title: Arrest van het Hof van 12 september 1999 in zaak C-440/97 (verzoek van de Cour de cassation om een prejudiciële beslissing): GIE Groupe Concorde e.a. tegen Kapitein van het schip "Suhadiwarno Panjan" e.a. (EG-Executieverdrag - Bevoegdheid ter zake van verbintenissen uit overeenkomst - Plaats van uitvoering van de verbintenis)

text:
18.12.1999                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 366/11
                      ARREST VAN HET HOF                                                       ARREST VAN HET HOF
                       van 12 september 1999
in zaak C-440/97 (verzoek van de Cour de cassation om                                                 (Zesde kamer)
een prejudiciële beslissing): GIE Groupe Concorde e.a.
tegen Kapitein van het schip „Suhadiwarno Panjan” e.a. (1)
(EG-Executieverdrag — Bevoegdheid ter zake van verbin-                                          van 29 september 1999
tenissen uit overeenkomst — Plaats van uitvoering van de
                             verbintenis)
                           (1999/C 366/17)                                 in zaak C-231/97 (verzoek van de Nederlandse Raad van
                                                                           State om een prejudiciële beslissing): A. M. L. van Rooij
                           (Procestaal: Frans)                             tegen Dagelijks bestuur van het waterschap de Dommel (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                             (Milieu — Richtlijn 76/464/EEG — Begrip lozing —
                                                                           Mogelijkheid dat lidstaat ruimere definitie van begrip lozing
In zaak C-440/97, betreffende een verzoek aan het Hof                                         dan in de richtlijn vaststelt)
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uitleg-
ging door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 septem-
ber 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de
tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handels-                                        (1999/C 366/18)
zaken, van de Cour de cassation (Frankrijk), in het aldaar
aanhangig geding tussen GIE Groupe Concorde e.a. en Kapitein
van het schip „Suhadiwarno Panjan” e.a., om een prejudiciële
beslissing over de uitlegging van artikel 5, sub 1, van voor-
noemd Verdrag van 27 september 1968 (PB 1972, L 299,
blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978                                      (Procestaal: Nederlands)
inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland
en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst — blz. 77),
het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de                In zaak C-231/97, betreffende een verzoek aan het Hof
Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1), en het Verdrag van                 krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje                 de Nederlandse Raad van State, in aldaar aanhangig geding
en de Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1), heeft het Hof,               tussen A. M. L. van Rooij en Dagelijks bestuur van het
samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,              waterschap de Dommel, in tegenwoordigheid van: Gebr. Van
P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann (rappor-          Aarle BV, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
teur), kamerpresidenten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gul-                artikel 1, lid 2, van richtlijn 76/464/EEG van de Raad van
mann, J. L. Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón,              4 mei 1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door
M. Wathelet en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal:                  bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 28 september                Gemeenschap worden geloosd (PB L 129, blz. 23), heeft het
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn,
                                                                           kamerpresident, G. Hirsch (rapporteur) en R. Schintgen, rech-
Artikel 5, sub 1, van het Verdrag van 27 september 1968 betreffen-         ters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: L. Hewlett, ad-
de de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen    ministrateur, op 29 september 1999 een arrest gewezen
in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van        waarvan het dictum luidt als volgt:
9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemar-
ken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
Noord-Ierland, het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetre-
ding van de Helleense Republiek en het Verdrag van 26 mei 1989             1. Het begrip „lozing” in artikel 1, lid 2, sub d, van richtlijn
inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese                 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de
Republiek, moet aldus worden uitgelegd, dat de plaats waar de                  verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die
verbintenis is uitgevoerd of moet worden uitgevoerd in de zin van deze         in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd,
bepaling, moet worden bepaald overeenkomstig het recht dat volgens             dient aldus te worden uitgelegd, dat de emissie van verontreinigde
de collisieregels van de aangezochte rechter op de betrokken verbintenis       stoom die op oppervlaktewater neerslaat, daaronder valt. De
van toepassing is.                                                             afstand tussen het oppervlaktewater en de plaats van uitstoot van
                                                                               de verontreinigde stoom is slechts relevant voor de vraag of het
                                                                               uitgesloten dient te worden geacht dat de verontreiniging van het
(1) PB C 55 van 20.2.1998.                                                     water volgens de algemene ervaringsregels als voorzienbaar kan
                                                                               worden beschouwd, hetgeen zou beletten dat deze verontreiniging
                                                                               wordt toegeschreven aan de veroorzaker van de stoom.


title: Zaak T-28/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2009 — Mars/BHIM — Ludwig Schokolade (Vorm van chocoladereep) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Driedimensionaal gemeenschapsmerk — Vorm van chocoladereep — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] — Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009] — Recht om te worden gehoord — Artikelen 73 en 74 van verordening nr. 40/94 [thans artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009] )

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2009 — Mars/BHIM — Ludwig Schokolade (Vorm van chocoladereep)
   (Zaak T-28/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Driedimensionaal gemeenschapsmerk - Vorm van chocoladereep - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] - Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009] - Recht om te worden gehoord - Artikelen 73 en 74 van verordening nr. 40/94 [thans artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009]”)
   2009/C 205/61
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mars, Inc. (McLean, Virginie, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: A. Bryson, barrister, en G. Mills, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Ludwig Schokolade GmbH & Co. KG (Bergisch Gladbach, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Knitter en R. Jacobs, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 23 oktober 2007 (zaak R 1325/2006-6) inzake een nietigheidsprocedure tussen Ludwig Schokolade GmbH & Co. KG en Mars, Inc.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mars, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Doorhaling van zaak C-47/98

text:
C 397/28              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   19.12.98
               Doorhaling van zaak C-34/97 (1)                                    Doorhaling van zaak C-188/98 (1)
                         (98/C 397/50)                                                      (98/C 397/52)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 oktober                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-34/97          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 oktober
(verzoek van het Kammergericht Berlin om een prejudi-               1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-188/
cieÈle beslissing): 1. RWE Energie Aktiengesellschaft en            98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
2. Stadt Nordhorn tegen Bundeskartellamt.                           Groothertogdom Luxemburg.
(1) PB C 94 van 22.3.1997.                                          (1) PB C 234 van 25.7.1998.
               Doorhaling van zaak C-187/97 (1)
                         (98/C 397/51)                                            Doorhaling van zaak C-47/98 (1)
                                                                                (98/C 397/53)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 oktober
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-187/           De president van het Hof van Justitie van de Europese
97 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudicieÈle          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 oktober
beslissing): WINGAS GmbH (voorheen Wintershall Gas                  1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-47/
GmbH) tegen Stadt Detmold.                                          98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                    Koninkrijk BelgieÈ.
(1) PB C 212 van 12.7.1997.
                                                                    (1) PB C 113 van 11.4.1998.
                                                 GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            houdende annulering van de aanbestedingsprocedure voor
                                                                    een haalbaarheidsstudie betreffende de modernisering van
                        (Vierde Kamer)
                                                                    een spoorwegknooppunt te Warschau op de lijn E-20, en
                     van 29 oktober 1998                            van de niet-openbare aanbestedingsprocedure van 4 decem-
                                                                    ber 1995 voor een haalbaarheidsstudie betreffende de
in zaak T-13/96: TEAM Srl tegen Commissie van de Euro-              modernisering van een spoorwegknooppunt te Warschau
                   pese Gemeenschappen (1)                          op de lijn E-20 TEN, heeft het Gerecht (Vierde Kamer),
(¹PHARE-programma Ð Besluit tot annulering van aan-                 samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, K. Le-
besteding en aankondiging van nieuwe aanbesteding Ð                 naerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: M. Johansson,
Beroep tot schadevergoeding Ð Ontvankelijkheid Ð                    referendaris, op 29 oktober 1998 een arrest gewezen waar-
Schade als gevolg van door inschrijver geleden verlies,             van het dictum luidt als volgt:
        winstderving en aantasting van goede naamº)
                         (98/C 397/54)                              1. Verwerpt het beroep.
                     (Procestaal: Italiaans)                        2. Verwijst verzoekster in alle kosten betreffende de vor-
                                                                         dering tot schadevergoeding.
In zaak T-13/96, TEAM Srl, vennootschap naar Italiaans
recht, gevestigd te Rome, vertegenwoordigd door A. Tiz-
                                                                    3. Verstaat dat in het kader van de vordering tot nietig-
zano, G. M. Roberti en F. Sciaudone, advocaten te Napels,
                                                                         verklaring elke partij haar eigen kosten zal dragen.
Grote Zavel 36, Brussel, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: M.-J. Jonczy en L. Gus-
setti), betreffende, in het laatste stadium van de procedure,       (1) PB C 108 van 13.4.1996.
een beroep tot vergoeding van de schade die verzoekster
heeft geleden ten gevolge van de in een brief van
16 november 1995 vervatte beschikking van de Commissie


title: Zaak C-546/07: Beroep ingesteld op 5 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/17

         Beroep ingesteld op 5 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-546/07)
   (2008/C 64/26)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen en in strijd heeft gehandeld met de standstillclausule in hoofdstuk 2: „Vrij verkeer van personen”, punt 13, van bijlage XII, bedoeld in artikel 24 van de Toetredingsakte van 16 april 2003, doordat zij

                           a)

                           in haar administratieve praktijk het begrip „onderneming van de andere kant” in artikel 1, lid 1, van de Duits-Poolse regeringsovereenkomst van 31 januari 1990 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers van Poolse ondernemingen met het oog op het uitvoeren van aannemingscontracten, aldus uitlegt dat daaronder wordt verstaan een „Duitse onderneming” en

                           b)

                           op grond van de zogenoemde Arbeitsmarktschutzklausel (clausule ter bescherming van de arbeidsmarkt) de regionale beperkingen voor de toegang van werknemers na 16 april 2003, dat wil zeggen na de dag van ondertekening van het EU-Toetredingsverdrag voor Polen, heeft uitgebreid

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten

               A.

               De terbeschikkingstelling van Poolse werknemers met het oog op het uitvoeren van aannemingscontracten in Duitsland wordt geregeld in een overeenkomst van 31 januari 1990 tussen de regering van de Bondsrepubliek Duitsland en de Poolse regering betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers van Poolse ondernemingen met het oog op het uitvoeren van aannemingscontracten. In de Duitse administratieve praktijk wordt het begrip „onderneming van de andere kant” in artikel 1, lid 1, van voornoemde overeenkomst aldus uitgelegd dat daaronder wordt verstaan een „Duitse onderneming”.

               B.

               Hieruit volgt dat enkel Duitse ondernemingen krachtens de overeenkomst aannemingscontracten kunnen sluiten. Ondernemingen uit andere lidstaten die in Duitsland werkzaamheden willen verrichten, hebben derhalve geen andere keuze dan het oprichten van een dochteronderneming in Duitsland. Ondernemingen uit andere lidstaten worden er daardoor van weerhouden hun door artikel 49 EG gewaarborgde vrijheid van dienstverrichting uit te oefenen door voor werkzaamheden die in de Bondsrepubliek Duitsland moeten worden verricht, aannemingscontracten te sluiten met Poolse ondernemingen op basis van de Duits-Poolse overeenkomst. Het betreft hier dus een rechtstreekse discriminatie van ondernemingen uit andere lidstaten dan Duitsland, op grond van hun nationaliteit, respectievelijk vestigingsplaats.

               C.

               Overeenkomstig artikel 46 EG juncto artikel 55 EG kunnen discriminerende bijzondere regelingen enkel worden gerechtvaardigd uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid of de volksgezondheid. Volgens vaste rechtspraak kan op de openbare orde als rechtvaardigingsgrond in de zin van artikel 46 EG slechts een beroep kan worden gedaan, indien een discriminerende maatregel dient te worden gehandhaafd om het hoofd te bieden aan een werkelijke en voldoende ernstige bedreiging, die een fundamenteel belang van de samenleving aantast.

               D.

               Aan deze voorwaarden is in casu niet voldaan. Voor het toezicht op de correcte uitvoering van de overeenkomst is een beperking tot ondernemingen die gevestigd zijn in Duitsland niet noodzakelijk, aangezien alle aanvragen toch al bij de Duitse instanties moeten worden ingediend. De kwesties van de aansprakelijkstelling van de opdrachtgever voor de betaling van socialezekerheidspremies en van de bestraffing van onrechtmatigheden, zijn niet specifiek verbonden met de overeenkomst inzake de aannemingscontracten, maar doen zich algemeen voor bij het verrichten van diensten in Duitsland door ondernemingen uit andere lidstaten. Ook is niet duidelijk waarom de openstelling van de bilaterale overeenkomst voor ondernemingen uit andere lidstaten zou kunnen leiden tot een onjuiste toepassing of een omzeiling van de overgangsbepalingen in de toetredingsakte. In geen geval levert de vrees voor een onjuiste toepassing van de overgangsbepalingen een ernstig gevaar op voor de openbare orde of veiligheid dat een discriminerende beperking van de vrijheid van dienstverrichting kan rechtvaardigen.

               E.

               Uit de bewoordingen van de standstillclausule in hoofdstuk 2, punt 13, van bijlage XII, bedoeld in artikel 24 van de Toetredingsakte van 16 april 2003, blijkt dat de standstillverplichting absoluut is en dat elke verslechtering van de toegang van Poolse Werkvertragsarbeitnehmer (werknemers met een overeenkomst van bepaalde duur) tot de Duitse arbeidsmarkt ten opzichte van de situatie op 16 april 2003 verboden is. Volgens de zogenoemde Arbeitsmarktschutzklausel, die in de administratieve praktijk van de Bundesagentur für Arbeit (federaal arbeidsbureau) voortdurend wordt toegepast, zijn aannemingscontracten evenwel in beginsel niet toegestaan, voor zover zij moeten worden uitgevoerd in een arbeidsbureaudistrict waarin het werkloosheidspercentage de laatste zes maanden gemiddeld minstens 30 % hoger was dan het werkloosheidspercentage in de Bondsrepubliek Duitsland. De lijst van onder deze regeling vallende arbeidsbureaudistricten wordt om de drie maanden bijgewerkt. Hieruit volgt dat de Arbeitsmarktschutzklausel in strijd is met de standstillclausule van de toetredingsakte, aangezien na 16 april 2003 op de lijst van districten waarvoor aannemingscontracten niet worden toegestaan, nieuwe arbeidsbureaudistricten zijn opgenomen.


title: Zaak T-33/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  29 november 2005  — Britannia Alloys & Chemicals tegen Commissie ( Mededinging — Artikel 81 EG — Mededingingsregeling — Zinkfosfaatmarkt — Geldboete — Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 — Relevante omzet — Beroep tot nietigverklaring )

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/28

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 november 2005 — Britannia Alloys & Chemicals tegen Commissie
   (Zaak T-33/02) (1)

   („Mededinging - Artikel 81 EG - Mededingingsregeling - Zinkfosfaatmarkt - Geldboete - Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 - Relevante omzet - Beroep tot nietigverklaring”)
   (2006/C 36/59)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Britannia Alloys & Chemicals Ltd (Gravesend, Verenigd Koninkrijk) [vertegenwoordigers: S. Mobley, H. Bardell en M. Commons, solicitors]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordigers: R. Wainwright en F. Castillo de la Torre, gemachtigden]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2003/437/EG van de Commissie van 11 december 2001 betreffende een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst (Zaak COMP/E-1/37.027 — Zinkfosfaat) (PB 2003, L 153, blz. 1), of, subsidiair, tot verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 109 van 4.5.2002.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 30 april 2004 in zaak T-412/03 R, Angelo Wille tegen Europees Parlement (Kort geding — Vergelijkend onderzoek — Opschorting van tenuitvoerlegging en verzoek om voorlopige maatregelen — Ontvankelijkheid)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/42

      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 30 april 2004
   in zaak T-412/03 R, Angelo Wille tegen Europees Parlement (1)

   (Kort geding - Vergelijkend onderzoek - Opschorting van tenuitvoerlegging en verzoek om voorlopige maatregelen - Ontvankelijkheid)
   (2004/C 118/92)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-412/03 R, Angelo Wille, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door D. Rogalla, advocaat, tegen Europees Parlement (gemachtigden: J. de Wachter en N. Lorenz), betreffende een verzoek, ten eerste, om verzoeker toe te laten tot de proeven van vergelijkend onderzoek EUR/A/167/02, ten tweede, om dit vergelijkend onderzoek nietig te verklaren, het opnieuw te organiseren en verzoeker toe te laten hieraan deel te nemen en, ten derde, om het Parlement verbod op te leggen om een lijst van geschikte kandidaten op te stellen en om aanwervingen te verrichten op basis van de resultaten van voornoemd vergelijkend onderzoek, heeft de president van het Gerecht op 30 april 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De kosten worden aangehouden.

      (1)  PB C 94 van 17.04.2004.


title: Zaak T-213/13: Beroep ingesteld op 8 april 2013 — Square/BHIM — Caisse régionale de crédit agricole mutuel Pyrénées Gascogne (SQUARE)

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/36

         Beroep ingesteld op 8 april 2013 — Square/BHIM — Caisse régionale de crédit agricole mutuel Pyrénées Gascogne (SQUARE)
   (Zaak T-213/13)
   2013/C 207/60
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Square, Inc. (San Francisco, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Caisse régionale de crédit agricole mutuel Pyrénées Gascogne (Serres-Castet, Frankrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 31 januari 2013 in zaak R 775/2012-1 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: de internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen van het woordmerk „SQUARE”, voor waren en diensten van de klassen 9, 35 en 38 — internationale merkinschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen nr. W 1 032 395

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Caisse régionale de crédit agricole mutuel Pyrénées Gascogne

      Oppositiemerk of -teken: het nationale woordmerk „SQUARE-énergie”, voor waren en diensten van de klassen 31, 35, 36, 38, 41, 42 en 44

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Doorhaling van zaak T-561/93

text:
Nr . C 351 /22         NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               30 . 12 . 95
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                  Doorhaling van de gevoegde zaken T-189/94 , T-190/94
Gemeenschappen.                                                                                en T-191/94 (M
                                                                                ( 95/C 351 /43 )
(') PB nr . C 312 van 18 . 11 . 1993 .
                                                                                (Procestaai: Frans)
               Doorhaling van zaak T-561 /93 (')                       De president van de Eerste kamer ( uitgebreid ) van het
                            95/C 351 /41 )                             Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
                                                                       pen heeft bij beschikking van 19 oktober 1995 de doorha
                       (Procestaai: Engels)                            ling in het register gelast van de gevoegde zaken T-189/94,
                                                                       T-190/94 en T-191 /94 : P. Heno, M. Manchion en J.-M.
De president van de Tweede kamer ( uitgebreid ) van het                Tellier tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                 de Europese Gemeenschappen .
pen heeft bij beschikking van 16 oktober 1995 de doorha
ling in het register gelast van zaak T-561/93 : Tiercé                 (•) PB nr . C 188 van 9 . 7. 1994 .
Ladbroke SA tegen Commissie van de Europese Gemeen
schappen.
(>) PB nr . C 334 van 9 . 12 . 1993 .
                                                                                Doorhaling van zaak T-154/95 ( )
                Doorhaling van zaak T-66/94 (')
                                                                                ( 95 /C 351 /44 )
                           ( 95/C 351 /42 )
                      (Procestaai: Italiaans)                                               (Procestaai: Italiaans)
De president van de Vierde kamer ( uitgebreid ) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                 De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
 pen heeft bij beschikking van 8 november 1995 de doorha              aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
 ling in het register gelast van zaak T-66/94 : Auditel srl tegen       king van 21 november 1995 de doorhaling in het register
 Commissie van de Europese Gemeenschappen .                            gelast van zaak T- 154/95 : Ittima Maremmana Sari tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen .
 (>) PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .
                                                                        (') PB nr . C 333 van 9 . 12 . 1995 .


title: Zaak C-112/99: Verzoek van het Landgericht Düsseldorf van 19 januari 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Toshiba Europe GmbH en Katun Germany GmbH

text:
C 188/8                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         3.7.1999
5. De in de bestreden beschikking gekozen oplossing is                   Verzoek van het Tribunal administratif de Pau (Eerste
     gebaseerd op criteria die volstrekt irrelevant zijn en is in        kamer) van 23 maart 1999 om een prejudiciële beslissing
     strijd met het beginsel van de sociale samenhang en                 in het geding tussen Association basco-béarnaise des
     solidariteit tussen de lidstaten. Ook is zij in strijd met het      opticiens indépendants en Préfet des Pyrénées-
     non-discriminatiebeginsel, aangezien de vermindering van            Atlantiques, in aanwezigheid van Mutuelle „Adour Mutua-
     de reeds aan Italië toegewezen bedragen hoger is dan die            lité” en Mutualité française Union des Pyrénées-
     welke ten aanzien van alle andere lidstaten is toegepast.                                       Atlantiques
6. Verzoekster stelt bovendien dat de handelwijze van de
     Commissie tegenstrijdig is en een uiting van misbruik                                        (Zaak C-109/99)
     van bevoegdheid. Bovendien stelt zij dat de bestreden
     beschikking in strijd is met artikel 2 van verordening                                       (1999/C 188/18)
     nr. 1866/90 (4) zoals gewijzigd bij artikel 1 van verordening
     nr. 2745/94 (5).                                                    Het Tribunal administratif de Pau (Eerste kamer) heeft bij
                                                                         beschikking van 23 maart 1999, ingekomen ter griffie van het
(1) Verordening (EEG) van de Raad van 19 december 1988 (PB L 374,        Hof van Justitie op 29 maart 1999, in het geding tussen
    31.12.1988, blz. 1).                                                 Association basco-béarnaise des opticiens indépendants en
(2) Verordening (EEG) van de Raad van 20 juli 1993 (PB L 193,            Préfet des Pyrénées-Atlantiques, in aanwezigheid van Mutuelle
    31.7.1993, blz. 20).                                                 „Adour Mutualité” en Mutualité française Union des Pyrénées-
(3) Verordening (EEG) van de Raad van 24 juni 1988 (PB L 185,            Atlantiques, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
    15.7.1988, blz. 9).                                                  schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
(4) Verordening (EEG) van de Commissie, van 2 juli 1990 (PB L 170,
    3.7.1990, blz. 36).                                                  navolgende vragen:
(5) Verordening (EG) van de Commissie, van 10 november 1994 (PB
    L 290, 11.11.1994, blz. 4).                                          1) Moet artikel 8, lid 1, sub b, van richtlijn 73/239/EEG (1)
                                                                              aldus worden uitgelegd, dat het zich verzet tegen de
                                                                              bepalingen van de artikelen L.123-1 en L.123-2 van de
                                                                              Franse Code de la mutualité, op grond waarvan de
                                                                              ziekenfondsen, die uitsluitend het verzekeringsbedrijf uit-
                                                                              oefenen, onderling ziekenfondsorganen kunnen oprichten
                                                                              die over rechtspersoonlijkheid en juridische autonomie
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                       beschikken en die handelsactiviteiten op het gebied van de
Queen’s Bench Division, Divisional Court, van 2 septem-                       optiek verrichten?
ber 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Commissioners of Customs and Excise en Cantor                     2) Indien het Franse recht niet verenigbaar is met de bepalin-
                     Fitzgerald International                                 gen van de richtlijn, is het verbod op een handelsactiviteit,
                                                                              dat is opgelegd aan ziekenfondsorganen die zijn opgericht
                         (Zaak C-108/99)                                      door ziekenfondsen welke zich uitsluitend met het verze-
                                                                              keringsbedrijf bezighouden, dan algemeen en absoluut, of
                         (1999/C 188/17)                                      mogen de bevoegde overheden van de lidstaat bepalen
                                                                              onder welke voorwaarden en op welke gebieden een
                                                                              handelsactiviteit mag worden verricht?
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Division, Divisional Court, heeft bij beschikking van 2 septem-
ber 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op              (1) van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en
30 maart 1999, in het geding tussen Commissioners of                         bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het
Customs and Excise en Cantor Fitzgerald International, het                   directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverze-
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                     keringsbranche, en de uitoefening daarvan (PB L 228, blz. 3).
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Is ingevolge het arrest van 15 december 1993, Lubbock
Fine (1), krachtens artikel 13 B, sub b, van de Zesde BTW-
richtlijn (2), van BTW vrijgesteld een handeling door een
persoon die geen enkel recht heeft op een onroerend goed,
wanneer die persoon de overdracht van een huurovereenkomst
voor dat onroerend goed aanvaardt van een huurder, en de                 Verzoek van het Landgericht Düsseldorf van 19 januari
huurder die persoon een bedrag betaalt in ruil voor de                   1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
overname van het huurcontract voor het betrokken onroerend                    Toshiba Europe GmbH en Katun Germany GmbH
goed?
                                                                                (Zaak C-112/99)
(1) zaak C-63/92, Jurispr. 1993, blz. I-6665.
(2) Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
    de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-                                (1999/C 188/19)
    belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
    toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, 13.6.77,           Het Landgericht Düsseldorf — 4. Zivilkammer — heeft bij
    blz. 1).
                                                                         beschikking van 19 januari 1999, ingekomen ter griffie van
                                                                         het Hof van Justitie op 1 april 1999, in het geding tussen
                                                                         Toshiba Europe GmbH en Katun Germany GmbH, het Hof
 ---pagebreak--- 3.7.1999              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 188/9
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                 Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof Wien (Oosten-
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 3 bis,       rijk) van 17 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in
lid 1, sub g, van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van                  het geding van Dr. H. Schmid, als curator in het faillisse-
10 september 1984 inzake misleidende reclame, in de versie              ment van P.P. Handels GmbH i.L. tegen Finanzlandesdirek-
van richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad                  tion für Wien, Niederösterreich und Burgenland
van 6 oktober 1997 tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG
inzake misleidende reclame teneinde ook vergelijkende reclame                                      (Zaak C-113/99)
te regelen (PB L 20, blz. 18), en stelt daartoe de volgende
vragen:                                                                                (1999/C 188/20)
1. Is de reclame van een aanbieder van reserveonderdelen en             Het Verwaltungsgerichtshof Wien (Oostenrijk) heeft bij beschik-
    verbruiksmaterialen voor het product van een apparaten-             king van 17 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
    fabrikant als vergelijkende reclame in de zin van artikel 2,        Justitie op 6 april 1999, in het geding van Dr. H. Schmid, als
    sub 2 bis, van de richtlijn te beschouwen, waanneer in              curator in het faillissement van P.P. Handels GmbH i.L.
    de reclame de artikelnummers (OEM-nummers) van de                   tegen Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und
    apparatenfabrikant voor de overeenkomstige originele                Burgenland, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
    reserveonderdelen en verbruiksmaterialen als referentie ter         schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
    herkenning van de producten van de aanbieder worden                 navolgende vraag:
    vermeld?
                                                                        Staat artikel 10 van richtlijn 69/335/EEG (1) van de Raad van
2. Wanneer de eerste vraag bevestigend moet worden beant-               17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen
    woord:                                                              van kapitaal eraan in de weg, dat in het jaar 1996 een recht wordt
                                                                        geheven als bedoeld in § 24, lid 4, van het Körperschaftsteuergesetz
    a) Vormt dan het tegenover elkaar plaatsen van artikel-             1988, in de versie van Bundesgesetzblatt nr. 680/1994?
        nummers (OEM-nummers) van de apparatenfabrikant
        en de eigen bestelnummers van de aanbieder, een                 (1) PB 1969, L 249, blz. 25.
        volgens artikel 3 bis, lid 1, sub c, van de richtlijn
        geoorloofde vergelijking van goederen, in het bijzonder
        een vergelijking van de prijzen?
    b) Gaat het bij de artikelnummers (OEM-nummers) om
        onderscheidende kenmerken van een concurrent in de
        zin van artikel 3 bis, lid 1, sub g?                            Verzoek van de Cour administrative d’appel te Nancy
                                                                        (Eerste kamer) van 25 maart 1999 om een prejudiciële
                                                                        beslissing in het geding tussen Roquette Frères SA en
3. Wanneer de tweede vraag bevestigend moet worden                         Office national interprofessionel des céréales (ONIC)
    beantwoord:
                                                                                (Zaak C-114/99)
    a) Volgens welke criteria moet worden beoordeeld, of
        reclame in de zin van artikel 2, sub 2 bis, op                                             (1999/C 188/21)
        oneerlijke wijze voordeel put uit de bekendheid van
        een onderscheidend kenmerk van een concurrent in de             De Cour administrative d’appel te Nancy (Eerste kamer) heeft
        zin van artikel 3 bis, lid 1, sub g?                            bij beschikking van 25 maart 1999, ingekomen ter griffie van
                                                                        het Hof van Justitie op 6 april 1999, in het geding tussen
    b) Is het tegenover elkaar plaatsen van de artikelnummers           Roquette Frères SA en Office national interprofessionel des
        (OEM-nummers) van de apparatenfabrikant en de eigen             céréales (ONIC), het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
        bestelnummers van de aanbieder voldoende om het                 schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
        verwijt van oneerlijk gebruik van de bekendheid van             navolgende vraag:
        een onderscheidend kenmerk van een concurrent in de
        zin van artikel 3 bis, lid 1, sub g te rechtvaardigen,          Kan de controle-instantie (in casu ONIC), gelet op de op
        wanneer de aanbieder in plaats daarvan kan verwijzen            1 maart 1990 geldende bepalingen, met name artikel 5, lid 1,
        naar het product waarvoor het verbruiksmateriaal of             van verordening (EEG) nr. 3665/87 (1) van de Commissie van
        het reserveonderdeel geschikt is?                               27 november 1987, voorzover daarbij als voorwaarde voor de
                                                                        betaling van de uitvoerrestitutie wordt gesteld „(…) dat het
    c) Is het voor de beoordeling van de oneerlijkheid van              product in het derde land van invoer werkelijk in ongewijzigde
        belang, of verwijzing (enkel) naar het product waarvoor         staat op de markt is gebracht”, het recht van de leverancier op
        het verbruiksmateriaal of het reserveonderdeel geschikt         restitutie betwisten enkel omdat de geleverde waar door zijn
        is in plaats van naar de artikelnummers (OEM-                   buitenlandse klant is gebruikt voor de vervaardiging van een
        nummers) ertoe kan leiden, dat de handel in de                  ander product, dat zelf naar andere lidstaten van de EEG kan
        producten van de aanbieder wordt bemoeilijkt, in het            worden heruitgevoerd?
        bijzonder, omdat de afnemers zich aan de hand van de
        artikelnummers (OEM-nummers) van de apparaten-                  (1) houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het
        fabrikant plegen te oriënteren?                                     stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB
                                                                            L 351, blz. 1)


title: Zaak T-224/13: Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — Melitta France/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Milieu — Richtlijn 94/62/EG — Verpakking en verpakkingsafval — Richtlijn 2013/2/EU — Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/52

         Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — Melitta France/Commissie
   (Zaak T-224/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Milieu - Richtlijn 94/62/EG - Verpakking en verpakkingsafval - Richtlijn 2013/2/EU - Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 315/88
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Melitta France (Chezy-sur-Marne, Frankrijk) (vertegenwoordiger: H. Weil, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en J.-F. Brakeland, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 37, blz. 10), voor zover de Commissie rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld, met uitzondering van die welke zijn bedoeld als onderdelen van productieapparaten en niet worden gebruikt om een product als verkoopeenheid te presenteren, heeft toegevoegd aan de lijst met voorbeelden van producten ter illustratie van de toepassing van de criteria aan de hand waarvan het begrip „verpakking” nader wordt omschreven

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Melitta France zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak C-299/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen (Duitsland) op 17 juni 2014 — Vestische Arbeit Jobcenter Kreis Recklinghausen/Jovanna Garcia-Nieto e.a.

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/38

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen (Duitsland) op 17 juni 2014 — Vestische Arbeit Jobcenter Kreis Recklinghausen/Jovanna Garcia-Nieto e.a.
   (Zaak C-299/14)
   2014/C 315/61
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vestische Arbeit Jobcenter Kreis Recklinghausen

      Verwerende partijen: Jovanna Garcia-Nieto, Joel Pena Cuevas, Jovanlis Pena Garcia, Joel Luis Pena Cruz

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het in artikel 4 van verordening nr. 883/2004 (1) neergelegde beginsel van gelijke behandeling — met uitzondering van de uitsluiting van de export van uitkeringen overeenkomstig artikel 70, lid 4, van verordening nr. 883/2004 — ook van toepassing op bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties als bedoeld in artikel 70, leden 1 en 2, van verordening nr. 883/2004?

               2)

               Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, kan dan — en zo ja in welke mate — het in artikel 4 van verordening nr. 883/2004 neergelegde beginsel van gelijke behandeling worden beperkt door nationale wettelijke bepalingen tot omzetting van artikel 24, lid 2, van richtlijn 2004/38 (2), volgens welke de toegang tot dergelijke prestaties gedurende de eerste drie maanden van verblijf zonder uitzondering is uitgesloten wanneer burgers van de Unie in de Bondsrepubliek niet als werknemer of zelfstandige werkzaam zijn, noch op grond van § 2, lid 3, van het Gesetz über die allgemeine Freizügigkeit von Unionsbürgern (Duitse wet inzake het vrije verkeer van burgers van de Unie; hierna: „FreizügG/EU”) het recht van vrij verkeer genieten?

               3)

               Ingeval de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, verzetten andere in het primaire recht vervatte beginselen van gelijke behandeling — inzonderheid artikel 45, lid 2, VWEU, juncto artikel 18 VWEU — zich dan tegen een nationale bepaling volgens welke Unieburgers een sociale uitkering ter waarborging van de bestaanszekerheid, die tevens de toegang tot de arbeidsmarkt vergemakkelijkt, zonder uitzondering gedurende de eerste drie maanden van hun verblijf in Duitsland wordt ontzegd wanneer deze Unieburgers weliswaar niet als werknemer of zelfstandige werkzaam zijn, noch op grond van § 2, lid 3, FreizügG/EU het recht van vrij verkeer genieten, maar wel blijk geven van een werkelijke band met de gastlidstaat en in het bijzonder met de arbeidsmarkt in de gastlidstaat?

      (1)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB L 166, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de Richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77).


title: Zaak C-146/14 PPU: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — in de procedure tegen Bashir Mohamed Ali Mahdi (Visa, asiel, immigratie en andere beleidsterreinen die verband houden met het vrije verkeer van personen — Richtlijn 2008/115/EG — Terugkeer van illegaal verblijvende derdelanders — Artikel 15 — Bewaring — Verlenging van bewaring — Verplichtingen van administratieve of rechterlijke autoriteit — Rechterlijke controle — Derdelander zonder identiteitsdocumenten — Belemmeringen voor uitvoering van verwijderingsbesluit — Weigering van ambassade van betrokken derde land om identiteitsdocument af te geven voor terugkeer van onderdaan van dat land — Risico op onderduiken — Redelijk vooruitzicht op verwijdering — Geen medewerking — Eventuele verplichting van betrokken lidstaat om voorlopig document betreffende status van betrokkene af te geven)

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/14

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — in de procedure tegen Bashir Mohamed Ali Mahdi
   (Zaak C-146/14 PPU) (1)

   ((Visa, asiel, immigratie en andere beleidsterreinen die verband houden met het vrije verkeer van personen - Richtlijn 2008/115/EG - Terugkeer van illegaal verblijvende derdelanders - Artikel 15 - Bewaring - Verlenging van bewaring - Verplichtingen van administratieve of rechterlijke autoriteit - Rechterlijke controle - Derdelander zonder identiteitsdocumenten - Belemmeringen voor uitvoering van verwijderingsbesluit - Weigering van ambassade van betrokken derde land om identiteitsdocument af te geven voor terugkeer van onderdaan van dat land - Risico op onderduiken - Redelijk vooruitzicht op verwijdering - Geen medewerking - Eventuele verplichting van betrokken lidstaat om voorlopig document betreffende status van betrokkene af te geven))
   2014/C 253/18
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partij in het hoofdgeding

   Bashir Mohamed Ali Mahdi

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Sofia-grad — Uitlegging van artikel 15, leden 1, sub a en b, 3, 4 en 6 van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348, blz. 98) en van de artikelen 6 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de EU — Verwijdering van een illegaal verblijvende derdelander — Inbewaringstelling — Verlenging van een dergelijke bewaring — Eventuele toelaatbaarheid van een overschrijding van de maximumduur van inbewaringstelling wegens het ontbreken van identiteitsdocumenten — Belemmeringen voor de uitvoering van de verwijderingsbeslissing — Redelijk vooruitzicht op verwijdering — Weigering door de ambassade van het land van herkomst van de betrokkene om het voor de terugreis vereiste document af te geven — Eventuele verplichting voor de betrokken lidstaat om een voorlopig document betreffende de status van de betrokkene af te geven

      Dictum

               1)

               Artikel 15, leden 3 en 6, van richtlijn 2008/115 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, gelezen in het licht van de artikelen 6 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat elk besluit dat door een bevoegde autoriteit aan het eind van de maximale duur van de aanvankelijke bewaring van een derdelander wordt vastgesteld over het vervolg dat aan deze bewaring moet worden gegeven, een schriftelijk besluit moet zijn waarin de feitelijke en juridische gronden ter rechtvaardiging van dit besluit zijn opgenomen.

               2)

               Artikel 15, leden 3 en 6, van richtlijn 2008/115 moet aldus worden uitgelegd dat bij de controle die moet worden verricht door de rechterlijke autoriteit waarbij een verzoek tot verlenging van de bewaring van een derdelander is ingediend, die autoriteit per geval ten gronde moet kunnen beslissen over de verlenging van de bewaring van de betrokken derdelander, over de mogelijkheid de bewaring te vervangen door een minder dwingende maatregel of over de invrijheidsstelling van de betrokkene, en dat deze autoriteit aldus bevoegd is om zich te baseren op de feiten en de bewijzen die zijn aangevoerd door de administratieve autoriteit die haar heeft geadieerd en op de feiten, bewijzen en opmerkingen die haar eventueel tijdens deze procedure ter kennis zijn gebracht.

               3)

               Artikel 15, leden 1 en 6, van richtlijn 2008/115 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan een aanvankelijk bewaringstijdvak van zes maanden kan worden verlengd op de enkele grond dat de betrokken derdelander niet over identiteitsdocumenten beschikt. Het staat enkel aan de verwijzende rechter om per geval de feitelijke omstandigheden van de zaak in kwestie te beoordelen teneinde te bepalen of een minder dwingende maatregel doeltreffend aan deze derdelander kan worden opgelegd, dan wel of er ten aanzien van hem een risico op onderduiken bestaat.

               4)

               Artikel 15, lid 6, sub a, van richtlijn 2008/115 moet aldus worden uitgelegd dat een derdelander die, in omstandigheden als aan de orde in het hoofdgeding, geen identiteitsdocument heeft verkregen waarmee hij uit de betrokken lidstaat had kunnen worden verwijderd, enkel kan worden geacht „niet mee [te] werk[en]” in de zin van deze bepaling, indien uit het onderzoek van het gedrag van deze onderdaan tijdens het bewaringstijdvak blijkt dat hij niet heeft meegewerkt aan de uitvoering van de verwijdering en deze verwijdering wegens dat gedrag wellicht meer tijd zal vergen dan voorzien, waarbij het aan de verwijzende rechter staat dit te verifiëren.

               5)

               Richtlijn 2008/115 moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat niet ertoe kan worden verplicht aan een derdelander die niet over identiteitsdocumenten beschikt en die dergelijke documenten niet van zijn land van herkomst heeft verkregen, een zelfstandige verblijfsvergunning of een andere vorm van toestemming tot verblijf te verstrekken indien een nationale rechter deze derdelander in vrijheid heeft gesteld wegens het ontbreken van een redelijk vooruitzicht op verwijdering in de zin van artikel 14, lid 4, van deze richtlijn. In een dergelijk geval moet die lidstaat deze derdelander echter wel een schriftelijke bevestiging van zijn situatie verstrekken.

      (1)  PB C 159 van 26.5.2014.


title: Zaak C-461/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2006 door Elliniki Etaireia Pnevmatikis Idioktisias AE (AEPI) tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) in zaak T-242/05, AEPI/Commissie

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/45

         Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2006 door Elliniki Etaireia Pnevmatikis Idioktisias AE (AEPI) tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) in zaak T-242/05, AEPI/Commissie
   (Zaak C-461/06 P)
   (2006/C 326/91)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Rekwirante: Elliniki Etaireia Pnevmatikis Idioktisias AE (AEPI) (vertegenwoordiger: Theodoros Asprogerakas-Grivas)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;

               —

               de bestreden beschikking nr. 303852 van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 5 september 2006 in zaak T-242/05 in haar geheel te vernietigen;

               —

               ervoor te zorgen dat haar op 4 juni 2005 bij het Gerecht van eerste aanleg ingesteld beroep (krachtens artikel 230 EG) wordt behandeld en ten gronde wordt onderzocht, hetzij door het Hof, hetzij door het Gerecht van eerste aanleg dat de bestreden beschikking heeft gegeven, zodat het wordt toegewezen overeenkomstig de conclusies van haar verzoekschrift;

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de hogere voorziening wordt het volgende gesteld:

               a)

               De bestreden beschikking heeft de door de Commissie van de Europese Gemeenschappen opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid aanvaard en het beroep verworpen, zonder rekening te houden met het persoonlijke recht op rechtsbescherming, dat in ieder geval de verplichting meebrengt om, wanneer een burger zich tot een rechtbank wendt, zijn zaak in haar geheel en in volle omvang te beoordelen en een voldoende en juridisch gefundeerde beslissing te geven.

               b)

               Ofschoon de bestreden beschikking erkent dat de Commissie in geval van inbreuk op de mededingingsregels over een discretionaire bevoegdheid beschikt, controleert zij niet in hoeverre de Commissie binnen de grenzen van haar discretionaire bevoegdheid heeft gehandeld of deze heeft overschreden, terwijl het elke administratieve dienst in ieder geval verboden is de grenzen van zijn eventuele discretionaire bevoegdheid te overschrijden.

               c)

               De bestreden beschikking erkent op totaal onaanvaardbare wijze, dat de Commissie in geval van inbreuk op de mededingingsregels zonder enige controle handelt en zich, wanneer zij ter verantwoording wordt geroepen, daaraan kan onttrekken door eenvoudig een exceptie van niet-ontvankelijkheid op te werpen.


title: Arrest van het Hof van 28 augustus 2014 in zaak E-25/13 — Gunnar V. Engilbertsson tegen Íslandsbanki hf. (Artikel 34 TAH — Beroep tegen een verzoek om advies — Indexering van hypothecaire leningen — Richtlijn 87/102/EEG — Richtlijn 93/13/EEG — Beginselen van doeltreffendheid en gelijkwaardigheid)

text:
               19.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/31

         ARREST VAN HET HOF
   van 28 augustus 2014
   in zaak E-25/13
   Gunnar V. Engilbertsson tegen Íslandsbanki hf.
   (Artikel 34 TAH — Beroep tegen een verzoek om advies — Indexering van hypothecaire leningen — Richtlijn 87/102/EEG — Richtlijn 93/13/EEG — Beginselen van doeltreffendheid en gelijkwaardigheid)
   (2015/C 92/05)
   In zaak E-25/13, Gunnar V. Engilbertsson tegen Íslandsbanki hf. — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie van de districtsrechtbank van Reykjavik (Héraðsdómur Reykjavíkur) betreffende de uitlegging van Richtlijn 93/13/EEG van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 28 augustus 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Richtlijn 93/13/EEG houdt geen algeheel verbod in van contractuele bedingen inzake de indexering van hypothecaire leningen in overeenkomsten tussen verkopers en consumenten. Het is aan de verwijzende rechter om te beoordelen of het aan de orde zijnde beding een oneerlijk karakter heeft. Bij de beoordeling moet rekening worden gehouden met de uitlegging van het Hof van het begrip „oneerlijk beding”.

               2.

               Richtlijn 93/13/EEG houdt geen beperking in van de bevoegdheid van een EER-lidstaat om in wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen vast te leggen welke factoren tot wijzigingen in een vooraf vastgestelde index, zoals het IJslandse indexcijfer van de consumentenprijzen, kunnen leiden en op welke manier die wijzigingen moeten worden gemeten, op voorwaarde dat zij uitdrukkelijk in de overeenkomst worden beschreven.

               3.

               Het is aan de bevoegde nationale rechter om te bepalen of over een bepaald contractueel beding afzonderlijk is onderhandeld in de zin van artikel 3 van Richtlijn 93/13/EEG.

               4.

               Het is aan de bevoegde nationale rechter om te bepalen of een contractueel beding met betrekking tot de indexering van afbetalingstermijnen van een lening voor de aankoop van onroerende goederen uitdrukkelijk en begrijpelijk is beschreven aan de consument. Bij een dergelijke beoordeling moet rekening worden gehouden met de precieze formulering van de relevante contractuele bedingen en alle andere relevante omstandigheden, waaronder de omstandigheden die in de punten a) en b) van de derde door de nationale rechter gestelde vraag zijn vermeld, alsook de nationale wetgeving inzake prijsindexering.

               5.

               Artikel 6, lid 1, van Richtlijn 93/13/EEG moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer een nationale rechter een bepaald geding als oneerlijk beschouwt in de zin van de richtlijn, die rechter ervoor moet zorgen dat een dergelijk beding niet bindend is voor de consument, op voorwaarde dat de overeenkomst zonder het oneerlijke beding kan voortbestaan, voor zover volgens de regels van nationaal recht dat voortbestaan van de overeenkomst rechtens mogelijk is.


title: Zaak C-310/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău — Roemenië) — Ministerul Justiției și Libertăților Cetățenești/Ștefan Agafiței e.a. (Salarisrechten van magistraten — Discriminatie op grond van beroepsgroep of arbeidsplaats — Voorwaarden voor vergoeding van geleden schade — Richtlijnen 2000/43/EG en 2000/78/EG — Niet-toepasselijkheid — Niet-ontvankelijkheid van verzoek om prejudiciële beslissing)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/17

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău — Roemenië) — Ministerul Justiției și Libertăților Cetățenești/Ștefan Agafiței e.a.
   (Zaak C-310/10) (1)

   (Salarisrechten van magistraten - Discriminatie op grond van beroepsgroep of arbeidsplaats - Voorwaarden voor vergoeding van geleden schade - Richtlijnen 2000/43/EG en 2000/78/EG - Niet-toepasselijkheid - Niet-ontvankelijkheid van verzoek om prejudiciële beslissing)
   2011/C 269/27
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Bacău

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministerul Justiției și Libertăților Cetățenești

      Verwerende partijen: Ștefan Agafiței, Raluca Apetroaei, Marcel Bărbieru, Sorin Budeanu, Luminița Chiagă, Mihaela Crăciun, Sorin-Vasile Curpăn, Mihaela Dabija, Mia-Cristina Damian, Sorina Danalache, Oana-Alina Dogaru, Geanina Dorneanu, Adina-Cătălina Galavan, Gabriel Grancea, Mădălina Radu (Hobjilă), Nicolae Cătălin Iacobuț, Roxana Lăcătușu, Sergiu Lupașcu, Smaranda Maftei, Silvia Mărmureanu, Maria Oborocianu, Simona Panfil, Oana-Georgeta Pânzaru, Laurențiu Păduraru, Elena Pîrjol-Năstase, Ioana Pocovnicu, Alina Pușcașu, Cezar Ștefănescu, Roxana Ștefănescu, Ciprian Țimiraș, Cristina Vintilă

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Curtea de Apel Bacău — Uitlegging van artikel 15 van richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (PB L 180, blz. 22) — Uitlegging van artikel 17 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Nationale regeling die voorziet in een verschil in behandeling op het gebied van salarisrechten van magistraten, die wordt gerechtvaardigd door het gespecialiseerde werkterrein van de procureurs van de D.N.A. (nationale directie corruptiebestrijding) en de D.I.I.C.O.T. (directie onderzoek naar georganiseerde misdaad en terrorisme) — Mogelijke discriminatie, bij gebreke van objectieve criteria die verband houden met een specifiek vereiste hogere kwalificatie — Nationale uitvoeringsbepalingen die ongrondwettig zijn verklaard voor zover zij de nationale rechterlijke instanties de bevoegdheid verlenen om discriminerend geachte normatieve handelingen nietig te verklaren en om niet bij de wet bepaalde salarisrechten via de rechtspraak toe te kennen

      Dictum

   Het door de Curtea de Apel Bacău (Roemenië) ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 234 van 28.8.2010.


title: Zaak C-255/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek (Ontvankelijkheid — Discrepantie tussen motivering en conclusies van inleidend verzoekschrift — Regel volgens welke rechterlijke instantie niet ultra petita kan beslissen — Artikel 49 EG — Nationale regeling die afgifte van vergunning afhankelijk stelt van marktbehoeften — Nationale regeling die vermoeden van loondienst hanteert — Omkering van bewijslast — Geen procedureregel in zin van arrest Peterbroeck — Sociale bescherming — Coördinatie van toepasselijke wetgeving door verordening (EEG) nr. 1408/71 — Bestrijding van zwartwerk)

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-255/04) (1)

   (Ontvankelijkheid - Discrepantie tussen motivering en conclusies van inleidend verzoekschrift - Regel volgens welke rechterlijke instantie niet ultra petita kan beslissen - Artikel 49 EG - Nationale regeling die afgifte van vergunning afhankelijk stelt van marktbehoeften - Nationale regeling die vermoeden van loondienst hanteert - Omkering van bewijslast - Geen „procedureregel” in zin van arrest Peterbroeck - Sociale bescherming - Coördinatie van toepasselijke wetgeving door verordening (EEG) nr. 1408/71 - Bestrijding van zwartwerk)
   (2006/C 190/03)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A.-M. Rouchaud-Joët en E. Traversa, gemachtigden)

      Verweerster: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en A. Hare, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Artikelen 43 en 49 EG — Franse regeling voor verlenen van vergunningen aan in een andere lidstaat gevestigde artiesten die niet beschikken over vergunning die onder vergelijkbare voorwaarden in hun staat van herkomst is afgegeven — Vermoeden van loondienst dat geldt voor artiesten van wie vaststaat dat zij als dienstverrichters zijn gevestigd in hun staat van herkomst waar zij gewoonlijk soortgelijke diensten verrichten
   Dictum

               1)

               Door de afgifte van een vergunning aan in een andere lidstaat gevestigde artiestenbemiddelaars afhankelijk te stellen van de behoeften aan artiestenbemiddeling en

                           —

                           door uit te gaan van het vermoeden van arbeid in loondienst in het geval van artiesten die in hun lidstaat van herkomst gevestigd zijn als dienstverrichter en daar gewoonlijk soortgelijke diensten verrichten,

                           —

                           is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten ingevolge artikel 49 EG.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Franse Republiek dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.


title: Zaak T-420/13: Arrest van het Gerecht van 14 september 2015 — Brouillard/Hof van Justitie („Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Sluiting van raamovereenkomsten — Vertaling van juridische teksten naar het Frans — Uitnodiging tot indiening van een offerte — Uitsluiting van een voorgestelde onderaannemer — Beroepsbekwaamheid — Vereiste van een voltooide juridische opleiding — Erkenning van diploma’s — Evenredigheid — Transparantie”)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/33

         Arrest van het Gerecht van 14 september 2015 — Brouillard/Hof van Justitie
   (Zaak T-420/13) (1)

   ((„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Sluiting van raamovereenkomsten - Vertaling van juridische teksten naar het Frans - Uitnodiging tot indiening van een offerte - Uitsluiting van een voorgestelde onderaannemer - Beroepsbekwaamheid - Vereiste van een voltooide juridische opleiding - Erkenning van diploma’s - Evenredigheid - Transparantie”))
   (2015/C 363/41)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alain Laurent Brouillard (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J.-M. Gouazé, vervolgens J. Pertek en D. Dagyaran, advocaten)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Placco, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de brieven van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 5 juni 2013 waarin de onderneming IDEST Communication SA in het kader van een procedure van gunning via onderhandelingen voor de sluiting van raamovereenkomsten voor de vertaling van juridische teksten vanuit een aantal officiële talen van de Europese Unie naar het Frans (PB 2013/S 047-075037) enerzijds is uitgenodigd een offerte in te dienen en anderzijds is bevestigd dat verzoeker niet zal worden ingeschakeld voor de verrichting van de betrokken diensten.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen

               2)

               Brouillard wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: ARREST VAN HET HOF van 28 maart 1996 in zaak C-191/94 (verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing): AGF Belgium NV tegen Europese Economische Gemeenschap (Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen - Aanvullende autoverzekeringspremies)

text:
Nr . C 180/ 10           NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 6 . 96
                    ARREST VAN HET HOF                                verzekeraar in die gevallen over een regresvordering tegen de
                           (Vijfde kamer )                            verzekerde beschikt.
                        van 28 maart 1996
                                                                      ( ] ) PB nr . C 188 van 9 . 7. 1994 .
in zaak C-129/94 ( verzoek van de Audiencia Provincial de
Sevilla om een prejudiciële beslissing ): strafzaak tegen R.
                          Ruiz Bernåldez ( 1 )
 ( Verplichte motorrijtuigenverzekering — Uitsluiting van
        schade veroorzaakt door dronken bestuurders)
                            ( 96/C 180/ 19                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 28 maart 1996
                        (Procestaai: Spaans)                          in zaak C-191/94 ( verzoek van de Rechtbank van eerste
                                                                      aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing): AGF
                                                                      Belgium NV tegen Europese Economische Gemeen
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                                        schap
                 de Jurisprudentie van het Hof)                       (Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van
                                                                      de Europese Gemeenschappen — Aanvullende autoverzeke
                                                                                ringspremies)
In zaak C-129/94, betreffende een verzoek aan het Hof                                              96/C 180/20
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Audiencia Pro
vincial de Sevilla ( Spanje ), in de aldaar dienende strafzaak
tegen R. Ruiz Bernâldez, om een prejudiciële beslissing over                                   (Procestaai: Frans)
de uitlegging van Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van
24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
wetgevingen der Lid-Staten betreffende de verzekering tegen                             de Jurisprudentie van het Hof)
de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan
het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de
controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB           In zaak C-191/94, betreffende een verzoek aan het Hof
1972 , L 103 , blz . 1 ), van de Tweede Richtlijn 84/5/EEG van        krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Rechtbank van
de Raad van 30 december 1983 ( PB 1984, L 8 , blz . 17) en            eerste aanleg te Brussel, in het aldaar aanhangig geding
van de Derde Richtlijn 90/232/EEG van de Raad van 14 mei              tussen AGF Belgium NV en Europese Economische
1990 ( PB 1990, L 129, blz. 33 ), beide inzake de onderlinge          Gemeenschap, om een prejudiciële beslissing over de uitleg
aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende              ging van artikel 3 van het Protocol betreffende de voorrech
de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waar            ten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen,
toe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen                  heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez
aanleiding kan geven, heeft het Hof ( Vijfde kamer ), samen          Iglesias , president, C. N. Kakouris, J.-P. Puissochet (rappor
gesteld als volgt: D. A. O. Edward , kamerpresident, J. -P.           teur) en G. Hirsch , kamerpresidenten, F. A. Schockweiler,
Puissochet (rapporteur), J. C. Moitinho de Almeida, L.               J. C. Moitinho de Almeida , P. J. G. Kapteyn, P. Jann, H.
Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : C. O.             Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat
Lenz, griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur,             generaal : F. G. Jacobs; griffier : D. Louterman-Hubeau,
op 28 maart 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum                hoofdadministrateur, op 28 maart 1996 een arrest gewezen
luidt als volgt:                                                      waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                      1 . Artikel 3 van het Protocol betreffende de voorrechten en
Artikel 3 , lid 1 , van Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van                immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, moet
24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de                        aldus worden uitgelegd, dat daaronder mede vallen
wetgevingen der Lid-Staten betreffende de verzekering tegen                 verplichte heffingen, zoals aanvullende autoverzeke
de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan                   ringspremies, die bestemd zijn ter financiering van
het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de                   instellingen van openbaar nut.
controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid,
moet aldus worden uitgelegd, dat, onverminderd artikel 2,
                                                                      2 . Artikel 3, derde alinea, van het Protocol moet aldus
lid 1 , van de Tweede Richtlijn 84/5/EEG van de Raad van
30 december 1984 inzake de onderlinge aanpassing van de                     worden uitgelegd, dat het niet van toepassing is op
wetgevingen der Lid-Staten betreffende de verzekering tegen                 verplichte heffingen zoals aanvullende autoverzeke
de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan                   ringspremies, die in algemene zin zijn bestemd ter
het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, een                    financiering van instellingen van openbaar nut en geen
overeenkomst inzake een verplichte verzekering niet kan                     vergoeding voor een bepaalde dienst vormen .
bepalen, dat de verzekeraar in bepaalde gevallen, in het
bijzonder wanneer de bestuurder van het voertuig onder                3 . Artikel 3 , tweede alinea , van het Protocol moet aldus
invloed verkeerde, niet gehouden is tot vergoeding van het                  worden uitgelegd, dat de daarin bedoelde kwijtschelding
lichamelijk letsel en de materiële schade die het verzekerde                of teruggave van indirecte belastingen en belastingen op
voertuig aan derden heeft toegebracht. Een overeenkomst                     de verkoop van toepassing is op elke soort van verkoop,
inzake een verplichte verzekering kan wel bepalen, dat de                   daaronder begrepen het verrichten van diensten, die
 ---pagebreak--- 22 . 6 . 96          INL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 180/ 11
     voor de vervulling van de taak van de Gemeenschappen                              ARREST VAN HET HOF
     noodzakelijk is en waarbij het ermee gemoeide bedrag                                      ( Zesde kamer)
     het door de betrokken wettelijke regeling bepaalde
     minimum overschrijdt.                                                                  van 28 maart 1996
                                                                     in zaak C-299/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing
                                                                     van de Ierse High Court ): Anglo Irish Beef Processors
(M PB nr. C 233 van 20 . 8 . 1994 .                                  International e. a. tegen Minister for Agriculture, Food and
                                                                                Forestry ( J )
                                                                     (Gedifferentieerde restituties bij uitvoer — Overmacht —
                                                                      Verhoging — Vrijgifte van waarborg — Resolutie van
                                                                                Veiligheidsraad van Verenigde Naties)
                                                                                ( 96/C 180/22 )
                                                                                (Procestaai: Engels)
                  ARREST VAN HET HOF
                         ( Eerste kamer)                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                      van 28 maart 1996
in zaak C-272/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing             In zaak C-299/94, betreffende een verzoek aan het Hof
van de Correctionele rechtbank te Aarlen ): Strafzaak tegen          krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Ierse High Court,
                  M. Guiot en Climatec SA f 1 )                      in het aldaar aanhangig geding tussen Anglo Irish Beef
(Werkgeversbijdragen — Getrouwheidszegels — Weerver                 Processors International e . a . en Minister for Agriculture,
           Ietzegels — Vrij verrichten van diensten)                 Food and Forestry, om een prejudiciële beslissing over de
                          ( 96/C 180/21 )                            uitlegging en de geldigheid van Verordening ( EEG ) nr. 2340/
                                                                     90 van de Raad van 8 augustus 1990 waarbij het handels
                                                                     verkeer van de Gemeenschap betreffende Irak en Koeweit
                                                                     wordt verhinderd ( PB 1990, L 213 , blz . 1 ), en van
                       (Procestaai: Frans)
                                                                     Verordening ( EEG ) nr . 3665/87 van de Commissie van
                                                                     27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoe
                                                                     ringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       voor landbouwprodukten ( PB 1987, L 351 , blz. 1 ), zoals
                de Jurisprudentie van het Fiof)                      gewijzigd bij Verordening ( EEG ) nr . 354/90 van de Com
                                                                     missie van 9 februari 1990 ( PB 1990 , L 38 , blz . 34 ), heeft het
                                                                     Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris,
In zaak C-272/94, betreffende een verzoek aan het Hof                kamerpresident, G. Hirsch, G. F. Mancini , F. A. Schockwei
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Correctionele                ler en P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), rechters : advocaat
rechtbank te Aarlen ( België ), in de aldaar dienende strafzaak      generaal : A. La Pergola; griffier: L. Hewlett, administrateur,
tegen M. Guiot en Climatec SA, als burgerlijk aansprake              op 28 maart 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
lijke werkgever, om een prejudiciële beslissing over de               luidt als volgt:
 uitlegging van de artikelen 59 en 60 EG-Verdrag, heeft het
 Hof ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O.
 Edward ( rapporteur ), kamerpresident, P. Jann en L. Sevón,          1 . Artikel 33, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 3665/87
                                                                          van de Commissie van 27 november 1987 houdende
 rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier : H. A.
 Rühl, hoofdadministrateur, op 28 maart 1996 een arrest                   gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen voor het
 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :                             stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproduk
                                                                          ten, zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 354/90
                                                                          van de Commissie van 9 februari 1990, moet aldus
                                                                          worden uitgelegd, dat wanneer goederen als gevolg van
 De artikelen 59 en 60 EG-Verdrag staan eraan in de weg dat               overmacht het land van bestemming niet bereiken, maar
 een Lid-Staat een in een andere Lid-Staat gevestigde                     worden uitgevoerd naar andere derde landen waarvoor
 onderneming die tijdelijk werkzaamheden verricht in de                   een lagere of geen restitutie bij uitvoer geldt, de
 eerste Lid-Staat, verplicht werkgeversbijdragen voor „ge                verbeurde zekerheid gelijk is aan het verschil tussen het
 trouwheidszegels " en „ weerverletzegels " te betalen voor de            vooruitbetaalde en het werkelijk verschuldigde restitu
 met die werkzaamheden belaste werknemers, wanneer die                    tiebedrag.
 onderneming voor dezelfde werknemers en voor dezelfde
 periode van activiteit reeds vergelijkbare bijdragen moet
 betalen in de Staat waar zij is gevestigd.                           2 . Bij onderzoek van Verordening (EEG) nr. 3665/87 is
                                                                          niet gebleken van feiten of omstandigheden die de
                                                                          geldigheid ervan kunnen aantasten.
 (') PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .
                                                                      P ) PB nr . C 386 van 31 . 12 . 1994 .


title: Zaak T-140/10: Beschikking van het Gerecht van 7 oktober 2010 — Söns/BHIM — Settimio (GREAT CHINA WALL)

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/57

         Beschikking van het Gerecht van 7 oktober 2010 — Söns/BHIM — Settimio (GREAT CHINA WALL)
   (Zaak T-140/10) (1)

   ()
   2010/C 328/90
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 148 van 5.6.2010.


title: Zaak C-385/13 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 november 2014 — Italiaanse Republiek/Europese Commissie [Hogere voorziening — Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) — Operationeel programma (ROP) 2000-2006 voor de regio Campanië — Verordening (EG) nr. 1260/1999 — Artikel 32, lid 3, eerste alinea, sub f — Niet-nakomingsprocedure tegen de Italiaanse Republiek betreffende het afvalbeheer in de regio Campanië — Besluit om geen tussentijdse betalingen te doen met betrekking tot ROP-maatregel inzake afvalbeheer en -verwijdering]

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/9

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 november 2014 — Italiaanse Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-385/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) - Operationeel programma (ROP) 2000-2006 voor de regio Campanië - Verordening (EG) nr. 1260/1999 - Artikel 32, lid 3, eerste alinea, sub f - Niet-nakomingsprocedure tegen de Italiaanse Republiek betreffende het afvalbeheer in de regio Campanië - Besluit om geen tussentijdse betalingen te doen met betrekking tot ROP-maatregel inzake afvalbeheer en -verwijdering])
   (2015/C 007/11)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Recchia en A. Steiblytė, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak C-357/05: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/55/EG — Interne markt voor aardgas — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/15

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-357/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/55/EG - Interne markt voor aardgas - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 331/25)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Schima en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de maatregelen te nemen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG (PB L 176, blz. 57)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG, is het Koninkrijk Spanje de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 281 van 12.11.2005.


title: Zaak T-178/12: Beroep ingesteld op 17 april 2012 — Khwanda/Raad

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/27

         Beroep ingesteld op 17 april 2012 — Khwanda/Raad
   (Zaak T-178/12)
   2012/C 174/45
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mahran Khwanda (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: S. Jeffrey en S. Ashley, Solicitors, D. Wyatt, QC en R. Blakeley, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt 22 van de bijlage bij uitvoeringsbesluit 2012/37/GBVB van de Raad van 23 januari 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 19, blz. 33) nietig verklaren voor zover het op verzoeker betrekking heeft;

               —

               punt 22 van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 55/2012 van de Raad van 23 januari 2012 houdende uitvoering van artikel 33, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 19, blz. 6) nietig verklaren voor zover het op verzoeker betrekking heeft;

               —

               verklaren dat de artikelen 18, lid 1, en 19, lid 1, van besluit 2011/782/GBVB van de Raad (1) niet van toepassing zijn op verzoeker;

               —

               verklaren dat de artikelen 14, lid 1 en 15, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad (2) niet van toepassing zijn op verzoeker;

               —

               verklaren dat de nietigverklaring van punt 22 van de bijlage bij uitvoeringsbesluit 2012/37/GBVB van de Raad en van punt 22 van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 55/2012 van de Raad onmiddellijke werking heeft; en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel.

                           —

                           De wezenlijke criteria voor de toepassing van de beperkende maatregelen zijn niet vervuld wat verzoeker betreft aangezien er geen juridische of feitelijke grondslag is voor zijn opname op de lijst en/of de Raad heeft in dit verband een kennelijke beoordelingsfout gemaakt. Bovendien had de Raad onvoldoende bewijzen voor verzoekers opname op de lijst.

                           —

                           Verzoeker heeft harde bewijzen aangevoerd ter ondersteuning van zijn stelling en heeft daadwerkelijk actie ondernomen om regeringsgezinden toegang tot de busvloot van Kadmous Transport te ontzeggen. De Raad heeft daarentegen geen toereikende bewijzen geleverd om deze stellingen te ontkrachten.

               2)

               Tweede middel.

                           —

                           Verzoekers opname op de lijst vormt een schending van zijn mensenrechten en zijn fundamentele vrijheden, inzonderheid zijn recht op eerbiediging van zijn privé-leven en familie- en gezinsleven en van zijn recht op eerbiediging van zijn eigendom en/of vormt een schending van het evenredigheidsbeginsel.

               3)

               Derde middel.

                           —

                           De Raad heeft in elk geval de vormvoorschriften geschonden, met name het voorschrift om: (a) verzoeker individueel in kennis te stellen van zijn opname op de lijst, (b) een toereikende motivering voor de opname op de lijst te geven en (c) het recht van verdediging en het recht op een doeltreffende rechterlijke bescherming te eerbiedigen.

      (1)  PB L 319, blz. 56.

      (2)  PB L 16, blz. 1.


title: Zaak C-219/05: Beroep, op 18 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/32

         Beroep, op 18 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-219/05)
   (2005/C 182/56)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 18 mei 2005 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Recchia als gemachtigde, J. Rivas-Andrés en J. Gutiérrez Gisbert, abogados, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door het stedelijk afvalwater van Sueca, de deelgemeenten ervan en bepaalde gemeenten van La Ribera (Valencia) niet aan een adequate behandeling te onderwerpen alvorens het in een als kwetsbaar aangemerkt gebied te lozen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens de artikelen 3, 4 en 5, lid 2, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (1);

               2.

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               —

               Niet-nakoming van de krachtens artikel 3 van bovengenoemde richtlijn op het Koninkrijk Spanje rustende verplichtingen:
               Volgens deze bepaling moeten de lidstaten ervoor zorgen dat er voor agglomeraties met meer dan 10 000 inwonerequivalenten uiterlijk op 31 december 1998 opvangsystemen aanwezig zijn voor stedelijk afvalwater dat wordt geloosd in ontvangende wateren die worden beschouwd als „kwetsbare gebieden”. Zowel de agglomeratie Sueca als het grootste deel van de agglomeraties van het gewest La Ribera in de provincie Valencia heeft een bevolking van meer dan 10 000 inwonerequivalenten; in beide gevallen wordt het afvalwater in een als „kwetsbaar” aangemerkt gebied geloosd. Er zijn evenwel nog geen opvangsystemen voor al het stedelijk afvalwater van deze agglomeraties geïnstalleerd.

               —

               Niet-nakoming van de krachtens de artikelen 4 en 5 van de richtlijn op het Koninkrijk Spanje rustende verplichtingen:
               Volgens deze twee bepalingen moet stedelijk afvalwater van agglomeraties met meer dan 10 000 inwonerequivalenten dat in kwetsbare gebieden wordt geloosd, uiterlijk op 31 december 1998 worden onderworpen aan een behandeling die verder gaat dan een secundaire behandeling. Niet al het stedelijk afvalwater van Sueca wordt evenwel aan een dergelijke behandeling onderworpen voordat het in een kwetsbaar gebied in zee wordt geloosd. Het grootste deel van het afvalwater van de agglomeraties van het gewest La Ribera, dat in hetzelfde kwestbare gebied wordt geloosd, wordt evenmin vooraf aan een adequate behandeling onderworpen. De deelgemeenten van de kustgemeente Sueca (El Perelló, Las Palmeres, Mareny de Barraquetes, Playa del Rey en Boga de Mar), die in de zomer ongeveer 37 000 tot 51 000 inwoners tellen, passen enkel een secundaire behandeling toe op hun water alvorens dit in hetzelfde kwetsbare gebied te lozen.

      (1)  PB L 135 van 30.05.1991, blz. 40.


title: Zaak C-65/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 18 februari 2008 — Europol Frost-Food GmbH/Hauptzollamt Krefeld

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 18 februari 2008 — Europol Frost-Food GmbH/Hauptzollamt Krefeld
   (Zaak C-65/08)
   (2008/C 107/27)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Düsseldorf
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Europol Frost-Food GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Krefeld
   Prejudiciële vraag
   Is aanvullende aantekening 5, b), bij hoofdstuk 20 van de gecombineerde nomenclatuur in de versie van verordeningen (EG) nrs. 2388/2000 (1) en 2031/2001 (2) geldig?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2263/2000 van de Commissie van 13 oktober 2000 tot wijziging van bijlage I van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 264, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2031/2001 van de Commissie van 6 augustus 2001 tot wijziging van bijlage I van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 279, blz. 1).