title: Zaak C-613/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia n° 5 de Alcobendas (Spanje) op 20 november 2015 — Ibercaja Banco, S.A.U./José Cortés González

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 5 de Alcobendas (Spanje) op 20 november 2015 — Ibercaja Banco, S.A.U./José Cortés González
   (Zaak C-613/15)
   (2016/C 048/23)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia no 5 de Alcobendas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ibercaja Banco, S.A.U.

      Verwerende partij: José Cortés González

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten de artikelen 3, lid 1, 4, lid 1, 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van 5 april 1993 (1) zich tegen een nationale bepaling zoals artikel 114 van de Spaanse hypotheekwet, op grond waarvan de nationale rechter bij de beoordeling of een vertragingsrentebeding oneerlijk is, slechts mag toetsen of de overeengekomen rente niet meer bedraagt dan driemaal de wettelijke rente en geen rekening kan houden met andere omstandigheden?

               2)

               Verzetten de artikelen 3, lid 1, 4, lid 1, 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van 5 april 1993 zich tegen een nationale bepaling zoals artikel 693 van het Spaanse wetboek van burgerlijke rechtsvordering, die het mogelijk maakt de vervroegde aflossing van de gehele lening te eisen wanneer drie maandelijkse termijnen niet worden betaald, zonder dat er rekening wordt gehouden met andere factoren zoals de looptijd of de hoogte van de lening en andere relevante aspecten, en die voorts de mogelijkheid om niet te worden geconfronteerd met de gevolgen van de vervroegde opeisbaarheid afhankelijk stelt van de wil van de schuldeiser, tenzij het gaat om een hypotheek die is gevestigd op de tot hoofdverblijf dienende woning van de [schuldenaar]?

               3)

               Is de vierde overgangsbepaling van wet 1/2013 in strijd met de Cofidis-jurisprudentie (2)?

      (1)  Richtlijn van de Raad betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).

      (2)  Zaak C-473/00, EU:C:2002:705.


title: Zaak C-361/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) op 4 september 2006 — Feinchemie Schwebda GmbH en Bayer CropScience AG tegen het College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen, andere partij in het geding: Agrichem B.V.

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) op 4 september 2006 — Feinchemie Schwebda GmbH en Bayer CropScience AG tegen het College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen, andere partij in het geding: Agrichem B.V.
   (Zaak C-361/06)
   (2006/C 294/40)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   College van Beroep voor het bedrijfsleven
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Feinchemie Schwebda GmbH en Bayer CropScience AG

      Verweerder: College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen

      Andere partij: Agrichem B.V.
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 4, eerste lid, richtlijn 2002/37/EG (1) aldus worden uitgelegd dat deze bepaling de lidstaten niet verplicht de toelating van een gewasbeschermingsmiddel dat ethofumesaat bevat vóór 1 september 2003 te beëindigen om de reden dat de toelatinghouder niet in het bezit is of geen toegang heeft tot een dossier dat aan de voorwaarden van Bijlage II bij richtlijn 91/414/EEG (2) voldoet ?

      (1)  Richtlijn 2002/37/EG van de Commissie, van 3 mei 2002, houdende wijziging van richtlijn 91/414/EEG van de Raad ten einde ethofumesaat op te nemen als werkzame stof (PB L 117, blz. 10).

      (2)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad, van 15 juli 1991, betreffende het op de markt brengen van gewas-beschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1).


title: Zaak T-196/17: Beroep ingesteld op 27 maart 2017 — Naftogaz of Ukraine/Commissie

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/45

         Beroep ingesteld op 27 maart 2017 — Naftogaz of Ukraine/Commissie
   (Zaak T-196/17)
   (2017/C 151/58)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: NJSC Naftogaz of Ukraine (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordigers: D. Mjaaland, A. Haga, P. Grzejszczak en M. Krakowiak, lawyers)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit C(2016) 6950 van de Commissie van 28 oktober 2016 houdende herziening van de krachtens richtlijn 2003/55/EG toegekende ontheffing van de Ostsee-Pipeline-Anbindungsleitung van de vereisten inzake de toegang van derde partijen en tariefregulering, en

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het besluit van de Commissie van 2016 is nietig wegens onbevoegdheid.

                           —

                           Artikel 36, lid 9, van richtlijn 2009/73/EG verleent de Commissie niet de bevoegdheid tot goedkeuring van een beslissing van een regelgevende autoriteit houdende wijziging van een krachtens artikel 36, lid 1, van deze richtlijn toegekende ontheffing die zij eerder had toegestaan.

                           —

                           Subsidiair, indien de Commissie bevoegd is om een dergelijke beslissing goed te keuren, is dat enkel in een beperkt aantal situaties het geval, bijvoorbeeld wanneer de omstandigheden sinds haar vorig goedkeuringsbesluit wezenlijk zijn gewijzigd. Zo niet zou het rechtszekerheidsbeginsel in gevaar komen. In de onderhavige zaak was de Commissie niet bevoegd om het besluit vast te stellen.

               2.

               Tweede middel: artikel 36, lid 1, van richtlijn 2009/73/EG is geschonden.

                           —

                           Subsidiair, indien de Commissie in beginsel bevoegd is om het betrokken besluit vast te stellen, kan zij dit enkel rechtmatig doen indien de criteria van artikel 36, lid 1, van richtlijn 2009/73/EG zijn vervuld.

                           —

                           Het besluit is vastgesteld in strijd met artikel 36, lid 1, onder a), van deze richtlijn. Het besluit zal de mededinging voor de levering van gas niet versterken en de leverings- en voorzieningszekerheid in EU-landen in Midden- en Oost-Europa en de Energiegemeenschap niet verhogen.

                           —

                           Het besluit is vastgesteld in strijd met artikel 36, lid 1, onder b), van die richtlijn. Elk investeringsrisico ontbreekt, aangezien de betrokken pijpleiding in gebruik is sinds juli 2011.

                           —

                           Het besluit is vastgesteld in strijd met artikel 36, lid 1, onder e), van diezelfde richtlijn. Het besluit doet afbreuk aan de mededinging en aan de efficiënte werking van de interne markt in de EU en de Energiegemeenschap, aangezien het de dominante positie van PJSC Gazprom en haar gelieerde ondernemingen op de relevante geografische markt versterkt en tot de opdeling van de interne markt volgens nationale grenzen leidt.

               3.

               Derde middel: het besluit is ontoereikend gemotiveerd.

                           —

                           Anders dan artikel 296 VWEU verlangt, bevat het besluit onvoldoende redenen en bewijs ter ondersteuning van de argumenten van de Commissie.

               4.

               Vierde middel: artikel 216, lid 2, VWEU is geschonden.

                           —

                           Volgens artikel 216, lid 2, VWEU zijn de door de Europese Unie gesloten overeenkomsten verbindend voor de instellingen van de Unie.

                           —

                           Door het besluit wordt het regelgevings- en marktkader voor het stimuleren van investeringen in gasnetwerken verstoord, wordt de leverings- en voorzieningszekerheid verminderd en wordt de ontwikkeling van de mededinging belemmerd, hetgeen schending oplevert van artikel 6 van het Verdrag tot Oprichting van de Energiegemeenschap. Het besluit maakt het voor Gazprom mogelijk om misbruik te maken van haar dominante positie op de relevante markt, in strijd met artikel 18 van het Verdrag inzake de Energiegemeenschap.

                           —

                           Het besluit heeft nadelige gevolgen voor de mededinging in de energiesector, in strijd is artikel 6, lid 1, van het Verdrag inzake het Energiehandvest. Het besluit verleent Gazprom als investeerder een voorkeursbehandeling ten koste van de investeringen van Naftogaz in het gastransportsysteem van Oekraïne, wat indruist tegen artikel 10, lid 1, van het Energiehandvest.

                           —

                           Het besluit is vastgesteld zonder overleg of samenwerking met Oekraïne, in strijd met artikel 274 van de Associatieovereenkomst tussen de EU en Oekraïne.


title: Zaak C-163/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (België) op 4 april 2011 — Annex Customs BVBA tegen Belgische Staat en KBC Bank NV

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (België) op 4 april 2011 — Annex Customs BVBA tegen Belgische Staat en KBC Bank NV
   (Zaak C-163/11)
   2011/C 179/21
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

   Verzoekster: Annex Customs BVBA
   Verweerders:

               Belgische Staat

               KBC Bank NV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 450 quater, eerste lid, b), van verordening (EEG) nr. 2454/93 (1) van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals toegevoegd door artikel 1, punt 53, van verordening (EG) nr. 2787/2000 (2) van de Commissie van 15 december 2000, aldus te worden uitgelegd dat de aldaar bedoelde kennisgeving slechts rechtsgeldig is indien de exacte bedragen worden vermeld die mogelijk opeisbaar zullen zijn ten laste van de borg?

               2)

               Dient artikel 450 quater, tweede lid, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals toegevoegd door artikel 1, punt 53, van verordening (EG) nr. 2787/2000 van de Commissie van 15 december 2000, aldus te worden uitgelegd dat de borg die, nadat hij een kennisgeving heeft ontvangen als bedoeld in artikel 450 quater, eerste lid, a) binnen de drie jaar na de aanvaarding van de aangifte voor douanevervoer, een kennisgeving ontvangt waarin andere bedragen worden vermeld dan de bedragen die later van hem worden opgeëist, ontslagen is van zijn verplichtingen?

      (1)  PB L 253, blz. 1.

      (2)  Verordening tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2454/93 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 330, blz. 1).


title: Zaak T-332/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 maart 2008 — Sebirán/BHIM — El Coto de Rioja (Coto D'Arcis) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Coto D'Arcis — Oudere gemeenschapswoordmerken EL COTO en COTO DE IMAZ — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Geen afbreuk aan reputatie — Artikel 8, lid 1, sub b), en lid 5, van Verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 maart 2008 — Sebirán/BHIM — El Coto de Rioja (Coto D'Arcis)
   (Zaak T-332/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Coto D'Arcis - Oudere gemeenschapswoordmerken EL COTO en COTO DE IMAZ - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Geen afbreuk aan reputatie - Artikel 8, lid 1, sub b), en lid 5, van Verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 107/38)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Sebirán, SL (Requena, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Calderón Chavero en T. Villate Consonni, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Laporta Insa, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: El Coto de Rioja, SA (Oyón, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. López Camba, vervolgens M. López Camba en J. Grimau Muñoz, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 15 juni 2004 (zaak R 550/2003-2) inzake een oppositieprocedure tussen El Coto de Rioja, SA en Sebirán, SL
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De vordering van El Coto de Rioja, SA tot gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 15 juni 2004 (zaak R 550/2003-2) wordt afgewezen.

               3)

               Sebirán, SL wordt verwezen in haar eigen kosten, in de kosten van het BHIM en in de helft van de kosten van El Coto de Rioja.

               4)

               El Coto de Rioja wordt verwezen in de helft van haar eigen kosten.

      (1)  PB C 284 van 20.11.2004.


title: Zaak C-395/03: Beroep, op 19 september 2003 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrĳk der Nederlanden

text:
C 264/26              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                      1.11.2003
Beroep, op 19 september 2003 ingesteld door de Commis-                                Doorhaling van zaak C-214/02 (1)
sie van de Europese Gemeenschappen tegen het Konink-
                     rijk der Nederlanden                                                      (2003/C 264/45)
                        (Zaak C-395/03)                                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 maart 2003 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-214/02 (verzoek
                        (2003/C 264/44)                                 om een prejudiciële beslissing van het Unabhängige Verwal-
                                                                        tungssenat van het Land Vorarlberg): Gerhard Lintschinger.
                                                                        (1) PB C 180 van 27.7.2002.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 september 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door W. Wils en K. Banks, als
gemachtigden.                                                                         Doorhaling van zaak C-219/02 (1)
                                                                                (2003/C 264/46)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 2003 de
      door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke             doorhaling in het register gelast van zaak C-219/02: Commis-
      maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 98/            sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
      44/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van               bliek.
      6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van bio-
      technologische uitvindingen, of althans deze de Commis-
      sie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem        (1) PB C 191 van 10.8.2002.
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
2.    Het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.
                                                                        Doorhaling van de gevoegde zaken C-242/02 en
                                                                                C-243/02 (1)
Middelen en voornaamste argumenten                                                             (2003/C 264/47)
                                                                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
De omzettingstermijn van de richtlijn is op 30 juli 2000
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 maart 2003 de
verstreken.
                                                                        doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken
                                                                        C-242/02 en C-243/02 (verzoeken om de prejudiciële beslis-
                                                                        singen van het Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg):
(1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13.
                                                                        Manfred Hückel.
                                                                        (1) PB C 247 van 12.10.2002.


title: Zaak T-278/13: Arrest van het Gerecht van 30 januari 2015 — Now Wireless/BHIM — Starbucks (HK) (now) [ „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk now — Normaal gebruik van het merk — Artikel 51, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/19

         Arrest van het Gerecht van 30 januari 2015 — Now Wireless/BHIM — Starbucks (HK) (now)
   (Zaak T-278/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk now - Normaal gebruik van het merk - Artikel 51, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 089/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Now Wireless Ltd (Guildford, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: T. Alkin, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Starbucks (HK) Ltd (Hong Kong, China) (vertegenwoordiger: P. Kavanagh, solicitor)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 7 maart 2013 (zaak R 234/2012-2), betreffende een nietigheidsprocedure tussen Now Wireless Ltd en Starbucks (HK) Ltd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Now Wireless Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-416/04 P: Hogere voorziening, op 29 september 2004 ingesteld door The Sunrider Corporation tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 8 juli 2004 in zaak T-203/02, The Sunrider Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen); andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Juan Espadafor Caba

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/29

         Hogere voorziening, op 29 september 2004 ingesteld door The Sunrider Corporation tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 8 juli 2004 in zaak T-203/02 (1), The Sunrider Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen); andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Juan Espadafor Caba
   (Zaak C-416/04 P)
   (2004/C 300/55)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 29 september 2004 hogere voorziening ingesteld door The Sunrider Corporation, gevestigd te Torrance, Californië (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door A. Kockläuner, advocaat, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 8 juli 2004 in zaak T-203/02, The Sunrider Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM); andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Juan Espadafor Caba.
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2004 in zaak T-203/02 (hierna: „bestreden arrest”) in zijn geheel te vernietigen;

               2.

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) te verwijzen in de kosten van de procedure voor het Hof van Justitie;

               3.

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 8 april 2002 in zaak R 1046/2000-1 te vernietigen;

               4.

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen (BHIM) te verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht van eerste aanleg en voor het BHIM.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante stelt dat het arrest van het Gerecht van eerste aanleg om de volgende redenen dient te worden vernietigd:

      Schending van artikel 43, leden 2 en 3, juncto artikel 15, lid 3, van verordening nr. 40/94: niet-bewezen gebruik

   Het Gerecht van eerste aanleg heeft artikel 43, leden 2 en 3, juncto artikel 15, lid 3, van verordening nr. 40/94 verkeerd uitgelegd door ten onrechte rekening te houden met het gebruik van het merk door een derde.
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft met name de in artikel 15, leden 1 en 3, van deze verordening vastgelegde verdeling van de bewijslast verkeerd uitgelegd. Verder heeft het Gerecht van eerste aanleg rekening gehouden met niet-concludente (impliciete) verklaringen en bewijsstukken van de opposant. Bovendien heeft het Gerecht van eerste aanleg zich gebaseerd op vermoedens in plaats van op deugdelijk bewijsmateriaal. Ten slotte had het Gerecht van eerste aanleg moeten onderzoeken of, gelet op alle aspecten feitelijk en rechtens, een nieuwe met hetzelfde dispositief als de beslissing waartegen beroep was ingesteld, wettig kon worden gegeven op het tijdstip waarop het arrest van het Gerecht van eerste aanleg werd gewezen.

      Schending van artikel 43, lid 2, van verordening nr. 40/94: gebrek aan afdoend bewijs van oppositiemerk

   In de tweede plaats heeft het Gerecht van eerste aanleg artikel 43, lid 2, van verordening nr. 40/94 geschonden door het begrip „normaal gebruik” in de zin van artikel 43, lid 2, van deze verordening verkeerd uit te leggen.
   Het Gerecht van eerste aanleg is inzonderheid voorbijgegaan aan de volgende feiten:

               —

               de opposant heeft voor 1996 slechts drie facturen, met een totale waarde van niet meer dan 3 476,00 euro, overgelegd;

               —

               de opposant heeft voor 1997 slechts twee facturen, met een totale waarde van niet meer dan 1 306,00 euro, overgelegd;

               —

               de betrokken waren waren goedkope waren en bijgevolg massaproductie- en massaconsumptiegoederen;

               —

               de betrokken waren gingen redelijk vlot van de hand;

               —

               de betrokken waren werden hoogstens aan een enkele klant verkocht.

         Bijgevolg was van het oppositiemerk ES 372 221„VITAFRUT” geen normaal gebruik in de zin van artikel 43, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94 gemaakt, aangezien het gebruik ervan sporadisch, occasioneel en minimaal was en geen aanzienlijk deel van het grondgebied waar dat merk beschermd was, bestreek.

      Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94

   In de derde plaats bestaat er tussen de te vergelijken merken geen overeenstemming die tot verwarring kan leiden met betrekking tot de waren „kruiden- en vitaminedranken” waarop merkaanvraag nr. 156422 „VITAFRUIT” betrekking heeft. De waren „kruiden- en vitaminedranken” en „concentraten van vruchtensappen” zijn immers in slechts zeer geringe mate soortgelijk, aangezien zij slechts weinig raakvlakken vertonen.
   De te vergelijken waren verschillen immers met betrekking tot de kenmerken en de grondstoffen ervan alsmede met betrekking tot de productiemethode, inzonderheid de machines, de knowhow en de installaties die voor de productie van de betrokken waren nodig zijn. Bovendien verschillen de te vergelijken waren met betrekking tot de wijze waarop zij worden gebruikt alsmede de functionele eigenschappen en de distributiekanalen ervan. Bijgevolg zijn de verschillen tussen de betrokken waren veel belangrijker dan de eventuele gemeenschappelijke kenmerken ervan.

      (1)  PB C 233, van 28.9.2002, blz. 26.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 7 juni 2002 in zaak T-290/01, Land Brandenburg tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing)

text:
C 202/28              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       24.8.2002
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                    BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
2)    Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
                                                                                van 29 mei 2002
(1) PB C 212 van 28.7.2001.
                                                                        in zaak T-21/02, Giuseppe Atzeni en anderen tegen
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        (Beroep tot nietigverklaring — Beschikking 97/612/EG
                                                                        van de Commissie — Staatssteun — Landbouwsector —
                                                                        Beroepstermijnen — Verval van recht — Niet-ontvankelijk-
                                                                                heid)
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                    VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2002/C 202/46)
                         van 7 juni 2002
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
in zaak T-290/01, Land Brandenburg tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)
(Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing)
                                                                        In zaak T-21/02, Giuseppe Atzeni, woonachtig te Serdiana
                                                                        (Italië), en anderen, vertegenwoordigd door G. Dore en F. Ciulli,
                         (2002/C 202/45)                                advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen (gemachtigden: D. Triantafyllou en V. Di Bucci), betreffen-
                                                                        de, primair, een verzoek om nietigverklaring van beschikking
                         (Procestaal: Duits)                            97/612/EG van de Commissie van 16 april 1997 betreffende
                                                                        door de regio Sardinië (Italië) verleende steun in de landbouw-
                                                                        sector (PB L 248, blz. 27) en, subsidiair, een verzoek om
                                                                        gedeeltelijke nietigverklaring van deze beschikking voorzover
                                                                        zij terugvordering van de uitgekeerde steun gelast, heeft het
In zaak T-290/01, Land Brandenburg, in de persoon van het               Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
Ministerie van landbouw, leefmilieu en ruimtelijke ordening,            J. D. Cooke, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas, P. Lindh,
gevestigd te Potsdam (Duitsland), vertegenwoordigd door                 N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: H. Jung, op 29 mei
G. Schohe en T. Masing, advocaten, domicilie gekozen hebben-            2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
de te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                volgt:
schappen (gemachtigden: G. zur Hausen en M. Núñez-Müller),
betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de beschikking
van de Commissie die is vervat in invorderingsbevel                     1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
nr. 3240305411 van 13 september 2001, heeft het Gerecht
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpre-
sident, R. Garcı́a-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier:          2)     Op het verzoek van de Raad om interventie hoeft niet te worden
H. Jung, op 7 juni 2002 een beschikking gegeven waarvan het                    beslist.
dictum luidt als volgt:
                                                                        3)     Verzoekers zullen hun eigen kosten en die van de Commissie
1)    Op het onderhavige beroep behoeft niet te worden beslist.                dragen, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort
                                                                               geding.
2)    De Commissie wordt verwezen in de kosten.
                                                                        (1) PB C 118 van 18.5.2002.
(1) PB C 44 van 16.2.2002.


title: Zaak C-86/06: Beroep, op  13 februari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/14

         Beroep, op 13 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-86/06)
   (2006/C 74/28)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 13 februari 2006 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door A. Alcover San Pedro en M. Konstantinidis als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlĳn 2003/73/EG van de Commissie van 24 juli 2003 tot wĳziging van bĳlage III bĳ richtlĳn 1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 25 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 186 van 25.7.2003, blz. 34.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 1 april 2003 in zaak T-15/01: Stefano Benini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Overeenkomst van tĳdelĳk functionaris — Ontvankelĳkheid — Bezwarende handeling — Inachtneming van statutaire termĳnen — Tweede verlenging van overeenkomst van tĳdelĳk functionaris — Artikelen 2, sub d), 8 en 47 RAP)

text:
C 135/30                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         7.6.2003
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                               AANLEG                                                                    AANLEG
                           van 1 april 2003                                                          van 1 april 2003
in zaak T-14/01: Fiorenzo Rizzello tegen Commissie van                    in zaak T-15/01: Stefano Benini tegen Commissie van de
                de Europese Gemeenschappen ( 1)                                             Europese Gemeenschappen (1)
(Overeenkomst van tijdelijk functionaris — Ontvankelijk-                  (Overeenkomst van tijdelijk functionaris — Ontvankelijk-
heid — Bezwarende handeling — Inachtneming van                            heid — Bezwarende handeling — Inachtneming van
statutaire termijnen — Tweede verlenging van overeenkomst                 statutaire termijnen — Tweede verlenging van overeenkomst
van tijdelijk functionaris — Artikelen 2, sub d), 8 en 47                 van tijdelijk functionaris — Artikelen 2, sub d), 8 en 47
                                  RAP)                                                                      RAP)
                           (2003/C 135/48)                                                           (2003/C 135/49)
                          (Procestaal: Italiaans)                                                   (Procestaal: Italiaans)
In zaak T-14/01, Fiorenzo Rizzello, voormalig tijdelijk func-             In zaak T-15/01, Stefano Benini, voormalig tijdelijk functiona-
tionaris van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                 ris van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
wonende te Varano Borghi (Italië), vertegenwoordigd door                  wonende te Besozzo (Italië), vertegenwoordigd door B. Nas-
B. Nascimbene en M. Condinanzi, advocaten, domicilie geko-                cimbene en M. Condinanzi, advocaten, domicilie gekozen
zen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese                hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: F. Clotuche-Duvieusart en                   Gemeenschappen (gemachtigden: F. Clotuche-Duvieusart en
A. Dal Ferro), betreffende een beroep tot nietigverklaring van            A. Dal Ferro), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
het besluit van 28 september 2000 waarbij het tot het aangaan             het besluit van 28 september 2000 waarbij het tot het aangaan
van overeenkomsten bevoegd gezag afwijzend heeft beslist op               van overeenkomsten bevoegd gezag afwijzend heeft beslist op
verzoekers klacht die ertoe strekte te doen vaststellen dat zijn          verzoekers klacht die ertoe strekte te doen vaststellen dat zijn
arbeidsverhouding met de Commissie een verhouding voor                    arbeidsverhouding met de Commissie een verhouding voor
onbepaalde tijd op grond van een overeenkomst van tijdelijk               onbepaalde tijd op grond van een overeenkomst van tijdelijk
functionaris in de zin van artikel 2, sub d), van de Regeling             functionaris in de zin van artikel 2, sub d), van de Regeling
welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de               welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de
Europese Gemeenschappen is, die meer dan een keer is                      Europese Gemeenschappen is, die meer dan een keer is
verlengd met alle gevolgen die artikel 8, laatste alinea, van die         verlengd met alle gevolgen die artikel 8, laatste alinea, van die
regeling daaraan verbindt, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),              regeling daaraan verbindt, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),
samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresident,             samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresident,
P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 1 april          P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 1 april
2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                    volgt:
1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                      1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2)     Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                       2)     Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
( 1) PB C 95 van 24 maart 2001.                                           (1 ) PB C 95 van 24 maart 2001.


title: Zaak C-59/07: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/109/EG — Status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen — Niet-omzetting binnen voorgeschreven termijn)

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-59/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/109/EG - Status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen - Niet-omzetting binnen voorgeschreven termijn)
   (2008/C 8/07)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (PB L 16, blz. 44)
   Dictum

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2007.


title: Hogere voorziening, op 22 december 1997 ingesteld door IPK München GmbH tegen het arrest, op 15 oktober 1997 in zaak T-331/94 tussen IPK München GmbH en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) (Zaak C-433/97 P)

text:
C 55/20                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.2.98
Middelen en voornaamste argumenten                                  lid 3, onder b), (in samenhang met bijlage F, nr. 26) van
                                                                    de zesde richtlijn en de verschillende belastingregelingen
                                                                    voor goud in enkele lidstaten, tot concurrentiedistorsies
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag is een richtlijn           leiden. Daarom heeft de Commissie reeds op 28 oktober
verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor           1992 een ontwerp van richtlijn betreffende een bijzondere
elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, wat inhoudt dat de           regeling voor goud voorgelegd, die voorziet in een alge-
lidstaat de in de richtlijn neergelegde omzettingstermijn           mene belastingvrijstelling voor de omzet van goud als
dient na te leven. Deze termijn is verstreken op 31 decem-          belegging alsmede de afschaffing van vorenbedoelde over-
ber 1995, zonder dat Ierland de nodige bepalingen heeft             gangsregeling. Tot op heden heeft de Raad evenwel nog
vastgesteld om te voldoen aan de in de conclusies van de            geen dergelijke richtlijn vastgesteld. In casu is evenwel niet
Commissie bedoelde richtlijn.                                       de vraag aan de orde, of de betrokken belastingvrijstelling
                                                                    ter bescherming van de Duitse goudmarkt al dan niet
(1) PB L 319 van 12.12.1994, blz. 20.                               noodzakelijk is gebleken, doch wel of deze belastingvrij-
                                                                    stelling al dan niet een op de zesde richtlijn gebaseerd mid-
                                                                    del is om de gevolgen van bestaande concurrentiedistorsies
                                                                    op de binnenlandse markt tegen te gaan.
                                                                    Ten slotte beroept de Bondsrepubliek Duitsland zich ten
Beroep, op 22 december 1997 ingesteld door Commissie                onrechte op de notulen van de Raad en de Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                 betreffende artikel 1, lid 1, onder e), van Richtlijn 92/77/
                          Duitsland (1)                             EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing
                                                                    van de BTW-tarieven. De verklaring in de notulen moet
                        (Zaak C-432/97)
                                                                    worden gezien in samenhang met de bepaling waarop zij
                          (98/C 55/38)                              betrekking heeft, te weten artikel 12, lid 3, onder e), van
                                                                    de zesde richtlijn. Ingevolge de derde en de vierde zin van
                                                                    deze bepaling treffen de lidstaten alle nodige maatregelen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             om vanaf 1 januari 1993 fraude inzake de belasting over
is op 22 december 1997 beroep ingesteld tegen Bondsrepu-            goud te bestrijden (met name in de vorm van een aftrekre-
bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen-              geling bij de koper). Deze bepaling geeft geen houvast
schappen, vertegenwoordigd door E. Traversa, lid van                voor een ruimere bevoegdheid van de lidstaten. Volgens de
haar juridische dienst, en A. Buschmann, bij de juridische          rechtspraak van het Hof van Justitie kan op een verklaring
dienst van de Commissie gedetacheerd nationaal deskun-              in de notulen geen beroep worden gedaan met het oog op
dige, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.                de uitlegging van een bepaling van het Gemeenschaps-
Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de               recht, wanneer de inhoud van de verklaring niet tot uit-
Commissie, Centre Wagner C 254, Kirchberg.                          drukking komt in de tekst van de betrokken bepaling en
                                                                    derhalve geen rechtskracht heeft.
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:                   (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
Ð vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet
     heeft voldaan aan haar verplichtingen voortvloeiende
     uit de artikelen 2 en 28 bis, lid 1, onder a), van Zesde
     Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
     betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
     lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk            Hogere voorziening, op 22 december 1997 ingesteld door
     stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uni-         IPK München GmbH tegen het arrest, op 15 oktober
     forme grondslag (1), in de meest recente versie, voor-         1997 in zaak T-331/94 tussen IPK München GmbH en
     zover zij de omzet van goudstaven, gouden munten die           Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
     als wettelijk betaalmiddel gelden, onbewerkt goud als-         door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     mede het optreden als tussenpersoon hierbij, van BTW                         Gemeenschappen (Eerste Kamer)
     heeft vrijgesteld;                                                                   (Zaak C-433/97 P)
                                                                                (98/C 55/39)
Ð de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    is op 22 december 1997 hogere voorziening ingesteld door
                                                                    IPK München GmbH, vertegenwoordigd door H.-J. Priess,
De door de Bondsrepubliek Duitsland met ingang van                  advocaat te Brussel, tegen het arrest, op 15 oktober 1997
1 januari 1993 ingevoerde vrijstellingsbepaling van                 in zaak T-331/94 tussen IPK München GmbH en Commis-
artikel 4, nr. 8, sub K, van het Umsatzsteuergesetz vindt           sie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het
geen rechtsgrondslag in de zesde richtlijn. De Commissie is         Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
zich ervan bewust, dat de overgangsregeling van artikel 28,         pen (Eerste Kamer).
 ---pagebreak--- 20.2.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 55/21
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                    Verzoek van de Franse Cour de Cassation van 9 december
                                                                   1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
1. het door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-             G.I.E. groupe Concorde, de vennootschap Uni Europe, de
     pese Gemeenschappen op 15 oktober 1997 in zaak                vennootschap La PreÂservatrice foncieÁre IARD, de vennoot-
     T-331/94 (1) gewezen arrest te vernietigen en de be-          schap La Baloise, de vennootschap ReÂunion EuropeÂenne,
     schikking van verweerster van 3 augustus 1994 hou-            de vennootschap Allianz, de vennootschap British and
     dende weigering van betaling van het tweede gedeelte          Foreign Marine Insurance Co Ltd alsmede de vennoot-
     van de bij brief van 4 augustus 1992 aan verzoekster          schap Camat, en de kapitein van het schip ¹Suhadiwarno
     verleende steun nietig te verklaren;                          Panjaº, de vennootschap P.T. Perusahan Pelayaran ¹Triko-
                                                                   ria Lloydº, de vennootschap Pro Line, de vennootschap
                                                                   Sveriges Angarts Assurans Forening, de vennootschap
2. subsidiair,                                                     Somaba alsmede de vennootschap Agence maritime
                                                                                Borghans
     het onder 1 genoemde arrest van het Gerecht te vernie-                              (Zaak C-440/97)
     tigen en de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg
     terug te verwijzen;                                                                   (98/C 55/40)
3. verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.           De Franse Cour de Cassation heeft bij arrest van 9 decem-
                                                                   ber 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
Middelen en voornaamste argumenten                                 op 29 december 1997, in het geding tussen G.I.E. groupe
                                                                   Concorde e.a. en de kapitein van het schip ¹Suhadiwarno
                                                                   Panjaº e.a., het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
Ð Procedurele grieven                                              schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
                                                                   navolgende vraag:
     Ð schendingen van de in artikel 190 van het EG-Ver-
         drag geformuleerde motiveringsplicht;
                                                                   Moet met het oog op de toepassing van artikel 5, punt 1,
                                                                   van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de
     Ð schending van de inlichtingsplicht en van de regels
                                                                   rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van
         inzake de bewijslast en de omvang van het bewijs.
                                                                   beslissingen in burgerlijke en handelszaken, de plaats waar
                                                                   de verbintenis is uitgevoerd of moet worden uitgevoerd in
Ð Schending van materieel Gemeenschapsrecht                        de zin van genoemde bepaling, worden bepaald overeen-
                                                                   komstig de wet die volgens de collisieregels van de aange-
     Ð het bestreden arrest berust op feitelijke overwegin-        zochte rechter de betrokken verbintenis beheerst, of moet
         gen die volgens de processtukken onjuist zijn;            de nationale rechter de plaats van uitvoering van de ver-
                                                                   bintenis bepalen door aan de hand van de aard van de ver-
     Ð het Gerecht schendt de regel ¹patere legem quam             bintenis en de omstandigheden van het concrete geval te
         ipse fecistiº en het verbod van rechtsmisbruik door       onderzoeken, waar de prestatie feitelijk is verricht of had
         voor het overleggen van het eindrapport uit te            moeten worden verricht, zonder zich te hoeven laten lei-
         gaan van een termijn die zich niet verdraagt met          den door de wet die volgens zijn eigen collisieregels de
         het door de Commissie op de lange baan gescho-            betrokken verbintenis beheerst?
         ven begin van het project;
     Ð schending van verbod van ¹venire contra factum
         propriumº of van het Estoppel-beginsel; het
         Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld, dat verkla-
         ringen die de destijds bevoegde ambtenaar tijdens
                                                                   Verzoek van de Arbeidsrechtbank Brugge, Afdeling
         besprekingen met verzoekster heeft afgelegd, rech-
                                                                   Oostende, van 22 december 1997 om een prejudicieÈle
         tens niet terzake dienend zijn, ofschoon zij zijn
                                                                   beslissing in het geding tussen Jozef Van Coile en
         opgenomen in de namens de Commissie opgestelde
                                                                                Rijksdienst voor Pensioenen
         notulen;
                                                                                (Zaak C-442/97)
     Ð schending van het evenredigheidsbeginsel: het                                       (98/C 55/41)
         Gerecht heeft de ernst van de gestelde schending
         van de steunvoorwaarden en de omstandigheden
         van het concrete geval (onwettige tussenkomsten           De Arbeidsrechtbank Brugge, Afdeling Oostende, heeft bij
         van de Commissie en onrechtmatige vermindering            beschikking van 22 december 1997, ingekomen ter griffie
         van de duur van het project) niet afgewogen tegen         van het Hof van Justitie op 30 december 1997, in het
         de door de Commissie opgelegde sanctie, namelijk          geding tussen Jozef Van Coile en Rijksdienst voor Pensioe-
         40 % van de totale steun voor het project niet uit        nen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
         te betalen.                                               pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-
                                                                   gende vraag:
(1) PB C 387 van 20.12.1997, blz. 14.
                                                                   Artikel 32 ter, vijfde lid, van het koninklijk besluit van
                                                                   21 december 1967 tot vaststelling van het algemeen regle-


title: Zaak T-277/15: Beroep ingesteld op 13 mei 2015 — Permapore/BHIM — José Joaquim Oliveira II - Jardins & Afins (Terraway)

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/42

         Beroep ingesteld op 13 mei 2015 — Permapore/BHIM — José Joaquim Oliveira II - Jardins & Afins (Terraway)
   (Zaak T-277/15)
   (2015/C 245/51)
   Taal van het verzoekschrift: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Permapore Ltd (Nenagh Tipperary, Ierland) (vertegenwoordiger: J. Sales, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: José Joaquim Oliveira II — Jardins & Afins Lda (Grijó, Portugal)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met woordelement „Terraway” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 988 301

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 5 maart 2015 in zaak R 2496/2014-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de kamer van beroep van het BHIM en vervanging of gelasting tot vervanging daarvan door een andere beslissing waarbij daadwerkelijk uitspraak wordt gedaan over de inhoudelijke kwesties ten gronde en die zich niet beperkt tot de kwestie van de tijdige betaling van de gerechtskosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               Verzoekster betoogt dat zij de beroepstaks van artikel 60 van verordening nr. 207/2009 op 20 november 2014 heeft betaald;

               —

               Inhoudelijk gezien beroept verzoekster zich op schending van de artikelen 52, lid 1, onder a) en b), 7, lid 1, onder g), en 54, lid 2, in fine van verordening nr. 207/2009.


title: Verzoek van 18 oktober 1996 van het Verwaltungsgericht Schleswig-Holstein om een prejudiciële beslissing in het geding tussen E. D. Ketelsen en Amt für Land- und Wasserwirtschaft Husum (Zaak C-37/97)

text:
22 . 3 . 97              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 94/9
tewerkstelling, met name op het gebied van beloning en                        bepaalde akkerbouwgewassen ( PB nr. L 181 van 1 . 7.
ontslag. Het recht op pensioenpunten, ook in geval van                        1992, blz. 12 ) aldus worden uitgelegd, dat het de auto
ontslag van de betrokken werknemer, is een arbeidsvoor                       riteiten in de lidstaten verbiedt, leges te heffen voor de
waarde die tussen de werknemer en de werkgever in het                         behandeling van steunaanvragen, wanneer deze leges
kader van collectieve arbeidsovereenkomsten is overeenge                     overeenkomen met de andere in het nationale recht ge
komen. Het feit dat de grensarbeider na zijn ontslag                          bruikelijke tarieven en het een zo gering bedrag be
krachtens artikel 71 van Verordening ( EEG ) nr. 1408/                        treft, dat deze leges de aanvragers er niet van kunnen
71 (2 ) werkloosheidsuitkeringen in een andere lidstaat ont                  weerhouden steunaanvragen in te dienen ?
vangt, vormt voor de werkgever ( dit wil zeggen voor de
instelling voor aanvullend pensioen waarbij deze is aange
sloten en die zijn contractuele verplichtingen terzake uit               b) Zo ja, is artikel 15 , lid 3 , van genoemde verordening
voert ) geen reden om zijn voormalige werknemer overeen                      in strijd met Gemeenschapsrecht van hogere rang, met
gekomen contractuele voordelen te ontzeggen . De                              name met het beginsel van Gemeenschapstrouw van
betrokken discriminatie vloeit weliswaar voort uit collec                    artikel 5 van het EG-Verdrag, het evenredigheidsbegin
tieve arbeidsovereenkomsten en niet uit een wettelijke re                    sel van artikel 3 B, derde alinea, van het EG-Verdrag
geling, doch niettemin is er sprake van een schending van                     en het subsidiariteitsbeginsel van artikel 3 B, tweede
het Gemeenschapsrecht in de zin van artikel 169 van het                       alinea, van het EG-Verdrag ?
EG-Verdrag door de verwerende staat, daar deze niet al
leen heeft aanvaard dat de regelingen inzake aanvullend
pensioen die discriminatie bevatten, doch deze overeen
komsten bovendien heeft goedgekeurd en algemeen ver
plicht heeft gesteld: ingevolge artikel L 731-5 van de Code
de la sécurité sociale moet iedere werknemer die verplicht
onderworpen is aan de ouderdomsverzekering, aangesloten                   Verzoek van 18 oktober 1996 van het Verwaltungsgericht
zijn bij een regeling inzake aanvullend pensioen . Ofschoon               Schleswig-Holstein om een prejudiciële beslissing in het ge
het beheer van de regelingen inzake aanvullend pensioen                   ding tussen E. D. Ketelsen en Amt für Land- und Wasser
in beginsel aan de sociale partners is overgelaten, berust                                       wirtschaft Husum
het systeem de facto op overeenkomsten tussen de sociale
partners en de overheid, die actief intervenieert, met name                                       ( Zaak C-37/97 )
wat het behoud van het financiële evenwicht betreft .
                                                                                ( 97/C 94/18 )
Het feit dat de Franse regelingen inzake aanvullend pensi
oen de in Frankrijk vergoede tijdvakken van werkloosheid                  Het Verwaltungsgericht Schleswig-Holstein heeft bij be
van grensarbeiders die hun baan in een andere lidstaat                    schikking van 18 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van
hebben verloren, „ meetellen ", heft de discriminatie ten de             het Hof van Justitie op 27 januari 1997, in het geding tus
trimente van in een andere lidstaat wonende grensarbei                   sen E. D. Ketelsen en Amt für Land- und Wasserwirtschaft
 ders niet op noch compenseert deze .                                     Husum, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                                                                          schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
 O PB nr. L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz. 2 .                             navolgende vragen:
 ( 2 ) PB nr. L 149 van 5 . 7. 1971 , blz. 2 .
                                                                          a ) Moet artikel 30 bis van Verordening ( EEG ) nr. 2066/
                                                                               92 van de Raad van 30 juni 1992 tot wijziging van
                                                                              Verordening ( EEG ) nr. 805/68 houdende een gemeen
                                                                               schappelijke ordening der markten in de sector rund
 Verzoek van 18 oktober 1996 van het Verwaltungsgericht                       vlees en tot intrekking van Verordening ( EEG ) nr. 468/
 Schleswig-Holstein om een prejudiciële beslissing in het ge                  87 tot vaststelling van de algemene voorschriften van
 ding tussen H. Kellinghusen en Amt für Land- und Wasser                      het stelsel van de speciale premie voor producenten
                              wirtschaft Kiel                                 van rundvlees, alsmede van Verordening ( EEG )
                             ( Zaak C-36/97)                                   nr. 1357/80 tot instelling van een premieregeling voor
                                                                               het aanhouden van het zoogkoeienbestand ( PB nr.
                                ( 97/C 94/17)                                  L 215 van 30 . 7. 1992, blz . 49 ), aldus worden uitge
                                                                               legd, dat het de autoriteiten in de lidstaten verbiedt, le
                                                                               ges te heffen voor de behandeling van steunaanvragen,
 Het Verwaltungsgericht Schleswig-Holstein heeft bij be                       wanneer deze leges overeenkomen met de andere in
 schikking van 18 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van                     het nationale recht gebruikelijke tarieven en het een zo
 het Hof van Justitie op 27 januari 1997, in het geding tus                   gering bedrag betreft, dat deze leges de aanvragers er
 sen H. Kellinghusen en Amt für Land- und Wasserwirt                          niet van kunnen weerhouden steunaanvragen in te die
 schaft Kiel, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                     nen ?
 schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
 navolgende vragen :
                                                                          b ) Zo ja , is artikel 30 bis van genoemde verordening in
 a ) Moet artikel 15 , lid 3 , van Verordening ( EEG )                         strijd met Gemeenschapsrecht van hogere rang, met
        nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instel                   name met het beginsel van Gemeenschapstrouw van
        ling van een steunregeling voor producenten van                        artikel 5 van het EG-Verdrag, het evenredigheidsbegin
 ---pagebreak--- Nr. C 94/ 10           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              22 . 3 . 97
     sel van artikel 3 B, derde alinea , van het EG-Verdrag                 a ) het tariefvoorstel wordt opgesteld aan de hand van
     en het subsidiariteitsbeginsel van artikel 3 B, tweede                      criteria die door de nationale wetgever als van
     alinea, van het EG-Verdrag ?                                                openbaar belang zijn aangemerkt en die in abstrac
                                                                                to zijn geformuleerd in wet nr. 298/74 en nadien
                                                                                zijn uitgewerkt in presidentieel decreet nr. 56/78 ,
                                                                                maar die in concreto verwijzen naar de kenmerken
                                                                                van een „ standaardonderneming " die in de rege
                                                                                ling van 1978 ( artikelen 3 en 4 ) wordt beschreven
                                                                                en niet meer overeenkomt met de reële toestand op
Verzoek van de Giudice di pace di Genova van 30 decem                           de betrokken markt;
ber 1996 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aan
hangige geding tussen Autotrasporti Librandi snc di Li
brandi Francesco & C. en Cuttica spedizioni e servizi                       b ) en bovendien de ( nooit uitgeoefende ) bevoegdheid
                        internazionali srl
                                                                                van de overheid om het voorstel van het comité te
                         ( Zaak C-38/97)                                         rug te sturen en de tarieven op eigen gezag vast te
                                                                                stellen wanneer zij het nieuwe voorstel van het co
                            97/C 94/ 19 )                                        mité niet bevredigend acht, strikt beperkt is tot het
                                                                                onderzoek van de overeenstemming van dat voor
                                                                                stel met de criteria die volgens de wetgever van
Bij beschikking van 30 december 1996 , ingekomen ter                             1974 ( artikel 53 van wet nr. 298/74 ) moesten wor
griffie van het Hof van Justitie op 27 januari 1997, heeft                       den bepaald in een uitvoeringsregeling, die in 1978
de Giudice di pace di Genova in het aldaar aanhangige ge                        is vastgesteld ( presidentieel decreet nr. 56/78 ) en
ding tussen Autotrasporti Librandi snc di Librandi France                       sindsdien niet meer is aangepast;
sco & C. en Cuttica spedizioni e servizi internazionali srl ,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                            c ) het verbindend tarief en, wat belangrijker is, het
vragen :
                                                                                onderzoek van de wettigheid daarvan door de
                                                                                overheid aldus worden bepaald door het toezicht
                                                                                op de overeenstemming van het door het comité
1 . Is met de artikelen 3 , sub f) en g), 5 , 85 en 86 van het
                                                                                geformuleerde tariefvoorstel met de economische
     Verdrag, in de uitlegging die het Hof van Justitie in
                                                                                en technische gegevens van een „ standaardonder
     zijn arrest van 5 oktober 1995 in zaak C-96/94 (')
                                                                                neming " die niet representatief is voor de betrok
     daarvan heeft gegeven, verenigbaar een nationale rege                      ken markt;
     ling volgens welke de verbindende tarieven voor het
     goederenvervoer over de weg door de overheid worden
     goedgekeurd en uitvoerbaar verklaard op basis van het
     voorstel van een comité waarin de belanghebbende                       d ) en waarin aan de overheid wordt opgedragen, er
     marktdeelnemers de meerderheid hebben ( ministerieel                        voor te zorgen dat een aldus vastgesteld tarief de
     decreet van 2 februari 1994 )?                                              vervoersondernemingen in staat stelt een vergoe
                                                                                ding te krijgen die als „ billijk " wordt aangemerkt
                                                                                ( artikel 52 van wet nr. 298/74 ), maar die is geba
2 . Zo ja , is dan met de artikelen 3 , sub f) en g ), 5, 85 en                  seerd op een strakke en volstrekt achterhaalde re
     86 van het Verdrag verenigbaar een nationale regeling                       geling die door de overheid niet terzijde kan wor
     ( artikel 3 van wetsdecreet nr. 82/93 , omgezet in wet                      den geschoven, ofschoon zij thans niet meer
     nr. 162/93 ) die de verbindende tarieven voor wegver                       beantwoordt aan de realiteit en derhalve niet over
     voerscontracten ook van toepassing verklaart op an                         eenkomt met de reële kostprijs van de door de
     dere soorten contracten betreffende andere diensten,                        wegvervoersondernemingen verrichte dienst ?
     zoals, inzonderheid, aanneming en/of huur ?
3 . Komt het door het Hof van Justitie in de arresten-Reiff          6 . Subsidiair, hoe moet de verwijzende rechter het begrip
     en -Delta ( 2 ) gehanteerde begrip „ algemeen belang "                 „ collectieve overeenkomst " begrijpen om een door
     overeen met het begrip „ openbaar belang ", dat het                    artikel 85 van het Verdrag verboden tariefafspraak te
     Hof in een analoge rechtssituatie heeft gehanteerd in                  kunnen uitsluiten ?
     het arrest-Spedizioni marittime del Golfo ( 3 )?
                                                                     (') Arrest van 5 oktober 1995 in zaak C-96/94, Centro servizi
4 . Wordt dit begrip („ algemeen belang" en/of „ openbaar                  spediporto ( PB nr. C 299 van 11 . 11 . 1995 , blz . 6 ).
     belang ") door het Gemeenschapsrecht gedefinieerd of            ( 2 ) Zaak C-185/91 , Reiff, Jurispr. 1993 , blz . 1-5801 .
     wordt dit aan de afzonderlijke lidstaten overgelaten ?                Zaak C-l 53/93 , Delta , Jurispr. 1994, blz . 1-2517.
                                                                     O Zaak C-96/94 ( zie voetnoot 1 ).
5 . Kan inzonderheid onder dit begrip vallen, een natio
     nale situatie als die welke in het hoofdgeding is be
     schreven, waarin :


title: Zaak C-135/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 7 maart 2016 — Georgsmarienhütte GmbH e.a./Bundesrepublik Deutschland

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/27

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 7 maart 2016 — Georgsmarienhütte GmbH e.a./Bundesrepublik Deutschland
      (Zaak C-135/16)
      (2016/C 211/34)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Verwaltungsgericht Frankfurt am Main

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Georgsmarienhütte GmbH, Stahlwerk Bous GmbH, Schmiedag GmbH, Harz Guss Zorge GmbH

         Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

         Prejudiciële vraag

      Is het besluit van de Europese Commissie van 25 november 2014 [besluit van de Commissie van 25 november 2014 betreffende de steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) (ten uitvoer gelegd door Duitsland inzake steun voor hernieuwbare elektriciteit en voor energie-intensieve ondernemingen), C(2014) 8786 final] (1) in strijd met het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, doordat de Commissie de maximering van de EEG-heffing aanmerkt als steun in de zin van artikel 107 VWEU?

         (1)  PB 2015, L 250, blz. 122.


title: Zaak C-391/10: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 3 februari 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2007/36/EG — Uitoefening van bepaalde rechten van aandeelhouders in beursgenoteerde vennootschappen — Niet volledig uitgevoerd binnen gestelde termijn)

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/10

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 3 februari 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-391/10) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2007/36/EG - Uitoefening van bepaalde rechten van aandeelhouders in beursgenoteerde vennootschappen - Niet volledig uitgevoerd binnen gestelde termijn)
   2011/C 103/16
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braun en L. de Schietere de Lophem, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: M. Jacobs en J.-C. Halleux, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de maatregelen te hebben vastgesteld die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende de uitoefening van bepaalde rechten van aandeelhouders in beursgenoteerde vennootschappen (PB L 184, blz. 17), of om deze maatregelen te hebben meegedeeld

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende de uitoefening van bepaalde rechten van aandeelhouders in beursgenoteerde vennootschappen, is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Zaak C-499/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  9 maart 2006  (verzoek van het Landesarbeitsgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing) — Hans Werhof tegen Freeway Traffic Systems GmbH & Co. KG (Overgang van ondernemingen — Richtlijn 77/187/EEG — Behoud van rechten van werknemers — Op vervreemder en werknemer ten tijde van overgang toepasselijke collectieve overeenkomst)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/21

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 maart 2006 (verzoek van het Landesarbeitsgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing) — Hans Werhof tegen Freeway Traffic Systems GmbH & Co. KG
   (Zaak C-499/04) (1)

   (Overgang van ondernemingen - Richtlijn 77/187/EEG - Behoud van rechten van werknemers - Op vervreemder en werknemer ten tijde van overgang toepasselijke collectieve overeenkomst)
   (2006/C 131/37)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Landesarbeitsgericht Düsseldorf
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Hans Werhof

      Verweerster: Freeway Traffic Systems GmbH & Co. KG
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landesarbeitsgericht Düsseldorf — Uitlegging van artikel 3, lid 1, van richtlijn 98/50/EG van Raad van 29 juni 1998 tot wijziging van richtlijn 77/187/EEG inzake onderlinge aanpassing van wetgevingen van lidstaten betreffende behoud van rechten van werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van vestigingen (PB L 201, blz. 88) — Verplichtingen van verkrijger inzake behoud van gunstiger bezoldigingsvoorwaarden die voortvloeien uit collectieve overeenkomst die op moment van overdracht op vervreemder en werknemer toepasselijk was
   Dictum
   Artikel 3, lid 1, van richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat wanneer een arbeidsovereenkomst verwijst naar een collectieve overeenkomst die de vervreemder bindt, de verkrijger die geen partij is bij een dergelijke overeenkomst niet gebonden is aan collectieve overeenkomsten die tot stand komen na die welke van kracht was op het moment van de overgang van de onderneming.

      (1)  PB C 31 van 5.2.2005.


title: Zaak T-223/16: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2017 — Massive Bionics/EUIPO — Apple (DriCloud) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk DriCloud — Oudere internationale woordmerken ICLOUD — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Bewijselementen die buiten de termijn worden overgelegd — Artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/42

         Arrest van het Gerecht van 14 juli 2017 — Massive Bionics/EUIPO — Apple (DriCloud)
   (Zaak T-223/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk DriCloud - Oudere internationale woordmerken ICLOUD - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Bewijselementen die buiten de termijn worden overgelegd - Artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 283/63)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Massive Bionics, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Galindo Martens, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Apple Inc. (Cupertino, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: J. Olsen, P. Andreottola, solicitors, en G. Tritton, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 3 maart 2016 (zaak R 339/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Apple en Massive Bionics

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Massive Bionics, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 11.7.2016.


title: Zaak T-151/06: Beroep ingesteld op  9 juni 2006  — Aluminium Silicon Mill Products/Commissie

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/36

         Beroep ingesteld op 9 juni 2006 — Aluminium Silicon Mill Products/Commissie
   (Zaak T-151/06)
   (2006/C 178/66)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Aluminium Silicon Mill Products GmbH (Zug, Zwitserland) (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, A. Willems, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren voorzover de Commissie verkopen via ASMP niet heeft behandeld zoals de verkopen in het oorspronkelijke antidumpingonderzoek betreffende silicium uit Rusland, en de Europese Commissie te gelasten de dumpingmarge (en dus het terug te betalen bedrag) dienovereenkomstig opnieuw te berekenen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij verordening (EG) nr. 2229/2003 van de Raad (1) is een antidumpingrecht ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van silicium van twee Russische producenten-exporteurs die verbonden zijn met verzoekster: Sual-Kremny-Urals LLC en ZAO Kremny. Daar de dumpingmarge op grond waarvan de antidumpingrechten waren betaald, volgens verzoekster niet langer bestond, diende zij drie verzoeken in tot terugbetaling van de rechten met betrekking tot latere importen.
   In de bestreden beschikking werden de verzoeken ten dele ingewilligd. Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking voorzover daarbij zonder motivering wijzigingen zijn aangebracht, waardoor de berekende dumpingmarge meer dan de minimis is, en de nationale douaneautoriteiten niet worden gemachtigd om de verlangde algehele terugbetaling van door verzoekster betaalde antidumpingrechten op de invoer van silicium van oorsprong uit Rusland toe te staan.
   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster in de eerste plaats een kennelijke beoordelingsfout en schending van verordening nr. 384/96 van de Raad (2) (de basisverordening), inzonderheid artikel 11, lid 9, en schending van het rechtszekerheidsbeginsel. Volgens verzoekster heeft de Commissie een fout gemaakt toen zij vaststelde dat er sprake was van gewijzigde omstandigheden waardoor zij moest afwijken van de methode die zij in het oorspronkelijke onderzoek had gehanteerd met betrekking tot verkopen via verzoekster.
   In de tweede plaats stelt verzoekster een kennelijke beoordelingsfout en schending van artikel 253 EG met betrekking tot de beoordeling van het bestaan van één enkele economische eenheid tussen verzoekster en de Russische fabrieken, en de aanpassing voor de commissie van een handelsagent.
   In de derde plaats stelt verzoekster schending van de basisverordening met betrekking tot de aftrek van het commissieloon van een handelsagent, met name artikel 2, lid 10, sub i, van de basisverordening, zoals laatstelijk gewijzigd bij verordening nr. 2238/2000. (3) Volgens verzoekster is artikel 2, lid 10, sub i, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1972/2002 (4), niet van toepassing, daar de terugbetalingsprocedure in kwestie betrekking heeft op de voortzetting van de oorspronkelijke procedure. Subsidiair stelt verzoekster dat de Commissie artikel 2, lid 10, sub i, van de basisverordening, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1972/2002, heeft geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2229/2003 van de Raad van 22 december 2003 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op de invoer van silicium van oorsprong uit Rusland (PB L 339, blz. 3).

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 2238/2000 van de Raad van 9 oktober 2000 tot wijziging van verordening (EG) nr. 384/96 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 257, blz. 2).

      (4)  Verordening (EG) nr. 1972/2002 van de Raad van 5 november 2002 tot wĳziging van verordening (EG) nr. 384/96 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zĳn van de Europese Gemeenschap (PB L 305, blz. 1).


title: Zaak C-389/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 8 september 2008 — Base NV, Euphony Benelux NV, Mobistar NV, Uninet International NV, T2 Belgium NV en KPN Belgium NV tegen Ministerraad, andere partij: Belgacom NV

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 8 september 2008 — Base NV, Euphony Benelux NV, Mobistar NV, Uninet International NV, T2 Belgium NV en KPN Belgium NV tegen Ministerraad, andere partij: Belgacom NV
   (Zaak C-389/08)
   (2008/C 285/44)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Grondwettelijk Hof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Base NV, Euphony Benelux NV, Mobistar NV, Uninet International NV, T2 Belgium NV en KPN Belgium NV

      Verweerder: Ministerraad

      Andere partij: Belgacom NV
   Prejudiciële vraag
   Kan artikel 12 van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) (1) aldus worden geïnterpreteerd dat het toelaat dat de bevoegde wetgever van een lidstaat, optredend als nationale regelgevende instantie, op algemene wijze en aan de hand van de berekening van de nettokosten van de aanbieder van de universele dienst, die voorheen de enige aanbieder was, vaststelt dat het aanbieden van de universele dienst een onredelijke last kan vormen voor ondernemingen die zijn aangewezen om de universele dienst aan te bieden?

      (1)  PB L 108, blz. 51.


title: Doorhaling van zaak T-180/03

text:
C 71/44               NL                     Publicatieblad van de Europese Unie                                    20.3.2004
              Doorhaling van zaak T-319/02 (1)                                  Doorhaling van zaak T-191/03 (1)
                         (2004/C 71/77)                                                    (2004/C 71/79)
                        (Procestaal: Engels)                                              (Procestaal: Frans)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking       De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
van 14 november 2003 de doorhaling in het register gelast         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van zaak T-319/02: H.O. Sport Inc. tegen het Bureau voor          van 1 december 2003 de doorhaling in het register gelast van
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en       zaak T-191/03: Alexandre Tilgenkamp tegen Commissie van
modellen) (BHIM).                                                 de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 7 van 11.1.2003.                                         (1) PB C 184 van 2.8.2003.
              Doorhaling van zaak T-180/03 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-296/03 (1)
                         (2004/C 71/78)
                                                                                (2004/C 71/80)
                       (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                  De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
van 4 december 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                  aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaak T-180/03: Auna Operadores de Telecomunicaciones, S.A.
                                                                  van 15 december 2003 de doorhaling in het register gelast van
e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                  zaak T-296/03: Proteco srl tegen Commissie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen.
(1) PB C 171 van 19.7.2003.
                                                                  (1) PB C 264 van 1.11.2003.


               29.5.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/7

         Beroep, op 08.04.2004 ingesteld door Adviesbureau Ehcon B.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-140/04)
   (2004/C 146/10)
   procestaal Nederlands
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 08.04.2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Adviesbureau Ehcon B.V., gevestigd te Reeuwijk (Nederland), vertegenwoordigd door mr. M.A. Goedkoop.
   Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               primair, de Europese Gemeenschap te veroordelen tot vergoeding van de schade tot 158 400 euro, die verzoekster heeft geleden als gevolg van het niet gunnen van de opdracht, te vermeerderen met de wettelijke rente tot aan de dag der algehele voldoening;

               —

               de Europese Gemeenschap te veroordelen tot vergoeding van de door verzoekster geleden inkomensschade tot 60 000 euro, doordat verzoekster door de afwijzing haar deskundigheid niet heeft kunnen exploiteren en uitbreiden, te vermeerderen met de wettelijke rente tot aan de dag der algehele voldoening;

               —

               de Europese Gemeenschap te veroordelen tot vergoeding van de door verzoekster geleden vervolgschade door het missen van de kans op het verkrijgen van een vervolgopdracht. De vervolgschade door de verminderde kans op de vervolgopdracht wordt gesteld op 10 % van de netto inkomsten van de vervolgopdracht, derhalve 25 500 euro;

               —

               subsidiair, de Europese Gemeenschap te veroordelen tot vergoeding van de door verzoekster geleden schade door het verlies van de kans op gunning van opdracht tot 26 400 euro, te vermeerderen met de wettelijke rente tot aan de dag der algehele voldoening;

               —

               de Europese Gemeenschap te veroordelen tot vergoeding van de kosten die verzoekster heeft gemaakt voor het opstellen van de offerte tot 10 000 euro, te vermeerderen met de wettelijke rente tot aan de dag der algehele voldoening;

               —

               de Europese Gemeenschap te veroordelen tot vergoeding van de kosten die verzoekster heeft gemaakt ter verkrijging van bewijsmateriaal en het aanbrengen van de zaak bij de Europese Ombudsman tot 40 000 euro, te vermeerderen met de wettelijke rente tot aan de dag der algehele voldoening;

               —

               de Europese Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster heeft zich in september 1996 ingeschreven voor een openbare aanbesteding van de Commissie in het kader van diensten in verband met de Richtlijn betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (1). Verzoekster werd echter niet geselecteerd.
   Volgens verzoekster heeft de Commissie gehandeld in strijd met de vereiste van transparantie die voor aanbestedingen in acht moet worden genomen. Verzoekster voert aan dat de Europese Ombudsman, na een klacht van verzoekster, hierover tot dezelfde conclusie is gekomen.
   Verzoekster voert verder aan dat de Commissie gehandeld heeft in strijd met artikel 3 van Richtlijn 92/50/EEG betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (2). Volgens verzoekster heeft de Commissie, in strijd met de beginselen van behoorlijk bestuur, de verschillende aanbieders ongelijk behandeld.
   Volgens verzoekster heeft de Commissie eveneens artikel 12, lid 1, van Richtlijn 92/50/EEG geschonden, doordat zij verzoekster niet binnen een termijn van 15 dagen na de ontvangst van een schriftelijk verzoek hiertoe de reden van de afwijzing heeft medegedeeld.
   Verzoekster beweert verder dat indien de Commissie volgens de regels van behoorlijk bestuur had gehandeld, zij tot de gunningsfase was toegelaten. In dat geval zou zij volgens verzoekster ook de opdracht gekregen hebben.
   Verzoekster voert voorts aan dat de Commissie, op grond van artikel 16 en 17, lid 2, van Richtlijn 92/50/EEG gehouden was uiterlijk 48 dagen na de gunning van de opdracht een aankondiging betreffende de uitslag van de aanbestedingsprocedure aan het Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen toe te zenden.
   Verzoekster verklaart tenslotte dat de Commissie getracht heeft haar te misleiden.

      (1)  Openbare aanbesteding - XI.D.1 (PB 1996 C 232, p. 35)

      (2)  Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, p. 1)