title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 september 2003 in zaak C-323/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hydrowatt SARL ("Arbitrageclausule — Niet-uitvoering van overeenkomst — Ontbinding — Terugbetaling van voorschotten — Rente")

text:
15.11.2003              NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 275/21
                    ARREST VAN HET HOF                                                            ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)
                                                                                (Eerste kamer)
                    van 25 september 2003
                                                                                van 11 september 2003
in zaak C-170/02 P: Schlüsselverlag J.S. Moser GmbH e.a.
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                              in zaak C-323/02: Commissie van de Europese Gemeen-
(„Hogere voorziening — Beroep wegens nalaten — Mededin-                                    schappen tegen Hydrowatt SARL (1)
ging — Klacht — Controle op concentraties — Standpunt-
bepaling in zin van artikel 232 EG — Niet-ontvankelijk-
                                heid”)                                        („Arbitrageclausule — Niet-uitvoering van overeenkomst —
                                                                               Ontbinding — Terugbetaling van voorschotten — Rente”)
                          (2003/C 275/36)
                                                                                (2003/C 275/37)
                          (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                               (Procestaal: Frans)
                          dentie van het Hof)
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-170/02 P, Schlüsselverlag J. S. Moser GmbH,
gevestigd te Innsbruck (Oostenrijk), J. Wimmer Medien GmbH
& Co. KG, gevestigd te Linz (Oostenrijk), Styria Medien
AG, gevestigd te Graz (Oostenrijk), Zeitungs-und Verlags-
Gesellschaft mbH, gevestigd te Bregenz (Oostenrijk), Eugen
Ruß Vorarlberger Zeitungsverlag und Druckerei GmbH, ge-                       In zaak C-323/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
vestigd te Schwarzach (Oostenrijk), „Die Presse” Verlags-                     pen (gemachtigde: H. Støvlbaek, bijgestaan door E. Cabau)
Gesellschaft mbH, gevestigd te Wenen (Oostenrijk), en „Salz-                  tegen Hydrowatt SARL, gevestigd te Lyon (Frankrijk), betreffen-
burger Nachrichten” Verlags-Gesellschaft mbH & Co. KG,                        de een beroep dat door de Commissie krachtens artikel 238
gevestigd te Salzburg (Oostenrijk), vertegenwoordigd door                     EG is ingesteld ter verkrijging van terugbetaling van het saldo
M. Krüger, Rechtsanwalt, betreffende hogere voorziening tegen                 van het voorschot dat verzoekster aan verweerster heeft
de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de                       betaald in het kader van overeenkomst nr. HY 134/87 FR,
Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 11 maart 2002,                      betreffende de realisatie van een project waarvoor steun is
Schlüsselverlag J. S. Moser e.a./Commissie (T-3/02, Jurispr.                  verleend uit hoofde van verordening (EEG) nr. 3640/85 van
blz. II-1473), strekkende tot vernietiging van deze beschikking,              de Raad van 20 december 1985 ter bevordering, door
andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese                     financiële steun, van demonstratieprojecten en industriële
Gemeenschappen (gemachtigde: K. Wiedner), heeft het Hof                       proefprojecten op energiegebied (PB L 350, blz. 29), heeft het
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet (rappor-              Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,
teur), kamerpresident, C. Gulmann, F. Macken, N. Colneric en                  kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en A. Rosas, rechters;
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-               advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 11 septem-
hoed; griffier: R. Grass, op 25 september 2003 een arrest                     ber 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                   volgt:
1)    Wijst de hogere voorziening af.
                                                                              1)    Veroordeelt Hydrowatt SARL om aan de Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen 25 109 euro te betalen, vermeerderd
2)    Verwijst Schlüsselverlag J. S. Moser GmbH, J. Wimmer Medien                   met 23 422,91 euro bedongen rente.
      GmbH & Co. KG, Styria Medien AG, Zeitungs- und Verlags-
      Gesellschaft mbH, Eugen Ruß Vorarlberger Zeitungsverlag und
      Druckerei GmbH, „Die Presse” Verlags-Gesellschaft mbH en                2)    Verwijst Hydrowatt SARL in de kosten.
      „Salzburger Nachrichten” Verlags-Gesellschaft mbH & Co. KG
      in de kosten.
                                                                              (1) PB C 289 van 23.11.2002.
(1) PB C 156 van 29.6.2002.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 februari 2004 in zaak C-329/01 [verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) om een prejudiciële beslissing]: The Queen tegen Intervention Board for Agricultural Produce

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 19 februari 2004
   in zaak C-329/01 [verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) om een prejudiciële beslissing]: The Queen tegen Intervention Board for Agricultural Produce (1)

   (Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Suiker - Verordening (EEG) nr. 2670/81 - Bewijs van uitvoer - Verordening (EEG) nr. 3719/88 - Verbetering van uitvoercertificaat - Kennelijke onjuistheid - Evenredigheidsbeginsel)
   (2004/C 94/05)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-329/01, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen The Queen, op verzoek van British Sugar plc, en Intervention Board for Agricultural Produce, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van verordening (EEG) nr. 2670/81 van de Commissie van 14 september 1981 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor de productie buiten de quota in de sector suiker (PB L 262, blz. 14), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 158/96 van de Commissie van 30 januari 1996 (PB L 24, blz. 3), en over de uitlegging en geldigheid van verordening (EEG) nr. 3719/88 van de Commissie van 16 november 1988 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van invoer-, uitvoer- en voorfixatiecertificaten voor landbouwproducten (PB L 331, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1199/95 van de Commissie van 29 mei 1995 (PB L 119, blz. 4), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, waarnemend voor de president van de Zesde kamer, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, F. Macken en N. Colneric (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: R. Grass, op 19 februari 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het in artikel 2, lid 2, sub a, van verordening (EEG) nr. 2670/81 van de Commissie van 14 september 1981 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor de productie buiten de quota in de sector suiker, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 158/96 van de Commissie van 30 januari 1996, bedoelde bewijs is niet geleverd voor een feitelijk uitgevoerde hoeveelheid C-suiker, wanneer deze hoeveelheid groter is dan de totale in het uitvoercertificaat aangegeven hoeveelheid of de uitvoer plaatsvindt na het verstrijken van de geldigheidsduur van dit certificaat. Dat de betrokken C-suiker het douanegebied van de Gemeenschap daadwerkelijk heeft verlaten, is in dit verband niet beslissend. Hetzelfde geldt als de douane-autoriteiten een certificaatuittreksel hebben geviseerd waarin een gevraagde hoeveelheid is vermeld die evenwel niet overeenkomt met de werkelijke wil van de fabrikant, zoals die blijkt uit het in dier voege gewijzigde douaneaangifteformulier dat daarin de feitelijk uitgevoerde totale hoeveelheid suiker is vermeld.

               2)

               Artikel 24 van verordening (EEG) nr. 3719/88 van de Commissie van 16 november 1988 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van invoer-, uitvoer- en voorfixatiecertificaten voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1199/95 van de Commissie van 29 mei 1995, moet aldus worden uitgelegd dat de bevoegde instantie geen rectificatie van de op het uitvoercertificaat of het uittreksel ervan aangegeven hoeveelheid kan verrichten wanneer in deze documenten zelf geen onjuiste vermeldingen voorkomen.

               3)

               Bij onderzoek van artikel 24 van verordening nr. 3719/88, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1199/95, is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid ervan kunnen aantasten.

               4)

               In omstandigheden als die van het hoofdgeding, beschikt noch de nationale rechter, noch de bevoegde instantie over een discretionaire bevoegdheid om het bedrag van de krachtens artikel 3 van verordening nr. 2670/81, zoals gewijzigd bij verordening nr. 158/96, op te leggen heffing te verminderen.

               5)

               Artikel 3 van verordening nr. 2670/81, zoals gewijzigd, moet aldus worden uitgelegd, dat het van toepassing is op de uitvoer van C-suiker na het verstrijken van de geldigheidsduur van het desbetreffende uitvoercertificaat.

      (1)  PB C 303 van 27.10.2001.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 1 april 2003 in zaak T-12/01: Cristina Ascatigno Battistella tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Overeenkomst van tĳdelĳk functionaris — Ontvankelĳkheid — Bezwarende handeling — Inachtneming van statutaire termĳnen — Tweede verlenging van overeenkomst van tĳdelĳk functionaris — Artikelen 2, sub d), 8 en 47 RAP)

text:
7.6.2003                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 135/29
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                               AANLEG                                                                    AANLEG
                           van 1 april 2003                                                          van 1 april 2003
in zaak T-12/01: Cristina Ascatigno Battistella tegen Com-                in zaak T-13/01: Daniele Riva tegen Commissie van de
         missie van de Europese Gemeenschappen ( 1)                                         Europese Gemeenschappen (1)
(Overeenkomst van tijdelijk functionaris — Ontvankelijk-                  (Overeenkomst van tijdelijk functionaris — Ontvankelijk-
heid — Bezwarende handeling — Inachtneming van                            heid — Bezwarende handeling — Inachtneming van
statutaire termijnen — Tweede verlenging van overeenkomst                 statutaire termijnen — Tweede verlenging van overeenkomst
van tijdelijk functionaris — Artikelen 2, sub d), 8 en 47                 van tijdelijk functionaris — Artikelen 2, sub d), 8 en 47
                                  RAP)                                                                      RAP)
                           (2003/C 135/46)                                                           (2003/C 135/47)
                          (Procestaal: Italiaans)                                                   (Procestaal: Italiaans)
In zaak T-12/01, Cristina Ascatigno Battistella, voormalig                In zaak T-13/01, Daniele Riva, voormalig tijdelijk functionaris
tijdelijk functionaris van de Commissie van de Europese                   van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
Gemeenschappen, wonende te Verghera di Samarate (Italië),                 de te Leggiuno (Italië), vertegenwoordigd door B. Nascimbene
vertegenwoordigd door B. Nascimbene en M. Condinanzi,                     en M. Condinanzi, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                 Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                   pen (gemachtigden: F. Clotuche-Duvieusart en A. Dal Ferro),
F. Clotuche-Duvieusart en A. Dal Ferro), betreffende een beroep           betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit
tot nietigverklaring van het besluit van 28 september 2000                van 28 september 2000 waarbij het tot het aangaan van
waarbij het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegd                    overeenkomsten bevoegd gezag afwijzend heeft beslist op
gezag afwijzend heeft beslist op verzoeksters klacht die ertoe            verzoekers klacht die ertoe strekte te doen vaststellen dat zijn
strekte te doen vaststellen dat haar arbeidsverhouding met de             arbeidsverhouding met de Commissie een verhouding voor
Commissie een verhouding voor onbepaalde tijd op grond van                onbepaalde tijd op grond van een overeenkomst van tijdelijk
een overeenkomst van tijdelijk functionaris in de zin van                 functionaris in de zin van artikel 2, sub d), van de Regeling
artikel 2, sub d), van de Regeling welke van toepassing is op             welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de
de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen                  Europese Gemeenschappen is, die meer dan een keer is
is, die meer dan een keer is verlengd met alle gevolgen die               verlengd met alle gevolgen die artikel 8, laatste alinea, van die
artikel 8, laatste alinea, van die regeling daaraan verbindt, heeft       regeling daaraan verbindt, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),
het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. García-            samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresident,
Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters;            P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 1 april
griffier: H. Jung, op 1 april 2003 een beschikking gegeven                2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       volgt:
1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                      1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2)     Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                       2)     Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
( 1) PB C 95 van 24 maart 2001.                                           (1 ) PB C 95 van 24 maart 2001.


title: Zaak T-207/00: Beroep, op 8 augustus 2000 ingesteld door N. Antas de Campos tegen Europees Parlement

text:
C 302/30               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   21.10.2000
Verzoekster voert vier middelen aan.                                   Beroep, op 8 augustus 2000 ingesteld door N. Antas de
                                                                                Campos tegen Europees Parlement
Eerste middel: schending van een wezenlijk vormvoorschrift
in de zin van artikel 173 EG-Verdrag (thans, na wijziging,                                      (Zaak T-207/00)
artikel 230 EG):
                                                                                (2000/C 302/71)
In strijd met artikel 16 van het destijds geldende reglement van
orde van de Commissie, is de beschikking niet door het
verantwoordelijke lid van de Commissie en door een gemach-
tigde van de secretaris-generaal van de Commissie onderte-                                    (Procestaal: Portugees)
kend.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Tweede middel: Schending dan wel onjuiste toepassing van de            schappen is op 8 augustus 2000 beroep ingesteld tegen het
artikelen 905 tot en met 909 van verordening nr. 2454/93               Europees Parlement door N. Antas de Campo, wonende te
van de Commissie houdende de toepassingsbepalingen van het             Lissabon, vertegenwoordigd door C. Botelho Moniz, advocaat
communautair douanewetboek (UCDW), alsmede schending                   aldaar.
van het rechtszekerheidsbeginsel:
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
De beschikking is vastgesteld op 4 februari 1998, en pas op
6 juni 2000, dit wil zeggen 28 maanden later, door de douane           —     de „Regeling voor de toepassing van een mobiliteitsbeleid”
ter kennis van verzoekster gebracht.                                         van het presidium van het Europees Parlement van
                                                                             16 december 1998 onwettig te verklaren;
Derde middel: Schending dan wel onjuiste toepassing van
artikel 220, tweede lid, sub b, van verordening nr. 2913/92            —     de hem bij brief nr. 107854 van de directeur-generaal
tot vaststelling van het communautair douanewetboek (CDW):                   personeelszaken van 30 maart 2000 ter kennis gebrachte
                                                                             beschikking, waarbij hij wordt onderworpen aan de
                                                                             mobiliteitsregeling voor het jaar 2000, nietig te verklaren;
Volgens deze bepaling wordt niet tot boeking achteraf overge-
gaan wanneer de verschuldigde rechten niet zijn geboekt ten            —     de instelling in de kosten van het geding te verwijzen.
gevolge van een vergissing van de douaneautoriteiten zelf die
de belastingschuldige redelijkerwijze niet kon ontdekken en
waarbij deze laatste zijnerzijds te goeder trouw heeft gehan-
deld.                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Over deze kwestie is langdurig overleg gepleegd tussen de              Verzoeker komt krachtens artikel 91, lid 4, van het Statuut
Turkse autoriteiten en de Europese Commissie.                          van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen op
                                                                       tegen de hem bij brief nr. 107854 van de directeur-generaal
                                                                       Personeelszaken van het Europees Parlement van 30 maart
Vanaf 1994 is deze kwestie geheel opgelost, omdat de Turkse            2000 ter kennis gebrachte beschikking, waarbij hij wordt
overheid haar exportbepalingen heeft aangepast aan de wensen           onderworpen aan de mobiliteitsregeling voor het begrotings-
van de Commissie.                                                      jaar 2000.
Artikel 220 CDW blijft niet beperkt tot vergissingen van               Verzoeker voert aan dat de bestreden beschikking:
douaneautoriteiten van de lidstaten van de Europese Unie. Ook
vergissingen door douaneautoriteiten van derde landen binnen
het toepassingsgebied van met de Europese Unie aangegane               —     een schending van het rechtszekerheidsbeginsel vormt
overeenkomsten dienen onder deze bepaling te vallen.
                                                                             De garantie dat de stad Lissabon de plaats zou zijn
                                                                             voor de uitoefening van de functies waarvoor hij was
Vierde middel: Schending dan wel onjuiste toepassing van                     aangeworven vormt voor verzoeker een essentieel ele-
artikel 239 CDW:                                                             ment voor zijn beslissing om de hem door het Europees
                                                                             Parlement aangeboden post te aanvaarden.
Volgens verzoekster is de Commissie ten onrechte voorbijge-
gaan aan het feit, dat er in het onderhavige geval sprake is van             Het Parlement dient de gegeven beloften met betrekking
een bijzondere situatie als bedoeld in artikel 239 CDW, zoals                tot de plaats van de uitoefening van de functies waarvoor
nader uitgewerkt in artikel 905 UCDW, die het gevolg is van                  verzoeker werd aangeworven, na te komen, omdat anders
omstandigheden die van de zijde van belanghebbende geen                      het beginsel van het gewettigd vertrouwen wordt ge-
manipulatie noch klaarblijkelijke nalatigheid inhouden.                      schonden.
                                                                       —     een schending van het beginsel van niet-terugwerkende
                                                                             kracht van rechtsregels vormt
 ---pagebreak--- 21.10.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 302/31
     Wanneer thans de „Regeling van het presidium van                   De argumenten komen overeen met die van Biret International
     het Europees Parlement” van 16 december 1998 op                    in zaak T-174/00.
     verzoeker wordt toegepast, komt dat in de praktijk neer
     op de bedoeling om de regels en voorwaarden van het
     vergelijkend onderzoek op basis waarvan verzoeker werd
     aangenomen voor de uitoefening van functies (die, en
     geen andere) van Hoofd van de Voorlichtingsdienst te
     Lissabon, twaalf jaar nadat dat onderzoek is gehouden, te
     wijzigen. Dat vormt een inbreuk op het beginsel van niet-          Beroep, op 11 augustus 2000 ingesteld door vennoot-
     terugwerkende kracht van rechtsregels.                             schap Nuove Industrie Molisane s.r.l. tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
—    een schending van het wettigheidsbeginsel vormt
                                                                                (Zaak T-212/00)
     De goedkeuring van een „Regeling” als de zogenoemde
     „Regeling voor de toepassing van een mobiliteitsbeleid”
     vormt in werkelijkheid een wijziging van het Statuut die                                   (2000/C 302/73)
     niet valt onder de bevoegdheden waarover het Parlement
     beschikt bij de uitvoering van het personeelsbeleid in het
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
     kader van de regels van het Statuut.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 11 augustus 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door vennoot-
                                                                        schap Nuove Industrie Molisane s.r.l., vertegenwoordigd door
                                                                        I. Van Bael, advocaat te Brussel, en F. Di Gianni, advocaat te
                                                                        Rome.
Beroep, op 10 augustus 2000 ingesteld door Etablis-
  sements Biret et Cie tegen Raad van de Europese Unie                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     de bestreden beschikking nietig te verklaren, uitsluitend
                        (Zaak T-210/00)                                       voorzover de Commissie daarin een correctiecoëfficiënt
                                                                              voor de factor mededinging van 0,75 heeft gekozen in
                        (2000/C 302/72)                                       plaats van de voorgestelde coëfficiënt van 1.
                                                                        —     verweerster te verwijzen in de kosten.
                         (Procestaal: Frans)                            —     iedere andere maatregel te treffen naar recht en billijkheid.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 10 augustus 2000 beroep ingesteld tegen de               Middelen en voornaamste argumenten
Raad van de Europese Unie door Etablissements Biret et
Cie, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door S. Rodrigues,           Verzoekster, een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
advocaat te Parijs.                                                     met een enkele aandeelhouder, gevestigd in Sesto Campano,
                                                                        een ondersteund gebied in de zin van artikel 87, lid 3, sub c,
                                                                        EG, stelt beroep in tegen de beschikking van de Commisse van
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        30 mei 2000, nr. SG(2000)D/103923 (Staatssteun N 787/99),
                                                                        waarbij een project voor regionale investeringssteun werd
—    vast te stellen, dat de Europese Gemeenschap aansprake-            goedgekeurd overeenkomstig de mededeling van de Commis-
     lijk is voor de gerechtelijke liquidatie van verzoeksters          sie inzake de multisectorale kaderregeling betreffende regionale
     dochtervennootschap Biret International,                           steun voor grote investeringsprojecten.
—    de Raad van de Europese Unie te veroordelen tot betaling
                                                                        Het gesteunde project betreft de bouw van een installatie voor
     van 70 630 850 FF schadevergoeding aan verzoekster,
                                                                        de productie van clinker (de grondstof voor de fabricage van
                                                                        waterleidingverbindingen), waarover verzoekster thans niet
—    de Raad van de Europese Unie in de kosten te verwijzen.            beschikt.
                                                                        De steun is gedeeltelijk verenigbaar met de gemeenschappelijke
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        markt verklaard. Verzoekster stelt op dit punt dat de beschik-
                                                                        king, waarin de Commissie voor de berekening van de
Verzoekster vordert vergoeding van de schade die zij heeft              maximale steunintensiteit voor de factor mededinging een
geleden door de gerechtelijke liquidatie van haar dochterven-           correctiecoëfficiënt van 0,75 kiest, en deswege slechts het
nootschap Biret International, die haar activiteiten heeft moe-         bedrag van LIT 29 176,69 miljoen met de gemeenschappelijke
ten staken ten gevolge van het verbod om rundvlees, met                 markt verenigbaar verklaart, onwettig is om de volgende
name uit Amerika, in te voeren in de Gemeenschap.                       redenen:


title: Zaak C-66/12: Beroep ingesteld op 9 februari 2012 — Raad van de Europese Unie/Europese Commissie

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/14

         Beroep ingesteld op 9 februari 2012 — Raad van de Europese Unie/Europese Commissie
   (Zaak C-66/12)
   2012/C 118/23
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en J. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Primair, op basis van artikel 263 VWEU mededeling COM(2011) 829 def. van de Commissie van 24 november 2011 vernietigen voor zover de Commissie daarin definitief weigert, bij het Europees Parlement en de Raad passende voorstellen in te dienen op basis van artikel 10 van bijlage XI bij het Statuut, en op basis van artikel 263 VWEU tevens vernietigen het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad houdende aanpassing met ingang van 1 juli 2011 van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Unie, alsmede van de aanpassingscoëfficiënten die van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen, en

               —

               subsidiair, op basis van artikel 265 VWEU vaststellen dat verweerster de Verdragen geschonden heeft door te verzuimen om bij het Europees Parlement en de Raad passende voorstellen in te dienen op basis van artikel 10 van bijlage XI bij het Statuut;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van de eerste vordering, strekkende tot nietigverklaring van de mededeling van de Commissie van 24 november 2011, voert de Raad één middel aan, dat is ontleend aan schending van artikel 10 van bijlage XI bij het Statuut junctis artikel 13, lid 2, tweede volzin, VEU en artikel 241 VWEU. De Raad betoogt dat de conclusie van de Commissie dat van ernstige en plotselinge verslechtering van de sociaal-economische toestand binnen de Unie geen sprake is, in meerdere opzichten onjuist is: de Commissie heeft niet alle beschikbare relevante objectieve gegevens in de beschouwing betrokken en bepaalde gegevens waarop zij haar analyse baseert onjuist beoordeeld. Aangezien volgens het arrest van het Hof van Justitie van 24 november 2010 in zaak C-40/10 (punt 79) „niet worden gesteld dat de uitoefening van de bij artikel 10 [van bijlage XI] aan de Commissie verleende bevoegdheid voor die instelling een loutere mogelijkheid vormt”, brengen die onjuistheden in de juridische kwalificatie van de feiten, die als kennelijk onjuiste beoordelingen zijn te beschouwen, mee dat de weigering van de Commissie om op die grondslag voorstellen in te dienen onrechtmatig is. Door haar weigering heeft de Commissie ook haar verplichting tot loyale samenwerking (artikel 13, lid 2, VEU) geschonden.
   Het tweede onderdeel van het beroep strekt tot nietigverklaring van het voorstel voor een verordening houdende aanpassing van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden volgens de in artikel 3 van bijlage XI bij het Statuut vastgelegde „normale methode”. Volgens de Raad vormt dit voorstel een handeling die rechtsgevolgen sorteert, nu volgens punt 71 van voormeld arrest in zaak C-40/10 „de Raad zich in het kader van artikel 3 niet [kan] beroepen op een beoordelingsmarge die de in dat artikel omschreven criteria te buiten gaat”. Door te besluiten een voorstel in te dienen op basis van de toepassing van de „normale methode” in plaats van een voorstel op basis van de uitzonderingsclausule van artikel 10 van bijlage XI, heeft de Commissie het Europees Parlement en de Raad de mogelijkheid ontzegd, hun beoordelingsmarge met betrekking tot de criteria van die uitzonderingsclausule uit te oefenen. Dat besluit berust op dezelfde onjuistheden als de conclusie van de Commissie in de mededeling van 24 november 2011 dat van ernstige en plotselinge verslechtering van de sociaal-economische toestand binnen de Unie geen sprake is. Bovendien heeft de Commissie, door indiening van het voorstel tot aanpassing van de bezoldigingen en de pensioenen volgens de „normale methode”, haar verplichting tot loyale samenwerking (artikel 13, lid 2, VEU) geschonden.
   Tot slot betoogt de Raad subsidiair dat voor het geval de mededeling van de Commissie van 24 november 2011 door het Hof van Justitie niet mocht worden beschouwd als een standpuntbepaling door de Commissie in de zin van artikel 265, tweede alinea, VWEU, de Commissie niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 241 VWEU juncto artikel 10 van bijlage XI bij het Statuut, zoals door het Hof van Justitie uitgelegd in voormeld arrest in zaak C-40/10 (punt 79), op haar rustende verplichting, een voorstel op die grondslag in te dienen.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 maart 2005 in zaak C-472/03 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Staatssecretaris van Financiën tegen Arthur Andersen & Co. Accountants c.s. (Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13, B, sub a — Vrijstelling voor met handelingen ter zake van verzekering samenhangende diensten, verricht door assurantiemakelaars en verzekeringsagenten — Levensverzekering — „Backoffice”-activiteiten)

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 3 maart 2005
   in zaak C-472/03 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Staatssecretaris van Financiën tegen Arthur Andersen & Co. Accountants c.s. (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikel 13, B, sub a - Vrijstelling voor met handelingen ter zake van verzekering samenhangende diensten, verricht door assurantiemakelaars en verzekeringsagenten - Levensverzekering - „Backoffice”-activiteiten)
   (2005/C 115/11)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-472/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden bij beslissing van 7 november 2003, ingekomen bij het Hof op 12 november 2003, in de procedure Staatssecretaris van Financiën tegen Arthur Andersen & Co. Accountants c.s., heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Lenaerts (rapporteur), N. Colneric, K. Schiemann en E. Juhász, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 3 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 13, B, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat „backoffice”-activiteiten, bestaande in het tegen vergoeding verlenen van diensten aan een verzekeringsonderneming, geen met handelingen ter zake van verzekering samenhangende diensten, verricht door een assurantiemakelaar of een verzekeringsagent, in de zin van deze bepaling zijn.

      (1)  PB C 21 van 24.1.2004.


title: Doorhaling van zaak T-72/00

text:
C 95/22               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.3.2001
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster, dat het besluit      van 10 november 2000 de doorhaling in het register gelast
van de jury om de criteria voor de beoordeling van de                  van zaak T-72/00: S. Skovmand tegen Commissie van de
betrokken onderdelen te wijzigen door het voor die onderdelen          Europese Gemeenschappen.
vereiste gemiddelde cijfer te verlagen, niet of ontoereikend is
gemotiveerd, hetgeen in strijd is met artikel 5 van bijlage 3 bij      (1) PB C 135 van 13.5.2000.
het Ambtenarenstatuut.
                                                                                Doorhaling van zaak T-143/00 (1)
               Doorhaling van zaak T-19/00 (1)
                                                                                (2001/C 95/45)
                         (2001/C 95/43)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste             van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            beschikking van 14 november 2000 de doorhaling in het
van 20 november 2000 de doorhaling in het register gelast              register gelast van zaak T-143/00: S. Haupt tegen Commissie
van zaak T-19/00: J. Demaeght e.a. tegen Hof van Justitie van          van de Europese Gemeenschappen.
de Europese Gemeenschappen.
                                                                       (1) PB C 211 van 22.7.2000.
(1) PB C 135 van 13.5.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak T-237/00 R
               Doorhaling van zaak T-72/00 (1)                                                  (2001/C 95/46)
                         (2001/C 95/44)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                        (Procestaal: Frans)                            De president van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 oktober 2000
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste             de doorhaling in het register gelast van zaak T-237/00 R:
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            P. Reynolds tegen Europees Parlement.


title: Zaak C-417/04 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van  2 mei 2006  — Regione Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ([Hogere voorziening — Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) — Afsluiting van financiële bijstand — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Regionale of lokale entiteit — Handelingen die deze entiteit rechtstreeks en individueel raken — Rechtstreeks geraakt zijn])

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/12

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 2 mei 2006 — Regione Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-417/04 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) - Afsluiting van financiële bijstand - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Regionale of lokale entiteit - Handelingen die deze entiteit rechtstreeks en individueel raken - Rechtstreeks geraakt zijn])
   (2006/C 143/22)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: Regione Siciliana (vertegenwoordigers: A. Cingolo en G. Aiello, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. de March en L. Flynn, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 8 juli 2004, Regione Siciliana/Commissie (T-341/02), waarbij niet-ontvankelijk werd verklaard een beroep tot nietigverklaring van beschikking D(2002)810439 van de Commissie van 5 september 2002 houdende afsluiting van het dossier inzake de financiële bijstand van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) betreffende het grote project „Snelweg Messina-Palermo”
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Regione Siciliana wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 300 van 4.12.2004.


title: Zaak T-558/08: Beroep ingesteld op 17 december 2008 — Eni/Commissie

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/61

         Beroep ingesteld op 17 december 2008 — Eni/Commissie
   (Zaak T-558/08)
   (2009/C 44/104)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Eni SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa, D. Durante, G. C. Rizza, S. Valentino, L. Bellia, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking geheel of gedeeltelijk nietigverklaren, met alle daaraan te verbinden gevolgen voor het bedrag van de geldboete;

               —

               subsidiair, de geldboete intrekken of verminderen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure

         Middelen en voornaamste argumenten
   De in de onderhavige zaak bestreden beschikking is dezelfde als in zaak T-540/08, Esso e.a./Commissie.
   Ter onderbouwing van haar beroep voert Eni de volgende middelen aan:

               —

               schending en onjuiste toepassing van artikel 81 EG, voor zover Eni volgens artikel 1 van de beschikking heeft deelgenomen aan een voortdurende overeenkomst en/of een onderling afgestemde feitelijke gedraging, aangezien de heer Di Serio aanwezig was op de technische bijeenkomst op 30 en 31 oktober te Hamburg. In het bijzonder heeft de Commissie volgens Eni blijk gegeven van de volgende onjuiste opvattingen van de feiten en — daaruit voortvloeiend — van het recht. De Commissie heeft (i) gesteld dat Eni in haar verweer tijdens de administratieve procedure niet heeft betoogd dat Di Serio „openlijk afstand heeft genomen” van de inhoud van de betrokken bijeenkomst en (ii) de verklaringen van Eni met betrekking tot de verschillen tussen de prijsverhogingen die zijn vermeld in de van Sasol en MOL afkomstige documenten onjuist heeft weergegeven. Los van die fouten heeft de Commissie blijk gegeven van een onjuiste opvatting van het recht door te stellen dat Eni heeft deelgenomen aan een voortdurende overeenkomst en/of een onderling afgestemde feitelijke gedraging, aangezien Eni niet heeft deelgenomen aan een „totaalplan” en de constitutieve elementen van de twee onrechtmatige handelingen niet aanwezig zijn.

               —

               schending en onjuiste toepassing van artikel 81 EG, voor zover Eni volgens artikel 1 van de beschikking heeft deelgenomen aan een voortdurende overeenkomst en/of een onderling afgestemde feitelijke gedraging in de periode van 21 februari 2002 tot en met 28 april 2005. Eni betwist meer bepaald dat haar deelneming een mededingingsverstorend karakter had, aangezien de constitutieve elementen van de overeenkomst en van de onderling afgestemde feitelijke gedraging voor de vaststelling van prijzen en de uitwisseling van gevoelige informatie niet aanwezig zijn.

               —

               schending en onjuiste toepassing van artikel 81 EG, van artikel 23 van verordening (EG) nr. 1/2003 en van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten. De Commissie heeft:

                           —

                           het uitgangsbedrag en het extra bedrag van de geldboete onredelijk en in strijd met het gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel vastgesteld. De Commissie heeft immers ter bepaling van het uitgangsbedrag (en het extra bedrag) van de geldboete een percentage van 17 % van de waarde van de verkopen vastgesteld, op grond dat Eni verantwoordelijk was voor de vaststelling van de prijzen en voor de uitwisseling van informatie, terwijl zij een nagenoeg identieke coëfficiënt (18 %) heeft toegepast voor de overige karteldeelnemers die bovendien markten en/of klanten zouden hebben verdeeld.

                           —

                           het rechtszekerheidsbeginsel geschonden bij de toepassing van de verhoging wegens recidive, aangezien de inbreuken die in de jaren '80 door dochterondernemingen van Eni zijn gepleegd en niet aan haar zijn toegerekend ten tijde van de respectieve beslissingen, Eni niet kunnen worden verweten. Bovendien is het gezien de tijd die is verstreken tussen de oude inbreuken en die welke in de beschikking zijn vastgesteld, niet gerechtvaardigd om van recidive te spreken.

                           —

                           heeft niet als verzachtende omstandigheden aangemerkt dat Eni's deelname in de inbreuk uiterst gering was en dat zij de tijdens de technische bijeenkomst genomen beslissingen niet heeft uitgevoerd. Bovendien heeft Eni aangetoond dat Monti ervan overtuigd was dat hij deelnam aan volledig legale bijeenkomsten, aangezien deze in het kader van de EWF (European Wax Federation) werden georganiseerd, en dat zij hoe dan ook zonder opzet heeft gehandeld, aangezien zij aan de hand van de informatie die zij van haar dochterondernemingen ontving, niet kon weten dat die bijeenkomsten een mededingingsverstorend karakter hadden.


title: Beroep, op 22 augustus 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-286/96)

text:
5 . 10 . 96              NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 294/9
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                      — de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                            Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                            Artikel 7 van de richtlijn verplicht de Lid-Staten, pro
1 . te verklaren dat de Franse Republiek, door niet de                      gramma 's vast te stellen ter vermindering van de verontrei
       nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast             niging van de wateren door de onder lijst II vallende stoffen.
       te stellen om te voldoen aan Richtlijn 93/86/EEG van de              De richtlijn voorziet niet uitdrukkelijk in een datum voor
       Commissie ( J ) tot aanpassing aan de technische vooruit            tenuitvoerlegging. In een brief van 3 november 1976 had de
       gang van Richtlijn 91/157/EEG van de Raad ( 2 ) inzake               Commissie de Lid-Staten de volgende termijnen voorge
       batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten, of            steld: 15 september 1978 voor het vergunningstelsel;
       door deze bepalingen niet mede te delen, de krachtens                15 september 1981 voor het programma ter vermindering
       deze richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet is             van de verontreiniging door de in lijst II vermelde stoffen ;
       nagekomen;                                                           15 september 1986 voor de uitvoering van de programma's .
                                                                            Deze termijnen zijn verstreken zonder dat de Italiaanse
2 . de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .                         Republiek de ter uitvoering van de richtlijn noodzakelijke
                                                                            programma 's heeft vastgesteld .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            (M PB nr. L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz . 23 .
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat
een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
resultaat voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd is,
moeten de Lid-Staten zich houden aan de in de richtlijnen
vastgestelde omzettingstermijnen . Deze termijn is op 31 de
cember 1993 verstreken, zonder dat de Franse Republiek de                   Beroep, op 22 augustus 1996 ingesteld door Commissie van
noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld om te voldoen                     de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
aan de richtlijn .                                                                                ( Zaak C-286/96 )
                                                                                ( 96/C 294/ 19 )
(!) PB nr . L 264 van 23 . 10 . 1993 , blz . 51 .
( 2 ) PB nr . L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 38 .
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                            op 22 augustus 1996 beroep ingesteld tegen Italiaanse
                                                                            Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                            pen, vertegenwoordigd door G.E. zur Hausen, lid van haar
                                                                            juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
                                                                            bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
Beroep, op 22 augustus 1996 ingesteld door Commissie van                    Wagner, Kirchberg.
 de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                          ( Zaak C-285/96 )                                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                             ( 96/C 294/ 18 )
                                                                            vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  nodig zijn voor het volgen van
op 22 augustus 1996 beroep ingesteld tegen Italiaanse
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap                       — Richtlijn 91 /410/EEG van de Commissie van 22 juli
pen, vertegenwoordigd door G.E. zur Hausen, lid van haar                        1991 houdende veertiende aanpassing aan de technische
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb                      vooruitgang van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                              betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs
Wagner, Kirchberg.                                                              rechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking
                                                                                en het kenmerken van gevaarlijke stoffen ( x );
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                            — Richtlijn 93/86/EEG van de Commissie van 4 oktober
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft                        1993 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van
      voldaan aan de krachtens het Verdrag op haar rustende                     Richtlijn 91 /157/EEG van de Raad inzake batterijen en
      verplichtingen, door, in strijd met artikel 7 van Richtlijn               accu's die gevaarlijke stoffen bevatten ( 2 );
      76/464/EEG ( 1 ), niet de programma's ter vermindering
      van de verontreiniging vast te stellen die kwaliteitsdoel            — Richtlijn 93/90/EEG van de Commissie van 29 oktober
      stellingen bevatten voor de 99 in de bijlage vermelde                     1993 betreffende de lijst van stoffen, bedoeld in arti
      gevaarlijke stoffen, of de Commissie niet in beknopte                     kel 13 , lid 1 , vijfde streepje, van Richtlijn 67/548/EEG
      vorm de programma's en de resultaten van de toepassing                    van de Raad ( 3 );
      hiervan mee te delen, en door, in strijd met artikel 5 van
      het EG-Verdrag, de Commissie niet alle nodige inlich                 — Richtlijn 93/105/EG van de Commissie van 25 novem
      tingen te verstrekken;                                                    ber 1993 houdende vaststelling van bijlage VII D inzake
 ---pagebreak--- Nr . C 294/ 10       NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5 . 10 . 96
    de informatie die in het in artikel 12 van Richtlijn 67/       dat de Italiaanse Republiek de voor de omzetting van die
    548 /EEG van de Raad bedoelde technisch dossier moet           richtlijnen noodzakelijke maatregelen had getroffen .
    worden opgenomen (4 );
                                                                   (')  PB  nr . L 288 van 17.    8 . 1991 , blz . 67.
— Richtlijn 92/72/EEG van de Raad van 21 september                 (2)  PB  nr.  L 264 van 23 .   10 . 1 993 , blz . 51 .
    1992 betreffende de verontreiniging van de lucht door          (3)  PB  nr . L 277 van 10 .   11 . 1993 , blz . 33 .
    ozon(5 ),                                                      (4 ) PB nr.   L 294 van 30 .   11 . 1993 , blz. 21 .
                                                                   (s)  PB  nr . L 297 van 13 .   10 . 1992 , blz . 1 .
niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijnen op haar
rustende verplichtingen;
de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .
                                                                                Doorhaling van zaak C-289/95 ( 1 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                ( 96/C 294/20 )
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag zijn richtlijnen
verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor          De President van het Hof van Justitie van de Europese
elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd zijn . Dit verplicht de        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 mei 1996 de
Lid-Staten , de voor de omzetting van richtlijnen gestelde         doorhaling in het register gelast van zaak C-289/95 :
termijnen te eerbiedigen . In casu zijn die termijnen op           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ita
1 augustus 1992 ( Richtlijn 91 /410/EEG ), op 31 december          liaanse Republiek .
1993 ( Richtlijnen 93/86/EEG, 93/90/EEGen 93/105/EG ) en
op 21 maart 1994 ( Richtlijn 92/72/EEG ) verstreken , zonder       (') PB nr. C 268 van 14 . 10 . 1995 .
                                                 GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Aanwijzing van de kamerpresidenten en toevoeging van de                  Tweede Kamer — uitgebreid
                   rechters aan de kamers
                                                                         C.W. Bellamy, kamerpresident, H. Kirschner,
                        ( 96/C 294/21 )
                                                                         C.P. Briët, A. Kalogeropoulos en A. Potocki, rech
                                                                         ters .
In zijn conferentie van 12 september 1996 heeft het Gerecht,
overeenkomstig artikel 2 , lid 4 , van het besluit van de Raad
van 24 oktober 1998 en de artikelen 10 en 15 van het                     Derde Kamer
reglement voor de procesvoering, de volgende besluiten
                                                                         B. Vesterdorf, kamerpresident, C.P. Briët en A. Potocki,
genomen :
                                                                         rechters .
A. Als kamerpresidenten voor de periode van 1 oktober
     1996 tot en met 30 september 1997 worden aangewe                   Derde Kamer — uitgebreid
     zen de rechters
                                                                         B. Vesterdorf, kamerpresident, C.P. Briët, P. Lindh,
     — B. Vesterdorf,                                                    A. Potocki en J.D. Cooke, rechters .
     — R. García-Valdecasas,
                                                                         Vierde Kamer
     — K. Lenaerts ,
                                                                         K. Lenaerts, kamerpresident, P. Lindh en J.D. Cooke,
     — C.W. Bellamy .                                                    rechters .
B. Voor dezelfde periode worden de kamers samengesteld
     als volgt:                                                           Vierde Kamer — uitgebreid
     Eerste Kamer                                                        K. Lenaerts, kamerpresident, P. Lindh, J. Azizi,
                                                                         J.D. Cooke en M. Jaeger, rechters .
     A. Saggio, president, V. Tiili en R. Moura Ramos,
     rechters .
                                                                          Vijfde Kamer
     Eerste Kamer — uitgebreid
                                                                         R. García-Valdecasas, kamerpresident, J. Azizi en
     A. Saggio, president, H. Kirschner, A. Kalogeropoulos ,             M. Jaeger, rechters .
     V. Tiili en R. Moura Ramos, rechters .
      Tweede Kamer                                                        Vijfde Kamer — uitgebreid
      C.W. Bellamy, kamerpresident, H. Kirschner en A. Ka                R. García-Valdecasas, kamerpresident, V. Tiili, J. Azizi,
      logeropoulos, rechters .                                            R. Moura Ramos en M. Jaeger, rechters .


title: Verzoek van het Oberste Gerichtshof te Wenen van 29 augustus 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Dr. F. W. Kremzow, interveniënt: Dr. W. L. Weh, en de Republiek Oostenrijk (Zaak C-299/95)

text:
11 . 11 . 95           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        Nr . C 299/ 11
2 . Wanneer een commercieel systeem wordt ontwikkeld en                        3 . Is detentie in de zin van artikel 5 , lid 1 , sub a ,
     geëxploiteerd waarbij voor eigen gebruik van particu                          EVRM ex tune in strijd met het verdrag, wanneer
     lieren in Lid-Staat A, door een vertegenwoordiger van                          het EHRM heeft vastgesteld , dat de rechter in een
     deze particulieren aankopen worden gedaan in Lid-Staat                         strafzaak procedurele waarborgen van artikel 6
     B en het vervoer van die aankopen van Lid-Staat B naar                         EVRM heeft geschonden ?
     Lid-Staat A plaatsvindt op basis van een door die
     vertegenwoordiger getroffen regeling, belet Richtlijn                     4 . Moet in een procedure inzake overheidsaanspra
     92/ 12/EEG dan het heffen van acci|ns op die aankopen                          kelijkheid het verweer worden aanvaard, dat de
     in Lid-Staat A ?                                                               strafmaat niet anders zou zijn geweest wanneer de
                                                                                door het EHRM vastgestelde schending van arti
(') Richtlijn 92/ 12/EEG van de Raad van 25 februari 1992                           kel 6 EVRM niet had plaatsgevonden, ofschoon
    betreffende de algemene regeling voor accijnsprodukten, het                     het Oostenrijkse strafprocesrecht voor dergelijke
    voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles                        gevallen tot dusver geen herzieningsprocedure
    daarop ( PB 1992 , L 76 , blz . 1 ).                                            kent waardoor de procedurefout kan worden
                                                                                verholpen ?
                                                                              5 . Dient de verzoeker het bewijs te leveren van het
                                                                                causaal verband tussen de schending van artikel 6
                                                                                EVRM en zijn vrijheidsberoving of moet de
Verzoek van het Oberste Gerichtshof te Wenen van 29 au                             verweerder bewijzen dat er geen dergelijk verband
gustus 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding                            bestaat ?"
tussen Dr. F. W. Kremzow, interveniënt: Dr. W. L. Weh , en
                    de Republiek Oostenrijk
                         ( Zaak C-299/95 )
                            ( 95/C 299/ 17 )
                                                                        Beroep, op 20 september 1995 ingesteld door Commissie
Het Oberste Gerichtshof te Wenen heeft bij beschikking van              van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
29 augustus 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                                               Duitsland
Justitie op 1 8 september 1995 , in het geding tusen Dr . F. W.
Kremzow, interveniënt: Dr . W. L. Weh, en de Republiek                                           ( Zaak C-301 /95 )
Oostenrijk, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                                            ( 95/C 299/18 )
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen :                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 20 september 1995 beroep tegen Bondsrepubliek Duits
A. „ Maken alle of althans de materieelrechtelijke bepalin             land ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen
      gen van het Europees Verdrag tot bescherming van de               schappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
      rechten van de mens en de fundamentele vrijheden                  G. zur Hausen , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
      ( EVRM ) — onder meer de in de procedure voor het                 bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
      Oberste Gerichtshof relevante artikelen 5 , 6 en 53 —             Centre Wagner, Kirchberg .
      deel uit van het gemeenschapsrecht ( artikel 164 EG
      Verdrag ), zodat het Hof van Justitie van de Europese             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
      Gemeenschappen overeenkomstig artikel 177, eerste
      alinea , EG-Verdrag, bij wege van prejudiciële beslissing         1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet heeft
      over de uitlegging daarvan uitspraak doet ?"                           voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
                                                                             krachtens de artikelen 5 en 189 , derde alinea , EG
B. Indien de sub A gestelde vraag — althans wat de                          Verdrag en 2 , 3 , 5 , lid 2 , 6 , lid 2 , 8 , 9 en 12 , leden 1 en 2 ,
      artikelen 5 en 6 EVRM betreft — bevestigend wordt                      van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad (') van 27 juni
      beantwoord, worden aan het Hof van Justitie van de                     1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van
      Europese Gemeenschappen de volgende prejudiciële                       bepaalde openbare en particuliere projecten, door
      vragen gesteld :
                                                                             — niet binnen de gestelde termijn de maatregelen te
      „ 1 . Zijn arresten van het Europees Hof voor de                            treffen die nodig zijn om aan de richtlijn te vol
            rechten van de mens ( EHRM ) waarin een schen                        doen,
            ding van het EVRM wordt vastgesteld in zoverre
            bindend voor de nationale rechterlijke instanties,               — de maatregelen die zij heeft getroffen om aan de
            dat zij niet kunnen stellen, dat de in die arresten                   richtlijn te voldoen, niet aan de Commissie mee te
            bedoelde handelwijze van staatsorganen verdrags                      delen,
            conform was ?
                                                                             — niet voor alle projecten waarvoor volgens de richtlijn
        2 . Is een vordering tot schadeloosstelling op grond                      een milieu-effectbeoordeling moet plaatsvinden en
            van artikel 5 , lid 5 , EVRM uitgesloten wanneer de                   waarvoor de vergunningsprocedure na 3 juli 1988 is
            schade het gevolg is van een uitspraak van het                        ingeleid, een milieu-effectbeoordeling voor te schrij
            Oberste Gerichtshof ?                                                 ven ,


title: Doorhaling van zaak T-181/99

text:
C 102/32              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 8.4.2000
              Doorhaling van zaak T-161/99 (1)                                        Doorhaling van zaak T-181/99 (1)
                       (2000/C 102/65)
                                                                                (2000/C 102/66)
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 1 februari 2000 de doorhaling in het register           De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
gelast van zaak T-161/99: Navigazione Libera del Golfo SpA              aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
(N.L.G.) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.                van 1 februari 2000 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-181/99: Centro di Ricerca e Documentazione Febbraio
                                                                        74 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 281 van 2.10.1999.
                                                                        (1) PB C 218 van 2.10.1999.


title: Zaak C-438/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 9 november 2009 — Bogusław Juliusz Dankowski/Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 9 november 2009 — Bogusław Juliusz Dankowski/Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
   (Zaak C-438/09)
   2010/C 37/02
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bogusław Juliusz Dankowski

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi

      Prejudiciële vragen

               1.

               Verzetten de beginselen van het communautaire btw-stelsel, in het bijzonder artikel 17, lid 6, van de Zesde btw-richtlijn (richtlijn 77/388/EEG) (1), zich tegen een wettelijke regeling van een lidstaat, volgens welke een belastingplichtige geen recht heeft op aftrek van voorbelasting voortvloeiende uit een btw-factuur die is uitgereikt door een persoon die niet is ingeschreven in het register van belastingplichtigen inzake belasting op goederen en diensten?

               2.

               Is het voor het antwoord op de eerste vraag van belang dat:

                           a)

                           vaststaat dat de in de btw-factuur vermelde handelingen aan btw onderworpen zijn en daadwerkelijk zijn verricht;

                           b)

                           de factuur alle krachtens het gemeenschapsrecht vereiste gegevens bevatte;

                           c)

                           de beperking van het recht van de belastingplichtige op aftrek van voorbelasting voortvloeiende uit een door een niet-geregistreerd persoon uitgereikte factuur, in de nationale rechtsorde gold vóór de datum van toetreding van de Republiek Polen tot de Gemeenschap?

               3.

               Luidt het antwoord op de eerste vraag anders wanneer is voldaan aan aanvullende criteria (bijvoorbeeld het bewijs dat de belastingplichtige te goeder trouw heeft gehandeld)?

      (1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak F-101/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 22 mei 2008 — Cova/Commissie (Procesincidenten — Exceptie van niet-ontvankelijkheid)

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/31

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 22 mei 2008 — Cova/Commissie
   (Zaak F-101/07) (1)

   (Procesincidenten - Exceptie van niet-ontvankelijkheid)
   (2008/C 183/61)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Philippe Cova (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. A. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit om de periode waarin verzoeker, een ambtenaar die is aangewezen om ad interim een ambt van hoofd van een eenheid te vervullen, in aanmerking kan komen voor de aanvullende toelage bedoeld in artikel 7, lid 2, Ambtenarenstatuut, tot één jaar te beperken
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007, blz. 73.


title: Zaak T-103/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 6 mei 2014 — Frucona Košice/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Alcoholhoudende en gedistilleerde dranken — Kwijtschelding van belastingschuld in kader van collectieve insolventieprocedure — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid — Geen fumus boni juris” )

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/23

         Beschikking van de president van het Gerecht van 6 mei 2014 — Frucona Košice/Commissie
   (Zaak T-103/14 R)
   ((„Kort geding - Staatssteun - Alcoholhoudende en gedistilleerde dranken - Kwijtschelding van belastingschuld in kader van collectieve insolventieprocedure - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid - Geen fumus boni juris”))
   2014/C 202/29
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Frucona Košice a.s. (Košice, Slowakije) (vertegenwoordigers: K. Lasok, QC, B. Hartnett, J. Holmes, barristers, en O. Geiss, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Walkerová en L. Armati, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van besluit C (2013) 6261 final van de Commissie van 16 oktober 2013 betreffende staatssteun SA.18211 (C 25/2005) (ex NN 21/2005) die is toegekend door de Slowaakse Republiek aan Frucona Košice a.s., voor zover de Slowaakse Republiek daarin wordt gelast de steun terug te vorderen

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-532/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Sofia Zoo/Országos Környezetvédelmi, Természetvédelmi és Vízügyi Főfelügyelőség [Prejudiciële verwijzing — Bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten — Verordening (EG) nr. 338/97 — Artikel 11 — Nietigheid van een invoervergunning beperkt tot de specimens van dieren waarop de nietigheidsgrond werkelijk van toepassing is]

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/20

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Sofia Zoo/Országos Környezetvédelmi, Természetvédelmi és Vízügyi Főfelügyelőség
      (Zaak C-532/13) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten - Verordening (EG) nr. 338/97 - Artikel 11 - Nietigheid van een invoervergunning beperkt tot de specimens van dieren waarop de nietigheidsgrond werkelijk van toepassing is])
      (2014/C 395/25)
      Procestaal: Hongaars

         Verwijzende rechter

      Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Sofia Zoo

         Verwerende partij: Országos Környezetvédelmi, Természetvédelmi és Vízügyi Főfelügyelőség

         Dictum

      Artikel 11, lid 2, sub a en b, van verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer moet aldus worden uitgelegd dat de invoervergunning die niet voldoet aan de voorwaarden van deze verordening enkel als nietig moet worden beschouwd voor zover zij betrekking heeft op de specimens van dieren waarop de nietigheidsgrond van deze invoervergunning werkelijk van toepassing is, en dat deze specimens dus de enige zijn die de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar zij zich bevinden in beslag moet nemen, en eventueel moet verbeurdverklaren.

         (1)  PB C 15 van 18.1.2014.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 1 april 2004 in zaak C-237/02 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Freiburger Kommunalbauten GmbH Baugesellschaft & Co. KG tegen Ludger Hofstetter, Ulrike Hofstetter (Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten — Overeenkomst inzake bouw en levering van parkeerplaats — Omkering van volgorde van nakoming van contractuele verplichtingen op grond van aanvullende bepalingen van nationaal recht — Beding dat consument verplicht prijs te betalen voordat verkoper zijn verplichtingen is nagekomen — Verplichting van verkoper garantie te verschaffen)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/12

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 1 april 2004
   in zaak C-237/02 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Freiburger Kommunalbauten GmbH Baugesellschaft & Co. KG tegen Ludger Hofstetter, Ulrike Hofstetter (1)

   (Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Overeenkomst inzake bouw en levering van parkeerplaats - Omkering van volgorde van nakoming van contractuele verplichtingen op grond van aanvullende bepalingen van nationaal recht - Beding dat consument verplicht prijs te betalen voordat verkoper zijn verplichtingen is nagekomen - Verplichting van verkoper garantie te verschaffen)
   (2004/C 106/19)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-237/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Bundesgerichtshof (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Freiburger Kommunalbauten GmbH Baugesellschaft & Co. KG en Ludger Hofstetter, Ulrike Hofstetter, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, A. La Pergola en S. von Bahr, rechters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: R. Grass, op 1 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Het staat aan de nationale rechter om te beoordelen of een contractueel beding als het beding dat in het hoofdgeding aan de orde is, aan de criteria voldoet om als oneerlijk in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, te worden aangemerkt.

      (1)  PB C 202 van 24.8.2002.


title: Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 5 oktober 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Brinkmann Tabakfabriken GmbH en Hauptzollamt Bielefeld (Zaak C-365/98)

text:
5.12.98             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 378/9
Beroep, op 8 oktober 1998 ingesteld door Italiaanse Repu-                  de verdeling van het verkeer in strijd met het
 bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      Gemeenschapsrecht moeten worden geacht, indien
                     (Zaak C-361/98)                                       zij het evenredigheidsbeginsel niet in acht nemen;
                       (98/C 378/16)
                                                                      b) de evenredigheidstoetsing van de besluiten van de
                                                                           minister van Vervoer voor het luchthavensysteem
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    van Milaan is als grondslag genomen voor het
is op 8 oktober 1998 beroep ingesteld tegen Commissie                      tegen de Italiaanse regering uitgesproken verbod.
van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Repu-
bliek, vertegenwoordigd door U. Leanza als gemachtigde,
bijgestaan door I. M. Braguglia en P. G. Ferri, beiden           3. Subsidiair, voor het geval het Hof bovenvermelde grie-
avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebbende te                   ven niet mocht aanvaarden, bestrijdt de Italiaanse
Luxemburg ter Italiaanse ambassade, rue Marie-                        regering met klem dat bovenvermelde nationale maat-
AdeÂlaïde 5.                                                          regelen, door beperkingen op te leggen aan het vrije
                                                                      verkeer van diensten, het evenredigheidsbeginsel heb-
                                                                      ben geschonden zoals de Commissie dit in beginsel op
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      de onderhavige materie van toepassing acht.
Ð de bestreden beschikking van de Commissie van
    16 september 1998 nietig te verklaren;                       4. In de punten 29-46 van de bestreden beschikking wor-
                                                                      den de Italiaanse wetsbesluiten aan het non-discrimina-
Ð verweerster in de kosten te verwijzen.                              tiebeginsel getoetst. Het onderzoek van de Commissie
                                                                      op basis waarvan zij verklaart, dat de criteria die in de
                                                                      Italiaanse voorschriften worden gehanteerd ter bepa-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      ling van het van Linate naar Malpensa te verleggen
                                                                      verkeer, in strijd zijn met het in artikel 8, lid 1, neerge-
1. Naar het oordeel van de Italiaanse regering vindt het              legde verbod, is om onderstaande redenen onwettig:
    standpunt van de Commissie over de omvang van haar
    beschikkingsbevoegdheid geen steun in de rechtsgrond-
    slag van haar bevoegdheid (artikel 8, lid 3) (1). De let-         a) De Commissie is ervan uitgegaan, dat het op de
    terlijke bewoordingen van deze bepaling zijn vol-                      omvang van het verkeer gebaseerde criterium, ook
    doende duidelijk om het voorwerp van de toetsing van                   al heeft dit ertoe geleid dat enkel de route Milaan-
    de nationale maatregel aan het bepaalde in lid 1 af te                 Rome-Milaan als op Linate gehandhaafd verkeer is
    bakenen.                                                               aangewezen, niet rechtstreeks discriminerend kan
                                                                           worden geacht, aangezien die route openstaat voor
                                                                           alle communautaire luchtvaartlijnen.
    De Commissie meent de bepaling die haar beschik-
    kingsbevoegdheid verleent, ruim te kunnen uitleggen,
    door haar toe te passen buiten de erin genoemde geval-            b) Het tweede en nog ernstiger gebrek dat aan de
    len en voorwaarden.                                                    beoordeling van de Commissie kleeft, is dat zij de
                                                                           gevolgen van de verlegging van het verkeer naar
                                                                           Malpensa heeft beoordeeld aan de hand van de
    Die toepassing is in strijd met de beginselen van het
                                                                           vroegere, en niet van de toekomstige situatie. Zij
    Verdrag betreffende de institutionele bevoegdheden
                                                                           heeft de vlieghaven Malpensa vóór en niet na de
    van de Gemeenschap, inzonderheid het beginsel van
                                                                           opening van de voor 25 oktober 1998 voorziene
    strikte wetmatigheid van de beschikkingsbevoegdheid
                                                                           nieuwe infrastructuur in aanmerking genomen.
    van de Commissie in de zin van artikel 155 van het
    Verdrag.
                                                                 (1) Van Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad (PB L 240
                                                                     van 24.8.1992, blz. 8).
    De in artikel 8, lid 3, toegekende bevoegdheid komt
    erop neer, dat ten laste van een lidstaat een schending
    van het Gemeenschapsrecht wordt aanvaard. Het in
    lid 1 neergelegde discriminatieverbod is in feite een
    rechtsregel waarvan de toepassing geen discretionaire
    beoordeling impliceert.
                                                                 Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 5 oktober
2. Met het tweede middel betwist verzoekster de rechts-          1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding
    grondslag van de aangevochten beschikking, waar deze         tussen Brinkmann Tabakfabriken GmbH en Hauptzollamt
    verklaart dat de betrokken Italiaanse wetsbesluiten het                                   Bielefeld
    Gemeenschapsrecht schenden wegens niet-inachtne-
                                                                                (Zaak C-365/98)
    ming van het evenredigheidsbeginsel.
                                                                                (98/C 378/17)
    Volgens de Italiaanse regering vertoont de beschikking
    de volgende gebreken:
                                                                 Het Finanzgericht Düsseldorf, 4. Senat, heeft bij beschik-
    a) in de motivering van de beschikking wordt te ken-         king van 5 oktober 1998, ingekomen ter griffie van het
         nen gegeven, dat de nationale voorschriften voor        Hof van Justitie op 12 oktober 1998, in het geding tussen
 ---pagebreak--- C 378/10              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   5.12.98
Brinkmann Tabakfabriken GmbH en Hauptzollamt Biele-                Beroep, op 16 oktober 1998 ingesteld door Commissie
feld, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-             van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-
                                                                                (Zaak C-373/98)
gende vragen:
                                                                                (98/C 378/19)
Is artikel 3, lid 1, van Richtlijn 92/80/EEG van de Raad
van 19 oktober 1992 inzake de onderlinge aanpassing van
de belastingen op andere tabaksfabrikaten dan sigaretten           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
(PB L 316 van 31.10.1992, blz. 10) door § 4, lid 1,                is op 16 oktober 1998 beroep tegen Franse Republiek
onder 2, van het Tabaksteuergesetz in de versie van                ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
21 december 1992 (Bundesgesetzblatt 1992, deel I,                  pen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van haar
blz. 2150) onjuist omgezet?                                        juridische dienst, en O. Couvert-CasteÂra, bij de juridische
                                                                   dienst gedetacheerde nationale ambtenaar, als gemachtig-
                                                                   den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
Zo ja:                                                             Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Ontleent een belastingplichtige aan artikel 3, lid 1, van die
richtlijn een direct recht op richtlijnconforme belastinghef-      De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
fing, zodat de in Duitsland in strijd met de letter van de         deert dat het den Hove behage:
richtlijn geheven minimumbelasting op sigaren/cigarillo's
door de nationale rechter ongeldig moet worden ver-
klaard?                                                            Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle
                                                                       maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van
                                                                       het arrest van het Hof van 27 april 1998 in zaak 252/
                                                                       85 (1), de krachtens artikel 171, lid 1, van het EG-Ver-
                                                                       drag op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
                                                                       men;
Verzoek van de Cour d'appel de Lyon (Zevende Kamer)
bij arrest van 16 september 1998 om een prejudicieÈle              Ð de Franse Republiek te veroordelen tot betaling aan de
beslissing in het geding tussen de procureur-generaal en               Commissie van een dwangsom van 105 500 ECU per
Y. Geffroy Ð burgerlijk aansprakelijke partij: SNC Casino              dag voor elke dag, te rekenen vanaf de betekening van
                             France                                    dat arrest, dat zij nalaat de in punt 1 hierboven
                       (Zaak C-366/98)                                 genoemde verplichtingen na te komen;
                        (98/C 378/18)
                                                                   Ð de Franse Republiek in de kosten van de procedure te
                                                                       verwijzen.
De Cour d'appel de Lyon (Zevende Kamer) heeft bij arrest
van 16 september 1998, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 14 oktober 1998, in het geding tussen de
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
procureur-generaal en Y. Geffroy Ð burgerlijk aansprake-
lijke partij: SNC Casino France, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
cieÈle beslissing.                                                 Ð De Commissie stelt dat, voorzover haar bekend:
De Cour d'appel verzoekt het Hof om een beslissing over                Ð op de lijst van de beschermde vogelsoorten met
de vraag, of de bepalingen van artikel 30 van het Verdrag                  betrekking tot dewelke het rapen of in het bezit
in samenhang met die van artikel 14 van Richtlijn 79/112/                  hebben van eieren en het vernielen of wegnemen
EEG van de Raad van 18 december 1978 betreffende de                        van nesten moet worden verboden, nog steeds niet
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten                     alle in de Richtlijn 79/409/EEG van de Raad (2)
inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen                      genoemde vogelsoorten voorkomen;
bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de daar-
voor gemaakte reclame (1) zich al dan niet verzetten tegen
een nationale wettelijke regeling zoals die van decreet                Ð de vogelsoorten die volgens de Franse regeling niet
nr. 84-1147 van 7 december 1984 ter uitvoering van de                      mogen worden gehouden, nog steeds niet zijn
wet van 1 augustus 1905, zoals gewijzigd bij de                            omschreven op een wijze die volledig voldoet aan
artikelen L.213-1 e.v. van de Code de la Consommation.                     de eisen van de richtlijn.
(1) PB L 33 van 8.2.1979, blz. 1.
                                                                   Ð Voor het bepalen van het bedrag van de gevorderde
                                                                       dwangsom heeft de Commissie zich laten leiden door
                                                                       de beginselen die zij in haar mededelingen van 5 juni


title: Zaak T-703/13: Beroep ingesteld op 30 december 2013 — Liberbank/Commissie

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/47

         Beroep ingesteld op 30 december 2013 — Liberbank/Commissie
   (Zaak T-703/13)
   2014/C 52/90
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Liberbank, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero en A. Lamadrid de Pablo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit, voor zover daarbij het pakket maatregelen dat volgens het besluit de zogeheten Spaanse leaseregeling vormt, wordt gekwalificeerd als nieuwe staatssteun die onverenigbaar is met de interne markt;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit, waarbij de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden worden aangeduid als begunstigden van de vermeende steun en als enige begunstigden van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij terugvordering van de vermeende steun wordt gelast;

               —

               nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij uitspraak wordt gedaan over de wettigheid van de privaatrechtelijke overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-700/13, Bankia/Commissie.


title: Doorhaling van zaak C-29/00

text:
C 144/30              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.6.2002
              Doorhaling van zaak C-425/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-369/00 (1)
                       (2002/C 144/53)                                                       (2002/C 144/56)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 december 2001             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 maart 2002 de
de doorhaling in het register gelast van zaak C-425/99 (verzoek       doorhaling in het register gelast van zaak C-369/00: Koninkrijk
van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing):          der Nederlanden tegen Raad van de Europese Unie.
Akhtar Seyed Abbasy tegen Landeskreditbank Baden-Würt-
temberg — Förderbank.
                                                                      (1) PB C 316 van 4.11.2000.
(1) PB C 34 van 5.2.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-387/00 (1)
               Doorhaling van zaak     C-29/00 (1)
                                                                                (2002/C 144/57)
                       (2002/C 144/54)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 maart 2002 de
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 februari 2002              doorhaling in het register gelast van zaak C-387/00: Europees
de doorhaling in het register gelast van zaak C-29/00: Commis-        Parlement tegen Raad van de Europese Unie.
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Duitsland.
                                                                      (1) PB C 355 van 9.12.2000.
(1) PB C 149 van 27.5.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-393/00 (1)
              Doorhaling van zaak C-321/00 (1)
                                                                                (2002/C 144/58)
                       (2002/C 144/55)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 januari 2002
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 2002                de doorhaling in het register gelast van zaak C-393/00:
de doorhaling in het register gelast van zaak C-321/00:               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese              Republiek.
Gemeenschappen.
                                                                      (1) PB C 355 van 9.12.2000.
(1) PB C 335 van 25.11.2000.


title: Zaak T-498/12: Beschikking van het Gerecht van 6 mei 2013 — Koinopraxia Touristiki Loutrakiou/Commissie

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/29

         Beschikking van het Gerecht van 6 mei 2013 — Koinopraxia Touristiki Loutrakiou/Commissie
   (Zaak T-498/12) (1)

   2013/C 189/61
   Procestaal: Grieks
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Zaak T-337/08: Beroep ingesteld op 18 augustus 2008 — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli/BHIM (Voorstelling van chocoladen rendier)

text:
               11.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/17

         Beroep ingesteld op 18 augustus 2008 — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli/BHIM (Voorstelling van chocoladen rendier)
   (Zaak T-337/08)
   (2008/C 260/32)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (Kilchberg, Zwitserland) (vertegenwoordigers: R. Lange, E. Schalast en G. Hild, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 juni 2008 (zaak R 780/2005-4);

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk in de vorm van een chocoladen rendier voor waren van klasse 30 (aanvraag nr. 4 098 489)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat het aangevraagde merk het vereiste onderscheidend vermogen bezit en voor het aangevraagde merk geen vrijhoudingsbehoefte bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).