title: Beroep, op 4 december 1998 ingesteld door Comune di Sassuolo tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-189/98)

text:
23.1.1999            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 20/33
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                   die zijn ervaring en kennis zou vermeerderen. De materieÈle
                                                                    schade is het gevolg van het ontbreken van een hogere
                                                                    bezoldiging sinds 1 april 1998, de datum waarop hij had
Ð het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van             moeten worden bevorderd.
    6 april 1998 om hem bij de bevorderingsronde 1998
    niet naar de rang A 5 te bevorderen, nietig te verkla-
    ren;
Ð het besluit van 9 oktober 1998 tot afwijzing van zijn
    op 6 mei 1998 onder nummer R/436/98 bij het secre-              Beroep, op 4 december 1998 ingesteld door Comune di
    tariaat-generaal ingeschreven klacht van 27 april 1998          Sassuolo tegen Commissie van de Europese Gemeen-
    tegen het bestreden besluit van 6 april 1998, nietig te                                   schappen
    verklaren;
                                                                                (Zaak T-189/98)
                                                                                (1999/C 20/59)
Ð verweerster te veroordelen om hem een ex aequo et
    bono op 250 000 BEF vastgestelde vergoeding voor
    materieÈle en morele schade te betalen, onder voor-                                 (Procestaal: Italiaans)
    behoud van vermeerdering of vermindering in de loop
    van het geding;
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 4 december 1998 beroep tegen
Ð verweerster hoe dan ook in de kosten te verwijzen.
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
                                                                    door Comune di Sassuolo, vertegenwoordigd door F. Dani,
                                                                    advocaat te Ferrara, domicilie gekozen hebbende te
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Luxemburg bij A. Schmitt, advocaat aldaar, rue des AubeÂ-
                                                                    pines 71.
Verzoeker heeft in de Europese overheidsdienst reeds ver-
schillende functies uitgeoefend (onder meer als lid van ver-
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
weersters juridische dienst, referendaris bij een rechter in
het Hof van Justitie en assistent van de directeur-generaal
van DG XXIV).
                                                                    Ð nietig te verklaren beschikking D(98) DG V.A.4 DC/
                                                                        MG/se/980511 van directoraat-generaal V van de
Tot staving van zijn vordering stelt hij:                               Europese Commissie van 12 mei 1998, die op
                                                                        5 oktober 1998 door het Ministero de Lavoro e della
                                                                        Previdenza Sociale van de Italiaanse Republiek aan de
Ð schending van het Ambtenarenstatuut, met name                         Amministrazione comunale di Sassuolo is meegedeeld;
    artikel 24, derde en vierde alinea, en artikel 45, lid 1;
                                                                    Ð verweerster in alle kosten te verwijzen.
Ð schending van algemene rechtsbeginselen, zoals het
    beginsel dat elke administratieve handeling op wettige
    gronden moet berusten, dat wil zeggen gronden die               Middelen en voornaamste argumenten
    relevant en niet juridisch of feitelijk onjuist zijn, en het
    beginsel dat een oplossing niet mag indruisen tegen
    een rechts- en billijkheidsregel;                               Verzoekster, een Italiaanse gemeente, komt op tegen de
                                                                    weigering om een uit het Europees Sociaal Fonds (pro-
                                                                    gramma Ariane) gefinancierd pilotproject betreffende
Ð schending van het evenredigheidsbeginsel, het beginsel            proeven met en ontwikkeling van arbeidsbemiddelingssys-
    van gelijke behandeling van ambtenaren en het ver-              temen te verlengen.
    trouwensbeginsel.
                                                                    Allereerst zij eraan herinnerd, dat volgens het tijdschema
Volgens verzoeker heeft het tot aanstelling bevoegd gezag           van het project de uiterste datum voor het bepalen van de
bij de vaststelling van de bestreden besluiten willekeurige         voor bijstand in aanmerking komende kosten, voor het
en onbillijke criteria gehanteerd, waardoor hem ernstige            afsluiten van de betalingen aan de uiteindelijke begunstig-
schade is berokkend.                                                den en voor de beslissing over de financiering respectieve-
                                                                    lijk 31 december 1996, 31 december 1997 en 30 april
                                                                    1998 zijn. Verder zij dienaangaande gepreciseerd, dat de
Verzoekers morele schade vloeit voort uit het feit dat hem          uitvoering van fase 4 van het project, ¹Beheer van de
een verdiende rang wordt ontzegd, ofschoon zijn mobiliteit          dienstº, die onder meer bestaat in het voor het publiek
was gemotiveerd door het vooruitzicht op een loopbaan               openen van de desk waar vraag en aanbod elkaar kunnen
 ---pagebreak--- C 20/34            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                23.1.1999
ontmoeten, enige vertraging heeft opgelopen wegens wer-          termijn was immers te wijten aan vertraging bij de werken
ken voor de herinrichting van de ruimte waar de dienst is        voor de herinrichting van de ruimte waar de dienst zou
gevestigd. Om die reden werd verzocht de termijn voor            worden gevestigd.
het gebruiksklaar maken van de dienst te verlengen tot
22 juni 1998. De weigering om die termijn te verlengen is        Verzoekster is het ook niet eens met de stelling, dat het
het voorwerp van de onderhavige zaak.                            verzoek tot verlenging vóór 31 december 1996 had moeten
                                                                 worden ingediend; op dat ogenblik kon nog niet precies
Volgens verzoekster berust die beschikking op een kenne-         worden uitgemaakt hoeveel vertraging er zou zijn. Met
lijk misbruik van bevoegdheid en ontbreekt bovendien             andere woorden, zolang de gemeente van oordeel was dat
elke motivering. Haars inziens is het onbegrijpelijk dat de      het project binnen de aanvankelijk genoemde termijn kon
Commissie niet heeft willen ingaan op het door de                worden voltooid, heeft zij haar activiteiten voortgezet, met
gemeente geformuleerde verzoek om verlenging, dat ziet           dien verstande dat zij van plan was de verlenging slechts
op een periode van anderhalve maand en voortvloeit uit           te vragen op het moment waarop duidelijk werd hoeveel
volstrekt onvoorzienbare feiten. De overschrijding van de        vertraging er zou zijn.


title: Zaak T-283/02: Beroep, op 23 september 2002 ingesteld door Gemeinschaftskernkraftwerk Neckar GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 289/30              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23.11.2002
Beroep, op 23 september 2002 ingesteld door Gemein-                    verwachting uiteindelijk niet heeft waargemaakt, heeft zij in
schaftskernkraftwerk Neckar GmbH tegen Commissie                       strijd gehandeld met het beginsel van de bescherming van
             van de Europese Gemeenschappen                            het gewekte vertrouwen. Bovendien heeft verweerster de
                                                                       mislukking van de onderhandelingen over het contract veroor-
                                                                       zaakt en daarmee in strijd gehandeld met de beginselen van
                        (Zaak T-283/02)                                behoorlijk bestuur. Doordat in strijd is gehandeld met deze
                                                                       beginselen is voor verzoekster schade ontstaan ter hoogte van
                        (2002/C 289/55)                                de vordering.
                        (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Beroep, op 10 september 2002 ingesteld door T. Dionys-
schappen is op 23 september 2002 beroep ingesteld tegen de                      sopoulou tegen Raad van de Europese Unie
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gemein-
schaftskernkraftwerk Neckar GmbH, gevestigd te Neckar-
westheim (Duitsland), vertegenwoordigd door S. Zickgraf,                                        (Zaak T-284/02)
advocaat.
                                                                                (2002/C 289/56)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                             (Procestaal: Frans)
—     verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoekster
      van 332 083,60 EUR, alsmede 5,25 % rente vanaf 12 juni
      2000 over 328 782,43 EUR en 5,25 % rente vanaf                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      21 augustus 2000 over 3 301,17 EUR;                              schappen is op 10 september 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                       Raad van de Europese Unie door T. Dionyssopoulou, woonach-
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                           tig te Brussel, vertegenwoordigd door J. A. Martin, advocaat.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                     —     nietig te verklaren het besluit van de Raad om verzoekster
                                                                             in de bevorderingsronde 2001 niet tot de rang C 2 te
                                                                             bevorderen;
Verzoekster heeft van september 1994 tot juli 1998 in het
kader van het Tacis-programma diensten verricht ten behoeve            —     de Raad te veroordelen, verzoekster een schadevergoeding
van de Oekraïense kerncentrale Saporoshje. Daartoe hadden                    ten bedrage van 300 000 EUR te betalen;
partijen direct agreements gesloten. Ter uitvoering van de
contracten had verzoekster verscheidene experts in dienst en           —     de Raad in de kosten te verwijzen.
had zij een projectmanager ingezet.
Volgens het verzoekschrift verleende de projectmanager, of-            Middelen en voornaamste argumenten
schoon verzoekster vanaf augustus 1998 contractueel niet
meer tot het inzetten van de projectmanager verplicht was,
van augustus 1998 tot december 1999 „on site assistance” aan           Verzoekster beroept zich op kennelijk onjuiste beoordeling
de kerncentrale Saporoshje. Ook de experts hebben hun werk             met het betoog, dat verweerder verzoeksters diensttijd in haar
voor de afzonderlijke projecten in Saporoshje voortgezet.              rang niet, zelfs niet subsidiair, in aanmerking heeft genomen.
Partijen hebben reeds vanaf april 1998 onderhandeld over de            Zij beroept zich bovendien op miskenning van artikel 5 van
afsluiting van een vierde contract, dat echter uiteindelijk niet       het Statuut op grond dat er een contradictie bestaat tussen
tot stand is gekomen.                                                  verzoeksters bekwaamheden en het behoud van haar rang.
                                                                       Volgens verzoekster heeft verweerder evenmin de besluiten
                                                                       van het paritair comité van 16 juli 1993 geëerbiedigd, door
Verzoekster stelt dat zij schade ter hoogte van de gevorderde          rekening te houden met de effectieve diensttijd van verzoekster
vergoeding heeft geleden door een buitencontractuele situatie,         en het aantal dagen afwezigheid wegens ziekte. Tenslotte
en dat verweerster ingevolge artikel 288, lid 2, EG verplicht is       schrijft het Statuut voor dat de ambtenaar wordt geëerbiedigd
deze schade te vergoeden. Verweerster heeft door haar toezeg-          en zo nodig wordt bijgestaan en zelfs dat zijn belangen worden
ging dat verzoekster een contract zou krijgen dan wel anders-          behartigd. In casu is verzoekster het slachtoffer van belaging
zins vergoeding zou ontvangen, bij verzoekster verwachtingen           waardoor haar loopbaan is geblokkeerd.
gewekt die haar ertoe hebben gebracht zonder contract
voor verweerster te gaan werken. Doordat verweerster deze


title: Zaak T-240/07: Beroep ingesteld op 4 juli 2007 — Heineken Nederland en Heineken/Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/43

         Beroep ingesteld op 4 juli 2007 — Heineken Nederland en Heineken/Commissie
   (Zaak T-240/07)
   (2007/C 211/81)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partijen: Heineken Nederland BV en Heineken NV (Vertegenwoordigers: T. Ottervanger, advocaat, M.A. de Jong, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partijen

               —

               Gehele dan wel gedeeltelijke nietigverklaring van de mede tot verzoeksters gerichte beschikking;

               —

               Vernietiging dan wel vermindering van de aan verzoeksters opgelegde boete;

               —

               Veroordeling van de Commissie in de kosten van deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters vechten de beschikking van de Commissie aan van 18 april 2007 betreffende een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak nr. COMP/B-2/37.766 — Nederlandse biermarkt) waarbij aan verzoeksters een boete werd opgelegd.
   Ter ondersteuning van hun verzoekschrift roepen verzoeksters vooreerst een aantal procedurele grieven in. Ten eerste beroepen verzoeksters zich op een schending van het beginsel van behoorlijk bestuur tijdens het onderzoek en van artikel 27 van Verordening 1/2003, doordat de Commissie geen toegang heeft verleend tot de verweerschriften van de andere ondernemingen. Ten tweede voeren verzoeksters aan dat de Commissie geen zorgvuldig en onpartijdig onderzoek heeft gevoerd. Ten derde roepen verzoeksters een schending in van het beginsel van vermoeden van onschuld door het optreden van de Commissaris voor mededinging. Ten vierde zou de Commissie de redelijke termijn hebben overschreden, waardoor de rechten van verdediging van verzoeksters zouden zijn geschonden.
   Verzoeksters roepen eveneens een schending in van artikel 81 EG. In dit verband voeren verzoeksters ten eerste een gebrekkige bewijsvoering aan, evenals een schending van het vermoeden van onschuld en van het motiveringsbeginsel. Ten tweede bestrijden verzoeksters dat er sprake is van overeenkomsten en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen. Ten derde voeren verzoeksters aan dat de Commissie de duur van de vermeende inbreuk onjuist heeft vastgesteld.
   Verzoeksters roepen bovendien een aantal grieven in ten aanzien van de vaststelling van het boetebedrag. Ten eerste roepen zij een schending in van artikel 23, lid 3, van Verordening 1/2003, een onjuiste toepassing van de boeterichtsnoeren, een schending van het gelijkheidsbeginsel, schending van het rechtszekerheidsbeginsel, schending van het evenredigheidsbeginsel en schending van het motiveringsvereiste. Volgens verzoeksters heeft de Commissie de ernst van de inbreuk onjuist vastgesteld, met name door een onjuiste vaststelling van de aard van de inbreuk, door de verwaarloosbare impact op de markt buiten beschouwing te laten en door een onjuiste beoordeling van de relevante geografische markt. De Commissie zou bovendien het uitgangsbedrag voor de boete, de vermenigvuldigingsfactor voor de afschrikwekkende werking en de duur onjuist hebben vastgesteld. Bovendien zou de Commissie onvoldoende rekening hebben gehouden met de verzachtende omstandigheden en heeft de ongepast lange duur van de administratieve procedure geleid tot een disproportioneel hoge boete, doordat intussen het beleid van de Commissie ten aanzien van de hoogte van de boetes werd verscherpt.
   Tenslotte voeren verzoeksters aan dat de door de Commissie toegepaste vermindering van het boetebedrag wegens de ongepast lange administratieve procedure disproportioneel laag is.


title: Zaak C-190/12: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny — Polen) — Emerging Markets Series of DFA Investment Trust Company/Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy (Prejudiciële verwijzing — Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van kapitaal — Artikelen 63 VWEU en 65 VWEU — Belasting op inkomsten van rechtspersonen — Verschil in behandeling tussen aan ingezeten en niet-ingezeten beleggingsfondsen uitgekeerde dividenden — Uitsluiting van belastingvrijstelling — Ongerechtvaardigde beperking)

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny — Polen) — Emerging Markets Series of DFA Investment Trust Company/Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
   (Zaak C-190/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 63 VWEU en 65 VWEU - Belasting op inkomsten van rechtspersonen - Verschil in behandeling tussen aan ingezeten en niet-ingezeten beleggingsfondsen uitgekeerde dividenden - Uitsluiting van belastingvrijstelling - Ongerechtvaardigde beperking))
   2014/C 175/05
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Wojewódzki Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Emerging Markets Series of DFA Investment Trust Company

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy (Polen) — Uitlegging van de artikelen 63 en 65 VWEU — Vrijheid van vestiging en vrij kapitaalverkeer — Belastingregeling die dividenduitkeringen aan beleggingsfondsen die in een lidstaat zijn gevestigd, vrijstelt van de vennootschapsbelasting, doch niet dividenduitkeringen aan fondsen die in een derde staat zijn gevestigd

      Dictum

               1)

               Artikel 63 VWEU inzake de vrijheid van kapitaalverkeer is van toepassing in een situatie als die in het hoofdgeding, waarin krachtens de wettelijke belastingregeling van een lidstaat dividenden die door in deze lidstaat gevestigde vennootschappen zijn uitgekeerd aan een in een derde land gevestigd beleggingsfonds, niet in aanmerking komen voor een belastingvrijstelling, anders dan in deze lidstaat gevestigde beleggingsfondsen.

               2)

               De artikelen 63 VWEU en 65 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een wettelijke belastingregeling van een lidstaat als die in het hoofdgeding, krachtens welke dividenden die in deze lidstaat gevestigde vennootschappen uitkeren aan een in een derde land gevestigd beleggingsfonds, niet in aanmerking kunnen komen voor een belastingvrijstelling, voor zover tussen deze lidstaat en het betrokken derde land een verdragsrechtelijke verplichting tot wederzijdse administratieve bijstand bestaat op grond waarvan de nationale belastingdienst de door het beleggingsfonds eventueel verstrekte gegevens kan controleren. Het is de taak van de verwijzende rechter om in het hoofdgeding te onderzoeken of de door dit samenwerkingskader ingevoerde regeling voor uitwisseling van gegevens daadwerkelijk de Poolse belastingdienst in staat stelt om in voorkomend geval de informatie die op het grondgebied van de Verenigde Staten van Amerika gevestigde beleggingsfondsen verstrekken betreffende de voorwaarden voor de oprichting en de uitoefening van hun activiteiten, te controleren teneinde vast te stellen dat zij actief zijn binnen een regelgevend kader dat gelijkwaardig is aan dat van de Unie.

      (1)  PB C 209 van 14.7.2012.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 6 juli 1998 in zaak T-286/97, A. Goldstein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep wegens nalaten - Geen verplichting tot handelen - Rechtens kennelijk ongegrond beroep)

text:
10.10.98             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 312/11
recht, gevestigd te Almada (Portugal), vertegenwoordigd                       BESCHIKKING VAN HET GERECHT
door M. Rodrigues, advocaat te Lissabon, Rua Torcato                                   VAN EERSTE AANLEG
JoseÁ Clavine 17-D, 1.o Esq., Pragal, Almada, tegen Com-                                    van 16 juli 1998
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
M. T. Figueira en K. Simonsson), betreffende een verzoek           in zaak T-274/97, Ca'Pasta Srl tegen Commissie van de
tot nietigverklaring van de beschikkingen C(96) 2554 en                            Europese Gemeenschappen (1)
C(96) 2555 van de Commissie van 9 december 1996 tot                (Verordening (EEG) nr. 4028/86 Ð Gemeenschappelijk
vermindering van twee bedragen van communautaire bij-              visserijbeleid Ð Communautaire financieÈle bijstand Ð
stand uit het Europees Sociaal Fonds, heeft het Gerecht            Procedure strekkende tot intrekking van de bijstand Ð
(Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, presi-               Beroep tot nietigverklaring Ð Niet-ontvankelijkheid)
dent; K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: B. Pas-
tor, hoofdadministrateur, op 16 juli 1998 een arrest gewe-                                    (98/C 312/30)
zen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
1. Verwerpt het beroep.
                                                                   In zaak T-274/97, Ca'Pasta Srl, vertegenwoordigd door P.
                                                                   Piva, advocaat te VenetieÈ, en G. Arendt, advocaat te
2. Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                   Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                   ten kantore van laatstgenoemde, Val Sainte-Croix 7, tegen
(1) PB C 166 van 31.5.1997.                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
                                                                   den: H. van Vliet en A. Dal Ferro), betreffende een beroep
                                                                   tot nietigverklaring van een besluit dat zou zijn vervat in
                                                                   een brief van de Commissie van 4 augustus 1997 aan ver-
                                                                   zoekster, heeft het Gerecht (Derde Kamer), samengesteld
                                                                   als volgt: V. Tiili, president; C. P. BrieÈt en A. Potocki, rech-
          BESCHIKKING VAN HET GERECHT                              ters; griffier: H. Jung, op 16 juli 1998 een beschikking
                  VAN EERSTE AANLEG                                gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                        van 7 juli 1998
                                                                   1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
in zaak T-178/97: A. Moncada tegen Commissie van de
                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   2. Verzoekster wordt verwezen in de kosten.
(Ambtenaren Ð Vervanging van hieÈrarchieke meerdere Ð
Beroep dat kennelijk niet-ontvankelijk en rechtens onge-
                                                                   (1) PB C 387 van 20.12.1997.
                           grond is)
                         (98/C 312/29)
                      (Procestaal: Frans)
In zaak T-178/97, A. Moncada, ambtenaar van de Com-                           BESCHIKKING VAN HET GERECHT
missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                                      VAN EERSTE AANLEG
Luxemburg, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Dema-                                       van 6 juli 1998
seure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie geko-
                                                                   in zaak T-286/97, A. Goldstein tegen Commissie van de
zen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SaÁrl,
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
Rue de Cessange 30, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en F.             (Beroep wegens nalaten Ð Geen verplichting tot handelen
Duvieusart-Clotuche), betreffende een beroep tot, ener-                      Ð Rechtens kennelijk ongegrond beroep)
zijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie
                                                                                (98/C 312/31)
van 12 augustus 1996 waarbij een collega in een lagere
rang dan verzoeker met de vervanging van zijn verhin-
derde hieÈrarchieke meerdere werd belast, en, anderzijds,                                 (Procestaal: Engels)
schadevergoeding, heeft het Gerecht (Eerste Kamer),
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president; R. M.            In zaak T-286/97, A. Goldstein, wonende te Londen, ver-
Moura-Ramos en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung,           tegenwoordigd door R. St John Murphy, solicitor, Kings
op 7 juli 1998 een beschikking gegeven waarvan het dic-            Bench Walk 3, Inner Temple, Londen, tegen Commissie
tum luidt als volgt:                                               van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal),
                                                                   betreffende een verzoek om vaststelling van het verzuim
1. Het beroep wordt verworpen.                                     van de Commissie, voorzover deze heeft nagelaten te
                                                                   beslissen over een klacht door verzoeker (IV/34.824 Ð
                                                                   Goldstein/GMC) ingevolge artikel 3, lid 2, van Verorde-
2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                    ning nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, eerste veror-
                                                                   dening voor de toepassing van de artikelen 85 en 86 van
(1) PB C 252 van 16.8.1997.                                        het Verdrag (PB 13 van 21. 2. 1962, blz. 204/62), inge-
                                                                   diend tegen bepaalde mededingingbeperkende praktijken,
                                                                   heeft het Gerecht (Derde Kamer), samengesteld als volgt:
 ---pagebreak--- C 312/12              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                10.10.98
V. Tiili, kamerpresident; C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters;     Prussen, advocaten aldaar, Place Winston Churchill 2,
griffier: H. Jung, op 6 juli 1998 een beschikking gegeven           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                 (gemachtigden: K. Leivo en R. Lyal), betreffende een
                                                                    beroep tot nietigverklaring van de artikelen 2 en 4 van
1. Het beroep wordt verworpen.                                      beschikking C(97) 3036 van de Commissie van 6 oktober
                                                                    1997 inzake een procedure op grond van artikel 11, lid 5,
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten.                           van Verordening nr. 17 van de Raad (IV/35.860 Ð Stalen
                                                                    buizen), heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld
(1) PB C 7 van 10.1.1998.                                           als volgt: P. Lindh, kamerpresident; K. Lenaerts en J. D.
                                                                    Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 24 juni 1998 een
                                                                    beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    1. Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk ver-
                                                                         klaard.
             BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
        VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 15 juli 1998                             2. Verzoekster wordt verwezen in de kosten.
in zaak T-286/97 R, A. Goldstein tegen Commissie van de             (1) PB C 55 van 20.2.1998.
                  Europese Gemeenschappen
                 (Afdoening zonder beslissing)
                        (98/C 312/32)
                     (Procestaal: Engels)
                                                                                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
In zaak T-286/97 R, A. Goldstein, wonende te Londen,                       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
vertegenwoordigd door R. St John Murphy, solicitor,
                                                                                van 7 juli 1998
Kings Bench Walk 3, Inner Temple, Londen, tegen Com-
missie van de Europese Gemeenschappen, betreffende een              in zaak T-65/98 R, Van den Bergh Foods Ltd tegen Com-
verzoek om voorlopige maatregelen in verband met de                             missie van de Europese Gemeenschappen
klacht die is ingediend door verzoeker (IV/34.824-Gold-             (Mededinging Ð Kort geding Ð Interventie Ð Vertrouwe-
stein/GMC) ingevolge artikel 3, lid 2, van Verordening                      lijkheid Ð Opschorting van tenuitvoerlegging)
nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, eerste verorde-
ning over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het                                     (98/C 312/34)
Verdrag (PB 13 van 21.2.1962, blz. 204/62), tegen
bepaalde mededingingbeperkende praktijken, heeft de pre-                                   (Procestaal: Engels)
sident van het Gerecht op 15 juli 1998 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                         In zaak T-65/98 R, Van den Bergh Foods Ltd, voorheen
                                                                    HB Ice Cream Ltd, vennootschap naar Iers recht, gevestigd
1. Op het verzoek in kort geding behoeft niet te worden
                                                                    te Dublin, vertegenwoordigd door M. Nicholson en M.
      beslist.
                                                                    Rowe, solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                    burg bij Elvinger, Hoss en Prussen, advocaten aldaar, Place
2. Verzoeker wordt verwezen in zijn eigen kosten.
                                                                    Winston Churchill 2, tegen Commissie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen (gemachtigden: B. Doherty en W. Wils),
                                                                    betreffende een verzoek om opschorting van de tenuitvoer-
                                                                    legging van de beschikking van de Commissie van 11 maart
                                                                    1998 inzake een procedure op grond van de artikelen 85
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                            en 86 van het EG-Verdrag (IV/34.073, IV/34.395 en IV/
                   VAN EERSTE AANLEG                                35.436 Ð Van den Bergh Foods Limited), heeft de presi-
                                                                    dent van het Gerecht op 7 juli 1998 een beschikking gege-
                      van 24 juni 1998                              ven waarvan het dictum luidt als volgt:
in zaak T-596/97, Dalmine SpA tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)                        1. Master Foods Ltd en Treats Frozen Confectionery Ltd
(Beroep tot nietigverklaring Ð Mededingingsrecht Ð                       worden toegelaten tot interventie in zaak T-65/98 R
Beschikking houdende verzoek om inlichtingen Ð Dwang-                    ter ondersteuning van de conclusies van verweerster.
sommen Ð Kennisgeving Ð Kennelijke niet-ontvankelijk-
                            heid)                                   2. De door Van den Bergh Foods Ltd ingediende verzoe-
                        (98/C 312/33)                                    ken om vertrouwelijke behandeling van bepaalde infor-
                                                                         matie in haar verzoek tot opschorting van de tenuit-
                     (Procestaal: Engels)                                voerlegging en in de beschikking van de Commissie
                                                                         van 11 maart 1998 inzake een procedure op grond
In zaak T-596/97, Dalmine SpA, gevestigd te Dalmine (Ita-                van de artikelen 85 en 86 van het EG-Verdrag (IV/
lieÈ), vertegenwoordigd door F. Arossa, advocaat te Milaan,              34.073, IV/34.395 en IV/35.436 Ð Van den Bergh
en R. Brandenburger, solicitor, domicilie gekozen heb-                   Foods Limited), worden voor de kortgedingprocedure
bende te Luxemburg ten kantore van Elvinger, Hoss &                      ingewilligd.


title: Zaak C-444/13: Beschikking van de president van het Hof van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Brașov — Roemenië) — Imre Solyom, Luiza Solyom/Direcţia Generală a Finanţelor Publice a Judeţului Brașov

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/34

         Beschikking van de president van het Hof van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Brașov — Roemenië) — Imre Solyom, Luiza Solyom/Direcţia Generală a Finanţelor Publice a Judeţului Brașov
   (Zaak C-444/13) (1)

   2014/C 175/44
   Procestaal: Roemeens
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: Zaak T-240/10: Arrest van het Gerecht van 13 december 2013 — Hongarije/Commissie ( „Harmonisatie van wetgevingen — Doelbewuste introductie van ggo’s in het milieu — Procedure voor vergunning voor in de handel brengen — Wetenschappelijke adviezen van EFSA — Comitologie — Regelgevingsprocedure — Schending van wezenlijke vormvoorschriften — Ambtshalve opgeworpen” )

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/16

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2013 — Hongarije/Commissie
   (Zaak T-240/10) (1)

   (Harmonisatie van wetgevingen - Doelbewuste introductie van ggo’s in het milieu - Procedure voor vergunning voor in de handel brengen - Wetenschappelijke adviezen van EFSA - Comitologie - Regelgevingsprocedure - Schending van wezenlijke vormvoorschriften - Ambtshalve opgeworpen)
   2014/C 39/26
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: Z. Fehér en K. Szíjjártó, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Sipos en L. Pignataro-Nolin, vervolgens A. Sipos en D. Bianchi, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en S. Menez, gemachtigden); Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Schiltz, vervolgens P. Frantzen en ten slotte L. Delvaux en D. Holderer, gemachtigden); Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: C. Pesendorfer en E. Riedl, gemachtigden); en Republiek Polen (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Szpunar, B. Majczyna en J. Sawicka, vervolgens B. Majczyna en J. Sawicka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2010/135/EU van de Commissie van 2 maart 2010 betreffende het in de handel brengen, overeenkomstig richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad, van een aardappelproduct (Solanum tuberosum L. lijn EH92-527-1), genetisch gemodificeerd met het oog op een groter gehalte aan amylopectine in het zetmeel (PB L 53, blz. 11), en van besluit 2010/136/EU van de Commissie van 2 maart 2010 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van diervoeders die zijn geproduceerd met de genetisch gemodificeerde aardappel EH92-527-1 (BPS-25271-9) en de onvoorziene of technisch niet te voorkomen aanwezigheid van die aardappel in levensmiddelen en andere diervoeders krachtens verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 53, blz. 15)

      Dictum

               1.

               Besluit 2010/135/EU van de Commissie van 2 maart 2010 betreffende het in de handel brengen, overeenkomstig richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad, van een aardappelproduct (Solanum tuberosum L. lijn EH92-527-1), genetisch gemodificeerd met het oog op een groter gehalte aan amylopectine in het zetmeel, en besluit 2010/136/EU van de Commissie van 2 maart 2010 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van diervoeders die zijn geproduceerd met de genetisch gemodificeerde aardappel EH92-527-1 (BPS-25271-9) en de onvoorziene of technisch niet te voorkomen aanwezigheid van die aardappel in levensmiddelen en andere diervoeders krachtens verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad, worden nietig verklaard.

               2.

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en die van Hongarije.

               3.

               De Franse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, de Republiek Oostenrijk en de Republiek Polen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010.


title: Zaak T-721/13: Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2014 — The Directv Group/BHIM — Bolloré (DIRECTV) ( „Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Intrekking van verzoek tot vervallenverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/19

         Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2014 — The Directv Group/BHIM — Bolloré (DIRECTV)
   (Zaak T-721/13) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Intrekking van verzoek tot vervallenverklaring - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 339/23
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Directv Group, Inc. (El Segundo, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: F. Valentin, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Bolloré (Ergué Gabéric, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Legrand, advocaat)
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 10 oktober 2013 (zaak R 1961/2912-2) betreffende een procedure tot vervallenverklaring tussen Bolloré en The Directv Group, Inc.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van verweerder en van de interveniërende partij.

      (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 12 juni 1997 in zaak C-266/95 (verzoek van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing): P. Merino García tegen Bundesanstalt für Arbeit (Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Personele werkingssfeer - Begrip werknemer - Gezinsbijslagen)

text:
Nr. C 228/4             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26 . 7. 97
2 . Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.                                  ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde Kamer)
(') PB nr. C 158 van 1 . 6 . 1996 .
                                                                                van 12 juni 1997
                                                                      in zaak C-266/95 (verzoek van het Bundessozialgericht
                                                                      om een prejudiciële beslissing ): P. Merino Garria tegen
                                                                                Bundesanstalt für Arbeit (')
                                                                      (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Ver
                                                                      ordening (EEG) nr. 1408/71 — Personele werkingssfeer —
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                Begrip werknemer — Gezinsbijslagen)
                          (Vijfde Kamer)                                                        ( 97/C 228/08 )
                         van 5 juni 1997
in zaak C-223/96: Commissie van de Europese Gemeen                                          (Procestaai: Duits)
             schappen tegen Franse Republiek ( ')
          (Niet-nakoming — Richtlijn 91/156/EEG)
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                           ( 97/C 228/07 )                                            de Jurisprudentie van het Hof)
                        (Procestaai: Frans)                           In zaak C-266/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                      krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van het Bundessozial
                                                                      gericht (Duitsland ), in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                      P. Merino Garcia en Bundesanstalt für Arbeit, om een pre
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in        judiciële beslissing over de uitlegging en de geldigheid van
                de Jurisprudentie van het Hof)                        bijlage I, punt I, sub C, van Verordening ( EEG ) nr. 1408/
                                                                      71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepas
                                                                      sing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en
In zaak C-223/96, Commissie van de Europese Gemeen                   zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen
schappen ( gemachtigden: M. Condou Durande, bijgestaan                de Gemeenschap verplaatsen, in de versie zoals gewijzigd
door J.-J. Evrard, advocaat ) tegen Franse Republiek                  en bijgewerkt bij Verordening ( EEG ) nr. 2001/83 van de
(gemachtigden: C. de Salins en R. Nadal ), betreffende een            Raad van 2 juni 1983 ( PB nr. L 230 van 22 . 8 . 1983 ,
verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek door               blz. 6 ), zoals gewijzigd bij Verordening ( EEG ) nr. 3427/89
niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te          van de Raad van 30 oktober 1989 ( PB nr. L 331 van
stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 91 /156/           16 . 11 . 1989, blz. 1 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer),
EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van                   samengesteld als volgt: G. F. Mancini (rapporteur), kamer
Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (PB nr. L 78            president, C. N. Kakouris, G. Hirsch, H. Ragnemalm en
van 26 . 3 . 1991 , blz. 32 ), of door die maatregelen niet           R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal : N. Fennelly;
mee te delen, de krachtens die richtlijn op haar rustende             griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 12 juni 1997
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde               een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de
Almeida, kamerpresident, L. Sevón ( rapporteur ), D. A. O.
Edward, P. Jann en M. Wathelet, rechters; advocaat-gene              Voor de betaling van gezinsbijslagen krachtens de Duitse
raal : P. Léger; griffier: R. Grass, op 5 juni 1997 een arrest        wettelijke regeling overeenkomstig artikel 73 van Verorde
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                           ning (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
                                                                      betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelin
                                                                      gen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun
1 . Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin           gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,
     gen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan             in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening
     Richtlijn 91 /156/EEG van de Raad van 18 maart 1991              (EEG) nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983, zoals
     tot wijziging van Richtlijn 75/442/EEG betreffende               gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3427/89 van de Raad
     afvalstoffen, is de Franse Republiek de krachtens                van 30 oktober 1989, moet het begrip werknemer aldus
     artikel 2, lid 1 , van die richtlijn op haar rustende ver       worden uitgelegd, dat het enkel betrekking heeft op werk
     plichtingen niet nagekomen.                                      nemers die beantwoorden aan de definitie welke voort
                                                                      vloeit uit de bepalingen van artikel 1 , sub a-ii, juncto die
                                                                      van bijlage I, punt I, sub C, van de verordening. Bij onder
2. De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.                   zoek van de prejudiciële vragen is overigens niet gebleken
                                                                      van feiten of omstandigheden die de geldigheid van deze
                                                                      bijlage kunnen aantasten. Evenwel moet artikel 48, lid 2,
(') PB nr. C 269 van 14 . 9 . 1996 .                                  van het Verdrag aldus worden uitgelegd, dat het zich ver
                                                                      zet tegen de toepassing van een nationale regeling die tot
                                                                      gevolg heeft dat een werknemer met kinderen die in een
                                                                      andere lidstaat wonen, geen gezinsbijslagen krijgt voor de
 ---pagebreak--- 26 . 7 . 97                                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 228/5
volle kalendermaanden van een onbezoldigd verlof van                         (EEG) nr. 1251 /70 van de Commissie van 29 juni
lange duur, terwijl werknemers met kinderen die in de                        1970 met betrekking tot het recht van werknemers om
betrokken staat wonen, wel recht daarop hebben.                             verblijf te houden op het grondgebied van een lidstaat
                                                                            na er een betrekking te hebben vervuld, en artikel 7
 (') PB nr. C 248 van 23 . 9 . 1993 .                                       van Richtlijn 75/34/EEG van de Raad van 17 december
                                                                             1974 betreffende het recht van onderdanen van een
                                                                            lidstaat op het grondgebied van een andere lidstaat
                                                                            verblijf te houden na er een werkzaamheid anders dan
                                                                            in loondienst te hebben uitgeoefend.
                                                                       2 . Ierland wordt verwezen in de kosten .
                   ARREST VAN HET HOF
                           ( Vijfde Kamer)                             O PBnr. C 197 van 6 . 7. 1996 .
                        van 12 juni 1997
in zaak C-151/96: Commissie van de Europese Gemeen
                   schappen tegen Ierland (')
 (Niet-nakoming — Registratie van andere dan vissersvaar                                 ARREST VAN HET HOF
          tuigen — Nationaliteitsvereiste voor eigenaar)                                       van 17 juni 1997
                            ( 97/C 228/09 )                            in de gevoegde zaken C-65/95 en C-l 11/95 ( verzoeken
                                                                       van de High Court of Justice, Queen 's Bench Division om
                       (Procestaai: Engels)                            een prejudiciële beslissing ): The Queen tegen Secretary of
                                                                       State for the Home Department, ex parte: Mann Singh
                                                                       Shingara ( C-65/95 ), en tussen The Queen en Secretary of
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in        State for the Home Department, ex parte: Abbas Radiom
                 de Jurisprudentie van het Hof)                                                  ( C-lll/95) (')
                                                                       ( Vrij verkeer van personen — Afwijkingen — Recht
In zaak C 151 /96 , Commissie van de Europese Gemeen                  van toelating — Beroepswegen — Artikelen 8 en 9 van
schappen ( gemachtigden: F. Benyon en X. Lewis ) tegen Ier                                 Richtlijn 64/221/EEG)
land (gemachtigden : M. A. Buckley ), betreffende een ver                                       ( 97/C 228/ 10 )
zoek om vast te stellen dat Ierland, door wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen te handhaven die het recht                                     (Procestaai: Engels)
om een vaartuig, niet zijnde een vissersvaartuig, in het
Ierse scheepsregister in te schrijven beperken tot vaartui             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
gen die geheel of gedeeltelijk in eigendom toebehoren aan                               de Jurisprudentie van het Hof)
de regering, een Minister of State, een Iers onderdaan of
een rechtspersoon naar Iers recht, de verplichtingen niet is           In de gevoegde zaken C-65/95 en C-lll /95 , betreffende
nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 6 ,                 verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag
48 , 52 en 58 EG-Verdrag, artikel 7 van Verordening                    van de High Court of Justice, Queen's Bench Divison ( Ver
( EEG ) nr. 1251/70 van de Commissie van 29 juni 1970                  enigd Koninkrijk ), in de aldaar aanhangige gedingen tus
met betrekking tot het recht van werknemers om verblijf                sen The Queen en Secretary of State for the Home Depart
te houden op het grondgebied van een lidstaat na er een                ment, ex parte : Mann Singh Shingara ( C-65/95 ), en tussen
betrekking te heben vervuld ( PB nr. L 142 van 30 . 6 .                The Queen en Secretary of State for the Home Depart
1970, blz . 24 ), en artikel 7 van Richtlijn 75/34/EEG van             ment, ex parte : Abbas Radiom ( C-lll /95 ), om een preju
de Raad van 17 december 1974 betreffende het recht van                 diciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 8 en 9
onderdanen van een lidstaat op het grondgebied van een                 van Richtlijn 64/221 /EEG van de Raad van 25 februari
andere lidstaat verblijf te houden na er een werkzaamheid              1964 voor de coördinatie van de voor vreemdelingen gel
anders dan in loondienst te hebben uitgeoefend ( PB nr.                dende bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing
L 14 van 20 . - 1 . 1975 , blz . 10 ), heeft het Hof ( Vijfde          en verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de
Kamer ), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de                     openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezond
Almeida, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P.              heid ( PB nr. 56 van 4 . 4 . 1964, blz . 850 ), heeft het Hof,
Jann ( rapporteur ) en M. Wathelet, rechters; advocaat                samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president,
generaal : C. O. Lenz; griffier: R. Grass, op 12 juni 1997             G. F. Mancini , J. L. Murray en L. Sevón ( rapporteur),
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 kamerpresidenten, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn, C.
                                                                       Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en
                                                                       M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo
1 . Door de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te            Colomer; griffier: R. Grass, op 17 juni 1997 een arrest
      handhaven die het recht om een vaartuig, niet zijnde            gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      een vissersvaartuig, in het Ierse scheepsregister in te
     schrijven, beperken tot vaartuigen die geheel of gedeel          1 . Artikel 8 van Richtlijn 64/221 /EEG van de Raad van
      telijk in eigendom toebehoren aan de regering, een                    25 februari 1964 voor de coördinatie van de voor
     Minister of State, een Iers onderdaan of een rechtsper                vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten
     soon naar Iers recht, is Ierland de verplichtingen niet                aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaar
     nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 6,                  digd zijn uit hoofde van de openbare orde, de open
     48, 52 en 58 EG-Verdrag, artikel 7 van Verordening                     bare veiligheid en de volksgezondheid, moet aldus


title: Zaak T-422/13: Beroep ingesteld op 14 augustus 2013 — CPME e.a./Raad

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/34

         Beroep ingesteld op 14 augustus 2013 — CPME e.a./Raad
   (Zaak T-422/13)
   2013/C 325/58
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Committee of Polyethylene Terephthalate (PET) Manufacturers in Europe (CPME) (Brussel, België); Artenius España, SL (El Prat del Llobregat, Spanje); Cepsa Quimica, SA (Madrid, Spanje); Equipolymers Srl (Milan, Italië); Indorama Ventures Poland sp. z o.o. (Włocławek, Polen); Lotte Chemical UK Ltd (Newcastle upon Tyne, Verenigd Koninkrijk); M&G Polimeri Italia SpA (Patrica, Italië); Novapet, SA (Zaragoza, Spanje); Ottana Polimeri Srl (Ottana, Italië); UAB Indorama Polymers Europe (Klaipėda, Litouwen); UAB Neo Group (Rimkai, Litouwen) en UAB Orion Global pet (Klaipėda) (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocaat, en J. Beck, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               uitvoeringsbesluit 2013/226/EU van de Raad (1) nietig te verklaren;

               —

               verweerder te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding aan verzoeksters, en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 20, leden 4 en 5, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad (2) (hierna: „antidumpingbasisverordening”) en van de rechten van verdediging van verzoeksters, aangezien de Raad verzoeksters niet heeft meegedeeld welke feiten en overwegingen aan de vaststelling van het bestreden besluit ten grondslag liggen, en hun geen redelijke termijn heeft verleend om hun opmerkingen te maken.

               2.

               Tweede middel: de Raad heeft bij de vaststelling van het bestreden besluit de feiten kennelijk onjuist beoordeeld en de artikelen 11, lid 2, en 2, lid 1, van de antidumpingbasisverordening geschonden, met name door in de punten 17 en 23 van de considerans van het bestreden besluit vast te stellen dat het onwaarschijnlijk is dat zich opnieuw materiële schade zal voordoen indien de maatregelen komen te vervallen, en dat het duidelijk niet in het voordeel van de Europese Unie is om de maatregelen te verlengen.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft zijn zorgvuldigheidsplicht en het beginsel van behoorlijk bestuur kennelijke en ernstig geschonden, aangezien hij verzoeksters niet heeft meegedeeld welke feiten en overwegingen aan de vaststelling van het bestreden besluit ten grondslag liggen.

               4.

               Vierde middel, aangevoerd ter ondersteuning van de vordering tot schadevergoeding: de Raad heeft onrechtmatig gehandeld door het bestreden besluit vast te stellen, waardoor verzoeksters schade hebben geleden waarvoor de Europese Unie op grond van artikel 340, tweede alinea, VWEU aansprakelijk is.

      (1)  Uitvoeringsbesluit 2013/226/EU van de Raad van 21 mei 2013 houdende verwerping van het voorstel voor een uitvoeringsverordening van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit India, Taiwan en Thailand naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009, en tot beëindiging van de procedure van het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen die van toepassing zijn op de invoer van bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit Indonesië en Maleisië, voor zover bij het voorstel een definitief antidumpingrecht op de invoer van bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit India, Taiwan en Thailand wordt ingesteld (PB L 136, blz. 12).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak C-147/02: Verzoek van de Court of Appeal (England, and Wales) (Civil Division) van 27 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M.K. Alabaster en (1) Woolwich plc, (2) The Secretary of State for Social Security

text:
15.6.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 144/25
de selectie van dat gebied als gebied van communautair belang.        3.    Is voor het antwoord op de tweede vraag van belang, of
Bij gebreke van maatregelen van de lidstaat ten aanzien van                 het verschil tussen de regelingen in de lidstaat van
het betrokken gebied is dit gedurende de overlegperiode en in               vervaardiging en in die van invoer het gevolg is van een
afwachting van een besluit van de Raad aan de bepalingen van                verschillend gebruik van de keuzemogelijkheden van
artikel 6, lid 2, van de richtlijn onderworpen.                             artikel 12, lid 2, eerste volzin, sub b, van richtlijn 524/
                                                                            70/EEG?
(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.                                   (1) PB L 270 van 14.12.1970, blz. 1 .
                                                                      Verzoek van de Court of Appeal (England, and Wales)
                                                                      (Civil Division) van 27 maart 2002 om een prejudiciële
                                                                      beslissing in het geding tussen M.K. Alabaster en (1) Wool-
                                                                        wich plc, (2) The Secretary of State for Social Security
Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 31 ja-
nuari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Land Nordrhein-Westfalen en Firma Denkavit                                              (Zaak C-147/02)
Futtermittel GmbH, in tegenwoordigheid van: Der Ver-
treter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungs-                                            (2002/C 144/43)
                               gericht
                         (Zaak C-145/02)                              De Court of Appeal heeft bij beschikking van 27 maart 2002,
                                                                      ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 22 april
                                                                      2002, in het geding tussen M.K. Alabaster en (1) Woolwich
                                                                      plc, (2) The Secretary of State for Social Security, het Hof van
                         (2002/C 144/42)                              Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                      prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                      Wanneer
Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van 31 ja-         a)    het inkomensgebonden deel van een wettelijke moeder-
nuari 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               schapsuitkering van een werkneemster wordt berekend
18 april 2002, in het geding tussen Land Nordrhein-Westfalen                op basis van haar normale weekloon gedurende een
en Firma Denkavit Futtermittel GmbH, in tegenwoordigheid                    periode van acht weken die eindigt in de vijftiende week
van: Der Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwal-                  vóór de week waarin de bevalling wordt verwacht („de
tungsgericht, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                  relevante periode”), en
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:                                                    b)    de werkgever op een tijdstip na het einde van de relevante
                                                                            periode die voor de berekening van het inkomensgebon-
                                                                            den deel van haar moederschapsuitkering wordt gebruikt,
1.    Moeten nationale bepalingen van de diervoederwetgeving                doch vóór het einde van haar zwangerschapsverlof,
      van een lidstaat, die de invoer van een in een andere                 een loonsverhoging toekent die niet terugwerkt tot de
      lidstaat rechtmatig vervaardigd diervoeder verbieden om-              relevante periode:
      dat het gehalte aan vitamine D3 ervan niet in overeen-
      stemming is met het recht van de lidstaat van invoer,
      rechtstreeks aan de artikelen 28 en 30 EG worden
      getoetst?                                                       Vraag 1
2.    Moet artikel 19 van richtlijn 524/70/EEG (1) betreffende        Moet artikel 141 EG en het arrest in de zaak Gillespie
      toevoegingsmiddelen aldus worden uitgelegd, dat het is          (13 februari 1996, C-342/93, Jurispr. blz. I-475) aldus worden
      toegestaan om de invoer van een in een andere lidstaat          uitgelegd dat de werkneemster recht heeft op het in aanmer-
      rechtmatig vervaardigd aanvullend diervoeder te verbie-         king nemen van deze loonsverhoging bij de berekening
      den wegens overschrijding van het in de lidstaat van            of herberekening van het inkomensgebonden deel van de
      invoer toegestane gehalte aan vitamine D3?                      moederschapsuitkering?
 ---pagebreak--- C 144/26               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.6.2002
Vraag 2                                                              Verdrag van 25 maart 1957 tot oprichting van de Europese
                                                                     Gemeenschap, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen
Is het voor het antwoord op de eerste vraag van belang dat de        verzetten dat de Belgische administratieve overheid bij wie een
effectieve datum van de loonsverhoging valt:                         verzoek om naamsverandering is ingediend met betrekking tot
                                                                     minderjarige kinderen die in België verblijven en de dubbele,
(i)   vóór het begin van het zwangerschapsverlof,                  Belgisch-Spaanse, nationaliteit bezitten, — voor welk verzoek
                                                                     zonder vermelding van andere bijzondere omstandigheden als
(ii) vóór het einde van de periode waarvoor haar een               reden wordt aangevoerd dat deze kinderen de naam zouden
      inkomens-gebonden moederschapsuitkering wordt toe-             moeten dragen die zij zouden dragen op grond van het
      gekend, dan wel                                                Spaanse recht en de Spaanse gebruiken —, deze naamsverande-
                                                                     ring weigert met het betoog dat dergelijke verzoeken „gewoon-
(iii) op een andere datum en, zo ja, op welke datum?                 lijk worden afgewezen aangezien kinderen in België de naam
                                                                     van hun vader dragen”, in het bijzonder wanneer het algemeen
                                                                     door de overheid ingenomen standpunt wordt ingegeven door
                                                                     de overweging dat de toekenning van een andere naam in het
Vraag 3
                                                                     maatschappelijk leven in België vragen kan doen rijzen omtrent
                                                                     de afstamming van het betrokken kind, maar ter verlichting
In geval van een bevestigend antwoord op de eerste vraag:            van de ongemakken in verband met de dubbele nationaliteit
                                                                     aan verzoekers die zich in een dergelijke situatie bevinden,
(i)   Op welke wijze moet bij de berekening of herberekening         wordt voorgesteld enkel de eerste naam van de vader te dragen,
      van het normale weekloon van de relevante periode              terwijl, in uitzonderlijke omstandigheden, met name indien er
      rekening worden gehouden met de loonsverhoging?                weinig aanknopingsfactoren zijn met België of indien het
                                                                     nodig blijkt een eenvormige naam tussen broer en zusters te
(ii) Moet de relevante periode worden gewijzigd?                     herstellen, het verzoek kan worden ingewilligd?
(iii) Op welke wijze, zo dit al moet, dient rekening te worden
      gehouden met andere factoren die zich voordoen in de
      periode waarop de loonsverhoging betrekking heeft,
      zoals het aantal gewerkte uren en de reden voor de
      loonsverhoging?
(iv) Volgt daaruit dat in geval van loonsverlaging na het einde
      van de relevante periode maar vóór het einde van
      het zwangerschapsverlof van de werkneemster, haar
      moederschapsuitkering moet worden berekend of herbe-           Verzoek van de Giudice di Pace di Genova van 18 april
      rekend om rekening te houden met de loonsverlaging en,         2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      zo ja, op welke wijze?                                         Valentina Neri en European School of Economics (ESE
                                                                                INSIGHT World Education System Ltd)
                                                                                (Zaak C-153/02)
Verzoek van de Raad van State (België), afdeling admini-
                                                                                (2002/C 144/45)
stratie van 21 december 2001 om een prejudiciële beslis-
sing in het geding tussen Carolos Garcia Avello en de
                          Belgische Staat
                         (Zaak C-148/02)
                                                                     De Giudice di Pace di Genova heeft bij beschikking van 18 april
                                                                     2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 april
                         (2002/C 144/44)                             2002, in het geding tussen Valentina Neri en European School
                                                                     of Economics (ESE INSIGHT World Education System Ltd), het
                                                                     Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                     om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
De Raad van State (België), afdeling administratie heeft bij
beschikking van 21 december 2001, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 24 april 2002 in het geding tussen           1)    Zijn de beginselen van het EG-Verdrag betreffende het
Carolos Garcia Avello en de Belgische Staat, het Hof van                   vrije verkeer van personen (artikelen 39 EG en volgende),
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                    het recht van vestiging (artikelen 43 EG en volgende) en
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                          het vrij verrichten van diensten (artikelen 49 EG en
                                                                           volgende), zoals uitgelegd in de rechtspraak van het Hof,
Moeten de beginselen van gemeenschapsrecht inzake het                      verenigbaar met nationale regelingen of administratieve
Europees burgerschap en het vrije verkeer van personen, in het             praktijken, en in het bijzonder met nationale regelingen
bijzonder neergelegd in de artikelen 17 en 18 van het                      en/of administratieve praktijken, die:


title: Gevoegde zaken C-125/07 P, C-133/07 P, C-135/07 P en C-137/07 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 september 2009 — Erste Group Bank AG, voorheen Erste Bank der österreichischen Sparkassen AG (C-125/07 P), Raiffeisen Zentralbank Österreich AG (C-133/07 P), Bank Austria Creditanstalt AG (C-135/07 P), Österreichische Volksbanken AG (C-137/07 P)/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Vaststelling door Oostenrijkse banken van rente over leningen en deposito’s — Lombardclub — Ongunstige beïnvloeding van handel tussen lidstaten — Berekening van geldboeten — Opvolging van ondernemingen — Concrete weerslag op markt — Tenuitvoerlegging van mededingingsregeling)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 september 2009 — Erste Group Bank AG, voorheen Erste Bank der österreichischen Sparkassen AG (C-125/07 P), Raiffeisen Zentralbank Österreich AG (C-133/07 P), Bank Austria Creditanstalt AG (C-135/07 P), Österreichische Volksbanken AG (C-137/07 P)/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Gevoegde zaken C-125/07 P, C-133/07 P, C-135/07 P en C-137/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Vaststelling door Oostenrijkse banken van rente over leningen en deposito’s - „Lombardclub” - Ongunstige beïnvloeding van handel tussen lidstaten - Berekening van geldboeten - Opvolging van ondernemingen - Concrete weerslag op markt - Tenuitvoerlegging van mededingingsregeling)
   2009/C 282/03
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirantes: Erste Group Bank AG, voorheen Erste Bank der österreichischen Sparkassen AG (C-125/07 P) (vertegenwoordiger: F. Montag, Rechtsanwalt) Raiffeisen Zentralbank Österreich AG (C-133/07 P) (vertegenwoordigers: S. Völcker en G. Terhorst, Rechtsanwälte), Bank Austria Creditanstalt AG (C-135/07 P) (vertegenwoordigers: C. Zschocke en J. Beninca, Rechtsanwälte), Österreichische Volksbanken AG (C-137/07 P) (vertegenwoordigers: A. Ablasser, R. Bierwagen en F. Neumayr, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Bouquet en R. Sauer, gemachtigden, D. Waelbroeck en U. Zinsmeister, Rechtsanwältin)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02, in casu in zaak T-264/02, Erste Bank der österreichischen Sparkassen/Commissie, waarbij het Gerecht gedeeltelijk heeft verworpen het beroep strekkende tot, primair, nietigverklaring van beschikking 2004/138/EG van de Commissie van 11 juni 2002 in een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag in de zaak COMP/36.571/D-1– Oostenrijkse banken („Lombardclub”) (PB L 56, blz. 1), en, subsidiair, tot verlaging van de aan verzoeksters opgelegde geldboeten — Kartel betreffende de markt voor bankproducten en -diensten — Ongunstige beïnvloeding van de handel tussen lidstaten — Berekeningswijze van de geldboeten

      Dictum

               1.

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2.

               Erste Group Bank AFG, voorheen Erste Bank der österreichischen Sparkassen AG, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG, Bank Austria Creditanstalt AG en Österreichische Volksbanken AG worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 117 van 26.5.2007.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 november 2001 in zaak T-139/98: Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato (AAMS) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Mededinging — Artikel 86 EG-Verdrag (thans artikel 82 EG) — Misbruik van machtspositie — Italiaanse sigarettensector — Distributieovereenkomst — Onrechtmatige bedingen — Onrechtmatige gedragingen — Verlaging van geldboete")

text:
16.2.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 44/11
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 22 november 2001                                                       van 18 september 2001
in zaak T-139/98: Amministrazione Autonoma dei Mo-
nopoli di Stato (AAMS) tegen Commissie van de Europese                     in zaak T-112/99, Métropole télévision (M6) e.a. tegen
                       Gemeenschappen (1)                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Mededinging — Artikel 86 EG-Verdrag (thans artikel 82                    (Beroep tot nietigverklaring — Mededinging — Betaaltele-
EG) — Misbruik van machtspositie — Italiaanse sigaretten-                  visie — Gemeenschappelijke onderneming — Artikel 85 EG-
sector — Distributieovereenkomst — Onrechtmatige bedin-                    Verdrag (thans artikel 81 EG) — Artikel 85, lid 1, van
gen — Onrechtmatige gedragingen — Verlaging van geld-                      Verdrag — Negatieve verklaring — nevenrestrictie — Rule
                                boete”)                                    of reason — Artikel 85, lid 3, van Verdrag — Ontheffings-
                                                                                beschikking — Duur)
                           (2002/C 44/18)
                                                                                (2002/C 44/19)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak T-139/98, Amministrazione Autonoma dei Monopoli
di Stato (AAMS), vertegenwoordigd door P. G. Ferri en D. Del
Gaizo, avvocati dello Stato, domicilie gekozen hebbende te                 In zaak T-112/99, Métropole télévision (M6), gevestigd te
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                    Neuilly-sur-Seine (Frankrijk), Suez-Lyonnaise des eaux, ge-
pen (gemachtigden: G. Marenco en L. Pignataro), ondersteund                vestigd te Nanterre (Frankrijk), France Télécom, gevestigd te
door Rothmans International Europe BV, gevestigd te Amster-                Parijs, vertegenwoordigd door D. Théophile, advocaat, domici-
dam (Nederland), vertegenwoordigd door S. Crosby, solicitor,               lie gekozen hebbende te Luxemburg, en Télévision française 1
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, en JT Internatio-                 SA (TF1), gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door P. Dunaud
nal BV, voorheen R. J. Reynolds International BV, gevestigd te             en P. Elsen, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Hilversum         (Nederland),          vertegenwoordigd         door      burg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
O. W. Brouwer, J.-N. Louis en T. Janssens, advocaten, domicilie            (gemachtigden: E. Gippini Fournier en K. Wiedner), onder-
gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een beroep,                     steund door CanalSatellite, gevestigd te Parijs, vertegenwoor-
primair strekkende tot nietigverklaring van beschikking                    digd door L. Cohen-Tanugi en F. Brunet, advocaten, domicilie
98/538/EG van de Commissie van 17 juni 1998 inzake een                     gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een beroep tot
procedure op grond van artikel 86 van het EG-Verdrag                       nietigverklaring van de artikelen 2 en 3 van beschikking
(IV/36.010-F3 — Amministrazione Autonoma dei Monopoli                      1999/242/EG van de Commissie van 3 maart 1999 in een
di Stato) (PB L 252, blz. 47), en, subsidiair, tot verlaging van           procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag
de opgelegde geldboete, heeft het Gerecht van eerste aanleg                (IV/36.237 — TPS) (PB L 90, blz. 6), heeft het Gerecht (Derde
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, president,               kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident,
R. Garcı́a-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: E. Shee-         K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters, griffier: D. Christensen,
han, referendaris, op 22 november 2001 een arrest gewezen                  administrateur, op 18 september 2001 een beschikking gege-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        ven waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.                                                 1)    Het beroep wordt verworpen.
2)    Verwijst AAMS in de kosten van de Commissie en van                   2)    Verzoeksters zullen hun eigen kosten dragen, alsmede de kosten
      interveniënten, alsmede in haar eigen kosten.                              van verweerster en interveniënte.
(1) PB C 358 van 21.11.1998.                                               (1) PB C 226 van 7.8.1999.


title: Zaak C-452/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 4 oktober 2007 — Health Research Inc.

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 4 oktober 2007 — Health Research Inc.
   (Zaak C-452/07)
   (2007/C 297/44)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Health Research Inc.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Wordt de in artikel 7, lid 1, van […] verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (1) vermelde „datum waarop het product als geneesmiddel de in artikel 3, sub b, vermelde vergunning voor het in de handel brengen heeft verkregen” door het gemeenschapsrecht bepaald of verwijst deze regeling naar de datum waarop de vergunning volgens het recht van de respectieve lidstaat van kracht wordt?

               2)

               Indien het Hof antwoordt dat de in de eerste vraag bedoelde datum door het gemeenschapsrecht wordt bepaald, hoe moet deze datum dan worden vastgesteld?

      (1)  PB L 182, blz. 1.


title: Zaak C-514/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I (Duitsland) op 26 september 2013 — Ettayebi Bouzalmate/Kreisverwaltung Kleve

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I (Duitsland) op 26 september 2013 — Ettayebi Bouzalmate/Kreisverwaltung Kleve
   (Zaak C-514/13)
   2013/C 367/41
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht München I

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ettayebi Bouzalmate

      Verwerende partij: Kreisverwaltung Kleve

      Prejudiciële vraag

   Verplicht artikel 16, lid 1, van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 januari 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (1), ook dan een lidstaat om voor bewaring met het oog op verwijdering in beginsel gebruik te maken van speciale inrichtingen voor bewaring, indien dergelijke inrichtingen enkel in een aantal van de federale geledingen van deze lidstaat bestaan, maar niet in die waarin de bewaring volgens de voorschriften van de federale geleding van die lidstaat ten uitvoer wordt gelegd?

      (1)  PB L 348, blz. 98.


title: Zaak F-67/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 mei 2013 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Nietigverklaring van besluit van Commissie — Uitvoering van arrest van Gerecht — Schade voortvloeiende uit niet-uitvoering — Voorwaarden — Beroep kennelijk rechtens ongegrond)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/85

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 mei 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-67/11) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Nietigverklaring van besluit van Commissie - Uitvoering van arrest van Gerecht - Schade voortvloeiende uit niet-uitvoering - Voorwaarden - Beroep kennelijk rechtens ongegrond)
   2013/C 225/197
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en J. Baquero Cruz, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot afwijzing van verzoekers verzoek strekkende tot, enerzijds, uitvoering door de Commissie van punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 juni 2010 in de zaak Marcuccio/Commissie, F-56/09, en, anderzijds, vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie, daaronder begrepen die van de procedure in kort geding in zaak F-67/11 R, Marcuccio/Commissie.

      (1)  PB C 319 van 29.10.11, blz. 29.


title: Zaak C-251/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Artikelen 1 en 2, punt 1, van verordening (EEG) nr. 3577/92 — Vervoer — Vrij verrichten van diensten — Cabotage in het zeevervoer — Sleepdiensten op open zee)

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-251/04) (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 1 en 2, punt 1, van verordening (EEG) nr. 3577/92 - Vervoer - Vrij verrichten van diensten - Cabotage in het zeevervoer - Sleepdiensten op open zee)
   (2007/C 42/02)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Zavvos en K. Simonsson, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: A. Samoni en S. Chala, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 1 van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) — Nationale regeling die het recht om sleepdiensten op de open zee te verrichten, voorbehoudt aan schepen onder Griekse vlag
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 201 van 7.8.2004.


title: Zaak C-548/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2014 door Arnoldo Mondadori Editore SpA tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 september 2014 in zaak T-490/12, Arnoldo Mondadori Editore SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/10

      Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2014 door Arnoldo Mondadori Editore SpA tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 september 2014 in zaak T-490/12, Arnoldo Mondadori Editore SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
      (Zaak C-548/14 P)
      (2015/C 073/16)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Arnoldo Mondadori Editore SpA (vertegenwoordigers: G. Dragotti, R. Valenti, S. Balice, E. Varese, avvocati)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Grazia Equity GmbH

         Conclusies

      Rekwirante verzoekt het Hof:

                  —

                  de punten 25 tot en met 33 en 68 tot en met 83 van het bestreden arrest te vernietigen op grond van de in de hogere voorziening uiteengezette middelen;

                  —

                  het door rekwirante tegen de beslissing van de kamer van beroep van het BHIM ingestelde beroep toe te wijzen of, subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak;

                  —

                  het BHIM te verwijzen in de kosten die voor rekwirante zijn opgekomen in de procedure in eerste aanleg en in de onderhavige hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Rekwirante verzoekt met haar hogere voorziening om gedeeltelijke vernietiging van het bestreden arrest en voert daartoe de hierna volgende middelen aan:

                  A.

                  Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het heeft uitgesloten dat artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1) van toepassing was, zonder dat het de rechtspraak van het Hof betreffende de complementariteit van de waren en diensten en het beginsel van de onderlinge samenhang in aanmerking heeft genomen. Het Gerecht is ook voorbijgegaan aan de door AME met betrekking tot de soortgelijkheid van de betrokken waren en diensten aangevoerde feiten en overgelegde bewijzen, of het heeft deze verdraaid, althans wat het begrip complementariteit betreft.

                  B.

                  Het Gerecht heeft artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 onjuist toegepast om de hierna volgende redenen:

                              i.

                              Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het merk van AME een bepaalde mate van bekendheid toe te kennen, hetgeen niet is vereist voor de grotere bescherming waarin artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 voorziet. Bovendien heeft het Gerecht zich niet gehouden aan de criteria die in de rechtspraak van het Hof zijn ontwikkeld ter beoordeling van de mate van bekendheid van een merk.

                              ii.

                              Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het bestaan van een onderling verband tussen de merken uit te sluiten op basis van een beoordeling van de relevante factoren (zoals de aard van de betrokken waren en diensten, het relevante publiek, de omvang van de reputatie van het oudere merk en het onderscheidend vermogen van het oudere merk), hetgeen niet strookt met de criteria die in de rechtspraak van het Hof zijn ontwikkeld inzake de toepassing van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009. Het Gerecht heeft ook een beoordelingsfout gemaakt door te oordelen dat sprake was van gevaar voor verwarring tussen de betrokken merken, wat in het kader van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 niet aan de orde is.

                              iii.

                              Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het heeft geweigerd artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 toe te passen, zonder dat het heeft beoordeeld of met het aangevraagde teken ongerechtvaardigd voordeel werd getrokken uit of afbreuk werd gedaan aan het oudere merk.

         (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-320/15: Beroep ingesteld op 26 juni 2015 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/2

         Beroep ingesteld op 26 juni 2015 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-320/15)
   (2015/C 328/02)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Zavvos en E. Manhaeve)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, leden 1 en 3, van richtlijn 91/271/EEG (1) inzake de behandeling van stedelijk afvalwater;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               In haar beroep noemt de Commissie de installaties van een aantal agglomeraties van de Helleense Republiek die niet aan de eisen van de richtlijn voldoen, hetzij omdat de nodige installaties niet naar behoren zijn ontworpen of aangepast (agglomeraties Prosotsani, Doxatos, Eleftheroypoli, Vagia en Galatista) en het stedelijke afvalwater van die agglomeraties dus niet vóór lozing aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces wordt onderworpen, hetzij omdat uit de genomen monsters blijkt dat de werking van installaties (van de agglomeraties Desfina, Polychronos en Chanioti) niet aan de eisen de richtlijn voldoet.

               2.

               Volgens artikel 4, lid 1, van richtlijn 91/271/EEG moet het stedelijke afvalwater (van de agglomeraties met meer dan 2  000 i.e) dat in opvangsystemen terechtkomt, vóór lozing aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces worden onderworpen, terwijl volgens artikel 4, lid 3, die lozingen dienen te voldoen aan de toepasselijke eisen van bijlage I, onder B, bij de richtlijn (een van die eisen is dat representatieve monsters kunnen worden verkregen van het inkomende afvalwater en van het behandelde effluent voordat dit in de ontvangende wateren wordt geloosd).

               3.

               De Commissie beklemtoont dat een lidstaat slechts dan wordt geacht aan de krachtens de richtlijn op hem rustende verplichtingen ter zake van de behandeling van het stedelijke afvalwater te hebben voldaan, wanneer hij afdoende gegevens overlegt betreffende de kwaliteit van het afvalwater na de behandeling. Bovendien moeten de lidstaten, voor een betrouwbare beoordeling van de kwaliteit van het effluent van een agglomeratie in de zin van de richtlijn en dus voor de vaststelling dat de behandeling van het afvalwater voldoet aan de eisen van artikel 4 van de richtlijn, bevredigende resultaten over een periode van ten minste één jaar na de ingebruikneming van de installatie overleggen op basis van monsters die volgens de in richtlijn 91/271/EEG vastgelegde methode zijn genomen.

         Α)   Agglomeraties Prosotsani (i.e. 5882), Doxatos (i.e. 3815), Eleftheroypoli, (i.e. 4934) Vagia (i.e. 4509) en Galatista (i.e. 2974)

               4.

               De Commissie betoogt dat de omstandigheid dat het stedelijke afvalwater van vier agglomeraties (Prosotsani, Doxatos, Eleftheroypoli en Vagia) niet vóór lozing aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces wordt onderworpen, een schending van artikel 4 van de richtlijn oplevert. Verder geven de Griekse autoriteiten zelf toe dat die agglomeraties pas volledig aan de bepalingen van de richtlijn zullen voldoen wanneer de gezamenlijk gefinancierde werken zullen zijn voltooid. De Commissie verklaart dat de nodige werken weliswaar zijn opgenomen in prioriteit „02 Bescherming en beheer van de watervoorraden” van het actieprogramma „Milieu en duurzame ontwikkeling”, maar dat niet is gepland dat zijn tijdig zullen worden voltooid in de agglomeraties Eleftheroypoli en Prosotsani, terwijl de Griekse autoriteiten geen duidelijke datum hebben gegeven voor de agglomeraties Vagia en Doxatos. Uit de antwoorden van de Griekse autoriteiten blijkt dat de werking van de installatie in Galatista problemen oplevert en dat aanpassingen nodig zijn om deze overeenkomstig de bepalingen van de richtlijn te doen werken.

         Β)   Agglomeraties Desfina (i.e. 2 024), Polychronos (i.e. 10 443) en Chanioti (i.e. 9 000)

               5.

               Wat deze drie agglomeraties (Desfina, Polychronos en Chanioti) betreft, hebben de Griekse autoriteiten weliswaar de resultaten van verschillende in de waterzuiveringsinstallaties genomen monsters toegestuurd, maar is de Commissie van mening dat uit die monsters blijkt dat de werking van die installaties niet voldoet aan de eisen van de richtlijn.

      Agglomeratie Polychronos

               6.

               De Commissie wijst erop dat zowel voor 2012 als 2013 het aantal monsters dat niet aan de eisen voldoet, het toegelaten aantal overschrijdt, en dat voor 2012 en 2013 niet voldoende monsters zijn genomen.

      Agglomeratie Chanioti

               7.

               De monsters die voor deze agglomeratie aan de Commissie zijn toegestuurd, zouden niet als representatief zijn en niet met geregelde tussenpozen zijn genomen, daar voor de betrokken agglomeratie geen monster is genomen tussen januari en april 2012 en voor 2013 geen enkel monster is genomen.

      Agglomeratie Desfina.

               8.

               Aangezien het voor 2012 en 2013 genomen aantal monsters ontoereikend was, kunnen deze monsters niet met geregelde tussenpozen zijn genomen zoals door de richtlijn wordt geëist (voor 2012 zijn slechts 2 monsters genomen in de plaats van 12), hetgeen betekent dat voor 10 maanden geen monsters zijn genomen; in 2013 zijn 8 monsters genomen, waarvan twee in juli, hetgeen betekent dat voor 5 maanden geen monsters zijn genomen.

      (1)  PB L 135, blz. 40.