title: Zaak C-170/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2007  (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol — Zweden) — Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Mats Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre, Tony Staf/Riksåklagaren (Vrij verkeer van goederen — Artikelen 28 EG, 30 EG en 31 EG — Nationale regeling die particulieren verbiedt alcoholhoudende dranken in te voeren — Bepaling inzake bestaan en werking van Zweeds monopolie op verkoop van alcoholhoudende dranken — Beoordeling — Met artikel 28 EG strijdige maatregel — Rechtvaardiging uit hoofde van bescherming van gezondheid en leven van personen — Evenredigheidstoetsing)

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol — Zweden) — Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Mats Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre, Tony Staf/Riksåklagaren
   (Zaak C-170/04) (1)

   (Vrij verkeer van goederen - Artikelen 28 EG, 30 EG en 31 EG - Nationale regeling die particulieren verbiedt alcoholhoudende dranken in te voeren - Bepaling inzake bestaan en werking van Zweeds monopolie op verkoop van alcoholhoudende dranken - Beoordeling - Met artikel 28 EG strijdige maatregel - Rechtvaardiging uit hoofde van bescherming van gezondheid en leven van personen - Evenredigheidstoetsing)
   (2007/C 170/03)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Högsta domstol
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Mats Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre, Tony Staf

      Verwerende partij: Riksåklagaren
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Högsta domstol — Uitlegging van de artikelen 28 EG, 30 EG en 31 EG met betrekking tot nationale bepalingen inzake nationaal monopolie op de detailverkoop van alcoholhoudende dranken die rechtstreekse invoer van die dranken door particulieren uitsluiten
   Dictum

               1)

               Een nationale bepaling als artikel 2, eerste alinea, van hoofdstuk 4 van de wet van 16 december 1994 betreffende alcoholhoudende dranken (alkohollagen), die particulieren verbiedt alcoholhoudende dranken in te voeren, moet worden getoetst aan artikel 28 EG, en niet aan artikel 31 EG.

               2)

               Een maatregel die particulieren verbiedt alcoholhoudende dranken in te voeren, zoals vastgesteld in artikel 2, eerste alinea, van hoofdstuk 4 van de wet betreffende alcoholhoudende dranken, is een kwantitatieve invoerbeperking in de zin van artikel 28 EG, ook indien die wet de houder van het monopolie op de detailverkoop verplicht de betrokken dranken op verzoek te leveren en dus in voorkomend geval ook in te voeren.

               3)

               Een maatregel die particulieren verbiedt alcoholhoudende dranken in te voeren, zoals vastgesteld in artikel 2, eerste alinea, van hoofdstuk 4 van de wet betreffende alcoholhoudende dranken,

                           —

                           die ongeschikt is om het doel, het alcoholgebruik in het algemeen te beperken, te bereiken, en

                           —

                           die niet evenredig is aan het doel jongeren te beschermen tegen de nadelige gevolgen van alcoholgebruik,

                     kan niet op grond van artikel 30 EG gerechtvaardigd worden geacht uit hoofde van de bescherming van de gezondheid en het leven van personen.

      (1)  PB C 156 van 12.6.2004.


title: Zaak T-194/08: Beroep ingesteld op 21 mei 2008 — Cattin en Cattin/Commissie

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/27

         Beroep ingesteld op 21 mei 2008 — Cattin en Cattin/Commissie
   (Zaak T-194/08)
   (2008/C 197/48)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: R. Cattin & Cie (Bimbo, Centraal-Afrikaanse Republiek) en Yves Cattin (Cadiz, Spanje) (vertegenwoordiger: B. Wägenbaur, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een bedrag van in totaal 18 946 139 EUR uit hoofde van geleden materiële schade;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een bedrag van 100 000 EUR uit hoofde van geleden immateriële schade;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een bedrag van 150 000 EUR uit hoofde van geleden immateriële schade;

               —

               deze bedragen te vermeerderen met vertragingsrente, te rekenen vanaf de datum van uitspraak van het arrest tot aan de dag van de daadwerkelijke betaling, berekend tegen een jaarlijkse rentevoet gelijk aan het door de Europese Centrale Bank vastgestelde percentage voor de voornaamste herfinancieringstransacties, vermeerderd met twee procentpunten, maar niet hoger dan 6 %;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure van zowel verzoekster als verzoeker.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, een vennootschap die is gespecialiseerd in de productie, de verwerking en de uitvoer van koffie in de Centraal-Afrikaanse Republiek, is uitgesloten van betaling door het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) van haar vorderingen jegens het staatsorgaan „Soutien Café”, een orgaan dat is opgericht om de prijs van koffie te schragen tijdens de aanzienlijke prijsdalingen aan het eind van de jaren tachtig. Verzoekster is uitgesloten van de betaling omdat zij volgens een op verzoek van de nationale autoriteiten opgesteld auditrapport waarschijnlijk bepaalde bedragen heeft verduisterd ten behoeve van haar vennoten. Verzoekster heeft als gevolg van deze uitsluiting al haar activiteiten moeten opschorten en heeft 800 permanente werknemers op haar plantages moeten ontslaan.
   Ter ondersteuning van hun beroep beroepen verzoekers zich allereerst op schending van (i) hun rechten van de verdediging, omdat verzoekster niet is gehoord tijdens het opstellen van het auditrapport waarin is geconcludeerd dat er sprake was van verduistering, en (ii) het vermoeden van onschuld, aangezien geen enkel bewijs is aangevoerd ter ondersteuning van die conclusie.
   Vervolgens voeren verzoekers een middel aan dat is ontleend aan schending van het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming, het rechtszekerheidsbeginsel en de motiveringsplicht, aangezien verzoekster is uitgesloten van de betaling zonder dat de Commissie enige beschikking aan haar heeft gericht en zonder dat zij formeel op de hoogte is gesteld van de aanbevelingen in het auditrapport waarop deze uitsluiting is gebaseerd.
   Tot slot stellen verzoekers dat de Commissie het zorgvuldigheidsbeginsel en het beginsel van goed bestuur heeft geschonden, omdat aan de Commissie gerichte verzoeken van de nationale autoriteiten met betrekking tot het geval van verzoekster zonder antwoord zijn gebleven en het auditrapport berust op onjuiste cijfers die een contra-expertise noodzakelijk maken, hetgeen de Commissie heeft erkend, zonder daar overigens toe over te gaan.


title: Zaak T-565/08: Beroep ingesteld op 17 december 2008 — Corsica Ferries France/Commissie

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/38

         Beroep ingesteld op 17 december 2008 — Corsica Ferries France/Commissie
   (Zaak T-565/08)
   (2009/C 55/68)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Corsica Ferries France SAS (Bastia, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               de beschikking van de Commissie van 8 juli 2008 inzake de herstructureringssteun die Frankrijk voornemens is tot uitvoering te brengen ten gunste van Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (SNCM), nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2008) 3182 def van de Commissie van 8 juli 2008, waarbij de Commissie heeft gesteld dat:

               —

               de compensatie ten bedrage van 53,48 miljoen EUR die door de Franse Republiek aan de vennootschap Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (hierna: „SNCM”) is betaald uit hoofde van openbaredienstverplichtingen, onwettige staatssteun vormt, doch wel verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt;

               —

               de negatieve verkoopprijs van SNCM van 158 miljoen EUR, het op zich nemen, door de Compagnie Générale Maritime et Financière (hierna: „CGMF”), van sociale maatregelen ten bedrage van 38,5 miljoen EUR ten aanzien van de werknemers, en de gezamenlijke en gelijktijdige herkapitalisering van SNCM door CGMF met een bedrag van 8,75 miljoen EUR, geen staatssteun vormen; en

               —

               de herstructureringssteun ten bedrage van 15,81 miljoen EUR die Frankrijk tot uitvoering heeft gebracht ten gunste van SNCM onwettige staatsteun vormt, maar wel verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.

         Tot staving van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan, ontleend aan:

               —

               motiveringsgebrek en schending van verzoeksters rechten van verweer en van haar recht op een effectief beroep in rechte, aangezien in de bestreden beschikking te veel gegevens en informatie waren verhuld, waardoor verzoekster de inhoud, de motivering en de strekking ervan niet heeft kunnen begrijpen;

               —

               schending van de artikelen 87 EG en 88 EG en de uitvoeringsbepalingen daarvan, met name de communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden, ten gevolge van een onjuiste en/of onvolledige beoordeling met betrekking tot de kapitaalinbreng van 53,48 miljoen EUR uit hoofde van compensatie voor de openbare dienst, de cessie van SNCM tegen een negatieve verkoopprijs van 158 miljoen EUR, de kapitaalinbreng van 8,75 miljoen EUR door CGMF, de sociale maatregelen ten belope van 38,5 miljoen EUR en de overige 22,5 miljoen EUR die was aangemeld als herstructureringssteun.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 juli 2004 in zaak C-272/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 76/160/EEG — Kwaliteit van zwemwater — Niet-naleving van grenswaarden — Niet-aanwijzing van alle bestaande badzones in Portugese binnenwateren — Ontoereikende bemonstering)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 15 juli 2004
   in zaak C-272/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 76/160/EEG - Kwaliteit van zwemwater - Niet-naleving van grenswaarden - Niet-aanwijzing van alle bestaande badzones in Portugese binnenwateren - Ontoereikende bemonstering)
   (2004/C 228/02)
   Procestaal: Portugees
   In zaak C-272/01, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. Figueira en G. Valero Jordana) tegen Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes, M. Telles Romão en M. João Lois) betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Portugese Republiek

               —

               door niet alle maatregelen te hebben genomen die nodig zijn om de kwaliteit van haar zwemwater in overeenstemming te brengen met de grenswaarden die zijn vastgesteld ingevolge artikel 3 van richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater (PB 1976, L 31, blz. 1),

               —

               door de in de bijlage bij de richtlijn voorgeschreven minimumfrequentie voor de bemonstering niet in acht te hebben genomen, en

               —

               door niet alle in Portugal bestaande badzones in de binnenwateren te hebben aangewezen,

         de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 1, van de richtlijn, junctis de artikelen 1, lid 2, en 3, daarvan en de bijlage daarbij, en krachtens artikel 6, leden 1 en 2, van deze richtlijn, heeft het Hof van Justitie (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues en N. Colneric (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: P. Léger, griffier: R. Grass, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet alle maatregelen te hebben genomen die nodig zijn om de kwaliteit van het zwemwater in overeenstemming te brengen met de dwingende grenswaarden die zijn vastgesteld ingevolge artikel 3 van richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater, is de Portugese Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 1, juncto artikel 3 van de richtlijn en de bijlage daarbij.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               Elke partij wordt verwezen in haar eigen kosten.

      (1)  PB C 245 van 1.9.2001.


title: Advies 2/15: Advies van het Hof (Voltallige zitting) van 16 mei 2017 — Europese Commissie (Advies krachtens artikel 218, lid 11, VWEU — Vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Singapore — Nieuw type overeenkomst waarover na de inwerkingtreding van het VEU en het VWEU is onderhandeld — Bevoegdheid tot sluiting van de overeenkomst — Artikel 3, lid 1, onder e), VWEU — Gemeenschappelijke handelspolitiek — Artikel 207, lid 1, VWEU — Handel in goederen en diensten — Directe buitenlandse investeringen — Overheidsopdrachten — Handelsaspecten van intellectuele eigendom — Mededinging — Handel met derde landen en duurzame ontwikkeling — Sociale bescherming van werknemers — Milieubescherming — Artikel 207, lid 5, VWEU — Vervoersdiensten — Artikel 3, lid 2, VWEU — Internationale overeenkomst die gemeenschappelijke regels kan aantasten of de strekking daarvan kan wijzigen — Regels van afgeleid Unierecht inzake het vrij verrichten van vervoersdiensten — Andere dan directe buitenlandse investeringen — Artikel 216 VWEU — Overeenkomst die noodzakelijk is ter verwezenlijking van een van de doelstellingen van de Verdragen — Vrij kapitaal- en betalingsverkeer tussen lidstaten en derde landen — Opeenvolging van verdragen inzake investeringen — Vervanging van de investeringsovereenkomsten tussen lidstaten en de Republiek Singapore — Institutionele bepalingen van de overeenkomst — Beslechting van geschillen tussen investeerders en staten — Beslechting van geschillen tussen de partijen)

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/3

         Advies van het Hof (Voltallige zitting) van 16 mei 2017 — Europese Commissie
   (Advies 2/15) (1)

   ((Advies krachtens artikel 218, lid 11, VWEU - Vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Singapore - Nieuw type overeenkomst waarover na de inwerkingtreding van het VEU en het VWEU is onderhandeld - Bevoegdheid tot sluiting van de overeenkomst - Artikel 3, lid 1, onder e), VWEU - Gemeenschappelijke handelspolitiek - Artikel 207, lid 1, VWEU - Handel in goederen en diensten - Directe buitenlandse investeringen - Overheidsopdrachten - Handelsaspecten van intellectuele eigendom - Mededinging - Handel met derde landen en duurzame ontwikkeling - Sociale bescherming van werknemers - Milieubescherming - Artikel 207, lid 5, VWEU - Vervoersdiensten - Artikel 3, lid 2, VWEU - Internationale overeenkomst die gemeenschappelijke regels kan aantasten of de strekking daarvan kan wijzigen - Regels van afgeleid Unierecht inzake het vrij verrichten van vervoersdiensten - Andere dan directe buitenlandse investeringen - Artikel 216 VWEU - Overeenkomst die noodzakelijk is ter verwezenlijking van een van de doelstellingen van de Verdragen - Vrij kapitaal- en betalingsverkeer tussen lidstaten en derde landen - Opeenvolging van verdragen inzake investeringen - Vervanging van de investeringsovereenkomsten tussen lidstaten en de Republiek Singapore - Institutionele bepalingen van de overeenkomst - Beslechting van geschillen tussen investeerders en staten - Beslechting van geschillen tussen de partijen))
   (2017/C 239/03)
   Procestaal: alle officiële talen

      Verzoekende partij

   Europese Commissie (vertegenwoordigers: U. Wölker, B. De Meester, R. Vidal-Puig en M. Kocjan, gemachtigden)

      Dictum

   De vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Singapore valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie, met uitzondering van de volgende bepalingen, die onder de gedeelde bevoegdheid van de Unie en de lidstaten vallen:

               —

               de bepalingen van afdeling A (Bescherming van investeringen) van hoofdstuk negen (Investeringen) van deze overeenkomst, voor zover deze betrekking hebben op andere dan directe investeringen tussen de Unie en de Republiek Singapore;

               —

               de bepalingen van afdeling B (Beslechting van geschillen tussen investeerders en staten) van hoofdstuk negen, en

               —

               de bepalingen van de hoofdstukken een (Doelstellingen en algemene definities), veertien (Transparantie), vijftien (Beslechting van geschillen tussen de partijen), zestien (Bemiddelingsmechanisme) en zeventien (Institutionele, algemene en slotbepalingen) van deze overeenkomst, voor zover deze verband houden met de bepalingen van hoofdstuk negen en voor zover laatstgenoemde bepalingen onder de gedeelde bevoegdheid van de Unie en de lidstaten vallen.

      (1)  PB C 363 van 03.11.2015.


title: Zaak T-322/09: Beschikking van het Gerecht van 15 mei 2013 — Al-Faqih en MIRA/Raad en Commissie ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban — Bevriezing van tegoeden — Schrapping van lijst van betrokken personen — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/78

         Beschikking van het Gerecht van 15 mei 2013 — Al-Faqih en MIRA/Raad en Commissie
   (Zaak T-322/09) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban - Bevriezing van tegoeden - Schrapping van lijst van betrokken personen - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 225/174
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Saad Al-Faqih (Londen, Verenigd Koninkrijk) en Movement for Islamic Reform in Arabia (MIRA) (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Jones, barrister, en A. Raja, solicitor)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Szostak en E. Finnegan, vervolgens E. Finnegan en J.-P. Hix, gemachtigden) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Scharf en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan (PB L 139, blz. 9), zoals gewijzigd, voor de tweeënveertigste maal, bij verordening (EG) nr. 14/2005 van de Commissie van 5 januari 2005 (PB L 5, blz. 10), voor de achtenveertigste maal, bij verordening (EG) nr. 1190/2005 van de Commissie van 20 juli 2005 (PB L 193, blz. 27), voor de vijfenzeventigste maal, bij verordening (EG) nr. 492/2007 van de Commissie van 3 mei 2007 (PB L 116, blz. 5), en, voor de honderd zestiende maal, bij verordening (EG) nr. 1102/2009 van de Commissie van 16 november 2009 (PB L 303, blz. 39), en/of verzoek tot nietigverklaring van de verordeningen nrs. 14/2005, 1190/2005, 492/2007 en 1102/2009, voor zover deze handelingen verzoekers betreffen

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie worden hoofdelijk in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak C-36/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  30 maart 2006  — Koninkrijk Spanje tegen Raad van de Europese Unie (Verordening (EG) nr. 1954/2003 — Artikelen 3, 4 en 6 — Beheer van visserĳinspanning — Vangstgebieden en visbestanden van Gemeenschap — Akte betreffende toetredingsvoorwaarden voor Koninkrijk Spanje en Portugese Republiek en aanpassingen van Verdragen — Onlosmakelijk verband — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 maart 2006 — Koninkrijk Spanje tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-36/04) (1)

   (Verordening (EG) nr. 1954/2003 - Artikelen 3, 4 en 6 - Beheer van visserĳinspanning - Vangstgebieden en visbestanden van Gemeenschap - Akte betreffende toetredingsvoorwaarden voor Koninkrijk Spanje en Portugese Republiek en aanpassingen van Verdragen - Onlosmakelijk verband - Niet-ontvankelijkheid)
   (2006/C 143/11)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoeker: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)

      Verweerder: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Monteiro en F. Florindo Gijón, gemachtigden)

      Interveniënte: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. van Rijn en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van artikelen 3, 4 en 6 van verordening (EG) nr. 1954/2003 van de Raad van 4 november 2003 betreffende het beheer van de visserijinspanning voor bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Gemeenschap, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2847/93 en tot intrekking van de verordeningen (EG) nr. 685/95 en (EG) nr. 2027/95
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 71 van 20.3.2004.


title: Zaak T-399/13: Beschikking van het Gerecht van 10 oktober 2013 — KO-Invest/BHIM — Kraft Foods Schweiz (Milkoshake For Active People)

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/20

         Beschikking van het Gerecht van 10 oktober 2013 — KO-Invest/BHIM — Kraft Foods Schweiz (Milkoshake For Active People)
   (Zaak T-399/13) (1)

   2013/C 359/38
   Procestaal: Pools
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 284 van 28.9.2013.


title: Zaak C-91/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 februari 2017 door Cellnex Telecom S.A., voorheen Abertis Telecom S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 15 december 2016 in de gevoegde zaken T-37/15 en T-38/15, Abertis Telecom Terrestre S.A. en Telecom Castilla-La Mancha, S.A./Europese Commissie

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/8

         Hogere voorziening ingesteld op 20 februari 2017 door Cellnex Telecom S.A., voorheen Abertis Telecom S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 15 december 2016 in de gevoegde zaken T-37/15 en T-38/15, Abertis Telecom Terrestre S.A. en Telecom Castilla-La Mancha, S.A./Europese Commissie
   (Zaak C-91/17 P)
   (2017/C 129/10)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Cellnex Telecom S.A., voorheen Abertis Telecom S.A. (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra en A. Lamadrid de Pablo, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie en SES Astra

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               definitief uitspraak doen op het beroep tot nietigverklaring en het besluit van de Commissie nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie en SES Astra verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het bestreden arrest is een besluit van de Commissie bevestigd inzake staatssteun betreffende bepaalde maatregelen die waren genomen door de overheidsinstanties van de Spaanse autonome regio Castilla-La Mancha om te garanderen dat het digitale terrestrische televisiesignaal (DTT) de afgelegen en minder bevolkte gebieden van het grondgebied, waar slechts 2,5 % van de bevolking leeft, bereikt. In het besluit heeft de Commissie erkend dat, vanuit materieel oogpunt, de markt die dienst niet zou aanbieden zonder overheidsinterventie. Desalniettemin vraagt de Commissie zich af of de activiteit onder de Spaanse wetgeving kan worden aangemerkt als een dienst van algemeen economisch belang (DAEB) op grond dat, vanuit een formeel oogpunt, die dienst door de overheidsinstanties niet „duidelijk” was omschreven en toegewezen. Voorts heeft zij opgemerkt dat het deze instanties, wanneer zij een DAEB organiseren, in elk geval niet toegestaan is te kiezen voor een bepaalde technologie.
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan, ontleend aan onjuiste rechtsopvattingen in het bestreden arrest op het punt van de uitlegging van de artikelen 14, 106, lid 2, en 107, lid 1, VWEU, en van protocol nr. 26 bij het VWEU, inzake diensten van algemeen economisch belang.
   In de hogere voorziening wordt met name aangevoerd dat het Gerecht in het bestreden arrest blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door:

               —

               de grenzen van de „kennelijke beoordelingsfout” te overschrijden bij de beoordeling van de verschillende handelingen waarbij de DAEB zijn omschreven en toegewezen;

               —

               de „ruime beoordelingsbevoegdheid” van de lidstaten onrechtmatig te beperken, welke beoordelingsbevoegdheid zowel betrekking heeft op de omschrijving als op de „organisatie” van DAEB-activiteiten, en dus ook op de keuze van de wijze waarop die activiteiten tot stand worden gebracht en de keuze voor bepaalde technologie, ongeacht of die keuzes besloten zitten in de handeling waarbij het omschrijven plaatsvindt of in een afzonderlijke handeling;

               —

               bij de beoordeling van het toepasselijke Spaanse recht de strekking van de onderzochte bepalingen en de rechtspraak die deze bepalingen uitlegt, te wijzigen door deze uit te leggen op een wijze die duidelijk in strijd is met de inhoud ervan, en door aan bepaalde gegevens een reikwijdte te geven die deze, in verhouding tot andere gegevens, niet toekomt;

               —

               niet in aanmerking te nemen dat de „omschrijving” van DAEB-activiteiten en het „belasten” van een of meer ondernemingen met de uitvoering ervan, kunnen gebeuren middels een of meerdere handelingen;

               —

               niet in aanmerking te nemen dat voor de „omschrijving” van DAEB-activiteiten en voor het „belasten” geen specifieke formulering of specifieke bewoordingen vereist zijn, maar een materiële en functionele beoordeling;

               —

               door het voordeel dat zou zijn ontvangen te kwantificeren als het totale bedrag van de door de overheidsinstanties gesloten contracten, zonder rekening te houden met het feit dat dat bedrag geen niet-terugvorderbare subsidie vormt, maar een tegenprestatie voor de goederen en diensten die de betrokken onderneming aan de staat levert.


title: Zaak C-547/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 mei 2016 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales) Queen’s Bench Division (Administrative Court) - Verenigd Koninkrijk] – The Queen, op verzoek van: Philip Morris Brands SARL, Philip Morris Ltd, British American Tobacco UK Limited/Secretary of State for Health [Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de wetgevingen — Richtlijn 2014/40/EU — Artikelen 7, 18 en 24, leden 2 en 3 — Artikelen 8, lid 3, 9, lid 3, 10, lid 1, onder a), c), en g), 13 en 14 — Productie, presentatie en verkoop van tabaksproducten — Geldigheid — Rechtsgrondslag — Artikel 114 VWEU — Evenredigheidsbeginsel — Subsidiariteitsbeginsel — Grondrechten van de Unie — Vrijheid van meningsuiting — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 11]

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/12

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 mei 2016 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales) Queen’s Bench Division (Administrative Court) - Verenigd Koninkrijk] – The Queen, op verzoek van: Philip Morris Brands SARL, Philip Morris Ltd, British American Tobacco UK Limited/Secretary of State for Health
   (Zaak C-547/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van de wetgevingen - Richtlijn 2014/40/EU - Artikelen 7, 18 en 24, leden 2 en 3 - Artikelen 8, lid 3, 9, lid 3, 10, lid 1, onder a), c), en g), 13 en 14 - Productie, presentatie en verkoop van tabaksproducten - Geldigheid - Rechtsgrondslag - Artikel 114 VWEU - Evenredigheidsbeginsel - Subsidiariteitsbeginsel - Grondrechten van de Unie - Vrijheid van meningsuiting - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 11])
   (2016/C 243/11)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (England & Wales) Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: The Queen, op verzoek van: Philip Morris Brands SARL, Philip Morris Ltd, British American Tobacco UK Limited

      Verwerende partij: Secretary of State for Health

      in tegenwoordigheid van: Imperial Tobacco Ltd, JT International SA, Gallaher Ltd, Tann UK Ltd, Tannpapier GmbH, V. Mane Fils, Deutsche Benkert GmbH & Co KG, Benkert UK Ltd, Joh. Wilh. von Eicken GmbH

      Dictum

               1)

               Artikel 24, lid 2, van richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG moet aldus worden uitgelegd dat de lidstaten verdere voorschriften mogen handhaven of invoeren met betrekking tot de aspecten van de verpakking van tabaksproducten die niet bij deze richtlijn zijn geharmoniseerd.

               2)

               Artikel 13, lid 1, van richtlijn 2014/40 moet aldus worden uitgelegd dat het verbiedt dat op de etikettering van verpakkingseenheden, op de buitenverpakking en op de tabaksproducten zelf in deze bepaling bedoelde informatie wordt aangebracht, ook al is deze feitelijk juist.

               3)

               Bij het onderzoek van de prejudiciële vragen van de High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court), is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van de artikelen 7, 18 en 24, leden 2 en 3, van richtlijn 2014/40, alsook die van het bepaalde in titel II, hoofdstuk II, van deze richtlijn, kunnen aantasten.

      (1)  PB C 56 van 16.2.2015.


title: Zaak C-102/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Judecătoria Focșani (Roemenië) op 24 februari 2010 — Frăsina Bejan/Tudorel Mușat

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Judecătoria Focșani (Roemenië) op 24 februari 2010 — Frăsina Bejan/Tudorel Mușat
   (Zaak C-102/10)
   2010/C 113/47
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Judecătoria Focșani

      Partijen

      Verzoekende partij: Frăsina Bejan

      Verwerende partij: Tudorel Mușat

      Prejudiciële vragen

               1.

               Zijn artikel 40 van wet nr. 136/1995 (1) en de artikelen 1 tot en met 6, in het bijzonder artikel 3 en artikel 6, van besluit nr. 3111/2004 van de Comisia de Supraveghere a Asigurărilor (2) (Commissie voor het toezicht op verzekeringen), juncto artikel 10, derde alinea, van wet nr. 136/1995, in strijd met artikel 169 VWEU (oud artikel 153 EG)?

               2.

               Indien het nationale recht van een lidstaat bepaalt dat de gelaedeerde geen recht heeft op schadevergoeding uit hoofde van de aansprakelijkheidsverzekering voor motorvoertuigen wanneer het ongeval met opzet werd veroorzaakt, het ongeval plaatshad op hetzelfde moment als feiten die bij de wettelijke bepalingen inzake verkeer op de openbare weg strafbaar zijn gesteld als een opzettelijke inbreuk, het ongeval plaatshad terwijl de dader van de opzettelijke inbreuk probeerde te ontkomen aan vervolging, de voor de schade verantwoordelijke persoon met het voertuig reed zonder de toestemming van de verzekerde, zijn deze bepalingen dan te eng ter bereiking van het nagestreefde doel (namelijk sociale bescherming of waarborgen dat elke door de vernietiging van zijn eigendom gelaedeerde wordt vergoed) en gaan zij verder dan nodig is om dat doel te bereiken?

               3.

               Indien het antwoord op vraag 2 ontkennend luidt, brengt de opgelegde beperking de gelaedeerde dan in een discriminatoire situatie ten opzichte van onderdanen van andere EU-lidstaten aan wie de schadevergoeding slechts wordt ontzegd in de situaties als bedoeld in artikel 2, lid 1, eerste tot en met derde streepje, van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) (3) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven?

               4.

               Vormen de in een dergelijk geval door de nationale wettelijke regeling vastgestelde uitsluitingen van het verzekerde risico een belemmering van de vrijheid van vestiging en de vrije dienstverrichting die worden gewaarborgd in artikel 49 VWEU (oud artikel 43 EG) en artikel 56 VWEU (oud artikel 49 EG) juncto het bepaalde in richtlijn 92/49/EEG (4) van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering)?

               5.

               Indien in het nationale recht van de EU-lidstaat is bepaald dat het slachtoffer van een verkeersongeval van de aansprakelijke persoon vergoeding kan eisen van de kosten van de herstelling, of in voorkomend geval van de vervanging van de personenauto, en van eventuele andere kosten, kan dan de vrijstelling van de verzekeraar van de verplichting om de gelaedeerde na een verkeersongeval in een vroeg stadium (meteen nadat het ongeval zich heeft voorgedaan) schadeloos te stellen, zodat de verzekeraar nadien naargelang van de uitspraak in het geding en in het bijzonder naargelang van de vaststelling van de persoon die voor de schade aansprakelijk is, een regresvordering kan instellen ter vergemakkelijking van een doelmatige en snelle afdoening van de schadevorderingen en om zo veel mogelijk kostbare gerechtelijke procedures te vermijden die de partijen ervan zouden kunnen weerhouden hun rechten geldend te maken, zelfs wanneer richtlijn 2003/8/EG (5) en aanbevelingen R(81)7 en (93)1 van toepassing zijn, als onrechtmatig en in strijd met alle richtlijnen inzake aansprakelijkheidsverzekeringen voor motorvoertuigen worden aangemerkt?

               6.

               Indien het antwoord op vraag 5 ontkennend luidt, is dat dan niet in strijd met punt 21 van de considerans van richtlijn 2005/14/EG (6) van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 houdende wijziging van de richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 88/357/EEG en 90/232/EEG van de Raad en richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven?

               7.

               Brengt het in casu ontzeggen van de schadevergoeding aan verzoekster op basis van de aansprakelijkheidsverzekering voor motorvoertuigen haar in een discriminatoire situatie ten opzichte van andere personen die zelfs schadeloos zouden worden gesteld indien de voor de schade aansprakelijke persoon onbekend of niet verzekerd is, nu verzoeksters goederen helemaal niet zijn beschermd hoewel zij een niet te verwaarlozen bedrag heeft betaald voor zowel een verplichte als een vrijwillige aansprakelijkheidsverzekering voor motorvoertuigen?

               8.

               Is uitsluitend de nationale rechter bevoegd om te bepalen of een orgaan als de verzekeringsmaatschappij in casu voldoet aan de criteria om zich tegen haar te kunnen beroepen op een richtlijn met rechtstreekse werking en zo ja, welke zijn de in die zin toepasselijke criteria?

               9.

               Kan de niet-omzetting in nationaal recht door een EU-lidstaat van richtlijn 2005/14/EG (hoewel de omzettingstermijn op 11 juni 2007 is verstreken), en in het bijzonder van de punten 20 tot en met 22 van de considerans, verzoekster schade berokkenen door schending van haar fundamentele recht op het ongestoord genot van haar eigendom, ook al is thans de Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering (72/166/EEG, 84/5/EEG, 90/232/EEG, 2000/26/EG en 2005/14/EG) ingetrokken bij richtlijn 2009/103/EG (7) van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, waarbij de voormelde regelingen integraal zijn overgenomen in de nieuwe EG-richtlijn, die het recht van een bij een verkeersongeval gelaedeerde in veel sterkere mate beschermt dan de ingetrokken bepalingen?

               10.

               Kan de nationale rechter ambtshalve de schending van een gemeenschapsbepaling inroepen en de clausule van uitsluiting van het verzekerde risico nietig verklaren wanneer de gelaedeerde (de consument) niet in kennis werd gesteld van de uitsluitingen (situaties waarin de verzekering in strijd met richtlijn 2005/14/EG niet geldt), en verder wanneer de verzekeringsmaatschappij meer uitsluitingen oplegt dan kaderwet nr. 136/1995 inzake verzekeringen, ook al werd deze nietigheid door de betrokkene niet ingeroepen voor de rechter, hoewel richtlijn 93/13/EG (8) in nationaal recht is omgezet bij wet nr. 193/2000 (9) betreffende oneerlijke bedingen in tussen handelaren en consumenten gesloten overeenkomsten, zoals aangevuld bij wet nr. 363/2007?

      (1)  Wet nr. 136/1995 inzake verzekeringen en herverzekeringen in Roemenië, Monitorul Oficial, deel I, nr. 303 van 30 december 1995.

      (2)  Monitorul Oficial, deel I, van 23 december 2004.

      (3)  PB L 8, blz. 17-20.

      (4)  PB L 228, blz. 1-23.

      (5)  Richtlijn van de Raad van 27 januari 2003 tot verbetering van de toegang tot de rechter bĳ grensoverschrĳdende geschillen, door middel van gemeenschappelĳke minimumvoorschriften betreffende rechtsbĳstand bĳ die geschillen (PB L 26, blz. 41-47).

      (6)  Voor de EER relevante tekst; PB L 149, blz. 14-21.

      (7)  Voor de EER relevante tekst; PB L 263, blz. 11-31.

      (8)  Richtlijn van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29-34).

      (9)  Wet nr. 193/2000 betreffende oneerlijke bedingen in tussen handelaren en consumenten gesloten overeenkomsten, Monitorul Oficial al României, deel I, nr. 560 van 10 november 2000, zoals aangevuld bij wet nr. 363/2007 inzake de bestrijding van oneerlijke handelspraktijken van handelaren ten aanzien van consumenten en tot aanpassing van de wetgeving aan de Europese consumentenbeschermingswetgeving, Monitorul Oficial, deel I, nr. 899 van 28 december 2007.


title: Zaak C-87/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 februari 2016 door Kenzo Tsujimoto tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 2 december 2015 in zaak T-528/13, Kenzo/EUIPO — Tsujimoto (KENZO ESTATE)

text:
               21.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 428/2

         Hogere voorziening ingesteld op 11 februari 2016 door Kenzo Tsujimoto tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 2 december 2015 in zaak T-528/13, Kenzo/EUIPO — Tsujimoto (KENZO ESTATE)
   (Zaak C-87/16 P)
   (2016/C 428/02)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Kenzo Tsujimoto (vertegenwoordigers: A. Wenninger-Lenz, M. Ring, W. von der Osten-Sacken, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Kenzo, Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
   Bij beschikking van 21 juli 2016 heeft het Hof van Justitie (Tiende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak F-104/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 5 november 2013 — Bartha/Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/56/06 — Heropening van vergelijkend onderzoek — Maatregelen ter uitvoering van arrest F-50/08)

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/20

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 5 november 2013 — Bartha/Commissie
   (Zaak F-104/11) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/56/06 - Heropening van vergelijkend onderzoek - Maatregelen ter uitvoering van arrest F-50/08)
   2013/C 377/45
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Gabór Bartha (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Homoki, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall, V. Bottka, A. Sipos, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van EPSO om de procedure voor algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/56/06 te heropenen alsmede van het besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek over de uitslag van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/56/06 — Administrateurs van de rang AD 5 met de Hongaarse nationaliteit en verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bartha zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2013, blz. 68.


title: Doorhaling van zaak C-160/97

text:
16.5.98              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 151/7
     Wat is dan het tarief dat juridisch gezien dient te wor-      de bijlage en van artikel 5 betreft), en op 31 december
     den aangehouden, nu toepasselijk nationaal recht ont-         1994 (wat de andere bepalingen betreft).
     breekt en de lidstaat aldus geen keuze heeft gemaakt
     binnen de door de richtlijn voorgestelde marge?               (1) PB L 340 van 31.12.1993, blz. 15.
                                                                   (2) PB C 137 van 2.5.1998, blz. 12.
     Met andere woorden, wat moet in dit geval de draag-
     wijdte van de richtlijn zijn en wat moet als toepasselijk
     tarief worden aangemerkt: 1 %? 0 %? En waarom niet
     0,25 % of 0,50 %?
                                                                                Doorhaling van zaak C-287/97 (1)
(1) PB L 103 van 18.4.1973, blz. 15.
(2) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.                                                       (98/C 151/12)
(3) PB L 156 van 15.6.1985, blz. 23.
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september
                                                                   1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-287/
                                                                   97 (verzoek van de Pretura circondariale di Bassano del
                                                                   Grappa om een prejudicieÈle beslissing): C. Matteazzi tegen
Beroep, op 16 maart 1998 ingesteld door Commissie van              Caseificio Sociale S. Rocco Scarl.
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                   (1) PB C 295 van 27.9.1997.
                       (Zaak C-73/98)
                        (98/C 151/11)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 16 maart 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                           Doorhaling van zaak C-160/97 (1)
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                (98/C 151/13)
pen, vertegenwoordigd door J. Guerra FernaÂndez en G.
Berscheid als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner.
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 december
                                                                   1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-160/
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                   Italiaanse Republiek.
Ð te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen           (1) PB C 199 van 28.6.1997.
     vast te stellen en mee te delen om te voldoen aan
     Richtlijn 93/318/EEG van de Raad van 22 december
     1993 tot wijziging van Richtlijn 85/73/EEG inzake de
     financiering van de keuringen en sanitaire controles
     van vers vlees en van vlees van pluimvee (1), de krach-
     tens het EG-Verdrag op hem rustende verklaringen                           Doorhaling van zaak C-173/97 (1)
     niet is nagekomen;                                                                    (98/C 151/14)
Ð het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 december
Middelen en voornaamste argumenten                                 1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-173/
                                                                   97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                Helleense Republiek.
met die in zaak C-66/98 (2); de omzettingstermijn is ver-
streken op 31 december 1993 (wat de voorschriften van              (1) PB C 199 van 28.6.1997.


title: Zaak C-545/15: Beschikking van de president van het Hof van 16 maart 2016 – Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/36

         Beschikking van de president van het Hof van 16 maart 2016 – Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-545/15) (1)

   (2016/C 260/44)
   Procestaal: Pools
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 16 van 18.1.2016.


title: Zaak T-428/15: Beroep ingesteld op 30 juli 2015 — Schräder/CPVO — Hansson (SUMOST-02)

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/18

         Beroep ingesteld op 30 juli 2015 — Schräder/CPVO — Hansson (SUMOST-02)
   (Zaak T-428/15)
   (2015/C 328/18)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Ralf Schräder (Lüdinghausen, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Leidereiter, advocaat)

      Verwerende partij: Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jørn Hansson (Søndersø, Denemarken)

      Gegevens betreffende de procedure voor het CPVO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken communautair kwekersrecht:„SUMOST-02” — aanvraag nr. 2001/1759

      Procedure voor het CPVO: bezwaarprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de kamer van beroep van het CPVO van 24 februari 2015 in zaak A007/2009

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het CPVO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 48, lid 4, van verordening nr. 2100/94;

               —

               schending van artikel 7 van verordening nr. 2100/94 en van de beginselen inzake verdeling van de bewijslast en bewijsvoering.


title: Zaak C-105/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 februari 2016 door de Republiek Polen tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 3 december 2015 in zaak T-367/13, Republiek Polen/Europese Commissie

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/20

         Hogere voorziening ingesteld op 19 februari 2016 door de Republiek Polen tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 3 december 2015 in zaak T-367/13, Republiek Polen/Europese Commissie
   (Zaak C-105/16 P)
   (2016/C 136/26)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirante: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 3 december 2015 in zaak T-367/13, Republiek Polen/Europese Commissie, vernietigen, voor zover daarin de eerste grief inzake het vereiste om ten minste 50 % van de financiële steun voor herstructureringsmaatregelen te gebruiken, in het kader van het eerste middel van het beroep tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2013/214/EU van de Commissie van 2 mei 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) [Kennisgeving geschied onder nummer C(2013) 2436] (1), is afgewezen,

               —

               uitvoeringsbesluit 2013/214/EU van de Commissie van 2 mei 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) nietig verklaren, voor zover daarin een geëxtrapoleerde correctie is toegepast op de door de Republiek Polen gemelde uitgaven voor de ondersteuning van semi-zelfvoorzieningsbedrijven ter hoogte van 11 % ten bedrage van 4 583 950,92 EUR en 39 583 726,30 EUR,

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Republiek Polen vordert vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 3 december 2015 in zaak T-367/13, Republiek Polen/Europese Commissie, voor zover daarin de eerste grief met betrekking tot het vereiste ten minste 50 % van de financiële steun voor herstructureringsmaatregelen te gebruiken, in het kader van het eerste middel van het beroep tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2013/214/EU van de Commissie van 2 mei 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) [Kennisgeving geschied onder nummer C(2013) 2436) (PB L 123 van 4 mei 2013, blz. 11] is afgewezen, alsook nietigverklaring van dit besluit voor zover daarin een geëxtrapoleerde correctie is toegepast op de door de Republiek Polen gemelde uitgaven voor de ondersteuning van semi-zelfvoorzieningsbedrijven ter hoogte van 11 % ten bedrage van 4 583 950,92 EUR en 39 583 726,30 EUR, en verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van beide instanties.
   In het bestreden arrest heeft het Gerecht het verzoek van de Republiek Polen tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie afgewezen, waarin is bepaald dat op de door de Republiek Polen gemelde uitgaven voor de ondersteuning van semi-zelfvoorzieningsbedrijven financiële correcties worden toegepast ter bedrage van 8 292 783,94 EUR en 71 610 559,39 EUR.
   De Commissie heeft de Republiek Polen met betrekking tot de uitgave van de middelen voor de ondersteuning van semi-zelfvoorzieningsbedrijven vijf inbreuken verweten, waaronder het niet voldoen aan de eis van artikel 33 ter van verordening nr. 1257/1999 (2), dat de landbouwer ten minste 50 % van de steun voor herstructureringsmaatregelen moet gebruiken. Voor de Commissie was deze inbreuk grond om een geëxtrapoleerde correctie ter hoogte van 11 % van de gemelde uitgaven ter ondersteuning van semi-zelfvoorzieningsbedrijven toe te passen, hetgeen overeenkomt met het percentage van de aanvragen waarbij in een steekproef van 100 door de Commissie gecontroleerde aanvraagdossiers is gebleken dat niet was voldaan aan het vereiste, de helft van de financiële ondersteuning voor de herstructurering te gebruiken.
   In dit verband voert de Republiek Polen tegen het bestreden arrest het middel aan dat artikel 33 ter van verordening nr. 1257/1999 onjuist is toegepast, doordat ervan is uitgegaan dat de toekenning van de steun voor semi-zelfvoorzieningsbedrijven is onderworpen aan de voorwaarde dat ten minste 50 % van de steun voor herstructureringsmaatregelen wordt gebruikt, ofschoon voor een dergelijk vereiste geen grond bestaat in de bepalingen van het Unierecht.
   De onjuiste toepassing van de bovengenoemde bepaling heeft geleid tot het oordeel van het Gerecht dat de Commissie er in het bestreden besluit terecht van is uitgegaan dat de Republiek Polen enkel de oorspronkelijke verzoeken om financiële ondersteuning had mogen inwilligen, waarin de begunstigde landbouwers zich er meer bepaald toe verplichtten ten minste 50 % van de steun voor herstructureringsmaatregelen te gebruiken.
   De grief dat niet is voldaan aan het vereiste dat de landbouwer ten minste 50 % van de steun voor herstructureringsmaatregelen moet gebruiken, is de grondslag geweest voor de toepassing van de geëxtrapoleerde correctie ter hoogte van 11 % van de gemelde uitgaven voor de ondersteuning van semi-zelfvoorzieningsbedrijven.
   Volgens de Republiek Polen volgt het vereiste dat de landbouwer ten minste 50 % van de steun voor herstructureringsmaatregelen moet gebruiken niet uit het Unierecht. In geen enkele bepaling van het Unierecht waarin de voorwaarden voor toekenning van de ondersteuning van semi-zelfvoorzieningsbedrijven afzonderlijk zijn neergelegd, wordt de voorwaarde gesteld dat ten minste 50 % van de steun voor herstructureringsmaatregelen moest worden gebruikt. Een dergelijke voorwaarde is niet vastgesteld in artikel 33 ter van verordening nr. 1257/1999. In verordening nr. 141/2004 (3) tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen ten aanzien van specifieke maatregelen voor plattelandsontwikkeling, die in hoofdstuk IXa van verordening nr. 1257/1999 zijn vastgesteld, heeft de Commissie al evenmin voorzien in een dergelijke eis.
   De Poolse autoriteiten hebben derhalve hun controleverplichtingen ten aanzien van de hierboven vermelde voorwaarden voor de toekenning van de steun in het kader van de maatregel „ondersteuning van semi-zelfvoorzieningsbedrijven” niet geschonden. Bijgevolg is de toepassing van de financiële correctie met betrekking tot deze inbreuk niet gerechtvaardigd. Het Gerecht heeft het beroep tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2013/214/EU, voor zover daarin een geëxtrapoleerde correctie ter hoogte van 11 % van de door de Republiek Polen gemelde uitgaven voor de ondersteuning van semi-zelfvoorzieningsbedrijven is toegepast, dus ten onrechte verworpen.

      (1)  PB L 123, blz. 11.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen (PB L 160, blz. 80).

      (3)  Verordening (EG) nr. 141/2004 van de Commissie van 28 januari 2004 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad ten aanzien van de overgangsmaatregelen voor plattelandsontwikkeling die gelden voor Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije.


title: Zaak C-546/10: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 13 september 2011 — Hans-Peter Wilfer/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Beeldteken in vorm van gitaarkop — Weigering van inschrijving — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Ambtshalve onderzoek van feiten — Artikelen 7, lid 1, sub b, en 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 — Ontvankelijkheid van bewijsstukken die voor het eerst voor Gerecht zijn overgelegd — Gelijke behandeling)

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/23

      Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 13 september 2011 — Hans-Peter Wilfer/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
      (Zaak C-546/10) (1)

      (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Beeldteken in vorm van gitaarkop - Weigering van inschrijving - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Ambtshalve onderzoek van feiten - Artikelen 7, lid 1, sub b, en 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 - Ontvankelijkheid van bewijsstukken die voor het eerst voor Gerecht zijn overgelegd - Gelijke behandeling)
      (2012/C 25/40)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirant: Hans-Peter Wilfer (vertegenwoordiger: W. Prinz, Rechtsanwalt)

         Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

         Voorwerp

      Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 september 2010, Wilfer/BHIM (T-458/08), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 25 juli 2008 houdende verwerping van het beroep tegen de gedeeltelijke weigering van de onderzoeker om het beeldteken bestaande in de afbeelding van een gitaarkop in de kleuren zilver, grijs en kastanjebruin als gemeenschapsmerk in te schrijven voor bepaalde waren van de klassen 9 en 15 — Onderscheidend vermogen van een beeldteken bestaande in de tweedimensionale weergave van een deel van de waar

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  H.-P. Wilfer wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Zaak C-141/09: Beschikking van de president van het Hof van 15 december 2009 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/44

         Beschikking van de president van het Hof van 15 december 2009 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-141/09) (1)

   2010/C 63/76

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Zaak C-507/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2009 door Goldman Management AD tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 november 2009 in zaak T-354/09

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/15

         Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2009 door Goldman Management AD tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 november 2009 in zaak T-354/09
   (Zaak C-507/09 P)
   ()
   2010/C 221/24
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Goldman Management AD (vertegenwoordiger: I. Lilkova, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Republiek Bulgarije
   Bij beschikking van 6 mei 2010 heeft het Hof (Zevende kamer) het beroep kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 26 september 1996 in zaak C-327/94 (verzoek om prejudiciële beslissing van het Finanzgericht Köln): J. Dudda tegen Finanzamt Bergisch Gladbach (Zesde BTW-Richtlijn - Uitlegging van artikel 9, lid 2, onder c) - Geluidstechnische begeleiding van artistieke of recreatieve evenementen - Plaats van dienst)

text:
Nr . C 354/ 8           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23 . 11 . 96
     een renteloze lening aan een vennootschap van toepas                   het nodige bedieningspersoneel, onder deze bepaling
     sing is op het bedrag van de bespaarde rente.                           valt, wanneer de dienstverrichting van deze ondernemer
                                                                             een noodzakelijke voorwaarde is voor de verwezenlij
                                                                             king van de artistieke of recreatieve hoofddienst.
2 . Artikel 1 0 van Richtlijn 69/335/EEG staat niet eraan in
     de weg, dat een moedermaatschappij die aan een van
     haar dochtermaatschappijen een renteloze lening heeft              2 . Voor het antwoord op de eerste vraag maakt het geen
     verstrekt, wordt onderworpen aan inkomstenbelasting                     verschil uit, of de ondernemer er zich ook toe heeft
     over een achteraf bepaalde rente.                                       verbonden, de door hem te produceren geluidseffecten
                                                                             met bepaalde, door andere ondernemers geproduceerde
(') PB nr . C 351 van 10 . 12 . 1994 .                                       optische effecten te synchroniseren .
                                                                        (■) PB nr . C 392 van 31 . 12 . 1994 .
                    ARREST VAN HET HOF
                           ( Zesde Kamer )
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                      van 26 september 1996
                                                                                ( Zesde Kamer )
in zaak C-327/94 ( verzoek om prejudiciële beslissing van
het Finanzgericht Köln ): J. Dudda tegen Finanzamt Bergisch                                  van 26 september 1996
                              Gladbach ( 1 )                            in zaak C-43/95 ( verzoek van de Högsta Domstol om
(Zesde BTW-Richtlijn — Uitlegging van artikel 9, lid 2,                 een prejudiciële beslissing ): Data Delecta Aktiebolag,
onder c) — Geluidstechnische begeleiding van artistieke of                         R. Forsberg tegen MSL Dynamics Ltd ( 1 )
         recreatieve evenementen — Plaats van dienst)                   (Gelijke behandeling — Discriminatie op grond van
                            ( 96/C 354/ 14 )                                         nationaliteit — Cautio judicatum solvi)
                                                                                ( 96/C 354/ 15 )
                        (Procestaai: Duits)
                                                                                (Procestaai: Zweeds)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                  de Jurisprudentie van het Hof)                        ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Elof)
In zaak C-327/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Finanzgericht                  In zaak C-43/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
Köln ( Duitsland ), in het aldaar aanhangig geding tussen J.            krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Högsta Domstol
Dudda en Finanzamt Bergisch Gladbach , om een prejudi                  te Stockholm in het aldaar aanhangig geding tussen Data
ciële beslissing over de uitlegging van artikel 9 , lid 2 ,             Delecta Aktiebolag, R. Forsberg en MSL Dynamics, om een
onder c ), van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad                prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 6
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de                      EG-Verdrag, heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als
wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting —                      volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident, G. F. Mancini en
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege                  P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), rechters ; advocaat-generaal :
voegde waarde : uniforme grondslag ( PB 1977, L 145 ,                   A. La Pergola ; griffier : R. Grass , op 26 september 1996 een
blz . 1 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt :      arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
C. N. Kakouris , kamerpresident, G. Hirsch en P. J. G.
Kapteyn , rechters ; advocaat-generaal : N. Fennelly; griffier :
                                                                        Artikel 6 , eerste alinea, EG-Verdrag moet aldus worden
H. von Holstein, adjunct-griffier , op 26 september 1996 een
                                                                        uitgelegd, dat het eraan in de weg staat, dat een Lid-Staat een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      zekerheidstelling voor de proceskosten verlangt van een in
                                                                        een andere Lid-Staat gevestigde rechtspersoon die voor een
 I. Artikel 9 , lid 2 , onder c), eerste streepje, van de Zesde          van zijn rechterlijke instanties een vordering heeft ingesteld
      Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                   tegen een van zijn onderdanen of een op zijn grondgebied
     betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der                 gevestigde vennootschap, wanneer een dergelijke eis niet
      Lid-Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappe                  kan worden gesteld aan rechtspersonen uit die Staat, voor
     lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:             zover de vordering verband houdt met de uitoefening van
      uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd, dat               door het Gemeenschapsrecht gewaarborgde fundamentele
      de activiteit van een ondernemer die de geluidstechni             vrijheden .
     sche begeleiding van artistieke of recreatieve evenemen
      ten verzorgt door de keuze en de bediening van de                  (') PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 .
     gebruikte apparatuur op de gegeven akoestische
      omstandigheden en op de beoogde geluidseffecten af te
     stemmen , en die zorgt voor de benodigde apparatuur en


title: Zaak C-529/12: Beschikking van de president van het Hof van 11 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Andrea Lange/ERGO Lebensversicherung AG

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/22

         Beschikking van de president van het Hof van 11 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Andrea Lange/ERGO Lebensversicherung AG
   (Zaak C-529/12) (1)

   2014/C 184/31
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 38 van 9.2.2013.


title: Zaak T-708/15: Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Cham en Bena Properties/Raad

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/35

         Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Cham en Bena Properties/Raad
   (Zaak T-708/15) (1)

   (2016/C 410/61)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/1

         (2007/C 56/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 42 van 24.2.2007

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 20 van 27.1.2007

      PB C 331 van 30.12.2006

      PB C 326 van 30.12.2006

      PB C 310 van 16.12.2006

      PB C 294 van 2.12.2006

      PB C 281 van 18.11.2006

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-231/04: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 11 mei 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië)) — Confcooperative, Unione regionale della Cooperazione Fvg Federagricole, Friulvini Soc. coop. rl, Cantina Sociale di Ramuscello e S. Vito/Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Regione Veneto (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Externe betrekkingen — Overeenkomst EG/Hongarije betreffende wederzijdse bescherming van en controle op wijnbenamingen — Bescherming in Gemeenschap van benaming van bepaalde wijnen van oorsprong uit Hongarije — Geografische aanduiding Tokaj — Briefwisseling — Mogelijkheid om term Tocai te gebruiken in benaming Tocai friulano of Tocai italico voor omschrijving en aanbiedingsvorm van bepaalde Italiaanse wijnen, in het bijzonder van in bepaald gebied voortgebrachte kwaliteitswijnen ( vqprd ), gedurende overgangsperiode die afloopt op 31 maart 2007 — Uitsluiting van deze mogelijkheid na afloop van overgangsperiode — Geldigheid — Rechtsgrondslag — Artikel 133 EG — Internationale rechtsbeginselen inzake verdragen — Artikelen 22 tot en met 24 van TRIPs-Overeenkomst — Bescherming van grondrechten — Eigendomsrecht)

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/14

         Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 11 mei 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië)) — Confcooperative, Unione regionale della Cooperazione Fvg Federagricole, Friulvini Soc. coop. rl, Cantina Sociale di Ramuscello e S. Vito/Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Regione Veneto
   (Zaak C-231/04) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Externe betrekkingen - Overeenkomst EG/Hongarije betreffende wederzijdse bescherming van en controle op wijnbenamingen - Bescherming in Gemeenschap van benaming van bepaalde wijnen van oorsprong uit Hongarije - Geografische aanduiding „Tokaj” - Briefwisseling - Mogelijkheid om term „Tocai” te gebruiken in benaming „Tocai friulano” of „Tocai italico” voor omschrijving en aanbiedingsvorm van bepaalde Italiaanse wijnen, in het bijzonder van in bepaald gebied voortgebrachte kwaliteitswijnen („vqprd”), gedurende overgangsperiode die afloopt op 31 maart 2007 - Uitsluiting van deze mogelijkheid na afloop van overgangsperiode - Geldigheid - Rechtsgrondslag - Artikel 133 EG - Internationale rechtsbeginselen inzake verdragen - Artikelen 22 tot en met 24 van TRIPs-Overeenkomst - Bescherming van grondrechten - Eigendomsrecht)
   (2006/C 224/25)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Confcooperative, Unione regionale della Cooperazione Fvg Federagricole, Friulvini Soc.coop. rl, Cantina Sociale di Ramuscello e S. Vito

      Verweerders: Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Regione Veneto
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Geldigheid van overeenkomst EG/Hongarije betreffende wederzijdse bescherming van wijnbenamingen van 23 november 1993 — Geldigheid van briefwisseling tussen partijen bij overeenkomst houdende een verbod om in Italië vanaf 2007 de benaming „Tocai” te gebruiken
   Dictum

               1)

               De Europa-overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Hongarije, anderzijds, namens de Gemeenschap gesloten en goedgekeurd bij besluit 93/742/Euratom, EGKS, EG van de Raad en de Commissie van 13 december 1993, vormt niet de rechtsgrondslag van besluit 93/724/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije betreffende de wederzijdse bescherming van en de controle op wijnbenamingen.

               2)

               Artikel 133 EG, als vermeld in de considerans van besluit 93/724, vormt een passende rechtsgrondslag voor de sluiting, door de Gemeenschap alleen, van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije betreffende de wederzijdse bescherming van en de controle op wijnbenamingen.

               3)

               Het verbod om in Italië na 31 maart 2007 de benaming „Tocai” te gebruiken, zoals dat voortvloeit uit de briefwisseling inzake artikel 4 van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije betreffende de wederzijdse bescherming van en de controle op wijnbenamingen, is niet in strijd met de regeling voor gelijkluidende benamingen van artikel 4, lid 5, van deze overeenkomst.

               4)

               De gezamenlijke verklaring betreffende artikel 4, lid 5, van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije betreffende de wederzijdse bescherming van en de controle op wijnbenamingen vormt, voor zover in de eerste alinea daarvan in verband met artikel 4, lid 5, sub a, van deze overeenkomst is verklaard dat de overeenkomstsluitende partijen, ten tijde van de onderhandelingen, niet op de hoogte waren van specifieke gevallen waarop de bedoelde bepalingen van toepassing waren, niet een kennelijk onjuiste voorstelling van de werkelijkheid.

               5)

               De artikelen 22 tot en met 24 van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom, die als bijlage 1 C aan de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie is gehecht, en namens de Europese Gemeenschap, wat de onder haar bevoegdheid vallende aangelegenheden aangaat, is goedgekeurd bij besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994, moeten aldus worden uitgelegd dat de bepalingen ervan, met betrekking tot een geval — als dat in het hoofdgeding — van gelijkluidendheid tussen een geografische aanduiding van een derde land en een benaming waarin de naam van een wijnstokvariëteit wordt overgenomen voor de omschrijving en de aanbiedingsvorm van bepaalde wijnen uit de Gemeenschap die daaruit zijn verkregen, niet verlangen dat deze benaming in de toekomst verder kan worden gebruikt, ondanks de dubbele omstandigheid dat zij in het verleden door de betrokken producenten is gebruikt, hetzij te goeder trouw, hetzij gedurende minstens tien jaar vóór 15 april 1994, en duidelijk het land, het gebied of de zone aangeeft waaruit de beschermde wijn afkomstig is, om de consument niet te misleiden.

               6)

               Het eigendomsrecht verzet zich niet tegen het verbod, zoals dat voortvloeit uit de briefwisseling inzake artikel 4 van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije betreffende de wederzijdse bescherming van en de controle op wijnbenamingen, aangehecht aan deze overeenkomst, maar niet uit deze overeenkomst zelf, voor de betrokken producenten van de autonome regio Friuli-Venezia Giulia (Italië), om, na een overgangsperiode die afloopt op 31 maart 2007, de term „Tocai” in de benaming „Tocai friulano” of „Tocai italico” nog langer te gebruiken voor de omschrijving en de aanbiedingsvorm van bepaalde in een bepaald gebied voortgebrachte Italiaanse kwaliteitswijnen.

      (1)  PB C 201 van 7.8.2004.


title: Zaak C-9/03: Beroep, op 10 januari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
8.3.2003                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 55/15
Beroep, op 10 januari 2003 ingesteld door Commissie van                van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van genees-
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom                        middelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in
                             Luxemburg                                 de nationale stelsels van gezondheidszorg, naar luid waarvan
                                                                       een beslissing waarbij de nationaal bevoegde autoriteit het in
                            (Zaak C-9/03)                              de handel brengen van een geneesmiddel tegen de door de
                                                                       aanvrager voorgestelde prijs niet toestaat, een motivering dient
                           (2003/C 55/25)                              te bevatten „die is gebaseerd op objectieve, verifieerbare
                                                                       criteria”, aldus begrepen worden dat de volgens de interne
                                                                       Belgische wetgeving bevoegde overheid vooraf met een al-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             gemeen geldend voorschrift dient te bepalen welke criteria de
op 10 januari 2003 beroep ingesteld tegen Groothertogdom               overheid die over de individuele aanvraag zal beschikken, in
                                                                       aanmerking dient te nemen, dan wel dat het die beslissing-
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door D. Martin en M. França als                  nemende overheid toegelaten is, in elke individuele beslissing,
                                                                       aan te geven welke objectieve en verifieerbare criteria zij in dat
gemachtigden, domicilie gekozen te Luxemburg.
                                                                       geval hanteert om de aanvraag niet in te willigen of dat het
                                                                       volstaat dat die overheid haar individuele beslissing formeel
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                motiveert door de vermelding van concrete gegevens van het
dat het den Hove behage:                                               dossier, in welk geval het aan de rechter toekomt uit te
                                                                       maken of die gegevens beantwoorden aan een objectief en
—      vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door          verifieerbaar criterium.
       niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
       te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/
       27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei          (1 ) PB 1989, L 040, blz. 8.
       1998 betreffende het doen staken van inbreuken in het
       raam van de bescherming van de consumentenbelan-
       gen (1), de krachtens deze richtlijn op hem rustende
       verplichtingen niet is nagekomen;
—      het Groothertogdom Luxemburg in te kosten te ver-
       wijzen.
                                                                       Beroep, op 14 januari 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
Middelen en voornaamste argumenten                                                                        rijk
De bij artikel 8 van de richtlijn gestelde termijn voor de                                        (Zaak C-15/03)
omzetting is verstreken op 1 januari 2001.
                                                                                (2003/C 55/27)
( 1) PB L 166, blz. 51.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 14 januari 2003 beroep ingesteld tegen Republiek Oosten-
                                                                       rijk door Commissie voor de Europese Gemeenschappen,
Verzoek van de Raad van State (België) van 9 januari 2003              vertegenwoordigd door J. Grunwald, juridisch adviseur van de
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen NV                 Europese Commissie, en M. Konstantinidis, lid van de juri-
Boss Pharma en de Belgische Staat, vertegenwoordigd                    dische dienst van de Europese Commissie, domicilie gekozen
                 door de minister van Economie                         hebbende bij Luis Escobar Guerrero, lid van de juridische
                                                                       dienst van de Europese Commissie, Centre Wagner C 254,
                           (Zaak C-11/03)                              Luxemburg-Kirchberg.
                           (2003/C 55/26)                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       1.     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de krachtens
De Raad van State (België) heeft bij uitspraak van 9 januari                  artikel 3, lid 1, van richtlijn 75/439/EEG van de Raad van
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                       16 juni 1975 inzake de verwijdering van afgewerkte
13 januari 2003, in het geding tussen NV Boss Pharma en                       olie (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,
de Belgische Staat, vertegenwoordigd door de minister van                     voorzover zij heeft nagelaten de nodige juridische en
Economie, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-                   feitelijke maatregelen te nemen teneinde voorrang te
pen verzocht om een prejudiciςle beslissing over de navolgende                geven aan de behandeling van afgewerkte olie door
vraag:                                                                        regeneratie, terwijl technische, economische of organi-
                                                                              satorische beperkingen zich daar niet tegen verzetten.
Moet in artikel 2, lid 2, van de richtlijn 89/105/EEG ( 1) van de
Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid               2.     de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-678/13: Beroep ingesteld op 19 december 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               1.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 61/5

         Beroep ingesteld op 19 december 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-678/13)
   2014/C 61/08
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Lozano Palacios en D. Milanowska, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               overeenkomstig artikel 258, eerste alinea, VWEU vaststellen dat de Republiek Polen de krachtens de artikelen 96 tot en met 98 juncto bijlage III van de btw-richtlijn (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door een verlaagd btw-tarief toe te passen op onder meer de volgende in bijlage nr. 3 van de Poolse btw-wet vermelde leveringen van medische apparaten, medische goederen en farmaceutische producten:

                           —

                           medische uitrusting, hulpmiddelen en andere apparaten, die niet voor uitsluitend persoonlijk gebruik door gehandicapten zijn bestemd en/of die niet gewoonlijk zijn bestemd voor verlichting of behandeling van handicaps;

                           —

                           producten zoals onder meer desinfecterende middelen, producten en preparaten voor farmaceutisch gebruik en spa-producten, die geen farmaceutische producten van een soort die gewoonlijk gebruikt wordt voor de gezondheidszorg, het voorkomen van ziekten of voor medische en veterinaire behandelingen, of voorbehoedsmiddelen en producten bestemd voor de hygiënische bescherming van de vrouw zijn;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert de Commissie aan dat de Republiek Polen een verlaagd btw-tarief heeft toegepast op goederen die niet vallen onder een van de in bijlage III bij de btw-richtlijn vermelde categorieën goederen. Deze goederen dienen te worden belast tegen het normale tarief, daar zij niet vallen onder de uitzondering van artikel 98, lid 2, van de richtlijn.
   De litigieuze goederen kunnen niet worden aangemerkt als farmaceutische producten van een soort die gewoonlijk gebruikt wordt voor de gezondheidszorg, het voorkomen van ziekten of voor medische en veterinaire behandelingen, noch als uitrusting, die gewoonlijk is bestemd voor verlichting of behandeling van handicaps, voor uitsluitend persoonlijk gebruik door gehandicapten. Bovendien zijn vele categorieën van goederen waarop volgens de Poolse bepalingen het verlaagd btw-tarief wordt toegepast, onduidelijk of onnauwkeurig geformuleerd, zodat het onmogelijk is vast te stellen over welke producten het in feite gaat.

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-227/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen (Niet-nakoming — Elektronische communicatie — Netwerken en diensten — Richtlijn 2002/19/EG ( toegangsrichtlijn ) — Artikelen 4, lid 1, en 5, lid 1, eerste alinea — Onjuiste uitvoering)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-227/07) (1)

   (Niet-nakoming - Elektronische communicatie - Netwerken en diensten - Richtlijn 2002/19/EG („toegangsrichtlijn’) - Artikelen 4, lid 1, en 5, lid 1, eerste alinea - Onjuiste uitvoering)
   (2009/C 6/09)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Shotter en K. Mojzesowicz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: E. Ośniecka-Tamecka, T. Nowakowski en M. Dowgielewicz, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Onjuiste uitvoering van artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn) (PB L 108, blz. 7) — Nationale telecommunicatieregeling die voorziet in een algemeen wettelijke verplichting voor exploitanten van openbare communicatienetwerken om te goeder trouw over toegangsovereenkomsten te onderhandelen en bepaalt dat de regelgevende autoriteit, indien de partijen geen overeenstemming bereiken, op verzoek van een van de partijen een besluit kan vaststellen dat in de plaats komt van deze overeenkomst
   Dictum

               1)

               Door artikel 4, lid 1, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn), niet correct uit te voeren, is de Republiek Polen de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Republiek Polen dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 199 van 25.8.2007.


title: Zaak C-380/03: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 december 2006 — Bondsrepubliek Duitsland/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 2003/33/EG — Reclame en sponsoring voor tabaksproducten — Nietigverklaring van artikelen 3 en 4 — Keuze van rechtsgrondslag — Artikelen 95 EG en 152 EG — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/1

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 december 2006 — Bondsrepubliek Duitsland/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-380/03) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Harmonisatie van wetgevingen - Richtlijn 2003/33/EG - Reclame en sponsoring voor tabaksproducten - Nietigverklaring van artikelen 3 en 4 - Keuze van rechtsgrondslag - Artikelen 95 EG en 152 EG - Evenredigheidsbeginsel)
   (2006/C 331/01)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: C. D. Quassowski, M. Lumma en W.-D. Plessing, gemachtigden, en J. Sedemund, Rechtsanwalt)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: R. Passos, E. Waldherr en U. Rösslein, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Karlsson en J.-P. Hix, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partijen: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: L. Fraguas Gadea en M. Rodríguez Cárcamo, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordigers: A. Guimaraes-Purokoski en E. Bygglin, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en R. Loosli-Surrans, gemachtigden), Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M.-J. Jonczy, L. Pignataro-Nolin en F. Hoffmeister, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van de artikelen 3 en 4 van richtlijn 2003/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de reclame en sponsoring voor tabaksproducten (PB L 152, blz. 16) Ä Rechtsgrondslag (artikel 95 EG) Ä Verwezenlijking van doelstelling van totstandbrenging van interne markt door verbod op betrokken activiteit Ä Omvang van verbod van harmonisatie van bepalingen van lidstaten ter bescherming van de menselijke gezondheid (artikel 152 EG)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Republiek Finland en de Commissie van de Europese Gemeenschappen dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 275 van 15.11.2003.


title: Zaak T-302/11 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 29 juli 2011 — HeidelbergCement/Commissie ( „Kort geding — Mededinging — Verzoek om inlichtingen — Artikel 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid” )

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/24

         Beschikking van de president van het Gerecht van 29 juli 2011 — HeidelbergCement/Commissie
   (Zaak T-302/11 R)
   (Kort geding - Mededinging - Verzoek om inlichtingen - Artikel 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid)
   2011/C 282/51
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: HeidelbergCement AG (Heidelberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Denzel, T. Holzmüller en P. Pichler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Kellerbauer, R. Sauer en C. Hödlmayr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C(2011) 2361 def. van de Commissie van 31 maart 2011 inzake een procedure houdende toepassing van artikel 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (Zaak 39520 — Cement en aanverwante producten)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-172/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 10 juni 2014 — Stahlwerk Bous/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit — Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid — Fumus boni juris” )

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/14

         Beschikking van de president van het Gerecht van 10 juni 2014 — Stahlwerk Bous/Commissie
   (Zaak T-172/14 R)
   ((„Kort geding - Staatssteun - Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit - Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Spoedeisendheid - Fumus boni juris”))
   2014/C 329/17
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Stahlwerk Bous GmbH (Bous, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Höfler, C. Kahle en V. Winkler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de rechtsgevolgen van het besluit van de Commissie tot inleiding van een formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen met betrekking tot de Duitse wet inzake hernieuwbare energie

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beschikking van 7 april 2014, Stahlwerk Bous/Commissie (T-172/14 R) wordt vernietigd.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.