title: Zaak C-493/99: Beroep, op 21 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
4.3.2000                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 63/15
    staat”, dit wil zeggen alle aan Stardust verleende steun toe        Middelen en voornaamste argumenten
    te rekenen aan het onzorgvuldig gedrag van SBT en Altus
    vóór de afsplitsing. Dit begrip duikt enkel in de beschikking     — Strijd met het beginsel van het vrij ver-
    op, hoewel het nochtans de grondslag ervan is.                          richten van diensten
                                                                            a) Belemmering van de deelneming aan een aannemers-
                                                                                combinatie voor de uitvoering van een bouwwerk: Het
                                                                                bepaalde in § 1, lid, tweede zin, van het Gesetz zur
                                                                                Regelung der gewerbsmäßigen Arbeitnehmerüberlas-
                                                                                sung (wet houdende regeling van de bedrijfsmatige ter
                                                                                beschikking stelling van werknemers; hierna: „AÜG”),
                                                                                dat detachering van werknemers voor de uitvoering
                                                                                van een werk onder bepaalde voorwaarden geen
Beroep, op 21 december 1999 ingesteld door Commissie                             vergunningplichtige terbeschikkingstelling van werk-
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                              nemers is, is van groot belang voor het bouwbedrijf.
                              Duitsland                                          Aangezien voor deze uitzondering echter het vereiste
                                                                                geldt, dat alle deelnemers aan de combinatie onder
                                                                                Duitse cao’s van dezelfde (Duitse) bedrijfstak vallen,
                          (Zaak C-493/99)                                        kunnen bouwbedrijven uit andere lidstaten slechts aan
                                                                                een combinatie deelnemen, wanneer zij in Duitsland
                                                                                een vestiging met aldaar werkzame bouwvakkers heb-
                           (2000/C 63/28)                                        ben en aldus in Duitsland partij bij een cao kunnen
                                                                                worden. Zij kunnen geen werknemers vanuit hun zetel
                                                                                of vestigingen in andere lidstaten naar een combinatie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       in Duitsland, gewoonlijk een vennootschap naar bur-
op 21 december 1999 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland                        gerlijk recht, detacheren, aangezien dit buiten de
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         genoemde uitzondering valt en er dan sprake is van een
vertegenwoordigd door J. Sack, juridisch adviseur, domicilie                     ongeoorloofde terbeschikkingstelling van werknemers.
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid                      Daarom worden ondernemingen uit andere lidstaten,
van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                            die niet door Duitse cao’s voor dezelfde bedrijfstak
                                                                                worden gebonden, al niet eens gevraagd om deel te
                                                                                nemen aan in Duitsland opgerichte of op te richten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                 aannemerscombinaties. Zij kunnen dientengevolge
                                                                                geen gebruik maken van het hun door het EG-Verdrag
                                                                                toegekende recht van vrije dienstverrichting.
1) vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
    wettelijk te bepalen dat in andere lidstaten gevestigde bou-
    wondernemingen                                                          b) Uitsluiting van de terbeschikkingstelling van werkne-
                                                                                mers tussen bouwbedrijven onderling: De terbeschik-
                                                                                kingstelling van werknemers voor werkzaamheden die
    a) in het kader van een aannemerscombinatie op de                            normaliter door arbeiders worden verricht, is in de
         Duitse markt slechts grensoverschrijdende diensten                      bouwnijverhed sinds 1 januari 1998 in beginsel verbo-
         kunnen verrichten, wanneer zij een zetel of althans een                 den op grond van § 1b, eerste zin, AÜG. Volgens het
         vestiging in Duitsland hebben met eigen personeel                       bepaalde in de tweede zin is dit wel toegestaan tussen
         waarmee een collectieve arbeidsovereenkomst is geslo-                   bouwondernemingen onderling, doch dan moeten
         ten;                                                                    deze onder dezelfde kadercao en collectieve socialeze-
                                                                                kerheidsregeling vallen, eventueel op grond van de
    b) andere bouwbedrijven werknemers slechts grensover-                        algemeen verbindendverklaring ervan. Dientengevolge
         schrijdend ter beschikking kunnen stellen, wanneer zij                  kunnen ondernemingen (en zeker de buitenlandse) die
         een zetel of althans een vestiging met eigen personeel                  niet aan die voorwaarden voldoen, niet een collegiale
         in Duitsland hebben en als lid van een Duitse werkge-                   hulp bieden aan Duitse bedrijven en zelfs niet aan
         versvereniging onder een kader-cao en een collectieve                   Duitse bedrijven die tot hetzelfde concern behoren.
         socialzekerheidsregeling vallen;
                                                                            Redenen van openbare veiligheid en volksgezondheid
    c) in Duitsland geen filiaal als bouwbedrijf kunnen                     (artikel 55 juncto artikel 46 EG) kunnen niet als rechtvaar-
         oprichten, wanneer het personeel ervan uitsluitend                 digingsgrond worden aangevoerd. Zelfs wanneer het
         administratieve, verkoop-, ontwerp- en controlewerk-               sociale bestel in zijn algemeenheid als bestanddeel van de
         zaamheden en/of loonwerk verricht, doch dat deze                   openbare orde van een lidstaat in de zin van artikel 46
         vestiging op het Duitse grondgebied daartoe werkne-                wordt gezien, dan nog zijn de Duitse maatregelen niet
         mers in dienst moet hebben, die meer dan 50 % van                  gerechtvaardigd, aangezien zij een algemene strekking
         hun totale arbeidstijd bouwwerkzaamheden verrichten;               hebben en niet als uitgangspunt nemen, of er gezien de
                                                                            salariëring van de werknemers en de voor hen bestaande
                                                                            sociale voorzieningen feitelijk sprake is van „loondum-
2) de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.                   ping”.
 ---pagebreak--- C 63/16               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.3.2000
— Strijd met de vrijheid van vestiging                               Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10 EG-Verdrag (ex
    Aangezien in Duitsland een bouwbedrijf enkel als zodanig
                                                                     artikel 189 resp. artikel 5) moeten de lidstaten de nodige
    wordt aangemerkt, indien de werknemers meer dan 50 %
                                                                     maatregelen treffen om richtlijnen vóór het verstrijken van de
    van hun totale arbeidstijd bouwwerkzaamheden verrich-
                                                                     gestelde termijn om te zetten in hun nationale rechtsorde, en
    ten, heeft het voor bouwbedrijven uit andere lidstaten
                                                                     moeten zij die maatregelen onverwijld aan de Commissie
    weinig zin om in Duitsland zelfstandige filialen op te
                                                                     meedelen. De in casu gestelde termijn is op 21 november 1996
    richten met uitsluitend commercieel en technisch perso-
                                                                     verstreken zonder dat de Helleense Republiek de Commissie
    neel (bijv. voor de acquisitie of het ontwikkelen van
                                                                     mededeling heeft gedaan van de getroffen omzettingsmaatrege-
    projecten). Wanneer zij namelijk een opdracht zouden
                                                                     len voor de richtlijn.
    ontvangen, dan kan die toch niet met behulp van bouwvak-
    kers van andere (buitenlandse) filialen of van de moeder-
    maatschappij worden uitgevoerd. Hier is wederom sprake           (1) PB L 319 van 12.12.1994, blz. 14.
    van een discriminerende behandeling, aangezien Duitse
    filialen van Duitse bouwbedrijven steeds als bouwbedrijf
    worden beschouwd, ook wanneer zij op zich niet aan de
    50 %-regel voldoen.
                                                                     Beroep, op 21 december 1999 ingesteld door Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
                                                                                bliek
                                                                                (Zaak C-495/99)
                                                                                (2000/C 63/30)
Beroep, op 21 december 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                             bliek                                   op 21 december beroep tegen Franse Republiek ingesteld door
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                     digd door haar juridisch adviseur P. Oliver als gemachtigde,
                       (Zaak C-494/99)                               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                     Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                        (2000/C 63/29)                               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     1) vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
op 21 december 1999 beroep tegen Helleense Republiek                      bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                  van richtlijn 96/93/EG van de Raad van 17 december
vertegenwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische                 1996 inzake de certificering van dieren en dierlijke produc-
dienst, en F. Benyon, juridisch adviseur, domicilie gekozen               ten (1), de krachtens die richtlijn en het Verdrag op haar
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar              rustende verplichtingen niet is nagekomen;
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                     2) de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de proce-
                                                                          dure.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
— vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen
    de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechte-
                                                                     Ingevolge de artikelen 249 en 10 EG zijn de lidstaten verplicht
    lijke maatregelen te nemen om te voldoen aan richtlijn
                                                                     de maatregelen te treffen die nodig zijn om de tot hen gerichte
    94/56/EG van de Raad van 21 november 1994 houdende
                                                                     richtlijnen binnen de daartoe gestelde termijn in nationaal
    vaststelling van de grondbeginselen voor het onderzoek
                                                                     recht om te zetten. Ofschoon de in artikel 9 van richtlijn
    van ongevallen en incidenten in de burgerluchtvaart (1),
                                                                     96/93/EG gestelde termijn sedert 1 januari 1998 is verstreken,
    subsidiair, door deze maatregelen niet tijdig aan de Com-
                                                                     heeft Frankrijk nog steeds niet de nodige maatregelen getroffen.
    missie mede te delen, de krachtens het Verdrag en deze
    richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
    men;                                                             (1) PB L 13 van 16.1.1997, blz. 28.
— de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-281/11: Beroep ingesteld op 6 juni 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/15

         Beroep ingesteld op 6 juni 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-281/11)
   2011/C 252/29
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin en M. Owsiany-Hornung, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door de artikelen 2, sub a, b, d, e en f, 3, lid 3, 4, lid 3, 6, 7, 8, 9, lid 1 en lid 2, sub a, 10, leden 3 en 4, 18, lid 1, tweede alinea, leden 3 en 4, van, alsmede bijlage V, deel A, vierde streepje, deel B, eerste streepje, en deel C, eerste streepje, bij richtlijn 2009/41/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 inzake het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen, niet of niet naar behoren om te zetten in Pools recht, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie verwijt de Republiek Polen dat zij de definities „micro-organisme”, „genetisch gemodificeerd micro-organisme”, „ongeval” en „gebruiker” in artikel 2, sub a, b, d respectievelijk e, van richtlijn 2009/41 niet naar behoren in Pools recht heeft omgezet. Volgens de Commissie is het ook als een inbreuk aan te merken dat het Poolse recht geen definitie van het begrip „kennisgeving” bevat, dat in artikel 2, sub f, van deze richtlijn is gedefinieerd.
   De Commissie stelt bovendien dat de artikelen 3, lid 3, 6, 7, 8, 9, lid 1 en lid 2, sub a, en 18, lid 1, tweede alinea, leden 3 en 4, van richtlijn 2009/41, alsmede bijlage V, deel B, eerste streepje, en deel C, eerste streepje, bij die richtlijn niet in Pools recht zijn omgezet.
   Volgens de Commissie is artikel 4, lid 3, van richtlijn 2009/41 onjuist omgezet in Pools recht, omdat volgens Pools recht klasse 1 slechts activiteiten omvat die geen risico inhouden, terwijl de richtlijn ook geldt voor activiteiten die een verwaarloosbaar risico inhouden.
   De Commissie verwijt de Republiek Polen verder dat zij artikel 10, lid 3, van richtlijn 2009/41 onjuist heeft omgezet in Pools recht door de mogelijkheid tot vaststelling van bijkomende voorwaarden voor een ingeperkt gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen enkel te beperken tot gevallen waarin de bescherming van de menselijke gezondheid of het milieu dit vereist, terwijl in artikel 10, lid 3, van richtlijn 2009/41 geen sprake is van een dergelijke beperking.
   Bovendien is artikel 10, lid 4, van richtlijn 2009/41 niet correct in nationaal recht omgezet, omdat daarbij een termijn van dertig dagen wordt ingevoerd die niet in de richtlijn is voorzien.
   Ten slotte stelt de Commissie vast dat de Poolse autoriteiten bijlage V, deel A, vierde streepje, bij richtlijn 2009/41 niet volledig hebben omgezet.


               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/2

         Verkiezing van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken
   (2008/C 272/02)
   Op 24 september 2008 hebben de rechters van het Ambtenarengerecht, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 4, lid 1, van de bijlage bij het Statuut van het Hof van Justitie en in artikel 6, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering, P. MAHONEY verkozen tot president van het Ambtenarengerecht voor de periode van 6 oktober 2008 tot en met 30 september 2011.


title: Zaak C-175/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 31 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland — Ierland) — H. I. D., B. A./Refugee Applications Commissioner, Refugee Appeals Tribunal, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ireland, Attorney General (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk Europees asielstelsel — Verzoek van staatsburger van derde land om toekenning van vluchtelingenstatus — Richtlijn 2005/85/EG — Artikel 23 — Mogelijkheid om asielverzoeken volgens procedure bij voorrang te behandelen — Nationale procedure die voorziet in behandelingsprocedure bij voorrang van verzoeken die zijn ingediend door personen die behoren tot naar nationaliteit of land van oorsprong bepaalde categorie — Recht op daadwerkelijk rechtsmiddel — Artikel 39 van bedoelde richtlijn — Begrip „rechterlijke instantie” in zin van dit artikel)

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 31 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland — Ierland) — H. I. D., B. A./Refugee Applications Commissioner, Refugee Appeals Tribunal, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ireland, Attorney General
   (Zaak C-175/11) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk Europees asielstelsel - Verzoek van staatsburger van derde land om toekenning van vluchtelingenstatus - Richtlijn 2005/85/EG - Artikel 23 - Mogelijkheid om asielverzoeken volgens procedure bij voorrang te behandelen - Nationale procedure die voorziet in behandelingsprocedure bij voorrang van verzoeken die zijn ingediend door personen die behoren tot naar nationaliteit of land van oorsprong bepaalde categorie - Recht op daadwerkelijk rechtsmiddel - Artikel 39 van bedoelde richtlijn - Begrip „rechterlijke instantie” in zin van dit artikel)
   2013/C 86/04
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Ireland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: H. I. D., B. A.

      Verwerende partijen: Refugee Applications Commissioner, Refugee Appeals Tribunal, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ireland, Attorney General

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Ireland — Uitlegging van de artikelen 23 en 39 van richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PB L 326, blz. 13) — Verzoek van een onderdaan van een derde land om verlening van de vluchtelingenstatus — Verenigbaarheid met het Unierecht van een nationale procedure die voorziet in een behandeling bij voorrang of een versnelde behandeling van verzoeken die zijn ingediend door personen die behoren tot naar nationaliteit of land van oorsprong bepaalde categorie — Recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel — Begrip „rechtelijke instantie” in de zin van artikel 267 VWEU

      Dictum

               1)

               Artikel 23, leden 3 en 4, van richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus, moet aldus worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat een lidstaat op bepaalde categorieën asielverzoeken die naar de nationaliteit of het land van oorsprong van de verzoeker zijn omschreven, met inachtneming van de uitgangspunten en waarborgen van hoofdstuk II van die richtlijn, een procedure bij voorrang of een versnelde procedure toepast.

               2)

               Artikel 39 van richtlijn 2005/85 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, volgens welke een asielzoeker ofwel tegen de beslissing van de beslissingsautoriteit beroep kan instellen bij een rechterlijke instantie als het Refugee Appeals Tribunal (Ierland) en tegen de beslissing van die instantie kan opkomen bij een hogere rechterlijke instantie zoals de High Court (Ierland), ofwel de rechtsgeldigheid van de beslissing van bedoelde autoriteit kan aanvechten bij de High Court, tegen de beslissingen waarvan bij de Supreme Court (Ierland) hogere voorziening kan worden ingesteld.

      (1)  PB C 204 van 9.7.2011.


title: Zaak C-221/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 27 april 2017 — M.G. Tjebbes e.a tegen Minister van Buitenlandse Zaken

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 27 april 2017 — M.G. Tjebbes e.a tegen Minister van Buitenlandse Zaken
   (Zaak C-221/17)
   (2017/C 239/32)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: M.G. Tjebbes, G.J.M. Koopman, E. Saleh Abady, L. Duboux

      Verweerder: Minister van Buitenlandse Zaken

      Prejudiciële vragen

   Moeten de artikelen 20 en 21 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, mede in het licht van artikel 7 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, zo worden uitgelegd dat zij, vanwege het ontbreken van een individuele toetsing aan het evenredigheidsbeginsel wat de gevolgen van het verlies van de nationaliteit voor de situatie van betrokkene uit het oogpunt van Unierecht betreft, in de weg staan aan wettelijke regelingen, zoals aan de orde in dit hoofdgeding, die bepalen:

               a.

               dat een meerderjarige, die tevens een nationaliteit van een derde land bezit, de nationaliteit van zijn lidstaat en daarmee het burgerschap van de Unie van rechtswege verliest omdat hij gedurende een ononderbroken periode van tien jaar in het buitenland en buiten de Europese Unie zijn hoofdverblijf heeft gehad, terwijl er mogelijkheden bestaan om die termijn van tien jaar te stuiten?

               b.

               dat een minderjarige onder bepaalde omstandigheden de nationaliteit van zijn lidstaat en daarmee het burgerschap van de Unie van rechtswege verliest ten gevolge van het verlies van de nationaliteit van de ouder, zoals hiervoor bedoeld onder a.?


title: Zaak T-98/12: Beroep ingesteld op 22 februari 2012 — Makhlouf/Raad

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/30

         Beroep ingesteld op 22 februari 2012 — Makhlouf/Raad
   (Zaak T-98/12)
   2012/C 151/50
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ehab Makhlouf (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoekers vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               bijgevolg besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011, verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 en de daaruit volgende uitvoeringshandelingen nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreffen;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter staving van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-433/11, Makhlouf/Raad (1).

      (1)  PB 2011, C 290, blz. 14.


title: Zaak C-121/05 P: Hogere voorziening, op 15 maart 2005 (fax: 11.03.2005) ingesteld door Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 12 januari 2005 in zaak T-334/03, Deutsche Post Euro Express GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/16

         Hogere voorziening, op 15 maart 2005 (fax: 11.03.2005) ingesteld door Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 12 januari 2005 in zaak T-334/03, Deutsche Post Euro Express GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
   (Zaak C-121/05 P)
   (2005/C 143/24)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 15 maart 2005 (fax: 11.03.2005) hogere voorziening ingesteld door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt, vertegenwoordigd door A. von Mühlendahl, ondervoorzitter van het Bureau, en G. Schneider, lid van de afdeling rechtsgedingen inzake industriële eigendom, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 12 januari 2005 in zaak T-334/03, Deutsche Post Euro Express GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt.
   Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 12 januari 2005 in zaak T-334/03 (1) te vernietigen en het oorspronkelijke beroep te verwerpen;

               2.

               de zaak terug te wijzen naar het Gerecht van eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) motiveert zijn hogere voorziening tegen het bovengenoemde arrest als volgt:

               Het Gerecht heeft in de punten 35 en 36 van het bestreden arrest artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 geschonden doordat het de aanduiding „EURO” weliswaar als een verwijzing naar de geografische herkomst van de waren of diensten heeft beschouwd, maar tegelijkertijd heeft geoordeeld dat deze aanduiding alleen dan niet als gemeenschapsmerk kan worden ingeschreven wanneer de geografische herkomst „essentieel” is voor het in aanmerking komende publiek. Dit is in strijd met de duidelijke bewoordingen van bovengenoemde bepaling, die zonder enige verdere beoordeling de inschrijving weigert van aanduidingen van de plaats van herkomst. Bovendien blijkt uit het arrest van het Hof van 12 februari 2004 in zaak C-363/99 dat de inschrijving wordt geweigerd van alle tekens of aanduidingen die eigenschappen van de opgegeven waren of diensten beschrijven, zonder dat daarbij van belang is of deze eigenschappen „essentieel” zijn.

               Het Gerecht heeft in de punten 36 tot en met 43 van het bestreden arrest artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 geschonden doordat het met betrekking tot de aanduiding „PREMIUM” weliswaar de kwaliteitsaanduiding beoordeelt, maar tegelijkertijd de toepassing van voormelde bepaling op deze aanduiding heeft geweigerd. Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 sluit de inschrijving van aanduidingen van de waarde zonder enige verdere kwalificatie uit, aangezien elke concurrent van de aanvrager het recht dient te hebben dergelijke aanduidingen te gebruiken, zonder daarbij te worden belemmerd door merkrechten van derden op dergelijke aanduidingen. Het argument van het Gerecht (punt 39), dat aanduidingen als „PREMIUM” (alleen) in het kader van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 moeten worden beoordeeld, is in het onderhavige geval niet ter zake dienend. Aangezien de aanduiding „PREMIUM” als kwaliteitsaanduiding reeds onder artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 valt, is het niet nodig terug te vallen op artikel 7, lid 1, sub b, van deze verordening.

               Volgens de door het Hof in zijn arresten geformuleerde beginselen, die in punt 44 van het bestreden arrest worden vermeld, is een uit beschrijvende bestanddelen samengesteld merk ook in zijn geheel beschrijvend, voorzover niet wordt vastgesteld dat de samengestelde aanduiding in haar geheel een andere betekenis heeft dan die van de onderdelen. In casu is het duidelijk dat de aanduiding „EUROPREMIUM” — een op de gebruikelijke wijze gevormde samenstelling van beide bestanddelen „EURO” en „PREMIUM” — ook in deze samenhang niets anders uitdrukt dan dat de opgegeven waren en diensten van Europese oorsprong zijn en een bijzondere kwaliteit hebben.

               Om de hiervoor uiteengezette redenen berust het bestreden arrest dus op schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 en dient het derhalve te worden vernietigd.

      (1)  PB C 69, blz. 14.


title: Zaak T-390/11: Beschikking van het Gerecht van 12 december 2012 — Evonik Industries/BHIM — Bornemann (EVONIK) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/17

         Beschikking van het Gerecht van 12 december 2012 — Evonik Industries/BHIM — Bornemann (EVONIK)
   (Zaak T-390/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 32/27
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Evonik Industries AG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Albrecht, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. Pohlmann en R. Pethke, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Johann Heinrich Bornemann GmbH — Geschäftsbereich Kunststofftechnik Obernkirchen (Obernkirchen, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Oldekop, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 19 april 2011 (zaak R 1802/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen Johann Heinrich Bornemann GmbH — Geschäftsbereich Kunststofftechnik Obernkirchen en Evonik Industries AG

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en interveniënte worden verwezen in hun eigen kosten en elk in de helft van verweerders kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.9.2011.


title: Zaak C-354/11 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 22 maart 2012 — Maurice Emram/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Guccio Gucci SpA (Hogere voorziening — Artikel 119 van Reglement voor procesvoering — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Aanvraag om inschrijving van beeldmerk G — Merken)

text:
               4.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/5

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 22 maart 2012 — Maurice Emram/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Guccio Gucci SpA
   (Zaak C-354/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 119 van Reglement voor procesvoering - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b - Aanvraag om inschrijving van beeldmerk G - Merken)
   2012/C 235/07
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Maurice Emram (vertegenwoordiger: M. Benavï, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde), Guccio Gucci SpA (vertegenwoordiger: F. Jacobacci, avvocato)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 10 mei 2011, Emram/BHIM (T-187/10), waarbij is verworpen het beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 februari 2010 (zaak R 1281/2008-1) inzake een oppositieprocedure tussen Guccio Gucci SpA en Emram — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1) — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk G — Verwarringsgevaar — Onjuiste opvatting van het bewijs — Onjuiste beoordeling van het onderscheidend vermogen — Schending van het gelijkheidsbeginsel

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               M. Emram wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak T-297/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 oktober 2008 — TridonicAtco/BHIM (Intelligent Voltage Guard) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Intelligent Voltage Guard — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/33

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 oktober 2008 — TridonicAtco/BHIM (Intelligent Voltage Guard)
   (Zaak T-297/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Intelligent Voltage Guard - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 313/58)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: TridonicAtco GmbH & Co. KG (Dornbirn, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Wiltschek, advocaat, vervolgens L. Wiltschek en E. Tremmel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen het besluit van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 31 maart 2007 (zaak R 108/2007-2) betreffende een aanvraag voor inschrijving van het beeldmerk Intelligent Voltage Guard als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               TridonicAtco GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2006.


title: Zaak C-456/04: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia van 20 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Agip Petroli SpA en Capitaneria di Porto di Siracusa, Capitaneria di Porto di Siracusa, sezione staccata di Santa Panagia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, en met betrekking tot Arbix Diamone Shipping

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/10

         Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia van 20 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Agip Petroli SpA en Capitaneria di Porto di Siracusa, Capitaneria di Porto di Siracusa, sezione staccata di Santa Panagia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, en met betrekking tot Arbix Diamone Shipping
   (Zaak C-456/04)
   (2005/C 19/21)
   Procestaal: Italiaans
   Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia heeft bij beschikking van 20 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 oktober 2004, in het geding tussen Agip Petroli SpA en Capitaneria di Porto di Siracusa e.a., en met betrekking tot Arbix Diamone Shipping, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Omvat het begrip „reis die voorafgaat aan of volgt op de cabotage” als bedoeld in artikel 3, lid 3, van verordening nr. 3577/92 (1), alleen de reis die „functioneel en commercieel op zichzelf staat, dat wil zeggen met lading aan boord en waarvan begin/eindpunt een buitenlandse haven is”, zoals in de in de hoofdzaak bestreden maatregelen is vermeld, of strekt die term zich ook uit tot de gevallen van een reis zonder lading aan boord (zogenoemde „reis in ballast”).”

      (1)  PB L 364 van 12.12.1992, blz. 7.


title: Zaak C-518/10: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 25 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Yeda Research and Development Company Ltd, Aventis Holdings Inc/Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Aanvullend beschermingscertificaat — Verordening (EG) nr. 469/2009 — Artikel 3 — Voorwaarden voor verkrijging van certificaat — Begrip „door een van kracht zijnd basisoctrooi beschermd product” — Criteria — Vergunning voor in handel brengen — In handel gebracht geneesmiddel dat slechts één werkzame stof bevat terwijl octrooi conclusies bevat voor samenstelling van werkzame stoffen)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/8

         Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 25 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Yeda Research and Development Company Ltd, Aventis Holdings Inc/Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks
   (Zaak C-518/10) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Aanvullend beschermingscertificaat - Verordening (EG) nr. 469/2009 - Artikel 3 - Voorwaarden voor verkrijging van certificaat - Begrip „door een van kracht zijnd basisoctrooi beschermd product” - Criteria - Vergunning voor in handel brengen - In handel gebracht geneesmiddel dat slechts één werkzame stof bevat terwijl octrooi conclusies bevat voor samenstelling van werkzame stoffen)
   2012/C 73/13
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Yeda Research and Development Company Ltd, Aventis Holdings Inc

      Verwerende partij: Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Uitlegging van artikel 3, sub a, van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 152, blz. 1) — Voorwaarden voor verkrijging van certificaat — Begrip „product beschermd door een van kracht zijnd basisoctrooi” — Criteria — Invloed van akkoord betreffende gemeenschapsoctrooien (89/695/EEG) op de beoordeling van die criteria in het geval van een indirecte inbreuk of inbreuk door medewerking overeenkomstig artikel 26 van dat akkoord

      Dictum

   Artikel 3, sub a, van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de bevoegde diensten voor de industriële eigendom van een lidstaat een aanvullend beschermingscertificaat afgeven wanneer de in de aanvraag vermelde werkzame stof weliswaar in de conclusies van het basisoctrooi is vermeld als werkzame stof die deel uitmaakt van een samenstelling met een andere werkzame stof, maar dit octrooi geen conclusies bevat voor deze werkzame stof afzonderlijk.

      (1)  PB C 13 van 15.1.2011.


title: Zaak C-526/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Debreceni Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 20 november 2012 — Józsefné Ványai/Nagyrábé Község Polgármesteri Hivatal

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Debreceni Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 20 november 2012 — Józsefné Ványai/Nagyrábé Község Polgármesteri Hivatal
   (Zaak C-526/12)
   2013/C 79/08
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Debreceni Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Józsefné Ványai

      Verwerende partij: Nagyrábé Község Polgármesteri Hivatal

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 30 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat het enkel beoogt een voorziening in rechte tegen onwettige en ongegronde (unjustified) ontslagen te waarborgen?

               2)

               Betekent [deze bepaling] dat de werkgever bij ontslag de werknemer de redenen voor het ontslag schriftelijk moet meedelen, omdat anders het ontslag kennelijk onredelijk (unjustified) is?

               3)

               Maakt het niet meedelen van de redenen als zodanig de maatregel onwettig, of kan de werkgever de redenen later tijdens een eventueel arbeidsgeding meedelen?


title: Zaak C-506/15 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 26 januari 2017 — Koninkrijk Spanje/Europese Commissie [Hogere voorziening — Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) — Van financiering door de Europese Unie uitgesloten uitgaven — Verordeningen (EG) nr. 1698/2005, (EG) nr. 1975/2006 en (EG) nr. 796/2004 — Steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling — Gebieden met natuurlijke handicaps — Controles ter plaatse — Veedichtheidscoëfficient — Telling van de dieren]

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/18

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 26 januari 2017 — Koninkrijk Spanje/Europese Commissie
   (Zaak C-506/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) - Van financiering door de Europese Unie uitgesloten uitgaven - Verordeningen (EG) nr. 1698/2005, (EG) nr. 1975/2006 en (EG) nr. 796/2004 - Steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling - Gebieden met natuurlijke handicaps - Controles ter plaatse - Veedichtheidscoëfficient - Telling van de dieren])
   (2017/C 104/27)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. A. Sampol Pucurull, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Galindo Martín en G. von Rintelen, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van rekwirant: Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas en A. Daly, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Franse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 381 van 16.11.2015.


title: Zaak C-443/05 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 september 2007 — Common Market Fertilizers SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Antidumpingrechten — Artikel 239 douanewetboek — Kwijtschelding van invoerrechten — Artikel 907, eerste alinea, van verordening (EEG) nr. 2454/93 — Uitlegging — Wettigheid — Beschikking van Commissie — Groep van deskundigen in het kader van Comité douanewetboek bijeen — Andere entiteit op functioneel vlak — Artikelen 2 en 5, lid 2, van besluit 1999/468/EG van Raad — Artikel 4 van reglement van orde van Comité douanewetboek — Voorwaarden voor toepassing van artikel 239 van douanewetboek — Ontbreken van kennelijke nalatigheid)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 september 2007 — Common Market Fertilizers SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-443/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Antidumpingrechten - Artikel 239 douanewetboek - Kwijtschelding van invoerrechten - Artikel 907, eerste alinea, van verordening (EEG) nr. 2454/93 - Uitlegging - Wettigheid - Beschikking van Commissie - Groep van deskundigen in het kader van Comité douanewetboek bijeen - Andere entiteit op functioneel vlak - Artikelen 2 en 5, lid 2, van besluit 1999/468/EG van Raad - Artikel 4 van reglement van orde van Comité douanewetboek - Voorwaarden voor toepassing van artikel 239 van douanewetboek - Ontbreken van kennelijke nalatigheid)
   (2007/C 269/19)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Common Market Fertilizers SA (vertegenwoordigers: A. Sutton, barrister, N. Flandin, avocat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis, gemachtigde)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2005, Common Market Fertilizers/Commissie (gevoegde zaken T-134/03 en T-135/03), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot nietigverklaring van de beschikkingen C(2002) 5217 def. en C(2002) 5218 def. van de Commissie van 20 december 2002, waarbij is vastgesteld dat de kwijtschelding van invoerrechten in een bepaald geval niet gerechtvaardigd is
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Common Market Fertilizers SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 36 van 11.2.2006.


title: Zaak T-83/09: Arrest van het Gerecht van 9 september 2011 — Chalk/BHIM — Reformed Spirits Company Holdings (CRAIC) ( Gemeenschapsmerk — Gemeenschapswoordmerk CRAIC — Overdrachten — Inschrijving van overgang van merk in register — Herroeping — Artikelen 16, 17, 23 en 77 bis van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikelen 16, 17, 23 en 80 van verordening (EG) nr. 207/2009) en regel 31 van verordening (EG) nr. 2868/95 )

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/39

         Arrest van het Gerecht van 9 september 2011 — Chalk/BHIM — Reformed Spirits Company Holdings (CRAIC)
   (Zaak T-83/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Gemeenschapswoordmerk CRAIC - Overdrachten - Inschrijving van overgang van merk in register - Herroeping - Artikelen 16, 17, 23 en 77 bis van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikelen 16, 17, 23 en 80 van verordening (EG) nr. 207/2009) en regel 31 van verordening (EG) nr. 2868/95)
   2011/C 311/70
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: David Chalk (Canterbury, Kent, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: W. James, M. Gilbert, C. Balme, solicitors, en S. Malynicz, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Reformed Spirits Company Holdings Ltd (Saint Helier, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: C. Morcom, QC)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 13 november 2008 (zaak R 1888/2007-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van de overgang van een gemeenschapsmerk na overdracht

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               David Chalk wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de noodzakelijke kosten die Reformed Spirits Company Holdings Ltd heeft gemaakt in verband met de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 90 van 18.4.2009.


title: Zaak T-161/00: Beroep, op 14 juni 2000 ingesteld door V. Tsarnavas tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
26.8.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 247/33
      van de betrokken ondernemingen, die overeenkomt met               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      de controle in het kader van het in artikel 82 EG bedoelde
      toezicht op misbruiken van kartels. Een dergelijk toezicht        —     nietig te verklaren het stilzwijgend genomen besluit
      op de handelwijze van ondernemingen draagt evenwel                      van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers
      niet bij tot een vlottere mededinging, en kan dus niet                  krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut ingediende
      opwegen tegen een machtspositie op de markt die op de                   klacht tegen de in de „Administratieve mededelingen”
      koop toe zou worden genomen. Verzoekster in de                          nr. 1080, van 13 augustus 1999, bekendgemaakte lijst
      onderhavige zaak verlangde toezeggingen die verder                      van tot de rang A 4 bevorderde ambtenaren, voorzover
      gingen dan die welke de partijen bij de voorgenomen                     zijn naam daarin niet voorkwam;
      concentratie hebben gemaakt, doch is daarin door de
      betrokken partijen niet gevolgd.                                  —     bijgevolg voor recht te verklaren dat de procedure van
                                                                              bevordering tot de rang A 4 voor de bevorderingsronde
—     Bovendien heeft de Commissie ook op procedureel vlak                    1999 nietig is met betrekking tot verzoeker;
      onregelmatigheden begaan. Hoewel in de beschikking
      groot voorbehoud wordt gemaakt over de verenigbaar-               —     verweerster te veroordelen tot betaling van een bedrag
      heid van de voorgenomen concentratie met de gemeen-                     van 5 000 Euro ter vergoeding van morele schade;
      schappelijke markt, heeft de Commissie onder verwijzing
      naar omvangrijke en deels ook moeilijk te controleren             —     verweerster in alle kosten van het geding te verwijzen.
      toezeggingen van de aanvragers reeds in de eerste con-
      trolefase haar goedkeuring gegeven. Conform de voor-
      schriften had zij de procedure van artikel 6, lid 1, sub c,       Middelen en voornaamste argumenten
      van de concentratieverordening moeten inleiden.
                                                                        Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker:
—     Ten slotte heeft de Commissie zich ten onrechte niet
      gehouden aan het procedureel voorschrift van artikel 18,
      lid 1, van verordening (EG) nr. 447/98 van de Commis-             —     volledig ontbreken van motivering van het bestreden
      sie (1), nu zij ook na het verstrijken van de in deze                   besluit, in strijd met artikel 25, tweede alinea, Ambtena-
      bepaling voorgeschreven termijn van drie weken herhaal-                 renstatuut; en
      delijk nieuwe en gewijzigde toezeggingen van de partijen
      bij de voorgenomen concentratie in de beschouwing                 —     schending van artikel 45, lid 1, van het Statuut en kenne-
      heeft betrokken. Aldus zijn de procedurele rechten van                  lijk verkeerde beoordeling.
      met name verzoekster geschonden, nu zij binnen steeds
      kortere termijnen een standpunt moest bepalen en uitein-
      delijk zelfs niet meer de mogelijkheid had om opmerkin-
      gen te maken.
(1) Verordening (EG) nr. 447/98 van de Commissie van 1 maart
    1998 betreffende de aanmeldingen, de termijnen en het horen         Beroep, op 16 juni 2000 ingesteld door R. Carotti tegen
    van betrokkenen en derden overeenkomstig verordening (EEG)                Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
    nr. 4064/89 van de Raad betreffende de controle op concentraties
    van ondernemingen.
                                                                                (Zaak T-163/00)
                                                                                (2000/C 247/59)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Beroep, op 14 juni 2000 ingesteld door V. Tsarnavas tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 16 juni 2000 beroep ingesteld tegen de
                                                                        Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen door R. Carot-
                         (Zaak T-161/00)                                ti, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door G. Vogel
                                                                        en F. Burg, advocaten te Luxemburg.
                         (2000/C 247/58)
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (Procestaal: Frans)                            —     het besluit van 15 mei 2000 nietig te verklaren;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               —     de Rekenkamer in de kosten te verwijzen;
schappen is op 14 juni 2000 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door V. Tsarnavas,                 —     de Rekenkamer te veroordelen tot betaling van de kosten
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N. Lhoëst, ad-                      die Carotti heeft moeten maken voor de verdediging van
vocaat te Brussel.                                                            haar zaak, ter hoogte van 500 000 LUF.


title: Zaak C-625/13 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 januari 2017 — Villeroy & Boch AG/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte wordt vastgesteld — Onderlinge afstemming van de prijzen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Eén enkele inbreuk — Bewijs — Geldboeten — Volledige rechtsmacht — Redelijke termijn — Evenredigheid)

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 januari 2017 — Villeroy & Boch AG/Europese Commissie
   (Zaak C-625/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte wordt vastgesteld - Onderlinge afstemming van de prijzen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Eén enkele inbreuk - Bewijs - Geldboeten - Volledige rechtsmacht - Redelijke termijn - Evenredigheid))
   (2017/C 104/09)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Villeroy & Boch AG (vertegenwoordigers: M. Klusmann en T. Kreifels, Rechtsanwälte, bijgestaan door S. Thomas, hoogleraar)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Malferrari, F. Castillo de la Torre en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Villeroy & Boch AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 39 van 8.2.2014.


title: Zaak C-521/06 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 juli 2008 — Athinaïki Techniki AE/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Athens Resort Casino AE Symmetochon (Hogere voorziening — Staatssteun — Door Helleense Republiek aan consortium Hyatt Regency toegekende steun — Klacht — Besluit om klacht niet verder te behandelen — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikelen 4, 13 en 20 — Begrip handeling waartegen kan worden opgekomen in zin van artikel 230 EG)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/10

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 juli 2008 — Athinaïki Techniki AE/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Athens Resort Casino AE Symmetochon
   (Zaak C-521/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Door Helleense Republiek aan consortium Hyatt Regency toegekende steun - Klacht - Besluit om klacht niet verder te behandelen - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikelen 4, 13 en 20 - Begrip „handeling waartegen kan worden opgekomen’ in zin van artikel 230 EG)
   (2008/C 223/15)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Athinaïki Techniki AE (vertegenwoordiger: S. A. Pappas, dikigoros)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Triantafyllou, gemachtigde) Athens Resort Casino AE Symmetochon (vertegenwoordigers: F. Carlin, Barrister, N. Korogiannakis, dikigoros)
   Voorwerp
   Hogere voorziening ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 26 september 2006 in zaak T-94/05, waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard het beroep tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 2 december 2004, welke verzoekster informeerde over het ad acta leggen van haar klacht betreffende beweerdelijk door de Helleense Republiek in het kader van een procedure voor het plaatsen van overheidsopdrachten verleende staatsteun — Begrip voor beroep vatbare handeling in de zin van artikel 230 EG
   Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 26 september 2006, Athinaïki Techniki/Commissie (T-94/05), wordt vernietigd.

               2)

               De door de Commissie van de Europese Gemeenschappen voor het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid wordt verworpen.

               3)

               De zaak wordt verwezen naar het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen voor een uitspraak over de vordering van Athinaïki Techniki AE tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 2 juni 2004 om haar klacht tegen de staatssteun die de Helleense Republiek in het kader van de overheidsopdracht betreffende de overdracht van 49 % van het kapitaal van het casino Mont Parnès zou hebben verleend aan het consortium Hyatt Regency, niet verder te behandelen.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


               11.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/19

         Criteria voor toewijzing van de zaken aan de kamers
   2009/C 270/07
   Op 7 oktober 2009 heeft het Ambtenarengerecht, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 4, lid 4, van de bijlage bij het Statuut van het Hof van Justitie en in artikel 12, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering, besloten de zaken onmiddellijk na de neerlegging van het verzoekschrift afwisselend aan de Eerste kamer en aan de Tweede kamer toe te wijzen, in de volgorde waarin de zaken ter griffie zijn ingeschreven, onverminderd de artikelen 13, 14 en 46, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering.
   Een bepaald aantal zaken zal aan de Derde kamer wordt toegewezen volgens een automatische frequentie die in plenaire zitting wordt bepaald.
   De president van het Ambtenarengerecht kan van deze verdelingsregels afwijken om redenen van verknochtheid van zaken, alsmede om een gelijkmatige en coherente werklast binnen het Ambtenarengerecht te verzekeren.
   Bij dit besluit wordt het besluit van 30 september 2008 ingetrokken. (1) Het onderhavige besluit treedt in werking daags na de bekendmaking ervan.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008, blz. 4.


title: Zaak C-512/03: Verzoek van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch, van 4 december 2003, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen J.E.J. Blanckaert en de Inspecteur van de Belastingdienst/Particulieren/Ondernemingen Buitenland te Heerlen

text:
21.2.2004              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 47/17
Middelen en voornaamste argumenten                                       Zelfs wanneer in de fase van het schetsmatige plan een milieu-
                                                                         effectbeoordeling plaatsvindt, kan zij inadequaat zijn, omdat
                                                                         zij is gebaseerd op de informatie in het ingediende schetsmatige
                                                                         plan, die onvoldoende kan zijn om de milieu-effecten van het
                                                                         ontwikkelingsproject in zijn geheel te beoordelen. De milieu-
Het ontwikkelingsproject te White City                                   effectbeoordeling zal dan op een onvolledige grondslag plaats-
                                                                         vinden.
Volgens de Commissie konden de bevoegde autoriteiten
redelijkerwijs niet tot het oordeel komen dat een milieu-                (1) PB 1997 L 175, blz. 40.
                                                                         (2) PB 1997, L 73, blz. 5.
effectbeoordeling niet noodzakelijk was, omdat zij dit oordeel
voornamelijk of uitsluitend hadden gebaseerd op het feit dat
de betrokken grond voordien reeds was ontwikkeld. Dat
criterium voor uitsluiting van de noodzaak van een milieu-
effectbeoordeling is opgenomen in Government Circular 15/
68 en is een nieuw element. Richtlijn 85/337/EEG bevat een
dergelijk criterium niet. Door een beroep te doen op een niet
in die richtlijn genoemde reden voor het achterwege laten van
een milieu-effectbeoordeling heeft het Verenigd Koninkrijk               Verzoek van het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch, van
volgens de Commissie de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2 van die          4 december 2003, om een prejudiciële beslissing in het
richtlijn      in     het      geval     van       het    beoogde        geding tussen J.E.J. Blanckaert en de Inspecteur van de
stadsontwikkelingsproject te White City niet correct toegepast.          Belastingdienst/Particulieren/Ondernemingen Buitenland
                                                                                te Heerlen
                                                                                (Zaak C-512/03)
Het ontwikkelingsproject te Crystal Palace
                                                                                (2004/C 47/28)
Volgens de Commissie heeft het Verenigd Koninkrijk, door
voor het ontwikkelingsproject te Crystal Palace geen milieu-
effectbeoordeling te verlangen, zijn beoordelingsmarge krach-            Het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch heeft, bij vonnis van
tens richtlijn 85/337/EEG overschreden. Zij stelt dat de in              4 december 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
artikel 4, lid 2, aan een lidstaat toegekende beoordelingsmarge          Justitie op 8 december 2003, in het geding tussen J.E.J. Blanc-
niet onbeperkt is. De grenzen van die marge zijn vermeld in              kaert en de Inspecteur van de Belastingdienst/Particulieren/
artikel 2, lid 1, van de richtlijn: een milieu-effectbeoordeling is      Ondernemingen Buitenland te Heerlen, het Hof van Justitie van
vereist wanneer een project gezien de aard, de omvang of de              de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
ligging ervan aanzienelijke milieu-effecten kan hebben. Vol-             beslissing over de navolgende vragen:
gens de Commissie heeft het project volgens deze criteria
waarschijnlijk dergelijke gevolgen.
                                                                         1.     Heeft een buitenlandse belastingplichtige inwoner van
                                                                                een lidstaat, die in Nederland geen inkomen uit werk
                                                                                maar slechts inkomen uit sparen en beleggen geniet en
                                                                                daarom dus niet premieplichtig is en geen premie afdraagt
                                                                                voor de Nederlandse volksverzekeringen, bij de bereke-
Meerfasige procedure voor goedkeuring van de plannen                            ning van zijn belastbaar inkomen uit sparen en beleggen,
                                                                                op grond van het EG-recht recht op toekenning door
                                                                                Nederland van de heffingskortingen voor de volksver-
De Commissie betwist de rechtmatigheid van opsplitsing van                      zekeringen (de algemene ouderdomsverzekering, de nabe-
het planningsproces in twee fases op zich niet, maar stelt dat                  staandenverzekering en de algemene verzekering bijzon-
de wijze waarop de goedkeuring thans in het Verenigd                            dere ziektekosten), indien een binnenlandse belasting-
Koninkrijk in twee fases is opgesplitst, tot resultaten leidt die               plichtige bij de berekening van zijn belastbaar inkomen
onverenigbaar zijn met richtlijn 85/337/EEG.                                    uit sparen en beleggen recht heeft op deze heffingskortin-
                                                                                gen, omdat hij als verzekerde en premieplichtige voor de
                                                                                Nederlandse volksverzekeringen wordt aangemerkt, zelfs
Een groot stadsontwikkelingsproject kan in de fase van het                      indien ook hij in Nederland geen inkomen uit werk maar
schetsmatige plan aan beoordeling ontsnappen en in de tweede                    slechts inkomen uit sparen en beleggen geniet en om
fase, de „reserved matters stage”, is (krachtens Engels recht)                  die reden geen premie afdraagt voor de Nederlandse
geen milieu-effectbeoordeling mogelijk. Bijgevolg wordt een                     volksverzekeringen?
groot stadsontwikkelingsproject dat aanzienelijke milieu-effec-
ten kan hebben, niet in zijn geheel maar in afzonderlijke                2.     Is het bij de beantwoording van de eerste vraag van
gedeelten beoordeeld. Het praktische resultaat is dat de waar-                  belang of de buitenlandse belastingplichtige meer of
schijnlijke milieu-effecten niet in het licht van het gehele                    minder dan 90 % van zijn gezinsinkomen in Nederland
project worden beoordeeld.                                                      geniet? Meer in het bijzonder:
 ---pagebreak--- C 47/18                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        21.2.2004
     —     Is de Schumacker-test voor ingezetenen en niet-                    —    in het kader van de regeling inzake buitenlandse
           ingezetenen alleen van toepassing ingeval van sub-                      inschrijvingen verplicht te stellen dat particuliere
           jectieve of persoonsgebonden belastingaspecten, zo-                     beveiligingsbedrijven:
           als het recht van aftrek van persoons- en gezins-
           gebonden kosten, of ook voor objectieve of niet                         a)    in alle speciale gevallen rechtspersoonlijkheid
           persoonsgebonden belastingaspecten, zoals het be-                             hebben,
           lastingtarief?
                                                                                b)    een bepaald maatschappelijk kapitaal bezitten,
     —     Mogen lidstaten bij de beslissing of zij de niet-                             ook al zijn zij in hun land van vestiging niet
           ingezetene behandelen als een ingezetene een kwan-                            aan dezelfde verplichtingen onderworpen,
           titatieve regel (zoals de 90 %-regel) hanteren ondanks
           het feit dat hierdoor niet wordt gegarandeerd dat
           iedere discriminatie wordt opgeheven.                                   c)    een borgsom storten bij de Caja General de
                                                                                Depósitos ook al hebben zij in de lidstaat
                                                                                van oorsprong eventueel reeds een borgsom
3.   Is de optieregeling als bedoeld in artikel 2.5 van de Wet                           gestort,
     IB 2001 een afdoende procedurele remedie die garandeert
     dat belanghebbende gebruik kan maken van zijn rechten
     zoals die door het EG-Verdrag worden gewaarborgd en                           d)    een minimumaantal personeelsleden in dienst
     die iedere vorm van discriminatie uitsluit?                                         hebben;
     Zo ja, is dat ook in dit geval, waarbij belanghebbende                   —    door te verlangen dat het personeel van buitenlandse
     slechts inkomen uit sparen en beleggen geniet, een                            particuliere veiligheidsdienst in Spanje een nieuwe
     voldoende remedie nu, zoals is overwogen in 4.3, de                           speciale vergunning verkrijgt wanneer dit personeel
     optieregeling belanghebbende niet kan baten?                                  in de lidstaat van vestiging van dat bedrijf reeds een
                                                                                vergelijkbare vergunning heeft verkregen; en dat
                                                                                voor de beroepen in de sector particuliere veilig-
                                                                                heidsdiensten niet de communautaire regeling van
                                                                                erkenning van beroepskwalificaties geldt;
                                                                        2.    het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
Beroep, op 8 december 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                         Middelen en voornaamste argumenten
                              Spanje
                         (Zaak C-514/03)                                De Spaanse regeling op het gebied van particuliere veiligheids-
                                                                        diensten is in strijd met het gemeenschapsrecht, meer bepaald
                                                                        met de artikelen 43 EG en 49 EG alsmede, in het kader van de
                          (2004/C 47/29)                                erkenning van beroepskwalificaties, met de richtlijnen 89/48/
                                                                        EEG en 92/51/EEG.
                                                                        Ondernemingen die op Spaans grondgebied een werkzaamheid
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              als particuliere veiligheidsdienst wensen uit te oefenen, hebben
op 8 december 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                    namelijk een vergunning in de vorm van een inschrijving bij
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   het Ministerie van Binnenlandse zaken nodig: die vergunning
vertegenwoordigd door María Patakia en Luis Escobar als                 wordt uitsluitend afgegeven indien is voldaan aan de voorwaar-
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                  den inzake de vorm van de onderneming, het maatschappelijk
                                                                        kapitaal, storting van een borgsom bij de Caja General de
                                                                        Depósitos, het aantal personeelsleden en het aantal geblindeer-
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        de voertuigen van de onderneming. Bovendien verlangt de
                                                                        Spaanse regeling dat elk personeelslid van een onderneming
                                                                        die particuliere veiligheidsdiensten in Spanje wil verrichten,
1.   vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje niet heeft voldaan       een speciale vergunning moet bezitten, die wordt verleend
     aan de krachtens de artikelen 43 EG en 49 EG en                    indien die persoon aan een aantal voorwaarden voldoet en
     krachtens de richtlijnen 89/48/EEG (1) en 92/51/EEG (2)            slaagt voor de examens die zijn bedoeld om te waarborgen dat
     op hem rustende verplichtingen:                                    hij de nodige kennis en capaciteiten voor de uitoefening van
                                                                        zijn functie bezit. De gestelde voorwaarden zijn niet geschikt
     —     door in de uitvoeringsregeling te bepalen dat de             voor het bereiken van de nagestreefde doelstellingen, namelijk
           particuliere beveiligingsbedrijven en het personeel          de openbare veiligheid of de bescherming van degenen voor
           daarvan de Spaanse nationaliteit moeten hebben;              wie de particuliere veiligheidsdiensten bestemd zijn.


title: Zaak C-667/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna (Bulgarije) op 27 december 2011 — Paltrade EOOD/Nachalnik na Mitnicheski punkt — Varna pri Mitnitsa Varna

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna (Bulgarije) op 27 december 2011 — Paltrade EOOD/Nachalnik na Mitnicheski punkt — Varna pri Mitnitsa Varna
   (Zaak C-667/11)
   2012/C 89/06
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Paltrade EOOD

      Verwerende partij: Nachalnik na Mitnicheski punkt — Varna pri Mitnitsa Varna

      Prejudiciële vragen

               1)

               Mag op grond van artikel 1 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 723/2011 (1) van de Raad van 18 juli 2011 met terugwerkende kracht een antidumpingrecht worden geheven, zonder dat een registratie heeft plaatsgevonden — behalve de registratie van het enig document in het BIMIS-systeem — waarbij de in artikel 1 van verordening (EG) nr. 91/2009 (2) van de Raad van 26 januari 2009 bedoelde aanvullende Taric-code is ingeschreven?

               2)

               Wat is overeenkomstig punt 18 van de considerans van verordening nr. 966/2010 (3) het passende tarief voor een antidumpingrecht dat op grond van verordening nr. 723/2011 met terugwerkende kracht wordt geheven?

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 723/2011 van de Raad van 18 juli 2011 tot uitbreiding van het bij verordening (EG) nr. 91/2009 ingestelde definitieve antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot bepaalde soorten uit Maleisië verzonden ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië (PB L 194, blz. 6).

      (2)  Verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 29, blz. 1).

      (3)  Verordening (EU) nr. 966/2010 van de Commissie van 27 oktober 2010 tot opening van een onderzoek naar de mogelijke ontwijking van de bij verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad ingestelde antidumpingmaatregelen op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China door de invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen, verzonden uit Maleisië en al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië, en tot registratie van deze invoer (PB L 282, blz. 29).


title: Zaak T-623/15: Beroep ingesteld op 10 november 2015 — Lidl Stiftung/BHIM (JEDE FLASCHE ZÄHLT!)

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/44

         Beroep ingesteld op 10 november 2015 — Lidl Stiftung/BHIM (JEDE FLASCHE ZÄHLT!)
   (Zaak T-623/15)
   (2016/C 016/53)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Wolter, A. Marx en A. Berger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „JEDE FLASCHE ZÄHLT!” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 510 123

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 7 september 2015 in zaak R 479/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing,

               —

               verwijzing van het BHIM in de procedurekosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor het BHIM.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), juncto art. 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-56/10: Beroep ingesteld op 10 februari 2010 — Acciaierie e Ferriere Leali Luigi en Leali/Commissie

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/45

         Beroep ingesteld op 10 februari 2010 — Acciaierie e Ferriere Leali Luigi en Leali/Commissie
   (Zaak T-56/10)
   2010/C 80/71
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Acciaierie e Ferriere Leali Luigi SpA (Brescia, Italië) en Leali SpA (Odolo, Italië) (vertegenwoordiger: G. Belotti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 8 december 2009, waarbij de vorige beschikking C(2009) 7492 def. van de Commissie van 30 september 2009 is gewijzigd;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-55/10, SP/Commissie.


title: Zaak C-443/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo de Madrid (Spanje) op 8 augustus 2016 — Francisco Rodrigo Sanz/Universidad Politécnica de Madrid

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo de Madrid (Spanje) op 8 augustus 2016 — Francisco Rodrigo Sanz/Universidad Politécnica de Madrid
   (Zaak C-443/16)
   (2016/C 410/04)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado Contencioso-Administrativo de Madrid

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Francisco Rodrigo Sanz

      Verwerende partij: Universidad Politécnica de Madrid

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet clausule 4 van de raamovereenkomst die is opgenomen als bijlage bij richtlijn 1999/70/EG (1) aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een regeling als die welke hier wordt beschreven, volgens welke de arbeidstijd van een medewerker kan worden verkort op de enkele grond dat hij werkzaam is als ambtenaar in tijdelijke dienst?
               Zo ja,
               kan de economische situatie, die ertoe leidt dat minder begrotingsmiddelen ter beschikking worden gesteld en dus noopt tot het terugdringen van de uitgaven, worden opgevat als een objectieve reden die dat verschil in behandeling rechtvaardigt?
               kan de interne organisatiebevoegdheid van het bestuur worden opgevat als een objectieve reden die dat verschil in behandeling rechtvaardigt?

               2)

               Moet clausule 4 van de raamovereenkomst die is opgenomen als bijlage bij richtlijn 1999/70/EG aldus worden uitgelegd dat de interne organisatiebevoegdheid van het bestuur steeds en hoe dan ook wordt begrensd door het discriminatieverbod of het verbod om medewerkers ongelijk te behandelen, ongeacht of het gaat om vast aangestelde ambtenaren, op oproepbasis aangestelde ambtenaren of tijdelijk aangestelde ambtenaren?

               3)

               Zijn de uitlegging en de toepassing van punt 3 van de tweede aanvullende bepaling van organieke wet 4/2007 van 12 april 2007 tot wijziging van organieke wet 6/2001 van 21 december 2001 op de universiteiten, welke bepaling als opschrift heeft, „Universiteitsschooldocenten en hun integratie in het korps van universitaire docenten”, in strijd met clausule 4 van de raamovereenkomst die is opgenomen als bijlage bij richtlijn 1999/70/EG, voor zover op grond daarvan universiteitsschooldocenten met een vaste aanstelling in het kader van hun integratie in het korps van universitaire docenten met een vaste aanstelling al hun rechten behouden, met inbegrip van het volle recht om les te geven, ook al zijn zij niet gepromoveerd, terwijl dat niet het geval is bij tijdelijk aangestelde universiteitsschooldocenten?

               4)

               Is de voorwaarde dat de betrokkene de graad van doctor heeft verworven, voor zover die wordt aangevoerd als de objectieve rechtvaardiging om de arbeidstijd te halveren van tijdelijk aangestelde universiteitsschooldocenten die deze graad niet bezitten, terwijl die maatregel niet van toepassing is op vast aangestelde universiteitsschooldocenten die evenmin in het bezit zijn van die graad, discriminerend en bijgevolg in strijd met clausule 4 van de als bijlage bij richtlijn 1999/70/EG opgenomen raamovereenkomst?

      (1)  Richtlijn van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).


title: Zaak T-631/11: Beroep ingesteld op 6 december 2011 — Caventa/BHIM — Anson’s Herrenhaus (B BERG)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/39

         Beroep ingesteld op 6 december 2011 — Caventa/BHIM — Anson’s Herrenhaus (B BERG)
   (Zaak T-631/11)
   2012/C 32/78
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Caventa AG (Rekingen, Zwitserland) (vertegenwoordiger: J. Krenzel, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Anson’s Herrenhaus KG (Düsseldorf, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 september 2011 in zaak R 2014/2010-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster.

      Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk met het woordelement „B. BERG” voor waren van de klassen 25 en 28.

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Anson’s Herrenhaus KG.

      Oppositiemerk of -teken: het woordmerk „Christian Berg” voor waren en diensten van de klassen 3, 18, 25 en 35.

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie.

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de inschrijvingsaanvraag.

      Aangevoerde middelen: tussen de conflicterende waren bestaat er geen overeenstemming; tussen de conflicterende tekens bestaat er geen gevaar voor verwarring.


title: Zaak C-431/01: Verzoek van het Hof van beroep te Bergen (Zesde fiscale kamer) van 2 november 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Philippe Mertens en Belgische Staat

text:
5.1.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 3/19
2.     Heeft een dergelijke beperking enkel betrekking op de           2)    Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, kan die
       vrijheid van dienstverrichting, of betreft zij ook of                 overgangsregeling, gelet op de overwegingen van deze
       uitsluitend de toegang tot de werkgelegenheid in de zin               beschikking, binnen de werkingssfeer van artikel 87, lid 3,
       van artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad             sub b, EG vallen?
       betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de
       Europese Economische Gemeenschap en Turkije van                 3)    Indien vraag 2 ontkennend wordt beantwoord, kan die
       19 september 1980?                                                    overgangsregeling, gelet op de algemene beginselen van
                                                                             het gemeenschapsrecht en inzonderheid die welke in de
3.     Moet artikel 13 va besluit nr. 1/80 van de Associatieraad             motivering van de beschikking zijn genoemd, verenigbaar
       betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de               worden geacht met het EG-Verdrag en het communautai-
       Europese Economische Gemeenschap en Turkije van                       re rechtsstelsel?
       19 september 1980 ook worden toegepast op werk-
       nemers van een in Turkije gevestigde werkgever, die als
       vrachtwagenchauffeurs belast met grensoverschrijdend
       goederenvervoer regelmatig een lidstaat van de Gemeen-
       schap doorrijden, zonder dat zij deel uitmaken van de
       (legale) arbeidsmarkt van die lidstaat?
4.     Moet artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad
       betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de
                                                                       Verzoek van het Hof van beroep te Bergen (Zesde
       Europese Economische Gemeenschap en Turkije van
                                                                       fiscale kamer) van 2 november 2001 om een prejudiciële
       19 september 1980 aldus worden uitgelegd, dat het een           beslissing in het geding tussen Philippe Mertens en
       lidstaat van de Gemeenschap algemeen verboden is
                                                                                Belgische Staat
       nationale voorschriften vast te stellen die, in vergelijking
       met de nationale rechtstoestand op 1 december 1980,
       voor Turkse werknemers nieuwe beperkingen met betrek-                                   (Zaak C-431/01)
       king tot de toegang tot de arbeidsmarkt invoeren, of
       verbiedt deze bepaling de invoering van nieuwe bepalin-
       gen enkel voor de tewerkstelling, respectievelijk de ver-                                 (2002/C 3/30)
       dere tewerkstelling van werknemers die reeds voor de
       inwerkingtreding van de nieuwe beperking legaal in
       Duitsland verbleven en tewerkgesteld waren?
                                                                       Het Hof van beroep te Bergen (Zesde fiscale kamer) heeft bij
                                                                       beschikking van 2 november 2001, ingekomen ter griffie van
                                                                       het Hof van Justitie op 7 november 2001, in het geding tussen
                                                                       Philippe Mertens en Belgische Staat, het Hof van Justitie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de navolgende vraag:
Verzoek van Tribunale di Catania, sezione quarta civile,
van 15 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het
    geding tussen F.lli Costanzo S.p.A. en Elettrica S.p.A             Verzetten de artikelen 39 en/of 43 van het Verdrag tot
                                                                       oprichting van de Europese Gemeenschap zich tegen een
                                                                       wettelijke regeling van een lidstaat, volgens welke voor de
                        (Zaak C-428/01)                                aanslagen in de personenbelasting, het in een vorig belastbaar
                                                                       tijdperk in deze lidstaat geleden beroepsverlies van een in deze
                          (2002/C 3/29)                                lidstaat verblijvende natuurlijk persoon slechts van de winst
                                                                       van deze natuurlijke persoon in een later belastbaar tijdperk
                                                                       kan worden afgetrokken, voorzover dit beroepsverlies niet in
                                                                       mindering kan worden gebracht op de bezoldigingen van dit
                                                                       vorig belastbaar tijdperk die zijn behaald uit een in een andere
Het Tribunale di Catania, sezione quarta civile, heeft het             lidstaat uitgeoefende dienstbetrekking, en dit tot gevolg heeft
beschikking van 15 oktober 2001, ingekomen ter griffie van             dat het aldus in mindering gebrachte beroepsverlies met het
het Hof van Justitie op 31 oktober 2001, in het geding tussen          oog op de aanslag in de personenbelasting noch in deze
F.lli Costanzo S.p.A. en Elettrica S.p.A., het Hof van Justitie van    lidstaat noch in de andere lidstaat kan worden afgetrokken van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                het belastbaar inkomen van deze natuurlijke persoon, terwijl
beslissing over de navolgende vragen:                                  indien de natuurlijke persoon zijn dienstbetrekking in dezelfde
                                                                       lidstaat had uitgeoefend als waarin hij zijn zelfstandige werk-
1)     Moeten de artikelen 87 en volgende EG aldus worden              zaamheid uitoefent, de vermelde beroepsverliezen wel in
       uitgelegd dat een regeling als de in artikel 106 van            mindering zouden kunnen worden gebracht op het belastbaar
       wetgevend decreet nr. 270/99 neergelegde overgangs-             inkomen van deze natuurlijke persoon?
       regeling, een nieuwe steunmaatregel van de staat kan
       vormen die binnen de werkingssfeer van het in artikel 87
       EG neergelegde verbod valt?


title: Zaak T-94/98: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 juni 2008 — Alferink e.a./Commissie ( Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid — Producent die verbintenis tot niet-levering is aangegaan — Vereiste van productie op oorspronkelijke SLOM-bedrijf — Artikel 3 bis van verordening (EEG) nr. 1546/88, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1033/89 — Beweerdelijk dubbelzinnige bewoordingen van toepasselijke bepaling — Rechtszekerheidsbeginsel )

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/18

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 juni 2008 — Alferink e.a./Commissie
   (Zaak T-94/98) (1)

   („Beroep tot schadevergoeding - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Melk - Extra heffing - Referentiehoeveelheid - Producent die verbintenis tot niet-levering is aangegaan - Vereiste van productie op oorspronkelijke SLOM-bedrijf - Artikel 3 bis van verordening (EEG) nr. 1546/88, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1033/89 - Beweerdelijk dubbelzinnige bewoordingen van toepasselijke bepaling - Rechtszekerheidsbeginsel’)
   (2008/C 197/30)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partijen: Alfonsius Alferink (Heeten, Nederland) en de 67 andere verzoekers wier namen in de bijlage bij arrest zijn vermeld (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Bronkhorst en E. Pijnacker Hordijk, vervolgens H. Bronkhorst, E. Pijnacker Hordijk en J. Sluysmans, en ten slotte E. Pijnacker Hordijk, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: T. van Rijn, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep krachtens artikel 178 EG-Verdrag (thans artikel 235 EG) en artikel 215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 288, tweede alinea, EG) strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden als gevolg van het feit dat de Commissie inbreuk zou hebben gemaakt op het rechtszekerheidsbeginsel door de vaststelling van verordening (EEG) nr. 1033/89 van 20 april 1989 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1546/88 tot vaststelling van de nadere voorschriften voor de toepassing van de bij artikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68 ingestelde extra heffing (PB L 110, blz. 27), waarin niet duidelijk en nauwkeurig zou zijn bepaald dat de melkproductie moest worden hervat vanaf het oorspronkelijke SLOM-bedrijf
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               A. Alferink en de 67 andere verzoekers die in de bijlage zijn vermeld, worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 358 van 21.11.1998.


title: Zaak T-232/06: Beroep ingesteld op 28 augustus 2006 — Eyropaïki Dynamiki/Commissie

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/22

         Beroep ingesteld op 28 augustus 2006 — Eyropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-232/06)
   (2006/C 261/42)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Eyropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en N. Keramidas, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van DG TAXUD houdende afwijzing van verzoeksters inschrijving en gunning van de opdracht aan de winnende inschrijver;

               —

               veroordeling van DG TAXUD tot betaling van de wettelijke en andere kosten die verzoekster in het kader van deze inschrijving heeft gemaakt, zelfs indien het onderhavige verzoek wordt afgewezen;

               —

               veroordeling van DG TAXUD tot vergoeding van de schade die verzoekster ten gevolge van de aanbestedingsprocedure heeft geleden.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met haar verzoek vordert verzoekster nietigverklaring van het besluit van DG TAXUD van 19 juni 2006 waarbij haar inschrijving in het kader van de openbare aanbesteding TAXUD/2005/AO-001 voor het verstrekken van diensten voor de gedetailleerde opgave, ontwikkeling, het onderhoud en de ondersteuning van computersystemen van de douane in verband met projecten van DG-TAXUD „CUST-DEV” (PB S 2005/S 117-115222) is afgewezen en de opdracht aan een andere inschrijver is gegund.
   Tot staving van haar vordering voert verzoekster aan dat DG-TAXUD in het kader van bedoelde aanbestedingsprocedure de procedurevereisten zoals omschreven in het financieel reglement en in de uitvoeringsvoorschriften daarvan niet heeft geëerbiedigd, waardoor de inschrijvers ongelijk zijn behandeld en de beginselen van transparantie en behoorlijk bestuur zijn geschonden. Bovendien bevatte het besluit van DG TAXUD kennelijke beoordelingsfouten en ging het volgens verzoekster de beoordelingsbevoegdheid waarover de Europese instellingen beschikken bij de beoordeling van inschrijvingen, ver te buiten.