title: Zaak C-37/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 januari 2013 door Nexans France SAS, Nexans SA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 14 november 2012 in zaak T-135/09, Nexans France SAS, Nexans SA/Europese Commissie

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/10

         Hogere voorziening ingesteld op 24 januari 2013 door Nexans France SAS, Nexans SA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 14 november 2012 in zaak T-135/09, Nexans France SAS, Nexans SA/Europese Commissie
   (Zaak C-37/13 P)
   2013/C 101/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Nexans France SAS, Nexans SA (vertegenwoordigers: M. Powell, Solicitor, J.-P. Tran-Thiet, Avocat, G. Forwood, Barrister, A. Rogers, Advocate)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen voor zover daarin het tweede onderdeel van verzoeksters eerste middel, waarmee werd aangevoerd dat de geografische omvang van de inspectiebeschikking te ruim en onvoldoende precies was, is afgewezen;

               —

               op basis van de beschikbare informatie, de inspectiebeschikking nietig verklaren voor zover de geografische omvang te ruim is, onvoldoende gerechtvaardigd en onvoldoende precies is, of subsidiair, de zaak terug verwijzen naar het Gerecht voor afdoening overeenkomstig het arrest van het Hof wat de rechtsvragen betreft;

               —

               het arrest waartegen hogere voorziening is ingesteld vernietigen voor zover het Nexans verwijst in haar eigen kosten en de helft van de kosten van de Commissie in de procedure voor het Gerecht, en de Commissie verwijzen in de kosten van Nexans in de procedure voor het Gerecht, tot een bedrag dat het Hof passend acht;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten van Nexans in deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwiranten betogen dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door hun verzoek tot nietigverklaring van de inspectiebeschikking af te wijzen voor zover daarin werd aangevoerd dat deze beschikking onvoldoende precies was, een te ruime geografische omvang had en van toepassing was op alle verdachte overeenkomsten en/of onderling afgestemde gedragingen die „waarschijnlijk een wereldwijde omvang hadden”. Rekwiranten voeren tevens aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting in zijn beslissing over de kosten.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 juli 2004 in de gevoegde zaken C-37/02 en C-38/02 (verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per il Veneto om een prejudiciële beslissing): Di Lenardo Adriano Srl en Dilexport Srl tegen Ministero del Commercio con l'Estero (Bananen — Gemeenschappelijke marktordening — Verordening (EG) nr. 896/2001 — Gemeenschappelijke regeling voor de handel met derde landen — Primaire invoer — Geldigheid — Bescherming van het gewettigd vertrouwen — Terugwerkende kracht — Uitvoeringsbevoegdheid)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 15 juli 2004
   in de gevoegde zaken C-37/02 en C-38/02 (verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per il Veneto om een prejudiciële beslissing): Di Lenardo Adriano Srl en Dilexport Srl tegen Ministero del Commercio con l'Estero (1)

   (Bananen - Gemeenschappelijke marktordening - Verordening (EG) nr. 896/2001 - Gemeenschappelijke regeling voor de handel met derde landen - Primaire invoer - Geldigheid - Bescherming van het gewettigd vertrouwen - Terugwerkende kracht - Uitvoeringsbevoegdheid)
   (2004/C 228/06)
   Procestaal: Italiaans
   In de gevoegde zaken C-37/02 en C-38/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Tribunale amministrativo regionale per il Veneto (Italië), in de aldaar aanhangige gedingen tussen Di Lenardo Adriano Srl (C-37/02), Dilexport Srl (C-38/02) en Ministero del Commercio con l'Estero, om een prejudiciële beslissing over de geldigheid van de artikelen 1, 3, 4, 5, 6 en 31 van verordening (EG) nr. 896/2001 van de Commissie van 7 mei 2001 houdende toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad ten aanzien van de regeling voor de invoer van bananen in de Gemeenschap (PB L 126, blz. 6), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J.-P. Puissochet, R. Schintgen (rapporteur), F. Macken en N. Colneric, rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Bij onderzoek van de prejudiciële vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van de artikelen 1, 3, 4, 5, 6, sub c, en 31 van verordening (EG) nr. 896/2001 van de Commissie van 7 mei 2001 houdende toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad ten aanzien van de regeling voor de invoer van bananen in de Gemeenschap, kunnen aantasten.

      (1)  PB C 97 van 20.4.2002.


title: Zaak C-626/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2013 door Villeroy & Boch Austria GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 september 2013 in zaak T-373/10, T-374/10, T-382/10 en T-402/10, Villeroy & Boch Austria GmbH e.a./Europese Commissie

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/12

         Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2013 door Villeroy & Boch Austria GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 september 2013 in zaak T-373/10, T-374/10, T-382/10 en T-402/10, Villeroy & Boch Austria GmbH e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-626/13 P)
   2014/C 39/18
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Villeroy & Boch Austria GmbH (vertegenwoordigers: A Reidlinger en J. Weichbrodt, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt,

               —

               het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 september 2013 in de gevoegde zaken T-373/10, T-374/10, T-382/10 en T-402/10 in zijn geheel te vernietigen, voor zover het betrekking heeft op rekwirante en haar beroep hierbij wordt verworpen;

               —

               subsidiair, artikel 1 van besluit C(2010) 4185 definitief van verweerster van 23 juni 2010, in de versie die voortvloeit uit het bestreden arrest, gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover het betrekking heeft op rekwirante;

               —

               subsidiair, de in artikel 2 van het litigieuze besluit van verweerster van 23 juni 2010 aan rekwirante opgelegde geldboete op passende wijze te verlagen;

               —

               meer subsidiair, de zaak voor verdere afdoening terug te verwijzen naar het Gerecht;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Met het eerste middel verwijt rekwirante het Gerecht dat het blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van een vermeende inbreuk in Oostenrijk. Het Gerecht baseert zijn oordeel op vaststellingen en overwegingen die in het litigieuze besluit en in de mededeling van punten van bezwaar niet aan de orde zijn gesteld. Daarenboven heeft het Gerecht het relevante betoog van rekwirante terzijde geschoven of onjuist weergegeven.

               2.

               Met het tweede middel verwijt rekwirante het Gerecht dat het feitelijk en rechtens los van elkaar staande gedragingen juridisch als één enkele, samengestelde en voortdurende inbreuk heeft gekwalificeerd, terwijl deze gedragingen alleen al daarom niet aldus kunnen worden gekwalificeerd omdat zij niet complementair zijn. Het Gerecht hanteert het begrip „één enkele, samengestelde en voortdurende inbreuk” aldus op zodanig wijze dat inbreuk wordt gemaakt op het beginsel van een eerlijk proces.

               3.

               Met het derde middel betoogt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door een „lichte controle” te verrichten. Aldus is het Gerecht tekortgeschoten in zijn toezichtplicht en heeft het inbreuk gemaakt op het gemeenschapsrechtelijke beginsel van rechterlijke bescherming.

               4.

               Ten slotte betoogt rekwirante in het vierde middel dat de bevestigde geldboete hoe dan ook onevenredig hoog is. Aangezien een aantal belastende feitelijke vaststellingen in het arrest reeds van de hand zijn gewezen en een aantal andere feitelijke vaststellingen wegens een rechtens onjuiste motivering eveneens moeten worden verworpen, kan de wettelijke maximumboete van 10 % van de omzet van de groep, die het Gerecht niet heeft verlaagd, niet evenredig en dus niet geoorloofd zijn. Wanneer de feitelijke vaststellingen waarop de vaststelling van de inbreuk is gebaseerd, grotendeels onjuist zijn, kan geen sprake zijn van één enkele, samengestelde en voortdurende inbreuk die 6 landen en 3 productgroepen bestrijkt en 10 jaar heeft geduurd, aangezien er dan duidelijk geen bewijzen en geen causaal verband zijn en de inbreuk niet kan worden toegerekend aan rekwirante. Er kan dan hoogstens sprake zijn van op zich staande, plaatselijke inbreuken, die de hoogte van de in casu opgelegde geldboete totaal niet kunnen rechtvaardigen. De onderhavige zaak vormt helemaal geen ernstig geval, laat staan het zwaarst denkbare geval, maar het Gerecht heeft dit buiten beschouwing gelaten en heeft aldus totaal geen rekening gehouden met de beoordelingscriteria die het had moeten uitleggen.


title: Zaak C-1/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 2 januari 2013 — Cartier Parfums — Lunettes SAS, Axa Corporate Solutions Assurance SA/Ziegler France SA, Montgomery Transports Sàrl, Inko Trade SRO, Jaroslave Mateja, Groupama Transport

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 2 januari 2013 — Cartier Parfums — Lunettes SAS, Axa Corporate Solutions Assurance SA/Ziegler France SA, Montgomery Transports Sàrl, Inko Trade SRO, Jaroslave Mateja, Groupama Transport
   (Zaak C-1/13)
   2013/C 63/22
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Cartier Parfums — Lunettes SAS, Axa Corporate Solutions Assurance SA

      Verwerende partijen: Ziegler France SA, Montgomery Transports Sàrl, Inko Trade SRO, Jaroslave Mateja, Groupama Transport

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 27, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, aldus worden uitgelegd dat de bevoegdheid van het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, vaststaat wanneer geen enkele partij zich op de onbevoegdheid van dit gerecht heeft beroepen dan wel dit gerecht zich bevoegd heeft verklaard bij een beslissing die onherroepelijk is om welke reden dan ook, met name omdat de mogelijkheden om beroep in rechte in te stellen zijn uitgeput?

      (1)  PB L 12, 2001, blz. 1.


20150731047617032015/C 270/513502015TC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150630414111Zaak T-350/15: Beroep ingesteld op 30 juni 2015 — Perry Ellis International Group/BHIM — CG (P)
 ---documentbreak--- C2702015NL4110120150630NL0051411411Beroep ingesteld op 30 juni 2015 — Perry Ellis International Group/BHIM — CG (P)
   (Zaak T-350/15)2015/C 270/51Taal van het verzoekschrift: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Perry Ellis International Group Holdings Limited (Nassau, Bahamas) (vertegenwoordigers: O. Günzel en V. Ahmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: CG verwaltungsgesellschaft mbH (Gevelsberg, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk in zwart-wit met het woordelement „P” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 889 723

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 april 2015 in zaak R 2441/2014-4

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing;

            —

            verwijzing van verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

            —

            schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Gevoegde zaken C-334/06, C-335/06 en C-336/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 juni 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Chemnitz — Duitsland) — Matthias Zerche (C-334/06), Manfred Seuke (C-336/06)/Landkreis Mittweida, en Steffen Schubert (C-335/06)/Landkreis Mittlerer Erzgebirgskreis (Richtlijn 91/439/EEG — Onderlinge erkenning van rijbewijzen — Intrekking van rijbewijs in lidstaat wegens rijden onder invloed van drugs of alcohol — In andere lidstaat afgegeven nieuw rijbewijs — Weigering van erkenning van rijbevoegdheid in eerste lidstaat — Verblijfplaats niet in overeenstemming met richtlijn 91/439/EEG)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 juni 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Chemnitz — Duitsland) — Matthias Zerche (C-334/06), Manfred Seuke (C-336/06)/Landkreis Mittweida, en Steffen Schubert (C-335/06)/Landkreis Mittlerer Erzgebirgskreis
   (Gevoegde zaken C-334/06, C-335/06 en C-336/06) (1)

   (Richtlijn 91/439/EEG - Onderlinge erkenning van rijbewijzen - Intrekking van rijbewijs in lidstaat wegens rijden onder invloed van drugs of alcohol - In andere lidstaat afgegeven nieuw rijbewijs - Weigering van erkenning van rijbevoegdheid in eerste lidstaat - Verblijfplaats niet in overeenstemming met richtlijn 91/439/EEG)
   (2008/C 209/08)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Chemnitz
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Matthias Zerche (C-334/06), Manfred Seuke (C-336/06), Steffen Schubert (C-335/06)

      Verwerende partijen: Landkreis Mittweida, Landkreis Mittlerer Erzgebirgskreis
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Chemnitz — Uitlegging van de artikelen 1, lid 2, en 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (PB L 237, blz. 1) — Weigering geldigheid van door andere lidstaat afgegeven rijbewijs te erkennen na verstrijken van schorsingsperiode die is opgelegd aan houder wiens nationaal rijbewijs wegens dronkenschap op de weg is ingetrokken, wanneer betrokkene geen voor verkrijging van nieuw rijbewijs in zijn woonstaat noodzakelijk medisch-psychologisch advies heeft kunnen overleggen — Rechtsmisbruik
   Dictum
   Artikel 1, lid 2, artikel 7, lid 1, en artikel 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 29 september 2003, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat weigert om in omstandigheden als die van de hoofdgedingen, op zijn grondgebied de rijbevoegdheid te erkennen die voortvloeit uit een rijbewijs dat later, maar niet binnen een aan de betrokkene opgelegde verbodstermijn om een nieuw rijbewijs te verkrijgen, is afgegeven door een andere lidstaat, en derhalve de geldigheid van dat rijbewijs, zolang de houder ervan niet voldoet aan de in deze eerste lidstaat gestelde eisen voor de afgifte van een nieuw rijbewijs na de intrekking van een vorig rijbewijs, waaronder een onderzoek van zijn rijgeschiktheid, waaruit blijkt dat de redenen voor de intrekking niet langer bestaan.
   In dezelfde omstandigheden verzetten deze bepalingen zich er niet tegen dat een lidstaat weigert op zijn grondgebied de rijbevoegdheid te erkennen die voortvloeit uit een later door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs, wanneer op basis van de vermeldingen op het rijbewijs of van andere onbetwistbare inlichtingen afkomstig van de afgiftestaat, vaststaat dat ten tijde van de afgifte van dit rijbewijs de houder ervan, wiens vorig rijbewijs op het grondgebied van de eerste lidstaat is ingetrokken, niet zijn gewone verblijfplaats op het grondgebied van de afgiftestaat had.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006.


title: Zaak C-301/10: Beroep ingesteld op 16 juni 2010 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/21

         Beroep ingesteld op 16 juni 2010 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-301/10)
   ()
   2010/C 246/36
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en A.-A. Gilly, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door niet ervoor te hebben gezorgd dat overeenkomstig artikel 3, leden 1 en 2, van, en bijlage I.A. bij richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (1) toereikende opvangsystemen aanwezig zijn in Whitburn en in de Beckton en Crossness opvangsystemen in Londen, en dat het afvalwater in de waterzuiveringsinstallaties van Beckton, Crossness en Mogden in Londen aan een toereikende behandeling wordt onderworpen overeenkomstig de artikelen 4, leden 1 en 3, en 10 van, en bijlage I.B bij de richtlijn, de krachtens deze bepalingen op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Overeenkomstig artikel 3, leden 1 en 2, van, en bijlage I.A bij richtlijn 91/271/EEG van de Raad dient het Verenigd Koninkrijk ervoor te zorgen dat alle agglomeraties met meer dan 15 000 inwonerequivalenten uiterlijk op 31 december 2000 voorzien zijn van opvangsystemen die voldoen aan de eisen van afdeling A van bijlage I bij de richtlijn. Overeenkomstig artikel 4, leden 1 en 3, van, en bijlage I.B bij deze richtlijn dient het Verenigd Koninkrijk er tevens voor te zorgen dat stedelijk afvalwater van agglomeraties met meer dan 15 000 inwonerequivalenten dat in opvangsystemen terechtkomt uiterlijk op 31 december 2000 vóór lozing aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces wordt onderworpen, en dat lozingen van stedelijke waterzuiveringsinstallaties voldoen aan de eisen voor lozingen van stedelijke waterzuiveringsinstallaties in ontvangende wateren.
   Aangezien het Verenigd Koninkrijk in Londen een gecombineerd systeem voor de opvang van stedelijk afvalwater en hemelwater exploiteert, moet dit systeem zo zijn ontworpen dat ervoor wordt gezorgd dat het opgevangen water wordt verzameld en afgevoerd met het oog op de behandeling ervan in overeenstemming met de eisen van de richtlijn. Het Verenigd Koninkrijk heeft er niet voor gezorgd dat de opvangsystemen zo zijn ontworpen en gebouwd dat daarmee alle stedelijk afvalwater wordt verzameld dat wordt geproduceerd door de agglomeraties die zij bedienen, en dat het voor behandeling wordt afgevoerd. De capaciteit van het opvangsysteem moet toereikend zijn om rekening te houden met natuurlijke weersomstandigheden en met seizoensschommelingen. Het Verenigd Koninkrijk heeft inbreuk gemaakt op de eisen van de richtlijn door niet te voorzien in toereikende opvangsystemen en zuiveringsinstallaties in Londen en in Whitburn en door toe te laten dat zeer grote hoeveelheden onbehandeld afvalwater zonder behandeling in het milieu terechtkomen.

      (1)  PB L 135, blz. 40.


title: Beroep, op 27 februari 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Zaak C-62/98)

text:
16.5.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 151/5
is bestemd, het door die richtlijn voorgeschreven resultaat         de artikelen 1 en 4. Om in overeenstemming te zijn met de
te bereiken binnen de in de richtlijn gestelde termijn. De in       verordening, moeten zij derhalve worden gewijzigd.
artikel 4 van Richtlijn 94/46/EG gestelde termijn is op
8 augustus 1995 verstreken en het Groothertogdom                    (1) PB L 378 van 31.12.1986, blz. 1.
Luxemburg heeft nog steeds niet de nodige maatregelen
vastgesteld.
(1) PB L 268 van 19.10.1994, blz. 15.
                                                                    Hogere voorziening, op 3 maart 1998 ingesteld door
                                                                    Odette Nicos Petrides Co. Inc. tegen het arrest, op
                                                                    17 december 1997 in zaak T-152/95 tussen Odette Nicos
                                                                    Petrides Co. Inc. en Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                    schappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van
Beroep, op 27 februari 1998 ingesteld door Commissie van
                                                                            de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer)
 de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                                                                                (Zaak C-64/98 P)
                         (Zaak C-62/98)
                                                                                (98/C 151/08)
                          (98/C 151/07)
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             is op 3 maart 1998 hogere voorziening ingesteld door
is op 27 februari 1998 beroep ingesteld tegen Portugese             Odette Nicos Petrides Co. Inc., vertegenwoordigd door N.
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-                    Vassilakakis en E. Vassilakakis, advocaten te Thessaloniki,
schappen, vertegenwoordigd door A. Caeiro, juridisch                en E. Pallioudi, advocaat te Kavala, domicilie gekozen
hoofdadviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen heb-              hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Zeyen, advo-
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van                 caat aldaar, rue Charles Martel 56Ð58, tegen het arrest,
haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                   op 17 december 1997 in zaak T-152/95 tussen Odette
                                                                    Nicos Petrides Co. Inc. en Commissie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                    aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer).
Ð te verklaren dat de Portugese Republiek, door de over-            Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
     eenkomsten met Senegal, KaapverdieÈ, Angola en Sao
     TomeÂ en Principe, niet op te zeggen of in dier voege
                                                                    Ð de hogere voorziening toe te wijzen en het arrest (1) te
     aan te passen, dat onderdanen van de Gemeenschap
                                                                         vernietigen;
     een billijke, vrije en niet-discriminerende toegang krij-
     gen tot de aan Portugal toekomende vracht, zulks
     overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 4055/86 van de            Ð de schadevordering (2) op alle punten toe te wijzen;
     Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van
     het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het
     zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de          Ð de Commissie te verwijzen in de kosten van de proce-
     lidstaten en derde landen (1), niet heeft voldaan aan de            dure voor het Gerecht en van die voor het Hof.
     krachtens de artikelen 3 en 4, lid 1, alsmede het EG-
     Verdrag op haar rustende verplichtingen;
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Ð de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                    Ð Ontoereikende rechtvaardiging van het bestreden
                                                                         arrest op punten die van wezenlijk belang zijn vanuit
                                                                         het oogpunt van het evenredigheidsbeginsel;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Ð Kennelijk onjuiste toepassing door het Gerecht van het
De overeenkomsten tussen Portugal en de in het petitum                   evenredigheidsbeginsel op geschilpunten betreffende de
genoemde staten behouden het vrachtvervoer tussen par-                   tweede inschrijving;
tijen voor aan onder de vlag van een der partijen varende
schepen of aan schepen van reders of rederijen van een der
partijen. Door onderdanen van andere lidstaten geeÈxploi-           Ð Wijziging en verdraaiing door het Gerecht van bewijs-
teerde schepen zijn uitgesloten van de onder de overeen-                 stukken, door toekenning aan deze elementen van een
komsten vallende handel. De Commissie is van oordeel,                    betekenis die kennelijk verschilt van hun werkelijke
dat het hier gaat om vrachtverdelingsregelingen die zijn                 inhoud, in het kader van de toetsing aan het gelijk-
onderworpen aan de bepalingen en verplichtingen van Ver-                 heidsbeginsel in verband met de tweede inschrijving,
ordening (EEG) nr. 4055/86, inzonderheid het bepaalde in                 en dwaling ten aanzien van het recht, in verband met


title: Zaak C-132/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 30 september 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Bevoegdheid van Hof — Statuut van Europese scholen — Akkoord inzake vestigingsplaats van 1962 — Overeenkomst van 1957 en verdrag van 1994 — Arbitragebeding — Artikel 10 EG — Financiering van Europese scholen — Uitgaven voor meubilair en didactisch materiaal)

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 30 september 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-132/09) (1)

   (Niet-nakoming - Bevoegdheid van Hof - Statuut van Europese scholen - Akkoord inzake vestigingsplaats van 1962 - Overeenkomst van 1957 en verdrag van 1994 - Arbitragebeding - Artikel 10 EG - Financiering van Europese scholen - Uitgaven voor meubilair en didactisch materiaal)
   2010/C 317/15
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-P. Keppenne en B. Eggers, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: J.-C. Halleux, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 1, derde alinea, van het op 12 oktober 1962 tussen de Raad van bestuur van de Europese scholen en het Koninkrijk België ondertekende akkoord (hierna: „akkoord inzake de vestigingsplaats”) en van artikel 10 EG — Weigering van de Belgische autoriteiten om de uitgaven inzake meubilair en didactisch materiaal voor de Europese scholen ten laste te nemen — Rechtvaardigingsgronden die voortvloeien uit de interne rechtsorde — Ontbreken van latere akten of verklaringen van partijen in de zin van artikel 31, lid 3, sub a en b, van het Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht waarmee wordt teruggekomen op het akkoord inzake de vestigingsplaats

      Dictum

               1)

               Het Hof van Justitie van de Europese Unie is onbevoegd om te beslissen op het beroep dat de Commissie krachtens artikel 226 EG heeft ingesteld op grond dat het Koninkrijk België de verplichtingen niet zou zijn nagekomen die op hem rusten krachtens het op 12 oktober 1962 tussen de raad van bestuur van de Europese school en de regering van het Koninkrijk België gesloten akkoord inzake de vestigingsplaats, gelezen in samenhang met artikel 10 EG.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 153 van 4.7.2009.


title: Zaak T-162/14: Beroep ingesteld op 28 februari 2014 — Canadian Solar Emea e.a./Raad

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/58

         Beroep ingesteld op 28 februari 2014 — Canadian Solar Emea e.a./Raad
   (Zaak T-162/14)
   2014/C 135/77
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Canadian Solar Emea GmbH (München, Duitsland); Canadian Solar Manufacturing (Changshu), Inc. (Changshu, China); Canadian Solar Manufacturing (Luoyang), Inc. (Luoyang, China); Csi Cells Co. Ltd (Suzhou, China); and Csi Solar Power (China), Inc. (Suzhou) (vertegenwoordigers: A. Willems, S. De Knop en J. Charles, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 van de Raad tot instelling van definitieve antidumpingrechten op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB L 325, blz. 1) nietig verklaren, voor zover zij van toepassing is op verzoeksters;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters baseren hun beroep op zes middelen.

               1.

               Eerste middel: de instellingen hebben artikel 5, leden 10 en 11, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad (1) geschonden, door antidumpingrechten in te stellen op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan, verzonden uit de Volksrepubliek China, terwijl het bericht van inleiding alleen fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, vermeldde.

               2.

               Tweede middel: de instellingen hebben de artikelen 1 en 17 van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad geschonden, door zonder antidumpingonderzoek antidumpingrechten in te stellen op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan.

               3.

               Derde middel: de instellingen hebben artikel 2 van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad geschonden door de dumpingmarge voor producten uit landen met een markteconomie te berekenen aan de hand van een methode voor landen zonder markteconomie.

               4.

               Vierde middel: de instellingen hebben artikel 1, lid 4, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad geschonden door één enkel onderzoek voor twee verschillende producten (namelijk fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en cellen) te verrichten.

               5.

               Vijfde middel: de instellingen hebben artikel 2, lid 7, sub c, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad geschonden door verzoeksters’ beroep om te worden behandeld als een markteconomie, niet te onderzoeken.

               6.

               Zesde middel: de instellingen hebben de artikelen 3 en 9, lid 4, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad geschonden, door de zowel door de gedumpte invoer als andere gekende factoren aan de bedrijfstak van de Unie berokkende schade niet afzonderlijk te kwantificeren met als gevolg oplegging van een hoger recht dan nodig om de door de gedumpte invoer aan de industrietak bedrijfstak van de Unie berokkende schade op te heffen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


20150731057617082015/C 270/362102015TC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150424283032Zaak T-210/15: Beroep ingesteld op 24 april 2015 — Deutsche Telekom/Commissie
 ---documentbreak--- C2702015NL2820120150424NL0036282303Beroep ingesteld op 24 april 2015 — Deutsche Telekom/Commissie
   (Zaak T-210/15)2015/C 270/36Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Telekom AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Rosenfeld en O. Corzilius, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 17 februari 2015 betreffende verzoeksters vraag om toegang tot documenten overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 (GESTDEM 2014/4555);

            —

            verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het verzoek om toegang tot documenten heeft betrekking op een procedure inzake misbruik van een machtspositie krachtens artikel 102 VWEU.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

            1.

            Eerste middel: schending van artikel 4, lid 3, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (
                  1
               ) en niet-nakoming van de motiveringsplicht

                     —

                     Verzoekster betoogt met dit middel dat de Commissie ten onrechte niet heeft onderzocht of voldaan is aan de restrictieve voorwaarden van de specifieke uitzonderingsregeling ter bescherming van besluitvormingsprocessen, hoewel die bepaling het onderhavige geval, waarin na beëindiging van de procedure om openbaarmaking van documenten wordt verzocht, uitdrukkelijk regelt. Voorts heeft de Commissie deze handelwijze niet gemotiveerd.

            2.

            Tweede middel: schending van artikel 4, lid 2, eerste en derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 doordat de uitzonderingsregelingen niet van toepassing zijn

                     —

                     Verzoekster betoogt dat de Commissie de uitzonderingsregelingen tot voorkoming dat de bescherming van de commerciële belangen van derden en van het doel van onderzoeken wordt ondermijnd, ten onrechte op documenten van een beëindigde procedure van toepassing heeft geacht doordat zij zich heeft gebaseerd op een algemeen vermoeden. Aldus is zij de verplichting om de documenten waarop het verzoek om toegang betrekking had, concreet en individueel te onderzoeken, niet nagekomen. De Commissie heeft voorts niet aangetoond dat de beschermde belangen concreet dreigden te worden ondermijnd.

            3.

            Derde middel: schending van artikel 4, lid 2, in fine, van verordening nr. 1049/2001 doordat een hoger openbaar belang openbaarmaking van de informatie gebiedt

                     —

                     Verzoekster voert met dit middel aan dat een hoger openbaar belang openbaarmaking van de gevraagde documenten gebiedt. Dat hoger openbaar belang betreft de bevordering van behoorlijk bestuur, de tenuitvoerlegging van handhavingsmaatregelen, het onderzoek van eventuele schadevorderingen alsook de mogelijkheid tot rechterlijke toetsing van bestuurshandelingen. Verzoekster is van mening dat zij niet in staat is de haar betreffende bestuurshandeling van de Commissie te controleren wanneer zij geen toegang krijgt tot de documenten.

            4.

            Vierde middel: schending van artikel 4, lid 4, van verordening nr. 1049/2001 door derden niet te raadplegen

                     —

                     Met dit middel stelt verzoekster dat de Commissie ten onrechte derden niet heeft geraadpleegd over de openbaarmaking van de hen betreffende documenten.

            5.

            Vijfde middel: schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001 doordat geen gedeeltelijke toegang is verleend

                     —

                     Met dit middel wordt bekritiseerd dat de Commissie ten onrechte gedeeltelijke toegang tot documenten heeft geweigerd.

            6.

            Zesde middel: schending van het primaire recht door schending van het grondrecht van inzage in documenten als bedoeld in artikel 42 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van het transparantievereiste krachtens artikel 15, lid 3, VWEU

                     —

                     Verzoekster betoogt dat het recht op toegang tot de gevraagde documenten (subsidiair) rechtstreeks uit het primaire recht kan worden afgeleid en dat op grond daarvan toegang moet worden verleend. De volledige weigering van toegang maakt onevenredig inbreuk op het fundamentele recht van inzage in documenten als bedoeld in artikel 42 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Verordening nr. 1049/2001 dient te worden uitgelegd in het licht van de betekenis van dit grondrecht en van het in artikel 15, lid 3, VWEU neergelegde transparantievereiste.

            7.

            Zevende middel: schending van artikel 8 van verordening nr. 1049/2001 doordat de geldende termijnen niet in acht zijn genomen

                     —

                     Verzoekster stelt met dit middel dat de Commissie de bindende regeling inzake de termijnen heeft geschonden doordat zij het confirmatieve verzoek niet binnen de gestelde termijnen heeft behandeld en de termijnen zonder reden meermaals heeft verlengd.

      (
         1
      )	Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak T-56/13: Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2013 — ClientEarth en Stichting BirdLife Europe/Commissie ( „Toegang tot documenten van instellingen — Bij Commissie berustend document inzake energiebeleid van Europese Unie — Stilzwijgende weigering van toegang — Na instelling van beroep vastgesteld uitdrukkelijk besluit — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               12.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/6

         Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2013 — ClientEarth en Stichting BirdLife Europe/Commissie
   (Zaak T-56/13) (1)

   (Toegang tot documenten van instellingen - Bij Commissie berustend document inzake energiebeleid van Europese Unie - Stilzwijgende weigering van toegang - Na instelling van beroep vastgesteld uitdrukkelijk besluit - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 298/10
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: ClientEarth (Londen, Verenigd Koninkrijk) en Stichting BirdLife Europe (Zeist, Nederland) (vertegenwoordiger: O. Brouwer, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: F. Clotuche-Duvieusart, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de stilzwijgende weigering van de Commissie om verzoeksters toegang te verlenen tot een document inzake het energiebeleid van de Europese Unie

      Dictum

               1.

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2.

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van ClientEarth en Stichting BirdLife Europe.

      (1)  PB C 101 van 6.4.2013.


title: Beroep, op 16 maart 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-79/95)

text:
24 . 6 . 95             1 NL 1                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr . C 159/5
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                           van 7 april 1995                                  genwoordigd door B. Rodriguez Galindo, lid van haar
                                                                             juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
in zaak C-167/94 ( verzoek van de Juzgado de Instrucción de                  burg bij G. Kremlis, lid van de juridische dienst van de
Sueca ( Valencia, Spanje ), om een prejudiciële beslissing ):                Commissie , Centre Wagner, Kirchberg.
             strafzaak tegen J. C. Grau Gomis e.a. (*)
(Prejudiciële verwijzing — Onbevoegdheid — Niet-ontvan
                                  kelijkheid)
                               ( 95/C 159/09 )
                                                                             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                          (Procestaai: Spaans)
                                                                             1 , te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                    noodzakelijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin
                   de Jurisprudentie van bet Hof)                                gen vast te stellen om te voldoen aan :
In zaak C-167/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Juzgado                          — Richtlijn 98/391/EEG van 12 juni 1989 betreffende
de Instrucción de Sueca (Valencia , Spanje ), in de aldaar                           de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevorde
dienende strafzaak tegen J. C. Grau Gomis e.a ., om een                              ring van de veiligheid en de gezondheid van de
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 2,                       werknemers op het werk i 1 );
3 , onder a ), b ), f) en h ), 3 A, lid 1 , 8 B, 9, 35 , 36 , 37, lid 1 , 86
en 90 van het EG-Verdrag, alsmede van de artikelen 2 , 9 , 35
en 51 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden
voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en de                       — Richtlijn 89/654/EEG van 30 november 1989 betref
aanpassing van de Verdragen van 12 juni 1985 ( 2 ), en van                           fende minimumvoorschriften inzake veiligheid en
artikel B van het Verdrag betreffende de Europese Unie,                              gezondheid op arbeidsplaatsen (eerste bijzondere
heeft de Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez                                richtlijn in de zin van artikel 16 , lid 1 , van Richtlijn
Iglesias , president, F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn, C.                       89/391 /EEG ( 2 );
 Gulmann en P. Jann, kamerpresidenten, G. F. Mancini ,
 C. N. Kakouris, J. C. Moitinho de Almeida , J. L. Murray,
D. A. O. Edward, J. -P. Puissochet ( rapporteur ), G. Hirsch en
                                                                                — Richtlijn 89/655/EEG van 30 november 1989 betref
 H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : G. Cosmas;
                                                                                fende minimumvoorschriften bij het gebruik door
griffier : R. Grass, op 7 april 1995 een beschikking gegeven
                                                                                werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeids
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                plaats ( tweede bijzondere richtlijn in de zin van
                                                                                artikel 16 , lid 1 , van Richtlijn 89/391/EEG (2 );
 Het Hofis niet bevoegd antwoord te geven op een vraag over
artikel B van het Verdrag betreffende de Europese Unie, die
 door de Juzgado de Instrucción de Sueca (Valencia, Spanje)
                                                                                — Richtlijn 89/656/EEG van 30 november 1989 betref
 is gesteld in het kader van een bij beschikking van 18 mei
                                                                                fende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en
 1 994 ingediend verzoek om een prejudiciële beslissing. Het
 verzoek van de Juzgado de Instrucción is voor het overige                           gezondheid voor het gebruik op het werk van
 niet-ontvankelijk .                                                                 persoonlijke beschermingsmiddelen door de werk
                                                                                nemers ( derde bijzondere richtlijn in de zin van
                                                                                artikel 16 , lid 1 , van Richtlijn 89/391 /EEG (2 );
 (M PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
 ( 2 ) PB nr . L 302 van 15 . 11 . 1985 , blz . 23 .
                                                                                — Richtlijn 90/269/EEG van 29 mei 1990 betreffende
                                                                                de minimumveiligheids- en gezondheidsvoorschrif
                                                                                ten voor het manueel hanteren van lasten met gevaar
                                                                                voor met name rugletsel voor de werknemers ( vierde
                                                                                bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16 , lid 1 , van
                                                                                Richtlijn 89/391 /EEG ) ( 3 );
 Beroep, op 16 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
       Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                             ( Zaak C-79/95 )                                     — Richtlijn 90/270/FEG van 29 mei 1990 betreffende
                                ( 95/C 159/10 )                                      minimumvoorschriften inzake de veiligheid en
                                                                                gezondheid met betrekking tot het werken met
                                                                                beeldapparatuur (vijfde bijzondere richtlijn in de zin
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                          van artikel 16 , lid 1 , van Richtlijn 89/391 /EEG ( 3 ),
 op 16 maart 1 995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje                          en
 ---pagebreak---  Nr. C 159/6          | NL |                        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           24. 6. 95
      — Richtlijn 90/394/EEG van 28 juni 1990 betreffende                      Middelen en voornaamste argumenten
          de bescherming van werknemers tegen de risico's
          van blootstelling aan carcinogene agentia op het                     De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
          werk (zesde bijzondere richtlijn in de zin van                       die in zaak C-79/95 ; de termijn voor omzetting is op
          artikel 16, lid 1 , van Richtlijn 89/391 /EEG) ( 4 ),                 1 januari 1993 verstreken .
                                                                               (!) Richtlijn 91 /67/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake
      de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplich                        veterinairrechtelijke voorschriften voor het in de handel bren
      tingen niet is nagekomen;                                                      gen van aquicultuurdieren en aquicultuurprodukten (PB nr.
                                                                                L 46 van 19 . 2 . 1991 , blz. 1 ).
                                                                               (2 ) Richtlijn 91 /495/EEG van de Raad van 27 november 1990
2 , het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten .                                inzake gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voor
                                                                                schriften voor de produktie en het in de handel brengen van
                                                                                konijnevlees en vlees van gekweekt wild (PB nr. L 268 van 24. 9 .
Middelen en voornaamste argumenten                                                   1991 , blz. 41 ).
                                                                               (3 ) Richtlijn 91 /497/EEG van de Raad van 29 juli 1991 tot
                                                                                wijziging en codificatie van Richtlijn 64/433/EEG inzake
Krachtens het verbindende karakter van artikel 189, derde                            gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommu
alinea, en artikel 5 , eerste alinea , van het EG-Verdrag zijn de                    nautaire handelsverkeer in vers vlees teneinde deze uit te breiden
Lid-Staten verplicht, voor het verstrijken van de in de                              tot de produktie en het in de handel brengen van vers vlees (PB
betrokken richtlijnen gestelde termijn de noodzakelijke                              nr . L 268 van 24 . 9 . 1991 , blz . 69 ).
maatregelen te treffen om te voldoen aan de richtlijnen die                    (4 ) Richtlijn 92/5/EEG van de Raad van 10 februari 1992 tot
voor hen bestemd zijn. De betrokken termijn is op 31 de                             wijziging en bijwerking van Richtlijn 77/99/EEG inzake gezond
cember 1992 verstreken zonder dat Spanje de noodzakelijke                            heidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire
bepalingen heeft vastgesteld .                                                       handelsverkeer in vleesprodukten alsmede tot wijziging van
                                                                                Richtlijn 64/433/EEG (PB nr . L 57 van 2 . 3 . 1992 , blz. 1 ).
                                                                               ( 5 ) Richtlijn 92/40/EEG van de Raad van 19 mei 1992 tot
H    PB  nr . L 183 van 29 .   6 . 1989 , blz . 1 .                                  vaststelling van communautaire maatregelen voor de bestrijding
(2)  PB  nr . L 393 van 30 .   11 . 1989 , blz . 1 , 13 , 18 .                       van aviaire influenza ( PB nr. L 167 van 22 . 6 . 1992 , blz . 1 ).
(3 ) PB  nr . L 156 van 21 .   6 . 1990, blz . 9 , 14 .
(4 ) PB  nr . L 196 van 26 .   7. 1990, blz . 1 .
                                                                               Beroep, op 27 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                                                                                ( Zaak C-93/95 )
                                                                                ( 95/C 159/12 )
                                                                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 17 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
                                                                               op 27 maart 1995 beroep ingesteld tegen Portugese Repu
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits
                                    land                                       bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                              vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur A. Caeiro
                          ( Zaak C-86/95 )                                    als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                             ( 95/C 159/ 11 )                                 ten kantore van G. Kremlis, lid van haar juridische dienst,
                                                                               Centre Wagner, Kirchberg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
op 17 maart 1995 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap                         — vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet
pen, vertegenwoordigd door Dr . K. -D. Borchardt, lid van de                         binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen die
juridische dienst van de Commissie, domicilie gekozen                                noodzakelijk zijn om volledig uitvoering te geven aan
hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre Wagner,                                 Richtlijn 90/605/EEG van de Raad van 8 november
Kirchberg.                                                                           1990 tot wijziging van de Richtlijnen 78/660/EEG en
                                                                                83/349/EEG betreffende respectievelijk de jaarrekening
                                                                                en de geconsolideerde jaarrekening, ten aanzien van het
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                     toepassingsgebied van deze richtlijnen, niet heeft vol
                                                                                daan aan de krachtens het Verdrag op haar rustende
                                                                                verplichtingen;
1 , vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar
     verplichtingen krachtens het EG-Verdrag en de Richt                     — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
     lijnen 91 /67/EEG i 1 ), 91/495/EEG (2 ), 91 /497/EEG ( 3 ),
     92/5/EEG (4) en 92/40/EEG ( 5 ) niet is nagekomen, door                  Middelen en voornaamste argumenten
     niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs
     rechtelijke maatregelen vast te stellen die noodzakelijk                 De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
     zijn om aan deze richtlijnen te voldoen;                                 in zaak C-79/95; de termijn voor omzetting van de richtlijn
                                                                              verstreek op 1 januari 1993 .
2 , verweerster te verwijzen in de kosten.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2002 in zaak T-302/00, Anthony Goldstein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Inleidend verzoekschrift — Vormvereisten — Mededinging — Afwĳzing van een klacht — Beroep kennelĳk niet-ontvankelĳk of kennelĳk ongegrond)

text:
C 289/24                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         23.11.2002
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                     VAN EERSTE AANLEG                                                          VAN EERSTE AANLEG
                         van 12 juli 2002                                                       van 10 september 2002
                                                                          in zaak T-223/01, Japan Tobacco Inc. en JT Internatio-
in zaak T-302/00, Anthony Goldstein tegen Commissie                       nal SA tegen Europees Parlement en Raad van de Europese
             van de Europese Gemeenschappen ( 1)                                                          Unie (1)
(Inleidend verzoekschrift — Vormvereisten — Mededinging                   („Beroep tot nietigverklaring — Artikel 7 van richtlijn
— Afwijzing van een klacht — Beroep kennelijk niet-                       2001/37/EG — Ontvankelijkheid — Procesbevoegdheid en
              ontvankelijk of kennelijk ongegrond)                                                rechtstreeks belang”)
                          (2002/C 289/46)                                                            (2002/C 289/47)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                         (Procestaal: Engels)
                                                                          In zaak T-223/01, Japan Tobacco Inc., gevestigd te Tokyo,
                                                                          en JT International SA, gevestigd te Genève (Zwitserland),
In zaak T-302/00, Anthony Goldstein, wonende te Harrow,
                                                                          vertegenwoordigd door O. Brouwer, advocaat, en P. Lomas,
Middlesex (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door
                                                                          solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
R. St John Murphy, advocaat, tegen Commissie van de
                                                                          Europees Parlement (gemachtigden: C. Pennera en M. Moore)
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: P. Olivier), betref-
                                                                          en Raad van de Europese Unie (gemachtigde: E. Karlsson),
fende een verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van
                                                                          betreffende een verzoek om nietigverklaring van artikel 7 van
de Commissie van 7 juli 2000 tot afwijzing van verzoekers
                                                                          richtlijn 2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad
klacht met betrekking tot de gestelde schending van de
                                                                          van 5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de
artikelen 81 EG en 82 EG door de General Medical Council, de
                                                                          wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten
opleidingsinstituten en de verzekeringsmaatschappijen, heeft
                                                                          inzake de productie, de presentatie en de verkoop van
het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras,
                                                                          tabaksproducten (PB L 194, blz. 26), heeft het Gerecht (Vijfde
president, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op
                                                                          kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident,
12 juli 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                                                                          R. García-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: H. Jung, op
luidt als volgt:
                                                                          10 september 2002 een beschikking gegeven waarvan het
                                                                          dictum luidt als volgt:
1)     Het beroep wordt verworpen.
                                                                          1)     Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
2)     Verzoeker wordt verwezen in zijn eigen kosten in de onderhavige
       procedure en in de procedures in kort geding T-302/00 R en         2)     Verwijst verzoeksters in de kosten.
       T-302/00 R II, alsmede in de kosten van de Commissie in de
       onderhavige procedure en in de procedure in kort geding T-302/
       00 R.                                                              3)     Verstaat dat op de verzoeken tot interventie niet hoeft te worden
                                                                                beslist.
( 1) PB C 355 van 9.12.2000.
                                                                          (1 ) PB C 3 van 5.1.2002.


title: Zaak C-310/12: Beroep ingesteld op 27 juni 2012 — Europese Commissie/Hongarije

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/22

         Beroep ingesteld op 27 juni 2012 — Europese Commissie/Hongarije
   (Zaak C-310/12)
   2012/C 366/38
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: P. Hetsch, D. Düsterhaus, A. Sipos, gemachtigden)

      Verwerende partij: Hongarije

      Verzoeksters conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Hongarije de verplichtingen die op haar rusten krachtens richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (1) niet is nagekomen, door niet overeenkomstig artikel 40 van de richtlijn de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om haar nationale recht aan te passen aan de richtlijn of althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen.

               —

               Hongarije overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 27 316,80 EUR per dag met ingang van de datum van de uitspraak van het arrest, aangezien Hongarije heeft nagelaten de ter omzetting van richtlijn 2008/98/EG vastgestelde nationale bepalingen mee te delen aan de Commissie.

               —

               Hongarije verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen is het belangrijkste rechtsinstrument in deze sector en geeft onder meer een omschrijving van de voornaamste begrippen op het gebied van afvalstoffenbeheer, zoals van de begrippen afvalstof, recycling en nuttige toepassing.
   De termijn die was voorgeschreven voor de omzetting van deze richtlijn is op 12 december 2010 verstreken. Hongarije heeft de Commissie ervan in kennis gesteld dat de wetgevende taken voor de omzetting van die richtlijn nog niet waren verricht. Aangezien tot op heden nog geen omzettingsbepalingen zijn vastgesteld, stelt de Commissie dat Hongarije niet heeft voldaan aan zijn verplichting tot volledige omzetting van de richtlijn.
   Overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU kan de Commissie het Hof in op grond van artikel 258 VWEU ingestelde beroepen wegens niet-nakoming, verzoeken om de betrokken lidstaat in het arrest houdende vaststelling van niet-nakoming te verplichten om de Commissie in kennis te stellen van de maatregelen ter omzetting van een volgens een wetgevende procedure vastgestelde richtlijn, of kan zij aangeven wat haars inziens gezien de omstandigheden een gepaste hoogte is voor de door deze lidstaat te betalen forfaitaire som of dwangsom. Overeenkomstig de mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van artikel 260, lid 3, VWEU (2) heeft de Commissie de voorgestelde dwangsom berekend volgens de methode die is vastgesteld in de mededeling betreffende de toepassing van artikel 228 EG.

      (1)  PB L 312, blz. 3.

      (2)  PB C 12 van 15 januari 2011, blz. 1.


title: Beroep, op 21 april 1998 ingesteld door Van den Bergh Foods Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-65/98)

text:
C 234/28             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25.7.98
Glostrup (Denemarken), Plunkett Foundation, gevestigd te          tot landing en neemt de ingewikkelde navigatieberekenin-
Long Hanborough (Verenigd Koninkrijk), Irish Agri-Food            gen geheel over van de bemanning.
Development Ltd, gevestigd te Dublin (Ierland), vertegen-
woordigd door M. Declercq-Devisch en K. Haegeman,
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te               Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie indivi-
Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar,             duele steun van de Franse autoriteiten aan de Franse ven-
rue Goethe 11, tegen Commissie van de Europese                    nootschap Sextant goedgekeurd. Sextant is een dochteron-
Gemeenschappen (gemachtigde: M.-J. Jonczy), betreffende           derneming van Thomson CSF en Aerospatiale, en leidt de
een verzoek om voorlopige maatregelen in verband met              ontwikkeling van een nieuw vluchtbeheersingssysteem spe-
een beschikking van de Commissie van 17 maart 1998                ciaal voor Airbus-vliegtuigen.
houdende afwijzing van een aanbieding van verzoeker in
het kader van een openbare aanbesteding van een door het          Volgens verzoekster heeft de Commissie artikel 92, lid 3,
Tacis-programma gefinancierd project (project FDRUS               van het EG-Verdrag geschonden door de precommercieÈle
9701, getiteld ¹Russia: Promoting Co-operative Ventures           aard van het project en het stimulerend effect van de steun
by Independent Farmersº), heeft de president van het              onjuist te beoordelen. Anders dan de Commissie meent
Gerecht op 26 mei 1998 een beschikking gegeven waarvan            verzoekster, dat de steun niet kan worden goedgekeurd
het dictum luidt als volgt:                                       volgens de kaderregeling.
1. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                    Vanwege de complexiteit van de markt had de Commissie
                                                                  de procedure van artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag
                                                                  moeten volgen. Door dit niet te doen, heeft zij wezenlijke
2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                  vormvoorschriften geschonden en heeft zij verzoekster de
                                                                  mogelijkheid ontnomen, haar standpunt ten aanzien van
                                                                  de voorgenomen steun kenbaar te maken. Indien een pro-
                                                                  cedure ex artikel 93, lid 2, was ingeleid, dan had verzoek-
                                                                  ster opmerkingen ingediend. De Commissie zou de steun
                                                                  niet verenigbaar met het Verdrag hebben verklaard, indien
Beroep, op 6 april 1998 ingesteld door Honeywell Inc.             zij via een dergelijke procedure over alle relevante feiten
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                en implicaties was geïnformeerd.
                       (Zaak T-59/98)
                                                                  Ten slotte heeft de Commissie artikel 190 van het EG-Ver-
                        (98/C 234/56)
                                                                  drag geschonden door de beschikking niet naar behoren te
                                                                  motiveren.
                     (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 6 april 1998 beroep tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
Honeywell Inc., vertegenwoordigd door B. van de Walle             Beroep, op 21 april 1998 ingesteld door Van den Bergh
de Ghelcke, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij           Foods Limited tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Loesch & Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11.                                           schappen
                                                                                (Zaak T-65/98)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                      (98/C 234/57)
Ð nietig te verklaren beschikking N584/97 van de Com-                                 (Procestaal: Engels)
    missie inzake steun aan Sextant Avionique voor de
    ontwikkeling van een nieuw vluchtbeheersingssysteem
    speciaal voor Airbus-vliegtuigen, die haar is meege-          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
    deeld bij brief D/50515 van 5 februari 1998, en               Gemeenschappen is op 21 april 1998 beroep ingesteld
                                                                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                  Van den Bergh Foods Limited, vertegenwoordigd door M.
Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.                         Nicholson en M. Rowe, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg ten kantore van Elvinger, Hoss & Prussen,
                                                                  advocaten aldaar, place Winston Churchill 2.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster, een vennootschap naar het recht van de Ver-
enigde Staten van Amerika, is een van de belangrijkste
leveranciers van luchtvaartelectronica voor commercieÈle,         Ð de beschikking van de Commissie van 11 maart 1998
militaire en ruimtevaartdoeleinden. Zij heeft het eerste              inzake een procedure op grond van de artikelen 85 en
vluchtbeheersingssysteem ontworpen. Dit systeem vormt                 86 van het EG-Verdrag (IV/34.073, IV/35.436 en
het hart van een vliegtuig: het bestuurt de vlucht van start          IV/34.395) in haar geheel nietig te verklaren;
 ---pagebreak--- 25.7.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 234/29
Ð subsidiair, die gedeelten van de beschikking nietig te            Ð Onjuiste toepassing van artikel 85, lid 3.
     verklaren, die het Gerecht onjuist of onzeker vindt;
                                                                    Ð Onjuiste toepassing van artikel 86, aangezien het kos-
                                                                         teloos in bruikleen geven van vrieskisten, gelet op de
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.                                omstandigheden in deze bedrijfstak, de normale
                                                                         manier is waarop de leveranciers van impuls-ijs met
Middelen en voornaamste argumenten                                       elkaar concurreren en als objectief gerechtvaardigd
                                                                         moet worden beschouwd.
Het beroep betreft het verbod van de praktijk van ¹exclu-           Ð Onjuiste toepassing van het recht, daar de eigendoms-
siviteit van de vrieskistº, die door verzoekster Van den                 rechten in strijd met de algemene rechtsbeginselen en
Bergh Foods Ltd (voorheen HB en hier als zodanig aange-                  artikel 222 van het EG-Verdrag niet worden geeÈerbie-
duid), een onderneming van het Unilever NV/PLC-con-                      digd. Dienaangaande stelt HB, dat de bestreden
cern, wordt toegepast op de markt voor individueel ver-                  beschikking haar geheel of gedeeltelijk berooft van de
pakte porties consumptie-ijs, bestemd voor onmiddellijke                 waarde en het genot van haar investeringen, die enkel
consumptie (¹impuls-ijsº) in Ierland. De ¹exclusiviteit van              worden gedaan ten behoeve van de bewaring en ver-
de vrieskistº houdt in, dat een leverancier van consumptie-              koop van consumptie-ijs van HB in het verkooppunt,
ijs door hem betaalde en onderhouden vrieskisten ter                     zodat verzoekster door het verbod van de exclusivi-
beschikking stelt van de detaillist, die uitsluitend voor de             teitsclausule rechten worden ontnomen die inherent
verkoop van impuls-ijs van die leverancier mogen worden                  zijn aan haar eigendom van vrieskisten.
gebruikt.
                                                                    Ten slotte stelt verzoekster dat de bestreden beschikking in
Telkens wanneer verzoekster aan een detaillist een of meer          strijd is met artikel 190 van het EG-Verdrag en een aantal
door HB onderhouden vrieskisten van HB voor de bewa-                fundamentele beginselen van het Gemeenschapsrecht, zoals
ring van impuls-ijs ter beschikking stelt en die detaillist         het vertrouwens-, het subsidiariteits-, het rechtszekerheids-
niet tevens over een eigen of door een andere fabrikant             en het evenredigheidsbeginsel, alsmede het beginsel van
van consumptie-ijs geleverde vrieskist beschikt, is volgens         gelijke behandeling.
de beschikking de exclusiviteitsclausule van de overeen-
komst op basis waarvan de vrieskist ter beschikking wordt
gesteld, in strijd met artikel 85, lid 1, en zijn de stimulans
voor de detaillist om de terbeschikkingstelling van een
vrieskist door HB (op voorwaarde van exclusiviteit) te
aanvaarden en het kosteloze onderhoud van de vrieskist in           Beroep, op 29 april 1998 ingesteld door L. Verheyden
strijd met artikel 86. Bovendien wordt in de beschikking                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
het verzoek om een ontheffing voor de exclusiviteitsclau-                                  (Zaak T-71/98)
sule uit hoofde van artikel 85, lid 3, afgewezen.
                                                                                (98/C 234/58)
Verzoeksters middelen en voornaamste argumenten kun-                                      (Procestaal: Frans)
nen worden samengevat als volgt:
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 29 april 1998 beroep ingesteld
Ð Kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten, resulte-            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
     rende in een verkeerde toepassing van het recht. Ten           L. Verheyden, wonende te Angera (ItalieÈ), vertegenwoor-
     onrechte schrijft de Commissie aan de naar goeddun-            digd door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie geko-
     ken opzegbare overeenkomsten een uitsluitingseffect            zen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz,
     toe, omdat zij van oordeel is dat deze overeenkomsten          advocaat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2.
     tot een ¹de facto bindingº leiden en zij concludeert
     dat de detailverkooppunten dientengevolge niet de              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     mogelijkheid hebben om de door HB geleverde vries-
     kisten te vervangen of andere vrieskisten naast die van
                                                                    Ð nietig te verklaren het door de heer Holtbecker onder-
     HB te installeren. Integendeel, het aantal detailver-
                                                                         tekende besluit van 10 juni 1997, waarbij verzoeker
     kooppunten (zelfs in de kleinste categorie) met twee of
                                                                         elke vergoeding voor het gebruik van zijn persoonlijk
     meer vrieskisten is aanzienlijk en is gestaag toegeno-
                                                                         voertuig in de uitoefening of naar aanleiding van zijn
     men.
                                                                         functies is geweigerd;
Ð Onjuiste toepassing van artikel 85, lid 1. Volgens ver-           Ð nietig te verklaren het stilzwijgend besluit tot afwijzing
     zoekster is de standaardovereenkomst inzake vrieskis-               van verzoekers op 29 september 1997 ingediende en
     ten niet mededingingsbeperkend en valt zij buiten de                op diezelfde datum ingeschreven klacht tegen die wei-
     werkingssfeer van deze bepaling. Verder zou artikel 85,             gering;
     lid 1, enkel van toepassing zijn op de vrieskistovereen-
     komsten van HB, indien zij, in een mate die in strijd is       Ð verweerster te veroordelen tot betaling van een vergoe-
     met artikel 85, lid 1, beletten dat nieuwelingen op de              ding gelijk aan 74 254 000 ITL, vermeerderd met rente
     markt komen of anderen hun marktaandeel uitbreiden,                 ad 8 % 's jaars, te rekenen vanaf 24 maart tot de dag
     hetgeen haars inziens niet het geval is.                            van algehele betaling;


title: Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma - Sezione distaccata di Tivoli - van 15 en 22 februari 1995 om een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaken tegen S. Gallotti en R. Censi (Zaken C-58/95 en C-75/95)

text:
 Nr. C 119/6          | NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         13 . 5 . 95
 Middelen en voornaamste argumenten                                   660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 (*) vervatte
                                                                      bepalingen, volgens welke
 1 . Het Gerecht van eerste aanleg heeft de clausule van
     artikel 25 , lid 1 , van Verordening (EEG) nr. 1035/72           — enerzijds slechts de op de balansdatum gerealiseerde
     inzake „ uitzonderlijke gevallen " onjuist uitgelegd. Het              winsten mogen worden opgenomen,
     heeft (overweging 54) vastgesteld, dat die clausule
     betrekking heeft op situaties waarin de Commissie                — en anderzijds de baten betreffende het boekjaar waarop
     bevoegd is geen compenserende heffing op te leggen,                    de jaarrekening betrekking heeft, in aanmerking moeten
     ofschoon aan de voorwaarden daarvoor is voldaan.                      worden genomen ongeacht het tijdstip van ontvangst
     Requirante betoogt, dat de Commissie in een dergelijk                  van deze baten,
     geval verplicht is geen compenserende heffing op te
     leggen.                                                          dat een recht op uitkering op basis van deelgerechtigdheids
                                                                      bewijzen, dat afhankelijk is van een toereikende uitkeerbare
 2. Ten onrechte wordt in het bestreden arrest (overwe               winst, op de balans van de uitkerende onderneming als
     ging 62 ) vastgesteld, dat er geen reden bestaat voor            actiefpost wordt geboekt in dezelfde fase als de winst, ook
     analogische toepassing van artikel 3 , lid 3 , van Veror        wanneer de uitkering pas verschuldigd wordt een bank
     dening (EEG) nr. 2707/72 op een maatregel houdende               werkdag na de algemene vergadering van de uitkerende
     oplegging van een compenserende heffing. Volgens                 onderneming waarop over de bestemming van de winst van
     requirante is de functie die een krachtens Verordening           het voorafgaande boekjaar wordt beslist?
     (EEG) nr. 2707/72 genomen vrijwaringsmaatregel ver
     vult, absoluut gelijkwaardig aan die welke de compen            (M PB nr. L 222 van 14 . 8 . 1978 , blz. 11 .
     serende heffing vervult.
3 . Kennelijk onjuist en ongemotiveerd is het oordeel van
     het Gerecht van eerste aanleg, dat de cumulatieve
     toepassing van een bewakingsmaatregel ( bij voorbeeld
     in de vorm van een invoercertificaat en een zekerheid
     stelling) en een compenserende heffing mogelijk is.              Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma — Sezione
                                                                      distaccata di Tivoli — van 15 en 22 februari 1995 om een
4. Anders dan in het bestreden arrest (overweging 66 )                prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaken tegen
     wordt vastgesteld, verzet de kaderovereenkomst van                                     S. Gallotti en R. Censi
     1990 tussen de Gemeenschap en Chili zich tegen het                                 ( Zaken C-58/95 en C-75/95 )
     vaststellen van om het even welke eenzijdige maatregel,                                    ( 95/C 119/13 )
     inclusief het opleggen van een compenserende hef
     fing.
                                                                      Bij beschikkingen van 15 en 22 februari 1995 (ingekomen
5 . Requirante betoogt, dat het Gerecht van eerste aanleg             ter griffie van het Hof van Justitie op 6 respectievelijk
     geen rekening heeft gehouden met haar zeer bijzondere            14 maart 1995 ) heeft de Pretura Circondariale di Roma —
                                                                      Sezione distaccata di Castelnuovo di Tivoli — in de aldaar
     situatie, te wijten aan de omstandigheid dat ten tijde van
     de feiten in Griekenland nog krachtens Richtlijn 88/             dienende strafzaken tegen S. Gallotti en R. Censi, het Hof
     361/EEG van 24 juni 1988 zekere beperkingen van het             van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
     kapitaalverkeer golden.                                         een prejudiciële beslissing over de volgende vragen:
                                                                      1 . In hoeverre is het verzuim van de Italiaanse Staat om
                                                                            tijdig de nodige wettelijke maatregelen te treffen ter
                                                                            omzetting van Richtlijn 91/156/EEG van de Raad i 1 ),
                                                                           juridisch relevant.
Verzoek van het Finanzgericht Köln van 8 februari 1995 om
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Brühler             2. Is het bestaan van een strafrechtelijke sanctie, met name
            Kreditbank e.G. tegen Finanzamt Brühl                           die bedoeld in de artikelen 10 en 25 (zaak C-75/95 )
                          ( Zaak C-56/95 )                                 respectievelijk artikel 25 en volgende (zaak C-58/95 )
                            ( 95/C 119/12)                                 van DPR 915/82 op overtreding van de Italiaanse
                                                                           wetgeving, te beschouwen als in strijd met de Gemeen
                                                                            schapswetgeving, die een homogene behandeling van de
Het Finanzgericht Köln heeft bij beschikking van 8 februari                marktdeelnemers binnen de gemeenschappelijke markt
1995, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                     beoogt te verzekeren, ook op het punt van sanctiemaat
3 maart 1 995, in het geding tussen Brühler Kreditbank e.G.                regelen.
tegen Finanzamt Brühl, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de navolgende vraag:                                            ( x ) Richtlijn 91/156/EEG van de Raad tot wijziging van Richtlijn
                                                                           75/442/EEG ( PB nr. L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz. 32 ).
Is het in overeenstemming met de in artikel 31 , lid 1 , onder c)
— inzonderheid aa ) — en d ), van Vierde Richtlijn 78/


title: Zaak T-463/07: Beroep ingesteld op 12 december 2007 — Italië/Commissie

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/51

         Beroep ingesteld op 12 december 2007 — Italië/Commissie
   (Zaak T-463/07)
   (2008/C 51/93)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, Avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren beschikking C(2007) 4477 van 3 oktober 2006 van de Commissie, officieel ter kennis gebracht op 4 oktober 2006, voor zover daarin van communautaire financiering worden uitgesloten en ten laste van de Italiaanse Republiek worden gebracht de financiële consequenties die in het kader van de goedkeuring van door de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw gefinancierde uitgaven moeten worden getrokken.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep betwist verzoekster de rechtmatigheid van de bestreden beschikking voor zover daarin van communautaire financiering worden uitgesloten en ten laste van de Italiaanse Republiek worden gebracht de financiële consequenties die in het kader van de goedkeuring van door de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw gefinancierde uitgaven moeten worden getrokken.
   De in het beroep aan de orde zijnde van communautaire financiering uitgesloten uitgaven houden verband met de runderpremies, de controle van de oliefabrieken, het bestaan van het olijventeelkadaster en van het GIS (geografisch informatiesysteem) voor de olijventeelt, de beheersing van de opbrengst, de controle van de bestemming van de olie, en de gedroogde voedergewassen.
   Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster schending van:

               —

               de artikelen 15 en 24, lid 1, van verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december 2001 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen;

               —

               de artikelen 9 bis, leden 1 en 3, 10, 16, 26 en 28, lid 1, van verordening (EG) nr. 2366/98 van de Commissie van 30 oktober 1998 houdende uitvoeringsbepalingen van de productiesteunregeling voor olijfolie voor de verkoopseizoenen 1998/1999 tot en met 2000/2001;

               —

               artikel 11 bis van verordening nr. 136/66/EEG van de Raad van 22 september 1966 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector oliën en vetten;

               —

               artikel 14, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2261/84 van de Raad van 17 juli 1984 houdende algemene voorschriften inzake de toekenning van de productiesteun voor olijfolie en de steun aan de producentenorganisaties;

               —

               de artikelen 2, 8, 13 en 14 van verordening (EG) nr. 785/95 van de Commissie houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 603/95 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector gedroogde voedergewassen.