title: Zaak T-139/02: Beroep, op 29 april 2002 ingesteld door Anonymi etairia "Idiotiko Institouto Epangelmatikis Katartisis N. Avgerinopoulou — Anagnorismenes Technikes Idiotikes Epangelmatikes Scholes", Panellinia Enosi Idiotikon Institouton Epangelmatikis Katartisis en Panellinia Enosi Idiotikis Technikis Epangelmatikis Ekpaidefsis kai Katartisis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 169/40                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     13.7.2002
de Europese Unie door Nanjing Metalink International Co.                Beroep, op 29 april 2002 ingesteld door Anonymi etairia
Ltd., vertegenwoordigd door Paul Waer van Vermulst Waer &               „Idiotiko Institouto Epangelmatikis Katartisis N. Avgeri-
Verhaeghe, Brussel (België).                                            nopoulou — Anagnorismenes Technikes Idiotikes Epan-
                                                                        gelmatikes Scholes”, Panellinia Enosi Idiotikon Institou-
                                                                        ton Epangelmatikis Katartisis en Panellinia Enosi Idiotikis
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Technikis Epangelmatikis Ekpaidefsis kai Katartisis tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     verordening (EG) nr. 215/2002 van de Raad van 28 ja-
      nuari 2002 nietig te verklaren, voorzover Nanjing Me-                                      (Zaak T-139/02)
      talink International Co. Ltd. daarbij een antidumpingrecht
      wordt opgelegd;
                                                                                (2002/C 169/71)
—     de Raad te verwijzen in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Grieks)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 29 april 2002 beroep ingesteld tegen Commis-
                                                                        sie van de Europese Gemeenschappen door Anonymi etairia
Verzoekster is een onderneming in de Volksrepubliek China               „Idiotiko Institouto Epangelmatikis Katartisis N. Avgerinopou-
die ferromolybdeen produceert. Bij de bestreden verorde-                lou — Anagnorismenes Technikes Idiotikes Epangelmatikes
ning (1) heeft de Raad een definitief antidumpingrecht ingesteld        Scholes”, gevestigd te Athene, Panellinia Enosi Idiotikon In-
op de invoer van ferromolybdeen van oorsprong uit de                    stitouton Epangelmatikis Katartisis, gevestigd te Athene, en
Volksrepubliek China.                                                   Panellinia Enosi Idiotikis Technikis Epangelmatikis Ekpaidefsis
                                                                        kai Katartisis, gevestigd te Athene, vertegenwoordigd door
                                                                        Th. Antoniou en Ch. Tsiliotis, advocaten te Athene.
Verzoekster stelt, dat zij in de verordening tot instelling van
een voorlopig antidumpingrecht (2) als marktgericht bedrijf
werd behandeld, hetgeen een lager antidumpingrecht voor                 Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
haar tot gevolg had. Deze behandeling werd bij de bestreden
verordening ingetrokken. Door de intrekking van de behande-             —     het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren;
ling als marktgericht bedrijf, die op basis van hetzelfde
onderzoek was verleend, heeft de Raad in strijd gehandeld met           —     nietig te verklaren het besluit van het directoraat-generaal
artikel 2, punt 7, sub c, van verordening (EG) nr. 384/96 van                 Werkgelegenheid en Sociale zaken van de Commissie van
de Raad (3). De Raad heeft niet de procedure gevolgd die                      de Europese Gemeenschappen van 27 februari 2002, met
verordening nr. 384/96 voor de intrekking van de behandeling                  het doel, dat nietig wordt verklaard de onrechtmatige
als marktgericht bedrijf voorschrijft. De oorspronkelijk beslis-              weigering van de Commissie van de Europese Gemeen-
sing had in stand moeten blijven totdat een nieuw onderzoek                   schappen — om de in de bijgaande motivering aangehaal-
was uitgevoerd.                                                               de redenen — een einde te maken aan het ongerechtvaar-
                                                                              digde onderscheid tussen particuliere en openbare instel-
                                                                              lingen voor beroepsopleiding, met betrekking tot de
Voorts stelt verzoekster, dat de Raad, door de behandeling als                uitsluitende financiering van deze laatste in het kader van
marktgericht bedrijf in te trekken, de grenzen van zijn                       het Derde communautaire steunbestek en, meer bepaald,
bevoegdheden krachtens verordening (EG) nr. 384/96 heeft                      het Operationeel programma „Onderwijs en lagere be-
overschreden. De Raad kan niet de behandeling als markt-                      roepsopleiding II”.
gericht bedrijf intrekken zonder een nieuw onderzoek in te
stellen.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
(1) Verordening (EG) nr. 215/2002 van de Raad van 28 januari 2002
    tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer     —     Schending van bepalingen van verordening nr. 1260/
    van ferromolybdeen van oorsprong uit de Volksrepubliek China
                                                                              1999 van de Raad.
    (PB L 35, 6.2.2002, blz. 1).
(2) Verordening (EG) nr. 1612/2001 van de Commissie van 3 au-
    gustus 2001 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht       —     Schending van bepalingen van het primaire gemeen-
    op de invoer van ferromolybdeen uit de Volksrepubliek China (PB           schapsrecht.
    L 214, 8.8.2001, blz. 3).
(3) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995        —     Schending van het gelijkheidsbeginsel van artikel 12 EG
    betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping             (voorheen artikel 6 EG-Verdrag).
    uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB
    L 56, 6.3.1996, blz. 1).
                                                                        —     Schending van het subsidiariteitsbeginsel.


title: Zaak T-83/07: Beroep ingesteld op 14 maart 2007 — Kliq Reïntegratie (in staat van faillissement)/Commissie

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/25

         Beroep ingesteld op 14 maart 2007 — Kliq Reïntegratie (in staat van faillissement)/Commissie
   (Zaak T-83/07)
   (2007/C 117/39)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Mr. Dr. Jean Leon Marcel Groenewegen in zijn hoedanigheid van curator in het faillissement van de besloten vennootschap Kliq Reïntegratie B.V. (Amersfoort, Nederland) (vertegenwoordigers: G. van der Wal en T. Boesman, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 19 juli 2006 in zaak C-30/2005;

               —

               Veroordeling van de Commissie in de proceskosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vecht de Beschikking 2006/939/EG van de Commissie van 19 juli 2006 betreffende de door Nederland aangemelde steunmaatregel ten gunste van KG Holding NV aan (1).
   De voorgenomen steunmaatregel betrof een herstructureringssteun die Nederland wilde verlenen aan KG Holding NV door een eerder goedgekeurde reddingslening en de daarover verschuldigde rente om te zetten in aandelenkapitaal. In de bestreden beschikking verklaart de Commissie de steunmaatregel, in de vorm van herstructureringssteun, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt.
   De Commissie beslist eveneens dat Nederland het gedeelte van de steun dat als reddingslening door KG Holding NV aan haar dochteronderneming Kliq BV is overgedragen en is omgezet in aandelenkapitaal, dient terug te vorderen van KG Holding NV en Kliq BV en dat Nederland zijn vordering op KH Holding NV en/of Kliq Reïntergratie als schuldeiser in de faillissementsprocedure bij de curator dient te registreren.
   Verzoekster voert ter ondersteuning van haar verzoekschrift ten eerste aan dat de Commissie beoordelingsfouten heeft gemaakt waardoor de bestreden beschikking ontoereikend gemotiveerd en strijdig met artikel 87, lid 1, EG is. De Commissie zou met name ten onrechte beslist hebben dat Nederland haar vordering op KG Holding en Kliq Reïntegratie ten belope van 35,75 miljoen euro dient te registreren in de failissementsprocedure bij de curator.
   Verzoekster voert in dat verband aan dat de Nederlandse Staat geen vordering heeft op Kliq Reïntegratie. Kliq Reïntegratie is bovendien niet een door staatssteun begunstigde onderneming en is door de Commissie in de bestreden beschikking ook niet als zodanig aangemerkt. Er zou derhalve geen grondslag bestaan voor enige terugvordering door de Staat ten laste van Kliq Reïntegratie of voor de toepassing van in het bijzonder punt 23 sub d) van de Communautaire Richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (2) op Kliq Reïntegratie.
   Het zou eveneens onduidelijk zijn of de Commissie in de bestreden beschikking ten aanzien van Kliq Reïntegratie oordeelt dat er sprake is van onrechtmatige steun ten bedrage van 35,75 miljoen euro die door Nederland dient te worden teruggevorderd of dat er sprake is van reddingssteun die de Commissie in de bestreden beschikking op grond van punt 23 sub d) van de Communautaire Richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (3) goedkeurt. Voorts zou de Commissie in haar beschikking van 16 december 2003 (4) ermee hebben ingestemd dat dit bedrag zou worden besteed aan de financiering van de afvloeiing van personeelsleden en aan de afkoop van de overbodige contracten van Kliq Reïntegratie, en dat Kliq Reïntegratie nadien zou worden geliquideerd.
   Ten tweede zou de Commissie ten onrechte hebben nagelaten om vast te stellen dat de vermeende steun de mededinging en het handelsverkeer tussen lidstaten ongunstig zou kunnen beïnvloeden, althans is hetgeen de Commissie daarover overweegt onvoldoende gemotiveerd.
   Ten derde zou de Commissie ten onrechte hebben geoordeeld dat de vermeende steun van 35,75 miljoen euro moet worden teruggevorderd van KG Holding en/of Kliq Reïntegratie door registratie van deze vorderingen in de faillissementsprocedures. Door het faillissement van KG Holding, Kliq Reïntegratie en Kliq BV zou de terugvordering van vermeende steunbedragen blijvend onmogelijk zijn en zou het in ieder geval zinloos zijn geworden, in die zin dat de terugvordering door registratie in het faillissement van genoemde vennootschappen niet nodig en zelfs geheel overbodig is om een einde te maken aan de concurrentievervalsing.
   Ten vierde zou de Commissie zich ten onrechte hebben uitgesproken en rechtens onjuist hebben geoordeeld over een rekening-courant kredietfaciliteit van 17 miljoen euro die reeds bij de oprichting van KG Holding door Nederland aan KG Holding en in overeenstemming met de regels betreffende staatssteun werd verstrekt en geen onderdeel vormde van de in de bestreden beschikking onderzochte maatregel.

      (1)  BP L 366, blz. 40.

      (2)  PB 1999, C 288, blz. 2.

      (3)  PB 1999, C 288, blz. 2.

      (4)  Steunmaatregel N 510/2003 — Reddingssteun voor Kliq Holding NV (PB 2004, C 33, blz 8).


title: Zaak C-324/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 31 mei 2017 — Strafzaak tegen Ivan Gavanozov

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 31 mei 2017 — Strafzaak tegen Ivan Gavanozov
   (Zaak C-324/17)
   (2017/C 256/14)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Spetsializiran nakazatelen sad

      Partij in de strafzaak

   Ivan Gavanozov

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn het nationale recht en de nationale rechtspraak verenigbaar met artikel 14 van richtlijn 2014/41/EU (1) inzake het Europees onderzoeksbevel in strafzaken, indien zij niet voorzien in de mogelijkheid de materiële gronden voor het uitvaardigen van een Europees onderzoeksbevel voor de doorzoeking van een woning en kantoor alsmede voor de inbeslagneming van bepaalde voorwerpen, respectievelijk de toestemming tot het verhoor van een getuige, noch rechtstreeks met een rechtsmiddel tegen de rechterlijke beslissing, noch door middel van een afzonderlijke schadevergoedingsvordering aan te vechten?

               2)

               Verleent artikel 14, lid 2, van de richtlijn de betrokken persoon een rechtstreeks recht om een rechterlijke beslissing inzake het Europees onderzoeksbevel aan te vechten, hoewel het nationale procesrecht niet voorziet in een dergelijke mogelijkheid?

               3)

               Is de beklaagde in het licht van artikel 14, lid 2, juncto artikel 6, lid 1, onder a), en artikel 1, lid 4, van de richtlijn, een betrokken persoon in de zin van artikel 14, lid 4, van de richtlijn, indien de maatregel van bewijsverkrijging tegen een derde is gericht?

               4)

               Moet de bewoner of gebruiker van de ruimte waarin de doorzoeking en de inbeslagneming moeten worden uitgevoerd, respectievelijk de persoon die als getuige moet worden gehoord, worden aangemerkt als betrokken persoon in de zin van artikel 14, lid 4, juncto lid 2 van de richtlijn?

      (1)  PB 2014, L 130, blz. 1.


title: Zaak T-237/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2008 — CityLine Hungary/ Commissie

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/58

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2008 — CityLine Hungary/ Commissie
   (Zaak T-237/07) (1)

   (2008/C 223/104)

      Procestaal: Hongaars

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 april 2002 in de gevoegde zaken T-195/01 en T-207/01: Government of Gibraltar tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Steunmaatregelen van staten — Fiscale regelingen — Bestaande of nieuwe steunmaatregelen — Inleiding van formele onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, EG")

text:
C 169/30                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      13.7.2002
1)    Verwerpt het beroep.                                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2)    Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.                                      van 30 april 2002
(1) PB C 316 van 4.11.2000.
                                                                          in de gevoegde zaken T-195/01 en T-207/01: Government
                                                                          of Gibraltar tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen (1)
                                                                          („Steunmaatregelen van staten — Fiscale regelingen —
                                                                          Bestaande of nieuwe steunmaatregelen — Inleiding van
                                                                             formele onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, EG”)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                         (2002/C 169/53)
                          van 3 mei 2002                                                           (Procestaal: Engels)
in zaak T-177/01: Jégo-Quéré et Cie SA tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)                            In de gevoegde zaken T-195/01 en T-207/01, Government of
                                                                          Gibraltar, vertegenwoordigd door A. Sutton en M. Llamas,
[Visserij — Verordening (EG) nr. 1162/2001 — Herstel van                  barristers, en W. Schuster, advocaat, domicilie gekozen heb-
heekbestand — Visserijbedrijf — Beroep tot nietigverklaring               bende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
     — Individueel geraakt persoon — Ontvankelijkheid]                    Gemeenschappen (gemachtigde: V. Di Bucci en R. Lyal),
                                                                          ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: R. Silva de
                                                                          Lapuerta), betreffende twee beroepen tot nietigverklaring van
                         (2002/C 169/52)                                  de beschikkingen SG(2001) D/289755 en SG(2001) D/
                                                                          289757 van de Commissie van 11 juli 2001 houdende
                                                                          inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, EG met
                          (Procestaal: Frans)                             betrekking tot de regeling van Gibraltar inzake vrijgestelde en
                                                                          gekwalificeerde vennootschappen, heeft het Gerecht (Tweede
                                                                          kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: R. M. Moura
                                                                          Ramos, kamerpresident, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi en
In zaak T-177/01, Jégo-Quéré et Cie SA, gevestigd te Lorient              A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op
(Frankrijk), vertegenwoordigd door A. Creus Carreras,                     30 april 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
B. Uriarte Valiente en A. Agustinoy Guilayn, advocaten, tegen             volgt:
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
T. van Rijn en A. Bordes), betreffende een verzoek tot
nietigverklaring van de artikelen 3, sub d, en 5 van verordening          1)    In zaak T-195/01:
(EG) nr. 1162/2001 van de Commissie van 14 juni 2001
tot vaststelling van maatregelen voor het herstel van het                       a)   verklaart nietig beschikking SG(2001) D/289755 van
heekbestand in ICES-deelgebieden III, IV, V, VI en VII en in                         de Commissie van 11 juli 2001 houdende inleiding van
ICES-sectoren VIIIa, b, d, e en van daarmee samenhangende                            de procedure van artikel 88, lid 2, EG met betrekking tot
bepalingen inzake de controle op de activiteiten van vissers-                        de regeling van Gibraltar inzake vrijgestelde vennoot-
vaartuigen (PB L 159, blz. 4), heeft het Gerecht (Eerste kamer                       schappen;
— uitgebreid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
K. Lenaerts, J. Azizi, N. J. Forwood en H. Legal, rechters;                     b)   verwijst de Commissie in de kosten van de Government of
griffier: D. Christensen, administrateur, op 3 mei 2002 een                          Gibraltar en in haar eigen kosten, met uitzondering van
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                   de kosten van de procedure in kort geding T-195/01 R,
                                                                                die geheel door de Government of Gibraltar zullen worden
                                                                                gedragen;
1)    Verwerpt de exceptie van niet-ontvankelijkheid.
                                                                                c)   verstaat dat het Koninkrijk Spanje zijn eigen kosten zal
2)    Verstaat dat de procedure ten gronde zal worden voortgezet.                    dragen.
3)    Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.                          2)    In zaak T-207/01:
                                                                                a)   verwerpt het beroep;
(1) PB C 289 van 13.10.2001
                                                                                b)   verwijst de Government of Gibraltar in de kosten van de
                                                                                Commissie en haar eigen kosten, met inbegrip van de
                                                                                kosten van de procedure in kort geding T-207/01 R;
 ---pagebreak--- 13.7.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 169/31
      c)    verstaat dat het Koninkrijk Spanje zijn eigen kosten zal          BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
            dragen.                                                                                AANLEG
                                                                                van 16 april 2002
(1) PB C 303 van 27.10.2001.
                                                                          in zaak T-64/00: Continental and Overseas Investments
                                                                          NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen (1)
                                                                          (Beroep tot nietigverklaring — Invoer van televisietoestellen
                                                                                uit Turkije — Afdoening zonder beslissing)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                                         (2002/C 169/55)
                               AANLEG
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                          van 9 april 2002
in zaak T-210/93, H. Hepp tegen Raad van de Europese                      In zaak T-64/00, Continental and Overseas Investments NV
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                      (voorheen Jubertrade NV), gevestigd te Antwerpen (België),
                                                                          vertegenwoordigd door Y. van Gerven en I. Bernaerts, advoca-
                                                                          ten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Com-
(Verzoek tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-                missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
kelijkheid — Melk — Producenten die verplichtingen tot niet               R. Tricot en J. Stuyck), betreffende een beroep tot nietigverkla-
in de handel brengen of omschakeling zijn aangegaan —                     ring van beschikking C(1999) 4419 def. (REC 4/99) van de
                   Afdoening zonder beslissing)                           Commissie van 14 december 1999 houdende vaststelling dat
                                                                          de rechten betreffende de invoer van televisietoestellen uit
                          (2002/C 169/54)                                 Turkije moeten worden nagevorderd en dat kwijtschelding van
                                                                          die rechten dient te worden geweigerd, heeft het Gerecht
                                                                          (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president,
                           (Procestaal: Duits)                            K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 16 april
                                                                          2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                                                                          volgt:
In zaak T-210/93, H. Hepp, wonende te Villmar-Weyer                       1)    Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
(Duitsland), vertegenwoordigd door H. Heep, Rechtsanwalt,
tegen de Raad van de Europese Unie (gemachtigden:                         2)    De Commissie wordt verwezen in de kosten.
A. Brautigam en A.-M. Colaert) en de Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Booß, M. Nie-
                                                                          (1) PB C 149 van 27.5.2000.
jahr, H.-J. Rabe en M. Nuñez-Müller), betreffende een verzoek
tot vergoeding krachtens de artikelen 178 en 215, tweede
alinea, van het Verdrag (thans artikelen 235 EG en 288, tweede
alinea, EG) van de schade die verzoeker heeft geleden doordat
hij niet in staat is geweest melk in de handel te brengen
ingevolge verordening (EEG) nr. 857/84 houdende algemene
voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater van               BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector                                             AANLEG
melk en zuivelproducten (PB L 90, blz. 13), zoals aangevuld
bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de Commissie van                                            van 16 april 2002
16 mei 1984 (PB L 132, blz. 11), heeft het Gerecht (Tweede
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: R. M. Moura                  in zaak T-204/00, CCBB Vervoer- en Distributiecentrum
Ramos, kamerpresident, en V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi en            BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
A. W. H. Meij, rechters, griffier: H. Jung, op 9 april 2002 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          („Beroep tot nietigverklaring — Invoer van televisietoestel-
                                                                                len uit Turkije — Afdoening zonder beslissing”)
1)    Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                                (2002/C 169/56)
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
(1) PB C 270 van 19.10.1992.
                                                                          In zaak T-204/00, CCBB Vervoer- en Distributiecentrum BV,
                                                                          vertegenwoordigd door R. G. baron Snouckaert van


title: Zaak C-379/10: Beroep ingesteld op 29 juli 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/6

         Beroep ingesteld op 29 juli 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-379/10)
   ()
   2010/C 301/08
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Pignataro en M. Nolin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door bij artikel 2, leden 1 en 2, van de Italiaanse wet nr. 117, van 13 april 1988, uit te sluiten dat de Italiaanse Staat aansprakelijk is voor schade die aan particulieren wordt berokkend door een schending van het recht van de Unie die kan worden toegerekend aan een nationale rechterlijke instantie die uitspraak doet in laatste aanleg, wanneer die schending voortvloeit uit een uitlegging van rechtsvoorschriften of uit een beoordeling van feiten en bewijs door deze rechterlijke instantie, en door deze aansprakelijkheid te beperken tot gevallen van handelen te kwader trouw of grove schuld, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het door het Hof in zijn rechtspraak geformuleerde algemene beginsel van aansprakelijkheid van de staten voor schending van het recht van de Unie door een van hun rechterlijke instanties die uitspraak doen in laatste aanleg, een beginsel dat door het Hof van Justitie van de Europese Unie is bekrachtigd;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Wet nr. 117, van 13 april 1988, inzake de vergoeding van in de uitoefening van de rechtsprekende functie veroorzaakte schade en inzake de civielrechtelijke aansprakelijkheid van magistraten sluit uit dat de Italiaanse Staat aansprakelijk is voor schade die aan particulieren wordt berokkend door een schending van het recht van de Unie die kan worden toegerekend aan een nationale rechterlijke instantie die uitspraak doet in laatste aanleg, wanneer die schending voortvloeit uit een uitlegging van rechtsvoorschriften of uit een beoordeling van feiten en bewijs door deze rechterlijke instantie. Bovendien wordt deze aansprakelijkheid beperkt tot gevallen van handelen te kwader trouw of grove schuld.
   In zijn arrest in zaak C-173/03 (1), Traghetti, heeft het Hof geoordeeld:

      „Het gemeenschapsrecht verzet zich tegen een nationale wettelijke regeling die algemeen uitsluit dat een lidstaat aansprakelijk is voor schade die aan particulieren is toegebracht door een schending van het gemeenschapsrecht die kan worden toegerekend aan een nationale rechterlijke instantie die uitspraak doet in laatste aanleg, op grond dat de betrokken schending voortvloeit uit een uitlegging van rechtsvoorschriften of uit een beoordeling van feiten en bewijs door deze rechterlijke instantie.
      Het gemeenschapsrecht verzet zich tevens tegen een nationale wettelijke regeling die de mogelijkheid van deze aansprakelijkstelling beperkt tot de gevallen van handelen te kwader trouw of grove schuld van de rechter, indien een dergelijke beperking ertoe leidt dat de betrokken lidstaat niet aansprakelijk kan worden gesteld in andere gevallen waarin een kennelijke schending van het toepasselijke recht, zoals geëxpliciteerd in de punten 53 tot en met 56 van het arrest van 30 september 2003, Köbler (2) (C-224/01), heeft plaatsgevonden.”

   Het Hof heeft dus geoordeeld dat wet nr. 117 onverenigbaar is met zijn eigen rechtspraak. Deze wet is nog steeds van kracht en wordt nog steeds toegepast. De onverenigbaarheid met de rechtspraak van het Hof blijft dus bestaan.

      (1)  PB 2006, blz. I-5177

      (2)  PB 2003, blz. I-10239


title: Zaak C-311/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Nienburg (Duitsland) op 27 juni 2012 — Heinz Kassner/Mittelweser-Tiefbau GmbH & Co. KG

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Nienburg (Duitsland) op 27 juni 2012 — Heinz Kassner/Mittelweser-Tiefbau GmbH & Co. KG
   (Zaak C-311/12)
   2012/C 287/36
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Arbeitsgericht Nienburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Heinz Kassner

      Verwerende partij: Mittelweser-Tiefbau GmbH & Co. KG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG (1) aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling op grond waarvan de jaarlijkse vakantie van ten minste vier weken in bepaalde sectoren bij collectieve arbeidsovereenkomst kan worden verminderd?

               2)

               Moeten artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling op grond waarvan bij collectieve arbeidsovereenkomst kan worden bepaald dat loonkortingen die in de berekeningsperiode worden toegepast ten gevolge van gedeeltelijke werkloosheid, werkverlet of onvrijwillig werkverzuim, de berekening van de vakantie-uitkering zodanig beïnvloeden dat de werknemer voor de duur van de jaarlijkse vakantie van ten minste vier weken geen vakantie-uitkering ontvangt of bij beëindiging van het dienstverband geen vergoeding ontvangt voor de vakantiedagen die hij niet heeft opgenomen?

               3)

               Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moeten artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling op grond waarvan bij collectieve arbeidsovereenkomst kan worden bepaald dat loonkortingen die in de berekeningsperiode worden toegepast ten gevolge van gedeeltelijke werkloosheid, werkverlet of onvrijwillig werkverzuim, de berekening van de vakantie-uitkering zodanig beïnvloeden dat de vakantie-uitkering die de werknemer voor de duur van de jaarlijkse vakantie van ten minste vier weken ontvangt of de vergoeding die hij bij beëindiging van het dienstverband ontvangt voor de niet opgenomen vakantiedagen, lager is dan de uitkering of de vergoeding die hij zou hebben ontvangen wanneer de berekening van de vakantie-uitkering gebaseerd was op het gemiddelde arbeidsloon dat de werknemer in de berekeningsperiode zonder dergelijke loonkortingen had ontvangen? Zo ja, hoeveel mag een bij collectieve arbeidsovereenkomst vastgestelde en krachtens de nationale wettelijke regeling toegestane vermindering van de vakantie-uitkering wegens gedeeltelijke werkloosheid, werkverlet of onvrijwillig werkverzuim tijdens de berekeningsperiode, ten opzichte van het ongekorte gemiddelde arbeidsloon van de werknemer procentsgewijs maximaal bedragen, zodat de uitlegging van deze nationale regeling in overeenstemming met het recht van de Unie kan worden geacht?

               4)

               Moeten artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale collectieve arbeidsovereenkomst op grond waarvan een werknemer geen aanspraak kan maken op vakantiedagen voor de periodes van het jaar waarin hij ten gevolge van arbeidsongeschiktheid wegens ziekte geen arbeidsloon en evenmin een uitkering wegens ziekte of invaliditeit heeft ontvangen, voor zover dit ertoe leidt dat de werknemer recht heeft op minder dan vier weken jaarlijkse vakantie?

               5)

               Moeten artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale collectieve arbeidsovereenkomst op grond waarvan in de jaren waarin wegens werkverlet of onvrijwillig werkverzuim, met name wegens ziekte, daadwerkelijk geen brutoloon is ontvangen, geen recht op vakantie-uitkering — of, bij beëindiging van het dienstverband, recht op uitbetaling van niet opgenomen vakantiedagen — ontstaat?

               6)

               Moeten artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale collectieve arbeidsovereenkomst op grond waarvan het recht op een vakantie-uitkering of het recht op uitbetaling van de niet opgenomen vakantiedagen vervalt op het einde van het kalenderjaar dat volgt op het jaar waarin dat recht is ontstaan, waardoor de mogelijkheid voor een gedurende verschillende referentieperiodes arbeidsongeschikte werknemer wordt beperkt om zijn rechten op jaarlijkse vakantie met behoud van loon op te bouwen? Zo ja, wordt het recht van de Unie in het nationale recht beter en doeltreffender toegepast indien een dergelijke bepaling van een collectieve arbeidsovereenkomst volledig buiten toepassing wordt gelaten, of wanneer deze bepaling in overeenstemming met het Unierecht zodanig verder wordt ontwikkeld dat in plaats van een termijn van één jaar een langere termijn geldt?

               7)

               Indien één of meer van de eerste vijf vragen bevestigend wordt of worden beantwoord: vereisen het rechtszekerheidsbeginsel als fundamenteel rechtsbeginsel van de Unie en het verbod van terugwerkende kracht dat de mogelijkheid om zich te beroepen op de door het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna ook: „Hof”) in het kader van het onderhavige verzoek om een prejudiciële beslissing te geven uitlegging van artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG ten aanzien van alle betrokken partijen wordt beperkt in de tijd, op grond dat de hoogste nationale rechter voordien heeft geoordeeld dat de toepasselijke nationale wettelijke bepalingen en bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten niet in overeenstemming met het recht van de Unie kunnen worden uitgelegd? Indien het Hof deze vraag ontkennend beantwoordt: is het verenigbaar met het recht van de Unie dat de nationale rechterlijke instanties op basis van het nationale recht de werkgevers, die erop vertrouwden dat de hoogste nationale rechterlijke instantie haar rechtspraak niet zou wijzigen, de bescherming van het gewettigd vertrouwen bieden, of kan uitsluitend het Hof bescherming van het gewettigd vertrouwen bieden?

      (1)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4.11.2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstĳd (PB L 299, blz. 9).


title: ARREST VAN HET HOF (Vierde Kamer) van 25 september 1997 in zaak C-237/96 (verzoek van het Hof van Beroep te Bergen (België) om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen E. Amelynck e.a. en Transport Amelynck BVBA (Vrij verkeer van goederen - Communautair douanevervoer - Bewijs van communautair karakter van goederen)

text:
1 . 11 . 97            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 331 /9
      uniforme grondslag, mogen de lidstaten een door de                rechters; advocaat-generaal: C. O. Lenz; griffier: L. Hew
      ontvanger van goederen of diensten uitgereikte credit            lett, administrateur, op 25 september 1997 een arrest
      nota als een „ document dat dienst doet als factuur "             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      beschouwen, wanneer deze nota de vermeldingen
      bevat die bij deze richtlijn zijn voorgeschreven voor
      facturen, zij wordt opgesteld met de instemming van
      de belastingplichtige die de goederen levert of de dien          1 . De in de Verordeningen (EEG) nr. 222177 van de
      sten verricht, en de belastingplichtige bezwaar kan                      Raad van 13 december 1976 betreffende communau
      maken tegen het daarop vermelde bedrag van de belas                     tair douanevervoer en (EEG) nr. 223177 van de Com
      ting over de toegevoegde waarde.                                         missie van 22 december 1976 houdende uitvoeringsbe
                                   I                                          palingen alsmede vereenvoudigingsmaatregelen van de
                                                                               regeling voor communautair douanevervoer, gestelde
2. De belastingplichtige die geen bezwaar heeft gemaakt                        regel dat het bewijs van het communautaire karakter
      tegen het feit dat op een als factuur dienst doende cre                 van een goed, voorzover niet anders is bepaald, uitslui
      ditnota een bedrag van de belasting van de toege                        tend kan worden geleverd aan de hand van de docu
      voegde waarde is vermeld dat hoger is dan het bedrag                     menten voor communautair douanevervoer T 2 of
      dat over de belastbare omzet verschuldigd is, kan wor                   T 2 L, is in overeenstemming met de artikelen 9 en 10
      den beschouwd als degene die dit bedrag heeft vermeld                    van het EG-Verdrag.
      en derhalve het aangegeven bedrag verschuldigd is in
      de zin van artikel 21 , punt 1 , onder c), van Zesde
      Richtlijn 77/388/EEG.                                             2 . Artikel 37, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 222177
                                                                               maakt het niet mogelijk het communautaire karakter
 (') PB C 180 van 22 . 6 . 1996 .                                              van een goed te bewijzen door vaststellingen gedaan
                                                                               door de bevoegde autoriteiten van een lidstaat bij de
                                                                               controles in het kader van de regeling voor commu
                                                                               nautair doaunevervoer.
                                                                        (M PB C 269 van 14 . 9 . 1996 .
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Vierde Kamer)
                     van 25 september 1997
 in zaak C-237/96 (verzoek van het Hof van Beroep te
 Bergen ( België) om een prejudiciële beslissing): Strafzaak
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
   tegen E. Amelynck e.a. en Transport Amelynck BVBA ( ] )
 (Vrij verkeer van goederen — Communautair douanever                                              (Eerste Kamer)
   voer — Bewijs van communautair karakter van goederen)                                       van 16 september 1997
                            ( 97/C 331 /15 )
                                                                         in zaak C-59/96 P: C. Koelman tegen Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Buma,
                         (Procestaai: Frans)                              vereniging naar Nederlands recht, en Franse Republiek (')
                                                                         (Hogere voorziening — Verordening nr. 17 — Afwijking
                                                                                van klacht — Motivering)
   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)                                                     ( 97/C 331 /16 )
 In zaak C-237/96, betreffende een verzoek aan het Hof                                         (Procestaai: Nederlands)
 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Hof van
 Beroep te Bergen ( België ), in de aldaar dienende strafzaak
 tegen E. Amelynck e.a . en Transport Amelynck BVBA,
  burgerlijk aansprakelijke partij , betreffende een prejudi            In zaak C-59/96 P, C. Koelman ( advocaat: R. V. H. Jon
 ciële beslissing over de uitlegging en de geldigheid van Ver           ker) betreffende hogere voorziening tegen het arrest van
  ordening ( EEG ) nr. 222/77 van de Raad van 13 december                 het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
  1976 betreffende communautair douanevervoer (PB L 38                   schappen (Vierde Kamer — uitgebreid ) van 9 januari 1996
  van 9 . 2. 1977, blz. 1 ) en van Verordening ( EEG ) nr. 223/           in zaak T-575/93 ( Koelman/Commissie, Jurispr. 1996 ,
  77 van de Commissie van 22 december 1976 houdende                       blz . II-l ), strekkende tot vernietiging van dit arrest, andere
  uitvoeringsbepalingen alsmede vereenvoudigingsmaatrege                 partij bij de procedure : Commissie van de Europese
  len van de regeling voor communautair douanevervoer ( PB                Gemeenschappen (gemachtigde: B. J. Drijber ), ondersteund
  L 38 van 9 . 2 . 1977, blz. 20 ), heeft het Hof (Vierde                 door Buma, vereniging naar Nederlands recht, gevestigd te
  Kamer), samengesteld als volgt: J. L. Murray, kamerpresi               Amstelveen (Nederland ), vertegenwoordigd door C. van
  dent, C. N. Kakouris ( rapporteur) en P. J. G. Kapteyn,                 Rij en E. A. P. Engels, advocaten te Amsterdam, domicilie


title: Zaak T-471/04: Beroep, op 6 december 2004 ingesteld door Georgios Karatzoglou tegen Europees Bureau voor wederopbouw

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/28

         Beroep, op 6 december 2004 ingesteld door Georgios Karatzoglou tegen Europees Bureau voor wederopbouw
   (Zaak T-471/04)
   (2005/C 57/48)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 6 december 2004 beroep ingesteld tegen Europees Bureau voor wederopbouw door Georgios Karatzoglou, wonende te Ioannina (Griekenland), vertegenwoordigd door S. A. Pappas, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de stilzwijgende afwijzing van verzoekers klacht en, vervolgens, de opzegging van zijn overeenkomst;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker was aangeworven als tijdelijk functionaris overeenkomstig artikel 2, sub a, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen. Op 7 mei 2003 werd zijn overeenkomst voor onbepaalde tijd verlengd. Verzoeker komt op tegen het feit dat zijn overeenkomst later werd opgezegd op grond van artikel 47, lid 2, van de Regeling andere personeelsleden.
   Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker dat de opzegging van zijn overeenkomst niet afdoende met redenen is omkleed. Volgens verzoeker had verweerder zich ertoe verbonden de overeenkomst niet te op te zeggen tenzij in geval van vermindering of opheffing van zijn activiteiten. Dit is volgens verzoeker niet het geval en wordt zelfs niet aangevoerd. Verder stelt hij dat verweerder zijn rechtmatige verwachtingen heeft beschaamd, artikel 47 van de Regeling andere personeelsleden heeft geschonden en misbruik heeft gemaakt van zijn bevoegdheid. Ten slotte stelt verzoeker schending van het beginsel van behoorlijk bestuur doordat de aangevoerde noodzaak om het aantal personeelsleden te verminderen is veroorzaakt door ondoordacht management.


title: Zaak T-110/17: Beroep ingesteld op 18 februari 2017 — Jiangsu Seraphim Solar System/Commissie

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/43

         Beroep ingesteld op 18 februari 2017 — Jiangsu Seraphim Solar System/Commissie
   (Zaak T-110/17)
   (2017/C 121/63)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Jiangsu Seraphim Solar System Co. Ltd (Changzhou, China) (vertegenwoordiger: Y. Melin, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van artikel 2 van uitvoeringsverordening (EU) 2016/2146 van de Commissie van 7 december 2016 tot intrekking van de aanvaarding van de verbintenis voor twee producenten-exporteurs op grond van uitvoeringsbesluit 2013/707/EU tot bevestiging van de aanvaarding van een verbintenis die is aangeboden in het kader van de antidumping- en de antisubsidieprocedure betreffende de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China voor de periode waarin de definitieve maatregelen worden toegepast (PB 2016, L 333, blz. 4), voor zover dit van toepassing is op de verzoekende partij, en

               —

               verwijzing van de Commissie en van eenieder die in de loop van de procedure tot interventie aan de zijde van de Commissie wordt toegelaten, in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij één enkel middel aan.
   Volgens de verzoekende partij heeft de Commissie inbreuk gemaakt op artikel 8, leden 1, 9 en 10, en artikel 10, lid 5, van verordening (EU) 2016/1036 (1), en artikel 13, leden 1, 9 en 10, en artikel 16, lid 5, van verordening (EU) 2016/1037 (2) door verbintenisfacturen ongeldig te verklaren en vervolgens de heffing van douanerechten te gelasten alsof er geen geldige verbintenisfacturen waren afgegeven en aan de douane waren meegedeeld op het tijdstip waarop de goederen voor het vrije verkeer waren aangegeven.
   De verzoekende partij baseert dit middel op onwettigheid van artikel 3, lid 2, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 (3) en van artikel 2, lid 2, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 (4) waarbij aan de Commissie de bevoegdheid is verleend om verbintenisfacturen ongeldig te verklaren.

      (1)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

      (2)  Verordening (EU) 2016/1037 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 55).

      (3)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB 2013, L 325, blz. 1).

      (4)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot instelling van een definitief compenserend recht op de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB 2013, L 325, blz. 66).


title: Zaak T-10/99: Beroep, op 16 januari 1999 ingesteld door M. Vicente Nuñez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 121/16               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       1.5.1999
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Beroep, op 16 januari 1999 ingesteld door M. Vicente                    Ter motivering van zijn vordering tot schadevergoeding stelt
Nuñez tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     verzoeker dat volgens vaste rechtspraak de vertraging waarmee
                                pen                                     de administratie een beoordelingsrapport heeft opgesteld,
                                                                        wanneer deze vertraging niet aan de ambtenaar is te wijten,
                          (Zaak T-10/99)                                een dienstfout oplevert welke voor de betrokkene een morele
                                                                        schade oplevert wegens de onzekerheid en ongerustheid als
                                                                        gevolg van het onregelmatig of onvolledige persoonsdossier.
                         (1999/C 121/37)
                         (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 16 januari 1999 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. Vicente
Nuñez, woonachtig te Kraainem (België), vertegenwoordigd               Beroep, op 27 januari 1999 ingesteld door ABB Asea
door M.-A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie gekozen hebben-           Brown Boveri Ltd tegen Commissie van de Europese
de te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange                                         Gemeenschappen
30.
                                                                                (Zaak T-31/99)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— de bestreden besluiten nietig te verklaren;                                                       (1999/C 121/38)
— verweerster te veroordelen om hem 50 000 BEF te betalen
    als vergoeding voor zijn materiële schade die voorlopig is                                      (Procestaal: Engels)
    geraamd;
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
— verweerster te veroordelen om hem 50 000 BEF, te betalen              schappen is op 27 januari 1999 beroep ingesteld tegen
    als vergoeding voor zijn morele schade;                             Commissie van de Europese Gemeenschappen door ABB
                                                                        Asea Brown Boveri Ltd, gevestigd te Zürich (Zwitserland),
— verweerster te verwijzen in de kosten.                                vertegenwoordigd door A. Weitbrecht en S.B. Völcker, advoca-
                                                                        ten te Berlijn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
Middelen en voornaamste argumenten                                      kantore van M. Loesch, advocaat aldaar van het kantoor Loesch
                                                                        & Wolter, rue Goethe 11.
De naam van verzoeker, ambtenaar van de rang A 6, kwam
niet voor op de lijst van meest verdienstelijke ambtenaren die          Verzoekster concludeert dat het Gerecht behage:
in aanmerking komen voor een bevordering naar de rang A 5,
noch op de lijst van de ambtenaren die uit hoofde van de                — artikel 3 van de beschikking van de Commissie van
bevorderingen naar een andere loopbaan uit hoofde van het                   21 oktober 1998 (zaak IV/35.691/E-4 — kartel voor
begrotingsjaar 1998 naar de rang A 5 waren bevorderd.                       voorgeïsoleerde buizen) nietig te verklaren, voorzover dit
                                                                            betrekking heeft op verzoekster;
Tot staving van zijn vordering stelt hij:
                                                                        — de aan verzoekster opgelegde boete sterk te verlagen, en
— geen, althans onregelmatige vergelijking van verzoekers
    verdiensten en beoordelingsrapport met die van de andere            — de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure,
    ambtenaren die voor bevordering in aanmerking kwamen,                   met inbegrip van verzoeksters kosten.
    omdat op het tijdstip van de vaststelling van de betrokken
    besluiten zijn personeelsdossier en laatste beoordelingsrap-
    port niet beschikbaar waren, alsmede schending van                  Middelen en voornaamste argumenten
    artikel 45, lid 1, van het Statuut;
— geen of ontoereikende motivering van de betrokken beslui-             Verzoekster stelt schending van het recht bij de vaststelling
    ten, alsmede schending van artikel 25, tweede alinea, van           van de beschikking van de Commissie:
    het Statuut;
                                                                        1. S c h e n d i n g v a n w e z e n l i j k e v o r m v o o r -
— schending van artikel 45, lid 1, van het Statuut, aangezien               s c h r i f t e n : Tijdens de precontentieuze procedure heeft
    de betrokken besluiten niet zijn vastgesteld op basis van               de Commissie wezenlijke vormvoorschriften geschonden.
    de verdiensten van de voor bevordering in aanmerking                    In het bijzonder heeft zij:
    komende ambtenaren, doch op basis van een regel dat een
    ambtenaar die voor de tweede keer door zijn directie voor                 — verzoekster niet gehoord;
    bevordering wordt voorgedragen, door zijn directoraat-
    generaal voor bevordering moet worden voorgedragen.                       — feiten aanvaard die niet waren bewezen;


title: Zaak T-437/09: Arrest van het Gerecht van 2 februari 2011 — Oyster Cosmetics/BHIM — Kadabell (Oyster cosmetics) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Oyster cosmetics — Ouder gemeenschapsbeeldmerk Kadus oystra AUTO STOP PROTECTION — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/18

         Arrest van het Gerecht van 2 februari 2011 — Oyster Cosmetics/BHIM — Kadabell (Oyster cosmetics)
   (Zaak T-437/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Oyster cosmetics - Ouder gemeenschapsbeeldmerk Kadus oystra AUTO STOP PROTECTION - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 80/34
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Oyster Cosmetics SpA (Castiglione delle Stiviere, Italië) (vertegenwoordigers: A. Perani en P. Pozzi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Kadabell GmbH Co. KG (Darmstadt, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Sandberg, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 5 augustus 2009 (zaak R 1367/2008-1), inzake een oppositieprocedure tussen Kadabell GmbH Co. KG en Oyster Cosmetics SpA.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Oyster Cosmetics SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 11 van 16.1.2010.


title: Zaak C-64/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 8 februari 2012 — A. Schlecker, handelend onder de naam „Firma Anton Schlecker” , andere partij: M.J. Boedeker

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 8 februari 2012 — A. Schlecker, handelend onder de naam „Firma Anton Schlecker”, andere partij: M.J. Boedeker
   (Zaak C-64/12)
   2012/C 126/09
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: A. Schlecker, handelend onder de naam „Firma Anton Schlecker”

      Andere partij: M.J. Boedeker

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het bepaalde in artikel 6, lid 2, EVO (1) aldus te worden uitgelegd, dat indien een werknemer de arbeid ter uitvoering van de overeenkomst niet alleen gewoonlijk maar ook langdurig en zonder onderbreking verricht in hetzelfde land, in alle gevallen het recht dient te worden toegepast van dat land, ook al wijzen alle overige omstandigheden op een nauwe verbondenheid van de arbeidsovereenkomst met een ander land?

               2)

               Is voor een bevestigend antwoord op vraag 1) vereist dat de werkgever en de werknemer bij het aangaan van de arbeidsovereenkomst, althans bij de aanvang van de arbeid, hebben beoogd, althans zich ervan bewust zijn geweest dat de de arbeid langdurig en zonder onderbreking in hetzelfde land zouden worden verricht?

      (1)  Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst, ter ondertekening opengesteld te Rome op 19 juni 1980 (PB 1980, L 266, blz. 1).


title: Zaak T-12/09: Beroep ingesteld op 13 januari 2009 — Gruber/BHIM (Run the globe)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/46

         Beroep ingesteld op 13 januari 2009 — Gruber/BHIM (Run the globe)
   (Zaak T-12/09)
   (2009/C 69/102)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Alexander Gruber (Ulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Kienle en M. Krinke, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 november 2008 (zaak R 1779/2007-1);

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Run the globe” voor diensten van klasse 41 (aanvraag nr. 5 154 521)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat het aangevraagde merk het vereiste onderscheidend vermogen bezit.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-102/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Firenze — Italië) — Camar Srl/Presidente del Consiglio dei Ministri (Internationale overeenkomsten — Overeenkomst van Yaoundé — Vierde ACS-EEG-overeenkomst van Lomé — „Standstillclausule” — Binnenlandse belasting — Bananen)

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/12

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Firenze — Italië) — Camar Srl/Presidente del Consiglio dei Ministri
      (Zaak C-102/09) (1)

      (Internationale overeenkomsten - Overeenkomst van Yaoundé - Vierde ACS-EEG-overeenkomst van Lomé - „Standstillclausule” - Binnenlandse belasting - Bananen)
      (2010/C 161/16)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale di Firenze

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Camar Srl

         Verwerende partij: Presidente del Consiglio dei Ministri

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Firenze — Gemeenschappelijke marktordening — Bananen — Verenigbaarheid van een nationale wettelijke regeling waarbij een verbruiksbelasting op bananen afkomstig uit Somalië wordt geheven met artikel 14 van de eerste overeenkomst van Yaoundé en met de invoerregeling bedoeld in de ACS-EEG-overeenkomst van Lomé

         Dictum

                  1)

                  Artikel 14 van de op 20 juli 1963 in Yaoundé ondertekende Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de met deze gemeenschap geassocieerde Afrikaanse staten en Madagaskar verzette zich niet tegen een belasting van bananen afkomstig uit Somalië zoals die welke bij wet nr. 986/1964 van 9 oktober 1964 is ingevoerd.

                  2)

                  De nationale rechter is niet verplicht de concrete weerslag van verhogingen van een belasting op de invoer van bananen afkomstig uit Somalië, zoals die welke bij de in het hoofdgeding aan de orde zijnde regeling is ingesteld, in vergelijking met de situatie vóór 1 april 1976 te onderzoeken, ter beoordeling van de verenigbaarheid van deze verhogingen met de „standstillclausule” van artikel 1 van het aan de op 15 december 1989 in Lomé ondertekende vierde ACS-EEG-overeenkomst gehechte protocol nr. 5 betreffende bananen. Verhogingen van een dergelijke belasting waarbij de belasting alleen maar wordt aangepast aan de inflatie, zijn echter niet in strijd met deze clausule.

         (1)  PB C 129 van 6.6.2009.


title: Zaak C-105/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 29 februari 2012 — Staat der Nederlanden tegen Essent NV en Essent Nederland BV

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 29 februari 2012 — Staat der Nederlanden tegen Essent NV en Essent Nederland BV
   (Zaak C-105/12)
   2012/C 151/26
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

   Verzoeker: Staat der Nederlanden
   Verweersters:

               Essent NV

               Essent Nederland BV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 345 VWEU aldus worden uitgelegd dat onder een „regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten” ook de regeling valt van het in deze zaak aan de orde zijnde absoluut privatiseringsverbod zoals is opgenomen in het Besluit aandelen netbeheerders in verbinding met artikel 93 Elektriciteitswet 1998 en artikel 85 Gaswet, inhoudende dat de aandelen in een netbeheerder uitsluitend binnen de kring van de overheid kunnen worden overgedragen?

               2)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, heeft dat dan tot gevolg dat de regels met betrekking tot het vrij verkeer van kapitaal niet van toepassing zijn op het groepsverbod en het verbod op nevenactiviteiten, althans dat aan toetsing van het groepsverbod en het verbod op nevenactiviteiten aan de regels met betrekking tot het vrij verkeer van kapitaal niet wordt toegekomen?

               3)

               Zijn de mede aan de Won [Wet onafhankelijk netbeheer] ten grondslag gelegde doelstellingen om door middel van het tegengaan van kruissubsidiëring in ruime zin (daaronder begrepen de strategische informatie-uitwisseling) transparantie op de energiemarkt te bewerken en concurrentieverstoring te voorkomen, zuiver economische belangen, of kunnen ze mede als belangen van niet-economische aard aangemerkt worden, in die zin dat ze onder omstandigheden als dwingende redenen van algemeen belang een rechtvaardiging kunnen vormen voor een beperking van het vrij verkeer van kapitaal?


title: Zaak C-495/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 2 december 2009 — Nokia Corporation/Her Majesty’s Commissioners of Revenue & Customs

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 2 december 2009 — Nokia Corporation/Her Majesty’s Commissioners of Revenue & Customs
   (Zaak C-495/09)
   2010/C 37/26
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nokia Corporation

      Verwerende partij: Her Majesty’s Commissioners of Revenue & Customs

      Prejudiciële vraag

   Kunnen van een gemeenschapsmerk voorziene niet-communautaire goederen die in een lidstaat onder douanetoezicht staan en in doorvoer zijn van een derde staat naar een andere derde staat „namaakgoederen” in de zin van artikel 2, lid 1, sub a, van verordening 1383/2003/EG (1) zijn, wanneer er geen aanwijzingen zijn dat deze goederen in de Gemeenschap op de markt zullen worden gebracht via een douaneprocedure of doordat zij daar illegaal worden binnengebracht?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten (PB L 196, blz. 7).


title: Zaak T-241/03 REV: Beschikking van het Gerecht van 11 september 2012 — Marcuccio/Commissie ( „Procedure — Verzoek om herziening — Gevolgen van later arrest van Gerecht — Nieuw Feit — Ontbreken — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/23

      Beschikking van het Gerecht van 11 september 2012 — Marcuccio/Commissie
      (Zaak T-241/03 REV) (1)

      (Procedure - Verzoek om herziening - Gevolgen van later arrest van Gerecht - Nieuw Feit - Ontbreken - Niet-ontvankelijkheid)
      (2012/C 331/43)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en J. Baquero Cruz, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

         Voorwerp

      Verzoek om herziening van de beschikking van het Gerecht van 17 mei 2006, Marcuccio/Commissie (T-241/03, JurAmbt, blz. I-A-2-111 en II-A-2-517)

         Dictum

                  1)

                  Het verzoek om herziening wordt niet-ontvankelijk verklaard.

                  2)

                  Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen en de kosten die de Europese Commissie heeft gemaakt.

         (1)  PB C 200 van 23.8.2003.


title: Zaak C-7/02: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 21 december 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Holin Groep B.V. c.s. en de Staatssecretaris van Financiën

text:
4.5.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 109/21
8.    Kan een stijging van de kosten voor personeelsadministra-        Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 21 de-
      tie ingevolge de beoogde indienstneming van extra perso-         cember 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
      nen door een nieuwe toepassing van de deeltijdarbeid in          tussen Holin Groep B.V. c.s. en de Staatssecretaris van
      vergelijking met de tot dan overwegende voltijdarbeid bij                                     Financiën
      een in beginsel gelijk aantal arbeidsplaatsen, als grondslag
      dienen voor de noodzaak deze kosten op de deeltijdwer-
      kers af te wentelen door hun pensioen onevenredig te                                        (Zaak C-7/02)
      verminderen, zoals dit het geval is in § 14, lid 1, eerste
      zin, tweede en derde deel, BeamtVG in de tot 31 december
      1991 geldende versie?                                                                     (2002/C 109/34)
9.    Indien met dergelijke kosten rekening moet worden
      gehouden (vraag 8), geschiedt dit dan op gepaste wijze,          De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 21 decem-
      wanneer de last van de gestegen kosten van personeelsad-         ber 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
      ministratie enkel op de vroegere deeltijdwerkers en dus          11 januari 2002, in het geding tussen Holin Groep B.V. c.s. en
      hoofdzakelijk op vrouwen wordt afgewenteld, hoewel de            de Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de
      wetswijziging waarmee de mogelijkheden voor deeltijdar-          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      beid zijn verruimd, hoofdzakelijk tot doel had de algeme-        beslissing over de navolgende vragen:
      ne werkloosheid te verminderen door het overschot
      aan kandidaten voor tewerkstelling in overheidsdienst
      gedeeltelijk weg te nemen?                                       1.    Verzetten de artikelen 5, lid 7, letter a, en 17 van
                                                                             de Zesde richtlijn (1), dan wel de Europeesrechtelijke
                                                                             vertrouwens- en rechtszekerheidbeginselen zich ertegen
                                                                             dat — in een geval waarin geen sprake is van fraude of
10. Sluit het protocol ad artikel 119 EG-Verdrag, als onder-                 misbruik noch van wijziging van voorgenomen gebruik,
      deel van het Verdrag betreffende de Europese Unie van                  als bedoeld in de punten 50 en 51 het arrest van het Hof
      1992 (PB C 191, blz. 3), een toetsing van de modaliteiten              van Justitie in de zaak Schloßstraße (2) — heffing op de
      voor aanrekening van vóór 17 mei 1990 vervulde                       voet van voormeld artikel 5, lid 7, letter a, plaatsvindt in
      arbeidsduur aan het criterium van artikel 141, leden 1                 een geval waarin een belastingplichtige BTW in aftrek
      en 2, EG (voorheen artikel 119 EG-Verdrag) zonder                      heeft gebracht, die hij heeft voldaan voor goederen die
      meer uit? Geldt het toetsingsverbod ook wanneer de                     aan hem zijn geleverd of diensten die aan hem zijn
      toepasselijke bepalingen voor de aanrekening van de vóór             verricht met het oog op de voorgenomen aan de heffing
      17 mei 1990 vervulde arbeidsduur ná 17 mei 1990 zijn                  van BTW onderworpen verhuur van een bepaalde onroe-
      gewijzigd, en deze wijzigingen slechts gedeeltelijk een                rende zaak, op de enkele grond dat de belastingplichtige
      aanpassing aan de vereisten van artikel 119 EG-Verdrag                 ten gevolge van een wetswijziging niet meer het recht
      doorvoeren, terwijl voor bepaalde gevallen niet dergelijke             heeft om voor die verhuur van de vrijstelling af te zien?
      gunstige aanpassing wordt doorgevoerd?
                                                                       2.    Geldt een eventueel bevestigend antwoord op de eerste
                                                                             vraag mede voor het recht op aftrek, ontstaan in de
11. Is voor de inachtneming van de uiterste datum 17 mei                     periode gelegen tussen de aankondiging van de in de
      1990 bij de uitvaardiging van wetten de dag van bekend-                eerste vraag bedoelde wetswijziging en het van kracht
      making in het officiële publicatieblad maatgevend, dan                 worden daarvan; kan, anders gezegd, bij een bevestigend
      wel de afsluiting van de behandeling in de wetgevende                  antwoord op de eerste vraag heffing op de voet van
      organen, ook wanneer voor de wet de goedkeuring door                   vermeld artikel 5, lid 7, letter a, wél plaatsvinden met
      de Bondsregering vereist is?                                           betrekking tot de elementen van de kostprijs als bedoeld
                                                                             in artikel 11, A, lid 1, letter b, van de Zesde richtlijn, die
                                                                             opgekomen zijn na de datum van die aankondiging?
(1) PB L 225, blz. 40.                                                 (1) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
(2) PB L 6, blz. 24.                                                       betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
(3) PB L 14, blz. 6.                                                       inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                           over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB 1977, L 145,
                                                                           blz. 1).
                                                                       (2) Arrest van 8.6.2000 in de zaak C-396/98.


title: Zaak T-343/02: Beroep, op 15 november 2002 ingesteld door Roland Schintgen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 19/38              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      25.1.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                                                   —      schending van de artike-
                                                                                len 42 en 8 van verordening
                                                                                nr. 40/94. Volgens verzoek-
                                                                                ster kan een oppositie wor-
                                                                                den gebaseerd op een oudere
Aanvrager van het ge-       Moser Grupo Media S.L.                                                          aanvraag om een gemeen-
meenschapsmerk:                                                                                schapsmerk dat nog niet als
                                                                                merk is ingeschreven.
Betrokken        gemeen-    beeldmerk „Moser Grupo Media
                                                                     (1 ) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
schapsmerk:                 s.l.” voor waren en diensten van
                                                                          inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                            de klassen 9, 16, 38, 39 en 41
                            (aanvraagnr. 409664)
Houder van het oppo-        verzoekster,        Metro-Goldwin-
sitiemerk of -teken in de   Mayer Lion Corporation
oppositieprocedure:                                                  Beroep, op 15 november 2002 ingesteld door Roland
                                                                     Schintgen tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Oppositiemerk of -te-       verschillende nationale rechten en
ken:                        aanvraag nr. 141820 voor in-                                       (Zaak T-343/02)
                            schrijving van woordmerk „MGM”
                            als gemeenschapsmerk voor wa-
                                                                                (2003/C 19/73)
                            ren en diensten van de klassen 9,
                            38 en 41
                                                                                (Procestaal: Frans)
Beslissing oppositieafde-   afwijzing van gemeenschapsmer-
ling:                       kaanvraag nr. 409664 van Moser           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                            Grupo Media, zonder daarvoor             schappen is op 15 november 2002 beroep ingesteld tegen
                            bepaalde oudere rechten en ge-           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Roland
                            meenschapsmerkaanvraag                   Schintgen, wonende te Keispelt (Luxemburg), vertegenwoor-
                            nr. 141820 van verzoekster voor          digd door L. Vogel, advocaat.
                            woordmerk „MGM” in aanmer-
                            king te nemen.
                                                                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                     —      nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
Beslissing kamer van be-    niet-ontvankelijkverklaring van                 bevoegd gezag van 16 juli 2002, houdende afwijzing van
roep:                       het beroep van opposante, ver-                  de klacht van verzoeker van 28 februari 2002 waarin
                            zoekster in de onderhavige zaak                 deze had verzocht om nietigverklaring van de verkiezin-
                                                                            gen voor het plaatselijke personeelscomité, [van] de
                                                                            aanstelling van de gekozenen in het personeelscomité, en
Middelen:                   —     schending van artikel 58 van              [van] het verzuim van de Commissie om deze verkiezing
                                  verordening nr. 40/94 (1),                nietig te verklaren en vast te stellen dat de plaatselijke
                                  voorzover verzoekster bij de              afdeling Luxemburg van het personeelscomité ingevolge
                                  beslissing van de oppo-                   deze verkiezing niet geldig was samengesteld;
                                  sitieafdeling in het ongelijk is
                                  gesteld. Volgens verzoekster       —      deze verkiezing voor de plaatselijke afdeling Luxemburg
                                  kan Moser Grupo Media nog                 van het personeelscomité en de daaruit volgende aanstel-
                                  steeds haar aanvraag om een               ling van de gekozenen, voorzover noodzakelijk, nietig te
                                  gemeenschapsmerk          om-             verklaren, en het verzuim van de Commissie om deze
                                  zetten in andere landen met               verkiezing nietig te verklaren en vast te stellen dat de
                                  gebruikmaking van de da-                  plaatselijke afdeling Luxemburg van het personeelscomité
                                  tum van haar aanvraag om                  ingevolge deze verkiezing niet geldig was samengesteld,
                                  een gemeenschapsmerk. Dit                 nietig te verklaren;
                                  zou niet mogelijk zijn ge-
                                  weest indien de merkaan-           —      verweerster te verwijzen in de kosten van het geding,
                                  vraag was afgewezen op                    alsmede in de in verband met de procedure gemaakte
                                  grond van verzoeksters aan-               noodzakelijke kosten, in het bijzonder de kosten van
                                  vraag om een gemeen-                      domiciliekeuze, de reis- en verblijfkosten en de honoraria
                                  schapsmerk.                               van de advocaten.
 ---pagebreak--- 25.1.2003              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 19/39
Middelen en voornaamste argumenten                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Met zijn beroep vordert verzoeker nietigverklaring van het               1.    de beslissing van de Commissie (EUROSTAT) om Eu-
besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag, houdende                        ropean Dynamics uit te sluiten van de aanbestedingspro-
afwijzing van de klacht waarin verzoeker om nietigverklaring                   cedure 2002/S 106-083279 — lot 1 voor de „Verdere
had verzocht van de in november 2001 gehouden verkiezing                       ontwikkeling van de collaborative software CIRCA” nietig
voor de plaatselijke afdeling Luxemburg van het personeels-                    te verklaren;
comité.
                                                                         2.    de Commissie (EUROSTAT) te gelasten de offerte van
                                                                               European Dynamics in de bovengenoemde procedure in
Volgens verzoeker heeft de door de vakbond „Solidarité                         overweging te nemen, en European Dynamics toe te laten
européenne” voorgedragen lijst slechts één van de twintig                      ten volle en op gelijke voet met de andere inschrijvers
zetels in het plaatselijke personeelscomité gekregen, terwijl het              deel te nemen;
aantal stemmen van de leden van deze organisatie 25,523 %
van alle uitgebrachte stemmen bedroeg.
                                                                         3.    de Commissie te verwijzen in de juridische en andere
                                                                               kosten.
Tot staving van zijn vordering voert verzoeker aan:
—     schending van artikel 9, lid 3, van het Statuut,
—     schending van artikel 1 van bijlage II bij het Statuut,            Middelen en voornaamste argumenten
—     schending van artikel 6 van de regeling betreffende de
      samenstelling en de werkwijze van het personeelscomité,
      en                                                                 Verzoekster is een onderneming die werkzaam is op het gebied
                                                                         van de informatie- en communicatietechnologie. Zij nam
—     een kennelijke beoordelingsfout.                                   deel aan aanbesteding 2002/S 106-083279, voor „Eurostat
                                                                         informatiesystemen: informatie- en communicatietechnologie
                                                                         voor het statistisch systeem van de Gemeenschap” meer in het
Volgens verzoeker moet volgens deze bepalingen de samenstel-             bijzonder aan lot 1 van de aanbesteding, „Verdere ontwikkeling
ling van het plaatselijke personeelscomité een getrouwe weer-            van de collaborative software CIRCA”. Verzoeksters offerte
spiegeling zijn van alle strekkingen die tijdens de verkiezing           werd door verweerster afgewezen omdat in het curriculum
tot uiting zijn gekomen. Dit is niet voldoende het geval indien          vitae van ten minste één van de experts — binnen een team
méér dan een kwart van de door de ambtenaren uitgebrachte                van 27 personen — gegevens ontbraken over studies en
stemmen slechts goed is voor de aanstelling van één twintigste           werkervaring.
van het aantal leden van het personeelscomité.
                                                                         Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan dat de
                                                                         afwijzing van haar offerte in strijd is met het evenredigheids-
                                                                         beginsel. De offerte is afgewezen omdat in één curriculum vitae
                                                                         gegevens ontbraken, terwijl in de aanbestedingsvoorwaarden
                                                                         slechts in algemene bewoordingen, zonder nadere specificatie,
                                                                         werd verwezen naar de ervaring van het team.
Beroep, op 21 november 2002 ingesteld door European
Dynamics tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen
                                                                         Verzoekster stelt verder dat de bestreden beslissing ongeldig is
                                                                         wegens een kennelijk onjuiste beoordeling. Volgens haar heeft
                         (Zaak T-345/02)
                                                                         verweerster geen gebruik gemaakt van haar bevoegdheid om
                                                                         nadere inlichtingen over dit punt te vragen en heeft zij aldus
                          (2003/C 19/74)                                 haar zorgvuldigheidsplicht en het beginsel van behoorlijk
                                                                         bestuur geschonden.
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         Ook heeft verweerster, door verzoeksters offerte af te wijzen,
                                                                         zonder opheldering te vragen, het beginsel van gelijke behande-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                ling van de inschrijvers geschonden. Volgens verzoekster kan
schappen is op 21 november 2002 beroep ingesteld tegen                   een beoordelingscomité niet vrij beoordelen of het al dan niet
Commissie van de Europese Gemeenschappen door European                   nadere inlichtingen over een bepaalde offerte vraagt, zonder
Dynamics (Athene), vertegenwoordigd door W. Knapp, Rechts-               rekening te houden met objectieve overwegingen en zonder
anwalt, en D. Spanou, advocaat.                                          dat dit oordeel is onderworpen aan rechterlijke toetsing.