title: Zaak C-247/02: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia Sezione staccata di Brescia van 22 juni 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sintesi SpA en Autorità per la Vigilanza sui Lavori Pubblici en Ingg. Provera e Carrassi SpA, interveniënt

text:
C 202/14               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.8.2002
Verzoek van Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-                  Verzoek van het Bundesfinanzhof van 7 mei 2002 om een
Administrativo, Sección: Tercera, van 16 mei 2002 om                  prejudiciële beslissing in het geding tussen Hauptzollamt
een prejudiciële beslissing in het geding tussen ener-                             Hamburg-Hafen en Ricardas Jonusas
zijds Asociación Profesional de Empresas de Reparto y
Manipulado de Correspondencia (ASEMPRE) en Asocia-
ción Nacional de Empresas de Externalizacı́on y Gestión                                     (Zaak C-246/02)
de Envı́os y Pequeña Paqueterı́a, en anderzijds Entidad
           Pública empresarial Correos y Telégrafos                                          (2002/C 202/20)
                        (Zaak C-240/02)
                                                                       Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 7 mei 2002,
                                                                       ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 8 juli 2002,
                                                                       in het geding tussen Hauptzollamt Hamburg-Hafen en Ricardas
                        (2002/C 202/19)                                Jonusas, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       vragen:
                                                                       1.   Moet artikel 4, sub 19, van het communautair douanewet-
                                                                            boek aldus worden uitgelegd dat in de mededeling aan de
Het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo,                douaneautoriteiten van de aankomst van de in het
Sección: Tercera, heeft bij beschikking van 16 mei 2002,                   douanegebied van de Gemeenschap binnengebrachte
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 1 juli 2002,              goederen op een bepaalde plaats, uitdrukkelijk op verbor-
in het geding tussen enerzijds Asociación Profesional de                   gen of door middel van bijzondere inrichtingen verstopte
Empresas de Reparto y Manipulado de Correspondencia                         goederen moet worden gewezen?
(ASEMPRE) en Asociación Nacional de Empresas de Externali-
zacı́on y Gestión de Envı́os y Pequeña Paqueterı́a, en anderzijds    2.   Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
Entidad Pública empresarial Correos y Telégrafos, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                     Moet artikel 40 van het communautair douanewetboek
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                          aldus worden uitgelegd dat deze mededeling ook moet
                                                                            gebeuren door de bestuurder van een vrachtwagen die
                                                                            geen weet heeft of moet hebben van de in de vrachtwagen
                                                                            verborgen of verstopte goederen?
Kan overweging 21 van de considerans van richtlijn 97/67/
EG (1) aldus worden uitgelegd dat van het begrip „zelfbezor-
ging” de postdiensten mogen worden uitgesloten die worden
verricht door de afzender (of een andere persoon die uitsluitend
in naam van de afzender handelt), wanneer de ontvanger niet
de persoon zelf is, wanneer zij een uitvloeisel zijn van zijn
handelsactiviteit of worden verricht door koeriersdiensten of
met andere soortgelijke middelen, of wanneer de zelfbezorging
de diensten verstoort die aan de exploitant van de universele          Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per
dienst zijn voorbehouden?                                              la Lombardia Sezione staccata di Brescia van 22 juni 2002
                                                                       om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sintesi
                                                                       SpA en Autorità per la Vigilanza sui Lavori Pubblici en
                                                                                Ingg. Provera e Carrassi SpA, interveniënt
Kunnen de postgirodiensten worden gerekend tot de diensten
die voorbehouden zijn aan de exploitant van de universele                                     (Zaak C-247/02)
postdienst?
                                                                                (2002/C 202/21)
(1) Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van
    15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor
    de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de
    Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst (PB   Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia
    L 15 van 21.01.1998, blz. 14)                                      Sezione staccata di Brescia heeft bij beschikking van 22 juni
                                                                       2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 8 juli
                                                                       2002, in het geding tussen Sintesi SpA en Autorità per la
                                                                       Vigilanza sui Lavori Pubblici en Ingg. Provera e Carrassi
                                                                       SpA, interveniënt, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                       de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- 24.8.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 202/15
Vormt artikel 30, lid 1, van richtlijn 93/37/EEG (1) van de Raad      —     door onvolledige gegevens mee te delen over de hoeveel-
van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures               heid slib die jaarlijks in de landbouw als droge stof
voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering                wordt gebruikt (voor de regio’s Abruzzen en Campanië
van werken, voorzover het de verschillende aanbestedende                    ontbreekt die informatie volledig en voor Toscane en
diensten voor het gunningscriterium de keuze biedt tussen de                Sicilië is deze onjuist, dus niet met betrekking tot de
laagste prijs of de economisch voordeligste aanbieding, een                 droge stof, meegedeeld),
consequente toepassing van het reeds in artikel 85 van het
Verdrag (thans artikel 81 EG) neergelegde beginsel van vrije
mededinging, volgens hetwelk elke inschrijving in het kader           —     door niet erop toe te zien dat ten minste voor de
van binnen de gemeenschappelijke markt aangekondigde                        regio’s Lombardije, Emilia Romagna, Toscane, Abruzzen,
aanbestedingen aldus moet worden gewaardeerd, dat de verge-                 Campanië, Aostadal, Sicilië en Marche registers worden
lijking tussen de inschrijvingen niet wordt verhinderd, beperkt             bijgehouden waarin samenstelling en eigenschappen van
of vervalst?                                                                het slib op de in bijlage II A van richtlijn 86/278/EEG
                                                                            genoemde punten zijn opgenomen, en
Staat bijgevolg artikel 30 van richtlijn 93/37 eraan in de weg,
dat artikel 21 van wet nr. 109 van 11 februari 1994                   —     door niet erop toe te zien dat registers worden bijgehou-
de aanbestedende diensten verbiedt, het criterium van de                    den waarin de hoeveelheden geproduceerd slib (voor het
economisch voordeligste aanbieding te kiezen voor het plaat-                gehele nationale grondgebied) en in de landbouw gebruikt
sen van de opdrachten voor openbare werken volgens de                       slib (voor de regio’s Abruzzen, Campanië, Toscane en
openbare en niet-openbare aanbestedingsprocedure, en in het                 Sicilië) zijn opgenomen,
algemeen enkel het criterium van de laagste prijs voorschrijft?
                                                                      de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
(1) PB L 199, van 9.08.93, blz. 54.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Beroep, op 8 juli 2002 ingesteld door Commissie van de
   Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                      Volgens artikel 17 van richtlijn 86/278/EEG, zoals gewijzigd
                                                                      bij artikel 5 juncto bijlage VI, sub g, van richtlijn 91/692/EEG
                         (Zaak C-248/02)                              tot standaardisering en rationalisering van de verslagen over
                                                                      de toepassing van bepaalde richtlijnen op milieugebied, zenden
                         (2002/C 202/22)                              de lidstaten elke drie jaar informatie toe over de tenuitvoerleg-
                                                                      ging van richtlijn 86/278/EEG.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 8 juli 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              Italië heeft over de hoeveelheid zuiveringsslib die in de jaren
woordigd door Hans Stovlbaek en Roberto Amorosi als                   1995/1997 in de landbouw is gebruikt, en over samenstelling
gemachtigden.                                                         en eigenschappen van het slib op de in bijlage II A van
                                                                      de richtlijn genoemde punten gedeeltelijke en onvolledige
                                                                      informatie toegezonden.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, de verplichtingen
niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 17 van         Bovendien hebben de Italiaanse autoriteiten er niet op toege-
richtlijn 86/278/EEG (1), zoals gewijzigd bij artikel 5 van           zien dat registers worden bijgehouden waarin samenstelling
richtlijn 91/692/EEG (2), en artikel 10, lid 1, sub a en b, van       en eigenschappen van het slib op de in bijlage II A van de
richtlijn 86/278/EEG;                                                 richtlijn genoemde punten en de hoeveelheden geproduceerd
                                                                      en in de landbouw gebruikt slib zijn opgenomen, hetgeen in
—     door onvolledige informatie toe te zenden over de               strijd is met artikel 10, lid 1, sub b, van de richtlijn.
      jaarlijkse gemiddelde concentratie (mg/kg droge stof) van
      zware metalen (cadmium, koper, nikkel, lood, zink, kwik,
      chroom) en van de elementen stikstof en fosfor in
      zuiveringsslib (die informatie ontbreekt volledig voor de       (1) PB L 181, van 4.07.86, blz. 6.
      regio’s Lombardije, Emilia Romagna, Toscane, Abruzzen,          (2) PB L 377, van 31.12.91, blz. 48.
      Campanië, Aostadal, Sicilië en is ontoereikend voor de
      regio Marche),
—     door geen informatie toe te zenden over de hoeveelheid
      (ton/jaar) als droge stof geproduceerd zuiveringsslib,


title: Zaak C-459/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 19 augustus 2013 — Milica Široká/Úrad verejného zdravotníctva Slovenskej republiky

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/44

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 19 augustus 2013 — Milica Široká/Úrad verejného zdravotníctva Slovenskej republiky
   (Zaak C-459/13)
   2013/C 344/75
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Najvyšší súd Slovenskej republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Milica Široká

      Verwerende partij: Úrad verejného zdravotníctva Slovenskej republiky

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 35 van het Handvest van de grondrechten van de Unie in de geest van de Europese rechtstraditie aldus worden uitgelegd dat iedere houder van het door dat artikel verleende recht, ongeacht de volgens de nationale wetgeving en procedures geldende voorwaarden, kan kiezen om al dan niet gebruik te maken van het recht op toegang tot preventieve gezondheidszorg en op medische verzorging, of in die zin dat de justitiabele wegens het openbaar belang dat een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van de Europese burger moet zijn gewaarborgd, die keuze niet heeft?

               2)

               Moet artikel 168 VWEU, meer in het bijzonder de leden 1 en 4, sub c, aldus worden uitgelegd dat een Europese burger wegens het door de Unie nagestreefde doel, waaronder de preventie van ziekten en aandoeningen bij de mens en het wegnemen van de oorzaken van gevaar voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid, een zogenaamde verplichte inenting niet kan weigeren wanneer hij daardoor de volksgezondheid in gevaar brengt?

               3)

               Is de verantwoordelijkheid van de ouders — in de zin van artikel 33 van het Handvest van de grondrechten van de Unie, gelezen in samenhang met artikel 6, lid 3, VEU, betreffende inzonderheid het leidende beginsel van de gemeenschappelijke constitutionele tradities — die zelfstandig zorg verstekken aan hun minderjarig kind, van hogere rang dan het algemene belang van gezondheidsbescherming?


title: Zaak C-209/08: Beschikking van de president van het Hof van 23 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/33

         Beschikking van de president van het Hof van 23 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-209/08) (1)

   (2009/C 69/75)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008.


title: Zaak T-84/03: Beroep, op 28 februari 2003 ingesteld door M. Turco tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 112/38               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           10.5.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Aanvrager van het ge-          Licorera Zacapaneca S.A.                 —       nietig te verklaren verweerders besluit waarbij aan verzoe-
meenschapsmerk:                                                                 ker de toegang werd geweigerd tot bepaalde wetgevende
                                                                                voorstellen waaruit bleek welke standpunten de lidstaten
Betrokken          gemeen-     beeldmerk „VENADO” voor wa-                      hadden ingenomen, en tot een juridisch advies van de
schapsmerk:                    ren van de klassen 32 en 33                      juridische dienst van de Raad;
                               (onder meer minerale en gazeuse
                               wateren en andere alcoholvrije
                               dranken, rum, likeuren op rum-           —       de Raad in de kosten te verwijzen.
                               basis en cognac) — aan-
                               vraagnr. 986000
Houder van het oppo-           verzoekster
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:
Oppositiemerk of -te-          beeldmerk bestaande uit een her-         Verzoeker is een Italiaans lid van het Europees parlement. Op
ken:                           tekop met een kruis voor waren           22 oktober 2002 diende hij bij verweerder een verzoek in om
                               van de klassen 18, 25, 32 en 33          toegang te krijgen tot de documenten waarvan de behandeling
                               (onder meer paraplu’s, kleding-          op de agenda stond van de 2455e zitting van de Raad (Justitie
                               stukken, alcoholvrije dranken            en Binnenlandse zaken) stonden, die op 14 en 15 oktober
                               voorzover begrepen in klasse 32,         2002 te Luxemburg plaatsvond. In zijn antwoord van 5 no-
                               wijnen en spiritualiën) — inschrij-      vember 2002 deelde verweerder mee dat volledige toegang
                               vingsnr. 337337                          kon worden verleend tot de meeste van de door verzoeker
                                                                        gevraagde documenten. Met betrekking tot drie wetgevende
Beslissing oppositieafde-      afwijzing van de aanvraag                voorstellen gaf verweerder echter te kennen dat verzoeker
ling:                                                                   slechts gedeeltelijk toegang kon krijgen, en meer in het
                                                                        bijzonder dat geen toegang kon worden verleend tot de
Beslissing kamer van be-       afwijzing van de oppositie van           passages van de voorstellen waarin de standpunten van de
roep:                          verzoekster                              nationale delegaties over de besproken onderwerpen werden
                                                                        uiteengezet. Verweerder weigerde tevens toegang te verlenen
Middelen:                      —     schending van artikel 73 van       tot een vierde document, dat een juridisch advies van de
                                     verordening (EG) nr. 40/94;        juridische dienst van verweerder bevatte.
                               —     onjuiste toepassing van ar-
                                     tikel 8, lid 1, sub b, van
                                     verordening (EG) nr. 40/94;        Tot staving van zijn vordering voert verzoeker volgende
                                                                        argumenten aan:
                               —     onjuiste beoordeling van de
                                     overeenstemming tussen de          —       Door de toegang te weigeren tot de bovengenoemde
                                     merken.                                    documenten heeft verweerder artikel 4, leden 2 en 3, van
                                                                                verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) geschonden, alsook
                                                                                het evenredigheidsbeginsel;
                                                                        —       Verweerder heeft artikel 253 EG en artikel 7, leden 1 en
                                                                                2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden,
                                                                                aangezien zijn besluit onvoldoende is gemotiveerd;
Beroep, op 28 februari 2003 ingesteld door M. Turco
                tegen Raad van de Europese Unie
                                                                        —       Door bij zijn wetgevende werk de standpunten van de
                         (Zaak T-84/03)                                         lidstaten aan censuur te onderwerpen, heeft verweerder
                                                                                de fundamentele burger- en politieke rechten van de
                                                                                burgers geschonden, die door internationale en Europese
                        (2003/C 112/73)                                         verdragen en door de verdragen van de Europese Unie,
                                                                                meer in het bijzonder artikel 6 EU, zijn gewaarborgd.
                        (Procestaal: Engels)
                                                                        (1 ) Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en
                                                                             de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commis-
schappen is op 28 februari 2003 beroep ingesteld tegen Raad                  sie (PB L 145 van 31 mei 2001, blz. 43).
van de Europese Unie door M. Turco, wonende te Pulsano
(Italië), vertegenwoordigd door O. W. Brouwer en T. Janssens,
advocaten.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 20 november 1997 in zaak T-85/97, Interprovinciale des fédérations d'hôteliers, restaurateurs, cafetiers et entreprises assimilées de Wallonie ASBL (Féd. Horeca-Wallonie) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure - Termijnen - Berekeningsmodaliteiten - Niet-ontvankelijkheid)

text:
C 26/6                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 24.1.98
     Commissie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de              Wallonie ASBL (FeÂd. Horeca-Wallonie), gevestigd te
     nadere voorschriften voor de toepassing van de bij             Namen (BelgieÈ), vertegenwoordigd door G. BouneÂou,
     artikel 5 quater van Verordening (EEG) nr. 804/68              advocaat te Luxemburg, en J. Materne en A. Bernard,
     ingestelde extra heffing, voorzover in deze verordenin-        advocaten te Luik, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
     gen niet werd voorzien in de toekenning van een refe-          burg ten kantore van G. BouneÂou, Avenue du Bois 15,
     rentiehoeveelheid voor bedrijven die waren bezwaard            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     met een verbintenis uit hoofde van Verordening (EEG)           (gemachtigde: G. Rozet), betreffende, primair, een beroep
     nr. 1078/77 van de Raad van 17 mei 1977 tot invoe-             tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie om
     ring van een stelsel van premies voor het niet in de           geen bezwaar te maken tegen de uitvoering, door het
     handel brengen van melk en zuivelproducten en voor             Waalse Gewest, van een ontwerpdecreet inzake het sociaal
     de omschakeling van het melkveebestand, wanneer de             toerisme, ter kennis gebracht van het Koninkrijk BelgieÈ bij
     producenten geen melk hadden geleverd gedurende het            brief SG(96) D/8253 van 24 september 1996, heeft het
     door de betrokken lidstaat gekozen referentiejaar, als-        Gerecht (Tweede Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als
     mede ten gevolge van de toepassing van deze zelfde             volgt: A. Kalogeropoulos, kamerpresident; C. P. BrieÈt,
     Verordening (EEG) nr. 857/84, zoals gewijzigd bij Ver-         C. W. Bellamy, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier:
     ordening (EEG) nr. 764/89 van de Raad van 20 maart             H. Jung, op 20 november 1997 een beschikking gegeven
     1989, voorzover ingevolge artikel 3 bis, lid 1, tweede         waarvan het dictum luidt als volgt:
     streepje, geen specifieke referentiehoeveelheid kon wor-
     den toegewezen aan de cessionaris van een uit hoofde
     van Verordening (EEG) nr. 1078/77 toegekende pre-              1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
     mie.
2. Verstaat dat de periode waarvoor aan verzoekers scha-            2. Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
     devergoeding moet worden toegekend voor de schade
     die zij hebben geleden ten gevolge van de toepassing
     van Verordening (EEG) nr. 857/84, in zaak T-195/94             (1) PB C 166 van 31.5.1997.
     begint op 12 januari 1989 en eindigt op 28 juli 1993
     en in zaak T-202/94 begint op 3 september 1987 en
     eindigt op 31 januari 1993.
3. Verstaat dat partijen binnen twaalf maanden na het
     onderhavige arrest de in gemeen overleg vastgestelde
     bedragen die moeten worden betaald, aan het Gerecht                       BESCHIKKING VAN HET GERECHT
     zullen overleggen.                                                               VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 24 november 1997
4. Verstaat dat partijen, indien zij niet tot overeenstem-
     ming kunnen komen, binnen dezelfde termijn hun                 in zaak T-266/94 (92): Foreningen af Jernskibs- og
     berekeningen aan het Gerecht zullen doen toekomen.             Maskinbyggerier i Danmark, Skibsvñrftsforeningen e.a.
                                                                       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
5. Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
                                                                       (Staatssteun Ð Scheepsbouw Ð Begroting van kosten)
(1) PB C 188 van 9.7.1994 en PB C 218 van 6.8.1994.                                         (98/C 26/12)
                                                                                (Procestaal: Engels)
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                              In zaak T-266/94 (92), Foreningen af Jernskibs- og
                   VAN EERSTE AANLEG                                Maskinbyggerier i Danmark, Skibsvñrftsforeningen, geves-
                    van 20 november 1997                            tigd te Kopenhagen, Assens Skibsvñrft A/S, gevestigd te
                                                                    Assens (Denemarken), Burmeister & Wain Skibsvñrft A/S,
in zaak T-85/97, Interprovinciale des feÂdeÂrations d'hôte-         gevestigd te Kopenhagen, Danyard A/S, gevestigd te Frede-
liers, restaurateurs, cafetiers et entreprises assimileÂes de       rikshavn (Denemarken), Fredericia Skibsvñrft A/S, geves-
Wallonie ASBL (FeÂd. Horeca-Wallonie) tegen Commissie               tigd te Fredericia (Denemarken), Odense Staalskibsvñrft
             van de Europese Gemeenschappen (1)                     A/S, gevestigd te Odense (Denemarken), Svendborg Vñrft
(Procedure Ð Termijnen Ð Berekeningsmodaliteiten Ð                  A/S, gevestigd te Svendborg (Denemarken), érskov Chris-
                    Niet-ontvankelijkheid)                          tensens Staalskibsvñrft A/S, gevestigd te Frederikshavn
                                                                    (Denemarken), Aarhus Flydedok A/S, gevestigd te rhus
                         (98/C 26/11)
                                                                    (Denemarken), vertegenwoordigd door J.-E. Svensson,
                                                                    advocaat te Kopenhagen, domicilie gekozen hebbende te
                      (Procestaal: Frans)                           Luxemburg ten kantore van P. Dupont, advocaat aldaar,
                                                                    Rue Mathias Hardt 8Ð10, ondersteund door Koninkrijk
In zaak T-85/97, Interprovinciale des feÂdeÂrations d'hôte-         Denemarken (gemachtigde: P. Biering), tegen Commissie
liers, restaurateurs, cafetiers et entreprises assimileÂes de       van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: A. C.


title: Zaak T-591/11: Arrest van het Gerecht van 11 december 2013 — Przedsiębiorstwo Handlowe Medox Lepiarz Lepiarz/BHIM — Henkel (SUPER GLUE) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk SUPER GLUE — Ouder Benelux-woordmerk SUPERGLUE — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Onderscheidend vermogen van ouder merk — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG nr. 207/2009” )

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/9

         Arrest van het Gerecht van 11 december 2013 — Przedsiębiorstwo Handlowe Medox Lepiarz Lepiarz/BHIM — Henkel (SUPER GLUE)
   (Zaak T-591/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk SUPER GLUE - Ouder Benelux-woordmerk SUPERGLUE - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Onderscheidend vermogen van ouder merk - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG nr. 207/2009)
   2014/C 31/14
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Przedsiębiorstwo Handlowe Medox Lepiarz Jarosław Lepiarz Alicja sp. j. (Jaworzno, Polen) (vertegenwoordigers: M. Konieczyński en I. Kubiec, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Henkel Corp. (Gulph Mills, Pennsylvania, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: C. Rohnke en M. Jacob, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 12 september 2011 (zaak R 1147/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen Henkel Corp. en Przedsiębiorstwo Handlowe Medox Lepiarz Jarosław Lepiarz Alicja sp.j.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Przedsiębiorstwo Handlowe Medox Lepiarz Jarosław Lepiarz Alicja sp.j. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: Zaak C-490/04: Beroep, op 29 november 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/13

         Beroep, op 29 november 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-490/04)
   (2005/C 45/26)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 29 november 2004 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door E. Traversa en H. Kreppel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1)

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen heeft geschonden door te bepalen dat

                           a)

                           buitenlandse ondernemingen verplicht zijn voor hun uitgezonden werknemers bijdragen af te dragen aan het Duitse vakantiefonds, zelfs indien zij volgens de voorschriften van de staat van vestiging van hun werkgever een in wezen vergelijkbare bescherming genieten, (§ 1, lid 3, AEntG);

                           b)

                           buitenlandse ondernemingen verplicht zijn de arbeidsovereenkomst (of de volgens het recht van het land van de woonplaats van de werknemer in het kader van richtlijn 91/533/EEG vereiste documenten), de loonstrookjes, de werktijdregisters, de bewijzen van voldane loonbetalingen alsmede alle andere door de Duitse autoriteiten verlangde documenten, in het Duits te laten vertalen (§ 2 AEntG);

                           c)

                           Duitse uitzendbureaus niet alleen verplicht zijn om iedere terbeschikkingstelling van een werknemer aan een gebruiker in Duitsland aan te melden, maar ook om dit voor iedere tewerkstelling op een bouwplaats door de gebruiker te doen (§ 3, lid 2, AEntG).

               2)

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie betoogt dat nog steeds enkele voorschriften van het Arbeitnehmerentsendegesetz, waarbij richtlijn 96/71/EG betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers, in nationaal recht is omgezet, niet in overeenstemming zijn met enkele bepalingen van deze richtlijn.
   Voorschriften betreffende de verplichting van de werkgevers die in een andere lidstaat dan Duitsland zijn gevestigd, om bijdragen te betalen aan het Duitse vakantiefonds
   De verplichting om bijdragen te betalen aan het Duitse vakantiefonds vormt volgens de Commissie een ontoelaatbare beperking van het vrij verrichten van diensten in de zin van artikel 49 EG, indien gewaarborgd is dat de uitzendende werkgevers hun werknemers het zelfde aantal betaalde vakantiedagen garanderen als dat wat in de Duitse cao-regelingen is bepaald, en de uitgezonden werknemers met betrekking tot de vakantie-uitkering op grond van het rechtssysteem van het land dat hen uitzendt, gelijke of vergelijkbare bescherming genieten als in Duitsland is gewaarborgd.
   Voorschriften betreffende de verplichting van werkgevers met zetel in een andere lidstaat dan Duitsland om documenten te vertalen
   Volgens de Commissie is het vereiste van vertaling van de documenten weliswaar een maatregel die controles in Duitsland vergemakkelijkt, doch gelet op de bij artikel 4 van de richtlijn betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers ingestelde samenwerking op het gebied van informatie is de verplichting om vertalingen van alle documenten te maken niet langer noodzakelijk en gaat derhalve te ver.
   Voorschriften betreffende de verplichting van uitzendbureaus met zetel in een andere lidstaat dan Duitsland om bij elke wisseling van een uitgezonden werknemer van de ene bouwplaats naar een andere, daarvan aangifte te doen bij de bevoegde instantie
   Hoewel de plicht van uitzendbureaus met zetel buiten Duitsland om mededeling te doen van veranderingen enigszins is gewijzigd, is er volgens de Commissie nog steeds sprake van ongelijke behandeling, omdat bij uitzendbureaus met zetel in Duitsland de verplichting om veranderingen mee te delen op de gebruiker van de arbeidskrachten rust, terwijl deze verplichting voor uitzendbureaus met zetel buiten Duitsland in beginsel bij degene ligt die de arbeidskrachten ter beschikking stelt en alleen op basis van een overeenkomst op de gebruiker kan worden overgedragen. Deze ongelijke behandeling vormt een ontoelaatbare beperking van de vrijheid van dienstverrichting in de zin van artikel 49 EG.


title: Zaak F-131/07: Beroep ingesteld op 31 oktober 2007 — Baniel-Kubinova e.a./Parlement

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/32

         Beroep ingesteld op 31 oktober 2007 — Baniel-Kubinova e.a./Parlement
   (Zaak F-131/07)
   (2008/C 183/64)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Barbora Baniel-Kubinova (Luxemburg, Groothertogdom Luxemburg) en anderen (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de besluiten van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van het Europees Parlement houdende weigering om verzoekers de in artikel 10 van bijlage VII bij het Statuut bedoelde dagvergoeding toe te kennen;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van hun beroep voeren verzoekers schending van artikel 71 van het Statuut en van artikel 10 van bijlage VII bij het Statuut aan.


title: Zaak T-471/12: Beroep ingesteld op 29 oktober 2012 — Meta Group/Commissie

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/39

         Beroep ingesteld op 29 oktober 2012 — Meta Group/Commissie
   (Zaak T-471/12)
   2013/C 9/71
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Meta Group Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: A. Bartolini, V. Coltelli en A. Formica, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               Nota nr. 939970 van DG Ondernemingen en industrie van de Europese Commissie van 2 augustus 2012 nietig te verklaren. Deze is door verzoekster ontvangen op 20 augustus 2012 en is ondertekend door de directeur van de eenheid Industriële innovatie en mobiliteitsindustrie betreffende een „terugvorderingsprocedure met betrekking tot de betalingsovereenkomsten nr. 517557 IRE6 INNOVATION COACH, nr. 517539 IRE6 MARIS, nr. 517548 IRE6 RIS MAZOVIA, nr. 030583 CONNECT-2-IDEAS, nr. 039982 EASY, nr. 014660 RIS MALOPOLSKA, nr. 517529 IINNSOM, nr. 014637 RIS TRNAVA en nr. 014668 RIS WS in het kader van het vijfde en zesde kaderprogramma”, ondertekend door directeur Carlo Pettinelli, waarbij het besluit van de Commissie om „een bedrag van 345 451,03 EUR uit hoofde van de bovengenoemde overeenkomst terug te vorderen” is medegedeeld.

         En voor zover noodzakelijk:

               —

               Nota nr. 660283 van DG Ondernemingen en industrie van de Europese Commissie van 1 juni 2012, ondertekend door de directeur van de eenheid Industriële innovatie en mobiliteitsindustrie nietig te verklaren. Deze betreft dezelfde kwestie en wordt tevens bestreden als interne handeling van de terugvorderingsprocedure die is afgesloten met de vaststelling van de in het vorige punt genoemde maatregel.

               —

               De nota van 27 september 2012 betreffende de verrekening van het uit hoofde van terugvordering verschuldigde bedrag met vorderingen in het kader van dezelfde gesubsidieerde projecten nietig te verklaren.

               —

               De nota van 27 september 2012 betreffende de verrekening van het uit hoofde van terugvordering verschuldigde bedrag met vorderingen nietig te verklaren.

               —

               De nota van de Europese Commissie, Uitvoering van de begroting (Algemene begroting en EOF) van 10 oktober 2012, waarbij verzoekster in kennis werd gesteld van de verrekening met verdere vorderingen voor een restbedrag van in totaal 294 290,59 EUR, nietig te verklaren.

               —

               Alle overige daaraan voorafgaande, daarmee verband houdende of daarop gebaseerde handelingen nietig te verklaren.

         En dientengevolge:

               —

               De Commissie te veroordelen tot betaling van een bedrag van 294 290,59 EUR, naast 54 705,97 EUR, en tot vergoeding van de gevolgschade.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep heeft betrekking op de subsidieovereenkomsten die zijn gesloten tussen verzoekster en de Commissie in het kader van het vijfde en zesde kaderprogramma van de Europese Unie voor onderzoek en technologische ontwikkeling.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van artikel 1.1. van de subsidieovereenkomsten, schending van het redelijkheidsbeginsel en kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten.

                           —

                           Daartoe voert verzoekster aan dat zij het bewijs heeft geleverd dat de vergoedingen voor de werkzaamheden van haar vennoten volledig in overeenstemming zijn met de marktvergoedingen en met de vergoedingen van zelfstandige quasi-werknemers en van werknemers die soortgelijke werkzaamheden verrichten. De projectovereenkomsten waarop de internationale deskundigen werkzaam zijn voor de betrokken projecten, zijn overigens volkomen legaal.

               2)

               Tweede middel: schending van het beginsel van evenredigheid van het bestuurlijke optreden en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, transparantie en tevoren bepaalde criteria.

                           —

                           Daartoe voert verzoekster aan dat de overheid uit een reeks beschikbare criteria voor de bepaling van de wijze van berekening van de vergoedingen, het voor een particulier gunstigste criterium had moeten toepassen. Toen eenmaal was vastgesteld dat op de Italiaanse en Europese markt voor dezelfde diensten zeer uiteenlopende tarieven in rekening worden gebracht, was het wenselijk geweest de voorkeur te geven aan de oplossing waardoor de overheid zo min mogelijk nadeel berokkent.

               3)

               Derde middel: schending van het beginsel van de redelijkheid van het bestuurlijk optreden wegens kennelijke tegenstrijdigheid en ongelijke behandeling.

                           —

                           Daartoe voert verzoekster aan dat de bestreden handeling aan de terugvordering ten grondslag legt dat de methode voor de berekening van de kosten en vergoedingen onrechtmatig is, waardoor aan het licht komt dat deze handeling evident in strijd is met de eerdere vaststellingen van de Commissie. Dezelfde methode waartegen de Commissie nu bezwaar maakt, werd voorheen namelijk positief beoordeeld.

               4)

               Vierde middel: schending van het vertrouwensbeginsel, het beginsel van goede trouw en van de beginselen van bescherming van verworven rechten, rechtszekerheid en zorgvuldigheid.

                           —

                           Daartoe voert verzoekster aan dat de handelwijze van de Commissie bij verzoekster gerechtvaardigde verwachtingen heeft gewekt, aangezien uit de keuze van de overheid om als voorwaarde voor het afsluiten van de subsidieovereenkomst voor het project ECOLINK + te stellen dat zij „in overeenstemming is met de oplossing die is uitgewerkt naar aanleiding van de opmerkelijke bevindingen van een recent controleverslag” en de beslissing om in de daaropvolgende wijziging daarvan op te nemen dat voor de aandeelhouders „de aan de overeenkomst gehechte methode” moest worden toegepast en dat „de kosten in de boekhouding van de vennootschap worden verantwoord”, blijkt dat de Commissie de facto berustte in de door META voorgestelde wijze van berekening van de kosten.

               5)

               Vijfde middel: motiveringsgebrek, schending van het beginsel van hoor en wederhoor, het beginsel van behoorlijk bestuur, de bij de subsidieovereenkomst vastgestelde procedures en van de bestuurlijke gedragscode.


title: Zaak C-18/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 25 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — CO Sociedad de Gestión y Participación SA e.a./De Nederlandsche Bank NV en De Nederlandsche Bank NV/CO Sociedad de Gestión y Participación SA e.a. (Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de wetgevingen — Directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche — Richtlijn 92/49/EEG — Artikelen 15, 15 bis en 15 ter — Prudentiële beoordeling van de verwervingen en de vergrotingen van gekwalificeerde deelnemingen — Mogelijkheid om aan de goedkeuring van een voorgenomen verwerving een beperking of een vereiste te verbinden)

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/11

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 25 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — CO Sociedad de Gestión y Participación SA e.a./De Nederlandsche Bank NV en De Nederlandsche Bank NV/CO Sociedad de Gestión y Participación SA e.a.
   (Zaak C-18/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van de wetgevingen - Directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche - Richtlijn 92/49/EEG - Artikelen 15, 15 bis en 15 ter - Prudentiële beoordeling van de verwervingen en de vergrotingen van gekwalificeerde deelnemingen - Mogelijkheid om aan de goedkeuring van een voorgenomen verwerving een beperking of een vereiste te verbinden))
   (2015/C 279/13)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   College van Beroep voor het bedrijfsleven

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: CO Sociedad de Gestión y Participación SA, Depsa 96 SA, INOC SA, Corporación Catalana Occidente SA, La Previsión 96 SA, Grupo Catalana Occidente SA, Grupo Compañia Española de Crédito y Caución SL, Atradius NV, Atradius Insurance Holding NV, J. M. Serra Farré, M. A. Serra Farré, J. Serra Farré, De Nederlandsche Bank NV

      Verwerende partijen: De Nederlandsche Bank NV, CO Sociedad de Gestión y Participación SA, Depsa 96 SA, INOC SA, Corporación Catalana Occidente SA, La Previsión 96 SA, Grupo Catalana Occidente SA, Grupo Compañia Española de Crédito y Caución SL, Atradius NV, Atradius Insurance Holding NV, J. M. Serra Farré, M. A. Serra Farré, J. Serra Farré

      Dictum

               1)

               Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering), zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007, moet aldus worden uitgelegd dat die richtlijn er niet aan in de weg staat dat een lidstaat op basis van zijn nationale recht — in een situatie waarin de bevoegde nationale autoriteit zich op goede gronden tegen een voorgenomen verwerving zou kunnen verzetten krachtens artikel 15 ter, lid 2, van die richtlijn — die autoriteit toestaat, op eigen initiatief dan wel op basis van de toezeggingen van de kandidaat-verwerver aan de goedkeuring van voorgenomen verwervingen beperkingen of voorschriften te verbinden, mits de rechten van die kandidaat uit hoofde van voormelde richtlijn niet worden geschaad.

               2)

               Richtlijn 92/49, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/44, moet aldus worden uitgelegd dat de bevoegde nationale autoriteit de kandidaat-verwerver niet aan beperkingen of voorschriften hoeft te onderwerpen alvorens zich tegen de voorgenomen verwerving te kunnen verzetten. Wanneer die autoriteit besluit aan de goedkeuring van een voorgenomen verwerving beperkingen of voorschriften te verbinden, mogen die beperkingen of voorschriften niet berusten op een criterium dat niet behoort tot de criteria vermeld in artikel 15 ter, lid 1, van voormelde richtlijn, en niet verder gaan dan noodzakelijk is opdat de verwerving beantwoordt aan die criteria.

               3)

               Artikel 15 ter, lid 1, van richtlijn 92/49, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/44, moet aldus worden uitgelegd dat het er in beginsel niet aan in de weg staat dat de bevoegde nationale autoriteit een vereiste ten aanzien van de corporate governance van de onderneming stelt dat, zoals in het hoofdgeding, betrekking heeft op de samenstelling van de raden van commissarissen van de bij de voorgenomen verwerving betrokken verzekeringsondernemingen.
               Het is aan de verwijzende rechterlijke instantie om, rekening houdend met alle omstandigheden in het hoofdgeding, te beoordelen of dat vereiste noodzakelijk is om de in het hoofdgeding aan de orde zijnde verwervingen te doen stroken met de criteria van die bepaling.

      (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: Zaak C-105/06: Beschikking van de president van het Hof van 15 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/9

         Beschikking van de president van het Hof van 15 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-105/06) (1)

   (2006/C 249/23)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak T-516/10: Beroep ingesteld op 3 november 2010 — Frankrijk/Commissie

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/30

         Beroep ingesteld op 3 november 2010 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-516/10)
   ()
   2011/C 13/59
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues en B. Cabouat, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               beschikking C(2010) 5724 def. van de Commissie van 23 augustus 2010 betreffende de toepassing van financiële correcties op de bijstand uit het EOGFL, afdeling „Oriëntatie”, die was toegekend voor programma nr. CCI 2000.FR.060.PC.001 in het kader van een communautair initiatief (Frankrijk — LEADER+) nietig verklaren

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar verzoekschrift vordert verzoekster de nietigverklaring van beschikking C(2010) 5724 def. van de Commissie van 23 augustus 2010 betreffende de toepassing van financiële correcties op de bijstand uit het EOGFL, afdeling „Oriëntatie”, die was toegekend voor programma nr. CCI 2000.FR.060.PC.001 in het kader van een communautair initiatief (Frankrijk — LEADER+). In deze beschikking is erin voorzien dat de bijstand uit het EOGFL, afdeling „Oriëntatie”, die is toegekend onder toepassing van beschikking C(2001) 2094 van de Commissie van 7 augustus 2001 voor uitgaven die zijn gedaan uit hoofde van het programma LEADER+ in het kader van een communautair initiatief in Frankrijk, wordt teruggebracht tot 7 437 217, 61 EUR.
   Verzoekster meent primair dat de bestreden beschikking nietig moet worden verklaard omdat de Commissie een onjuiste uitlegging en toepassing heeft gegeven aan artikel 9, punt 1, en artikel 32, lid 1, derde alinea, van verordening nr. 1260/1999 (1). De Commissie is er immers van uitgegaan dat de lokale actiegroepen (LAG) de uiteindelijke begunstigden waren van het programma LEADER+ in het kader van een communautair initiatief. De uiteindelijke begunstigden zijn echter niet de LAG, maar de projectverantwoordelijken. Bijgevolg is de Commissie er, anders dan zij stelt, niet toe gebracht om door de uiteindelijke begunstigden van het programma LEADER+ gedane uitgaven te voorfinancieren.
   Verzoekster geeft subsidiair te kennen dat de bestreden beschikking nietig moet worden verklaard omdat de Commissie het beginsel van de bescherming van gewettigd vertrouwen heeft geschonden. Door immers geen conclusies te trekken uit de audit die zijn in april 2005 heeft verricht, en vervolgens de betrokken uitgaven niet op te schorten, heeft de Commissie met haar houding bij de Franse autoriteiten de indruk gewekt dat de Commissie hun uitlegging van de rol van de LAG niet in twijfel trok en hoe dan ook dat hun beheerssysteem voor uitgavendeclaraties geen dusdanig ernstige tekortkomingen vertoonde dat dit tot een financiële correctie zou moeten leiden.
   Verzoekster meent meer subsidiair dat de bestreden beschikking nietig moet worden verklaard omdat de Commissie een minder hoog bedrag als financiële correctie had moeten inhouden. De Commissie heeft in de eerste plaats gedwaald ten aanzien van het basisbedrag ter berekening van de financiële correctie van 5 %. De Commissie heeft in de tweede plaats artikel 39, lid 3, van verordening nr. 1260/1999 geschonden door niet een financiële correctie toe te passen die evenredig is aan de financiële gevolgen van de geconstateerde gebreken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161, blz. 1).


title: Zaak T-622/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 december 2011 door Francesca Cervelli tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 september 2011 in zaak F-98/10, Cervelli/Commissie

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/37

         Hogere voorziening ingesteld op 2 december 2011 door Francesca Cervelli tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 september 2011 in zaak F-98/10, Cervelli/Commissie
   (Zaak T-622/11 P)
   2012/C 32/74
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Francesca Cervelli (Brussel, België) (vertegenwoordiger: J. García-Gallardo Gil-Fournier, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de ontvangst van de hogere voorziening te bevestigen en deze ontvankelijk te verklaren;

               —

               vast te stellen dat de hogere voorziening namens en ten behoeve van Francesca Cervelli is ingesteld door haar wettelijke vertegenwoordigers;

               —

               de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 september 2011 volledig te vernietigen;

               —

               de zaak voor een inhoudelijk onderzoek terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten, daar het GVA heeft geoordeeld dat rekwirante zich niet kon beroepen op een nieuw feit, namelijk het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 juni 2007 in de zaak Asturias Cuerno/Commissie (T-473/04, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie). Rekwirante heeft aangevoerd dat dit arrest een nieuw feit vormde, aangezien het dezelfde situatie betreft als die waarin zij zich bevond en de analyse in dat arrest in wezen een objectief punt betreft en niet een analyse van voor die zaak kenmerkende feiten.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste rechtsopvatting, aangezien het GVA de op het beginsel van autonomie van het TABG gebaseerde beoordelingsmarge absoluut zwaarder heeft doen wegen dan het beginsel van eenheid van het ambtenarenrecht.


title: Zaak T-580/12: Beroep ingesteld op 27 december 2012 — Yaqub/BHIM — Turkey (ATATURK)

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/21

         Beroep ingesteld op 27 december 2012 — Yaqub/BHIM — Turkey (ATATURK)
   (Zaak T-580/12)
   2013/C 79/37
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: J. Yaqub (Nottingham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: J. Jenkins, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Republiek Turkije

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van 17 september 2012 te vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: het onder nr. 4 633 434 ingeschreven gemeenschapswoordmerk „ATATURK” voor waren van de klassen 3, 5, 25, 29, 30 en 32

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Republiek Turkije

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: artikel 52, lid 1, sub a, gelezen in samenhang met artikel 7, lid 1, sub b en f, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, dat verschillende weigeringsgronden bevat

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van het verzoek om nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak T-343/11: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Nederland/Commissie ( „EOGFL — Afdeling Garantie — Van financiering uitgesloten uitgaven — Fruit en groenten — Uitsluiting van financiering van kosten voor bedrukken van verpakkingen — Niet-naleving van criteria voor erkenning van telersvereniging — Uitsluiting van uitgaven van alle leden van betrokken telersvereniging — Evenredigheid” )

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/32

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Nederland/Commissie
   (Zaak T-343/11) (1)

   (EOGFL - Afdeling Garantie - Van financiering uitgesloten uitgaven - Fruit en groenten - Uitsluiting van financiering van kosten voor bedrukken van verpakkingen - Niet-naleving van criteria voor erkenning van telersvereniging - Uitsluiting van uitgaven van alle leden van betrokken telersvereniging - Evenredigheid)
   2013/C 325/53
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Wissels, M. de Ree, B. Koopman en C. Schillemans, vervolgens C. Wissels, M. de Ree en C. Schillemans, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet en P. Rossi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2011/244/EU van de Commissie van 15 april 2011 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), hebben verricht (PB L 102, blz. 33), voor zover het betrekking heeft op de door het Koninkrijk der Nederlanden verrichte uitgaven

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 252 van 27.8.2011.


title: Zaak T-147/09: Beroep ingesteld op 9 april 2009 — Trelleborg Industrie/Commissie

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/41

         Beroep ingesteld op 9 april 2009 — Trelleborg Industrie/Commissie
   (Zaak T-147/09)
   2009/C 153/81
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Trelleborg Industrie SAS (Clermont-Ferrand, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. Joshua, Barrister, en E. Aliende Rodríguez, lawyer)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               artikel 1 van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover dit betrekking heeft op verzoekster, althans voor zover verzoekster daarin een inbreuk met betrekking tot de periode vóór 21 juni 1999 ten laste wordt gelegd;

               —

               de in artikel 2 aan verzoekster opgelegde geldboete te verlagen om de gevolgen van de kennelijke fouten in de beschikking op te heffen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C (2009) 428 def. van de Commissie van 28 januari 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/39406 — Olieslangen voor maritieme toepassingen) voor zover haar daarin deelneming aan één enkele, voortdurende inbreuk in de sector olieslangen voor maritieme toepassingen in de EER, die bestaat in toewijzing van opdrachten, vaststelling van prijzen, vaststelling van quota, vaststelling van verkoopvoorwaarden, geografische verdeling van de markten en uitwisseling van gevoelige gegevens over prijzen, verkoophoeveelheden en opdrachten, ten laste wordt gelegd. Verder vordert zij verlaging van de haar opgelegde geldboete.
   Ter ondersteuning van haar vorderingen voert verzoekster drie middelen aan.
   Zij betoogt allereerst dat de bevoegdheid van de Commissie om geldboeten op te leggen voor een periode vóór 21 juni 1999 is verjaard krachtens artikel 25, lid 1, van verordening nr. 1/2003, daar de Commissie op basis van een kennelijk onjuiste opvatting van het recht en van de feiten heeft geoordeeld dat verzoekster één enkele voortdurende inbreuk had gemaakt.
   Ten tweede stelt zij dat de Commissie geen rechtmatig belang heeft bij de vaststelling van een inbreuk met betrekking tot de eerste periode, die in mei 1997 is geëindigd.
   Ten derde en subsidiair voert verzoekster aan dat de Commissie haar heeft gediscrimineerd door haar ter zake van de aansprakelijkheid voor handelingen van een rechtsvoorganger anders te behandelen dan een andere adressaat van de beschikking, en dienaangaande inbreuk heeft gemaakt op verzoeksters recht om te worden gehoord en haar motiveringsplicht niet is nagekomen.


title: Zaak T-367/13: Arrest van het Gerecht van 3 december 2015 — Polen/Commissie [„EOGFL — Afdeling, Garantie’ — ELGF en Elfpo — Aan financiering onttrokken uitgaven — Plattelandsontwikkeling — Uitgaven van Polen — Artikel 33 ter van verordening (EG) nr. 1257/1999 — Artikel 7 van verordening (EG) nr. 1258/1999 — Artikel 31 van verordening (EG) nr. 1290/2005 — Gemengde financiële correctie — Motiveringsplicht”]

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/33

         Arrest van het Gerecht van 3 december 2015 — Polen/Commissie
   (Zaak T-367/13) (1)

   ([„EOGFL - Afdeling, Garantie’ - ELGF en Elfpo - Aan financiering onttrokken uitgaven - Plattelandsontwikkeling - Uitgaven van Polen - Artikel 33 ter van verordening (EG) nr. 1257/1999 - Artikel 7 van verordening (EG) nr. 1258/1999 - Artikel 31 van verordening (EG) nr. 1290/2005 - Gemengde financiële correctie - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 027/38)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna en K. Straś, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Rossi en A. Szmytkowska, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2013/214/EU van de Commissie van 2 mei 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europese Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB L 123, blz. 11), voor zover de Commissie daarin de correcties van 8 292 783,94 EUR en 71 610 559,39 EUR toepast op door de Republiek Polen uit hoofde van steun aan de semi-zelfvoorzieningsbedrijven gedeclareerde uitgaven

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak C-96/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre — Frankrijk) — Saint Louis Sucre, voorheen Saint Louis Sucre SA/Directeur général des douanes et droits indirects (Prejudiciële verwijzing — Landbouw — Suiker — Productieheffingen — Recht op teruggaaf — Opgeslagen suiker die niet is uitgevoerd — Ongerechtvaardigde verrijking — Vrijheid van ondernemerschap — Berekeningsmethode)

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre — Frankrijk) — Saint Louis Sucre, voorheen Saint Louis Sucre SA/Directeur général des douanes et droits indirects
   (Zaak C-96/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Landbouw - Suiker - Productieheffingen - Recht op teruggaaf - Opgeslagen suiker die niet is uitgevoerd - Ongerechtvaardigde verrijking - Vrijheid van ondernemerschap - Berekeningsmethode))
   (2016/C 305/11)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de grande instance de Nanterre

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Saint Louis Sucre, voorheen Saint Louis Sucre SA

      Verwerende partij: Directeur général des douanes et droits indirects

      Dictum

               1)

               Artikel 15, leden 2 en 8, van verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelĳke ordening der markten in de sector suiker moet in die zin worden uitgelegd dat het aan een fabrikant van suiker niet het recht verleent op terugbetaling van de productieheffingen die deze heeft betaald over de A- en B-quotumsuiker die op 30 juni 2006 nog was opgeslagen, ofschoon verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad van 20 februari 2006 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker de regeling van productieheffingen na die datum niet heeft verlengd.

               2)

               Er is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van verordening (EU) nr. 1360/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor de verkoopseizoenen 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 en 2005/2006, de coëfficiënt voor de berekening van de aanvullende heffing voor de verkoopseizoenen 2001/2002 en 2004/2005 en de bedragen die de suikerfabrikanten aan de suikerbietenverkopers moeten betalen vanwege het verschil tussen de maximumheffing en de te innen heffing voor de verkoopseizoenen 2002/2003, 2003/2004 en 2005/2006.

      (1)  PB C 146 van 4.5.2015.


title: Zaak C-511/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale civile di Bologna (Italië) op 14 november 2014 — Pebros Servizi srl/Aston Martin Lagonda Limited

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale civile di Bologna (Italië) op 14 november 2014 — Pebros Servizi srl/Aston Martin Lagonda Limited
   (Zaak C-511/14)
   (2015/C 034/10)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale civile di Bologna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pebros Servizi srl

      Verwerende partij: Aston Martin Lagonda Limited

      Prejudiciële vraag

   In geval van een verstekvonnis (niet-verschijning ter terechtzitting) waarbij de afwezige verweerder is veroordeeld zonder dat hij evenwel als partij die niet aan de procedure heeft deelgenomen op welke wijze dan ook de vordering uitdrukkelijk erkent, staat het dan aan het nationale recht om te bepalen of deze procedurele houding al dan niet geldt als niet-betwisting in de zin van verordening (EG) nr. 805/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 (1), zoals deze verordening is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 30 april 2004, en mag het nationale recht in dat geval eventueel bepalen dat er dan geen sprake is van een niet-betwiste schuldvordering?
   Of impliceert een verstekvonnis reeds naar zijn aard alleen dat er volgens het recht van de Europese Unie sprake is van een niet-betwiste schuldvordering, zodat — ongeacht de wijze waarop de nationale rechter die vraag beoordeelt — verordening nr. 805/2004 van toepassing is?

      (1)  Verordening (EG) nr. 805/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot invoering van een Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen (PB L 143, blz. 15).


title: Zaak T-433/10 P: Arrest van het Gerecht van 14 december 2011 — Allen e.a./Commissie ( „Hogere voorziening — In gemeenschappelijke onderneming JET tewerkgesteld personeel — Toepassing van andere rechtsstatuut dan dat van tijdelijk functionaris — Vergoeding van materiële schade — Beroepstermijnen — Tardiviteit — Redelijke termijn” )

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/24

         Arrest van het Gerecht van 14 december 2011 — Allen e.a./Commissie
   (Zaak T-433/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - In gemeenschappelijke onderneming JET tewerkgesteld personeel - Toepassing van andere rechtsstatuut dan dat van tijdelijk functionaris - Vergoeding van materiële schade - Beroepstermijnen - Tardiviteit - Redelijke termijn)
   2012/C 32/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partijen: John Allen (Horspath, Verenigd Koninkrijk) en de 109 andere rekwiranten wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordigers: K. Lasok, QC, en B. Lask, barrister)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 13 juli 2010, Allen e.a./Commissie (F-103/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Allen en de 109 andere rekwiranten wier namen zijn opgenomen in de bijlage zullen hun eigen kosten dragen en de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 137 van 20.11.2010.


title: Zaak T-26/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 januari 2014 door Peter Schönberger tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 november 2013 in zaak F-14/12, Schönberger/Rekenkamer

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/26

         Hogere voorziening ingesteld op 8 januari 2014 door Peter Schönberger tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 november 2013 in zaak F-14/12, Schönberger/Rekenkamer
   (Zaak T-26/14 P)
   2014/C 93/45
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirerende partij: Peter Schönberger (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: O. Mader, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Rekenkamer van de Europese Unie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 november 2013 in zaak F-14/12 (Schönberger/Rekenkamer) te vernietigen;

               —

               rekwirants in eerste aanleg ingediende vorderingen toe te wijzen;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij zeven middelen aan.

               1)

               Eerste middel: het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft geen uitspraak gedaan over het eerste middel, volgens hetwelk het aantal voor bevordering in 2011 openstaande posten met slechts drie posten tien posten minder bedroeg dan het vijfjarig gemiddelde dat het Statuut voor de periode 2007-2011 voorziet.

               2)

               Tweede middel: het bestreden arrest geeft de positie van partijen verkeerd weer, aangezien daarin wordt verklaard dat de bevorderingsjaren 2010 tot en met 2014 de betrokken vijfjarige periode vormden.

               3)

               Derde middel: rekwirants rechten van verdediging zijn geschonden, aangezien hij geen standpunt heeft kunnen innemen over de vijfjarige periode die het Gerecht voor ambtenarenzaken relevant heeft geacht.

               4)

               Vierde middel: er is sprake van een ontoereikende motivering, aangezien in het bestreden arrest niet wordt uiteengezet waarom de vijfjarige periode van 2010 tot en met 2014 als referentieperiode moet worden beschouwd.

               5)

               Vijfde middel: de uitlegging van het Statuut door het Gerecht voor ambtenarenzaken is in strijd met de duidelijk uitgesproken wil van de wetgever om een nieuwe vijfjarige periode te laten beginnen in 2014.

               6)

               Zesde middel: het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft het beginsel van gewettigd vertrouwen geschonden, aangezien het zijn arrest heeft gebaseerd op een uitlegging van het Statuut die de verwerende partij uitdrukkelijk had afgewezen.

               7)

               Zevende middel: het beginsel van gelijke behandeling is niet correct en in overeenstemming met de vaste rechtspraak toegepast.


title: Zaak T-400/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 november 2008 — GretagMacbeth/BHIM (Combinatie van 24 gekleurde vierkantjes) (Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapskleurmerk — Combinatie van 24 gekleurde vierkantjes — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/29

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 november 2008 — GretagMacbeth/BHIM (Combinatie van 24 gekleurde vierkantjes)
   (Zaak T-400/07) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapskleurmerk - Combinatie van 24 gekleurde vierkantjes - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2009/C 6/59)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: GretagMacbeth LLC (New Windsor, New York, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: J. Weiser, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger G: Schneider, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 30 augustus 2007 (zaak R 30/2007-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van een kleurteken bestaande in 24 gekleurde vierkantjes als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               GretagMacbeth LLC wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 315 van 22.12.2007.


title: Zaak C-649/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 december 2015 door TV2/Danmark A/S tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 september 2015 in zaak T-674/11, TV2/Danmark A/S/Europese Commissie

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/23

         Hogere voorziening ingesteld op 3 december 2015 door TV2/Danmark A/S tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 september 2015 in zaak T-674/11, TV2/Danmark A/S/Europese Commissie
   (Zaak C-649/15 P)
   (2016/C 048/29)
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Rekwirante: TV2/Danmark (vertegenwoordiger: O. Koktvedgaard, advokat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk Denemarken, Viasat Broadcasting UK Ltd

      Conclusies

               1.

               het bestreden arrest vernietigen voor zover de Commissie daarbij in het gelijk wordt gesteld wat de hoofdvordering van TV2 betreft; de zaak zelf afdoen en het bestreden besluit nietig verklaren voor zover daarbij is vastgesteld dat de onderzochte maatregelen staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormen; subsidiair, de zaak in zoverre voor afdoening naar het Gerecht terugverwijzen;

               2.

               het bestreden arrest vernietigen voor zover de Commissie daarbij in het gelijk wordt gesteld wat het tweede onderdeel van de subsidiaire vordering van TV2 betreft; de zaak zelf afdoen en het bestreden besluit nietig verklaren voor zover daarbij is geoordeeld dat de omroepbijdrage die in de jaren 1997 tot en met 2002 aan TV2 is overgedragen en door deze aan de regionale zenders is doorgegeven, aan TV2 toegekende staatssteun vormde; subsidiair, de zaak in zoverre voor afdoening naar het Gerecht terugverwijzen;

               3.

               het bestreden arrest vernietigen voor zover TV2 daarbij wordt verwezen in haar eigen kosten en in drie vierde van de kosten van de Commissie; de Commissie verwijzen in de kosten die TV2 voor het Gerecht en het Hof zijn opgekomen; voor het geval dat de zaak naar het Gerecht wordt terugverwezen, de beslissing omtrent de kosten van het terugverwezen deel van de zaak, eveneens naar het Gerecht te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               TV2 voert aan dat het gedeelte van het bestreden arrest waarbij het eerste middel van TV2, en daarmee ook de hoofdvordering van TV2, is afgewezen, in strijd is met het begrip staatssteun zoals bedoeld in artikel 107, lid 1, VWEU, en dus een onjuiste rechtsopvatting bevat. Ter ondersteuning van die stelling voert TV2 de volgende argumenten aan:

                           —

                           het in het bestreden arrest besloten liggende oordeel dat de controle door de Deense rekenkamer (Rigsrevisionen) niet volstaat om te voldoen aan de vierde Altmark-voorwaarde, is gebaseerd op een strikte, letterlijke toepassing van de daarin gestelde eis van vergelijking van de kosten; dit is een onjuiste rechtsopvatting;

                           —

                           anders dan het Gerecht in het bestreden arrest heeft geoordeeld, eisen de bijzondere aard van de openbaredienstopdracht van TV2 en het met terugwerkende kracht toepassen van de Altmark-voorwaarden een teleologische toepassing van die voorwaarde; cf. het beginsel geformuleerd in het arrest van het Gerecht van 12 februari 2008, BUPA, T-289/03, Jurispr., EU:T:2008:29, enz.;

                           —

                           de periodieke controle door de Deense rekenkamer, of TV2 een uit economisch oogpunt goed beheerde onderneming was, garandeerde dat het fundamentele doel van de vierde Altmark-voorwaarde werd bereikt en volstond dus om in de bijzondere omstandigheden van de TV2-zaak en op basis van een teleologische toepassing van die voorwaarde tot de slotsom te komen dat de vierde Altmark-voorwaarde was vervuld.

               2.

               Verder voert TV2 aan dat het gedeelte van het bestreden arrest waarin het tweede deel van de subsidiaire vordering van TV2 ten gronde is behandeld en is afgewezen, op een onjuiste rechtsopvatting berust, omdat het in strijd is met fundamentele procedurele beginselen. Ter ondersteuning van die stelling voert TV2 de volgende argumenten aan:

                           —

                           de Commissie had in haar verweerschrift verklaard dat zij het met TV2 eens was, dat de omroepbijdrage die TV2 in de periode 1997-2002 aan de regionale zenders had doorgegeven, geen aan TV2 verleende staatssteun vormde; het Gerecht heeft daardoor ultra petita beslist door het tweede deel van de subsidiaire vordering van TV2 ten gronde te behandelen en af te wijzen; het bestreden arrest berust dus op een onjuiste rechtsopvatting;

                           —

                           bovendien heeft het Gerecht op grond van eigen overwegingen uitspraak gedaan over de grond van de zaak; de door het Gerecht in de punten 165 tot en met 1974 van het bestreden arrest weergegeven argumenten zijn op geen enkel tijdstip in de procedure door TV2 of door de Commissie aangevoerd en zijn ook niet terug te vinden in het bestreden besluit; het Gerecht heeft hiermee de grenzen van zijn legaliteitstoezicht overschreden;

                           —

                           het Gerecht heeft daarmee tevens het in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie besloten liggende beginsel van hoor en wederhoor geschonden, doordat het zijn beslissing heeft gebaseerd op stellingen en argumenten, waarover geen discussie tussen de partijen heeft plaatsgevonden.

               3.

               Ten slotte voert TV2 aan dat het gedeelte van het bestreden arrest waarin het tweede deel van de subsidiaire vordering van TV2 ten gronde is behandeld en is afgewezen (punten 165-174), op een onjuiste rechtsopvatting berust, omdat het is gebaseerd op een kennelijk onjuiste uitlegging van Deens recht en in strijd is met het begrip staatssteun als bedoeld in artikel 107, lid 1, VWEU. Ter ondersteuning van die stelling voert TV2 de volgende argumenten aan:

                           —

                           het Gerecht neemt in beschouwing en hecht beslissend belang aan het feit dat TV2 als onderdeel van haar verplichting om programma’s van de regionale zenders uit te zenden, beroep deed op de diensten van de regionale zenders in de vorm van levering van regionale programma’s, en dat het doorgeven van de omroepbijdrage de tegenprestatie voor die programma’s was; dit kan niet worden afgeleid uit de stukken van de zaak voor het Gerecht en is kennelijk in strijd met Deens recht; daarmee is in feite voldaan aan de juridische test die uit de punten 166, 167 en 171 van het bestreden arrest kan worden afgeleid;

                           —

                           in de punten 166, 167 en 173, eerste volzin, schetst het Gerecht een hypothetisch scenario als onderdeel van de beoordeling of er sprake is van staatssteun; dit scenario was zowel ondenkbaar in de praktijk als irrelevant voor de beoordeling of er sprake is van staatssteun; van doorslaggevend belang is de realiteit in de zaak TV2, namelijk dat TV2 geen enkel economisch voordeel haalde uit doorgegeven omroepbijdrage; TV2 was naar publiek recht verplicht de omroepbijdrage door te geven aan de regionale zenders en vervulde daarmee in de praktijk haar verplichting; de beslissing van het Gerecht is dan ook in strijd het begrip staatssteun als bedoeld in artikel 107, lid 1, VWEU.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 18 september 1995 in zaak T-167/94: Detlef Nölle tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid - Ontvankelijkheid - Anti-dumpingverordening (EEG) nr. 2423/88 - Schending - Anti-dumpingverordening (EEG) nr. 275/89 - Ongeldigheid - Aansprakelijkheid voor regelgevende handelingen - Zorgvuldigheidsbeginsel - Rechten van de verdediging - Voldoende gekwalificeerde schending)

text:
 28 . 10 . 95          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 286/ 13
 hebbende te Luxemburg ten kantore van Winandy en Err,               op deze invoer is ingesteld, welke verordening bij arrest van
 advocaten aldaar, Avenue Gaston Diderich 60, tegen                  het Hof van 22 oktober 1991 ( zaak C-16/90, Nölle,
 Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig               Jurisprudentie 1991 , blz . 1-5163 ) ongeldig is verklaard,
 den : F. E. González-Díaz en R. Lyal ), ondersteund door            heeft het Gerecht ( Eerste Kamer — uitgebreid ), samenge
 Franse Republiek ( gemachtigden : E. Belliard , C. de Salins en     steld als volgt: J. L. Cruz Vilaça , president, D. P. M.
J.-M ., Belorgey ) betreffende een beroep tot nietigverklaring       Barrington , H. Kirschner, A. Kalogeropoulos en V. Tiili ,
 van de beschikking van de Commissie van 29 juli 1993                rechters ; griffier : H. Jung, op 18 september 1995 een arrest
 houdende afwijzing van een klacht krachtens de artikelen 85         gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
en 36 van het EEG-Verdrag, alsook tot onmiddellijk
heronderzoek van de klacht ( IV/33.374 ), heeft het Gerecht          1 . Verwerpt bet beroep .
 ( Eerste Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: J. L.
 Cruz Vilaça , president, A. Saggio, H. Kirschner, A. Kaloge        2 . Verwijst verzoeker in de kosten.
ropoulos en V. Tiili , rechters; griffier : H. Jung, op 18 sep
tember 1 995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt             (') PB nr . C 222 van 18 . 8 . 1993 .
als volgt :
 1.   Verklaart nietig de beschikking van de Commissie
      vervat in de brief van 29 juli 1993 waarbij verzoeksters
     klacht van 24 november 1989 (IV/33.374) wordt
     afgewezen .                                                     ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 18 september 1995
2.    Verwerpt het beroep voor het overige.                         in zaak T-168/94: Blackspur DIY Ltd en andere tegen Raad
                                                                    van de Europese Unie en Commissie van de Europese
3.    Verwijst de Commissie in de kosten, uitgezonderd de                                   Gemeenschappen (')
     kosten van interveniënte, die haar eigen kosten zal
     dragen .                                                        (Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aan
                                                                     sprakelijkheid van de Gemeenschap — Causaal verband
(!) PB nr . C 319 van 26 . 11 . 1993 .
                                                                    — Anti-dumpingrechten — Basisverordening (EEG)
                                                                                nr. 2423/88)
                                                                                ( 95/C 286/32 )
                                                                                (Procestaai: Engels)
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    van 18 september 1995                           In zaak T-168/94, Blackspur DIY Ltd, gevestigd te Uns
                                                                    worth , Bury ( Verenigd Koninkrijk ), S. Kellar, J. M. A.
in zaak T-167/94: Detlef Nölle tegen Raad van de Europese           Glancy en R. Cohen, te Manchester (Verenigd Koninkrijk ),
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (')                vertegenwoordigd door K. P. E. Lasok, Barrister, balie van
(Beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid —                Engeland en Wales, en Ch . Khan , Solicitor, domicilie
Ontvankelijkheid — Anti-dumpingverordening (EEG)                    gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Dennewald, advo
nr. 2423/88 — Schending — Anti-dumpingverordening                   caat aldaar, Avenue de la Porte Neuve 12 , tegen Raad van de
(EEG) nr. 275/89 — Ongeldigheid — Aansprakelijkheid                 Europese Unie ( gemachtigden : J. Monteiro, H.-J . Rabe en
voor regelgevende handelingen — Zorgvuldigheids                    G. M. Berrisch ) en Commissie van de Europese Gemeen
beginsel — Rechten van de verdediging — Voldoende                   schappen ( gemachtigde : E. White ), betreffende een beroep
                  gekwalificeerde schending)                        tot schadevergoeding op grond van de artikelen 178 en 215 ,
                          ( 95/C 286/31 )                           tweede alinea , van het EEG-Verdrag, strekkende tot veroor
                                                                    deling van de Raad van de Europese Unie en de Commissie
                       (Procestaai: Duits)                          tot vergoeding van de schade die verzoekers beweren te
                                                                    hebben geleden ten gevolge van handelingen en verzuimen
In zaak T-167/94, Detlef Nölle , handeldrijvend onder de            van deze instellingen in verband met de instelling van een
                                                                    anti-dumpingrecht op de invoer van bepaalde schilderkwas
naam „ Eugen Nölle ", te Remscheid ( Duitsland ), vertegen
                                                                    ten en -penselen van oorsprong uit de Volksrepubliek
woordigd door F. Montag en H.-J. Priel?, advocaten te               China , heeft het Gerecht ( Eerste Kamer — uitgebreid ),
Brussel , tegen Raad van de Europese Unie ( gemachtigden : J.       samengesteld als volgt: J. L. Cruz Vilaça , president, D. P. M.
Monteiro, J. Huber, H.-J . Rabe en G. Berrisch ) en Com
                                                                    Barrington , H. Kirschner, A. Kalogeroupoulos en V. Tiili,
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E.             rechters; griffier: H. Jung, op 18 september 1995 een arrest
White en C.-M . Happe ), betreffende een beroep krachtens           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :
de artikelen 178 en 215 , tweede alinea , van het EEG
Verdrag, strekkende tot vergoeding van de schade die de
verzoekende onderneming beweert te hebben geleden door               1 . Verwerpt het beroep .
Verordening ( EEG ) nr. 725/89 van de Raad van 20 maart
1989 houdende instelling van een definitief anti-dumping           2 . Verwijst verzoekers hoofdelijk in de kosten.
recht op de invoer van bepaalde soorten borstels, kwasten
en penselen voor het schilderen, verven, behangen en                (!) PB nr . L 277 van 15 . 10 . 1993 .
dergelijke, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, en
definitieve inning van het voorlopige anti-dumpingrecht dat


title: Zaak T-652/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 5 december 2014 — AF Steelcase/BHIM ( „Kort geding — Overheidsopdrachten — Levering en installatie van meubilair — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen fumus boni juris” )

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/24

         Beschikking van de president van het Gerecht van 5 december 2014 — AF Steelcase/BHIM
   (Zaak T-652/14 R)
   ((„Kort geding - Overheidsopdrachten - Levering en installatie van meubilair - Afwijzing van de offerte van een inschrijver - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen fumus boni juris”))
   (2015/C 056/34)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: AF Steelcase, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Rodríguez Bajón, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordigers: N. Bambara en M. Paolacci, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek in kort geding dat in wezen strekt tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de beslissing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 8 juli 2014 tot afwijzing van de inschrijving die verzoekster heeft ingediend in het kader van de aanbestedingsprocedure voor de levering en installatie van meubilair en accessoires in de gebouwen van het BHIM

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.