title: Zaak C-274/99 P: Hogere voorziening, op 20 juli 1999 ingesteld door B. Connolly tegen het arrest, op 19 mei 1999 in de gevoegde zaken T-34/96 en T-163/96 tussen B. Connolly en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer)

text:
C 299/8               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 16.10.1999
Hogere voorziening, op 12 juli 1999 ingesteld door                    Hogere voorziening, op 20 juli 1999 ingesteld door
K. Gluiber tegen de beschikking, op 5 mei 1999 in zaak                B. Connolly tegen het arrest, op 19 mei 1999 in de
T-190/98, K. Gluiber tegen Raad van de Europese Unie en               gevoegde zaken T-34/96 en T-163/96 tussen B. Connolly
Commissie van de Europese Gemeenschappen, gegeven                     en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewe-
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                    zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
              Gemeenschappen (Eerste kamer)                                          Gemeenschappen (Eerste Kamer)
                      (Zaak C-259/99 P)
                                                                                (Zaak C-274/99 P)
                        (1999/C 299/08)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                     (1999/C 299/09)
op 12 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door K. Gluiber,
vertegenwoordigd door J.-C. Schöninger, advocaat, Mühlgas-
se 6, D-77933 Lahr, tegen de beschikking, op 5 mei 1999 in            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
zaak T-190/98, K. Gluiber tegen Raad van de Europese Unie             20 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door B. Connolly,
en Commissie van de Europese Gemeenschappen, gegeven                  vertegenwoordigd door J. Sambon en P.-P. van Gehuchten,
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-            advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
schappen (Eerste kamer).                                              burg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort
                                                                      Rheinsheim 2, tegen het arrest, op 19 mei 1999 in de gevoegde
                                                                      zaken T-34/96 en T-136/96 tussen B. Connolly en Commissie
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
1. de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van               van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
    de Europese Gemeeschappen van 5 mei 1999 in zaak                  kamer).
    T-190/98 te vernietigen;
2. verweerders ertoe te veroordelen aan rekwirante een                Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
    bedrag van 25 799 ,32 DM te betalen ter vergoeding van
    de kosten die haar zijn opgekomen bij de zonder succes
    voor de Duitse rechterlijke instanties en het Hof van Justitie    te vernietigen het door het Gerecht van eerste aanleg van de
    gevoerde gedingen;                                                Europese Gemeenschappen op 19 mei 1999 in de gevoegde
                                                                      zaken T-34/96 en T-163/96 gewezen arrest;
3. verweerders ertoe te veroordelen aan rekwirante schadever-
    goeding te betalen op grond van hun niet-contractuele
    aansprakelijkheid;                                                toe te wijzen de door rekwirant in eerste aanleg geformuleerde
                                                                      vorderingen, te weten:
4. verweerders in de kosten van deze procedure te verwijzen;
5. vast te stellen, dat de Gemeenschap verplicht is de uit een        — nietigverklaring, voor zoveel nodig, van het op 15 decem-
    tot nu toe geldende onrechtmatige handeling voortvloeien-              ber 1995 officieel ter kennis gebrachte advies van de
    de schade ook in de toekomst te vergoeden;                             tuchtraad van 7 december 1995 waarbij werd aanbevolen
                                                                           jegens rekwirant de tuchtmaatregel van ontslag zonder
6. subsidiair, de behandeling krachtens artikel 82 bis, lid 1,             intrekking van zijn recht op ouderdomspensioen te treffen;
    sub b, van het Reglement voor de procesvoering van
    het Hof te schorsen in afwachting van een prejudiciële
    beslissing van het Europees Hof voor de Rechten van de            — nietigverklaring van het besluit van het TABG van 16 ja-
    mens over de vraag, of het niet volledig in het Duitse recht           nuari 1996 waarbij rekwirant tuchtrechtelijk werd ontsla-
    omzetten van richtlijn 76/207/EEG van de Raad in strijd is             gen zonder vermindering of intrekking van zijn recht op
    met                                                                    ouderdomspensioen;
    a. artikel 6 EVRM,
                                                                      — nietigverklaring van het bij brief van 18 juli 1996 aan
    b. artikel 11 EVRM,                                                    rekwirant officieel ter kennis gebrachte uitdrukkelijke
                                                                           besluit van 12 juli 1996 houdende verwerping van het
    c. artikel 14 EVRM en                                                  precontentieuze beroep dat hij op 7 maart 1996 had
                                                                           ingesteld tegen het advies van de tuchtraad en het besluit
    d. artikel 50 EVRM.                                                    van het TABG die hierboven zijn genoemd;
Middelen en voornaamste argumenten                                    — veroordeling van de Commissie om hem, onder voorbe-
                                                                           houd van vermeerdering of vermindering in de loop van
— Schending van het beginsel van hoor en wederhoor, daar                   het geding, een bedrag van 7 500 000 BFR ter vergoeding
    het beroepschrift krachtens artikel 111 van het Reglement              van materiële schade en een bedrag van 1 500 000 BFR
    voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg                ter vergoeding van de morele schade te betalen ter
    kennelijk ongegrond is verklaard, zonder dat het aan                   zake van de door hem gelaakte onregelmatigheden en
    verweerders ter kennis was gebracht.                                   onwettigheden;
— Schending van het materiële recht.
                                                                      de Commissie in alle kosten van beide instanties te verwijzen.
 ---pagebreak--- 16.10.1999           NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 299/9
Middelen en voornaamste argumenten                                        De op artikel 12 Ambtenarenstatuut gebaseerde gronden
                                                                          kunnen het tuchtrechtelijke ontslag van rekwirant niet
                                                                          rechtvaardigen uit het oogpunt van artikel 10 EVRM.
                                                                          Optreden tegen het uiten van de opvatting dat men het
— Schending van artikel 6, lid 2, (ex F) van het Verdrag                  „fundamenteel oneens is” met het beleid van de Commissie,
   betreffende de Europese Unie, artikel 10 van het Europees              komt neer op het bestraffen van een zuivere opinie. Het is
   verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de               overduidelijk, dat in de lijn van de opvatting van het gezag
   fundamentele vrijheden (EVRM), de vrijheid van menings-                het tuchtrechtelijke ontslag van rekwirant niet volstond
   uiting zoals die voortvloeit uit de constitutionele tradities          om de belangen van de instellingen en van de in het
   welke de lidstaten gemeen hebben, de artikelen 2, 220                  boek van rekwirant in opspraak gebrachte personen te
   (ex 164), 236 (ex 179) en 225 (ex 168 A) van het Verdrag               beschermen, wanneer het niet gepaard ging met maatrege-
   tot oprichting van de Europese Gemeenschap, de artike-                 len om de verspreiding van het boek tegen te gaan. Nergens
   len 12, 17, 86 en 91 Ambtenarenstatuut en het verbod                   blijkt evenwel uit, dat de Commissie dergelijke maatregelen
   van substitutie van motieven: Bij het beperken van de                  heeft getroffen, bijvoorbeeld gerechtelijke stappen heeft
   vrijheid van meningsuiting van de personeelsleden over-                ondernomen om de verkoop van het boek in alle of
   eenkomstig artikel 17 Ambtenarenstatuut moeten de op                   sommige lidstaten te doen verbieden en om de reeds
   het spel staande belangen in aanmerking worden genomen                 gepubliceerde exemplaren van het boek in beslag te doen
   en de in bovengenoemde bepalingen geformuleerde begin-                 nemen. De Commissie heeft het evenmin nuttig geoordeeld
   selen worden geëerbiedigd. In het bestreden arrest wordt               een beroep krachtens de artikelen 22 of 23 Ambtenaren-
   enkel overwogen, dat de voorafgaande toetsing waarin                   statuut in te stellen.
   artikel 17 voorziet, in het belang van de ambtenaar is, daar
   op die manier wordt voorkomen dat achteraf tegen
   hem een tuchtmaatregel wordt getroffen. Dit argument
   vertekent de draagwijdte van artikel 10 EVRM en gaat                   Ten slotte is het Gerecht, door geen rekening te houden
   bovendien lijnrecht in tegen de gemeenschappelijke consti-             met het feit dat het TABG uitdrukkelijk heeft erkend dat
   tutionele tradities [en schendt artikel 6 (ex F) EU-Verdrag],          het „zich nooit op een van de in artikel 10, lid 2, [EVRM]
   volgens welke bestraffing achteraf de vrijheid van menings-            vermelde uitzonderingsgronden heeft beroepen”, en met
   uiting in wezen beter waarborgt dan toetsing vooraf. Voor              het feit dat „in casu geen van de situaties waarop die
   zover het Gerecht het systeem van toetsing vooraf geldig               bepaling kon worden toegepast, aanwezig was”, voorbijge-
   verklaart, geeft het dus blijk van een onjuiste opvatting van          gaan aan de omstandigheid dat het TABG niet heeft
   de draagwijdte van de vrijheid van meningsuiting — zoals               onderzocht of het besluit aan de criteria van artikel 10
   die voortvloeit uit de in het middel bedoelde beginselen —             EVRM voldeed, en schendt het met het bestreden arrest de
   ten aanzien van de artikelen 17 en 12 Ambtenarenstatuut.               draagwijdte van artikel 10 EVRM en de motiveringsplicht.
                                                                      — Ontoereikende motivering van het arrest; onjuiste uitleg-
   De begrippen „de belangen van de Gemeenschappen (…)
                                                                          ging van artikel 17, tweede alinea, en artikel 35 Ambtena-
   schaden” (artikel 17 Ambtenarenstatuut) en afbreuk aan
                                                                          renstatuut; schending van de regels inzake de bewijslast en
   „de waardigheid” (artikel 12 Ambtenarenstatuut) gaan veel
                                                                          van het principiële recht om een feit te bewijzen; schending
   verder dan de in artikel 10, lid 2, EVRM aanvaarde doelstel-
                                                                          van het gezag van de handelingen en van het beginsel van
   lingen en knopen als zodanig niet aan bij een van de in die
                                                                          het gewettigd vertrouwen: Het Gerecht geeft blijk van een
   bepaling limitatief genoemde doelstellingen.
                                                                          onjuiste opvatting van de draagwijdte van de artikelen 17,
                                                                          tweede alinea, en 35 Ambtenarenstatuut daar artikel 17
                                                                          niet van toepassing is op ambtenaren met verlof om
   De uitdrukking „betrekking heeft op de activiteit van de               redenen van persoonlijke aard.
   Gemeenschappen” en „de belangen van de Gemeenschap-
   pen zou kunnen schaden” in artikel 17, tweede alinea,
   Ambtenarenstatuut zijn zeer algemeen en vaag en voldoen                Het Gerecht heeft het middel van rekwirant verdraaid: deze
   niet aan de voorwaarde van wettigheid en voorzienbaar-                 stelde immers geen „algemene praktijk” van de Commissie,
   heid. Deze voorwaarde kan in elk geval niet worden herleid             maar een praktijk „binnen DG II”, en bood als bewijs
   tot het bestaan van precedenten. Bovendien geeft het                   daarvoor aan een verklaring van de gewezen directeur-
   Gerecht blijk van een onjuiste opvatting van de draagwijdte            generaal in zijn hoedanigheid van het TABG betreffende
   van artikel 10 EVRM door zonder nuancering te overwe-                  het verlenen van verlof om redenen van persoonlijke aard.
   gen, dat tegen het weigeringsbesluit een beroep kon
   worden ingesteld, daar de duur van die procedure (precon-
   tentieuze procedure en vervolgens contentieuze procedure)
   op ongeveer 25 maanden kan worden geraamd en de                    — Ontoereikende motivering van het arrest; schending van
   gemeenschapsrechter, die ter zake geen volle rechtsmacht               artikel 6, lid 2, (ex F) van het Verdrag betreffende de
   heeft, de gevraagde machtiging niet kan verlenen en het                Europese Unie; schending van artikel 30 (ex 36) van het
   gezag zelfs niet kan gelasten die machtiging te verlenen.              Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap;
                                                                          onjuiste opvatting van artikel 1 van het Eerste aanvullend
                                                                          protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten
                                                                          van de mens en de fundamentele vrijheden; onjuiste
   In het bestreden arrest wordt niet onderzocht of in casu               uitlegging van het artikel 11 Ambtenarenstatuut: Royalty’s
   een dwingende maatschappelijke noodzaak aanwezig was                   vormen geen bezoldiging die een ambtenaar niet van een
   en of de omstreden ingreep in verhouding stond tot dat                 persoon buiten zijn instelling voor een bewezen dienst mag
   doel.                                                                  ontvangen. Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld, dat
 ---pagebreak--- C 299/10             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16.10.1999
   zijn uitlegging van artikel 11 Ambtenarenstatuut geen                 memories en aanvullende memories die rekwirant bij de
   schending van het eigendomsrecht oplevert. Ten slotte                 tuchtraad heeft ingediend.
   geeft het Gerecht blijk van een onjuiste opvatting van
   de draagwijdte van artikel 11 Ambtenarenstatuut; het              — Ontoereikende motivering; het ontbreken van een ant-
   verdraait immers de in dat artikel neergelegde regeling door          woord op het middel tot nietigverklaring; onjuiste uitleg-
   te oordelen dat ook daarvoor voorafgaande machtiging als              ging van artikel 87, tweede alinea, Ambtenarenstatuut.
   bedoeld in artikel 17 is vereist.                                 — Schending van de regels inzake de bewijslast; schending van
                                                                         het principiële recht om een feit te bewijzen; ontoereikende
                                                                         motivering; onjuiste uitlegging van de artikelen 3, 6 en 7
— Schending van artikel 6, lid 2, (ex F) EU-Verdrag, artikel 10          van bijlage IX bij het Ambtenarenstatuut; schending van
   EVRM, de artikelen 116, lid 3, (ex 109 E, lid 3), 117, lid 2,         het gezag van de handelingen, inzonderheid van de notulen
   (ex 109 F, lid 2), 121 (ex 109 J), 220 (ex 164 A), 225                van de eerste vergadering van de tuchtraad en van het door
   (ex 168 A) en 236 (ex 179) EG-Verdrag en de artikelen 12,             de Commissie ingediende verweerschrift.
   87 en 91 Ambtenarenstatuut en bijlage IX bij dat statuut,
   inzonderheid artikel 1 daarvan, en het verbod van substitu-       — Schending van de artikelen 164, 168 A en 179 EG-Verdrag
   tie van motieven, het gezag van de handelingen en de regels           en van artikel 91 Ambtenarenstatuut; schending van de
   inzake de bewijslast: Het Gerecht heeft bovengenoemde                 regels inzake de bewijslast, de wijze van bewijsvoering en
   bepalingen geschonden door rekening te houden met                     de regelmatigheid van de bewijzen; schending van de
   bepaalde uittreksels uit het boek van rekwirant — en dan              rechten van de verdediging en van het verbod voor de
   nog kennelijk enkel in de (niet te rechtvaardigen) lezing die         rechter om zich te baseren op feiten waarvan hij zelf
   de Commissie daarvan geeft — zonder aan te geven                      kennis had.
   waarom het de bezwaren van rekwirant betreffende het              — Ontbreken van een passende motivering van het arrest en
   feit dat de Commissie in de contentieuze fase van het                 ontbreken van een antwoord op de tot staving van het
   geding voedsel blijft geven aan de tuchtprocedure, niet               beroep tot nietigverklaring aangevoerde middelen.
   aanvaardt.
                                                                     — Ontoereikende motivering.
— Ontoereikende motivering van het arrest; onjuiste opvat-
   ting van het gezag van de handelingen, inzonderheid van
   het rapport van het TABG en van de notulen van het
   verhoor van rekwirant door de tuchtraad; ontoereikende            Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 11 maart
   motivering; schending van de rechten van de verdediging;          1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
   niet beantwoorden van de middelen; onlogische motive-             vauDe Sport Albrecht von Dewitz en Oberfinanzdirek-
   ring: Waar het Gerecht oordeelt, dat het rapport van het             tion Koblenz, ZuVA-Außenstelle Frankfurt am Main
   TABG betrekking had op de „inhoud van het boek als een
   van de ten laste gelegde feiten” in de zin van het uiten van                              (Zaak C-288/99)
   een economische stelling „die afwijkt van de gedragslijn
   van de Commissie als instelling van de Europese Unie”,                                    (1999/C 299/10)
   geeft het blijk van een onjuiste opvatting van het gezag
   van het rapport van het TABG, dat betrekking had op               Het Hessische Finanzgericht heeft bij beschikking van 11 maart
   „kwetsende en niet-gestaafde aanvallen” en handelt het in         1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
   strijd met de logica door de „inhoud” van het boek nu eens        2 augustus 1999, in het geding tussen vauDe Sport Albrecht
   als afwijkende economische stellingen en dan weer als             von Dewitz en Oberfinanzdirektion Koblenz, ZuVa-
   kwetsende en niet-gestaafde aanvallen op personen aan te          Außenstelle Frankfurt am Main, het Hof van Justitie van de
   merken.                                                           Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                     beslissing over de navolgende vraag:
— Schending van het gezag van de handelingen, inzonderheid           Moet het begrip „dergelijke bergingsmiddelen” in GN-
                                                                     code 4202 van het gemeenschappelijk douanetarief aldus
   van de notulen van het verhoor van rekwirant door de
                                                                     worden uitgelegd, dat daaronder valt een als kinderdraagzitje
   tuchtraad en van zijn boek; schending van het principiële
                                                                     omschreven artikel, dat in wezen bestaat uit een draagstel van
   recht om een feit te bewijzen, van de regels inzake de
   bewijslast en van het beginsel van hoor en wederhoor;             aluminiumbuis en weefsels van kunstvezels — geconfectio-
   ontbreken van een passende en ter zake dienende motive-           neerd door vastnaaien — waarin een kind in zittende houding,
                                                                     op de rug gedragen, kan worden vervoerd en waarin zich
   ring van het arrest; schending van de artikelen 220
                                                                     onder de zitplaats een mogelijkheid voor hhet opbergen van
   (ex 164), 225 (ex 168 A) en 236 (ex 179) EG-Verdrag, de
                                                                     kleinere voorwerpen bevindt,
   artikelen 87 en 91 Ambtenarenstatuut en artikel 1 van
   bijlage IX bij dat statuut. Het Gerecht kon een wezenlijk         of
   onderdeel van het tuchtrechtelijke besluit van het TABG
   (het bestaan van een verschil van opvatting) waaromtrent          moet het omschreven artikel overeenkomstig algemene tarief-
   in de tuchtprocedure geen debat op tegenspraak was                indelingsregel 3 b als andere geconfectioneerde artikelen van
   gevoerd, niet als bewezen aannemen.                               textiel onder GN-code 6307 9099 0990 worden ingedeeld
                                                                     of
— Ontoereikende motivering van het arrest; onjuiste opvat-
   ting van het gezag van de handelingen, inzonderheid van           valt het omschreven artikel onder een andere GN-code?
   de notulen van het verhoor door het TABG en van de


title: Verzoek van het Diikitiko Protodikio Thessalonikis (Vijfde driehoofdige kamer) van 29 oktober 1998 om een prejudiciële beslissing in het aldaar dienende geding tussen Kapniki Michailidis A.E. en Idrima Kinonikon Asfalision (IKA) (Zaak C-441/98)

text:
C 33/4                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6.2.1999
voeringstermijnen in acht te nemen. Deze termijn is op                  of een lidstaat in beginsel gehouden is aan een onder-
30 november 1996 verstreken, zonder dat de Italiaanse                   nemer een heffing over de waarde van uitgevoerde
Republiek de nodige bepalingen heeft uitgevaardigd om                   goederen, die in strijd met het Gemeenschapsrecht is
aan de in de conclusies van de Commissie vermelde richt-                bevonden, terug te betalen, indien blijkt dat degene
lijn te voldoen.                                                        van wie de betaling van die heffing werd verlangd,
                                                                        deze last op anderen, de kopers van de goederen, heeft
                                                                        afgewenteld, en niet blijkt of door de ondernemer
(1) PB L 155 van 6.7.1995, blz. 41.
(2) PB L 374 van 31.12.1990, blz. 1.                                    wordt gesteld, dat de heffing prijsverhoging en vermin-
(3) PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.                                     derde afzet van de producten tot gevolg heeft gehad
                                                                        waardoor die ondernemer nadeel heeft ondervonden?
Verzoek van het Diikitiko Protodikio Thessalonikis (Vijfde
driehoofdige kamer) van 29 oktober 1998 om een preju-
dicieÈle beslissing in het aldaar dienende geding tussen           Verzoek van het Diikitiko Protodikio Thessalonikis (Vijfde
Kapniki Michailidis A.E. en Idrima Kinonikon Asfalision            driehoofdige kamer) van 29 oktober 1998 om een preju-
                             (IKA)                                 dicieÈle beslissing in het aldaar dienende geding tussen
                                                                   Kapniki Michailidis A.E. en Idrima Kinonikon Asfalision
                       (Zaak C-441/98)
                                                                                (IKA)
                        (1999/C 33/05)                                                    (Zaak C-442/98)
                                                                                (1999/C 33/06)
Bij beschikking van 29 oktober 1998, ingekomen ter grif-
fie van het Hof van Justitie op 4 december 1998, heeft het
Diikitiko Protodikio Thessalonikis (Vijfde driehoofdige
kamer), in het aldaar dienende geding tussen Kapniki               Bij beschikking van 29 oktober 1998, ingekomen ter grif-
Michailidis A.E. en Idrima Kinonikon Asfalision (IKA),             fie van het Hof van Justitie op 4 december 1998, heeft het
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen de             Diikitiko Protodikio Thessalonikis (Vijfde driehoofdige
volgende prejudicieÈle vragen gesteld:                             kamer), in het aldaar dienende geding tussen Kapniki
                                                                   Michailidis A.E. en Idrima Kinonikon Asfalision (IKA),
                                                                   het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen de
1. Is een heffing over de waarde van goederen, die een             volgende prejudicieÈle vragen gesteld:
     lidstaat heft over nationale goederen die naar een
     andere lidstaat worden uitgevoerd, een heffing van
     gelijke werking als een uitvoerrecht, gelet op het feit
     dat die heffing, die stelselmatig op een bepaalde cate-       1. Is een heffing over de waarde van goederen, die een
     gorie van nationale goederen volgens objectieve crite-             lidstaat heft over nationale goederen die naar een
     ria en in het kader van een algemeen belastingstelsel              andere lidstaat worden uitgevoerd, een heffing van
     wordt geheven, niet drukt op nationale producten die               gelijke werking als een uitvoerrecht, gelet op het feit
     op de binnenlandse markt worden verkocht en even-                  dat die heffing, die stelselmatig op een bepaalde cate-
     min op gelijksoortige goederen die uit een andere lid-             gorie van nationale goederen volgens objectieve crite-
     staat worden ingevoerd? Of is bovenbedoelde heffing                ria en in het kader van een algemeen belastingstelsel
     op uitgevoerde tabak, die wordt geïnd en geboekt als               wordt geheven, niet drukt op nationale producten die
     ontvangst voor het IKA, een uitvoeringsorgaan voor de              op de binnenlandse markt worden verkocht en even-
     sociale zekerheid, ten behoeve van het Beroepspensi-               min op gelijksoortige goederen die uit een andere lid-
     oenfonds voor Tabaksarbeiders, wegens het doel waar-               staat worden ingevoerd? Of is bovenbedoelde heffing
     voor zij is bestemd, namelijk financieÈle versterking van          op uitgevoerde tabak, die wordt geïnd en geboekt als
     de bedoelde tak van sociale zekerheid, niet in strijd              ontvangst voor het IKA, een uitvoeringsorgaan voor de
     met het Gemeenschapsrecht, maar is zij in bredere zin              sociale zekerheid, ten behoeve van het Beroepspensi-
     een heffing ten behoeve van een socialezekerheids-                 oenfonds voor Tabaksarbeiders, wegens het doel waar-
     orgaan teneinde sociale zekerheid te verschaffen aan               voor zij is bestemd, namelijk financieÈle versterking van
     een concrete categorie werknemers, mogelijkerwijs                  de bedoelde tak van sociale zekerheid, niet in strijd
     werknemers in ondernemingen als die van verzoekster,               met het Gemeenschapsrecht, maar is zij in bredere zin
     die aanspraak hebben op sociale zekerheid overeen-                 een heffing ten behoeve van een socialezekerheids-
     komstig de desbetreffende bepalingen van de Grond-                 orgaan teneinde sociale zekerheid te verschaffen aan
     wet van de betrokken lidstaat, met ieder middel, ook               een concrete categorie werknemers, mogelijkerwijs
     door middel van heffingen als die welke hier in geding             werknemers in ondernemingen als die van verzoekster,
     zijn?                                                              die aanspraak hebben op sociale zekerheid overeen-
                                                                        komstig de desbetreffende bepalingen van de Grond-
                                                                        wet van de betrokken lidstaat, met ieder middel, ook
2. In geval van een bevestigend antwoord op het eerste                  door middel van heffingen als die welke hier in geding
     onderdeel van de eerste vraag, luidt de volgende vraag,            zijn?


title: Zaak C-200/02: Verzoek van de Immigration Appellate Authority van 27 mei 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Man Lavette Chen en Kunqian Catherine Zhu en de Secretary of State for the Home Department

text:
C 180/12               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       27.7.2002
Beroep, op 23 mei 2002 ingesteld door Commissie van de                  ook de door de Bondsrepubliek aangevoerde totale verminde-
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits-                     ring met 75 % voor de stikstofbelasting, volgens de in
                               land                                     Duitsland geldende controlemethoden moet zijn gemeten. Dat
                                                                        resultaat kan dus de gelijkwaardigheid van de in Duitsland
                                                                        toegepaste controlemethode niet staven.
                         (Zaak C-191/02)
                                                                        (1) PB L 135 van 30.5.1991, blz. 40. Bijlage I bij de richtlijn werd
                         (2002/C 180/20)                                    gewijzigd bij richtlijn 98/15/EG van de Commissie van 27 februari
                                                                            1998, PB L 67 van 7.3.1998, blz. 29.
                                                                        (2) Verordnung über Anforderungen an das Einleiten von Abwasser
                                                                            in Gewässer (AbwV) van 21 maart 1991, BGBl. 1997 I-566,
                                                                            geherformuleerd bij bekendmaking van 20.9.2001, BGBl. 2001
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  I-2240.
op 23 mei 2002 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. zur Hausen,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar
Guerrero, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
Kirchberg.
                                                                        Verzoek van de Immigration Appellate Authority van
                                                                        27 mei 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        tussen Man Lavette Chen en Kunqian Catherine Zhu en
                                                                               de Secretary of State for the Home Department
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door te
      verzuimen de gelijkwaardigheid van de controlemetho-                                          (Zaak C-200/02)
      den volgens bijlage I, deel D, van de richtlijn met
      betrekking tot alle installaties te verzekeren, de verplich-
                                                                                (2002/C 180/21)
      tingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
      richtlijn 91/271/EEG (1) van de Raad van 21 mei 1991
      inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, inzonder-
      heid artikel 15, lid 1;                                           De Immigration Appellate Authority heeft bij beschikking van
                                                                        27 mei 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
2.    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.            30 mei 2002, in het geding tussen Man Lavette Chen en
                                                                        Kunqian Catherine Zhu en de Secretary of State for the
                                                                        Home Department, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                        de navolgende vragen:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        1.    Verleent artikel 1 van richtlijn 73/148/EEG (1) van de
                                                                              Raad of, subsidiair, artikel 1 van richtlijn 90/364/EEG (2)
De toepassing van de in Duitsland geldende controlemethoden                   van de Raad, gelet op de feiten van onderhavige zaak:
(„2-uur-monsters” ofwel „gekwalificeerde steekproef”) (2), in
plaats van de door de richtlijn in bijlage II, deel D, punten 2, 3            a)    aan eerste verzoekster, die een minderjarige en een
en 4, voorgeschreven methoden, heeft tot gevolg, dat de                             burger van de Unie is, het recht de lidstaat van
door de richtlijn voorgeschreven grenswaarden ongehinderd                           ontvangst binnen te komen en er te verblijven?
kunnen worden overschreden. Dat wordt bevestigd door de
resultaten van een in 1996 in opdracht van het Umweltbun-                     b)    en, zo ja, bijgevolg aan tweede verzoekster, onder-
desamt gemaakte studie „Rapport betreffende de gelijkwaardig-                       daan van een derde staat en moeder en voornaamste
heid van de eisen van de Rahmen-AbwasserVwV en de EG-                               verzorger van eerste verzoekster, het recht samen
richtlijn, wat de concentratie van de lozingen van stedelijke                       met eerste verzoekster verblijf te houden in haar
waterzuiveringsinstallaties en de stikstofeliminatiegraad be-                       hoedanigheid van verwante ten laste, of omdat ze in
treft”.                                                                             haar land van herkomst samen met eerste verzoek-
                                                                                ster heeft geleefd, of om een andere bijzondere
                                                                                reden?
De Commissie wijst de tegenwerping van de hand, als zou een
beoordeling van de gelijkwaardigheid van de controlemetho-              2.    Indien en voorzover eerste verzoekster geen „onderdaan
den voor de afzonderlijke installaties volgens artikel 5, lid 4,              van een lidstaat” is zoals, voor de uitoefening van
van de richtlijn helemaal niet vereist zijn. Artikel 5 heeft echter           communautaire rechten, bedoeld in richtlijn 73/148/EEG
een andere inhoud dan artikel 15 en bijlage I, deel D. Artikel 5              van de Raad of in artikel 1 van richtlijn 90/364/EEG van
regelt kwaliteitseisen waarvan slechts onder een welbepaalde                  de Raad, welke zijn dan de relevante criteria om te
voorwaarde kan worden afgeweken. Artikel 15 en bijlage I,                     bepalen of een kind dat burger van de Unie is voor de
deel D, regelen controlemethoden waarmee de inachtneming                      uitoefening van communautaire rechten als een onder-
van grenswaarden wordt nagegaan. Het is overduidelijk, dat                    daan van een lidstaat moet worden beschouwd?
 ---pagebreak--- 27.7.2002                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 180/13
3.    Is, in de omstandigheden van onderhavige zaak, de                  in het geding tussen The Queen en Secretary of State for
      ontvangst, door eerste verzoekster, van kinderzorg een             Transport, Local Governmemt and the Regions, het Hof van
      dienst zoals bedoeld in richtlijn 73/148/EEG van de Raad?          Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                         prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
4.    Is het, in de omstandigheden van onderhavige zaak en
      overeenkomstig artikel 1 van richtlijn 90/364/EEG van
      de Raad, voor eerste verzoekster uitgesloten in het
      gastland te verblijven omdat uitsluitend in haar behoeften         a)    Kan de goedkeuring van een nieuwe reeks voorwaarden
      wordt voorzien door de haar begeleidende ouder, die                      voor een bestaande vergunning die bij een Interim
      onderdaan van een derde staat is?                                        Development Order („old mining permission”; hierna:
                                                                               „IDO”) ingevolge Section 22 en Schedule 2 van de
                                                                               Planning and Compensation Act 1991 is verleend, wor-
5.    Verleent artikel 18, lid 1, EG, gelet op de bijzondere feiten            den aangemerkt als een „vergunning” in de zin van de
      van onderhavige zaak, aan eerste verzoekster het recht de                richtlijn betreffende de milieu-effectbeoordeling (hierna:
      lidstaat van ontvangst binnen te komen en er te verblijven,              „MEB-richtlijn”) (1)?
      zelfs indien zij op grond van geen enkele andere bepaling
      van EU-recht aanspraak kan maken op een verblijf in het
      gastland?
                                                                         b)    Kan na de goedkeuring van een nieuwe voorwaardenrege-
6.    Zo ja, heeft tweede verzoekster dan het recht gedurende                  ling voor een IDO-„oude mijnbouwvergunning” op grond
      die periode samen met eerste verzoekster in het gastland                 van de Planning and Compensation Act 1991, de goed-
      te blijven?                                                              keuring van nadere aangelegenheden als vereist op basis
                                                                               van de nieuwe voorwaardenregeling, op zich als een
7.    Welke werking heeft in dit verband en gelet op het feit                  „vergunning” in de zin van de MEB-richtlijn worden
      dat eerste verzoekster niet in China kan wonen met                       aangemerkt?
      tweede verzoekster, haar vader en haar broer, het gemeen-
      schapsrechtelijke beginsel van eerbiediging van de grond-
      rechten, in het bijzonder aangezien verzoeksters zich
      beroepen op artikel 8, juncto artikel 14, EVRM, volgens            c)    Indien vraag a) bevestigend wordt beantwoord, maar
      hetwelk iedereen recht heeft op eerbiediging van zijn                    vraag b) ontkennend, blijft op de lidstaat dan niettemin
      privé-leven, zijn gezinsleven en zijn huis?                              een verplichting rusten om een einde te maken aan zijn
                                                                               nalaten om een MEB te vereisen, en zo ja, hoe?
(1) Richtlijn 73/148/EEG van de Raad van 21 mei 1973 inzake de
    opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf
    van onderdanen van de lidstaten binnen de Gemeenschap ter zake
                                                                         d)    Hebben (i) particulieren de mogelijkheid om zich te
    van vestiging en verrichten van diensten (PB L 172, 28.06.1973,            verzetten tegen het nalaten van de staat om een MEB te
    blz. 14).                                                                  vereisen, of (ii) kan dit op grond van de door het Hof aan
(2) Richtlijn 90/364/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende              de doctrine van de rechtstreekse werking opgelegde
    het verblijfsrecht (PB L 180, 13.07.1990, blz. 26).                        beperkingen worden verboden, in het bijzonder op grond
                                                                               van de „horizontale rechtstreekse werking” of op grond
                                                                               van het opleggen van lasten of verplichtingen op particu-
                                                                               lieren door een overheidsorgaan.
                                                                         e)    Indien vraag d)(ii) bevestigend wordt beantwoord, wat
                                                                               zijn dan de grenzen van dergelijke verboden betreffende
Verzoek van de High Court of Justice, Queen’s Bench                            de rechtstreekse werking in de omstandigheden van het
Division, Administrative Court van 28 maart 2002 om                            onderhavige geval en welke maatregelen is het Verenigd
een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen                     Koninkrijk in overeenstemming met de richtlijn betreffen-
en Secretary of State for Transport, Local Governmemt                          de de milieu-effectbeoordeling gerechtigd te treffen?
                           and the Regions
                           (Zaak C-201/02)
                                                                         (1) Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende
                           (2002/C 180/22)                                   de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
                                                                             projecten PB L 175 van 05/07/1985, blz. 40.
De High Court of Justice, Queen’s Bench Division, Ad-
ministrative Court heeft bij beschikking van 28 maart 2002,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 mei 2002,


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 april 2003 in zaak T-195/00: Travelex Global and Financial Services Ltd en Interpayment Services Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Niet-contractuele aansprakelĳkheid — Richtlĳn 89/104/EEG — Merken — Officieel euro-symbool")

text:
C 135/24                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                            7.6.2003
2)     Verwijst verzoeksters in de gevoegde zaken T-93/00 en T-46/           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
       01 in hun eigen kosten en in de kosten van de Commissie.
                                                                                van 3 april 2003
( 1) PB C 176 van 24.6.00 en C 134 van 5.5.01.
                                                                          in zaak T-342/00: Petrolessence SA en Société de gestion
                                                                          de restauration routière SA (SG2R) tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( 1)
                                                                          („Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4064/89 — Be-
                                                                          schikking waarin concentratie verenigbaar met gemeen-
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                          schappelijke markt wordt verklaard — Aardoliesector —
                                                                          Verbintenissen — Weigering overnemers goed te keuren —
                         van 10 april 2003                                Niet-ontvankelijkheid — Verbindende en definitieve hande-
                                                                          ling — Schending van wezenlijke vormvoorschriften —
                                                                               Procedurele antwoordtermijnen — Beoordelingsfout”)
in zaak T-195/00: Travelex Global and Financial Services
Ltd en Interpayment Services Ltd tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen ( 1)                                                     (2003/C 135/36)
(„Niet-contractuele aansprakelijkheid — Richtlijn 89/104/
          EEG — Merken — Officieel euro-symbool”)                                                   (Procestaal: Frans)
                          (2003/C 135/35)
                          (Procestaal: Engels)                            In zaak T-342/00, Petrolessence SA, gevestigd te Nancy
                                                                          (Frankrijk), Société de gestion de restauration routière
                                                                          SA (SG2R), gevestigd te Nancy, beide vertegenwoordigd door
                                                                          F. Puel en M. Troncoso Ferrer, advocaten, domicilie gekozen
                                                                          hebben te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
In zaak T-195/00, Travelex Global and Financial Services Ltd,             Gemeenschappen (gemachtigden: W. Mölls, F. Siredey-Garnier
voorheen Thomas Cook Group Ltd, gevestigd te Londen                       en F. Lelièvre), ondersteund door Franse Republiek (gemachtig-
(Verenigd Koninkrijk), Interpayment Services Ltd, gevestigd te            den: G. de Bergues en F. Million), betreffende een beroep tot
Londen, vertegenwoordigd door C. Delcorde en D. Alexander,                nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                 13 september 2000 houdende afwijzing van het voorstel van
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                   TotalFina Elf betreffende de goedkeuring van verzoeksters als
K. Banks en R. Z. Swift), betreffende een beroep strekkende tot           overnemers van zes tankstations langs autowegen, heeft het
vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben               Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke,
geleden ten gevolge van de keuze, het gebruik en de promotie              kamerpresident, R. García-Valdecasas en P. Lindh, rechters;
door de Commissie van het officiële euro-symbool, dat in                  griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 3 april 2003 een arrest
wezen identiek is met een door verzoeksters ingeschreven                  gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
beeldmerk, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als
volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-Valdecasas en
P. Lindh, rechters, griffier: J. Plingers, administrateur, op
10 april 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als             1)     Verwerpt het beroep.
volgt:
                                                                          2)     Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten en in die van de
1)     Verwerpt het beroep.                                                      Commissie, met inbegrip van de kosten van de procedure in kort
                                                                                geding.
2)     Verwijst verzoeksters in de kosten.
                                                                          (1 ) PB C 4 van 6.1.2001.
( 1) PB C 302 van 21.10.2000.


title: Zaak C-494/13 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 22 januari 2015 — GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Villiger Söhne GmbH [Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, onder b — Beeldmerk in kleuren, met de woordelementen „LIBERTE american blend” op een blauwe achtergrond — Oppositie door de houder van het gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „La LIBERTAD” — Weigering van inschrijving]

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/6

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 22 januari 2015 — GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Villiger Söhne GmbH
   (Zaak C-494/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, onder b - Beeldmerk in kleuren, met de woordelementen „LIBERTE american blend” op een blauwe achtergrond - Oppositie door de houder van het gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „La LIBERTAD” - Weigering van inschrijving])
   (2015/C 146/08)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH (vertegenwoordigers: I. Memmler en S. Schulz, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: D. Walicka, gemachtigde), Villiger Söhne GmbH (vertegenwoordiger: B. Pikolin, advocate)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: Zaak F-41/06: Beroep ingesteld op  12 april 2006  — Luigi Marcuccio tegen Commissie

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/54

         Beroep ingesteld op 12 april 2006 — Luigi Marcuccio tegen Commissie
   (Zaak F-41/06)
   (2006/C 131/98)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoeker: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: L. Garofalo, hoogleraar en advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 30 mei 2005, waarbij verzoeker is gepensioneerd en hem een overeenkomstig artikel 78, derde alinea, van het Statuut vastgestelde invaliditeitsuitkering is verleend;

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 16 december 2005, die op 20 januari 2006 is meegedeeld, en waarbij verzoekers klacht tegen de beschikking van 30 mei 2005 is afgewezen;

               —

               nietig te verklaren een hele reeks van met voornoemde beschikkingen samenhangende handelingen;

               —

               de Commissie te veroordelen tot vergoeding aan verzoeker van de geleden materiële, morele en wezenlijke schade, vermeerderd met de wettelijke interessen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker betwist de beschikking waarbij hij wegens blijvende invaliditeit wordt gepensioneerd, alsmede een aantal met die beschikking samenhangende handelingen.
   Hij stelt dat de bestreden beschikkingen onrechtmatig zijn op grond van het volgende:

               —

               algeheel ontbreken van motivering ook wegens tautologie, tegenstrijdigheid en incoherentie;

               —

               schending van het recht van verweer en van artikel 9 van bijlage II bij het Statuut;

               —

               procedurefouten, schending van de wet en van wezenlijke voorschriften;

               —

               schending van de zorgplicht en van het beginsel van behoorlijk bestuur;

               —

               misbruik van bevoegdheid en schending van het beginsel „neminem laedere”.


title: Beroep, op 23 mei 1997 ingesteld door H. Gevaert tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-160/97)

text:
Nr. C 228/22          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                26 . 7. 97
zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari ,                Beroep, op 23 mei 1997 ingesteld door M. Marzola tegen
Rue de Cessange 30 .                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-161/97)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                ( 97/C 228/53 )
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
    8 augustus 1996 tot afwijzing van haar verzoek om de                                   (Procestaai: Frans)
    toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het
    Statuut;
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de             Gemeenschappen is op 23 mei 1997 beroep ingesteld tegen
    Commissie van 3 februari 1997 houdende uitdrukke                Commissie van de Europese Gemeenschappen door M.
    lijke afwijzing van haar klacht;                                 Marzola, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.
                                                                     N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brus
                                                                     sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fidu
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                     ciaire Myson Sari, Rue de Cessange 30 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage .
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T- 16/97 ( M.
                                                                     — nietig te verklaren het besluit waarbij de Commissie de
                                                                          overdracht van zijn tussen 1 maart 1977 en 31 augus
H PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz. 27.                                  tus 1985 in de USA verworven pensioenrechten naar
                                                                          het communautaire stelsel heeft geweigerd;
                                                                     — verweerster in de kosten te verwijzen.
Beroep, op 23 mei 1997 ingesteld door H. Gevaert tegen               Middelen en voornaamste argumenten
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                       ( Zaak T- 160/97)
                                                                     Verzoeker zet uiteen dat hij al bij zijn benoeming in vaste
                          ( 97/C 228/52 )                            dienst, in maart 1986, heeft verzocht om overdracht naar
                                                                     het communautaire stelsel, van de pensioenrechten die hij
                      (Procestaai: Frans)                            in een particulier pensioenstelsel in de Verenigde Staten
                                                                     had verworven. Toen een gunstig antwoord uitbleef, heeft
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                    hij talrijke stappen ondernomen om de overdracht van zijn
Gemeenschappen is op 23 maart 1997 beroep ingesteld                  rechten naar een Italiaans pensioenstelsel te verkrijgen,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                  met de bedoeling ze later naar het communautaire stelsel
H. Gevaert, wonende te Merelbeke ( België ), vertegenwoor           te laten overdragen . Deze oplossing, waarmee de diensten
digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie geko            van de Commissie zich konden verzoenen, werd door de
zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari,                 bevoegde Italiaanse administratie van de hand gewezen.
Rue de Cessange 30 .                                                 Op 27 augustus 1996 heeft verzoeker ten slotte besloten,
                                                                     krachtens artikel 90, lid 1 , Ambtenarenstatuut een formeel
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                   verzoek tot overdracht van de betrokken pensioenrechten
                                                                     naar het communautaire stelsel in te dienen . Dat verzoek
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van               werd door verweerster afgewezen, op grond dat het niet
    26 augustus 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de            binnen een termijn van 6 maanden vanaf de benoeming is
    toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het          ingediend. Deze afwijzing vormt het in casu bestreden
    Statuut;                                                         besluit .
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de             Verzoeker beroept zich in de eerste plaats op schending
    Commissie van 3 februari 1997 houdende uitdrukke
                                                                     van artikel 11 , lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut, en
    lijke afwijzing van zijn klacht;                                 van de zorgplicht, doordat de Commissie hem onjuiste
                                                                     inlichtingen heeft verstrekt omtrent de mogelijkheid om de
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.              in de Verenigde Staten verworven rechten naar het com
                                                                     munautaire pensioenstelsel te laten overdragen, en omtrent
Middelen en voornaamste argumenten                                   de procedure voor het indienen van een dergelijk verzoek.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T- 16/97 ( : ).                                      Hij betoogt ook dat het bestreden besluit, in strijd met
                                                                     artikel 25 van het Statuut, in het geheel niet met relevante
                                                                     redenen is omkleed .
H PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.


title: Doorhaling van zaak T-65/03

text:
7.2.2004              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                     C 35/19
 Doorhaling van de gevoegde zaken T-7/95 en T-22/95 (1)                             Doorhaling van zaak T-349/02 (1)
                          (2004/C 35/31)                                                       (2004/C 35/34)
                         (Procestaal: Duits)                                                (Procestaal: Italiaans)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 oktober 2003               De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
de doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken T-         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
7/95: Josef Lang tegen Raad van de Europese Gemeenschappen            van 10 november 2003 de doorhaling in het register gelast
en Commissie van de Europese Gemeenschappen en T-22/95:               van zaak T-349/02: vennootschap Sephora tegen Bureau voor
Therese Schweiger tegen Raad van de Europese Gemeenschap-             harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
pen en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                      modellen) (BHIM) en Trend Investment srl.
(1) PB C 74 van 23.3.1995.                                            (1) PB C 19 van 25.1.2003.
Gedeeltelijke doorhaling van de gevoegde zaken T-306/
                                                                                Doorhaling van zaak T-65/03 (1)
                       01 en T-315/01 (1)
                          (2004/C 35/32)                                                       (2004/C 35/35)
                  (Procestaal: Zweeds en Engels)                                              (Procestaal: Frans)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste           De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 9 oktober 2003 de doorhaling van de verzoekers Abdirisak          van 11 november 2003 de doorhaling in het register gelast
Aden en Abdi Abdulaziz Ali in de lijst van namen van                  van zaak T-65/03: Fondation Alsace tegen Commissie van de
verzoekers in de gevoegde zaken T-306/01 en T-315/01:                 Europese Gemeenschappen.
Abdirisak Aden e.a. tegen Raad van de Europese Unie en
Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                      (1) PB C 101 van 26.4.2003.
(1) PB C 44 van 16.2.2002 en PB C 56 van 2.3.2002.
                                                                                Doorhaling van zaak T-121/03 (1)
              Doorhaling van zaak T-141/02 (1)
                                                                                (2004/C 35/36)
                          (2004/C 35/33)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                        (Procestaal: Engels)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste           De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 20 oktober 2003 de doorhaling in het register gelast              van 21 oktober 2003 de doorhaling in het register gelast van
van zaak T-141/02: Vetoquinol AG tegen het Bureau voor                zaak T-121/03: Greenpeace Limited en Nexgen Group Limited
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en           (met als handelsnaam ECOTRICITY) tegen Commissie van de
modellen) (BHIM).                                                     Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 169 van 13.7.2002.                                           (1) PB C 184 van 2.8.2003.


title: Zaak T-795/16: Beroep ingesteld op 9 november 2016 — Krasnyiy oktyabr/EUIPO — Kondyterska korporatsiia „Roshen” (CRABS)

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/54

         Beroep ingesteld op 9 november 2016 — Krasnyiy oktyabr/EUIPO — Kondyterska korporatsiia „Roshen” (CRABS)
   (Zaak T-795/16)
   (2017/C 006/67)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Moscow Confectionery Factory „Krasnyiy oktyabr” OAO (Moskou, Rusland) (vertegenwoordigers: O. Spuhler en M. Geitz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dochirnie pidpryiemstvo Kondyterska korporatsiia „Roshen” (Kiev, Oekraïne)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen, van het beeldmerk met het woordelement „CRABS” — inschrijvingsaanvraag nr. 1 186 110

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 11 augustus 2016 in zaak R 2507/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen van 31 januari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. E. Pastoors, 2. Trans-Cap GmbH en Belgische Staat (Zaak C-29/95)

text:
Nr . C 87/4            | NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         8 . 4 . 95
7 maart 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                   1 . Moet artikel 4, leden 1 en 2 , — in het bijzonder artikel 4,
als volgt:                                                                       lid 1 , onder c ), — van Verordening ( EEG) nr. 1408/71
                                                                                van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing
 1 . De uitdrukking „ plaats waar het schadebrengende feit                       van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en
       zich heeft voorgedaan ", die wordt gebezigd in artikel 5,                 zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
       punt 3, van het Verdrag van 27 september 1968                             binnen de Gemeenschap verplaatsen ( J ), zoals gewijzigd
       betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuit                     en aangepast bij Verordening ( EEG ) nr. 2001 /83 van de
       voerlegging van beslissingen in burgerlijke en handels                   Raad van 2 juni 1983 ( 2 ) aldus worden uitgelegd, dat
       zaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober                      daaronder ook vallen prestaties van een Lid-Staat in de
       1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemar                     vorm van nationale toelagen zonder dat daarop wette
       ken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot                        lijk aanspraak kan worden gemaakt (in casu overeen
       Brittannië en Noord-Ierland en bij het Verdrag van                        komstig de regels betreffende de uitkering van aanpas
       25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense                     singsgeld aan mijnwerkers ), welke prestaties op verzoek
       Republiek, moet in geval van belediging door middel                       worden uitgekeerd aan oudere mijnwerkers, die in het
       van een in verschillende verdragsluitende Staten ver                     kader van een stilleggings- of rationalisatiemaatregel
       spreid artikel in de pers aldus worden uitgelegd dat de                   zijn ontslagen ?
      gelaedeerde tegen de uitgever een rechtsvordering tot
       schadevergoeding kan instellen voor ofwel de gerechten             2. Zo j a, verlangt artikel 4, lid 1 , onder c ) , van Verordening
       van de verdragsluitende Staat van de plaats van vestiging                 ( EEG) nr. 1408/71 , dat de door de Lid-Staat uitgekeerde
       van de uitgever van de beledigende publikatie, die                        nationale toelage overeenkomstig artikel 46 van Veror
       bevoegd zijn de vordering betreffende de volledige                        dening ( EEG) nr. 1408/71 — meer in het bijzonder
       schade als gevolg van de belediging toe te wijzen, ofwel                  overeenkomstig artikel 46, lid 2, onder b ), van deze
       de gerechten van elke verdragsluitende Staat waar de                      verordening — wordt berekend ?
       publikatie is verspreid en waar de gelaedeerde stelt in
       zijn goede naam te zijn aangetast, welke gerechten enkel           3 . Indien de door de Lid-Staat uitgekeerde nationale
       bevoegd zijn kennis te nemen van de geschillen betref                    toelage overeenkomstig artikel 46 van Verordening
       fende de in de Staat van het geadieerde gerecht veroor                   ( EEG ) nr. 1408/71 moet worden berekend :
       zaakte schade.
                                                                                Staat artikel 12, lid 2, eerste zin, van Verordening ( EEG )
                                                                                nr. 1408/71 toe, dat een door een andere Lid-Staat
2 . De voorwaarden op basis waarvan moet worden                                  betaalde uitkering in de zin van artikel 1 , onder t), van
       beoordeeld of het betrokken feit als een schadebrengend                   Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 ( in casu een Neder
       feit is aan te merken, en de voorwaarden voor het bewijs                  landse WAO-uitkering ) in mindering wordt gebracht, of
       van het bestaan en de omvang van de schade die door het                   sluit artikel 12, lid 2, tweede zin, van Verordening ( EEG)
       slachtoffer van de belediging wordt gesteld, worden niet                  nr . 1408/71 die aftrek uit ?
       door het Executieverdrag geregeld, maar worden be
       heerst door het materiële recht dat door de conflicten
                                                                          4 . Indien ingevolge artikel 12 , lid 2, eerste zin, van
       regels van het nationale recht van de aangezochte rechter
                                                                                Verordening ( EEG) nr. 1408/71 die aftrek geoorloofd
       wordt aangewezen, mits deze toepassing geen afbreuk                       is :
       doet aan het nuttig effect van het Executieverdrag.
                                                                                Wordt die aftrek begrensd door artikel 7, lid 1 , onder b ),
(M PB nr . C 117 van 28 . 4 . 1993 .                                             van Verordening ( EEG ) nr . 574/72 van de Raad van
( 2 ) PB nr. L 299 van 31 . 12 . 1972 , blz . 32 .                               21 maart 1972 ( 3 ) tot vaststelling van de wijze van
( 3 ) PB nr . L 304 van 30 . 10 . 1978 , blz. 1 , en gewijzigde tekst op         toepassing van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 , zoals
      blz . 77 .
                                                                                gewijzigd en aangepast bij Verordening ( EEG) nr. 2001/
(4 ) PB nr. L 388 van 31 . 12 . 1982 , blz . 1 .
                                                                                83 van de Raad van 2 juni 1983 ?
                                                                          (!) PB nr . L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 2 .
                                                                          (2 ) PB nr . L 230 van 22 . 8 . 1983 , blz . 6,
                                                                          ( 3 ) PB nr . L 74 van 27 . 3 . 1972 , blz . 1 .
Verzoek van Hessischer Verwaltungsgerichtshof van 12 ja
nuari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
            tussen S. Otte en Bondsrepubliek Duitsland
                          ( Zaak C-25/95 )                                Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen
                             ( 95/C 87/07)                                van 31 januari 1995 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                         geding tussen 1 . E. Pastoors, 2. Trans-Cap GmbH en
                                                                                Belgische Staat
Het Hessischer Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschik                                              ( Zaak C-29/95 )
king van 12 januari 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 2 februari 1995 , in het geding tussen S. Otte                                           ( 95/C 87/08 )
en Bondsrepubliek Duitsland, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     De rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen heeft bij
beslissing over de navolgende vragen:                                     beschikking van 31 januari 1995, ingekomen ter griffie van
 ---pagebreak--- 8 . 4 . 95           | NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 87/5
het Hof van Justitie op 8 februari 1995 , in het geding tussen      2 . De conclusies, in eerste aanleg geformuleerd in het op
1 . E. Pastoors, 2 . Trans-Cap GmbH en Belgische Staat, het              27 juni 1994 ter griffie van het Gerecht neergelegd
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                 inleidend verzoekschrift en aangevuld bij memorie van
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                 8 september 1994, die thans volledig worden herhaald,
                                                                         gegrond te verklaren, met veroordeling van verweerster
Moeten het discriminatieverbod van artikel 6 van het                     in de kosten .
EG-Verdrag of het in het Gemeenschapsrecht verankerd
algemeen gelijkheidsbeginsel zó worden geïnterpreteerd, dat
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
zij er zich tegen verzetten dat in een nationale regeling van
een Lid-Staat, genomen ter uitvoering van de Verordeningen
( EEG ) nr. 3820/85 en ( EEG) nr . 3821/85 van de Raad, een         — Een aan de procedure klevend gebrek brengt mee, dat
systeem van sancties wordt voorzien, waarbij aan de                     een objectieve wettigheidstoetsing kan plaatsvinden,
natuurlijke of rechtspersonen, die bekeurd worden wegens                ook ten behoeve van andere kandidaten, die zich in
overtredingen van de regeling, de keuze wordt gelaten                   dezelfde rechtspositie bevinden . Het proceduregebrek
tussen                                                                  kan transitief zijn en ook werken tegenover de huidige
                                                                        verzoeker, voor het opnieuw doen ingaan van de
a ) de onmiddellijke betaling van een som, in casu                      beroepstermijn. De gegrondheid van deze stelling zal
      10 000 Bfr . per overtreding, waardoor de strafvervol            enkel duidelijk kunnen worden beoordeeld aan de hand
     ging in de regel vervalt,                                          van een onderzoek ten gronde . De weigering van dat
                                                                        onderzoek, gebaseerd op een voor betwisting vatbare
     of                                                                 gangbare exceptie, kan slechts leiden tot rechtsweige
                                                                        ring, met ernstige benadeling van de positie van requi
b ) de voortzetting tegen hen van de gewone strafrechtelijke            rant wat diens recht van verweer betreft .
     procedure, met dien verstande echter dat, indien de
     bekeurde de tweede oplossing kiest, alleen diegene die in      — De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
     België geen woonplaats of vaste verblijfplaats heeft, ook          die in zaak T-242/94 ( M.
     al is hij een onderdaan van een andere Lid-Staat,
     verplicht wordt een bedrag — in casu 15 000 Bfr., per
     bekeurde overtreding in consignatie te geven, ter dek         (M PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 , blz. 26 .
     king van de eventuele geldboeten en gerechtskosten, met
     inhouding van het door de overtreder bestuurd voertuig
     tot de consignatie is geschied .
                                                                    Hogere voorziening, op 10 februari 1995 ingesteld door
Hogere voorziening, op 9 februari 1995 ingesteld door S.            Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
Del Plato tegen de beschikking houdende niet-ontvankelijk          arrest, op 6 december 1994 in zaak T-450/93 tussen haar en
verklaring, op 7 december 1994 in zaak T-242/94 tussen              Lisrestal — Organizagao e Gestao de Restaurantes Colecti
hem en de Commissie van de Europese Gemeenschappen                  vos, Lda., GTI — Gabinete Técnico de Informatica, Lda.,
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese          Lisnico — Servigo Maritimo Internacional, Lda., Rebocalis
               Gemeenschappen ( Eerste Kamer)                      — Rebocagem e Assistência Maritima, Lda., en Gaslimpo —
                       ( Zaak C-31/95 P)
                                                                    Sociedade de Desgasificagao de Navios, SA, gewezen door
                                                                    het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                          ( 95/C 87/09 )                                               schappen ( Eerste Kamer)
                                                                                ( Zaak C-32/95 P)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                   ( 95/C 87/10 )
op 9 februari 1995 hogere voorziening ingesteld door S. Del
Plato, vertegenwoordigd door L. Bonomi, advocaat te
Varese, tegen de beschikking, op 7 december 1994 in zaak            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
T-242/94 tussen hem en de Commissie van de Europese                op 10 februari 1995 hogere voorziening ingesteld door
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                  Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste                     woordigd door A. M. Alves Vieira en N. Khan, leden van de
Kamer ).                                                           juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                    burg bij G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het
Requirant concludeert dat het den Hove behage :                    arrest, op 6 december 1994 in zaak T-450/93 tussen haar en
                                                                   Lisrestal — Organizagao e Gestao de Restaurantes Colecti
1 . De beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van           vos, Lda ., GTI — Gabinete Técnico de Informatica , Lda .,
     7 december 1994 ( zaak T-242/94 ), aan requirant              Lisnico — Servigo Maritimo Internacional, Lda ., Rebocalis
     betekend op 12 december 1994, waarbij het beroep,             — Rebocagem e Assistência Maritima, Lda., en Gaslimpo —
     ingesteld bij op 27 juni 1994 ter griffie van het Gerecht     Sociedade de Desgasificagao de Navios, SA, gewezen door
     neergelegd verzoekschrift, niet-ontvankelijk is ver          het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     klaard, te vernietigen en de zaak zelf af te doen.            schappen ( Eerste Kamer).


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede Kamer) van 5 juni 1997 in zaak C-105/94 (verzoek van het Tribunale civile e penale di Ravenna om een prejudiciële beslissing): Ditta Angelo Celestini tegen Saar-Sektkellerei Faber GmbH & Co. KG (Gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt - Controle op wijn uit andere lidstaat - Methode van isotopenonderzoek van zuurstof door middel van massaspectrometrie van isotopenverhoudingen)

text:
16 . 8 . 97             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 252/ 1
                                                                  I
                                                            (Mededelingen)
                                                 HOF VAN JUSTITIE
                                                          HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                    is om te verifiëren of hij in overeenstemming is met de
                          (Tweede Kamer)                                  Gemeenschapsregels, zelfs indien deze wijn vergezeld
                                                                          gaat van regelmatige analysecertificaten die zijn afge
                          van 5 juni 1997                                 geven door een in de lidstaat van oorsprong wettelijk
in zaak C-105/94 (verzoek van het Tribunale civile e                      erkend laboratorium, wanneer deze controles op niet
penale di Ravenna om een prejudiciële beslissing): Ditta                  discriminerende wijze worden toegepast, zij het evenre
Angelo Celestini tegen Saar-Sektkellerei Faber GmbH &                     digheidsbeginsel eerbiedigen, en in het bijzonder reke
                              Co. KG H                                    ning wordt gehouden met de reeds in de lidstaat van
                                                                          oorsprong verrichte controles.
(Gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt — Con
trole op wijn uit andere lidstaat — Methode van isotopen             2 . Het staat aan de nationale rechter om overeenkomstig
onderzoek van zuurstof door middel van massaspectrome                    de in die lidstaat geldende regels van procesrecht te
                 trie van isotopenverhoudingen)                           bepalen, of de analysemethode voor wijn, genaamd
                           ( 97/C 252/01 )                                „ bepaling van de isotopenverhouding 0 18/016 van
                                                                          water in wijn ", voldoet aan de criteria inzake nauw
                       (Procestaai: Italiaans)                            keurigkeid, herhaalbaarheid en reproduceerbaarheid,
                                                                          welke zijn neergelegd in artikel 74, lid 2, onder c), van
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             Verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad van
                 de Jurisprudentie van het Hof)                           16 maart 1987 houdende een gemeenschappelijke
                                                                          ordening van de wijnmarkt.
In zaak C-105/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                      (M PB nr. C 132 van 14 . 5 . 1994 .
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu
nale civile e penale di Ravenna ( Italië ), in het aldaar aan
hangig geding tussen Ditta Angelo Celestini en Saar-Sekt
kellerei Faber GmbH & Co. KG, om een prejudiciële
beslissing over de uitlegging van de artikelen 30 en 36 van
het EG-Verdrag en artikel 74, lid 2, onder c ), van Verorde                            ARREST VAN HET HOF
ning ( EEG) nr. 822/87 van de Raad van 16 maart 1987
houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijn                                          (Vijfde Kamer)
markt ( PB nr. L 84 van 27. 3 . 1987, blz. 1 ), gelezen in                                    van 5 juni 1997
samenhang met de bepalingen van Verordening ( EEG )                   in zaak C-2/95 (verzoek van het 0stre Landsret om een
nr. 2676/90 van de Commissie van 17 september 1990 tot                prejudiciële beslissing): Sparekassernes Datacenter ( SDC )
vaststelling van de in de wijnsector toe te passen commu                             • tegen Skatteministeriet ( ! )
nautaire analysemethoden ( PB nr. L 272 van 3 . 10 . 1990,
blz . 1 ), heeft het Hof (Tweede Kamer), samengesteld als             (Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13, deel B, onder d),
volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, G. Hirsch ( rappor                  punten 3 tot en met 5 — Vrijgestelde handelingen)
teur) en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: N.                                          ( 97IC 252/02 )
Fennelly; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 5 juni
1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                       (Procestaai: Deens)
volgt:
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
1 . De artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag moeten                                  de Jurisprudentie van het Hof)
     aldus worden uitgelegd, dat zij niet eraan in de weg
     staan dat een lidstaat in een andere lidstaat geprodu           In zaak C-2/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
     ceerde wijn aan een controle onderwerpt die geschikt             krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het 0stre


title: Zaak T-136/09: Beroep ingesteld op 7 april 2009 — Commissie/Galor

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/49

         Beroep ingesteld op 7 april 2009 — Commissie/Galor
   (Zaak T-136/09)
   2009/C 141/102
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A.-M. Rouchaud-Joët, F. Mirza, gemachtigden, bijgestaan door B. Katan en M. van der Woude, advocaten)

      Verwerende partij: Benjamin Galor (Jupiter, Verenigde Staten van Amerika)

      Conclusies

               —

               Galor veroordelen om de Gemeenschap 205 611 EUR te betalen, vermeerderd met vertragingsrente ingevolge artikel 6.119 BW, vanaf 1 maart 2003 tot de datum waarop de Gemeenschap de volledige betaling zal hebben ontvangen;

               —

               Galor veroordelen de Gemeenschap vertragingsrente te betalen ingevolge artikel 6.119 BW over 9 231,25 EUR vanaf 2 september 2003 (dan wel subsidiair vanaf 10 maart 2007) tot de datum waarop de Gemeenschap de volledige betaling zal hebben ontvangen;

               —

               Galor verwijzen in de kosten van de procedure, voorlopig geraamd op 17 900 EUR, vermeerderd met vertragingsrente ingevolge artikel 6.119 BW, vanaf de datum van de uitspraak tot de datum waarop de Gemeenschap de volledige betaling zal hebben ontvangen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Op 23 december 1997 heeft de Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie, overeenkomst IN/004/97 gesloten met Prof. Benjamin Galor en drie ondernemingen voor de uitvoering van het project „Self-Upgrading of Old-Design Gas Turbines in Land & Marine Industries by Energy-Saving Clean Jet-Engine Technologies”, uit hoofde van de gemeenschapsactiviteiten op het gebied van niet-nucleaire energie (1). Ingevolge de overeenkomst betaalde de Commissie een voorschot van haar deelneming aan het project aan de opdrachtnemers. Deze betaling is ontvangen door de leider van het project, professor Benjamin Galor.
   Om redenen in verband met moeilijkheden voor de opdrachtnemers om een contractspartner te vinden voor het project en omdat geen vooruitgang werd gemaakt met de uitvoering van het project, heeft de Commissie besloten de overeenkomst op te zeggen. In haar brief aan de opdrachtnemers specificeerde de Commissie dat de gemeenschapsdeelneming alleen kon worden betaald (of worden behouden door de opdrachtnemers) voor zover zij verband hield met het project en was gerechtvaardigd door technische en financiële eindverslagen.
   De Commissie heeft het door de opdrachtnemers ingediende eindverslag niet goedgekeurd en heeft de procedure ingeleid om het voorschot terug te vorderen.
   Volgens de Commissie heeft verweerder het ontvangen bedrag niet terugbetaald, doch in plaats daarvan van de Commissie gevorderd hem een in de overeenkomst voorziene deelneming, min het voorschot, te betalen. Voorts is verweerder voor de Nederlandse rechter een procedure begonnen om dit bedrag te verkrijgen. De Commissie heeft de bevoegdheid van de Nederlandse rechter betwist op basis van het arbitragebeding in de overeenkomst, waarin het Gerecht van eerste aanleg was aangewezen voor de beslechting van geschillen tussen de contractspartijen.
   Met haar verzoekschrift vordert de Commissie terugbetaling van het voorschot. De Commissie stelt dat zij de overeenkomst volgens de bepalingen daarvan mocht opzeggen omdat verweerder zijn contractuele verplichtingen had geschonden nu, onder meer: er een grote vertraging bij de aanvang van het project was en met het project geen vooruitgang leek te worden gemaakt, verweerder niet in staat was de technische middelen in te zetten die nodig zijn voor het onderzoek waarvoor de financiering was verstrekt, en de technische en financiële verslagen niet voldeden aan de vereisten van de overeenkomst.
   De Commissie stelt derhalve dat zij terugbetaling van het voorschot kan vorderen.

      (1)  Beschikking 94/806/EG van de Raad van 23 november 1994 houdende aanneming van een specifiek programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, inclusief demonstratie, op het gebied van niet-nucleaire energie (1994-1998), PB 1994, L 334, blz. 87.