title: Zaak C-398/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland — Ierland) — Thomas Hogan e.a./Minister for Social and Family Affairs e.a. (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Harmonisatie van wetgevingen — Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever — Richtlijn 2008/94/EG — Werkingssfeer — Voor een of meer bedrijfstakken geldende aanvullende stelsels van sociale voorzieningen — „Kostenbalans” -regeling met toegezegde uitkeringen — Onvoldoende middelen — Minimumniveau van bescherming — Economische crisis — Evenwichtige economische en sociale ontwikkeling — Verplichtingen van betrokken lidstaat wanneer middelen ontoereikend zijn — Aansprakelijkheid van lidstaat voor onjuiste omzetting)

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland — Ierland) — Thomas Hogan e.a./Minister for Social and Family Affairs e.a.
   (Zaak C-398/11) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Harmonisatie van wetgevingen - Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 2008/94/EG - Werkingssfeer - Voor een of meer bedrijfstakken geldende aanvullende stelsels van sociale voorzieningen - „Kostenbalans”-regeling met toegezegde uitkeringen - Onvoldoende middelen - Minimumniveau van bescherming - Economische crisis - Evenwichtige economische en sociale ontwikkeling - Verplichtingen van betrokken lidstaat wanneer middelen ontoereikend zijn - Aansprakelijkheid van lidstaat voor onjuiste omzetting)
   2013/C 171/11
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Ireland (Ierland)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Thomas Hogan, John Burns, John Dooley, Alfred Ryan, Michael Cunningham, Michael Dooley, Denis Hayes, Marion Walsh, Joan Power, Walter Walsh

      Verwerende partijen: Minister for Social and Family Affairs, Ierland, Attorney General

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Ireland — Uitlegging van artikel 1, lid 1, en artikel 8 van richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (gecodificeerde versie) (PB L 283, blz. 36) — Voor een of meer bedrijfstakken geldende aanvullende stelsels van sociale voorzieningen — Ontoereikende middelen van deze stelsels — Nationale wettelijke regeling die niet voorziet in een rechtsgrondslag op basis waarvan werknemers van hun werkgever schadevergoeding kunnen verkrijgen na insolventie van de onderneming — Verplichting van de betrokken lidstaat om de nodige maatregelen tot bescherming van de belangen van de werknemers vast te stellen — Elementen die de nationale rechter in aanmerking moet nemen bij de beoordeling of deze verplichting is nagekomen

      Dictum

               1)

               Richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever moet aldus worden uitgelegd dat zij van toepassing is op de rechten van gewezen werknemers op ouderdomsuitkeringen uit een door hun werkgever ingesteld aanvullend stelsel van sociale voorzieningen.

               2)

               Artikel 8 van richtlijn 2008/94 moet aldus worden uitgelegd dat bij de vaststelling of een lidstaat aan de in dit artikel bedoelde verplichting heeft voldaan, geen rekening mag worden gehouden met de uitkeringen van overheidspensioen.

               3)

               Artikel 8 van richtlijn 2008/94 moet aldus worden uitgelegd dat het reeds van toepassing is wanneer het voor een of meer bedrijfstakken geldend aanvullend stelsel van sociale voorzieningen onvoldoende is gefinancierd op het tijdstip waarop de werkgever in staat van insolventie verkeert en de werkgever, wegens zijn insolventie, niet over de middelen beschikt die noodzakelijk zijn om voldoende bij te dragen aan dit stelsel teneinde ervoor te zorgen dat de begunstigden ervan hun volledige pensioenuitkeringen ontvangen. Deze begunstigden hoeven niet aan te tonen dat andere factoren ten grondslag liggen aan het verlies van hun rechten op ouderdomsuitkeringen.

               4)

               Richtlijn 2008/94 moet aldus worden uitgelegd dat de door Ierland na het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 25 januari 2007, Robins e.a. (C-278/05), vastgestelde maatregelen niet voldoen aan de door deze richtlijn opgelegde verplichtingen, en dat de economische situatie van de betrokken lidstaat niet zo uitzonderlijk is dat zij kan rechtvaardigen dat een lager beschermingsniveau geldt voor de belangen van de werknemers met betrekking tot hun rechten op ouderdomsuitkeringen uit hoofde van een voor een of meer bedrijfstakken geldend aanvullend stelsel van sociale voorzieningen.

               5)

               Richtlijn 2008/94 moet aldus worden uitgelegd dat het feit dat de door Ierland na het reeds aangehaalde arrest Robins e.a. getroffen maatregelen er niet toe hebben geleid dat verzoekers in het hoofdgeding meer dan 49 % ontvangen van de waarde van de door hen opgebouwde rechten op ouderdomsuitkeringen uit hoofde van een voor een of meer bedrijfstakken geldend aanvullend stelsel van sociale voorzieningen, als zodanig een gekwalificeerde schending van de op deze lidstaat rustende verplichtingen oplevert.

      (1)  PB C 290 van 1.10.2011.


title: Beroep, op 23 februari 1995 ingesteld door ATIC - Associação Técnica da Indústria de Cimento tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-63/95)

text:
Nr . C 137/26          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         3 . 6 . 95
Beroep, op 23 februari 1995 ingesteld door ATIC —                     ( Bondsrepubliek Duitsland ), domicilie gekozen hebbende te
     Associagao Técnica da Indüstria de Cimento tegen                 Luxemburg bij A. Machmer, advocaat aldaar, Rue Roger
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                     Barthel 1 .
                         ( Zaak T-63/95 )
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                           ( 95/C 137/62 )
                                                                      a . vast te stellen, dat de Europese Commissie verplicht is
                    (Procestaai: Portugees)                                verzoekster in het kader van het ziekteverzekeringsstel
                                                                           sel voor ambtenaren (gebaseerd op solidariteit) verder
                                                                           tegen de desbetreffende risico's te verzekeren, met name
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                  — in afwachting van een overeenkomstige wijizging van
schappen is op 23 februari 19 95 beroep ingesteld tegen                    het Ambtenarenstatuut — in het kader van een construc
Commissie van de Europese Gemeenschappen door ATIC
                                                                           tieve rechtsontwikkeling en uitoefening „ extra legem "
— Associa^ao Técnica da Indüstria de Cimento, gevestigd te                 van haar discretionaire bevoegdheid ;
Lissabon, vertegenwoordigd door M.J.M. Mendes, advo
caat te Lissabon , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg            b . de Europese Commissie te gelasten, in verband met het
ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue                         Ambtenarenstatuut gebruik te maken van haar recht om
31 .                                                                       bij de Raad van de Europese Gemeenschappen een
                                                                           voorstel in te dienen, teneinde ervoor te zorgen dat
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                      gescheiden echtgenoten van ambtenaren de mogelijk
                                                                           heid krijgen zich voorlopig overeenkomstig punt a ) te
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van                  verzekeren — voor zover zij bij de uitoefening van hun
     30 november 1994 ( IV/33.126 en 33.322 — Cement), in                  recht van vrij verkeer in hun land van herkomst zich niet
     het bijzonder de artikelen 1 , 2, onder 1 ), 2 ), 2b ) en 5 ,         kunnen aansluiten bij een wettelijk ziekteverzekerings
     voor zover zij betrekking heeft op ATIC;                              stelsel en wanneer zij eigen pensioenaanspraken hebben
                                                                           uit hoofde van verkregen rechten;
— subsidiair, de aan ATIC opgelegde geldboete te verla
     gen ;
                                                                      c . subsidiair, in het kader van de sociale bepalingen van de
                                                                           Europese Verdragen, met inbegrip van het Verdrag van
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                                 Maastricht en het Sociaal Handvest, de regering van
                                                                          verzoeksters land van herkomst ( Duitsland ) attent te
                                                                          maken op de gebleken leemten in het Duitse sociaal recht
Middelen en voornaamste argumenten:                                       en te verzoeken de nodige maatregelen vast te stellen om
                                                                          deze leemten op te vullen, zodat de rechten van de
— schending van de rechten van de verdediging;                            personen die inzake sociale zekerheid niet onder het
                                                                          stelsel van een Lid-Staat van de Europese Unie verzekerd
— ontbreken van bewijs of onjuiste beoordeling van het                    zijn, doch zoals in verzoeksters geval uitsluitend krach
     beschikbare bewijs bij de tenlastelegging van de gestelde            tens het stelsel van de ambtenaren van de Europese Unie,
     inbreuken aan verzoekster;                                           wat de gedekte risico's inzake ziekteverzekering betreft,
                                                                          in geval van terugkeer naar het land van oorsprong niet
— onjuiste juridische beoordeling betreffende de toepasse                worden beperkt of zelfs volledig worden opgeheven;
     lijkheid van artikel 85 , lid 1 , op ondernemersverenigin
     gen ;                                                            d . verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
— schending van het evenredigheidsbeginsel bij de vaststel           Middelen en voornaamste argumenten:
     ling van de geldboete.
                                                                     Verzoekster, voormalig ambtenaar van het Hof van Justitie
                                                                     en van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, en
                                                                      sedert 1 april 1994 uit de echt gescheiden van een ambtenaar
                                                                      van het Europees Parlement, komt op tegen de omstandig
                                                                      heid , dat zij ingevolge artikel 72, lid 1 ter van het Statuut niet
                                                                      ook na 1 april 1995 , dus na het verstrijken van de in deze
          Beroep, op 24 februari 1995 ingesteld door                  bepaling voorziene termijn van één jaar, aanspraak kan
         H. Kuchlenz-Winter tegen Commissie van de                    blijven maken op de communautaire ziektekostendek
                  Europese Gemeenschappen                            king.
                        ( Zaak T-66/95 )
                           ( 95/C 137/63 )                           Na haar huwelijk verliet verzoekster na zeven en een half
                                                                     jaar de openbare dienst van de Gemeenschappen . Zolang zij
                                                                     gehuwd was maakte zij als echtgenote van een ambtenaar
                       (Procestaai: Duits)                           aanspraak op ziektekostendekking onder het communau
                                                                     taire stelsel . Zij voert aan dat zij , nu zij in Duitsland, haar
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            land van oorsprong, zich noch bij een wettelijke noch bij een
schappen is op 24 februari 1994 beroep ingesteld tegen               particuliere ziektekostenverzekering tegen gezondheidsri
Commissie van de Europese Gemeenschappen door H.                     sico 's kon verzekeren, na haar scheiding in het Groother
Kuchlenz-Winter, wonende te Kehlen ( Luxemburg ), verte             togdom Luxemburg moet blijven wonen om de betrokken
genwoordigd door D. Rogalla, advocaat te Sprockhövel                 verzekeringsaanspraken niet te verliezen.


title: Zaak T-456/14: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — TAO-AFI en SFIE-PE/Parlement en Raad [„Bezoldigingen en pensioenen van de ambtenaren en personeelsleden van de Unie — Jaarlijkse aanpassing — Verordeningen (EU) nrs. 422/2014 en 423/2014 — Onregelmatigheden tijdens de procedure voor vaststelling van de handelingen — Verzuim om vakorganisaties te raadplegen”]

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/27

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — TAO-AFI en SFIE-PE/Parlement en Raad
   (Zaak T-456/14) (1)

   ([„Bezoldigingen en pensioenen van de ambtenaren en personeelsleden van de Unie - Jaarlijkse aanpassing - Verordeningen (EU) nrs. 422/2014 en 423/2014 - Onregelmatigheden tijdens de procedure voor vaststelling van de handelingen - Verzuim om vakorganisaties te raadplegen”])
   (2016/C 392/32)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: L’association des fonctionnaires indépendants pour la défense de la fonction publique européenne (TAO-AFI) (Brussel, België) en Syndicat des fonctionnaires internationaux et européens — Section du Parlement européen (SFIE-PE) (Brussel) (vertegenwoordigers: M. Casado García-Hirschfeld en J. Vanden Eynde, advocaten)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: A. Troupiotis en E. Taneva, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en E. Rebasti, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partijen: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en G. Gattinara, vervolgens G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklarting van verordeningen (EU) nrs. 422/2014 en 423/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 houdende aanpassing met ingang van 1 juli 2011 respectievelijk 1 juli 2012 van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Unie, alsmede van de aanpassingscoëfficiënten die van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen (PB 2014, L 129, blz. 5 respectievelijk blz. 12)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               L’association des fonctionnaires indépendants pour la défense de la fonction publique européenne (TAO-AFI) en de Syndicat des fonctionnaires internationaux et européens — Section du Parlement européen (SFIE-PE) worden verwezen in de kosten.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 261 van 11.8.2014.


title: Zaak T-246/10: Beroep ingesteld op 25 mei 2010 — Industrias Francisco Ivars/BHIM — Motive (Reduceertoestellen)

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/31

         Beroep ingesteld op 25 mei 2010 — Industrias Francisco Ivars/BHIM — Motive (Reduceertoestellen)
   (Zaak T-246/10)
   2010/C 195/51
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Industrias Francisco Ivars, SL (Xeraco, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Caballero Oliver en A. Sanz-Bermell y Martínez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Motive Srl

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen, en bijgevolg de door MOTIVE S.r.l. ingestelde oppositie afwijzen en de geldigheid van gemeenschapsmodel nr. 000625702-001 voor „reduceertoestel” vaststellen,

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring is gevorderd: gemeenschapsmodel nr. 625702-0001 voor „reduceertoestellen” van klasse 15/01 (motoren)

      Houder van het gemeenschapsmodel: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: Motive S.r.l.

      Model van de partij die nietigverklaring vordert: gemeenschapsmodel nr. 73952-0001

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de litigieuze beslissing en nietigverklaring van het betrokken gemeenschapsmodel

      Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging en toepassing van de artikelen 4, 5 en 7 van verordening nr. 6/2002 betreffende gemeenschapsmodellen.


title: Zaak C-238/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 november 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — ASNEF-EQUIFAX, Servicios de Información sobre Solvencia y Crédito, S.L./Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (AUSBANC) (Mededinging — Artikel 81 EG — Systeem voor uitwisseling van informatie over kredietwaardigheid van klanten tussen financieringsinstellingen — Verzoek om prejudiciële beslissing — Ontvankelijkheid — Invloed op handel tussen lidstaten — Beperking van mededinging — Voordeel voor gebruikers)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 november 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — ASNEF-EQUIFAX, Servicios de Información sobre Solvencia y Crédito, S.L./Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (AUSBANC)
   (Zaak C-238/05) (1)

   (Mededinging - Artikel 81 EG - Systeem voor uitwisseling van informatie over kredietwaardigheid van klanten tussen financieringsinstellingen - Verzoek om prejudiciële beslissing - Ontvankelijkheid - Invloed op handel tussen lidstaten - Beperking van mededinging - Voordeel voor gebruikers)
   (2006/C 331/16)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Supremo
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ASNEF-EQUIFAX, Servicios de Información sobre Solvencia y Crédito, S.L., Administración del Estado

      Verwerende partij: Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (AUSBANC)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Supremo — Uitlegging van artikel 81 EG — Verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt van een overeenkomst tot oprichting van een stelsel waarin financiële instellingen gegevens over de solvabiliteit van hun cliënten uitwisselen — Gunstige gevolgen voor de consumenten en de gebruikers van financiële diensten — Mogelijkheid van de lidstaten om ontheffing te verlenen
   Dictum

               1)

               Artikel 81, lid 1, EG moet aldus worden uitgelegd dat een systeem voor uitwisseling van informatie over de kredietwaardigheid tussen financieringsinstellingen, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde databank met gegevens over de solvabiliteit van klanten, in beginsel niet tot gevolg heeft dat de mededinging wordt beperkt in de zin van die bepaling, voor zover de betrokken markten niet in sterke mate zijn geconcentreerd, dit systeem niet de mogelijkheid biedt de identiteit van de schuldeisers te achterhalen, en de voorwaarden voor toegang en gebruik voor de financieringsinstellingen feitelijk en rechtens niet discriminatoir zijn.

               2)

               Ingeval een systeem voor uitwisseling van informatie over de kredietwaardigheid, zoals de databank, de mededinging beperkt in de zin van artikel 81, lid 1, EG, is voor de toepassing van de ontheffing van lid 3 van dit artikel vereist dat aan de vier in deze laatste bepaling genoemde cumulatieve voorwaarden is voldaan. Het staat aan de nationale rechter, na te gaan of deze voorwaarden zijn vervuld. Opdat de voorwaarde dat een billijk aandeel in de voordelen de gebruikers ten goede komt, wordt vervuld, is in beginsel niet noodzakelijk dat iedere gebruiker individueel voordeel haalt uit een overeenkomst, een besluit of een onderling afgestemde feitelijke gedraging. Daarentegen is wel vereist dat de globale invloed op de gebruikers in de betrokken markten gunstig is.

      (1)  PB C 205 van 20.8.2005.


title: Zaak C-232/10: Beroep ingesteld op 10 mei 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/21

         Beroep ingesteld op 10 mei 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-232/10)
   ()
   2010/C 209/27
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Nijenhuis en Ł. Habiak, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/44/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot wijziging van richtlijn 92/49/EEG van de Raad en de richtlijnen 2002/83/EG, 2004/39/EG, 2005/68/EG en 2006/48/EG wat betreft procedureregels en evaluatiecriteria voor de prudentiële beoordeling van verwervingen en vergrotingen van deelnemingen in de financiële sector, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2007/44/EG in nationaal recht is op 21 maart 2009 verstreken.

      (1)  PB L 247, blz. 1.


title: Zaak T-233/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 april 2008 — Casa Editorial El Tiempo/BHIM — Instituto Nacional de Meteorología (EL TIEMPO) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord EL TIEMPO — Oudere nationale woordmerken TELETIEMPO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 april 2008 — Casa Editorial El Tiempo/BHIM — Instituto Nacional de Meteorología (EL TIEMPO)
   (Zaak T-233/06) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord EL TIEMPO - Oudere nationale woordmerken TELETIEMPO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94)
   (2008/C 142/42)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Casa Editorial EL Tiempo, SA (Santafé de Bogotá, Colombia) (vertegenwoordigers: A. Fernández Lerroux en A. Fernández Fernández-Pacheco, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. García Murillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Instituto Nacional de Meteorología (Madrid, Spanje)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 22 juni 2006 (zaak R 0760/2005-4) inzake een oppositieprocedure tussen Instituto Nacional de Meteorología en Casa Editorial El Tiempo, SA
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Casa Editorial El Tiempo SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006.


title: Verzoek van het Tribunale di Genova van 5 juli 1996 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen Società Corsica Ferries France, enerzijds, en 1. Gruppo Antichi Ormeggiatori del Porto di Genova, 2. Gruppo Ormeggiatori del Golfo di la Spezia en 3. Ministero dei Trasporti e della Navigazione, anderzijds (Zaak C-266/96)

text:
9 . 11 . 96          |_ NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 336/ 17
Verzoek van het Tribunale di Genova van 5 juli 1996 om                   Beroep, op 12 september 1996 ingesteld door Franse
een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding               Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
tussen Societa Corsica Ferries France, enerzijds, en                                                      pen
1 . Gruppo Antichi Ormeggiatori del Porto di Genova,                                             ( Zaak C-299/96 )
2 . Gruppo Ormeggiatori del Golfo di la Spezia en 3 . Minis
                                                                                ( 96/C 336/33 )
      tero dei Trasporti e della Navigazione, anderzijds
                         ( Zaak C-266/96 )                                                      (Procestaai: Frans)
                            ( 96/C 336/32 )
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 12 september 1996 beroep ingesteld tegen Commissie
Bij beschikking van 5 juli 1996 ( ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 2 augustus daaraanvolgend ) heeft het            van de Europese Gemeenschappen door Franse Republiek ,
Tribunale di Genova in het aldaar aanhangig geding tussen                vertegenwoordigd door C. de Salins en G. Mignot als
Societa Corsica Ferries France, enerzijds , en 1 . Gruppo                gemachtigden , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                         ter Franse ambassade , Boulevard du Prince Henri 9 .
Antichi Ormeggiatori del Porto di Genova , 2 . Gruppo
Ormeggiatori del Golfo di la Spezia en 3 . Ministero dei
Trasporti e della Navigazione, anderzijds, het Hof van                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                  — de registratie van „ feta " als beschermde oorsprongsbe
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                          naming in deel A van de bijlage bij Verordening ( EG )
                                                                             nr. 1107/96 van de Commissie (') nietig te verklaren;
1 . Moet artikel 30 van het Verdrag aldus worden uitge
     legd , dat het in de weg staat aan een uit de administra           — de Commissie in de kosten te verwijzen .
     tieve regeling en/of praktijk van een Lid-Staat voort
     vloeiend verbod voor in andere Lid-Staten gevestigde                Middelen en voornaamste argumenten
     zeevervoerondernemingen om hun schepen bij aan
     komst in en/öf vertrek uit een haven van eerstgenoemde              Schending van artikel 17 van Verordening ( EEG ) nr . 2081 /
     Lid-Staat vast te leggen respectievelijk los te maken               92 van de Raad inzake de bescherming van geografische
     zonder een beroep te doen op de diensten die een                    aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouw
     plaatselijke onderneming in het kader van een exclusieve            produkten en levensmiddelen ( 2 ):
     concessie ter zake van het vastleggen en losmaken van
     schepen verricht, tegen betaling aan die onderneming                — De benaming „ feta " voldoet niet aan de voorwaarden
     van een prijs die bovendien niet in verhouding staat tot                waaronder een benaming ingevolge artikel 2 van Veror
     de werkelijke kostprijs van de verstrekte diensten ?                    dening ( EEG ) nr. 2081 /92 als beschermde oorsprongs
                                                                             benaming kan worden geregistreerd . De term „ feta "
                                                                             verwijst geenszins naar de naam van een bepaalde streek
2 . Staat Verordening ( EEG ) nr . 4055/86 van de Raad (')
                                                                             of een bepaalde plaats in Griekenland, noch naar de
     juncto artikel 59 van het Verdrag eraan in de weg, dat in
                                                                             naam van dit land ( artikel 2 , lid 2 ). Het gaat hier evenmin
     een Lid-Staat het gebruik van de dienst voor het
                                                                             om een traditionele benaming ter aanduiding van een
     vastleggen of losmaken van schepen verplicht wordt
                                                                             landbouwprodukt of levensmiddel van oorsprong uit
     gesteld en dat daarvoor op de in andere Lid-Staten                      een streek of een bepaalde plaats ( artikel 2 , lid 3 ). „ Feta "
     gevestigde zeevervoerondernemingen bij aankomst en                      is nooit uitsluitend vervaardigd in een streek of een
     vertrek van hun schepen in de eerste Lid-Staat tarieven
                                                                             bepaalde plaats van de Helleense Republiek, maar was
     worden toegepast die niet bij wet, maar bij zuiver                      van oudsher onder de naam „ telemea " in Roemenië en
     discretionaire beslissing van de administratie zijn vast               het noorden van Griekenland bekend en onder de naam
     gesteld ?                                                               „ touloumootyri " in het zuiden van Griekenland, alvo
                                                                             rens met de soortnaam van Italiaanse oorsprong „ feta "
3 . Staan de artikelen 3 , 5 , 90 , lid 1 , 85 en 86 van het                 te worden aangeduid . Pas vanaf 1 987 heeft de Helleense
     Verdrag, in hun onderlinge samenhang gelezen , in de                    Republiek een zeker aantal kenmerken vastgesteld met
     weg aan de administratieve regeling en/of praktijk van                  betrekking tot de produktiemethode , de samenstelling
     een Lid-Staat waarbij aan een in die Lid-Staat gevestigde               en de oorsprong van „ feta ". In een decreet van 1994 ten
     onderneming een exclusief recht op het vastleggen en                    slotte is de oorsprongsbenaming „ feta " erkend en zijn de
     losmaken van schepen wordt verleend met als inhoud                      streken waarin „ feta " mag worden vervaardigd , aldus
     het opleggen van de verplichting om van die dienst                      afgebakend dat hiertoe de kern van het Griekse grond
     gebruik te maken, het eisen van een prijs die bovendien                 gebied en nagenoeg het gehele Griekse vasteland
     niet in verhouding staat tot de werkelijke kostprijs van                behoort. Subsidiair voegt verzoekster hieraan toe, dat de
     de diensten, de toepassing van tarieven voortvloeiend uit               kwaliteit of de kenmerken van feta niet hoofdzakelijk of
     afspraken en/of uit een discretionaire beslissing van de                uitsluitend zijn toe te schrijven aan het geografische
     administratie en het vaststellen van tarieven die van                   milieu van de streken waarin deze kaas in Griekenland
     haven tot haven verschillen ofschoon het gaat om                        wordt vervaardigd .
     gelijkwaardige diensten ?
                                                                        — De benaming „ feta " kan in werkelijkheid worden gezien
(') PB nr . L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz . 1 .                             als een soortnaam ter aanduiding van een type kaas .
                                                                             Ofschoon de benaming „ feta " ontegenzeglijk een speci
                                                                             fieke Griekse gevoelswaarde heeft voor de Griekse
                                                                             consument, roept zij geen bepaalde Griekse oorsprong


title: Zaak T-470/14: Beroep ingesteld op 24 juni 2014 — Hewlett Packard Development Company/BHIM (ELITEPAD)

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/50

         Beroep ingesteld op 24 juni 2014 — Hewlett Packard Development Company/BHIM (ELITEPAD)
   (Zaak T-470/14)
   2014/C 292/62
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Hewlett Packard Development Company LP (Houston, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: T. Raab en H. Lauf, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 maart 2014 in zaak R 884/2013-2;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ELITEPAD” voor waren van klasse 9 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 3 18  284

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub c, en lid 2, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-357/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 december 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia — Italië) — Frigerio Luigi & C. Snc/Comune di Triuggio (Richtlijn 92/50/EEG — Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Nationale wettelijke regeling op grond waarvan lokale openbare diensten van economisch belang enkel kunnen worden gegund aan kapitaalvennootschappen — Verenigbaarheid)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/19

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 december 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia — Italië) — Frigerio Luigi & C. Snc/Comune di Triuggio
   (Zaak C-357/06) (1)

   (Richtlijn 92/50/EEG - Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Nationale wettelijke regeling op grond waarvan lokale openbare diensten van economisch belang enkel kunnen worden gegund aan kapitaalvennootschappen - Verenigbaarheid)
   (2008/C 51/31)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Frigerio Luigi & C. Snc

      Verwerende partij: Comune di Triuggio

      In tegenwoordigheid van: Azienda Servizi Multisettoriali Lombarda — A.S.M.L. SpA
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia — Uitlegging van de artikelen 39, 43, 48 en 81 EG, artikel 26, lid 2, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1), artikel 4, lid 1, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114), artikel 9, lid 1, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2006/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende afvalstoffen (PB L 114, blz. 9) — Procedure voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening — Dienst voor milieuzorg — Nationale wettelijke regeling volgens welke enkel kapitaalvennootschappen mogen worden belast met diensten van beheer en verwijdering van afvalstoffen
   Dictum
   Artikel 26, leden 1 en 2, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/78/EG van de Commissie van 13 september 2001, verzet zich tegen nationale bepalingen als die aan de orde in het hoofdgeding, die gegadigden of inschrijvers die krachtens de wetgeving van de betrokken lidstaat gerechtigd zijn de betrokken dienst te verlenen, combinaties of consortiums van dienstverleners daaronder begrepen, beletten offertes in te dienen in een procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht voor dienstverlening waarvan de waarde de toepassingsdrempel van richtlijn 92/50 overschrijdt, louter op grond dat deze gegadigden of inschrijvers niet de rechtsvorm hebben die overeenkomt met een bepaalde categorie van rechtspersonen, namelijk kapitaalvennootschappen. Het staat aan de nationale rechter een bepaling van nationaal recht met volledige gebruikmaking van de hem door het nationale recht toegekende beoordelingsvrijheid in overeenstemming met de eisen van het gemeenschapsrecht uit te leggen en toe te passen en, voor zover een dergelijke conforme uitlegging onmogelijk is, elke bepaling van nationaal recht die in strijd is met deze eisen, buiten toepassing te laten.

      (1)  PB C 281 van 18.11.2006.


title: Zaak C-626/10 P: Beschikking van het Hof van 10 november 2011 — Kalliope Agapiou Joséphidès/Europese Commissie en Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur (EACEA) (Hogere voorziening — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Artikel 4, lid 1, sub b, en lid 2, eerste streepje — Bescherming van persoonlijke levenssfeer en integriteit van individu — Bescherming van commerciële belangen — Verordening (EG) nr. 58/2003 — Uitvoerende agentschappen — Bevoegdheid om confirmatieve verzoeken om toegang tot documenten te behandelen — Transparantiebeginsel — Begrip „hoger openbaar belang” — Onjuiste rechtsopvattingen)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/9

         Beschikking van het Hof van 10 november 2011 — Kalliope Agapiou Joséphidès/Europese Commissie en Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur (EACEA)
   (Zaak C-626/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Artikel 4, lid 1, sub b, en lid 2, eerste streepje - Bescherming van persoonlijke levenssfeer en integriteit van individu - Bescherming van commerciële belangen - Verordening (EG) nr. 58/2003 - Uitvoerende agentschappen - Bevoegdheid om confirmatieve verzoeken om toegang tot documenten te behandelen - Transparantiebeginsel - Begrip „hoger openbaar belang” - Onjuiste rechtsopvattingen)
   2012/C 73/15
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Kalliope Agapiou Joséphidès (vertegenwoordigers: C. Joséphidès en H. Joséphidès, dikigoroi)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Rozet en M. Owsiany-Hornung, gemachtigden) en Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur (EACEA) (vertegenwoordiger: H. Monet, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 21 oktober 2010, Agapiou Joséphidès/Commissie en EACEA (T-439/08), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep van rekwirante tot nietigverklaring van enerzijds het besluit van het EACEA van 1 augustus 2008 betreffende een verzoek om toegang tot de documenten inzake de toekenning van een Jean Monnet-expertisecentrum aan de Universiteit van Cyprus, en anderzijds beschikking C(2007) 3749 van de Commissie van 8 augustus 2007 inzake de individuele beschikking tot toekenning van subsidies in het kader van het programma inzake een leven lang leren, onderprogramma Jean Monnet — Schending van het recht op toegang tot documenten en van het transparantiebeginsel — Onjuiste rechtsopvattingen

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Agapiou Joséphidès wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 103 van 2.4.2011.


title: Zaak T-256/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 oktober 2008 — Organisatie van Volksmujahedeen van Iran/Raad ( Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Rechten van verdediging — Motivering — Rechterlijke toetsing )

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/31

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 oktober 2008 — Organisatie van Volksmujahedeen van Iran/Raad
   (Zaak T-256/07) (1)

   („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Rechten van verdediging - Motivering - Rechterlijke toetsing’)
   (2008/C 313/56)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Organisatie van Volksmujahedeen van Iran (Auvers-sur-Oise, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-P. Spitzer, advocaat, en D. Vaughan, QC)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en E. Finnegan, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Jackson en T. Harris en vervolgens Jackson als gemachtigden, bijgestaan door S. Lee en M. Gray, barristers); Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Boelaert en J. Aquilina en vervolgens Boelaert, P. Aalto en P. van Nuffel als gemachtigden); en Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: door M. de Grave en Y. de Vries als gemachtigden)
   Voorwerp
   ???Gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2007/445/EG van de Raad van 28 juni 2007 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van de besluiten 2006/379/EG en 2006/1008/EG (PB L 169, blz. 58)
   Aanvankelijk, verzoek tot nietigverklaring van besluit 2007/445/EG van de Raad van 28 juni 2007 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van de besluiten 2006/379/EG en 2006/1008/EG (PB L 169, blz. 58), voor zover het verzoekster betreft
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt ongegrond verklaard voor zover het strekt tot nietigverklaring van besluit 2007/445/EG van de Raad van 28 juni 2007 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van de besluiten 2006/379/EG en 2006/1008/EG.

               2)

               Artikel 1 van besluit 2007/868/EG van de Raad van 20 december 2007 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2007/445/EG, en punt 2.19 van de lijst in de bijlage bij dit besluit, worden nietig verklaard voor zover zij betrekking hebben op de Organisatie van Volksmujahedeen van Iran.

               3)

               Het beroep wordt ongegrond verklaard voor zover het strekt tot nietigverklaring van de andere bepalingen van besluit 2007/868 wat de Organisatie van Volksmujahedeen van Iran betreft.

               4)

               De Raad wordt, behalve in zijn eigen kosten, verwezen in een derde van de kosten van de Organisatie van Volksmujahedeen van Iran.

               5)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en het Koninkrijk der Nederlanden zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Beroep, op 22 april 1997 ingesteld door Coca-Cola Company tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-125/97)

text:
Nr. C 199/32          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28 . 6 . 97
Beroep, op 22 april 1997 ingesteld door Coca-Cola Com              drank die in Groot-Brittannië en elders worden verkocht .
 pany tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                Gedurende haar gehele bestaan heeft ABGB zich enkel be
                       ( Zaak T-125/97)                             zig gehouden met het bottelen, distribueren, in de handel
                                                                    brengen en verkopen van frisdranken van haar eigenaars
                         ( 97/C 199/79 )                            ( en anderen ) in geheel Groot-Brittannië . De desbetreffende
                                                                    commerciële      activiteiten werden   verricht   via  ABGB 's
                      (Procestaai: Engels)                          volledige dochter Coca-Cola & Schweppes Beverages
                                                                    („ CCSB ").
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 22 april 1997 beroep ingesteld tegen             Onderhavig geschil ontstond toen CS en TCCC de Com
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Coca                 missie meedeelden dat zij waren overeengekomen om
Cola Company, vertegenwoordigd door M. Siragusa, van                ABGB te ontbinden door hun respectieve belangen hierin
Cleary, Gottlieb, Steen & Hamilton, domicilie gekozen               te verkopen aan Coca-Cola Enterprises („ CCE "), een on
hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger & Hoss,              afhankelijke bottelonderneming die voordien geen activi
advocaten aldaar, cöte d'Eich 15 .                                  teiten in Groot-Brittannië had ontplooid. Nadat de Com
                                                                    missie haar goedkeuring had gegeven, werd de transactie
                                                                    in februari 1997 door partijen uitgevoerd . TCCC komt
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                niet op tegen de goedkeuring van de transactie door de
                                                                    Commissie, doch tegen de vele nadelige bevindingen be
— nietig te verklaren Beschikking 97/180/EG van de                  treffende de afbakening van de productmarkt, de machts
    Commissie van 22 januari 1997, voorzover daarin                 positie en zeggenschap van TCCC over CCE, alsook tegen
    wordt vastgesteld dat: i ) de levering van koolzuurhou         een kennelijk op de vaststelling van de machtspositie geba
    dende cola-frisdranken in Groot-Brittannië een rele            seerde verbintenis welke grenzen stelt aan het concurren
    vante markt is; ii ) CCSB een machtspositie inneemt op          tiële gedrag van CCSB. Deze bevindingen en verbintenis
    deze markt, en iii ) TCCC zeggenschap heeft over CCE            zullen duurzame gevolgen hebben voor de rechtspositie en
    in de zin van artikel 3 , lid 3 , van Verordening ( EEG )       commerciële activiteiten van zowel TCCC als CCE, ook al
    nr. 4064/89 van de Raad;                                        waren zij duidelijk niet van invloed voor de uiteindelijke
                                                                     beslissing om de transactie goed te keuren.
subsidiair,
                                                                    Verzoekster merkt op dat de vaststelling van de Commissie
                                                                     dat cola 's een afzonderlijke relevante productmarkt vor
— nietig te verklaren Beschikking 97/180/EG van de                   men, of dat TCCC of een Coca-Cola-bottelaar een onder
     Commissie van 22 januari 1997, voorzover zulks                  neming met een machtspositie is, belangrijke juridische en
     noodzakelijk is ter vernietiging van de hiervoor ver           commerciële consequenties zal hebben voor TCCC en haar
     melde vaststellingen, en de verwerving van ABGB door            Europese bottelaars. De juridische normen welke voor hun
     CCE verenigbaar te verklaren in de zin van artikel 10 ,         gedragingen gelden, worden restrictiever en dit precedent
     lid 6 , van Verordening ( EEG ) nr. 4064/89,                    zal ongetwijfeld worden gevolgd door nationale mededin
                                                                     gingsautoriteiten en rechterlijke instanties. In het bijzonder
in elk geval,                                                        is de vaststelling van de machtspositie bedoeld om grenzen
                                                                     te stellen aan het commerciële gedrag van CCSB, hetgeen
                                                                     op zijn beurt weer de vrijheid van CCSB om producten
— nietig te verklaren de toezegging die CCE op 17 febru             van TCCC te bottelen en te verkopen beperkt. Bovendien
     ari 1997 aan de Commissie heeft gpdaan, alsmede de              loopt TCCC een concreet en aantoonbaar risico, dat de
     bevindingen op basis waarvan de Commissie die toe              beschikking van de Commissie betreffende deze aangele
     zegging heeft gevraagd en verkregen, namelijk dat               genheden door de nationale rechters en instanties als een
     CCSB een machtspositie inneemt op een relevante                 res judicata zal worden beschouwd, zonder dat TCCC de
     markt welke de levering van koolzuurhoudende cola              gelegenheid heeft gehad om deze door de Gemeenschaps
     frisdranken in Groot-Brittannië omvat,                          rechter te laten toetsen .
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                            In dit verband kan niet worden gesteld, dat de vele vast
                                                                     stellingen van de Commissie betreffende de afbakening
                                                                     van de markt, de machtspositie en de zeggenschap slechts
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      als ijdele dicta bedoeld zijn . Naar het zich laat aanzien
                                                                      heeft de Commissie haar bevindingen zorgvuldig gestaafd
Het beroep is gericht tegen Beschikking 97/180/EG van de             en deze op dezelfde wijze gepresenteerd als zij haar beslis
Commissie van 22 januari 1997 („ beschikking"), welke is              sing zou hebben gepresenteerd in aangelegenheden met
gegeven op basis van Verordening ( EEG ) nr. 4064/89 van              precedentwaarde welke van wezenlijk belang zijn voor de
 de Raad („verordening ") en waarbij de ontbinding van                beoordeling van de transactie vanuit het oogpunt van de
 een gemeenschappelijke onderneming werd goedgekeurd                  mededinging. Omdat deze vaststellingen zijn gedaan in een
krachtens artikel 8 , lid 2, van de verordening. De betrok           beschikking waarbij een onvoorwaardelijke toestemming
 ken gemeenschappelijke onderneming — Amalgamated Be                 wordt verleend, dreigen zij de kracht van precedent te ver
 verages Great Britain („ ABGB ") — was in 1986 opgericht             krijgen, zonder dat terzake de vereiste wettelijke waarbor
 door Cadbury Schweppes („ CS ") en The Coca-Cola Com                gen worden geboden, indien zij niet door het Gerecht wor
 pany („TCCC "), eigenaars van een reeks van merken fris             den getoetst.
 ---pagebreak--- 28 . 6. 97          | NL 1                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 199/33
Verzoekster stelt dat de Commissie belangrijke betrouw              Middelen en voornaamste argumenten
bare bewijzen van een substitutie op het niveau van de
consument naast zich neer heeft gelegd, ofschoon deze ge
woonlijk als zeer relevant voor de afbakening van de
markt worden beschouwd. Andere bewijzen betreffende de               Verzoekster bestrijdt de beschikking van de Commissie tot
afbakening van de markt en de machtspositie heeft zij                verlaging van het bedrag dat was toegekend voor een door
slechts selectief aanvaard en zij heeft te veel gewicht toege       haar in 1989 voltooide beroepsopleidingsactie.
kend aan ongetoetste en subjectieve standpunten en aan
bewijzen betreffende factoren met een geringe bewijs
kracht. Bovendien heeft de Commissie zich bij het onder
zoek van de relatie tussen TCCC en CCE op een niet rele             Tot staving van haar beroep beroept verzoekster zich op
vante bepaling beroepen, namelijk artikel 3 , lid 3 , van de         schending van de beginselen van stabiliteit, rechtszeker
Verordening en onweersproken verklaringen van een er                heid, bescherming van het gewettigd vertrouwen, goed be
kende autoriteit omtrent de toepasselijke normen van het             stuur en zorgvuldigheid . De bestreden beschikking is ge
recht van de VSA betreffende het beheer van ondernemin
                                                                     brekkig wegens onvoldoende motivering en misbruik van
gen letterlijk genegeerd.                                            recht, bestaande in een venire contra factum proprium, en
                                                                     berust op duidelijke schending van verkregen rechten, de
                                                                     rechtszekerheid en het gewettigd vertrouwen .
Verzoekster stelt in dit verband, dat TCCC geen eigenaar
is van de vermogensbestanddelen van CCE, noch deze
mag gebruiken; zij heeft niet de meerderheid van de aande
len van CCE in handen, noch zeggenschap daarover, zij                Na de door verzoekster te organiseren opleidingsactie te
heeft geen preferentiële aandelen welke haar een meerder            hebben goedgekeurd, stelde het Dafse zich op het stand
heid van de stemrechten in CCE verlenen, heeft geen veto            punt, dat verzoekster niet voldeed aan de voorwaarde, dat
rechten, geen recht leden van het bestuur van CCE te be             de loonkosten voor de praktische opleiding niet hoger
noemen en heeft geen overeenkomst met andere aandeel                mochten zijn dan die voor de theoretische opleiding. De
houders gesloten om een meerderheid van de stemrechten               verklaring hiervoor is, dat ofschoon verzoekster gelijke
te verlenen of de benoeming van directeurs mogelijk te               loonkosten had ingediend voor de theoretische opleiding
maken .                                                              ( 200 uur ) en de praktische opleiding ( 200 uur ), het Dafse
                                                                     betwijfelde of de zogenoemde „ theoretische stages " daad
                                                                     werkelijk een theoretische opleiding vormden . Overigens
                                                                     waren de theoretische stages in het kader van de betrok
                                                                     ken opleidingsactie geheel identiek aan die welke hadden
                                                                     plaatsgevonden in 1988 en waartegen noch door het Dafse
                                                                     noch door de Commissie bezwaren waren ingediend, zelfs
                                                                     niet na inspecties door ingenieurs van het Dafse.
Beroep, op 22 april 1997 ingesteld door Sonasa, Sociedade
Nacional de Seguran^a Lda., tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen
                        ( Zaak T-126/97)                             Verzoekster beklemtoont, dat zij twee jaar nadat zij om
                                                                     betaling van het saldo had verzocht, door het Dafse ervan
                          ( 97/C 199/80 )
                                                                     in kennis werd gesteld dat een onderzoek zou worden in
                                                                     gesteld naar de feitelijke omstandigheden en de boekhou
                                                                     ding betreffende de acties waarvoor het ESF voor het jaar
                     (Procestaai: Portugees)                         1989 bijstand had toegekend. Eerst twee jaar na deze ken
                                                                     nisgeving, en dus vier jaar na indiening van het verzoek
                                                                     om betaling van het saldo, kreeg verzoekster te horen dat
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                de kosten die verband hielden met de theoretische stages
meenschappen is op 22 april 1997 beroep ingesteld tegen              niet voor vergoeding in aanmerking kwamen, waardoor
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Sona                  het totaalbedrag van de bijdragen van het ESF en het OSS
sa, Sociedade Nacional de Seguranga Lda ., gevestigd te              werd verlaagd van 27 841 049 esc. ( totale uitgaven ) tot
Lissabon, vertegenwoordigd door N. M. Sarmento, advo                15 591 329 esc .
caat te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te Luxem
burg bij V. Gillen, advocaat aldaar, rue Aldringen 13 .
                                                                     Verzoekster bevindt zich thans, ongeveer zeven jaar na het
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  verzoek om betaling van het saldo en na alle voorschotten
                                                                     van het Dafse en de Commissie, in een situatie die ten on
                                                                     rechte uit haar evenwicht is gebracht doordat de Commis
                                                                     sie het gewettigd vertrouwen had opgewekt dat zij het sal
— Beschikking C(96 ) 3451 van de Commissie van 16 de                do dat thans wordt geweigerd, zou uitbetalen.
     cember 1996 nietig te verklaren;
— verweerster in de kosten te verwijzen .


title: Hogere voorziening, op 21 november 1995 ingesteld door ENU - Empresa Nacional de Urânio SA tegen het arrest, op 15 september 1995 in de gevoegde zaken T-458/93 en T-523/93 tussen ENU - Empresa Nacional de Urânio SA en de Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer, uitgebreid) (Zaak C-357/95 P)

text:
Nr . C 16/6             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     20 . 1 . 96
     gerechtigd afzonderlijke produktieregio's te bepalen                2 , dat de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie
     zonder de in dit opzicht doorslaggevende „criteria " aan                  die schade dient te vergoeden op de wijze overeen te
     te geven ?                                                                komen tussen partijen of, bij gebreke van overeen
                                                                               stemming binnen 60 dagen na de uitspraak van het
b ) Indien vraag a ) bevestigend wordt beantwoord : Is een                     arrest, op de door het Gerecht vast te stellen
     Lid-Staat die overeenkomstig artikel 2 , lid 2 , tweede                   wijzen.
     alinea, derde zin, van genoemde verordening niet zijn
     totale grondgebied, maar —1 zoals de Bondsrepubliek              Middelen en voornaamste argumenten
     Duitsland — slechts delen daarvan als basisareaal heeft
     aangewezen, in beginsel gerechtigd het gebied van het            — Schending van het Gemeenschapsrecht: De Commissie
     betrokken basisareaal overeenkomstig artikel 3 , lid 1 ,            heeft bestreden, en het Gerecht van eerste aanleg heeft
     eerste alinea, van de verordening in zijn geheel eveneens           dit aanvaard, dat artikel 66 van het EGA-Verdrag de
     als produktieregio met een uniforme gemiddelde graan               gebruikers verplicht, de interne bevoorradingsbronnen
     opbrengst aan te wijzen ? In welke gevallen vereisen de             uit te putten alvorens gebruik te maken van externe
      „ specifieke kenmerken die van invloed zijn op de                  bevoorradingsbronnen. Evenwel kan alleen het aarfbie
     opbrengsten, zoals bijvoorbeeld de bodemvruchtbaar                 den tegen een „ onredelijke " prijs ( die niet door de raad is
     heid " bij de aangegeven uitgangssituatie een verder               gecorrigeerd — artikel 69 — en zonder prijsverevening )
     gaande verdeling van basisarealen in afzonderlijke                  de gebruikers het recht geven, van voorziening door het
     produktieregio's met afzonderlijke gemiddelde graan                Agentschap af te zien en zich buiten de Gemeenschap te
     opbrengsten ?                                                       bevoorraden ( artikel 66 ). Hieraan is de onvermijdelijke
                                                                         conclusie verbonden, dat de afzet van de aan het
(M PB nr. L 181 van 1 . 7. 1992 , blz. 12 .                              Agentschap aangeboden communautaire produktie op
                                                                         de interne markt, waar de vraag het aanbod overschrijdt,
                                                                         verzekerd moet zijn, wanneer de gevraagde prijzen niet
                                                                         onredelijk zijn. De communautaire preferentie ten gun
                                                                         ste van de producenten ligt daarmee voor de hand.
Hogere voorziening, op 21 november 1995 ingesteld door
ENU — Empresa Nacional de Urânio SA tegen het arrest, op                 De Commissie zal bestellingen slechts met niet-commu
15 september 1995 in de gevoegde zaken T-458/93 en                       nautaire produkten uitvoeren, indien zij zich buiten de
T-523/93 tussen ENU - Empresa Nacional de Urânio SA en                   Gemeenschap kan bevoorraden. De enige produktie
de Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen                     waarop het Agentschap en de gebruikers met zekerheid
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                       kunnen rekenen, is de produktie die de communautaire
          Gemeenschappen ( Tweede kamer, uitgebreid )                    producenten verplicht aan het Agentschap leveren.
                        ( Zaak C-357/95 P)                               Bijgevolg moet het Agentschap eerst de communautaire
                            ( 96/C 16/12 )                               produktie uitputten om bestellingen uit te voeren, en
                                                                         slechts overgaan tot invoer van buiten de Gemeenschap,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                indien dat noodzakelijk is . Iedere andere handelwijze
op 21 november 1995 hogere voorziening ingesteld door                    zou in strijd zijn met de „ fundamentele doelstelling", de
ENU — Empresa Nacional de Urânio SA, vertegenwoordigd                    communautaire produktie in stand te houden en aan te
door J. Mota de Campos en J. L. Mota de Campos,                           zwengelen en, op langere termijn, de zelfvoorziening van
advocaten te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te                      de Gemeenschap te verzekeren.
Luxemburg bij J. Calvo Basarân, Boulevard E. Feitgen 34,
tegen het arrest, op 15 september 1995 in de gevoegde zaken               Voor de gewaarborgde afzet van de geringe produktie
T-458/93 en T-523/93 tussen ENU — Empresa Nacional de                     van ENU, die aan het Agentschap is aangeboden tegen
Urânio SA en de Commissie van de Europese Gemeenschap                    een prijs die „ niet onredelijk " is, behoeft niet eens een
 pen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                    beroep te worden gedaan op de communautaire prefe
 Europese Gemeenschappen (Tweede kamer, uitgebreid ).                     rentie. Voor zover communautaire produkten beschik
                                                                          baar zijn tegen „ redelijke " prijzen, is het duidelijk, dat
 Requirante concludeert dat het het Gerecht behage :                      het Agentschap de gebruikers kan bevoorraden, zodat
                                                                          deze niet mogen overgaan tot rechtstreekse invoer
 a ) het beroep tot nietigverklaring van de voor het Gerecht              krachtens artikel 66 . Aangezien vaststaat dat de com
      van eerste aanleg aangevochten beschikking van de                   munautaire produktie niet aan de vraag beantwoordt
      Commissie gegrond te verklaren en, bijgevolg, die                   ( zij dekt slechts 25 % van een niet te verminderen
      beschikking nietig te verklaren;                                    verbruik ), zou dit de afzet van de geringe produktie van
                                                                          ENU moeten verzekeren .
 b ) de tegen de Commissie ingediende schadevordering,
      zoals in het oorspronkelijke verzoekschrift geformu            — Schending van het Gemeenschapsrecht : de niet-nale
       leerd, gegrond te verklaren en bijgevolg vast te stel             ving van de regels van hoofdstuk VI door het Agent
       len :
                                                                          schap, gesteund door de Commissie, die voor de
       1 , dat de schending door de Commissie van de bepa                niet-inachtneming van het Verdrag verantwoordelijk is,
             lingen van het EGA-Verdrag en van de beginselen              heeft ENU aanzienlijke schade berokkend, waarvoor de
             van de communautaire rechtsorde requirante schade             Gemeenschap aansprakelijk is.
             heeft berokkend, waarvan de omvang thans nog niet
             nauwkeurig kan worden vastgesteld;


title: Zaak C-47/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Martin Grund/Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening — Bedrijfstoeslagregeling — Begrip „blijvend grasland”  — Grond met een vegetatie van grassen of andere kruidachtige voedergewassen die gedurende ten minste vijf jaar niet in de vruchtwisseling van het bedrijf wordt opgenomen — Grond die tijdens die periode is omgeploegd en ingezaaid met een ander kruidachtig voedergewas dan het voordien op die grond geteelde kruidachtige voedergewas)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/8

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Martin Grund/Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein
   (Zaak C-47/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening - Bedrijfstoeslagregeling - Begrip „blijvend grasland” - Grond met een vegetatie van grassen of andere kruidachtige voedergewassen die gedurende ten minste vijf jaar niet in de vruchtwisseling van het bedrijf wordt opgenomen - Grond die tijdens die periode is omgeploegd en ingezaaid met een ander kruidachtig voedergewas dan het voordien op die grond geteelde kruidachtige voedergewas))
   2014/C 421/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Martin Grund

      Verwerende partij: Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein

      Dictum

   De definitie van „blijvend grasland” in artikel 2, sub c, van verordening (EG) nr. 1120/2009 van de Commissie van 29 oktober 2009 houdende bepalingen voor de uitvoering van de bedrijfstoeslagregeling waarin is voorzien bij titel III van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, moet aldus worden uitgelegd dat zij betrekking heeft op landbouwgrond die thans en sinds ten minste vijf jaar wordt gebruikt voor de teelt van grassen of andere kruidachtige voedergewassen, ook al is die grond tijdens die periode omgeploegd en ingezaaid met een ander kruidachtig voedergewas dan er voordien werd geteeld.

      (1)  PB C 108 van 13.4.2013.


title: Zaak T-304/09: Beroep ingesteld op 31 juli 2009 — Tilda Riceland/BHIM — Siam Grains (BASMALI LONG GRAIN RICE RIZ LONG DE LUXE)

text:
               10.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 244/11

         Beroep ingesteld op 31 juli 2009 — Tilda Riceland/BHIM — Siam Grains (BASMALI LONG GRAIN RICE RIZ LONG DE LUXE)
   (Zaak T-304/09)
   2009/C 244/18
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tilda Riceland Ltd (Gurgaon, India) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, Barrister, D. Sills en N. Urwin, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Siam Grains Company Limited (Bangkok, Thailand)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 maart 2009 in zaak R 513/2008-1, en

               —

               verwijzing van verweerder en van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in hun eigen kosten en in die van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „BASMALI LONG GRAIN RICE RIZ LONG DE LUXE” voor waren van klasse 30

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: niet-ingeschreven woordmerk „BASMATI” voor rijst en woordteken „BASMATI” als een in het handelsverkeer gebruikelijke benaming voor een klasse van waren, namelijk rijst

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 doordat, ten eerste, de kamer van beroep haar beslissing ten onrechte uitsluitend heeft gebaseerd op een uitlegging van een bepaling waarbij geen rekening wordt gehouden met nationale regels en rechterlijke uitspraken van de betrokken lidstaat; ten tweede, de kamer van beroep het recht van een lidstaat, namelijk het Verenigd Koninkrijk, niet heeft toegepast met betrekking tot een vordering gekend als „extended form of passing off” en, ten derde, de kamer van beroep ten onrechte heeft geëist dat verzoekster houder is van eigendomsrechten voor het teken „BASMATI”, en ten slotte de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het woord „BASMATI” een generieke term is.


title: Zaak F-27/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 december 2007 — Sundholm/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingrapport — Beoordelingsperiode 2001/2002 — Ontbreken wegens medische reden — Uitvoering van arrest van Gerecht van eerste aanleg — Artikel 233 EG)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/54

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 december 2007 — Sundholm/Commissie
   (Zaak F-27/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingrapport - Beoordelingsperiode 2001/2002 - Ontbreken wegens medische reden - Uitvoering van arrest van Gerecht van eerste aanleg - Artikel 233 EG)
   (2008/C 22/104)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Asa Sundholm (Oudergem, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en M. Velardo, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit tot opstelling van verzoeksters loopbaanontwikkelingrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002, genomen ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 april 2005, Sundholm/Commissie (T-86/04). Vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 117 van 29.5.2007, blz. 37.


title: Zaak T-549/08: Beroep ingesteld op 16 december 2008 — Luxemburg/Commissie

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/60

         Beroep ingesteld op 16 december 2008 — Luxemburg/Commissie
   (Zaak T-549/08)
   (2009/C 44/103)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordigers: M. Fisch, gemachtigde, en P. Kinsch, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikkingen nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoeker de nietigverklaring van de beschikkingen C (2008) 5383 van de Commissie van 24 september 2008 betreffende de opschorting van de tussentijdse betalingen uit het Europees Sociaal Fonds (ESF) voor het enkelvoudige programmeringsdocument voor structurele investeringen in de Gemeenschap die vallen onder doelstelling nr. 3 aan het Groothertogdom Luxemburg, en C (2008) 5730 van de Commissie van 6 oktober 2008 betreffende de opschorting van de tussentijdse betalingen uit het communautaire initiatiefprogramma ter bestrijding van discriminatie en ongelijkheid met betrekking tot de arbeidsmarkt (EQUAL) aan het Groothertogdom Luxemburg.
   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan:

               —

               schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, voor zover de Commissie tijdens twee vóór het betrokken programmeringstijdvak uitgevoerde preventieve audits van het Luxemburgse beheers- en controlesysteem heeft geconcludeerd dat dit systeem voldoende waarborgen bood voor naleving van de bestaande regeling en van de algemeen aanvaarde criteria voor goed beheer; de Commissie is pas bij een audit na afloop van de betrokken programmeringsperiode tot ongunstige conclusies gekomen over het beheers- en controlesysteem;

               —

               onjuiste uitlegging van de voorschriften van de verordeningen die als grondslag voor de bestreden beschikkingen hebben gediend (1), aangezien deze voorschriften, anders dan de Commissie heeft gesteld, zich niet ertegen verzetten dat i) de autoriteit voor beheer en die voor betaling tot hetzelfde orgaan behoren en ii) de nationale autoriteit voor beheer bij de Commissie uitgaven meldt waarover zeker twijfel kan bestaan, maar waarvan de juridische kwalificatie van niet-subsidiabiliteit niet vaststaat op voornoemd tijdstip van melding;

               —

               materiële onjuistheid van bepaalde feiten waarop de bestreden beschikkingen zijn gebaseerd wat betreft het aanhouden van de dossiers door de autoriteit voor beheer.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161, blz. 1) en verordening (EG) nr. 438/2001 van de Commissie van 2 maart 2001 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad met betrekking tot de beheers- en controlesystemen voor uit de structuurfondsen toegekende bijstand (PB L 63, blz. 21).


title: Zaak C-59/02: Verzoek van het Tribunale di Genova — Sezione Lavoro van 28 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Mario Cigliola e.a. en F.S. S.p.A

text:
C 83/12                  NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            5.4.2003
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          Verzoek van de Raad van State van 4 februari 2003 om
                                                                          een prejudiciële beslissing in het geding tussen Y.G. En-
                                                                                cheva en de Staatssecretaris van Justitie
a)     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet die
       maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van
       het arrest van het Hof van Justitie van de Europese                                          (Zaak C-58/03)
       Gemeenschappen van 9 maart 2000 in zaak C-386/
       98 ( 1), de krachtens artikel 228, lid 1, EG op haar rustende                                (2003/C 83/20)
       verplichtingen niet is nagekomen;
b)     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek een dwangsom           De Raad van State heeft bij uitspraak van 4 februari 2003,
       van 238 950 euro per dag dient te betalen vanaf de                 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 februari
       datum van mededeling van het arrest in de onderhavige              2003, in het geding tussen Y.G. Encheva en de Staatssecretaris
       zaak tot op de datum van uitvoering van dat arrest;                van Justitie, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                          pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                          vragen:
c)     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
       procedure.
                                                                          1.   Dient artikel 59, eerste lid, van de overeenkomst, waarbij
                                                                               een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
                                                                               Gemeenschappen en hun Lid-Staten, enerzijds, en de
                                                                               Republiek Bulgarije, anderzijds, aldus te worden uitgelegd,
                                                                               dat die bepaling in de weg staat aan het afwijzen van een
Middelen en voornaamste argumenten                                             in Nederland ingediende aanvraag om verlening van een
                                                                               verblijfsvergunning regulier onder een beperking, verband
                                                                               houdende met het doel „arbeid als zelfstandige”, omdat
                                                                               de betrokken vreemdeling, die een onderdaan is van
Artikel 228, lid 1, EG bepaalt dat indien het Hof vaststelt dat
                                                                               Bulgarije, niet in dat land of het land van bestendig
een lidstaat een der krachtens dit verdrag op hem rustende
                                                                               verblijf een met het oog daarop af te geven machtiging
verplichtingen niet is nagekomen, deze staat gehouden is die
                                                                               tot voorlopig verblijf heeft aangevraagd en de beslissing
maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het
                                                                               daarop aldaar heeft afgewacht, alvorens naar Nederland
arrest van het Hof.
                                                                               te komen en derhalve niet heeft voldaan aan het vereiste,
                                                                               gesteld bij artikel 3.71, eerste lid, van het Vreemdelingen-
                                                                               besluit 2000?
Ofschoon de Italiaanse regeling herhaaldelijk heeft verzekerd
dat richtlijn 93/104 ( 2) weldra in nationaal recht zal worden            2.   Maakt het voor het beantwoorden van de onder 1 gestelde
omgezet, dient te worden vastgesteld dat Italië de nationale                   vraag verschil dat de vreemdeling, anders dan het geval
maatregelen ter uitvoering van die richtlijn nog steeds niet aan               was in het arrest van het Hof van Justitie van 27 september
de Commissie heeft meegedeeld. Volgens artikel 18, lid 1,                      2001 in zaak C-257/99, reeds bij vertrek uit Bulgarije
sub a en c, van richtlijn 93/104 dienden die maatregelen                       naar Nederland het voornemen had in Nederland arbeid
uiterlijk op 23 november 1996 te worden meegedeeld.                            als zelfstandige te verrichten en heeft nagelaten in Bul-
                                                                               garije zodanige machtiging aan te vragen, hoewel de
                                                                               mogelijkheid daartoe bestond?
Derhalve dient de Commissie vast te stellen dat de Italiaanse
Republiek de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het
arrest van het Hof van 9 maart 2000 in zaak C-386/98 nog
niet heeft vastgesteld en daardoor de krachtens artikel 228 EG
op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.
                                                                          Verzoek van het Tribunale di Genova — Sezione Lavoro
                                                                          van 28 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                                geding tussen Mario Cigliola e.a. en F.S. S.p.A
De Commissie verzoekt het Hof krachtens artikel 228, lid 2,
EG, vast te stellen dat de Italiaanse Republiek een dwangsom
van 238 950 euro per dag vertraging bij de uitvoering van het                                       (Zaak C-59/02)
arrest van het Hof in zaak C-386/98 verschuldigd is vanaf de
dag waarop het Hof zijn arrest in de onderhavige zaak zal                                           (2003/C 83/21)
hebben gewezen.
                                                                          Het Tribunale di Genova — Sezione Lavoro heeft bij beschik-
( 1) PB C 149, van 27 mei 2000, blz. 2.                                   king van 28 januari 2003, ingekomen ter griffie van het Hof
( 2) PB L 307, van 13 december 1993, blz. 18.                             van Justitie op 13 februari 2003, in het geding tussen Mario
                                                                          Cigliola e.a. en F.S. S.p.A., het Hof van Justitie van de Europese
                                                                          Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                          de navolgende vraag:
 ---pagebreak--- 5.4.2003                NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 83/13
„Moet een nationale regeling (het niet in een wet omgezette           Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Commissie
decreto-legge nr. 324 van 10 september 1998 en artikel 43,            van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
lid 7, van wet nr. 448 van 23 december 1998), volgens welke                                        België
een onderneming (Ferrovie dello Stato s.p.a.) de arbeidsverhou-
dingen met die werknemers die een langere diensttijd hebben
dan de andere werknemers, mag opzeggen en die de algemene
regeling, die voortzetting van de arbeidsverhouding toestaat,                                  (Zaak C-65/03)
buiten toepassing verklaart, zodat daarmee een feitelijke situa-
tie wordt gecreëerd, waarin de onderneming op arbeidskosten
kan besparen (lagere salariskosten en socialezekerheidsbij-                                    (2003/C 83/23)
dragen), waaruit voor de staat direct het nadelige gevolg zou
voortvloeien dat hij wegens lagere premiebetalingen minder
inkomsten krijgt en verplicht is aan de ontslagen werknemers
pensioen te betalen, als een met de gemeenschappelijke markt
onverenigbare steunmaatregel in de zin van artikel 87 EG
worden aangemerkt?”                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 14 februari 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                      België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      vertegenwoordigd door D. Martin als gemachtigde, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door de Commissie
                                                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk
                                                                      dat het den Hove behage:
                         der Nederlanden
                          (Zaak C-63/03)                              —     vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet
                                                                            de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om te
                                                                            waarborgen dat de houders van in andere lidstaten
                          (2003/C 83/22)                                    afgegeven diploma’s middelbaar onderwijs onder dezelfde
                                                                            voorwaarden als houders van een CHMO (certificaat van
                                                                            hoger middelbaar onderwijs) toegang hebben tot het door
                                                                            de Communauté française de Belgique georganiseerde
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  hoger onderwijs, niet heeft voldaan aan de krachtens
op 14 februari 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der               de artikelen 12, 149 en 150 EG op hem rustende
Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-                       verplichtingen:
schappen, vertegenwoordigd door W. Wils, als gemachtigde.
                                                                      —     het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1.     Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,
       door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
       maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 98/
       71/EG ( 1) van het Europees Parlement en de Raad van           Middelen en voornaamste argumenten
       13 oktober 1998 betreffende de rechtsbescherming van
       modellen, of althans deze de Commissie niet mede te
       delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende
       verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                      De betrokken Belgische autoriteiten verlangen van onderdanen
                                                                      van andere lidstaten die houder zijn van een diploma of
2.     het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.      titel waarmee in een andere lidstaat (met uitzondering van
                                                                      Luxemburg) gevolgd middelbaar onderwijs is afgerond en die
                                                                      in België toegang tot het hoger onderwijs wensen te krijgen, dat
                                                                      zij zich aanmelden en slagen voor een bekwaamheidsexamen,
Middelen en voornaamste argumenten                                    tenzij zij, als aanvullende voorwaarde, kunnen aantonen dat
                                                                      zij in hun land van herkomst zijn toegelaten tot de gewenste
                                                                      faculteit zonder toelatingsexamen of andere vorm van selectie.
De omzettingstermijn is op 28 oktober 2001 verstreken.                De Commissie beschouwt deze praktijk als discriminerend en
                                                                      in strijd met de in de conclusie genoemde verdragsartikelen.
( 1) PB L 289, blz. 28.


title: Zaak T-226/13 P: Beschikking van het Gerecht van 21 oktober 2013 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Beroep in eerste aanleg kennelijk rechtens ongegrond verklaard — Verzending van schrijven over uitvoering van arrest van Gerecht voor ambtenarenzaken aan vertegenwoordiger van rekwirant in tegen dat arrest ingestelde hogere voorziening — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/14

         Beschikking van het Gerecht van 21 oktober 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-226/13 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Beroep in eerste aanleg kennelijk rechtens ongegrond verklaard - Verzending van schrijven over uitvoering van arrest van Gerecht voor ambtenarenzaken aan vertegenwoordiger van rekwirant in tegen dat arrest ingestelde hogere voorziening - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2013/C 359/27
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 6 februari 2013, Marcuccio/Commissie (F-67/12, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

               3)

               Marcuccio wordt krachtens artikel 90 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht veroordeeld tot betaling van het bedrag van 2 000 EUR aan het Gerecht.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak C-386/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Sofiyski gradski sad — Bulgarije) — procedure ingeleid door Siegfried János Schneider (Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Werkingssfeer — Bevoegdheid van natuurlijke personen — Exclusieve bevoegdheid betreffende zakelijke rechten op onroerende goederen — Omvang — Procedure van oneigenlijke rechtspraak inzake recht van onder curatele gestelde persoon die in een lidstaat woont om te beschikken over zijn in andere lidstaat gelegen onroerende goederen)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/35

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Sofiyski gradski sad — Bulgarije) — procedure ingeleid door Siegfried János Schneider
   (Zaak C-386/12) (1)

   (Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Werkingssfeer - Bevoegdheid van natuurlijke personen - Exclusieve bevoegdheid betreffende zakelijke rechten op onroerende goederen - Omvang - Procedure van oneigenlijke rechtspraak inzake recht van onder curatele gestelde persoon die in een lidstaat woont om te beschikken over zijn in andere lidstaat gelegen onroerende goederen)
   2013/C 344/61
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Sofiyski gradski sad

      Partijen in het hoofdgeding

   Siegfried János Schneider

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Sofiyski gradski sad — Uitlegging van artikel 22, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Natuurlijke persoon die gedeeltelijk handelingsonbekwaam is verklaard overeenkomstig de wettelijke regeling van zijn lidstaat — Verzoek dat deze persoon, met toestemming van zijn wettelijke vertegenwoordiger, heeft ingediend in een andere lidstaat om een onroerend goed te mogen verkopen dat hij in deze staat heeft geërfd — Bevoegdheid van de rechterlijke instantie van de lidstaat waar het onroerend goed is gelegen — Toepasselijkheid van artikel 22, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 in procedures van oneigenlijke rechtspraak

      Dictum

   Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, en met name artikel 22, punt 1, daarvan, moet aldus worden uitgelegd dat zij geen toepassing vindt op een procedure van oneigenlijke rechtspraak die door een onderdaan van een lidstaat, die overeenkomstig het recht van die lidstaat ten gevolge van zijn ondercuratelestelling gedeeltelijk handelingsonbekwaam is verklaard, is ingeleid bij een rechterlijke instantie van een andere lidstaat teneinde toestemming te krijgen om zijn aandeel in een op het grondgebied van die andere lidstaat gelegen onroerend goed te verkopen, daar een dergelijke procedure betrekking heeft op „de bevoegdheid van natuurlijke personen” in de zin van artikel 1, lid 2, sub a, van deze verordening en dus van de materiële werkingssfeer van deze laatste is uitgesloten.

      (1)  PB C 311 van 13.10.2012.