title: Zaak C-98/99: Verzoek van het Bundessozialgericht van 15 oktober 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Nasser en Landeshauptstadt Stuttgart

text:
C 160/8                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.6.1999
Verzoek van het Bundessozialgericht van 15 oktober                    2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
            H. Osseili en Bundesanstalt für Arbeit                         Is Verordening (EEG) nr. 1408/71 dan ook van toepassing
                                                                           op staatloze werknemers en hun gezinsleden die recht-
                                                                           streeks vanuit een derde land een lidstaat zijn binnengeko-
                          (Zaak C-97/99)
                                                                           men en binnen de Gemeenschap niet zijn gemigreerd?
                         (1999/C 160/17)
                                                                      (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 15 oktober
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
17 maart 1999, in het geding tussen H. Osseili en Bundesan-
stalt für Arbeit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:
                                                                      Beroep, op 17 maart 1999 ingesteld door Italiaanse
1. Is Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni           Republiek tegen Raad van de Europese Unie en Commis-
     1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheids-                     sie van de Europese Gemeenschappen
     regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
     hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap ver-
     plaatsen (1), van toepassing op staatlozen en hun gezinsle-                              (Zaak C-100/99)
     den, wanneer deze volgens het EG-Verdrag, in de versie
     van het Verdrag betreffende de Europese Unie van 7 fe-                                   (1999/C 160/19)
     bruari 1992, geen recht op vrij verkeer hebben?
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:               op 17 maart 1999 beroep ingesteld tegen Raad van de
                                                                      Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap-
     Is Verordening (EEG) nr. 1408/71 dan ook van toepassing          pen door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door Prof. U.
     op staatloze werknemers en hun gezinsleden die recht-            Leanza, als gemachtigde, bijgestaan door D. Del Gaizo, avvoca-
     streeks vanuit een derde land een lidstaat zijn binnengeko-      to dello Stato, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
     men en binnen de Gemeenschap niet zijn gemigreerd?               Italiaanse ambassade, rue Marie-Adelaïde 5.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
(1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
                                                                      — de bestreden verordeningen (1) nietig te verklaren, inzon-
                                                                           derheid wat de betwiste bepalingen betreft;
                                                                      — de Raad en de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoek van het Bundessozialgericht van 15 oktober
1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
           M. Nasser en Landeshauptstadt Stuttgart                    1.     Ingevolge de verwijzing naar artikel 4 van Verordening
                                                                      (EG) nr. 2799/98, in artikel 2 van Verordening (EG)
                                                                      nr. 2800/98, geldt voor de deelnemende lidstaten hetzelfde
                          (Zaak C-98/99)                              verbod als voor de niet-deelnemende lidstaten inzake de
                                                                      toekenning van compenserende steun wat de prijzen en andere
                         (1999/C 160/18)                              dan de in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2799/98 bedoelde
                                                                      bedragen betreft, voor het gedeelte beneden 2,6 % aanzienlijke
                                                                      revaluatie.
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 15 oktober
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               Deze regeling maakt geen onderscheid, en leidt dus tot
17 maart 1999, in het geding tussen M. Nasser en Landeshaupt-         distorsies ten nadele van de deelnemende valuta, inzonderheid
stadt Stuttgart, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-         van die welke een „merkelijk” inkomensverlies bij de overgang
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de              naar de euro kunnen aantonen, en is in strijd met de beginselen
navolgende vragen:                                                    en het doel van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, inzon-
                                                                      derheid met de artikelen 39 en 40 van het Verdrag en met het
1. Is Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni           evenredigheidsbeginsel.
     1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheids-
     regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
     hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap ver-             2.     Het tweede middel betreft de wijze van toepassing van
     plaatsen (1), van toepassing op staatlozen en hun gezinsle-      de compensatieregeling van artikel 4 van Verordening (EG)
     den, wanneer dezen volgens het EG-Verdrag, in de versie          nr. 2799/98, met name wat de vaststelling betreft van het
     van het Verdrag betreffende de Europese Unie van 7 fe-           forfaitaire inkomensverlies, dat voor sommige producten een
     bruari 1992, geen recht op vrij verkeer hebben?                  ongerechtvaardigd nadeel teweegbrengt.


title: Zaak T-130/15: Beroep ingesteld op 19 maart 2015 — Intesa Sanpaolo/BHIM (WAVE TO PAY)

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/35

         Beroep ingesteld op 19 maart 2015 — Intesa Sanpaolo/BHIM (WAVE TO PAY)
   (Zaak T-130/15)
   (2015/C 155/42)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Intesa Sanpaolo SpA (Turijn, Italië) (vertegenwoordigers: P. Pozzi en F. Cecchi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „WAVE TO PAY” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 258 141

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 19/01/2015 in zaak R 1864/2014-5

      Conclusies

               —

               vaststelling van schending en onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               vaststelling van schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009 en tegenstrijdigheid van de bestreden beslissing, en bijgevolg;

                           —

                           vernietiging van de bestreden beslissing;

                           —

                           verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die van zaak T-129/15.


title: Zaak T-125/06: Beroep ingesteld op  3 mei 2006  — Centro Studi A. Manieri tegen Raad

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/49

         Beroep ingesteld op 3 mei 2006 — Centro Studi A. Manieri tegen Raad
   (Zaak T-125/06)
   (2006/C 131/90)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoeker: Centro Studi A. Manieri (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: C. Forte, M. Forte en G. Forte, advocaten)

      Verweerder: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietigverklaring van het besluit van het secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie van 16 januari 2006 waarbij wordt afgezien van de niet-openbare aanbestedingsprocedure UCA-459/03 voor het volledige beheer van een crèche, en gelijktijdig de opdracht voor het beheer van die diensten wordt opgedragen aan het bureau infrastructuur en logistiek Brussel (OIB) van de Europese Commissie;

               —

               verzoekers schade ex aequo et bono vast te stellen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit van het secretariaat-generaal van verweerder waarbij wordt afgezien van de aanbestedingsprocedure die in de herfst van 2003 was gestart met aankondiging 2003/209-187862 voor een niet-openbare procedure voor het volledige beheer van een crèche. Dit besluit zou zijn genomen omdat een voorstel van het bureau infrastructuur en logistiek Brussel (OIB) van de Commissie betreffende het beheer van de crèche in kwestie in aanmerking is genomen. Dit voorstel werd geoordeeld veel voordeliger te zijn dan het voorstel van verzoeker, vooral wat de aan het personeel gegarandeerde contractsvoorwaarden, de schaalvoordelen en de optimalisering van de beschikbare middelen betreft.
   Tot staving van zijn stellingen betoogt verzoeker:

               —

               schending van het transparantiebeginsel en van het beginsel van gelijke behandeling omdat de bestreden handeling, houdende het besluit om de dienst waarover de procedure ging intern uit te voeren, is vastgesteld zonder bekendmaking of mededinging;

               —

               schending van artikel 86, lid 1, EG voorzover onaanvaardbaar is een stelsel waarin de lidstaten verplicht worden een nationaal systeem waarin de gunning van concessies voor openbare diensten zonder aanbestedingsprocedure niet te handhaven, om vervolgens de gemeenschapsinstellingen toe te staan dit wel te doen;

               —

               onjuiste toepassing van de bepalingen die als rechtsgrondslag voor het bestreden besluit zijn aangevoerd: afdeling 4 van het bestek en artikel 10 van het financieel reglement, aangezien het afzien van de aanbesteding waarop de Raad zich beroept niet tot doel had de procedure opnieuw te starten;

               —

               schending van de motiveringsplicht en onjuiste beoordeling van de feiten, wat de juistheid van de criteria betreft waarop de keuze voor het voorstel van het OIB is gebaseerd;

               —

               schending van de artikelen 43 en 49 EG. Op dit punt wordt gesteld dat indien het OIB geen dienst van de Raad is, deze daarover geen enkele controle heeft. Daaruit volgt dat in casu geen beroep kan worden gedaan op de rechtspraak volgens welke de toepassing van de regeling inzake overheidsopdrachten enkel is uitgesloten indien de concessieverlenende overheidsinstantie op de concessiehouder toezicht uitoefent zoals op haar eigen diensten én deze concessiehouder bovendien het merendeel van zijn werkzaamheden verricht ten behoeve van de instantie die hem beheerst.


title: Zaak C-459/13: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd — Slowakije) — Milica Široká/Úrad verejného zdravotníctva Slovenskej republiky (Prejudiciële verwijzing — Bescherming van de volksgezondheid — Nationale regeling die de inenting van minderjarige kinderen verplicht stelt — Recht van de ouders om die inenting te weigeren — Artikel 168 VWEU — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikelen 33 en 35 — Tenuitvoerlegging van het Unierecht — Geen — Kennelijke onbevoegdheid van het Hof)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/29

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd — Slowakije) — Milica Široká/Úrad verejného zdravotníctva Slovenskej republiky
   (Zaak C-459/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de volksgezondheid - Nationale regeling die de inenting van minderjarige kinderen verplicht stelt - Recht van de ouders om die inenting te weigeren - Artikel 168 VWEU - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 33 en 35 - Tenuitvoerlegging van het Unierecht - Geen - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof))
   2014/C 315/46
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Najvyšší súd

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Milica Široká

      Verwerende partij: Úrad verejného zdravotníctva Slovenskej republiky

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) bij beslissing van 6 augustus 2013 in de zaak C-459/13 gestelde vragen.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak T-281/02: Beroep, op 18 september 2002 ingesteld door Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 274/36              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     9.11.2002
—     subsidiair, de bij artikel 3 van de beschikking opgelegde       Ten slotte heeft de Commissie het vermoeden van onschuld
      geldboete te verlagen;                                          geschonden, daar zij reeds vóór de vaststelling van de beschik-
                                                                      king door de Commissie informatie betreffende het vermoede-
                                                                      lijke bedrag van de geldboete heeft meegedeeld aan de vakpers,
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                         en deze informatie ook is gepubliceerd. Een onbevooroordeel-
                                                                      de beschikking werd dan ook onmogelijk.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie
                                                                      Beroep, op 18 september 2002 ingesteld door Norma
waarbij verzoekster wegens schending van artikel 81, lid 1, EG
een geldboete van 11 125 000 euro is opgelegd. De Commissie           Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG tegen het
                                                                      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
verwijt verzoekster en de andere betrokken ondernemingen —
                                                                                ken, tekeningen en modellen)
verschillende producenten van methionine — dat zij hebben
deelgenomen aan een voortdurende overeenkomst en/of
onderling afgestemde feitelijke gedragingen. Volgens de Com-                                  (Zaak T-281/02)
missie nam verzoekster daaraan deel van februari 1986 tot
februari 1999.
                                                                                (2002/C 274/63)
Verzoekster betoogt dat de Commissie bij de vaststelling van                                  (Procestaal: Duits)
de geldboete de duur van de inbreuk onjuist heeft beoordeeld.
De Commissie gaat uit van een inbreuk van 1986 tot 1999.
Zij gaat daarbij voorbij aan het feit dat de overeenkomsten in
1988 werden beëindigd, en dat eerst in 1992 opnieuw is
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
beslist de overeenkomsten toe te passen. De Commissie heeft           schappen is op 18 september 2002 beroep ingesteld tegen het
de door haar gestelde ene, voortdurende inbreuk niet bewezen.
                                                                      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
Verder heeft de Commissie bij de vaststelling van het basisbe-
                                                                      tekeningen en modellen) door Norma Lebensmittelfilialbetrieb
drag van de geldboete verschillende fouten gemaakt. Bij de
                                                                      GmbH & Co. KG, te Nürnberg (Duitsland), vertegenwoordigd
kwalificatie van de inbreuk als een „zeer ernstige schending”
                                                                      door S. Rojahn en St. Freytag, advocaten.
van artikel 81, lid 1, EG heeft zij de vereiste vaststelling van
de concrete gevolgen voor de betrokken markt verkeerd
beoordeeld. Dat levert misbruik op van haar beoordelings-
bevoegdheid, waardoor de Commissie haar eigen richtsnoeren            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
voor de berekening van geldboeten schendt.
                                                                      —     te vernietigen de beslissing van de derde kamer van
                                                                            beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                            interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
Verder stelt verzoekster dat de Commissie bij de berekening                 3 juli 2001 ( 1);
van de geldboete is uitgegaan van de grootte van Degussa AG
in 2001, en aldus heeft genegeerd dat Degussa sinds de                —     verweerder te verwijzen in de kosten.
beëindiging van de mededingingsverstorende overeenkomsten
twee fusies van ondernemingen heeft verricht. Bij de vaststel-
ling van de geldboete had de Commissie enkel mogen uitgaan
van de omzet van het deel van het huidige concern dat
overeenstemt met de voormalige Degussa AG Frankfurt am                Middelen en voornaamste argumenten
Main. Daarmee schendt het Commissie het schuldbeginsel.
                                                                      Betrokken        gemeen-      woordmerk „Mehr für Ihr Geld”
                                                                      schapsmerk:                   — aanvraagnr. 1669167
Verzoekster stelt bovendien, dat de door de Commissie
gehanteerde methode voor de vaststelling van geldboeten niet          Waren of diensten:            waren en diensten van de klas-
voldoet aan het in een rechtsstaat geldende gebod van                                               sen 3, 29, 30 en 35 (onder meer
bepaalbaarheid. Uit de door de Commissie thans gekozen                                              bleekmiddelen en andere wasmid-
toepassing van artikel 15 van verordening nr. 17/62 blijkt de                                       delen, vlees, koffie en marketing)
nietigheid van deze bepaling, die de Commissie een onbegrens-
de bevoegdheid verleent voor de vaststelling van geldboeten,          Voor de kamer van be-         afwijzing van de aanvraag door de
hetgeen niet voldoet aan het beginsel dat de juridische gevolgen      roep aangevochten be-         onderzoeker
van onrechtmatig handelen bepaalbaar moeten zijn.                     slissing:
 ---pagebreak--- 9.11.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 274/37
Beslissing kamer van be-        vernietiging van de beslissing van       Middelen en voornaamste argumenten
roep:                           de onderzoeker vooorzover de
                                aanvraag voor de diensten van
                                klasse 35 werd afgewezen; ver-
                                werping van het beroep voor het          Verzoekster komt op tegen beschikking nr. 2315/2002 van de
                                overige.                                 Commissie van 26 juni 2002.
Middelen:                       —     schending van artikel 7, lid 1,
                                      sub c, van verordening (EG)
                                      nr. 40/94 ( 2);                    Verzoekster is actief in de sector van bouwmaterialen. In
                                                                         1999 kochten verzoekster en Franz Haniel & Cie GmbH de
                                —     schending van artikel 7, lid 1,
                                                                         participaties van Ruhrkohle AG in bepaalde fabrieken die lid
                                      sub b, van verordening (EG)
                                                                         waren van de „Coöperatieve verkoop en productievereniging
                                      nr. 40/94.                         van kalkzandsteenproducenten” (hierna: „CVK”), een coöpe-
                                                                         ratieve vereniging voor Nederlandse kalkzandsteenproducen-
                                                                         ten. Volgens de bestreden beschikking verwierven verzoekster
( 1) Beroepsprocedure R 239/2002-3.                                      en Franz Haniel hierdoor gezamenlijke zeggenschap over CVK.
( 2) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993         De beschikking bepaalt verder dat de tweede reeks aangeboden
     inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                      verbintenissen van verzoekster en Franz Haniel voldoende
                                                                         garanties biedt voor de verenigbaarheid van de concentratie
                                                                         met de gemeenschappelijke markt.
                                                                         Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan dat de
                                                                         Commissie artikel 3 van verordening nr. 4064/89 (1) van
                                                                         de Raad heeft geschonden. Volgens verzoekster heeft de
                                                                         Commissie onterecht vastgesteld, dat verzoekster en Franz
Beroep, op 11 september 2002 ingesteld door Cement-                      Haniel gezamenlijke zeggenschap over CVK hadden. Verzoek-
bouw Handel & Industrie B.V. tegen Commissie van de                      ster stelt bovendien dat de Commissie in strijd met artikel 253
                   Europese Gemeenschappen                               EG onvoldoende bewijs voor deze vaststelling leverde en naliet
                                                                         deze te motiveren.
                          (Zaak T-282/02)
                                                                         Verzoekster voert eveneens aan dat de Commissie artikel 2
                          (2002/C 274/64)                                van verordening nr. 4064/89 heeft geschonden. Volgens
                                                                         verzoekster heeft de Commissie onterecht vastgesteld, dat de
                                                                         transactie waarbij verzoekster en Franz Haniel de participaties
                         (Procestaal: Engels)                            van Ruhrkohle AG verwierven, tot een machtspositie van CVK
                                                                         op de Nederlandse markt van bouwmaterialen voor dragende
                                                                         muren leidde. Volgens verzoekster leverde de Commissie in
                                                                         strijd met artikel 253 EG ook voor deze vaststelling onvoldoen-
                                                                         de bewijs en liet zij na deze te motiveren.
Bij het Gerecht van eerste aanleg is op 11 september 2002
beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen door Cementbouw Handel & Industrie B.V., ge-
vestigd te Amsterdam (Nederland), vertegenwoordigd door                  Verzoekster voert ten slotte aan dat de artikelen 3 en 8, lid 2,
W. Knibbler en O. W. Brouwer, advocaten.                                 van verordening nr. 4064/89 onjuist werden toegepast en
                                                                         dat de afwijzing door de Commissie van de eerste reeks
                                                                         verbintenissen die verzoekster en Franz Haniel aanboden, een
                                                                         schending van het evenredigheidsbeginsel was.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—      artikel 1 van de bestreden beschikking nietig te verklaren;
                                                                         (1 ) Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december
                                                                              1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemin-
—      artikel 2 van de bestreden beschikking nietig te verklaren;            gen (PB L 395, blz. 1) (opnieuw gepubliceerd in PB 1990 L 257,
                                                                              blz. 13).
—      artikel 3 van de bestreden beschikking nietig te verklaren;
—      de Commissie in de kosten te verwijzen.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 15 mei 1996 in zaak T-326/94: K. Dimitriadis tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaar - Beoordelingsrapport - Schadevergoeding)

text:
Nr. C 180/28           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     22 . 6 . 96
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               door E. Boigelot, advocaat te Brussel , domicilie gekozen
                          van 8 mei 1996                                hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advo
                                                                        caat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2 , tegen Europees
in zaak T-19/95 : Adia interim SA tegen Commissie van de                Parlement ( gemachtigde : G. Garzon Clariana en M. Peter ),
                 Europese Gemeenschappen ( 1 )                          betreffende een beroep tot nietigverklaring van het krach
(Overheidsopdracht voor dienstverlening — Uitzendkrach                 tens artikel 50 van het Statuut van de ambtenaren van de
ten — Inschrijving met rekenfout — Motivering van                       Europese Gemeenschappen genomen besluit tot ontheffing
afwijzing — Geen verplichting voor aanbestedende dienst                 van verzoeksters ambt, heeft het Gerecht ( Derde kamer ),
                 om inschrijver te contacteren)                         samengesteld als volgt : C. P. Briët, president, B. Vesterdorf
                           ( 96/C 180/73 )                              en A. Potocki, rechters; griffier : H. Jung, op 14 mei 1996 een
                                                                        arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                        (Procestaai: Frans)
                                                                        1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk voor zover het
In zaak T-19/95 , Adia Interim SA, gevestigd te Brussel,                     ertoe strekt bevelen te doen geven aan het Europees
vertegenwoordigd door V. Thiry, advocaat te Luik , C.                        Parlement.
Jacobs, advocaat te Bremen, H. J. Priel? en K. Heinemann ,
advocaten te Keulen , domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                        2 . Verklaart nietig het bij brieven van de voorzitter van het
burg ten kantore van T. M. Gilliams, advocaat aldaar ,                       Parlement van 30 november 1 994 en 19 december 1 994
Grand-Rue 47, tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                             aan verzoekster meegedeelde besluit houdende onthef
schappen ( gemachtigden : X. A. Yataganas en H. van Lier ),
                                                                             fing van haar ambt.
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit
van de Commissie, op 5 december 1994 aan verzoekster
meegedeeld, tot afwijzing van de offerte die zij naar                   3 . Verwijst het Parlement in de kosten.
aanleiding van aanvraag van aanbiedingen nr. 94/21 /IX.C.l
inzake terbeschikkingstelling van uitzendkrachten heeft
                                                                        (') PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .
ingediend, en van het besluit van de Commissie, op
21 december 1994 aan verzoekster meegedeeld, om de
 betrokken opdracht te gunnen aan de vennootschappen
Ecco, Gregg en Manpower, heeft het Gerecht ( Vierde
kamer ), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P.
Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: B. Pastor, hoofd
administrateur, op 8 mei 1996 een arrest gewezen waarvan
 het dictum luidt als volgt :                                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 15 mei 1996
 1 . Verwerpt het beroep .
                                                                        in zaak T-326/94: K. Dimitriadis tegen Rekenkamer van de
                                                                                Europese Gemeenschappen ( 1 )
 2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                         (Ambtenaar — Beoordelingsrapport — Schadevergoe
                                                                                ding)
 (') PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 .
                                                                                ( 96/C 180/75 )
                                                                                (Procestaai: Grieks)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               In zaak T-326/94, K. Dimitriadis, ambtenaar van het Hof
                          van 14 mei 1996
                                                                         van Justitie van de Europese Gemeenschappen, gewezen
                                                                         ambtenaar van de Rekenkamer van de Europese Gemeen
 in zaak T-82/95 : C. Gómez de Enterria y Sanchez tegen                  schappen, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door
                     Europees Parlement { ] )                            M. Papazissis, advocaat te Thessaloniki, domicilie gekozen
 (Ambtenaren — Ontheffing van ambt — Artikel 50                          hebbende te Luxemburg bij verzoeker, boulevard Grande
 Ambtenarenstatuut — Verdediging van belangen van                        Duchesse Charlotte 4a, tegen Rekenkamer van de Europese
                      betrokken ambtenaar)                               Gemeenschappen ( gemachtigden : J. -M. Stenier, C. Komni
                             ( 96/C 180/74 )                             nos en P. Giusta ), betreffende een beroep tot nietigverkla
                                                                         ring van verzoekers beoordelingsrapport van 1 3 juli 1 994 en
                                                                         tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben
                         (Procestaai: Frans)                             geleden, heeft het Gerecht (Vijfde kamer ), samengesteld als
                                                                         volgt: R. Schintgen, president, R. Garcia-Valdecasas en J.
 In zaak T-82/95 , C. Gómez de Enterria y Sanchez, gewezen               Azizi , rechters ; griffier : H. Jung, op 15 mei 1996 een arrest
 ambtenaar van het Europees Parlement, vertegenwoordigd                  gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 22 . 6 . 96            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 180/29
1 . Verwerpt het beroep.                                                        BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                                                                            VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 29 maart 1996
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal
      dragen.                                                         (in zaak T-24/96 R: U tegen Europees Centrum voor de
                                                                                ontwikkeling van de beroepsopleiding )
                                                                                ( 96/C 180/77 )
(') PB nr . C 331 van 26 . 11 . 1994 .
                                                                                (Procestaai: Duits)
                                                                      In zaak T-24/96 R, U, ambtenaar van het Europees Centrum
                                                                      voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, wonende te
                                                                      Berlijn, vertegenwoordigd door F. Montag, advocaat te
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                      Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                      kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 , tegen
                         van 21 mei 1996                              Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroeps
in zaak T-153/95 : R. Kaps tegen Hof van Justitie van de              opleiding ( gemachtigde : B. Wâgenbaur, advocaat ), betref
                  Europese Gemeenschappen ( 1 )                       fende een verzoek om, enerzijds , opschorting van de
                                                                      tenuitvoerlegging van verweerders besluit betreffende de
(Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Jury — Mon
deling examen — Besluit van jury om kandidaat niet op                 tewerkstelling van verzoeker te Thessaloniki , en anderzijds,
reservelijst teplaatsen — Draagwijdte van motiveringsplicht           voorlopige handhaving van verzoekers tewerkstelling bij het
           — Draagwijdte van rechterlijke toetsing)                   bureau van de Commissie te Berlijn, heeft de president van
                                                                      het Gerecht op 29 maart 1996 een beschikking gegeven
                           ( 96/C 180/76 )                            waarvan het dictum luidt als volgt:
                        (Procestaai: Frans)                            1 . De bij beschikking van de president van het Gerecht van
                                                                           29 februari 1996 verleende opschorting van tenuitvoer
                                                                           legging wordt verlengd tot en met 1 2 april 1 996 . Tot die
In zaak T-153/95 , R. Kaps , ambtenaar van het Hof van                     datum blijft verzoeker tewerkgesteld te Berlijn.
Justitie van de Europese Gemeenschappen , wonende te
Schifflange, vertegenwoordigd door J. -N. Louis, T. Dema
seure, V. Leclerq en A. Tornel , advocaten te Brussel ,               2 . Het verzoek in kort geding wordt voor het overige
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire                  afgewezen.
Myson Sàrl, rue Glesener 1 , tegen Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : T. Millett ),
 betreffende een beroep tot nietigverklaring van de besluiten          3 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
 van de jury van intern vergelijkend onderzoek op de
grondslag van een examen CJ 51 /93 waarbij aan verzoeker
 voor het schriftelijk en het mondeling examen een cijfer is
 toegekend waarmee hij niet op de reservelijst kon worden
 geplaatst, en voor zoveel nodig, van verweerders besluit om
 verzoeker niet op de reservelijst van vergelijkend onderzoek
 CJ 51 /93 te plaatsen en van het besluit van het Klachten
 comité van 15 mei 1995 houdende afwijzing van verzoekers
 klacht, heeft het Gerecht (Vijfde kamer ), samengesteld als
                                                                       Beroep, op 22 maart 1996 ingesteld door Eyckeler 6c Malt
 volgt: R. Schintgen, president, R. Garcia-Valdecasas en J.
                                                                        AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
 Azizi , rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op
 21 mei 1 996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                ( Zaak T-42/96 )
 volgt:                                                                                ( 96/C 180/78 )
  1 . Verwerpt het beroep .                                                                 (Procestaai: Duits)
 2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
       dragen.                                                         schappen is op 22 maart 1996 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Eycke
                                                                       ler & Malt AG, te Hilden ( Bondsrepubliek Duitsland ),
  (') PB nr . C 248 van 23 . 9 . 1995 .
                                                                       vertegenwoordigd door D. Ehle en V. Schiller, advocaten te
                                                                        Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                        kantore van M. Lucius, advocaat aldaar, rue Michel
                                                                       Weiter 6 .


title: Zaak T-516/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2014 door Christodoulos Alexandrou tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 mei 2014 in zaak F-140/12, Alexandrou/Commissie

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/57

         Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2014 door Christodoulos Alexandrou tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 mei 2014 in zaak F-140/12, Alexandrou/Commissie
   (Zaak T-516/14 P)
   2014/C 292/70
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Christodoulos Alexandrou (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: R. Duta, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               onder voorbehoud van alle later aan te voeren middelen feitelijk en rechtens en bewijsaanbod, de hogere voorziening volledig gegrond en ontvankelijk te verklaren;

               —

               dientengevolge, het bestreden arrest op grond van de aangevoerde middelen te herzien of te vernietigen;

               —

               voor zover nodig, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken voor een uitspraak conform het te wijzen arrest;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten van de beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft geweigerd om de middelen te beoordelen die de rekwirerende partij had ontleend aan verordening nr. 1049/2001 (1) en met name aan artikel 9, lid 4, ervan.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een onjuiste toepassing van het arrest van 29 juni 2011, Angioi/Commissie, F-7/07, JurAmbt, EU:F:2011:97, aangezien het om beperkte en verouderde rechtspraak gaat die niet is aangepast aan vergelijkende onderzoeken die elektronisch worden georganiseerd.
               Subsidiair, voor zover het voormelde arrest wel van toepassing wordt geacht, is de rekwirerende partij van mening dat zij voldoet aan alle in die rechtspraak genoemde criteria.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een verzuim van het Gerecht voor ambtenarenzaken om gebruik te maken van artikel 44, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak T-172/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 juni 2008 — Expasa/BHIM — Gallardo Blanco (H)

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/24

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 juni 2008 — Expasa/BHIM — Gallardo Blanco (H)
   (Zaak T-172/06) (1)

   (2008/C 247/48)

      Procestaal: Spaans

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 190 van 12.8.2006.


title: Zaak C-27/11: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 7 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Anton Vinkov/Nachalnik Administrativno-nakazatelna deynost (Prejudiciële verwijzing — Niet-erkenning in nationale regeling van recht op beroep in rechte tegen beslissingen houdende oplegging van geldelijke sanctie en aftrek van rijbewijspunten voor bepaalde verkeersovertredingen — Zuiver interne situatie — Niet-ontvankelijkheid van verzoek)

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/3

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 7 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Anton Vinkov/Nachalnik Administrativno-nakazatelna deynost
   (Zaak C-27/11) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Niet-erkenning in nationale regeling van recht op beroep in rechte tegen beslissingen houdende oplegging van geldelijke sanctie en aftrek van rijbewijspunten voor bepaalde verkeersovertredingen - Zuiver interne situatie - Niet-ontvankelijkheid van verzoek)
   2012/C 217/05
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Anton Vinkov

      Verwerende partij: Nachalnik Administrativno-nakazatelna deynost

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Sofia-grad — Uitlegging van artikelen 82, lid 1, tweede alinea, sub a, VWEU en 91, lid 1, sub c, VWEU en van het kaderbesluit 2005/214/JBZ van de Raad van 24 februari 2005 inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op geldelijke sancties (PB L 76, blz. 16) — Uitlegging van artikelen 47, 48 en 52 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Verenigbaarheid van een nationale wettelijke regeling die het recht op een beroep bij de rechter tegen de beslissingen inzake geldelijke sancties ten belope van 50 BGN ingevolge bestuursrechtelijke inbreuken op de verkeerswetgeving uitsluit, met het Unierecht

      Dictum

   Het door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) bij beslissing van 27 november 2010 (zaak C-27/11) ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 145 van 14.5.2011.


title: Zaak C-332/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Wolfgang und Dr. Wilfried Rey Grundstücksgemeinschaft GbR/Finanzamt Krefeld [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 77/388/EEG — Artikel 17, lid 5, derde alinea — Werkingssfeer — Aftrek van de voorbelasting — Goederen en diensten die zowel voor belastbare handelingen als voor vrijgestelde handelingen worden gebruikt (goederen en diensten voor gemengd gebruik) — Vaststelling van de bestemming van goederen en diensten die zijn aangeschaft voor de oprichting, het gebruik en het onderhoud van een gebouw dat deels dient ter verrichting van handelingen waarvoor recht op aftrek bestaat en deels ter verrichting van handelingen waarvoor geen recht op aftrek bestaat — Wijziging van de nationale regeling die voorziet in de wijzen van berekening van het pro rata voor aftrek — Artikel 20 — Herziening van aftrek — Rechtszekerheid — Gewettigd vertrouwen]

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Wolfgang und Dr. Wilfried Rey Grundstücksgemeinschaft GbR/Finanzamt Krefeld
   (Zaak C-332/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 77/388/EEG - Artikel 17, lid 5, derde alinea - Werkingssfeer - Aftrek van de voorbelasting - Goederen en diensten die zowel voor belastbare handelingen als voor vrijgestelde handelingen worden gebruikt (goederen en diensten voor gemengd gebruik) - Vaststelling van de bestemming van goederen en diensten die zijn aangeschaft voor de oprichting, het gebruik en het onderhoud van een gebouw dat deels dient ter verrichting van handelingen waarvoor recht op aftrek bestaat en deels ter verrichting van handelingen waarvoor geen recht op aftrek bestaat - Wijziging van de nationale regeling die voorziet in de wijzen van berekening van het pro rata voor aftrek - Artikel 20 - Herziening van aftrek - Rechtszekerheid - Gewettigd vertrouwen])
   (2016/C 296/09)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Wolfgang und Dr. Wilfried Rey Grundstücksgemeinschaft GbR

      Verwerende partij: Finanzamt Krefeld

      Dictum

               1)

               Artikel 17, lid 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, moet aldus worden uitgelegd dat, in het geval dat een gebouw in een later stadium wordt gebruikt voor de verrichting van bepaalde handelingen die recht op aftrek geven en andere die geen recht op aftrek geven, de lidstaten niet verplicht zijn te bepalen dat de goederen en de diensten die in een eerder stadium zijn gebruikt voor de oprichting, de aanschaffing, het gebruik, de instandhouding of het onderhoud van dit gebouw, in eerste instantie voor deze verschillende handelingen worden bestemd, wanneer een dergelijke bestemming moeilijk uitvoerbaar is, zodat, in tweede instantie, alleen het recht op aftrek dat moet worden toegekend over die goederen en diensten die worden gebruikt voor zowel handelingen die recht op aftrek geven als andere die hierop geen recht geven, wordt vastgesteld door toepassing van een verdeelsleutel volgens de omzet of, op voorwaarde dat deze methode waarborgt dat het pro rata van de aftrek nauwkeuriger wordt vastgesteld, volgens de oppervlakte.

               2)

               Artikel 20 van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7, moet aldus worden uitgelegd dat het vereist dat de belasting over de toegevoegde waarde die is afgetrokken ter zake van goederen of diensten die onder artikel 17, lid 5, van die richtlijn vallen, wordt herzien naar aanleiding van de vaststelling, in de loop van het in aanmerking genomen herzieningstijdvak, van een verdeelsleutel van deze belasting die wordt gebruikt ter berekening van deze aftrek, welke afwijkt van de methode voor de vaststelling van het recht op aftrek die in dezelfde richtlijn is bedoeld.

               3)

               De algemene beginselen van het recht van de Europese Unie van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een toepasselijke nationale wettelijke regeling die noch uitdrukkelijk verplicht tot een herziening, in de zin van artikel 20 van de Zesde richtlijn, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7, van de voorbelasting ten gevolge van de wijziging van de verdeelsleutel voor de belasting over de toegevoegde waarde, die is gebruikt ter berekening van bepaalde soorten aftrek, noch voorziet in een overgangsregeling, ofschoon de verdeling van de voorbelasting die door de belastingplichtige is verricht op basis van de verdeelsleutel die voor deze wijziging van toepassing was, door de hoogste rechter als algemeen redelijk was erkend.

      (1)  PB C 329 van 22.9.2014.


title: Arrest van het Hof van 23 april 2002 in zaak C-143/00 (verzoek van de High Court of Justice om een prejudiciële beslissing): Boehringer Ingelheim KG, Glaxo Group Ltd, The Wellcome Foundation Ltd, SmithKline Beecham plc, Eli Lilly and Co. tegen Swingward Ltd en Dowelhurst Ltd ("Merken — Richtlĳn 89/104/EEG — Artikel 7, lid 2 — Uitputting van aan merk verbonden recht — Geneesmiddelen — Parallelimport — Ompakking van merkproduct")

text:
C 144/6                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            15.6.2002
                     ARREST VAN HET HOF                                          van het merkenrecht der lidstaten, zoals gewijzigd bij de
                                                                                Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van
                                                                                2 mei 1992, moet aldus worden uitgelegd dat een merkhouder
                                                                                een beroep kan doen op zijn merkrecht om ompakkingen van
                         van 23 april 2002
                                                                                geneesmiddelen door een parallelimporteur te verhinderen,
                                                                                tenzij de uitoefening van dat recht bijdraagt tot kunstmatige
                                                                                afscherming van de markten van de lidstaten.
in zaak C-143/00 (verzoek van de High Court of Justice
om een prejudiciële beslissing): Boehringer Ingelheim                      2)    Ompakking van geneesmiddelen door vervanging van de
KG, Glaxo Group Ltd, The Wellcome Foundation Ltd,                                verpakking is objectief noodzakelijk in de zin van de rechtspraak
SmithKline Beecham plc, Eli Lilly and Co. tegen Swing-                           van het Hof, indien zonder die ompakking de effectieve toegang
                ward Ltd en Dowelhurst Ltd (1)                                   tot de betrokken markt of tot een belangrijk deel daarvan
                                                                                als belemmerd moet worden beschouwd vanwege een sterke
                                                                                weerstand van een beduidend percentage van de consumenten
(„Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 7, lid 2 —                             tegen opnieuw geëtiketteerde geneesmiddelen.
Uitputting van aan merk verbonden recht — Geneesmiddelen
     — Parallelimport — Ompakking van merkproduct”)                        3)    De parallelimporteur moet in ieder geval het vereiste van
                                                                                voorafgaande kennisgeving naleven om merkgeneesmiddelen te
                                                                                mogen ompakken. Indien de parallelimporteur dit vereiste niet
                                                                                naleeft, mag de merkhouder zich tegen het op de markt brengen
                          (2002/C 144/08)                                        van het omgepakte geneesmiddel verzetten. De parallelimporteur
                                                                                dient zelf de merkhouder van de voorgenomen ompakking in
                                                                                kennis te stellen. In geval van betwisting staat het aan de
                          (Procestaal: Engels)                                   nationale rechter om onder inaanmerkingneming van alle
                                                                                relevante omstandigheden te beoordelen of de merkhouder over
                                                                                een redelijke termijn heeft beschikt om op het voornemen van
                                                                                ompakking te reageren.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           (1) PB C 233 van 12.8.2000.
In zaak C-143/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England
& Wales), Chancery Division (Verenigd Koninkrijk), in de
aldaar aanhangige gedingen tussen Boehringer Ingelheim KG,                                      ARREST VAN HET HOF
Boehringer Ingelheim Pharma KG en Swingward Ltd, tussen
Boehringer Ingelheim KG, Boehringer Ingelheim Pharma KG                                               (Vijfde kamer)
en Dowelhurst Ltd, tussen Glaxo Group Ltd en Swingward
Ltd, tussen Boehringer Ingelheim KG, Boehringer Ingelheim
Pharma KG en Dowelhurst Ltd, tussen Glaxo Group Ltd,                                                van 25 april 2002
The Wellcome Foundation Ltd en Dowelhurst Ltd, tussen
SmithKline Beecham plc, Beecham Group plc, SmithKline &                    in zaak C-154/00: Commissie van de Europese Gemeen-
French Laboratories Ltd en Dowelhurst Ltd en tussen Eli Lilly                          schappen tegen Helleense Republiek (1)
and Co. en Dowelhurst Ltd, om een prejudiciële beslissing over
de uitlegging van artikel 7, lid 2, van de Eerste richtlijn (89/
104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de                   („Niet-nakoming — Richtlijn 85/374/EEG — Aansprake-
aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40,               lijkheid voor producten met gebreken — Onjuiste omzet-
blz. 1), zoals gewijzigd bij de Overeenkomst betreffende de                                                 ting”)
Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 (PB 1994, L 1,
blz. 3), alsmede van de artikelen 28 EG en 30 EG, heeft het                                          (2002/C 144/09)
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
P. Jann, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur), D. A. O. Ed-
ward, M. Wathelet, R. Schintgen, V. Skouris, J. N. Cunha                                             (Procestaal: Grieks)
Rodrigues en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-
generaal: F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelings-
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
hoofd, op 23 april 2002 een arrest gewezen waarvan het
                                                                                dentie van het Hof)
dictum luidt als volgt:
1)    Artikel 7, lid 2, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de        In zaak C-154/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
      Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing                  pen (gemachtigde: M. Patakia) tegen Helleense Republiek


title: Zaak C-256/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 8 juni 2006 — Theodor Jäger/Finanzamt Kusel-Landstuhl

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 8 juni 2006 — Theodor Jäger/Finanzamt Kusel-Landstuhl
   (Zaak C-256/06)
   (2006/C 224/35)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Theodor Jäger

      Verweerder: Finanzamt Kusel-Landstuhl
   Prejudiciële vraag
   Is het verenigbaar met artikel 73B, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (thans artikel 56, lid 1, EG), dat voor de berekening van de successierechten

               a)

               in een andere lidstaat gelegen (buitenlandse) land- en bosbouwgronden moeten worden gewaardeerd op de normale waarde (waarde in het economisch verkeer), terwijl voor binnenlandse land- en bosbouwgronden een bijzondere waarderingsprocedure geldt die gemiddeld een uitkomst van slechts 10 % van de normale waarde oplevert, en

               b)

               bij de verkrijging van binnenlandse land- en bosbouwgronden een bijzonder belastingvrij bedrag buiten de berekening blijft en de resterende waarde voor slechts 60 % in aanmerking wordt genomen,

         wanneer dit bij een erfgenaam die een uit binnenlands vermogen en buitenlandse land- en bosbouwgronden bestaande nalatenschap erft, ertoe leidt dat de verkrijging van het binnenlands vermogen wegens de ligging van de land- en bosbouwgronden in het buitenland aan een hoger successierecht wordt onderworpen dan het geval zou zijn wanneer de land- en bosbouwgronden eveneens in het binnenland lag?


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 16 februari 1998 in zaak T-182/97, Smanor SA en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Weigering om niet-nakomingsprocedure in te leiden - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid)

text:
C 113/16              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    11.4.98
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             dent, C. W. Bellamy en J. Pirrung, rechters; griffier: H.
                   VAN EERSTE AANLEG                               Jung, op 16 februari 1998 een beschikking gegeven waar-
                     van 13 februari 1998                          van het dictum luidt als volgt:
     in zaak T-276/97, GueÂrin automobiles EURL tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
(Mededinging Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Beroeps-
         termijn Ð Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
                        (98/C 113/39)                              2. Verzoekers worden verwezen in de kosten van het
                                                                        geding.
                      (Procestaal: Frans)
                                                                   (1) PC C 271 van 6.9.1997.
In zaak T-276/97, GueÂrin automobiles EURL, in gerechte-
lijke vereffening, gevestigd te AlencËon (Frankrijk), in de
persoon van de vereffenaar, X. LemeÂe, vertegenwoordigd
door J.-C. Fourgoux, advocaat te Parijs en te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
van P. Schiltz, advocaat aldaar, rue BeÂatrix de Bourbon 4,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen,                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit                            VAN EERSTE AANLEG
van de Commissie SG(97) D/823182 van 25 april 1997,
houdende afwijzing van de door verzoekster ingediende                                   van 18 februari 1998
klacht nr. IV/F-2/34.423, heeft het Gerecht (Derde Kamer),         in zaak T-189/97: Ondernemingsraad van de SocieÂteÂ fran-
samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, C. P. BrieÈt
                                                                   cËaise de production e.a. tegen Commissie van de Europese
en A. Potocki, rechters; griffier: H. Jung, op 13 februari                               Gemeenschappen (1)
1998 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
als volgt:                                                         (Staatssteun Ð Beschikking waarbij steun onverenigbaar
                                                                   wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt Ð
1. Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk ver-               Beroep tot nietigverklaring Ð Vakbonden en onderne-
     klaard.                                                                    mingsraden Ð Niet-ontvankelijkheid)
                                                                                (98/C 113/41)
2. Verzoekster zal haar eigen kosten dragen.
(1) PB C 7 van 10.1.1998.                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                   In zaak T-189/97, ondernemingsraad van de SocieÂteÂ fran-
                                                                   cËaise de production, gevestigd te Bry-sur-Marne (Frank-
                                                                   rijk), Syndicat national de radiodiffusion et de teÂleÂvision
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             CGT (SNRT-CGT), gevestigd te Parijs, Syndicat unifieÂ de
                   VAN EERSTE AANLEG                               radio et de teÂleÂvision CFDT (SURT-CFDT), gevestigd te
                     van 16 februari 1998                          Parijs, Syndicat national Force ouvrieÁre de radiodiffusion
                                                                   et de teÂleÂvision, gevestigd te Parijs, Syndicat national de
in zaak T-182/97, Smanor SA en anderen tegen Commissie             l'encadrement audiovisuel CFE-CGC (SNEA-CFE-CGC),
            van de Europese Gemeenschappen (1)                     gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door H. Masse-Des-
(Weigering om niet-nakomingsprocedure in te leiden Ð               sen, advocaat bij de Conseil d'EÂtat en de Cour de Cassa-
    Beroep tot nietigverklaring Ð Niet-ontvankelijkheid)           tion, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ten kan-
                                                                   tore van G. Thomas, advocaat aldaar, boulevard de la
                        (98/C 113/40)                              Grande-Duchesse Charlotte 77, tegen Commissie van de
                                                                   Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Rozet en D.
                      (Procestaal: Frans)                          Triantafyllou), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                                                                   van Beschikking 97/238/EG van de Commissie van 2 okto-
In zaak T-182/97, Smanor SA, gevestigd te Saint-Martin-            ber 1996 betreffende door de Franse staat verleende steun
d'EÂcublei (Frankrijk), H. SeÂgaud en M. SeÂgaud, wonende          aan de audiovisuele productiemaatschappij SocieÂteÂ fran-
te Saint-Martin-d'EÂcublei, vertegenwoordigd door L. Ro-           cËaise de production (PB L 95 van 10.4.1997, blz. 19),
ques, advocaat te Val de Marne, rue du GeÂneÂral de Larmi-         heeft het Gerecht (Tweede Kamer Ð uitgebreid), samenge-
nat 7-9, CreÂteil (Frankrijk), tegen Commissie van de Euro-        steld als volgt: A. Kalogeropoulos, president, C. P. BrieÈt,
pese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Wainwright en                C. W. Bellamy, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier:
O. Couvert-Castera), betreffende een beroep tot nietigver-         H. Jung, op 18 februari 1998 een beschikking gegeven
klaring van het besluit van de Commissie van 21 mei 1997           waarvan het dictum luidt als volgt:
om geen niet-nakomingsprocedure tegen de Franse Repu-
bliek in te leiden, heeft het Gerecht (Tweede Kamer),
samengesteld als volgt: A. Kalogeropoulos, kamerpresi-             1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 15 februari 2005 in zaak T-229/02, Kurdistan Workers' Party (PKK) en Kurdistan National Congress (KNK) tegen Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme — Procesbevoegdheid — Legitimatie als procespartij — Vereniging — Ontvankelijkheid)

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/34

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 15 februari 2005
   in zaak T-229/02, Kurdistan Workers' Party (PKK) en Kurdistan National Congress (KNK) tegen Raad van de Europese Unie (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme - Procesbevoegdheid - Legitimatie als procespartij - Vereniging - Ontvankelijkheid)
   (2005/C 143/65)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-229/02, Kurdistan Workers' Party (PKK) en Kurdistan National Congress (KNK), gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd door M. Muller en E. Grieves, barristers, alsmede J. Peirce, solicitor, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. Vitsentzatos en M. Bishop), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigden: aanvankelijk J. Collins, daarna R. Caudwell, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg) en door Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Brown en P. Kuijper, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep tot nietigverklaring van besluit 2002/334/EG van de Raad van 2 mei 2002 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2001/927/EG (PB L 116, blz. 33), en besluit 2002/460/EG van de Raad van 17 juni 2002 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2580/2001 en tot intrekking van besluit 2002/334 (PB L 160, blz. 26), heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, N.J. Forwood en S. Papasavvas, rechters; griffier: H. Jung, op 15 februari 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekers zullen hun eigen kosten en die van de Raad dragen.

               3)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 233 van 28 september 2002.


title: Zaak C-67/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 februari 2009 door Nuova Agricast Srl en Cofra Srl tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 2 december 2008 in de zaken T-362/05 en T-363/05, Nuova Agricast Srl en Cofra Srl/Commissie

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/17

         Hogere voorziening ingesteld op 17 februari 2009 door Nuova Agricast Srl en Cofra Srl tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 2 december 2008 in de zaken T-362/05 en T-363/05, Nuova Agricast Srl en Cofra Srl/Commissie
   (Zaak C-67/09 P)
   2009/C 90/28
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirantes: Nuova Agricast Srl, Cofra Srl (vertegenwoordiger: M. A. Calabrese, avvocato)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

      Primaire vordering

               —

               het bestreden arrest vernietigen, mede op het onderdeel waarin wordt verklaard dat geen vergissingen zijn gemaakt in de brief van 29 mei 2000, en derhalve ook de reconventionele vordering van de Commissie ongegrond verklaren;

               —

               bij de beslechting van de vragen waarop de maatregelen tot organisatie van de procesgang van 2 maart 2006 betrekking hebben, vaststellen en verklaren dat de Commissie, door haar in de beroepen in eerste aanleg vermelde gedragingen, het gemeenschapsrecht kennelijk ernstig heeft geschonden en rekwirantes daardoor financiële schade heeft berokkend;

               —

               de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg verwijzen ter beslechting van de vragen waarop de maatregelen tot organisatie van de procesgang van 2 maart 2006 geen betrekking hebben;

               —

               en, met betrekking tot de kosten:

                           i)

                           de Commissie verwijzen in de kosten van de beide instanties,

                           ii)

                           of de beslissing omtrent de kosten aanhouden;

         of, indien niet ten gronde over de zaak kan worden beslist:

      Subsidiaire vordering

               —

               het bestreden arrest vernietigen, ook op het onderdeel waarin wordt verklaard dat geen vergissingen zijn gemaakt in de brief van 29 mei 2000, en derhalve ook de reconventionele vordering van de Commissie ongegrond verklaren;

               —

               de zaak naar het Gerecht verwijzen;

               —

               en de beslissing omtrent de kosten aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

      EERSTE ONRECHTMATIGHEID: Het Gerecht van eerste aanleg heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting van het recht, doordat het heeft geoordeeld dat de Commissie een regeling kon goedkeuren die in strijd is met het rechtszekerheidsbeginsel, met het vertrouwensbeginsel en met het beginsel van non-discriminatie tussen ondernemingen die deelnemen aan dezelfde steunregeling. Derhalve is inbreuk gemaakt op artikel 87 EG en op de gemeenschapsrechtspraak volgens welke de procedure van artikel 88 EG nooit een instrument kan zijn om bepalingen en beginselen van het gemeenschapsrecht te omzeilen of te schenden en volgens welke de Commissie geen regelingen kan goedkeuren die andere bepalingen of beginselen van het gemeenschapsrecht schenden.
   Rekwirantes betogen dat het Gerecht bij de uitlegging die het in punt 81 van het bestreden arrest aan de beschikking van 1997 heeft gegeven, de gehele bij die beschikking goedgekeurde steunregeling heeft uitgelegd op een wijze die onverenigbaar is met het rechtszekerheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en het non-discriminatiebeginsel, aangezien de aldus uitgelegde regeling de ondernemingen die voor het eerst in de tweede aanbestedingsprocedure van 1999 een aanvraag hebben ingediend, weliswaar specifieke waarborgen gaf dat ook zij, indien noodzakelijk, dergelijke aanvragen konden herformuleren in een volgende aanbestedingsprocedure, dergelijke herformuleringen logisch gezien onmogelijk maakte omdat een dergelijke aanbestedingsprocedure nooit had kunnen plaatsvinden na 31 december 1999, ook niet indien deze tot herformuleringen was beperkt. Rekwirantes concluderen dus dat de aldus uitgelegde regeling naast het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel ook het non-discriminatiebeginsel schendt, aangezien alleen de ondernemingen die voor het eerst hebben deelgenomen aan de tweede aanbestedingsprocedure van 1999, niet is toegestaan wat daarentegen is toegestaan aan alle ondernemingen die aan de voorafgaande aanbestedingsprocedures hebben deelgenomen.

      TWEEDE ONRECHTMATIGHEID: Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting van het recht, aangezien het niet heeft nagegaan of zijn uitlegging van de goedkeuringsbeschikking van 1997 kon worden vervangen door een andere uitlegging die in overeenstemming was met voormelde rechtsbeginselen. Het heeft derhalve inbreuk gemaakt op de rechtspraak volgens welke de rechter een dergelijke beoordeling moet verrichten.
   Rekwirantes betogen dat het Gerecht, door de aldus bij de beschikking van 1997 uitgelegde regeling op algemene en abstracte wijze uit te leggen, niet heeft nagegaan of zijn uitlegging van de goedkeuringsbeschikking van 1997 kon worden vervangen door een andere uitlegging die in overeenstemming was met voormelde rechtsbeginselen, en dus blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting van het recht omdat het inbreuk heeft gemaakt op de rechtspraak volgens welke, wanneer een bepaling van afgeleid gemeenschapsrecht voor meer dan één uitlegging vatbaar is, de uitlegging die de bepaling in overeenstemming brengt met het EG-Verdrag de voorkeur verdient boven de uitlegging waarbij zij in strijd is met het Verdrag.

      DERDE ONRECHTMATIGHEID: Rekwirantes betogen dat het Gerecht in het bestreden arrest, in de onderdelen (punten 50 en 51) waarin het heeft verklaard dat geen vergissingen waren gemaakt in de brief van 29 mei 2000, deze brief onjuist heeft uitgelegd en de feiten onjuist heeft opgevat, zodat dit arrest moet worden vernietigd. Zij verzoeken ook dat de reconventionele vordering van de Commissie, waarbij deze wenst te verkrijgen dat in de tekst van de beroepen wordt geschrapt de bewering van rekwirantes dat de Commissie een ideologische vergissing heeft gemaakt door de brief van 29 mei 2000 aldus op te stellen dat deze liet verstaan dat het de Italiaanse autoriteiten waren die op de bijeenkomst van 16 mei 2000 zelfs geen melding hadden gemaakt van het bestaan van de tot de categorie van de derde aanbestedingsprocedure behorende ondernemingen, ongegrond wordt verklaard.


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 22 november 1995 in zaak T-395/94 R II, Atlantic Container Line AB e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
20. 1 . 96          LNL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 16/ 13
E. H. Pijnacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en H. J.           Community Shipowners' Association, gevestigd te Brussel,
Bronkhorst, advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden,             vertegenwoordigd door D. Waelbroeck, advocaat te Brus
geïnstrueerd door Burges Salmon, Solicitors, domicilie             sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L.                   van E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8—10,
Frieden, advocaat aldaar, Avenue Guillaume 62, tegen Raad          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge
van de Europese Unie (gemachtigden: A. Brautigam en M.             machtigden: B. Langeheine en R. Lyal ), ondersteund door
Bishop ), en Commissie van de Europese Gemeenschappen              Freight Transport Association Ltd, gevestigd te Tunbridge
(gemachtigden: G. Rozet en G. Docksey ) betreffende een            Wells (Verenigd Koninkrijk ), Association des utilisateurs de
beroep tot nietigverklaring van de artikelen 8 , lid 2 ,           transport de fret, gevestigd te Parijs, en European Council of
onder a), en 14, lid 4, van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93        Transport Users ASBL, gevestigd te Brussel, vertegenwoor
van de Raad van 22 juli 1 993 inzake het vergoedingsvoorstel       digd door M. Clough, barrister, lid van de balie van
aan bepaalde producenten van melk of zuivelprodukten die           Engeland en Wales, domicilie gekozen hebbende te Luxem
hun activiteiten tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen,          burg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue
heeft de president van de Eerste kamer ( uitgebreid ) van het      31 , betreffende een verzoek ertoe strekkende de inwerking
Gerecht, op 10 november 1995 een beschikking gegeven               treding te verhinderen van een in het vooruitzicht gestelde
waarvan het dictum luidt als volgt:                                beschikking van de Commissie — inhoudende dat verzoek
                                                                   sters niet langer kunnen ontsnappen aan geldboeten wat
1 . De naam van M. Craig wordt geschrapt van de lijst van          gedragingen betreft die krachtens artikel 85 van het
     verzoekers in zaak T-554/93 .                                 EG-Verdrag zijn verboden bij een beschikking van de
                                                                   Commissie waarvan overeenkomstig artikel 185 van het
                                                                   EG-Verdrag de opschorting van de uitvoering is gelast, en
2 . Elke partij zal haar eigen kosten dragen.                      die worden voortgezet in het kader van een nieuwe
                                                                   overeenkomst die bij de Commissie is aangemeld — zolang
(M PB nr. C 338 van 15 . 12 . 1993 .                               het Gerecht niet definitief uitspraak zal hebben gedaan over
                                                                   een beroep strekkende tot nietigverklaring van deze beschik
                                                                   king, heeft de President van het Gerecht op 22 november
                                                                   1995 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                                                                   volgt:
           BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                            1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                   van 22 november 1995                            2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
in zaak T-395/94 R II, Atlantic Container Line AB e.a. tegen
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         ( 96/C 16/29 )
                                                                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                      (Procestaai: Engels)                                            VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 13 november 1995
In zaak T-395/94 R, Atlantic Container Line AB, gevestigd          in zaak T-126/95 , Dumez tegen Commissie van de Europese
te Göteborg ( Zweden ), Cho Yang Shipping Company Ltd,                                   Gemeenschappen (*)
gevestigd te Seoel, DSR-Senator Lines GmbH, gevestigd te
Bremen ( Duitsland ), Hapag Lloyd AG, gevestigd te Ham            (Weigering van Commissie om niet-nakomingsprocedure in
burg ( Duitsland ), MSC Mediterranean Shipping Company             te leiden — Beroep tot nietigverklaring — Beroep wegens
SA, gevestigd te Genève ( Zwitserland ), A. P. Moller-Masrsk                      nalaten — Niet-ontvankelijkheid)
Line, gevestigd te Kopenhagen, Nedlloyd Lijnen BV, geves                                    ( 96/C 16/30 )
tigd te Rotterdam (Nederland ), Neptune Orient Lines Ltd
(NOL), gevestigd te Singapore, Nippon Yusen Kaisha,                                       (Procestaai: Frans)
(NYK Line ), gevestigd te Tokyo, Orient Overseas Container
Line (UK) Ltd, gevestigd te Levington (Verenigd Konink            In zaak T-126/95 , Dumez, gevestigd te Nanterre (Frank
rijk ), P & O Containers Ltd, gevestigd te Londen, Polish          rijk ), vertegenwoordigd door A. Carnelutti en J. -P. Spitzer,
Ocean Lines, gevestigd te Gdynia (Polen ), Sea-Land Service        advocaten te Parijs, tegen Commissie van de Europese
Inc., gevestigd te Jersey City, New Jersey (Verenigde Staten       Gemeenschappen (gemachtigde: H. van Lier), betreffende
van Amerika ), Tecomar SA de CV, gevestigd te Mexico,              primair de nietigverklaring van het besluit van de Commis
Transportación Maritima Mexicana SA, gevestigd te                  sie van 29 maart 1 995 om tegen de Helleense Republiek
Mexico, vertegenwoordigd door J. Pheasant, N. Bromfield            geen procedure in te leiden wegens niet-nakoming van het
en S. Kim, solicitors, domicilie gekozen hebbende te               Gemeenschapsrecht bij de toewijzing van de openbare
Luxemburg ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten              aanbesteding voor de bouw van de nieuwe luchthaven van
aldaar, Rue Goethe 11 , ondersteund door Japanese Shipow          Athene te Spata, en subsidiair, de vaststelling van het nalaten
ners' Association, gevestigd te Tokyo, vertegenwoordigd            van de Commissie, heeft het Gerecht ( Derde kamer),
door N. J. Forwood, QC, lid van de balie van Engeland en           samengesteld als volgt: C. P. Briët, president, B. Vesterdorf
Wales, en P. Ruttley, soliciter, domicilie gekozen hebbende        en A. Potocki, rechters; griffier: H. Jung, op 13 november
te Luxemburg ten kantore van Arendt en Medernach,                  1995 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
advocaten aldaar, Rue Mathias-Hardt 8—10, en European              volgt:


title: Zaak T-157/06: Beroep ingesteld op 9 juni 2006 — Italiaanse Republiek/Commissie

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/24

         Beroep ingesteld op 9 juni 2006 — Italiaanse Republiek/Commissie
   (Zaak T-157/06)
   (2006/C 190/44)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: P. Gentili, Avvocato dello Stato)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietigverklaring van nota nr. 2984 van de Europese Commissie van 31 maart 2006 betreffende het programma POR Sicilia N. — verzoek om betaling 2005 0601, waarbij is geëist dat „de voorwaarden worden nageleefd die zijn gesteld in de brief van commissielid Barnier van 29 juli 2003 met betrekking tot het in aanmerking komen voor de vooruitbetalingen in het kader van steunregelingen”, en van alle daarmee verband houdende en eerdere handelingen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-345/04, Italiaanse Republiek/Commissie. (1)

      (1)  PB C 262 van 23.10.04, blz. 55.


title: Zaak C-224/06: Beschikking van de president van het Hof van 23 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/26

         Beschikking van de president van het Hof van 23 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-224/06) (1)

   (2006/C 331/56)

      Procestaal: Spaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 165 van 15.7.2006.


title: Zaak C-442/99 P: Hogere voorziening, op 22 november 1999 ingesteld door Cordis Obst und Gemüse Großhandel GmbH tegen het arrest, op 28 september 1999 in zaak T-612/97 tussen Cordis Obst und Gemüse Großhandel GmbH en de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Franse Republiek, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer)

text:
19.2.2000            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 47/15
   — art. 6, lid 3, sub 3 en 4, art. 7, art. 8, lid 2, en art. 11,        — er mag geen winstoogmerk zijn;
       sub a, b, c en d, van legge regionale dell’Emilia-
       Romagna nr. 43 van 26 mei 1980;                                    — in het kader van de administratieve procedure voor
                                                                              het verkrijgen van de verplichte vergunning moeten
   — art. 5, tweede en vijfde alinea, art. 10, vierde alinea, art.            bijzonder strikte vervaltermijnen in acht worden geno-
       11, tweede en derde alinea, en art. 15, eerste alinea,                 men;
       van legge regionale della Lombardia nr. 45 van
                                                                          — de jaarmarkt of handelsbeurs moet worden opgeno-
       29 april 1980;
                                                                              men in de officiële kalender;
   — art. 5, art. 13, art. 14 en art. 15, sub a, van legge                — alleen producenten mogen aan een jaarmarkt of han-
       regionale del Friuli Venezia Giulia nr. 10 van                         delsbeurs deelnemen, waardoor alle marktdeelnemers
       23 februari 1981;                                                      die diensten en geen goederen aanbieden, worden uit-
                                                                              gesloten.
   — art. 7 van legge regionale dell’Abruzzo nr. 75 van
       13 november 1980;                                              C) Volgens de Commissie wordt in strijd met het gemeen-
                                                                          schapsrecht voor de organisatie van jaarmarkten en han-
   — art. 6, art. 7 en art. 23 van legge provinciale della                delsbeurzen geëist:
       Provincia autonoma di Trento nr. 35 van 2 september                — dat de overheid of plaatselijke instanties van verschil-
       1978;                                                                  lende aard hun zeg hebben bij de gehele of gedeeltelijke
                                                                              aanwijzing van de organen van de organisatoren van
3. de Italiaanse Republiek in de kosten de procedure te verwij-               jaarmarkten of handelsbeurzen, zoals de raad van
   zen.                                                                       bestuur, het college van zaakvoerders, het college van
                                                                              commissaris-revisoren, de voorzitter, de secretaris-
                                                                              generaal, enz.;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          — dat organen die bestaan uit of representatief zijn
                                                                              voor de op het betrokken grondgebied aanwezige
A) Volgens de Commissie vormen de volgende Italiaanse
                                                                              marktdeelnemers, zij het zuiver adviserend, tussenko-
   bepalingen een ernstige belemmering van de organisatie
                                                                              men bij de erkenning van of het verlenen van vergun-
   van jaarmarkten en handelsbeurzen, vooral voor markt-
                                                                              ning aan de organisatoren van jaarmarkten of handels-
   deelnemers — hoofdzakelijk niet-Italiaanse bedrijven —
                                                                              beurzen, alsmede voor het verlenen van overheidssub-
   die niet over een vaste inrichting in Italië beschikken en
                                                                              sidies aan die organisatoren;
   daar derhalve slechts tijdelijk of occasioneel werkzaam zijn:
                                                                          — dat de oprichters of de vennoten van de organisator
   — de bepalingen volgens welke de organisator van een                       van jaarmarkten of handelsbeurzen tenminste één
       jaarmarkt of handelsbeurs officieel moet worden                        plaatselijk territoriaal lichaam tellen.
       erkend door de nationale, regionale of plaatselijke
       Italiaanse autoriteiten;
   — de bepalingen die eisen dat de organisator van een
       jaarmarkt of handelsbeurs een bepaalde rechtsvorm
       of juridische structuur bezit, waardoor de andere
       categorieën marktdeelnemers worden uigesloten;                 Hogere voorziening, op 22 november 1999 ingesteld
                                                                      door Cordis Obst und Gemüse Großhandel GmbH tegen
                                                                      het arrest, op 28 september 1999 in zaak T-612/97 tussen
   — de bepalingen volgens welke de organisator van een               Cordis Obst und Gemüse Großhandel GmbH en de
       jaarmarkt of handelsbeurs ter plaatse of in het land een       Commissie van de Europese Gemeenschappen, onder-
       zetel, een vestiging of in elk geval een vaste inrichting      steund door Franse Republiek, gewezen door het Gerecht
       moet bezitten;                                                 van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Vijfde kamer)
   — de bepalingen die eisen dat de jaarmarkt of handels-
       beurs op geregelde tijdstippen wordt georganiseerd;                                   (Zaak C-442/99 P)
   — de bepalingen die verlangen dat de geplande jaarmarkt                                      (2000/C 47/23)
       of handelsbeurs in overeenstemming is met de doestel-
       lingen die de regio in het kader van de regionale              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       planning heeft vastgesteld.                                    op 22 november 1999 hogere voorziening ingesteld door
                                                                      Cordis Obst und Gemüse Großhandel GmbH, vertegenwoor-
B) Volgens de Commissie is het overduidelijk in strijd met het        digd door G. Meier, advocaat te Keulen, tegen het arrest, op
   beginsel van het vrij verrichten van diensten dat voor de          28 september 1999 in zaak T-612/97 tussen Cordis Obst und
   organisatie van jaarmarkten en handelsbeurzen de vol-              Gemüse Großhandel GmbH en de Commissie van de Europese
   gende voorwaarden worden gesteld:                                  Gemeenschappen, ondersteund door Franse Republiek, gewe-
                                                                      zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
   — de organisator mag geen andere activiteiten uitoefenen;          Gemeenschappen (Vijfde kamer).
 ---pagebreak--- C 47/16                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       19.2.2000
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                        ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van haar juridische
1) het bestreden arrest te vernietigen;                                dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
2) de bestreden beschikking inzake onbillijkheid van de                burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
     Commissie van 24 oktober 1997 nietig te verklaren;
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
3) gerekwireerde in de kosten van het geding te verwijzen.
                                                                       — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
Middelen en voornaamste argumenten                                          wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 96/43/EG van
Het middel is gericht tegen het arrest van 28 september 1999                de Raad (1) van 3 juni 1996 betreffende ouderschapsverlof,
waarbij het Gerecht het verzoek om nietigverklaring van                     de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtin-
de beschikking houdende afwijzing van het verzoek om                        gen niet is nagekomen;
toekenning van extra invoercertificaten in het kader van de ter
leniging van onbillijkheden bestemde overgangsregeling van             — de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van
artikel 30 van verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad                     de procedure.
houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in
de sector bananen (1) heeft afgewezen. Aangevoerd wordt
schending van het gemeenschapsrecht, namelijk van                      Middelen en voornaamste argumenten
— artikel 30 van verordening nr. 404/93: het Gerecht heeft             Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens
     miskend, dat het geval van onbillijkheid, zoals dat door          het welk een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te
     het Hof van Justitie in de zaak C-68/95 (T. Port) is erkend,      bereiken resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd,
     slechts een van de gevallen is, waarop artikel 30 van             zijn de lidstaten verplicht de in de richtlijnen gestelde omzet-
     toepassing is, en dat de voorwaarden die het Hof van              tingstermijnen in acht te nemen. Ofschoon die termijn op
     Justitie ter zake van de op verweerster rustende verplichting     3 juni 1998 is verstreken, heeft de Italiaanse Republiek de
     om de onbillijkheid op te heffen heeft gesteld, niet zonder       nodige bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies van
     meer gelden. In casu waren de moeilijkheden bij de                de Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet vastgesteld.
     overgang niet aan het gedrag van verzoekster te wijten,
     doch ging het om structurele moeilijkheden die voor               (1) PB L 145 van 19.6.1996, blz. 4.
     nieuwe ondernemingen als verzoekster waren ontstaan en
     die door de invoering van de gemeenschappelijke ordening
     der markten in de sector bananen waren verergerd. Het
     structurele nadeel voor verzoekster als nieuwe onderne-
     ming in de nieuwe Bundesländer — net als voor alle andere
     nieuwe ondernemingen — bestond hierin, dat zij tijdens
     de jaren 1989 en 1990, die volgens verordening                    Beroep, op 23 november 1999 ingesteld door Commissie
     nr. 404/93 als referentieperiode voor de jaren 1993 en            van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
     1994 worden beschouwd, wat de rijping van bananen                                               tenrijk
     betreft, geen omzet heeft kunnen realiseren die tot een
     gunstige referentiehoeveelheid kon leiden;                                                 (Zaak C-446/99)
— het gelijkheidsbeginsel: ingevolge voormelde referentieja-
     ren werden de nieuwe ondernemingen op het grondgebied                                       (2000/C 47/25)
     van de ex-DDR — als enige groep in de Gemeenschap
     — noodzakelijkerwijs en zonder meer benadeeld. Het                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     gelijkheidsbeginsel verlangt, dat de gemeenschapsinstellin-       op 23 november 1999 beroep ingesteld tegen Republiek
     gen met die uitzonderlijke situatie rekening houden, daar         Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
     anders een ongelijke feitelijke situatie gelijk wordt behan-      pen, vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van de juri-
     deld.                                                             dische dienst van de Commissie, als gemachtigde, domicilie
                                                                       gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
(1) PB L 47 van 25.2.1993, blz. 1.                                     van de juridische dienst van de Commissie, Centre Wagner
                                                                       C 254, Kirchberg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       1. vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk niet heeft
Beroep, op 23 november 1999 ingesteld door Commissie                        voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                       richtlijn 97/13/EG (1) van het Europees Parlement en de
                                bliek                                       Raad van 10 april 1997 betreffende een gemeenschappelijk
                          (Zaak C-445/99)                                   kader voor algemene machtigingen en individuele vergun-
                                                                            ningen op het gebied van telecommunicatiediensten, door
                           (2000/C 47/24)                                   niet de ter uitvoering van artikel 9, leden 2, 4 en 6, van deze
                                                                            richtlijn noodzakelijke wettelijke en bestuurrechterlijke
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  bepalingen vast te stellen en aan de Commissie mee
op 23 november 1999 beroep tegen Italiaanse Republiek                       te delen;