nabijheid - Verordening (EG) nr. 1013/2006 - Overbrenging van afval - Gemengd stedelijk afval - Industrieel afval en bouwafval - Procedure voor gunning van dienstenconcessie voor ophaling en vervoer van op grondgebied van gemeente geproduceerd afval - Verplichting voor toekomstige begunstigde om opgehaald afval te vervoeren naar door aanbestedende dienst aangewezen verwerkingsinstallaties - Meest nabijgelegen, daartoe geschikte verwerkingsinstallatie)
   2014/C 52/22
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Tartu Ringkonnakohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ragn-Sells AS

      Verwerende partij: Sillamäe Linnavalitsus

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tartu Ringkonnakohus — Uitlegging van de artikelen 102 en 106, lid 1, VWEU en artikel 16, lid 3, van richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 312, blz. 3) — Procedure voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor georganiseerd vervoer van stedelijk afval — In het bestek gestelde voorwaarde dat de toekomstige concessiehouder het afval uitsluitend vervoert naar twee specifieke afvalverwerkingscentrales die op het grondgebied van de betrokken gemeente actief zijn, ook al zijn er op de markt andere dienstverleners actief die aan de voorwaarden voldoen — Uitsluitend recht om stedelijk afval te verwerken — Misbruik van machtspositie

      Dictum

               1)

               De bepalingen van verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen, juncto artikel 16 van richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen, moeten aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           deze bepalingen een lokaal lichaam toestaan om de met inzameling van afval op zijn grondgebied belaste onderneming ertoe te verplichten, het gemengd stedelijk afvoer, ingezameld bij particuliere huishoudens en in voorkomend geval bij andere producenten, te vervoeren naar de meest nabijgelegen, daartoe geschikte installatie die is gelegen in dezelfde lidstaat als dit lichaam.

                           —

                           deze bepalingen een lokaal lichaam niet toestaan om de met inzameling van afval op zijn grondgebied belaste onderneming ertoe te verplichten, het op zijn grondgebied geproduceerde industrieel afval en bouwafval te vervoeren naar de meest nabijgelegen, daartoe geschikte installatie die is gelegen in dezelfde lidstaat als dit lichaam, voor zover dit afval is bestemd voor nuttige toepassing, indien de producenten van dit afval verplicht zijn dit afval aan deze onderneming of rechtstreeks aan deze installatie te leveren.

               2)

               De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU zijn niet van toepassing op een situatie als in het hoofdgeding, die zich in al haar aspecten in één enkele lidstaat afspeelt.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Zaak C-142/00 P: Hogere voorziening, op 14 april 2000 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest op 10 februari 2000 in de gevoegde zaken T-32/98 en T-41/98 tussen enerzĳds de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door het Koninkrĳk Spanje, en anderzĳds, de Regering van de Nederlandse Antillen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)

text:
12.8.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 233/11
1)    Artikel 2 van de Eerste richtlijn (67/227/EEG) van de Raad           Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
      van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetge-          van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe 11,
      vingen der lidstaten inzake omzetbelasting, en artikel 17,           betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het
      leden 2, 3 en 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de          Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
      Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de              (Derde kamer — uitgebreid) van 16 september 1998, IECC/
      wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-            Commissie (T-133/95 en T-204/95, Jurispr. blz. II-3645),
      schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:        strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partijen bij
      uniforme grondslag, moeten aldus worden uitgelegd, dat er in         de procedure: International Express Carriers Conference (IECC),
      beginsel een rechtstreekse en onmiddellijke samenhang dient te       gevestigd te Genève (Zwitserland), vertegenwoordigd door
      bestaan tussen een bijzondere handeling in een eerder stadium        E. Morgan de Rivery, advocaat te Parijs, J. Derenne en M. Cun-
      en een of meer in een later stadium verrichte handelingen            ningham, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
      waarvoor recht op aftrek bestaat, om aan de belastingplichtige       Luxemburg ten kantore van A. Schmitt, advocaat aldaar, Val
      een recht op aftrek van de voorbelasting toe te kennen en de         Sainte-Croix 7, Commissie van de Europese Gemeenschappen
      omvang van dat recht te bepalen.                                     (gemachtigde: K. Wiedner, bijgestaan door N. Forwood), La
                                                                           Poste, vertegenwoordigd door H. Lehman, advocaat te Parijs,
2)    Het staat aan de nationale rechterlijke instantie om het criterium
                                                                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
      van de rechtstreekse en onmiddellijke samenhang toe te passen
                                                                           A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398, Verenigd Ko-
      op de feiten van elk bij haar aanhangig geding. Een be-
                                                                           ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, en The Post
      lastingplichtige die zowel handelingen verricht waarvoor recht
                                                                           Office, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
      op aftrek bestaat, als handelingen waarvoor geen recht op aftrek
                                                                           D. A. O. Edward, kamerpresident, P. J. G. Kapteyn (rapporteur)
      bestaat, kan de belasting over de toegevoegde waarde die over
                                                                           en A. La Pergola, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo
      de door hem gebruikte goederen of diensten is betaald,
                                                                           Colomer; griffier: R. Grass, op 11 mei 2000 een beschikking
      aftrekken wanneer die goederen of diensten een rechtstreekse en
                                                                           gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
      onmiddellijke samenhang vertonen met de in een later stadium
      verrichte handelingen die recht geven op aftrek, zonder dat een      1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
      onderscheid moet worden gemaakt naargelang lid 2, lid 3 of
      lid 5 van artikel 17 van de Zesde richtlijn (77/388) van             2)    Deutsche Post AG wordt in de kosten verwezen.
      toepassing is. Die belastingplichtige kan de belasting over de
      toegevoegde waarde over in een eerder stadium verworven              3)    International Express Carriers Conference en La Poste zullen
      diensten niet volledig aftrekken wanneer die diensten niet zijn            hun eigen kosten dragen.
      gebruikt voor het verrichten van een handeling waarvoor recht
      op aftrek bestaat, maar in het kader van activiteiten die enkel
      het gevolg zijn van die handeling, tenzij de belastingplichtige      (1) PB C 48 van 20.2.1999.
      met objectieve elementen aantoont, dat de kosten van die
      diensten een bestanddeel zijn van de prijs van de in een later
      stadium verrichte handeling.
(1) PB C 166 van 30.5.1998.
                                                                           Hogere voorziening, op 14 april 2000 ingesteld door de
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                   arrest op 10 februari 2000 in de gevoegde zaken
                                                                           T-32/98 en T-41/98 tussen enerzijds de Commissie van
                           (Vierde kamer)                                  de Europese Gemeenschappen, ondersteund door het
                                                                           Koninkrijk Spanje, en anderzijds, de Regering van de
                          van 11 mei 2000                                  Nederlandse Antillen, gewezen door het Gerecht van
                                                                           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
in zaak C-428/98 P: Deutsche Post AG tegen International                                                kamer)
Express Carriers Conference (IECC), Commissie van de
Europese Gemeenschappen, La Poste, Verenigd Ko-                                                   (Zaak C-142/00 P)
ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en The
                            Post Office (1)
                                                                                (2000/C 233/22)
(„Hogere voorziening — Mededinging — Misbruik van
         machtspositie — Postdiensten — Remailing”)                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                           op 14 april 2000 hogere voorziening ingesteld door de
                          (2000/C 233/21)                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                           digd door Th. van Rijn, juridisch adviseur van de Commissie,
                          (Procestaal: Engels)                             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ten kantore van
                                                                           C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst, tegen het
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- arrest, op 10 februari 2000 in de gevoegde zaken T-32/98 en
                          dentie van het Hof)                              T-41/98, tussen enerzijds de Commissie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen, ondersteund door het Koninkrijk Spanje,
In zaak C-428/98 P, Deutsche Post AG, gevestigd te Bonn                    en anderzijds, de Regering van de Nederlandse Antillen,
(Duitsland), vertegenwoordigd door D. Schroeder, advocaat te               gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer).
 ---pagebreak--- C 233/12             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12.8.2000
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           op hun grondgebied. Het Gerecht had dus moeten
                                                                           oordelen dat de Nederlandse Antillen door de betrokken
—   het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van                       verordeningen niet waren geraakt in de zin van arti-
    10 februari 2000 in de gevoegde zaken T-32/98 en T-                    kel 230, vierde alinea, EG.
    41/98 te vernietigen;
                                                                     —     Schending van het recht omdat het Gerecht geoordeeld
—   de zaak zelf afdoende de beroepen tot nietigverklaring                 heeft dat de regering van de Nederlandse Antillen rechts-
    van verordeningen 2352/97 (1) en 2494/97 (2) niet-ont-                 treeks is geraakt door de verordeningen 2352/97 en
    vankelijk te verklaren;                                                2494/97: De gevolgen van voornoemde verordeningen
                                                                           voor de Nederlandse Antillen manifesteerden zich uitslu-
                                                                           itend op sociaal-economisch gebied, namelijk dat de
—   subsidiair de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;
                                                                           werkgelegenheid in de rijstsector in gevaar kon komen en
                                                                           dat het eilandgebied inkomsten uit verschillende soorten
—   verzoekster in eerste aanleg te veroordelen in de kosten               belastingen kon verliezen.
    van het geding, daarbij inbegrepen de procedure voor het
    Gerecht.                                                         —     Schending van het recht omdat het Gerecht geoordeeld
                                                                           heeft dat de Commissie bij het vaststellen van verordening
                                                                           2352/97 gedwaald heeft ten aanzien van het recht:
Middelen en voornaamste argumenten                                         Doordat het Gerecht heeft nagelaten de gedetailleerde
                                                                           motivering van de invoerbeperkende maatregelen van
—   Schending van het recht omdat het Gerecht geoordeeld                   verordening 2494/97 in aanmerking te nemen bij zijn
    heeft dat de regering van de Nederlandse Antillen indivi-              beoordeling van de motivering van verordening 2352/97
    dueel is geraakt door de verordeningen 2352/97 en                      — terwijl het wel de gevolgen van verordening 2494/97
    2494/97: De besteden maatregelen van de Commissie                      bij deze beoordeling betrekt — heeft het Gerecht het recht
    zijn evenwel van toepassing op de invoeren uit alle LGO                geschonden. Beide verordeningen vormen één geheel,
    en niet alleen op die uit de Nederlandse Antillen.                     waarbij de eerste — verordening 2352/97 — slechts een
                                                                           instrument schept om artikel 109 LGO-besluit daadwer-
    Indien het Hof zou oordelen dat artikel 109, lid 2, van                kelijk toe te passen door middel van de tweede verorde-
    het LGO-besluit zou moeten worden uitgelegd in de zin                  ning.
    dat iedere LGO individueel is geraakt door een verorde-
    ning die van toepassing is op alle LGO, zou dit betekenen        (1) PB 1997, L 326, blz. 21.
    dat aan de LGO een beroepsrecht wordt gegeven dat                (2) PB 1997, L 343, blz. 17.
    vergelijkbaar is met dat welk aan de lidstaten toekomt uit
    hoofde van artikel 230, tweede alinea, EG. Het concept
    „individueel geraakt zijn” wordt dan in zoverre van iedere
    reële inhoud ontdaan. Het feit dat een LGO het grootste
    deel van de invoer in de Gemeenschap voor zijn rekening
    neemt, heeft niet per definitie tot gevolg dat de economie
    van dat LGO zwaarder wordt getroffen dan de economie
                                                                     Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
    van een ander LGO. Het Gerecht maakt een gedachtenfout
                                                                     Chancery Division, van 7 maart 2000 om een prejudiciële
    indien het dat criterium aanneemt om te meten of de
                                                                     beslissing in de gedingen Boehringer Ingelheim AG en
    negatieve gevolgen van de betrokken verordeningen
                                                                     Boehringer Ingelheim Pharma AG tegen Swingward Ltd,
    voornamelijk op het grondgebied van de Nederlandse
                                                                     Boehringer Ingelheim AG en Boehringer Ingelheim Phar-
    Antillen merkbaar zouden zijn.
                                                                     ma AG tegen Dowelhurst Ltd, Glaxo Group Ltd tegen
                                                                     Swingward Ltd, Boehringer Ingelheim AG en Boehringer
—   Schending van het recht omdat het Gerecht geoordeeld             Ingelheim Pharma AG tegen Dowelhurst Ltd, Glaxo
    heeft dat de regering van de Nederlandse Antillen over           Group Ltd tegen Dowelhurst Ltd, SmithKline Beecham
    een procesbelang beschikt: De betrokken materie (het             plc, BeechamGroup plc en SmithKline & French Laborato-
    handelsregiem tussen de Gemeenschap en de LGO)                   ries Ltd tegen Dowelhurst Ltd, en Eli Lilly & Company
    behoort tot de bevoegdheden van het Koninkrijk der                                    tegen Dowelhurst Ltd
    Nederlanden. De Nederlandse Antillen als zelfstandig
    rijksdeel kunnen hier niet handelend optreden. Het stond
    dus aan het Koninkrijk der Nederlanden te bepalen of een                                  (Zaak C-143/00)
    beroep tot nietigverklaring tegen de betrokken verorde-
    ningen zou worden ingesteld. De Nederlandse Antillen                                      (2000/C 233/23)
    staat dit recht niet toe.
                                                                     De High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division,
    Er is dan ook geen sprake van maatregelen van de                 heeft bij beschikking van 7 maart 2000, ingekomen ter griffie
    Nederlandse Antillen waaraan het rechtsgevolg zou zijn           van het Hof van Justitie op 17 april 2000, in de gedingen
    ontnomen tengevolge van de betrokken verordeningen.              tussen Boehringer Ingelheim AG en Boehringer Ingelheim
    In de onderhavige zaak hebben de Nederlandse Antillen            Pharma AG tegen Swingward Ltd, Boehringer Ingelheim AG
    beroep ingesteld tot nietigverklaring van verordeningen          en Boehringer Ingelheim Pharma AG tegen Dowelhurst Ltd,
    die van invloed zijn op de economische positie van               Glaxo Group Ltd tegen Swingward Ltd, Boehringer Ingelheim
    bepaalde ondernemingen en derhalve de werkgelegenheid            AG en Boehringer Ingelheim Pharma AG tegen Dowelhurst


title: Zaak F-67/14: Beroep ingesteld op 17 juli 2014 — ZZ/Raad

text:
               27.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 380/26

         Beroep ingesteld op 17 juli 2014 — ZZ/Raad
   (Zaak F-67/14)
   2014/C 380/34
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Raad

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker aan het einde van zijn proeftijd te ontslaan en vergoeding van de geleden immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Secretariaat van de Raad van 25 juni 2013 en van het besluit van het TABG van de Raad van 8 april 2014, waarbij verzoeker is ontslagen;

               —

               veroordeling van verweerder tot betaling van een bedrag aan schadevergoeding berekend op basis van verzoekers maandelijkse bezoldiging als AST 3 (3  500 EUR) vermenigvuldigd met het aantal maanden die zullen zijn verstreken tussen 1 juli 2013 en de datum waarop het arrest in deze zaak zal worden gewezen;

               —

               veroordeling van verweerder tot betaling van een bedrag van 40  000 EUR voor de geleden immateriële schade;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten die verzoeker in het kader van de procedure heeft gemaakt.


title: Zaak T-271/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 december 2007 — Microsoft/Commissie

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/51

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 december 2007 — Microsoft/Commissie
   (Zaak T-271/06) (1)

   (2008/C 22/96)

      Procestaal: Engels

   De president van de Zevende kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 29 juni 1995 in zaak C-135/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming - Richtlijn 89/618/Euratom - Ontvankelijkheid)

text:
2 . 9 . 95              NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 229/7
tigde: D. Gouloussis ) tegen Helleense Republiek ( gemach                    de bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke
tigden: M. Apessos, A. Samoni-Rantou en N. Dafniou ),                         uitoefening van het vrij verrichten van diensten en
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de                 houdende wijziging van Richltijn 79/267/EEG,
Helleense Republiek, door niet de nodige wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen — en (C
109/94 ), subsidiair ( C-207/94 en C-225/94 ), deze niet                  is de Helleense Republiek de krachtens het EG-Verdrag
binnen de gestelde termijn aan de Commissie mee te delen —                op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
om te voldoen aan: in zaak C-109/94, Richtlijn 90/618/EEG
van de Raad van 8 november 1990 tot wijziging, met name             2 . De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten
wat de wettelijke aansprakelijkheidsverzekering motorrij                 van de procedure.
tuigen betreft, van Richtlijn 73/239/EEG en Richtlijn
88/357/EEG tot coördinatie van de wettelijke en bestuurs
rechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekerings        0 ) PB nr . C 161 van 11 . 6 . 1994 .
bedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbran            (2 ) PB nr . L 330 van 29 . 11 . 1990, blz . 44 .
che ( 2 ), in zaak C-207/94, de Tweede Richtlijn 88/357/EEG         ( 3 ) PB nr. L 172 van 4 . 7 . 1988 , blz . 1 .
                                                                    ( 4 ) PB nr. L 330 van 29 . 11 . 1990, blz . 50 .
van de Raad van 22 juni 1988 tot coördinatie van de
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het
directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levens
verzekeringsbranche, tot vaststelling van bepalingen ter
bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij
verrichten van diensten en houdende wijziging van Richtlijn
73/239/EEG ( 3 ), en, in zaak C-225/94, de Tweede Richtlijn
90/619/EEG van de Raad van 8 november 1990 tot                                          ARREST VAN HET HOF
coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa
                                                                                ( Zesde Kamer )
lingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf, tot
vaststelling van de bepalingen ter bevordering van de                                       van 29 juni 1995
daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van              in zaak C-135 /94 : Commissie van de Europese Gemeen
diensten en houdende wijziging van Richtlijn 79/267/                             schappen tegen Italiaanse Republiek ( l )
EEG (4 ), de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde              (Niet-nakoming — Richtlijn 89/618/Euratom — Ontvan
Kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresi                                            kelijkheid)
dent, P. Jann, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward                                       ( 95/C 229/13 )
en L. Sevón ( rapporteur ), rechters, advocaat-generaal : C. O.
Lenz; griffier: D. Louterman-Hubeau, op 29 juni 1995 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                        (Procestaai: Italiaans)
 1 . Door niet binnen de gestelde termijnen de nodige                (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                             Jurisprudentie van het Hof)
     stellen om te voldoen aan
     — Richtlijn 90/618/EEG van de Raad van 8 november              In zaak C-135/94 , Commissie van de Europese Gemeen
           1990 tot wijziging, met name wat de wettelijke           schappen ( gemachtigde : A. Aresu ) tegen Italiaanse Repu
           aansprakelijkheidsverzekering motorrijtuigen be          bliek ( gemachtigde : U. Leanza ), betreffende een verzoek aan
           treft, van Richtlijn 73/239/EEG en Richtlijn 88/          het Hof om vast te stellen dat de Italiaanse Republiek door
           357/EEG tot coördinatie van de wettelijke en              niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
           bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het di        stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 89/
                                                                     618/Euratom van de Raad van 27 november 1989 betref
           recte verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de
           levensverzekeringsbranche,                                fende de informatie van de bevolking over de bij stralings
                                                                     gevaar toepasselijke maatregelen ter bescherming van de
                                                                     gezondheid en over de alsdan te volgen gedragslijn ( 2 ), de
      — de Tweede Richtlijn 88/357/EEG van de Raad van
                                                                     krachtens deze richtlijn en de artikelen 161 , derde alinea, en
           22 juni 1998 tot coördinatie van de wettelijke en
                                                                      192, eerste alinea, EGA-Verdrag op haar rustende verplich
           bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het di
                                                                     tingen niet is nagekomen, heeft het Hof ( Zesde Kamer ),
           recte verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de
                                                                     samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler, kamerpresident,
           levensverzekeringsbranche, tot vaststelling van
                                                                     P. J. G. Kapteyn ( rapporteur), C. N. Kakouris, J. L. Murray
           bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke          en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal : M. B. Elmer;
           uitoefening van het vrij verrichten van diensten en       griffier: R. Grass, op 29 juni 1995 een arrest gewezen
           houdende wijziging van Richtlijn 73/239/EEG,
                                                                     waarvan het dictum luidt als volgt:
      en
                                                                      1 . Door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
      — de Tweede Richtlijn 90/619/EEG van de Raad van                     bepalingen vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn
           8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke               89/618/Euratom van de Raad van 27 november 1989
           en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het               betreffende de informatie van de bevolking over de bij
           directe levensverzekeringsbedrijf, tot vaststelling van         stralingsgevaar toepasselijke maatregelen ter bescher
 ---pagebreak--- Nr. C 229/8             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2 . 9 . 95
      ming van de gezondheid en over de alsdan te volgen                       milieu, is de Helleense Republiek de krachtens bet
      gedragslijn, is de Italiaanse Republiek de krachtens deze                 Verdrag op haar rustende verplichtingen niet nageko
      richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nageko                   men .
      men .
                                                                         2 . De Helleense Republiek wordt verwezen in de
2 . De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten                         kosten .
       van de procedure.
                                                                         (M PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .
(') PB nr. C 188 van 9 . 7 . 1994 .                                      (2 ) PB nr. L 117 van 8 . 5 . 1990 , bh. 1 .
( 2 ) PB nr. L 357 van 7 . 12 . 1989 , blz . 31 .                        ( 3 ) PB nr. L 117 van 8 . 5 . 1990, blz. 15 .
                    ARREST VAN HET HOF                                                       ARREST VAN HET HOF
                           ( Vijfde Kamer )                                                        van 5 juli 1995
                                                                         in zaak C-21/94: Europees Parlement tegen Raad van de
                         van 29 juni 1995
                                                                                Europese Unie ( ] )
in zaak C-l 70/94 : Commissie van de Europese Gemeen
                                                                          (Richtlijn 93/89/EEG betreffende de toepassing door de
             schappen tegen Helleense Republiek ( 1 )                    Lid-Staten van de belastingen op sommige voor het goede
 (Niet-nakoming — Niet-omzetting van Richtlijnen 90/                     renvervoer over de weggebruikte voertuigen en van de voor
219/EEG en 90/220/EEG — Genetisch gemodificeerde                         hetgebruik van sommige infrastructuurvoorzieningen gehe
                               organismen)                                ven tolgelden en gebruiksrechten — Nieuwe raadpleging
                             ( 95/C 229/14 )                                                  van Europees Parlement)
                                                                                ( 95/C 229/15 )
                        (Procestaai: Grieks)
                                                                                (Procestaai: Frans)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                   Jurisprudentie van het Hof)                            (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                                                                                Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-l 70/94 , Commissie van de Europese Gemeen
 schappen ( gemachtigde : M. Kontou-Durande ) tegen Hel                  In zaak C-21 /94 , Europees Parlement ( gemachtigden : J.
 leense Republiek (gemachtigden: P. Mylonopoulos en N.                    Schoo en J. Pantalis ) tegen Raad van de Europese Unie
 Dafniou ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te                (gemachtigden: A. Sacchettini en A. Lopes Sabino ), onder
 stellen, dat de Helleense Republiek de krachtens het                     steund door Bondsrepubliek Duitsland, ( gemachtigden: E.
 EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nage                 Röder en B. Kloke ) en door Verenigd Koninkrijk van
 komen, door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en             Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigden : L.
 bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen of mede te                Hudson en L. Nicoll ), betreffende een beroep tot nietigver
 delen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 90/219/EEG              klaring van Richtlijn 93/89/EEG van de Raad van 25 okto
 van de Raad van 23 april 1 990 inzake het ingeperkte gebruik             ber 1993 betreffende de toepassing door de Lid-Staten van
 van genetisch gemodificeerde micro-organismen (2) en aan                 de belastingen op sommige voor het goederenverkeer over
 Richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake                de weg gebruikte voertuigen en van de voor het gebruik van
 de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde                  sommige infrastructuurvoorzieningen geheven tolgelden en
 organismen in het milieu ( 3 ), heeft het Hof (Vijfde Kamer ),           gebruiksrechten ( 2 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
 samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, P.                   G. C. Rodriguez Iglesias, president, F. A. Schockweiler,
 Jann, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward en L.                   P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann en P. Jann, kamerpresidenten,
 Sévon ( rapporteur ), rechters; advocaat-generaal : F. G.                G. F. Mancini, C. N. Kakouris, J. C. Moitinho de Almeida
 Jacobs; griffier: R. Grass, op 29 juni 1995 een arrest                    ( rapporteur), J. L. Murray, D. A. O. Edward, G. Hirsch, H.
 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                              Ragnemalm en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : P.
                                                                          Léger; griffier : R. Grass, op 5 juli 1995 een arrest gewezen
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
  1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
        bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen of mede te
        delen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn                   1 . Verklaart nietig Richtlijn 93/89/EEG van de Raad van
        90/219/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake het                     25 oktober 1993 betreffende de toepassing door de
        ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde                          Lid-Staten van de belastingen op sommige voor het
        micro-organismen, en aan Richtlijn 90/220/EEG van de                    goederenverkeer over de weg gebruikte voertuigen en
        Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste intro                      van de voor het gebruik van sommige infrastructuur
        ductie van genetisch gemodificeerde organismen in het                    voorzieningen geheven tolgelden en gebruiksrechten.


title: Zaak C-423/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammarrätt i Stockholm — Migrationsöverdomstolen — Zweden) — Flora May Reyes/Migrationsverket (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2004/38/EG — Recht van vrij verkeer en verblijf op grondgebied van lidstaten voor burgers van Unie en hun familieleden — Verblijfsrecht in lidstaat van derdelander die rechtstreekse bloedverwant in neergaande lijn is van persoon met verblijfsrecht in die lidstaat — Begrip persoon „ten laste” )

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammarrätt i Stockholm — Migrationsöverdomstolen — Zweden) — Flora May Reyes/Migrationsverket
   (Zaak C-423/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2004/38/EG - Recht van vrij verkeer en verblijf op grondgebied van lidstaten voor burgers van Unie en hun familieleden - Verblijfsrecht in lidstaat van derdelander die rechtstreekse bloedverwant in neergaande lijn is van persoon met verblijfsrecht in die lidstaat - Begrip persoon „ten laste”)
   2014/C 85/12
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Kammarrätten i Stockholm — Migrationsöverdomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Flora May Reyes

      Verwerende partij: Migrationsverket

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Kammarrätten i Stockholm — Migrationsöverdomstolen — Uitlegging van artikel 2, lid 2, sub c, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77) — Verblijfsrecht in een lidstaat van een derdelander die ouder is dan 21 jaar en de rechtstreekse bloedverwant in neergaande lijn is van een persoon met een verblijfsrecht in die lidstaat — Begrip „ten laste” — Verplichting voor rechtstreekse bloedverwant in neergaande lijn om te bewijzen dat hij heeft geprobeerd werk te vinden, steun voor zijn levensonderhoud van de autoriteiten van zijn land van herkomst te krijgen en/of anderszins in zijn eigen levensonderhoud te voorzien, maar zulks niet mogelijk was

      Dictum

               1)

               Artikel 2, punt 2, sub c, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG moet in die zin worden uitgelegd dat het een lidstaat niet toestaat om in omstandigheden als die van het hoofdgeding te vereisen dat de rechtstreekse bloedverwant in neergaande lijn van 21 jaar of ouder, om als ten laste te kunnen worden beschouwd en aldus onder de definitie van „familielid” in die bepaling te vallen, aantoont tevergeefs te hebben getracht werk te vinden of steun voor zijn levensonderhoud van de autoriteiten van zijn land van herkomst te verkrijgen en/of anderszins te hebben getracht in zijn levensonderhoud te voorzien.

               2)

               Artikel 2, punt 2, sub c, van richtlijn 2004/38 moet in die zin worden uitgelegd dat het feit dat een familielid wegens persoonlijke omstandigheden zoals leeftijd, beroepsopleiding en gezondheid wordt geacht goede vooruitzichten te hebben om werk te vinden en bovendien voornemens is om in het gastland te werken, niet van invloed is op de uitlegging van de in die bepaling genoemde voorwaarde dat hij „ten laste” is.

      (1)  PB C 355 van 17.11.2012.


title: Aanwĳzing van de kamerpresidenten en toevoeging van de rechters aan de kamers

text:
C 259/14                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        9.9.2000
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Aanwijzing van de kamerpresidenten en toevoeging van                         Vijfde kamer
                    de rechters aan de kamers
                                                                             P. Lindh, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas en J. D.
                         (2000/C 259/23)
                                                                             Cooke, rechters;
In zijn voltallige conferentie van 4 juli 2000 heeft het Gerecht,
overeenkomstig artikel 2, lid 4, van het besluit van de Raad                 Vijfde kamer — uitgebreid
van 24 oktober 1988 en de artikelen 10 en 15 van zijn
Reglement voor de procesvoering, de volgende besluiten
genomen met betrekking tot de periode van 1 oktober 2000                     P. Lindh, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas, J. D.
tot en met 31 augustus 2001:                                                 Cooke, M. Vilaras en N. Forwood, rechters.
a)    als kamerpresidenten worden aangewezen de rechters
                                                                       In de zaken waarin vóór 1 oktober 2000 de schriftelijke
      —     P. Lindh                                                   behandeling is geëindigd en een terechtzitting is bepaald of
                                                                       heeft plaatsgehad, blijft echter voor het eventuele vervolg van
      —     J. Azizi                                                   de mondelinge behandeling, voor de beraadslaging en het
                                                                       arrest de kamer in haar vroegere samenstelling bevoegd.
      —     P. Mengozzi
      —     A. Meij
b)    voor dezelfde periode worden de kamers samengesteld              Criteria voor de toewijzing van de zaken aan de kamers
      als volgt:
      Eerste kamer                                                     In zijn voltallige conferentie van 4 juli 2000 heeft het Gerecht
                                                                       overeenkomstig artikel 12 van het Reglement voor de proces-
      B. Vesterdorf, president, M. Vilaras en N. Forwood, rech-        voering de volgende criteria vastgesteld voor de toewijzing van
      ters;                                                            de zaken aan de kamers in de periode van 1 oktober 2000 tot
                                                                       en met 31 augustus 2001:
      Eerste kamer — uitgebreid
      B. Vesterdorf, president, A. Potocki, J. Pirrung, M. Vilaras     1.    a)    De beroepen betreffende de steunmaatregelen van
      en N. Forwood, rechters;                                                     staten en handelspolitieke beschermingsmaatregelen
                                                                                worden onmiddellijk na de nederlegging van het
      Tweede kamer                                                                 verzoekschrift en behoudens latere toepassing van
                                                                                de artikelen 14 en 51 van het Reglement voor
      A. Meij, kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung, rechters;                 de procesvoering, toegewezen aan de uitgebreide
                                                                                kamers bestaande uit vijf rechters.
      Tweede kamer — uitgebreid
      A. Meij, kamerpresident, K. Lenaerts, A. Potocki, M. Jae-              b)    De andere zaken worden onmiddellijk na de neder-
      ger en J. Pirrung, rechters;                                                 legging van het verzoekschrift en behoudens latere
                                                                                toepassing van de artikelen 14 en 51 van het
      Derde kamer                                                                  Reglement voor de procesvoering, toegewezen aan
                                                                                de kamers bestaande uit drie rechters.
      J. Azizi, kamerpresident, K. Lenaerts en M. Jaeger, rech-
      ters;
                                                                       2.    Toewijzing van de in punt 1, sub a en b, bedoelde zaken
      Derde kamer — uitgebreid                                               geschiedt als volgt:
      J. Azizi, kamerpresident, K. Lenaerts, V. Tiili, R. Moura
      Ramos en M. Jaeger, rechters;                                          a)    de in punt 1, sub a, bedoelde zaken worden, in de
                                                                                volgorde van inschrijving ter griffie, bij toerbeurt
      Vierde kamer                                                                 toegewezen aan de Eerste, de Tweede, de Derde, de
                                                                                Vierde en de Vijfde kamer (uitgebreid);
      P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en R. Moura Ramos,
      rechters;
                                                                             b)    de in artikel 130, lid 1, van het Reglement voor de
      Vierde kamer — uitgebreid                                                    procesvoering bedoelde zaken betreffende intellec-
                                                                                tuele-eigendomsrechten worden, in de volgorde van
      P. Mengozzi, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas,                          inschrijving ter griffie, bij toerbeurt toegewezen aan
      V. Tiili, R. Moura Ramos en J. D. Cooke, rechters;                           de Tweede en de Vierde kamer;
 ---pagebreak--- 9.9.2000                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 259/15
      c)    de andere in punt 1, sub b, bedoelde zaken worden,          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
            in de volgorde van inschrijving ter griffie, bij toer-
            beurt toegewezen aan de Eerste, de Tweede, de
            Derde, de Vierde en de Vijfde kamer. Hierbij worden                                 van 21 juni 2000
            drie afzonderlijke toerbeurten toegepast, en wel:
                                                                      in zaak T-537/93: H. Tromeur tegen Raad van de Europese
            —     voor de zaken bedoeld in artikel 236 EG-            Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                  Verdrag en artikel 152 EGA-Verdrag;
                                                                      („Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-
            —     voor de zaken betreffende de toepassing van de      kelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid
                  voor ondernemingen geldende mededingings-           — Producent die verbintenis tot omschakeling is aangegaan
                  regels;                                             — Niet-hervatten van productie na afloop van verbintenis”)
            —     voor de overige zaken bedoeld in punt 1, sub b.                                (2000/C 259/24)
In het kader van de boven in het eerste streepje bedoelde
toerbeurt wordt de toewijzing van de zaken betreffende                                           (Procestaal: Frans)
intellectuele-eigendomsrechten aan de Tweede en de Vierde
kamer volgens de boven sub b bedoelde toerbeurt gecompen-
seerd door de toewijzing, naar verhouding, van zaken aan de           In zaak T-537/93, H. Tromeur, wonende te Fuzunec (Frank-
Eerste, de Derde en de Vijfde kamer.                                  rijk), vertegenwoordigd door C. Larzul en F. Buffet, vervolgens
                                                                      door A. Delanoé, advocaten te Rennes, domicilie gekozen
                                                                      hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
                                                                      aldaar, Route d’Esch 398, tegen Raad van de Europese Unie
In het kader van de in de punten 2, sub a, en 2, sub c, bedoelde
toerbeurtregeling worden de door de president van het Gerecht         (gemachtigden: A. M. Colaert en M. Núñez Müller) en Commis-
voorgezeten Eerste kamer en Eerste kamer (uitgebreid) bij elke        sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G.
                                                                      Berscheid en M. Núñez Müller), betreffende een beroep krach-
derde toerbeurt overgeslagen.
                                                                      tens de artikelen 178 en 215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans
                                                                      artikelen 235 EG en 288, tweede alinea, EG), strekkende tot
                                                                      vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden, omdat
De president van het Gerecht kan van de toerbeurtregeling             hij geen melk heeft kunnen leveren ingevolge verordening
afwijken in geval van verknochtheid van zaken of ter verzeke-         (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende
ring van een gelijkmatige werkverdeling.                              algemene voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5
                                                                      quater van verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in
                                                                      de sector melk en zuivelproducten (PB L 90, blz. 13), zoals
                                                                      aangevuld bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de Commis-
Voltallig Gerecht                                                     sie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere voorschrif-
                                                                      ten voor de toepassing van de bij artikel 5 quater van
                                                                      verordening nr. 804/68 ingestelde extra heffing (PB L 132,
                                                                      blz. 11), heeft het Gerecht van eerste aanleg (alleensprekend
Tijdens zijn voltallige conferentie van 4 juli 2000 heeft het         rechter: R. M. Moura Ramos); griffier: J. Palacio González,
Gerecht overeenkomstig artikel 32, lid 1, tweede alinea, van          administrateur, op 21 juni 2000 een arrest gewezen waarvan
zijn Reglement voor de procesvoering het volgende besluit             het dictum luidt als volgt:
genomen: Indien na de aanwijzing van een advocaat-generaal
ingevolge artikel 17 van het Reglement voor de procesvoering
het Gerecht in volle samenstelling uit een even aantal rechters       1)     Verwerpt het beroep.
bestaat, is de vooraf vastgestelde volgorde waarin de president
van het Gerecht de rechter aanwijst die niet aan de berechting
van de zaal zal deelnemen, de omgekeerde van de rangorde              2)     Verwijst verzoeker in de kosten.
der rechters naar hun anciënniteit in de zin van artikel 6
van het Reglement voor de procesvoering, tenzij de aldus
aangewezen rechter de rechterrapporteur is. In dit geval
wordt aangewezen de rechter die hem onmiddellijk in rang
voorafgaat.                                                           (1) PB C 314 van 20.11.1993.


title: Zaak C-431/10: Beroep ingesteld op 1 september 2010 — Europese Commissie/Ierland

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/15

         Beroep ingesteld op 1 september 2010 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-431/10)
   ()
   2010/C 301/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande, A.-A. Gilly, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat Ierland, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/85/EG (1) van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus, althans door geen kennis te geven van de maatregelen ter volledige omzetting van die bepalingen in nationaal recht, de krachtens de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 december 2007 verstreken. De termijn voor omzetting van artikel 15 van de richtlijn is op 1 december 2008 verstreken.

      (1)  PB L 326, blz. 13.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 14 december 1995 in zaak C-132/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Niet-nakoming - Richtlijn 90/675/EEG - Veterinaire controles - Niet-omzetting)

text:
2 . 3 . 96          I NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 64/3
Artikel 4, lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van              Lenz; griffier: R. Grass, op 14 december 1995 een arrest
1 9 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
ging van het beginsel van gelijke behandeling van manneit en
vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, moet aldus             1 . Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin
worden uitgelegd, dat een nationale regeling die werkzaam                  gen in werking te doen treden die nodig zijn om te
heden die in de regel minder dan vijftien uur per week                       voldoen aan Richtlijn 90/675/EEG van de Raad van
worden uitgeoefend en waarvoor in de regel een arbeidsloon                   10 december 1990 tot vaststelling van de beginselen
van maximaal een zevende van het referentiemaandloon                        voor de organisatie van de veterinairre controles voor
wordt ontvangen, uitsluit van de verplichte verzekering uit                 produkten uit derde landen die in de Gemeenschap
hoofde van de wettelijke ziektekosten- en pensioenverzeke                  worden binnengebracht, is Ierland de krachtens arti
ringsstelsels, alsmede een nationale regeling die werkzaam                 kel 32, lid 1 , eerste alinea, van die richtlijn op hem
heden die wegens hun aard in de regel minder dan achttien                   rustende verplichtingen niet nagekomen.
uur per week worden uitgeoefend of waarvan de duur
vooraf bij arbeidsovereenkomst is beperkt, uitsluit van de             2    Ierland wordt verwezen in de kosten .
verplichte premiebetaling uit hoofde van de wettelijke
werkloosheidsverzekering, geen discriminatie op grond van
geslacht opleveren, ook al worden aanmerkelijk meer                    (>) PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .
vrouwen dan mannen door deze regeling getroffen, wanneer
de wetgever er in redelijkheid van kon uitgaan, dat de
betrokken wettelijke regeling noodzakelijk was ter verwe
zenlijking van een doelstelling van sociaal beleid, die niets
van doen heeft met discriminatie op grond van geslacht.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(!) PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1994 .                                                               (Vijfde Kamer)
                                                                                van 14 december 1995
                                                                       in zaak C-138/94: Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen tegen Ierland ( 1 )
                                                                       (Niet-nakoming — Richtlijn 91/496/EEG — Veterinaire
                                                                                controles — Niet-omzetting)
                  ARREST VAN HET HOF                                                              ( 96/C 64/06 )
                           ( Vijfde Kamer)
                    van 14 december 1995                                                     (Procestaai: Engels)
in zaak C- 132/94: Commissie van de Europese Gemeen
                   schappen tegen Ierland ( 1 )                        (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                                                                                Jurisprudentie van het Hof)
(Niet-nakoming — Richtlijn 90/675/EEG — Veterinaire
                 controles — Niet-omzetting)
                                                                       In zaak C-138/94 , Commissie van de Europese Gemeen
                             ( 96/C 64/05 )                            schappen (gemachtigden J. L. Iglesias Buhigues en J.
                                                                       Macdonald Flett ) tegen Ierland ( gemachtigde : M. A. Buck
                       (Procestaai: Engels)                            ley ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen
                                                                       dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                       bepalingen in werking te doen treden en/of onverwijld aan
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de           de Commissie mee te delen, die nodig zijn om te voldoen aan
                 Jurisprudentie van het Hof)                           Richtlijn 91 /496/EEG van de Raad van 15 juli 1991 tot
                                                                       vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de
                                                                       veterinaire controles voor dieren uit derde landen die in de
In zaak C- 132/94, Commissie van de Europese Gemeen
schappen ( gemachtigden: J. L. Iglesias, Buhigues en J.                Gemeenschap worden binnengebracht en tot wijziging van
Macdonald Flett ) tegen Ierland (gemachtigde : M. A. Buck             de Richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG en 90/675/EEG
ley ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen          ( PB 1991 , L 268 , blz . 56 ), de krachtens genoemde richtlijn,
dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke            inzonderheid artikel 30, en het EG-Verdrag op hem
bepalingen in werking te doen treden en/of onverwijld aan              rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
de Commissie mee te delen, die nodig zijn om te voldoen aan            (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward
Richtlijn 90/675/EEG van de Raad van 10 december 1990                  ( rapporteur ), kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida,
tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de          C. Gulmann , L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat
veterinaire controles voor produkten uit derde landen die in           generaal : C. O. Lenz; griffier: R. Grass, op 14 december
de Gemeenschap worden binnengebracht ( PB 1990, L 373 ,                1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
blz . 1 ), de krachtens genoemde richtlijn, inzonderheid               volgt:
artikel 32 , en het EG-Verdrag op hem rustende verplichtin
gen niet is nagekomen, heeft het Hof ( Vijfde Kamer ),                 1 . Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin
samengesteld als volgt: D. A. O. Edward ( rapporteur ),                     gen in werking te doen treden die nodig zijn om te
kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, L.                   voldoen aan Richtlijn 91 /496/EEG van de Raad van
Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : C. O.                    15 juli 1991 tot vaststelling van de beginselen voor de


title: Zaak T-212/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 september 2008 — MyTravel/Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap — Mededinging — Beschikking waarbij concentratie onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Nietigverklaring van beschikking bij arrest Gerecht — Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregel die ertoe strekt aan particulieren rechten toe te kennen )

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/15

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 september 2008 — MyTravel/Commissie
   (Zaak T-212/03) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap - Mededinging - Beschikking waarbij concentratie onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Nietigverklaring van beschikking bij arrest Gerecht - Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregel die ertoe strekt aan particulieren rechten toe te kennen’)
   (2008/C 272/26)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: MyTravel Group plc (Rochdale, Lancashire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: D. Pannick, QC, M. Nicholson en S. Cardell, solicitors, A. Lewis, barrister, en R. Gillis, QC)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Lyal, A. Whelan en P. Hellström, vervolgens R. Lyal en F. Arbault, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: W.-D. Plessing en M. Lumma, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden als gevolg van onregelmatigheden in de procedure strekkende tot controle van de verenigbaarheid van de concentratie tussen haarzelf en First Choice plc met de gemeenschappelijke markt
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               MyTravel Group plc zal haar eigen kosten dragen.

               3)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen.

               4)

               De Bondsrepubliek Duitsland zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 200 van 23.8.2003.


title: Zaak T-721/14: Beroep ingesteld op 13 oktober 2014 — België/Commissie

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/42

         Beroep ingesteld op 13 oktober 2014 — België/Commissie
   (Zaak T-721/14)
   (2014/C 431/66)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: L. Van den Broeck en M. Jacobs, gemachtigden, bijgestaan door P. Vlaemminck en B. Van Vooren, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de aanbeveling van de Commissie 2014/478/EU van 14 juli 2014 betreffende beginselen ter bescherming van consumenten en gebruikers van onlinegokdiensten en ter voorkoming van onlinegokken door minderjarigen nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te veroordelen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een schending van het beginsel van toegewezen bevoegdheden van artikel 5 VEU door niet te verwijzen naar de substantiële rechtsbasis in de Verdragen die aan de Commissie de bevoegdheid toekent om de aangevochten maatregel aan te nemen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een schending van het beginsel van toegewezen bevoegdheden, aangezien de Verdragen de Commissie niet bevoegd maken om in de kansspelsector een instrument aan te nemen met harmoniserende werking.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een schending van het beginsel van loyale samenwerking van artikel 4, lid 3, VEU en van de institutionele balans van artikel 13, lid 2, VEU, omdat de Commissie de Conclusies van de Raad van 10 december 2010„Kader voor kansspelen en weddenschappen in de lidstaten van de Europese Unie” (Document 16884/10) naast zich heeft neergelegd.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een schending van het loyaliteitsbeginsel van artikel 4, lid 3, VEU ten aanzien van de lidstaten.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan een schending van artikelen 13, lid 2, VEU en 288 en 289 VWEU, aangezien de aangevochten maatregel in feite een verborgen richtlijn uitmaakt. Verzoekster voert eveneens een schending aan van artikel 52 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie doordat de Commissie niet bij wet overgaat tot een beperking van de vrijheid van meningsuiting en van informatie zoals vervat in artikel 11 van het Handvest van de grondrechten.


title: Zaak T-496/04: Beroep, op 23 december 2004 ingesteld door NORTRAIL Transport GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/29

         Beroep, op 23 december 2004 ingesteld door NORTRAIL Transport GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-496/04)
   (2005/C 93/58)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 23 december 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door NORTRAIL Transport GmbH (Duitsland), vertegenwoordigd door J. Krause.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 1 oktober 2004, REM 15/02, betreffende het verzoek van de firma NORTRAIL Transport GmbH tot terugbetaling van invoerrechten uit hoofde van artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 (communautair douanewetboek);

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Vanaf juli 1995 voerde verzoekster regelmatig zendingen met verschillende visserijproducten uit Noorwegen in. Zij wenste die goederen in het kader van de bij verordening (EG) nr. 3061/95 (1) geopende tariefcontingenten vanaf 1 september 1995 in het vrije verkeer te brengen zonder douanerechten te betalen. Het bevoegde douanekantoor stelde vast dat de door verzoekster verlangde vrijstelling van douanerechten voor een bepaald aantal zendingen niet kon worden verleend en dat het normale tarief moest worden toegepast. Op basis daarvan eiste het bevoegde douanekantoor van verzoekster betaling van invoerrechten voor de desbetreffende in het vrije verkeer gebrachte zendingen. Verzoekster betaalde die invoerrechten gedeeltelijk.
   Verzoekster stelt dat er sprake is van bijzondere omstandigheden in de zin van artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 (2), die haar aanspraak op terugbetaling en kwijtschelding van de invoerrechten geven.
   Zij baseert haar standpunt onder meer op het feit dat een gemeenschapshandeling met terugwerkende kracht is vastgesteld. Bij een mededeling van het Duitse Bondsministerie van Financiën van 31 augustus 1995 werd de Duitse douanekantoren ter kennis gebracht dat de tariefcontingenten per 1 september 1995 waren geopend. Op 4 oktober 1995 werd de Duitse douanekantoren echter meegedeeld, dat deze contingenten met terugwerkende kracht al op 1 juli 1995 waren geopend. In de periode vanaf 1 september 1995, waarin verzoekster de betrokken goederen in het vrije verkeer wilde brengen zonder douanerechten te betalen, waren enkele tariefcontingenten reeds uitgeput, en door de opening met terugwerkende kracht per 1 juli 1995 waren er sommige al vóór 1 september 1995 uitgeput geweest.
   Verder stelt verzoekster dat de vorm van de handeling gebrekkig en verwarrend is en dat de tegenspraak tussen het tijdstip van bekendmaking van de gemeenschapshandeling en het daarin geregelde tijdstip waarop de tariefcontingenten met terugwerkende kracht worden geopend, aanleiding geeft tot misverstanden. Hierdoor kunnen de nationale douaneautoriteiten het tijdstip van de opening verschillend uitleggen, wat in strijd is met het discriminatieverbod.

      (1)  Verordening (EG) nr. 3061/95 van de Raad van 22 december 1995 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 992/95 betreffende de opening en de wijze van beheer van communautaire tariefcontingenten voor bepaalde landbouw- en visserijproducten van oorsprong uit Noorwegen (PB L 327, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Zaak C-385/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 december 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming — Toetreding van nieuwe staten — Vergunningen voor in handel brengen van generieke geneesmiddelen van referentiegeneesmiddel Plavix — Voorwaardelijke besluiten inzake vergunning voor in handel brengen van farmaceutische producten — Schending van acquis)

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 december 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-385/08) (1)

   (Niet-nakoming - Toetreding van nieuwe staten - Vergunningen voor in handel brengen van generieke geneesmiddelen van referentiegeneesmiddel Plavix - Voorwaardelijke besluiten inzake vergunning voor in handel brengen van farmaceutische producten - Schending van acquis)
   2011/C 145/02
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Šimerdová en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Dowgielewicz en B. Majczyna, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: D. Kriaučiūnas en R. Mackevičienė, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67), gelezen in samenhang met artikel 13, lid 4, van verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad van 22 juli 1993 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (PB L 214, blz. 1), alsmede met de artikelen 89 en 90 van verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (PB L 136, blz. 1) — Vergunningen voor het in de handel brengen van generieke geneesmiddelen van het referentiegeneesmiddel Plavix, in strijd met de beschermingstermijn van tien jaar die daarvoor gold — Voorwaardelijke besluiten waarbij het in de handel brengen van farmaceutische producten wordt toegestaan, en die vóór de datum van toetreding van Polen tot de Europese Unie zijn vastgesteld, maar pas na die datum gaan gelden — Besluiten onverenigbaar met richtlijn 2001/83/EG

      Dictum

               1)

               Door

                           —

                           de besluiten van de minister van Volksgezondheid betreffende de vergunning voor het in de handel brengen van generieke geneesmiddelen van het referentiegeneesmiddel Plavix te handhaven, en

                           —

                           na 1 mei 2004 geneesmiddelen op de markt te brengen en te handhaven waarvoor de vergunningen voor het in de handel brengen niet zijn afgegeven overeenkomstig artikel 6, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik,

                     is de Republiek Polen de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten, wat het eerste streepje hierboven betreft, krachtens artikel 6, lid 1, van richtlijn 2001/83 juncto artikel 13, lid 4, van verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad van 22 juli 1993 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling, alsmede junctis de artikelen 89 en 90 van verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau, en, wat het tweede streepje hierboven betreft, krachtens artikel 6, lid 1, van richtlijn 2001/83.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Republiek Litouwen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Zaak C-369/05: Beschikking van de president van het Hof van 18 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/52

         Beschikking van de president van het Hof van 18 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-369/05) (1)

   (2006/C 326/108)

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.