title: Verzoek van 28 december 1998 van de Handelsrechtbank te Brussel om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Cidrerie Ruwet NV en Cidre Stassen NV en HP Bulmer Ltd, vennootschap naar Engels recht (Zaak C-3/99)

text:
13.3.1999              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 71/17
          acht of de door de fabrikant gestelde zekerheid Ð             genomen dat dit verschillen tussen de nationale wetge-
          mogelijkerwijs wegens een door de in vraag 1                  vingen tot gevolg kan hebben en in casu heeft, waar-
          bedoelde betrokkene opzettelijk valselijk afgelegde           door de lidstaten die de reeks recipieÈnten beperken,
          verklaring houdende verbintenis Ð is vrijgegeven?             zoals BelgieÈ dat de reeks recipieÈnten voor cider
                                                                        beperkt, aldus over een maatregel beschikken die ertoe
                                                                        strekt of tot gevolg heeft het vrij verkeer van goederen
     b) Kan van de koper ook betaling worden gevorderd
                                                                        te beperken?
          van een bedrag dat gelijk is aan 105 % van de
          hoogste productierestitutie die in de voorafgaande
          twaalf maanden voor het betrokken product gold,
          wanneer niet meer kan worden vastgesteld, of de          2. Gelet op het beginsel van het vrij verkeer van goede-
          koper een verklaring houdende verbintenis heeft               ren, biedt Richtlijn 75/106/EEG de lidstaten de moge-
          afgelegd, doch vaststaat dat noch de koper noch               lijkheid deze richtlijn aldus om te zetten, dat de natio-
          een volgende koper het product tot een ander dan              nale regeling verbiedt recipieÈnten met een niet in
          in bijlage I opgesomd product heeft verwerkt of               bijlage III bij de richtlijn genoemde hoeveelheid, in
          zulks heeft aangetoond?                                       casu van 33 cl, voor de verkoop van cider in de handel
                                                                        te brengen?
3. Ingeval vraag 2, onder a), en/of vraag 2, onder b),
                                                                   (1) PB L 42 van 15.2.1975, blz. 1.
     bevestigend worden beantwoord:
                                                                   (2) PB L 308 van 4.12.1979, blz. 25.
     Vanaf welk tijdstip moeten de in artikel 7, lid 5,
     tweede volzin, van Verordening (EEG) nr. 2169/86
     bedoelde ¹voorafgaande twaalf maandenº worden
     berekend?
(1) PB L 189 van 11.7.1986, blz. 12.                               Verzoek van 11 december 1998 van de Franse Conseil
                                                                   d'Etat om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
                                                                   Association Greenpeace France, ConfeÂdeÂration paysanne,
                                                                   Association Ecoropa France en E. Vernet, Association Les
                                                                   amis de la terre, L. Cabanne, S. Carbonnaux en G. Cas-
                                                                   taing en Franse staat, in tegenwoordigheid van de ven-
                                                                    nootschappen Novartis Seeds SA en Monsanto Europe SA
Verzoek van 28 december 1998 van de Handelsrechtbank                                        (Zaak C-6/99)
te Brussel om een prejudicieÈle beslissing in het geding
tussen Cidrerie Ruwet NV en Cidre Stassen NV en HP                                         (1999/C 71/30)
         Bulmer Ltd, vennootschap naar Engels recht
                         (Zaak C-3/99)
                        (1999/C 71/29)                             De Franse Conseil d'Etat heeft bij beschikking van
                                                                   11 december 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                   Justitie op 13 januari 1999, in het geding tussen Associa-
                                                                   tion Greenpeace France, ConfeÂdeÂration paysanne, Associa-
De Handelsrechtbank te Brussel heeft bij beschikking van
                                                                   tion Ecoropa France en E. Vernet, Association Les amis de
28 december 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                   la terre, L. Cabanne, S. Carbonnaux en G. Castaing en
Justitie op 7 januari 1999, in het geding tussen Cidrerie
                                                                   Franse staat, in tegenwoordigheid van de vennootschappen
Ruwet NV en Cidre Stassen NV en HP Bulmer Ltd, ven-
                                                                   Novartis Seeds SA en Monsanto Europe SA, het Hof van
nootschap naar Engels recht, het Hof van Justitie van de
                                                                   Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
                                                                   een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
beslissing over de navolgende vragen:
1. Verzet artikel 30 van het EG-Verdrag er zich al dan             1. Moeten voornoemde bepalingen van Richtlijn
     niet tegen, dat Richtljn 75/106/EEG van de Raad van                90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de
     19 december 1974 betreffende de onderlinge aanpas-                 doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde
     sing van de wetgevingen der lidstaten inzake het voor-             organismen in het milieu (1), aldus worden uitgelegd,
     verpakken naar volume van bepaalde vloeistoffen in                 dat, wanneer na de toezending aan de Commissie van
     voorverpakkingen met bepaalde inhoud (1), gewijzigd                de Europese Gemeenschappen, van een verzoek tot het
     bij Richtlijn 79/1005/EEG (2), die in een overgangsperi-           in de handel brengen van een genetisch gemodificeerd
     ode voorziet, het vandaag nog, dat wil zeggen onge-                organisme, geen enkele lidstaat overeenkomstig
     veer twintig jaar later en terwijl in die periode de               artikel 13, lid 2, van Richtlijn 90/220/EEG bezwaren
     gewoonten zijn veranderd en het recipieÈnt van 33 cl               heeft gemaakt, of wanneer de Commissie van de Euro-
     wereldwijd is gepopulariseerd en verbreid, voor de lid-            pese Gemeenschappen overeenkomstig lid 4 van dat
     staten mogelijk maakt naar keuze al dan niet toe te                artikel een gunstig besluit heeft genomen, de bevoegde
     staan, dat andere dan de in bijlage III genoemde reci-             instantie die het verzoek, met een gunstig advies, aan
     pieÈnten in de handel worden gebracht; in aanmerking               de Commissie heeft toegezonden, verplicht is de


title: Zaak T-33/12: Arrest van het Gerecht van 8 februari 2013 — Piotrowski/BHIM (MEDIGYM) ( „Gemeenschapsmerk — Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Gemeenschap — Woordmerk MEDIGYM — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Recht om te worden gehoord — Artikel 75, tweede volzin, van verordening nr. 207/2009” )

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/17

         Arrest van het Gerecht van 8 februari 2013 — Piotrowski/BHIM (MEDIGYM)
   (Zaak T-33/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Gemeenschap - Woordmerk MEDIGYM - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Recht om te worden gehoord - Artikel 75, tweede volzin, van verordening nr. 207/2009)
   2013/C 101/37
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Elke Piotrowski (Viernheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Albrecht, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: M. Lenz en G. Schneider, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 november 2011 (zaak R 734/2011-4) inzake de internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Gemeenschap, van het beeldteken MEDIGYM

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke Piotrowski wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 17.3.2012.


title: Arrest van het Hof van 30 september 2003 in zaak C-405/01 (verzoek van het Tribunal Supremo om een prejudiciële beslissing): Colegio de Oficiales de la Marina Mercante Española tegen Administración del Estado ("Vrĳ verkeer van werknemers — Artikel 39, lid 4, EG — Betrekkingen in overheidsdienst — Kapiteins en eerste stuurmannen op koopvaardĳschepen — Toekenning van bevoegdheden van openbaar gezag aan boord — Aan onderdanen van de vlagstaat voorbehouden betrekkingen — Voor onderdanen van andere lidstaten op voorwaarde van wederkerigheid toegankelĳke betrekkingen")

text:
15.11.2003              NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 275/15
                    ARREST VAN HET HOF                                              artikel 8, lid 3, van Real Decreto nr. 2062/1999, por el que
                                                                                se regula el nivel mínimo de formación en profesiones marítimas,
                                                                                van 30 december 1999.
                     van 30 september 2003
                                                                              (1) PB C 17 van 19.1.2002.
in zaak C-405/01 (verzoek van het Tribunal Supremo om
een prejudiciële beslissing): Colegio de Oficiales de la
Marina Mercante Española tegen Administración del
                              Estado (1)
(„Vrij verkeer van werknemers — Artikel 39, lid 4, EG —
Betrekkingen in overheidsdienst — Kapiteins en eerste                                               ARREST VAN HET HOF
stuurmannen op koopvaardijschepen — Toekenning van
bevoegdheden van openbaar gezag aan boord — Aan onder-
danen van de vlagstaat voorbehouden betrekkingen —                                                         (Eerste kamer)
Voor onderdanen van andere lidstaten op voorwaarde van
         wederkerigheid toegankelijke betrekkingen”)                                                   van 2 oktober 2003
                          (2003/C 275/24)                                     in zaak C-411/01 (verzoek van het Tribunal d’instance de
                                                                              Metz om een prejudiciële beslissing): GEFCO SA tegen
                                                                                Receveur principal des douanes (1)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                              („Communautair douanewetboek en uitvoeringsverordening
                                                                              — Regeling passieve veredeling — Vrijstelling van invoer-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                              rechten voor veredelingsproducten — Bedrag aftrekbaar in
                          dentie van het Hof)
                                                                              geval van onjuiste vermelding van tariefpost in aangifte van
                                                                              tijdelijke uitvoer van goederen — Verzuim zonder werkelijk
                                                                              gevolg voor juiste werking van regeling passieve veredeling”)
In zaak C-405/01, betreffende een verzoek aan het Hof                                                    (2003/C 275/25)
krachtens artikel 234 EG van het Tribunal Supremo (Spanje),
in het aldaar aanhangige geding tussen Colegio de Oficiales de
la Marina Mercante Española en Administración del Estado, in                                              (Procestaal: Frans)
tegenwoordigheid van: Asociación de Navieros Españoles
(ANAVE), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
artikel 39 EG alsmede de artikelen 1 en 4 van verordening                                                dentie van het Hof)
(EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968
betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
Gemeenschap (PB L 257, blz. 2), heeft het Hof, samengesteld
als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet,             In zaak C-411/01, betreffende een verzoek aan het Hof
M. Wathelet (rapporteur), R. Schintgen en C. W. A. Timmer-                    krachtens artikel 234 EG van het Tribunal d’instance de Metz
mans, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La                    (Frankrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen GEFCO SA
Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von                  en Receveur principal des douanes, om een prejudiciële
Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, rechters; advocaat-                  beslissing over de uitlegging van de artikelen 145 tot en met
generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M.-F. Contet, hoofdad-                     151 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van
ministrateur, op 30 september 2003 een arrest gewezen                         12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair
waarvan het dictum luidt als volgt:                                           douanewetboek (PB L 302, blz. 1), heeft het Hof (Eerste kamer),
                                                                              samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann en
                                                                              A. Rosas (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano;
1)   Artikel 39, lid 4, EG moet aldus worden uitgelegd, dat het een           griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 2 oktober 2003
     lidstaat slechts toestaat de betrekkingen van kapitein en eerste         een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     stuurman op onder zijn vlag varende koopvaardijschepen aan
     eigen onderdanen voor te behouden, wanneer de aan de                     1)    De artikelen 145 tot en met 151 van verordening (EEG)
     kapiteins en de eerste stuurmannen op deze schepen toebedeelde                 nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling
     bevoegdheden van openbaar gezag daadwerkelijk regelmatig                       van het communautair douanewetboek moeten aldus worden
     worden uitgeoefend en niet slechts een zeer gering deel van hun                uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat een ondernemer
     werkzaamheden vormen.                                                          die goederen bij tijdelijke uitvoer uit het gebied van de
                                                                                Gemeenschap overeenkomstig de regeling passieve veredeling,
2)   Artikel 39 EG moet aldus worden uitgelegd, dat het zich                        onder een onjuiste tariefpost heeft aangegeven, het bewijs levert
     ertegen verzet dat een lidstaat een voorwaarde van wederkerig-                 dat de onjuiste aangifte geen werkelijk gevolg heeft gehad voor
     heid verbindt aan de toegang van onderdanen van andere                         de juiste werking van deze regeling in de zin van artikel 150,
     lidstaten tot de betrekkingen van kapitein en eerste stuurman                  lid 2, van deze verordening, zelfs indien de aangifte van tijdelijke
     op onder zijn vlag varende koopvaardijschepen, zoals bedoeld in                uitvoer niet formeel is gewijzigd.


title: Beschikking van het Hof (Vĳfde kamer) van 5 juni 2002 in zaak C-205/00 P, Irish Cement Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Mededinging — Cement — Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) — Hogere voorziening ten dele kennelĳk niet-ontvankelĳk en ten dele kennelĳk ongegrond")

text:
C 191/10                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.8.2002
1.    Het tweede middel in hogere voorziening wordt in zijn geheel                —     het tweede, het derde en het zevende onderdeel van het
      afgewezen als ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele                    vierde middel;
      kennelijk ongegrond.
                                                                                evenwel, wat het veertiende onderdeel van het derde middel en
2.    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                          het derde onderdeel van het vierde middel betreft, met uitzonde-
                                                                                ring van de argumenten inzake de beoordeling door het Gerecht
                                                                                van de algemene aansprakelijkheid van de bij de ene inbreuk
(1) PB C 247 van 26.8.2000.                                                       betrokken ondernemingen.
                                                                            2.    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                            (1) PB C 247 van 26.8.2000.
                 BESCHIKKING VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)
                           van 5 juni 2002
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
in zaak C-205/00 P, Irish Cement Ltd tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen (1)                                                         (Vijfde kamer)
(„Hogere voorziening — Mededinging — Cement — Ar-
tikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) —                                           van 5 juni 2002
Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en
                  ten dele kennelijk ongegrond”)                            in zaak C-211/00 P, Ciments français SA tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
                           (2002/C 191/16)
                                                                            („Hogere voorziening — Mededinging — Cement — Ar-
                           (Procestaal: Engels)                             tikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) —
                                                                                Hogere voorziening ten dele kennelijk ongegrond”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                        (2002/C 191/17)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak C-205/00 P, Irish Cement Ltd, gevestigd te Dublin
(Ierland), vertegenwoordigd door P. Sreenan, SC, geïnstrueerd               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
door J. Glackin, solicitor, domicilie gekozen hebbende te                                             dentie van het Hof)
Luxemburg, betreffende hogere voorziening tegen het arrest
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen (Vierde kamer — uitgebreid) van 15 maart 2000,
Cimenteries CBR e.a./Commissie (T-25/95, T-26/95, T-30/95-
                                                                            In zaak C-211/00 P, Ciments français SA, gevestigd te Parijs
T-32/95, T-34/95-T-39/95, T-42/95-T-46/95, T-48/95,
                                                                            (Frankrijk), vertegenwoordigd door A. Winckler, avocat, do-
T-50/95-T-65/95, T-68/95-T-71/95, T-87/95, T-88/95,
                                                                            micilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende hogere
T-103/95 en T-104/95, Jurispr. blz. II-491), strekkende tot
                                                                            voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
gedeeltelijke vernietiging van dat arrest, andere partij bij de
                                                                            aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer
procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                            — uitgebreid) van 15 maart 2000, Cimenteries CBR e.a./
(gemachtigde: R. Lyal), heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-
                                                                            Commissie (T-25/95, T-26/95, T-30/95-T-32/95, T-34/95-
steld als volgt: P. Jann, kamerpresident, D. A. O. Edward
                                                                            T-39/95, T-42/95-T-46/95, T-48/95, T-50/95-T-65/95,
(rapporteur), A. La Pergola, M. Wathelet en A. Rosas, rechters;
                                                                            T-68/95-T-71/95, T-87/95, T-88/95, T-103/95 en T-104/95,
advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass,
                                                                            Jurispr. blz. II-491), strekkende tot gedeeltelijke vernietiging
op 5 juni 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                                                                            van dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie
luidt als volgt:
                                                                            van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal,
                                                                            bijgestaan door N. Coutrelis), heeft het Hof (Vijfde kamer),
1.    Worden afgewezen als kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk         samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, D. A. O.
      ongegrond:                                                            Edward (rapporteur), A. La Pergola, M. Wathelet en A. Rosas,
                                                                            rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:
      —     het eerste tot en met het derde, het negende tot en met het     R. Grass, op 5 juni 2002 een beschikking gegeven waarvan
            twaalfde en het veertiende onderdeel van het derde middel;      het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-115/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret (Denemarken) op 25 februari 2016 — N Luxembourg 1/Skatteministeriet

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret (Denemarken) op 25 februari 2016 — N Luxembourg 1/Skatteministeriet
   (Zaak C-115/16)
   (2016/C 270/28)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Østre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: N Luxembourg 1

      Verwerende partij: Skatteministeriet

      Prejudiciële vragen

               1.

               Dient artikel 1, lid 1, juncto artikel 1, lid 4, van richtlijn 2003/49/EG (1) aldus te worden uitgelegd dat een in een lidstaat gevestigde onderneming die onder artikel 3 van deze richtlijn valt en die onder omstandigheden als die van het hoofdgeding van een in een andere lidstaat gevestigde dochteronderneming interest ontvangt, de „uiteindelijk gerechtigde” tot deze interest is in de zin van deze richtlijn?

                           1.1.

                           Dient het begrip „uiteindelijk gerechtigde” in artikel 1, lid 1, juncto artikel 1, lid 4, van richtlijn 2003/49/EG te worden uitgelegd in overeenstemming met het overeenkomstige begrip in artikel 11 van het modelverdrag van 1977?

                           1.2.

                           Indien vraag 1.1. bevestigend wordt beantwoord, dienen bij de uitlegging van dat begrip dan enkel de commentaren bij artikel 11 van het modelverdrag van 1977 (punt 8) in aanmerking te worden genomen, of kunnen daarbij ook latere commentaren in aanmerking worden genomen, waaronder de aanvullingen uit 2003 over „doorstroomvennootschappen” (punt 8.1, thans punt 10.1) en de aanvullingen uit 2014 over „contractuele en wettelijke verplichtingen” (punt 10.2)?

                           1.3.

                           Indien de commentaren uit 2003 bij de uitlegging in aanmerking kunnen worden genomen, is dan vereist dat er de facto middelen zijn doorgestroomd naar de personen die door de staat waar de betaler van de interest is gevestigd, worden beschouwd als de „uiteindelijk gerechtigden” tot de desbetreffende interest, om een onderneming niet als de „uiteindelijk gerechtigde” in de zin van richtlijn 2003/49/EG aan te merken, en — zo ja — is dan tevens vereist dat deze feitelijke doorstroming van middelen kort na de interestbetaling en/of bij wijze van interestbetaling plaatsvindt?

                                       1.3.1.

                                       In hoeverre is het in dit verband van belang of er eigen vermogen voor de lening is gebruikt, of de desbetreffende interest aan de hoofdsom wordt toegevoegd („wordt opgerold”), of de ontvanger van de interest vervolgens aan zijn in dezelfde staat gevestigde moedermaatschappij een groepsbijdrage heeft betaald om een fiscale consolidatie tot stand te brengen overeenkomstig de in de betrokken staat ter zake geldende regels, of de desbetreffende interest vervolgens is omgezet in eigen vermogen van de kredietnemer, of op de ontvanger van de interest een contractuele of wettelijke verplichting rustte om de interest door te betalen aan een andere persoon, en of het merendeel van de personen die door de staat waar de betaler van de interest is gevestigd, als de „uiteindelijk gerechtigden” tot de interest worden aangemerkt, in andere lidstaten zijn gevestigd dan wel in derde staten waarmee Denemarken een dubbelbelastingverdrag heeft gesloten, zodat er volgens de Deense belastingwetgeving geen grondslag zou hebben bestaan om bronbelasting te heffen indien die personen kredietgever waren geweest en aldus de interest rechtstreeks hadden ontvangen?

                           1.4.

                           In hoeverre is het voor de beoordeling of de ontvanger van de interest dient te worden aangemerkt als de „uiteindelijk gerechtigde” in de zin van de richtlijn, van belang dat de verwijzende rechter na de beoordeling van de feiten van het geding tot de bevinding komt dat deze ontvanger weliswaar geen contractuele of wettelijke verplichting had om de ontvangen interest door te betalen aan een andere persoon, maar „in wezen” niet het recht had op het „gebruik en genot” van de interest, zoals bedoeld in de commentaren uit 2014 bij het modelverdrag van 1977?

               2.

               Is de mogelijkheid voor een lidstaat om zich te beroepen op artikel 5, lid 1, van de richtlijn, dat betrekking heeft op de toepassing van nationale voorschriften ter bestrijding van fraude en misbruiken, of op artikel 5, lid 2, van de richtlijn, onderworpen aan de voorwaarde dat de betrokken lidstaat een specifiek nationaal voorschrift ter uitvoering van artikel 5 van de richtlijn heeft vastgesteld dan wel dat het nationale recht algemene voorschriften of beginselen over fraude, misbruiken en belastingontduiking bevat die in overeenstemming met artikel 5 kunnen worden uitgelegd?

                           2.1.

                           Voor zover de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, kan § 2, lid [1], onder d), van de selskabsskattelov (wet op de vennootschapsbelasting), volgens welke de beperkte belastingplicht ter zake van rente-inkomsten zich niet uitstrekt tot „interest indien van de heffing van belasting daarover dient te worden afgezien […] op grond van richtlijn 2003/49/EG betreffende een gemeenschappelĳke belastingregeling inzake uitkeringen van interest en royalty’s tussen verbonden ondernemingen van verschillende lidstaten”, dan te worden aangemerkt als een specifiek nationaal voorschrift in de zin van artikel 5 van de richtlijn?

               3.

               Is een bepaling van een tussen twee lidstaten gesloten en overeenkomstig het modelverdrag van de OESO opgesteld dubbelbelastingverdrag, volgens welke de heffing van belasting over interest afhangt van de vraag of de ontvanger van de interest wordt aangemerkt als de uiteindelijk gerechtigde tot deze interest, een verdragsrechtelijk voorschrift ter bestrijding van misbruiken dat onder artikel 5 van de richtlijn valt?

               4.

               Is er sprake van misbruik enzovoort in de zin van richtlijn 2003/49/EG indien er in de lidstaat waar de betaler van de interest is gevestigd, een fiscale aftrek voor interest bestaat, terwijl interest niet wordt belast in de lidstaat waar de ontvanger van de interest is gevestigd?

               5.

               Is een lidstaat die niet erkent dat een in een andere lidstaat gevestigde onderneming de „uiteindelijk gerechtigde” tot de interest is, en die stelt dat deze onderneming een zogenaamde kunstmatige doorstroomvennootschap is, krachtens richtlijn 2003/49/EG of artikel 10 EG verplicht mee te delen wie hij in dit geval beschouwt als de uiteindelijk gerechtigde?

               6.

               Indien een in een lidstaat gevestigde onderneming (de moedermaatschappij) in concreto niet wordt geacht overeenkomstig richtlijn 2003/49/EG te zijn vrijgesteld van bronbelasting over interest die zij van een in een andere lidstaat gevestigde onderneming (de dochteronderneming) heeft ontvangen, en de moedermaatschappij door laatstgenoemde lidstaat wordt geacht aldaar ter zake van de desbetreffende rente beperkt belastingplichtig te zijn, staat artikel 43 EG juncto artikel 48 EG dan in de weg aan een wettelijke regeling op grond waarvan laatstgenoemde lidstaat de inhoudingsplichtige (de dochteronderneming) bij niet-tijdige betaling van verschuldigde bronbelasting verplicht tot betaling van moratoire interest tegen een rentevoet die hoger is dan de rentevoet die de betrokken lidstaat hanteert wanneer hij aan een in dezelfde lidstaat gevestigde onderneming moratoire interest in rekening brengt over verschuldigde vennootschapsbelasting (die zich onder meer uitstrekt tot rente-inkomsten)?

               7.

               Indien een in een lidstaat gevestigde onderneming (de moedermaatschappij) in concreto niet wordt geacht overeenkomstig richtlijn 2003/49/EG te zijn vrijgesteld van bronbelasting over interest die zij van een in een andere lidstaat gevestigde onderneming (de dochteronderneming) heeft ontvangen, en de moedermaatschappij door laatstgenoemde lidstaat wordt geacht aldaar ter zake van de desbetreffende rente beperkt belastingplichtig te zijn, staan de artikelen 43 EG en 48 EG (dan wel artikel 56 EG) dan op zichzelf of gezamenlijk beschouwd in de weg aan een wettelijke regeling

                           a)

                           op grond waarvan laatstgenoemde lidstaat de betaler van de interest verplicht tot inhouding van bronbelasting op de interest en hem jegens de overheid aansprakelijk stelt voor de niet-ingehouden bronbelasting, wanneer een dergelijke inhoudingsplicht niet geldt als de ontvanger van de interest in laatstgenoemde lidstaat gevestigd is?

                           b)

                           op grond waarvan een moedermaatschappij in laatstgenoemde lidstaat tijdens de eerste twee belastingjaren niet onderworpen zou zijn aan de verplichting om voorheffing op de vennootschapsbelasting te betalen, maar pas vennootschapsbelasting zou moeten betalen op een beduidend later tijdstip dan dat waarop de bronbelasting opeisbaar wordt?

                     Het Hof wordt verzocht bij de beantwoording van de zevende vraag rekening te houden met het antwoord op de zesde vraag.

      (1)  Richtlijn 2003/49/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende een gemeenschappelijke belastingregeling inzake uitkeringen van interest en royalty’s tussen verbonden ondernemingen van verschillende lidstaten (PB L 157, blz. 49).


title: Zaak T-614/13: Beroep ingesteld op 26 november 2013 — Romonta/Commissie

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/13

         Beroep ingesteld op 26 november 2013 — Romonta/Commissie
   (Zaak T-614/13)
   2014/C 31/24
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Romonta GmbH (Seegebiet Mansfelder Land, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Zenke, M. Vollmer, C. Telschow en A. Schulze, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad nietig verklaren, voor zover daarbij in artikel 1, lid 1, wordt geweigerd verzoekster voor de derde handelsperiode voor de handel in emissierechten 2013-2020 rechten toe te wijzen overeenkomstig de hardheidsclausule van §9, lid 5, van het Duitse Treibhausgas-Emissionshandelsgesetz (wet inzake de handel in broeikasemissierechten);

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekster drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van het evenredigheidsbeginsel
               Volgens verzoekster schendt het bestreden besluit het evenredigheidsbeginsel, daar de weigering om op grond van de hardheidsclausule emissierechten toe te wijzen gelet op het door verweerster nagestreefde doel onjuist is en volledig buiten verhouding staat tot het nadeel dat daardoor voor verzoekster ontstaat. Subsidiair betoogt verzoekster dat besluit 2011/278/EU (1) in strijd is met het Unierecht en nietig is.

               2)

               Tweede middel: schending van het subsidiariteitsbeginsel
               In het kader van dit middel voert verzoekster aan dat het bestreden besluit het subsidiariteitsbeginsel schendt. Volgens dit beginsel moet het optreden van de Europese Unie beperkt blijven optreden waar dat noodzakelijk is. Anders dan verweerster meent is aan de lidstaten het (zij het ook beperkte) recht gelaten om regels inzake de toewijzing van emissierechten vast te stellen. Tot de regelingen die de lidstaten nog mogen vaststellen behoren hardheidsclausules zoals die van § 9, lid 5, van de Duitse wet inzake de handel in broeikasemissierechten.

               3)

               Derde middel: schending van grondrechten
               Verzoekster betoogt dat het bestreden besluit ingrijpt in haar grondrechten, te weten de vrijheid van ondernemerschap en het recht op eigendom, zonder dat deze ingrepen zijn gerechtvaardigd door een door de Europese Unie erkend doel van algemeen belang of door de bescherming van de rechten van anderen.

      (1)  2011/278/EU: Besluit van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 2772) (PB L 130, blz. 1).


title: Zaak F-56/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 14 juli 2016 — Dominguez Perez/Commissie (Openbare dienst — Pensioenen — Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut — Pensioenrechten die vóór de indiensttreding bij de Unie zijn verkregen in een nationale pensioenregeling — Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie — Op nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen gebaseerd voorstel voor extra pensioenjaren, dat de betrokkene heeft aanvaard — Geen bezwarend besluit — Rechtszekerheid — Gewettigd vertrouwen — Gelijke behandeling — Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering)

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/34

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 14 juli 2016 — Dominguez Perez/Commissie
   (Zaak F-56/14) (1)

   ((Openbare dienst - Pensioenen - Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut - Pensioenrechten die vóór de indiensttreding bij de Unie zijn verkregen in een nationale pensioenregeling - Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie - Op nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen gebaseerd voorstel voor extra pensioenjaren, dat de betrokkene heeft aanvaard - Geen bezwarend besluit - Rechtszekerheid - Gewettigd vertrouwen - Gelijke behandeling - Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering))
   (2016/C 326/58)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Dolores Dominguez Perez (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden, vervolgens G. Gattinara, gemachtigde, en ten slotte G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van twee berekeningsvoorstellen voor de overdracht van verzoeksters pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Dominguez Perez draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014, blz. 70.


title: Zaak T-310/03: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  25 april 2006  — Kreuzer Medien tegen Parlement en Raad ( Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2003/33/EG — Natuurlijke of rechtspersonen — Procesbevoegdheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/16

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 25 april 2006 — Kreuzer Medien tegen Parlement en Raad
   (Zaak T-310/03) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 2003/33/EG - Natuurlijke of rechtspersonen - Procesbevoegdheid - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 154/43)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Kreuzer Medien GmbH (Leipzig, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk U. Kornmeier en D. Valbert, vervolgens M. Lenz, advocaten)

      Verweerders: Europees Parlement (vertegenwoordigers: E. Waldherr en U. Rösslein, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordiger: E. Karlsson, gemachtigde)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekster: Falstaff Verlags-Gesellschaft mbH (Klosterneuburg, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: W.-G. Schärf, advocaat)

      Interveniënten aan de zijde van verweerders: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M.-J. Jonczy, L. Pignataro-Nolin en F. Hoffmeister, gemachtigden), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: L. Fraguas Gadea, gemachtigde) en Republiek Finland (vertegenwoordigers: A. Guimaraes-Purokoski, T. Pynnä en E. Bygglin, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2003/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de reclame en sponsoring voor tabaksproducten (PB L 152, blz. 16)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster draagt haar eigen kosten en die van het Parlement en de Raad.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje en de Commissie dragen hun eigen kosten, met inbegrip van die van de procedure in kort geding voor het Gerecht.

               4)

               De Republiek Finland draagt haar eigen kosten.

               5)

               Falstaff Verlags-Gesellschaft mbH draagt haar eigen kosten, met inbegrip van die van de procedure in kort geding voor het Gerecht.

      (1)  PB C 289 van 29.11.2003.


title: Zaak T-22/99: Beroep, op 21 januari 1999 ingesteld door G. Rose tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 100/20              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10.4.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                 Bovendien stelt verzoekster, dat de beschikking in strijd is
                                                                   met formele en materieÈle vereisten, waaronder het gelijk-
                                                                   heidsbeginsel, die bij het opleggen van een geldboete uit
                                                                   hoofde van Verordening nr. 17 in acht moeten worden
                                                                   genomen.
Aan Dansk Rùrindustri A/S (hierna: ¹Starpipeº) is bij de
bestreden beschikking van de Commissie, in het bijzonder
in artikel 3, onder c), een geldboete van 1 475 000 ECU            (1) Beschikking 99/60/EG van de Commissie van 21 oktober 1998
opgelegd. De geldboete is vooral opgelegd, omdat Starpipe              inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Ver-
tezamen met een reeks andere deelnemers aan het ¹buizen-               drag (Zaak nr. IV/35.691/E-4 Ð Kartel voor voorgeïsoleerde
kartelº heeft deelgenomen ¹aan een complex geheel van                  buizen) (PB L 24 van 30.1.1999, blz. 1).
overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedra-
gingen dat omstreeks november/december 1990 tussen de
vier Deense producenten tot stand kwam, vervolgens werd
uitgebreid tot andere nationale markten . . ., zodat het
tegen einde 1994 in een alomvattend kartel bestond dat de
gehele gemeenschappelijke markt bestreekº en dat Star-
pipe daaraan heeft deelgenomen ¹tot ten minste maart of
april 1996º.                                                       Beroep, op 21 januari 1999 ingesteld door G. Rose tegen
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-22/99)
Verzoekster erkent inbreuk te hebben gemaakt op                                           (1999/C 100/39)
artikel 85 van het Verdrag, voorzover in de beschikking
wordt vastgesteld dat de producenten de nationale mark-
ten op basis van quota hebben verdeeld, doch niet voor-                                  (Procestaal: Frans)
zover daarin wordt vastgesteld, dat zij uiteindelijk ook de
gehele Europese markt onder elkaar hebben verdeeld.
Bovendien geeft verzoekster de in de beschikking vastge-
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
stelde inbreuk toe, voorzover daarin wordt verklaard, dat
                                                                   Gemeenschappen is op 21 januari 1999 beroep ingesteld
de producenten de nationale markten aan welbepaalde
                                                                   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
producenten hebben toegewezen en ervoor zorgden dat
                                                                   G. Rose, wonende te Goutroux (BelgieÈ), vertegenwoordigd
andere producenten zich terugtrokken, prijzen zijn over-
                                                                   door L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb-
eengekomen en afzonderlijke projecten aan een aange-
                                                                   bende te Luxemburg ten kantore van C. Kremer, advocaat
duide producent toewezen, waarna de inschrijvingsproce-
                                                                   aldaar, rue Heinrich Heine 6.
dure voor die projecten werd gemanipuleerd.
                                                                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Wat de duur en de geografische markt van de erkende
inbreuk betreft, geeft verzoekster enkel toe, dat zij van
november/december 1990 tot medio 1993 aan het kartel               Ð nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit van
heeft deelgenomen met betrekking tot de Deense markt,                   9 oktober 1998 (betekend op 20 oktober 1998) tot
alsook aan bepaalde mededingingsbeperkende activiteiten                 afwijzing van zijn klacht van 2 juni 1998 bij het tot
op de Duitse markt en een afzonderlijke activiteit op de                aanstelling bevoegd gezag, waarbij hij opkwam tegen
Italiaanse markt, waarna de betrokkenheid van Starpipe                  het besluit om hem niet te bevorderen naar de rang C 1
bij het kartel bijna een jaar volledig werd gestaakt en                 in het kader van de bevorderingsronde 1998 (besluit
daarna weer werd hervat in het najaar van 1994.                         gepubliceerd in mededelingen van de administratie
                                                                        nr. 1036 van 6 april 1998);
                                                                   Ð verweerster te verwijzen in de kosten.
Verzoekster betwist, dat zij heeft deelgenomen aan de
overeengekomen maatregelen om het kartel te beschermen
tegen concurrentie door Powerpipe AB, de enige belang-
rijke niet bij het kartel aangesloten onderneming.                 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Verzoeker voert in de eerste plaats de schending aan van
Tot staving van deze verklaringen betoogt verzoekster, dat         de regels neergelegd in de toelichting bij de bevorderings-
de beschikking in strijd is met artikel 85 van het Verdrag         procedure voor ambtenaren van de Commissie van de
en artikel 3 van Verordening nr. 17 van de Raad wegens             Europese Gemeenschappen, alsmede van het discriminatie-
onjuiste toepassing van het recht en onjuiste bewijsvoering        verbod (artikel 5 van het Statuut), het vertrouwensbeginsel
betreffende het onder de petita 1 en 2 gestelde.                   en het beginsel van de zorgplicht (artikel 24 van het Sta-
 ---pagebreak--- 10.4.1999            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 100/21
tuut), nu hij tijdens de bevorderingsronde 1998 niet is            De klacht betreft de navolgende gedragingen:
bevorderd hoewel hij reeds op de lijst van de meest ver-
dienstelijke ambtenaren stond voor de bevorderingsronde
1997, waardoor hij voor bevordering voorrang diende te             Ð de onderlinge afstemming tussen PSA en haar dealers
hebben op de andere ambtenaren.                                        op nationaal en lokaal niveau om parallel importen te
                                                                       belemmeren;
Tevens beroept hij zich op schending van artikel 45, lid 1,        Ð de belemmeringen van de toeleveringen, door het uit-
van het Statuut, nu het tot aanstelling bevoegd gezag niet             oefenen van druk op buitenlandse dealers om geen
is overgegaan tot een redelijke en naar behoren gerecht-               motorvoertuigen te leveren aan in Frankrijk wonende
vaardigde onderlinge vergelijking van de verdiensten van               gebruikers;
de kandidaten.
                                                                   Ð het gebruik van de zogenoemde ¹milleÂsimeº-verkoop-
                                                                       techniek; en
                                                                   Ð het bestaan van maatregelen ter ondersteuning van de
                                                                       zogenoemde ¹Balladurº-premies van de staat.
Beroep, op 25 januari 1999 in gesteld door Garage Tra-
bisco SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                            pen                                    Volgens verzoekster heeft de Commissie bij haar samenvat-
                                                                   ting van de klacht, alsmede de uiteenzetting van de moti-
                       (Zaak T-26/99)                              vering ter rechtvaardiging van het ontbreken van toerei-
                      (1999/C 100/40)                              kend communautair belang geen aandacht besteed aan de
                                                                   compartimentering van de markten en de belemmeringen
                                                                   van de toeleveringen, zoals de onderling afgestemde pogin-
                                                                   gen om de toegang tot de markt van parallelimporten te
                     (Procestaal: Frans)                           belemmeren door oneigenlijk gebruik van nationale proce-
                                                                   dures, zodat zij haar verplichtingen bij het onderzoek van
                                                                   klachten op het gebied van de mededinging niet heeft
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  nageleefd.
Gemeenschappen is op 25 januari 1999 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Garage Trabisco SA, gevestigd te Cognac (Frankrijk), ver-
tegenwoordigd door J. C. Fourgoux, advocaat te Parijs,
domicilie gekozen hebbende de Luxemburg ten kantore
van P. Schiltz, advocaat aldaar, rue BeÂatrix de Bourbon 4.
                                                                   Beroep, op 25 januari 1999 ingesteld door Sigma Tecnolo-
                                                                   gie di Rivestimento SRL tegen Commissie van de Europese
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                     Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-28/99)
Ð de beschikking van de Commissie van 16/17 november                                    (1999/C 100/41)
    1998 nietig te verklaren;
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 25 januari 1999 beroep ingesteld
                                                                   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Sigma Tecnologie di Rivestimento SRL, vertegenwoordigd
                                                                   door A. Pappalardo en M. Merola, advocaten te Trapani
                                                                   en Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Het beroep is gericht tegen de beschikking van de Com-             A. Lorang, rue Albert 1er 51.
missie, houdende afwijzing van de klacht die verzoekster
had ingediend tegen de belemmeringen die door de groep
Peugeot (PSA) en een aantal van haar dealers worden                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
opgeworpen tegen verzoekster activiteit als zelfstandig
gemachtigd wederverkoper en waarin een ongeoorloofd
kartel tussen PSA en haar dealers van het Franse grondge-          Ð primair: nietig te verklaren artikel 1 van beschikking
bied tot uitdrukking zou komen.                                        K(1998) 3117 def. van 21 oktober 1998 (zaak nr. IV/


title: Zaak T-452/05: Beroep ingesteld op  27 december 2005  — Belgian Sewing Thread/Commissie

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/43

         Beroep ingesteld op 27 december 2005 — Belgian Sewing Thread/Commissie
   (Zaak T-452/05)
   (2006/C 60/83)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Belgian Sewing Thread N.V. [vertegenwoordigd door: H. Gilliams, advocaat]

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Uit hoofde van het beroep tot nietigverklaring concludeert verzoekster tot vernietiging van artikel 1 van de beschikking voor zover daarin wordt bepaald dat verzoekster aan de daarin vastgestelde inbreuk heeft deelgenomen in dezelfde mate als de andere bij de inbreuk betrokken ondernemingen evenals van artikel 2 van de beschikking voorzover daarin aan verzoekster een boete wordt opgelegd;

               —

               In subsidiaire orde concludeert verzoekster tot vernietiging, of minstens substantiële verlaging van de in artikel 2 van de beschikking aan verzoekster opgelegde boete;

               —

               Eveneens verzoekt verzoekster het Gerecht en de Commissie te veroordelen tot de betaling van de kosten van het geding;

               —

               Uit hoofde van het beroep tot schadevergoeding concludeert verzoekster tot vaststelling van de aansprakelijkheid van de Commissie uit hoofde van artikel 235 en 288 EG;

               —

               Verzoekster concludeert verder tot veroordeling van de Commissie tot betaling van alle door verzoekster geleden en nog te lijden schade die voortvloeit uit de openbaarmaking door de Commissie van verzoeksters interne tarieflijsten;

               —

               Verzoekster vraagt ook om de door de Commissie te betalen schadevergoeding te verhogen met interesten, en wel op voet van 8 % per jaar, die beginnen te lopen vanaf het moment van de door de Commissie begane fout;

               —

               Verzoekster vraagt het Gerecht om, in afwachting van de uitkomst van een deskundigenonderzoek, de Commissie te veroordelen tot de betaling van een voorschot op de door de Commissie te betalen vergoeding, ten bedrage van 705 812 euro;

               —

               Eveneens verzoekt verzoekster om veroordeling van de Commissie tot de betaling van de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vecht in de eerste plaats de beschikking van de Commissie aan van 14 september 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak 38.337 — PO/Garen) voor zover daarin wordt bepaald dat verzoekster aan de vastgestelde inbreuk heeft deelgenomen in dezelfde mate als de andere bij de inbreuk betrokken ondernemingen en vraagt de vernietiging, of minstens een substantiële verlaging, van de haar opgelegde boete.
   Verzoekster voert ten eerste aan dat de kwalificatie van de door verzoekster begane inbreuk als zeer ernstig onterecht is. Volgens verzoekster heeft de Commissie hierdoor het redelijkheids- en evenredigheidsbeginsel geschonden, een inbreuk gemaakt op artikel 23, lid 3, van Verordening 1/2003 (1), alsook de motiveringsverplichting en de rechten van de verdediging geschonden. Volgens verzoekster heeft de Commissie geen rekening gehouden met het feit dat verzoekster geen enkele rol speelde bij de conceptie en de organisatie van de inbreuk, niet aan de betrokken bijeenkomsten deelnam met het oog op het maken van mededingingsbeperkende afspraken en het feit dat verzoekster ook nooit uitvoering heeft gegeven aan de afspraken.
   Verzoekster vecht verder haar indeling aan in de tweede categorie voor de bepaling van het basisboetebedrag en de hoogte van het opgelegde basisboetebedrag. Volgens verzoekster heeft de Commissie de mogelijkheid van verzoekster om een daadwerkelijke impact te hebben op de mededinging overschat, zowel in absolute zin als in vergelijking met de impact van de andere betrokken ondernemingen, alsook in het licht van verzoeksters precaire financiële situatie en van de beperkte omvang van de markt. Verzoekster voert verder in dit verband aan dat de Commissie inbreuk heeft gepleegd op het redelijkheids- en proportionaliteitsbeginsel, artikel 23, lid 3, van Verordening 1/2003, de richtsnoeren inzake de berekening van geldboeten, het gelijkheidsbeginsel en de motiveringsplicht.
   Volgens verzoekster heeft de Commissie eveneens de verzachtende omstandigheden ten aanzien van verzoekster foutief beoordeeld en heeft zij de richtsnoeren inzake de berekening van geldboeten en de motiveringsplicht geschonden. Verzoekster voert aan dat de Commissie het feit dat verzoekster de gemaakte afspraken niet ten uitvoer heeft gelegd en dat zij een zeer beperkte en passieve rol heeft gespeeld in aanmerking had moeten nemen als verzachtende omstandigheden.
   Volgens verzoekster is haar ook, in strijd met de motiveringsverplichting, het gelijkheids- en proportionaliteitsbeginsel en de Mededeling inzake medewerking een veel te kleine vermindering van de opgelegde boete toegekend uit hoofde van haar medewerking met het onderzoek.
   Tenslotte vraagt verzoekster schadevergoeding voor de door haar geleden schade, veroorzaakt doordat de Commissie inbreuk heeft gepleegd op het vertrouwensbeginsel en de geheimhoudingsplicht door de openbaarmaking van verzoeksters interne tarieflijsten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (voor de EER relevante tekst) (PB L 1, blz.1)


title: Zaak C-360/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 5 september 2006 — Heinrich Bauer Verlag BeteiligungsGmbH/Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/1

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 5 september 2006 — Heinrich Bauer Verlag BeteiligungsGmbH/Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg
   (Zaak C-360/06)
   (2006/C 310/02)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Hamburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Heinrich Bauer Verlag BeteiligungsGmbH

      Verwerende partij: Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg
   Prejudiciële vraag
   Is het strijdig met artikel 52 juncto artikel 58 EEG-Verdrag/artikel 52 juncto artikel 58 EG-Verdrag (thans artikel 43 EG juncto artikel 48 EG), wanneer in het kader van de waardering van niet-beursgenoteerde aandelen in kapitaalvennootschappen de deelneming in een binnenlandse personenvennootschap lager wordt gewaardeerd dan de deelneming in een personenvennootschap in een andere lidstaat?


title: Zaak F-34/16: Beroep ingesteld op 7 juli 2016 — ZZ/Parlement

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/35

         Beroep ingesteld op 7 juli 2016 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-34/16)
   (2016/C 326/60)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: C. Bernard-Glanz, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten tot terugvordering van de bedragen die verzoekster ten onrechte als schooltoelage en toelage voor een kind ten laste zou hebben ontvangen en van de besluiten om haar recht op die toelagen te beëindigen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het nieuwe besluit tot terugvordering van hetgeen „uit andere bron is ontvangen”;

               —

               nietigverklaring van het besluit „tot beëindiging van het recht”, voor zover daarbij de beëindiging van verzoeksters recht op de schooltoelage voor XX en YY op 1 juli 2015, in plaats van op 1 oktober 2015, wordt vastgesteld, en voor zover daarbij de beëindiging van haar recht op de kostwinnerstoeslag op 1 augustus 2015, in plaats van op 1 oktober 2015, wordt vastgesteld;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling, aan verzoekster, van vertragingsrente over de bedragen die ten onrechte zouden zijn ingehouden of teruggevorderd, tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten, voor elk bedrag vanaf de datum waarop het aan haar had moeten worden betaald;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-40/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, Manchester — Verenigd Koninkrijk) — Astra Zeneca UK Limited/Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs (Zesde btw-richtlijn — Artikel 2, punt 1 — Begrip „diensten die onder bezwarende titel worden verricht” — Aankoopbonnen die door onderneming aan haar werknemers als onderdeel van hun bezoldiging worden verstrekt)

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, Manchester — Verenigd Koninkrijk) — Astra Zeneca UK Limited/Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs
   (Zaak C-40/09) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikel 2, punt 1 - Begrip „diensten die onder bezwarende titel worden verricht” - Aankoopbonnen die door onderneming aan haar werknemers als onderdeel van hun bezoldiging worden verstrekt)
   2010/C 246/06
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   VAT and Duties Tribunal, Manchester

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Astra Zeneca UK Limited

      Verwerende partij: Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — VAT and Duties Tribunal, Manchester — Uitlegging van de artikelen 2, lid 1, 6, lid 2, sub b, en 17, lid 2, van richtlijn 77/388/EEG: Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Begrip diensten die onder bezwarende titel worden verricht — Aankoopbonnen die overeenkomstig de arbeidsovereenkomst aan een werknemer worden verstrekt en voor een deel van hun waarde als bezoldiging worden aangemerkt

      Dictum

   Artikel 2, punt 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, moet aldus worden uitgelegd dat een onderneming, wanneer zij aankoopbonnen die zij tegen een prijs inclusief belasting over de toegevoegde waarde heeft aangeschaft, aan haar werknemers verstrekt, die in ruil daarvoor afzien van een gedeelte van hun bezoldiging in contanten, daarmee een dienst onder bezwarende titel verricht in de zin van die bepaling.

      (1)  PB C 90 van 18.4.2009.


title: Zaak C-393/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Italië) — Emanuela Sbarigia/Azienda USL RM/A, Comune di Roma, Assiprofar-Associazione Sindacale Proprietari Farmacia, Ordine dei Farmacisti della Provincia di Roma (Nationale wetgeving inzake openingsuren en sluitingsdagen van apotheken — Vrijstelling — Beslissingsbevoegdheid van bevoegde autoriteiten)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Italië) — Emanuela Sbarigia/Azienda USL RM/A, Comune di Roma, Assiprofar-Associazione Sindacale Proprietari Farmacia, Ordine dei Farmacisti della Provincia di Roma
   (Zaak C-393/08) (1)

   (Nationale wetgeving inzake openingsuren en sluitingsdagen van apotheken - Vrijstelling - Beslissingsbevoegdheid van bevoegde autoriteiten)
   2010/C 234/08
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Emanuela Sbarigia

      Verwerende partijen: Azienda USL RM/A, Comune di Roma, Assiprofar-Associazione Sindacale Proprietari Farmacia, Ordine dei Farmacisti della Provincia di Roma

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Uitlegging van de artikelen 49, 81 tot en met 86, 152 en 153 EG — Nationale wetgeving inzake de sluitingsuren en de sluitingsperiodes van apotheken — Verbod om af te wijken van de jaarlijkse sluitingsperiode en om buiten de vastgestelde maximale openingstijden open te blijven

      Dictum

   Het door het Tribunale amministrativo regionale per il Lazio bij beschikking van 21 mei 2008 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 285 van 8.11.2008.


title: Zaak C-558/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 juli 2009 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Queen’s Bench Division) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, S.P.C.M. SA, C.H. Erbslöh KG, Lake Chemicals and Minerals Ltd, Hercules Inc./Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs (Verordening (EG) nr. 1907/2006 — Chemische stoffen — Registratie en beoordeling van en autorisatie en beperkingen ten aanzien van deze stoffen (REACH) — Begrip monomeren — Geldigheid — Evenredigheid — Gelijke behandeling)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 juli 2009 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Queen’s Bench Division) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, S.P.C.M. SA, C.H. Erbslöh KG, Lake Chemicals and Minerals Ltd, Hercules Inc./Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs
   (Zaak C-558/07) (1)

   (Verordening (EG) nr. 1907/2006 - Chemische stoffen - Registratie en beoordeling van en autorisatie en beperkingen ten aanzien van deze stoffen (REACH) - Begrip „monomeren” - Geldigheid - Evenredigheid - Gelijke behandeling)
   2009/C 205/08
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Queen’s Bench Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: The Queen, S.P.C.M. SA, C.H. Erbslöh KG, Lake Chemicals and Minerals Ltd, Hercules Inc.

      Verwerende partij: Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice, Queen’s Bench Division — Uitlegging en geldigheid van artikel 6, lid 3, van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1) — Begrip „monomeren”

      Dictum

               1)

               Het begrip „monomeren” in artikel 6, lid 3, van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie, heeft enkel betrekking op gereageerde monomeren, die deel uitmaken van polymeren.

               2)

               Bij het onderzoek van de tweede vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van artikel 6, lid 3, van verordening nr. 1907/2006 kunnen aantasten.

      (1)  PB C 51 van 23.2.2008.


title: Zaak C-75/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Alessandria (Italië) op 20 februari 2009 — Agra Srl / Agenzia dogane — Ufficio delle dogane di Alessandria

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Alessandria (Italië) op 20 februari 2009 — Agra Srl / Agenzia dogane — Ufficio delle dogane di Alessandria
   (Zaak C-75/09)
   2009/C 102/20
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione tributaria provinciale di Alessandria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agra Srl

      Verwerende partij: Agenzia dogane — Ufficio delle dogane di Alessandria

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 11 van wetsbesluit nr. [374/1990] juncto artikel 221, lid 3, en het latere artikel 221, lid 4, van verordening (EG) nr. 2913/92, gelet op artikel 84, derde alinea, TULD (DPR 43/1973), aldus worden uitgelegd dat het recht van de Agenzia delle Dogane om over te gaan tot herziening van de aanslag verjaart en/of vervalt bij het verstrijken van de termijn van drie jaar na de datum van de douaneaangifte, of kan deze termijn worden gestuit of geschorst hangende een strafzaak over de ontwijking van de douanerechten waarop de aanslag betrekking heeft?


title: Zaak C-194/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 juni 2009 door Alcoa Trasformazioni Srl tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 25 maart 2009 in zaak T-332/06, Alcoa Trasformazioni Srl/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/8

         Hogere voorziening ingesteld op 1 juni 2009 door Alcoa Trasformazioni Srl tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 25 maart 2009 in zaak T-332/06, Alcoa Trasformazioni Srl/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-194/09 P)
   2009/C 193/09
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Alcoa Trasformazioni Srl (vertegenwoordigers: M. Siragusa, T. Müller-Ibold, T. Graf, F. Salerno, attorneys-at-law)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               het arrest van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg van 25 maart 2009 in zaak T-332/06, Alcoa Trasformazioni Srl/Commissie van de Europese Gemeenschappen, vernietigen;

               —

               besluit 2006/C 214/03 van de Commissie, dat aan de Italiaanse Republiek officieel ter kennis is gebracht op 19 juli 2006, nietig verklaren voor zover het betrekking heeft op de elektriciteitstarieven voor aan Alcoa Trasformazioni Srl toebehorende fabrieken die aluminium produceren.

         Subsidiair,

               —

               de zaak terugwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beoordeling in overeenstemming met het arrest van het Hof.

         En in elk geval,

               —

               overeenkomstig artikel 69 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof de Commissie verwijzen in de kosten, met inbegrip van de terugbetaling van de aan de Commissie betaalde bedragen als kosten in verband met de procedure in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Gelet op de vroegere vaststelling van de Commissie dat de elektriciteitstarieven voor energie-intensieve bedrijfstakken in Italië geen staatssteun vormden, rijst de vraag welke maatstaf de Commissie in dergelijke omstandigheden moet hanteren wat het onderzoek en de redenering betreft alvorens een formele procedure in te leiden. Alcoa betoogt dat in een situatie waarin de Commissie voordien heeft geoordeeld dat een maatregel geen staatsteun vormde, de Commissie een dergelijke procedure niet kan inleiden behoudens wanneer het eerst een uitvoerig vooronderzoek heeft verricht ten einde te substantiëren waarom de vroegere vaststelling niet langer geldt. Bovendien moet de Commissie de redenen voldoende duidelijk uiteenzetten in haar besluit om de formele procedure in te leiden. Volgens Alcoa heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Commissie de formele procedure kon inleiden zonder te onderzoeken of de oorspronkelijke analyse van het besluit van 1996 niet meer gold. De vroegere vaststelling van de Commissie dat de maatregel geen staatssteun vormde, doet ook de vraag rijzen welke procedure moet worden toegepast wanneer de Commissie beslist om de kwestie opnieuw te onderzoeken en de formele procedure tegen de betrokken maatregel in te leiden. Zowel uit de toepasselijke procedureregels als uit het rechtszekerheids- en vertrouwensbeginsel vloeit voort dat in dergelijke omstandigheden de procedure voor onderzoek van bestaande steunregelingen moet worden toegepast. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Commissie op goede gronden heeft gesteund op de procedure voor nieuwe steunregelingen bij het onderzoek van de tarieven van Alcoa.


title: Arrest van het Hof van 27 juni 2014 in zaak E-26/13 — De IJslandse staat tegen Atli Gunnarsson (Vrij verkeer van personen — Artikel 28 EER — Richtlijn 2004/38/EG — Richtlijn 90/365/EEG — Verblijfsrecht — Recht om naar de staat van herkomst te verhuizen — Minder gunstige fiscale behandeling)

text:
               26.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/3

         ARREST VAN HET HOF
   van 27 juni 2014
   in zaak E-26/13
   De IJslandse staat tegen Atli Gunnarsson
   (Vrij verkeer van personen — Artikel 28 EER — Richtlijn 2004/38/EG — Richtlijn 90/365/EEG — Verblijfsrecht — Recht om naar de staat van herkomst te verhuizen — Minder gunstige fiscale behandeling)
   (2015/C 68/03)
   In zaak E-26/13, de IJslandse staat tegen Atli Gunnarson — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, van het Hooggerechtshof van IJsland (Hæstiréttur Íslands) betreffende de uitlegging van artikel 28 van de EER-overeenkomst en artikel 7 van Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 27 juni 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het is niet verenigbaar met artikel 1 van Richtlijn 90/365/EEG en artikel 7, lid 1, onder b) en d), van Richtlijn 2004/38/EG dat een EER-staat echtgenoten die naar een andere EER-staat zijn verhuisd niet de mogelijkheid biedt hun persoonlijke belastingkredieten in verband met de vaststelling van de inkomstenbelasting samen te voegen, terwijl zij wel de mogelijkheid zouden hebben hun persoonlijke belastingskredieten samen te voegen indien zij in de staat van herkomst zouden verblijven, in een situatie waar een van beiden een pensioen ontvangt van de staat van herkomst, en wanneer dat pensioen (nagenoeg) het volledige inkomen van die persoon vormt, terwijl de andere echtgenoot geen inkomen heeft.


title: Zaak T-214/10: Beroep ingesteld op 7 mei 2010 — Moselland/BHIM — Renta Siete (DIVINUS)

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/23

         Beroep ingesteld op 7 mei 2010 — Moselland/BHIM — Renta Siete (DIVINUS)
   (Zaak T-214/10)
   2010/C 195/37
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Moselland eG — Winzergenossenschaft (Bernkastel-Kues, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Dippelhofer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Renta Siete, SL (Albacete, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 februari 2010 in zaak R 1204/2009-2 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van die van de beroepsprocedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Renta Siete, SL

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „DIVINUS” voor waren en diensten van de klassen 30, 33 en 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk dat de woordelementen „Moselland Divinum” bevat voor waren van klasse 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) en van de regels 19, lid 2, en 20, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 (2), doordat de kamer van beroep niet naar behoren en/of voldoende het bewijs van het bestaan van de oudere rechten in aanmerking heeft genomen; schending van artikel 76, lid 1, tweede volzin, van verordening (EG) nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep zich niet heeft beperkt tot het gebruik van het door verzoekster overgelegde bewijsmateriaal; schending van artikel 78, leden 1, 3 en 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 wegens onjuiste beoordeling van het bewijs en doordat de kamer van beroep genoegen heeft genomen met de verkrijging van een inlichting terwijl een met deze inlichting tegenstrijdig bewijs reeds was overgelegd; schending van artikel 75, tweede volzin, van verordening (EG) nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep verzoekster niet de mogelijkheid heeft geboden om opmerkingen te formuleren over de ambtshalve verzamelde feiten; schending van regel 50, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 doordat de kamer van beroep de overlegging van de verklaring van ontvangst ten onrechte niet heeft beschouwd als afdoende bewijs van de toegang tot de documenten binnen de gestelde termijn; schending van regel 50, lid 1, derde zin, van verordening (EG) nr. 2868/95 wegens machtsmisbruik en ten slotte schending van regel 51, sub b, van verordening (EG) nr. 2868/95 doordat de kamer van beroep ten onrechte de terugbetaling van de beroepstaks niet heeft gelast.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak T-212/00: Beroep, op 11 augustus 2000 ingesteld door vennootschap Nuove Industrie Molisane s.r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
21.10.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 302/31
     Wanneer thans de „Regeling van het presidium van                   De argumenten komen overeen met die van Biret International
     het Europees Parlement” van 16 december 1998 op                    in zaak T-174/00.
     verzoeker wordt toegepast, komt dat in de praktijk neer
     op de bedoeling om de regels en voorwaarden van het
     vergelijkend onderzoek op basis waarvan verzoeker werd
     aangenomen voor de uitoefening van functies (die, en
     geen andere) van Hoofd van de Voorlichtingsdienst te
     Lissabon, twaalf jaar nadat dat onderzoek is gehouden, te
     wijzigen. Dat vormt een inbreuk op het beginsel van niet-          Beroep, op 11 augustus 2000 ingesteld door vennoot-
     terugwerkende kracht van rechtsregels.                             schap Nuove Industrie Molisane s.r.l. tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
—    een schending van het wettigheidsbeginsel vormt
                                                                                (Zaak T-212/00)
     De goedkeuring van een „Regeling” als de zogenoemde
     „Regeling voor de toepassing van een mobiliteitsbeleid”
     vormt in werkelijkheid een wijziging van het Statuut die                                   (2000/C 302/73)
     niet valt onder de bevoegdheden waarover het Parlement
     beschikt bij de uitvoering van het personeelsbeleid in het
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
     kader van de regels van het Statuut.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 11 augustus 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door vennoot-
                                                                        schap Nuove Industrie Molisane s.r.l., vertegenwoordigd door
                                                                        I. Van Bael, advocaat te Brussel, en F. Di Gianni, advocaat te
                                                                        Rome.
Beroep, op 10 augustus 2000 ingesteld door Etablis-
  sements Biret et Cie tegen Raad van de Europese Unie                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     de bestreden beschikking nietig te verklaren, uitsluitend
                        (Zaak T-210/00)                                       voorzover de Commissie daarin een correctiecoëfficiënt
                                                                              voor de factor mededinging van 0,75 heeft gekozen in
                        (2000/C 302/72)                                       plaats van de voorgestelde coëfficiënt van 1.
                                                                        —     verweerster te verwijzen in de kosten.
                         (Procestaal: Frans)                            —     iedere andere maatregel te treffen naar recht en billijkheid.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 10 augustus 2000 beroep ingesteld tegen de               Middelen en voornaamste argumenten
Raad van de Europese Unie door Etablissements Biret et
Cie, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door S. Rodrigues,           Verzoekster, een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
advocaat te Parijs.                                                     met een enkele aandeelhouder, gevestigd in Sesto Campano,
                                                                        een ondersteund gebied in de zin van artikel 87, lid 3, sub c,
                                                                        EG, stelt beroep in tegen de beschikking van de Commisse van
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        30 mei 2000, nr. SG(2000)D/103923 (Staatssteun N 787/99),
                                                                        waarbij een project voor regionale investeringssteun werd
—    vast te stellen, dat de Europese Gemeenschap aansprake-            goedgekeurd overeenkomstig de mededeling van de Commis-
     lijk is voor de gerechtelijke liquidatie van verzoeksters          sie inzake de multisectorale kaderregeling betreffende regionale
     dochtervennootschap Biret International,                           steun voor grote investeringsprojecten.
—    de Raad van de Europese Unie te veroordelen tot betaling
                                                                        Het gesteunde project betreft de bouw van een installatie voor
     van 70 630 850 FF schadevergoeding aan verzoekster,
                                                                        de productie van clinker (de grondstof voor de fabricage van
                                                                        waterleidingverbindingen), waarover verzoekster thans niet
—    de Raad van de Europese Unie in de kosten te verwijzen.            beschikt.
                                                                        De steun is gedeeltelijk verenigbaar met de gemeenschappelijke
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        markt verklaard. Verzoekster stelt op dit punt dat de beschik-
                                                                        king, waarin de Commissie voor de berekening van de
Verzoekster vordert vergoeding van de schade die zij heeft              maximale steunintensiteit voor de factor mededinging een
geleden door de gerechtelijke liquidatie van haar dochterven-           correctiecoëfficiënt van 0,75 kiest, en deswege slechts het
nootschap Biret International, die haar activiteiten heeft moe-         bedrag van LIT 29 176,69 miljoen met de gemeenschappelijke
ten staken ten gevolge van het verbod om rundvlees, met                 markt verenigbaar verklaart, onwettig is om de volgende
name uit Amerika, in te voeren in de Gemeenschap.                       redenen:
 ---pagebreak--- C 302/32               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  21.10.2000
—    Onjuiste motivering                                                Beroep, op 23 augustus 2000 ingesteld door Cooperativa
                                                                        Mare Azzurro arl e.a. tegen Commissie van de Europese
—    De Commissie heeft ten onrechte geconcludeerd dat                                         Gemeenschappen
     sprake was van een krimpende markt, ondanks een sterke
     groeiende tendens,                                                                        (Zaak T-218/00)
—    De beschikking is onwettig voorzover daarin een jaarlijks
     gemiddeld benuttingspercentage voor de fabrieksnijver-                                     (2000/C 302/75)
     heid wordt gehanteerd van 5,78 %,
—    De Commissie heeft de belangrijkste feiten op grond                                      (Procestaal: Italiaans)
     waarvan zij een coëfficiënt van 0,75 heeft gekozen, niet
     medegedeeld.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 23 augustus 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                        Cooperativa Mare Azzurro arl e.a., vertegenwoordigd door
                                                                        G. Boscolo, advocaat te Venetië.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Beroep, op 21 augustus 2000 ingesteld door Antena 3
de Televisión S.A. tegen Commissie van de Europese                     —    de bestreden beschikking geheel of, subsidiair, gedeeltelijk
                        Gemeenschappen                                       nietig te verklaren en/of te verklaren dat die beschikking
                                                                             ten opzichte van verzoeksters geen gevolgen heeft, met
                                                                             verwijzing van verweerster in de kosten.
                         (Zaak T-216/00)
                         (2000/C 302/74)                                Middelen en voornaamste argumenten
                        (Procestaal: Spaans)                            Verzoeksters, coöperatieve verenigingen die diensten verstrek-
                                                                        ken aan een honderdtal kleine ondernemingen in de visserijsec-
                                                                        tor op het grondgebied van Venetië en Chiogga, komen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               op tegen beschikking 2000/394/EG van de Commissie van
schappen is op 21 augustus 2000 beroep ingesteld tegen                  25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten be-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Antena 3                  hoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië
de Televisión, gevestigd te Madrid, vertegenwoordigd door de           en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en
advocaten F. Pombo Garcı́a, E. Garayar Gutiérrez en R. Alonso           nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (1).
Pérez-Villanueva.
                                                                        In die beschikking zijn bepaalde steunmaatregelen die die
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     ondernemingen zouden hebben ontvangen, onverenigbaar
                                                                        met de gemeenschappelijke markt verklaard.
—    beschikking nr. 2000/400/EG van de Commissie van
     10 mei 2000 („Eurovisie”) nietig te verklaren; en
                                                                        Tot staving van hun vordering voeren verzoeksters het volgen-
—    de Commissie te verwijzen in de kosten van Antena 3 de             de aan:
     Televisión S.A.
                                                                        —    De Commissie heeft niet in aanmerking genomen, dat de
                                                                             betrokken steunmaatregelen een bestaande driejaarlijkse
Middelen en voornaamste argumenten                                           regeling vormen en derhalve niet in aanmerking komen
                                                                             voor terugvordering ex artikel 15 van verordening (EG)
                                                                             nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar                     vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing
met die in zaak T-185/00 Métropole Télévision M 6 (1).                       van artikel 93 van het EG-Verdrag (2).
                                                                        —    In de bestreden beschikking is geen rekening gehouden
(1) Nog niet gepubliceerd.
                                                                             met de inkomsten en werkgelegenheid in het historisch
                                                                             centrum van Chioggia, voor zover geen gebruik is
                                                                             gemaakt van de in artikel 87, lid 3, sub a, van het Verdrag
                                                                             voorziene afwijking voor bepaalde streken.


title: Zaak T-340/02: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2006 — Wijsmuller/Commissie

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/53

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2006 — Wijsmuller/Commissie
   (Zaak T-340/02) (1)

   (2006/C 224/114)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Derde kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 19 van 25.1.2003.


title: Zaak C-241/08: Beroep ingesteld op 2 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/15

         Beroep ingesteld op 2 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-241/08)
   (2008/C 197/25)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Recchia en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om artikel 6, leden 2 en 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1), juist om te zetten, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie voert twee grieven aan ter onderbouwing van haar beroep, respectievelijk inzake schending van artikel 6, lid 2 en artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 (habitatrichtlijn).
   Met haar eerste grief wijst verzoekster op het expliciete karakter van artikel 6, lid 2, van de habitatrichtlijn, dat iedere verslechtering van de kwaliteit van de beschermde habitats verbiedt. De invoering in de nationale wetgeving van het begrip „significante effecten” om de toepassing van de vermelde bepaling op bepaalde menselijke activiteiten te beperken, is dus niet gerechtvaardigd. Evenzo kan de nationale wetgever niet afdoend verklaren dat bepaalde activiteiten, zoals de jacht of de visvangst, de Natura 2000-gebieden „niet verstoren”, ook indien zij tijdelijk of in het kader van de geldende nationale regeling worden uitgeoefend.
   Met haar tweede grief merkt de Commissie in de eerste plaats op dat artikel 6, lid 3, van de habitatrichtlijn vereist dat voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van het gebied, een passende beoordeling wordt gemaakt, behoudens in gevallen van enge uitlegging. Verweersters wetgeving stelt problemen ten aanzien van het gemeenschapsrecht, aangezien zij de werken of aanpassingen waarin de Natura 2000-overeenkomsten voorzien, systematisch vrijstelt van de milieueffectbeoordelingsprocedure.
   De Commissie merkt vervolgens op dat er in het Franse recht projecten bestaan waarvoor geen vergunning of administratieve goedkeuring is vereist en die bijgevolg ontsnappen aan de beoordelingsprocedure. Bepaalde van die projecten hebben, gelet op de doelstellingen van instandhouding van de soorten, significante effecten op de Natura 2000-gebieden.
   Volgens de Commissie moet de nationale wetgeving tot slot de aanvragers een duidelijke verplichting opleggen om alternatieven te overwegen bij negatieve beoordelingen van de gevolgen van een project of van een plan voor het beheer van een dergelijk gebied.

      (1)  PB L 206, blz. 7.


title: Zaak F-29/08: Beroep ingesteld op 3 maart 2008 — Y/Commissie

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/35

         Beroep ingesteld op 3 maart 2008 — Y/Commissie
   (Zaak F-29/08)
   (2008/C 116/69)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Y (Brussel, België) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van het tot aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag van 24 mei 2007 om verzoeker als arbeidscontractant te ontslaan omdat zijn gedrag in de dienst ontoereikend zou zijn, alsmede vergoeding van de materiële en immateriële schade
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag van 24 mei 2007 om verzoeker als arbeidscontractant te ontslaan;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het uitdrukkelijke besluit van de Commissie van 16 november 2007 houdende afwijzing van de klacht die verzoeker op 31 augustus 2007 krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut had ingediend;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker van de bezoldiging die hij zou hebben ontvangen indien het tot aangaan van aanstellingovereenkomsten bevoegd gezag zijn overeenkomst niet vroegtijdig en op onrechtmatige wijze had beëindigd alsmede van alle toelagen waarop hij aanspraak kan maken;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker van een op 500 000 EUR geraamde vergoeding wegens immateriële schade, onder voorbehoud van verhoging in de loop van het geding;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.