Nr. C 131 /24            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                26 . 4 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                        Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-366/94
                                                                                e.a. H
Verzoeksters drijven allen opticiensondernemingen en zijn                                           ( 97/C 131/56 )
op grond van wettelijke bepalingen aangesloten bij het                                          (Procestaai: Duits)
Hoofdbedrijfsschap Ambachten. Dit publiekrechtelijk li
chaam heeft krachtens daartoe vastgestelde verordeningen                 De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
aan verzoeksters een heffing opgelegd, waarvan de op                    eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
brengst wordt aangewend voor collectieve reclame voor dé                 beschikking van 4 februari 1997 de doorhaling gelast van
opticiensbranche. In hun klacht bij de Commissie stellen                 zaak T-20/95 op de lijst van zaken in de gevoegde zaken
verzoeksters, dat die ( niet-aangemelde ) verordeningen in               T-366/94 e.a.: H. Diekmeier e.a . tegen Raad van de Euro
strijd zijn met artikel 92 van het EG-Verdrag.                           pese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                         pen .
Tegen de bestreden beschikking voeren zij , naast formele
gebreken, aan dat het de Commissie niet vrij staat, steun               H PB nr. C 74 van 25 . 3 . 1995 .
maatregelen vrij te stellen van de aanmeldingsplicht en
nog minder om dit met terugwerkende kracht te doen (').
Voorts laat de Commissie na, op te treden tegen een schen
ding van artikel 54, lid 3 , onder h ), van het EG-Verdrag.
                                                                                Doorhaling van zaak T-l 99/95 (')
(') Het betreft de „ de minimis "-regeling van de communautaire                                    ( 97/C 131/57)
    kaderregeling inzake overheidssteun voor het midden- en klein
    bedrijf ( PB nr. C 213 van 19 . 8 . 1992, blz. 2 ).                                         (Procestaai: Frans)
                                                                         De president van de Derde Kamer ( uitgebreid) van het Ge
                                                                         recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                         heeft bij beschikking van 22 januari 1997 de doorhaling in
                                                                         het register gelast van zaak T-l 99/95 : Nouveau Garage SA
                                                                         e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen .
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-77/93
                                e.a. H                                   (') PB nr. C 351 van 30 . 12 . 1995 .
                           ( 97/C 131/55 )
                         (Procestaai: Duits)
De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid) van het Ge                             Doorhaling van zaak T-l 3 7/96 (')
recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                                             ( 97/C 131 /58 )
heeft bij beschikking van 4 februari 1997 de doorhaling
gelast van zaak T-77/93 op de lijst van zaken in de ge                                        (Procestaai: Engels)
voegde zaken T-77/93 e.a.: W. Hülseberg e.a. tegen Raad
van de Europese Unie en Commissie van de Europese Ge                    De president van de Vijfde Kamer van het Gerecht van eer
meenschappen.                                                            ste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij be
                                                                         schikking van 23 januari 1997 de doorhaling in het regis
                                                                         ter gelast van zaak T-l 37/96 : Valio Oy tegen Commissie
(!) PB nr. C 178 van 18 . 7. 1990 .                                      van de Europese Gemeenschappen.
                                                                         (>) PB nr. C 318 van 26 . 10 . 19 96 .


title: Zaak C-48/00: Beroep, op 15 februari 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
C 149/18              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    27.5.2000
Beroep, op 11 februari 2000 ingesteld door Commissie                  de distribution de mécaniques et d’automobiles (Sodima),
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                       vertegenwoordigd door SCP Fourgoux & Associés, advocaten
                             Zweden                                   te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                      kantore van P. Schiltz, advocaat aldaar, Rue Béatrix de Bourbon
                          (Zaak C-42/00)                              4, tegen het arrest, op 13 december 1999 in de gevoegde
                                                                      zaken T-190/95 en T-45/96 tussen Société de distribution de
                                                                      mécaniques et d’automobiles en de Commissie van de Europese
                         (2000/C 149/28)                              Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
                                                                      van de Europese Gemeenschappen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 11 februari 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Zweden door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door K. Banks en C. Tufvesson, juridisch             — het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 decem-
adviseurs, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te                ber 1999 in de gevoegde zaken T-190/95 en T-45/96 te
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische                 vernietigen;
dienst van de Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                      — de Commissie te verwijzen in de kosten.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1. vast te stellen dat het koninkrijk Zweden, door niet de            Middelen en voornaamste argumenten
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn              Schending van wezenlijke vormvoorschriften en fundamentele
     96/67/EG (1) van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende         rechten, schending van het Verdrag alsmede onjuiste beoorde-
     de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchtha-          ling van de feiten en schending van het recht terzake van de
     vens van de gemeenschap, niet heeft voldaan aan de               ontvankelijkheid van het beroep.
     krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen;
2. het koninkrijk Zweden in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
De dwingende bepalingen van de artikelen 249, derde alinea,           Beroep, op 15 februari 2000 ingesteld door Commissie
EG en 10 EG verplichten de lidstaten, richtlijnen binnen de           van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
gestelde termijn in nationaal recht om te zetten. De in                                            Spanje
artikel 23, lid 1, van richtlijn 96/67/EG gestelde termijn is op
25 oktober 1997 verstreken zonder dat Zweden de voor de                                        (Zaak C-48/00)
tenuitvoerlegging van deze richtlijn noodzakelijke bepalingen
had vastgesteld.
                                                                                (2000/C 149/30)
(1) PB L 272 van 25.10.96, blz. 36.                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 15 februari 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door J. Guerra Fernández, als gemachtigde, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                      Centre Wagner, Kirchberg.
Hogere voorziening, op 14 februari 2000 ingesteld door                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Société de distribution de mécaniques et d’automobiles
(Sodima) tegen het arrest, op 13 december 1999 in de                  1. vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje niet aan de
gevoegde zaken T-190/95 en T-45/96 tussen Société de                      krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen
distribution de mécaniques et d’automobiles (Sodima)                      heeft voldaan, door niet alle wettelijke en bestuursrechte-
en de Commissie van de Europese Gemeenschappen                            lijke bepalingen vast te stellen of mee te delen, die nodig
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                         zijn om te voldoen aan richtlijn 97/41/EG van de Raad (1)
                  Europese Gemeenschappen                                 van 25 juni 1997 tot wijziging van de richtlij-
                                                                          nen 76/895/EEG,        86/362/EEG,       86/363/EEG      en
                        (Zaak C-44/00 P)                                  90/642/EEG tot vaststelling van maximumgehalten aan
                                                                          residuen van bestrijdingsmiddelen in en op respectievelijk
                                                                          groenten en fruit, granen, levensmiddelen van dierlijke
                         (2000/C 149/29)                                  oorsprong en bepaalde producten van plantaardige oor-
                                                                          sprong, met inbegrip van groeten en fruit.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 14 februari 2000 hogere voorziening ingesteld door Société         2. verweerder te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 27.5.2000               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 149/19
Middelen en voornaamste argumenten                                    — Heeft een onderneming gevestigd in een lidstaat, op wiens
                                                                           verzoek een beschermde oorsprongsbenaming (BOB) over-
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                    eenkomstig artikel 17 van verordening nr. 2081/92 is
die in zaak C-42/00 (2); de in artikel 5 van de richtlijn gestelde         geregistreerd, en die een in wezen met de geregistreerde
termijn voor de vaststelling van deze maatregelen liep af op               benaming overeenkomende benaming zonder onderbre-
31 december 1998.                                                          king gedurende 5 jaar vóór de inwerkingtreding van veror-
                                                                           dening nr. 2081/92 (24 juli 1993) heeft gebruikt, het recht
                                                                           om deze benaming te gebruiken om het onderscheid
(1) PB L 184, blz. 33.                                                     duidelijk te maken met de producten die uitsluitend
(2) Zie blz. 18 van dit Publicatieblad.                                    bestemd zijn om te worden verkocht buiten de lidstaat van
                                                                           registratie, en alleen op het grondgebied van een lidstaat
                                                                           die zich niet tegen het gebruik van die benaming op zijn
                                                                           grondgebied heeft verzet?
                                                                      — Indien vraag 5 bevestigend wordt beantwoord: kan de
                                                                           onderneming die is gevestigd in de lidstaat van registratie
                                                                           van de BOB, rechtmatig een onderscheid maken tussen
Verzoek van de onderzoeksrechter bij het Tribunale di                      haar producten door de in wezen met de geregistreerde
Parma van 21 februari 2000 om een prejudiciële beslissing                  benaming overeenkomende benaming te gebruiken tot het
                in de strafzaak tegen Bigi Dante                           verstrijken van het vijfde jaar volgend op de datum van
                                                                           registratie van de beschermde benaming (12 juni 1996),
                           (Zaak C-66/00)                                  wil zeggen tot 12 juni 2001?
                                                                      — Is er van uit te gaan, dat bij het verstrijken van de in
                          (2000/C 149/31)                                  vraag 6 supra bedoelde datum (12 juni 2001) een verbod
                                                                           geldt op het gebruik van elke benaming die in wezen
De onderzoeksrechter bij het Tribunale di Parma heeft bij                  overeenkomt met de geregistreerde benaming, in alle
beschikking van 21 februari 2000, ingekomen ter griffie van                lidstaten, voor elke marktdeelnemer die niet uitdrukkelijk
het Hof van Justitie op 28 februari 2000, in de strafzaak                  het recht heeft om de geregistreerde benaming in de zin
tegen Bigi Dante, het Hof van Justitie van de Europese                     van verordening (EG) nr. 2081/92 te gebruiken?
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:                                                  (1) PB L 208, van 24.7.92, blz. 1.
                                                                      (2) PB L 83, van 25.3.97, blz. 3.
— Moet artikel 13, lid 2, van verordening (EG) nr. 2081/92 (1)        (3) PB L 148, van 21.06.96, blz. 1.
     (zoals gewijzigd bij artikel 1 van verordening (EG)
     nr. 535/97 (2)) aldus worden uitgelegd, dat vanwege de
     betrokken lidstaat geen enkele normatieve of administratie-
     ve handeling noodzakelijk is om het gebruik op zijn
     grondgebied mogelijk te maken van benamingen die in
     wezen overeenkomst met geregistreerde benamingen in de           Beroep, op 29 februari 2000 ingesteld door de Commissie
     zin van artikel 17 van verordening (EG) nr. 2081/92?                    van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                                (Zaak C-67/00)
— Volstaat voor de rechtmatigheid van het gebruik van
     de betrokken benamingen op het grondgebied van de                                          (2000/C 149/32)
     betrokken lidstaat, dat de betrokken lidstaat zich niet tegen
     het gebruik van die benaming verzet?                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 29 februari 2000 beroep ingesteld tegen Ierland door
— Volstaat de afwezigheid van verzet vanwege de lidstaat op           Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
     het grondgebied waarvan de benaming wordt gebruikt die           digd door M. Shotter, lid van haar juridische dienst, als
     in wezen overeenkomt met de overeenkomstig artikel 17            gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
     van verordening (EG) nr. 2081/92 geregistreerde bena-            C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
     ming, om een rechtmatig karakter te verlenen aan het             Wagner, Kirchberg.
     gebruik van die benaming door een onderneming gevestigd
     op het grondgebied van de lidstaat waar de benaming is           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     geregistreerd, wanneer die onderneming de betrokken
     benaming alleen gebruikt voor producten die bestemd zijn         — vast te stellen dat Ierland, door niet binnen de gestelde
     om te worden verkocht buiten het land van registratie en              termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
     uitsluitend op het grondgebied van de lidstaat die zich               te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
     tegen het gebruik van die benaming niet heeft verzet?                 98/28/EG (1) van de Commissie van 29 april 1998 inzake
                                                                           een afwijking van enkele bepalingen van richtlijn
— Verstrijkt de termijn van 5 jaar als bedoeld in artikel 13,              93/43/EEG (2) inzake levensmiddelenhygiëne voor het
     lid 2, van verordening nr. 2081/92, voor het gebruik met              bulkvervoer over zee van ruwe suiker, althans door de
     betrekking tot het product waarvan de benaming is                     Commissie niet van die bepalingen in kennis te stellen, niet
     geregistreerd op 12 juni 1996 (zie verordening (EG)                   heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn op hem
     nr. 1107/96) (3) op 12 juni 2001?                                     rustende verplichtingen;


title: Zaak T-316/99: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Pierik-Bomers/Commissie

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/30

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Pierik-Bomers/Commissie
   (Zaak T-316/99) (1)

   (2006/C 310/64)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 63 van 4.3.2000.


title: Zaak C-244/99 P: Hogere voorziening, op 28 juni 1999 ingesteld door 1. DSM N.V. en 2. DSM Kunststoffen B.V. tegen het arrest op 20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen enerzijds 1. DSM N.V. en 2. DSM Kunststoffen B.V., Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell International Chemical Company Ltd, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical Industries plc, Hüls AG, Enichem SpA, en anderzijds Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer - uitgebreid)

text:
4.12.1999             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 352/11
        ondernemingen zijn een groot aantal punten vermeld,               de verdediging in elke procedure die tot een bezwarende
        waarover zij zich hadden willen en moeten kunnen                  handeling kan leiden, zijn volle werking onthouden. De
        uitlaten voorafgaande aan het nemen van de beschik-               mogelijkheid van reparatie achteraf maakt dit recht van de
        king van 27 juli 1994. Onjuist is ook het oordeel in              verdediging grotendeels illusoir.
        r.o. 252 arrest a quo dat de beschikking van 1994 geen
        enkel punt van bezwaar bevat dat niet voorkomt in die        — Verjaring: Het ontbreken van de beschikking, waarbij een
        van 1988.                                                         boete is opgelegd, in het „rijtje” van artikel 2(1) Verorde-
                                                                          ning 2988/74, is geen toeval of een omissie, maar nauw-
                                                                          keurig inpasbaar in het systeem van Verordening 2988/74
        De correcte, in de rechtspraak van het Hof voorgeschre-           en als zodanig ook de expressie van de uitdrukkelijke
        ven, procedure in een situatie, zoals voorafging aan het          bedoeling van de gemeenschapswetgever. Indien het be-
        nemen van de beschikking van 1994, is derhalve de                 roep van de ondernemingen, waaronder verzoekster, tegen
        procedure opnieuw ter hand te nemen „met inachtne-                de beschikking van 21 december 1988 niet heeft geleid tot
        ming van de bevoegdheids- en vormvoorschriften”,                  schorsing van de verjaring van het recht van vervolging
        waaronder het „aanmanen van belanghebbenden hun                   van de Commissie, dan betekent dit dat na de laatste in
        opmerkingen in te dienen”, en vervolgens „alle relevan-           artikel 2(1) Verordening 2988/74 vermelde handeling, te
        te gegevens in de beschouwing te betrekken, daaronder             weten de punten van bezwaar van 5 april 1988 stuiting
        in het voorkomend geval begrepen de feiten die in een             van de verjaring is afgelopen op 5 april 1993. Deze termijn
        eerdere beschikking reeds zijn onderzocht”.                       is niet geschorst, zodat de Commissie op 27 juli 1994 niet
                                                                          langer bevoegd was een beschikking te nemen, waarbij
                                                                          (wederom) een boete is opgelegd. Tegenover deze „systeem
   — Horen van het Adviescomité: Ten onrechte oordeelt                    conforme” uitleg van de artikelen 1-3 Verordening
        het Gerecht dat voorafgaande aan de beschikking van               2988/74 heeft het Gerecht een redengeving gesteld, die
        27 juli 1994 geen verplichting bestond het Advies-                niet alleen onjuist is, maar zelfs onbegrijpelijk.
        comité opnieuw te raadplegen. De verplichting tot
        raadplegen van het Adviescomité vindt zijn grondslag
        in artikel 10 Verordening 17 van de Raad en is mede          (1) C-137/92 P, Jurisprudentie 1994, p. I-2555.
                                                                     (2) EHRM 17 december 1996, no 43/1994/490/572, r.o. 74.
        gebaseerd op de artikelen 87-89 Verdrag (met name
        artikel 89 Verdrag). De verplichting moet worden
        uitgelegd in het licht van deze hogere regels en niet,
        zoals het Gerecht vermeent, in het licht van een lagere
        regeling: Verordening 99/63 van de Commissie.
— Ontoereikende motivering.
                                                                     Hogere voorziening, op 28 juni 1999 ingesteld door
                                                                     1. DSM N.V. en 2. DSM Kunststoffen B.V. tegen het
— Bescherming tegen zelf-incriminatie: Ten onrechte oordeelt         arrest op 20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94,
   het Gerecht dat de „erkenning” van een absoluut zwijgrecht        T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94,
   als dat waarop verzoekster zich beroept, verder zou               T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en
   gaan dan nodig ter waarborging van de rechten van de              T-335/94 tussen enerzijds 1. DSM N.V. en 2. DSM Kunst-
   verdediging en de Commissie zou belemmeren bij de                 stoffen B.V., Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf
   vervulling van haar taak. Naar de normen van artikel 6            Atochem SA, BASF AG, Shell International Chemical
   EVRM, zoals door het EHRM uitgelegd in het Saunders               Company Ltd, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, So-
   arrest (2), kan aan het (publieke) „opsporingsbelang” geen        ciété artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial
   rechtvaardiging worden ontleend om het zwijgrecht te              Chemical Industries plc, Hüls AG, Enichem SpA, en
   beperken. Irrelevant en in strijd met de rechtspraak van het      anderzijds Commissie van de Europese Gemeenschappen,
   Hof (en het EHRM) is uiteraard de verdere redengeving in          gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
   r.o. 448 dat de ondernemingen de gelegenheid krijgen zich          Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid)
   uit te laten over de documenten die in strijd met dit
   beginsel zijn overgelegd, c.q. in strijd hiermede afgelegde
   verklaringen. Dan is het nadeel, waartegen dit beginsel                                   (Zaak C-244/99 P)
   beoogt bescherming te bieden, reeds ondergaan.
                                                                                (1999/C 352/20)
— Toegang tot het dossier: Artikel 6 EVRM garandeert de
   „verdachte” een recht op „equal access” tot het dossier.          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
   Deze waarborg voor de rechten van de verdediging op               op 28 juni 1999 hogere voorziening ingesteld door 1. DSM
   toegang op gelijke voet kan slechts betekenis hebben,             N.V. en 2. DSM Kunststoffen B.V., vertegenwoordigd door
   indien de enkele constatering dat de Commissie geen               I.G.F. Cath, advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden,
   volledige toegang tot het dossier heeft verschaft, resulteert     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
   in nietigverklaring. Door in dit verband de aanvullende eis       L. Dupong, advocaat aldaar, Rue de la Boucherie 4-6, tegen
   te stellen dat ook moet komen vast te staan dat het niet          het arrest, op 20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94,
   openleggen het procesverloop en de inhoud van de                  T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94,
   beschikking ten nadele van verzoekster heeft kunnen               T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en
   beïnvloeden, wordt aan de eerbiediging van de rechten van         T-335/94 tussen enerzijds 1. DSM N.V. en 2. DSM Kunststoffen
 ---pagebreak--- C 352/12               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.12.1999
B.V., Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf Atochem SA,                 Hogere voorziening, op 1 juli 1999 ingesteld door Mont-
BASF AG, Shell International Chemical Company Ltd, Wacker-             edison SpA tegen het arrest, op 20 april 1999 in de
Chemie GmbH, Hoechst AG, Société artésienne de vinyle,                 gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94,
Montedison SpA, Imperial Chemical Industries plc, Hüls AG,             T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-
Enichem SpA, en anderzijds Commissie van de Europese                   328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen Limburgse Vinyl
Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg             Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell
van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitge-                   International Chemical Company Ltd, DSM NV en Kunst-
breid).                                                                stoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société
                                                                       artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical
                                                                       Industries plc, Hüls AG en Enichem SpA en de Commissie
Verzoeksters concluderen dat het den Hove behage:                      van de Europese Gemeenschappen gewezen door het
                                                                       Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen (Derde kamer — uitgebreid)
1. geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren het arrest van het
     Gerecht van eerste aanleg van 20 april 1999, waartegen bij                             (Zaak C-245/99 P)
     deze hogere voorziening is ingesteld, en de procedure te
     beëindigen;                                                                              (1999/C 352/21)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
2. subsidiair: het bestreden arrest geheel of gedeeltelijk nietig      op 1 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door Montedison
     te verklaren en de zaak te verwijzen naar het Gerecht om          SpA, gevestigd te Milaan (Italië), vertegenwoordigd door
     de procedure te hernemen;                                         G. Celona, advocaat te Milaan, en P. A. M. Ferrari, advocaat te
                                                                       Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                                                                       van G. Margue, advocaat aldaar, Rue Philippe II 20, tegen het
3. geheel of gedeeltelijk te vernietigen dan wel nietig te             arrest, op 20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94,
     verklaren de beschikking van de Commissie van 27 juli             T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-
     1994, waarvan beroep;                                             316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-
                                                                       335/94 tussen Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf Atochem
4. te annuleren dan wel te verminderen de aan verzoekster              SA, BASF AG, Shell International Chemical Company Ltd,
     bij beschikking van de Commissie van 27 juli 1994                 DSM NV en DSM Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH,
     opgelegde boete;                                                  Hoechst AG, Société artésienne de vinyle, Montedison SpA,
                                                                       Imperial Chemical Industries plc, Hüls AG en Enichem SpA en
                                                                       de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
5. zodanige verdere maatregelen te nemen als uw Hof zal                door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     vermenen te behoren;                                              schappen (Derde kamer — uitgebreid).
                                                                       Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
6. de Commissie als in het ongelijk gestelde partij te verwijzen
     in de kosten van de procedure in beide instanties.                Toewijzing:
                                                                       — de zaak aan het Hof in voltallige zitting toe te wijzen;
                                                                       Ontvankelijkheid:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       — alle hogere voorzieningen ontvankelijk te verklaren;
— Onschendbaarheid van de woning: Het Niemietz arrest van              In rechte:
     het EHRM (1) dwingt ertoe dat op de uitoefening door de           — de bestreden beschikking op de volgende gronden nietig te
     Commissie van haar bevoegdheden in het kader van                      verklaren:
     verificaties als bedoeld in artikel 14 Verordening 17 van
     toepassing zijn de waarborgen die in dit verband worden               — absoluut ontbreken van de uitgeoefende bevoegdheid;
     geboden door artikel 8 EVRM en de uitleg die hieraan
     — in een andere zin dan door het Hof (2) — wordt gegeven              — en/of niet-inachtneming van de voor de uitoefening
     door het EHRM.                                                            van die bevoegdheid voorgeschreven procedure;
                                                                           — en/of verjaring;
— Middelen I tot VI en VIII tot XI zijn identiek met die in                — en/of op andere, in de hogere voorziening uiteengezette
     zaak C-238/99 P.                                                          gronden.
                                                                       Ten gronde:
                                                                       — de stukken aan het Gerecht te doen toekomen ten behoeve
(1) EHRM 16 december 1992, Niemietz/Duitsland, Series A,
    no 251-B.                                                              van een onderzoek van de door rekwirante in eerste
                                                                           aanleg aangevoerde middelen die niet in aanmerking zijn
(2) Gev. zaken 46/87 en 227/88, arrest van 21.09.1989, Jurispruden-
    tie 1989, p. 2859.
                                                                           genomen, een beoordeling van de in de stukken vervatte
                                                                           bewijzen die buiten beschouwing zijn gelaten, het toestaan
                                                                           van aangeboden en niet-toegelaten getuigenbewijs, de
                                                                           intrekking van de geldboete of de verlaging daarvan tot
                                                                           een bedrag dat evenredig is aan de duur en de ernst van de
                                                                           daadwerkelijk ten laste van Montedison vastgestelde feiten;


title: Zaak C-548/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 21 oktober 2015 — J.J. de Lange tegen Staatssecretaris van Financiën

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 21 oktober 2015 — J.J. de Lange tegen Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-548/15)
   (2016/C 038/31)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: J.J. de Lange

      Verweerder: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3 van richtlijn 2000/78/EG (1) van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep aldus worden geïnterpreteerd dat deze bepaling van toepassing is op een in fiscale regelgeving opgenomen faciliteit op grond waarvan studiekosten onder bepaalde voorwaarden in mindering kunnen worden gebracht op het belastbare inkomen?

         Indien het antwoord op de eerste prejudiciële vraag ontkennend is:

               2)

               Moet het beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd, als algemeen beginsel van het recht van de Unie worden toegepast op een fiscale faciliteit op grond waarvan scholingsuitgaven slechts· onder bepaalde voorwaarden voor aftrek in aanmerking komen, ook wanneer deze faciliteit buiten de materiële werkingssfeer van richtlijn 2000/78/EG valt en deze regeling het recht van de Unie niet ten uitvoer brengt?

         Indien het antwoord op de eerste of de tweede prejudiciële vraag bevestigend is:

               3)

                           a.

                           Kunnen verschillen in behandeling in strijd met het beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd als algemeen beginsel van het recht van de Unie worden gerechtvaardigd op een wijze als bepaald in artikel 6 van richtlijn 2000/78/EG?

                           b.

                           Zo niet, welke criteria gelden bij de toepassing van dit beginsel dan wel voor de rechtvaardiging van een onderscheid naar leeftijd?

               4)

                           a.

                           Dient artikel 6 van richtlijn 2000/78/EG en/of het beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd aldus te worden uitgelegd dat een verschil in behandeling op grond van leeftijd kan worden gerechtvaardigd indien de grond voor dit verschil in behandeling slechts een deel van de gevallen betreft die door dit onderscheid worden geraakt?

                           b.

                           Kan een onderscheid naar leeftijd worden gerechtvaardigd door de opvatting van de wetgever dat boven een bepaalde leeftijd, een fiscale faciliteit niet beschikbaar hoeft te zijn vanwege „eigen degene die daarop aanspraak van het met die faciliteit verantwoordelijkheid” van maakt voor het bereiken nagestreefde doel?

      (1)  PB L 303, blz. 16.


title: Zaak T-83/99: Beroep, op 13 april 1999 ingesteld door C. Ripa de Meana tegen Europees Parlement

text:
C 160/30              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        5.6.1999
Beroep, op 12 april 1999 ingesteld door L.K. Schuerer                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        — krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig te verkla-
                         (Zaak T-81/99)                                     ren — na eerst krachtens artikel 184 van het EG-Verdrag
                                                                            te hebben vastgesteld dat de in artikel 3, lid 1, van bijlage III
                        (1999/C 160/54)                                     bij de „Regeling kosten en vergoedingen van de leden” van
                                                                            het Europees Parlement bepaalde termijn van zes maanden
                                                                            niet-toepasselijk is — besluit 300762 van het College van
                                                                            quaestoren van 4 februari 1999 houdende afwijzing van
                        (Procestaal: Duits)                                 het verzoek van de heer Ripa di Meana om de in die bijlage
                                                                            neergelegde voorlopige pensioenregeling met terugwer-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   kende kracht tot het begin van de huidige zittingsperiode
schappen is op 12 april 1999 beroep ingesteld tegen Commis-                 toe te passen;
sie van de Europese Gemeenschappen door L.K. Schuerer,
wonende te München, vertegenwoordigd door H.J. Winzen,
advocaat te München, domicilie gekozen hebbende te Luxem-               — het Europees Parlement in de kosten van het geding te
burg bij Decker en co., adovicaten aldaar, avenue Marie-Thérèse             verwijzen.
18.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage verweer-             Middelen en voornaamste argumenten
ster te veroordelen tot betaling van 17 677,57 DEM, plus rente
en kosten rechtens.
                                                                        Verzoeker, Italiaans lid van het Europees Parlement sedert juli
                                                                        1994, komt op tegen het besluit waarbij het College van
Middelen en voornaamste argumenten                                      quaestoren zijn verzoek om toepassing van de voorlopige
                                                                        pensioenregeling neergelegd in bijlage III bij de Regeling kosten
Verzoekster is voormalig ambtenaar van de Commissie. Zij                en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement,
stelt reeds direct na de wijziging van de Duitse hoofdstad op           heeft afgewezen.
3 oktober 1990 te hebben verzocht om wijziging van de
aanpassingscoëfficiënten voor de berekening van haar pen-
sioen. Zij acht zich benadeeld door het uitblijven van verre-           In dit verband zij eraan herinnerd, dat het Bureau van het
kening, welke als gevolg van de omstandigheden voor het eerst           Parlement, in afwachting van de vaststelling van een definitieve
aan het eind van 1990 had moeten plaatsvinden. Voor                     communautaire pensioenregeling voor alle leden, op 4 novem-
wijzigingen in de loop van een jaar zou zijn voorzien in een            ber 1981 en 24-25 mei 1982 bovengenoemde voorlopige
verrekening aan het einde van elk jaar, doch deze zou tot op            pensioenregeling heeft uitgewerkt en vastgesteld voor de
heden nog niet zijn betaald. Eerst sinds juli 1994 zou                  leden uit landen wier nationale autoriteiten niet in een
verzoeksters pensioen op het wettelijke bedrag zijn berekend            pensioenregeling voor de leden van het Europees Parlement
en betaald. Door de onjuiste berekening van het pensioen van            hebben voorzien. Die regeling wordt door het Europees
oktober 1990 tot juni 1994 (45 maanden) zou verzoekster                 Parlement voor rekening van de regeringen van een aantal
17 677,57 DEM netto aan schade hebben geleden.                          landen beheerd.
                                                                        Omdat de betrokken pensioenregeling was afgestemd op de
                                                                        regeling voor de leden van het Italiaanse parlement, was
                                                                        verzoeker ervan overtuigd, dat hij vanaf zijn investituur
                                                                        ambtshalve onder de voorlopige regeling viel en dat desbetref-
                                                                        fende bijdragen automatisch van zijn vergoedingen werden
Beroep, op 13 april 1999 ingesteld door C. Ripa de Meana                afgehouden. In 1998 vernam hij evenwel, dat hij in feite geen
                  tegen Europees Parlement                              enkele pensioenvoorziening genoot, daar hij niet uitdrukkelijk
                                                                        tot die regeling was toegetreden binnen zes maanden vanaf de
                                                                        inwerkingtreding van het nieuwe artikel 3, lid 1, van bijlage III,
                         (Zaak T-83/99)                                 zoals gewijzigd bij het besluit van het Bureau van het Parlement
                                                                        van 13 september 1995. In het bestreden afwijzend besluit
                        (1999/C 160/55)                                 werd als grond juist de niet-inachtneming van die termijn
                                                                        genoemd.
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                        Tot staving van zijn vorderingen stelt verzoeker:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 13 april 1999 beroep tegen Europees Parlement            — misbruik van bevoegdheid doordat bijlage III, wegens de
ingesteld door C. Ripa de Meana, vertegenwoordigd door W.                   verwijzing naar de Italiaanse regeling, had moeten bepalen
Viscardini Donà, bijgestaan door G. Donà, beiden advocaat te                dat de betrokkenen ambtshalve onder de voorlopige
Padua, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                  regeling vielen en in elk geval de toepassing van die
van E. Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10.                     regeling niet aan een termijn had mogen verbinden;
 ---pagebreak--- 5.6.1999              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 160/31
— schending van het beginsel van het gewettigd vertrouwen,               Beroep, op 13 april 1999 ingesteld door G. Parigi tegen
    van het beginsel van rechtszekerheid en van het beginsel                                  Europees Parlement
    dat handelingen op passende wijze moeten worden be-
    kendgemaakt doordat het wijzigingsbesluit van 13 septem-
                                                                                (Zaak T-85/99)
    ber 1995 niet ter kennis van de betrokken leden van het
    Parlement is gebracht. In dit verband stelt hij ook schending
    van artikel 27, lid 1, van de Regeling kosten en vergoedin-                                  (1999/C 160/57)
    gen van de leden van het Europees Parlement;
— schending van het non-discriminatiebeginsel doordat ver-                                      (Procestaal: Italiaans)
    zoeker anders wordt behandeld dan de leden van de
    Camera dei deputati of dan Italiaanse parlementsleden die
    in de loop van de zittingsperiode lid van het Parlement zijn         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
    geworden.                                                            schappen is op 13 april 1999 beroep tegen Europees Parlement
                                                                         ingesteld door G. Parigi, vertegenwoordigd door W. Viscardini
                                                                         Donà, bijgestaan door G. Donà, beiden advocaat te Padua,
Ten slotte stelt verzoeker niet-nakoming van de motiverings-
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E.
plicht en van de zorgplicht en schending van het beginsel van
                                                                         Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10.
goed bestuur.
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         — krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig te verkla-
                                                                             ren — na eerst krachtens artikel 184 van het EG-Verdrag
                                                                             te hebben vastgesteld dat de in artikel 3, lid 1, van bijlage III
Beroep, op 13 april 1999 ingesteld door L. Orlando tegen                     bij de „Regeling kosten en vergoedingen van de leden” van
                      Europees Parlement                                     het Europees Parlement bepaalde termijn van zes maanden
                                                                             niet-toepasselijk is — besluit 300762 van het College van
                                                                             quaestoren van 4 februari 1999 houdende afwijzing van
                         (Zaak T-84/99)                                      het verzoek van de heer G. Parigi om de in die bijlage
                                                                             neergelegde voorlopige pensioenregeling met terugwer-
                        (1999/C 160/56)                                      kende kracht tot het begin van de huidige zittingsperiode
                                                                             toe te passen;
                       (Procestaal: Italiaans)                           — het Europees Parlement in de kosten van het geding te
                                                                             verwijzen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 13 april 1999 beroep tegen Europees Parlement
ingesteld door L. Orlando, vertegenwoordigd door W. Viscar-              Middelen en voornaamste argumenten
dini Donà, bijgestaan door G. Donà, beiden advocaat te Padua,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
E. Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10.                      De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
                                                                         in zaak T-83/99, Ripa di Meana/Europees Parlement.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig te verkla-
    ren — na eerst krachtens artikel 184 van het EG-Verdrag
    te hebben vastgesteld dat de in artikel 3, lid 1, van bijlage III
    bij de „Regeling kosten en vergoedingen van de leden” van
    het Europees Parlement bepaalde termijn van zes maanden
    niet-toepasselijk is — besluit 300762 van het College van            Beroep, op 14 april 1999 ingesteld door V. Boukouvalas
    quaestoren van 4 februari 1999 houdende afwijzing van                                  tegen Europees Parlement
    het verzoek van de heer L. Orlando om de in die bijlage
    neergelegde voorlopige pensioenregeling met terugwer-
    kende kracht tot het begin van de huidige zittingsperiode                                     (Zaak T-88/99)
    toe te passen;
                                                                                (1999/C 160/58)
— het Europees Parlement in de kosten van het geding te
    verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Grieks)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die              schappen is op 14 april 1999 beroep ingesteld tegen Europees
in zaak T-83/99, Ripa di Meana/Europees Parlement.                       Parlement door V. Boukouvalas, ambtenaar van het Europees
                                                                         Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door C. Ta-
                                                                         garas, advocaat te Thessaloniki, domicilie gekozen hebbende
                                                                         te Luxemburg bij V. Duhaubois, rue Schetzel 139.


title: Zaak C-431/03: Beroep, op 30 september 2003 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 304/14              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        13.12.2003
Beroep, op 30 september 2003 ingesteld door Italiaanse                       als eindbegunstigde verrichte betalingen, onder de enkele
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-                            voorwaarde dat daarin de uitgaven zijn gespecificeerd die
                             schappen                                        daadwerkelijk door de eindbegunstigde zelf zijn gedaan.
                                                                       b)    Gebrekkige en tegenstrijdige motivering.
                        (Zaak C-431/03)
                                                                       (1) PB L 161 van 26 juni 1999, blz. 1.
                         (2003/C 304/20)                               (2) PB L 193 van 29 juli 2000, blz. 39.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 30 september 2003 beroep ingesteld tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen door de Italiaanse Repu-
bliek, vertegenwoordigd door I. M. Braguglia als gemachtigde,
bijgestaan door A. Cingolo, avvocato dello Stato.                      Beroep, op 10 oktober 2003 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
                                                                                bliek
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                                (Zaak C-432/03)
—     na voeging van de onderhavige zaak met de connexe
      zaken C-138/03 en C-324/03, nietig te verklaren nota                                      (2003/C 304/21)
      nr. 26777 bis van 29 juli 2003, van het lid van de
      Europese Commissie Barnier, voorzover daarin wordt
      geweigerd de voorschotten die in verband met staatssteun
      van de lidstaten na 19 februari 2003 zijn toegekend, als
      subsidiabel te aanvaarden, alsook alle handelingen die           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      daaraan ten grondslag liggen of daarmee zijn verbonden,          op 10 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Portugese Repu-
      en                                                               bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door A. Caeiros als gemachtigde, domicilie
                                                                       gekozen hebbende te Luxemburg.
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                     1.    vast te stellen dat de Portugese Republiek,
                                                                             —     door in artikel 17 van decreto-lei nr. 38/382 van
Volgens verzoekster moet de bestreden handeling nietig wor-                        7 augustus 1951 buizen in polyethyleen die uit
den verklaard wegens:                                                              andere lidstaten zijn ingevoerd, aan een homolo-
                                                                                gatieprocedure te onderwerpen, zonder de door deze
a)    Schending van artikel 32 van verordening (EG) nr. 1260/                      lidstaten verstrekte homologatieattesten in aanmer-
      1999 (1) en regel nr. 1, punten 1 en 2, van de bijlage bij                   king te nemen, en
      verordening (EG) nr. 1685/2000 (2) van de Commissie.
                                                                                door deze maatregel niet ter kennis van de Commis-
                                                                                sie te brengen,
      Het ligt voor de hand dat de bestreden handeling
      in flagrante strijd is met voornoemde bepalingen van
      gemeenschapsrecht.                                                     —     niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar
                                                                                rusten krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG en
      Geen van de in genoemde verordeningen vervatte bepalin-                      krachtens de artikelen 1 en 4, lid 2, van beschikking
      gen hecht voor de subsidiabiliteit van de bedragen die aan                   nr. 3052/95/EG van het Europees Parlement en de
      de eindbegunstigde van de financiering op basis van                          Raad van 13 december 1995 tot vaststelling van een
      een staatssteunmaatregel zijn toegekend, belang aan de                       procedure voor uitwisseling van informatie over
      daadwerkelijk met de financiering verrichte werkzaam-                        nationale maatregelen waarbij wordt afgeweken van
      heden.                                                                       het beginsel van het vrije verkeer van goederen
                                                                                binnen de Gemeenschap (1);
      Integendeel, het in de betrokken verordeningen omschre-
      ven stelsel hecht uitsluitend belang aan de door de lidstaat     2.    de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 maart 2003 in zaak T-273/01: Innova Privat-Akademie GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("ECIP-programma — Project voor oprichting van gezamenlĳke onderneming voor beroepsopleiding in India — Geen verlening van subsidie — Beroep tot schadevergoeding")

text:
24.5.2003                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 124/19
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 19 maart 2003
                         van 19 maart 2003
                                                                          in zaak T-273/01: Innova Privat-Akademie GmbH tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
in de gevoegde zaken T-188/01, T-189/01 en T-190/01,
                                                                          („ECIP-programma — Project voor oprichting van gezamen-
Vassilios Tsarnavas tegen Commissie van de Europese
                                                                          lijke onderneming voor beroepsopleiding in India — Geen
                        Gemeenschappen ( 1)
                                                                              verlening van subsidie — Beroep tot schadevergoeding”)
                                                                                (2003/C 124/33)
(Ambtenaren — Ontvankelijkheid — Bevordering — Verge-
lijking van verdiensten van ambtenaren van verschillende                                             (Procestaal: Duits)
                               diensten)
                                                                          In zaak T-273/01, Innova Privat-Akademie GmbH, gevestigd
                           (2003/C 124/32)                                te Berlijn (Duitsland), vertegenwoordigd door R. Wöstmann,
                                                                          advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          (gemachtigden: M. de Pauw en B. Martenczuk), betreffende een
                           (Procestaal: Frans)                            beroep tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te
                                                                          hebben geleden in verband met de niet-financiering uit hoofde
                                                                          van het financieel instrument ECIP (European Community
                                                                          Investment Partners) van een project voor de oprichting van
                                                                          een gezamenlijke onderneming voor beroepsopleiding in India,
                                                                          heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:
In de gevoegde zaken T-188/01, T-189/01 en T-190/01,                      K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;
Vassilios Tsarnavas, ambtenaar van de Commissie van de                    griffier: D. Christensen, administrateur, op 19 maart 2003 een
Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegen-                    arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
woordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebben-
de te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                  1)     Verwerpt het beroep.
schappen (gemachtigde: D. Martin), betreffende beroepen tot
nietigverklaring van de besluiten van de Commissie om                     2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
verzoeker bij de bevorderingsrondes 1998, 1999 en 2000 niet
te bevorderen, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld             (1 ) PB C 3 van 5.1.2002.
als volgt: B. Vesterdorf, president, R. M. Moura Ramos en
H. Legal, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op
19 maart 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:
                                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1)     Verklaart nietig de besluiten van de Commissie om verzoeker
       bij de bevorderingsrondes 1998 en 1999 niet te bevorderen.                                   van 5 maart 2003
                                                                          in zaak T-293/01: Donatella Ineichein tegen Commissie
2)     Verklaart het beroep in zaak T-190/01 niet-ontvankelijk.
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
3)     Verwijst de Commissie in de kosten in de zaken T-188/01 en         (Tijdelijk functionarissen — Dagvergoeding — Plaats van
       T-189/01.                                                                             aanwerving — Bewijsaanbod)
                                                                                (2003/C 124/34)
4)     Verstaat dat in zaak T-190/01 elk der partijen de eigen kosten
       zal dragen.                                                                                (Procestaal: Frans)
( 1) PB C 317, van 10 november 2001, en C 303, van 27 oktober             In zaak T-293/01, Donatella Ineichein, tijdelijk functionaris
     2001.                                                                van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
                                                                          de te Brussel, vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat,
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                                                                          tigde: J. Currall), betreffende een beroep tot, enerzijds, nietig-
                                                                          verklaring van het besluit van de Commissie van 29 januari


title: Zaak C-446/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 7 augustus 2013 — Société Fonderie 2A/Ministre de l’Économie et des Finances

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 7 augustus 2013 — Société Fonderie 2A/Ministre de l’Économie et des Finances
   (Zaak C-446/13)
   2013/C 304/12
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société Fonderie 2A

      Verwerende partij: Ministre de l’Économie et des Finances

      Prejudiciële vraag

   Moet op basis van de voorschriften van de Zesde btw-richtlijn [77/388/EEG] (1) ter bepaling van de plaats van een intracommunautaire levering worden aangenomen dat, wanneer een goed door een onderneming wordt geleverd aan een afnemer in een andere lidstaat van de Europese Unie, nadat het voor rekening van de verkoper is bewerkt in een vestiging van een andere onderneming in het land van de afnemer, deze levering plaatsvindt tussen het land van de verkoper en het land van de eindontvanger, dan wel binnen het land van die eindontvanger, meer bepaald vanaf de plaats waar de goederen zijn bewerkt?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 147, blz. 1).


title: Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma (Sezione distaccata di Castelnuovo di Porto) van 22 december 1994 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen Città Convenienza Bergamo Srl en Sindaco del Comune di Trezzano sul Naviglio alsmede Sindaco del Comune di Torino (Zaken C-145/95 en C-146/95)

text:
Nr . C 174/6              NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8 . 7 . 95
op 2 mei 1995 , in het geding tussen L. Balestra en Istituto                      ( uitgezonderd bepaalde produkten ), maar niet om op
nazionale della prevedenza sociale ( INPS ), het Hof van                          die dag in het winkelpand zelf voorkomende werkzaam
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                           heden te verrichten, en waarbij aan de overtreders van
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                               die bepaling de sanctie van gedwongen sluiting en
                                                                                intrekking van hun vergunning wordt opgelegd , met als
a ) Is het vaststellen van uiteenlopende grenzen voor de                          gevolg een daling van de invoer uit die Lid-Staten,
      arbeidsleeftijd van mannen en vrouwen met het oog op
      de toegang tot vervroegd' pensioen ingevolge artikel 16                     a ) een maatregel van gelijke werking als een invoerbe
      van wet nr . 155/81 , de ontbinding van de arbeidsver                           perking in de zin van artikel 30 van het EEG
      houding en de berekening van de uitkering wegens                                 Verdrag en de latere overeenkomstig de beginselen
      vervroegd pensioen, in strijd met de artikelen 1 , 2 , 3 , 4                     van dat artikel vastgestelde communautaire wetge
      en 5 van Richtlijn 79/7/EEG ( 1 ) en 1 , 2 en 5 van Richtlijn                    ving;
       76/207/EEG ( 2 )?
                                                                                b ) een middel tot willekeurige discriminatie of verkapte
b ) Is het verschil in behandeling ( op het vlak van de                                beperking van de handel tussen Lid-Staten;
       individuele arbeidsverhouding en de sociale zekerheid )
       dat het gevolg is van het vaststellen van uiteenlopende                    c ) dan wel een onevenredige of niet passende maatre
       leeftijdsgrenzen voor de arbeidsleeftijd , in een regeling                      gel, gelet op het doel van de bepaling van nationaal
       als de onderhavige, waarin de maximumarbeidsleeftijd                            recht;
       ( de enige leeftijdsgrens die voor vervroegde pensionering
      is gesteld ) zowel voor mannen als voor vrouwen is                          d ) een schending van het in artikel 52 van het EEG
       vastgesteld op 60 jaar , in strijd met de aangehaalde                           Verdrag en latere uitvoeringsmaatregelen neerge
       bepalingen van eerdergenoemde EEG-richtlijnen ?                                 legde beginsel van vrije vestiging;
(') PB nr . L 6 van 10 . 1 . 1979 , blz . 24 .
( 2 ) PB nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .                                 e ) of althans een schending van artikel 2 , lid 2 , van
                                                                                Richtlijn 64/223/EEG ( ') betreffende de verwezenlij
                                                                                king van de vrijheid van vestiging en het vrij
                                                                                verrichten van diensten voor de werkzaamheden
                                                                                welke onder de groothandel ressorteren;
Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma ( Sezione
distaccata di Castelnuovo di Porto ) van 22 december 1994                         f) een schending van de Richtlijnen 83/ 189/EEG ( 2 ) en
om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding                          88/ 182/EEG ( 3 ) betreffende de verwijdering van
tussen Città Convenienza Bergamo Srl en Sindaco del                                    technische belemmeringen voor het handelsverkeer
Comune di Trezzano sul Naviglio alsmede Sindaco del                                    tussen de Lid-Staten, gelet op het feit, dat de
                          Comune di Torino                                             verplichte winkelsluiting alleen schijnbaar algemeen
                   ( Zaken C-145/95 en C-146/95 )                                      geldt, maar in werkelijkheid uitzonderingen kent
                                                                                voor een reeks produkten die op enkele schaarse
                             ( 95/C 174/ 10 )                                          uitzonderingen na uitsluitend van binnenlandse
                                                                                oorsprong zijn .
Bij beschikkingen van 22 december 1994 ( ingekomen ter
griffie van het Hof van Justitie op 10 mei 1995 ) heeft de
Pretura Circondariale di Roma ( Sezione distaccata di                       2 . Valt, in geval van een bevestigend antwoord op enig
Castelnuovo di Porto ) in het aldaar aanhangig geding tussen                      onderdeel van de eerste vraag, de in de betrokken
Citta Convenienza Bergamo Sri en Sindaco del Comune di                            nationale bepaling vastgestelde maatregel onder de in
Trezzano sul Naviglio alsmede Sindaco del Comune di                               artikel 36 van het EEG-Verdrag voorziene afwijkingen
Torino, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap                         van artikel 30 , of onder andere in het Gemeenschaps
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol                        recht voorziene afwijkingen ?
gende vragen:
                                                                            (') PB nr . 56 van 4 . 4 . 1964 , blz . 863/64 .
 1 . Vormt een bepaling van nationaal recht, die kleinhan                  ( 2 ) PB nr . L 109 van 26 . 4 . 1983 , blz . 8 .
       delaars het verbod oplegt op zondag te verkopen                      (■') PB nr . L 81 van 26 . 3 . 1988 , blz . 75 .


title: Zaak C-440/02: Beroep, op 3 december 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
25.1.2003                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 19/25
Middelen en voornaamste argumenten                                       Middelen en voornaamste argumenten
Door in 1999 slechts 14,1 % en in 2000 slechts 12,2 % van                Artikel 249 EG, volgens hetwelk richtlijnen verbindend zijn ten
de in zijn havens binnengelopen schepen te inspecteren heeft             aanzien van te bereiken resultaat voor de lidstaten waarvoor zij
Frankrijk onvoldoende schepen geïnspecteerd. Personeels-                 bestemd zijn, impliceert de verplichting voor de lidstaten de
gebrek vormt geen rechtvaardigingsgrond voor de niet-nako-               termijnen voor tenuitvoerlegging te eerbiedigen. In casu is die
ming van de uit artikel 5, lid 1, van richtlijn 95/21/EG                 termijn op 31 juli 2001 verstreken zonder dat de Italiaanse
voortvloeiende verplichtingen.                                           Republiek de maatregelen heeft getroffen die nodig zijn om
                                                                         uitvoering te geven aan de in de conclusies van de Commissie
                                                                         vermelde richtlijn.
( 1) Richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de
     naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken van
     havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van    (1 ) PB L 201 van 31.7.1999, blz. 77.
     de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op
     het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van
     verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord
     (havenstaatcontrole) (PB L 157, blz. 1).
                                                                         Verzoek van de Conseil d’Etat van 6 november 2002 om
                                                                         een prejudiciële beslissing in het geding tussen Societe
                                                                         Caixa Bank France en Ministère de l’économie, des finan-
Beroep, op 3 december 2002 ingesteld door Commissie                                               ces et de l’industrie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                  bliek
                                                                                (Zaak C-442/02)
                           (Zaak C-440/02)
                                                                                (2003/C 19/44)
                            (2003/C 19/43)
                                                                         De Conseil d’Etat heeft bij beschikking van 6 november 2002,
                                                                         ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 december
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               2002, in het geding tussen Societe Caixa Bank France en
op 3 december 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-               Ministère de l’économie, des finances et de l’industrie, het Hof
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                     van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
vertegenwoordigd door Maria Patakia en Claudio Loggi als                 een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
gemachtigden.
                                                                         1.     Levert het door een lidstaat aan regelmatig op zijn
                                                                                grondgebied gevestigde bankinstellingen opgelegd verbod
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                om een vergoeding te betalen over direct opvraagbare
                                                                                deposito’s en andere terug te betalen gelden, gelet op het
—      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen            stilzwijgen van richtlijn 2000/12/EG van het Europees
       de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke                 Parlement en de Raad van 20 maart 2000 ( 1), een
       bepalingen vast te stellen die nodig zijn om uitvoering te               belemmering van de vrijheid van vestiging op?
       geven aan richtlijn 1999/42/EG ( 1) van het Europees
       Parlement en de Raad van 7 juni 1999 betreffende
                                                                         2.     Zo ja, welke soorten van redenen van algemeen belang
       de invoering van een regeling voor de erkenning van                      kunnen eventueel ter rechtvaardiging van een dergelijke
       diploma’s betreffende beroepswerkzaamheden die binnen                    belemmering worden aangevoerd.
       de werkingssfeer van de liberaliseringsrichtlijnen en van
       de richtlijnen houdende overgangsmaatregelen vallen en
       tot aanvulling van het algemene stelsel van erkenning van
       diploma’s (Publicatieblad nr. L 201 van 31.7.1999,                (1 ) Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                              20 maart 2000 betreffende de toegang tot en de uitoefening
       blz. 77-93), althans daarvan geen kennis te geven, niet
                                                                              van de werkzaamheden van kredietinstellingen (PB L 126 van
       heeft voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar
                                                                              26.5.2000, blz. 1).
       rustende verplichtingen;
—      de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.


title: Verzoek van het Tribunal administratif de Paris van 12 juni 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SA Sucreries et Raffineries d'Erstein en Fonds d'intervention et de régularisation du marché du sucre (FIRS) (Zaak C-269/96)

text:
Nr . C 294/6        | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5 . 10 . 96
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese           op 8 augustus 1996 , in het geding tussen SA Sucreries et
Gemeenschappen .                                                     Raffineries d'Erstein en Fonds d'intervention et de régula
                                                                     risation du marché du sucre ( FIRS ), het Hof van Justitie van
Appellanten concluderen dat het den Hove behage :                    de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                     beslissing over de navolgende vragen :
1 . de beschikking van de President van het Gerecht in zaak
    T- 18 /96 R van 4 juni 1996 te vernietigen;                      1 . Kunnen op een industriecomplex waar bieten tot witte
                                                                          suiker worden verwerkt, waar de hoger gelegen instal
2 . Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf ( SCK ) uitstel            laties de bieten opnemen, deze behandelen en het
     van betaling te verlenen van de haar door de Commissie               gesuikerde sap eraan onttrekken , en de lager gelegen
     in de, in het hoofdgeding aangevochten, beschikking                  installaties de betrokken sappen en stropen, die door
     opgelegde boete tot het moment van de uitspraak van                  toevoeging van ruwe rietsuiker uit de overzeese depar
     het Gerecht op het beroep in het hoofdgeding, zonder                 tementen kunnen worden verrijkt, tot witte suiker
     dat SCK daartoe de zekerheid van een bankgarantie, dan               verwerken, deze lager gelegen installaties voor de
     wel een andere zekerheid, behoeft te stellen ;                       toekenning van steun voor de raffinage van suiker uit de
                                                                          betrokken overzeese departementen, op permanente
3 . Federatie Nederlandse Kraanverhuurbedrijven ( FNK )                   wijze als een „ technische eenheid " en een „ raffinaderij "
     uitstel van betaling te verlenen van de haar door de                 in de zin van artikel 9 van Verordening ( EEG ) nr. 1785/
     Commissie in de, in het hoofdgeding aangevochten,                    81 ( 1 ) en Verordening ( EEG ) nr . 2225/86 ( 2 ) worden
                                                                          beschouwd ?
     beschikking opgelegde boete tot het moment van de
     uitspraak van het Gerecht op het beroep in het hoofd
     geding, zonder dat FNK daartoe de zekerheid van een             2 . Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, kan een
     bankgarantie , dan wel een andere zekerheid, behoeft te              dergelijk geheel van installaties dan intermitterend en
     stellen;                                                             voor onderbroken tijdvakken als een „ technische een
                                                                          heid " en een „ raffinaderij " in de zin van deze verorde
4 . de Commissie te gelasten tot het verlenen van toegang                 ningen worden aangemerkt ?
     tot de dossiers aan SCK en FNK, ieder voor zich, in de
     zaken IV/34.179 , 34.202 en 216 , alsmede eventuele             3 . Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord , moeten
     andere dossiers welke ten grondslag liggen aan Beschik              deze tijdvakken dan worden beperkt tot de tijdvakken
     king 96/55 1 /EG , daarbij mede begrepen de interne                  waarin de verwerking van ruwe rietsuiker tot witte
     Commissiedocumenten welke betrekking hebben op het                   suiker niet bijkomstig aan de verwerking van de uit
     overleg tussen de Directoraten-generaal III en IV met                 bieten getrokken stropen in de hoger gelegen installaties
     betrekking tot de Commissieprocedures tegen FNK en                   van hetzelfde industriecomplex zou worden uitge
     SCK ;                                                                voerd ?
5.   de Commissie te veroordelen in de kosten van deze
                                                                     (') PB nr . L 177 van 1 . 7 . 1981 , blz . 4 .
     procedure , inclusief de kosten van het verzoek in kort         (2 ) PB nr . L 194 van 17 . 7 . 1986 , blz . 7 .
     geding;
subsidiair :
6 . de beschikking van de President van het Gerecht in zaak
      T-18/96 R van 4 juni 1996 te vernietigen en het geschil
      terug te verwijzen naar het Gerecht voor opnieuw
      afdoening;
                                                                     Verzoek van het Tribunal administratif de Paris van 12 juni
                                                                      1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SA
7 . de Commissie te veroordelen in de kosten van de
                                                                      Laboratoires Sarget en Fonds d'intervention et de régulari
      procedure , inclusief de kosten van het verzoek in kort                        sation du marché du sucre (FIRS )
      geding.
                                                                                ( Zaak C-270/96)
                                                                                ( 96/C 294/ 11 )
                                                                      Het Tribunal administratif de Paris heeft bij vonnis van
 Verzoek van het Tribunal administratif de Paris van 12 juni          12 juni 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SA          op 8 augustus 1996 , in het geding tussen SA Laboratoires
 Sucreries et Raffineries d'Erstein en Fonds d'intervention et        Sarget en Fonds d'intervention et de régularisation du
          de régularisation du marché du sucre ( FIRS )               marché du sucre ( FIRS ), het Hof van Justitie van de
                        ( Zaak C-269/96 )                             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                      beslissing over de navolgende vraag :
                           ( 96/C 294/ 10
 Het Tribunal administratif de Paris heeft bij vonnis van             Vallen de produkten „ Sargenor ", „ Sarvit ", „ Lysivit " en
 12 juni 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie        „ Dynamisan ", gelet op hun samenstelling, aanbiedings


title: Beroep, op 4 juli 1997 ingesteld door L. Koopman tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-202/97)

text:
C 7/18                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 10. 1. 98
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Ð het Harmonisatiebureau te gelasten, de werkdocumen-              Ð voor recht te verklaren dat artikel 8 van Verordening
    ten van het selectiecomiteÂ van vergelijkend onderzoek              (EEG, Euratom, EGKS) nr. 3947/92 van de Raad van
    AT/C, met name de door de leden van het selectieco-                 21 december 1992 op hem van toepassing is,
    miteÂ en hun assessors na het onderhoud van 27 septem-
    ber 1996 opgestelde beoordelingsfiches en het eindrap-
    port van het comiteÂ, over te leggen,                          Ð bijgevolg, nietig te verklaren het besluit van de Com-
                                                                        missie van 21 oktober 1996 houdende afwijzing van
                                                                        zijn verzoek om herindeling overeenkomstig artikel 32,
Ð nietig te verklaren het besluit van het selectiecomiteÂ
                                                                        derde alinea, van het Statuut,
    om haar niet op de lijst van geschikte kandidaten van
    dat vergelijkend onderzoek te plaatsen,
                                                                   Ð voor zoveel nodig, nietig te verklaren het uitdrukke-
Ð het Harmonisatiebureau in alle kosten te verwijzen.                   lijke besluit van de Commissie van 2 april 1997 hou-
                                                                        dende afwijzing van zijn klacht,
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Ð verweerster in alle kosten te verwijzen.
Verzoekster, ambtenaar in de rang C 3 bij de Commissie,
komt op tegen het besluit van 30 oktober 1996 waarbij              Middelen en voornaamste argumenten
het Harmonisatiebureau in het kader van vergelijkend
onderzoek AT/C heeft geweigerd, verzoekster te plaatsen
op de lijst van geschikte kandidaten voor ambten van tij-          Verzoeker, gewezen tijdelijke functionaris in de rang A 6,
delijk functionaris in de categorie C belast met kantoor-          salaristrap 4, werd op 1 juli 1982 aangesteld als ambte-
werk en administratief beheer. Zij voert daartoe de navol-         naar bij de Rekenkamer en overeenkomstig de destijds gel-
gende middelen aan:                                                dende bepalingen ingedeeld in de rang A 6, salaristrap 3.
                                                                   Op 1 september 1984 ging hij over naar de Commissie.
Ð het besluit is ontoereikend gemotiveerd;
                                                                   Na het arrest van het Gerecht van 6 maart 1996 in zaak
Ð het vergelijkend onderzoek is ongeldig omdat het door            T-93/94, Becker/Rekenkamer (1), verzocht hij het tot aan-
    het personeelscomiteÂ aangewezen lid van het selectie-         stelling bevoegd gezag van de Commissie om herziening
    comiteÂ geen stemrecht had;                                    van zijn indeling in salaristrap. In dat arrest heeft het
                                                                   Gerecht immers geoordeeld, dat artikel 32 van het Ambte-
                                                                   narenstatuut, zoals gewijzigd bij Verordening (EEG, Eura-
Ð het besluit schendt het non-discriminatiebeginsel;               tom, EGKS) nr. 3947/92 van de Raad van 21 december
                                                                   1992 (2), ook van toepassing is op de tijdelijke functiona-
Ð het selectiecomiteÂ heeft een kennelijke beoordelings-           rissen die vóór de inwerkingtreding van die wijziging als
    fout gemaakt door niet te willen erkennen dat verzoek-         ambtenaar zijn aangesteld. De Commissie wees het ver-
    ster geschikt is om de betrokken taken (kantoorwerk            zoek af op grond dat het te laat was ingediend. Zij stelde,
    en administratief beheer van categorie C) te verrichten,       dat het verzoek binnen drie maanden na de bekendmaking
    ofschoon zij reeds meer dan tien jaar dergelijke taken         van de wijziging van het Statuut had moeten worden inge-
    verricht bij instellingen van de Europese Gemeenschap.         diend.
                                                                   Volgens verzoeker is het bestreden besluit in strijd met
                                                                   artikel 90, lid 1, van het Statuut, daar die bepaling niet
                                                                   voorziet in een termijn voor de indiening van een verzoek.
                                                                   Verder wijst hij erop, dat de omstandigheid dat hij vóór de
Beroep, op 4 juli 1997 ingesteld door L. Koopman tegen             inwerkingtreding van de wijziging van artikel 32 van het
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                    Statuut als ambtenaar is aangesteld, niet eraan in de weg
                                                                   kan staan dat de nieuwe bepaling op hem wordt toegepast,
                       (Zaak T-202/97)
                                                                   aangezien elke andere uitlegging in strijd zou zijn met het
                          (98/C 7/55)                              beginsel van gelijke behandeling, gelijk het Gerecht in
                                                                   bovengenoemd arrest heeft verklaard. Tenslotte stelt hij,
                      (Procestaal: Frans)                          dat de Commissie haar zorgplicht volledig heeft verzuimd
                                                                   door de gewijzigde bepaling niet ambtshalve op hem toe te
                                                                   passen en vervolgens aan te voeren, dat het daartoe strek-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  kende verzoek te laat is ingediend.
Gemeenschappen is op 4 juli 1997 beroep tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door L.
                                                                   (1) JurAmbt. 1996, blz. 91.
Koopman, wonende te Keerbergen (BelgieÈ), vertegenwoor-            (2) PB L 404 van 31. 12. 1992, blz. 1.
digd door N. LhoeÈst, advocaat te Brussel, domicilie geko-
zen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SaÁrl,
rue de Cessange 30.


title: Zaken C-281/99 P en C-282/99 P: Hogere voorziening, op 28 juli 1999 ingesteld door Ferriera Lamifer SpA (C-281/99 P) en Ferriera Acciaieria Casilina SpA (C-282/99 P) tegen het arrest, op 12 mei 1999 in de gevoegde zaken T-164/96, T-165/96, T-166/96, T-167/96, T-122/97 en T-130/97 tussen Moccia Irme SpA, Prolafer Srl, Ferriera Acciaieria Casilina SpA, Dora Ferriera Acciaieria Srl, Ferriera Lamifer SpA en Nuova Sidercamuna SpA en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer - uitgebreid)

text:
2.10.1999              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 281/9
Hogere voorziening, op 28 juli 1999 ingesteld door                    — Misbruik van bevoegdheid als gevolg van een verschil in
Ferriera Lamifer SpA (C-281/99 P) en Ferriera Acciaieria                   behandeling.
Casilina SpA (C-282/99 P) tegen het arrest, op 12 mei
1999 in de gevoegde zaken T-164/96, T-165/96, T-166/96,               (1) Beschikking van de Commissie van 27 november 1991 (PB L 362,
T-167/96, T-122/97 en T-130/97 tussen Moccia Irme                         31.12.1991, blz. 57).
SpA, Prolafer Srl, Ferriera Acciaieria Casilina SpA, Dora
Ferriera Acciaieria Srl, Ferriera Lamifer SpA en Nuova
Sidercamuna SpA en de Commissie van de Europese
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer                    Beroep, op 29 juli 1999 ingesteld door Commissie van de
                          — uitgebreid)                                 Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                                (Zaak C-283/99)
              (Zaken C-281/99 P en C-282/99 P)
                                                                                (1999/C 281/18)
                         (1999/C 281/17)                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 29 juli 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            woordigd door A. Aresu en M. Patakia, leden van haar juri-
op 28 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door Ferriera            dische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende
Lamifer SpA (C-281/99 P), gevestigd te Travagliato (Italië) en        te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Rue
Ferriera Acciaieria Casilina SpA (C-282/99 P), gevestigd te           Alcide de Gasperi, Kirchberg.
Montecompatre (Italië), beide vertegenwoordigd door C. Punzi,
M. Siragusa en F. Satta, advocaten te Rome, domicilie gekozen         De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
hebbende te Luxemburg ten kantore van Helvinger, Hoss &               dat het den Hove behage:
Prussen, advocaten aldaar, 2, Place Winston Churchill, tegen
het arrest, op 12 mei 1999 in de gevoegde zaken T-164/96,             a) vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, waar zij heeft
T-165/96, T-166/96, T-167/96, T-122/97 en T-130/97 tussen                  voorgeschreven:
Moccia Irme SpA, Prolafer Srl, Ferriera Acciaieria Casilina SpA,           — dat werkzaamheden inzake particuliere beveiliging
Dora Ferriera Acciaieria Srl, Ferriera Lamifer SpA en Nuova                    (daaronder begrepen de bewaking van roerend of
Sidercamuna SpA en de Commissie van de Europese Gemeen-                        onroerend goed) op het Italiaanse grondgebied alleen
schappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                     kunnen worden uitgeoefend na goedkeuring, en door
Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid).                            „particuliere bewakingsdiensten” met de Italiaanse na-
                                                                               tionaliteit,
                                                                           — dat als speciale beëdigde veiligheidsagenten alleen eigen
Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:                               onderdanen met de vereiste vergunning in dienst
                                                                               kunnen worden genomen,
— Onderhavige hogere voorzieningen ontvankelijk te verkla-
    ren en de bestreden beslissing te vernietigen. Kosten                  de ingevolge de artikelen 39 EG, 43 EG en 49 EG op haar
    rechtens.                                                              rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                      b) de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Middelen en voornaamste argumenten
— Schending van de artikelen 4, sub c, en 95 EGKS-Verdrag,            Het vereiste dat „speciale beëdigde veiligheidsagenten” de
    voorzover het Gerecht zich op het standpunt heeft gesteld,        Italiaanse nationaliteit moeten hebben, vormt een belemme-
    dat artikel 95 niet van toepassing is op de betrokken             ring voor het vrij verkeer van werknemers en een schending
    steunmaatregelen, omdat niet is voldaan aan de voorwaar-          van artikel 39 EG (ex artikel 48 EG-Verdrag).
    den voor de toepasselijkheid van de afwijking in de zin van
    de Vijfde steuncode.                                              De voorwaarde van Italiaanse nationaliteit beperkt bovendien
                                                                      het recht van elke natuurlijke of rechtspersoon uit een andere
                                                                      lidstaat om zijn werkzaamheid uit te oefenen in Italië, zulks in
— Gebrekkige motivering van het arrest en onjuiste toepas-            strijd met artikel 43 EG (ex artikel 52 EG-Verdrag), betreffende
    sing van het gemeenschapsrecht, voorzover het Gerecht             de vrijheid van vestiging. Wat de rechtspersonen betreft,
    zich niet heeft uitgesproken over de ontwettigheid van
                                                                      beperkt artikel 134 van de gecoördineerde wet op de openbare
    artikel 4, lid 2, van de Vijfde steuncode, gelet op artikel 4,
                                                                      veiligheid het recht van deze ondernemingen om hun werk-
    sub c, EGKS-Verdrag.
                                                                      zaamheid uit te oefenen via een filiaal of agentschap, welk
                                                                      recht uitdrukkelijk is erkend in artikel 43 EG. De enige
— Schending, alsmede onjuiste, onlogische, onredelijke en             mogelijkheid voor een buitenlandse onderneming om zich op
    ongemotiveerde toepassing van artikel 4, lid 2, tweede            Italiaans grondgebied te vestigen, bestaat er dus in een
    alinea van beschikking nr 3855/91 (1) van de Commissie.           dochteronderneming naar Italiaans recht op te richten. Wat
                                                                      natuurlijke personen betreft, verhindert artikel 138 van de
— Schending en onjuiste en ongemotiveerde toepassing van              gecoördineerde wet, dat andere dan Italiaanse gemeenschaps-
    de beschikking van de Commissie van 12 december 1994;             onderdanen zich als zelfstandige zouden vestigen als „speciale
    onjuiste vaststelling van de feiten; onjuist vooronderzoek.       beëdigde veiligheidsagent”.