title: Hogere voorziening, op 15 april 1998 ingesteld door de ondernemingsraad van Société française de production, Syndicat national de radiodiffusion et de télévision CGT (SNRT-CGT), Syndicat unifié de radio et de télévision CFDT (SURT-CFDT), Syndicat national Force ouvrière de radiodiffusion et de télévision, en Syndicat national de l'encadrement audiovisuel CFE-CGC (SNEA-CFE-CGC), tegen de beschikking, op 18 februari 1998 in zaak T-189/97 tussen de ondernemingsraad van Société française de production e.a. en Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer - uitgebreid) (Zaak C-106/98 P)

text:
4.7.98                NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 209/19
tät Bremen, D-28359 Bremen, tegen het arrest, op 4 febru-        radiodiffusion et de teÂleÂvision, en Syndicat national de
ari 1998 in zaak T-246/93 tussen hem en Raad van de              l'encadrement audiovisuel CFE-CGC (SNEA-CFE-CGC),
Europese Unie alsmede Commissie van de Europese                  vertegenwoordigd door H. Masse-Dessen, advocaat te
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste               Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G.
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer).            Thomas, advocaat aldaar, boulevard Grande-Duchesse
                                                                 Charlotte 77, tegen de beschikking, op 18 februari 1998
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                   in zaak T-189/97 tussen de ondernemingsraad van SocieÂteÂ
                                                                 francËaise de production e.a. en Commissie van de Euro-
a) het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van              pese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste
     4 februari 1998 (in zaak T-246/93) (1) te vernietigen;      aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer
                                                                 Ð uitgebreid).
b) overeenkomstig het verzoekschrift (2) schadevergoeding
     toe te kennen;
                                                                 Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
c) de wederpartijen in de kosten te verwijzen.
                                                                 Ð de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                 Ð de bestreden beschikking te vernietigen;
Rekwirant komt op tegen de verwerping van zijn beroep
op grond dat de verjaringstermijn van vijf jaar van              Ð hun principale vordering ontvankelijk te verklaren;
artikel 43 van 's Hofs Statuut zou zijn ingegaan op het
tijdstip waarop hij als gevolg van de gedwongen verkoop          Ð deze vordering gegrond te verklaren;
zijn bedrijf was kwijtgeraakt. Deze rechtsopvatting gaat
voorbij aan het feit, dat:
                                                                 Ð bijgevolg Beschikking 97/238/EG van de Commissie (1)
a) hij bij de bevoegde nationale rechterlijke instanties              van 2 oktober 1996 betreffende door de Franse staat
     rechtsmiddelen had ingesteld tegen de executie en toe-           verleende steun aan de audiovisuele productiemaat-
     wijzing. Hierdoor bestond de mogelijkheid, dat rekwi-            schappij SocieÂteÂ francËaise de production nietig te ver-
     rant zijn bedrijf weer zou terugkrijgen totdat de ver-           klaren;
     werping van deze rechtsmiddelen in kracht van
     gewijsde zou gaan.                                          Ð de Commissie in de kosten te verwijzen en te veroorde-
                                                                      len tot betaling aan elke verzoeker van een bedrag van
b) de gedwongen verkoop van zijn bedrijf zelf een recht-              20 000 ECU terzake van kosten.
     streeks schadeveroorzakend gevolg was en derhalve
     niet kan worden aangewend om de aanhoudende                 Middelen en voornaamste argumenten
     inkomstenderving van rekwirant te onderbreken.
                                                                 Ð Het feit dat de erkende vertegenwoordigers van de
(1) PB C 94 van 28.3.1998, blz. 18.                                   werknemers niet individueel geraakt zouden worden
(2) PB C 166 van 17.6.1993, blz. 11.                                  door de beschikking:
                                                                      Als gevolg van een onjuiste omschrijving van de kring
                                                                      van personen die individueel geraakt worden, immers
                                                                      door niet in de lijn van de in de rechtspraak reeds aan-
                                                                      gebrachte nuanceringen rekening te houden met de bij-
Hogere voorziening, op 15 april 1998 ingesteld door de
                                                                      zondere positie van de werknemersvertegenwoordigers,
ondernemingsraad van SocieÂteÂ francËaise de production,
                                                                      en een onjuiste uitlegging van de omstandigheden van
Syndicat national de radiodiffusion et de teÂleÂvision CGT
                                                                      het geval, heeft het Gerecht ten onrecht geoordeeld,
(SNRT-CGT), Syndicat unifieÂ de radio et de teÂleÂvision
                                                                      dat verzoekers niet individueel worden geraakt door
CFDT (SURT-CFDT), Syndicat national Force ouvrieÁre de
                                                                      de bestreden beschikking.
radiodiffusion et de teÂleÂvision, en Syndicat national de
l'encadrement audiovisuel CFE-CGC (SNEA-CFE-CGC),
tegen de beschikking, op 18 februari 1998 in zaak T-189/         Ð Het feit dat verzoekers niet rechtstreeks geraakt zou-
97 tussen de ondernemingsraad van SocieÂteÂ francËaise de             den worden door de beschikking:
production e.a. en Commissie van de Europese Gemeen-
schappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van               De redenering van het Gerecht, inhoudende dat intrek-
de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer Ð uitge-                     king van de steunmaatregelen slechts eventueel gevol-
                             breid)                                   gen kan hebben omdat het besluit van de onderneming
                                                                      tussen die en deze gevolgen staat, berust op een ver-
                      (Zaak C-106/98 P)
                                                                      keerde opvatting van de beschikking, die deze gevolgen
                        (98/C 209/37)                                 veronderstelt en afdwingt, en van het dwingende
                                                                      karakter van deze overwegingen, evenals op een zuiver
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               theoretische analyse van de sociale en economische
is op 15 april 1998 hogere voorziening ingesteld door de              situatie.
ondernemingsraad van SocieÂteÂ francËaise de production,
Syndicat national de radiodiffusion et de teÂleÂvision CGT       (1) PB L 95 van 10.4.1997, blz. 19.
(SNRT-CGT), Syndicat unifieÂ de radio et de teÂleÂvision
CFDT (SURT-CFDT), Syndicat national Force ouvrieÁre de


title: Zaak C-167/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia n.° 2 de Santander (Spanje) op 23 maart 2016 — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A./Fernando Quintano Ujeta en María Isabel Sánchez García

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia n.o 2 de Santander (Spanje) op 23 maart 2016 — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A./Fernando Quintano Ujeta en María Isabel Sánchez García
   (Zaak C-167/16)
   (2016/C 200/16)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia n.o 2 de Santander

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

      Verwerende partijen: Fernando Quintano Ujeta en María Isabel Sánchez García

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het verenigbaar met de artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, dat een als oneerlijk aangemerkt beding inzake vervroegde opeisbaarheid, dat de grondslag vormt van een executieprocedure, geen gevolgen heeft in de gerechtelijke procedure waarin de oneerlijkheid wordt vastgesteld?

               2)

               Is een uitlegging die de gevolgen van de kwalificatie van een beding inzake vervroegde opeisbaarheid als oneerlijk afhankelijk stelt van de specifieke kenmerken van de procedures waartussen de verkoper kan kiezen, verenigbaar met de artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 93/13?

               3)

               Is een uitlegging volgens welke, ook indien een standaardbeding in een duurovereenkomst vervroegde opeisbaarheid op grond van niet ernstige niet-nakoming toestaat met als gevolg een voor de consument nadeligere situatie dan wanneer de aanvullende procesrechtelijke regel zou zijn gehanteerd, het beding niet nietig zou zijn louter omdat er in het nationale procesrecht een regel ter correctie bestaat die alleen toepasselijk is in de specifieke door de verkoper gekozen procedure en uitsluitend indien bepaalde omstandigheden zich voordoen, in overeenstemming met artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 93/13?

               4)

               Is artikel 693, lid 3, LEC (2) voor de consument een geschikt en doeltreffend middel om de gevolgen van een oneerlijk beding inzake vervroegde beëindiging ongedaan te maken, gelet op het feit dat hij de rente en kosten moet betalen?

               5)

               Eerbiedigt een nationale wettelijke procedureregeling die de consument rechten toekent die hij kan uitoefenen in een bijzonder voortvarende executieprocedure waarvoor de verkoper kan kiezen naast andere ter beschikking staande alternatieven, waarin dergelijke rechten niet bestaan, het doeltreffendheidsbeginsel van richtlijn 93/13 en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (3)?

      (1)  PB L 95, blz. 29.

      (2)  Ley de Enjuiciamiento Civil (Spaanse wet op de burgerlijke rechtsvordering).

      (3)  PB 2000, C 364, blz. 1.


title: ARREST VAN HET HOF van 26 november 1996 in zaak C-313/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di Chiavari): F.lli Graffione SNC tegen Ditta Fransa (Verbod van gebruik van een merk in een Lid-Staat - Verbod om produkt onder dit merk in te voeren uit een andere Lid-Staat - Artikel 30 van het EG-Verdrag en merkenrichtlijn)

text:
Nr. C 40/2            | NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   8 . 2 . 97
mann, D.A.O. Edward, J.-P . Puissochet, G. Hirsch, P. Jann                 — zij zich ertegen verzetten, dat de bescherming tegen
en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro;                     oneerlijke mededinging wordt ingeroepen om een
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 19 november                    onderneming te verbieden, dat zij gebruik maakt van
1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                           haar recht, in een Lid-Staat onder een bepaald merk
volgt:                                                                         produkten in te voeren en te verhandelen , die
                                                                               afkomstig zijn uit een andere Lid-Staat waar zij
Tweede Richtlijn 77/91 /EEG van de Raad van 13 december                        rechtmatig worden verhandeld, wanneer de andere
1976 strekkende tot bet coördineren van de waarborgen                          marktdeelnemers hetzelfde recht hebben, ook al
welke in de Lid-Staten worden verlangd van de vennoot                         maken zij daarvan geen gebruik ;
schappen in de zin van artikel 58 , tweede alinea, van het
Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de                         — zij zich daarentegen niet ertegen verzetten, dat om
deelnemers in deze vennootschappen als van derden met                          redenen van consumentenbescherming de verhande
betrekking tot de oprichting van de naamloze vennoot                          ling van produkten die afkomstig zijn uit een andere
schap, alsook de instandhouding en wijziging van haar                          Lid-Staat waar zij rechtmatig worden verhandeld,
kapitaal, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te                       wordt verboden aan alle marktdeelnemers, mits dit
maken, en met name artikel 29, leden 1 en 4 , verzet zich niet                 verbod noodzakelijk is ter verzekering van de
ertegen, dat het interne recht van een Lid-Staat aandeelhou                   bescherming van de consumenten , evenredig is aan
ders bij een kapitaalverhoging tegen inbreng in natura een                     dit doel en dit doel niet kan worden bereikt door
voorkeursrecht toekent en de rechtmatigheid van een besluit                    maatregelen die het intracommunautaire handels
waarbij dit voorkeursrecht wordt opgeheven , onderwerpt                        verkeer minder belemmeren. Dienaangaande moet
aan een inhoudelijke toetsing zoals ontwikkeld door het                        de nationale rechter in het bijzonder onderzoeken, of
Bundesgerichtshof.                                                             het risico van misleiding van de consumenten ernstig
                                                                               genoeg is om daaraan meer gewicht toe te kennen
(') PB nr . C 101 van 22 . 4 . 1995 .                                          dan aan de vereisten van het vrije verkeer van
                                                                               goederen.
                                                                       2 . Artikel 12, lid 2 onder b), van Eerste Richtlijn 89/
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                            104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betref
                                                                           fende de aanpassing van het merkenrecht der Lid-Staten
                      van 26 november 1996                                 moet aldus worden uitgelegd, dat het zich niet ertegen
in zaak C-3 13/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing                 verzet, dat de verhandeling van produkten afkomstig uit
van het Tribunale di Chiavari ): F.lli Graffione SNC tegen                 een Lid-Staat waar zij rechtmatig worden verhandeld,
                           Ditta Fransa ( 1 )                              wordt verboden, op grond dat zij voorzien zijn van een
 ( Verbod van gebruik van een merk in een Lid-Staat —                      merk waarvan het gebruik de merkhouder in de
 Verbod om produkt onder dit merk in te voeren uit een                     Lid-Staat van invoer uitdrukkelijk is verboden , omdat
 andere Lid-Staat — Artikel 30 van het EG-Verdrag en                       aldaar is uitgemaakt dat het de consumenten kan
                                                                            misleiden .
                           merkenrichtlijn)
                            ( 97IC 40/03                               (■) PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .
                        (Procestaai: Italiaans)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                  de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
 In zaak C-3 13/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribunale                                     ( Zesde Kamer )
 di Chiavari ( Italië ), in het aldaar aanhangige geding tussen                             van 5 december 1996
 F.lli Graffione SNC en Ditta Fransa , om een prejudiciële
 beslissing over de uitlegging van de artikelen 30 en 36 van           in zaak C-69/95 : Italiaanse Republiek tegen Commissie van
 het EG-Verdrag en artikel 12 , lid 2 , onder b ), van Eerste                         de Europese Gemeenschappen ( 1 )
 Richtlijn 89/ 104/EEG van de Raad van 21 december 1988                 (EOGFL — Goedkeuring van de rekeningen — Begrotings
 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der Lid                            jaar 1991 — Melk en zuivelprodukten)
 Staten ( PB nr. L 40 van 11.2 . 1989 , blz . 1 ), heeft het Hof,                                 ( 97IC 40/04 )
 samengesteld als volgt: G.C. Rodrfguez Iglesias, president;
 G.F. Mancini, J.C. Moitinho de Almeida , J.L. Murray en                                     (Procestaai: Italiaans)
 L. Sevón, kamerpresidenten ; P.J.G. Kapteyn , C. Gulmann
  ( rapporteur ), D.A.O. Edward, J.-P . Puissochet, G. Hirsch en
  H. Ragnemalm, rechters ; advocaat-generaal : F.G. Jacobs;             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 griffier : H.A. Rühl , hoofdadministrateur, op 26 november                             de Jurisprudentie van het Hof)
  1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
  volgt:                                                                In zaak C-69/95 , Italiaanse Republiek ( gemachtigde :
                                                                        U. Leanza , bijgestaan door O. Fiumara ) tegen Commissie
   I . De artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag moeten aldus            van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : E. de
       worden uitgelegd, dat                                            March ), betreffende een beroep tot gedeeltelijke nietigver


title: Zaak C-436/04: Verzoek van het Hof van Cassatie van België, van 5 oktober 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen VAN ESBROECK, Léopold Henri en het Openbaar Ministerie

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/35

         Verzoek van het Hof van Cassatie van België, van 5 oktober 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen VAN ESBROECK, Léopold Henri en het Openbaar Ministerie
   (Zaak C-436/04)
   (2004/C 300/68)
   Het Hof van Cassatie van België heeft, bij vonnis van 5 oktober 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 oktober 2004, in het geding tussen VAN ESBROECK, Léopold Henri en het Openbaar Ministerie, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

               „1.

               Moet artikel 54 van de Schengen-uitvoeringsovereenkomst van 19 juni 1999 aldus worden uitgelegd dat het voor een Belgische rechtbank toepassing kan vinden ten aanzien van een persoon die in België na 25 maart 2001 voor een strafrechtbank is vervolgd wegens dezelfde feiten als deze ter zake waarvan hij bij vonnis van een Noorse strafrechtbank op 2 oktober 2000 is berecht en veroordeeld en waarbij de opgelegde straf of maatregel reeds is ondergaan, daar waar, ingevolge artikel 2. 1 van de overeenkomst van 18 mei 1999 tussen de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en Noorwegen inzake de wijze waarop IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengen-acquis, onder meer de bepaling van artikel 54 van de Schengen-uitvoeringsovereenkomst pas zal worden uitgevoerd en toegepast door Noorwegen met ingang van 25 maart 2001?”
               In zoverre het antwoord op de eerste vraag positief is,

               „2.

               Moet artikel 54 van de Schengen-uitvoeringsovereenkomst van 19 juni 1999 gelezen in samenhang met artikel 71 van die overeenkomst aldus worden uitgelegd dat strafbare feiten van bezit ter fine van uitvoer en invoer die betrekking hebben op dezelfde verdovende middelen en psychotropische stoffen van enige aard, cannabis inbegrepen, en die respectievelijk als uit- en invoer vervolgd worden in verschillende landen die de Schengen-uitvoeringsovereenkomst hebben ondertekend of waar het Schengen-acquis uitgevoerd en toegepast wordt, beschouwd worden als 'dezelfde feiten ' zoals bedoeld in het vermelde artikel 54?”


title: Beroep, op 15 juli 1997 ingesteld door N. Mattei tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-209/97)

text:
10. 1. 98             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 7/19
Beroep, op 11 juli 1997 ingesteld door O. Brunet e.a.               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-206/97)                             Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot
                                                                         stilzwijgende afwijzing van zijn verzoek om de toepas-
                          (98/C 7/56)
                                                                         sing te overwegen van artikel 31, lid 2, van het Sta-
                                                                         tuut,
                       (Procestaal: Frans)
                                                                    Ð voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                        Commissie van 11 april 1997 houdende uitdrukkelijke
Gemeenschappen is op 11 juli 1997 beroep ingesteld tegen                 afwijzing van zijn klacht,
Commissie van de Europese Gemeenschappen door O.
Brunet, wonende te Brussel, L. Brusa, wonende te Brazza-
                                                                    Ð verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
ville (Congo), P. Cavendish, wonende te Brussel, H.
Chraye, wonende te Brussel, S. da Costa Santo, wonende
te Brussel, T. Diomede Basili, wonende te Brussel, C. Laso          Middelen en voornaamste argumenten
Sanz, wonende te Brussel, G. Lhost, wonende te Alsem-
berg (BelgieÈ), C. Martinez Mongay, wonende te Brussel, V.          De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Monteiro Da Silva, wonende te Sint-Stevens-Woluwe (Bel-             met die in zaak T-16/97 (1).
gieÈ), N. Panagiotis, wonende te Brussel, C. Piccinni-Leo-
pardi, wonende te Brussel, J. Manuel Pinheiro De Jesus              (1) PB C 74 van 8. 3. 1997, blz. 27.
Ferreira, wonende te Brussel, A. Salsi, wonende te Brussel
en G. Willmott, wonende te Genval (BelgieÈ), vertegen-
woordigd door M.-A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, ten kantore van E.
Korn, rue de Nassau 21.
                                                                    Beroep, op 15 juli 1997 ingesteld door N. Mattei tegen
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                           Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-209/97)
Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot
     afwijzing van hun verzoek om herindeling,                                                (98/C 7/58)
Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot                                     (Procestaal: Frans)
     afwijzing van hun administratieve klacht,
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 15 juli 1997 beroep ingesteld tegen
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door N.
                                                                    Mattei, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door
Middelen en voornaamste argumenten                                  N. LhoeÈst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb-
                                                                    bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                 Cessange 30.
met die in zaak T-16/97 (1).
                                                                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
(1) PB C 74 van 8. 3. 1997, blz. 27.
                                                                    Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                         24 oktober 1996 tot uitdrukkelijke afwijzing van zijn
                                                                         verzoek om de toepassing te overwegen van artikel 31,
                                                                         lid 2, van het Statuut,
Beroep, op 15 juli 1997 ingesteld door G. Tachelet tegen            Ð voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                         Commissie van 29 april 1997 houdende uitdrukkelijke
                        (Zaak T-208/97)                                  afwijzing van zijn klacht,
                          (98/C 7/57)
                                                                    Ð verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                       (Procestaal: Frans)
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 15 juli 1997 beroep ingesteld tegen            De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door G.                    met die in zaak T-16/97 (1).
Tachelet, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door
N. LhoeÈst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb-             (1) PB C 74 van 8. 3. 1997, blz. 27.
bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de
Cessange 30.


title: Zaak F-25/09: Beroep ingesteld op 16 maart 2009 — Van Neyghem/Raad

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/48

         Beroep ingesteld op 16 maart 2009 — Van Neyghem/Raad
   (Zaak F-25/09)
   2009/C 113/102
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Kris Van Neyghem (Tienen, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2008 niet tot de rang AST 7 te bevorderen en, voor zover nodig, van de besluiten om minder verdienstelijke ambtenaren tot die rang te bevorderen

      Conclusies van de verzoekende partij:

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2008 niet tot de rang AST 7 te bevorderen en, voor zover nodig, van de besluiten om minder verdienstelijke ambtenaren tot die rang te bevorderen;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten.


title: Zaak T-71/99: Beroep, op 10 maart 1999 ingesteld door K.L. Meyer tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
3.7.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 188/27
gegevens die de Raad in zijn bezit heeft (PB L 140, blz. 12),           gebieden overzee met de Europese Economische Gemeen-
heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:                schap (1) bij Directoraat-Generaal VIII van de Commissie een
M. Jaeger, president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier:      verzoek om noodhulp had ingediend.
H. Jung, op 22 maart 1999 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                        Bij brief van 17 februari 1999 werd dit verzoek afgewezen
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                        omdat dergelijke hulp volgens de verordeningen en besluiten
                                                                        van de Raad niet rechtstreeks aan een particulier of een
                                                                        particuliere onderneming kon worden uitgekeerd.
2. Verzoeker zal de kosten dragen.
                                                                        Verzoeker is van oordeel, dat de beschikking besluit
(1) PB C 299 van 26.9.1998.                                             91/482/EEG en de gezamenlijke verklaring van het Parlement,
                                                                        de Raad en de Commissie van 11 juni 1986 inzake het verbod
                                                                        van discriminatie (2) miskent en voorbijgaat aan artikel 92,
                                                                        lid 2, sub a, EG-Verdrag.
                                                                        (1) PB L 263 van 19.9.1991, blz. 1.
                                                                        (2) PB C 158 van 29 juni 1986.
Beroep, op 10 maart 1999 ingesteld door K.L. Meyer
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-71/99)
                         (1999/C 188/63)
                                                                        Beroep, op 10 maart 1999 ingesteld door K.L. Meyer
                         (Procestaal: Frans)                                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                        (Zaak T-72/99)
schappen is op 10 maart 1999 beroep tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door K.L. Meyer,
wonende te Uturoa, Ile de Raiatea (Frans Polynesië), vertegen-                                  (1999/C 188/64)
woordigd door J.D. des Arcis, advocaat te Papeete, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Pakowski,
Rue Emile Reuter 20-22.                                                                          (Procestaal: Frans)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 10 maart 1999 beroep tegen de Commissie
— vast te stellen, dat de inhoud van de brief van Directoraat-          van de Europese Gemeenschappen ingesteld door K.L. Meyer,
     Generaal VIII van 17 februari 1999 niet in overeenstem-            wonende te Uturoa, Ile de Raiatea (Frans Polynesië), vertegen-
     ming is met de toepasselijke bepalingen en de fundamen-            woordigd door J.D. des Arcis, advocaat te Papeete, domicilie
     tele rechten van de Europese Unie, en de Commissie te              gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Pakowski,
     gelasten de letter en de geest van besluit 91/482/EEG van          Rue Emile Reuter 20-22.
     de Raad van 25 juli 1991 en artikel 92, lid 2, sub a,
     van het Verdrag van Rome correct na te leven, zonder
     discretionaire beoordeling;                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— vast te stellen, dat de Europese Commissie aansprakelijk is           — vast te stellen, dat de Commissie (E.O.F.-bureau) door
     jegens verzoeker wegens niet-naleving van bovengenoem-                  nalatigheid een verplichting onjuist is nagekomen en
     de Europese voorschriften;                                              daarmee het gewettigd vertrouwen heeft geschonden;
— de Commissie tevens te veroordelen tot betaling van                   — vast te stellen, dat de Commissie (E.O.F.-bureau) haar
     20 000 FF wegens de niet-terugvorderbare kosten die hij                 verplichting om toe te zien op de toepassing van de door
     heeft moeten maken ter verdediging van zijn belangen.                   haar vastgestelde bepalingen niet is nagekomen;
                                                                        — vast te stellen, dat verzoeker 181 518 FF schade heeft
Middelen en voornaamste argumenten                                           geleden, en de betaling van dit sinds 1992 verschuldigde
                                                                             bedrag te gelasten, vermeerderd met de vertragingsrente;
Verzoeker, eigenaar van een plantage in Frans Polynesië,
stelt dat hij na een reeks natuurrampen op grond van de                 — de Commissie tevens te veroordelen tot betaling van
artikelen 147b en 164 van besluit 91/482/EEG van de Raad                     20 000 FF wegens de niet-terugvorderbare kosten die hij
van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de landen en                  heeft moeten maken ter verdediging van zijn belangen.


title: Zaak T-249/10: Beroep ingesteld op 31 mei 2010 — Kitzinger/BHIM — Mitteldeutscher Rundfunk, Zweites Deutsches Fernsehen (KICO)

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/49

         Beroep ingesteld op 31 mei 2010 — Kitzinger/BHIM — Mitteldeutscher Rundfunk, Zweites Deutsches Fernsehen (KICO)
   (Zaak T-249/10)
   ()
   2010/C 209/74
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Kitzinger & Co. (GmbH & Co. KG) (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Kitzinger, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Mitteldeutscher Rundfunk (Anstalt des öffentlichen Rechts) (Leipzig, Duitsland), Zweites Deutsches Fernsehen (Anstalt des öffentlichen Rechts) (Mainz, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 maart 2010 in zaak R 1388/2008-4 in die zin wijzigen, dat de beslissing van de oppositieafdeling van 28 juli 2008 inzake oppositie nr. B 1 133 612 wordt vernietigd wordt en de oppositie wordt afgewezen;

               —

               subsidiair, de bestreden beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 maart 2010 in zaak R 1388/2008-4 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in de kleuren blauw en grijs, dat het woordelement „KICO” bevat voor waren en diensten van de klassen 16, 36 en 39

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Mitteldeutscher Rundfunk (Anstalt des öffentlichen Rechts) en Zweites Deutsches Fernsehen (Anstalt des öffentlichen Rechts)

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „KIKA” voor waren en diensten van de klassen 8, 9, 11, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 28, 29, 30, 32, 38 en 41 en Duits beeldmerk in de kleuren zwart en wit, dat het woordelement „KIKA” bevat voor waren en diensten van de klassen 8, 9, 11, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 28, 29, 30, 32, 38, 41 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien er geen gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-144/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 maart 2007 door K-Swiss, Inc. tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 14 december 2006 in zaak T-14/06, K-Swiss, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/16

         Hogere voorziening ingesteld op 13 maart 2007 door K-Swiss, Inc. tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 14 december 2006 in zaak T-14/06, K-Swiss, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-144/07 P)
   (2007/C 117/26)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: K-Swiss, Inc. (vertegenwoordiger: H. E. Hübner, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante betoogt dat het Gerecht van eerste aanleg de regels 61, 62 en 68 van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (1) heeft geschonden door haar beroep tardief te verklaren.

      (1)  PB L 303, blz. 1.


title: Doorhaling van zaken T-565/97—T-595/97

text:
C 163/36              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                10.6.2000
       Doorhaling van zaken T-518/97—T-564/97 (1)                                    Doorhaling van zaak T-186/99 (1)
                        (2000/C 163/73)                                                       (2000/C 163/76)
                      (Procestaal: Portugees)
                                                                                (Procestaal: Engels)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
van 14 december 1999 de doorhaling in het register gelast van          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaken T-518/97—T-564/97: F. Eugénio de Abreu e.a. tegen                van 21 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                 zaak T-186/99: Saehan Media Ireland Limited tegen Commissie
Gemeenschappen.                                                        van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 166 van 30.5.1998.                                            (1) PB C 281 van 2.10.1999.
       Doorhaling van zaken T-565/97—T-595/97 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-356/99 (1)
                        (2000/C 163/74)
                                                                                (2000/C 163/77)
                      (Procestaal: Portugees)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste                                    (Procestaal: Engels)
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 14 december 1999 de doorhaling in het register gelast van          De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
zaken T-565/97—T-595/97: J. Luı́s de Sousa de Abreu e.a.               aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                    van 28 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van
Europese Gemeenschappen.                                               zaak T-356/99: S. M. Elder en R. D. Elder tegen Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 166 van 30.5.1998.
                                                                       (1) PB C 63 van 4.3.2000.
       Doorhaling van zaken T-615/97—T-618/97 (1)
                        (2000/C 163/75)                                                Doorhaling van zaak T-1/00 (1)
                        (Procestaal: Frans)                                                   (2000/C 163/78)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking                                    (Procestaal: Duits)
van 16 december 1999 de doorhaling in het register gelast van
zaken T-615/97—T-618/97: A. Frères e.a. tegen Raad van de              De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                     aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
schappen.                                                              van 31 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van
                                                                       zaak T-1/00: G. Hölzl en anderen tegen Commissie van de
(1) PB C 94 van 28.3.1998.                                             Europese Gemeenschappen.
                                                                       (1) PB C 63 van 4.3.2000.


title: Verzoek van het Sozialgericht Hamburg (22e Kammer) van 31 juli 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Kehrl en Allgemeine Ortskrankenkasse Hamburg, mede gedagvaard: Bundesanstalt für Arbeit (Zaak C-414/96)

text:
22. 3 . 97          r NL [                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 94/3
1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en             Verzoek van het Sozialgericht Hamburg ( 22e Kammer) van
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig         31 juli 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
     zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/42/EEG van de                tussen M. Kehrl en Allgemeine Ortskrankenkasse Ham
     Raad van 21 mei 1992 betreffende de rendementseisen                     burg, mede gedagvaard: Bundesanstalt für Arbeit
     voor nieuwe olie- en gasgestookte centrale-verwar                                        ( Zaak C-4 14/96 )
     mingsketels, is het Koninkrijk België de krachtens
     artikel 9, lid 1 , van genoemde richtlijn op hem rus                                         ( 97/C 94/06 )
     tende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                      Het Sozialgericht Hamburg ( 22e Kammer ) heeft bij be
2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.                schikking van 31 juli 1996 , ingekomen ter griffie van het
                                                                      Hof van Justitie op 30 december 1996 , in het geding tus
(') PB nr. C 247 van 24 . 8 . 1996 .
                                                                      sen M. Kehrl en Allgemeine Ortskrankenkasse Hamburg,
                                                                      het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
                                                                      zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                      vragen :
                                                                      a ) Is er sprake van een schending van artikel 4 van Richt
                                                                           lijn 79/7/EEG (') in de vorm van een „ indirecte discri
               BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                           minatie ", wanneer de bij wet geregelde dwingende
                          ( Eerste Kamer )                                 werkloosheidsverzekering werknemers en werkneem
                                                                           sters die minder dan 18 uur per week werkzaam zijn ,
                      van 21 januari 1997                                  uitsluit van de werkloosheidsverzekering, indien on
in zaak C-156/96 P: C. Williams tegen Rekenkamer van                       evenredig meer vrouwen dan mannen door deze uit
               de Europese Gemeenschappen (')                              sluiting worden geraakt ?
(Hogere voorziening — Ambtenaren — Verplichtingen —
Handelingen in strijd met waardigheid van ambt —                      b ) Is er sprake van een schending van artikel 4 van Richt
Loyaliteitsplicht — Tuchtprocedure — Tuchtrechtelijk ont                  lijn 79/7/EEG in de vorm van een „ indirecte discrimi
                                 slag)                                     natie ", wanneer de bij wet geregelde dwingende werk
                                                                           loosheidsverzekering werknemers en werkneemsters
                            ( 97/C 94/05 )                                 die minder dan 18 uur per week werkzaam zijn , uit
                                                                           sluit van de werkloosheidsverzekering, indien een
                                                                           werknemer of werkneemster meerdere dienstbetrekkin
                       (Procestaal: Frans)
                                                                           gen heeft, die tezamen meer dan 90 % van een voltijds
                                                                           betrekking vormen , en indien onevenredig meer vrou
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             wen dan mannen door deze uitsluiting worden
                de Jurisprudentie van het Hof)                             geraakt ?
                                                                      (') PB nr. L 6 van 10 . 1 . 1979 , blz . 24 .
In zaak C-156/96 P, C. Williams, gewezen ambtenaar van
de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen, wo
nende te Luxemburg, vertegenwoordigd door E. Boigelot,
advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Lux
emburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue
du Fort Rheinsheim 2, requirant, betreffende hogere voor
ziening tegen het op 7 maart 1996 door het Gerecht van                Beroep, op 30 december 1996 ingesteld door Koninkrijk
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde                  Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
Kamer ) in zaak T-146/94 tussen hem en de Rekenkamer                                                   pen (')
gewezen arrest (JurAmbt. 1996, blz. 11-329 ), strekkende                                        ( Zaak C-4 15/96 )
tot vernietiging van dat arrest ( andere partij bij de proce
                                                                                ( 97/C 94/07 )
dure: Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen —
gemachtigden : J.-M . Stenier, J. Inghelram en P. Giusta ),
heeft het Hof ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: L.            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Sevón, kamerpresident; P. Jann ( rapporteur ) en M. Wathe            is op 30 december 1996 beroep ingesteld tegen Commissie
let, rechters; advocaat-generaal : A.M. La Pergola ; griffier:        van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk
R. Grass, op 21 januari 1997 een beschikking gegeven                  Spanje, vertegenwoordigd door D. Luis Pérez de Ayala Be
waarvan het dictum luidt als volgt:                                   cerril, abogado del Estado bij de juridische dienst belast
                                                                      met de zaken voor het Hof van Justitie, als gemachtigde,
 1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse
                                                                      ambassade, Boulevard Emmanuel Servais 4—6 .
2 . Requirant wordt in de kosten verwezen.                            Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
(') PB nr. C 180 van 22 . 6 . 1996 .                                   1 . nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
                                                                           van de Europese Gemeenschappen van 18 september
                                                                            1996 tot wijziging van Beschikking 92/317/EEG (');


title: Zaak F-18/07: Beroep ingesteld op 10 juli 2007 — Marcuccio/Commissie

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/18

         Beroep ingesteld op 10 juli 2007 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-18/07)
   (2007/C 223/33)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van 25 oktober 2005 van verweersters Gemeenschappelijke regeling van ziektekostenverzekering houdende afwijzing van verzoekers verzoek van 11 oktober 2005 strekkende tot erkenning dat hij een ernstige ziekte had in de zin van artikel 72 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de Regeling voor de verzekering van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tegen ziekten;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 30 november 2006, referentie ADMIN.B.2/MB/nb D(06) 27556, houdende afwijzing van de klacht die verzoeker op 23 augustus 2006 had ingediend tegen het bestreden besluit en strekkende tot nietigverklaring van dat besluit;

               —

               vaststelling van non-existentie ex lege dan wel, subsidiair, nietigverklaring, voor zover nodig en indien werkelijk bestaand, hetgeen op dit moment onzeker is, van het vermeende besluit van de raad van artsen bedoeld in de nota van 30 november 2006, welke verzoeker volkomen onbekend is;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan:

               1)

               volledig ontbreken van motivering, ook wegens onlogica, tegenstrijdigheid, tautologie, onduidelijkheid, het ontbreken van een vooronderzoek en het misleidende karakter van de door verweerster aangevoerde redenen;

               2)

               kennelijk onjuiste beoordeling en schending van het recht;

               3)

               schending van de zorgplicht en het beginsel van behoorlijk bestuur.


title: Zaak C-541/16: Beroep ingesteld op 25 oktober 2016 — Europese Commissie/Koninkrijk Denemarken

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/30

         Beroep ingesteld op 25 oktober 2016 — Europese Commissie/Koninkrijk Denemarken
   (Zaak C-541/16)
   (2017/C 006/37)
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Grønfeldt en J. Hottiaux, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Denemarken

      Conclusies

               —

               voor recht verklaren dat het Koninkrijk Denemarken niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen krachtens verordening (EG) nr. 1072/2009 (1) van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg;

               —

               het Koninkrijk Denemarken verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

               —

               De Commissie voert aan dat artikel 8, lid 2, van verordening (EG) nr. 1072/2009 de aan vervoerders verleende toestemming om onder de in dat artikel gestelde voorwaarden cabotageritten uit te voeren, uitputtend regelt. Deze bepaling stelt geen maximaal aantal laad- en losplaatsen binnen één cabotagerit vast. De beperking tot drie cabotageritten betekent niet dat een cabotagerit een welbepaald aantal laad- en losplaatsen dient te omvatten.

               —

               Volgens de Deense regels kan een cabotagerit ofwel meerdere laadplaatsen ofwel meerdere losplaatsen, maar niet beide omvatten. De Deense regels staan eraan in de weg dat niet in Denemarken gevestigde vervoerders cabotageritten uitvoeren die meerdere laad- en losplaatsen omvatten, wat een beperking vormt van de mogelijkheden van deze vervoerders om in Denemarken cabotageritten uit te voeren in de mate waarin verordening (EG) nr. 1072/2009 dit toestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1072/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg (PB 2009, L 300, blz. 72).


title: Zaak F-79/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 20 juni 2012 — Menidiatis/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Afwijzing van sollicitatie — Uitvoering van arrest houdende nietigverklaring — Redelijke termijn — Individuele uitvoeringsmaatregelen — Verlies van kans)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/30

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 20 juni 2012 — Menidiatis/Commissie
   (Zaak F-79/11) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Afwijzing van sollicitatie - Uitvoering van arrest houdende nietigverklaring - Redelijke termijn - Individuele uitvoeringsmaatregelen - Verlies van kans)
   2013/C 46/57
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Andreas Menidiatis (Sint-Genesius-Rode, België) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om betaling van een vergoeding aan verzoeker voor de materiële en de immateriële schade die hij zou hebben geleden door het uitblijven van maatregelen ter uitvoering van het arrest in zaak F-128/07

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Menidiatis draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 311 van 22.10.2011, blz. 47.


title: Zaak T-609/14: Arrest van het Gerecht van 10 september 2015 — Laverana/BHIM (ORGANIC PROTEIN RICH PLANT COMPLEX FROM OUR OWN PRODUCTION) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ORGANIC PROTEIN RICH PLANT COMPLEX FROM OUR OWN PRODUCTION — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/38

         Arrest van het Gerecht van 10 september 2015 — Laverana/BHIM (ORGANIC PROTEIN RICH PLANT COMPLEX FROM OUR OWN PRODUCTION)
   (Zaak T-609/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ORGANIC PROTEIN RICH PLANT COMPLEX FROM OUR OWN PRODUCTION - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 354/45)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Laverana GmbH & Co. KG (Wennigsen, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Wachinger, M. Zöbisch en D. Chatterjee, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: D. Walicka en D. Botis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 2 juni 2014 (zaak R 123/2014-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken ORGANIC PROTEIN RICH PLANT COMPLEX FROM OUR OWN PRODUCTION als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Laverana GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 361 van 13.10.2014.


title: Zaak T-106/17: Beroep ingesteld op 17 februari 2017 — JPMorgan Chase e.a./Commissie

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/47

         Beroep ingesteld op 17 februari 2017 — JPMorgan Chase e.a./Commissie
   (Zaak T-106/17)
   (2017/C 112/66)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: JPMorgan Chase & Co. (New York, New York, Verenigde Staten), JPMorgan Chase Bank, National Association (Columbus, Ohio, Verenigde Staten), J.P. Morgan Services LLP (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: D. Rose, QC, J. Boyd, M. Lester, D. Piccinin en D. Heaton, Barristers, en B. Tormey, N. French, N. Frey en D. Das, Solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit C(2016) 8530 final in zaak AT.39914 — rentederivaten in euro — (hierna: „besluit”), van de Europese Commissie van 7 december 2016, voor zover het de verzoekende partijen betreft;

               —

               subsidiair: verlaging van de aan de verzoekende partijen opgelegde geldboete;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de verzoekende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft niet aangetoond dat de gedragingen van de verzoekende partijen tot doel hadden om de EURIBOR-looptijden of EONIA (benchmarkrentetarieven) te manipuleren; het bewijs toont aan dat de verzoekende partijen geen mededingingsverstorend doel in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU en artikel 53, lid 1, van de EER-overeenkomst (hierna: „artikel 101”) nastreefden.

               2.

               Tweede middel: voorts of subsidiair heeft de Commissie blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat de vermeende manipulatie van de EURIBOR-looptijden of EONIA ertoe strekte de mededinging te verhinderen, beperken of vervalsen in de zin van artikel 101.

               3.

               Derde middel: in het bestreden besluit is partijen enkel verweten dat zij de mededinging beoogden te verstoren door de EURIBOR-looptijden of EONIA te manipuleren, zodat de Commissie nu geen andere mededingingsverstorende doelen kan aanvoeren of vaststellen.

               4.

               Vierde middel, subsidiair: de Commissie heeft niet aangetoond dat de verzoekende partijen aan één enkele en voortdurende inbreuk hebben deelgenomen. In het bijzonder hadden de gedragingen die de Commissie in strijd met artikel 101 heeft geacht, niet maar één enkel doel; meer subsidiair waren de verzoekende partijen niet op de hoogte van de inbreukmakende gedragingen van de andere partijen en hadden zij dat redelijkerwijs ook niet kunnen voorzien; nog meer subsidiair hadden de verzoekende partijen met hun gedragingen niet de bedoeling bij te dragen tot een gemeenschappelijk plan met een mededingingsverstorend doel.

               5.

               Vijfde middel: door vooruit te lopen op de uitkomst van de zaak tegen de verzoekende partijen door de manier waarop zij de „hybride” geschillenbeslechting heeft toegepast, en door de op de zaak vooruitlopende uitlatingen van commissaris Almunia, heeft de Commissie gehandeld in strijd met de grondbeginselen van EU-recht, behoorlijk bestuur, het vermoeden van onschuld en de rechten van verdediging van de verzoekende partijen.

               6.

               Zesde middel, voorts of subsidiair: de Commissie heeft de aan de verzoekende partijen opgelegde geldboete op een aantal manieren verkeerd berekend en het Gerecht zou deze geldboete dienen te verlagen. De Commissie (a) had zich meer op verzachtende omstandigheden en minder op verzwarende omstandigheden en aanpassingen uit hoofde van „leergeld” („entry fee”) moeten baseren, om de bijkomstige en andere rol van de verzoekende partijen weer te geven, zoals vastgesteld door de Commissie; (b) heeft niet ten aanzien van elke partij dezelfde methode toegepast ter berekening van de waarde van verkopen, met als gevolg dat de verzoekende partijen zonder objectieve rechtvaardigingsgrond minder gunstig zijn behandeld; (c) had een grotere verlaging moeten toepassen op de cijfers van de geldinkomsten van de verzoekende partijen, om hun relatieve economische kracht weer te geven; en (d) had bij de berekening van de waarde van de verkopen, de EONIA-verkopen niet mogen meenemen.


title: Zaak C-370/06: Beschikking van de president van het Hof van 24 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/28

         Beschikking van de president van het Hof van 24 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-370/06) (1)

   (2007/C 82/62)

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 juli 2004 in zaak C-415/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Indirecte belastingen — Richtlijn 69/335/EEG — Bijeenbrengen van kapitaal — Taks op beursverrichtingen — Taks op aflevering van effecten aan toonder)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 15 juli 2004
   in zaak C-415/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

   (Niet-nakoming - Indirecte belastingen - Richtlijn 69/335/EEG - Bijeenbrengen van kapitaal - Taks op beursverrichtingen - Taks op aflevering van effecten aan toonder)
   (2004/C 228/14)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-415/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Lyal en C. Giolito) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: A. Snoecx, bijgestaan door B. van de Walle de Ghelcke), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk België,

               —

               door de inschrijving, in België, op nieuwe effecten die zijn uitgegeven hetzij bij de oprichting van een vennootschap of een beleggingsfonds, hetzij na een kapitaalverhoging, hetzij bij de uitgifte van een lening, te onderwerpen aan de taks op de beursverrichtingen, en

               —

               door de materiële overhandiging van effecten aan toonder die Belgische of buitenlandse openbare fondsen betreffen, wanneer het gaat om nieuwe effecten die zijn uitgegeven hetzij bij de oprichting van een vennootschap of een beleggingsfonds, hetzij na een kapitaalverhoging, hetzij bij de uitgifte van een lening, te onderwerpen aan de taks op de aflevering van effecten aan toonder,

         de krachtens artikel 11 van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985 (PB L 156, blz. 23), op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann, R. Schintgen (rapporteur), F. Macken en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Door de inschrijving, in België, op nieuwe effecten die zijn uitgegeven hetzij bij de oprichting van een vennootschap of een beleggingsfonds, hetzij na een kapitaalverhoging, hetzij bij de uitgifte van een lening, te onderwerpen aan de taks op de beursverrichtingen, en
               door de materiële overhandiging van effecten aan toonder die Belgische of buitenlandse openbare fondsen betreffen, wanneer het gaat om nieuwe effecten die zijn uitgegeven hetzij bij de oprichting van een vennootschap of een beleggingsfonds, hetzij na een kapitaalverhoging, hetzij bij de uitgifte van een lening, te onderwerpen aan de taks op de aflevering van effecten aan toonder,
               is het Koninkrijk België de krachtens artikel 11 van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985, op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 19 van 25.1.2003.


title: Zaak C-377/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 juni 2014 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — Ascendi Beiras Litoral e Alta, Auto Estradas das Beiras Litoral e Alta, SA/Autoridade Tributária e Aduaneira (Prejudiciële verwijzing — Begrip „rechterlijke instantie van een der lidstaten”  — Tribunal Arbitral Tributário — Richtlijn 69/335/EEG — Artikelen 4 en 7 — Vermeerdering van vennootschappelijk kapitaal van kapitaalvennootschap — Zegelrecht geldend op 1 juli 1984  — Nadien afschaffing van dat zegelrecht, vervolgens herinvoering ervan)

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/16

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 juni 2014 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — Ascendi Beiras Litoral e Alta, Auto Estradas das Beiras Litoral e Alta, SA/Autoridade Tributária e Aduaneira
   (Zaak C-377/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Begrip „rechterlijke instantie van een der lidstaten” - Tribunal Arbitral Tributário - Richtlijn 69/335/EEG - Artikelen 4 en 7 - Vermeerdering van vennootschappelijk kapitaal van kapitaalvennootschap - Zegelrecht geldend op 1 juli 1984 - Nadien afschaffing van dat zegelrecht, vervolgens herinvoering ervan))
   2014/C 282/21
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ascendi Beiras Litoral e Alta, Auto Estradas das Beiras Litoral e Alta, SA

      Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

      Dictum

   De artikelen 4, lid 1, sub c, en 7, leden 1 en 2, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de herinvoering door een lidstaat van een kapitaalrecht op vermeerderingen van het vennootschappelijk kapitaal die onder de eerste van die bepalingen vallen en op 1 juli 1984 aan een kapitaalrecht waren onderworpen, maar nadien daarvan zijn vrijgesteld.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Zaak C-119/03: Beroep, op 18 maart 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
10.5.2003                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 112/17
Middelen en voornaamste argumenten                                       Beroep, op 17 maart 2003 ingesteld door Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
Frankrijk was verplicht de in de vordering genoemde bepaling
                                                                                (Zaak C-118/03)
per 1 januari 2000 uit te voeren en toe te passen. Uit
antwoorden van de Franse autoriteiten blijkt dat de getroffen
maatregelen niet gelden voor andere niet-geografische num-                                         (2003/C 112/29)
mers dan de telefonische antwoordnummers („antwoord-
telefoonnummers”) en de nummers met kostendeling.
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 17 maart 2003 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
( 1) Richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van        ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied,       vertegenwoordigd door U. Wölker, juridisch adviseur van de
     wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de       Commissie van de Europese Gemeenschappen, en H. Støvlbæk,
     interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open       lid van de juridische dienst van de Commissie van de Europese
     Network Provision (ONP), PB L 199 van 26 juli 1997, blz. 32.        Gemeenschappen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
( 2) PB L 268 van 3 oktober 1998, blz. 37.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         1.     vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
                                                                                de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                                stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/
                                                                                37/EG ( 1) van de Commissie van 5 juni 2000 tot wijziging
                                                                                van hoofdstuk VI bis inzake geneesmiddelenbewaking
                                                                                van richtlijn 81/851/EEG van de Raad betreffende de
                                                                                onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
Verzoek van het Tribunale di Genova — Prima Sezione                             inzake geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik,
Civile van 10 maart 2003 om een prejudiciële beslissing                         of door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te
in het geding tussen Eco Eridania Srl, en Ministerie van                        delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende
        Milieu en Voorzitterschap van de Ministerraad                           verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                         2.     de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten
                                                                                van de procedure.
                           (Zaak C-115/03)
                           (2003/C 112/28)                               Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         De termijn voor de uitvoering van de richtlijn is verstreken
                                                                         sedert 5 december 2001.
Het Tribunale di Genova — Prima Sezione Civile heeft bij
beschikking van 10 maart 2003, ingekomen ter griffie van het             (1 ) PB L 139 van 10 juni 2000, blz. 25.
Hof van Justitie op 17 maart 2003, in het geding tussen Eco
Eridania Srl, en Ministerie van Milieu en Voorzitterschap
van de Ministerraad, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:
                                                                         Beroep, op 18 maart 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                            de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Rusten de in artikel 4 van richtlijn 91/689/EEG (1) bedoelde
verplichtingen op alle producenten van gevaarlijke afvalstoffen                                    (Zaak C-119/03)
(waaronder tandarts- en tandheelkundige praktijken) of enkel
op producenten van gevaarlijke afvalstoffen wier activiteit in de                                  (2003/C 112/30)
vorm van een onderneming of een instelling is georganiseerd?
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
( 1) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20.
                                                                         op 18 maart 2003 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                         woordigd door M. G. Rozet als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                         hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- C 112/18               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       10.5.2003
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                Beroep, op 19 maart 2003 ingesteld door Commissie van
dat het den Hove behage:                                                 de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
—      vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                                (Zaak C-122/03)
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/52/EG
       van de Commissie van 26 juli 2000 betreffende de                                         (2003/C 112/32)
       doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen
       lidstaten en openbare bedrijven en de financiële doorzich-
       tigheid binnen bepaalde ondernemingen (1), of althans           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de          op 19 maart 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
       krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
       niet is nagekomen.                                              woordigd door H. Støvlbæk en B. Stromsky als gemachtigden,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
—      de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                       De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
Middelen en voornaamste argumenten                                     dat het het Hof behage:
De omzettingstermijn is op 31 januari 2001 verstreken.                 1.   vast te stellen dat de Franse Republiek, door overeenkom-
                                                                            stig artikel R. 5142-15 van de Code de la santé publique
                                                                            (wetboek van volksgezondheid) de marktdeelnemers die
( 1) PB L 193 van 29.7.2000, blz. 78.                                       op het Franse grondgebied geneesmiddelen invoeren of
                                                                            distribueren waarvoor reeds een Franse of communautai-
                                                                            re vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven,
                                                                            te verplichten op eerste verzoek van de toezichthoudende
                                                                            autoriteiten hetzij een door de Agence française de
                                                                            sécurité sanitaire des produits de santé (AFSSPS) (Frans
Beroep, op 18 maart 2003 ingesteld door Commissie van                       agentschap voor de sanitaire veiligheid van gezondheid-
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                       sproducten) verstrekte gewaarmerkte kopie van de Franse
                                                                            vergunning voor het in de handel brengen of van de
                         (Zaak C-120/03)                                    registratie van het geneesmiddel, hetzij een door de
                                                                            AFSSPS verstrekt document waaruit blijkt dat voor het
                         (2003/C 112/31)                                    ingevoerde geneesmiddel door de Europese Gemeenschap
                                                                            een vergunning voor het in de handel brengen is afgege-
                                                                            ven, te overleggen, de krachtens artikel 28 EG op haar
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  rustende verplichtingen niet is nagekomen;
op 18 maart 2003 beroep tegen Koninkrijk Spanje ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               2.   de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
woordigd door K. Banks en J. L. Buendía Sierra als gemachtig-
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1.     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de         Artikel R. 5142-15 van de Franse Code de la santé publique
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen    bepaalt met betrekking tot de invoer in Frankrijk van farmaceu-
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/71/EG van         tische producten waarvoor reeds een Franse of communautaire
       het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998           vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven, dat op
       inzake de rechtsbescherming van modellen ( 1), of althans       elk verzoek van de douaneambtenaren hetzij een door de
       deze bepalingen niet mee te delen aan de Commissie, de          AFSSPS verstrekte gewaarmerkte kopie van de vergunning
       krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen         voor het in de handel brengen of van de registratie van het
       niet is nagekomen.                                              geneesmiddel, hetzij een door de AFSSPS verstrekt document
                                                                       waaruit blijkt dat voor het ingevoerde geneesmiddel door de
2.     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                Europese Gemeenschap een vergunning voor het in de handel
                                                                       brengen is afgegeven, moet worden overgelegd.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       De gevolgen van deze bepaling voor marktdeelnemers die
                                                                       farmaceutische producten in Frankrijk willen invoeren en
De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 28 oktober         aldaar distribueren kunnen worden samengevat als volgt: die
2001 verstreken.                                                       marktdeelnemers krijgen te maken met formaliteiten, kosten
                                                                       en termijnen van een afgifteprocedure die zij op straffe van
( 1) PB L 289 van 28.10.1998, blz. 28.                                 sancties tot het einde moeten doorlopen, en zij zijn voorts
                                                                       gedwongen voortdurend mogelijk talrijke en omvangrijke
                                                                       documenten bij zich te hebben.


title: Doorhaling van zaak C-258/03

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/15

         Doorhaling van zaak C-258/03 (1)

   (2004/C 201/32)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-258/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Verzoek van Kriminalretten i Frederikshavn van 14 februari 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Openbaar Ministerie en D. Bluhme (Zaak C-67/97)

text:
Nr. C 108/ 16        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5 . 4 . 97
Vouzela Ld.? ( CTV), het Hof van Justitie van de Europese               meen beperkt zijn, maar waar wegens de bijzondere
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                  flora van het eiland en het grote aandeel onbebouwd
over de navolgende vragen:                                              land en extensief geëxploiteerde gebieden de bijenteelt
                                                                        een van de weinige mogelijkheden van nijverheid is ?
1.  Moet de Banco de Fomento e Exterior worden be
    schouwd als een „ onderneming " en inzonderheid als
    een „ openbaar bedrijf", met name in de zin van de              2 . Indien een lidstaat een dergelijk verbod mag instellen,
    artikelen 90 en 92 van het EG-Verdrag ?                             wordt het Hof verzocht, de voorwaarden daarvoor in
                                                                        het algemeen te beschrijven, en wel in concreto:
2.  Kunnen de voorrechten die de Banco de Fomento e
    Exterior vergeleken met haar concurrenten geniet,                   a ) Mag een lidstaat het in punt 1 omschreven verbod
    worden aangemerkt als „ staatssteun " in de zin van                     instellen, omdat dit uitsluitend betrekking heeft op
    artikel 92 van het EG-Verdrag ?                                         een eiland als hiervóór beschreven, derhalve omdat
                                                                            de geografische werking van het verbod beperkt is ?
3 . Moeten die voorrechten worden beschouwd als beper
    kingen van het vrij verrichten van diensten binnen de               b ) Mag een lidstaat het in punt 1 omschreven verbod
    Gemeenschap in de zin van artikel 59 van het EG-Ver                    instellen, indien dit wordt ingegeven door de wens
    drag ?                                                                  het bijenras Apis mellifera mellifera tegen uitroei
                                                                            ing te beschermen, hetgeen volgens de lidstaat kan
4. Hebben de genoemde artikelen 59, 90, lid 1 , en 92,                      worden bewerkstelligd door alle andere bijeensoor
    lid 2 , van het EG-Verdrag rechtstreekse werking en                     ten van het betrokken eiland te weren ?
    kunnen zij door verweerders in de onderhavige proce
    dure worden ingeroepen ?                                                In de aan de prejudiciële verwijzing ten grondslag
                                                                            liggende strafzaak heeft verdachte gesteld dat
5 . Zijn de bepalingen van het EG-Verdrag dwingend en
    zetten zij ermee strijdige bepalingen van nationaal                     — er in het geheel geen bijensoort Apis mellifera
    recht opzij ?                                                                mellifera bestaat en de thans op Lasso voorko
                                                                                mende bijeen een vermenging van verschillende
                                                                                bijenrassen zijn,
                                                                            — de op Laeso voorkomende bruine bijen niet
                                                                                uniek zijn maar op veel plaatsen ter wereld
Verzoek van Kriminalretten i Frederikshavn van 14 februari                       voorkomen, en
1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
             Openbaar Ministerie en D. Bluhme                               — deze bijeen niet met uitroeiing worden be
                                                                                dreigd.
                       ( Zaak C-67/97)
                         ( 97/C 108/30 )                                    Het Hof wordt daarom verzocht bij de beantwoor
                                                                            ding mee te delen, of het volstaat dat de betrokken
Kriminalretten i Frederikshavn heeft bij beschikking van                    lidstaat het nuttig of noodzakelijk acht om het be
14 februari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                     trokken verbod in te stellen in het kader van de be
Justitie op 17 februari 1997, in het geding tussen Open                    scherming van de betrokken bijenpopulatie, dan
baar Ministerie en D. Bluhme, het Hof van Justitie van de                   wel of tevens vereist is, dat dit bijenras bestaat, en/
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                        of uniek is, en/of met uitroeiing wordt bedreigd in
beslissing over de navolgende vragen:                                       dien het invoerverbod niet geldt of niet kan wor
                                                                            den gehandhaafd .
                                I
                                                                        c ) Indien noch het onder a ), noch het onder b ) be
Uitlegging van artikel 30 van het EG-Verdrag.                               schrevene het instellen van een dergelijk verbod
                                                                            rechtvaardigt, kan dit dan wel het geval zijn bij
                                                                            een combinatie van beide ?
1 . Kan artikel 30 van het EG-Verdrag aldus worden uit
    gelegd, dat een lidstaat onder bepaalde voorwaarden
    een verbod mag instellen tot het houden — en der                                              II
    halve de invoer — van alle andere bijen dan die van de
    soort Apis mellifera mellifera ( bruine Lassobij ) op c.q.
    naar een bepaald eiland van het betrokken land, bij            Richtlijn 91/174/EEG van de Raad van 25 maart 1991 in
    voorbeeld een eiland van 1 14 km2, voor de helft be            zake zoötechnische en geneaologische voorschriften voor
    staande uit voor het toerisme of de landbouw in ge             de handel in rasdieren en tot wijziging van de Richtlijnen
    bruik zijnde dorpen en havenplaatsjes, en voor de helft         77/504/EEG en 90/425/EEG (>)
    uit onbebouwd land, dat wil zeggen aanplantingen,
    heide, weiland, moerasland en strand- en duingebieden
    in eigenlijke zin, en dat op 1 januari 1997 een bevol          1 . In welke gevallen is een bij een rasdier in de zin waar
    king van 2 365 personen telt, waar de mogelijkheden                 in deze term - in artikel 2 van de richtlijn wordt ge
    tot het verwerven van bestaansmiddelen over het alge               bruikt ? Is bijvoorbeeld een gele bij een rasdier ?
 ---pagebreak--- 5 . 4 . 97             I NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 108/ 17
2.     Wat is een zoötechnische reden in de zin van artikel 2 ?           Beroep, op 19 februari 1997 ingesteld door Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
3 . Wat is een genealogische reden in de zin van artikel 2 ?                                                  Spanje
                                                                                ( Zaak C-71 /97)
4. Moet de richtlijn aldus worden uitgelegd, dat een lid                                                ( 97/C 108/32 )
       staat in weerwil van de richtlijn de invoer naar en de
       aanwezigheid van alle andere bijen dan die van het ras
       Apis mellifera mellifera op een eiland als beschreven in           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       punt 1 , mag verbieden ?                                           is op 19 februari 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                          Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                          pen, vertegenwoordigd door E Castillo de la Torre, lid van
       Indien een lidstaat dit mag doen onder bepaalde voor              haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
       waarden, wordt het Hof verzocht deze voorwaarden te
                                                                          hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
       beschrijven .                                                      Wagner, Kirchberg.
(') PB nr. L 85 van 5 . 4 . 1991 , blz . 37 .                             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                          — vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtin
                                                                                gen niet is nagekomen, die op hem rusten krachtens
                                                                                Richtlijn 91 /676/EEG van de Raad van 12 december
                                                                                1991 inzake de bescherming van water tegen veront
Beroep, op 18 februari 1997 ingesteld door Commissie                             reiniging door nitraten uit agrarische bronnen ('), door
 van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                          in het bijzonder niet de kwetsbare zones aan te wijzen
                           ( Zaak C-68/97)                                       en van deze aanwijzing geen mededeling aan de Com
                                                                                missie te doen , zoals voorgeschreven is in artikel 3 van
                             ( 97/C 108/31 )
                                                                                de richtlijn , en door niet de in artikel 4 voorgeschreven
                                                                                codes van goede landbouwpraktijken op te stellen en
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                          de Commissie daarover gegevens te verstrekken;
is op 18 februari 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                     — het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten .
vertegenwoordigd door D. Gouloussis, als gemachtigde,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez                      Middelen en voornaamste argumenten
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                          De middelen en voornaamste argumenten zijn aanloog aan
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          die in zaak C-56/97 ( 2 ); de termijn voor omzetting is ver
                                                                          streken op 19 december 1993 .
1 . vast te stellen, dat het Koninkrijk België, door niet bin
                                                                          (') PB nr. L 375 van 31 . 12 . 1991 , blz . 1 .
       nen de voorgeschreven termijn alle wettelijke en be
                                                                          ( 2 ) Zie bladzijde 12 van dit Publikatieblad .
       stuursrechtelijke bepalingen vast te stellen, die noodza
       kelijk zijn om volledig te voldoen aan Richtlijn 90/
       232/EEG van de Raad van 14 mei 1990 inzake de on
       derlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidsta
       ten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aan
       sprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van
       motorrijtuigen aanleiding kan geven ('), en in het bij            Beroep, op 19 februari 1997 ingesteld door Commissie
       zonder de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de                van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
       implementatie van artikel 5 van deze richtlijn, althans                                                Spanje
       deze bepalingen of maatregelen niet tijdig mee te delen                                       ( Zaak C-72/97)
       aan de Commissie, de krachtens het Verdrag en deze                                               ( 97/C 108/33 )
       richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nageko
       men ;
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          is op 19 februari 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
2 . het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten .
                                                                          Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                          pen, vertegenwoordigd door F. Castillo de la Torre, lid van
Middelen en voornaamste argumenten                                        haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan                    Wagner, Kirchberg.
die in zaak C-56/97 ( 2); de gestelde termijn is verstreken
op 31 december 1992 .                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
(■) PB nr. L 129 van 19 . 5 . 1990, blz . 33 .                            — vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet bin
( 2 ) Zie bladzijde 12 van dit Publikatieblad.                                   nen de voorgeschreven termijn de wettelijke en be
                                                                                stuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
                                                                                zijn om te voldoen aan Richtlijn 91 /689/EEG van de