title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 november 2004 in zaak C-116/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/17/EG — Sanering en liquidatie van verzekeringsondernemingen — Niet-omzetting binnen voorgeschreven termijn)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/19

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 18 november 2004
   in zaak C-116/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/17/EG - Sanering en liquidatie van verzekeringsondernemingen - Niet-omzetting binnen voorgeschreven termijn)
   (2005/C 6/37)
   Procestaal: Zweeds
   In zaak C-116/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 4 maart 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. Traversa en K. Simonsson) tegen Koninkrijk Zweden (gemachtigde: A. Kruse), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, waarnemend voor de president van de Vierde kamer, M. Ilešič (rapporteur) en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 18 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van verzekeringsondernemingen, is het Koninkrijk Zweden de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Zweden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak T-118/09: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2011 — La Sonrisa de Carmen en Bloom Clothes/BHIM — Heldmann (BLOOMCLOTHES) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BLOOMCLOTHES — Ouder nationaal woordmerk BLOOM — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/17

         Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2011 — La Sonrisa de Carmen en Bloom Clothes/BHIM — Heldmann (BLOOMCLOTHES)
   (Zaak T-118/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BLOOMCLOTHES - Ouder nationaal woordmerk BLOOM - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 340/32
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: La Sonrisa de Carmen, SL (Vigo, Spanje), en Bloom Clothes, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Míguez Pereira, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. F. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Harald Heldmann (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: E. Günther, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 januari 2009 (zaak R 695/2008-2) inzake een oppositieprocedure tussen Harald Heldmann en La Sonrisa de Carmen, SL en Bloom Clothes, SL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               La Sonrisa de Carmen, SL en Bloom Clothes, SL worden verwezen in de kosten, behalve in de kosten van Harald Heldmann.

               3)

               Heldmann zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Zaak T-13/04: Beroep, op 15 januari 2004 ingesteld door Jens Peter Bonde en anderen tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
C 71/34                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       20.3.2004
Beroep, op 15 januari 2004 ingesteld door Jens Peter                    Middelen en voornaamste argumenten
Bonde en anderen tegen Europees Parlement en Raad van
                        de Europese Unie
                                                                        Tot staving van hun beroep voeren verzoekers aan dat de
                          (Zaak T-13/04)                                betwiste verordening artikel 191 EG schendt voorzover de
                                                                        erkenning van allianties van politieke partijen als Europese
                                                                        politieke partijen de integratie binnen de Europese Unie, de
                                                                        vorming van een Europees bewustzijn of de uiting van de
                          (2004/C 71/61)                                politieke wil van de burgers van de Unie niet bevordert. Voorts
                                                                        schendt zij verklaring nr. 11 ad artikel 191 van het EG-
                                                                        Verdrag, die aan de slotakte van het Verdrag van Nice is
                                                                        gehecht, voorzover zij een ongeoorloofde bevoegdheidsover-
                         (Procestaal: Engels)                           dracht aan de Europese Gemeenschap inhoudt, geen passende
                                                                        waarborgen biedt opdat de toegekende fondsen niet zullen
                                                                        worden gebruikt voor de activiteiten van nationale politieke
                                                                        partijen, en kleinere fracties en fracties van minderheden
                                                                        discrimineert. Verzoekers betogen eveneens dat de bestreden
                                                                        verordening de artikelen 5, 189 en 202 EG schendt door aan
                                                                        het Europees Parlement bevoegdheden inzake uitvoering en
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               besluitvorming toe te kennen.
schappen is op 15 januari 2004 beroep ingesteld tegen
Europees Parlement en Raad van de Europese Unie door Jens
Peter Bonde, Bagsvaerd (Denemarken), Inger Schörling, Gärle
(Zweden), Paul-Mari Coûteaux, Mirbeau (Frankrijk), Nigel Paul
Farage, Westerham (Verenigd Koninkrijk), William Abitbol,
Parijs (Frankrijk), Bent Hindrup Andersen, Horsens (Denemar-            Voorts schendt de bestreden verordening volgens verzoekers
ken), Graham H. Booth, Paignton (Verenigd Koninkrijk),                  een aantal fundamentele rechten, in het bijzonder het discrimi-
Florence Kuntz, Lyon (Frankrijk), Ulla Margrethe Sandbæk,               natieverbod, het recht van vrije gedachte, de gewetens- en
Kopenhagen (Denemarken), Jeffrey William Titford, Frinton-              godsdienstvrijheid en de vrije meningsuiting, die volgens
on-Sea (Verenigd Koninkrijk), Per Gahrton, Täby (Zweden),               verzoekers worden geschonden door de eis van onvoorwaarde-
Herman Schmid, Kopenhagen (Denemarken), Jonas Sjöstedt,                 lijke eerbiediging van de Europese beginselen als basisvoor-
Umeå (Zweden), Pernille Frahm, Bjert (Denemarken), Roger                waarde voor subsidiëring; alsmede de vrijheid van vereniging
Helmer, Lutterworth (Verenigd Koninkrijk), Daniel J. Hannan,            en vergadering, die volgens hen wordt geschonden omdat
Geat Bookham (Verenigd Koninkrijk), Georges Berthu, Longré              de betwiste verordening voorziet in kiesdrempels waardoor
(Frankrijk), Dominique F. C. Souchet, Saint-Gemme la Plaine             partijen van minderheden en onafhankelijke nationale politieke
(Frankrijk), Thierry de la Perriere, Luc-sur-Mer (Frankrijk), Hans      partijen worden uitgesloten.
Kronberger, Wenen (Oostenrijk), Jean-Louis Bernie, Nantes
(Frankrijk), Yves Butel, Amiens (Frankrijk), en Ole Krarup,
Helsingor (Denemarken), vertegenwoordig door J. Dhont,
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        Verzoekers stellen eveneens dat de betwiste verordening een
                                                                        reeks basisbeginselen van het gemeenschapsrecht schendt,
                                                                        namelijk het beginsel van gelijke behandeling, ten gevolge van
                                                                        discriminatie ten aanzien van partijen van minderheden en
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       onafhankelijke politieke partijen, het beginsel van de democra-
                                                                        tie, door leden van het Europees Parlement anders te behan-
                                                                        delen naargelang zij al dan niet lid zijn van Europese partijen,
—     Verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees                   en het beginsel van de rechtsstaat, voorzover het Europees
      Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende              Parlement de betwiste maatregel als medewetgever heeft
      het statuut en de financiering van politieke partijen op          vastgesteld en aldus de regeling zal moeten toepassen en
      Europees niveau, nietig te verklaren, subsidiair, bepaalde        uitvoeren. Ook worden beginselen en tradities die de lidstaten
      onderdelen daarvan nietig te verklaren, en nog meer               gemeen hebben, geschonden voorzover voor de subsidiëring
      subsidiair, te gelasten dat de verordening betreffende de         zeer hoge drempels zijn vastgesteld en loyaliteit aan bepaalde
      Europese politieke partijen volgens de regels van het             Europese politieke idealen wordt vereist. Daarnaast is volgens
      recht wordt toegepast en uitgevoerd, zodat daadwerkelijk          verzoekers ook sprake van misbruik van bevoegdheden door
      wordt tegemoetgekomen aan verzoekers bezwaren;                    het Europees Parlement en de Raad en schending van de
                                                                        beginselen van evenredigheid en subsidiariteit.
—     het Europees Parlement en de Raad te verwijzen in de
      kosten van het geding en te veroordelen tot betaling van
      de honoraria van verzoekers advocaat in overeenstem-
      ming met het toepasselijke recht.


title: Zaak T-127/02: Beroep, op 18 april 2002 ingesteld door Concept-Anlagen u. Geräte nach "GMP" für Produktion u. Labor GmbH tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
15.6.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 144/61
Verzoekster komt op tegen de haar opgelegde geldboete,                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
inzonderheid wat de hoogte daarvan betreft. Zij voert aan, dat
het onderzoek van de feiten door de Commissie niet naar                 —     te vernietigen de beslissing R 466/2000-2 van de tweede
behoren is verlopen, en dat de door haar vastgestelde feiten                  kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie
inzonderheid gelet op haar slechts passieve betrokkenheid bij                 binnen de interne markt van 18 februari 2002;
het kartel onjuist zijn beoordeeld. Verder heeft de Commissie
niet naar behoren rekening gehouden met de omstandigheid                —     het Bureau te verwijzen in de kosten.
dat de afspraken niet of slechts laat zijn uitgevoerd. Hetzelfde
geldt voor de aanzienlijke prijsdalingen of prijsschommelingen
tijdens de inbreukperiode alsmede de invloed van de productie-
kosten op de prijzen.                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Wat de ernst van de inbreuk betreft voert verzoekster onder             Betrokken gemeen-               beeldmerk „ECA” — aanvraagnr.
meer aan, dat de Commissie onvoldoende rekening heeft                   schapsmerk:                     1106442
gehouden met de geringe gevolgen van het kartel, de slechte
economische situatie in de sector, en de vroegtijdige beëindi-          Waren of diensten:              waren en diensten van de klas-
ging van de inbreuk. Verder heeft de Commissie buiten                                                   sen 9, 41 en 42
beschouwing gelaten dat verzoekster in het kartel volledig
passief is gebleven en er in belangrijke mate heeft toe                 Voor de kamer van be-           afwijzing van de aanvraag door de
bijgedragen dat de inbreuk vroeg werd beëindigd. Aldus heeft            roep aangevochten be-           onderzoeker
de Commissie gehandeld in strijd met het evenredigheidsbegin-           slissing:
sel en met artikel 15, lid 2, van verordening (EEG) nr. 17/62.
                                                                        Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep
                                                                        roep:
Ook vormt de hoogte van het boetebedrag een discriminatie
van verzoekster in vergelijking met veel actievere leden van            Middelen:                       —      verkeerde toepassing van ar-
het kartel.                                                                                tikel 7, lid 1, sub h, van
                                                                                verordening (EG) nr. 40/
                                                                                94 (1) en van artikel 6 van
Bovendien voert verzoekster aan, dat de Commissie heeft                                                        het Unieverdrag van Pa-
gehandeld in strijd met het beginsel van het zorgvuldig en                                                     rijs (2), aangezien het beeld-
onpartijdig onderzoek van de standpunten die een rol moeten                                                    merk niet gelijk is aan het
spelen bij de vaststelling van de hoogte van de geldboete, nu                                                  Europese embleem
zij met talrijke door verzoekster aangebrachte bewijselementen
geen rekening heeft gehouden. Tenslotte is de beschikking in
strijd met de motiveringsplicht van artikel 253 EG.                     (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                            inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                                                                        (2) Verdrag van Parijs tot bescherming van de industriële eigendom.
Beroep, op 18 april 2002 ingesteld door Concept-Anlagen
u. Geräte nach „GMP” für Produktion u. Labor GmbH
tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne                    Beroep, op 17 april 2002 ingesteld door Papeteries Mou-
          markt (merken, tekeningen en modellen)                        geot tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-127/02)                                                          (Zaak T-128/02)
                        (2002/C 144/118)                                                         (2002/C 144/119)
                         (Procestaal: Duits)                                                      (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 18 april 2002 beroep ingesteld tegen het                 schappen is op 17 april 2002 beroep ingesteld tegen Commis-
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,               sie van de Europese Gemeenschappen door vennootschap
tekeningen en modellen) door Concept-Anlagen u. Geräte                  Papeteries Mougeot, gevestigd te Laval-sur-Vologne (Frankrijk),
nach „GMP” für Produktion u. Labor GmbH, te Heidelberg                  vertegenwoordigd door G. Barsi, J. Baumgartner en J.-P. Hor-
(Duitsland), vertegenwoordigd door G. J. Hodapp, advocaat.              dies, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


               10.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/9

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, door Asker Brygge AS ingesteld op 13 september 2011
   (Zaak E-12/11)
   2011/C 325/05
   Op 13 september 2011 werd bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Asker Brygge AS, vertegenwoordigd door Thomas Nordby, advocaat en Espen Bakken, advocaat, Arntzen de Besche Advokatfirma AS, Bygdøy allé 2, 0204 Oslo, Noorwegen.
   Verzoekster vraagt het EVA-Hof:

               1.

               de artikelen 1 en 2 van Besluit nr. 232/11/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nietig te verklaren;

               2.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in de kosten van de procedure te verwijzen.

      Feiten en argumenten:

               —

               In haar Besluit nr. 232/11/COL van 13 juli 2011 over de verkoop van een stuk grond te Nesøyveien 8, gnr. 32 bnr. 17, in de gemeente Asker, heeft de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA de verkoop als staatssteun in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst aangemerkt en geoordeeld dat deze moest worden teruggevorderd.

               —

               Verzoekster verzoekt het bestreden besluit nietig te verklaren.

               —

               Verzoekster voert met name aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA:

                           —

                           artikel 61, lid 1, EER verkeerd heeft toegepast om na te gaan of Asker Brygge economisch voordeel heeft verkregen in de zin van artikel 61, lid 1, EER;

                           —

                           een beoordelingsfout heeft gemaakt met betrekking tot het tijdstip waarmee rekening wordt gehouden om te bepalen of er sprake is van staatssteun in de zin van artikel 61, lid 1, EER, en

                           —

                           niet naar behoren rekening heeft gehouden met het feit dat de verkoop is gebaseerd op een optieovereenkomst.


title: Zaak T-465/08: Arrest van het Gerecht van 15 april 2011 — Tsjechische Republiek/Commissie ( „Phare-programma — Door Tsjechische Republiek verkregen „revolverende fondsen” — Terugbetaling van de uitgekeerde bedragen — Beslissing van Commissie om over te gaan tot invordering door middel van verrekening — Rechtsgrond — Verschillende rechtsordes — Begrip zeker en vaststaand karakter van schuldvordering — Motiveringsplicht” )

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/16

         Arrest van het Gerecht van 15 april 2011 — Tsjechische Republiek/Commissie
   (Zaak T-465/08) (1)

   („Phare-programma - Door Tsjechische Republiek verkregen „revolverende fondsen” - Terugbetaling van de uitgekeerde bedragen - Beslissing van Commissie om over te gaan tot invordering door middel van verrekening - Rechtsgrond - Verschillende rechtsordes - Begrip zeker en vaststaand karakter van schuldvordering - Motiveringsplicht”)
   2011/C 160/19
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordiger: M. Smolek, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. van Nuffel, F. Dintilhac en Z. Malůšková, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de beslissing van de Commissie van 7 augustus 2008 om over te gaan tot de invordering door middel van verrekening van de door de Tsjechische Republiek verschuldigde bedragen in het kader van „revolverende fondsen” van het Phare-programma

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Tsjechische Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Zaak C-292/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 13 juni 2014 — Griekse Staat/Stefanos Stroumboulis e.a.

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 13 juni 2014 — Griekse Staat/Stefanos Stroumboulis e.a.
   (Zaak C-292/14)
   2014/C 282/30
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Griekse Staat

      Verwerende partijen: Stefanos Stroumpoulis, Nicolaos Koumpanos, Panagiotis Renieris, Charalampos Renieris, Ioannis Zacharias, Dimitrios Lazarou en Apostolos Chatzisotiriou

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bepalingen van richtlijn 80/987/EEG (1) van de Raad aldus worden uitgelegd dat deze toepasselijk zijn op uit een lidstaat afkomstige zeelieden die als bemanning op een schip onder de vlag van een niet tot de Europese Unie behorende staat hebben gewerkt, wat betreft hun onvervulde aanspraken tegen de vennootschap waaraan dat schip in eigendom toebehoort, die haar statutaire zetel op het grondgebied van de derde staat maar haar werkelijke zetel in de genoemde lidstaat had en door een rechter van de lidstaat, op grond van de werkelijke zetel, in staat van faillissement is verklaard volgens het recht van die staat, in het licht van het doel van de richtlijn en ongeacht of op de arbeidsovereenkomsten het recht van de derde staat van toepassing is en de lidstaat niet over mogelijkheden beschikt om betaling van een bijdrage aan het waarborgfonds af te dwingen van de buiten zijn rechtsorde staande eigenaar van het schip?

               2)

               Moeten de bepalingen van richtlijn 80/987/EEG van de Raad aldus worden uitgelegd dat als een zelfde mate van bescherming is aan te merken de regeling van artikel 29 van wet nr. 1220/1981, volgens welke het waarborgfonds voor oud-zeevarenden (ΝΑΤ) maximaal drie maanden gage, berekend volgens het door de nationale collectieve arbeidsovereenkomsten bepaalde minimumloon met toeslagen, uitkeert aan Griekse zeelieden die zijn gemonsterd op onder Griekse vlag varende of met het ΝΑΤ geassocieerde schepen, in het enige door dat artikel voorziene geval, namelijk dat zij zijn achtergelaten in het buitenland?

      (1)  Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283, blz. 23).


title: Doorhaling van zaak C-446/99

text:
5.5.2001              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 134/13
              Doorhaling van zaak C-458/99 (1)                                  Doorhaling van zaak C-106/00 (1)
                       (2001/C 134/25)                                                    (2001/C 134/27)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 februari 2001         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 februari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-458/99:           de doorhaling in het register gelast van zaak C-106/00:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
Republiek.                                                        Republiek.
(1) PB C 47 van 19.2.2000.                                        (1) PB C 163 van 10.6.2000.
              Doorhaling van zaak C-446/99 (1)
                       (2001/C 134/26)
                                                                                Doorhaling van zaak C-342/00 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 februari 2001                                 (2001/C 134/28)
de doorhaling in het register gelast van zaak C-446/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek          De president van het Hof van Justitie van de Europese
Oostenrijk.                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 maart 2001 de
                                                                  doorhaling in het register gelast van zaak C-342/00: Commissie
(1) PB C 47 van 19.2.2000.                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
                                                                  (1) PB C 316 van 4.11.2000.


title: Zaak C-493/08: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 23 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2005/56/EG — Grensoverschrijdende fusies van kapitaalvennootschappen — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/20

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 23 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-493/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2005/56/EG - Grensoverschrijdende fusies van kapitaalvennootschappen - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 141/33
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: I. Dimitriou en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: N. Dafniou, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/56/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende grensoverschrijdende fusies van kapitaalvennootschappen (PB L 310, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/56/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende grensoverschrijdende fusies van kapitaalvennootschappen, is de Helleense Republiek de krachtens artikel 19, eerste alinea, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 6 van 10.1.2009.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 oktober 2004 in zaak C-328/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Landbouw — Verordening (EEG) nr. 3508/92 — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/11

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 12 oktober 2004
   in zaak C-328/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Landbouw - Verordening (EEG) nr. 3508/92 - Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen)
   (2004/C 300/22)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-328/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 18 september, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Condou-Durande) tegen Helleense Republiek (gemachtigden: V. Kontolaimos en I. Chalkias), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J.-P. Puissochet, F. Macken (rapporteur), J. Malenovský en U. Lõmus, rechters, advocaat-generaal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 12 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor de volledige tenuitvoerlegging van artikel 2, sub a en e, van verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van 27 november 1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen, is de Helleense Republiek de krachtens deze verordening op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Helleense Republiek zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 261 van 26.10.2002.


title: Zaak C-310/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 20 juni 2011 — Grattan plc/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 20 juni 2011 — Grattan plc/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
   (Zaak C-310/11)
   2011/C 282/03
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First-tier Tribunal (Tax Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Grattan plc

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Prejudiciële vraag

   Heeft een belastingplichtige krachtens artikel 8, sub a, van de Tweede richtlijn (67/228/EEG (1)) van de Raad van 11 april 1967, en/of de beginselen van fiscale neutraliteit en gelijke behandeling, met betrekking tot de periode vóór 1 januari 1978 een rechtstreeks werkend recht op reductie, met terugwerkende kracht, van de belastinggrondslag voor een levering van goederen, indien de ontvanger van de goederen, na de levering ervan, door de leverancier een tegoed werd toegekend dat de ontvanger naar eigen keuze in geld kon opnemen of kon verrekenen met aan de leverancier verschuldigde bedragen voor in het verleden aan de ontvanger geleverde goederen?

      (1)  Tweede Richtlijn 67/228/EEG van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Structuur en wijze van toepassing van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 1971, blz. 1303).


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  6 oktober 2005  in zaak C-120/04 (verzoek van het Oberlandesgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Medion AG tegen Thomson multimedia Sales Germany & Austria GmbH (Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 5, lid 1, sub b — Verwarringsgevaar — Gebruik van merk door derde — Samengesteld teken dat bestaat uit benaming van derde gevolgd door merk)

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 6 oktober 2005
   in zaak C-120/04 (verzoek van het Oberlandesgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Medion AG tegen Thomson multimedia Sales Germany & Austria GmbH (1)

   (Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 5, lid 1, sub b - Verwarringsgevaar - Gebruik van merk door derde - Samengesteld teken dat bestaat uit benaming van derde gevolgd door merk)
   (2005/C 296/11)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-120/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) bij beslissing van 17 februari 2004, ingekomen bij het Hof op 5 maart 2004, in de procedure: Medion AG tegen Thomson multimedia Sales Germany & Austria GmbH, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur), R. Schintgen, G. Arestis en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: K. Sztranc, administrateur, op 6 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 5, lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, dient aldus te worden uitgelegd dat er bij het publiek verwarring tussen dezelfde waren en diensten kan bestaan, wanneer het bestreden teken wordt gevormd door samenvoeging van de firmanaam van een derde met het ingeschreven merk, dat een normaal onderscheidend vermogen heeft, en het ingeschreven merk weliswaar niet als enige bepalend is voor de totaalindruk van het samengestelde teken, doch daarin een zelfstandige onderscheidende plaats behoudt.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-522/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 7 oktober 2016 — A tegen Staatssecretaris van Financiën

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 7 oktober 2016 — A tegen Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-522/16)
   (2017/C 086/06)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: A

      Verweerder: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 62 van het CDW (1) [Communautair douanewetboek] in samenhang gelezen met de artikelen 205, 212, 216, 217 en 218 van de UCDW (2) [Uitvoeringsverordening Communautair douanewetboek] alsmede de bepalingen van verordening (EEG) nr. 2777/75 (3) en verordening (EG) nr. 1484/95 (4) zo te worden uitgelegd dat tot de in artikel 201, lid 3, tweede alinea, van het CDW bedoelde gegevens op basis waarvan de douaneaangifte wordt opgesteld, mede behoren de in artikel 3, lid 2, van verordening nr. 1484/95 bedoelde, aan de douaneautoriteiten over te leggen, bescheiden?

               2)

               Dient artikel 201, lid 3, tweede alinea, van het CDW aldus te worden uitgelegd dat onder de aansprakelijk te houden personen mede moet worden begrepen de natuurlijke persoon, die niet zelf de in die alinea omschreven handeling („verstrekken van de voor de opstelling van de douaneaangifte benodigde gegevens”) feitelijk heeft verricht noch voor de uitvoering van die handeling als functionaris verantwoordelijk kan worden gesteld, maar die nauw en bewust betrokken is geweest bij het bedenken en het vervolgens opzetten van een structuur van vennootschappen en handelsstromen in het kader waarvan vervolgens (door anderen) „het verstrekken van de voor de opstelling van de douaneaangifte benodigde gegevens” heeft plaatsgevonden?

               3)

               Dient de voorwaarde „terwijl zij wisten of redelijkerwijze hadden moeten weten dat de voor of de opstelling van de aangifte benodigde gegevens verkeerd waren” in artikel 201, lid 3, tweede alinea, van het CDW, aldus te worden uitgelegd dat rechtspersonen en natuurlijke personen, die ervaren marktdeelnemers zijn, niet aansprakelijk kunnen worden gehouden voor aanvullende rechten die wegens misbruik van recht zijn verschuldigd, wanneer zij pas tot het opzetten van een transactiestructuur met het oog op het ontwijken van aanvullende rechten zijn overgegaan, nadat door gerenommeerde specialisten op het gebied van het douanerecht was bevestigd dat een dergelijke structuur juridisch en fiscaal aanvaardbaar was?

               4)

               Dient artikel 221, lid 4, van het CDW aldus te worden uitgelegd dat de termijn van drie jaar niet wordt verlengd in een situatie waarin na het verstrijken van de in artikel 221, lid 3, eerste volzin, van het CDW bedoelde termijn wordt vastgesteld dat rechten bij invoer die op de voet van artikel 201 van het CDW verschuldigd zijn geworden ten gevolge van het doen van een douaneaangifte voor het brengen van goederen in het vrije verkeer, niet eerder zijn geheven als gevolg van een opgave van verkeerde of onvolledige gegevens in de aangifte?

               5)

               Dienen artikel 221, leden 3 en 4, van het CDW aldus te worden uitgelegd dat, wanneer aan een douaneschuldenaar ter zake van een invoeraangifte eenmaal een mededeling van verschuldigde rechten is gedaan waartegen die douaneschuldenaar beroep in de zin van artikel 243 van het CDW heeft ingesteld, de douaneautoriteiten ter zake van dezelfde douaneaangifte in aanvulling op deze in rechte betwiste mededeling wettelijk verschuldigde rechten bij invoer kunnen navorderen met voorbijgaan aan het hetgeen in artikel 221, lid 4, van het CDW is bepaald?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB 1992, L 302, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB 1993, L 253, blz. 1).

      (3)  Verordening van de Raad van 29 oktober 1975 houdende omschrijving van de wijze van toepassing van vrijwaringsmaatregelen in de sector eieren (PB 1975, L 282, blz. 77).

      (4)  Verordening van de Commissie van 28 juni 1995 houdende bepalingen voor de toepassing van de aanvullende invoerrechten in de sectoren slachtpluimvee en eieren, alsmede voor ovoalbumine, en houdende vaststelling van deze rechten en intrekking van verordening nr. 163/67/EEG (PB 1995, L 145, blz. 47).


title: Zaken T-422/15 en T-423/15: Arrest van het Gerecht van 25 mei 2016 – U-R LAB/EUIPO (THE DINING EXPERIENCE) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk en Uniewoordmerk THE DINING EXPERIENCE — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/32

         Arrest van het Gerecht van 25 mei 2016 – U-R LAB/EUIPO (THE DINING EXPERIENCE)
   (Zaken T-422/15 en T-423/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk en Uniewoordmerk THE DINING EXPERIENCE - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 243/34)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: U-R LAB (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: G. Barbaut, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Voorwerp

   Twee beroepen tegen twee beslissingen van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 mei 2015 (zaken R 2541/2014-4 en R 2542/2014-4) inzake aanvragen tot inschrijving van het beeldteken en het woordteken THE DINING EXPERIENCE als Uniemerken

      Dictum

               1)

               De zaken T-422/15 en T-423/15 worden gevoegd voor het onderhavige arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               U-R LAB wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015.


title: Doorhaling van zaak C-149/02

text:
C 146/36               NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                     21.6.2003
               Doorhaling van zaak C-107/02 ( 1)                                   Doorhaling van zaak C-192/02 ( 1)
                        (2003/C 146/60)                                                     (2003/C 146/63)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 maart 2003 de            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-107/02: Commis-        doorhaling in het register gelast van zaak C-192/02: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek             sie van de Europese Gemeenschappen tegen Oostenrijkse
Duitsland.                                                          Republiek.
( 1) PB C 191 van 10.8.2002.                                        (1 ) PB C 169 van 13.7.2002.
               Doorhaling van zaak C-149/02 ( 1)                                   Doorhaling van zaak C-343/02 ( 1)
                        (2003/C 146/61)
                                                                                (2003/C 146/64)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                    De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 maart 2003 de
                                                                    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 april 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-149/02: Commis-
                                                                    doorhaling in het register gelast van zaak C-343/02: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
                                                                    sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
Nederlanden.
                                                                    (1 ) PB C 261 van 26.10.2002.
( 1) PB C 156 van 29.6.2002.
               Doorhaling van zaak C-155/02 ( 1)                                   Doorhaling van zaak C-363/02 ( 1)
                        (2003/C 146/62)                                                     (2003/C 146/65)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 april 2003 de           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 april 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-155/02: Commis-        doorhaling in het register gelast van zaak C-363/02: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Oostenrijkse               sie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
Republiek.                                                          bliek.
( 1) PB C 169 van 13.7.2002.                                        (1 ) PB C 305 van 7.12.2002.


title: Zaak C-680/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Verenigd Koninkrijk) op 22 december 2011 — Anita Chieza/Secretary of State for Work and Pensions

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Verenigd Koninkrijk) op 22 december 2011 — Anita Chieza/Secretary of State for Work and Pensions
   (Zaak C-680/11)
   2012/C 65/15
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   The Upper Tribunal (Administrative Appeals Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Anita Chieza

      Verwerende partij: Secretary of State for Work and Pensions

      Prejudiciële vraag

               1)

               Is de verschillende behandeling op grond van geslacht onder het stelsel van arbeidsongeschiktheidsuitkeringen noodzakelijk en objectief verbonden met het verschil in pensioenleeftijd, zodat zij binnen de werkingssfeer valt van de afwijkingsmogelijkheid neergelegd in artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn 79/7 (1), indien een aanvrager:

                           a)

                           een vrouw is;

                           b)

                           ziek wordt voor zij de pensioenleeftijd heeft bereikt (voor een vrouw: 60 jaar);

                           c)

                           gedurende 28 weken en tot na het bereiken van de pensioenleeftijd wettelijk ziekengeld (hierna: „WZG”) van haar werkgever heeft ontvangen;

                           d)

                           na het bereiken van de pensioenleeftijd een tijdelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering heeft aangevraagd;

                           e)

                           heeft voldaan aan de premievoorwaarden om recht te hebben op de tijdelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering;

                           f)

                           een tijdelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering is geweigerd omdat haar „periode van arbeidsongeschiktheid” volgens de wet is begonnen nadat zij de pensioenleeftijd had bereikt (omdat de wetgeving bepaalt dat een periode waarin iemand aanspraak heeft op WZG niet als periode van arbeidsongeschiktheid wordt gerekend),

         terwijl een mannelijke aanvrager die kort voor het bereiken van de leeftijd van 60 jaar ziek wordt, gedurende 28 weken van zijn werkgever WZG ontvangt en een tijdelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering aanvraagt, in beginsel voor een tijdelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering in aanmerking komt aangezien zijn periode van arbeidsongeschiktheid begonnen is na het bereiken van de leeftijd van 60 jaar maar voordat hij de pensioenleeftijd heeft bereikt?

      (1)  Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (PB L 6, blz. 24).


title: Zaak T-28/04: Beroep, op 22 januari 2004 ingesteld door Mülhens GmbH & Co KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/67

         Beroep, op 22 januari 2004 ingesteld door Mülhens GmbH & Co KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak T-28/04)
   (2004/C 106/137)
   Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 januari 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door Mülhens GmbH & Co KG, te Keulen (Duitsland), vertegenwoordigd door T. Schulte-Beckhausen, advocaat.
   Andere partij voor de kamer van beroep: M. Cara, te Trezzano Sul Naviglio (Milaan), Italië.

               —

               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau van 20 november 2003 (zaak R 10/2003-1) te vernietigen;

         het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               M. Cara

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk „TOSKA LEATHER” voor waren van de klassen 16, 18 en 25 (onder meer boeken, zakken en tassen, heren-, dames- en kinderkleding in het algemeen) – aanvraagnr. 1 079 888

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster

               Oppositiemerk of -teken:

               Duits woordmerk „TOSCA” voor parfumerieartikelen (onder meer „Parfum”, „Eau de Toilette” en „Eau de Parfum pour Femmes”)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               toewijzing van de oppositie voor de waren van klasse 25. Afwijzing van de oppositie voor het overige.

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van verzoeksters beroep

               Middelen:

                           de op het algemeen bekende oppositiemerk gebaseerde oppositie dient krachtens artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) te worden toegewezen;

                           gevaar van verwarring tussen de conflicterende tekens;

                           de etrokken waren betreffen soortgelijke waren;

                           het algemeen bekend oppositiemerk is een bekend merk in de zin van artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-89/12: Beroep ingesteld op 17 februari 2012 — Repsol YPF/BHIM — Ajuntament de Roses ®

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/19

         Beroep ingesteld op 17 februari 2012 — Repsol YPF/BHIM — Ajuntament de Roses ®
   (Zaak T-89/12)
   2012/C 126/39
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Repsol YPF (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: J. B. Devaureix, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Ajuntament de Roses [Roses (Girona), Spanje]

      Conclusies

               —

               het beroep samen met alle relevante documenten en kopieën ontvankelijk verklaren;

               —

               het aangeboden bewijs toelaten;

               —

               het bewijs aanvaarden en de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 5 december 2011 vernietigen en ontoepasselijk verklaren, en, bijgevolg, de inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 7 440 407„R” toestaan voor waren van klasse 25 waarvoor inschrijving oorspronkelijk is aangevraagd, en die in klasse 35 waarvoor inschrijving is geweigerd;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „R” voor waren en diensten van klassen 25, 35 en 41 (aanvraagnr. 7440407).

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Ajuntament de Roses

      Oppositiemerk of -teken: Spaans beeldmerk nr. 2593913 voor waren en diensten van klassen 6, 9, 16, 25 en 35.

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor sommige waren en diensten waartegen zij was ingesteld in klassen 25 en 35 en afwijzing van de aanvraag voor deze goederen

      Beslissing van de kamer van beroep: niet-ontvankelijkverklaring van beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 aangezien er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken is.


title: Zaak C-332/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 augustus 2006 door de Helleense Republiek tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 20 juni 2006 in zaak T-251/04, Helleense Republiek/Commissie

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/30

         Hogere voorziening ingesteld op 1 augustus 2006 door de Helleense Republiek tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 20 juni 2006 in zaak T-251/04, Helleense Republiek/Commissie
   (Zaak C-332/06 P)
   (2006/C 224/57)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Rekwirante: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: B. Kontolaimos, juridisch adviseur van de staat, en I. Chalkias, referendaris van de juridische dienst van de staat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van rekwirante

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen of te herzien;

               —

               de hogere voorziening overeenkomstig de vorderingen toe te wijzen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Eerste middel:
       Vast te stellen dat het Gerecht van eerste aanleg een onjuiste uitlegging heeft gegeven aan artikel 5, lid 2, sub c, vijfde alinea, van verordening nr. 729/70 en aan artikel 7, lid 4, sub a, van verordening nr. 1258/99 juncto artikel 8, lid 1, van verordening nr. 1663/95, zoals gewijzigd bij artikel 1, lid 3, van verordening nr. 2245/99, aangezien

               a)

               de kennisgeving van de Commissie niet voldeed aan de vereisten van artikel 8 van verordening nr. 1663/95 en dus geen schriftelijke kennisgeving in de zin van dit artikel kon vormen en evenmin het begin van de termijn van 24 maanden bedoeld in de verordeningen nrs. 729/70 en 1258/1999. Op basis van voormelde bepalingen was de Commissie destijds dus niet bevoegd, de financiële correcties aan te brengen, aangezien zij zich niet heeft gehouden aan de in die verordeningen voorziene procedures, die een bilateraal overleg voorschrijven, ook met betrekking tot het bedrag van de op te leggen correctie, waarvan de raming moet worden opgenomen in de kennisgeving ex artikel 8 van verordening nr. 1663/95 waardoor de termijn van 24 maanden begint te lopen; in elk geval heeft de Commissie kosten geweigerd die betrekking hebben op een periode vóór de termijn van 24 maanden, en

               b)

               het Gerecht van eerste aanleg aan verordening nr. 2245/1999 terugwerkende kracht heeft toegekend, door te aanvaarden dat deze niet alleen kosten van het begrotingsjaar 2000 dekt, maar eveneens van het voorgaande begrotingsjaar.

         Tweede middel:
       vast te stellen dat het Gerecht van eerste aanleg een onjuiste uitlegging en toepassing heeft gegeven aan het evenredigheidsbeginsel (overmacht) en aan het beginsel van gewettigd vertrouwen wat de vertraging betreft om rijst aan de interventievoorraden te leveren, aangezien:

               a)

               de overschrijding van de termijn van negen dagen voor de levering van de totale hoeveelheid rijst, die te wijten was aan een niet aangekondigde staking van vrachtwagenchauffeurs, een klassiek geval van overmacht vormt dat de Helleense Republiek niet kan worden verweten, daar de bevoegde autoriteiten al het mogelijke hebben gedaan om de rijst ondanks die staking af te leveren, en

               b)

               het feit dat de Commissie er onmiddellijk en tijdig, dat wil zeggen vóór de afloop van de termijn, van op de hoogte was gesteld dat de levering van de rijst door de staking vertraging had opgelopen en zij niet onmiddellijk heeft gereageerd, gewettigd vertrouwen heeft doen ontstaan dat zij geen bezwaar had tegen de vertraging van een paar dagen.


title: Zaak C-490/09: Beroep ingesteld op 30 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/21

         Beroep ingesteld op 30 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-490/09)
   2010/C 37/24
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en E. Traversa, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Conclusies

               —

               Vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 49 EG, door de huidige formulering te handhaven van artikel 24 van de Code des assurances sociales, waarbij de vergoeding van kosten van in een andere lidstaat uitgevoerde medisch-biologische analyses wordt uitgesloten doordat deze kosten slechts middels een derdebetalersregeling worden gedekt, en artikel 12 van de Statuts de l’Union des caisses de maladie, dat voor de vergoeding van in een andere lidstaat uitgevoerde medisch-biologische analyses de eis stelt dat is voldaan aan voorwaarden voor de verstrekking van gezondheidszorg zoals bepaald in de Luxemburgse nationale overeenkomsten;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep beoogt de Europese Commissie dat verweerder, door wettelijke bepalingen te handhaven waarbij de vergoeding van in andere lidstaten uitgevoerde medisch-biologische analyses en onderzoeken wordt uitgesloten, of waarbij voor een dergelijke vergoeding de eis wordt gesteld dat is voldaan aan alle voorwaarden voor de verstrekking van gezondheidszorg zoals bepaald in de Luxemburgse wettelijke regeling, het in artikel 49 EG neergelegde beginsel van het vrij verrichten van diensten heeft geschonden.
   Verzoekster wijst er bij wijze van voorbeeld op dat de nationale autoriteiten de kosten voor analyses en onderzoeken slechts vergoeden indien deze zijn uitgevoerd in een apart analyselaboratorium dat volledig voldoet aan de in de Luxemburgse wettelijke regeling gestelde eisen. In een aantal lidstaten worden dergelijke analyses echter niet in een laboratorium uitgevoerd, maar door de artsen zelf.
   Volgens de Commissie zijn de betrokken restricties niet te rechtvaardigen door een dwingende reden van algemeen belang en vormen zij evenmin een noodzakelijke en evenredige maatregel om het beoogde doel van bescherming van de volksgezondheid te bereiken.


title: Zaak C-118/14: Beschikking van de president van het Hof van 8 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim — Duitsland) — Peggy Kieck/Condor Flugdienst GmbH

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/31

         Beschikking van de president van het Hof van 8 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim — Duitsland) — Peggy Kieck/Condor Flugdienst GmbH
   (Zaak C-118/14) (1)

   2014/C 409/45
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 184 van 16.6.2014.


title: Zaak T-165/99: Beroep, op 9 juli 1999 ingesteld door Omega Air Limited en Seven Q Seven Inc. tegen Raad van Europese Unie

text:
C 281/22               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   2.10.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                      (7Q7) zijn uitgerust met nieuwe motoren met een omloopver-
                                                                        houding van minder dan 3, met ingang van 4 mei 2000 niet
Het bestreden besluit is hetzelfde als dat van zaak T-107/99,           meer in EU-registers worden ingeschreven en, indien zij buiten
Garcia Retortillo (1). De middelen en voornaamste argumenten            de EU zijn ingeschreven, met ingang van 1 april 2002 niet
komen overeen met die welke in die zaak zijn aangevoerd.                meer worden geëxploiteerd op luchthavens binnen de EU.
                                                                        Geen van deze met nieuwe motoren uitgeruste 707-toestellen
                                                                        zal vóór 4 mei 2000 gereed zijn voor inscrijving in de EU.
Tot staving van zijn verzoek beroept verzoeker zich op                  De met nieuwe motoren uitgeruste 707-toestellen voldoen
schending van artikel 7 van protocol nr. 2 bij het Verdrag van          evenwel aan de geluidsnormen die gelden voor andere vliegtui-
Amsterdam, van de artikelen 27 en 39 van het Statuut en van             gen waarvan de exploitatie krachtens de bestreden verordening
het non-discriminatiebeginsel, alsmede op de omstandigheid              nog wel is toegestaan.
dat de Raad bij de vaststelling van het besluit van 1 mei
1999 zou hebben gedwaald ten aanzien van het recht.
Deze rechtsdwaling betreft met name het ontbreken van een               Verzoeksters betogen dienaangaande, dat de omloopverhou-
objectieve rechtvaardigingsgrond voor het feit dat 2 oktober            ding niet zegt over de geluidhinder of de vervuiling die een
1997 als peildatum gold — personen die op die datum bij het             met nieuwe motoren uitgerust vliegtuig veroorzaakt. De
Schengen-Secretariaat werkzaam waren, kwamen in aanmer-                 toepassing van een op de omloopverhouding gebaseerd crite-
king voor opneming in het secretariaat van de Raad — en                 rium houdt geen verband met een verantwoorde technische
de wijze waarop verzoekers contract voor onbepaalde tijd                doelstelling en moet als willekeurig worden aangemerkt.
is beëindigd.                                                           Bovendien stelt de verordening geen geluidsnorm vast en zou
                                                                        zij Omega’s vliegtuigen ook benadelen indien deze volkomen
(1) Nog niet gepubliceerd in het PB.                                    stil zouden zijn. Zoals Omega’s vliegtuigen door 7Q7 met
                                                                        nieuwe motoren worden uitgerust, veroorzaken zij minder,
                                                                        althans niet meer, geluidhinder dan veel vliegtuigen die
                                                                        krachtens de bestreden verordening nog wel in de EU mogen
                                                                        worden geëxploiteerd; tevens veroorzaken zij minder vervui-
                                                                        ling dan andere vliegtuigen die nog jaren in de EU mogen
                                                                        worden geëxploiteerd.
Beroep, op 9 juli 1999 ingesteld door Omega Air Limited
   en Seven Q Seven Inc. tegen Raad van Europese Unie                   Op grond hiervan stellen verzoeksters dat de bestreden
                                                                        verordening:
                        (Zaak T-165/99)
                                                                        — de waarde van Omega’s 707-toestellen onmiddellijk met
                                                                             ten minste circa 30 % vermindert;
                         (1999/C 281/42)
                                                                        — de aanzienlijke investeringen van beide verzoeksters in
                        (Procestaal: Engels)                                 het beproevings- en recertificeringsprogramma van 7Q7
                                                                             tenietdoet;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               — de uitvoering van hun sinds 1992 lopende motorvervan-
schappen is op 9 juli 1999 beroep tegen de Raad van de                       gingsprogramma voor vijf vliegtuigen belet, alsook de
Europese Unie ingesteld door Omega Air Limited en Seven Q                    voorgenomen vervanging van de motoren bij andere
Seven Inc., vertegenwoordigd door D. Vaughan QC, A. Robert-                  vliegtuigen, met als gevolg derving van extra inkomsten,
son en M. Offer, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                     gelet op de verlengde levensduur van niet nieuwe motoren
ten kantore van Faltz & Kremer, advocaten aldaar, Rue Heine 6.               uitgeruste vliegtuigen;
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                    — voor hen verliezen en schade met zich brengt, waaronder
                                                                             de kosten gemaakt wegens pogingen om te bewerkstel-
— verordening (EG) nr. 925/1999 van de Raad nietig te                        ligen, dat de bestreden verordening vliegtuigen met nieuwe
    verklaren voorzover zij vliegtuigen betreft die zijn uitgerust           motoren met een omloopverhouding van minder dan 3
    met geheel nieuwe motoren met een omloopverhouding                       niet zou verbieden.
    van minder dan 3;
— een schadevergoeding vast te stellen overeenkomstig de
    artikelen 235 en 288, lid 2, EG-Verdrag;                            Volgens verzoeksters schendt de bestreden verordening niet
                                                                        alleen de motiveringsverplichting van artikel 235 van het
— de Raad in de kosten te verwijzen.                                    Verdrag en algemene beginselen als het non-
                                                                        discriminatiebeginsel, het evenredigheidsbeginsel en het vert-
                                                                        rouwensbeginsel, maar ook de Algemene Overeenkomst be-
Middelen en voornaamste argumenten                                      treffende tarieven en handel (GATT), de Overeenkomst inzake
                                                                        technische handelsbelemmeringen en het Verdrag van Chicago.
Verzoeksters vorderen nietigverklaring van verordening (EG)
nr. 925/1999 van de Raad (1), voorzover zij vliegtuigen die
zijn uitgerust met geheel nieuwe motoren met een omloopver-             (1) PB 1999, L 115 van 4 mei 1999, blz. 1.
houding van minder dan 3 verbiedt, doch deze wel toelaat
indien de omloopverhouding 3 of meer is. Als gevolg van deze
verordening kunnen Boeing 707 vliegtuigen van de eerste
verzoekster (Omega), wanneer zij door de tweede verzoekster


title: Zaak C-234/03: Verzoek van de Audiencia Nacional van 16 april 2003, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Contse, S.A., Vivisol SRL, en Oxigen Salud, S.A. en INSALUD (actueel INGESA)

text:
2.8.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 184/21
Middelen en voornaamste argumenten                                     Middelen en voornaamste argumenten
In het algemeen kunnen bepalingen van een internationaal               Het Finse recht beperkt de mogelijkheid van een permanent in
verdrag slechts effect blijven sorteren na het verstrijken van de      Finland verblijvend persoon om gebruik te maken van een in
geldigheidsduur van dat verdrag, indien de verdragsluitende            het buitenland geregistreerd voertuig. Het vereist dat de Finse
staten daartoe besluiten.                                              voertuigbelasting wordt betaald alvorens het voertuig kan
                                                                       worden gebruikt. De voertuigbelasting wordt geheven op voer-
                                                                       tuigen die, al zij het maar in geringe mate, in Finland aan het
Er is vóór het verstrijken van het EGKS-Verdrag geen gemeen-           verkeer deelnemen, behalve wanneer bij wet een uitdrukkelijke
schappelijk standpunt ingenomen door de verdragsluitende               uitzondering is gemaakt.
partijen bij dat Verdrag om de geldigheid daarvan te verlengen
en om een algemene overgangsregeling in te voeren ter verze-
kering van de verlenging van de geldigheidsduur van de                 Naar Fins recht moet de voertuigbelasting worden betaald vóór
bepalingen van het Verdrag. De verdragsluitende staten hebben          het voertuig in Finland mag worden gebruikt. Wanneer een
het EGKS-Verdrag laten verstrijken en enkel op sommige                 voertuig zonder dat de belasting is betaald, wordt gebruikt in
gebieden de overgang van EGKS-voorschriften naar het EG-               gevallen waarin belasting verschuldigd is, heffen de autoriteiten
stelsel geregeld. Inzonderheid is geen gemeenschappelijke maat-        de belasting.
regel getroffen op het gebied van de mededinging in de zin
van het EGKS-Verdrag. Voor de vooronderzoeken die bij het
                                                                       De Finse regeling staat in strijd met artikel 39 EG in de weg
verstrijken van het EGKS-Verdrag nog gaande waren, kan
                                                                       aan de verwezenlijking van het vrije verkeer van werknemers,
derhalve geen beroep worden gedaan op de „niet-terugwer-
                                                                       aangezien in Finland wonende werknemers voor hun werk in
kende kracht van het verstrijken”, aangezien zulks zou neer-
                                                                       Finland geen gebruik kunnen maken van in een andere lidstaat
komen op verlenging van de geldigheidsduur van de verdrags-
                                                                       ingeschreven bedrijfsvoertuigen, wanneer over die voertuigen in
bepalingen, ofschoon vóór het verstrijken van het Verdrag geen
                                                                       Finland geen belasting is betaald. In Finland wonende werk-
recht, geen verplichting en geen rechtssituatie is ontstaan.
                                                                       nemers kunnen naar Fins recht geen werk aanvaarden in een
                                                                       naburige lidstaat van de Europese Unie wanneer het gebruik
Volgens verzoekster kunnen de EGKS-voorschriften slechts               van een bedrijfsvoertuig in beide landen deel uitmaakt van het
opgaan in de EG-voorschriften door handelingen die de                  werk.
uitdrukking vormen van de gemeenschappelijke wil van de
verdragsluitende staten.
                                                                       In een andere lidstaat werkzame ondernemingen kunnen ook
                                                                       geen in Finland wonende werknemers aanwerven, omdat zij
                                                                       geen in een andere lidstaat ingeschreven voertuig kunnen
                                                                       gebruiken in Finland, wanneer over die auto in Finland geen
                                                                       belasting is betaald. Deze praktijk discrimineert vooral in
                                                                       Finland wonende grensarbeiders, die geen bedrijfsvoertuig
                                                                       kunnen gebruiken voor de dagelijkse verplaatsing tussen hun
                                                                       woonplaats en hun werk. Het gebruik van een bedrijfsvoertuig
Beroep, op 28 mei 2003 ingesteld door Commissie van de                 vormt volgens de voorschriften vaak een deel van het loon.
    Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland                    Een lidstaat schendt de samenwerkingplicht van artikel 10 EG,
                                                                       wanneer zijn optreden het vrije verkeer aldus belemmert dat in
                         (Zaak C-232/03)                               een lidstaat wonende werknemers hun beroep niet kunnen
                                                                       uitoefenen in een andere lidstaat.
                         (2003/C 184/37)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 28 mei 2003 beroep ingesteld tegen Republiek Finland
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door D. Martin en I. Koskinen, domicilie gekozen              Verzoek van de Audiencia Nacional van 16 april 2003, om
hebbende te Luxemburg.                                                 een prejudiciële beslissing in het geding tussen Contse,
                                                                       S.A., Vivisol SRL, en Oxigen Salud, S.A. en INSALUD
                                                                                (actueel INGESA)
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het het Hof behage:
                                                                                (Zaak C-234/03)
1)    vast te stellen dat de Republiek Finland de verplichtingen
      niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de                                         (2003/C 184/38)
      artikelen 10 EG en 39 EG, doordat zij grensarbeiders
      belet gebruik te maken van bepaalde door hun werkgevers
      geboden voordelen, om de enkele reden dat die grens-             De Audiencia Nacional heeft bij beschikking van 16 april
      arbeiders wonen in de Republiek Finland, het land waar           2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
      de voertuigen van hun werkgevers worden binnenge-                2 juni 2003, in het geding tussen Contse, S.A., Vivisol SRL
      bracht;                                                          en Oxigen Salud, S.A. en INSALUD (actueel INGESA), het Hof
                                                                       van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
2)    de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.                  prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
 ---pagebreak--- C 184/22                NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                           2.8.2003
Verzetten de artikelen 12, 43 en volgende en 49 en volgende           —     de verwerende partijen in de kosten te verwijzen.
EG, alsmede artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/50/EEG (1) van de
Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
dienstverlening, zich ertegen dat in het bestek en de technische      Middelen en voornaamste argumenten
voorschriften die gelden voor de openbare aanbestedingen van
ademhalingstherapieën aan huis en andere kunstmatige beade-           De Commissie betoogt, dat het arrest van het Gerecht van
mingstechnieken, worden opgenomen:                                    eerste aanleg talrijke tegenstrijdigheden en incoherenties, en
                                                                      zelfs verdraaiingen bevat, en dat het bestreden arrest de verde-
1)    voorwaarden die de toelating van de ondernemingen               ling van de inbreukmakers in groepen, die een van de sleutel-
      ervan afhankelijk stellen dat zij in de provincie of in de      elementen van de richtsnoeren is, dus onuitvoerbaar zou
      provinciehoofdstad waar de dienst moet worden verricht,         maken. Volgens de Commissie was de door haar gevolgde
      reeds beschikken over kantoren die toegankelijk zijn voor       benadering volkomen redelijk en geheel in overeenstemming
      het publiek;                                                    met het non-discriminatiebeginsel.
2)    gunningscriteria die:                                           De Commissie stelt, dat het Gerecht van eerste aanleg ten
                                                                      onrechte heeft geoordeeld dat de beschikking ontoereikend
      a)    de offertes begunstigen van ondernemingen die een         was gemotiveerd, en dat het in ieder geval de grenzen van
            installatie hebben binnen een straal van 1 000 km         zijn bevoegdheid heeft overschreden.
            vanaf de provinciehoofdstad waar de dienst moet
            worden verricht;                                          Naar de mening van de Commissie zou het bestreden arrest
                                                                      haar beoordelingsbevoegdheid bij de vaststelling van geldboetes
      b)    in bepaalde plaatsen van die provincie reeds              aanzienlijk beperken en er praktisch op neerkomen dat zij
            beschikken over voor het publiek toegankelijke            verplicht wordt een mathematische of „wetenschappelijk” veri-
            kantoren, of                                              fieerbare formule toe te passen. Dat zou de beoordelingsbe-
                                                                      voegdheid van de Commissie ernstig ondermijnen en dus haar
      c)    de dienst reeds langer verrichten?                        bevoegdheid en verplichting om inbreuken op de artikelen 81
                                                                      en 82 EG te vervolgen, aantasten.
(1) PB L 209 van 18.6.1992, blz. 1.
                                                                      Ten slotte betwist de Commissie de vaststelling van het Gerecht
                                                                      van eerste aanleg dat de geldboeten te laat waren opgelegd, en
                                                                      stelt zij dat voor die vaststelling nergens in het arrest een
                                                                      motivering wordt aangevoerd.
Hogere voorziening, op 2 juni 2003 ingesteld door                     (1) PB C 124 van 24.5.2003, blz. 18.
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Derde kamer) van 19 maart 2003 in
zaak T-213/00 (1), CMA CGM en dertien andere lijnvaart-
rederijen tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                              schappen
                                                                      Verzoek van het tribunal d'instance de Roubaix van
                                                                      15 mei 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
                         (Zaak C-236/03 P)                              tussen Banque Sofinco SA en Daniel en Carole Djemoui
                           (2003/C 184/39)
                                                                                (Zaak C-237/03)
                                                                                (2003/C 184/40)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 2 juni 2003 hogere voorziening ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
P. Oliver als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te              Het tribunal d'instance de Roubaix heeft bij beschikking van
Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg         15 mei 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 19 maart             4 juni 2003, in het geding tussen Banque Sofinco SA en
2003 in zaak T-213/00, CMA CGM en dertien andere lijn-                Daniel en Carole Djemoui, het Hof van Justitie van de Euro-
vaartrederijen tegen Commissie van de Europese Gemeen-                pese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
schappen.                                                             over de navolgende vragen:
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                       1)    Dienen richtlijn 87/102/EG (1) van de Raad van
                                                                            22 december 1986 en richtlijn 90/88/EG (2) van de Raad
—     te vernietigen punt 1 van het arrest van het Gerecht van              van 22 februari 1990 aldus te worden uitgelegd dat de
      eerste aanleg van 19 maart 2003, zaak T-213/00, CMA                   nationale rechter aan zijn recht bij voorkeur de uitlegging
      CGM e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen-                      moet geven dat instellingen die consumentenkredieten
      schappen;                                                             verlenen, vóór elke verlenging van een in gedeelten
                                                                            verlengbaar krediet met variabele rentevoet verplicht zijn
—     het beroep van de verwerende partijen in zijn geheel te               de kredietnemer-consument schriftelijk in kennis stellen
      verwerpen;                                                            van het toepasselijke jaarlijkse kostenpercentage?


title: Zaak C-140/06: Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 21 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/28

         Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 21 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-140/06) (1)

   (2007/C 183/49)

      Procestaal: Tsjechisch

   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006.


title: Zaak C-470/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Arnhem — Nederland) — N/Inspecteur van de Belastingdienst Oost/kantoor Almelo (Vrij verkeer van personen — Artikel 18 EG — Vrijheid van vestiging — Artikel 43 EG — Directe belastingen — Belasting over fictieve winst uit aanmerkelijk belang bij verlegging van fiscale woonplaats naar andere lidstaat)

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Arnhem — Nederland) — N/Inspecteur van de Belastingdienst Oost/kantoor Almelo
   (Zaak C-470/04) (1)

   (Vrij verkeer van personen - Artikel 18 EG - Vrijheid van vestiging - Artikel 43 EG - Directe belastingen - Belasting over fictieve winst uit aanmerkelijk belang bij verlegging van fiscale woonplaats naar andere lidstaat)
   (2006/C 261/04)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Gerechtshof te Arnhem
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: N

      Verwerende partij: Inspecteur van de Belastingdienst Oost/kantoor Almelo
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Gerechtshof te Arnhem — Uitlegging van artikelen 18 en 43 EG — Vrij verkeer van personen — Vrijheid van vestiging — Fiscale last voortvloeiend uit verlegging van woonplaats naar een andere lidstaat — Uitoefening van economische activiteit in laatstgenoemde staat — Inkomstenbelasting gebaseerd op fictieve winst uit verkoop van aanmerkelijk belang, bestaande uit aandelen, in een vennootschap — Zekerheidstelling voor uitstel van betaling
   Dictum

               1)

               Een gemeenschapsonderdaan die, zoals verzoeker in het hoofdgeding, sinds de verlegging van zijn woonplaats in een lidstaat woont en houder is van alle aandelen van in een andere lidstaat gevestigde vennootschappen, kan zich beroepen op artikel 43 EG.

               2)

               Artikel 43 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat een systeem invoert van belasting over waardeaangroei in geval van verlegging van de woonplaats van een belastingplichtige van die lidstaat naar het buitenland, zoals in het hoofdgeding aan de orde is, dat voor de verlening van uitstel van betaling van deze belasting zekerheidstelling vereist en niet volledig rekening houdt met waardeverminderingen die na de verlegging van de woonplaats van de belanghebbende kunnen optreden en die niet in aanmerking worden genomen door de lidstaat van ontvangst.

               3)

               Een eventuele belemmering als gevolg van het stellen van een in strijd met het gemeenschapsrecht verlangde zekerheid kan niet met terugwerkende kracht worden opgeheven door enkel het vrijgeven van die zekerheid. De vorm van de handeling op basis waarvan de zekerheid is vrijgegeven, is voor deze beoordeling irrelevant. Wanneer een lidstaat bepaalt dat in geval van teruggaaf van een in strijd met het nationale recht verlangde zekerheid vertragingsrente wordt betaald, is deze rente ook verschuldigd wanneer het gemeenschapsrecht is geschonden. Bovendien dient de verwijzende rechter, overeenkomstig de door het Hof verschafte richtsnoeren en met inachtneming van het gelijkwaardigheids- en het doeltreffendheidsbeginsel, te beoordelen of de betrokken lidstaat aansprakelijk is voor de schade als gevolg van de verplichting een dergelijke zekerheid te stellen.

      (1)  PB C 31 van 5.2.2005.


title: Zaak T-230/12: Beroep ingesteld op 23 mei 2012 — AXA Belgium/Commissie

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/21

         Beroep ingesteld op 23 mei 2012 — AXA Belgium/Commissie
   (Zaak T-230/12)
   2012/C 243/38
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AXA Belgium (Brussel, België) (vertegenwoordiger: G. Cleenewerck de Crayencour, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van debetnota’s nr. 7141101047 van 23 maart 2012 van 1 590,62 EUR en nr. 7141101053 van 23 maart 2012 van 10 160,88 EUR;

               —

               nietigverklaring van de betaling via verrekening van schuldvorderingen met nog uitstaande schulden van de Commissie, uitgevoerd bij brief van 26 maart 2012 aan AXA Belgium N.V. (brief met referentie D (2012) C4 — B.2 — 000212 en ondertekend door de heer B. van het DG Begroting);

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van de Verdragen en onjuiste rechtsopvatting, doordat de Commissie debetnota’s heeft opgesteld voor ongegronde vorderingen en tot invordering is overgegaan door verrekening van schuldvorderingen die niet zeker, vaststaand en invorderbaar waren. Verzoekster betoogt dat de Commissie niet onder het gemene recht vallende bedragen vordert in het kader van de subrogatie van de Commissie in de rechten van haar ambtenaren die het slachtoffer zijn van een ongeval waarvan de veroorzaker bij verzoekster tegen wettelijke aansprakelijkheid is verzekerd.

               2)

               Tweede middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en het beginsel van gewettigd vertrouwen, doordat de Commissie een verrekening heeft toegepast in weerwil van een contractuele verbintenis om dit niet te doen en ondanks het feit dat de Commissie sinds vele jaren had aanvaard om de dossiers, in afwachting van de door de Belgische rechter te geven beslissingen, via onderhandeling te regelen, zonder tot verrekening over te gaan.


title: Zaak T-69/11: Beroep ingesteld op 24 januari 2011 — Rvo Belgium/BHIM — AOL (Rvo)

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/26

         Beroep ingesteld op 24 januari 2011 — Rvo Belgium/BHIM — AOL (Rvo)
   (Zaak T-69/11)
   2011/C 89/51
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rvo Belgium (Antwerpen, België) (vertegenwoordiger: O. F. A. W. van Haperen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: AOL LLC (Dullens, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 oktober 2010 in zaak R 956/2009-2 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het figuratieve kleurmerk „Rvo” voor waren en diensten van de klassen 16, 35, 38 en 41 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6288484

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: het beeldmerk „TRUVEO” (gemeenschapsmerk nr. 4756169) voor diensten van klasse 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag voor de volledige klasse 38

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: verzoekster stelt dat de bestreden beslissing mank gaat wegens schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 en wegens ontoereikende en onjuiste motivering, aangezien de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting bij: i) de vergelijking van de diensten, ii) de vergelijking van de tekens, iii) de afbakening van het relevante publiek, en iv) de beoordeling van het gevaar voor verwarring.


title: Zaak C-29/02: Beroep, op 1 februari 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
C 68/10              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  16.3.2002
Beroep, op 1 februari 2002 ingesteld door Commissie van                  te stellen voor het opvolgen van richtlijn 98/83/EG (1)
 de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                      van de Raad van 3 november 1998 betreffende de
                                                                         kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water,
                        (Zaak C-29/02)                                   of althans de Commissie niet onverwijld van deze bepalin-
                                                                         gen in kennis te stellen, de krachtens deze richtlijn op
                        (2002/C 68/19)                                   hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.
                                                                   —     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 1 februari 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door Gregorio Valero Jordana als gemachtigde,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van            Overeenkomstig de artikelen 17 en 18 van richtlijn 98/83/EG
Luis Escobar Guerrero, Centre Wagner C 254.                        had het Koninkrijk Spanje de nodige maatregelen moeten
                                                                   treffen om uiterlijk op 25 december 2000 aan deze richtlijn te
                                                                   voldoen, en had het de Commissie hiervan in kennis moeten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   stellen.
—    vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast      (1) PB L 330 van 5.12.1998, blz. 32.


title: Zaak C-221/12: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State van België) — Belgacom NV/Interkommunale voor Teledistributie van het Gewest Antwerpen (Integan), Inter-Media, West-Vlaamse Energie- en Teledistributiemaatschappij (WVEM), Provinciale Brabantse Energiemaatschappij CVBA (PBE) (Prejudiciële verwijzing — Artikel 49 VWEU — Vrijheid van vestiging — Artikel 56 VWEU — Vrij verrichten van diensten — Beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie — Transparantieverplichting — Werkingssfeer — Overeenkomst tussen openbare lichamen van lidstaat en onderneming uit zelfde lidstaat — Overdracht door deze lichamen van hun televisieactiviteiten alsook, voor bepaalde duur, van exclusief gebruiksrecht op hun kabelnetwerken aan onderneming uit deze lidstaat — Mogelijkheid voor marktdeelnemer uit zelfde lidstaat om zich voor rechterlijke instanties van deze lidstaat op artikelen 49 VWEU en 56 VWEU te beroepen — Geen marktbevraging — Rechtvaardiging — Bestaan van vroegere overeenkomst — Dading die ertoe strekt einde te maken aan geding betreffende uitlegging van deze overeenkomst — Risico van waardevermindering van overgedragen activiteit)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/9

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State van België) — Belgacom NV/Interkommunale voor Teledistributie van het Gewest Antwerpen (Integan), Inter-Media, West-Vlaamse Energie- en Teledistributiemaatschappij (WVEM), Provinciale Brabantse Energiemaatschappij CVBA (PBE)
   (Zaak C-221/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Artikel 49 VWEU - Vrijheid van vestiging - Artikel 56 VWEU - Vrij verrichten van diensten - Beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie - Transparantieverplichting - Werkingssfeer - Overeenkomst tussen openbare lichamen van lidstaat en onderneming uit zelfde lidstaat - Overdracht door deze lichamen van hun televisieactiviteiten alsook, voor bepaalde duur, van exclusief gebruiksrecht op hun kabelnetwerken aan onderneming uit deze lidstaat - Mogelijkheid voor marktdeelnemer uit zelfde lidstaat om zich voor rechterlijke instanties van deze lidstaat op artikelen 49 VWEU en 56 VWEU te beroepen - Geen marktbevraging - Rechtvaardiging - Bestaan van vroegere overeenkomst - Dading die ertoe strekt einde te maken aan geding betreffende uitlegging van deze overeenkomst - Risico van waardevermindering van overgedragen activiteit)
   2014/C 9/12
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State van België

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Belgacom NV

      Verwerende partijen: Interkommunale voor Teledistributie van het Gewest Antwerpen (INTEGAN), Inter-Media, West-Vlaamse Energie- en Teledistributiemaatschappij (WVEM), Provinciale Brabantse Energiemaatschappij CVBA (PBE)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State van België — Uitlegging van de artikelen 49 en 56 VWEU — Werkingssfeer — Transparantiebeginsel — Overeenkomst tussen een openbaar lichaam en een onderneming uit dezelfde lidstaat betreffende de overdracht van bepaalde rechten van dit openbaar lichaam aan de betrokken onderneming, zonder openbaarmaking of zonder dat andere ondernemingen zijn uitgenodigd om offertes in te dienen

      Dictum

               1)

               De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat een marktdeelnemer uit een lidstaat voor de rechterlijke instanties van deze lidstaat kan aanvoeren dat de uit deze artikelen voortvloeiende transparantieverplichting is geschonden bij de sluiting van een overeenkomst waarbij een of meer openbare lichamen van deze lidstaat aan een marktdeelnemer uit dezelfde lidstaat een concessieovereenkomst voor diensten hebben gegund die een duidelijk grensoverschrijdend belang heeft, of een marktdeelnemer het exclusieve recht voor het uitoefenen van een economische activiteit hebben verleend dat een dergelijk belang heeft.

               2)

               De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           de wil om bepaalde gebruiksrechten op kabelnetwerken van openbare lichamen niet te schenden die deze lichamen bij een vroegere overeenkomst aan een marktdeelnemer hebben verleend, niet kan rechtvaardigen dat deze overeenkomst op een met het Unierecht strijdige wijze wordt uitgebreid in die zin dat rechtstreeks een dienstenconcessie of een exclusief recht voor het uitoefenen van een activiteit wordt verleend met een duidelijk grensoverschrijdend belang, ook niet wanneer hiermee wordt beoogd een einde te maken aan een geschil tussen de betrokken partijen over de draagwijdte van deze overeenkomst dat is ontstaan door omstandigheden waarop zij totaal geen vat hadden;

                           —

                           economische redenen, zoals de wil om een waardevermindering van een economische activiteit te vermijden, geen dwingende redenen van algemeen belang zijn die kunnen rechtvaardigen dat een dienstenconcessie voor deze activiteit of een exclusief recht voor het verrichten van deze activiteit met een duidelijk grensoverschrijdend belang rechtstreeks wordt verleend in afwijking van de in deze artikelen vervatte beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.