title: Zaak C-217/05: Verzoek van het Tribunal Supremo van 3 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Confederación Española de Empresarios de Estaciones de Servicio en Compañía Española de Petróleos SA

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/10

         Verzoek van het Tribunal Supremo van 3 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Confederación Española de Empresarios de Estaciones de Servicio en Compañía Española de Petróleos SA
   (Zaak C-217/05)
   (2005/C 193/18)
   Procestaal: Spaans
   Het Tribunal Supremo heeft bij beschikking van 3 mei 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 mei 2005, in het geding tussen Confederación Española de Empresarios de Estaciones de Servicio en Compañía Española de Petróleos SA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Moeten de artikelen 10 tot en met 13 van verordening (EEG) nr. 1984/83 (1) van de Commissie van 22 juni 1983 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag (thans artikel 81 EG) op groepen exclusieve afnameovereenkomsten, aldus worden uitgelegd dat binnen de werkingssfeer daarvan ook vallen exclusieve distributieovereenkomsten voor brandstoffen, die commissiecontracten of agentuurovereenkomsten worden genoemd en de volgende elementen bevatten?

               A)

               De tankstationhouder verbindt zich uitsluitend brandstoffen van de leverancier tegen de door hem vastgestelde detailhandelsprijzen, volgens diens voorwaarden en verkoop- en exploitatietechnieken te verkopen.

               B)

               De tankstationhouder draagt het risico van de producten vanaf het tijdstip waarop hij deze van de leverancier in de voorraadtanks van het tankstation ontvangt.

               C)

               Vanaf het tijdstip waarop de tankstationhouder de producten ontvangt, is hij verplicht die producten te bewaren onder omstandigheden die noodzakelijk zijn om verlies of bederf daarvan te voorkomen, en is hij in voorkomend geval zowel jegens de leverancier als jegens derden verantwoordelijk voor verlies, verontreiniging of vermenging van deze producten en voor de schade die daardoor kan ontstaan.

               D)

               De tankstationhouder moet de leverancier het voor de brandstoffen verschuldigde bedrag betalen negen (9) dagen na de aflevering daarvan in het tankstation.”

      (1)  PB L 173, van 30.6.1983, blz. 5.


title: Zaak C-206/14: Beroep ingesteld op 24 april 2014 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/19

         Beroep ingesteld op 24 april 2014 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-206/14)
   2014/C 212/21
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin en E. Randvere)

      Verwerende partij: Republiek Estland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Estland haar uit richtlijn 2003/4/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG (2) van de Raad voortvloeiende verplichtingen niet is nagekomen doordat zij artikel 4, lid 1, sub e, artikel 4, lid 1, tweede alinea, en artikel 4, lid 2, tweede alinea, tweede zin, van deze richtlijn niet heeft omgezet;

               —

               de Republiek Estland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Republiek Estland is haar uit richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad voortvloeiende verplichtingen niet nagekomen, daar zij bepalingen tot omzetting van deze richtlijn volledig achterwege heeft gelaten en/of niet naar behoren heeft vastgesteld.

      (1)  PB L 41, blz. 26.

      (2)  PB L 158, blz. 56.


title: Zaak C-657/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 juli 2013 (verzoek van het Hof van Cassatie van België om een prejudiciële beslissing) — Belgian Electronic Sorting Technology NV/Bert Peelaers, Visys NV (Richtlijnen 84/450/EEG en 2006/114/EG — Misleidende reclame en vergelijkende reclame — Begrip „reclame” — Registratie en gebruik van domeinnaam — Gebruik van metatags in metadata van website)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/12

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 juli 2013 (verzoek van het Hof van Cassatie van België om een prejudiciële beslissing) — Belgian Electronic Sorting Technology NV/Bert Peelaers, Visys NV
   (Zaak C-657/11) (1)

   (Richtlijnen 84/450/EEG en 2006/114/EG - Misleidende reclame en vergelijkende reclame - Begrip „reclame” - Registratie en gebruik van domeinnaam - Gebruik van metatags in metadata van website)
   2013/C 252/18
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie van België

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Belgian Electronic Sorting Technology NV

      Verwerende partijen: Bert Peelaers, Visys NV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Cassatie van België — Uitlegging van artikel 2 van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake misleidende reclame (PB L 250, blz. 17) en van artikel 2 van richtlijn 2006/114/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame (PB L 376, blz. 21) — Begrip „reclame” — Registratie en gebruik van domeinnaam — Gebruik van metatags in metadata van website

      Dictum

   Artikel 2, punt 1, van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005, en artikel 2, sub a, van richtlijn 2006/114/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame, moeten aldus worden uitgelegd dat, in een situatie zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, het gebruik van een domeinnaam en het gebruik van metatags in de metadata van een website onder het begrip „reclame” vallen zoals dit in deze bepalingen is gedefinieerd. De registratie van een domeinnaam als zodanig valt daarentegen niet onder dit begrip.

      (1)  PB C 73 van 10.3.2012


title: Zaak T-276/15: Beroep ingesteld op 26 mei 2015 — Edison/BHIM — Eolus Vind (e)

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/48

         Beroep ingesteld op 26 mei 2015 — Edison/BHIM — Eolus Vind (e)
   (Zaak T-276/15)
   (2015/C 236/64)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Edison SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: D. Martucci, F. Boscariol de Roberto en I. Gatto, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Eolus Vind AB (publ) (Hässleholm, Zweden)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekster

      Betrokken merk: beeldmerk met de letter „e” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 420 941

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 februari 2015 in zaak R 2358/2013-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-415/10: Arrest van het Gerecht van 20 maart 2013 — Nexans France/Gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy ( „Overheidsopdrachten voor leveringen — Euratom — Aanbestedingsprocedure van gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy — Levering van elektrisch materiaal — Afwijzing van offerte van inschrijver — Geopende inschrijving — Offerte met voorbehouden — Rechtszekerheid — Gewettigd vertrouwen — Evenredigheid — Belangenconflict — Gunning van opdracht — Beroep tot nietigverklaring — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid — Niet-contractuele aansprakelijkheid” )

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/16

         Arrest van het Gerecht van 20 maart 2013 — Nexans France/Gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy
   (Zaak T-415/10) (1)

   (Overheidsopdrachten voor leveringen - Euratom - Aanbestedingsprocedure van gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy - Levering van elektrisch materiaal - Afwijzing van offerte van inschrijver - Geopende inschrijving - Offerte met voorbehouden - Rechtszekerheid - Gewettigd vertrouwen - Evenredigheid - Belangenconflict - Gunning van opdracht - Beroep tot nietigverklaring - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid - Niet-contractuele aansprakelijkheid)
   2013/C 129/30
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Nexans France (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-P. Tran Thiet, J.-F. Le Corre en M. Pigeat, advocaten)

      Verwerende partij: Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Verpont, gemachtigde, bijgestaan door C. Kennedy-Loest, T. Christopher, solicitors, J. Derenne, N. Pourbaix, advocaten, en M. Farley, solicitor)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de afwijzing van verzoeksters offerte en van de gunning van de opdracht aan een andere inschrijver alsook verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Nexans France wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn gevallen.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak C-375/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Frosinone — Italië) — Strafzaak tegen Rosanna Laezza (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Arrest van het Hof dat nationale regelgeving inzake concessies voor het inzamelen van weddenschappen onverenigbaar heeft verklaard met het Unierecht — Hervorming van het stelsel door middel van een nieuwe aanbesteding — Overdracht om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen — Beperking — Dwingende redenen van algemeen belang — Evenredigheid)

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Frosinone — Italië) — Strafzaak tegen Rosanna Laezza
   (Zaak C-375/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Kansspelen - Arrest van het Hof dat nationale regelgeving inzake concessies voor het inzamelen van weddenschappen onverenigbaar heeft verklaard met het Unierecht - Hervorming van het stelsel door middel van een nieuwe aanbesteding - Overdracht om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen - Beperking - Dwingende redenen van algemeen belang - Evenredigheid))
   (2016/C 106/06)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Frosinone

      Partij in de strafzaak

   Rosanna Laezza

      Dictum

   De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een restrictieve nationale bepaling, zoals aan de orde in het hoofdgeding, die een concessiehouder verplicht het gebruik van de hem in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen, bij de beëindiging van zijn activiteit wegens het verstrijken van de looptijd van de concessie om niet over te dragen, voor zover deze beperking verder gaat dan nodig is om de daadwerkelijk door deze bepaling nagestreefde doelstelling te verwezenlijken, hetgeen de verwijzende rechter heeft te beslissen.

      (1)  PB C 372 van 20.10.2014.


title: Zaak T-262/05: Beroep, op 18 juli 2005 ingesteld door The Procter & Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/53

         Beroep, op 18 juli 2005 ingesteld door The Procter & Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-262/05)
   (2005/C 217/110)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 18 juli 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door The Procter & Gamble Company, gevestigd te Cincinnati, Ohio (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door G. Kuipers, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 1 juni 2005 (zaak R 1184/2004-1) te vernietigen voorzover daarbij is geoordeeld dat het merk niet voldoet aan de vereisten van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               driedimensionaal merk bestaande uit een vierkant wit tablet met daarop een groen bloemontwerp met zes bloemblaadjes voor waren van klasse 3 (bleekmiddelen en andere wasmiddelen; middelen voor het wassen, reinigen en verzorgen van de vaat; zepen; …) — aanvraagnr. 1 683 168

               Beslissing van de onderzoeker:

               afwijzing van de aanvraag

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad


title: Zaak C-314/16: Beroep ingesteld op 1 juni 2016 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/16

         Beroep ingesteld op 1 juni 2016 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-314/16)
   (2016/C 287/20)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: Z. Malůšková en J. Hottiaux)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek

      Conclusies

               1.

               voor recht verklaren dat:

                           a.

                           de Tsjechische Republiek de krachtens artikel 4, lid 1, en artikel 4, lid 4, onder d) en f), van richtlijn 2006/126/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door er niet voor te zorgen dat de definitie van de groepen C1 en C enkel ziet op voertuigen niet behorende tot de groepen D1 en D;

                           b.

                           de Tsjechische Republiek de krachtens artikel 4, lid 1, en artikel 4, lid 4, onder h), van richtlijn 2006/126/EG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door de definitie van groep D1 te beperken tot voertuigen ontworpen en gebouwd voor meer dan 8 personen;

               2.

               de Tsjechische Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Artikel 4, lid 1, van richtlijn 2006/126/EG voorziet erin dat met rijbewijzen gemotoriseerde voertuigen van de in dat artikel omschreven categorieën dienen te mogen worden bestuurd. In artikel 4, lid 4, onder d) en f), van de richtlijn worden de groepen C1 en C nader gedefinieerd. Voor beide groepen is uitdrukkelijk de voorwaarde gesteld dat de groep voertuigen „niet behorende tot de categorieën D 1 of D” moet omvatten. De Tsjechische wetgeving waarin groepen voertuigen worden gedefinieerd bevat echter niet de voorwaarde dat de groepen C1 en C zijn beperkt tot „motorvoertuigen niet behorende tot de categorieën D 1 of D”.
   Artikel 4, lid 4, onder h), van richtlijn 2006/126/EG definieert groep D1 als een groep waaronder voertuigen vallen „ontworpen en gebouwd voor het vervoer van ten hoogste 16 personen, de bestuurder niet meegerekend”, zonder een minimumaantal personen vast te stellen. In de Tsjechische wetgeving is evenwel voorzien in de aanvullende eis dat voertuigen bestemd voor het vervoer van meer dan 8 personen in groep D1 dienen te worden ingedeeld.

      (1)  PB L 403, blz. 18.


title: Zaak F-125/13: Beroep ingesteld op 20 december 2013 — ZZ/BHIM

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/37

         Beroep ingesteld op 20 december 2013 — ZZ/BHIM
   (Zaak F-125/13)
   2014/C 129/46
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het beoordelingsrapport over 2012, dat de periode van 1 oktober 2011 tot en met 31 december 2012 bestrijkt, alsmede van de doelstellingen voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2013 en verzoek om schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partij

   Verzoeker vraagt het Gerecht om

               —

               nietigverklaring van zijn beoordelingsrapport (Appraisal Report) van 15 maart 2013 over de periode van 1 oktober 2011 tot en met 31 december 2012;

               —

               nietigverklaring van de doelstellingen die het BHIM voor verzoeker voor de periode van januari tot en met december 2013 heeft vastgesteld;

               —

               veroordeling van het BHIM tot betaling van een vergoeding aan verzoeker, waarvan de hoogte door het Gerecht zal worden vastgesteld, voor de door hem geleden materiële en immateriële schade;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-15/05: Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam, van 28 december 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kawasaki Motors Europe N.V. en de Inspecteur van de Belastingdienst/Douane district Rotterdam

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/9

         Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam, van 28 december 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kawasaki Motors Europe N.V. en de Inspecteur van de Belastingdienst/Douane district Rotterdam
   (Zaak C-15/05)
   (2005/C 82/18)
   Procestaal: Nederlands
   Het Gerechtshof te Amsterdam heeft, bij arrest van 28 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 januari 2005, in het geding tussen Kawasaki Motors Europe N.V. en de Inspecteur van de Belastingdienst/Douane district Rotterdam, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Is Verordening (EG) nr. 2518/98 (1) van de Commissie van 23 november 1998 (PB EG L 315) tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur geldig, voorzover de onder punt 5 van de bijlage omschreven nieuwe, vierwielige terreinvoertuigen worden ingedeeld als een voertuig ontworpen voor personenvervoer als bedoeld in post 8703 21 van het GDT?

               2.

               Indien de verordening ongeldig is, kan het GDT dan zo worden uitgelegd dat de onderhavige goederen kunnen worden ingedeeld onder één der onderverdelingen van post 8701 90 van het GDT?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2518/98 van de Commissie van 23 november 1998 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 315, blz. 3).


title: Zaak C-489/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2011 door Mitsubishi Electric Corp. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 12 juli 2011 in zaak T-133/07, Mitsubishi Electric Corp./Europese Commissie

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/15

         Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2011 door Mitsubishi Electric Corp. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 12 juli 2011 in zaak T-133/07, Mitsubishi Electric Corp./Europese Commissie
   (Zaak C-489/11 P)
   2011/C 347/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Mitsubishi Electric Corp. (hierna: „Melco”) (vertegenwoordigers: R. Denton, solicitor, J. J. Vyavaharkar, solicitor, en K. Haegeman, avocat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht te vernietigen voor zover het door Melco bij het Gerecht ingestelde beroep daarbij is afgewezen;

               —

               nietig te verklaren de artikelen van de beschikking die niet reeds bij het arrest van het Gerecht nietig zijn verklaard, voor zover deze artikelen op Melco en op TMT&D betrekking hebben betreffende de periode waarvoor Melco samen met Toshiba hoofdelijk aansprakelijk voor de activiteiten van TMT&D is gesteld;

               —

               de Commissie hoe dan ook te verwijzen in haar eigen kosten en in de kosten van Melco van zowel de onderhavige procedure als de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat het Gerecht bij de beoordeling van het bewijsmateriaal betreffende het bestaan van het beweerde „gemeenschappelijk akkoord” in verschillende opzichten blijk heeft gegeven van een kennelijke onjuiste rechtsopvatting:

               —

               het Gerecht heeft de informatie over het bestaan van het „gemeenschappelijk akkoord” onjuist weergegeven;

               —

               het Gerecht heeft onjuiste criteria toegepast bij het onderzoek van het bewijsmateriaal en het in de rechtspraak ontwikkelde beginsel volgens hetwelk verklaringen die indruisen tegen de belangen van degene die deze verklaringen heeft afgelegd, in beginsel als bijzonder betrouwbaar moeten worden beschouwd, niet correct toegepast;

               —

               het Gerecht heeft de rechtspraak over het niveau en de afweging van het bewijsmateriaal onjuist toegepast, door te concluderen dat de verklaring van M. geloofwaardig was en grote bewijskracht had;

               —

               het Gerecht heeft de wettelijke vereisten inzake de noodzakelijke bevestiging van het bewijsmateriaal onjuist toegepast op Fuji's antwoord op de mededeling van de punten van bezwaar;

               —

               het Gerecht heeft geen rekening gehouden met de algemene impact van de specifieke schendingen door de Commissie op Melco’s rechten van verdediging en op het recht van deze laatste om te worden gehoord;

               —

               het Gerecht heeft Melco’s rechten van verdediging geschonden, inzonderheid wat het vermoeden van onschuld betreft, door van Melco te verlangen dat zij het negatieve bewijs leverde dat zij geen inbreuk had gepleegd;

               —

               het Gerecht heeft het vermoeden van onschuld geschonden en de algemene rechtsbeginselen onjuist toegepast door de aannemelijke alternatieve uitleg die is verstrekt, geenszins in aanmerking te hebben genomen.

         Rekwirante stelt tevens dat het Gerecht ook bij de beoordeling van de beweerde duur van de verweten inbreuk kennelijk blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting:

               —

               het Gerecht heeft de gestelde duur van de verweten inbreuk niet rechtens genoegzaam aangetoond.


title: Zaak F-5/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 12 juni 2013 — Bogusz/Frontex (Openbare dienst — Tijdelijke functionarissen — Personeel van Frontex — Wijziging van in artikel 14 RAP voorziene voorwaarden voor verloop van proeftijd — Ontslag aan einde van proeftijd — Vaststelling van doelstellingen — Middel voor het eerst ter terechtzitting aangevoerd)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/45

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 12 juni 2013 — Bogusz/Frontex
   (Zaak F-5/12) (1)

   (Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Personeel van Frontex - Wijziging van in artikel 14 RAP voorziene voorwaarden voor verloop van proeftijd - Ontslag aan einde van proeftijd - Vaststelling van doelstellingen - Middel voor het eerst ter terechtzitting aangevoerd)
   2013/C 252/76
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Slawomir Bogusz (Dobroszyce, Polen) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Vuorensola en H. Caniard, gemachtigden, bijgestaan door A. Duron en D. Waelbroeck, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van Frontex om verzoeker een sanctie op te leggen en van het besluit om hem te ontslaan

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in één vierde van de kosten van Bogusz.

               3)

               Bogusz draagt drie vierde van zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 133 van 5.5.2012, blz. 29.


title: Gevoegde zaken C-508/15 en C-509/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 december 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — Sidika Ucar (C-508/15), Recep Kilic (C-509/15)/Land Berlin (Prejudiciële verwijzing — Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Besluit nr. 1/80 — Artikel 7, eerste alinea — Verblijfsrecht van de gezinsleden van een Turkse werknemer die tot de legale arbeidsmarkt van een lidstaat behoort — Voorwaarden — Geen vereiste dat de Turkse werknemer gedurende de eerste drie jaar van het verblijf van het gezinslid tot de legale arbeidsmarkt behoort)

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/16

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 december 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — Sidika Ucar (C-508/15), Recep Kilic (C-509/15)/Land Berlin
   (Gevoegde zaken C-508/15 en C-509/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Besluit nr. 1/80 - Artikel 7, eerste alinea - Verblijfsrecht van de gezinsleden van een Turkse werknemer die tot de legale arbeidsmarkt van een lidstaat behoort - Voorwaarden - Geen vereiste dat de Turkse werknemer gedurende de eerste drie jaar van het verblijf van het gezinslid tot de legale arbeidsmarkt behoort))
   (2017/C 053/18)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Sidika Ucar (C-508/15), Recep Kilic (C-509/15)

      Verwerende partij: Land Berlin

      Dictum

   Artikel 7, eerste alinea, eerste streepje, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de Associatie moet aldus worden uitgelegd dat het gezinslid van een Turkse werknemer dat met het oog op gezinshereniging toestemming heeft gekregen om de lidstaat van ontvangst binnen te komen en dat sinds zijn binnenkomst op het grondgebied van deze lidstaat met die Turkse werknemer heeft samengeleefd, aan die bepaling een verblijfsrecht in deze lidstaat ontleent, zelfs wanneer de periode van ten minste drie jaar gedurende welke die Turkse werknemer tot de legale arbeidsmarkt heeft behoord, niet onmiddellijk is gevolgd op de aankomst van het betrokken gezinslid in de lidstaat van ontvangst maar pas later een aanvang heeft genomen.

      (1)  PB C 16 van 18.1.2016.


title: Zaak C-210/08 P: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 20 januari 2009 — Sebirán, S.L./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), El Coto de Rioja S.A. (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Gevaar voor verwarring — Beeldmerk Coto D’Arcis — Oppositie door houder van woordmerken COTO DE IMAZ en EL COTO — Gedeeltelijke weigering tot inschrijving)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/18

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 20 januari 2009 — Sebirán, S.L./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), El Coto de Rioja S.A.
   (Zaak C-210/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b - Gevaar voor verwarring - Beeldmerk Coto D’Arcis - Oppositie door houder van woordmerken COTO DE IMAZ en EL COTO - Gedeeltelijke weigering tot inschrijving)
   2009/C 113/35
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Sebirán, S.L. (vertegenwoordiger: J. A. Calderón Chavero, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Laporta Insa, gemachtigde), El Coto de Rioja S.A. (vertegenwoordigers: J. Grimau Muñoz en J. Villamor Muguerza, advocaten)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 12 maart 2008, Sebirán/BHIM en El Coto de Rioja (T-332/04) waarbij het Gerecht heeft afgewezen de vordering van Sebirán, S.L. tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 15 juni 2004 (zaak R 550/2003-2)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Sebirán, S.L. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 12 juni 1997 in zaak C-110/95 (verzoek van de High Court of Justice, Chancery Division, Patents Court om een prejudiciële beslissing): Yamanouchi Pharmaceutical Co. Ltd tegen Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks (Verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad - Aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen - Draagwijdte van artikel 19)

text:
 Nr. C 252/4          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16 . 8 . 97
                  ARREST VAN HET HOF                                                   ARREST VAN HET HOF
                       van 10 juni 1997                                                       ( Zesde Kamer)
 in zaak C-3 92/95 : Europees Parlement tegen Raad van de                                   van 12 juni 1997
                       Europese Unie (')
                                                                     in zaak C-l 10/95 (verzoek van de High Court of Justice,
 (Onderdanen van derde landen — Visum — Wetgevings
                                                                     Chancery Division, Patents Court om een prejudiciële
     procedure — Raadpleging van Europees Parlement)
                                                                     beslissing ): Yamanouchi Pharmaceutical Co. Ltd tegen
                          ( 97/C 252/06 )                            Comptroller-General of Patents, Designs and Trade
                                                                                Marks ( ] )
                                                                     (Verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad — Aanvul
                      (Procestaai: Frans)                            lend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen —
                                                                                Draagwijdte van artikel 19)
                                                                                ( 97/C 252/07)
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Procestaai: Engels)
 In zaak C-392/9S, Europees Parlement (gemachtigden : J.
 Schoo en J.-L . Rufas Quintana ) tegen Raad van de Euro
 pese Unie ( gemachtigden : J.-P. Jacqué en M. Bishop ),
 ondersteund door Franse Republiek ( gemachtigden: C. de
 Salins en A. de Bourgoing ), betreffende een beroep tot nie         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
tigverklaring van Verordening ( EG ) nr. 2317/95 van de                             de Jurisprudentie van het Hof)
 Raad van 25 september 1995 ter bepaling van de derde
staten waarvan de onderdanen bij overschrijding van de
 buitengrenzen van de lidstaten in het bezit moeten zijn van
een visum ( PB nr. L 234 van 3 . 10 . 1995 , blz . 1 ), heeft het    In zaak C-l 10/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, pre          krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de High
sident, G. F. Mancini en J. L. Murray, kamerpresidenten,             Court of Justice, Chancery Division, Patents Court, in het
P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), C. Gulmann, D. A. O.                aldaar aanhangig geding tussen Yamanouchi Pharmaceuti
Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch , P. Jann, M. Wathelet           cal Co . Ltd en Comptroller-General of Patents, Designs
en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal : N. Fennelly;          and Trade Marks, om een prejudiciële beslissing over de
griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op               uitlegging van artikel 19 van Verordening ( EEG) nr. 1768/
 10 juni 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt            92 van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering
als volgt:                                                           van een aanvullend beschermingscertificaat voor genees
                                                                     middelen ( PB nr. L 182 van 2 . 7. 1992, blz . 1 ), heeft het
                                                                     Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini,
 1 . Verklaart nietig Verordening (EG) nr. 2317/95 van de            kamerpresident, C. N. Kakouris, G. Hirsch ( rapporteur ),
     Raad van 25 september 1995 ter bepaling van de                  H. Ragnemalm en R. Schintgen, rechters; advocaat-gene
     derde staten waarvan de onderdanen bij overschrijding           raal : N. Fennelly; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofd
     van de buitengrenzen van de lidstaten in het bezit moe         administrateur, op 12 juni 1997 een arrest gewezen waar
     ten zijn van een visum.                                         van het dictum luidt als volgt:
2 . Verstaat dat de gevolgen van de nietig verklaarde ver
     ordening gehandhaafd blijven totdat de Raad van de             De afgifte van een aanvullend beschermingscertificaat
     Europese Unie een nieuwe regeling terzake heeft vast           krachtens artikel 19 van Verordening (EEG) nr. 1768/92
     gesteld.                                                        van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering
                                                                    van een aanvullend beschermingscertificaat voor genees
                                                                    middelen, hangt af van de voorwaarde, dat voor het pro
                                                                    duct als geneesmiddel, in de lidstaat waarin de aanvraag
3 . Verwijst de Raad in de kosten.                                  wordt ingediend en op de datum van die aanvraag, een
                                                                    van kracht zijnde vergunning voor het in de handel bren
                                                                    gen is verkregen, overeenkomstig artikel 3, onder b), van
4 . Verstaat dat de Franse Republiek haar eigen kosten zal          die verordening.
     dragen.
                                                                    (') PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .
(M PB nr. C 46 van 17. 2 . 1996 .


title: Zaak T-93/14: Beroep ingesteld op 10 februari 2014 — St’art e.a./Commissie

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/51

         Beroep ingesteld op 10 februari 2014 — St’art e.a./Commissie
   (Zaak T-93/14)
   2014/C 135/65
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: St’art — Fonds d’investissement dans les entreprises culturelles (Bergen, België), Stichting Cultuur — Ondernemen (Amsterdam, Nederland) en Angel Capital Innovations Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: L. Dehin en C. Brüls, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het verzoek ontvankelijk en gegrond te verklaren en bijgevolg de bestreden handeling nietig te verklaren:

                           —

                           meer bepaald het op 29 november 2013 geformaliseerde besluit van onbekende datum van de Europese Commissie om een bedrag van 140 500,01 EUR te vorderen van de vennootschap EDC in het kader van de aanbesteding „Factor SI.2.609157-2/G/ENT/CIP/11/C/N03C011”, om daartoe een debetnota op te stellen en de andere leden van het consortium zo nodig hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor de betaling van dit bedrag.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het recht op behoorlijk bestuur en met name van de motiveringsplicht, alsook van het legaliteitsbeginsel, voor zover het besluit van de Commissie om de voorschotten die in het kader van het project „C-I Factor” aan de vennootschap EDC waren gestort, terug te vorderen en dienaangaande verzoeksters, de leden van het consortium, hoofdelijke aansprakelijk te stellen, is gebaseerd op het onrechtmatige besluit om de subsidieovereenkomst te beëindigen.

               2.

               Tweede middel: overschrijding en misbruik van bevoegdheid en schending van het recht op behoorlijk bestuur, van het beginsel van hoor en wederhoor en van het algemene beginsel „patere legem quam ipse fecisti”, aangezien uit de door de Commissie verstrekte gegevens niet kan worden afgeleid of zij de opmerkingen van het consortium waarvan verzoeksters deel uitmaken, heeft onderzocht, en aan de hand van deze gegevens niet kan worden achterhaald waarom zij het niet eens is met deze opmerkingen. Verzoeksters verwijten de Commissie eveneens dat zij hun niet de mogelijkheid heeft geboden om zelf de uit de overeenkomst voortvloeiende verplichtingen na te komen teneinde de eventuele tekortkomingen van EDC te verhelpen.


title: Zaak T-278/12: Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — Inter-Union Technohandel/BHIM — Gumersport Mediterranea de Distribuciones (PROFLEX) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk PROFLEX — Ouder nationaal woordmerk PROFEX — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/32

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — Inter-Union Technohandel/BHIM — Gumersport Mediterranea de Distribuciones (PROFLEX)
   (Zaak T-278/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk PROFLEX - Ouder nationaal woordmerk PROFEX - Normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 034/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Inter-Union Technohandel GmbH (Landau in der Pfalz, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Schmidt-Hern en A. Feutlinske, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Gumersport Mediterranea de Distribuciones, SL (Barcelona, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 27 maart 2012 (zaak R 413/2011-2) inzake een oppositieprocedure tussen Inter-Union Technohandel GmbH en Gumersport Mediterranea de Distribuciones, SL

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 27 maart 2012 (zaak R 413/2011-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: Zaak C-552/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2010 door Usha Martin Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 september 2010 in zaak T-119/06, Usha Martin Ltd/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/18

         Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2010 door Usha Martin Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 september 2010 in zaak T-119/06, Usha Martin Ltd/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie
   (Zaak C-552/10 P)
   2011/C 55/31
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Usha Martin Ltd (vertegenwoordigers: V. Akritidis, Δικηγόρος, Y. Melin, advocaat, E. Petritsi, Δικηγόρος)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               1)

               het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 september 2010 in zaak T-119/06 te vernietigen in zijn geheel;

               2)

               de zaak zelf definitief af te doen door toewijzing van:

                           a)

                           het verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 22 december 2005 tot wijziging van besluit 1999/572/EG van de Commissie tot aanvaarding van de verbintenissen die zijn aangeboden in het kader van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van stalen kabels uit onder meer India (1) (hierna: „bestreden besluit”), voor zover het op rekwirante betrekking heeft en een voorheen van kracht zijnde verbintenis inzake minimumprijzen herroept;

                           b)

                           het verzoek om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 121/2006 van de Raad tot wijziging van verordening (EG) nr. 1858/2005 van de Raad houdende instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van stalen kabels van oorsprong uit onder meer India (2), voor zover zij op rekwirante betrekking heeft en uitvoering geeft aan het bestreden besluit dat de voorheen door rekwirante toegepaste verbintenis inzake minimumprijzen herroept;

         of, subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht,

               3)

               de Raad en de Commissie te verwijzen in hun eigen kosten en in rekwirantes kosten in het kader van de onderhavige procedure en de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat het Gerecht blijk gaf van een onjuiste rechtsopvatting in de punten 44 tot en met 56 van het bestreden arrest, in het bijzonder door te oordelen dat de rechtmatigheid van het besluit van de Commissie waarbij de aanvaarding van een verbintenis wordt ingetrokken als zodanig niet ter discussie kan worden gesteld onder verwijzing naar het evenredigheidsbeginsel door ten onrechte te stellen dat: (i) het evenredigheidsbeginsel niet van toepassing is op het besluit tot herroeping van een verbintenis omdat een dergelijk besluit moet worden gelijkgesteld met de oplegging van de rechten zelf; en dat (ii) de loutere schending volstaat om de herroeping teweeg te brengen zonder dat die herroeping is getoetst aan het evenredigheidsbeginsel.
   Rekwirante betoogt eveneens dat het Gerecht de feiten van het geding niet alleen onjuist heeft beoordeeld, maar ook volledig onjuist heeft voorgesteld door te verklaren dat „het vaststaat dat de verbintenis is geschonden”, aangezien deze verklaring onterecht laat uitschijnen dat rekwirante zou hebben erkend de verbintenis te hebben geschonden in de zin van artikel 8 van de basisverordening inzake antidumping.
   Rekwirante betoogt dat het Gerecht ten onrechte heeft geconcludeerd dat de rechtmatigheid van de herroeping van de verbintenis niet ter discussie kan worden gesteld onder verwijzing naar het evenredigheidsbeginsel, ofwel op grond dat de loutere schending volstaat om de herroeping teweeg te brengen, ofwel door de maatregel van herroeping gelijk te stellen met een maatregel waarbij rechten worden opgelegd. Het Gerecht overweegt immers ten onrechte dat het evenredigheidsbeginsel nooit van toepassing is op de herroeping van een verbintenis en laat na de test inzake de „kennelijke ongeschiktheid” van een maatregel toe te passen, in strijd met vaste rechtspraak van het Hof van Justitie en het Gerecht en met de inleidende overwegingen van het bestreden arrest, in het bijzonder de punten 44 tot en met 47. Het Gerecht concludeert ten onrechte dat de rechtmatigheid van de herroeping van een verbintenis nooit ter discussie kan worden gesteld op grond van het algemene beginsel van evenredigheid. Bovendien heeft het Gerecht de feiten zoals door rekwirante uiteengezet kennelijk onjuist voorgesteld door ten onrechte te stellen dat tussen partijen vaststond dat de verbintenis niet was nageleefd, en dat dus een verbintenis was geschonden in de zin van artikel 8, lid 9, van de basisverordening inzake antidumping. Door rekwirantes argumenten onjuist te beoordelen, heeft het Gerecht dus blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

      (1)  PB 2006 L 22, blz.54.

      (2)  PB L 22, blz.1.


title: Zaak T-100/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 januari 2009 door Georgi Kerelov tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 december 2007 in zaak F-110/07, Kerelov/Commissie

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/40

         Hogere voorziening ingesteld op 12 januari 2009 door Georgi Kerelov tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 december 2007 in zaak F-110/07, Kerelov/Commissie
   (Zaak T-100/08 P)
   (2009/C 69/92)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Georgi Kerelov (Pazardzhik, Bulgarije) (vertegenwoordiger: A. Kerelov, advocaat)

      Andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 12 december 2007 in zaak F-110/07, Kerelov/Commissie, vernietigen;

               —

               de door rekwirant in eerste aanleg ingediende vorderingen toewijzen;

               —

               de verwerende partij verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met deze hogere voorziening vordert rekwirant vernietiging van de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 december 2007 in de zaak Kerelov/Commissie, F-110/07, waarbij kennelijk niet-ontvankelijk is verklaard het beroep dat rekwirant had ingesteld tegen het besluit van de directeur van het Europees bureau voor personeelsselectie (EPSO) om hem geen informatie en stukken te geven over algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/46/06.
   Tot staving van zijn hogere voorziening voert rekwirant een aantal middelen aan ontleend aan of strekkende tot:

               —

               schending van het beginsel van de administratieve procedure, daar het Gerecht heeft geoordeeld dat in het inleidend verzoekschrift de middelen rechtens ontbraken, zonder evenwel ambtshalve te onderzoeken of het in eerste aanleg bestreden besluit wettig was zonder zich te beperken tot de door rekwirant aangevoerde grieven;

               —

               schending van het „recht op een rechter” en van het beginsel van onpartijdigheid van het Gerecht, daar het Gerecht rekwirants beroep kennelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard zonder hem de gelegenheid te bieden zijn beroep te regulariseren en dit in een stadium waarin rekwirant geen nieuw beroep meer kon instellen, daar de beroepstermijn was verstreken;

               —

               schending van het beginsel om zijn zaak aan een rechter voor te leggen en van het openbare karakter van de procedure, daar geen terechtzitting heeft plaatsgevonden;

               —

               schending van het beginsel van een eerlijk proces, daar het Gerecht rekwirant niet heeft gehoord over de niet-ontvankelijkheid van zijn beroep;

               —

               schending van artikel 21, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie en van artikel 44, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg, daar het Gerecht in feite een „regel van kristallisatie van het debat op tegenspraak” heeft ingevoerd, door te oordelen dat het verzoekschrift geen middelen rechtens bevatte;

               —

               ambtshalve onderzoek van elke andere schending van de toepasselijke regels die het Gerecht zou hebben kunnen begaan.


title: Beroep, op 4 december 1998 ingesteld door A. Kuijer tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-188/98)

text:
C 71/28               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                              13.3.1999
     verordening tot discriminatie van de Spaanse olijfolie-        Centrum voor Informatie, Beraad en Gegevensuitwisseling
     producenten, doordat een voor Spanje gegarandeerde             voor Asielaangelegenheden (Cirea), die hij had opgevraagd
     maximumhoeveelheid is vastgesteld die veel geringer is         krachtens Besluit 93/731/EG van de Raad van 20 december
     dan de productie over de laatste twee jaren, terwijl bij-      1993 betreffende de toegang van het publiek tot documen-
     voorbeeld voor ItalieÈ een gegarandeerde maximumhoe-           ten van de Raad. Die documenten waren:
     veelheid is vastgesteld die veel groter is dan de produc-
     tie in dit land gedurende het laatste oogstjaar. Evenzo
     leidt de verordening tot discriminatie van olijfolie als       a) rapporten, analyses en evaluaties op het gebied van het
     product van het Middellandse-Zeegebied ten opzichte                gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid uit
     van andere gemeenschappelijke marktordeningen voor                 de jaren 1994 tot en met 1998, die door of in verband
     continentaal-Europese producten. Ten slotte berust de              met Cirea zijn opgesteld met betrekking tot de situatie
     bestreden hervorming niet op gemeenschappelijke cri-               in die derde landen of regio's, waar veel asielzoekers
     teria, noch op uniforme berekeningsmethodes.                       uit afkomstig zijn dan wel woonachtig zijn;
Ð Schending van het evenredigheidsbeginsel                          b) rapporten van gezamenlijke missies naar of door een
                                                                        of meer lidstaten aan Cirea verstrekte rapporten over
     In dit verband bestrijdt verzoekster met name de                   bezoeken aan derde landen door die lidsta(a)t(en);
     opheffing van de uitvoerregeling, die zij als klaarblijke-
     lijk onevenredig beschouwt.
                                                                    c) een door Cirea of in verband met Cirea opgestelde lijst
                                                                        van contactpersonen die zich in de lidstaten bezighou-
Tot slot beroept verzoekster zich op miskenning van het                 den met asielzaken, en alle latere wijzigingen in die
eigendomsrecht en schending van het beginsel van vrije                  lijst.
uitoefening van een economische werkzaamheid.
(1) PB L 210 van 28.7.1998, blz. 32.                                Volgens verzoeker is de weigering van de Raad om toe-
                                                                    gang tot de gevraagde documenten te verlenen, in strijd
                                                                    met:
                                                                    Ð Besluit 93/731/EG van de Raad, in het bijzonder
                                                                        artikel 4, lid 4, en artikel 1, lid 2;
Beroep, op 4 december 1998 ingesteld door A. Kuijer
               tegen Raad van de Europese Unie
                                                                    Ð de motiveringsplicht;
                       (Zaak T-188/98)
                        (1999/C 71/53)
                                                                    Ð het fundamentele beginsel van Gemeenschapsrecht, dat
                                                                        de burgers van Europa een zo ruim en volledig moge-
                      (Procestaal: Engels)                              lijke toegang tot documenten van de EU-instellingen
                                                                        behoren te hebben.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 4 december 1998 beroep tegen
Raad van de Europese Unie ingesteld door A. Kuijer, ver-
tegenwoordigd door O. Brouwer en F. Louis, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Loesch, advocaat
aldaar, rue Goethe 11.
                                                                    Beroep, op 15 december 1998 ingesteld door Micro
                                                                    Leader Business (MLB) tegen Commissie van de Europese
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                           Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-198/98)
Ð de bestreden beschikking van de Raad, waarbij verzoe-
     ker de toegang tot bepaalde documenten is geweigerd,                                    (1999/C 71/54)
     nietig te verklaren;
                                                                                (Procestaal: Frans)
Ð de Raad krachtens artikel 87 van het Reglement voor
     de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de
     kosten van verzoeker en in die van eventuele inter-            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     venieÈnten.                                                    Gemeenschappen is op 15 december 1998 beroep ingesteld
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                    Micro Leader Business (MLB), gevestigd te Aulnay sous
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Bois (Frankrijk), vertegenwoordigd door S. Tandeau de
                                                                    Marsac, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
Verzoeker komt op tegen de weigering van de Raad, hem               Luxemburg ten kantore van J. Brucher, advocaat aldaar,
toegang te verschaffen tot bepaalde documenten van het              rue de Vianden 10.


title: Zaak C-239/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 maart 2011 door Siemens AG tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 19 mei 2011 in zaak T-110/07, Siemens AG/Europese Commissie

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/13

         Hogere voorziening ingesteld op 3 maart 2011 door Siemens AG tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 19 mei 2011 in zaak T-110/07, Siemens AG/Europese Commissie
   (Zaak C-239/11 P)
   2011/C 226/26
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Siemens AG (vertegenwoordigers: I. Brinker, C. Steinle, M. Hörster, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt

               1)

               het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 3 maart 2011 (zaak T-110/07) te vernietigen, voor zover het bezwarend is voor rekwirante;

               2)

               de beschikking van de Commissie van 24 januari 2007 (COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerd schakelmateriaal) gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover deze betrekking heeft op rekwirante,
               subsidiair, de bij deze beschikking aan rekwirante opgelegde geldboete in te trekken of te verlagen;

               3)

               meer subsidiair, de zaak naar het Gerecht te verwijzen voor afdoening overeenkomstig het arrest van het Hof van Justitie;

               4)

               de Commissie hoe dan ook te verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht waarbij het beroep van rekwirante tegen beschikking C(2006) 6762 def. van de Commissie van 24 januari 2007 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.899 — Gasgeïsoleerd schakelmateriaal) is verworpen.
   Rekwirante voert zeven middelen aan.
   Ten eerste heeft het Gerecht het fundamentele recht op een eerlijk proces (artikel 6 EVRM, gelezen in samenhang met artikel 6, lid 3, VEU en artikel 47, lid 2, van het Handvest van de grondrechten) en de rechten van de verdediging (artikel 48, lid 2, van het Handvest van de grondrechten) geschonden, voor zover het zijn vaststelling dat rekwirante in de periode van 22 april tot en met 1 september 1999 aan de mededingingsregeling heeft deelgenomen voornamelijk op een getuigenverklaring heeft gebaseerd, zonder rekwirante de mogelijkheid te geven de betrokken getuige te verhoren.
   Ten tweede heeft het Gerecht bij de vaststelling dat rekwirante in de periode van 22 april tot en met 1 september 1999 aan de mededingingsregeling heeft deelgenomen, het bewijsmateriaal verkeerd opgevat en de toepasselijke ervaringsregels niet in acht genomen. Daardoor heeft het Gerecht ten onrechte vastgesteld dat rekwirante in de periode van 22 april tot en met 1 september 1999 aan de mededingingsregeling heeft deelgenomen, en de duur van de inbreuk onjuist ingeschat.
   Ten derde heeft het Gerecht ten onrechte vastgesteld dat het recht van vervolging voor de periode tot en met 22 april 1999 niet verjaard was, en is het ten onrechte van het bestaan van één enkele voortgezette inbreuk uitgegaan.
   Ten vierde heeft het Gerecht het beginsel van gelijke behandeling geschonden, voor zover het heeft aanvaard dat de Commissie ter bepaling van het relatieve gewicht van de bij de inbreuk betrokken ondernemingen verschillende referentiejaren heeft gehanteerd en daardoor rekwirante niet in de juiste categorie van punt 1 A van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten heeft ingedeeld.
   Ten vijfde heeft het Gerecht de verhoging van het uitgangsbedrag van de geldboete, die moet verzekeren dat hiervan voldoende afschrikkende werking uitgaat, niet overeenkomstig het verschil in grootte tussen rekwirante en ABB verlaagd en aldus het beginsel van gelijke behandeling geschonden.
   Ten zesde heeft het Gerecht artikel 6 EVRM en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie geschonden door niet zijn volledige rechtsmacht ter zake van boetebeschikkingen van de Commissie uit te oefenen.
   Ten zevende heeft het Gerecht de omvang van de uit artikel 296 VWEU (voorheen artikel 253 EG) voortvloeiende motiveringsplicht onjuist ingeschat, door onvoldoende strenge motiveringseisen aan de berekening van de afschrikkingsfactor te stellen.


title: Zaak T-148/10: Beroep ingesteld op 25 maart 2010 — Hynix Semiconductor/Commissie

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/41

         Beroep ingesteld op 25 maart 2010 — Hynix Semiconductor/Commissie
   (Zaak T-148/10)
   2010/C 148/69
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Hynix Semiconductor, Inc. (Icheon-si, Korea) (vertegenwoordigers: A. Woodgate en O. Heinisch, Solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 9 december 2009 in zaak COMP/38.636 — Rambus nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten;

               —

               de andere maatregelen gelasten die het Gerecht passend acht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster verzoekt om nietigverklaring van de beschikking die de Commissie in zaak COMP/38.636 — Rambus heeft vastgesteld in een procedure op grond van artikel 102 VWEU en artikel 54 EER-Overeenkomst, betreffende het eisen van mogelijkerwijze onredelijke royalty’s voor het gebruik van bepaalde octrooien op „Dynamic Random Access Memory” (DRAM). Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie ten aanzien van Rambus bepaalde toezeggingen een verbindend karakter verleend in overeenstemming met artikel 9 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (1) en besloten dat er niet langer gronden voor een optreden bestonden. Verzoekster is een concurrente van Rambus en heeft een klacht ingediend waarin zij de Commissie verzocht een procedure in te leiden.
   Ter onderbouwing van haar conclusies voert verzoekster drie middelen aan.
   Ten eerste betoogt verzoekster dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op artikel 9 van verordening nr. 1/2003 door te opteren voor de in dat artikel vastgestelde procedure in een geval waarin haar bezwaren verband hielden met een zodanig ernstige schending van artikel 102 VWEU dat zij voornemens was een geldboete op te leggen. Voorts stelt zij dat de toepassing van artikel 9 de proceseconomie niet diende. Volgens verzoekster waren de door de Commissie verbindend verklaarde toezeggingen kennelijk ongeschikt gelet op de feiten van de betrokken inbreuk en daarom voert zij aan dat de Commissie door de aanvaarding van de toezeggingen van Rambus inbreuk heeft gemaakt op artikel 9 van verordening nr. 1/2003, artikel 102 VWEU en de beginselen van behoorlijk (onafhankelijk) bestuur. Voorts betoogt verzoekster dat de Commissie door de toepassing van een onjuiste evenredigheidstoets, zonder gebruikmaking van de in artikel 9 zelf neergelegde criteria, door de onjuiste formulering van bepaalde bezwaren, en door tot onjuiste conclusies te komen met betrekking tot de vraag of de toezeggingen haar bezwaren weerlegden, ten onrechte heeft besloten dat er niet langer gronden voor een optreden bestonden. Tevens stelt verzoekster dat de Commissie de geschiktheid en de gepastheid van de toezeggingen niet heeft gemotiveerd en dus een ernstige beoordelingsfout heeft gemaakt.
   In de tweede plaats stelt verzoekster dat de Commissie misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheden op grond van artikel 9 van verordening nr. 1/2003.
   In de derde plaats betoogt verzoekster dat de Commissie bij de vaststelling van de bestreden beschikking procedurefouten heeft gemaakt door geen gebruik te maken van haar bevoegdheden op grond van verordening nr. 1/2003 en door niet voldoende te blijven zoeken naar een oplossing.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak T-8/02: Beroep, op 14 januari 2002 ingesteld door Zapf Creation AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
C 109/48             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       4.5.2002
Beroep, op 14 januari 2002 ingesteld door Zapf Creation                Middelen:                      schending van artikel 43, lid 2,
AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne                                               van verordening nr. 40/94 (1),
                             markt                                                                    aangezien onvoldoende is bewe-
                                                                                zen dat het oppositiemerk nor-
                                                                                maal is gebruikt, en schending
                         (Zaak T-8/02)                                                                van artikel 8, lid 1, sub b, van
                                                                                verordening nr. 40/94 aangezien
                                                                                er geen verwarringsgevaar is.
                       (2002/C 109/95)
                                                                       (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                           inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                       (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 14 januari 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door Zapf
Creation AG, vertegenwoordigd door A. Kockläuner van                   Beroep, op 30 januari 2002 ingesteld door Agrofair
Meissner Bolte & Partner, te München (Duitsland).                      Benelux BV, Volta River Estates Limited, SH Pratt & Co
                                                                       (Bananas) Ltd en M&W Mack Limited tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Zaak T-14/02)
—     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van
      beroep van 29 oktober 2001 in zaak R 418/2001-1 over                                      (2002/C 109/96)
      oppositieprocedure nr. B 97230 en gemeenschapsmerk-
      aanvraag nr. 50229 voor „Colette Zapf Creation Kombi
      Collection”.                                                                             (Procestaal: Engels)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Middelen en voornaamste argumenten                                     schappen is op 30 januari beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen door Agrofair Benelux BV,
                                                                       Volta River Estates Limited, SH Pratt & Co (Bananas) Ltd en
                                                                       M&W Mack Limited, vertegenwoordigd door P. Vlaemminck
Aanvrager van het ge-         Zapf Creation AG
                                                                       en P. De Wael, van het kantoor Vlaemminck & Partners, Gent
meenschapsmerk:
                                                                       (België).
Betrokken        gemeen-      beeldmerk „Colette Zapf Creation
schapsmerk:                   Kombi Collection” voor bepaalde          Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                              waren van klasse 28
                                                                       —     artikel 1, derde streepje, en artikel 2, lid 4, van verorde-
Houder van het oppo-          Jesmar S.A.                                    ning (EG) nr. 2294/2001 van de Commissie van 26 no-
sitiemerk of -teken in de                                                    vember 2001 tot vaststelling van bepaalde indicatieve
oppositie-procedure:                                                         hoeveelheden en individuele maxima voor de afgifte
                                                                             van certificaten voor de invoer van bananen in de
Oppositiemerk          of     Spaans woordmerk „Colette” voor                Gemeenschap voor het eerste kwartaal van 2002 in het
-teken:                       bepaalde waren van klasse 28                   kader van de tariefcontingenten, nietig te verklaren voor
                                                                             zover verzoeksters gedurende het eerste kwartaal van
                                                                             2002 slechts een maximum van 8 % van hun jaarlijks
Beslissing oppositie-af-      afwijzing van de door Jesmar S.A.              contingent kunnen invoeren;
deling:                       ingestelde oppositie
                                                                       —     de Commissie te veroordelen in de kosten van verzoek-
Beslissing kamer van be-      toewijzing van het door Jesmar                 sters in de onderhavige procedure, de kosten van de
roep:                         S.A. ingestelde beroep                         procedure in kort geding daaronder begrepen.


title: Zaak T-171/08: Beroep ingesteld op 7 mei 2008 — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung/Commissie

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/43

         Beroep ingesteld op 7 mei 2008 — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung/Commissie
   (Zaak T-171/08)
   (2008/C 171/82)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung e.V. (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: Rechtsanwalt U. Claus)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 30 oktober 2007 in de vorm van een brief van 7 maart 2008 over de definitieve goedkeuring van een betaling van 9 215,20 EUR in het kader van het project „Traumatisierte Flüchtlinge in der EU” op grond van de „Grant Agreement JAI/2004/ERF/073”, voor zover aan verzoeker de betaling van meer dan 9 215,20 EUR is geweigerd;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker en de Commissie hebben in mei 2005 een overeenkomst getekend over de subsidie voor een project in het kader van het Europees Vluchtelingenfonds. Bij brief van 30 oktober 2007, bevestigd bij brief van 7 maart 2008, heeft verweerster aan verzoeker een gecorrigeerde berekening van de nog openstaande betaling gestuurd, waarbij een deel van zijn kosten als niet-subsidiabel werd aangemerkt. Verzoeker keert zich met het onderhavige beroep tegen de brief van de Commissie van 7 maart 2008.
   Verzoeker voert tot staving van zijn beroep aan dat de aangevochten beschikking in strijd is met de motiveringsplicht, daar verweerster de gronden waarop haar beslissing berust herhaaldelijk heeft gewijzigd. Verder is in strijd gehandeld met het beginsel van een eerlijk proces. Ten slotte zijn de feiten, in strijd met de voorschriften van de Grant Agreement en met de vertrouwensbescherming, verkeerd beoordeeld.


title: Zaak T-551/13: Beroep ingesteld op 15 oktober 2013 — Radecki/BHIM — Vamed (AKTIVAMED)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/36

         Beroep ingesteld op 15 oktober 2013 — Radecki/BHIM — Vamed (AKTIVAMED)
   (Zaak T-551/13)
   2013/C 367/64
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Michael Radecki (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Menebröcker en V. Töbelmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vamed AG (Wenen, Oostenrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissingen van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 juli 2013 (zaak R 365/2012-1) vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in zijn eigen kosten en in die van verzoeker.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeker

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „AKTIVAMED” voor waren en diensten van de klassen 5, 11 en 44 ‒ gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 958 886

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Vamed AG

      Oppositiemerk of -teken: Oostenrijkse beeldmerken en internationale inschrijving „VAMED” voor waren en diensten van de klassen 8, 9, 10, 11, 12, 16, 20, 21, 28, 35, 36, 37, 39, 41, 42, 43, 44 en 45

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Gevoegde zaken C-22/13, C-61/13–C-63/13 en C-418/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 november 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli en de Corte costituzionale — Italië) — Raffaella Mascolo (C-22/13), Alba Forni (C-61/13), Immacolata Racca (C-62/13)/Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca, Fortuna Russo/Comune di Napoli (C-63/13), Carla Napolitano, Salvatore Perrella, Gaetano Romano, Donatella Cittadino, Gemma Zangari/Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca (C-418/13) ( „Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Onderwijs — Publieke sector — Waarneming van vacante en beschikbare posten in afwachting van de afronding van vergelijkende onderzoeken — Clausule 5, punt 1 — Maatregelen ter voorkoming van misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Begrip, objectieve redenen’ die dergelijke overeenkomsten rechtvaardigen — Sancties — Verbod van omzetting in een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd — Geen recht op schadevergoeding” )

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 november 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli en de Corte costituzionale — Italië) — Raffaella Mascolo (C-22/13), Alba Forni (C-61/13), Immacolata Racca (C-62/13)/Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca, Fortuna Russo/Comune di Napoli (C-63/13), Carla Napolitano, Salvatore Perrella, Gaetano Romano, Donatella Cittadino, Gemma Zangari/Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca (C-418/13)
   (Gevoegde zaken C-22/13, C-61/13–C-63/13 en C-418/13) (1)

   ((„Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Onderwijs - Publieke sector - Waarneming van vacante en beschikbare posten in afwachting van de afronding van vergelijkende onderzoeken - Clausule 5, punt 1 - Maatregelen ter voorkoming van misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Begrip, objectieve redenen’ die dergelijke overeenkomsten rechtvaardigen - Sancties - Verbod van omzetting in een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd - Geen recht op schadevergoeding”))
   (2015/C 026/03)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Napoli, Corte costituzionale

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Raffaella Mascolo (C-22/13), Alba Forni (C-61/13), Immacolata Racca (C-62/13), Fortuna Russo (C-63/13), Carla Napolitano, Salvatore Perrella, Gaetano Romano, Donatella Cittadino, Gemma Zangari (C-418/13)

      Verwerende partijen: Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca (C-22/13, C-61/13, C-62/13), Comune di Napoli (C-63/13), Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca (C-418/13)

      In tegenwoordigheid van: Federazione Gilda-Unams, Federazione Lavoratori della Conoscenza (FLC CGIL), Confederazione Generale Italiana del Lavoro (CGIL) (C-22/13 en C-61/13–C-62/13)

      Dictum

   Clausule 5, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die als bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd is gevoegd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling als in de hoofdgedingen aan de orde die de vernieuwing mogelijk maakt van overeenkomsten voor bepaalde tijd om te voorzien in vacante en beschikbare posten van onderwijzend en administratief, technisch en ondersteunend personeel in afwachting van de afronding van vergelijkende onderzoeken voor de aanwerving van personeel in vaste dienst voor staatsscholen, zonder dat precieze termijnen worden gegeven voor de afronding van deze vergelijkende onderzoeken en onder uitsluiting van elke mogelijkheid voor die leerkrachten en dat personeel op vergoeding van de schade die door een dergelijke vernieuwing eventueel wordt geleden. Onder voorbehoud van de door de verwijzende rechters te verrichten toetsing kunnen uit deze regeling namelijk geen objectieve en transparante criteria worden afgeleid om na te gaan of de vernieuwing van dergelijke overeenkomsten beantwoordt aan een werkelijke behoefte, geschikt is om de nagestreefde doelstelling te bereiken en daartoe noodzakelijk is, en voorts bevat de regeling geen enkele andere maatregel ter voorkoming en bestraffing van misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd.

      (1)  PB C 86 van 23.3.2013.

      PB C 141 van 18.5.2013.

      PB C 313 van 26.10.2013.


title: Zaak C-323/11: Beroep ingesteld op 22 juni 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Denemarken

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/3

         Beroep ingesteld op 22 juni 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Denemarken
   (Zaak C-323/11)
   2011/C 282/05
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Hadjiyiannis en U. Nielsen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Denemarken

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Denemarken de krachtens richtlijn 2000/60/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, doordat het heeft nagelaten om uiterlijk op 22 december 2009 zijn definitieve stroomgebiedbeheersplannen te publiceren en de Commissie hiervan uiterlijk op 22 maart 2010 afschriften te bezorgen, en door in ieder geval na te laten de Commissie hiervan op de hoogte te stellen;

               —

               het Koninkrijk Denemarken verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Artikel 13, leden 1, 2 en 6, van de richtlijn bepaalt dat de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen dienden vast te stellen om uiterlijk op 22 december 2009 aan de richtlijn te voldoen en dat zij de Commissie hiervan uiterlijk op 22 maart 2010 afschriften dienden toe te zenden.
   Aangezien de Commissie niet over de informatie beschikt om vast te stellen dat de nodige bepalingen zijn vastgesteld, moet zij ervan uitgaan dat Denemarken deze bepalingen nog niet heeft vastgesteld en bijgevolg de krachtens de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

      (1)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.


title: Zaak T-62/15: Beroep ingesteld op 4 februari 2015 — Market Watch/BHIM — El Corte Inglés (MITOCHRON)

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/37

      Beroep ingesteld op 4 februari 2015 — Market Watch/BHIM — El Corte Inglés (MITOCHRON)
      (Zaak T-62/15)
      (2015/C 107/48)
      Taal van het verzoekschrift: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Market Watch Franchise & Consulting, Inc. (Freeport, Bahama’s) (vertegenwoordiger: J. Korab, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje)

         Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

         Aanvrager: verzoekende partij

         Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „MITOCHRON” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 200 078

         Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 19 november 2014 in zaak R 508/2014-2

         Conclusies

                  —

                  toewijzing van het beroep;

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het BHIM in de kosten.

         Aangevoerd middel

                  —

                  Ontbreken van gevaar voor verwarring van de litigieuze merken.


title: Zaak T-450/09: Beroep ingesteld op 6 november 2009 — Simba Toys/BHIM — Seven Towns (driedimensionale afbeelding van kubusvormig stuk speelgoed)

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/34

         Beroep ingesteld op 6 november 2009 — Simba Toys/BHIM — Seven Towns (driedimensionale afbeelding van kubusvormig stuk speelgoed)
   (Zaak T-450/09)
   2010/C 11/64
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Simba Toys GmbH & Co. KG (Fürth, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Ruhl, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Seven Towns Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 september 2009 in zaak R 1526/2008-2; en

               —

               verwijzing van verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten van de beroepsprocedure en van de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: driedimensionale afbeelding van een kubusvormig stuk speelgoed voor waren van klasse 28

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, c en e, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep de door verzoekster aangevoerde absolute weigeringsgronden onjuist heeft beoordeeld; schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep niet heeft gemotiveerd waarom zij de grond van verval overeenkomstig artikel 7, lid 1, sub c, van deze verordening niet heeft toegepast; schending van artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep de kenmerken van het merk waarvan nietigverklaring was gevorderd, niet volledig heeft omschreven en geen rekening heeft gehouden met een aantal kenmerken van dat merk.


title: Zaak C-340/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Landeskrankenanstalten-Betriebsgesellschaft — KABEG/Mutuelles du Mans assurances — MMA IARD SA [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 9, lid 1 — Artikel 11, lid 2 — Rechterlijke bevoegdheid in verzekeringszaken — Rechtstreekse vordering van de getroffene tegen de verzekeraar — Vordering van de werkgever van de getroffene, een publiekrechtelijke instelling, die wettelijk gesubrogeerd is in de rechten van zijn werknemer jegens de verzekeraar van het betrokken voertuig — Subrogatie]

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Landeskrankenanstalten-Betriebsgesellschaft — KABEG/Mutuelles du Mans assurances — MMA IARD SA
   (Zaak C-340/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 9, lid 1 - Artikel 11, lid 2 - Rechterlijke bevoegdheid in verzekeringszaken - Rechtstreekse vordering van de getroffene tegen de verzekeraar - Vordering van de werkgever van de getroffene, een publiekrechtelijke instelling, die wettelijk gesubrogeerd is in de rechten van zijn werknemer jegens de verzekeraar van het betrokken voertuig - Subrogatie])
   (2017/C 300/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Landeskrankenanstalten-Betriebsgesellschaft — KABEG

      Verwerende partij: Mutuelles du Mans assurances — MMA IARD SA

      Dictum

   Artikel 9, lid 1, onder b), juncto artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat een in een eerste lidstaat gevestigde werkgever die het loon heeft doorbetaald van zijn wegens een verkeersongeval afwezige werknemer en die is gesubrogeerd in de rechten van die werknemer jegens de in een tweede lidstaat gevestigde maatschappij die de wettelijke aansprakelijkheid voor het bij dat ongeval betrokken voertuig dekt, als „getroffene” in de zin van deze laatste bepaling die verzekeringsmaatschappij kan oproepen voor de gerechten van de eerste lidstaat, wanneer een rechtstreekse vordering mogelijk is.

      (1)  PB C 305 van 22.8.2016.


title: Beroep, op 5 april 1995 ingesteld door S. Rozand-Lambiotte tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-96/95)

text:
Nr . C 137/36         NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3 . 6 . 95
( België ), vertegenwoordigd door J.-L. Louis , T. Demaseure       Voorts stellen verzoeksters, dat zij , doordat zij niet op de
en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen              lijst van vergelijkend onderzoek B/228 zijn opgenomen,
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Mysón SARL, Rue               morele schade hebben geleden, die niet is vergoed door de
Glesener 1 .                                                       door de Raad vastgestelde besluiten.
                                                                   Ten slotte merken zij op, dat de besluiten van het tot
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :              aanstelling bevoegd gezag houdende afwijzing van hun
                                                                   verzoek van 15 maart 1994 en van hun klacht van 4 januari
— nietig te verklaren het besluit van de Raad van 15 juni          1995 , waarmee zij vergoeding poogden te krijgen van de
     1994 houdende uitdrukkelijke afwijzing van hun ver           schade die het gevolg was van een door het Gerecht
    zoek om vergoeding van de door hen geleden bijko              nietigverklaarde onwettige handeling van de Raad , schen
    mende schade ;                                                 ding van artikel 176 van het EG-Verdrag opleveren en dus
                                                                   nieuwe dienstfouten zijn, waarvoor zij schadevergoeding
— voor zoveel als nodig, nietig te verklaren de besluiten van      vorderen .
    de Raad van 9 juni 1994 en 4 januari 1995 ;
— verweerder te veroordelen
    — tot betaling van een bedrag van 500 000 BEF aan                          Beroep, op 5 april 1995 ingesteld door
         elke verzoekster, als vergoeding van de geleden                   S. Rozand-Lambiotte tegen Commissie van de
         materiële schade;                                                          Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-96/95 )
    — tot betaling van een symbolische ecu aan elke
         verzoekster, als morele schadevergoeding;                                          ( 95/C 137/78 )
    — tot betaling van de kosten .                                                       (Procestaai: Frans)
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Middelen en voornaamste argumenten:                                schappen is op 5 april 1995 beroep ingesteld tegen
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door S.
Verzoeksters verklaren, dat zij zijn toegelaten tot de             Rozand-Lambiotte, wonende te La Javie ( Frankrijk ), verte
examens van intern vergelijkend onderzoek Raad/B/228               genwoordigd door J.-L. Louis, T. Demaseure en A. Tornel,
(welk onderzoek het ambtenaren met de rang C 1 moest               advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
mogelijk maken, een herwaardering van hun ambt tot de              Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue Glesener 1 .
rang B 5 te verkrijgen ), doch dat de jury heeft besloten hen
niet op de lijst van geschikte kandidaten op te nemen. Nadat       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
tegen het betrokken besluit een beroep tot nietigverklaring
was ingesteld, heeft het Gerecht op 11 februari 1993 een           — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
arrest gewezen, waarin het de verrichtingen na de besluiten             12 juli 1994, waarbij hij aan het einde van zijn
tot toelating van de kandidaten tot de examens heeft                    stageperiode is ontslagen;
nietigverklaard . Ter uitvoering van dat arrest organiseerde
de Raad het vergelijkend onderzoek B/228 bis . De aard en de       — verzoekster te verwijzen in de kosten.
modaliteiten van dit vergelijkend onderzoek waren dezelfde
als die van vergelijkend onderzoek B/228 . Aangezien de jury       Middelen en voornaamste argumenten:
verzoeksters heeft opgenomen op de lijst van geschikte
kandidaten, is hun ambt per 1 januari 1994 geherwaardeerd          Verzoeker betoogt in de eerste plaats, dat het bestreden
tot een ambt van categorie B, rang 5 .                             besluit in strijd met de rechten van de verdediging en de
                                                                   artikelen 26 en 43 van het Ambtenarenstatuut is vastgesteld ,
Verzoeksters betogen, dat de door de jury van vergelijkend         en dat het motiveringsvereiste niet is nageleefd . De feiten die
onderzoek B/228 begane onregelmatigheden hebben belet,             verzoeker ter kennis zijn gebracht alleen, vormen geen
dat zij op de lijst van geschikte kandidaten werden opgeno        rechtmatige motivering voor een zo gewichtig besluit als een
men, en dus dat hun ambt in 1990, of uiterlijk in 1991 , tot       ontslagbesluit.
een ambt van categorie B, rang 5 , werd geherwaardeerd,
waardoor zij drie jaren anciënniteit in de rang B 5 hebben         Voorts beroept hij zich op schending van artikel 34 van het
verloren . Bovendien zijn hun kansen om een snelle bevor          Statuut en voert aan, dat de werkzaamheden van het
dering naar de rang B 4 en vervolgens naar de rang B 3 te          beoordelingscomité flagrant in strijd met de bij de Commis
verkrijgen , ten gevolge van de budgettaire beperkingen            sie geldende regels zijn verlopen, welke regels ter vrijwaring
sedert 1991 sterk afgenomen. Verzoeksters concluderen,             van de onpartijdigheid van de leden van de verschillende
dat zij in weerwil van de maatregelen die de Raad ter              comités en in het belang van de objectiviteit van hun
uitvoering van het arrest van het Gerecht heeft genomen, de        werkzaamheden zijn vastgesteld . Zijns insziens is het advies
gevolgen blijven ondergaan van de door de jury van het             van het comité dus aan het einde van een onregelmatige
vergelijkend onderzoek begane onregelmatigheden; zij vor          procedure vastgesteld, en is het bestreden besluit onwettig,
deren vergoeding van de materiële schade die zij daardoor          voor zover het in het bijzonder op dat advies is geba
lijden.                                                            seerd .
 ---pagebreak--- 3 . 6. 95           1 NL 1              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                            Nr . C 137/37
Voorts merkt verzoeker op, dat zijn stage niet in normale                       Doorhaling van zaak T-5 19/93 ( )
omstandigheden heeft plaatsgevonden, daar zijn hiërarchie                                 ( 95/C 137/79 )
ke meerderen hem niet de specifieke vorming hebben
gegeven die onontbeerlijk was voor de uitoefening van zijn                              (Procestaai: Engels)
functie, en hem zelfs niet eens goede raad en de noodzake
lijke instructies hebben gegeven, waardoor zij te kort zijn
geschoten in hun zorgplicht.                                       De president van de Tweede kamer ( uitgebreid ) van het
                                                                   Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
Ten slotte beroept verzoeker zich op een kennelijke beoor         pen heeft bij beschikking van 20 maart 1995 de doorhaling
delingsfout, alsmede op de incoherentie van de motivering          in het register gelast van zaak T-5 1 9/93 : Comafrica Spa,
en op het feit dat het onmogelijk is, de gegrondheid ervan te      Dole Fresh Fruit Europa Ltd & Co . en Dole Fresh Fruit
toetsen .
                                                                   International Limited tegen Raad van de Europese Unie en
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                   (M PB nr . C 188 van 10 . 7 . 1993 .


title: Zaak F-82/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 1 december 2010 — Nolin/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Intrekking van merite- en gratificatiepunten)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/61

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 1 december 2010 — Nolin/Commissie
   (Zaak F-82/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Intrekking van merite- en gratificatiepunten)
   2011/C 30/118
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Michel Nolin (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz, gemachtigde, bijgestaan door D. Waelbroeck, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het TABG van 19 december 2008 betreffende de intrekking van verzoekers bevorderings- en gratificatiepunten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Nolin zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 297 van 05.12.2009, blz. 37.