title: Zaak C-31/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 23 januari 2017 — Sucrerie de Toury SA/Ministre de l'économie et des finances

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 23 januari 2017 — Sucrerie de Toury SA/Ministre de l'économie et des finances
   (Zaak C-31/17)
   (2017/C 112/30)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d'État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sucrerie de Toury SA

      Verwerende partij: Ministre de l'économie et des finances

      Prejudiciële vraag

   Vallen energieproducten die worden gebruikt voor warmtekrachtkoppeling uitsluitend onder de mogelijkheid tot belastingvrijstelling waarin artikel 15, lid 1, onder c), van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 (1) voorziet, of vallen zij ook, wat het aandeel van deze producten betreft waarvan het verbruik overeenstemt met de productie van elektriciteit, onder de verplichting tot belastingvrijstelling waarin artikel 14, lid 1, onder a), voorziet?

      (1)  Richtlijn tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB 2003, L 283, blz. 51).


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 29 mei 1997 in zaak C-389/95 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis): S. Klattner tegen Elliniko Dimosio (Griekse staat) (Belastingvrijstellingen bij tijdelijke en definitieve invoer van vervoermiddelen - Richtlijn 83/182/EEG)

text:
26 . 7 . 97             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 228/ 1
                                                                  I
                                                            (Mededelingen)
                                                 HOF VAN JUSTITIE
                                                          HOF VAN JUSTITIE
                   ARREST VAN HET HOF                                 2 . Artikel 3 van Richtlijn 83/182/EEG heeft rechtstreekse
                          (Vijfde Kamer)                                   werking en doet voor particulieren rechten ontstaan
                                                                           die zij kunnen inroepen tegenover een lidstaat die de
                         van 29 mei 1997                                   richtlijn niet of onjuist in nationaal recht heeft omge
                                                                           zet, en die de nationale rechters moeten beschermen.
in zaak C-3 89/95 (verzoek om een prejudiciële beslissing
van het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis ): S. Klattner
            tegen Elliniko Dimosio ( Griekse staat ) (')              3 . Artikel 3 van Richtlijn 83/182/EEG moet aldus wor
                                                                           den uitgelegd, dat het in de weg staat aan een natio
(Belastingvrijstellingen bij tijdelijke en definitieve invoer              nale regeling volgens welke de invoerrechten en de toe
        van vervoermiddelen — Richtlijn 83/182/EEG)                        passelijke belastingen onmiddellijk verschuldigd zijn,
                           ( 97fC 228/01 )                                 en een extra heffing gelijk aan het bedrag van die rech
                                                                           ten en belastingen moet worden betaald, wanneer een
                                                                           tweede personenvoertuig tijdelijk wordt ingevoerd.
                       (Procestaai: Grieks)
                                                                      (M PB nr. C 77 van 16 . 3 . 1996 .
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-3 89/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                                  ARREST VAN HET HOF
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Dioikitiko Pro
                                                                                ( Zesde Kamer)
todikeio Thessalonikis ( Griekenland ), in het aldaar aan
hangig geding tussen S. Klattner en Elliniko Dimosio                                          van 29 mei 1997
( Griekse staat), om een prejudiciële beslissing over de uit
legging van Richtlijn 83/182/EEG van de Raad van                      in zaak C-14/96 (verzoek van de rechtbank van eerste
28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij de           aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing): strafzaak
tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen binnen de                                     tegen P. Denuit (')
Gemeenschap ( PB nr. L 105 van 23 . 4. 1983 , blz . 59 ),             (Richtlijn 89/552/EEG — Telecommunicatie — Televisie
heeft het Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: J. C.             uitzendingen — Bevoegdheid over omroeporganisaties)
Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann,
D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet ( rapporteur) en P. Jann,                                     ( 97/C 228/02 )
rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier: L.
Hewlett, administrateur, op 29 mei 1997 een arrest gewe                                     (Procestaai: Frans)
zen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
1 . Artikel 3 van Richtlijn 83/182/EEG van de Raad van                                 de Jurisprudentie van het Hof)
     28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen
     bij de tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen
     binnen de Gemeenschap, moet aldus worden uitgelegd,              In zaak C-14/96, betreffende een verzoek aan het Hof
     dat de daarin bedoelde vrijstelling kan worden ver              krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de rechtbank van
     leend voor meer dan één personenvoertuig per per                eerste aanleg te Brussel, in de aldaar dienende strafzaak
     soon .                                                           tegen P. Denuit, betreffende een prejudiciële beslissing over


title: Zaak C- 227/04 P: Hogere voorziening, op 2 juni 2004 ingesteld door Marie-Luise Lindorfer tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 18 maart 2004 in zaak T-204/01, Lindorfer tegen Raad van de Europese Unie

text:
               24.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/10

         Hogere voorziening, op 2 juni 2004 ingesteld door Marie-Luise Lindorfer tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 18 maart 2004 in zaak T-204/01, Lindorfer tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak C- 227/04 P)
   (2004/C 190/17)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 2 juni 2004 hogere voorziening ingesteld door Marie-Luise Lindorfer, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 18 maart 2004 in zaak T-204/01, Lindorfer tegen Raad van de Europese Unie.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               —

               te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 18 maart 2004 in zaak T-204/01;

               —

               bijgevolg de door verzoekster in eerste aanleg geformuleerde vordering toe te wijzen, en derhalve,

               —

               nietig te verklaren verweerders besluit van 3 november 2000 houdende vaststelling van het aantal pensioenjaren dat voor verzoeksters gemeenschapspensioen in aanmerking moet worden genomen uit hoofde van de overdracht van de pensioenrechten die deze vóór haar indiensttreding bij de Europese Gemeenschappen in Oostenrijk had verworven, op 5 jaar, 5 maanden en 8 dagen, en, voorzover nodig, nietig te verklaren het besluit van de Raad van 31 mei 2001 tot afwijzing van verzoeksters klacht van 2 februari 2001;

               —

               verweerder te gelasten het aantal pensioenjaren dat voor het gemeenschapspensioen van verzoekster in aanmerking moet worden genomen uit hoofde van de overdracht van haar in Oostenrijk verworven pensioenrechten, rechtmatig en op een correcte rechtsgrondslag vast te stellen;

               —

               verweerder te verwijzen in alle kosten van de procedure in eerste aanleg en de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft artikel 141 EG, artikel 10, lid 4, sub b, van de algemene uitvoeringsbepalingen (1) en het non-discriminatiebeginsel geschonden en is haar motiveringsplicht niet nagekomen.
   Door zich op het standpunt te stellen dat de Raad, op goede gronden, voor de omrekeningsformule aan leeftijd en geslacht van de belanghebbende gebonden actuariële factoren in aanmerking mocht nemen, heeft het Gerecht het non-discriminatiebeginsel, met name als uitdrukking van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen, geschonden. Met betrekking tot een formule voor de omrekening van eerder uit hoofde van een - nationaal - pensioenstelsel verworven rechten naar het communautaire stelsel, heeft het Gerecht de inaanmerkingneming aanvaard van een factor die onderscheid maakt naar gelang van het geslacht van de werknemer en die vrouwelijke werknemers minder gunstig behandelt, en deze formule gerechtvaardigd met begrotingsoverwegingen. Bovendien is het Gerecht zijn motiveringsplicht niet nagekomen door niet te antwoorden op het betoog van verzoekster dat het begrotingsevenwicht niet in het gedrang komt door bij de omrekening van pensioenjaren naar het communautaire pensioenstelsel een actuariële factor in aanmerking te nemen.
   Het Gerecht heeft zich niet uitgesproken over de wettigheid van het bestaan van twee varianten, die beiden - doch op verschillende wijze - artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut beogen uit te voeren, en waarvan de ene de datum van de overdracht van de pensioenrechten en de andere de datum van aanstelling in vaste dienst van de ambtenaar in aanmerking neemt. Bovendien heeft het Gerecht, door alleen uit te gaan van het basissalaris van de ambtenaar bij diens pensioen en niet eveneens rekening te houden met het aantal pensioenjaren, niet geantwoord op het argument van verzoekster en is het zijn motiveringsplicht niet nagekomen.
   Het Gerecht komt tot verkeerde conclusies in rechte met betrekking tot de feitelijke gegevens en, in het bijzonder, met betrekking tot de door verzoekster aangehaalde voorbeelden. Ook al zijn de fluctuaties van de verschillende nationale munten het gevolg van omstandigheden waarop de Gemeenschappen geen vat hebben, dit ontslaat deze laatste geenszins van de verplichting om, in het bijzonder met betrekking tot hun personeel, het non-discriminatiebeginsel in acht te nemen en, in casu, overeenkomstig dit beginsel regels vast te stellen om de bij een nationale pensioenkas verworven pensioenrechten in communautaire pensioenrechten om te zetten. Dit betekent in het bijzonder dat de Raad geen omrekeningsformules mag hanteren die het non-discriminatiebeginsel niet eerbiedigen. Vaststaat evenwel dat dit hier het geval is. De vanuit een nationale pensioenkas overgedragen bedragen verschillen immers voor de toepassing van het non-discriminatiebeginsel niet naargelang zij uit een land met een zogenaamd „zwakke munt” dan wel uit een land met een zogenaamd „sterke munt” afkomstig zijn. Voorts heeft het Gerecht vastgesteld dat de wijze waarop deze bedragen werden behandeld, afhing van de hoedanigheid van het betrokken land, waarbij de uit landen met een „zwakke munt” afkomstige overdrachten gunstiger werden behandeld. Ten slotte heeft het Gerecht niet onderzocht, en a fortiori niet aangetoond, om welke reden dit verschil in behandeling objectief gerechtvaardigd zou zijn. Dat dit verschil het gevolg is van omstandigheden die geen verband houden met het optreden van de Gemeenschappen, kan niet als rechtvaardiging gelden, aangezien het de Raad is die de twee varianten heeft ingevoerd en die beslist op wie deze worden toegepast.

      (1)  Besluit van de Raad van 13 juli 1992 tot vaststelling van de algemene uitvoeringsbepalingen betreffende de toepassing van artikel 11, leden 1 en 2, van bijlage VIII van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en houdende vervanging van de hoofdstukken IV en V van het besluit van de Raad van 26 januari 1970, zoals gewijzigd bij het besluit van de Raad van 19 december 1994.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 29 februari 1996 in zaak C-110/94 (verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Brugge om een prejudiciële beslissing): Intercommunale voor zeewaterontzilting (INZO) tegen Belgische Staat (BTW - Begrip economische activiteit - Hoedanigheid van belastingplichtige - Activiteit beperkt tot onderzoek van rentabiliteit van project, waarna van project wordt afgezien)

text:
4. 5 . 96               1 NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 133/7
wijze van toepassing van de algemene en speciale interven               Artikel 4, leden 1 en 2, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van
tiemaatregelen in de sector rundvlees ( PB nr. L 73 van 26 . 3 .         de Raad van 1 7 mei 1977 betreffende de harmonisatie van
 1993 , blz . 9 ), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als        de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting —
volgt: D.A. O. Edward, kamerpresident, J. -P. Puissochet,                Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege
J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur), C. Gulmann en                   voegde waarde: uniforme grondslag moet aldus worden
L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier:            uitgelegd, dat
D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 29 fe
bruari 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als              — ingeval de belastingadministratie heeft erkend dat een
volgt:                                                                          vennootschap die haar voornemen heeft kenbaar
                                                                                gemaakt om een aanvang te maken met een economische
 1 . Verwerpt de beroepen.                                                      activiteit die tot belastbare handelingen zal leiden, de
                                                                                hoedanigheid van BTW-belastingplichtige heeft, de
                                                                                opdracht van een rentabiliteitsstudie met betrekking tot
2 . Verwijst de Franse Republiek en Ierland in de kosten,                       de beoogde activiteit als een economische activiteit in de
      daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn                      zin van die bepaling kan worden aangemerkt, zelfs
     gevallen.                                                                  indien deze studie ten doel heeft te onderzoeken, in
                                                                                hoeverre de beoogde activiteit rendabel is, en dat
3 . Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot
      Brittannië en Noord-Ierland zijn eigen kosten zal                  — die vennootschap, behoudens fraude of misbruik, de
      dragen.                                                                   hoedanigheid van BTW-belastingplichtige niet met
                                                                                terugwerkende kracht kan worden ontnomen, wanneer
(') PB nr . C 184 van 7 . 7 . 1993 .                                            op grond van de resultaten van deze studie is besloten
     PB nr . C 203 van 27 . 7 . 1993 .                                          niet tot de operationele fase over te gaan en de
                                                                                vennootschap in vereffening te stellen, zodat de beoogde
                                                                               activiteit niet tot belastbare handelingen heeft geleid.
                                                                         ( 1 ) PB nr. C 132 van 14 . 5 . 1994 .
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde Kamer)
                         van 29 februari 1996
in zaak C-l 10/94 (verzoek van de Rechtbank van eerste
                                                                                ARREST VAN HET HOF
aanleg te Brugge om een prejudiciële beslissing): Intercom
munale voor zeewaterontzilting ( INZO ) tegen Belgische                                         van 29 februari 1996
                                  Staat (*)                              in zaak C-122/94: Commissie van de Europese Gemeen
(BTW — Begrip economische activiteit — Hoedanigheid                               schappen tegen Raad van de Europese Unie ( 1 )
van belastingplichtige -■— Activiteit beperkt tot onderzoek                    (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Staatssteun)
van rentabiliteit van project, waarna van project wordt
                                                                                ( 96/C 133/14 )
                                 afgezien)
                             ( 96/C 133/ 13 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                      (Procestaal: Nederlands)
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                                                                                Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-l 10/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Recht
bank van eerste aanleg te Brugge ( België ), in het aldaar               In zaak C-122/94 , Commissie van de Europese Gemeen
aanhangige geding tussen Intercommunale voor zeewater                   schappen (gemachtigden : X. Yataganas en B. Smulders )
ontzilting ( INZO ), in vereffening, en Belgische Staat, om een          tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: R. Torrent
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 4,                en D. Canga Fano ), ondersteund door de Franse Republiek
leden 1 en 2, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad                 ( gemachtigden: C. de Salins en J. -L. Falconi ) en door de
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de                       Italiaanse Republiek (gemachtigde : L. Ferrari Bravo ),
wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting —                       betreffende een beroep tot nietigverklaring van de twee door
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege                   de Raad op 21 februari 1994 krachtens artikel 93 , lid 2 ,
voegde waarde: uniforme grondslag ( PB nr. L 145 van 13 . 6 .            derde alinea, van het EG-Verdrag genomen besluiten
 1977, blz. 1 ), heeft het Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als         betreffende de toekenning van buitengewone steun voor de
volgt : D.A.O. Edward, kamerpresident, J. -P. Puissochet,                distillatie van bepaalde wijnen in Italië en Frankrijk, heeft
J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann ( rapporteur ) en                  het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias,
L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: C. O. Lenz; griffier:             president, C.N. Kakouris en D.A.O. Edward, kamerpresi
D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 29 fe                      denten, G. F. Mancini, F.A. Schockweiler, P.J.G. Kapteyn
bruari 1 996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als             (rapporteur), C. Gulmann, J.L. Murray, P. Jann, H. Rag
volgt:                                                                   nemalm en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : G. Cos


title: Beroep, op 29 april 1996 ingesteld door Merck & Co. Inc., NV Organon en Glaxo Wellcome Plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-60/96)

text:
Nr . C 197/20        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   6 . 7. 96
Beroep, op 29 april 1996 ingesteld door Merck &c Co. Inc.,              maatregelen strikt noodzakelijk dienen te zijn om een
NV Organon en Glaxo Wellcome Plc tegen Commissie van                    situatie te corrigeren die voortvloeit uit ernstige en
               de Europese Gemeenschappen                               aanhoudende moeilijkheden.
                       ( Zaak T-60/96 )
                         ( 96/C 197/42 )
                                                                    — Kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten
                                                                        Ervan uitgaand dat de Commissie een beoordelingsbe
                     (Procestaai: Engels)                               voegdheid had ter zake van het door bovenvermelde
                                                                        Lid-Staten krachtens artikel 379 overgelegde bewijsma
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                        teriaal van economische aard, stellen verzoeksters dat zij
schappen is op 29 april 1996 beroep ingesteld tegen                     zich kennelijk heeft vergist toen zij vaststelde dat een
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Merck
                                                                        toegenomen import uit Spanje van in de importerende
& Co . Inc ., NV Organon en Glaxo Wellcome Plc, verte
                                                                        Lid-Staten maar niet in Spanje geoctrooieerde farmaceu
genwoordigd door R. Subiotto, Solicitor bij het Supreme
                                                                        tische produkten, op lange termijn kennelijk niet zo
Court of England and Wales, en M. Siragusa, advocaat te
                                                                        belangrijk is dat hij op de markt voor farmaceutische
Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van P. Elvinger, van het kantoor Elvinger & Hoss,               produkten van de importerende Lid-Staten tot ernstige
Cöte d'Eich 15 .
                                                                        moeilijkheden zou leiden . Verzoeksters stellen, dat het
                                                                        gebruik van een loutere en algemeen geformuleerde
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :                   standaardformule als grond voor de afwijzing van met
                                                                        die zienswijze strijdig gedetailleerd economisch bewijs
— nietig te verklaren de besluiten van de Commissie van                 materiaal dat door de Lid-Staten is overgelegd, erop
    20 december 1995 ;                                                  wijst dat de Commissie haar conclusie niet naar behoren
                                                                        met redenen heeft omkleed .
— te verklaren dat de Commissie haar uit artikel 176
    voortvloeiende verplichtingen moet nakomen, met name            — Schending van wezenlijke procedurevoorschriften
    door de besluiten te vervangen met ingang van de datum
    waarop zij zijn vastgesteld, ongeacht het verstrijken van           Volgens verzoeksters
    de overgangsperiode als bedoeld in artikel 379 van de
    Toetredingsakte van Spanje;                                     — heeft de Commissie zich niet gehouden aan haar
                                                                        verplichting om de door een Lid-Staat geformuleerde
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                               beoordeling te aanvaarden, hoewel zij blijkens het
                                                                        gebruik van de toekomende tijd in artikel 379 , lid 2,
Middelen en voornaamste argumenten                                      daartoe gehouden is;
Verzoeksters, drie representatieve farmaceutische onderne          — houdt de eerbiediging van het recht om te worden
mingen, komen op tegen besluiten waarbij de Commissie                   gehoord, te zamen met de op de Commissie rustende
heeft geweigerd vrijwaringsmaatregelen vast te stellen om de            verplichting om de verzoeken nauwgezet en onpartijdig
problemen op te lossen die voortvloeien uit het verstrijken             te onderzoeken, in dat de Commissie, alvorens ze te
van de bij artikel 47 van de Toetredingsakte van Spanje                 verwerpen, precies moet uiteenzetten welke door de
vastgestelde overgangstermijn voor farmaceutische produk               Lid-Staten overlegde bewijzen volgens haar niet toerei
ten die op de markt worden gebracht in Spanje, waar zij niet            kend zijn om aan te tonen dat ernstige en aanhoudende
octrooieerbaar zijn, en die worden uitgevoerd naar andere               moeilijkheden zijn te verwachten . Deze fase van de
Lid-Staten van de EG waar zij door octrooien worden                     procedure was nochtans van wezenlijk belang om de
beschermd . Om vaststelling van deze vrijwaringsmaatrege               Lid-Staten de gelegenheid te geven bijkomende relevante
len was verzocht door Frankrijk, België, Oostenrijk, Dene              informatie over te leggen;
marken, Ierland, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland .
                                                                    — heeft de Commissie in de formulering van de bestreden
Het beroep is gebaseerd op de volgende gronden:                         besluiten het beginsel van de onaantastbaarheid van
                                                                        handelingen miskend .
— Kennelijk onjuiste beoordeling rechtens
    Anders dan is gesteld in het bestreden besluit, naar luid
    waarvan maatregelen op basis van artikel 379 van de
    Toetredingsakte van Spanje, de rechtsgrondslag voor
    algemene vrijwaringsmaatregelen, niet langer kunnen             Beroep, op 3 mei 1996 ingesteld door W. De Corte tegen
    worden gehandhaafd dan het einde van de overgangspe                   Commissie van de Europese Gemeenschappen
    riode, stellen verzoeksters, dat het einde van deze                                    ( Zaak T-62/96 )
    overgangsperiode nooit gezien is als het punt van
    volledige convergentie tussen de economieën van Spanje                                   ( 96/C 197/43 )
    en die van de andere Lid-Staten, met als gevolg het
    verdwijnen van de eventuele noodzaak voor een Lid                                   (Procestaai: Frans)
    Staat om tijdens de overgangsperiode ter bescherming
    tegen moeilijkheden voortvloeiend uit dit ontbreken van         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    convergentie toegestane maatregelen in stand te houden.         schappen is op 3 mei 1996 beroep tegen Commissie van de
    Bovendien bepaalt artikel 379 uitdrukkelijk dat de              Europese Gemeenschappen ingesteld door W. De Corte,
    strekking en de geldigheidsduur van de beschermende             wonende te Halle ( België ), vertegenwoordigd door L. Vogel,


title: Zaak T-209/00: Beroep, op 9 augustus 2000 ingesteld door F. Lamberts tegen Europese Ombudsman en Europees Parlement

text:
4.11.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 316/27
Beroep, op 9 augustus 2000 ingesteld door F. Lamberts                   —    heeft hij geen enkele werkelijke bemiddelingspoging
   tegen Europese Ombudsman en Europees Parlement                            georganiseerd, en zelfs niet gepoogd om met de Commis-
                                                                             sie een alternatieve oplossing uit te werken, maar heeft
                        (Zaak T-209/00)                                      hij zich steeds achter het beginsel van gelijke behandeling
                                                                             verscholen,
                        (2000/C 316/52)                                 —    heeft hij vrede genomen met de principiële weigering van
                                                                             de Commissie om een regeling in der minne of een
                                                                             alternatieve oplossing in overweging te nemen, en
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        —    had hij verzoeker van bij het begin, toen voor hem een
                                                                             beroep in rechte nog mogelijk was, erop attent moeten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                             maken dat zijn tussenkomst waarschijnlijk zonder resul-
schappen is op 9 augustus 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                             taat zou blijven, en hem de raad moeten geven zich
Europese Ombudsman en Europees Parlement door F. Lam-
                                                                             tot het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
berts, wonende te Linkebeek (België), vertegenwoordigd door
                                                                             Gemeenschap te wenden.
E. Boigelot, advocaat te Brussel.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     primair:
                                                                        Beroep, op 11 augustus 2000 ingesteld door A. Kuijer
      —    verweerders solidair te veroordelen om aan verzoe-                         tegen Raad van de Europese Unie
           ker een bedrag te betalen van 2 468 787 euro ter
           vergoeding van materiële en financiële schade, en                                    (Zaak T-211/00)
           een bedrag van 124 000 euro ter vergoeding van
           morele schade, vermeerderd met gerechtelijke inte-
                                                                                (2000/C 316/53)
           ressen tot de volledige betaling,
      —    verweerders in ieder geval solidair in de kosten te                                  (Procestaal: Engels)
           verwijzen,
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     subsidiair:                                                       schappen is op 11 augustus 2000 beroep ingesteld tegen Raad
                                                                        van de Europese Unie door A. Kuijer, vertegenwoordigd door
      —    verweerders solidair te veroordelen om aan verzoe-           O. W. Brouwer van Freshfields Bruckhaus Deringer, advocaten
           ker een bedrag te betalen van 1 234 394 euro ter             te Amsterdam en Brussel.
           vergoeding van materiële en financiële schade en
           een bedrag van 124 000 euro ter vergoeding van               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
           morele schade, vermeerderd met gerechtelijke inte-
           ressen tot de volledige betaling,                            —    het bestreden besluit van de Raad, waarbij verzoeker
                                                                             toegang tot de opgevraagde documenten is geweigerd,
      —    verweerders in ieder geval solidair in de kosten te               nietig te verklaren;
           verwijzen.
                                                                        —    de Raad krachtens artikel 87 van het Reglement voor de
                                                                             procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg in de
                                                                             kosten te verwijzen, daaronder begrepen die van eventue-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                             le interveniënten.
Verzoeker in de onderhavige zaak werd opgeroepen voor de
mondelinge proef van vergelijkend onderzoek COM/T/A/98;                 Middelen en voornaamste argumenten
in de schriftelijke oproeping was gepreciseerd, dat „de organisa-
tie van de proeven het niet mogelijk maakt het voor u                   Verzoeker vordert nietigverklaring van het besluit dat de Raad
vastgestelde uur te wijzigen”. Hij stelt evenwel, dat hij destijds      op 5 juni 2000 heeft genomen in vervolg op het arrest van het
de gevolgen onderging van een medische behandeling die bij              Gerecht van eerste aanleg van 6 april 2000 in zaak T-188/98,
hem een ernstige fysieke reactie teweegbracht. Na zijn uitslui-         Kuijer/Raad. Bij dit arrest is het besluit van de Raad van
ting van de lijst van geschikte kandidaten, heeft hij bij de            28 september 1998, zoals gewijzigd bij besluit van 18 mei
Ombudsman een klacht ingediend.                                         1999, waarbij is geweigerd verzoeker inzage in bepaalde
                                                                        documenten te verlenen overeenkomstig besluit 93/731/EG
                                                                        van de Raad van 20 december 1993 betreffende toegang van
Verzoeker verwijt de Ombudsman ernstige tekortkomingen                  het publiek tot documenten van de Raad, nietig is verklaard.
bij de uitoefening van zijn functies.                                   Om aan dit arrest te voldoen, heeft de Raad de procedure vanaf
                                                                        de het tijdstip van indiening van Kuijers verzoek hervat en het
Zijns inziens heeft de Ombudsman:                                       verzoek opnieuw onderzocht. Uiteindelijk heeft hij geen
                                                                        toegang tot de gevraagde documenten verleend en ook niet
—     zich niet gehouden aan zijn verplichting om hem advies            willen onderzoeken, of een gedeeltelijke toegang tot die
      en informatie te verstrekken,                                     documenten kon worden verleend.


title: Zaak C-356/10: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 22 november 2011 — Europese Commissie/Ierland

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/21

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 22 november 2011 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-356/10) (1)

   2012/C 49/36
   Procestaal: Engels
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van  15 december 2005  in zaak C-253/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/21/EG — Elektronische-communicatienetwerken en -diensten — Gemeenschappelijk regelgevingskader — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/13

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 15 december 2005
   in zaak C-253/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/21/EG - Elektronische-communicatienetwerken en -diensten - Gemeenschappelijk regelgevingskader - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 36/23)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-253/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 14 juni 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Zavvos en M. Shotter) tegen Helleense Republiek (gemachtigde: N. Dafniou), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. Makarczyk, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta en P. Kūris (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 15 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn), is de Helleense Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 201 van 7.8.2004.


title: Zaak T-325/10: Beroep ingesteld op 3 augustus 2010 — Iliad e.a./Commissie

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/43

      Beroep ingesteld op 3 augustus 2010 — Iliad e.a./Commissie
      (Zaak T-325/10)
      ()
      (2010/C 288/82)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partijen: Iliad SA (Parijs, Frankrijk), Free infrastructure SAS (Parijs) en Free SA (Parijs) (vertegenwoordiger: T. Cabot, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  het beroep ontvankelijk verklaren;

                  —

                  de beschikking van de Europese Commissie van 30 september 2009 houdende goedkeuring van de openbare financiering van het zeer snelle elektronischecommunicatienetwerk in het departement des Hauts-de-Seine ten bedrage van 59 miljoen EURO nietig verklaren op grond van artikel 263 VWEU;

                  —

                  de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Verzoeksters vorderen nietigverklaring van beschikking C(2009) 7426 def. van de Commissie van 30 september 2009 (1) waarbij is vastgesteld dat de compensatie voor openbaredienstlasten van 59 miljoen EUR, die de Franse autoriteiten aan een groep ondernemingen hebben toegekend voor de totstandbrenging en de exploitatie van een zeer snel elektronischecommunicatienetwerk (project THD 92) in het departement des Hauts-de-Seine, geen staatssteun is.
      Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan:

                  —

                  schending van artikel 107, lid 1, VWEU doordat de Commissie zich aan geen enkel van de vier in het arrest Altmark (2) genoemde criteria heeft gehouden aangezien zij heeft geoordeeld dat de betrokken maatregel geen staatssteun vormt;

                  —

                  niet-nakoming van de motiveringsplicht doordat de bestreden beschikking niet voldoende gegevens bevat waaruit kan worden geconcludeerd dat is voldaan aan alle voorwaarden voor toepassing van het arrest Altmark;

                  —

                  niet-nakoming van de verplichting om de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU te openen doordat een geheel van aanwijzingen in verband met de duur van de voorafgaande procedure, van documenten die de aandacht vestigen op omvang en de complexiteit van het te voeren onderzoek, en van de gedeeltelijk onvolledige en ontoereikende inhoud van de bestreden beschikking aantoont dat de Commissie de bestreden beschikking heeft genomen hoewel zij ernstige moeilijkheden ondervond bij de beoordeling of de betrokken maatregel verenigbaar met de gemeenschappelijke markt was.

         (1)  Staatssteun N 331/2008 — Frankrijk.

         (2)  Arrest van het Hof van 24 juli 2003, Altmark Trans en Regierungspräsidium Magdeburg (C-280/00, Jurispr. blz. I-7747).


title: Doorhaling van zaak C-338/03

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/19

         Doorhaling van zaak C-338/03 (1)

   (2005/C 296/36)

      (Procestaal: Italiaans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 juli 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-338/03 (verzoek van het Tribunale Civile e Penale di Perugia om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen Rosario Alessandrello, Vicenzo Biccari, Daniel Buaron.

      (1)  PB C 264 van 1.11.2003.


title: Verzoek van 28 maart 1996 van het Sozialgericht Karlsruhe om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Molenaar en B. Fath-Molenaar en AOK Baden-Württemberg (Zaak C-160/96)

text:
6 . 7 . 96          1 NL |                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 197/ 13
Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench                      van de eventualiteit van behoefte aan verpleging in het kader
Division, van 3 mei 1996 om een prejudiciele beslissing in               van een wettelijke verzekeringsplicht in te voeren en daarbij
het geding tussen The Queen en Ministry of Agriculture,                  in een andere Lid-Staat wonende personen te verplichten
Fisheries and Food en The Commissioners for Customs &                    daaraan bij te dragen, ofschoon zij tegelijk wegens hun
Excise, ex parte: The National Farmers' Union, David                     woonplaats van het recht op prestaties zijn uitgesloten of
Burnett and Sons Limited, R. S. and E. Wright Limited,                   hun recht is geschorst ?
Anglo Beef Processors Limited, United Kingdom Genetics (a
firm ), Wyjac Calves Limited, International Traders Ferry
Limited, MFP International Limited, Interstate Truck Ren
tal Limited en Vian Exports Limited, intervenienten: Anglo
Dutch Meat Exports Limited, Beck Food Group Limited,
First City Trading Limited, Weddel Swift Limited, Carrex                 Verzoek van het Bundesfinanzhof van 19 maart 1996 om
August Limited, Meatal Supplies (Wholesale Meats ) Limi                 een prejudiciële beslissing in het geding tussen Südzucker
ted, Meat Marketing Services ( UK) Limited, NWL ( Ireland )                AG Mannheim/Ochsenfurt en Hauptzollamt Mannheim
Limited, Hibernia Foocls pic, D. T. Duggins Limited,
Swallow Foods International Limited en The British Asso                                        ( Zaak C-161/96 )
                  ciation of Sheep Exporters                                                       ( 96/C 197/25 )
                        ( Zaak C-157/96 )
                             96/C 197/23                                 Flet Bundesfinanzhof — VIL Senat — heeft bij beschikking
                                                                         van 19 maart 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                         Justitie op 13 mei 1996 , in het geding tussen Südzucker AG
De High Court of Justice, Queen's Bench Division, heeft bij              Mannheim/Ochsenfurt en Hauptzollamt Mannheim, het
beschikking van 3 mei 1996 , ingekomen ter griffie van het               Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
Hof van Justitie op 8 mei 1996 , in het geding tussen The                om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag :
Queen en Ministry of Agriculture, Fisheries and Food en
The Commissioners for Customs & Excise, ex parte : The                   Is Verordening ( EEG ) nr . 2670/81 van de Commissie van
National Farmers ' Union en anderen , interveniënten : Anglo             14 september 1981 tot vaststelling van uitvoeringsbepalin
Dutch Meat Exports Limited en anderen, het Hof van                       gen voor de produktie buiten de quota in de sector suiker
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                  ( PB 1981 , L 262, blz. 14 ), juncto Verordening ( EEG )
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                        nr . 3183/ 80 van de Commissie van 3 december 1980
                                                                         houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen in
Is artikel 1 van Beschikking 96/239/EG van de Commissie                  zake het stelsel van invoer-, uitvoer- en voorfixatiecertifica
van 27 maart 1996 inzake spoedmaatregelen ter bescher                   ten voor landbouwproducten (PB 1980, L 338, blz. 1 ),
ming tegen boviene spongiforme encefalopathie ( J ) geheel of            vooral gelet op het communautaire evenredigheidsbeginsel
ten dele ongeldig, in het bijzonder omdat de Commissie niet              geldig, voor zover daaruit volgt, dat suiker wordt geacht op
bevoegd was om deze beschikking vast te stellen of misbruik              de interne markt te zijn afgezet — grondslag voor de heffing
van deze bevoegdheid heeft gemaakt, of omdat zij in strijd is            van rechten op de suikerproduktie —, wanneer de suiker
met het evenredigheidsbeginsel ?                                         weliswaar daadwerkelijk is uitgevoerd, doch zonder dat de
                                                                         douaneformaliteiten bij uitvoer zijn vervuld, en bijgevolg
(!) PB nr . L 78 van 28 . 3 . 1996 , blz . 47.                           geen bewijs ervan kan worden geleverd door middel van het
                                                                         door de douane geviseerde exemplaar nr . 1 van het
                                                                         uitvoercertificaat ?
Verzoek van 28 maart 1996 van het Sozialgericht Karlsruhe
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Mo
lenaar en B. Fath-Molenaar en AOK Baden-Württem                         Verzoek van het Bundesfinanzhof van 7 maart 1996 om een
                                 berg                                    prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Racke GmbH
                        ( Zaak C-160/96 )                                             &C Co. tegen Hauptzollamt Mainz
                           ( 96/C 197/24 )                                                      ( Zaak C-162/96 )
                                                                                ( 96/C 197/26 )
Het Sozialgericht Karlsruhe — 11 . Kammer — heeft bij
beschikking van 28 maart 1996 , ingekomen ter griffie van                Het Bundesfinanzhof — VII. Senat — heeft bij beschikking
het Hof van Justitie op 1 3 mei 1 996 , in het geding tussen M.          van 7 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
Molenaar en B. Fath-Molenaar en AOK Baden-Württem                       Justitie op 13 mei 1996 , in het geding tussen A. Racke
berg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                GmbH & Co . tegen Hauptzollamt Mainz, het Hof van
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
vraag :                                                                  prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Moeten de artikelen 6 en 48 , lid 2 , EG-Verdrag aldus                   1 . Is Verordening ( EEG ) nr. 3300/91 van de Raad van
worden uitgelegd, dat zij het recht van een Lid-Staat                         11 november 1991 houdende schorsing van de handels
beperken om een stelsel van sociale zekerheid tot dekking                     concessies bedoeld in de Samenwerkingsovereenkomst


title: Zaak C-129/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 6 april 2009 — Guido Durlet, Angela Verweij, Chretien Bruninx, Hans Hoff en Michel Raeds/Waalse Gewest

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 6 april 2009 — Guido Durlet, Angela Verweij, Chretien Bruninx, Hans Hoff en Michel Raeds/Waalse Gewest
   (Zaak C-129/09)
   2009/C 153/36
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Guido Durlet, Angela Verweij, Chretien Bruninx, Hans Hoff en Michel Raeds

      Verwerende partij: Waalse Gewest

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 1, lid 5, van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), aldus worden uitgelegd dat het van de werkingssfeer van deze richtlijn uitsluit een wettelijke regeling, zoals het decreet van het Waalse Gewest van 17 juli 2008 betreffende enkele vergunningen waarvoor er dringende redenen van algemeen belang bestaan, die louter bepaalt dat er „dringende redenen van algemeen belang zijn aangetoond” voor de toekenning van stedenbouwkundige vergunningen, milieuvergunningen en globale vergunningen voor de handelingen en werken die zij opsomt, en die vergunningen waarvan wordt vastgesteld dat er daarvoor „dringende redenen van algemeen belang zijn aangetoond”, „ratificeert”?

               2)

                           a)

                           Verzetten de artikelen 1, 5, 6, 7, 8 en 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad (2) en richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad (3), zich tegen een wettelijke regeling waarbij het recht om een aan een milieueffectbeoordeling onderworpen project te verwezenlijken, wordt toegekend bij wege van een wetgevende handeling die niet vatbaar is voor beroep bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid te bestrijden van de beslissing die het recht verleent om het project te verwezenlijken?

                           b)

                           Moet artikel 9 van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, gesloten op 25 juni 1998 en door de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit nr. 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 (4), aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de verplichting oplegt, in de mogelijkheid te voorzien dat beroep kan worden ingesteld bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid van elk onder de bepalingen van artikel 6 vallend besluit, handelen of nalaten te bestrijden aangaande zowel de materiële als de procedureregels voor de toekenning van vergunningen voor projecten die aan een milieueffectbeoordeling zijn onderworpen?

                           c)

                           Moet artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG, tegen de achtergrond van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, gesloten op 25 juni 1998 en door de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit nr. 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005, aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de verplichting oplegt, in de mogelijkheid te voorzien dat beroep kan worden ingesteld bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid van elk besluit, handelen of nalaten te bestrijden aangaande zowel de materiële als de procedureregels voor de toekenning van vergunningen voor projecten die aan een milieueffectbeoordeling zijn onderworpen?

      (1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).

      (2)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 73, blz. 5).

      (3)  Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad — Verklaring van de Commissie (PB L 156, blz. 17).

      (4)  Besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 betreffende het sluiten, namens de Europese Gemeenschap, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (PB L 124, blz. 1).


title: Zaak T-230/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2009 — Laboratorios Del Dr. Esteve/BHIM — Ester C (ESTER-E) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord ESTER-E — Ouder communautair beeldmerk ESTEVE — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94, thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 )

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/33

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2009 — Laboratorios Del Dr. Esteve/BHIM — Ester C (ESTER-E)
   (Zaak T-230/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord ESTER-E - Ouder communautair beeldmerk ESTEVE - Relatieve weigeringsgrond - Ontbreken van verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94, thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”)
   2009/C 205/59
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratorios Del Dr. Esteve SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: K. Manhaeve, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: The Ester C Company (Prescott, Arizona, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Bird, solicitor, vervolgens H. Wistam, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 april 2007 (zaak R 737/2006-2) in een oppositieprocedure tussen Laboratorios Del Dr. Esteve SA en The Ester C Company

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Laboratorios Del Dr. Esteve SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 199 van 25.8.2007.


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede Kamer) van 11 augustus 1995 in zaak C-453/93 (verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam om een prejudiciële beslissing): W. Bulthuis-Griffioen tegen Inspecteur der Omzetbelasting (Gemeenschappelijk stelsel van omzetbelasting - Zesde BTW-richtlijn - Vrijstelling - Diensten van sociale aard, verricht door particulier - Geen vrijstelling)

text:
Nr . C 248/2            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       23 . 9 . 95
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                      van 11 augustus 1995                                                          (Tweede Kamer)
in zaak C-431/92 : Commissie van de Europese Gemeen                                             van 11 augustus 1995
          schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland f 1 )                  in zaak C-453/93 ( verzoek van het Gerechtshof te Amster
(Niet-nakoming — Niet-toepassing door overheid van nog                   dam om een prejudiciële beslissing ): W. Bulthuis-Griffioen
niet omgezette richtlijn — Richtlijn 85/337/EEG van de                                  tegen Inspecteur der Omzetbelasting ( 1 )
Raad — Milieu-effectbeoordeling van projecten — Thermi
                                                                         (Gemeenschappelijk stelsel van omzetbelasting — Zesde
sche centrale van GroGkrotzenburg — Vergunning voor
                      bouw van nieuw blok)
                                                                         BTW-richtlijn — Vrijstelling — Diensten van sociale aard,
                                                                                verricht door particulier — Geen vrijstelling)
                            ( 95/C 248 /02 )
                                                                                ( 95/C 248/03 )
                        (Procestaai: Duits)
                                                                                (Procestaai Nederlands)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                  de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                         In zaak C-453/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C-431 /92 , Commissie van de Europese Gemeen                    krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van het
schappen ( gemachtigden: aanvankelijk I. Pernice en vervol              Gerechtshof te Amsterdam, in het aldaar aanhangig geding
gens R. Wagenbaur, bijgestaan door A. Böhlke, advocaat te                tussen W. Bulthuis-Griffioen en Inspecteur der Omzetbelas
Brussel ) tegen Bondsrepubliek Duitsland ( gemachtigde : E.              ting, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
Röder, bijgestaan door D. Sellner, advocaat), ondersteund                artikel 13 , deel A, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de
door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord                  Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
Ierland ( gemachtigde : S. L. Hudson ), betreffende een                  wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting —
beroep, strekkende tot vaststelling dat de Bondsrepubliek                Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege
Duitsland, door zonder voorafgaande milieu-effectbeoorde                voegde waarde : uniforme grondslag ( 2 ), heeft het Hof
ling bij beschikking van 31 augustus 1989 vergunning te                   ( Tweede Kamer), samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler
verlenen voor de bouw van een nieuw blok voor de                          ( rapporteur ), kamerpresident, G. F. Mancini en G. Hirsch,
thermische centrale van Grotëkrotzenburg, de verplichtin                rechters; advocaat-generaal : G. Cosmas; griffier : H. von
gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de                    Holstein, adjunct-griffier, op 11 augustus 1995 een arrest
artikelen 5 en 189 van het EG-Verdrag, in samenhang met                  gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985
 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde open
 bare en particuliere projecten ( 2 ) en in het bijzonder de
 artikelen 2 , 3 en 8 van deze richtlijn, heeft het Hof,
 samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president,            Artikel 13, deel A, lid 1 , van Zesde Richtlijn 77/388/EEG
 F. A. Schockweiler en P. J. G. Kapteyn, kamerpresidenten,                van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
 G. F. Mancini, C. N. Kakouris ( rapporteur ), J. C. Moitinho             van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting —
 de Almeida , J. L. Murray , D. A. O. Edward en J.-P .                    Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege
 Puissochet, rechters; advocaat-generaal : M. B. Elmer; grif             voegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden
 fier : R. Grass, op 11 augustus 1995 een arrest gewezen                  uitgelegd, dat een ondernemer die een natuurlijk persoon is,
 waarvan het dictum luidt als volgt:                                      niet in aanmerking kan komen voor een vrijstelling krach
                                                                          tens het bepaalde onder g), dat deze vrijstelling uitdrukkelijk
                                                                          voorbehoudt aan publiekrechtelijke lichamen of andere
 1 . Verwerpt het beroep.                                                 organisaties die door de betrokken Lid-Staat als instellingen
                                                                          van sociale aard worden erkend.
 2 . Verstaat dat elk der partijen, intervenïênt daaronder
       begrepen, haar eigen kosten zal dragen.                             (') PB nr . C 18 van 21 . 1 . 1994 .
                                                                           ( 2 ) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
 (M PB nr . C 29 van 2 . 2 . 1993 .
 ( 2 ) PB nr. L 175 van 5 . 7. 1985 , blz . 40 .


title: Zaak T-404/12: Arrest van het Gerecht van 19 januari 2016 — Toshiba/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor projecten inzake gasgeïsoleerd schakelmateriaal — Besluit dat na de gedeeltelijke nietigverklaring door het Gerecht van de oorspronkelijke beschikking wordt vastgesteld — Geldboeten — Rechten van de verdediging — Motiveringsplicht — Gelijke behandeling — Uitgangsbedrag — Mate van bijdrage aan de inbreuk”)

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/13

         Arrest van het Gerecht van 19 januari 2016 — Toshiba/Commissie
   (Zaak T-404/12) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor projecten inzake gasgeïsoleerd schakelmateriaal - Besluit dat na de gedeeltelijke nietigverklaring door het Gerecht van de oorspronkelijke beschikking wordt vastgesteld - Geldboeten - Rechten van de verdediging - Motiveringsplicht - Gelijke behandeling - Uitgangsbedrag - Mate van bijdrage aan de inbreuk”))
   (2016/C 078/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Toshiba Corp. (Tokyo, Japan) (vertegenwoordigers: J. MacLennan, solicitor, A. Schulz en S. Sakellariou, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Khan en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair een verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2012) 4381 van de Commissie van 27 juni 2012 tot wijziging van beschikking C(2006) 6762 definitief van 24 januari 2007 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] (thans artikel 101 VWEU) en artikel 53 van de EER-Overeenkomst voor zover die beschikking gericht was tot Mitsubishi Electric Corporation en Toshiba Corporation (Zaak COMP/39.966 — Gasgeïsoleerd schakelmateriaal — Geldboeten) en, subsidiair, een verzoek tot verlaging van het aan verzoekster opgelegde boetebedrag

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Toshiba Corp. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 343 van 10.11.2012.


title: Zaak C-129/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brugge (België) op 31 maart 2008 — C. Cloet en J. Cloet tegen Westvlaamse Intercommunale voor Economische Expansie, Huisvestingsbeleid en Technische Bijstand CVBA (WVI)

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brugge (België) op 31 maart 2008 — C. Cloet en J. Cloet tegen Westvlaamse Intercommunale voor Economische Expansie, Huisvestingsbeleid en Technische Bijstand CVBA (WVI)
   (Zaak C-129/08)
   (2008/C 142/27)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank van eerste aanleg te Brugge
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: C. Cloet en J. Cloet

      Verweerster: Westvlaamse Intercommunale voor Economische Expansie, Huisvestingsbeleid en Technische Bijstand CVBA (WVI)
   Prejudiciële vragen

               1.

               Is te aanzien als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt het financieel voordeel, verstrekt aan de NV. Metafox door het Vlaamse Gewest/de Vlaamse Gemeenschap langs het kanaal om van het gedecentraliseerd overheidsorgaan, te weten de W.V.I., in de vorm van de voorkeursprijs voor aankoop van een terrein nijverheidsgrond van 1 ha 82 a 74 ca, en die het W.V.I. tot uitvoering heeft gebracht voor een in de akte verkoop „pro fisco” vermeld bedrag van 294 394,14 euro ten aanzien van de in werkelijkheid betaalde voorkeursprijs van 91 720,60 euro, dit alles mede in de wetenschap dat de kostprijs voor aankoop van dergelijke industrie-nijverheidsgrond in normale omstandigheden en op basis van gemiddelde waarden voor industrie- en nijverheidsgrond aldaar 1 007 926,40 euro bedraagt ?

               2.

               Bevoordeligt het Vlaamse Gewest/de Vlaamse Gemeenschap langs het kanaal om van de W.V.I., via een dergelijke maatregel van onteigening en navolgende verkoop aan de NV. Metafox (in concreto de door de NV. Metafox te betalen voorkeursprijs ad 91 720,60 euro) de begunstigde onderneming, de NV. Metafox, niet indirect door de NV. Metafox rechtstreeks een economisch voordeel te verschaffen (t.w. het verschil tussen de betaalde prijs en de in de akte „pro fisco” vermelde verkoopprijs), nu de begunstigde onderneming, de NV. Metafox, deze terreinen niet had kunnen verkrijgen onder normale marktvoorwaarden (1 007 926,40 euro), noch tegen de 'pro fisco' vastgestelde verkoopsprijs (294 394,14 euro)?
               Kan men bijgevolg dergelijke maatregel van de W.V.I. (in concreto de verkoop van industriegrond tegen de werkelijk betaalde voorkeursprijs) kwalificeren als een financieel voordeel dat strijdig is met art. 87, lid 1, EG?

               3.

               Dient bij toepassing van art. 88, par. 3, EG een dergelijke maatregel en het verstrekte financieel voordeel geboden door het Vlaamse Gewest/de Vlaamse Gemeenschap, aangemeld te worden aan de Europese Commissie?


title: Zaak C-534/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 20 oktober 2016 — Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky/BB construct s.r.o.

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 20 oktober 2016 — Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky/BB construct s.r.o.
   (Zaak C-534/16)
   (2017/C 022/09)
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Najvyšší súd Slovenskej republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky

      Verwerende partij: BB construct s.r.o.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de praktijk van een nationale instantie, inhoudende dat het feit dat de huidige bestuurder van een rechtspersoon bestuurder is geweest van een andere rechtspersoon die nog belasting verschuldigd is, naar nationaal recht grond oplevert om het stellen van een fiscale zekerheid tot 500 000 EUR te eisen, in overeenstemming met de doelstelling van artikel 273 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, te weten bestrijding van btw fraude?

               2)

               Kan worden aangenomen dat deze fiscale zekerheid door het maximumbedrag ervan, tot 500 000 EUR zoals in het hoofdgeding is geëist, geen inbreuk maakt op de vrijheid van ondernemerschap als bedoeld in artikel 16 [van het handvest van de grondrechten van de Europese Unie], de belastingplichtige niet indirect dwingt zijn faillissement aan te vragen, niet discriminerend als bedoeld in artikel 21, lid 1, [van het Handvest] is en in het kader de inning van btw niet in strijd is met de beginselen „ne bis in idem” en niet-terugwerkende kracht als bedoeld in artikel 49, leden 1 en 3 van het [Handvest]?

      (1)  PB 2006, L 347, blz. 1.


title: Zaak T-123/03: Beroep, op 10 april 2003 ingesteld door Pfizer Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
19.7.2003             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 171/31
Beroep, op 10 april 2003 ingesteld door Pfizer Limited               dingen van de samenvattingen, geen onderling afwijkende
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    besluiten zijn in de zin van artikel 30. In de tweede plaats
                                                                     voert verzoekster aan dat zij niet duidelijk op de hoogte is
                                                                     gebracht van de aan het Comité voorgelegde aangelegenheid,
                        (Zaak T-123/03)
                                                                     en evenmin een voldoende verklaring van de gestelde vragen
                                                                     heeft ontvangen. In de derde plaats wijst verzoekster op het
                        (2003/C 171/53)                              ontbreken van enige vraag inzake de kwaliteit, de veiligheid
                                                                     en/of de doeltreffendheid van het product. Dat de voorlegging
                                                                     van de aangelegenheid aan het Comité niet is ingegeven door
                        (Procestaal: Engels)
                                                                     echte overwegingen van volksgezondheid, kan worden afgeleid
                                                                     uit het feit dat zij geen betrekking heeft op de generieke versie
                                                                     van „Lopid”.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 10 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-          Bovendien heeft de Commissie volgens verzoekster het begin-
sie van de Europese Gemeenschappen door Pfizer Limited,              sel van behoorlijk bestuur geschonden en/of haar bevoegdheid
gevestigd te Sandwich (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoor-           misbruikt. Verzoekster verwijst naar het arrest van 26 novem-
digd door D. Anderson QC, K. Bacon, Barrister, I. Dodds-             ber 2002 van het Gerecht van eerste aanleg, Artedogan/
Smith en T. Fox, Solicitors.                                         Commissie (1), en stelt dat wanneer een aangelegenheid wordt
                                                                     voorgelegd op grond van artikel 30, zulks niet kan leiden tot
                                                                     een bindende Beschikking van de Commissie. Bovendien is het
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  volgens verzoekster hoogst onwaarschijnlijk dat alle bevoegde
                                                                     nationale instanties hun standpunt zouden wijzigen wegens het
—    nietig te verklaren de beschikking van 6 januari 2003 van       niet-bindend advies van het Comité. Verzoekster concludeert
     de Commissie tot voorlegging van „Lopid” aan het Comité         bijgevolg dat de aangelegenheid is voorgelegd op grond van
     voor farmaceutische specialiteiten (hierna: „Comité”) op        artikel 30 ter bereiking van een onmogelijk te verwezenlijken
     grond van artikel 30 van het communautair wetboek               doelstelling en dat het feit dat de Commissie hiermee geen
     betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik;              rekening heeft gehouden, het beginsel van behoorlijk bestuur
                                                                     schendt. Zoniet of bovendien, vormt het gedrag van de
—    verweerster in de kosten te verwijzen.                          Commissie misbruik van bevoegdheid.
                                                                     (1 ) Zaak T-74/00; Hogere voorziening door de Commissie aanhangig
Middelen en voornaamste argumenten                                        gemaakt (Zaak C-39/03 P.
Verzoekster is werkzaam op het gebied van geneesmiddelen.
Zij vertegenwoordigt diverse ondernemingen, welke houders
zijn van de vergunning voor het in de handel brengen van
„Lopid” in de Europese Unie en IJsland. De vergunningen in
de EU zijn op grond van nationale vergunningprocedures
                                                                     Beroep, op 18 april 2003 ingesteld door SUCCESS-
verkregen. Bijgevolg bestaan er een aantal verschillen tussen
                                                                     MARKETING Unternehmensberatungsgesellschaft m.b.H.
de EU-vergunningen. Omdat de nationale besluiten onderling
                                                                     tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
afweken, legde de Commissie de aangelegenheid, op grond
                                                                                (merken, tekeningen en modellen)
van artikel 30 van het communautair wetboek betreffende
geneesmiddelen voor menselijk gebruik, officieel voor aan het
Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling teneinde                                    (Zaak T-128/03)
een geharmoniseerde samenvatting van de kenmerken van het
product (hierna: „samenvatting”) te verkrijgen. Het Bureau gaf                                (2003/C 171/54)
verzoekster bij brief van 27 januari 2003 kennis van deze
beschikking van de Commissie.
                                                                     (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                      Reglement voor de procesvoering; taal van het verzoekschrift: Duits)
Tot staving van haar beroep voert verzoekster onbevoegdheid,
schending van een wezenlijk vormvoorschrift en/of misbruik
van bevoegdheid aan.
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen is op 18 april 2003 beroep tegen Bureau voor
Volgens verzoekster moet de bestreden beschikking nietig             harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
worden verklaard wegens onbevoegdheid van het Bureau/                modellen) ingesteld door SUCCESS-MARKETING Unterneh-
Comité en de Commissie. Verzoekster stelt dat aan geen               mensberatungsgesellschaft m.b.H., gevestigd te Linz (Oosten-
van de drie voorwaarden volgens welke de Commissie de                rijk), vertegenwoordigd door G. Secklehner, advocaat, domici-
aangelegenheid geldig kon voorleggen op grond van artikel 30,        lie gekozen hebbende te Luxemburg. Andere partij bij de
is voldaan. In de eerste plaats betoogt verzoekster dat de           procedure voor de kamer van beroep: Chipita International
onderling afwijkende besluiten met betrekking tot de bewoor-         SA, gevestigd te Athene.


title: Zaak C-74/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 februari 2010 door European Renewable Energies Federation ASBL (EREF) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 19 november 2009 in zaak T-94/07: European Renewable Energies Federation ASBL (EREF)/Europese Commissie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/21

         Hogere voorziening ingesteld op 9 februari 2010 door European Renewable Energies Federation ASBL (EREF) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 19 november 2009 in zaak T-94/07: European Renewable Energies Federation ASBL (EREF)/Europese Commissie
   (Zaak C-74/10 P)
   2010/C 113/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: European Renewable Energies Federation ASBL (EREF) (vertegenwoordiger: J. Kuhbier, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2009 in zaak T-94/07, EREF/Commissie van de Europese Gemeenschappen, vernietigen;

               —

               de zaak voor afdoening terugverwijzen naar de Zesde kamer van het Gerecht;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de hogere voorziening

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirant verzoekt het Hof de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2009 in zaak T-94/07 te vernietigen en de zaak voor heronderzoek terug te verwijzen naar het Gerecht.
   Rekwirant betwist de conclusie van het Gerecht van eerste aanleg dat zijn advocaat, Dr. Fouquet, hem niet kon vertegenwoordigen voor het Gerecht van eerste aanleg, zodat zijn verzoek niet-ontvankelijk was.
   Het Gerecht van eerste aanleg is van oordeel dat Dr. Fouquet door haar benoeming tot directeur van EREF op 29 juni 2004 niet langer kon worden beschouwd als een onafhankelijke derde. Rekwirant voert aan dat Dr. Fouquet niet officieel tot directeur van EREF was benoemd: naar Belgisch recht had een dergelijke benoeming officieel moeten worden geregistreerd bij de bevoegde Belgische autoriteiten. Dr. Fouquet had slechts de titel van directeur en was niet of slechts in zeer geringe mate vertegenwoordigingsbevoegd.
   Rekwirant voert tevens aan dat, zelfs indien wordt verondersteld dat Dr. Fouquet formeel directeur was, het Gerecht van eerste aanleg de criteria ter beoordeling van de status van een advocaat als onafhankelijke derde partij onjuist heeft toegepast. Aangevoerd wordt dat het Gerecht van eerste aanleg zowel de juridische status van de vertegenwoordiger van EREF voor het Gerecht als de daadwerkelijke verdeling van taken en plichten tussen Dr. Fouquet en EREF onjuist heeft opgevat. Naar Duits recht kan Dr. Fouquet ondanks haar directeurschap bij EREF rekwirant voor het Gerecht te vertegenwoordigen.


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede Kamer) van 20 februari 1997 in zaak C-128/95 (verzoek van het Tribunal de commerce de Lyon om een prejudiciële beslissing): Fontaine SA e.a. tegen Aqueducs Automobiles Sàrl (Mededinging - Afzet van motorvoertuigen - Parallelimport - Verordening (EEG) nr. 123/85 - Inroepbaarheid tegen derden - Onafhankelijk wederverkoper - Begrippen nieuw voertuig en gebruikt voertuig)

text:
 5 . 4 . 97            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 108/5
                    ARREST VAN HET HOF                                                ARREST VAN HET HOF
                          (Vijfde Kamer)                                                     ( Tweede Kamer)
                      van 20 februari 1997                                               van 20 februari 1997
 in zaak C- 107/95 P: Bundesverband der Bilanzbuchhalter            in zaak C-128/95 (verzoek van het Tribunal de commerce
  eV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen O               de Lyon om een prejudiciële beslissing ): Fontaine SA e.a.
                                                                                tegen Aqueducs Automobiles Sari (')
  (Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring —
 Ontvankelijkheid — Weigering van Commissie om niet                (Mededinging — Afzet van motorvoertuigen — Parallel
 nakomingsprocedure in te leiden — Weigering van Com               import — Verordening (EEG) nr. 123/85 — Inroepbaar
 missie om procedure krachtens artikel 90, lid 3, van het           heid tegen derden — Onafhankelijk wederverkoper —
                     EG-Verdrag in te leiden)                             Begrippen nieuw voertuig en gebruikt voertuig)
                                                                                { 97IC 108/08 )
                          ( 97/C 108/07)
                                                                                (Procestaai: Frans)
                       (Procestaai: Duits)
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   In zaak C-128/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                   krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu
 In zaak C- 107/95 P, Bundesverband der Bilanzbuchhalter           nal de commerce de Lyon ( Frankrijk ), in het aldaar aan
eV, vereniging naar Duits recht, gevestigd te Bonn ( Duits        hangig geding tussen Fontaine SA, Garage Laval SA, Fahy
 land ), vertegenwoordigd door J. Müller, advocaat te Mün         SA, Renault Lyon Ouest FLB Automobiles SA, Diffusion
chen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan             Vallis Auto SA, Horizon Sud SA en Aqueducs Automobiles
tore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, Boulevard de la           Sari, betreffende een prejudiciële beslissing over de uitleg
Foire 12, requirant, betreffende hogere voorziening tegen          ging van Verordening ( EEG ) nr. 123/85 van de Commissie
de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de            van 12 december 1984 betreffende de toepassing van
Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer) van 23 januari              artikel 85 , lid 3 , van het Verdrag op groepen afzet- en
 1995 in zaak T-84/94 ( Bilanzbuchhalter, Jurispr. 1995 ,          klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen ( PB
blz . 11-101 ) en strekkende tot vernietiging van die beschik     nr. L 15 van 18 . 1 . 1985 , blz . 16 ), heeft het Hof (Tweede
king, andere partij bij de procedure : Commissie van de Eu        Kamer ), samengesteld als volgt: G.F. Mancini, kamerpresi
ropese Gemeenschappen ( gemachtigden: M.-J . Jonczy en             dent, G. Hirsch en R. Schintgen ( rapporteur ), rechters; ad
N. Lorenz ), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld            vocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: D. Lou
als volgt: L. Sevón, president van de Eerste Kamer, waar          terman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 20 februari 1997
nemend voor de president van de Vijfde Kamer ( rappor             een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
teur ), C. Gulmann, D.A.O. Edward, J.-P. Puissochet en P.
Jann, rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier:
R. Grass, op 20 februari 1997 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                        Verordening (EEG) nr. 123/85 van de Commissie van
                                                                   12 december 1984 betreffende de toepassing van artikel 85,
                                                                   lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenser
                                                                   viceovereenkomsten inzake motorvoertuigen, moet aldus
                                                                   worden uitgelegd, dat zij niet eraan in de weg staat, dat
1 . Wijst de hogere voorziening af.                                een marktdeelnemer die noch een erkend wederverkoper
                                                                   in het distributienet van de fabrikant van een bepaald au
                                                                   tomerk is, noch een gevolmachtigd tussenpersoon in de zin
                                                                   van artikel 3, punt 11 , van deze verordening, zich bezig
2 . Verwijst het Bundesverband der Bilanzbuchhalter eV             houdt met de parallelimport van nieuwe voertuigen van
      in de kosten.                                                dat merk en deze voertuigen als onafhankelijk wederver
                                                                   koper verkoopt.
(M PB nr. C 174 van 8 . 7. 1995 .
                                                                   (') PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .


title: Zaak C-484/00: Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per il Lazio van 6 juli 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Balestri Carlon en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA) en Minister van Financiën en Economische planning, alsmede Parlamat s.p.a.

text:
21.4.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 118/9
1.    Kan het bepaalde in de artikelen 1 en 4 van verordening         Zo neen:
      nr. 3950/92 (1) van de Raad van 28 december 1992 en
      de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 534/93 (2) van de
                                                                      2)    Zijn de artikelen 1 en 4 van verordening nr. 3950/92 van
      Commissie van 9 maart 1993 aldus worden uitgelegd,
                                                                            de Raad van 28 december 1992 en de artikelen 3 en 4
      dat van de termijnen voor toewijzing van quota en voor
                                                                            van verordening nr. 543/93 van de Commissie van
      uitbetaling van de compensaties en de heffingen kan
                                                                            9 maart 1993, geldig, gelet op artikel 33 EG (ex artikel 39
      worden afgeweken in geval van administratief of rechter-
                                                                            EG-Verdrag), voorzover daarin niet wordt bepaald dat in
      lijk beroep tegen de betrokken maatregelen?
                                                                            geval van administratief of rechterlijk beroep tegen een
                                                                            maatregel inzake individuele referentiehoeveelheden,
Zo neen:                                                                    compensaties of heffingen, van de termijnen in genoemde
                                                                            bepalingen kan worden afgeweken?
2.    Zijn de artikelen 1 en 4 van verordening nr. 3950/92 van
      de Raad van 28 december 1992 en de artikelen 3 en 4             3)    Kunnen de verordeningen nrs. 3950/92 en 534/93 aldus
      van verordening nr. 543/93 van de Commissie van                       worden uitgelegd, dat de individuele referentiehoeveel-
      9 maart 1993, geldig, gelet op artikel 33 EG (ex artikel 39           heid niet noodzakelijk aan iedere producent afzonderlijk
      EG-Verdrag), voorzover daarin niet wordt bepaald dat in               hoeft te worden medegedeeld, maar ook op andere wijzen
      geval van administratief of rechterlijk beroep tegen een              kan worden medegedeeld, zoals door publicatie van
      maatregel inzake individuele referentiehoeveelheden,                  overzichtsstaten?
      compensaties of heffingen, van de termijnen in genoemde
      bepalingen kan worden afgeweken?
                                                                      (1) PB L 405, van 31.12.92, blz. 1.
                                                                      (2) PB L 57, van 10.03.93, blz. 12.
(1) PB L 405, van 31.12.1992, blz. 1.
(2) PB L 57, van 10.3.1993; blz. 12.
                                                                      Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per
Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per                il Lazio van 6 juli 2000 om een prejudiciële beslissing in
il Lazio van 6 juli 2000 om een prejudiciële beslissing in            het geding tussen Azienda dagricola Visentin, Giorgio,
het geding tussen Balestri Carlon en Azienda di Stato per             Giovanni en Luciano e.a. en Azienda di Stato per gli
gli interventi nel mercato agricolo (AIMA) en Minister                interventi nel mercato agricolo (AIMA) en Caseificio
van Financiën en Economische planning, alsmede Par-                                     Silvio Belladelli e Figlio, e.a.
                           lamat s.p.a.
                                                                                (Zaak C-495/00)
                        (Zaak C-484/00)
                        (2001/C 118/13)                                                       (2001/C 118/14)
Het Tribunale amministrativo regionale per il Lazio heeft bij         Het Tribunale amministrativo regionale per il Lazio heeft bij
beschikking van 6 juli 2000, ingekomen ter griffie van het Hof        beschikking van 6 juli 2000, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 29 december 2000, in het geding tussen Balestri       van Justitie op 29 december 2000, in het geding tussen
Carlo tegen Azienda di Stato per gli interventi nel mercato           Azienda agricola Visentin, Giorgio, Giovanni en Luciano e.a.
agricolo (AIMA) en Minister van Financiën en Economische              en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo
planning, alsmede Parlamat s.p.a., het Hof van Justitie van de        (AIMA) en Caseificio Silvio Belladelli e Figlio, e.a., het Hof van
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                  Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
beslissing over de navolgende vragen:                                 prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
1)    Kan het bepaalde in de artikelen 1 en 4 van verordening         1)    Kan het bepaalde in de artikelen 1 en 4 van verordening
      nr. 3950/92 (1) van de Raad van 28 december 1992 en                   nr. 3950/92 (1) van de Raad van 28 december 1992 en
      de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 534/93 (2) van de             de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 543/93 (2) van de
      Commissie van 9 maart 1993 aldus worden uitgelegd,                    Commissie van 9 maart 1993 aldus worden uitgelegd,
      dat van de termijnen voor toewijzing van quota en voor                dat van de termijnen voor toewijzing van quota en voor
      uitbetaling van de compensaties en de heffingen kan                   uitbetaling van de compensaties en de heffingen kan
      worden afgeweken in geval van administratief of rechter-              worden afgeweken in geval van administratief of rechter-
      lijk beroep tegen de betrokken maatregelen?                           lijk beroep tegen de betrokken maatregelen?


title: Zaak T-385/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2009 — Transnáutica/Commissie ( Douane-unie — Extern communautair douanevervoer — Voor derde landen bestemde vrachten tabak en ethylalcohol — Fraude — Verzoek om kwijtschelding van rechten bij invoer — Artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 — Artikel 905 van verordening (EEG) nr. 2454/93 — Billijkheidsclausule — Bestaan van bijzondere situatie — Doorlopende zekerheid )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/53

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2009 — Transnáutica/Commissie
   (Zaak T-385/05) (1)

   („Douane-unie - Extern communautair douanevervoer - Voor derde landen bestemde vrachten tabak en ethylalcohol - Fraude - Verzoek om kwijtschelding van rechten bij invoer - Artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 - Artikel 905 van verordening (EEG) nr. 2454/93 - Billijkheidsclausule - Bestaan van bijzondere situatie - Doorlopende zekerheid”)
   2009/C 267/90
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Transnáutica — Transportes e Navegação, SA (Matosinhos, Portugal) (vertegenwoordigers: C. Fernández Vicién, I. Moreno-Tapia Rivas, D. Ortigão Ramos en B. Aniceto Silva, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis en J. Hottiaux, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking REM 05/2004 van de Commissie van 6 juli 2005, waarbij terugbetaling en kwijtschelding van bepaalde invoerrechten is geweigerd

      Dictum

               1)

               Beschikking REM 05/2004 van de Commissie van 6 juli 2005 wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 330 van 24.12.2005.


title: Zaak C-482/08: Beroep ingesteld op 10 november 2008 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Raad van de Europese Unie

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/15

         Beroep ingesteld op 10 november 2008 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-482/08)
   (2009/C 32/24)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: V. Jackson, gemachtigde, T. Ward, barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               nietig verklaren besluit 2008/633/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 over de toegang tot het Visuminformatiesysteem (VIS) voor raadpleging door aangewezen autoriteiten van de lidstaten en door Europol, met het oog op het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten (1);

               —

               vaststellen dat na nietigverklaring van het besluit inzake de toegang van de politie tot het VIS de bepalingen daarvan van kracht blijven, behalve voor zover zij tot gevolg hebben dat het Verenigd Koninkrijk van deelneming aan de toepassing van het besluit inzake de toegang van de politie tot het VIS wordt uitgesloten;

               —

               Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Verenigd Koninkrijk is het recht ontzegd om deel te nemen aan de vaststelling van het besluit inzake de toegang van de politie tot het VIS op grond dat naar de mening van de Raad de maatregel een ontwikkeling is van de bepalingen van het Schengen-acquis — namelijk het gemeenschappelijk visumbeleid —, waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt. Bijgevolg stelt de Raad zich op het standpunt dat het besluit niet bindend is voor noch van toepassing is op het Verenigd Koninkrijk.
   Het Verenigd Koninkrijk stelt dat de Raad ten onrechte heeft geconcludeerd dat het besluit een ontwikkeling is van de bepalingen van het Schengen-acquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt. Het besluit inzake de toegang van de politie tot het VIS is geen ontwikkeling van het gemeenschappelijk visumbeleid, maar eerder een maatregel op het gebied van politiesamenwerking. Noch het doel noch de inhoud van het besluit inzake de toegang van de politie tot het VIS hebben betrekking op het gemeenschappelijk visumbeleid. Bij dit besluit gaat het echter volledig om het delen van door de visa-autoriteiten ingevoerde informatie met de aangewezen wetshandhavingsautoriteiten en Europol met het oog op het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten. Dit komt tot uiting in de door de Raad gekozen rechtsgrondslag, namelijk de artikelen 30, lid 1, sub b, EU en 34, lid 2, sub c, EU.
   Derhalve wordt nietigverklaring gevorderd van het besluit inzake de toegang van de politie tot het VIS op grond dat de uitsluiting van het Verenigd Koninkrijk van de vaststelling daarvan schending van wezenlijke vormvoorschriften en/of schending van het Verdrag in de zin van artikel 35, lid 6, EU oplevert.

      (1)  PB L 218, blz. 129.


title: Zaak T-117/16: Beroep ingesteld op 21 maart 2016 — Isdin/EUIPO — Spirig Pharma (ERYFOTONA ACTINICA)

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/35

         Beroep ingesteld op 21 maart 2016 — Isdin/EUIPO — Spirig Pharma (ERYFOTONA ACTINICA)
   (Zaak T-117/16)
   (2016/C 191/47)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Isdin, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: G. Macías Bonilla, P. López Ronda, G. Marín Raigal en E. Armero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Spirig Pharma AG (Egerkingen, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „ERYFOTONA ACTINICA” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 853 116

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 januari 2016 in zaak R 1387/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               order EUIPO and, if the case might be, the other party to the proceedings before the Board of Appeal to pay the costs, including the essential costs incurred in the proceedings before the Opposition Division and the Board of Appeal of EUIPO.

      Aangevoerde middelen

               —

               The Board of Appeal’s decision not to suspend proceedings constitutes a manifest error of assessment, a misuse of powers and an infringement of the Rule 20(7) in connection with the Rule 50(1) of Regulation No 2868/95, Rule 52(1) of Regulation No 2868/95, Articles 75, 76(1) and 99(1) of Regulation No 207/2009 and breach of the principles of equality before the law, proportionality, legal certainty and sound administration;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.