title: Zaak C-55/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van beroep te Bergen (België) op 5 februari 2014 — Régie communale autonome du stade Luc Varenne/Belgische Staat

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van beroep te Bergen (België) op 5 februari 2014 — Régie communale autonome du stade Luc Varenne/Belgische Staat
   (Zaak C-55/14)
   2014/C 102/32
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van beroep te Bergen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Régie communale autonome du stade Luc Varenne

      Verwerende partij: Belgische Staat
   Is de terbeschikkingstelling van de installaties van een sportinfrastructuur die uitsluitend voor voetbaldoeleinden wordt gebruikt, waarbij het speelveld van het voetbalstadium (het veld) en de vestiaires voor de spelers en arbiters maximaal 18 dagen per sportseizoen (een sportseizoen loopt vanaf 1 juli van elk kalenderjaar tot en met 30 juni van het volgende jaar) op bepaalde tijdstippen kan worden gebruikt en geëxploiteerd, een verhuur van onroerende goederen die is vrijgesteld in de zin van artikel 13, B, sub b, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1) (artikel 135, lid 1, sub l, van btw-richtlijn 2006/112 (2)), wanneer degene die het recht van gebruik en exploitatie verleent:

               —

               andere natuurlijke of rechtspersonen van zijn keuze buiten voormelde 18 dagen volledig vrij dezelfde rechten kan verlenen;

               —

               te allen tijde recht van toegang tot deze installaties heeft zonder voorafgaande toestemming van degene die het recht van gebruik en exploitatie krijgt, met name om zich te vergewissen van het correcte gebruik ervan en zich te behoeden tegen alle schade met als enige voorwaarde het goede verloop van de sportwedstrijden niet te verstoren;

               —

               bovendien een recht van permanente controle op de toegang tot deze installaties, ook tijdens de periode van gebruik door de R.F.C.T. behoudt;

               —

               een vaste vergoeding van 1 750 EUR per dag gebruik van het speelveld, de vestiaires, het gebruik van de bar, portiersdiensten, diensten van toezicht en controle van alle installaties vraagt, met dien verstande dat het gevraagde bedrag contractueel het recht van toegang tot het voetbalveld ten belope van 20 % vertegenwoordigt en ten belope van 80 % de tegenprestatie voor verschillende diensten van instandhouding, schoonmaking, onderhoud, (maaien, zaaien, enz.) en van aanpassing aan de normen van het speelveld en bijkomende diensten door degene die het recht van gebruik en exploitatie verleent (in casu de Régie, die hier appelante is)?

      (1)  PB L 145, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak T-755/14: Beroep ingesteld op 14 november 2014 — Herbert Smith Freehills/Commissie

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/37

         Beroep ingesteld op 14 november 2014 — Herbert Smith Freehills/Commissie
   (Zaak T-755/14)
   (2015/C 026/48)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Herbert Smith Freehills LLP (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: P. Wytinck, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van besluit GESTDEM 2014/2070 van de Europese Commissie van 24 september 2014, en

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep vordert verzoekende partij vernietiging van het besluit GESTDEM 2014/2070 van 24 september 2014, waarmee de Commissie het verzoek van verzoekende partij om toegang, krachtens verordening nr. 1049/2001 (1), tot bepaalde documenten die betrekking hebben op de vaststelling van richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG (2), heeft verworpen.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft artikel 4, lid 2, van verordening (EG) 1049/2001 geschonden doordat geen van de door de Commissie genoemde niet-vrijgegeven documenten onder de uitzondering van de bescherming van gerechtelijke procedures valt.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft artikel 4, lid 2, van verordening (EG) 1049/2001 geschonden doordat bepaalde door de Commissie genoemde niet-vrijgegeven documenten niet onder de uitzondering van de bescherming van juridisch advies vallen.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft artikel 4, lid 2, van verordening (EG) 1049/2001 geschonden doordat er een hoger openbaar belang is om de genoemde documenten vrij te geven, conform het verzoek van verzoekende partij om toegang tot documenten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).

      (2)  PB 2014, L 127, blz. 1.


title: Zaak C-121/08: Beroep ingesteld op 19 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/17

         Beroep ingesteld op 19 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-121/08)
   (2008/C 116/31)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en L. Pignataro)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/61/EG (1) van de Commissie van 30 september 2005 ter uitvoering van richtlijn 2002/98/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de traceerbaarheidsvoorschriften en de melding van ernstige ongewenste bijwerkingen en voorvallen, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2005/61/EG in nationaal recht is op 31 augustus 2006 verstreken.

      (1)  PB L 256 van 1.10.2005, blz. 32.


title: Zaak T-21/15: Beroep ingesteld op 19 januari 2015 — Franmax/BHIM — Ehrmann (Dino)

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/32

      Beroep ingesteld op 19 januari 2015 — Franmax/BHIM — Ehrmann (Dino)
      (Zaak T-21/15)
      (2015/C 107/41)
      Taal van het verzoekschrift: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Franmax UAB (Vilnius, Litouwen) (vertegenwoordiger: E. Saukalas, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ehrmann AG Oberschönegg im Allgäu (Oberschönegg, Duitsland)

         Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

         Aanvrager: verzoekende partij

         Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met woordelement „Dino” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 809 481

         Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 23 oktober 2014 in zaak R 2012/2013-5

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het BHIM in de kosten.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-603/11: Beroep ingesteld op 24 november 2011 — Ecologistas en Acción-CODA/Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/64

      Beroep ingesteld op 24 november 2011 — Ecologistas en Acción-CODA/Commissie
      (Zaak T-603/11)
      (2012/C 25/122)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Ecologistas en Acción-CODA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Doreste Hernández, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van het afwijzende besluit van het secretariaat-generaal van de Europese Commissie waarbij geen toegang is verleend tot de door verzoekster opgevraagde documenten in procedure GESTDEM 2011/6;

                  —

                  verwijzing van verweerster in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De in de onderhavige procedure aan de orde zijnde documenten waartoe verzoekster toegang wenst te verkrijgen, zijn dezelfde als die in zaak T-341/11, Ecologistas en Acción-CODA/Commissie.
      De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in die zaak waarin wordt opgekomen tegen de impliciete afwijzing van het verzoek om toegang tot die documenten.


title: Zaak C-257/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 1 juni 2015 — Michael Ihden, Gisela Brinkmann/TUIfly GmbH

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 1 juni 2015 — Michael Ihden, Gisela Brinkmann/TUIfly GmbH
   (Zaak C-257/15)
   (2015/C 279/23)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Michael Ihden, Gisela Brinkmann

      Verwerende partijen: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) aldus te worden uitgelegd dat buitengewone omstandigheden die zich hebben voorgedaan bij een vorige vlucht uit het vluchtrooster, ten aanzien van de litigieuze vlucht nog steeds buitengewone omstandigheden vormen indien de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert de mogelijkheid heeft om de vertraging verderop in het vluchtrooster te voorkomen door bepaalde segmenten van het vluchtrooster niet uit te voeren?

               2)

               Mocht het Hof van Justitie vraag 1 bevestigend beantwoorden: moeten de buitengewone omstandigheden zich op dezelfde dag, de dag ervoor, of in algemene zin slechts in het kader van het geplande vluchtrooster hebben voorgedaan?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46 van 17.2.2004, blz. 1).


title: Zaak C-605/14: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Virpi Komu, Hanna Ruotsalainen, Ritva Komu/Pekka Komu, Jelena Komu [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Toepassingsgebied — Uitsluitende bevoegdheden — Artikel 22, punt 1 — Geschil inzake zakelijke rechten op onroerend goed — Begrip — Verzoek om beëindiging van mede-eigendom van onroerend goed door verkoop]

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/18

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Virpi Komu, Hanna Ruotsalainen, Ritva Komu/Pekka Komu, Jelena Komu
   (Zaak C-605/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Toepassingsgebied - Uitsluitende bevoegdheden - Artikel 22, punt 1 - Geschil inzake zakelijke rechten op onroerend goed - Begrip - Verzoek om beëindiging van mede-eigendom van onroerend goed door verkoop])
   (2016/C 068/22)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Virpi Komu, Hanna Ruotsalainen, Ritva Komu

      Verwerende partijen: Pekka Komu, Jelena Komu

      Dictum

   Artikel 22, punt 1, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat een vordering strekkende tot beëindiging van mede-eigendom van een onroerend goed door verkoop waarvan de uitvoering is toevertrouwd aan een gevolmachtigde, valt onder de categorie geschillen inzake „zakelijke rechten op […] onroerende goederen” in de zin van die bepaling.

      (1)  PB C 81 van 9.3.2015.


title: Zaak T-453/14: Beschikking van het Gerecht van 10 september 2015 — Pannonhalmi Főapátság/Parlement [„Beroep tot nietigverklaring — Tot het Parlement gericht verzoekschrift betreffende de eigendom van het kasteel Lónyay te Rusovce (Slowakije) — Verzoekschrift dat niet-ontvankelijk is verklaard — Motiveringsplicht — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”]

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/28

         Beschikking van het Gerecht van 10 september 2015 — Pannonhalmi Főapátság/Parlement
   (Zaak T-453/14) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Tot het Parlement gericht verzoekschrift betreffende de eigendom van het kasteel Lónyay te Rusovce (Slowakije) - Verzoekschrift dat niet-ontvankelijk is verklaard - Motiveringsplicht - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”])
   (2015/C 381/30)
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Magyar Bencés Kongregáció Pannonhalmi Főapátság (Pannonhalma, Hongarije) (vertegenwoordiger: D. Sobor, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: A. Pospíšilová Padowska en T. Lukácsi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de verzoekschriftencommissie van het Parlement van 16 april 2014, waarbij deze commissie het door verzoekende partij op 26 juni 2013 ingediende verzoekschrift niet-ontvankelijk heeft verklaard omdat het niet onder de bevoegdheid van de Europese Unie viel

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Magyar Bencés Kongregáció Pannonhalmi Főapátság wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de verzoeken tot interventie van de Slowaakse Republiek en Hongarije.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak C-349/10 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 2 maart 2011 — Claro SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Telefónica SA (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Weigering van inschrijving — Ontvankelijkheid van beroep voor kamer van beroep — Geen indiening van schriftelijke uiteenzetting van gronden van beroep — Artikel 59 van verordening (EG) nr. 40/94 — Regel 49, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 — Hogere voorziening kennelijk ongegrond)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/9

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 2 maart 2011 — Claro SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Telefónica SA
   (Zaak C-349/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Weigering van inschrijving - Ontvankelijkheid van beroep voor kamer van beroep - Geen indiening van schriftelijke uiteenzetting van gronden van beroep - Artikel 59 van verordening (EG) nr. 40/94 - Regel 49, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 - Hogere voorziening kennelijk ongegrond)
   2011/C 252/16
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Claro SA (vertegenwoordiger: E. Armijo Chávarri, abogado)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde), Telefónica SA

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 28 april 2010, Claro/BHIM en Telefónica (T-225/09), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 26 februari 2009 (zaak R 1079/2008-2) inzake een oppositieprocedure tussen Telefónica, SA en BCP S/A

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Claro SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 234 van 28.8.2010.


title: Maatregelen van de EU in verband met de opsporing en winning van aardolie in Europa Resolutie van het Europees Parlement van 7 oktober 2010 over EU-maatregelen inzake aardolieprospectie en -winning in Europa

text:
               20.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               CE 371/10

         Donderdag 7 oktober 2010Maatregelen van de EU in verband met de opsporing en winning van aardolie in Europa
   P7_TA(2010)0352
   Resolutie van het Europees Parlement van 7 oktober 2010 over EU-maatregelen inzake aardolieprospectie en -winning in Europa
   2011/C 371 E/03

      Het Europees Parlement,
   gelet op artikel 11 en artikel 191 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   gezien het VN-Verdrag inzake biologische diversiteit,
   gelet op het Natura 2000-netwerk, opgericht uit hoofde van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (Habitatrichtlijn) (1), en op Richtlijn 2008/56/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het beleid ten aanzien van het mariene milieu (Kaderrichtlijn mariene strategie) (2), die de voornaamste instrumenten vormen voor de bescherming van de mariene biodiversiteit in Europa,
   gelet op de doelstellingen en voorschriften om een gunstige en goede milieutoestand in de Europese kust- en mariene wateren te bereiken, zoals vervat in Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (Kaderrichtlijn water) (3), en in de Kaderrichtlijn mariene strategie,
   gezien het biodiversiteitsactieplan van de EU (4),
   gezien de olieramp met het booreiland Deepwater Horizon in de Golf van Mexico,
   gezien de boorinstallaties voor aardolie in de EU-wateren,
   gezien de vragen van 7 september 2010 aan de Raad en aan de Commissie over de gevolgen voor de EU van de olieramp in de Golf van Mexico en over EU-maatregelen voor de winning en opsporing van aardolie in de EU (O-0122/2010 – B7-0470/2010, O-0123/2010 – B7-0551/2010),
   gelet op artikel 115, lid 5 en artikel 110, lid 2, van zijn Reglement,

               A.

               overwegende dat de EU en haar lidstaten in het licht van de olieramp in de Golf van Mexico dringend alle aspecten van de winning en exploratie van aardolie in de Europese Unie moeten bestuderen en vervolgens de nodige maatregelen moeten nemen om te voorkomen dat een dergelijke milieuramp in de EU-wateren plaatsvindt,

               B.

               overwegende dat een zo hoog mogelijk niveau van voorzorg, milieubescherming en veiligheid bij de exploitatie van aardolie in Europa het uitgangspunt voor alle EU-maatregelen op dit vlak moet vormen,

               C.

               overwegende dat olieboringen voornamelijk in de Noordzee plaatsvinden,

               D.

               overwegende dat er ook landen aan de EU-wateren grenzen die geen lid van de Europese Unie zijn en niet op grond van het EU-recht verplicht zijn tot naleving van de voorschriften inzake aansprakelijkheid en herstel van schade,

               E.

               overwegende dat eraan wordt gewerkt om olieboringen en olieprospectie uit te breiden naar diepere en verder afgelegen delen van de zee, wat grotere risico’s bij het beheer en toezicht met zich meebrengt,

               1.

               verklaart zich solidair met de slachtoffers van de olieramp in de Golf van Mexico en verlangt dat de EU op deze ramp reageert met de verlening van technisch advies en technische ondersteuning;

               2.

               is zich bewust van de belangrijke bijdrage die de offshoreolie- en -gaswinning in Europa kan blijven leveren aan een gegarandeerde voorziening, en van de goede staat van dienst die deze sector in Europa op veiligheidsgebied heeft;

               3.

               beseft dat er dringend behoefte is aan een gemeenschappelijk Europees systeem voor preventie en aanpak van grensoverschrijdende olierampen;

               4.

               verzoekt de Commissie aan het eind van het jaar een verslag in te dienen waarin zij de omvang van de milieuvervuiling en de biologische toestand van de Golf van Mexico beoordeelt;

               5.

               wenst dat de Commissie de resultaten van het onderzoek door de Amerikaanse overheid naar de menselijke, natuurlijke en technologische factoren die tot de ramp in de Golf van Mexico hebben geleid, nauwlettend in het oog houdt en hieruit de nodige conclusies trekt om dergelijke gebeurtenissen op offshorebooreilanden in de zee- en kustgebieden van de EU te voorkomen;

               6.

               verzoekt de Commissie een strikt, voor de gehele EU geldend ongevallenpreventiebeleid voor booreilanden te ontwikkelen en het toepassingsgebied van de Seveso II-richtlijn (5) uit te breiden tot olieboorinstallaties;

               7.

               verlangt in het bijzonder dat de Commissie het vermogen van de EU om onmiddellijk te reageren op ongevallen waarbij offshore-installaties betrokken zijn, onder de loep neemt en in samenwerking met de lidstaten een Europees actieplan opstelt; merkt op dat er bijzondere aandacht moet worden besteed aan het kwetsbare Noordpoolgebied dat van groot belang is voor het opvangen van de gevolgen van de klimaatverandering; merkt bovendien op dat de gebieden rond de Middellandse, Baltische en Noordzee in acht zijn genomen;

               8.

               is ingenomen met de „stresstest” van de Commissie met betrekking tot olieboringen in de EU-wateren; verzoekt de Commissie eventuele leemten en zwakke plekken in het Europese regelgevingskader op te sporen en haar analyse zo snel mogelijk aan het Parlement te doen toekomen;

               9.

               verzoekt de Commissie met name om een herziening van de huidige wetgeving uit hoofde waarvan de houders van vergunningen voor offshoreaardoliewinning installaties kunnen verhuren aan derden, zodat de aansprakelijkheid voor slachtoffers en milieuschade als gevolg van ongevallen en rampen op offshorebooreilanden later in civielrechtelijke procedures gemakkelijker kan worden vastgesteld;

               10.

               verzoekt de Commissie het Parlement zo snel mogelijk na de doorlichting van het regelgevingskader de wetgevingsvoorstellen voor te leggen die volgens haar nodig zijn om te voorzien in de leemten in de Richtlijn milieuaansprakelijkheid (6), de Seveso II-richtlijn en andere regelingen inzake winning en exploratie van aardolie en andere vormen van exploitatie van de zeebodem in de EU;

               11.

               is van mening dat de huidige wetgeving inzake milieuaansprakelijkheid een aantal ernstige leemten vertoont en verzoekt de Commissie daarom te overwegen de inhoud ervan te herzien en het toepassingsgebied van de huidige EU-wetgeving (inclusief de Richtlijn milieuaansprakelijkheid en de Seveso II-richtlijn, alsmede de maatregelen van het Erika-pakket en het derde pakket maritieme veiligheid) uit te breiden en/of eventueel noodzakelijke nieuwe wetgeving in te voeren om alle risico's van offshoreaardoliewinning te bestrijken en de aansprakelijkheidsregels bij ongevallen met aardolie aan te scherpen;

               12.

               merkt op dat het ontbreekt aan een compensatiefonds voor olierampen en verzoekt de Commissie dwingende bepalingen inzake financiële zekerheid in de richtlijn milieuaansprakelijkheid op te nemen;

               13.

               dringt er bij de Commissie op aan de schadedrempel in de richtlijn milieuaansprakelijkheid te verlagen en de aan mariene wateren toegebrachte schade op te nemen in het toepassingsgebied;

               14.

               verzoekt de Commissie bij de lopende herziening van de richtlijn milieueffectbeoordeling (7) te waarborgen dat alle zeebodemactiviteiten verplicht aan een beoordeling worden onderworpen, dat de kwaliteit van de MEB’s gegarandeerd is en dat uiterst gevaarlijke activiteiten, zoals boringen in de zeebodem, niet mogen doorgaan wanneer uit een MEB blijkt dat de risico’s niet op bevredigende wijze kunnen worden opgevangen;

               15.

               is voorts van mening dat alle eventuele wetgevingsvoorstellen in een alomvattend rechtskader moeten passen, dat

                           —

                           voor zover mogelijk verhindert dat potentieel gevaarlijke activiteiten op of in de zeebodem schade berokkenen aan het mariene milieu en aan de kustgebieden;

                           —

                           garandeert dat de vervuiler volledig aansprakelijk is voor alle mogelijke schade die dergelijke activiteiten teweegbrengen, met inbegrip van schade aan terrestrische en mariene ecosystemen en schade aan het mondiale klimaat;

                           —

                           de bescherming van de biodiversiteit in Europese mariene en kustgebieden waarborgt;

                           —

                           waarborgt dat door onafhankelijke deskundigen een milieueffectbeoordeling wordt uitgevoerd, voordat er enigerlei economische activiteiten worden gepland;

               16.

               verlangt dat de Commissie met wetgeving komt om ervoor te zorgen dat voor alle oliebooreilanden en alle booractiviteiten door EU-lidstaten en derde landen, van de Atlantische Oceaan tot aan de Zwarte Zee, dezelfde strenge veiligheidsnormen gelden; verzoekt de Commissie en de lidstaten samen met de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) aan verscherping van de internationale veiligheids- en controlevoorschriften en -normen te werken;

               17.

               dringt erop aan dat de Commissie zich buigt over de oprichting van een doeltreffend surveillancesysteem om toezicht te houden op de toezichthouders, en verlangt een spoedige verscherping van de inspectiemethodes en van de in de EU verplichte minimumveiligheidsvoorschriften;

               18.

               verzoekt de Commissie erop toe te zien dat alle bepalingen van de MEB-richtlijn, de Richtlijn strategische milieubeoordeling (8) en de Habitatrichtlijn die betrekking hebben op de milieueffectbeoordeling van booreilanden, in alle lidstaten op dezelfde wijze worden toegepast;

               19.

               is van mening dat niet alleen schepen maar ook offshore-installaties onder het mandaat van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA) moeten vallen; verlangt voorts dat de verlening van nieuwe taken in dit verband gepaard gaat met verruiming van het budget en uitbreiding van het personeelsbestand van EMSA;

               20.

               verzoekt de Commissie in samenwerking met de lidstaten en onafhankelijke deskundigen een jaarverslag op te stellen over de technische veiligheid van installaties en offshorebooreilanden in de (kust)wateren van de EU en dit verslag te publiceren;

               21.

               meent dat het van het grootste belang is dat de Commissie alle met offshore-exploratiewerkzaamheden in de EU verbonden kwesties op het vlak van financiën en aansprakelijkheid bestudeert, en indien nodig verplichte communautaire verzekeringsinstrumenten of andere instrumenten invoert, zoals een speciaal Europees fonds dat moet worden gevoed met verplichte bijdragen van de exploitanten van offshore-installaties; is van oordeel dat bij dergelijke instrumenten terdege rekening moet worden houden met de verantwoordelijkheid van die exploitanten, dat ervoor moet worden gezorgd dat exploitanten afdoende verzekerd zijn of over voldoende andere financiële garanties beschikken voor herstel en compensatie van eventuele milieuschade, en dat er bijkomende financiële waarborgen voor herstel en compensatie moeten worden geboden, bijvoorbeeld in de vorm van een fonds, ingeval de financiële garanties van de exploitanten niet toereikend zijn;

               22.

               dringt er met name op aan dat de Commissie overweegt verplichte verzekeringsregelingen op EU-niveau in te voeren, die tot doel hebben getroffen bedrijven in het geval van een olieramp compensatie te bieden;

               23.

               verzoekt de Commissie de ontmanteling van bestaande boorinstallaties te onderzoeken, rekening houdend met de bestaande internationale en nationale regelgeving op dit gebied, en duidelijk te maken, zo nodig door middel van wetgeving, dat exploitanten verantwoordelijk zijn voor de veilige verwijdering van deze installaties en aansprakelijk zijn voor alle eventuele milieuschade als gevolg van de ontmanteling van die installaties en voor alle eventuele milieuschade veroorzaakt door een offshore-installatie of boorlocatie na ontmanteling;

               24.

               verzoekt de Commissie strikte voorschriften in te voeren voor de bekendmaking door bedrijven van hun aanpak op het vlak van milieu, sociale zaken en beheer, en maatregelen te overwegen om institutionele beleggers meer zeggenschap in bedrijven te geven in verband met de investeringsrisico’s door een slechte milieuaanpak;

               25.

               wijst op het rapport van de Britse Health and Safety Executive over de arbeidsomstandigheden op de Noordzee, waaruit blijkt dat het aantal doden en ernstig gewonden door ongevallen het afgelopen jaar is verdubbeld; verzoekt de Commissie een en ander te onderzoeken en in actie te komen om een hoog niveau van gezondheid en veiligheid voor de werknemers op offshoreboorlocaties te waarborgen;

               26.

               verzoekt de Commissie er actief aan mee te werken dat activiteiten van derde landen en oliewinningsprojecten zo veel mogelijk aan strenge milieunormen voldoen, en te voorzien in speciale mechanismen voor het compenseren van eventuele schade door offshorewinningsactiviteiten van derde landen nabij de EU;

               27.

               verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten.

      (1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

      (2)  PB L 164 van 25.6.2008, blz. 19.

      (3)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.

      (4)  SEC(2006)0607 en (2006)0621.

      (5)  Richtlijn 2003/105/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2003 tot wĳziging van Richtlĳn 96/82/EG van de Raad betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbĳ gevaarlĳke stoffen zĳn betrokken (PB L 345 van 31.12.2003, blz. 97).

      (6)  Richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (PB L 143 van 30.4.2004, blz. 56).

      (7)  Richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd.

      (8)  Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (PB L 197 van 21.7.2001, blz. 30).


title: Arrest van het Hof van 15 juli 2015 in zaak E-1/15 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een EER-/EVA-staat — Niet-omzetting — Richtlijn 2010/26/EU van de Commissie tot wijziging van Richtlijn 97/68/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machines)

text:
               7.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 3/5

         ARREST VAN HET HOF
   van 15 juli 2015
   in zaak E-1/15
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een EER-/EVA-staat — Niet-omzetting — Richtlijn 2010/26/EU van de Commissie tot wijziging van Richtlijn 97/68/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machines)
   (2016/C 3/06)
   In zaak E-1/15, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen en/of het niet onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 1a, zevende streepje, van hoofdstuk XXIV van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2010/26/EU van de Commissie van 31 maart 2010 tot wijziging van Richtlijn 97/68/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machines), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en bij Besluit nr. 76/2013 van het Gemengd Comité van 3 mei 2013, zijn verplichtingen uit hoofde van die richtlijn en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 15 juli 2015 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 1a, zevende streepje, van hoofdstuk XXIV van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2010/26/EU van de Commissie van 31 maart 2010 tot wijziging van Richtlijn 97/68/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machines), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en bij Besluit nr. 76/2013 van het Gemengd Comité van 3 mei 2013, zijn verplichtingen uit hoofde van die richtlijn en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-537/12: Beroep ingesteld op 12 december 2012 — Zafeiropoulos/Europees centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/19

         Beroep ingesteld op 12 december 2012 — Zafeiropoulos/Europees centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop)
   (Zaak T-537/12)
   2013/C 46/36
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Panteleïmon Zafeiropoulos (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordiger: M. Kontogiorgos, advocaat)

      Verwerende partij: Europees centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               het besluit van het beoordelingscomité van Cedefop nietig te verklaren en de inschrijving van verzoeker voor de versnelde niet-openbare aanbestedingsprocedure voor de gunning van de overeenkomst „Verlening van medische diensten voor Cedefop-personeel” (oproep tot inschrijving 2012/S 115-189528) af te wijzen, en tevens nietig te verklaren het besluit waarbij de overeenkomst aan een kinderarts is gegund (2012/S208-341369/27.10.2012);

               —

               de afwijzing van het confirmatieve verzoek dat verzoeker op 19 november 2012 bij verweerder heeft ingediend, nietig te verklaren en verweerder te gelasten het Gerecht en verzoeker de volledige tekst van alle documenten over de omstreden procedure over te leggen, zodat het kan toetsen of het omstreden besluit rechtmatig is;

               —

               Cedefop te veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 100 000 EUR als vergoeding van de schade die hem door de in het beroepschrift beschreven handelingen van de organen van Cedefop is berokkend; en

               —

               Cedefop te verwijzen in de proceskosten en in alle andere kosten die verzoeker in de loop van dit beroep heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1)

               Ten eerste stelt verzoeker dat de bestreden handelingen van Cedefop een motivering ontberen en het recht van verweer en het recht van verzoeker op een effectieve bescherming schenden, omdat uit de inhoud van het bestreden gunningsbesluit en de op verzoek van de verzoekende partij verstrekte documenten blijkt dat een sluitende conclusie over de wijze van beoordeling en, uiteindelijk, rangschikking van de inschrijvingen niet mogelijk is en dat het eindoordeel van de wederpartij (Cedefop) derhalve niet afdoende met redenen is omkleed in de zin van artikel 296 VWEU en artikel 41, lid 2, van richtlijn 2004/18/EG (1); overigens is verzoeker niet in kennis gesteld van de kenmerken van de uitgekozen inschrijving en van de voordelen ervan ten opzichte van de zijne. Bovendien stelt hij dat hij nooit in kennis is gesteld van de gegevens waarop het eindoordeel van het beoordelingscomité in de omstreden procedure voor de gunning van de overeenkomst voor de levering van medische diensten aan het Cedefop-personeel is gebaseerd, ondanks dat daartoe een verzoek en een confirmatief verzoek zijn ingediend.

               2)

               Ten tweede beweert verzoeker dat Cedefop de feiten onjuist heeft opgevat en de beginselen van objectiviteit en onpartijdigheid heeft geschonden, aangezien de beoordelingen/motiveringen van het beoordelingscomité van Cedefop in het individuele beoordelingsrapport van verzoeker kennelijk onjuist zijn en de beoordeling van de technische specificaties van de ingediende inschrijvingen niet objectief is.

               3)

               Ten derde stelt verzoeker dat een wezenlijk beding van de oproep tot inschrijving inzake de technische geschiktheid van de inschrijvers is geschonden. Met name is het beding over de „technische geschiktheid” van de inschrijvers geschonden, want de inschrijver aan wie de opdracht is gegund heeft een van de in de oproep gevraagde medische specialisaties niet, zodat hij uitgesloten had moeten worden.

               4)

               Ten vierde stelt verzoeker schending van het evenredigheidsbeginsel en de verplichting de gunningscriteria vast te stellen waardoor een objectieve, vergelijkende beoordeling van de inschrijvingen mogelijk is. Met het beoordelingscriterium van de „kwaliteit van het gesprek” heeft Cedefop dit beginsel geschonden en is het de bovengenoemde verplichting niet nagekomen, aangezien dit criterium zo vaag is omschreven dat de deelnemers niet de mogelijkheid hebben gehad om vast te stellen wat de optimale eigenschappen waren die zij hadden moeten bezitten om het maximumaantal punten te halen.

               5)

               Ten vijfde stelt verzoeker dat de bestreden overeenkomst voor de levering van diensten het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie in samenhang met de geldende nationale regelgeving schendt. Met die overeenkomst is Cedefop, als publiekrechtelijke entiteit met meer dan 50 werknemers, zijn verplichting om uitsluitend gebruik te maken van de diensten van een arts met specialisatie algemene geneeskunde niet nagekomen.

               6)

               Ten zesde stelt verzoekster schending van het transparantiebeginsel zoals neergelegd in artikel 100, lid 2, van het Financieel Reglement vastgesteld bij verordening (EG) nr. 1605/2002, en in artikel 149, lid 3, van verordening (EG) nr. 2342/2002, omdat het afwijzingsbesluit niet in de zin van de bovengenoemde bepalingen is gemotiveerd. Verweerder heeft namelijk niet de inlichtingen verstrekt waarom verzoeker bij zijn verzoek van 15 oktober 2012 en het confirmatieve verzoek van 19 november 2012 had gevraagd.
               Tot slot beweert verzoeker dat zijn vordering tot vergoeding van de schade gegrond is, aangezien deze overeenstemt met artikel 44, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering en in het beroepschrift de gegevens zijn uiteengezet waaruit blijkt dat aan de voorwaarden voor niet-contractuele aansprakelijkheid van Cedefop is voldaan, zoals in artikel 340 VWEU is bepaald.

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB C 134, blz. 114).


title: Zaak T-436/17: Beroep ingesteld op 12 juli 2017 — ClientEarth e.a./Commissie

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/33

         Beroep ingesteld op 12 juli 2017 — ClientEarth e.a./Commissie
   (Zaak T-436/17)
   (2017/C 300/41)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: ClientEarth (Londen, Verenigd Koninkrijk), Europees Milieubureau (EEB) (Brussel, België), The International Chemical Secretariat (Göteborg, Zweden), International POPs Elimination Network (IPEN) (Göteburg) (vertegenwoordiger: A. Jones, Barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het verzoekschrift ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               besluit C(2017) 2914 final van de Commissie van 2 mei 2017 houdende weigering tot herziening van besluit C(2016) 5644 van de Commissie waarbij voor bepaalde vormen van gebruik van loodsulfochromaat geel en loodchromaat molybdaat sulfaat rood autorisatie is verleend op grond van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) (PB 2006, L 396, blz. 1);

               —

               besluit C(2016) 5644 van de Commissie nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in verzoeksters’ kosten, en

               —

               elke passend geachte maatregel gelasten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1.

               Het eerste middel is eraan ontleend dat in besluit C(2017) 2914 final kennelijk het recht is geschonden en beoordelingsfouten zijn gemaakt op het punt van de vermeende overeenstemming van de autorisatieaanvraag van DCC Maastricht BV als bedoeld in de artikelen 62 en 60, lid 7, van de REACH-verordening.

               2.

               Het tweede middel is eraan ontleend dat in besluit C(2017) 2914 final kennelijk het recht is geschonden en beoordelingsfouten zijn gemaakt op het punt van de sociaal-economische analyse op grond van artikel 60, lid 4, van de REACH-verordening.

               3.

               Het derde middel is eraan ontleend dat in besluit C(2017) 2914 final kennelijk het recht is geschonden en beoordelingsfouten zijn gemaakt op het punt van de analyse van de alternatieven op grond van artikel 60, leden 4 en 5, van de REACH-verordening.

               4.

               Het vierde middel is eraan ontleend dat in besluit C(2017) 2914 final kennelijk het recht is geschonden en beoordelingsfouten zijn gemaakt op het punt van de toepassing van de algemene beginselen van Unierecht, waaronder de motiveringsplicht en het voorzorgsbeginsel, in de context van de autorisatieprocedure op grond van de REACH-verordening.


title: Zaak T-263/99: Beroep, op 27 oktober 1999 ingesteld door Autobedrĳf Chr. Kerres B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.1.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 6/35
Beroep, op 27 oktober 1999 ingesteld door J. Dehon                      Beroep, op 29 oktober 1999 ingesteld door Algemene
                  tegen Europees Parlement                              service- en verkoopmaatschappij Arnhemse Poort B.V.
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-261/99)                                                          (Zaak T-265/99)
                          (2000/C 6/63)                                                           (2000/C 6/64)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 29 oktober 1999 beroep ingesteld tegen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
schappen is op 27 oktober 1999 beroep ingesteld tegen
                                                                        Algemene service- en verkoopmaatschappij Arnhemse Poort
Europees Parlement door J. Dehon, wonende te Hagen (Luxem-
                                                                        B.V., te Arnhem (Nederland), vertegenwoordigd door J.P.A.
burg), vertegenwoordigd door J.-L. Louis, G.-F. Parmentier en
                                                                        Greuters, te Arnhem.
V. Peere, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij Société de Gestion Fiduciaire SGF, rue Beck
2-4.                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                            (C(1999) 2539 def.) (1) betreffende staatssteun van Neder-
                                                                             land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de
                                                                             grensstreek met Duitsland, nietig te verklaren, althans
— nietig te verklaren het besluit van het Europees Parlement                 gedeeltelijk nietig te verklaren voorzover verzoekster is
    houdende afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het                  ingedeeld in de categorie dealer owned/dealer operated
    ambt in de rang LA3 van adjunct-afdelingshoofd bij de                    met een clausule inzake een systeem van prijsbeheer;
    Franse vertaalafdeling;
                                                                        b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
— nietig te verklaren het besluit van het Europees Parlement
    om een andere sollicitant in dat ambt aan te stellen;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                        Deze zaak sluit aan bij zaak T-210/99. Verzoekster beroept
                                                                        zich op schending van het motiveringsbeginsel wegens een
                                                                        wezenlijke onjuiste vaststelling van de feiten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        (1) PB L 280 van 30.10.1999, blz. 87.
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker, dat verweerder:
— de kennisgeving van vacature en artikel 45 Ambtenaren-
    statuut, alsook het loopbaanbeginsel en het beginsel van
    gelijke behandeling heeft geschonden, door een sollicitant
    aan te stellen die niet alle door de kennisgeving van
    vacature vereiste kwalificaties bezat;                              Beroep, op 27 oktober 1999 ingesteld door Autobedrijf
                                                                        Chr. Kerres B.V. tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
— een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan, door het
    ervoor te houden dat de twee sollicitanten voor het vacante
    ambt gelijkwaardige verdiensten hadden;                                                      (Zaak T-263/99)
— artikel 25 van het Statuut heeft geschonden, door hem niet                                      (2000/C 6/65)
    de gegevens te verstrekken die het hem mogelijk maken,
    de gegrondheid van het bestreden besluit te onderzoeken,
    en met name de reden waarom hij niet is aangesteld in het                                 (Procestaal: Nederlands)
    ambt dat hij, tot de grootste voldoening van zijn hiërarchie,
    reeds had vervuld wanneer het afdelingshoofd afwezig was.           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 27 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen ingesteld door Autobedrijf Chr.
                                                                        Kerres B.V., te Kerkrade (Nederland), vertegenwoordigd door
                                                                        W.C.G.J. Sterk, advocaat te Heerlen.
 ---pagebreak--- C 6/36             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                8.1.2000
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Deze zaak sluit aan bij zaak T-210/99. Verzoekster beroept
a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999                zich op schending van het motiverings- en evenredigheids-
   (C(1999)2539 def) (1) betreffende staatssteun van Neder-        beginsel, daar zij geen subsidie van meer dan 100 000 ECU
   land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de         heeft ontvangen en de onvoldoende informatie die volgens de
   grensstreek met Duitsland, nietig te verklaren c.q. te          Commissie is verstrekt, geen grond kan zijn om van het
   vernietigen;                                                    tegendeel uit te gaan.
b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.        (1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.


title: Zaak C-219/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano (Italië) op 16 juni 2009 — Vitra Patente AG/High Tech Srl

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano (Italië) op 16 juni 2009 — Vitra Patente AG/High Tech Srl
   (Zaak C-219/09)
   2009/C 205/40
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Milano

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vitra Patente AG

      Verwerende partij: High Tech Srl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 17 en 19 van richtlijn 98/71/EG (1) aldus worden uitgelegd dat bij de toepassing van een nationale wet van een lidstaat tot uitvoering van deze richtlijn in de nationale rechtsorde, de aan die lidstaat ingeruimde mogelijkheid om zelfstandig de omvang van de auteursrechtelijke bescherming en de voorwaarden voor verlening ervan te bepalen, tevens kan inhouden dat deze bescherming wordt uitgesloten voor modellen die weliswaar aan de voorwaarden voor auteursrechtelijke bescherming voldoen, maar vóór de inwerkingtreding van de nationale uitvoeringswetgeving al tot het publieke domein behoorden, omdat zij nooit als model zijn ingeschreven of de inschrijving op die datum al was vervallen?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: moeten de artikelen 17 en 19 van richtlijn 98/71/EG aldus worden uitgelegd dat de aan de lidstaat ingeruimde mogelijkheid om zelfstandig de omvang van de bescherming en de voorwaarden voor verlening ervan te bepalen, tevens kan inhouden dat deze bescherming wordt uitgesloten indien een derde — zonder toestemming van de houder van het auteursrecht op het model — producten die overeenstemmen met dit model, dat vóór de inwerkingtreding van de nationale uitvoeringswetgeving al tot het publieke domein behoorde, in de staat al heeft vervaardigd en verhandeld?

               3)

               Indien de eerste en de tweede vraag ontkennend worden beantwoord: moeten de artikelen 17 en 19 van richtlijn 98/71/EG aldus worden uitgelegd dat de aan de lidstaat ingeruimde mogelijkheid om zelfstandig de omvang van de bescherming en de voorwaarden voor verlening ervan te bepalen, tevens kan inhouden dat deze bescherming wordt uitgesloten indien een derde — zonder toestemming van de houder van het auteursrecht op het model — producten die overeenstemmen met dit model in de staat al heeft vervaardigd en verhandeld, en deze uitsluiting geldt voor een substantiële periode (gelijk aan tien jaar)?

      (1)  PB L 289, blz. 28.


title: Zaak T-284/14: Beroep ingesteld op 5 mei 2014 — Dyckerhoff Polska/Commissie

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/20

         Beroep ingesteld op 5 mei 2014 — Dyckerhoff Polska/Commissie
   (Zaak T-284/14)
   2014/C 245/27
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Dyckerhoff Polska sp. z o.o. (Nowiny, Polen) (vertegenwoordiger: K. Kowalczyk, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit 2013/448/EU van de Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 240, blz. 27) nietig te verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel:

                           —

                           onverenigbaarheid van het besluit met het recht van de Unie, inzonderheid richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 en besluit 2010/2/EU van de Commissie van 24 december 2009.

               2.

               Tweede middel:

                           —

                           schending van het gelijkheidsbeginsel, omdat voor alle sectoren een uniforme transsectorale correctiefactor is vastgesteld, zonder in aanmerking te nemen dat sectoren die zijn blootgesteld aan een significant CO2-weglekrisico, waaronder de cementvervaardigingssector, anders behandeld moeten worden dan sectoren die een dergelijk significant risico niet lopen;
                           schending van het evenredigheidsbeginsel.

               3.

               Derde middel:

                           —

                           Krachtens artikel 277 VWEU: niet-toepasselijkheid van artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG en artikel 15, lid 3, van besluit 2011/278/EU van de Commissie, die de grondslag vormen voor het bestreden besluit, voor zover het mogelijk is deze bepalingen toe te passen zonder artikel 10 bis, leden 12 tot en met 18, van richtlijn 2003/87/EG, artikel 16 van besluit 2011/278/EU van de Commissie en besluit 2010/2/EU van de Commissie in aanmerking te nemen, die bevestigen dat een specifieke procedure nodig is voor de sectoren en subsectoren waarvan wordt aangenomen dat zij blootgesteld zijn aan een significant CO2-weglekrisico, en niet-toepasselijkheid van de vaststelling van een uniforme transsectorale correctiefactor door de Europese Commissie.


title: Verzoek van de Conseil de Prud'hommes te Bobigny van 2 juli 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen B. Bauduin en L. Blondeau en Renault SA (Zaak C-360/98)

text:
C 358/12              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 21.11.98
Verzoek van de Conseil de Prud'hommes te Bobigny van               23 november 1995 verstreken zonder dat de Italiaanse
2 juli 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding          Republiek de bepalingen ter uitvoering van de in de con-
       tussen B. Bauduin en L. Blondeau en Renault SA              clusie van de Commissie vermelde richtlijn heeft vastge-
                       (Zaak C-360/98)                             steld.
                         (98/C 358/21)                             (1) PB L 307 van 31.12.1993, blz. 1.
De Conseil de Prud'hommes heeft bij beschikking van
2 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 8 oktober 1998, in het geding tussen B. Bauduin en L.
Blondeau en Renault SA, het Hof van Justitie van de Euro-
pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-                        Doorhaling van zaak C-168/97 (1)
sing over de navolgende vraag:                                                             (98/C 358/23)
Is artikel 18 van het akkoord van 5 juli 1991 verenigbaar
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
met de bepalingen van het Gemeenschapsrecht, inzonder-
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 september
heid artikel 119 van het EG-Verdrag?
                                                                   1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-168/
                                                                   97 (verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
                                                                   Division, om een prejudicieÈle beslissing): The Queen tegen
                                                                   Secretary of State for Defence, ex parte: T. Perkins.
Beroep, op 9 oktober 1998 ingesteld door Commissie van             (1) PB C 199 van 28.6.1997.
  de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                       (Zaak C-362/98)
                         (98/C 358/22)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                           Doorhaling van zaak C-5/98 (1)
is op 9 oktober 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse                                     (98/C 358/24)
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door P. J. Kuijper, juridisch           De president van het Hof van Justitie van de Europese
adviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 september
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                  1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-5/98
Kirchberg.                                                         (verzoek van het Tribunal de grande instance d'AngouleÃme
                                                                   om een prejudicieÈle beslissing): Otor Godard SA tegen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                   Administration des Impôts.
Ð vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de        (1) PB C 72 van 7.3.1998.
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt-
     lijn 93/103/EG (1) van de Raad van 23 november 1993
     betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid
     en gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaar-
     tuigen, en/of die bepalingen niet aan de Commissie                          Doorhaling van zaak C-82/96 (1)
     mee te delen, niet heeft voldaan aan de krachtens het                                 (98/C 358/25)
     EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen;
Ð de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.               De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 oktober
Middelen en voornaamste argumenten                                 1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-82/96
                                                                   (verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
Artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat richtlijnen          Division, om een prejudicieÈle beslissing): The Queen tegen
verbindend zijn ten aanzien van het te bereiken resultaat          Secretary of State for Trade and Industry, ex parte: The
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, verplicht de         Consumers' Association en Which? Ltd.
lidstaten de in een richtlijn gestelde termijn voor tenuit-
voerlegging in acht te nemen. In casu is die termijn op            (1) PB C 145 van 18.5.1996.


title: Zaak C-146/03 P: Hogere voorziening, op 31 maart 2003 ingesteld door Philip Morris International Inc. tegen het arrest, op 15 januari 2003 in de tussen Philip Morris International Inc., R. J. Reynolds Tobacco Holdings, Inc., RJR Acquisition Corp., R. J. Reynolds Tobacco Company, R. J. Reynolds Tobacco International, Inc. en Japan Tobacco, Inc., en de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Europees Parlement, Koninkrĳk Spanje, Franse Republiek, Italiaanse Republiek, Portugese Republiek, Republiek Finland, Bondsrepubliek Duitsland, Helleense Republiek en Koninkrĳk der Nederlanden, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid)

text:
24.5.2003               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 124/13
Beroep, op 31 maart 2003 ingesteld door Commissie van                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                      —      vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
                          (Zaak C-142/03)                                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                             en ten uitvoer te leggen die nodig zijn om te voldoen aan
                                                                             richtlijn 2000/52/EG van de Commissie van 26 juli 2000
                          (2003/C 124/21)                                    tot wijziging van richtlijn 80/723/EEG betreffende de
                                                                             doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen
                                                                             lidstaten en openbare bedrijven ( 1), de krachtens artikel 2
                                                                             van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   nagekomen.
op 31 maart 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      —      vast te stellen dat de Portugese Republiek in elk geval,
woordigd door F. Castillo de la Torre en N. Bertil Rasmusen,
                                                                             door deze bepalingen niet onmiddellijk aan de Commissie
leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende
                                                                             mee te delen, de krachtens artikel 2 van richtlijn 2000/
te Luxemburg.
                                                                             52/EG op haar rustende verplichting niet is nagekomen;
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      —      de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.
—      vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje artikel 91
       van verordening (EG) nr. 40/94 ( 1) van de Raad van
       20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk heeft             Middelen en voornaamste argumenten
       geschonden door de lijst van de rechtbanken voor
       het gemeenschapsmerk niet te mee te delen aan de
       Commissie;                                                     De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 31 juli
                                                                      2001 verstreken.
—      het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
                                                                      (1 ) PB L 193 van 29.7.2000, blz. 75.
Middelen en voornaamste argumenten
De lidstaten zijn verplicht om binnen een termijn van drie jaar
te rekenen vanaf de inwerkingtreding van de verordening „de
rechtbanken voor het gemeenschapsmerk” aan te wijzen en
hun naam en territoriale bevoegdheid aan de Commissie mee
te delen. Deze informatie had uiterlijk op 15 maart 1997              Hogere voorziening, op 31 maart 2003 ingesteld door
moeten zijn meegedeeld.                                               Philip Morris International Inc. tegen het arrest, op
                                                                      15 januari 2003 in de tussen Philip Morris International
                                                                      Inc., R. J. Reynolds Tobacco Holdings, Inc., RJR Acqui-
( 1) PB 1994, L 11, blz. 1.                                           sition Corp., R. J. Reynolds Tobacco Company, R. J. Rey-
                                                                      nolds Tobacco International, Inc. en Japan Tobacco, Inc.,
                                                                      en de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      ondersteund door Europees Parlement, Koninkrijk Span-
                                                                      je, Franse Republiek, Italiaanse Republiek, Portugese Re-
                                                                      publiek, Republiek Finland, Bondsrepubliek Duitsland,
                                                                      Helleense Republiek en Koninkrijk der Nederlanden,
                                                                      gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
Beroep, op 31 maart 2003 ingesteld door Commissie van                 Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid)
de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                                                                                (Zaak C-146/03 P)
                          (Zaak C-144/03)
                          (2003/C 124/22)                                                       (2003/C 124/23)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 31 maart 2003 beroep tegen Portugese Republiek ingesteld           op 31 maart 2003 hogere voorziening ingesteld door Philip
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              Morris International, Inc., gevestigd te Rye Brook, New York
woordigd door M. França en J. Flett als gemachtigden, domicilie       (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door E. Morgan de
gekozen hebbende te Luxemburg.                                        Rivery en F. Marchini Camia, advocaten, tegen het arrest, op
 ---pagebreak--- C 124/14               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          24.5.2003
15 januari 2003 in de gevoegde zaken T-377/00 (1), T-379/                     —     door niet te aanvaarden dat de bestreden besluiten
00 (2), T-380/00 (2), T-260/01 ( 3) en T-272/01 (4) tussen Philip                   rechtsgevolgen sorteerden door het enkele feit dat zij
Morris International Inc., R. J. Reynolds Tobacco Holdings,                         rekwirante bepaalde vormen van rechtsbescherming
Inc., RJR Acquisition Corp., R. J. Reynolds Tobacco Company,                        en voordelen in de communautaire rechtsorde ont-
R. J. Reynolds Tobacco International, Inc. en Japan Tobacco,                        namen;
Inc., en de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
ondersteund door Europees Parlement, Koninkrijk Spanje,                       —     door aan te nemen dat de beschikking van het Hof
Franse Republiek, Italiaanse Republiek, Portugese Republiek,                        van 10 mei 2001, FNAB e.a./Raad (C-345/00 P), kan
Republiek Finland, Bondsrepubliek Duitsland, Helleense Repu-                        worden toegepast op deze zaak;
bliek en Koninkrijk der Nederlanden, gewezen door het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                      —     door niet te aanvaarden dat de bestreden besluiten
(Tweede kamer — uitgebreid).                                                        vatbaar zijn voor beroep, aangezien zij kennelijk
                                                                                onwettig zijn; en ten slotte
                                                                              —     subsidiair, mocht de opvatting van het Gerecht dat
Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:                                      enkel de uitspraak van de US District Court, Eastern
                                                                                District of New York, rechtsgevolgen heeft, juist zijn
                                                                                (quod non), doordat het Gerecht blijk heeft gegeven
—     het arrest van het Gerecht van 15 januari 2003 in de                          van een onjuiste rechtsopvatting door ongeacht de
      gevoegde zaken T-377/00, T-379/00, T-380/00, T-260/                           omstandigheden van de zaak aan te nemen dat de
      01 en T-272/01 te vernietigen;                                                bestreden handelingen niet vatbaar zijn voor beroep
                                                                                in de zin van artikel 230 EG;
—     overeenkomstig artikel 61 van het protocol betreffende                  —     meer subsidiair, mocht de opvatting van het Gerecht
      het statuut van het Hof van Justitie definitief uitspraak te                  dat tegen een besluit om een procedure in rechte in
      doen over de ontvankelijkheid, door rekwirantes beroep                        te leiden geen afzonderlijk beroep kan worden
      tot nietigverklaring ontvankelijk te verklaren en de zaak                     ingesteld, juist zijn (quod non), doordat het Gerecht
      voor onderzoek ten gronde naar het Gerecht te verwijzen;                      de kwestie van de ontvankelijkheid had moeten
      of                                                                            voegen met de behandeling van de zaak ten gronde.
                                                                       2)     Het Gerecht heeft zichzelf tegengesproken met betrekking
—     de zaak naar het Gerecht te verwijzen voor onderzoek
                                                                              tot een wezenlijke rechtsvraag.
      van de ontvankelijkheid en daarna en/of tegelijkertijd van
      de grond van de zaak; en
                                                                       3)     Het Gerecht heeft artikel 292 EG geschonden.
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure          4)     Het Gerecht heeft het recht op daadwerkelijke rechtsbe-
      voor het Gerecht en het Hof.                                            scherming geschonden.
                                                                       (1 ) PB C 79, blz. 23.
                                                                       (2 ) PB C 79, blz. 24.
                                                                       (3 ) PB C 3, blz. 39.
                                                                       (4 ) PB C 3, blz. 45.
Middelen en voornaamste argumenten
Volgens rekwirante heeft het Gerecht in het bestreden arrest
blijk gegeven van de volgende onjuiste rechtsopvattingen:
1)    Het Gerecht heeft het begrip voor beroep vatbare hande-          Beroep, op 3 april 2003 ingesteld door Commissie van de
      ling in de zin van artikel 230 EG geschonden                                Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                                (Zaak C-154/03)
      —     door aan te nemen dat het inleiden van een proce-
            dure op grond van de bestreden besluiten gelijkstaat
            met de inleiding van een procedure op grond van                                       (2003/C 124/24)
            artikel 226 EG;
      —     door aan te nemen dat het erkende ontbreken van            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
            bevoegdheid om de bestreden besluiten vast te              op 3 april 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door de
            stellen en de daaropvolgende creatie en uitoefening        Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
            van die bevoegdheid de rechtspositie van de partijen       digd door Karen Banks als gemachtigde, domicilie gekozen
            in de zaak niet veranderen;                                hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-573/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Air Berlin plc & Co. Luftverkehrs KG/Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband eV (Prejudiciële verwijzing – Verordening (EG) nr. 1008/2008 – Luchtdiensten – Artikel 23, lid 1, tweede volzin – Prijstransparantie – Elektronisch boekingssysteem – Passagierstarieven – Verplichting om steeds de definitieve prijs te vermelden)

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/6

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Air Berlin plc & Co. Luftverkehrs KG/Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband eV
      (Zaak C-573/13) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 1008/2008 - Luchtdiensten - Artikel 23, lid 1, tweede volzin - Prijstransparantie - Elektronisch boekingssysteem - Passagierstarieven - Verplichting om steeds de definitieve prijs te vermelden)
      (2015/C 073/08)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundesgerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Air Berlin plc & Co. Luftverkehrs KG

         Verwerende partij: Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband eV

         Dictum

                  1)

                  Artikel 23, lid 1, tweede volzin, van verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap, dient aldus te worden uitgelegd dat bij een elektronisch boekingssysteem zoals dit welk aan de orde is in het hoofdgeding de te betalen definitieve prijs bij elke vermelding van de prijzen van de luchtdiensten moet worden aangegeven, ook reeds bij de eerste vermelding daarvan.

                  2)

                  Artikel 23, lid 1, tweede volzin, van verordening nr. 1008/2008 dient aldus te worden uitgelegd dat bij een elektronisch boekingssysteem zoals dit welk aan de orde is in het hoofdgeding de te betalen definitieve prijs niet alleen voor de door de klant gekozen luchtdienst moet worden vermeld, maar ook voor elke luchtdienst waarvan het tarief wordt weergegeven.

         (1)  PB C 71 van 8.3.2014.


title: Zaak T-356/09: Beschikking van het Gerecht van 8 juni 2011 — Commissie/Association Fédération Club B2A

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/30

         Beschikking van het Gerecht van 8 juni 2011 — Commissie/Association Fédération Club B2A
   (Zaak T-356/09) (1)

   2011/C 226/60
   Procestaal: Frans
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak T-63/15: Beroep ingesteld op 9 februari 2015 — Shoe Branding Europe/BHIM (Parallelle strepen)

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/37

      Beroep ingesteld op 9 februari 2015 — Shoe Branding Europe/BHIM (Parallelle strepen)
      (Zaak T-63/15)
      (2015/C 107/49)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Shoe Branding Europe BVBA (Oudenaarde, België) (vertegenwoordiger: J. Løje, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

         Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

         Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk (Afbeelding van twee parallelle strepen) — inschrijvingsaanvraag nr. 10 926 764

         Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 3 december 2014 in zaak R 2560/2013-5

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het BHIM in de kosten.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-88/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Roermond (Nederland) op 20 februari 2012 — Strafzaak tegen Jibril Jaoo

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Roermond (Nederland) op 20 februari 2012 — Strafzaak tegen Jibril Jaoo
   (Zaak C-88/12)
   2012/C 126/14
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Roermond

      Partij in het hoofdgeding

   Jibril Jaoo

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 4.17a van het Vreemdelingenbesluit 2000 in strijd met het verbod op grenscontroles respectievelijk op aan grenscontroles gelijk te stellen controles als bedoeld in artikel 20 en 21 van de Schengengrenscode? (1)

               2)

               Zo ja, komt een beroep hierop ook toe aan niet-EU burgers danwel personen die geen verblijfstitel in een lidstaat van de EU hebben?

      (1)  Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (PB L 105, blz. 1).


title: Zaak C-219/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 25 april 2017 — Silvio Berlusconi, Finanziaria d’investimento Fininvest SpA (Fininvest)/Banca d’Italia, Istituto per la Vigilanza Sulle Assicurazioni (IVASS)

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 25 april 2017 — Silvio Berlusconi, Finanziaria d’investimento Fininvest SpA (Fininvest)/Banca d’Italia, Istituto per la Vigilanza Sulle Assicurazioni (IVASS)
   (Zaak C-219/17)
   (2017/C 283/20)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Silvio Berlusconi, Finanziaria d’investimento Fininvest SpA (Fininvest)

      Verwerende partijen: Banca d’Italia, Istituto per la Vigilanza Sulle Assicurazioni (IVASS)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 263, leden 1, 2 en 5, en artikel 256, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, in onderlinge samenhang gelezen, aldus worden uitgelegd dat een beroep tegen inleidende handelingen, onderzoekshandelingen en niet-bindende ontwerpbesluiten van de nationale bevoegde autoriteit (zoals gespecificeerd in § 1 van de onderhavige beslissing) in het kader van de procedure van de artikelen 22 en 23 van richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 (1), artikel 1, lid 5, artikel 4, lid 1, onder c), en artikel 15 van verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 (2), de artikelen 85, 86 en 87 van verordening (EU) nr. 468/2014 van de Europese Centrale Bank van 16 april 2014 (3), en de artikelen 19, 22 en 25 van Italiaanse geconsolideerde wet inzake banken, onder de bevoegdheid van de Unierechter dan wel onder die van de nationale rechter valt?

               2)

               Meer in het bijzonder, kan de bevoegdheid van de Unierechter worden bevestigd indien tegen deze handelingen geen algemene vordering tot vernietiging is ingesteld, maar een vordering tot nietigheid wegens schending of ontwijking van het gezag van gewijsde van arrest nr. 882/2016 van de Consiglio di Stato van 3 maart 2016, in het kader van een tenuitvoerleggingsprocedure als bedoeld in de artikelen 112 en volgende van het Italiaanse wetboek van bestuursprocesrecht — ofwel in het kader van een bijzondere rechtsfiguur van het nationale bestuursprocesrecht — bij de beoordeling waarvan de objectieve grenzen aan het gezag van gewijsde van dit arrest volgens het nationale recht moeten worden uitgelegd en vastgesteld?

      (1)  Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (PB L 176, blz. 338).

      (2)  Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB L 287, blz. 63).

      (3)  Verordening (EU) nr. 468/2014 van de Europese Centrale Bank van 16 april 2014 tot vaststelling van een kader voor samenwerking binnen het Gemeenschappelijk Toezichtsmechanisme tussen de Europese Centrale Bank en nationale bevoegde autoriteiten en met nationale aangewezen autoriteiten (GTM-kaderverordening) (ECB/2014/17) (PB L 141, blz. 1).


title: Verzoek van het Finanzgericht Baden-Württemberg van 21 augustus 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen K. Fischer en Finanzamt Donaueschingen (Zaak C-283/95)

text:
Nr . C 268/ 18          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14 . 10 . 95
    te volharden en het nalaten te laten voortduren, met                 1 . Moet Verordening ( EG ) nr. 3093/94 van de Raad van
    het risico dat zij bewust onduidelijke antwoorden                         15 december 1994 betreffende stoffen die de ozonlaag
    gebruikt.                                                                 afbreken ( 1 ) ( vastgesteld in overeenstemming met artikel
                                                                              130 R van het Verdrag ) aldus worden uitgelegd, dat zij
— Requirante handhaaft integraal de voor het Gerecht in                       het gebruik van halonen ( zwaar milieubelastende pro
    het beroepschrift en de repliek aangevoerde middelen .                    dukten ) vrij laat en enkel de produktie en het gebruik
                                                                              door producenten ervan beperkt en ook de vrije invoer
                                                                              ervan toelaat, terwijl zij voor chloorfluorkoolwaterstof
                                                                              fen ( licht milieubelastende produkten ) het gebruik ( en
                                                                              bijgevolg zowel de produktie als de invoer ) voor de in
                                                                              artikel 5 genoemde toepassingen absoluut verbiedt ?
Verzoek van het Finanzgericht Baden-Württemberg van                      2 . Ligt in Verordening ( EG ) nr. 3093/94 geen maatregel
21 augustus 1995 om een prejudiciële beslissing in het                        van gelijke werking als een kwantitatieve beperking
  geding tussen K. Fischer en Finanzamt Donaueschingen                        besloten, nu zij buiten de rechtvaardigingsgronden van
                         ( Zaak C-283/95 )                                    artikel 36 van het Verdrag om, het vrije verkeer van een
                             ( 95/C 268 /38 )                                 produkt in de gehele Gemeenschap beperkt ?
                                                                         3 . Kan het optreden van de Gemeenschap en van haar
Het Finanzgericht Baden-Württemberg — 2e Senat — heeft                        organen bij de vaststelling van Verordening ( EG )
bij beschikking van 21 augustus 1995 , ingekomen ter griffie                  nr . 3093/94 en in het bijzonder in de periode daarna
van het Hof van Justitie op 25 augustus 1995 , in het geding                  worden gezien als een ingrijpen van hogerhand om de
tussen K. Fischer en Finanzamt Donaueschingen , het Hof                       machtspositie van bepaalde marktdeelnemers te verster
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                       ken, en dus als een geval van misbruik in de zin van
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                       artikel 86 van het Verdrag ?
1 . Moet artikel 2, punt 1 , van de Zesde EG-richtlijn (')               4 . Kunnen regelingen op het gebied van milieubescherming
     aldus worden uitgelegd, dat andere diensten die de                       — en inzonderheid Verordening ( EG ) nr. 3093/94 —
     organisator van ongeoorloofde en strafbare kansspelen                    ( aldus worden uitgelegd , dat zij ) afwijken van de
     voor spelers verricht, onbelast zijn ?                                   gemeenschappelijke concurrentieregeling ( en dus mis
                                                                              bruik van machtspositie toelaten dan wel mogelijk
2 . Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord : moet                         maken ), of zijn de verbodsbepalingen van die concur
     artikel 11 , A, lid 1 , sub a , van de Zesde EG-richtlijn                rentieregeling onvoorwaardelijk en absoluut, zodat de
     aldus worden uitgelegd, dat bij ongeoorloofde kansspe                   Gemeenschap noch de afzonderlijke Lid-Staten afwij
     len in de vorm van een roulettespel de maatstaf van                      kingen of beperkingen kunnen invoeren ?
     heffing voor de andere diensten van de organisator aan
     de spelers het bedrag is, dat in een belastingtijdvak voor
                                                                         (M PB nr . L 333 van 22 . 12 . 1994 , blz . 42 .
     de organisator overblijft ?
3 . Indien vraag 2 ontkennend wordt beantwoord : hoe
     moet de maatstaf van heffing in de gevallen van de
     vragen 1 en 2 worden vastgesteld ?
(') Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17. 5 . 1977 ( PB
    1977, L 145 , blz . 1 ).                                             Verzoek van het Oberverwaltungsgericht Berlin van 11 au
                                                                         gustus 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                                tussen Suat Kol en Land Berlin
                                                                                ( Zaak C-285 /95 )
                                                                                ( 95/C 268/40 )
Verzoek van het Ufficio del Giudice di Pace — Genova van                 Het Oberverwaltungsgericht Berlin — 8e Senat — heeft bij
 8 augustus 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding            beschikking van 11 augustus 1995 , ingekomen ter griffie
           tussen Safety Hi-Tech srl en S. & T. srl                      van het Hof van Justitie op 28 augustus 1 995 , in het geding
                                                                         tussen Suat Kol en Land Berlin, het Hof van Justitie van de
                          ( Zaak C-284/95 )
                                                                         Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                              ( 95/C 268/39 )                            beslissing over de navolgende vragen :
 Het Ufficio del Giudice di Pace — Genova heeft bij                       1 . Moeten tewerkstellingsperioden die een Turkse werkne
 beschikking van 8 augustus 1995 , ingekomen ter griffie van                   mer heeft vervuld op grond van een met opzettelijke
 het Hof van Justitie op 28 augustus 1995 , in het geding                      strafbare misleiding verkregen verblijfsvergunning,
 tussen Safety Hi-Tech srl en S. & T. srl, het Hof van Justitie                worden aangemerkt als legale arbeid in de zin van
 van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                         artikel 6 , lid 1 , van besluit 1 /80 van de associatieraad
 diciële beslissing over de navolgende vragen:                                 EEG-Turkije ?


title: Zaak T-416/06: Beroep ingesteld op 29 december 2006 — Sumitomo Chemical Agro Europe/Commissie

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/43

         Beroep ingesteld op 29 december 2006 — Sumitomo Chemical Agro Europe/Commissie
   (Zaak T-416/06)
   (2007/C 42/76)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Sumitomo Chemical Agro Europe SAS (Saint Didier, Frankrijk) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               verwerende partij, zo nodig bij interlocutoire beschikking, te gelasten, de materiële vergissing in bijlage I, deel A, recht te zetten door „0,75 g” te vervangen door „0,75 kg”;

               —

               de volgende bepalingen van richtlijn 2006/132 nietig te verklaren:

                           Artikel 3, lid 2

                           :

                              „op 30 juni 2008”

                           Bijlage I

                           :

                              „30 juni 2008”

                           Bijlage I, deel A

                           :

                              „op de volgende gewassen”

                                          „—

                                          komkommer in kassen (gesloten substraatteeltsysteem)”

                                          „—

                                          pruim (voor verwerking)”

                           Bijlage I, deel B

                           :

                              „De lidstaten verzoeken om indiening van aanvullende studies ter beoordeling van de potentiële hormoonontregelende eigenschappen van procymidon binnen twee jaar na de goedkeuring door de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) van de testrichtsnoeren inzake hormoonontregeling. Zij zorgen ervoor dat de kennisgever die om opneming van procymidon in deze bijlage heeft verzocht, deze studies binnen twee jaar na de goedkeuring van bovengenoemde testrichtsnoeren bij de Commissie indient.”

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Richtlijn 91/414 van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1) bepaalt dat de lidstaten een gewasbeschermingsmiddel alleen toestaan indien de werkzame stoffen ervan zijn opgenomen in bijlage I en is voldaan aan de daarin gestelde voorwaarden. Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2006/132 van de Commissie tot wijziging van richtlijn 91/414 teneinde procymidon op te nemen als werkzame stof (2) voor zover bij deze richtlijn i) procymidon slechts in beperkte mate in bijlage I bij richtlijn 91/414 wordt opgenomen, ii) specifieke voorwaarden worden gesteld voor het toegestane gebruik ervan en iii) de geldigheidsduur van de beperkte opname in bijlage I wordt beperkt tot 18 maanden.
   Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster dat de bestreden richtlijn de artikelen 1, lid 1, 2, lid 2, en 5, leden 1 en 4, van richtlijn 91/414 schendt. Bovendien is de bestreden richtlijn in strijd met artikel 5, lid 5, van richtlijn 91/414 en heeft de Commissie derhalve de grenzen van haar discretionaire bevoegdheid overschreden.
   Voorts stelt verzoekster dat de bestreden richtlijn procedurele gebreken vertoont, aangezien de Commissie verplicht is de maatregelen te nemen die zijn voorgesteld aan het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid en de Raad, zonder deze te wijzigen vóór definitieve goedkeuring.
   Bovendien is de bestreden richtlijn volgens verzoekster in strijd met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, het beginsel van behoorlijk bestuur, het subsidiariteitsbeginsel, het evenredigheidsbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel, het gelijkheidsbeginsel en het beginsel van deskundigheid en onafhankelijkheid van wetenschappelijk advies. Verzoekster stelt ook dat de bestreden richtlijn ontoereikend is gemotiveerd en dat de Commissie aldus haar motiveringsplicht niet is nagekomen.
   Ten slotte betoogt verzoekster dat de bestreden richtlijn inbreuk maakt op haar recht om bedrijfsactiviteiten te verrichten en op haar eigendomsrecht.

      (1)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB 1991, L 230, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2006/132/EG van de Commissie van 11 december 2006 tot wijziging van richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde procymidon op te nemen als werkzame stof (PB 2006, L 349, blz. 22).