title: Zaak C-362/02: Verzoek van het Dioikitiko Efeteio Peiraios van 28 juni 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Griekse staat en K. Diamantakis

text:
C 305/14                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7.12.2002
Verzoek van het Dioikitiko Efeteio Peiraios van 28 juni                De vraag in deze zaak is identiek aan de vraag in zaak
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               C-361/02.
                de Griekse Staat en N. Tsapalos
                         (Zaak C-361/02)
                          (2002/C 305/23)
                                                                       Beroep, op 9 oktober 2002 ingesteld door Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
Het Dioikitiko Efeteio Peiraios heeft bij beschikking van 28 juni
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                                           (Zaak C-363/02)
8 oktober 2002, in het geding tussen Griekse Staat en
N. Tsapalos, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                                          (2002/C 305/25)
navolgende vraag:
„Moet artikel 1 van richtlijn 76/308/EEG van de Raad van
15 maart 1976 aldus worden uitgelegd, dat de bepalingen van            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
de richtlijn ook betrekking hebben op schuldvorderingen die            op 9 oktober 2002 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
vóór de inwerkingtreding van de richtlijn zijn ontstaan in een         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
lidstaat, en het voorwerp uitmaken van een titel die eveneens          woordigd door A. Caeiros als gemachtigde, domicilie gekozen
vóór de inwerkingtreding ervan is afgegeven door de bevoegde           hebbende te Luxemburg.
autoriteiten van die staat, zoals in het concrete geval de titel
van de Italiaanse Staat, en dat bijgevolg die schuldvorderingen,
die hangende bleven en in een andere lidstaat niet konden              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
worden ingevorderd, voortaan, na de inwerkingtreding van de
richtlijn, het verstrijken van de betrokken overgangsperiode en
                                                                       —      vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet
het vervullen door de andere lidstaten van hun verplichting de
                                                                              binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
nodige bepalingen voor de toepassing ervan vast te stellen,
                                                                              telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
kunnen worden ingevorderd na een desbetreffend verzoek van
                                                                              uitvoering te geven aan richtlijn 2001/8/EG ( 1) van de
de „verzoekende autoriteit” aan de „aangezochte autoriteit” in
                                                                              Commissie van 8 februari 2001 ter vervanging van
de zin van artikel 3 van de richtlijn?”
                                                                              bijlage I bij richtlijn 92/109/EEG van de Raad inzake de
                                                                              vervaardiging en het in de handel brengen van bepaalde
                                                                              stoffen die worden gebruikt voor de illegale vervaardiging
                                                                              van verdovende middelen en psychotrope stoffen, niet
                                                                              heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
                                                                              krachtens artikel 2, lid 1, van deze richtlijn;
                                                                       —      subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door
                                                                              de Commissie niet onverwijld van die bepalingen in
Verzoek van het Dioikitiko Efeteio Peiraios van 28 juni                       kennis te stellen, niet heeft voldaan aan de krachtens
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                      artikel 2, lid 1, van richtlijn 2001/8/EG op haar rustende
              de Griekse staat en K. Diamantakis                              verplichtingen;
                                                                       —      de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.
                         (Zaak C-362/02)
                          (2002/C 305/24)
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       De omzettingstermijn is op 1 maart 2001 verstreken.
Het Dioikitiko Efeteio Peiraios heeft bij beschikking van 28 juni
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
8 oktober 2002, in het geding tussen Griekse Staat en                  (1 ) PB L 39 van 9.2.2001, blz. 31.
K. Diamantakis, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vraag:


title: Zaak C-328/08: Beroep ingesteld op 17 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland

text:
               13.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/12

         Beroep ingesteld op 17 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland
   (Zaak C-328/08)
   (2008/C 236/20)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en I. Koskinen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Finland
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Finland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/35/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Finland verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 30 april 2007 verstreken.

      (1)  PB L 143, blz. 56.


title: Zaak C-78/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 10 februari 2016 — Giovanni Pesce e.a./Presidenza del Consiglio dei Ministri — Dipartimento della Protezione Civile e.a.

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 10 februari 2016 — Giovanni Pesce e.a./Presidenza del Consiglio dei Ministri — Dipartimento della Protezione Civile e.a.
   (Zaak C-78/16)
   (2016/C 156/34)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Giovanni Pesce, Cosima Tomaselli, Angela Tomaselli

      Verwerende partijen: Presidenza del Consiglio dei Ministri — Dipartimento della Protezione Civile, Commissario delegato OCDPC n. 225/2015, Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Regione Puglia

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan de artikelen 11, lid 3, 13 quater, lid 7, 16, leden 1, 2, 3 en 5, van richtlijn 2000/29/EG (1), zoals aangevuld en gewijzigd, en de beginselen van evenredigheid, logica en redelijkheid in de weg aan de toepassing van artikel 6, leden 2 en 4, van uitvoeringsbesluit 2015/789/EU (2) van de Europese Commissie, omgezet in Italiaans recht bij artikel 8, leden 2 en 4, van het besluit van de minister van landbouw-, voedsel- en bosbeleid, voor zover het de onmiddellijke verwijdering oplegt, van de waardplanten, los van hun gezondheidstoestand, binnen een straal van 100 meter rond de planten die zijn getest en waarvan werd vastgesteld dat zij zijn besmet met bedoeld organisme, en dat bepaalt dat de lidstaat, vóór de verwijdering van de in lid 2 vermelde planten, geschikte fytosanitaire behandelingen moet uitvoeren tegen de vectoren van bedoeld organisme en tegen de planten die als waardplanten voor de vectoren kunnen fungeren, waaronder, indien van toepassing, de verwijdering van planten?

               2)

               Staat artikel 16, lid 1, van richtlijn 2000/29/EG, zoals aangevuld en gewijzigd, met de bewoording „alle noodzakelijke maatregelen om de schadelijke organismen uit te roeien of, indien dat niet mogelijk is, in te dijken”, in de weg aan de toepassing van artikel 6, lid 2, van besluit 2015/789/EU van de Europese Commissie, omgezet in Italiaans recht bij artikel 8, lid 2, van het besluit van de minister van landbouw-, voedsel- en bosbeleid, voor zover het de onmiddellijke verwijdering oplegt van de waardplanten, los van hun gezondheidstoestand, binnen een straal van 100 meter rond de planten die zijn getest en waarvan werd vastgesteld dat zij zijn besmet met bedoeld organisme?

               3)

               Staan artikel 16, leden 1, 2, 3 en 5 van richtlijn 2000/29/EG en de beginselen van evenredigheid, logica en goede rechtsgang, in de weg aan een uitlegging van artikel 6, leden 2 en 4, van uitvoeringsbesluit 2015/789/EU van de Europese Commissie, omgezet in Italiaans recht bij artikel 8, leden 2 en 4, van het besluit van de minister van landbouw-, voedsel- en bosbeleid, in de zin dat de uitroeiingsmaatregel, waarvan sprake in lid 2, kan worden opgelegd vóór, en onafhankelijk van, de preventieve toepassing, zoals voorzien in voornoemd artikel 6, leden 3 en 4?

               4)

               Staan de beginselen van voorzorg, geschiktheid en evenredigheid in de weg aan de toepassing van artikel 6, leden 2, 3 en 4, van uitvoeringsbesluit 2015/789/EU van de Europese Commissie, omgezet in Italiaans recht bij artikel 8, leden 2 en 4, van het besluit van de minister van landbouw-, voedsel- en bosbeleid, door maatregelen tot uitroeiing van de waardplanten op te leggen, binnen een straal van 100 meter rond de planten waarvan werd vastgesteld dat zij zijn besmet met het organisme „Xylella fastidiosa (Wells et al.)”, zonder wetenschappelijke onderbouwing die met zekerheid aantoont dat er een causaal verband is tussen de aanwezigheid van het organisme en de verdorring van de besmette planten?

               5)

               Staan artikel 296, lid 2, WEU en artikel 41 van het Handvest van Nice, in de weg aan de toepassing van artikel 6, leden 2 en 4, van uitvoeringsbesluit 2015/789/EU van de Europese Commissie, voor zover het voorziet in de onmiddellijke verwijdering van de waardplanten, los van hun gezondheidstoestand, binnen een straal van 100 meter rond de planten die zijn getest en waarvan werd vastgesteld dat zij besmet zijn met bedoeld organisme?

               6)

               Staan de beginselen van geschiktheid en evenredigheid in de weg aan de toepassing van uitvoeringsbesluit 2015/789/EU van de Europese Commissie, omgezet in Italiaans recht door het besluit van de minister van landbouw-, voedsel- en bosbeleid, dat voorziet in maatregelen tot verwijdering van waardplanten, ongeacht hun gezondheidstoestand, planten waarvan bekend is dat zij zijn besmet met bedoeld organisme en planten die symptomen vertonen die op besmetting met het organisme „Xylella fastidiosa (Wells et al.)” kunnen wijzen of, die vermoedelijk door dat organisme zijn besmet, zonder te voorzien in enige vorm van vergoeding voor de eigenaars die niet schuldig zijn aan de verspreiding van het nader omschreven organisme?

      (1)  Richtlijn 2000/29/EG van de Raad van 8 mei 2000 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen (PB L 169, blz. 1).

      (2)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/789 van de Commissie van 18 mei 2015 betreffende maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van Xylella fastidiosa (Wells et al.) te voorkomen (PB L 125, blz. 36).


title: Zaak T-71/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2009 — Promat/BHIM — Prosima Comercial (PROSIMA PROSIMA COMERCIAL S.A.) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk PROSIMA PROSIMA COMERCIAL S.A. — Ouder nationaal woordmerk PROMINA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Geen soortgelijke waren — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2009 — Promat/BHIM — Prosima Comercial (PROSIMA PROSIMA COMERCIAL S.A.)
   (Zaak T-71/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk PROSIMA PROSIMA COMERCIAL S.A. - Ouder nationaal woordmerk PROMINA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Geen soortgelijke waren - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2009/C 205/62
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Promat GmbH (Ratingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Beckmann, vervolgens H. Alt, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Poch, vervolgens G. Schneider, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Prosima Comercial, SA (Barcelona, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 27 november 2007 (zaak R 574/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen Promat GmbH en Prosima Comercial, SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen

               2)

               Promat GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Beroep, op 12 juni 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-220/97)

text:
16 . 8 . 97            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 252/ 15
     nale rechterlijke instantie de schorsende werking van                   — in strijd met artikel 5 niet enkel voor het verstrek
     een beroep tegen een beschikking van een douaneauto                        ken van de informatie een vergoeding te heffen en
     riteit uitspreekt in het kader van een beroep tegen een                     de vergoeding niet tot een redelijke bedrag te
     beschikking waarbij door die autoriteit een tot hem                         beperken;
     gericht verzoek van de betrokkene, die schorsende wer
     king te erkennen, is afgewezen ?                                   2 . de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
3 . Moet artikel 244, derde alinea, eerste volzin, van het              Middelen en voornaamste argumenten
     communautair douanewetboek aldus worden uitge
     legd, dat voor opschorting van de tenuitvoerlegging                De middelen en voornaamste argumenten blijken uit het
     enkel vereist is, dat een zekerheid bestaat of is gesteld,         petitum. Met betrekking tot de in het derde streepje ver
     of moet daartoe tevens aan de in de voorgaande alinea              vatte grief stelt de Commissie, dat de vereenzelviging van
     gestelde eisen zijn voldaan ?                                      „vooronderzoeken " met „ bestuursrechtelijke procedures "
                                                                        een zeer belangrijk deel van milieu-informatie uitsluit,
O PB nr. L 302 van 19 . 10 . 1992, blz . 1 .                            zoals bijvoorbeeld rapporten over de water- of de bodem
                                                                        kwaliteit en adviezen van een overheidsinstantie in proce
                                                                        dures voor het opstellen van ruimtelijkeordeningsplannen .
                                                                        (•) PB nr. L 158 van 23 . 6 . 1990, blz . 56 .
Beroep, op 9 juni 1997 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits
                                 land
                        ( Zaak C-2 17/97)
                                                                        Beroep, op 12 juni 1997 ingesteld door Commissie van de
                           ( 97/C 252/29 )                              Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits
                                                                                land
                                                                                ( Zaak C-220/97)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 9 juni 1997 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland                                            ( 97/C 252/30 )
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
pen, vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
adviseur, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.                is op 12 juni 1997 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
Goméz de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre                ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
Wagner, Kirchberg.                                                      pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. zur
                                                                        Hausen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                        Wagner, Kirchberg.
1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de ver
     plichtingen niet is nagekomen die op haar rusten                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     krachtens Richtlijn 90/313/EEG van de Raad H inzake
     de vrije toegang tot milieu-informatie, in het bijzonder           1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
     krachtens artikel 2, onder b ), artikel 3 , lid 2 , derde               niet binnen de gestelde termijn de maatregelen te tref
     streepje, artikel 3 , lid 2, tweede volzin, en artikel 5                fen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 92/3/
     ervan, door                                                             Euratom van de Raad van 3 februari 1992 betreffende
                                                                             toezicht en controle op overbrenging van radioactieve
                                                                             afvalstoffen tussen lidstaten en naar en vanuit de
     — in strijd met artikel 2, onder b ), van de richtlijn
          rechterlijke instanties, strafvervolgings- en tucht               Gemeenschap ('), de krachtens het EGA-Verdrag op
          rechtelijke autoriteiten uit te sluiten van de wer                haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
          kingssfeer van de Duitse wet, ook indien zij niet in
          hun rechterlijke hoedanigheid optreden;                       2 . de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten
                                                                             van de procedure .
     — in strijd met artikel 3 , lid 2 , tweede volzin, niet te
          hebben voorzien, dat informatie gedeeltelijk wordt            Middelen en voornaamste argumenten
          verstrekt wanneer het mogelijk is deze te scheiden
          van informatie waarbij de in artikel 3 , lid 2,               Ingevolge de artikelen 161 , derde alinea , en 192, eerste ali
          bedoelde belangen zijn betrokken;                             nea, van het EGA-Verdrag, volgens hetwelk een richtlijn
                                                                        verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat
     — in strijd met artikel 3 , lid 2, derde streepje, geen            voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn de lidstaten
          recht op toegang tot informatie gedurende een                 verplicht de bepalingen van de richtlijnen aldus in natio
          bestuursrechtelijke procedure te verlenen, voor              naal recht om te zetten dat zij vanaf het einde van de
          zover de overheidsinstantie de informatie door die            omzettingstermijn hun volle werking sorteren . Ofschoon
          procedure ontvangt;                                           die termijn sedert 1 januari 1994 is verstreken, heeft de
 ---pagebreak--- Nr. C 252/ 16          NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        16 . 8 . 97
Bondsrepubliek Duitsland de nodige bepalingen nog steeds                        gens verzoekers, thans requiranten, geen wetgevende
niet in werking doen treden.                                                    handelingen zijn. Had het Gerecht van eerste aanleg de
                                                                                aansprakelijkheidscriteria inzake administratieve han
(') PB nr. L 35 van 12 . 2 . 1992, blz . 24 .                                   delingen toegepast, dan had het de onwettigheid van
                                                                                de maatregelen van de Commissie moeten erkennen,
                                                                                en verzoekers' aansprakelijkheidsvordering moeten
                                                                                toewijzen .
                                                                                Voorts zou het Gemeenschapsrecht in die zin zijn
Hogere voorziening, op 13 juni 1997 ingesteld door A.                           geschonden, dat het Gerecht bij zijn toetsing van een
Schröder, J. en K.-J. Thamann, als vennoten van Zucht                          eventuele schending van bepaalde grondrechten, te
schweine Epe GbR, tegen het arrest op 15 april 1997 in                          weten het eigendomsrecht en het recht op vrije
zaak T-390/94 tussen A. Schröder e.a. en Commissie van                          beroepsuitoefening, geen rekening heeft gehouden met
de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht                             de door het Gemeenschapsrecht verzekerde bescher
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                                ming van de individuele grondrechten. Met de bestre
                           (Vijfde Kamer)                                       den beschikkingen heeft de Commissie namelijk geen
                        ( Zaak C-221/97 P)                                      algemeen geldende regelingen vastgesteld in verband
                                                                                waarmee zij aanspraak zou kunnen maken op een
                            ( 97/C 252/31 )                                     zekere beoordelingsmarge; het gaat integendeel om
                                                                                concrete maatregelen, waarvan de gevolgen niet alleen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                         duidelijk voorzienbaar, doch bewust gewild waren.
is op 13 juni 1997 hogere voorziening ingesteld door A.
Schröder, J. en K.-J. Thamann, als vennoten van Zucht                   O PB nr. C 181 van 14 . 6 . 1997, blz. 11 .
schweine Epe GbR te Neuenkirchen, vertegenwoordigd                       ( 2 ) PB nr. C 392 van 31 . 12 . 1994 , blz . 12 .
door R. Brenken, kantoor Rentzmann en Brenken te Qua
kenbrück, advocaten aldaar, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg bij M. Molitor, P. Feitgen en A. Harpas,
advocaten te Luxemburg, Rue des Bains 14, tegen het
arrest op 15 april 1997 in zaak T-390/94 (') tussen A.
Schröder e.a . en Commissie van de Europese Gemeen                      Beroep, op 17 juni 1997 ingesteld door Commissie van de
schappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van                          Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer ).
                                                                                ( Zaak C-225/97)
Requiranten handhaven hun in de procedure voor het                                                      ( 97/C 252/32 )
Gerecht van eerste aanleg geformuleerde vorderingen (2 ),
en concluderen dat het den Hove behage :
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
— de Commissie ter vergoeding van de door de bestreden                   is op 17 juni 1997 beroep ingesteld tegen Franse Repu
     beschikkingen veroorzaakte schade te veroordelen om                 bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     haar 173 174,45 DM te betalen;                                      vertegenwoordigd door H. van Lier, juridisch adviseur,
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                                                                         de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                                Kirchberg.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
                                                                         deert dat het den Hove behage:
— Schending van hun aanspraak op rechterlijk gehoor:
     het Gerecht van eerste aanleg heeft geen kennis geno
     men van belangrijke argumenten van verzoekers, en is                — vast te stellen dat de Franse Republiek, door de tekst
     in ieder geval in het bestreden vonnis daarop niet of                       van wet nr. 93/1416 van 29 december 1993 goed te
     niet naar behoren ingegaan . Dit geldt inzonderheid                         keuren als nationale maatregel tot implementatie van
     voor het argument, dat de afbakening van de gebieden                        Richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari
     waarvoor vervoersverboden golden, op basis van de                           1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrech
     grenzen van de administratieve eenheden, geen pas                          telijke bepalingen betreffende de toepassing van de
     sende maatregel was en dat uitsluitend het criterium                        communautaire voorschriften inzake de procedures
     van de afstand ten opzichte van de besmettingshaarden                       voor het plaatsen van opdrachten door diensten die
     een passend criterium ter bestrijding van de epidemie                       werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorzie
     was .                                                                       ning, vervoer en telecommunicatie ('), de verplichtin
                                                                                gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
                                                                                artikel 1 , lid 2 , en artikel 2 , leden 1 , onder c ), en 5 ,
 — Schending van het Gemeenschapsrecht: deze bestaat                             alsmede krachtens de hoofdstukken 2 en 4 van Richt
     met name hierin, dat de niet-aansprakelijkheid van de                       lijn 92/13/EEG;
     Gemeenschap die het Hof van Justitie heeft erkend in
     verband met wetgevende handelingen, is toegepast op
     de litigieuze beschikkingen van de Commissie, die vol               — de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-519/15: Beschikking van het Gerecht van 13 juli 2017 — myToys.de/EUIPO — Laboratorios Indas (myBaby) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk myBaby — Ouder nationaal woordmerk en ouder nationaal Uniewoord- en beeldmerk MAYBABY, May Baby en MAY BABY — Incidenteel beroep — Artikel 8, lid 3, van verordening (EG) nr. 216/96 — Zuiver bevestigend besluit — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/29

         Beschikking van het Gerecht van 13 juli 2017 — myToys.de/EUIPO — Laboratorios Indas (myBaby)
   (Zaak T-519/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk myBaby - Ouder nationaal woordmerk en ouder nationaal Uniewoord- en beeldmerk MAYBABY, May Baby en MAY BABY - Incidenteel beroep - Artikel 8, lid 3, van verordening (EG) nr. 216/96 - Zuiver bevestigend besluit - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2017/C 300/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: myToys.de GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Hauss-Löhde en M. Mette, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. Kunz, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Laboratorios Indas, SA (Pozuelo de Alarcon, Spanje) (vertegenwoordiger: M. de Justo Bailey, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 17 juni 2015 (zaak R 1002/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Laboratorios Indas en myToys.de

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               myToys.de GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede die van Laboratorios Indas, SA.

               3)

               Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 363van 3.11.2015.


title: Zaak T-306/07: Beroep ingesteld op 9 augustus 2007 — Offshore Legends/BHIM — Acteon (OFFSHORE LEGENDS (in blauw, zwart, groen))

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/49

         Beroep ingesteld op 9 augustus 2007 — Offshore Legends/BHIM — Acteon (OFFSHORE LEGENDS (in blauw, zwart, groen))
   (Zaak T-306/07)
   (2007/C 269/88)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Offshore Legends NV (Nevele, België) (vertegenwoordigers: P. Maeyaert en N. Clarembeaux, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Acteon SARL (Saint-Tropez, Frankrijk)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van 29 mei 2007 (zaak R 1038/2006-2) gedeeltelijk te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „Offshore Legends” in blauw, zwart en groen voor waren van de klassen 3, 9, 14, 18, 20, 24, 25, 28 en 35 — aanvraagnr. 2 997 021

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Acteon SARL

      Oppositiemerk of -teken: nationaal en international beeldmerk „Offshore One” voor waren van de klassen 16, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie voor alle litigieuze waren

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling voor zover daarbij de oppositie werd afgewezen voor de waren van de klassen 18 en 25

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien de kamer van beroep het verwarringsgevaar en in het bijzonder de overeenstemming van de betrokken merken onjuist heeft beoordeeld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-18/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kammarrätten i Jönköping (Zweden) op 22 januari 2007 — Mattias Jalkhed/Jordbruksverket

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kammarrätten i Jönköping (Zweden) op 22 januari 2007 — Mattias Jalkhed/Jordbruksverket
   (Zaak C-18/07)
   (2007/C 56/42)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Kammarrätten i Jönköping
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mattias Jalkhed

      Verwerende partij: Jordbruksverket
   Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt een nationale bepaling inhoudende een verbod op het houden van roofvogels als gezelschapsdier of voor hobbydoeleinden een kwantitatieve invoerbeperking of een maatregel van gelijke werking als bedoeld in artikel 28 EG-Verdrag, indien de desbetreffende bepaling met zich meebrengt dat de invoer van een dergelijke vogel in de desbetreffende lidstaat vanuit een andere lidstaat verboden is?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: Kan de desbetreffende nationale bepaling desondanks als verenigbaar met het gemeenschapsrecht worden aangemerkt om die reden dat de bepaling, zoals de bevoegde autoriteit van de lidstaat aanvoert, gerechtvaardigd is vanwege het feit dat het zeer moeilijk is om bij roofvogels in gevangenschap tegemoet te komen aan hun behoefte om natuurlijk gedrag te vertonen (d.w.z. het sociale gedrag van de vogels, het foerageergedrag en de behoefte aan beweging) en te waarborgen dat domesticatie, leidend tot schrikachtigheid en ongewenste stress, achterwege blijft?

                           a)

                           Welke betekenis kan in dit verband worden toegekend aan het feit dat de nationale bepaling in kwestie bij de Commissie als technisch voorschrift is aangemeld overeenkomstig richtlijn 98/34/EG (1) (zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG) en een reactie hierop van de Commissie is uitgebleven (met name met het oog op artikel 8, lid 5, tweede alinea, van genoemde richtlijn)?

                           b)

                           Welke betekenis kan in dit verband worden toegekend aan het feit dat er op het terrein van de invoer en het houden van roofvogels als in onderhavige zaak op communautair niveau geen harmonisatie van wetgeving heeft plaatsgevonden (anders dan de regeling die aan de orde was in het arrest van het Hof van Justitie van 19 november 1998 in zaak C-162/97 (Nilsson))?

      (1)  PB L 204, blz. 37.


title: Zaak T-522/15: Beroep ingesteld op 10 september 2015 — CCPL e.a./Commissie

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/52

         Beroep ingesteld op 10 september 2015 — CCPL e.a./Commissie
   (Zaak T-522/15)
   (2015/C 354/63)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: CCPL — Consorzio Cooperative di Produzione e Lavoro SC (Reggio Emilia, Italië), Coopbox group SpA (Reggio Emilia, Italië), Poliemme Srl (Reggio Emilia, Italië), Coopbox Hispania, SL (Lorca, Sanje), Coopbox Eastern s.r.o. (Nové Mesto nad Váhom, Slowakije) (vertegenwoordigers: S. Bariatti, advocaat, E. Cucchiara, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de aan verzoeksters opgelegde geldboete nietig verklaren; of

               —

               subsidiair, het bedrag ervan verminderen; en, in elk geval,

               —

               verwerende partij in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen besluit C(2015) 4336 final van 24 juni 2015 van de Europese Commissie in zaak AT.39563 — Verpakkingen van levensmiddelen voor de detailhandel, met betrekking tot de schending van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters 5 middelen aan.

               1.

               Eerste middel: bevoegdheidsoverschrijding wegens ontoereikend onderzoek en ontoereikende motivering betreffende het bestaan van gevolgen van de inbreuk.

                           —

                           In dit verband wordt erop gewezen dat de ten laste gelegde handelingen nagenoeg niet zijn uitgevoerd, zoals blijkt uit de stukken van onderzoek en zoals de Commissie ook erkent in het bestreden besluit. Een dergelijke omstandigheid had in rekening moeten worden gebracht bij de algemene waardering van de ernst van de inbreuken en dus ook bij de berekening van de toepasselijke geldboetes. Het bestreden besluit negeert dit aspect evenwel zonder hiervoor enige motivering aan te voeren.

               2.

               Tweede middel: schending van de beginselen van evenredigheid en geschiktheid bij het bepalen van het basisbedrag van de sanctie.

                           —

                           In dit verband wordt gesteld dat het bestreden besluit bij de berekening van het basisbedrag van de geldboete rekening heeft gehouden met de waarde van de verkopen gerealiseerd in het laatste jaar van de deelname aan de inbreuk, hoewel die waarde helemaal niet representatief zou zijn voor de echte marktmacht van verzoeksters en de andere partijen in de procedure.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003/EG.

                           —

                           In dat verband wordt gesteld dat de waarde waar de Commissie van uitgaat bij de berekening van het maximumbedrag van 10 % voorzien in artikel 23, lid 2, van richtlijn 1/2003/EG kennelijk onjuist is voor zover:

                                       —

                                       het totaal van de gefactureerde bedragen van de groep CCPL hierin is opgenomen, hoewel de Commissie kennelijk de zogenoemde parental liability van de moedervennootschap van de groep niet heeft bewezen;

                                       —

                                       de facturatie van entiteiten die op het moment van het besluit geen deel meer uitmaakten van de groep CCPL hierin is opgenomen;

                                       —

                                       zij helemaal geen rekening houdt met de specifieke omstandigheden van de samenstelling van de gefactureerde bedragen waarvan voor de groep CCPL wordt uitgegaan.

               4.

               Vierde middel: schending van de beginselen van evenredigheid en gelijke behandeling bij het vaststellen van de omvang van de sanctie.

                           —

                           In dit verband wordt aangevoerd dat het bestreden besluit niet in het minst rekening heeft gehouden met de ernstige crisissituatie waarin de verpakkingssector vandaag verkeert en dat de aan verzoeksters opgelegde geldboete kennelijk en ongerechtvaardigd onevenredig zou zijn in vergelijking met die van de andere partijen.

               5.

               Vijfde middel: niet-nakoming door de Europese Commissie van de motiveringsplicht van artikel 296 VWEU, doordat zij slechts gedeeltelijk rekening heeft gehouden met de elementen betreffende het gebrek aan draagkracht van de groep CCPL.

                           —

                           Het bestreden besluit heeft weliswaar erkend dat verzoeksters in een ernstige crisissituatie verkeren, maar heeft hiermee onvoldoende rekening gehouden bij de bepaling van de sanctie.


title: Zaak T-208/11: Beroep ingesteld op 11 april 2011 — LTTE/Raad

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/17

         Beroep ingesteld op 11 april 2011 — LTTE/Raad
   (Zaak T-208/11)
   2011/C 179/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) (Herning, Denemarken) (vertegenwoordiger: V. Koppe, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren uitvoeringsverordening (EU) nr. 83/2011 van de Raad (1), voor zover zij op verzoekster betrekking heeft;

               —

               vaststellen dat verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad (2) niet van toepassing is op verzoekster;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten en interesten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de onderhavige zaak vordert verzoekster de gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 83/2011 van de Raad, voor zover verzoeksters naam wordt gehandhaafd op de lijst van natuurlijke en rechtspersonen, entiteiten en lichamen, waarvan de fondsen en economische middelen in overeenstemming met deze regeling zijn bevroren.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan:

               1)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 83/2011 van de Raad is nietig voor zover zij verzoekster betreft en/of verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad is niet van toepassing omdat geen rekening is gehouden met het Recht bij gewapende conflicten.

               2)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 83/2011 van de Raad is nietig voor zover zij verzoekster betreft, aangezien verzoekster niet kan worden aangemerkt als een terroristische organisatie in de zin van artikel 1, lid 3, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB (3) van de Raad. In dit verband betoogt verzoekster dat haar activiteiten geen inbreuk maken op het internationaal humanitair recht en het nationaal strafrecht, dat niet van toepassing is op situaties van gewapend conflict.

               3)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 83/2011 van de Raad is nietig voor zover zij verzoekster betreft, omdat er geen beslissing is genomen door een bevoegde instantie, zoals voorgeschreven door artikel 1, lid 4, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB van de Raad.

               4)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 83/2011 van de Raad is nietig voor zover zij verzoekster betreft, aangezien de Raad de bij artikel 1, lid 6, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB van de Raad bepaalde heroverweging niet heeft uitgevoerd. Verzoekster betoogt dat een dergelijke heroverweging tot de slotsom zou hebben geleid dat zij van de lijst diende te worden geschrapt, aangezien zij niet langer militaire middelen aanwendt om haar doel te bereiken en zij niet langer rechtstreeks actief is in Sri Lanka.

               5)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 83/2011 van de Raad is nietig voor zover zij verzoekster betreft, aangezien zij de motiveringsplicht van artikel 296 VWEU schendt.

               6)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 83/2011 van de Raad is nietig voor zover zij verzoekster betreft, aangezien zij in strijd is met verzoeksters recht van verdediging en recht op een daadwerkelijke bescherming in rechte.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 83/2011 van de Raad van 31 januari 2011 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening (EU) nr. 610/2010 (PB L 28, blz. 14).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB L 344, blz. 70).

      (3)  Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 27 december 2001 betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme (PB L 344, blz. 93).


title: Doorhaling van zaak C-307/04 P

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/24

         Doorhaling van zaak C-307/04 P (1)

   (2005/C 57/41)

      (Procestaal: Engels)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 november 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-307/04 P: SEC Corporation tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 239 van 25.9.2004.


title: Zaak T-438/15: Beschikking van het Gerecht van 9 maart 2016 — Port autonome du Centre et de l’Ouest e.a./Commissie („Staatssteun — Vennootschapsbelasting — Door België ten gunste van de Belgische havens toegekende steun — Brief van de Commissie waarbij de lidstaat ervan in kennis wordt gesteld dat volgens haar eerste onderzoek deze steun als onverenigbaar met de interne markt moet worden beschouwd en dat wellicht dienstige maatregelen zullen worden genomen — Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/46

         Beschikking van het Gerecht van 9 maart 2016 — Port autonome du Centre et de l’Ouest e.a./Commissie
   (Zaak T-438/15) (1)

   ((„Staatssteun - Vennootschapsbelasting - Door België ten gunste van de Belgische havens toegekende steun - Brief van de Commissie waarbij de lidstaat ervan in kennis wordt gesteld dat volgens haar eerste onderzoek deze steun als onverenigbaar met de interne markt moet worden beschouwd en dat wellicht dienstige maatregelen zullen worden genomen - Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2016/C 156/62)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Port autonome du Centre et de l’Ouest SCRL (La Louvière, België), Port autonome de Namur (Namen, België), Port autonome de Charleroi (Charleroi, België), en Waals Gewest (België) (vertegenwoordiger: J. Vanden Eynde, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Noë en B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit dat zou zijn vervat in de brief van de Commissie van 1 juni 2015, waarbij wordt aangenomen dat de vrijstelling van vennootschapsbelasting ten gunste van de Belgische havens bestaande, met de interne markt onverenigbare staatssteun vormt [staatssteun SA.38393 (2014/CP)]

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Port autonome du Centre et de l’Ouest SCRL, Port autonome de Namur, Port autonome de Charleroi en het Waalse Gewest zullen hun eigen kosten alsmede de kosten van de Europese Commissie dragen.

               3)

               Port autonome de Liège en Société régionale du port de Bruxelles zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak T-36/13: Beroep ingesteld op 21 januari 2013 — Erreà Sport/BHIM — Facchinelli (ANTONIO BACIONE)

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/29

         Beroep ingesteld op 21 januari 2013 — Erreà Sport/BHIM — Facchinelli (ANTONIO BACIONE)
   (Zaak T-36/13)
   2013/C 79/50
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Erreà Sport SpA (Torrile, Italië) (vertegenwoordigers: D. Caneva en G. Fucci, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Antonio Facchinelli (Dalang, China)

      Conclusies

               —

               de beslissing van 24 oktober 2012 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) in procedure R 1561/2011-1 vernietigen, en bijgevolg de in het Blad van Gemeenschapsmerken nr. 117/2010 gepubliceerde aanvraag tot inschrijving van Antonio Facchinelli voor alle waren afwijzen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Antonio Facchinelli

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „ANTONIO BACIONE” voor waren van de klassen 3, 14, 18 en 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 056 037

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk met het woordelement „erreà” en beeldmerk met twee elkaar kruisende ruiten voor waren van de klassen 3, 9, 14, 16, 18, 25, 28, 35 en 41

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Doorhaling van zaken T-615/97—T-618/97

text:
C 163/36              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                10.6.2000
       Doorhaling van zaken T-518/97—T-564/97 (1)                                    Doorhaling van zaak T-186/99 (1)
                        (2000/C 163/73)                                                       (2000/C 163/76)
                      (Procestaal: Portugees)
                                                                                (Procestaal: Engels)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
van 14 december 1999 de doorhaling in het register gelast van          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaken T-518/97—T-564/97: F. Eugénio de Abreu e.a. tegen                van 21 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                 zaak T-186/99: Saehan Media Ireland Limited tegen Commissie
Gemeenschappen.                                                        van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 166 van 30.5.1998.                                            (1) PB C 281 van 2.10.1999.
       Doorhaling van zaken T-565/97—T-595/97 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-356/99 (1)
                        (2000/C 163/74)
                                                                                (2000/C 163/77)
                      (Procestaal: Portugees)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste                                    (Procestaal: Engels)
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 14 december 1999 de doorhaling in het register gelast van          De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
zaken T-565/97—T-595/97: J. Luı́s de Sousa de Abreu e.a.               aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                    van 28 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van
Europese Gemeenschappen.                                               zaak T-356/99: S. M. Elder en R. D. Elder tegen Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 166 van 30.5.1998.
                                                                       (1) PB C 63 van 4.3.2000.
       Doorhaling van zaken T-615/97—T-618/97 (1)
                        (2000/C 163/75)                                                Doorhaling van zaak T-1/00 (1)
                        (Procestaal: Frans)                                                   (2000/C 163/78)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking                                    (Procestaal: Duits)
van 16 december 1999 de doorhaling in het register gelast van
zaken T-615/97—T-618/97: A. Frères e.a. tegen Raad van de              De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                     aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
schappen.                                                              van 31 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van
                                                                       zaak T-1/00: G. Hölzl en anderen tegen Commissie van de
(1) PB C 94 van 28.3.1998.                                             Europese Gemeenschappen.
                                                                       (1) PB C 63 van 4.3.2000.


title: Zaak F-29/15: Beroep ingesteld op 17 februari 2015 — ZZ/Gemeenschappelijke Onderneming ECSEL

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/50

         Beroep ingesteld op 17 februari 2015 — ZZ/Gemeenschappelijke Onderneming ECSEL
   (Zaak F-29/15)
   (2015/C 146/69)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: Vasileios A. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Onderneming ECSEL

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Vergoeding van de immateriële schade die verzoeker zou hebben geleden door de onrechtmatigheden van de verwerende partij in het kader van de opstelling van zijn beoordelingsrapport over 2012

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               veroordeling van de Gemeenschappelijke Onderneming ECSEL tot vergoeding van de immateriële schade ontstaan door alle in het verzoekschrift genoemde onrechtmatige handelingen door betaling aan verzoeker van het bedrag van veertigduizend euro (40  000 EUR) met rente vanaf de dag van de uitspraak van het arrest en tot de volledige afdoening ervan;

               —

               verwijzing van de Gemeenschappelijke Onderneming ECSEL in de kosten.


title: Zaak T-164/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 juni 2008 — Sundholm/Commissie (Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Loopbaanontwikkelingrapport — Beoordelingsjaar 2003 — Rechten van verdediging — Hogere voorziening niet-ontvankelijk — Hogere voorziening ongegrond)

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 juni 2008 — Sundholm/Commissie
   (Zaak T-164/07) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Loopbaanontwikkelingrapport - Beoordelingsjaar 2003 - Rechten van verdediging - Hogere voorziening niet-ontvankelijk - Hogere voorziening ongegrond)
   (2008/C 197/40)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Asa Sundholm (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en D. Martin, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 1 maart 2007, Sundholm/Commissie (F-30/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Sundholm zal haar eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Commissie in het kader van deze hogere voorziening heeft gemaakt.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak C-256/11: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Murat Dereci, Vishaka Heiml, Alban Kokollari, Izunna Emmanuel Maduike, Dragica Stevic/Bundesministerium für Inneres (Burgerschap van de Unie — Verblijfsrecht van staatsburgers van derde landen die familielid zijn van burgers van de Unie — Weigering op grond dat recht op vrij verkeer van burger niet is uitgeoefend — Mogelijk verschil in behandeling ten opzichte van burgers van de Unie die recht op vrij verkeer hebben uitgeoefend — Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Artikel 13 van besluit nr. 1/80 van Associatieraad — Artikel 41 van aanvullend protocol — „standstill” -clausule)

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/20

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Murat Dereci, Vishaka Heiml, Alban Kokollari, Izunna Emmanuel Maduike, Dragica Stevic/Bundesministerium für Inneres
      (Zaak C-256/11) (1)

      (Burgerschap van de Unie - Verblijfsrecht van staatsburgers van derde landen die familielid zijn van burgers van de Unie - Weigering op grond dat recht op vrij verkeer van burger niet is uitgeoefend - Mogelijk verschil in behandeling ten opzichte van burgers van de Unie die recht op vrij verkeer hebben uitgeoefend - Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Artikel 13 van besluit nr. 1/80 van Associatieraad - Artikel 41 van aanvullend protocol - „standstill”-clausule)
      (2012/C 25/33)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Verwaltungsgerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Murat Dereci, Vishaka Heiml, Alban Kokollari, Izunna Emmanuel Maduike, Dragica Stevic

         Verwerende partij: Bundesministerium für Inneres

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van artikel 20 VWEU, van artikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol van 23 november 1970 dat is gehecht aan de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije en betrekking hebbende op de voor de inwerkingtreding ervan te treffen maatregelen (PB L 1972, blz. 4), en van artikel 13 van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de Associatie, dat is vastgesteld door de bij de associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije ingestelde Associatieraad — Burgerschap van de Unie — Rechten van burgers van de Unie en hun gezinsleden op vrij verblijf op het grondgebied van een lidstaat — Situatie waarin een burger van de Unie verblijft in de lidstaat waarvan hij de nationaliteit heeft — Voorwaarden voor toekenning van een verblijfsvergunning voor gezinsleden die staatsburger van een derde staat zijn

         Dictum

                  1)

                  Het recht van de Unie en meer bepaald de bepalingen inzake het burgerschap van de Unie, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet ertegen verzetten dat een lidstaat een staatsburger van een derde land het verblijf op zijn grondgebied ontzegt, terwijl deze staatsburger wil verblijven met een lid van zijn familie dat burger van de Unie is, dat verblijft in die lidstaat, waarvan het de nationaliteit bezit, en dat nimmer gebruik heeft gemaakt van zijn recht op vrij verkeer, mits een dergelijke ontzegging niet met zich meebrengt dat de burger van de Unie het effectieve genot wordt ontzegd van de belangrijkste aan de status van burger van de Unie ontleende rechten, hetgeen de verwijzende rechter moet nagaan.

                  2)

                  Artikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol dat op 23 november 1970 te Brussel is ondertekend en namens de Gemeenschap is gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972, moet aldus worden uitgelegd dat als een „nieuwe beperking” in de zin van deze bepaling moet worden beschouwd, de uitvaardiging van een nieuwe regeling die restrictiever is dan de vorige, die zelf een versoepeling vormde van een eerdere regeling ter zake van de voorwaarden voor de uitoefening van de vrijheid van vestiging door Turkse staatsburgers die gold op het moment van inwerkingtreding van dit protocol op het grondgebied van de betrokken lidstaat.

         (1)  PB C 219 van 23.7.2011.


title: Zaak C-584/15: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 2 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal administratif de Melun — Frankrijk) — Glencore Céréales France/Etablissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer) [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie — Artikel 3 — Verordening (EEG) nr. 3665/87 — Artikel 11 — Terugvordering van een ten onrechte toegekende uitvoerrestitutie — Verordening (EEG) nr. 3002/92 — Artikel 5 bis — Ten onrechte vrijgegeven zekerheid — Verschuldigde rente — Verjaringstermijn — Aanvang van de termijn — Stuiting van de termijn — Uiterste termijn — Langere termijn — Toepasselijkheid]

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 2 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal administratif de Melun — Frankrijk) — Glencore Céréales France/Etablissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)
   (Zaak C-584/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie - Artikel 3 - Verordening (EEG) nr. 3665/87 - Artikel 11 - Terugvordering van een ten onrechte toegekende uitvoerrestitutie - Verordening (EEG) nr. 3002/92 - Artikel 5 bis - Ten onrechte vrijgegeven zekerheid - Verschuldigde rente - Verjaringstermijn - Aanvang van de termijn - Stuiting van de termijn - Uiterste termijn - Langere termijn - Toepasselijkheid])
   (2017/C 121/07)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif de Melun

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Glencore Céréales France

      Verwerende partij: Etablissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)

      Dictum

               1)

               Artikel 3, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen, moet aldus worden uitgelegd dat de in die bepaling voorziene verjaringstermijn van toepassing is op de invordering van renteschulden als die welke aan de orde zijn in het hoofdgeding, die verschuldigd zijn op grond van artikel 11, lid 3, van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 495/97 van de Commissie van 18 maart 1997, en op grond van artikel 5 bis van verordening (EEG) nr. 3002/92 van de Commissie van 16 oktober 1992 tot vaststelling van gemeenschappelijke bepalingen inzake de controle op het gebruik en/of de bestemming van producten uit interventie, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 770/96 van de Commissie van 26 april 1996.

               2)

               Artikel 3, lid 1, tweede alinea, van verordening nr. 2988/95 moet aldus worden uitgelegd dat het feit dat een marktdeelnemer debiteur is van renteschulden als aan de orde in het hoofdgeding, geen „voortdurende of voortgezette onregelmatigheid” vormt in de zin van die bepaling. Dergelijke schuldvorderingen moeten worden geacht voort te vloeien uit dezelfde onregelmatigheid, in de zin van artikel 1, lid 1, van verordening nr. 2988/95, als die welke aanleiding gaf tot de terugvordering van de wederrechtelijk ontvangen steunbedragen die de hoofdvordering vormen.

               3)

               Artikel 3, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 2988/95 moet aldus worden uitgelegd dat, wat een vervolging betreft waarbij administratieve maatregelen worden getroffen die strekken tot de invordering van renteschulden als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, de in dit artikel 3, lid 1, eerste alinea, voorziene verjaringstermijn aanvangt op de datum waarop de onregelmatigheid is begaan die aanleiding geeft tot terugvordering van de onverschuldigde steunbedragen waarover deze rente wordt berekend, dat wil zeggen op de datum van het constitutieve element van die onregelmatigheid — te weten ofwel de datum van het handelen of nalaten, ofwel die van de benadeling — dat het laatst voorvalt.

               4)

               Artikel 3, lid 1, vierde alinea, van verordening nr. 2988/95 moet aldus worden uitgelegd dat, wat een vervolging betreft waarbij administratieve maatregelen worden getroffen die strekken tot de invordering van rente als aan de orde in het hoofdgeding, de verjaring intreedt bij de afloop van de in dit artikel 3, lid 1, vierde alinea, voorziene termijn, wanneer de bevoegde autoriteit, hoewel zij binnen die termijn wel om terugbetaling heeft verzocht van de door de betrokken marktdeelnemer wederrechtelijk ontvangen steunbedragen, geen enkel besluit heeft genomen met betrekking tot deze rente.

               5)

               Artikel 3, lid 3, van verordening nr. 2988/95 moet aldus worden uitgelegd dat een in het nationale recht voorziene verjaringstermijn die langer is dan die welke is voorzien in artikel 3, lid 1, van deze verordening, in een situatie als die welke aan de orde is in het hoofdgeding kan worden toegepast met betrekking tot de invordering van schuldvorderingen die zijn ontstaan vóór de datum van inwerkingtreding van die termijn en die nog niet met toepassing van laatstgenoemde bepaling zijn verjaard.

      (1)  PB C 38 van 1.2.2016.


title: Zaak C-210/07: Beroep ingesteld op 20 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/14

         Beroep ingesteld op 20 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-210/07)
   (2007/C 129/25)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Vidal Puig en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/49/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van richtlijn 2001/14/EG van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (Spoorwegveiligheidsrichtlijn), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 33 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/49/EG in nationaal recht is op 30 april 2006 verstreken.

      (1)  PB L 164, blz. 44.


title: Zaak T-696/15: Beroep ingesteld op 1 december 2015 — Bodegas Vega Sicilia/BHIM (TEMPOS VEGA SICILIA)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/71

         Beroep ingesteld op 1 december 2015 — Bodegas Vega Sicilia/BHIM (TEMPOS VEGA SICILIA)
   (Zaak T-696/15)
   (2016/C 038/95)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bodegas Vega Sicilia, SA (Valbuena de Duero, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Alonso Maruri, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „TEMPOS VEGA SICILIA” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 066 121

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 30 september 2015 in zaak R 285/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 30 september 2015 in zaak R 285/2015-4;

               —

               vernietiging van de weigeringsbeslissing van het BHIM van 8 december 2014;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder j), van verordening nr. 207/2009, gelezen in samenhang met artikel 118 terdecies van verordening nr. 491/2009 houdende ordening van de wijnmarkt.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 13 juli 2005 in zaak T-260/97, Camar Srl tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelijke ordening der markten — Bananen — Invoerregeling — Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap — Waardering van schade)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/12

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 13 juli 2005
   in zaak T-260/97, Camar Srl tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Gemeenschappelijke ordening der markten - Bananen - Invoerregeling - Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap - Waardering van schade)
   (2005/C 229/23)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-260/97, Camar Srl, gevestigd te Florence (Italië), vertegenwoordigd door W. Viscardini Donà, M. Paolin en S. Donà, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: aanvankelijk J. P. Hix en A. Tanca, vervolgens Hix en F. Ruggeri Laderchi, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg) en Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk H. van Vliet, vervolgens C. Van der Hauwaert en L. Visaggio, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en C. Vasak, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende de bepaling van het bedrag van de schadevergoeding aan verzoekster tot betaling waarvan de Commissie is veroordeeld na de nietigverklaring, bij interlocutoir arrest van het Gerecht van 8 juni 2000, Camar en Tico/Commissie en Raad (T-79/96, T-260/97 en T-117/98, Jurispr. blz. II-2193), van de beschikking van de Commissie van 17 juli 1997 houdende afwijzing van verzoeksters verzoek om overgangsmaatregelen op grond van artikel 30 van verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen (PB L 47, blz. 1), heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, P. Mengozzi en I. Wiszniewska-Białecka, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 13 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De Commissie wordt veroordeeld, aan verzoekster een schadevergoeding van 5 024 192 EUR te betalen.

               2)

               Die vergoeding zal worden gecorrigeerd overeenkomstig de criteria die in de punten 139 tot en met 141 en 145 van het onderhavige arrest zijn omschreven.

               3)

               De aldus gecorrigeerde vergoeding wordt vermeerderd met vertragingsrente vanaf de uitspraak van het onderhavige arrest tot de volledige betaling. De rentevoet wordt berekend op basis van de door de Europese Centrale Bank voor de basisherfinancieringstransacties vastgestelde rentevoet, die voor de betrokken periode geldt, vermeerderd met twee punten.

               4)

               De Commissie wordt veroordeeld tot betaling van 90 % van de kosten van de fase van de onderhavige procedure die is gevolgd op het arrest van het Gerecht van 8 juni 2000, Camar et Tico/Commissie en Raad (T-79/96, T-260/97 en T-117/98, Jurispr. blz. II-2193).

               5)

               De Raad wordt veroordeeld tot betaling van 10 % van de kosten van de fase van de onderhavige procedure die is gevolgd op het arrest van het Gerecht van 8 juni 2000, Camar et Tico/Commissie en Raad (T-79/96, T-260/97 en T-117/98, Jurispr. blz. II-2193).

               6)

               De Franse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 357 van 22.11.1997.


title: Zaak C-438/01: Verzoek van de Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg, ingediend bĳ arrest van 8 november 2001, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Design Concept SA en Flanders Expo NV

text:
C 84/36                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     6.4.2002
a)    verzetten de bepalingen van verordening (EEG)                       worden toegepast volgens welke een verzekering die met een
      nr. 1785/81 van de Raad (EEG) van 30 juni 1981 (1) en/of            verzekeringsmaatschappij in Engeland, Duitsland of Denemar-
      verordening (EEG) nr. 193/82 van de Raad van 26 januari             ken wordt gesloten, en die voldoet aan de voorwaarden die in
      1982 (2) zich er dan tegen, dat deze autoriteiten beslissen         Zweden worden gesteld voor een pensioenverzekering voor
      dat de overdracht of toekenning van de quota onder                  werknemers — behalve de voorwaarde dat zij met een in
      bezwarende titel dient te geschieden, zodat de onderne-             Zweden werkzame verzekeringsmaatschappij wordt gesloten
      ming of ondernemingen voor wie de quota bestemd zijn,               —, wordt behandeld als een kapitaalverzekering met gevolgen
      tot een financiële tegenprestatie gehouden zijn?                    voor de inkomstenbelasting die, naargelang van de omstandig-
                                                                          heden in het concrete geval, minder voordelig kunnen zijn dan
b)    Indien het antwoord ontkennend is, verzetten deze                   de gevolgen die een pensioenverzekering voor werknemers
      voorschriften zich er dan tegen dat de prijs van het over           voor de belasting heeft?
      te dragen quotum en de verdeling ervan via openbare
      verkoop worden vastgesteld? Verzetten bovenvermelde
      voorschriften zich tegen dit mechanisme van openbare
      verkoop, zelfs indien is bepaald dat bij de toekenning van
      de quota via openbare verkoop de passende maatregelen
      worden genomen om eventuele negatieve gevolgen voor                 Verzoek van de Cour de cassation du Grand-Duché de
      de nationale suikerbietproducenten te voorkomen?                    Luxembourg, ingediend bij arrest van 8 november 2001,
                                                                          om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Design
c)    Blijven de uitlegging van de gemeenschapsregeling en de                            Concept SA en Flanders Expo NV
      antwoorden op de vragen ongewijzigd na de vaststelling
      van verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van                                          (Zaak C-438/01)
      19 juni 2001 (3) houdende een gemeenschappelijke or-
      dening der markten in de sector suiker, waarbij de                                           (2002/C 84/61)
      vroegere verordeningen zijn ingetrokken?
                                                                          De Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg heeft,
(1) Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981            ingediend bij arrest van 8 november 2001, ingekomen ter
    houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de
    sector suiker (PB L 177 van 1 juli 1981, blz. 4). EER: Hoofdstuk 3,   griffie van het Hof van Justitie op 13 november 2001, in het
    Deel 22, blz. 80.                                                     geding tussen Design Concept SA en Flanders Expo NV, het
(2) Verordening (EEG) nr. 193/82 van de Raad van 26 januari 1982          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
    houdende de algemene voorschriften voor quota-overdrachten in         om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
    de sector suiker (PB L 21 van 29 januari 1982, blz. 3) EER:
    Hoofdstuk 3, Deel 24, blz. 175.
(3) PB L 178 van 30 juni 2001, blz. 1.                                    Is artikel 9, lid 2, sub e, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)
                                                                          van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
                                                                          van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —
                                                                          Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
                                                                          waarde; uniforme grondslag, wat de „diensten op het gebied
                                                                          van de reclame” betreft (1), van toepassing op diensten die
                                                                          onrechtstreeks aan de adverteerder worden geleverd, en wor-
                                                                          den gefactureerd aan een derde die ze aan de adverteerder zal
Verzoek van de regeringsrätt van 23 oktober 2001 om                       herfactureren, indien deze laatste geen goed produceert, in
een prejudiciële beslissing in het geding tussen de verze-                de prijs waarvan de kosten van de dienst zullen worden
       keringsmaatschappij Skandia en Ola Ramstedt                        opgenomen?
                                                                          (1) PB L 145, blz. 1.
                          (Zaak C-422/01)
                           (2002/C 84/60)
                                                                          Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 18 sep-
De regeringsrätt heeft bij beschikking van 23 oktober 2001,               tember 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 25 oktober              tussen de stad Villingen-Schwenningen en Ophilia Akosua
2001, in het geding tussen de verzekeringsmaatschappij                                                  Owusu
Skandia en Ola Ramstedt, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                                       (Zaak C-444/01)
de navolgende vraag:
                                                                                (2002/C 84/62)
Moeten de gemeenschapsrechtelijke bepalingen inzake het vrij
verkeer van personen, diensten en kapitaal, inzonderheid
artikel 49 EG juncto artikel 12 EG, aldus worden uitgelegd, dat           Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van
zij zich ertegen verzetten dat nationale fiscale regelingen               18 september 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van


title: Zaak T-328/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 1 juli 2008 — Apple Computer/BHIM — TKS-Teknosoft (QUARTZ) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord QUARTZ — Ouder communautair beeldmerk QUARTZ — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/46

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 1 juli 2008 — Apple Computer/BHIM — TKS-Teknosoft (QUARTZ)
   (Zaak T-328/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord QUARTZ - Ouder communautair beeldmerk QUARTZ - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Soortgelijke waren - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 209/79)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Apple Computer, Inc. (Cupertino, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: P. Rawlinson, S. Jones, J. Rutter en T.M. D'Souza Culora, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. García Murillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: TKS-Teknosoft SA (Trélex, Zwitserland) (vertegenwoordigers: C. Moreau, T. van Innis en K. Manhaeve, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 27 april 2007 (zaak R 416/2004-4) inzake een oppositieprocedure tussen TKS-Teknosoft SA en Apple Computer, Inc.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Apple Computer, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 281 van 18.11.2005.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2002 in de gevoegde zaken T-338/00 en T-376/00: Carmelo Morello tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Procedure van voorziening in vacatures — Motivering — Vergelĳking van sollicitaties en gelĳke behandeling van ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)

text:
22.2.2003                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 44/25
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
                                                                            J. Sambon en P.-P. Van Gehuchten, advocaten, domicilie
                       van 5 december 2002                                  gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
                                                                            Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser
in zaak T-249/00, Paul Edwin Hoyer tegen Commissie van                      en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot, enerzijds,
                de Europese Gemeenschappen ( 1)                             nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoe-
                                                                            ker niet aan te stellen tot hoofd van eenheid 2 „Automobielen,
(„Tijdelijke functionarissen — Beëindiging overeenkomst —                   andere vervoermiddelen en aanverwante machinebouw” van
Berekening opzeggingstermijn — Niet-opgenomen verlof-                       directoraat F „Kapitaal- en consumptiegoederenindustrie” van
                                dagen”)                                     directoraat-generaal „Concurrentie” (COM/113/99) en van het
                                                                            besluit om een andere kandidaat in die functie aan te stellen,
                            (2003/C 44/45)                                  en anderzijds, schadevergoeding, heeft het Gerecht (Derde
                                                                            kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts
                        (Procestaal: Nederlands)                            en J. Azizi, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdad-
                                                                            ministrateur, op 12 december 2002 een arrest gewezen
                                                                            waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-249/00, Paul Edwin Hoyer, voormalig tijdelijk
functionaris van de Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, wonende te Hoeilaart (België), vertegenwoordigd door                   1)     Voegt de zaken T-338/00 en T-376/00.
G. van der Wal, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     2)     Verklaart het beroep in zaak T-376/00 niet-ontvankelijk.
pen (gemachtigden: aanvankelijk G. Valsesia en C. Van der
Hauwaert, nadien F. Clotuche-Devieusart en H. M. H. Speyart),               3)     Veroordeelt de Commissie in zaak T-338/00 tot betaling van
betreffende een beroep tot nietigverklaring van de besluiten                       2 500 euro aan verzoeker.
van de Commissie van 14 juni 2000 betreffende de berekening
van de einddatum van de opzeggingstermijn bij de beëindiging                4)     Verwerpt het beroep in zaak T-338/00 voor het overige.
van verzoekers overeenkomst als tijdelijk functionaris (besluit
nr. R/78/2000) en houdende vaststelling van het aantal bij zijn             5)     Verstaat dat in zaak T-376/00 elk der partijen de eigen kosten
vertrek niet-opgenomen verlofdagen (besluit nr. R/26/2000),                        zal dragen.
heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer), samenge-
steld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, V. Tiili en P. Men-            6)     Verwijst de Commissie in zaak T-338/00 in de kosten.
gozzi, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdad-
ministrateur, op 5 december 2002 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                                 (1 ) PB C 372 van 23.12.2000 en C 61 van 24.2.2001.
1)     Verwerpt het beroep.
2)     Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen.
( 1) PB L 355 van 9.12.2000.
                                                                               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 12 december 2002
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 12 december 2002                                  in zaak T-378/00: Carmelo Morello tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( 1)
in de gevoegde zaken T-338/00 en T-376/00: Carmelo
Morello tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                 pen ( 1)                                   (Ambtenaren — Procedure van voorziening in vacatures
                                                                            — Motivering — Vergelijking van sollicitaties en gelijke
(Ambtenaren — Procedure van voorziening in vacatures                        behandeling van ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring
— Motivering — Vergelijking van sollicitaties en gelijke                                     — Beroep tot schadevergoeding)
behandeling van ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring
                 — Beroep tot schadevergoeding)                                                        (2003/C 44/47)
                            (2003/C 44/46)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                           (Procestaal: Frans)
In de gevoegde zaken T-338/00 en T-376/00, Carmelo                          In zaak T-378/00, Carmelo Morello, ambtenaar van de Com-
Morello, ambtenaar van de Commissie van de Europese                         missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,


title: Zaak T-618/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 december 2011 door Carlo De Nicola tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 september 2011 in zaak F-13/10, De Nicola/EIB

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/65

      Hogere voorziening ingesteld op 6 december 2011 door Carlo De Nicola tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 september 2011 in zaak F-13/10, De Nicola/EIB
      (Zaak T-618/11 P)
      (2012/C 25/125)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Rekwirerende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

         Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank

         Conclusies

      De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  nietig te verklaren:

                  —

                  de maatregel van 23 september 2009, voor zover het beroepscomité rekwirants bezwaar tegen het beoordelingsrapport 2008 heeft afgewezen, alsmede de daarmee verband houdende handelingen;

                  —

                  het volledige beoordelingsrapport over 2008;

                  —

                  alle daarmee verband houdende, daaropvolgende en daaraan ten grondslag liggende handelingen, waaronder de praktische gids van de directie personeelszaken (in eerste aanleg heeft rekwirant zijn vordering beperkt tot het buiten toepassing laten daarvan);

                  —

                  veroordeling van de EIB tot vergoeding van de materiële en immateriële schade, betaling van de gerechtskosten, rente en de schade voortvloeiende uit de geldontwaarding van de erkende schuldvordering;

                  —

                  verwijzing in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Deze hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 september 2011 waarbij is verworpen het door rekwirant ingestelde beroep strekkende tot, ten eerste, nietigverklaring van het besluit van 23 september 2009 van het beroepscomité van de Europese Investeringsbank, ten tweede, nietigverklaring van zijn beoordelingsrapport 2008, ten derde, nietigverklaring van de bevorderingsbesluiten van 18 maart 2009, ten vierde, nietigverklaring van het besluit houdende weigering van bevordering en, ten vijfde, veroordeling van de Bank tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden.
      Tot staving van zijn vorderingen voert rekwirant aan:

                  A.

                  Vordering tot nietigverklaring

                              1)

                              rekwirant levert kritiek op het feit dat het GVA heeft verzuimd om zich uit te spreken over de vordering tot nietigverklaring van het besluit van het beroepscomité, dat in zijn persoonsdossier is opgenomen en schadelijk kan zijn voor zijn toekomstige loopbaan;

                              2)

                              daar rekwirant met verschillende middelen twee afzonderlijke besluiten heeft betwist, kon het GVA niet weigeren zich daarover uit te spreken, temeer indien men in overweging neemt dat diezelfde rechter de afgeleide nietigheid (dat wil zeggen van daarmee verband houdende, daaropvolgende en daaraan ten grondslag liggende handelingen, die dus niet autonoom zijn, maar nauw zijn verbonden met handelingen die nietig of niet-werkzaam zijn verklaard) altijd heeft uitgesloten en De Nicola eveneens een kennelijk belang heeft bij een nieuwe uitspraak van het beroepscomité, dat de zaak als eerste beoordeelt en, in tegenstelling tot het Gerecht, zijn eigen oordeel in de plaats van dat van zijn meerderen kan stellen;

                              3)

                              wat het beroep tegen het beoordelingsrapport betreft, verwijt rekwirant het GVA dat het om te beginnen ten onrechte ambtshalve heeft geweigerd om rekening te houden met de talrijke gedocumenteerde beledigingen die hij in de loop van het jaar had ondergaan, waardoor de bewijslast is omgekeerd, en geen uitspraak heeft gedaan over nagenoeg al zijn excepties, namelijk dat geen beoordeling van bepaalde werkzaamheden met onjuiste doelstelling heeft plaatsgevonden en geen rekening is gehouden met de uitzonderlijke ondernemende geest, waaruit blijkt dat zijn beoordelaar te kwader trouw was, etc;

                              4)

                              hij stelt eveneens dat er sprake is van een onjuiste motivering, dikwijls als gevolg van een verkeerde opvatting van het verzoek, evenals een verzuim om zich uit te spreken over de middelen van onwettigheid van de „praktische gids voor het beoordelingsrapport”, bedoeld om „vrienden” en niet de „besten” te kunnen beoordelen en om de controle van het Gerecht te vermijden, waardoor het karakter van de jaarlijkse beoordeling van absoluut in relatief is gewijzigd zonder dat ooit de voorwaarden zijn gepreciseerd voor een prestatie die uitmuntend, zeer goed, conform de verwachtingen of onvoldoende is;

                              5)

                              ten slotte stelt rekwirant dat niet is aangegeven welke criteria zijn gebruikt voor de interpretatie van het verzoek dat hij bij het beoordelingscomité heeft ingediend en om uit te sluiten dat hij, door op te komen tegen het feit dat hij niet was bevorderd, niet had willen opkomen tegen de bevorderingen waartoe de EIB had besloten en die waren gedocumenteerd.

                  B.

                  Verzoek om schadevergoeding

                              6)

                              in het kader van de vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij door de onrechtmatige gedraging van de bank heeft geleden betwist De Nicola nogmaals het ambtshalve aanvoeren van verweermiddelen door het Gerecht voor ambtenarenzaken, dat eerst het beroep heeft beperkt op basis van excepties die de EIB niet had aangevoerd en het vervolgens heeft verworpen op grond dat het deel uitmaakte van een aanhangige zaak waarin de partij afstand van instantie had gedaan, welke grond niet bestaat daar deze niet is aangetoond, niet in het Reglement voor de procesvoering is voorzien en daar hoe dan ook het gestelde gelijksoortige beroep aanhangig was op een ander gerechtelijk niveau;

                              7)

                              De Nicola stelt bovendien dat geen uitspraak is gedaan over het verzoek om de in zijn nationale recht voorziene verjaringstermijnen toe te passen, en wel omdat hij een privaatrechtelijke arbeidsovereenkomst heeft en hij, als zwakste contractpartij, recht heeft op toepassing van de meest gunstige regel;

                              8)

                              ten slotte betwist hij de veronderstelling waarop het GVA zich heeft gebaseerd, daar hij de onrechtmatige gedraging van zijn werkgever heeft willen betwisten, terwijl de rechter per sé een onrechtmatige handeling wilde vaststellen, en ervan uitging dat op zijn privaatrechtelijke arbeidsovereenkomst bepalingen van toepassing zijn die uitsluitend bedoeld zijn voor de personeelsleden van de openbare dienst.