title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 11 november 1999 in zaak C-48/98 (verzoek van het Finanzgericht Bremen om een prejudiciële beslissing): Firma Söhl & Söhlke tegen Hauptzollamt Bremen ("Communautair douanewetboek en toepassingsbepalingen — Overschrĳding van termĳnen voor inklaring van niet-communautaire goederen in tĳdelĳke opslag — Begrip verzuim zonder werkelĳke gevolgen voor juiste werking van tĳdelĳke opslag of van betrokken douaneregeling — Verlenging van termĳn — Begrip kennelĳke nalatigheid")

text:
C 47/2                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          19.2.2000
van richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976                        prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 49,
betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde                   204 en 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad
gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeen-             van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair
schap worden geloosd (PB L 129, blz. 23), programma’s op te                douanewetboek (PB L 302, blz. 1), en artikel 212 bis van
stellen met kwaliteitsdoelstellingen ter vermindering van de               verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening (EG)
verontreiniging door de in lijst II van de bijlage van die richtlijn       nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van
genoemde stoffen, de verplichtingen niet is nagekomen die op               19 december 1996 (PB L 17, blz. 1), en over de geldigheid
haar rusten krachtens het EG-Verdrag, heeft het Hof (Zesde                 en de uitlegging van artikel 859 en de uitlegging van de
kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, president van de             artikelen 900 en 905 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van
Tweede kamer (rapporteur), waarnemend voor de president                    de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van
van de Zesde kamer, G. Hirsch en H. Ragnemalm, rechters;                   enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG)
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: D. Louterman-Hubeau,               nr. 2913/92 (PB L 253, blz. 1), zoals gewijzigd bij artikel 1,
hoofdadministrateur, op 11 november 1999 een arrest gewe-                  punt 29, van verordening (EG) nr. 3254/94 van de Commissie
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                    van 19 december 1994 (PB L 346, blz. 1), heeft het Hof (Zesde
                                                                           kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen (rapporteur),
1) Door niet overeenkomstig artikel 7 van de richtlijn 76/464/EEG          president van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-
     van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging             dent van de Zesde kamer, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm,
     veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch    rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Hols-
     milieu van de Gemeenschap worden geloosd, programma’s met             tein, adjunct-griffier, op 11 november 1999 een arrest gewezen
     kwaliteitsdoelstellingen op te stellen ter vermindering van de        waarvan het dictum luidt als volgt:
     verontreiniging door 99 stoffen van lijst I van de bijlage van
     genoemde richtlijn, welke stoffen volgens het eerste streepje van
     lijst II als stoffen van laatstgenoemde lijst moeten worden
     behandeld, is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet      1) Artikel 859 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Com-
     nagekomen die krachtens genoemde richtlijn op haar rusten.                missie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalin-
                                                                               gen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de
2) De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.                    Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek,
                                                                               behelst en regelmatig tot stand gekomen uitputtende regeling
                                                                               inzake de verzuimen in de zin van artikel 204, lid 1, sub a, van
(1) PB C 212 van 12.7.1997.                                                    verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
                                                                               1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, die
                                                                               „zonder werkelijke gevolgen zijn gebleven voor de juiste werking
                                                                               van de tijdelijke opslag of de betrokken douaneregeling”.
                     ARREST VAN HET HOF                                    2) a) De in de Duitse versie van de artikelen 212 bis van
                                                                                verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening
                            (Zesde kamer)                                           (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                                19 december 1996, 239 van verordening nr. 2913/92 en
                      van 11 november 1999                                          859 van verordening nr. 2454/93 ter kwalificatie van de
                                                                                nalatigheid gebruikte termen hebben dezelfde betekenis. In
in zaak C-48/98 (verzoek van het Finanzgericht Bremen                               de Duitse versie moeten deze termen worden geacht te doelen
om een prejudiciële beslissing): Firma Söhl & Söhlke                                op „offensichtliche Fahrlässigkeit” (kennelijke nalatigheid).
                 tegen Hauptzollamt Bremen (1)
(„Communautair douanewetboek en toepassingsbepalingen                          b) Dat van klaarblijkelijke nalatigheid in de zin van arti-
— Overschrijding van termijnen voor inklaring van niet-                             kel 239, lid 1, tweede streepje, van verordening nr. 2913/92
communautaire goederen in tijdelijke opslag — Begrip                                geen spraken is, kan niet worden vastgesteld wanneer de
verzuim zonder werkelijke gevolgen voor juiste werking                              douaneschuld overeenkomstig artikel 204, lid 1, sub a,
van tijdelijke opslag of van betrokken douaneregeling —                             van verordening nr. 2913/92 is ontstaan wegens een
  Verlenging van termijn — Begrip kennelijke nalatigheid”)                          handelwijze die een duidelijke nalatigheid vormt in de zin van
                                                                                artikel 859, tweede streepje, van verordening nr. 2454/93.
                            (2000/C 47/03)
                           (Procestaal: Duits)                                 c) Voor de beoordeling van de vraag of sprake is van „klaarblij-
                                                                                kelijke nalatigheid” in de zin van artikel 239, lid 1, tweede
                                                                                streepje, van verordening nr. 2913/92, moet met name
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-          rekening worden gehouden met de complexiteit van de
                           dentie van het Hof)                                      bepalingen waarvan de niet-uitvoering de douaneschuld
                                                                                heeft doen ontstaan, en met de beroepservaring en de
In zaak C-48/98, betreffende een verzoek aan het hof krachtens                      zorgvuldigheid van de ondernemer. Het staat aan de natio-
artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Finanzgericht Bremen                        nale rechter om op basis van deze criteria te beoordelen, of al
(Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Firma                            dan niet sprake is van klaarblijkelijke nalatigheid vanwege
Söhl & Söhlke en Hauptzollamt Bremen, betreffende een                               de ondernemer.
 ---pagebreak--- 19.2.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 47/3
3) Het gemeenschapsrecht verzet zich er niet tegen, dat een                   kan worden verweten op de enkele grond dat hij zich in de in
   nationale rechter zelfstandig beoordeelt of aan de voorwaarde van          artikel 900, lid 1, sub o, van verordening nr. 2454/93, zoals
   artikel 859, punt 1, van verordening nr. 2454/93, te weten dat             gewijzigd bij artikel 1, punt 29, van verordening nr. 3254/94,
   een verlenging van de termijn had moeten worden toegestaan, is             bedoelde situatie bevindt.
   voldaan, wanneer een tijdig ingediend verzoek om verlenging van
   de termijn door de douaneautoriteiten bij definitief geworden         (1) PB C 137 van 2.5.1998.
   beschikking is afgewezen.
4) a) Alleen omstandigheden die de aanvrager in een uitzonderlijke
        situatie kunnen brengen in vergelijking met de andere
        marktdeelnemers die dezelfde activiteit beoefenen, kunnen                             ARREST VAN HET HOF
        een verlenging van de termijn van artikel 49, lid 1, van
        verordening nr. 2913/92 rechtvaardigen. Dergelijke                                           (Vijfde kamer)
        omstandigheden kunnen zijn, buitengewone omstandigheden
        die weliswaar niet los staan van de marktdeelnemer, maar                               van 11 november 1999
        toch geen deel uitmaken van de gebeurtenissen waarmee elke
        ondernemer bij de uitoefening van zijn activiteit normalerwijs   in zaak C-315/98: Commissie van de Europese Gemeen-
        wordt geconfronteerd. Het staat aan de douaneautoriteiten                     schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
        en aan de nationale rechterlijke instanties om in elk geval                    (Niet-nakoming — Richtlijn 95/21/EG)
        afzonderlijk te beoordelen of dergelijke omstandigheden
        voorhanden zijn.                                                                             (2000/C 47/04)
   b) Het gemeenschapsrecht verzet zich er niet tegen, dat een                                    (Procestaal: Italiaans)
        ondernemer één verzoek indient om verlenging van de termijn
        voor het geven van een douanebestemming aan goederen
        waarvoor verschillende summiere aangiften zijn ingediend.        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
        Doch ook wanneer slechts één verzoek is ingediend, kan een                                  dentie van het Hof)
        verlenging van de termijn slechts worden toegestaan voor de      In zaak C-315/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
        goederen waarvoor de termijn voor het geven van een              pen (gemachtigden: B. Mongin en L. Pignataro) tegen Italiaanse
        douanebestemming nog niet is verstreken.                         Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door D. Del
                                                                         Gaizo), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen
5) Artikel 900, lid 1, sub o, van verordening nr. 2454/93, zoals         dat de Italiaanse Republiek, door niet de nodige wettelijke en
   gewijzigd bij artikel 1, punt 29 van verordening (EG)                 bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen
   nr. 3254/94 van de Commissie van 19 december 1994, is wél             aan richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betref-
   van toepassing op de gevallen waarin de goederen in aanmerking        fende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik
   kwamen voor een communautaire behandeling of een preferentiële        maken van havens in de Gemeenschap en varen in de
   tariefbehandeling, maar niet op de gevallen waarin de goederen        onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van
   in aanmerking konden komen voor een andere gunstige behande-          internationale normen op het gebied van de veiligheid van
   ling.                                                                 schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkom-
                                                                         standigheden aan boord (havenstaatcontrole) (PB L 157,
6) De douaneautoriteit of de nationale rechterlijke instantie bij wie    blz. 1), de krachtens die richtlijn en het EG-Verdrag op hem
   een verzoek om terugbetaling wordt ingediend op basis van             rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
   artikel 900, lid 1, sub o, van verordening nr. 2454/93, zoals         (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamer-
   gewijzigd bij artikel 1, punt 29, van verordening nr. 3254/94,        president, J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón (rapporteur),
   dient, wanneer zij niet in staat is de gevraagde terugbetaling op     C. Gulmann en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal:
   basis van deze bepaling toe te staan, ambtshalve de gegrondheid       F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 11 november 1999 een arrest
   ervan te onderzoeken in het licht van de andere bepalingen van        gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   artikel 900 en van de artikelen 901 tot 904 van verordening
   nr. 2454/93. Wanneer de autoriteit bij wie het verzoek is             1) Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
   ingediend, niet in staat is, gelet op de aangevoerde argumenten,           bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan
   over de kwijtschelding of terugbetalingen een beslissing te nemen          richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende
   op basis van artikel 899 van verordening nr. 2454/93, dient zij            de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken
   ambtshalve te onderzoeken of er „bewijselementen voorhanden                van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie
   zijn waarmee het bestaan kan worden aangetoond van een                     van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op
   bijzondere situatie die het gevolg is van omstandigheden die geen          het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van
   manipulatie of klaarblijkelijke nalatigheid van de zijde van de            verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord
   belanghebbende inhouden”, in de zin van artikel 905, lid 1, van            (havenstaatcontrole), is de Italiaanse Republiek de krachtens die
   verordening nr. 2454/93, in welk geval de zaak aan de                      richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
   Commissie moet worden voorgelegd.                                     2) De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten van
                                                                              de procedure.
7) De douaneautoriteit of de nationale rechterlijke instantie bij wie
   een verzoek om terugbetaling of kwijtschelding van in- of             (1) PB C 327 van 24.10.1998.
   uitvoerrechten is ingediend, kan er niet van uitgaan dat de
   belanghebbende geen manipulatie of klaarblijkelijke nalatigheid


title: Zaak F-47/09: Beroep ingesteld op 7 mei 2009 — Fries Guggenheim/CEDEFOP

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/52

         Beroep ingesteld op 7 mei 2009 — Fries Guggenheim/CEDEFOP
   (Zaak F-47/09)
   2009/C 153/101
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Eric Mathias Fries Guggenheim (Luik, België) (vertegenwoordiger: L. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Europees centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (CEDEFOP)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het CEDEFOP om verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris niet te verlengen en, bij gebreke van herplaatsing, veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de immateriële schade die verzoeker heeft geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van het CEDEFOP van 7 juli 2008 om verzoekers overeenkomst niet te verlengen en waarbij is bevestigd dat zijn aanstelling op 15 oktober 2008 zou aflopen, nietig verklaren;

               —

               voor zover nodig, het besluit van het CEDEFOP van 18 juli 2008 tot bevestiging van het eerste besluit, na verzoekers brief van 9 juli 2008 en zijn bijeenkomst van 17 juli 2008 met de vertegenwoordigers van het personeel, nietig verklaren;

               —

               het CEDEFOP bij gebreke van herplaatsing veroordelen tot betaling van een door het Gerecht te bepalen bedrag ter vergoeding van de immateriële schade die verzoeker heeft geleden;

               —

               verzoeker, indien hij dat nodig acht, toestaan zijn loopbaanschade te berekenen dan wel het CEDEFOP bij gebreke van herplaatsing veroordelen tot betaling van een door het Gerecht te bepalen bedrag ter vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden;

               —

               het CEDEFOP verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-150/17: Beroep ingesteld op 8 maart 2017 — Asolo/EUIPO — Red Bull (FLÜGEL)

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/34

         Beroep ingesteld op 8 maart 2017 — Asolo/EUIPO — Red Bull (FLÜGEL)
   (Zaak T-150/17)
   (2017/C 129/53)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Asolo LTD (Limassol, Cyprus) (vertegenwoordiger: W. Pors, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Oostenrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „FLÜGEL” — Uniemerk nr. 637 686

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 17 november 2016 in zaak R 282/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing in haar geheel;

               —

               afwijzing van de vordering tot nietigverklaring;

               —

               verwijzing van het EUIPO en Red Bull in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 54, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 53, lid 1, onder a), juncto artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-309/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Oostenrijk) op 31 mei 2016 — Corbin Opportunity Fund Lp e.a.

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/33

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Oostenrijk) op 31 mei 2016 — Corbin Opportunity Fund Lp e.a.
   (Zaak C-309/16)
   (2016/C 335/44)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Corbin Opportunity Fund Lp, Corbin Capital Partners, Redwood Drawdown Master Fund Lp, Redwood Opportunity Master Fund Ltd, Redwood Capital Management LLC, Pontus Holdings Ltd, RMF Financial Holdings Sàrl

      Verwerende overheidsinstantie: FMA Österreichische Finanzmarktaufsichtsbehörde

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1), met name artikel 1, lid 1, en artikel 2, lid 1, punt 2, ratione temporis en ratione materiae van toepassing op het geval van een afwikkelingsmaatschappij zoals die in het hoofdgeding, wier afwikkeling reeds door nationale mechanismen vóór het verstrijken van de omzettingstermijn van de richtlijn is begonnen en in de periode na het verstrijken van de omzettingstermijn op grond van de nationale bepalingen tot omzetting van de aangehaalde richtlijn verder is doorgezet?

               2)

               Verleent richtlijn 2014/59 de schuldeisers van een dergelijke afwikkelingsmaatschappij die de afwikkelingsautoriteit hebben verzocht om de afsluiting van bepaalde door de afwikkelingsmaatschappij beoogde of reeds gesloten transacties (bijvoorbeeld een gerechtelijke schikking) met andere schuldeisers te „toetsen en te verbieden”, rechten ter bescherming waarvan een bestuurlijke en gerechtelijke procedure kan worden gevoerd?

      (1)  PB L 173, blz. 190.


title: Zaak C-419/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 juli 2017 door Deza, a.s. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 11 mei 2017 in zaak T-115/15, Deza, a.s./ECHA

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/23

         Hogere voorziening ingesteld op 11 juli 2017 door Deza, a.s. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 11 mei 2017 in zaak T-115/15, Deza, a.s./ECHA
   (Zaak C-419/17 P)
   (2017/C 293/28)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Rekwirante: Deza, a.s. (vertegenwoordiger: P. Dejl, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), Koninkrijk Denemarken, Koninkrijk der Nederlanden, Koninkrijk Zweden, Koninkrijk Noorwegen

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 11 mei 2017 in zaak T-115/15 vernietigen,

               —

               besluit ED/108/2014 van ECHA van 12 december 2014 nietig verklaren,

               —

               ECHA verwijzen in de kosten die voor rekwirante zijn opgekomen in de procedure in hogere voorziening voor het Hof van Justitie en de daaraan voorafgaande procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Het Gerecht heeft de REACH-verordening onjuist uitgelegd en toegepast.
               Het Gerecht heeft de REACH-verordening onjuist uitgelegd en toegepast. Rekwirante blijft bij haar standpunt dat het besluit van ECHA ultra vires is vastgesteld, aangezien (i) ECHA niet de bevoegdheid heeft om een bestaande identificatie van de stof DEHP op grond van artikel 57, onder c), van de REACH-verordening aan te vullen met een nieuwe identificatie van die stof op grond van artikel 57, onder f), van de REACH-verordening; (ii) aan de vaststelling van het besluit van ECHA een onrechtmatige procedure is voorafgegaan; en (iii) met het besluit van ECHA een door de Raad en het Europees Parlement voorgeschreven bindende procedure voor de vaststelling van algemeen verbindende/geharmoniseerde criteria voor de identificatie van stoffen met hormoonontregelende eigenschappen wordt omzeild.

               2)

               Het Gerecht heeft het rechtszekerheidsbeginsel onjuist uitgelegd en toegepast.
               Waar (i) het besluit van ECHA een onduidelijke, onnauwkeurige en onvoorzienbare rechtssituatie in het leven heeft geroepen, waardoor rekwirante onmogelijk de precieze omvang van de aan haar opgelegde verplichtingen kan achterhalen; (ii) er geen algemeen verbindende/geharmoniseerde criteria voor de identificatie van stoffen met hormoonontregelende eigenschappen zijn; en (iii) ECHA niet de bevoegdheid heeft om een bestaande identificatie van de stof DEHP op grond van artikel 57, onder c), van de REACH-verordening aan te vullen met een identificatie van die stof op grond van artikel 57, onder f), van de REACH-verordening, is de conclusie van het Gerecht dat het besluit van ECHA niet in strijd is met rechtszekerheidsbeginsel onjuist.

               3)

               De beoordeling van het besluit van ECHA door het Gerecht is in strijd met de eisen van de rechterlijke toetsing van besluiten van de instellingen en organen van de Unie. Voorts heeft het Gerecht de feiten en het bewijs onjuist opgevat.

               4)

               Als gevolg van bovenstaande tekortkomingen heeft het Gerecht inbreuk gemaakt op de rechten die rekwirante ontleent aan en de beginselen die zijn vervat in het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name het recht op een eerlijk proces, het recht op ongestoord genot van eigendom en het rechtszekerheidsbeginsel.


title: Zaak C-245/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel — België) — Omalet NV/Rijksdienst voor Sociale Zekerheid (Vrij verrichten van diensten — Artikel 49 EG — In lidstaat gevestigd ondernemer — Beroep op medecontractanten in zelfde lidstaat — Zuiver interne situatie — Verzoek om prejudiciële beslissing niet-ontvankelijk)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel — België) — Omalet NV/Rijksdienst voor Sociale Zekerheid
   (Zaak C-245/09) (1)

   (Vrij verrichten van diensten - Artikel 49 EG - In lidstaat gevestigd ondernemer - Beroep op medecontractanten in zelfde lidstaat - Zuiver interne situatie - Verzoek om prejudiciële beslissing niet-ontvankelijk)
   2011/C 63/08
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Arbeidshof te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Omalet NV

      Verwerende partij: Rijksdienst voor Sociale Zekerheid

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbeidshof te Brussel — Uitlegging van artikel 49 EG — Sociale wetgeving — In België gevestigd ondernemer die een beroep doet op in die lidstaat gevestigde medecontractanten die niet bij nationale autoriteiten zijn geregistreerd — Al dan niet toepassing van artikel 49 EG

      Dictum

   Het bij beslissing van 25 juni 2009 door het Arbeidshof te Brussel (België) ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 220 van 12.9.2009.


title: Zaak T-563/10 P: Arrest van het Gerecht van 14 december 2011 — De Luca/Commissie ( „Hogere voorziening — Incidentele hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Aanstelling in ambt van hogere functiegroep na algemeen vergelijkend onderzoek — Inwerkingtreding van nieuw Statuut — Overgangsbepalingen — Artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij Statuut” )

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/25

         Arrest van het Gerecht van 14 december 2011 — De Luca/Commissie
   (Zaak T-563/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Incidentele hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Aanstelling in ambt van hogere functiegroep na algemeen vergelijkend onderzoek - Inwerkingtreding van nieuw Statuut - Overgangsbepalingen - Artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij Statuut)
   2012/C 32/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Patrizia De Luca (Brussel, België) (vertegenwoordigers: J. N. Louis en S. Orlandi, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: J. Currall, gemachtigde) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 30 september 2010, De Luca/Commissie (F-20/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De incidentele hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 30 september 2010, De Luca/Commissie (F-20/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wordt vernietigd.

               3)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 63 van 26.2.2011.


title: Zaak C-19/10: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 29 juli 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Verordeningen (EG) nrs. 273/2004 en 111/2005 — Drugsprecursoren — Controle en toezicht binnen Unie — Toezicht op handel tussen Unie en derde landen — Sancties)

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/15

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 29 juli 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-19/10) (1)

   (Niet-nakoming - Verordeningen (EG) nrs. 273/2004 en 111/2005 - Drugsprecursoren - Controle en toezicht binnen Unie - Toezicht op handel tussen Unie en derde landen - Sancties)
   2010/C 246/26
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en S. Mortoni, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde en S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan artikel 12 van verordening (EG) nr. 273/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 inzake drugsprecursoren (PB L 47, blz. 1) en aan artikel 31 van verordening (EG) nr. 111/2005 van de Raad van 22 december 2004 houdende voorschriften voor het toezicht op de handel tussen de Gemeenschap en derde landen in drugsprecursoren (PB 2005, L 22, blz. 1)

      Dictum

               1.

               Door niet de nationale maatregelen te hebben getroffen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van, enerzijds, artikel 12 van verordening (EG) nr. 273/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 inzake drugsprecursoren, en anderzijds, artikel 31 van verordening (EG) nr. 111/2005 van de Raad van 22 december 2004 houdende voorschriften voor het toezicht op de handel tussen de Gemeenschap en derde landen in drugsprecursoren, is de Italiaanse Republiek de krachtens die verordeningen op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


               26.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/14

         Beschikking van het EVA-Hof van 9 november 2012
   2013/C 277/11
   In zaak E-14/10 KOSTEN,
   Konkurrenten.no AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

      (Begroting van kosten)

   In zaak E-14/10 KOSTEN, Konkurrenten.no AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — VERZOEK tot begroting van de invorderbare kosten na het arrest van het EVA-Hof van 22 augustus 2011 in zaak E-14/10 Konkurrenten.no AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (EFTA Court Reports 2011, blz. 266) — heeft het EVA-Hof, samengesteld als volgt: Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 9 november 2012 een beschikking gegeven waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het totale bedrag van de kosten die de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA dient te betalen aan Konkurrenten.no AS wordt vastgesteld op 93 002 EUR.


title: Zaak C-469/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 september 2011 door Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 22 juni 2011 in zaak T-409/09, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europese Commissie

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/13

         Hogere voorziening ingesteld op 14 september 2011 door Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 22 juni 2011 in zaak T-409/09, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europese Commissie
   (Zaak C-469/11 P)
   2011/C 331/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, dikigoros)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht in zaak T-409/09 vernietigen;

               —

               de door de Commissie opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid volledig afwijzen;

               —

               de zaak naar het Gerecht verwijzen voor een beslissing ten gronde;

               —

               de Commissie verwijzen in de procedure- en andere kosten van rekwirante, waaronder die van de oorspronkelijke procedure, ook al wordt de onderhavige hogere voorziening afgewezen, alsook in die van de onderhavige hogere voorziening ingeval zij wordt toegewezen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat de bestreden beschikking om de volgende redenen moet worden vernietigd:

               —

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, door geen toepassing te geven aan het bepaalde in artikel 102, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering, waarin sprake is van een forfaitaire termijn wegens afstand van tien dagen in zaken waarin wordt verzocht om vaststelling van de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese instellingen.

               —

               Het Gerecht heeft, door geen toepassing te geven aan het bepaalde in artikel 102, lid 2, de beginselen van gelijke behandeling en rechtszekerheid geschonden.

               —

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, door te oordelen dat de verjaringstermijn inging op het moment dat de beschikking van de Commissie om rekwirantes offerte af te wijzen aan rekwirante was meegedeeld.


title: Zaak C-372/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 17 september 2009 — Josep Penarroja Fa/Procureur général près la Cour d’appel de Paris

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 17 september 2009 — Josep Penarroja Fa/Procureur général près la Cour d’appel de Paris
   (Zaak C-372/09)
   2009/C 282/50
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Josep Penarroja Fa

      Verwerende partij: Procureur général près la Cour d’appel de Paris

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet artikel 50 EG aldus worden uitgelegd, dat het betrekking kan hebben op de opdracht die in de [in de verwijzingsbeslissing] omschreven omstandigheden in een bij de nationale rechter aanhangig geding aan een vakman in zijn hoedanigheid van deskundige wordt gegeven door de rechter bij wie dat geding aanhangig is?

               2.

               Moet de in artikel 45, lid 1, EG bedoelde deelname aan de uitoefening van het openbaar gezag aldus worden uitgelegd dat daarvan sprake is bij de opdracht van een door een Franse rechter aangestelde deskundige, zoals die wordt geregeld door de Code de procédure civile en de Code de procédure pénale en door wet nr. 71-498 van 29 juni 1971 en decreet nr. 2004-1463 van 23 december 2004?

               3.

               Moeten de artikelen 43 EG en 49 EG aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een wettelijke regeling zoals die van wet nr. 71-498 van 29 juni 1971 en decreet nr. 2004-1463 van 23 december 2004, zoals gewijzigd, die de inschrijving op een door een hof van beroep opgestelde lijst afhankelijk stelt van voorwaarden met betrekking tot leeftijd, bekwaamheid, deugdzaamheid en onafhankelijkheid, waarbij geen rekening wordt gehouden met de omstandigheid dat de kandidaat reeds als deskundige is erkend door de rechterlijke instanties van zijn land van herkomst, en die niet voorziet in andere methoden om zijn kwaliteiten te toetsen?


title: Zaak T-160/04: Beroep, op 26 april 2004 ingesteld door G. Potamianos tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/12

         Beroep, op 26 april 2004 ingesteld door G. Potamianos tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-160/04)
   (2004/C 168/23)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 april 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door G. Potamianos, wonende te Grimbergen (België), vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het besluit van het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegde gezag om verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris niet te verlengen, nietig te verklaren:

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker komt op tegen de weigering van het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegde gezag om zijn overeenkomst van tijdelijk functionaris te verlengen.
   Dienaangaande merkt hij op dat het bestreden besluit uitsluitend is gebaseerd op de in DG RTD geldende gedragslijn inzake beperking van de prestaties van de niet-vaste personeelsleden, waardoor alle personeelsleden met een anciënniteit van meer dan zes jaar dienst bij de Commissie, dus meer anciënniteit dan andere personeelsleden die tot vergelijkende onderzoeken worden toegelaten, van aanwerving worden uitgesloten.
   Volgens verzoeker is deze beperking in strijd met artikel 12, eerste alinea, van de Regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden, volgens welke elke aanstelling erop gericht dient te zijn, de instelling de medewerking te verzekeren van tijdelijke functionarissen die uit een oogpunt van vakbekwaamheid, prestatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen voldoen. Zij is eveneens in strijd met het besluit van DG ADMIN om voor kortlopende overeenkomsten voor tijdelijke functionarissen 2a (huishoudelijke begroting) of 2d (begroting voor onderzoek) verlenging tot 30 april 2004 toe te staan.
   Tot staving van zijn vordering beroept verzoeker zich eveneens op schending van het discriminatieverbod alsmede op misbruik van bevoegdheid.


title: Zaak T-51/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  18 oktober 2005  — Leite Mateus/Commissie (Ambtenaren — Rapport over ontwikkeling van loopbaan — Beoordelingsperiode 2001/2002)

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/21

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 oktober 2005 — Leite Mateus/Commissie
   (Zaak T-51/04) (1)

   (Ambtenaren - Rapport over ontwikkeling van loopbaan - Beoordelingsperiode 2001/2002)
   (2005/C 330/52)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Carlos Alberto Leite Mateus (Zaventem, België) [vertegenwoordiger(s): S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): J. Currall en H. Krämer, gemachtigden]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de beoordelaar in beroep van 14 maart 2003 houdende vaststelling van het rapport over de ontwikkeling van verzoekers loopbaan voor het beoordelingsjaar 2001/2002.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004


title: Beroep, op 26 oktober 1998 ingesteld door Zino Davidoff SA en Davidoff & Cie SA tegen het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie (Zaak T-177/98)

text:
C 397/32             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 19.12.98
Ð voor zover nodig, nietig te verklaren de impliciete              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     afwijzing van zijn op 27 mei 1998 ingeschreven ver-
     zoek om te worden ingedeeld in de rang A 4, met toe-
     kenning van extra ancieÈnniteit in de salaristrap over-       Ð vast te stellen, dat de procedure die sinds 18 september
     eenkomstig het Statuut;                                           1997 bij de Raad moet worden gevolgd in geval van
                                                                       afwezigheid wegens ziekte, onwettig is;
Ð in ieder geval, verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                   Ð het besluit van de Raad om haar afwezigheid van 9 tot
                                                                       22 februari 1998 als onregelmatig te beschouwen en
Middelen en voornaamste argumenten                                     op haar jaarlijkse vakantie in mindering te brengen,
                                                                       nietig te verklaren;
Verzoeker stelt, dat het tot aanstelling bevoegd gezag,
                                                                   Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
waar het hem heeft ingedeeld in de rang A 5, salaristrap 5,
en niet in de rang A 4, met extra ancieÈnniteit in de salaris-
trap, geen rekening heeft gehouden met zijn beroepserva-
ring of met zijn specialisatie, en aldus heeft gehandeld in        Middelen en voornaamste argumenten
strijd met artikel 5, lid 1, tweede alinea, en lid 3,
artikel 25, tweede alinea, de artikelen 31 en 32 van het
Statuut, alsmede bijlage I bij het Statuut.                        Verzoekster stelt in de eerste plaats, dat verweerder zich in
                                                                   casu niet heeft gehouden aan de ¹procedure in geval van
                                                                   ziekte of ongevalº die hij zelf heeft ingesteld en aan het
Bovendien is het bestreden besluit in strijd met het toepas-       personeel ter kennis gebracht bij mededeling nr. 117/97
singsbesluit van 1983 betreffende de criteria inzake de            van 18 september 1997.
aanstelling in rang en de indeling in salaristrap bij de aan-
werving, zoals gewijzigd op 7 februari 1986.
                                                                   Voorts betwist zij de wettigheid van deze uitvoeringsbepa-
                                                                   ling, voor zover die in geval van betwisting van de conclu-
                                                                   sies van de medische controle voorziet in een ¹arbitrage-
Ingevolge de algemene rechtsbeginselen is het tot aanstel-
                                                                   procedureº die het recht van verweer van de betrokkene
ling bevoegd gezag bovendien verplicht de ambtenaren
                                                                   schendt, daar zij hem niet toestaat een arts naar keuze aan
gelijk te behandelen en de administratieve besluiten te
                                                                   te wijzen die door zijn aanwezigheid de rechten en belan-
baseren op rechtmatige gronden, dit wil zeggen gronden
                                                                   gen van de betrokkene kan vrijwaren.
die niet zijn aangetast door kennelijke dwaling ten aanzien
van het recht of de feiten.
                                                                   Wanneer de administratie met een dergelijke betwisting
                                                                   wordt geconfronteerd, moet zij volgens verzoekster over-
Tenslotte beroept verzoeker zich op schending van het ver-         eenkomstig artikel 59, lid 3, van het Ambtenarenstatuut
trouwensbeginsel en op misbruik van bevoegdheid.                   de zaak voorleggen aan een invaliditeitscommissie.
                                                                   Ten slotte zijn de bestreden besluiten in het geheel niet
                                                                   gemotiveerd.
Beroep, op 15 oktober 1998 ingesteld door M. A. Biasutto
            tegen de Raad van de Europese Unie
                      (Zaak T-171/98)
                        (98/C 397/63)                              Beroep, op 26 oktober 1998 ingesteld door Zino Davidoff
                                                                   SA en Davidoff & Cie SA tegen het Europees Parlement
                                                                                en de Raad van de Europese Unie
                     (Procestaal: Frans)                                                  (Zaak T-177/98)
                                                                                (98/C 397/64)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 15 oktober 1998 beroep ingesteld
tegen de Raad van de Europese Unie door M. A. Biasutto,                                  (Procestaal: Duits)
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en
F. Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue de               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Cessange 30.                                                       Gemeenschappen is op 26 oktober 1998 beroep ingesteld
 ---pagebreak--- 19.12.98              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 397/33
tegen het Europees Parlement en de Raad van de Europese           Overeenkomst (Overeenkomst inzake de handelsaspecten
Unie door Zino Davidoff SA en Davidoff & Cie SA, geves-           van de intellectuele eigendom).
tigd te Freiburg en GeneÁve (Zwitserland), vertegenwoor-
digd door R. Wägenbaur, advocaat te Brussel, domicilie            (1) T-175/98, Una Film GmbH/Parlement en Raad.
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt
& Medernach, advocaten aldaar, Rue Matthias Hardt 8-
10.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:              Beroep, op 29 oktober 1998 ingesteld door J. Cuenda
                                                                         Guijarro e.a. tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-179/98)
1. Richtlijn 98/43/EG van het Europees Parlement en de
     Raad van 6 juli 1998 betreffende de onderlinge aan-                                  (98/C 397/65)
     passing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
     lingen van de lidstaten op het gebied van reclame en                               (Procestaal: Frans)
     sponsoring voor tabaksproducten (PB L 213 van
     30.7.1998, blz. 9; bijlage K1) nietig te verklaren,
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     althans voor zover zij sponsoring en reclame met
                                                                  Gemeenschappen is op 29 oktober 1998 beroep tegen
     betrekking tot merken die voor 30 juli 1998 werden
                                                                  Raad van de Europese Unie ingesteld door J. Cuenda Gui-
     gebruikt in reclame voor andere producten dan tabaks-
                                                                  jarro, E. Hellgren, P. S. Laaksonen, H. Lund, D. Marlier,
     producten, verbiedt of bemoeilijkt;
                                                                  M. A. Santos, A. Sederowsky, N. Youssouroum en J. Wil-
                                                                  lems, allen wonende in BelgieÈ, vertegenwoordigd door
                                                                  J.-N. Louis en F. Parmentier, advocaten te Brussel, domici-
2. verweerders in de kosten te verwijzen.                         lie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
                                                                  SARL, Rue de Cessange 30.
Middelen en voornaamste argumenten                                Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                  Ð nietig te verklaren het besluit van de Raad van
Verzoeksters zijn vennootschappen naar Zwitsers recht.
                                                                       12 januari 1998;
Eerste verzoekster bezit de rechten op het merk ¹Davi-
doffº buiten de tabaksector en verleent wereldwijd licen-
ties voor diversificatieproducten onder het merk ¹Davi-           Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
doffº en daarmee verbonden merken. Tweede verzoekster
bezit de rechten op het merk ¹Davidoffº voor tabakspro-           Middelen en voornaamste argumenten
ducten met inbegrip van rookartikelen zoals aanstekers
e.d.
                                                                  Verzoekers, ambtenaren van de Raad van de Europese
                                                                  Unie, hebben fouten, tekortkomingen, gebreken en defec-
                                                                  ten vastgesteld in het gebouw Justus Lipsius, waar zij zijn
Oorspronkelijk werden onder het merk ¹Davidoffº uitslui-          tewerkgesteld.
tend tabaksproducten op de markt gebracht, maar thans
zijn onder dat merk ook talrijke, gewoonlijk door licentie-
nemers geproduceerde diversificatieproducten in de han-           Na talrijke informele stappen, hebben zij een formeel ver-
del, zoals cosmetica, gedistilleerde dranken, lederwaren,         zoek ingediend, strekkende tot
stropdassen, horloges, brillen enz. Volgens verzoeksters is
er een groot verschil tussen reclame voor tabaksproducten         Ð aanstelling van een deskundige, in onderling overleg
en reclame voor die andere producten, en worden deze                   met de vertegenwoordigers van het personeel, die na
laatste geenszins geassocieerd met ¹Davidoffº-tabakspro-               bestudering van alle documenten betreffende het
ducten.                                                                gebouw Justus Lipsius moet worden gelast
                                                                       Ð alle fouten en gebreken te noteren die het gebouw
Volgens verzoeksters hangt het voortbestaan van de ¹Davi-                  vertoont en die de veiligheid van het personeel en
doffº-diversificatieproducten en van de daarmee verbon-                    de bezoekers in gevaar brengen;
den banen af van het feit, dat de licentienemers reclame
kunnen maken voor de licentieproducten.                                Ð aan te geven welke werken moeten worden ver-
                                                                           richt om deze gebreken te verhelpen, en
In rechte voeren verzoeksters soortgelijke argumenten aan              Ð toezicht uit te oefenen op deze werken;
als in zaak T-175/98 (1). Daarnaast stellen zij nog misbruik
van bevoegdheid, schending van andere grondrechten                Ð het verkrijgen van de verbintenis al deze door de des-
(persvrijheid, het recht op een naam als uitvloeisel van het           kundige genoteerde werken uit te voeren of te doen
persoonlijkheidsrecht, recht op gelijke behandeling, vrij-             uitvoeren, om het gebouw overeenkomstig de expertise
heid van beroepsuitoefening) en schending van de Trips-                in orde te brengen;


title: Zaak T-269/14: Beroep ingesteld op 28 april 2014 — City Index/BHIM — Citigroup en Citibank (CITY INDEX)

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/32

         Beroep ingesteld op 28 april 2014 — City Index/BHIM — Citigroup en Citibank (CITY INDEX)
   (Zaak T-269/14)
   2014/C 253/47
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: City Index Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: B. Brandreth, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Citigroup, Inc. en Citibank, NA (New York, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 februari 2014 in zaak R 172/2013-2, waarbij de oppositie is toegewezen voor goederen en diensten van klassen 9, 16 en 36, gedeeltelijk vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van verzoekster in de procedure voor de kamer van beroep en voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „CITY INDEX” voor goederen en diensten van klassen 9, 16, 36 en 41 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7 458 094

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Citigroup, Inc. en Citibank, NA

      Oppositiemerk of -teken: het beeldmerk dat het woordbestanddeel „citi” bevat voor goederen en diensten van klassen 9, 16, 36 en 42, de communautaire en nationale beeldmerken die de woordbestanddelen „citifinancial” en „citibank” bevatten, alsook de communautaire en nationale woordmerken „CITICAPITAL”, „CITIMONEY”, „CITIFINANCIAL”, „CITI”, „CITIBOND”, „CITICONNECT”, „CITIBANK” en „CITICARD”

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en gedeeltelijke afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak F-38/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 juni 2009 — Delplancke en Governatori/Commissie

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/37

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 juni 2009 — Delplancke en Governatori/Commissie
   (Zaak F-38/05) (1)

   2009/C 193/64

      Procestaal: Frans

   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 193 van 6.8.2005, blz. 37.


               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/2

         Aanwijzing van de eerste advocaat-generaal
   (2005/C 281/03)
   Het Hof van Justitie heeft krachtens artikel 10, lid 1, derde alinea, van het Reglement voor de procesvoering mevrouw Stix-Hackl tot eerste advocaat-generaal benoemd voor de duur van een jaar vanaf 7 oktober 2005.


title: Zaak C-578/11 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 juni 2014 — Deltafina SpA/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Italiaanse markt voor aankoop en eerste bewerking van ruwe tabak — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Immuniteit tegen geldboeten — Verplichting tot medewerking — Rechten van verdediging — Grenzen van rechterlijke toetsing — Recht op eerlijk proces — Verhoor van getuigen of partijen — Redelijke termijn — Beginsel van gelijke behandeling)

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 juni 2014 — Deltafina SpA/Europese Commissie
   (Zaak C-578/11 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Italiaanse markt voor aankoop en eerste bewerking van ruwe tabak - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Immuniteit tegen geldboeten - Verplichting tot medewerking - Rechten van verdediging - Grenzen van rechterlijke toetsing - Recht op eerlijk proces - Verhoor van getuigen of partijen - Redelijke termijn - Beginsel van gelijke behandeling))
   2014/C 282/02
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Deltafina SpA (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, F. Di Gianni en G. Coppo, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier en L. Malferrari, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Deltafina SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak C-122/12 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 oktober 2013 — Bernhard Rintisch/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Valfleuri Pâtes alimentaires SA (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 74, lid 2 — Verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 50, lid 1, eerste en derde alinea — Oppositie door houder van ouder merk — Bestaan van merk — Bewijzen ter staving van oppositie na verstrijken van daartoe gestelde termijn overgelegd — Niet-inaanmerkingneming — Beoordelingsvrijheid van kamer van beroep — Andersluidende bepaling — Omstandigheden die in weg staan aan inaanmerkingneming van nieuwe of aanvullende bewijzen)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/25

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 oktober 2013 — Bernhard Rintisch/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Valfleuri Pâtes alimentaires SA
   (Zaak C-122/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 74, lid 2 - Verordening (EG) nr. 2868/95 - Regel 50, lid 1, eerste en derde alinea - Oppositie door houder van ouder merk - Bestaan van merk - Bewijzen ter staving van oppositie na verstrijken van daartoe gestelde termijn overgelegd - Niet-inaanmerkingneming - Beoordelingsvrijheid van kamer van beroep - Andersluidende bepaling - Omstandigheden die in weg staan aan inaanmerkingneming van nieuwe of aanvullende bewijzen)
   2013/C 344/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Bernhard Rintisch (vertegenwoordiger: A. Dreyer, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde), Valfleuri Pâtes alimentaires SA (vertegenwoordiger: F. Baujoin, avocat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 december 2011, Rintisch/BHIM — Valfleuri Pâtes alimentaires (T-152/09), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep ingesteld door de houder van bepaalde communautaire en nationale woordmerken, van een nationaal beeldmerk en van een handelsnaam met de term „PROTI” voor waren van de klassen 5, 29, 30 en 32, en strekkende tot vernietiging van beslissing R 1661/2007-4 van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 3 februari 2009 houdende verwerping van het beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling tot afwijzing van de door rekwirant ingestelde oppositie tegen de inschrijving van het woordmerk „PROTIACTIVE” voor waren van de klassen 5, 29 en 30 — Niet-tijdige overlegging van documenten — Beoordelingsvrijheid verleend bij artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009]

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Bernhard Rintisch wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 165 van 9.6.2012.


title: Zaak T-303/11: Beroep ingesteld op 14 juni 2011 — Leopardi Dittajuti/BHIM — Llopart Vilarós (CONTE LEOPARDI DITTAJUTI)

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/29

         Beroep ingesteld op 14 juni 2011 — Leopardi Dittajuti/BHIM — Llopart Vilarós (CONTE LEOPARDI DITTAJUTI)
   (Zaak T-303/11)
   2011/C 238/50
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Piervittorio Francesco Leopardi Dittajuti (Numana, Italië) (vertegenwoordigers: D. De Simone, D. Demarinis, en G. Orsoni, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Pedro Llopart Vilarós (Sant Sadurní D'Anoia, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 april 2011 in zaak R 1437/2010-2, vernietigen en bijgevolg het BHIM gelasten de voor uitvoering van het te wijzen arrest noodzakelijke maatregelen te nemen, en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van alle gedingen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk CONTE LEOPARDI DITTAJUTI voor waren en diensten van de klassen 33, 35, 40 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6428338

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Spaans beeldmerk Leopardi, ingeschreven onder nr. 2073540, voor waren van klasse 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor een deel van de betrokken waren en diensten

      Beslissing van de kamer van beroep: niet-ontvankelijkverklaring van beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging van artikel 60 van verordening nr. 207/2009 en van de regels 49, lid 1, en 20, lid 7, sub c, van verordening nr. 2868/95, die krachtens regel 50, lid 1, van toepassing zijn in de beroepsprocedure, doordat de kamer van beroep (i) ten onrechte de beroepsprocedure niet heeft opgeschort en de termijn niet heeft uitgesteld zoals door de partijen gezamenlijk was gevraagd, (ii) ten onrechte pas na het verstrijken van de termijn voor indiening van de uiteenzetting van de gronden van het beroep rekening heeft gehouden met het gezamenlijke verzoek van partijen, waardoor de betrokken partij in feite niet de gelegenheid heeft gekregen deze uiteenzetting in te dienen binnen de gestelde termijn, die dan ook is verstreken, en (iii) de procedurevoorschriften niet heeft nageleefd daar geen rekening is gehouden met de gronden van het beroep, hoewel de uiteenzettingen van de gronden van het beroep na het verstrijken van de termijn zijn ingediend, hetgeen eveneens schending oplevert van het beginsel van proceseconomie en van het behoud van de geldigheid van processtukken.


title: Zaak T-521/14: Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Zweden/Commissie [„Verordening (EU) nr. 528/2012 — Biociden — Beroep wegens nalaten — Specificatie van de wetenschappelijke criteria voor de bepaling van hormoonontregelende eigenschappen — Verzuim van de Commissie om gedelegeerde handelingen vast te stellen — Verplichting tot handelen”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/48

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Zweden/Commissie
   (Zaak T-521/14) (1)

   ([„Verordening (EU) nr. 528/2012 - Biociden - Beroep wegens nalaten - Specificatie van de wetenschappelijke criteria voor de bepaling van hormoonontregelende eigenschappen - Verzuim van de Commissie om gedelegeerde handelingen vast te stellen - Verplichting tot handelen”])
   (2016/C 048/54)
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk, K. Sparrman en L. Swedenborg, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Kukovec, gemachtigde, bijgestaan door M. Johansson, advocaat)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: C. Thorning en N. Lyshøj, gemachtigden); Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas en S. Ghiandoni, gemachtigden); Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bulterman en M. Noort, vervolgens M. Bulterman en C. Schillemans, gemachtigden); Republiek Finland (vertegenwoordiger: H. Leppo, gemachtigde); Europees Parlement (vertegenwoordigers: A. Neergaard en P. Schonard, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Moore en A. Norberg, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot vaststelling dat de Commissie ten onrechte heeft verzuimd gedelegeerde handelingen vast te stellen ter zake van de wetenschappelijke criteria voor de bepaling van hormoonontregelende eigenschappen

      Dictum

               1)

               Door te verzuimen gedelegeerde handelingen vast te stellen ter zake van de wetenschappelijke criteria voor de bepaling van hormoonontregelende eigenschappen, is de Europese Commissie de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5, lid 3, eerste alinea, van verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden.

               2)

               De Commissie draagt haar eigen kosten en die van het Koninkrijk Zweden.

               3)

               Het Koninkrijk Denemarken, de Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Finland, het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 431 van 1.12.2014.


title: Zaak F-74/13: Beroep ingesteld op 25 juli 2013 — ZZ/Commissie

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/33

         Beroep ingesteld op 25 juli 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-74/13)
   2013/C 274/56
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Orlandi, J.-N. Louis, D. Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit betreffende de overdracht van verzoeksters pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit tot overdracht van de vóór haar indiensttreding verworven pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Europese Unie overeenkomstig de berekening van de extra pensioenjaren krachtens de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak T-413/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2006 — Shandong Reipu Biochemicals/Raad ( Dumping — Invoer van para-kresol uit China — Berekening van aangenomen normale waarde — Inaanmerkingneming van kosten van bijproducten — Onderzoeksverplichting van Commissie en Raad )

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/35

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2006 — Shandong Reipu Biochemicals/Raad
   (Zaak T-413/03) (1)

   („Dumping - Invoer van para-kresol uit China - Berekening van aangenomen normale waarde - Inaanmerkingneming van kosten van bijproducten - Onderzoeksverplichting van Commissie en Raad”)
   (2006/C 224/76)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Shandong Reipu Biochemicals Co. Ltd (Shandong, China) (vertegenwoordigers: O. Prost, V. Avgoustidi en E. Berthelot, advocaten)

      Verweerder: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch, advocaat)

      Interveniënten aan de zijde van verweerder: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Scharf en K. Talabér-Ricz, gemachtigden) en Degussa Knottingley Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: F. Renard, advocaat)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1656/2003 van de Raad van 11 september 2003 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op para-kresol uit de Volksrepubliek China en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht (PB L 234, blz. 1)
   Dictum van het arrest

               1)

               Verordening (EG) nr. 1656/2003 van de Raad van 11 september 2003 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op para-kresol uit de Volksrepubliek China en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht, wordt nietig verklaard voorzover zij betrekking heeft op verzoekster.

               2)

               De Raad wordt verwezen in zijn eigen en in verzoeksters kosten.

               3)

               De Commissie en Degussa Knottingley Ltd zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak T-213/11 P(I): Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2011 door het College van vertegenwoordigers van het personeel van de EIB e.a. tegen de beschikking van de president van de Tweede kamer van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 maart 2011 in zaak F-95/10, Bömcke/EIB

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/31

         Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2011 door het College van vertegenwoordigers van het personeel van de EIB e.a. tegen de beschikking van de president van de Tweede kamer van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 maart 2011 in zaak F-95/10, Bömcke/EIB
   (Zaak T-213/11 P(I))
   2011/C 152/57
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwiranten: College van vertegenwoordigers van het personeel van de Europese Investeringsbank (Luxemburg, Luxemburg), Marie-Christel Heger (Luxemburg), Jean-Pierre Bodson (Luxemburg), Evangelos Kourgias (Senningerberg, Luxemburg), Manuel Sutil (Nondkeil, Frankrijk) en Patrick Vanhoudt (Gonderange, Luxemburg) (vertegenwoordigers: G. J. Wilson, A. Senes en B. Entringer, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Eberhard Bömcke (Athus, België) en Europese Investeringsbank

      Conclusies

   Rekwiranten verzoeken het Gerecht:

               —

               de beschikking van de president van de Tweede kamer van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 maart 2011 te herzien;

               —

               het verzoek om interventie dat op 12 januari 2011 bij de president en de leden van het Gerecht voor ambtenarenzaken is ingediend ontvankelijk en gegrond te verklaren en vast te stellen dat rekwiranten partij zijn bij de procedure tussen Eberhard Bömcke en de Europese Investeringsbank, gelet op het rechtstreekse belang van rekwiranten om daarbij partij te zijn, overeenkomstig de artikelen 109 en volgende van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij beschikking van 17 maart 2011 heeft de president van de Tweede kamer van het Gerecht voor ambtenarenzaken het verzoek om interventie in zaak F-95/10, Bömcke/EIB, van het college van vertegenwoordigers van het personeel van de Europese Investeringsbank enerzijds en van Heger, Bodson, Kourgias, Sutil en Vanhoudt anderzijds, wegens tardiviteit niet-ontvankelijk verklaard.
   Tot staving van de hogere voorziening voeren rekwiranten drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: fout bij de berekening van de termijn voor de indiening van het verzoek om interventie, aangezien de termijn van vier weken voorzien in artikel 109 van het Reglement voor de procesvoering van het GVA en de in artikel 100, lid 3, van dat Reglement voorziene forfaitaire termijn wegens afstand van tien dagen moeten worden aangemerkt als afzonderlijke en zelfstandige termijnen, zodat de verlenging van de termijn, overeenkomstig artikel 100, lid 2, van dat Reglement, naar de volgende werkdag, indien de termijn eindigt op een zaterdag, een zondag of een wettelijke feestdag, moet gelden voor de termijn van vier weken voordat daaraan de termijn wegens afstand wordt toegevoegd, en niet voor de volledige termijn, de termijn wegens afstand inbegrepen.

               2)

               Tweede middel: onjuist gebruik van de beschikking van het Gerecht van 20 november 1997, Horeca-Wallonie/Commissie (T-85/97, Jurispr. blz. II-2113, punten 25 en 26), aangezien die beschikking een ander geval betrof dan dat waar het in deze zaak om gaat.

               3)

               Derde middel: schending van de fundamentele rechten van verzoekers in interventie, aangezien de uitlegging van de president van de Tweede kamer van het GVA zeer ongunstig was voor het recht op beroep.


title: Oproep tot het indienen van sollicitaties — Directeur Informatietechnologie (rang AD 14 of AD 15)

text:
               4.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               CA 28/1

         OPROEP TOT HET INDIENEN VAN SOLLICITATIES
   Directeur Informatietechnologie (rang AD 14 of AD 15)
   (2010/C 28 A/01)
   Binnen het directoraat-generaal Infrastructuur van het Hof van Justitie van de Europese Unie ontstaat binnenkort een vacature voor het ambt van directeur (m/v) Informatietechnologie (rang AD 14 of AD 15). In dit ambt zal worden voorzien overeenkomstig artikel 29, lid 2, van het Ambtenarenstatuut.
   Aard van de functie
   De directeur informatietechnologie geeft onder het gezag van de directeur-generaal infrastructuur leiding aan de directie Informatietechnologie (DTI), waarvan hij de werkzaamheden aanstuurt en coördineert.
   Hij dient de bevoegde instanties van het Hof van advies op het gebied van de Informatietechnologie en bereidt in dit verband voorstellen en rapporten voor. Hij stelt prognoses op en draagt zorg voor de planning op begrotings- en technisch gebied, met inachtneming van de door de instelling vastgelegde prioriteiten. Hij geeft leiding aan vier administratieve eenheden met ongeveer 70 ambtenaren en houdt toezicht op de diensten die worden geleverd door externe ondernemingen die zijn geselecteerd voor IT-werkzaamheden. Hij zorgt ervoor dat de IT-systemen voldoen aan de geldende regels en reglementen.
   De DTI is verantwoordelijk voor alle IT-diensten van het Hof van Justitie. Hieronder vallen ook de telecommunicatie- en multimediadiensten.
   Vereiste bewijsstukken of diploma's

               —

               Voltooide universitaire opleiding, afgesloten met een diploma;

               —

               aantoonbare capaciteiten op het gebied van het leidinggeven aan en het beheer van een grote administratieve dienst;

               —

               grondige kennis van en ervaring met strategische IT-kwesties; ervaring binnen een rechterlijke instelling strekt tot aanbeveling;

               —

               aantoonbare ervaring met het beheer van IT-projecten;

               —

               aantoonbare capaciteiten en ervaring op het gebied van strategische prognoses en planning en de desbetreffende verslaglegging;

               —

               grondige kennis en ervaring op het gebied van begrotingsbeheer en omvangrijke aanbestedingsprocedures;

               —

               goede kennis van het financiële reglement, de uitvoeringsbepalingen daarvan en de regelgeving die voor de Gemeenschapsinstellingen geldt op de terreinen die onder de directie ressorteren;

               —

               goede kennis van de Engelse en de Franse taal.

         Indiening van de sollicitaties
   Sollicitaties naar dit ambt dienen, tezamen met een gedetailleerd curriculum vitae en alle overige ter zake dienende stukken, uiterlijk op 26 februari 2010 om 18.00 uur bij het Hof van Justitie te zijn ingediend,  via e-mail op het volgende adres: DIR-DTI-CURIA@curia.europa.eu.


title: Zaak T-206/06: Beroep ingesteld op 4 augustus 2006 — Total en Elf Aquitaine/Commissie

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/19

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2006 — Total en Elf Aquitaine/Commissie
   (Zaak T-206/06)
   (2006/C 261/37)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Total SA en Elf Aquitaine (Courbevoie, Frankrijk) (vertegenwoordigers: E. Morgan de Rivery, advocaat, en S. Thibault-Liger, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeksters

               —

               primair, nietig te verklaren de artikelen 1, sub c en d, 2, sub b, 3 en 4 van beschikking C(2006) 2098 def van de Commissie van 31 mei 2006;

               —

               subsidiair, te herzien artikel 2, sub b, van beschikking C(2006) 2098 def van de Commissie van 31 mei 2006, voor zover Arkema SA, Altuglas International SA en Altumax Europe SAS daarin gezamenlijk en hoofdelijk worden veroordeeld tot een geldboete van 219 131 250 EUR, waarvoor Total SA en Elf Aquitaine gezamenlijk en hoofdelijk aansprakelijk zijn ten belope van respectievelijk 140 400 000 EUR en 181 350 000 EUR, en het bedrag van de betrokken geldboete tot een passend bedrag te verlagen;

               —

               de Commissie in elk geval te verwijzen in alle kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vorderen verzoeksters gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 2098 def van de Commissie van 31 mei 2006, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat de ondernemingen waartoe de beschikking is gericht, waaronder verzoeksters, inbreuk hebben gemaakt op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.645 — Methacrylaten), door deel te nemen aan een samenstel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de sector methacrylaten, te weten besprekingen over de prijs, het maken, uitvoeren en controleren van prijsafspraken, de uitwisseling van commercieel belangrijke informatie en vertrouwelijke informatie over de markten en/of ondernemingen en ook deelname aan geregelde bijeenkomsten en andere contacten om de inbreuk te vergemakkelijken. Subsidiair vorderen zij verlaging van het bedrag van de aan hun dochteronderneming opgelegde geldboete, waarvoor zij gezamenlijk en hoofdelijk aansprakelijk zijn.
   Primair berust het beroep op negen middelen tot nietigverklaring.
   Het eerste middel steunt op schending van de rechten van verweer en van het beginsel van vermoeden van onschuld. Verzoeksters betogen dat de bestreden beschikking is vastgesteld in het kader van een administratieve procedure waarin zij geen doeltreffend verweer hebben kunnen voeren voor zover de Commissie, in strijd met het beginsel van gelijke wapens, de op haar rustende bewijslast heeft miskend.
   Met het tweede middel stellen verzoeksters zich op het standpunt dat de bestreden beschikking de motiveringsplicht schendt, te meer door de Commissie een nieuw standpunt heeft ingenomen. Zij betogen dat de bestreden beschikking, doordat zij hen veroordeelt voor de door hun dochteronderneming begane litigieuze inbreuk, de toerekening van aansprakelijkheid enkel baseert op een vermoeden dat verzoeksters een doorslaggevende invloed op hun dochteronderneming uitoefenen omdat zij bijna 100 % van haar kapitaal in handen hebben, zonder enige feitelijke overweging die dit vermoeden kan rechtvaardigen of bevestigen. Bovendien stellen zij dat de bestreden beschikking bepaalde contradicties bevat die voortvloeien uit de verwarring tussen het begrip onderneming/economische eenheid die aansprakelijk is voor een inbreuk en het begrip juridische eenheid die addressaat is van een beschikking. In de context van dit middel verwijten verzoeksters de Commissie eveneens dat zij heeft nagelaten afdoende te antwoorden op hun argumenten inzake de zelfstandigheid van hun dochteronderneming.
   Met het derde middel betogen verzoeksters dat de Commissie met haar beschikking is voorbijgegaan aan het feit dat in artikel 81 EG en 23, lid 2, van verordening 1/2003 (1) hetzelfde begrip onderneming wordt gehanteerd.
   Met het vierde middel betogen zij dat de Commissie de regels in verband met de toerekenbaarheid aan moedervennootschappen van door hun dochterondernemingen begane inbreuken, heeft geschonden. De Commissie heeft de beperkte omvang van haar bevoegdheid bij de vaststelling van het toerekenbaarheidscrtiterium miskend door een verkeerde uitlegging aan de rechtspraak ter zake te geven en door te handelen in strijd met haar beschikkingspraktijk ter zake. Volgens verzoeksters heeft de Commissie bovendien het beginsel van zelfstandigheid van de rechtspersoon geschonden.
   Het vijfde middel berust op schending van de fundamentele beginselen die door alle lidstaten zijn erkend en deel uitmaken van de communautaire rechtsorde, zoals het non-discriminatiebeginsel, het beginsel van aansprakelijkheid voor eigen handelen, het beginsel dat alleen de dader wordt bestraft en het legaliteitsbeginsel.
   Met het zesde middel betogen verzoeksters dat de Commissie het beginsel van goed bestuur heeft geschonden.
   Het zevende middel berust op de beweerde schending door de Commissie van het beginsel van rechtszekerheid ten aanzien van verzoeksters.
   Met het achtste middel betogen verzoeksters dat de bestreden beschikking misbruik van bevoegdheid oplevert omdat zij hen aansprakelijk stelt voor de litigieuze mededingingsregeling en hen hoofdzakelijk met hun dochteronderneming veroordeelt tot betaling van een geldboete.
   In een negende middel stellen zij zich op het standpunt dat de Commissie bepaalde fundamentele beginselen inzake de vaststelling van geldboeten — zoals het beginsel van gelijke behandeling — heeft geschonden doordat zij het aan verzoeksters opgelegde aanvangsbedrag niet met 25 % heeft verlaagd, terwijl zij dit voor een andere adressaat van de beschikking wel heeft gedaan op grond van ontoereikende kennis van de globale inbreuk. Verzoeksters beroepen zich daarenboven op schending van de fundamentele beginselen van het vermoeden van onschuld en van rechtszekerheid, die volgens hen voortvloeit uit miskenning van de beperkte bevoegdheid van de Commissie ter zake van het in aanmerking nemen van het afschrikkend effect.
   Subsidiair stellen verzoeksters zich op het standpunt dat de aan hun dochteronderneming opgelegde geldboete, waarvoor zij gezamenlijk en hoofdelijk aansprakelijk zijn, tot de juiste proporties dient te worden teruggebracht. Zij vorderen dat het aanvangsbedrag van de hun opgelegde geldboete met 25 % wordt verlaagd omdat zij geen kennis droegen van de inbreuk, en beroepen zich op verzachtende omstandigheden, aangezien zij nagenoeg op hetzelfde moment zijn veroordeeld tot betaling van zware geldboeten in twee gelijkaardige zaken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, PB L 1, blz. 1.


title: Arrest van het Hof van 7 januari 2003 in zaak C-306/99 (verzoek van het Finanzgericht Hamburg om een prejudiciële beslissing): Banque internationale pour l'Afrique occidentale SA (BIAO) tegen Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg ("Vierde Richtlĳn 78/660/EEG — Jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen — Bevoegdheid van het Hof om gemeenschapsrecht uit te leggen in context waarin dit niet rechtstreeks toepasselĳk is — Voorzieningen voor risico uit kredietgarantie — Inaanmerkingneming van individuele situatie van schuldenaar en van staat waarin deze is gevestigd — Datum waarop risico moet of kan worden gewaardeerd en in balans moet of kan worden opgenomen")

text:
22.2.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                     C 44/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
                                                                                L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 7 januari 2003 een arrest
                                                                                gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                        van 7 januari 2003
in zaak C-306/99 (verzoek van het Finanzgericht Hamburg                         1)     De in het tweede en het derde deel van het prejudiciële verzoek
om een prejudiciële beslissing): Banque internationale                                 gestelde vragen over de uitlegging van de Vierde richtlijn 78/
pour l’Afrique occidentale SA (BIAO) tegen Finanzamt                                   660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag van
            für Großunternehmen in Hamburg ( 1)                                        artikel 54, lid 3, sub g), van het Verdrag betreffende de
                                                                                jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen, zijn ontvan-
                                                                                kelijk.
(„Vierde Richtlijn 78/660/EEG — Jaarrekening van bepaalde
vennootschapsvormen — Bevoegdheid van het Hof om
gemeenschapsrecht uit te leggen in context waarin dit niet
                                                                                2)     De Vierde richtlijn 78/660 sluit niet uit, dat op grond van
rechtstreeks toepasselijk is — Voorzieningen voor risico uit
                                                                                artikel 20, lid 1, van deze richtlijn een voorziening voor
kredietgarantie — Inaanmerkingneming van individuele
                                                                                mogelijke verliezen of verplichtingen uit een overeenkomstig
situatie van schuldenaar en van staat waarin deze is ge-
                                                                                artikel 14 van deze richtlijn onder de balans vermelde verplich-
vestigd — Datum waarop risico moet of kan worden
                                                                                ting aan de passiefzijde van de balans wordt opgenomen, mits
 gewaardeerd en in balans moet of kan worden opgenomen”)
                                                                                het betrokken verlies of de betrokken verplichting op de
                                                                                balansdatum als „waarschijnlijk of vaststaand” kan worden
                           (2003/C 44/01)                                              aangemerkt. Artikel 31, lid 1, sub e, van de Vierde richtlijn
                                                                                sluit niet uit, dat de meest geschikte waarderingsmethode ter
                                                                                verzekering van de eerbiediging van het voorzichtigheidsbeginsel
                          (Procestaal: Duits)                                          en het beginsel van het getrouwe vermogensbeeld, bestaat in een
                                                                                waardering van alle relevante factoren in hun geheel beschouwd.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                   3)     In omstandigheden zoals die van het hoofdgeding, noopt de
                                                                                aflossing van een krediet na de balansdatum (die de relevante
                                                                                datum is voor de waardering van de balansposten) niet tot een
                                                                                retroactieve herwaardering van een aan de passiefzijde van de
In zaak C-306/99, betreffende een verzoek aan het Hof                                  balans opgenomen voorziening voor dit krediet. De eerbiediging
krachtens artikel 234 EG van het Finanzgericht Hamburg                                 van het beginsel van het getrouwe vermogensbeeld eist daaren-
(Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Banque                              tegen wel dat de verdwijning van het door deze voorziening
internationale pour l’Afrique occidentale SA (BIAO) en Finanz-                         gedekte risico in de jaarrekening wordt vermeld.
amt für Großunternehmen in Hamburg, om een prejudiciële
beslissing over de Vierde richtlijn 78/660/EEG van de Raad
van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g,
van het Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde                        (1 ) PB C 333 van 20.11.1999.
vennootschapsvormen (PB L 222, blz. 11), heeft het Hof,
samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
J.-P. Puissochet, kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur),
A. La Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric en


title: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 18 november 1999 in zaak C-249/99 P: Pescados Congelados Jogamar SL tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Beroep wegens nalaten — Niet-ontvankelĳkheid in eerste aanleg")

text:
C 63/10                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             4.3.2000
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                                    BESCHIKKING VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)                                                       van 26 november 1999
                                                                           in zaak C-440/98 (verzoek van de Italiaanse Corte dei
                     van 18 november 1999                                  Conti om een prejudiciële beslissing): procedure van
                                                                           controle achteraf, ingeleid tegen Radiotelevisione italiana
                                                                                SpA (RAI) (1)
in zaak C-249/99 P: Pescados Congelados Jogamar SL
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           („Artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) — Begrip
                                                                           rechterlijke instantie van een der lidstaten — Communau-
                                                                             taire regelgeving op het gebied van overheidsopdrachten”)
(„Hogere voorziening — Beroep wegens nalaten — Niet-ont-
                vankelijkheid in eerste aanleg”)
                                                                                (2000/C 63/19)
                           (2000/C 63/18)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              In zaak C-440/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de
                                                                           Italiaanse Corte dei Conti, in de aldaar tegen Radiotelevisione
                                                                           italiana SpA (RAI) ingeleide procedure van controle achteraf,
In zaak C-249/99 P, Pescados Congelados Jogamar SL, geves-                 om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de
tigd te Las Palmas (Spanje), vertegenwoordigd door M. de                   richtlijnen 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betref-
Cristóbal López, advocaat te Madrid, domicilie gekozen heb-              fende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
bende te Luxemburg Fiduciaire Beaumanoir, Rue de Bragance                  overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1),
48, betreffende hogere voorziening tegen de beschikking van                93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de
het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 30 april                  coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-
1999, Pescados Congelados Jogamar/Commissie (T-311/97,                     opdrachten voor levering (PB L 199, blz. 1), en 93/37/EEG van
Jurispr. blz. II-0000), strekkende tot vernietiging van die                de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de
beschikking, andere partij bij de procedure: Commissie van de              procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
Europese Gemeenschap (gemachtigde: J. Guerra Fernández),                  de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54), heeft het Hof,
heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón,           samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en M. Wathelet, rechters;             J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward (rapporteur),
advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 18 november            L. Sevón et R. Schintgen, kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn,
1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt                      C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, H. Ragne-
als volgt:                                                                 malm, M. Wathelet en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal:
                                                                           G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 26 november 1999 een
                                                                           beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                           Het Hof is niet bevoegd de door de Corte dei Conti in haar
2) Pescados Congelados Jogamar SL wordt verwezen in de kosten.             verwijzingsbeschikking van 30 oktober 1998 gestelde vragen te
                                                                           beantwoorden.
(1) PB C 246 van 28.8.1999.
                                                                           (1) PB C 48 van 20.2.1999.


title: Zaak C-570/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Anotato Dikastirio (Cyprus) op 22 december 2008 — Symvoulio Apochetefseon Lefkosias/Anatheoritiki Archi Prosforon

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Anotato Dikastirio (Cyprus) op 22 december 2008 — Symvoulio Apochetefseon Lefkosias/Anatheoritiki Archi Prosforon
   (Zaak C-570/08)
   (2009/C 55/20)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Anotato Dikastirio
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Symvoulio Apochetefseon Lefkosias

      Verwerende partij: Anatheoritiki Archi Prosforon
   Prejudiciële vraag
   „In hoeverre kent artikel 2, lid 8, van richtlijn 89/665/EG de aanbestedende diensten het recht toe om een beroep in rechte in te stellen tegen vernietigingsbesluiten van de voor de beroepsprocedures verantwoordelijke instanties, indien de laatste geen gerechten zijn?”