title: Zaak F-12/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 juli 2006 — Tas/Commissie (Aanwerving — Algemeen vergelijkend onderzoek — Toelatingsvoorwaarden — Niet-toelating tot examen — Diploma's — Beroepskwalificatie — Gelijke behandeling)

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 juli 2006 — Tas/Commissie
   (Zaak F-12/05) (1)

   (Aanwerving - Algemeen vergelijkend onderzoek - Toelatingsvoorwaarden - Niet-toelating tot examen - Diploma's - Beroepskwalificatie - Gelijke behandeling)
   (2006/C 212/82)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: David Tas (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, X. Martin, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Nietigverklaring van het besluit van de jury om verzoeker niet toe te laten tot het examen van vergelijkend onderzoek EPSO/A/4/03, georganiseerd met het oog op de vorming van een aanwervingreserve van adjunct-administrateurs van de rang A8 op de gebieden „Europees openbaar bestuur”, „Recht”, „Economie” en „Audit”.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 132 van 28.05.2005 (zaak oorspronkelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-124/05 en verwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie bij beschikking van 15.12.2005).


title: Verzoek van het Tribunale civile di Genova van 18 juni 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de vennootschap EDIS-Edilizia industriale siderurgica-Srl (voorheen EDIS Spa) en het Ministerie van Financiën (Zaak C-231/96)

text:
Nr . C 247/ 10       NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        24 . 8 . 96
3 . Verdragen de door de ABI aan haar leden opgelegde                     de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplich
    normen betreffende het borgstellingscontract als waar                tingen niet is nagekomen;
    borg voor de kredietopening, voor zover deze voorwaar
    den door de aangesloten banken op uniforme en                   2 . de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten .
    bindende wijze worden opgelegd en toegepast, zich, wat
    de in de motivering van de onderhavige beschikking
     bedoelde clausules, afzonderlijk en in hun geheel geno        Middelen en voornaamste argumenten
    men, betreft, met artikel 85 van het Verdrag, waar zij de
    handel tussen de Lid-Staten ongunstig kunnen beïnvloe          Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk
     den en ertoe strekken of ten gevolge hebben dat de             een richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat
    mededinging binnen de gemeenschappelijke markt                  verbindend is voor de Lid-Staten waarvoor zij bestemd is,
    wordt verhinderd, beperkt of vervalst ?                         zijn de Lid-Staten verplicht de in de richtlijn vastgestelde
                                                                    termijnen voor de omzetting te eerbiedigen . Deze termijn is
4 . Indien de in vraag 3 bedoelde onverenigbaarheid wordt           verstreken op 5 november 1981 , zonder dat de Italiaanse
    vastgesteld, welke zijn dan de gevolgen daarvan voor de         Republiek de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om
     overeenkomstige clausules in de borgstellingscontracten        zich volledig te voegen naar de in de conclusies van de
    en voor de contracten zelf, die op basis van deze               Commissie genoemde richtlijn .
    voorwaarden zijn gesloten door de bij de ABI aangeslo
    ten banken, gesteld dat die banken te zamen kunnen              (') PB nr. L 281 van 10 . 11 . 1979 , blz . 47.
    worden geacht op de nationale markt een collectieve
    machtspositie in de zin van artikel 86 van het Verdrag in
    te nemen, en dat de toepassing van de betrokken
    voorwaarden misbruik van die machtspositie ople
    vert ?
                                                                    Verzoek van het Tribunale civile di Genova van 18 juni
                                                                    1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de
                                                                    vennootschap EDIS-Edilizia industriale siderurgica-Srl
                                                                       ( voorheen EDIS Spa) en het Ministerie van Financiën
Beroep, op 28 juni 1996 ingesteld door Commissie van de                                        ( Zaak C-231/96 )
   Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                                             ( 96/C 247/20 )
                      ( Zaak C-225/96 )
                         ( 96/C 247/19 )                            Het Tribunale civile di Genova heeft bij beschikking van
                                                                    18 juni 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is          op 8 juli 1996 , in het geding tussen de vennootschap
op 28 juni 1996 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek         EDIS-Edilizia industriale siderurgica-Srl (voorheen EDIS
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte               Spa ) en het Ministerie van Financiën, het Hof van Justitie
genwoordigd door A. Aresu, lid van haar juridische dienst,          van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg            diciële beslissing over de navolgende vragen :
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
Centre Wagner, Kirchberg.                                           1 . Moeten, ter aanvulling en verduidelijking van hetgeen
                                                                          reeds werd vastgesteld in het arrest van 20 april 1993
                                                                          ( gevoegde zaken C-71 /91 en C-178/91 , Ponente Carni
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         e.a . (')), de bepalingen van het Verdrag aldus worden
                                                                          verstaan, dat zij in de weg staan aan de invoering dan wel
1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek,                          handhaving door een Lid-Staat van een nationale
                                                                          regeling als die door de Italiaanse wetgever is vastgesteld
    — door niet overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn                    bij artikel 13 , lid 2, van presidentieel decreet nr. 641 /72 ,
        79/923/EEG van de Commissie ( ! ) wateren aan te                  indien uit de toepassing van die regeling voortvloeit dat
        wijzen als bescherming of verbetering behoevende                  de werking in de tijd van een arrest van het Hof wordt
        teneinde geschikt te zijn voor het leven en de groei              beperkt ?
        van schelpdieren, en/of deze aanwijzing niet over
        eenkomstig artikel 13 van de richtlijn aan de               2 . Is artikel 5 van het EG-Verdrag, zoals uitgelegd door de
        Commissie mee te delen,                                           rechtspraak van het Hof, verenigbaar met een nationale
                                                                          wettelijke regeling ( artikel 13 , lid 2, van presidentieel
    — door niet overeenkomstig artikel 5 van deze richtlijn               decreet nr. 641 /72 ) die in de procedurevoorschriften
        programma 's op te stellen teneinde de verontreini               voor het instellen van vorderingen in rechte ter verze
        ging te verminderen,                                              kering van de teruggaaf van heffingen die zijn betaald in
                                                                          strijd met Richtlijn 69/335/EEG van de Raad ( 2 ), voor
    — door niet krachtens artikel 3 van deze richtlijn                    ziet in een vervaltermijn van drie jaar vanaf de datum
        waarden vast te stellen voor de parameters, bedoeld               van de betaling, welke vervaltermijn evenwel niet is
        in de punten 8 en 9 van de bijlage bij de richtlijn, met          voorzien in de nationale regeling voor de vorderingen
        uitzondering van kwik en lood,                                    van particulieren wegens onverschuldigde betaling ?
 ---pagebreak--- 24 . 8 . 96             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 247/ 11
3 . Zo ja, is dan volgens het Hof de Gemeenschapsregeling                              Doorhaling van zaak C-306/95 (')
       verenigbaar met een nationale regeling die bepaalt dat                                      ( 96/C 247/21 )
       een vervaltermijn verstrijkt (ten nadele van de onder
       daan van een Lid-Staat die zich op de bepalingen van een
       richtlijn beroept voor de terugvordering van een onver           De president van het Hof van Justitie van de Europese
       schuldigd betaalde heffing ) voordat deze richtlijn naar          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 april 1996 de
       behoren in nationaal recht is omgezet ?                           doorhaling in het register gelast van zaak C-306/95 :
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ver
( ] ) Jurisprudentie 1993 , blz . 1-1915 .                               enigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland .
( 2 ) PB nr . L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz. 25 .
                                                                         (!) PB nr . C 299 van 11 . 11 . 1995 .
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                           van 5 uni 1996                                                         van 6 juni 1996
in zaak T-3 98/94: Kahn Scheepvaart BV tegen Commissie                   in zaak T-262/94 : J. Baiwir tegen Commissie van de
               van de Europese Gemeenschappen ( ] )                                      Europese Gemeenschappen ( 1 )
 (Staatssteun — Scheepsbouw — Algemene steunregeling —                   (Ambtenaren — Exceptie van onwettigheid — Overeen
        Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid)                  stemming tussen klacht en beroep — Nieuwe methode voor
                            ( 96/C 247/22 )                              berekening van loopbaanprofielen voor categorieën B, C en
                                                                         D bij Commissie — Lijst van meest voor bevordering in
                                                                         aanmerking komende ambtenaren — Artikelen 5, lid 3, en
                                                                         45 van het Ambtenarenstatuut — Non-discriminatiebegin
                        (Procestaai: Engels)                             sel — Kennelijk verkeerde beoordeling van feiten en recht —
                                                                                Beroep tot schadevergoeding)
                                                                                ( 96/C 247/23 )
In zaak T-3 98/94, Kahn Scheepvaart BV, vennootschap
naar Nederlands recht, gevestigd te Rotterdam (Nederland ),
vertegenwoordigd door T. Jestaedt, advocaat te Düsseldorf
en T.R. Ottervanger, advocaat te Rotterdam, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Zeyen,                                          (Procestaai: Frans)
advocaat aldaar, rue Ermesinde 67, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : P. Nemitz en
J.-P. Keppenne ), betreffende een beroep tot nietigverklaring
van de beschikking van de Commissie van 25 oktober 1994 ,
waarbij voor het jaar 1994 een Duitse regeling betreffende
steunverlening aan de scheepsbouw werd goedgekeurd,                      In zaak T-262/94, J. Baiwir, ambtenaar van de Commissie
heeft het Gerecht ( Derde Kamer — uitgebreid ), samenge                 van de Europese Gemeenschappen, wonende te Court
steld als volgt: C.P. Briët, kamerpresident, B. Vesterdorf, P.           Saint-Etienne ( België ), vertegenwoordigd door G. Vander
 Lindh, A. Potocki en J.D. Cooke, rechters; griffier : J. Palacio        sanden, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
 Gonzalez, administrateur, op 5 juni 1 996 een arrest gewezen            Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari, rue Glesener 1 ,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge
                                                                         machtigden : achtereenvolgens J. Griesmar en J. Currall,
                                                                         bijgestaan door D. Waelbroeck ), betreffende een beroep tot,
 1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .                            enerzijds , nietigverklaring van de lijst van de voor de
                                                                         begrotingsronde 1993 meest voor bevordering naar de rang
                                                                         B 4 in aanmerking komende ambtenaren, voor zover
 2 . Verwijst verzoekster in de kosten.                                  verzoekers naam daar niet op voorkomt, en anderzijds,
                                                                         reconstructie van diens loopbaan als ambtenaar van de rang
                                                                         B 4 , salaristrap 2, met terugwerkende kracht tot 1 januari
 (M PB nr . C 400 van 31 . 12 . 1994 .
                                                                          1993 en vergoeding van de morele schade die hij heeft
                                                                         geleden, heeft het Gerecht ( Vierde kamer ), samengesteld als
                                                                         volgt: K. Lenaerts, president; P. Lindh en J.D. Cooke,
                                                                         rechters; griffier : B. Pastor, hoofdadministrateur, op 6 juni
                                                                          1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                         volgt:


title: Doorhaling van zaak T-389/00

text:
C 245/32              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   1.9.2001
               Doorhaling van zaak T-36/00 (1)                                       Doorhaling van zaak T-389/00 (1)
                       (2001/C 245/53)                                                        (2001/C 245/54)
                       (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                       De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
van 14 mei 2001 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
T-36/00: S. M. Elder en R. D. Elder tegen Commissie van de
                                                                       van 5 juni 2001 de doorhaling in het register gelast van zaak
Europese Gemeenschappen.
                                                                       T-389/00: Campina Melkunie B.V. tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 135 van 13.5.2000.
                                                                       (1) PB C 95 van 24.3.2001.


title: Zaak C-67/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 februari 2013 door Groupement des cartes bancaires (CB) tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 29 november 2012 in zaak T-491/07, CB/Commissie

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/24

         Hogere voorziening ingesteld op 8 februari 2013 door Groupement des cartes bancaires (CB) tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 29 november 2012 in zaak T-491/07, CB/Commissie
   (Zaak C-67/13 P)
   2013/C 114/38
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Groupement des cartes bancaires (CB) (vertegenwoordigers: F. Pradelles en J. Ruiz Calzado, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, BNP Paribas, BPCE, voorheen Caisse Nationale des Caisses d’Epargne et de Prévoyance (CNCEP), Société générale

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 29 november 2012 in zaak T-491/07, CB/Commissie, te vernietigen;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beslissing, tenzij het Hof zich voldoende geïnformeerd acht om beschikking C(2007) 5060 def. van de Commissie van 17 oktober 2007 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] (COMP/D1/38.606 — Groupement des cartes bancaires „CB”) nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure, met inbegrip van de kosten die rekwirante in de procedure voor het Hof en het Gerecht heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante drie middelen aan.
   In de eerste plaats betoogt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van onjuiste rechtsopvattingen bij de toepassing van het begrip mededingingsbeperkend doel.
   Het Gerecht heeft bij de toepassing van artikel 101, lid 1, VWEU blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen inzake de inhoud van de maatregelen van Groupement des cartes bancaires „CB” (hierna: „Groupement”). Meer in het bijzonder heeft het Gerecht de rechtspraak over het begrip gedraging met een mededingingsbeperkend doel met name onjuist uitgelegd, door te oordelen dat de bovengenoemde maatregelen een mededingingsbeperkend doel hadden, hoewel zij als zodanig de mededinging niet in voldoende mate ongunstig beïnvloedden. Bovendien heeft het Gerecht blijk gegeven van nog andere onjuiste rechtsopvattingen door rekening te houden met de „ontstaansgeschiedenis” van de maatregelen. Het heeft de rechtspraak met betrekking tot het begrip besluit van een ondernemersvereniging, als uiting van de wil van de Groupement, immers onjuist uitgelegd, en op basis van een verkeerde opvatting van de aangevoerde bewijselementen geoordeeld dat de Groupement de ter discussie staande maatregelen heeft genomen met het doel de mededinging te beperken.
   Het Gerecht heeft bij de toepassing van artikel 101, lid 1, VWEU ook blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen met betrekking tot de doeleinden van de door de Groupement genomen maatregelen. Meer in het bijzonder heeft het Gerecht de rechtspraak onjuist uitgelegd door aan te nemen dat de strijd tegen „free riding”, een door het Gerecht erkend legitiem doel dat aan de maatregelen van de Groupement ten grondslag lag, slechts in aanmerking kon worden genomen in het kader van artikel 101, lid 3, VWEU en niet in het kader van artikel 101, lid 1, VWEU.
   Voorts heeft het Gerecht bij de toepassing van artikel 101, lid 1, VWEU blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen met betrekking tot de juiste context van de door de Groupement genomen maatregelen. Meer in het bijzonder heeft het Gerecht de rechtspraak betreffende de in aanmerking te nemen juridische context onjuist uitgelegd, doordat het zijn verplichting om rekening te houden met de bestaande ervaring niet is nagekomen. Het heeft met name het arrest van het Hof van 20 november 2008 (Beef Industry Development en Barry Brothers, C-209/07) onjuist uitgelegd door dat arrest in verband te brengen met de onderhavige zaak, terwijl het om twee totaal verschillende situaties gaat. Bovendien heeft het Gerecht blijk gegeven van diverse onjuiste rechtsopvattingen ten aanzien van de in het onderhavige geding in aanmerking genomen economische context en tweeledige werking van de markt. Ten slotte is het Gerecht voorbijgegaan aan de rechtspraak inzake de aard en de omvang van het toezicht op complexe economische analyses, doordat het heeft afgezien van het minimale toezicht dat het moest uitvoeren.
   In de tweede plaats is rekwirante van mening dat het Gerecht blijk heeft gegeven van onjuiste rechtsopvattingen bij de toepassing van het begrip mededingingsbeperkende gevolgen. Het Gerecht heeft blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen bij het onderzoek naar de gevolgen die de maatregelen van de Groupement hebben gehad. Het is zijn motiveringsplicht immers niet nagekomen, door niet te antwoorden op rekwirantes middelen inzake de mededingingsbeperkende gevolgen van de maatregelen.
   In de derde plaats heeft het Gerecht het evenredigheids- en het rechtszekerheidsbeginsel geschonden door het in artikel 2, tweede alinea, van beschikking C(2007) 5060 def. van de Commissie neergelegde bevel niet nietig te verklaren. Het Gerecht heeft het evenredigheidsbeginsel geschonden door het door de Commissie uitgevaardigde bevel te handhaven, hoewel dat niet nodig was om een einde te maken aan de vermeende inbreuk en bovendien niet evenredig was met het nagestreefde doel. Voorts heeft het Gerecht het rechtszekerheidsbeginsel geschonden door het voormelde bevel niet nietig te verklaren, hoewel het in algemene en vage bewoordingen is geformuleerd, zodat het voor de Groupement niet duidelijk is welke maatregelen zij mag nemen om „free riding” te bestrijden en ervoor te zorgen dat het „CB”-stelsel wordt beschermd.


title: Zaak C-220/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha (Spanje) op 20 april 2016 – Iberenova Promociones S.A.U./Comisión Superior de Hacienda de la Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha (Spanje) op 20 april 2016 – Iberenova Promociones S.A.U./Comisión Superior de Hacienda de la Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha
   (Zaak C-220/16)
   (2016/C 243/20)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha, Sala Contencioso-Administrativo, Sección Segunda

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Iberenova Promociones S.A.U.

      Verwerende partij: Comisión Superior de Hacienda de la Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten – aangezien de in artikel 2, onder k), van richtlijn 2009/28/EG [van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG] gedefinieerde „steunregelingen”, waaronder fiscale stimulansen in de vorm van belastingverlaging, vrijstellingen en terugbetaling van belasting, zijn opgevat als instrumenten ter verwezenlijking van de in richtlijn 2009/28 vastgestelde doelstellingen inzake het verbruik van hernieuwbare energie – de voornoemde stimulansen of maatregelen worden geacht dwingend en bindend te zijn voor de lidstaten en rechtstreekse werking te hebben, zodat zij door de betrokken particulieren bij allerlei overheidsinstanties, rechterlijke instanties en administratieve instanties kunnen worden aangevoerd?

               2)

               Moeten – aangezien de in de vorige vraag genoemde „steunregelingen” bestaan uit „maar niet beperkt blijven tot” fiscale stimuleringsmaatregelen in de vorm van belastingverlaging, vrijstellingen en terugbetaling van belasting – die stimulansen worden geacht specifiek de niet-heffing van belasting, dus het verbod op alle soorten specifieke en bijzondere heffingen op energie uit hernieuwbare bronnen naast de algemene belastingen op de economische activiteiten en de productie van elektriciteit, te omvatten? In dit verband rijst ook de volgende vraag: omvat het voornoemde algemene verbod ook het verbod op samenloop, dubbele heffing of overlapping van diverse algemene of bijzondere belastingen die op verschillende fasen van de opwekking van hernieuwbare energie drukken en waarvoor het belastbare feit hetzelfde is als dat voor de aan de orde zijnde windenergieheffing?

               3)

               Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord en wordt aanvaard dat belasting kan worden geheven op energie uit hernieuwbare bronnen, moet het begrip „specifiek doeleinde” voor de toepassing van artikel 1, lid 2, van richtlijn 2008/118/EG [van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG] dan aldus worden uitgelegd dat het om één doel moet gaan en dat de belasting die wordt geheven op hernieuwbare energie wat haar structuur betreft bovendien daadwerkelijk van niet-fiscale aard moet zijn en niet louter een budgettair doeleinde mag hebben of louter tot doel mag hebben inkomsten te genereren?

               4)

               Moet artikel 4 van richtlijn 2003/96/EG [van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit] – dat als referentiewaarde voor de belastingniveaus die de lidstaten moeten toepassen op energieproducten en elektriciteit, de in de richtlijn vermelde minima neemt, waaronder de som wordt verstaan van alle directe en indirecte belastingen die op die producten worden geheven op het tijdstip van uitslag tot verbruik – aldus worden uitgelegd dat die som ertoe moet leiden dat van het door de richtlijn vereiste belastingniveau worden uitgesloten nationale belastingen die niet daadwerkelijk van niet-fiscale aard zijn zowel wat hun structuur betreft als gelet op hun specifieke doeleinde, zoals uitgelegd in het antwoord op de vorige vraag?

               5)

               Vormt het begrip heffing in artikel 13, lid 1, onder e), van richtlijn 2009/28 een autonoom Unierechtelijk begrip dat ruimer moet worden uitgelegd, in die zin dat het het begrip belasting in het algemeen omvat en daar ook een synoniem van is?

               6)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, kunnen de door de consumenten te betalen heffingen als bedoeld in het voornoemde artikel 13, lid 1, onder e), dan alleen de belastingen of fiscale heffingen omvatten die, indien nodig, dienen tot compensatie van de door de milieueffecten [van energie uit hernieuwbare bronnen] veroorzaakte schade en tot vergoeding – met het geheven bedrag – van de met die negatieve effecten verbonden schade, maar niet de belastingen of heffingen die op schone energie drukken en hoofdzakelijk een budgettair doeleinde hebben of tot doel hebben inkomsten te genereren?


title: Zaak T-74/08: Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Now Pharm/Commissie ( „Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Procedure voor aanwijzing van weesgeneesmiddelen — Aanvraag voor aanwijzing van geneesmiddel „Speciaal vloeibaar extract uit stinkende goudwortel (Chelidonii radix)” ( „Ukrain” ) als weesgeneesmiddel — Beschikking van Commissie houdende weigering van aanwijzing als weesgeneesmiddel” )

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/33

      Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Now Pharm/Commissie
      (Zaak T-74/08) (1)

      (Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Procedure voor aanwijzing van weesgeneesmiddelen - Aanvraag voor aanwijzing van geneesmiddel „Speciaal vloeibaar extract uit stinkende goudwortel (Chelidonii radix)” („Ukrain”) als weesgeneesmiddel - Beschikking van Commissie houdende weigering van aanwijzing als weesgeneesmiddel)
      (2010/C 288/63)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Now Pharm AG (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Kaletta en I.-J. Tegebauer, vervolgens C. Kaletta, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Schima en M. Šimerdová, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 6132 van de Commissie van 4 december 2007 houdende weigering van de aanwijzing van het geneesmiddel „Speciaal vloeibaar extract uit stinkende goudwortel (Chelidonii radix)” als weesgeneesmiddel uit hoofde van verordening (EG) nr. 141/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 inzake weesgeneesmiddelen (PB 2000, L 18, blz. 1)

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Now Pharm AG wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak T-182/04: Beroep, op 17 mei 2004 ingesteld door Daniel Van der Spree tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/18

         Beroep, op 17 mei 2004 ingesteld door Daniel Van der Spree tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-182/04)
   (2004/C 179/35)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 mei 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Daniel Van der Spree, wonende te Overijse (België), vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit waarbij verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over de periode 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 definitief is vastgesteld;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten;

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker in de eerste plaats schending aan van de artikelen 26 en 43 van het statuut alsmede van de specifieke maatregelen die gelden voor de beoordelingperiode 2001-2002, waarin de overstap naar een nieuw systeem plaatsvond. Verzoeker stelt tevens schending van de motiveringsplicht, incoherentie tussen het commentaar en de toegekende cijfers alsmede een kennelijk onjuiste beoordeling. Ten slotte acht verzoeker zijn rechten van verweer geschonden, aangezien het besluit is gebaseerd op een intern auditrapport waarvan verzoeker nooit in kennis is gesteld en op zogenaamde beoordelingscriteria die volgens verzoeker niet aan hem zijn meegedeeld.


title: Zaak T-337/00: Beroep, op 7 november 2000 ingesteld door Sarah Tex Textil Groß- und Einzelhandel GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 4/8                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     6.1.2001
Beroep, op 7 november 2000 ingesteld door A. Goldstein                  Beroep, op 7 november 2000 ingesteld door Sarah Tex
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       Textil Groß- und Einzelhandel GmbH tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-335/00)
                                                                                (Zaak T-337/00)
                          (2001/C 4/12)
                                                                                (2001/C 4/13)
                        (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 7 november 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Gold-
                                                                        schappen is op 7 november 2000 beroep ingesteld tegen
stein, vertegenwoordigd door R. St John Murphy, Solicitor,
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Sarah Tex
van het kantoor Merriman White, te Londen.
                                                                        Textil Groß- und Einzelhandel GmbH, vertegenwoordigd door
                                                                        D. Ehle van Ehle & Schiller, advocaten te Keulen (Duitsland).
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     verweerster te veroordelen om aan verzoeker een schade-           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      vergoeding van EUR 1 000 000 te betalen;
                                                                        —    de beschikking van de Commissie van 29 juni 2000 (REM
—     vermeerderd met een jaarlijkse rente van 4,5 % vanaf de                32/99) nietig te verklaren;
      datum van de uitspraak tot de datum van betaling;
                                                                        —    verweerster in de kosten te verwijzen.
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        De bestreden beschikking strekt tot afwijzing van het verzoek
Verzoeker in de onderhavige zaak heeft rechten gestudeerd en            van de Bondsrepubliek Duitsland om invoerrechten ad
heeft in 1999 de Bar Vocational Course (stage als advocaat)             1 213 442 DEM ter zake van de invoer van textielproducten
voltooid, wat een voorwaarde is om te worden toegelaten tot             uit Bangladesh aan verzoekster kwijt te schelden. Deze rechten
de Bar of England and Wales (balie) en om als barrister het             zijn van haar nagevorderd, nadat de preferentiecertificaten
recht te mogen beoefenen.                                               door de bevoegde autoriteiten van Bangladesh waren inge-
                                                                        trokken.
Hij heeft krachtens artikel 3 van verordening nr. 17 van de
Raad een klacht ingediend inzake het in bepaalde omstandighe-           Verzoekster stelt, dat de Commissie haar rechten van de
den geldende vereiste, dat een barrister juridische diensten            verdediging heeft geschonden doordat bij de inzage van het
alleen mag verrichten wanneer hij is geïnstrueerd door iemand           dossier niet alle relevante stukken zijn voorgelegd. Voorts kan
die beroepshalve daartoe bevoegd is. Deze regel is volgens              haar geen klaarblijkelijke nalatigheid in de zin van artikel 239
hem een met artikel 85 (thans artikel 81) van het EG-Verdrag            van het douanewetboek worden verweten. Zij heeft gebruikelij-
strijdige mededingingsbeperking, nu consumenten van juri-               ke handelstransacties gesloten met de producenten en expor-
dische dienstverrichtingen aldus de toegang tot de markt voor           teurs in Bangladesh. Nergens was uit op te maken geweest, dat
juridische dienstverrichtingen wordt ontzegd.                           een deel van de goederen niet van oorsprong uit Bangladesh
                                                                        waren. Zij heeft bij de invoer te goeder trouw gehandeld.
Verzoeker stelt, dat vanuit een algemeen oogpunt, verweerster
niet-contractueel aansprakelijk is wegens misbruik van be-              Ten onrechte heeft de Commissie geen rekening gehouden
voegdheid, voor zover zij heeft geweigerd onmiddellijk alle             met de door de autoriteiten van Bangladesh gemaakte fouten
maatregelen te nemen die nodig zijn om te voorkomen dat de              bij het opstellen van de oorsprongscertificaten en de controle
Bar Council een onjuiste voorstelling geeft van de juridische           van de oorsprongsvoorwaarden. Ook de Commissie zelf heeft
status van als barristers bekend staande advocaten, om de               niet correct gehandeld door, onder meer, de naleving van de
markt af te schermen voor het verrichten van juridische                 oorsprongsvoorwaarden onvoldoende te controleren en de
diensten ten behoeve van advocaten die gerechtigd zijn tot              importeurs niet tijdig te waarschuwen.
beroepsuitoefening als barristers, voor zover aldus wordt
voorbijgegaan aan de gemeenschapsrechtelijke aard en gevol-
gen van de beroepskwalificatie en beroepstitel die de rechtsfa-         Volgens verzoekster brengen de beginselen van bescherming
culteiten in het Verenigd Koninkrijk moeten verlenen bij het            van de goede trouw, gelijke behandeling, evenredigheid en
beëindigen van de theoretische en praktische opleiding die              persoonlijke billijkheid eveneens mee, dat de nageheven rech-
toegang geeft tot het beroep van barrister.                             ten worden kwijtgescholden.


title: Zaak C-555/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 februari 2013 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Vervoer — Ontwikkeling van spoorwegen in Gemeenschap — Richtlijn 91/440/EEG — Artikel 6, lid 3, en bijlage II — Richtlijn 2001/14/EG — Artikelen 4, lid 2, en 14, lid 2 — Infrastructuurbeheerder — Onafhankelijkheid in organisatorisch opzicht voor besluitvorming — Holdingstructuur — Onvolledige uitvoering)

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 februari 2013 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-555/10) (1)

   (Niet-nakoming - Vervoer - Ontwikkeling van spoorwegen in Gemeenschap - Richtlijn 91/440/EEG - Artikel 6, lid 3, en bijlage II - Richtlijn 2001/14/EG - Artikelen 4, lid 2, en 14, lid 2 - Infrastructuurbeheerder - Onafhankelijkheid in organisatorisch opzicht voor besluitvorming - Holdingstructuur - Onvolledige uitvoering)
   2013/C 114/06
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk, B. Simon, G. Braun en R. Vidal Puig, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: C. Pesendorfer en U. Zechner, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn alle noodzakelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan artikel 6, lid 3, van richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (PB L 237, blz. 25) en bijlage II bij deze richtlijn alsook aan de artikelen 4, lid 2, en 14, lid 2, van richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (PB L 75, blz. 29)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Italiaanse Republiek zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Zaak C-236/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 25 april 2016 – Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED)/Diputación General de Aragón

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 25 april 2016 – Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED)/Diputación General de Aragón
   (Zaak C-236/16)
   (2016/C 260/30)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo, Sección Segunda

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster in cassatie: Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED)

      Verweerster tot cassatie: Diputación General de Aragón

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 49 VWEU en 54 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regionale belasting die wordt geheven ter compensatie van de milieuschade als gevolg van het gebruik van voorzieningen en faciliteiten ten behoeve van de activiteiten en het verkeer waarvan sprake is bij grote winkelbedrijven met grote parkeerterreinen voor hun klanten, wanneer het gaat om een verkoopoppervlakte van meer dan 500 m2, maar die is verschuldigd ongeacht of die winkelbedrijven binnen of buiten de geconsolideerde bebouwde kom zijn gelegen en in de meeste gevallen op ondernemingen van andere lidstaten drukt, gelet op het feit dat die belasting: (i) niet wordt opgelegd aan handelaren die exploitant zijn van verschillende winkelbedrijven, ongeacht de totale verkoopoppervlakte van die winkelbedrijven, als geen daarvan een verkoopoppervlakte van meer dan 500 m2 heeft en zelfs als een of meer daarvan wel die drempel halen, maar de maatstaf van heffing niet hoger ligt dan 2 000 m2, terwijl de heffing wel geldt voor handelaren met slechts één winkelbedrijf waarvan de verkoopoppervlakte boven die drempels ligt, en (ii) voorts niet wordt opgelegd aan winkelbedrijven die zich uitsluitend bezighouden met de verkoop van machines, voertuigen, gereedschappen en industriële componenten; bouwmaterialen, sanitaire voorzieningen, en deuren en ramen, waarbij er alleen sprake is van verkoop aan de professionele markt; meubilair in individuele, traditionele en gespecialiseerde bedrijven; motorvoertuigen in dealershowrooms en reparatiebedrijven; kweekvoorzieningen voor tuinonderhoud en tuinaanleg, of motorbrandstoffen, ongeacht de verkoopoppervlakte van die winkelbedrijven?

               2)

               Moet artikel 107, lid 1, VWEU aldus worden uitgelegd dat als krachtens deze bepaling verboden staatssteun moet worden aangemerkt de omstandigheid dat de IDMGAV [milieubelasting die geldt voor grote winkelbedrijven] niet wordt geheven van winkelbedrijven die niet een verkoopoppervlakte van meer dan 500 m2 hebben of die dat wel hebben, maar waarbij de maatstaf van heffing niet hoger ligt dan 2 000 m2, en winkelbedrijven die zich uitsluitend bezighouden met de verkoop van machines, voertuigen, gereedschappen en industriële componenten; bouwmaterialen, sanitaire voorzieningen, en deuren en ramen, waarbij er alleen sprake is van verkoop aan de professionele markt; meubilair in individuele, traditionele en gespecialiseerde bedrijven; motorvoertuigen in dealershowrooms en reparatiebedrijven; kweekvoorzieningen voor tuinonderhoud en tuinaanleg, of motorbrandstoffen?


title: Zaak T-92/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  8 december 2005  — Marta Cristina Moren Abat tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Meerkeuzevragen — Juistheid van antwoorden van correctieformulier — Beroep rechtens kennelijk ongegrond )

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/32

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 december 2005 — Marta Cristina Moren Abat tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-92/04) (1)

   („Ambtenaren - Algemeen vergelijkend onderzoek - Meerkeuzevragen - Juistheid van antwoorden van correctieformulier - Beroep rechtens kennelijk ongegrond”)
   (2006/C 48/62)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Marta Cristina Moren Abat (Brussel, België) (vertegenwoordiger: G. Lebitsch, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: H. Krämer, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/1/02 waarbij verzoekster in de eerste fase van de selectie niet voldoende punten zijn toegekend om tot de volgende fase van dat vergelijkend onderzoek te worden toegelaten
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 118 van 30.4.2004.


title: Zaak T-42/11: Beroep ingesteld op 19 januari 2011 — Universal/Commissie

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/28

         Beroep ingesteld op 19 januari 2011 — Universal/Commissie
   (Zaak T-42/11)
   2011/C 80/53
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Universal Corp. (Richmond, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: C. R. A. Swaak, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de in de brieven van 12 en 30 november 2010 vervatte bestreden beschikking nietig verklaren; en/of

               —

               verklaren dat verzoekster niet aansprakelijk kan worden gesteld om een deel van of de volledige in casu opgelegde geldboete te betalen vóór een definitieve uitspraak in zaak T-12/06 Deltafina/Commissie of in een eventuele latere procedure; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep beoogt verzoekster, overeenkomstig artikel 263 VWEU, de nietigverklaring van de beschikking van de Commissie vervat in de brief van de Commissie aan Universal Corporation van 12 november 2010, en bevestigd door de brief van 30 november 2010, waarbij laatstgenoemde betaling wordt gelast van de hoofdelijk aan Universal Corporation en Deltafina S.p.A. opgelegde geldboete in zaak nr. COMP/C.38.281/B.2 — Ruwe tabak Italië van 20 oktober 2005, na de herroeping van zaak T-34/06 Universal Corp./Commissie, maar vóór de beslechting van zaak T-12/06 Deltafina S.p.A./Commissie en een eventuele latere procedure.
   Verzoekster baseert haar beroep op drie middelen.

               1)

               Eerste middel: nietigheid van de bestreden beschikking;

                           —

                           De bestreden beschikking is nietig voor zover de geldboete volledig wordt gedekt door de door haar dochteronderneming Deltafina verschafte garantie. Verzoekster is slechts hoofdelijk aansprakelijk als volledige moedermaatschappij voor de betaling van de door de Commissie aan Deltafina opgelegde geldboete voor haar rechtstreekse deelname aan de inbreuk. De intrekking van het door verzoekster ingestelde beroep tot nietigverklaring is derhalve irrelevant voor de vraag wanneer de geldboete moet worden betaald.

               2)

               Tweede middel: schending van het vertrouwensbeginsel;

                           —

                           De bestreden beschikking schendt het vertrouwensbeginsel met betrekking tot de geldigheid van de bankgarantie tot de beëindiging van de procedure in de zaak Deltafina. Doordat de Commissie een bankgarantie aanvaardde met betrekking tot het beroep tot nietigverklaring van Deltafina, deed zij de regelmatige verwachting ontstaan dat zij niet zou verzoeken om betaling van de geldboete vóór een definitieve uitspraak in zaak T-12/06. Voorts schond de Commissie het gewettigd vertrouwen van verzoekster in consistente behandeling door de Commissie van haar en Deltafina als één onderneming voor de aansprakelijkheid en de tenuitvoerlegging.

               3)

               Derde middel: schending van de uit artikel 266 VWEU voortvloeiende verplichting tot behoorlijk bestuur;

                           —

                           De bestreden beschikking schendt de krachtens artikel 266 VWEU op de Commissie rustende verplichting tot behoorlijk bestuur, door voortijdige betaling te gelasten van de gemeenschappelijke geldboete hangende de uitkomst van de procedure in de zaak Deltafina. Indien Deltafina volledig of gedeeltelijk in het gelijk wordt gesteld, moet de Commissie het bedrag verminderen of annuleren waarvoor Universal hoofdelijk aansprakelijk is.


title: Zaak C-480/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret (Denemarken) op 5 september 2016 — Fidelity Funds/Skatteministerium

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret (Denemarken) op 5 september 2016 — Fidelity Funds/Skatteministerium
   (Zaak C-480/16)
   (2016/C 419/42)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Østre Landsret (regionale rechter van het oosten van Denemarken)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fidelity Funds

      Verwerende partij: Skatteministerium (ministerie van Belastingen)

      Interveniënt: NN (L) SICAV

      Prejudiciële vraag

   Is een fiscale regeling als die welke in de hoofdgedingen aan de orde is, op grond waarvan bronbelasting wordt ingehouden op dividenden die door Deense vennootschappen worden uitgekeerd aan buitenlandse instellingen voor collectieve belegging in effecten die onder richtlijn 85/611/EEG (1) van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) vallen, in strijd met artikel 63 VWEU (vroeger artikel 56 EG) inzake het vrije verkeer van kapitaal of met artikel 56 VWEU (vroeger artikel 49 EG) inzake het vrij verrichten van diensten, wanneer vergelijkbare Deense instellingen voor collectieve belegging in effecten een vrijstelling van bronbelasting kunnen verkrijgen, ofwel omdat zij feitelijk aan hun leden een minimumuitkering betalen waarop bronbelasting wordt ingehouden, ofwel omdat zij technisch gezien een minimumuitkering berekenen waarop ten laste van hun leden bronbelasting wordt ingehouden?

      (1)  Richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s), PB L 375, blz. 3.


title: Zaak T-509/12: Arrest van het Gerecht van 27 februari 2014 — Advance Magazine Publishers/BHIM — Nanso Group (TEEN VOGUE) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk TEEN VOGUE — Ouder nationaal woordmerk VOGUE — Ontvankelijkheid — Kwalificatie van conclusies — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Dezelfde of soortgelijke waren — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Gedeeltelijke weigering van inschrijving” ]

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/36

         Arrest van het Gerecht van 27 februari 2014 — Advance Magazine Publishers/BHIM — Nanso Group (TEEN VOGUE)
   (Zaak T-509/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk TEEN VOGUE - Ouder nationaal woordmerk VOGUE - Ontvankelijkheid - Kwalificatie van conclusies - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Dezelfde of soortgelijke waren - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Gedeeltelijke weigering van inschrijving”])
   2014/C 102/56
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Advance Magazine Publishers, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: C. Aikens, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Nanso Group Oy (Nokia, Finland) (vertegenwoordiger: M. Tuominen, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 september 2012 (zaak R 147/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Nanso Group Oy en Advance Magazine Publishers, Inc.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Advance Magazine Publishers, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Zaak C-259/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Аdministrativen sad — Plovdiv (Bulgarije) op 24 mei 2012 — Teritorialna direktsia na Natsionalnata Agentsia za Prihodite — Plovdiv/RODOPI-М 91 OOD

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Аdministrativen sad — Plovdiv (Bulgarije) op 24 mei 2012 — Teritorialna direktsia na Natsionalnata Agentsia za Prihodite — Plovdiv/RODOPI-М 91 OOD
   (Zaak C-259/12)
   2012/C 243/13
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Аdministrativen sad — Plovdiv (Bulgarije)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Teritorialna direktsia na Natsionalnata Agentsia za Prihodite — Plovdiv

      Verwerende partij: RODOPI-М 91 OOD

      Prejudiciële vragen

               1.1.

               Staat het beginsel van fiscale neutraliteit een lidstaat toe om wegens niet-tijdige vermelding van de annulering van een factuur een straf op te leggen, ofschoon de annulering later in de boekhouding is vermeld en de betrokkene de uit de annulering voortvloeiende belasting inclusief rente heeft betaald?

               1.2.

               Zijn de volgende omstandigheden in samenhang met de eerste vraag van belang:

                           —

                           de termijn waarin de annulering van de factuur had moeten worden vermeld, bedraagt 14 dagen vanaf het verstrijken van de kalendermaand waarin de annulering plaatsvond;

                           —

                           de annulering van de factuur werd in feite vermeld één maand na afloop van de termijn waarbinnen de annulering plaatsvond;

                           —

                           de verschuldigde belasting over de toegevoegde waarde inclusief rente is betaald aan de fiscus?

               2)

               Staan de artikelen 242 en 273 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, toe dat een belastingplichtige die niet tijdig zijn verplichting is nagekomen tot vermelding in de boekhouding van omstandigheden die van belang zijn voor de berekening van de belasting over de toegevoegde waarde, een geldboete wordt opgelegd ten belope van de niet tijdig betaalde belasting over de toegevoegde waarde, wanneer vervolgens het verzuim wordt hersteld en de verschuldigde belasting volledig inclusief rente is betaald?

               3)

               Is de omstandigheid van belang dat de fiscus geen schade heeft geleden aangezien de betrokkene vervolgens de annulering van de factuur heeft vermeld en de volledige belasting inclusief rente heeft betaald?

               4)

               Schendt oplegging van een geldboete voor het volledige bedrag van de reeds inclusief rente betaalde belasting het evenredigheidsbeginsel?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-215/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha (Spanje) op 18 april 2016 – Elecdey Carcelén S.A./Comisión Superior de Hacienda de la Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha (Spanje) op 18 april 2016 – Elecdey Carcelén S.A./Comisión Superior de Hacienda de la Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha
   (Zaak C-215/16)
   (2016/C 243/18)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha, Sala Contencioso-Administrativo, Sección Segunda

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elecdey Carcelén S.A.

      Verwerende partij: Comisión Superior de Hacienda de la Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten – aangezien de in artikel 2, onder k), van richtlijn 2009/28/EG [van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG] gedefinieerde „steunregelingen”, waaronder fiscale stimulansen in de vorm van belastingverlaging, vrijstellingen en terugbetaling van belasting, zijn opgevat als instrumenten ter verwezenlijking van de in richtlijn 2009/28 vastgestelde doelstellingen inzake het verbruik van hernieuwbare energie – de voornoemde stimulansen of maatregelen worden geacht dwingend en bindend te zijn voor de lidstaten en rechtstreekse werking te hebben, zodat zij door de betrokken particulieren bij allerlei overheidsinstanties, rechterlijke instanties en administratieve instanties kunnen worden aangevoerd?

               2)

               Moeten – aangezien de in de vorige vraag genoemde „steunregelingen” bestaan uit „maar niet beperkt blijven tot” fiscale stimuleringsmaatregelen in de vorm van belastingverlaging, vrijstellingen en terugbetaling van belasting – die stimulansen worden geacht specifiek de niet-heffing van belasting, dus het verbod op alle soorten specifieke en bijzondere heffingen op energie uit hernieuwbare bronnen naast de algemene belastingen op de economische activiteiten en de productie van elektriciteit, te omvatten? In dit verband rijst ook de volgende vraag: omvat het voornoemde algemene verbod ook het verbod op samenloop, dubbele heffing of overlapping van diverse algemene of bijzondere belastingen die op verschillende fasen van de opwekking van hernieuwbare energie drukken en waarvoor het belastbare feit hetzelfde is als dat voor de aan de orde zijnde windenergieheffing?

               3)

               Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord en wordt aanvaard dat belasting kan worden geheven op energie uit hernieuwbare bronnen, moet het begrip „specifiek doeleinde” voor de toepassing van artikel 1, lid 2, van richtlijn 2008/118/EG [van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG] dan aldus worden uitgelegd dat het om één doel moet gaan en dat de belasting die wordt geheven op hernieuwbare energie wat haar structuur betreft bovendien daadwerkelijk van niet-fiscale aard moet zijn en niet louter een budgettair doeleinde mag hebben of louter tot doel mag hebben inkomsten te genereren?

               4)

               Moet artikel 4 van richtlijn 2003/96/EG [van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit] – dat als referentiewaarde voor de belastingniveaus die de lidstaten moeten toepassen op energieproducten en elektriciteit, de in de richtlijn vermelde minima neemt, waaronder de som wordt verstaan van alle directe en indirecte belastingen die op die producten worden geheven op het tijdstip van uitslag tot verbruik – aldus worden uitgelegd dat die som ertoe moet leiden dat van het door de richtlijn vereiste belastingniveau worden uitgesloten nationale belastingen die niet daadwerkelijk van niet-fiscale aard zijn zowel wat hun structuur betreft als gelet op hun specifieke doeleinde, zoals uitgelegd in het antwoord op de vorige vraag?

               5)

               Vormt het begrip heffing in artikel 13, lid 1, onder e), van richtlijn 2009/28 een autonoom Unierechtelijk begrip dat ruimer moet worden uitgelegd, in die zin dat het het begrip belasting in het algemeen omvat en daar ook een synoniem van is?

               6)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, kunnen de door de consumenten te betalen heffingen als bedoeld in het voornoemde artikel 13, lid 1, onder e), dan alleen de belastingen of fiscale heffingen omvatten die, indien nodig, dienen tot compensatie van de door de milieueffecten [van energie uit hernieuwbare bronnen] veroorzaakte schade en tot vergoeding – met het geheven bedrag – van de met die negatieve effecten verbonden schade, maar niet de belastingen of heffingen die op schone energie drukken en hoofdzakelijk een budgettair doeleinde hebben of tot doel hebben inkomsten te genereren?


title: Zaak C-382/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat Wien (Oostenrijk) op 29 juli 2010 — Erich Albrecht, Thomas Neumann, Van-Ly Sundara, Alexander Svoboda, Stefan Toth

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat Wien (Oostenrijk) op 29 juli 2010 — Erich Albrecht, Thomas Neumann, Van-Ly Sundara, Alexander Svoboda, Stefan Toth
   (Zaak C-382/10)
   ()
   2010/C 274/19
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Unabhängiger Verwaltungssenat Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij(en): Erich Albrecht, Thomas Neumann, Van-Ly Sundara, Alexander Svoboda, Stefan Toth

      Verwerende partij(en): Landeshauptmann von Wien

      Prejudiciële vragen

               1)

               Aan de hand van welke criteria dient te worden bepaald wanneer sprake is van de in bijlage II, hoofdstuk IX, punt 3, van verordening (EG) nr. 852/2004 (1) bedoelde ongeschiktheid voor menselijke consumptie? Is reeds sprake van een dergelijke ongeschiktheid, indien een uitgestald levensmiddel mogelijk door een potentiële koper kan worden aangeraakt respectievelijk ondergeniesd?

               2)

               Aan de hand van welke criteria dient te worden bepaald wanneer sprake is van de in bijlage II, hoofdstuk IX, punt 3, van verordening (EG) nr. 852/2004 bedoelde schadelijkheid voor de gezondheid? Is reeds sprake van een dergelijke schadelijkheid, indien een uitgestald levensmiddel mogelijk door een potentiële koper kan worden aangeraakt respectievelijk ondergeniesd?

               3)

               Aan de hand van welke criteria dient te worden bepaald wanneer sprake is van de in bijlage II, hoofdstuk IX, punt 3, van verordening (EG) nr. 852/2004 bedoelde zodanige verontreiniging dat een bepaald levensmiddel redelijkerwijze niet meer kan worden geconsumeerd? Is reeds sprake van een dergelijke verontreiniging, indien een uitgestald levensmiddel mogelijk door een potentiële koper kan worden aangeraakt respectievelijk ondergeniesd?

      (1)  Verordening (EG) nr. 852/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake levensmiddelenhygiëne; PB L 139, blz. 1.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 28 april 2004 in de gevoegde zaken T-124/02 en T-156/02, The Sunrider Corp. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Verordeningen (EG) nrs. 40/94 en 2868/95 — Kosten van oppositieprocedure — Gedeeltelijke intrekking van aanvraag om gemeenschapsmerk — Intrekking van oppositie — Terugbetaling van beroepstaks — Motiveringsplicht)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/37

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 28 april 2004
   in de gevoegde zaken T-124/02 en T-156/02, The Sunrider Corp. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Verordeningen (EG) nrs. 40/94 en 2868/95 - Kosten van oppositieprocedure - Gedeeltelijke intrekking van aanvraag om gemeenschapsmerk - Intrekking van oppositie - Terugbetaling van beroepstaks - Motiveringsplicht)
   (2004/C 118/78)
   Procestaal: Duits
   In de gevoegde zaken T-124/02 et T-156/02, The Sunrider Corp., gevestigd te Torrance, Californië (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door A. Kockläuner, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde: G. Schneider), andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen): Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn, gevestigd te Bremen (Duitsland), in zaak T-124/02, en Friesland Brands BV, gevestigd te Leeuwarden (Nederland), in zaak T-156/02, betreffende de beroepen, in zaak T-124/02, tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 januari 2002 (zaak R-386/2000-2) in een oppositieprocedure tussen Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn en The Sunrider Corp., en, in zaak T-156/02, tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 februari 2002 (zaak R-34/2000-1) in een oppositieprocedure tussen Friesland Brands BV en The Sunrider Corp., heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters, griffier: B. Pastor (adjunct-griffier), op 28 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Verwerpt de beroepen.

               2.

               Verwijst verzoekster in de kosten.

      (1)  PB C 156 van 29.06.2002.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 27 november 1997 in zaak C-356/95 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Oberverwaltungsgericht Schleswig-Holstein): M. Witt tegen Amt für Land- und Wasserwirtschaft (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Verordening (EEG) nr. 1765/92 - Steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen - Bepaling van productieregio's - Verplichting om criteria voor bepaling aan te geven - Inaanmerkingneming van bodemvruchtbaarheid)

text:
7.2.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 41/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                2. Artikel 3, lid 1, eerste alinea, van Verordening (EEG)
                        (Zesde Kamer)                                    nr. 1765/92 moet aldus worden uitgelegd, dat een lid-
                                                                         staat die overeenkomstig artikel 2, lid 2, tweede alinea,
                    van 27 november 1997                                 derde zin, van genoemde verordening niet zijn volle-
in zaak C-356/95 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing                dige grondgebied, maar wel de verschillende delen
van het Oberverwaltungsgericht Schleswig-Holstein):                      daarvan als regionaal basisareaal heeft aangemerkt,
   M. Witt tegen Amt für Land- und Wasserwirtschaft (1)                  gerechtigd is het gebied van elk regionaal basisareaal
                                                                         in zijn geheel als productieregio aan te merken, en dat
(Gemeenschappelijk landbouwbeleid Ð Verordening                          de specifieke kenmerken die van invloed zijn op de
(EEG) nr. 1765/92 Ð Steunregeling voor producenten van                   opbrengsten niet tot een verdere opsplitsing van regio-
bepaalde akkerbouwgewassen Ð Bepaling van productie-                     nale basisarealen in afzonderlijke productieregio's
regio's Ð Verplichting om criteria voor bepaling aan te                  nopen.
 geven Ð Inaanmerkingneming van bodemvruchtbaarheid)
                         (98/C 41/01)                               (1) PB C 16 van 20.1. 1996.
                      (Procestaal: Duits)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Zesde Kamer)
In zaak C-356/95, betreffende een verzoek aan het Hof                                   van 27 november 1997
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Ober-              in zaak C-369/95 (verzoek van het Tribunale di Salerno
verwaltungsgericht Schleswig-Holstein (Duitsland), in het           om een prejudicieÈle beslissing): Somalfruit SpA, Camar
aldaar aanhangig geding tussen M. Witt en Amt für Land-             SpA tegen Ministero delle Finanze, Ministero del Com-
und Wasserwirtschaft, om een prejudicieÈle beslissing over                              mercio con l'Estero (1)
artikel 3, lid 1, eerste alinea, van Verordening (EEG)
nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instelling             (Bananen Ð Gemeenschappelijke ordening der markten Ð
van een steunregeling voor producenten van bepaalde                 Invoerregeling Ð ACS-staten Ð SomalieÈ Ð Geldigheid
akkerbouwgewassen (PB L 181 van 1.7.1992, blz. 12),                 van de Verordeningen (EEG) nr. 404/93 van de Raad,
heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H.             (EEG) nr. 1442/93 van de Commissie en (EEG) nr. 1443/
Ragnemalm, kamerpresident, R. Schintgen, G. F. Mancini                                  93 van de Commissie)
(rapporteur), J. L. Murray en G. Hirsch, rechters; advo-                                      (98/C 41/02)
caat-generaal: P. LeÂger; griffier: D. Louterman-Hubeau,
hoofdadministrateur, op 27 november 1997 een arrest                                      (Procestaal: Italiaans)
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
1.   Artikel 3, lid 1, eerste alinea, van Verordening (EEG)                         de Jurisprudentie van het Hof)
    nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instel-
    ling van een steunregeling voor producenten van                 In zaak C-369/95, betreffende een verzoek aan het Hof
    bepaalde akkerbouwgewassen verplicht de lidstaten               krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-
    niet, bij het bepalen van de productieregio's de criteria       nale di Salerno (ItalieÈ), in het aldaar aanhangig geding tus-
    terzake in de bepalingen ter uitvoering van genoemde            sen Somalfruit SpA, Camar SpA en Ministero delle
    verordening aan te geven.                                       Finanze, Ministero del Commercio con l'Estero, om een


title: Zaak C-285/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 11 juni 2014 — Directeur général des douanes et droits indirects en directeur régional des douanes et droits indirects d'Auvergne/Brasserie Bouquet SA

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 11 juni 2014 — Directeur général des douanes et droits indirects en directeur régional des douanes et droits indirects d'Auvergne/Brasserie Bouquet SA
   (Zaak C-285/14)
   2014/C 261/23
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: directeur général des douanes et droits indirects en directeur régional des douanes et droits indirects d'Auvergne

      Verwerende partij: Brasserie Bouquet SA

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 4, lid 2, van richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken (1) aldus worden uitgelegd dat onder werken onder licentie uitsluitend wordt verstaan werken onder een licentie voor het gebruik van een octrooi of merk, of kan het aldus worden uitgelegd dat onder werken onder licentie wordt verstaan werken volgens een aan een derde toebehorend productieproces, waarvoor door die derde toestemming is verleend?

      (1)  PB L 316, blz. 21.


title: Zaak T-305/13: Beroep ingesteld op 3 juni 2013 — SACE en SACE BT/Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/53

         Beroep ingesteld op 3 juni 2013 — SACE en SACE BT/Commissie
   (Zaak T-305/13)
   2013/C 207/89
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: SACE SpA (Rome, Italië), SACE BT SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa en G. Rizza, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit in zijn geheel nietig te verklaren, of, subsidiair, gedeeltelijk nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten;

               —

               alle andere maatregelen, waaronder onderzoeksmaatregelen, te gelasten die het passend oordeelt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.
   Het onderhavige beroep is gericht tegen besluit C (2013) 1501 def. van de Commissie van 20 maart 2013 waarbij gedeeltelijke terugvordering is gelast van de steun die was verleend aan SACE BT, een maatschappij voor kortlopende exportkredietverzekeringen. Het gaat in het bijzonder om kapitaalinjecties die in 2009 zijn verricht door de moedermaatschappij, SACE SpA, die in handen is van de Staat, en de herverzekeringsdekking die aan SACE BT is verstrekt. Volgens de Commissie heeft SACE in geen van beide gevallen rekening gehouden met het risicoprofiel van de investeringen en heeft zij zich derhalve niet gedragen als een investeerder handelend in een markteconomie.

               1.

               Eerste middel: de litigieuze maatregelen waren niet toerekenbaar aan de Italiaanse Staat

                           —

                           In dit verband betogen verzoeksters dat de raad van bestuur van SACE SpA de litigieuze maatregelen niet heeft getroffen in opdracht van de openbare autoriteiten of om tegemoet te komen aan eisen van de overheid, maar in de uitoefening van zijn volle commerciële en strategische autonomie, waarbij hij — net zoals voor al zijn andere commerciële beslissingen — de typische marktlogica heeft gevolgd, zonder dat de toenmalige enige aandeelhouder, het ministerie van Economie en Financiën, daarbij controle of toezicht uitoefende dan wel toestemming of leiding gaf.

               2.

               Tweede middel: de tweede maatregel zou SACE BT een voordeel hebben verschaft

                           —

                           In dit verband betogen verzoeksters dat SACE SpA haar beslissing om herverzekeringscapaciteit te verstrekken, en zo gebruik te maken van de kansen geboden door een fase van de economische cyclus waarin de verzekeringspremies hoog waren, heeft genomen zonder de bedoeling SACE BT subsidies of steun te verlenen. Voorts heeft alleen de moedermaatschappij economisch voordeel uit de herverzekeringsrelatie getrokken. Bovendien vinden de opmerkingen van de Commissie over de positieve correlatie tussen de omvang van het genomen risico en het toegepaste tarief geen steun in de referentieliteratuur of in de marktpraktijk, ook niet wat specifiek SACE BT betreft. Ten slotte kan de poging van de Commissie niet overtuigen, om de rule of thumb die zij — zonder nadere motivering — heeft toegepast in het geval van het Portugese stelsel inzake kortlopende exportkredietverzekeringen, te „transponeren” naar andere situaties en maatregelen ten bewijze dat de aan SACE SpA betaalde commissie ten minste 10 % hoger had moeten zijn dan de commissie die particuliere herverzekeraars aanrekenen voor het door hen aanvaarde geringere deel van de herverzekering en het risico.

               3.

               Derde middel: de derde en de vierde maatregel hebben SACE BT geen voordeel verschaft

                           —

                           Met de twee herkapitalisaties in 2009 heeft SACE SpA, ook zonder een raming van de toekomstige cash flow van SACE BT die de verwachting ondersteunde dat de onderneming ten minste op de lange termijn voldoende rendabel zou zijn, de waarde van de enorme investering veiliggesteld die zij ten tijde van de oprichting ervan, amper vijf jaar voordien, had gedaan. Voorts stelt SACE SpA dat de liquidatie van haar dochteronderneming het gehele SACE-concern zou hebben blootgesteld aan het risico op schade in de vorm van waardevermindering en/of een lagere kredietwaardigheid, ten belope van een veel hoger bedrag dan het nog uitstaande kapitaal zoals dat eind 2009 was geraamd. De Commissie is voorbijgegaan aan de ruime beoordelingsmarge van de publieke investeerder en heeft, louter op basis van een onjuiste theoretische reconstructie van de keuze die een hypothetische voorzichtige en bezonnen particuliere investeerder in dezelfde omstandigheden zou hebben gemaakt, haar eigen beoordeling in de plaats gesteld van die van SACE SpA.


title: Zaak T-92/12: Beschikking van het Gerecht van 12 juli 2012 — Gas/BHIM — Grotto (GAS)

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/23

         Beschikking van het Gerecht van 12 juli 2012 — Gas/BHIM — Grotto (GAS)
   (Zaak T-92/12) (1)

   2012/C 273/43
   Procestaal: Frans
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 126 van 28.4.2012.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 22 oktober 1996 in zaak T-154/94: Comité des salines de France en Compagnie des salins du Midi et des salines de l'Est SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Algemene regeling inzake regionale steun - Brief van Commissie betreffende steun - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid)

text:
 7 . 12 . 96             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 370/ 11
      93/90/EEG ( l ) van de Commissie van 29 oktober 1993              Middelen en voornaamste argumenten
      betreffende de lijst van stoffen, bedoeld in artikel 13 ,
      lid 1 , vijfde streepje, van Richtlijn 67/548/EEG ( 2 ) van      De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
      de Raad, of door die maatregelen niet mee te delen, de           in zaak C-356/96 ( 3 ); de omzettingstermijn is verstreken op
      krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen           31 oktober 1993 .
      niet is nagekomen;
                                                                        (') PB nr. L 277 van 10 . 11 . 1993 , blz . 33 .
                                                                        ( 2 ) PB nr. 196 van 16 . 8 . 1967, blz . 1 .
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen .                     ( 3 ) Zie bladzijde 10 van dit Publikatieblad.
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: C. P. Briët,
                        van 22 oktober 1996                            kamerpresident, B. Vesterdorf, P. Lindh, A. Potocki en J. D.
                                                                       Cooke, rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, administra
in zaak T-154/94: Comité des salines de France en Compag              teur, op 22 oktober 1996 een arrest gewezen waarvan het
nie des salins du Midi et des salines de l'Est SA tegen Com           dictum luidt als volgt:
           missie van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
(Staatssteun — Algemene regeling inzake regionale steun —              1 ) Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
Brief van Commissie betreffende steun — Beroep tot nietig
                verklaring — Nict-ontvankelijkheid)
                                                                       2 ) Verwijst verzoeksters in de kosten, met inbegrip van de
                            ( 96/C 370/25 )                                    kosten van Frima B V.
                         (Procestaai: Frans)                           3 ) Verstaat dat Salt Union Ltd, Südwestdeutsche Salzwer
                                                                              ke AG en Verein Deutsche Salzindustrie eV hun eigen
                                                                              kosten zullen dragen.
In zaak T- 154/94, Comité des salines de France, gevestigd te
Parijs, en Compagnie des salins du Midi et des salines de              (M PB nr. C 161 van 11.6 . 1994 .
l'Est SA, gevestigd te Parijs, beide vertegenwoordigd door
D. Voillemot, advocaat te Parijs, en P. Verloop, advocaat te
Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van J. Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11 , on
dersteund door Salt Union Ltd, gevestigd te Cheshire (Ver
enigd Koninkrijk ), vertegenwoordigd door J. Scott en C.                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Pouncey, Solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxem                                        van 22 oktober 1996
burg ten kantore van G. Baden, advocaat aldaar, Boulevard
Royal 8 , en Südwestdeutsche Salzwerke AG, gevestigd te                in de gevoegde zaken T-79/95 en T-80/95 : Société nationale
Heilbronn ( Duitsland ) en Verein Deutsche Salzindustrie eV,           des chemins de fer francais en British Railways Board tegen
gevestigd te Bonn ( Duitsland ), beide vertegenwoordigd                         Commissie van de Europese Gemeenschappen C ) ■
door T. Jestaedt en B. Altes, advocaten te Düsseldorf, en W.
Klosterfelde en K. Metzlaff, advocaten te Hamburg, domi               (Mededinging — Kanaaltunnel — Reservering van 50 %
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van P.                 van capaciteit van tunnel voor twee spoorwegondernemin
Dupont, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8—10, tegen                 gen — Beperking van mededinging — Ontheffing — Toe
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig                                               gang van derden)
den: aanvankelijk G. Marenco en J.-P. Keppenne, vervol                                               ( 96/C 370/26 )
gens G. Marenco en P. Nemitz ), ondersteund door Frima
BV, gevestigd te 's-Gravenhage ( Nederland ), vertegenwoor
digd door T. Ottervanger en G. Vriezen, advocaten te Rot                                   (Procestaai: Engels en Frans)
terdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan
tore van C. Zeyen, advocaat aldaar, rue Ermesinde 67,
betreffende een beroep tot nietigverklaring van de beschik            In de gevoegde zaken T-79/95 en T-80/95 , Société nationale
king, die zou zijn vervat in een brief van de Commissie van            des chemins de fer francais, gevestigd te Parijs (gemachtig
7 februari 1994 aan Comité des salines de France, betref              den: B. Rapp-Jung en N. Flandin, advocaten te Brussel, do
fende door de Nederlandse autoriteiten aan de vennoot                 micilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van V.
schap Frima BV toegekende steun, heeft het Gerecht ( Derde             Elvinger, advocaat aldaar, rue d'Eich 31 ), en British Rail


title: Zaak T-68/10: Beroep ingesteld op 15 februari 2010 — Sphere Time/BHIM — Punch (horloges)

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/60

         Beroep ingesteld op 15 februari 2010 — Sphere Time/BHIM — Punch (horloges)
   (Zaak T-68/10)
   2010/C 100/89
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sphere Time société anonyme (Windhof, Luxemburg) (vertegenwoordiger: C. Jäger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Punch, société par actions simplifiée (Nice, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 2 december 2009 in zaak R 1130/2008-3 vernietigen en verweerder gelasten de geldigheid van het bestreden gemeenschapsmodel te bevestigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de door verzoekster in de nietigheids- en de beroepsprocedure gemaakte kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring is gevorderd: gemeenschapsmodel voor „horloges”

      Houder van het gemeenschapsmodel: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het bestreden gemeenschapsmodel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 4, 5 en 6 van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het bestreden model geen eigen karakter had en niet nieuw was; schending van artikel 61, lid 2, van verordening nr. 6/2002, aangezien de kamer van beroep verzoeksters argumenten en bewijselementen die tijdens de procedure zijn aangevoerd, onjuist heeft beoordeeld, de vrijheid van de ontwerper verkeerd heeft uitgelegd en haar beslissing heeft gebaseerd op een onjuiste beoordeling, waardoor zij haar bevoegdheid heeft misbruikt


title: Zaak C-242/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 29 mei 2006 — Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie en T. Sahin tegen de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage in zaak n o AWB 04/45792

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 29 mei 2006 — Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie en T. Sahin tegen de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage in zaak no AWB 04/45792
   (Zaak C-242/06)
   (2006/C 212/17)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Raad van State
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie, T. Sahin
   Prejudiciële vragen

               1a.

               Dient artikel 13 van besluit nr. 1/80 betreffende de ontwikkeling van de Associatie, in het licht van de rechtsoverwegingen 81 en 84 van het arrest van 21 oktober 2003 in gevoegde zaken nos. C-317/01 en C-369/01 (Abatay en Sahin; Jur. EG 2003, blz. I-12301), aldus te worden gelezen, dat een vreemdeling, onderdaan van Turkije, die zich aan de regels voor eerste toelating en verblijf hier te lande heeft gehouden en van 14 december 2000 tot 2 oktober 2002 legaal arbeid in loondienst heeft verricht bij verschillende werkgevers, doch niet tijdig om verlenging van de geldigheidsduur van de hem verleende verblijfsvergunning heeft verzocht, waardoor hij na afloop van die vergunning en ten tijde van de aanvraag om verlenging ervan naar nationaal recht geen rechtmatig verblijf had en evenmin toestemming om hier te lande arbeid te verrichten, een beroep kan doen op die bepaling?

               1b.

               Maakt het voor het antwoord op de onder 1a. gestelde vraag verschil dat een door die vreemdeling niet-tijdig ingediende aanvraag om verlenging die binnen zes maanden na de afloop van de geldigheidsduur van deze verblijfsvergunning is ontvangen, hoewel deze aanvraag naar nationaal recht aan een aanvraag om verlening van een eerste verblijfsvergunning wordt gelijkgesteld, wordt getoetst aan de vereisten, gesteld voor toelating voor voortgezet verblijf en de vreemdeling de beslissing op die aanvraag hier te lande mag afwachten?

               2a.

               Dient de term „beperking” in artikel 13 van besluit nr. 1/80 aldus te worden uitgelegd, dat daaronder de verplichting tot het betalen van leges terzake van de afdoening van een aanvraag om verlenging van de geldigheidsduur van een verblijfsvergunning valt die een vreemdeling, onderdaan van Turkije, die onder het toepassingsbereik van besluit nr. 1/80 valt, verschuldigd is, bij gebreke waarvan zijn aanvraag op grond van artikel 24, tweede lid, van de Vw 2000 buiten behandeling wordt gesteld?

               2b.

               Luidt het antwoord op de onder 2a. gestelde vraag anders, indien het bedrag van de leges de kosten van de afdoening van de aanvraag niet te boven gaan?

               3.

               Moet artikel 13 van besluit nr. 1/80, dat mede ter uitvoering dient van het Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije (1), gelezen in samenhang met artikel 59 van dit Protocol, zo worden uitgelegd, dat het bedrag van de leges (voor de vreemdeling ten tijde van belang € 169,-) voor Turkse onderdanen, die onder het toepassingsbereik van besluit nr. 1/80 vallen, terzake van de afdoening van een aanvraag om een verlening van een verblijfsvergunning dan wel verlenging hiervan, niet mag uitgaan boven het bedrag van de leges (€ 30,-) die kunnen worden geheven ten aanzien van onderdanen van de Europese Gemeenschap voor afdoening van een aanvraag om toetsing aan het gemeenschapsrecht en afgifte van het daaraan verbonden verblijfsdocument (zie artikel 9, eerste lid, van richtlijn 68/360/EEG (2) onderscheidenlijk artikel 25, tweede lid, van richtlijn 2004/38/EG (3))?

      (1)  PB 1972 L 293, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 68/360/EEG van de Raad, van 15 oktober 1968, inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van de werknemers der Lidstaten en van hun familie binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 13).

      (3)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad, van 29 april 2004, betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de Lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de Richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77).


title: Zaak F-48/16: Beroep ingesteld op 26 augustus 2016 — ZZ/Commissie

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/33

         Beroep ingesteld op 26 augustus 2016 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-48/16)
   (2016/C 371/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: J. Abiks, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot vaststelling van het aantal pensioenjaren in de pensioenregeling van de Europese Unie naar aanleiding van het verzoek om overdracht van pensioenrechten en vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden als gevolg van het feit dat de verwerende partij bij de behandeling van dat verzoek geen redelijke termijn in acht heeft genomen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 6 november 2015 waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag het aan de pensioenregeling van de EU overgedragen bedrag definitief heeft vastgesteld op het bedrag van 135 955,38 EUR in plaats van 155 237,25 EUR;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van het verlies van 10 739,28 EUR dat de verzoekende partij heeft geleden als gevolg van het onbehoorlijk bestuur door de diensten van de Commissie;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een door het Gerecht vast te stellen vergoeding, die echter niet lager mag zijn dan 1 000 EUR, voor de immateriële schade die de verzoekende partij door het betwiste eindbesluit heeft geleden;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-257/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Schending van artikel 49 EG — Vrij verrichten van diensten — Verplichting op het nationale grondgebied te zijn gevestigd om een keuringsstation voor ketels en druktoestellen( Kesselprüfstelle ) te mogen exploiteren)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-257/05) (1)

   (Niet-nakoming - Schending van artikel 49 EG - Vrij verrichten van diensten - Verplichting op het nationale grondgebied te zijn gevestigd om een keuringsstation voor ketels en druktoestellen („Kesselprüfstelle”) te mogen exploiteren)
   (2006/C 331/18)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en W. Bogensberger, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: E. Riedl, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 49 EG — Vrij verrichten van diensten — Verplichting op grond van nationale wettelijke regeling dat een vennootschap zijn zetel of een vestiging op het nationale grondgebied moet hebben om een keuringsstation voor ketels en druktoestellen („Kesselprüfstelle”) te mogen exploiteren
   Dictum

               1)

               Door in § 21, lid 4, van de wet betreffende veiligheidsmaatregelen voor stoomketels, druktanks, flessen en leidingen [Bundesgesetz über Sicherheitsmaßnahmen für Dampfkessel, Druckbehälter, Versandbehälter und Rohrleitungen (Kesselgesetz)] te bepalen dat alleen in Oostenrijk gevestigde aanvragers als keuringsstation voor ketels kunnen worden toegelaten, is de Republiek Oostenrijk de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 49 EG.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 217 van 3.9.2005.


title: Zaak T-263/09: Beroep ingesteld op 7 juli 2009 — Mannatech/BHIM (BOUNCEBACK)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/46

         Beroep ingesteld op 7 juli 2009 — Mannatech/BHIM (BOUNCEBACK)
   (Zaak T-263/09)
   2009/C 205/84
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mannatech, Inc. (Coppell, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: R. Niebel en C. Steuer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 maart 2009 in zaak nr. R 100/2009-1, en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BOUNCEBACK” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de merkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad, aangezien de kamer van beroep de in die wettelijke bepalingen neergelegde wettelijke normen onjuist heeft toegepast.