title: Verzoeken van het Arbeitsgericht Wiesbaden van 27 februari 1998 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft en Duarte dos Santos Sousa (C-68/98), Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft en Santos & Kewitz Construções (C-69/98), Portugaia Construções Lda. en Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft (C-70/98), en Engil Sociedade de Construção Civil S.A. en Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft (C-71/98) (Zaak C-68/98 tot en met C-71/98)

text:
30.5.98              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 166/3
    ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de habitats van                trekvogels ontoereikend zijn om deze vogels in staat te
    bepaalde vogelsoorten niet verslechtert en er geen sto-              stellen voort te bestaan en zich voort te planten. De
    rende factoren optreden voor deze vogels, in strijd met              Commissie is bijgevolg van oordeel dat de Nederlandse
    Richtlijn 79/409/EEG (1), inzonderheid de artikelen 2                autoriteiten niet overeenkomstig artikel 4, lid 1 en
    en 4, alsmede met Richtlijn 92/43/EEG (2), inzonder-                 lid 2, handelen.
    heid artikel 6, zijn verplichtingen krachtens het Ver-
    drag niet is nagekomen; en                                     Ð Overeenkomstig artikel 6, lid 2, van de habitatrichtlijn
                                                                         92/43/EEG moet Nederland passende maatregelen tref-
Ð het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de                    fen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de
    kosten.                                                              natuurlijke habitats en de habitats van soorten in de
                                                                         speciale beschermingszones niet verslechtert en er geen
                                                                         storende factoren optreden voor de soorten waarvoor
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         de zones zijn aangewezen, voorzover die factoren,
                                                                         gelet op de doelstellingen van de richtlijn, een signifi-
Ð    Bij artikel 2 van de vogelrichtlijn 79/409/EEG wordt                cant effect zouden kunnen hebben. Volgens artikel 7
    de lidstaten de algemene verplichting opgelegd de                    van de habitatrichtlijn komt deze verplichting in de
    nodige maatregelen te nemen om de vogelpopulatie op                  plaats van de verplichtingen die voortvloeien uit
    een niveau te houden of te brengen dat beantwoordt                   artikel 4, lid 4, eerste zin, van Richtlijn 79/409/EEG
    aan de ecologische, wetenschappelijke en culturele                   en geldt zij dus voor de Waddenzee. Het door de
    eisen. Daarbij kunnen de lidstaten rekening houden                   Nederlandse overheid gevoerde beleid leidt tot een ver-
    met economische en recreatieve eisen. De sterke terug-               slechtering van de kwaliteit van de habitat van de
    gang van bepaalde vogelsoorten die zich met kokkels                  betrokken vogelsoorten in de speciale beschermings-
    of mossels voeden of op een andere wijze effect van de               zone Waddenzee; voor deze soorten is er sprake van
    schelpdiervisserij ondervinden, is een aanwijzing dat                storende factoren die, gelet op de doelstellingen van de
    het Nederlandse beleid niet aan deze algemene ver-                   richtlijn, een significant effect hebben. De Commissie
    plichting voldoet, aangezien de nodige maatregelen om                constateert derhalve dat de Nederlandse autoriteiten
    de vogelpopulatie op een voldoende peil te handhaven                 niet overeenkomstig artikel 6, lid 2, van de habitat-
    achterwege blijven.                                                  richtlijn handelen.
    Uit van diverse zijden gedane aanbevelingen volgt dat          (1) Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake
    het, met inachtneming van het economische belang                    het behoud van de vogelstand, PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.
    van de schelpdiervisserij, toch mogelijk is de milieuef-       (2) Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de
    fecten sterker te beperken dan met het huidige beleid               instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora
                                                                        en fauna, PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.
    van de Nederlandse overheid haalbaar is. Deze moge-
    lijkheden om op een voor het milieu minder ingrij-
    pende wijze rekening te houden met de visserijbelan-
    gen zijn kennelijk niet door de Nederlandse autoritei-
    ten bestudeerd. De Commissie concludeert dus dat het
    Nederlandse beleid niet in overeenstemming is met
    artikel 2 van de vogelrichtlijn.                               Verzoeken van het Arbeitsgericht Wiesbaden van
                                                                   27 februari 1998 om een prejudicieÈle beslissing in de
                                                                   gedingen tussen Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der
    Artikel 4 van de vogelrichtlijn bevat geen soortgelijke
                                                                   Bauwirtschaft en Duarte dos Santos Sousa (C-68/98),
    bepaling als die van artikel 2 die het mogelijk maakt
                                                                   Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft en
    onder andere rekening te houden met economische
                                                                   Santos & Kewitz ConstrucËoÄes (C-69/98), Portugaia Con-
    eisen. De Nederlandse Waddenzee, die in het kader
                                                                   strucËoÄes Lda. en Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der
    van de richtlijn als speciale beschermingszone is aange-
                                                                   Bauwirtschaft (C-70/98), en Engil Sociedade de Constru-
    wezen, is een watergebied van internationale betekenis
                                                                   cËaÄo Civil S.A. en Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der
    voor watervogels, ten aanzien waarvan Nederland dus
                                                                                Bauwirtschaft (C-71/98)
    een bijzondere verantwoordelijkheid draagt. Nederland
    is krachtens artikel 4, lid 1, verplicht voor de in                           (Zaak C-68/98 tot en met C-71/98)
    bijlage I van de richtlijn vermelde soorten speciale                                     (98/C 166/05)
    beschermingsmaatregelen te treffen, opdat deze soor-
    ten kunnen voortbestaan en zich kunnen voortplanten.
    Er komen bepaalde vogels van bijlage I voor in het             Het Arbeitsgericht Wiesbaden heeft bij beschikkingen van
    Nederlandse deel van de Waddenzee en zij nestelen              27 februari 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
    daar. Soortgelijke maatregelen dienen te worden geno-          Justitie op 13 maart 1998, in de gedingen tussen Urlaubs-
    men voor de niet in bijlage I genoemde en geregeld             und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft en Duarte dos
    voorkomende trekvogels ten aanzien van hun broed-,             Santos Sousa (C-68/98), Urlaubs- und Lohnausgleichskasse
    rui- en overwinteringsgebieden en de rustplaatsen in           der Bauwirtschaft en Santos & Kewitz ConstrucËoÄes (C-69/
    hun trekzones. Er zijn een aantal soorten trekvogels           98), Portugaia ConstrucËoÄes Lda. en Urlaubs- und Lohn-
    die regelmatig het Nederlandse deel van de Waddenzee           ausgleichskasse der Bauwirtschaft (C-70/98), en Egil Socie-
    aandoen. De Commissie concludeert uit de informatie            dade de ConstrucËaÄo Civil S.A. en Urlaubs- und Lohnaus-
    waarover zij beschikt dat de door de Nederlandse               gleichskasse der Bauwirtschaft (C-71/98), het Hof van Jus-
    autoriteiten getroffen beschermingsmaatregelen voor            titie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
    de in bijlage I van de richtlijn vermelde vogels en voor       prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- C 166/4               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    30.5.98
Ð Moeten de artikelen 48, 59 en 60 EG-Verdrag aldus                     gevestigde werkgevers het begrip ¹bedrijfº anders is
   worden uitgelegd, dat zij worden geschonden door een                 geformuleerd, hetgeen in bepaalde gevallen een afwij-
   bepaling van nationaal recht Ð § 1, lid 3, eerste vol-               kende afbakening van de binnen de werkingssfeer van
   zin, Arbeitnehmerentsendegesetz (AEntG) Ð die de                     algemeen verbindend verklaarde collectieve arbeids-
   geldigheid van de voorschriften van algemeen verbin-                 overeenkomsten vallende bedrijven tot gevolg heeft?
   dend verklaarde collectieve arbeidsovereenkomsten
   inzake de inning van bijdragen en de toekenning van
   prestaties in verband met vakantie-aanspraken van               Ð Moet artikel 3, lid 1, onder b), van Richtlijn 96/71/EG
   werknemers door gemeenschappelijke organen van de                    van het Europees Parlement en de Raad van 16 decem-
   sociale partners, en daarmee de voorschriften van deze               ber 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van
   collectieve arbeidsovereenkomsten inzake de daarbij te               werknemers met het oog op het verrichten van
   volgen procedure, uitbreidt tot een in het buitenland                diensten (2) aldus worden uitgelegd, dat dit, gelet op
   gevestigde werkgever en diens naar het territoriale toe-             de juiste uitlegging van de artikelen 48, 59 en 60 EG-
   passingsgebied van deze collectieve arbeidsovereen-                  Verdrag, in elk geval de in de prejudicieÈle vragen 1 tot
   komsten uitgezonden werknemers?                                      en met 3 bedoelde bepalingen niet voorschrijft en ook
                                                                        niet toelaat?
Ð Moeten de artikelen 48, 59 en 60 EG-Verdrag aldus
                                                                   (1) PB L 307 van 13.12.1993, blz. 18.
   worden uitgelegd, dat deze worden geschonden door               (2) PB L 18 van 21.1.1997, blz. 1.
   de bepalingen van § 1, lid 1, tweede volzin, en lid 3,
   eerste volzin, AEntG, die leiden tot de toepassing van
   voorschriften van algemeen verbindend verklaarde col-
   lectieve arbeidsovereenkomsten welke
   a) voorzien in een vakantieduur die langer is dan de
        minimale jaarlijkse vakantie als bepaald in Richt-         Verzoek van het éstre Landsret van 12 maart 1998 om
        lijn 93/104/EG (1) van de Raad van de Europese             een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen DAT-
        Unie van 23 november 1993 betreffende een aantal           SCHAUB a.m.b.a. en het Ministerie van Voedselvoorzie-
        aspecten van de organisatie van de arbeidstijd,                              ning, Landbouw en Visserij
                                                                                (Zaak C-74/98)
   en/of
                                                                                (98/C 166/06)
   b) in Duitsland gevestigde werkgevers een vergoe-
        dingsaanspraak geven jegens de gemeenschappe-
                                                                   Het éstre Landsret heeft bij beschikking van 12 maart
        lijke organen van de sociale partners met betrek-
                                                                   1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
        king tot uitgaven wegens vakantie-uitkeringen en
                                                                   17 maart 1998, in het geding tussen DAT-SCHAUB
        vakantiegeld, terwijl zij niet voorzien in een derge-
                                                                   a.m.b.a. en het Ministerie van Voedselvoorziening, Land-
        lijke aanspraak voor in het buitenland gevestigde
                                                                   bouw en Visserij, het Hof van Justitie van de Europese
        werkgevers, doch in plaats daarvan in een recht-
                                                                   Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
        streekse aanspraak van de uitgezonden werknemer
                                                                   over de navolgende vraag:
        jegens de gemeenschappelijke organen van de soci-
        ale partners,
                                                                   Moet het begrip ¹derde landº in artikel 17, lid 2, tweede
   en/of                                                           streepje, van Verordening (EEG) nr. 3665/87 (1) houdende
                                                                   gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel
   c) in het kader van de ingevolge deze collectieve               van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, gelet
        arbeidsovereenkomsten te volgen procedure voor-            op de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese
        zien in een aangifteplicht van in het buitenland           Economische Gemeenschap enerzijds en de landen die par-
        gevestigde werkgevers jegens de gemeenschappe-             tij zijn bij het Handvest van de Raad voor Samenwerking
        lijke organen van de sociale partners die in omvang        van de Arabische-Golfstaten anderzijds, goedgekeurd bij
        verder reikt dan die van de in Duitsland gevestigde        Besluit 89/147/EEG (2) van de Raad van de Europese Unie
        werkgevers?                                                van 20 februari 1989, aldus worden uitgelegd, dat de lan-
                                                                   den die partij zijn bij het Handvest als een en hetzelfde
                                                                   derde land moeten worden aangemerkt, met als gevolg,
Ð Moeten de artikelen 48, 59 en 60 EG-Verdrag aldus                dat een product dat na verwerking in de vrije zone Jebel
   worden uitgelegd, dat deze worden geschonden door               Ali in de Verenigde Arabische Emiraten in een van de
   § 1, lid 4, AEntG, op grond waarvan ten behoeve van             andere landen die partij zijn bij het Handvest, wordt inge-
   de afbakening van de bedrijfsgebonden werkingssfeer             voerd en in het vrije verkeer wordt gebracht, moet worden
   van een algemeen verbindend verklaarde collectieve              geacht in ongewijzigde staat te zijn ingevoerd in de zin
   arbeidsovereenkomst, die krachtens § 1, lid 3, eerste           van artikel 17 van de verordening?
   volzin, AEntG ook op in het buitenland gevestigde
   werkgevers en hun naar het territoriale toepassingsge-
                                                                   (1) PB L 351 van 14.12.1987, blz. 1.
   bied van deze collectieve arbeidsovereenkomst uitge-
                                                                   (2) PB L 54 van 25.2.1989, blz. 1.
   zonden werknemers van toepassing is, louter alle naar
   Duitsland uitgezonden werknemers als bedrijf worden
   aangemerkt, terwijl ten aanzien van in Duitsland


title: Doorhaling van zaak T-392/93

text:
C 352/38              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.12.1999
               Doorhaling van zaak T-392/93 (1)                                       Doorhaling van zaak T-203/94 (1)
                        (1999/C 352/66)                                                        (1999/C 352/69)
                       (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Duits)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij             De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
beschikking van 27 september 1999 de doorhaling in het                 van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
register gelast van zaak T-392/93: G. Walsh tegen Raad van de          beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                     register gelast van zaak T-203/94: H.-H. Blohm e.a. tegen
schappen.                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 197 van 21.7.1993.
                                                                       (1) PB C 218 van 6.8.1994.
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-81/94
                              e.a. (1)
                        (1999/C 352/67)                                               Doorhaling van zaak T-225/94 (1)
                                                                                (1999/C 352/70)
                        (Procestaal: Duits)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                                                                                (Procestaal: Duits)
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 29 september 1999 de doorhaling gelast van
de zaken T-81/94, T-114/94, T-135/94, T-200/94, T-204/94,              De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
T-205/94, T-206/94, T-207/94, T-208/94, T-209/94,                      van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
T-210/94, T-211/94, T-213/94, T-214/94, T-215/94,                      beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het
T-216/94, T-217/94, T-218/94, T-220/94, T-221/94,                      register gelast van zaak T-225/94: G. Hofstetter tegen Commis-
T-222/94, T-223/94, T-254/94, T-255/94, T-256/94,                      sie van de Europese Gemeenschappen.
T-257/94, T-258/94, T-269/94, T-287/94, T-288/94 en
T-296/94 op de lijst van de gevoegde zaken T-81/94 e.a.,
A. Rau e.a. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie               (1) PB C 233 van 20.8.1994.
van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 103 van 11.4.1994, C 132 van 14.5.1994, C 218 van
    6.8.1994, C 275 van 1.10.1994 en C 370 van 24.12.1994.
                                                                                Doorhaling van zaak T-270/94 (1)
                Doorhaling van zaak T-89/94 (1)                                                (1999/C 352/71)
                        (1999/C 352/68)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                        (Procestaal: Duits)
                                                                       De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht          van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij             beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het
beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het                 register gelast van zaak T-270/94: C.-H. Röhe tegen Raad van
register gelast van zaak T-89/94: H. Remmers tegen Raad van            de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                  schappen.
schappen.
                                                                       (1) PB C 275 van 1.10.1994.
(1) PB C 103 van 11.4.1994.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 juli 1999 in zaak C-234/92 P: Shell International Chemical Company Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening - Reglement voor de procesvoering van het Gerecht - Heropening van mondelinge behandeling - Reglement van orde van de Commissie - Procedure van vaststelling van een beschikking door college van Commissieleden)

text:
C 333/6                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          20.11.1999
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)                                                              (Zesde kamer)
                           van 8 juli 1999
                                                                                van 8 juli 1999
in zaak C-234/92 P: Shell International Chemical Company
Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                           in zaak C-245/92 P: Chemie Linz GmbH tegen Commissie
                                pen (1)                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
(Hogere voorziening — Reglement voor de procesvoering                      (Hogere voorziening — Reglement voor de procesvoering
van het Gerecht — Heropening van mondelinge behandeling                    van het Gerecht — Heropening van mondelinge behandeling
— Reglement van orde van de Commissie — Procedure van                      — Reglement van orde van de Commissie — Procedure van
vaststelling van een beschikking door college van Commissie-               vaststelling van een beschikking door college van Commissie-
                                 leden)                                                                     leden)
                          (1999/C 333/10)                                                            (1999/C 333/11)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-234/92 P, Shell International Chemical Company
Ltd, gevestigd te London (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoor-
digd door K. B. Parker, QC, geïnstrueerd door J. W. Osborne,               In zaak C-245/92 P, Chemie Linz GmbH, gevestigd te Linz
Solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                     (Oostenrijk), vertegenwoordigd door O. Lieberknecht, ad-
J. Hoss, advocaat aldaar, Côte d’Eich 15, ondersteund door                 vocaat te Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
DSM NV, gevestigd te Heerlen (Nederland), vertegenwoordigd                 burg bij A. Bonn, advocaat aldaar, Côte d’Eich 22, ondersteund
door I. G. F. Cath, advocaat te ’s-Gravenhage, domicilie geko-             door DSM NV, gevestigd te Heerlen (Nederland), vertegenwoor-
zen hebbende te Luxemburg bij L. Dupong, advocaat aldaar,                  digd door I. G. F. Cath, advocaat te ’s-Gravenhage, domicilie
Rue des Bains 14 A, betreffende hogere voorziening tegen het               gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Dupong, advocaat
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   aldaar, Rue des Bains 14a, betreffende hogere voorziening
Gemeenschappen (Eerste kamer) van 10 maart 1992, Shell/                    tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen (T-11/89, Juris-                  Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 10 maart 1992,
pr. blz. II-757), strekkende tot vernietiging van dat arrest,              Chemie Linz/Commissie (T-15/89, Jurispr. blz. II-1275), strek-
andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese                  kende tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij de
Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), heeft het Hof (Zes-              procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
de kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpre-             (gemachtigde: M. G. zur Hausen), heeft het Hof (Zesde kamer)
sident, G. Hirsch, G. F. Mancini (rapporteur), J. L. Murray en             samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident,
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; grif-                G. Hirsch, G. F. Mancini (rapporteur), J. L. Murray en H. Rag-
fiers: H. von Holstein, adjunct-griffier, en D. Louterman-                 nemalm, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffiers:
Hubeau, hoofdadministrateur, op 8 juli 1999 een arrest gewe-               H. von Holstein, adjunct-griffier, en D. Louterman-Hubeau,
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                    hoofdadministrateur, op 8 juli 1999 een arrest gewezen waar-
                                                                           van het dictum luidt als volgt:
1. Wijst de hogere voorziening af.
                                                                           1) Wijst de hogere voorziening af.
2. Verwijst Shell International Chemical Company Ltd in de kosten.         2) Verwijst Chemie Linz GmbH in de kosten.
3. Verstaat dat DSM NV haar eigen kosten zal dragen.                       3) Verstaat dat DSM NV haar eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 187 van 24.7.1992.                                                (1) PB C 212 van 18.8.1992.


title: Zaak C-257/04: Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales), Civil Division, van 15 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen, respectievelijk, Michael Jason Clarke en Frank Staddon Ltd, en J. C. Caulfield en K. V. Barnes enerzijds, en Marshalls Clay Products Ltd anderzijds

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/13

         Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales), Civil Division, van 15 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen, respectievelijk, Michael Jason Clarke en Frank Staddon Ltd, en J. C. Caulfield en K. V. Barnes enerzijds, en Marshalls Clay Products Ltd anderzijds
   (Zaak C-257/04)
   (2004/C 217/25)
   De Court of Appeal (England & Wales), Civil Division, heeft bij beschikking van 15 juni 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 juni 2004, in de gedingen tussen, respectievelijk, Michael Jason Clarke en Frank Staddon Ltd, en J. C. Caulfield en K. V. Barnes enerzijds, en Marshalls Clay Products Ltd, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Vormt een contractueel bindende afspraak tussen een werkgever en een werknemer, inhoudende dat een bepaald deel van het aan de werknemer betaalde loon het „gecumuleerd vakantiegeld” (een afspraak die bekend staat als „rolled up holiday pay”) van de werknemer vertegenwoordigt, een schending van het recht van de werknemer op een jaarlijkse vakantie met behoud van loon krachtens artikel 7 van richtlijn 93/104/EG (1) van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd?

               2.

               Zou het antwoord op de eerste vraag anders luiden wanneer het bedrag dat de werknemer ontvangt, voor en na het van kracht worden van de bindende afspraak even hoog is, zodat de afspraak niet resulteerde in de toekenning van aanvullend loon, maar eerder in de toerekening van een deel van het aan de werknemer uit te betalen loon aan het vakantiegeld?

               3.

               Wanneer het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt, is er dan sprake van een schending van het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon krachtens artikel 7, wanneer die betaling in aanmerking wordt genomen met het oog op verrekening ervan met het door de richtlijn toegekende recht?

               4.

               Is het noodzakelijk, teneinde te voldoen aan de verplichting krachtens artikel 7 van richtlijn 93/104/EG om te waarborgen dat een werknemer jaarlijks een vakantie met behoud van loon van ten minste vier weken wordt toegekend, dat de betaling aan de werknemer wordt gedaan in de loonperiode waarin hij zijn jaarlijkse vakantie opneemt, of is het voor naleving van artikel 7 voldoende dat de betaling gedurende het jaar in termijnen wordt gedaan?

      (1)  Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd. PB L 307 van 13.12.1993, blz. 18 – 24.


title: Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door W. Stols tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-99/97)

text:
14 . 6 . 97             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 181 / 19
Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door W. Stols tegen                    — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                  Raad van de Europese Unie
                           ( Zaak T-99/97)                               Middelen en voornaamste argumenten
                             ( 97/C 181 /36 )
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                        (Procestaai: Frans)                              met die in zaak T-16/97 ( M.
                                                                         (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27 .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
Raad van de Europese Unie door W. Stols, wonende te
Halsteren ( Nederland ), vertegenwoordigd door N. Lhoëst,
advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Lu
xemburg bij Fiduciaire Myson Sari , rue de Cessange 30 .
                                                                         Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door P. Jimenez Fernan
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                           dez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-101/97)
— nietig te verklaren het besluit van de Raad van 13 au                                             ( 97/C 181 /38 )
     gustus 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
     passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta                                   (Procestaai: Frans)
     tuut;
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                 meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
     Raad van 27 december 1996 houdende uitdrukkelijke                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door P. Ji
     afwijzing van zijn klacht;                                          menez Fernandez, wonende te Overijse ( België ), vertegen
                                                                         woordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.                  gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
                                                                         Sari , rue de Cessange 30 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T-16/97 ( ] ).
                                                                         — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                               17 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
(') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.                                   passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
                                                                              tuut;
                                                                         — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                                                                               Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
                                                                               kelijke afwijzing van zijn klacht;
Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door A. Pening tegen
         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                         ( Zaak T-100/97)
                             ( 97/C 181 /37 )                            Middelen en voornaamste argumenten
                        (Procestaai: Frans)                              De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                         met die in zaak T-16/97 ( 1 ).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen                   O PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Pe
ning, wonende te Waterloo ( België ), vertegenwoordigd
door N. Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue de
Cessange 30 .
                                                                         Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door M. Lombardini
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-102/97)
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     12 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe                                            97/C 181 /39
     passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
     tuut ;                                                                                (Procestaai: Frans)
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
     Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk                    meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
     kelijke afwijzing van zijn klacht;                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen door


title: Zaak C-330/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Hovrätten för Övre Norrland — Zweden) — Strafzaak tegen Fredrik Granberg (Accijns — Minerale oliën — Atypisch vervoer)

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Hovrätten för Övre Norrland — Zweden) — Strafzaak tegen Fredrik Granberg
   (Zaak C-330/05) (1)

   (Accijns - Minerale oliën - Atypisch vervoer)
   (2008/C 8/05)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Hovrätten för Övre Norrland
   Partij in de strafzaak
   Fredrik Granberg
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hovrätten för Övre Norrland — Uitlegging van artikel 9, lid 3, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1) — Invoer door particulieren van in een andere lidstaat tot gebruik uitgeslagen minerale oliën — Atypisch vervoer
   Dictum

               1)

               Artikel 9, lid 3, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/108/EEG van de Raad van 14 december 1992, biedt de lidstaat van verbruik niet de mogelijkheid, huisbrandolie die een particulier voor eigen behoefte in een andere lidstaat heeft verkregen en zelf naar deze lidstaat van verbruik heeft vervoerd, in het algemeen aan de betaling van accijns te onderwerpen, ongeacht de wijze waarop deze particulier de huisbrandolie heeft vervoerd.

               2)

               Het vervoer door een particulier van 3 000 l huisbrandolie in drie zogeheten „intermediate bulk containers” aan boord van een bestelwagen is een vorm van „atypisch vervoer” in de zin van artikel 9, lid 3, van richtlijn 92/12, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/108.

               3)

               Artikel 7, lid 4, van richtlijn 92/12, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/108, verzet zich niet tegen de wettelijke regeling van een lidstaat van bestemming waarin de accijns verschuldigd is ingevolge de mogelijkheid van artikel 9, lid 3, van deze richtlijn, krachtens welke een particulier die zelf en voor eigen behoefte huisbrandolie heeft verkregen in een andere lidstaat waar dat goed tot verbruik is uitgeslagen, en dat goed zelf „op een atypische wijze” in de zin van genoemd artikel 9, lid 3, naar deze lidstaat van bestemming vervoert, een zekerheid moet stellen om de betaling van de accijns te waarborgen en in het bezit moet zijn van een geleidedocument en van een document waaruit blijkt dat deze zekerheid is gesteld.

      (1)  PB C 271 van 29.10.2005.


title: Zaak T-595/14: Beroep ingesteld op 11 augustus 2014 — Othman/Raad

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/18

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2014 — Othman/Raad
   (Zaak T-595/14)
   2014/C 361/25
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Razan Othman (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: E. Ruchat en C. Cornet d’Elzius, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoeksters vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               dientengevolge de Europese Unie veroordelen tot vergoeding van alle door verzoekster geleden schade, ten belope van 10  000 EUR;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-592/14, Makhlouf/Raad.


title: Zaak T-103/09: Beroep ingesteld op 11 maart 2009 — von Oppeln-Bronikowski en von Oppeln-Bronikowski/BHIM — Pomodoro Clothing (promodoro)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/39

         Beroep ingesteld op 11 maart 2009 — von Oppeln-Bronikowski en von Oppeln-Bronikowski/BHIM — Pomodoro Clothing (promodoro)
   (Zaak T-103/09)
   2009/C 113/79
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Anna Elisabeth Richarda von Oppeln-Bronikowski en Baron Zebulon Baptiste von Oppeln-Bronikowski (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: V. Knies, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pomodoro Clothing Company Ltd. (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 januari 2009 in zaak R 325/2008-1 vernietigen

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekers

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „promodoro” voor waren en diensten van de klassen 25, 28 en 35 — aanvraagnr. 3 587 557

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: inschrijving in het Verenigd Koninkrijk van het woordmerk „POMODORO” voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van regel 22 van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie (1), aangezien de kamer van beroep ten onrechte rekening heeft gehouden met bewijs van gebruik dat door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep te laat is verstrekt; schending van artikel 43, lid 2, van verordening nr. 40/94 van de Raad, daar de kamer van beroep heeft verzuimd te concluderen dat het door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep tijdig verstrekte bewijs geen afdoende bewijs vormde van het in de oppositieprocedure genoemde merk; schending van artikel 8, lid 2, van verordening nr. 40/94, daar de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er gevaar voor verwarring tussen de betrokken merken bestond.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-611/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2016 door Xellia Pharmaceuticals ApS, Alpharma, LLC, voorheen Zoetis Products LLC, tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 8 september 2016 in zaak T-471/13, Xellia Pharmaceuticals ApS, Alpharma/Europese Commissie

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/39

         Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2016 door Xellia Pharmaceuticals ApS, Alpharma, LLC, voorheen Zoetis Products LLC, tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 8 september 2016 in zaak T-471/13, Xellia Pharmaceuticals ApS, Alpharma/Europese Commissie
   (Zaak C-611/16 P)
   (2017/C 030/43)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Xellia Pharmaceuticals ApS, Alpharma, LLC, voorheen Zoetis Products LLC (vertegenwoordiger: D. W. Hull, Solicitor)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Het bestreden arrest geheel of ten dele vernietigen;

               —

               het litigieuze besluit geheel of ten dele nietig verklaren;

               —

               de geldboete intrekken of wezenlijk verlagen;

               —

               subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor afdoening van de zaak met inachtneming van het arrest van het Hof;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van deze procedure en van de procedure bij het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van de hogere voorziening voeren rekwirantes negen gronden aan, gebaseerd op onjuiste rechtsopvattingen van het Gerecht.

               1.

               Het Gerecht heeft de verkeerde juridische maatstaf toegepast om te beoordelen of Alpharma een potentiële concurrent was in de context waarin haar producten inbreuk maakten op Lundbecks octrooien. Bij het ontbreken van bewijs dat Lundbecks octrooien zwak waren, moeten de octrooien worden vermoed geldig te zijn en moet toetreding tot de markt met een inbreukmakend product worden geacht onwettig zijn.

               2.

               Hoewel het Gerecht erkent dat Alpharma pas vlak voor de schikking ontdekte dat Lundbecks octrooi zou worden verleend en dat haar producten inbreuk maakten op Lundbecks octrooien, heeft het verzuimd te beoordelen of de Commissie had bewezen dat toetreding tot de markt voor Alpharma een economisch haalbare strategie bleef in het licht van deze bijkomende belemmeringen voor toegang. In plaats daarvan steunde het Gerecht op bewijs dat niet in het litigieuze besluit was genoemd en heeft het ten onrechte de bewijslast naar rekwirantes verschoven, opdat zij de stelling van de Commissie weerleggen dat Alpharma een potentiële concurrent was.

               3.

               Het Gerecht heeft de verkeerde juridische maatstaf toegepast om te beoordelen of de schikkingsovereenkomst een mededingingsbeperkende strekking had, daar het heeft verzuimd te beoordelen of de Commissie had aangetoond dat het voldoende waarschijnlijk was dat de schikkingsovereenkomst nadelige gevolgen zou hebben, en heeft verzuimd rekening te houden met het feit dat de Commissie geen ervaring had met dit soort octrooischikkingen.

               4.

               Het Gerecht heeft verzuimd te beoordelen of de Commissie haar stelling had bewezen dat de beperking in de schikkingsovereenkomst verder ging dan de reikwijdte van de bescherming van Lundbecks octrooien.

               5.

               Het Gerecht heeft de verkeerde juridische maatstaf toegepast bij de beoordeling of de duur van het onderzoek van de Commissie buitensporig was en rekwirantes’ rechten van verweer schond.

               6.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door de beslissing van de Commissie in stand te laten om het litigieuze besluit tot Zoetis (thans Alpharma LLC) te richten, maar niet tot Merck Generics Holding GmbH, niettegenstaande het feit dat de Commissie in het litigieuze besluit geen grondslag had gegeven voor onderscheid tussen de situaties van deze twee bedrijven.

               7.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat rechtssituatie voldoende duidelijk was op het tijdstip van de schikkingsovereenkomsten opdat rekwirantes zich er eenduidig van konden vergewissen wat hun rechten en verplichtingen waren en dienovereenkomstig konden handelen.

               8.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door het besluit in stand te laten hoewel de Commissie duidelijk heeft verzuimd de ernst van de gestelde inbreuk in aanmerking te nemen door de geldboete vast te stellen op een wijze als vereist krachtens artikel 23, lid 3, van verordening nr. 1/2003. (1)

               9.

               Het Gerecht heeft de verkeerde juridische maatstaf toegepast bij de bepaling van het relevante jaar voor de berekening van het plafond van 10 % op de hoogte van de aan A.L. Industrier opgelegde geldboete.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: ARREST VAN HET HOF (Derde Kamer) van 12 december 1996 in zaak C-10/96 (verzoek om een prejudiciële beslissing van de Belgische Raad van State): VZW Koninklijk Belgisch Verbond voor bescherming van de vogels, Société d'études ornithologiques AVES ASBL tegen Het Waalse Gewest, in aanwezigheid van Fédération royale ornithologique belge ASBL (Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van de vogelstand - Vangstverbod - Afwijkingen)

text:
Nr . C 40/6              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    8 . 2 . 97
                     ARREST VAN HET HOF                                                    BESCHIKKING VAN HET HOF
                             ( Derde Kamer )                                                         ( Vierde Kamer )
                       van 12 december 1996                                                     van 12 december 1996
in zaak C-10/96 ( verzoek om een prejudiciële beslissing van              in zaak C-49/96 P: N. Progoulis tegen Commissie van de
de Belgische Raad van State ): VZW Koninklijk Belgisch                                       Europese Gemeenschappen ( 1 )
Verbond voor bescherming van de vogels, Société d'études                  (Ambtenaar — Kennelijk niet-ontvankelijke hogere voor
ornithologiques AVES ASBL tegen Het Waalse Gewest, in                                                      ziening)
aanwezigheid van Fédération royale ornithologique beige
                                  ASBL ( 1 )                                                           ( 97/C 40/ 12 )
(Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van
       de vogelstand — Vangstverbod — Afwijkingen)                                                 (Procestaai: Frans)
                               ( 97/C 40/ 11 )
                                                                          ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                          (Procestaai: Frans)                                               de Jurisprudentie van het Hof)
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in            In zaak C-49/96 P, N. Progoulis ( advocaten : K. Adaman
                   de Jurisprudentie van het Hof)                         topoulos en V. Akritidis ), betreffende een hogere voorzie
                                                                          ning tegen de op 15 december 1995 door het Gerecht van
In zaak C-10/96 , VZW Koninklijk Belgisch Verbond voor                    eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Vijfde
bescherming van de vogels , Société d'études ornithologiques              Kamer ) in zaak T- 1 31 /95 gegeven beschikking tussen
AVES ASBL tegen Het Waalse Gewest, in aanwezigheid van                    Progoulis en de Commissie (JurAmbt . 1995 , blz . 11-907 ),
Fédération royale ornithologique beige ASBL, betreffende                  strekkende tot vernietiging van deze beschikking, andere
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike             partij bij de procedure : Commissie van de Europese
 len 5 , 9 en 18 van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van                 Gemeenschappen ( gemachtigde : A.M. Alves Vieira , bijge
2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand ( PB nr .                staan door B. Wagenbaur ), heeft het Hof ( Vierde Kamer ),
 L 103 van 25 . 4 . 1979 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Derde Kamer ),      samengesteld als volgt: J.L. Murray, kamerpresident ( rap
 samengesteld als volgt : J.C. Moitinho de Almeida , kamer               porteur ); C.N. Kakouris en H. Ragnemalm , rechters;
 president; C. Gulmann ( rapporteur ) en J.-P . Puissochet,                advocaat-generaal : C.O. Lenz; griffier : R. Grass, op 12 de
 rechters; advocaat-generaal : N. Fennelly ; griffier : H. von            cember 1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum
 Holstein , adjunct-griffier, op 12 december 1996 een arrest               luidt als volgt :
 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           1 . De hogere voorziening wordt afgewezen op grond van
  1 . Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979                          kennelijke niet-ontvankelijkheid.
      inzake het behoud van de vogelstand, inzonderheid
      artikel 9 , lid l , onder c), ervan , moet aldus worden              2 . Requirant wordt verwezen in de kosten van deze
      uitgelegd, dat een Lid-Staat geen degressieve en in de tijd                procedure.
      beperkte machtiging kan geven voor het vangen van
      vogels van bepaalde beschermde soorten teneinde de
                                                                           ( 1 ) PB nr . C 108 van 13 . 4 . 1996 .
      liefhebbers in staat te stellen hun volières te bevoorra
      den, terwijl de kweek en voortplanting in gevangen
      schap van vogels van deze soorten mogelijk zijn , maar
      nog niet op grote schaal, omdat veel liefhebbers hun
      installaties en gewoonten zouden moeten wijzigen .
 2 . De nationale autoriteiten zijn krachtens Richtlijn 79/                Hogere voorziening, op 17 september 1996 ingesteld door
      409/EEG , inzonderheid artikel 9 , lid 1 , onder c), ervan ,         G. Bernardi tegen het arrest, op 11 juli 1996 in zaak
      bevoegd de vangst van vogels van beschermde soorten                  T-146/95 tussen Europees Parlement en G. Bernardi
      toe te staan ter voorkoming, bij het kweken van vogels               gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
      voor ontspanningsdoeleinden , van de nadelen van                                      Gemeenschappen ( Derde Kamer )
      inteelt die door te veel endogene kruisingen ontstaan , op
      voorwaarde dat er geen andere bevredigende oplossing                                         ( Zaak C-303/96 P )
      is, met dien verstande, dat het aantal exemplaren dat                                               97/C 40/ 13 )
      mag worden gevangen , moet ivorden vastgesteld op een
      aantal dat objectief nodig blijkt te zijn om deze nadelen
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      te verhelpen , waarbij in ieder geval het in deze bepalin
                                                                            op 17 september 1996 hogere voorziening ingesteld door
      gen bedoelde maximum van „ kleine hoeveelheden " in
      acht moet worden genomen .
                                                                            G. Bernardi, vertegenwoordigd door G. Lattanzi , advocaat
                                                                            te Massa-Carrara ( Italië ), domicilie gekozen hebbende te
                                                                            Luxemburg, Rue Godchaux 33 , tegen het arrest, op 11 juli
  (') PB nr . C : 64 van 2 . 3 . 1996 .                                     1996 in zaak T-146/95 tussen Europees Parlement en
                                                                            G. Bernardi gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                            de Europese Gemeenschappen ( Derde Kamer ).


title: Zaak T-863/16: Beroep ingesteld op 5 december 2016 — Le Pen/Parlement

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/48

         Beroep ingesteld op 5 december 2016 — Le Pen/Parlement
   (Zaak T-863/16)
   (2017/C 038/64)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jean-Marie Le Pen (Saint-Cloud, Frankrijk) (vertegenwoordigers: M. Ceccaldi en J.-P. Le Moigne, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de quaestoren van het Europees Parlement van 4 oktober 2016 nietig te verklaren voor zover daarbij slechts het besluit wordt gehandhaafd om van Jean-Marie Le Pen het bedrag van 320 026,23 EUR terug te vorderen;

               —

               het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 29 januari 2016 nietig te verklaren;

               —

               debetnota nr. 2016-195 van 4 februari 2016 nietig te verklaren;

               —

               het Europees Parlement te verwijzen in alle kosten van de procedure, en

               —

               het Europees Parlement te veroordelen Jean-Marie Le Pen 50 000,00 EUR te betalen als vergoeding van invorderbare kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, betreffende gebreken die leiden tot de formele onwettigheid van de bestreden handelingen. Dit middel valt uiteen in drie onderdelen.

                           —

                           Eerste onderdeel: het Bureau van het Europees Parlement, en niet de secretaris-generaal of de quaestoren, is bevoegd voor financiële besluiten die de politieke partijen, en derhalve de leden, aanbelangen.

                           —

                           Tweede onderdeel: het Bureau van het Europees Parlement kan de aard en de reikwijdte van zijn bevoegdheid niet wijzigen. De secretaris-generaal kan geen enkele wettige volmacht van de voorzitter van het Bureau van het Parlement aantonen, die hem de bevoegdheid gaf het besluit van 29 januari 2016 inzake het afwikkelen van financiële vraagstukken betreffende een lid vast te stellen en mee te delen. Van hun kant waren de quaestoren niet bevoegd om het besluit van 4 oktober 2016 te nemen, aangezien de kwestie bij hen is aangebracht bij een „besluit” van een bestuurlijke autoriteit die zelf onbevoegd was, namelijk de secretaris-generaal van het Europees Parlement.

                           —

                           Derde onderdeel: het besluit van de quaestoren van het Europees Parlement is niet met redenen omkleed.

               2.

               Tweede middel, betreffende gebreken die leiden tot de materiële onwettigheid van de bestreden handelingen. Dit middel valt uiteen in acht onderdelen.

                           —

                           Eerste onderdeel: het besluit van de quaestoren strekt er niet toe vast te stellen dat de uitgekeerde bedragen onverschuldigd zijn betaald. Dat besluit is bijgevolg een gedeeltelijk besluit, dat slechts betrekking heeft op de terugvordering van die bedragen. Er is thans geen besluit meer waarbij wordt vastgesteld dat de betrokken bedragen daadwerkelijk onverschuldigd zijn betaald aan verzoeker. Daarmee zijn het besluit van de secretaris-generaal en het besluit waarbij terugvordering van die bedragen wordt gelast, ingetrokken.

                           —

                           Tweede onderdeel: de bestreden handelingen doen blijken van een kennelijk onjuiste beoordeling.

                           —

                           Derde onderdeel: het evenredigheidsbeginsel is geschonden.

                           —

                           Vierde onderdeel, betreffende de bewijslast. Het staat niet aan verzoeker het bewijs te leveren dat de medewerker in kwestie daadwerkelijk voor hem werkte en dat zijn werkzaamheden noodzakelijk waren en rechtstreeks verband hielden met de uitoefening van verzoekers parlementair mandaat.

                           —

                           Vijfde onderdeel: de bestreden handelingen tasten de politieke rechten van lokale medewerkers aan.

                           —

                           Zesde onderdeel: de bestreden handelingen doen blijken van misbruik van bevoegdheid en van procedure.

                           —

                           Zevende onderdeel: de bestreden handelingen zijn discriminatoir. De bestreden besluiten zijn er bovendien enkel op gericht de politieke activiteit van verzoeker te schaden.

                           —

                           Achtste onderdeel: verzoekers onafhankelijkheid als Europarlementariër wordt ondermijnd.


title: Verzoek om een prejudiciële beslissing bij beschikking van het Tribunal Superior de Justicia de Madrid, Sala de lo Contentioso-Administrativo, Sección Primera, van 3 juli 1996, in het geding tussen Solred SA en Administración General del Estado (Zaak C-347/96)

text:
7 . 12 . 96             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 370/7
Middelen en voornaamste argumenten                                       2 . Gebiedt althans het tot het Gemeenschapsrecht beho
                                                                               rende beginsel van een Gemeenschapsconforme (con
                                                                               form het Gemeenschapsrecht) uitlegging van het natio
Volgens artikel 189, derde alinea , EG-Verdrag is een richt                   nale recht, om nationale bepalingen inzake de gelijke
lijn ten aanzien van het te bereiken resultaat verbindend                      behandeling bij uitkeringen krachtens bedrijfspensioen
voor elke Lid-Staat waarvoor zij is bestemd . Hieruit volgt,                   regelingen in overeenstemming met de eisen en grenzen
dat elke Lid-Staat verplicht is, het door de richtlijn beoogde                  ( verbod van terugwerkende kracht ) van het Gemeen
resultaat vóór het verstrijken van de omzettingstermijn te                     schapsrecht uit te leggen en toe te passen ?
verwezenlijken, dat wil zeggen de richtlijn aldus in natio
naal recht om te zetten dat zij ten volle effect sorteert. De
Bondsrepubliek Duitsland is deze verplichting tot volledige
omzetting niet binnen de in artikel 34 , lid 1 , van de richtlijn
gestelde termijn ( 14 juni 1994 ) nagekomen .
                                                                         Verzoek van Rechtbank van eerste aanleg te Brussel van
(!) PB nr. L 199 van 9 . 8 . 1993 , blz . 1 .                            11 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het ge
                                                                         ding tussen Belgisch Interventie- en Restitutiebureau en NV
                                                                                Prolacto
                                                                                ( Zaak C-346/96 )
                                                                                ( 96/C 370/ 17)
Verzoek van het Landesarbeitsgericht Niedersachsen — 3e
Kamer — van 10 februari 1995 om een prejudiciële beslis
sing in het geding tussen Landeshauptstadt Hannover en A.                De Rechtbank van eerste aanleg te Brussel heeft bij beschik
                                  Sattler                                king van 11 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van het
                                                                         Hof van Justitie op 21 oktober 1996 , in het geding tussen
                          ( Zaak C-345/96 )
                                                                         Belgisch Interventie- en Restitutiebureau en NV Prolacto,
                             ( 96/C 370/ 16 )                            het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
                                                                         zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                         vraag :
Het Landesarbeitsgericht Niedersachsen — 3e Kamer —
heeft bij beschikking van 10 februari 1995 , ingekomen ter               Kan een rechtspersoon, in het kader van een offerte, strek
griffie van het Hof van Justitie op 18 oktober 1996, in het              kende tot levering van magere-melkpoeder in het kader van
geding tussen Landeshauptstadt Hannover en A. Sattler, het               voedselhulp, gebaseerd op de Verordeningen ( EEG ) nr. 345/
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                 87 ( ! ) en ( EEG ) nr. 1358/87 ( 2 ) van de Commissie van res
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                pectievelijk 3 februari 1987 en 15 mei 1987, en de hiermee
                                                                         gepaard gaande inschrijvingswaarborgen verstrekt conform
1 . a ) Verlangt het Gemeenschapsrecht een toepassings- of               artikel 12 van Verordening ( EEG ) nr. 1354/83 ( 3 ) van de
           geldingsvoorrang ( krachtens artikel 5 , tweede ali          Commissie van 17 mei 1983 , die nadien zijn verplichtingen
           nea, en artikel 189 EG-Verdrag ) ten opzichte van             niet nakwam en de levering niet uitvoerde, nog worden aan
           nationale bepalingen van de Lid-Staten, die bij een           gesproken door het Belgisch Interventie- en Restitutiebu
           samenloop van rechten eveneens tot staving van de             reau, tot betaling van een schadevergoeding op grond van
           vordering tot gelijke behandeling bij bedrijfspensi          artikel 25 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 1354/83 ver
           oenregelingen kunnen of zullen worden toegepast               noemd nadat alle inschrijvingswaarborgen werden verbeurd
                                                                         verklaard ten voordele van vermeld bureau ?
           op dezelfde casuspositie, zoals bij voorbeeld in
           Duitsland — in het algemeen — het arbeidsrechtelij
           ke beginsel van gelijke behandeling of — in het bij          (!) PB nr. L 34 van 5 . 2 . 1987, blz . 8 .
           zonder — § 2 , lid 1 , van het Beschaftigungsförder          ( 2 ) PB nr. L 131 van 20 . 5 . 1987, blz . 1 .
           ungsgesetz 1985 ?                                             ( 3 ) PB nr. L 142 van 1 . 6 . 1983 , blz . 1 .
      b ) Geldt de voorrang van het Gemeenschapsrecht in
           een dergelijk geval van collisie, waarin het Gemeen
           schapsrecht uitkeringen krachtens bedrijfspensioen
           regelingen enkel toekent, indien en voor zover zij            Verzoek om een prejudiciële beslissing bij beschikking van
           kunnen worden toegerekend aan tijdvakken van ar              het Tribunal Superior de Justicia de Madrid, Sala de lo Con
           beid na 17 mei 1990, terwijl de nationale bepalin            tentioso-Administrativo, Sección Primera, van 3 juli 1996,
           gen dezelfde casuspositie in zoverre anders regelen,          in het geding tussen Solred SA en Administración General
           dat zij een terugwerkende kracht niet uitsluiten, al                                            del Estado
           gemeen ?
                                                                                ( Zaak C-347/96 )
      c ) Bestaat een dergelijke voorrang enkel, indien de                                               ( 96/C 370/ 18 )
           naast de sociale doelstelling nagestreefde economi
           sche doelstelling van artikel 119 EG-Verdrag — het
           creëren van gelijke mededingingsvoorwaarden —                 Het Tribunal Superior de Justicia de Madrid, Sala de lo
           concreet aan de orde is ?                                     Contentioso-Administrativo, Sección Primera, heeft bij be
 ---pagebreak--- Nr. C 370/8           I NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7 . 12.96
schikking van 3 juli 1996, ingekomen ter griffie van het Hof            A. Pozzoli en D. Calfa, het Hof van Justitie van de Europese
van Justitie op 21 oktober 1996 , in het geding tussen Solred           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
SA en Administración General del Estado, het Hof van Jus               over de navolgende vragen :
titie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de volgende vragen :
                                                                        1 . Is een bepaling van nationaal recht verenigbaar met de
                                                                            in de rechtsoverwegingen genoemde bepalingen van het
                                                                            Gemeenschapsrecht en inzonderheid met de artikelen 8 ,
1 . Moet Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli                       leden 1 en 2, 8 A, lid 1 , 48 , 52 en 59 EEG-Verdrag en de
     1969 ( nadien gewijzigd bij de Richtlijnen 73/79/EEG en                in diezelfde rechtsoverwegingen genoemde relevante
     73/80/EEG van 9 april 1973 , 74/553/EEG van 7 novem                   richtlijnen , of met andere daarmee samenhangende, het
     ber 1974, en 85/303/EEG van 10 juni 1985 ), in het bij                vrije verkeer van personen en diensten betreffende bepa
     zonder de artikelen 4, lid 1 , onder a ), 5 , lid 1 , onder a ),       lingen van het Gemeenschapsrecht, alsook met het uit
     7 en 10, onder a ), aldus worden uitgelegd, dat zij zich               artikel 7 van het Verdrag voortvloeiende gelijkheidsbe
     ertegen verzet, dat indien de wettelijke regeling van een              ginsel , wanneer zij — behoudens indien er gewichtige
     Lid-Staat een belasting op de oprichting van een naam                 redenen , met name van familiale aard, voorhanden zijn
     loze vennootschap heft tegen een tarief van 1% , dat                   — de nationale rechter verplicht de levenslange uitzet
     wordt toegepast over de nominale waarde van het ven                   ting van een onderdaan van een andere Lid-Staat van de
     nootschappelijk kapitaal, ook wanneer dit nog niet is                  Europese Gemeenschap te gelasten, om redenen van
     volgestort, later een belasting tegen een tarief van 0,5%              openbare orde en veiligheid die worden gerechtvaardigd
     kan worden geheven op de inbreng van het gedeelte van                  door het enkele feit dat de onderdaan van de andere
     het kapitaal dat nog niet was gestort ?                                Lid-Staat in het land van ontvangst, waar hij zich op
                                                                            rechtmatige wijze bevond als persoon te wiens behoeve
                                                                            toeristische diensten worden verricht, misdrijven , name
                                                                            lijk bezit van verdovende middelen , uitsluitend voor ei
                                                                            gen gebruik, en gebruik van verdovende middelen, heeft
2 . Geldt de in artikel 10 van Richtlijn 69/335/EEG neerge                 gepleegd, wanneer die uitzetting tot gevolg heeft, dat de
     legde beperking eveneens indien de tweede belasting                    dader — behoudens indien, na een periode van drie jaar,
     niet specifiek wordt geheven op de inbreng van kapi                   bij discretionair besluit van de minister van Justitie zijn
     taal, maar op de akte waarbij deze inbreng wordt gefor                terugkeer wordt toegestaan — in de wettelijke onmoge
     maliseerd, wanneer het verlijden van de desbetreffende                 lijkheid verkeert om naar het land terug te keren, ten
     akte volgens de nationale wettelijke regeling inzake ven              einde de in die bepalingen van Gemeenschapsrecht be
     nootschappen verplicht is en het tarief van 0,5% wordt                 doelde werkzaamheden te verrichten, en wanneer voor
     toegepast over het bedrag van de in de akte vermelde in               de dader — onderdaan van de Lid-Staat van ontvangst
     breng ?                                                                is voorzien in dezelfde gevangenisstraf, maar niet ge
                                                                            paard met een vergelijkbare maatregel, zoals een ver
                                                                            blijfsbeperking, die hem alleen wordt opgelegd wanneer
                                                                            hij wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van meer
                                                                            dan vijf jaar, zoals die met name op handel in verdo
3 . In hoeverre heeft Richtlijn 69/335/EEG ( en de latere                   vende middelen staat, en dan nog enkel facultatief?
     wijzigingen ) rechtstreekse werking en is zij van invloed
     en heeft zij , in voorkomend geval, voorrang boven de
     nationale wettelijke bepalingen wanneer het niet moge
     lijk blijkt deze bepalingen in overeenstemming met de              2 . Ingeval de uitzetting van een onderdaan van een andere
     richtlijn uit te leggen ?                                              Lid-Staat uit de Lid-Staat van ontvangst, op grond van
                                                                            een dergelijke nationale bepaling ( zie boven, vraag 1 ),
                                                                            die in verband met de uitzetting aan de rechtbank geen
                                                                            andere discretionaire bevoegdheid laat, dan het vaststel
                                                                            len van gewichtige redenen, met name van familiale
                                                                            aard, die het verblijf in het land van ontvangst recht
                                                                            vaardigen, in beginsel verenigbaar is met voornoemde
                                                                            bepalingen van Gemeenschapsrecht, kan een dergelijke
Verzoek van het Griekse Hof van Cassatie van 25 juni 1996                   maatregel dan worden beschouwd als strijdig met het
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Pozzo               communautaire evenredigheidsbeginsel, dat wil zeggen,
                             li en D. Calfa                                 is hij onevenredig met de ernst van zijn ( in vraag 1 ) ge
                                                                            noemde daden, gelet op het feit, dat die volgens de na
                         ( Zaak C-348/96 )                                  tionale wet het karakter van misdrijven dragen en wor
                                                                            den bestraft zoals in de rechtsoverwegingen uiteengezet,
                            ( 96/C 370/ 19 )
                                                                            en dat anderzijds de door de nationale rechter gelaste
                                                                            uitzetting levenslang is, met een facultatieve bevoegd
                                                                            heid van de minister van Justitie om na het verstrijken
                                                                            van drie jaar de terugkeer van de uitgezette dader naar
                                                                            het land van ontvangst toe te staan ?
Het Griekse Hof van Cassatie ( zesde strafkamer ) heeft bij
 beschikking van 25 juni 1996, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 21 oktober 1996 , in het geding tussen


title: Beroep, op 22 februari 1995 ingesteld door British Cement Association tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-54/95)

text:
Nr. C 119/18       \~NL \              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13 . 5 . 95
Rugby Group plc, vertegenwoordigd door L. M. Alegi en                 Verzoekster werd niet in de gelegenheid gesteld, haar
J. Bourgeois, domicile gekozen hebbende te Luxemburg ten              standpunt kenbaar te maken over hetgeen haar door de
kantore van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, Rue                    Commissie werd verweten .
Goethe 11 .
                                                                      De Commissie stelde verzoekster niet in de gelegenheid,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   commentaar te leveren op cruciale punten van haar
                                                                      analyse van economische kwesties.
— nietig te verklaren de artikelen 1 , 2, 4, 8 en 9 van
    Beschikking 94/815/EG van de Commissie van 30 no                 Het nationale gedeelte van de mededeling van de punten
    vember 1994 inzake een procedure op grond van                     van bezwaar werd ten onrechte losgekoppeld van het
    artikel 85 van het EG-Verdrag (Zaak IV/33.126 en                  internationale gedeelte, waardoor verzoekster in haar
    IV/33.322 — Cement), voor zover deze betrekking                   verdediging is belemmerd.
    hebben op verzoekster;
                                                                      De in de mededeling van de punten van bezwaar tegen
— subsidiair, artikel 9 van de beschikking te wijzigen in die         verzoekster ingebrachte bezwaren werden door de
    zin, dat de daarin aan verzoekster opgelegde geldboete            Commissie niet naar behoren geïndividualiseerd en
    wordt ingetrokken of aanzienlijk wordt verlaagd;                  geïndentificeerd, en verzoeksters individuele deelneming
— de Commissie te verwijzen in alle kosten die aan                    aan de beweerde inbreuken blijkt niet uit de beschik
    verzoekster zijn opgekomen.                                       king.
Middelen en voornaamste argumenten                                    In het op de geldboeten betrekking hebbende gedeelte
                                                                      van de beschikking wordt verzoekster verantwoordelijk
Het door verzoekster ingestelde beroep berust op de                   gehouden voor bepaalde met bilaterale betrekkingen
volgende gronden:                                                     verband houdende gedragingen, terwijl dergelijke
                                                                      beschuldigingen in de mededeling van de punten van
1 . Schending door de Commissie van artikel 85 van het                bezwaar niet voorkwamen.
    EG-Verdrag en van regelingen tot uitvoering van die
    bepaling                                                         Verzoekster werd de inzage geweigerd van duidelijk
    Wat     verzoeksters  verantwoordelijkheid      voor   de         ontlastend materiaal betreffende de voorgestelde Bel
    beweerde Cembureau-overeenkomst en wat de twee                   gisch/Nederlandse pariteitspuntenmethode.
    scheepsladingen betreft, heeft de Commissie de feiten op
    onjuiste wijze beoordeeld:                                    4. Intrekking of verlaging van de geldboete
    — door te trachten aansprakelijkheid voor indirecte              Verzoekster vordert subsidiair, dat de haar opgelegde
        deelneming uit te breiden tot „ schuld door lidmaat         geldboete wordt ingetrokken of aanzienlijk wordt ver
        schap ";                                                     laagd.
    — door te concluderen, dat de verscheidene gestelde
        inbreuken „één enkele en continue overeenkomst"
        vormen, en
    — door niet naar behoren rekening te houden met de
        duur van de door haar gestelde individuele deelne       Beroep, op 22 februari 1995 ingesteld door British Cement
        ming van verzoekster.                                    Association tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
2. Gebrekkige motivering van de beschikking                                             ( Zaak T-54/95 )
                                                                                ( 95/C 119/40
3 . Schending van wezenlijke vormvoorschriften
    De Commissie heeft voor verzoekster ontlastende docu                             (Procestaai: Engels)
    menten achtergehouden.
                                                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    De Commissie brengt in de beschikking tegen verzoek         schappen is op 22 februari 1995 beroep ingesteld tegen
    ster een document in stelling, dat tijdens de administra    Commissie van de Europese Gemeenschappen door British
    tieve procedure niet aan verzoekster is meegedeeld en        Cement Association, vertegenwoordigd door K. Parker,
    dat in de beschikking onvolledig wordt aangehaald.           R. Tudway en D. Rogers, domicilie gekozen hebbende te
    Wat de twee scheepsladingen betreft, werd de procedure       Luxemburg ten kantore van Arendt & Medernach, advo
    bij brief van de Commissie van 27 september 1993             caten aldaar, Postbus 39 .
    beëindigd, zodat de Commissie haar beschikking niet op
    dat incident mag baseren.                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    De in de mededeling van de punten van bezwaar geuite         — de beschikking van de Commissie van 30 november
    beschuldigingen waren onvoldoende nauwkeurig om de               1994 nietig te verklaren voor zover zij tot verzoekster is
    beweerde betrokkenheid van verzoekster bij de twee               gericht, en
    scheepsladingen te dekken, en stelden verzoekster niet in
    staat zich dienaangaande naar behoren te verdedigen.         — de Commissie in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 13 . 5 . 95            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 119/19
Middelen en voornaamste argumenten                                           fundamentele vrijheden: Volgens verzoekster is de door
                                                                             de Commissie op het gebied van het mededingingsrecht
Verzoekster betoogt, dat de haar verweten inbreuken op                       gevolgde procedure een procedure die tot de oplegging
artikel 85 op een inhoudelijke onjuiste beoordeling van de                   van sancties kan leiden. Die procedure zou derhalve
feiten berusten en dat de beschikking gebrekkig is wegens                    met dezelfde procedurele waarborgen moeten zijn
kennelijke dwaling.                                                          omkleed als een strafrechtelijke procedure, zoals ook in
                                                                             het administratieve recht van de onderscheiden Lid
Voorts, of subsidiair, betoogt verzoekster, dat de Commis                   Staten wordt erkend. Naar Gemeenschapsrecht is de
sie wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden:                           Commissie echter het orgaan dat zowel het onderzoek
                                                                             leidt als de uiteindelijke beslissing neemt. Zij is dus
— de beschikking is niet naar behoren met redenen                            bevoegd de in de procedure betrokken ondernemingen
    omkleed, en/of                                                           dwingende sancties op te leggen, zodat de gevolgde
                                                                             procedure niet objecief is, hetgeen een schending
— verzoekster is niet naar behoren in de gelegenheid                         oplevert van artikel 6 van genoemd verdrag.
    gesteld, haar opmerkingen kenbaar te maken, voor
    zover sommige in de beschikking vastgestelde inbreuken             II. Schending van de rechten van de verdediging: Verzoek
    niet waren vermeld in de mededeling van de punten van                    ster stelt, dat tijdens de administratieve procedure haar
     bezwaar, waarvan verzoekster in de administratieve                      rechten zijn geschonden, voor zover
    procedure in kennis is gesteld.                                          1 , zij geen toegang heeft gehad tot het volledige
                                                                                dossier;
                                                                             2 , de tegen haar in aanmerking genomen punten van
                                                                                bezwaar niet naar behoren zijn gepreciseerd;
                                                                             3 , de beschikking nieuwe bezwaarpunten bevat5 die
Beroep, op 22 februari 1995 ingesteld door Asland SA tegen                        afwijken van die welke in de mededeling van de
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                                  punten van bezwaar tegen verzoekster naar voren
                         ( Zaak T-55/95 )                                         zijn gebracht.
                           ( 95/C 119/41 )                            III. Ontoereikende motivering van de beschikking: Ver
                                                                             zoekster voert aan, dat de feitelijke en juridische
                      (Procestaai: Spaans)                                   overwegingen waarop de beschikking is gebaseerd,
                                                                             door de Commissie niet op duidelijke en coherente
                                                                             wijze naar voren zijn gebracht, zodat noch zijzelf noch
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                    het Gerecht in staat is, de elementen waaruit de
schappen is op 22 februari 1995 beroep ingesteld tegen                       redenering van de Commissie is opgebouwd, te ken
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Asland                         nen .
SA, gevestigd te Barcelona, vertegenwoordigd door A. Creus
Carreras, advocaat te Barcelona, A. Hierro Hernândez                  IV. Onjuiste toepassing van artikel 85 , lid 1 , van het
Mora, advocaat te Madrid, en X. Ruiz Calzado, advocaat te                    EG-Verdrag op verzoeksters gedragingen:
Barcelona, domicilie gekozen hebbende te Brussel bij het                      1 . Verzoekster is in de eerste plaats van mening, dat de
advocatenkantoor Cuatrecasas, Avenue d'Auderghem 78 .                             Commissie te haren aanzien de feiten niet op juiste
                                                                                wijze heeft vastgesteld, daar het verwijt, dat zij zou
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                               hebben deelgenomen aan de vermeende „ Cembu
                                                                                reau-overeenkomst", uitsluitend gebaseerd is op
— geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren beschikking ( 94)                    haar - aangetoonde - aanwezigheid op een bijeen
     3077 def. van de Commissie van 30 november 1994;                             komst die voorafging aan die waarop de „ Euro
                                                                                pean Task Force " werd opgericht, en op de
— subsidiair, voor het geval genoemde beschikking geheel                          ongefundeerde veronderstelling, dat zij ook wel zal
     of gedeeltelijk in stand zou blijven, de in artikel 9 ervan                  hebben deelgenomen aan de volgende bijeenkomst
     aan verzoekster opgelegde geldboete in te trekken,                           van dat forum.
     althans aanzienlijk te verlagen;                                      . 2. Verzoekster stelt in de tweede plaats, dat de
                                                                                juridische beoordelingen waartoe de Commissie op
— de Commissie in de proceskosten te verwijzen en te                              basis van dergelijke, niet bewezen feiten is geko
     veroordelen tot terugbetaling aan verzoekster van alle                       men, volledig ongegrond zijn, daar niet is aange
     kosten en interessen die op haar zijn gevallen in verband                    toond dat zij door het bijwonen van de in mei 1986
     met de financiering of de eventuele betaling, van de                         te Rome gehouden bijeenkomst inbreuk heeft ge
     geldboete of een deel daarvan.                                               maakt op artikel 85, lid 1 , van het EG-Verdrag.
                                                                       V. Subsidiair en met betrekking tot de aan haar opgelegde
Middelen en voornaamste argumenten                                           geldboete stelt verzoekster:
Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende                     1 . Ontoereikende motivering van de boete.
middelen aan:
                                                                              2. Onjuiste toepassing van artikel 15 , lid 2, van
                                                                                Verordening nr. 17 op verzoeksters gedragingen.
  I. Schending van artikel 6 van het Europees Verdrag tot
       bescherming van de rechten van de mens en de                           3 . Schending van het gelijkheidsbeginsel.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 maart 2003 in zaak T-237/01: Alcon Inc tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Nietigverklaringsprocedure — Woord BSS — Artikel 51 van verordening (EG) nr. 40/94 — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub d, van verordening nr. 40/94 — Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikelen 7, lid 3, en 51, lid 2, van verordening nr. 40/94")

text:
10.5.2003                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 112/31
A. Renck, advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen                 2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
(gemachtigden: F. López de Rego en J. F. Crespo Carrillo),                 3)     Verwijst de Commissie in de kosten.
betreffende een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer
van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 mei                  (1 ) PB C 331, van 24 november 2001.
2001 (zaak R 1086/2000-1), heeft het Gerecht (Tweede
kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamer-
president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
D. Christensen, administrateur, op 5 maart 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                                van 5 maart 2003
( 1) PB C 303 van 27.10.2001.
                                                                           in zaak T-237/01: Alcon Inc tegen Bureau voor harmonisa-
                                                                           tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                                modellen) (BHIM) ( 1)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                („Gemeenschapsmerk — Nietigverklaringsprocedure —
                                                                           Woord BSS — Artikel 51 van verordening (EG) nr. 40/94
                                                                           — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub d,
                        van 26 februari 2003                               van verordening nr. 40/94 — Onderscheidend vermogen
                                                                           verkregen door gebruik — Artikelen 7, lid 3, en 51, lid 2,
in zaak T-212/01: Arnaldo Lucaccioni tegen Commissie                                           van verordening nr. 40/94”)
              van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (2003/C 112/61)
(Ambtenaren — Verzekering ongevallen en beroepsziekten
— Verergering van letsels — Cumulatie van kapitaal en
vergoeding bedoeld in artikel 12 respectievelijk artikel 14                                           (Procestaal: Engels)
                     van gemeenschapsregeling)
                           (2003/C 112/60)
                                                                           In zaak T-237/01, Alcon Inc, voorheen Alcon Universal Ltd,
                           (Procestaal: Frans)                             gevestigd te Hünenberg (Zwitserland), vertegenwoordigd door
                                                                           M. H. Porter, solicitor, en C. Morcom, QC, domicilie gekozen
                                                                           hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie
                                                                           binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
In zaak T-212/01, Arnaldo Lucaccioni, voormalig ambtenaar                  (BHIM) (gemachtigde: S. Laitinen), tussenkomende partij voor
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-                    het Gerecht: Dr. Robert Winzer Pharma GmbH, gevestigd te
de te St-Leonard-on-Sea (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoor-               Olching (Duitsland), vertegenwoordigd door S. N. Schneller,
digd door J. R. Iturriagagoitia Bassas, advocaat, tegen Commis-            advocaat, betreffende een beroep tegen de beslissing van de
sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall               eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie
en J.-L. Fagnart), betreffende een beroep tot nietigverklaring             binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
van het besluit van de Commissie van 16 november 2000                      (BHIM) van 13 juli 2001 (zaak R 273/2000-1), heeft het
houdende onderbreking van de procedure van onderzoek van                   Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura
een verzoek om vaststelling van de verergering van verzoekers              Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters;
beroepsziekte, en weigering dit verzoek in te willigen, alsmede            griffier: J. Plingers, administrateur, op 5 maart 2003 een arrest
tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samen-             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
gesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, N. J. Forwood en
H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdad-
                                                                           1)     Verwerpt het beroep.
ministrateur, op 26 februari 2003 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                           2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
1)     Verklaart nietig het bij brief van 16 november 2000 aan
       verzoeker officieel meegedeelde besluit om de procedure van         (1 ) PB C 369 van 22.12.2001.
       artikel 22 van de gemeenschapsregeling te onderbreken en
       verzoekers verzoek om vaststelling van een verergering van zijn
       beroepsziekte niet in te willigen.


title: Zaak T-301/12: Beroep ingesteld op 10 juli 2012 — Laboratoires CTRS/Commissie

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/20

         Beroep ingesteld op 10 juli 2012 — Laboratoires CTRS/Commissie
   (Zaak T-301/12)
   2012/C 250/36
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratoires CTRS (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordigers: K. Bacon, barrister, M. Utges Manley en M. Barnden, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 25 mei 2012 waarbij een vergunning voor het in de handel brengen van „Orphacol — Cholzuur” wordt geweigerd, nietig verklaren;

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: de bestreden beschikking schendt zowel verordening (EU) nr. 182/2011 (1) als verordening (EG) nr. 726/2004 (2) aangezien de Commissie niet was gerechtigd de comitéprocedure te herbeginnen met een ontwerpbeschikking die wezenlijk dezelfde was als de reeds door het Permanent Comité en het Comité van Beroep afgewezen versie; zij was evenmin gemachtigd de bestreden beschikking vast te stellen.

               2)

               Tweede middel: in de bestreden beschikking is in elk geval blijk gegeven van een fundamentele onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van richtlijn 2001/83/EG (zoals gewijzigd) (3).

      (1)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55, blz. 13)

      (2)  Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (PB L 136, blz. 1)

      (3)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67)