title: Zaak C-671/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiojo Teismo (Litouwen) op 17 december 2013 — VĮ „Indėlių ir investicijų draudimas” en Nemaniūnas

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/9

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiojo Teismo (Litouwen) op 17 december 2013 — VĮ „Indėlių ir investicijų draudimas” en Nemaniūnas
      (Zaak C-671/13)
      (2014/C 71/16)
      Procestaal: Litouws

         Verwijzende rechter

      Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: VĮ „Indėlių ir investicijų draudimas” en Virgilijus Vidutis Nemaniūnas

         Andere partijen in de procedure: Vitoldas Guliavičius, alsook de bank „Snoras”, een insolvente naamloze vennootschap

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 7, lid 2, van richtlijn 94/19 (1), juncto punt 12 van bijlage I bij die richtlijn, aldus worden opgevat en uitgelegd dat een lidstaat, wanneer hij bepaalt dat deposanten van een kredietinstelling die door deze instelling uitgegeven schuldinstrumenten (depositocertificaten) bezitten, hiervoor niet onder de depositogarantie vallen, deze uitsluiting enkel mag toepassen ingeval deze depositocertificaten alle kenmerken vertonen van financiële instrumenten in de zin van richtlijn 2004/39 (2) (tevens rekening houdend met andere handelingen van Unierecht, bijvoorbeeld met verordening nr. 25/2009 van de Europese Centrale Bank), waaronder de mogelijkheid om ze op de secundaire markt te verhandelen?

                  2)

                  Indien de betrokken lidstaat ervoor opteert om de richtlijnen 94/19 en 97/9 (3) aldus in nationaal recht om te zetten dat de stelsels ter bescherming van deposanten en beleggers in één zelfde wetgevende handeling (één wet) worden opgenomen, moeten artikel 7, lid 2, van richtlijn 94/19, juncto punt 12 van bijlage I bij die richtlijn, en artikel 2, lid 2, van richtlijn 97/9 dan, rekening houdend met artikel 2, lid 3, van richtlijn 97/9, aldus worden opgevat en uitgelegd dat de houders van depositocertificaten en schuldbewijzen niet van beide beschermingsstelsels (garantiestelsels) in de zin van de voormelde richtlijnen uitgesloten kunnen zijn?

                  3)

                  Rekening houdend met het feit dat volgens de nationale wettelijke regeling geen van de in de richtlijnen 94/19 en 97/9 bedoelde mogelijke garantiestelsels van toepassing is op de houders van door een kredietinstelling uitgegeven depositocertificaten en schuldbewijzen:

                              a)

                              zijn artikel 3, lid 1, artikel 7, lid 1 (zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/14), en artikel 10, lid 1, van richtlijn 94/19, juncto artikel 1, lid 1, van die richtlijn, waarin het begrip deposito is gedefinieerd, voldoende duidelijk, nauwkeurig en onvoorwaardelijk en verlenen zij subjectieve rechten, zodat particulieren deze bepalingen voor de nationale rechter kunnen aanvoeren tot staving van hun compensatievorderingen tegen het door de staat opgerichte garantieorgaan, dat tot taak heeft deze compensatie uit te keren?

                              b)

                              zijn de artikelen 2, lid 2, en 4, lid 1, van richtlijn 97/9 voldoende duidelijk, nauwkeurig en onvoorwaardelijk en verlenen zij subjectieve rechten, zodat particulieren deze bepalingen voor de nationale rechter kunnen aanvoeren tot staving van hun compensatievorderingen tegen het door de staat opgerichte garantieorgaan, dat tot taak heeft deze compensatie uit te keren?

                              c)

                              voor het geval dat voormelde vragen (3a en 3b) bevestigend worden beantwoord, welk van de twee mogelijke beschermingsstelsels moet de nationale rechter dan toepassen ter beslechting van een geding tussen een particulier en een kredietinstelling waarbij ook het door de staat opgerichte garantieorgaan — dat tot taak heeft de stelsels ter bescherming van deposanten en beleggers te beheren — betrokken is?

                  4)

                  Moeten de artikelen 2, lid 2, en 4, lid 2, van richtlijn 97/9 (juncto bijlage I bij die richtlijn) aldus worden opgevat en uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling volgens welke het stelsel ter compensatie van beleggers niet van toepassing is op beleggers die houder zijn van door een kredietinstelling uitgegeven schuldinstrumenten, dit vanwege de aard van de financiële instrumenten (schuldinstrumenten) en gelet op het feit dat de verzekeringnemer (de kredietinstelling) de tegoeden of instrumenten van de beleggers niet zonder hun instemming heeft overgedragen of gebruikt? Is het voor de uitlegging van voormelde bepalingen van richtlijn 97/9 inzake beleggersbescherming van belang dat de kredietinstelling die de schuldinstrumenten heeft uitgegeven (de emittent) tevens de bewaarder van deze financiële instrumenten is (tussenpersoon) en dat de belegde tegoeden niet zijn afgescheiden van de andere tegoeden waarover de kredietinstelling beschikt?

         (1)  Richtlijn 94/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels (PB L 135, blz. 5).

         (2)  Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van richtlijn 93/22/EEG van de Raad (PB L 145, blz. 1).

         (3)  Richtlijn 97/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 maart 1997 inzake de beleggerscompensatiestelsels (PB L 84, blz. 22).


title: Zaak T-292/12 RENV: Arrest van het Gerecht van 1 juni 2016 – Mega Brands/EUIPO – Diset (MAGNEXT) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk MAGNEXT — Ouder nationaal woordmerk MAGNET 4 — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/21

         Arrest van het Gerecht van 1 juni 2016 – Mega Brands/EUIPO – Diset (MAGNEXT)
   (Zaak T-292/12 RENV) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk MAGNEXT - Ouder nationaal woordmerk MAGNET 4 - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 251/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug (Zug, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Nordemann en M. Maier, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Melgar, vervolgens H. O’Neill, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Diset, SA (Barcelona, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 24 april 2012 (zaak R 1722/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Diset en Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 24 april 2012 (zaak R 1722/2011-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: Zaak T-26/12: Arrest van het Gerecht van 25 juni 2015 — PT Musim Mas/Raad [„Dumping — Invoer van bepaalde vetalcoholen en mengsels daarvan, van oorsprong uit India, Indonesië en Maleisië — Correctie — Artikel 2, lid 9 en lid 10, onder i), van verordening (EG) nr. 1225/2009 — Functies die vergelijkbaar zijn met die van een op commissiebasis werkende agent — Eén economische eenheid — Kennelijke beoordelingsfout — Beginsel van behoorlijk bestuur — Gelijkheid en non-discriminatie”]

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/16

         Arrest van het Gerecht van 25 juni 2015 — PT Musim Mas/Raad
   (Zaak T-26/12) (1)

   ([„Dumping - Invoer van bepaalde vetalcoholen en mengsels daarvan, van oorsprong uit India, Indonesië en Maleisië - Correctie - Artikel 2, lid 9 en lid 10, onder i), van verordening (EG) nr. 1225/2009 - Functies die vergelijkbaar zijn met die van een op commissiebasis werkende agent - Eén economische eenheid - Kennelijke beoordelingsfout - Beginsel van behoorlijk bestuur - Gelijkheid en non-discriminatie”])
   (2015/C 262/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: PT Perindustrian dan Perdagangan Musim Semi Mas (PT Musim Mas) (Medan, Indonesië) (vertegenwoordiger: D. Luff, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, aanvankelijk bijgestaan door G. Berrisch, advocaat, en door N. Chesaites, barrister, vervolgens door D. Geradin, advocaat, en ten slotte door E. McGovern, barrister)

      Interveniënten aan de zijde van verweerder: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. França en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden), Sasol Olefins & Surfactants GmbH (Hamburg, Duitsland) en Sasol Germany GmbH (Hamburg) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Akritidis, advocaat, en J. Beck, solicitor, en vervolgens V. Akritidis)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1138/2011 van de Raad van 8 november 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en definitieve inning van het voorlopige recht op bepaalde vetalcoholen en mengsels daarvan, van oorsprong uit India, Indonesië en Maleisië (PB L 293, blz. 1), alsmede uitvoeringsverordening nr. 1241/2012 van de Raad van 11 december 2012 tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1138/2011 (PB L 352, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               PT Perindustrian dan Perdagangan Musim Semi Mas (PT Musim Mas) draagt haar eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

               4)

               Sasol Olefins & Surfactants GmbH en Sasol Germany GmbH dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 80 van 17.3.2012.


title: Zaak C-158/13: Beschikking van de president van het Hof van 25 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Den Haag — Nederland) — Hamidullah Rajaby/Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/59

         Beschikking van de president van het Hof van 25 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Den Haag — Nederland) — Hamidullah Rajaby/Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
   (Zaak C-158/13) (1)

   2013/C 225/132
   Procestaal: Nederlands
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 164 van 8.6.2013.


title: Zaak T-407/16: Beroep ingesteld op 26 juli 2016 — Banco Popular Español/EUIPO — Pledgeling (p)

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/43

         Beroep ingesteld op 26 juli 2016 — Banco Popular Español/EUIPO — Pledgeling (p)
   (Zaak T-407/16)
   (2016/C 343/57)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Banco Popular Español, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: M. de Justo Bailey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pledgeling LLC (Houston, Texas, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: beeldmerk met de letter „p” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 123 147

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 29 april 2016 in zaak R 1693/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, ingeval zij intervenieert voor het Gerecht, in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van de artikelen 73 en 76 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-560/12: Beschikking van het Gerecht van 6 juni 2016 — Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej/ECHA

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/67

         Beschikking van het Gerecht van 6 juni 2016 — Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej/ECHA
   (Zaak T-560/12) (1)

   (2016/C 270/72)
   Procestaal: Pools
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 79 van 16.3.2013.


title: Zaak C-379/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 juli 2013 door Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 19 april 2013 in zaak T-51/11, Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops)/Commissie

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/32

         Hogere voorziening ingesteld op 3 juli 2013 door Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 19 april 2013 in zaak T-51/11, Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops)/Commissie
   (Zaak C-379/13 P)
   2013/C 260/59
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Rekwirante: Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) (vertegenwoordigers: N. Morais Sarmento en L. Pinto Monteiro, advogados)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht in zijn geheel vernietigen;

               —

               het litigieuze besluit in zijn geheel nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in haar eigen kosten en in die van rekwirante.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Schending van de redelijke termijn voor het vaststellen van een besluit

   i)   Verjaring van de vervolging
   Volgens rekwirante werd het bestreden besluit vastgesteld na het verstrijken van de voor de verjaring van de vervolging geldende termijn van vier jaar als bedoeld in artikel 3 van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad (1). Ook al zou de verjaring van de vervolging zijn gestuit, ook het dubbele van de verjaringstermijn werd overeenkomstig het bepaalde in lid 1, vierde alinea, van dat artikel overschreden zonder dat een besluit werd vastgesteld. Aangezien het desbetreffende recht was verjaard, moet het litigieuze besluit onrechtmatig en niet uitvoerbaar worden verklaard.
   ii)   Schending van het rechtszekerheidsbeginsel
   Rekwirante stelt dat de Commissie het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden doordat zij meer dan twintig jaar heeft laten verstrijken tussen de vermeende onregelmatigheden en de vaststelling van het litigieuze besluit. Krachtens dit fundamentele beginsel van het recht van de Europese Unie heeft eenieder er recht op dat de instellingen van de Unie zijn zaak binnen een redelijke termijn behandelen.
   iii)   Schending van de rechten van de verdediging
   Rekwirante betoogt dat zij in haar rechten van verdediging is geschaad doordat, gelet op het feit dat meer dan twintig jaar is verstreken tussen de vermeende onregelmatigheden en de vaststelling van het uiteindelijke besluit, haar het recht is ontnomen om op een relevant moment opmerkingen te maken, namelijk toen zij nog beschikte over documenten waarmee de kosten konden worden verantwoord die volgens de Commissie niet in aanmerking kwamen.

      (1)  Verordening van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).


title: Zaak T-14/09: Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2012 — Vanhecke/Parlement ( „Voorrechten en immuniteiten — Lid van Parlement — Opheffing van immuniteit — Beroep tot nietigverklaring — Verdwijnen van procesbelang — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               1.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 373/4

         Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2012 — Vanhecke/Parlement
   (Zaak T-14/09) (1)

   (Voorrechten en immuniteiten - Lid van Parlement - Opheffing van immuniteit - Beroep tot nietigverklaring - Verdwijnen van procesbelang - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 373/04
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Frank Vanhecke (Brugge, België) (vertegenwoordigers: R. Tournicourt, B. Siffert en S. Lippens, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Krück, A. Baas en E. Waldherr, vervolgens H. Krück, E. Waldherr en G. Corstens, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 18 november 2008 tot opheffing van verzoekers parlementaire immuniteit

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak C-148/08: Beschikking van de president van het Hof van 7 januari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil n o  1 de Málaga — Spanje) — Finn Mejnertsen/Betina Mandal Barsoe

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/32

         Beschikking van de president van het Hof van 7 januari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 1 de Málaga — Spanje) — Finn Mejnertsen/Betina Mandal Barsoe
   (Zaak C-148/08) (1)

   (2009/C 69/70)

      Procestaal: Spaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 142 van 7.6.2008.


title: Zaak C-213/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Michaniki AE/Ethniko Symvoulio Radiotileorasis, Ypourgos Epikrateias (Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Richtlijn 93/37/EEG — Artikel 24 — Gronden voor uitsluiting van deelneming aan opdracht — Nationale maatregelen waarbij onverenigbaarheid van sector van openbare werken met die van media wordt ingevoerd)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/11

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Michaniki AE/Ethniko Symvoulio Radiotileorasis, Ypourgos Epikrateias
   (Zaak C-213/07) (1)

   (Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken - Richtlijn 93/37/EEG - Artikel 24 - Gronden voor uitsluiting van deelneming aan opdracht - Nationale maatregelen waarbij onverenigbaarheid van sector van openbare werken met die van media wordt ingevoerd)
   (2009/C 44/18)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Symvoulio tis Epikrateias
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Michaniki AE

      Verwerende partijen: Ethniko Symvoulio Radiotileorasis, Ypourgos Epikrateias

      In tegenwoordigheid van: Elliniki Technodomiki Techniki Ependytiki Viomichaniki AE, rechtsopvolgster van Pantechniki AE, Syndesmos Epicheiriseon Periodikou Typou
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van artikel 24 van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54) — Al dan niet limitatieve opsomming van gronden voor uitsluiting van aannemer van deelneming aan opdracht
   Dictum

               1)

               Artikel 24, eerste alinea, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1997, moet aldus worden uitgelegd dat het een limitatieve opsomming bevat van de op objectieve overwegingen van beroepsbekwaamheid gebaseerde gronden waarmee de uitsluiting van een aannemer van deelneming aan een overheidsopdracht voor de uitvoering van werken kan worden gerechtvaardigd. Deze richtlijn staat echter niet eraan in de weg dat een lidstaat andere uitsluitingsmaatregelen vaststelt die beogen te waarborgen dat het beginsel van gelijke behandeling van de inschrijvers en het beginsel van transparantie in acht worden genomen, op voorwaarde dat dergelijke maatregelen niet verder gaan dan noodzakelijk is om dat doel te bereiken.

               2)

               Het gemeenschapsrecht moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling die weliswaar de legitieme doelstellingen van gelijke behandeling van de inschrijvers en van transparantie in het kader van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten nastreeft, doch tegelijkertijd een onweerlegbaar vermoeden invoert dat de hoedanigheid van eigenaar, vennoot, grootaandeelhouder of bestuurder van een in de mediasector werkzame onderneming onverenigbaar is met de hoedanigheid van eigenaar, vennoot, grootaandeelhouder of bestuurder van een onderneming waaraan door de Staat of een tot de publieke sector in ruime zin behorende rechtspersoon de uitvoering van opdrachten voor werken, leveringen of diensten wordt opgedragen.

      (1)  PB C 140 van 23.6.2007.


title: Zaak C-438/08: Beroep ingesteld op 3 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/18

         Beroep ingesteld op 3 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-438/08)
   (2008/C 313/27)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en M. Teles Romão, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek de krachtens artikel 43 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door met name in de artikelen 3, lid 2, 6, lid 1, en 7 van decreto-lei nr. 550/99 van 15 december 1999 en punt 1, sub e, van portaria nr. 1165/2000 van 9 december 2000 beperkingen te stellen aan de vrijheid van vestiging van ondernemingen uit andere lidstaten die in Portugal inspecties van voertuigen willen verrichten, namelijk door de verlening van vergunningen te koppelen aan het openbaar belang, door een maatschappelijk kapitaal van ten minste 100 000 EUR te eisen, door beperkingen te stellen aan het maatschappelijk doel van de ondernemingen en door regels vast te stellen betreffende de onverenigbaarheid van deze activiteit met bepaalde andere activiteiten van vennoten, beheerders en bestuurders;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Door slechts nieuwe vergunningen te verlenen voor zover het openbaar belang hiermee gediend is, stelt de Portugese Republiek een beperking aan de vrijheid van vestiging, aangezien rechtspersonen uit andere lidstaten die voertuiginspecties in Portugal willen verrichten, vallen onder de discretionaire beslissingsbevoegdheid van de bevoegde nationale autoriteiten, wat leidt tot grote rechtsonzekerheid over de omvang van hun rechten.
   Het vereiste minimumkapitaal van 100 000 EUR vormt een beperking van de vrijheid van vestiging, aangezien het een communautaire onderneming waarvan het maatschappelijk kapitaal lager is dan het door de Portugese regeling vereiste minimumbedrag, belet om een dochteronderneming of een filiaal op Portugees grondgebied op te richten.
   De beperking van het maatschappelijk doel van de onderneming tot het inspecteren van voertuigen vormt een beperking van de vrijheid van vestiging, aangezien communautaire ondernemingen die in de lidstaat van vestiging op rechtmatige wijze ook andere diensten verrichten (inspectie, herstel en controle van voertuigen) hun maatschappelijk doel en mogelijkerwijs zelfs hun interne structuur moeten wijzigen om ook in Portugal inspecties te kunnen verrichten. Bovendien is deze voorwaarde niet noodzakelijk om de onafhankelijkheid en de onpartijdigheid van de aanbieders van deze dienst te waarborgen.
   De onverenigbaarheidsregels die gelden voor vennoten, beheerders en bestuurders van de onderneming die zich bezighouden met de productie, het herstel, de verhuur, de import of de verkoop van voertuigen, onderdelen ervan of toebehoren of die een vervoersactiviteit uitoefenen, kunnen vergelijkbare gevolgen hebben als de beperking van het maatschappelijk doel en kunnen de vrijheid van vestiging van ondernemingen uit andere lidstaten die voertuiginspecties in Portugal willen verrichten, aanzienlijk beperken, aangezien de reeds rechtmatig in een andere lidstaat gevestigde ondernemingen die voertuiginspecties uitvoeren en waarvan de vennoten, de beheerders of de bestuurders in de lidstaat van vestiging andere activiteiten verrichten, hun interne structuur zouden moeten wijzigen, deze vennoten zouden moeten afstoten of hen ertoe zouden moeten aanzetten de onverenigbare activiteiten stop te zetten.


title: Gevoegde zaken C-533/12 P en C-536/12 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 september 2014 — Société nationale maritime Corse-Méditerranée (SNCM) SA/Corsica Ferries France SAS, Europese Commissie, Franse Republiek (C-533/12 P), Franse Republiek/Corsica Ferries France SAS, Europese Commissie, Société nationale maritime Corse-Méditerranée (SNCM) SA (C-536/12 P) (Hogere voorziening — Herstructureringssteun — Beoordelingsmarge van de Europese Commissie — Omvang van de rechterlijke toetsing van het Gerecht van de Europese Unie — Toets van de particuliere investeerder in een markteconomie — Vereiste van een sectorale en geografische analyse — Voldoende aangetoonde praktijk — Economische rationaliteit op lange termijn — Betaling van aanvullende ontslagvergoedingen)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/6

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 september 2014 — Société nationale maritime Corse-Méditerranée (SNCM) SA/Corsica Ferries France SAS, Europese Commissie, Franse Republiek (C-533/12 P), Franse Republiek/Corsica Ferries France SAS, Europese Commissie, Société nationale maritime Corse-Méditerranée (SNCM) SA (C-536/12 P)
      (Gevoegde zaken C-533/12 P en C-536/12 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Herstructureringssteun - Beoordelingsmarge van de Europese Commissie - Omvang van de rechterlijke toetsing van het Gerecht van de Europese Unie - Toets van de particuliere investeerder in een markteconomie - Vereiste van een sectorale en geografische analyse - Voldoende aangetoonde praktijk - Economische rationaliteit op lange termijn - Betaling van aanvullende ontslagvergoedingen))
      (2014/C 395/07)
      Procestaal: Frans

         Partijen

      (Zaak C-533/12 P)

         Rekwirante: Société nationale maritime Corse-Méditerranée (SNCM) SA (vertegenwoordigers: A. Winckler en F.-C. Laprévote, avocats)

         Andere partijen in de procedure: Corsica Ferries France SAS (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, avocats), Europese Commissie, Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, N. Rouam en J. Rossi, gemachtigden)
      (Zaak C-536/12 P)

         Rekwirante: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas, N. Rouam en J. Rossi, gemachtigden)

         Andere partijen in de procedure: Corsica Ferries France SAS (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, avocats), Europese Commissie, Société nationale maritime Corse-Méditerranée (SNCM) SA (vertegenwoordigers: A. Winckler en F.-C. Laprévote, avocats)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorzieningen worden afgewezen.

                  2)

                  Société nationale maritime Corse-Méditérrannée (SNCM) SA en de Franse Republiek dragen hun eigen kosten en dragen de kosten van Corsica Ferries France SAS elk voor een gelijk deel.

         (1)  PB C 32 van 2.2.2013.


title: Zaak T-432/12: Arrest van het Gerecht van 30 april 2015 — VTZ e.a./Raad („Dumping — Invoer van bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit Rusland en Kroatië — Definitief antidumpingrecht — Nieuw onderzoek bij vervallen van maatregel — Waarschijnlijkheid dat schade zich opnieuw voordoet — Belang van de Unie — Kennelijk onjuiste beoordeling — Motiveringsplicht”)

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/30

         Arrest van het Gerecht van 30 april 2015 — VTZ e.a./Raad
   (Zaak T-432/12) (1)

   ((„Dumping - Invoer van bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit Rusland en Kroatië - Definitief antidumpingrecht - Nieuw onderzoek bij vervallen van maatregel - Waarschijnlijkheid dat schade zich opnieuw voordoet - Belang van de Unie - Kennelijk onjuiste beoordeling - Motiveringsplicht”))
   (2015/C 198/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Volžskij trubnyi zavod OAO (VTZ OAO) (Volzhsky, Rusland); Taganrogskij metallurgičeskij zavod OAO (Tagmet OAO) (Taganrog, Rusland); Sinarskij trubnyj zavod OAO (SinTZ OAO) (Kamensk-Ouralski, Rusland); en Severskij trubnyj zavod OAO (STZ OAO) (Polevskoy, Rusland) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, F. Di Gianni, G. Coppo en C. Van Hemelrijck, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert, gemachtigde, bijgestaan aanvankelijk door G. Berrisch en A. Polcyn, vervolgens door A. Polcyn en D. Geradin, advocaten)

      Interveniërende partij aan verweersters zijde: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. França en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 585/2012 van de Raad van 26 juni 2012 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit Rusland en Oekraïne, naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009, en tot beëindiging van de procedure van het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen die van toepassing zijn op de invoer van bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit Kroatië (PB L 174, blz. 5), voor zover zij de verzoekende partijen betreft

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Volžskij trubnyi zavod OAO (VTZ OAO), Taganrogskij metallurgičeskij zavod OAO (Tagmet OAO), Sinarskij trubnyj zavod OAO (SinTZ OAO) en Severskij trubnyj zavod OAO (STZ OAO) zullen hun eigen kosten alsook die van de Raad van de Europese Unie dragen.

               3)

               De Europese commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 366 van 24.11.2012.


title: Zaak T-337/07: Beroep ingesteld op 6 september 2007 — Brilliant Hotelsoftware/BHIM (BRILLIANT)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/56

         Beroep ingesteld op 6 september 2007 — Brilliant Hotelsoftware/BHIM (BRILLIANT)
   (Zaak T-337/07)
   (2007/C 269/101)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Brilliant Hotelsoftware Limited (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Croll en C. Pappas, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 14 juni 2007 te vernietigen en het merk „BRILLIANT” in het merkenregister in te schrijven;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BRILLIANT” voor waren en diensten van de klassen 9 en 42 (aanvraagnr. 4 345 849)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b) en c), van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien het aangevraagde merk niet beschrijvend is en evenmin het vereiste onderscheidend vermogen mist.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-31/07: Beroep ingesteld op 12 februari 2007 — Du Pont de Nemours (France) e.a./Commissie

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/28

         Beroep ingesteld op 12 februari 2007 — Du Pont de Nemours (France) e.a./Commissie
   (Zaak T-31/07)
   (2007/C 69/57)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Du Pont de Nemours (France) SAS (Puteaux, Frankrijk), Du Pont Portugal Serviços (Lissabon, Portugal), Du Pont Ibérica SL (Barcelona, Spanje), Du Pont de Nemours (Belgium) BVBA (Mechelen, België), Du Pont de Nemours Italiana Srl (Milaan, Italië), Du Pont de Nemours (Nederland) BV (Dordrecht, Nederland), Du Pont de Nemours (Deutschland) GmbH (Bad Homburg, Duitsland), DuPont CZ s.r.o. (Praag, Tsjechische Republiek), DuPont Hungary Trading Ltd (Budaors, Hongarije), DuPont Poland Sp.z o.o. (Warschau, Polen), DuPont Romania Srl (Boekarest, Roemenië), Du Pont (UK) Ltd (Herts, Verenigd Koninkrijk), Du PontAGro Hellas SA (Athene, Griekenland), DuPont International Operations Sarl (Zwitserland), DuPont Solutions (France) SAS (Puteaux, Frankrijk) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck en N. Rampal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bijlage bij richtlijn 2006/133/EG van de Commissie tot wijziging van richtlijn 91/414/EEG teneinde flusilazool op te nemen als werkzame stof nietig te verklaren, voor zover daarbij wordt vastgesteld dat de opnemingsperiode voor flusilazool op 30 juni 2008 afloopt;

               —

               artikel 3, lid 2, van richtlijn 2006/133/EG tot wijziging van richtlijn 91/414/EEG teneinde flusilazool op te nemen als werkzame stof nietig te verklaren, voor zover daarbij 30 juni 2008 wordt vastgesteld als uiterste datum voor de lidstaten om ervoor zorgen dat de toelating voor middelen die flusilazool bevatten, na een nieuwe evaluatie, wordt gewijzigd of ingetrokken;

               —

               deel A van de specifieke bepalingen in de bijlage bij richtlijn 2006/133/EG van de Commissie tot wijziging van richtlijn 91/414/EEG nietig te verklaren, voor zover daarbij een beperking wordt gesteld aan de soorten gewassen waarvoor het gebruik van flusilazool na de opneming ervan in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG door de lidstaten mag worden toegelaten, en die beperking uiterlijk op 30 juni 2007 moet zijn omgezet (hierna: „bestreden beperkingen”);

               —

               de Commissie te veroordelen tot vergoeding van alle schade die verzoeksters als gevolg van de bestreden beperkingen hebben geleden, en het bedrag van de vergoeding van de door hen geleden schade, die thans op ongeveer 109 miljoen USD (circa 84 miljoen EUR) wordt geraamd, vast te stellen, of een ander bedrag dat overeenkomt met de schade die verzoeksters hebben geleden of nog zullen lijden, zoals door hen in de loop van het geding wordt aangetoond, in het bijzonder om met toekomstige schade rekening te houden;

               —

               subsidiair, de partijen te gelasten binnen een redelijke termijn na de uitspraak cijfergegevens over te leggen betreffende het bedrag van de schadevergoeding waarover de partijen het eens zijn geworden of, zo de partijen het niet eens kunnen worden, hen te gelasten hun conclusies met gedetailleerde cijfergegevens binnen diezelfde termijn over te leggen;

               —

               vast te stellen dat, vanaf de uitspraak van het Gerecht tot de volledige betaling, over het verschuldigde bedrag interest moet worden betaald tegen het door de Europese Centrale Bank voor de voornaamste herfinancieringstransacties vastgestelde percentage, vermeerderd met twee procentpunten, of tegen een ander door het Hof vast te stellen passend percentage;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters stellen beroep in tot gedeeltelijke nietigverklaring van de bijlage bij richtlijn 2006/133/EG van de Commissie van 11 december 2006 (1) tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG (2) betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, voor zover daarbij zowel aan de opnemingsperiode van flusilazool als aan de soorten gewassen waarvoor het gebruik van flusilazool door de lidstaten mag worden toegelaten, beperkingen worden gesteld.
   Verzoeksters voeren aan dat de bestreden beperkingen onrechtmatig zijn, aangezien zij enkel op een gevarenbeoordeling zijn gebaseerd, en niet op een risicobeoordeling, zoals richtlijn 91/414 dit verlangt. Meer in het bijzonder voeren zij aan dat de Commissie, door de beperking van de opnemingsperiode tot 18 maanden in plaats van de gebruikelijke periode van 10 jaar, en door de beperking van het toegelaten gebruik van flusilazool tot welbepaalde gewassen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het EG-Verdrag en de hiervoor genoemde richtlijn, zoals gewijzigd, en inbreuk heeft gemaakt op een aantal fundamentele beginselen en doelstellingen van het Gemeenschapsrecht. Verzoeksters stellen dat verweerster namelijk inbreuk heeft gemaakt op het evenredigheidsbeginsel, de beginselen van behoorlijk bestuur en van hoor- en wederhoor, alsmede op het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, het non-discriminatiebeginsel, en de motiveringsplicht. Ten slotte wordt aangevoerd dat verweerster haar bevoegdheid heeft misbruikt doordat zij de beperkingen willekeurig heeft vastgesteld, zonder te zien naar de in de richtlijn neergelegde criteria.
   Naast de vordering tot nietigverklaring hebben verzoeksters ook een vordering op grond van de artikelen 235 en 288, lid 2, EG ingesteld, tot vergoeding van de schade die zij stellen te hebben geleden als gevolg van de bestreden beperkingen.

      (1)  Richtlijn 2006/133/EG van de Commissie van 11 december 2006 tot wijziging van richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde flusilazool op te nemen als werkzame stof (PB L 349, blz. 27).

      (2)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1).


title: Zaak T-345/09: Arrest van het Gerecht van 13 april 2011 — Bodegas y Viñedos Puerta de Labastida/BHIM — Unión de Cosecheros de Labastida (PUERTA DE LABASTIDA) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PUERTA DE LABASTIDA — Ouder nationaal woordmerk CASTILLO DE LABASTIDA — Oudere gemeenschapswoordmerken CASTILLO LABASTIDA — Relatieve weigeringsgrond — Normaal gebruik van ouder merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/20

         Arrest van het Gerecht van 13 april 2011 — Bodegas y Viñedos Puerta de Labastida/BHIM — Unión de Cosecheros de Labastida (PUERTA DE LABASTIDA)
   (Zaak T-345/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PUERTA DE LABASTIDA - Ouder nationaal woordmerk CASTILLO DE LABASTIDA - Oudere gemeenschapswoordmerken CASTILLO LABASTIDA - Relatieve weigeringsgrond - Normaal gebruik van ouder merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 160/29
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bodegas y Viñedos Puerta de Labastida, SL (Autol, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Grimau Muñoz en J. Villamor Muguerza, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Unión de Cosecheros de Labastida, S. Coop. Ltda (Labastida, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. López Ronda, G. Macias Bonilla, vervolgens F. Brandolini Kujman, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 28 mei 2009 (zaak R 1021/2008-1) inzake een oppositieprocedure tussen Unión de Cosecheros de Labastida, S. Coop. Ltda en Bodegas y Viñedos Puerta de Labastida, SL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bodegas y Viñedos Puerta de Labastida, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 256 van 24.10.2009.


title: Gevoegde zaken T-396/05 en T-397/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juni 2009 — ArchiMEDES/Commissie ( Arbitragebeding — Overeenkomst inzake renovatieproject voor stedelijk onroerendgoedcomplex — Terugbetaling van deel van voorgeschoten bedragen — Verzoek tot veroordeling van Commissie tot betaling van saldo — Vordering in reconventie van Commissie — Beroep tot nietigverklaring — Beschikking tot terugvordering — Debetnota — Handelingen van contractuele aard — Niet-ontvankelijkheid — Verrekening van schuldvorderingen )

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/43

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juni 2009 — ArchiMEDES/Commissie
   (Gevoegde zaken T-396/05 en T-397/05) (1)

   („Arbitragebeding - Overeenkomst inzake renovatieproject voor stedelijk onroerendgoedcomplex - Terugbetaling van deel van voorgeschoten bedragen - Verzoek tot veroordeling van Commissie tot betaling van saldo - Vordering in reconventie van Commissie - Beroep tot nietigverklaring - Beschikking tot terugvordering - Debetnota - Handelingen van contractuele aard - Niet-ontvankelijkheid - Verrekening van schuldvorderingen”)
   2009/C 180/79
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Architecture, microclimat, énergies douces — Europe et Sud SARL (ArchiMEDES) (Ganges, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P.-P. Van Gehuchten, J. Sambon en P. Reyniers, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Kańska en E. Manhaeve, vervolgens E. Manhaeve, gemachtigden)

      Voorwerp

               —

               In zaak T-396/05, vordering tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, enerzijds van de beschikking van de Commissie tot terugvordering van de voorschotten die zijn betaald in het kader van de overeenkomst die haar aan verzoekster bindt, en anderzijds van de beschikking van de Commissie om verzoekster een verrekening van schuldvorderingen tegen te werpen;

               —

               in zaak T-397/05, vordering op grond van contractuele aansprakelijkheid uit hoofde van artikel 238 EG, strekkende tot veroordeling van de Commissie tot betaling van het saldo van de in die overeenkomst voorziene subsidie

      Dictum

               1)

               In zaak T-396/05 wordt het beroep niet-ontvankelijk verklaard, voor zover het is gericht tegen debetnota nr. 3240705638 en de beschikking tot terugvordering die is vervat in de brief van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 30 augustus 2005.

               2)

               In zaak T-396/05 hoeft niet meer te worden beslist op de vordering tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie, die is vervat in haar brief van 5 oktober 2005, om Architecture, microclimat, énergies douces — Europe et Sud SARL (ArchiMEDES) een verrekening van hun wederzijdse schuldvorderingen tegen te werpen.

               3)

               In zaak T-397/05 wordt het beroep verworpen.

               4)

               In zaak T-397/05 wordt ArchiMEDES veroordeeld tot betaling van 148 256,86 EUR aan de Commissie, vermeerderd met vertragingsrente tegen het wettelijke percentage volgens het Franse recht, tot volledige delging van de schuld, waarbij dit percentage niet hoger mag zijn dan 5, 5 % per jaar.

               5)

               In zaak T-396/05 zal ArchiMEDES naast haar eigen kosten de helft van de kosten van de Commissie dragen, met inbegrip van die van de procedure in kort geding in zaak T-396/05 R.

               6)

               In zaak T-397/05 wordt ArchiMEDES verwezen in de kosten, met inbegrip van die van de procedure in kort geding in zaak T-397/05 R.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006.


title: Zaak T-253/01: Beroep, op 11 oktober 2001 ingesteld door UPS Europe NV/SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
2.2.2002               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 31/13
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   de mededinging. De benadering van de Commissie was voor
                                                                      verzoekster in verschillende opzichten onbillijk. Gelet op de
                                                                      aard van verzoeksters inbreuk en de verwaarloosbare weerslag
—      de beschikking van de Commissie van de Europese                ervan op de markt had voor verzoekster een aanzienlijk lager
       Gemeenschappen van 18 juli 2001 inzake een procedure           basisbedrag moeten worden vastgesteld dan voor de andere
       op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeen-          ondernemingen.
       komst (zaak COMP/E-1/36.490 — grafietelektroden) nie-
       tig te verklaren voorzover haar daarbij een geldboete is
       opgelegd;                                                      Verder betoogt verzoekster dat de Commissie ten onrechte
                                                                      heeft geoordeeld dat verzoeksters geldboete met slechts 40 %
—      subsidiair, de haar bij de beschikking van de Commissie        moest worden verminderd wegens verzachtende omstandighe-
       van de Europese Gemeenschappen van 18 juli 2001                den. De Commissie heeft geen rekening gehouden met de wijze
       inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en             waarop verzoekster rechtstreeks inging tegen de fundamentele
       artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/E-1/36.490              beginselen en doelstellingen van het kartel, en de Commissie
       — grafietelektroden) opgelegde geldboete te verlagen;          had verzoekster een extra verlaging moeten verlenen wegens
                                                                      haar vroege beëindiging van de onrechtmatige praktijken. Zij
                                                                      had ook rekening moeten houden met verzoeksters ongunstige
—      de Commissie te verwijzen in de kosten.                        situatie in vergelijking met haar concurrenten en met haar
                                                                      benaderde financiële situatie. Ten slotte had verzoeksters
                                                                      geldboete veel meer moeten worden verlaagd dan met de 20 %
                                                                      die haar is toegekend overeenkomstig de mildheidsmedede-
                                                                      ling (1).
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      (1) Mededeling van de Commissie van 18 juli 1996 betreffende het
                                                                          niet opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende
Verzoekster is een Amerikaanse onderneming die traditioneel               mededingingsregelingen (PB 1996, C 207, blz. 4).
een klein aandeel had in de elektrodenindustrie. In de bestreden
beschikking is vastgesteld, dat verzoekster en zeven andere
ondernemingen artikel 81, lid 1, EG hadden geschonden door
deel te nemen aan een geheel van overeenkomsten en onderling
afgestemde feitelijke gedragingen in de sector grafiet. Bij de
beschikking is aan verzoekster een geldboete van 10,3 miljoen
euro opgelegd. Met betrekking tot deze overeenkomsten en
gedragingen zijn ook procedures gevoerd in andere rechtsge-
                                                                      Beroep, op 11 oktober 2001 ingesteld door UPS Europe
bieden, waaronder de Verenigde Staten, waar verzoekster geen
                                                                      NV/SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
strafrechtelijke inbreuk ten laste is gelegd. Nadat verzoekster
                                                                                pen
de bestreden beschikking had ontvangen, vroeg zij het faillisse-
ment aan.
                                                                                (Zaak T-253/01)
Met haar beroep betwist verzoekster noch de vaststelling van                                    (2002/C 31/27)
het bestaan van het kartel, noch haar deelneming daaraan,
maar verlangt zij verlaging van de door de Commissie
opgelegde geldboete.                                                                           (Procestaal: Engels)
Verzoekster betoogt dat de Commissie bij de vaststelling van          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
het bedrag van verzoeksters geldboete de algemene beginselen          schappen is op 11 oktober 2001 beroep tegen Commissie van
van het Verdrag heeft geschonden en de factoren die het niveau        de Europese Gemeenschappen ingesteld door UPS Europe
van die geldboete moeten bepalen, onjuist heeft beoordeeld.           NV/SA, vertegenwoordigd door T. R. Ottervanger van het
De geldboete van 10,3 miljoen euro is niet gerechtvaardigd en         advocatenkantoor Allen & Overy te Brussel (België).
hoe dan ook buitensporig.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster stelt dat de Commissie het passende basisbedrag
voor verzoeksters geldboete ten onrechte op 16 miljoen euro           —     krachtens artikel 232 EG vast te stellen dat de Commissie
heeft bepaald en dat zij geen onderscheid heeft gemaakt tussen              heeft nagelaten binnen een redelijke termijn een definitief
de zwaarte van verzoeksters inbreuk en die van de andere                    besluit ten nemen op de klachten die zij op 7 juli 1994
producenten. De Commissie heeft genegeerd dat verzoekster                   en 8 juni 1998 bij de Commissie had ingediend en over
vóór, tijdens en na het kartel de prijzen van de andere                   de inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, EG op
producenten volgde, en dat haar gedrag geen invloed had op                  17 augustus 1999 (PB C 306 van 23.10.1999, blz. 25);
 ---pagebreak--- C 31/14              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   2.2.2002
—     de Commissie te verwijzen in de kosten die verzoekster          Volgens verzoekster had de Commissie geen enkele reden om
      in deze procedure opkomen;                                      niet binnen een redelijke termijn te handelen. Het vooronder-
                                                                      zoek van de eerste klacht heeft 63 maanden geduurd en dat
                                                                      van de tweede klacht 16 maanden. Verder duurt de formele
—     alle andere maatregelen te treffen die het Gerecht zal          onderzoeksprocedure reeds twee jaar. Deutsche Post heeft
      vermenen te behoren.                                            dus reeds zeer lange tijd van onwettige staatssteun kunnen
                                                                      profiteren zonder dat de Commissie heeft ingegrepen. Dit heeft
                                                                      verzoeksters positie als concurrent van Deutsche Post ernstig
                                                                      aangetast.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      (1) PB C 20 van 23.1.1999, blz. 30.
                                                                      (2) PB C 174 van 19.6.1999, blz. 14.
                                                                      (3) PB C 306 van 23.10.1999, blz. 25.
Op 7 juli 1994 diende verzoekster, een vennootschap van de
groep United Parcel Services (UPS), die pakjes besteld over de
hele wereld, bij de Commissie een klacht in waarin zij stelde
dat Deutsche Post nog steeds staatssteun ontving, onder meer
in de vorm van compensaties voor verliezen en kruissubsidië-
ring van de postpakkettendienst uit monopolie-inkomsten van
de brievenpostactiviteiten; bij dezelfde brief diende zij ook een
klacht in op grond van artikel 82 EG. Op 2 oktober 1998 liet          Beroep, op 22 november 2001 ingesteld door Johannes
de Commissie verzoekster weten dat zij de positie en het                       Priesemann tegen Europese Centrale Bank
gedrag van Deutsche Post AG aan artikel 82 EG zou toetsen
en, althans voorlopig, geen procedure in de zin van artikel 88
zou inleiden. Daarop stelde verzoekster bij het Gerecht van                                   (Zaak T-286/01)
eerste aanleg een beroep tot nietigverklaring van dat „besluit”
in (zaak T-182/98). (1)
                                                                                (2002/C 31/28)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Op 8 juni 1998 diende verzoekster een andere klacht in.
Daarin stelde zij dat het gebruik van monopolie-inkomsten
voor het verwerven van de aandelen van DHL International
staatssteun vormde. Bij brief van 21 december 1998 verzocht
zij de Commissie binnen twee maanden haar standpunt te                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
bepalen over haar klacht. Omdat de Commissie bij het                  schappen is op 22 november 2001 beroep tegen Europese
verstrijken van die twee maanden nog steeds geen besluit had          Centrale Bank ingesteld door Johannes Priesemann, wonende
genomen en evenmin haar standpunt had bepaald, stelde                 te Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd door
verzoekster een beroep in krachtens artikel 232 EG (zaak              N. Pflüger, advocaat.
T-98/99) (2)
                                                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij brief van 17 augustus 1999 stelde de Commissie de                 —     nietig te verklaren het besluit van de Europese Centrale
Bondsrepubliek Duitsland officieel in kennis van haar besluit               Bank om verzoeker de schooltoelage (education allowan-
om de procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden (3). Het             ce) voor zijn drie kinderen te weigeren en — zo nodig
beroep in zaak T-182/98 werd niet-ontvankelijk verklaard                    — de besluiten die verweerster in de precontentieuze
(beschikking van de Vierde kamer van het Gerecht van                        procedure heeft genomen;
30 september 1999) en zaak T-98/99 werd doorgehaald in het
register (beschikking van de president van de Vierde kamer            —     de Europese Centrale Bank te verwijzen in de kosten van
van het Gerecht van 29 oktober 1999).
                                                                            de procedure.
Omdat de Commissie nog steeds geen standpunt had bepaald
over de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt van           Middelen en voornaamste argumenten
de maatregelen waarop de twee klachten betrekking hadden,
verzocht verzoekster haar bij brief van 5 juni 2001 haar
standpunt te bepalen en/of de in die klachten gevraagde               Verzoeker, personeelslid van verweerster, verzocht om toeken-
maatregelen te treffen. De in artikel 232 EG bedoelde termijn         ning van een schooltoelage voor zijn drie kinderen, die een
van twee maanden verstreek op 5 augustus 2001 zonder dat              internationale school bezoeken. Verweerster wees dit verzoek
de Commissie haar standpunt over verzoeksters klachten had            af op grond dat verzoeker niet aan de toekenningsvoorwaarden
bepaald. Om die redenen heeft verzoekster het onderhavige             voldeed daar hij al geen recht had op de ontheemdingstoelage
beroep ingesteld.                                                     (expatriation allowance).


title: Zaak C-199/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 29 april 2015 — Ciclat Soc. Coop./Consip SpA, Autorità per la Vigilanza sui Contratti Pubblici di lavori, servizi e forniture

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 29 april 2015 — Ciclat Soc. Coop./Consip SpA, Autorità per la Vigilanza sui Contratti Pubblici di lavori, servizi e forniture
   (Zaak C-199/15)
   (2015/C 262/02)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ciclat Soc. Coop.

      Verwerende partijen: Consip SpA, Autorità per la Vigilanza sui Contratti Pubblici di lavori, servizi e forniture

      Prejudiciële vraag

   Verzetten artikel 45 van richtlijn 18/2004 (1), gelezen in het licht van het redelijkheidsbeginsel, en de artikelen 49 VWEU en 56 VWEU zich tegen een nationale wettelijke regeling op grond waarvan voor aanbestedingsprocedures boven het drempelbedrag ambtshalve mag worden verzocht om een door de socialezekerheidsinstanties opgesteld getuigschrift (DURC) en de aanbestedende dienst verplicht is om als een beletsel voor deelneming aan te merken een getuigschrift waaruit blijkt dat in het verleden een schending van de bijdragebetalingsvoorschriften is begaan, welke schending zich meer in het bijzonder voordeed op het tijdstip van de deelneming, maar waarvan de ondernemer — die op het tijdstip van de deelneming in het bezit was van een geldig positief DURC — geen weet had, en die zich op het tijdstip van de gunning of van de ambtshalve verrichte controle hoe dan ook niet langer voordeed?

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Zaak T-400/10: Beroep ingesteld op 12 september 2010 — Hamas/Raad

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/32

         Beroep ingesteld op 12 september 2010 — Hamas/Raad
   (Zaak T-400/10)
   ()
   2010/C 317/60
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Hamas (vertegenwoordiger: L. Glock, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               kennisgeving C 188/13 van de Raad van 13 juli 2010 nietig verklaren;

               —

               besluit 2010/386/GBVB van de Raad van 12 juli 2010 nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 610/2010 van de Raad van 12 juli 2010 nietig verklaren;

               —

               de Raad in alle kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van kennisgeving 2010/C 188/09 van de Raad (1), van besluit 2010/386/GBVB van de Raad (2), en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 610/2010 van de Raad (3), voor zover haar naam blijft gehandhaafd op de lijst van personen, groepen en entiteiten wier tegoeden en economische middelen worden bevroren op grond van de artikelen 2, 3 en 4 van Gemeenschappelijk Standpunt 2001/931/GBVB (4) en artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2580/2001 met het oog op de strijd tegen het terrorisme.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan. Met betrekking tot kennisgeving 2010/C 188/09 van de Raad:

               —

               schending van artikel 297, lid 2, derde alinea, VWEU, aangezien de kennisgeving niet aan verzoekster is betekend en een eenvoudige mededeling in het Publicatieblad van de Europese Unie niet als een dergelijke betekening van deze tekst kan worden beschouwd;

               —

               schending van artikel 41, lid 2, sub b, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aangezien de kennisgeving voor verzoekster nagenoeg ontoegankelijk was;

               —

               schending van artikel 6, lid 3, sub a, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), betreffende het recht van degene tegen wie een vervolging is ingesteld om onverwijld, in een taal die hij verstaat en in bijzonderheden, op de hoogte te worden gesteld van de aard en de reden van de tegen hem ingebrachte beschuldiging;

         en met betrekking tot besluit 2010/386/GBVB en verordening nr. 610/2010:

               —

               kennelijke beoordelingsfout, aangezien Hamas een wettelijk verkozen regering is die volgens het beginsel van niet-inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van een staat niet op de terroristenlijsten mag worden geplaatst;

               —

               schending van de fundamentele rechten van verzoekster door de schending:

                           —

                           van haar rechten van verdediging en van het recht op goed bestuur, aangezien het besluit om verzoekster te handhaven op de lijst van personen, groepen en entiteiten wier tegoeden en economische middelen worden bevroren niet werd voorafgegaan door een mededeling van de haar ten laste gelegde elementen en verzoekster niet de gelegenheid heeft gekregen om haar standpunt over deze elementen op nuttige wijze kenbaar te maken; en

                           —

                           van het eigendomsrecht, aangezien de bevriezing van verzoeksters tegoeden een ongerechtvaardigde beperking van haar eigendomsrecht vormt;

               —

               schending van de in artikel 296 VWEU neergelegde motiveringsplicht, aangezien de Raad noch besluit 2010/386/GBVB, noch verordening nr. 610/2010 uitdrukkelijk heeft gemotiveerd.

      (1)  Kennisgeving 2010/C 188/09 van de Raad van 13 juli 2010 aan de personen, groepen en entiteiten die zijn geplaatst op de lijst bedoeld in artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB C 188, blz. 13).

      (2)  Besluit 2010/386/GBVB van de Raad van 12 juli 2010 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van Gemeenschappelijk Standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme (PB L 178, blz. 28).

      (3)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 610/2010 van de Raad van 12 juli 2010 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1285/2009 (PB L 178, blz. 1).

      (4)  Gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB van de Raad van 27 december 2001 betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrĳding van het terrorisme (PB L 344, blz. 93).


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 19 maart 1998 in zaak T-74/96: G. Tzoanos tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Besluit houdende tuchtrechtelijk ontslag - Beroep tot nietigverklaring - Samenloop van tuchtprocedure en strafvervolgingen - Beoordelingsfouten - Recht van verweer - Artikelen 12, 13, 14, 21 en 86 van het Statuut - Evenredigheidsbeginsel - Beginsel van gelijke behandeling - Misbruik van bevoegdheid)

text:
2.5.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 137/13
    pese Gemeenschappen over een verzoek om een preju-             voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is; dit brengt voor
    dicieÈle beslissing, in afwachting van de definitieve          de lidstaten de verplichting mee zich te houden aan de in
    rechtsbescherming voorlopig wordt vastgesteld, nood-           de richtlijnen vastgestelde omzettingstermijnen. In casu is
    zakelijk ter voorkoming van ernstige en onherstelbare          deze termijn verstreken op 1 juli 1994 wat Richtlijn 93/
    schade, en is als een dergelijke schade te beschouwen,         18/EEG betreft en op 20 december 1994 wat Richtlijn 94/
    het feit dat de bindende vaststelling van het bestaan          60/EG betreft, zonder dat de Italiaanse Republiek de bepa-
    van de feitelijke voorwaarden voor het vrije verkeer op        lingen heeft vastgesteld die nodig zijn om aan die richtlij-
    grond van de associatie, in het concrete geval niet            nen te voldoen.
    onmiddellijk, maar op een later tijdstip plaatsvindt?
                                                                   (1) PB L 104 van 29.4.1993, blz. 46.
Beroep, op 11 maart 1998 ingesteld door Commissie van              (2) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 1.
 de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                        (Zaak C-66/98)
                         (98/C 137/25)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 11 maart 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van
haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Ð te verklaren dat de Italiaanse Republiek, door niet de
    nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te
    hebben vastgesteld, of althans meegedeeld aan de
    Commissie, om te voldoen aan                                                  Doorhaling van zaak C-261/97 (1)
    Ð Richtlijn 93/18/EEG van de Commissie van 5 april
         1993 tot derde aanpassing aan de vooruitgang van                                   (98/C 137/26)
         de techniek van Richtlijn 88/379/EEG van de Raad
         betreffende de onderlinge aanpassing van de wette-
         lijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lid-
         staten inzake de indeling, de verpakking en het
         kenmerken van gevaarlijke preparaten (1),
    Ð Richtlijn 94/60/EG van het Europees Parlement en
         de Raad van 20 december 1994 tot veertiende wij-
         ziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de
         onderlinge aanpassing van de wettelijke en
         bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake
         de beperking van het op de markt brengen en van
         het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en           De president van het Hof van Justitie van de Europese
         preparaten (2),                                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 februari
                                                                   1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-261/
    de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende ver-              97 (verzoek van de Cour d'appel de Douai om een prejudi-
    plichtingen niet is nagekomen;                                 cieÈle beslissing): K. H. Baumann tegen URSSAF Lille.
Ð de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
Artikel 189 van het EG-Verdrag bepaalt dat een richtlijn
verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat            (1) PB C 271 van 6.9.1997.
 ---pagebreak--- C 137/14              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   2.5.98
                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           4. Verwijst de Commissie in de kosten.
                     van 17 maart 1998
in zaak T-183/95: G. Carraro tegen Commissie van de                (1) PB C 333 van 9.12.1995.
                 Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren Ð Artikel 24 van het Statuut Ð Bijstands-
    plicht Ð Stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing)
                        (98/C 137/27)
                                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    (Procestaal: Italiaans)
                                                                                van 19 maart 1998
                                                                   in zaak T-74/96: G. Tzoanos tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
In zaak T-183/95, G. Carraro, ambtenaar van de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen, tewerkgesteld bij              (Ambtenaren Ð Besluit houdende tuchtrechtelijk ontslag
het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek te Ispra              Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Samenloop van tuchtpro-
en wonende te Ispra (ItalieÈ), vertegenwoordigd door G.            cedure en strafvervolgingen Ð Beoordelingsfouten Ð
Marchesini, advocaat bij de Corte di cassazione van de             Recht van verweer Ð Artikelen 12, 13, 14, 21 en 86 van
Italiaanse Republiek, domicilie gekozen hebbende te                het Statuut Ð Evenredigheidsbeginsel Ð Beginsel van
Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,                   gelijke behandeling Ð Misbruik van bevoegdheid)
rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Euro-
pese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valsesia), betref-                                    (98/C 137/28)
fende, ten eerste, een beroep tot nietigverklaring van het
door de Commissie stilzwijgend genomen besluit tot afwij-
zing van het door verzoeker op 28 juli 1994 ingediend ver-
zoek om bijstand, en ten tweede, een aantal vorderingen
tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Derde Kamer),
samengesteld als volgt: V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A.
Potocki, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,                             (Procestaal: Frans)
op 17 maart 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                   In zaak T-74/96, G. Tzoanos, gewezen ambtenaar van de
1. Verklaart nietig het door de Commissie stilzwijgend             Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
     genomen besluit tot afwijzing van het door verzoeker          Brussel, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat te
     op 28 juli 1994 ingediende verzoek om bijstand.               Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                   kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort
                                                                   Rheinsheim 2, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                   schappen (gemachtigden: G. Valsesia, D. Waelbroeck en
                                                                   O. Speltdoorn), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                                                                   van het besluit van de Commissie van 22 juni 1995 waar-
2. Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker             bij verzoeker tuchtrechtelijk is ontslagen zonder verlies
     van het symbolische bedrag van eÂeÂn ECU ter vergoe-          van zijn recht op ouderdomspensioen, alsmede van het
     ding van morele schade.                                       besluit van 19 februari 1996 houdende uitdrukkelijke
                                                                   afwijzing van de door verzoeker op 21 september 1995
                                                                   tegen het besluit van 22 juni 1995 ingediende klacht, heeft
                                                                   het Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P.
                                                                   Lindh, president, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters;
                                                                   griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 19 maart 1998
3. Verwerpt het beroep voor het overige.                           een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-98/15: Beroep ingesteld op 25 februari 2015 — Tubes Radiatori/BHIM — Antrax It (Verwarmingsradiatoren)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/60

         Beroep ingesteld op 25 februari 2015 — Tubes Radiatori/BHIM — Antrax It (Verwarmingsradiatoren)
   (Zaak T-98/15)
   (2015/C 138/78)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Tubes Radiatori Srl (Resana, Italië) (vertegenwoordigers: S. Verea, K. Muraro, M. Balestriero, P. Menapace, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Antrax It Srl (Resana, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken model: verzoekende partij

      Betrokken model: gemeenschapsmodel voor „verwarmingsradiatoren” –gemeenschapsmodel nr. 000169 370-0002

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 9 december 2015 in zaak R 1643/2014-3

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen en bijgevolg vaststellen dat het gemeenschapsmodel nr. 000169 370 0002 van Tubes Radiatori Srl geldig is aangezien het een nieuw model met een eigen karakter betreft;

               —

               het BHIM overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten van de procedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 1 quinquies van verordening (EG) nr. 216/96, van het beginsel van hoor en wederhoor alsook van de motiveringsplicht;

               —

               exceptie van gezag van gewijsde.


title: Zaak C-29/12: Beroep ingesteld op 20 januari 2012 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/16

         Beroep ingesteld op 20 januari 2012 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-29/12)
   2012/C 98/26
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en M. Noll-Ehlers, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Bondrepubliek Duitsland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2009/131/EG van de Commissie van 16 oktober 2009 tot wijziging van bijlage VII bij richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Gemeenschap (1), althans door deze bepalingen niet volledig aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 19 juli 2010 verstreken.

      (1)  PB L 273, blz. 12.


title: Zaak C-330/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Sezione Terza (Italië) op 5 juli 2010 — Edison Trading SpA/Autorità per l'Energia Elettrica e il Gas

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Sezione Terza (Italië) op 5 juli 2010 — Edison Trading SpA/Autorità per l'Energia Elettrica e il Gas
   (Zaak C-330/10)
   ()
   2010/C 346/41
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Sezione Terza

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Edison Trading SpA

      Verwerende partij: Autorità per l'Energia Elettrica e il Gas

      Prejudiciële vraag

   Staan de artikelen 23, 43, 49 en 56 van het Verdrag en de artikelen 11, leden 2 en 6, en 24 van richtlijn 2003/54/EG (1) in de weg aan een nationale regeling die, zonder aan de Europese Commissie te zijn meegedeeld, bepaalde producenten van elektriciteit die onder bepaalde omstandigheden van essentieel belang zijn om te voldoen aan de energiebehoefte voor de distributiediensten, op permanente basis de verplichting oplegt elektriciteit aan te bieden op de elektriciteitsbeurs volgens programma’s die door de externe netwerkbeheerder worden bepaald, en de vergoeding voor die aanbiedingen van energie onttrekt aan de vrije beslissing van de producent door haar te koppelen aan parameters die niet tevoren „volgens transparante, niet-discriminerende en op de markt gebaseerde procedures” zijn vastgelegd?

      (1)  PB L 176, blz. 37.


title: Zaak T-51/12: Arrest van het Gerecht van 30 september 2014 — Scooters India/BHIM — Brandconcern (LAMBRETTA) [„Gemeenschapsmerk — Vervalprocedure — Gemeenschapswoordmerk LAMBRETTA — Normaal gebruik van het merk — Gedeeltelijk verval — Artikel 51, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/34

      Arrest van het Gerecht van 30 september 2014 — Scooters India/BHIM — Brandconcern (LAMBRETTA)
      (Zaak T-51/12) (1)

      ([„Gemeenschapsmerk - Vervalprocedure - Gemeenschapswoordmerk LAMBRETTA - Normaal gebruik van het merk - Gedeeltelijk verval - Artikel 51, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
      (2014/C 395/40)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Scooters India Ltd (Lucknow, India) (vertegenwoordiger: B. Brandreth, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Brandconcern BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: G. Casucci, N. Ferretti en C. Galli, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 1 december 2011 (zaak R 2312/2010-1) inzake een vervalprocedure tussen Brandconcern BV en Scooters India Ltd

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 1 december 2011 (zaak R 2312/2010-1) wordt vernietigd.

                  2)

                  Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Scooters India Ltd, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

                  3)

                  Brandconcern BV zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Zaak C-194/05: Beroep, op 2 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/24

         Beroep, op 2 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-194/05)
   (2005/C 182/45)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 2 mei 2005 beroep ingesteld tegen de Italiaanse Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Konstantinidis, lid van de Juridische dienst van de Commissie, en G. Bambara, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1)

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, voorzover ingevolge artikel 10 van wet nr. 93/2001 en artikel 1, punten 17 en 19, van wet nr. 443/2001 van de werkingssfeer van de nationale afvalstoffenregeling worden uitgesloten aarde en steengruis afkomstig van graafwerken en bestemd voor daadwerkelijk hergebruik in aanaardingen, opvullingen, ophogingen en vermalingen, met uitsluiting van materialen die afkomstig zijn van vervuilde sites en gesaneerde gebieden met een concentratie van vervuilende stoffen die boven de in de toepasselijke voorschriften vastgestelde tolerantiegrenzen ligt, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG (1) betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EG (2);

               2)

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie is van mening dat de Italiaanse Republiek, voorzover zij aarde en steengruis afkomstig van graafwerken en bestemd voor daadwerkelijk hergebruik in aanaardingen, opvullingen, ophogingen en vermalingen, van de werkingssfeer van de nationale afvalstoffenregeling heeft uitgesloten, de krachtens artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EG, op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

      (1)  PB L 194 van 25.07.1975, blz. 39.

      (2)  PB L 78 van 26.03.1991, blz. 32.


title: Zaak T-137/00: Beroep, op 22 mei 2000 ingesteld door Cambridge Healthcare Supplies Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 192/26              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         8.7.2000
Waar of dienst:              waren van klasse 3 van de Over-          Middelen en voornaamste argumenten
                             eenkomst van Nice (o.m. bleek-
                             middelen en andere wasmiddelen;
                             reinigingsmiddelen, afwasmid-            Het beroep is met name gebaseerd op de volgende gronden:
                             delen, zepen, parfumerieën,
                             etherische oliën, cosmetische mid-       — Adipex Retard-Kapseln worden uitsluitend in de handel
                             delen, haarlotions, tandreinigings-           gebracht op basis van een Oostenrijkse vergunning, in
                             middelen)                                     verband waarmee de procedure van de wederzijdse erken-
                                                                           ning in de zin van hoofdstuk III van de richtlijn 75/319 (1)
Bij de kamer van beroep      weigering van inschrijving door               niet van toepassing was. De Commissie was derhalve niet
bestreden beslissing:        de onderzoeker                                bevoegd om de bestreden beschikking vast te stellen.
                                                                      — De Commissie heeft haar beschikking ten onrechte geba-
Middelen:                    Schending van artikel 7, lid 1,
                                                                           seerd op artikel 15 bis van richtlijn 75/319 en op de
                             sub b, van verordening (EG)
                                                                           criteria van artikel 5 van de richtlijn 65/65 (2). Doch alleen
                             nr. 40/94
                                                                           artikel 11 van richtlijn 65/65/EEG is relevant.
                                                                      — Aan de voorwaarden voor intrekking van de vergunning is
                                                                           niet voldaan. Dat Phentermine bij normaal gebruik schade-
                                                                           lijk is of dat de therapeutische werking ontbreekt, is niet
                                                                           naar behoren vastgesteld.
                                                                      (1) Tweede richtlijn (75/319/EEG) van de Raad van 20 mei 1975
                                                                          betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
Beroep, op 17 mei 2000 ingesteld door Gerot Pharmazeu-                    bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten (PB L 147,
tika GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         blz. 13).
                                                                      (2) Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende
                           schappen                                       de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
                                                                          inzake farmaceutische specialiteiten (PB L 1965, 22, blz. 369).
                       (Zaak T-132/00)
                       (2000/C 192/49)
                       (Procestaal: Duits)
                                                                      Beroep, op 22 mei 2000 ingesteld door Cambridge Health-
                                                                      care Supplies Limited tegen Commissie van de Europese
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                     Gemeenschappen
schappen is op 17 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Gerot Pharmazeutika
                                                                                (Zaak T-137/00)
GmbH, te Wenen, vertegenwoordigd door K. Grigkar, advocaat
aldaar.
                                                                                (2000/C 192/50)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Engels)
— nietig te verklaren beschikking K (2000) 452 van de
    Commissie van 9 maart 2000 over de intrekking van
    de vergunning inzake voor menselijk gebruik bestemde              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
    geneesmiddelen die de stof Phentermine bevatten, meer in          schappen is op 22 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
    het bijzonder wat het geneesmiddel Adipex Retard-Kapseln          van de Europese Gemeenschappen door Cambridge Healthcare
    betreft, waarvoor verzoekster een vergunning heeft; subsi-        Supplies Limited, vertegenwoordigd door D. Vaughan, QC,
    diair                                                             K. Bacon, Barrister, en S. Davis, Solicitor, Clifford Chance,
                                                                      London.
— de beschikking van de Commissie nietig te verklaren voor
    zover bij artikel 1 in samenhang met bijlage I bij de             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    beschikking de lidstaat Oostenrijk wordt gelast de vergun-
    ning voor verzoeksters geneesmiddel, Adipex Retard-               — beschikking C (2000) 452 van de Commissie van 9 maart
    Kapseln, dat Phentermine bevat, in te trekken; en bovendien            2000 nietig te verklaren;
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                             — de Commissie te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 8.7.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 192/27
Middelen en voornaamste argumenten                                        voor het hierboven bedoelde Comité als in de procedure
                                                                          die tot de vaststelling van de beschikking van de Commissie
De bestreden beschikking verlangt van de lidstaten dat zij de             heeft geleid;
vergunningen voor het in de handel brengen van producten             — de beschikking voldoet niet aan de criteria van richtlijnen
die Phentermine bevatten, intrekken.                                      65/65/EEG (2) en 75/319/EEG voor de intrekking van een
                                                                          vergunning voor het in de handel brengen; zij is bovendien
Verzoekster bezit in het Verenigd Koninkrijk een vergunning               in strijd met artikel 253 EG, inzake de motiveringsplicht;
voor het in de handel brengen van capsules Ionamin 15mg en
30mg, geneesmiddelen die Phentermine bevatten. Zij vordert           — de beoordeling door het Comité en door de Commissie
de nietigverklaring van de beschikking op de volgende                     van de veiligheid en de doeltreffendheid van Phentermine
gronden:                                                                  is niet gebaseerd op enig betrouwbaar wetenschappelijk
                                                                          bewijsmateriaal, en wordt in feite tegengesproken door de
— de voorlegging krachtens artikel 15 bis van richtlijn                   overtuigende bewijselementen die zowel door verzoekster
    75/319/EEG (1) van Phentermine aan het Comité voor                    als door het Comité zijn verzameld.
    farmaceutische specialiteiten was ongeldig; bovendien is
    dit Comité in zijn advies buiten de perken van het verzoek       (1) Tweede richtlijn (75/319/EEG) van de Raad van 20 mei 1975
    om advies getreden; de Commissie was dus niet bevoegd                betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                         bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten (PB L 147,
    om maatregelen te nemen;                                             blz. 13).
                                                                     (2) Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende
— de beschikking is aangetast door een schending van                     de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
    wezenlijke procedurele vereisten, zowel in de procedure              inzake farmaceutische specialiteiten (PB L 1965, 22, blz. 369).


title: Zaak F-100/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 18 juni 2013 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bezoldiging — Dagvergoeding — Voorwaarden voor toekenning — Daadwerkelijke vestiging in standplaats — Beroep kennelijk rechtens ongegrond — Gerechtskosten — Artikel 94 Reglement voor de procesvoering)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/48

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 18 juni 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-100/11) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bezoldiging - Dagvergoeding - Voorwaarden voor toekenning - Daadwerkelijke vestiging in standplaats - Beroep kennelijk rechtens ongegrond - Gerechtskosten - Artikel 94 Reglement voor de procesvoering)
   2013/C 252/86
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en J. Baquero Cruz, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om verzoeker in verband met het besluit om hem over te plaatsen van de delegatie in Angola naar het hoofdkantoor te Brussel de dagvergoeding toe te kennen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

               3)

               Marcuccio wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 2 000 EUR aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012, blz. 67.


title: Zaak T-535/14: Arrest van het Gerecht van 14 januari 2016 — The Cookware Company/BHIM — Fissler (VITA+VERDE) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk VITA+VERDE — Ouder woordmerk VITAVIT — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/17

         Arrest van het Gerecht van 14 januari 2016 — The Cookware Company/BHIM — Fissler (VITA+VERDE)
   (Zaak T-535/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk VITA+VERDE - Ouder woordmerk VITAVIT - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 078/26)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Cookware Company Ltd (Hongkong, China) (vertegenwoordiger: K. Manhaeve, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Fissler GmbH (Idar-Oberstein, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Späth en V. Töbelmann, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 15 april 2014 (zaak R 1082/2013-2) inzake een oppositieprocedure tussen Fissler GmbH en The Cookware Company Ltd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               The Cookware Company Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.