title: Zaak C-266/05 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 februari 2007 — Jose Maria Sison/Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Toegang tot documenten van instellingen — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Uitzonderingen — Openbaar belang — Openbare veiligheid — Internationale betrekkingen — Documenten die hebben gediend als basis voor besluit van Raad waarbij beperkende maatregelen tegen bepaalde personen met oog op strijd tegen terrorisme zijn ingevoerd — Gevoelige documenten — Weigering van toegang — Weigering mee te delen van welke staten een aantal van die documenten afkomstig is)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 februari 2007 — Jose Maria Sison/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-266/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Toegang tot documenten van instellingen - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Uitzonderingen - Openbaar belang - Openbare veiligheid - Internationale betrekkingen - Documenten die hebben gediend als basis voor besluit van Raad waarbij beperkende maatregelen tegen bepaalde personen met oog op strijd tegen terrorisme zijn ingevoerd - Gevoelige documenten - Weigering van toegang - Weigering mee te delen van welke staten een aantal van die documenten afkomstig is)
   (2007/C 82/07)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirant: Jose Maria Sison (vertegenwoordiger: J. Fermon, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en E. Finnegan, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 26 april 2005 in de gevoegde zaken T-110/03, T-150/03 en T-405/03, Jose Maria Sison/Raad van de Europese Unie, waarbij het Gerecht heeft afgewezen een verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de Raad houdende afwijzing van rekwirants verzoek om toegang tot bepaalde documenten waarop de Raad zich heeft gebaseerd voor de vaststelling van besluit 2002/848/EG tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2002/460/EG (PB L 295, blz. 12)
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               J. M. Sison wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 243 van 1.10.2005.


title: Zaak C-563/07: Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 18 augustus 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/22

         Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 18 augustus 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta
   (Zaak C-563/07) (1)

   (2008/C 313/37)

      Procestaal: Engels

   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 51 van 23.2.2008.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 december 2003 in zaak T-306/00: Conserve Italia Soc. coop. Rl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Landbouw — EOGFL — Vermindering van financiële bĳstand — Motivering — Onjuiste beoordeling van feiten — Evenredigheidsbeginsel)

text:
3.4.2004                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                                 C 85/23
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 13 januari 2004
                      van 11 december 2003
                                                                          in zaak T-67/01: JCB Service tegen Commissie van de
in zaak T-306/00: Conserve Italia Soc. coop. Rl tegen                                      Europese Gemeenschappen (1)
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          (Mededinging — Artikel 81 EG — Distributieovereenkom-
                                                                                sten)
(Landbouw — EOGFL — Vermindering van financiële
bijstand — Motivering — Onjuiste beoordeling van feiten                                              (2004/C 85/44)
                    — Evenredigheidsbeginsel)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                           (2004/C 85/43)
                                                                          In zaak T-67/01, JCB Service, gevestigd te Rocester,
                         (Procestaal: Italiaans)                          Staffordshire (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door
                                                                          R. Fowler, QC, R. Anderson, barrister, L. Carstensen, solicitor,
                                                                          en aanvankelijk vertegenwoordigd door M. Israel, vervolgens
                                                                          door S. Smith, solicitors, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
In zaak T-306/00, Conserve Italia Soc. coop. rl, gevestigd                pen (gemachtigden: A. Whelan en S. Rating), betreffende
te San Lazzaro di Savena (Italië), vertegenwoordigd door                  primair, een verzoek tot nietigverklaring van beschikking
M. Averani, A. Pisaneschi en S. Zunarelli, advocaten, domicilie           2002/190/EG van de Commissie van 21 december 2000 in
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de                     een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: L. Visaggio en                     (zaak COMP.F.1/35.918 JCB) (PB 2002, L 69, blz. 1), en
M. Moretto), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van             subsidiair, een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van
beschikking C(2000) 1752 van de Commissie van 11 juli                     deze beschikking en overeenkomstige verlaging van de aan
2000 houdende vermindering van de bijstand van het EOGFL,                 JCB Service opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Eerste
afdeling „Oriëntatie”, die was toegekend in het kader van                 kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, J. Azizi
project nr. 88.41.IT.002.0, „Technische modernisering van een             en H. Legal, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op
verwerkingsbedrijf voor groenten en fruit te Alseno (Piacenza)”           13 januari 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. García             als volgt:
Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters;
griffier: J. Plingers, administrateur, op 11 december 2003 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        1)    Verklaart nietig de artikelen 1, sub c), d) en e), en 3, sub d) en
                                                                                e), van beschikking 2002/190/EG van de Commissie van
                                                                                21 december 2000 in een procedure op grond van artikel 81
1)    Verklaart nietig beschikking C(2000) 1752 van de Commissie                van het EG-Verdrag (zaak COMP.F.1/35.918 — JCB).
      van 11 juli 2000 houdende vermindering van de bijstand van
      het EOGFL, afdeling „Oriëntatie”, die was toegekend in het          2)    Vermindert het bedrag van de bij artikel 4 van beschikking
      kader van project nr. 88.41.IT.002.0, „Technische modernise-              2002/190 aan verzoekster opgelegde geldboete tot 30 miljoen
      ring van een verwerkingsbedrijf voor groenten en fruit te Alseno          euro.
      (Piacenza)”.
                                                                          3)    Op de vordering tot overlegging van bepaalde tijdens de
                                                                                administratieve procedure niet-toegankelijk verklaarde stukken
2)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en vier vijfde van            van het dossier behoeft niet meer te worden beslist.
      de kosten van verzoekster zal dragen.
                                                                          4)    Verwerpt het beroep voor het overige.
3)    Verstaat dat verzoekster een vijfde van haar eigen kosten zal
      dragen.                                                             5)    Verstaat dat verzoekster drievierde van haar eigen kosten zal
                                                                                dragen.
                                                                          6)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in eenvierde van
                                                                                verzoeksters kosten.
(1) PB C 355 van 9.12.00.
                                                                          (1) PB C 186 van 30.6.2001.


title: Zaak F-31/16: Beroep ingesteld op 22 juni 2016 — ZZ/CEDEFOP

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/47

         Beroep ingesteld op 22 juni 2016 — ZZ/CEDEFOP
   (Zaak F-31/16)
   (2016/C 296/59)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (CEDEFOP)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het TAOBG om verzoekers naam niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die zijn bevorderd in het kader van de bevorderingsronde 2015 van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (CEDEFOP) en verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TAOBG van 4 november 2015 om verzoeker niet te bevorderen;

               —

               veroordeling van CEDEFOP tot vergoeding van de geleden schade;

               —

               verwijzing van CEDEFOP in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-44/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 25 september 2008 — Strack/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Kennisgeving van vacature — Afwijzing van sollicitatie — Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Ontvankelijkheid — Procesbelang — Pensioen — Voorselectiecomité — Samenstelling — Toepassing van nieuwe bepalingen in de tijd — Onafhankelijkheid — Onpartijdigheid — Mededeling van besluit)

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/54

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 25 september 2008 — Strack/Commissie
   (Zaak F-44/05) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Kennisgeving van vacature - Afwijzing van sollicitatie - Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding - Ontvankelijkheid - Procesbelang - Pensioen - Voorselectiecomité - Samenstelling - Toepassing van nieuwe bepalingen in de tijd - Onafhankelijkheid - Onpartijdigheid - Mededeling van besluit)
   (2008/C 285/96)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Guido Strack (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Mosar, vervolgens M. Wehrheim, daarna F. Gengler, ten slotte P. Goergen, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en H. Kraemer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers sollicitatie naar de post van hoofd van de eenheid „Aanbestedingen en overeenkomsten” en tot aanstelling van een andere sollicitant in die post alsmede, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               De vordering tot nietigverklaring van het besluit om A. aan te stellen in de post van hoofd van de eenheid „Aanbestedingen en overeenkomsten” van het Publicatiebureau van de Europese Gemeenschappen, wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Het besluit tot afwijzing van verzoekers sollicitatie naar de post van hoofd van de eenheid „Aanbestedingen en overeenkomsten” van het Publicatiebureau van de Europese Gemeenschappen wordt nietig verklaard.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt veroordeeld tot betaling aan verzoeker van een schadevergoeding van 2 000 EUR.

               4)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               5)

               Strack zal de helft van zijn eigen kosten dragen.

               6)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal haar eigen kosten dragen alsmede de helft van verzoekers kosten.

      (1)  PB C 205 van 20.8.2005, blz. 28 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-225/05 en bij beschikking van 15.12.2005 verwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Zaak C-39/07: Beroep ingesteld op 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/18

         Beroep ingesteld op 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-39/07)
   (2007/C 82/33)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en R. Vidal Puig, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               te verklaren dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn 89/48/EEG (1) van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, door, wat het beroep van „farmacéutico hospitalario ”(hierna: „ziekenhuisapotheker”) betreft, niet alle maatregelen vast te stellen die nodig zijn voor de uitvoering van deze richtlijn;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Spaanse diploma van „ziekenhuisapotheker ”is een „diploma ”in de zin van richtlijn 89/48/EEG, omdat

                           —

                           het een diploma betreft dat wordt afgegeven door de in de Spaanse wettelijke regeling aangewezen bevoegde autoriteit;

                           —

                           uit het diploma blijkt dat de houder een post-secundaire opleiding van méér dan drie jaar heeft gevolgd, nu het diploma van ziekenhuisapotheker enkel kan worden verkregen wanneer men in het bezit is van het universitaire diploma van apotheker, de desbetreffende specialisatieopleiding volledig heeft afgemaakt, en geslaagd is voor een examen;

                           —

                           uit het diploma blijkt dat de houder de vereiste kwalificaties bezit om het beroep van ziekenhuisapotheker in Spanje uit te oefenen.

               2.

               Evenzo is het beroep van ziekenhuisapotheker in Spanje een „gereglementeerd beroep ”in de zin van richtlijn 89/48/EEG.

               3.

               Richtlijn 85/433/EEG (2) van de Raad van 16 september 1985 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels op het terrein van de farmacie, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging voor bepaalde werkzaamheden op farmaceutisch gebied, is niet van toepassing op het beroep van ziekenhuisapotheker.

               4.

               Bijgevolg was het Koninkrijk Spanje, wat het beroep van ziekenhuisapotheker betreft, gehouden richtlijn 89/48/EEG uit te voeren. Door daartoe niet de nodige maatregelen te hebben vastgesteld, is het Koninkrijk Spanje tot en met 4 januari 1991 de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

      (1)  PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.

      (2)  PB L 253, blz. 37.


title: Zaak C-236/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de Cassation (Frankrijk) op 3 juni 2008 — Google France, Google Inc./Louis Vuitton Malletier

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de Cassation (Frankrijk) op 3 juni 2008 — Google France, Google Inc./Louis Vuitton Malletier
   (Zaak C-236/08)
   (2008/C 209/39)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour de Cassation (chambre commerciale, financière et économique)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Google France, Google Inc.

      Verwerende partij: Louis Vuitton Malletier
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 5, lid 1, sub a en b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (1) en artikel 9, lid 1, sub a en b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (2) aldus worden uitgelegd dat de verlener van een betalende dienst van vermelding die de adverteerders zoekwoorden ter beschikking stelt die ingeschreven merken reproduceren of nabootsen, en die in het kader van de overeenkomst tot vermelding op basis van deze zoekwoorden zorgt voor het creëren en het bevoorrecht verschijnen van commerciële links naar sites waarop inbreukmakende waren worden aangeboden, een gebruik maakt van deze merken dat de houder ervan kan verbieden?

               2)

               Indien het gaat om bekende merken, kan de houder ervan zich verzetten tegen een dergelijk gebruik op grond van artikel 5, lid 2, van de richtlijn en artikel 9, lid 1, sub c, van de verordening?

               3)

               Indien de merkhouder een dergelijk gebruik niet kan verbieden krachtens de richtlijn en de verordening, kan de verlener van de betalende dienst van vermelding worden beschouwd als een verlener van een dienst van de informatiemaatschappij bestaande in de opslag van de door een afnemer van de dienst verstrekte informatie in de zin van artikel 14 van richtlijn 2000/31 van 8 juni 2000 (3), zodat hij niet aansprakelijk kan worden gesteld voordat hij door de merkhouder op de hoogte is gebracht van het onwettige gebruik van het teken door de adverteerder?

      (1)  PB 1989, L 40, blz. 1.

      (2)  PB 1994, L 11, blz. 1.

      (3)  Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn inzake elektronische handel”) (PB L 178, blz. 1).


title: Zaak C-35/13: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 8 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Assica — Associazione Industriali delle Carni e dei Salumi en Kraft Foods Italia SpA/Associazione fra produttori per la tutela del „Salame Felino” e.a. [Landbouw — Landbouwproducten en levensmiddelen — Verordening (EEG) nr. 2081/92 — Artikel 2 — Bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen — Materiële werkingssfeer — Bescherming op nationaal grondgebied— Geen communautaire registratie — Gevolgen — Bescherming van benamingen voor producten waarbij geen sprake is van een bijzondere band tussen de kenmerken en de geografische herkomst daarvan — Voorwaarden]

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/8

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 8 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Assica — Associazione Industriali delle Carni e dei Salumi en Kraft Foods Italia SpA/Associazione fra produttori per la tutela del „Salame Felino” e.a.
   (Zaak C-35/13) (1)

   ([Landbouw - Landbouwproducten en levensmiddelen - Verordening (EEG) nr. 2081/92 - Artikel 2 - Bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen - Materiële werkingssfeer - Bescherming op nationaal grondgebied - Geen communautaire registratie - Gevolgen - Bescherming van benamingen voor producten waarbij geen sprake is van een bijzondere band tussen de kenmerken en de geografische herkomst daarvan - Voorwaarden])
   2014/C 202/09
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Assica — Associazione Industriali delle Carni e dei Salumi en Kraft Foods Italia SpA

      Verwerende partijen: Associazione fra produttori per la tutela del „Salame Felino”, La Felinese Salumi SpA, Salumificio Monpiù Srl, Salumi Boschi Fratelli SpA, Gualerzi SpA, Alinovi Tullio di Alinovi Giorgio & C. Snc, Salumificio Gastaldi di Gastaldi Franco & C. Snc, Boschi Cav. Umberto SpA, Fereoli Mario & Figlio Snc, Salumificio Ducale Snc di Morini & Tortini, Fereoli Gino & Figlio Snc, Ronchei Srl en Salumificio B.R.B. Snc

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione — Uitlegging van artikel 2 van verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 208, blz. 1) — Niet-ingeschreven oorsprongsbenaming waarvoor geen bindende handeling bestaat waarin de grenzen van het geografische productiegebied, de productiewijze en de vereisten waaraan producenten eventueel moeten voldoen om de benaming te mogen gebruiken, zijn aangegeven — Mogelijkheid op het nationale grondgebied het gebruik van deze benaming voor nationale producten die niet uit het door de benaming opgeroepen gebied afkomstig zijn, als oneerlijke concurrentie te verbieden

      Dictum

   Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 535/97 van de Raad van 17 maart 1997, moet aldus worden uitgelegd dat zij niet voorziet in een beschermingsregeling voor een geografische benaming die niet op communautair niveau geregistreerd is, maar dat een dergelijke benaming in voorkomend geval kan worden beschermd op grond van een nationale regeling met betrekking tot geografische benamingen van producten waarbij geen sprake is van een bijzondere band tussen de kenmerken en de geografische herkomst daarvan, mits de toepassing van die regeling geen afbreuk doet aan de doelstellingen van verordening nr. 2081/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 535/97, en geen sprake is van strijd met het vrije verkeer van goederen als bedoeld in artikel 28 EG, hetgeen ter beoordeling van de nationale rechter staat.

      (1)  PB C 86 van 23.3.2013.


title: Zaak T-228/14: Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2015 — CBM/BHIM — Aeronautica Militare (TRECOLORE) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk TRECOLORE — Oudere communautaire en nationale woord- en beeldmerken FRECCE TRICOLORI — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/48

         Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2015 — CBM/BHIM — Aeronautica Militare (TRECOLORE)
   (Zaak T-228/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk TRECOLORE - Oudere communautaire en nationale woord- en beeldmerken FRECCE TRICOLORI - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 398/60)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CBM Creative Brands Marken GmbH (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: U. Lüken, M. Grundmann en N. Kerger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Aeronautica Militare — Stato Maggiore (Rome, Italië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 29 januari 2014 (zaak R 594/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Aeronautica Militare — Stato Maggiore en CBM Creative Brands Marken GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               CBM Creative Brands Marken GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 245 van 28.7.2014.


title: Zaak T-35/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2007 — Honig-Verband/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 1854/2005 — Beschermde geografische aanduiding — Miel de Provence — Handeling van algemene strekking — Geen individuele geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/27

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2007 — Honig-Verband/Commissie
   (Zaak T-35/06) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 1854/2005 - Beschermde geografische aanduiding - „Miel de Provence’ - Handeling van algemene strekking - Geen individuele geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2007/C 283/48)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Honig-Verband eV (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Hagenmeyer en T. Teufer, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en B. Doherty, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1854/2005 van de Commissie van 14 november 2005 tot aanvulling van de bijlage bij verordening (EG) nr. 2400/96 in verband met de inschrijving van een naam in het „Register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen” [Miel de Provence (BGA)] (PB L 297, blz. 3)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster zal haar eigen kosten alsook die van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak C-513/04: Verzoek van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Gent, van 1 december 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kerckhaert-Morres en de Belgische Staat

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/14

         Verzoek van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Gent, van 1 december 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kerckhaert-Morres en de Belgische Staat
   (Zaak C-513/04)
   (2005/C 57/28)
   Procestaal: Nederlands
   De Rechtbank van Eerste Aanleg te Gent heeft, bij vonnis van 1 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 15 december 2004, in het geding tussen Kerckhaert-Morres en de Belgische Staat, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Dient artikel 56, lid 1 EG-Verdrag (ten tijde van de litigieuze feiten: artikel 73B.1 EG-Verdrag) aldus te worden uitgelegd dat een beperking voortvloeiend uit een bepaling in de wetgeving op de inkomstenbelasting van een Lidstaat (i.c. België) waardoor zowel dividenden op aandelen van in die Lidstaat gevestigde vennootschappen als dividenden op aandelen van niet in die Lidstaat gevestigde vennootschappen in hoofde van de aandeelhouder worden onderworpen aan eenzelfde éénvormig tarief, doch waar ten aanzien van de dividenden op aandelen van niet in die Lidstaat gevestigde vennootschappen geen verrekening wordt aanvaard van de in die andere Lidstaat toegepaste bronheffing, verboden is ?”


title: Zaak C-282/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 24 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Maribel Dominguez/Centre informatique du Centre Ouest Atlantique, Préfet de la région Centre (Sociale politiek — Richtlijn 2003/88/EG — Artikel 7 — Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon — In nationale bepaling gestelde voorwaarde voor ontstaan van recht — Afwezigheid van werknemer — Duur van recht op vakantie afhankelijk van aard van afwezigheid — Met richtlijn 2003/88 strijdige nationale regeling — Rol van nationale rechter)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 24 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Maribel Dominguez/Centre informatique du Centre Ouest Atlantique, Préfet de la région Centre
   (Zaak C-282/10) (1)

   (Sociale politiek - Richtlijn 2003/88/EG - Artikel 7 - Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon - In nationale bepaling gestelde voorwaarde voor ontstaan van recht - Afwezigheid van werknemer - Duur van recht op vakantie afhankelijk van aard van afwezigheid - Met richtlijn 2003/88 strijdige nationale regeling - Rol van nationale rechter)
   2012/C 73/03
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Maribel Dominguez

      Verwerende partijen: Centre informatique du Centre Ouest Atlantique, Préfet de la région Centre

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 7 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9) — Jaarlijkse vakantie met behoud van loon van werknemers — Ontstaan van het recht op vakantie los van de aard en de duur van de afwezigheid van de werknemer — Nationale regeling op grond waarvan aan het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon de voorwaarde is gekoppeld dat de werknemer in het referentiejaar minimaal tien dagen daadwerkelijk heeft gewerkt — Verplichting voor de nationale rechterlijke instantie om met het recht van de Unie strijdige nationale bepalingen buiten toepassing te laten

      Dictum

               1)

               Artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan nationale bepalingen of praktijken op grond waarvan aan het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon de voorwaarde is gekoppeld dat de werknemer in het referentietijdvak minimaal tien dagen of een maand daadwerkelijk heeft gewerkt.

               2)

               De verwijzende rechterlijke instantie dient, met inachtneming van het gehele interne recht, inzonderheid artikel L. 223-4 van de Code du travail, en onder toepassing van de daarin erkende uitleggingsmethoden, ten einde de volle werking van artikel 7 van richtlijn 2003/88 te verzekeren en tot een oplossing te komen die in overeenstemming is met de daarmee nagestreefde doelstelling, te onderzoeken of zij tot een uitlegging van dat recht kan komen op grond waarvan de afwezigheid van de werknemer wegens een ongeval op weg naar of van het werk kan worden gelijkgesteld met een van de gevallen bedoeld in voormeld artikel van de Code du travail.
               Indien een dergelijke uitlegging niet mogelijk is dient de nationale rechter na te gaan of, gelet op de hoedanigheid rechtens van verweerders in het hoofdgeding, de rechtstreekse werking van artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88 jegens hen kan worden ingeroepen.
               Wanneer de nationale rechter het door artikel 7 van richtlijn 2003/88 voorgeschreven resultaat niet kan bereiken, kan de partij die benadeeld is doordat het nationale recht niet met het recht van de Unie strookt zich niettemin beroepen op de rechtspraak die voortvloeit uit het arrest van 19 november 1991, Francovich e.a. (C-6/90 en C-9/90), om in voorkomend geval vergoeding van de geleden schade te verkrijgen.

               3)

               Artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88 moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale bepaling op grond waarvan, afhankelijk van de oorzaak van de afwezigheid van de werknemer die met ziekteverlof is, de jaarlijkse vakantie met behoud van loon langer is dan of even lang als de door deze richtlijn gewaarborgde minimumduur van vier weken.

      (1)  PB C 234 van 28.8.2010.


title: Zaak C-206/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 13 april 2016 – Marco Tronchetti Provera SpA e.a./Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 13 april 2016 – Marco Tronchetti Provera SpA e.a./Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)
   (Zaak C-206/16)
   (2016/C 251/08)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Marco Tronchetti Provera SpA, Antares European Fund Limited, Antares European Fund II Limited, Antares European Fund LP, Luca Orsini Baroni, UniCredit SpA, Lauro Sessantuno SpA

      Verwerende partij: Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

      Prejudiciële vraag

   Wordt de juiste toepassing van artikel 5, lid 4, tweede alinea, van richtlijn 2004/25/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende het openbaar overnamebod, samen gelezen met de algemene beginselen die zijn neergelegd in artikel 3, lid 1, van die richtlijn, alsook de juiste toepassing van de algemene beginselen van het Unierecht van rechtszekerheid, gewettigd vertrouwen, evenredigheid, redelijkheid, transparantie en non-discriminatie, verhinderd door een nationale regeling als die van artikel 106, lid 3, onder d), punt 2, van decreto legislativo (wetsbesluit) nr. 58 van 24 februari 1998 (waarin alle bepalingen op het gebied van financiële bemiddeling zijn gecodificeerd, in de zin van de artikelen 8 en 21 van wet nr. 52 van 6 februari 1996), en daaropvolgende wijzigingen, en artikel 47 octies van besluit nr. 11971 van de Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Italiaanse vennootschaps- en beursautoriteit – Consob) van 14 mei 1999 (verordening tot uitvoering van wetsbesluit nr. 58 van 24 februari 1998 betreffende de regeling voor de uitgevende instellingen), en daaropvolgende wijzigingen, voor zover die bepalingen de Consob toestaan om het openbare overnamebod als bedoeld in het voornoemde artikel 106 te verhogen, wanneer „er sprake is van samenspanning tussen de bieder of samen met hem handelende personen en één of meer verkopers”, zonder dat daarin de specifieke gedragingen worden genoemd die deze feiten opleveren, en dus zonder dat daarin duidelijk de omstandigheden en de criteria worden bepaald die de Consob toestaan de prijs van het openbare overnamebod te verhogen?

      (1)  Richtlijn 2004/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende het openbaar overnamebod (PB L 142, blz. 12).


title: Zaak C-326/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa (Letland) op 1 juli 2015 — „DNB Banka” AS/Valsts ieņēmumu dienests

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa (Letland) op 1 juli 2015 — „DNB Banka” AS/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-326/15)
   (2015/C 311/32)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Administratīvā apgabaltiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„DNB Banka” AS

      Andere partij in de procedure: Valsts ieņēmumu dienests

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan er sprake zijn van een zelfstandige groepering van personen in de zin van artikel 132, lid 1, onder f), van [richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde] (1) wanneer de leden van die groepering in verschillende lidstaten van de Europese Unie zijn gevestigd waar die bepaling van de richtlijn is omgezet onder verschillende niet-verenigbare voorwaarden?

               2)

               Kan een lidstaat het recht van een belastingplichtige op toepassing van de in artikel 132, lid 1, onder f), van [richtlijn 2006/112] bedoelde vrijstelling beperken wanneer de belastingplichtige voldoet aan alle voorwaarden voor de toepassing van de vrijstelling in zijn lidstaat, maar die bepaling in het nationale recht van de lidstaten van andere leden van de groepering is omgezet met beperkingen van de mogelijkheid voor belastingplichtigen uit andere lidstaten om in hun eigen lidstaat de desbetreffende vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde toe te passen?

               3)

               Is het toegestaan om de vrijstelling van artikel 132, lid 1, onder f), van [richtlijn 2006/112] toe te passen op diensten in de lidstaat van de ontvanger van die diensten, die aan de belasting over de toegevoegde waarde is onderworpen, wanneer de dienstverrichter, die aan de belasting over de toegevoegde waarde is onderworpen, in een andere lidstaat op die diensten de belasting over de toegevoegde waarde heeft toegepast volgens de algemene regeling, dat wil zeggen dat de belasting over de toegevoegde waarde over die diensten in de lidstaat van de ontvanger van die diensten was verschuldigd overeenkomstig artikel 196 van [richtlijn 2006/112]?

               4)

               Dient onder „zelfstandige groepering van personen” in de zin van artikel 132, lid 1, onder f), van [richtlijn 2006/112] een afzonderlijke rechtspersoon te worden verstaan waarvan het bestaan moet worden aangetoond aan de hand van een specifieke overeenkomst tot oprichting van de zelfstandige groepering van personen?
               Indien die vraag aldus moet worden beantwoord dat een zelfstandige groepering van personen niet als een afzonderlijke entiteit moet worden aangemerkt, moet een zelfstandige groepering van personen dan worden aangemerkt als een groepering van verbonden ondernemingen die in het kader van hun gebruikelijke economische activiteiten voor elkaar ondersteunende diensten verrichten met het oog op de uitoefening van hun handelsactiviteiten, en kan het bestaan van een dergelijke groepering worden aangetoond aan de hand van dienstenovereenkomsten of documenten over verrekenprijzen?

               5)

               Kan een lidstaat het recht van een belastingplichtige op toepassing van de in artikel 132, lid 1, onder f), van [richtlijn 2006/112] bedoelde vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde beperken wanneer de belastingplichtige op de handelingen een toeslag heeft toegepast overeenkomstig de wettelijke vereisten inzake de directe belastingen van de lidstaat waar hij is gevestigd?

               6)

               Is de vrijstelling van artikel 132, lid 1, onder f), van [richtlijn 2006/112] van toepassing op uit derde landen ontvangen diensten? Met andere woorden, kan het lid van een zelfstandige groepering van personen in de zin van de genoemde bepaling van die richtlijn dat binnen de groepering voor andere leden van die groepering diensten verricht, een belastingplichtige uit een derde land zijn?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-138/99: Beroep, op 19 april 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
C 188/16                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    3.7.1999
„Gebiedt het gemeenschapsrecht de inaanmerkingneming naar                Beroep, op 19 april 1999 ingesteld door Commissie van
Duits recht van vóór 1 januari 1986 aan de opvoeding van               de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
kinderen bestede tijdvakken, wanneer de opvoeding van
kinderen in een andere lidstaat heeft plaatsgevonden (in casu
Frankrijk), maar de opvoedende ouder tot het begin van de                                        (Zaak C-137/99)
moederschapsbescherming en na afloop van het moeder-
schapsverlof als grensarbeider in Duitsland verzekeringsplich-                                   (1999/C 188/37)
tig was?”
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 19 april 1999 beroep tegen Helleense Republiek ingesteld
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                         woordigd door M. Condou-Durande, domicilie gekozen heb-
                                                                         bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar
                                                                         juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van de Franse Conseil d’État (Afdeling Conten-                  1. vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
tieux, 9de en 8e onderafdelingen in verenigde zitting) van                    nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te
5 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding                     nemen om te voldoen aan richtlijn 96/43/EG van de Raad
tussen Ministre du budget en Ministre de l’économie et                        van 26 juni 1996 tot wijziging en codificering van richtlijn
des finances, enerzijds, en société Monte Dei Paschi di                       85/73/EEG om de financiering van de keuringen en
                         Siena, anderzijds                                    veterinaire controles van levende dieren en bepaalde
                                                                              dierlijke producten te garanderen en tot wijziging van de
                                                                              richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG (1), de krachtens
                         (Zaak C-136/99)                                      het Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
                                                                              gen niet is nagekomen;
                         (1999/C 188/36)                                 2. de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
De Franse Conseil d’État (Afdeling Contentieux, 9de en                  Middelen en voornaamste argumenten
8e onderafdelingen in verenigde zitting) heeft bij beschikking
van 5 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 19 april 1999, in het geding tussen Ministre du              Ingevolge de bindende kracht van de bepalingen van ar-
budget en Ministre de l’économie et des finances, enerzijds, en          tikel 189, derde alinea, en van artikel 5 EG-Verdrag zijn de
société Monte Dei Paschi Di Siena, anderzijds, het Hof van               lidstaten verplicht, de nodige maatregelen ter omzetting van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                  richtlijnen in de nationale rechtsorde te nemen vóór het
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                        verstrijken van de daartoe gestelde termijn en de Commissie
                                                                         onverwijld van die maatregelen in kennis te stellen. In casu is
                                                                         de omzettingstermijn verstreken op 1 juli 1997 zonder dat de
„Hebben de bepalingen van de Achtste richtlijn (79/1072/EEG)             Helleense Republiek de Commissie in kennis heeft gesteld van
van de Raad van 6 december 1979 (1) tot gevolg, dat belasting-           de ter zake van deze richtlijn genomen omzettingsmaatregelen.
plichtigen die zijn gevestigd in een lidstaat van de Gemeen-
schap waar slechts een gedeelte van hun omzet wordt belast,
recht hebben op gedeeltelijke teruggaaf van de belasting die in          (1) PB L 162, blz. 1.
een andere lidstaat wordt geheven ter zake van de goederen of
diensten die zij hebben gebruikt voor handelingen in de staat
waar zij zijn gevestigd, waarvan sommige niet worden belast?
Zo ja, volgens welke methode moet het gedeelte van de terug
te geven belasting volgens deze bepalingen worden berekend,
en, in het bijzonder, moet dit gedeelte worden berekend
volgens de bepalingen van de staat waar de belastingplichtige
is gevestigd, dan wel volgens die van de staat die de teruggaaf          Beroep, op 19 april 1999 ingesteld door Commissie van
verschuldigd is?”                                                        de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
(1) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten                                 (Zaak C-138/99)
    inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de
    belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland
    gevestigde belastingplichtigen (PB 1979, L 331, blz. 11).                                    (1999/C 188/38)
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 19 april 1999 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
                                                                         ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
 ---pagebreak--- 3.7.1999                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 188/17
vertegenwoordigd door F. Benyon, juridisch adviseur, als              2. Ierland in de kosten te verwijzen.
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      De Commissie betoogt dat de Ierse wetgeving, door te bepalen
                                                                      dat de vervoerders een belasting moeten heffen over ieder
(1) vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door            vliegticket op vluchten vanuit Ierland naar andere lidstaten
     niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatrege-       (behalve naar Noord-Ierland) en niet op vluchten binnen
     len te treffen om te voldoen aan richtlijn 94/56/EG van de       Ierland (en naar Noord-Ierland), onverenigbaar is met het
     Raad van 21 november 1994 houdende vaststelling van              beginsel van vrije dienstverrichting in de zin van de artikelen 59
     de grondbeginselen voor het onderzoek van ongevallen en          en 62 van het Verdrag en de regels neergelegd in artikel 3, lid 1,
     incidenten in de burgerluchtvaart (1), de krachtens deze         van verordening nr. 2408/92 van 23 juli 1992 betreffende de
     richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-           toegang van communautaire luchtvervoerders tot intracom-
     komen;                                                           munautaire luchtroutes.
(2) het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te verwijzen.           Aangaande het betoog van Ierland, dat verordening
                                                                      nr. 2408/92 niet geschonden is omdat de belasting niet
                                                                      discrimineert op grond van nationaliteit, is de Commissie
Middelen en voornaamste argumenten                                    van oordeel, dat de beginselen op het gebied van de vrije
                                                                      dienstverrichting verder gaan dan een louter verbod van iedere
                                                                      discriminatie op grond van nationaliteit. Zelfs indien nationale
Volgens artikel 12 van de richtlijn moesten de lidstaten vóór
                                                                      maatregelen die deze vrijheid beperken, zonder onderscheid
21 november 1996 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                      voor nationale dienstverrichters en voor dienstverrichters uit
maatregelen treffen om aan de richtlijn te voldoen, en moesten
                                                                      andere lidstaten gelden, zijn zij niettemin ontoelaatbaar indien
zij de Commissie hiervan in kennis stellen.
                                                                      zij niet noodzakelijk zijn om dwingende redenen verband
                                                                      houdend met het openbaar belang, of indien hetzelfde resultaat
Hoewel het Groothertogdom Luxemburg in antwoord op de                 met minder beperkende regels kan worden bereikt (evenredig-
ingebrekestelling en het met redenen omkleed advies heeft             heidsbeginsel).
laten weten, dat de nodige maatregelen in voorbereiding waren,
heeft de Commissie tot dusver geen informatie ontvangen, dat
                                                                      (1) PB L 240, 24.08.1992, blz. 8.
die maatregelen zijn vastgesteld.
(1) PB L 319 van 12.12.1994, blz. 14.
                                                                      Verzoek van het Hof van Beroep te Gent van 13 april
                                                                      1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                      nv Algemene Maatschappij van Verzekeringen en Grond-
                                                                      krediet thans nv Algemene Maatschappij voor Investering
                                                                             en Dienstverlening (AMID) en Belgische Staat
Beroep, op 19 april 1999 ingesteld door Commissie van
         de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                                             (Zaak C-141/99)
                                                                                (1999/C 188/40)
                          (Zaak C-139/99)
                                                                      Het Hof van Beroep te Gent heeft bij arrest van 13 april 1999,
                          (1999/C 188/39)                             ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 april
                                                                      1999, in het geding tussen nv Algemene Maatschappij van
                                                                      Verzekeringen en Grondkrediet thans nv Algemene Maat-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      schappij voor Investering en Dienstverlening (AMID) en Belgi-
op 19 april 1999 beroep ingesteld tegen Ierland door Commis-
                                                                      sche Staat, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                      pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
F. Benyon, juridisch adviseur, als gemachtigde, domicilie
                                                                      vraag:
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
van de juridische dienst van de Commissie, Centre Wagner,
Kirchberg.                                                            Verzet artikel 52 van het Verdrag van 25.3.1957 tot oprichting
                                                                      van de Europese Gemeenschap zich tegen een wettelijke
                                                                      regeling van een Lidstaat volgens dewelke, voor de aanslagen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      in de vennootschapsbelasting, de in een vorig belastbaar
                                                                      tijdperk in deze Lidstaat door een vennootschap van deze
1. vast te stellen dat Ierland, door in section 65 van de             Lidstaat geleden beroepsverlies, van de winst van deze vennoot-
     Finance Act 1982 (zoals gewijzigd) te bepalen, dat vluchten      schap van een later belastbaar tijdperk slechts kan worden
     vanuit Ierland naar andere lidstaten (behalve naar Noord-        afgetrokken in de mate waarin dit beroepsverlies niet kan
     Ierland) aan een hogere belasting zijn onderworpen dan           toegerekend worden op de winst van een vaste inrichting van
     binnenlandse vluchten, niet heeft voldaan aan de krachtens       deze vennootschap in een andere Lidstaat in dit vorige
     artikel 3, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2408/92 (1) van      belastbaar tijdperk, en zulks tot gevolg heeft dat het aldus
     de Raad op hem rustende verplichting;                            toegerekende beroepsverlies noch in deze Lidstaat noch in de


title: Zaak C-575/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 12 november 2013 — Thomas Etzold e.a./Condor Flugdienst GmbH

text:
               18.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 15/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 12 november 2013 — Thomas Etzold e.a./Condor Flugdienst GmbH
   (Zaak C-575/13)
   2014/C 15/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Rüsselsheim

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Thomas Etzold, Sandra Etzold, Toni Lennard Etzold

      Verwerende partij: Condor Flugdienst GmbH

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten de buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3 (1), van de verordening direct de geboekte vlucht betreffen?

               2.

               Indien ook buitengewone omstandigheden tijdens vorige vluchten voor een latere vlucht relevant zijn: moeten dan de redelijke maatregelen die de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert, volgens artikel 5, lid 3, van de verordening moet treffen, alleen ertoe strekken buitengewone omstandigheden te voorkomen dan wel ook beogen een langere vertraging te vermijden?

               3.

               Moeten schadelijke handelingen van op eigen verantwoordelijkheid handelende derden die opdrachten hebben gekregen die deel uitmaken van de exploitatie van een luchtvaartonderneming, worden beschouwd als buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening?

               4.

               Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord: speelt het dan voor de beoordeling een rol van wie (luchtvaartmaatschappij, luchthavenexploitant enz.) de derde de opdracht kreeg?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Zaak C-357/03: Beroep, op 19 augustus 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
1.11.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 264/19
1.    Staan artikel 119 EG-Verdrag en/of artikel 11, punt 2,                   98/24/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de
      sub a, van richtlijn 92/85/EEG (1) en artikel 6, lid 1, sub g,           bescherming van de gezondheid en de veiligheid van
      van richtlijn 86/378/EEG (2), zoals gewijzigd bij richtlijn              werknemers tegen risico’s van chemische agentia op het
      96/97/EG (3), in de weg aan bepalingen in het reglement                  werk (14e bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16,
      van een aanvullende pensioenregeling als die in casu in                  lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (1), of deze bepalingen
      geding zijn, volgens welke een werkneemster tijdens haar                 niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
      wettelijke zwangerschapsverlof (in casu van 16 december                  artikel 14 van deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
      1992 tot en met 5 april 1993 en van 17 januari tot en                    gen niet is nagekomen;
      met 22 april 1994) geen aanspraken op een verzekerings-
      pensioen opbouwt dat maandelijks in geval van voortij-             2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
      dige uittreding uit de verplichte verzekering vanaf het
      intreden van het verzekerde voorval (pensioengerechtigde
      leeftijd, arbeidsongeschiktheid of invaliditeit) wordt uitge-
      keerd, omdat het ontstaan van dergelijke aanspraken de             Middelen en voornaamste argumenten
      ontvangst van belastbaar loon door de werknemer in de
      desbetreffende periode vooropstelt, terwijl de uitkering
      die de werkneemster gedurende haar zwangerschapsver-               De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 5 mei 2001
      lof ontvangt, volgens de nationale bepalingen geen belast-         verstreken.
      baar loon vormt?
2.    Geldt dit met name wanneer in aanmerking wordt                     (1) PB 1998, L 131, blz. 11.
      genomen dat het verzekeringspensioen niet dient, zoals
      het bij een verzekerd voorval te betalen aanvullende
      pensioen indien de verplichte verzekering voortbestaat,
      om de werkneemster van middelen van bestaan te
      voorzien bij ouderdom en invaliditeit, maar bedoeld is als
      vergoeding van de tijdens de duur van de verplichte
      verzekering voor haar betaalde premies?
                                                                         Beroep, op 19 augustus 2003 ingesteld door Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
(1) PB 1992, L 348, blz. 1.                                                                           tenrijk
(2) PB 1986, L 225, blz. 40.
(3) PB 1997, L 46, blz. 20.
                                                                                (Zaak C-358/03)
                                                                                (2003/C 264/31)
Beroep, op 19 augustus 2003 ingesteld door Commissie                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-                      op 19 augustus 2003 beroep ingesteld tegen Republiek
                              tenrijk                                    Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                         pen, vertegenwoordigd door D. Martin, lid van haar juridische
                         (Zaak C-357/03)                                 dienst, en H. Kreppel, ter beschikking van de juridische dienst
                                                                         van de Commissie gesteld in het kader van de uitwisseling
                                                                         met nationale ambtenaren, domicilie gekozen hebbende te
                         (2003/C 264/30)                                 Luxemburg.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 augustus 2003 beroep ingesteld tegen Republiek
Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-                   1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
pen, vertegenwoordigd door D. Martin, lid van haar juridische                  wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
dienst, en H. Kreppel, ter beschikking van de juridische dienst                die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 90/269/EEG
van de Commissie gesteld in het kader van de uitwisseling                      van de Raad van 29 mei 1990 betreffende de minimum
met nationale ambtenaren, domicilie gekozen hebbende te                        veiligheids- en gezondheidsvoorschriften voor het ma-
Luxemburg.                                                                     nueel hanteren van lasten met gevaar voor met name
                                                                               rugletsel voor de werknemers (vierde bijzondere richtlijn
                                                                               in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                               EEG) (1), of deze bepalingen niet aan de Commissie mee
                                                                               te delen, de krachtens artikel 9 van deze richtlijn op haar
1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de                rustende verplichtingen niet is nagekomen;
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn voor de volledige uitvoering van richtlijn          2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-389/16: Beroep ingesteld op 22 juli 2016 — AIA/EUIPO — Casa Montorsi (MONTORSI F. & F.)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/49

         Beroep ingesteld op 22 juli 2016 — AIA/EUIPO — Casa Montorsi (MONTORSI F. & F.)
   (Zaak T-389/16)
   (2016/C 335/65)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Agricola italiana alimentare SpA (AIA) (San Martino Buon Albergo, Italië) (vertegenwoordiger: S. Rizzo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Casa Montorsi Srl (Vignola, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „MONTORSI F. & F.” — Uniemerk nr. 5 681 663

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 28 april 2016 in zaak R 1239/2014-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 53, lid 1, onder a), gelezen in samenhang met artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 53, lid 3, van verordening nr. 207/2009.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 juli 2003 in zaak T-34/03, André Hecq en Verbond van internationale en Europese Ambtenaren (VIEA) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Formele niet-ontvankelĳkheid van verzoekschrift — Privaatrechtelĳke rechtspersoon — Volmacht gegeven aan advocaat)

text:
C 239/8                  NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            4.10.2003
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                               AANLEG                                                                   AANLEG
                            van 3 juli 2003                                                          van 3 juli 2003
in zaak T-257/01, Frosch Touristik GmbH tegen Bureau                      in zaak T-34/03, André Hecq en Verbond van internatio-
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                        nale en Europese Ambtenaren (VIEA) tegen Commissie
               tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                                      van de Europese Gemeenschappen (1)
(Gemeenschapsmerk — Oppositie — Minnelijke regeling —                     (Formele niet-ontvankelijkheid van verzoekschrift — Pri-
                   Afdoening zonder beslissing)                           vaatrechtelijke rechtspersoon — Volmacht gegeven aan
                                                                                advocaat)
                           (2003/C 239/10)
                                                                                (2003/C 239/11)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak T-257/01, Frosch Touristik GmbH, gevestigd te
München (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Zeiner en                   In zaak T-34/03, André Hecq, ambtenaar van de Commissie,
B. Heaman-Dunn, advocaten, domicilie gekozen hebbende te                  wonende te Mondercange (Luxemburg) en Verbond van inter-
Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne               nationale en Europese Ambtenaren (VIEA), gevestigd te Brussel
markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde:               (België), vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat, tegen
G. Schneider) — interveniënt voor het Gerecht, Air Marin                  Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende een
Flugreisen GmbH, gevestigd te Bonn (Duitsland), vertegen-                 beroep strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van het
woordigd door C. Donle, advocaat — betreffende een beroep                 besluit van de Commissie van 4 oktober 2002 houdende
tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het                afwijzing van de door André Hecq uit eigen naam en als
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                 voorzitter van de vakbond VIEA ingediende klacht tegen de
tekeningen en modellen) van 31 juli 2001 (zaak R 789/1999-                besluiten van de Commissie tot vaststelling van de regels
2) over een oppositieprocedure tussen Frosch Touristik GmbH               betreffende de middelen die vanaf 1 januari 2002 ter beschik-
en Air Marin Flugreisen GmbH, heeft het Gerecht (Vierde                   king staan van de personeelsvertegenwoordiging en tegen het
kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident,                 besluit van de Commissie betreffende de aan de vakbond
P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 3 juli         VIEA, waarvan de heer Hecq de voorzitter is, toe te kennen
2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                 begrotingsmiddelen, en anderzijds, schadevergoeding, heeft
volgt:                                                                    het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. García-
                                                                          Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters;
                                                                          griffier: H. Jung, op 3 juli 2003 een beschikking gegeven
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Op het onderhavige beroep behoeft niet te worden beslist.
2)     Verzoekster zal haar eigen kosten alsmede die van het Bureau       1)     Het beroep is niet-ontvankelijk voorzover het is ingesteld door
       dragen.                                                                   Verbond van internationale en Europese Ambtenaren (VIEA).
3)     Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.                        2)     VIEA zal zijn eigen kosten dragen.
( 1) PB C 3, van 5 januari 2002.                                          (1 ) PB C 101, van 26 april 2003.


title: Zaak T-546/10: Arrest van het Gerecht van 22 mei 2012 — Nordmilch/BHIM — Lactimilk (MILRAM) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk MILRAM — Oudere nationale woord- en beeldmerken RAM — Relatieve weigeringsgrond — Soortgelijke waren en overeenstemmende tekens — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/13

         Arrest van het Gerecht van 22 mei 2012 — Nordmilch/BHIM — Lactimilk (MILRAM)
   (Zaak T-546/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk MILRAM - Oudere nationale woord- en beeldmerken RAM - Relatieve weigeringsgrond - Soortgelijke waren en overeenstemmende tekens - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 200/25
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Nordmilch AG (Bremen, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Schneider, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: K. Klüpfel, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Lactimilk, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: P. Casamitjana Lleonart, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 september 2010 (gevoegde zaken R 1041/2009-4 en R 1053/2009-4) inzake een oppositieprocedure tussen Lactimilk SA en Nordmilch AG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Nordmilch AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Beroep, op 6 februari 1997 ingesteld door M. Pulch tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-25/97)

text:
26 . 4 . 97              NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 131 / 19
Beroep, op 4 februari 1997 ingesteld door Coopérative                       gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
d'Élevage de la Vendée, de l'Anjou et du Poitou (CEVAP)                     M. Pulch, wonende te Tervuren ( België ), vertegenwoordigd
en door Coopérative Agricole d'Éleveurs de Veaux du                         door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
         Bocage (CEVB ) tegen Raad van de Europese Unie                     hebbende te Luxemburg bij , Fiduciaire Myson Sari, rue de
                             ( Zaak T-24/97 )                               Cessange 30 .
                               ( 97/C 131 /45 )
                                                                            Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                          (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                       — nietig te verklaren het indelingsbesluit van het tot aan
meenschappen is op 4 februari 1997 beroep ingesteld te                          stelling bevoegd gezag van 14 mei 1996 , houdende
gen Raad van de Europese Unie door Coopérative d'Ele                            aanstelling van verzoeker in de rang A 7, salaristrap 3 ,
vage de la Vendée, de l'Anjou et du Poitou ( CEVAP),                             met ingang van 1 oktober 1995 ;
gevestigd te St Laurent-sur-Sèvre ( Frankrijk ), en door
Coopérative Agricole d'Eleveurs de Veaux du Bocage
( CEVB ), gevestigd te Torchamp ( Frankrijk ), vertegenwoor                — voor recht te verklaren dat verzoeker, met ingang van
digd door F. Sarda, advocaat te Parijs, domicilie gekozen                        1 oktober 1995 , moet worden heringedeeld in de rang
hebbende te Luxemburg ten kantore van Bonn & Schmitt,                            A 6, salaristrap 3 , met alle financiële en andere gevol
advocaten aldaar, avenue Guillaume 62 .                                          gen van dien;
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :                       — verweerster te verwijzen in alle kosten.
— nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 2222/96 van
        de Raad van 18 november 1996, met alle rechtsgevol                 Middelen en voornaamste argumenten
        gen vandien;
— de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de ge                       Verzoeker, ambtenaar bij directoraat-generaal I, verzet
        rechtskosten van de onderhavige zaak .                              zich tegen zijn aanstelling in A 7. Deze aanspraak berust
                                                                            op het zogenaamd buitengewone karakter van zijn ver
Middelen en voornaamste argumenten                                          diensten, alsook op zijn beroepservaring als administrateur
                                                                            bij het Bondsministerie van Buitenlandse Zaken, waar zijn
Verzoeksters, Franse groeperingen van onafhankelijke pro                   functie overeenkwam met die van A 5 in het organigram
ducenten van kalfsvlees, komen op tegen Verordenig ( EG )                   van de Gemeenschap. Verzoeker verwijst naar twee nota 's
nr. 2222/96 van de Raad van 18 november 1996 tot wijzi                     van het vroegere hoofd van zijn eenheid en van de direc
 ging van Verordening (EEG ) nr. 805/68 houdende een ge                    teur van DG I, directoraat B, aan het beoordelingscomité,
 meenschappelijke ordening der markten in de sector rund                   waarin zijn aanstelling in A 6 werd aanbevolen.
 vlees ('), en met name tegen artikel 1 , lid 4, daarvan, voor
 zover daarbij de lidstaten de verplichting is opgelegd een                 Tot staving van zijn aanspraken beroept verzoeker zich op:
 premie uit te keren voor het vervroegd op de markt bren
 gen, nu de voorwaarden waaronder die premie wordt toe
 gekend en de berekeningswijze ervan hun ernstige schade                    — ontbreken van motivering in de zin van artikel 25 ,
 zouden hebben berokkend .
                                                                                lid 2, van het Statuut, voor zover verweerster geen en
                                                                                kel argument ten gronde aanvoert, dat de afwijzing
 De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                          van zijn verzoek om indeling in de rang A 6 zou heb
 in de zaken T- 14/97, Sofivo e.a./Raad, T- 15/97, Kermene                        ben kunnen rechtvaardigen;
 en Vals/Raad, en T-20/97, Sofivo e.a./Commissie (2 ).
  (') PB nr. L 296 van 21 . 11 . 1996 , blz . 50 .                           — schending van artikel 31 , lid 2, van het Statuut en van
  ( 2 ) PB nr. C 94 van 22 . 3 . 1997.                                            het algemeen besluit van de Commissie, waarbij deze
                                                                                de uit het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                                5 oktober 1995 ( zaak T-17/95 , Alexopoulou/Commis
                                                                                sie ( 1 )) voortvloeiende indelingscriteria in haar admini
                                                                                stratieve praktijk heeft willen invoeren;
  Beroep, op 6 februari 1997 ingesteld door M. Pulch tegen
            Commissie van de Europese Gemeenschappen                         — kennelijke beoordelingsfout en niet-inachtneming van
                                                                                de zorgplicht jegens verzoeker, doordat het tot aanstel
                               ( Zaak T-25/97)
                                                                                ling bevoegd gezag geen rekening heeft gehouden met
                                  97/C 131 /46 )                                   zijn beroepservaring en zijn bijzondere kundigheden .
                            (Procestaai: Frans)                              (') JurAmbt. 1995 , 11-683 .
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
   meenschappen is op 6 februari 1997 beroep ingesteld te


title: Zaak C-103/99: Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis (Eerste drievoudige kamer) van 30 november 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen P. Moskof A.E. en Idryma Koinonikon Asfaliseon

text:
3.7.1999              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 188/7
Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis                  Beroep, op 29 maart 1999 ingesteld door Italiaanse
(Eerste drievoudige kamer) van 30 november 1998 om                    Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
een prejudiciële beslissing in het geding tussen P. Moskof                                         schappen
            A.E. en Idryma Koinonikon Asfaliseon
                        (Zaak C-103/99)                                                        (Zaak C-107/99)
                        (1999/C 188/14)                                                        (1999/C 188/16)
Het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis (Eerste drievoudige
kamer) heeft bij beschikking van 30 november 1998, ingeko-            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
men ter griffie van het Hof van Justitie op 22 maart 1999, in         op 29 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van
het geding P. Moskof A.E. en Idryma Koinonikon Asfaliseon,            de Europese Gemeenschappen, door Italiaanse Republiek,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-              vertegenwoordigd door U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:        door I. M. Braguglia, avvocato dello Stato, domicilie gekozen
                                                                      hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-
De artikelen 6 en 7 van wetsdecreet nr. 2348/1953 (Grieks             Adelaïde 5.
Staatsblad I 75), zoals aangevuld bij artikel 2 van wetsdecreet
nr. 2519/1953 (Grieks Staatsblad I 220) en gewijzigd bij de
artikelen 9 en 11, lid 4, van wetsdecreet nr. 4104/1960 (Grieks       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Staatsblad I 147) bepalen, dat over de waarde van de buiten de
landsgrenzen uitgevoerde tabak een bijzondere heffing van             — de bestreden beschikking van 16.12.1998 nietig te verkla-
0,5 % wordt gevorderd, die wordt betaald door de exporteurs               ren en voorzover nodig, ook de andere bestreden handelin-
bij de uitvoer, en geïnd door het douanekantoor waarlangs de              gen, in het bijzonder de brief van de Commissie van
uitvoer van de tabak geschiedt. De opbrengst van de speciale              19 januari 1999, de tabel in bijlage bij deze brief en het
heffing gaat naar de Bijzondere rekening voor tabaksarbeiders,            advies van het beheerscomité van 22 september 1998;
en thans naar het Pensioenfonds van het Instituut voor Sociale
Verzekeringen met het oog op de continuïteit van de betaling          — verweerster te verwijzen in de kosten.
van pensioenen aan de pensioengerechtigden van de voorma-
lige Verzekeringskas voor Tabaksarbeiders, die is afgeschaft en
gefuseerd met het Instituut voor Sociale Verzekeringen, en de
betaling van pensioenen aan de bij de afgeschafte Kas verzeker-       Middelen en voornaamste argumenten
de tabaksarbeiders en, ingeval dezen zijn overleden, aan hun
rechthebbende nabestaanden. Kan een bijzondere heffing met
die kenmerken als een heffing van gelijke werking als een
douanerecht, in de zin van de artikelen 9, 12 en 16 EEG-              1. Verzoekster kent niet de tekst van de bestreden beschikking
Verdrag, worden beschouwd?                                                en weet evenmin of er een andere tekst bestaat dan de brief
                                                                          van de secretaris-generaal van 19 januari 1999 en de tabel
                                                                          in bijlage bij deze brief. Bijgevolg ziet de Italiaanse regering
                                                                          zich verplicht om haar bezwaren aan te voeren alsof de
                                                                          bestreden beschikking is neergelegd in eerdergenoemde
                                                                          brief.
Verzoek van 14 januari 1999 van de Commissione Tribu-
taria Provinciale di Brindisi om een prejudiciële beslissing              Vervolgens stelt zij non-existentie, althans volstrekte nietig-
in het geding tussen Oleifici Italiani SpA en Direzione                   heid van de beschikking, voor zover deze is ondertekend
  Regionale della Entrate per la Puglia — (sez. di Brindisi)              door de secretaris-generaal en niet door de voorzitter of
                                                                          een lid van de Commissie.
                        (Zaak C-104/99)
                                                                          Bovendien stelt zij het ontbreken van motivering van
                        (1999/C 188/15)                                   de bestreden beschikking in strijd met het bepaalde in
De Commissione Tributaria Provinciale di Brindisi heeft bij               artikel 190 EG-Verdrag.
beschikking van 14 januari 1999, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 23 maart 1999, in het geding tussen           2. De Commissie heeft het bepaalde in artikel 24 van
Oleifici Italiani SpA en Direzione Regionale delle Entrate per            verordening nr. 4253/88 (1), zoals gewijzigd bij artikel 1
la Puglia — (sez. di Brindisi), het Hof van Justitie van de               van verordening nr. 2082/93 (2), geschonden omdat zij
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                      niet is overgegaan tot een passend onderzoek van het
beslissing over de vraag of de belasting op het nettovermogen             geval, noch de lidstaat bij het onderzoek heeft betrokken
van de ondernemingen als bedoeld in besluitwet nr. 394 van                of enige onregelmatigheid heeft vastgesteld.
30 september 1992, vanuit economisch oogpunt dezelfde
werking heeft als de belasting op het bijeenbrengen van               3. De Commissie was niet bevoegd om eenzijdig een vermin-
kapitaal, en dus in strijd is met artikel 10 van richtlijn                dering of wijzigingen aan te brengen in de bestemming die
69/335/EEG (1) betreffende de indirecte belastingen op het                reeds aan de fondsen voor communautaire initiatieven
bijeenbrengen van kapitaal.                                               waren gegeven.
(1) PB L 249, van 3 oktober 1969, blz. 25.                            4. Met de bestreden beschikking heeft de Commissie duidelijk
                                                                          het bij artikel 4 van verordening nr. 2052/88 (3) vastgestel-
                                                                          de beginsel van het partnerschap geschonden.


title: Zaak T-267/12: Arrest van het Gerecht van 29 februari 2016 — Deutsche Bahn e.a./Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Internationale vrachtvervoerdiensten door de lucht — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Vaststelling van de prijzen — Toeslagen en heffingsmechanismen die een invloed op de eindprijs hebben — Bewijs dat in een verzoek om immuniteit is vervat — Bescherming van de vertrouwelijkheid van de communicatie tussen advocaten en cliënten — Gedragsregels inzake een loyaliteitsverplichting en een verbod van dubbele vertegenwoordiging — Fiduciaire verplichtingen — Ongunstige beïnvloeding van de handel tussen de lidstaten — Toerekenbaarheid van het inbreukmakend gedrag — Keuze van de vennootschappen — Geldboeten — Evenredigheid — Ernst van de inbreuk — Verzachtende omstandigheden — Gelijke behandeling — Medewerking — Gedeeltelijke boete-immuniteit — Volledige rechtsmacht — Schikking — Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006”)

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/27

         Arrest van het Gerecht van 29 februari 2016 — Deutsche Bahn e.a./Commissie
   (Zaak T-267/12) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Internationale vrachtvervoerdiensten door de lucht - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Vaststelling van de prijzen - Toeslagen en heffingsmechanismen die een invloed op de eindprijs hebben - Bewijs dat in een verzoek om immuniteit is vervat - Bescherming van de vertrouwelijkheid van de communicatie tussen advocaten en cliënten - Gedragsregels inzake een loyaliteitsverplichting en een verbod van dubbele vertegenwoordiging - Fiduciaire verplichtingen - Ongunstige beïnvloeding van de handel tussen de lidstaten - Toerekenbaarheid van het inbreukmakend gedrag - Keuze van de vennootschappen - Geldboeten - Evenredigheid - Ernst van de inbreuk - Verzachtende omstandigheden - Gelijke behandeling - Medewerking - Gedeeltelijke boete-immuniteit - Volledige rechtsmacht - Schikking - Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006”))
   (2016/C 136/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Deutsche Bahn AG (Berlijn, Duitsland), Schenker AG (Essen, Duitsland), Schenker China Ltd (Shanghai, China) en Schenker International (HK) Ltd (Hong Kong, China) (vertegenwoordigers: F. Montag, B. Kacholdt, F. Hoseinian, advocaten, D. Colgan en T. Morgan, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Dawes en N. von Lingen, vervolgens A. Dawes en G. Meessen, gemachtigden, bijgestaan door B. Kennelly en H. Mussa, barristers)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2012) 1959 final van de Commissie van 28 maart 2012 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39462 — Vrachtvervoer), voor zover dit op verzoeksters betrekking heeft, en een verzoek tot herziening van de geldboeten die hun in het kader daarvan zijn opgelegd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Deutsche Bahn AG, Schenker AG, Schenker China Ltd en Schenker International (HK) Ltd worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 22 juni 2004 in zaak C-439/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Zeevervoer — Richtlijn 95/21/EG — Veiligheid van schepen — Havenstaatcontrole — Onvoldoende aantal inspecties)

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 22 juni 2004
   in zaak C-439/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Zeevervoer - Richtlijn 95/21/EG - Veiligheid van schepen - Havenstaatcontrole - Onvoldoende aantal inspecties)
   (2004/C 201/09)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-439/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: K. Simonsson en W. Wils) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en P. Boussaroque), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet jaarlijks een totaal aantal inspecties te verrichten dat ten minste 25 % bedraagt van het aantal afzonderlijke schepen dat in 1999 en 2000 haar havens is binnengelopen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaatcontrole) (PB L 157, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, S. von Bahr en R. Silva de Lapuerta (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 22 juni 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet jaarlijks een totaal aantal inspecties te verrichten dat ten minste 25 % bedraagt van het aantal afzonderlijke schepen dat in 1999 en 2000 haar havens is binnengelopen, is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruikmaken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaatcontrole).

               2)

               De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 19 van 25.1.2003.


title: Zaak T-122/03: Beroep, op 14 april 2003 ingesteld door AGA AB tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 171/30             NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                        19.7.2003
Houder van het oppo-         Pentafarma-Sociedade         Técnico-       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
sitiemerk of -teken in de    Medicinal, LDA
oppositieprocedure:
                                                                         —      de beschikking van het Europees bureau voor geneesmid-
                                                                                delenbeoordeling van 4 februari 2002, document
Oppositiemerk of -te-        Het Portugese woordmerk „DER-
                                                                                nr. EMEA/2044, nietig te verklaren;
ken:                         MAZIL” voor waren van klasse 5
                             (onder andere farmaceutische
                             producten en ontsmettingsmid-               —      verweerster in de kosten te verwijzen.
                             delen)
Beslissing van de oppo-      Afwijzing van de aanvraag voor
sitieafdeling:               verschillende waren van de klas-
                             sen 3 en 5
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Beslissing van de kamer      Vernietiging van de beslissing van
van beroep:                  de oppositieafdeling voor enkele
                             waren van klasse 5. Verwerping
                                                                         Verzoekster is houdster van een gemeenschapsvergunning
                             van het beroep van verzoekster
                                                                         voor het geneesmiddel INOmax, dat als geneeskundig werk-
                             voor het overige.
                                                                         zaam bestanddeel stikstofoxide (NO) bevat. Op 25 januari
                                                                         2002 verleenden de bevoegde Franse autoriteiten een andere
Middelen:                    —      alleen met betrekking tot wa-        onderneming een nationale vergunning voor het geneesmiddel
                                    ren van klasse 5 kan enige           KINOX, dat eveneens stikstofoxide als geneeskundig werkzaam
                                    gelijkenis tussen de bij de          bestanddeel bevat. Daarop heeft verzoekster zich op 2 oktober
                                    vergelijking betrokken wa-           2002 tot het Europees bureau voor geneesmiddelenbeoorde-
                                    ren worden vastgesteld;              ling (EMEA) gewend met het verzoek om inleiding van een
                                                                         procedure krachtens artikel 31 van richtlijn 2001/83/EG (1)
                             —      de laatste lettergreep van bei-      voor geneesmiddelen die stikstofoxide bevatten. Dit verzoek is
                                    de woorden, de enige die             bij de bestreden beschikking afgewezen met de verklaring dat
                                    relevant is, vertoont zowel          verzoeksters als houdster van de gemeenschapsvergunning
                                    qua woordbeeld als qua               niet gerechtigd is een dergelijk verzoek in te dienen.
                                    klank duidelijk verschillen;
                             —      van gevaar voor verwarring
                                    kan geen sprake zijn.
                                                                         Verzoekster voert de volgende argumenten aan:
                                                                         —      Schending van wezenlijke vormvoorschriften. De bestre-
                                                                                den beschikking is gegeven door medewerkers van het
                                                                                secretariaat van het EMEA die daartoe volgens de relevan-
                                                                                te procedurevoorschriften van richtlijn 2001/83/EG en
                                                                                van richtlijn 2309/93/EG ( 2) niet bevoegd waren. Binnen
                                                                                het EMEA had het comité voor farmaceutische specialitei-
                                                                                ten (CPMP) op het verzoek moeten beslissen.
Beroep, op 14 april 2003 ingesteld door AGA AB tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         —      Schending van het recht van verweer: vóór de afwijzing
                                                                                van het verzoek op formele gronden is verzoekster niet
                       (Zaak T-122/03)                                          in de gelegenheid gesteld haar standpunt kenbaar te
                                                                                maken.
                       (2003/C 171/52)
                                                                         —      Miskenning van artikel 31 van richtlijn 2001/83/EG.
                                                                                Volgens verzoekster zijn ook houders van de gemeen-
                       (Procestaal: Duits)                                      schapsvergunning gerechtigd een verzoek op basis van
                                                                                dit artikel in te dienen.
                                                                         (1 ) PB L 311 van 28.11.2001, blz. 67.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                (2 ) PB L 214 van 24.8.1993, blz. 1.
schappen is op 14 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door AGA AB, gevestigd
te Lidingö (Zweden), vertegenwoordigd door B. Sträter en
M. Ambrosius, advocaten.