title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2001 in zaak T-131/00: Robert Charles Schochaert tegen Raad van de Europese Unie (Ambtenaren — Weigering van bevordering — Motivering — Vergelĳking van verdiensten — Beroep tot nietigverklaring)

text:
C 331/20               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24.11.2001
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier
                                                                         en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                         van 12 juli 2001                                burg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en F. Clotuche-Duvieusart),
in zaak T-204/99: Olli Mattila tegen Raad van de Europese                betreffende een verzoek om nietigverklaring van, enerzijds, het
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                     besluit van de Commissie van 29 januari 1999 houdende
                                                                         afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het ambt bedoeld in
                                                                         kennisgeving van vacature COM/173/98, en anderzijds, het
(Toegang tot documenten — Besluiten 93/731/EG en                         besluit van 27 januari 1999 houdende aanstelling van Gérard
94/90/EGKS, EG, Euratom — Uitzondering betreffende
                                                                         Zahlen in dat ambt, heeft het Gerecht (J. Azizi, alleensprekend
bescherming van algemeen belang op gebied van internatio-                rechter); griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 20 juli
          nale betrekkingen — Gedeeltelijke toegang)                     2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                         (2001/C 331/32)                                 1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie houdende
                                                                               aanstelling van G. Zahlen in het ambt bedoeld in kennisgeving
                         (Procestaal: Engels)                                  van vacature COM/173/98 en het besluit houdende afwijzing
                                                                               van de sollicitatie van C. Brumter naar dat ambt.
In zaak T-204/99, Olli Mattila, wonende te Hyvinkää (Finland),           2)    Verwijst verweerster in de kosten.
vertegenwoordigd door Z. Sundström en M. Kauppi, advoca-
ten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad                 (1) PB C 63 van 4.3.2000.
van de Europese Unie (gemachtigden: J. Aussant en M. Bauer)
en Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
den: U. Wölker en X. Lewis), betreffende een verzoek om
nietigverklaring van de besluiten van de Commissie en de Raad
van respectievelijk 5 en 12 juli 1999 houdende weigering om
verzoeker toegang te verlenen tot bepaalde documenten, heeft
het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh,              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters;
griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 12 juli 2001 een                                       van 12 juli 2001
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         in zaak T-131/00: Robert Charles Schochaert tegen Raad
1)    Verwerpt het beroep.                                                                    van de Europese Unie (1)
2)    Verwijst verzoeker in zijn eigen kosten, alsmede in de kosten      (Ambtenaren — Weigering van bevordering — Motivering
      van de Raad en de Commissie.                                       — Vergelijking van verdiensten — Beroep tot nietigverkla-
                                                                                ring)
(1) PB C 333 van 20.11.1999.
                                                                                (2001/C 331/34)
                                                                                (Procestaal: Frans)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               In zaak T-131/00, Robert Charles Schochaert, ambtenaar
                                                                         van de Raad van de Europese Unie, wonende te Brussel,
                         van 20 juli 2001                                vertegenwoordigd door J. A. Martin, advocaat, tegen Raad van
                                                                         de Europese Unie (gemachtigden: F. Anton en A. Pilette),
                                                                         betreffende een verzoek om nietigverklaring van het besluit
in zaak T-351/99: Christian Brumter tegen Commissie van
                                                                         van de Raad om verzoeker bij de bevorderingsronde 1999 niet
               de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         tot de rang B 1 te bevorderen, heeft het Gerecht (Vijfde
                                                                         kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, president, R. Garcı́a-
(Ambtenaren — Kennisgeving van vacature — Aanstelling                    Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: D. Christensen,
— Motiveringsplicht — Vergelijking van verdiensten van                   administrateur, op 12 juli 2001 een arrest gewezen waarvan
kandidaten — Beoordelingsvrijheid van TABG — Beoorde-                    het dictum luidt als volgt:
           lingsrapport — Verzoek tot overplaatsing)
                                                                         1)    Verklaart nietig het besluit van de Raad om verzoeker bij de
                         (2001/C 331/33)                                       bevorderingsronde 1999 niet tot de rang B 1 te bevorderen.
                          (Procestaal: Frans)                            2)    Verwijst de Raad in de kosten.
                                                                         (1) PB C 285 van 7.10.2000.
In zaak T-351/99, Christian Brumter, ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te


title: Zaak T-373/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 september 2008 — Rath/BHIM — Grandel (Epican Forte) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Epican Forte — Ouder gemeenschapswoordmerk EPIGRAN — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Kennelijk ongegrond beroep )

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/40

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 september 2008 — Rath/BHIM — Grandel (Epican Forte)
   (Zaak T-373/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Epican Forte - Ouder gemeenschapswoordmerk EPIGRAN - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Kennelijk ongegrond beroep’)
   (2008/C 285/74)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Matthias Rath (Kaapstad, Zuid-Afrika) (vertegenwoordigers: S. Ziegler, C. Kleiner en F. Dehn, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Dr. Grandel GmbH (Augsburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: G. Hodapp, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 5 oktober 2006 (zaak R 1069/2005-1) inzake een oppositieprocedure tussen Dr. Grandel GmbH en Matthias Rath
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Matthias Rath wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en van Dr. Grandel GmbH.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak C-397/02: Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel (Tweede kamer) van 6 november 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Clinique la Ramée ASBL en S.A. Winterthur Europe Assurance, en Jean-Pierre Riehl en de Raad van de Europese Unie

text:
C 7/14                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         11.1.2003
Verzoek van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Antwer-                 Zijn vrachtauto’s, ontworpen voor gebruik in het terrein, en
pen van 4 november 2002 om een prejudiciële beslissing                bestemd voor het transport en lossen van materialen, en
in het geding tussen NV Transport Service en 1. de                    daartoe in het bijzonder voorzien van een ingewikkelde,
             Belgische Staat en 2. BVBA Bea Cars                      veelzijdige en precieze kiepfunctie, uitgesloten van het begrip
                                                                      dumper in post 8704 10 van het GDT?
                        (Zaak C-395/02)
                          (2003/C 7/24)
                                                                      Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel (Tweede
                                                                      kamer) van 6 november 2002 om een prejudiciële beslis-
De Rechtbank van Eerste Aanleg te Antwerpen heeft bij                 sing in het geding tussen Clinique la Ramée ASBL en S.A.
uitspraak van 4 november 2002, ingekomen ter griffie van het          Winterthur Europe Assurance, en Jean-Pierre Riehl en de
Hof van Justitie op 11 november 2002, in het geding tussen                               Raad van de Europese Unie
NV Transport Service en 1. de Belgische Staat en 2. BVBA Bea
Cars, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                                      (Zaak C-397/02)
vraag:
                                                                                (2003/C 7/26)
Verhindert het beginsel van de neutraliteit van de belasting
over de toegevoegde waarde dat een Lidstaat zou overgaan tot
navordering van B.T.W. bij een belastingplichtige die met
toepassing van de B.T.W.-vrijstelling wegens intracommunau-           Het Hof van Beroep te Brussel (Tweede kamer) heeft bij
taire levering (art. 39bis van het Belgisch B.T.W.- wetboek) al       beschikking van 6 november 2002, ingekomen ter griffie van
dan niet ten om-echte heeft gefactureerd, wanneer blijkt dat de       het Hof van Justitie op 11 november 2002, in het geding tussen
B.T.W. door de eindverbruiker werd voldaan en door de                 Clinique la Ramée en S.A. Winterthur Europe Assurance, en
opsteller van de factuur aan de eindverbruiker werd afgedragen        Jean-Pierre Riehl en de Raad van de Europese Unie, het Hof
aan de Lidstaat?                                                      van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                      een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                      „Moet artikel 85 bis van het Statuut van de ambtenaren van de
                                                                      Europese Gemeenschappen, zoals vastgesteld bij de artikelen 2
                                                                      en 3 van verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van
                                                                      de Raad van 29 februari 1968 ( 1) en de verordeningen tot
                                                                      wijziging van deze verordening, aldus worden uitgelegd dat
                                                                      het aan de Gemeenschappen het recht verleent om van de
                                                                      voor het overlijden van een ambtenaar aansprakelijke derde de
Verzoek van het Gerechtshof (Douanekamer) te Amster-                  volledige vergoeding te vorderen van het overlevingspensioen
dam van 6 november 2002 om een prejudiciële beslissing                dat op grond van de artikelen 79 en 79 bis van dit Statuut aan
in het geding tussen DFDS B.V. en Inspecteur Belasting-               de overlevende echtgenoot is betaald, terwijl het op de
              dienst Douanedistrict Rotterdam                         schadevordering toepasselijke recht bepaalt dat het recht op
                                                                      een overlevingspensioen losstaat van de verplichting van
                                                                      degene die een onrechtmatige daad heeft gepleegd, om de
                        (Zaak C-396/02)                               schade volledig te vergoeden, en terwijl de schade die de
                                                                      overlevende echtgenoot lijdt als gevolg van het verlies van de
                                                                      inkomsten van zijn overleden echtgenote, lager is dan het
                          (2003/C 7/25)                               bedrag van het aan hem betaalde overlevingspensioen?”
                                                                      (1 ) Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad van
                                                                           29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtena-
Het Gerechtshof (Douanekamer) te Amsterdam heeft bij                       ren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van
                                                                           toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeen-
uitspraak van 6 november 2002, ingekomen ter griffie van het               schappen, alsmede van bijzondere maatregelen welke tijdelijk op
Hof van Justitie op 11 november 2002, in het geding                        de ambtenaren van de Commissie van toepassing zijn (Publikatie-
tussen DFDS B.V. en Inspecteur Belastingdienst Douanedistrict              blad nr. L 056 van 4.3.1968 blz. 1).
Rotterdam, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:


title: Zaak T-486/09: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Polen/Commissie ( „EOGFL — Afdeling Garantie — ELGF en ELFPO — Van financiering uitgesloten uitgaven — Maatregelen voor plattelandsontwikkeling — Probleemgebieden en milieumaatregelen in landbouw — Forfaitaire financiële correctie — Uitgaven door Polen — Controleverslagen — Doeltreffendheid van controles — Sanctieregeling — Motiveringsplicht” )

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/21

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Polen/Commissie
   (Zaak T-486/09) (1)

   (EOGFL - Afdeling Garantie - ELGF en ELFPO - Van financiering uitgesloten uitgaven - Maatregelen voor plattelandsontwikkeling - Probleemgebieden en milieumaatregelen in landbouw - Forfaitaire financiële correctie - Uitgaven door Polen - Controleverslagen - Doeltreffendheid van controles - Sanctieregeling - Motiveringsplicht)
   2013/C 325/35
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Szpunar, vervolgens Szpunar en B. Majczyna, en ten slotte Majczyna en S. Balcerak, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Rossi en M. Owsiany-Hornung, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2009/721/EG van de Commissie van 24 september 2009 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) hebben verricht (PB L 257, blz. 28)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Zaak C-378/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 juli 2016 door Inclusion Alliance for Europe GEIE tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 21 april 2016 in zaak T-539/13, Inclusion Alliance for Europe/Commissie

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/17

         Hogere voorziening ingesteld op 7 juli 2016 door Inclusion Alliance for Europe GEIE tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 21 april 2016 in zaak T-539/13, Inclusion Alliance for Europe/Commissie
   (Zaak C-378/16 P)
   (2016/C 326/29)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Inclusion Alliance for Europe GEIE (vertegenwoordiger: S. Famiani, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking vernietigen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij besluit van juli 2013 vorderde de Europese Commissie betaling door Inclusion Alliance for Europe van het totale bedrag van 212 411,89 EUR voor de projecten nr. 224482 (MARE), nr. 216820 (SENIOR), nr. 225010 (ECRN). Inclusion Alliance for Europe heeft beroep tot nietigverklaring ingesteld bij het Gerecht, dat besliste bij beschikking krachtens artikel 126 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.
   Inclusion Alliance for Europe vordert vernietiging van de bestreden beschikking in haar geheel op grond van de hieronder uiteengezette middelen.
   In de bestreden beschikking heeft het Gerecht in zijn uitspraak op het beroep tegen het besluit van de Commissie nagelaten de algemene beginselen van het Unierecht in overweging te nemen en toe te passen.
   Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de argumenten in repliek voor het eerst werden aangevoerd, terwijl het integendeel ging om een verduidelijking van de middelen en argumenten die reeds in het oorspronkelijke beroepschrift waren aangevoerd, met als gevolg dat geen sprake is van schending van artikel 44, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.
   Inzake de betwistingen betreffende de op de auditprocedure van toepassing zijnde Unierechtelijke beginselen heeft het Gerecht zijn uitspraak niet afdoende, zo niet helemaal niet gemotiveerd, door de onderhavige zaak ten onrechte te herleiden tot een contractuele uitlegging/niet-nakoming, in plaats van rekening te houden met de schendingen van de algemene beginselen van het Unierecht.
   In de bestreden beschikking heeft het Gerecht nagelaten de algemene beginselen van het Unierecht in overweging te nemen en toe te passen met betrekking tot de vordering wegens verrijking zonder oorzaak en de schadevordering, die waren gericht tegen de Europese Commissie.


title: Zaak C-177/00: Beroep, op 11 mei 2000 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 211/8                  NL                        Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      22.7.2000
Beroep, op 11 mei 2000 ingesteld door Italiaanse Repu-                             Volgens de diensten van de Commissie ontstaat er in dat
bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                               geval geen recht op restitutie omdat olijfolie niet valt onder
                                                                                de producten die worden genoemd in artikel 8, lid 3, van
                                                                                verordening nr. 3665/87 (2) betreffende het stelsel van
                            (Zaak C-177/00)                                        restitutie bij uitvoer. De Italiaanse autoriteiten delen dit
                                                                                standpunt niet. Volgens hen is de gemengde olie geen
                                                                                samengesteld product in de zin van genoemd artikel 8.
                            (2000/C 211/13)
                                                                              c) A n d e r e c o r r e c t i e s — v e r k o o p v a n i n t e r -
                                                                                ventie-alcohol — niet in beslag nemen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                         van de garanties
op 11 mei 2000 beroep tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-                         Het voornemen van de Commissie om een correctie toe te
genwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan door                        passen is volledig en ongerechtvaardigd en kan niet worden
D. del Gaizo, avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebbende                     gebaseerd op de weigering om de praktijk te herzien nadat
te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-Adélaïde 5.                       het bemiddelingsorgaan zijn advies heeft uitgebracht.
                                                                                Al zou het verruimen om het argument te behandelen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                   tijdens de bilaterale bespreking tussen de Commissie en de
                                                                                Italiaanse autoriteiten in de loop van de procedure van
                                                                                het afsluiten van de rekeningen, geen nadelige gevolgen
— nietig te verklaren beschikking C (2000) 488 def. van de                         kunnen hebben voor een nieuw onderzoek van de feiten,
    Commissie van 1 maart 2000 (1) houdende onttrekking                            de verklaringen van de gemeenschapsinstelling, volgens
    aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die                       welke er onvoldoende gegevens waren verstrekt om het
    de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds                    voorstel voor een correctie te kunnen wijzigen, waren niet
    voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben                            meer dan een uitvlucht, daar de Commissie op dat tijdstip
    verricht, voorzover daarin bij het bepalen van het totale                      reeds beschikte over alle gegevens waaruit kon worden
    bedrag van de Italiaanse uitgaven die voor de begrotingsja-                    begrepen om welke redenen geen beslag was gelegd, en
    ren 1997 en 1995-1998 ten laste van het Fonds worden                           indien de correctie desalniettemin wordt toegepast, is dit
    gebracht, financiële correcties ten nadele van Italië zijn                     alleen te wijten aan een onjuiste uitlegging van de feiten en
    toegepast door om de hierna genoemde redenen bepaalde                          de juridische situatie, die alleen aan de Commissie is toe te
    bedragen niet ten laste van het Fonds te leggen;                               rekenen.
— de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.                      (1) PB L 67, van 15.3.2000, blz. 37.
                                                                              (2) PB L 351, van 14 december 1987, blz. 1.
Middelen en voornaamste argumenten
a) U i t v o e r r e s t i t u t i e s — o n d e r z o e k v a n d e
    fysieke controles bij uitvoer                                             Beroep, op 12 mei 2000 ingesteld door Italiaanse Repu-
                                                                              bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
    De Italiaanse regering voert allereerst aan, dat de correctie
    onwettig is omdat de ambtenaren van de Commissie bij                                               (Zaak C-178/00)
    hun controles overduidelijk het beginsel van hoor en
    wederhoor en de rechten van de verdediging hebben                                                  (2000/C 211/14)
    geschonden.
                                                                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                              op 12 mei 2000 beroep tegen Commissie van de Europese
    Subsidiair moet tegen de betrokken correctie ook worden                   Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-
    opgekomen omdat de gecontroleerde diensten en transac-                    genwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan door
    ties niet representatief zijn.                                            D. del Gaizo, avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebben-
                                                                              de te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-Adé-
b) U i t v o e r r e s t i t u t i e s — o l i j f o l i e                    laïde 5.
                                                                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    De diensten van het EOGFL hebben vastgesteld, dat
    uitvoeraangiften werden aanvaard waarin restitutie werd                   — nietig te verklaren beschikking C (2000) 486 def. van
    aangevraagd voor hoeveelheden olie van oorsprong uit de                        de Commissie van 1 maart 2000 (1) tot wijziging van
    Gemeenschap die was vermengd met olijfolie van buiten                          beschikking 1999/187/EG (2) betreffende de goedkeuring
    de Gemeenschap die onder het stelsel van actieve verede-                       van de rekeningen die de lidstaten hebben ingediend in
    ling was geraffineerd.                                                         verband met de door het Europees Oriëntatie- en


title: Zaak C-537/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiojo Teismas (Litouwen) op 14 oktober 2013 — Birutė Šiba/Arūną Devėną

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiojo Teismas (Litouwen) op 14 oktober 2013 — Birutė Šiba/Arūną Devėną
   (Zaak C-537/13)
   2014/C 9/27
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Birutė Šiba

      Verwerende partij: Arūnas Devėnas

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet een natuurlijke persoon die ingevolge een met een advokatas (advocaat) gesloten overeenkomst voor juridische dienstverlening tegen betaling van een honorarium juridische diensten ontvangt, die worden verleend in zaken die verband kunnen houden met de persoonlijke belangen van deze natuurlijke persoon (echtscheiding, verdeling van het huwelijksvermogen, enzovoort), worden aangemerkt als een consument in de zin van het Unierecht inzake consumentenbescherming?

               2)

               Dient een advokatas [advocaat die lid is van een „(vrij) beroep”] die met een natuurlijke persoon een overeenkomst voor juridische dienstverlening tegen ontvangst van een honorarium sluit, op grond waarvan hij ertoe verbonden is juridische diensten te verlenen teneinde de natuurlijke persoon in staat te stellen om doelstellingen te verwezenlijken die buiten zijn beroepsactiviteit vallen, te worden beschouwd als een ondernemer voor de toepassing van het Unierecht inzake consumentenbescherming?

               3)

               Vallen overeenkomsten voor het verlenen van juridische diensten in ruil voor een honorarium die een advokatas (advocaat), als beoefenaar van een vrij beroep, in de uitoefening van zijn beroep opstelt, binnen de werkingssfeer van richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten?

               4)

               Zo de derde vraag bevestigend wordt beantwoord, moeten dergelijke overeenkomsten dan worden aangemerkt als consumentenovereenkomsten op basis van algemene criteria dan wel op basis van bijzondere criteria? Indien dergelijke overeenkomsten op basis van bijzondere criteria als consumentenovereenkomsten moeten worden aangemerkt, wat zijn deze criteria dan?

      (1)  PB L 95, blz. 29.


title: Zaak T-122/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 juni 2008 — Cyprus/Commissie

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/59

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 juni 2008 — Cyprus/Commissie
   (Zaak T-122/08) (1)

   (2008/C 223/111)

      Procestaal: Grieks

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 142 van 7.6.2008.


title: Zaak C-400/08: Beroep ingesteld op 16 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/29

         Beroep ingesteld op 16 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-400/08)
   (2008/C 285/48)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en R. Vidal Puig, gemachtigden, bijgestaan door C. Fernández Vicién en I. Moreno-Tapia Rivas, advocaten)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door beperkingen te stellen aan de vestiging van winkels als gevolg van Ley 7/1996 op de detailhandel, de regeling van de autonome regio Catalonië inzake dezelfde materie (Ley 18/2005 inzake commerciële voorzieningen; Decreto 378/2006 tot uitvoering van Ley 18/2005, en Decreto 379/2006 houdende goedkeuring van het nieuwe sectorale ruimtelijke ordeningsplan inzake commerciële voorzieningen), de krachtens artikel 43 EG op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De betrokken Spaanse en Catalaanse wettelijke voorschriften (Ley 7/1996, Ley Catalana 18/2005, Decretos Catalanes 378/2006 en 379/2006) verlangen van elke marktdeelnemer die een groot winkelcentrum wil openen, uitbreiden, de activiteit ervan wijzigen, verplaatsen of overdragen, dat hij een vergunning van de Generalitat verkrijgt naast de verplichte gemeentelijke vergunning voor een bedrijfsvestiging; laatstgenoemde vergunning dient ertoe te controleren of de vestiging in overeenstemming is met de geldende stedenbouwkundige voorschriften. Voor de afgifte van de winkelvergunningen geldt een reeks van beoordelingscriteria, waaronder de overeenstemming van het project met het sectorale ruimtelijke ordeningsplan inzake commerciële voorzieningen, zodat geen vergunning kan worden gegeven voor een vestiging die niet voldoet aan de eisen van het plan, de lokalisatie van het project in de geconsolideerde bebouwde kom en de hoeveelheid vestigingen van de vergunningaanvragende onderneming.
   De Commissie is van mening dat de betrokken Spaanse en Catalaanse wettelijke voorschriften ongerechtvaardigde beperkingen vormen van de vrijheid van vestiging als bedoeld in artikel 43 EG-Verdrag om de volgende redenen:

               (1)

               Het vereiste van een winkelvergunning — naast de gemeentelijke vergunning — die wordt afgegeven overeenkomstig bepaalde criteria die niet alleen verband houden met de ruimtelijke ordening en het milieu, maar ook met de potentiële economische weerslag van de nieuwe vestiging van bepaalde soorten van grootschalige winkels op de mededingingsstructuur van de detailhandelsmarkt, en met het onderzoek of sprake is van een „marktbehoefte”, maakt de vestiging van bepaalde soorten van grootschalige winkels zeer moeilijk.

               (2)

               De betrokken nationale wettelijke regeling is discriminerend omdat deze gunstiger is voor de vestiging van kleinere winkelcentra (die overeenkomen met de structuur van de traditionele detailhandel in Catalonië en dus van de plaatselijke handel) dan van de grote winkelcentra (die overeenkomen met het winkelformaat dat door uit andere lidstaten afkomstige ondernemingen wordt gebruikt).

         De Commissie is van mening dat die regeling niet kan worden gerechtvaardigd op basis van de in artikel 46 EG vastgestelde redenen (openbare orde, openbare veiligheid of volksgezondheid), die door de nationale autoriteiten niet zijn aangevoerd.
   De Commissie is van mening dat de door de Spaanse en Catalaanse autoriteiten aangevoerde rechtvaardigingsgronden — consumentenbescherming (bescherming van de kleinhandel om het bestaan van een concurrerend aanbod op elke markt te waarborgen, bescherming van het milieu en het stedelijk milieu) niet kunnen worden aanvaard om de volgende redenen:

               (1)

               De door de onderzochte regeling vastgestelde criteria streven er in werkelijkheid niet naar om de consumenten te beschermen, zoals de nationale autoriteiten stellen, maar om de sector van de kleinhandel te bevoordelen ten koste van de grote winkelbedrijven. Derhalve zijn de maatregelen niet geschikt om het gestelde doel te bereiken omdat zij in werkelijkheid economische doelstellingen nastreven.

               (2)

               De betrokken maatregelen gaan verder dan noodzakelijk is om de nagestreefde doelstellingen te bereiken. In elk geval staat het aan de nationale autoriteiten te bewijzen dat de aangevoerde doelstellingen niet met minder restrictieve maatregelen hadden kunnen worden bereikt.


title: Zaak T-515/09 P: Beschikking van het Gerecht van 18 oktober 2010 — Marcuccio/Commissie ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Weigering van instelling om besluit te vertalen — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond )

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/41

         Beschikking van het Gerecht van 18 oktober 2010 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-515/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Weigering van instelling om besluit te vertalen - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2010/C 346/83
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 7 oktober 2009, Marcuccio/Commissie (F-3/08, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze hogere voorziening heeft gemaakt.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Zaak C-152/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Artikelen 18 EG, 39 EG en 43 EG — Nationale wettelijke regeling — Voorwaarden voor toekenning van subsidie voor bouwen of verwerven van eigen woning — Woning die op grondgebied van lidstaat gelegen moet zijn)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-152/05) (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 18 EG, 39 EG en 43 EG - Nationale wettelijke regeling - Voorwaarden voor toekenning van subsidie voor bouwen of verwerven van eigen woning - Woning die op grondgebied van lidstaat gelegen moet zijn)
   (2008/C 64/03)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en K. Gross, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en C. Schulze-Bahr, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 18, 39 en 43 EG — Nationale wettelijke regeling die uitsluitend voor in deze lidstaat onbeperkt belastingplichtigen en alleen met betrekking tot aldaar gelegen woningen voorziet in de verlening van een woningsubsidie voor de bouw of verwerving van een eigen woning (Eigenheimzulage)
   Dictum

               1)

               Door bij § 2, lid 1, eerste zin, van het Eigenheimzulagengesetz (Duitse wet inzake de subsidie voor de eigen woning), in de versie van 1997, zoals gewijzigd bij het Haushaltsbegleitgesetz 2004 (begeleidende begrotingswet 2004), de in een andere lidstaat gelegen woningen uit te sluiten van de eigenwoningsubsidie voor de in Duitsland onbeperkt inkomstenbelastingplichtigen, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens de artikelen 18 EG, 39 EG en 43 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 132 van 28.5.2005.


title: Zaak C-677/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n° 33 de Madrid (Spanje) op 29 december 2016 — Montero Mateos/Agencia Madrileña de Atención Social de la Consejería de Políticas Sociales y Familia de la Comunidad Autónoma de Madrid

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 33 de Madrid (Spanje) op 29 december 2016 — Montero Mateos/Agencia Madrileña de Atención Social de la Consejería de Políticas Sociales y Familia de la Comunidad Autónoma de Madrid
   (Zaak C-677/16)
   (2017/C 086/19)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 33 de Madrid

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Montero Mateos

      Verwerende partij: Agencia Madrileña de Atención Social de la Consejería de Políticas Sociales y Familia de la Comunidad Autónoma de Madrid

      Prejudiciële vraag

   Moet clausule 4, lid 1, van de door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die in het gemeenschapsrecht is opgenomen middels richtlijn 1999/70 van de Raad (1), aldus worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een ter tijdelijke invulling van een vacature aangegane ad-interimovereenkomst eindigt na afloop van de periode waarvoor de overeenkomst door de werkgever en de werkneemster is aangegaan, een objectieve reden oplevert die rechtvaardigt dat de nationale wetgever in dat geval geen vergoeding bij het einde van de overeenkomst toekent, terwijl een vergelijkbare werknemer in vaste dienst die op objectieve gronden is ontslagen, een vergoeding van twintig dagen salaris per jaar krijgt?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB 1999, L 175, blz. 43).


title: Beroep, op 24 juni 1997 ingesteld door Kaufring Aktiengesellschaft tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-186/97)

text:
18 . 10 . 97          NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 318/ 17
onpartijdigheid en kennelijk verkeerde beoordeling; de              had vastgesteld, dat de Turkse douane bij de uitvoer van
paritaire commissie noch de tuchtautoriteit hebben het aan          de kleurentelevisies en de ontvangst van het certificaat
verzoeker telastgelegde afgewogen tegen diens staat van             inzake goederenverkeer A.TR.l geen douanerechten had
dienst, die uitstekend is en als verzachtende omstandigheid         geheven over de onderdelen uit derde landen, verzocht zij
in aanmerking had kunnen en moeten worden genomen en                de lidstaten, de douanerechten over de uit Turkije inge
bijgevolg tot een milder besluit had moeten leiden.                 voerde kleurentelevisies na te vorderen. Daarop ontving
                                                                    verzoekster een gewijzigde belastingaanslag. Hiertegen
                                                                    diende zij bij het Hauptzollamt Krefeld een bezwaarschrift
(M Zaak T-141 /97, B. Yasse tegen EIB .
                                                                    in en vorderde zij kwijtschelding van de nagevorderde
                                                                    rechten .
                                                                    Daarop ontstond een intensieve briefwisseling tussen ver
                                                                    zoekster en het Bondsministerie van Financiën en tussen
                                                                    het Bondsminsterie van Financiën en de Turkse regering
Beroep, op 24 juni 1997 ingesteld door Kaufring                     enerzijds en de Commissie anderzijds .
Aktiengesellschaft tegen Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen
                       ( Zaak T-186/97)                             In augustus 1996 verzocht de Bondsrepubliek Duitsland de
                                                                    Commissie krachtens artikel 13 van Verordening ( EEG )
                         ( 97/C 318/34 )                            nr. 1430/79 van de Raad betreffende terugbetaling of
                                                                    kwijtschelding van in- of uitvoerrechten, te beslissen, of
                                                                    het gerechtvaardigd is de invoerrechten in het onderhavige
                      (Procestaai: Duits)                           geval kwijt te schelden .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   Daarop gaf de Commissie op 19 februari 1997 de tot
Gemeenschappen is op 24 juni 1997 beroep tegen Com                 Duitsland gerichte bestreden beschikking volgens welke in
missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door                het geval van verzoekster kwijtschelding van de invoer
Kaufring Aktiengesellschaft, gevestigd te Düsseldorf, verte        rechten niet gerechtvaardigd is .
genwoordigd door D. Ehle, advocaat te Keulen, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Lucius, advocaat
aldaar, rue Michel Weiter 6 .                                       Volgens verzoekster moeten de over de waarde van de
                                                                    afgewerkte kleurentelevisies geheven invoerrechten worden
                                                                    kwijtgescholden. Zij stelt schending van de in artikel 190
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                EG-Verdrag neergelegde motiveringsplicht en van haar
                                                                    recht om bij de totstandkoming van de bestreden beschik
                                                                    king te worden betrokken en te worden gehoord.
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
     van 19 februari 1997 ( betreft: REM 15/96 ) waarbij
     kwijtschelding van een bedrag van 545 727,35 DM is             Verder voert verzoekster aan, dat de Commissie haar
     geweigerd;                                                     beschikking enkel op artikel 13 van Verordening ( EEG)
                                                                    nr. 1430/79 heeft gebaseerd en bij de toepassing van deze
                                                                    bepaling kennelijke juridische en feitelijke fouten heeft
                                                                    gemaakt, met name de feiten kennelijk verkeerd heeft
— verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                    vastgesteld en beoordeeld . De Commissie zou met name
                                                                    kennelijk verkeerd hebben geoordeeld, dat de afgegeven
                                                                    certificaten inzake goederenverkeer A.TR.l geen vertrou
 Middelen en voornaamste argumenten                                 wenwekkend feit in de zin van een „ buitengewone
                                                                    omstandigheid " opleverden . Noch aan de Turkse expor
                                                                    teurs noch aan verzoekster als importeur had een „ kenne
 Verzoekster importeerde in de periode van september tot             lijke nalatigheid " of een andere fout kunnen worden ver
 december 1992 verschillende partijen kleurentelevisies uit         weten .
 Turkije, bij de vervaardiging waarvan ook onderdelen uit
 derde landen (vooral uit Korea en Japan) waren gebruikt.
 Zij had die kleurentelevisies vóór de invoer gekocht van           Ten slotte wordt aangevoerd, dat de Commissie ook ken
 de firma Crown Europe GmbH te Gelsenkirchen . Op                    nelijk ten onrechte heeft nagelaten, bij de toepassing van
 grond van de overgelegde en door het Hauptzollamt Kre              artikel 13 van Verordening ( EEG) nr. 1430/79 de beginse
 feld in orde bevonden certificaten inzake goederenverkeer           len van evenredigheid, gelijke behandeling, redelijkheid en
 A.TR.l werden geen douanerechten geheven bij de invoer              billijkheid in acht te nemen. Van verzoekster als importeur
 van de kleurentelevisies door verzoekster.                          zouden heffingen worden nagevorderd waarvan de niet
                                                                     toepassing duidelijk buiten haar risicosfeer lag.
 Nadat de Commissie in 1993 bij verschillende kleurentele
 visiefabrikanten in Turkije een onderzoek had verricht en


title: Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 19 november 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen W. N. en de staatssecretaris van Financiën (Zaak C-420/98)

text:
C 48/8                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                20.2.1999
bij Richtlijn 88/295/EEG (PB L 127 van 20.5.1988, blz. 1),               ken, en voorts ook het abnormaal verloop van haar
en van artikel 1 van Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van                 carrieÁre en de bij de ontwikkeling daarvan ontstane
14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures                vertraging;
voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen
(PB L 199 van 9.8.1993, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde               Ð de onregelmatigheid vast te stellen van artikel 45,
Kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpre-              leden 2, 3, en 4, van het Statuut, wat de beginselen
sident, P. Jann (rapporteur), J. C. Moitinho de Almeida, C.              van gelijkheid en het recht op vrije keuze betreft;
Gulmann en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: S.
Alber; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op               Ð de Commissie te verwijzen in alle kosten van de twee
17 december 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum                   procedures, in eerste aanleg en in hogere voorziening.
luidt als volgt:
                                                                     Subsidiair, voor het geval dat het Hof van oordeel is dat
Een eenheid als de Coillte Teoranta is een aanbestedende             de zaak niet in staat van wijzen is, concludeert rekwirante
dienst in de zin van artikel 1, onder b), van Richtlijn              dat het den Hove behage:
77/62/EEG van de Raad van 21 december 1976 betref-
fende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen             Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
van overheidsopdrachten voor leveringen, zoals gewijzigd                 15 september 1998 in zaak T-23/96 gedeeltelijk te ver-
bij Richtlijn 88/295/EEG.                                                nietigen;
(1) PB C 318 van 18.10.1997.                                         Ð de zaak te verwijzen naar het Gerecht, opdat dit uit-
                                                                         spraak zou doen op basis van de door het Hof vast-
                                                                         gestelde beginselen;
                                                                     Ð de Commissie te verwijzen in de kosten van de hogere
                                                                         voorziening.
Hogere voorziening, op 23 oktober 1998 ingesteld door E.
De Persio, ambtenaar van de Commissie van de Europese                Middelen en voornaamste argumenten
Gemeenschappen, tegen het arrest, op 15 september 1998
in zaak T-23/96 tussen E. De Persio en Commissie van de              1. Schending van de verplichting om te antwoorden op
Europese Gemeenschappen, intervenieÈnt: Raad van de                      alle door rekwirante aangevoerde middelen.
Europese Unie, gewezen door het Gerecht van eerste aan-
                                                                     2. Dwaling bij de beoordeling van het middel ontleend
   leg van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer)
                                                                         aan ongelijkheid van behandeling en miskenning van
                      (Zaak C-418/98 P)                                  de vrijheid van de ambtenaar voor wie de afwijking
                        (1999/C 48/15)                                   voor ambtenaren van de categorieeÈn B, C en D geldt.
                                                                     3. Dwaling ten aanzien van het recht, schending van het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  Reglement voor de procesvoering wat de bewijslast
is op 23 oktober 1998 hogere voorziening ingesteld door                  betreft die op de verwerende partij rust, en kennelijke
E. De Persio, vertegenwoordigd door F. Giampietro, advo-                 dwaling bij de beoordeling wat de bepalingen betreft
caat te Rome, domicilie gekozen hebbende bij deze te                     inzake het tot aanstelling bevoegd gezag.
Rome, Via Sacchetti 114, tegen het arrest, op 15 september
1998 in zaak T-23/96 tussen E. De Persio en Commissie                4. Dwaling ten aanzien van het recht wat de bevoegdheid
van de Europese Gemeenschappen, intervenieÈnt: Raad van                  en de procedureregels betreft voor de wijziging van het
de Europese Unie, gewezen door het Gerecht van eerste                    personeelskader van het Publicatiebureau en de Com-
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede                            missie.
Kamer).
                                                                     5. Dwaling ten aanzien van het recht en schending van
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                          de bewijslast in de punten 123-149 van het bestreden
                                                                         arrest.
Ð die nietigheid/non-existentie vast te stellen van het
     door de directeur-generaal Personeelszaken van de
     Commissie vastgestelde besluit tot overplaatsing als-
     mede van de handelingen waarop dit besluit is geba-
     seerd, respectievelijk dit besluit en deze handelingen te
     vernietigen;
Ð de onregelmatigheid vast te stellen van de handelwijze             Verzoek van de Nederlandse Raad van State van
     van de administratie van 13 januari 1995 tot 10 juni            19 november 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
     1996;                                                            geding tussen W. N. en de staatssecretaris van FinancieÈn
                                                                                (Zaak C-420/98)
Ð op grond daarvan de Commissie te veroordelen tot
     vergoeding naar billijkheid van de schade die rekwi-                                   (1999/C 48/16)
     rante heeft geleden wegens morele schade, verstoring
     van haar gemoedsrust en gezondheid, het feit dat zij            De Nederlandse Raad van State heeft bij uitspraak van
     haar specifieke beroepservaring niet meer kan gebrui-           19 november 1998, ingekomen ter griffie van he Hof van
 ---pagebreak--- 20.2.1999              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 48/9
Justitie op 23 november 1998, in het geding tussen W. N.             bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
en staatssecretaris van FinancieÈn, het Hof van Justitie van         Wagner, Kirchberg.
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
cieÈle beslissing over de navolgende vragen:
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1. Dienen de woorden ¹vrijstelling of vermindering van
     belastingº in artikel 4, lid 1, onder a), van                   a) vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet
     Richtlijn 77/799/EEG van de Raad (1) aldus te worden                heeft voldaan aan de krachtens de Richtlijnen 90/364/
     uitgelegd dat die vrijstelling of vermindering in een uit-          EEG (1), 90/365/EEG (2) en 93/96/EEG (3) van de Raad
     drukkelijke handeling van de bevoegde autoriteit van                op haar rustende verplichtingen, door:
     een andere lidstaat moet zijn vervat?
                                                                         Ð van de gezinsleden van begunstigden van
                                                                             Richtlijn 90/364/EEG te verlangen, dat zij over
2. Hoe dient in dit verband het woord ¹abnormaalº in
                                                                             middelen beschikken die een derde hoger zijn dan
     evengenoemd artikelonderdeel te worden uitgelegd?
                                                                             het minimumbedrag waarover de gezinsleden van
                                                                             begunstigden van Richtlijn 90/365/EEG moeten
3. Kan, indien evengenoemd artikelonderdeel niet van                         beschikken,
     toepassing is, een verplichting tot spontane uitwisseling
     voortvloeien uit artikel 4, lid 3, van voornoemde richt-            Ð de bewijsmiddelen die kunnen worden gebruikt te
     lijn?                                                                   beperken en inzonderheid te bepalen, dat bepaalde
                                                                             documenten door de autoriteiten van een andere
(1) PB L 336 van 27.12.1977, blz. 15.                                        lidstaat moeten worden afgegeven of geviseerd,
                                                                         Ð van studenten die onderdaan zijn van een andere
                                                                             lidstaat en die om erkenning van hun recht van
                                                                             verblijf in ItalieÈ verzoeken uit hoofde van
                                                                             Richtlijn 93/96/EEG, alsmede van hun gezinsleden,
                                                                             te verlangen dat zij tegenover de Italiaanse autori-
Verzoek van de Corte di Appello di Napoli van 29 oktober                     teiten aantonen dat zij over bepaalde middelen
1998 om een prejudicieÈle beslissing in de procedure van                     beschikken en, wat het daartoe te gebuiken middel
        vrijwillige rechtspraak, ingeleid door A. Albore                     betreft, de student niet duidelijk de keuze te laten
                        (Zaak C-423/98)                                      tussen een verklaring en enig ander, minstens even-
                                                                             waardig middel, en het gebruik van een verklaring
                         (1999/C 48/17)                                      niet toe te staan wanneer de student vergezeld gaat
                                                                             van zijn gezinsleden;
De Corte di Appello di Napoli heeft bij beschikking van
29 oktober 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van               b) de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Justitie op 25 november 1998, in de procedure van vrijwil-
lige rechtspraak, ingeleid door A. Albore, het Hof van Jus-
titie van de Europese Gemeenschappen een vraag gesteld               Middelen en voornaamste argumenten
over de verenigbaarheid van artikel 18 van wet
nr. 898/1976, zoals gewijzigd bij artikel 9 van wet
nr. 104/1990, met de artikelen 6, 52 en 67 van het Ver-              Ð Het bedrag van het inkomen van de gezins-
drag.                                                                    leden
                                                                         Volgens de Commissie heeft de Comissie niet voldaan
                                                                         aan de krachtens Richtlijn 90/364/EEG op haar rus-
                                                                         tende verplichtingen, door van de gezinsleden van
                                                                         begunstigden van de richtlijn te verlangen dat zij over
                                                                         middelen beschikken die een derde hoger zijn dan het
Beroep, op 25 november 1998 ingesteld tegen Italiaanse
                                                                         minimumbedrag waarover de gezinsleden van begun-
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                         stigden van Richtlijn 90/365/EEG beschikken.
                            schappen
                        (Zaak C-424/98)
                                                                     Ð De door begunstigden van de Richtlijnen
                         (1999/C 48/18)                                  90/364/EEG en 90/365/EEG over te leggen
                                                                         documenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 25 november 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse                 De Comissie betoogt dat de Italiaanse Republiek, door
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-                         de toegestane bewijsmiddelen te beperken en inzonder-
schappen, vertegenwoordigd door A. Aresu, lid van haar                   heid te bepalen, dat bepaalde documenten in een
juridische dienst, als gemachtigde, domicile gekozen heb-                andere lidstaat moeten worden afgegeven of geviseerd,


title: Zaak T-185/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2007 — Lancôme/BHIM — Baudon (AROMACOSMETIQUE) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Communautair woordmerk AROMACOSMETIQUE — Ouder nationaal woordmerk AROMACOSMETIQUE — Nietigheid van ouder nationaal woordmerk — Afdoening zonder beslissing )

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/26

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2007 — Lancôme/BHIM — Baudon (AROMACOSMETIQUE)
   (Zaak T-185/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Communautair woordmerk AROMACOSMETIQUE - Ouder nationaal woordmerk AROMACOSMETIQUE - Nietigheid van ouder nationaal woordmerk - Afdoening zonder beslissing’)
   (2007/C 283/47)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Lancôme parfums et beauté & Cie SNC (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Antoine-Lalance, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Jacqueline Baudon (Parijs, Frankrijk)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 11 maart 2004 (zaak R 39/2002-4) inzake nietigheidsprocedure 155 C 000866335/1 tussen Jacqueline Baudon en Lancôme parfums et beauté & Cie SNC
   Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.


title: Zaak T-493/13: Beroep ingesteld op 13 september 2013 — Schmidt Spiele/BHIM (Weergave van een speelbord)

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/49

         Beroep ingesteld op 13 september 2013 — Schmidt Spiele/BHIM (Weergave van een speelbord)
   (Zaak T-493/13)
   2013/C 325/78
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schmidt Spiele GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Sommer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 juli 2013 in zaak R 1768/2012-1 te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten;

               —

               een datum voor de mondelinge behandeling vast te stellen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat een speelbord weergeeft, voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 28 en 41 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 592 095

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 november 1999 in zaak C-209/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie ("Verordening (EG) nr. 515/97 — Rechtsgrondslag — Artikel 235 EG-Verdrag (thans artikel 308 EG) of artikel 100 A EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 95 EG)")

text:
19.2.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 47/5
bepaling inzake vermindering, schorsing of intrekking in de zin van                            ARREST VAN HET HOF
verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op
werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich                                     (Vijfde kamer)
binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd bij verordening
(EEG) nr. 1248/92 van de Raad van 30 april 1992.
                                                                                van 18 november 1999
(1) PB C 55 van 20.2.1998.
                                                                           in zaak C-107/98 (verzoek van het Tribunale amministra-
                                                                           tivo regionale per l’Emilia-Romagna om een prejudiciële
                                                                           beslissing): Teckal Srl tegen Comune di Viano, Azienda
                                                                               Gas-Acqua Consorziale (AGAC) di Reggio Emilia (1)
                    ARREST VAN HET HOF                                     (Overheidsopdrachten voor dienstverlening en leveringen —
                                                                           Richtlijnen 92/50/EEG en 93/36/EEG — Gunning voor
                           (Zesde kamer)                                   territoriaal lichaam van overeenkomst voor levering van
                                                                           goederen en verlening van bepaalde diensten aan samenwer-
                     van 18 november 1999                                              kingsverband waarvan het deel uitmaakt)
in zaak C-209/97: Commissie van de Europese Gemeen-
        schappen tegen Raad van de Europese Unie (1)                                                  (2000/C 47/08)
(„Verordening (EG) nr. 515/97 — Rechtsgrondslag — Arti-
kel 235 EG-Verdrag (thans artikel 308 EG) of artikel 100 A
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
      EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 95 EG)”)
                           (2000/C 47/07)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- In zaak C-107/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                          dentie van het Hof)                              krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                                                                           het Tribunale amministrativo regionale per l’Emilia-Romagna
In zaak C-209/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   (Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen Teckal Srl en
pen (gemachtigden: M. Nolin en P. Van Nuffel), ondersteund                 Comune di Viano, Azienda Gas-Acqua Consorziale (AGAC) di
door Europees Parlement (gemachtigden: J. Schoo en J.-L. Rufas             Reggio Emilia, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
Quintana) tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:                   van artikel 6 van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni
B. Hoff-Nielsen, M. C. Giorgi en F. Anton), ondersteund door               1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het
Franse Republiek (gemachtigden: M. Perrin de Brichambaut en                plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB
F. Pascal), betreffende een beroep tot nietigverklaring van                L 209, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
verordening (EG) nr. 515/97 van de Raad van 13 maart 1997                  volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, L. Sevón, J.-P. Puis-
betreffende de wederzijdse bijstand tussen de administratieve              sochet, P. Jann (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-
autoriteiten van de lidstaten en de samenwerking tussen deze               generaal: G. Cosmas; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,
autoriteiten en de Commissie met het oog op de juiste                      op 18 november 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften (PB                     luidt als volgt:
L 82, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
volgt: P. J. G. Kapteyn, waarnemend voor de president van                  Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de
de Zesde kamer, G. Hirsch (rapporteur) en H. Ragnemalm,                    coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrach-
rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: R. Grass, op             ten voor leveringen, is van toepassing wanneer een aanbestedende
18 november 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum                     dienst, zoals een territoriaal lichaam, een schriftelijke overeenkomst
luidt als volgt:                                                           ten bezwarende titel over de levering van goederen wenst te sluiten
1) Verwerpt het beroep.                                                    met een lichaam dat formeel van haar onderscheiden is en zelfstandig
                                                                           beslissingen kan nemen, ongeacht of dat lichaam zelf een aanbeste-
2) Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de              dende dienst is.
     kosten. Verstaat dat het Europees Parlement en de Franse
     Republiek ieder hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                           (1) PB C 209 van 4.7.1998.
(1) PB C 228 van 26.7.1997.


title: Zaak C-251/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Linz — Oostenrijk) — Firma Ing. Auer — Die Bausoftware GmbH/Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr (Indirecte belastingen — Bijeenbrengen van kapitaal — Overbrenging van zetel van vennootschap — Afschaffing van kapitaalrecht geheven van vennootschap)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/17

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Linz — Oostenrijk) — Firma Ing. Auer — Die Bausoftware GmbH/Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr
   (Zaak C-251/06) (1)

   (Indirecte belastingen - Bijeenbrengen van kapitaal - Overbrenging van zetel van vennootschap - Afschaffing van kapitaalrecht geheven van vennootschap)
   (2007/C 315/28)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Linz
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Firma Ing. Auer — Die Bausoftware GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Linz — Uitlegging van artikel 4, lid 1, sub a en g, artikel 4, lid 3, sub b, en artikel 7, lid 2, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 269 van 28 oktober 1969, blz. 12), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EG van de Raad van 10 juni 1985 (PB L 156 van 15 juni 1985, blz. 23) — Heffing van kapitaalrecht van een vennootschap ter zake van de overbrenging van de zetel van haar werkelijke leiding van een lidstaat die het kapitaalrecht heeft afgeschaft, naar een lidstaat die wel kapitaalrecht heft
   Dictum
   Artikel 4, leden 1, sub g, en 3, sub b, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985 en bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, moet aldus worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een lidstaat afziet van de heffing van kapitaalrecht, niet eraan in de weg staat dat een vennootschap van een van de in artikel 3, lid 1, sub a, van deze richtlijn vermelde categorieën als kapitaalvennootschap wordt aangemerkt voor de heffing van het kapitaalrecht in de zin van artikel 4, lid 1, sub g, van die richtlijn, wanneer de zetel van de werkelijke leiding van deze vennootschap wordt overgebracht van die lidstaat naar een andere lidstaat, waar dat recht wel nog wordt geheven. Een dergelijke uitlegging mag echter geen gedragingen in de hand werken waarbij kunstmatige constructies worden opgezet met het enige doel, een belastingvoordeel te verkrijgen. Het staat aan de verwijzende rechter om op basis van objectieve gegevens na te gaan of er in de omstandigheden van het hoofdgeding misbruik heeft plaatsgevonden.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Beroep, op 28 oktober 1997 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-372/97)

text:
C 387/ 10              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20 . 12 . 97
passing van het merkenrecht der lidstaten ( PB L 40 van                     kunnen om tweeërlei redenen niet als verboden steun
11 . 2 . 1989, blz. 1 , te weten Richtlijn 89/104/EEG ) aldus               worden aangemerkt: zij hebben geen nadelige invloed
te worden uitgelegd, dat het aan het merk verbonden recht                   op de intracommunautaire handel en kunnen de mede
de houder toestaat, een derde te verbieden het merk te                      dinging niet verstoren. De Italiaanse Republiek geeft te
gebruiken voor waren die onder dit merk in de handel zijn                   kennen, dat het bij de toegekende steun om een uiterst
gebracht in een staat die geen overeenkomstsluitende partij                 gering bedrag gaat. Afgezien van deze zeer geringe
is ?                                                                        omvang van de steun, die op zich reeds aantoont dat
                                                                            zij de intracommunautaire handel en de mededinging
                                                                            nauwelijks beïnvloedt, is die invloed niet aangetoond.
Kan de houder van het merk enkel op grond van artikel 7,
lid 1 , van de merkenrichtlijn vorderen, dat de derde het
merk niet meer gebruikt voor waren die onder dit merk in
de handel zijn gebracht in een staat die geen overeen
komstsluitende partij is ?
                                                                        b ) De toegestane afwijkingen zijn ten onrechte en zonder
                                                                            redengeving uitgesloten : schending en onjuiste toepas
                                                                            sing van artikel 92, lid 3 , onder c ), van het EG-Ver
                                                                            drag en artikel 3 , lid 1 , onder d ), van Verordening
                                                                            ( EEG ) nr. 1107/70 van de Raad van 4 juni 1970 ( 2 ).
                                                                            De Commissie sluit de toepasselijkheid van de in deze
                                                                            twee bepalingen toegestane afwijkingen uit. In plaats
Beroep, op 28 oktober 1997 ingesteld door Italiaanse                        van zich met zekerheid over de onverenigbaarheid uit
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen                           te spreken, uit de Commissie alleen haar twijfels dien
                               schappen                                     aangaande om vervolgens, zonder echte logische moti
                         ( Zaak C-372/97 )                                  vering, te concluderen dat de afwijkingen niet toepas
                                                                            selijk zijn .
                            ( 97/C 387/ 15 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
 is op 28 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Repu                    c ) De maatregelen zijn ten onrechte als „ nieuwe " steun
 bliek, vertegenwoordigd door U. Leanza, als gemachtigde,                   aangemerkt. De omstandigheid dat het gaat om maat
 bijgestaan door O. Fiumara, avvocato dello Stato, domici                  regelen die aanvankelijk waren neergelegd in een wet
                                                                            van 1981 en vervolgens in een wet van 1985 , en der
 lie gekozen hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambas
 sade, rue Marie-Adelaïde 5 .                                               halve dateren van vóór de inwerkingtreding van de
                                                                            communautaire wetgeving waarbij de sector van het
                                                                            goederenvervoer over de weg is vrijgemaakt en open
                                                                            gesteld voor de mededinging, betekent dat die maatre
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          gelen, zo zij als „ steun " mochten worden aangemerkt,
                                                                            als „ bestaande steun " moeten worden beschouwd . De
                                                                            Commissie heeft de betrokken maatregelen beschouwd
                                                                            als nieuwe steun, die als zodanig aan de procedure van
 — primair, Beschikking C(97 ) 2735 def. van de Commis
                                                                            artikel 93 , lid 3 , is onderworpen, en heeft dienovereen
      sie van 30 juli 1997 (') in alle onderdelen nietig te ver
                                                                            komstig beschikt dat zij onwettig is, met de uitdrukke
      klaren;
                                                                             lijke bepaling dat de steun aan de staat moet worden
                                                                            terugbetaald. Daarmee levert de beschikking een ern
                                                                             stige schending van fundamentele vormvoorschriften
 — subsidiair, voornoemde beschikking nietig te verklaren                    op zodat zij ongeldig is, althans voor zover daarin
      voorzover deze in artikel 5 de verplichting oplegt, de                 wordt gelast dat de betaalde steun wordt terugbetaald .
      sinds 1 juli 1990 toegekende steun vermeerderd met
      interessen terug te vorderen;
 — in beide gevallen, de Commissie in de kosten te verwij
      zen .                                                             d ) Schending van het vertrouwensbeginsel en het redelijk
                                                                             heidsbeginsel, voorzover de sedert 1 juli 1990 betaalde
                                                                             bedragen moeten worden teruggevorderd . Aangezien
                                                                             het gaat om steun die al jaren lang wordt betaald,
 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                             moet worden vastgesteld dat terugvordering in strijd is
                                                                             met het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbeginsel .
                                                                             Het is ondenkbaar, dat de staat en de betrokken onder
  a ) De maatregelen zijn ten onrechte als steun aangemerkt.                 nemers in 1981 en vervolgens in 1985 .konden voor
      De bij regionale wet nr. 4/ 1985 getroffen maatregelen                 zien dat de steun, die destijds gebruikelijk was, jaren
 ---pagebreak--- 20 . 12 . 97              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 387/ 11
        later onwettig zou worden verklaard, uitsluitend onder              Verzoek van de Rechtbank van koophandel ( tweede
        vermelding van die welke per 1 juli 1990 is toegekend.              kamer) te Doornik van 30 oktober 1997 om een prejudi
                                                                            ciële beslissing in het geding tussen General Motors
(') Beschikking betreffende de door de Regione Friuli-Venezia                                  Corporation en Yplon SA
       Giulia ten gunste van de wegvervoerders van die regio toege                                 ( Zaak C-375/97 )
       kende steun .
( 2 ) PB L 130 van 15 . 6 . 1970, blz . 1 .                                                            ( 97/C 387/ 17 )
                                                                            De Rechtbank van koophandel ( tweede kamer) te Doornik
                                                                            heeft bij vonnis van 30 oktober 1997, ingekomen ter grif
                                                                            fie van het Hof van Justitie op 3 november 1997, in het
                                                                            geding tussen General Motors Corporation en Yplon SA,
Verzoek van het Bayerische Verwaltungsgerichtshof van                       het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
20 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in het                       zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
geding tussen A. Feyrer en Landkreis Rottal-Inn, in aanwe                  vraag :
zigheid van de Landesanwaltschaft Bayern, als vertegen
                  woordiger van het openbaar belang
                                                                            Wat is de precieze betekenis van het begrip „ reputatie van
                           ( Zaak C-374/97 )                                het merk " in de zin van artikel 13 A, lid 1 , onder c ), van
                              ( 97/C 387/ 16 )                              de eenvormige Beneluxwet op de merken, dat is ingevoegd
                                                                            overeenkomstig het sinds 1 januari 1996 van kracht zijnde
                                                                            wijzigingsprotocol, en kan ook worden gezegd, dat deze
Het Bayerische Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschik                    „ reputatie " voor het gehele Beneluxgebied of voor een
                                                                            gedeelte daarvan geldt ?
king van 20 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 3 november 1997, in het geding tussen
A. Feyrer en Landkreis Rottal-Inn, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
 diciële beslissing over de navolgende vragen :
                                                                            Verzoek van de arrondissementsrechtbank te Amsterdam
 1 . Kan een particulier zich verzetten tegen de heffing van
         hogere retributies dan de forfaitaire bedragen in punt 1           van 30 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in de
         van de bijlage bij artikel 2, lid 1 , van Richtlijn 85/73/                     strafzaak tegen Florus Ariël Wijsenbeek
         EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 93/                                          ( Zaak C-378/97)
         118/EG, wanneer de lidstaat Richtlijn 93/ 118/EG niet
                                                                                ( 97/C 387/ 18 )
         binnen de gestelde termijn in nationaal recht heeft
         omgezet ?
                                                                             De arrondissementsrechtbank te Rotterdam heeft bij von
 2 . Kan een lidstaat zonder verdere voorwaarden, met een                    nis van 30 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het
         beroep op punt 4, onder b ), van de bijlage bij artikel 2 ,         Hof van Justitie op 5 november 1997, in de strafzaak
         lid 1 , van Richtlijn 85/73/EEG van de Raad ('), zoals              tegen Florus Ariël Wijsenbeek het Hof van Justitie van de
         gewijzigd bij Richtlijn 93/ 118/EG ( 2 ), hogere retribu           Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
         ties dan de forfaitaire bedragen heffen, zolang de gehe            beslissing over de navolgende vragen :
         ven retributies de werkelijke kosten niet overschrijden ?
                                                                             Moeten de artikelen 7A, 2e alinea van het EG-Verdrag,
  3 . Is de op artikel 2, lid 3 , van Richtlijn 85/73/EEG van                dat bepaalt dat de interne markt een ruimte zonder bin
         de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 93/118/EG,                   nengrenzen omvat waarin het vrije verkeer van personen is
         gebaseerde bevoegdheid van de lidstaten tot heffing                 gewaarborgd, en 8A van het EG-Verdrag, dat iedere bur
         van een hoger bedrag dan de communautaire retribu                  ger van de Unie het recht geeft vrij op het grondgebied
         ties afhankelijk van de in de gehele lidstaat geheven               van de lidstaten te reizen en te verblijven, aldus worden
         totale retributie en de in de gehele lidstaat werkelijk             uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de in een nationale
         gemaakte keuringskosten, of volstaat het, ingeval de                regeling van een lidstaat opgenomen strafrechtelijk
         lidstaat de retributieheffingsbevoegdheid aan de                    bedreigde verplichting tot het tonen van een paspoort bij
         gemeentelijke autoriteiten heeft overgedragen, dat de               het binnenkomen van een lidstaat door een persoon, ( al
         door de desbetreffende gemeentelijke autoriteiten gehe             dan niet zijnde een burger van de Europese Unie ) wanneer
         ven totale retributie de werkelijke keuringskosten van              die persoon deze lidstaat binnenkomt via de nationale
                                                                              luchthaven reizend vanuit een andere lidstaat ?
         die autoriteiten niet overschrijdt ?
  (') PB L 32 van 5 . 2 . 1985 , blz . 14 .                                   Verzet enige andere bepaling van het Gemeenschapsrecht
  ( 2 ) PB L 340 van 31 . 12 . 1993 , blz . 15 .                              zich tegen een dergelijke verplichting ?


title: Zaak C-152/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 26 maart 2013 — Holger Forstmann Transporte GmbH & Co. KG/Hauptzollamt Münster

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 26 maart 2013 — Holger Forstmann Transporte GmbH & Co. KG/Hauptzollamt Münster
   (Zaak C-152/13)
   2013/C 189/02
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Holger Forstmann Transporte GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Münster

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet het begrip fabrikant in de zin van artikel 24, lid 2, eerste streepje, van richtlijn 2003/96/EG (1) van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit aldus worden uitgelegd dat ook carrosserieconstructeurs of dealers daaronder vallen, wanneer zij het brandstofreservoir bij de fabricatie van het voertuig hebben aangebracht, en verschillende zelfstandige ondernemingen om technische en/of economische redenen de arbeid daarbij onderling hebben verdeeld?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden antwoord: hoe moet in dit geval de voorwaarde van artikel 24, lid 2, eerste streepje, van richtlijn 2003/96 worden uitgelegd, volgens hetwelk het moet gaan om voertuigen „van hetzelfde type”?

      (1)  PB L 283, blz. 51.


title: Zaak C-387/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 augustus 2008 door VDH Projektentwicklung GmbH en Edeka Handelsgesellschaft Rhein-Ruhr mbH tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 25 juni 2008 in zaak T-185/08, VDH Projektentwicklung GmbH en Edeka Handelsgesellschaft Rhein-Ruhr mbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/22

         Hogere voorziening ingesteld op 27 augustus 2008 door VDH Projektentwicklung GmbH en Edeka Handelsgesellschaft Rhein-Ruhr mbH tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 25 juni 2008 in zaak T-185/08, VDH Projektentwicklung GmbH en Edeka Handelsgesellschaft Rhein-Ruhr mbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-387/08 P)
   2009/C 141/39
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirantes: VDH Projektentwicklung GmbH en Edeka Handelsgesellschaft Rhein-Ruhr mbH (vertegenwoordiger: C. Antweiler, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   VDH Projektentwicklung GmbH en Edeka Handelsgesellschaft Rhein-Ruhr mbH hebben op 27 augustus 2008 bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen hogere voorziening ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 25 juni 2008 in zaak T-185/08, VDK Projektentwicklung GmbH en Edeka Handelsgesellschaft Rhein-Ruhr mbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen. Rekwirantes worden vertegenwoordigd door C. Antweiler, Rechtsanwalt, Rotthege Wassermann & Partner, Postbus 20 06 69, DE-40103 Düsseldorf.
   Het Hof van Justitie (Zevende kamer) heeft bij beschikking van 3 april 2009 de hogere voorziening afgewezen en beslist dat rekwirantes hun eigen kosten zullen dragen.


title: Zaak T-536/08: Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — Huvis/Raad ( „Dumping — Invoer van stapelvezels van polyester van oorsprong uit Zuid-Korea — Handhaving van antidumpingrechten na gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek — Beroep tot nietigverklaring — Rechtstreekse en individuele geraaktheid — Ontvankelijkheid — Gelijke behandeling en non-discriminatie — Artikelen 9, lid 5, en 21, lid 1, van verordening (EG) nr. 384/96 (thans artikelen 9, lid 5, en 21, lid 1, van verordening (EG) nr. 1225/2009)” )

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/17

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — Huvis/Raad
   (Zaak T-536/08) (1)

   (Dumping - Invoer van stapelvezels van polyester van oorsprong uit Zuid-Korea - Handhaving van antidumpingrechten na gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek - Beroep tot nietigverklaring - Rechtstreekse en individuele geraaktheid - Ontvankelijkheid - Gelijke behandeling en non-discriminatie - Artikelen 9, lid 5, en 21, lid 1, van verordening (EG) nr. 384/96 (thans artikelen 9, lid 5, en 21, lid 1, van verordening (EG) nr. 1225/2009))
   2013/C 313/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Huvis Corp. (Seoul, Zuid-Korea) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J.-F. Bellis, F. Di Gianni en R. Antonini, vervolgens J.-F. Bellis, F. Di Gianni en A. Scalini, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en B. Driessen, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door G. Berrisch en G. Wolf, vervolgens door G. Berrisch, advocaten)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. França en H. van Vliet, vervolgens M. França en J.-F. Brakeland, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 893/2008 van de Raad van 10 september 2008 tot handhaving van de antidumpingrechten op stapelvezels van polyester van oorsprong uit Belarus, de Volksrepubliek China, Saoedi-Arabië en Korea na een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van verordening (EG) nr. 384/96 (PB L 247, blz. 1), voor zover zij verzoekster betreft

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Huvis Corp. draagt haar eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie.

               3.

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak C-547/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 20 oktober 2015 — Interservice d.o.o. Koper/Sándor Horváth

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 20 oktober 2015 — Interservice d.o.o. Koper/Sándor Horváth
   (Zaak C-547/15)
   (2016/C 027/11)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Interservice d.o.o. Koper

      Verwerende partij: Sándor Horváth

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 96, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2913/92 (1) van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus worden uitgelegd dat niet alleen degene die met de verkoper een overeenkomst voor het vervoer van de goederen heeft gesloten (contractuele of hoofdvervoerder) als vervoerder van de goederen moet worden aangemerkt, maar ook degene die het vervoer geheel of gedeeltelijk verricht uit hoofde van een andere, met de contractuele of hoofdvervoerder gesloten vervoerovereenkomst (ondervervoerder)?

               2)

               Dient, bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag, artikel 96, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus te worden uitgelegd dat in een geval als in het hoofdgeding de ondervervoerder verplicht is, alvorens het vervoer van de goederen voort te zetten, zich er naar behoren van te vergewissen dat de hoofdvervoerder de goederen daadwerkelijk conform de voorschriften heeft aangebracht bij het douanekantoor van bestemming?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Zaak T-60/12: Beschikking van het Gerecht van 20 september 2012 — Western Digital en Western Digital Ireland/Commissie

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/38

         Beschikking van het Gerecht van 20 september 2012 — Western Digital en Western Digital Ireland/Commissie
   (Zaak T-60/12) (1)

   2012/C 355/81
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 98 van 31.3.2012.


title: Zaak T-528/11: Beroep ingesteld op 6 oktober 2011 — Aloe Vera of America/BHIM — Diviril (FOREVER)

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 362/18

         Beroep ingesteld op 6 oktober 2011 — Aloe Vera of America/BHIM — Diviril (FOREVER)
   (Zaak T-528/11)
   2011/C 362/27
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Aloe Vera of America, Inc. (Dallas, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: R. Niebel en F. Kerl, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Diviril-Distribuidora de Viveres do Ribatejo, Lda (Alenquer, Portugal)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 augustus 2011 in zaak R 742/2010-4, en

               —

               verwijzing van verweerder en in voorkomend geval de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „FOREVER” voor waren van de klassen 3, 5, 30, 31 en 32 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5617089

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Portugees beeldmerk „4 EVER”, ingeschreven onder nr. 297697 voor waren van klasse 32

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep (i) het door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep geleverde bewijs van het gebruik onjuist heeft beoordeeld; (ii) de auditieve verschillen tussen de conflicterende merken onjuist heeft beoordeeld; (iii) de begripsmatige verschillen tussen de conflicterende merken onjuist heeft beoordeeld en (iv) de visuele verschillen tussen de conflicterende merken onjuist heeft beoordeeld.