title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 11 juli 2005 in zaak T-13/04, Jens-Peter Bonde e.a. tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (Verordening betreffende statuut en financiering van politieke partijen op Europees niveau — Beroep tot nietigverklaring — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Voor beroep vatbare handeling — Procesbevoegdheid — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/20

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 11 juli 2005
   in zaak T-13/04, Jens-Peter Bonde e.a. tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (1)

   (Verordening betreffende statuut en financiering van politieke partijen op Europees niveau - Beroep tot nietigverklaring - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Voor beroep vatbare handeling - Procesbevoegdheid - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 229/44)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-13/04, Jens-Peter Bonde, wonende te Bagsværd (Denemarken), Inger Schörling, wonende te Gärle (Zweden), Paul-Marie Coûteaux, wonende te Mirbeau (Frankrijk), Nigel Paul Farage, wonende te Westerham (Verenigd Koninkrijk), William Abitbol, wonende te Parijs (Frankrijk), Bent Hindrup Andersen, wonende te Horsens (Denemarken), Graham H. Booth, wonende te Paignton (Verenigd Koninkrijk), Florence Kuntz, wonende te Lyon (Frankrijk), Ulla Margrethe Sandbæk, wonende te Birkerød (Denemarken), Jeffrey William Titford, wonende te Frinton-on-Sea (Verenigd Koninkrijk), Per Gahrton, wonende te Täby (Zweden), Herman Schmid, wonende te Kopenhagen (Denemarken), Jonas Sjöstedt, wonende te Umeå (Zweden), Pernille Frahm, wonende te Sdr Bjert (Denemarken), Roger Helmer, wonende te Lutterworth (Verenigd Koninkrijk), Daniel J. Hannan, wonende te Great Bookham (Verenigd Koninkrijk), Georges Berthu, wonende te Longré (Frankrijk), Dominique F. C. Souchet, wonende te Saint-Gemme la Plaine (Frankrijk), Thierry de La Perrière, wonende te Luc-sur-Mer (Frankrijk), Hans Kronberger, wonende te Wenen (Oostenrijk), Jean-Louis Bernie, wonende te Nantes (Frankrijk), Yves Butel, wonende te Amiens (Frankrijk), en Ole Krarup, wonende te Helsingor (Denemarken), vertegenwoordigd door J. Dhont, advocaat, tegen Europees Parlement (gemachtigden: H. Krück, N. Lorenz en D. Moore, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg) en Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. Sims en I. Díez Parra), betreffende een verzoek om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau (PB L 297, blz. 1), heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, N.J. Forwood en S. Papasavvas, rechters; griffier: H. Jung, op 11 juli 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekers worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 71 van 20.3.2004.


title: Zaak T-283/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 mei 2013 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 maart 2013 in zaak F-131/12, Marcuccio/Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/52

         Hogere voorziening ingesteld op 22 mei 2013 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 maart 2013 in zaak F-131/12, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-283/13 P)
   2013/C 207/85
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beschikking volledig en zonder enige uitzondering te vernietigen;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-203/13 P, Marcuccio/Commissie.


title: Zaak T-274/12: Beroep ingesteld op 15 juni 2012 — Alfastar Benelux/Raad

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/31

         Beroep ingesteld op 15 juni 2012 — Alfastar Benelux/Raad
   (Zaak T-274/12)
   2012/C 243/55
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alfastar Benelux (Elsene, België) (vertegenwoordigers: N. Keramidas en N. Korogiannakis, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               vast te stellen dat verweerder de krachtens artikel 266 VWEU op hem rustende verplichting niet is nagekomen, aangezien hij ondanks een formeel verzoek geen maatregelen ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van 20 oktober 2011 in zaak T-57/09, Alfastar Benelux/Raad, heeft genomen en geen standpunt ter zake heeft bepaald binnen de daarvoor vastgestelde termijn;

               —

               verweerder te gelasten, alle maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van 20 oktober 2011 in zaak T-57/09, Alfastar Benelux/Raad, en zijn standpunt ter zake te bepalen;

               —

               verweerder te veroordelen tot betaling van schadevergoeding van 20 000 EUR aan verzoekster krachtens artikel 340 VWEU en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure en in de andere kosten die verzoekster in verband met dit beroep heeft gemaakt, zelfs indien het onderhavige beroep wordt verworpen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan. Volgens dit middel is verweerder de krachtens artikel 266 VWEU op hem rustende verplichting niet nagekomen, aangezien hij ondanks een formeel verzoek geen maatregelen ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van 20 oktober 2011 in zaak T-57/09, Alfastar Benelux/Raad, heeft genomen en geen standpunt ter zake heeft bepaald binnen de daarvoor vastgestelde termijn.


title: Zaak C-62/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Landessozialgericht, Darmstadt (Duitsland) op 10 februari 2011 — Land Hessen, vertegenwoordigd door het Regierungspräsidium Gießen/Florence Feyerbacher

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Landessozialgericht, Darmstadt (Duitsland) op 10 februari 2011 — Land Hessen, vertegenwoordigd door het Regierungspräsidium Gießen/Florence Feyerbacher
   (Zaak C-62/11)
   2011/C 145/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Hessisches Landessozialgericht, Darmstadt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Land Hessen, vertegenwoordigd door het Regierungspräsidium Gießen

      Verwerende partij: Florence Feyerbacher

      Prejudiciële vragen

               1)

               Maakt de Overeenkomst van 18 september 1998 tussen de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland en de Europese Centrale Bank (hierna: „ECB”) inzake de zetel van de ECB (hierna: „zetelovereenkomst”) deel uit van het Unierecht, welk Unierecht voorrang heeft boven het nationale recht, of gaat het om een internationale overeenkomst?

               2)

               Moet artikel 15 van de zetelovereenkomst juncto artikel 36 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken (hierna: „ESCB”) en van de Europese Centrale Bank restrictief aldus worden uitgelegd dat de toepasselijkheid van Duits sociaal recht dat aanspraak verleent op uitkeringen, uitsluitend dan uitgesloten is voor personeelsleden van de ECB, wanneer de personeelsleden overeenkomstig de „arbeidsvoorwaarden” aanspraak hebben op een vergelijkbare sociale uitkering ten laste van de ECB?

               3)

               Ingeval de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:

                           a)

                           Moeten de genoemde bepalingen aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de toepassing van een nationale bepaling die voor de toekenning van gezinsbijslagen uitsluitend het territorialiteitsbeginsel toepast?

                           b)

                           Gelden de overwegingen van het Hof van Justitie in de zaak Bosmann (arrest van 20 mei 2008, Bosmann, C-352/06, Jurispr. blz. I-3827, punten 31 tot en met 33) ook voor de toepassing van genoemde bepalingen? Wordt door artikel 15 van de zetelovereenkomst juncto artikel 15 van de statuten van het ESCB en de ECB de Bondsrepubliek Duitsland niet de bevoegdheid ontzegd om op haar grondgebied gevestigde werknemers van de ECB gezinstoeslagen te toe te kennen?


title: Zaak C-366/01: Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 331/12               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.11.2001
Verzoek van het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch van                    Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Commissie
5 september 2001 om een prejudiciële beslissing in het                      van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
geding tussen de erven van H. Barbier en het Hoofd van
de eenheid Particulieren/Ondernemingen buitenland te                                           (Zaak C-366/01)
              Heerlen van de rijksbelastingdienst
                                                                                (2001/C 331/19)
                         (Zaak C-364/01)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 24 september 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                         (2001/C 331/18)                               digd door M. Wolfcarius als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       1)    vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
                                                                             bestuurserchtelijke maatregelen vast te stellen die nodig
Het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch heeft bij uitspraak van                  zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/48/EG (1) van de
5 september 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van                      Commissie van 21 mei 1999 houdende tweede aanpas-
Justitie op 24 september 2001, in het geding tussen de erven                 sing aan de technische vooruitgang van richtlijn 96/49/EG
van H. Barbier en het Hoofd van de eenheid Particulieren/On-                 van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van
dernemingen buitenland te Heerlen van de rijksbelastingdienst,               de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                     gevaarlijke goederen per spoor, althans door de Commis-
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                      sie niet van deze maatregelen op de hoogte te brengen,
vragen:                                                                      de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtin-
                                                                             gen niet is nagekomen;
1.    Is thans voor toegang tot het gemeenschapsrecht nog een          2)    Ierland te verwijzen in de kosten.
      grensoverschrijdende economische activiteit vereist?
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
2.    Verzet het Gemeenschapsrecht zich ertegen dat een
      lidstaat (de situsstaat) terzake van de erfrechtelijke ver-
      krijging van een onroerende zaak, gelegen in de situsstaat,      Artikel 249 EG, bepalende dat een richtlijn verbindend is ten
      een belasting heft over de waarde van die onroerende             aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
      zaak, waarbij de waarde van de leveringsplicht van die           waarvoor zij bestemd is, impliceert dat de betrokken lidstaat
      onroerende zaak wel door de situsstaat in aftrek wordt           de in de richtlijn vastgestelde omzettingstermijn moet naleven.
      toegelaten indien de erflater ten tijde van het overlijden       Die termijn is verstreken op 1 juli 1999, zonder dat Ierland de
      in de situsstaat woonde, doch niet indien de erflater            bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om te voldoen aan
      ten tijde van het overlijden in een andere lidstaat (de          de betrokken richtlijn.
      woonstaat) woonde?
                                                                       (1) PB L 169, 5.7.1999, blz. 58.
3.    Maakt het voor het antwoord op de onder 2 gestelde
      vraag verschil of de erflater ten tijde van de verwerving
      van die onroerende zaak niet meer in de situsstaat
      woonde?
                                                                       Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
4.    Is voor het antwoord op de onder 2 gestelde vraag de                                            bliek
      verdeling van het kapitaal van de erflater over de situs-
      staat, zijn woonstaat en eventuele andere staten van                                     (Zaak C-367/01)
      belang?
                                                                                (2001/C 331/20)
5.    Zo ja in welke staat is kapitaal belegd in een vordering in
      rekening-courant op een besloten vennootschap als de             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      [in casu] bedoelde belegd?                                       op 24 september 2001 beroep ingesteld tegen Helleense
                                                                       Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door A. Caeiros, juridisch adviseur, en
                                                                       P. Panagiotopoulos, bij de juridische dienst gedetacheerd
                                                                       ambtenaar van een lidstaat.


title: Zaak C-386/16: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 26 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — „Toridas” UAB/Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 138, lid 1 — Kwalificatie van een handeling als intracommunautaire levering — Vrijstelling voor intracommunautaire leveringen van goederen — Voornemen van de afnemer om de van een belastingplichtige betrokken goederen door te verkopen in een andere lidstaat alvorens zij het grondgebied van de eerste lidstaat verlaten — Eventueel belang van het feit dat een deel van de goederen vóór verzending wordt bewerkt]

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/13

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 26 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — „Toridas” UAB/Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
   (Zaak C-386/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 138, lid 1 - Kwalificatie van een handeling als intracommunautaire levering - Vrijstelling voor intracommunautaire leveringen van goederen - Voornemen van de afnemer om de van een belastingplichtige betrokken goederen door te verkopen in een andere lidstaat alvorens zij het grondgebied van de eerste lidstaat verlaten - Eventueel belang van het feit dat een deel van de goederen vóór verzending wordt bewerkt])
   (2017/C 309/17)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Toridas” UAB

      Verwerende partij: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

      in tegenwoordigheid van: Kauno apskrities valstybinė mokesčių inspekcija

      Dictum

               1)

               Artikel 138, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat in omstandigheden als in het hoofdgeding een goederenlevering die wordt verricht door een in een eerste lidstaat gevestigde belastingplichtige, niet krachtens die bepaling van de belasting over de toegevoegde waarde is vrijgesteld wanneer de afnemer die in een tweede lidstaat voor de belasting over de toegevoegde waarde is geïdentificeerd, voordat deze levering tot stand komt, de leverancier meldt dat de goederen onmiddellijk aan een in een derde lidstaat gevestigde belastingplichtige zullen worden doorverkocht alvorens ze de eerste lidstaat verlaten, en zullen worden vervoerd met als bestemming die derde belastingplichtige, voor zover die tweede levering daadwerkelijk werd verricht en de goederen vervolgens vanuit de eerste lidstaat zijn vervoerd met als bestemming de lidstaat van de derde belastingplichtige. Het feit dat de eerste afnemer voor de belasting over de toegevoegde waarde is geïdentificeerd in een andere lidstaat dan de lidstaat van de plaats van de eerste levering of van de plaats van de eindverwerving, is geen criterium om een handeling te kwalificeren als een intracommunautaire handeling en vormt op zich geen afdoend bewijs van de intracommunautaire aard van een handeling.

               2)

               Met het oog op uitlegging van artikel 138, lid 1, van richtlijn 2006/112 is het feit dat de goederen tijdens een keten van twee opeenvolgende leveringen als in het hoofdgeding, in opdracht van de afnemer die als tussenpersoon handelt, zijn bewerkt alvorens te zijn vervoerd naar de lidstaat van de eindafnemer, van geen belang voor de voorwaarden voor de eventuele vrijstelling voor de eerste levering voor zover deze bewerking na de eerste levering plaatsvindt.

      (1)  PB C 343 van 19.9.2016.


title: Zaak F-29/09 REV: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 13 april 2011 — Lebedef en Jones/Commissie (Openbare dienst — Herziening van arrest — Nieuw feit — Geen — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/49

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 13 april 2011 — Lebedef en Jones/Commissie
   (Zaak F-29/09 REV)
   (Openbare dienst - Herziening van arrest - Nieuw feit - Geen - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 252/104
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) en Trevor Jones (Ernzen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Interveniënt: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: K. Zieleśkiewicz en M. Bauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Door verzoekende partijen ingediend verzoek om herziening van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 30 september 2010 in zaak F-29/09

      Dictum

               1)

               Het verzoek om herziening wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Lebedef en Jones zullen alle kosten dragen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie, interveniënt, draagt zijn eigen kosten.


title: Zaak T-122/12: Beroep ingesteld op 19 maart 2012 — ActionSportGames/BHIM — FN Herstal (SCAR)

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/23

         Beroep ingesteld op 19 maart 2012 — ActionSportGames/BHIM — FN Herstal (SCAR)
   (Zaak T-122/12)
   2012/C 165/39
   Taal van het verzoekschrift: Deens

      Partijen

      Verzoekende partij: ActionSportGames A/S (Humlebæk, Denemarken) (vertegenwoordiger: W. Rebernik, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: FN Herstal NV (Herstal, België)

      Conclusies

               —

               verweerders beslissing van 12 januari 2012 in zaak R 2096/2010-1 vernietigen;

               —

               de beslissing van de oppositieafdeling van 24 september 2010 (zaak nr. B 1 344 904) bevestigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: ActionSportGames A/S

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SCAR” voor waren van klasse 28 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5 750 054

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: FN Herstal NV

      Oppositiemerk of -teken: niet-ingeschreven Belgische woordmerk „SCAR” voor waren van de klassen 13 en 28

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en terugverwijzing naar deze afdeling

      Aangevoerde middelen: volgens verzoekster belet het fundamentele verschil tussen de betrokken waren gevaar voor verwarring van de litigieuze merken daar de waren van FN Herstal eigenlijke vuurwapens voor militair gebruik zijn terwijl verzoeksters waren replica en speelwapens voor sport en spel zijn.


title: Zaak C-28/13 P: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 6 februari 2014 — Gabi Thesing, Bloomberg Finance LP/Europese Centrale Bank (ECB) (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Artikel 169, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Noodzakelijke inhoud van verzoekschrift in hogere voorziening)

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/15

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 6 februari 2014 — Gabi Thesing, Bloomberg Finance LP/Europese Centrale Bank (ECB)
   (Zaak C-28/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Artikel 169, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Noodzakelijke inhoud van verzoekschrift in hogere voorziening))
   2014/C 175/17
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Gabi Thesing, Bloomberg Finance LP (vertegenwoordigers: M. Stephens en R. Lands, solicitors, en T. Pitt-Payne, QC)

      Andere partij in de procedure: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: M. López Torres en S. Lambrinoc, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 29 november 2012 in zaak T-590/10, Gabi Thesing en Bloomberg Finance LP/Europese Centrale Bank (ECB), houdende verwerping van een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Europese Centrale Bank van 21 oktober 2010 om rekwiranten geen toegang te verlenen tot twee documenten betreffende de overheidsschuld en het begrotingstekort

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Gabi Thesing en Bloomberg Finance LP worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 101 van 6.4.2013.


title: Zaak T-262/10: Beroep ingesteld op 7 juni 2010 — Microban International en Microban (Europe)/Commissie

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/51

         Beroep ingesteld op 7 juni 2010 — Microban International en Microban (Europe)/Commissie
   (Zaak T-262/10)
   ()
   2010/C 221/82
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Microban International Ltd. (Huntersville, Verenigde Staten) en Microban (Europe) Ltd. (Heath Hayes, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: M. S. Rydelski, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit 2010/169 van de Commissie van 19 maart 2010 betreffende de niet-opneming van 2,4,4’-trichloor-2’-hydroxydifenylether in de EU-lijst van additieven die kunnen worden gebruikt voor de vervaardiging van materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen, overeenkomstig richtlijn 2002/72/EG (PB L 75, blz. 25), en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters vorderen op grond van artikel 263 VWEU nietigverklaring van besluit 2010/169 van de Commissie van 19 maart 2010 betreffende de niet-opneming van 2,4,4’-trichloor-2’-hydroxydifenylether in de EU-lijst van additieven die kunnen worden gebruikt voor de vervaardiging van materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen, overeenkomstig richtlijn 2002/72/EG (1) (PB L 75, blz. 25), waarvan kennisgeving is geschied onder nummer C(2010) 1613.
   Ter onderbouwing van hun vorderingen voeren verzoeksters de volgende middelen aan.
   Ten eerste is het bestreden besluit niet in overeenstemming met de toelatingsprocedure van de kaderverordening (2), nu er geen passende rechtsgrondslag voor de vaststelling van dit besluit is.
   Ten tweede is het door verweerster zonder een risicobeheersbeslissing vastgestelde besluit om het betrokken product niet in de EU-lijst van additieven op te nemen, op de enkele grond dat de oorspronkelijke toelatingsaanvraag is ingetrokken, in strijd met de toelatingsprocedure voor dat product.
   Ten derde heeft verweerster verzoeksters’ gewettigd vertrouwen geschonden door niet te voorzien in de mogelijkheid om de oorspronkelijke aanvrager voor het betrokken product te vervangen.
   Ten slotte was de procedure die aan de vaststelling van het bestreden besluit is voorafgegaan, in strijd met algemene beginselen van EU-recht, zoals het beginsel van behoorlijk bestuur, het transparantiebeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel.

      (1)  Richtlijn van de Commissie van 6 augustus 2002 inzake materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen (PB L 220, blz. 18).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1935/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004 inzake materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in contact te komen en houdende intrekking van de richtlijnen 80/590/EEG en 89/109/EEG (PB L 338, blz. 4).


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 oktober 2004 in zaak C-189/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (Niet-nakoming — Vrij verrichten van diensten — Beperkingen — Particuliere beveiligingsondernemingen)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/19

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 7 oktober 2004
   in zaak C-189/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Particuliere beveiligingsondernemingen)
   (2004/C 300/39)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-189/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 5 mei 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Patakia en W. Wils) tegen Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden: H. G. Sevenster, C. Wissels en N. A. J. Bel), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, A. Rosas, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts en S. von Bahr, rechters, advocaat-generaal: J. Kokott, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 7 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door in het kader van de Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus van 24 oktober 1997 bepalingen vast te stellen die eisen dat:

                           —

                           ondernemingen die diensten op het Nederlandse grondgebied willen verrichten en hun leidinggevenden een vergunning hebben, zonder rekening te houden met de verplichtingen waaraan de buitenlandse dienstverrichter al moet voldoen in de lidstaat waar hij is gevestigd, en door voor deze vergunning kosten in rekening te brengen, en

                           —

                           het personeel van deze ondernemingen dat vanuit de lidstaat van vestiging in Nederland wordt gedetacheerd, een door de Nederlandse autoriteiten afgegeven legitimatiebewijs heeft, voorzover voor het betrokken vereiste geen rekening wordt gehouden met de controles waaraan grensoverschrijdende dienstverrichters in hun lidstaat van herkomst al onderworpen zijn geweest,

                     is het Koninkrijk der Nederlanden de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 49 CE.

               2)

               Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in drie vierde van de kosten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen. Voor het overige zal elk der partijen haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 158 van 5.7.2003.


title: Zaak T-95/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 februari 2012 door Willem Stols tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 december 2011 in zaak F-51/08 RENV, Stols/Raad

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/22

         Hogere voorziening ingesteld op 28 februari 2012 door Willem Stols tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 december 2011 in zaak F-51/08 RENV, Stols/Raad
   (Zaak T-95/12 P)
   2012/C 126/43
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Willem Stols (Halsteren, Nederland) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 13 december 2011 in zaak F-51/08 RENV te vernietigen;

               —

               de door haar in eerste aanleg ingediende vorderingen toe te wijzen;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij de volgende middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan het feit dat het GVA bij het onderzoek van het eerste middel, ontleend aan schending van artikel 45, lid 1, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en een kennelijke beoordelingsfout, het recht van de Unie heeft geschonden:

                           —

                           door een criterium te gebruiken dat niet is voorzien in artikel 45, lid 1, van het Statuut (ad punten 46 en 47 van het bestreden arrest);

                           —

                           door zijn arrest ontoereikend te motiveren en door de in artikel 5 van het Statuut voorziene indeling in twee functiegroepen ter discussie te stellen (ad punten 52 tot en met 54 van het bestreden arrest) en

                           —

                           door in zijn motivering een materiële onjuistheid op te nemen en door het in artikel 45, lid 1, van het Statuut opgenomen taalcriterium onjuist te lezen (ad punten 50 en 51 van het bestreden arrest).

               2)

               Tweede middel, ontleend aan het feit dat het GVA bij het onderzoek van het tweede middel, ontleend aan schending van artikel 59, lid 1, van het Statuut en van het non-discriminatiebeginsel, een vaststelling heeft gedaan die noodzakelijkerwijs rechtens onjuist is, aangezien het het tweede middel heeft afgewezen omdat het eerste middel niet was aangetoond, terwijl het met zijn oordeel dat het eerste middel niet was aangetoond op verschillende punten van een onjuiste rechtsopvatting is uitgegaan (ad punten 59 en 60 van het bestreden arrest).


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 16 september 1997 in zaak C-145/96 (verzoek van het Finanzgericht Rheinland-Pfalz, Neustadt an der Weinstraße om een prejudiciële beslissing): B. von Hoffmann tegen Finanzamt Trier (Zesde BTW-richtlijn - Uitlegging van artikel 9, lid 2, onder e), derde streepje - Diensten van scheidsman - Plaats van de dienst)

text:
C 331/4              1 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     1 . 11 . 97
    — 93/49/EEG van de Commissie van 23 juni 1993                      Artikel 9, lid 2, onder e), derde streepje, van Zesde Richt
        tot vaststelling van het schema met de voorwaar               lijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betref
        den waaraan siergewassen en teeltmateriaal daar               fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
        van overeenkomstig Richtlijn 91 /682/EEG van de                inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van
        Raad moeten voldoen, en                                        belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grond
                                                                       slag, moet aldus worden uitgelegd, dat het geen betrekking
    — 93/61 /EEG van de Commissie van 2 juli 1993 tot                  heeft op de diensten van een lid van een scheidsgerecht.
        vaststelling van de schema 's met de eisen waaraan
         teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen,
                                                                       (') PB C 197 van 6. 7. 1996 .
        met uitzondering van zaad, overeenkomstig
        artikel 4 van Richtlijn 92/33/EEG van de Raad
        moeten voldoen,
    is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 10,
    lid 1 , eerste alinea, van Richtlijn 93/48/EEG, artikel 8,
    lid 1 , eerste alinea, van Richtlijn 93/49/EEG en
    artikel 7, lid 1 , eerste alinea, van Richtlijn 93/61 /EEG                             ARREST VAN HET HOF
    op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                                              (Vijfde Kamer)
2. De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de                                          van 17 september 1997
    kosten.
                                                                       in zaak C-322/95 (verzoek van de Pretura circondariale di
                                                                       Roma om een prejudiciële beslissing): E. Iurlaro tegen
(M PB C 197 van 6 . 7. 1996 .
                                                                             Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS ) ( ! )
                                                                       (Verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EEG) nr. 574/72 —
                                                                       Invaliditeitsuitkeringen — Ontstaan van recht — Referen
                                                                       tieperiode — Inaanmerkingneming van in andere lidstaat
                                                                                vervulde tijdvakken van werkloosheid)
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( 97/C 331/08 )
                          ( Zesde Kamer)
                     van 16 september 1997
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
in zaak C-145/96 (verzoek van het Finanzgericht Rhein
land-Pfalz, Neustadt an der Weinstrafie om een prejudi
ciële beslissing): B. von Hoffmann tegen Finanzamt
                               Trier ( ] )
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(Zesde BTW-richtlijn — Uitlegging van artikel 9, lid 2,                                  de Jurisprudentie van het Hof)
onder e), derde streepje — Diensten van scheidsman —
                       Plaats van de dienst)
                           ( 97/C 331 /07 )                            In zaak C-322/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                       krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Pretura
                        (Procestaai: Duits)                            circondariale di Roma, in het aldaar aanhangig geding tus
                                                                       sen E. Iurlaro en Istituto nazionale della previdenza sociale
                                                                       ( INPS ), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         van artikel 9 bis van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 van
                 de Jurisprudentie van het Hof)                        de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van
                                                                       de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstan
In zaak C-145/96, betreffende een verzoek aan het Hof                  digen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Finanz               Gemeenschap verplaatsen ( PB L 149 van 5 . 7. 1971 ,
gericht Rheinland-Pfalz, Neustadt an der Weinstrafêe                   blz . 2 ), zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening
(Duitsland), in het ^ldaar aanhangig geding tussen B. von               ( EEG ) nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230
Hoffmann en Finanzamt Trier, om een prejudiciële beslis               van 22 . 8 . 1983 , blz . 6 ) en vervolgens gewijzigd bij Veror
sing over de uitlegging van artikel 9, lid 2, onder e ), derde         dening ( EEG ) nr. 2332/89 van de Raad van 18 juli 1989
streepje, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van                ( PB L 224 van 2 . 8 . 1989 , blz . 1 ), en van artikel 15 van
 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevin              Verordening ( EEG ) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart
gen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschap                  1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Ver
pelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:                ordening ( EEG ) nr. 1408/71 ( PB L 74 van 27. 3 . 1972,
uniforme grondslag (PB L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 ),               blz . 1 ), zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening
heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: G. F.            ( EEG ) nr. 2001 /83 , heeft het Hof (Vijfde Kamer ), samen
Mancini, kamerpresident, C. N. Kakouris ( rapporteur), G.               gesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur),
Hirsch, H. Ragnemalm en R. Schintgen, rechters; advo                   kamerpresident, L. Sevón, D. A. O. Edward, P. Jann en
caat-generaal : N. Fennelly; griffier: H. A. Rühl, hoofd               M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier:
administrateur, op 16 september 1997 een arrest gewezen                 H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 17 september 1997
waarvan het dictum luidt als volgt:                                     een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/6

         2009/C 297/02
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 282 van 21.11.2009

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 267 van 7.11.2009

      PB C 256 van 24.10.2009

      PB C 244 van 10.10.2009

      PB C 233 van 26.9.2009

      PB C 220 van 12.9.2009

      PB C 205 van 29.8.2009

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak F-89/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 maart 2015 — Marcuccio/Commissie (Uitsluiting van de procedure van een vertegenwoordiger van een partij — Geen aanwijzing van een nieuwe vertegenwoordiger — Verzoeker die niet meer antwoordt op verzoeken van het Gerecht — Afdoening zonder beslissing)

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/48

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 maart 2015 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-89/13) (1)

   ((Uitsluiting van de procedure van een vertegenwoordiger van een partij - Geen aanwijzing van een nieuwe vertegenwoordiger - Verzoeker die niet meer antwoordt op verzoeken van het Gerecht - Afdoening zonder beslissing))
   (2015/C 146/66)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: A., advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om drie inhoudingen van 504,67 EUR te verrichten op verzoekers invaliditeitsuitkering, respectievelijk voor de maanden januari tot en met maart 2013

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over het beroep in zaak F-89/13, Marcuccio/Commissie.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014, blz. 39.


title: Zaak T-35/09: Arrest van het Gerecht van 2 juni 2010 — Procaps/BHIM — Biofarma (PROCAPS) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PROCAPS — Ouder nationaal en internationaal woordmerk PROCAPTAN — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Soortgelijke waren en diensten — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/17

         Arrest van het Gerecht van 2 juni 2010 — Procaps/BHIM — Biofarma (PROCAPS)
   (Zaak T-35/09) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PROCAPS - Ouder nationaal en internationaal woordmerk PROCAPTAN - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Soortgelijke waren en diensten - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 195/26
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Procaps, SA (Barranquilla, Colombia) (vertegenwoordiger: M. Vidal-Quadras Trias de Bes, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: Ó. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Biofarma SAS (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Ruiz López en V. Gil Vega, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 november 2008 (zaak R 867/2007-4) inzake een oppositieprocedure tussen Biofarma SAS en Procaps, SA

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Procaps, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak T-26/05: Beroep, op 18 januari 2005 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/26

         Beroep, op 18 januari 2005 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-26/05)
   (2005/C 69/46)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 18 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door Antonio Cingolo, avvocato dello Stato.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               nietig te verklaren:

                           —

                           mededeling DOCUP Emilia-Romagna van 9 november 2004,

                           —

                           mededeling PON Ricerca van 10 november 2004,

                           —

                           mededeling DOCUP Piemonte, POR Calabria, POR Molise, DOCUP Toscana, POR Sicilia, DOCUP Marche, DOCUP Friuli-Venezia Giulia, POR Campania, DOCUP Liguria van 12 november 2004,

                           —

                           mededeling DOCUP Lombardia, DOCUP Veneto van 16 november 2004,

                           —

                           mededeling DOCUP Lazio van 17 november 2004,

                           —

                           mededeling PON Sviluppo Imprenditoriale Locale van 18 november 2004,

                           —

                           mededeling POR Sicilia van 22 november 2004,

                           —

                           mededeling POR Puglia van 24 november 2004,

                           —

                           mededeling DOCUP PA Trento van 29 november 2004,

                           —

                           mededeling POR Puglia van 16 december 2004,

                           —

                           mededeling POR Campania van 17 december 2004,

                           —

                           mededeling PON Sviluppo Imprenditoriale Locale van 10 januari 2005;

               2.

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in de zaak T-345/04 Italiaanse Republiek tegen Commissie. (1)

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004, blz. 55.


title: Zaak T-658/15: Beroep ingesteld op 13 november 2015 — García Rey/Parlement

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/71

         Beroep ingesteld op 13 november 2015 — García Rey/Parlement
   (Zaak T-658/15)
   (2016/C 048/79)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Marcos García Rey (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: N. Pirc Musar, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               besluit A(2015)8661 C van het Europees Parlement van 16 september 2015 houdende afwijzing van verzoekers confirmatief verzoek om toegang tot bepaalde documenten die informatie bevatten over reiskosten, dagvergoedingen, vergoedingen voor algemene uitgaven en kosten voor personeelsvoorziening van leden van het Europees Parlement, nietig verklaren;

               —

               het Parlement overeenkomstig de artikelen 134 en 140 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten van verzoeker en in die van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 (1), gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001 (2), aangezien de gevraagde persoonsgegevens niet beschermd zijn op grond van het Unierecht.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001, gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001, aangezien de toegang tot de gevraagde informatie werd geweigerd, hoewel de voorwaarden voor openbaarmaking waren vervuld.

               3.

               Derde middel: schending van de in de artikelen 2 en 4, juncto artikel 6, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 neergelegde algemene verplichting om ieder document afzonderlijk te onderzoeken.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001, aangezien de weigering om gedeeltelijke toegang tot de gevraagde documenten te verlenen, niet gerechtvaardigd was.

               5.

               Vijfde middel: schending van de in de artikelen 7, lid 1, en 8, lid 1, van verordening nr. 1049/2001 neergelegde motiveringsplicht, aangezien het Parlement niet op alle argumenten van verzoeker heeft geantwoord.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  6 oktober 2005  in zaak C-291/03 (verzoek van het VAT and Duties Tribunal, Manchester om een prejudiciële beslissing): MyTravel plc tegen Commissioners of Customs & Excise (Zesde BTW-richtlijn — Regeling voor reisbureaus — Pakketreizen — Van derden betrokken prestaties en eigen prestaties — Wijze van berekening van belasting)

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 6 oktober 2005
   in zaak C-291/03 (verzoek van het VAT and Duties Tribunal, Manchester om een prejudiciële beslissing): MyTravel plc tegen Commissioners of Customs & Excise (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Regeling voor reisbureaus - Pakketreizen - Van derden betrokken prestaties en eigen prestaties - Wijze van berekening van belasting)
   (2005/C 296/06)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-291/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het VAT and Duties Tribunal, Manchester (Verenigd Koninkrijk), bij beslissing van 30 juni 2003, ingekomen bij het Hof op 4 juli 2003, in de procedure MyTravel plc tegen Commissioners of Customs & Excise, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, A. Borg Barthet (rapporteur), J.-P. Puissochet, S. von Bahr en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M. M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 6 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Een reisbureau dat of een touroperator die voor een heffingstijdvak zijn aangifte voor de belasting over de toegevoegde waarde heeft gedaan onder gebruikmaking van de methode die is voorgeschreven bij de nationale regeling tot omzetting van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, mag onder de door zijn nationale recht gestelde voorwaarden, welke de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid moeten eerbiedigen, zijn schuld voor de belasting over de toegevoegde waarde herberekenen volgens de methode die het Hof in overeenstemming met het gemeenschapsrecht heeft verklaard.

               2)

               Artikel 26 van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus worden uitgelegd dat een reisbureau dat of een touroperator die de reiziger tegen betaling van een pakketprijs zowel van derden betrokken prestaties als zelf verrichte prestaties levert, in beginsel het gedeelte van het pakket dat zijn eigen prestaties betreft op basis van hun marktwaarde moet bepalen, indien deze waarde kan worden vastgesteld. In een dergelijk geval mag de belastingplichtige het criterium van de werkelijke kosten enkel toepassen indien hij aantoont dat dit criterium de werkelijke samenstelling van het pakket getrouw weergeeft. Voor toepassing van het marktwaardecriterium geldt niet de voorwaarde dat dit eenvoudiger is dan de methode van de werkelijke kosten en evenmin de voorwaarde dat dit resulteert in een identieke of vergelijkbare schuld voor de belasting over de toegevoegde waarde als die welke de methode van de werkelijke kosten zou hebben opgeleverd. Bijgevolg:

                           —

                           heeft een reisbureau of touroperator niet de keuze om al dan niet de marktwaardemethode te gebruiken, en

                           —

                           moet laatstgenoemde methode worden toegepast op de eigen prestaties waarvan de marktwaarde kan worden vastgesteld, zelfs indien in het kader van een en hetzelfde heffingstijdvak de waarde van bepaalde eigen onderdelen van het pakket niet kan worden vastgesteld omdat de belastingplichtige geen soortgelijke prestaties los van een pakket verkoopt.

               3)

               Het staat aan de verwijzende rechter om gelet op de omstandigheden van het hoofdgeding de marktwaarde te bepalen van de vliegreizen die in het hoofdgeding in het kader van de pakketvakanties worden verstrekt. Deze rechter mag die waarde op basis van gemiddelden bepalen. In deze context kan de markt gebaseerd op de aan andere touroperators verkochte plaatsen, de meest geschikte markt vormen.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Zaak T-73/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  16 mei 2006  — Martin Magone/Commissie ( Ambtenaren — Loopbaanontwikkelingrapport — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding — Kennelijk onjuiste beoordeling — Motiveringsplicht — Misbruik van bevoegdheid — Psychisch geweld )

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/26

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 mei 2006 — Martin Magone/Commissie
   (Zaak T-73/05) (1)

   („Ambtenaren - Loopbaanontwikkelingrapport - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding - Kennelijk onjuiste beoordeling - Motiveringsplicht - Misbruik van bevoegdheid - Psychisch geweld”)
   (2006/C 165/50)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Alejandro Martin Magone (Brussel, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Lozano Palacios en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, een verzoek tot nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingrapport voor het beoordelingsjaar 2003 en, anderzijds, een verzoek tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die ex aequo et bono op 39 169,67 EUR wordt geraamd
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2005.


title: Zaak F-59/13: Beroep ingesteld op 24 juni 2013 — ZZ/EDEO

text:
               10.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/14

         Beroep ingesteld op 24 juni 2013 — ZZ/EDEO
   (Zaak F-59/13)
   2013/C 233/23
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: D. de Abreu Caldas, A. Coolen, É. Marchal en S. Orlandi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek strekkende tot herkwalificatie van zijn opeenvolgende aanstellingsovereenkomsten voor bepaalde tijd als overeenkomst voor onbepaalde tijd en tot erkenning van de periode als arbeidscontractant voor hulptaken als dienstperiode als arbeidscontractant

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek;

               —

               herkwalificatie van de overeenkomst van arbeidscontractant voor hulptaken als overeenkomst als functionaris voor onbepaalde tijd in de zin van artikel 3 bis RAP;

               —

               verwijzing van EDEO in de kosten.


title: Zaak C-427/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Banca Antoniana Popolare Veneta spa, incorporante la Banca Nazionale dell'Agricoltura spa/Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate (Btw — Terugvordering van onverschuldigd betaalde belasting — Nationale regeling die voorziet in mogelijkheid om onverschuldigd betaalde terug te vorderen voor verschillende rechterlijke instanties binnen verschillende termijnen naargelang afnemer dan wel verstrekker van diensten terugvordert — Mogelijkheid voor afnemer van diensten om van verstrekker van diensten terugbetaling van belasting te vorderen na verstrijken van termijn waarbinnen laatstgenoemde vordering kan instellen tegen belastingadministratie — Doeltreffendheidsbeginsel)

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Banca Antoniana Popolare Veneta spa, incorporante la Banca Nazionale dell'Agricoltura spa/Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
   (Zaak C-427/10) (1)

   (Btw - Terugvordering van onverschuldigd betaalde belasting - Nationale regeling die voorziet in mogelijkheid om onverschuldigd betaalde terug te vorderen voor verschillende rechterlijke instanties binnen verschillende termijnen naargelang afnemer dan wel verstrekker van diensten terugvordert - Mogelijkheid voor afnemer van diensten om van verstrekker van diensten terugbetaling van belasting te vorderen na verstrijken van termijn waarbinnen laatstgenoemde vordering kan instellen tegen belastingadministratie - Doeltreffendheidsbeginsel)
   2012/C 39/08
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Banca Antoniana Popolare Veneta spa, incorporante la Banca Nazionale dell'Agricoltura spa

      Verwerende partij: Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione — Uitlegging van artikel 17, lid 3, van richtlijn 77/388/EEG: Zesde richtlijn van de Raad, van 17 mei 1977, betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Terugvordering van onverschuldigd betaalde belasting — Nationale regeling die voorziet in de mogelijkheid van terugvordering voor verschillende rechterlijke instanties en gedurende verschillende termijnen naargelang het gaat om de afnemer van de dienst van inning van bijdragen (termijn van 10 jaar) dan wel om de verstrekker van die dienst (termijn van 2 jaar) — Mogelijkheid voor de afnemer om van de verstrekker teruggaaf van de belasting te vorderen na het verstrijken van de termijn waarbinnen deze laatste een vordering kan instellen — Beginsel van neutraliteit van de belasting, doeltreffendheidsbeginsel en discriminatieverbod

      Dictum

   Het doeltreffendheidsbeginsel staat niet in de weg aan een nationale regeling betreffende terugvordering van het onverschuldigd betaalde die voor de civielrechtelijke vordering tot terugbetaling van het onverschuldigd betaalde die de afnemer van diensten tegen de btw-plichtige verstrekker van die diensten instelt, voorziet in een verjaringstermijn die langer is dan de specifieke verjaringstermijn voor de fiscaalrechtelijke vordering tot teruggaaf die de verstrekker van de diensten tegen de belastingadministratie instelt, voor zover deze belastingplichtige met succes van die administratie teruggaaf van die belasting kan vorderen. Deze laatste voorwaarde is niet vervuld wanneer de toepassing van een dergelijke regeling tot gevolg heeft dat aan de belastingplichtige volledig het recht wordt ontnomen om van de belastingadministratie de onverschuldigd betaalde belasting over de toegevoegde waarde terug te krijgen die hij zelf aan de afnemer van zijn diensten heeft moeten terugbetalen.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010.


title: Zaak C-267/05: Beschikking van de president van het Hof van  7 februari 2006  (verzoek van de High Court — Chancery Division om een prejudiciële beslissing) — Oakley Inc tegen Animal Ltd e.a.

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/14

         Beschikking van de president van het Hof van 7 februari 2006 (verzoek van de High Court — Chancery Division om een prejudiciële beslissing) — Oakley Inc tegen Animal Ltd e.a.
   (Zaak C-267/05) (1)

   (2006/C 154/37)

      Procestaal: Engels

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 229 van 17.9.2005.


title: Zaak T-438/05: Beroep ingesteld op  14 december 2005  — Daishowa Seiki tegen BHIM

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/14

         Beroep ingesteld op 14 december 2005 — Daishowa Seiki tegen BHIM
   (Zaak T-438/05)
   (2006/C 96/27)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Daishowa Seiki Co. Ltd (Osaka, Japan) (vertegenwoordiger: T. Krüger, Rechtsanwalt)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Tengelmann Warenhandelsgesellschaft KG (Mülheim, Duitsland)
   Conclusies van verzoekster

               —

               beslissing R 928/2004-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 september 2005 te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) te verwijzen in de kosten van deze procedure en in die van procedure R 928/2004-1 voor de kamer van beroep.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „BIG PLUS” voor waren van klasse 7 (Werktuigmachines van metaal, onderdelen en gereedschapshouders daarvoor) — aanvraag nr. 1 073 964
   Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Tengelmann Warenhandelsgesellschaft KG

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk „Plus” voor waren van onder meer de klassen 6 en 8
   Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, wegens het ontbreken van gevaar van verwarring van de conflicterende merken, aangezien de waren niet soortgelijk zijn en de merken niet overeenstemmen en aangezien het merk op grond waarvan oppositie is ingesteld, bovendien alleen uit de grafische voorstelling ervan onderscheidend vermogen haalt.


title: Zaak C-259/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Civil Division) (England & Wales) (Verenigd Koninkrijk) op 26 mei 2010 — Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs/The Rank Group PLC

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Civil Division) (England & Wales) (Verenigd Koninkrijk) op 26 mei 2010 — Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs/The Rank Group PLC
   (Zaak C-259/10)
   ()
   2010/C 209/39
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (Civil Division) (England & Wales)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

      Verwerende partij: The Rank Group PLC

      Prejudiciële vragen

               1.

               Wanneer er verschillen zijn in de btw-behandeling

                           i)

                           tussen prestaties die identiek zijn vanuit het oogpunt van de consument, of

                           ii)

                           tussen gelijksoortige prestaties die in dezelfde consumentenbehoeften voorzien, vormt dat dan op zichzelf een schending van het beginsel van fiscale neutraliteit of dienen tevens in aanmerking te worden genomen (en zo ja, op welke wijze):

                                       a)

                                       de wettelijke en economische context;

                                       b)

                                       of er al dan niet sprake is van mededinging tussen de identieke diensten, respectievelijk de betrokken gelijksoortige diensten; en/of

                                       c)

                                       of de verschillende btw-behandeling vervalsing van de mededinging tot gevolg heeft gehad?

               2.

               Is een belastingplichtige wiens prestaties, naar nationaal recht, btw-plichtig zijn (omdat de lidstaat gebruik heeft gemaakt van zijn beoordelingsvrijheid krachtens artikel 13B, sub f, van de Zesde richtlijn (1)), gerechtigd terugbetaling van de over die prestaties betaalde btw te vorderen wegens schending van het beginsel van fiscale neutraliteit ten gevolge van de fiscale behandeling van andere prestaties („vergelijkbare prestaties”), wanneer

                           a)

                           de vergelijkbare prestaties naar nationaal recht btw-plichtig waren, maar

                           b)

                           de belastingautoriteit van de lidstaat een praktijk volgde waarin vergelijkbare prestaties als vrijgesteld van btw werden behandeld?

               3.

               Ingeval de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord: welke gedraging levert dan een relevante praktijk op, en met name:

                           a)

                           moet de belastingautoriteit duidelijk en ondubbelzinnig hebben uitgesproken dat vergelijkbare prestaties als vrijgesteld behandeld zouden worden;

                           b)

                           is het van belang dat de belastingautoriteit bij het doen van haar uitspraak de voor de juiste btw-behandeling van de vergelijkbare prestaties relevante feiten onvolledig of onjuist beoordeeld had, en

                           c)

                           is het van belang dat, ten aanzien van de vergelijkbare prestaties, de btw door de belastingplichtige niet is afgerekend, noch door de belastingautoriteit is gevorderd, maar dat de belastingautoriteit later heeft getracht betaling van de btw te verkrijgen, met inachtneming van de normale nationaalrechtelijke verjaringstermijnen?

               4.

               Wanneer het verschil in fiscale behandeling het gevolg is van een consequente praktijk van de nationale belastingautoriteiten, die berust op een algemeen aanvaarde beoordeling van de ware betekenis van nationale wetgeving, maakt het voor de bepaling of er sprake is van een inbreuk op het beginsel van fiscale neutraliteit dan verschil of:

                           i)

                           de belastingautoriteiten hun praktijk later wijzigen;

                           ii)

                           een nationale rechter later oordeelt dat de gewijzigde praktijk de werkelijke bedoeling van de nationale wetgeving weergeeft;

                           iii)

                           beginselen van nationaal en/of Europees recht, zoals de bescherming van gerechtvaardigd vertrouwen, rechtsverwerking, rechtszekerheid en het verbod van terugwerkende kracht, en/of verjaringstermijnen de lidstaat beletten de btw over de voorheen als vrijgesteld beschouwde prestaties te innen?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145. blz. 1).


title: Zaak C-104/10: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland — Ierland) — Patrick Kelly/National University of Ireland (University College, Dublin) (Richtlijnen 76/207/EEG, 97/80/EG en 2002/73/EG — Toegang tot beroepsopleiding — Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Afwijzing van sollicitatie — Toegang van kandidaat voor beroepsopleiding tot informatie inzake kwalificaties van andere kandidaten)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/12

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland — Ierland) — Patrick Kelly/National University of Ireland (University College, Dublin)
   (Zaak C-104/10) (1)

   (Richtlijnen 76/207/EEG, 97/80/EG en 2002/73/EG - Toegang tot beroepsopleiding - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen - Afwijzing van sollicitatie - Toegang van kandidaat voor beroepsopleiding tot informatie inzake kwalificaties van andere kandidaten)
   2011/C 269/19
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Ireland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Patrick Kelly

      Verwerende partij: National University of Ireland (University College, Dublin)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Ireland — Uitlegging van artikel 4, lid 1, van richtlijn 97/80/EG van de Raad van 15 december 1997 inzake de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht (PB 1998, L 14, blz. 6), van artikel 4 van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (PB L 39, blz. 40) en van artikel 3 van richtlijn 2002/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 76/207/EEG van de Raad (PB L 269, blz. 15) — Kandidaat die een bepaalde beroepsopleiding niet heeft mogen volgen en stelt dat het beginsel van gelijke behandeling is geschonden — Verzoek om toegang tot informatie inzake de kwalificaties van andere kandidaten

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 1, van richtlijn 97/80/EG van de Raad van 15 december 1997 inzake de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht, moet aldus worden uitgelegd dat het een kandidaat voor een beroepsopleiding, die meent dat de weigering om hem tot deze opleiding toe te laten in strijd is met het gelijkheidsbeginsel, niet het recht op toegang tot de door de aanbieder van de opleiding bijgehouden informatie over de kwalificaties van de andere kandidaten voor diezelfde opleiding verleent, teneinde deze kandidaat overeenkomstig voornoemde bepaling in staat te stellen het bewijs te leveren van de „feiten […] die directe of indirecte discriminatie kunnen doen vermoeden”.
               Toch kan niet worden uitgesloten dat wanneer de verwerende partij in het kader van de vaststelling van dergelijke feiten weigert om informatie te verstrekken, dit de verwezenlijking van het door deze richtlijn nagestreefde doel in gevaar kan brengen en hierdoor met name artikel 4, lid 1, ervan zijn nuttig effect kan ontnemen. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of dit in het hoofdgeding het geval is.

               2)

               Artikel 4 van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, of artikel 1, punt 3, van richtlijn 2002/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 76/207, moeten aldus worden uitgelegd dat zij een kandidaat voor een beroepsopleiding niet het recht verlenen op toegang tot door de aanbieder van deze opleiding bijgehouden informatie over de kwalificaties van de andere kandidaten voor diezelfde opleiding, wanneer die kandidaat meent dat hij niet overeenkomstig dezelfde criteria als de andere kandidaten toegang tot deze opleiding heeft gekregen en dat hij het slachtoffer is geworden van discriminatie op grond van het geslacht, zoals bedoeld in voornoemd artikel 4, of wanneer die kandidaat stelt het slachtoffer te zijn van de in voornoemd artikel 1, punt 3, bedoelde discriminatie op grond van het geslacht, wat de toegang tot die beroepsopleiding betreft.

               3)

               Ingeval een kandidaat voor een beroepsopleiding zich op richtlijn 97/80 kan beroepen om toegang te verkrijgen tot door de aanbieder van deze opleiding bijgehouden informatie inzake de kwalificaties van de andere kandidaten bij deze opleiding, kan dit recht op toegang worden aangetast door de regels van Unierecht inzake vertrouwelijkheid.

               4)

               De in artikel 267, lid 3, VWEU neergelegde verplichting verschilt niet naargelang er in de betrokken lidstaat een accusatoir of een inquisitoir rechtsstelsel geldt.

      (1)  PB C 134 van 22.5.2010.


title: Doorhaling van zaak T-107/99

text:
22.1.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 20/29
              Doorhaling van zaak T-201/98 (1)                         gelast van zaak T-98/99: UPS Europe NV/SA tegen Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen.
                         (2000/C 20/64)
                                                                       (1) PB C 174 van 19.6.1999.
                        (Procestaal: Frans)
De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 8 november 1999 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-201/98: Rumptstad ATM B.V. tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen.                                                             Doorhaling van zaak T-107/99 (1)
(1) PB C 71 van 13.3.1999.                                                                      (2000/C 20/67)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                       De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
               Doorhaling van zaak T-76/99 (1)                         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                       van 8 november 1999 de doorhaling in het register gelast van
                         (2000/C 20/65)                                zaak T-107/99: M. S. Garcı́a Retortillo tegen Raad van de
                                                                       Europese Unie.
                        (Procestaal: Duits)
                                                                       (1) PB C 226 van 7.8.1999.
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 18 november 1999 de doorhaling in het register gelast
van zaak T-76/99: Jütro Konservenfabrik GmbH & Co KG
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 174 van 19.6.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak T-117/99 (1)
                                                                                (2000/C 20/68)
               Doorhaling van zaak T-98/99 (1)                                                 (Procestaal: Frans)
                         (2000/C 20/66)                                De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                       van 8 november 1999 de doorhaling in het register gelast van
                       (Procestaal: Engels)                            zaak T-117/99: N. Martinez Paramo e.a. tegen Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen.
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 29 oktober 1999 de doorhaling in het register          (1) PB C 204 van 17.7.1999.


title: Zaak T-245/08: Beroep ingesteld op 20 juni 2008 — Iranian Tobacco/BHIM — AD Bulgartabac (TIR 20 FILTER CIGARETTES)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/51

         Beroep ingesteld op 20 juni 2008 — Iranian Tobacco/BHIM — AD Bulgartabac (TIR 20 FILTER CIGARETTES)
   (Zaak T-245/08)
   (2008/C 223/90)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Iranian Tobacco Company (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: M. Beckensträter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: AD Bulgartabac Holding (Sofia, Bulgarije)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van 11 april 2008 — R 708/2007-1, betekend op 21 april 2008, te vernietigen;

               —

               de andere partij te verwijzen in de voor vergoeding in aanmerking komende kosten, met inbegrip van die van het hoofdgeding met inbegrip van die van de verwerende partij;

               —

               subsidiair, na vernietiging van de beslissing van 11 april 2008 en van die van 7 maart 2007 — 1414C — vast te stellen dat de vordering van de andere partij van 8 november 2005 niet-ontvankelijk was.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: beeldmerk „TIR 20 FILTER CIGARETTES” voor waren van klasse 34 (gemeenschapsmerk nr. 400 804)

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: AD Bulgartabac Holding

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: vervallenverklaring van het betrokken gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep van verzoekster

      Aangevoerde middelen: ambtshalve in aanmerking te nemen ontvankelijkheidsoverwegingen betreffende de vordering van AD Bulgartabac Holding zijn in strijd met verordening (EG) nr. 40/94 (1) en andere beginselen van procesrecht buiten beschouwing gebleven.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-82/08: Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Guardian Industries en Guardian Europe/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor vlakglas in EER — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Vaststelling van prijzen — Bewijs van inbreuk — Berekening van hoogte van geldboeten — Uitsluiting van interne verkoop — Motiveringsplicht — Gelijke behandeling — Verzachtende omstandigheden” )

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/19

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Guardian Industries en Guardian Europe/Commissie
   (Zaak T-82/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor vlakglas in EER - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Vaststelling van prijzen - Bewijs van inbreuk - Berekening van hoogte van geldboeten - Uitsluiting van interne verkoop - Motiveringsplicht - Gelijke behandeling - Verzachtende omstandigheden)
   2012/C 355/39
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Guardian Industries Corp. (Dover, Delaware, Verenigde Staten) en Guardian Europe Sàrl (Dudelange, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Völcker, F. Louis, A. Vallery, C. Eggers en H. G. Kamann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 5791 definitief van de Commissie van 28 november 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/39.165 — Vlakglas), voor zover deze verzoeksters betreft, alsmede verlaging van de bij deze beschikking aan hen opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Guardian Industries Corp. en Guardian Europe Sàrl worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Zaak C-290/09: Beschikking van de president van het Hof van 23 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo per la Sardegna — Italië) — Telecom Italia SpA/Regione autonoma della Sardegna, in aanwezigheid van Space SpA en Passamonti Srl e.a.

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/28

         Beschikking van de president van het Hof van 23 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo per la Sardegna — Italië) — Telecom Italia SpA/Regione autonoma della Sardegna, in aanwezigheid van Space SpA en Passamonti Srl e.a.
   (Zaak C-290/09) (1)

   2010/C 134/45

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 233 van 26.9.2009.


title: Zaak T-212/01: Beroep, op 14 september 2001 ingesteld door Arnaldo Lucaccioni tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.11.2001            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 331/25
Verzoekster maakt bezwaar tegen het besluit van de Commissie          Lucaccioni, woonachtig te St-Leonard-on-Sea (Verenigd Ko-
om de aangemelde concentratie onverenigbaar te verklaren              ninkrijk), vertegenwoordigd door Juan Ramon Iturriagagoitia,
met de gemeenschappelijke markt en met de EER-Overeen-                advocaat.
komst.
Tot staving van haar beroep stelt verzoekster, dat de in artikel 2    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
van verordening (EEG) nr. 4064/89 vereiste toetsing alvorens
een concentratie onverenigbaar te kunnen verklaren met de
gemeenschappelijke markt in het besluit niet correct is verricht.     Primair:
Haars inziens is in het besluit geen aandacht besteed aan de
vraag of er een machtspositie is gecreëerd of versterkt en            —    de beschikking van de Commissie van 16 november
evenmin aan het begrip ernstige belemmering van de mededin-                2000 nietig te verklaren;
ging.
Volgens verzoekster bevatte het besluit niet voldoende bewijs         —    verweerster te veroordelen verzoeker een schadevergoe-
voor de vermeende praktijken van gemengde bundeling van                    ding te betalen ten bedrage van 125 000 EUR, behoudens
vliegtuigmotoren met vliegtuigelectronica- en niet-vlieg-                  vermeerdering van eis;
tuigelectronicaproducten. Evenmin was het besluit onder-
bouwd door een economisch model waaruit het negatieve                 —    verweerster in de kosten te verwijzen.
gevolg van die praktijk voor de mededinging bleek. Het
besluit bevatte geen bewijs voor de onverenigbaarheid met
de gemeenschappelijke markt van de vermeende verticale                Subsidiair:
integratie door middel van verzoeksters leasingmaatschappijen
voor commerciële en zakenvliegtuigen en van Honeywell’s               —    vast te stellen dat artikel 14 van de uitleggingsbepalingen
levering van startmotoren aan motorfabrikanten. Ook was de                 bij de Regeling voor de verzekering van de ambtenaren
vermeende horizontale overlapping tussen de twee onderne-                  van de Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en
mingen op de markten van motoren voor grote regionale                      beroepsziekten onwettig is.
vliegtuigen, voor zakenvliegtuigen en voor kleine gasturbines
voor de zeescheepvaart niet gestaafd door voldoende bewijs.
Verzoekster wijst er verder op dat de verbintenissen die zij
wilde aangaan zonder verder onderzoek door de Commissie               Middelen en voornaamste argumenten
zijn afgewezen.
Verzoekster verklaart tevens, dat de Commissie thans een beeld        Verzoeker in de onderhavige zaak, ten aanzien van wie bij
van de markt schetst dat volledig verschilt van het beeld in een      besluit van 15 april 1994 een blijvende invaliditeit van 130 %
besluit dat 18 maanden eerder werd genomen ten aanzien van            is vastgesteld, komt op tegen de weigering van het tot
dezelfde markt en één van dezelfde partijen.                          aanstelling bevoegde gezag, een verergering van zijn beroeps-
                                                                      ziekte te erkennen die kan leiden tot blijvende invaliditeit in de
Verzoekster voegt daaraan toe, dat haar recht van verweer niet        zin van artikel 14 van de uitleggingsbepalingen bij de Regeling
is geëerbiedigd, omdat de Commissie geen toegang heeft                voor de verzekering van de ambtenaren van de Europese
gegeven tot alle relevante documenten, ofwel toegang gaf tot          Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten (hierna:
andere documenten zonder haar voldoende tijd voor de                  „Bepalingen”).
bestudering ervan te geven. Verzoekster stelt ook, dat haar
recht om gehoord te worden bij het begin van het onderzoek
niet is geëerbiedigd.                                                 Tot staving van zijn vorderingen voert verzoeker het volgende
                                                                      aan:
                                                                      —    Nietigheid van artikel 14 van de Bepalingen, volgens
                                                                           hetwelk het plafond van de cumulatie van uitkeringen
Beroep, op 14 september 2001 ingesteld door Arnaldo                        100 % bedraagt, voorzover het Comité voor het Statuut
Lucaccioni tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         niet over de in het Statuut of de Regeling onvoorwaarde-
                           schappen                                        lijk toegekende toereikende bevoegdheden beschikt;
                       (Zaak T-212/01)
                                                                      —    Schending van het beginsel goed bestuur, de zorgplicht,
                       (2001/C 331/41)                                     het vertrouwensbeginsel en het beginsel van non-discri-
                                                                           minatie;
                       (Procestaal: Frans)
                                                                      —    Misbruik van bevoegdheid.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 14 september 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Arnaldo


title: Zaak T-321/13: Beroep ingesteld op 13 juni 2013 — Adorisio e.a./Commissie

text:
               10.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/12

         Beroep ingesteld op 13 juni 2013 — Adorisio e.a./Commissie
   (Zaak T-321/13)
   2013/C 233/21
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Stefania Adorisio (Rome, Italië) en 367 andere verzoekers (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, L. Dezzani, D. Contini, R. Sciaudone en S. Frazzani, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 22 februari 2013 (C(2013) 1053 final) betreffende staatssteun SA.35382 (2013/N) — Nederland (Redding SNS REAAL 2013) (PB C 104, blz. 3);

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekers baseren hun beroep op vijf middelen.

               1)

               Eerste middel: schending van artikel 107, lid 3, sub b, VWEU en kennelijk onjuiste beoordeling, doordat

                           —

                           de betwiste staatssteun geen uitzonderlijke omstandigheden, maar fout beheer en gebrekkige administratie bij SNS REAAL betrof;

                           —

                           de Nederlandse economie niet ernstig verstoord is. De Nederlandse autoriteiten bewezen geen ernstige sociale en economische moeilijkheden;

                           —

                           de gestelde verstoring zelfs geen gehele bedrijfstak, laat staan de gehele Nederlandse economie treft. De Nederlandse regering heeft namelijk niet aangetoond dat het faillissement van SNS Bank systemische gevolgen voor het Nederlandse financiële systeem en, meer in het algemeen, voor de gehele Nederlandse economie heeft en in dit opzicht de mogelijke gevolgen van de insolventie van de bank voor de gehele economie niet geraamd.

               2)

               Tweede middel: schending van artikel 4, lid 3, van verordening (EG) nr. 659/1999 (1), doordat het besluit van de Commissie een aantal door de Commissie opgelegde voorwaarden tot wijziging van aangemelde staatssteun bevat in strijd met artikel 4, lid 3, van verordening (EG) nr. 659/1999. Deze bepaling machtigt de Commissie namelijk niet om in het vooronderzoek in een aangemelde staatssteunmaatregel in te grijpen en hem te wijzigen door oplegging van voorwaarden of andere verzoeken aan de lidstaat.

               3)

               Derde middel: schending van artikel 4, lid 4, van verordening (EG) nr. 659/1999, aangezien er feiten en omstandigheden waren die bewezen dat er ernstige twijfel bestond over de verenigbaarheid van de maatregelen met de gemeenschappelijke markt zoals de incoherentie tussen de verklaring van de Commissie „dat de Nederlandse banken de laatste EBA-stresstest (NB: Europese bankentoezichthouder) goed hadden doorstaan dankzij een gunstige weging van de risico-gewogen bezittingen (RWA; risk-weighted assets) (met inbegrip van hypotheekleningen) en een groter aantal wanbetalingen moest kunnen weerstaan” en de passieve aanvaarding van het argument van de Nederlandse autoriteiten dat de Nederlandse banksector veeleer zwak is en dat de sector bij gebruik van het Nederlandse DGS (Deposit Guarantee Scheme) slechter af was geweest of het feit dat het bestreden besluit voorwaarden bevat die een andere duidelijke aanwijzing vormen dat het noodzakelijk was de formele onderzoeksprocedure te openen.

               4)

               Vierde middel: schending van verzoekers’ rechten doordat

                           —

                           niet is aangetoond dat verzoekers’ klacht tegen de staatssteun is onderzocht en geanalyseerd. Er is immers niet naar verwezen in het bestreden besluit;

                           —

                           verzoekers niet werden ingelicht van het bestreden besluit.

               5)

               Vijfde middel: schending van artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, doordat:

                           —

                           de regeling inzake staatssteun niet kan worden toegepast in strijd met andere EU-rechten zoals het eigendomsrecht. In het onderhavige geding kan de Commissie zich niet beroepen op onteigening van investeringen zonder zelfs na te gaan of daartoe werd overgegaan overeenkomstig de wet. Onteigening is op zich een schending van het eigendomsrecht en de Commissie kon zulks bij haar beoordeling niet buiten beschouwing laten;

                           —

                           de Commissie had de onteigeningsvoorwaarden moeten onderzoeken om te beslissen of dat zij zich daarop kon beroepen hij het onderzoek van de steunmaatregelen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-491/09: Beschikking van de president van het Hof van 6 april 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/16

         Beschikking van de president van het Hof van 6 april 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-491/09) (1)

   2010/C 195/24

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak C-292/15: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vergabekammer Südbayern — Duitsland) — Hörmann Reisen GmbH/Stadt Augsburg, Landkreis Augsburg [Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Openbaar personenvervoer per bus — Verordening (EG) nr. 1370/2007 — Artikel 4, lid 7 — Onderaanneming — Verplichting voor de exploitant om een aanzienlijk deel van de openbaarvervoersdiensten zelf uit te voeren — Omvang — Artikel 5, lid 1 — Procedure voor gunning van de opdracht — Gunning van de opdracht overeenkomstig richtlijn 2004/18/EG]

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/20

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vergabekammer Südbayern — Duitsland) — Hörmann Reisen GmbH/Stadt Augsburg, Landkreis Augsburg
   (Zaak C-292/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Openbaar personenvervoer per bus - Verordening (EG) nr. 1370/2007 - Artikel 4, lid 7 - Onderaanneming - Verplichting voor de exploitant om een aanzienlijk deel van de openbaarvervoersdiensten zelf uit te voeren - Omvang - Artikel 5, lid 1 - Procedure voor gunning van de opdracht - Gunning van de opdracht overeenkomstig richtlijn 2004/18/EG])
   (2017/C 006/24)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Vergabekammer Südbayern

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hörmann Reisen GmbH

      Verwerende partijen: Stadt Augsburg, Landkreis Augsburg

      Dictum

               1)

               Artikel 5, lid 1, van verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat bij een gunningsprocedure voor een opdracht voor openbaar personenvervoer per bus, artikel 4, lid 7, van die verordening op deze opdracht van toepassing blijft.

               2)

               Artikel 4, lid 7, van verordening nr. 1370/2007 moet aldus worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat het aandeel van de diensten dat de exploitant die is belast met het beheer en de exploitatie van een openbare personenvervoersdienst per bus als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, zelf dient te verrichten, door de aanbestedende dienst wordt vastgesteld op 70 %.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.