title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 april 2004 in zaak C-387/01 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Harald Weigel en Ingrid Weigel tegen Finanzlandesdirektion für Vorarlberg (Vrij verkeer van werknemers — Invoer van auto — Belasting op gemiddeld verbruik „Normverbrauchsabgabe” — Douanerechten en heffingen van gelijke werking — Discriminerende fiscale heffingen — Zesde BTW-richtlijn — Omzetbelasting)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/13

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 29 april 2004
   in zaak C-387/01 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Harald Weigel en Ingrid Weigel tegen Finanzlandesdirektion für Vorarlberg (1)

   (Vrij verkeer van werknemers - Invoer van auto - Belasting op gemiddeld verbruik „Normverbrauchsabgabe” - Douanerechten en heffingen van gelijke werking - Discriminerende fiscale heffingen - Zesde BTW-richtlijn - Omzetbelasting)
   (2004/C 118/24)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-387/01, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Harald Weigel, Ingrid Weigel en Finanzlandesdirektion für Vorarlberg, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 12 EG, 23 EG, 25 EG, 39 EG en 90 EG, en van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), in de versie van richtlijn 91/680/EEG van de Raad van 16 december 1991 tot aanvulling van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en tot wijziging, met het oog op de afschaffing van de fiscale grenzen, van richtlijn 77/388/EEG (PB L 376, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, waarnemend voor de president van de Zesde kamer, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en N. Colneric (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De artikelen 39 EG en 12 EG verzetten er zich niet tegen dat een particulier die vanuit een lidstaat naar een andere lidstaat verhuist wegens een verandering van zijn arbeidsplaats en die daarbij zijn voertuig in laatstgenoemde lidstaat invoert, onderworpen wordt aan een verbruiksbelasting zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde basis-„Normverbrauchsabgabe”.

               2)

               Een verbruiksbelasting zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde basis-„Normverbrauchsabgabe” is een binnenlandse belasting waarvan de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht niet moet worden getoetst aan de artikelen 23 EG en 25 EG, maar aan artikel 90 EG.

               3)

               Artikel 90 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een verbruiksbelasting zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde basis-„Normverbrauchsabgabe” voorzover zij nauwkeurig de werkelijke waardevermindering van de door een particulier ingevoerde gebruikte motorvoertuigen weerspiegelt en de belasting over ingevoerde gebruikte voertuigen in geen geval hoger is dan de belasting die nog rust op de waarde van vergelijkbare gebruikte motorvoertuigen die reeds op het nationale grondgebied zijn geregistreerd.

               4)

               Artikel 90 EG moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat, in geval van invoer door een particulier van een uit een andere lidstaat afkomstig gebruikt voertuig, een toeslag van 20 % wordt geheven op een belasting die de kenmerken vertoont van de in het hoofdgeding aan de orde zijnde basis-„Normverbrauchsabgabe”.

      (1)  PB C 369 van 22.12.2001


title: Zaak T-240/15: Arrest van het Gerecht van 1 juni 2016 – Grupo Bimbo/EUIPO (vorm van een staafje met vier cirkels) [„Uniemerk — Aanvraag voor driedimensionaal Uniemerk — Vorm van een staafje met vier cirkels — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Rechten van de verdediging — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 — Motiveringsplicht”]

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/28

         Arrest van het Gerecht van 1 juni 2016 – Grupo Bimbo/EUIPO (vorm van een staafje met vier cirkels)
   (Zaak T-240/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor driedimensionaal Uniemerk - Vorm van een staafje met vier cirkels - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Rechten van de verdediging - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 251/31)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Grupo Bimbo, SAB de CV (Mexico, Mexico) (vertegenwoordiger: N. Fernández Fernández-Pacheco, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Muñiz Rodríguez en A. Schifko, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 2 maart 2015 (zaak R 1602/2014-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van een driedimensionaal teken in de vorm van een staafje met vier cirkels als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Grupo Bimbo, SAB de CV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 236 van 20.7.2015.


title: Zaak C-219/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 9 mei 2012 — Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr/Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Linz

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 9 mei 2012 — Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr/Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Linz
   (Zaak C-219/12)
   2012/C 243/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr

      Verwerende partij: Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Linz

      Belanghebbende partij: Thomas Fuchs

      Prejudiciële vraag

   Vormt de exploitatie van een netgekoppeld fotovoltaïsch systeem zonder mogelijkheid om elektriciteit op te slaan, op of naast een voor privédoeleinden gebruikte eigen woning, dat technisch zodanig is ontworpen dat de door het systeem opgewekte elektriciteit duurzaam minder is dan de door de exploitant van het systeem in totaliteit voor privédoeleinden in de eigen woning verbruikte hoeveelheid elektriciteit, een „economische activiteit” van de exploitant van het systeem, als bedoeld in artikel 4 van de Zesde richtlijn 77/388/EEG (1)?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak C-612/14: Beschikking van de president van het Hof van 27 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Stephan Naumann/Austrian Airlines AG

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/22

         Beschikking van de president van het Hof van 27 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Stephan Naumann/Austrian Airlines AG
   (Zaak C-612/14) (1)

   (2015/C 213/41)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: Zaak T-157/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 maart 2009 — People’s Mojahedin Organization of Iran/Raad

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/38

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 maart 2009 — People’s Mojahedin Organization of Iran/Raad
   (Zaak T-157/07) (1)

   2009/C 90/59

      Procestaal: Engels

   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 140 van 23.6.2007.


title: Zaak C-47/03 P: Hogere voorziening, op 7 februari 2003 ingesteld door M. Cwik tegen het arrest, op 26 februari 2002 in zaak T-103/01 tussen M. Cwik en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)

text:
5.4.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                                 C 83/9
     van de Europese Gemeenschap, zonder voorafgaande                  6.     Moeten de hiervóór weergegeven gemeenschapsrechtelij-
     toetsing door een andere autoriteit, iemand van wie zij                  ke bepalingen — de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn 64/
     eenzijdig van oordeel is dat deze geen recht heeft om op                 221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 en de
     het grondgebied van de lidstaat te verblijven, met behulp                artikelen 2, 5, 6, 13 en 14 van het Verdrag tot Bescher-
     van de sterke arm aanhoudt en uitzet in een dusdanig                     ming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele
     tempo en onder zodanige voorwaarden dat daardoor haar                    Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950
     optreden wordt onttrokken aan concrete en effectieve                     — en de algemene en fundamentele beginselen van het
     toetsing door een derde, onpartijdige autoriteit, vooraf-                gemeenschapsrecht aldus worden uitgelegd, dat daarmee
     gaand aan, tijdens, dan wel na de tenuitvoerlegging?                     in strijd is artikel 13, leden 3, 4 en 5 bis, van decreto
                                                                              legge nr. 286 van de Italiaanse staat van 25 juli 1998, in
                                                                              de thans geldende versie?
3.   Moeten de hiervóór weergegeven gemeenschapsrechtelij-
     ke bepalingen — de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn 64/
                                                                       (1 ) Richtlijn 64/221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 voor de
     221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 en de
                                                                            coördinatie van de voor vreemdelingen geldende bijzondere
     artikelen 2, 5, 6, 13 en 14 van het Verdrag tot Bescher-               maatregelen ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerecht-
     ming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele                     vaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare
     Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950                      veiligheid en de volksgezondheid (PB P 56 van 4.04.1964
     — en de algemene en fundamentele beginselen van                        blz. 850).
     het gemeenschapsrecht aldus worden uitgelegd, dat het
     onlogisch en onwettig is dat een lidstaat van de Europese
     Gemeenschap een stelsel van rechterlijke toetsing in het
     leven roept voor besluiten tot uitzetting van vreemdelin-
     gen en de tenuitvoerlegging daarvan in de praktijk door
     de politie, dat aldus is ingericht dat deze toetsing in           Hogere voorziening, op 7 februari 2003 ingesteld door
     wezen volstrekt geen invloed heeft op die besluiten en de         M. Cwik tegen het arrest, op 26 februari 2002 in zaak
     uitvoeringspraktijk van de politie, en dus niets anders is        T-103/01 tussen M. Cwik en de Commissie van de
     dan een formele schijn van rechtsbescherming, zonder              Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
     enige concrete relevantie of praktisch nut?                       van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Tweede kamer)
4.   Moeten de hiervóór weergegeven gemeenschapsrechtelij-                                       (Zaak C-47/03 P)
     ke bepalingen — de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn 64/
     221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 en de                                               (2003/C 83/15)
     artikelen 2, 5, 6, 13 en 14 van het Verdrag tot Bescher-
     ming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele
     Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     — en de algemene en fundamentele beginselen van                   op 7 februari 2003 verzocht om hogere voorziening door
     het gemeenschapsrecht aldus worden uitgelegd, dat het             M. Cwik, vertegenwoordigd door N. Lhoëst, domicilie gekozen
     onwettig is dat een lidstaat van de Europese Gemeenschap          hebbende te Luxemburg, tegen het arrest, op 26 november
     de besluiten tot uitzetting van vreemdelingen en de               2002 in zaak T-103/01 tussen M. Cwik en de Commissie van
     tenuitvoerlegging daarvan aldus regelt dat deze personen          de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
     de uitoefening van hun eventuele recht van asiel en               eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
     verblijf op humanitaire gronden in concreto wordt belet?          kamer).
5.   Moeten de hiervóór weergegeven gemeenschapsrechtelij-             Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
     ke bepalingen — de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn 64/
     221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 en de                    1.     de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te ver-
     artikelen 2, 5, 6, 13 en 14 van het Verdrag tot Bescher-                 klaren;
     ming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele                2.     bijgevolg:
     Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950
     — en de algemene en fundamentele beginselen van                          a)    het gewezen arrest te vernietigen,
     het gemeenschapsrecht aldus worden uitgelegd, dat het
     onwettig is wegens onevenredige en onrechtvaardige                       b)    de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van
     aantasting en beperking van het aan eenieder in de                             eerste aanleg om in de eerste plaats te beslissen over
     Europese Gemeenschap toekomende recht op persoonlij-                           het verzoek tot nietigverklaring van het besluit van
     ke vrijheid, dat een lidstaat van de Europese Gemeenschap                      de Commissie van 13 juni 2000 waarbij verzoeker
     bepaalt dat besluiten tot uitzetting van vreemdelingen in                      van de eenheid „Economische informatie, publicaties
     het bezit van een geldig paspoort, onder dwang en met                          en documentatie”, thans na de herstructurering
     behulp van de sterke arm onmiddellijk (dat wil zeggen                          de eenheid „Informatie: EURO, EMU” (CFIN-04,
     binnen enkele minuten) na de kennisgeving van het                              directeur M. Blackie), is overgeplaatst naar de een-
     besluit aan de vreemdeling ten uitvoer worden gelegd,                          heid „Algemene coördinatie, personeel en admini-
     terwijl er geen concrete en specifieke eisen van openbare                      stratie” (ECFIN-01, directeur M. Verhaeven), en in de
     orde en veiligheid zijn die dit gebruik van fysieke dwang                      tweede plaats over de vordering tot schadevergoe-
     rechtvaardigen?                                                                ding,
 ---pagebreak--- C 83/10                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            5.4.2003
       c)   verweerster te verwijzen in alle kosten in beide                   noten of voor het publiek, of van enige economische,
            instanties.                                                        patrimoniële of financiële informatie die de vennootschap
                                                                               moet verstrekken over zichzelf of over de groep waartoe
                                                                               zij behoort?
Middelen en voornaamste argumenten                                      2.     Moeten de Eerste (68/151/EEG) en de Vierde (78/660/
                                                                               EEG (2) richtlijn en, in het bijzonder, de gecombineerde
Schending van het gemeenschapsrecht, en meer in het bijzon-                    bepalingen van artikel 44, lid 2, sub g, EG, artikelen 2,
der schending van artikel 33 van ’s Hofs Statuut-EG op grond                   lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn (68/151/EEG)
waarvan arresten met redenen omkleed dienen te zijn, wat met                   alsmede artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de Vierde richtlijn
name inhoudt dat de aangevoerde reden wettelijk ontvankelijk                   (78/660/EEG), zoals aangevuld bij richtlijnen 83/349/
is, dat wil zeggen voldoende, coherent, relevant, rechtens of                  EEG en 90/605/EEG, gelet op de verplichting van de
feitelijk niet gebrekkig en niet tegenstrijdig:                                lidstaten om in „passende sancties” te voorzien voor de in
                                                                               de Eerste en de Vierde richtlijn bedoelde schendingen,
                                                                               aldus worden uitgelegd (of niet) dat zij zich verzetten
—      het Gerecht heeft niet alle aanwijzingen in aanmerking                  tegen een wettelijke regeling van een lidstaat die de
       genomen die door rekwirant zijn aangevoerd om aan te
                                                                               strafbaarheid uitsluit van de niet-nakoming van de ver-
       tonen welk moreel onrecht hem is aangedaan, en heeft
                                                                               plichtingen van openbaarheid en getrouwe weergave van
       deze ook niet in hun totaliteit beoordeeld,
                                                                               informatie over de vennootschap en voorziet in een
                                                                               strafstelsel dat in concreto niet voldoet aan de criteria van
—      het Gerecht heeft niet verwezen naar nieuwe feiten die                  doeltreffendheid, evenredigheid en afschrikwekkendheid
       bestaan in een nieuwe herstructurering van de diensten                  van de sancties die een dergelijke bescherming moeten
       waarbij rekwirant als enige niet meer binnen zijn oude                  garanderen?
       eenheid is geplaatst,
                                                                        3.     Moeten de genoemde richtlijnen en, in het bijzonder, de
—      het Gerecht heeft zonder enige verklaring geweigerd om                  bepalingen van artikel 44, lid 2, sub g, EG, de artikelen 2,
       recente documenten, die na de beëindiging van de                        lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn (68/151/EEG)
       schriftelijke procedure zijn verschenen en die de stand-                alsmede artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de Vierde richtlijn
       punten van de Commissie weerleggen, in het dossier op                   (78/660/EEG), zoals aangevuld bij richtlijnen 83/349/
       te nemen.                                                               EEG en 90/605/EEG, aldus worden uitgelegd (of niet) dat
                                                                               zij zich verzetten tegen de wettelijke regeling van een
                                                                               lidstaat die bij niet-nakoming van de op de vennootschap-
                                                                               pen rustende verplichtingen van openbaarheid en getrou-
                                                                               we informatie, opgelegd om „de belangen van zowel de
                                                                               vennoten als derden” te beschermen, voorziet in een
                                                                               strafstelsel dat alleen aan vennoten en schuldeisers een
                                                                               vorderingsrecht toekent, zodat een veralgemeende en
                                                                               doeltreffende bescherming van derden onmogelijk wordt
Verzoek van het Tribunale Ordinario di Torino — Sezione
                                                                               gemaakt?
GIP — van 29 januari 2003 om een prejudiciële beslissing
    in de aldaar dienende strafzaak tegen G. Momblano
                                                                        4.     Moeten de genoemde richtlijnen en, in het bijzonder de
                                                                               bepalingen van artikel 44, lid 2, sub g, EG, de artikelen 2,
                          (Zaak C-52/03)                                       lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn (68/151/EEG)
                                                                               alsmede artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de Vierde richtlijn
                                                                               (78/660/EEG), zoals aangevuld bij richtlijnen 83/349/
                          (2003/C 83/16)
                                                                               EEG en 90/605/EEG, aldus worden uitgelegd (of niet) dat
                                                                               zij zich verzetten tegen de wettelijke regeling van een
                                                                               lidstaat die bij niet-nakoming van de op de vennootschap-
                                                                               pen rustende verplichtingen van openbaarheid en getrou-
Het Tribunale Ordinario di Torino — Sezione GIP — heeft bij                    we informatie, opgelegd om „de belangen van zowel de
beschikking van 29 januari 2003, ingekomen ter griffie van                     vennoten als derden” te beschermen, voorziet in een
het Hof van Justitie op 10 februari 2003, in de aldaar dienende                mechanisme van strafvervolging en een bijzonder gedif-
strafzaak tegen G. Momblano, het Hof van Justitie van de                       ferentieerd strafstelsel dat strafvervolging op basis van
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                           een klacht en zwaardere en doeltreffender sancties voor-
beslissing over de navolgende vragen:                                          behoudt aan gevallen waarin de vennoten en schuldeisers
                                                                               vermogensschade hebben geleden?
1.     Moet artikel 6 van richtlijn 68/151/EEG ( 1) aldus worden
       uitgelegd dat het de lidstaten verplicht om in passende
       sancties te voorzien, niet alleen voor het niet openbaar         (1 ) PB L 65 van 14.3.1968, blz. 8.
       maken van de balans en de winst- en verliesrekening              (2 ) PB L 222, van 14.8.1978, blz. 11.
       van handelsvennootschappen, maar ook voor de niet-
       waarheidsgetrouwe openbaarmaking daarvan, van andere
       vennootschappelijke mededelingen bestemd voor de ven-


title: Zaak C-45/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Brussel (België) op 8 februari 2008 — Spector Photo Group NV en Chris Van Raemdonck tegen Commissie voor het Bank-, Financie- en Assurantiewezen (CBFA)

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Brussel (België) op 8 februari 2008 — Spector Photo Group NV en Chris Van Raemdonck tegen Commissie voor het Bank-, Financie- en Assurantiewezen (CBFA)
   (Zaak C-45/08)
   (2008/C 107/21)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hof van beroep te Brussel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Spector Photo Group NV en Chris Van Raemdonck

      Verweerster: Commissie voor het Bank-, Financie- en Assurantiewezen (CBFA)
   Prejudiciële vragen

               1)

               Vormen de voorschriften uit de Richtlijn Marktmisbruik (1), inzonderheid ook artikel 2 ervan, een volledige harmonisering, met uitzondering voor de bepalingen die aan de lidstaten expliciet een vrije invulling van de maatregelen laten, of betreffen ze in hun geheel een minimumharmonisering?

               2)

               Dient artikel 2, 1 van de Richtlijn Marktmisbruik aldus te worden begrepen dat het enkele feit dat een persoon bedoeld in artikel 2, 1 van die richtlijn over voorwetenschap beschikt, voor eigen rekening of voor rekening van derden financiële instrumenten verkrijgt of vervreemdt waarop de voorwetenschap betrekking heeft, of zulks poogt te doen, meteen inhoudt dat hij gebruik maakt van zijn voorwetenschap?

               3)

               Indien het antwoord op de tweede vraag ontkennend is, moet dan worden aangenomen dat voor de toepassing van artikel 2 van de Richtlijn Marktmisbruik wordt vereist dat een welbewuste beslissing tot het gebruik maken van voorwetenschap werd genomen?
               Indien zulke beslissing ook ongeschreven kan zijn, is dan vereist dat de beslissing tot gebruik blijkt uit omstandigheden die voor geen andere uitlegging vatbaar zijn of volstaat het dat die omstandigheden als zodanig kunnen worden begrepen?

               4)

               Dient in het geval bij de vaststelling van het evenredig karakter van een administratieve sanctie, vermeld in artikel 14 van de Richtlijn Marktmisbruik, rekening moet worden gehouden met de gerealiseerde winst, te worden aangenomen dat de openbaarmaking van de als voorwetenschap te bestempelen informatie effectief een aanzienlijke invloed heeft gehad op de koers van het financieel instrument?
               Zo ja, welk niveau van koersbeweging moet dan minimaal voorhanden zijn opdat ze als aanzienlijk zou kunnen worden beschouwd?

               5)

               Ongeacht of de koersbeweging na bekendmaking van informatie aanzienlijk moet zijn of niet, welke periode dient in aanmerking te worden genomen, na het openbaar worden van de informatie, om het peil van de koersbeweging te bepalen en op welke datum dient men zich te plaatsen om met het oog op de bepaling van de passende sanctie het gerealiseerde vermogensvoordeel te peilen?

               6)

               Dient in het licht van de toetsing van het evenredig karakter van de sanctie, artikel 14 van de Richtlijn Marktmisbruik aldus te worden begrepen dat indien een lidstaat de mogelijkheid van een strafsanctie heeft ingevoerd, gecumuleerd met de administratieve sanctie, bij de afweging van het evenredig karakter rekening moet worden gehouden met de mogelijkheid en/of het niveau van een strafrechtelijke financiële bestraffing?

      (1)  Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) (PB L 96, blz. 16).


title: Arrest van het Hof van 3 oktober 2014 in zaak E-21/13 de Fédération Internationale de Football Association tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Beroep tot nietigverklaring — Televisie-uitzending — Artikel 14 van Richtlijn 2010/13/EU — Maatregelen betreffende evenementen die van aanzienlijk belang zijn voor een EER-staat — FIFA-wereldkampioenschap — Vrij verrichten van diensten — Recht op eigendom — Motivering)

text:
               7.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 150/9

         ARREST VAN HET HOF
   van 3 oktober 2014
   in zaak E-21/13
   de Fédération Internationale de Football Association tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA
   (Beroep tot nietigverklaring — Televisie-uitzending — Artikel 14 van Richtlijn 2010/13/EU — Maatregelen betreffende evenementen die van aanzienlijk belang zijn voor een EER-staat — FIFA-wereldkampioenschap — Vrij verrichten van diensten — Recht op eigendom — Motivering)
   (2015/C 150/09)
   In zaak E-21/13, de Fédération Internationale de Football Association tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — VERZOEK om gedeeltelijke nietigverklaring van Besluit 309/13/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 16 juli 2013 betreffende de verenigbaarheid met de EER-wetgeving van door Noorwegen te nemen maatregelen overeenkomstig artikel 14 van Richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (PB L 95 van 15.4.2010, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld uit Per Christiansen (waarnemend voorzitter), Páll Hreinsson (rechter-rapporteur) en Martin Ospelt (ad-hocrechter), op 3 oktober 2014 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verwerpt het beroep.

               2.

               Verwijst de Fédération Internationale de Football Association in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-427/13: Beroep ingesteld op 12 augustus 2013 — Gruppo Norton/BHIM — Marín Nicolás (Gruppo Norton S.r.l.)

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/30

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2013 — Gruppo Norton/BHIM — Marín Nicolás (Gruppo Norton S.r.l.)
   (Zaak T-427/13)
   2013/C 313/56
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gruppo Norton Srl (Carini, Italië) (vertegenwoordiger: M. García Lirola, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Victoriano Marín Nicolás (Alcantarilla, Spanje)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               inschrijving van het merk bij uitspraak ten gronde te aanvaarden voor alle aangevraagde waren.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „Gruppo Norton S.r.l.” voor waren van de klassen 7 en 9 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 169 753

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Victoriano Marín Nicolás

      Oppositiemerk of -teken: Spaans merk „NORTON HISPANO” voor waren van klasse 9

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: niet-ontvankelijkheid van beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-11/98: Beschikking van het Gerecht van 7 januari 2010 — van Hest/Raad en Commissie

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/50

         Beschikking van het Gerecht van 7 januari 2010 — van Hest/Raad en Commissie
   (Zaak T-11/98) (1)

   2010/C 63/88

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 72 van 7.3.1998.


title: Zaak T-797/14: Beroep ingesteld op 6 december 2014 — Skype/BHIM — Sky International (SKYPE)

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/58

         Beroep ingesteld op 6 december 2014 — Skype/BHIM — Sky International (SKYPE)
   (Zaak T-797/14)
   (2015/C 046/74)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Skype (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: A. Carboni en M. Browne, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sky International AG (Zug, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „SKYPE” — inschrijvingsaanvraag nr. 9 724 394

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 29 september 2014 in zaak R 1075/2013-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en terugwijzing van de aanvraag naar het BHIM voor afdoening ervan;

               —

               verwijzing van het BHIM en eventuele interveniërende partijen in hun eigen en in verzoeksters kosten, alsook in de kosten die zijn opgekomen in de procedure voor de vierde kamer van beroep in zaak R 1075/2013-4 en in procedure nr. B 1 870 834 voor de oppositieafdeling.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Doorhaling van zaak C-115/01

text:
4.5.2002              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 109/41
              Doorhaling van zaak C-115/01 (1)                    [verzoek van het Employment Tribunal te Leeds (Verenigd
                                                                  Koninkrijk) om een prejudiciële beslissing]: P. Breckon en
                       (2002/C 109/78)                            M. Barret tegen Secretary of State for Employment.
                                                                  (1) PB C 173 van 16.6.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-115/01:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
                                                                                Doorhaling van zaak C-183/01 (1)
(1) PB C 150 van 19.5.2001.
                                                                                (2002/C 109/81)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-127/01 (1)                    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 januari 2002 de
                                                                  doorhaling in het register gelast van zaak C-183/01: Commis-
                       (2002/C 109/79)                            sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                                                                  bliek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 januari 2002          (1) PB C 200 van 14.7.2001.
de doorhaling in het register gelast van zaak C-127/01:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Republiek.
(1) PB C 150 van 19.5.2001.
                                                                                Doorhaling van zaak C-382/01 (1)
                                                                                (2002/C 109/82)
              Doorhaling van zaak C-137/01 (1)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 februari 2002
                       (2002/C 109/80)
                                                                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-382/01:
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd
                                                                  Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 januari 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-137/01            (1) PB C 331 van 24.11.2001.


               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/1

         (2008/C 128/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 116 van 9.5.2008

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 107 van 26.4.2008

      PB C 92 van 12.4.2008

      PB C 79 van 29.3.2008

      PB C 64 van 8.3.2008

      PB C 51 van 23.2.2008

      PB C 37 van 9.2.2008

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-565/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d’instance d’Orléans (Frankrijk) op 6 december 2012 — LCL Le Crédit Lyonnais, SA/Fesih Kalhan

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d’instance d’Orléans (Frankrijk) op 6 december 2012 — LCL Le Crédit Lyonnais, SA/Fesih Kalhan
   (Zaak C-565/12)
   2013/C 38/20
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal d’instance d’Orléans

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: LCL Le Crédit Lyonnais, SA

      Verwerende partij: Fesih Kalhan

      Prejudiciële vraag

   Verzet het in artikel 23 van richtlijn 2008/48/EG van het Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten (1) neergelegde vereiste van doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties, in geval van niet-nakoming door de kredietgevers van de door deze richtlijn bepaalde verplichtingen, zich tegen het bestaan van regels die het de kredietgever, die zoals bepaald door de Franse wetgeving is bestraft met het verval van zijn recht op rente, toestaan om, na de uitspraak van de sanctie, op de bedragen die door de consument verschuldigd blijven rente te genieten die van rechtswege invorderbaar is tegen de wettelijke rentevoet die twee maanden na een uitvoerbare rechterlijke beslissing met vijf punten wordt verhoogd?

      (1)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB L 133, blz. 66).


title: Zaak T-302/01: Beroep, op 10 december 2001 ingesteld door Gerhard Birkhoff tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
16.2.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 44/25
Alitalia — Linee aeree italiane SpA, vertegenwoordigd door            —     Schending van het beginsel van goed bestuur, het rechts-
M. Siragusa, G. M. Roberti, G. Scasellati, F. M. Moretti en                 zekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel alsmede
F. Sciaudone, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                       van de verplichting neergelegd in artikel 4, lid 5, van
schappen.                                                                   verordening (EG) nr. 659/99 tot vaststelling van nadere
                                                                            bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het
                                                                            EG-Verdrag (3), daar voormelde algemene beginselen en
                                                                            voormelde bepaling de Commissie verplichtten, binnen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                            een termijn van twee maanden te handelen.
—     de tweede beschikking op alle onderdelen nietig te              —     Schending van verzoeksters rechten van verweer, daar
      verklaren;                                                            verzoekster niet de mogelijkheid is geboden haar rechts-
                                                                            positie te verdedigen door deelneming aan de administra-
—     subsidiair, artikel 1 van de tweede beschikking nietig te             tieve procedure tot vaststelling van de bestreden hande-
      verklaren, voorzover daarin wordt verklaard dat de                    ling.
      kapitaalinbreng toelaatbaar is mits de in de eerste beschik-
      king gestelde voorwaarden in acht worden genomen;               —     Schending van de motiveringsplicht.
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                      (1) PB L 271 van 12 oktober 2001, blz. 28.
                                                                      (2) Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2000,
                                                                          in zaak T-296/97.
                                                                      (3) PB L 83 van 27 maart 1999, blz. 1.
Middelen en voornaamste argumenten
Het onderhavige beroep is gericht tegen beschikking
2001/723/EG van de Commissie van 18 juli 2001 betreffende
de herkapitalisatie van de verzoekende vennootschap (1). Ver-
zoekster verklaart dat deze beschikking de bewoordingen
herhaalt van de artikelen 1, 2 en 3 van beschikking 97/789/EG,
waarin de Commissie haar goedkeuring had verleend aan de              Beroep, op 10 december 2001 ingesteld door Gerhard
steun die Italië Alitalia in de vorm van een kapitaalinbreng          Birkhoff tegen Commissie van de Europese Gemeen-
van 2 750 miljard LIT had verleend ten behoeve van de                                              schappen
herstructurering van deze maatschappij. Het tegen deze laatste
beschikking ingestelde beroep is gegrond verklaard (2) wegens
gebrek aan motivering en kennelijk onjuiste motivering.                                       (Zaak T-302/01)
                                                                                (2002/C 44/45)
In de thans bestreden beschikking verklaart de Commissie, dat
artikel 233 EG niet gebiedt dat de procedure wordt heropend
en dat alle stadia opnieuw worden doorlopen. Wat het gebrek                                  (Procestaal: Italiaans)
aan motivering betreft kan naar het oordeel van de Commissie
de procedure worden hervat vanaf het stadium waarin het
gebrek is ingetreden. Wat de kennelijke beoordelingsfouten
betreft, moet de tweede beschikking worden gebaseerd op de
feitelijke elementen die voorhanden waren op het moment               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
waarop de eerste beschikking werd vastgesteld, en hebben de           schappen is op 10 december 2001 beroep ingesteld tegen
door het Gerecht vastgestelde onjuistheden betrekking op de           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gerhard
beoordeling van feiten waarvan het bestaan niet wordt betwist.        Birkhoff, vertegenwoordigd door Vincenzo Salvatore, ad-
                                                                      vocaat.
Tot staving van haar vordering beroept verzoekster zich op
het volgende:                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      —     nietig te verklaren het feitelijk en juridisch klaarblijkelijk
—     Schending van artikel 233 EG.
                                                                            ongegronde besluit van de Commissie van de Europese
                                                                            Gemeenschappen, directoraat-generaal Personeelszaken
—     Schending van artikel 88, lid 2, EG, daar de Commissie in             en Administratie, directoraat B, van 26 september 2001,
      casu niet een nieuwe beschikking mocht geven met                      alsmede alle overige met dit besluit verknochte handelin-
      dezelfde inhoud als de nietigverklaarde eerste beschik-               gen, inzonderheid „mededeling van wijziging nr. 10 bij
      king, zonder de onderzoeksprocedure opnieuw in te                     het vaststellingsbesluit van 21 februari 1992”, ter kennis
      leiden.                                                               gebracht op 4 juli 2001;
 ---pagebreak--- C 44/26               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      16.2.2002
—    de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     verzoeker berokkende schade, inzonderheid de schade
     voortvloeiend uit het niet meer gedekt zijn door de
     ziektekostenverzekering en de immateriële schade;                 —     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie om
                                                                             klacht nr. 1999/5330 ad acta te leggen.
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                       —     de Commissie te gelasten dat zij:
                                                                             1)    de regering van het Koninkrijk Spanje verplicht,
Middelen en voornaamste argumenten                                                 geen uitvoering te geven aan de wijziging van het
                                                                                tracé van deelbaanvak II (spoorwegbrug over de
                                                                                Ebro) van het baanvak Zaragoza-Lleida van de
Verzoeker, gepensioneerd ambtenaar van de Commissie, komt                          hogesnelheidslijn Madrid-Zaragoza-Barcelona-Fran-
op tegen de intrekking met terugwerkende kracht van de                             se grens, Solución Sur Alternativa B (zuidelijke
toelage voor een van zijn kinderen ten laste. De bestreden                         oplossing alternatief B) genaamd, dat door de Spaan-
maatregel is gebaseerd op een „bewijsmiddel waaruit blijkt dat                     se ministerraad op 25 februari 1999 niet belastend
de inkomsten uit arbeid van het betrokken kind meer bedragen                       voor het milieu is verklaard en bij besluit van de
dan 40 % van het basissalaris van een ambtenaar in de rang                         staatssecretaris van Infrastructuur en Vervoer van
D4/1”.                                                                             17 maart 1999 is goedgekeurd;
                                                                             2)    de regering van het Koninkrijk Spanje verplicht
Tot staving van zijn vordering beroept verzoeker zich op:
                                                                                dat voor de uitvoering van deze werkzaamheden
                                                                                gebruik wordt gemaakt van het enige tracé dat als
—    onwettigheid van het besluit wegens misbruik van be-                          noordelijke oplossing bij besluit van de staatssecreta-
     voegdheid (gebrekkige motivering, onjuiste veronderstel-                      ris van Ruimtelijke ordening van 24 februari 1995
     lingen en verdraaiing van de feiten);                                         naar behoren is goedgekeurd;
—    schending van artikel 2, lid 5, van bijlage VII bij het                 3)    iedere andere maatregel vaststelt die in verband met
     Statuut;                                                                      de voorgaande maatregelen als afgeleid of connex
                                                                                wordt beschouwd, daaronder begrepen een waar-
—    schending van het non-discriminatiebeginsel;                                  schuwing van de Commissie aan de Spaanse autori-
                                                                                teiten dat zij dwangmaatregelen zal vaststellen,
                                                                                waaronder de inleiding van een niet-nakomingspro-
—    schending van het vertrouwensbeginsel en van het begin-                       cedure en/of de intrekking van gemeenschapsgelden
     sel van bescherming van rechtmatig verkregen rechten.
                                                                                ter financiering van de werkzaamheden, indien niet
                                                                                aan de gestelde eisen wordt voldaan.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Beroep, op 30 november 2001 ingesteld door Ayun-
tamiento de Osera de Ebro tegen Commissie van de                       Verzoekster stelt, dat zij een van de gemeentes is die worden
                Europese Gemeenschappen                                getroffen door het tracé van de hogesnelheidslijn Madrid-
                                                                       Zaragoza-Barcelona-Franse grens, voor de aanleg waarvan de
                        (Zaak T-303/01)                                Spaanse regering financiering van het Cohesiefonds van de
                                                                       Gemeenschap (project nr. 95/11/65/007) (1) heeft verkregen.
                                                                       Aanvankelijk heeft de Spaanse overheid het tracé van deelbaan-
                         (2002/C 44/46)                                vak II van het baanvak Zaragoza-Lleida goedgekeurd, dat uit
                                                                       de twee mogelijke alternatieven in Fuentes de Ebro koos voor
                                                                       het „noordelijke alternatief”, dat het beschermde gebied Soto
                       (Procestaal: Spaans)                            del Aguilar ongemoeid liet, een binnen verzoeksters gemeente
                                                                       gelegen oeverbebossing die van groot belang is voor het milieu
                                                                       en de fauna. Naderhand heeft de Spaanse regering, in weerwil
                                                                       van het afwijzende rapport van de voor de milieubescherming
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              bevoegde autoriteiten, besloten het aanvankelijk voorgestelde
schappen is op 30 november 2001 beroep ingesteld tegen                 tracé te wijzigen en te opteren voor de zogenaamde „Solución
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Ayun-                    Sur Alternativa B” (zuidelijke oplossing alternatief B), die niet
tamiento de Osera de Ebro (Zaragoza), Spanje, vertegenwoor-            alleen het minst milieuvriendelijk is maar ook nog eens de
digd door Javier Ariño Barcelona, advocaat.                           meeste kosten meebrengt.


title: Zaak C-354/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Verden (Duitsland) op 27 juni 2016 — Ute Kleinsteuber/Mars GmbH

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Verden (Duitsland) op 27 juni 2016 — Ute Kleinsteuber/Mars GmbH
   (Zaak C-354/16)
   (2016/C 350/18)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Arbeitsgericht Verden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ute Kleinsteuber

      Verwerende partij: Mars GmbH

      Prejudiciële vragen

               1.

                           a)

                           Moet het toepasselijke Unierecht, inzonderheid clausule 4, punten 1 en 2, van de kaderovereenkomst inzake deeltijdarbeid die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 97/81/EG (1) betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23/EG (2), alsmede artikel 4 van richtlijn 2006/54/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep, gelezen in samenhang met richtlijn 2000/78/EG (4) van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen nationale wettelijke bepalingen of gebruiken die bij de berekening van de hoogte van een bedrijfspensioen verschil maken tussen inkomsten uit arbeid die beneden de premieloongrens van de wettelijke pensioenverzekering liggen, en inkomsten uit arbeid die boven de premieloongrens liggen (zogenoemde „gespaltene Rentenformel”) (gesplitste pensioenformule), en in dit verband inkomsten uit deeltijdarbeid niet aldus behandelen dat eerst het voor een overeenkomstige voltijdarbeid te betalen inkomen wordt bepaald, waarna op deze basis het gedeelte boven en beneden de premiebijdragegrens wordt berekend en vervolgens deze verhouding wordt toegepast op het lagere inkomen uit deeltijdarbeid?
                           Indien vraag 1 a) ontkennend wordt beantwoord:

                           b)

                           Moet het toepasselijke Unierecht, inzonderheid clausule 4, punten 1 en 2, van de kaderovereenkomst inzake deeltijdarbeid die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 97/81/EG betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23/EG, alsmede artikel 4 van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep, gelezen in samenhang met richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen nationale wettelijke bepalingen of gebruiken die bij de berekening van de hoogte van een bedrijfspensioen een verschil maken tussen inkomsten uit arbeid die beneden de premieloongrens van de wettelijke pensioenverzekering liggen, en inkomsten uit arbeid die boven deze premieloongrens liggen (zogenoemde „gespaltene Rentenformel”) (gesplitste pensioenformule), en in het geval van een werkneemster die deels in voltijd en deels in deeltijd heeft gewerkt, niet uitgaan van verschillende tijdvakken (bijvoorbeeld afzonderlijke kalenderjaren), maar van een uniform tewerkstellingspercentage voor de totale duur van het dienstverband, en daarna pas de gesplitste pensioenformule toepassen op de hieruit voortvloeiende gemiddelde beloning?

               2.

               Moet het toepasselijke Unierecht, inzonderheid het in artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde en in richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, met name de artikelen 1, 2 en 6 ervan, geconcretiseerde verbod van discriminatie op grond van leeftijd, aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen nationale wettelijke bepalingen of gebruiken die voorzien in een bedrijfspensioen ten belope van een bedrag overeenkomend met de verhouding tussen de duur van de diensttijd vanaf het begin van het dienstverband tot het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd in de wettelijke pensioenverzekering (berekening pro rata temporis), en hierbij een maximum stellen aan het aantal pensioengevende dienstjaren, met het gevolg dat werknemers die op jongere leeftijd dienstjaren hebben opgebouwd, een lager bedrijfspensioen ontvangen dan medewerkers die hun dienstjaren op latere leeftijd hebben opgebouwd, ook al is de duur van het dienstverband in beide gevallen gelijk?

      (1)  Richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid — Bijlage: Kaderovereenkomst inzake deeltijdarbeid, PB 1998, L 14, blz. 9.

      (2)  Richtlijn 98/23/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de uitbreiding tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland van Richtlijn 97/81/EG betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, PB 1998, L 131, blz. 10.

      (3)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking), PB 2006, L 204, blz. 23.

      (4)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, PB L 303, blz. 16.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 februari 2004 in zaak C-236/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het College van Beroep voor het bedrĳfsleven): J. Slob tegen Productschap Zuivel (Melk en zuivelproducten — Rechtstreekse verkoop — Referentiehoeveelheid — Overschrĳding — Extra heffing voor melk — Verplichting voor producenten om productboekhouding bĳ te houden — Inhoud — Uitlegging van artikel 7, lid 1, sub f), van verordening (EEG) nr. 536/93)

text:
3.4.2004                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 85/9
2.    Artikel 1, lid 3, van richtlijn 89/665, zoals gewijzigd bij         Artikel 7, lid 1, eerste volzin, en sub f), van verordening (EEG)
      richtlijn 92/50, moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in       nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart 1993 tot vaststelling
      de weg staat dat een persoon die heeft deelgenomen aan een          van de uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector melk
      procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht, wordt        en zuivelproducten, moet aldus worden uitgelegd dat in de door de
      geacht geen belang meer te hebben bij de gunning van deze           producent bij te houden productboekhouding enkel de hoeveelheid,
      opdracht omdat hij, alvorens een beroepsprocedure als bedoeld       per maand en per product, moet worden vermeld van de melk en/of
      in genoemde richtlijn in te leiden, heeft nagelaten een bemid-      zuivelproducten die zijn verkocht.
      delingscommissie te adiëren als de Bundes-Vergabekontrollkom-
      mission (federale commissie van toezicht op aanbestedingen) die
      is opgericht bij het Bundesgesetz über die Vergabe von
                                                                          (1) PB C 202 van 24.8.2002.
      Aufträgen (Bundesvergabegesetz) 1997 (federale wet van 1997
      inzake het plaatsen van overheidsopdrachten).
(1) PB C 219 van 14.9.2002.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                                                                                van 5 februari 2004
                                                                          in zaak C-265/02 (verzoek van de Corte suprema di
                                                                          cassazione om een prejudiciële beslissing): Frahuil SA
                    ARREST VAN HET HOF                                                          tegen Assitalia SpA (1)
                           (Zesde kamer)                                  (Executieverdrag — Bijzondere bevoegdheden — Artikel 5,
                                                                          punt 1 — Begrip „verbintenissen uit overeenkomst” —
                                                                          Overeenkomst van borgtocht gesloten buiten weten van
                       van 12 februari 2004                               hoofdschuldenaar — Subrogatie van borg in rechten schuld-
                                                                           eiser — Regresvordering van borg tegen hoofdschuldenaar)
in zaak C-236/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing
van het College van Beroep voor het bedrijfsleven): J. Slob                                          (2004/C 85/13)
                  tegen Productschap Zuivel (1)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
(Melk en zuivelproducten — Rechtstreekse verkoop — Re-
ferentiehoeveelheid — Overschrijding — Extra heffing voor                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
melk — Verplichting voor producenten om productboekhou-                                             dentie van het Hof)
ding bij te houden — Inhoud — Uitlegging van artikel 7,
        lid 1, sub f), van verordening (EEG) nr. 536/93)
                                                                          In zaak C-265/02, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                          overeenkomstig het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
                           (2004/C 85/12)                                 uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
                                                                          27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
                        (Procestaal: Nederlands)                          en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
                                                                          handelszaken, van de Corte suprema di cassazione (Italië), in
                                                                          het aldaar aanhangig geding tussen Frahuil SA en Assitalia
                                                                          SpA, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
In zaak C-236/02, betreffende een verzoek aan het Hof                     artikel 5, punt 1, van voormeld Verdrag van 27 september
krachtens artikel 234 EG van van het College van Beroep voor              1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het verdrag
het bedrijfsleven in het aldaar aanhangig geding tussen J. Slob           van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
en Productschap Zuivel, om een prejudiciële beslissing over de            Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
uitlegging van artikel 7, lid 1, sub f), van verordening (EEG)            Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde
nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart 1993 tot vaststelling             tekst — blz. 77), het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de
van de uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector           toetreding van de Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1) en
melk en zuivelproducten (PB L 57, blz. 12), heeft het Hof                 het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, waar-                  Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1),
nemend voor de president van de Zesde kamer, J. N. Cunha                  heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann
Rodrigues, J.-P. Puissochet, F. Macken en N. Colneric (rappor-            (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vijfde
teur), rechters, advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: M.-           kamer, C. W. A. Timmermans en S. von Bahr, rechters,
F. Contet, hoofdadministrateur, op 12 februari 2004 een arrest            advocaat-generaal: P. Léger, griffier: R. Grass, op 5 februari
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                               2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 20 november 2003 in zaak C-212/01 (verzoek van het Landesgericht Innsbruck om een prejudiciële beslissing): Margarete Unterpertinger, tegen Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter ("Zesde BTW-richtlĳn — Vrĳstelling voor gezondheidskundige verzorging van mens in kader van uitoefening van medische en paramedische beroepen — Medische expertise")

text:
C 7/6                   NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                10.1.2004
                     ARREST VAN HET HOF                                                           ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)                                                         van 18 november 2003
                      van 20 november 2003                                   in zaak C-216/01 (verzoek van het Handelsgericht Wien
                                                                             om een prejudiciële beslissing): Budějovický Budvar,
                                                                                národní podnik tegen Rudolf Ammersin GmbH (1)
in zaak C-212/01 (verzoek van het Landesgericht Inns-
bruck om een prejudiciële beslissing): Margarete Unter-                      („Bescherming van geografische aanduidingen en oor-
pertinger, tegen Pensionsversicherungsanstalt der Arbei-                     sprongsbenamingen — Bilaterale overeenkomst tussen lid-
                                 ter (1)                                     staat en derde land ter bescherming van aanduidingen van
                                                                             geografische herkomst van dit derde land — Artikelen 28
(„Zesde BTW-richtlijn — Vrijstelling voor gezondheidskun-                    EG en 30 EG — Verordening (EEG) nr. 2081/92 —
dige verzorging van mens in kader van uitoefening van                        Artikel 307 EG — Statenopvolging met betrekking tot
medische en paramedische beroepen — Medische expertise”)                                                  verdragen”)
                                                                                (2004/C 7/09)
                             (2004/C 7/08)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                             dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
                                                                             In zaak C-216/01, betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C-212/01, betreffende een verzoek aan het Hof                        krachtens artikel 234 EG van het Handelsgericht Wien (Oos-
krachtens artikel 234 EG van het Landesgericht Innsbruck                     tenrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Budějovický
(Oostenrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Margarete               Budvar, národní podnik en Rudolf Ammersin GmbH, om een
Unterpertinger, en Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter,                prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 28
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 13,            EG, 30 EG en 307 EG alsmede verordening (EEG) nr. 2081/92
A, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de                  van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van
Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de                      geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van
wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-                    landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 208, blz. 1),
schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:                zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 535/97 van de Raad
uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), en de rechtspraak van                 van 17 maart 1997 (PB L 83, blz. 3), heeft het Hof,
het Hof, met name het arrest van 14 september 2000, D.                       samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann,
(C-384/98, Jurispr. blz. I-6795), heeft het Hof (Vijfde kamer),              C. W. A. Timmermans (rapporteur), C. Gulmann, J. N. Cunha
samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), waarnemend                    Rodrigues, kamerpresidenten, D. A. O. Edward, A. La Pergola,
voor de president van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward en                    J.-P. Puissochet, R. Schintgen, N. Colneric, en S. von Bahr,
A. La Pergola, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;                   rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: H. von Hol-
griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 20 november                  stein, adjunct-griffier, op 18 november 2003 een arrest
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                  gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                             1)    Artikel 28 EG en verordening (EEG) nr. 2081/92 van de
Artikel 13, A, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)                   Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische
van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de                     aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproduc-
wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappe-                   ten en levensmiddelen, zoals gewijzigd bij verordening (EG)
lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme                    nr. 535/97 van de Raad van 17 maart 1997, verzetten zich
grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de in die bepaling                      niet tegen de toepassing van een bepaling van een tussen een
neergelegde vrijstelling van BTW niet van toepassing is op de                      lidstaat en een derde Staat gesloten bilateraal verdrag, die aan
werkzaamheid van een arts bestaande in de opstelling van een                       een eenvoudige en indirecte geografische-herkomstaanduiding
deskundigenrapport over iemands gezondheidstoestand teneinde te                    van dit derde land in de invoerende lidstaat een van elk gevaar
bepalen of een verzoek om een invaliditeitsuitkering gegrond is of                 voor misleiding onafhankelijke bescherming verleent die het
niet. De omstandigheid dat de medisch deskundige is aangewezen                     mogelijk maakt de invoer van een goed dat in een andere
door een rechterlijke instantie of door een pensioenverzekeringsinstel-            lidstaat rechtmatig in de handel is gebracht, te verhinderen.
ling maakt daarbij geen verschil.
                                                                             2)    Artikel 28 EG verzet zich tegen de toepassing van een bepaling
                                                                                van een tussen een lidstaat en een derde land gesloten bilateraal
(1) PB C 212 van 28.7.2001.
                                                                                verdrag, die aan een benaming die in dit land noch direct noch
                                                                                indirect verwijst naar de geografische herkomst van het product
                                                                                dat zij aanduidt, in de invoerende lidstaat een van elk gevaar


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 15 november 2001 in de gevoegde zaken T-83/99 en T-84/99 DEP: Carlo Ripa di Meana en Leoluca Orlando tegen Europees Parlement (Begroting van kosten)

text:
2.2.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 31/9
1)    Verklaart de „toepassingsbepalingen betreffende de overleg-              BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
      niveaus, overlegorganen en overlegprocedures”, die op 19 ja-                                      AANLEG
      nuari 2000 zijn overeengekomen tussen de Commissie en de
      meerderheid van de vak- en beroepsorganisaties, nietig voor
      zover daarbij de vakbond Action et défense van het overlegor-                            van 19 september 2001
      gaan is uitgesloten.
2)    Verwijst de Commissie in de kosten.                                  in zaak T-332/99, P. Jestädt tegen Raad van de Europese
                                                                           Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(1) PB C 61 van 24.2.01.
                                                                           („Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-
                                                                           kelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid
                                                                           — Verordening (EG) nr. 2330/98 — Schadeloosstelling van
                                                                           producenten — Verjaring — Kennelijke niet-ontvankelijk-
                                                                                heid”)
                                                                                (2002/C 31/18)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                              AANLEG
                                                                                (Procestaal: Duits)
                      van 15 november 2001
in de gevoegde zaken T-83/99 en T-84/99 DEP: Carlo Ripa
di Meana en Leoluca Orlando tegen Europees Parlement (1)
                                                                           In zaak T-332/99, P. Jestädt, wonende te Großenlüder (Duits-
                                                                           land), vertegenwoordigd door R.J. Seimetz, advocaat, domicilie
                       (Begroting van kosten)                              gekozen hebbende te Luxemburg tegen Raad van de Europese
                                                                           Unie (gemachtigde: A.-M. Colaert) en Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Niejahr), betref-
                           (2002/C 31/17)                                  fende een beroep krachtens de artikelen 235 EG en 288,
                                                                           tweede alinea, EG strekkende tot vergoeding van de schade die
                         (Procestaal: Italiaans)                           verzoeker heeft geleden omdat hij geen melk heeft kunnen
                                                                           leveren ingevolge verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad
                                                                           van 31 maart 1984 houdende algemene voorschriften voor de
                                                                           toepassing van de in artikel 5 quater van verordening (EEG)
                                                                           nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproduc-
In de gevoegde zaken T-83/99 en T-84/99 DEP, Carlo Ripa di                 ten (PB 1984, L 90, blz. 13), zoals aangevuld bij verordening
Meana, voormalig lid van het Europees Parlement, wonende te                (EEG) nr. 1371/84 van de Commissie van 16 mei 1984 tot
Montecastello di Vibio (Italië), en Leoluca Orlando, voormalig             vaststelling van de nadere voorschriften voor de toepassing
lid van het Europees Parlement, wonende te Palermo (Italië),               van de bij artikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68
vertegenwoordigd door W. Viscardini Donà en G. Donà,                       ingestelde extra heffing (PB 1984, L 132, blz. 11), heeft het
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                  Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. Mengozzi,
Europees Parlement (gemachtigden: A. Caiola en G. Ricci),                  kamerpresident, V. Tiili en R.M. Moura Ramos, rechters;
betreffende een verzoek tot begroting van de kosten die                    griffier: H. Jung, op 19 september 2001 een beschikking
verweerder aan verzoekers moet vergoeden op grond van het                  gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
arrest van het Gerecht van 26 oktober 2000, Ripa di Meana
e.a./Parlement (T-83/99 — T-85/99, Jurispr. blz. II-3493),
heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
M. Vilaras, president, V. Tiili en P. Lindh, rechters; griffier:           1.    Het beroep wordt als kennelijk niet-ontvankelijk verworpen.
H. Jung, op 15 november 2001 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           2.    Verzoeker wordt in de kosten verwezen.
Het totale bedrag van de kosten die het Europees Parlement aan
verzoekers dient te vergoeden, wordt op 40 000 000 ITL bepaald.
                                                                           (1) PB C 63 van 4.3.2000.
(1) PB C 160, van 5.6.1999.


title: Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door G. J. Meijer tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-51/97)

text:
Nr. C 142/24          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10 . 5 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
Verzoekster is van oordeel, dat de Commissie, door de be            a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
taling van de derde tranche van de steun voor Air France                 aan verzoeker van een bedrag groot 385 583 Fl ., ver
toe te staan, de artikelen 92, lid 3 , onder c ), en 93 , leden 2        meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
en 3 , van het EG-Verdrag heeft geschonden en de coheren                vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
tie van de procedures van toezicht op staatssteun en op de               ning;
mededinging beperkende praktijken op de gemeenschappe
lijke markt in gevaar heeft gebracht. Verzoekster is van                 Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
mening, dat de mededeling niet alleen vormgebreken ver                  aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
toont, maar ook dwalingen in rechte en in feite bevat, en                justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
derhalve krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig                 172 213 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de
moet worden verklaard. Volgens verzoekster is de medede                 toepassing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), ver
ling nietig wegens schending van wezenlijke vormvoor                    meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
schriften doordat zij de betaling van de derde tranche van               vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
de steun toestaat zonder dat eerst overeenkomstig de pro                ning;
cedure van artikel 93 , leden 2 en 3 , van het EG-Verdrag is
onderzocht of zij verenigbaar is met de gemeenschappelij            b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
ke markt .
                                                                         geding.
Verder is verzoekster van mening, dat de mededeling nietig           Middelen en voornaamste argumenten
is wegens schending van wezenlijke vormvoorschriften
doordat zij de betaling van de derde tranche van de steun            Verzoeker, een SLOM-producent, vordert krachtens artikel
toestaat zonder te wachten op de uitkomst van de proce
                                                                     178 juncto artikel 215, tweede alinea van het EG-Verdrag
dure die krachtens Verordening nr. 17 van de Raad betref            vergoeding van de schade die hij heeft geleden doordat hij
fende de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Ver
                                                                     na afloop van zijn SLOM-verbintenis, wegens het ontbre
drag was ingeleid met betrekking tot de maatregelen tot              ken van een referentiehoeveelheid, de melkproductie niet
reorganisatie van de luchthaven van Orly, welke maatrege            heeft kunnen hervatten .
len waren getroffen door de vennootschap Aéroport de Pa
ris, een industrieel en commercieel overheidsbedrijf dat on
der het gezag van de met de burgerluchtvaart belaste
minister is geplaatst.
Tenslotte is verzoekster van mening, dat de mededeling
kennelijk verkeerde beoordelingen bevat en in strijd is met          Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door G. J. Meijer tegen
artikel 92, lid 3 , onder c ), van het EG-Verdrag, doordat           Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro
daarin wordt verklaard dat de vastgestelde afwijkingen                                    pese Gemeenschappen
van voorwaarde nr. 16 beperkt zijn en de verenigbaarheid                                      ( Zaak T-51/97)
van de steun met de gemeenschappelijke markt niet in ge                                        ( 97/C 142/50 )
ding brengen, en dat de door de Franse autoriteiten gedane
toezeggingen volstaan om de door de niet-inachtneming                                    (Procestaai: Nederlands)
van deze voorwaarde veroorzaakte distorties van de mede
dinging te verhelpen.                                                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                     meenschappen is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                     de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de
                                                                     Europese Gemeenschappen door G. J. Meijer, te Usquert
                                                                     ( Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hor
                                                                     dijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J. van Oers, ad
Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door H. Buwalda tegen              vocaat te 's-Gravenhage, domicilie gekozen hebbende te
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro                  Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar, avenue Guil
                     pese Gemeenschappen                             laume 62 .
                        ( Zaak T-50/97)
                          ( 97/C 142/49 )                            Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                   (Procestaal: Nederlands)                          a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
                                                                         aan verzoeker van een bedrag groot 139 382 FL , ver
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                    meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
meenschappen is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen                   vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
 de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de                     ning;
 Europese Gemeenschappen door H. Buwalda, te Franeker
 (Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hor                Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
 dijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J. van Oers, ad               aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
vocaat te 's-Gravenhage, domicilie gekozen hebbende te                   justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
 Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar, avenue Guil                 58 022 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de toe
 laume 62 .                                                              passing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), vermeer
 ---pagebreak--- 10 . 5 . 97             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 142/25
     derd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom van              Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door B. J. G. Oude
     af 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe                Kotte tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
     ning;                                                                              de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-53/97)
b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
                                                                                ( 97/C 142/52 )
     geding.
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                    meenschappen is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen
met die in zaak T-50/97 ( ] ).                                         de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen door B. J. G. Oude Kotte, te
(') Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad.                           Fleringen (Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pij
                                                                       nacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J.
                                                                       van Oers, advocaat te 's-Gravenhage, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar,
                                                                       avenue Guillaume 62 .
Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door P. J. M. Biermans               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
                    Europese Gemeenschappen                            a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
                                                                            aan verzoeker van een bedrag groot 279 389 Fl ., ver
                          ( Zaak T-52/97)                                   meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
                            ( 97/C 142/51 )                                 vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
                                                                            ning;
                      (Procestaai: Nederlands)
                                                                            Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                       aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
meenschappen is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen                      justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de                         45 349 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de toe
Europese Gemeenschappen door P. J. M. Biermans, te Her                     passing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), vermeer
kenbosch ( Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pij                    derd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom van
nacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J.                       af 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele
van Oers, advocaat te ' s-Gravenhage, domicilie gekozen                     voldoening;
hebbende te Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar,
avenue Guillaume 62 .                                                  b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
                                                                            geding.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Middelen en voornaamste argumenten
 a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling               De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
      aan verzoeker van een bedrag groot 60 863 Fl ., ver             met die in zaak T-50/97 ( M.
      meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
     vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe             (') Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad .
      ning;
      Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
      aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
      justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
      22 390 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de toe      Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door H. J. Leemkuil
      passing van Verordening ( EEG) nr. 2187/93 ), vermeer           tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
      derd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom                                      Europese Gemeenschappen
      vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe                                        ( Zaak T-54/97)
      ning;
                                                                                ( 97/C 142/53 )
 b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het                                      (Procestaai: Nederlands)
      geding.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
 Middelen en voornaamste argumenten                                     meenschappen is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                        de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de
 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                    Europese Gemeenschappen door H. J. Leemkuil , te Win
 met die in zaak T-50/97 (').                                           terswijk Miste (Nederland ), vertegenwoordigd door E. H.
                                                                        Pijnacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J.
 (') Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad.                           van Oers, advocaat te ' s-Gravenhage, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar,
                                                                        avenue Guillaume 62 .


title: Zaak C-51/16: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 26 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Noord-Holland — Nederland) — Stryker EMEA Supply Chain Services BV/Inspecteur van de Belastingdienst/Douane kantoor Rotterdam Rijnmond [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Indeling van de goederen — Implantaatschroeven die bestemd zijn om in het menselijk lichaam te worden ingebracht voor de behandeling van breuken in het beendergestel of de bevestiging van protheses — Gecombineerde nomenclatuur — Post 9021 — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1212/2014 — Geldigheid]

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/4

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 26 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Noord-Holland — Nederland) — Stryker EMEA Supply Chain Services BV/Inspecteur van de Belastingdienst/Douane kantoor Rotterdam Rijnmond
   (Zaak C-51/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Indeling van de goederen - Implantaatschroeven die bestemd zijn om in het menselijk lichaam te worden ingebracht voor de behandeling van breuken in het beendergestel of de bevestiging van protheses - Gecombineerde nomenclatuur - Post 9021 - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1212/2014 - Geldigheid])
   (2017/C 195/05)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Noord-Holland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stryker EMEA Supply Chain Services BV

      Verwerende partij: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane kantoor Rotterdam Rijnmond

      Dictum

   Post 9021 van de gecombineerde nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief, opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1101/2014 van de Commissie van 16 oktober 2014, moet aldus worden uitgelegd dat medische implantaatschroeven als aan de orde in het hoofdgeding daaronder vallen, aangezien deze producten door hun zorgvuldige afwerking en uiterste nauwkeurigheid, alsook door hun wijze van vervaardiging en hun specifieke functie kenmerken hebben waardoor deze zich onderscheiden van gewone producten. Met name het feit dat medische implantaatschroeven als aan de orde in het hoofdgeding enkel in het lichaam kunnen worden ingebracht met behulp van specifieke medische instrumenten, en niet met gewone instrumenten, vormt een kenmerk dat in aanmerking moet worden genomen om deze medische implantaatschroeven te onderscheiden van gewone producten.

      (1)  PB C 136 van 18.4.2016.


title: Zaak C-244/09: Beroep ingesteld op 3 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/4

         Beroep ingesteld op 3 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-244/09)
   2009/C 233/07
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Mölls, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 56 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, doordat zij de degressieve afschrijving voor slijting volgens § 7, lid 5, van de wet op de inkomstenbelasting (Einkommensteuergesetz) heeft beperkt tot in het binnenland gelegen gebouwen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep betreft de bepalingen van de Duitse wet op de inkomstenbelasting volgens welke de in het kader van de fiscale behandeling van onroerende goederen voorziene zogenoemde degressieve afschrijving voor slijting, te weten de toepassing van hogere dan lineaire afschrijvingspercentages tijdens een eerste fase van de afschrijvingstermijn, tot in het binnenland gelegen gebouwen is beperkt.
   Deze verschillende behandeling van in het binnenland en in het buitenland gelegen onroerende goederen druist in tegen het door artikel 56 EG gewaarborgde vrije verkeer van kapitaal. Volgens vaste rechtspraak verzet dit artikel zich tegen alle maatregelen die grensoverschrijdende kapitaalbewegingen benadelen ten opzichte van louter binnenlandse kapitaalbewegingen en daardoor ingezetenen doen besluiten, eerstgenoemde transacties niet te verrichten.
   Ingevolge de aan de orde zijnde regeling is de liquiditeitspositie van belastingplichtige investeerders ongunstiger bij een buitenlands onroerend goed dan bij een binnenlands onroerend goed. Dit brengt mee dat investeringen in onroerende goederen die in het buitenland zijn gelegen, in vergelijking met investeringen in binnenlandse onroerende goederen onaantrekkelijker worden en investeerders ervan kunnen worden weerhouden, een onroerend goed in een andere lidstaat te bouwen of te verwerven. De sterkere liquiditeitspositie voor investeringen in binnenlandse onroerende goederen vormt volgens de rechtspraak een belastingvoordeel dat in aanmerking moet worden genomen, voor zover het een vergelijking tussen de respectieve behandeling van louter binnenlandse en grensoverschrijdende situaties betreft.
   De werkingssfeer van de gelaakte discriminerende regeling is weliswaar beperkt tot gebouwen waarvoor de bouwaanvraag is ingediend of de koopovereenkomst is gesloten vóór 1 januari 2006, maar daarmee is de beperking van het vrije verkeer van kapitaal niet weggewerkt, aangezien de degressieve afschrijving duurzaam effecten sorteert.
   Volgens de Bondsregering is deze beperking evenwel gerechtvaardigd om dwingende redenen van algemeen belang. De litigieuze regeling beoogt de bouw van huurwoningen in Duitsland te bevorderen.
   Dienaangaande zij opgemerkt dat volgens vaste rechtspraak de bevordering van de nationale economie geen doelstelling vormt die een beperking van de fundamentele vrijheden kan rechtvaardigen. Zelfs indien de doelstelling van bevordering van de bouw van huurwoningen als niet-economische doelstelling zou worden erkend, zou de strikte beperking van de degressieve afschrijving tot in het binnenland gelegen gebouwen noch noodzakelijk noch evenredig zijn. Aan de bevordering van de bouw van huurwoningen in Duitsland wordt immers geen afbreuk gedaan wanneer de degressieve afschrijving ook voor onroerende goederen in andere lidstaten geldt.
   Derhalve heeft de Bondsregering geen rechtvaardigingsgronden aangevoerd die de vastgestelde inbreuk op het vrije verkeer van kapitaal kunnen rechtvaardigen.