title: Zaak T-409/05: Beroep ingesteld op  8 november 2005  — A.S.TER. tegen Commissie

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/19

         Beroep ingesteld op 8 november 2005 — A.S.TER. tegen Commissie
   (Zaak T-409/05)
   (2006/C 22/36)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: A.S.TER. S.p.A. (Genua, Italië) [vertegenwoordigers: L. Acquarone en D. Anselmi, advocaten]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               de bestreden besluiten nietig te verklaren, het recht van toegang te erkennen en bijgevolg een volledige kopie van de klacht en van de bijlagen erbij mede te delen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster in de onderhavige zaak, een vennootschap op aandelen waarin de stad Genua een meerderheiddeelneming bezit, verzoekt om nietigverklaring van verweersters besluit tot afwijzing van het op grond van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (1) geformuleerde verzoek om toegang tot de op 21 februari 2005 aan de Commissie toegestuurde klacht (en de bijlagen erbij) op basis waarvan een onderzoek is geopend dat zou kunnen leiden tot de inleiding van een formele inbreukprocedure tegen verzoekster.
   De toegang is geweigerd omdat vrijgave van de stukken het onderzoek van de Commissie zou kunnen bemoeilijken.
   Tot staving van haar vordering voert verzoekster schending aan van artikel 4, lid 2, van de reeds vermelde verordening nr. 1049/2001, van de beginselen van hoor en wederhoor, transparantie, medewerking en deelname aan de procedure, alsmede ontoereikende motivering.
   Dienaangaande moet worden gepreciseerd dat de gestelde noodzaak om documenten betreffende de inbreukprocedure niet vrij te geven, om het onderzoek niet te schaden, niet bestaat. Integendeel, het onderzoek zelf vereist dat dit zo transparant als mogelijk verloopt en dat daarbij zoveel als mogelijk wordt samengewerkt, zodat de stad Genua en verzoekster de voor de voortzetting ervan noodzakelijke documenten kunnen overleggen.
   Voorts maakt het bestreden besluit inbreuk op het beginsel van hoor en wederhoor, nu verzoekster in de administratieve procedure tegenover verweerster staat.
   Hieraan voegt verzoekster toe, dat de uitzonderingen op het recht van toegang restrictief en in het licht van het beginsel van het recht op informatie en het evenredigheidsbeginsel moeten worden uitgelegd.

      (1)  PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43.


title: Zaak C-654/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta domstolen (Zweden) op 7 december 2015 — Länsförsäkringar AB/Matek A/S

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta domstolen (Zweden) op 7 december 2015 — Länsförsäkringar AB/Matek A/S
   (Zaak C-654/15)
   (2016/C 048/31)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Högsta domstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Länsförsäkringar AB

      Verwerende partij: A/S Matek

      Prejudiciële vragen

   De vragen hebben betrekking op de uitlegging en de toepassing van artikel 9, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (1)

   in het geval waarin een derde zonder toestemming in het economisch verkeer een teken gebruikt dat overeenstemt met een gemeenschapsmerk. [Orig. 9] De vragen luiden als volgt:

               1.

               Is het van betekenis voor het uitsluitende recht van de merkhouder dat deze gedurende een tijdvak dat gelegen is binnen de termijn van vijf jaar te rekenen vanaf de inschrijving in de Unie geen normaal gebruik van het gemeenschapsmerk heeft gemaakt voor de waren of diensten waarop de inschrijving betrekking heeft?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord, in welke omstandigheden en op welke wijze beïnvloedt die omstandigheid het uitsluitende recht?

      (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Zaak C-537/10 P: Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 12 juli 2011 — Deltafina SpA/Europese Commissie

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/18

         Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 12 juli 2011 — Deltafina SpA/Europese Commissie
   (Zaak C-537/10 P) (1)

   2011/C 298/32
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 13 van 15.1.2011.


title: Zaak C-323/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 december 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Madrid — Spanje) — Ovidio Rodríguez Mayor, Pilar Pérez Boto, Pedro Gallego Morzillo, Alfonso Francisco Pérez, Juan Marcelino Gabaldón Morales, Marta María Maestro Campo, Bartolomé Valera Huete/Herencia yacente de Rafael de las Heras Dávila, Sagrario de las Heras Dávila (Prejudiciële procedure — Bescherming van werknemers — Collectief ontslag — Richtlijn 98/59/EG — Beëindiging van arbeidsovereenkomsten wegens overlijden van werkgever)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/10

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 december 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Madrid — Spanje) — Ovidio Rodríguez Mayor, Pilar Pérez Boto, Pedro Gallego Morzillo, Alfonso Francisco Pérez, Juan Marcelino Gabaldón Morales, Marta María Maestro Campo, Bartolomé Valera Huete/Herencia yacente de Rafael de las Heras Dávila, Sagrario de las Heras Dávila
   (Zaak C-323/08) (1)

   (Prejudiciële procedure - Bescherming van werknemers - Collectief ontslag - Richtlijn 98/59/EG - Beëindiging van arbeidsovereenkomsten wegens overlijden van werkgever)
   2010/C 24/15
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Madrid

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ovidio Rodríguez Mayor, Pilar Pérez Boto, Pedro Gallego Morzillo, Alfonso Francisco Pérez, Juan Marcelino Gabaldón Morales, Marta María Maestro Campo, Bartolomé Valera Huete

      Verwerende partijen: Herencia yacente de Rafael de las Heras Dávila, Sagrario de las Heras Dávila

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Superior de Justicia de Madrid — Uitlegging van de artikelen 1, 2, 3, 4 en 6 van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (PB L 225, blz. 16) — Nationale wettelijke regeling die het begrip ontslag beperkt tot ontslag om economische, technische, organisatorische of met de productie verband houdende redenen — Beëindiging van de arbeidsovereenkomst wegens overlijden, pensionering of invaliditeit van werkgever — Verschillende vergoeding naargelang het geval — Verenigbaarheid met het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en met het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden

      Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 1, van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die bepaalt dat wanneer de arbeidsovereenkomsten van verscheidene werknemers die een natuurlijk persoon als werkgever hebben, eindigen omdat deze laatste is overleden, geen sprake is van collectief ontslag.

               2)

               Richtlijn 98/59 verzet zich niet tegen een nationale regeling die verschillende vergoedingen toekent naargelang de werknemer zijn baan heeft verloren omdat de werkgever is overleden of omdat hij het slachtoffer is geweest van collectief ontslag.

      (1)  PB C 236 van 13.9.2008.


title: Zaak T-112/10: Beroep ingesteld op 1 maart 2010 — Prionics/Commissie en EFSA

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/73

         Beroep ingesteld op 1 maart 2010 — Prionics/Commissie en EFSA
   (Zaak T-112/10)
   2010/C 113/107
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Prionics AG (vertegenwoordigers: H. Janssen en M. Franz, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA)

      Conclusies

               —

               de „Scientific Opinion on Analytical sensitivity of approved TSE rapid tests” van de EFSA en de Commissie nietig verklaren, voor zover daarin thans niet wordt aanbevolen om bij het toezicht op BSE gebruik te maken van twee door verzoeksters geproduceerde tests, de Prionics®-Check LIA en de Pronics®-Check PrioSTRIP;

               —

               de EFSA en de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt op tegen het wetenschappelijke verslag van de EFSA van 10 december 2009 betreffende de analytische gevoeligheid van goedgekeurde snelle TSE-tests (hierna: „EFSA-verslag”). In dat verslag wordt onder meer aanbevolen, de analytische gevoeligheid van twee BSE-tests van verzoekster (Prionics®-Check LIA en Pronics®-Check PrioSTRIP) met geschikte experimenten opnieuw te beoordelen.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.
   In het kader van het eerste middel betoogt verzoekster dat de beginselen van goed bestuur zijn geschonden, aangezien verweersters hun aanbeveling in het EFSA-verslag op een onjuiste beoordeling van de feiten en op tegenstrijdige informatie baseren.
   In het kader van het tweede middel wordt schending gesteld van het beginsel van de rechten van verdediging in procedures die kunnen leiden tot een voor de betrokkenen bezwarende handeling. Voorts wordt dienaangaande aangevoerd dat er sprake is van schending van de algemene rechtsbeginselen van gelijke behandeling en van bescherming van het gewettigde vertrouwen, aangezien de EFSA, in strijd met haar eigen bekendgemaakte bestuursrechtelijke voorschriften, verzoekster niet de mogelijkheid heeft geboden om vóór de openbaarmaking van het EFSA-verslag te worden gehoord.
   In de derde plaats betoogt verzoekster dat er sprake is van schending van de algemene rechtsbeginselen van gelijke behandeling en van bescherming van het gewettigde vertrouwen, aangezien de EFSA, in strijd met haar eigen bekendgemaakte bestuursrechtelijke voorschriften, in het EFSA-verslag niet heeft gewezen op de rechtsmiddelen die tegen dit verslag konden worden ingesteld.
   Ten slotte voert verzoekster aan dat de fundamentele beginselen van beroepsvrijheid en van ondernemingsvrijheid zijn geschonden door de openbaarmaking van het EFSA-verslag niet af te wegen tegen de nadelige gevolgen daarvan voor verzoekster.


title: Zaak T-336/16: Beroep ingesteld op 22 juni 2016 — Versace 19.69 Abbigliamento Sportivo/EUIPO — Gianni Versace (VERSACE 19.69 ABBIGLIAMENTO SPORTIVO)

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/35

         Beroep ingesteld op 22 juni 2016 — Versace 19.69 Abbigliamento Sportivo/EUIPO — Gianni Versace (VERSACE 19.69 ABBIGLIAMENTO SPORTIVO)
   (Zaak T-336/16)
   (2016/C 296/45)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Versace 19.69 Abbigliamento Sportivo Srl (Busto Arsizio, Italië) (vertegenwoordiger: F. Caricato, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gianni Versace SpA (Milaan, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „VERSACE 19.69 ABBIGLIAMENTO SPORTIVO” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 992 435

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 6 april 2016 in zaak R 1005/2015-1

      Conclusies

               —

               toewijzing van het onderhavige beroep;

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en dientengevolge inschrijving van merkaanvraag nr. 11 992 435 voor alle aangewezen waren, onverminderd de al toegewezen waren;

               —

               verwijzing van de wederpartij in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               Verzoekster stelt dat de beslissing van 6 april 2016 gebrekkig is wegens het ontoereikende onderzoek van de bewijsmiddelen, waaruit blijkt dat de door de wederpartij ingeroepen merken onvoldoende zijn gebruikt. Bovendien is het gevaar van verwarring tussen de merken en de waren niet zorgvuldig beoordeeld in het licht van alle relevante factoren.


title: Zaak T-455/07: Beroep ingesteld op 14 december 2007 — Centre d'Étude et de Valorisation des Algues/Commissie

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/46

         Beroep ingesteld op 14 december 2007 — Centre d'Étude et de Valorisation des Algues/Commissie
   (Zaak T-455/07)
   (2008/C 51/86)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Centre d'Étude et de Valorisation des Algues SA (CEVA) (Pleubian, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J.-M. Peyrical, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               primair, de onregelmatigheid van de procedure en de schending van het beginsel van hoor en wederhoor vast te stellen en bijgevolg debetnota nr. 3240909271 van de Commissie van 4 oktober 2007 nietig te verklaren en de Commissie te gelasten de betrokken debetnota terug te betalen aan CEVA;

               —

               subsidiair, vast te stellen dat de in het auditrapport RAIA vermelde fouten niet dermate ernstig zijn dat artikel 3.5 van bijlage II bij de overeenkomst toepassing zou kunnen vinden, debetnota nr. 3240909271 van de Commissie van 4 oktober 2007 nietig te verklaren voor zover daarbij volledige teugbetaling van de in het kader van de overeenkomst BIOPAL aan CEVA uitbetaalde bedragen wordt gevorderd, en de Commissie te gelasten over te gaan tot terugbetaling van de betrokken debetnota aan CEVA;

               —

               uiterst subsidiair, een door het Gerecht aan te wijzen deskundige de opdracht te geven: CEVA's methode van berekening van de aan de projecten bestede tijd na te gaan; deze methode toe te passen op de overeenkomst BIOPAL en op de werkelijke kosten die in de kostenstaten zijn vermeld; te bepalen wat het percentuele verschil is tussen het bedrag van de fouten in de registratie van de arbeidstijd zoals ingediend bij de Commissie, en het bedrag van de registratie van de arbeidstijd volgens de berekeningsmethode die voortaan van toepassing is op CEVA; een beoordeling te geven van de arbeidstijd die rechtstreeks nodig is voor CEVA's taken in het kader van de overeenkomst BIOPAL; te bepalen of deze daadwerkelijke arbeidstijd voor die taken, lager zou kunnen liggen dan de 5 796,67 rechtstreekse uren die CEVA heeft vermeld.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vraagt verzoekster nietigverklaring van de debetnota waarbij de Commissie terugbetaling vordert van alle voorschotten die aan verzoekster zijn uitbetaald in het kader van de overeenkomst BIOPAL nr. QLK5-CT-2002-02431, betreffende de kernactie „Duurzaam beheer van de landbouw, de visserij en de bosbouw en geïntegreerde ontwikkeling van de landbouwgebieden, met inbegrip van de berggebieden” die onderdeel vormt van het project „Kwaliteit van het bestaan en beheer van de biologische hulpbronnen” (1).
   Ter ondersteuning van haar verzoek voert zij een middel aan ontleend aan schending van de rechten van de verdediging: de Commissie zou haar vordering tot terugbetaling in strijd met het beginsel van hoor en wederhoor hebben gebaseerd op de urendeclaraties en op de conclusies van de OLAF waarvan verzoekster geen kennis had.
   Subsidiair maakt verzoekster er bezwaar tegen dat de Commissie artikel 26 van bijlage II bij de overeenkomst heeft toegepast en heeft vastgesteld dat de feiten in casu voldoende ernstig waren om een beroep te doen op het begrip ernstige financiële onregelmatigheid, dat een rechtvaardiging vormt voor volledige terugbetaling van de voorschotten.

      (1)  Vijfde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (1998-2002).


title: Zaak C-139/04: Beroep, op 15 maart 2004 ingesteld door Commissie van Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/40

         Beroep, op 15 maart 2004 ingesteld door Commissie van Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.
   (Zaak C-139/04)
   (2004/C 106/70)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 15 maart 2004 beroep ingesteld tegen de Italiaanse Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en R. Amorosi als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door de Commissie slechts gedeeltelijk in kennis te stellen van de methoden die zijn gebruikt met het oog op de in artikel 3 voorgeschreven voorafgaande beoordeling van de luchtkwaliteit, voor wat betreft de onder richtlijn 1999/30/EG (1) vallende stoffen, en door voorts na 30 september 2002 de bij beschikking 2001/839/EG (2) vastgestelde vragenlijst toe te zenden waarin voor het jaar 2001 slechts enkele van de gegevens betreffende de onder richtlijn 1999/30/EG vallende stoffen zijn verstrekt, als bedoeld in artikel 11, eerste alinea, sub a, i, ii, en eerste alinea, sub b, van richtlijn 1996/62/EG (3), de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 11 van richtlijn 1996/62/EG, in samenhang met artikel 4, eerste alinea, van dezelfde richtlijn en met richtlijn 1999/30/EG, respectievelijk de verplichtingen voortvloeiende uit artikel 11 van richtlijn 1996/62/EG in samenhang met artikel 4, eerste alinea, van dezelfde richtlijn, richtlijn 1999/30/EG en artikel 1 van beschikking 2001/839/EG;

               —

               de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beheer van de door de Italiaanse Republiek verstrekte gegevens berust bij de regio's en enkele daarvan blijken te hebben voldaan aan de in het met redenen omklede advies vermelde verplichtingen. Tot op heden heeft de Commissie echter nog geen informatie ontvangen over de methoden die zijn gebruikt met het oog op de in artikel 5 van richtlijn 96/62/EG voorgeschreven voorafgaande beoordeling van de luchtkwaliteit, voor wat betreft de onder richtlijn 1999/30/EG vallende stoffen, van de volgende regio's: Abruzzo, Basilicata, Calabria, Campania, Emilia Romagna, Friuli Venezia Giulia, Lazio, Molise, Puglia, Sardegna, Sicilia, Provincia Autonoma di Bolzano, Umbria en Veneto. Bovendien ontbreken voor het jaar 2001 de in artikel 11, eerste alinea, sub a, i, en eerste alinea, sub b, van richtlijn 96/62/EG voorgeschreven vragenlijsten betreffende de onder richtlijn 99/30/EG vallende stoffen voor de volgende regio's: Abruzzo, Basilicata, Calabria, Campania, Friuli Venezia Giulia, Molise, Puglia, Sardegna, Sicilia, Provincia Autonoma di Bolzano en Umbria.

      (1)  PB L 163 van 29/06/1999, blz. 41

      (2)  PB L 319 van 04/12/2001, blz. 45

      (3)  PB L 296 van 21/11/1996, blz. 55


title: Zaak C-407/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 augustus 2011 door de Government of Gibraltar tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 24 mei 2011 in zaak T-176/09, Government of Gibraltar/Europese Commissie

text:
               1.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 290/6

         Hogere voorziening ingesteld op 1 augustus 2011 door de Government of Gibraltar tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 24 mei 2011 in zaak T-176/09, Government of Gibraltar/Europese Commissie
   (Zaak C-407/11 P)
   2011/C 290/10
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Government of Gibraltar (vertegenwoordigers: D. Vaughan, QC, M. Llamas, Barrister)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               a)

               de beschikking van het Gerecht van 24 mei 2011 in zaak T-176/09 vernietigen;

               b)

               het beroep van de Government in zaak T-176/09 ontvankelijk verklaren;

               c)

               de zaak naar het Gerecht verwijzen met het oog op een beslissing ten gronde over het beroep van de Government;

               d)

               subsidiair ten opzichte van de vorderingen sub b en c, de zaak naar het Gerecht verwijzen met het bevel dat het Gerecht nu de overige vraagstukken in verband met de ontvankelijkheid behandeld op het tijdstip waarop het de zaak ten gronde onderzoekt, en

               e)

               de Commissie en Spanje verwijzen in de kosten die de Government in verband met de procedure voor het Hof en het Gerecht heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster bestrijdt het arrest van het Gerecht op de volgende gronden:

               1)

               Het Gerecht heeft het Unierecht geschonden door het recht inzake gedeeltelijke nietigverklaring en scheiding in de omstandigheden van de onderhavige zaak toe te passen of onjuist toe te passen, aangezien in de onderhavige zaak een lijst is gerectificeerd voor de omvang van een perceel en geen werkelijke gedeeltelijke nietigverklaring of scheiding heeft plaatsgevonden; gedeelten van gebied ES6120032 waren duidelijk onjuist aangewezen of duidelijk gebaseerd op onjuiste en misleidende informatie die Spanje had verstrekt. De oppervlakte van het gebied moet door een passende en evenredige nietigverklaring worden gerectificeerd;

               2)

               Het Gerecht heeft het Unierecht geschonden door te oordelen dat de gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2009/95 (1) op de wijze die de Government vraagt, (1) zou betekenen dat het Hof de geografische grenzen van gebied ES6120032 opnieuw afbakent en dit gebied geheel wijzigt en (2) zou dus de kern van beschikking 2009/95 wijzigen en kennelijk niet kunnen worden gescheiden van de rest van deze beschikking;

               3)

               Het Gerecht heeft het Unierecht geschonden door vast te stellen dat niet was bewezen dat een nieuwe afbakening van gebied ES6120032 op de wijze die de Government vraagt, zou voldoen aan de criteria van bijlage III bij de habitatrichtlijn voor de aanwijzing van gebieden als gebieden van communautair belang, terwijl er overvloedig feitelijk en juridisch bewijs was dat dit het geval zou zijn geweest en geen van de partijen het tegendeel had gesuggereerd. Door aldus te oordelen heeft het Gerecht het bewijs verkeerd voorgesteld en/of de feiten juridisch onjuist gekwalificeerd en daaruit onjuiste rechtsgevolgen getrokken en/of de feiten kennelijk onjuist beoordeeld en voorts een onjuist juridisch criterium toegepast en in casu van ongeschikte procedures gebruik gemaakt;

               4)

               Voorts, of subsidiair ten opzichte van het voorgaande: het Gerecht heeft een procedurefout gemaakt die de belangen van de Government heeft geschaad. Het heeft namelijk de rechten van verweer geschonden door de Government niet de mogelijkheid te bieden om opmerkingen te maken over documenten die de andere partijen in de procedure hebben voorgelegd en door de Government een door Spanje ingediend document dat van belang was voor het vraagstuk waarop het Hof zijn beschikking heeft gebaseerd, niet te tonen en door in casu van ongeschikte procedures gebruik te maken;

               5)

               Voorts, of subsidiair ten opzichte van het voorgaande: het Gerecht heeft een procedurefout gemaakt die de belangen van de Government heeft geschaad. Het heeft namelijk niet gemotiveerd waarom het van oordeel was dat niet was bewezen dat een nieuwe afbakening van gebied ES6120032 zoals de Government had voorgesteld, zou voldoen aan de criteria van bijlage III van de habitatrichtlijn voor de aanwijzing van een gebied als een gebied van communautair belang en/of waarom het het aanzienlijke bewijs van het tegendeel buiten beschouwing heeft gelaten of afgewezen.

      (1)  2009/95/EG: Beschikking van de Commissie van 12 december 2008 tot vaststelling, op grond van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van een tweede bijgewerkte lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 8049) (PB L 43, blz. 393).


title: Zaak T-402/17: Beroep ingesteld op 27 juni 2017 — Vienna International Hotelmanagement/EUIPO (Vienna House)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/50

         Beroep ingesteld op 27 juni 2017 — Vienna International Hotelmanagement/EUIPO (Vienna House)
   (Zaak T-402/17)
   (2017/C 277/72)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Vienna International Hotelmanagement AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: M. Zrzavy, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Vienna House” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 501 357

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 april 2017 in zaak R 333/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-99/01: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 29 januari 2001 om een prejudiciële beslissing in de beroepszaken tussen 1) G. Linhart en Unabhängige Verwaltungssenat Wenen, en 2) H. Biffl en Unabhängige Verwaltungssenat in de deelstaat Niederösterreich

text:
C 118/18                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     21.4.2001
Verzoek van het Tribunale di Brescia van 20 januari 2001               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen
1) Agricola Torriani s.a.s.; 2) Finanziaria Immobiliare                —     beschikking C(2000) 3565 def. van de Commissie van
Perugino SpA en 3) San Marco SpA tegen ministero delle                       15 november 2000, betreffende staatssteun die Italië
                               Finanze                                       voornemens is te verlenen ten gunste van Solar Tech
                                                                             Srl, nietig te verklaren voorzover de voor kleine en
              (Zaken C-88/01, C-89/01 en C-90/01)                            middelgrote ondernemingen (KMO) voorziene verhoging
                                                                             van de steun met 15 % BSE(1) niet-toepasselijk wordt
                                                                             verklaard, met verwijzing van de Commissie in de kosten.
                          (2001/C 118/28)
Het Tribunale di Brescia heeft bij beschikking van 20 januari          Middelen en voornaamste argumenten
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
21 februari 2001, in de gedingen tussen 1) Agricola Torriani
s.a.s.; 2) Finanziaria Immobiliare Perugino SpA en 3) San              De Italiaanse regering is van oordeel dat de Commissie, door
Marco SpA tegen Ministero delle Finanze, het Hof van                   de beslissing om de voorziene verhoging niet te erkennen, op
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                een begrip inzake kleine en middelgrote ondernemingen te
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                     baseren dat niet uitsluitend rekening houdt met de vereisten
                                                                       die in de steunregeling KMO zijn neergelegd, de voorschriften
1.     Is met het gemeenschapsrecht, inzonderheid met de               van deze regeling, die volgens de rechtspraak van het Hof
       artikelen 10 en 12 van richtlijn 69/335/EEG (1) van de          bindend zijn, heeft geschonden.
       Raad van 17 juli 1969 verenigbaar het bepaalde in
       artikel 11, lid 1, van de Italiaanse wet van 23 december        De betwiste toepassing van de in de aangevochten beschikking
       1998, nr. 448 (GURI van 29 december 1998, nr. 302,              vervatte regeling is voorts in strijd met het vertrouwensbeginsel
       gewoon supplement), volgens hetwelk de heffing op               en het rechtszekerheidsbeginsel.
       overheidsvergunningen ter zake van de inschrijving „van
       de andere vennootschapsakten” jaarlijks forfaitair ver-
       schuldigd is voor elk van de jaren van 1985 tot en              (1) BSE = maximum van de begunstigingen in brutosteunequivalent
       met 1992, en die voor naamloze vennootschappen en                   dat naar gelang de omvang van de onderneming en plaats van de
                                                                           productie-eenheid wordt toegekend.
       commanditaire         vennootschappen      op     aandelen
       750 000 LIT en voor vennootschappen met beperkte
       aansprakelijkheid 400 000 LIT bedraagt?
2.     Is met het gemeenschapsrecht verenigbaar het bepaalde
       in artikel 11, lid 3, van wet nr. 448/98, volgens hetwelk
       de rente over de terug te betalen bedragen, voorzover
       meer is betaald dan in artikel 11, lid 1, is vastgesteld,
       wordt berekend volgens de wettelijke rentevoet die geldt        Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 29 januari
       op de datum van inwerkingtreding van deze wet (2,5 %            2001 om een prejudiciële beslissing in de beroepszaken
       ’s jaars) in plaats van volgens de rentevoet bedoeld in         tussen 1) G. Linhart en Unabhängige Verwaltungssenat
       artikel 5 juncto artikel 1 van wet nr. 29 van 26 januari        Wenen, en 2) H. Biffl en Unabhängige Verwaltungssenat
       1961, zoals nadien gewijzigd?                                                   in de deelstaat Niederösterreich
                                                                                (Zaak C-99/01)
(1) PB L 249, van 3.10.1969, blz. 25.
                                                                                (2001/C 118/30)
                                                                       Het Verwaltungsgericht heeft bij beschikking van 29 januari
                                                                       2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       28 februari 2001, in de beroepszaken tussen 1) G. Linhart en
Beroep, op 21 februari 2001 ingesteld door Italiaanse                  Unabhängige Verwaltungssenat Wenen, en 2) H. Biffl en
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-                      Unabhängige Verwaltungssenat in de deelstaat Niederöster-
                              schappen                                 reich, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       vragen:
                           (Zaak C-91/01)
                                                                       1.    Verzetten de artikelen 28 en 30 EG, richtlijn 76/68/EEG
                          (2001/C 118/29)                                    van de Raad van 27 juli 1976 (1) betreffende de onderlinge
                                                                             aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   cosmetische producten, zoals gewijzigd bij richtlijn
op 21 februari 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van de                  88/667/EEG van de Raad van 21 december 1988 (2) en
Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, verte-                    richtlijn 93/35/EEG van de Raad van 14 juli 1993 (3)
genwoordigd door U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan door                 (hierna: richtlijn 76/768), en met name artikel 6, lid 3
D. Del Gaizo, avvocato dello Stato.                                          ervan, alsmede richtlijn 84/450/EEG van de Raad van
 ---pagebreak--- 21.4.2001               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 118/19
       10 september 1984 (4) betreffende het nader tot elkaar                 speciale pagina’s over een vijftiental personen, met verbin-
       brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-              dingen tussen die pagina’s die zoeken op voornaam
       gen der lidstaten inzake misleidende reclame (hierna                   mogelijk maken, worden aangemerkt als zogenaamde
       „richtlijn 84/45”), en met name de artikelen 4 en 7 ervan,             „niet-geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens
       zich tegen een regeling van een lidstaat op grond waarvan              die in een bestand zijn opgenomen of die bestemd zijn
       het verboden is, bij het in het verkeer brengen van                    om daarin te worden opgenomen” in de zin van artikel 3,
       cosmetische middelen — met name door het gebruik van                   lid 1?
       de aanduiding „klinisch getest” of „dermatologisch getest”
       — naar een medisch rapport te verwijzen, indien bij de
       consument bij gebreke van gegevens over het voorwerp             Voor het geval dat het antwoord op een van deze vragen
       en de conclusie van het rapport misverstanden over de            bevestigend luidt, stelt de hovrätt ook nog de volgende vragen:
       aard en de werking van het cosmetische product kunnen
       ontstaan?                                                        3)    Kan het opnemen van gegevens als hier bedoeld, omtrent
                                                                              collega’s op een privé-homepage, die niettemin toeganke-
2.     Verzetten de artikelen 28 en 30 EG, richtlijn 76/68, en                lijk is voor al degenen die het adres van de homepage
       met name artikel 6, lid 3 ervan, en richtlijn 84/450, met              kennen, worden geacht buiten de werkingssfeer van de
       name de artikelen 4 en 7 ervan, zich tegen de regeling                 richtlijn te vallen op grond van een van de uitzonderingen
       van een lidstaat die het gebruik van aanduidingen als                  in artikel 3, lid 2?
       bedoeld in vraag 1 slechts na voorafgaande vergunning
       van de bevoegde minister toestaat?                               4)    Is de mededeling op een homepage, dat een bij name
                                                                              genoemde collega zich aan zijn voet verwond heeft, en
                                                                              voor halve tijd met ziekteverlof is, een persoonsgegeven
( 1) PB 1976, L 262, blz. 169.                                                omtrent de gezondheid, dat ingevolge artikel 8, lid 1, niet
( 2) PB 1988, L 382, blz. 46.                                                 mag worden verwerkt?
( 3) PB 1993, L 151, blz. 32.
( 4) PB 1984, L 250, blz. 17.                                           5)    De overdracht van persoonsgegevens naar een derde land
                                                                              moet volgens de richtlijn in bepaalde gevallen worden
                                                                              verboden. Wanneer iemand in Zweden met behulp
                                                                              van een computer persoonsgegevens op een homepage
                                                                              opneemt, die op een server in Zweden is gezet —
                                                                              waardoor die persoonsgegevens ook voor inwoners van
                                                                              een derde land toegankelijk worden — houdt dit dan in
                                                                              een overdracht van gegevens naar een derde land in de
                                                                              zin van de richtlijn? Maakt het voor het antwoord verschil
Verzoek van de Göta hovrätt van 23 februari 2001 om                           dat, voorzover bekend, niemand in een derde land in feite
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bodil                        kennis heeft genomen van de gegevens, of dat de
          Lindqvist en Åklagarkammaren i Jönköping                            betrokken server zich fysiek in een derde land bevindt?
                                                                        6)    Kunnen in een geval als het onderhavige de bepalingen
                          (Zaak C-101/01)                                     van de richtlijn worden geacht te leiden tot inperkingen
                                                                              die in strijd zijn met de algemene beginselen van de
                          (2001/C 118/31)                                     vrijheid van meningsuiting of andere vrijheden of rechten
                                                                              die in de EU gelden, en die zijn neergelegd in onder meer
                                                                              artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van
De Göta hovrätt heeft bij beschikking van 23 februari 2001,                   de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden?
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 1 maart 2001,
in het geding tussen Bodil Lindqvist en Åklagarkammaren i
Jönköping, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-            Ten slotte heeft de hovrätt nog de volgende vraag:
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:                                                                 7)    Kan een lidstaat op de in de voorgaande vragen bedoelde
                                                                              punten een verdergaande bescherming voor persoons-
1)     Is het noemen van een persoon — bij naam of bij naam                   gegevens bieden of een ruimere werkingssfeer dan uit de
       met telefoonnummer — op een zogenaamde homepage                        richtlijn volgt, ook wanneer geen van de in artikel 13
       op het Internet een handeling die onder de werkingssfeer               bedoelde situaties zich voordoet?
       van de richtlijn (1) valt? Is er sprake van een „geheel of
       gedeeltelijk geautomatiseerde verwerking van persoons-
       gegevens”, wanneer op een zelf aangelegde homepage op            (1) Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van
       het Internet een aantal personen worden vermeld met                  24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke
       gegevens of mededelingen omtrent de werksituatie of de               personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en
       vrijetijdsbesteding van die personen?                                betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31).
2)     Bij ontkennend antwoord op de voorgaande vraag: kan
       het op een homepage op het Internet inrichten van


title: Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen van 28 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen U. Gloger en Bergamt Kamen, belanghebbende partij: De Vertreter des öffentlichen Interesses beim Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Zaak C-296/97)

text:
C 318/6                   NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  18 . 10 . 97
Beroep, op 1 augustus 1997 ingesteld door Commissie van                      das Land Nordrhein-Westfalen, het Hof van Justitie van
     de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                       de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudici
                             ( Zaak C-284/97)                                ele beslissing over de navolgende vraag:
                                 ( 97/C 318/08 )                             Omvat de in artikel 3 , lid 2, eerste zin, derde streepje, van
                                                                             de richtlijn van de Raad inzake de vrije toegang tot
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                      milieu-informatie genoemde weigeringsgrond voor zaken
is op 1 augustus 1997 beroep tegen Franse Republiek inge                    „waarvoor vooronderzoeken (. . .) lopen ", administratieve
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         procedures die zijn gericht op de vaststelling van een admi
vertegenwoordigd door F. Castillo de la Torre, lid van                       nistratieve handeling die naar aanleiding van een klacht
haar juridische dienst, en O. Couvert-Castera, bij die                       het voorwerp van een gerechtelijke procedure kan wor
dienst gedetacheerd nationaal ambtenaar, als gemachtig                      den ? (M
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                  (') Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 ( PB L 158
                                                                                van 23 . 6 . 1990, blz . 56 ).
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
deert dat het den Hove behage :
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                  Beroep, op 13 augustus 1997 ingesteld door Commissie
       stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 93/              van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu
       40/EEG (') van de Raad van 14 juni 1993 tot wijziging                                                    bliek
       van de Richtlijnen 81 /851 /EEG (2 ) en 81 /852/EEG ( 3 )                                        ( Zaak C-297/97)
       betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevin
       gen van de lidstaten inzake geneesmiddelen voor dier                                               ( 97/C 318/10 )
       geneeskundig gebruik, de krachtens het EG-Verdrag en
       die richtlijn ( met uitzondering van artikel 1 , punt 7,              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       daarvan ) op haar rustende verplichtingen niet is nage               is op 13 augustus 1997 beroep tegen Italiaanse Republiek
       komen;                                                                ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                             pen, vertegenwoordigd door L. Pignataro, lid van haar
— de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .                            juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
                                                                             bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
Middelen en voornaamste argumenten                                           Wagner, Kirchberg.
                                                                             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak C-282/97 (4 ): de in artikel 3 van Richtlijn
                                                                             1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
93/40/EEG gestelde termijn is verstreken op 31 december
1994 .
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                                stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 93/
                                                                                65/EEG (') van de Raad van 19 juli 1993 betreffende
H     PB  L 214 van 24 . 8 .    1993 , blz . 31 .                                 de vaststelling en het gebruik van compatibele techni
(2)   PB  L 317 van 6 . 11 .    1981 , blz . 1.
(3)   PB  L 317 van 6 . 11 .    1981 , blz.  16 .
                                                                                sche normen en specificaties voor de aanschaf van
(4 )  PB  C 295 van 27. 9 .     1997, blz .  20 .                                 apparatuur en van systemen voor luchtverkeersafhan
                                                                                deling, en/of door die bepalingen niet mee te delen, de
                                                                                krachtens die richtlijn en het EEG-Verdrag op haar
                                                                                rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                             2 . de Italiaanse Republiek in de kosten van het geding te
                                                                                verwijzen .
Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land
Nordrhein-Westfalen van 28 juli 1997 om een prejudiciële                     Middelen en voornaamste argumenten
beslissing in het geding tussen U. Gloger en Bergamt
Kamen, belanghebbende partij : De Vertreter des öffent                      Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk
lichen Interesses beim Oberverwaltungsgericht für das                        een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
                    Land Nordrhein-Westfalen
                                                                             resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn
                              ( Zaak C-296/97)                               de lidstaten verplicht de in de richtlijnen gestelde omzet
                                 ( 97/C 318/09 )                             tingstermijnen in acht te nemen . Ofschoon die termijn op
                                                                             20 juli 1994 is verstreken, heeft de Italiaanse Republiek de
                                                                             nodige bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies
Het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein                           van de Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet vast
Westfalen — 21ste Senat — heeft bij beschikking van                          gesteld .
28 juli 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
tie op 12 augustus 1997, in het geding tussen U. Gloger en                   (') PB L 187 van 29 . 7. 1993 , blz . 52 .
Bergamt Kamen, belanghebbende partij : De Vertreter des
öffentlichen Interesses beim Oberverwaltungsgericht für


title: Zaak C-136/04: Verzoek van het Bundesfinanzhof (Duitsland) van 3 februari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Deutsches Milch-Kontor GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas.

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/32

         Verzoek van het Bundesfinanzhof (Duitsland) van 3 februari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Deutsches Milch-Kontor GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas.
   (Zaak C-136/04)
   (2004/C 118/59)
   Bij beschikking van 3 februari 2004 (ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 15 maart 2004) heeft het Bundesfinanzhof (Duitsland) in het geding tussen Deutsches Milch-Kontor GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Dienen verordening (EEG) nr. 3445/89 (1) en verordening (EEG) nr. 1706/89 (2) aldus te worden uitgelegd, dat voor kaas van onderverdeling 0406 90 van de gecombineerde nomenclatuur, die naar zijn aard voor verwerking in een derde land bestemd is en derhalve voor het douanetarief onder onderverdeling 0406 90 11 van de gecombineerde nomenclatuur in de versie van verordening (EEG) nr. 2886/89 (3) zou moeten worden ingedeeld, geen uitvoerrestitutie kan worden toegekend?”

      (1)  PB L 336, blz. 1.

      (2)  PB L 166, blz. 36.

      (3)  PB L 282, blz. 1.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde kamer) van 5 oktober 1995 in zaak C-440/93 (verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division, Divisional Court om een prejudiciële beslissing): The Queen tegen Licensing Authority of the Department of Health, Norgine Ltd, ex parte: Scotia Pharmaceuticals Ltd ("Geneesmiddel - In handel brengen - Verkorte procedure")

text:
 Nr. C 299/6          | NL 1               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   11 . 11 . 95
                     ARREST VAN HET HOF                               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farma
                           ( Zesde kamer )                            ceutische specialiteiten.
                        van 5 oktober 1995
                                                                      (') PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1994 .
 in zaak C-440/93 ( verzoek van de High Court of Justice,
 Queen's Bench Division, Divisional Court om een prejudi
 ciële beslissing ): The Queen tegen Licensing Authority of the
Department of Health, Norgine Ltd, ex parte: Scotia
                      Pharmaceuticals Ltd (M
 („ Geneesmiddel — In handel brengen — Verkorte proce                                  ARREST VAN HET HOF
                                dure ")
                           ( 95/C 299/08 )
                                                                                ( Zesde kamer )
                                                                                van 5 oktober 1995
                                                                      in zaak C-96/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing van
                        (Procestaai: Engels)                          het Tribunale di Genova): Centro Servizi Spediporto Sri
                                                                              tegen Spedizioni Marittima del Golfo Sri (')
(Voorlopige vertaling; de defintieve vertaling verschijnt in          („ Wegvervoer — Tarieven — Overheidsregeling — Mede
                 de Jurisprudentie van het Hof)                                                      dinging ")
                                                                                ( 95/C 299/09 )
In zaak C 440/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                                     (Procestaai: Italiaans)
krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van de High Court of
Justice, Queen 's Bench Division, Divisional Court (Verenigd
Koninkrijk ), in het aldaar aanhangig geding tussen The               (Voorlopige vertaling; de defintieve vertaling verschijnt in
Queen en Licensing Authority of the Department of Health ,                            de Jurisprudentie van het Hof)
Norgine Ltd , ex parte : Scotia Pharmaceuticals Ltd, om een
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 4,            In zaak C-96/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
tweede alinea , punt 8 , tweede alinea , sub a-ii , van Richtlijn    krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunale di
65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende de             Genova ( Italië ), in het aldaar aanhangig geding tussen
aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin         Centro Servizi Spediporto Sri tegen Spedizioni Marittima
gen inzake farmaceutische specialiteiten ( PB 1965 , blz . 369 ),    del Golfo Sri , betreffende een prejudiciële beslissing over de
zoals gewijzigd bij Richtlijn 87/21 /EEG van de Raad van             uitlegging van de artikelen 3 , sub g, 5 , 30 , 85 , 86 en 90
22 december 1986 ( PB 1987, L 15 , blz . 36 ), heeft het Hof         EG-Verdrag, van Verordening ( EEG ) nr . 4055/86 van de
( Zesde kamer ), samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler,         Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van het
kamerpresident, G. F. Mancini , C. N. Kakouris , J. L.               beginsel van het vrij verrichten van diensten op het
Murray ( rapporteur ) en G. Hirsch , rechters; advocaat             zeevervoer tussen de Lid-Staten onderling en tussen de
generaal : P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op        Lid-Staten en derde landen ( PB 1986 , L 378 , blz . 1 ), alsmede
5 oktober 1 995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt          van Richtlijn 92/ 106/EEG van de Raad van 7 december
als volgt:                                                            1992 houdende vaststelling van gemeenschappelijke voor
                                                                     schriften voor bepaalde vormen van gecombineerd vervoer
                                                                     van goederen tussen Lid-Staten ( PB 1992 , L 368 , blz 38 ),
Artikel 4, tweede alinea, punt 8, tweede alinea, sub a-ii, van       heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als volgt: F. A.
Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965                  Schockweiler ( rapporteur ), kamerpresident, G. F. Mancini ,
betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuusrech          J. L. Murray, G. Hirsch en H. Ragnemalm, rechters ;
telijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten, zoals       advocaat-generaal : Ph . Léger; griffier: L. Hewlett, admini
gewijzigd bij Richtlijn 87/21 /EEG van de Raad van 22 de            strateur, op 5 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het
cember 1 986 , moet aldus worden uitgelegd, dat een voor het         dictum luidt als volgt:
afgeven van een vergunning voor het in de handel brengen
van een farmaceutische specialiteit bevoegde nationale                1 . De artikelen 3 , sub g, 5, 85, 86 en 90 alsmede artikel 30
instantie een dergelijke vergunning niet kan verlenen wan                EG-Verdrag verzetten er zich niet tegen, dat een regeling
neer de bij de vergunningsaanvraag ingediende bescheiden                  van een Lid-Staat bepaalt, dat de tarieven voor goede
en gegevens geen gedetailleerde verwijzingen naar de gepu                renvervoer over de weg door de overheid worden
bliceerde wetenschappelijke literatuur bevatten, die zijn                 goedgekeurd en verbindend verklaard op basis van
verstrekt overeenkomstig elk van de eisen van Deel II en                  voorstellen van een comité, indien dit is samengesteld uit
Deel III van de bijlage bij Richtlijn 75/318/EEG van de                   een meerderheid van vertegenwoordigers van de over
Raad van 20 mei 1 975 betreffende de onderlinge aanpassing                heid naast een minderheid van vertegenwoordigers van
van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de analytische,               de belanghebbende marktdeelnemers, en in zijn voor
toxicologisch-farmacologische en klinische normen en                      stellen een aantal criteria van openbaar belang in acht
voorschriften betreffende proeven op farmaceutische spe                  moet nemen, en indien de overheid verder geen afstand
cialiteiten, en deze bescheiden geen deskundigenrapporten                 doet van haar prerogatieven, in die zin dat zij, alvorens
bevatten die voldoen aan elk van de eisen die worden gesteld              de voorstellen goed te keuren, rekening houdt met de
bij de artikelen 1 en 2 van Richtlijn 75/31 9/EEG van de                  opmerkingen van andere openbare particuliere organi
Raad van 20 mei 1975 betreffende de aanpassing van de                     saties, ja zelfs de tarieven ambtshalve vaststelt.


title: Zaak T-609/13: Arrest van het Gerecht van 29 januari 2015 — Blackrock/BHIM (SO WHAT DO I DO WITH MY MONEY) [ „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SO WHAT DO I DO WITH MY MONEY — Merk dat bestaat uit reclameslogan — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/21

         Arrest van het Gerecht van 29 januari 2015 — Blackrock/BHIM (SO WHAT DO I DO WITH MY MONEY)
   (Zaak T-609/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SO WHAT DO I DO WITH MY MONEY - Merk dat bestaat uit reclameslogan - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 089/23)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Blackrock, Inc. (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, K. Gilbert en M. Blair, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk I. Harrington, vervolgens J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 11 september 2013 (zaak R 572/2013-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken SO WHAT DO I DO WITH MY MONEY als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Blackrock, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak F-124/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 13 juli 2016 — Siragusa/Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Beëindiging van de dienst — Verzoek van een ambtenaar om te worden gepensioneerd — Wijziging van de statutaire bepalingen na het verzoek — Vermeende intrekking van een eerder besluit)

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/35

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 13 juli 2016 — Siragusa/Raad
   (Zaak F-124/15) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Beëindiging van de dienst - Verzoek van een ambtenaar om te worden gepensioneerd - Wijziging van de statutaire bepalingen na het verzoek - Vermeende intrekking van een eerder besluit))
   (2016/C 326/59)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sergio Siragusa (Brussel, België) (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en M. Veiga, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Dean en D. Nessaf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om geen gevolg te geven aan verzoekers verzoek om voortijdige pensionering, voor zover dat besluit is genomen na de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut en het eerdere gunstige besluit dus is ingetrokken, alsmede verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Siragusa draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 414 van 14.12.2015, blz. 42.


title: Zaak C-70/06: Beroep, op  7 februari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/15

         Beroep, op 7 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
   (Zaak C-70/06)
   (2006/C 86/28)
   Procestaal: Portugees
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 7 februari 2006 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door X. Lewis en A. Caeiros als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1)

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 14 oktober 2004 in zaak C-275/03, Commissie /Portugese Republiek, betreffende de omzetting van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (1), de krachtens artikel 228, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2)

               de Portugese Republiek te gelasten de Commissie op de in artikel 9 van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 (2) van de Raad bedoelde rekening „eigen middelen” van de Europese Gemeenschap een dwangsom van 21.450 euro te betalen per dag die zij in gebreke blijft met de uitvoering van het arrest in zaak C-275/03, vanaf de dag waarop het arrest in de onderhavige zaak zal zijn gewezen tot de dag waarop het arrest in zaak C-275/03 zal zijn uitgevoerd;

               3)

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Commissie voorziet de wet betreffende de niet-contractuele aansprakelijkheid van de staat en de overige overheidsinstanties, die de Portugese regering aan het Portugese Parlement heeft gezonden, niet in de middelen welke nodig ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van 14 oktober 2004 in zaak C-275/03; aangezien haar tot dusver geen andere middelen ter uitvoering van dat arrest zijn medegedeeld, is de Commissie van mening dat de Portugese Republiek de krachtens artikel 228, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

      (1)  PB L 395, blz. 33.

      (2)  van 22 mei 2000 houdende toepassing van Besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1).


title: Zaak T-401/08 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 14 november 2008 — Säveltäjäin Tekijänoikeustoimisto Teosto/Commissie ( Kort geding — Beschikking van Commissie waarbij beëindiging wordt gelast van onderling afgestemde feitelijke gedraging op gebied van collectief beheer van auteursrechten — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid )

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/38

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 14 november 2008 — Säveltäjäin Tekijänoikeustoimisto Teosto/Commissie
   (Zaak T-401/08 R)
   („Kort geding - Beschikking van Commissie waarbij beëindiging wordt gelast van onderling afgestemde feitelijke gedraging op gebied van collectief beheer van auteursrechten - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid’)
   (2009/C 69/89)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Verzoekende partij: Säveltäjäin Tekijänoikeustoimisto Teosto ry (Helsinki, Finland) (vertegenwoordiger: H. Pokela, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Paasivirta, F. Castillo de la Torre en P. Aalto, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van artikel 3, juncto artikel 4, leden 2 en 3, van beschikking C(2008) 3435 def. van de Commissie van 16 juli 2008 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/C2/38.698 — CISAC), voor zover deze betrekking op verzoekster heeft.
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-119/14: Beroep ingesteld op 18 februari 2014 — Carbio/Raad

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/24

         Beroep ingesteld op 18 februari 2014 — Carbio/Raad
   (Zaak T-119/14)
   2014/C 151/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cámara Argentina de Biocombustibles (Carbio) (Buenos Aires, Argentinië) (vertegenwoordigers: J. Bellis en R. Luff, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1194/2013 van de Raad van 19 november 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op biodiesel van oorsprong uit Argentinië en Indonesië (PB L 315, blz. 2) nietig te verklaren, voor zover zij verzoekster betreft, en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de instellingen hebben de feiten kennelijk onjuist beoordeeld door te oordelen dat sprake was van een verstoring van de prijzen van sojabonen en sojaolie die toepassing van artikel 2, lid 5, tweede alinea, van de basisverordening (1) rechtvaardigde.

               2.

               Tweede middel: de instellingen hebben artikel 2, lid 5, tweede alinea, van de basisverordening in het onderhavige geding ten onrechte toegepast op invoer uit een WTO-lidstaat, aangezien deze toepassing onverenigbaar is met de antidumpingovereenkomst van de WTO.

               3.

               Derde middel: bij de vaststelling van de schade is in strijd met artikel 3, lid 7, van de basisverordening geen rekening gehouden met factoren die het oorzakelijke verband tussen de beweerde schade en de invoer met dumping doorbreken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak C-233/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa (Letland) op 21 mei 2015 — SIA „Oniors Bio”/Valsts ieņēmumu dienests

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa (Letland) op 21 mei 2015 — SIA „Oniors Bio”/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-233/15)
   (2015/C 245/14)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Administratīvā apgabaltiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SIA „Oniors Bio”

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten producten waarvoor onderzoek van stalen uit verschillende partijen van de goederen niet aan het licht heeft gebracht dat zij denaturerende of andere schadelijke stoffen bevatten die ze ongeschikt maken voor menselijke consumptie, maar die volgens de informatie van de fabrikant niet als voedingsmiddel (bij de vervaardiging van voedingsmiddelen en in de voedselketen) kunnen worden gebruikt, aangezien de aanwezigheid van schadelijke stoffen in het product wegens de kenmerken van het productieproces niet kan worden uitgesloten, in het algemeen worden ingedeeld onder een van de GN-codes die in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 (1) van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief zijn opgenomen voor niet voor menselijke consumptie geschikte producten, of moeten zij daarentegen in het algemeen worden ingedeeld onder een van GN-codes voor voor menselijke consumptie geschikte producten?

               2)

               Welke criteria zijn, met het oog op de toepassing van de GN-codes in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief en met het oog op de indeling van de goederen, bepalend voor de uitlegging van de begrippen „voor menselijke consumptie geschikt product” en „niet voor menselijke consumptie geschikt product”?

               3)

               Kan, met het oog op de toepassing van de GN-codes in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief en met het oog op de indeling van de goederen, de bestemming van het product een objectief indelingscriterium vormen?

               4)

               Kan, met het oog op de toepassing van de GN-codes in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief en met het oog op de indeling van de goederen, het advies van de bevoegde autoriteit van een lidstaat van de Europese Unie volgens hetwelk de door appellante geïmporteerde goederen overeenkomstig de levensmiddelenwetgeving van de Europese Unie en van de lidstaten niet kunnen worden gebruikt in de voedselketen, aangezien zij ongeschikt zijn voor menselijke consumptie, als een criterium voor indeling van de goederen worden gehanteerd bij de uitlegging van het begrip „niet voor menselijke consumptie geschikt product”?

               5)

               Kan, met het oog op de toepassing van de GN-codes in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief en met het oog op de indeling van de goederen, de door de fabrikant verstrekte informatie over het technologisch proces volgens hetwelk de goederen worden vervaardigd, waarbij niet kan worden uitgesloten dat het product schadelijke stoffen bevat, als een criterium voor indeling van de goederen worden gehanteerd bij de uitlegging van het begrip „niet voor menselijke consumptie geschikt product”?

               6)

               Welke fysicochemische eigenschappen van de in te delen goederen zijn bepalend voor de juiste uitlegging en toepassing van de GN-codes 1518 00 31 en 1517 90 91 in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief?

               7)

               Dienen goederen met fysicochemische eigenschappen als die waarvan sprake is in de onderhavige zaak in de regel te worden ingedeeld onder GN-post 1518 00 31 van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief?

      (1)  PB L 256, blz. 1.


title: Zaak T-170/12: Arrest van het Gerecht van 30 april 2014 — Beyond Retro/BHIM — S&K Garments (BEYOND VINTAGE) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving waarin Europese Gemeenschap wordt aangewezen — Woordmerk BEYOND VINTAGE — Ouder gemeenschapswoordmerk BEYOND RETRO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/21

         Arrest van het Gerecht van 30 april 2014 — Beyond Retro/BHIM — S&K Garments (BEYOND VINTAGE)
   (Zaak T-170/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving waarin Europese Gemeenschap wordt aangewezen - Woordmerk BEYOND VINTAGE - Ouder gemeenschapswoordmerk BEYOND RETRO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   2014/C 194/27
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Beyond Retro Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: I. Harrington, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: S&K Garments, Inc. (New York, Verenigde Staten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 30 januari 2012 (gevoegde zaken R 493/2011-4 en R 548/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Beyond Retro Ltd en S&K Garments, Inc.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 30 januari 2012 (gevoegde zaken R 493/2011-4 en R 548/2011-4) wordt vernietigd voor zover deze betrekking heeft op de door het woordmerk BEYOND VINTAGE aangeduide waren van de klassen 18 en 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Beyond Retro Ltd wordt verwezen in een derde van de kosten van partijen voor het Gerecht. Het BHIM zal twee derde van deze kosten dragen.

      (1)  PB C 194 van 30.6.2012.


title: Zaak F-88/13: Beroep ingesteld op 17 september 2013 — ZZ/REA

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/39

         Beroep ingesteld op 17 september 2013 — ZZ/REA
   (Zaak F-88/13)
   2014/C 24/72
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap Onderzoek (REA)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoeksters verzoek betreffende de gelijkstelling van haar moeder met een kind ten laste in de zin van artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Statuut

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van PMO.1, waarvan kennis is gegeven op 28 november 2012, tot afwijzing van verzoeksters verzoek van 20 juli 2012 betreffende de gelijkstelling van haar moeder met een kind ten laste in de zin van artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Statuut voor de periode van 1 november 2012 tot 31 oktober 2013;

               —

               toekenning aan verzoekster van een vergoeding van 1 000 EUR, onder voorbehoud van een wijziging en/of vermeerdering, ter vergoeding van de immateriële schade die zij heeft geleden door het hinderlijke en kwetsende karakter van de besluiten tot afwijzing van haar verzoek en van de precontentieuze klacht;

               —

               verwijzing van het Agentschap in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-379/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Association France Nature Environnement/Premier ministre, Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2001/42/EG — Beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s — Nationale handeling die onverenigbaar is met het Unierecht — Rechtsgevolgen — Bevoegdheid van de nationale rechter om bepaalde gevolgen van deze handeling voorlopig te handhaven — Artikel 267, derde alinea, VWEU — Verplichting het Hof te verzoeken om een prejudiciële beslissing)

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Association France Nature Environnement/Premier ministre, Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie
   (Zaak C-379/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2001/42/EG - Beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s - Nationale handeling die onverenigbaar is met het Unierecht - Rechtsgevolgen - Bevoegdheid van de nationale rechter om bepaalde gevolgen van deze handeling voorlopig te handhaven - Artikel 267, derde alinea, VWEU - Verplichting het Hof te verzoeken om een prejudiciële beslissing))
   (2016/C 350/14)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Association France Nature Environnement

      Verwerende partijen: Premier ministre, Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie

      Dictum

               1)

               Een nationale rechterlijke instantie mag, wanneer het nationale recht dit toestaat, bij uitzondering en per geval, bepaalde gevolgen van een verklaring dat een bepaling van nationaal recht die is vastgesteld in strijd met de verplichtingen van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s, meer bepaald die van artikel 6, lid 3, ervan, onrechtmatig is, in de tijd beperken, mits een dergelijke beperking is vereist door een dwingende overweging in verband met de bescherming van het milieu en gelet op de specifieke omstandigheden van de bij haar aanhangige zaak. Deze bijzondere mogelijkheid kan echter slechts worden uitgeoefend wanneer alle voorwaarden die volgen uit het arrest van 28 februari 2012, Inter-Environnement Wallonie en Terre wallonne (C-41/11, EU:C:2012:103) zijn vervuld, namelijk:

                           —

                           dat met de bestreden nationale bepaling naar behoren uitvoering wordt gegeven aan het Unierecht op het gebied van bescherming van het milieu;

                           —

                           dat de vaststelling en de inwerkingtreding van een nieuwe bepaling van nationaal recht de uit de nietigverklaring van de bestreden bepaling van nationaal recht voortvloeiende nadelige gevolgen voor het milieu niet kunnen voorkomen;

                           —

                           dat de nietigverklaring van deze bestreden bepaling tot gevolg zou hebben dat er met betrekking tot de uitvoering van het Unierecht op het gebied van bescherming van het milieu een voor het milieu nadeliger rechtsvacuüm ontstaat, in die zin dat deze nietigverklaring zou resulteren in een lager niveau van bescherming en aldus zou indruisen tegen de wezenlijke doelstelling van het Unierecht, en

                           —

                           dat een uitzonderlijke handhaving van de gevolgen van de bestreden bepaling van nationaal recht slechts de periode betreft die absoluut noodzakelijk is om de maatregelen vast te stellen waarmee de vastgestelde onregelmatigheid kan worden verholpen.

               2)

               Bij de huidige stand van het Unierecht is een nationale rechterlijke instantie waarvan de beslissingen niet meer vatbaar zijn voor hoger beroep, in beginsel gehouden zich voor een prejudiciële beslissing tot het Hof te wenden, zodat dit kan beoordelen of, bij uitzondering, de bepalingen van nationaal recht die strijdig zijn geacht met het Unierecht voorlopig kunnen worden gehandhaafd in het licht van een dwingende overweging in verband met de bescherming van het milieu en gelet op de specifieke omstandigheden van de zaak die bij deze nationale rechterlijke instantie aanhangig is. Deze nationale rechterlijke instantie is slechts van deze plicht vrijgesteld indien zij ervan overtuigd is, hetgeen zij uitvoerig moeten aantonen, dat over de uitlegging en de toepassing van de voorwaarden die volgen uit het arrest van 28 februari 2012, Inter-Environnement Wallonie en Terre wallonne (C-41/11, EU:C:2012:103), redelijkerwijs geen enkele twijfel bestaat.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak T-450/08: Arrest van het Gerecht van 9 maart 2012 — Coverpla/BHIM — Heinz-Glas (Flacon) ( „Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat flacon afbeeldt — Ouder gemeenschapsmodel — Nietigheidsgrond — Bekendmaking van ouder model — Niet nieuw — Artikelen 5 en 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002” )

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/13

         Arrest van het Gerecht van 9 maart 2012 — Coverpla/BHIM — Heinz-Glas (Flacon)
   (Zaak T-450/08) (1)

   (Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat flacon afbeeldt - Ouder gemeenschapsmodel - Nietigheidsgrond - Bekendmaking van ouder model - Niet nieuw - Artikelen 5 en 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002)
   2012/C 126/25
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Coverpla (Nice, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P.Greffe en M. Chaminade, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Heinz-Glas GmbH (Piesau, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Pütz-Poulalion, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 7 juli 2008 (zaak R 1411/2007-3) inzake een procedure tot nietigverklaring van een gemeenschapsmodel tussen Heinz-Glas GmbH en Coverpla

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Coverpla wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 6 van 10.1.2009.


title: Zaak C-138/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla — Hongarije) — Hochtief AG, Linde-Kca-Dresden GmbH/Közbeszerzések Tanácsa Közbeszerzési Döntőbizottság (Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Procedures aangevangen na inwerkingtreding van richtlijn 2004/18/EG en vóór verstrijken van termijn voor omzetting hiervan — Procedures van gunning via onderhandelingen met bekendmaking van uitnodiging tot inschrijving — Verplichting om minimumaantal geschikte gegadigden toe te laten — Verplichting om werkelijke mededinging te garanderen)

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla — Hongarije) — Hochtief AG, Linde-Kca-Dresden GmbH/Közbeszerzések Tanácsa Közbeszerzési Döntőbizottság
   (Zaak C-138/08) (1)

   (Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor uitvoering van werken - Procedures aangevangen na inwerkingtreding van richtlijn 2004/18/EG en vóór verstrijken van termijn voor omzetting hiervan - Procedures van gunning via onderhandelingen met bekendmaking van uitnodiging tot inschrijving - Verplichting om minimumaantal geschikte gegadigden toe te laten - Verplichting om werkelijke mededinging te garanderen)
   2009/C 297/06
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Ítélőtábla

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Hochtief AG, Linde-Kca-Dresden GmbH

      Verwerende partij: Közbeszerzések Tanácsa Közbeszerzési Döntőbizottság

      in tegenwoordigheid van: Budapest Főváros Önkormányzata

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Fővárosi Ítélőtábla — Uitlegging van artikel 22, leden 2 en 3, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54), en van artikel 44, lid 3, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Mogelijkheid om een procedure van gunning via onderhandelingen met bekendmaking van een uitnodiging tot inschrijving voort te zetten indien het aantal geschikte gegadigden ligt onder de benedengrens van het in de uitnodiging tot inschrijving vastgestelde minimum- en maximumaantal en kleiner is dan het daartoe in de vermelde richtlijnen vastgestelde minimumaantal

      Dictum

               1.

               Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, is niet van toepassing op een beslissing die een aanbestedende dienst bij de plaatsing van een overheidsopdracht voor de uitvoering van werken heeft genomen vóór het verstrijken van de termijn voor omzetting van deze richtlijn.

               2.

               Artikel 22, lid 3, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1997, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een opdracht wordt geplaatst volgens de procedure van gunning via onderhandelingen en het aantal geschikte gegadigden de voor de betrokken procedure vastgestelde benedengrens niet bereikt, de aanbestedende dienst de procedure toch kan voortzetten door de geschikte gegadigde(n) uit te nodigen om over de voorwaarden van die opdracht te onderhandelen.

               3.

               Richtlijn 93/37, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/52, moet aldus worden uitgelegd dat aan de verplichting om erop toe te zien dat een werkelijke mededinging wordt gewaarborgd, is voldaan, wanneer de aanbestedende dienst gebruikmaakt van de procedure van gunning via onderhandelingen onder de in artikel 7, lid 2, van genoemde richtlijn bedoelde voorwaarden.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008.


title: Beroep, op 29 juli 1996 ingesteld door "X" tegen Europees Parlement (Zaak T-119/96)

text:
14 . 9 . 96         I NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 269/29
missie van de Europese Gemeenschappen door Biscuiterie             sing is dus genomen zonder een volledige kennis van alle
Confiserie LOR te Perpignan ( Frankrijk ) en Confiserie du          omstandigheden, aangezien verzoeksters niet de gelegenheid
TECH te Cabestany ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door              hebben gehad hun argumenten uiteen te zetten .
N. Boespflug, advocaat te Parijs .
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
— nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr . 1 107/96 van de
     Commissie van 12 juni 1996 betreffende de registratie
     van de geografische aanduidingen en oorsprongsbena            Beroep, op 29 juli 1996 ingesteld door „ X " tegen Europees
     mingen in het kader van de procedure van artikel 1 7 van                                    Parlement
     Verordening ( EEG ) nr . 2081 /92 van de Raad, voor zover
                                                                                ( Zaak T-l 19/96 )
     daarbij als beschermde geografische benamingen zijn
     geregistreerd de benamingen „ Turron de Jijona " en                                      ( 96/C 269/63
     „ Turron de Alicante ";
                                                                                (Procestaal: Frans)
— verweerster te verwijzen in de kosten .
Middelen en voornaamste argumenten                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                    schappen is op 29 juli 1996 beroep ingesteld tegen Europees
De verzoekende vennootschappen, die in Frankrijk sedert             Parlement door „ X ", vertegenwoordigd door J.-N. Louis ,
                                                                    T. Demaseure en A. Tornel , advocaten te Brussel, domicilie
vele jaren noga met de benaming „Jijona " en „ Alicante "
produceren , stellen dat de bestreden handeling is vastgesteld      gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari ,
                                                                    Rue Glesener 1 .
in strijd met artikel 3 van Verordening ( EEG ) nr. 2081 /92
van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van
geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
landbouwprodukten en levensmiddelen , die zich verzet
tegen de registratie van benamingen die soortnamen zijn
geworden, waarbij onder soortnaam is te verstaan de naam            — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
van een landbouwprodukt of een levensmiddel , die welis                 bevoegde gezag waarbij verzoekers afwezigheden tussen
waar verband houdt met de plaats of streek waar dit                      maart en oktober 1995 als onregelmatig zijn aange
produkt of dit levensmiddel oorspronkelijk werd geprodu                 merkt, deze afwezigheden in mindering zijn gebracht op
ceerd of in de handel gebracht, doch de gangbare naam is                 zijn vakantieverlof en , toen hij geen vakantiedagen meer
geworden van een produkt of een levensmiddel .                           had, zijn bezoldiging dienovereenkomstig is vermin
                                                                         derd ;
Volgens hen kan namelijk niet worden betwijfeld dat de
benamingen „Jijona " en „ Alicante ", voor noga, soortna           — nietig te verklaren het besluit van de secretaris-generaal
men zijn geworden .                                                      van het Europees Parlement van 1 8 april 1 996 houdende
                                                                         uitdrukkelijke afwijzing van zijn klacht;
Verzoeksters zetten in dit verband uiteen, dat in de
Roussillon de produktie van noga een traditie is , met name         — verweerder te verwijzen in de kosten .
de produktie van harde noga en van zachte noga , respec
tievelijk onder de benaming „ Alicante " en „Jijona ", de
namen van de steden vanwaar die produkten afkomstig zijn ;          Middelen en voornaamste argumenten
de Franse consument legt dus geen verband tussen deze
 benamingen van noga en de Spaanse steden met dezelfde              Verzoeker is ambtenaar in de rang C 3 van het Europees
 naam . Verzoeksters wijzen erop , dat zelfs in Spanje de           Parlement. Volgens het bestreden besluit is hij op onregel
 benamingen „Jijona " en „ Alicante " synomien zijn met de          matige wijze van het werk weggebleven; hij verzet zich tegen
 woorden „ zacht " en „ hard ", ter aanduiding van de verschil      vaststelling door het tot aanstelling bevoegde gezag, tegen
 lende „ soorten " en „ variëteiten " van noga, ongeacht de          het in mindering brengen van de gestelde afwezigheden op
 herkomst ervan ; tevens wijzen zij erop , dat noga onder de         zijn vakantieverlof en, toen hij geen vakantiedagen meer
 benamingen „Jijona " en „ Alicante " in de handel is gebracht       had , op de overeenkomstige vermindering van zijn bezoldi
 door diverse grote Spaanse fabrikanten die in andere steden         ging-
 dan Jijona en Alicante zijn gevestigd . Verzoeksters voegen er
 nog aan toe, dat door de Franse rechter is erkend dat het om        Hij voert met name aan , dat de gestelde onregelmatige
 soortnamen gaat .                                                   afwezigheden waarover het in het bestreden besluit gaat,
                                                                     gerechtvaardigd zijn op medische gronden , en dat zijn
 Bovendien zijn verzoeksters van mening, dat de nietigver           hiërarchieke chefs over de redenen van zijn afwezigheid
 klaring van de bestreden verordening wat het betwiste punt          waren ingelicht . Het door zijn huisarts afgegeven certificaat
 betreft des te meer gerechtvaardigd is omdat tot de                 zou overigens de meeste afwezigheden rechtvaardigen . De
 betrokken registratie is besloten in het kader van de               verwerende Instelling heeft de betrokken afwezigheden
 procedure van artikel 17 van Verordening ( EEG ) nr.                evenwel als onregelmatig aangemerkt zonder op enigerlei
 2081 /92 , die geen contradictoir karakter heeft . Deze beslis     wijze te hebben onderzocht of de hem verweten afwezighe
 ---pagebreak--- Nr. C 269/30      | NL |              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 14 . 9 . 96
den van een halve of een hele dag gerechtvaardigd waren op       te krijgen om gedurende zijn herstelverlof in het buitenland
grond van zijn gezondheidstoestand .                             te verblijven.
Hij herinnert eraan, dat wat de controle van zijn afwezig       In ieder geval diende het tot aanstelling bevoegde gezag
heden in augustus en september 1995 betreft, zijn huisarts,      volgens verzoeker de zaak voor te leggen aan een invalidi
                                                                 teitscommissie .
zonder door de controlearts te worden weersproken, heeft
verklaard dat verzoeker niet in staat was de nodige              Dit alles vormt zijns inziens een schending van de artike
administratieve formaliteiten te vervullen teneinde toelating    len 25 , 59 en 60 van het Statuut.