title: Zaak C-493/03: Verzoek van de Cour d'appel de Bordeaux, chambre de l'instruction van 4 november 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen het Openbaar Ministerie en Hiebeler André Rochus

text:
C 21/22                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                            24.1.2004
           wetenschappelijke gegevens en conclusies bevat, en            Verzoek van de Cour d’appel de Bordeaux, chambre de
           duidelijk stelt, dat een actueel gevaar voor schadelijke      l’instruction van 4 november 2003 om een prejudiciële
           gevolgen voor milieu, dieren en planten niet kan              beslissing in het geding tussen het Openbaar Ministerie
           worden uitgesloten.                                                               en Hiebeler André Rochus
      —    Specifiek probleem voor de betrokken lidstaat                                           (Zaak C-493/03)
           De aantoonbaar kleinschalige landbouw in Ober-
           österreich, gekoppeld aan de voortdurende toename                                        (2004/C 21/40)
           van het aandeel van biologisch bewerkte oppervlak-
           ten en van het aantal biologische landbouwonderne-
           mingen, verlenen deze regio van de Gemeenschap
           een eigen specificiteit.                                      De Cour d’appel de Bordeaux, chambre de l’instruction heeft
                                                                         bij beschikking van 4 november 2003, ingekomen ter griffie
           Aan de in artikel 95, lid 5, EG gestelde bijkomende           van het Hof van Justitie op 24 november 2003, in het geding
           eis, dat het specifieke probleem voor de betrokken            tussen het Openbaar Ministerie en Hiebeler André Rochus, het
           lidstaat zich heeft aangediend nadat de harmoni-              Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
           satiemaatregel is genomen, is volgens de Republiek            om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
           Oostenrijk voldaan. Het feit dat de desbetreffende
           vrees reeds vroeger bestond, doet daaraan niet af.            —     Zijn als verschillende feiten te beschouwen het vervoer
           Beslissend is enkel dat de volle omvang van het                     en de verkoop van eenzelfde hoeveelheid verdovende
           probleem eerst duidelijk is geworden nadat de                       middelen naargelang zij zijn gepleegd in één enkele
           harmonisatiemaatregel is genomen. Pas bij de publi-                 lidstaat of van één lidstaat naar een andere?
           catie van de studie-Müller (28 april 2002) kon
           de werkelijke omvang van het probleem worden
                                                                         —     Vormen de invoer in een lidstaat van eenzelfde hoeveel-
           vastgesteld.
                                                                               heid verdovende middelen en het vervoer ervan op
                                                                               korte termijn naar een andere lidstaat eenzelfde feit of
      —    Evenredigheid                                                       verschillende feiten?
           De Oö GTVG 2002 moet worden beschouwd als                     —     Verleent artikel 54 van de Schengen-uitvoeringsovereen-
           een ter bescherming van het milieu noodzakelijke                    komst van 19 juni 1990 een overeenkomstsluitende Staat
           nationale bepaling, die gelet op de beperkte geldig-                die om uitlevering wordt verzocht, de bevoegdheid een
           heidsduur van drie jaar evenredig moet worden                       „ne bis in idem”-exceptie toe te wijzen ingeval aan de
           geacht.                                                             voorwaarden voor toepassing van dit beginsel is voldaan,
                                                                               ofschoon de onherroepelijke veroordeling die aan de
      —    Voorzorgsbeginsel en beginsel van preventief han-                   vervolging wordt tegengeworpen, niet door deze Staat,
           delen                                                               maar door een andere overeenkomstsluitende Staat is
                                                                               uitgesproken?
           De Oö GTVG 2002 is een voorzorgs- en preventieve
           maatregel in de zin van artikel 174, lid 2, EG.               —     Verzet het door artikel 54 van de Schengen-uitvoerings-
           Volgens die bepaling streeft de Gemeenschap in haar                 overeenkomst opgelegde verbod zich tegen de uitvoering
           milieubeleid naar een hoog niveau van bescherming,                  van een veroordelingsvonnis dat is uitgesproken in een
           rekening houdend met de uiteenlopende situaties in                  lidstaat vóór de inwerkingtreding van genoemde overeen-
           de verschillende regio’s van de Gemeenschap, en                     komst?
           berust dat beleid o.m. op het voorzorgsbeginsel en
           het beginsel van preventief handelen. Het door de             —     Beschermt het strafbaar feit van ongeoorloofde handel in
           gemeenschapswetgever gemaakte onderscheid heeft                     verdovende middelen in niet-geringe hoeveelheden, als
           maar zin, als de begrippen „voorzorg” en „preventief                omschreven en strafbaar gesteld in de §§ 30, lid 1, sub 4,
           handelen” een zelfstandige betekenis hebben. Der-                   29, lid 1, sub 1, en lid 3, tweede volzin, sub 2, en 29,
           halve is er reeds sprake van „voorzorg” op een                      lid 1, sub 4, §§ 3, lid 1, 2, lid 1, 1, lid 1, juncto bijlage III
           tijdstip dat een gevaar voor het milieu nog niet zo                 bij § 1, lid 2, van de Duitse narcoticawet, in de versie van
           concreet is, dat een ingreep in de zin van „preventief              27 januari 1987, alsmede de §§ 25, lid 2, 52 en 53 van
           handelen” noodzakelijk is. De Oö GTVG 2002 is                       het federale strafwetboek, dezelfde of andere juridische
           duidelijk bedoeld om risico’s te vermijden en is dus                belangen als die welke worden beschermd door het
           gerechtvaardigd in de zin van het voorzorgsbeginsel.                strafbaar feit van invoer, verboden bezit en verkoop van
                                                                               niet-geringe en deels aanzienlijke hoeveelheden verdoven-
                                                                               de middelen, als omschreven en strafbaar gesteld in de
(1) PB L 230 van 16.9.2003, blz. 34.
                                                                               artikelen 71, 72, en 74, lid 1, sub 2, en lid 2, en 75 van
(2) PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.                                            de Italiaanse wet nr. 685/75 van 22 december 1975 en de
                                                                               artikelen 81, 56 en 110 van het Italiaanse strafwetboek?


title: Beroep, op 26 juni 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-221/96)

text:
14 . 9 . 96           I NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 269/5
Beroep, op 26 juni 1996 ingesteld door Commissie van de                            techniek van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad ( )
      Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                              betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs
                         ( Zaak C-2 19/96 )                                        rechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking
                                                                                en het kenmerken van gevaarlijke stoffen, of door deze
                            ( 96/C 269/ 11 )                                       maatregelen niet mee te delen , de krachtens deze richtlijn
                                                                                op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen ;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 juni 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België                   2 . het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten .
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
genwoordigd door M. Götz zur Hausen , als gemachtigde,                     Middelen en voornaamste argumenten
bijgestaan door J.-J . Evrard, advocaat, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van                     De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                          met die in zaak C-196/96 ( 3 ); de in de richtlijn vastgestelde
                                                                           termijn is verstreken op 30 oktober 1993 .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                           (') PB nr . L 383 van 29 . 12 . 1992 , blz . 113 .
1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België , door niet de               ( 2 ) PB nr . 196 van 16 . 8 . 1967, blz . 1 .
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                 ( 3 ) PB nr. C 247 van 24 . 8 . 1996 , blz . 4 .
      stellen die nodig zijn om zich te voegen naar Richtlijn
      93/86/EEG van de Commissie (') tot aanpassing aan de
      technische vooruitgang van Richtlijn 91 /157/EEG van
      de Raad ( 2 ) inzake batterijen en accu's die gevaarlijke
      stoffen bevatten, of door deze maatregelen niet mee te
      delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende                   Beroep, op 26 juni 1996 ingesteld door Commissie van de
      verplichtingen niet is nagekomen ;                                           Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
2 . het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten .                                                  ( Zaak C-221 /96 )
                                                                                ( 96/C 269/ 13 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                        op 26 juni 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
met die in zaak C-205/96 ( 3 ); de in deze richtlijn vastgestelde          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
termijn is verstreken op 31 december 1993 .                                genwoordigd door M. Götz zur Hausen , als gemachtigde ,
                                                                           bijgestaan door J.-J. Evrard , advocaat, domicilie gekozen
(') PB nr . L 264 van 23 . 10 . 1993 , blz . 51                            hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
( 2 ) PB nr . L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 38 .                          haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg .
(■') PB nr . C 247 van 24 . 8 . 1996 , blz . 7 .
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                            1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België , door niet de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                                stellen die nodig zijn om zich te voegen naar Richtlijn
Beroep, op 26 juni 1996 ingesteld door Commissie van de                             93/67/EEG van de Commissie (') tot vaststelling van de
      Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                               beginselen die gelden bij de beoordeling van de risico 's
                                                                                voor mens en milieu van stoffen die zijn aangegeven
                          ( Zaak C-220/96 )                                         krachtens Richtlijn 67/548/EEG van de Raad ( 2 ), of door
                             ( 96/C 269/ 12 )                                       deze maatregelen niet mee te delen, de krachtens deze
                                                                                richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nageko
                                                                                men ;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 juni 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                       2 . het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten .
genwoordigd door M. Götz zur Hausen , als gemachtigde ,
 bijgestaan door J.-J . Evrard , advocaat, domicilie gekozen                Middelen en voornaamste argumenten
 hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
 haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                          De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                            met die in zaak C-205/96 ( 3 ); de in de richtlijn vastgestelde
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          termijn is verstreken op 31 oktober 1993 .
 1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België , door niet de                (') PB nr . L 227 van 8 . 9 . 1993 , blz . 9 .
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                  ( 2 ) PB nr . 196 van 16 . 8 . 1967 , blz . 1 .
       stellen die noodzakelijk zijn om zich te voegen naar                  (-') PB nr . C 247 van 24 . 8 . 1996 , blz . 7.
       Richtlijn 92/69/EEG van de Commissie (') houdende
       zeventiende aanpassing aan de vooruitgang van de


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 15 mei 2003 in zaak T-47/03 R, Jose Maria Sison tegen Raad van de Europese Unie (Kort geding — Beperkende maatregelen ter bestrĳding van terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Intrekking van sociale steun — Gedeeltelĳke niet-ontvankelĳkheid van vorderingen — Spoedeisendheid — Geen)

text:
20.9.2003               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 226/17
M. Bavendam en I. Riagáin), betreffende een beroep                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van het stilzwijgend                                        AANLEG
genomen besluit van de Rekenkamer tot afwijzing van het
door verzoekster op 22 januari 2001 ingediende verzoek                                              van 15 mei 2003
tot herplaatsing na afloop van een verlof om redenen van
persoonlijke aard, en van het besluit van de Rekenkamer                     in zaak T-47/03 R, Jose Maria Sison tegen Raad van de
van 12 december 2001 tot afwijzing van verzoeksters klacht van                                       Europese Unie
14 augustus 2001, en anderzijds vergoeding van de materiële en
morele schade die verzoekster zou hebben geleden, heeft het                 (Kort geding — Beperkende maatregelen ter bestrijding van
Gerecht (R. García-Valdecasas, alleensprekend rechter); griffier;           terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Intrekking
J. Plingers, administrateur, op 17 juli 2003 een arrest gewezen             van sociale steun — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid van
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                   vorderingen — Spoedeisendheid — Geen)
1)    Verwerpt het beroep.                                                                          (2003/C 226/36)
2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.                                     (Procestaal: Engels)
                                                                            In zaak T-47/03 R, Jose Maria Sison, woonachtig te Utrecht
                                                                            (Nederland), vertegenwoordigd door J. Fermon, A. Comte,
(1) PB C 131, van 1 juni 2002.                                              H.E. Schultz, D. Gurses, T. Olsson en J. Lamchek, advocaten,
                                                                            tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                            M. Vitsentzatos en M. Bishop), betreffende een vordering, in
                                                                            de eerste plaats, tot opschorting van de tenuitvoerlegging van
                                                                            besluit 2002/974/EG tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van
                                                                            verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                      maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het
                               AANLEG                                       oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van
                                                                            besluit 2002/848/EG (PB 2002, L 337, blz. 85), voorzover dit
                          van 25 juni 2003                                  verzoekers naam vermeldt, in de tweede plaats, om de Raad te
                                                                            gelasten verzoeker niet te vermelden in enig nieuw besluit
in zaak T-287/02, Asian Institute of Technology (AIT)                       tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG)
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                        nr. 2580/2001 en, in de derde plaats, om de Raad te gelasten
                                                                            elke lidstaat ervan op de hoogte te stellen dat de jegens
(Beroep tot nietigverklaring — Besluit tot sluiting van                     verzoeker getroffen beperkende maatregelen elke rechtsgrond-
   onderzoekscontract — Termijn — Niet-ontvankelijkheid)                    slag ontberen, heeft de President van het Gerecht op 15 mei
                                                                            2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                          (2003/C 226/35)                                   volgt:
                           (Procestaal: Frans)
In zaak T-287/02, Asian Institute of Technology (AIT),                      1)   De vordering in kort geding wordt afgewezen.
gevestigd te Pathumthani (Thailand), vertegenwoordigd
door H. Teissier du Cros, advocaat, domicilie gekozen hebbende              2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: P.-J. Kuijper en B. Schöfer),
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van
de Commissie van 4 juli 2000 tot sluiting van een onderzoeks-
contract met het Center for Energy-Environment Research and
Development in het kader van het programma „Asia-Invest”,
heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt,                   BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
R. García-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke,                                          AANLEG
rechters; griffier: H. Jung, op 25 juni 2003 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                                         van 16 mei 2003
                                                                            in zaak T-140/03, Forum 187 ASBL tegen Commissie van
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                        de Europese Gemeenschappen (1)
2)    Verzoeker zal zijn eigen kosten alsmede die van de Commissie                               (Onbevoegdverklaring)
      dragen.
                                                                                (2003/C 226/37)
                                                                                (Procestaal: Engels)
(1) PB C 289 van 23.11.2002.                                                In zaak T-140/03, Forum 187 ASBL, gevestigd te Brussel (België),
                                                                            vertegenwoordigd door A. Sutton en J. Killick, barristers, tegen


title: Zaak C-557/15: Beroep ingesteld op 30 oktober 2015 — Europese Commissie/Republiek Malta

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/11

         Beroep ingesteld op 30 oktober 2015 — Europese Commissie/Republiek Malta
   (Zaak C-557/15)
   (2016/C 007/18)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes, K. Mifsud-Bonnici, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Malta

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Malta, door een afwijkende regeling vast te stellen op grond waarvan zeven soorten wilde vinken (Chaffinch Fringilla coelebs, Linnet Carduelis cannabina, Goldfinch Carduelis carduelis, Greenfinch Carduelis chloris, Hawfinch Coccothraustes coccothraustes, Serin Serinus serinus en Siskin Carduelis spinus) levend mogen worden gevangen, de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 5, onder a) en e), en artikel 8, lid 1, in samenhang met bijlage IV, punt a), juncto artikel 9, lid 1, van richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (1), niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Malta verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Malta heeft in 2014 een afwijkende regeling ingevoerd op grond waarvan het vangen van zeven soorten wilde vinken was toegestaan en waarbij toestemming werd gegeven voor vangstseizoenen in 2014 en 2015.
   Richtlijn 2009/147 verplicht de lidstaten om het vangen en houden van wilde vogels die niet in bijlage II zijn genoemd, zoals de betrokken vinken, te verbieden, alsmede het vangen van wilde vogels via niet-selectieve methodes als vallen of netten. Van die verboden kan slechts onder de strikte voorwaarden van artikel 9 van de richtlijn worden afgeweken.
   Volgens de Commissie is Malta’s afwijkende regeling die het vangen van de zeven vinkensoorten toestaat, in strijd met de artikelen 5, onder a) en e), en 8, lid 1, in samenhang met bijlage IV, punt a), van de richtlijn
   De Commissie is van mening dat Malta niet heeft aangetoond dat is voldaan aan de in artikel 9, lid 1, van de richtlijn gestelde voorwaarden voor een afwijking. In de eerste plaats heeft Malta niet aangetoond dat er geen andere bevredigende oplossing bestaat in de zin van artikel 9, lid 1, van de richtlijn. In de tweede plaats heeft Malta geen motivering gegeven voor het gestelde ontbreken van andere bevredigende oplossingen. In de derde plaats heeft Malta niet aangetoond dat de toegestane activiteit een vorm van „verstandig gebruik” is in de zin van artikel 9, lid 1, onder c), van de richtlijn. In de vierde plaats heeft Malta niet aangetoond dat is voldaan aan de voorwaarde van artikel 9, lid 1, onder c), van de richtlijn dat de afwijking enkel „kleine hoeveelheden” vogels betreft. In de vijfde plaats heeft Malta niet bewezen dat de toestemming onder „strikt gecontroleerde omstandigheden” gebeurt, zoals is vereist in artikel 9, lid 1, onder c), van de richtlijn.

      (1)  PB L 20, blz. 7.


title: Zaak T-46/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 januari 2008 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 december 2007 in zaak F-40/06, Marcuccio/Commissie

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/32

         Hogere voorziening ingesteld op 28 januari 2008 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 december 2007 in zaak F-40/06, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-46/08 P)
   (2008/C 79/63)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 6 december 2007 in zaak F-40/06, Marcuccio/Commissie, vernietigen voor zover: a) het door verzoeker in eerste aanleg ingestelde beroep is verworpen om een andere reden dat het nadien ingetreden gebrek aan procesbelang van de verzoeker; b) verzoekers vorderingen tot vergoeding van de schade (hierna respectievelijk: de „betrokken schadevergoeding” en de „betrokken schade”) die hij in de betrokken zaak zou hebben geleden, zijn afgewezen; c) verzoeker is verwezen in de kosten, rechten en honoraria die verweerster zijn opgekomen;

               —

               verklaren dat het beroep in eerste aanleg ontvankelijk was en, inzonderheid, dat verzoeker op het tijdstip van de instelling van het beroep procesbelang had;

               —

               primair, de vorderingen betreffende de betrokken schadevergoeding toewijzen; verweerster veroordelen tot betaling aan verzoeker van alle kosten, rechten en honoraria die deze laatste heeft gedragen, zowel die welke hem in eerste aanleg zijn opgekomen als die welke hem in de onderhavige procedure van hogere voorziening zullen opkomen;

               —

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht voor ambtenarenzaken terug te wijzen voor een uitspraak ten gronde over: a) alle onderdelen van de betrokken zaak waarover de rechter geen uitspraak heeft gedaan of die door het op de onderhavige hogere voorziening te wijzen arrest zullen zijn vernietigd; b) alle kosten, rechten en honoraria die in eerste aanleg en in de onderhavige procedure van hogere voorziening zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volstrekt ontoereikende motivering onder meer veroorzaakt door kennelijk gebrek aan logische samenhang, innerlijke tegenspraak, verwarring, onvoldoende onderzoek, verzuim om uitspraak te doen over een fundamenteel feit van de betrokken zaak, schending van de verplichting tot duidelijkheid en verdraaiing en onjuiste opvatting van de feiten (inzonderheid de punten 10, 12, 26 tot en met 38 en 42 tot met 46 van de bestreden beschikking).
   Onjuiste uitlegging en toepassing van de algemene rechtsbeginselen en van het gemeenschapsrecht alsmede van de rechtspraak betreffende schadevergoeding (inzonderheid de punten 42 tot en met 46 van de bestreden beschikking).
   Kennelijk gebrek aan logische samenhang van het oordeel en de uitspraak van het Gerecht voor ambtenarenzaken over de kosten, rechten en honoraria, onder meer veroorzaakt door onredelijkheid, volstrekt ontoereikende motivering, innerlijke tegenspraak, verdraaiing en onjuiste opvatting van de feiten, en willekeur (inzonderheid de punten 49 en 50 van de bestreden beschikking).
   Volstrekt ontoereikende motivering van bestreden beslissing van de rechter in eerste aanleg (inzonderheid de punten 26 tot en met 38 van de bestreden beschikking).
   Verdraaiing en onjuiste opvatting van de feiten en als gevolg daarvan procedurefouten die van dien aard zijn dat de rechten van verdediging van de verzoeker onherstelbaar zijn geschonden, hetgeen een schending van wezenlijke voorschriften oplevert die de bestreden beschikking onherstelbaar aantast (inzonderheid punt 24 van de bestreden beschikking).
   Schending van de regels inzake een eerlijk proces, met name gelet op de bepalingen van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens (punten 24 en 26 tot met 38 van het verzoekschrift in hogere voorziening).


title: Hogere voorziening, op 20 februari 1996 ingesteld door N. Progoulis tegen de beschikking, op 15 december 1995 in zaak T-131/95 tussen hemzelf en Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) (Zaak C-49/96 P)

text:
Nr . C 108/6           NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           13 . 4 . 96
    geschaard, betekent nog niet, dat haar besluit vrij is van           Middelen en voornaamste argumenten
    beoordelingsfouten . Voorts miskent het arrest het feit
    dat dit comité niet uit onafhankelijke technische deskun            — Verzoeker betoogt, dat het Gerecht tot een verkeerde
    digen bestaat.                                                             conclusie is gekomen door een nauwe band te leggen
                                                                               tussen het arrest Baiwir ( 2 ) en de toepasselijkheid van
— Schending van de artikelen 175 , derde alinea , 173 ,                        artikel 32 van het Statuut, betreffende de aanwerving, of
    vierde alinea , en 176 EG-Verdrag.                                         van artikel 46 , betreffende de bevordering. Volgens
                                                                               verzoeker is het beginsel dàt uit dat arrest kan worden
(') PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 , blz . 18 .                                  afgeleid , evenwel dat van de gelijke behandeling van
                                                                               interne en externe geslaagde kandidaten ter zake van de
                                                                               inaanmerkingneming van de beroepservaring die zij
                                                                               vóór hun indiensttreding hebben opgedaan .
                                                                         — Het Gerecht heeft artikel 87, lid 3 , van zijn Reglement
                                                                               voor de procesvoering ten onrechte toegepast; doordat
Hogere voorziening, op 20 februari 1996 ingesteld door                         verweerster niet in staat was hem overtuigende uitleg te
N. Progoulis tegen de beschikking, op 15 december 1995                         verschaffen over zijn herindeling, is verzoeker verplicht
in zaak T-131 /95 tussen hemzelf en Commissie van de
                                                                               geweest zich tot de rechter te wenden .
Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde
                               kamer )                                   (') PB nr . C 64 van 2 . 3 . 1996 .
                                                                         ( 2 ) Arrest van 28 september 1993 , zaak T-103/92 , PB nr . C 287 van
                        ( Zaak C-49/96 P )                                     23 . 10 . 1993 , blz . 10 .
                           ( 96/C 108/ 10 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 20 februari 1996 hogere voorziening ingesteld door
N. Progoulis, vertegenwoordigd door K. Adamantopoulos
en V. Akritidis , advocaten te Athene , domicilie gekozen
                                                                         Verzoek om een prejudiciële beslissing van 5 februari 1996,
hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen,
                                                                         bij beschikking van de Vergabeüberwachungsausschufê
advocaat aldaar, Boulevard de la Foire 12 , tegen de
                                                                         des Bundes — le Kamer, in de beroepsprocedure tussen
beschikking, op 15 december 1995 in zaak T-131 /95 tussen                Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft mbH, verzoekster, en
hemzelf en Commissie van de Europese Gemeenschappen                       Bundesbaugesellschaft Berlin mbH, aanbestedende dienst
gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen ( Vijfde kamer ).                                                                       ( Zaak C-54/96 )
                                                                                ( 96/C 108/11 )
Requirant concludeert dat het den Hove behage :
                                                                         De VergabeüberwachungsausschuE des Bundes — le
1 , te vernietigen de door het Gerecht van eerste aanleg van             Kamer — heeft bij beschikking van 5 februari 1996,
     de Europese Gemeenschappen op 15 december 1995 in                   ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 1 februari
     zaak T-131 /95 ( J ) gegeven beschikking, voor zover zijn           1996 , in de beroepsprocedure tussen Dorsch Consult
     beroep daarbij niet-ontvankelijk is verklaard en hij in             Ingenieurgesellschaft mbH, verzoekster, en Bundesbauge
     alle kosten is verwezen ;                                           sellschaft Berlin mbH, aanbestedende dienst, het Hof van
                                                                         Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
2 , nietig te verklaren het bij brief van 20 maart 1995 tot              prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
     verzoeker gerichte besluit van verweerster houdende
     afwijzing van zijn verzoek om met terugwerkende                     Moet artikel 41 van Richtlijn 92/50/EEG ( 1 ) van de Raad
     kracht tot 1 maart 1983 te worden heringedeeld in de                van 18 juni 1992 aldus worden uitgelegd, dat na 30 juni
     rang B 1 , salaristrap 2 , en de Commissie te veroordelen            1993 de bevoegde instanties van de Lid-Staten, die overeen
     tot betaling van de financiële implicaties van de                   komstig Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 decem
     gevraagde herindeling, berekend vanaf 1 maart 1983 , te             ber 1989 zijn opgericht voor de beroepsprocedures betref
     vermeerderen met cumulatieve wettelijke interessen op               fende onder de werkingssfeer van de Richtlijnen 71 /
     de voet van 10% per jaar;                                           305/EEG en 77/62/EEG vallende procedures voor het
                                                                         plaatsen van overheidsopdrachten, ook procedures voor het
3 , krachtens artikel 45 van het Reglement voor de proces               plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening in
     voering van het Hof van Justitie de maatregelen tot                 de zin van Richtlijn 92/50/EEG kunnen toetsen op beweerde
     organisatie van de procesgang te treffen waarom requi              schendingen van het Gemeenschapsrecht op het gebied van
     rant in punt 18 van zijn hogere voorziening heeft                   overheidsopdrachten of van nationale voorschriften ter
     verzocht;                                                           uitvoering van het Gemeenschapsrecht ?
4 , verweerster te verwijzen in de kosten van de onderhavige              (!) PB nr . L 209 van 24 . 7 . 1992 , blz . 1 .
     aanleg alsmede in alle kosten die in zaak T- 1 31 /95 bij het
     Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     schappen zijn opgekomen.


title: Doorhaling van zaak T-210/96

text:
19.6.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 174/15
het EG-Verdrag. Zij stelt, dat Deutsche Post AG verschillende                        Doorhaling van zaak T-210/96 (1)
biljoenen DM heeft uitgegeven om achtereenvolgens medezeg-
genschap te verwerven over DHL International en controle                                      (1999/C 174/30)
over enkele van de grootste vrachtvervoerders en/of pakket-
bestellers. Volgens verzoekster is niet aangetoond, dat daarvoor
                                                                                (Procestaal: Frans)
geen staatssteun is aangewend. Dergelijke punten kunnen en
moeten door de Commissie worden onderzocht.
                                                                       De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
Zij beklemtoont, dat het ingrijpen van de Commissie in deze            aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaak van beslissend belang is voor de handhaving van de                van 10 februari 1999 de doorhaling in het register gelast van
mededinging op de betrokken markten. De post- en pakket-               zaak T-210/96: M.M. Mendes Pires Afonso tegen Commissie
markt wordt thans gekenmerkt door een indrukwekkend                    van de Europese Gemeenschappen.
aantal overnames door de (vroegere) nationale posterijen en
inzonderheid door Deutsche Post AG. Particuliere marktdeel-            (1) PB C 54 van 22.2.1997.
nemers zijn niet in staat deze vorm van concurrentie het hoofd
te bieden en zullen van de markt worden verdreven indien de
Commissie geen passende maatregelen treft.
Op 21 december 1998 zond verzoekster de Commissie een
brief waarin zij haar uitnodigde een besluit te nemen op haar
klacht. Zij kondigde aan, dat zij de procedure van artikel 175                       Doorhaling van zaak T-291/97 (1)
EG-Verdrag zou inleiden indien de Commissie haar niet binnen
twee maanden vanaf de datum van die brief haar standpunt
meedeelde. Die periode van twee maanden is op 21 februari                                     (1999/C 174/31)
1999 verstreken en de Commissie heeft nog steeds geen besluit
genomen op verzoeksters krachtens artikel 92 EG-Verdrag                                        (Procestaal: Frans)
ingediende klacht en evenmin haar standpunt dienaangaande
bepaald.                                                               De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Verzoekster betoogt dat de periode van meer dan 10 maanden             van 12 maart 1999 de doorhaling in het register gelast van
sedert de indiening van de klacht lang genoeg was om de                zaak T-291/97: R. Mehlen e.a. tegen Raad van de Europese
Commissie in staat te stellen het vooronderzoek af te sluiten          Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
en een formeel onderzoek krachtens artikel 93, lid 2, EG-
Verdrag te beginnen.
                                                                       (1) PB C 7 van 10.1.1998.
              Doorhaling van zaak T-194/96 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-610/97 (1)
                        (1999/C 174/29)
                                                                                (1999/C 174/32)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Deens)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
van 23 maart 1999 de doorhaling in het register gelast van             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaak T-194/96: M. Meskens tegen Europees Parlement.                    van 8 februari 1999 de doorhaling in het register gelast van
                                                                       zaak T-610/97: I. Fangel tegen Raad van de Europese Unie en
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 9 van 11.1.1997.
                                                                       (1) PB C 55 van 20.2.1998.


title: Zaak C-384/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 5 juli 2013 — Estación de Servicio Pozuelo 4 SL/GALP Energía España SAU

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 5 juli 2013 — Estación de Servicio Pozuelo 4 SL/GALP Energía España SAU
   (Zaak C-384/13)
   2013/C 274/15
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Estación de Servicio Pozuelo 4 SL

      Andere partij in de procedure: GALP Energía España SAU

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een overeenkomst als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij voor een periode van 45 jaar een recht van opstal is gevestigd ten gunste van een leverancier van aardolieproducten, en laatstgenoemde zich ertoe heeft verbonden een tankstation te bouwen en dat voor dezelfde duur als die van zijn opstalrecht te verhuren aan de eigenaar van de grond, waarbij voor laatstgenoemde de verplichting geldt, gedurende dezelfde periode zijn producten uitsluitend van die leverancier te betrekken, worden aangemerkt als een overeenkomst van onbeduidend belang waarop het verbod van artikel 81, lid 1, EG (thans artikel 101, lid 1, VWEU) niet van toepassing is, hoofdzakelijk omdat het marktaandeel van de betrokken leverancier — niet meer dan 3 % — gering is in vergelijking met het gezamenlijke marktaandeel van slechts drie leveranciers — nagenoeg 70 % —, hoewel de duur van de overeenkomst langer is dan de gemiddelde duur van de overeenkomsten die op de relevante markt gewoonlijk worden gesloten?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord en de overeenkomst dient te worden getoetst aan de verordeningen nr. 1984/83 (1) en nr. 2790/99 (2), kan artikel 12, lid 2, van verordening nr. 2790/99 juncto artikel 5, sub a, daarvan dan aldus worden uitgelegd dat de overeenkomst op 31 december 2006 ongeldig is geworden, aangezien de grond niet aan de wederverkoper toebehoorde en de resterende looptijd van de overeenkomst op 1 januari 2002 meer dan vijf jaar bedroeg?

      (1)  Verordening van de Commissie van 22 juni 1983 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen exclusieve afnameovereenkomsten (PB L 173, blz. 5).

      (2)  Verordening van de Commissie van 22 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen (PB L 336, blz. 21).


title: Zaak C-104/99: Verzoek van 14 januari 1999 van de Commissione Tributaria Provinciale di Brindisi om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Oleifici Italiani SpA en Direzione Regionale della Entrate per la Puglia - (sez. di Brindisi)

text:
3.7.1999              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 188/7
Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis                  Beroep, op 29 maart 1999 ingesteld door Italiaanse
(Eerste drievoudige kamer) van 30 november 1998 om                    Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
een prejudiciële beslissing in het geding tussen P. Moskof                                         schappen
            A.E. en Idryma Koinonikon Asfaliseon
                        (Zaak C-103/99)                                                        (Zaak C-107/99)
                        (1999/C 188/14)                                                        (1999/C 188/16)
Het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis (Eerste drievoudige
kamer) heeft bij beschikking van 30 november 1998, ingeko-            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
men ter griffie van het Hof van Justitie op 22 maart 1999, in         op 29 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van
het geding P. Moskof A.E. en Idryma Koinonikon Asfaliseon,            de Europese Gemeenschappen, door Italiaanse Republiek,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-              vertegenwoordigd door U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:        door I. M. Braguglia, avvocato dello Stato, domicilie gekozen
                                                                      hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-
De artikelen 6 en 7 van wetsdecreet nr. 2348/1953 (Grieks             Adelaïde 5.
Staatsblad I 75), zoals aangevuld bij artikel 2 van wetsdecreet
nr. 2519/1953 (Grieks Staatsblad I 220) en gewijzigd bij de
artikelen 9 en 11, lid 4, van wetsdecreet nr. 4104/1960 (Grieks       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Staatsblad I 147) bepalen, dat over de waarde van de buiten de
landsgrenzen uitgevoerde tabak een bijzondere heffing van             — de bestreden beschikking van 16.12.1998 nietig te verkla-
0,5 % wordt gevorderd, die wordt betaald door de exporteurs               ren en voorzover nodig, ook de andere bestreden handelin-
bij de uitvoer, en geïnd door het douanekantoor waarlangs de              gen, in het bijzonder de brief van de Commissie van
uitvoer van de tabak geschiedt. De opbrengst van de speciale              19 januari 1999, de tabel in bijlage bij deze brief en het
heffing gaat naar de Bijzondere rekening voor tabaksarbeiders,            advies van het beheerscomité van 22 september 1998;
en thans naar het Pensioenfonds van het Instituut voor Sociale
Verzekeringen met het oog op de continuïteit van de betaling          — verweerster te verwijzen in de kosten.
van pensioenen aan de pensioengerechtigden van de voorma-
lige Verzekeringskas voor Tabaksarbeiders, die is afgeschaft en
gefuseerd met het Instituut voor Sociale Verzekeringen, en de
betaling van pensioenen aan de bij de afgeschafte Kas verzeker-       Middelen en voornaamste argumenten
de tabaksarbeiders en, ingeval dezen zijn overleden, aan hun
rechthebbende nabestaanden. Kan een bijzondere heffing met
die kenmerken als een heffing van gelijke werking als een
douanerecht, in de zin van de artikelen 9, 12 en 16 EEG-              1. Verzoekster kent niet de tekst van de bestreden beschikking
Verdrag, worden beschouwd?                                                en weet evenmin of er een andere tekst bestaat dan de brief
                                                                          van de secretaris-generaal van 19 januari 1999 en de tabel
                                                                          in bijlage bij deze brief. Bijgevolg ziet de Italiaanse regering
                                                                          zich verplicht om haar bezwaren aan te voeren alsof de
                                                                          bestreden beschikking is neergelegd in eerdergenoemde
                                                                          brief.
Verzoek van 14 januari 1999 van de Commissione Tribu-
taria Provinciale di Brindisi om een prejudiciële beslissing              Vervolgens stelt zij non-existentie, althans volstrekte nietig-
in het geding tussen Oleifici Italiani SpA en Direzione                   heid van de beschikking, voor zover deze is ondertekend
  Regionale della Entrate per la Puglia — (sez. di Brindisi)              door de secretaris-generaal en niet door de voorzitter of
                                                                          een lid van de Commissie.
                        (Zaak C-104/99)
                                                                          Bovendien stelt zij het ontbreken van motivering van
                        (1999/C 188/15)                                   de bestreden beschikking in strijd met het bepaalde in
De Commissione Tributaria Provinciale di Brindisi heeft bij               artikel 190 EG-Verdrag.
beschikking van 14 januari 1999, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 23 maart 1999, in het geding tussen           2. De Commissie heeft het bepaalde in artikel 24 van
Oleifici Italiani SpA en Direzione Regionale delle Entrate per            verordening nr. 4253/88 (1), zoals gewijzigd bij artikel 1
la Puglia — (sez. di Brindisi), het Hof van Justitie van de               van verordening nr. 2082/93 (2), geschonden omdat zij
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                      niet is overgegaan tot een passend onderzoek van het
beslissing over de vraag of de belasting op het nettovermogen             geval, noch de lidstaat bij het onderzoek heeft betrokken
van de ondernemingen als bedoeld in besluitwet nr. 394 van                of enige onregelmatigheid heeft vastgesteld.
30 september 1992, vanuit economisch oogpunt dezelfde
werking heeft als de belasting op het bijeenbrengen van               3. De Commissie was niet bevoegd om eenzijdig een vermin-
kapitaal, en dus in strijd is met artikel 10 van richtlijn                dering of wijzigingen aan te brengen in de bestemming die
69/335/EEG (1) betreffende de indirecte belastingen op het                reeds aan de fondsen voor communautaire initiatieven
bijeenbrengen van kapitaal.                                               waren gegeven.
(1) PB L 249, van 3 oktober 1969, blz. 25.                            4. Met de bestreden beschikking heeft de Commissie duidelijk
                                                                          het bij artikel 4 van verordening nr. 2052/88 (3) vastgestel-
                                                                          de beginsel van het partnerschap geschonden.


title: Zaak F-121/06: Beroep ingesteld op 29 september 2006 — Spee/Europol

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/84

         Beroep ingesteld op 29 september 2006 — Spee/Europol
   (Zaak F-121/06)
   (2006/C 326/169)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: David Spee (Rijswijk, Nederland) (vertegenwoordiger: D. C. Coppens, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van Europol van 5 juli 2006;

               —

               veroordeling van Europol tot toekenning aan verzoeker van twee salaristrappen met ingang van 1 november 2005;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker betwist het besluit om hem slechts een salarisverhoging overeenkomende met één van de in artikel 29 van het Statuut voor de personeelsleden van Europol bedoelde salaristrappen toe te kennen, terwijl hij zijns inziens recht had op een verhoging overeenkomende met twee salaristrappen.
   Hij stelt dat Europol niet alleen rekening heeft gehouden met de beoordeling bedoeld in artikel 29 van het Statuut voor de personeelsleden van Europol, maar eveneens met die bedoeld in artikel 28 van dat Statuut. Hiermee heeft de administratie, in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel, met terugwerkende kracht toepassing gegeven aan het document van 24 maart 2006, genaamd „Policy on the Determination of Salary Scale and Incremental Points of Europol Staff”.
   Voorts stelt hij dat zelfs al had de administratie rekening mogen houden met beide beoordelingen, de toegepaste methode rekenkundig onjuist is en nadelig voor de werknemer.


title: Zaak C-667/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 6 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — Paltrade EOOD/Nachalnik na Mitnicheski punkt — Pristanishte Varna pri Mitnitsa Varna ( „Handelspolitiek — Verordening (EG) nr. 1225/2009 — Artikelen 13 en 14 — Ingevoerde producten van oorsprong uit China — Antidumpingrechten — Ontwijking — Verzending van goederen over Maleisië — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 723/2011 — Registratie van invoer — Inning van antidumpingrechten — Terugwerkende kracht” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/20

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 6 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — Paltrade EOOD/Nachalnik na Mitnicheski punkt — Pristanishte Varna pri Mitnitsa Varna
   (Zaak C-667/11) (1)

   (Handelspolitiek - Verordening (EG) nr. 1225/2009 - Artikelen 13 en 14 - Ingevoerde producten van oorsprong uit China - Antidumpingrechten - Ontwijking - Verzending van goederen over Maleisië - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 723/2011 - Registratie van invoer - Inning van antidumpingrechten - Terugwerkende kracht)
   2013/C 225/33
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Paltrade EOOD

      Verwerende partij: Nachalnik na Mitnicheski punkt — Pristanishte Varna pri Mitnitsa Varna

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad — Varna — Uitlegging van artikel 1 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 723/2011 van de Raad van 18 juli 2011 tot uitbreiding van het bij verordening (EG) nr. 91/2009 ingestelde definitieve antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot bepaalde soorten uit Maleisië verzonden ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië (PB L 194, blz. 6) en van verordening (EU) nr. 966/2010 van de Commissie van 27 oktober 2010 tot opening van een onderzoek naar de mogelijke ontwijking van de bij verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad ingestelde antidumpingmaatregelen op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China door de invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen, verzonden uit Maleisië en al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië, en tot registratie van deze invoer (PB L 282, blz. 29) — Heffing van een antidumpingrecht met terugwerkende kracht — Geen invoering in het Bulgaarse douanesysteem van een ander stelsel van registratie van ingevoerde producten dan dat van registratie van het enig document (ED) — Bepaling van het passende tarief voor het met terugwerkende kracht geheven antidumpingrecht

      Dictum

   Artikel 14, lid 5, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, waarnaar wordt verwezen door artikel 2 van verordening (EU) nr. 966/2010 van de Commissie van 27 oktober 2010 tot opening van een onderzoek naar de mogelijke ontwijking van de bij verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad ingestelde antidumpingmaatregelen op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China door de invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen, verzonden uit Maleisië en al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië, en tot registratie van deze invoer, moet aldus worden uitgelegd dat de wijze van registratie zoals in het hoofdgeding in overeenstemming is met die bepaling en dus volstaat om op grond van artikel 1 van verordening (EU) nr. 723/2011 van de Raad van 18 juli 2011 tot uitbreiding van het bij verordening (EG) nr. 91/2009 ingestelde definitieve antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot bepaalde soorten uit Maleisië verzonden ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië, met terugwerkende kracht een antidumpingrecht te heffen naar aanleiding van een onderzoek waarbij wordt vastgesteld dat de door verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China, ingestelde definitieve antidumpingrechten zijn ontweken.
   Overeenkomstig artikel 1, lid 2, van verordening nr. 91/2009 bedraagt het uitgebreide antidumpingrecht dat met terugwerkende kracht wordt geheven over de producten die zijn ingevoerd vóór de inwerkingtreding van uitvoeringsverordening nr. 723/2011, 85 % voor „alle andere ondernemingen”.

      (1)  PB C 89 van 24.3.2012.


title: Zaak F-86/13: Beroep ingesteld op 13 september 2013 — ZZ/Parlement

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/31

         Beroep ingesteld op 13 september 2013 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-86/13)
   2013/C 336/70
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: P. Bentley QC, Barrister, en R. Bäuerle, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit waarbij verzoeker is verboden om binnen twee jaar na beëindiging van zijn functie bij het Europees Parlement een post als adviseur bij de minister-president van de Oekraïne te aanvaarden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 3 januari 2013 waarbij verzoeker is verboden om binnen twee jaar na beëindiging van zijn functie bij het Europees Parlement een post als adviseur bij de minister-president van de Oekraïne te aanvaarden;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 24 juni 2013 tot afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit van het Parlement van 3 januari 2013;

               —

               verwijzing van het Parlement in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-305/04: Beroep, op 26 juli 2004 ingesteld door Eden tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/41

         Beroep, op 26 juli 2004 ingesteld door Eden tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
   (Zaak T-305/04)
   (2004/C 262/78)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 juli 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) ingesteld door de vennootschap Eden, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door M. Antoine-Lalance, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 mei 2004 (zaak R 591/2003-4) te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               geurmerk „ODEUR DE FRAISE MÛRE”, vergezeld van een grafische voorstelling van een aardbei - inschrijving nr. 001122118

               Waren of diensten:

               waren van de klassen 3, 16, 18, en 25

               Voor de kamer van beroep bestreden beslissing:

               weigering van inschrijving door de onderzoeker

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van artikel 7, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94


title: Zaak C-118/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Budai Központi Kerületi Bíróság (Hongarije) op 7 maart 2017 — Zsuzsanna Dunai/ERSTE Bank Hungary Zrt.

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Budai Központi Kerületi Bíróság (Hongarije) op 7 maart 2017 — Zsuzsanna Dunai/ERSTE Bank Hungary Zrt.
   (Zaak C-118/17)
   (2017/C 221/03)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Budai Központi Kerületi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Zsuzsanna Dunai

      Verwerende partij: ERSTE Bank Hungary Zrt.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet [dictum 3] van het arrest van het Hof in zaak C-26/13 aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter de ongeldigheid van een beding in een overeenkomst tussen een verkoper en een consument ook dan kan verhelpen wanneer voortzetting van de overeenkomst de economische belangen van de consument schaadt?

               2)

               Is het verenigbaar met de bevoegdheid die aan de Europese Unie is toebedeeld ter waarborging van een hoog niveau van consumentenbescherming en met de algemene Unierechtelijke beginselen van gelijkheid voor de wet, non discriminatie, het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en het recht op een eerlijk proces, dat het parlement van een lidstaat bij wet privaatrechtelijke overeenkomsten wijzigt die behoren tot soortgelijke categorieën en zijn gesloten tussen een verkoper en een consument?

                           2/a)

                           Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, is het verenigbaar met de bevoegdheid die aan de Europese Unie is toebedeeld ter waarborging van een hoog niveau van consumentenbescherming en met de algemene Unierechtelijke beginselen van gelijkheid voor de wet, non discriminatie, het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en het recht op een eerlijk proces, dat het parlement van een lidstaat bij wet verschillende onderdelen van in buitenlandse valuta uitgedrukte leningsovereenkomsten wijzigt om de consumenten te beschermen, maar zodoende een resultaat bereikt dat in feite indruist tegen de rechtmatige belangen inzake bescherming van de consument, aangezien de leningsovereenkomst na die wijzigingen geldig blijft en de consument de kosten moet blijven dragen die voortvloeien uit het wisselkoersrisico?

               3)

               Is het, wat overeenkomsten tussen een verkoper en een consument betreft, verenigbaar met de bevoegdheid die aan de Europese Unie is toebedeeld ter waarborging van een hoog niveau van consumentenbescherming en met de algemene Unierechtelijke beginselen van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en van het recht op een eerlijk proces in aangelegenheden van civielrechtelijke aard, dat de raad voor uniformisering van de hoogste rechterlijke instantie van een lidstaat de beslissingen van de aangezochte rechter stuurt door middel van „beslissingen ten behoeve van een uniforme uitlegging van het recht”?

                           3/a)

                           Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, is het verenigbaar met de bevoegdheid die aan de Europese Unie is toebedeeld ter waarborging van een hoog niveau van consumentenbescherming en met de algemene Unierechtelijke beginselen van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en van het recht op een eerlijk proces in aangelegenheden van civielrechtelijke aard, dat de raad voor uniformisering van de hoogste rechterlijke instantie van een lidstaat de beslissingen van de aangezochte rechter stuurt door middel van „beslissingen ten behoeve van een uniforme uitlegging van het recht”, wanneer de rechters niet op een transparante wijze en volgens vooraf vastgestelde regels tot lid van de raad voor uniformisering worden benoemd, de procedure voor die raad niet openbaar is en achteraf niet kan worden achterhaald hoe die raad te werk is gegaan, dat wil zeggen op welke deskundigenverklaringen en rechtsgeleerde publicaties hij zich heeft gebaseerd en wat het stemgedrag (voor- of tegenstem) van de verschillende leden was?


title: Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 4 december 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Leathertex Divisione Sintetici SpA en BVBA Bodetex (Zaak C-420/97)

text:
7.2.98                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 41/15
Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 25 novem-               Verzoek van het Hof van Cassatie van BelgieÈ van 4 decem-
ber 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tus-           ber 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tus-
sen ARCO Chemie Nederland Ltd en Minister van Volks-                   sen Leathertex Divisione Sintetici SpA en BVBA Bodetex
      huisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer                                      (Zaak C-420/97)
                        (Zaak C-418/97)                                                         (98/C 41/30)
                          (98/C 41/29)
                                                                      Het Hof van Cassatie van BelgieÈ heeft bij beschikking van
                                                                      4 december 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
De Nederlandse Raad van State heeft bij beschikking van               Justitie op 11 december 1997, in het geding tussen Lea-
25 november 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van               thertex Divisione Sintetici SpA en BVBA Bodetex, het Hof
Justitie op 11 december 1997, in het geding tussen ARCO               van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
Chemie Nederland Ltd en Minister van Volkshuisvesting,                om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, het Hof van Justi-
tie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:                   Moeten artikel 5, aanhef, 1, en artikel 2, van het Executie-
                                                                      verdrag, in de hier toepasselijke lezing, aldus worden
                                                                      begrepen dat een samengestelde vordering gestoeld op ver-
                                                                      schillende verbintenissen ontstaan uit eenzelfde overeen-
1. Kan uit de enkele omstandigheid dat LUWA-bot-                      komst, voor eenzelfde rechtbank mag worden gebracht
     toms (1) worden onderworpen aan een handeling die                ook al moeten de contractuele verbintenissen waarop de
     voorkomt in bijlage II B van Richtlijn 75/442/EEG (2),           vordering steunt, volgens de verwijzingsregels van de staat
     worden afgeleid dat sprake is van zich ontdoen van               van de aangezochte rechter, de ene in het land van de aan-
     die stof en dat de stof moet worden aangemerkt als               gezochte rechter worden uitgevoerd, de andere in een
     een afvalstof in de zin van Richtlijn 75/442/EEG?                andere EG-lidstaat, in acht genomen dat de aangezochte
                                                                      rechter op grond van de hem overgelegde vordering oor-
                                                                      deelt dat de twee verbintenissen die aan de vordering ten
                                                                      grondslag liggen, niet aan elkaar ondergeschikt zijn maar
2. Indien vraag 1 ontkennend moet worden beantwoord                   gelijkwaardig?
     Ð hangt de beantwoording van de vraag of het als
     brandstof inzetten van LUWA-bottoms is aan te mer-
     ken als zich ontdoen, af van de omstandigheid:
     a) of LUWA-bottoms volgens maatschappelijke
          opvattingen een afvalstof zijn, waarbij met name            Verzoek van het Tribunal de grande instance de Meaux
          van belang is of LUWA-bottoms zonder ingrij-                (Eerste Kamer) van 13 november 1997 om een prejudicieÈle
          pende bewerking en op milieuhygieÈnisch verant-             beslissing in het geding tussen Y. Tarantik en Direction des
          woorde wijze nuttig kunnen worden toegepast als                           services fiscaux de Seine-et-Marne
          brandstof?
                                                                                (Zaak C-421/97)
                                                                                (98/C 41/31)
     b) of de inzet van LUWA-bottoms als brandstof ver-
          gelijkbaar is met een gangbare methode van nut-
          tige toepassing van afvalstoffen?                           Het Tribunal de grande instance de Meaux (Eerste Kamer)
                                                                      heeft bij vonnis van 13 november 1997, ingekomen ter
                                                                      griffie van het Hof van Justitie op 11 december 1997, in
     c) of er sprake is van de inzet van een hoofdproduct             het geding tussen Y. Tarantik en Direction des services fis-
          of een bijproduct (een residu)?                             caux de Seine-et-Marne, het Hof van Justitie van de Euro-
                                                                      pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-
                                                                      sing.
(1) De stof LUWA-bottoms is een van de voortbrengselen van het
    productieproces dat door appellant wordt toegepast. Naast
    propyleenoxide en tertiaire butylalcohol ontstaat in dit produc-
    tieproces een stroom van koolwaterstoffen, die molybdeen
                                                                      Het Tribunal de grande instance de Meaux (Eerste Kamer)
    bevat. Het molybdeen is afkomstig van katalysatoren die wor-      legt het Hof van Justitie de vraag voor, of, gelet op de
    den gebruikt voor de productie van het propyleenoxide. In een     datum van toelating van verzoekers motorvoertuig van het
    daartoe bestemde installatie wordt molybdeen uit de stroom        merk Jaguar, dat een fiscaal vermogen van 24 pk heeft,
    koolwaterstoffen teruggewonnen, waarna men de stof verkrijgt      dat het kenteken 197 AT 77 heeft en dat op 11 april 1979
    die door appellant wordt aangeduid als LUWA-bottoms.              in het verkeer is gebracht, en gezien de door verzoeker
    LUWA-bottoms hebben een calorische waarde van 25Ð28               overgelegde grafieken betreffende de ontwikkeling van de
    MJ/kg.
                                                                      belastingheffing enerzijds en de opmerkingen van de
(2) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 47.
                                                                      Franse belastingdienst anderzijds, het toegepaste stelsel
                                                                      van belastingheffing beantwoordt aan objectieve criteria
                                                                      die geen enkele bij artikel 95 van het EEG-Verdrag verbo-
                                                                      den discriminerende werking hebben, en inzonderheid:


title: Zaak T-542/11: Beroep ingesteld op 6 oktober 2011 — ALOUMINION/Commissie

text:
               17.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/26

         Beroep ingesteld op 6 oktober 2011 — ALOUMINION/Commissie
   (Zaak T-542/11)
   2011/C 370/44
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Alouminion A.E. (Maroussi, Griekenland) (vertegenwoordigers: G. Dellis en N. Korogiannákis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               beschikking C(2011) 4916 def. van de Commissie van 13 juli 2011 betreffende steunmaatregel nr. C2/2010 (ex NN 62/2009) die door Griekenland tot uitvoering is gebracht ten gunste van Alouminion tis Ellados A.E. nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het beroep van verzoekster strekt tot nietigverklaring krachtens artikel 263, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna: „VWEU”), met de gevolgen die artikel 266, lid 1, VWEU daaraan verbindt, van beschikking C(2011) 4916 def. van de Commissie van 13 juli 2011 betreffende de steun die onder nr. C2/2010 (ex NN 62/2009) is verleend aan de onderneming Alouminion tis Ellados.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.

               —

               Schending van artikel 1 van verordening nr. 659/1999 en schending van de regels inzake de bevoegdheidsverdeling tussen de Commissie en de nationale rechters en het recht op een voorziening in rechte. De Commissie heeft de feiten kennelijk onjuist beoordeeld, heeft rekening gehouden met kennelijk onjuiste factoren en het recht kennelijk geschonden door de vermeende steun te kwalificeren als „nieuw”. De maatregel in kwestie werd vastgesteld krachtens exact dezelfde regeling als de vermeende bestaande steun en de bestreden beschikking van de Commissie ontoereikend is gemotiveerd;

               —

               Schending van artikel 107, lid 1, VWEU voor zover de Commissie ten onrechte heeft geoordeeld dat er een voordeel was, het criterium van de particuliere investeerder niet heeft toegepast en niet heeft onderzocht of er objectieve zakelijke gronden waren voor het contractuele tarief van 1960;

               —

               Schending van artikel 107, lid 1, VWEU voor zover de Commissie ten onrechte heeft geoordeeld dat de steun selectief was, niettegenstaande de verplichting van DEI (Dimosia Epikhirisi Ilektrismou, de nationale elektriciteitsmaatschappij) om tarieven voor vergelijkbare categorieën van afnemers op vergelijkbare wijze vast te stellen en de tarieven voor verschillende categorieën van afnemers verschillend, afhankelijke van de mate waarin deze laatste zich onderscheiden;

               —

               Schending van artikel 107, lid 1, VWEU voor zover de Commissie ten onrechte heeft geoordeeld dat de handel tussen de lidstaten is verstoord en nadelig is beïnvloed, hoewel verzoekster geen enkel voordeel verkrijgt in vergelijking met andere aluminiumproducten, aangezien de eigenschappen van aluminium eenvormig zijn en de prijzen die zijn vastgesteld bekend worden gemaakt in de officiële prijscourant;

               —

               Onjuiste methode voor de berekening van het bedrag van het vermeende voordeel;

               —

               Schending van de motiveringsplicht; en

               —

               Schending van het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen, gezien het eerdere standpunt van de Commissie dat het contractuele tarief van DEI voor verzoekster geen onrechtmatige steun opleverde, en van verzoeksters rechten van verdediging.


title: Zaak T-228/07: Beroep ingesteld op 29 juni 2007 — Malheiro/Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/38

         Beroep ingesteld op 29 juni 2007 — Malheiro/Commissie
   (Zaak T-228/07)
   (2007/C 211/73)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Ana Malheiro (Brussel, België) (vertegenwoordiger: C. Ebrecht, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal Personeelszaken en algemeen beheer van de Europese Commissie van 30 april 2007, houdende afwijzing van klacht nr. R/6/07, ingeschreven op 8 januari 2007, waarbij de nietigverklaring werd gevorderd van het besluit van DG ADMIN van de Europese Commissie om haar geen andere vergoedingen toe te kennen dan de verminderde dagvergoeding van 28,78 EUR;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoekster, voor het tijdvak van 16 november 2006 tot en met 31 oktober 2008, van de volledige dagvergoeding van 115,09 EUR, bedoeld in besluit C(2006) 2033 van de Commissie van 1 juni 2006 tot vaststelling van de regeling betreffende de detachering van nationale deskundigen bij de Commissie, verminderd met het bedrag van de dagvergoeding die verzoekster reeds heeft ontvangen en vermeerderd met een extra maandvergoeding van 542,55 EUR;

               —

               verweerster te veroordelen om verzoeksters verhuiskosten te vergoeden;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, die als gedetacheerde nationale deskundige voor de Commissie werkt, wenst in aanmerking te komen voor (i) de volledige dagvergoeding in plaats van de door de Commissie toegekende verminderde dagvergoeding, en (ii) een extra maandvergoeding in plaats van verhuiskosten.
   Ter ondersteuning van haar verzoek voert verzoekster in de eerste plaats aan dat de Commissie een beoordelingsfout heeft gemaakt door ervan uit te gaan dat de woonplaats van verzoekster Brussel was, omdat haar man daar woonde. Verzoekster betoogt dat haar verblijf in Brussel slechts tijdelijk is en dat zij in dezelfde mate als elke andere gedetacheerde nationale deskundige de ongemakken en nadelen ondervindt die voortvloeien uit het tijdelijke karakter van de detachering.
   Voorts stelt verzoekster dat de Commissie het beginsel van gelijke behandeling, alsmede artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie heeft geschonden, aangezien artikel 20, lid 3, sub b, van het besluit van de Commissie tot vaststelling van de regeling betreffende de detachering van nationale deskundigen bij de Commissie, gehuwde gedetacheerde deskundigen discrimineert ten opzichte van ongehuwde gedetacheerde nationale deskundigen die samenleven met iemand met wie zij een relatie hebben.
   Bovendien betoogt verzoekster dat deze discriminatie, evenals de hogere vergoeding — vergeleken met die van verzoekster — die wordt verstrekt aan ongehuwde mannelijke gedetacheerde nationale deskundigen (al dan niet samenlevend met iemand met wie zij een relatie hebben), een schending oplevert van artikel 141 EG, het beginsel van gelijke beloning voor mannen en vrouwen, richtlijn 2000/78/EG (1) en het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak T-16/03: Beroep, op 13 januari 2003 ingesteld door Albano Ferrer de Moncada tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
5.4.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 83/21
Middelen en voornaamste argumenten                                     —     een ex aequo et bono vastgesteld bedrag van 1 000 EUR
                                                                             aan schadevergoeding toe te kennen ter vergoeding van
                                                                             de immateriële schade;
Verzoekster is ambtenaar bij de Commissie. Zij is eerst te
Cadarache tewerkgesteld en daarna naar Brussel overgeplaatst.
                                                                       —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Verzoekster is tegen dit besluit tot overplaatsing opgekomen
in zaak T-335/01, die tot een schikking met de Commissie en
haar detachering te Cadarache heeft geleid. De Commissie
heeft zich evenwel op het standpunt gesteld dat verzoekster
ten onrechte de aanpassingscoëfficiënt voor Frankrijk en de            Middelen en voornaamste argumenten
ontheemdingsvergoeding had ontvangen. Bovendien wordt
verzoeksters recht op de zogenoemde secretariaatsvergoeding
alsmede op de vaste reiskostenvergoeding ingetrokken.                  Het beroep van verzoeker strekt tot betwisting van de geldig-
                                                                       heid van zijn definitieve beoordelingsrapport over de periode
                                                                       1995-1997; verzoeker vordert vergoeding van de schade die
Tot staving van haar beroep stelt verzoekster schending van            hij heeft geleden als gevolg van de fouten die de Commissie bij
de artikelen 59 en 64 van het Statuut en van artikel 4 van             het opstellen van dit rapport zou hebben gemaakt.
bijlage VII bij het Statuut, schending van artikel 71 van het
Statuut en van de artikelen 5 tot en met 10 van bijlage VII bij
het Statuut. Verzoekster beroept zich ook op schending van             Hij betoogt dat het rapport in strijd is met artikel 43 van het
de motiveringsplicht en van het discriminatieverbod.                   Statuut en met de bepalingen van de Gids voor de beoordeling.
                                                                       Zo heeft de beoordelaar in beroep het, ondanks het advies van
                                                                       het paritair beoordelingscomité waaruit wezenlijke formele
Subsidiair, wat de aanpassingscoëfficiënt voor Frankrijk en de         en materiële onregelmatigheden naar voren komen, niet
ontheemdingsvergoeding betreft, stelt verzoekster schending            noodzakelijk geacht deze onregelmatigheden te corrigeren.
van artikel 85 van het Statuut. Verzoekster voert ook schending        Verder is het rapport uitsluitend als gevolg van de fout van de
aan van artikel 4 bis van bijlage VII bij het Statuut, schending       Commissie niet binnen een redelijke termijn afgerond. Ook
van het algemene beginsel patere legem quam ipse fecisti, en           hebben de beoordelaars stelselmatig geweigerd de volgens de
schending van de motiveringsplicht, wat de secretariaatsver-           Gids voor de beoordeling verplichte voorafgaande gesprekken
goeding betreft.                                                       met verzoeker te voeren. Bovendien vormt de volstrekt
                                                                       onregelmatige wijze van opstelling van dit rapport onderdeel
                                                                       van een meer algemene pesthouding waarvan verzoeker al
Ten slotte stelt verzoekster schending van het algemene
beginsel van goed beheer en gezonde administratie, alsmede             jaren het slachtoffer is.
van de zorgplicht.
                                                                       Verzoeker stelt dat de zeer negatieve beoordelingen in het
                                                                       rapport kennelijk ongegrond zijn en dat de Commissie in strijd
                                                                       met haar zorgplicht en het beginsel van goed bestuur heeft
                                                                       gehandeld.
Beroep, op 13 januari 2003 ingesteld door Albano Ferrer
de Moncada tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen
                         (Zaak T-16/03)
                                                                       Beroep, op 22 januari 2003 ingesteld door Spyridoula
                         (2003/C 83/48)                                Konstantopoulou tegen Hof van Justitie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Zaak T-19/03)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                         (2003/C 83/49)
schappen is op 13 januari 2003 beroep tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Albano
                                                                                (Procestaal: Frans)
Ferrer de Moncada, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd
door Georges Vandersanden, Laure Levi en Aurore Finchel-
stein, advocaten.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      schappen is op 22 januari 2003 beroep ingesteld tegen Hof
                                                                       van Justitie van de Europese Gemeenschappen door Spyridoula
—     het beoordelingsrapport over de referentieperiode 1995-          Konstantopoulou, wonende te Ioannina (Griekenland), verte-
      1997 nietig te verklaren;                                        genwoordigd door E. Boigelot, advocaat.


title: Zaak T-502/13: Beschikking van het Gerecht van 16 juli 2014 — ASPA/BHIM — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria (ARGENTARIA)

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/26

         Beschikking van het Gerecht van 16 juli 2014 — ASPA/BHIM — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria (ARGENTARIA)
   (Zaak T-502/13) (1)

   2014/C 329/41
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 352 van 30.11.2013.


title: Zaak C-498/07 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2009 — Aceites del Sur-Coosur, voorheen Aceites del Sur/Koipe Corporación SL, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Beeldmerk La Española — Globale beoordeling van verwarringsgevaar — Doorslaggevend element)

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2009 — Aceites del Sur-Coosur, voorheen Aceites del Sur/Koipe Corporación SL, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-498/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b - Beeldmerk La Española - Globale beoordeling van verwarringsgevaar - Doorslaggevend element)
   2009/C 256/07
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Aceites del Sur-Coosur, voorheen Aceites del Sur (vertegenwoordigers: J.-M. Otero Lastres en R. Jimenez Diaz, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Koipe Corporación SL (vertegenwoordiger: M. Fernández de Béthencourt, abogado), Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. García Murillo, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 12 september 2007, Koipe/BHIM en Aceites del Sur (La Española), waarbij de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 11 mei 2004 (zaak R 1109/2000-4) wordt herzien in die zin dat het door verzoekster bij de kamer van beroep ingestelde beroep gegrond is en de oppositie derhalve moet worden toegewezen

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Aceites del Sur-Coosur, SA wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Koipe Corporación, SL.

               3)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Zaak C-381/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 22 augustus 2008 — Car Trim GmbH/KeySafety Systems SRL

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 22 augustus 2008 — Car Trim GmbH/KeySafety Systems SRL
   (Zaak C-381/08)
   (2008/C 301/29)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Car Trim GmbH

      Verwerende partij: KeySafety Systems SRL
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 5, punt 1, sub b, van verordening (EG) nr. 44/2001 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) aldus worden uitgelegd, dat overeenkomsten tot levering van te vervaardigen of voort te brengen roerende zaken waarbij door de opdrachtgever bepaalde eisen worden gesteld met betrekking tot de verkrijging, verwerking en levering van de te vervaardigen zaken, en waarbij de productiekwaliteit, de leveringsbetrouwbaarheid en de vlotte administratieve afwikkeling van de orders moeten worden gewaarborgd, niettemin als koop en verkoop van roerende lichamelijke zaken (eerste streepje) en niet als verstrekking van diensten (tweede streepje) moeten worden gekwalificeerd? Welke criteria zijn in dit verband doorslaggevend?

               2)

               Indien moet worden uitgegaan van een overeenkomst inzake koop en verkoop van roerende lichamelijke zaken: is de plaats waar de zaken volgens de overeenkomst geleverd werden of geleverd hadden moeten worden, in geval van een verzendingskoop de plaats van de materiële overdracht aan de koper dan wel de plaats waar de zaken aan de eerste vervoerder worden afgegeven met het oog op verzending aan de koper?

      (1)  PB L 12, blz. 1.


title: Zaak C-682/13 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 4 juni 2015 — Andechser Molkerei Scheitz GmbH/Europese Commissie (Hogere voorziening — Volksgezondheid — Lijst van voor gebruik in levensmiddelen goedgekeurde levensmiddelenadditieven — Steviolglycosiden — Voorwaarden voor ontvankelijkheid — Procesbelang)

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/12

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 4 juni 2015 — Andechser Molkerei Scheitz GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-682/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Volksgezondheid - Lijst van voor gebruik in levensmiddelen goedgekeurde levensmiddelenadditieven - Steviolglycosiden - Voorwaarden voor ontvankelijkheid - Procesbelang))
   (2015/C 236/16)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Andechser Molkerei Scheitz GmbH (vertegenwoordiger: H. Schmidt, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Grünheid en P. Ondrůšek, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Andechser Molkerei Scheitz GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 45 van 15.2.2014.


title: Zaak C-281/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht München (Duitsland) op 11 juni 2015 — Soha Sahyouni/Raja Mamisch

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht München (Duitsland) op 11 juni 2015 — Soha Sahyouni/Raja Mamisch
   (Zaak C-281/15)
   (2015/C 294/36)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Soha Sahyouni

      Verwerende partij: Raja Mamisch

      Prejudiciële vragen

               1.

               Valt een zogeheten buitengerechtelijke huwelijksontbinding — in dit geval op basis van de sharia bij een religieuze rechtbank in Syrië — ook binnen de werkingssfeer overeenkomstig artikel 1 van verordening (EU) nr. 1259/2010 (1) van de Raad van 20 december 2010 tot nauwere samenwerking op het gebied van het toepasselijke recht inzake echtscheiding en scheiding van tafel en bed?

               2.

               Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:

                           a)

                           Dient bij de beoordeling van de mogelijkheid om op het grondgebied van een land een echtscheiding te erkennen ook artikel 10 van verordening (EU) nr. 1259/2010 te worden toegepast?

                           b)

                           Ingeval vraag 2 a) bevestigend wordt beantwoord:

                                       (1)

                                       Gaat het er in abstracte zin om dat uit een vergelijking blijkt dat het recht van de aangezochte staat weliswaar ook aan de ene echtgenoot toegang tot echtscheiding verleent, maar deze echtscheiding vanwege zijn geslacht afhankelijk stelt van andere procedurele en materiële voorwaarden dan bij de andere echtgenoot,
                                       of

                                       (2)

                                       Is het voor de toepasselijkheid van die bepaling nodig dat de toepassing van het in abstracte zin discriminatoire buitenlandse recht ook in het specifieke geval — in concrete zin — discrimineert?

                           c)

                           Ingeval vraag b) (2) bevestigend wordt beantwoord:

                     Vormt instemming van de gediscrimineerde echtgenoot met de echtscheiding — ook bij wijze van aanvaarding van compensatiebetalingen — reeds aanleiding om die bepaling niet toe te passen?

      (1)  PB L 343, blz. 10.


title: Zaak C-480/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Verenigd Koninkrijk) — Maria Teixeira/London Borough of Lambeth, Secretary of State for the Home Department (Vrij verkeer van personen — Verblijfsrecht — Burger van een lidstaat die in een andere lidstaat heeft gewerkt en daar na beëindiging van haar werkzaamheden is gebleven — Kind dat beroepsopleiding in gastlidstaat volgt — Geen eigen middelen van bestaan — Verordening (EEG) nr. 1612/68 — Artikel 12 — Richtlijn 2004/38/EG)

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Verenigd Koninkrijk) — Maria Teixeira/London Borough of Lambeth, Secretary of State for the Home Department
   (Zaak C-480/08) (1)

   (Vrij verkeer van personen - Verblijfsrecht - Burger van een lidstaat die in een andere lidstaat heeft gewerkt en daar na beëindiging van haar werkzaamheden is gebleven - Kind dat beroepsopleiding in gastlidstaat volgt - Geen eigen middelen van bestaan - Verordening (EEG) nr. 1612/68 - Artikel 12 - Richtlijn 2004/38/EG)
   2010/C 100/08
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Maria Teixeira

      Verwerende partij: London Borough of Lambeth, Secretary of State for the Home Department

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (Verenigd Koninkrijk) — Uitlegging van richtlijn 2004/38 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden (PB L 158, blz. 77) en van artikel 12 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2) — Verblijfsrecht in het Verenigd Koninkrijk van een burger van de Unie die geen werknemer meer is en geen verblijfsrecht meer heeft krachtens de bepalingen inzake het vrije verkeer van werknemers — Recht van het kind van een dergelijke burger om in het Verenigd Koninkrijk te verblijven teneinde er een beroepsopleiding te voltooien — Recht van de moeder om daar als voogdes met het kind te verblijven

      Dictum

               1)

               De burger van een lidstaat die heeft gewerkt in een andere lidstaat waar zijn kind onderwijs volgt, kan zich, in omstandigheden als die van het hoofdgeding, op de enkele grond van artikel 12 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2434/92 van de Raad van 27 juli 1992, beroepen op een recht van verblijf in de gastlidstaat als ouder die daadwerkelijk de zorg voor dat kind heeft, zonder dat hij behoeft te voldoen aan de voorwaarden van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG.

               2)

               Voor het aan artikel 12 van verordening nr. 1612/68 ontleende recht van verblijf in de gastlidstaat van de ouder die daadwerkelijk de zorg heeft voor een kind dat gebruikmaakt van het recht om onderwijs te volgen, geldt niet als voorwaarde dat die ouder over toereikende bestaansmiddelen beschikt om te voorkomen dat hij tijdens zijn verblijf ten laste komt van het socialebijstandsstelsel van die lidstaat, en over een verzekering die de ziektekosten aldaar volledig dekt.

               3)

               Voor het recht van verblijf in de gastlidstaat van de ouder die daadwerkelijk de zorg heeft voor een kind van een migrerende werknemer dat in die staat onderwijs volgt, geldt niet als voorwaarde dat één van de ouders van het kind bij het begin van de opleiding van het kind als migrerende werknemer in die lidstaat werkte.

               4)

               Het recht van verblijf in de gastlidstaat van de ouder die daadwerkelijk de zorg heeft voor een kind van een migrerende werknemer dat een opleiding in die staat volgt, eindigt bij de meerderjarigheid van dat kind, tenzij het kind de aanwezigheid en de zorg van die ouder nog nodig heeft om zijn opleiding te kunnen voortzetten en voltooien.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.