title: Zaak T-142/12: Beroep ingesteld op 30 maart 2012 — Aventis Pharmaceuticals/BHIM — Fasel (CULTRA)

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/27

         Beroep ingesteld op 30 maart 2012 — Aventis Pharmaceuticals/BHIM — Fasel (CULTRA)
   (Zaak T-142/12)
   2012/C 165/47
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Aventis Pharmaceuticals, Inc. (New Jersey, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: R. Gilbey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Fasel Srl (Bologna, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 januari 2012 in zaak R 2478/2010-1 vernietigen;

               —

               zich uitspreken over de overeenstemming tussen de tekens, en zijn standpunt dienaangaande met redenen omkleden, voor het geval dat de kamer van beroep van de juiste feiten zou zijn uitgegaan en de juiste criteria zou hebben toegepast; en

               —

               de verliezende partij verwijzen in de kosten van verzoeker in de onderhavige procedure en de voorafgaande procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „CULTRA” voor waren van klasse 10 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7534035

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoeker

      Oppositiemerk of -teken: het in Tsjechië onder nr. 301724 ingeschreven woordmerk „SCULPTRA” voor waren en diensten van de klassen 5, 10 en 44; het in Duitsland onder nr. 30406574 ingeschreven woordmerk „SCULPTRA” voor waren en diensten van de klassen 5, 10 en 44; het in Finland onder nr. 233638 ingeschreven woordmerk „SCULPTRA” voor waren en diensten van de klassen 5, 10 en 44; het in het Verenigd Koninkrijk onder nr. 2355273 ingeschreven woordmerk „SCULPTRA” voor waren en diensten van de klassen 5, 10 en 44; het in Hongarije onder nr. 183214 ingeschreven woordmerk „SCULPTRA” voor waren en diensten van de klassen 5, 10 en 44

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van regel 50 van verordening nr. 2868/95 van de Commissie en artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 van de Raad aangezien de kamer van beroep i) haar redenering en beslissing heeft gebaseerd op een feit dat niet door partijen was aangevoerd of naar voren gebracht, noch in de bestreden beslissing was aangehaald, met name dat het litigieuze teken voornamelijk of uitsluitend als „ULTRA” met een cirkelvormig beeldelement wordt waargenomen; ii) belangrijke door verzoeker aangevoerde argumenten en bewijzen inzake de begripsmatige overeenstemming niet heeft onderzocht, de door de tekens gecreëerde totaalindruk niet op een correcte wijze heeft vergeleken, en dus de regel van de globale vergelijking, zoals uitgewerkt door het Hof, niet heeft toegepast; iii) het verwarringsgevaar niet louter heeft beoordeeld op grond van de aangevoerde feiten; en iv) niet op een rechtens verdedigbare wijze rekening heeft gehouden met de onderlinge samenhang van relevante algemene factoren, inzonderheid de gelijkheid of overeenstemming van de waren en diensten, en de overeenstemming tussen de tekens.


title: Zaak F-23/08: Beroep ingesteld op 18 februari 2008 — Di Bucci/Commissie

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/33

         Beroep ingesteld op 18 februari 2008 — Di Bucci/Commissie
   (Zaak F-23/08)
   (2008/C 116/64)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Vittorio Di Bucci (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. van der Woude, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van 11 april 2007 voor zover verzoeker daarbij in het kader van de bevorderingsronde 2003 slechts één extra gratificatiepunt wordt toegekend, voor een totaal van 2 gratificatiepunten en een totaalaantal van 21 punten, en veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van 11 april 2007 voor zover verzoeker daarbij in het kader van de bevorderingsronde 2003 slechts één extra gratificatiepunt wordt toegekend, voor een totaal van 2 gratificatiepunten en een totaalaantal van 21 punten;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding van 5 000 EUR;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.


title: Zaak C-70/00: Beroep, op 29 februari 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 122/16               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   29.4.2000
Beroep, op 29 februari 2000 ingesteld door Commissie                                Doorhaling van zaak C-373/98 (1)
      van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                          (Zaak C-70/00)                                                     (2000/C 122/30)
                         (2000/C 122/28)                              De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 januari 2000
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            de doorhaling in het register gelast van zaak C-373/98:
op 29 februari 2000 beroep ingesteld tegen Ierland door               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-               Republiek.
digd door M. Shotter, lid van haar juridische dienst, als
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
Wagner, Kirchberg.                                                    (1) PB C 378 van 5.12.1998.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat Ierland, door niet binnen de gestelde
     termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
     te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
     98/36/EG (1) van de Commissie van 2 juni 1998 tot
     wijziging van richtlijn 96/5/EG inzake bewerkte voedings-
     middelen op basis van granen en babyvoeding voor
     zuigelingen en peuters (2), althans door de Commissie niet                     Doorhaling van zaak C-161/99 (1)
     van die bepalingen in kennis te stellen, niet heeft voldaan
     aan de krachtens die richtlijn op hem rustende verplich-
     tingen;                                                                                (2000/C 122/31)
— Ierland in de kosten te verwijzen.
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 januari 2000
Middelen en voornaamste argumenten                                    de doorhaling in het register gelast van zaak C-161/99:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens hetwelk           Republiek.
een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, verplicht
de betrokken lidstaten de ter uitvoering van een richtlijn
gestelde termijn in acht te nemen. In casu is die termijn             (1) PB C 188 van 3.7.1999.
op 31 december 1998 verstreken zonder dat Ierland de
maatregelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om uitvoe-
ring te geven aan de in de conclusies van de Commissie
genoemde richtlijn.
(1) PB L 167, 12.06.1998, blz. 23.
(2) Richtlijn 96/5/EG, Euratom van de Commissie van 16 februari
    1996 (PB L 49, 28.02.1996, blz. 17).
                                                                                Doorhaling van zaak C-149/99 (1)
                                                                                (2000/C 122/32)
               Doorhaling van zaak C-360/98 (1)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                         (2000/C 122/29)                              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 januari 2000
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-149/99 (verzoek
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing):
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 januari 2000              J. Blachnitzky tegen Landes-Grundverkehrskommission beim
de doorhaling in het register gelast van zaak C-360/98                Amt der Tiroler Landesregierung.
(verzoek van de Conseil de Prud’hommes de Bobigny om een
prejudiciële beslissing): B. Bauduin en L. Blondeau tegen SA
Renault.
                                                                      (1) PB C 188 van 3.7.1999.
(1) PB C 358 van 21.11.1998.


title: Zaak C-5/05: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 7 januari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Staatssecretaris van Financiën en B.F. Joustra

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/6

         Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 7 januari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Staatssecretaris van Financiën en B.F. Joustra
   (Zaak C-5/05)
   (2005/C 69/13)
   Procestaal: Nederlands
   De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij arrest van 7 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 januari 2005, in het geding tussen de Staatssecretaris van Financiën en B.F. Joustra, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Moet artikel 8 van Richtlijn 92/12/EEG (1) van de Raad aldus worden uitgelegd dat de accijns niet anders dan in de lidstaat van verkrijging wordt geheven, indien een particulier in een bepaalde lidstaat persoonlijk en voor eigen gebruik accijnsproducten koopt en door een vervoersonderneming laat overbrengen naar een andere lidstaat?

               2.

               Moet artikel 8 van Richtlijn 92/12/EEG aldus worden uitgelegd dat de accijns niet anders dan in de lidstaat van verkrijging wordt geheven, indien, zoals in het onderhavige geval, particulieren accijnsproducten in een bepaalde lidstaat laten kopen door een andere, niet bedrijfsmatig of met winstoogmerk optredende particulier die de producten voor rekening van de kopers door een vervoersonderneming laat overbrengen naar een andere lidstaat?

               3.

               Zo het antwoord op (een van) deze vragen ontkennend luidt, moeten de artikelen 7 en 9 van Richtlijn 92/12/EEG van de Raad aldus worden uitgelegd dat indien een particulier accijnsproducten die in een lidstaat zijn uitgeslagen tot verbruik, door een derde die in zijn opdracht handelt, laat vervoeren naar een andere lidstaat alwaar zij zijn bestemd voor zijn eigen behoefte en voor de persoonlijke behoefte van anderen voor wie die particulier mede optreedt, hij deze accijnsproducten, zowel de voor eigen verbruik bestemde als de voor eigen verbruik door die andere particulieren bestemde, in die andere lidstaat voorhanden houdt voor commerciële doeleinden in de zin van de artikelen 7 en 9 van de Richtlijn, ook indien hij niet bedrijfsmatig of met winstoogmerk handelt?

               4.

               Indien het antwoord op de derde vraag ontkennend luidt, volgt dan uit een andere bepaling van de Richtlijn dat de in vraag 3 bedoelde particulier accijns verschuldigd is in de andere lidstaat?

      (1)  Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1).


title: Zaak C-64/02 P: Hogere voorziening, op 27 februari 2002 ingesteld door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest, op 11 december 2001 in zaak T-138/00 tussen Erpo Möbelwerk GmbH en Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)

text:
4.5.2002               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 109/31
Beroep, op 26 februari 2002 ingesteld door Commissie                  Hogere voorziening, op 27 februari 2002 ingesteld door
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-                     het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
      ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                  (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest, op
                                                                      11 december 2001 in zaak T-138/00 tussen Erpo Möbel-
                                                                      werk GmbH en Bureau voor harmonisatie binnen de
                          (Zaak C-63/02)                              interne markt (merken, tekeningen en modellen) gewezen
                                                                      door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                         (2002/C 109/53)                                            Gemeenschappen (Vierde kamer)
                                                                                (Zaak C-64/02 P)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 februari 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd Konink-                                   (2002/C 109/54)
rijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
Michael Shotter als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 27 februari 2002 hogere voorziening ingesteld door het
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                      tekeningen en modellen), vertegenwoordigd door A. von
                                                                      Mühlendahl, vice-voorzitter van het Bureau, en G. Schneider,
—     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-          lid van de Dienst Juridische aangelegenheden en geschillen,
      Brittannië en Noord-Ierland, door voor Noord-Ierland en         tegen het arrest, op 11 december 2001 in zaak T-138/00
      Wales niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-      tussen Erpo Möbelwerk GmbH en Bureau voor harmonisatie
      gen vast te stellen die nodig zijn om uitvoering te geven       binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (1)
      aan richtlijn 98/83/EG (1) van de Raad van 3 november           gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
      1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke con-          Gemeenschappen (Vierde kamer).
      sumptie bestemd water, of althans de Commissie niet
      van deze bepalingen in kennis te stellen, de krachtens
      artikel 17, leden 1 en 2, van deze richtlijn op hem
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;                      Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
—     het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.              —    het bestreden arrest te vernietigen;
                                                                      —    het beroep tegen de beslissing van de derde kamer van
                                                                           beroep van het Bureau van 23 maart 2000 in zaak
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           R 392/1999-3 te verwerpen, subsidiair de zaak naar het
                                                                           Gerecht terug te wijzen;
Artikel 249 EG, volgens hetwelk een richtlijn verbindend is
ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat          —    de andere partijen bij de procedure te verwijzen in de
waarvoor zij bestemd is, behelst impliciet een verplichting voor           kosten van de procedure voor het Gerecht van eerste
de lidstaten om de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn in           aanleg en van de hogere voorziening.
acht te nemen. Die termijn is op 25 december 2000 verstreken,
zonder dat het Verenigd Koninkrijk de Commissie in kennis
heeft gesteld van de bepalingen die zijn vastgesteld om ten
aanzien van Noord-Ierland en Wales te voldoen aan de in de
conclusies van de Commissie genoemde richtlijn.                       Middelen en voornaamste argumenten
Daar de Commissie geen andere informatie bezit, waaruit zij
kan afleiden dat het Verenigd Koninkrijk de nodige bepalingen         Schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG)
heeft vastgesteld, ziet zij zich genoodzaakt aan te nemen dat         nr. 40/94 (2) van de Raad: het Gerecht van eerste aanleg
het Verenigd Koninkrijk zijn verplichtingen krachtens de              heeft in het bestreden arrest een nieuw toetsingscriterium
richtlijn niet is nagekomen.                                          gehanteerd. Volgens het Bureau wordt artikel 7, lid 1, sub b,
                                                                      verkeerd uitgelegd door de mogelijkheid tot afwijzing van een
                                                                      merkaanvraag te beperken tot de gevallen waarbij algemeen
                                                                      gebruik door de betrokken kringen wordt aangetoond. Indien
(1) PB L 330, van 5.12.1998, blz. 32.                                 afwijzing van een merkaanvraag wegens ontbreken van onder-
                                                                      scheidend vermogen alleen mogelijk is wanneer wordt aange-
                                                                      toond dat dit merk of tenminste een op dezelfde wijze gevormd
                                                                      teken reeds in het economisch verkeer gebruikelijk is, verliest
 ---pagebreak--- C 109/32               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.5.2002
artikel 7, lid 1, sub b, zijn centrale betekenis bij het onderzoek      Middelen en voornaamste argumenten
van merkaanvragen en valt het onderzoek bovendien samen
met dat van artikel 7, lid 1, sub d.
                                                                        —     Juridische onjuiste vaststelling en inaanmerkingneming
                                                                              van de duur van de bestrafte inbreuk: het Gerecht gaat er
(1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.                               ten onrechte van uit, dat het niet om een eenmalige
(2) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993               inbreuk gaat, ofschoon vaststaat dat rekwirante reeds
    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                            in februari 1994 en ook verschillende keren daarna
                                                                              autonoom heeft beslist haar prijzen voor platte producten
                                                                              van roestvrij staal opnieuw vast te stellen. Verweerster en
                                                                              het Gerecht hadden slechts van onderling afgestemde
                                                                              feitelijke gedragingen in de zin van artikel 65 EGKS-
                                                                              Verdrag na de volgende autonome prijsvaststelling van
                                                                              maart 1994 mogen uitgaan, indien daadwerkelijk was
                                                                              vastgesteld dat sprake was van een voortdurende causali-
Hogere voorziening, op 28 februari 2002 ingesteld door                        teit of voortgezette inbreuk.
ThyssenKrupp Stainless GmbH (voorheen KruppThyssen
Stainless GmbH) tegen het arrest van het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste                          Maar zelfs indien niet van een eenmalige inbreuk moet
kamer) van 13 december 2001 in gevoegde zaken T-45/98                         worden uitgegaan, is het Gerecht eraan voorbijgegaan dat
en T-47/98, KruppThyssen Stainless GmbH en Acciai                             de buitengewoon lange duur van de administratieve
speciali Terni SpA tegen Commissie van de Europese                            procedure — ten onrechte — ten nadele van rekwirante
                         Gemeenschappen                                       heeft gewerkt, aangezien de Commissie niet duidelijk
                                                                              heeft gemaakt dat zij van een nog steeds voortdurende
                                                                              inbreuk uitging.
                         (Zaak C-65/02 P)
                          (2002/C 109/55)                               —     Het forfaitaire basisbedrag is in het kader van de bereke-
                                                                              ning van de boete ten onrechte meerdere malen in
                                                                              aanmerking genomen: het Gerecht heeft ten onrechte
                                                                              verzuimd om in te gaan op verzoeksters betoog, dat de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    Commissie bij de toepassing van het beginsel van de
op 28 februari 2002 hogere voorziening ingesteld tegen het                    forfaitaire boeteoplegging gelet op de rechtspositie van
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                      verzoekster slechts één maal een boete had mogen
Gemeenschappen (Eerste kamer) van 13 december 2001,                           opleggen. In plaats daarvan heeft de Commissie in het
gevoegde zaken T-45/98 en T-47/98, KruppThyssen Stainless                     niet beschikkende deel van haar beschikking weliswaar
GmbH en Acciai speciali Terni SpA tegen Commissie van de                      erkend dat rekwirante deel uitmaakte van een groep, doch
Europese Gemeenschappen (1), door ThyssenKrupp Stainless                      zij heeft dit niet in aanmerking genomen bij de berekening
GmbH, vertegenwoordigd door Dr. M. Klusmann, Rechtsan-                        van de boete en zodoende in strijd gehandeld met het
walt, van het kantoor Freshfields Bruckhaus Deringer, Düssel-                 gebod van gelijke behandeling.
dorf.
                                                                        —     Onjuiste rechtsopvatting ten aanzien van de medewerking
Rekwirante concludeert dat het het Hof behaagt:                               van rekwirante tijdens de onderzoeksprocedure: het Ge-
                                                                              recht heeft ten onrechte bevestigd, dat de Commissie de
                                                                              bij de procedure betrokken ondernemingen die net zo
1.    gedeeltelijk te vernietigen het arrest van het Gerecht
                                                                              coöperatief waren geweest als rekwirante, doch die de aan
      van eerste aanleg voorzover daarin het beroep tegen
                                                                              rekwirante meegedeelde feiten als inbreuk op artikel 65
      beschikking 98/247/EGKS van verweerster van 21 januari
                                                                              EGKS-Verdrag hebben aangemerkt, een extra verminde-
      1998, is verworpen;
                                                                              ring van de geldboete van 30 % mocht toekennen omdat
                                                                              zij deze juridische kwalificatie niet betwistten. Afgezien
2.    te corrigeren de in artikel 1 van beschikking 98/247/EGKS               van de uit de mededeling van de Commissie (2) volgende
      voor rekwirante vastgestelde duur van de inbreuk;                       bescherming van gewettigd vertrouwen, is het in een
                                                                              rechtstaat een vanzelfsprekendheid, dat de instemming
3.    op passende wijze te verlagen de in artikel 2 van                       met een juridische beoordeling niet kan en mag worden
      beschikking 98/247/EGKS aan rekwirante opgelegde                        beloond.
      geldboete,
subsidiair — met betrekking tot vorderingen 2 en 3
                                                                        (1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.
      het geding voor een nieuwe beslissing met inachtneming            (2) PB C 207 van 18.7.1996, blz. 4.
      van de rechtsopvatting van het Hof naar het Gerecht van
      eerste aanleg terug te wijzen;
4.    verweerster te verwijzen in alle kosten van de procedure.


title: Zaak C-287/14: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Gyulai Törvényszék — Hongarije) — Eurospeed Ltd/Szegedi Törvényszék [Prejudiciële verwijzing — Wegvervoer — Verordening (EG) nr. 561/2006 — Aansprakelijkheid van de bestuurder voor niet-nakoming van de verplichting tot gebruik van een tachograaf]

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/5

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Gyulai Törvényszék — Hongarije) — Eurospeed Ltd/Szegedi Törvényszék
   (Zaak C-287/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Wegvervoer - Verordening (EG) nr. 561/2006 - Aansprakelijkheid van de bestuurder voor niet-nakoming van de verplichting tot gebruik van een tachograaf])
   (2016/C 296/08)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Gyulai Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eurospeed Ltd

      Verwerende partij: Szegedi Törvényszék

      Dictum

   Verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad moet aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staat aan een nationale regeling volgens welke een bestuurder aansprakelijk is voor de inbreuken op die verordening die hij zelf heeft gemaakt, in plaats van, of naast de onderneming waarbij deze bestuurder in dienst is.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak T-593/15: Arrest van het Gerecht van 28 september 2016 — The Art Company B & S/EUIPO — G-Star Raw (THE ART OF RAW) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk THE ART OF RAW — Ouder nationaal beeldmerk en Uniebeeldmerk art en ouder Uniebeeldmerk The Art Company — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/44

         Arrest van het Gerecht van 28 september 2016 — The Art Company B & S/EUIPO — G-Star Raw (THE ART OF RAW)
   (Zaak T-593/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk THE ART OF RAW - Ouder nationaal beeldmerk en Uniebeeldmerk art en ouder Uniebeeldmerk The Art Company - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 419/58)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Art Company B & S, SA (Quel, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Villamor Muguerza, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: G-Star Raw CV (Amsterdam, Nederland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 9 juli 2015 (zaak R 1980/2014-1) inzake een oppositieprocedure tussen The Art Company B & S en G-Star Raw

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               The Art Company B & S, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 414 van 14.12.2015.


title: Zaak T-172/07: Beroep ingesteld op 11 mei 2007 — Atlantic Dawn e.a./Commissie

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/29

         Beroep ingesteld op 11 mei 2007 — Atlantic Dawn e.a./Commissie
   (Zaak T-172/07)
   (2007/C 170/58)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Atlantic Dawn Ltd (Killybegs, Ierland), Antarctic Fishing Co. Ltd (Killybegs, Ierland), Atlantean Ltd (Killybegs, Ierland), Killybegs Fishing Enterprises Ltd (Killybegs, Ierland), Doyle Fishing Co. Ltd (Killybegs, Ierland), Western Seaboard Fishing Co. Ltd (Killybegs, Ierland), O'Shea Fishing Co. Ltd (Killybegs, Ierland), Aine Fishing Co. Ltd (Burtonport, Ierland), Brendelen Ltd (Lifford, Ierland), Cavankee Fishing Co. Ltd (Lifford, Ierland), Ocean Trawlers Ltd (Killybegs, Ierland), Eileen Oglesby (Burtonport, Ierland), Noel McGing (Killybegs, Ierland), Mullglen Ltd (Balbriggan, Ierland), Bradan Fishing Co. Ltd (Sligo, Ierland), Larry Murphy (Castletownbere, Ierland), Pauric Conneelly (Claregalway, Ierland), Thomas Flaherty (Kilronan, Ierland), Carmarose Trawling Co. Ltd (Killybegs, Ierland), Colmcille Fishing Ltd (Killybegs, Ierland) (vertegenwoordigers: D. Barry, Solicitor, G. Hogan, SC, N.Travers en T. O'Sullivan, Barristers)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               verordening (EG) nr. 147/2007 van de Commissie van 15 februari 2007 tot aanpassing van bepaalde vangstquota voor de periode van 2007 tot en met 2012 overeenkomstig artikel 23, lid 4, van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid, nietig te verklaren; subsidiair

               —

               artikel 1 van en bijlage I bij verordening (EG) nr. 147/2007 van de Commissie van 15 februari 2007 tot aanpassing van bepaalde vangstquota voor de periode van 2007 tot en met 2012 overeenkomstig artikel 23, lid 4, van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid nietig te verklaren, voor zover de genoemde bepalingen het aan Ierland toegewezen quotum voor makreel (Scomber scombrus) verlagen voor de periode van 2007 tot en met 2012;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers verzoeken krachtens artikel 230 EG om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 147/2007 van de Commissie van 15 februari 2007 tot aanpassing van bepaalde vangstquota voor de periode van 2007 tot en met 2012 overeenkomstig artikel 23, lid 4, van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (1).
   Volgens verzoekers moet de bestreden verordening op vier gronden ongeldig worden verklaard.
   In de eerste plaats betogen verzoekers dat de Commissie niet bevoegd was om de bestreden verordening tot verlaging van quota in de periode van 2007 tot en met 2012 vast te stellen op basis van artikel 23, lid 4, van verordening nr. 2371/2002.
   Subsidiair stellen verzoekers dat mocht het Hof oordelen dat de Commissie voor verscheidene jaren in de toekomst quota mocht verlagen op basis van historische overbevissing, de Commissie in dit geval misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid. In feite betogen verzoekers dat de Commissie niet heeft aangetoond dat de lidstaten die worden geraakt door de bestreden verordening, namelijk Ierland en het Verenigd Koninkrijk, de hun toegewezen vangstmogelijkheden hebben overschreden, zoals artikel 23, lid 4, van verordening nr. 2371/2002 vereist voor een quotaverlaging. Bovendien betogen verzoekers dat de plotselinge wijziging van de vaste praktijk van de Commissie waarbij quota worden verlaagd met „het voorgaande jaar als basis”, uitgaande van de bewoordingen van en de praktijk afgeleid uit artikel 5 van verordening nr. 874/96 van de Raad, het vertrouwensbeginsel heeft geschonden.
   Voorts betogen verzoekers dat de Commissie haar beslissing niet met redenen heeft omkleed zoals artikel 253 EG vereist. Op die basis stellen zij dat de bestreden verordening onvoldoende is gemotiveerd, in het bijzonder omdat zij een duidelijke en radicale beleidswijziging met erg nadelige gevolgen voor verzoekers impliceert.
   Tot slot voeren verzoekers aan dat de Commissie het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden omdat zij geen met die van de bestreden verordening gelijkstaande maatregelen heeft getroffen tegen andere vissersvloten, in omstandigheden waarin melding was gemaakt van aanzienlijke overbevissing of van visbestanden die op een vergelijkbare wijze werden bedreigd.

      (1)  PB L 46, blz. 10.


title: Doorhaling van zaak T-115/95

text:
Nr. C 199/40           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 28 . 6 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                   beschikking van 30 april 1997 de doorhaling in het regis
                                                                     ter gelast van zaak T-259/94: M. Pouzol tegen Rekenka
Verzoeker, lid van de Eerste kamer van beroep van het Bu            mer van de Europese Gemeenschappen.
reau voor harmonisatie binnen de interne markt ( merken,
tekeningen en modellen) komt op tegen bovengenoemd be               (M PB nr. C 254 van 10 . 9 . 1994 .
sluit van de voorzitter van het Bureau van 21 februari
1997 .
Het besluit regelt enige aspecten van de organisatie van de
Kamers van beroep, die zijn opgericht krachtens
artikel 130 van Verordening ( EG) nr. 40/94 van de Raad                               Doorhaling van zaak T-300/94 (*)
van 20 december 1993 inzake het Gemeenschapsmerk.                                                 ( 97/C 199/93 )
Volgens verzoeker dient het besluit, in het bijzonder                                         (Procestaai: Frans)
artikel 2 daarvan, nietig te worden verklaard om de navol
gende redenen:                                                       De president van de Vijfde Kamer van het Gerecht van eer
1 . Artikel 2 van het besluit is in strijd met de
                                                                     ste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij be
     artikelen 112, lid 1 , en 131 , lid 2, van de verordening.      schikking van 11 maart 1997 de doorhaling in het register
                                                                     gelast van zaak T-300/94 : H. Maurissen tegen Rekenka
     Het is dus in strijd met een op de uitvoering van het
                                                                     mer van de Europese Gemeenschappen.
     Verdrag betrekking hebbende rechtsregel in de zin van
     artikel 173 , tweede alinea, van het EG-Verdrag.
                                                                     H PB nr. C 316 van 12 . 11 . 1994 .
2 . Het besluit is onwettig omdat de Voorzitter heeft na
     gelaten twee derde van de leden, die door de Raad van
     Ministers zijn benoemd, te raadplegen en omdat de le
     den die zijn geraadpleegd ( de voorzitters ) onvoldoende
     tijd is gegund om de aangelegenheid behoorlijk te on
                                                                                Doorhaling van zaak T-l 15/95 (')
     derzoeken . Dit gebrek aan adequate raadpleging is aan
     te merken als een inbreuk op een wezenlijk vormvoor                                          ( 97/C 199/94 )
     schrift in de zin van artikel 173 , tweede alinea, van
                                                                                (Procestaai: Frans)
     het EG-Verdrag.
 3.  Het besluit is niet toereikend met redenen omkleed              De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
     wat artikel 2 betreft .                                         eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                      beschikking van 30 april 1997 de doorhaling in het regis
 4 . De voorzitter is niet bevoegd een besluit vast te stellen,      ter gelast van zaak T-l 15/95 : M. Pouzol tegen Rekenka
     waarbij een hiërarchische relatie binnen de Kamers               mer van de Europese Gemeenschappen.
     van beroep wordt ingevoerd ( zoals hij beoogt te doen
     in artikel 2, lid 2, van het besluit) of alle leden van de       (') PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .
     Kamers van beroep te onderwerpen aan het hiërarchi
     sche gezag van de vice-voorzitter voor juridische zaken
     en van de voorzitter zelf. Bijgevolg is artikel 2 nietig
     wegens onbevoegdheid in de zin van artikel 173 ,
     tweede alinea, van het EG-Verdrag.
                                                                                Doorhaling van zaak T-8/96 (')
                                                                                ( 97/C 199/95 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
               Doorhaling van zaak T-259/94 (')                       De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
                                                                      eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                          ( 97/C 199/92 )
                                                                      beschikking van 28 april 1997 de doorhaling in het regis
                        (Procestaai: Frans)                           ter gelast van zaak T-8/96 : A. Carparelli tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen .
 De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
 eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij               ( 1 ) PB nr. C 77 van 16 . 3 . 1996 .


title: Zaak T-352/08: Beroep ingesteld op 25 augustus 2008 — Pannon Hőerőmű Zrt./Commissie

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/46

         Beroep ingesteld op 25 augustus 2008 — Pannon Hőerőmű Zrt./Commissie
   (Zaak T-352/08)
   (2008/C 285/85)
   Procestaal: Hongaars
   Partijen

      Verzoekende partij: Pannon Hőerőmű Energiatermelő, Kereskedelmi és Szolgáltató Zrt. (Pécs, Hongarije) (vertegenwoordigers: M. Kohlrusz, P. Simon en G. Ormai, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 4 juni 2008 betreffende steunmaatregel nr. C 41/2005 (ex NN 49/2005) van Hongarije inzake langlopende stroomafnameovereenkomsten (hierna: „bestreden beschikking”) nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, vast te stellen dat de in de bestreden beschikking aan Hongarije opgelegde verplichting tot terugvordering niet geldt ten aanzien van verzoekster;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is een besloten naamloze vennootschap naar Hongaars recht die voornamelijk actief is als elektriciteitsproducent. Vóór de toetreding van Hongarije tot de Europese Unie zijn een aantal langlopende stroomafnameovereenkomsten [hierna: „PPA's” (Power Purchase Agreements)] gesloten tussen een aantal elektriciteitsproducenten — als verkopers — en MVM Trade Villamosenergia-kereskedelmi Zrt. (hierna: „MVM”) — als koopster. Volgens deze overeenkomsten is MVM verplicht om van de in het kader van de PPA's werkende krachtcentrales een vaste minimumhoeveelheid stroom af te nemen. Volgens de bestreden beschikking vormt deze afnameverplichting staatssteun die onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt en die dient te worden teruggevorderd van de begunstigden.
   Ter ondersteuning van de primaire vordering tot nietigverklaring van de bestreden beschikking voert verzoekster in wezen aan dat wezenlijke vormvoorschriften zijn geschonden, dat het recht onjuist is toegepast en dat zij verplicht is om een dienst van algemeen economisch belang te verrichten.
   Wat de schending van wezenlijke vormvoorschriften betreft, stelt verzoekster in de eerste plaats dat de Commissie de PPA's niet afzonderlijk heeft onderzocht, maar algemene conclusies heeft getrokken met betrekking tot alle PPA's tezamen. In de tweede plaats heeft de Commissie geen rekening gehouden met de lange geldigheidsduur van de PPA's, maar enkel de periode vanaf 1 mei 2004, dat wil zeggen de periode tussen de toetreding van Hongarije tot de Europese Unie en de vaststelling van de bestreden beschikking, beoordeeld. In de derde plaats heeft de Commissie enkel onderzocht hoe een marktdeelnemer in de positie van MVM zou hebben gehandeld, en niet hoe een marktdeelnemer in de positie van een stroomproducent zich zou hebben gedragen. In de vierde plaats heeft de Commissie de „garanties” in de PPA's ten onrechte aangemerkt als een vast prijsbepalingsmechanisme. Ten slotte heeft de Commissie ter beoordeling van de vraag of de mededinging wordt vervalst, slechts algemene vaststellingen verricht en niet de situatie onderzocht zoals die werkelijk is.
   Voor het geval dat het middel inzake schending van wezenlijke vormvoorschriften ongegrond zou worden verklaard, stelt verzoekster dat het recht onjuist is toegepast. De door haar gesloten PPA's voldoen niet aan de voorwaarden om als staatssteun te kunnen worden gekwalificeerd. In de eerste plaats heeft de Commissie ten onrechte het criterium van de particuliere investeerder toegepast, aangezien de situatie van MVM niet te vergelijken valt met de typische situatie van een particuliere investeerder. In de tweede plaats ging het ook niet om een selectieve maatregel, aangezien de uitdrukkelijke juridische verplichting bestond om PPA's af te sluiten. In de derde plaats wordt er geen voordeel verleend door de staat, aangezien MVM een onder de marktvoorwaarden opererende commerciële onderneming is. In de vierde plaats is de mededinging niet vervalst, aangezien de PPA's geen aantoonbare gevolgen voor de mededinging hebben.
   Voor het geval dat het Gerecht van eerste aanleg toch zou vaststellen dat is voldaan aan de voorwaarden om te kunnen spreken van staatssteun, stelt verzoekster dat de door haar verrichte dienst een dienst van algemeen economisch belang is en dat de door haar gesloten PPA's dus geen met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun vormen.
   Ter ondersteuning van haar subsidiaire vordering om vast te stellen dat de verplichting tot terugvordering niet geldt ten aanzien van haar, beroept verzoekster zich op het evenredigheids-, het vertrouwens-, het rechtszekerheids- en het rechtsbeschermingsbeginsel.


title: Zaak T-312/10: Arrest van het Gerecht van 2 oktober 2012 — ELE.SI.A/Commissie ( „Arbitragebeding — Zesde meerjarenkaderprogramma van Europese Gemeenschap voor activiteiten op gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van totstandbrenging van Europese onderzoeks- en innovatieruimte (2002-2006) — Overeenkomst betreffende project „I-Way, Intelligent, co-operative system in cars for road safety” — Beëindiging van overeenkomst — Terugvordering van betaalde financiële bijdrage — Schadevergoeding — Beroep tot verkrijging van totaal bedrag van gevraagde financiële bijdrage en tot betwisting van terugvordering — Reconventionele vordering” )

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/25

         Arrest van het Gerecht van 2 oktober 2012 — ELE.SI.A/Commissie
   (Zaak T-312/10) (1)

   (Arbitragebeding - Zesde meerjarenkaderprogramma van Europese Gemeenschap voor activiteiten op gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van totstandbrenging van Europese onderzoeks- en innovatieruimte (2002-2006) - Overeenkomst betreffende project „I-Way, Intelligent, co-operative system in cars for road safety” - Beëindiging van overeenkomst - Terugvordering van betaalde financiële bijdrage - Schadevergoeding - Beroep tot verkrijging van totaal bedrag van gevraagde financiële bijdrage en tot betwisting van terugvordering - Reconventionele vordering)
   2012/C 355/54
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Elettronica e sistemi per automazione (ELE.SI.A) SpA (Guidonia Montecelio, Italië) (vertegenwoordigers: P. Tomassi, S. Baratti en P. Caprile, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Aresu en A. Sauka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om betaling van de financiële bijdrage waarop verzoekster meent aanspraak te kunnen maken op grond van overeenkomst nr. 27195 inzake het onderzoeksproject „I-Way, Intelligent, co-operative system in cars for road safety”, die de Commissie en verzoekster hebben gesloten op 13 december 2005, en reconventionele vordering tot terugbetaling van een deel van de betaalde financiële bijdrage en tot betaling van schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het door Elettronica e sistemi per automazione (ELE.SI.A) SpA ingestelde beroep wordt verworpen.

               2)

               ELE.SI.A wordt veroordeeld tot betaling aan de Europese Commissie van 184 129,74 EUR, vermeerderd met rente vanaf 18 mei 2010, en van 7 344,46 EUR, vermeerderd met rente vanaf 18 juni 2010.

               3)

               ELE.SI.A wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 25.9.2010.


title: Gevoegde zaken C-23/03, C-52/03, C-133/03, C-337/03 en C-473/03: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van  4 mei 2006  (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano en door het Tribunale ordinario di Torino — Italië) — Strafzaken tegen Michel Mulliez e.a. en Giuseppe Momblano (gevoegde zaken C-23/03 en C-52/03), Alessandro Nizza en Giacomo Pizzi (C-133/03), Fabrizio Barra (C-337/03), Adelio Aggio e.a. (C-473/03) (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Vennootschapsrecht — Eerste richtlijn 68/151/EEG, Vierde richtlijn 78/660/EEG en Zevende richtlijn 83/349/EEG — Jaarrekening — Beginsel van getrouw beeld — Sancties in geval van onjuiste informatie over vennootschappen (vervalsing van boekhouding) — Artikel 6 van Eerste richtlijn 68/151/EEG — Vereiste van passende sancties voor overtredingen van gemeenschapsrecht)

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/11

         Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 4 mei 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano en door het Tribunale ordinario di Torino — Italië) — Strafzaken tegen Michel Mulliez e.a. en Giuseppe Momblano (gevoegde zaken C-23/03 en C-52/03), Alessandro Nizza en Giacomo Pizzi (C-133/03), Fabrizio Barra (C-337/03), Adelio Aggio e.a. (C-473/03)
   (Gevoegde zaken C-23/03, C-52/03, C-133/03, C-337/03 en C-473/03) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Vennootschapsrecht - Eerste richtlijn 68/151/EEG, Vierde richtlijn 78/660/EEG en Zevende richtlijn 83/349/EEG - Jaarrekening - Beginsel van getrouw beeld - Sancties in geval van onjuiste informatie over vennootschappen (vervalsing van boekhouding) - Artikel 6 van Eerste richtlijn 68/151/EEG - Vereiste van passende sancties voor overtredingen van gemeenschapsrecht)
   (2006/C 178/17)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechters
   Tribunale di Milano, Tribunale ordinario di Torino
   Partijen in de strafzaken
   Michel Mulliez, Patrick Lesaffre, Peter Hordjk, Michel Hoste, Christophe Dubrulle, Benoit Lheureux, Guy Geffroy, Gregory Sartorius en Giuseppe Momblano (gevoegde zaken C-23/03 en C-52/03), Alessandro Nizza en Giacomo Pizzi (C-133/03), Fabrizio Barra (C-337/03), Adelio Aggio e.a. (C-473/03)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale ordinario di Torino — Uitlegging van artikel 6 van de Eerste richtlijn (68/151/EEG) van de Raad van 9 maart 1968 strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken (PB L 65, blz. 8) — Jaarrekening — Strafbare feiten bestaande in het onthouden van informatie en het verstrekken van onjuiste informatie — Passende sancties
   Dictum
   In een situatie als aan de orde in de hoofdzaken, kan de Eerste richtlijn (68/151/EEG) van de Raad van 9 maart 1968 strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken, als zodanig niet in strafzaken door de autoriteiten van een lidstaat tegenover verdachten worden ingeroepen, aangezien een richtlijn uit zichzelf en onafhankelijk van een door een lidstaat ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale wet, niet bepalend kan zijn voor de strafrechtelijke aansprakelijkheid van de verdachten, noch deze aansprakelijkheid kan verzwaren.

      (1)  PB C 70 van 22.3.2003.


title: Zaak T-824/14: Arrest van het Gerecht van 18 oktober 2016 — Eveready Battery Company/EUIPO — Hussain e.a. (POWER EDGE) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk POWER EDGE — Ouder Uniewoordmerk EDGE — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 15, lid 1, en artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/17

      Arrest van het Gerecht van 18 oktober 2016 — Eveready Battery Company/EUIPO — Hussain e.a. (POWER EDGE)
      (Zaak T-824/14) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk POWER EDGE - Ouder Uniewoordmerk EDGE - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 15, lid 1, en artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009”])
      (2016/C 441/21)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Eveready Battery Company, Inc. (Saint-Louis, Missouri, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: N. Hebeis, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Garrido Otaola en M. Fischer, gemachtigden)

         Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Imran Hussain, Rizwana Hussain, Maariah Hussain, Danyaal Hussain en Zahra Hussain (Leeds, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, QC)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 6 oktober 2014 (zaak R 38/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Eveready Battery Company, enerzijds, en Hussain e.a., anderzijds

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Eveready Battery Company, Inc. wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 65 van 23.2.2015.


title: Arrest van het Hof van 28 januari 2015 in zaak E-14/14 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-omzetting — Richtlijn 2009/48/EG betreffende de veiligheid van speelgoed)

text:
               18.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/8

         ARREST VAN HET HOF
   van 28 januari 2015
   in zaak E-14/14
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-omzetting — Richtlijn 2009/48/EG betreffende de veiligheid van speelgoed)
   (2015/C 201/08)
   In zaak E-14/14, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen en/of het niet onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 1a van hoofdstuk XXIII van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2009/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009 betreffende de veiligheid van speelgoed), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en bij Besluit nr. 127/2012 van het Gemengd Comité van 13 juli 2012, zijn verplichtingen uit hoofde van het eerstbedoelde besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 28 januari 2015 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 1a van hoofdstuk XXIII van bijlage II bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 2009/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009 betreffende de veiligheid van speelgoed), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en bij Besluit nr. 127/2012 van het Gemengd Comité van 13 juli 2012, zijn verplichtingen uit hoofde van het eerstbedoelde besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-230/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Den Haag — Nederland) — Brite Strike Technologies Inc./Brite Strike Technologies SA [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 22, punt 4 — Rechterlijke bevoegdheid voor geschillen op het gebied van intellectuele eigendom — Artikel 71 — Door de lidstaten op bijzondere gebieden gesloten verdragen — Benelux-Verdrag inzake de intellectuele eigendom — Rechterlijke bevoegdheid voor geschillen betreffende Benelux-merken, -tekeningen en -modellen — Artikel 350 VWEU]

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/21

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Den Haag — Nederland) — Brite Strike Technologies Inc./Brite Strike Technologies SA
   (Zaak C-230/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 22, punt 4 - Rechterlijke bevoegdheid voor geschillen op het gebied van intellectuele eigendom - Artikel 71 - Door de lidstaten op bijzondere gebieden gesloten verdragen - Benelux-Verdrag inzake de intellectuele eigendom - Rechterlijke bevoegdheid voor geschillen betreffende Benelux-merken, -tekeningen en -modellen - Artikel 350 VWEU])
   (2016/C 335/28)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Den Haag

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Brite Strike Technologies Inc.

      Verwerende partij: Brite Strike Technologies SA

      Dictum

   Artikel 71 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, gelezen in het licht van artikel 350 VWEU, staat er niet aan in de weg dat de in artikel 4.6 van het Benelux-Verdrag inzake de intellectuele eigendom (merken en tekeningen of modellen) van 25 februari 2005, ondertekend te ’s-Gravenhage door het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden, neergelegde rechterlijkebevoegdheidsregel voor geschillen inzake Benelux-merken, -tekeningen en -modellen op die geschillen wordt toegepast.

      (1)  PB C 254 van 3.8.2015.


title: Zaak C-586/12 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 19 december 2013 — Koninklijke Wegenbouw Stevin BV/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Nederlandse markt van wegenbouwbitumen — Vaststelling van brutoprijs voor wegenbouwbitumen — Vaststelling van korting voor wegenbouwers — Bewijs — Beginsel van gelijke behandeling — Volledige rechtsmacht — Evenredigheid van geldboete — Toetsing door Hof)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/21

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 19 december 2013 — Koninklijke Wegenbouw Stevin BV/Europese Commissie
   (Zaak C-586/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Nederlandse markt van wegenbouwbitumen - Vaststelling van brutoprijs voor wegenbouwbitumen - Vaststelling van korting voor wegenbouwers - Bewijs - Beginsel van gelijke behandeling - Volledige rechtsmacht - Evenredigheid van geldboete - Toetsing door Hof)
   2014/C 52/36
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirante: Koninklijke Wegenbouw Stevin BV (vertegenwoordiger: E. Pijnacker Hordijk, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: F. Ronkes Agerbeek, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 27 september 2012, Koninklijke Wegenbouw Stevin/Commissie (T-357/06), houdende verwerping van een beroep betreffende, primair, een vordering tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 4090 def. van de Commissie van 13 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (Zaak COMP/F/38.456 — Bitumen (Nederland)), voor zover deze betrekking heeft op rekwirante, en subsidiair, een vordering tot verlaging van het bedrag van de bij deze beschikking aan rekwirante opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Koninklijke Wegenbouw Stevin BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 71 van 9.3.2013.


title: Zaak F-116/11: Beroep ingesteld op 7 november 2011 — ZZ/Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/69

      Beroep ingesteld op 7 november 2011 — ZZ/Commissie
      (Zaak F-116/11)
      (2012/C 25/135)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Salerno, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het besluit om de verzoekende partij niet toe te laten tot de beoordelingstests van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/207/11

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van het bestreden besluit;

                  —

                  veroordeling van de Commissie tot betaling van 10 000 EUR aan de verzoekende partij ter vergoeding van de immateriële schade die zij door het bestreden besluit heeft geleden;

                  —

                  verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Beroep, op 18 januari 1999 ingesteld door Lögstör Rör (Deutschland) GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-16/99)

text:
27.3.1999                 NL             Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 86/27
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                 Verzoekster heeft van bij de aanvang van de procedure
                                                                    erkend dat zij bij de inbreuk betrokken was, en haar
                                                                    beroep betreft uitsluitend bepaalde aspecten van de
I.   Primair                                                        inbreuk alsmede de hoogte van de geldboete. Hoewel zij
                                                                    niet ontkent dat sprake is van een inbreuk op artikel 85,
                                                                    lid 1, van het EG-Verdrag, vordert zij toch de nietigverkla-
1. De beschikkingen van de Commissie van 21 oktober                 ring van de beschikking van de Commissie, voorzover
     1998 (C(1998) 3117 def.) en van 6 november 1998                deze een schending vormt van de motiveringsplicht of
     (C(1998) 3415 def. en C(1998) 3117 def./corr.) nietig          voorzover de toepassing met terugwerkende kracht van de
     te verklaren.                                                  nieuwe richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (2)
                                                                    onregelmatig is.
2. De Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                    De middelen en voornaamste argumenten komen groten-
                                                                    deels overeen met die in zaak T-9/99.
II. S u b s i d i a i r
                                                                    (1) Zie zaak T-9/99.
                                                                    (2) Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit
1. Artikel 1 van de beschikking van de Commissie van                    hoofde van artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17, respectie-
     21 oktober 1998 (C(1998) 3117 def.) en van                         velijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opge-
                                                                        legd (PB C 9 van 14.1.1998, blz. 3).
     6 november 1998 (C(1998) 3415 def. en C(1998)
     3117 def./corr.) nietig te verklaren voorzover verzoeks-
     ter daarbij het verwijt wordt gemaakt:
     i)   betrokken te zijn geweest bij een kartel dat zich
          over de gehele gemeenschappelijke markt uitstrekt;
                                                                    Beroep, op 18 januari 1999 ingesteld door Lögstör Rör
                                                                    (Deutschland) GmbH tegen Commissie van de Europese
     ii) betrokken te zijn geweest bij inbreuken vóór
                                                                                Gemeenschappen
          december 1994 en na februari 1996;
                                                                                (Zaak T-16/99)
     iii) betrokken te zijn geweest bij een overeenkomst en                                    (1999/C 86/48)
          bij de tenuitvoerlegging van onderling afgestemde
          maatregelen tegen Powerpipe AB.
                                                                                (Procestaal: Duits)
2. Het bedrag van de in artikel 3 van de beschikkingen
     aan verzoekster opgelegde geldboeten volgens goed-             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     dunken van het Gerecht te verlagen.                            Gemeenschappen is op 18 januari 1999 beroep ingesteld
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                    Lögstör Rör (Deutschland) GmbH, Fulda (BRD), vertegen-
                                                                    woordigd door H.-J. Hellmann, kantoor Schilling, Zutt &
3. De Commissie te verwijzen in de kosten van het
                                                                    Anschütz, advocaten te Mannheim (BRD), domicilie geko-
     geding.
                                                                    zen hebbende te Luxemburg, kantoor Loesch & Wolter,
                                                                    advocaten aldaar, rue Goethe 11.
III. M e e r s u b s i d i a i r
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
1. Het bedrag van de in artikel 3 van de beschikkingen
     aan verzoekster opgelegde geldboeten volgens goed-             1. nietig te verklaren voorzover zij verzoekster betreft, de
     dunken van het Gerecht te verlagen.                                 op 13 november 1998 aan verzoekster betekende
                                                                         beschikking van de Commissie van 21 oktober 1998
                                                                         in een procedure krachtens artikel 85 van het EG-Ver-
2. De Commissie te verwijzen in de kosten van het                        drag (zaak IV/35.691/E-4: Fernwärmetechnik-Kartell-
     geding.                                                             doc. C(1998) 3117 def.), verbeterd bij beschikking van
                                                                         de Commissie van 6 november 1998 (C(1998) 3415
                                                                         def.);
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         subsidiair de geldboete te verlagen;
De Commissie heeft verzoekster een geldboete van
925 ;000 ECU opgelegd, op grond dat zij zou hebben deel-
genomen aan een kartel van ondernemingen die verwar-                2. de Commissie te verwijzen in de kosten van het
mingsbuizen vervaardigen, respectievelijk verkopen (1).                  geding.
 ---pagebreak--- C 86/28                  NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               27.3.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                      KE Kelit Kunststoffwerk Gesellschaft mbH, Linz (Oosten-
De Commissie heeft verzoekster een geldboete van                      rijk), vertegenwoordigd door advocatenkantoor Grassner,
1 ;500 ;000 ECU opgelegd, op grond dat zij zou hebben                 Lenz, Thewanger & Partners, Linz (Oostenrijk), domicilie
deelgenomen aan een kartel van ondernemingen die ver-                 gekozen hebbende te Luxemburg bij advocatenkantoor
warmingsbuizen vervaardigen, respectievelijk verkopen (1).            Loesch & Wolter, rue Goethe 11.
Verzoekster voert aan:                                                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Ð schending van het beginsel van hoor en wederhoor,
                                                                      1. nietig te verklaren de door de Commissie op
                                                                           21 oktober 1998 tegen KE Kelit Kunststoffwerk
Ð schending van de motiveringsplicht van artikel 190                       Gesellschaft mbH gegeven beschikking K(1998) 3117
     van het EG-Verdrag,                                                   def.) met corrigendum van 6 november 1998 (K(1998)
                                                                           3415 def.) inzake een procedure op grond van
Ð schending van het verbod van terugwerkende kracht,                       artikel 85 van het EG-Verdrag (zaak nr. IV/35.691/E-4:
     van het vertrouwensbeginsel, en van het wettigheids-                  voorgeïsoleerde buizen), voorzover deze beschikking
     beginsel,                                                             betrekking heeft op KE Kelit;
Ð misbruik van bevoegdheid bij de toepassing van de
                                                                      2. subsidiair: de vaststelling van de aan KE Kelit opge-
     richtsnoeren (2),
                                                                           legde geldboete nietig te verklaren;
Ð misbruik van bevoegdheid en discriminatie bij de toe-
     passing van de regels inzake het getuigenverhoor,                3. meer subsidiair: het bedrag van bedoelde geldboete te
                                                                           verlagen;
Ð onjuiste toepassing van punt D van de regeling inzake
     het getuigenverhoor,
                                                                      4. de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
                                                                           verwijzen in de kosten.
Ð schending van het gelijkheidsbeginsel, het evenredig-
     heidsbeginsel, en van het verbod van willekeur,
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Ð onjuistheid van de weergave van de feiten,
                                                                      Op grond dat verzoekster zou hebben deelgenomen aan
Ð onjuiste berekening van de als maatstaf van de geld-                een kartel van ondernemingen die buizen voor afstandver-
     boete genomen omzet,                                             warming produceren, respectievelijk verkopen (1), heeft de
                                                                      Commissie verzoekster een geldboete van 360 ;000 ECU
Ð toepassing van onevenredig hoge rentevoet,                          opgelegd.
Ð onjuiste juridische beoordeling.                                    Verzoeksters middelen en voornaamste argumenten komen
                                                                      overeen met die in de zaken T-9/99 en T-16/99.
(1) Zie zaak T-9/99.
(2) Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit
    hoofde van artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17, respectie-  (1) Zie zaak T-9/99.
    velijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opge-
    legd (PB C 9 van 14.1.1998, blz. 3).
                                                                      Beroep, op 21 januari 1999 ingesteld door Cordis Obst-
Beroep, op 20 januari 1999 ingesteld door KE Kelit Kunst-             und Gemüsegroûhandel GmbH tegen Commissie van de
stoffwerk Gesellschaft mbH tegen Commissie van de Euro-                                 Europese Gemeenschappen
                      pese Gemeenschappen                                                    (Zaak T-18/99)
                           (Zaak T-17/99)                                                     (1999/C 86/50)
                           (1999/C 86/49)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                         (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 20 januari 1999 beroep ingesteld                 Gemeenschappen is op 21 januari 1999 beroep tegen


title: Zaak C-544/09 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 september 2011 — Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Invoering van digitale terrestrische televisie in Berlijn en Brandenburg — Artikel 87, lid 3, sub c, EG — Marktfalen — Evenredigheid — Technologieneutraliteit — Stimulerend effect)

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/5

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 september 2011 — Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie
   (Zaak C-544/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Invoering van digitale terrestrische televisie in Berlijn en Brandenburg - Artikel 87, lid 3, sub c, EG - Marktfalen - Evenredigheid - Technologieneutraliteit - Stimulerend effect)
   2011/C 319/07
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma, J. Möller en B. Klein, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en K. Gross, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 6 oktober 2009, Duitsland/Commissie (T-21/06), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot nietigverklaring van beschikking 2006/513/EG van de Commissie van 9 november 2005 betreffende door de Bondsrepubliek Duitsland ten uitvoer gelegde steunregelingen ten gunste van de invoering van digitale terrestrische televisie in Berlijn en Brandenburg (PB L 200, blz. 14) — Schending van artikel 107, lid 3, sub c, VWEU

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Zaak C-141/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Södertörns tingsrätt — Zweden) — Torsten Hörnfeldt/Posten Meddelande AB (Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Verbod van discriminatie op grond van leeftijd — Nationale regeling die onvoorwaardelijk recht te werken tot 67 jaar verleent en automatische beëindiging van arbeidsovereenkomst aan einde van maand waarin werknemer die leeftijd bereikt mogelijk maakt — Geen inachtneming hoogte ouderdomspensioen)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Södertörns tingsrätt — Zweden) — Torsten Hörnfeldt/Posten Meddelande AB
   (Zaak C-141/11) (1)

   (Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Verbod van discriminatie op grond van leeftijd - Nationale regeling die onvoorwaardelijk recht te werken tot 67 jaar verleent en automatische beëindiging van arbeidsovereenkomst aan einde van maand waarin werknemer die leeftijd bereikt mogelijk maakt - Geen inachtneming hoogte ouderdomspensioen)
   2012/C 287/18
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Södertörns tingsrätt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Torsten Hörnfeldt

      Verwerende partij: Posten Meddelande AB

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Södertörns tingsrätt — Uitlegging van het algemene beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd en van artikel 6 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Nationale regeling en collectieve arbeidsovereenkomst die werknemer een onvoorwaardelijk recht verlenen te werken tot 67 jaar en voorzien in beëindiging van rechtswege en zonder opzegging van de arbeidsverhouding aan het einde van de maand waarin de werknemer de volle leeftijd van 67 jaar bereikt zonder inachtneming van het aan hem daadwerkelijk betaalde pensioen

      Dictum

   Artikel 6, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regel zoals die aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan een werkgever de arbeidsovereenkomst van een werknemer kan beëindigen op de enkele grond dat deze laatste de leeftijd van 67 jaar heeft bereikt en die geen rekening houdt met de hoogte van het ouderdomspensioen dat de belanghebbende uiteindelijk ontvangt, voor zover deze regel objectief en redelijk wordt gerechtvaardigd door een legitiem doel inzake werkgelegenheids- en arbeidsmarktbeleid en een passend en noodzakelijk middel voor de verwezenlijking daarvan vormt.

      (1)  PB C 152 van 21.5.2011.


title: Zaak T-870/16: Beroep ingesteld op 7 december 2016 — Miserini Johansson/EIB

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/28

         Beroep ingesteld op 7 december 2016 — Miserini Johansson/EIB
   (Zaak T-870/16)
   (2017/C 086/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Virna Miserini Johansson (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: A. Senes, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB)

      Conclusies

   Primair:
   het besluit van de EIB van 25 januari 2016 nietig verklaren;
   de EIB gelasten om verzoeksters volledige salarisrechten en de relevante bijkomende voordelen te herstellen, daaronder begrepen de volledige pensioenrechten en de bijdragen aan het Optional Supplementary Provident Scheme (OPS);
   de EIB veroordelen tot vergoeding van het bedrag aan salarisverlies (dat voorlopig en per 31 december 2016 wordt begroot op 24 000 EUR);
   de EIB gelasten om met terugwerkende kracht verzoeksters volledige pensioenrechten te berekenen en de OSPS bijdragen, met ingang van 1 februari 2016;
   de EIB veroordelen tot betaling van een vergoeding voor verzoeksters immateriële schade, welke voorlopig op 5 000 wordt begroot;
   de EIB verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure, met inbegrip van de advocaatkosten en de expertisekosten (indien van toepassing).
   Subsidiair:
   de EIB veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden als gevolg van het verlies van haar volledige salaris, door betaling van een bedrag dat op 31 december 2016 voorlopig wordt geschat op 24 000 EUR;
   een deskundige benoemen om het exacte en definitieve bedrag te bepalen van de hier bovengenoemde schade, van verzoeksters pensioenrechten en de OSPS bijdragen, met ingang van 1 februari 2016;
   de EIB veroordelen tot vergoeding van de medische en psychologische kosten in verband met de gezondheidsproblemen als gevolg van de enorme stress die verzoekster heeft ondervonden en die niet worden vergoed door de ziektekostenverzekering van de EIB;
   de EIB veroordelen tot vergoeding van verzoeksters immateriële schade, welke op 5 000 EUR wordt begroot, met, indien het Gerecht dit wenst, aanwijzing van een deskundige om het exacte bedrag te bepalen;
   de EIB verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure, met inbegrip van de advocaatkosten en de expertisekosten (indien van toepassing).

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoeksters één middel, ontleend aan het feit dat de EIB inbreuk heeft gemaakt op haar grondrechten zoals gewaarborgd door het Handvest voor de grondrechten van de Europese Unie en in strijd heeft gehandeld met de rechtspraak van het Hof over de bescherming van grondrechten (onder meer arrest van 13 december 1979, Hauer/Rheinland-Pfalz, C-44/79, EU:C:1979:290).
   Verzoekster stelt dat de EIB zich schuldig heeft gemaakt aan niet-nakoming van de algemene zorgplicht die zij verzoekster met betrekking tot haar medische toestand en die risico’s die zij daardoor loopt verschuldigd is. Voorts was zij niet juist geïnformeerd over de procedures die zij diende te volgen om te bewijzen dat zij aan een beroepsziekte lijdt. In elk geval is de ziekte waaraan zij lijdt volgens de opinie van artsen door het beroep veroorzaakt en heeft zij de EIB alle relevante stukken verstrekt om dit te kunnen uitmaken. Zij behoeft geen verdere procedurele stappen te ondernemen en de EIB moet het door haar gevraagde onmiddellijk toewijzen.


title: Zaak C-84/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 19 februari 2015 — Sonos Europe BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 19 februari 2015 — Sonos Europe BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-84/15)
   (2015/C 146/26)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Sonos Europe BV

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vraag

   Dienen de posten 8517, 8518, 8519 en 8527 van de GN aldus te worden uitgelegd dat een product als in dit arrest omschreven (de: „Zoneplayer”), dat digitale informatie ontvangt en zonder deze op te slaan („streaming”) in de vorm van geluid versterkt weergeeft door middel van vijf (geïntegreerde) luidsprekers en/of doorstuurt naar andere apparaten in het lokale netwerk, vatbaar is voor indeling ander een of meer van deze posten, én zo ja welke? Of dient post 8543 van de GN aldus te worden uitgelegd dat een apparaat als de Zoneplayer daaronder moet worden ingedeeld als elektrisch apparaat met een eigen functie?


title: Zaak C-408/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amstgericht Karlsruhe (Duitsland) op 18 juli 2013 — Barbara Huber/Manfred Huber

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amstgericht Karlsruhe (Duitsland) op 18 juli 2013 — Barbara Huber/Manfred Huber
   (Zaak C-408/13)
   2013/C 274/26
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amstgericht Karlsruhe

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Barbara Huber

      Verwerende partij: Manfred Huber

      Prejudiciële vraag

   Is het verenigbaar met artikel 3, sub a en b, van verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen (1),
   dat in § 28, lid 1, eerste alinea, van het Duitse Gesetz zur Geltendmachung von Unterhaltsansprüchen im Verkehr mit ausländischen Staaten (Auslandsunterhaltsgesetz — AUG) (wet inzake de inning van levensonderhoud in de betrekkingen met andere staten) is geregeld,
   dat wanneer een deelnemer in een procedure zijn gewone verblijfplaats niet in Duitsland heeft, dan in zaken als bedoeld in artikel 3, sub a en b, van verordening (EG) nr. 4/2009 uitsluitend tot uitspraak bevoegd is het Amtsgericht dat bevoegd is voor de vestigingsplaats van het Oberlandesgericht in wiens ressort de verweerder of de onderhoudsgerechtigde zijn gewone verblijfplaats heeft?

      (1)  PB L 7, blz. 1


title: Zaak T-83/15: Beroep ingesteld op 20 februari 2015 — Swatch/BHIM — L’atelier Wysiwyg (wysiwatch WhatYouSeeIsTheWatchYouGet)

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/34

         Beroep ingesteld op 20 februari 2015 — Swatch/BHIM — L’atelier Wysiwyg (wysiwatch WhatYouSeeIsTheWatchYouGet)
   (Zaak T-83/15)
   (2015/C 127/46)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Swatch AG (Biel, Zwitserland) (vertegenwoordiger: P. González-Bueno Catalán de Ocón, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: L’atelier Wysiwyg (Besançon, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „wysiwatch” en „WhatYouSeeIsTheWatchYouGet” — inschrijvingsaanvraag nr. 1 1 0 41  597

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 4 december 2014 in zaak R 1873/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM en L’atelier Wysiwyg in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-333/01: Beroep, op 6 september 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
C 317/14                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.11.2001
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Middelen en voornaamste argumenten
1)    vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en          De Helleense Republiek betoogt, dat jegens haar ten onrechte
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig         een financiële correctie is toegepast in de sectoren katoen,
      zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 1999/28/EG (1)         olijfolie, krenten en schapen- en geitenvlees.
      van de Commissie van 21 april 1999 tot wijziging van de
      bijlage bij richtlijn 92/14/EEG (2) van de Raad betreffende
      de beperking van de exploitatie van de vliegtuigen van           Zij betoogt, dat de betrokken financiële correctie nietig moet
      bijlage 16 van het Verdrag inzake de internationale              worden verklaard wegens onjuiste uitlegging en toepassing
      burgerluchtvaart, boekdeel 1, deel 2, hoofdstuk 2, tweede        van de bepalingen van de geldende verordeningen, wegens
      uitgave (1988), of althans door deze bepalingen niet ter         dwaling in de feiten en onjuiste beoordeling van de feitelijke
      kennis van de Commissie te brengen, niet heeft voldaan           omstandigheden, wegens gebrekkige, onvoldoende en onjuiste
      aan de krachtens die richtlijn op hem rustende verplich-         motivering, en wegens schending van het evenredigheidsbegin-
      tingen;                                                          sel en overschrijding van de grenzen van de beoordelings-
                                                                       bevoegdheid van de Commissie.
2)    Ierland te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Beroep, op 6 september 2001 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die                                              Spanje
in zaak C-323/01 (3); de omzettingstermijn is verstreken op
1 september 1999.
                                                                                (Zaak C-333/01)
(1) PB L 118 van 6.5.1999, blz. 53.                                                              (2001/C 317/25)
(2) PB L 76 van 23.3.1992, blz. 21.
(3) Zie blz. 12 van dit Publicatieblad.                                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 6 september 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                       Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door Gregorio Valero, lid van haar juri-
                                                                       dische dienst als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende bij
                                                                       Luis Escobar Guerrero, eveneens lid van haar juridische dienst,
                                                                       Centre Wagner.
Beroep, op 6 september 2001 ingesteld door Helleense
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                              schappen                                 dat het den Hove behage:
                                                                       —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
                          (Zaak C-332/01)                                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                             die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
                                                                             98/81/EG (1) van de Raad van 26 oktober 1998 tot
                          (2001/C 317/24)                                    wijziging van richtlijn 90/219/EEG inzake het ingeperkt
                                                                             gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   richtlijn, niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn
op 6 september 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van                     en het Verdrag op haar rustende verplichtingen;
de Europese Gemeenschappen door Helleense Republiek,
vertegenwoordigd door B. Kontolaimos, juridisch adviseur bij           —     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
de juridische dienst van de staat, en I. Chalkias, assessor bij de
juridische dienst van de staat, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij de ambassadeur van Griekenland, Val Ste Croix            Middelen en voornaamste argumenten
177.
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       met zaak C-323/01 (2); de termijn van omzetting verstreek op
                                                                       6 juni 2000.
—     nietig te verklaren, althans te wijzigen, beschikking
      COM/2001/1795 def. van de Commissie van 11 juli                  (1) PB L 330 van 5.12.98, blz. 13.
      2001 houdende onttrekking aan communautaire finan-               (2) Zie blz. 12 van dit Publicatieblad.
      ciering van bepaalde uitgaven die de lidstaten van het
      EOGFL, afdeling Garantie, hebben verricht.