title: Zaak T-224/16: Beroep ingesteld op 10 mei 2016 – Messe Friedrichshafen/EUIPO - El Corte Inglés (Out Door)

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/34

         Beroep ingesteld op 10 mei 2016 – Messe Friedrichshafen/EUIPO - El Corte Inglés (Out Door)
   (Zaak T-224/16)
   (2016/C 232/44)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Messe Friedrichshafen GmbH (Friedrichshafen, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Schulte Hemming, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk in zwart, geel en oranje met de de woordbestanddelen „Out Door” - inschrijvingsaanvraag nr. 6 938 864

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 8 februari 2016 in zaak R 2302/2011-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij inschrijving van het merk „Out Door” (inschrijvingsaanvraag nr. 006938864) is geweigerd voor de waren en diensten van de klassen 9, 16, 25, 28, 35, 37, 38, 41, 42, 43 en 45;

               —

               subsidiair, vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij inschrijving van het merk „Out Door” (inschrijvingsaanvraag nr. 006938864) is geweigerd voor de waren en diensten

                  „organisatie en inrichting van congressen, conferenties, seminaries en workshops, beurzen en tentoonstellingen voor handels- en commerciële doeleinden, daaronder begrepen via internet en andere elektronische media; organisatie van deelname aan beurzen; verkoopbevordering en bemiddeling bij handels-, aanbiedings- en commerciële contacten alsook handel in consumptie- en investeringsgoederen via internet en andere elektronische media met behulp van een virtuele beurs; terbeschikkingstelling en verhuur van standoppervlakte en beursstanden, daaronder begrepen daarbij horende uitrusting (voor zover begrepen onder deze klasse); reclame voor exposanten en commerciële mededelingen; decoratie van beursstanden en podia”

               van klasse 35;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten die verzoekster zijn opgekomen.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 76 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-428/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 18 september 2014 — DHL Express (Italy) srl, DHL Global Forwarding (Italy) SpA/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 18 september 2014 — DHL Express (Italy) srl, DHL Global Forwarding (Italy) SpA/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
   (Zaak C-428/14)
   (2014/C 462/21)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: DHL Express (Italy) srl, DHL Global Forwarding (Italy) SpA

      Verwerende partij: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

      Andere partijen in de procedure

   Schenker Italiana SpA
   Agility Logistics SRL

      Prejudiciële vragen

   Dienen artikel 101 VWEU, artikel 4, lid 3, VEU en artikel 11 van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) aldus te worden uitgelegd dat:

               1)

               de nationale mededingingsautoriteiten (hierna: „NMA”), in een zaak zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, in hun eigen beslissingspraktijk niet kunnen afwijken van de voorschriften die zijn vastgesteld en goedgekeurd door het European Competition Network (Europese Mededingingsnetwerk; hierna: „ECN”), inzonderheid de ECN-modelclementieregeling, zonder dat zij daarmee ingaan tegen hetgeen het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft bevestigd in de punten 21 en 22 van het arrest van 14 juni 2011 in zaak C-360/09?

               2)

               er een dermate nauwe juridische band bestaat tussen de hoofdaanvraag voor immuniteit die een onderneming heeft ingediend of voornemens is in te dienen bij de Commissie en de vereenvoudigde aanvraag voor immuniteit die deze onderneming met betrekking tot hetzelfde kartel bij een NMA heeft ingediend, dat deze NMA — ondanks het bepaalde in punt 38 van de Mededeling van de Commissie betreffende de samenwerking binnen het netwerk van mededingingsautoriteiten [ECN] — overeenkomstig punt 22 van de ECN-modelclementieregeling van 2006 (thans punt 24 van de ECN-modelclementieregeling van 2012, zoals opnieuw genummerd) en de bijbehorende toelichtende nota nr. 45 (thans toelichtende nota nr. 49 bij de ECN-modelclementieregeling van 2012, zoals opnieuw genummerd) gehouden is: a) de vereenvoudigde aanvraag voor immuniteit met inaanmerkingneming van de hoofdaanvraag voor immuniteit steeds aldus te beoordelen dat deze vereenvoudigde aanvraag getrouw beantwoordt aan de inhoud van de hoofdaanvraag; b) subsidiair — voor het geval dat de NMA van oordeel is dat de bij haar ingediende aanvraag een beperkter materieel voorwerp heeft dan de door diezelfde onderneming bij de Commissie ingediende hoofdaanvraag waarvoor deze laatste haar voorwaardelijke immuniteit heeft verleend — bij de Commissie dan wel bij die onderneming inlichtingen in te winnen teneinde te verifiëren of na de indiening van de vereenvoudigde aanvraag in het kader van het interne onderzoek concrete en specifieke voorbeelden van gedragingen zijn vastgesteld in de sector waarop beweerdelijk wel de hoofdaanvraag voor immuniteit maar niet de vereenvoudigde aanvraag voor immuniteit betrekking heeft?

               3)

               gelet op de punten 3 en 22 tot en met 24 van de ECN-modelclementieregeling van 2006 en de bijbehorende toelichtende nota’s nr. 8, 41, 45 en 46, alsook rekening houdend met de wijzingen die bij de punten 24 tot en met 26 van de ECN-modelclementieregeling van 2012 en de bijbehorende toelichtende nota’s nr. 44 en 49 zijn ingevoerd, een NMA die op het tijdstip van de relevante feiten een clementieregeling zoals die in het hoofdgeding toepaste, met betrekking tot een bepaald heimelijk kartel waarvoor een eerste onderneming een hoofdaanvraag bij de Commissie had ingediend of voornemens was in te dienen, rechtmatig kennis kon nemen van: a) enkel een vereenvoudigde, door diezelfde onderneming ingediende aanvraag voor immuniteit, dan wel b) ook vereenvoudigde aanvragen voor immuniteit die nadien zijn ingediend door verschillende andere ondernemingen die ten principale een „onaanvaardbare” [niet-ontvankelijke] aanvraag voor immuniteit of voor een vermindering van de geldboete bij de Commissie hadden ingediend, inzonderheid wanneer de hoofdaanvragen van deze laatste ondernemingen zijn ingediend nadat de eerste onderneming reeds voorwaardelijke immuniteit had verkregen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak C-276/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d'appello di Firenze (Italië) op 11 juni 2007 — Nancy Delay/Università degli Studi di Firenze, Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS), Italiaanse Republiek

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d'appello di Firenze (Italië) op 11 juni 2007 — Nancy Delay/Università degli Studi di Firenze, Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS), Italiaanse Republiek
   (Zaak C-276/07)
   (2007/C 211/27)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte d'appello di Firenze
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nancy Delay

      Verwerende partijen: Università degli Studi di Firenze, Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS), Italiaanse Republiek
   Prejudiciële vraag
   Moeten artikel 39 EG en het hiervan afgeleide recht (waaronder mede de uitlegging in de arresten C-212/99 van 21 juni 2001 en C-119/04 van 18 juli 2006) aldus worden uitgelegd dat rechtmatig is de regeling die geldt voor de zogenoemde „uitwisselingslectoren”, met wie reeds een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd (krachtens wet nr. 62/1977) was gesloten, volgens welke regeling aan die lectoren op het tijdstip waarop voormelde arbeidsovereenkomst in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd wordt omgezet, niet het behoud wordt verzekerd van alle rechten die zij sinds de datum van hun eerste indiensttreding hebben verkregen, niet alleen met betrekking tot de gevolgen voor de salarisverhogingen, maar ook voor de anciënniteit en de betaling van de socialezekerheidsbijdragen door de werkgever?


title: Zaak T-375/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 september 2007 — Fachvereinigung Mineralfaserindustrie/Commissie ( Staatssteun — Maatregelen ter bevordering van gebruik van isolatiemateriaal uit duurzame grondstoffen — Beschikking waarbij steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Vooronderzoek — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Begrip belanghebbende in de zin van artikel 88, lid 2, EG — Verplichting van Commissie procedure op tegenspraak te openen )

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/44

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 september 2007 — Fachvereinigung Mineralfaserindustrie/Commissie
   (Zaak T-375/03) (1)

   („Staatssteun - Maatregelen ter bevordering van gebruik van isolatiemateriaal uit duurzame grondstoffen - Beschikking waarbij steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Vooronderzoek - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Begrip belanghebbende in de zin van artikel 88, lid 2, EG - Verplichting van Commissie procedure op tegenspraak te openen’)
   (2007/C 269/78)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Fachvereinigung Mineralfaserindustrie eV Deutsche Gruppe der Eurima — European Insulation Manufacturers Association (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Schmidt-Kötters, D. Uwer en K. Najork, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz en M. Niejahr, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk W.-D. Plessing, M. Lumma en C. Schulze-Bahr, vervolgens W.-D. Plessing en C. Schulze-Bahr, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van beschikking C(2003) 1473 def. van de Commissie van 9 juli 2003 waarbij de beoogde maatregelen van de Duitse autoriteiten ter bevordering van het gebruik van isolatiemateriaal uit duurzame grondstoffen verenigbaar met de gemeenschappelijke markt zijn verklaard (steunmaatregel N 694/2002)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Fachvereinigung Mineralfaserindustrie eV Deutsche Gruppe der Eurima — European Insulation Manufacturers Association wordt veroordeeld in haar eigen kosten alsook in die van de Commissie.

               3)

               De Bondsrepubliek Duitsland zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 35 van 7.2.2004.


title: Zaak T-81/16: Arrest van het Gerecht van 4 juli 2017 — Pirelli Tyre/EUIPO (Twee gebogen lijnen op het zijvlak van een band) [„Uniemerk — Aanvraag voor een Uniemerk dat twee gebogen lijnen op het zijvlak van een band weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen door het gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 — Artikel 76 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/39

         Arrest van het Gerecht van 4 juli 2017 — Pirelli Tyre/EUIPO (Twee gebogen lijnen op het zijvlak van een band)
   (Zaak T-81/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor een Uniemerk dat twee gebogen lijnen op het zijvlak van een band weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen door het gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 - Artikel 76 van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 277/57)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pirelli Tyre SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: T. M. Müller en F. Togo, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 9 december 2015 (zaak R 1019/2015-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het positiemerk bestaande in twee omtreklijnen op het zijvlak van een band

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Pirelli Tyre SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 156 van 2.5.2016.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 8 juni 1998 in zaak T-148/97, D. T. Keeling tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) - Besluit van president van het Bureau betreffende de organisatie van de kamers van beroep - Beroep tot nietigverklaring - Artikel 173 van het EG-Verdrag - Niet-ontvankelijkheid)

text:
C 258/34               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    15.8.98
gne (Frankrijk), vertegenwoordigd door F. Sarda, advocaat           1. Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van Bonn en Schmitt, advocaten aldaar, Val                  2. Er behoeft niet te worden beslist op de verzoeken om
Sainte-Croix 7, tegen Raad van de Europese Unie                          toelating tot interventie van de Foreign Trade Associa-
(gemachtigde: J. Carbery), ondersteund door Commissie                    tion en de ConfeÂdeÂration EuropeÂenne de l'Industrie de
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Ber-                     la Chaussure, noch op het verzoek van verzoeksters
scheid), betreffende een beroep tot nietigverklaring van                 om vertrouwelijke behandeling.
artikel 1, punt 4, van Verordening (EG) nr. 2222/96 van
de Raad van 18 november 1996 tot wijziging van Verorde-             3. De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten,
ning (EEG) nr. 805/68 houdende een gemeenschappelijke                    alsmede in de helft van de kosten van verzoeksters, die
ordening der markten in de sector rundvlees (PB L 296                    de andere helft van hun kosten zullen dragen.
van 21.11.1996, blz. 50), heeft het Gerecht van eerste aan-
leg (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamer-        4. Verzoeksters tot interventie zullen hun eigen kosten
president, R. García-Valdecasas en M. Jaeger, rechters;                  dragen.
griffier: H. Jung, op 25 juni 1998 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    (1) PB C 166 van 31.5.1997.
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2. Verzoeksters worden verwezen in de kosten en zullen
      hoofdelijk de kosten van de Raad dragen. De Commis-
      sie zal haar eigen kosten dragen.
(1) PB C 94 van 22.3.1997, en PB C 166 van 31.5.1997.                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 8 juni 1998
                                                                    in zaak T-148/97, D. T. Keeling tegen Bureau voor har-
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             monisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                    VAN EERSTE AANLEG                                                         modellen) (1)
                        van 30 juni 1998                            (Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
in zaak T-73/97, British Shoe Corporation Footwear Sup-             ken, tekeningen en modellen) Ð Besluit van president van
plies Ltd e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen-              het Bureau betreffende de organisatie van de kamers van
                           schappen (1)                             beroep Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Artikel 173 van
                                                                              het EG-Verdrag Ð Niet-ontvankelijkheid)
(Dumping Ð Schoeisel van textiel, van oorsprong uit
Volksrepubliek China en IndonesieÈ Ð Verordening van                                         (98/C 258/60)
Commissie tot insteling van voorlopig antidumpingrecht
Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Latere vaststelling van                                   (Procestaal: Engels)
verordening tot instelling van definitief antidumpingrecht
                 Ð Afdoening zonder beslissing)                     In zaak T-148/97, D. T. Keeling, lid van een kamer van
                          (98/C 258/59)                             beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                    interne markt (merken, tekeningen en modellen), wonende
                       (Procestaal: Engels)                         te Alicante (Spanje), vertegenwoordigd door A. A. Dash-
In zaak T-73/97, British Shoe Corporation Footwear Sup-             wood, barrister van de balie van Engeland en Wales, en E.
plies Ltd, gevestigd te Leicester (Verenigd Koninkrijk),            Lewis, solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
Clarks International Ltd, gevestigd te Somerset (Verenigd           ten kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, rue
Koninkrijk), Deichmann-Schuhe GmbH & Co Vertriebs                   Marie-AdeÂlaïde 22, tegen Bureau voor harmonisatie bin-
KG, gevestigd te Essen (Duitsland), Groupe AndreÂ SA,               nen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
gevestigd te Parijs, Reno Versandhandel GmbH, gevestigd             (gemachtigden: O. Montaldo en J. P. Miranda de Sousa),
te Thaleischweiler-Froschen (Duitsland), Leder & Schuh              betreffende een beroep tot nietigverklaring van besluit
AG, gevestigd te Graz (Oostenrijk), vertegenwoordigd                ADM-97-3 van de president van het Bureau voor harmo-
door A. Bell en M. Powell, solicitors, domicilie gekozen            nisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advo-              modellen) van 21 februari 1997 betreffende de organisatie
caat aldaar, rue Goethe 11, tegen Commissie van de Euro-            van de kamers van beroep, heeft het Gerecht van eerste
pese Gemeenschappen (gemachtigde: N. Khan), betref-                 aanleg (Derde Kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili,
fende een beroep tot nietigverklaring van Verordening               kamerpresident, C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters; griffier:
(EG) nr. 165/97 van de Commissie van 28 januari 1997                H. Jung, op 8 juni 1998 een beschikking gegeven waarvan
tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op de             het dictum luidt als volgt:
invoer van bepaald schoeisel met bovendeel van textiel,
van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit Indone-            1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
sieÈ (PB L 29 van 31.7.1997, blz. 3), heeft het Gerecht van
eerste aanleg (Eerste Kamer Ð uitgebreid), samengesteld             2. Verzoeker wordt in de kosten verwezen.
als volgt: B. Vesterdorf, president, C. W. Bellamy, R. M.
Moura Ramos, J. Pirrung en P. Mengozzi, rechters; grif-             (1) PB C 199 van 28.6.1997.
fier: H. Jung, op 30 juni 1998 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-20/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 15 januari 2013 — Daniel Unland/Land Berlin

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 15 januari 2013 — Daniel Unland/Land Berlin
   (Zaak C-20/13)
   2013/C 86/19
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Daniel Unland

      Verwerende partij: Land Berlin

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het primaire en/of het afgeleide Europese recht, in het bijzonder richtlijn 2000/78/EG (1), aldus te worden uitgelegd dat het daarin vervatte algemene verbod van ongerechtvaardigde discriminatie op grond van leeftijd ook van toepassing is op nationale bepalingen betreffende de bezoldiging van deelstaatrechters?

               2)

               Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Volgt uit de uitlegging van dit primaire en/of afgeleide Europese recht dat een nationale bepaling volgens welke de hoogte van het basissalaris van een rechter bij het ontstaan van het dienstverband en de latere stijging van dit basissalaris afhankelijk is van diens leeftijd, een rechtstreekse of indirecte discriminatie op grond van leeftijd oplevert?

               3)

               Ingeval ook vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van dit primaire en/of afgeleide Europese recht eraan in de weg dat een dergelijke nationale bepaling volgens de wetgever wordt gerechtvaardigd door het doel, beroepservaring en/of sociale vaardigheid te belonen?

               4)

               Ingeval ook vraag 3 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht, zolang geen niet-discriminerende bezoldigingsregeling is ingevoerd, een ander rechtsgevolg toe dan de gediscrimineerden met terugwerkende kracht te bezoldigen volgens de hoogste salaristrap van hun salarisgroep?
               Vloeit het rechtsgevolg van de inbreuk op het discriminatieverbod dan voort uit het primaire en/of het afgeleide Europese recht, in het bijzonder richtlijn 2000/78/EG, zelf of vloeit de vordering slechts voort uit de in het recht van de Unie geldende aansprakelijkheid van de overheid voor onjuiste omzetting van Europese voorschriften in het nationale recht?

               5)

               Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht in de weg aan een nationale maatregel die het recht op (na)betaling of schadevergoeding afhankelijk stelt van de omstandigheid dat de rechters dit recht onverwijld geldend hebben gemaakt?

               6)

               Ingeval de vragen 1 tot en met 3 bevestigend worden beantwoord: Volgt uit de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht dat een overgangswet volgens welke de zittende rechters uitsluitend volgens het bedrag van hun overeenkomstig het oude (discriminerende) bezoldigingsrecht op de peildatum voor de overgang verworven basissalaris in een trap van het nieuwe stelsel worden ingedeeld, en de overgang naar de hogere trappen vervolgens los van het absolute tijdvak van ervaring van de rechter, maar in wezen volgens de sinds de inwerkingtreding van de overgangswet vervulde tijdvakken van ervaring wordt bepaald, een — tot aan het bereiken van de hoogste salaristrap voortdurende — bestendiging van de bestaande discriminatie op grond van leeftijd oplevert?

               7)

               Ingeval ook vraag 6 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht eraan in de weg dat dit onbeperkt voortdurende verschil in behandeling door de wetgever aldus wordt gerechtvaardigd dat de overgangswet niet (slechts) de op de peildatum voor de overgang verworven rechten van de zittende rechters, maar (ook) het volgens het oude bezoldigingsrecht te verwachten levensinkomen in elke salarisgroep beoogt te beschermen en nieuwe rechters een hogere bezoldiging beoogt te geven dan de zittende rechters?
               Kan de voortdurende discriminatie van de zittende rechters worden gerechtvaardigd door de overweging dat de alternatieve regeling (ook de zittende rechters individueel volgens de tijdvakken van ervaring in te delen) meer bestuurlijke rompslomp meebrengt?

               8)

               Ingeval ontkennend wordt geantwoord op de mogelijkheid van de in vraag 7 genoemde rechtvaardigingen: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht, zolang ook voor de zittende rechters geen niet-discriminerende bezoldigingsregeling is ingevoerd, een ander rechtsgevolg toe dan de zittende rechters met terugwerkende kracht en doorlopend te bezoldigen volgens de hoogste salaristrap van hun salarisgroep?

               9)

               Ingeval de vragen 1 tot en met 3 bevestigend en vraag 6 ontkennend worden beantwoord: Volgt uit de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht dat een regeling in een overgangswet volgens welke de zittende rechters die op het tijdstip van de overgang een bepaalde leeftijd hebben bereikt, vanaf een bepaalde salaristrap sneller salarisverhoging krijgen dan de zittende rechters die op de peildatum voor de overgang die leeftijd nog niet hadden bereikt, een rechtstreekse of indirecte discriminatie op grond van leeftijd oplevert?

               10)

               Ingeval vraag 9 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht eraan in de weg dat dit verschil in behandeling door de wetgever aldus wordt gerechtvaardigd dat de overgangswet niet de op de peildatum voor de overgang verworven rechten, maar uitsluitend het volgens het oude bezoldigingsrecht te verwachten levensinkomen in elke salarisgroep beoogt te beschermen?

               11)

               Ingeval ontkennend wordt geantwoord op de mogelijkheid van de in vraag 10 genoemde rechtvaardigingen: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht, zolang ook voor de zittende rechters geen niet-discriminerende bezoldigingsregeling is ingevoerd, een ander rechtsgevolg toe dan alle zittende rechters met terugwerkende kracht en doorlopend dezelfde salarisverhoging te geven als de rechters die het in vraag 9 genoemde privilegie genieten?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak C-375/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — BAWAG PSK Bank für Arbeit und Wirtschaft und Österreichische Postsparkasse AG/Verein für Konsumenteninformation (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2007/64/EG — Betalingsdiensten in de interne markt — Raamcontracten — Algemene voorlichting vooraf — Verplichting om de informatie op papier of op een andere duurzame drager te verstrekken — Informatie die wordt verstrekt via een mailbox die een onderdeel vormt van een e-bankingwebsite)

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — BAWAG PSK Bank für Arbeit und Wirtschaft und Österreichische Postsparkasse AG/Verein für Konsumenteninformation
   (Zaak C-375/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2007/64/EG - Betalingsdiensten in de interne markt - Raamcontracten - Algemene voorlichting vooraf - Verplichting om de informatie op papier of op een andere duurzame drager te verstrekken - Informatie die wordt verstrekt via een mailbox die een onderdeel vormt van een e-bankingwebsite))
   (2017/C 078/03)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: BAWAG PSK Bank für Arbeit und Wirtschaft und Österreichische Postsparkasse AG

      Verwerende partij: Verein für Konsumenteninformation

      Dictum

   Artikel 41, lid 1, en artikel 44, lid 1, van richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt tot wijziging van de richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG, en tot intrekking van richtlijn 97/5/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/111/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009, gelezen in samenhang met artikel 4, punt 25, van deze richtlijn, moeten aldus worden uitgelegd dat wijzigingen van de in artikel 42 van deze richtlijn vermelde informatie en voorwaarden en de wijzigingen van het raamcontract die door de aanbieder van een betalingsdienst aan de gebruiker van die dienst worden meegedeeld via een mailbox die een onderdeel vormt van een e-bankingwebsite, slechts kunnen worden geacht op een duurzame drager te zijn verstrekt in de zin van deze bepalingen, indien aan twee voorwaarden is voldaan:

               —

               deze website biedt de gebruiker de mogelijkheid om de aan hem persoonlijk gerichte informatie op zodanige wijze op te slaan dat deze gedurende een passende termijn kan worden geraadpleegd en ongewijzigd kan worden gereproduceerd, zonder dat de aanbieder of een andere professional de inhoud ervan eenzijdig kan wijzigen, en

               —

               indien de betalingsdienstgebruiker slechts kennis kan nemen van deze informatie door die website te raadplegen, moet de betalingsdienstaanbieder, wanneer hij de informatie meedeelt, ook een actieve gedraging stellen om deze gebruiker op de hoogte te stellen van het feit dat er een bericht voor hem is en dat hij het op die website kan raadplegen.

         Indien de betalingsdienstgebruiker slechts kennis kan nemen van de bedoelde informatie door een dergelijke website te raadplegen, wordt die informatie hem louter ter beschikking gesteld in de zin van artikel 36, lid 1, eerste volzin, van richtlijn 2007/64, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/111, wanneer de mededeling ervan niet gepaard gaat met een dergelijke actieve gedraging van de betalingsdienstaanbieder.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015.


title: Zaak C-222/11: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 1 december 2011 — Longevity Health Products, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Performing Science LLC (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 7, lid 1, sub d — Woordteken „5 HTP” — Vordering tot nietigverklaring — Kennelijk niet-ontvankelijke hogere voorziening)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/12

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 1 december 2011 — Longevity Health Products, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Performing Science LLC
   (Zaak C-222/11) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 7, lid 1, sub d - Woordteken „5 HTP” - Vordering tot nietigverklaring - Kennelijk niet-ontvankelijke hogere voorziening)
   2012/C 73/21
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Longevity Health Products, Inc. (vertegenwoordiger: J. Korab, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, agent), Performing Science LLC

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 9 maart 2011 — Longevity Health Products/BHIM — Performing Science (5 HTP) (T-190/09) betreffende een beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 21 april 2009 (zaak R 595/2008-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Performing Science LLC en Longevity Health Products, Inc. — Onderscheidend vermogen van het woordteken 5 HTP

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Longevity Health Products Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 252 van 27.8.2011.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 februari 1999 in zaak T-21/98: C. A. Leite Mateus tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Verenigbaarheid van hoedanigheid van ambtenaar en hoedanigheid van tijdelijk functionaris - Ontslag op verzoek - Motiveringsplicht - Oproep tot kennisgeving van belangstelling)

text:
C 100/18              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.4.1999
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            woordigd door J.-N. Louis en F. Parmentier, advocaten te
                                                                    Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
                     van 11 februari 1999                           Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30, tegen Com-
in zaak T-244/97: C. Mertens tegen Commissie van de                 missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                Europese Gemeenschappen (1)                         G. Valsesia en J. Currall), betreffende een beroep tot nie-
                                                                    tigverklaring van het besluit van de Commissie van
(Ambtenaren Ð Vergelijkend onderzoek Ð Toelatings-                  11 maart 1997 houdende afwijzing van de sollicitatie van
                   voorwaarden Ð Bewijs)                            verzoeker, ambtenaar van de instelling, naar een ambt
                       (1999/C 100/34)                              waarvan de vacature was bekendgemaakt in het kader van
                                                                    een procedure van selectie van tijdelijke functionarissen,
                      (Procestaal: Frans)                           heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:
                                                                    M. Jaeger, president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; grif-
                                                                    fier: A. Mair, administrateur, op 11 februari 1999 een
In zaak T-244/97, C. Mertens, ambtenaar van de Commis-              arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Zellik
(BelgieÈ), vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat te
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                1. Verklaart nietig het besluit van de Commissie van
kantore van C. Kremer, advocaat aldaar, rue Mathias                      11 maart 1997 houdende afwijzing van de sollicitatie
Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                      van C. A. Leite Mateus naar het ambt waarvan de
schappen (gemachtigde: C. Berardis-Kayser), betreffende                  vacature was bekendgemaakt onder nr. NPPR/2002/
een beroep tot nietigverklaring van het stilzwijgend geno-               96.
men besluit tot afwijzing van de voor verzoekster op
28 januari 1997 ingediende klacht, en, voor zoveel nodig,
van de op 13 januari en 22 augustus 1997 aan verzoekster
                                                                    2. Verwijst de Commissie in de kosten.
officieel ter kennis gebrachte besluiten van de jury van ver-
gelijkend onderzoek COM/C/3/95 houdende weigering om
haar op de lijst van geschikte kandidaten van dat vergelij-         (1) PB C 94 van 28.3.1998.
kend onderzoek te plaatsen, alsmede van het besluit dat de
directeur-generaal van het directoraat-generaal Personeels-
zaken en algemeen beheer verzoekster op 9 juni 1997 offi-
cieel ter kennis heeft gebracht, heeft het Gerecht (Derde
kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president, K.
Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez,
administrateur, op 11 februari 1999 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1. Verwerpt het beroep.                                                                 van 11 februari 1999
                                                                    in zaak T-79/98: M. T. Carrasco Benítez tegen Europees
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-              Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (EMEA) (1)
     gen.
                                                                    (Tijdelijk functionaris Ð Indeling Ð Beroepservaring Ð
 1
                                                                    Kennelijke beoordelingsfout Ð Verkregen rechten Ð
( ) PB C 331 van 1.11.1997.                                         Bescherming van gewettigd vertrouwen Ð Zorgplicht Ð
                                                                    Recht op ontwikkeling van loopbaan Ð Gelijke behande-
                                                                      ling en non-discriminatie Ð Ontoereikende motivering)
                                                                                (1999/C 100/36)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                  (Procestaal: Frans)
                     van 11 februari 1999
in zaak T-21/98: C. A. Leite Mateus tegen Commissie van
               de Europese Gemeenschappen (1)                       In zaak T-79/98, M. T. Carrasco Benítez, tijdelijke functio-
                                                                    naris van het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbe-
(Ambtenaren Ð Verenigbaarheid van hoedanigheid van                  oordeling, wonende te Londen, vertegenwoordigd door J.-
ambtenaar en hoedanigheid van tijdelijk functionaris Ð              N. Louis en F. Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie
Ontslag op verzoek Ð Motiveringsplicht Ð Oproep tot                 gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
               kennisgeving van belangstelling)                     SARL, rue de Cessange 30, tegen Europees Bureau voor de
                       (1999/C 100/35)                              geneesmiddelenbeoordeling (EMEA) (gemachtigden: M.
                                                                    Riva, F. Nuttall, D. Waelbroeck en O. Speltdoorn), betref-
                                                                    fende een beroep tot nietigverklaring van het besluit waar-
                      (Procestaal: Frans)
                                                                    bij verzoeker bij zijn aanstelling als tijdelijke functionaris
                                                                    in de rang A 7, salaristrap 3, is ingedeeld, heeft het
In zaak T-21/98, C. A. Leite Mateus, ambtenaar van de               Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger,
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                 president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: J. Pala-


title: Zaak T-430/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2007 — Dascalu/Commissie ( Ambtenaren — Aanstelling — Herziening van indeling in rang en salaristrap — Toepassing van rechtspraak van Hof — Artikelen 5, 31, lid 2, 32, tweede alinea, 45 en 62 van Statuut )

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/37

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2007 — Dascalu/Commissie
   (Zaak T-430/03) (1)

   („Ambtenaren - Aanstelling - Herziening van indeling in rang en salaristrap - Toepassing van rechtspraak van Hof - Artikelen 5, 31, lid 2, 32, tweede alinea, 45 en 62 van Statuut’)
   (2007/C 95/73)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Iosif Dascalu (Kraainem, België) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Berardis-Kayser, L. Lozano Palacios en H. Krämer, vervolgens C. Berardis-Kayser en H. Krämer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van 23 december 2002 en 14 april 2003 houdende wijziging van verzoekers indeling in rang, voor zover daarbij zijn indeling in salaristrap op de datum van zijn aanstelling op de rang A6, eerste salaristrap wordt gesteld, de ingangsdatum van de geldelijke gevolgen ervan op 5 oktober 1995 wordt gesteld en zij verzoekers loopbaan in rang niet hebben hersteld, en, voor zover nodig, vordering tot nietigverklaring van de besluiten houdende afwijzing van verzoekers klachten, en, anderzijds, vordering tot vergoeding van de schade die verzoeker door die besluiten zou hebben geleden
   Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie van 14 april 2003 wordt nietig verklaard voor zover de ingangsdatum van de geldelijke gevolgen ervan daarbij op 5 oktober 1995 wordt bepaald.

               2)

               De Commissie zal verzoekers verdiensten vergelijken met die van de ambtenaren die met ingang van 16 april 1993 tot de rang A5 en vervolgens met ingang van 16 januari 1998 tot de rang A4 zijn bevorderd.

               3)

               Na deze vergelijking en indien de Commissie niet in staat is, verzoeker een gerechtvaardigd gebleken bevordering van rang te geven, wordt partijen verzocht overeenstemming te bereiken over een gepaste vergoeding, daarbij eventueel rekening houdend met de door verzoeker ter compensatie ingediende vordering tot schadevergoeding.

               4)

               Partijen zullen het Gerecht binnen drie maanden te rekenen vanaf de uitspraak van het onderhavige arrest in kennis stellen van de inhoud van de overeenstemming die zij eventueel hebben bereikt of, bij gebreke daarvan, van hun berekeningen van het bedrag van de geleden schade.

               5)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               6)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 47 van 21.2.2004.


title: Gevoegde zaken T-392/03, T-408/03, T-414/03 en T-435/03: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 25 september 2008 — Regione Siciliana/Commissie ( Beroepen tot nietigverklaring — EFRO — Intrekking van financiële bijstand — Terugvordering van reeds betaalde bedragen — Vorderingen tot betaling van moratoire interesten — Verrekening — Regionale of lokale entiteit — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/33

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 25 september 2008 — Regione Siciliana/Commissie
   (Gevoegde zaken T-392/03, T-408/03, T-414/03 en T-435/03) (1)

   („Beroepen tot nietigverklaring - EFRO - Intrekking van financiële bijstand - Terugvordering van reeds betaalde bedragen - Vorderingen tot betaling van moratoire interesten - Verrekening - Regionale of lokale entiteit - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 313/59)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Regione Siciliana (Italië) (vertegenwoordigers: G. Aiello en A. Cingolo, avvocati dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. de March, L. Flynn en G. Wilms, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)
   Voorwerp
   In zaak T-392/03, een beroep tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 6 oktober 2003, voor zover deze betrekking heeft op de modaliteiten van terugvordering van de door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) betaalde bedragen voor het infrastructuurproject genaamd „Gibbesi-dam”, alsmede de voorafgaande en afgeleide handelingen, in zaak T-408/03, een beroep tot nietigverklaring van de brief van 6 oktober 2003 voor zover deze betrekking heeft op de modaliteiten van terugvordering van de door het EFRO betaalde bedragen voor de infrastructuurprojecten genaamd „Aragona Favara” en „Vlakte van Catania”, alsmede de voorafgaande en afgeleide handelingen, waaronder met name de brieven van de Commissie van 13 en 14 augustus 2003, in zaak T-414/03, een beroep tot nietigverklaring van de brief van 6 oktober 2003 voor zover deze betrekking heeft op de modaliteiten van terugvordering van de door het EFRO betaalde bedragen voor het infrastructuurproject genaamd „Autoweg Messina-Palermo”, alsmede de voorafgaande en afgeleide handelingen, waaronder debetnota nr. 3240406591 van de Commissie van 25 september 2002, en, in zaak T-435/03, een beroep tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 24 oktober 2003 inzake de verrekening van schuldvorderingen met schulden van de Commissie die verband houden met de bijstand van het EFRO voor de projecten „Porto Empedocle”, „Gibbesi-dam”, „Autoweg Messina-Palermo”, „Aragona Favara” en „Vlakte van Catania”, alsmede de voorafgaande en afgeleide handelingen
   Dictum

               1)

               De beroepen worden niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Regione Siciliana wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 35 van 7.2.2004.


title: Doorhaling van zaak C-106/99

text:
C 333/22              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 20.11.1999
              Doorhaling van zaak C-331/98 (1)                        29 juni 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                      C-345/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                       (1999/C 333/50)                                tegen Ierland.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 (1) PB C 327 van 24.10.1998.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 juni 1999 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-331/98: Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
(1) PB C 327 van 24.10.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-20/98 (1)
                                                                                (1999/C 333/53)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
               Doorhaling van zaak C-39/99 (1)                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 juni 1999 de
                                                                      doorhaling in het register gelast van zaak C-20/98 (Verzoek
                       (1999/C 333/51)                                van de Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg om een
                                                                      prejudiciële beslissing): K.-H. Meinert tegen Bezirkshaupt-
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 mannschaft Salzburg-Umgebung.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 juni 1999 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-39/99: Commissie         (1) PB C 94 van 28.3.1998.
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
(1) PB C 86 van 27.3.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-106/99 (1)
                                                                                (1999/C 333/54)
              Doorhaling van zaak C-345/98 (1)                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 juli 1999 de
                       (1999/C 333/52)                                doorhaling in het register gelast van zaak C-106/99: Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek.
De president van de Vierde kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van              (1) PB C 86 van 27.3.1999.


title: Zaak C-315/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 2 juli 2014 — Marchon Germany GmbH/Yvonne Karaszkiewicz

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 2 juli 2014 — Marchon Germany GmbH/Yvonne Karaszkiewicz
   (Zaak C-315/14)
   2014/C 329/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verweerster en eiseres tot „Revision”: Marchon Germany GmbH

      Verzoekster en verweerster in „Revision”: Yvonne Karaszkiewicz

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 17, lid 2, sub a, eerste streepje, van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten (1) aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan de toepassing van een nationale regeling volgens welke „nieuwe klanten” ook door de handelsagent aangebrachte klanten kunnen zijn die weliswaar reeds transacties verrichten met de principaal voor door hem verkochte producten uit een productassortiment, maar niet voor de producten waarvoor de principaal aan de handelsagent de opdracht heeft gegeven om deze exclusief te verhandelen?

      (1)  PB L 382, blz. 17.


title: Zaak F-23/11 RENV: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 oktober 2014 — AY/Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Terugverwijzing naar het Gerecht na vernietiging — Bevordering — Bevorderingsronde 2010 — Vergelijking van verdiensten — Besluit om verzoeker niet te bevorderen)

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 oktober 2014 — AY/Raad
   (Zaak F-23/11 RENV) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Terugverwijzing naar het Gerecht na vernietiging - Bevordering - Bevorderingsronde 2010 - Vergelijking van verdiensten - Besluit om verzoeker niet te bevorderen))
   (2014/C 431/74)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AY (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en A. F. Jensen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Raad om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2010 tot de rang AST 9 zijn bevorderd en vergoeding van de geleden immateriële schade. Zaak T-167/12 P door het Gerecht terugverwezen na vernietiging.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               AY zal zijn eigen kosten dragen in de zaken F-23/11, T-167/12 P en F-23/11 RENV alsmede de kosten van de Raad van de Europese Unie in zaak F-23/11.

               3)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen in de zaken T-167/12 P en F-23/11 RENV.

      (1)  PB C 226 van 30.7.2011, blz. 31.


title: Zaak C-681/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 23 december 2013 — Diageo Brands BV tegen Simiramida-04 EOOD

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/11

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 23 december 2013 — Diageo Brands BV tegen Simiramida-04 EOOD
      (Zaak C-681/13)
      (2014/C 71/18)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Hoge Raad der Nederlanden

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekster: Diageo Brands BV

         Verweerster: Simiramida-04 EOOD

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 34, aanhef en onder 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) aldus worden uitgelegd dat deze weigeringsgrond mede ziet op het geval waarin de beslissing van de rechter van de lidstaat van herkomst evident in strijd is met het Unierecht, en dit door die rechter is onderkend?

                  2)

                              a)

                              Moet artikel 34, aanhef en onder 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 aldus worden uitgelegd dat aan een geslaagd beroep op deze weigeringsgrond de omstandigheid in de weg staat dat de partij die zich op deze weigeringsgrond beroept, heeft nagelaten om in de lidstaat van herkomst van de beslissing de aldaar beschikbare rechtsmiddelen aan te wenden?

                              b)

                              Indien het antwoord op vraag 2) a. bevestigend luidt, wordt dit anders indien het aanwenden van rechtsmiddelen in de lidstaat van herkomst van de beslissing zinloos was, omdat moet worden aangenomen dat dit niet tot een andere beslissing zou hebben geleid?

                  3)

                  Moet artikel 14 van richtlijn 2004/48/EG (2) aldus worden uitgelegd dat deze bepaling mede ziet op de kosten die partijen maken in het kader van een geding in een lidstaat tot schadevergoeding, indien de vordering en het verweer betrekking hebben op de beweerde aansprakelijkheid van de verwerende partij wegens beslagen die zij heeft gelegd en aanzeggingen die zij heeft gedaan ter handhaving van haar merkrecht in een andere lidstaat, en in dat verband een vraag rijst naar de erkenning in eerstgenoemde lidstaat van een beslissing van de rechter van laatstgenoemde lidstaat?

         (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1).

         (2)  Richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (PB L 157, blz. 45).


title: Zaak C-441/13: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Pez Hejduk/EnergieAgentur.NRW GmbH [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 5, punt 3 — Bijzondere bevoegdheden ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad — Auteursrechten — Content in gedematerialiseerde vorm — Op internet plaatsen — Bepaling van de plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan — Criteria]

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/7

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Pez Hejduk/EnergieAgentur.NRW GmbH
      (Zaak C-441/13) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 5, punt 3 - Bijzondere bevoegdheden ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad - Auteursrechten - Content in gedematerialiseerde vorm - Op internet plaatsen - Bepaling van de plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan - Criteria])
      (2015/C 107/08)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Handelsgericht Wien

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Pez Hejduk

         Verwerende partij: EnergieAgentur.NRW GmbH

         Dictum

      Artikel 5, punt 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat de aangezochte rechter, als rechter van de plaats waar de schade is ingetreden, bevoegd is om kennis te nemen van een aansprakelijkheidsvordering waarmee wordt aangevoerd dat de door de lidstaat van die rechter gewaarborgde auteursrechten en naburige rechten van de auteursrechten zijn geschonden doordat beschermde foto’s beschikbaar zijn gesteld op een website die in het rechtsgebied van deze rechter kon worden geraadpleegd. Deze rechter mag slechts uitspraak doen over de schade die is veroorzaakt op het grondgebied van zijn eigen lidstaat.

         (1)  PB C 313 van 26.10.2013.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 juni 2005 in zaak T-287/03, Società imballaggi metallici Salerno Srl (SIMSA) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Niet-openbaarmaking van document van lidstaat zonder voorafgaande toestemming van deze staat)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/18

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 8 juni 2005
   in zaak T-287/03, Società imballaggi metallici Salerno Srl (SIMSA) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Niet-openbaarmaking van document van lidstaat zonder voorafgaande toestemming van deze staat)
   (2005/C 229/39)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-287/03, Società imballaggi metallici Salerno Srl (SIMSA), gevestigd te Portici (Italië), vertegenwoordigd door M. Calabrese, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Di Bucci en P. Aalto), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om verzoekster toegang te geven tot een aantal documenten betreffende een staatsteunregeling die verenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard bij de beschikking van de Commissie van 12 juli 2000 [SG (2000) D/105754 — Steun nr. 715/99], heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, F. Dehousse en D. Šváby, rechters; griffier: H. Jung, op 8 juni 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 239, van 4.10.2003.


title: Zaak F-50/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 april 2007 — Lebedef-Caponi/Commissie (Ambtenaren — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingrapport — Beoordelingsperiode 2004 — Algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 43 van Statuut — Artikel 26 van Statuut)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/40

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 april 2007 — Lebedef-Caponi/Commissie
   (Zaak F-50/06) (1)

   (Ambtenaren - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingrapport - Beoordelingsperiode 2004 - Algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 43 van Statuut - Artikel 26 van Statuut)
   (2007/C 96/83)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Maddalena Lebedef-Caponi (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Curall en H. Kraemer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van verzoeksters loopbaanontwikkelingrapport over de periode 1.7.2001 tot en met 31.12.2002
   Dictum

               1)

               Het loopbaanontwikkelingrapport van Lebedef-Caponi over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 154 van 1.7.2006, blz. 27.


title: Zaak C-388/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per le Marche — Italië) — Comune di Ancona/Regione Marche (Structuurfondsen — Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) — Financiële bijdrage van een Structuurfonds — Criteria voor subsidiabiliteit van kosten — Verordening (EG) nr. 1260/1999 — Artikel 30, lid 4 — Beginsel van duurzaamheid van verrichting — Begrip „belangrijke verandering” in een verrichting — Toewijzing van concessieovereenkomst zonder voorafgaande bekendmaking en aanbesteding)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/12

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per le Marche — Italië) — Comune di Ancona/Regione Marche
   (Zaak C-388/12) (1)

   (Structuurfondsen - Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) - Financiële bijdrage van een Structuurfonds - Criteria voor subsidiabiliteit van kosten - Verordening (EG) nr. 1260/1999 - Artikel 30, lid 4 - Beginsel van duurzaamheid van verrichting - Begrip „belangrijke verandering” in een verrichting - Toewijzing van concessieovereenkomst zonder voorafgaande bekendmaking en aanbesteding)
   2014/C 9/17
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Comune di Ancona

      Verwerende partij: Regione Marche

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche — Uitlegging van artikel 30, lid 4, sub a, van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161, blz. 1) — Intrekking en terugvordering van communautaire financiële bijstand — Begrip „belangrijke verandering” — Verhouding tussen, enerzijds, de voorwaarde van een verandering die strijdig is met de aard of de uitvoeringsvoorwaarden van de verrichting en, anderzijds, de voorwaarde van een verandering die een onderneming of een publiekrechtelijk collectief lichaam een onrechtmatig voordeel oplevert — Functionele wijziging — Voorwaarde dat de verrichtingen die gefinancierd worden, voldoen aan de voorschriften van Unierecht op het gebied van overheidsopdrachten — Gedeeltelijke wijziging van de bestemming van het gefinancierde werk en concessie van het beheer ervan aan een particuliere marktdeelnemer zonder aanbestedingsprocedure

      Dictum

               1)

               Artikel 30, lid 4, van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen moet aldus worden uitgelegd dat de in die bepaling bedoelde veranderingen zowel veranderingen omvatten die zich tijdens de totstandbrenging van een werk voordoen als veranderingen die nadien plaatsvinden, met name tijdens het beheer van dat werk, voor zover zij zich voordoen binnen de in die bepaling vastgestelde termijn van vijf jaar.

               2)

               Artikel 30, lid 4, van verordening nr. 1260/1999 moet aldus worden uitgelegd dat, om te kunnen beoordelen of de toekenning van een concessie geen aanzienlijke opbrengsten voor de concessieverlener of onrechtmatige voordelen voor de concessiehouder oplevert, niet eerst hoeft te worden nagegaan of het werk waarvoor de concessie is verleend, een belangrijke verandering heeft ondergaan.

               3)

               Artikel 30, lid 4, van verordening nr. 1260/1999 moet aldus worden uitgelegd dat die bepaling zowel ziet op het geval waarin een werk fysieke veranderingen ondergaat, waardoor het tot stand gebrachte werk niet overeenstemt met het werk zoals dat in het gefinancierde project is beschreven, als op het geval waarin een werk functionele veranderingen ondergaat, met dien verstande dat een verandering bestaande in het gebruik van een werk voor andere activiteiten dan oorspronkelijk in het gefinancierde project was vermeld, de geschiktheid van de betrokken verrichting om het aanvankelijk beoogde doel te bereiken, aanzienlijk moet verminderen.

               4)

               In omstandigheden als die van het hoofdgeding staat het Unierecht niet eraan in de weg dat een concessie voor openbare diensten met betrekking tot een werk zonder aanbesteding wordt gegund, mits die gunning voldoet aan het transparantiebeginsel, waarvan de inachtneming, zonder noodzakelijkerwijs te impliceren dat een aanbestedingsprocedure moet worden uitgeschreven, een onderneming die is gevestigd in een andere lidstaat dan die van de concessieverlenende instantie, in staat moet stellen toegang te krijgen tot alle relevante informatie betreffende die concessie vóór de toewijzing ervan, zodat die onderneming, indien zij dat had gewild, haar interesse voor die concessie had kunnen tonen. Het staat aan de verwijzende rechter na te gaan of dat het geval is.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.


title: Zaak C-447/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 31 augustus 2011 door Caffaro Srl, onder buitengewoon bewind, (voorheen Caffaro Srl), tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer — uitgebreid) van 16 juni 2011 in zaak T-192/06, Caffaro/Commissie

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/28

         Hogere voorziening ingesteld op 31 augustus 2011 door Caffaro Srl, onder buitengewoon bewind, (voorheen Caffaro Srl), tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer — uitgebreid) van 16 juni 2011 in zaak T-192/06, Caffaro/Commissie
   (Zaak C-447/11 P)
   2011/C 311/46
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Caffaro Srl, onder buitengewoon bewind, (voorheen Caffaro Srl) (vertegenwoordigers: A. Santa Maria, C. Biscaretti di Ruffia en E. Gambaro, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen en dientengevolge beschikking C(2006) 1766 def. van de Commissie van 3 mei 2006 nietig verklaren, voor zover Caffaro Srl daarbij hoofdelijk met SNIA SpA tot betaling van een geldboete van 1 078 miljoen EUR is veroordeeld, of, subsidiair,

               —

               het bestreden arrest vernietigen en dientengevolge de litigieuze beschikking nietig verklaren, voor zover het Hof de onderhavige hogere voorziening gegrond en ontvankelijk verklaart;

               —

               meer subsidiair, de aan rekwirante opgelegde geldboete opnieuw vaststellen, dat wil zeggen die boete tot een symbolisch bedrag verlagen, rekening houdend met de in de onderhavige hogere voorziening aangevoerde rechtsmiddelen en uiteengezette feitelijke omstandigheden;

               —

               uiterst subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht met het oog op een nieuwe uitspraak waarbij het Gerecht zich zal baseren op de door het Hof in de onderhavige procedure in hogere voorziening te verstrekken aanwijzingen en criteria;

               —

               de Commissie hoe dan ook in de kosten van de beide procedures verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar eerste middel stelt Caffaro schending van artikel 101 VWEU, artikel 23, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) en van de richtsnoeren van de Commissie voor de berekening van geldboeten (2), onjuiste juridische kwalificatie, verdraaiing van de feiten en van een aantal bewijzen, schending van de motiveringsplicht alsmede gebrekkige en tegenstrijdige motivering in dat deel van het bestreden arrest, waar het Gerecht het niet relevant heeft geoordeeld dat Caffaro op de referentiemarkt economisch afhankelijk was en als gevolg van het kartel zelf schade heeft geleden.
   Met haar tweede middel stelt Caffaro schending, door het Gerecht, van het beginsel van gelijke behandeling alsmede schending van artikel 23, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 en van de richtsnoeren van de Commissie voor de berekening van geldboeten, wat het referentiejaar betreft dat door de Commissie in de litigieuze beschikking in het kader van de zogenoemde gedifferentieerde behandeling in aanmerking is genomen. In het bijzonder kritiseert rekwirante het feit dat voor alle deelnemers aan de gestelde inbreuk (behalve voor Caffaro) de marktaandelen in 1999 in aanmerking zijn genomen.
   Met haar derde middel stelt rekwirante dat het Gerecht zich heeft vergist met betrekking tot het feit dat haar niet-deelname aan de onrechtmatige contacten op 26 november 1998 geen invloed zou hebben gehad op de duur van de periode waarin zij aan de inbreuk zou hebben deelgenomen. In het bijzonder stelt Caffaro schending van artikel 23, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 en van de richtsnoeren van de Commissie voor de berekening van geldboeten, wat de duur van de inbreuk betreft, gebrekkige motivering, onjuiste beoordeling van de feiten en schending van de motiveringsplicht.
   Met haar vierde middel, betreffende verjaring en tardiviteit van het optreden van de Commissie jegens haar, stelt Caffaro onjuiste toepassing van artikel 25 van verordening (EG) nr. 1/2003, onjuiste voorstelling en juridische kwalificatie van de feiten, misbruik van bevoegdheid, schending van de algemene beginselen van het EU-recht, schending van haar rechten van verdediging en gebrekkige motivering van het bestreden arrest. In het bijzonder verwijt Caffaro het Gerecht dat het eraan is voorbijgegaan dat de Commissie, na de handeling tot stuiting van de verjaring, gedurende een jaar heeft stilgezeten alvorens een verzoek om inlichtingen aan rekwirante te richten, zonder dat daar een onderzoeksgebonden reden voor was en zonder een uitdrukkelijke grond op te geven.
   Met haar vijfde middel stelt rekwirante ten slotte gebrekkige motivering en onjuiste beoordeling in het bestreden arrest van de door haar voor de Commissie aangevoerde verzachtende omstandigheden. Het Gerecht heeft voorts de procedureregels geschonden en een aantal bewijsmiddelen in haar nadeel onjuist beoordeeld.

      (1)  PB L 1, blz. 1.

      (2)  PB 1998, C 9, blz. 3.


title: Zaak F-73/10: Beroep ingesteld op 3 september 2010 — Coedo Suárez/Raad

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/63

         Beroep ingesteld op 3 september 2010 — Coedo Suárez/Raad
   (Zaak F-73/10)
   ()
   2010/C 301/101
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ángel Coedo Suárez (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij tot afwijzing van verzoekers verzoek om schadevergoeding en verzoek om vergoeding van de geleden materiële en immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG tot afwijzing van verzoekers verzoek om schadevergoeding en, voor zover nodig, van het besluit van het TABG tot afwijzing van de klacht;

               —

               wat de vergoeding van de materiële schade betreft, veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een bedrag dat voorlopig en ex aequo et bono is vastgesteld op 450 000 EUR, te vermeerderen met vertragingsrente tegen de wettelijke rentevoet vanaf de dag van het te wijzen arrest;

               —

               wat de vergoeding van de immateriële schade betreft, veroordeling van de verwerende partij om, primair, verzoeker naar behoren te rehabiliteren en hem een symbolisch bedrag van 1 EUR te betalen of, subsidiair, hem een bedrag te betalen dat voorlopig en ex aequo et bono is vastgesteld op 300 000 EUR, te vermeerderen met vertragingsrente tegen de wettelijke rentevoet vanaf de dag van het te wijzen arrest;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten.


title: Zaak C-459/14: Beschikking van de president van de Tweede Kamer van het Hof van 16 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Fadil Cocaj/Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/23

         Beschikking van de president van de Tweede Kamer van het Hof van 16 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Fadil Cocaj/Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal
   (Zaak C-459/14) (1)

   (2015/C 398/31)
   Procestaal: Hongaars
   De president van de Tweede Kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 7 van 12.1.2015.


title: Zaak T-68/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Olympiaki Aeroporia Ypiresies/Commissie ( Staatssteun — Door Helleense Republiek aan luchtvaartmaatschappij Olympic Airways toegekende herstructureringssteun — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering daarvan wordt gelast — Misbruik van steun — Nieuwe steun — Bewijslast — Recht te worden gehoord — Criterium van particuliere schuldeiser — Feitelijke vergissing — Kennelijke onjuiste beoordeling — Motivering — Artikel 87, leden 1 en 3, sub c, EG )

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/22

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Olympiaki Aeroporia Ypiresies/Commissie
   (Zaak T-68/03) (1)

   („Staatssteun - Door Helleense Republiek aan luchtvaartmaatschappij Olympic Airways toegekende herstructureringssteun - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering daarvan wordt gelast - Misbruik van steun - Nieuwe steun - Bewijslast - Recht te worden gehoord - Criterium van particuliere schuldeiser - Feitelijke vergissing - Kennelijke onjuiste beoordeling - Motivering - Artikel 87, leden 1 en 3, sub c, EG’)
   (2007/C 247/32)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Olympiaki Aeroporia Ypiresies AE, voorheen Olympiaki Aeroporia AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Waelbroeck, E. Bourtzalas, advocaten, J. Ellison, M. Hall, solicitors, A. Kalogeropoulos, C. Tagaras, A. Chiotelis, advocaten, vervolgens P. Anestis, advocaat, en T. Soames, solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en J.L. Buendía Sierra, gemachtigden, bijgestaan door A. Oikonomou, advocaat)
   Voorwerp
   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2003/372/EG van de Commissie van 11 december 2002 betreffende door Griekenland aan Olympic Airways verleende steun (PB 2003, L 132, blz. 1)
   Dictum

               1)

               De artikelen 2 en 3 van beschikking 2003/372/EG van de Commissie van 11 december 2002 betreffende door Griekenland aan Olympic Airways verleende steun, worden nietig verklaard voor zover zij betrekking hebben op de tolerantie ten aanzien van het aanhoudend niet-betalen van enerzijds de luchthavenbelasting aan de internationale luchthaven van Athene door Olympic Airways en anderzijds de belasting over de toegevoegde waarde over brandstof en vervangstukken door Olympic Aviation.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Olympiaki Aeroporia Ypiresies AE zal 75 % van haar eigen kosten en van die van de Commissie dragen. De Commissie zal 25 % van haar eigen kosten en van die van Olympiaki Aeroporia Ypiresies dragen.

      (1)  PB C 112 van 10.5.2003.


title: Zaak C-176/03: Beroep op 15 april 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie

text:
7.6.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 135/21
Beroep op 15 april 2003 ingesteld door Commissie                       De meeste gedragingen die de lidstaten krachtens de artikelen 2
van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de                       en 3 van het kaderbesluit als milieudelicten moeten beschou-
                         Europese Unie                                 wen, vallen onder het gemeenschapsrecht.
                        (Zaak C-176/03)                                Volgens artikel 47 van het Verdrag betreffende de Europese
                                                                       Unie hebben de communautaire bepalingen voorrang, zodat
                                                                       het rechtens niet mogelijk is om op grond van dit Verdrag
                        (2003/C 135/31)                                handelingen vast te stellen waarvoor een communautaire
                                                                       bevoegdheid bestaat.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             Bovendien zijn de Gemeenschappen bevoegd om de lidstaten
op 15 april 2003 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese           te verplichten, strafrechtelijke sancties in te voeren wanneer
Unie door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    dit nodig is ter verzekering van de werkzaamheid en doeltref-
vertegenwoordigd door J.-F. Pasquier en W. Bogensberger als            fendheid van het gemeenschapsrecht.
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Om te beginnen moeten de lidstaten volgens vaste rechtspraak
                                                                       van het Hof, die bijvoorbeeld in het arrest van 21 september
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                1989, Commissie/Griekenland, 68/88 (Jurispr. blz. 2966) tot
dat het den Hove behage:                                               uitdrukking komt, erop toezien dat overtredingen van het
                                                                       gemeenschapsrecht onder gelijke formele en materiële voor-
—     de onwettigheid vast te stellen van het kaderbesluit van         waarden worden bestraft als vergelijkbare en even ernstige
      de Raad van 27 januari 2003 inzake de bescherming van            overtredingen van het nationale recht, waarbij de gekozen
      het milieu door middel van het strafrecht (1);                   straffen doeltreffend, evenredig en afschrikkend moeten zijn.
                                                                       Derhalve kunnen de lidstaten ertoe gehouden zijn om straf-
—     dit kaderbesluit nietig te verklaren;                            rechtelijke sancties in te voeren voor inbreuken op het
                                                                       gemeenschapsrecht. Soms wordt zelfs in de gemeenschaps-
                                                                       rechtelijke handeling zelf bepaald welke soorten sancties de
—     de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.
                                                                       lidstaten kunnen invoeren; zie bijvoorbeeld artikel 31 van
                                                                       verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober
                                                                       1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeen-
                                                                       schappelijk visserijbeleid (2).
Voornaamste middelen en argumenten
                                                                       Ten slotte kan de gemeenschapswetgever bij de huidige stand
Het beroep is ingesteld krachtens artikel 35, lid 6, EU-Verdrag.       van het gemeenschapsrecht de lidstaten ertoe verplichten om
                                                                       strafrechtelijke sancties in te voeren wanneer hij van mening is
                                                                       dat de naleving van door hem vastgestelde normen enkel door
De Commissie staat volledig achter de doelstellingen van het           dergelijke sancties kan worden verzekerd.
kaderbesluit, maar betwist de juistheid van de voor de betrok-
ken maatregelen gekozen rechtsgrondslag, namelijk het EU-              (1 ) Kaderbesluit 2003/80/JBZ, PB L 29 van 5 februari 2003, blz. 55.
Verdrag, en meer bepaald de artikelen 29, 31, sub e), en 34,           (2 ) PB L 261 van 20 oktober 1993, blz. 1.
lid 2, sub b), ervan. Deze maatregelen vallen immers duidelijk
onder de bevoegdheid van de Gemeenschap. In casu is de
keuze van de rechtsgrondslag belangrijk wegens de bijzondere
institutionele kenmerken van titel VI van het EU-Verdrag, die
onder andere niet voorziet in een instrument als de niet-
nakomingsprocedure.
                                                                       Beroep op 28 april 2003 ingesteld door Koninkrijk België
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Volgens de rechtspraak moet de keuze van de rechtsgrondslag
van een handeling berusten op objectieve criteria die voor
rechterlijke toetsing vatbaar zijn en met name verband houden                                   (Zaak C-182/03)
met het doel en de inhoud van de handeling.
                                                                                (2003/C 135/32)
In casu vallen zowel het doel als de inhoud van het kaderbesluit
kennelijk onder de bevoegdheid van de Gemeenschap. Het
doel van het kaderbesluit is de bescherming van het milieu             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
door de bestraffing van milieudelicten, wat overeenstemt met           op 28 april 2003 beroep ingesteld tegen Commissie van de
de communautaire bevoegdheden die met name in titel XIX                Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België, vertegen-
(artikelen 174 tot en met 176) en artikel 6 EG-Verdrag zijn            woordigd door A. Snoecx als gemachtigde, bijgestaan door
bedoeld. Hetzelfde geldt voor de inhoud van het kaderbesluit.          P. Kelley, B. van der Walle de Ghelcke en J. Wouters, advocaten.


title: Zaak T-671/15: Beschikking van het Gerecht van 19 oktober 2016 — E-Control/ACER [„Beroep tot nietigverklaring — Energie — Verordening (EG) nr. 713/2009 — Verordening (EG) nr. 714/2009 — Advies van ACER — Besluiten van de nationale regulerende instanties houdende goedkeuring van de methoden voor de toewijzing van grensoverschrijdende transmissiecapaciteit voor elektriciteit — Regio Centraal- en Oost-Europa — Verenigbaarheid — Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/23

         Beschikking van het Gerecht van 19 oktober 2016 — E-Control/ACER
   (Zaak T-671/15) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Energie - Verordening (EG) nr. 713/2009 - Verordening (EG) nr. 714/2009 - Advies van ACER - Besluiten van de nationale regulerende instanties houdende goedkeuring van de methoden voor de toewijzing van grensoverschrijdende transmissiecapaciteit voor elektriciteit - Regio Centraal- en Oost-Europa - Verenigbaarheid - Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2016/C 462/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Energie-Control Austria für die Regulierung der Elektrizitäts- und Erdgaswirtschaft (E-Control) (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: F. Schuhmacher, advocaat)

      Verwerende partij: Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (vertegenwoordiger: E. Tremmel, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van advies nr. 09/2015 van ACER van 23 september 2015 betreffende de verenigbaarheid van de besluiten van de nationale regulerende instanties houdende goedkeuring van de methoden voor de toewijzing van grensoverschrijdende transmissiecapaciteit voor elektriciteit in Centraal- en Oost-Europa met verordening (EG) nr. 714/2009, met inbegrip van de in bijlage I bij deze verordening opgenomen richtsnoeren voor congestiebeheer en toewijzing van beschikbare overdrachtcapaciteit van interconnecties tussen nationale systemen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Op de verzoeken tot interventie van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Polen, Wirtschaftskammer Österreich, Verbund AG en Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Energie-Control Austria für die Regulierung der Elektrizitäts- und Erdgaswirtschaft (E-Control) draagt haar eigen kosten en die van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER), met inbegrip van de kosten van de procedure in kort geding.

               4)

               De Republiek Oostenrijk, de Republiek Polen, Wirtschaftskammer Österreich, Verbund AG en Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. dragen elk hun eigen kosten in verband met de verzoeken tot interventie.

      (1)  PB C 38 van 1.2.2016.


title: Zaak F-67/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 juli 2016 — Opreana/Commissie (Openbare dienst — Tijdelijk functionaris — Tijdelijk functionaris die een permanent ambt vervult — Niet-verlenging van een overeenkomst voor bepaalde tijd — Zwangerschap — Bezwarend besluit — Onbevoegdheid van degene die het bezwarend besluit heeft genomen — Recht om te worden gehoord — Zorgplicht)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/31

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 juli 2016 — Opreana/Commissie
      (Zaak F-67/15) (1)

      ((Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Tijdelijk functionaris die een permanent ambt vervult - Niet-verlenging van een overeenkomst voor bepaalde tijd - Zwangerschap - Bezwarend besluit - Onbevoegdheid van degene die het bezwarend besluit heeft genomen - Recht om te worden gehoord - Zorgplicht))
      (2016/C 364/35)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Luisa Opreana (Aarlen, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Salerno, advocaat, vervolgens A. Salerno en P. Singer, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en F. Simonetti, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeksters overeenkomst na afloop ervan niet te verlengen, ofschoon zij bijna aan het einde van haar zwangerschap was

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van de Europese Commissie om de overeenkomst van tijdelijk functionaris van Opreana, die op 31 augustus 2014 afliep, niet te verlengen wordt nietig verklaard.

                  2)

                  De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Opreana.

         (1)  PB C 213 van 29.6.2015, blz. 50.


title: Zaak T-191/15: Beschikking van het Gerecht van 26 mei 2016 — SLE Schuh/EUIPO — Vigoss Tekstil Konfeksiyon (VIOS)

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/40

         Beschikking van het Gerecht van 26 mei 2016 — SLE Schuh/EUIPO — Vigoss Tekstil Konfeksiyon (VIOS)
   (Zaak T-191/15) (1)

   (2016/C 279/56)
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 205 van 22.6.2015.


title: Arrest van het Hof (Zesde Kamer) van 17 Juni 1999 in zaak C-75/97: Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Begrip - Verhoogde vermindering van socialzekerheidsbijdragen in bepaalde industriesectoren - Maribel bis/ter-regeling)

text:
C 246/2                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28.8.1999
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                          (Tweede kamer)
                          van 10 juni 1999                                                            (Zesde Kamer)
in zaak C-376/97 (verzoek van het Bundesverwaltungs-
gericht om een prejudiciële beslissing): Bezirksregierung
                Lüneburg tegen K.-H. Wettwer (1)                                                     van 17 Juni 1999
(„Speciale premie voor producenten van rundvlees — Ver-
plichting voor aanvrager om runderen gedurende minimum-
periode op zijn bedrijf te houden — Overgang van bedrijf                     in zaak C-75/97: Koninkrijk België tegen Commissie van
tijdens die periode bij wege van geanticipeerde erfopvolging                               de Europese Gemeenschappen (1)
      onder levenden — Gevolgen voor recht op premie”)
                          (1999/C 246/02)
                                                                             (Staatssteun — Begrip — Verhoogde vermindering van
                           (Procestaal: Duits)                               socialzekerheidsbijdragen in bepaalde industriesectoren —
                                                                                Maribel bis/ter-regeling)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                (1999/C 246/03)
In zaak C-376/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Bundesver-
waltungsgericht (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding
tussen Bezirksregierung Lüneburg en K.-H. Wettwer, om een
prejudiciële beslissing over de uitlegging van een aantal                                          (Procestaal: Nederlands)
bepalingen van verordening (EEG) nr. 805/68 van de Raad van
27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der
markten in de sector rundvlees (PB L 148, blz. 24), zoals
gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 571/89 van de Raad van
2 maart 1989 (PB L 61, blz. 43), van verordening (EEG)
nr. 468/87 van de Raad van 10 februari 1987 tot vaststelling
van de algemene voorschriften van het stelsel van de speciale
premie voor producenten van rundvlees (PB L 48, blz. 4), en                  In zaak C-75/97, Koninkrijk België (advocaten: G. van Gerven
van verordening (EEG) nr. 714/89 van de Commissie van                        en K. Coppenholle) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
20 maart 1989 houdende uitvoeringsbepalingen van het stelsel                 schappen (gemachtigden: G. Rozet en W. Wils), betreffende
van de speciale premie voor producenten van rundvlees (PB                    een beroep tot nietigverklaring van beschikking 97/239/EG
L 78, blz. 38), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als               van de Commissie van 4 december 1996 betreffende steun-
volgt: G. Hirsch, kamerpresident, G. F. Mancini en R. Schintgen              maatregelen van de Belgische regering in het kader van de
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R.            Maribel bis/ter-regeling (PB 1997, L 95, blz. 25), heeft het
Grass, op 10 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum                 Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: P.J.G. Kapteyn,
luidt als volgt:                                                             kamerpresident, G. Hirsch (rapporteur), G.F. Mancini, H.
                                                                             Ragnemalm en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: A. La
Artikel 4 bis, lid 1, van verordening (EEG) nr. 805/68 van de Raad           Pergola; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur,
van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der                op 17 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
markten in de sector rundvlees, zoals gewijzigd bij verordening (EEG)        als volgt:
nr. 571/89 van de Raad van 2 maart 1989, junctis de verordeningen
(EEG) nrs. 468/87 van de Raad van 10 februari 1987 tot
vaststelling van de algemene voorschriften van het stelsel van de            1) Verwerpt het beroep.
speciale premie voor producenten van rundvlees, en 714/89 van de
Commissie van 20 maart 1989 houdende uitvoeringsbepalingen van
het stelsel van de speciale premie voor producenten van rundvlees,           2) Verwijst het Koninkrijk België in de kosten.
moet aldus worden uitgelegd, dat ingeval het landbouwbedrijf bij
wege van „vorweggenommene Erbfolge” (geanticipeerde erfopvolging
onder levenden) wordt overgedragen tijdens de looptijd van de door
de aanvrager aangegane verbintenissen, het recht op de speciale
premie voor producenten van rundvlees voor 1991 niet overgaat op             (1) PB C 131 van 26 april 1997.
de nieuwe eigenaar die de gestelde voorwaarden inzake het houden en
mesten van de dieren heeft vervuld.
(1) PB C 7 van 10.1.1998.


title: Zaak T-25/13: Beroep ingesteld op 21 januari 2013 — Mäurer & Wirtz/BHIM — Sacra (4711 Aqua Mirabilis)

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/27

         Beroep ingesteld op 21 januari 2013 — Mäurer & Wirtz/BHIM — Sacra (4711 Aqua Mirabilis)
   (Zaak T-25/13)
   2013/C 71/41
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Mäurer & Wirtz GmbH & Co. KG (Stolberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Schulte-Beckhausen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sacra Srl (Venetië, Italië)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 13 november 2012 in zaak R 1601/2011-2;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „4711 Aqua Mirabilis” voor waren van klasse 3 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8988181

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Sacra Srl

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „Aqua Admirabilis” voor waren van klasse 3

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en van artikel 7, lid 1 en 2, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak F-23/15: Beroep ingesteld op 9 februari 2015 — ZZ/Commissie

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/42

         Beroep ingesteld op 9 februari 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-23/15)
   (2015/C 127/60)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker de tuchtmaatregel van een berisping op te leggen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 15 april 2014 waarbij verzoeker de tuchtmaatregel van een berisping is opgelegd;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure krachtens artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken.


title: Zaak C-200/15: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 16 juni 2016 — Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Artikel 110 VWEU — Binnenlandse belastingen — Discriminerende belastingen — Uit andere lidstaten ingevoerde tweedehands motorvoertuigen — Vaststelling van de belastbare waarde — Waardevermindering)

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/10

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 16 juni 2016 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-200/15) (1)

   ((Niet-nakoming - Artikel 110 VWEU - Binnenlandse belastingen - Discriminerende belastingen - Uit andere lidstaten ingevoerde tweedehands motorvoertuigen - Vaststelling van de belastbare waarde - Waardevermindering))
   (2016/C 305/14)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Wasmeier en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, A. Cunha, A. Brigas Afonso en N. da Silva Vitorino, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De Portugese Republiek heeft niet voldaan aan de krachtens artikel 110 VWEU op haar rustende verplichtingen, door ter bepaling van de belastbare waarde van in Portugal ingevoerde tweedehandsvoertuigen die afkomstig zijn uit een andere lidstaat, een systeem ter berekening van de waardevermindering van de voertuigen toe te passen dat geen rekening houdt met de reële waarde van het voertuig en meer bepaald geen rekening houdt met de waardevermindering ervan tijdens het eerste jaar van gebruik, noch met de waardevermindering die meer bedraagt dan 52 % in het geval van voertuigen die meer dan vijf jaar oud zijn.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 205 van 22.6.2015.