title: Zaak C-438/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht München — Duitsland) — Irmengard Weber/Mechthilde Weber [Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 22, punt 1 — Exclusieve bevoegdheid — Geschillen inzake zakelijke rechten op onroerende goederen — Aard van voorkooprecht — Artikel 27, lid 1 — Aanhangigheid — Begrip vorderingen tussen dezelfde partijen en met hetzelfde onderwerp — Verband tussen artikelen 22, punt 1, en 27, lid 1 — Artikel 28, lid 1— Samenhang — Beoordelingscriteria voor aanhouding van uitspraak]

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht München — Duitsland) — Irmengard Weber/Mechthilde Weber
   (Zaak C-438/12) (1)

   ([Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 22, punt 1 - Exclusieve bevoegdheid - Geschillen inzake zakelijke rechten op onroerende goederen - Aard van voorkooprecht - Artikel 27, lid 1 - Aanhangigheid - Begrip vorderingen tussen dezelfde partijen en met hetzelfde onderwerp - Verband tussen artikelen 22, punt 1, en 27, lid 1 - Artikel 28, lid 1 - Samenhang - Beoordelingscriteria voor aanhouding van uitspraak])
   2014/C 159/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Irmengard Weber

      Verwerende partij: Mechthilde Weber

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht München — Uitlegging van de artikelen 22, punt 1, 27, 28 en 35, lid 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1) — Aanhangigheid — Voor gerechten van verschillende lidstaten tussen dezelfde partijen aanhangig gemaakte vorderingen die hetzelfde onderwerp betreffen en op dezelfde oorzaak berusten — Uitlegging van de uitdrukkingen „die hetzelfde onderwerp betreffen en op dezelfde oorzaak berusten” en „dezelfde partijen” — Situatie waarin een eerste vordering door een derde is ingesteld tegen twee partijen en een tweede vordering door één van deze twee partijen is ingesteld tegen de andere partij

      Dictum

               1)

               Artikel 22, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat de in die bepaling bedoelde categorie van gedingen inzake „zakelijke rechten op [...] onroerende goederen” ook betrekking heeft op een vordering zoals in casu bij een rechter van een andere lidstaat is ingesteld tot vaststelling dat een erga omnes geldend voorkooprecht op het betrokken onroerend goed ongeldig is uitgeoefend.

               2)

               Artikel 27, lid 1, van verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat de als laatste aangezochte rechter, vooraleer hij zijn uitspraak aanhoudt op grond van die bepaling, moet onderzoeken of een eventuele beslissing ten gronde van de als eerste aangezochte rechter overeenkomstig artikel 35, lid 1, van deze verordening niet zal worden erkend in de andere lidstaten wegens schending van de in artikel 22, punt 1, van die verordening neergelegde exclusieve bevoegdheid.

      (1)  PB C 379 van 8.12.2012.


title: Zaak C-125/99 P: Hogere voorziening, op 15 april 1999 door het Koninkrijk Zweden tegen het arrest, op 28 januari 1999 in zaak T-264/97 tussen D, ondersteund door het Koninkrijk Zweden, en de Raad van de Europese Unie gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)

text:
C 188/14               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      3.7.1999
2. de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                  Verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) van
                                                                      30 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                      geding tussen J. Kappel en Pensionsversicherungsanstalt
Middelen en voornaamste argumenten                                                               der Arbeiter
Ingevolge de bindende kracht van de bepalingen van ar-                                         (Zaak C-128/99)
tikel 189, derde alinea, en van artikel 5 EG-Verdrag zijn de
lidstaten verplicht, de nodige maatregelen ter omzetting van
richtlijnen in de nationale rechtsorde te nemen vóór het                                     (1999/C 188/32)
verstrijken van de daartoe gestelde termijn en de Commissie
onverwijld van die maatregelen in kennis te stellen. In casu is       Het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking van
de omzettingstermijn verstreken op 30 juni 1996 zonder dat            30 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
de Helleense Republiek de Commissie in kennis heeft gesteld           Justitie op 15 april 1999, in het geding tussen J. Kappel en
van de ter zake van deze richtlijn genomen omzettingsmaatre-          Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, het Hof van Justitie
gelen.                                                                van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
                                                                      le beslissing over de navolgende vraag:
(1) PB L 365, blz. 10.
                                                                      1. Moet artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn 79/7/EEG (1) aldus
                                                                           worden uitgelegd, dat de lidstaten alleen voor pensioenen
                                                                           die uitsluitend op grond van de leeftijd worden toegekend,
                                                                           een verschillende pensioengerechtigde leeftijd mogen vast-
                                                                           stellen, of heeft de uitzonderingsregel ook betrekking op
                                                                           pensioenen die niet alleen pas vanaf een zekere leeftijd
                                                                           worden toegekend, maar bovendien enkel op grond van
Hogere voorziening, op 15 april 1999 door het Koninkrijk                   een bestaande invaliditeit (verminderde arbeidsgeschikt-
Zweden tegen het arrest, op 28 januari 1999 in zaak                        heid)?
T-264/97 tussen D, ondersteund door het Koninkrijk
Zweden, en de Raad van de Europese Unie gewezen                       2. Moet artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn 79/7/EEG aldus
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                         worden uitgelegd, dat het de lidstaten toestaat de voorheen
              Gemeenschappen (Tweede kamer)                                geldende gelijke pensioenleeftijd (in casu het bereiken van
                                                                           de leeftijd van 55 jaar, voor zowel mannen als vrouwen)
                       (Zaak C-125/99 P)                                   na afloop van de termijn voor omzetting te veranderen in
                                                                           een verschillende pensioenleeftijd voor mannen en vrou-
                        (1999/C 188/31)                                    wen (in casu 57 jaar voor mannen en 55 jaar voor
                                                                           vrouwen)?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 april 1999 hogere voorziening ingesteld door het
                                                                      (1) PB 1979, L 6, blz. 24.
Koninkrijk Zweden, vertegenwoordigd door L. Nordling, juri-
disch adviseur, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
Zweedse ambassade, Rue Heine 2, tegen het arrest, op
28 januari 1999 in zaak T-264/98 tussen D, ondersteund door
het Koninkrijk Zweden, en de Raad van de Europese Unie
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Tweede kamer).
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                        Beroep, op 15 april 1999 ingesteld door Bondsrepubliek
                                                                      Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen-
— het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen                                     schappen
     en de beschikking van de Raad waarbij de door D geclaimde
     prestaties werden geweigerd, nietig te verklaren;                                         (Zaak C-129/99)
— de Raad te verwijzen in de door Zweden gemaakte kosten
     in verband met de procedure voor het Hof.                                                 (1999/C 188/33)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Middelen en voornaamste argumenten                                    op 15 april 1999 beroep tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland,
Miskenning van artikel 1 van bijlage VII bij het Statuut doordat      vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Ministerialrat, en
aan de begrippen „gehuwd” en „echtgenoot” een betekenis               C.-D. Quassowski, Regierungsdirektor, van het Bundes-
wordt toegekend die geen rekening houdt met de familierechte-         ministerium der Finanzen te Bonn, Postfach 13 08.
lijke situatie en de burgerlijke staat van de ambtenaren in de
zin van hun nationale wetgeving, en ambtaren met een
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
geregistreerd partnerschap aldus niet gelijk worden gesteld met
gehuwde ambtenaren.
                                                                      •    nietig te verklaren beschikking 1999/187/EG van de
                                                                           Commissie van 3 februari 1999 betreffende de goedkeu-
                                                                           ring van de rekeningen die de lidstaten voor het begrotings-


title: Zaak T-343/14: Beroep ingesteld op 19 mei 2014 — Cipriani/BHIM — Hotel Cipriani (CIPRIANI)

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/29

         Beroep ingesteld op 19 mei 2014 — Cipriani/BHIM — Hotel Cipriani (CIPRIANI)
   (Zaak T-343/14)
   2014/C 261/53
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Arrigo Cipriani (Venetië, Italië) (vertegenwoordigers: A. Vanzetti, S. Bergia en G. Sironi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Hotel Cipriani (Venetië, Italië)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 maart 2014 in zaak R 224/2012-4 te vernietigen en merk nr. 115824 „Cipriani”, dat wordt gehouden door Hotel Cipriani, krachtens de artikelen 52, lid 1, sub b, en 53, lid 2, sub a, van verordening nr. 207/2009 juncto artikel 8.3 van de Codice della proprietà industriale (Italiaans wetboek industriële eigendom) nietig te verklaren voor alle waren en diensten waarvoor het is ingeschreven, of

               —

               subsidiair, voor alle andere waren of diensten dan „hoteldiensten en hotelreservering”, of

               —

               meer subsidiair, voor diensten van „restauratie, café-restaurants, openbare eetruimten, bars, catering, serveren van dranken voor onmiddellijke consumptie”, of

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het BHIM voor een nietigheidsverklaring;

               —

               te gelasten dat de proceskosten van Arrigo Cipriani geheel worden vergoed.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk „CIPRIANI” voor waren en diensten van de klassen 16, 35 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 1 15  824

      Houder van het gemeenschapsmerk: Hotel Cipriani

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoeker

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: het merk is te kwader trouw ingeschreven en maakt inbreuk op de bekende persoonsnaam „CIPRIANI”

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 53, lid 2, sub a, van verordening nr. 207/2009 juncto artikel 8.3 van de Codice della proprietà industriale;

               —

               schending van artikel 52, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Doorhaling van zaak C-194/02

text:
29.11.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 289/19
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                       Doorhaling van zaak C-194/02 (1)
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen                              (2003/C 289/39)
      die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 98/44/EG van
      het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998
      betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische
      uitvindingen (1), of in elk geval, door deze bepalingen niet       De president van het Hof van Justitie van de Europese
      aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 15             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 juni 2003 de
      van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is          doorhaling in het register gelast van zaak C-194/02: Commis-
      nagekomen;                                                         sie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                                                                         rijk.
2.    het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                       (1) PB C 169 van 13.7.2002.
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juli 2000
verstreken.
(1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13.
                                                                                Doorhaling van zaak C-226/02 (1)
               Doorhaling van zaak C-33/02 (1)                                                  (2003/C 289/40)
                         (2003/C 289/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                    De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 juni 2003 de                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 mei 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-33/02: Commissie            doorhaling in het register gelast van zaak C-226/02 (verzoek
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.               van het Østre Landsret om een prejudiciële beslissing): Re-
                                                                         medan af 1985 ApS en Skatteministeriet.
(1) PB C 84 van 6.4.2002.
                                                                         (1) PB C 219 van 14.9.2002.


title: Zaak C-428/10: Beschikking van de president van het Hof van 24 maart 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/27

         Beschikking van de president van het Hof van 24 maart 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-428/10) (1)

   2011/C 252/59
   Procestaal: Frans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Zaak T-364/09 P: Arrest van het Gerecht van 16 december 2010 — Lebedef/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Vakantieverlof — Halftijdse detachering voor vakbondsvertegenwoordiging — Onregelmatige afwezigheid — Aftrek van dagen van vakantieverlof — Artikel 60 van Statuut” )

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/14

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2010 — Lebedef/Commissie
   (Zaak T-364/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Vakantieverlof - Halftijdse detachering voor vakbondsvertegenwoordiging - Onregelmatige afwezigheid - Aftrek van dagen van vakantieverlof - Artikel 60 van Statuut)
   2011/C 38/25
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 7 juli 2009, Lebedef/Commissie (F-39/08, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Lebedef zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Zaak C-50/03: Verzoek van het Oberlandesgericht Rostock van 5 februari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. Simrad GmbH & Co. KG, 2. Kongsberg Simrad AS en Ministerium für Bildung, Wissenschaft und Kultur Mecklenburg-Vorpommeren

text:
10.5.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 C 112/7
                    ARREST VAN HET HOF                                       1)     Door een regeling ter uitvoering van richtlijn 92/43/EEG van
                                                                                de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de
                                                                                natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna vast te stellen
                           (Derde kamer)                                            die:
                        van 20 maart 2003                                           —    projecten die significante gevolgen kunnen hebben voor
                                                                                gebieden van communautair belang, andere dan de
                                                                                projecten opgesomd in de Italiaanse regeling ter uitvoering
in zaak C-143/02: Commissie van de Europese Gemeen-                                      van de richtlijnen over de milieueffectbeoordeling, van de
            schappen tegen Italiaanse Republiek ( 1)                                     werkingssfeer van de regels inzake de milieueffectbeoorde-
                                                                                ling uitsluit,
(„Niet-nakoming — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhou-
   ding van natuurlijke habitats — Wilde flora en fauna”)                           —    niet voorziet in de verplichting voor de bevoegde autoritei-
                                                                                ten van de lidstaat om voor de specialebeschermingszones
                                                                                passende maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat
                          (2003/C 112/12)                                                de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van
                                                                                soorten niet verslechtert en er geen storende factoren
                                                                                optreden voor de soorten waarvoor de zones zijn aangewe-
                        (Procestaal: Italiaans)                                          zen, voorzover die factoren, gelet op de doelstellingen van
                                                                                richtlijn 92/43, een significant effect zouden kunnen
                                                                                hebben,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                —    niet voorziet in de toepasselijkheid van de in artikel 6,
                                                                                lid 2, van deze richtlijn bedoelde instandhoudingsmaatre-
                                                                                gelen op de gebieden bedoeld in artikel 5, lid 1, van deze
                                                                                richtlijn,
In zaak C-143/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: G. Valero Jordana en R. Amorosi) tegen
Italiaanse Republiek (gemachtigden: U. Leanza en M. Fiorilli),                      is de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 5, 6
                                                                                en 7 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse
Republiek, door een regeling ter uitvoering van richtlijn 92/                       nagekomen.
43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhou-
ding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB              2)     De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
L 206, blz. 7) vast te stellen die:
                                                                             (1 ) PB C 144 van 15.6.2002.
—     projecten die significante gevolgen kunnen hebben voor
      gebieden van communautair belang, andere dan de
      projecten opgesomd in de Italiaanse regeling ter uitvoe-
      ring van de richtlijnen over de milieueffectbeoordeling,
      van de werkingssfeer van de regels inzake de milieueffect-
      beoordeling uitsluit,
—     niet voorziet in de verplichting voor de bevoegde autori-
      teiten van de lidstaat om voor de specialebeschermings-                Verzoek van het Oberlandesgericht Rostock van 5 fe-
      zones passende maatregelen te treffen om ervoor te                     bruari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
      zorgen dat de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de              tussen 1. Simrad GmbH & Co. KG, 2. Kongsberg Simrad
      habitats van soorten niet verslechtert en er geen storende             AS en Ministerium für Bildung, Wissenschaft und Kultur
      factoren optreden voor de soorten waarvoor de zones                                       Mecklenburg-Vorpommeren
      zijn aangewezen, voorzover die factoren, gelet op de
      doelstellingen van richtlijn 92/43, een significant effect
      zouden kunnen hebben,                                                                              (Zaak C-50/03)
—     niet voorziet in de toepasselijkheid van de in artikel 6,                                         (2003/C 112/13)
      lid 2, van deze richtlijn bedoelde instandhoudingsmaatre-
      gelen op de gebieden bedoeld in artikel 5, lid 1, van deze
      richtlijn,
                                                                             Het Oberlandesgericht Rostock heeft bij beschikking van
de krachtens de artikelen 5, 6 en 7 van deze richtlijn op haar               5 februari 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                     op 10 februari 2003, in het geding tussen 1. Simrad GmbH &
(Derde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamer-              Co. KG, 2. Kongsberg Simrad AS en Ministerium für Bildung,
president, C. Gulmann (rapporteur) en F. Macken, rechters;                   Wissenschaft und Kultur Mecklenburg-Vorpommeren, het Hof
advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 20 maart                 van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                  een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- C 112/8                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         10.5.2003
Gaat het bij een contract tot wijziging van een verleende               Verzoek van het Landesgericht für ZRS Wien van 29 ja-
overheidsopdracht voor levering (aankoop van andere goede-              nuari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
ren dan de oorspronkelijk voorziene) om een aanbestedings-              tussen Austroplant-Arzneimittel GesmbH en Republiek
plichtige overheidsopdracht voor levering in de zin van                                             Oostenrijk
artikel 1, sub a, van richtlijn 93/36/EEG wanneer,
                                                                                (Zaak C-54/03)
1.     de waarde van de goederen waarop het wijzigingscontract
       betrekking heeft, de drempel van artikel 5, lid 1, sub a,
       van richtlijn 93/36/EEG (1) overschrijdt, en
                                                                                (2003/C 112/15)
2.     voor de goederen waarop het wijzigingscontract betrek-
       king heeft, een andere leverancier wordt gekozen en
       tevens de specificatie voor deze goederen aanzienlijk
       wordt gewijzigd?                                                 Het Landesgericht für ZRS Wien heeft bij beschikking van
                                                                        29 januari 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                        op 11 februari 2003, in het geding tussen Austroplant-
( 1) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 1.                                     Arzneimittel GesmbH en Republiek Oostenrijk, het Hof van
                                                                        Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                        prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                        1.    Moet richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december
                                                                              1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter
                                                                              regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor
                                                                              menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale
                                                                              stelsels van gezondheidszorg (PB 1989 L 40, blz. 8)
                                                                              — afgezien van de reeds in het arrest van het Hof van
                                                                              Justitie van de Europese Gemeenschappen van 27 novem-
Verzoek van het Amtsgericht Löbau van 21 oktober 2002                         ber 2001 in zaak C-424/99 (1) gewraakte rechtsbescher-
om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen                          mingsmiddelen — aldus worden uitgelegd, dat de richtlijn
                    Nicoleta Maria Georgescu                                  in de weg staat aan de hierna beschreven nationale
                                                                              rechtsnormen?
                          (Zaak C-51/03)                                      Bij de desbetreffende nationale uitvoeringsregels gaat
                                                                              het om § 31, lid 3, punt 12, van het Allgemeine
                                                                              Sozialversicherungsgesetz (ASVG), in die versie zoals
                         (2003/C 112/14)                                      gepubliceerd in BGBl I nr. 99/2001, en om de Verfahrens-
                                                                              ordnung für die Erstellung des Heilmittelverzeichnisses
                                                                              gemäß § 31 Abs 3 Z 12 ASVG (VOHMV), (Soziale
                                                                              Sicherheit 11/1998, van 27 november 1998, blz. 853,
                                                                              Amtliche Verlautbarung nr. 104/1998).
Het Amtsgericht Löbau heeft bij beschikking van 21 oktober
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 2.    Wanneer de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
10 februari 2003, in de strafzaak tegen Nicoleta Maria
Georgescu en Ministerium für Bildung, het Hof van Justitie van                Is richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                       betreffende de doorzichtigheid van de maatregelen ter
beslissing over de navolgende vraag:                                          regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor
                                                                              menselijk gebruik en de opneming daarvan in de natio-
                                                                              nale stelsels van gezondheidszorg (PB 1989 L 40, blz. 8)
                                                                              zo precies, duidelijk en bepaald, dat de nationale wetgever
Moeten artikel 1, lid 2, juncto artikel 8, lid 2, juncto bijlage II           bij de omzetting in nationaal recht geen beoordelingsmar-
van verordening nr. 539/2001 ( 1) aldus worden uitgelegd, dat                 ge meer heeft?
voor Roemeense onderdanen vanaf de inwerkingtreding van
deze verordening alleen nog gedurende bepaalde tijd een visum
vereist is voor toelating tot en verblijf van maximaal drie             3.    Wanneer de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:
maanden in lidstaten van de Europese Unie?
                                                                              Is het doel van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van
                                                                              21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van
                                                                              maatregelen ter regeling van de prijsstelling van genees-
( 1) PB L 81 van 21.3.2001, blz. 1.
                                                                              middelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan
                                                                              in de nationale stelsels van gezondheidszorg (PB 1989
                                                                              L 40, blz. 8) om verzoekster in het hoofdgeding een
                                                                              subjectief recht te verlenen?


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 30 maart 2000 in zaak C-178/97 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel om een prejudiciële beslissing): B. Banks e.a. tegen Koninklĳke Muntschouwburg ("Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Vaststelling van toepasselĳke wettelĳke regeling — Draagwĳdte van E 101-verklaring")

text:
C 163/2                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.6.2000
                    ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)                                                              (Vijfde kamer)
                                                                                van 30 maart 2000
                        van 28 maart 2000
                                                                           in zaak C-178/97 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te
in zaak C-309/98 (verzoek om een prejudiciële beslissing                   Brussel om een prejudiciële beslissing): B. Banks e.a. tegen
van het Finanzgericht München): Holz Geenen GmbH                                           Koninklijke Muntschouwburg (1)
            tegen Oberfinanzdirektion München (1)
                                                                           („Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Vaststel-
(„Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Inde-                    ling van toepasselijke wettelijke regeling — Draagwijdte van
ling in gecombineerde nomenclatuur — Verordening (EG)                                               E 101-verklaring”)
nr. 1509/97 — Blokken hout voor de vervaardiging van
                           raamkozijnen”)
                                                                                (2000/C 163/03)
                          (2000/C 163/02)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              In zaak C-178/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                                                                           de Arbeidsrechtbank te Brussel (België), in het aldaar aanhangig
In zaak C-309/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      geding tussen B. Banks e.a. en de Koninklijke Muntschouw-
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                burg, in tegenwoordigheid van C. Appleton, C. Davies, M. Cur-
het Finanzgericht München (Duitsland), in het aldaar aanhan-               tis, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de
gig geding tussen Holz Geenen GmbH en Oberfinanzdirektion                  artikelen 14 bis, punt 1, sub a, en 14 quater van verordening
München, om een prejudiciële beslissing over de geldigheid                 (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende
van verordening (EG) nr. 1509/97 van de Commissie van                      de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werk-
30 juli 1997 tot indeling van bepaalde goederen in de                      nemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
gecombineerde nomenclatuur (PB L 204, blz. 8), heeft het Hof               binnen de Gemeenschap verplaatsen, en van de artikelen 11 bis
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón (rapporteur),            en 12 bis, lid 7, van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad
kamerpresident, P. Jann en M. Wathelet, rechters; advocaat-                van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing
generaal: F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdad-            van verordening (EEG) nr. 1408/71, in de versie zoals gewij-
ministrateur, op 28 maart 2000 een arrest gewezen waarvan                  zigd en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83 van de
het dictum luidt als volgt:                                                Raad van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6) en vervolgens bij
                                                                           verordening (EEG) nr. 3811/86 van de Raad van 11 december
                                                                           1986 (PB L 355, blz. 5), heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-
                                                                           steld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, L. Sevón,
Verordening (EG) nr. 1509/97 van de Commissie van 30 juli 1997
                                                                           C. Gulmann, J.-P. Puissochet (rapporteur) en P. Jann, rechters;
tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur
                                                                           advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. von
is ongeldig, voorzover daarbij in punt 2 van de bijlage „Blokken hout,
                                                                           Holstein, adjunct-griffier, op 30 maart 2000 een arrest gewe-
met de afmetingen (breedte × hoogte) 48 × 72 mm, respectievelijk
                                                                           zen waarvan het dictum luidt als volgt:
85 × 72 mm, voor de vervaardiging van raamkozijnen, bestaande
uit lagen hout, met hun draad in dezelfde richting opeen gelijmd,
met enigszins afgeschuinde randen”, in postonderverdeling                  1) De term „arbeid” in artikel 14 bis, punt 1, sub a, van verordening
4418 90 10 GN zijn ingedeeld.                                                   (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende
                                                                                de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers
                                                                                en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
                                                                                Gemeenschap verplaatsen, in de versie zoals gewijzigd en
(1) PB C 312 van 10.10.1998.
                                                                                bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van
                                                                                2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6) en vervolgens bij verordening
                                                                                (EEG) nr. 3811/86 van de Raad van 11 december 1986, heeft
                                                                                betrekking op elke arbeidsprestatie, in loondienst of anders dan
                                                                                in loondienst.
 ---pagebreak--- 10.6.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 163/3
2) De E 101-verklaring, afgegeven overeenkomstig artikel 11 bis           (gemachtigde: B. J. Drijber), heeft het Hof (Vijfde kamer),
     van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart            samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida, president
     1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening    van de Zesde kamer, waarnemend voor de president van de
     (EEG) nr. 1408/71 in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij     Vijfde kamer, L. Sevón, J.-P. Puissochet, P. Jan (rapporteur) en
     verordening (EEG) nr. 2001/83 en vervolgens bij verordening          M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier:
     (EEG) nr. 3811/86, in bindend voor het bevoegde orgaan van           L. Hewlett, administrateur, op 30 maart 2000 een arrest
     de lidstaat waarnaar de zelfstandige zich begeeft om arbeid te       gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     verrichten en voor de persoon die van zijn diensten gebruik
     maakt, zolang zij niet is ingetrokken of ongeldig verklaard.         1) Wijst de hogere voorziening af.
3) De overeenkomstig artikel 11 bis van verordening nr. 574/72            2) Verstaat dat de Coöperatieve Vereniging De Verenigde Bloemen-
     afgegeven E 101-verklaring kan terugwerkende kracht hebben.               veilingen Aalsmeer (VBA) BA haar eigen kosten zal dragen,
                                                                               alsmede de kosten welke Florimex BV en de Vereniging van
                                                                               Groothandelaren in Bloemkwekerijproducten (VGB) in verband
(1) PB C 212 van 12.7.1997.                                                    met de procedure voor het Hof hebben gemaakt.
                                                                          3) Verstaat dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                               haar eigen kosten zal dragen.
                                                                          (1) PB C 295 van 30.3.2000.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                         van 30 maart 2000
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-265/97 P: Coöperatieve Vereniging De Verenig-                                              (Vijfde kamer)
de Bloemenveilingen Aalsmeer (VBA) BA tegen Florimex
                              BV e.a. (1)
                                                                                van 30 maart 2000
(„Hogere voorziening — Mededinging — Beschikking tot
afwijzing van klacht — Verenigbaarheid met artikel 2 van                  in zaak C-266/97 P: Coöperatieve Vereniging De Verenig-
verordening nr. 26 van heffing die van externe aanvoerders                de Bloemenveilingen Aalsmeer (VBA) BA tegen Vereni-
wordt geheven over bloemkwekerijproducten die worden                      ging van Groothandelaren in Bloemkwekerijproducten
geleverd aan op terrein van coöperatieve veilingvereniging                                            (VGB) e.a. (1)
           gevestigde groothandelaren — Motivering”)
                                                                          („Hogere voorziening — Mededinging — Sepositie van
                          (2000/C 163/04)                                 klacht bij gebreke van antwoord van klagers binnen gestelde
                                                                          termijn — Verenigbaarheid met artikel 85, lid 1, EG-Verdrag
                                                                          van heffing die wordt geheven van aanvoerders die overeen-
                                                                          komsten hebben gesloten inzake aanvoer van bloemkweke-
                        (Procestaal: Nederlands)                          rijproducten aan op terrein van coöperatieve veilingvere-
                                                                          niging gevestigde ondernemingen — Verenigbaarheid met
In zaak C-265/97 P, Coöperatieve Vereniging De Verenigde                  artikel 85, lid 1, van het Verdrag van exclusieve afnamever-
Bloemenveilingen Aalsmeer (VBA) BA, gevestigd te Aalsmeer                 plichting die is aanvaard door sommige groothandelaren die
(Nederland), vertegenwoordigd door G. van der Wal, advocaat               dergelijke producten doorverkopen aan detailhandelaren in
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                   specifieke verkoopruimte op hetzelfde terrein — Discrimina-
kantore van A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398,                    tie — Invloed op handel tussen lidstaten — Beoordeling in
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het                   algemene kader van geheel van regelingen — Geen merkbare
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                                                invloed”)
(Tweede kamer — uitgebreid) van 14 mei 1997, Florimex en
VGB/Commissie (T-70/92 en T-71/92, Jurispr. blz. II-693),                                          (2000/C 163/05)
strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partijen bij
de procedure: Florimex BV en Vereniging van Groothandelaren
in Bloemkwekerijproducten (VGB), beide gevestigd te Aalsmeer
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
(Nederland), vertegenwoordigd door J. A. M. P. Keijser, ad-
vocaat te Nijmegen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, Rue Marie-                In zaak C-266/97 P, Coöperatieve Vereniging De Verenigde
Adélaïde 22, en Commissie van de Europese Gemeenschappen                  Bloemenveilingen Aalsmeer (VBA) BA, gevestigd te Aalsmeer


title: Zaak C-402/08: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 12 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Slovenië (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/35/EG — Milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/13

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 12 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Slovenië
   (Zaak C-402/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/35/EG - Milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 113/27
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en V. Kovačič, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Slovenië (vertegenwoordiger: A. Vran, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (PB L 143, blz. 56)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade, is de Republiek Slovenië de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Slovenië wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 285 van 8.11.2008.


title: Zaak C-166/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rīgas apgabaltiesas Krimināllietu tiesu kolēģija (Letland) op 13 april 2015 — Strafzaak tegen Aleksandrs Ranks en Jurijs Vasiļevičs

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rīgas apgabaltiesas Krimināllietu tiesu kolēģija (Letland) op 13 april 2015 — Strafzaak tegen Aleksandrs Ranks en Jurijs Vasiļevičs
   (Zaak C-166/15)
   (2015/C 205/29)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Rīgas apgabaltiesas Krimināllietu tiesu kolēģija

      Partijen in het hoofdgeding

      Verdachten: Aleksandrs Ranks en Jurijs Vasiļevičs

      Andere partijen: Finanšu un ekonomisko noziegumu izmeklēšanas prokoratūra en Microsoft Corporation

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een persoon die een van een „tweedehands” licentie voorzien computerprogramma heeft verkregen op een cd-rom die niet origineel is, maar werkt en door niemand anders wordt gebruikt, zich uit hoofde van artikel 5, lid 1, en artikel 4, lid 2, van richtlijn 2009/24 van het Europees Parlement en de Raad (1) beroepen op het verval van het recht om controle uit te oefenen op de distributie van een exemplaar (kopie) van het computerprogramma, dat de eerste verkrijger van de rechthebbende met de originele cd-rom, die evenwel beschadigd is, heeft verkregen, wanneer de eerste verkrijger zijn exemplaar (kopie) heeft gewist of niet meer gebruikt?

               2)

               Zo ja, mag een persoon die zich kan beroepen op het verval van het recht om controle uit te oefenen op de distributie van een exemplaar (kopie) van het computerprogramma, dan overeenkomstig artikel 4, lid 2, en artikel 5, lid 2, van richtlijn 2009/24 dat computerprogramma aan een derde persoon doorverkopen op een cd-rom die niet origineel is?

      (1)  Richtlijn 2009/24/EG van 23 april 2009 betreffende de rechtsbescherming van computerprogramma’s (PB L 111, blz. 16).


title: Zaak C-185/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Аdministrativen sad Varna (Bulgarije) op 10 april 2017 — Nachalnik na Mitnitsa Varna/Saksa OOD

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Аdministrativen sad Varna (Bulgarije) op 10 april 2017 — Nachalnik na Mitnitsa Varna/Saksa OOD
   (Zaak C-185/17)
   (2017/C 213/27)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Аdministrativen sad Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker in cassatie: Nachalnik na Mitnitsa Varna

      Verweerster in cassatie: Saksa OOD

      Prejudiciële vragen

               1)

               Betekent de regel in de toelichting bij tabel 3 van norm EN 590 (thans EN 590:2014), die bepaalt dat „[h]et […] mogelijk [is] de definitie van gasolie in de zin van het gemeenschappelijk douanetarief niet toe te passen op de klassen die bestemd zijn voor gebruik in arctische klimaatzones of onder barre winterse omstandigheden”, dat het mogelijk is om bij de bepaling van de tariefindeling van deze soort motorbrandstof de algemene voorschriften in aanvullende aantekening 2 bij hoofdstuk 27, onder d) en e), van de gecombineerde nomenclatuur niet toe te passen?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord en de goederen waar de douaneschuld betrekking op heeft, beantwoorden aan de definitie van „dieselmotorbrandstof bestemd voor gebruik in arctische klimaatzones of onder barre winterse omstandigheden” van norm EN 590, moeten deze dan worden ingedeeld onder tariefpost 2710 19 43 van de gecombineerde nomenclatuur voor „gasolie”, of zijn de algemene voorschriften in aanvullende aantekening 2 bij hoofdstuk 27, onder d) en e), van de gecombineerde nomenclatuur van toepassing?

               3)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, volgens welke criteria moet dan worden beoordeeld wanneer de definitie van gasolie in de zin van het gemeenschappelijk douanetarief van de Europese Unie moet worden toegepast en wanneer voor de tariefindeling van de goederen de door norm EN 590 opgelegde vereisten en onderzoeksmethoden in acht moeten worden genomen?

               4)

               Volstaan de in aanvullende aantekening 2 bij hoofdstuk 27, onder d) en e), van de gecombineerde nomenclatuur genoemde methoden en indicatoren om een product volledig en nauwkeurig als „gasolie” te kunnen identificeren, of moeten alle chemische indicatoren die voor het product kenmerkend zijn, bij het onderzoek worden betrokken?


title: Zaak T-363/12: Beroep ingesteld op 8 augustus 2012 — Harper Hygienics/BHIM — Clinique Laboratories (CLEANIC natural beauty)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/27

         Beroep ingesteld op 8 augustus 2012 — Harper Hygienics/BHIM — Clinique Laboratories (CLEANIC natural beauty)
   (Zaak T-363/12)
   2012/C 355/59
   Taal van het verzoekschrift: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Harper Hygienics S.A. (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: R. Rumpel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Clinique Laboratories LLC (New York, Verenigde Staten van Amerika)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 mei 2012 (zaak R 1134/2011-2) tot weigering van de inschrijving van gemeenschapsmerk „CLEANIC natural beauty” voor waren van de klassen 3, 5 en 16 vernietigen;

               —

               de bestreden beslissing in die zin wijzigen dat het merk wordt ingeschreven voor alle aangeduide waren en diensten;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „CLEANIC natural beauty” bevat voor waren van de klassen 3, 5 en 16

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapmerk nr. 54 429 voor waren van de klassen 3, 14, 25 en 42; gemeenschapsmerk nr. 2 294 429 voor waren van de klassen 35 en 42; nationaal (Pools) merk nr. 51 732 voor waren van de klassen 3 en 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1) in zoverre is vastgesteld dat de merken overeenstemmen en verwarringsgevaar bestaat, en schending van artikel 8, lid 5, van deze verordening.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-12/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 9 januari 2012 — Colloseum Holding AG/Levi Strauss & Co.

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 9 januari 2012 — Colloseum Holding AG/Levi Strauss & Co.
   (Zaak C-12/12)
   2012/C 89/20
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Colloseum Holding AG

      Verwerende partij: Levi Strauss & Co.

      Prejudiciële vragen

   Dient artikel 15, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) aldus te worden uitgelegd,

               1)

               dat een merk dat een deel vormt van een samengesteld merk en alleen door het gebruik van het samengestelde merk onderscheidend vermogen heeft verkregen, rechtsinstandhoudend kan zijn gebruikt wanneer enkel het samengestelde merk wordt gebruikt;

               2)

               dat een merk rechtsinstandhoudend wordt gebruikt wanneer het alleen samen met een ander merk wordt gebruikt, het publiek in de twee merken zelfstandige tekens ziet, en beide merken bovendien samen als merk zijn ingeschreven?

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).


title: Zaak F-23/07 RENV-RX: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 31 maart 2011 — M/Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA)

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/29

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 31 maart 2011 — M/Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA)
   (Zaak F-23/07 RENV-RX) (1)

   2011/C 160/45
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft na een minnelijke regeling de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 117 van 26/05/07, blz. 35.


title: Zaak C-75/14: Beschikking van de president van het Hof van 18 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 3 de Ávila — Spanje) — Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria, SA/Francisco Javier Rodríguez Barbero, María Ángeles Barbero Gutiérrez

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/20

         Beschikking van de president van het Hof van 18 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 3 de Ávila — Spanje) — Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria, SA/Francisco Javier Rodríguez Barbero, María Ángeles Barbero Gutiérrez
   (Zaak C-75/14) (1)

   (2015/C 213/32)
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 135 van 5.5.2014.


title: Zaak C-285/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 maart 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Heinrich Stefan Schneider/Land Rheinland-Pfalz (Landbouw — Verordeningen (EG) nrs. 1493/1999 en 753/2002 — Gemeenschappelijke ordening van wijnmarkt — Omschrijving, aanduiding, aanbiedingsvorm en bescherming van bepaalde wijnbouwproducten — Bescherming van traditionele aanduidingen — Vertaling in andere taal — Gebruik voor wijnen afkomstig uit andere producerende lidstaat)

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 maart 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Heinrich Stefan Schneider/Land Rheinland-Pfalz
   (Zaak C-285/06) (1)

   (Landbouw - Verordeningen (EG) nrs. 1493/1999 en 753/2002 - Gemeenschappelijke ordening van wijnmarkt - Omschrijving, aanduiding, aanbiedingsvorm en bescherming van bepaalde wijnbouwproducten - Bescherming van traditionele aanduidingen - Vertaling in andere taal - Gebruik voor wijnen afkomstig uit andere producerende lidstaat)
   (2008/C 116/09)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Heinrich Stefan Schneider

      Verwerende partij: Land Rheinland-Pfalz

      In tegenwoordigheid van: Vertreterin des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van artikel 47, lid 2, sub b en c, juncto deel B, punt 1, sub b, vijfde gedachtestreepje, en deel B, punt 3, van de bijlage bij verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (PB L 179, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1512/2005 van de Commissie van 15 september 2005 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 753/2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten (PB L 241, blz. 15), en van de artikelen 23 en 24 van verordening (EG) nr. 753/2002 van de Commissie van 29 april 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten (PB L 118, blz. 1) — Verbod van nabootsing of suggestief gebruik van beschermde aanvullende traditionele aanduidingen — Mogelijkheid om een dergelijke aanduiding te gebruiken in een andere taal dan die waarin de beschermde traditionele aanduiding is gesteld, of voor wijn uit een andere lidstaat dan die van de beschermde traditionele aanduiding — Gebruik van de Franse aanduidingen „Réserve” of „Grande Réserve” of van de Duitse aanduidingen „Reserve” of „Privat-Reserve” voor Duitse wijn
   Dictum

               1)

               Artikel 47, lid 2, sub c, van verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, juncto bijlage VII, deel B, punt 3, bij deze verordening en artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 753/2002 van de Commissie van 29 april 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1512/2005 van de Commissie van 15 september 2005, moet aldus worden uitgelegd dat het gebruik van een aanduiding betreffende een productie-, bereidings-, rijpingsmethode of de kwaliteit van een wijn uit hoofde van die bepalingen slechts kan worden toegestaan indien deze aanduiding bij de personen waarvoor zij bestemd is, geen aanleiding kan geven tot verwarring tussen deze aanduiding en de aanvullende traditionele aanduidingen als bedoeld in genoemde bijlage VII, deel B, punt 1, sub b, vijfde gedachtestreepje, en artikel 23 van verordening nr. 753/2002. Het staat aan de verwijzende rechter om te beoordelen of de in het hoofdgeding aan de orde zijnde aanduidingen aanleiding tot verwarring kunnen geven.

               2)

               Artikel 24, lid 2, sub a, van verordening nr. 753/2002, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1512/2005, moet aldus worden uitgelegd dat ingeval een traditionele aanduiding is vertaald in een andere taal dan die waarin die aanduiding in bijlage III bij deze verordening is vermeld, van imitatie van die aanduiding of van suggestief gebruik in de zin van die bepaling sprake kan zijn, wanneer deze vertaling aanleiding kan geven tot verwarring of tot misleiding van de personen voor wie zij bestemd is. Het staat aan de verwijzende rechter om te onderzoeken of dit het geval is in het bij hem aanhangige geding.

               3)

               Artikel 24, lid 2, van verordening nr. 753/2002, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1512/2005, moet aldus worden uitgelegd dat een in bijlage III van die verordening opgenomen traditionele aanduiding bescherming geniet zowel voor wijnen van dezelfde wijnsoort of dezelfde wijnsoorten die afkomstig zijn uit dezelfde producerende lidstaat als die van die traditionele aanduiding, als voor wijnen van dezelfde wijnsoort of dezelfde wijnsoorten die afkomstig zijn uit de overige producerende lidstaten.

      (1)  PB C 237 van 30.9.2006.


title: Zaak C-158/09: Beroep ingesteld op 7 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/26

         Beroep ingesteld op 7 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-158/09)
   2009/C 180/45
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: I. Martinez del Peral Cagigal en M. van Beek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn ter omzetting van richtlijn 2003/88/EG (1) met betrekking tot niet-burgerlijk personeel in overheidsdienst, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 1, lid 3, van richtlijn 2003/88/EG en artikel 18, sub a, van richtlijn 93/104/EG (2), gehandhaafd bij artikel 27, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG, dat moet worden gelezen in samenhang met bijlage I, deel B, van diezelfde richtlijn.

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Richtlijn 2003/88/EG beoogt minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid op het gebied van de organisatie van de arbeidstijd te bepalen. Als codificatierichtlijn heeft zij richtlijn 93/104/EG vervangen zonder afbreuk te doen aan de verplichtingen van de lidstaten wat betreft de termijnen voor omzetting ervan.
   De door de Spaanse autoriteiten bij de Commissie aangemelde maatregelen tot omzetting van richtlijn 2003/88/EG omvatten niet de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn ter omzetting van de richtlijn met betrekking tot niet-burgerlijk personeel in overheidsdienst.
   Artikel 1, lid 3, van richtlijn 2003/88/EG bepaalt dat deze richtlijn van toepassing is op alle particuliere of openbare sectoren in de zin van artikel 2 van richtlijn 89/391/EEG (3), dat enkele uitzonderingen bevat wegens bijzondere aspecten die inherent zijn aan bepaalde activiteiten in overheidsdienst, bij voorbeeld bij de strijdkrachten of de politie, of aan bepaalde activiteiten in het kader van de bevolkingsbescherming. Volgens de rechtspraak van het Hof berust het door de gemeenschapswetgever gehanteerde criterium ter bepaling van de werkingssfeer van richtlijn 89/391/EEG niet op het behoren van de werknemers tot de verschillende in artikel 2 van deze richtlijn vermelde algemene activiteitssectoren, in hun geheel beschouwd, maar alleen op de specifieke aard van bepaalde door werknemers in deze sectoren uitgeoefende bijzondere taken.
   Derhalve lijdt het volgens verzoekster geen twijfel dat richtlijn 2003/88/EG van toepassing is op het niet-burgerlijk personeel in overheidsdienst en, binnen deze groep, op de Guardia Civil, zodat het ontbreken van omzettingsmaatregelen in deze sector een schending van deze richtlijn vormt.

      (1)  van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9).

      (2)  van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 307, blz. 18).

      (3)  van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (PB L 183, blz. 1).


title: Zaak T-66/06: Beroep ingesteld op  23 februari 2006  — JM Gesellschaft für industrielle Beteiligungen tegen Commissie

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/26

         Beroep ingesteld op 23 februari 2006 — JM Gesellschaft für industrielle Beteiligungen tegen Commissie
   (Zaak T-66/06)
   (2006/C 96/44)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: JM Gesellschaft für industrielle Beteiligungen mbH & Co. KGaA (Worms, Duitsland) (vertegenwoordiger: H.-J. Hellmann, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietig te verklaren de op 14 december 2005 aan verzoekster toegezonden beschikking van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (C(2005)4634 def. in zaak COMP/F/38.354 — Industriezakken), voorzover die beschikking haar betreft;
               subsidiair, de haar hoofdelijk opgelegde geldboete te verlagen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie C(2005)4634 def. van 30 november 2005 in de zaak COMP/F/38.354 — Industriezakken. In de bestreden beschikking werd aan RKW AG Rheinische Kunststoffwerke (RKW) en verzoekster hoofdelijk een geldboete wegens schending van artikel 81 EG opgelegd. Zij zouden volgens de Commissie aan een complex van overeenkomsten en afgestemde feitelijke gedragingen in de sector industriezakken in België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Luxemburg en Nederland hebben deelgenomen.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan dat de bestreden beschikking het legaliteitsbeginsel schendt. Verweerster heeft zonder enige rechts- en machtigingsgrondslag bepaald dat verzoekster hoofdelijk aansprakelijk is met RKW.
   Verzoekster stelt voorts dat de inbreuk van RKW aan haar werd toegerekend. De hiervoor door het Hof geformuleerde voorwaarden zijn niet vervuld. Voorts stelt verzoekster met betrekking tot de haar toegerekende inbreuk schending van het legaliteitsbeginsel, daar de geldboetepraktijk van de Commissie geen steun vindt in de machtigingsgrondslag van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/1962. (1) In dit verband stelt verzoekster ook schending van het gelijkheids- en het evenredigheidsbeginsel.
   Voorts stelt verzoekster onjuiste toepassing van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/1962 alsmede van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten. Met name de bewijsvoering en de beoordeling van de bewijzen met betrekking tot verzoekster vertonen gebreken. Bovendien is RKW met het oog op de bestaande beschikkingspraktijk onevenredig gestraft. Gezien de hoogte van het wegens de zwaarte van de inbreuk vastgestelde basisbedrag, klaagt verzoekster vanuit verschillende gezichtspunten over een ongelijke behandeling van RKW ten opzichte van de andere adressaten van de bestreden beschikking. Voorts stelt verzoekster rechtsfouten van de Commissie met het oog op de beoordeling van de duur van de inbreuk en de niet-inaanmerkingneming van verzachtende omstandigheden. Ten slotte voert verzoekster aan dat artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 ook wegens een onjuiste berekening van de geldboeten inzake RKW uit het oogpunt van de toepassing van de mededeling betreffende het niet opleggen of verminderen van geldboeten is geschonden.

      (1)  EEG Raad: Verordening nr. 17: Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB nr. 13, van 21 februari 1962, blz. 204).


title: Zaak C-119/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 6 maart 2012 — Josef Probst/mr. nexnet GmbH

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 6 maart 2012 — Josef Probst/mr. nexnet GmbH
   (Zaak C-119/12)
   2012/C 174/21
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Josef Probst

      Verwerende partij: mr. nexnet GmbH

      Prejudiciële vraag

   Staat artikel 6, leden 2 en 5, van richtlijn 2002/58/EG (1) toe dat door een aanbieder van diensten aan de cessionaris van een vordering ter zake van vergoedingen voor telecommunicatiediensten verkeersgegevens worden doorgezonden, wanneer voor de cessie ten behoeve van de inning van openstaande vorderingen ter zake van door de bank geweigerde betalingen, naast de algemene verplichting met betrekking tot het communicatiegeheim en de gegevensbescherming krachtens de desbetreffende wettelijke regeling, de volgende contractvoorwaarden gelden:

               De aanbieder van de diensten en de cessionaris verplichten zich ertoe de beschermde gegevens slechts in het kader van hun samenwerking en uitsluitend voor de aan de overeenkomst ten grondslag liggende doelstelling en op de telkens aangegeven wijze te verwerken en te gebruiken;

               zodra de kennisneming van de beschermde gegevens niet langer voor het bereiken van deze doelstelling noodzakelijk is, moeten alle in dit verband beschikbare beschermde gegevens onherroepelijk wordt gewist of worden teruggegeven;

               de contractpartijen hebben het recht om de naleving van de gegevensbescherming en de beveiliging van de gegevens bij de andere contractpartij in de zin van deze overeenkomst te controleren;

               de toevertrouwde vertrouwelijke stukken en informatie mogen slechts toegankelijk worden gemaakt voor de medewerkers die deze voor de nakoming van de overeenkomst nodig hebben;

               de contractpartijen zullen deze medewerker conform deze overeenkomst tot geheimhouding verplichten;

               op verzoek, doch uiterlijk bij de beëindiging van de samenwerking tussen de contractpartijen moeten alle in dit verband beschikbare vertrouwelijke gegevens onherroepelijk worden gewist of aan de andere contractpartij worden teruggegeven?

      (1)  Richtlĳn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlĳke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlĳn betreffende privacy en elektronische communicatie) (PB L 201, blz. 37).


title: Zaak C-458/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 november 2009 door de Italiaanse Republiek tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 4 september 2009 in zaak T-211/05, Italiaanse Republiek/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/34

         Hogere voorziening ingesteld op 20 november 2009 door de Italiaanse Republiek tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 4 september 2009 in zaak T-211/05, Italiaanse Republiek/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-458/09 P)
   2010/C 24/63
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Palmieri, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               toewijzing van de hogere voorziening;

               —

               vernietiging van het arrest van 4 september 2009 van het Gerecht in zaak T-211/05 (Italiaanse Republiek/Commissie), waarvan kennis is gegeven bij aangetekende brief nr. 405966 van 4 september 2009, die op 8 september is ontvangen, en bijgevolg nietigverklaring van beschikking C(2005)591 van 16 maart 2005 betreffende steunmaatregel C 8/2004 (ex NN 164/2003) die door Italië ten uitvoer is gelegd ten gunste van recentelijk aan de beurs genoteerde ondernemingen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Eerste middel. Schending van de artikelen 10 en 13 van verordening nr. 659/99 (1) („procedure inzake staatssteun”), artikel 88, lid 2, EG en het beginsel van hoor en wederhoor. Kennelijk onjuiste beoordeling van de stukken
   Volgens het Gerecht vormden de brieven die de Commissie in oktober en december 2003 aan Italië stuurde, een werkelijke voorafgaande bespreking van de bij decreto legge 326/2003 ingevoerde maatregelen. Het Gerecht is eraan voorbijgegaan dat die brieven slechts algemene verzoeken bevatten alsmede de negatieve verklaring dat „niet kon worden uitgesloten” dat de maatregelen met de gemeenschappelijke markt onverenigbare steun inhielden.
   Tweede middel. Schending van het beginsel van hoor en wederhoor
   In de beschikking tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure had de Commissie vastgesteld dat de maatregelen selectief waren omdat de niet in Italië gevestigde vennootschappen van de voorziene fiscale voordelen waren uitgesloten. In de eindbeschikking stelde zij zich daarentegen op het standpunt dat de maatregelen selectief waren omdat de fiscale voordelen méér ten goede kwamen aan in Italië gevestigde ondernemingen, aangezien die op de wereldwijd gerealiseerde winsten worden belast, dan aan elders in de Gemeenschap gevestigde ondernemingen, die in Italië enkel op de aldaar gerealiseerde winsten worden belast. De Commissie heeft de Italiaanse regering nooit van deze gewijzigde benadering op de hoogte gebracht en heeft haar niet in staat gesteld om ter zake opmerkingen in te dienen. Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de Commissie rechtmatig heeft gehandeld.
   Derde middel. Schending van artikel 87, lid 1, EG
   Een voordeel als het aan de orde zijnde, waarvoor alle ondernemingen — zowel Italiaanse als communautaire — in aanmerking komen die de voorwaarden vervullen om een notering op een gereglementeerde markt van de Europese Unie te verkrijgen, kan hoe dan ook niet als selectief worden beschouwd. Het feit dat de Italiaanse ondernemingen een groter voordeel genieten, is een gevolg van het belastingstelsel, dat voorziet in de heffing van belasting op basis van het vestigingscriterium; het enkele feit dat ondernemingen die alle voor de betrokken maatregel in aanmerking komen, het voordeel in verschillende mate genieten, kan evenwel niet beslissend zijn voor het selectief karakter daarvan. Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de selectiviteit ook in een dergelijk verschil kan bestaan.
   Vierde middel. Schending van artikel 87, lid 1, EG. Gebrek aan motivering
   Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat het om een selectieve maatregel gaat, voor zover niet alle ondernemingen daarvoor in aanmerking komen. In feite komen alle ondernemingen ervoor in aanmerking die de voorwaarden vervullen om een notering op een gereglementeerde markt te verkrijgen. Voorts brengt de keuze voor een notering zeer aanzienlijke structurele lasten mee, die niet worden gedragen door ondernemingen die zich niet aan de beurs laten noteren. De in aanmerking komende ondernemingen worden op die objectieve gronden geselecteerd, en het betreft een coherent voordeel dat is gekoppeld aan de verschillende situatie qua structurele kosten waarin de twee categorieën ondernemingen zich bevinden. Dit houdt in dat de maatregel een algemene strekking heeft en niet selectief is. Het Gerecht heeft zijn beslissing hoe dan ook niet afdoende gemotiveerd, wat de bewijzen betreft die Italië ter zake heeft geleverd.
   Vijfde middel. Schending van artikel 87, lid 1, EG
   Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de maatregelen hoe dan ook selectief zijn, gelet op de korte duur ervan, waardoor ondernemingen die op een later tijdstip besluiten, een beursnotering aan te vragen, ervan zijn uitgesloten. De beperkte duur van het voordeel valt te verklaren door de nood aan begrotingsevenwicht en het experimentele karakter van de maatregelen, maar heeft geen weerslag op de structuur ervan, wat het enige criterium is op basis waarvan moet worden beoordeeld of het al dan niet selectieve maatregelen betreft.
   Zesde middel. Schending van artikel 87, lid 3, sub c, EG. Gebrek aan motivering
   Ook wanneer de maatregelen als staatssteun worden beschouwd, dan nog zijn zij verenigbaar met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 87, lid 3, sub c, EG, aangezien het gaat om investeringssteun ter bevordering van de ontplooiing van specifieke activiteiten. Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat het ging om steun voor de bedrijfsvoering, waarbij het eraan is voorbijgegaan dat de beursnotering duurzame gevolgen heeft voor de structuur en de operationele doeltreffendheid van de ondernemingen, en het heeft ten onrechte niet geoordeeld dat de toename van het aantal noteringen op een gereglementeerde markt een activiteit is die ook op gemeenschapsniveau bevorderenswaardig is. Het Gerecht had de Commissie dus moeten tegenwerpen dat zij haar beoordelingsvrijheid ter zake heeft uitgeoefend zonder zich te baseren op een juiste evaluatie van de feiten.

      (1)  PB L 83, blz. 1.


title: Zaak T-173/08: Beroep ingesteld op 13 mei 2008 — Messe Düsseldorf/BHIM — Canon Communications (MEDTEC)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/43

         Beroep ingesteld op 13 mei 2008 — Messe Düsseldorf/BHIM — Canon Communications (MEDTEC)
   (Zaak T-173/08)
   (2008/C 171/83)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Messe Düsseldorf GmbH (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: I. Friedhoff, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Canon Communications LLC (Los Angeles, Verenigde Staten van Amerika)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 maart 2008 in zaak R 0989/2005-1 te vernietigen; en

               —

               het BHIM/de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „MEDTEC” voor waren en diensten van de klassen 16, 35 en 41 — aanvraagnr. 2 885 853

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „METEC” voor waren en diensten van de klassen 16, 35, 37, 38, 41 en 42; internationaal woordmerk „Metec” voor waren en diensten van de klassen 16, 35, 37, 38, 41 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle waren en diensten

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en volledige afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, doordat de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door het beroep toe te wijzen en te verklaren dat de merken niet overeenstemmen; schending van artikel 62 van verordening nr. 40/94 van de Raad, doordat de kamer van beroep een beslissing heeft genomen over feiten die in beroep niet konden worden getoetst.


title: Zaak F-93/10: Beroep ingesteld op 4 oktober 2010 — Blessemaille/Parlement

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/61

         Beroep ingesteld op 4 oktober 2010 — Blessemaille/Parlement
   (Zaak F-93/10)
   ()
   2010/C 328/100
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Philippe Blessemaille (Remich, Luxemburg) (vertegenwoordigers: E. Boigelot en S. Woog, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2009 tot de rang AST 8 zijn bevorderd en verzoek om vergoeding van de immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig verklaren het op 2 december 2009 bekendgemaakte besluit van het Parlement om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2009 van de rang AST 7 tot de rang AST 8 zijn bevorderd;

               —

               als gevolg van die nietigverklaring, verzoekers verdiensten en die van de andere kandidaten in het kader van de bevorderingsronden 2008 en 2009 opnieuw vergelijken en verzoeker met terugwerkende kracht per 1 januari 2008 bevorderen tot de rang AST 8 alsmede betaling van rente over de achterstallige bezoldiging vanaf 1 januari 2008 tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten, zonder echter de bevordering van de andere bevorderde ambtenaren ter discussie te stellen;

               —

               het Parlement veroordelen tot betaling van een immateriële schadevergoeding aan verzoeker van 3 500 EUR omdat hij op 1 januari 2008 niet is bevorderd, onder voorbehoud van een verhoging in de loop van het geding;

               —

               subsidiair, indien het Gerecht van oordeel mocht zijn dat de bevordering tot de rang AST 8 geen gevolgen kan hebben voor een datum vóór 1 januari 2009, het Parlement veroordelen tot betaling van een aanvullende vergoeding voor de materiële schade te hoogte van een bedrag overeenkomende met het verschil in salaris dat in 2008 daadwerkelijk is ontvangen en het salaris dat in 2008 na de bevordering op 1 januari 2008 had moeten worden ontvangen, berekend over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2008 dan wel van 1 januari tot en met 31 augustus 2008, afhankelijk van de datum waarop de betrokken bevordering volgens het Gerecht had moeten plaatsvinden (1 januari 2009 respectievelijk 1 september 2008);

               —

               het Parlement verwijzen in de kosten.


title: Gevoegde zaken C-14/06 en C-295/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 april 2008  — Europees Parlement (C-14/06), Koninkrijk Denemarken (C-295/06)/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Richtlijn 2002/95/EG — Elektrische en elektronische apparatuur — Beperking van gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen — Decabromodifenylether ( deca-BDE ) — Beschikking 2005/717/EG van Commissie — Vrijstelling van gebruiksverbod voor deca-BDE — Beroep tot nietigverklaring — Uitvoeringsbevoegdheden van Commissie — Schending van machtigingsbepaling)

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 april 2008 — Europees Parlement (C-14/06), Koninkrijk Denemarken (C-295/06)/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Gevoegde zaken C-14/06 en C-295/06) (1)

   (Richtlijn 2002/95/EG - Elektrische en elektronische apparatuur - Beperking van gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen - Decabromodifenylether („deca-BDE’) - Beschikking 2005/717/EG van Commissie - Vrijstelling van gebruiksverbod voor deca-BDE - Beroep tot nietigverklaring - Uitvoeringsbevoegdheden van Commissie - Schending van machtigingsbepaling)
   (2008/C 116/04)
   Procestalen: Engels en Deens
   Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: K. Bradley, A. Neergaard en I. Klavina, gemachtigden) (C-14/06), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: J. Molde, B. Weis Fogh en J. Bering Liisberg, gemachtigden) (C-295/06)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Denemarken (zaak C-14/06) (vertegenwoordigers: J. Molde, B. Weis Fogh en J. Bering Liisberg, gemachtigden), Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Fernandes en M. J. Lois, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordiger: A. Guimaraes-Purokoski, gemachtigde), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordiger: A. Kruse, gemachtigde), Koninkrijk Noorwegen (vertegenwoordigers: I. Djupvik, K. Waage en K. B. Moen, gemachtigden, en E. Holmedal, advokat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis, M. Konstantinidis en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: V. Jackson, gemachtigde, en J. Maurici, barrister)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 13 oktober 2005 tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van de bijlage bij richtlijn 2002/95/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur [kennisgeving geschied onder nummer C(2005) 3754] — (PB L 271, blz. 48) Vrijstelling van decabromodiphenylether („deca-BDE”) van het verhandelingsverbod van artikel 4, lid 1, van richtlijn 2002/95/EG zonder inachtneming van de voorwaarden van artikel 5, lid 1, van deze richtlijn
   Dictum

               1)

               Punt 2 van de bijlage bij beschikking 2005/717/EG van de Commissie van 13 oktober 2005 tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van de bijlage bij richtlijn 2002/95/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur, wordt nietig verklaard.

               2)

               De gevolgen van punt 2 van de bijlage bij beschikking 2005/717 worden gehandhaafd tot en met 30 juni 2008.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten van het Europees Parlement en van het Koninkrijk Denemarken in zaak C-295/06.

               4)

               Het Koninkrijk Denemarken, in zaak C-14/06, de Portugese Republiek, de Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en het Koninkrijk Noorwegen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak C-51/07: Beroep ingesteld op 5 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/11

         Beroep ingesteld op 5 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-51/07)
   (2007/C 69/24)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: M. Condou-Durande, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/110/EG (1) van de Raad van 25 november 2003 betreffende de ondersteuning bij doorgeleiding in het kader van maatregelen tot verwijdering door de lucht, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/110/EG in nationaal recht is op 5 december 2005 verstreken.

      (1)  PB L 321 van 6.12.2003, blz. 26.


title: Zaak C-186/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 april 2014 door ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s. e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 29 januari 2014 in zaak T-528/09, Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd/Raad van de Europese Unie

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/16

         Hogere voorziening ingesteld op 14 april 2014 door ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s. e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 29 januari 2014 in zaak T-528/09, Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-186/14 P)
   2014/C 212/18
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s., ArcelorMittal Tubular Products Roman SA, Benteler Deutschland GmbH, voorheen Benteler Stahl//Rohr GmbH, Ovako Tube & Ring AB, Rohrwerk Maxhütte GmbH, TMK-Artrom SA, Silcotub SA, Dalmine SpA, Tubos Reunidos, SA, Vallourec Oil and Gas France, voorheen Vallourec Mannesmann Oil & Gas France, Vallourec Tubes France, voorheen V & M France, Vallourec Deutschland GmbH, voorheen V & M Deutschland GmbH, voestalpine Tubulars GmbH, Železiarne Podbrezová a.s. (vertegenwoordigers: G. Berrisch, Rechtsanwalt, B. Byrne, Solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 29 januari 2014 in zaak T-528/09 vernietigen;

               —

               het eerste onderdeel van het derde middel in eerste aanleg afwijzen;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor het overige van de vordering;

               —

               Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd verwijzen in de kosten van rekwirantes in hogere voorziening en in de procedure voor het Gerecht in zaak T-528/09.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirantes voeren aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van drie onjuiste rechtsopvattingen.
   Ten eerste heeft het Gerecht artikel 3, lid 7, van de antidumpingbasisverordening (1) onjuist uitgelegd door te oordelen dat de instellingen niet in aanmerking mochten nemen dat de situatie van een ongewoon hoge vraag waarschijnlijk zou eindigen en bij een „normaal” niveau van de vraag de werkelijk schadelijke effecten van de invoer met dumping zouden blijken, en dat de instellingen de effecten van een inkrimping van de vraag hadden toegeschreven aan de invoer met dumping.
   Ten tweede heeft het Gerecht artikel 3, lid 9, van de antidumpingbasisverordening onjuist toegepast en artikel 6, lid 1, van deze verordening geschonden door de bestreden verordening (2) nietig te verklaren op grond dat de prognoses van de Commissie in de voorlopige verordening over de waarschijnlijke ontwikkeling van de invoer met dumping, in termen van volume en prijzen, niet volledig zouden overeenstemmen met de gegevens inzake het tijdvak na het onderzoektijdvak.
   Ten derde heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat de instellingen blijk hadden gegeven van een kennelijk onjuiste opvatting en heeft het de grenzen van het rechterlijk toezicht niet in acht genomen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz. 1), vervangen door verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (gecodificeerde versie) (PB L 343, blz. 51).

      (2)  Verordening (EG) nr. 926/2009 van de Raad van 24 september 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 262, blz. 19).


title: Zaak F-77/07: Beroep ingesteld op 31 juli 2007 — Labate/Commissie

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/22

         Beroep ingesteld op 31 juli 2007 — Labate/Commissie
   (Zaak F-77/07)
   (2007/C 223/38)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Kay Labate (Tarquinia, Italië) (vertegenwoordiger: I.S. Forrester, Queen's Counsel)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de besluiten van de Commissie van 6 oktober 2006 en 18 oktober 2004 nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoekster van de bedragen als bedoeld in artikel 73 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen („Ambtenarenstatuut”) en artikel 9 van de gemeenschappelijke regeling voor de verzekering van ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten („verzekeringsregeling”);

               —

               elke andere of bijkomende maatregel te gelasten die voor een goede rechtsbedeling noodzakelijk is;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster K. Labate, weduwe van de voormalige ambtenaar van de Europese Commissie Mario Labate, komt in eigen naam en als rechtverkrijgende van haar overleden echtgenoot op tegen de besluiten waarbij de Commissie heeft geweigerd de longkanker van haar echtgenoot als beroepsziekte te erkennen.
   Verzoekster stelt dat M. Labate gedurende 29 jaar ambtenaar van de Commissie is geweest en in die periode in hoge mate aan passief roken was blootgesteld. Nadat bij hem longkanker was vastgesteld — aan de gevolgen waarvan hij later is overleden — is hij permanent invalide verklaard. Hij heeft een verzoek om erkenning van de ziekte als beroepsziekte ingediend. Hoewel de medische commissie erkende dat M. Labate aan passief roken was blootgesteld en zij geen andere oorzaak voor zijn longkanker vond, heeft zij in haar besluit toch verklaard dat het verband met zijn beroepsactiviteit niet met zekerheid kon worden aangetoond. De Commissie heeft het verzoek bijgevolg afgewezen op grond van de vaststelling van de medische commissie dat het verband tussen de ziekte en de beroepsactiviteit van M. Labate onvoldoende was aangetoond.
   Verzoekster betoogt dat de Commissie blijk heeft gegeven van een verkeerde rechtsopvatting, omdat zij zich op het standpunt heeft gesteld dat de kanker van M. Labate niet onder artikel 73 van het Ambtenarenstatuut valt. Volgens haar is de door de medische commissie gehanteerde „zekerheids”-norm onredelijk streng en in strijd met de rechtspraak.
   Verzoekster stelt verder dat de medische commissie heeft verzuimd overeenkomstig artikel 3 van de verzekeringsregeling de mogelijkheid te onderzoeken dat de kanker van M. Labate door de blootstelling aan passief roken is verergerd. Verder is de Commissie niet ingegaan op het probleem dat hoewel passief roken in dat artikel niet als zodanig wordt genoemd, daarin wél melding wordt gemaakt van verschillende specifieke kankerverwekkende bestanddelen van tabaksrook, die bijgevolg onder artikel 73 van het Ambtenarenstatuut vallen. Volgens verzoekster heeft de medische commissie ten onrechte — buiten haar bevoegdheid vallende — bewijskwesties onderzocht in plaats van zich te beperken tot het vaststellen van de medische feiten.
   Ten slotte betoogt verzoekster dat het besluit van de Commissie onvoldoende is gemotiveerd en dat de Commissie er buitengewoon lang over heeft gedaan om tot een besluit te komen, hetgeen in strijd is met het beginsel van behoorlijk bestuur. Had de Commissie het besluit vóór het overlijden van M. Labate genomen en had zij erkend dat zijn ziekte verband hield met zijn werk, dan zou hij acht jaarsalarissen als schadevergoeding hebben ontvangen.