title: Hogere voorziening, op 18 december 1995 ingesteld door Geotronics SA tegen het arrest, op 26 oktober 1995 in zaak T-185/94 tussen Geotronics SA en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) (Zaak C-395/95 P)

text:
 Nr. C 46/8           \ NL |                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 17 . 2 . 96
 Beroep, op 15 december 1995 ingesteld door Europees                      26 oktober 1995 in zaak T- 185/94 tussen Geotronics SA en
          Parlement tegen Raad van de Europese Unie                       de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
                           ( Zaak C-392/95 )                              door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                          Gemeenschappen ( Vierde kamer).
                               ( 96/C 46/ 12 )
                                                                          Requirante concludeert dat het den Hove behage :
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 op 15 december 1995 beroep tegen Raad van de Europese                    1 . bovengenoemd arrest van het Gerecht van eerste aanleg
Unie ingesteld door Europees Parlement, vertegenwoordigd                       te vernietigen;
door J. Schoo en J.-L. Rufas Quintana , als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij het secreta                  2 . het tot Geotronics gerichte besluit van de Commissie
riaat-generaal van het Europees Parlement, Batiment                            houdende afwijzing van de door Geotronics ingediende
Tour .                                                                         offerte, zoals dat besluit in en door deze op 10 maart
                                                                               1994 ontvangen faxbericht ter kennis is gebracht, nietig
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                                te verklaren;
— krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig te                      3 . subsidiair, de Commissie te veroordelen tot vergoeding
     verklaren Verordening ( EG ) nr. 2317/95 van de Raad                      van de schade die zij Geotronics heeft berokkend door
     van 25 september 1995 ter bepaling van de derde Staten                    bovengenoemd besluit te nemen, welke schade 500 400
     waarvan de onderdanen bij overschrijding van de                           ecu beloopt, te vermeerderen met rente voor elke
     buitengrenzen van de Lid-Staten in het bezit moeten zijn                  kalendermaand op de voet van het Libor-tarief voor 30
     van een visum (');                                                        dagen, plus 1 % van dit bedrag, te rekenen vanaf de dag
                                                                               waarop het besluit van de Commissie te harer kennis is
— verweerder in de kosten te verwijzen .                                       gebracht, tot op de dag van de volledige betaling;
Middelen en voornaamste argumenten                                       4 . de Commissie te verwijzen in alle kosten van het geding,
                                                                               daaronder begrepen die welke op de procedure voor het
Schending van wezenlijke vormvoorschriften : de Raad is bij                    Gerecht van eerste aanleg zijn gevallen.
de vaststelling van de bestreden verordening op wezenlijke
punten afgeweken van het voorstel van de Commissie                       Middelen en voornaamste argumenten
waarover het Parlement krachtens artikel 100 C van het
                                                                          Ontvankelijkheid
EG-Verdrag advies had uitgebracht. Het Parlement had
derhalve opnieuw moeten worden geraadpleegd over:                        Het Gerecht van eerste aanleg heeft Geotronics ' vordering
                                                                         tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
— de bij artikel 2, lid 1 , van de verordening aan de
                                                                          10 maart 1994 niet-onvankelijk verklaard . Het Gerecht van
     Lid-Staten verleende mogelijkheid om een visum te eisen             eerste aanleg heeft daarbij een rechtsdwaling begaan door
     van onderdanen van landen die niet in de gemeenschap               het besluit van de Commissie niet te beschouwen als een
     pelijk lijst zijn opgenomen, waardoor afbreuk wordt                 behandeling of een besluit waartegen een beroep krachtens
     gedaan aan de doelstelling van harmonisatie van de                  artikel 173 van het EG-Verdrag kan worden ingesteld . Het
     betrokken materie;                                                  besluit van de Commissie had voor Geotronics bindende
— het ontbreken van wederzijdse erkenning van de door de                 rechtsgevolgen die de belangen van deze vennootschap
     Lid-Staten afgegeven visa ( voortvloeiend uit het schrap           schaadden doordat zij haar rechtspositie merkbaar wijzig
     pen van artikel 2 van het voorstel van de Commis                   den, en vormt derhalve een besluit waartegen een beroep
     sie ).                                                              krachtens artikel 173 kan worden ingesteld .
                                                                         Ten gronde
(') PB nr. L 234 van 3 . 10 . 1995 , blz. 1 .
                                                                         Het Gerecht van eerste aanleg heeft geconcludeerd, dat bij
                                                                         gebreke van enige onrechtmatige handeling van de Com
                                                                         missie Geotronics' vordering tot schadevergoeding onge
                                                                         grond moest worden verklaard . Het Gerecht van eerste
Hogere voorziening, op 18 december 1995 ingesteld door                   aanleg heeft daarbij een rechtsdwaling begaan door zich niet
Geotronics SA tegen het arrest, op 26 oktober 1995 in zaak               aan te sluiten bij het standpunt van Geotronics , dat de
T-l 85/94 (') tussen Geotronics SA en de Commissie van de                Commissie de EER-Overeenkomst had geschonden door
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van                     goederen van oorsprong uit de EER discriminerend te
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Vierde                    behandelen. Volgens artikel 228 , lid 7, van het EG-Verdrag
                                  kamer )                                is de EER-Overeenkomst immers bindend voor de Commis
                        ( Zaak C-395 /95 P )                             sie .
                              ( 96/C 46/ 13 )                            De terugwerkende kracht
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               Het Gerecht van eerste aanleg heeft geoordeeld, dat de
op 18 december 1 995 hogere voorziening ingesteld door                   Commissie zich terecht heeft gebaseerd op de algemene
Geotronics SA, vertegenwoordigd door T. Pettersson, lid                  voorwaarden neergelegd in haar vóór de inwerkingtreding
van de Zweedse balie, domicilie gekozen hebbende te                      van de EER-Overeenkomst gedane aanvraag van aanbiedin
Luxemburg, ten kantore van Arendt & Medernach, advo                     gen . De Commissie mocht de produkten van Geotronics
caten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen het arrest, op               derhalve discrimineren op grond van hun herkomst.
 ---pagebreak--- 17 . 2 . 96            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr . C 46/9
Het besluit houdende afwijzing van Geotronics' offerte op              vorm waarin reisleiders naar bestendig gebruikelijk beding
grond van de oorsprong van de produkten, is ontegenzeg                hun diensten onder de in dat artikel genoemde voorwaarden
gelijk genomen na de inwerkingtreding van de EER                      verrichten — in strijd met de artikelen 59 e.v . van het
Overeenkomst. De EER-Overeenkomst is van toepassing op                 EG-Verdrag ?
alle rechtssituaties die na haar inwerkingtreding ontstaan .
Geotronics is derhalve van mening, dat er in het onderhavige           Zo ja , wordt die regeling dan gerechtvaardigd door redenen
geval geen sprake is van terugwerkende kracht.                         van algemeen belang ter handhaving van de arbeidsvrede in
                                                                       de gevoelige sector van toeristische dienstverrichting, waar
De werkingssfeer van de EER-Overeenkomst                               bij de Griekse staat als toeristisch land een redelijk en
                                                                       gerechtvaardigd belang heeft om regelend op te treden ?
Het Gerecht van eerste aanleg heeft geoordeeld, dat de
EER-Overeenkomst niet van toepassing is op het in geding
zijnde contract, omdat een van de partijen bij dat contract,
Roemenië, geen partij is bij de EER-Overeenkomst . Dit is
een formalistische opvatting die voorbijgaat aan de econo
mische realiteit. De realiteit is, dat door het besluit van de         Verzoek van het Sø- og Handelsret van 19 december 1995
Commissie in feite twee EER-producenten van gelijkwaar                om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Handels
dige produkten ongelijk worden behandeld . De economi                 og Kontorfunktionærernes Forbund i Danmark, als
sche realiteit van de transactie en de in dat verband geleverde        gemachtigde van H. E. Larsson, en Føtex Supermarked
inspanningen moeten doorslaggevend zijn .                                                               A/S
                                                                                ( Zaak C-400/95 )
Geotronics betoogt, dat de onderhavige situatie binnen de
werkingssfeer van de EER-Overeenkomst valt. Verder stelt                                           ( 96/C 46/ 15 )
Geotronics, dat de Commissie zich schuldig heeft gemaakt
aan een discriminatie die de mededinging tussen produkten              Het So- og Handelsret heeft bij beschikking van 19 decem
van oorsprong uit de EG en produkten van oorsprong uit de              ber 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
EVA kan scheeftrekken, doordat aan eerstgenoemde een                   21 december 1995 , in het geding tussen Handels og
oneerlijk mededingingsvoordeel wordt gegeven . Een derge              Kontorfunktionaerernes Forbund i Danmark, als gemach
lijke discriminatie vormt een door de artikelen 8 , 11 en 65 ,         tigde van H. E. Larsson, en Fotex Supermarked A/S, het Hof
lid 1 , EER-Overeenkomst verboden belemmering van het                  van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
vrije verkeer van goederen .                                           een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
(') PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 , blz . 33 .
                                                                       „ Geldt artikel 5 , lid 1 , juncto artikel 2 , lid 1 , van Richtlijn
                                                                       76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende
                                                                       de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behande
                                                                       ling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot
                                                                       het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekan
                                                                       sen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( 1 ), ook voor
                                                                       ontslag wegens afwezigheid na afloop van het zwanger
                                                                       schapsverlof, indien deze afwezigheid wordt veroorzaakt
Verzoek van de Symvoulio tis Epikratias ( Raad van State )             door ziekte welke is ontstaan tijdens de zwangerschap en
van 7 november 1995 om een prejudiciële beslissing in het              heeft voortgeduurd tijdens en na het zwangerschapsverlof,
geding tussen de organisatie „ Sindesmos ton en Elladie                ervan uitgaande dat het ontslag heeft plaatsgevonden na
Touristikon kai Taxidiotikon Grafion " ( Verbond van                   afloop van het zwangerschapsverlof?"
Toeristen- en Reisbureaus in Griekenland ) en Ipourgos
           Ergasias ( Minister van Werkgelegenheid )
                                                                       (') PB nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .
                        ( Zaak C-398/95 )
                           ( 96/C 46/ 14 )
De Symvoulio tis Epikratias ( Raad van State ) — Vierde
kamer heeft bij beschikking van 7 november 1995 , ingeko
men ter griffie van het Hof van Justitie op 18 december                Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel van
1995 , in het geding tussen de organisatie „ Sindesmos ton en          12 december 1995 om een prejudiciële beslissing in het
Elladi Touristikon kai Taxidiotikon Grafion " ( Verbond van            geding tussen NV B.R.D. ( Bureau Rik DECAN-Business
Toeristen- en Reisbureaus in Griekenland ) en Ipourgos                         Research & Development ) en Belgische Staat
Ergasias ( Minister van Werkgelegenheid ), het Hof van                                         ( Zaak C-401 /95 )
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                                            ( 96/C 46/ 16 )
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       De rechtbank van eerste aanleg te Brussel heeft bij beschik
Is de hierboven beschreven regeling van artikel 37 van Wet             king van 12 december 1995 , ingekomeater griffie van het
nr. 1545/1985 , die bij vervulling van de daarin genoemde              Hof van Justitie op 21 december 1995 , in het geding tussen
voorwaarden de betrokken partijen bindt aan de juridische              NV B.R.D. ( Bureau Rik DECAN-Business Research &
vorm van arbeidsverhouding in loondienst — de juridische               Development ) en Belgische Staat, het Hof van Justitie van de


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 23 oktober 2003 in zaak C-245/01 (verzoek van het Niedersächsische Oberverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): RTL Television GmbH tegen Niedersächsische Landesmedienanstalt für privaten Rundfunk ("Richtlĳn 89/552/EEG — Artikel 11, lid 3 — Televisie-uitzendingen — Televisiereclame — Reclameonderbrekingen in audiovisuele producties — Begrip series")

text:
13.12.2003               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                C 304/3
2)    Verwijst de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg.                   2)    Het verband dat tussen films moet bestaan om onder de
                                                                                uitzondering voor „series” in artikel 11, lid 3, van deze richtlijn
3)    Houdt dat de beslissing omtrent de kosten aan.                               te kunnen vallen, moet betrekking hebben op de inhoud van de
                                                                                betrokken films, zoals bijvoorbeeld de ontwikkeling van een
                                                                                zelfde verhaal in opeenvolgende uitzendingen of het opnieuw
(1) PB C 200 van 14.7.2001.                                                        verschijnen van een of meerdere personages in de verschillende
                                                                                uitzendingen.
                                                                             (1) PB C 289 van 13.10.2001.
                     ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                       van 23 oktober 2003
in zaak C-245/01 (verzoek van het Niedersächsische
Oberverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing):                                          ARREST VAN HET HOF
RTL Television GmbH tegen Niedersächsische Landes-
            medienanstalt für privaten Rundfunk (1)
                                                                                van 21 oktober 2003
(„Richtlijn 89/552/EEG — Artikel 11, lid 3 — Televisie-
uitzendingen — Televisiereclame — Reclameonderbrekingen                      in de gevoegde zaken C-261/01 en C-262/01 (verzoeken
         in audiovisuele producties — Begrip „series””)                      van het Hof van Beroep te Antwerpen om een prejudiciële
                                                                             beslissing): Belgische Staat tegen Eugene Van Calster
                          (2003/C 304/04)                                    en Felix Cleeren (C-261/01) en Belgische Staat tegen
                                                                                Openbaar Slachthuis NV (C-262/01) (1)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                             („Steun gefinancierd met parafiscale heffingen — Verplichte
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   bijdrage aan Fonds voor gezondheid en productie van dieren
                          dentie van het Hof)                                — Bijdrage met terugwerkende kracht in tijd — Geldigheid
                                                                             van beschikking van Commissie inzake staatssteun — Be-
                                                                                voegdheid van Commissie”)
In zaak C-245/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Niedersächsische Oberverwal-
                                                                                (2003/C 304/05)
tungsgericht (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding
tussen RTL Television GmbH en Niedersächsische Landes-
medienanstalt für privaten Rundfunk, om een prejudiciële                                            (Procestaal: Nederlands)
beslissing over de uitlegging van artikel 11, lid 3, van richtlijn
89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de
coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-
omroepactiviteiten (PB L 298, blz. 23), zoals gewijzigd bij                  In de gevoegde zaken C-261/01 en C-262/01, betreffende
richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van                 verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Hof
30 juni 1997 (PB L 202, blz. 60), heeft het Hof (Vijfde kamer),              van Beroep te Antwerpen (België), in de aldaar aanhangige
samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur),                    gedingen tussen Belgische Staat en Eugene Van Calster en Felix
president van de Vierde kamer, waarnemend voor de president                  Cleeren (C-261/01) en tussen Belgische Staat en Openbaar
van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward en P. Jann, rechters;                   Slachthuis NV (C-262/01), om een prejudiciële beslissing over
advocaat-generaal: F. G. Jacobs griffier: M.-F. Contet, hoofdad-             de uitlegging van het gemeenschapsrecht, met name de
ministrateur op 23 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan                   artikelen 93 EG-Verdrag (thans artikel 88 EG) en 173 EG-
het dictum luidt als volgt:                                                  Verdrag (thans, na wijziging, artikel 230 EG), alsmede de
                                                                             beschikking van de Commissie van 9 augustus 1996 inzake
1)    Films die voor de televisie zijn geproduceerd en waarin reeds bij      steunmaatregel nr. N 366/96, heeft het Hof, samengesteld als
      het maken ervan in reclameonderbrekingen is voorzien, vallen           volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans
      onder het begrip „televisiefilms” van artikel 11, lid 3, van de        (rapporteur), C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas,
      richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989                    kamerpresidenten, D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puis-
      betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuurs-        sochet, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr,
      rechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van       rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von
      televisie-omroepactiviteiten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/36/     Holstein, adjunct-griffier, op 21 oktober 2003 een arrest
      EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997.             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-399/08: Beroep ingesteld op 18 september 2008 — Clearwire Corporation/BHIM (CLEARWIFI)

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/51

         Beroep ingesteld op 18 september 2008 — Clearwire Corporation/BHIM (CLEARWIFI)
   (Zaak T-399/08)
   (2008/C 301/86)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Clearwire Corporation (Kirkland, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: G. Konrad, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 juni 2008 in zaak R 706/2008-1, en

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk CLEARWIFI voor diensten van klasse 38 — internationale inschrijving onder nr. W00 934 594

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94 van de Raad aangezien de door de kamer van beroep aangevoerde weigeringsgronden inschrijving niet uitsluiten


title: Zaak T-165/13: Beroep ingesteld op 20 maart 2013 — Talanton/Commissie

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/44

         Beroep ingesteld op 20 maart 2013 — Talanton/Commissie
   (Zaak T-165/13)
   2013/C 156/83
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Talanton Anonimi Emporiki — Simvouleftiki-Ekpaideftiki Etairia Dianomon, Parochis Ipiresion Marketing kai Dioikisis Epicheiriseon (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: M. Angelopoulos en K. Damis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verklaren dat de afwijzing door de Europese Commissie van verzoeksters onkosten voor een bedrag van vijfhonderdachtenzeventigduizend negenhonderdzevenendertig (578 937) EUR in het kader van de overeenkomst betreffende het project „A sophisticated multi-parametric system for the continuous — effective assessment and monitoring of motor status in Parkinson’s disease and other neurodegenerative diseases (PERFORM)” op basis van audit-verslag 11-BA135-006 een schending vormt van haar contractuele verplichtingen en dat verzoekster aan de Europese Commissie het bedrag van eenentwintigduizend honderdeenenzeventig (21 171) EUR moet terugbetalen in plaats van het bedrag van vierhonderdzevenentachtigduizend honderdeneen (487 101) EUR, alsmede de door de Europese Commissie vast te stellen schadevergoeding;

               —

               verklaren dat de afwijzing door de Europese Commissie van verzoeksters onkosten voor een bedrag van honderddrieënvijftigduizend honderdzeventien (153 117) EUR in het kader van de overeenkomst betreffende het project „Point-of-Care MONitoring and Diagnostics for Autoimmune Diseases (POCEMON)” op basis van audit-verslag 11-BA135-006 een schending vormt van haar contractuele verplichtingen en dat verzoekster aan de Europese Commissie het bedrag van honderddrieënveertigduizend zeshonderdeenenzeventig (143 671) EUR moet terugbetalen in plaats van het bedrag van tweehonderddrieënzeventigduizend vijfhonderdnegenenvijftig EUR en drieënzestig cent (273 559,63 EUR) alsmede de door de Europese Commissie vast te stellen schadevergoeding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep combineert verzoekster twee vorderingen.

               1)

               Een vordering wegens de aansprakelijkheid van de Commissie krachtens overeenkomst nr. FP7-215952 in verband met de verwezenlijking van het project „A sophisticated multi-parametric system for the continuous — effective assessment and monitoring of motor status in Parkinson’s disease and other neurodegenerative diseases (PERFORM)” en krachtens audit-verslag 11-BA135-006, overeenkomstig artikel 272 VWEU. Verzoekster voert met name aan dat de Europese Commissie aansprakelijk is wegens schending van haar contractuele verplichtingen alsook wegens schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen en van het evenredigheidsbeginsel.

               2)

               Een vordering wegens de aansprakelijkheid van de Commissie krachtens overeenkomst nr. FP-216088 in verband met de verwezenlijking van het project „Point-of-Care MONitoring and Diagnostics for Autoimmune Diseases (POCEMON)” en krachtens audit-verslag 11-BA135-006, overeenkomstig artikel 272 VWEU. Verzoekster voert met name aan dat de Europese Commissie aansprakelijk is wegens schending van haar contractuele verplichtingen alsook wegens schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen en van het evenredigheidsbeginsel.


title: Zaak T-290/13: Beschikking van het Gerecht van 10 november 2014 — CMBG/Commissie en ECB ( „Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Programma ter ondersteuning van de stabiliteit van Cyprus — Memorandum van overeenstemming inzake specifieke economische beleidsvoorwaarden dat tussen de Republiek Cyprus en het ESM is gesloten — Bevoegdheid van het Gerecht — Causaal verband — Beroep dat gedeeltelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond is” )

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/29

         Beschikking van het Gerecht van 10 november 2014 — CMBG/Commissie en ECB
   (Zaak T-290/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding - Programma ter ondersteuning van de stabiliteit van Cyprus - Memorandum van overeenstemming inzake specifieke economische beleidsvoorwaarden dat tussen de Republiek Cyprus en het ESM is gesloten - Bevoegdheid van het Gerecht - Causaal verband - Beroep dat gedeeltelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond is”))
   (2015/C 026/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CMBG Ltd (Tortola, Britse Maagdeneilanden, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Paschalides, solicitor, en A. Paschalides, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Smulders en J.-P. Keppenne, gemachtigden) en Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: A. Sáinz de Vicuña Barroso, N. Lenihan en F. Athanasiou, gemachtigden, bijgestaan door W. Bussian, W. Devroe en D. Arts, advocaten)

      Voorwerp

   In de eerste plaats een verzoek om nietigverklaring van de punten 1.23 tot en met 1.27 van het memorandum van overeenstemming inzake specifieke economische beleidsvoorwaarden dat tussen de Republiek Cyprus en het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM) is gesloten op 26 april 2013, en in de tweede plaats een verzoek om vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden door de opneming van de punten 1.23 tot en met 1.27 in het memorandum van overeenstemming en doordat de Commissie haar toezichtsplicht niet is nagekomen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               CMBG Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie en de Europese Centrale Bank (ECB).

      (1)  PB C 226 van 3.8.2013.


title: Beroep, op 19 augustus 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Zaak C-299/97)

text:
 18 . 10. 97            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 318/7
Beroep, op 13 augustus 1997 ingesteld door Commissie van               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                         ( Zaak C-298/97)                              — te verklaren dat de Portugese Republiek, door niet bin
                                                                             nen de gestelde termijn alle maatregelen te treffen die
                            ( 97/C 318/11 )                                  noodzakelijk zijn om invoering te geven aan Richtlijn
                                                                             86/609/EEG van de Raad van 24 november 1986
                                                                             inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten betref
 is op 13 augustus 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                    fende de bescherming van dieren die voor experimen
 Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap                          tele en andere wetenschappelijke doeleinden worden
pen, vertegenwoordigd door F. Castillo de la Torre, als                      gebruikt ('), inzonderheid het bepaalde in artikel 19,
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                         lid 5 , en artikel 6 , lid 1 , van de richtlijn, niet heeft vol
 bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,                    daan aan de verplichtingen die op haar rusten krach
 Centre Wagner, Kirchberg.                                                   tens artikel 189 , derde alinea, van het EG-Verdrag en
                                                                             artikel 25 , lid 1 , van Richtlijn 86/609/EEG;
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                      — subsidiair, te verklaren dat de Portugese Republiek,
                                                                             door de Commissie niet onverwijld van die maatrege
                                                                             len in kennis te stellen, de krachtens voormelde bepa
— te verklaren dat het Koninkrijk Spanje de verplichtin
                                                                             lingen op haar rustende verplichtingen niet is nageko
      gen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens                      men .
      artikel 6 van Richtlijn 91/157/EEG van de Raad van
      18 maart 1991 inzake batterijen en accu's die gevaar
      lijke stoffen bevatten ('), doordat het de in dit artikel        — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
      voorziene programma 's niet binnen de daartoe gestelde
      termijn aan de Commissie heeft meegedeeld;                       Middelen en voornaamste argumenten
— het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen .                    Volgens artikel 189 , derde alinea, van het Verdrag zijn
                                                                       richtlijnen verbindend ten aanzien van het te bereiken
                                                                       resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn . In
Middelen en voornaamste argumenten                                     casu is de in artikel 25 van Richtlijn 86/609/EEG van
                                                                       24 november 1986 gestelde termijn op 24 november 1989
                                                                       verstreken , zonder dat de Portugese Republiek alle bepa
Gelet op het dwingende karakter van de artikelen 189 en                lingen die voor de omzetting in nationaal recht noodzake
5, eerste alinea, van het EG-Verdrag, zijn de lidstaten ver           lijk zijn, heeft vastgesteld .
plicht de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering
van de richtlijnen die voor hen bestemd zijn, vast te stel            (') PB L 358 van 18 . 12 . 1986 , blz . 1 .
len, en wel voordat de daartoe gestelde termijn is verstre
ken. De desbetreffende termijn is op 17 september 1992
verstreken, zonder dat Spanje de programma 's heeft mee
gedeeld die voor een eerste periode van vier jaar met
ingang van maart 1993 moesten worden vastgesteld .
                                                                       Hogere voorziening, op 20 augustus 1997 ingesteld door
(M PB L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 38 .                              Tiercé Ladbroke NV tegen het arrest, op 12 juni 1997 in
                                                                       zaak T-504/93 tussen Tiercé Ladbroke NV en Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door
                                                                       Société d'encouragement et des steeple-chases de France
                                                                       e.a., gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                        Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer — uitgebreid )
                                                                                ( Zaak C-300/97 P)
Beroep, op 19 augustus 1997 ingesteld door Commissie van
                                                                                ( 97/C 318/13 )
   de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                        ( Zaak C-299/97)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                           ( 97/C 318/12 )                             is op 20 augustus 1997 hogere voorziening ingesteld door
                                                                       Tiercé Ladbroke NV, vertegenwoordigd door C. Vajda,
                                                                       QC, en S. Kon, solicitor, domicilie gekozen hebbende te
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                Luxemburg bij Winandy & Err, advocaten aldaar, avenue
is op 19 augustus 1997 beroep ingesteld tegen Portugese                Gaston Diderich 60, tegen het arrest, op 12 juni 1997 in
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen                       zaak T-504/93 tussen Tiercé Ladbroke NV en Commissie
schappen, vertegenwoordigd door L. Ström en F. de Sousa                van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door
Fialho, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden,            Société d'encouragement et des steeple-chases de France
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez                   e.a ., gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                  Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer — uitgebreid ).


title: Zaak T-67/08: Beroep ingesteld op 11 februari 2008 — Hedgefund Intelligence/BHIM — Hedge Invest (InvestHedge)

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/30

         Beroep ingesteld op 11 februari 2008 — Hedgefund Intelligence/BHIM — Hedge Invest (InvestHedge)
   (Zaak T-67/08)
   (2008/C 107/50)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Hedgefund Intelligence Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Reed, Barrister, en G. Crofton Martin, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Hedge Invest SGR P.A. (Milaan, Italië)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van 28 november 2007 in zaak R 148/2007-2 houdende verwerping van het beroep,

               —

               afwijzing van de door opposante ingestelde oppositie,

               —

               verwijzing van het Bureau en van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in hun eigen kosten alsmede verwijzing van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten welke verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor de oppositieafdeling, voor de kamer van beroep en voor het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „InvestHedge” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 36 en 41 — aanvraag nr. 3 081 081

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Hedge Invest SGR P.A.

      Oppositiemerk of -teken: communautair beeldmerk „HEDGE INVEST” voor diensten van klasse 36

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle betwiste waren van de klassen 36 en 41 en voortzetting van de gemeenschapsmerkaanvraag voor de niet-betwiste waren van de klassen 9 en 16

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: Verzoekster stelt dat de kamer van beroep bij de beoordeling van de visuele overeenstemming van de conflicterende merken voor niet-Engelstalige consumenten ten onrechte rekening heeft gehouden met de „commerciële indruk” en ten onrechte heeft geoordeeld dat de conflicterende merken dezelfde commerciële indruk nalaten.
   Bij de beoordeling van de auditieve overeenstemming van de conflicterende merken voor niet-Engelstalige consumenten heeft de kamer van beroep ten onrechte de bewijslast bij verzoekster gelegd.
   Ten slotte heeft de kamer van beroep het niet-betwiste oordeel dat de diensten van de klassen 36 en 41 in slechts zeer beperkte en/of geringe mate soortgelijk zijn, niet toegepast toen zij dat behoorde te doen.


title: Zaak T-442/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 juni 2008 — SIC/Commissie (Staatssteun — Maatregelen van Portugese Republiek ten gunste van openbare omroep RTP ter financiering van zijn publieke opdracht — Beschikking waarbij wordt verklaard dat bepaalde maatregelen geen staatssteun vormen en dat overige maatregelen verenigbaar zijn met gemeenschappelijke markt — Kwalificatie als staatssteun — Verenigbaarheid met gemeenschappelijke markt — Verplichting om zorgvuldig en onpartijdig onderzoek te verrichten)

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/20

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 juni 2008 — SIC/Commissie
   (Zaak T-442/03) (1)

   (Staatssteun - Maatregelen van Portugese Republiek ten gunste van openbare omroep RTP ter financiering van zijn publieke opdracht - Beschikking waarbij wordt verklaard dat bepaalde maatregelen geen staatssteun vormen en dat overige maatregelen verenigbaar zijn met gemeenschappelijke markt - Kwalificatie als staatssteun - Verenigbaarheid met gemeenschappelijke markt - Verplichting om zorgvuldig en onpartijdig onderzoek te verrichten)
   (2008/C 197/33)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: SIC — Sociedade Independente de Comunicação, SA (Carnaxide, Portugal) (vertegenwoordigers: C. Botelho Moniz, E. Maia Cadete en M. Rosado da Fonseca, avocats)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Balta en F. Florindo Gijón, vervolgens M. Niejahr, J. Buendía Sierra en G. Braga da Cruz, en ten slotte B. Martenczuk en G. Braga da Cruz, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2005/406/EG van de Commissie van 15 oktober 2003 inzake ad-hocmaatregelen die Portugal ten behoeve van RTP heeft uitgevoerd (PB L 142, blz. 1), voor zover bij deze beschikking wordt verklaard dat bepaalde van deze maatregelen geen staatssteun vormen en dat de overige verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt
   Dictum

               1)

               Artikel 1 van beschikking 2005/406/EG van de Commissie van 15 oktober 2003 inzake ad-hocmaatregelen die Portugal ten behoeve van RTP heeft uitgevoerd, wordt nietig verklaard.

               2)

               Artikel 2 van beschikking 2005/406 wordt nietig verklaard, voor zover daarin wordt bepaald dat de vrijstelling van verplichtingen en kosten in verband met de registratie geen staatssteun vormt.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Commissie zal haar eigen kosten en vier vijfde van de kosten van SIC — Sociedade Independente de Comunicação, SA, dragen.

               5)

               SIC zal het overige vijfde van haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 71 van 20.3.2004.


title: Zaak T-95/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 31 januari 2008 — Federación de Cooperativas Agrarias de la Comunidad Valenciana/CBPR — Nador Cott Protection (Nadorcott) ( Kweekproducten — Beroep bij kamer van beroep van Communautair Bureau voor plantenrassen — Niet-ontvankelijkheid — Geen individuele geraaktheid — Daadwerkelijke rechterlijke bescherming — Motiveringsplicht )

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/35

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 31 januari 2008 — Federación de Cooperativas Agrarias de la Comunidad Valenciana/CBPR — Nador Cott Protection (Nadorcott)
   (Zaak T-95/06) (1)

   („Kweekproducten - Beroep bij kamer van beroep van Communautair Bureau voor plantenrassen - Niet-ontvankelijkheid - Geen individuele geraaktheid - Daadwerkelijke rechterlijke bescherming - Motiveringsplicht’)
   (2008/C 64/56)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Federación de Cooperativas Agrarias de la Comunidad Valenciana (Valencia, Spanje) (vertegenwoordigers: S. Roig Girbes, R. Ortega Bueno en M. Delgado Echevarría, advocaten)

      Verwerende partij: Communautair Bureau voor plantenrassen (CBPR) (vertegenwoordigers: D. O'Keefe, solicitor, J. Rivas de Andrés en M. Canal Fontcuberta, advocaten)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het CBPR, interveniërend voor het Gerecht: Nador Cott Protection SARL (Saint-Raphaël, Frankrijk) (vertegenwoordigers: M. Fernández Mateos, S. González Malabia en M. Marín Bataller, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de kamer van beroep van het CBPR van 8 november 2005 (zaak A 001/2005) betreffende de verlening van een communautair kwekersrecht voor het mandarijnras Nadorcott
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Federación de Cooperativas Agrarias de la Comunidad Valenciana wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006.


title: Zaak T-113/05: Beroep, op 28 februari 2005 ingesteld door Angel Angelidis tegen Europees Parlement

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/32

         Beroep, op 28 februari 2005 ingesteld door Angel Angelidis tegen Europees Parlement
   (Zaak T-113/05)
   (2005/C 115/58)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 februari 2005 beroep ingesteld tegen Europees Parlement door Angel Angelidis, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement van 24 maart 2004 tot afwijzing van verzoekers sollicitatie voor het ambt met rang A2 van directeur D (Begrotingszaken) van het DG „Intern beleid” (vacature nr. 10069), waarbij een andere kandidaat is aangesteld;

               —

               nietig te verklaren de aanstelling van een andere kandidaat in dat ambt;

               —

               nietig te verklaren het besluit van het TABG van 23 november 2004 houdende afwijzing van de overeenkomstig artikel 90, lid 2, van het Statuut ingediende klacht tegen het besluit waarbij zijn sollicitatie was afgewezen alsmede tegen het besluit om een andere kandidaat in dat ambt aan te stellen;

               —

               een vergoeding toe te kennen voor de immateriële schade, ex aequo et bono vastgesteld op 5 000 EUR onder voorbehoud van verhoging of verlaging van eis in de loop van het geding;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker aan dat het bestreden besluit in strijd met artikel 25 van het Statuut niet is gemotiveerd. Hij voert tevens aan: schending van de aankondiging van vacature, van de artikelen 29, lid 1, en 45 van het Statuut, van de beginselen van gelijke behandeling en van recht op een carrière, alsmede een kennelijk onjuiste beoordeling, omdat zijn beroepservaring, zijn verantwoordelijkheden en zijn leidinggevende en onderhandelingcapaciteiten beter zijn dan die van de gekozen kandidaat. Ten slotte beroept verzoeker zicht op misbruik van bevoegdheid.


title: Zaak T-12/10 P: Beschikking van het Gerecht van 21 juni 2011 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Vergoeding van kosten — Nota van Commissie waarbij rekwirant op de hoogte wordt gesteld van haar voornemen om een inhouding op zijn invaliditeitsuitkering toe te passen — Ontbreken van bezwarend besluit — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/17

         Beschikking van het Gerecht van 21 juni 2011 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-12/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Vergoeding van kosten - Nota van Commissie waarbij rekwirant op de hoogte wordt gesteld van haar voornemen om een inhouding op zijn invaliditeitsuitkering toe te passen - Ontbreken van bezwarend besluit - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2011/C 238/28
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 29 oktober 2009, Marcuccio/Commissie (F-94/08, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten alsook die welke de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 63 van 13.3.2010.


title: Zaak T-41/09: Beroep ingesteld op 27 januari 2009 — Hipp & Co/BHIM — Nestlé (Bebio)

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/32

         Beroep ingesteld op 27 januari 2009 — Hipp & Co/BHIM — Nestlé (Bebio)
   (Zaak T-41/09)
   (2009/C 82/56)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Hipp & Co (Sachseln, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Bognár en M. Kinkeldey, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sociéte des Produits Nestlé, S.A. (Vevey, Zwitserland)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 november 2008 in zaak R 1790/2007-2; en

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk:verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Bebio” voor waren van de klassen 5, 29, 30 en 32

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: internationaal woordmerk „BEBA”, ingeschreven onder nr. 187 436, voor waren van de klassen 5, 29 en 30; gemeenschapswoordmerk „BEBA”, ingeschreven onder nr. 3 043 387, voor waren van de klassen 5, 29 en 30

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er gevaar van verwarring van de betrokken merken bestond.


title: Zaak C-596/14: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Madrid — Spanje) — Ana de Diego Porras/Ministerio de Defensa (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Clausule 4 — Discriminatieverbod — Begrip „arbeidsvoorwaarden” — Vergoeding bij opzegging van een arbeidsovereenkomst — Vergoeding die volgens de nationale regeling niet geldt voor tijdelijke arbeidsovereenkomsten — Verschil in behandeling ten opzichte van werknemers in vaste dienst)

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/9

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Madrid — Spanje) — Ana de Diego Porras/Ministerio de Defensa
   (Zaak C-596/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 4 - Discriminatieverbod - Begrip „arbeidsvoorwaarden” - Vergoeding bij opzegging van een arbeidsovereenkomst - Vergoeding die volgens de nationale regeling niet geldt voor tijdelijke arbeidsovereenkomsten - Verschil in behandeling ten opzichte van werknemers in vaste dienst))
   (2016/C 419/11)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Madrid

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ana de Diego Porras

      Verwerende partij: Ministerio de Defensa

      Dictum

               1)

               Clausule 4, lid 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „arbeidsvoorwaarden” de vergoeding omvat die een werkgever aan een werknemer moet betalen vanwege de beëindiging van diens arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd.

               2)

               Clausule 4 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70, moet aldus worden uitgelegd dat deze clausule zich verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding waarbij een werknemer met een ad-interimovereenkomst bij beëindiging van de overeenkomst geen vergoeding krijgt, maar wel een vergoeding kan worden toegekend aan met name vergelijkbare werknemers in vaste dienst. Het enkele feit dat die werknemer ad interim heeft gewerkt, kan geen objectieve reden opleveren die kan rechtvaardigen dat de werknemer die vergoeding niet krijgt.

      (1)  PB C 96 van 23.3.2015.


title: Zaak T-189/16: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2017 — Migros-Genossenschafts-Bund/EUIPO — Luigi Lavazza (CReMESPRESSO) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk CReMESPRESSO — Ouder internationaal woordmerk CREMESSO — Zinspelend bestanddeel — Onderlinge samenhang van de criteria — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/40

         Arrest van het Gerecht van 13 juli 2017 — Migros-Genossenschafts-Bund/EUIPO — Luigi Lavazza (CReMESPRESSO)
   (Zaak T-189/16) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk CReMESPRESSO - Ouder internationaal woordmerk CREMESSO - Zinspelend bestanddeel - Onderlinge samenhang van de criteria - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 283/60)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Migros-Genossenschafts-Bund (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Treis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: H. O’Neill en I. Moisescu, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Luigi Lavazza SpA (Turijn, Italië) (vertegenwoordigers: M. Ricolfi en F. Tarocco, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 februari 2016 (zaak R 2823/2014-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Migros-Genossenschafts-Bund en Luigi Lavazza

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 23 februari 2016 (zaak R 2823/2014-4) wordt vernietigd, voor zover de kamer van beroep het beroep van Luigi Lavazza SpA gegrond heeft verklaard en de beslissing van de nietigheidsafdeling ten dele heeft vernietigd voor de volgende door het bestreden merk aangeduide waren: „Elektrische machines voor het pletten van ijs” en „IJsmachines, machines voor de bereiding van consumptie-ijs, maar ook koffiemachines” van de klassen 7 en 11.

               2)

               Het EUIPO en Luigi Lavazza dragen naast hun eigen kosten die van Migros-Genossenschafts-Bund.

      (1)  PB C 232 van 27.6.2016.


title: Zaak T-180/11: Beroep ingesteld op 23 maart 2011 — Chivas/BHIM — Glencairn Scotch Whisky (CHIVAS LIVE WITH CHIVALRY)

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/27

         Beroep ingesteld op 23 maart 2011 — Chivas/BHIM — Glencairn Scotch Whisky (CHIVAS LIVE WITH CHIVALRY)
   (Zaak T-180/11)
   2011/C 152/49
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Chivas Holdings (IP) Ltd (Renfrewshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: A. Carboni, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Glencairn Scotch Whisky Co. Ltd (Glasgow, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 januari 2011 in zaak R 1262/2010-1 en terugwijzing van de zaak naar het BHIM voor verdere afdoening, en

               —

               verwijzing van verweerder en eventuele interveniënten in deze procedure in hun eigen kosten en in verzoeksters kosten, die zijn opgekomen in deze procedure en in de procedure voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CHIVAS LIVE WITH CHIVALRY” voor waren en diensten van de klassen 33, 35 en 41 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7299605

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk „CHIVALRY”, dat in het Verenigd Koninkrijk onder nr. 1293610 is ingeschreven voor waren van klasse 33; beeldmerk „CHIVALRY SPECIAL RESERVE SCOTCH WHISKY”, dat in het Verenigd Koninkrijk onder nr. 2468527 is ingeschreven voor waren van klasse 33; woordmerk „CHIVALRY” voor „Scotch whisky”, dat niet in het Verenigd Koninkrijk is ingeschreven

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 76, lid 1, en 75 van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep (i) de feiten onjuist heeft beoordeeld met betrekking tot de kenmerken van het relevante publiek en heeft nagelaten deze feitelijke vaststelling te onderbouwen; (ii) subsidiair (i) op grond van de vaststelling dat de relevante consument „zeer merkbewust en merkgetrouw is”, ten onrechte niet heeft geconcludeerd dat door deze kenmerken het aandachtsniveau van de relevante consument verhoogt en bijgevolg het gevaar voor verwarring verkleint; (iii) geen of onvoldoende rekening heeft gehouden met de verschillende aard en het verschillende doel van de betrokken merken; (iv) de belangrijke richtsnoeren van het Hof van Justitie naast zich heeft neergelegd en bij de vergelijking van de merken een onjuiste benadering heeft gevolgd; (v) ten onrechte aandacht heeft besteed aan de aanwezigheid van het woord „CHIVALRY” in verzoeksters merk en de visuele verschillen tussen de merken niet in overweging heeft genomen; (vi) ten onrechte ervan is uitgegaan dat de auditieve en visuele vergelijking van de betrokken merken op dezelfde wijze kan gebeuren; (vii) ten onrechte haar onderzoek van de begripsmatige overeenstemming van de merken heeft beperkt tot of toegespitst op het enkele woord „CHIVALRY”, dat in elk merk voorkomt; en (viii) het verwarringsgevaar verkeerd heeft beoordeeld.


title: Zaak T-308/16: Arrest van het Gerecht van 9 maart 2017 — Marsh/EUIPO (ClaimsExcellence) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk ClaimsExcellence — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/20

         Arrest van het Gerecht van 9 maart 2017 — Marsh/EUIPO (ClaimsExcellence)
   (Zaak T-308/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk ClaimsExcellence - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 129/32)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Marsh GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Riegger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: R. Manea en D. Hanf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 8 april 2016 (zaak R 2358/2015-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken ClaimsExcellence als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Marsh GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 287 van 8.8.2016.


title: Zaak T-427/04: Beroep, op 13 oktober 2004 ingesteld door Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/31

         Beroep, op 13 oktober 2004 ingesteld door Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-427/04)
   (2005/C 19/65)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 13 oktober 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door de Franse Republiek, vertegenwoordigd door R. Abraham, G. de Bergues en S. Ramet als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               beschikking nr. C(2004) 3061 van de Commissie van 2 augustus 2004 inzake de steun die door Frankrijk aan France Télécom is verleend, in haar geheel nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de in casu bestreden beschikking is ervan uitgegaan dat de bedrijfsbelastingregeling die van januari 1994 tot en met december 2002 van toepassing was op France Télécom (hierna: FT) een met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun vormde.
   Tot staving van haar vorderingen merkt verzoekster in de eerste plaats op dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt en blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. Zij bestrijdt in dit verband de analyse van de Commissie van de belastingregeling die op grond van loi no. 90-568 relative à l'organisation du service public de la Poste et de France Telecom van 2 juli 1990 op FT van toepassing is. Op grond van deze analyse heeft de Commissie in de eerste plaats de door FT van 1991 tot 1993 betaalde heffing als gemengd aangemerkt, terwijl deze louter fiscaal was, en in de tweede plaats geoordeeld dat FT in de periode 1991–1992 aan twee afzonderlijke belastingregelingen was onderworpen, terwijl het om een algehele belastingregeling ging die in twee periodes uiteenviel. Bijgevolg had verweerster ten aanzien van de periode 1991–2002 een compensatie moeten toepassen.
   Verzoekster voert eveneens schending aan van artikel 15 van verordening nr. 659/1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag, in zoverre de Commissie rekening ermee had moeten houden dat er een periode van tien jaar was verstreken tussen de dag waarop de litigieuze steun was toegekend, te weten 2 juli 1990, op welke datum de betrokken belastingregeling in zijn geheel en definitief is vastgesteld bij de loi no. 90-568, en het eerste verzoek om inlichtingen van verweerster van 28 juni 2001.
   Daarnaast voert verzoekster ook schending van het vertrouwensbeginsel aan, in zoverre de litigieuze beschikking de terugvordering van FT gelast van de steun, alsmede schending van haar recht van verweer, in zoverre de Commissie het bestaan van staatssteun heeft aangenomen zonder de Franse autoriteiten in staat te hebben gesteld zich over een essentieel onderdeel van haar argumentatie uit te spreken, te weten het gemengde karakter van de door FT tussen 1991 en 1993 betaalde heffing.


title: Doorhaling van zaak T-12/95

text:
22 . 7. 95              NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 189/19
        i ) artikel 2, leden 9 en 10, van Verordening ( EEG )           van zaak T-246/94 : Y. Tychon tegen Europees Parle
            nr. 2423/88 geschonden,                                     ment .
      ii ) een wezenlijk procedurevoorschrift geschonden,               (M PB nr . C 233 van 20 . 8 . 1994 .
            doordat hij zich niet heeft gehouden aan de regels
            van artikel 190 van het Verdrag, dan wel, in ieder
            geval,
     iii ) een kennelijke beoordelingsfout gemaakt,
                                                                                Doorhaling van zaak T-3 79/94 ( )
c ) Wat de vaststelling van de schade betreft: door de                                           ( 95/C 189/40 )
     cif-prijs van in Rusland geproduceerd ureum aan te
     passen ter compensatie van gestelde kwaliteitsverschil                                 (Procestaai: Duits)
     len, heeft verweerder,
      i ) een kennelijke beoordelingsfout gemaakt, en                   De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
     ii ) een wezenlijk procedurevoorschrift miskend .                  king van 1 7 mei 1 995 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-3 79/94: F. Kessler tegen Commissie van de Europese
     Bovendien heeft verweerder bij de vaststelling van de              Gemeenschappen.
     winstmarge die noodzakelijk is voor Gemeenschapspro
     ducenten, een wezenlijk procedurevoorschrift mis                  (M PB nr . C 386 van 31 . 1 . 1994 .
     kend .
(M PB nr . L 49 van 4 . 3 . 1995 , blz . 1 .
                                                                                Doorhaling van zaak T-12/95 ( )
                                                                                ( 95/C 189/41 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                Doorhaling van zaak T-246/94 ( x )
                           ( 95/C 189/39 )                              De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
                         (Procestaai: Frans)                            king van 30 mei 1 995 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-12/95 : J. Hodar tegen Commissie van de Europese
De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van eerste             Gemeenschappen.
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
king van 12 juni 1995 de doorhaling in het register gelast              r ) PB nr. C 74 van 25 . 3 . 1995 .


title: Zaak T-472/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 augustus 2015 door de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 3 juni 2015 in zaak F-78/14, Gross/EDEO

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/32

         Hogere voorziening ingesteld op 13 augustus 2015 door de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 3 juni 2015 in zaak F-78/14, Gross/EDEO
   (Zaak T-472/15 P)
   (2015/C 346/38)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) (vertegenwoordigers: S. Marquardt en M. Silva, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Philipp Oliver Gross (Brussel, België)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 3 juni 2015 in zaak F-78/14 (Gross/EDEO) te vernietigen

               —

               de door rekwirant in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen;

               —

               de verwerende partij in de hogere voorziening te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij zeven middelen aan, waarvan sommige het beoordelingssysteem en andere het bevorderingsstelsel betreffen.

               —

               Beoordelingssysteem

                           1.

                           Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 43 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”), van de regels op het gebied van de verdeling van de bewijslast, van het verbod om ultra petita te beslissen en van de rechten van de verdediging van de rekwirerende partij.

                           2.

                           Tweede middel, ontleend aan een overschrijding van de grenzen van de rechterlijke toetsing. In het bestreden arrest heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken (hierna: „GVA”) herhaaldelijk de grenzen van zijn toetsing overschreden en lijkt het de rekwirerende partij de vaststelling van een bepaald beoordelingssysteem te willen opleggen.

                           3.

                           Derde middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting voor wat betreft het gebrek aan objectiviteit van een niet in cijfers uitgedrukt beoordelingssysteem en aan schending van artikel 43 van het Ambtenarenstatuut.

                           4.

                           Vierde middel, ontleend aan schending van artikel 266 VWEU, aangezien het GVA, door het betwiste besluit ten dele nietig te verklaren, de uitvoering van het bestreden arrest zonder andere onrechtmatigheden onmogelijk heeft gemaakt. De rekwirerende partij betoogt dat indien artikel 4 van het betwiste besluit onwettig is, een nieuwe vergelijking van de verdiensten van de verwerende partij met die van de andere voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren van zijn rang ter uitvoering van het bestreden arrest moet plaatsvinden op basis van de beoordelingsrapporten die, aldus het oordeel van het GVA, het niet mogelijk maken om die vergelijking op objectieve en vergelijkende basis te doen plaatsvinden.

               —

               Bevorderingsstelsel

                           5.

                           Vijfde middel, ontleend aan schending van het verbod om ultra petita te beslissen en van de rechten van verdediging van de rekwirerende partij.

                           6.

                           Zesde middel, ontleend aan schending van de regels op het gebied van de verdeling van de bewijslast.

                           7.

                           Zevende middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting voor wat de schending door de rekwirerende partij betreft van artikel 45 van het Ambtenarenstatuut.


title: Zaak T-636/14: Beroep ingesteld op 27 augustus 2014 — Italië/Commissie

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/20

         Beroep ingesteld op 27 augustus 2014 — Italië/Commissie
   (Zaak T-636/14)
   2014/C 388/24
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: P. Gentili, avvocato dello Stato, G. Palmieri, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de kennisgeving van vacature voor de post van directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (Luxemburg) — rang AD 14, (COM/2014/10356), bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 17 juni 2014C 185 A;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen bovengenoemde kennisgeving, voor zover de sollicitaties noodzakelijkerwijs moeten worden ingediend in het Engels, het Frans of het Duits.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van de artikelen 18 en 24, lid 4, VWEU, artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, de artikelen 1 en 2 van verordening nr. 1/58 en artikel 1 quinquies, leden 1 en 6, van het Ambtenarenstatuut (van overeenkomstige toepassing op tijdelijke functionarissen en genoemd in de betrokken kennisgeving).

                           —

                           In dit verband betoogt de verzoekende partij dat de betrokken kennisgeving, door middel van de verwijzing op de website van de Commissie waarop dat voorschrift werd genoemd, de sollicitanten heeft verplicht om hun cv en sollicitaties in het Engels, het Frans of het Duits in te dienen, in plaats van in een andere taal van de Unie.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van de beginselen van gewettigd vertrouwen en loyale samenwerking (artikel 4, lid 3, VEU)

                           —

                           In dit verband wordt betoogd dat de Commissie in de procedure voor de vaststelling van de betrokken kennisgeving de Italiaanse regering formeel heeft verzekerd dat bovengenoemde taalkundige discriminatie zou worden weggenomen, doch bij de opstelling van de kennisgeving en de voorbereiding van de regels voor het functioneren van de website waarnaar de kennisgeving voor de indiening van sollicitaties verwijst, een geheel tegengestelde houding heeft aangenomen.


title: Zaak C-316/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 10 juni 2013 — Gérard Fenoll/Centre d'aide par le travail La Jouvene, Association de parents et d'amis de personnes handicapées mentales (APEI)

text:
               27.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 215/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 10 juni 2013 — Gérard Fenoll/Centre d'aide par le travail La Jouvene, Association de parents et d'amis de personnes handicapées mentales (APEI)
   (Zaak C-316/13)
   2013/C 215/17
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gérard Fenoll

      Verwerende partijen: Centre d'aide par le travail La Jouvene, Association de parents et d'amis de personnes handicapées mentales (APEI) d’Avignon

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3 van richtlijn 89/391/EEG (1), waarnaar wordt verwezen in de bepalingen van artikel 1 van richtlijn 2003/88/EG van 4 november 2003 (2) die de werkingssfeer ervan bepalen, aldus worden uitgelegd dat een in een centrum voor arbeidstherapie opgevangen persoon kan worden aangemerkt als „werknemer” in de zin van dit artikel 3?

               2)

               Moet artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat een persoon als omschreven in de vorige vraag kan worden aangemerkt als „werknemer” in de zin van dit artikel 31?

               3)

               Kan een persoon als omschreven in de eerste vraag zich rechtstreeks beroepen op de rechten die hij aan het Handvest ontleent, teneinde rechten op vakantie met behoud van loon te verkrijgen, indien de nationale regeling niet bepaalt dat hij dergelijke rechten geniet, en moet de nationale rechter om de volledige werking van dit recht te waarborgen, elke tegenstrijdige nationaalrechtelijke bepaling buiten toepassing laten?

      (1)  Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (PB L 183, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9).


title: Zaak C-291/13: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Eparchiako Dikastirio Lefkosias — Cyprus) — Sotiris Papasavvas/O Fileleftheros Dimosia Etaireia Ltd e.a. (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2000/31/EG — Werkingssfeer — Geding wegens smaad)

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/14

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Eparchiako Dikastirio Lefkosias — Cyprus) — Sotiris Papasavvas/O Fileleftheros Dimosia Etaireia Ltd e.a.
   (Zaak C-291/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2000/31/EG - Werkingssfeer - Geding wegens smaad))
   2014/C 409/20
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Eparchiako Dikastirio Lefkosias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sotiris Papasavvas

      Verwerende partijen: O Fileleftheros Dimosia Etaireia Ltd, Takis Kounnafi, Giorgos Sertis

      Dictum

               1)

               Artikel 2, sub a, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn inzake elektronische handel”) moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „diensten van de informatiemaatschappij”, in de zin van die bepaling, online-informatiediensten omvat waarbij de dienstverlener niet wordt vergoed door de afnemer van de dienst, maar door inkomsten die hij haalt uit op een website gepubliceerde reclame.

               2)

               In een zaak als het hoofdgeding staat richtlijn 2000/31 niet in de weg aan de toepassing van een regeling voor de civiele aansprakelijkheid voor smaad.

               3)

               De in de artikelen 12 tot en met 14 van richtlijn 2000/31 vermelde beperkingen van de civiele aansprakelijkheid beogen niet het geval van een persbedrijf dat beschikt over een internetsite waarop de elektronische versie van een krant wordt gepubliceerd en waarbij dit persbedrijf wordt vergoed door inkomsten die het haalt uit door de op die website gepubliceerde reclame, daar het weet welke informatie is gepubliceerd en het daarover controle heeft, ongeacht of de toegang tot deze website betalend dan wel gratis is.

               4)

               De in de artikelen 12 tot en met 14 van richtlijn 2000/31 vermelde beperkingen van de civiele aansprakelijkheid kunnen van toepassing zijn op gedingen tussen particulieren over de civiele aansprakelijkheid voor smaad indien is voldaan aan de in die artikelen vermelde voorwaarden.

               5)

               Een verlener van diensten aan de informatiemaatschappij kan zich niet op grond van de artikelen 12 tot en met 14 van richtlijn 2000/31 verzetten tegen de instelling tegen hem van een rechtsvordering inzake civiele aansprakelijkheid en bijgevolg tegen de vaststelling van voorlopige maatregelen door een nationale rechter. De beperkingen van de aansprakelijkheid waarin deze bepalingen voorzien, kunnen door de dienstverlener worden ingeroepen overeenkomstig de bepalingen van nationaal recht die de uitvoering ervan verzekeren of, bij ontstentenis daarvan, overeenkomstig de richtlijnconforme uitlegging van dat nationale recht. Richtlijn 2000/31 kan echter, in het kader van een geding als het hoofdgeding, uit zichzelf geen verplichtingen aan een particulier opleggen en dus niet als zodanig tegen hem worden ingeroepen.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-243/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 20 mei 2011 — RVS Levensverzekeringen NV tegen Belgische Staat

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 20 mei 2011 — RVS Levensverzekeringen NV tegen Belgische Staat
   (Zaak C-243/11)
   2011/C 252/25
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: RVS Levensverzekeringen NV

      Verweerde: Belgische Staat

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet artikel 50 van richtlijn 2002/83/EG (1) van het Europees parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering, dat in lid 1 bepaalt dat onverminderd een latere harmonisatie elke verzekeringsovereenkomst uitsluitend onderworpen is aan de indirecte belastingen en parafiscale heffingen op verzekeringspremies die bestaan in de lidstaat van de verbintenis, en dat in lid 3 voorziet dat behoudens een latere harmonisatie, elke lidstaat op de verzekeringsondernemingen die op zijn grondgebied verbintenissen aangaan, zijn nationale bepalingen toepast betreffende de maatregelen met het oog op de inning van de verschuldigde indirecte belastingen en parafiscale heffingen in de zin van lid 1 zich tegen een nationale regeling zoals voorzien in artikel 173 en 175/3 van het Wetboek van diverse rechten en taksen, waarbij voorzien wordt dat verzekeringsverrichtingen (waaronder levensverzekeringen) onderworpen worden aan een jaarlijkse taks, wanneer het risico in België is gelegen, met name indien de verzekeringnemer zijn gewone verblijfplaats in België heeft, of, indien de verzekeringnemer een rechtspersoon is, indien de vestiging van deze rechtspersoon waarop de overeenkomst betrekking heeft zich in België bevindt, zonder dot rekening wordt gehouden met de verblijfplaats van de verzekeringnemer op het moment van het aangaan van de overeenkomst?

               2)

               Verzetten de communautaire beginselen betreffende de afschaffing tussen de lidstaten van de Gemeenschap van hinderpalen voor het vrije verkeer van personen en diensten, zoals deze voortvloeien uit de artikelen 49 en 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, zich tegen een nationale regeling zoals voorzien in artikel 173 en 175/3 van het Wetboek van diverse rechten en taksen, waarbij voorzien wordt dat verzekeringsverrichtingen (waaronder levensverzekeringen) onderworpen worden aan een jaarlijkse taks, wanneer het risico in België is gelegen, met name indien de verzekeringnemer zijn gewone verblijfplaats in België heeft, of, indien de verzekeringnemer een rechtspersoon is, indien de vestiging van deze rechtspersoon waarop de overeenkomst betrekking heeft zich in België bevindt, zonder dat rekening wordt gehouden met de verblijfplaats van de verzekeringnemer op het moment van het aangaan van de overeenkomst?

      (1)  PB L 345, blz. 1.


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 5 november 2002 in zaak C-321/01 P: AGRANA Zucker und Stärke AG ("Hogere voorziening — Staatssteun — Toetredingsakte Republiek Oostenrĳk — Gemeenschappelĳke verklaring nr. 31 bĳ Slotakte Toetredingsverdrag Republiek Oostenrĳk")

text:
11.1.2003                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 7/7
Klett en Bundesministerin für Bildung, Wissenschaft und                     tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
Kultur, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van               Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer uitgebreid) van
de artikelen 12 EG, 39 EG, en 19 ter van richtlijn 78/686/EEG               7 juni 2001, Agrana Zucker und Stärke/Commissie (T-187/
van de Raad van 25 juli 1978 inzake de onderlinge erkenning                 99, Jurispr. blz. II-1587), strekkende tot vernietiging van dat
van de diploma’s, certificaten en andere titels van de beoefenaar           arrest; andere partij bij de procedure: Commissie van de
der tandheelkunde, tevens houdende maatregelen tot verge-                   Europese Gemeenschappen (gemachtigden M. Erhart en
makkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht                D. Triantafyllou), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld
van vestiging en vrij verrichten van diensten (PB L 233, blz. 1),           als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, F. Macken en
zoals gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredingsvoor-                 J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
waarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland                  raal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 5 november 2002 een
en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de verdragen                  arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
waarop de Europese Unie is gebaseerd (PB 1994, C 241,
blz. 21, en PB 1995, L 1, blz. 1), alsmede van de artikelen 3
en 9 van richtlijn 93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter               1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de
onderlinge erkenning van hun diploma’s, certificaten en andere
titels (PB L 165, blz. 1), zoals gewijzigd bij die toetredingsakte,         2)    Agrana Zucker und Stärke AG wordt verwezen in de kosten.
heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
C. A. W. Timmermans (rapporteur), kamerpresident,
D. A. O. Edward en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal:
A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 5 november 2002 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Artikel 19 ter van richtlijn 78/686/EEG van de Raad van 25 juli
1978 inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s, certificaten
en andere titels van de beoefenaar der tandheelkunde, tevens houdende
maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening         Verzoek van het Bundessozialgericht van 15 augustus
van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten, zoals          2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de             Roberto Adanez-Vega en Bundesanstalt für Arbeit
Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk
Zweden en de aanpassing van de verdragen waarop de Europese Unie
is gebaseerd, moet aldus worden uitgelegd iemand wiens titel van                                     (Zaak C-372/02)
huisarts niet door een Oostenrijkse universiteit is afgegeven, niet kan
worden toegelaten tot de in die lidstaat verstrekte opleiding tot
specialist in de tandheelkunde.                                                                        (2003/C 7/13)
( 1) PB C 227 van 11.8.2001.
                                                                            Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 15 augustus
                                                                            2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                  BESCHIKKING VAN HET HOF                                   16 oktober 2002, in het geding tussen Roberto Adanez-Vega
                                                                            en Bundesanstalt für Arbeit, het Hof van Justitie van de
                           (Derde kamer)                                    Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                            beslissing over de navolgende vraag:
                       van 5 november 2002
    in zaak C-321/01 P: AGRANA Zucker und Stärke AG                         1.    Valt een persoon die meer dan twee maanden na de
                                                                                beëindiging van zijn in Spanje vervulde dienstplicht
(„Hogere voorziening — Staatssteun — Toetredingsakte                              een uitkering van de Duitse werkloosheidsverzekering
Republiek Oostenrijk — Gemeenschappelijke verklaring                              aanvraagt,
nr. 31 bij Slotakte Toetredingsverdrag Republiek Oosten-
                                 rijk”)
                                                                                a)    krachtens artikel 13, lid 2, sub e, van verordening
                            (2003/C 7/12)                                               (EEG) nr. 1408/71 van de Raad ( 1) van 14 juni
                                                                                1971 betreffende de toepassing van de sociale
                          (Procestaal: Duits)                                           zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandi-
                                                                                gen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-              de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en
                          dentie van het Hof)                                           bijgewerkte versie van verordening (EEG) nr. 2001/
                                                                                83 van de Raad (2) van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6),
                                                                                zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2195/91
In zaak C-321/01 P, AGRANA Zucker und Stärke AG,                                        van de Raad ( 3) van 25 juni 1991 (PB L 206,
gevestigd te Wenen (Oostenrijk), vertegenwoordigd door                                  blz. 2) — hierna: „verordening” — onder de Spaanse
W. Barfuss en H. Wollmann, betreffende hogere voorziening                               wettelijke regeling, dan wel