title: Zaak C-546/03: Beroep, op 23 december 2003 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
C 59/12                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                            6.3.2004
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 18 november                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Hauptzollamt Hamburg-Jonas en Milupa GmbH & Co. KG
                                                                         1)    vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door de bij
                                                                               artikel 220, lid 1, van het communautair douanewet-
                        (Zaak C-542/03)                                        boek (1) (en bij artikel 5 van verordening nr. 1854/89) (2)
                                                                               gestelde boekingstermijnen niet in acht te nemen, de
                                                                               krachtens die bepalingen op hem rustende verplichtingen
                         (2004/C 59/20)                                        niet is nagekomen;
                                                                         2)    tevens vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, voorzover
                                                                               de te late vaststelling tot vertraging bij de terbeschikking-
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 18 november
                                                                               stelling van de eigen middelen heeft geleid, de krachtens
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                               artikel 11 van verordening nr. 1552/89 (3) en artikel 11
23 december 2003, in het geding tussen Hauptzollamt Ham-
                                                                               van verordening nr. 1150/2000 (4) op hem rustende
burg-Jonas en Milupa GmbH & Co. KG, het Hof van Justitie van
                                                                               verplichtingen niet is nagekomen, doordat het tot 31 mei
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                               2000 geen vertragingsrente overeenkomstig artikel 11
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                               van verordening nr. 1552/89 en vanaf die datum geen
                                                                               vertragingsrente overeenkomstig artikel 11 van verorde-
                                                                               ning nr. 1150/2000 heeft betaald;
„Moet artikel 7, lid 1, eerste alinea, tweede volzin, lid 2, eerste
alinea, en lid 5, van verordening nr. 1222/94, in de versie van
verordening (EG) nr. 229/96 (1) aldus worden uitgelegd, dat              3)    het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
een aanvrager geen recht op toekenning van een restitutie bij
uitvoer heeft, wanneer voor de vervaardiging van de uitgevoer-
de waren niet het door hem aangegeven product, dat volgens
artikel 1, lid 2, sub c, eerste streepje, van verordening (EG)
nr. 1222/94 (2) is gelijkgesteld met magere melkpoeder van de
in bijlage A (PG2) beschreven soort, maar een ander product              Middelen en voornaamste argumenten
werd gebruikt dat, wat het niet-vette deel van de droge stof
ervan betreft, volgens artikel 1, lid 2, sub f, eerste streepje, van
verordening (EG) nr. 1222/94, eveneens is gelijkgesteld met
magere melkpoeder van de in bijlage A (PG2) beschreven
soort?”                                                                  De gemeenschapsregeling inzake eigen middelen is duidelijk
                                                                         met betrekking tot het tijdstip waarop de verplichting van de
                                                                         Spaanse autoriteiten tot vaststelling van die middelen ontstaat:
                                                                         dat is het tijdstip waarop de nationale autoriteiten het verschul-
(1) PB L 30, blz. 24.
                                                                         digde bedrag kunnen berekenen en aan de belastingplichtige
(2) PB L 136, blz. 5.
                                                                         wordt meegedeeld dat alle ter zake toepasselijke communautai-
                                                                         re bepalingen in acht zijn genomen. Die regeling staat niet toe
                                                                         dat indien blijkt dat de uit een douaneschuld voortvloeiende
                                                                         rechten niet zijn geboekt, de nationale administratie de naar
                                                                         nationaal recht vastgestelde termijnen toepast, die afwijken
                                                                         van de in het gemeenschapsrecht bindend vastgestelde ter-
                                                                         mijnen. Die termijnen dienen in acht te worden genomen
                                                                         vanaf het tijdstip waarop de schuldenaar bekend is en het
                                                                         bedrag van de douaneschuld kan worden berekend.
Beroep, op 23 december 2003 ingesteld door de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                              Spanje
                                                                         Het tijdstip waarop de eigen middelen dienen te worden
                        (Zaak C-546/03)                                  vastgesteld, hangt niet af van een mededeling aan de
                                                                         schuldenaar of van een definitieve beslissing van de nationale
                                                                         autoriteiten. Die omstandigheden zijn alleen relevant in de
                         (2004/C 59/21)                                  verhouding tussen de nationale autoriteiten en de schuldenaar,
                                                                         terwijl in de verhouding tussen de lidstaat en de Gemeenschap
                                                                         met betrekking tot de eigen middelen uitsluitend de vervulling
                                                                         van objectieve voorwaarden voor de boeking beslissend is. De
                                                                         verplichting tot vaststelling van de eigen middelen en vervol-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               gens tot terbeschikkingstelling daarvan heeft niets van doen
op 23 december 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                    met de in het nationale recht vastgestelde bijkomende ter-
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    mijnen om de schuldenaar de mogelijkheid te bieden zijn
vertegenwoordigd door M. Díaz-Llanos La Roche en G. Wilms                opmerkingen te maken. Bijgevolg is de praktijk van de Spaanse
als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.               autoriteiten in strijd met de gemeenschapsregeling.
 ---pagebreak--- 6.3.2004                  NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 59/13
De niet-inachtneming van die verplichtingen heeft tot gevolg                     —    2001/12/EG (1) van het Europees Parlement en de
dat Spanje volgens de gemeenschapsregeling inzake eigen                               Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van richtlijn
middelen vertragingsrente moet betalen. Volgens vaste recht-                          91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikke-
spraak is er een onlosmakelijk verband tussen de verplichting                         ling van de spoorwegen in de Gemeenschap;
de eigen middelen van de Gemeenschap vast te stellen, de
verplichting ze binnen de gestelde termijn op de rekening                        —    2001/13/EG (2) van het Europees Parlement en de
van de Commissie te boeken, en ten slotte de verplichting                             Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van richtlijn
vertragingsrente te betalen; die vertragingsrente is verschuldigd                     95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van
voor elke vertraging en ongeacht om welke reden de boeking                            vergunningen aan spoorwegondernemingen;
op de rekening van de Commissie te laat heeft plaatsgevonden.
De verwijzing van de Spaanse autoriteiten naar hun nationale
procedures heeft derhalve geen enkele invloed op hun verplich-                   —    2001/14/EG (3) van het Europees Parlement en de
ting om vertragingsrente te betalen. Om die vertragingsrente                          Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van
te kunnen berekenen, moet Spanje de Commissie alle noodza-                            spoorweginfrastuctuurcapaciteit en de heffing van
kelijke gegevens meedelen over de termijn die is verstreken                           rechten voor het gebruik van spoorwegin-
tussen de boeking, die volgens de gemeenschapsregeling inzake                         frastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering,
de inning van eigen middelen het beslissende tijdstip voor de
vaststelling van die middelen is, en de praktijk die de Spaanse                  en in ieder geval door die bepalingen niet aan de
autoriteiten hebben gevolgd. Het Koninkrijk Spanje is die                        Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijnen op
verplichting niet nagekomen.                                                     haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
(1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober               —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
    1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB
    L 302 van 19.10.1992, blz. 1).
(2) Verordening (EEG) nr. 1854/89 van de Raad van 14 juni 1989
    betreffende de boeking en de betalingsvoorwaarden voor uit
    hoofde van een douaneschuld te vereffenen bedragen aan rechten         Middelen en voornaamste argumenten
    bij in- of bij uitvoer (PB L 186 van 30.6.1989, blz. 1).
(3) Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei
    1989 houdende toepassing van Besluit 88/376/EEG, Euratom               De termijn voor de omzetting van de richtlijnen in nationaal
    betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschap-         recht is op 15 maart 2003 verstreken.
    pen (PB L 155 van 7.6.1989, blz. 1).
(4) Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van
    22 mei 2000 houdende toepassing van Besluit 94/728/EG,
    Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de              (1) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 1.
    Europese Gemeenschappen (PB L 130 van 31.5.2000, blz. 1).              (2) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 26.
                                                                           (3) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 29.
Beroep, op 23 december 2003 ingesteld door de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
                                Republiek                                  Hogere voorziening, op 29 december 2003 ingesteld door
                                                                           Unilever Bestfoods (Ireland) Ltd, voorheen HB Ice Cream
                            (Zaak C-550/03)                                Ltd, tegen het arrest, op 23 oktober 2003 in zaak T-65/98
                                                                           tussen Van den Bergh Foods Ltd, voorheen HB Ice Cream
                                                                           Ltd, en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                             (2004/C 59/22)
                                                                           gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                                (Zaak C-552/03 P)
op 23 december 2003 beroep ingesteld tegen Helleense
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door G. Zavvos en W. Wils, leden van de                                            (2004/C 59/23)
juridische dienst.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
—     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de             op 29 december 2003 hogere voorziening ingesteld door
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen         Unilever Bestfoods (Ireland) Ltd, voorheen HB Ice Cream Ltd,
      die nodig zijn om te voldoen aan de richtlijnen:                     gevestigd te Dublin (Ierland), vertegenwoordigd door


title: Zaak T-762/15: Beroep ingesteld op 31 december 2015 — Sony en Sony Electronics/Commissie

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/47

         Beroep ingesteld op 31 december 2015 — Sony en Sony Electronics/Commissie
   (Zaak T-762/15)
   (2016/C 098/62)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Sony Corporation (Tokyo, Japan), en Sony Electronics, Inc (San Diego, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: N. Levy en E. Kelly, Solicitors, en R. Snelders, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 21 oktober 2015 in de zaak AT.39639 — Optical Disk Drives, betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst, nietig verklaren voor zover dit besluit op verzoeksters betrekking heeft;

               —

               subsidiair, met uitoefening van zijn volledige rechtsmacht, de bij dat besluit aan verzoeksters opgelegde geldboetes verlagen; en

               —

               de Commissie verwijzen in de juridische en overige kosten en uitgaven van verzoeksters in verband met deze zaak.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat het bestreden besluit feitelijk en rechtens onjuist is waar het berust op het oordeel dat verzoeksters een inbreuk naar strekking hebben gemaakt op artikel 101 VWEU.

                           —

                           Het tegen verzoeksters aangedragen bewijs biedt onvoldoende steun voor het oordeel dat verzoeksters hebben deelgenomen aan één enkele en voortdurende inbreuk naar strekking op artikel 101 VWEU.

                           —

                           Het subsidiaire oordeel in het besluit dat verzoeksters afzonderlijke inbreuken naar strekking hebben gemaakt op artikel 101 VWEU is niet met bewijs gestaafd en is in strijd met de rechten van de verdediging van verzoeksters, omdat voor het eerst in het besluit tot dit oordeel is gekomen.

               2.

               Tweede, subsidiaire middel, inhoudend dat het bestreden besluit feitelijk en rechtens onjuist is en berust op een ontoereikende motivering.

                           —

                           Het besluit is onjuist waar inkomsten die verzoeksters hebben doorgegeven aan een andere geadresseerde van het besluit, dubbel worden geteld.

                           —

                           Het besluit is onjuist waar niet wordt erkend dat de gedragingen van verzoeksters aanzienlijk beperkter waren dan die van bepaalde andere geadresseerden van het besluit, en dus is nagelaten om voor verzoeksters een lagere ernstfactor en een lager aanvullend bedrag en/of een verlaging wegens verzachtende omstandigheden vast te stellen.

                           —

                           Het besluit is onjuist waar er een afschrikkingsfactor wordt toegepast.


title: Zaak T-480/10: Beschikking van het Gerecht van 11 april 2011 — Département du Gers/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Milieu en bescherming van gezondheid van mens — Genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders — Niet individueel geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/11

         Beschikking van het Gerecht van 11 april 2011 — Département du Gers/Commissie
   (Zaak T-480/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Milieu en bescherming van gezondheid van mens - Genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders - Niet individueel geraakt - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 173/25
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Département du Gers (Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Mabile en J.-P. Mignard, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Bianchi en L. Pignataro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van besluit 2010/426/EU van de Commissie van 28 juli 2010 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met de genetisch gemodificeerde maïs Bt11xGA21 (SYN-BTØ11-1xMON-ØØØ21-9) overeenkomstig verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 199, blz. 36)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Het Département du Gers draagt zijn eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

               3)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de verzoeken tot interventie van het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie, de Région Centre, de Région Picardie, het Département de la Haute-Garonne, de Région Bretagne, de Région Poitou-Charentes, de Région Provence-Alpes-Côte d’Azur, de Région Bourgogne, de Région Midi-Pyrénées, de Région Auvergne, de Région Pays de la Loire, de Région Rhône-Alpes, het Département des Côtes d’Armor, de Région Île de France en de Région Nord-Pas-de-Calais.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak T-274/05: Beroep, op 20 juli 2005 ingesteld door The Black & Decker Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/56

         Beroep, op 20 juli 2005 ingesteld door The Black & Decker Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-274/05)
   (2005/C 217/114)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 20 juli 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door The Black & Decker Corporation, gevestigd te Towson, Maryland (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door P. Harris, solicitor.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Atlas Copco Aktiebolag, gevestigd te Stockholm (Zweden).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 mei 2005 (zaak R 788/2004-1) te vernietigen;

               —

               oppositieprocedure B 622 318 niet-ontvankelijk te verklaren;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten die verzoekster in de beroepsprocedure en in deze procedure zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               verzoekster

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               zwart-geel kleurmerk voor waren van klasse 7 (draagbare elektrische handgereedschappen, enz.)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Atlas Copco Aktiebolag

               Oppositiemerk of -teken:

               niet-ingeschreven merken en tekens die in alle lidstaten in de handel worden gebruikt voor elektrische gereedschappen

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               niet-ontvankelijkverklaring van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               vernietiging van de aangevochten beslissing en terugwijzing van de zaak naar de oppositieafdeling voor verdere afdoening

               Middelen:

               verzoekster betoogt dat de oppositie niet-ontvankelijk had moeten worden verklaard, aangezien de aangevoerde oudere merken en tekens onvoldoende duidelijk werden aangegeven in strijd met regel 18, lid 1, van verordening nr. 2868/95 (1).

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, van 15.12.1995, blz. 1)


title: Zaak T-10/08: Arrest van het Gerecht van 9 september 2011 — Kwang Yang Motor/BHIM — Honda Giken Kogyo (afbeelding van een verbrandingsmotor met bovenop een ventilator) ( Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsmodel in vorm van afbeelding van verbrandingsmotor — Ouder nationaal model — Nietigheidsgrond — Geen eigen karakter — Zichtbare kenmerken van onderdeel van samengesteld voortbrengsel — Geen verschillende totaalindruk — Geïnformeerde gebruiker — Mate van vrijheid van ontwerper — Artikelen 4 en 6 alsmede artikel 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002 )

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/36

         Arrest van het Gerecht van 9 september 2011 — Kwang Yang Motor/BHIM — Honda Giken Kogyo (afbeelding van een verbrandingsmotor met bovenop een ventilator)
   (Zaak T-10/08) (1)

   (Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsmodel in vorm van afbeelding van verbrandingsmotor - Ouder nationaal model - Nietigheidsgrond - Geen eigen karakter - Zichtbare kenmerken van onderdeel van samengesteld voortbrengsel - Geen verschillende totaalindruk - Geïnformeerde gebruiker - Mate van vrijheid van ontwerper - Artikelen 4 en 6 alsmede artikel 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002)
   2011/C 311/63
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kwang Yang Motor Co., Ltd (Kaohsiung, Taiwan) (vertegenwoordigers: P. Rath, W. Festl-Wietek en M. Wetzel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha (Tokio, Japan) (vertegenwoordigers: T. Musmann, H. Timmann, M. Büttner en S. von Petersdorff-Campen, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 8 oktober 2007 (zaak R 1380/2006-3) inzake een procedure tot nietigverklaring van een gemeenschapsmodel tussen Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha en Kwang Yang Motor, Co., Ltd. ingestelde vordering tot nietigverklaring

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Kwang Yang Motor Co., Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Doorhaling van zaak T-324/99

text:
18.3.2000             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 79/43
              Doorhaling van zaak T-196/98 (1)                                        Doorhaling van zaak T-208/99 (1)
                        (2000/C 79/91)                                                          (2000/C 79/93)
                      (Procestaal: Italiaans)                                                 (Procestaal: Italiaans)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste              De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 26 november 1999 de doorhaling in het register gelast               van 27 januari 2000 de doorhaling in het register gelast
van zaak T-196/98: E. Peña Abizanda e.a. tegen Commissie               van zaak T-208/99: M. Bangemann tegen Raad van de
van de Europese Gemeenschappen.                                         Europese Unie.
(1) PB C 48 van 20.2.1999.                                              (1) PB C 314 van 30.10.1999.
              Doorhaling van zaak T-101/99 (1)                                        Doorhaling van zaak T-324/99 (1)
                        (2000/C 79/92)                                                          (2000/C 79/94)
                      (Procestaal: Italiaans)                                                 (Procestaal: Italiaans)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste             De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 25 januari 2000 de doorhaling in het register gelast van            van 11 januari 2000 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-101/99: A. Kind tegen Commissie van de Europese                  zaak T-324/99: Association des Fonctionnaires Indépendants
Gemeenschappen.                                                         pour la Défense de la Fonction Publique Européenne (TAO/AFI)
                                                                        en R. De Simone tegen Commissie van de Europese Gemeen-
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                             schappen.
                                                                        (1) PB C 34 van 5.2.2000.


title: Zaak T-29/00: Beroep, op 16 februari 2000 ingesteld door Deutsche Post AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 135/14             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     13.5.2000
— te bevestigen dat de administratieve circulaire nietig is           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    wegens schending van de rechten van het Personeels-
    comité, als uiteengezet in artikel 46 van de Arbeidsvoor-         — de beschikking van verweerster van 14 december 1999
    waarden;                                                               betreffende een procedure op grond van artikel 14 van
                                                                           verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad (IV/M.1610
— verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure,                  — Deutsche Post/trans-o-flex) nietig te verklaren en de
    met name de kosten van de voor verzoekers noodzakelijke                daarin vastgestelde geldboeten in te trekken;
    wettelijke vertegenwoordiging, welke kosten door het
    Gerecht zullen worden vastgesteld en opgelegd.                    — verweerster te verwijzen in alle kosten van verzoekster;
                                                                      — verweerster te gelasten, verzoekster, ingeval deze in het
                                                                           gelijk wordt gesteld, de kosten van de tot zekerheid van
Middelen en voornaamste argumenten                                         de betaling van de geldboete gestelde bankgarantie te
                                                                           vergoeden.
Verzoekers zijn het Personeelscomité van de Europese Centrale
Bank en drie leden van dat comité. Zij verlangen de volledige
intrekking en nietigverklaring van de administratieve circulaire      Middelen en voornaamste argumenten
van de Europese Centrale Bank, waarin een beleid inzake
Internetgebruik voor haar personeelsleden wordt bekrachtigd.          Bij de bestreden beschikking verwijt de Commissie verzoekster,
                                                                      dat deze in het kader van haar aanmelding in een procedure op
                                                                      grond van verordening (EEG) nr. 4064/89 in zaak IV/M.1447,
Tot staving voeren verzoekers de volgende middelen aan:               Deutsche Post/trans-o-flex, opzettelijk onjuiste en verdraaide
                                                                      gegevens heeft verschaft over de verkrijging van de controle
— door de bestreden circulaire vast te stellen, heeft verweer-        over de vennootschap trans-o-flex Schnell-Lieferdienst GmbH.
    ster inbreuk gemaakt op het in de artikelen 46 en 45              Verzoekster zou voorts opzettelijk onjuiste gegevens hebben
    van de Arbeidsvoorwaarden neergelegde recht van het               verschaft in haar antwoorden op een aantal verzoeken van de
    Personeelscomité om te worden geraadpleegd. De circulaire         Commissie om inlichtingen. Om die reden is verzoekster op
    bevat regels en voorschriften betreffende de arbeidsvoor-         basis van artikel 14, lid 1, sub b, van voormelde verordening
    waarden van het personeel, als bedoeld in artikel 45              juncto artikel 14, lid 1, sub c, een geldboete van twee keer
    van de Arbeidsvoorwaarden, en kon dus niet zonder                 50 000 euro opgelegd.
    voorafgaande raadpleging van het Personeelscomité wor-
    den vastgesteld.                                                  Verzoekster bestrijdt de bestreden beschikking met het betoog,
                                                                      dat verweerster aan artikel 14, lid 1, sub b, en artikel 14, lid 1,
— Bovendien wil de circulaire het Internetgebruik van het             sub c, een rechtens onhoudbare uitlegging heeft gegeven. De
    personeel controleren. Dat kan de persoonlijkheidsrechten         Commissie heeft misbruik gemaakt van haar bevoegdheid.
    van de individuele werknemers in gevaar brengen. Vooraf-          Verzoekster heeft noch in het kader van de aanmelding van de
    gaande raadpleging van het comité was dus noodzakelijk            voorgenomen concentratie, noch bij de beantwoording van de
    om de individuele rechten van het personeel te vrijwaren.         verzoeken om inlichtingen onjuiste of verdraaide gegevens
                                                                      verschaft.
                                                                      Beroep, op 16 februari 2000 ingesteld door Henkel KGaG
Beroep, op 16 februari 2000 ingesteld door Deutsche Post
                                                                      tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
 AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (merken, tekeningen en modellen)
                        (Zaak T-29/00)                                                         (Zaak T-30/00)
                       (2000/C 135/27)                                                        (2000/C 135/28)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                       (Procestaal: Duits)
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             schappen is op 16 februari 2000 beroep tegen Bureau voor
schappen is op 16 februari 2000 beroep ingesteld tegen                harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Deutsche                modellen) ingesteld door Henkel KGaG, te Düsseldorf (BRD),
Post AG, gevestigd te Bonn (Duitsland), vertegenwoordigd              vertegenwoordigd door H. F. Wissel en Chr. Osterrieth van
door F. Hermanns, advocaat te Meerbusch, domicilie gekozen            Clifford Chance Pünder, advocaten te Düsseldorf, domicilie
hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat             gekozen hebbende te Luxemburg bij A. May, advocaat aldaar,
aldaar, Rue Goethe 11.                                                Route d’Esch 398.


title: Zaak C-419/99: Beroep, op 29 oktober 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 20/12                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22.1.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                   ber 1997 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de
                                                                     maatregelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om zich te
                                                                     voegen naar de in de conclusies van de Commissie genoemde
Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-       richtlijn.
de dat richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te
bereiken doel voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, rust
op de lidstaten de verplichting de voor de uitvoering gestelde       (1) PB L 48, van 19.2.97, blz. 20.
termijn in acht te nemen. In casu is die termijn op 30 juni
1998 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de maatre-
gelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om zich te voegen
naar de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn.
(1) PB L 59, van 27.2.98, blz. 1.
                                                                     Beroep, op 29 oktober 1999 ingesteld door Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                                                                bliek
                                                                                (Zaak C-420/99)
                                                                                (2000/C 20/25)
Beroep, op 29 oktober 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                bliek                                op 29 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
                                                                     bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                        (Zaak C-419/99)                              vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, lid van haar juri-
                                                                     dische dienst, en G. Bisogni, ter beschikking van voornoemde
                                                                     dienst gesteld magistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen
                          (2000/C 20/24)                             hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
                                                                     Wagner, Kirchberg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 29 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, lid van haar juri-           — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
dische dienst, en G. Bisogni, ter beschikking van voornoemde              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
dienst gesteld magistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen            die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                    96/70/EG van het Europees Parlement en de Raad van
Wagner, Kirchberg.                                                        28 oktober 1996 (1) inzake de exploitatie en het in de
                                                                          handel brengen van natuurlijk mineraalwater, althans die
                                                                          bepalingen niet ter kennis van de Commissie te brengen,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn op haar
                                                                          rustende verplichtingen;
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen    — de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
     die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
     96/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van
     19 december 1996 (1) inzake voor bijzondere voeding             Middelen en voornaamste argumenten
     bestemde levensmiddelen, althans die bepalingen niet ter
     kennis van de Commissie te brengen, niet heeft voldaan aan
     de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen;     Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-
                                                                     de dat richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te
                                                                     bereiken doel voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, rust
— de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                 op de lidstaten de verplichting de voor de uitvoering gestelde
                                                                     termijn in acht te nemen. In casu is die termijn op 28 oktober
                                                                     1997 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de maatre-
Middelen en voornaamste argumenten                                   gelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om zich te voegen
                                                                     naar de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn.
Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-
de dat richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te            (1) PB L 299, van 23.11.96, blz. 26.
bereiken doel voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, rust
op de lidstaten de verplichting de voor de uitvoering gestelde
termijn in acht te nemen. In casu is die termijn op 30 septem-


title: Zaak T-352/10: Beroep ingesteld op 26 augustus 2010 — Milux/BHIM (RECTALCONTROL)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/54

      Beroep ingesteld op 26 augustus 2010 — Milux/BHIM (RECTALCONTROL)
      (Zaak T-352/10)
      ()
      (2010/C 288/101)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Milux Holding SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: J. Bojs, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 juli 2010 in zaak R 1443/2009-4;

                  —

                  verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „RECTALCONTROL” voor waren en diensten van de klassen 9, 10 en 44

         Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

         Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: schending van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep het non-discriminatiebeginsel en het gelijkheidsbeginsel onjuist heeft toegepast op de feiten van de zaak; subsidiair, schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geconcludeerd dat het aangevraagde merk onvoldoende intrinsiek onderscheidend vermogen bezit.


title: Zaak C-278/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 26 juni 2006 — Manfred Otten/Landwirtschaftskammer Niedersachsen

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 26 juni 2006 — Manfred Otten/Landwirtschaftskammer Niedersachsen
   (Zaak C-278/06)
   (2006/C 212/35)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Manfred Otten

      Verweerster: Landwirtschaftskammer Niedersachsen

      In het geding geroepen partij: Jonny Kück

      Interveniënte: de Vertreterin des Bundesinteresses bij het Bundesverwaltungsgericht
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3950/92 (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1256/1999 (2), aldus worden uitgelegd, dat bij het verstrijken van een pachtovereenkomst betreffende een melkbedrijf of een voor de melkproductie gebruikte oppervlakte de daaraan verbonden referentiehoeveelheden ook dan aan de verpachter kunnen toekomen, wanneer deze geen producent is of zal worden, maar hij de referentiehoeveelheid op zeer korte termijn via een verkooporgaan van de overheid aan een derde overdraagt, die deze hoedanigheid wél bezit?

      (1)  PB L 405, blz. 1.

      (2)  PB L 160, blz. 73.


title: Zaak T-270/10: Beroep ingesteld op 8 juni 2010 — Conceria Kara/BHIM — Dima (KARRA)

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/54

         Beroep ingesteld op 8 juni 2010 — Conceria Kara/BHIM — Dima (KARRA)
   (Zaak T-270/10)
   ()
   2010/C 221/87
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Conceria Kara Srl (Trezzano sul Naviglio, Italië) (vertegenwoordiger: P. Picciolini, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dima — Gida Tekstil Deri Insaat Maden Turizm Orman Urünleri Sanayi Ve Ticaret Ltd Sti

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 maart 2010, waarbij uitspraak is gedaan over het beroep tegen de beslissing van het BHIM inzake oppositieprocedure nr. B 1171453 die Conceria Kara heeft ingesteld tegen gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5346457, vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: DIMA — TEKSTIL DERI INSAAT MADEM TURIZM ORMAN URÜNLERE SANAYI VE TICARET LTD. STI

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „KARRA” voor waren en diensten van de klassen 3, 9, 18, 20, 24, 25 en 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Italiaans beeldmerk „KARA” (nr. 765 532, voor waren van klasse 35, en nr. 761 972, voor waren en diensten van de klassen 18 en 25), gemeenschapsbeeldmerk nr. 887 810 („KARA”) voor waren van onder meer de klassen 18 en 25, en de handelsnaam van de Italiaanse vennootschap „CONCERIA KARA S.R.L.”, waarvan het gebruik wordt opgeëist voor dezelfde waren en diensten als die waarop de oudere merken betrekking hebben

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: motiveringsgebrek en onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-5/05: Beroep, op 10 januari 2005 ingesteld door VIC Verband der Internationalen Caterer in Deutschland eV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/32

         Beroep, op 10 januari 2005 ingesteld door VIC Verband der Internationalen Caterer in Deutschland eV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-5/05)
   (2005/C 82/60)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 10 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door VIC Verband der Internationalen Caterer in Deutschland eV, gevestigd te Berlijn, vertegenwoordigd door K. Kühne, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               de bij schrijven van 11 november 2004 meegedeelde weigering van toegang tot het verzoek van de Duitse autoriteiten aan de Commissie van 12 mei 1978 met betrekking tot een machtiging tot vaststelling van afwijkende maatregelen, nietig te verklaren;

               2.

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij het bestreden schrijven heeft de Commissie op basis van artikel 4, leden 5 en 6, van de transparantieverordening (1) een verzoek van verzoekster om inzage van het verzoek van de Bondsrepubliek Duitsland om een machtiging tot vaststelling van bijzondere afwijkende maatregelen krachtens artikel 27 van de Zesde BTW-richtlijn (2), afgewezen.
   Verzoekster betoogt dat de geweigerde toegang tot het verzoek de facto betekent dat haar rechtsbescherming is geweigerd, omdat de verwerping van het beroep van verzoekster in het hoofdgeding gebaseerd was op het gevraagde document. Verzoekster stelt bovendien dat de geweigerde toegang indruist tegen de transparantieverordening.
   Volgens verzoekster zijn de weigering van de toegang respectievelijk artikel 4, lid 5, van de transparantieverordening in strijd met artikel 1 EU en de artikelen 21 EG, 207 EG, 253 EG en 255 EG, omdat de ontbrekende toestemming voor de openbaarmaking van het gevraagde document in wezen niet gemotiveerd is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van  15 december 2005  in zaak C-250/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/19/EG — Toegang tot elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/12

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 15 december 2005
   in zaak C-250/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/19/EG - Toegang tot elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2006/C 36/22)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-250/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 14 juni 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Zavvos en M. Shotter) tegen Helleense Republiek (gemachtigde: N. Dafniou), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. Makarczyk, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta en P. Kūris (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 15 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (Toegangsrichtlijn), is de Helleense Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 201 van 7.8.2004.


title: Zaak C-316/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret (Denemarken) op 1 juli 2010 — Danske Svineproducenter/Justitsministeriet

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret (Denemarken) op 1 juli 2010 — Danske Svineproducenter/Justitsministeriet
   (Zaak C-316/10)
   ()
   2010/C 234/45
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Vestre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Danske Svineproducenter

      Verwerende partij: Justitsministeriet

      Prejudiciële vraag

               1)

               Moeten artikel 249, tweede alinea, EG en artikel 37 van verordening (EG) nr. 1/2005 (1) van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten en tot wijziging van de richtlijnen 64/432/EEG en 93/119/EG en van verordening (EG) nr. 1255/97, alsook artikel 3, sub f en g, juncto hoofdstuk II, punt 1.1, sub f, en punt 1.2, juncto hoofdstuk VII, deel D, van bijlage I bij die verordening, aldus worden uitgelegd dat de lidstaten geen nationale regels mogen vaststellen waarin gedetailleerde vereisten zijn neergelegd inzake inwendige vervoershoogte, inspectiehoogte en beladingsdichtheid?

      (1)  PB L 3, blz. 1


title: Gevoegde zaken C-128/07 tot en met C-131/07: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 16 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Latina — Italië) — Angelo Molinari (C-128/07), Giovanni Galeota (C-129/07), Salvatore Barbagallo (C-130/07), Michele Ciampi (C-131/07)/Agenzia delle Entrate — Ufficio di Latina (Richtlijn 76/207/EEG — Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Vergoeding bij vertrek — Fiscaal voordeel dat aan werknemers wordt toegekend op naar geslacht verschillende leeftijd)

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/10

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 16 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Latina — Italië) — Angelo Molinari (C-128/07), Giovanni Galeota (C-129/07), Salvatore Barbagallo (C-130/07), Michele Ciampi (C-131/07)/Agenzia delle Entrate — Ufficio di Latina
   (Gevoegde zaken C-128/07 tot en met C-131/07) (1)

   (Richtlijn 76/207/EEG - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen - Vergoeding bij vertrek - Fiscaal voordeel dat aan werknemers wordt toegekend op naar geslacht verschillende leeftijd)
   (2008/C 92/16)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Commissione tributaria provinciale di Latina
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Angelo Molinari (C-128/07), Giovanni Galeota (C-129/07), Salvatore Barbagallo (C-130/07), Michele Ciampi (C-131/07)

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate — Ufficio di Latina
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Commissione tributaria provinciale di Latina — Uitlegging van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (PB L 39, blz. 40), en richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (PB L 6, blz. 24) — Uitlegging en draagwijdte van arrest C-207/04, Vergani — Toepassing van lager belastingtarief op bij beëindiging van de arbeidsverhouding ontvangen bedragen met het oog op de bevordering van de uittreding van oudere werknemers — Fiscaal voordeel dat aan werknemers wordt toegekend op naar geslacht verschillende leeftijd
   Dictum

               1)

               Naar aanleiding van het arrest van 21 juli 2005, Vergani (C-207/04), waarin het Hof heeft vastgesteld dat een nationale wettelijke regeling onverenigbaar is met het gemeenschapsrecht, dienen de autoriteiten van de betrokken lidstaat passende algemene of bijzondere maatregelen te nemen om de naleving van het gemeenschapsrecht te verzekeren, waarbij deze autoriteiten vrij blijven in de keuze van de te nemen maatregelen om ervoor te zorgen dat het nationale recht in overeenstemming wordt gebracht met het gemeenschapsrecht en dat de rechten die de burgers hieraan ontlenen volle uitwerking krijgen. Wanneer een met het gemeenschapsrecht strijdige discriminatie is vastgesteld, moet de nationale rechter, zolang geen maatregelen zijn genomen om de gelijke behandeling te herstellen, elke nationale discriminerende bepaling buiten toepassing laten, zonder dat hij de opheffing ervan door de wetgever heeft te vragen of af te wachten, en moet hij op de leden van de benadeelde groep dezelfde regeling toepassen als op de leden van de andere groep.

               2)

               De afwijking bedoeld in artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, is niet van toepassing op een fiscale maatregel als die bedoeld in artikel 17, lid 4 bis, van presidentieel decreet nr. 917 van 22 december 1986, zoals gewijzigd bij wetsdecreet nr. 314 van 2 september 1997.

      (1)  PB C 117 van 26.5.2007.


title: Zaak C-327/01: Beroep, op 31 augustus 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
10.11.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 317/13
hogere voorziening ingesteld door Telefon & Buch Ver-                 Beroep, op 31 augustus 2001 ingesteld door Commissie
lagsgmbH, vertegenwoordigd door H. G. Zeiner, advocaat te                  van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
Wenen, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 14 juni
                                                                                (Zaak C-327/01)
2001 in de gevoegde zaken T-357/99 en T-358/99 tussen
Telefon & Buch VerlagsgmbH en Bureau voor harmonisatie
binnen de interne markt (merken, tekeningen, modellen)                                          (2001/C 317/22)
(BHIM).
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 31 augustus 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                      digd door Mikko Huttunen, als gemachtigde, domicilie geko-
                                                                      zen hebbende te Luxemburg.
1)    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juni
      2001 in de gevoegde zaken T-357/99 en T-358/99
      tussen Telefon & Buch VerlagsgmbH en Bureau voor                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      harmonisatie binnen de interne markt te vernietigen;
                                                                      1)    vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
                                                                            bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
2)    vast te stellen dat de woorden UNIVERSALTELEFON-                      zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 98/20/EG(1) van
      BUCH en UNIVERSALKOMMUNIKATIONSVERZEICH-                              de Raad van 30 maart 1998 tot wijziging van richtlijn
      NIS geschikt zijn als gemeenschapsmerk, voldoen aan de                92/14/EEG (2) betreffende de beperking van de exploitatie
      vereisten van artikel 4 van de merkenverordening en                   van de vliegtuigen van bijlage 16 bij het Verdrag inzake
      niet in de zin van artikel 7, lid 1, sub c, van de                    de internationale burgerluchtvaart, boekdeel 1, deel 2,
      merkenverordening uitsluitend beschrijvend zijn;                      hoofdstuk 2, tweede uitgave (1988), of althans door deze
                                                                            bepalingen niet ter kennis van de Commissie te brengen,
                                                                            niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn op hem
3)    de zaak ter verdere afdoening en beslissing naar het BHIM             rustende verplichtingen;
      te verwijzen en te bepalen dat het BHIM aan het oordeel
      van het Hof gebonden is, en
                                                                      2)    Ierland te verwijzen in de kosten.
4)    het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in
      de kosten van deze procedure te verwijzen.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
                                                                      in zaak C-323/01 (3); de omzettingstermijn is verstreken op
Middelen en voornaamste argumenten                                    1 maart 1999.
                                                                      (1) PB L 107 van 7.4.1998, blz. 4.
Schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG)           (2) PB L 76 van 23.3.1992, blz. 21.
nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het                 (3) Zie blz. 12 van dit Publicatieblad.
gemeenschapsmerk (1) door een te ruime en derhalve onjuiste
uitlegging: de onderhavige en door het Gerecht als zodanig
erkende neologismen kunnen geen tekens zijn ten aanzien
waarvan een vrijhoudingsbehoefte bestaat. Woorden voor het
economisch verkeer beschikbaar houden die tot dusver nog
niet zijn gebruikt, althans niet voor bepaalde waren of diensten,
en die dus blijkbaar niet onmisbaar zijn voor het publiek, vormt
een aantasting van de creativiteit van de marktdeelnemers; dit        Beroep, op 31 augustus 2001 ingesteld door Commissie
lijkt niet aanvaardbaar vanuit het oogpunt van verordening                 van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
nr. 40/94. Wordt de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1,
sub c, van verordening 40/94 zo ruim uitgelegd als het Gerecht
heeft gedaan, dan wordt artikel 12, sub b, van de verordening                                   (Zaak C-328/01)
een dode letter.
                                                                                (2001/C 317/23)
(1) PB L 11 van 14.01.1994, blz. 1.                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 31 augustus 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                      digd door Mikko Huttunen, als gemachtigde, domicilie geko-
                                                                      zen hebbende te Luxemburg.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 30 juni 2005 in zaak T-439/03, Ulrike Eppe tegen Europees Parlement (Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot examens — Vereiste beroepservaring)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/38

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 30 juni 2005
   in zaak T-439/03, Ulrike Eppe tegen Europees Parlement (1)

   (Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-toelating tot examens - Vereiste beroepservaring)
   (2005/C 217/85)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-439/03, Ulrike Eppe, wonende te Hannover (Duitsland), vertegenwoordigd door W. Klöber, advocaat, tegen Europees Parlement (gemachtigden: J. de Wachter en N. Lorenz, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende de nietigverklaring van, enerzijds, de besluiten van de jury van vergelijkend onderzoek EUR/A/167/02 van 24 februari en 28 april 2003 en, anderzijds, het besluit van het TABG van 17 september 2003, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, F. Dehousse en D. Šváby, rechters; griffier: H. Jung, op 30 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen met inbegrip van die betreffende de kortgedingprocedures.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004


title: Zaak C-485/11: Beroep ingesteld op 22 september 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/9

         Beroep ingesteld op 22 september 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-485/11)
   2011/C 355/15
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bordes en G. Braun, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Frankrijk, door bij wet nr. 2009/258 van 5 maart 2009 betreffende audiovisuele communicatie een bijkomende bijdrage op te leggen aan operatoren van elektronische communicatie (1), de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 12 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (2);

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie heeft het onderhavige beroep ingesteld omdat zij eraan twijfelt of artikel 302 bis KH van de Code général des impôts (algemeen belastingwetboek), ingevoegd bij artikel 33 van wet nr. 2009-258 van 5 maart 2009 betreffende audiovisuele communicatie en de nieuwe openbare televisiedienst, verenigbaar is met voornoemde „machtigingsrichtlijn”. Doordat ondernemingen die een elektronische-communcatiedienst aanbieden of een elektronische-communicatienetwerk exploiteren in het kader van de algemene machtiging, een bijdrage wordt opgelegd, handelt verzoekster in strijd met artikel 12 van de richtlijn. De Commissie is het niet eens met de stelling van de nationale autoriteiten dat dit artikel uitsluitend ziet op de bijdragen die de lidstaten kunnen opleggen „in het kader van” de afgifte van een machtiging of van een handeling die verband houdt met de machtigingsprocedure voor operatoren van elektronische communicatie. Volgens verzoekster omvat dit artikel elke „administratieve” bijdrage in welke vorm dan ook, dat wil zeggen alle kosten die voortvloeien uit het beheer, de controle van en het toezicht op de naleving van het algemene machtigingssysteem, en niet alleen de kosten die verband houden met de afgifte van een machtiging.

      (1)  JORF nr. 0056, blz. 4321.

      (2)  PB L 108, blz. 21.


title: Zaak T-503/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 september 2013 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 juli 2013 in zaak F-32/12, Marcuccio/Commissie

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/49

         Hogere voorziening ingesteld op 19 september 2013 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 juli 2013 in zaak F-32/12, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-503/13 P)
   2013/C 325/79
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 12 juli 2013 in zaak F-32/12, Marcuccio/Commissie, volledig en zonder enige uitzondering te vernietigen;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar de rechter van eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan onwettigheid van artikel 14 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken wegens tautologie en onredelijkheid alsmede onjuiste, verkeerde, valse en onredelijke uitlegging en toepassing van voormeld artikel 14, met als ernstig en kennelijk gevolg schending van het beginsel van de bij wet ingestelde rechter, dat onder meer is neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de EU.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan het volledig ontbreken van motivering wegens het ontbreken van een onderzoek, apodictische uitspraken, tautologie, willekeur, verkeerde opvatting en verdraaiing van de feiten, verkeerde rechtsopvatting, ook wegens een kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten.


title: Zaak T-399/02: Beroep, op 31 december 2002 ingesteld door Eurocermex S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
C 44/44                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        22.2.2003
concreto ten laste gelegd dat zij heeft deelgenomen aan een             Beroep, op 31 december 2002 ingesteld door Eurocermex
distributie-overeenkomst die een uitvoerverbod bevatte, en              S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
informatie heeft verstrekt om de bronnen van de paralleluit-                                      interne markt
voer te achterhalen. Bovendien is haar een geldboete van
1,5 miljoen euro opgelegd.
                                                                                (Zaak T-399/02)
                                                                                (2003/C 44/81)
Verzoekster betwist de aan de beschikking ten grondslag
liggende feiten niet. Zij stelt evenwel dat de beschikking om de
volgende redenen rechtens ongeldig is:                                                          (Procestaal: Frans)
—     verkeerde toepassing van artikel 81 EG met betrekking
      tot de eerste distributie-overeenkomst tussen Linea en            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      Nintendo Corporation Ltd; bovendien werd verzoekster              schappen is op 31 december 2002 beroep ingesteld tegen het
      ten onrechte aansprakelijk gesteld voor de aan de betrok-         Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door
      ken partijen ten laste gelegde mededingingsbeperkende             Eurocermex S.A., te Evere (België), vertegenwoordigd door
      praktijken;                                                       A. Bertrand, advocaat.
—     de bestreden beschikking bevat een innerlijke tegenstrij-         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      digheid en schendt artikel 253 EG; de Commissie stelt
      enerzijds dat de betrekkingen tussen Nintendo en zijn             —     te vernietigen de beslissing waarbij de onderzoeker heeft
      detailhandels- en groothandelsklanten en de betrekkingen                vastgesteld dat het betrokken driedimensionale merk niet
      tussen John Menzies en zijn klanten identiek zijn aan de                geschikt is om een geldig merk te vormen voor „bieren,
      betrekkingen tussen Nintendo en zijn erkende distribu-                  limonades en vruchtensappen”, „restaurants, bars en
      teurs, doch meet met twee maten door alleen aan                         snackbars”;
      Nintendo en zijn nationale distributeurs deelneming aan
      overeenkomsten en/of onderling afgestemde feitelijke
      gedragingen ten laste te leggen;                                  —     de zaak voor verdere afdoening naar de onderzoeker
                                                                              terug te wijzen;
—     ontbreken van beoordeling van de economische context              —     het Bureau te verwijzen in de kosten.
      van de aan de betrokken partijen verweten overeenkom-
      sten en/of feitelijke gedragingen; verweerster heeft de
      relevante markten niet nauwkeurig afgebakend, heeft de
      positie van Nintendo op de relevante markten niet
      beoordeeld, maar alleen de marktaandelen in bepaalde              Middelen en voornaamste argumenten
      lidstaten in aanmerking genomen, en heeft noch markt-
      positie van Nintendo in 1992, het jaar waarin de distribu-
      tie-overeenkomsten werden gesloten, noch de marktposi-            Betrokken         gemeen-      driedimensionaal merk bestaande
      tie van Nintendo in de periode 1992-1997 beoordeeld,              schapsmerk:                    uit een fles „long neck”, op de
      maar heeft willekeurig enkele jaren gekozen;                                                     hals waarvan een stuk citroen is
                                                                                aangebracht en waarbij de kleuren
                                                                                geel en groen worden geclaimd
—     schending van artikel 15, lid 2, van verordening (EEG)
      nr. 17/62 en van het gelijkheidsbeginsel en het evenredig-        Waren of diensten:             waren van de klassen 16, 25, 32
                                                                                en 42
      heidsbeginsel; verweerster heeft de opzet in het gedrag
      van verzoekster verkeerd beoordeeld en fouten gemaakt
      bij de vaststelling van de hoogte van de geldboete; de            Voor de kamer van be-          toestaan van de inschrijving voor
      geldboete overschrijdt namelijk het maximaal toegestane           roep aangevochten be-          de klassen 16 en 25 en weigering
      bedrag, verweerster is uitgegaan van een verkeerd basis-          slissing:                      voor wat de klassen 32 en 42
      bedrag en zij geen verzachtende omstandigheden heeft
      laten meewegen.                                                   Middelen:                      schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub b, en lid 3, van verordening
                                                                                nr. 40/94.


title: Zaak T-107/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 april 2007 door Francisco Rossi Ferreras tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 februari 2007 in zaak F-42/05, Rossi Ferreras/Commissie

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/20

         Hogere voorziening ingesteld op 16 april 2007 door Francisco Rossi Ferreras tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 februari 2007 in zaak F-42/05, Rossi Ferreras/Commissie
   (Zaak T-107/07 P)
   (2007/C 129/35)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Francisco Rossi Ferreras (Luxemburg, Groothertogdom Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 februari 2007 in zaak F-42/05 te vernietigen;

               —

               rekwirants vorderingen in eerste aanleg toe te wijzen en derhalve, primair, het beroep in zaak F-42/05 ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               subsidiair, de zaak te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten en de honoraria.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In zijn hogere voorziening vordert rekwirant vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken houdende verwerping van zijn beroep strekkende tot nietigverklaring van zijn loopbaanontwikkelingrapport over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2003 alsmede tot veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de schade die hij stelt te hebben geleden.
   Tot staving van de hogere voorziening stelt rekwirant dat het Gerecht voor ambtenarenzaken bij het onderzoek van de twee in eerste aanleg aangevoerde middelen op meerder punten van een onjuiste rechtsopvatting is uitgegaan.


title: Zaak C-278/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 26 juni 2008 — Die Bergspechte Outdoor Reisen und Alpinschule Edi Koblmüller GmbH/Günter Guni en trekking.at Reisen GmbH

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 26 juni 2008 — Die Bergspechte Outdoor Reisen und Alpinschule Edi Koblmüller GmbH/Günter Guni en trekking.at Reisen GmbH
   (Zaak C-278/08)
   (2008/C 223/46)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberster Gerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Die Bergspechte Outdoor Reisen und Alpinschule Edi Koblmüller GmbH

      Verwerende partijen: Günter Guni en trekking.at Reisen GmbH
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 5, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1998 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (hierna: „richtlijn 89/104”) (1), aldus worden uitgelegd dat een merk op een aan de merkhouder voorbehouden wijze wordt gebruikt, wanneer het merk of een teken dat daarmee overeenkomt (bijvoorbeeld een woorddeel van een woord- en beeldmerk), bij een zoekmachine-aanbieder als keyword wordt geregistreerd, waardoor er reclame voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten op het beeldscherm verschijnt wanneer het merk of een teken dat daarmee overeenkomt als zoekwoord in de zoekmachine wordt ingegeven?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

                           A)

                           Wordt er inbreuk gemaakt op het uitsluitende recht van de merkhouder wanneer bij het gebruik van een zoekwoord dat gelijk is aan het merk, reclame wordt gemaakt voor dezelfde waren of diensten, ongeacht of de opgeroepen reclame in de lijst van de zoekresultaten dan wel in een afgescheiden advertentieveld verschijnt, en of deze reclame als „gesponsorde koppelingen” is aangeduid?

                           B)

                           Kan bij het gebruik van een teken dat gelijk is aan het merk, voor soortgelijke waren of diensten, of bij het gebruik van een teken dat met het merk overeenkomt, voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten het gevaar van verwarring reeds worden uitgesloten wanneer de reclame als „gesponsorde koppeling” is aangeduid en/of niet in de lijst van zoekresultaten, maar in een afgescheiden advertentieveld verschijnt?

      (1)  PB 1989 L 40, blz. 1.


title: Zaak C-44/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg (Duitsland) op 27 januari 2017 — The Scotch Whisky Association, The Registered Office/Michael Klotz

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg (Duitsland) op 27 januari 2017 — The Scotch Whisky Association, The Registered Office/Michael Klotz
   (Zaak C-44/17)
   (2017/C 121/20)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Scotch Whisky Association, The Registered Office

      Verwerende partij: Michael Klotz

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is voor „indirect commercieel gebruik voor […] producten” in de zin van artikel 16, onder a), van verordening (EG) nr. 110/2008 (1) vereist dat de geregistreerde geografische aanduiding in identieke of in een vanuit fonetisch en/of optisch oogpunt vergelijkbare vorm wordt gebruikt, of volstaat het dat het aan de orde zijnde bestanddeel van het teken bij het doelpubliek op enigerlei wijze een associatie met de geregistreerde geografische aanduiding of het geografische gebied oproept?
               Ingeval dat laatste volstaat: Speelt bij het onderzoek of sprake is van „indirect commercieel gebruik” dan ook een rol, in welke overige vermeldingen het aan de orde zijnde bestanddeel is ingebed, of kunnen die overige vermeldingen indirect commercieel gebruik van de geregistreerde geografische aanduiding niet verhinderen, ook niet indien het aan de orde zijnde bestanddeel vergezeld gaat van een aanduiding over de daadwerkelijke oorsprong van het product?

               2)

               Is voor een zinspeling („voorstelling”) op een geregistreerde geografische aanduiding in de zin van artikel 16, onder b), van verordening (EG) nr. 110/2008 vereist dat er een fonetische en/of optische gelijkenis tussen de geregistreerde geografische aanduiding en het aan de orde zijnde bestanddeel van het teken bestaat, of volstaat het dat het aan de orde zijnde bestanddeel bij het doelpubliek op enigerlei wijze een associatie met de geregistreerde geografische aanduiding of het geografische gebied oproept?
               Ingeval dat laatste volstaat: Speelt bij het onderzoek of sprake is van een zinspeling dan ook een rol, in welke overige vermeldingen het aan de orde zijnde bestanddeel van het teken is ingebed, of kunnen die overige vermeldingen wederrechtelijke zinspeling door het aan de orde zijnde bestanddeel van een teken niet verhinderen, ook niet indien het aan de orde zijnde bestanddeel vergezeld gaat van een aanduiding over de daadwerkelijke oorsprong van het product?

               3)

               Speelt bij de beoordeling of sprake is van een „andere onjuiste of misleidende vermelding” in de zin van artikel 16, onder c), van verordening (EG) nr. 110/2008 een rol, in welke overige vermeldingen het aan de orde zijnde bestanddeel is ingebed, of kunnen die overige vermeldingen misleidende vermelding niet verhinderen, ook niet indien het aan de orde zijnde bestanddeel vergezeld gaat van een aanduiding over de daadwerkelijke oorsprong van het product?

      (1)  Verordening (EG) nr. 110/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 betreffende de definitie, de aanduiding, de presentatie, de etikettering en de bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1576/89 van de Raad (PB L 39, blz. 16).


title: Zaak T-26/07: Beroep ingesteld op 7 februari 2007 — LIPOR/Commissie

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/40

         Beroep ingesteld op 7 februari 2007 — LIPOR/Commissie
   (Zaak T-26/07)
   (2007/C 82/89)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: LIPOR — Serviço Intermunicipalizado de Gestão de Resíduos do Grande Porto (Gondomar, Portugal) (vertegenwoordigers: P. Pinheiro, M. Gorjão-Henriques en F. Quintela, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               gedeeltelijke nietigverklaring van artikel 1 van de tot de Portugese Staat gerichte beschikking C(06)5008 van de Commissie van 17 oktober 2006, voor zover daarbij het totaalbedrag van de steun die de Commissie bij beschikkingen C(93)3347/3 van 7 december 1993, C(94) 3721 def./3 van 21 december 1994 en C(96) 3923 def. van 17 december 1996 — samengevoegd in beschikking C(98)2283/f van 28 juli 1998 — uit het Cohesiefonds heeft verleend, wordt verminderd met 1 511 591 EUR, alsmede van de beschikking waarbij de lidstaat wordt gelast, dat bedrag terug te betalen;

               —

               nietigverklaring van artikel 1 van de bestreden beschikking voor zover daarbij, in strijd met het evenredigheidsbeginsel, voor de overeenkomsten die verzoekster met IDAD heeft gesloten, een financiële correctie van 100 % wordt toegepast en de lidstaat wordt gelast, een bedrag van 458 683 EUR terug te betalen;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure en van verzoekster;

               —

               subsidiair, gedeeltelijke nietigverklaring, wegens schending van het evenredigheidsbeginsel, van artikel 1 van de bestreden beschikking, voor zover dit betrekking heeft op de overeenkomsten die verzoekster met Hidroprojecto heeft gesloten;

               —

               meer subsidiair, mocht het Gerecht van oordeel zijn dat Lipor niet volledig heeft voldaan aan de vereisten van richtlijn 92/50/EEG, vast te stellen dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden doordat zij de financiële correctie voor de financiering van de overeenkomsten met Hidroprojecto op 100 % heeft vastgesteld.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster onjuiste rechtsopvattingen, kennelijke beoordelingsfouten, ontoereikende en gebrekkige motivering en schending van het evenredigheidsbeginsel aan.
   Wat haar overeenkomst met Hidroprojecto van 1989 betreft, heeft de Commissie volgens verzoekster een beoordelingsfout gemaakt bij de bepaling van de waarde van deel D van de overeenkomst.
   Aangaande de overeenkomst die dezelfde partijen in 1997 hebben gesloten, stelt verzoekster dat de Commissie een beoordelingsfout heeft gemaakt doordat zij niet heeft erkend dat hiermee de overeenkomst uit 1989 gedeeltelijk werd geconcretiseerd en gedeeltelijk werd voortgezet, hetgeen voor de uitvoering van het project noodzakelijk was. Voorts verwijt verzoekster de Commissie dat zij ervan is uitgegaan dat voor de betrokken opdrachten een openbare aanbesteding nodig was. Volgens verzoekster is op deze opdrachten de uitzondering van artikel 11 van richtlijn 92/50 van toepassing, ook al wordt verondersteld dat zij autonoom zijn ten aanzien van de overeenkomst van 1989 en dat de in deze richtlijn gestelde grenswaarde vanaf welke een openbare procedure vereist is, is overschreden.
   Met betrekking tot de eveneens door dezelfde partijen gesloten overeenkomsten van 28 maart en 28 april 1995 stelt verzoekster dat de Commissie een beoordelingsfout heeft gemaakt door ze te beschouwen als een enkele overeenkomst en als de voortzetting van de overeenkomst van 1989 en door daarbij ervan uit te gaan dat de ondertekening van de overeenkomst moest worden voorafgegaan door een openbare procedure. In werkelijkheid gaat het om twee overeenkomsten die op verschillende tijdstippen zijn gesloten. De ene overeenkomst is ondertekend na een niet-openbare procedure en voor de andere was de grenswaarde vanaf welke een procedure moet worden gevolgd, niet bereikt. In elk geval zijn beide overeenkomsten naar Portugees recht gesloten op een tijdstip waarop richtlijn 92/50 nog niet was omgezet in intern recht.
   Ten slotte erkent verzoekster weliswaar dat de Commissie haar overeenkomsten met IDAD uit 1999 als een geheel kon beschouwen om de respectieve waarde ervan te bepalen en ze eventueel te onderwerpen aan de regels inzake de openbare procedure maar legt zij uit waarom zij afzonderlijke overeenkomsten heeft gesloten. Zij betoogt dat IDAD een openbare instelling is en dus een aanbestedende dienst in de zin van richtlijn 92/50. Bijgevolg had de Commissie daarmee rekening moeten houden en had zij geen financiële correctie van 100 % mogen toepassen. Volgens verzoekster is deze correctie in strijd met het evenredigheidsbeginsel.


title: Zaak F-110/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 3 mei 2016 – Grzebielec/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/50

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 3 mei 2016 – Grzebielec/Commissie
   (Zaak F-110/15) (1)

   (2016/C 222/81)
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015, blz. 36.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 april 2002 in zaak C-9/00 (verzoek van de Korkein hallinto-oikeus om een prejudiciële beslissing): Palin Granit Oy tegen Vehmassalon kansanterveystyön kuntayhtymän hallitus ("Harmonisatie van wetgevingen — Richtlĳnen 75/442/EEG en 91/156/EEG — Begrip afvalstof — Productieresidu — Steengroeve — Opslag — Gebruik van afvalstoffen — Ontbreken van gevaar voor gezondheid en milieu — Mogelĳkheid van nuttige toepassing")

text:
C 144/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            15.6.2002
Ompakking van geneesmiddelen door vervanging van de verpakking             2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
is objectief noodzakelijk in de zin van de rechtspraak van het Hof,              kosten.
indien zonder die ompakking de effectieve toegang tot de betrokken
markt of een gedeelte daarvan als belemmerd moet worden beschouwd          3)    Verstaat dat het Koninkrijk Denemarken en de Republiek
vanwege een sterke weerstand van een beduidend percentage van de                 Finland elk hun eigen kosten zullen dragen.
consumenten tegen opnieuw geëtiketteerde geneesmiddelen.
                                                                           (1) PB C 63 van 4.3.2000.
(1) PB C 34 van 5.2.2000.
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                             (Zesde kamer)
                          van 7 mei 2002                                                           van 18 april 2002
in zaak C-478/99: Commissie van de Europese Gemeen-                        in zaak C-9/00 (verzoek van de Korkein hallinto-oikeus
             schappen tegen Koninkrijk Zweden (1)                          om een prejudiciële beslissing): Palin Granit Oy tegen
                                                                           Vehmassalon kansanterveystyön kuntayhtymän hal-
(„Niet-nakoming — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke                                                         litus (1)
bedingen in consumentenovereenkomsten — Verplichting
om in bijlage bij richtlijn 93/13 opgenomen lijst van
                                                                           („Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijnen 75/442/
bedingen die als oneerlijk kunnen worden aangemerkt, in
                                                                           EEG en 91/156/EEG — Begrip „afvalstof” — Productiere-
               nationale wetgeving over te nemen”)
                                                                           sidu — Steengroeve — Opslag — Gebruik van afvalstoffen
                                                                           — Ontbreken van gevaar voor gezondheid en milieu —
                          (2002/C 144/05)                                               Mogelijkheid van nuttige toepassing”)
                         (Procestaal: Zweeds)                                                        (2002/C 144/06)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            (Procestaal: Fins)
                          dentie van het Hof)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-478/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: L. Parpala en P. Stancanelli) tegen Konink-
rijk Zweden (gemachtigden: L. Nordling en A. Kruse), onder-
steund door Koninkrijk Denemarken (gemachtigde: J. Molde),                 In zaak C-9/00, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens
en door Republiek Finland (gemachtigden: T. Pynnä en E. Byg-               artikel 234 EG van de Korkein hallinto-oikeus (Finland), in een
glin), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen              procedure ingeleid door Palin Granit Oy en Vehmassalon
dat het Koninkrijk Zweden, door niet de wettelijke en bestuurs-            kansanterveystyön kuntayhtymän hallitus, om een prejudiciële
rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor de              beslissing over de uitlegging van artikel 1, sub a, van richtlijn
omzetting in nationaal recht van de bijlage bedoeld in artikel 3,          75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende
lid 3, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993                afvalstoffen (PB L 194, blz. 47), zoals gewijzigd bij richtlijn
betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkom-                  91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78,
sten (PB L 95, blz. 29), de krachtens die richtlijn op hem                 blz. 32), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                   volgt: F. Macken, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur),
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur),              R. Schintgen, V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
kamerpresident, D. A. O. Edward en M. Wathelet, rechters;                  advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 18 april
advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. A. Rühl, hoofd-            2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
administrateur, op 7 mei 2002 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                           1)    De houder van ganggesteente dat vrijkomt bij de exploitatie van
                                                                                een steengroeve en voor onbepaalde tijd wordt opgeslagen in
1)    Verwerpt het beroep.                                                       afwachting van een eventueel gebruik, ontdoet zich van dit
 ---pagebreak--- 15.6.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 144/5
      gesteente of is voornemens zich daarvan te ontdoen, zodat dit        —     door artikel 3 van wet nr. 98-389 van 19 mei 1998
      ganggesteente als afvalstof in de zin van richtlijn 75/442/EEG             „relative à la responsabilité du fait des produits défec-
      van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen moet                 tueux” (wet betreffende de aansprakelijkheid voor produc-
      worden beschouwd.                                                          ten met gebreken, JORF van 21 mei 1998, blz. 7744)
                                                                                ook te laten gelden voor schade van minder dan 500 euro;
2)    De plaats waar het ganggesteente wordt opgeslagen, de                —     door in artikel 8 van diezelfde wet te bepalen, dat de
      samenstelling ervan en het feit dat het geen echt gevaar voor de           distributeur van een gebrekkig product steeds en onder
      gezondheid van de mens of voor het milieu oplevert, aangeno-               dezelfde voorwaarden als de producent aansprakelijk is,
      men dat dit is aangetoond, zijn geen relevante criteria om te              en
      bepalen of het als afvalstof moet worden aangemerkt.
                                                                           —     door in artikel 13 van die wet te bepalen, dat de producent
                                                                                zich slechts op de exoneratiegronden van artikel 7, sub d
                                                                                en e, van de richtlijn 85/374/EEG van de Raad van
(1) PB C 102 van 8.4.2000.                                                       25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten
                                                                                inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken
                                                                                (PB L 210, blz. 29) kan beroepen wanneer hij aantoont
                                                                                dat hij de nodige maatregelen heeft genomen om de
                                                                                schadelijke gevolgen van het gebrekkige product te
                                                                                voorkomen, de krachtens de artikelen 9, 3, lid 3, en 7
                                                                                van genoemde richtlijn op haar rustende verplichtingen
                                                                                niet is nagekomen,
                                                                           heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann
                                                                           (rapporteur), kamerpresident, S. von Bahr en C. W. A. Timmer-
                     ARREST VAN HET HOF                                    mans, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier:
                                                                           H. von Holstein, adjunct-griffier, op 25 april 2002 een arrest
                                                                           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                           (Vijfde kamer)
                                                                           1)    Door artikel 1386-2 van de Franse code civil ook te laten
                         van 25 april 2002                                       gelden voor schade van minder dan 500 euro;
                                                                                —     door in artikel 1386-7, eerste alinea, van de code civil te
in zaak C-52/00: Commissie van de Europese Gemeen-                                     bepalen, dat de distributeur van een gebrekkig product
             schappen tegen Franse Republiek (1)                                       steeds en onder dezelfde voorwaarden als de producent
                                                                                aansprakelijk is, en
(„Niet-nakoming — Richtlijn 85/374/EEG — Aansprake-
                                                                                —     door in artikel 1386-12, tweede alinea, van de code
lijkheid voor producten met gebreken — Onjuiste omzet-
                                                                                civil te bepalen, dat de producent zich slechts op de
                                 ting”)
                                                                                exoneratiegronden van artikel 7, sub d en e, van richtlijn
                                                                                85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende
                                                                                de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuurs-
                          (2002/C 144/07)                                              rechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprake-
                                                                                lijkheid voor producten met gebreken kan beroepen,
                                                                                wanneer hij aantoont dat hij de nodige maatregelen heeft
                          (Procestaal: Frans)                                          genomen om de schadelijke gevolgen van het gebrekkige
                                                                                product te voorkomen,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       is de Franse Republiek de krachtens artikelen 9, eerste alinea,
                          dentie van het Hof)                                    sub b, 3, lid 3, en 7 van genoemde richtlijn op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
In zaak C-52/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: M. Patakia en B. Mongin) tegen Franse
Republiek (gemachtigden: aanvankelijk K. Rispal-Bellanger en               (1) PB C 163 van 10.6.2000.
R. Loosli-Surrans, vervolgens door deze laatste en J.-F. Dobelle),
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
Franse Republiek,