title: Zaak C-47/01: Beroep, op 5 februari 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
21.4.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 118/11
      Moet artikel 3 bis, lid 1, sub e, van de richtlijn aldus       Beroep, op 5 februari 2001 ingesteld door Commissie van
      worden uitgelegd, dat de mededelingen ter identificatie        de Europese Gemeenschappen tegen Beta Television SpA
      van de concurrent tot het allernoodzakelijkste moeten                    (Videomusic/TMC2), gevestigd te Rome
      worden beperkt en het dus ongeoorloofd is, om behalve
      de naam van de concurrent ook nog zijn (eventuele)
                                                                                (Zaak C-51/01)
      firmalogo en zijn winkel te tonen?
                                                                                (2001/C 118/17)
(1) PB 1997, L 290, blz. 18.
(2) PB 1984, L 250, blz. 17.                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 5 februari 2001 beroep ingesteld tegen Beta Television
                                                                     SpA (Videomusic/TMC2) door Commissie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Mongin, bijge-
                                                                     staan door M. Moretto, advocaat.
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     —     verweerster te veroordelen tot terugbetaling aan de
Beroep, op 5 februari 2001 ingesteld door Commissie van                    Commissie van het bedrag van 382 312 Euro, vermeer-
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                       derd met interessen te rekenen vanaf 14 juli 1999 tot de
                                                                           datum van volledige betaling;
                          (Zaak C-47/01)                             —     verweerster in de kosten te verwijzen.
                         (2001/C 118/16)
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 5 februari 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje          Het onderhavige beroep, ingesteld op basis van een arbitrage-
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-             beding, strekt tot terugbetaling van de voorschotten die zijn
woordigd door G. Valero Jordan, domicilie gekozen hebbende           betaald in het kader van overeenkomst nr. 70320, gesloten op
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner.                13 november 1996 in het kader van Actieplan 16:9, welk plan
                                                                     strekt tot bevordering van de verspreiding in Europa van
                                                                     televisieprogramma’s met hoge definitie.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     Binnen het contractueel overeengekomen tijdvak heeft de
—     te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door geen plan,        begunstigde slechts 6 uur en 34 minuten programma’s in
      schema of samenvatting van de inventaris op te stellen         16:9 formaat uitgezonden in plaats van de 500 aangeboden
      die worden vereist door de artikelen 4, lid 1, en 11 van       en in de overeenkomst vastgelegde 500 uur. Verzoekster heeft
      richtlijn 96/59/EG (1) van de Raad van 16 september            daarop besloten, de overeenkomst naar Belgisch recht wegens
      1996 betreffende de verwijdering van polycloorbifenylen        wanprestatie van verweerster te beëindigen.
      en polychlooterfenylen (PCB’s/PCT’s), of althans deze niet
      aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze
      bepalingen van de richtlijn op haar rustende verplichtin-
      gen niet is nagekomen;
—     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
                                                                     Beroep, op 5 februari 2001 ingesteld door Commissie van
                                                                     de Europese Gemeenschappen tegen TV Internazionale
Middelen en voornaamste argumenten                                                      SpA, gevestigd te Rome
De middelen en voornaamste argumenten zijn op te maken                                        (Zaak C-52/01)
uit de conclusie.
                                                                                (2001/C 118/18)
(1) PB L 243, van 24.09.1996, blz. 31.                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 5 februari 2001 beroep ingesteld tegen TV Internazionale
                                                                     SpA door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                     vertegenwoordigd door B. Mongin, bijgestaan door M. Moret-
                                                                     to, als gemachtigden.


title: Zaak C-211/08: Beroep ingesteld op 20 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/12

         Beroep ingesteld op 20 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-211/08)
   (2008/C 197/19)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en R. Vidal Puig, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 49 EG op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, door de aangeslotenen bij het Spaanse nationale gezondheidsstelsel vergoeding te weigeren van de medische kosten die zij in een andere lidstaat hebben gemaakt in geval van een ziekenhuisbehandeling overeenkomstig artikel 22, lid 1, sub a-i, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (hierna: „verordening nr. 1408/71”), voor zover het dekkingsniveau dat van toepassing is in de lidstaat waar die behandeling wordt verstrekt, lager is dan hetwelk in de Spaanse wettelijke regeling is voorzien;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De Spaanse wettelijke regeling inzake sociale zekerheid bepaalt dat de door het nationale gezondheidsstelsel vergoede ziekenhuisbehandeling door het eigen stelsel moet worden verleend, behalve in zeer uitzonderlijke gevallen van „spoedeisende, directe en levensreddende zorg”. Wanneer een aangeslotene bij het Spaanse nationale gezondheidsstelsel zich tijdelijk naar een andere lidstaat begeeft en gedurende het verblijf aldaar een ziekenhuisbehandeling ondergaat die medisch gezien noodzakelijk is in overeenstemming met artikel 22, lid 1, sub a-i, van verordening nr. 1408/71, worden bijgevolg de door hem gemaakte kosten niet door de Spaanse autoriteiten vergoed.

               2.

               Wanneer het dekkingsniveau van de ziekenhuiskosten dat volgens de wettelijke regeling van de andere lidstaat van toepassing is, minder gunstig is dan het niveau dat in de Spaanse wettelijke regeling is voorzien, kan de weigering van de Spaanse autoriteiten om dat verschil te vergoeden, de aangeslotenen bij het Spaanse nationale gezondheidsstelsel ervan weerhouden zich naar die lidstaat te begeven om niet-medische diensten te ontvangen (bijvoorbeeld, educatieve of toeristische diensten) dan wel, wanneer het gaat om aangeslotenen die zich reeds hebben verplaatst, hen ertoe brengen hun terugkeer te vervroegen ten einde een gratis ziekenhuisbehandeling in Spanje te krijgen. Bijgevolg kan de bestreden Spaanse wettelijke regeling een beperking vormen voor zowel het verrichten van die andere dan medische diensten die aanvankelijk de reden zijn waarom een aangeslotene zich tijdelijk naar een andere lidstaat begeeft, als het daaropvolgende verstrekken van medische diensten in die lidstaat overeenkomstig artikel 22, lid 1, sub a-i, van verordening nr. 1408/71.

               3.

               Voormelde beperkingen van het vrij verrichten van diensten worden niet op grond van het Verdrag gerechtvaardigd. Met name hebben de Spaanse autoriteiten niet aannemelijk gemaakt dat die beperkingen noodzakelijk zijn om een ernstige aantasting van het financiële evenwicht van het Spaanse nationale gezondheidsstelsel te voorkomen. Bijgevolg moet worden geconcludeerd dat de bestreden wettelijke regeling in strijd is met artikel 49 EG.

      (1)  PB L 149, blz. 2; EE 05/01, blz. 98. (Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 05 Deel 1 blz. 0098).


title: Arrest van het Hof van 15 mei 2013 in zaak E-12/12 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van Richtlijn 87/102/EEG van de Raad)

text:
               26.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/8

         ARREST VAN HET HOF
   van 15 mei 2013
   in zaak E-12/12
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van Richtlijn 87/102/EEG van de Raad)
   2013/C 277/06
   In zaak E-12/12, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring te verkrijgen dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren of kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting in nationale wetgeving van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 7h van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, te weten Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van Richtlijn 87/102/EEG van de Raad, zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 27 van de richtlijn en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 15 mei 2013 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting in zijn nationale wetgeving van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 7h van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, te weten Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van Richtlijn 87/102/EEG van de Raad, zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, of de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA daarvan geen kennisgeving te hebben gedaan, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 27 van de richtlijn en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               IJsland wordt in de kosten van de procedure verwezen.


title: Zaak C-583/15: Beroep ingesteld op 12 november 2015 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/29

         Beroep ingesteld op 12 november 2015 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-583/15)
   (2016/C 038/42)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en J. Hottiaux, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               Vaststellen dat de Portugese Republiek, door na te laten een nationaal elektronisch register van de wegvervoerondernemingen bij te houden en dit te koppelen aan de nationale elektronische registers van de overige lidstaten, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten ingevolge artikel 16, leden 1 en 5, van verordening (EG) nr. 1071/2009 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van richtlijn 96/26/EG van de Raad;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens artikel 16, lid 1, van verordening nr. 1071/2009 dient elke lidstaat een nationaal elektronisch register bij te houden van de wegvervoerondernemingen die van een bevoegde instantie een vergunning hebben gekregen voor de uitoefening van het beroep van wegvervoerondernemer.
   Voormeld lid 1 bepaalt voorts dat de verwerking van de gegevens in dat register, meer in het bijzonder van de gegevens vermeld in artikel 16, lid 2, onder toezicht moet staan van de daartoe aangewezen overheidsinstantie en dat de relevante gegevens in dit nationale elektronische register toegankelijk moeten zijn voor alle bevoegde instanties van de betrokken lidstaat.
   Uit het antwoord van de Portugese regering op de aanvullende aanmaning blijkt echter dat op het niveau van de Portugese instanties nog geen overeenstemming is bereikt tussen de drie nationale organen die bij het systeem betrokken zijn, te weten de Autoridade Nacional de Segurança Rodoviária, de Autoridade para as Condições do Trabalho en de Direção-Geral da Administração da Justiça.
   In die omstandigheden bestaat er niet alleen geen nationaal register — de drie nationale organen hebben nog steeds hun eigen register — maar zijn de betrokken gegevens bovendien niet toegankelijk voor de bevoegde autoriteiten van de Portugese staat.
   Portugal heeft daarmee geen uitvoering gegeven aan het bepaalde in artikel 16, lid 1, van verordening nr. 1071/2009.
   Ingevolge artikel 16, lid 5, van verordening nr. 1071/2009 dienen de lidstaten de nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de nationale elektronische registers onderling gekoppeld zijn en vanuit de gehele Unie toegankelijk zijn.
   Aangezien Portugal niet over een nationaal register beschikt, lijdt het geen twijfel dat de Portugese autoriteiten hebben verzuimd de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om hun nationale register — dat niet bestaat — aan de andere nationale registers te koppelen.
   Portugal heeft dan ook niet voldaan aan de krachtens artikel 16, lid 5, van verordening nr. 1071/2009 op hem rustende verplichtingen.

      (1)  PB L 300, blz. 51.


title: Zaak T-448/11: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Golden Balls/BHIM — Intra-Presse (GOLDEN BALLS) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GOLDEN BALLS — Ouder gemeenschapswoordmerk BALLON D’OR — Overeenstemming van tekens — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Door interveniënte ingestelde vordering tot vernietiging — Artikel 134, lid 3, van Reglement voor procesvoering van Gerecht — Omvang van door kamer van beroep te verrichten onderzoek — Verplichting om op volledig beroep te beslissen — Artikel 8, lid 5, artikel 64, lid 1, en artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009” )

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/20

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Golden Balls/BHIM — Intra-Presse (GOLDEN BALLS)
   (Zaak T-448/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GOLDEN BALLS - Ouder gemeenschapswoordmerk BALLON D’OR - Overeenstemming van tekens - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Door interveniënte ingestelde vordering tot vernietiging - Artikel 134, lid 3, van Reglement voor procesvoering van Gerecht - Omvang van door kamer van beroep te verrichten onderzoek - Verplichting om op volledig beroep te beslissen - Artikel 8, lid 5, artikel 64, lid 1, en artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009)
   2013/C 336/39
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Golden Balls Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. Edenborough, QC, S. Smith, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Intra-Presse (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Péters, T. de Haan en M. Laborde, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 22 juni 2011 (zaak R 1432/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Intra-Presse en Golden Balls Ltd

      Dictum

               1.

               Het eerste punt van het dispositief van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 22 juni 2011 (zaak R 1432/2010-1) wordt vernietigd.

               2.

               De door Intra-Presse ingestelde vordering tot vernietiging wordt afgewezen.

               3.

               Het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten van Golden Balls Ltd, met uitzondering van de kosten die deze laatste met betrekking tot de vordering tot vernietiging op grond van artikel 134, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering heeft gemaakt.

               4.

               Intra-Presse wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten die Golden Balls Ltd met betrekking tot de vordering tot vernietiging op grond van artikel 134, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering heeft gemaakt.

      (1)  PB C 298 van 8.10.2011.


title: Zaak C-603/10: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upravno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — Pelati d.o.o./Republika Slovenija (Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 90/434/EEG — Gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten — Artikel 11, lid 1, sub a — Nationale wettelijke regeling die toekenning van belastingvoordelen afhankelijk stelt van toestemming — Verzoek om toestemming dat ten minste 30 dagen vóór uitvoering van voorgenomen transactie moet worden ingediend)

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upravno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — Pelati d.o.o./Republika Slovenija
   (Zaak C-603/10) (1)

   (Harmonisatie van wetgevingen - Richtlijn 90/434/EEG - Gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten - Artikel 11, lid 1, sub a - Nationale wettelijke regeling die toekenning van belastingvoordelen afhankelijk stelt van toestemming - Verzoek om toestemming dat ten minste 30 dagen vóór uitvoering van voorgenomen transactie moet worden ingediend)
   2012/C 379/08
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Upravno sodišče Republike Slovenije

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pelati d.o.o.

      Verwerende partij: Republika Slovenija

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Upravno sodišče Republike Slovenije — Uitlegging van richtlijn 90/434/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 1) — Artikel 11, lid 1, sub a — Belastingvoordelen bij splitsing — Nationale wettelijke regeling die termijn vaststelt voor indiening van verzoek om in aanmerking te komen voor die voordelen — Weigering van belastingvoordelen wegens overschrijding van termijn — Verenigbaarheid van weigering met betrokken richtlijn

      Dictum

   Artikel 11, lid 1, sub a, van richtlijn 90/434/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die voor de toekenning van de belastingvoordelen bij een splitsing overeenkomstig deze richtlijn als voorwaarde stelt dat het verzoek betreffende deze transactie wordt ingediend binnen een bepaalde termijn. Het staat echter aan de verwijzende rechter om na te gaan of de regels voor de toepassing van deze termijn, in het bijzonder de bepaling van het aanvangspunt ervan, voldoende nauwkeurig, duidelijk en voorzienbaar zijn dat een belastingplichtige zijn rechten kan kennen, en ervoor te zorgen dat deze belastingplichtige aanspraak kan maken op de in deze richtlijn bedoelde belastingvoordelen.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Zaak C-51/05 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Cantina sociale di Dolianova Soc. coop. arl, Cantina Trexenta Soc. coop. arl, Cantina sociale Marmilla — Unione viticoltori associati Soc. coop. arl, Cantina sociale S. Maria La Palma Soc. coop. arl, Cantina sociale del Vermentino Soc. coop. arl Monti-Sassari (Hogere voorziening — Gemeenschappelijke ordening van wijnmarkt — Distillatiesteun — Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap — Verjaringstermijn — Aanvang)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Cantina sociale di Dolianova Soc. coop. arl, Cantina Trexenta Soc. coop. arl, Cantina sociale Marmilla — Unione viticoltori associati Soc. coop. arl, Cantina sociale S. Maria La Palma Soc. coop. arl, Cantina sociale del Vermentino Soc. coop. arl Monti-Sassari
   (Zaak C-51/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschappelijke ordening van wijnmarkt - Distillatiesteun - Beroep tot schadevergoeding - Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap - Verjaringstermijn - Aanvang)
   (2008/C 223/02)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en L. Visaggio, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Cantina sociale di Dolianova Soc. coop. arl, Cantina Trexenta Soc. coop. arl, Cantina sociale Marmilla — Unione viticoltori associati Soc. coop. arl, Cantina sociale S. Maria La Palma Soc. coop. arl, Cantina sociale del Vermentino Soc. coop. arl Monti-Sassari (vertegenwoordigers: C. Dore en G. Dore, avvocati)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 23 november 2004, Cantina sociale di Dolianova e.a./Commissie (T-166/98), waarbij het Gerecht de Commissie heeft veroordeeld tot vergoeding van de schade die rekwiranten hadden geleden ten gevolge van besluit nr. VI B-I-3 M 4/97PVP van 31 juli 1998 houdende afwijzing van hun verzoek betreffende de betaling van steun voor de distillatie voor het wijnoogstjaar 1982/1983
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 23 november 2004, Cantina sociale di Dolianova e.a./Commissie (T-166/98), wordt vernietigd voor zover daarbij de vordering inzake niet-contractuele aansprakelijkheid die is ingesteld door Cantina sociale di Dolianova Soc. coop. arl, Cantina Trexenta Soc. coop. arl, Cantina sociale Marmilla — Unione viticoltori associati Soc. coop. arl, Cantina sociale S. Maria La Palma Soc. coop. arl en Cantina sociale del Vermentino Soc. coop. arl Monti-Sassari, ontvankelijk is verklaard en de Commissie van de Europese Gemeenschappen is veroordeeld tot vergoeding van de schade die deze na het faillissement van Distilleria Agricola Industriale de Terralba hebben geleden als gevolg van het ontbreken van een mechanisme dat onder het stelsel van artikel 9 van verordening (EEG) nr. 2499/82 van de Commissie van 15 september 1982 tot vaststelling van de bepalingen inzake de preventieve distillatie voor het wijnoogstjaar 1982/1983, kan garanderen dat de bij deze verordening ingestelde communautaire steun wordt uitgekeerd aan de betrokken producenten.

               2)

               Het beroep in zaak T-166/98 wordt verworpen.

               3)

               Cantina sociale di Dolianova Soc. coop. arl, Cantina Trexenta Soc. coop. arl, Cantina sociale Marmilla — Unione viticoltori associati Soc. coop. arl, Cantina sociale S. Maria La Palma Soc. coop. arl en Cantina sociale del Vermentino Soc. coop. arl Monti-Sassari worden verwezen in de kosten van de onderhavige procedure en in die van de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak T-89/12: Arrest van het Gerecht van 27 juni 2013 — Repsol YPF/BHIM — Ajuntament de Roses (R) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk R — Ouder nationaal beeldmerk — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/75

         Arrest van het Gerecht van 27 juni 2013 — Repsol YPF/BHIM — Ajuntament de Roses (R)
   (Zaak T-89/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk R - Ouder nationaal beeldmerk - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 225/167
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Repsol YPF, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Devaureix en L. Montoya Terán, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Ajuntament de Roses (Roses, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 5 december 2011 (zaak R 1815/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen Ajuntament de Roses en Repsol YPF, SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Repsol YPF, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 126 van 28.4.2012.


title: Zaak C-336/05: Verzoek van het Tribunal départemental des pensions militaires du Morbihan van  7 september 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ameur Echouikh en Secrétaire d'Etat aux anciens combattants

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/14

         Verzoek van het Tribunal départemental des pensions militaires du Morbihan van 7 september 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ameur Echouikh en Secrétaire d'Etat aux anciens combattants
   (Zaak C-336/05)
   (2005/C 296/26)
   Procestaal: Frans
   Het Tribunal départemental des pensions militaires du Morbihan heeft bij uitspraak van 7 september 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 15 september 2005, in het geding tussen Ameur Echouikh en Secrétaire d'Etat aux anciens combattants, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Hebben de artikelen 64 en 65 van de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en het Koninkrijk Marokko, anderzijds, ondertekend te Brussel op 26 februari 1996, rechtstreekse werking?

               2)

               Mocht deze Euro-mediterrane overeenkomst om welke reden ook in casu niet toepasselijk zijn, moet dan worden aangenomen dat de artikelen 40 tot en met 42 van de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko, ondertekend te Rabat op 27 april 1976, die door eerstgenoemde overeenkomst is vervangen, rechtstreekse werking hebben?

               3)

               Valt een Marokkaans onderdaan die heeft gediend in het leger van een lidstaat, zelfs buiten diens grenzen, in de categorie van de „werknemers” zoals bedoeld in de artikelen 64 en 65 van de Euro-mediterrane overeenkomst van 1996 en de artikelen 40 tot en met 42 van de samenwerkingsovereenkomst van 1976?

               4)

               Kan een Marokkaans onderdaan die behoort tot de categorie van de „werknemers”, bedoeld in de aangehaalde bepalingen van de communautaire rechtsorde, ongeacht de rechtstreekse werking van de vermelde bepalingen van de in 1976 en in 1996 met het Koninkrijk Marokko gesloten overeenkomsten, de rechtstreekse werking inroepen van het algemene beginsel van non-discriminatie op grond van nationaliteit dat wordt gegarandeerd door artikel 12 EG en artikel 14 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden?

               5)

               Valt het militaire invaliditeitspensioen dat een Marokkaans onderdaan die heeft gediend in het leger van een lidstaat aanvraagt uit hoofde van de gevolgen van een ongeval of een ziekte tijdens deze periode van militaire dienst in de categorie van de lonen bedoeld in artikel 64 van de Euro-mediterrane overeenkomst van 1996 of in de categorie van de sociale zekerheid bedoeld in artikel 65 daarvan?

               6)

               Verzetten de artikelen 64 en 65 van de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en het Koninkrijk Marokko, anderzijds, ondertekend te Brussel op 26 februari 1996, en, vóór de inwerkingtreding van deze overeenkomst, de artikelen 40 tot en met 42 van de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko, ondertekend te Rabat op 27 april 1976, of anders artikel 12 (vroeger: artikel 6) EG en artikel 14 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, zich ertegen dat een lidstaat zich kan beroepen op beperkende bepalingen van zijn nationale wetgeving die verband houden met de nationaliteit van een Marokkaans onderdaan om:

                           —

                           hem een militair invaliditeitspensioen te weigeren dat hij zonder deze beperking zou hebben toegekend aan zijn eigen onderdanen die, net zoals de Marokkaanse onderdaan in kwestie, ononderbroken op zijn grondgebied verblijven, zich in dezelfde situatie bevinden en in dezelfde omstandigheden in het leger hebben gediend;

                           —

                           op hem andere voorwaarden toe te passen dan die welke voor zijn eigen onderdanen gelden met betrekking tot de toekenning, de berekeningswijze en de looptijd van militaire pensioenen ter vergoeding van de gevolgen van ongevallen of van ziekten die zijn toe te schrijven aan de dienst in zijn leger?

               7)

               Zijn de omstandigheden dat de betrokkene ten tijde van zijn aanvraag voor een pensioen niet werkzaam is en dat het ongeval of de ziekte die aan de oorsprong van deze aanvraag liggen, dateren van een periode van actieve dienst in het verleden, in casu van 19 augustus 1949 tot en met 16 augustus 1964, buiten de grenzen van de lidstaat die hij als militair diende, in casu in Saigon, van aard om de antwoorden op de vorige vragen te wijzigen?


title: Zaak T-579/08: Arrest van het Gerecht van 20 oktober 2011 — Eridania Sadam/Commissie ( „Staatssteun — Maatregel van Italiaanse autoriteiten tot compensatie van verliezen die suikerfabriek te Villasor (Italië) na periode van droogte heeft geleden — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Motiveringsplicht — Richtsnoeren voor staatssteun in landbouwsector” )

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/15

         Arrest van het Gerecht van 20 oktober 2011 — Eridania Sadam/Commissie
   (Zaak T-579/08) (1)

   (Staatssteun - Maatregel van Italiaanse autoriteiten tot compensatie van verliezen die suikerfabriek te Villasor (Italië) na periode van droogte heeft geleden - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Motiveringsplicht - Richtsnoeren voor staatssteun in landbouwsector)
   2011/C 355/25
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Eridania Sadam SpA (Bologna, Italië) (vertegenwoordigers: G. M. Roberti, I. Perego, B. Amabile en M. Serpone, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Rossi en B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2009/704/EG van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende steunmaatregel C 29/04 (ex N 328/03) die Italië voornemens is te verstrekken aan de suikerfabriek te Villasor, die eigendom is van Sadam ISZ (PB 2009, L 244, blz. 10)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Eridania Sadam SpA wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak C-627/16: Beschikking van de president van het Hof van 23 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Administrativo e Fiscal de Viseu — Portugal) — João Ventura Ramos/Fundo de Garantia Salarial

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/14

         Beschikking van de president van het Hof van 23 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Administrativo e Fiscal de Viseu — Portugal) — João Ventura Ramos/Fundo de Garantia Salarial
   (Zaak C-627/16) (1)

   (2017/C 202/24)
   Procestaal: Portugees
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 70 van 6.3.2017.


title: Zaak T-16/10: Beschikking van het Gerecht van 18 oktober 2010 — Alisei/Commissie

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/58

         Beschikking van het Gerecht van 18 oktober 2010 — Alisei/Commissie
   (Zaak T-16/10) (1)

   ()
   2010/C 346/114
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 63 van 13.3.2010.


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) van  13 december 2005  in zaak C-411/03 (verzoek van het Landgericht Koblenz om een prejudiciële beslissing): procedure ingeleid door SEVIC Systems AG (Vrijheid van vestiging — Artikelen 43 EG en 48 EG — Grensoverschrijdende fusies — Weigering tot inschrijving in nationaal handelsregister — Verenigbaarheid)

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 13 december 2005
   in zaak C-411/03 (verzoek van het Landgericht Koblenz om een prejudiciële beslissing): procedure ingeleid door SEVIC Systems AG (1)

   (Vrijheid van vestiging - Artikelen 43 EG en 48 EG - Grensoverschrijdende fusies - Weigering tot inschrijving in nationaal handelsregister - Verenigbaarheid)
   (2006/C 36/08)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-411/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Landgericht Koblenz (Duitsland) bij beslissing van 16 september 2003, ingekomen bij het Hof op 2 oktober 2003, in de procedure ingeleid door SEVIC Systems AG, heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas en K. Schiemann, kamerpresidenten, C. Gulmann (rapporteur), J. N. Cunha Rodrigues, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts, P. Kūris, E. Juhász, G. Arestis en A. Borg Barthet, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 13 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   De artikelen 43 EG en 48 EG verzetten zich ertegen dat in een lidstaat de inschrijving in het nationaal handelsregister van een fusie door ontbinding zonder liquidatie van een vennootschap en door overdracht onder algemene titel van het vermogen ervan aan een andere vennootschap, in het algemeen wordt geweigerd wanneer één van beide vennootschappen in een andere lidstaat is gevestigd, terwijl een dergelijke inschrijving mogelijk is, voorzover bepaalde voorwaarden zijn vervuld, wanneer beide bij de fusie betrokken vennootschappen op het grondgebied van de eerstbedoelde lidstaat zijn gevestigd.

      (1)  PB C 289 van 29.11.2003.


title: Zaak T-706/13: Beroep ingesteld op 24 december 2013 — TUI Deutschland/BHIM — Infinity Real Estate & Project Development (Sensimar)

text:
               1.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 61/14

         Beroep ingesteld op 24 december 2013 — TUI Deutschland/BHIM — Infinity Real Estate & Project Development (Sensimar)
   (Zaak T-706/13)
   2014/C 61/25
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: TUI Deutschland GmbH (Hannover, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. von Schultz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Infinity Real Estate & Project Development GmbH (Rantum/Sylt, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 oktober 2013 in zaak R 1476/2012-1 vernietigen;

               —

               de oppositie tegen verzoeksters gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7 212 889 afwijzen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure voor de nietigheidsafdeling, de kamer van beroep en het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Sensimar” voor waren en diensten van de klassen 16, 25, 35 en 44 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7 212 889

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Infinity Real Estate & Project Development GmbH

      Oppositiemerk of -teken: nationale woordmerken „SANSIBAR” voor waren en diensten van de klassen 16, 25, 35 en 44

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 53, lid 1, sub a, juncto artikel 8, lid 2, juncto artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-38/15: Beroep ingesteld op 2 februari 2015 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/10

         Beroep ingesteld op 2 februari 2015 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-38/15)
   (2015/C 127/16)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Manhaeve en D. Loma-Osorio Lerena, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet is nagekomen die op deze lidstaat rusten krachtens:

                           —

                           artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (1) voor zover het gaat om de agglomeratie Pontevedra-Marín-Poio-Bueu (Galicië), en

                           —

                           artikel 5, leden 2 en 3, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater voor zover het gaat om de agglomeraties Bollulos Par del Condado, Abrera, Berga, Capellades, Figueres, El Terri (Banyoles) en Pontevedra-Marín-Poio-Bueu;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Naar aanleiding van een onderzoek in het kader van niet-nakomingsprocedure nr. 2002/2123 heeft de Europese Commissie het Koninkrijk Spanje bij aanmaningsbrief van 19 december 2003 erop gewezen dat het dient te voldoen aan de uit de artikelen 3, 4, 5, 6 en 14 van richtlijn 91/271 voortvloeiende verplichtingen, in het bijzonder inzake de behandeling van stedelijk afvalwater in „kwetsbare gebieden”.
   De omvang van de procedure is beperkter geworden naarmate Spanje de zuiveringsinstallaties en voorzieningen voor verwerking en lozing in een aantal agglomeraties in overeenstemming heeft gebracht met de voorschriften. Niettemin is ten tijde van het instellen van het beroep nog steeds sprake van niet-naleving van de artikelen 4 en 5 van de richtlijn voor zover het gaat om de agglomeraties Bollulos Par del Condado (in de autonome regio Andalusië), Abrera, Berga, Capellades, Figueres en El Terri-Banyoles (in de autonome regio Catalonië) en Pontevedra-Marín-Poio-Bueu (in de autonome regio Galicië).

      (1)  PB L 135, blz. 40.


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 2 mei 2002 in zaak C-43/01 P: Sandro Cognigni tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Ambtenaren — Hogere voorziening die kennelĳk ongegrond is")

text:
13.7.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 169/13
1)    Door niet binnen de voorgeschreven termijn de wettelijke en           1)     De hogere voorziening wordt afgewezen.
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
      te voldoen aan richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement           2)     Elke partij in de hogere voorziening draagt haar eigen kosten.
      en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt
      brengen van biociden, is Ierland de krachtens deze richtlijn op
      hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                            (1) PB C 355 van 25.11.2000.
2)    Ierland wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 317 van 10.11.2001.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Vierde kamer)
                                                                                van 2 mei 2002
                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                            in zaak C-43/01 P: Sandro Cognigni tegen Commissie van
                        van 13 maart 2002                                                   de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak C-344/00 P, Michel Hendrickx tegen Europees                         („Hogere voorziening — Ambtenaren — Hogere voorziening
Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding                                             die kennelijk ongegrond is”)
                            (Cedefop) (1)
                                                                                (2002/C 169/23)
(„Hogere voorziening — Ambtenaren — Niet-verlenging
van een overeenkomst van tijdelijk functionaris — Afwijzing
van sollicitatie — Ontvankelijkheid — Bevoegdheid —                                                   (Procestaal: Italiaans)
          Wettigheid van kennisgeving van vacature”)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (2002/C 169/22)                                                              dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                            In zaak C-43/01 P, Sandro Cognigni, wonende te Amandola
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  (Italië), vertegenwoordigd door W. Massucci, advocaat, betref-
                          dentie van het Hof)                               fende hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht
                                                                            van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
                                                                            kamer) van 30 november 2000, Cognigni/Commissie (T-314/
                                                                            00, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), strekkende tot
In zaak C-344/00 P, Michel Hendrickx, ambtenaar van de                      vernietiging van die beschikking; andere partij bij de procedure:
Raad van de Europese Unie, wonende te Brussel (België),                     Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten,                   J. Currall, bijgestaan door A. Del Ferro), heeft het Hof (Vierde
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het                     kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr (rapporteur),
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                    kamerpresident, D. A. O. Edward en A. M. La Pergola, rechters;
(Vijfde kamer) van 13 juli 2000, Hendrickx/Cedefop (T-87/99,                advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 2 mei 2002
JurAmbt blz. I-A-147 en II-679), strekkende tot gedeeltelijke               een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
vernietiging van dit arrest, andere partij bij de procedure:
Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsoplei-                  1)     De hogere voorziening wordt afgewezen.
ding (Cedefop), vertegenwoordigd door B. Wägenbaur, heeft
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
president, P. Jann, F. Macken, en N. Colneric (rapporteur), en              2)     S. Cognigni wordt verwezen in de kosten.
S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,
A. La Pergola, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen,
V. Skouris, J. N. Cunha Rodrigues, C. W. A. Timmermans en                   (1) PB C 95 van 24.3.2001.
A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:
R. Grass, op 13 maart 2002 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-573/11: Beroep ingesteld op 4 november 2011 — JAS/Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/55

      Beroep ingesteld op 4 november 2011 — JAS/Commissie
      (Zaak T-573/11)
      (2012/C 25/107)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: JAS Jet Air Service France (JAS) (Frankrijk) (vertegenwoordiger: T. Gallois, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

                  —

                  de beschikking van de Commissie van 5 augustus 2011 in zaak REM 01/2008 nietig te verklaren, voor zover zij daarbij:

                              —

                              heeft beslist dat geen sprake was van een bijzondere situatie en

                              —

                              het door de vennootschap JAS JET AIR SERVICE op 24 januari 2008 ingediende verzoek om kwijtschelding van invoerrechten ten belope van 1 001 778,20 EUR heeft afgewezen;

                  —

                  de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Verzoekster baseert haar beroep op vijf middelen.

                  1)

                  Met het eerste middel wordt betoogd dat de Commissie haar motiveringsplicht heeft geschonden, aangezien zij niet ter zake dienende redenen in aanmerking heeft genomen.

                  2)

                  Met het tweede middel stelt verzoekster dat haar rechten van verdediging zijn geschonden doordat de Commissie niet van het nationale bestuur heeft geëist dat de originelen of kopieën van de douaneaangiften waarop het verzoek om kwijtschelding betrekking had, werden overgelegd, hoewel uit deze stukken bleek dat een fysieke controle had plaatsgevonden.

                  3)

                  Met het derde middel wordt aangevoerd dat het onderzoek van het dossier onregelmatig is doordat de bewijslast is omgekeerd, aangezien de Commissie op grond van de bewering van de nationale autoriteiten dat de betrokken douaneaangiften waren verdwenen, heeft geconcludeerd dat niet was bewezen dat de douaneadministratie een fysieke controle van de goederen had verricht. Volgens verzoekster kan de Commissie zich niet jegens haar op dat verzuim van de nationale autoriteiten beroepen.

                  4)

                  Met het vierde middel wordt betoogd dat de Commissie artikel 239 van het communautair douanewetboek (1) heeft geschonden, voor zover zij de werkingssfeer van het begrip „bijzondere situatie” heeft ingeperkt.

                  5)

                  Met het vijfde middel stelt verzoekster dat de Commissie de feiten onjuist heeft opgevat en kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt door te concluderen dat geen sprake was van een „bijzondere situatie” in de zin van artikel 239 van het communautair douanewetboek, terwijl verzoekster met eenzelfde situatie als een ander Nederlands expeditiebedrijf werd geconfronteerd die de Commissie als een „bijzondere situatie” had aangemerkt.

         (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Zaak C-60/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 februari 2015 door Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 11 december 2014 in zaak T-476/12, Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH/Europese Commissie

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/35

         Hogere voorziening ingesteld op 11 februari 2015 door Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 11 december 2014 in zaak T-476/12, Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-60/15 P)
   (2015/C 138/48)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en P.-A. Schütter, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Vernietiging van het arrest van het Gerecht van 11 december 2014 in zaak T-476/12.

               —

               Toewijzing van de in eerste aanleg ingediende vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 17 januari 2013 (GestDem nr. 3273/2012).

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft de in verordening (EG) nr. 1367/2006 (1) vastgelegde voorwaarden waaronder toegang tot milieu-informatie kan worden geweigerd, onjuist opgevat. Het heeft de weigeringsgronden van de artikelen 4, lid 3, en 4, lid 5, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (2) in strijd met het bepaalde in artikel 6, lid 1, van verordening nr. 1367/2006 niet eng uitgelegd. Voorts heeft het Gerecht het door rekwirante aangetoonde openbaar belang bij toegang tot milieu-informatie onjuist in de beschouwing betrokken. Het bestreden arrest strookt daardoor evenmin met het door de Unie goedgekeurde Verdrag van Aarhus betreffende de toegang tot milieu-informatie.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 31 van 5.2.2005

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/28

         (2005/C 45/61)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het
         Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 31 van 5.2.2005

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 19 van 22.1.2005

      PB C 6 van 8.1.2005

      PB C 314 van 18.12.2004

      PB C 300 van 4.12.2004

      PB C 273 van 6.11.2004

      PB C 262 van 23.10.2004

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak F-84/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 juni 2011 — Larue en Seigneur/ECB (Openbare dienst — Personeel van de ECB — Bezoldiging — Algemene aanpassing van bezoldigingen — Foute berekeningsmethode)

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/39

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 juni 2011 — Larue en Seigneur/ECB
   (Zaak F-84/09) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van de ECB - Bezoldiging - Algemene aanpassing van bezoldigingen - Foute berekeningsmethode)
   2011/C 232/67
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Emmanuel Larue en Olivier Seigneur (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: G. Nuvoli en N. Urban, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de salarisafrekeningen over januari 2009

      Dictum

               1)

               De salarisafrekeningen van Larue en Seigneur over januari 2009 worden nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Europese Centrale Bank zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009, blz. 44.


title: Zaak C-204/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 april 2016 door SolarWorld AG tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 1 februari 2016 in zaak T-141/14, SolarWorld AG e.a./Raad van de Europese Unie

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/5

         Hogere voorziening ingesteld op 11 april 2016 door SolarWorld AG tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 1 februari 2016 in zaak T-141/14, SolarWorld AG e.a./Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-204/16 P)
   (2016/C 232/06)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: SolarWorld AG (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, avocat, J. Beck, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME)

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               de beschikking van het Gerecht in zaak T-141/14 vernietigen;

               —

               de zaak zelf afdoen en artikel 3 van verordening nr. 1238/2013 nietig verklaren of de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een beslissing ten gronde op het beroep tot nietigverklaring, en

               —

               de Raad verwijzen in rekwirantes kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat artikel 3 van verordening nr. 1238/2013 (1) niet kan worden gescheiden van de rest van de verordening. Een wijziging van de vorm van maatregelen houdt geen wijziging in van de draagwijdte van de verordening waarbij zij worden ingesteld. Antidumpingmaatregelen zien op alle invoer van producenten van wie is vastgesteld dat zij betrokken zijn bij schadeveroorzakende dumping, en hun doel is, ongeacht hun vorm, de schade van de producenten in de Unie op passende wijze te verhelpen. Nietigverklaring van artikel 3 wijzigt deze draagwijdte niet.
   Het bestreden arrest schendt rekwirantes recht zoals neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, voor zover daarbij de bedrijfstak van de Unie een voorziening in rechte wordt ontzegd in handelsbeschermingszaken tegen definitieve maatregelen die niet in overeenstemming zijn met de vereisten van de basisverordening. Daarnaast schendt het bestreden arrest rekwirantes recht zoals neergelegd in artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie door producenten-exporteurs – die volgens de rechtspraak een recht op beroep hebben – in een betere positie te plaatsen dan de bedrijfstak van de Unie.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB L 325, blz. 1).


title: Zaak C-93/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 17 februari 2010 — Finanzamt Essen-NordOst/GFKL Financial Services AG

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 17 februari 2010 — Finanzamt Essen-NordOst/GFKL Financial Services AG
   (Zaak C-93/10)
   2010/C 134/27
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Essen-NordOst

      Verwerende partij: GFKL Financial Services AG

      Prejudiciële vragen

               1.

               Wat de uitlegging betreft van artikel 2, punt 1, en artikel 4 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting:
               Is er bij de verkoop (koop) van niet-voldane schuldvorderingen wegens de overname van de inning van de schuldvorderingen en van het debiteurenrisico ook sprake van een prestatie onder bezwarende titel en een economische activiteit van de koper van de schuldvorderingen, wanneer de koopprijs

                           —

                           niet wordt bepaald op basis van de nominale waarde van de schuldvorderingen onder toepassing van een forfaitaire aftrek voor de overname van de inning van de schuldvorderingen en van het debiteurenrisico, maar

                           —

                           is gebaseerd op het voor de desbetreffende schuldvordering geschatte debiteurenrisico, en de inning van de schuldvorderingen in verhouding tot de aftrek voor het debiteurenrisico slechts van ondergeschikt belang is?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend dient te worden beantwoord, wat de uitlegging betreft van artikel 13, B, sub d, punten 2 en 3, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting:

                           a)

                           Is de overname van het debiteurenrisico door de koper van de schuldvorderingen bij de verkrijging van niet-voldane schuldvorderingen tegen een aankoopprijs die aanzienlijk onder de nominale waarde van de schuldvorderingen ligt, als het stellen van een andere zekerheid of garantie vrijgesteld van belasting?

                           b)

                           Indien er sprake is van een van belasting vrijgestelde overname van het risico:
                           Is de inning van de schuldvorderingen als onderdeel van één enkele prestatie of als bijkomende prestatie vrijgesteld van belasting, of is deze als zelfstandige prestatie onderworpen aan belasting?

               3.

               Indien de eerste vraag bevestigend dient te worden beantwoord en er geen sprake is van een van belasting vrijgestelde prestatie, wat de uitlegging betreft van artikel 11, A, [lid 1,] sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting:
               Wordt de vergoeding voor de aan belasting onderworpen prestatie bepaald aan de hand van de door partijen vermoede inningskosten, dan wel aan de hand van de feitelijke inningskosten?


title: Zaak C-414/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (Polen) op 10 september 2007 — MAGOORA Sp.o.o./Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/35

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (Polen) op 10 september 2007 — MAGOORA Sp.o.o./Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie
   (Zaak C-414/07)
   (2007/C 269/59)
   Procestaal: Pools
   Verwijzende rechter
   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: MAGOORA Sp.o.o.

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie
   Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 17, leden 2 en 6, van de Zesde richtlijn (1) eraan in de weg dat de Republiek Polen op 1 mei 2004 de tot op dat tijdstip geldende nationale bepalingen inzake de beperkingen van de aftrek van de voorbelasting op de aankoop van brandstof voor ten behoeve van een belastbare activiteit gebruikte wagens volledig heeft ingetrokken, en in de plaats daarvan ook beperkingen van de aftrek van de voorbelasting op de aankoop van brandstof voor ten behoeve van een belastbare activiteit gebruikte wagens heeft ingevoerd, die echter door het nationale recht aan de hand van andere criteria zijn omschreven dan vóór 1 mei 2004 het geval was, en vervolgens voornoemde criteria vanaf 22 augustus 2005 nogmaals heeft gewijzigd?

               2)

               Indien de vraag sub 1 bevestigend wordt beantwoord: staat artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn eraan in de weg dat de Republiek Polen bovenstaande criteria in dier voege heeft gewijzigd dat de werkingssfeer van de aftrek van voorbelasting in vergelijking met de op 30 april 2004 geldende nationale bepalingen of in vergelijking met de vóór de wijziging op 22 augustus 2005 geldende bepalingen de facto wordt beperkt? Indien de Republiek Polen daarmee inbreuk heeft gemaakt op artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn, moet dan worden vastgesteld dat de belastingplichtige de aftrek mag toepassen, maar enkel voor zover de wijzigingen van de nationale voorschriften zouden vallen buiten de werkingssfeer van de beperkingen van de aftrek van voorbelasting, die in de op 30 april 2004 geldende en op dat tijdstip ingetrokken nationale voorschriften waren voorzien?

               3)

               Staat artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn eraan in de weg dat de Republiek Polen met een beroep op de daarin voorziene mogelijkheid voor de lidstaat tot beperking van de aftrek van de voorbelasting op uitgaven die geen strikt professioneel karakter hebben, zoals weelde-uitgaven en uitgaven voor ontspanning of representatie, de aftrek van de voorbelasting in vergelijking met de op 30 april 2004 geldende rechtstoestand in dier voege kon beperken dat zij de aftrek van de voorbelasting op de aankoop van brandstof voor personen- en andere motorvoertuigen met een totale toegestane massa van niet meer dan 3,5 ton heeft uitgesloten, met uitzondering van de voertuigen als bedoeld in artikel 86, lid 4, van de wet van 11 maart 2004 inzake belasting op goederen en diensten, in de sinds 22 augustus 2005 geldende versie?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 maart 2004 in zaak C-240/02 (verzoek van het Tribunal Supremo om een prejudiciële beslissing): Asociación Profesional de Empresas de Reparto y Manipulado de Correspondencia (Asempre), Asociación Nacional de Empresas de Externalización y Gestión de Envíos y Pequeña Paquetería tegen Entidad Pública Empresarial Correos y Telégrafos, Administración General del Estado,

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 11 maart 2004
   in zaak C-240/02 (verzoek van het Tribunal Supremo om een prejudiciële beslissing): Asociación Profesional de Empresas de Reparto y Manipulado de Correspondencia (Asempre), Asociación Nacional de Empresas de Externalización y Gestión de Envíos y Pequeña Paquetería tegen Entidad Pública Empresarial Correos y Telégrafos, Administración General del Estado, (1)

   (Postdiensten - Richtlijn 97/67/EG - Diensten voorbehouden aan leveranciers van universele postdienst - Begrip zelfbezorging - Postgiro daaronder begrepen)
   (2004/C 94/12)
   Procestaal:Spaans
   In zaak C-240/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Tribunal Supremo (Spanje), in het aldaar aanhangige geding tussen Asociación Profesional de Empresas de Reparto y Manipulado de Correspondencia (Asempre), Asociación Nacional de Empresas de Externalización y Gestión de Envíos y Pequeña Paquetería tegen Entidad Pública Empresarial Correos y Telégrafos, Administración General del Estado, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst (PB 1998, L 15, blz. 14), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, C. W. A. Timmermans en S. von Bahr, rechters, advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 11 maart 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 7, van richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst, gelezen in samenhang met punt 21 van de considerans van deze richtlijn, dient aldus te worden uitgelegd dat het niet toestaat dat aan zelfbezorging de volgende voorwaarden worden verbonden:

                           —

                           de ontvanger dient dezelfde persoon te zijn als de afzender,

                           —

                           de diensten aan derden mogen niet worden verricht in het kader van de handels- of ondernemingsactiviteit van de afzender,

                           —

                           de diensten mogen niet worden verricht via interne koeriersdiensten of met andere, soortgelijke middelen, en

                           —

                           dergelijke verrichtingen mogen de diensten die aan de leverancier van de universele dienst zijn voorbehouden, niet verstoren.

               2)

               De postgirodiensten, waarbij via het openbare postnetwerk betalingen aan natuurlijke of rechtspersonen voor rekening en in opdracht van andere personen worden verricht, vallen niet binnen de werkingssfeer van richtlijn 97/67.

      (1)  PB C 202 van 24.8.2002.


title: Zaak F-42/06: Beroep, ingesteld op  13 april 2006  — Sundholm/Commissie

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/54

         Beroep, ingesteld op 13 april 2006 — Sundholm/Commissie
   (Zaak F-42/06)
   (2006/C 131/99)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Ana Sundholm (Brussel, België) [vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               onwettig te verklaren artikel 12 van het besluit van de Commissie van 3 maart 2004 houdende de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 43 van het Statuut (Algemene uitvoeringsbepalingen);

               —

               nietig te verklaren het besluit houdende vaststelling van het rapport betreffende de voortgang van verzoeksters loopbaan (beoordelingsrapport) over de periode van 1 januari 2004 tot en met 31 december 2004;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling, in dit stadium van de procedure, van 1 EUR ter vergoeding van immateriële schade;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster om te beginnen aan dat de wijzigingen van de Algemene uitvoeringsbepalingen inbreuk maken op het rechtszekerheidsbeginsel en op het recht van de ambtenaren op de ontwikkeling van een loopbaan, doordat de regels inzake de beoordeling van de verdiensten zijn gewijzigd tijdens de beoordelingsperiode.
   Verder stelt verzoekster schending van de Algemene uitvoeringsbepalingen en niet-nakoming van de motiveringsplicht. Inzonderheid zijn, in weerwil van de wijziging van verzoeksters taken en van het ontbreken van een precieze en definitieve vaststelling van beoordelingsdoelstellingen en -criteria, de commentaren van haar beoordelingsrapport 2003 in haar beoordelingsrapport 2004 woordelijk overgenomen, zonder inachtneming van de in de Algemene uitvoeringsbepalingen genoemde voorwaarden voor een verlenging.
   Ten slotte betoogt verzoekster dat het bestreden besluit dat op een kennelijke beoordelingsfout berust en dat de toegekende punten zich niet verdragen met de commentaren.


title: Zaak T-501/10: Beschikking van het Gerecht van 21 september 2012 — TI Media Broadcasting en TI Media/Commissie ( „Mededinging — Concentraties — Italiaanse markt voor betaaltelevisie — Beschikking tot wijziging van toepassing van toezeggingen in kader van beschikking waarbij concentratie verenigbaar met gemeenschappelijke markt en met EER-Overeenkomst is verklaard — Aanbesteding voor toewijzing van frequenties voor digitale ethertelevisie in Italië — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/26

         Beschikking van het Gerecht van 21 september 2012 — TI Media Broadcasting en TI Media/Commissie
   (Zaak T-501/10) (1)

   (Mededinging - Concentraties - Italiaanse markt voor betaaltelevisie - Beschikking tot wijziging van toepassing van toezeggingen in kader van beschikking waarbij concentratie verenigbaar met gemeenschappelijke markt en met EER-Overeenkomst is verklaard - Aanbesteding voor toewijzing van frequenties voor digitale ethertelevisie in Italië - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 355/56
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Telecom Italia Media Broadcasting Srl (TI Media Broadcasting) (Rome, Italië) en Telecom Italia Media SpA (TI Media) (Rome) (vertegenwoordigers: B. Caravita di Toritto, L. Sabelli, F. Pace en A. d’Urbano, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Gencarelli en P. Manzini, vervolgens L. Malferrari en J. Bourke, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Sky Italia Srl (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: F. González Díaz en F. Salerno, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2010) 4976 def. van de Commissie van 20 juli 2010 tot wijziging van de toepassing van de toezeggingen in het kader van de beschikking waarbij een concentratie verenigbaar met de gemeenschappelijke markt en met de EER-Overeenkomst is verklaard (zaak COMP/M.2876)

      Dictum

               1)

               Op de eerste en de vierde vordering behoeft niet langer te worden beslist.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Iedere partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Doorhaling van zaak C-247/01

text:
C 219/12              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 14.9.2002
              Doorhaling van zaak C-144/01 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-279/01: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                       (2002/C 219/23)                               Zweden.
                                                                     (1) PB C 245 van 1.9.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 juni 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-144/01: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 161 van 2.6.2001.                                                         Doorhaling van zaak C-365/01 (1)
                                                                                (2002/C 219/27)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-247/01 (1)                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 juni 2002 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-365/01: Commis-
                       (2002/C 219/24)                               sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
                                                                     (1) PB C 317 van 10.11.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 juni 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-247/01: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
Zweden.
                                                                                Doorhaling van zaak C-391/01 (1)
(1) PB C 227 van 11.8.2001.
                                                                                (2002/C 219/28)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 juni 2002 de
              Doorhaling van zaak C-258/01 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-391/01: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
                       (2002/C 219/25)                               bliek.
                                                                     (1) PB C 348 van 8.12.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 mei 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-258/01: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
bliek.
                                                                                Doorhaling van zaak C-412/01 (1)
(1) PB C 245 van 1.9.2001.
                                                                                (2002/C 219/29)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 juni 2002 de
              Doorhaling van zaak C-279/01 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-412/01: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                       (2002/C 219/26)                               bliek.
                                                                     (1) PB C 348 van 8.12.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 juni 2002 de


title: Zaak T-213/02: Beroep, op 12 juli 2002 ingesteld door SNF SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 233/28               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.9.2002
—     eventueel dit besluit nietig te verklaren, voorzover de           troleerde gemeentelijke oorsprongsbenaming). De naam
      Raad en de Commissie hun goedkeuring hechten aan de               „Champagne” wordt overigens al jarenlang in de regio voor de
      overige artikelen van de overeenkomst tussen de Europese          productie van wijn gebruikt en is derhalve industrieel en
      Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de                  commercieel eigendom van verzoekers.
      handel in landbouwproducten, alsmede aan de overeen-
      komst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse
      Bondsstaat inzake wederzijdse erkenning van de overeen-           Bovendien maakt een dergelijk algemeen verbod op het
      stemmingsbeoordeling, de overeenkomst tussen de Euro-             gebruik van de naam „Champagne” door verzoekers inbreuk
      pese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat betreffen-            op het evenredigheidsbeginsel. Volgens verzoekers is de door
      de sommige aspecten van overheidsopdrachten, de over-             hen geproduceerde wijn een niet-mousserende wijn die niet
      eenkomst inzake wetenschappelijke en technologische               concurreert met de Franse Champagne. Er bestaat derhalve
      samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de                 geen gevaar voor verwarring. Verder zijn er minder restrictieve
      Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds,                middelen om hetzelfde doel te bereiken, zoals vermelding van
      en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, de overeenkomst           het land van oorsprong op het etiket.
      tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bonds-
      staat inzake het goederen- en personenvervoer per spoor
      en over de weg, de overeenkomst tussen de Europese
      Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat over het lucht-
      vervoer, de overeenkomst tussen de Europese Gemeen-
      schap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bonds-
      staat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen;
                                                                        Beroep, op 12 juli 2002 ingesteld door SNF SA tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeen-
      schap, vertegenwoordigd door de Raad en de Commissie,
      vast te stellen en verweerders te veroordelen tot vergoe-                                  (Zaak T-213/02)
      ding van alle door de „Champagne-clausule” aan de
      verzoekende wijnbouwers toegebrachte schade;                                               (2002/C 233/51)
—     de Raad en de Commissie te verwijzen in alle kosten van                                    (Procestaal: Engels)
      de procedure.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 12 juli 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen door SNF SA, vertegen-
Middelen en voornaamste argumenten                                      woordigd door K. Van Maldegem en C. Mereu van het kantoor
                                                                        McKenna Long & Aldridge LLP, te Brussel (België).
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekers zijn, enerzijds, eigenaars van wijngaarden in de
gemeente Champagne, kanton Vaud (Zwitserland), en, ander-               —     gedeeltelijk nietig te verklaren de Zesentwintigste richtlijn
zijds, belangenbehartigers van deze wijnbouwers.                              (2002/34/EG) van de Commissie van 15 april 2002 tot
                                                                              aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van de
                                                                              bijlagen II, III en VII van richtlijn 76/768/EEG van
                                                                              de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de
Bij het bestreden besluit hebben de Raad en de Commissie                      wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische produc-
zeven bilaterale overeenkomsten tussen de Gemeenschap                         ten ( 1), teneinde polyacrylamiden uit de maatregel te
en de Zwitserse Bondsstaat goedgekeurd, waaronder een                         verwijderen;
overeenkomst inzake de handel in landbouwproducten. In een
van de bijlagen bij deze overeenkomst komt een regeling voor,           —     de Commissie in alle kosten te verwijzen.
waarbij het gebruik van de benaming „Champagne” voor
wijnen van oorsprong uit het kanton Vaud wordt verboden.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van hun beroep voeren verzoekers in de eerste
plaats een schending van algemene rechtsbeginselen aan,                 Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van voor-
waaronder het recht op de naam, op de eigendom en op                    noemde richtlijn, op grond dat de Commissie beperkingen
de vrije uitoefening van beroepsactiviteiten. De benaming               heeft gesteld op het gebruik van verzoeksters producten,
„Champagne” wordt ook in het Zwitserse recht beschermd, en              polyacrylamiden, bij de bereiding van cosmetische producten.
wel als „Appellation communale d’origine contrôlée” (gecon-             Volgens verzoekster heeft de Commissie zodoende inbreuk
 ---pagebreak--- 28.9.2002                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 233/29
gepleegd op verschillende procedureregels die zijn neergelegd            Beroep, op 17 juli 2002 ingesteld door Fieldturf Inc. tegen
in richtlijn 76/768/EEG van de Raad ( 2), als laatstelijk gewijzigd      het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
bij richtlijn 2000/41/EG van de Commissie ( 3), waaraan de                            (merken, tekeningen en modellen)
bestreden richtlijn beoogt uitvoering te geven.
                                                                                (Zaak T-216/02)
Zij stelt schending van de procedurele waarborgen die zijn                                     (2002/C 233/52)
neergelegd in de cosmeticarichtlijn en het besluit van de
Commissie tot instelling van het Wetenschappelijk Comité
voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde                                        (Procestaal: Engels)
niet-voedingsproducten ( 4). Door verzoekster niet voldoende
te informeren over het lopende overleg en het standpunt
van het Comité wat acrylamide betreft, door procedurele
waarborgen te miskennen die de onpartijdigheid van de
besluitvorming moeten verzekeren, door wetenschappelijke                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
normen te hanteren die onverenigbaar zijn met geldende                   schappen is op 17 juli 2002 beroep ingesteld tegen het
EU-besluiten, door de door verzoekster verstrekte gegevens               Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
kennelijk onjuist uit te leggen en door verzoekster niet naar            tekeningen en modellen) door Fieldturf Inc., te Montreal
behoren de kans te geven om haar zaak te verdedigen en haar              (Canada), vertegenwoordigd door P. Baronikians van Schwarz
mening over mede door de Commissie gepubliceerde studies                 Kurtze Schniewind Kelwing Wicke, te München (Duitsland).
te kennen te geven, heeft laatstgenoemde verzoeksters rechten
van de verdediging geschonden op een wijze die de geldigheid
van de bestreden richtlijn aantast. Bovendien heeft verweerster
verzuimd, verzoekster van de richtlijn in kennis te stellen,             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
zodat het wetgevingsproces een proceduregebrek vertoont, dat
de geldigheid ervan noodzakelijk aantast.
                                                                         —     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van
                                                                               beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                               interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
                                                                               15 mei 2002 (zaak R 462/2001-1) inzake de inschrijving
                                                                               van het merk „LOOKS LIKE GRASS... FEELS LIKE
Verzoekster betoogt, dat de bestreden richtlijn polyacrylami-
                                                                               GRASS... PLAYS LIKE GRASS” en te gelasten dat het
den ten onrechte opneemt in bijlage III bij de cosmeticarichtlijn,
                                                                               aangevraagde merk wordt ingeschreven voor alle opgege-
op grond van een berekening van het risico op kanker
                                                                               ven waren en diensten;
die onverenigbaar is met de meer specifieke en gangbare
beoordeling van acrylamide volgens de wetgeving inzake
chemische stoffen. De bestreden richtlijn is ook in strijd               —     het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
met een aantal vaste beginselen van gemeenschapsrecht,                         (merken, tekeningen en modellen) te verwijzen in de
bijvoorbeeld de motiveringsplicht, het evenredigheidsbeginsel,                 kosten van verzoekster.
het beginsel van uniforme toepassing van het gemeenschaps-
recht en het beginsel van gelijke behandeling. Ten slotte heeft
de Commissie niet alle betrokken belangen in aanmerking
genomen en heeft zij recente wetenschappelijke bevindingen
genegeerd.                                                               Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Betrokken        gemeen-     woordmerk       „LOOKS      LIKE
( 1) PB L 102, blz. 19.                                                  schapsmerk:                  GRASS... FEELS LIKE GRASS...
( 2) Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende                                    PLAYS LIKE GRASS” — aan-
     de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake                                 vraagnr. 1712918
     cosmetische producten (PB L 262, blz. 169).
( 3) Richtlijn 2000/41/EG van de Commissie van 19 juni 2000 tot
     hernieuwd uitstel van de ingangsdatum voor het verbod op
                                                                         Waren of diensten:           waren en diensten van de klas-
     dierproeven met ingrediënten of combinaties van ingrediënten                                     sen 27 en 37 (ondermeer syntheti-
     van cosmetische producten (PB L 145, blz. 25).                                                   sche oppervlakken voor atletische
( 4) Besluit 97/579/EG van de Commissie van 23 juli 1997 houdende                                     activiteiten)
     de instelling van wetenschappelijke comités op het gebied van de
     gezondheid van de consument en de voedselveiligheid (PB L 237,
                                                                         Voor de kamer van be-        weigering van de inschrijving
     blz. 18).
                                                                         roep aangevochten be-        door de onderzoeker
                                                                         slissing:
                                                                         Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep
                                                                         roep:


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 november 2004 in zaak C-79/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groot-Hertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/40/EG — Niet-omzetting binnen voorgeschreven termijn)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/19

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 18 november 2004
   in zaak C-79/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groot-Hertogdom Luxemburg (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/40/EG - Niet-omzetting binnen voorgeschreven termijn)
   (2005/C 6/36)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-79/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 19 februari 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Patakia en B. Schima) tegen Groot-Hertogdom Luxemburg (gemachtigde: S. Schreiner), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, C. Gulman en J. Makarczyk (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 18 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet binnen de voorgeschreven termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/40/EG van de Commissie van 8 mei 2002 houdende uitvoeringsbepalingen van richtlijn 92/75/EEG van de Raad met betrekking tot de energie-etikettering van elektrische ovens voor huishoudelijk gebruik, is het Groot-Hertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groot-Hertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 85 van 3.4.2004.


               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/31

         (2006/C 10/59)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 330 van 24.12.2005

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 315 van 10.12.2005

      PB C 296 van 26.11.2005

      PB C 281 van 12.11.2005

      PB C 271 van 29.10.2005

      PB C 257 van 15.10.2005

      PB C 243 van 1.10.2005

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-42/16: Beroep, ingesteld op 26 januari 2016 — Europese Commissie/Republiek Finland

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/12

         Beroep, ingesteld op 26 januari 2016 — Europese Commissie/Republiek Finland
   (Zaak C-42/16)
   (2016/C 118/15)
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Hottiaux en I. Koskinen)

      Verwerende partij: Republiek Finland

      Conclusies

               —

               voor recht verklaren dat de Republiek Finland de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 1 en 7, lid 2, van richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs (1), niet is nagekomen doordat zij duplicaten van rijbewijzen heeft afgegeven waarvan de geldigheidsduur verstrijkt op 18 januari 2033, alsook dat zij de op haar krachtens artikel 7, lid 5, van die richtlijn rustende verplichtingen niet is nagekomen doordat zij zich niet heeft aangesloten bij het EU-rijbewijzennetwerk;

               —

               de Republiek Finland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Een van de centrale doelstellingen van richtlijn 2006/126/EG is de verhoging van de veiligheid van rijbewijzen. Door toepassing van de in deze richtlijn vastgestelde termijnen kan deze doelstelling worden verwezenlijkt en kunnen bij de afgifte van rijbewijzen de meest recente maatregelen worden toegepast om vervalsing te voorkomen en de doelstellingen van de richtlijn inzake verkeerveiligheid te bereiken. Krachtens artikel 1 van richtlijn 2006/126/EG moet het nationale rijbewijs worden opgesteld volgens het in bijlage I weergegeven Europees model. In artikel 7, lid 1, van deze richtlijn zijn de vereisten geregeld waaraan rijbewijzen moeten voldoen, en in artikel 7, lid 2, wordt de geldigheidsduur bepaald van rijbewijzen die vanaf 19 januari 2013 worden afgegeven. In Finland kan de geldigheidsduur van na 19 januari 2013 afgegeven duplicaten van rijbewijzen evenwel veel langer zijn dan de geldigheidsduur waarin artikel 7, lid 2, onder a) en b), van richtlijn 2006/126/EG voorziet.
   Krachtens artikel 7, lid 5, onder d), van richtlijn 2006/126/EG moeten de lidstaten gebruikmaken van het EU-rijbewijzennetwerk zodra dat netwerk operationeel is. Het EU-rijbewijzennetwerk (RESPER) is opgericht en is sinds 19 januari 2013 operationeel. Aangezien Finland zich niet bij dit netwerk heeft aangesloten, kan daarin niet worden nagegaan of aan de voorwaarden voor de afgifte van een rijbewijs is voldaan. De andere lidstaten verkeren in de onmogelijkheid om samen met Finland na te gaan of aan die voorwaarden is voldaan en om via dat netwerk met Finland informatie uit te wisselen. De in artikel 15 van richtlijn 2006/126/EG bedoelde gegevensuitwisseling kan in het geval van Finland dan ook niet via het EU-rijbewijzennetwerk plaatsvinden.

      (1)  PB L 403, blz. 18.


title: Zaak T-89/13: Beschikking van het Gerecht van 16 september 2015 — Calestep/ECHA („REACH — Voor registratie van een stof verschuldigde vergoeding — Lagere vergoeding voor kleine, middelgrote en micro-ondernemingen — Onjuiste aangifte van de grootte van de onderneming — Besluit waarbij een vergoeding voor administratieve kosten wordt opgelegd — Aanbeveling 2003/361/EG — Beroep rechtens kennelijk ongegrond”)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/27

         Beschikking van het Gerecht van 16 september 2015 — Calestep/ECHA
   (Zaak T-89/13) (1)

   ((„REACH - Voor registratie van een stof verschuldigde vergoeding - Lagere vergoeding voor kleine, middelgrote en micro-ondernemingen - Onjuiste aangifte van de grootte van de onderneming - Besluit waarbij een vergoeding voor administratieve kosten wordt opgelegd - Aanbeveling 2003/361/EG - Beroep rechtens kennelijk ongegrond”))
   (2015/C 381/28)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Calestep, SL (Estepa, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Cabezas Mateos, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä, A. Iber en C. Schultheiss, gemachtigden, bijgestaan door C. Garcia Molyneux, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit SME (2012) 4028 van ECHA van 21 december 2012, waarbij is vastgesteld dat verzoekster niet aan de voorwaarden voor de lagere vergoeding voor kleine ondernemingen voldoet en haar een vergoeding voor administratieve kosten is opgelegd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Calestep, SL draagt haar eigen kosten alsmede die van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), met inbegrip van de kosten van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 108 van 13.4.2013.