title: Zaak T-47/03: Beroep, op 6 februari 2003 ingesteld door J. M. Sison tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
26.4.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 101/41
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
primair
                                                                       —     op basis van artikel 230 EG gedeeltelijk nietig te verklaren
                                                                             besluit 2002/974/EG van de Raad van 12 december 2002
1.    artikel 1 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
                                                                             tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG)
      hierin wordt vastgesteld dat verzoekster heeft deelgeno-
                                                                             nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen
      men aan één enkel complex en voortgezet kartel op de
                                                                             tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de
      Italiaanse markt van betonstaal in staven of in rollen, dat
                                                                             strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit
      tot doel of tot gevolg had de prijzen vast te stellen, met
                                                                             2002/848/EG (PB L 337, blz. 85), meer in het bijzonder
      name door middel van beperking of controle van de
                                                                             artikel 1, punt 1.25, van dit besluit, en artikel 1, punt 2.14,
      productie of de verkoop;
                                                                             voorzover dit verzoekers naam vermeldt;
2.    artikel 2 van de beschikking van de Commissie nietig te
      verklaren voorzover hierin aan verzoekster een boete van         —     op basis van artikel 241 EG onwettig te verklaren
      26,9 miljoen euro wordt opgelegd;                                      verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 de-
                                                                             cember 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen
subsidiair                                                                   tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de
                                                                             strijd tegen het terrorisme (PB L 344, blz. 7);
—     de in artikel 2 van de beschikking aan verzoekster
      opgelegde boete van 26,9 miljoen euro te verlagen;
                                                                       —     de Commissie te gelasten, verzoeker op basis van de
                                                                             artikelen 235 en 288 EG schadeloos te stellen voor een
in ieder geval
                                                                             naar billijkheid op 100 000 EUR te bepalen bedrag;
—     de Commissie te verwijzen in de proceskosten.
                                                                       —     verweerders in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Het onderhavige beroep is gericht tegen dezelfde beschikking           Middelen en voornaamste argumenten
die wordt betwist in zaak T-27/03, S.P./Commissie.
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die              Verzoeker woont in Nederland en kreeg in 1992 op basis van
in bovengenoemde zaak.                                                 het Verdrag van Genève de status van vluchteling op grond
                                                                       dat hij geldige redenen had om te vrezen voor vervolging op
                                                                       de Filippijnen. Verzoeker was actief in de communistische
                                                                       partij van de Filippijnen en lid van het onderhandelingscomité
                                                                       van het nationaal democratisch front op de Filippijnen in de
                                                                       vredesonderhandelingen met de regering.
Beroep, op 6 februari 2003 ingesteld door J. M. Sison
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                    Op 28 oktober 2002 heeft de Raad besluit 2002/848 (1)
                  Europese Gemeenschappen                              vastgesteld en verzoeker opgenomen op de lijst overeenkom-
                                                                       stig artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 van
                                                                       de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende
                         (Zaak T-47/03)                                maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het
                                                                       oog op de strijd tegen het terrorisme (2). Verzoeker is ook
                        (2003/C 101/75)                                opgenomen op de lijst van besluit 2002/974/EG (3) van
                                                                       12 december 2002. Dit laatste besluit wordt in casu bestreden.
                        (Procestaal: Engels)
                                                                       Tot staving van zijn beroep beroept verzoeker zich op
                                                                       schending van de motiveringsplicht, kennelijk onjuiste beoor-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              deling en schending van het beginsel van goed bestuur.
schappen is op 6 februari 2003 beroep ingesteld tegen                  Verzoeker betoogt dat hij niet de schuilnaam Armando
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                 Liwanag heeft en niet de leider is van de New Peoples’ Army
Gemeenschappen door J. M. Sison, woonachtig te Utrecht,                (NPA). Het bestreden besluit schendt het evenredigheidsbegin-
vertegenwoordigd door J. Fermon, advocaat.                             sel en het vrije kapitaalverkeer.
 ---pagebreak--- C 101/42                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                      26.4.2003
Het besluit is in strijd met diverse algemene beginselen van                     kader van zaak COMP/M.2283 verrichte marktonder-
gemeenschapsrecht, zoals de beginselen die zijn verankerd in                     zoeken;
de artikelen 6, 7, 10 en 11 EVRM en artikel 1 van het Eerste
Protocol daarbij.
                                                                           —     de Commissie de overlegging te gelasten van — gesteld
Verordening nr. 25890/2001 is onwettig. De Raad was niet                         dat deze documenten bestaan — het proces-verbaal van
bevoegd om deze vast te stellen. De artikelen 30, 301 en 308                     de vergadering van de Commissie waarop is besloten tot
EG zijn ontoereikend en machtigen de Raad niet uitdrukkelijk                     sluiting van het dossier en het besluit tot delegatie van
een dergelijke verordening vast te stellen. Een en ander is ook                  tekeningsbevoegdheid aan de directeur-generaal Mededin-
in strijd met het evenredigheidsbeginsel en het rechtszeker-                     ging, op grond waarvan deze die sluiting heeft kunnen
heidsbeginsel en vormt misbruik van bevoegdheid door de                          ondertekenen;
Raad.
( 1) 2002/848/EG: besluit van de Raad van 28 oktober 2002 tot
                                                                           —     de Commissie te veroordelen tot teruggaaf van de in het
     uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/
     2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde
                                                                                kader van deze beroepen gemaakte kosten.
     personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het
     terrorisme, en tot intrekking van besluit 2002/460/EG (PB L 295,
     blz. 12).
( 2) Verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december
     2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde
     personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het
     terrorisme (PB L 344, blz. 7).
( 3) Besluit 2002/974/EG van de Raad van 12 december 2002 tot
     uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/       Middelen en voornaamste argumenten
     2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde
     personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het
     terrorisme, en tot intrekking van besluit 2002/848/EG (PB L 337,
     blz. 85).
                                                                           Op 10 oktober 2001 heeft de Commissie een beschikking
                                                                           gegeven waarin zij onverenigbaar met de gemeenschappelijke
                                                                           markt heeft verklaard het openbaar ruilaanbod van Schneider
                                                                           gericht op het verkrijgen van alle aandelen Legrand in handen
                                                                           van het publiek (1). Aangezien Schneider haar openbaar aanbod
Beroep, op 10 februari 2003 ingesteld door Schneider                       vóór die beschikking had ingetrokken, heeft de Commissie op
Electric SA tegen Commissie van de Europese Gemeen-                        30 januari 2002 een andere beschikking gegeven waarbij
                                schappen                                   zij Schneider heeft gelast zich los te maken van Legrand.
                                                                           Verzoekster heeft deze twee beschikkingen aangevochten in
                             (Zaak T-48/03)                                de zaken T-310/01 en T-77/02. Bij arrest van 22 oktober
                                                                           2002 heeft het Gerecht de beschikkingen nietigverklaard.
                            (2003/C 101/76)
                            (Procestaal: Frans)
                                                                           Op 4 december 2002 heeft de Commissie besloten een
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  procedure in te leiden, na te hebben vastgesteld dat de
schappen is op 10 februari 2003 beroep ingesteld tegen                     verenigbaarheid van de concentratie met de gemeenschappe-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Schneider                    lijke markt ernstig moest worden betwijfeld, en de tweede fase
Electric SA, gevestigd te Rueil-Malmaison (Frankrijk), vertegen-           van het onderzoek ingeleid. Vervolgens heeft verzoekster de
woordigd door A. Winckler en M. Pittie, advocaten.                         Commissie meegedeeld dat de procedure wegens de cessie van
                                                                           Legrand, op 10 december, zonder voorwerp was geraakt. Op
                                                                           13 december 2002 heeft de Commissie het dossier gesloten (2).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—      op alle onderdelen nietig te verklaren de beschikking van
       de Commissie van 4 december 2002, gegeven op basis
       van artikel 6, lid 1, sub c, van verordening (EEG) nr. 4064/
       89 van de Raad (zaak COMP/M.2283 Schneider/Legrand);                Verzoekster bestrijdt in de onderhavige procedure de beschik-
                                                                           kingen van de Commissie van 4 en 13 december 2002. Deze
—      op alle onderdelen nietig te verklaren de beschikking van           beschikkingen hebben in werkelijkheid tot gevolg, dat de fusie
       de Commissie van 13 december 2002 tot sluiting van het              tussen Schneider en Legrand definitief wordt verboden. Gelet
       dossier in zaak COMP/M.2283 Schneider/Legrand;                      op de verplichting, te goeder trouw uitvoering te geven aan de
                                                                           beschikking tot splitsing, alsmede de onmogelijkheid om door
—      de productie te gelasten van de in november 2002 in het             financiële investeerders de noodzakelijke bedragen te doen


title: Zaak T-687/16: Beroep ingesteld op 23 september 2016 — Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret/EUIPO — Nadal Esteban (STYLO & KOTON)

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/31

         Beroep ingesteld op 23 september 2016 — Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret/EUIPO — Nadal Esteban (STYLO & KOTON)
   (Zaak T-687/16)
   (2016/C 410/44)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AŞ (Istanbul, Turkije) (vertegenwoordigers: J. Güell Serra en E. Stoyanov Edissonov, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Joaquín Nadal Esteban (Alcobendas, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „STYLO & KOTON” –Uniemerk nr. 9 917 436

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 14 juni 2016 in zaak R 1779/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               gelasten dat het betrokken merk nietig wordt verklaard door het EUIPO;

               —

               het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van de artikelen 8, lid 1, onder b), en 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-307/03: Beroep, op 4 september 2003 ingesteld door WHG Westdeutsche Handelsgesellschaft mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
1.11.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 264/37
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Betrokken         gemeen-      woordmerk „map&guide” — aan-             Aanvrager van het ge-          verzoekster
schapsmerk:                    vraagnr. 2089829                         meenschapsmerk:
Waren of diensten:             waren en diensten van de klas-           Betrokken         gemeen-      woordmerk „NEXAVAR” voor
                               sen 9, 41 en 42 (computersoft-           schapsmerk:                    waren van klasse 5 (farmaceuti-
                               ware, het verzorgen van software-                                       sche en diergeneeskundige pro-
                               scholingen, computerprogram-                                            ducten, producten voor de diag-
                               mering)                                                                 nostiek voor medisch gebruik) —
                                                                                aanvraagnr. 1 534 213
Voor de kamer van be-          weigering van inschrijving door
roep aangevochten be-          de onderzoeker voor „computer-           Houder van het oppo-           Sanofi-Synthelabo (SA)
slissing:                      software” en „computerprogram-           sitiemerk of -teken in de
                               mering”                                  oppositieprocedure:
Beslissing kamer van be-       verwerping van het beroep                Oppositiemerk of -te-          nationaal woordmerk „BESA-
roep:                                                                   ken:                           VAR” voor waren van klasse 5
                                                                                (farmaceutische producten)
Middelen:                      schending van artikel 7, lid 1,
                               sub b, van verordening (EG)              Beslissing oppositieafde-      afwijzing van de oppositie
                               nr. 40/94                                ling:
                                                                        Beslissing kamer van be-       vernietiging van de beslissing van
                                                                        roep:                          de oppositieafdeling en verwijzing
                                                                                van de aanvraag
                                                                        Middelen:                      er bestaat geen zodanige overeen-
                                                                                stemming tussen de merken, dat
                                                                                daardoor verwarring kan ont-
Beroep, op 8 september 2003 ingesteld door Bayer AG                                                    staan.
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
               (merken, tekeningen en modellen)
                         (Zaak T-304/03)
                         (2003/C 264/65)
                                                                        Beroep, op 4 september 2003 ingesteld door WHG
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het      Westdeutsche Handelsgesellschaft mbH tegen Bureau
Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:          voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                               Duits)                                                       tekeningen en modellen)
                                                                                (Zaak T-307/03)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 september 2003 beroep ingesteld tegen                                           (2003/C 264/66)
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Bayer AG, te Leverkusen                    (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
(Duitsland), vertegenwoordigd door M. Wolpert. Andere partij            Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
voor de kamer van beroep: Sanofi-Synthelabo (SA), te Parijs.                                           Duits)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     de beslissing van de vierde kamer van beroep van het              schappen is op 4 september 2003 beroep ingesteld tegen
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                  Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
      (merken, tekeningen en modellen) van 4 juni 2003 (zaak            tekeningen en modellen) door WHG Westdeutsche Handels-
      R 452/2002-4) te vernietigen en de oppositie af te wijzen;        gesellschaft mbH, te Hagen (Duitsland), vertegenwoordigd
                                                                        door U. Schuster. Andere partij voor de kamer van beroep:
—     het Bureau te verwijzen in de kosten.                             Kaufring AG, te Düsseldorf (Duitsland).
 ---pagebreak--- C 264/38               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          1.11.2003
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      Beroep, op 8 september 2003 ingesteld door V. Wiame
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     de beslissing van de vierde kamer van beroep van het
                                                                                (Zaak T-308/03)
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
      (merken, tekeningen en modellen) van 12 mei 2003 (zaak
      R 52/2002-4) te vernietigen voorzover het beroep in                                         (2003/C 264/67)
      punt 2 van het dictum van de beslissing wordt verworpen
      voor de waren „imitatiebijouterie” en „tassen voor sportar-
      tikelen, die aan de op te nemen goederen zijn aangepast”;                                    (Procestaal: Frans)
—     het Bureau te verwijzen in de kosten.
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 8 september 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door V. Wiame,
                                                                         wonende te Enghien (België), vertegenwoordigd door S. Orlan-
                                                                         di, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Aanvrager van het ge-          Kaufring AG
meenschapsmerk:                                                          —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                               22 juli 2002 tot vaststelling van de modaliteiten van
                                                                               verzoeksters tewerkstelling als tijdelijk functionaris, aan-
Betrokken         gemeen-      beeldmerk „UNICA”, onder meer                   gezien de overeenkomst voor bepaalde duur van 1 juli
schapsmerk:                    voor waren van klassen 14, 22,                  2002 tot 31 maart 2003 onrechtmatig is gebaseerd op
                               23, 24 en 28 — aan-                             artikel 2, sub b, van de RAP;
                               vraagnr. 41244
                                                                         —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Houder van het oppo-           verzoekster
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Oppositiemerk of -te-          Duits woordmerk „UNI CAT”
ken:                           (nr. 2 070 215) voor waren van            Verzoekster heeft tot 31 maart 2002 bij de Commissie gewerkt
                               klasse 25 (kledingstukken, hoofd-         als tijdelijk functionaris. Gelet op de duidelijke garanties van
                               deksels)                                  haar chefs inzake de verlenging van haar overeenkomst, is
                                                                         verzoekster de haar toevertrouwde vaste taken binnen de
                                                                         Europese openbare dienst blijven uitoefenen van 1 april tot en
Beslissing oppositieafde-      gedeeltelijke afwijzing van de op-        met 30 juni 2002. Op 22 juli 2002 heeft de Commissie een
ling:                          positie                                   nieuwe overeenkomst van tijdelijk functionaris opgesteld voor
                                                                         de periode van 1 juli 2002 tot 31 maart 2003. Deze
                                                                         overeenkomst is gebaseerd op artikel 2, sub b, van de Regeling
Beslissing kamer van be-       Vernietiging van de beslissing            andere personeelsleden (RAP).
roep:                          voor „kunstmatige textielvezels”
                               (klasse 22) en „garens en draden
                               voor textielgebruik” (klasse 23).
                               Verwerping van het beroep voor            Na verzoeksters klacht heeft de Commissie haar als schadever-
                               het overige.                              goeding drie maanden salaris betaald, maar zij heeft geweigerd
                                                                         verzoekster een overeenkomst voor onbepaalde duur op basis
                                                                         van artikel 2, sub a, RAP te geven.
Middelen:                      schending van artikel 8, lid 1,
                               sub b, van verordening (EG)
                               nr. 40/94.                                Tot staving van haar beroep stelt verzoekster schending van
                                                                         de artikelen 2 en 8 RAP, en van het vertrouwensbeginsel en
                                                                         het zorgvuldigheidsbeginsel.


title: Zaak F-55/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 11 mei 2010 — Maxwell/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Detachering in belang van de dienst — Verlof om redenen van persoonlijke aard — Kosten voor huisvesting en scholing — Beroep tot schadevergoeding — Aansprakelijkheid voor fout — Ongerechtvaardigde verrijking)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/57

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 11 mei 2010 — Maxwell/Commissie
   (Zaak F-55/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Detachering in belang van de dienst - Verlof om redenen van persoonlijke aard - Kosten voor huisvesting en scholing - Beroep tot schadevergoeding - Aansprakelijkheid voor fout - Ongerechtvaardigde verrijking)
   2010/C 234/105
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Allan Maxwell (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden tijdens zijn verlof om redenen van persoonlijke aard, opgenomen om de functie van „EU Senior Adviser” uit te oefenen bij de Organisatie voor de ontwikkeling op energiegebied van het Koreaanse schiereiland, welke schade het gevolg is van de niet-vergoeding van kosten voor huisvesting en scholing

      Dictum

               1)

               Het beroep van Maxwell wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009, blz. 64.


title: Zaak T-439/13: Beschikking van het Gerecht van 27 februari 2014 — Fard en Sarkandi/Raad

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/55

         Beschikking van het Gerecht van 27 februari 2014 — Fard en Sarkandi/Raad
   (Zaak T-439/13) (1)

   2014/C 142/72
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 367 van 14.12.2013.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 7 juli 2005 in zaak T-385/03, Miles Handelsgesellschaft International mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk dat woordelement „Biker Miles” bevat — Ouder communautair woordmerk MILES — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/38

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 7 juli 2005
   in zaak T-385/03, Miles Handelsgesellschaft International mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk dat woordelement „Biker Miles” bevat - Ouder communautair woordmerk MILES - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 217/84)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-385/03, Miles Handelsgesellschaft International mbH, gevestigd te Norderstedt (Duitsland), vertegenwoordigd door F. Dettmann en A. Deutsch, advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: T. Eichenberg en G. Schneider), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht, Biker Miles Motorrad Handels- und Vertriebsgesellschaft mbH, gevestigd te Berlijn (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Malchartzeck, advocaat, betreffende een beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 9 september 2003 (zaak R 174/2002-2) inzake een oppositieprocedure tussen Biker Miles Motorrad Handels- und Vertriebsgesellschaft mbH en Miles Handelsgesellschaft International mbH, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, P. Lindh en V. Vadapalas, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 7 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 9 september 2003 (zaak R 174/2002-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten van verzoekster.

               3)

               Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 35 van 7.2.2004.


title: Zaak T-249/11: Beroep ingesteld op 10 mei 2011 — Sanco/BHIM — Marsalman (Weergave van kip)

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/27

         Beroep ingesteld op 10 mei 2011 — Sanco/BHIM — Marsalman (Weergave van kip)
   (Zaak T-249/11)
   2011/C 204/49
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sanco, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Segura Roda, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Marsalman, SL (Barcelona, Spanje)

      Conclusies

               —

               verklaren dat het beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 februari 2011 in zaak R 1073/2010-2 tijdig en volgens de vormvereisten is ingesteld, en, volgens de passende procedure, de bestreden beslissing vernietigen, de inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 6 675 383 weigeren voor alle klassen en het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Marsalman, SL

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk zonder woordelementen dat een kip in een halve cirkel weergeeft (aanvraagnr. 6.675.383) voor waren van klasse 29 en diensten van de klassen 35 en 39

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Spaans merk zonder woordelementen dat een kip in een ovaal weergeeft (nr. 2.727.182) voor waren van de klassen 29 en 31

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing en uitlegging van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2002 in zaak T-287/01: Bioelettrica SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Artikel 238 EG — Arbitragebeding — Thermie-programma — Eenzĳdige opzegging van overeenkomst door Commissie — Verzoek om afdoening zonder beslissing")

text:
21.12.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 323/35
advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     1)     Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvanke-
(gemachtigden: R. de Avelar Santos en F. Clotuche-Duvieusart),                      lijkheid.
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van
de Commissie van 31 maart 2000 houdende weigering om                         2)     Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
verzoeker reisdagen toe kennen in verband met buitengewoon
verlof voor verkiezingen, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),
samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president, R. García-                   (1 ) PB C 3 van 5.1.2002.
Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: H. Jung, op 30 septem-
ber 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
als volgt:
1)     Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvanke-
       lijkheid.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
2)     Verzoeker zal alle kosten dragen.                                                                    AANLEG
                                                                                van 10 september 2002
( 1) PB C 108, van 7.4.2001.
                                                                             in zaak T-287/01: Bioelettrica SpA tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( 1)
                                                                             („Artikel 238 EG — Arbitragebeding — Thermie-program-
                                                                             ma — Eenzijdige opzegging van overeenkomst door Commis-
                                                                                sie — Verzoek om afdoening zonder beslissing”)
                                                                                (2002/C 323/58)
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                               AANLEG
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                      van 27 september 2002
                                                                             In zaak T-287/01, Bioelettrica SpA, gevestigd te Pisa (Italië),
in zaak T-254/01: Giuseppe Di Pietro tegen Rekenkamer                        vertegenwoordigd door O. Fabe Dal Negro, advocaat, tegen
              van de Europese Gemeenschappen (1)                             Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                             H. Støvlbaek, R. Amorosi en M. Moretto), betreffende, in de
                                                                             eerste plaats, een verzoek strekkende tot vaststelling van de
(„Ambtenaren — Aanstelling — Voorafgaande administra-                        nietigheid en de onwettigheid van de door de Commissie op
tieve procedure — Onregelmatigheden in procedure —                           6 september 2001 aan verzoekster betekende opzegging van
                 Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)                          overeenkomst BM 1007/94 IT/DE/UK/PO van 12 december
                                                                             1994 betreffende de uitvoering van het project genaamd
                                                                             „Energy Farm: an IGCC plant for the production of electricity
                           (2002/C 323/57)                                   and heat through gasification of SRF biomass (Phase 1)” en, in
                                                                             de tweede plaats, een verzoek om veroordeling van de
                                                                             Commissie tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt
                          (Procestaal: Italiaans)                            te hebben geleden door het optreden van de Commissie, heeft
                                                                             het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger,
                                                                             kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier:
                                                                             H. Jung, op 10 september 2002 een beschikking gegeven
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-254/01, Giuseppe di Pietro, wonende te Messina
(Italië), vertegenwoordigd door G. Monforte, advocaat, tegen                 1.     Het verzoek om afdoening zonder beslissing wordt verworpen.
Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
den: J.-M. Stenier, P. Giusta en B. Schäfer), betreffende een                2.     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer
van 22 februari 2001 houdende aanstelling van de secretaris-
generaal van die instelling, heeft het Gerecht (Derde kamer),                (1 ) PB C 31 van 2.2.2002.
samengesteld als volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts en
J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 27 september 2002 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-415/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 juli 2015 door Stichting Woonpunt e.a. tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 mei 2015 in zaak T-203/10 RENV, Stichting Woonpunt e.a. tegen Europese Commissie

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/9

         Hogere voorziening ingesteld op 29 juli 2015 door Stichting Woonpunt e.a. tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 mei 2015 in zaak T-203/10 RENV, Stichting Woonpunt e.a. tegen Europese Commissie
   (Zaak C-415/15 P)
   (2015/C 337/11)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirantes: Stichting Woonpunt, Stichting Havensteder, voorheen Stichting Com.wonen, Woningstichting Haag Wonen, Stichting Woonbedrijf SWS.Hhvl (vertegenwoordigers: P. Glazener, advocaat, en L. Hancher, hoogleraar)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk België, Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland (IVBN)

      Conclusies

               —

               De beschikking [van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 mei 2015 in zaak T-203/10 RENV] conform de in deze hogere voorziening aangevoerde middelen geheel dan wel gedeeltelijk nietig te verklaren;

               —

               De zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beoordeling in overeenstemming met de rechtsopvattingen van het Hof;

               —

               De Commissie in de kosten van deze procedure alsmede in de kosten van de procedure voor het Gerecht te veroordelen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens het eerste middel heeft het Gerecht het Unierecht geschonden, de relevante feiten onjuist beoordeeld en de beschikking ontoereikend gemotiveerd, door te oordelen dat verzoeksters’ grieven zich in feite richten tegen de artikel 17-brief en dat de toetsing van het Gerecht zich daartoe niet kan uitstrekken. Met zijn oordeel miskent het Gerecht dat, zoals voortvloeit uit artikel 108(1) VWEU de rechtsgevolgen die het Besluit teweegbrengt hun rechtvaardiging moeten ontlenen aan het feit dat de situatie voordien onverenigbaar was met het Verdrag. Het Gerecht geeft een onjuist uitleg aan het TF1 arrest, door daaruit af te leiden dat haar toets van het Bestreden Besluit zich dient te beperken tot de vraag of de Commissie de verenigbaarheid van de bestaande steunregeling zoals deze was gewijzigd na de door Nederland aangegane verbintenissen juist heeft beoordeeld.
   Volgens het tweede middel heeft het Gerecht het Unierecht geschonden, de relevante feiten onjuist beoordeeld, en de Beschikking ontoereikend gemotiveerd door te oordelen dat de door de Commissie voorgestelde dienstige maatregelen door haar niet kunnen worden getoetst nu dit slechts voorstellen zijn en het de aanvaarding door de Nederlandse autoriteiten is die de dienstige maatregelen een bindend karakter geeft.


title: Zaak C-384/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  11 mei 2006  [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk] — Commissioners of Customs & Excise, Attorney General/Federation of Technological Industries e.a. (Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 21, lid 3, en 22, lid 8 — Nationale maatregelen ter bestrijding van fraude — Hoofdelijke aansprakelijkheid voor voldoening BTW — Stellen van zekerheid voor door andere ondernemer verschuldigde BTW)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 mei 2006 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk] — Commissioners of Customs & Excise, Attorney General/Federation of Technological Industries e.a.
   (Zaak C-384/04) (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikelen 21, lid 3, en 22, lid 8 - Nationale maatregelen ter bestrijding van fraude - Hoofdelijke aansprakelijkheid voor voldoening BTW - Stellen van zekerheid voor door andere ondernemer verschuldigde BTW)
   (2006/C 165/12)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Court of Appeal (Civil Division)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Commissioners of Customs & Excise, Attorney General

      Verweerster: Federation of Technological Industries e.a.
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (Civil Division) — Uitlegging van 77/388/EEG: Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Strekking van art. 21, lid 3, volgens hetwelk lidstaten kunnen bepalen dat een andere persoon dan degene die tot voldoening van de belasting is gehouden, hoofdelijk verplicht is de belasting te voldoen — Carrouselfraude
   Dictum

               1)

               Artikel 21, lid 3, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij de richtlijnen 2000/65/EG van de Raad van 17 oktober 2000 en 2001/115/EG van de Raad van 20 december 2001, moet aldus worden uitgelegd dat het een lidstaat toestaat een regeling vast te stellen als aan de orde in het hoofdgeding, waarin wordt bepaald dat een belastingplichtige aan wie goederen zijn geleverd of voor wie een dienst is verricht, en die wist of redelijkerwijs kon vermoeden dat de voor deze levering of dienst, of voor eerdere of latere leveringen of diensten verschuldigde belasting over de toegevoegde waarde, geheel of gedeeltelijk onbetaald zou blijven, met de persoon die tot voldoening van de belasting gehouden is, hoofdelijk verplicht kan worden deze belasting te voldoen. Een dergelijke regeling moet evenwel de algemene rechtsbeginselen eerbiedigen die deel uitmaken van de communautaire rechtsorde, met name het rechtszekerheids- en het evenredigheidsbeginsel.

               2)

               Artikel 22, lid 8, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij de richtlijnen 2000/65 en 2001/115, moet aldus worden uitgelegd dat het een lidstaat niet toestaat om een regeling vast te stellen als aan de orde in het hoofdgeding, die bepaalt dat een belastingplichtige aan wie goederen zijn geleverd of voor wie een dienst is verricht, en die wist of redelijkerwijs kon vermoeden dat de voor deze levering of deze dienst, of voor eerdere of latere leveringen of diensten verschuldigde belasting over de toegevoegde waarde geheel of gedeeltelijk onbetaald zou blijven, met de persoon die tot voldoening van de belasting gehouden is, hoofdelijk kan worden verplicht deze belasting te voldoen, en evenmin om een regeling vast te stellen ingevolge welke een belastingplichtige kan worden verplicht zekerheid te stellen voor de betaling van belasting over de toegevoegde waarde die opeisbaar is of kan worden van de belastingplichtige aan wie hij die goederen levert of voor wie hij die diensten verricht, of door wie deze goederen hem worden geleverd dan wel deze diensten worden verricht.
               Deze bepaling verzet zich daarentegen niet tegen een nationale regeling die aan eenieder die overeenkomstig een op de grondslag van artikel 21, lid 3, van de Zesde richtlijn (77/388) vastgestelde nationale maatregel hoofdelijk verplicht is, de belasting over de toegevoegde waarde te voldoen, de verplichting oplegt, zekerheid te stellen voor de betaling van de verschuldigde belasting over de toegevoegde waarde.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2004.


title: Zaak C-200/08: Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 1 juli 2010 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/27

      Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 1 juli 2010 — Europese Commissie/Franse Republiek
      (Zaak C-200/08) (1)

      ()
      (2010/C 288/46)
      Procestaal: Frans
      De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 171 van 5.7.2008.


title: Zaak C-408/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 5 september 2007 — Brigitte Ruf, geb. Elsässer, und Gertrud Elsässer, geb. Sommer/Europese Centrale Bank (ECB), Coop Himmelblau Prix, Dreibholz & Partner ZT GmbH, Interveniënte: Stadt Frankfurt am Main

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 5 september 2007 — Brigitte Ruf, geb. Elsässer, und Gertrud Elsässer, geb. Sommer/Europese Centrale Bank (ECB), Coop Himmelblau Prix, Dreibholz & Partner ZT GmbH, Interveniënte: Stadt Frankfurt am Main
   (Zaak C-408/07)
   (2007/C 283/25)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Landgericht Frankfurt am Main
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Brigitte Ruf, geb. Elsässer, und Gertrud Elsässer, geb. Sommer

      Verwerende partijen: Europese Centrale Bank (ECB), Coop Himmelblau Prix, Dreibholz & Partner ZT GmbH

      Interveniënte: Stadt Frankfurt am Main
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 288, tweede alinea, EG aldus worden uitgelegd dat sprake is van een gedraging „in de uitoefening van hun functies”, wanneer een instelling van de Gemeenschap een bepaalde bouwactiviteit voorbereidt ten behoeve van de bouw van een nieuw hoofdkantoor?

               2)

               Moet artikel 288, tweede alinea, EG aldus worden uitgelegd dat tot de vormen van schadevergoeding die de gemeenschapsrechter kan toekennen, mede behoort het verbod van een dreigende, nog niet ingetreden inbreuk op een recht (inbreuk op het persoonlijkheidsrecht van de auteur)?

               3)

               Moet artikel 288, tweede alinea, EG aldus worden uitgelegd dat deze bepaling het Hof van Justitie ook voor die geschillen een uitsluitende bevoegdheid verleent, waarin de verzoeker de schadevergoedingsplicht van een instelling van de Gemeenschap baseert op een schending van het nationale recht?


title: Zaak T-319/05: Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Zwitserland/Commissie ( „Externe betrekkingen — Overeenkomst tussen Europese Gemeenschap en Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer — Duitse maatregelen met betrekking tot aanvliegen van luchthaven van Zürich — Verordening (EEG) nr. 2408/92 — Recht van verweer — Non-discriminatiebeginsel — Evenredigheidsbeginsel” )

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/29

      Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Zwitserland/Commissie
      (Zaak T-319/05) (1)

      (Externe betrekkingen - Overeenkomst tussen Europese Gemeenschap en Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer - Duitse maatregelen met betrekking tot aanvliegen van luchthaven van Zürich - Verordening (EEG) nr. 2408/92 - Recht van verweer - Non-discriminatiebeginsel - Evenredigheidsbeginsel)
      (2010/C 288/55)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Zwitserse Bondsstaat (vertegenwoordigers: S. Hirsbrunner, U. Soltész en P. Melcher, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Benyon, M. Huttunen en M. Niejahr, gemachtigden)

         Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: C.-D. Quassowski en A. Tiemann, gemachtigden, bijgestaan door T. Masing, advocaat), en Landkreis Waldshut (vertegenwoordigers: M. Núñez-Müller, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tot nietigverklaring van beschikking 2004/12/EG van de Commissie van 5 december 2003 inzake een procedure met betrekking tot de toepassing van artikel 18, lid 2, eerste zin, van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer en verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad (Zaak TREN/AMA/11/03 — Duitse maatregelen met betrekking tot de naderingen van de luchthaven van Zürich) (PB 2004, L 4, blz. 13)

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  De Zwitserse Bondsstaat wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

                  3)

                  De Bondsrepubliek Duitsland en de Landkreis Waldshut zullen hun eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 94 van 17.4.2004 (voorheen zaak C-70/04).


title: Zaak C-6/01: Verzoek van de 15.a Vara Civel da Comarca de Lisboa, 2.a Secção, van 25 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Anomar — Associação Nacional de Operadores de Máquinas Recreativas en andere en Portugese Staat

text:
24.2.2001               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 61/9
Verzoek van de 15.a Vara Civel da Comarca de Lisboa,                   7.   Ingeval de hiervóór sub 6 bedoelde restrictieve bepalingen
2.a Secção, van 25 mei 2000 om een prejudiciële beslissing                 een belemmering voor het vrij verrichten van diensten in
in het geding tussen Anomar — Associação Nacional                          de zin van artikel 59 van het Verdrag vormen, zijn zij
de Operadores de Máquinas Recreativas en andere en                         dan niettemin verenigbaar met het gemeenschapsrecht
                           Portugese Staat                                  daar zij zonder onderscheid gelden voor Portugese onder-
                                                                            danen en ondernemingen en onderdanen en ondernemin-
                                                                            gen van andere lidstaten en berusten op dwingende
                            (Zaak C-6/01)                                   redenen van algemeen belang (bescherming van de consu-
                                                                            ment, misdaadbestrijding, bescherming openbare zeden,
                                                                            beperking van de vraag naar gokspelen, financiering van
                           (2001/C 61/15)                                   activiteiten van algemeen belang)?
De 15.a Vara Civel da Comarca de Lisboa, 2.a Secção heeft bij         8.   Gelden voor de exploitatie van kansspelen de beginselen
beschikking van 25 mei 2000, ingekomen ter griffie van het                  van vrije toegang tot en uitoefening van een economische
Hof van Justitie op 8 januari 2001, in het geding tussen                    activiteit en is bijgevolg de sub 6 bedoelde Portugese
Anomar — Associação Nacional de Operadores de Máquinas                    wettelijke regeling ongeldig indien wettelijke regelingen
Recreativas en andere en Portugese Staat, het Hof van Justitie              van andere lidstaten minder strenge voorwaarden bevat-
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-                  ten voor de exploitatie van speelautomaten?
le beslissing over de navolgende vragen:
                                                                       9.   Voldoen de beperkingen die de Portugese wetgeving aan
                                                                            de exploitatie van kansspelen oplegt, aan het evenredig-
1.    Vormen kansspelen een „economische activiteit” in de zin
                                                                            heidscriterium?
      van artikel 2 EG-Verdrag?
                                                                       10. Vormt de ingevolge de Portugese wettelijke regeling
2.    Vormen kansspelen een activiteit met betrekking tot                   vereiste toestemming — die slechts wordt verleend onder
      „goederen”, die als zodanig onder artikel 30 EG-Verdrag               twee voorwaarden: een bestuursrechtelijke concessie na
      valt?                                                                 een openbare aanbesteding (artikel 9 Decreto-Lei 422/89)
                                                                            en de beperking van de organisatie van en het deelnemen
3.    Zijn activiteiten op het gebied van de vervaardiging, de              aan kansspelen tot casino’s in speelzones (artikel 3 van
      invoer en de verspreiding van speelautomaten gescheiden               deze wet) — een vereiste dat passend en noodzakelijk is
      van de activiteit bestaande in de exploitatie van die                 ter bereiking van het gestelde doel?
      automaten en is op die activiteiten derhalve het in de
      artikelen 30 en 34 EG-Verdrag neergelegde beginsel van           11. Doet het gebruik in de Portugese wetgeving (artikelen 1,
      het vrije verkeer van goederen van toepassing?                        4, lid 1, sub g, en 169 van Decreto-Lei 422/89 en
                                                                            artikel 16, lid 1, sub a, van Decreto-Lei 316/95 van
4.    Vallen het organiseren van en het deelnemen aan kans-                 28 november 1995) van de term „hoofdzakelijk” naast de
      spelen buiten het toepassingsgebied van artikel 37 EG-                term „uitsluitend” voor het definiëren van kansspelen en
      Verdrag, aangezien deze bepaling niet geldt voor mo-                  voor het maken van een wettelijk onderscheid tussen
      nopolies voor dienstverlening?                                        „kansspelautomaten” en „speelautomaten” afbreuk aan de
                                                                            bepaalbaarheid van het begrip volgens de gebruikelijke
                                                                            uitleggingsmethoden?
5.    Vormt de exploitatie van kansspelautomaten een „dienst-
      verrichting”, die als zodanig onder de artikelen 59 en
      volgende EG-Verdrag valt?                                        12. Vereisen de onbepaalde rechtsbegrippen waarop de Por-
                                                                            tugese wetgever een beroep doet ter omschrijving van
                                                                            „kansspelen” (reeds aangehaalde artikelen 1 en 162 van
6.    Moet een wettelijke regeling zoals vervat in de artikelen 3,          Decreto-Lei 422/89) en „speelautomaten” (artikel 16
      lid 1, en 4, lid 1, van Decreto-Lei 422/89 van 2 december             van Decreto-Lei 316/95), voor de kwalificatie van de
      1989, volgens welke het organiseren van en het deel-                  verschillende speelautomaten een uitlegging die ook
      nemen aan kansspelen — die in artikel 1 van die                       rekening houdt met de aan de nationale autoriteiten
      wet worden omschreven als „spelen waarvan de uitslag                  toekomende beoordelingsvrijheid?
      uitsluitend of hoofdzakelijk van het toeval afhangt en
      derhalve onzeker is”, en waartoe ingevolge artikel 4,            13. Gesteld al dat bovenbedoelde Portugese wettelijke rege-
      lid 1, sub f en g, van Decreto-Lei 422/89 ook behoren                 ling moet worden geacht geen objectieve criteria te
      speelautomaten die prijzen rechtstreeks uitbetalen in                 bevatten om kansspelautomaten te onderscheiden van
      fiches of in geld en speelautomaten die prijzen niet                  andere speelautomaten, is het dan in strijd met beginselen
      rechtstreeks uitbetalen in fiches of in geld, maar leiden             of regels van gemeenschapsrecht, dat de Inspecção-Geral
      tot een voor kansspelen kenmerkende uitslag of tot de                 dos Jogos (algemene inspectie op kansspelen) beschikt
      toekenning van punten, waarvan het aantal uitsluitend of              over een discretionaire bevoegdheid voor de kwalificatie
      hoofdzakelijk door het toeval wordt bepaald — enkel is                van spelen?
      toegestaan in casinozalen in speelzones die bij decreetwet
      tijdelijk of blijvend daartoe zijn aangewezen, een belem-
      mering voor het vrij verrichten van diensten in de zin van
      artikel 59 EG-Verdrag?


title: Zaak F-33/07: Beroep ingesteld op 10 april 2007 — Toronjo Benitez/Commissie

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/26

         Beroep ingesteld op 10 april 2007 — Toronjo Benitez/Commissie
   (Zaak F-33/07)
   (2007/C 129/45)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Alberto Toronjo Benitez (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, J.-N. Louis, A. Coolen en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vaststelling van de onwettigheid van artikel 2 van het besluit van de Commissie betreffende de procedure voor bevordering van ambtenaren wier bezoldiging ten laste komt van het krediet „Onderzoek ”van de algemene begroting (zowel in de versie van 16 juni 2004 als in die van 20 juli 2005; hierna: „eerste bestreden besluit”);

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie om de 44,5 punten die verzoeker als tijdelijk functionaris had verzameld, in te trekken (hierna: „tweede bestreden besluit”);

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, die op 16 januari 2000 als tijdelijk functionaris bij de Commissie in dienst is getreden en is tewerkgesteld bij het directoraat-generaal (hierna: „DG”) „Onderzoek”, is met ingang van 16 april 2004 binnen datzelfde DG aangesteld als ambtenaar. Bij brief van 16 juni 2006 werd hem meegedeeld dat de punten die hij als tijdelijk functionaris had verzameld op grond van het eerste bestreden besluit werden ingetrokken, aangezien hij was overgeplaatst naar een ambt dat onder het huishoudelijk deel van de algemene begroting valt, en wel voor het verstrijken van een termijn van twee jaar vanaf zijn aanwerving als ambtenaar op proef in een ambt dat onder het onderzoeksdeel van die begroting valt.
   Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker om te beginnen dat er sprake is van schending van de beginselen van rechtszekerheid, de wettigheid van administratieve handelingen en de bescherming van verworven rechten, aangezien de intrekking door het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van een onwettig besluit dat subjectieve rechten schept binnen een redelijke termijn moet plaatsvinden, hetgeen niet het geval is geweest bij het tweede bestreden besluit.
   Voorts stelt verzoeker dat artikel 2 van het tweede bestreden besluit een discriminatie invoert van ambtenaren wier bezoldiging ten laste van het krediet „Onderzoek ”komt en die vóór het verstrijken van de termijn van twee jaar vanaf hun aanwerving een overplaatsing aanvragen, aangezien die ambtenaren na de overplaatsing hun punten verliezen terwijl ambtenaren die ambtshalve worden overgeplaatst of ambten vervullen die als gevoelig worden aangemerkt, hun punten behouden.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 17 januari 1995 in zaak C-93/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (Niet-nakoming - Richtlijn 90/667/EEG - Geen omzetting binnen voorgeschreven termijn)

text:
4. 3 . 95           | NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr. C 54/3
Vijfde Kamer                                                      Falkner, Solicitor, van het kantoor Norton Rose, te Londen,
                                                                  heeft het Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: G. C.
(President: C. Gulmann )                                          Rodriguez Iglesias (rapporteur), president, waarnemend
R. Joliet,                                                        voor de kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida en
D. A. O. Edward,                                                  D. A. O. Edward, rechters; advocaat-generaal: C. O. Lenz;
P. Jann,                                                          griffier: L. Hewlett, administrateur, op 17 januari 1995 een
L. Sevón                                                          arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
J. C. Moitinho de Almeida en
P. J. Puissochet, rechters                                        1 . Vernietigt het op 9 juli 1 992 door het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg in zaak T-66/89 gewezen arrest.
Zesde Kamer
(President: F. A. Schockweiler)                                   2 . Verklaart nietig de artikelen 2, 3 en 4 van Beschikking
                                                                       89/44/EEG van de Commissie van 12 december 1988
C. N. Kakouris,                                                        inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
P. J. G. Kapteyn,                                                      EEG-Verdrag (IV/27.393 en IV/27.394, Publishers
J. L. Murray,                                                          Association — Net Book Agreements).
H. Ragnemalm,
G. F. Mancini en
                                                                  3 . Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen,
G. Hirsch, rechters.                                                   alsmede alle kosten die requirante zowel in de procedure
                                                                       voor het Gerecht als in die voor het Hof heeft gemaakt,
                                                                       en de kosten die Clé — The Irish Book Publishers
                                                                       Association en de Booksellers Association of Great
                  ARREST VAN HET HOF                                   Britain and Ireland wegens hun interventie voor het Hof
                                                                       hebben gemaakt.
                        (Vijfde Kamer)
                     van 17 januari 1995                          4. Verstaat dat Pentos plc en Pentos Retailing Group Ltd
in zaak C-360/92 P: The Publishers Association tegen                   hun eigen kosten zullen dragen.
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (*)
(Hogere voorziening — Mededinging — Prijsbinding voor             (M PB nr . C 288 van 5 . 11 . 1992 .
                                                                  (2 ) Zaak T-66/89 , Publishers Association, Jurispr . 1992 , biz. II
boeken — Afwijzing van verzoek om vrijstelling krachtens               1995 .
artikel 85, lid 3 — Onmisbaarheid van mededingingsbeper
                            kingen)
                          95/C 54/04
                      (Procestaai: Engels)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                                             (Vijfde Kamer)
                                                                                van 17 januari 1995
In zaak C-360/92 P, The Publishers Association, gevestigd te
Londen, vertegenwoordigd door J. Lever, QC, M. Pelling en         in zaak C-93/94: Commissie van de Europese Gemeen
R. W. R. Thompson, Barristers, en R. Griffith, Solicitor, van            schappen tegen Koninkrijk der Nederlanden C )
het kantoor Clifford Chance, domicilie gekozen hebbende te        (Niet-nakoming — Richtlijn 90/667/EEG — Geen omzet
Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar,                          ting binnen voorgeschreven termijn)
Rue Goethe 11 , ondersteund door Clé — The Irish Book                                       ( 95/C 54/05 )
Publishers Association, gevestigd te Dublin, vertegenwoor
digd door J. D. Cooke, SC, en R. Heron, Solicitor, van het
kantoor Matheson, Ormsby & Prentice, domicilie gekozen                                (Procestaai: Nederlands)
hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch,
advocaat aldaar, Rue Goethe 11 , en door Booksellers              In zaak C-93/94, Commissie van de Europese Gemeen
Association of Great Britain and Ireland, gevestigd te            schappen (gemachtigde: Th. van Rijn ) tegen Koninkrijk der
London, vertegenwoordigd door C. Quigley, Barrister, en           Nederlanden (gemachtigden: J. W. de Zwaan en J. S. van
M. Nathanson, Solicitor, van het kantoor Penningtons,             den Oosterkamp ), betreffende een verzoek aan het Hof om
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van           vast te stellen, dat het Koninkrijk der Nederlanden de
M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 , betreffende           krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen
hogere voorziening tegen het op 9 juli 1992 door het              niet is nagekomen door niet de nodige maatregelen te nemen
Gerecht van eerste aanleg (Tweede Kamer ) in zaak T-66/89         voor de omzetting in nationaal recht van Richtlijn 90/
gewezen arrest (2), strekkende tot vernietiging van dit arrest,   667/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststel
andere partijen bij de procedure: Commissie van de Euro          ling van gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering en
pese Gemeenschappen (gemachtigde: B. J. Drijber, bijge           verwerking van dierlijke afvallen en ter voorkoming van de
staan door N. Forwood, QC ), ondersteund door 1 . Pentos          aanwezigheid van ziekteverwekkers in diervoeders van
plc, gevestigd te Londen, en 2 . Pentos Retailing Group Ltd,      dierlijke oorsprong ( vissen daaronder begrepen) en tot
gevestigd te Birmingham, vertegenwoordigd door R. P.              wijziging van Richtlijn 90/425/EEG (2), heeft het Flof
 ---pagebreak--- Nr . C 54/4            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4 . 3 . 95
 (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                 artikel 9 van Verordening ( EEG) nr. 426/86 van de Raad
president van de Derde Kamer, waarnemend voor de                      van 24 februari 1986 houdende een gemeenschappelijke
president van de Vijfde Kamer, J. C. Moitinho de Almeida              ordening der markten in de sector van op basis van groenten
en D. A. O. Edward (rapporteur ), rechters; advocaat                 en fruit verwerkte produkten ( 3 ); in zaak C-352/93 : de
generaal: G. Tesauro; griffier: R. Grass, op 17 januari 1995          uitlegging van Verordening ( EEG) nr. 994/88 van de
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                Commissie van 15 april 1988 inzake de toepassing van een
                                                                      compenserende heffing bedoeld in Verordening ( EEG)
 1 . Door niet de nodige maatregelen te nemen voor de                 nr. 2742/82 houdende beschermende maatregelen inzake de
      omzetting in nationaal recht van Richtlijn 90/667/EEG           invoer van gedroogde druiven (4 ), de uitlegging en de
      van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van           geldigheid van artikel 4, lid 3 , van Verordening ( EEG)
                                                                      nr . 2742/82 van de Commissie van 13 oktober 1982
     gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering en ver
      werking van dierlijke afvallen en ter voorkoming van de         houdende beschermende maatregelen inzake de invoer van
      aanwezigheid van ziekteverwekkers in diervoeders van            gedroogde druiven ( 5 ) alsmede de uitlegging van artikel 14
      dierlijke oorsprong (vissen daaronder begrepen) en tot          van Verordening ( EEG) nr. 516/77 van de Raad van
      wijziging van Richtlijn 90/425/EEG, is het Koninkrijk           14 maart 1977 houdende een gemeenschappelijke ordening
      der Nederlanden de krachtens artikel 21 , lid 1 , van           der markten in de sector van op basis van groenten en fruit
     genoemde richtlijn op hem rustende verplichtingen niet           verwerkte produkten (6 ); in zaak C-353/93 : de uitlegging en
      nagekomen.                                                      de geldigheid van artikel 3 , lid 3 , van Verordening ( EEG )
                                                                      nr. 1626/85 van de Commissie van 14 juni 1985 houdende
2. Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de                beschermende maatregelen inzake de invoer van morel
      kosten van de procedure.
                                                                      len ( 7) alsmede de uitlegging van artikel 18 , lid 2, van
                                                                      voormelde Verordening ( EEG ) nr. 426/86 , heeft het Hof
                                                                      ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler,
(M PB nr . C 120 van 30 . 4 . 1994 .
                                                                      kamerpresident, P. J. G. Kapteyn, G. F. Mancini, C. N.
(2 ) PB nr. L 3 63 van 27. 12 . 1990, blz. 51 .
                                                                      Kakouris (rapporteur ) en J. L. Murray, rechters; advocaat
                                                                      generaal: W. Van Gerven; griffier: H. A. Rühl, hoofdadmi
                                                                      nistrateur, op 19 januari 1995 een arrest gewezen waarvan
                                                                      het dictum luidt als volgt:
                   ARREST VAN HET HOF                                 In zaak C-352/93
                         ( Zesde Kamer)
                                                                      1 . Het Gemeenschapsrecht moet aldus worden uitgelegd,
                      van 19 januari 1995                                  dat de rechtsgrond voor de berekening van een voor het
in de gevoegde zaken C-351/93 , C-352/93 en C-353/93                       eerst na het arrest van 11 februari 1988 (zaak 77/86,
(verzoeken van het College van Beroep voor het Bedrijfsle                 National Dried Fruit Trade Association, Jurispr. 1988,
ven om een prejudiciële beslissing): Fitmay Limited, H. A.                 blz. 757) opgelegde compenserende heffing artikel 2,
van der Linde tegen minister van Landbouw, Natuurbeheer                    lid 2, is van Verordening (EEG) nr. 2742/82 van de
en Visserij en Tracotex Holland BV tegen minister van                      Commissie van 13 oktober 1982 houdende bescher
            Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (')                         mende maatregelen inzake de invoer van gedroogde
(Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector van                  druiven, voor zover het niet ongeldig is verklaard bij dat
                                                                           arrest.
op basis van groenten en fruit verwerkte produkten —
Invoer in de Gemeenschap van rozijnen en zure kersen
(morellen) — Compenserende heffing in geval van niet                 2. Artikel 4, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2742/82
naleving van de minimuminvoerprijs — Bepaling van                          moet aldus worden uitgelegd, dat bij twijfel of de
 werkelijke invoerprijs — Omvang van de aan de autoriteiten                aangegeven prijs overeenkomt met de werkelijke invoer
         van de Lid-Staten toegekende bevoegdheden)                        prijs, de bevoegde instanties alle nodige maatregelen
                           ( 95/C 54/06 )                                  mogen nemen om die prijs te bepalen.
                    (Procestaai: Nederlands)                          3 . Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van
                                                                           feiten ofomstandigheden die de geldigheid van artikel 4,
                                                                           lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2742/82 kunnen
In de gevoegde zaken C-351/93 , C-352/93 en C-353/93 ,                     aantasten .
betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177
EEG-Verdrag van het College van Beroep voor het Bedrijfs
leven (Nederland ), in de aldaar aanhangige gedingen tussen          In zaak C-351 /93
Fitmay Limited, H. A. van der Linde en minister van
Landbouw, Natuurbeheer en Visserij , en tussen Tracotex               1 . Artikel 2, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2237/85 van
Holland BV en minister van Landbouw, Natuurbeheer en                       de Commissie van 30 juli 1985 tot vaststelling van
Visserij , om een prejudiciële beslissing over, in zaak C                 uitvoeringsbepalingen voor de toepassing van het stelsel
351/93 : de uitlegging en de geldigheid van artikel 2, lid 3 ,             van minimumprijzen bij invoer van krenten en rozijnen,
van Verordening ( EEG) nr. 2237/85 van de Commissie van                    moet aldus worden uitgelegd, dat bij twijfel of de
30 juli 1985 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor               aangegeven invoerprijs overeenkomt met de werkelijke
de toepassing van het stelsel van minimumprijzen bij invoer                invoerprijs, de nationale autoriteiten alle nodige maat
van krenten en rozijnen (2) alsmede de uitlegging van                      regelen mogen nemen om die prijs te bepalen.


title: Zaak T-43/15: Beroep ingesteld op 28 januari 2015 — CRM/Commissie

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/43

         Beroep ingesteld op 28 januari 2015 — CRM/Commissie
   (Zaak T-43/15)
   (2015/C 089/52)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: CRM Srl (Modena, Italië) (vertegenwoordigers: G. Forte, C. Marinuzzi en A. Franchi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening nr. 1174/2014 van de Commissie van 24 oktober 2014 tot inschrijving van een naam in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen [(Piadina Romagnola/Piada Romagnola (BGA)], bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 4 november 2014, L 316, nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van het onderhavige geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen de inschrijving van de beschermde geografische aanduiding „Piadina Romagnola/Piada Romagnola”, voor zover daarbij de faam daarvan ook wordt toegekend aan industrieel vervaardigde Piadina en niet alleen aan artisanaal vervaardigde Piadina.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending en onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, onder f, punt ii), en artikel 8, onder c), punt ii), van verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 343, blz. 1).

                           —

                           dit verband wordt aangevoerd dat er in het onderhavige geval geen rechtvaardigingsgrond is om een verband met geografische oorsprong aan te nemen en om

                           —

                           de faam daarvan ook toe te kennen aan industrieel vervaardigde Piadina.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout en ontoereikend onderzoek

                           —

                           in dit verband wordt aangevoerd dat een kennelijke fout is gemaakt bij de boordeling of het verzoek tot inschrijving voldoet aan de voorwaarden voor openbaarmaking van het verzoek tot inschrijving van de geografische aanduiding betreffende de Piadina Romagnola, en

                           —

                           ontoereikend onderzoek doordat de nietigverklaring door een rechterlijke instantie van een lidstaat van het nationale productdossier waarop de bestreden verordening is gebaseerd, niet in het oordeel is betrokken;

                           —

                           verder wordt gesteld dat het beginsel van behoorlijk bestuur is geschonden.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de EU wegens schending van het recht een doeltreffende voorziening in rechte.


title: Zaak T-538/11: Arrest van het Gerecht van 25 maart 2015 — België/Commissie [„Staatssteun — Volksgezondheid — Steun voor de financiering van de tests ter opsporing van overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE) bij runderen — Besluit waarbij de steun gedeeltelijk verenigbaar en gedeeltelijk onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt — Beroep tot nietigverklaring — Bezwarende handeling — Ontvankelijkheid — Begrip voordeel — Begrip selectiviteit”]

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/22

         Arrest van het Gerecht van 25 maart 2015 — België/Commissie
   (Zaak T-538/11) (1)

   ([„Staatssteun - Volksgezondheid - Steun voor de financiering van de tests ter opsporing van overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE) bij runderen - Besluit waarbij de steun gedeeltelijk verenigbaar en gedeeltelijk onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt - Beroep tot nietigverklaring - Bezwarende handeling - Ontvankelijkheid - Begrip voordeel - Begrip selectiviteit”])
   (2015/C 155/24)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: C. Pochet en J.-C. Halleux, gemachtigden, bijgestaan door L. Van den Hende, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. van Vliet en S. Thomas, vervolgens H. van Vliet en S. Noë, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2011/678/EU van de Commissie van 27 juli 2011 betreffende de door België ten uitvoer gelegde staatssteun ter financiering van de opsporing van overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE) bij runderen [steunmaatregel C 44/08 (ex NN 45/04)] (PB L 274, blz. 36)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011.


title: Zaak T-295/16: Beroep ingesteld op 6 juni 2016 — SymbioPharm/EMA

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/38

         Beroep ingesteld op 6 juni 2016 — SymbioPharm/EMA
   (Zaak T-295/16)
   (2016/C 279/54)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: SymbioPharm GmbH (Herborn, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Sander, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

      Conclusies

               —

               het besluit van het EMA van 1 april 2016, waarvan is kennisgegeven op 7 april 2016, tot het opstarten van een referral-procedure op grond van artikel 31 van richtlijn 2001/83/EG ten aanzien van het geneesmiddel Symbioflor 2 en soortgelijke geneesmiddelen van het bedrijf SymbioPharm GmbH, nietig verklaren.

               —

               het EMA verwijzen in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 31 van richtlijn 2001/83/EG (1)

               Verzoekster voert aan dat de referral-procedure is opgestart ondanks het feit dat in het verzoek van de Duitse toelatingsautoriteit (notification) niet is aangetoond dat sprake is van een „bijzonder geval waarin de belangen van de Unie in het geding zijn”, en hiervan ook geen sprake is.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 29 van richtlijn 2001/83/EG
               De Duitse toelatingsautoriteit heeft voor het geneesmiddel voor menselijk gebruik Symbioflor 2 niet aangetoond dat is voldaan aan de procedurele voorwaarde „risico voor de volksgezondheid”, en deze voorwaarde is ook evident niet vervuld.

               3.

               Derde middel: schending van de artikelen 116 en 117 van richtlijn 2001/83/EG
               De Duitse toelatingsautoriteit heeft voor het geneesmiddel voor menselijk gebruik Symbioflor 2 niet aangetoond dat er sprake is van een ongunstige voordeel-risicoverhouding, en dit is evident ook niet aan de orde.

               4.

               Vierde middel: schending van art. 22 bis van richtlijn 2001/83/EG, het evenredigheidsbeginsel en het recht om te worden gehoord
               Verzoekster betoogt dat artikel 22 bis van richtlijn 2001/83/EG en het evenredigheidsbeginsel zijn geschonden, aangezien de Duitse toelatingsautoriteit geen gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid om de werkzaamheid van het geneesmiddel te laten onderzoeken (het niet benutten van discretionaire ruimte). Dat blijkt ook uit het feit dat de Duitse toelatingsautoriteit het verzoek van verzoekster om over dit onderwerp te worden gehoord in de vorm van een gesprek om tot een buitengerechtelijke regeling te komen, uitdrukkelijk heeft afgewezen.

               5.

               Vijfde middel: schending van de beginselen van de rechtsstaat
               Op dit punt betoogt verzoekster dat het in strijd is met de beginselen van de rechtsstaat om hangende een nationale gerechtelijke procedure een referral-procedure op te starten ten aanzien van dezelfde aangelegenheid.

      (1)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB 2001, L 311, blz. 67).


title: Zaak T-833/16: Beroep ingesteld op 28 november 2016 — Karp/Parlement

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/19

         Beroep ingesteld op 28 november 2016 — Karp/Parlement
   (Zaak T-833/16)
   (2017/C 046/22)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kevin Karp (Brussel, België) (vertegenwoordigers: N. Lambers en R. Ben Ammar, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het gezag dat bevoegd is om de aanstellingsovereenkomsten voor de EVDD-fractie binnen het Europees Parlement aan te gaan waarbij verzoeker op basis van de op 25 februari 2015 gesloten overeenkomst van geaccrediteerd parlementair medewerker is ingedeeld in de functiegroep I en op basis van de op 12 mei 2016 gesloten arbeidsovereenkomst is ingedeeld in de functiegroep II;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een vergoeding voor verzoekers materiële en immateriële schade, welke voorlopig op 40 888,68 respectievelijk op 63 323,20 wordt geraamd;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in haar eigen kosten en in die van de verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 80 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP)

                           —

                           Verzoeker heeft voor zijn eerste overeenkomst een rang gekregen die overeenstemde met de functiegroep I en voor de tweede overeenkomst werd hem de laagste rang van de functiegroep II aangeboden. De functiegroep II omvat „kantoor- en secretariaatswerkzaamheden, kantoorleiding en gelijkwaardige werkzaamheden, uitgevoerd onder toezicht van ambtenaren of tijdelijke functionarissen”, terwijl de voornaamste taken die hij op basis van zijn eerste en tweede arbeidsovereenkomst verrichtte administratieve en adviserende taken waren, hetgeen blijkt uit de bijlagen bij het verzoekschrift.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 82 van de RAP

                           —

                           Volgens artikel 82 RAP moet een arbeidscontractant worden aangeworven in functiegroep IV wanneer hij kan aantonen in het bezit te zijn van een diploma van een volledige universitaire opleiding van ten minste drie jaar of van een beroepsopleiding of een gelijkwaardige beroepservaring. Verzoeker heeft twee diploma’s van universitaire studies van vijf jaar en daarnaast beschikt hij, wat de tweede hem aangeboden overeenkomst betreft, over werkervaring binnen het Europees Parlement bestaande in taken die gelijkwaardig zijn aan die welke hij uiteindelijk uitvoerde.


title: Zaak T-370/14: Beschikking van het Gerecht van 2 september 2014 — Petropars e.a./Raad

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/46

         Beschikking van het Gerecht van 2 september 2014 — Petropars e.a./Raad
   (Zaak T-370/14) (1)

   (2014/C 431/73)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 261 van 11.8.2014.


title: Zaak C-104/05 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 28 september 2006 — El Corte Inglés, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Verwarringsgevaar — Beeldmerk EMILIO PUCCI — Oppositie door houder van nationale beeldmerken EMIDIO TUCCI — Soortgelijkheid van waren)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/22

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 28 september 2006 — El Corte Inglés, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-104/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Verwarringsgevaar - Beeldmerk „EMILIO PUCCI” - Oppositie door houder van nationale beeldmerken „EMIDIO TUCCI” - Soortgelijkheid van waren)
   (2006/C 326/44)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: El Corte Inglés, SA (vertegenwoordiger: J. L. Rivas Zurdo, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: O. Montalto en P. Bullock, gemachtigden), Emilio Pucci Srl (vertegenwoordigers: P. L. Roncaglia, G. Lazzeretti, M. Boletto en E. Gavuzzi, advocaten)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 13 december 2004, El Corte Inglés/BHIM — Pucci (T-8/03), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 3 oktober 2002 houdende verwerping van het door rekwirante ingestelde beroep tegen de gedeeltelijke afwijzing door de oppositieafdeling van de oppositie tegen de aanvraag tot inschrijving van het beeldmerk „EMILIO PUCCI” als gemeenschapsmerk voor waren van de klassen 3, 18, 24 en 25
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               El Corte Inglés, SA wordt verwezen in 80 % van de kosten.

               3)

               Het BHIM wordt verwezen in 20 % van de kosten.

      (1)  PB C 115 van 14.5.2005.


title: Zaak C-134/05: Beroep, op 22 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/21

         Beroep, op 22 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-134/05)
   (2005/C 143/30)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 maart 2005 beroep ingesteld tegen de Italiaanse Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door E. Traversa, lid van de juridische dienst van de Commissie.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 43 en 49 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, door

                           1.

                           de activiteit van buitengerechtelijke invordering van schulden te onderwerpen aan een vergunning van de plaatselijke politieautoriteiten (questore);

                           2.

                           de geldigheid van de vergunning te beperken tot het grondgebied van de provincie waarin deze is afgegeven;

                           3.

                           de uitoefening van de activiteit van buitengerechtelijke invordering van schulden te koppelen aan het bestaan van kantoren die uitdrukkelijk in de vergunning zijn vermeld;

                           4.

                           de uitoefening van de activiteit in een provincie waarvoor de beroepsbeoefenaar geen vergunning bezit, afhankelijk te stellen van de toekenning van een volmacht aan een afgevaardigde;

                           5.

                           de beroepsbeoefenaar te verplichten de tarieflijst met alle diensten die voor de cliënten kunnen worden verricht, zichtbaar aan te brengen;

                           6.

                           te bepalen dat de plaatselijke politieautoriteiten (questore) de vergunning aan bijkomende voorwaarden kunnen onderwerpen;

                           7.

                           de vrije bepaling van de tarieven door de beroepsbeoefenaars te beperken;

                           8.

                           de activiteit van buitengerechtelijke invordering van schulden onverenigbaar te verklaren met de in decreto legislativo nr. 385/93 bedoelde bank- en kredietactiviteiten;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het vereiste van afgifte van een vergunning door de politieautoriteiten is niet onverenigbaar met artikel 49 EG voorzover het zonder onderscheid van toepassing is op alle dienstverleners die in een andere lidstaat zijn gevestigd, maar er wordt geen rekening gehouden met de naleving door deze dienstverleners van de verplichtingen waartoe zij krachtens de regeling van hun land van oorsprong ter bescherming van het openbaar belang zijn gehouden.

               2.

               Het Italiaanse grondgebied is thans onderverdeeld in 103 provincies. Dit betekent dat een communautaire marktdeelnemer die zich in Italië wil vestigen en zijn activiteit over een groot gedeelte van het Italiaanse grondgebied wil uitoefenen, evenveel vergunningen moet aanvragen als het aantal provincies die deel uitmaken van het gebied waarop de activiteit is gericht, en dat hij zelfs 103 aanvragen moet doen indien hij zich wil vestigen en de activiteit over het hele grondgebied wil uitoefenen.

               3.

               Een onderneming die zich in Italië wil vestigen en haar activiteit in een bepaald gedeelte van het Italiaanse grondgebied wil uitoefenen, moet niet alleen verschillende vergunningen aanvragen maar ook evenveel kantoren betrekken als het aantal verkregen vergunningen en gedekte provincies. Deze last is gelet op de daaruit voortvloeiende kosten voor de marktdeelnemers niet alleen buitensporig maar ook onnodig voor de uitoefening van de activiteit. Het vereiste om over kantoren te beschikken staat bovendien gelijk met een verplichting tot vestiging voor de marktdeelnemer die grensoverschrijdende diensten verstrekt.

               4.

               Een marktdeelnemer die zijn activiteit op rechtmatige wijze uitoefent, moet dit over het gehele Italiaanse grondgebied kunnen doen, zonder dat hij daarvoor een lastgevingsovereenkomst moet sluiten met een gemachtigde ingeval hij zijn activiteit wil verrichten buiten de provincie waarvoor hij een vergunning heeft verkregen. Deze tussenpersoon, die in dezelfde activiteitensector werkzaam is, is immers een potentiële concurrent van de lastgever terwijl het gebruik van een tussenpersoon voor de lastgever zelf ook bijkomende kosten en tijdverlies meebrengt.

               5.

               De verplichting om de tarieflijst duidelijk zichtbaar aan te brengen in het kantoor vereist dat de marktdeelnemer over een bedrijfsgebouw beschikt. Volgens vaste rechtspraak van het Hof staat het vereiste om in de lidstaat van de dienstverrichting over kantoren te beschikken gelijk met de verplichting tot vestiging van de marktdeelnemer die grensoverschrijdende diensten verricht.

               6.

               De mogelijkheid voor elke provinciale politieautoriteit (questore) om de afgifte van de vergunning voor de activiteit van invordering van schulden aan niet nader omschreven „bijkomende voorwaarden” te onderwerpen, voldoet niet aan de door het Hof gestelde vereisten van transparantie en objectiviteit, zelfs indien de bevoegdheid van de questore bij de wet en overeenkomstig de hierin beoogde doelstelling is beperkt.

               7.

               De beperkingen van de vrijheid van tariefbepaling belemmeren de vrijheid van vestiging alsmede de vrijheid van dienstverrichting. Een nieuwe marktdeelnemer die op een bepaalde markt tracht door te dringen, moet zich ten aanzien van de concurrentie immers een plaats veroveren en de prijs van de verrichte diensten speelt een zeer belangrijke rol bij het winnen van cliënten.

               8.

               De in de Italiaanse regeling voorziene onverenigbaarheid met de uitoefening van bank- en kredietactiviteiten, brengt mee dat bank- en kredietinstellingen uit andere lidstaten het verbod krijgen opgelegd om zich beroepend op de door het Verdrag gewaarborgde vrijheid van vestiging of vrije dienstverrichting, in Italië activiteiten van invordering van schulden uit te oefenen.