title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 december 1999 in zaak T-161/98: H. de Compte tegen Europees Parlement (Ambtenaren — Nietigverklaring van tuchtmaatregel — Beroep dat kennelĳk niet-ontvankelĳk is — Beroep dat kennelĳk rechtens ongegrond is)

text:
C 79/26                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       18.3.2000
(gemachtigde: J. Currall), betreffende een beroep tot nietigver-                     BESCHIKKING VAN HET GERECHT
klaring van het besluit van de Commissie van 10 oktober 1997                                VAN EERSTE AANLEG
waarbij verzoeker wegens niet-nakoming van zijn statutaire
verplichtingen bij wijze van tuchtmaatregel is teruggezet van                               van 23 november 1999
de rang D 1, salaristrap 8, in de rang D 2, salaristrap 8, heeft
het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Garcı́a-         in zaak T-173/98, Unión de Pequeños Agricultores tegen
Valdecasas, president, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier:                      Raad van de Europese Unie (1)
H. Jung, op 24 november 1999 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                    („Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                                  (2000/C 79/58)
2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                                                 (Procestaal: Spaans)
(1) PB C 312 van 10.10.1998
                                                                        In zaak T-173/98, Unión de Pequeños Agricultores, gevestigd
                                                                        te Madrid, vertegenwoordigd door J. Ledesma Bartret en J. Ji-
                                                                        ménez Laiglesia y de Oñate, advocaten te Madrid, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Llasser Moyano, Rue
                                                                        Wenkelhiel 22, Dalheim, tegen Raad van de Europese Unie
                                                                        (gemachtigden: I. Dı́ez Parra en A. Tanca), betreffende een
                                                                        verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG)
                                                                        nr. 1638/98 van de Raad van 20 juli 1998 tot wijziging van
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 verordening nr. 136/66/EEG houdende de totstandbrenging
                    VAN EERSTE AANLEG                                   van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
                                                                        oliën en vetten (PB L 210, blz. 32), heeft het Gerecht (Derde
                                                                        kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident,
                     van 8 december 1999                                J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op 23 november
                                                                        1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
in zaak T-161/98: H. de Compte tegen Europees Parle-                    als volgt:
                              ment (1)
                                                                        1) Het beroep wordt als kennelijk niet-ontvankelijk verworpen.
(Ambtenaren — Nietigverklaring van tuchtmaatregel —                     2) Verzoekster zal haar eigen kosten dragen, alsmede de kosten van
Beroep dat kennelijk niet-ontvankelijk is — Beroep dat                       de Raad.
               kennelijk rechtens ongegrond is)
                                                                        3) De Diputación Provincial de Jaén, de Junta de Comunidades de
                          (2000/C 79/57)                                     Castilla-La Mancha, de Consejo de Gobierno de la Comunidad
                                                                             Autónoma de Andalucı́a en de Commissie zullen hun eigen
                                                                             kosten dragen.
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        (1) PB C 71 van 13.3.99.
In zaak T-161/98, H. de Compte, voormalig ambtenaar
van het Europees Parlement, wonende te Longeville-lès-Metz
(Frankrijk), vertegenwoordigd door H. Ferretti, advocaat te
Thionville, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van A. Lutgen, advocaat aldaar, Rue J.-P. Brasseur 1,                        BESCHIKKING VAN HET GERECHT
tegen Europees Parlement (gemachtigden: M. Peter, Y. Pantalis                               VAN EERSTE AANLEG
en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot nietigverklaring
van het besluit van de voorzitter van het Europees Parlement                                 van 8 december 1999
van 18 januari 1988 waarbij verzoeker bij wijze van tucht-
maatregel is teruggezet van de rang A 3, salaristrap 8, in de           in de zaak T-79/99, Euro-Lex European Law Expertise
rang A 7, salaristrap 6, heeft het Gerecht (Vierde kamer),              GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
samengesteld als volgt: V. Tiili, president, R. M. Moura-Ramos                   markt (merken, tekeningen en modellen) (1)
en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 8 december 1999
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:             (Gemeenschapsmerk — Vertegenwoordiging door advocaat
                                                                        die directeur van verzoekende vennootschap is — Niet-ont-
1) Het beroep wordt verworpen.                                                                     vankelijkheid)
2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                                                   (2000/C 79/59)
(1) PB C 378 van 5.12.1998.                                                                      (Procestaal: Duits)
                                                                        In zaak T-79/99, Euro-Lex European Law Expertise GmbH,
                                                                        gevestigd te Emmerich (Duitsland), vertegenwoordigd door


title: Zaak T-893/16: Beroep ingesteld op 19 december 2016 — Xiaomi/EUIPO — Apple (MI PAD)

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/26

         Beroep ingesteld op 19 december 2016 — Xiaomi/EUIPO — Apple (MI PAD)
   (Zaak T-893/16)
   (2017/C 046/29)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Xiaomi, Inc. (Beijing, China) (vertegenwoordigers: T. Raab en C. Tenkhoff, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Apple Inc. (Cupertino, Californië, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „MI PAD” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 780 987

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 22 september 2016 in zaak R 363/2016-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO in de proceskosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak F-3/06: Beroep ingesteld op  6 januari 2006  — Frankin e.a. tegen Commissie

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/33

         Beroep ingesteld op 6 januari 2006 — Frankin e.a. tegen Commissie
   (Zaak F-3/06)
   (2006/C 74/65)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekers: Jacques Frankin (Sorée, België) en anderen (vertegenwoordigers: G. Bounéou en F. Frabetti, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekers

               —

               nietigverklaring van het uitdrukkelijke besluit van 10 juni 2005 waarbij de Commissie verzoekers bijstand uit hoofde van artikel 24 van het Statuut weigert;

               —

               veroordeling van de Commissie, aan elk der verzoekers de hierdoor geleden schade te vergoeden;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers, allen ambtenaar of ander personeelslid van de Commissie, hadden verzocht om overdracht van hun in België verkregen pensioenrechten naar het stelsel van de Gemeenschap, overeenkomstig de bepalingen van een Belgische wet van 1991. In 2003 heeft België een nieuwe wet goedgekeurd, die volgens verzoekers gunstiger voorwaarden bepaalt voor dit soort nieuwe overdrachten. Aangezien verzoekers hun rechten reeds hadden overgedragen, kwamen zij evenwel niet in aanmerking voor de toepassing van de bepalingen van de wet van 2003.
   Verzoekers hebben dus om de in artikel 24 van het Statuut bepaalde bijstand verzocht. De Commissie, die haar ambtenaren en tijdelijke personeelsleden niet wilde bijstaan bij de verkrijging van die overdrachten, heeft hun verzoek bij besluit van 10 juni 2005 afgewezen.
   Met hun beroep bestrijden verzoekers dit besluit, dat zij als een met artikel 24 van het Statuut strijdige weigering van bijstand aanmerken. Naast laatstgenoemd artikel beroepen zij zich tot staving van hun vorderingen op schending van de zorgplicht, schending van het non-discriminatiebeginsel, niet-naleving van het verbod van willekeur, schending van de motiveringsplicht, schending van het vertrouwensbeginsel, niet-nakoming van de regel „patere legem quam ipse fecisti” en misbruik van bevoegdheid.


title: Zaak T-590/14: Arrest van het Gerecht van 12 mei 2016 – Zuffa/EUIPO (ULTIMATE FIGHTING CHAMPIONSHIP) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk ULTIMATE FIGHTING CHAMPIONSHIP — Absolute weigeringsgronden — Geen onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Verkrijging van onderscheidend vermogen door gebruik — Motiveringsplicht — Relevant publiek — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en leden 2 en 3, en artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/11

         Arrest van het Gerecht van 12 mei 2016 – Zuffa/EUIPO (ULTIMATE FIGHTING CHAMPIONSHIP)
   (Zaak T-590/14) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk ULTIMATE FIGHTING CHAMPIONSHIP - Absolute weigeringsgronden - Geen onderscheidend vermogen - Beschrijvend karakter - Verkrijging van onderscheidend vermogen door gebruik - Motiveringsplicht - Relevant publiek - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en leden 2 en 3, en artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 232/13)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Zuffa, LLC (Las Vegas, Nevada, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, K. Gilbert en C. Balme, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 19 mei 2014 (zaak R 1425/2013-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het teken ULTIMATE FIGHTING CHAMPIONSHIP als Uniemerk

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 19 mei 2014 (zaak R 1425/2013-2) wordt vernietigd voor zover daarbij het beroep van Zuffa, LLC is verworpen voor de volgende waren en diensten:

                           —

                           „voorbespeelde geluidscassettes; schijfvormige geluidsdragers; compactdiscs (cd); voorbespeelde videocassettes; laservideodiscs; digitale videodiscs; dvd’s; elektronische dragers voor opslag; USB-sticks; cd-roms met wedstrijden, evenementen en programma’s over gemengde oosterse vechtsporten; cinematografische films op het gebied van gemengde oosterse vechtsporten” van klasse 9;

                           —

                           „verschaffen van informatie met betrekking tot gemengde oosterse vechtsporten via communicatie- en computernetwerken; verschaffen van nieuws en informatie op het gebied van sport, fitness en gemengde oosterse vechtsporten via communicatie- en computernetwerken” van klasse 41.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Zuffa, LLC en het EUIPO dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2003 in zaak T-243/01: Sony Computer Entertainment Europe Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelĳk douanetarief — Tariefposten — Spelconsole — Indeling in gecombineerde nomenclatuur")

text:
C 289/20                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                            29.11.2003
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 10 september 2003
                      van 18 september 2003
                                                                            in zaak T-165/01: Hans McAuley tegen Raad van de
                                                                                Europese Unie (1)
in zaak T-73/01: Spyridon de Athanassios Pappas tegen                       (Beoordelingsrapport — Gids voor de beoordeling— Veran-
       Comité van de Regio’s van de Europese Unie (1)                       dering van beoordelaar tijdens beoordelingsperiode — We-
                                                                                zenlijke onregelmatigheid)
                                                                                (2003/C 289/42)
(Ambtenaren — Aanwerving — Ambt van secretaris-gene-
raal van het Comité van de Regio’s — Kennisgeving van
                                                                                (Procestaal: Frans)
                vacature — Aanwervingsprocedure)
                                                                            In zaak T-165/01, Hans McAuley, ambtenaar van de Raad van
                          (2003/C 289/41)                                   de Europese Unie, wonende te Brussel (België), vertegenwoor-
                                                                            digd door J.-N. Louis en S. Orlandi, advocaten, domicilie
                                                                            gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de Europese
                                                                            Unie (gemachtigden: F. Anton en A. Pillette), betreffende een
                           (Procestaal: Frans)
                                                                            beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Raad van
                                                                            15 september 2000 tot vaststelling van verzoekers definitief
                                                                            beoordelingsrapport voor de periode van 1 juli 1997 tot
                                                                            en met 30 juni 1999, heeft het Gerecht (Vierde kamer),
                                                                            samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, P. Mengozzi
                                                                            en M. Vilaras, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op
In zaak T-73/01, Spyridon de Athanassios Pappas, voormalig
ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschap-                     10 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
pen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door M.-                 luidt als volgt:
A. Lucas, advocaat, tegen Comité van de Regio’s van de
                                                                            1)    Verklaart het besluit van de Raad van 15 september 2000 tot
Europese Unie (gemachtigden: P. Cervilla en D. Waelbroeck),
betreffende een verzoek strekkende tot nietigverklaring van                       vaststelling van verzoekers definitief beoordelingsrapport voor
                                                                                de periode van 1 juli 1997 tot en met 30 juni 1999 nietig.
het besluit van het Comité van de Regio’s van 13 juni 2000
houdende benoeming van Vincenzo Falcone als secretaris-                     2)    Verwijst de Raad in de kosten.
generaal van het Comité van de Regio’s (aankondiging van
aanwerving 2000/C 28 A/01) en afwijzing van verzoekers
sollicitatie naar deze betrekking, alsmede van het besluit                  (1) PB C 289 van 13.10.2001.
houdende afwijzing van de door verzoeker ingediende klacht,
heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:
K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;
griffier: D. Christensen, administrateur, op 18 september 2003
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 30 september 2003
1)    Verklaart nietig het besluit van het Comité van de regio’s van
      13 juni 2000 houdende benoeming van Vincenzo Falcone als              in zaak T-243/01: Sony Computer Entertainment Europe
      secretaris-generaal van het Comité van de Regio’s (aankondiging       Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
      van aanwerving 2000/C 28 A/01) en de afwijzing van de                                                pen (1)
      sollicitatie van Pappas naar deze betrekking.
                                                                            („Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk doua-
                                                                            netarief — Tariefposten — Spelconsole — Indeling in
2)    Verwijst het Comité van de Regio’s in de kosten.                                        gecombineerde nomenclatuur”)
                                                                                (2003/C 289/43)
(1) PB C 161 van 2.6.01.                                                                             (Procestaal: Engels)
                                                                            In zaak T-243/01, Sony Computer Entertainment Europe Ltd,
                                                                            gevestigd te Londen (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd
 ---pagebreak--- 29.11.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 289/21
door P. De Baere, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                  1)    Verklaart nietig het besluit houdende vaststelling van verzoekers
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                          definitieve beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 1995
pen (gemachtigde: R. Wainwright), betreffende een verzoek tot                    tot 30 juni 1997.
nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1400/2001 van de
Commissie van 10 juli 2001 tot indeling van bepaalde                       2)    Veroordeelt de Commissie ertoe, verzoeker 1 500 euro te betalen
goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 189,                             ter vergoeding van de morele schade die hij heeft geleden.
blz. 5), corrigendum gepubliceerd voor de Duitse, de Engelse,
de Finse, de Portugese en de Zweedse versie (PB 2001, L 191,
blz. 49), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als                3)    Verwijst de Commissie in de kosten.
volgt: K. Lenaerts, president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;
griffier: J. Plingers, administrateur, op 30 september 2003 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         (1) PB C 56, van 2 maart 2002.
1)    Verklaart nietig verordening (EG) nr. 1400/2001 van de
      Commissie van 10 juli 2001 tot indeling van bepaalde
      goederen in de gecombineerde nomenclatuur, voorzover daarin
      de in kolom 1 van de tabel in bijlage bij deze verordening
      omschreven console onder GN-code 9504 10 00 is ingedeeld,
      en de erbij horende cd-rom onder GN-code 8524 39 90.
2)    Wijst het verzoek om overlegging van het advies van verweersters       ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      juridische dienst af.
                                                                                van 30 september 2003
3)    Verwijst verweerster in de kosten.
                                                                           in zaak T-214/02: Maria-Angeles Martínez Valls tegen
(1) PB C 3 van 5.1.2002.
                                                                                Europees Parlement (1)
                                                                           (Openbare dienst — Vergelijkend onderzoek — Niet-toe-
                                                                             lating tot mondeling examen — Toegang tot documenten)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                           (2003/C 289/45)
                      van 30 september 2003                                                           (Procestaal: Frans)
in zaak T-296/01: Antonio Tatti tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           In zaak T-214/02, Maria-Angeles Martínez Valls, wonende te
(Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Tardieve opstelling                    Brussel (België), vertegenwoordigd door G. Vandersanden en
— Regelmatigheid van beoordelingsprocedure — Beroep tot                    L. Levi, advocaten, tegen Europees Parlement (gemachtigden:
       nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)                     H. von Hertzen en D. Moore), betreffende, enerzijds, een
                                                                           vordering tot nietigverklaring van de brieven van 3 april en
                           (2003/C 289/44)                                 31 mei 2002 waarbij de jury heeft vastgesteld dat verzoekster
                                                                           niet was geslaagd voor het schriftelijk examen van vergelijkend
                            (Procestaal: Frans)                            onderzoek PE/90/A en, wat de brief van 31 mei 2002 betreft,
                                                                           voorzover de jury daarbij de toegang tot bepaalde documenten
                                                                           heeft geweigerd, en anderzijds, een vordering tot vergoeding
                                                                           van de schade die verzoekster door deze brieven heeft geleden,
In zaak T-296/01, Antonio Tatti, ambtenaar van de Commissie                heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Overijse                        R. García-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke,
(België), vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat, domicilie              rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 30 september
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de                      2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: C. Berardis-Kayser),
betreffende een beroep strekkende tot, enerzijds, nietigverkla-
ring van het besluit houdende vaststelling van verzoekers                  1)    Op de vordering tot nietigverklaring van de brief van 31 mei
definitieve beoordelingsrapport over de periode van 1 juli                       2002 voorzover daarbij de toegang tot de documenten werd
1995 tot 30 juni 1997, en anderzijds, schadevergoeding, heeft                    geweigerd, behoeft niet te worden beslist.
het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili,
kamerpresident, P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier:             2)    Veroordeelt het Parlement tot betaling aan verzoekster van een
D. Christensen, administrateur, op 30 september 2003 een                         bedrag van een euro ter vergoeding van de schade die zij heeft
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                               geleden.


               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/51

         Beroep, op 11 februari 2004 ingesteld door Alex Milbert en zeven andere verzoekers tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-47/04)
   (2004/C 94/138)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 11 februari 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Alex Milbert en zeven andere verzoekers, wonende in Luxemburg en België, vertegenwoordigd door G. Bounéou en F. Frabetti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               verzoekers' beoordeling over 2001-2002 nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport (REC/CDR) voor de periode 1.7.2001 – 31.12.2002 nietig te verklaren;

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van hun beroep voeren verzoekers schending aan van de artikelen 26 en 43 van het Statuut, van de Algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 43 van het Statuut, van de beoordelingshandleiding en van de specifieke handleiding voor de beoordelingsronde 2001-2002.
   Zij voeren tevens aan schending van het discriminatieverbod, van het verbod op willekeur in de procedure en van de motiveringsplicht, alsmede misbruik van bevoegdheid, schending van het vertrouwensbeginsel en van de regel „patere legem quam ipse fecisti”, en schending van de zorgvuldigheidsplicht.


title: Zaak C-33/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Dâmboviţa (Roemenië) op 24 januari 2007 — Ministerul Administraţiei şi Internelor/Gheorghe Jipa

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Dâmboviţa (Roemenië) op 24 januari 2007 — Ministerul Administraţiei şi Internelor/Gheorghe Jipa
   (Zaak C-33/07)
   (2007/C 140/10)
   Procestaal: Roemeens
   Verwijzende rechter
   Tribunal Dâmboviţa
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministerul Administraţiei şi Internelor — Direcţia Generală de Paşapoarte Bucureşti (Ministerie van Bestuur en Binnenlandse zaken — Algemene Directie Paspoorten te Bukarest)

      Verwerende partij: Gheorghe Jipa
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 18 EG (geconsolideerde versie, bekendgemaakt in PB C 325 van 24 december 2002) aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de Roemeense wetgeving (artikelen 38 en 39 van wet 248/2005 inzake de regels betreffende het vrij verkeer van Roemeense burgers naar het buitenland) de uitoefening van het vrij verkeer van personen belemmert?

               2)

                           a)

                           Vormen de artikelen 38 en 39 van wet 248/2005 (nationale wetgeving), die een persoon (Roemeens burger en thans burger van de Unie) beletten, vrij te reizen naar een andere staat (in casu een lidstaat van de Europese Unie), een belemmering van het in artikel 18 EG neergelegde vrije verkeer van personen?

                           b)

                           Kan een lidstaat van de Europese Unie (in casu Roemenië) een beperking stellen aan de uitoefening van het vrij verkeer van burgers op het grondgebied van een andere lidstaat?

               3)

                           a)

                           Behoort „illegaal verblijf” in de zin van nationaal besluit 825/2005 van de regering tot goedkeuring van de Overeenkomst tussen de regering van Roemenië, enerzijds, en de regeringen van het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden, anderzijds, betreffende de overname van illegaal binnengekomen of verblijvende personen (op basis waarvan is besloten tot overname van verweerder, wiens verblijf illegaal was), tot de gronden van „openbare orde” of „openbare veiligheid” bedoeld in artikel 27 van richtlijn 2004/38/EG (1), zodat op grond daarvan de vrijheid van verkeer van een dergelijke persoon kan worden beperkt?

                           b)

                           Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, moet artikel 27 van richtlijn 2004/38/EG betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden aldus worden uitgelegd dat de lidstaten op gronden van „openbare orde” of „openbare veiligheid” de vrijheid van verkeer en verblijf van een burger van de Unie als zodanig kunnen beperken, zonder het „persoonlijk gedrag” van de betrokkene te onderzoeken?

      (1)  PB L 158, blz. 77.


title: Zaak C-125/09: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 26 april 2012 — Europese Commissie/Republiek Cyprus (Niet-nakoming — Elektronische-communicatienetwerken en -diensten — Richtlijnen 2002/21/EG en 2002/20/EG — Doorgangsrechten — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 26 april 2012 — Europese Commissie/Republiek Cyprus
   (Zaak C-125/09) (1)

   (Niet-nakoming - Elektronische-communicatienetwerken en -diensten - Richtlijnen 2002/21/EG en 2002/20/EG - Doorgangsrechten - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2012/C 174/03
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Zavvos, A. Nijenhuis en H. Krämer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordigers: K. Lykourgos en A. Pantazi-Lamprou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 11, lid 1, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) (PB L 108, blz. 33) — Schending van artikel 4, lid 1, van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Machtigingsrichtlijn) (PB L 108, blz. 21) — Verlening en machtiging van rechten om faciliteiten te installeren op, over of onder openbaar of particulier eigendom, aan een onderneming die gemachtigd is om elektronische-communicatienetwerken aan te bieden

      Dictum

               1)

               Door niet te waarborgen dat doorgangsrechten op, over of onder openbaar eigendom worden verleend op grond van zonder discriminatie en tijdig toegepaste transparante procedures overeenkomstig artikel 11, lid 1, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn), en artikel 4, lid 1, van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Machtigingsrichtlijn), is de Republiek Cyprus de krachtens die richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Cyprus wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel (negende kamer) van 30 april 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sebago Inc. en SA Ancienne Maison Dubois et Fils en NV G-B UNIC (Zaak C-173/98)

text:
4.7.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 209/25
samenwerking, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                   Ð de beroepsuitoefening in groepsverband liberali-
bij het Ministerie van Buitenlandse zaken, rue de la Con-                    seert, en wel ook in de landen die deze vorm van
greÂgation 6.                                                                beroepsuitoefening en deze vorm van toegang niet
                                                                             toestonden, dat wil zeggen ItalieÈ en Griekenland;
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        Ð de migranten van de verplichting ontslaat om ken-
                                                                             nis in het recht van het land van ontvangst te ver-
a) Richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de
                                                                             werven.
     Raad (1) nietig te verklaren, in het bijzonder de
     artikelen 2, 5 en 10, wegens schending van het Ver-
     drag, niet-vermelding van een van de vereiste rechts-
     grondslagen in het visum en gebrekkige motivering;            Ð Schending van de motiveringsplicht: in de bestreden
                                                                        beschikking wordt geen enkele motivering gegeven
                                                                        voor de beslissing van de Gemeenschapswetgever om
b) verweerders in de kosten te verwijzen.                               migrerende advocaten die hun beroep onder de oor-
                                                                        spronkelijke beroepstitel uitoefenen, gelijk te stellen
Middelen en voornaamste argumenten                                      met de advocaten die besluiten zich te integreren en de
                                                                        titel van de staat van ontvangst te dragen. De derde,
                                                                        vijfde, negende en tiende overweging kunnen wat dit
Ð Schending van artikel 52 van het EG-Verdrag: door de                  betreft niet als een adequate motivering worden
     opheffing van elke verplichting tot zelfs de geringste             beschouwd.
     opleiding in het recht van de staat van ontvangst
     wordt bij Richtlijn 98/5/EG een verschil in behandeling
                                                                   (1) PB L 77 van 14.3.1998, blz. 36.
     ingevoerd tussen eigen onderdanen en migranten, dat
                                                                   (2) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.
     niet gerechtvaardigd is of kan worden uit hoofde van
     artikel 52 van het Verdrag. De bestreden richtlijn
     breidt de voordelen voor degenen die per definitie tij-
     delijke diensten verrichten, in de betekenis die aan dit
     begrip is gegeven in artikel 59 van het Verdrag, uit tot
     de regeling inzake vestiging. Door een dergelijke uit-
     breiding wordt de vrijheid van vestiging oneigenlijk
     gebruikt.                                                     Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel (negende
                                                                   kamer) van 30 april 1998 om een prejudicieÈle beslissing in
                                                                   het geding tussen Sebago Inc. en SA Ancienne Maison
Ð Schending van artikel 57, lid 2, tweede zin, van het                             Dubois et Fils en NV G-B UNIC
     EG-Verdrag: volgens deze bepaling is eenparigheid van
     stemmen vereist, wanneer de harmonisatie een wijzi-                                   (Zaak C-173/98)
     ging van de in de wetgeving neergelegde beginselen                                     (98/C 209/51)
     betreffende de opleiding en toegang van natuurlijke
     personen tot zelfstandige beroepen met zich mee-
     brengt. De bestreden richtlijn tast deze beginselen in
     de grote meerderheid van de lidstaten op een bedenke-         Het Hof van Beroep te Brussel (negende kamer) heeft bij
     lijke wijze aan. Ingevolge de richtlijn behoeft een           arrest van 30 april 1998, ingekomen ter griffie van het
     migrerend advocaat geen enkele beroepskwalificatie in         Hof van Justitie op 11 mei 1998, in het geding tussen
     het zuiver nationale recht van de staat van ontvangst         Sebago Inc. en SA Ancienne Maison Dubois et Fils en NV
     meer te hebben en de richtlijn introduceert een veel te       G-B UNIC, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
     ver gaande afwijking van een fundamenteeel beginsel           schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
     betreffende het beroep van advocaat dat alle lidstaten        navolgende vragen:
     gemeen hebben en volgens hetwelk het een beroep
     betreft, waartoe enkel diegenen toegang dienen te heb-
     ben die behoorlijk geschoold zijn in het nationale recht      Moet artikel 7, lid 1, van Eerste Richtlijn 89/104/EEG van
     of van wie de gelijkwaardigheid van de beroepskwalifi-        de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing
     catie is erkend, eventueel met het bewijs dat de ontbre-      van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40 van 11.2.1989,
     kende kennis is verworven, door middel van de proeve          blz. 1), aldus worden uitgelegd, dat het aan het merk ver-
     van bekwaamheid als voorzien in Richtlijn 89/48/EEG           bonden recht de houder ervan toestaat zich te verzetten
     van de Raad (2).                                              tegen het gebruik van zijn merk voor authentieke produc-
                                                                   ten die niet in de handel zijn gebracht in de Europese Eco-
                                                                   nomische Gemeenschap (uitgebreid met Noorwegen, IJs-
     Bovendien wijzigt de bestreden richtlijn de voorwaar-         land en Liechtenstein, ingevolge de Overeenkomst van
     den voor de toegang van natuurlijke personen tot de           2 mei 1992 betreffende de Europese Economische Ruimte)
     advocatuur, omdat zij:                                        door de houder of met zijn toestemming, wanneer:
     Ð voor dergelijke personen een volledige beroepsuit-
          oefening in het kader van de regeling voor de vesti-     Ð de producten die voorzien zijn van het betrokken merk
          ging onder de oorspronkelijke beroepstitel toestaat,          rechtstreeks afkomstig zijn uit een land buiten de
          hetgeen voordien in de meeste lidstaten onmogelijk            Europese Gemeenschap of de Europese Economische
          was;                                                          Ruimte;
 ---pagebreak--- C 209/26             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.7.98
Ð de producten die voorzien zijn van het betrokken merk           Ð Is de voorlopige opslag onderworpen aan toezicht, en
    afkomstig zijn uit een land van de Europese Gemeen-                zo ja, aan welk soort maatregelen? Gelden in dit ver-
    schap of van de Europese Economische Ruimte waarin                 band de beginselen van artikel 4, eerste en tweede ali-
    zij zonder de toestemming van de merkhouder of zijn                nea, van Richtlijn 91/156/EEG, en in welke mate?
    vertegenwoordiger transiteren;
                                                                  Ð Vormt de activiteit van verdachte, namelijk de opslag
Ð indien de producten zijn gekocht in een land van de                  van 160 kg loodhoudende batterijen, gedurende meer
    Europese Gemeenschap of van de Europese Economi-                   dan eÂeÂn maand, waarvan geen kennisgeving is gedaan
    sche Ruimte waar zij voor het eerst in de handel zijn              aan de bevoegde toeziende instanties, een voorlopige
    gebracht zonder de toestemming van de merkhouder                   opslag in de zin van de richtlijn?
    of zijn vertegenwoordiger;
                                                                  (1) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
Ð wanneer producten die voorzien zijn van het merk, en
    die identiek zijn met authentieke producten van het-
    zelfde merk, doch parallel rechtstreeks of onrecht-
    streeks zijn ingevoerd uit landen buiten de Europese
    Gemeenschap of de Europese Economische Ruimte,
    thans of vroeger reeds in de Gemeenschap of de Euro-
    pese Economische Ruimte in de handel zijn gebracht            Verzoek van de Pretura circondariale di Udine van 20 april
    door de merkhouder of met zijn toestemming;                   1998 om een prejudicieÈle beslissing in de strafzaak tegen
                                                                                F. Bizzaro
Ð wanneer producten die voorzien zijn van het merk, en                                   (Zaak C-177/98)
    die soortgelijk zijn met authentieke producten met het-                               (98/C 209/53)
    zelfde merk, doch parallel rechtstreeks of onrecht-
    streeks zijn ingevoerd uit landen buiten de Europese
    Gemeenschap of de Europese Economische Ruimte,
                                                                  De Pretura circondariale di Udine heeft bij verwijzingsbe-
    thans of vroeger reeds in de Gemeenschap of de Euro-
                                                                  schikking van 20 april 1998, ingekomen ter griffie van het
    pese Economische Ruimte in de handel zijn gebracht
                                                                  Hof van Justitie op 11 mei 1998, in de strafzaak tegen F.
    door de merkhouder of met zijn toestemming.
                                                                  Bizzaro, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                  schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
                                                                  navolgende vragen:
                                                                  Ð Wat is eventueel het verschil tussen voorlopige opslag
Verzoek van Pretura circondariale di Udine van 20 april                en voorafgaande opslag (in afwachting van verwer-
1998 om een prejudicieÈle beslissing in de strafzaak tegen             king) van afvalstoffen, binnen een productie-eenheid,
                          P. Lirussi                                   en welke zijn de criteria om in concreto een onder-
                                                                       scheid te maken tussen de ene en de andere vorm van
                       (Zaak C-175/98)                                 opslag van afvalstoffen?
                        (98/C 209/52)
                                                                  Ð Is de voorlopige opslag uitgesloten van het begrip
                                                                       ¹beheerº van afvalstoffen als bedoeld in artikel 1,
De Pretura circondariale di Udine heeft bij verwijzingsbe-
                                                                       onder d), van Richtlijn 91/156/EEG van de Raad (1)
schikking van 20 april 1998, ingekomen ter griffie van het
                                                                       en van alle desbetreffende verplichtingen, daaronder
Hof van Justitie op 11 mei 1998, in de strafzaak tegen P.
                                                                       begrepen de kennisgeving van die activiteit aan de
Lirussi, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                       bevoegde toeziende instanties?
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
navolgende vragen:
                                                                  Ð Is de voorlopige opslag onderworpen aan toezicht, en
Ð Wat is eventueel het verschil tussen voorlopige opslag               zo ja, aan welk soort maatregelen? Gelden in dit ver-
    en voorafgaande opslag (in afwachting van verwer-                  band de beginselen van artikel 4, eerste en tweede ali-
    king) van afvalstoffen, binnen een productie-eenheid,              nea, van Richtlijn 91/156/EEG, en in welke mate?
    en welke zijn de criteria om in concreto een onder-
    scheid te maken tussen de ene en de andere vorm van
                                                                  Ð Vormt de activiteit van verdachte, namelijk de opslag
    opslag van afvalstoffen?
                                                                       van 87,5 kg slib dat halogeenhoudende oplosmiddelen
                                                                       bevat, gedurende meer dan twee maanden, een voorlo-
Ð Is de voorlopige opslag uitgesloten van het begrip                   pige opslag in de zin van de richtlijn?
    ¹beheerº van afvalstoffen als bedoeld in artikel 1,
    onder d), van Richtlijn 91/156/EEG van de Raad (1) en         (1) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
    van alle desbetreffende verplichtingen, daaronder
    begrepen de kennisgeving van die activiteit aan de
    bevoegde toeziende instanties?


title: Zaak T-129/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Ierland/Commissie

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/35

         Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Ierland/Commissie
   (Zaak T-129/07)
   (2007/C 140/59)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Ierland (vertegenwoordigers: D. O'Hagan, E. Alkin, gemachtigden, en P.McGarry, Barrister)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               gehele of gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2007) 286 def. van de Commissie van 7 februari 2007 betreffende de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië met ingang van 1 januari 2004 ten uitvoer gelegde accijnsvrijstellingen voor bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne, in de regio Shannon en op Sardinië als brandstof gebruikte minerale oliën, voor zover zij betrekking heeft op de door Ierland ten uitvoer gelegde accijnsvrijstelling voor bij de productie van aluminiumoxide gebruikte minerale oliën in de regio Shannon;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster beoogt de nietigverklaring van beschikking C(2007) 286 def. van de Commissie van 7 februari 2007, waarin de Commissie heeft vastgesteld dat de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië met ingang van 1 januari 2004 ten uitvoer gelegde accijnsvrijstellingen voor bij de productie van aluminiumoxide als brandstof gebruikte minerale oliën staatsteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG opleveren en dat een gedeelte van deze steun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.
   In de eerste plaats meent verzoekster dat de Commissie ten onrechte tot de vaststelling is gekomen dat Ierland onvoldoende heeft aangetoond dat de vrijstellingen naar hun aard en opzet onderdeel waren van het nationale belastingstelsel.
   In de tweede plaats meent verzoekster dat de Commissie geen deugdelijke analyse van de mededinging heeft uitgevoerd tot staving van haar zienswijze dat de Ierse maatregelen een invloed op het handelsverkeer hebben gehad en de mededinging hebben vervalst of gedreigd te vervalsen.
   In de derde plaats beweert verzoekster dat de bestreden beschikking strijdt met het rechtszekerheidbeginsel, aangezien de Raad deze bijzondere vrijstelling reeds tot eind 2006 heeft toegestaan.
   Tot slot stelt verzoekster zich op het standpunt dat de Commissie het recht heeft geschonden door te besluiten dat de betrokken staatsteun nieuwe steun was en niet reeds bestaande steun.


title: Zaak C-371/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — APEX GmbH Internationale Spedition/Hauptzollamt Hamburg-Stadt [Prejudiciële verwijzing — Handelspolitiek — Dumping — Niet-navulbare zakgasaanstekers met vuursteentje — Verordening (EG) nr. 1225/2009 — Artikel 11, lid 2 — Vervallen — Artikel 13 — Ontwijking — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 260/2013 — Geldigheid — Uitbreiding van een antidumpingrecht op een tijdstip waarop de verordening waarbij het is ingesteld, niet langer van kracht is — Verandering in de structuur van het handelsverkeer]

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/13

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — APEX GmbH Internationale Spedition/Hauptzollamt Hamburg-Stadt
   (Zaak C-371/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Handelspolitiek - Dumping - Niet-navulbare zakgasaanstekers met vuursteentje - Verordening (EG) nr. 1225/2009 - Artikel 11, lid 2 - Vervallen - Artikel 13 - Ontwijking - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 260/2013 - Geldigheid - Uitbreiding van een antidumpingrecht op een tijdstip waarop de verordening waarbij het is ingesteld, niet langer van kracht is - Verandering in de structuur van het handelsverkeer])
   (2016/C 068/16)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: APEX GmbH Internationale Spedition

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Stadt

      Dictum

   Uitvoeringsverordening (EU) nr. 260/2013 van de Raad van 18 maart 2013 tot uitbreiding van het bij verordening (EG) nr. 1458/2007 ingestelde definitieve antidumpingrecht op niet-navulbare zakgasaanstekers met vuursteentje van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot niet-navulbare zakgasaanstekers met vuursteentje verzonden vanuit de Socialistische Republiek Vietnam, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de Socialistische Republiek Vietnam, is ongeldig.

      (1)  PB C 372 van 20.10.2014.


title: Zaak C-353/09 P: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 15 februari 2011 — Perfetti Van Melle SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Cloetta AB, rechtsopvolger van Cloetta Fazer AB (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk CENTER SHOCK — Ouder nationaal woordmerk CENTER — Onderzoek van verwarringsgevaar)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/6

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 15 februari 2011 — Perfetti Van Melle SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Cloetta AB, rechtsopvolger van Cloetta Fazer AB
   (Zaak C-353/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk CENTER SHOCK - Ouder nationaal woordmerk CENTER - Onderzoek van verwarringsgevaar)
   2011/C 252/09
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Perfetti Van Melle SpA (vertegenwoordigers: P. Perani en P. Pozzi, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Novais Gonçalves, gemachtigde), Cloetta AB, rechtsopvolger van Cloetta Fazer AB (vertegenwoordigers: M. Fammler, Advocate, M. Treis, R. Niebel en E.M. Strobel, Rechtsanwälte)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 1 juli 2009 in zaak T-16/08, Perfetti Van Melle/BHIM — Cloetta Fazer, waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep ingesteld door de houder van het gemeenschapswoordmerk „CENTER SHOCK” voor waren van klasse 30 en strekkende tot vernietiging van beslissing R 149/2006-4 van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 7 november 2007 houdende verwerping van het beroep tegen de toewijzing door de nietigheidsafdeling van de vordering tot nietigverklaring van dat merk ingesteld door de houder van de oudere nationale woordmerken „CENTER” en „CLOETTA CENTER” voor waren van onder meer klasse 30 — Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Perfetti Van Melle SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak C-348/06 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Marie-Claude Girardot (Hogere voorziening — Tijdelijk functionaris — Beroep tot schadevergoeding — Verlies van kans om te worden aangeworven — Reële en zekere schade — Vaststelling van omvang van schadevergoeding)

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Marie-Claude Girardot
   (Zaak C-348/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Tijdelijk functionaris - Beroep tot schadevergoeding - Verlies van kans om te worden aangeworven - Reële en zekere schade - Vaststelling van omvang van schadevergoeding)
   (2008/C 92/08)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en F. Clotuche-Duvieusart, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Marie-Claude Girardot (vertegenwoordigers: C. Bernard-Glanz en S. Rodrigues, avocats)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 6 juni 2006, Girardot/Commissie (T-10/02), waarbij het Gerecht de geldelijke vergoeding die de Commissie aan Marie-Claude Girardot verschuldigd is op grond van het interlocutoire arrest van het Gerecht van 31 maart 2004, heeft bepaald op 92 785 EUR, te vermeerderen met rente vanaf 6 september 2004 tegen de door de Europese Centrale Bank toegepaste rentevoet voor de basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met twee procentpunten — Schending van artikel 236 EG en van de voorwaarden voor aansprakelijkheid van de Commissie — Methode van berekening van de som die een communautaire instelling verschuldigd is ter compensatie van het verlies, ten gevolge van een onwettig besluit van laatstgenoemde van een kans om in deze instelling te worden aangesteld
   Dictum

               1)

               De principale hogere voorziening en de incidentele hogere voorziening worden afgewezen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten van de principale hogere voorziening.

               3)

               Girardot wordt verwezen in de kosten van de incidentele hogere voorziening.

      (1)  PB C 249 van 14.10.2006.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 januari 2001 in zaak T-126/00: Confederazione generale dell'industria italiana (Confindustria) en andere tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Termĳn voor instellen van beroep — Kennelĳke niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 150/28                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       19.5.2001
(gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een                1)    De zaken T-112/00 en T-122/00 worden gevoegd.
verzoek om nietigverklaring van het gestelde besluit van
de Commissie om verzoeksters overeenkomst van tijdelijk                   2)    De beroepen worden niet-ontvankelijk verklaard.
functionaris niet te verlengen, alsmede om vergoeding van de
materiële schade die verzoekster door dit besluit zou hebben              3)    Verzoeksters worden verwezen in de kosten.
geleden, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als
volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en R. M. Moura-              4)    Op het verzoek tot tussenkomst van European Crop Protection
Ramos, rechters; griffier: H. Jung, op 2 februari 2001 een                      Association (ECPA) behoeft niet te worden beslist.
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                       (1) PB C 192 van 8.7.2000.
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
(1) PB C 163 van 10.6.2000.
                                                                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                                                                LEG
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                                                      van 19 januari 2001
                                  LEG
                        van 24 januari 2001                               in zaak T-126/00: Confederazione generale dell’industria
                                                                          italiana (Confindustria) en andere tegen Commissie van
in de zaken T-112/00 en T-122/00: Iberotam SA en andere                                   de Europese Gemeenschappen (1)
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          (Termijn voor instellen van beroep — Kennelijke niet-
[Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 91/414/EEG — Op                                           ontvankelijkheid)
markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen — Verorde-
ning (EG) nr. 451/2000 — Werkprogramma voor evaluatie                                              (2001/C 150/56)
van op markt aanwezige werkzame stoffen (tweede en derde
                 fase) — Niet-ontvankelijkheid]
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                          (2001/C 150/55)
                                                                          In zaak T-126/00, Confederazione generale dell’industria italia-
                           (Procestaal: Frans)                            na (Confindustria), Confederazione generale italiana del com-
                                                                          mercio, del turismo, dei servizi e delle PMI (Confcommercio),
In de zaken T-112/00 en T-122/00, Iberotam SA, gevestigd te               Confartigianato, Associazione bancaria italiana (ABI), gevestigd
Barcelona (Spanje), Probelete SA, gevestigd te Murcia (Spanje),           te Rome, Associazione nazionale fra le imprese assicuratrici
Agripraza SA, gevestigd te Torres Vedras (Portugal), Protex NV,           (ANIA), gevestigd te Milaan (Italië), en Banco di Napoli
gevestigd te Wijnegem (België), Laboratoire d’achat pour                  SpA, gevestigd te Napels (Italië), vertegenwoordigd door
l’agriculture (LAPA), gevestigd te Omicourt (België), Afrasa SA,          A. Pappalardo, advocaat te Trapani, en M. Merola, advocaat te
gevestigd te Fuente del Jarro-Paterna (Spanje), Herbex SA,                Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
gevestigd te Sintra (Portugal), European Crop Care Association            van A. Lorang, advocaat aldaar, Rue Albert 1er 51, tegen
(ECCA), gevestigd te Eghezee (België), vertegenwoordigd door              Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
M. Roca Junyent en J. Roca Sagarra, advocaten te Barcelona,               G. Rozet en V. di Bucci), betreffende een verzoek om nietigver-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                   klaring van beschikking 2000/128/EG van de Commissie van
V. Gillen, advocaat aldaar, Rue Aldringen 13, verzoeksters in             11 mei 1999 betreffende de steun verleend door Italië voor
zaak T-112/00, en K &amp N Efthymiadis SA, gevestigd te                   maatregelen ten behoeve van de werkgelegenheid (PB L 42,
Thessaloniki (Griekenland), vertegenwoordigd door M. Roca                 blz. 1), heeft het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid),
Junyent en J. Roca Sagarra, advocaten te Barcelona, domicilie             samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, president, K. Lenaerts,
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van V. Gillen,                  A. Potocki, M. Jaeger en J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung,
advocaat aldaar, Rue Aldringen 13, verzoekster in zaak                    op 19 januari 2001 een beschikking gegeven waarvan het
T-122/00, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  dictum luidt als volgt:
(gemachtigden: G. Berscheid en A.-M. Alves Vieira), betreffende
een verzoek om nietigverklaring van verordening (EG)                      1)    Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvanke-
nr. 451/2000 van de Commissie van 28 februari 2000                              lijkheid.
houdende bepalingen voor de uitvoering van de tweede en de
derde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8,                2)    Verzoeksters zullen hun eigen kosten dragen.
lid 2, van richtlijn 91/414/EEG van de Raad (PB L 55, blz. 25),
heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt:                 (1) PB C 192 van 8.7.2000.
P. Mengozzi, president, V. Tiili en R. M. Moura-Ramos,
rechters; griffier: H. Jung, op 24 januari 2001 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak F-10/10: Beroep ingesteld op 29 januari 2010 — Hecq/Commissie

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/70

         Beroep ingesteld op 29 januari 2010 — Hecq/Commissie
   (Zaak F-10/10)
   2010/C 100/103
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: André Hecq (Chaumont-Gistoux, België) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van een verzoek om 100 % vergoeding van bepaalde ziektekosten te krijgen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het stilzwijgend besluit dat het TABG op 7 april 2009 genomen zou hebben en waarbij verzoekers verzoek van 7 december 2008 om krachtens artikel 73 van het Statuut volledige vergoeding te krijgen van drie medische verrichtingen, namelijk een consult van een psychiater op 6 oktober 2008, door diezelfde psychiater voorgeschreven en op 21 oktober 2008 aan verzoeker afgegeven medicijnen alsmede een consult van een arts op 1 december 2008, is afgewezen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van het TABG van 20 oktober 2009 houdende afwijzing van verzoekers op 25 juni 2009 ingediende klacht tegen het stilzwijgend besluit van 7 april 2009;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-228/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 10 mei 2010 — Union of European Football Associations (UEFA), British Sky Broadcasting Ltd/Euroview Sport Ltd

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 10 mei 2010 — Union of European Football Associations (UEFA), British Sky Broadcasting Ltd/Euroview Sport Ltd
   (Zaak C-228/10)
   ()
   2010/C 209/25
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Union of European Football Associations (UEFA), British Sky Broadcasting Ltd

      Verwerende partij: Euroview Sport Ltd

      Prejudiciële vragen

   1.   Illegale uitrusting

               a)

               Wanneer uitrusting voor voorwaardelijke toegang wordt geproduceerd door of met toestemming van een dienstverrichter, en wordt verkocht met de beperking dat de uitrusting alleen onder bepaalde omstandigheden mag worden gebruikt om toegang te verkrijgen tot de beschermde dienst, wordt die uitrusting een „illegale uitrusting” in de zin van artikel 2, sub e, van richtlijn 98/84/EG indien zij wordt verstrekt om toegang te verschaffen tot die beschermde dienst op een plaats, op een manier of door een persoon waarvoor de dienstverrichter geen toestemming heeft gegeven?

               b)

               Wat is de betekenis van het begrip „ontworpen of aangepast” in artikel 2, sub e, van de richtlijn?

         2.   Procesbelang
   Wanneer een dienstverrichter programma-inhoud in een gecodeerde vorm verzendt naar een andere dienstverrichter die deze inhoud uitzendt op basis van voorwaardelijke toegang, welke factoren moeten dan in aanmerking worden genomen om te bepalen of de belangen van de eerste verrichter van een beschermde dienst worden geschaad in de zin van artikel 5 van richtlijn 98/84/EG?
   Meer specifiek:
   Wanneer een onderneming programma-inhoud (bestaande uit beelden, omgevingsgeluid en Engelstalig commentaar) in gecodeerde vorm verzendt naar een andere onderneming, die op haar beurt de programma-inhoud (waaraan zij haar logo en bij gelegenheid een geluidsspoor met aanvullend audiocommentaar heeft toegevoegd) aan het publiek uitzendt:

               a)

               vormt de verzending door de eerste onderneming een beschermde dienst op het gebied van „televisieomroep” in de zin van artikel 2, sub a, van richtlijn 98/84/EG en artikel 1, sub a, van richtlijn 89/552/EEG?

               b)

               moet de eerste onderneming een omroeporganisatie zijn in de zin van artikel 1, sub b, van richtlijn 89/552/EEG om te worden beschouwd als verrichter van een beschermde dienst op het gebied van „televisieomroep” in de zin van artikel 2, sub a, eerste streepje, van richtlijn 98/84/EG?

               c)

               moet artikel 5 van richtlijn 98/84/EG aldus worden uitgelegd dat het de eerste onderneming een recht verleent om een civiele rechtsvordering in te stellen met betrekking tot illegale uitrusting die toegang verschaft tot het programma zoals het door de tweede onderneming wordt uitgezonden:

                           i)

                           omdat dergelijke uitrusting moet worden geacht door middel van het uitgezonden signaal toegang te verschaffen tot de eigen dienst van de eerste onderneming, of

                           ii)

                           omdat de eerste onderneming de verrichter van een beschermde dienst is wiens belangen worden geschaad door een inbreuk (omdat dergelijke uitrusting ongeoorloofde toegang verschaft tot de door de tweede onderneming verrichte beschermde dienst)?

               d)

               is het voor het antwoord op (c) van belang of de eerste en de tweede dienstverrichter verschillende systemen voor decodering en voorwaardelijke toegang gebruiken?

         3.   Artikel 6 van richtlijn 2001/29/EG — technische voorzieningen
   Wanneer

               i)

               een satellietuitzending auteursrechtelijk beschermde werken omvat,

               ii)

               deze uitzending in gecodeerde vorm wordt verzonden

               iii)

               en alleen toegankelijk is voor abonnees van de satellietomroeporganisatie, terwijl

               iv)

               abonnees een decoderkaart ontvangen die hen toegang tot de uitzending verschaft,

                           a)

                           vormt de codering dan een „technische voorziening” in de zin van artikel 6, lid 3, van richtlijn 2001/29/EG? Zo ja, is deze dan ook „doeltreffend” in de zin van artikel 6, lid 3, van richtlijn 2001/29/EG?

                           b)

                           levert het gebruik van een decoderkaart, die uit hoofde van een abonnementsovereenkomst in een lidstaat aan een klant is verstrekt door de organisatie die de satellietuitzending verzorgt, met het oogmerk om in een andere lidstaat toegang te verkrijgen tot de uitzending en de in die uitzending opgenomen auteursrechtelijk beschermde werken, een „omzeilen” van zulke technische voorzieningen op, indien de organisatie die de uitzending verzorgt geen toestemming geeft voor zodanig gebruik van de decoderkaart?

                           c)

                           moet een handelaar die decoderkaarten in de tweede lidstaat importeert en reclame maakt voor de verkoop en het gebruik ervan in die lidstaat, geacht worden producten in te voeren of te adverteren, of diensten te verrichten die

                                       i)

                                       gestimuleerd, aangeprezen of in de handel gebracht worden om de bescherming te omzeilen, in de zin van artikel 6, lid 2, sub a, van de richtlijn?

                                       ii)

                                       naast de omzeiling van de bescherming slechts een commercieel beperkt doel of nut hebben, in de zin van artikel 6, lid 2, sub b, van de richtlijn?

                                       iii)

                                       in het bijzonder ontworpen, geproduceerd of aangepast zijn met het doel de omzeiling mogelijk of gemakkelijker te maken, in de zin van artikel 6, lid 2, sub c, van de richtlijn?

                           d)

                           zijn de bovenstaande omstandigheden uitgesloten van de werkingssfeer van artikel 6 van richtlijn 2001/29/EG omdat zij meer specifiek worden bestreken door richtlijn 98/84/EG?

         4.   Vraag 4: Reproductierecht
   Wanneer opeenvolgende fragmenten van een film, een uitzending, een literair werk, een muziekwerk of een geluidsopname (in dit geval „frames” van digitale video en audio) worden gecreëerd (i) in het geheugen van een decoder of (ii) in het geval van een film, een uitzending of een literair werk: op een televisiescherm, en wanneer het gehele werk wordt gereproduceerd indien de opeenvolgende fragmenten tezamen worden beschouwd, maar er op een willekeurig moment slechts een beperkt aantal fragmenten bestaat:

               a)

               wordt het antwoord op de vraag of die werken in hun geheel of gedeeltelijk zijn gereproduceerd, dan bepaald door de nationale regel van auteursrecht waarin is vastgelegd wat een inbreukmakende reproductie van een auteursrechtelijk beschermd werk vormt, of is dat een kwestie van uitlegging van artikel 2 van richtlijn 2001/29/EG?

               b)

               indien het een kwestie van uitlegging van artikel 2 van richtlijn 2001/29/EG is, moet de nationale rechter dan alle fragmenten van elk werk als geheel in aanmerking nemen, of alleen het beperkte aantal fragmenten dat op een willekeurig moment bestaat? Indien het laatste het geval is, welk criterium moet de nationale rechter dan toepassen om te bepalen of een wezenlijk deel van de werken is gereproduceerd in de zin van dat artikel?

               c)

               geldt het reproductierecht in artikel 2 van richtlijn 2001/29/EG ook voor het creëren van beelden van voorbijgaande aard op een televisiescherm?

         5.   Vraag 5: Zelfstandige economische waarde

               a)

               Moeten kopieën van voorbijgaande aard van een werk die worden gecreëerd in een satelliettelevisiedecoder of op een televisiescherm dat aan de decoder is gekoppeld, en waarvan het enige doel is het mogelijk te maken om het werk te gebruiken op een manier die niet op andere wijze bij wet is beperkt, worden geacht „zelfstandige economische waarde” in de zin van artikel 5, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG te hebben, omdat dergelijke kopieën de enige basis bieden op grond waarvan de rechthebbende een vergoeding voor het gebruik van zijn rechten kan verkrijgen?

               b)

               Is het voor het antwoord op vraag 5(a) van belang (i) of de kopieën van voorbijgaande aard inherente waarde hebben; (ii) of de kopieën van voorbijgaande aard een klein onderdeel zijn van een verzameling werken en/of een andere materie die anderszins mag worden gebruikt zonder dat het auteursrecht wordt geschonden; dan wel (iii) of de houder van een exclusieve licentie van de rechthebbende in een andere lidstaat reeds een vergoeding heeft gekregen voor het gebruik van het werk in die lidstaat?

         6.   Vraag 6: Mededeling aan het publiek per draad of draadloos

               a)

               Wordt een auteursrechtelijk beschermd werk per draad of draadloos aan het publiek meegedeeld in de zin van artikel 3 van richtlijn 2001/29/EG wanneer een satellietuitzending wordt ontvangen in een bedrijfsruimte, zoals een café, en in die ruimte via een enkel televisiescherm en luidsprekers wordt meegedeeld of vertoond aan daar aanwezige leden van het publiek?

               b)

               Is het voor het antwoord op vraag 6(a) van belang of:

                           i)

                           de aanwezige leden van het publiek nieuw publiek vormen dat de omroeporganisatie niet had voorzien (in dit geval omdat een particuliere decoderkaart voor gebruik in de ene lidstaat wordt gebruikt voor een commercieel publiek in een andere lidstaat)?

                           ii)

                           de leden van het publiek naar nationaal recht geen betalend publiek zijn?

               c)

               indien het antwoord op enig deel van (b) bevestigend is, welke factoren moeten dan in aanmerking worden genomen bij de bepaling of er sprake is van mededeling van het werk aan publiek dat niet op de plaats van oorsprong van de mededeling aanwezig is?

         7.   Vastleggingsrecht
   Wanneer opeenvolgende fragmenten van een uitzending (in dit geval „frames” van digitale video en audio) worden gecreëerd (i) in het geheugen van een decoder of (ii) op een televisiescherm, en een groot deel van de uitzending wordt gereproduceerd indien de opeenvolgende fragmenten tezamen worden beschouwd, maar er op enig willekeurig moment slechts een beperkt aantal fragmenten bestaat:

               a)

               wordt het antwoord op de vraag of die opeenvolgende fragmenten een vastlegging van de uitzending vormen, dan bepaald door de nationale regel van auteursrecht waarin is vastgelegd wat een inbreukmakende reproductie van een auteursrechtelijk beschermd werk vormt, of is dat een kwestie van uitlegging van artikel 7 van richtlijn 2006/115/EG?

               b)

               indien het een kwestie van uitlegging van artikel 7 van richtlijn 2006/115/EG is, kunnen dergelijke kopieën van voorbijgaande aard dan wel als een „vastlegging” worden beschouwd en zo ja, moet de nationale rechter dan alle fragmenten van elk werk als geheel in aanmerking nemen, of alleen het beperkte aantal fragmenten dat op enig willekeurig moment bestaat? Indien het laatste het geval is, welk criterium moet de nationale rechter dan toepassen om te bepalen of er sprake is van vastlegging van de uitzending in de zin van dat artikel?

               c)

               geldt het vastleggingsrecht in artikel 7 van richtlijn 2006/115 ook voor het creëren van beelden van voorbijgaande aard op een televisiescherm?

         8.   Verweer op basis van richtlijn 93/83
   Is het verenigbaar met richtlijn 93/83/EEG of met de artikelen 34 VWEU en 36 VWEU of 56 VWEU indien het nationale auteursrecht bepaalt dat, wanneer kopieën van voorbijgaande aard in een satellietuitzending of van de uitzending zelf worden gecreëerd in een decoder of op een televisiescherm, er sprake is van een inbreuk op een auteursrecht naar het recht van het land van ontvangst van de uitzending?
   Is het hiervoor van belang of de uitzending wordt gedecodeerd met behulp van een satellietdecoderkaart die is verstrekt door de aanbieder van een satellietomroepdienst in een andere lidstaat onder de voorwaarde dat de satellietdecoderkaart alleen voor gebruik in die andere lidstaat is toegelaten?
   9.   De vraag of de UEFA een omroeporganisatie is in de zin van richtlijn 93/83
   Wanneer een organisatie (de „eerste organisatie”) via een gecodeerd multilaterale signaal per satelliet voor eigen rekening beeld- en geluidsmateriaal van een live sportevenement verzendt of heeft verzonden aan een groep door haar geautoriseerde omroeporganisaties in verschillende landen, en deze organisaties vervolgens (hetzij per grond-televisiesignalen hetzij per satelliet) rechtstreekse programma’s van dat live sportevenement uitzenden met dezelfde beelden en hetzelfde geluid, maar bovendien voorzien van het logo van hun eigen station alsmede (volgens hun eigen redactionele vrijheid) hun eigen audiocommentaar en hun eigen programmamateriaal tijdens, voor en na de wedstrijd en tijdens de rustperiodes (de zogenoemde „downstream programma’s”)

               a)

               vormt het gecodeerde multilaterale signaal dan een „mededeling aan het publiek per satelliet” in de zin van artikel 1, lid 2, sub a en c, van richtlijn 93/83, indien de middelen voor decodering van het signaal zelf niet ter beschikking van het publiek worden gesteld, maar wel middelen voor decodering van de per satelliet verzonden signalen die de downstream programma’s omvatten, en de downstream programma’s worden gedecodeerd wanneer deze met grondzendmateriaal worden verzonden?

               b)

               is er sprake van invoering door de eerste omroeporganisatie in haar multilaterale signaal van „programmadragende signalen voor ontvangst door het publiek […] in een ononderbroken mededelingenketen die naar de satelliet en terug naar de aarde loopt”?

               c)

               waar artikel 1, lid 2, sub a, spreekt van zulke invoering „onder controle en verantwoordelijkheid van de omroeporganisatie”, is de eerste organisatie in dit verband dan als de of een relevante omroeporganisatie te beschouwen, of kunnen de signalen geacht worden in het multilaterale signaal te worden ingevoerd onder controle en verantwoordelijkheid van de omroeporganisatie die de downstream programma’s uitzendt?

         10.   Verweer op basis van de artikelen 34 VWEU en/of 56 VWEU

               a)

               Indien het antwoord op vraag 1 luidt dat door of met toestemming van een dienstverrichter geproduceerde uitrusting voor voorwaardelijke toegang „illegale uitrusting” in de zin van artikel 2, lid 2, van richtlijn 98/84/EG wordt, indien zij buiten de grenzen van de toestemming van de dienstverrichter wordt gebruikt om toegang te verschaffen tot een beschermde dienst, wat is dan het specifieke voorwerp van het recht in het licht van de wezenlijke functie die dat recht door de voorwaardelijketoegangrichtlijn is toegekend?

               b)

               Verzet artikel 34 VWEU of artikel 56 VWEU zich tegen de handhaving van een bepaling van nationaal recht van een lidstaat die de invoer of verkoop verbiedt van een satellietdecoderkaart die is verstrekt door de aanbieder van een satellietomroepdienst in een andere lidstaat onder de voorwaarde dat de satellietdecoderkaart alleen voor gebruik in die andere lidstaat is toegelaten?

               c)

               Is het voor het antwoord van belang of de satellietdecoderkaart in die andere lidstaat alleen is toegelaten voor particulier en huishoudelijk gebruik, maar in de eerste lidstaat wordt gebruikt voor commerciële doeleinden?

               d)

               Indien het antwoord op de derde vraag luidt dat het gebruik van een decoderkaart onder de in die vraag genoemde omstandigheden omzeiling van een doeltreffende technische voorziening is, sluit artikel 34 VWEU of artikel 56 VWEU dan niettemin de toepassing uit van een nationaalrechtelijke bepaling waardoor artikel 6 van richtlijn 2001/29/EG wordt omgezet?

         11.   De vraag of de bescherming voor muzikale en literaire werken ruimer kan zijn dan die voor de rest van de uitzending

               a)

               Verzetten de artikelen 34 VWEU, 36 VWEU of 56 VWEU zich tegen de handhaving van een bepaling van nationaal auteursrecht die het verbiedt om een muziekwerk publiekelijk uit te voeren of af te spelen, wanneer dat werk is opgenomen in een beschermde dienst waartoe toegang wordt verkregen en die publiekelijk wordt afgespeeld met behulp van een satellietdecoderkaart, en die kaart is verstrekt door de dienstverrichter in een andere lidstaat onder de voorwaarde dat de decoderkaart alleen voor gebruik in die andere lidstaat is toegelaten? Is het van belang of het muziekwerk een onbelangrijk onderdeel van de beschermde dienst als geheel is en dat de publieke vertoning en het publiekelijk afspelen van de andere onderdelen van de dienst niet worden beschermd door het nationale auteursrecht?

               b)

               Verzetten de artikelen 34 VWEU, 36 VWEU of 56 VWEU zich tegen de handhaving van een bepaling van nationaal auteursrecht die het verbiedt om literaire werken publiekelijk uit te voeren of af te spelen, wanneer die werken zijn opgenomen in een beschermde dienst waartoe toegang wordt verkregen en die publiekelijk wordt afgespeeld met behulp van een satellietdecoderkaart, en die kaart is verstrekt door de dienstverrichter in een andere lidstaat onder de voorwaarde dat de decoderkaart alleen voor gebruik in die andere lidstaat is toegelaten? Is het van belang of de literaire werken een onbelangrijk onderdeel van de beschermde dienst als geheel zijn en dat de publieke vertoning of het publiekelijk afspelen van de andere onderdelen van de dienst niet worden beschermd door het nationale auteursrecht?

         12.   Verweer op basis van artikel 101 VWEU
   Wanneer een aanbieder van programma-inhoud een aantal exclusieve licentieovereenkomsten aangaat, elk voor het grondgebied van een of meer lidstaten, op grond waarvan de omroeporganisatie de programma-inhoud alleen in dat geografische gebied mag uitzenden (met inbegrip van uitzending per satelliet), en elke licentie een contractuele verplichting voor de omroeporganisatie bevat om te voorkomen dat haar satellietdecoderkaarten, die het mogelijk maken om de in licentie gegeven programma-inhoud te ontvangen, buiten het in licentie gegeven geografische gebied worden gebruikt, welk juridisch criterium moet de nationale rechter dan toepassen en welke omstandigheden moet hij in aanmerking nemen bij de beoordeling of de contractuele beperking in strijd is met het verbod van artikel 101, lid 1, VWEU?
   In het bijzonder:

               a)

               moet artikel 101, lid 1, VWEU aldus worden uitgelegd dat het op die verplichting van toepassing is, louter omdat deze wordt geacht tot doel te hebben de mededinging te verhinderen, te beperken of te vervalsen?

               b)

               zo ja, moet dan tevens worden aangetoond dat de contractuele verplichting de mededinging merkbaar verhindert, beperkt of vervalst, om onder het verbod van artikel 101, lid 1, VWEU te vallen?


title: Zaak C-119/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Schending van Richtlijn 92/50/EEG betreffende coördinatie van procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening — Gunning van opdracht zonder aanbesteding — Gunning van medische transportdiensten in Toscane)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-119/06) (1)

   (Niet-nakoming - Schending van Richtlijn 92/50/EEG betreffende coördinatie van procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening - Gunning van opdracht zonder aanbesteding - Gunning van medische transportdiensten in Toscane)
   (2008/C 22/13)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis en D. Recchia, gemachtigden, M. Mollica, advocaat)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Braguglia, gemachtigde, G. Fiengo en S. Varone, advocaten)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 11, 15 en 17 van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1) — Gunning van een opdracht zonder bekendmaking van de vereiste aankondiging — Gunning van medische transportdiensten in Toscane
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006.


title: Zaak C-60/11: Beschikking van de president van het Hof van 21 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Ragusa — Italië) — Procura della Repubblica/Mohamed Mrad

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/28

         Beschikking van de president van het Hof van 21 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Ragusa — Italië) — Procura della Repubblica/Mohamed Mrad
   (Zaak C-60/11) (1)

   2011/C 252/66
   Procestaal: Italiaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 113 van 9.4.2011.


title: Doorhaling van zaak T-154/95

text:
Nr . C 351 /22         NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               30 . 12 . 95
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                  Doorhaling van de gevoegde zaken T-189/94 , T-190/94
Gemeenschappen.                                                                                en T-191/94 (M
                                                                                ( 95/C 351 /43 )
(') PB nr . C 312 van 18 . 11 . 1993 .
                                                                                (Procestaai: Frans)
               Doorhaling van zaak T-561 /93 (')                       De president van de Eerste kamer ( uitgebreid ) van het
                            95/C 351 /41 )                             Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
                                                                       pen heeft bij beschikking van 19 oktober 1995 de doorha
                       (Procestaai: Engels)                            ling in het register gelast van de gevoegde zaken T-189/94,
                                                                       T-190/94 en T-191 /94 : P. Heno, M. Manchion en J.-M.
De president van de Tweede kamer ( uitgebreid ) van het                Tellier tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                 de Europese Gemeenschappen .
pen heeft bij beschikking van 16 oktober 1995 de doorha
ling in het register gelast van zaak T-561/93 : Tiercé                 (•) PB nr . C 188 van 9 . 7. 1994 .
Ladbroke SA tegen Commissie van de Europese Gemeen
schappen.
(>) PB nr . C 334 van 9 . 12 . 1993 .
                                                                                Doorhaling van zaak T-154/95 ( )
                Doorhaling van zaak T-66/94 (')
                                                                                ( 95 /C 351 /44 )
                           ( 95/C 351 /42 )
                      (Procestaai: Italiaans)                                               (Procestaai: Italiaans)
De president van de Vierde kamer ( uitgebreid ) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                 De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
 pen heeft bij beschikking van 8 november 1995 de doorha              aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
 ling in het register gelast van zaak T-66/94 : Auditel srl tegen       king van 21 november 1995 de doorhaling in het register
 Commissie van de Europese Gemeenschappen .                            gelast van zaak T- 154/95 : Ittima Maremmana Sari tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen .
 (>) PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .
                                                                        (') PB nr . C 333 van 9 . 12 . 1995 .