title: Beroep, op 22 oktober 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Zaak C-364/97)

text:
C 370/4               I NL |                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 6 . 12 . 97
Verzoek van de Centrale Raad van Beroep van 24                              die noodzakelijk zijn om te voldoen aan Richtlijn 93/
september 1997 om een prejudiciële beslissing in het                         103/EG van de Raad van 23 november 1993 betref
geding tussen H. Nijhuis en Landelijk instituut sociale                     fende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en
                            verzekeringen                                   gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaartui
                         ( Zaak C-360/97)                                   gen (') en/of door de Commissie niet daarvan op de
                                                                            hoogte te stellen; .
                            ( 97/C 370/07)
                                                                       b ) Ierland te verwijzen in de kosten van de procedure .
De Centrale Raad van Beroep heeft hij beschikking van
24 september 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van               Middelen en voornaamste argumenten
Justitie op 22 oktober 1997, in het geding tussen H. Nij
huis en Landelijk instituut sociale verzekeringen, het Hof             Artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk een
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                   richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat verbin
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :             dend is voor elke lidstaat, houdt voor de lidstaten de ver
                                                                       plichting in, de in de richtlijn gestelde termijn voor de
1 . Moet het bepaalde in bijlage VI, onderdeel J, punt 4,              nakoming na te leven. Die termijn is op 23 november
      onder a ), bij Verordening (EEG ) nr. 1408/71 (zoals lui        1995 verstreken zonder dat Ierland de bepalingen heeft
      dend ten tijde hier van belang ) zo worden uitgelegd,            vastgesteld die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de in
      dat ten aanzien van een persoon die in Nederland uit            de conclusie van de Commissie bedoelde richtlijn .
      sluitend arbeid heeft verricht in het tijdvak van
      15 oktober 1968 tot 1 april 1974 en gedurende die                (') PB L 307 van 13 . 12 . 1993 , blz . 1 .
      gehele periode terzake van invaliditeit was verzekerd
      ingevolge een bijzondere regeling voor ambtenaren, bij
      de toepassing van artikel 46 , lid 2, juncto artikel 45 ,
      lid 4, van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 , mede gelet
      op de artikelen 48 en 51 van het EG-Verdrag, het
      zojuist genoemde tijdvak ingevolge genoemd bijlage              Verzoek van het Tribunale civile e penale di Firenze
      onderdeel mede in aanmerking zou zijn te nemen bij               van 8 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in de
      de vaststelling van uitkeringen wegens invaliditeit ?                          strafzaak tegen M. Romanelli e.a.
                                                                                ( Zaak C-366/97)
2 . Zo ja , dient dan als het terzake van de vaststelling van                                       ( 97/C 370/09 )
      uitkeringen op grond van die tijdvakken bevoegde
      orgaan te worden aangemerkt het orgaan dat is aange
      wezen in bijlage 2, onderdeel J, punt 2 , onder b ), bij         Het Tribunale civile e penale di Firenze heeft hij beschik
      Verordening (EEG ) nr. 574/72 , dan wel het naar natio          king van 8 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het
      naal recht terzake van de invaliditeitsverzekering voor          Hof van Justitie op 24 oktober 1997, in de strafzaak tegen
      ambtenaren bevoegde orgaan, in weerwil van de                    M. Romanelli e.a ., het Hof van Justitie van de Europese
      omstandigheid dat dit laatste orgaan niet wordt ver             Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
      meld in de zojuist genoemde bijlage ?                            over de navolgende vraag:
                                                                       Verwijst de uitdrukking „ terugbetaalbare gelden " in Richt
                                                                        lijn 89/646/EEG (') van 15 oktober 1989 enkel naar finan
                                                                       ciële instrumenten die de intrinsieke eigenschap hebben
                                                                       terugbetaalbaar te zijn, of verwijst die uitdrukking ook
 Beroep, op 22 oktober 1997 ingesteld door Commissie                    naar financiële instrumenten die weliswaar die intrinsieke,
         van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                   eigenschap missen, maar waarbij de terugbetaling van de
                                                                        inleg contractueel is overeengekomen ?
                          ( Zaak C-364/97)
                              97/C 370/08 )                             (') PB L 386 van 30 . 12 . 1989 , blz. 1 .
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
 is op 22 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Ierland door
 Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
 woordigd door P. J. Kuijper, juridisch adviseur, als                   Beroep, op 24 oktober 1997 ingesteld door Commissie
 gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                   van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
 bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,                                              Nederlanden
 Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                                ( Zaak C-367/97)
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                                                    ( 97/C 370/ 10 )
  a ) vast te stellen dat Ierland zijn verplichtingen krachtens          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       het EG-Verdrag niet is nagekomen, door niet de wette             is op 24 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
       lijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen          der Nederlanden door Commissie van de Europese


title: Zaak T-358/17: Beroep ingesteld op 31 mei 2017 — Mubarak/Raad

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/71

         Beroep ingesteld op 31 mei 2017 — Mubarak/Raad
   (Zaak T-358/17)
   (2017/C 239/83)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mohamed Hosni Elsayed Mubarak (Caïro, Egypte) (vertegenwoordigers: B. Kennelly, QC, J. Pobjoy, Barrister, G. Martin, M. Rushton en C. Enderby Smith, Solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2017/496 van de Raad van 21 maart 2017 tot wijziging van besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB 2017, L 76, blz. 22; hierna: „bestreden besluit”), en uitvoeringsverordening (EU) 2017/491 van de Raad van 21 maart 2017 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 270/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Egypte (PB 2017, L 76, blz. 10; hierna: „bestreden verordening”), nietig verklaren voor zover zij verzoeker betreffen;

               —

               verklaren dat artikel 1, lid 1, van besluit 2011/172/GBVB van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB 2011 L 76, blz. 63; hierna: „besluit”) en artikel 2, lid 1, van verordening (EU) nr. 270/2011 van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Egypte (PB 2011 L 76, blz. 4; hierna: „verordening”) niet van toepassing zijn voor zover zij verzoeker betreffen en dientengevolge besluit (GBVB) 2016/411 nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft;

               —

               de Raad verwijzen in verzoekers kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: artikel 1, lid 1, van het besluit en artikel 2, lid 1, van de verordening zijn onrechtmatig omdat (a) zij geen geldige rechtsgrondslag hebben en/of (b) zij het evenredigheidsbeginsel schenden.

               2.

               Tweede middel: de Raad heeft de rechten geschonden die verzoeker geniet uit hoofde van artikel 6 VEU, gelezen in samenhang met de artikelen 2 en 3 VEU, en de artikelen 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, door te vooronderstellen dat gerechtelijke procedures in Egypte de fundamentele mensenrechten eerbiedigen.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft beoordelingsfouten gemaakt door vast te stellen dat was voldaan aan het criterium voor plaatsing van verzoeker op een lijst, vastgelegd in artikel 1, lid 1, van het besluit en artikel 2, lid 1, van de verordening.

               4.

               Vierde middel: de Raad heeft verzoekers recht van verdediging en zijn recht op behoorlijk bestuur en op een doeltreffende voorziening in rechte geschonden. Meer in het bijzonder heeft de Raad niet zorgvuldig en onpartijdig onderzocht of de redenen die waren aangevoerd ter rechtvaardiging van de nieuwe plaatsing van verzoeker op een lijst, gegrond waren in het licht van de opmerkingen die verzoeker had gemaakt voordat hij opnieuw op een lijst werd geplaatst.

               5.

               Vijfde middel: de Raad heeft zonder rechtvaardiging of evenredigheid inbreuk gemaakt op verzoekers grondrechten, waaronder zijn recht op bescherming van zijn eigendom en van zijn goede naam. Het bestreden besluit en de bestreden verordening hebben vergaande gevolgen voor verzoeker, zowel wat zijn eigendom als zijn reputatie wereldwijd betreft. De Raad heeft niet aangetoond dat de bevriezing van verzoekers tegoeden en economische middelen verband houdt met of gerechtvaardigd is door een legitieme doelstelling en al helemaal niet dat die bevriezing evenredig is aan een dergelijke doelstelling.


title: Zaak T-87/11: Beroep ingesteld op 18 februari 2011 — GRP Security/Rekenkamer

text:
               16.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/13

         Beroep ingesteld op 18 februari 2011 — GRP Security/Rekenkamer
   (Zaak T-87/11)
   2011/C 120/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: GRP Security (Bertrange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: G. Osch, advocaat)

      Verwerende partij: Rekenkamer van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               haar akte te verlenen van de in het kader van het onderhavige verzoekschrift uiteengezette middelen;

               —

               onder voorbehoud van alle middelen rechtens en feitelijk en bewijsaanbiedingen die later moeten worden voorgelegd en geleverd;

               —

               het beroep naar de vorm ontvankelijk te verklaren;

               —

               het beroep gegrond te verklaren;

               —

               bijgevolg op basis van de [hierna] genoemde gronden de bestreden besluiten nietig te verklaren;

               —

               haar akte te verlenen dat zij zich het recht voorbehoudt om vergoeding te vorderen van de op grond van de onrechtmatige gedraging van de Rekenkamer geleden schade;

               —

               de Rekenkamer te verwijzen in alle kosten;

               —

               onder voorbehoud van alle overige rechten, aanspraken, middelen en rechtsvorderingen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van de besluiten van de Rekenkamer van de Europese Unie houdende enerzijds de administratieve sanctie om haar voor de duur van drie maanden uit te sluiten van de uit de begroting van de Europese Unie gefinancierde opdrachten en subsidies, en anderzijds opzegging van de raamovereenkomst voor diensten nr. LOG/2026/10/2, „Diverse beveiligingsdiensten”.
   Verzoekster doet haar beroep op drie middelen steunen:

               1)

               schending van het evenredigheidsbeginsel, de rechten van de verdediging en het recht op een eerlijk proces, aangezien zij te goeder trouw heeft gehandeld en niet verantwoordelijk was voor de vervalsingen en valse verklaringen door een van haar werknemers, en aangezien de Rekenkamer had kunnen verlangen dat het betrokken personeelslid werd vervangen in plaats van de overeenkomst op te zeggen.

               2)

               kennelijk onjuiste beoordeling, aangezien de Rekenkamer niet met alle stukken uit het dossier rekening heeft gehouden.

               3)

               schending van de artikelen 93, 94 en 96 van het Financieel Reglement, aangezien zij naar aanleiding van de aanbestedingsprocedure voor de betrokken opdacht geen onjuiste inlichtingen heeft verstrekt en geen valse verklaringen heeft afgelegd.


title: Zaken T-65/10, T-113/10 en T-138/10: Arrest van het Gerecht van 26 februari 2013 — Spanje/Commissie ( „EFRO — Vermindering van financiële steun — Onder doelstelling nr. 1 (1994-1999) vallende operationele programma’s voor Andalusië en de Valenciaanse regio — Onder doelstelling nr. 2 (1997-1999) vallend operationeel programma voor het Baskenland — Extrapolatie” )

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/20

         Arrest van het Gerecht van 26 februari 2013 — Spanje/Commissie
   (Zaken T-65/10, T-113/10 en T-138/10) (1)

   (EFRO - Vermindering van financiële steun - Onder doelstelling nr. 1 (1994-1999) vallende operationele programma’s voor Andalusië en de Valenciaanse regio - Onder doelstelling nr. 2 (1997-1999) vallend operationeel programma voor het Baskenland - Extrapolatie)
   2013/C 108/54
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Rodríguez Cárcamo, vervolgens A. Rubio González, abogados del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Steiblytė en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de door de Commissie vastgestelde besluiten C(2009) 9270 van 30 november 2009, C(2009) 10678 van 23 december 2009 en C(2010) 337 van 28 januari 2010 houdende vermindering van de steun uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) die in het kader van respectievelijk het onder doelstelling nr. 1 (1994-1999) vallende operationele programma voor Andalusië op grond van beschikking C(94) 3456 van de Commissie van 9 december 1994, het onder doelstelling nr. 2 (1997-1999) vallende operationele programma voor het Baskenland op grond van beschikking C(98) 121 van de Commissie van 5 februari 1998 en het onder doelstelling nr. 1 (1994-1999) vallende operationele programma voor de Valenciaanse regio op grond van beschikking C(94) 3043/6 van de Commissie van 25 november 1994 is ontvangen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak T-254/12: Beroep ingesteld op 11 juni 2012 — Kühne + Nagel International e.a./Commissie

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/31

         Beroep ingesteld op 11 juni 2012 — Kühne + Nagel International e.a./Commissie
   (Zaak T-254/12)
   2012/C 227/52
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Kühne + Nagel International AG (Schindellegi, Zwitserland), Kühne + Nagel Management AG (Schindellegi, Zwitserland), Kühne + Nagel Ltd (Uxbridge, Verenigd Koninkrijk), Kühne + Nagel Ltd (Shanghai, China), Kühne + Nagel Ltd (Hong Kong, China) (vertegenwoordigers: U. Denzel, C. Klöppner en C. von Köckritz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de artikelen 1, 2 en 3 van beschikking C(2012) 1959 def. van de Commissie van 28 maart 2012 in zaak COMP/39462 — Transitdiensten, overeenkomstig artikel 263, vierde alinea, VWEU nietig verklaren, voor zover deze beschikking verzoeksters betreft;

               —

               subsidiair, de in artikel 2 van de beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboete verlagen;

               —

               de Commissie overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in verzoeksters' kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie heeft verzoeksters een geldboete opgelegd, omdat zij hebben deelgenomen aan vier verschillende kartels inzake de NES-, AMS-, CAF- en PSS-toeslagen.
   Ter onderbouwing van hun beroep in het algemeen voeren verzoeksters de volgende middelen aan:

               —

               De oplegging van een geldboete aan verzoeksters is onrechtmatig, omdat er beoordelingsfouten zijn gemaakt. Enerzijds heeft de Commissie de met de inbreuk samenhangende omzet onjuist bepaald, aangezien er geen rechtstreeks of indirect verband bestaat tussen de door haar in aanmerking genomen omzet en de inbreuk. Anderzijds heeft zij ten onrechte geen rekening gehouden met de aanwezige verzachtende omstandigheden, wat verzoeksters betreft.

               —

               De hoogte van de opgelegde geldboeten is in strijd met het evenredigheidsbeginsel en met artikel 49, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Wegens de specificiteit van de sector transitdiensten zijn de door de Commissie opgelegde geldboeten kennelijk onevenredig en in strijd met artikel 49, lid 3, van het Handvest van de grondrechten.

               —

               Verzoeksters' rechten van verweer zijn geschonden, aangezien de Commissie het bij schrijven van 30 november 2011 ingediend verzoek om inzage in het dossier (van zaak COMP/39.258) heeft afgewezen en daarmee verzoeksters' rechten van verweer onrechtmatig heeft beperkt.

         Ter onderbouwing van hun beroep wat de NES- en AMS-toeslagen betreft, voeren verzoeksters voorts de volgende middelen aan:

               —

               De handel tussen lidstaten is niet ongunstig beïnvloed. De Commissie heeft het recht onjuist toegepast, aangezien niet aan de voorwaarden van artikel 101, lid 1, VWEU (ongunstige beïnvloeding van de handel tussen lidstaten) is voldaan.

               —

               De Commissie heeft het recht onjuist toegepast, waar zij ten onrechte ervan is uitgegaan dat zij bevoegd was om op te treden tegen inbreuken in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU op het gebied van luchtvervoer; in elk geval heeft de Commissie onrechtmatig geen vrijstelling verleend overeenkomstig verordening (EEG) nr. 3975/87 tot vaststelling van de wijze van toepassing van de mededingingsregels op ondernemingen in de sector luchtvervoer. Juridisch gezien was de Commissie niet bevoegd om voor inbreuken op artikel 101, lid 1, VWEU geldboeten op te leggen, daar er vóór 1 mei 2004 geen uitvoeringsverordening voor het luchtvervoer bestond, en er voor het luchtvervoer tussen de Unie en derde landen bijgevolg een vrijstelling gold („Air Transport Exemption”).

               —

               De Commissie heeft de duur van de inbreuk, wat verzoeksters betreft, onjuist beoordeeld. De Commissie heeft het recht onjuist toegepast en heeft haar beschikking, wat de datum betreft waarop de inbreuk voor verzoeksters is begonnen, ontoereikend gemotiveerd. Verzoeksters hebben aan de kartelrechtelijk relevante feiten met betrekking tot de NES-toeslag ten vroegste vanaf 4 november 2002, en met betrekking tot de AMS-toeslag ten vroegste vanaf 21 oktober 2003 deelgenomen.


title: Zaak T-134/16: Beroep ingesteld op 29 maart 2016 — Caisse régionale de crédit agricole mutuel Nord Midi-Pyrénées/ECB

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/31

         Beroep ingesteld op 29 maart 2016 — Caisse régionale de crédit agricole mutuel Nord Midi-Pyrénées/ECB
   (Zaak T-134/16)
   (2016/C 175/36)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Caisse régionale de crédit agricole mutuel Nord Midi-Pyrénées (Albi, Frankrijk) (vertegenwoordiger: H. Savoie, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               het besluit van de Europese Centrale Bank van 29 januari 2016 (ECB/SSM/2016 — 969500TJ5KRTCJQWXH05/100), dat is vastgesteld op grond van artikel 4, lid 1, onder e), van verordening (EU) nr. 468/2014 van de Europese Centrale Bank en op grond van de artikelen L. 511-13, L. 511-52, L. 511-58, L. 612-23-1 en R. 612-29-3 van het Franse monetaire en financiële wetboek, nietig verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan, die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die zijn aangevoerd in het kader van de zaak Caisse régionale de crédit agricole mutuel Alpes Provence/ECB (T-133/16).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 november 2001 in zaak T-9/98: Mitteldeutsche Erdoel-Raffinerie GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — Verlenging van uitvoeringsperiode voor investeringen die recht geven op investeringspremie — Algemene steunregeling — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelĳkheid — Handeling die verzoekster rechtstreeks en individueel raakt — Procesbelang — Extra steun — Investeringssteun of bedrĳfssteun — Evenredigheidsbeginsel")

text:
2.2.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 31/7
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 22 november 2001                                                     van 23 oktober 2001
in zaak T-9/98: Mitteldeutsche Erdoel-Raffinerie GmbH
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                    in zaak T-155/99: Dieckmann & Hansen GmbH tegen
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Staatssteun — Verlenging van uitvoeringsperiode voor
investeringen die recht geven op investeringspremie —
Algemene steunregeling — Beroep tot nietigverklaring —                  (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Beschikking
Ontvankelijkheid — Handeling die verzoekster rechtstreeks               1999/244/EG houdende wijziging van beschikking
en individueel raakt — Procesbelang — Extra steun —                     97/296/EG tot vaststelling van de lijst van derde landen
Investeringssteun of bedrijfssteun — Evenredigheidsbegin-               waaruit invoer van visserijproducten voor menselijke con-
                                sel”)                                   sumptie is toegestaan — Niet-contractuele aansprakelijkheid
                                                                                van de Gemeenschap)
                          (2002/C 31/12)
                                                                                (2002/C 31/13)
                         (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak T-9/98, Mitteldeutsche Erdoel-Raffinerie GmbH, ge-
vestigd te Spergau (Duitsland), aanvankelijk vertegenwoordigd
door M. Schütte en M. Maier, advocaten, vervolgens door
M. Schütte en J. Lüdicke, advocaat, domicilie gekozen hebben-           In zaak T-155/99, Dieckmann & Hansen GmbH, gevestigd
de te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door H.-J. Rabe,
schappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en P. Nemitz), betref-            advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg tegen
fende een beroep tot nietigverklaring van beschikking                   Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
98/194/EG van de Commissie van 1 oktober 1997 betreffende               M. Niejahr en G. Berscheid), betreffende enerzijds een verzoek
de verlenging van de investeringspremie van 8 % voor                    tot nietigverklaring van beschikking 1999/244/EG van de
investeringen in de nieuwe Duitse deelstaten bij de belasting-          Commissie van 26 maart 1999 houdende wijziging van
wet 1996 (PB L 73, blz. 38), heeft het Gerecht van eerste               beschikking 97/296/EG tot vaststelling van de lijst van derde
aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:             landen waaruit invoer van visserijproducten voor menselijke
P. Lindh, president, en R. Garcı́a-Valdecasas, J. D. Cooke,             consumptie is toegestaan (PB L 91, blz. 37), en anderzijds een
M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters; griffier: D. Christensen,        vordering tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te
administrateur, op 22 november 2001 een arrest gewezen                  hebben geleden, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde
waarvan het dictum luidt als volgt:                                     kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident,
                                                                        R. Garcı́a-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio
                                                                        González, administrateur, op 23 oktober 2001 een arrest
1)    Verklaart beschikking 98/194/EG van de Commissie van 1 ok-        gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      tober 1997 betreffende de verlenging van de investeringspremie
      van 8 % voor investeringen in de nieuwe Duitse deelstaten bij
      de belastingwet 1996, nietig voorzover zij verzoeksters situatie  1)    Verwerpt het beroep.
      betreft.
                                                                        2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in de kosten van de
2)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in die van
                                                                              Commissie.
      verzoekster.
                                                                        (1) PB C 281 van 2.10.1999.
(1) PB C 72 van 7.3.1998.


title: Zaak T-351/06: Beroep ingesteld op 5 december 2006 — Dura Vermeer Groep/Commissie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/21

         Beroep ingesteld op 5 december 2006 — Dura Vermeer Groep/Commissie
   (Zaak T-351/06)
   (2007/C 20/30)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Dura Vermeer Groep NV (vertegenwoordigd door: MM. Slotboom, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Artikelen 1, punt d) en 2, punt d) van de beschikking nietig te verklaren wat de aansprakelijkheid van Dura Vermeer Groep betreft; en

               —

               de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vecht de beschikking aan van de Commissie van 13 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak nr. COMP/38.456 — Bitumen — NL) waarbij verzoekster een geldboete werd opgelegd wegens inbreuk op artikel 81 EG.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift roept verzoekster in de eerste plaats in dat de Commissie artikel 81, eerste lid, EG en artikel 23, tweede lid, van Verordening 1/2003 geschonden heeft. Volgens verzoekster is de analyse van de Commissie onjuist inzake de jurisprudentie van het Hof en het Gerecht over de aansprakelijkheid van moedermaatschappijen voor een vermeende inbreuk door dochterondernemingen. Hierdoor zou de Commissie een te strenge toets hebben toegepast op verzoekster. Bovendien zou de Commissie de feitelijke weergave van de toepasselijke verhoudingen binnen het Dura Vermeer concern incorrect hebben weergegeven. Derhalve zou de Commissie niet hebben aangetoond dat verzoekster een beslissende invloed had op het gedrag van Vermeer Infrastructuur BV.
   In de tweede plaats roept verzoekster een schending in van de wezenlijke vormvoorschriften van artikel 253 EG en van het motiveringsbeginsel.


title: Zaak C-240/01: Beroep, op 21 juni 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 245/6               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     1.9.2001
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           uit bronnen die geen bestanddeel zijn van het gemeen-
                                                                           schappelijke begrotingsvoorstel. Om dezelfde reden leidt
                                                                           de bestreden medefinancieringsregeling tot omzeiling van
1.  Artikel 5, lid 5, van verordening (EG) nr. 690/2001 van                de begrotingsregel van artikel 269, lid 1, EG. Daarbij
    de Commissie van 3 april 2001 (1) betreffende bijzondere               komt, dat de plafonnering van de eigen middelen krach-
    marktondersteuningsmaatregelen in de rundvleessector                   tens artikel 269 en 270 EG geen werkzame begrenzing
    nietig te verklaren, voorzover deze bepaling de betrokken              voor de uitgaven van de Gemeenschap meer zou vormen,
    lidstaat verplicht om 30 % van de kosten van de in deze                wanneer de Commissie de bevoegdheid zou hebben om
    verordening bedoelde aankoop van vlees op zich te                      gemeenschappelijke uitgaven te gelasten, zonder dat deze
    nemen;                                                                 uitgaven volledig uit de gemeenschapsbegroting zouden
                                                                           zijn te financieren. Op die wijze zou in het bijzonder de
2.  De Commissie te verwijzen in de kosten.                                in artikel 269, lid 2, EG voorziene procedure voor de
                                                                           verhoging van de eigen middelen, die niet enkel is
                                                                           gebonden aan een besluit van de Raad met eenparigheid
                                                                           van stemmen (na raadpleging van het Europees Parle-
                                                                           ment), maar ook aan ratificatie van dat besluit door de
Middelen en voornaamste argumenten                                         parlementen van de lidstaten, zonder meer kunnen
                                                                           worden omzeild.
                                                                     —     Er is inbreuk gemaakt op artikel 253 EG. Met een
                                                                           verwijzing naar de beperkte begrotingsmiddelen wordt
—   De Commissie is niet bevoegd om in het kader van een                   niet duidelijk gemaakt met welke rechtvaardiging de
    uitvoeringsverordening een verplichte medefinanciering                 Commissie voor zich het recht opeist om door de
    te gelasten. De bepaling van artikel 5, lid 5, van de                  vaststelling van een verplichte medefinanciering het be-
    bestreden verordening dient niet ter „uitvoering” van een              ginsel van volledige financiering van ondersteuningsmaat-
    desbetreffende algemene bepaling van de basisveror-                    regelen op de rundvleesmarkt uit begrotingsmiddelen van
    dening die de medefinanciering in beginsel toestaat. Het               de Gemeenschap te wijzigen, en evenmin waarom een
    gaat eerder om een duidelijke afwijking van de bepalingen              verdeelsleutel van 70 %-30 % noodzakelijk was.
    van verordeningen nrs. 1254/1999 en 1258/1999 van
    de Raad, die uitgaan van een 100 % financiering uit de
    gemeenschapsbegroting. Het vraagstuk van de financie-
    ring van een bepaalde landbouwsteunmaatregel behoort             Verzoekster geeft het Hof in overweging om bij toewijzing van
    echter dwingend tot de wezenlijke bestanddelen van de            haar vordering te beslissen, dat de gevolgen van de verorde-
    te regelen materie, die in de basisverordening van de Raad       ning, gelet op het belang van de betrokken marktdeelnemers
    moet zijn geregeld. Te meer omdat reeds alle belangrijke         bij bescherming van de bestaande situatie, gehandhaafd blijven.
    vraagstukken betreffende de financiering van het gemeen-
    schappelijke landbouwbeleid — ook voor de gemeen-
    schappelijke rundvleesmarkt — in verordening (EG) nr.            (1) PB L 95 van 5.4.2001, blz. 8.
    1258/99 van de Raad (respectievelijk verordening (EEG)
    nr. 1883/78 van de Raad) zijn geregeld.
—   Er is inbreuk gemaakt op de financiële bepalingen van
    het Verdrag. Op grond van het stelsel van de gemeen-
    schappelijke marktorganisatie voor rundvlees en van het
    verbod van steun in artikel 87, lid 1, EG, dat in
    overweging nr. 33 van de considerans van verordening
    (EG) nr. 1254/1999 uitdrukkelijk wordt bekrachtigd,              Beroep, op 21 juni 2001 ingesteld door Commissie
    gaat het bij de ondersteuningsmaatregelen krachtens de           van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
    bestreden verordening, ondanks gedeeltelijke financiering                                     Duitsland
    uit nationale begrotingen, nog steeds om gemeenschaps-
    steun en daarmee om „uitgaven van de Gemeenschap” in                                     (Zaak C-240/01)
    de zin van artikel 268, lid 1, EG. Volgens artikel 268,
    lid 1, EG moeten echter „alle ontvangsten en uitgaven van
    de Gemeenschap (…) voor elk begrotingsjaar worden                                        (2001/C 245/12)
    geraamd en opgenomen in de begroting”. Met het gebruik
    van het adjectief „alle” (ontvangsten en uitgaven) is in
    artikel 268, lid 1, EG het beginsel van de volledigheid/een-     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    heid van de begroting neergelegd, die de basisvoorwaarde         op 21 juni 2001 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
    voor een politieke beoordeling van de ontvangsten en             Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
    uitgaven in de begrotingsprocedure en voor een democra-          vertegenwoordigd door E. Traversa, juridische adviseur, en
    tische controle van de begrotingsuitvoering is. Met dit          K. Gross, lid van de juridische dienst van de Commissie van de
    beginsel is het niet verenigbaar, wanneer uitgaven van de        Europese Gemeenschappen, domicilie gekozen hebbende te
    Gemeenschap op grond van een verplichte regeling van             Luxemburg bij G. Berscheid, juridisch adviseur van de Commis-
    secundair gemeenschapsrecht worden (mede)gefinancierd            sie, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
 ---pagebreak--- 1.9.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 245/7
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Verzoek van de Conseil d’État, afdeling geschillen, van
                                                                      28 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
1.    Vast te stellen, dat de Bondsrepubliek Duitsland door           tussen National Farmers’ Union en Secrétariat général du
      toepassing van § 4, lid 1, nr. 2, sub b, van het Mineralöl-                                gouvernement
      steuergesetz inbreuk heeft gemaakt op haar verplichtin-
      gen die voortvloeien uit artikel 2, lid 2, van richtlijn                                  (Zaak C-241/01)
      92/81/EEG van de Raad (1) van 19 oktober 1992 betref-
      fende de harmonisatie van de structuur van de accijns op
      minerale oliën, omdat zij niet alle minerale oliën die voor                               (2001/C 245/13)
      gebruik als brandstof waren bestemd, aan de accijns heeft
      onderworpen;                                                    De Conseil d’État, afdeling geschillen, heeft bij beschikking van
                                                                      28 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      22 juni 2001, in het geding tussen National Farmers’ Union en
2.    De Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.
                                                                      Secrétariat général du gouvernement, het Hof van Justitie van
                                                                      de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                      beslissing over de navolgende vragen:
Middelen en voornaamste argumenten                                    1)    Kan een lidstaat, gezien het normatieve karakter van de
                                                                            beschikkingen nr. 98/692/EG van de Commissie van
                                                                            25 november 1998 (1) en nr. 99/514/EG (2) van de
Het beroep richt zich tegen de regeling van § 4, lid 1, nr. 2,              Commissie van 23 juli 1999, en ondanks het verstrijken
sub b, van het (Duitse) Mineralölsteuergesetz, in het bijzonder             van de termijn om daartegen beroep in te stellen, zich
tegen de bij beschikking van de Bondsminister van financiën                 met succes beroepen op substantiële wijzigingen in de
van 2 februari 1998 (III A 1 — V 0355 — 10/97) gegeven                      omstandigheden feitelijk of rechtens, die zijn ingetreden
uitlegging ervan. Ingevolge die beschikking moet onder „ver-                na het verstrijken van de termijnen voor het instellen van
stoken” enkel worden verstaan de bewuste benutting van de                   beroep tegen die beschikkingen, wanneer die wijzigingen
verwarmingswaarde van een stof, dat wil zeggen de gehele of                 de geldigheid ervan kunnen aantasten?
gedeeltelijke verbranding van minerale olie voor de productie
van warmte, die geheel of gedeeltelijk op een andere stof wordt       2)    Waren, op de datum van de door de Franse autoriteiten
overgedragen. Die andere stof, waarop de warmte wordt                       genomen besluiten, de voornoemde beschikkingen van
overgedragen, moet daarbij de eigenschap van een nieuwe                     de Commissie geldig, gelet op het in artikel 174 van het
energiedrager of warmtedrager krijgen. De concrete inzet van                Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap
de nieuwe warmtedrager als verwarmingsmiddel rechtvaardigt                  vermelde voorzorgsbeginsel?
dan de conclusie dat de ter productie van deze warmtedrager
gebruikte minerale olie is verstookt. Er is echter geen sprake
                                                                      3)    Ontleent een lidstaat aan de bepalingen van artikel 30 (ex
van „verstoken” wanneer de stof die de verbrandingsenergie
                                                                            artikel 36) van het Verdrag tot oprichting van de Europese
opneemt zelf is blootgesteld aan de warmte ter vervaardiging
                                                                            Gemeenschap de bevoegdheid om de invoer van land-
van een product en daarbij zijn stoffelijke aard verloren gaat.
                                                                            bouwproducten en levende dieren te verbieden, aangezien
Hetzelfde geldt, wanneer de vlam rechtstreeks in contact komt
                                                                            de richtlijnen 89/662/EEG (3) en 90/425/EEG (4) niet
met de te be- of verwerken of te vernietigen stof. Verder moet
                                                                            kunnen worden geacht de harmonisatie van de nodige
niet worden uitgegaan van „verstoken”, bij het met de minerale
                                                                            maatregelen ter bereiking van het in dat artikel genoemde
olie brandend houden van een waak- of lokvlam die ertoe
                                                                            specifieke doel — de bescherming van de gezondheid en
dient om schadelijke stookgassen te verbranden, of wanneer
                                                                            het leven van personen — tot stand te brengen?
de minerale olie met te vernietigen stookgassen in een
brandkamer wordt vermengd en volledig wordt verbrand.
                                                                      (1) Beschikking 98/692/EG van de Commissie van 25 november
                                                                          1998 tot wijziging van beschikking 98/256/EG met betrekking
Volgens de Commissie maakt dit inbreuk op de in het                       tot bepaalde spoedmaatregelen ter bescherming tegen boviene
verzoekschrift genoemde bepaling. Het daar gebruikte begrip               spongiforme encefalopathie (PB L 328 van 4.12.1998, blz. 28).
„gebruik als brandstof” moet zelfstandig gemeenschapsrechte-          (2) Beschikking 1999/514/EG van de Commissie van 23 juli 1999
                                                                          houdende vaststelling van de datum waarop mag worden begon-
lijk worden uitgelegd. De bewoordingen, het doel en de                    nen met de verzending, in het kader van de „Date-Based Export
structuur van de richtlijn pleiten ervoor om het begrip                   Scheme”, van van runderen verkregen producten uit het Verenigd
„verstoken” ruim uit te leggen en elk gebruik van de minerale             Koninkrijk, op grond van artikel 6, lid 5, van beschikking
olie als brandstof daaronder te verstaan. In het bijzonder lijkt          98/256/EG van de Raad (PB L 195 van 28.7.1999, blz. 42).
niet van belang, of de geproduceerde warmte indirect, via een         (3) Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake
warmtedrager voor de verwarming van een object wordt                      veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer
                                                                          in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt
benut, dan wel direct, om een chemisch respectievelijk in-                (PB L 395 van 30.12.1989, blz. 13).
dustrieel proces te starten of in gang te houden.                     (4) Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake
                                                                          veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire
                                                                          handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het
                                                                          vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (PB
(1) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12.                                     L 224 van 18.8.1990, blz. 29).


title: Zaak C-331/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Sezione Terza (Italië) op 5 juli 2010 — E.On Produzione SpA/Autorità per l'Energia Elettrica e il Gas

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Sezione Terza (Italië) op 5 juli 2010 — E.On Produzione SpA/Autorità per l'Energia Elettrica e il Gas
   (Zaak C-331/10)
   ()
   2010/C 346/42
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Sezione Terza

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: E.On Produzione SpA

      Verwerende partij: Autorità per l'Energia Elettrica e il Gas

      Prejudiciële vraag

   Staan de artikelen 23, 43, 49 en 56 van het Verdrag en de artikelen 11, leden 2 en 6, en 24 van richtlijn 2003/54/EG (1) in de weg aan een nationale regeling die, zonder aan de Europese Commissie te zijn meegedeeld, bepaalde producenten van elektriciteit die onder bepaalde omstandigheden van essentieel belang zijn om te voldoen aan de energiebehoefte voor de distributiediensten, op permanente basis de verplichting oplegt elektriciteit aan te bieden op de elektriciteitsbeurs volgens programma’s die door de externe netwerkbeheerder worden bepaald, en de vergoeding voor die aanbiedingen van energie onttrekt aan de vrije beslissing van de producent door haar te koppelen aan parameters die niet tevoren „volgens transparante, niet-discriminerende en op de markt gebaseerde procedures” zijn vastgelegd?

      (1)  PB L 176, blz. 37.


title: Zaak C-485/15: Beschikking van de president van het Hof van 15 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Aeroporto Valerio Catullo di Verona Villafranca SpA/Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA), Società Aeroporto Brescia e Montichiari SpA (Abem SpA) e.a.

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/12

         Beschikking van de president van het Hof van 15 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Aeroporto Valerio Catullo di Verona Villafranca SpA/Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA), Società Aeroporto Brescia e Montichiari SpA (Abem SpA) e.a.
   (Zaak C-485/15) (1)

   (2016/C 078/19)
   Procestaal: Italiaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 414 van 14.12.2015.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (Derde Kamer) van 15 januari 1997 in zaak T-77/95: Syndicat français de l'express international en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Beroep tot nietigverklaring - Afwijzing van klacht - Communautair belang)

text:
Nr . C 54/20           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 2 . 97
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             rende een verzoek om vast te stellen, dat het Europees
                          (Derde Kamer)                               Parlement in strijd met artikel 175 van het EG-Verdrag heeft
                                                                      nagelaten aan de bevoegde Instellingen van de Europese
                      van 15 januari 1997                             Unie de wijzigingen van het Ambtenarenstatuut voor te
in zaak T-77/95 : Syndicat frangais de l'express international        stellen die verzoekster in staat zouden hebben gesteld bij het
en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeen                    gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering aan
                            schappen ^)                               gesloten te blijven, heeft het Gerecht ( Eerste Kamer ),
(Mededinging — Beroep tot nietigverklaring — Afwijzing                samengesteld als volgt: A. Saggio, president; V. Tiili en R. M.
              van klacht — Communautair belang)                       Moura-Ramos, rechters; griffier : H. Jung, op 26 november
                                                                      1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                             97/C 54/31 )                             volgt:
                       (Procestaai: Frans)
                                                                      1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
In zaak T-77/95 , Syndicat francais de l'express internatio
nal , gevestigd te Roissy-en-France ( Frankrijk ), DHL Inter         2 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
national, gevestigd te Roissy-en-France , Service Crie, geves
tigd te Parijs, en May Courier, gevestigd te Parijs, vertegen        (') PB nr . C 333 van 9 . 12 . 1995 .
woordigd door E. Morgan de Rivery, advocaat te Parijs, en
J. Derenne, advocaat te Brussel en Parijs, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij A. Schmitt, advocaat aldaar,
Avenue Guillaume 62 , tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen ( gemachtigden : oorspronkelijk, F.E. Gon
zalez Diaz en J.-F. Pasquier, vervolgens R. Lyal en J.-F.
Pasquier ), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van                       BESCHIKKING VAN HET GERECHT
beschikking SG(94 ) D/ 19144 van de Commissie van 30 de                                  VAN EERSTE AANLEG
cember 1 994 houdende afwijzing van de klacht van Syndicat                                 van 26 november 1996
francais de l'express international van 21 december 1990 ,
                                                                      in zaak T-167/95 : H. Kuchlenz-Winter tegen Raad van de
heeft het Gerecht ( Derde Kamer ), samengesteld als volgt:
 B. Vesterdorf, president; C.P. Briët en A. Potocki , rechters;
                                                                                Europese Unie (')
griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 15 januari           (Beroep wegens nalaten — Gewezen ambtenaren — Sociale
 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                  zekerheid — Ontvankelijkheid)
volgt:                                                                                ( 97/C 54/33 )
 1 . Het beroep wordt verworpen .                                                             (Procestaai: Duits)
2.    Verzoeksters worden verwezen in de kosten .
                                                                      In zaak T-167/95 , H. Kuchlenz-Winter, van echt gescheiden
 (') PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .                                 echtgenote van een gewezen ambtenaar van het Europees
                                                                      Parlement, wonende te Kehlen ( Luxemburg ), vertegen
                                                                      woordigd door D. Rogalla , advocaat te Sprockhövel
                                                                       ( Bondsrepubliek Duitsland ), domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Bereldange ( Luxemburg ) ten kantore van A. Machmer,
                                                                      advocaat aldaar, Rue Roger Barthel 1 , tegen Raad van de
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                               Europese Unie ( gemachtigden : D. Canga Fano en J.-P . Hix ),
                    VAN EERSTE AANLEG                                  betreffende een verzoek om vast te stellen , dat de Raad in
                     van 26 november 1996
                                                                       strijd met artikel 175 van het EG-Verdrag heeft nagelaten
                                                                       aan de bevoegde Instellingen van de Europese Unie de
 in zaak T-164/95 : H. Kuchlenz-Winter tegen Europees                  wijzigingen van het Ambtenarenstatuut voor te stellen die
                            Parlement (')                              verzoekster in staat zouden hebben gesteld bij het gemeen
 (Beroep wegens nalaten — Gewezen ambtenaren — Sociale                 schappelijk stelsel van ziektekostenverzekering aangesloten
                 zekerheid — Ontvankelijkheid)                         te blijven, heeft het Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld
                            ( 97/C 54/32 )                             als volgt : A. Saggio , president; V. Tiili en R.M. Moura
                                                                       Ramos, rechters; griffier : H. Jung, op 26 november 1996 een
                                                                       beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                        (Procestaai: Duits)
 In zaak T-164/95 , H. Kuchlenz-Winter, van echt gescheiden             1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
 echtgenote van een gewezen ambtenaar van het Europees
 Parlement, wonende te Kehlen ( Luxemburg ), vertegen                 2 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen .
 woordigd door D. Rogalla , advocaat te Sprockhövel
 ( Bondsrepubliek Duitsland ), domicilie gekozen hebbende te            (') PB nr . C 333 van 9 . 12 . 1995 .
 Bereldange ( Luxemburg ) ten kantore van A. Machmer,
 advocaat aldaar, Rue Roger Barthel 1 , tegen Europees
 Parlement ( gemachtigden : C. Pennera en H. Krück ), betref


title: Zaak C-185/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  16 februari 2006  (verzoek van het Länsrätt i Stockholms län om een prejudiciële beslissing) — Ulf Öberg tegen Försäkringskassan, länskontoret Stockholm, voorheen Stockholms läns allmänna försäkringskassa (Vrij verkeer van werknemers — Ambtenaren en personeelsleden van de Europese Gemeenschappen — Ouderschapstoelagen — Inaanmerkingneming van tijdvak van aansluiting bij gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering van Europese Gemeenschappen)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 februari 2006 (verzoek van het Länsrätt i Stockholms län om een prejudiciële beslissing) — Ulf Öberg tegen Försäkringskassan, länskontoret Stockholm, voorheen Stockholms läns allmänna försäkringskassa
   (Zaak C-185/04) (1)

   (Vrij verkeer van werknemers - Ambtenaren en personeelsleden van de Europese Gemeenschappen - Ouderschapstoelagen - Inaanmerkingneming van tijdvak van aansluiting bij gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering van Europese Gemeenschappen)
   (2006/C 131/19)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Länsrätt i Stockholms län
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Ulf Öberg

      Verweerder: Försäkringskassan, länskontoret Stockholm, voorheen Stockholms läns allmänna försäkringskassa
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Länsrätten in Stockholms län — Uitlegging van de artikelen 12, 17, lid 2, 18 en 39 EG en artikel 7, leden 1 en 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2) en van richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof (PB L 145, blz. 4) — Recht op ouderschapstoelage (föräldrapenning) — Niet-inachtneming van tijdvak van aansluiting bij gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering overeenkomstig het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen
   Dictum
   Artikel 39 EG moet aldus worden uitgelegd dat in geval van toepassing van een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, rekening moet worden gehouden met het tijdvak waarin een werknemer onder het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering van de Europese Gemeenschappen viel.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004.


title: Zaak T-298/13: Beschikking van het Gerecht van 11 november 2014 — LemonAid Beverages/BHIM — Pret A Manger (Europe) (Lemonaid) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Intrekking van de vordering tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/32

         Beschikking van het Gerecht van 11 november 2014 — LemonAid Beverages/BHIM — Pret A Manger (Europe) (Lemonaid)
   (Zaak T-298/13) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Intrekking van de vordering tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 026/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LemonAid Beverages GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Lüken en J. Natzel, advocaten, en P. Brownlow, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Pret A Manger (Europe) Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: A. Tsoutsanis, advocaat, en S. Croxon, solicitor)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 13 maart 2013 (zaak R 276/2012-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Pret A Manger (Europe) Ltd en LemonAid Beverages GmbH

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en interveniënte worden elk in hun eigen kosten en in de helft van verweerders kosten verwezen.

      (1)  PB C 215 van 27.7.2013.


title: Zaak T-71/17: Beroep ingesteld op 26 januari 2017 — France.com/EUIPO — France (FRANCE.com)

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/40

         Beroep ingesteld op 26 januari 2017 — France.com/EUIPO — France (FRANCE.com)
   (Zaak T-71/17)
   (2017/C 112/56)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: France.com, Inc. (Coral gables, Florida, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Bertrand, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Franse Republiek

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „FRANCE.com” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 158 597

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 20 oktober 2016 in zaak R 2452/2015-1

      Conclusies

               —

               voorlegging van de volgende prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie: (i) Heeft in een oppositieprocedure de aanvrager, als verweerder in de oppositie, in het licht van artikel 8, lid 2, en artikel 41, lid 1, van verordening nr. 207/2009 en regel 15, lid 2, onder b), en regel 17 van verordening nr. 2868/95, het recht om zich te beroepen op oudere rechten, die oudere rechten op het in de oppositie als ouder recht gebruikte oudere merk kunnen zijn? (ii) Heeft de Franse staat enig ouder intellectuele-eigendomsrecht op het woord „France”, dat niet de officiële benaming van de Franse staat is en alleen een geografische entiteit? (iii) Indien vraag (ii) ontkennend wordt beantwoord: moet de naam „France” worden beschouwd als een woord dat zich in het publieke domein bevindt en waarop niemand een intellectuele-eigendomsrecht kan opeisen? (iv) Indien vraag (ii) bevestigend wordt beantwoord: moet het feit dat de Franse staat tot op heden nooit rechten op het woord „France” heeft opgeëist, behalve tegen France.com, als een discriminatie van verzoekster worden beschouwd?

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               afwijzing van de oppositie door de Franse staat tegen de inschrijving van het door France.com Inc. aangevraagde semifiguratieve Uniemerk „France.com”;

               —

               afwijzing van de vordering voor het overige;

               —

               verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in die van France.com Inc. voor de procedure voor het Gerecht;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de Franse staat elk in de helft van de noodzakelijke kosten van France.com Inc. voor de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, artikel 8, lid 2, en artikel 41, lid 1, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van regel 15, lid 2, onder b), en regel 17 van verordening nr. 2868/95.


title: Zaak C-381/10: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 6 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängiger Verwaltungssenat Wien — Oostenrijk) — Astrid Preissl KEG/Landeshauptmann von Wien (Industriebeleid — Levensmiddelenhygiëne — Verordening (EG) nr. 852/2004 — Installatie van wasbak in toiletruimte van etablissement waar levensmiddelen worden verhandeld)

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/4

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 6 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängiger Verwaltungssenat Wien — Oostenrijk) — Astrid Preissl KEG/Landeshauptmann von Wien
   (Zaak C-381/10) (1)

   (Industriebeleid - Levensmiddelenhygiëne - Verordening (EG) nr. 852/2004 - Installatie van wasbak in toiletruimte van etablissement waar levensmiddelen worden verhandeld)
   2011/C 347/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Unabhängiger Verwaltungssenat Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Astrid Preissl KEG

      Verwerende partij: Landeshauptmann von Wien

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Unabhängiger Verwaltungssenat Wien — Uitlegging van bijlage II, hoofdstuk 1, punt 4, bij verordening (EG) nr. 852/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake levensmiddelenhygiëne (PB L 139, blz. 1), meer in het bijzonder van het woord Handwaschbecken („wasbak voor het reinigen van de handen”) in de Duitse versie van deze bepaling — Bestuurlijk besluit van een lidstaat waarbij wordt gelast in de toiletruimte van een café een wasbak te installeren die is uitgerust met materiaal voor het reinigen en hygiënisch drogen van de handen

      Dictum

   Bijlage II, hoofdstuk I, punt 4, van verordening (EG) nr. 852/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake levensmiddelenhygiëne, moet aldus worden uitgelegd dat een wasbak in de zin van die bepaling niet uitsluitend bestemd hoeft te zijn voor het reinigen van de handen en dat niet vereist is dat de kraan en het materiaal voor het drogen van de handen zonder handcontact kunnen worden gebruikt.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Beroep, op 11 januari 1999 ingesteld door Medici Grimm KG tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-7/99)

text:
27.3.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 86/23
De Commissie heeft geen rekening gehouden met het feit,                tens de door het EG-Verdrag aan de Raad verleende
dat het door verzoekster vervaardigde product, namelijk                bevoegdheden, en
gerekt betonstaal in ringen, als koud verwerkt product van
het halfproduct walsdraad, niet tot de producten bedoeld
in bijlage I (omschrijving van de termen ¹kolenº en                Ð de Raad in de kosten te verwijzen.
¹staalº) bij het EGKS-Verdrag, behoort. Volgens code
4400 van bijlage I behoort hiertoe enkel ¹walsdraadº die
wordt verkregen als product van de warmwalsfase van de             Middelen en voornaamste argumenten
walserij. ¹Gerekt betonstaal in ringenº valt onder de
kaderregeling voor bepaalde, niet onder het EGKS-Verdrag           In 1993 kwam verzoekster, een producent van leren hand-
vallende staalsectoren, waaronder het ¹trekkenº van                tassen, met Lucci Creation Limited, een te Hong Kong
¹walsdraadº uitdrukkelijk worden vermeld.                          gevestigde vennootschap met productiefaciliteiten in
                                                                   China, tot een overeenkomst over de productie van haar
                                                                   leren handtassen. Deze producten werden vervaardigd met
Voorzover de Commissie bij de bestreden beschikking het
                                                                   leder en andere materialen die de vennootschap kocht van
EGKS-Verdrag ook toepast op steun voor activiteiten die
                                                                   Europese leveranciers.
niet onder dit Verdrag vallen (artikel 81, juncto bijlage I),
legt zij het Verdrag niet enkel uit, doch wijzigt zij dit, zon-
der de daarvoor vastgelegde procedure (artikel 81, tweede          Bij Verordening (EG) nr. 209/97 (1) stelde de Commissie
alinea, of artikel 95, eerste alinea, van het EGKS-Verdrag),       een voorlopig antidumpingrecht in op de invoer in de
te volgen. Bovendien heeft de Commissie zich schuldig              Gemeenschap van handtassen van oorsprong uit de Volks-
gemaakt aan misbruik van bevoegdheid, voorzover zij                republiek China. Vervolgens werden definitieve antidum-
haar bevoegdheid tot toepassing van artikel 4, onder c),           pingrechten ingesteld bij Verordening (EG) nr. 1567/97
van het EGKS-Verdrag en de code voor steun aan de ijzer-           van de Raad (2).
en staalindustrie misbruikt, door deze tot productieactivi-
teiten buiten bijlage I bij artikel 81 van het EGKS-Verdrag
uit te breiden, zonder de procedure van de artikelen 81,           Op 5 november 1998 werd de bestreden Verordening (EG)
tweede alinea, of 95 in acht te nemen.                             nr. 2380/98 van de Raad (3) vastgesteld. Deze verordening
                                                                   bevestigde, dat er geen dumping was gevonden in de trans-
                                                                   acties tussen verzoekster en Lucci Creation Limited, en dat
Ten slotte stelt verzoekster ongeoorloofde terugwerkende           beide dus recht hadden op een individuele dumpingmarge
kracht van de beschikking, schending van het vertrou-              van 0,0 %.
wensbeginsel, alsmede schending van het discriminatiever-
bod.
                                                                   Het verzoek om deze antidumpingtarieven met terugwer-
                                                                   kende kracht toe te passen, werd afgewezen op twee gron-
                                                                   den:
                                                                   Ð de prospectieve aard van de vastgestelde maatregelen
Beroep, op 11 januari 1999 ingesteld door Medici Grimm                 die na een herzieningsonderzoek waren genomen, en
            KG tegen Raad van de Europese Unie
                         (Zaak T-7/99)                             Ð de ¹beloningº die aan de herzieningsprocedure mee-
                        (1999/C 86/43)                                 werkende exporterende producenten zouden ontvan-
                                                                       gen, ondanks het feit dat zij aan het oorspronkelijke
                                                                       onderzoek geen medewerking hebben verleend.
                      (Procestaal: Engels)
                                                                   Tussen 3 augustus 1997 en 6 november 1998 betaalde
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  verzoekster in totaal 1 ;456 ;452 DEM aan antidumping-
Gemeenschappen is op 11 januari 1999 beroep ingesteld              rechten.
tegen Raad van de Europese Unie door Medici Grimm
KG, vertegenwoordigd door R. M. MacLean, solicitor, van
Cameron McKenna en Paul McGarry, domicilie gekozen                 Verzoekster betoogt, dat de bestreden verordening op de
hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt & Meder-              hierna genoemde gronden nietig moet worden verklaard,
nach, rue Mathias Hardt 8-10.                                      voorzover zij weigert de terugbetaling met terugwerkende
                                                                   kracht toe te staan, van de door verzoekster betaalde anti-
                                                                   dumpingrechten:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                   Ð De Raad heeft een rechtsregel betreffende de toepas-
Ð Verordening (EG) nr. 2380/98 van de Raad gedeeltelijk                sing van het EG-Verdrag geschonden door inbreuk te
     nietig te verklaren, op grond dat de Raad heeft gewei-            maken op fundamentele beginselen en uitdrukkelijke
     gerd, de terugbetaling met terugwerkende kracht toe te            bepalingen van Verordening (EG) nr. 384/96 van de
     staan, van de antidumpingrechten die verzoekster had              Raad (4), alsook op de relevante bepalingen van de
     betaald vóór de vaststelling van die verordening krach-           WTO-antidumpingovereenkomst.
 ---pagebreak--- C 86/24               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                27.3.1999
Ð De Raad heeft het vertrouwensbeginsel niet in acht               Middelen en voornaamste argumenten
     genomen.
                                                                   Volgens de Commissie hebben verzoeksters tezamen met
                                                                   andere producenten van voorgeïsoleerde buizen voor
Ð De Raad heeft het evenredigheidsbebeginsel geschon-              afstandverwarming tussen oktober 1991 en maart of april
     den.                                                          1996 deelgenomen aan een stelsel van concurrentiebeper-
                                                                   kende afspraken. De deelnemers wordt onder meer ver-
                                                                   weten dat zij de markten onder elkaar hebben verdeeld,
(1) PB L 33 van 4.2.1997, blz. 11.
                                                                   prijsafspraken hebben gemaakt, offertes hebben gemanipu-
(2) PB L 208 van 2.8.1997, blz. 31.
(3) PB L 296 van 5.11.1998, blz. 1.
                                                                   leerd, en onderling afgestemde maatregelen hebben getrof-
(4) PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1.                                  fen om een niet bij het kartel aangesloten producent
                                                                   schade toe te brengen.
                                                                   De groep Henss/Isoplus is een geldboete van 4 ;950 ;000
                                                                   ECU opgelegd.
                                                                   Verzoeksters zetten uiteen, dat de in de bestreden beschik-
Beroep, op 18 januari 1999 ingesteld door HFB Holding              king vermelde ¹Isoplus Fernwärmetechnik GmbH-Stille
für Fernwärmetechnik Beteiligungsgesellschaft mbH &                Gesellschaftº geen rechtspersoonlijkheid of rechtsbevoegd-
Co. KG en vier anderen tegen Commissie van de Europese             heid heeft, zodat artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag niet
                       Gemeenschappen                              tot haar gericht kan zijn, en zij geen partij kan zijn in een
                         (Zaak T-9/99)                             procedure op grond van Verordening nr. 17. Bovendien is
                                                                   de groep ¹Henss/Isoplusº geen rechtssubject, en kan zij
                        (1999/C 86/44)                             dus niet als partij optreden, zodat sprake is van een schen-
                                                                   ding van de in Verordening nr. 17 voorgeschreven wezen-
                                                                   lijke vormvoorschriften.
                      (Procestaal: Duits)
                                                                   Voor het overige voeren de verzoeksters de volgende gron-
                                                                   den aan:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 18 januari 1999 beroep ingesteld              Ð schending van artikel 85 van het EG-Verdrag en van
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                     de artikelen 3 en 15 van verordening nr. 17;
HFB Holding für Fernwärmetechnik Beteiligungsgesell-
schaft mbH & Co. KG, Rosenheim (BRD), en vier ande-
ren, vertegenwoordigd door P. Krömer en F. Nusterer,               Ð schending van het beginsel van hoor en wederhoor en
advocaten te St. Pölten (Republiek Oostenrijk).                         schending van de motiveringsplicht, nu de punten van
                                                                        bezwaar nooit zijn meegedeeld;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                Ð schending van artikel 6, lid 2, van het EVRM, alsmede
                                                                        van het uit artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17
                                                                        voortvloeiende beginsel van onrechtmatige daad;
1. nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
     van 21 oktober 1998 inzake een procedure op                   Ð schending van de bepalingen van het besluit van de
     grond van artikel 85 van het EG-Verdrag, zaak                      Commissie van 12 december 1994 inzake de opdracht
     IV/35.691/E-4: Kartel voor voorgeïsoleerde buizen, in              van de met het horen van de betrokkenen belaste per-
     de versie van de beschikking van de Commissie van                  sonen in het kader van mededingingsprocedures van
     6 november 1998, rectificatie van de beschikking van               de Commissie en van Verordening nr. 99/63/EEG;
     21 oktober 1998;
                                                                   Ð schending van de vormvoorschriften van artikel 3,
                                                                        lid 3, en van artikel 4 van Verordening nr. 99/63/EEG
2. de geldboete te verlagen die bij beschikking van de                  in samenhang met artikel 19 van Verordening nr. 17
     Commissie van de Europese Gemeenschappen van                       en artikel 6/7 van voormeld besluit van de Commissie;
     21 oktober 1998, zaak IV/35.691/E-4: Kartel voor
     voorgeïsoleerde buizen, in de versie van de beschikking
     van de Commissie van 6 november 1998, is opgelegd             Ð schending van andere rechten van de verdediging,
     aan verzoeksters, resp. ¹Gruppe Henss/Isoplusº;                    wegens te korte termijnen om een standpunt te bepa-
                                                                        len, en niet-vertaalde documenten;
3. de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                  Ð schending van de motiveringsplicht van artikel 190
     verwijzen in de kosten.                                            van het EG-Verdrag.


title: Zaak C-50/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Koninie (Polen) op 28 januari 2016 — Halina Grodecka in tegenwoordigheid van Józef Konieczka e.a.

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Koninie (Polen) op 28 januari 2016 — Halina Grodecka in tegenwoordigheid van Józef Konieczka e.a.
   (Zaak C-50/16)
   (2016/C 326/15)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Rejonowy w Koninie

      Partijen in het hoofdgeding

   Halina Grodecka, in tegenwoordigheid van Józef Konieczka e.a.
   Bij beschikking van 2 juni 2016 heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie (Tiende kamer) zich kennelijk onbevoegd verklaard om te antwoorden op de door de Sąd Rejonowy w Koninie (Polen) gestelde vraag.


title: Zaak F-43/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 23 januari 2007 — Chassagne/Commissie (Ambtenaren — Bezoldiging — Jaarlijkse reiskosten — Bepalingen van toepassing op ambtenaren afkomstig uit Frans overzees departement — Artikel 8 van bijlage VII bij gewijzigde Statuut)

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/40

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 23 januari 2007 — Chassagne/Commissie
   (Zaak F-43/05) (1)

   (Ambtenaren - Bezoldiging - Jaarlijkse reiskosten - Bepalingen van toepassing op ambtenaren afkomstig uit Frans overzees departement - Artikel 8 van bijlage VII bij gewijzigde Statuut)
   (2007/C 56/75)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Olivier Chassagne (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en Y. Minatchy, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en V. Joris, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Enerzijds, vaststelling dat artikel 8 van bijlage VII bij het nieuwe Statuut, betreffende de forfaitaire betaling van reiskosten, onwettig en dientengevolge niet van toepassing is op verzoeker en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 205 van 20.8.2005, blz. 27 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-224/05 en bij beschikking van 15.12.2005 overgedragen aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Zaak T-488/09: Arrest van het Gerecht van 12 mei 2011 — Jager & Polacek/BHIM (REDTUBE) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk REDTUBE — Ouder niet-ingeschreven nationaal merk Redtube — Geen betaling van oppositietaks binnen termijn — Beslissing houdende verklaring dat oppositie wordt geacht niet te zijn ingesteld — Artikel 8, lid 3, van verordening (EG) nr. 2869/95 — Bescherming van gewettigd vertrouwen — Regel 17 van verordening (EG) nr. 2868/95 — Procedure ex parte — Artikel 8, lid 2, van verordening (EG) nr. 216/96 — Regel 18 van verordening nr. 2868/95 — Rechtskarakter van mededeling van BHIM dat oppositie ontvankelijk werd geacht — Regel van parallellisme van vormvoorschriften en van actus contrarius — Artikel 80 van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/23

         Arrest van het Gerecht van 12 mei 2011 — Jager & Polacek/BHIM (REDTUBE)
   (Zaak T-488/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk REDTUBE - Ouder niet-ingeschreven nationaal merk Redtube - Geen betaling van oppositietaks binnen termijn - Beslissing houdende verklaring dat oppositie wordt geacht niet te zijn ingesteld - Artikel 8, lid 3, van verordening (EG) nr. 2869/95 - Bescherming van gewettigd vertrouwen - Regel 17 van verordening (EG) nr. 2868/95 - Procedure ex parte - Artikel 8, lid 2, van verordening (EG) nr. 216/96 - Regel 18 van verordening nr. 2868/95 - Rechtskarakter van mededeling van BHIM dat oppositie ontvankelijk werd geacht - Regel van parallellisme van vormvoorschriften en van actus contrarius - Artikel 80 van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 186/43
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Jager & Polacek GmbH (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: A. Renck, V. von Bomhard en T. Dolde, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 29 september 2009 (zaak R 442/2009-4) inzake een oppositieprocedure tussen Jager & Polacek GmbH en RT Mediasolutions s.r.o.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Jager & Polacek GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak C-154/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 27 maart 2013 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: X BV

text:
               22.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 27 maart 2013 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: X BV
   (Zaak C-154/13)
   2013/C 178/05
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Andere partij: X BV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 140, aanhef en letters a en b, van BTW-richtlijn 2006 (1) zo worden uitgelegd dat de in deze bepaling opgenomen vrijstelling van btw niet geldt voor de intracommunautaire verwerving van tandprothesen? Zo nee, is dan aan de toepassing van de vrijstelling de voorwaarde verbonden dat de tandprothesen vanuit het buitenland zijn geleverd door een tandarts of tandtechnicus en/of zijn geleverd aan een tandarts of tandtechnicus?

               2)

               Zo de in artikel 140, aanhef en letters a en b, van BTW-richtlijn 2006 opgenomen vrijstelling van btw (al dan niet onder de in vraag 1) omschreven voorwaarden) geldt voor de intracommunautaire verwerving van tandprothesen: geldt in lidstaten als Nederland die zich hebben geconformeerd aan de vrijstelling van artikel 132 van BTW-richtlijn 2006, de vrijstelling dan ook voor de intracommunautaire verwerving van tandprothesen afkomstig uit een lidstaat die gebruik heeft gemaakt van de afwijkings- en overgangsregeling van artikel 370 van BTW-richtlijn 2006?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-319/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 30 mei 2017 — Nisreen Sharqawi e.a./Bundesrepublik Deutschland

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 30 mei 2017 — Nisreen Sharqawi e.a./Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-319/17)
   (2017/C 309/30)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Nisreen Sharqawi, Yazan Fattayrji, wettelijk vertegenwoordigd door zijn moeder Nisreen Sharqawi, Hosam Fattayrji, wettelijk vertegenwoordigd door zijn moeder Nisreen Sharqawi

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet de overgangsbepaling in artikel 52, eerste alinea, van richtlijn 2013/32/EU (1) zich tegen de toepassing van een nationale regeling ter omzetting van de — ten opzichte van de vorige regeling — verruimde machtiging in artikel 33, lid 2, onder a), van richtlijn 2013/32/EU, volgens welke een verzoek tot internationale bescherming niet-ontvankelijk is wanneer aan de verzoeker in een andere lidstaat subsidiaire bescherming is verleend, voor zover de nationale regeling bij ontstentenis van een nationale overgangsregeling ook toepasselijk is op vóór 20 juli 2015 ingediende verzoeken?
               Staat de overgangsbepaling in artikel 52, eerste alinea, van richtlijn 2013/32/EU de lidstaten in het bijzonder toe om de verruimde machtiging van artikel 33, lid 2, onder a), van richtlijn 2013/32/EU met terugwerkende kracht om te zetten, waardoor ook asielverzoeken die vóór de omzetting van deze verruimde machtiging in nationaal recht zijn ingediend maar waarover op het tijdstip van omzetting nog geen definitieve uitspraak is gedaan niet-ontvankelijk zijn?

               2)

               Geeft artikel 33 van richtlijn 2013/32/EU de lidstaten het recht om te kiezen of zij een asielverzoek niet-ontvankelijk verklaren op grond dat een andere lidstaat internationaal verantwoordelijk is (Dublin-verordening) dan wel op grond van artikel 33, lid 2, onder a), van richtlijn 2013/32/EU?

               3)

               Voor het geval dat de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord: verzet het Unierecht zich ertegen dat een lidstaat, in het kader van de uitvoering van de bij artikel 33, lid 2, onder a), van richtlijn 2013/32/EU verleende machtiging, een verzoek tot internationale bescherming niet-ontvankelijk verklaart op grond dat in een andere lidstaat subsidiaire bescherming is verleend, wanneer

                           a)

                           de verzoeker een ruimere bescherming verlangt dan de hem in een andere lidstaat verleende subsidiaire bescherming (namelijk die van de vluchtelingenstatus) en de asielprocedure in de andere lidstaat systeemfouten bevatte en nog steeds bevat, of

                           b)

                           de wijze waarop de internationale bescherming in de andere lidstaat — waar de verzoeker reeds subsidiaire bescherming heeft verkregen — is georganiseerd, te weten de levensomstandigheden voor personen met een subsidiaire beschermingsstatus,

                                       —

                                       in strijd is met artikel 4 van het Handvest, respectievelijk artikel 3 EVRM, dan wel

                                       —

                                       niet voldoet aan de vereisten van de artikelen 20 e.v. van richtlijn 2011/95/EU [van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming], zonder evenwel in strijd te zijn met artikel 4 van het Handvest, respectievelijk artikel 3 EVRM?

               4)

               Voor het geval dat de derde vraag, onder b), bevestigend moet worden beantwoord: geldt dit ook wanneer personen met een subsidiaire beschermingsstatus geen bestaansondersteunende voorzieningen genieten of slechts voorzieningen die duidelijk beperkter zijn dan die welke in andere lidstaten worden geboden, maar deze personen in dit opzicht niet anders worden behandeld dan de onderdanen van deze lidstaat?

               5)

               Voor het geval dat de tweede vraag ontkennend moet worden beantwoord:

                           a)

                           is de Dublin III-verordening van toepassing in een procedure ter verkrijging van internationale bescherming wanneer het asielverzoek vóór 1 januari 2014, maar het terugnameverzoek pas na 1 januari 2014 is ingediend, en de verzoeker voordien (in februari 2013) reeds subsidiaire bescherming had verkregen in de aangezochte lidstaat?

                           b)

                           ligt in de Dublin-regelingen de — ongeschreven — regel vervat dat de verantwoordelijkheid overgaat op de lidstaat die vraagt dat een verzoeker zou worden teruggenomen, wanneer de aangezochte verantwoordelijke lidstaat de tijdig voorgestelde terugname volgens de Dublin-voorschriften heeft geweigerd en in plaats daarvan heeft verwezen naar een internationale terugnameovereenkomst?

      (1)  Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (PB L 180, blz. 60).


title: Zaak C-305/04: Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam, van 13 juli 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Eagle International Freight B.V. en de Inspecteur van de Belastingdienst – Douanedistrict Arnhem

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/29

         Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam, van 13 juli 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Eagle International Freight B.V. en de Inspecteur van de Belastingdienst – Douanedistrict Arnhem
   (Zaak C-305/04)
   (2004/C 228/61)
   Het Gerechtshof te Amsterdam heeft, bij vonnis van 13 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juli 2004, in het geding tussen Eagle International Freight B.V. en de Inspecteur van de Belastingdienst – Douanedistrict Arnhem, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Zijn Verordening (EG) nr. 2086/97 (1) van de Commissie van 4 november 1997 alsmede Verordening (EG) nr. 2261/98 (2) van de Commissie van 26 oktober 1998, beide strekkende tot wijziging van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief geldig, voorzover volgens die verordeningen post 8543 89 79 van de gecombineerde nomenclatuur de onder 2.3. omschreven geluidskaarten omvat?

      (1)  PB L 312, van 14 november 1997, blz. 1.

      (2)  PB L 292, van 30 oktober 1998, blz. 1.


title: Zaak C-191/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 13 april 2017 — Bundeskammer für Arbeiter und Angestellte/ING-DiBa Direktbank Austria Niederlassung der ING-DiBa AG

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 13 april 2017 — Bundeskammer für Arbeiter und Angestellte/ING-DiBa Direktbank Austria Niederlassung der ING-DiBa AG
   (Zaak C-191/17)
   (2017/C 239/29)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bundeskammer für Arbeiter und Angestellte

      Verwerende partij: ING-DiBa Direktbank Austria Niederlassung der ING-DiBa AG

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 4, punt 14, van richtlijn 2007/64/EG betreffende betalingsdiensten in de interne markt (richtlijn betalingsdiensten) (1) aldus te worden uitgelegd dat ook een onlinespaarrekening waarop respectievelijk waarvan de betrokken klant — dadelijk en zonder specifieke medewerking van de bank — via telebanking geld kan storten en opnemen vanaf een op zijn naam aangehouden tussenrekening, te weten een in Oostenrijk geopende rekening-courant, een „betaalrekening” in de zin van die bepaling is en bijgevolg binnen de werkingssfeer van die richtlijn valt?

      (1)  Richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt tot wijziging van de richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG, en tot intrekking van richtlijn 97/5/EG (PB 2007, L 319, blz. 1).


title: Zaak C-544/12: Beschikking van de president van het Hof van 23 juli 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/53

         Beschikking van de president van het Hof van 23 juli 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-544/12) (1)

   2013/C 344/93
   Procestaal: Pools
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 46 van 16.2.2013.