title: Zaken C-303/99 en C-304/99: Verzoeken van het Tribunale di Brescia, Terza sezione civile, van 30 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen 1) Markfactor SpA en 2) F. Apollonia & C. SpA en Ministero delle Finanze

text:
20.11.1999            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 333/13
— Schending van het gemeenschapsrecht, nu rekwiranten                 1. Is met het gemeenschapsrecht, inzonderheid met de artike-
     in strijd met artikel 6 van het Europees Verdrag tot                  len 10 en 12 van richtlijn 69/335/EEG (1) van de Raad van
     bescherming van de rechten van de mens, in samenhang                  17 juli 1969 verenigbaar het bepaalde in artikel 11, lid 1,
     met artikel 6, tweede alinea, EU-Verdrag, een middel van              van de Italiaanse wet van 23 december 1998, nr. 448
     doeltreffende rechterlijke bescherming wordt ontzegd,                 (GURI van 29 december 1998, nr. 302, gewoon supple-
     waar ten onrechte wordt gesteld dat de prejudiciële proce-            ment), volgens hetwelk de heffing op overheidsvergunnin-
     dure een verplicht middel van rechterlijke bescherming                gen terzake van de inschrijving „van de andere vennoot-
     van de belangen van particulieren is.                                 schapsakten” jaarlijks forfaitair verschuldigd is voor elk
                                                                           van de jaren van 1985 tot en met 1992, en die voor
                                                                           naamloze vennootschappen en commanditaire vennoot-
                                                                           schappen op aandelen 750 000 LIT en voor vennootschap-
                                                                           pen met beperkte aansprakelijkheid 400 000 LIT bedraagt?
                                                                      2. Is met het gemeenschapsrecht verenigbaar het bepaalde in
Verzoeken van het Tribunale di Brescia, Terza sezione                      artikel 11, lid 3, van wet nr. 448/98, volgens hetwelk de
civile, van 30 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in                 rente over de terug te betalen bedragen voor zover meer is
de gedingen tussen 1) Markfactor SpA en 2) F. Apollonia                    betaald dan in artikel 11, lid 1, is vastgesteld, wordt
             & C. SpA en Ministero delle Finanze                           berekend volgens de wettelijke rentevoet die geldt op de
                                                                           datum van inwerkingtreding van deze wet (2,5 % ’s jaars)
                (Zaken C-303/99 en C-304/99)                               in plaats van volgens de rentevoet bedoeld in artikel 5
                                                                           juncto artikel 1 van wet nr. 29 van 26 januari 1961, zoals
                        (1999/C 333/27)                                    nadien gewijzigd?
Het Tribunale di Brescia, Terza sezione civile, heeft bij
                                                                      (1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
beschikking van 30 juli 1999, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 12 augustus 1999, in de gedingen tussen
1) Markfactor SpA en 2) F. Apollonia & C. SpA en Ministero
delle Finanze, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vraag:
„Is het bepaalde in artikel 11, lid 1, van de Italiaanse wet van
23 december 1998, nr. 448 (GURI van 29 december 1998,                 Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 29 april
nr. 302, gewoon supplement), volgens hetwelk de heffing op            1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
overheidsvergunningen ter zake van de inschrijving‘ van de            Banque Internationale pour l’Afrique Occidentale S.A.
andere vennootschapsakten‘ jaarlijks forfaitair verschuldigd is       (BIAO), in liquidatie, en Finanzamt für Großunternehmen
voor elk van de jaren van 1985 tot en met 1992, en die voor                                       in Hamburg
naamloze vennootschappen en commanditaire vennootschap-
pen op aandelen 750 000 LIT en voor vennootschappen met
                                                                                (Zaak C-306/99)
beperkte aansprakelijkheid 400 000 LIT bedraagt, verenigbaar
met het gemeenschapsrecht, inzonderheid met de artikelen 10
en 12 van richtlijn 69/335/EEG (1) van de Raad van 17 juli                                      (1999/C 333/29)
1969?”
                                                                      Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikking van 29 april
(1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.                                  1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      13 augustus 1999, in het geding tussen Banque Internationale
                                                                      pour l’Afrique Occidentale S.A. (BIAO), in liquidatie, en
                                                                      Finanzamt für Großuntenehmen in Hamburg, het Hof van
                                                                      Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                      prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Verzoek van het Tribunale di Brescia, Terza sezione
civile, van 30 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen Leglerdata SpA en Ministero delle                   I. Bevoegdheid van het Hof van Justitie inzake prejudiciële beslis-
                            Finanze                                       singen
                        (Zaak C-305/99)                               Is het Hof in het kader van de prejudiciële procedure van
                                                                      artikel 177 EG-Verdrag [artikel 234 EG-Verdrag sinds de wij-
                        (1999/C 333/28)                               ziging per 1 mei 1999 door het Verdrag van Amsterdam van
                                                                      2 oktober 1997] bevoegd de Vierde richtlijn van de Raad
Het Tribunale di Brescia, Terza sezione civile, heeft bij             van 25 juli 1978 betreffende de jaarrekening van bepaalde
beschikking van 30 juli 1999, ingekomen ter griffie van het           vennootschapsvorm (78/660/EEG, PB 1978, L 222; hierna:
Hof van Justitie op 12 augustus 1999, in het geding tussen            „richtlijn”) uit te leggen, niet alleen in geval van twijfel over de
Leglerdata SpA en Ministero delle Finanze, het Hof van                richtlijnconforme toepassing van het nationale jaarrekeningen-
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een               recht voor kapitaalvennootschappen (de §§ 264 e.v. van het
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                    Handelsgesetzbuch; hierna „HGB”), maar ook:


title: Zaak C-161/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Artikel 43 EG — Nationale regeling inzake voorwaarden voor inschrijving van vennootschappen op verzoek van burgers van nieuwe lidstaten — Procedure tot bewijs van hoedanigheid van zelfstandige)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-161/07) (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 43 EG - Nationale regeling inzake voorwaarden voor inschrijving van vennootschappen op verzoek van burgers van nieuwe lidstaten - Procedure tot bewijs van hoedanigheid van zelfstandige)
   (2009/C 44/14)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en G. Braun, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verzoekende partij: Republiek Litouwen (vertegenwoordiger: D. Kriaučiūnas, gemachtigde)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: C. Pesendorfer en M. Winkler, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 43 EG — Nationale regeling tot vaststelling van de voorwaarden voor inschrijving van ondernemingen van onderdanen van derde landen, die ook geldt voor Tsjechische, Estse, Letse, Litouwse, Hongaarse, Poolse, Sloveense en Slowaakse onderdanen — Verplichting voor alle vennoten van personenvennootschappen en vennoten met een minderheidsaandeel in vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid, die diensten verrichten die kenmerkend zijn voor een arbeidsverhouding, een bijzondere procedure te volgen tot vaststelling van de zelfstandigheid van de aanvrager, in de loop waarvan laatstgenoemde zijn invloed moet bewijzen op het beheer van de onderneming die hij in de lidstaat wenst in te schrijven
   Dictum

               1)

               Door voor de inschrijving van vennootschappen in het handelsregister op verzoek van burgers van de lidstaten die op 1 mei 2004 tot de Europese Unie zijn toegetreden, met uitzondering van de Republiek Cyprus en de Republiek Malta, die vennoot van een personenvennootschap of minderheidsvennoot van een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid zijn, de vaststelling van hun hoedanigheid van zelfstandige door de Arbeitsmarktservice of de overlegging van een vrijstelling van het bezit van een arbeidsvergunning te verlangen, is de Republiek Oostenrijk de krachtens artikel 43 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 140 van 23.6.2007.


title: Zaak T-409/12: Arrest van het Gerecht van 19 januari 2016 — Mitsubishi Electric/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor projecten inzake gasgeïsoleerd schakelmateriaal — Besluit dat na de gedeeltelijke nietigverklaring door het Gerecht van de oorspronkelijke beschikking wordt vastgesteld — Geldboeten — Motiveringsplicht — Beginsel van behoorlijk bestuur — Rechten van de verdediging — Gelijke behandeling — Evenredigheid — Onjuiste beoordeling — Uitgangsbedrag — Mate van bijdrage aan de inbreuk — Afschrikkingscoëfficiënt”)

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/13

         Arrest van het Gerecht van 19 januari 2016 — Mitsubishi Electric/Commissie
   (Zaak T-409/12) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor projecten inzake gasgeïsoleerd schakelmateriaal - Besluit dat na de gedeeltelijke nietigverklaring door het Gerecht van de oorspronkelijke beschikking wordt vastgesteld - Geldboeten - Motiveringsplicht - Beginsel van behoorlijk bestuur - Rechten van de verdediging - Gelijke behandeling - Evenredigheid - Onjuiste beoordeling - Uitgangsbedrag - Mate van bijdrage aan de inbreuk - Afschrikkingscoëfficiënt”))
   (2016/C 078/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mitsubishi Electric Corp. (Tokyo, Japan) (vertegenwoordigers: R. Denton, J. Vyavaharkar, R. Browne, L. Philippou, M. Roald en J. Robinson, solicitors, en K. Haegeman, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Khan en P. Van Nuffel, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair een verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2012) 4381 van de Commissie van 27 juni 2012 tot wijziging van beschikking C(2006) 6762 definitief van 24 januari 2007 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] (thans artikel 101 VWEU) en artikel 53 van de EER-Overeenkomst voor zover die beschikking gericht was tot Mitsubishi Electric Corporation en Toshiba Corporation (Zaak COMP/39.966 — Gasgeïsoleerd schakelmateriaal — Geldboeten) voor zover het verzoekster betreft, en, subsidiair, een verzoek tot wijziging van artikel 1 van dat besluit tot opheffing, zo niet verlaging van het aan verzoekster opgelegde boetebedrag

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mitsubishi Electric Corp. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 343 van 10.11.2012.


title: Zaak T-197/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 19 mei 2015 — Costa/Parlement („Kort geding — Voormalig lid van het Europees Parlement — Rechthebbende op een ouderdomspensioen voor parlementsleden — Begunstigde die een vergoeding ontvangt op basis van zijn hoedanigheid van voorzitter van een havenautoriteit — Beginsel van non-cumulatie — Terugvordering van het ontvangen pensioen — Debetnota — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Schending van vormvereisten — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/22

         Beschikking van de president van het Gerecht van 19 mei 2015 — Costa/Parlement
   (Zaak T-197/15 R)
   ((„Kort geding - Voormalig lid van het Europees Parlement - Rechthebbende op een ouderdomspensioen voor parlementsleden - Begunstigde die een vergoeding ontvangt op basis van zijn hoedanigheid van voorzitter van een havenautoriteit - Beginsel van non-cumulatie - Terugvordering van het ontvangen pensioen - Debetnota - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Schending van vormvereisten - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 221/31)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Paolo Costa (Venetië, Italië) (vertegenwoordigers: G. Orsoni en M. Romeo, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Seyr en G. Corstens, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van debetnota nr. 2015-239 (dossiernr. 303074) van het Europees Parlement van 23 februari 2015, waarbij verzoeker wordt gelast om uiterlijk op 31 maart 2015 een bedrag van 49  770,42 EUR te betalen

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-355/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano — Italië) — Nintendo Co. Ltd e.a./PC Box Srl, 9Net Srl (Richtlijn 2001/29/EG — Auteursrecht en naburige rechten in informatiemaatschappij — Begrip „technische voorzieningen” — Beschermingsinrichting — Apparaat en beschermde aanvullende producten — Van andere ondernemingen afkomstige vergelijkbare aanvullende inrichtingen, producten of onderdelen — Uitsluiting van elke interoperabiliteit ertussen — Reikwijdte van deze technische voorzieningen — Relevantie)

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano — Italië) — Nintendo Co. Ltd e.a./PC Box Srl, 9Net Srl
   (Zaak C-355/12) (1)

   (Richtlijn 2001/29/EG - Auteursrecht en naburige rechten in informatiemaatschappij - Begrip „technische voorzieningen” - Beschermingsinrichting - Apparaat en beschermde aanvullende producten - Van andere ondernemingen afkomstige vergelijkbare aanvullende inrichtingen, producten of onderdelen - Uitsluiting van elke interoperabiliteit ertussen - Reikwijdte van deze technische voorzieningen - Relevantie)
   2014/C 93/12
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Milano

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Nintendo Co. Ltd, Nintendo of America Inc., Nintendo of Europe GmbH

      Verwerende partijen: PC Box Srl, 9Net Srl

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale ordinario di Milano — Uitlegging van artikel 6 van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10) juncto punt 48 van de considerans van deze richtlijn — Begrip „technische voorzieningen” — Beschermingsinrichting waardoor elke vorm van interoperabiliteit wordt uitgesloten tussen, enerzijds, het apparaat en de beschermde aanvullende producten en, anderzijds, vergelijkbare aanvullende apparaten en producten die niet afkomstig zijn van de fabrikant of door de fabrikant geautoriseerde ondernemingen — Relevantie van de bestemming die door de fabrikant aan deze technische voorzieningen is toegekend

      Dictum

               1)

               Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „doeltreffende technische voorziening” in de zin van artikel 6, lid 3, van deze richtlijn technische voorzieningen kan omvatten waarbij met name niet alleen de drager met het beschermde werk, zoals de videogame, van een herkenningscode wordt voorzien om het tegen door de houder van het auteursrecht niet toegestane handelingen te beschermen, maar ook draagbare apparaten of spelcomputers waarmee toegang tot deze games wordt verkregen en ze kunnen worden gebruikt.

               2)

               Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of andere voorzieningen of niet op spelcomputers geïnstalleerde voorzieningen mogelijk leiden tot een geringere mate van verstoring of beperking van de activiteiten van derden, en tegelijk de rechten van de houder op een vergelijkbare manier beschermen. Daartoe is het relevant om met name rekening te houden met de kosten van de verschillende soorten technische voorzieningen, de technische en praktische aspecten bij de toepassing ervan en de vergelijking van de doeltreffendheid van deze verschillende soorten technische voorzieningen wat de bescherming van de rechten van de houder betreft, met dien verstande dat die doeltreffendheid niet absoluut hoeft te zijn. Het staat tevens aan de verwijzende rechter om het doel te beoordelen van de inrichtingen, producten of onderdelen waarmee die technische voorzieningen kunnen worden omzeild. Dienaangaande zal het bewijs van het gebruik dat derden daarvan daadwerkelijk maken, in het licht van de omstandigheden van het geval, bijzonder relevant zijn. De nationale rechter kan met name onderzoeken hoe vaak deze inrichtingen, producten of onderdelen feitelijk worden gebruikt in strijd met het auteursrecht en hoe vaak zij worden gebruikt voor doeleinden die geen inbreuk maken op dit recht.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 21 december 1995 in zaak T-220/95 R: C. Gimenez tegen Comité van de Regio's van de Europese Unie

text:
2 . 3 . 96         I NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 64/ 13
2 . Het beroep in kort geding wordt verworpen.                      Commissie van de Europese Gemeenschappen door Asocia
                                                                    ción de Fabricantes de Cemento de Espana ( OFICEMEN ),
3 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.              gevestigd te Madrid, vertegenwoordigd door E. Navarro
                                                                    Varona, advocaat te Barcelona, domicilie gekozen hebbende
                                                                    te Luxemburg ten kantore van L. Frieden, advocaat aldaar,
                                                                    Avenue Guillaume 62 .
           BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                   van 21 december 1995
                                                                    — krachtens de artikelen 173 en 174 van het EG-Verdrag
in zaak T-220/95 R: C. Gimenez tegen Comité van de                       nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
               Regio's van de Europese Unie                              februari 1994 , waarbij deze Instelling haar voorstel om
                          ( 96/C 64/29 )                                 geen beschermende maatregelen tegen de invoer van
                                                                         cement uit Turkije, Roemenië en Tunesië te nemen,
                      (Procestaai: Frans)
                                                                         definitief heeft gemaakt;
In zaak T-220/95 R, C. Gimenez, tijdelijk functionaris van          — krachtens artikel 175 van het EG-Verdrag te verklaren
het Economisch en Sociaal Comité van de Europese                          dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op artikel 7,
Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd                      lid 9, onder a ), van de basisverordening door niet een
door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen                  beschikking te hebben gegeven waardoor de genoemde
hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advo                   anti-dumpingprocedure binnen een redelijke termijn
caat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2 , ondersteund door                  kon worden afgesloten;
Union syndicale-Bruxelles, gevestigd te Brussel, vertegen
woordigd door V. Lebrun, advocaat te Brussel, domicilie             — de Commissie te verwijzen in de kosten .
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz,
advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2 , en door
Economisch en Sociaal Comité van de Europese Gemeen                Middelen en voornaamste argumenten
schappen ( gemachtigde : M. Bermejo Garde ), tegen Comité
van de Regio's van de Europese Unie, vertegenwoordigd               Verzoekster, een vereniging die onder meer ten doel heeft de
door D. Lagasse, advocaat te Brussel, domicilie gekozen             belangen van de Spaanse cementsector te behartigen en te
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de           bevorderen, komt op tegen de beschikking van verweerster
juridische dienst van de Commissie van de Europese                  om de anti-dumpingprocedure tegen de invoer in Spanje van
Gemeenschappen, Centre Wagner, Kirchberg, betreffende               cement uit Turkije, Roemenië en Tunesië, die is ingeleid naar
een verzoek om opschorting van het door het Comité van de           aanleiding van een door haar bij de Commissie ingediende
Regio's georganiseerde vergelijkend onderzoek CVR A/                klacht, niet voort te zetten . De bestreden beschikking is
03/95 of van te verwachten aanstellingen ten vervolge op dat        gebaseerd op de vaststelling dat de gevraagde beschermende
vergelijkend onderzoek, heeft de president van het Gerecht          maatregelen niet noodzakelijk waren, omdat de produktie
op 21 december 1995 een beschikking gegeven waarvan het             en het verkoopvolume stabiel waren, het marktaandeel en
dictum luidt als volgt:                                             het rendement in de sector hoog waren en de kosten waren
                                                                    gestegen als gevolg van een grote overcapaciteit.
1 . De Union syndicale-Bruxelles en het Economisch en
      Sociaal Comité worden toegelaten tot interventie ter
                                                                    Verzoekster stelt in de eerste plaats schending van het
      ondersteuning van de conclusies van verzoeker.
                                                                    bepaalde in artikel 4 van Verordening ( EEG ) nr. 2423/88 als
                                                                    gevolg van een kennelijke beoordelingsfout en schending
2 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                     van het zorgvuldigheidsbeginsel en het beginsel van goed
                                                                    bestuur met betrekking tot de beslissing om de procedure te
3 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.              beëindigen . In dit verband stelt zij in concreto, dat het
                                                                    marktaandeel van de Spaanse producenten, in tegenstelling
                                                                    tot hetgeen de Commissie heeft verklaard, sterk is gedaald
                                                                    en dat zij zich gedwongen hebben gezien om hun prijzen te
                                                                    verlagen als gevolg van de importen met dumping. Ander
                                                                    zijds kan de winstdaling in de sector niet worden toege
Beroep, op 23 november 1995 ingesteld door Asociación de
Fabricantes de Cemento de Espana ( OFICEMEN) tegen
                                                                    schreven aan een vermeende overcapaciteit, doch moet zij
                                                                    worden toegeschreven aan de onmogelijkheid om de prijzen
         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    aan te passen aan de stijgende produktiekosten.
                       ( Zaak T-212/95 )
                          ( 96/C 64/30 )                            In de tweede plaats druist de bestreden beschikking in tegen
                                                                    het bepaalde in artikel 9 van bovengenoemde basisverorde
                     (Procestaai: Spaans)                           ning, omdat de Commissie niet bevoegd is in strijd met het
                                                                    standpunt van de Raad een anti-dumpingprocedure te
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            beëindigen zonder beschermende maatregelen vast te stel
schappen is op 23 november 1995 beroep ingesteld tegen              len .


title: Beroep, op 14 maart 1995 ingesteld door Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-71/95)

text:
24 . 6 . 95           I NL 1                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 159/ 13
       mingen die , aangezien zij nagenoeg dezelfde kwalitatieve       — Onbevoegdheid : Door Verordening ( EG ) nr . 3303/94
      en kwantitatieve kenmerken hebben, zich jegens de                    worden ten aanzien van de drie betrokken landen
      gebruikers in grote mate als een eenheid presenteren;                maatregelen genomen die afwijken van Verordening
                                                                           ( EEG ) nr . 404/93 . Deze bevoegdheid behoorde volgens
c ) toestaat dat de vraag naar diensten in de sector van de                artikel 149 , lid 3 , van de Toetredingsakte toe aan de
       bejaardenhulp naar de onder b ) bedoelde ondernemin                Raad en niet aan de Commissie .
       gen wordt geleid ;
                                                                       — Onvoldoende motivatie .
d ) ondernemingen verplicht op eigen kosten diensten te
       verrichten die accessoir zijn aan de diensten die zij tegen     (') PB nr . L 341 van 30 . 12 . 1994 , blz . 46 .
       vergoeding aanbieden;
e ) aanleiding geeft tot afspraken waarbij de ondernemin
       gen die niet bij dit systeem zijn aangesloten , worden
       verplicht op eigen kosten accessoire diensten bij de door
       hen verrichte prestaties te leveren en de kosten van die        Beroep, op 13 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
       diensten op de gebruikers af te wentelen ;                         Europese Gemeenschappen tegen SA Royale Beige e. a.
                                                                                ( Zaak C-76/95 )
f) er aldus toe leidt, dat de gebruikers de economische last                                      ( 95/C 159/26 )
       gaan dragen van dergelijke diensten , die kosteloos zijn
       wanneer /. ij worden verleend door ondernemingen die
       aan de overeenkomst deelnemen ?
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 13 maart 1995 beroep ingesteld tegen SA Royale Beige ,
                                                                       handelend voor eigen rekening en voor rekening van de
                                                                       volgende verzekeringsmaatschappijen : 1 . SA Assurances
                                                                       générales de France, 2 . Caisse nationale de prévoyance, 3 .
                                                                       Les Mutuelles du Mans , 4 . SA Assurantie van de Belgische
                                                                       Boerenbond , 5 . SA Hannover, 6 . AG-Securitas en 7.
Beroep, op 14 maart 1995 ingesteld door Koninkrijk België              Condor, door Commissie van de Europese Gemeenschap
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     pen, vertegenwoordigd door J. Currall , lid van haar
                          ( Zaak C-71 /95 )
                                                                       juridische dienst, als gemachtigde , bijgestaan door J. - L.
                                                                       Fagnart, advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
                            ( 95/C 159/25 )                            Luxemburg bij G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
op 14 maart 1995 beroep ingesteld tegen Commissie van de               deert dat het den Hove behage verweerster te veroordelen
Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België , verte                tot betaling van :
genwoordigd door J. Devadder, bestuursdirecteur bij het
Ministerie van Buitenlandse zaken , Buitenlandse Handel en             — het kapitaal dat de Commissie verschuldigd is ingevolge
Ontwikkelingssamenwerking, als gemachtigde , domicilie                      artikel 73 van het Statuut van de ambtenaren van de
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Ambassade van                          Europese Gemeenschappen , ten gevolge van de beroeps
België , rue des Girondins 4 .                                              ziekte van L. , gewezen ambtenaar van de Commissie ;
                                                                       — de moratoire interessen, overeenkomstig artikel 1 ,
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                             punt 2 , van de Overeenkomst, met ingang van 6 mei
                                                                            1994, datum waarop de Commissie de verzekeraars in
Verordening ( EG ) nr. 3303/94 van de Commissie van                         gebreke heeft gesteld ;
2 1 december 1 994 houdende overgangsmaatregelen voor de
 invoer van bananen in Oostenrijk, Finland en Zweden ( 1 ) te          — haar te verwijzen in de kosten van het geding, overeen
vernietigen en de Commissie tot de kosten te veroorde                      komstig artikel 69 , lid 2, van het Reglement voor de
 len .                                                                      procesvoering van het Hof.
 Middelen en voornaamste argumenten                                    Middelen en voornaamste argumenten
— Discriminatie : Artikel 4 van Verordening ( EG ) nr . 3303/          De zaak is bij het Hof aanhangig gemaakt op basis van een
       94 wijkt duidelijk af van artikel 19 van Verordening            arbitragebeding in de verzekeringsovereenkomst, die ertoe
       ( EEG ) nr. 404/93 van de Raad ; elk van de betrokken           strekt de financiële gevolgen te dekken van de statutaire
       landen krijgt een afzonderlijk contingent zonder boven         verplichtingen die op de Gemeenschappen rusten wegens
       dien de verdeling die wrerd opgenomen in artikel 19 van         ongevallen en beroepsziekten van hun personeelsleden .
       Verordening ( EEG ) nr . 404/93 . Door het instellen van        Partijen zijn het niet eens over de vraag, of de verzekeraars
       dergelijk specifiek systeem , treedt een discriminatie op       op basis van de verzekeringsovereenkomst de regelmatig
       tussen de verschillende marktdeelnemers naargelang               heid kunnen betwisten van het door de medische commissie
       deze gevestigd zijn in een oorspronkelijke Lid-Staat van         uitgebrachte advies .
       de Europese Unie of in een Lid-Staat die toegetreden is
       op 1 januari 1995 .


title: Doorhaling van zaak T-263/94

text:
4. 5 . 96           1 NL 1                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 133/33
              Doorhaling van zaak T-516/93 ( )                                      Doorhaling van zaak T-263/94 ( 1 )
                         ( 96/C 133/67 )                                                        ( 96/C 133/69 )
                   (Procestaai: Nederlands)                                              (Procestaai: Nederlands)
De president van de Vierde Kamer ( uitgebreid ) van het              De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap               Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
pen heeft bij beschikking van 7 maart 1996 de doorhaling in          pen heeft bij beschikking van 19 maart 1996 de doorhaling
het register gelast van zaak T-516/93 : Pacific Fruit Com           in het register gelast van zaak T-263/94 : J. van Rooy tegen
pany NV en Pacific Fruit Company BV tegen Raad van de                Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen                   Gemeenschappen.
schappen.
P ) PB nr . C 188 van 10 . 7. 1993 .                                 (M PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .
              Doorhaling van zaak T-517/93 (')                                     Doorhaling van de gevoegde zaken
                          ( 96/C 133/68 )                                                 T-27/95 en T-29/95 ( 1 )
                                                                                ( 96/C 133/70 )
                   (Procestaai: Nederlands)
                                                                                (Procestaai: Frans)
De president van de Vierde Kamer ( uitgebreid) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
pen heeft bij beschikking van 7 maart 1996 de doorhaling in          De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
het register gelast van zaak T-5 1 7/93 : L. van Parijs NV tegen     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                beschikking van 28 februari 1996 de doorhaling in het
Gemeenschappen .                                                     register gelast van de gevoegde zaken T-27/95 en T-29/95 :
                                                                     N. Wegter en A. B. de Menezes tegen Commissie van de
(<) PB nr . C 188 van 10 . 7. 1993 .                                  Europese Gemeenschappen .
                                                                      (') PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 .


title: Zaak C-227/02: Beroep, op 18 juni 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
C 180/18               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.7.2002
—     de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                   Beroep, op 18 juni 2002 ingesteld door Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
Middelen en voornaamste argumenten                                                              (Zaak C-228/02)
De omzettingstermijn is op 21 augustus 2001 verstreken.                                         (2002/C 180/31)
(1) PB L 101 van 1.4.1998, blz. 17.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 18 juni 2002 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                       Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       pen, vertegenwoordigd door D. Martin en M. França als
                                                                       gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Beroep, op 18 juni 2002 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                           Luxemburg                                   —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
                                                                             niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                             te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven
                         (Zaak C-227/02)                                     aan richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de
                                                                             Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van
                                                                             de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (1),
                         (2002/C 180/30)
                                                                             althans de Commissie niet van deze bepalingen in kennis
                                                                             te stellen, niet heeft voldaan aan de krachtens deze
                                                                             richtlijn op hem rustende verplichtingen;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             —     het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
op 18 juni 2002 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                        wijzen.
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door D. Martin en M. França als
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       De omzettingstermijn is op 4 juni 2000 verstreken.
1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven          (1) PB L 144 van 4.6.1997, blz. 19.
      aan richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de
      Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van richtlijn
      84/450/EEG inzake misleidende reclame teneinde ook
      vergelijkende reclame te regelen (1), althans de Commissie
      niet van deze bepalingen in kennis te stellen, niet heeft
      voldaan aan de krachtens deze richtlijn op hem rustende
      verplichtingen;
                                                                       Beroep, op 21 juni 2002 ingesteld door Franse Republiek
2.    het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
      wijzen.
                                                                                (Zaak C-233/02)
                                                                                (2002/C 180/32)
Middelen en voornaamste argumenten
De omzettingstermijn is op 23 april 2000 verstreken.                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 21 juni 2002 beroep ingesteld tegen de Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen door de Franse Republiek,
(1) PB L 290 van 23.10.1997, blz. 18.
                                                                       vertegenwoordigd door R. Abraham, G. de Bergues en P. Bous-
                                                                       saroque als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       Luxemburg.


title: Zaak C-267/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgericht München — Duitsland) — Tadao Maruko/Versorgungsanstalt der deutschen Bühnen (Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Richtlijn 2000/78/EG — Nabestaandenuitkering uit hoofde van verplichte beroepspensioenregeling — Begrip beloning — Weigering wegens ontbreken van huwelijk — Partners van gelijk geslacht — Discriminatie op grond van seksuele geaardheid)

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgericht München — Duitsland) — Tadao Maruko/Versorgungsanstalt der deutschen Bühnen
   (Zaak C-267/06) (1)

   (Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Richtlijn 2000/78/EG - Nabestaandenuitkering uit hoofde van verplichte beroepspensioenregeling - Begrip „beloning’ - Weigering wegens ontbreken van huwelijk - Partners van gelijk geslacht - Discriminatie op grond van seksuele geaardheid)
   (2008/C 128/09)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bayerisches Verwaltungsgericht München
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tadao Maruko

      Verwerende partij: Versorgungsanstalt der deutschen Bühnen
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bayerisches Verwaltungsgericht München — Uitlegging van de artikelen 1, 2, lid 2, sub a, en 3, leden 1, sub c, en 3, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Begrip beloning — Uitsluiting van een geregistreerde partner van het genot van een nabestaandenpensioen
   Dictum

               1)

               Een nabestaandenuitkering, toegekend in het kader van een beroepspensioenregeling als die van de Versorgungsanstalt der deutschen Bühnen, valt binnen de werkingssfeer van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep.

               2)

               Artikel 1 juncto artikel 2 van richtlijn 2000/78 staat in de weg aan een regeling als in het hoofdgeding aan de orde, op grond waarvan de nabestaande partner na het overlijden van zijn levenspartner niet een nabestaandenuitkering ontvangt zoals een nabestaande echtgenoot die zou ontvangen, terwijl naar nationaal recht het levenspartnerschap personen van hetzelfde geslacht in een situatie brengt die wat deze nabestaandenuitkering betreft vergelijkbaar is met die van echtgenoten. Het is aan de nationale rechter om na te gaan of een nabestaande levenspartner in een situatie verkeert die vergelijkbaar is met die van een echtgenoot die de nabestaandenuitkering op grond van de beroepspensioenregeling van de Versorgungsanstalt der deutschen Bühnen ontvangt.

      (1)  PB C 224 van 16.9.2006.


title: Zaak C-197/03: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  11 mei 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 69/335/EEG — Artikelen 10 en 12 — Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal — Beginselen van gemeenschapsrecht inzake terugbetaling van het onverschuldigd betaalde)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/1

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-197/03) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 69/335/EEG - Artikelen 10 en 12 - Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal - Beginselen van gemeenschapsrecht inzake terugbetaling van het onverschuldigd betaalde)
   (2006/C 165/01)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: E. Traversa, gemachtigde)

      Verweerster: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde, bijgestaan door M. P. Gentili, advocaat)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 10, sub c, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25) — Nationale wettelijke regeling waarbij met terugwerkende kracht een jaarlijkse forfaitaire heffing op de inschrijving van andere vennootschapsakten dan de oprichtingsakte wordt ingevoerd, en waarbij in een regeling inzake de terugbetaling van de jaarlijkse heffing op de inschrijving van de oprichtingsakte van vennootschappen wordt voorzien, die discriminerend en restrictief is
   Dictum

               1)

               De Italiaanse Republiek is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 10 en 12, lid 1, sub e, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, en de door het Hof ontwikkelde beginselen inzake de terugbetaling van het onverschuldigd betaalde, door heffingen met terugwerkende kracht in te voeren die geen toegestane rechten met het karakter van een vergoeding zijn, wanneer de inschrijvingen in het ondernemingsregister waarvoor zij zijn geïnd, reeds aanleiding hebben gegeven tot de inning van heffingen die worden geacht door de heffingen met terugwerkende kracht te zijn vervangen, maar die aan degenen die ze hebben voldaan niet kunnen worden terugbetaald, of wanneer deze heffingen met terugwerkende kracht betrekking hebben op jaren waarin geen inschrijving in het register heeft plaatsgevonden die hun inning rechtvaardigt, en door bepalingen vast te stellen die aan de teruggaaf van een belasting die bij een arrest van het Hof in strijd of onverenigbaar met het gemeenschapsrecht is verklaard, voorwaarden verbinden die specifiek op die belasting betrekking hebben en ongunstiger zijn dan die welke anders op de teruggaaf van de betrokken belasting zouden worden toegepast.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Italiaanse Republiek zal drie vierden van alle kosten dragen. De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal het overige vierde dragen.

      (1)  PB C 171 van 19.7.2003.


title: Zaak C-31/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland op 20 januari 2011 — Marianne Scheunemann/Finanzamt Bremerhaven

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland op 20 januari 2011 — Marianne Scheunemann/Finanzamt Bremerhaven
   (Zaak C-31/11)
   2011/C 113/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marianne Scheunemann

      Verwerende partij: Finanzamt Bremerhaven

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 56, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap juncto artikel 58 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling van een lidstaat, welke regeling voor de berekening van de successiebelasting over een nalatenschap bepaalt dat de tot het privé-vermogen behorende deelneming als enige vennoot in een kapitaalvennootschap die in Canada is gevestigd en daar wordt bestuurd, tegen de volledige waarde wordt vastgesteld, terwijl bij de verwerving van een dergelijk aandeel in een kapitaalvennootschap die in het binnenland is gevestigd of daar wordt bestuurd, een belastingvrij bedrag voor specifieke zaken wordt verleend en de resterende waarde uitsluitend ten belope van 65 % in aanmerking wordt genomen?


title: Zaak T-466/09: Beroep ingesteld op 23 november 2009 — Comercial Losan/BHIM — McDonald’s International Property (Mc. Baby)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/60

         Beroep ingesteld op 23 november 2009 — Comercial Losan/BHIM — McDonald’s International Property (Mc. Baby)
   (Zaak T-466/09)
   2010/C 24/106
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Comercial Losan, SLU (Zaragoza, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Vela Ballesteros, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: McDonald’s International Property Co. Ltd (Delaware, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               toewijzing van het beroep tegen de beslissing van de kamer van beroep van 1 september 2009 — R 1706/2008-1 Mc Baby/Mc Kids in oppositieprocedure nr. B 1049362 (gemeenschapsmerkaanvraag 4 441 393), met toelating van de inschrijving van het aangevraagde gemeenschapsmerk, en verwijzing van de wederpartij in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „Mc. Baby” bevat (aanvraagnr. 4 741 393), voor waren en diensten van de klassen 25, 35 en 39

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: McDonald’s Internacional Property Company Ltd.

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsbeeldmerk dat het woordelement „McKids” bevat (merk nr. 3 207 354), voor waren van de klassen 16, 25 en 28; gemeenschapswoordmerk „McDONALD’S” (merk nr. 62 497), voor waren en diensten van de klassen 25, 28, 29, 30, 31, 32, 35, 41 en 42, en gemeenschapsbeeldmerk dat het woordelement „McDONALD’S” bevat (merk nr. 62 521), voor waren en diensten van de klassen 25, 28, 29, 30, 31, 32, 35, 41 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94, vervangen door verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-35/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  15 maart 2006  — Athinaiki Oikogeniaki Artopoiia tegen BHIM ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder woordmerk FERRERO — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk dat woordelement  FERRÓ  bevat — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/19

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2006 — Athinaiki Oikogeniaki Artopoiia tegen BHIM
   (Zaak T-35/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Ouder woordmerk FERRERO - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk dat woordelement „FERRÓ” bevat - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 108/33)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Athinaiki Oikogeniaki Artopoiia AVEE (Pikermi, Griekenland) (vertegenwoordiger: C. Chrissanthis, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Novais Gonçalves, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Ferrero OHG mbH (Stadtallendorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Schaeffer, advocaat)
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 1 december 2003 (zaak R 460/2002-1) inzake een oppositieprocedure tussen Athinaiki Oikogeniaki Artopoiia AVEE en Ferrero OHG mbH
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).

               3)

               Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak C-174/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Alfred Hirmann/Immofinanz AG (Prejudiciële verwijzing — Ondernemingsrecht — Tweede richtlijn 77/91/EEG — Aansprakelijkheid van naamloze vennootschap wegens schending van haar bekendmakingsverplichtingen — Onjuiste informatie in uitgifteprospectus — Draagwijdte van de aansprakelijkheid — Regeling van lidstaat die voorziet in terugbetaling van door koper voor aandelen betaalde prijs)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Alfred Hirmann/Immofinanz AG
   (Zaak C-174/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Ondernemingsrecht - Tweede richtlijn 77/91/EEG - Aansprakelijkheid van naamloze vennootschap wegens schending van haar bekendmakingsverplichtingen - Onjuiste informatie in uitgifteprospectus - Draagwijdte van de aansprakelijkheid - Regeling van lidstaat die voorziet in terugbetaling van door koper voor aandelen betaalde prijs)
   2014/C 52/13
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Handelsgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alfred Hirmann

      Verwerende partij: Immofinanz AG

      In tegenwoordigheid van: Aviso Zeta AG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Handelsgericht Wien — Uitlegging van de artikelen 12, 15, 16, 18, 19 en 42 van de Tweede richtlijn 77/91/EEG van de Raad van 13 december 1976 strekkende tot het coördineren van de waarborgen welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van artikel 58, tweede alinea, van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks ten einde die waarborgen gelijkwaardig te maken (PB 1977, L 26, blz. 1), zoals gewijzigd, van de artikelen 6 en 25 van richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en tot wijziging van richtlijn 2001/34/EG (PB L 345, blz. 64), zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/11/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 (PB L 76, blz. 37), van de artikelen 12 en 13 van richtlijn 2009/101/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 48 van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken (PB L 258, blz. 11), van de artikelen 7, 17 en 28 van richtlijn 2004/109/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten en tot wijziging van richtlijn 2001/34/EG (PB L 390, blz. 38), en van artikel 14 van richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (PB L 96, blz. 16) — Aansprakelijkheid van een naamloze vennootschap wegens schending van haar bekendmakingsverplichtingen — Onjuiste informatie in een uitgifteprospectus — Regeling van een lidstaat die voor een dergelijk geval voorziet in de terugbetaling van de prijs die de koper voor de uitgegeven aandelen heeft betaald — Geval waarin die aandelen op de secundaire markt zijn gekocht op basis van het uitgifteprospectus

      Dictum

               1)

               De artikelen 12, 15, 16, 18, 19 en 42 van de Tweede richtlijn 77/91/EEG van de Raad van 13 december 1976 strekkende tot het coördineren van de waarborgen welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van artikel (48, tweede alinea, EG), om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/101/EEG van de Raad van 23 november 1992, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling die in het kader van de omzetting van

                           —

                           richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en tot wijziging van richtlijn 2001/34/EG,

                           —

                           richtlijn 2004/109/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten en tot wijziging van richtlijn 2001/34/EG, en

                           —

                           richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik),

                     ten eerste, bepaalt dat een naamloze vennootschap als uitgevende instelling aansprakelijk is jegens een verkrijger van aandelen van deze vennootschap wegens schending van in laatstgenoemde richtlijnen neergelegde informatieverplichtingen, en, ten tweede, voorschrijft dat de betrokken vennootschap wegens die aansprakelijkheid verplicht is aan de verkrijger een met de aankoopprijs van de aandelen overeenkomend bedrag terug te betalen en de aandelen terug te nemen.

               2)

               De artikelen 12 en 13 van richtlijn 2009/101/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van (artikel 48, tweede alinea, EG), om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling die, in omstandigheden als die van het hoofdgeding, voorziet in vernietiging met terugwerkende kracht van een overeenkomst tot koop van aandelen.

               3)

               De artikelen 12, 15, 16, 18, 19 en 42 van de Tweede richtlijn 77/91, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/101, en de artikelen 12 en 13 van richtlijn 2009/101 moeten aldus worden uitgelegd dat de aansprakelijkheid waarin is voorzien bij de in het hoofdgeding aan de orde zijnde nationale regeling, niet noodzakelijkerwijs beperkt is tot de waarde van de aandelen op het tijdstip van de geldendmaking van de aanspraak, welke waarde in geval van een genoteerde vennootschap op basis van de beurskoers ervan wordt berekend.

      (1)  PB C 151 van 26.5.2012.


title: Arrest van het Hof van 22 juli 2013 in zaak E-15/12 — Jan Anfinn Wahl tegen de IJslandse Staat (Artikel 3 EER — Artikel 7 EER — Vorm, middelen en wijze van uitvoering van richtlijnen — Richtlijn 2004/38/EG — Vrij verkeer van EER-onderdanen — Beperkingen van het recht van binnenkomst — Procedurele waarborgen)

text:
               24.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/6

         ARREST VAN HET HOF
   van 22 juli 2013
   in zaak E-15/12
   Jan Anfinn Wahl tegen de IJslandse Staat
   (Artikel 3 EER — Artikel 7 EER — Vorm, middelen en wijze van uitvoering van richtlijnen — Richtlijn 2004/38/EG — Vrij verkeer van EER-onderdanen — Beperkingen van het recht van binnenkomst — Procedurele waarborgen)
   2013/C 309/06
   In zaak E-15/12, Jan Anfinn Wahl tegen de IJslandse Staat — VERZOEK aan het Hof van Hæstiréttur Íslands (het Hooggerechtshof van IJsland), overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, om uitlegging van artikel 27 van Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Carl Baudenbacher, voorzitter (rechter-rapporteur), Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 22 juli 2013 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Een EER/EVA-staat heeft vanuit het oogpunt van artikel 7 EER de vrijheid om de vorm, middelen en wijze van tenuitvoerlegging te kiezen wanneer hij een met Richtlijn 2004/38/EG overeenstemmend besluit in zijn interne rechtsorde opneemt. Afhankelijk van de juridische context vereist de uitvoering van een richtlijn niet noodzakelijkerwijs een wetgevingshandeling, zolang zij is uitgevoerd met een onbetwistbare dwingende kracht en met de specificiteit, nauwkeurigheid en duidelijkheid die nodig zijn om te voldoen aan het vereiste van rechtszekerheid;

               2.

               Een EER-staat kan op grond van artikel 27 van de richtlijn een persoon die onderdaan is van een andere EER-staat toegang tot zijn grondgebied weigeren omdat de betrokkene een bedreiging vormt voor de openbare orde en de openbare veiligheid, louter en alleen op basis van een risicobeoordeling waarin de rol van de betrokkene in de toetreding van een nieuwe afdeling tot een organisatie waarvan hij lid is, wordt beoordeeld, en waarvan de conclusie luidt dat die organisatie geassocieerd is met de georganiseerde criminaliteit en dat de georganiseerde criminaliteit is toegenomen op plaatsen waar dergelijke organisaties zich hebben kunnen vestigen. Voorts moet de beoordeling uitsluitend gebaseerd zijn op het persoonlijke gedrag van de betrokkene. Bovendien moet dit persoonlijke gedrag een actuele, werkelijke en voldoende ernstige bedreiging vormen die een fundamenteel belang van de samenleving aantast, en de beperking van het recht van binnenkomst moet evenredig zijn. In het licht van alle relevante gegevens feitelijk of rechtens is het aan de nationale rechter om te bepalen of aan die voorwaarden is voldaan;

               3.

               Een EER-staat kan niet verplicht worden een organisatie en het lidmaatschap van die organisatie te verbieden, voordat hij een lid van die organisatie die onderdaan van een andere EER-staat is, op grond van artikel 27 van de richtlijn toegang tot zijn grondgebied kan weigeren, indien dat verbod niet passend wordt geacht in de omstandigheden. De EER-staat moet echter duidelijk zijn standpunt met betrekking tot de activiteiten van die organisatie hebben bepaald en als hij die activiteiten een bedreiging acht voor de openbare orde en/of de openbare veiligheid, administratieve maatregelen hebben genomen om die activiteiten tegen te gaan;

               4.

               Om zich overeenkomstig artikel 27, lid 1, van de richtlijn op een bedreiging van de openbare orde en/of de openbare veiligheid te beroepen, volstaat het niet dat een EER-staat gedrag strafbaar stelt dat erin bestaat met een andere persoon samen te spannen met het oog op het plegen van een handeling die deel uitmaakt van de activiteiten van een criminele organisatie;

               5.

               De nationale administratieve autoriteiten moeten ervoor zorgen dat er voldoende bewijs is om overeenkomstig artikel 27, lid 2, van de richtlijn te concluderen dat de betrokken persoon voornemens is zich persoonlijk te gedragen op een manier die een actuele, werkelijke en voldoende ernstige bedreiging voor een fundamenteel belang van de samenleving vormt. Het is aan de nationale rechter om met naleving van de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid te bepalen of dit het geval is.


title: Zaak C-167/99: Beroep, op 20 april 1999 ingesteld door Europees Parlement tegen Société d'aménagement et d'équipement de la région de Strasbourg (SERS) en Stad Straatsburg

text:
28.8.1999              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 246/9
Middelen en voornaamste argumenten                                   Middelen en voornaamste argumenten
Dwaling ten aanzien van het recht wat het misbruik van               Het Gerecht heeft bepaalde feiten onjuist gekwalificeerd, en is
bevoegdheid en de schending van artikel 176 EG-Verdrag               aldus uitgegaan van een onjuist uitgangspunt, wat ertoe heeft
(thans artikel 233 EG) betreft: de Commissie stelt, dat het          geleid dat het de klachttermijn op onregelmatige wijze heeft
loutere feit dat zij — ten gevolge van de aanvankelijke              beperkt en de rechten van de verdediging heeft geschonden.
nietigverklaring van de aanstelling van X — heeft besloten de        Het Gerecht heeft namelijk ten onrechte als klacht in de zin
kennisgeving van vacature in te trekken en te vervangen door         van artikel 90, lid 2, van het Ambtenarenstatuut gekwali-
een andere kennisgeving, op zichzelf niet kan volstaan als           ficeerd, een brief van de advocaat van rekwirant, waaruit
bewijs van een misbruik van bevoegdheid; zo niet zou sprake          duidelijk blijkt dat de betrokkene nog niet het besluit had
zijn van miskenning van artikel 176 EG-Verdrag zelf, en van          genomen een klacht in te dienen.
miskenning van de scheiding der machten die in het kader van
de Gemeenschap noodzakelijkerwijs dient te bestaan tussen de
uitvoerende en de rechterlijke macht. De ruime beoordelings-
bevoegdheid van het tot aanstelling bevoegd gezag bij de
vaststelling van de voorwaarden betreffende de toegang tot
een ambt met inachtneming van de behoeften van de dienst,
kan niet ter discussie worden gesteld, ook niet wanneer de
aanwervingsprocedure bij een arrest van de gemeenschapsrech-
ter gedeeltelijk nietig is verklaard. Het Gerecht zou slechts
hebben kunnen vaststellen dat de tekst van de nieuwe kennis-         Beroep, op 20 april 1999 ingesteld door Europees Parle-
geving van vacature arbitrair was, of zelfs een misbruik             ment tegen Société d’aménagement et d’équipement de la
vormde, wanneer het vooraf had vastgesteld dat de in de                   région de Strasbourg (SERS) en Stad Straatsburg
nieuwe kennisgeving van vacature verlangde kwalificaties niet
terzake dienend waren voor het betrokken ambt.                                               (Zaak C-167/99)
(1) PB C 160 van 5.6.1999, blz. 19.                                                           (1999/C 246/18)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 20 april 1999 beroep ingesteld tegen Société d’aménage-
                                                                     ment et d’équipement de la région de Strasbourg (SERS) en
                                                                     Stad Straatsburg door Europees Parlement, vertegenwoordigd
                                                                     door T. Millet, afdelingshoofd bij de juridische dienst, en
Hogere voorziening, op 26 april 1999 ingesteld door                  O. Caisou-Rousseau, lid van de juridische dienst, als gemachtig-
C. Politi tegen de beschikking, op 9 februari 1999 in zaak           den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij het secre-
T-124/98 tussen C. Politi en Europese Stichting voor                 tariaat-generaal van het Europees Parlement, dienst post en
opleiding gewezen door het Gerecht van eerste aanleg                 registratie, bâtiment Tour, kamer 017.
    van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)
                       (Zaak C-154/99 P)                             Het Europees Parlement concludeert dat het den Hove behage:
                         (1999/C 246/17)                             1. SERS wegens vertraging te veroordelen tot betaling van
                                                                         een boete vanaf 9 januari 1998, contractuele datum voor
                                                                         de voltooiing van gebouw IPE IV, tot en met 14 december
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         1998, de dag voorafgaand aan de datum van vaststelling
op 26 april 1999 hogere voorziening ingesteld door C. Politi,
                                                                         van de voltooiing van bedoeld gebouw, of subsidiair, SERS
vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en
                                                                         wegens vertraging te veroordelen tot betaling van een
V. Peere, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                         boete vanaf de door het Hof vastgestelde contractuele
Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sàrl, rue de Cessange 30,
                                                                         datum voor de voltooiing van het gebouw;
tegen de beschikking, op 9 februari 1999 in zaak T-124/98
tussen C. Politi en Europese Stichting voor opleiding gewezen
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-           2. ongegrond te verklaren de vertragingen vanaf 9 januari
schappen (Tweede kamer).                                                 1998, contractuele datum voor de voltooiing van gebouw
                                                                         IPE IV, en vast te stellen dat het Europees Parlement geen
                                                                         tussentijdse rente verschuldigd is vanaf die contractuele
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                           datum voor de voltooiing van gebouw IPE IV tot en met
                                                                         14 december 1998, de dag voorafgaand aan de datum van
— de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de                vaststelling van de voltooiing van bedoeld gebouw, of
     Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 9 februari               subsidiair, vast te stellen dat het Europees Parlement geen
     1999 in zaak T-124/98, C. Politi/Europese Stichting voor            tussentijdse rente verschuldigd is vanaf de door het Hof
     opleiding, te vernietigen;                                          vastgestelde contractuele datum voor de voltooiing van
                                                                         het gebouw;
— de zaak te verwijzen naar het Gerecht met het oog op de
     uitspraak over de door verzoeker ten gronde aangevoerde
     middelen;                                                       3. het advies van de verzoeningscommissie te vernietigen;
te beslissen over de kosten naar recht.                              4. verweersters te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 246/10              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  28.8.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                    beginsel dat de keuze van de ambtenaar moet gebeuren met
                                                                      het in artikel 27 van het Statuut genoemde doel, de instelling
Het beroep is ingesteld krachtens een arbitragebeding, en is          de medewerking te verzekeren van ambtenaren die uit een
gebaseerd op een kaderovereenkomst naar Frans recht.                  oogpunt van bekwaamheid, prestatievermogen en onkreuk-
                                                                      baarheid aan de hoogste eisen voldoen.
Hogere voorziening op 10 mei 1999 ingesteld door Euro-
pees Parlement tegen het arrest, op 9 maart 1999 in
                                                                      Hogere voorziening, op 31 mei 1999 ingesteld door
zaak T-273/97 tussen P. Richard en Europees Parlement
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                      arrest, op 25 maart 1999 in zaak T-76/98 tussen C.
          Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer)
                                                                      Hamptaux en Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                      pen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                       (Zaak C-174/99 P)                                       Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)
                        (1999/C 246/19)                                                      (Zaak C-207/99 P)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                    (1999/C 246/20)
op 10 mei 1999 hogere voorziening ingesteld door Europees
Parlement, vertegenwoordigd door J. Sant’Anna, lid van zijn
juridische dienst, als gemachtigde, bijgestaan door D. Wael-          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
broeck, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te            op 31 mei 1999 hogere voorziening ingesteld door Commissie
Luxemburg bij het secretariaat-generaal van het Europees              van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door C.
Parlement, dienst Post en registratie, Bâtiment Tour, kamer           Berardis-Kayse en F. Duvieusart-Clotuche, leden van haar
017, tegen het arrest, op 9 maart 1999 in zaak T-273/97               juridische dienst, als gemachtigden, bijgestaan door D. Wael-
tussen P. Richard en de Europees Parlement gewezen door het           broeck, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen              bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het
(Vijfde kamer).                                                       arrest, op 25 maart 1999 in zaak T-76/98 tussen C. Hamptaux
                                                                      en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
                                                                      door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                        schappen (Vierde kamer).
— het door het Gerecht van het eerste aanleg op 9 maart
     1999 in zaak T-273/97, Richard/Parlement, gewezen arrest         Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
     te vernietigen;
                                                                      — de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te ver-
— de zaak derhalve naar het Gerecht terug te verwijzen;                   klaren;
— de beslissing omtrent de kosten aan te houden tot aan het           — bijgevolg, het bestreden arrest te vernietigen en verzoek-
     eindarrest.                                                          sters beroep te verwerpen;
                                                                      — subsidiair, de zaak derhalve naar het Gerecht terug te
Middelen en voornaamste argumenten                                        verwijzen;
Schending van het gemeenschapsrecht, inzonderheid ar-                 — de beslissing omtrent de kosten aan te houden.
tikel 29 Ambtenarenstatuut: in het bestreden arrest heeft het
Gerecht een totaal nieuwe uitlegging gegeven van artikel 29,          Middelen en voornaamste argumenten
lid 1, van het Statuut. In plaats van te oordelen dat de in dit
artikel neergelegde procedure van voorziening in vacatures
bestaat uit verschillende wegen waarvan het TABG achtereen-           Tegenspraak in de motivering en onjuiste rechtsopvatting met
volgens moet nagaan of op die manier de meest geschikte               betrekking tot de door de Commissie gevolgde bevorderings-
persoon kan worden gevonden, heeft het Gerecht artikel 29             procedure: het Gerecht heeft ten onrechte — en in tegenspraak
aldus uitgelegd, dat het bestaan uit vier zelfstandige en             met zijn eigen feitelijke vaststellingen — geconcludeerd, dat in
achtereenvolgende etappes of fasen die het TABG formeel               de door de Commissie gevolgde bevorderingsprocedure de
moet openen en sluiten alvorens tot de volgende fase te               ambtenaren die het vorige jaar op de lijst van de meest
kunnen overgaan. Het Gerecht heeft ook geoordeeld, dat                verdienstelijke ambtenaren stonden, maar niet waren bevor-
wanneer de eerste etappe van artikel 29 een waardevolle               derd, automatisch op de lijst van de meest verdienstelijke
kandidaat oplevert, de instelling niet het recht heeft haar           ambtenaren kwamen te staan. Uit de door het Gerecht zelf
keuzemogelijkheden te verruimen door na te gaan welke                 aangenomen feiten blijkt immers, dat zij niet automatisch op
mogelijkheden worden geboden door de volgende wegen                   die lijst worden geplaatst en evenmin automatisch worden
waarin artikel 29, lid 1, van het Statuut voorziet. Daardoor          bevorderd, daar de Commissie in elk concreet geval nagaat of
wordt in het bestreden arrest voorbijgegaan aan twee fun-             de betrokkenen niet „te kort is geschoten”, dat wil zeggen of
damentele beginselen die bij elke aanstelling van een ambtenaar       hij nog steeds bevordering verdient, hetgeen noodzakelijker-
in acht moet worden genomen, te weten het in artikel 7, lid 1,        wijs een vergelijking van de verdiensten inhoudt.
van het Statuut geformuleerde beginsel dat de aanstelling
uitsluitend in het belang van de dienst mag gebeuren, en het


title: Zaak T-525/08: Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — Poste Italiane/Commissie ( „Staatssteun — Vergoeding voor bij Italiaanse schatkist gedeponeerde tegoeden op lopende postrekeningen — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Begrip staatssteun — Voordeel” )

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/16

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — Poste Italiane/Commissie
   (Zaak T-525/08) (1)

   (Staatssteun - Vergoeding voor bij Italiaanse schatkist gedeponeerde tegoeden op lopende postrekeningen - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Begrip staatssteun - Voordeel)
   2013/C 313/29
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Poste Italiane SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: A. Fratini, A. Sandulli en F. Filpo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en D. Grespan, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2009/178/EG van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende de steunmaatregel van Italië voor vergoeding voor de bij de Schatkist gedeponeerde tegoeden op lopende rekeningen gehouden door Poste Italiane [C 42/06 (ex NN 52/06)] (PB 2009, L 64, blz. 4)

      Dictum

               1.

               Beschikking 2009/178/EG van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende de steunmaatregel van Italië voor vergoeding voor de bij de Schatkist gedeponeerde tegoeden op lopende rekeningen gehouden door Poste Italiane SpA [C 42/06 (ex NN 52/06)] wordt nietig verklaard.

               2.

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Poste Italiane.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak F-125/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 29 september 2009 — Hau/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2006 — Niet-plaatsing op lijst van bevorderde ambtenaren — Vergelijking van verdiensten — Referentiedrempel — Niet-inaanmerkingneming van de hoedanigheid van overgeblevene )

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/73

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 29 september 2009 — Hau/Parlement
   (Zaak F-125/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2006 - Niet-plaatsing op lijst van bevorderde ambtenaren - Vergelijking van verdiensten - Referentiedrempel - Niet-inaanmerkingneming van de hoedanigheid van „overgeblevene”)
   2010/C 24/133
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Armin Hau (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: K. Zejdová en S. Seyr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoeker in het kader van bevorderingsronde 2006 niet tot de rang B*7 te bevorderen en, anderzijds, verzoek om het TABG te gelasten documenten inzake de vergelijking van de verdiensten voor deze bevordering over te leggen

      Dictum

               1)

               Het op 21 november 2006 bekendgemaakte besluit van het Europees Parlement om Hau niet te plaatsen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2006 van de rang B*6 tot de rang B*7 zijn bevorderd, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het Europees Parlement wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 79 van 29.3.2008, blz. 37.


title: Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division, van 10 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen the Queen en Medicines Control Agency, ex parte: Generics (UK) Ltd en E.R. Squibb & Sons Ltd, interveniënte (Zaak C-368/96)

text:
8 . 2 . 97               NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      Nr . C 40/7
Requirant concludeert dat het den Hove behage :                         2 . Zo neen, dus wanneer het Hof deze competentie aan
                                                                             zichzelf houdt, bij voorbeeld omwille van een uniforme
— de onderhavige hogere voorziening (') ontvankelijk en                      toepassing van het Gemeenschapsrecht, kunnen dan
      gegrond te verklaren ;                                                  bepaalde feitelijke omstandigheden zoals door de
                                                                             gedaagde , thans geïntimeerde, Staat als verweer naar
— het bestreden arrest te vernietigen;                                       voren worden gebracht, voor welke omstandigheden bij
                                                                             het eerder gewezen arrest nr. 5943/ 1994 door dit Hof
— de zaak zelf af te doen en de reeds geformuleerde                          van Beroep bewijsopdracht werd gegeven, en die in de
      vorderingen toe te wijzen;                                             vorige paragraaf kort zijn weergegeven, dan wel som
                                                                             mige daarvan en welke, aan toewijzing van een vorde
— in voorkomend geval , de zaak naar de bevoegde rechter                     ring wegens strijd met artikel 25 , lid 1 , van Tweede
      te verwijzen .                                                         Richtlijn 77/91 /EEG van de Raad (') in de weg staan ?
Middelen en voornaamste argumenten                                      (') PB nr . L 26 van 30 . 1 . 1977, blz . 1 .
— Het Gerecht van eerste aanleg is niet bevoegd om het
       beroep op basis van artikel 173 van het EG-Verdrag te
       behandelen ; in het onderhavige geval heeft het beroep
       betrekking op de procedure tot benoeming van de
       Europese ombudsman, en dus op een nieuwe materie :
       derhalve is van toepassing, hetzij artikel 43 van het            Verzoek van de High Court of Justice, Queen 's Bench
       EGKS-Verdrag ( volgens hetwelk „ het Hof bevoegd is              Division, van 10 oktober 1996 om een prejudiciële beslis
       uitspraak te doen in alle gevallen , voorzien in aanvul         sing in het geding tussen the Queen en Medicines Control
       lende bepalingen "), hetzij een algemeen beginsel van            Agency, ex parte: Generics ( UK ) Ltd en E.R. Squibb & Sons
       bevoegdheid „ per materie " ( de Europese ombudsman                                       Ltd , interveniënte
       legt de eed af voor het Hof).                                                             ( Zaak C-368/96 )
                                                                                ( 97/C 40/15 )
— ( Subsidiair) Schending van het Gemeenschapsrecht.
( ' ) Hogere voorziening gericht tegen het arrest waarvan het dictum
                                                                        De High Court of Justice, Queen 's Bench Division, heeft bij
      is gepubliceerd in PB nr . C 247 van 24 . 8 . 1996 , hlz . 15 .   beschikking van 10 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van
                                                                        het Hof van Justitie op 22 november 1996 , in het geding
                                                                        tussen the Queen en Medicines Control Agency, ex parte :
                                                                        Generics ( UK ) Ltd en E.R. Squibb & Sons Ltd , interveniën
                                                                        te , het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
Verzoek van het Hof van Beroep te Athene ( Eerste Kamer)                vragen :
van 6 juni 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Alexandros Kefalas e.a., enerzijds, en Griekse Staat             1 . a ) Wat betekenen de woorden „ in wezen gelijkwaar
en naamloze vennootschap Organismos Oikonomikis Ana                              dig " in artikel 4 , tweede alinea, punt 8 , onder a ), iii ),
sinkrotisis Epichirision AE; interveniënte: Athinaiki Char                       van Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari
                     topiia A.E. e.a., anderzijds                                 1965 betreffende de aanpassing van de wettelijke en
                                                                                bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceuti
                          ( Zaak C-367/96 )                                       sche specialiteiten (') ( zoals gewijzigd )? Concreet,
                             ( 97/C 40/ 14 )                                      wanneer wordt onderzocht of een geneesmiddel
                                                                                ( produkt B ) in wezen gelijkwaardig is aan een
Het Hof van Beroep te Athene . ( Eerste Kamer ) heeft bij                         geneesmiddel dat sedert ten minste zes/tien jaar
beschikking van 6 juni 1996 , ingekomen ter griffie van het                       volgens de geldende communautaire bepalingen in
Hof van Justitie op 21 november 1996 , in het geding tussen                       de Gemeenschap is toegelaten ( produkt A ), van
Alexandros Kefalas e.a ., enerzijds, en Griekse Staat en                          welke fysische of andere kenmerken of eigenschap
naamloze vennootschap Organismos Oikonomikis Anasin                              pen van de betrokken- geneesmiddelen dient dan te
krotisis Epichirision AE; interveniënte : Athinaiki Charto                       worden uitgegaan ?
piia A.E. e.a ., anderzijds, het Hof van Justitie van de
                                                                              b ) Beschikt de bevoegde instantie van een Lid-Staat
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                                over een beoordelingsmarge bij de vaststelling van
beslissing over de navolgende vragen :                                            de criteria aan de hand waarvan moet worden
                                                                                uitgemaakt of produkt B in wezen gelijkwaardig is
 1 . Staat voor de nationale rechter de mogelijkheid open om                      aan produkt A, en hoe ruim is deze marge ?
        een bepaling van nationaal recht toe te passen ( in casu
        artikel 281 van het Burgerlijk Wetboek ) om te beoor           2 . Kan produkt B overeenkomstig artikel 4 , tweede alinea ,
        delen of van een door de betrokken Gemeenschapsbe                    punt 8 , onder a ), iii ), van Richtlijn 65/65/EEG ( zoals
        palingen toegekend recht misbruik wordt gemaakt, of                  gewijzigd ) worden toegelaten voor :
        bestaan er andere geschreven of ongeschreven beginse
        len in het Gemeenschapsrecht, en , zo ja , welke, waarop              a ) alle indicaties waarvoor produkt A in de betrokken
        de nationale rechter in voorkomend geval kan steu                        Lid-Staat is toegelaten op de datum van de aanvraag
        nen ?                                                                     voor produkt B, of
 ---pagebreak--- Nr . C 40/8               NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             8 . 2 . 97
    b ) alleen voor die indicaties waarvoor produkt A sedert                       d ) voor een doseringsvorm en/of dosis en/of doserings
          zes/tien jaar in de Europese Unie is toegelaten                              schema van een andere categorie, en, zo ja ,
          overeenkomstig de geldende communautaire bepa                               welke ?
          lingen, of
                                                                          4 . Is het voor het antwoord op de vragen 2 en/of 3 relevant,
     c ) uitsluitend :                                                             dat de oorspronkelijke of summiere aanvragen om
          1 . voor die indicaties waarvoor produkt A sedert                        verkoopvergunningen werden ingediend vóór 16 maart
                zes/tien jaar in de Europese Unie is toegelaten                    1995 , datum van inwerkingtreding van Verordening
                overeenkomstig de geldende communautaire                           ( EG ) nr . 541 /95 ?
                bepalingen , en
                                                                          5 . Gelet op de antwoorden op de vragen 1 tot en met 4 , is
          2 . die indicaties waarvoor produkt A sedert een                         artikel 4, tweede alinea , punt 8 , onder a ), iii ), ongeldig
                kortere tijd is toegelaten , en waarvoor niet om                   wegens onverenigbaarheid met het beginsel van de
                een nieuwe verkoopvergunning moest worden                          bescherming van innovaties en/of het discriminatiever
                verzocht overeenkomstig bijlage II bij Verorde                    bod en/of het evenredigheidsbeginsel en/of de bescher
                ning ( EG ) nr . 541 /95 van de Commissie van                      ming van het eigendomsrecht ?
                10 maart 19 95 betreffende het onderzoek van
                wijzigingen in de voorwaarden van een vergun             (') PB nr . 22 van 9 . 2 . 1965 , blz . 369/65 .
                ning om een geneesmiddel in de handel te                  ( 2 ) PB nr . L 55 van 11 . 3 . 1995 , blz . 7 .
                brengen , die door een bevoegde instantie van een
                Lid-Staat is afgegeven ( 2 ), of ( naar gelang van het
                geval ) waarvoor een dergelijke aanvraag niet
                nodig was geweest indien bedoelde verordening
                van toepassing was geweest op het tijdstip dat de
                betrokken indicatie werd toegevoegd in het
                kader van de verruiming van een bestaande                 Verzoeken van het Tribunale di Trento van 24 oktober
                vergunning, of                                             1996 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige
                                                                          gedingen tussen 1 . Ministero delle Finanze en Cotonificio
      d ) voor een andere categorie indicaties, en, zo ja ,               del Trentino SpA ( C-371 /96 ) en 2 . Ministero delle Finanze
           welke ?
                                                                                en Merkur Chemical Sri ( C-3 73/96 )
                                                                                ( Zaken C-371 /96 en C-373/96 )
3 . Kan produkt B overeenkomstig artikel 4 , tweede alinea ,
      punt 8 , onder a ), iii ), van Richtlijn 65 /65/EEG ( zoals                                        ( 97/C 40/ 16 )
      gewijzigd ) worden toegelaten voor :
      a ) alle doseringsvormen en/of doses en/of doserings                Bij beschikkingen van 24 oktober 1996 ( ingekomen ter
           schema 's waarvoor produkt A in de betrokken                    griffie van het Hof van Justitie op 25 november 1996 ) heeft
           Lid-Staat is toegelaten op de datum van de aanvraag             het Tribunale di Trento, in de aldaar aanhangige gedingen
                                                                           tussen 1 . Ministero delle Finanze en Cotonificio del Tren
           voor produkt B, of
                                                                           tino SpA ( C-371 /96 ) en 2 . Ministero delle Finanze en
      b ) uitsluitend voor die doseringsvormen en/of doses                 Merkur Chemical Sri ( C-373/96 ), het Hof van Justitie van
           en/of doseringsschema 's waarvoor produkt A sedert              de Europese Gemeenschappen de volgende prejudiciële
           zes/tien jaar in de Europese Unie is toegelaten                 vraag gesteld :
           overeenkomstig de geldende communautaire bepa
           lingen, of                                                       Staat het Gemeenschapsrecht, zoals uitgelegd door het Hof
      c ) uitsluitend :                                                    van Justitie in het arrest van 25 juli 1991 ( zaak C-208/90 ,
                                                                            Emmott )('), eraan in de weg, dat de Italiaanse Staat in het
            1 . voor die doseringsvormen en/of doses en/of                  kader van een door een vennootschap tegen hem ingestelde
                 doseringsschema 's waarvoor produkt A sedert               vordering tot terugbetaling van hetgeen is betaald ter zake
                 zes/tien jaar in de Europese Unie is toegelaten            van belastingen die door artikel 10 van Richtlijn 69/
                 overeenkomstig de geldende communautaire                   335/EEG van de Raad ( 2 ) zijn verboden , zich beroept op een
                 bepalingen , en                                            nationaalrechtelijke vervaltermijn voor verzoeken om
                                                                            terugbetaling, die ingevolge artikel 13 , lid 2 , van DPR
           2 . die doseringsvormen en/of doses en/of dose                  nr . 641 van 26 oktober 1972 begint te lopen vanaf de dag
                 ringsschema 's waarvoor produkt A sedert kor              waarop bedoelde belastingen onverschuldigd zijn betaald ,
                 tere tijd is toegelaten, en waarvoor niet om een           en niet vanaf het moment waarop de Italiaanse Staat, door
                 nieuwe verkoopvergunning moest worden ver                 latere afschaffing van de met artikel 10 van genoemde
                 zocht overeenkomstig bijlage II bij Verordening            richtlijn strijdige belasting, de tegen de richtlijn indruisende
                 ( EG ) nr . 541 /95 , of ( naar gelang van het geval )     regeling heeft afgeschaft ?
                 waarvoor een dergelijke aanvraag niet nodig was
                 geweest indien de betrokken verordening van                 (') Jurisprudentie 1991 , blz L4269 .
                 toepassing was geweest op het tijdstip dat de               ( 2 ) PB nr . L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz . 25 .
                 doseringsvorm en/of dosis en/of het doserings
                 schema werd toegevoegd in het kader van de
                 verruiming van een bestaande vergunning, of