title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 10 juli 1997 in zaak C-261/95 (verzoek van de Pretura circondariale di Frosinone om een prejudiciële beslissing): R. Palmisani tegen Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) (Sociale politiek - Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987/EEG - Aansprakelijkheid van lidstaat voor te late omzetting van richtlijn - Adequate vergoeding - Vervaltermijn)

text:
C 271 /2               NL |               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6 . 9 . 97
                  ARREST VAN HET HOF                                                     ARREST VAN HET HOF
                          (Vijfde Kamer)                                                      van 17 juli 1997
                                                                     in zaak C-28/95          (verzoek van het Gerechtshof te
                        van 10 juli 1997
                                                                     Amsterdam om een prejudiciële beslissing): A. Leur-Bloem
in zaak C-261/95 (verzoek van de Pretura circondariale di                 tegen Inspecteur der Belastingdienst/Ondernemingen
Frosinone om een prejudiciële beslissing): R. Palmisani                                       Amsterdam 2 (')
 tegen Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS ) ( l )     (Artikel 177 — Bevoegdheid van Hof — Nationale wette
                                                                     lijke regeling die naar communautaire bepalingen verwijst
(Sociale politiek — Bescherming van werknemers bij insol            — Omzetting — Richtlijn 90/434/EEG — Begrip aande
ventie van werkgever — Richtlijn 80/987/EEG — Aan                              lenfusie — Belastingfraude of ^ontwijking)
sprakelijkheid van lidstaat voor te late omzetting van
     richtlijn — Adequate vergoeding — Vervaltermijn)                                           ( 97/C 271 /03 )
                          ( 97/C 271/02 )
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
                      (Procestaai: Italiaans)
                                                                     In zaak C-28/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                     krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het
                                                                     Gerechtshof te Amsterdam, in het aldaar aanhangige
                                                                     geding tussen A. Leur-Bloem en Inspecteur der Belasting
                                                                     dienst/Ondernemingen Amsterdam 2, om een prejudiciële
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      beslissing over de uitlegging van de artikelen 2, onder d),
                 de Jurisprudentie van het Hof)                      en 11 , lid 1 , onder a ), van Richtlijn 90/434/EEG van de
                                                                     Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke
                                                                      fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa
                                                                      en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit
 In zaak C-261/95 , betreffende een verzoek aan het Hof              verschillende lidstaten ( PB L 225 van 20 . 8 . 1990, blz. 1 ),
 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Pretura              heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez
 circondariale di Frosinone ( Italië ), in het aldaar aanhan         Iglesias, president, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
 gige geding tussen R. Palmisani en Istituto nazionale della          Almeida, J. L. Murray en L. Sevón, kamerpresidenten;
 previdenza sociale ( INPS ), om een prejudiciële beslissing          C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, D. A. O.
 over de uitlegging van artikel 5 van het EG-Verdrag en               Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann ( rapporteur)
 van het beginsel dat de staat aansprakelijk is voor schade,          en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : F. G.
 veroorzaakt aan particulieren door een aan hem toe te               Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
 rekenen schending van het Gemeenschapsrecht, heeft het               17 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
 Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho          als volgt:
 de Almeida, kamerpresident; L. Sevón, D. A. O. Edward,
 P. Jann en M. Wathelet ( rapporteur ), rechters; advocaat
 generaal : G. Cosmas; griffier: L. Hewlett, administrateur,          1 . Het Hof is krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag
 op 10 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum                     bevoegd het Gemeenschapsrecht uit te leggen wanneer
 luidt als volgt:                                                          dit de betrokken situatie niet rechtstreeks regelt, doch
                                                                           de nationale wetgever bij de omzetting van de bepalin
                                                                           gen van een richtlijn in nationaal recht heeft besloten,
                                                                           zuiver interne situaties op dezelfde wijze te behandelen
 Het Gemeenschapsrecht verzet zich in zijn huidige stand                   als situaties die door de richtlijn worden geregeld, en
 niet ertegen, dat een lidstaat voor het instellen van een                  hij zijn nationale wetgeving dus heeft aangepast aan
 vordering tot vergoeding van de schade die is geleden ten                  het Gemeenschapsrecht.
 gevolge van de te late omzetting van Richtlijn 80/987/
 EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de
 onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten               2 . a ) Artikel 2, onder d), van Richtlijn 90/434/EEG van
 inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie                        de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeen
 van de werkgever, een vervaltermijn van een jaar vanaf de                      schappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsin
 omzetting in zijn interne rechtsorde stelt, mits deze proce                   gen, inbreng van activa en aandelenruil met betrek
 dureregel niet ongunstiger is dan de regels die gelden voor                    king tot vennootschappen uit verschillende lidsta
 soortgelijke nationale vorderingen.                                            ten, vereist niet, dat de verwervende vennootschap
                                                                                in de zin van artikel 2, onder h), van deze richtlijn
                                                                                zelf een onderneming drijft, noch dat de onderne
  O PB C 268 van 14 . 10 . 1995 .                                               ming van twee vennootschappen in financieel en
                                                                                economisch opzicht duurzaam in één eenheid
                                                                                wordt samengebracht. Ook de omstandigheid dat
                                                                                dezelfde natuurlijke persoon die enig aandeelhou
                                                                                der en directeur van de verworven vennootschap


title: Zaak C-369/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 juli 2010 door Ravensburger AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 19 mei 2010 in zaak T-108/09, Ravensburger AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Educa Borras, S.A.

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/10

         Hogere voorziening ingesteld op 22 juli 2010 door Ravensburger AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 19 mei 2010 in zaak T-108/09, Ravensburger AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Educa Borras, S.A.
   (Zaak C-369/10 P)
   ()
   2010/C 260/13
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Ravensburger AG (vertegenwoordigers: H. Harte-Bavendamm, M. Goldmann, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Educa Borras, S.A.

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van 19 mei 2010 (zaak T-108/09) ontvankelijk verklaren;

               —

               het arrest van het Gerecht vernietigen;

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 januari 2009 (zaak R 305/2008-2) vernietigen en in voorkomend geval de beslissing van de nietigheidsafdeling van 3 september 2006 (zaak 1107C) vernietigen;

               —

               (in voorkomend geval) de zaak terugverwijzen naar het BHIM met het oog op een nieuwe beslissing;

               —

               interveniënte en het BHIM verwijzen in de kosten die rekwirante in het kader van de onderhavige hogere voorziening heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens rekwirante moet het bestreden arrest worden vernietigd om de volgende redenen:

               1.

               onjuiste opvatting van de bewijsmiddelen door onjuiste voorstelling van de feitelijke verklaringen van rekwirante met betrekking tot de lijst van waren van het aan de orde zijnde gemeenschapsmerk, aangezien is geoordeeld dat „in de onderhavige zaak [niet werd betwist] dat de waren waarvoor het aan de orde zijnde merk was ingeschreven, in het bijzonder geheugenspelen omvatten”.

               2.

               onjuiste opvatting van de bewijsmiddelen door toepassing van artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, sub c, van de gemeenschapsmerkverordening (1) en toepassing van een gebrekkig en te beperkend criterium bij de beoordeling van het beschrijvende karakter van een woordmerk, namelijk gemeenschapsmerk nr. 1 203 629„MEMORY”.

               3.

               onjuiste opvatting van de bewijsmiddelen door toepassing van artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, sub b, van de gemeenschapsmerkverordening en toepassing van een gebrekkig en te beperkend criterium bij de beoordeling van het gebrek aan onderscheidend vermogen van een woordmerk, namelijk gemeenschapsmerk nr. 1 203 629„MEMORY”.

               4.

               onjuiste opvatting van de bewijsmiddelen door een bijna uitsluitend beroep op verondersteld taalkundig gebruik in verre niet-Europese landen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-297/09: Beroep ingesteld op 22 juli 2009 — Evropaïki Dynamiki/EASA

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/18

         Beroep ingesteld op 22 juli 2009 — Evropaïki Dynamiki/EASA
   (Zaak T-297/09)
   2009/C 233/34
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart

      Conclusies

               —

               nietig verklaren de besluiten van EASA om de offertes die verzoekster had ingediend in het kader van openbare aanbesteding EASA.2009.OP.02, perceel 1, perceel 2, perceel 3 en perceel 5, voor ICT-diensten (PB 2009/S 22-030588), te kiezen als tweede en derde contractant in het cascademechanisme, die verzoekster zijn meegedeeld bij vier afzonderlijke brieven van 12 mei 2009, 8 juli 2009, 13 juli 2009 en 15 juli 2009, en alle verdere daarmee verband houdende besluiten van EASA, waaronder het besluit tot gunning van de opdracht aan de gekozen inschrijvers;

               —

               EASA veroordelen tot vergoeding van de door verzoekster in de aanbestedingsprocedure geleden schade van 6 100 000 EUR;

               —

               EASA verwijzen in de kosten van de procedure, zelfs als het beroep wordt verworpen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van verweerders besluit om haar in het kader van een openbare aanbesteding voor ICT-diensten (EASA.2009.OP.02) ingediende offertes te kiezen als tweede en derde contractant in het cascademechanisme, en de opdracht aan de gekozen inschrijvers te gunnen. Verder vordert verzoekster vergoeding van de schade die zij door de aanbestedingsprocedure stelt te hebben geleden.
   Ter onderbouwing van haar vordering voert verzoekster de volgende middelen aan.
   In de eerste plaats stelt verzoekster dat verweerder het beginsel van behoorlijk bestuur en het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden door geen toepassing te maken van de uitsluitingscriteria van de artikelen 93, lid 1, en 94 van het Financieel Reglement (1), nu een van de leden van het winnende consortium niet van de aanbesteding is uitgesloten hoewel hij door nationale autoriteiten wordt beschuldigd van en zelfs erkent zich in de context van door overheidsinstanties in de Europese Unie en op internationaal vlak gegunde opdrachten schuldig te hebben gemaakt aan illegale activiteiten, meer bepaald fraude, corruptie en omkoperij, en aan vervalsing van zijn boekhouding, en een andere winnende inschrijver zijn contractuele verplichtingen tegenover de Europese Commissie ernstig heeft verzuimd. Daardoor heeft verweerder ook de artikelen 133bis en 134 van de uitvoeringsvoorschriften (2) en artikel 45 van richtlijn 2004/18/EG (3) geschonden.
   Verzoekster stelt verder professioneel wangedrag van verweerder, die het gevolg is van het potentiële gebruik van onderaannemers uit landen die geen lid zijn van de WTO/GPA door een van de gekozen inschrijvers.
   In de tweede plaats stelt verzoekster dat verweerder kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt, en dat hij in strijd met het Financieel Reglement en de voorschriften tot uitvoering daarvan en met richtlijn 2004/18/EG en artikel 253 EG zijn besluit niet heeft gemotiveerd. Verweerder heeft ook het gelijkheidsbeginsel geschonden nu een van de winnende inschrijvers niet voldeed aan de specificaties in de aanbesteding.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 4 maart 1996 in zaak T-392/94: D. R. Phelan tegen Raad van de Europese Unie (Afdoening zonder beslissing)

text:
Nr . C 158 / 14        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   1 . 6 . 96
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort                                    VAN EERSTE AANLEG
Rheinsheim 2 , tegen Commissie van de Europese Gemeen                                      van 21 maart 1996
schappen ( gemachtigden : A. M. Alves Vieira en A. Del
Ferro ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van ,            in zaak T- 1 6 1/95 : L. Liao tegen Raad van de Europese
                                                                                Unie (M
enerzijds , verweersters besluit van 24 november 1993
houdende, ten eerste , stopzetting van de kostwinnerstoe             (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring gericht tegen
lage en van de toelage voor een met een ten laste komend              beoordelingsrapport — Bezwarend besluit — Voorberei
kind gelijkgesteld persoon, en ten tweede, terugvordering             dende handeling — Beroep tot schadevergoeding — Niet
van de bedragen die uit hoofde van die toelagen onverschul                                   ontvankelijkheid)
digd zouden zijn ontvangen, en anderzijds, verweersters                                          ( 96/C 158/36 )
besluit van 26 januari 1994 houdende vaststelling van de
wijze van terugbetaling van de krachtens genoemd besluit                                     (Procestaai: Frans)
van 24 november 1993 terug te vorderen bedragen, heeft het
Gerecht (Vijfde kamer ), samengesteld als volgt: R. Schint
gen, president, R. Garcia-Valdecasas en J. Azizi , rechters;          In zaak T-161 /95 , L. Liao, ambtenaar van de Raad van de
griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 25 april            Europese Unie, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
1 996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                 P. -P. van Gehuchten en C. Nickis, advocaten te Brussel ,
volgt:                                                                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                      L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2 , tegen
                                                                      Raad van de Europese Unie ( gemachtigden : D. Canga Fano
1 . Verwerpt het beroep .
                                                                      en M. -J. Vernier ), betreffende een beroep tot nietigverkla
                                                                      ring van het besluit dat de Raad op 19 mei 1995 heeft
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal                 vastgesteld met het oog op de opstelling van verzoekers
     dragen.                                                          beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 1991 tot
                                                                      30 juni 1993 , alsmede tot vergoeding van de materiële en
(') PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .                                morele schade die verzoeker stelt te hebben geleden, heeft
                                                                      het Gerecht ( Tweede kamer ), samengesteld als volgt:
                                                                      H. Kirschner, president, C. W. Bellamy en A. Kalogeropou
                                                                      los, rechters; griffier : H. Jung, op 21 maart 1 996 een
                                                                      beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                    VAN EERSTE AANLEG                                 I. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                        van 4 maart 1996
                                                                      2 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen .
in zaak T-392/94: D. R. Phelan tegen Raad van de Europese
                              Unie ( )                                (M PB nr. C 299 van 11 . 11 . 1995 .
                  (Afdoening zonder beslissing)
                          ( 96/ C 158/35 )
                       (Procestaai: Engels)
                                                                      Beroep, op 22 februari 1996 ingesteld door J. Langdon
In zaak T-392/94 , D. R. Phelan, wonende te Bella Vista               Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
( Ierland ), vertegenwoordigd door D. O'Neill , barrister bij                                          pen
de balie van Ierland, tegen Raad van de Europese Unie
( gemachtigden : M. Bishop en D. Canga Fano ), betreffende                                     ( Zaak T-22/96 )
een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit                                      ( 96/C 158/37 )
van de Raad van 16 september 1994 houdende afwijzing
van verzoekers aanmelding voor algemeen vergelijkend                                        (Procestaai: Engels)
onderzoek Raad/A/33 8 op grond dat deze tardief was, en
anderzijds, veroordeling van de Raad tot betaling van
schadevergoeding heeft het Gerecht ( Vierde kamer ), samen           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                      schappen is op Tl februari 1996 beroep ingesteld tegen
gesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en J. D.
Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 4 maart 1 996 een              Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                      J. Langdon Limited, vertegenwoordigd door P. O'Brien,
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                      Solicitor, en P. McCann, Barrister, domicilie gekozen
                                                                      hebbende te Luxemburg bij Faltz & Associés, advocaten
1 . Op het beroep behoeft niet te worden beslist.                     aldaar, Rue Heine 6 .
2 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
(>) PB nr . C 400 van 31 . 12 . 1994 .                                — de tot Ierland gerichte beschikking ( C(95 ) 2726 def.) van
                                                                           de Commissie van 3 november 1995 nietig te verkla
                                                                           ren ;


title: Zaak T-246/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 mei 2008 — Redcats/BHIM — Revert & Cía (REVERIE) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk REVERIE — Ouder gemeenschapsbeeldmerk Revert — Relatieve weigeringsgrond — Gevaar voor verwarring — Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/16

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 mei 2008 — Redcats/BHIM — Revert & Cía (REVERIE)
   (Zaak T-246/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk REVERIE - Ouder gemeenschapsbeeldmerk Revert - Relatieve weigeringsgrond - Gevaar voor verwarring - Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 158/25)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Redcats SA (Roubaix, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Bertrand, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Manuel Revert & Cía, SA (Onteniente, Spanje)
   Voorwerp
   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 10 juli 2006 (zaak R 171/2005-4) inzake een oppositieprocedure tussen Manuel Revert & Cía, SA en Redcats SA.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Redcats SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006.


title: Zaak C-433/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 3 augustus 2016 — Bayerische Motoren Werke AG/Acacia Srl

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 3 augustus 2016 — Bayerische Motoren Werke AG/Acacia Srl
   (Zaak C-433/16)
   (2016/C 410/03)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bayerische Motoren Werke AG

      Verwerende partij: Acacia Srl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan volgens artikel 24 van verordening nr. 44/2001 het vooraf opwerpen van de exceptie van onbevoegdheid van de aangezochte nationale rechter, maar ondergeschikt aan andere prejudiciële procedure-excepties, voordat wordt ingegaan op de grond van de zaak, worden uitgelegd als een aanvaarding van de rechtsbevoegdheid?

               2)

               Moet het feit dat in artikel 82, lid 4, van verordening nr. 6/2002 voor gedingen inzake de vaststelling van niet-inbreuk niet wordt voorzien in de bevoegdheid van andere rechterlijke instanties dan de rechterlijke instantie van de gedaagde zoals bepaald in artikel 82, lid 1, aldus worden uitgelegd dat dit de toekenning van een exclusieve bevoegdheid voor die gedingen impliceert?

               3)

               Moet, teneinde de vraag in [het vorige] punt te beantwoorden, bovendien rekening worden gehouden met de uitlegging van de regels inzake exclusieve bevoegdheid van verordening nr. 44/2001, in het bijzonder van artikel 22 — dat voorziet in de gevallen waarvoor exclusieve bevoegdheid bestaat, onder andere voor de registratie en de geldigheid van octrooien, merken en tekeningen, maar niet voor gedingen inzake de vaststelling van niet-inbreuk — en artikel 24 — dat voorziet in de mogelijkheid van aanvaarding door de verweerder van de bevoegdheid van een ander gerecht, buiten de gevallen waarin de bevoegdheid van het gerecht voortvloeit uit andere bepalingen van de verordening, waardoor het door de eiser aangezochte gerecht bevoegd wordt?

               4)

               Is het standpunt dat is ingenomen in het arrest van het Hof van 25 oktober 2012 in zaak C-133/11 betreffende de toepasbaarheid van artikel 5, lid 3, van verordening nr. 44/2001 algemeen geldend en absoluut en is het van toepassing op elke rechtsvordering tot vaststelling van niet-aansprakelijkheid voor onrechtmatige daad, met inbegrip van de rechtsvordering tot vaststelling van niet-inbreuk op gemeenschapsmodellen, en is in casu derhalve de rechterlijke instantie als bedoeld in artikel 81 van verordening nr. 6/2002 dan wel die bedoeld in artikel 5, lid 3, nr. 44/2001 bevoegd, of staat het aan de eiser voor de ene of de andere van deze rechterlijke instanties te kiezen?

               5)

               Kunnen, overeenkomstig een extensieve uitlegging van artikel 28, lid 3, van verordening nr. 44/2001, vorderingen betreffende misbruik van machtspositie en oneerlijke mededinging, wanneer zij worden ingesteld in het kader van een geding inzake gemeenschapsmodellen, waarmee zij samenhangen, voor zover de toewijzing ervan de voorafgaande toewijzing van de vordering tot vaststelling van niet-inbreuk veronderstelt, samen met deze laatste vordering voor dezelfde rechter worden behandeld?

               6)

               Betreffen de twee vorderingen waarvan sprake is in [het vorige] punt, een onrechtmatige daad en, zo ja, kunnen zij, inzake de rechterlijke bevoegdheid, gevolgen hebben voor de toepasselijkheid op de onderhavige zaak van vordering nr. 44/2001 (artikel 5, lid 3) of verordening nr. [6/2002]?


title: Zaak C-394/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 18 augustus 2014 — Sandy Siewert e.a./Condor Flugdienst GmbH

text:
               20.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 372/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 18 augustus 2014 — Sandy Siewert e.a./Condor Flugdienst GmbH
   (Zaak C-394/14)
   2014/C 372/14
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Rüsselsheim

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Sandy Siewert, Emma Siewert, Nele Siewert

      Verwerende partij: Condor Flugdienst GmbH

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten de buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) direct de geboekte vlucht betreffen?

               2.

               Indien ook buitengewone omstandigheden bij vorige vluchten voor een latere vlucht relevant zijn: moeten de redelijke maatregelen die de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert, volgens artikel 5, lid 3, van de verordening moet treffen, alleen ertoe strekken buitengewone omstandigheden te voorkomen dan wel ook beogen een langere vertraging te vermijden?

               3.

               Moeten schadelijke handelingen van op eigen verantwoordelijkheid handelende derden, die opdrachten hebben gekregen, die deel uitmaken van de exploitatie van een luchtvaartonderneming, worden beschouwd als buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening?

               4.

               Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord: is het voor de beoordeling van belang van wie (luchtvaartmaatschappij, luchthavenexploitant, enz.) de derde de opdracht heeft gekregen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Beroep, op 8 november 1996 ingesteld door M. Costacurta tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-177/96)

text:
11 . 1 . 97       1 NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 9/ 19
Beroep, op 4 november 1996 ingesteld door G. Berthu te            Beroep, op 8 november 1996 ingesteld door M. Costacur
    gen de Commissie van de Europese Gemeenschappen                   ta tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                      ( Zaak C-175/96 )                                                    ( Zaak C-l 77/96 )
                                                                                ( 97/C 9/35 )
                          ( 97IC 9/34 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                     (Procestaai: Frans)                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                   meenschappen is op 8 november 1996 beroep ingesteld te
                                                                   gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge              M. Costacurta, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd
meenschappen is op 4 november 19 96 beroep ingesteld te           door N. Dekker, advocaat te Luxemburg, domicilie geko
gen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door               zen hebbende te zijnen kantore, avenue Marie-Thérèse 16 .
G. Berthu, wonende te Chelles ( Frankrijk ), vertegenwoor
digd door A. Varaut, advocaat te Parijs .                          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                   — nietig te verklaren het besluit van 14 november 1995
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage het be                van de administratie van de Commissie van de Euro
sluit van de Commissie van 16 oktober 1996 om bij de                    pese Gemeenschappen, bevestigd bij uitdrukkelijk be
Raad een voorstel van verordening over enkele bepalingen                sluit van 22 juli 1996 van de Commissie van de Euro
betreffende de invoering van de Europese munt in te die                pese Gemeenschappen, houdende afwijzing van zijn
nen, onwettig te verklaren.                                             verzoeken om voor de periode van maart 1993 tot de
                                                                        cember 1 995 een bedrag van 60 000 Bfr. per maand te
                                                                        transfereren, met toepassing van de correctiecoëfficiën
Middelen en voornaamste argumenten                                      ten voor Zaïre, en voor de periode van januari 1996
                                                                        tot augustus 19 96 een bedrag van 100 000 Bfr. per
                                                                        maand,
Verzoeker, lid van het Europees Parlement, komt op tegen
de verandering van de naam van de toekomstige Europese             — de Commissie van de Europese Gemeenschappen der
munt van Ecu in euro, zoals beoogd in het „Voorstel voor                halve te veroordelen om aan verzoeker de bedragen te
een verordening van de Raad over enkele bepalingen be                  betalen die het gevolg zijn van de toepassing van de
treffende de invoering van de euro ", waarvan artikel 2                 correctiecoëfficiënten, zijnde in totaal 4 075 352 Bfr.,
luidt: „ Met ingang van 1 januari 1999 worden (. . .) ver              vermeerderd met wettelijke interessen vanaf 16 februari
wijzingen naar de Ecu als bedoeld in artikel 109 G van het              1996, de datum van zijn klacht ingevolge artikel 90,
Verdrag (...) vervangen door verwijzingen naar de euro,                 lid 2, van het Statuut,
tegen een koers van één euro voor één ecu ".
                                                                   — de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
                                                                        verwijzen in de kosten.
Verzoeker stelt, dat de verandering van de naam van de
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Europese munt juridisch gezien een verdragswijziging
vormt, hetgeen niet mogelijk is met de in het voorstel van         Naar aanleiding van zijn tewerkstelling met ingang van
de Commissie voor een verordening gekozen procedure                16 februari 1993 bij de delegatie van de Europese Com
van artikel 235 van het Verdrag. In de Franse tekst van            missie te Kinshasa ( Zaïre ), heeft verzoeker op 26 maart
het Verdrag wordt de Europese munt „ Ecu " genoemd; dit            1993 zijn werkzaamheden aangevat als administratief en
woord is geen afkorting, want dan zou het uit drie hoofd          financieel assistent. Zijn opdracht in Zaïre nam een einde
letters bestaan. Indien het de afkorting van „ European            op 31 augustus 1996 .
Currency Unit " was, zou er in de Franse versie bovendien
geen accent op de „ E " kunnen staan .                             Bij brief van 22 juli 1996 van de directeur-generaal Perso
                                                                   neelszaken en algemeen beheer werd het verzoek van Co
                                                                   stacurta betreffende de toepassing van de correctiecoëffi
Subsidiair en aanvullend stelt verzoeker, dat de betrokken         ciënten voor deze periode uitdrukkelijk afgewezen .
naamsverandering ernstiger schendingen van de letter en
de geest van het Verdrag versluiert. Volgens hem hing de           Verzoeker komt met een beroep op de artikelen 12 en 13
naam „ Ecu " in de artikelen 105 en volgende van het Ver          van bijlage X bij het Statuut op tegen dit besluit om de
drag samen met een relatief uniform monetair stelsel,              correctiecoëfficiënten niet toe te passen op de transfer van
waaraan alle Lid-Staten deelnamen, met afwijkingen die             een deel van zijn bezoldiging naar Kinshasa .
marginaal moesten blijven. Daarentegen loopt de naam
„ euro " het gevaar te worden verbonden met een ander              Verzoeker verwijt de Commissie dat haar handelwijze in
stelsel dat nog niet geheel is gedefinieerd maar waarvan           strijd is met zijn fundamentele en rechtmatige financiële
bekend is dat de technische bepalingen zullen verschillen          rechten, nu hij persoonlijk de gevolgen heeft moeten dra
van die van het vorige. De toekomstige „ euro " brengt na         gen van een aanzienlijk koopkrachtverlies . Bovendien ver
melijk andere leden samen dan degene wier valuta de                wijt hij de Commissie schending van haar zorgplicht te
„ Ecu-mand " vormen .                                              zijnen aanzien . In de eerste plaats heeft zij de correctie
                                                                   coëfficiënten voor de periode van maart 1993 tot juni
                                                                   1993 gepubliceerd met 30 maanden vertraging, en boven
                                                                   dien heeft zij niet de geringste inspanning gedaan om de
 ---pagebreak---  Nr. C 9/20         1 NL 1                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 11 . 1 . 97
 raad een voorstel te kunnen voorleggen betreffende de                    welk correspondeert met de door verzoeker, respectie
 vaststelling van nieuwe correctiecoëfficiënten voor Zaïre                velijk de maatschap waarvan verzoeker deel uitmaak
 voor de periode van juli 1993 tot augustus 1996 .                        te, verschuldigde superheffing voor de melk die door
                                                                          voornoemden na ommekomst van de niet-leveringsver
 Ten slotte wijst verzoeker erop, dat de Commissie wat                    bintenis werd geproduceerd ( i.e . de produktie in de
 hem betreft het discriminatieverbod en het recht op gelijke             melkjaren 1989/1990 tot en met 1995/1996 ), een en
 behandeling heeft geschonden. Zij heeft hem namelijk ge                 ander vermeerderd met de rente welke over dat bedrag
 durende de periode van maart tot juni 1993 gediscrimi                  verschuldigd is jegens degenen die jegens verzoeker op
 neerd en anders behandeld dan de ambtenaren van de an                  afdracht van genoemde superheffing aanspraak kunnen
 dere landen met een hogere correctiecoëfficiënt dan 100,                maken ( i.e . 5% vanaf 1 september 1996 );
 die voor die zelfde periode een gedeelte van hun bezoldi
ging hebben ontvangen waarop hun coëfficiënten waren                 — de Gemeenschap te veroordelen tot betaling aan ver
toegepast. Al was de informatie voor de periode van juli                 zoeker van een bedrag groot NLG 58 695 ( i.e. het be
 1993 tot augustus 1996 niet volledig betrouwbaar wegens                 drag dat voortvloeit uit de toepassing van Verordening
de plunderingen te Kinshasa , toch kan deze situatie hoe                 ( EEG ) nr. 2187/93 over de perioden na ommekomst
dan ook niet de intrekking rechtvaardigen van de correc                 van de niet leveringsverbintenis waarin verzoeker, res
tiecoëfficiënt waaruit voor de voorgaande maanden bleek                  pektievelijk diens rechtsvoorganger, geen melk heeft
dat de kosten van levensonderhoud twee maal hoger zijn                   geproduceerd, vermeerderd met compensatoire rente
dan de referentiecijfers . Voor Rusland is wegens dezelfde               vanaf de dag van het ontstaan van de schade tot aan
problemen met de plaatselijke valuta met ingang van 1 ja                de datum van het arrest in de Mulder II zaak ( i.e.
nuari 1994 een coëfficiënt vastgesteld die is gebaseerd op               19 mei 1992 )), vermeerderd met 8% per jaar vanaf
economische pariteit in dollar.                                          19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoening
                                                                         zoals vastgesteld in de zaak Mulder II;
                                                                     — de Gemeenschap te veroordelen tot betaling aan ver
                                                                         zoeker van een bedrag groot NLG 180 322,20 welk
                                                                         bedrag de kosten representeert van de aanschaf van
                                                                         een vervangende referentiehoeveelheid gelijk aan de re
Beroep, op 11 november 1996 ingesteld door J. Antonis                   ferentiehoeveelheid waarop verzoeker op grond van
sen tegen Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door                    artikel 3 bis van Verordening ( EEG ) nr. 857/84 aan
   Raad en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         spraak zou hebben kunnen maken indien hij thans nog
                       ( Zaak C-l 79/96 )                                over het bedrijf had beschikt ten aanzien waarvan
                          ( 97/C 9/36 )                                  voornoemde Herbrink in 1979 de niet-leveringsverbin
                                                                         tenis aanging, alsmede
                   (Procestaai: Nederlands)
                                                                     — de Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
                                                                         geding.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 11 november 1996 beroep ingesteld                 Middelen en voornaamste argumenten
tegen Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door
Raad en Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    Deze procedure sluit aan bij zaak C-98/91 ( arrest van het
door J. Antonissen, wonende te Giethem ( Nederland ), ver           Hof van 27 januari 1994, Herbrink ). Verzoeker is de erf
tegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hordijk, advocaat te              opvolger van Herbrink. Na het arrest van het Hof is Her
Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij               brink de toekenning van een Slom-quotum definitief ge
L. Frieden, advocaat aldaar, avenue Guillaume 62 .                  weigerd, omdat hij niet meer over het oorspronkelijke
                                                                    Slom-bedrijf beschikte; de pachtovereenkomst daarvoor
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                  was niet verlengd, daar hij geen melkquotum bezat.
— te verklaren voor recht dat de Gemeenschap gehouden
     is te vergoeden de schade welke verzoeker heeft gele
     den en in de toekomst nog dreigt te lijden ten gevolge
    van het feit dat aan verzoeker, respectievelijk diens
    rechtsvoorganger A. A. Herbrink, sedert de beëindi             Beroep, op 27 november 1996 ingesteld door M. Meskens
    ging per 17 mei 1984 van de door voornoemde Her                                 tegen het Europees Parlement
     brink aangegane niet-leveringsverbintenis als bedoeld                                  ( Zaak C-l 94/96 )
    in Verordening ( EEG ) nr. 1078/77 van de Raad van                                         ( 97/C 9/37)
     17 mei 1977 een reprsentatieve referentiehoeveelheid
    is geweigerd om de enkele reden dat verzoeker respec                                  (Procestaai: Frans)
    tievelijk voornoemde Herbrink sedert 1987, om rede
    nen die hen niet kunnen worden aangerekend, niet                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
    meer geheel of gedeeltelijk over het bedrijf beschikken         meenschappen is op 27 november 1996 beroep ingesteld
    waarop Herbrink vóór het aangaan van bedoelde niet             tegen het Europees Parlement door M. Meskens, wonende
    leveringsverbintenis melk heeft geproduceerd;                   te Brussel, vertegenwoordigd door J. N. Louis, T. Dema
                                                                    seure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie geko
— de Gemeenschap te veroordelen tot betaling aan ver               zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL,
    zoeker van een bedrag groot NLG 258 565,38 , het               rue de Cessange 30 .


title: Zaak T-322/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2008 — Kenitex-Química/BHIM — Chemicals International (Kenitex TINTAS A qualidade da cor)

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/42

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2008 — Kenitex-Química/BHIM — Chemicals International (Kenitex TINTAS A qualidade da cor)
   (Zaak T-322/07) (1)

   (2008/C 327/78)

      Procestaal: Portugees

   De president van de Achtste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Beroep, op 1 april 1997 ingesteld door de Regione Toscana tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-180/97)

text:
10. 1. 98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 7/7
                  ARREST VAN HET HOF                                advocaten te Firenze, domicilie gekozen hebbende te
                         (Eerste Kamer)                             Luxemburg bij P. Benocci, rue de Vianden 50.
                    van 20 november 1997
in zaak C-188/96 P: Commissie van de Europese Gemeen-               Verzoekster concludeert inzonderheid tot nietigverklaring
                      schappen tegen V (1)                          van een nota van de Commissie (Directoraat-generaal
                                                                    Landbouw) en van de handeling waarbij de Commissie de
   (Ambtenaren Ð Tuchtrechtelijk ontslag Ð Motivering)              financieÈle bijdrage voor project 88.20.IT.006.0 (werk-
                           (98/C 7/13)                              zaamheden voor aanvoer van drinkwater in Toscane) in
                                                                    het kader van het geïntegreerd Middellandsezeepro-
                       (Procestaal: Frans)                          gramma heeft geschrapt.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                      Bij beschikking van 1 oktober 1997 heeft het Hof het
                                                                    beroep overeenkomstig artikel 47 van 's Hofs Statuut naar
In zaak C-188/96 P, Commissie van de Europese Gemeen-               het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigde: A. M. Alves Vieira, bijgestaan               schappen verwezen.
door D. Waelbroeck), betreffende hogere voorziening
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer) van 28 maart
1996 (zaak T-40/95, V/Commissie, JurAmbt. 1996, blz. II-
461), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere
partij bij de procedure: V, voormalig ambtenaar van de
                                                                    Verzoek van het Polymeles Protodikeio Athinon van
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                    24 juni 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
woordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure, V. Leclercq en
                                                                    geding tussen Dionysios Diamantis en 1. Griekse staat
A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
                                                                    en 2. Naamloze vennootschap Organismos Oikonomikis
bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson, rue de Ces-
                                                                                Anasygkrotisis Epicheiriseon (OAE)
sange 30, heeft het Hof (Eerste Kamer), samengesteld als
volgt: L. Sevón, waarnemend voor de president van de                                        (Zaak C-373/97)
Eerste Kamer, D. A. O. Edward en P. Jann (rapporteur),
                                                                                (98/C 7/15)
rechters; advocaat-generaal: M. B. Elmer; griffier: R.
Grass, op 20 november 1997 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                    Het Polymeles Protodikeio Athinon heeft bij beschikking
                                                                    van 24 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
1. Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
                                                                    Justitie op 31 oktober 1997, in het geding tussen Diony-
     van 28 maart 1996, gewezen in zaak T-40/95, V/Com-
                                                                    sios Diamantis en 1. Griekse staat en 2. Naamloze ven-
     missie, voorzover daarbij het besluit van de Commissie
                                                                    nootschap Organismos Oikonomikis Anasygkrotisis Epi-
     van 18 januari 1995 houdende tuchtrechtelijk ontslag
                                                                    cheiriseon (OAE), het Hof van Justitie van de Europese
     van V wegens ontoereikende motivering nietig is ver-
                                                                    Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
     klaard en de Commissie in de kosten, met inbegrip
                                                                    over de navolgende vragen:
     van die welke op eerdere procedures in kort geding
     zijn gevallen, is verwezen.
                                                                    1. Zijn er in de concrete, in de motivering van het (ver-
2. Verwijst de zaak terug naar het Gerecht van eerste                    zoek) uiteengezette situatie termen aanwezig voor de
     aanleg ter beslissing op de overige door V in eerste                wettelijke en feitelijke toepassing van artikel 281 van
     aanleg aangevoerde middelen.                                        het Burgerlijk Wetboek, betreffende misbruik van het
                                                                         recht van eiser, in verband met de artikelen 25, lid 1,
3. Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.                            en 29, lid 1, van de Tweede Richtlijn?
(1) PB C 210 van 20. 7. 1996.
                                                                    2. Ingeval het Hof bedoelde exceptie wettelijk en feitelijk
                                                                         gegrond acht, wat zal dan het gevolg zijn voor de gel-
                                                                         digheid van de ministerieÈle beschikkingen inzake de
                                                                         verhoging en vermindering van het kapitaal van de
                                                                         betrokken vennootschap, waarvan eiser aandeelhouder
Beroep, op 1 april 1997 ingesteld door de Regione                        is, en, bij uitbreiding, zijn de artikelen 8, lid 8, en 10,
Toscana tegen de Commissie van de Europese Gemeen-                       lid 1, van wet nr. 1386/1993 verenigbaar met het
                            schappen                                     Gemeenschapsrecht, gelet op het feit, dat zonder toe-
                        (Zaak C-180/97)                                  doen van artikel 281 van het Burgerlijk Wetboek is
                                                                         geoordeeld, dat zij in strijd zijn met Richtlijn 77/91/
                           (98/C 7/14)                                   EEG (1)?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             (1) PB L 26 van 31. 1. 1977, blz. 1.
is op 1 april 1997 beroep ingesteld tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen door de Regione
Toscana, vertegenwoordigd door V. Vacchi en L. Bora,


22.1.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 20/27
Middelen en voornaamste argumenten                                                    Doorhaling van zaak T-524/93 (1)
Deze zaak sluit aan bij zaak T-210/99. De voornaamste                                           (2000/C 20/55)
middelen en argumenten komen overeen met die in zaak
T-250/99.
                                                                                (Procestaal: Engels)
(1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
                                                                       De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                                                                       van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                       beschikking van 25 oktober 1999 de doorhaling in het register
                                                                       gelast van zaak T-524/93: P. Wall tegen Raad van de Europese
                                                                       Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                       (1) PB C 319 van 26.11.1993.
Beroep, op 22 oktober 1999 ingesteld door Total Neder-
land N.V. en Fina Nederland B.V. tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-252/99)
                         (2000/C 20/54)
                                                                       Doorhaling van de gevoegde zaken T-195/94 en
                                                                                T-202/94 (1)
                      (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (2000/C 20/56)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 oktober 1999 beroep tegen Commissie van                                      (Procestaal: Duits)
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Total Nederland
N.V. en Fina Nederland B.V., gevestigd te respectievelijk
Rotterdam en Den Haag (Nederland), vertegenwoordigd door               De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
E.H. Pijnacker Hordijk en R. Wesseling, advocaten te Den               van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
Haag, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Maître,           beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het
advocaat aldaar, Rue Goethe 11.                                        register gelast van de gevoegde zaken T-195/94 en T-202/94:
                                                                       F. Quiller en J. Heusmann tegen Raad van de Europese Unie en
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
a) de Commissie van de Europese Gemeenschappen te ver-                 (1) PB C 188 van 9.7.1994 en C 218 van 6.8.1994.
     plichten om de adviseurs van verzoeksters toegang te
     geven tot haar dossier met betrekking tot haar beschikking
     van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) (1) betreffende
     staatssteun van Nederland ten behoeve van 633 Nederland-
     se tankstations in de grensstreek met Duitsland, en alle
     verdere maatregelen te bevelen die noodzakelijk worden
     geacht;
                                                                                Doorhaling van zaak T-10/96 (1)
b) de artikelen 2 en 3 van de beschikking van de Commissie
     van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) nietig te verklaren;                                    (2000/C 20/57)
c) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten                                     De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Deze zaak sluit aan bij zaak T-210/99. De voornaamste                  van 10 november 1999 de doorhaling in het register gelast
middelen en argumenten komen overeen met die in zaak                   van zaak T-10/96: B. L. Lay tegen Raad van de Europese Unie
T-250/99.                                                              en Commissie van de Europese Gemeeschappen.
(1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.                                    (1) PB C 133 van 4.5.1996.


title: Zaak F-114/07: Beroep ingesteld op 19 oktober 2007 — Wenning/Europol

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/47

         Beroep ingesteld op 19 oktober 2007 — Wenning/Europol
   (Zaak F-114/07)
   (2007/C 315/91)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Rainer Wenning (Den Haag, Nederland) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden, C. Ronzi, advocaten)

      Verwerende partij:: Europese Politiedienst (Europol)
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directeur van Europol van 21 december 2006 om verzoekers contract niet te verlengen, en hem per 1 oktober 2007 bij Europol te herplaatsen;

               —

               bijgevolg nietig te verklaren het formulier voor de ontwikkeling en de beoordeling van het personeel, waarop het bestreden besluit is gebaseerd;

               —

               de geleden materiële en morele schade te vergoeden;

               —

               Europol te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het besluit om verzoekers contract niet te verlengen, schendt de motiveringsplicht omdat de redenen daarvoor niet worden aangegeven. Het is gebaseerd op een ongeldig formulier voor de ontwikkeling en de beoordeling van het personeel.
   Verzoekers beoordelingsrapport is opgesteld in strijd met de regels van Europol inzake de procedure voor de ontwikkeling en de beoordeling van het personeel (artikel 28 van het statuut van het Europol-personeel en de richtsnoeren met betrekking tot de procedure voor de ontwikkeling en de beoordeling van het personeel) en bevat veel beoordelingsfouten die tot een onjuiste toepassing van het recht hebben geleid.
   De beoordelingsprocedure is door verzoekers hiërarchieke meerderen gebruikt om hem te ontslaan in plaats van hem te beoordelen. Dat vormt ook misbruik van bevoegdheid.
   Het enige doel van verzoekers hiërarchieke meerderen was zijn contract niet te verlengen, ondanks zijn goede prestaties en het feit dat hem was verzekerd dat hij een beter cijfer dan het voorgaande jaar zou krijgen, indien hij vooruit bleef gaan. Verzoeker koesterde gewettigde verwachtingen dat zijn contract zou worden omgezet in een contract van onbeperkte duur of althans zou worden verlengd.
   Het bestreden besluit en de context waarin het werd vastgesteld, stroken ook niet met het beginsel van behoorlijk bestuur en de zorgplicht die elke administratie jegens zijn personeelsleden aan de dag moet leggen.
   Het zou in overeenstemming zijn geweest met zowel het belang van de dienst als van het personeelslid dat verzoeker bij Europol bleef werken. Verzoekers werk zal inderdaad worden voortgezet. Verzoeker heeft al die jaren laten zien dat hij zijn werk tot volle tevredenheid van zijn collega's en ook van personen van buiten Europol verrichtte.
   Verzoeker is ook ongelijk behandeld ten opzichte van andere collega's die op dezelfde wijze presteerden als hij en wél een verlenging van hun contract hebben gekregen.
   Ten slotte verzoekt verzoeker om vergoeding van de materiële en morele schade die het bestreden besluit hem heeft berokkend.


title: Beroep, op 21 maart 1996 ingesteld door Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-89/96)

text:
 Nr . C 145/4               NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 18 . 5 . 96
 het Hof van Justitie op 20 maart 1996, in het geding tussen                  fende een gemeenschappelijke regeling voor de invoer
 M. Martinez Sala en Freistaat Bayern, het Hof van Justitie                   van bepaalde textielprodukten uit derde landen ( x ),
 van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                        betreffende produkten van de huisindustrie en folkloris
 diciële beslissing over de navolgende vragen:                                tische produkten, nietig te verklaren;
    I. Was een in Duitsland wonend Spaans onderdaan die tot               — de Commissie in de kosten te verwijzen.
       1986 met verschillende onderbrekingen werknemer was
       en daarna, afgezien van een korte tewerkstelling in
       1989, sociale bijstand ontving op grond van het                    Middelen en voornaamste argumenten
       Bundessozialhilfegesetz ( BSHG), in 1993 nog werkne
       mer in de zin van artikel 7, lid 2, van Verordening ( EEG )
       nr. 1612/68 t 1 ) of van artikel 2, juncto artikel 1 , van         — Gebrek aan grondslag voor de terugwerkende kracht
       Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 ( 2) ?                                van de bij Verordening ( EG ) nr. 3053/95 ingevoerde
                                                                             wijzigingen. De verwijzing, in de zestiende overweging
                                                                             van de verordening, naar de overeenkomst met India,
  II . Is het Erziehungsgeld bedoeld in het Gesetz über die
                                                                             meer in het bijzonder naar de opheffing van de kwan
       Gewàhrung von Erziehungsgeld und Erziehungsurlaub                     titatieve beperkingen op de invoer van bepaalde op
       ( BErzGG ) een gezinsbijslag in de zin van artikel 4, lid 1 ,         handweefgetouwen vervaardigde produkten en produk
       onder h ), van Verordening ( EEG) nr. 1408/71 , waarop                ten van de folkloristische industrie van oorsprong uit
       in Duitsland wonende Spaanse onderdanen krachtens
                                                                             India, bevat generlei element ter rechtvaardiging van de
       artikel 3 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 net           terugwerkende kracht van de in bijlage VI bij Verorde
       als Duitsers recht hebben ?
                                                                             ning ( EEG) nr. 3030/93 aangebrachte wijzigingen. Er
                                                                             kan niet eens een rechtvaardiging worden verbonden
III. Is het Erziehungsgeld op grond van het BErzGG een                       aan de werking van de overeenkomst, daar deze nog niet
       sociaal voordeel in de zin van artikel 7, lid 2, van                  in werking was getreden, noch op 1 januari 1995 , noch
       Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 ?                                     op 20 december daaraanvolgend ( datum van goedkeu
                                                                             ring van de verordening door de Commissie ).
IV. Is het verenigbaar met het recht van de Europese Unie
       dat het BErzGG de uitkering van Erziehungsgeld aan                    De vrijmaking met terugwerkende kracht van de invoer
       onderdanen van een Lid-Staat afhankelijk stelt van het                van kledingstukken van de Indische ambachtsnijverheid
       bezit van een formele verblijfsvergunning, hoewel zij in              kan niet redelijkerwijs worden geacht voorzienbaar te
       Duitsland mogen verblijven ?                                          zijn geweest voor de ondernemers in deze sector. Zij is in
                                                                             strijd met het vertrouwensbeginsel en het rechtszeker
0 ) PB nr. L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 .                              heidsbeginsel en derhalve onwettig. Bovendien voorzag
( 2 ) PB nr. L 149 van 5 . 7. 1971 , blz. 2 .                                het besluit van de Raad betreffende de sluiting van de
                                                                             overeenkomsten niet in toepassing met terugwerkende
                                                                             kracht, zodat het generlei rechtsgrondslag bevatte voor
                                                                             terugwerkende kracht en vervroegde toepassing van de
                                                                             overeenkomst met India, in de zin van artikel 2 en
                                                                             bijlage VI van Verordening ( EG) nr. 3053/95 .
                                                                         — Schending van artikel 19 van Verordening ( EEG )
Beroep, op 21 maart 1996 ingesteld door Portugese                            nr. 3030/93 van de Raad. De bevoegdheid tot wijziging
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                       van de bijlagen bij Verordening ( EEG) nr. 3030/93
                                     pen                                     veronderstelt de voorafgaande sluiting van overeenkom
                             ( Zaak C-89/96 )                                sten met derde landen, hetgeen niet het geval was op de
                               ( 96/C 145/08 )                               datum van vaststelling van de verordening, die wordt
                                                                             aangevochten voor zover zij betrekking heeft op de
                                                                             regeling met India. De verwijzing, in de considerans van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   Verordening ( EG) nr. 3053/95 , naar een overeenkomst
op 21 maart 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van de                     die de Gemeenschap nog niet heeft gesloten, en de
Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek, ver                       wijziging van de regeling die geldt voor de invoer van
tegenwoordigd door L. Fernandes en M. L. Duarte, als                         produkten van de Indische ambachtsnijverheid, vormt
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                        een ernstige onwettige handeling van de Commissie, die
ter Portugese ambassade, Allée Scheffer 33 .                                 inzonderheid aanvechtbaar is daar er geen voorstel van
                                                                             de Raad was voor een besluit tot voorlopige toepassing
                                                                             van de overeenkomst met India .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                         (M PB nr. L 323 van 30 . 12 . 1995 , blz. 1 .
— bijlage V bij Verordening ( EG ) nr. 3053/95 van de
      Commissie van 20 december 1995 tot wijziging van de
      bijlagen I, II, III, V, VI, VII, VIII, IX en XI bij
      Verordening ( EEG ) nr. 3030/93 van de Raad betref


title: Verzoek van de Pretura circondariale di Roma - Sezione distaccata di Tivoli - van 20 maart 1996 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen R. Marchionne (Zaak C-189/96)

text:
Nr . C 210/ 10        NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     20 . 7 . 96
uit het Verdrag voortvloeiende fundamentele vrijheden niet                   deze vragen of van sommige van deze vragen, hetzij van
mogen belemmeren .                                                           deze modelantwoorden en van deze vragen, hoewel
                                                                             zulks duidelijk was . Er kan geen beroep worden gedaan
Ten slotte betreft de onderhavige zaak volgens de Commis                    op de beginselen van het recht van verweer dat niemand
sie niet de toegang tot overheidsbetrekkingen, maar de                       verplicht is zichzelf te beschuldigen, teneinde een volko
inachtneming van de beginselen van vrij verkeer en gelijke                   men gebrek aan medewerking bij het achterhalen van de
behandeling inzake de voorwaarden voor tewerkstelling en                     waarheid te rechtvaardigen;
arbeid, en valt zij dus niet onder de uitzondering van
artikel 48 , lid 4 .                                                   — de voor de vaststelling van een tuchtrechtelijk strafbaar
                                                                             vergrijp vereiste mate van bewijs verkeerd beoordeelt:
(M PB nr . L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 .                              het bestreden arrest komt erop neer, dat de in tuchtrech
                                                                             telijke aangelegenheden bevoegde gezagsorganen de
                                                                             mogelijkheid wordt ontzegd om de juistheid van een feit
                                                                             vast te stellen door zich te baseren op een complex van
                                                                             overeenstemmende en relevante aanwijzingen die zijn
Hogere voorziening, op 3 juni 1996 ingesteld door Com                       vergaard aan het einde van een nauwkeurig uitgevoerd
missie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest,                      tuchtrechtelijk onderzoek .
op 28 maart 1996 in zaak T-40/95 tussen Ph. Guebels en
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen                       ( 1 ) PB nr . C 133 van 1 . 5 . 1996 , blz . 22 .
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
               Gemeenschappen (Vijfde Kamer)
                      ( Zaak C-l 88/96 P)
                         ( 96/C 210/22 )
                                                                       Verzoek van de Pretura circondariale di Roma — Sezione
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             distaccata di Tivoli — van 20 maart 1996 om een
op 3 juni 1 996 hogere voorziening ingesteld door Commis
                                                                       prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen R. Mar
sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd                                                     chionne
door A. M. Alves Vieira en D. Waelbroeck, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                                            ( Zaak C-189/96 )
juridische dienst van de Commissie van de Europese                                                   ( 96/C 210/23 )
Gemeenschappen, Centre Wagner, tegen het arrest, op
28 maart 1996 in zaak T-40/95 tussen Ph . Guebels en de
                                                                       De Pretura circondariale di Roma — Sezione distaccata di
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen                       Tivoli — heeft bij beschikking van 20 maart 1996 ,
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juni
Gemeenschappen (Vijfde Kamer ).                                         1996 , in de strafzaak tegen R. Marchionne , het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen prejudiciële
Requirante concludeert dat het den Hove behage:                        vragen gesteld die identiek zijn aan die in gevoegde zaak
                                                                       C-58/95 e .a . ( M.
1 , het arrest op 28 maart 1996 door het Gerecht van eerste
     aanleg (Vijfde Kamer ) gewezen in zaak T-40/95 (^
     tussen Ph . Guebels en Commissie van de Europese                  (») PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 6 .
     Gemeenschappen, te vernietigen;
2,   te beslissen over de kosten naar recht .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verzoek van de Pretura circondariale di Roma — Sezione
Schending van het Gemeenschapsrecht voor zover het                     distaccata di Tivoli — van 3 aprii 1996 om een prejudiciële
bestreden arrest :                                                                   beslissing in de strafzaak tegen A. Alari
— de omvang van de motiveringsplicht verkeerd beoor                                              ( Zaak C- 1 90/96 )
    deelt;                                                                                ( 96/C 210/24 )
— een verkeerde juridische kwalificatie bevat van de feiten            De Pretura circondariale di Roma — Sezione distaccata di
    die door het tot aanstelling bevoegde gezag als verzwa            Tivoli — heeft bij beschikking van 3 april 1996 , ingekomen
    rend worden aangemerkt, stellende dat deze geen                    ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juni 1996, in de
    zwaardere tuchtmaatregel konden rechtvaardigen dan                 strafzaak tegen A. Alari, het Hof van Justitie van de
    die welke door de tuchtraad was aanbevolen; het
                                                                       Europese Gemeenschappen prejudiciële vragen gesteld die
     Gerecht ziet ten onrechte geen verzwarende omstandig             identiek zijn aan die in gevoegde zaak C-58/95 e.a .^).
    heid in de houding van verzoeker, die, in plaats van een
    geloofwaardig verweer te voeren, slechts heeft ontkend
    vooraf kennis te hebben gehad van de modelantwoorden               (') PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 6 .
    op de vragen betreffende boekhouding en wellicht die
    betreffende accountantscontrole, hetzij van de tekst van


title: Advies 1/09: Verzoek om advies, door de Raad van de Europese Unie ingediend krachtens artikel 300, lid 6, EG

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/15

         Verzoek om advies, door de Raad van de Europese Unie ingediend krachtens artikel 300, lid 6, EG
   (Advies 1/09)
   2009/C 220/24
   Procestaal: alle officiële talen

      Verzoekende partij

   Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-C. Piris, F. Florindo Gijón en G. Kimberley, gemachtigden)

      Aan het Hof voorgelegde vraag

   Is de te sluiten overeenkomst tot invoering van een uniform stelsel van octrooigeschillenregeling (thans genaamd „Gerecht voor het Europees en het gemeenschapsoctrooi”) (1) verenigbaar met de bepalingen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap?

      (1)  Werkdocument van de Raad betreffende een door het voorzitterschap overgelegde herziene versie van de ontwerp-overeenkomst betreffende het Gerecht voor het Europees en het gemeenschapsoctrooi en betreffende een ontwerp-statuut (doc. 7928/09 van 23 maart 2009).


title: Zaak T-107/10: Arrest van het Gerecht van 29 september 2011 — Procter & Gamble Manufacturing Cologne/BHIM — Natura Cosméticos (NATURAVIVA) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk NATURAVIVA — Ouder gemeenschapswoordmerk VIVA — Absolute weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen overeenstemmende tekens )

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/19

         Arrest van het Gerecht van 29 september 2011 — Procter & Gamble Manufacturing Cologne/BHIM — Natura Cosméticos (NATURAVIVA)
   (Zaak T-107/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk NATURAVIVA - Ouder gemeenschapswoordmerk VIVA - Absolute weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen overeenstemmende tekens)
   2011/C 331/34
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Procter & Gamble Manufacturing Cologne GmbH (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Sandberg, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Natura Cosméticos, SA (Sáo Paulo, Brazilië) (vertegenwoordiger: C. Bercial Arias, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 23 november 2009 (zaak R 1558/2008-2), betreffende een oppositieprocedure tussen Procter & Gamble Manufacturing Cologne GmbH en Natura Cosméticos, SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Procter & Gamble Manufacturing Cologne GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 134 van 22.5.2010.


title: Beroep, op 23 februari 1998 ingesteld door Petrotub SA tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-33/98)

text:
C 113/18              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  11.4.98
     toegekende steun terug te vorderen, vermeerderd met          Beroep, op 23 februari 1998 ingesteld door Petrotub SA
     interessen vanaf de dag van betaling;                                      tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-33/98)
Ð hoe dan ook, de Commissie in de kosten te verwijzen.                                    (98/C 113/45)
Middelen en voornaamste argumenten                                                     (Procestaal: Engels)
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
                                                                  Gemeenschappen is op 23 februari 1998 beroep tegen
die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
                                                                  Raad van de Europese Unie ingesteld door Petrotub SA,
missie (1).
                                                                  vertegenwoordigd door A. L. Merck, domicilie gekozen
                                                                  hebbende te Luxemburg bij Duro & Lorang, advocaten
(1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.                                aldaar, boulevard Royal 4.
                                                                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                  Ð artikel 1 van Verordening (EG) nr. 2320/97 van de
                                                                      Raad nietig te verklaren voorzover deze bepaling ver-
Beroep, op 24 februari 1998 ingesteld door de Neder-                  zoeksters betreft;
landse Antillen tegen Commissie van de Europese
                      Gemeenschappen
                                                                  Ð artikel 2 van Verordening (EG) nr. 2320/97 van de
                       (Zaak T-32/98)                                 Raad nietig te verklaren voorzover deze bepaling ver-
                        (98/C 113/44)                                 zoekster betreft;
                   (Procestaal: Nederlands)                       Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 24 februari 1998 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door               Na een klacht van het BeschermingscomiteÂ van de bedrijfs-
de Nederlandse Antillen, vertegenwoordigd door P. V. F.           tak van naadloze buizen en pijpen van de Europese Unie
Bos en M. M. Slotboom, advocaten te Rotterdam, domici-            stelde de Commissie een antidumpingonderzoek in naar de
lie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore Loesch en           invoer van bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer
Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11.                          of van niet-gelegeerd staal, van oorsprong uit Rusland, de
                                                                  Tsjechische Republiek, RoemenieÈ en de Slowaakse Repu-
                                                                  bliek. Tegelijk maakte de Commissie de inleiding bekend
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                 van een tussentijds onderzoek naar Verordening (EEG)
                                                                  nr. 1189/93 van de Raad ten aanzien van de invoer van
                                                                  bepaalde naadloze pijpen en buizen van ijzer of niet-gele-
Ð Verordening (EG) nr. 2352/97 van de Commissie van               geerd staal, van oorsprong uit Hongarije, Polen en de
     27 november 1997 tot vaststelling van specifieke maat-       Republiek KroatieÈ. Dit antidumpingonderzoek culmi-
     regelen ten aanzien van de invoer van rijst van oor-         neerde in Verordening (EG) nr. 2320/97 van de Raad van
     sprong uit de landen en gebieden overzee (1) nietig te       17 november 1997 tot instelling van definitieve antidum-
     verklaren;                                                   pingrechten op de invoer van bepaalde naadloze buizen en
                                                                  pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal, van oorsprong
                                                                  uit Hongarije, Polen, Rusland, de Tsjechische Republiek,
Ð de Commissie te veroordelen in de kosten van dit                RoemenieÈ en de Slowaakse Republiek, tot intrekking van
     geding.                                                      Verordening (EEG) nr. 1189/93 en tot beeÈindiging van de
                                                                  procedure met betrekking tot dergelijke invoer van oor-
                                                                  sprong uit de Republiek KroatieÈ (1).
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  Verzoekster, een vennootschap opgericht naar Roemeens
De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan           recht, bestrijdt voormelde verordening op de navolgende
die in de zaken T-163/97 (2) en T-179/97 (3).                     gronden:
(1) PB L 326 van 28.11.1997, blz. 21.
(2) PB C 212 van 12.7.1997, blz. 31.                              Ð schending van artikel 22 van de basisverordening en
(3) PB C 228 van 26.7.1997, blz. 25.                                  van artikel 34 van de Associatieovereenkomst met
                                                                      RoemenieÈ, doordat antidumpingrechten zijn opgelegd
                                                                      zonder inschakeling van de associatieraad, en ontoerei-
                                                                      kende motivering van de verordening op dit punt;
 ---pagebreak--- 11.4.98                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 113/19
Ð misbruik van bevoegdheid bij de bepaling van de nor-               Beroep, op 23 februari 1998 ingesteld door Republica SA
     male waarde, door met toepassing van de 20 %-regel                            tegen Raad van de Europese Unie
     van artikel 3, lid 4, derde alinea, van de basisverorde-                               (Zaak T-34/98)
     ning te bepalen, of de verlieslatende verkopen een aan-
     zienlijke omvang hadden;                                                                (98/C 113/46)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Ð schending van artikel 2, lid 11, van de basisverorde-              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     ning en kennelijk onjuiste beoordeling bij de bereke-           Gemeenschappen is op 23 februari 1998 beroep tegen
     ning van de dumpingmarge doordat:                               Raad van de Europese Unie ingesteld door Republica SA,
                                                                     vertegenwoordigd door A. L. Merck, domicilie gekozen
                                                                     hebbende te Luxemburg bij Duro & Lorang, advocaten
     Ð niet wordt uitgelegd, waarom vergelijking van de              aldaar, boulevard Royal 4.
         gewogen gemiddelde normale waarde met de prij-
         zen van alle afzonderlijke uitvoertransacties de            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
         dumping vollediger weergeeft dan de normale
         methoden;
                                                                     Ð artikel 1 van Verordening (EG) nr. 2320/97 van de
                                                                         Raad nietig te verklaren voorzover deze bepaling ver-
                                                                         zoekster betreft;
     Ð bij de vaststelling van dumping is rekening gehou-
         den met factoren die niet op het onderzoekstijdvak
                                                                     Ð artikel 2 van Verordening (EG) nr. 2320/97 van de
         betrekking hebben;
                                                                         Raad nietig te verklaren voorzover deze bepaling ver-
                                                                         zoekster betreft;
     Ð het bestaan van een patroon van exportprijzen dat
         verschilde naar gelang van de afnemers, regio's of          Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
         tijdvakken niet is aangetoond;
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Ð kennelijke beoordelingsfouten bij de bepaling van de               met die in zaak T-33/98, Petrotub/Raad.
     schade, terwijl niet overeenkomstig artikel 3, leden 6
     en 7, van de basisverordening is bewezen, dat de
     invoer uit de onderzochte landen de communautaire
     bedrijfstak aanmerkelijke schade heeft veroorzaakt;
                                                                     Beroep, op 25 februari 1998 ingesteld door A. Hecq tegen
Ð in strijd met artikel 20, lid 2, van de basisverordening                  Commissie van de Europese Gemeenschappen
     en met het recht van verweer, is geen definitieve mede-                                (Zaak T-35/98)
     deling gedaan van de overwegingen verband houdend
                                                                                (98/C 113/47)
     met het belang van de Gemeenschap.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Ten slotte stelt zij, dat de in artikel 2 van de bestreden ver-      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
ordening gestelde voorwaarden voor vrijstelling van de               Gemeenschappen is op 25 februari 1998 beroep tegen
antidumpingrechten in strijd zijn met artikel 8, lid 1, van          Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
de basisverordening en van de GATT-overeenkomst inzake               door A. Hecq, wonende te Bonlez (BelgieÈ), zowel in eigen
antidumping van 1994, artikel 34, leden 2 en 3, van de               naam als namens de SFIE, vertegenwoordigd door L.
Associatieovereenkomst met RoemenieÈ, de conclusies van              Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
de Europese Raad te Essen, waarin de grondslagen zijn                Luxemburg bij C. Kremer, advocaat aldaar, rue Matthias
gelegd voor een toetredingsstrategie voor de geassocieerde           Hardt 8-10, postbus 39.
landen, en met artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag. In
verband met dit laatste punt stelt zij, dat de instellingen          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
met hun eis om haar prijzen aan te passen aan die van de
Europese producenten, haar hebben gedwongen tot paral-               Ð nietig te verklaren het op 24 november 1997 ter kennis
lel prijsgedrag dat strijdig is met de communautaire mede-               van verzoeker gebrachte besluit van 17 november
dingingsregels.                                                          1997 houdende afwijzing van zijn klacht tegen het
                                                                         besluit van 20 maart 1997, waarbij is geweigerd de
(1) PB L 322 van 25.11.1997, blz. 1.
                                                                         door hem krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut
                                                                         gevraagde noodzakelijke maatregelen te treffen ter
                                                                         waarborging van een collectieve en evenredige samen-
                                                                         stelling van het Bureau van het plaatselijke Personeels-
                                                                         comiteÂ te Brussel, met name door de bijeenroeping van


title: Zaak C-529/06: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 27 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/98/EG — Hergebruik van overheidsinformatie — Niet-omzetting binnen voorgeschreven termijn)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/17

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 27 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-529/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/98/EG - Hergebruik van overheidsinformatie - Niet-omzetting binnen voorgeschreven termijn)
   (2007/C 297/27)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: E. Montaguti, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: C. Schiltz, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-vaststelling, binnen gestelde termijn, van de bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake het hergebruik van overheidsinformatie (PB L 345, blz. 90)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake het hergebruik van overheidsinformatie, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 januari 2005 in zaak C-26/03 (verzoek van het Oberlandesgericht Naumburg om een prejudiciële beslissing): Stadt Halle, RPL Recyclingpark Lochau GmbH tegen Arbeitsgemeinschaft Thermische Restabfall- und Energieverwertungsanlage TREA Leuna (Richtlijn 92/50/EEG — Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Gunning zonder openbare aanbesteding — Gunning van opdracht aan gemengde onderneming — Rechtsbescherming — Richtlijn 89/665/EEG)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 11 januari 2005
   in zaak C-26/03 (verzoek van het Oberlandesgericht Naumburg om een prejudiciële beslissing): Stadt Halle, RPL Recyclingpark Lochau GmbH tegen Arbeitsgemeinschaft Thermische Restabfall- und Energieverwertungsanlage TREA Leuna (1)

   (Richtlijn 92/50/EEG - Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Gunning zonder openbare aanbesteding - Gunning van opdracht aan gemengde onderneming - Rechtsbescherming - Richtlijn 89/665/EEG)
   (2005/C 57/10)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-26/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Oberlandesgericht Naumburg (Duitsland) bij beslissing van 8 januari 2003, ingekomen bij het Hof op 23 januari 2003, in de procedure Stadt Halle, RPL Recyclingpark Lochau GmbH tegen Arbeitsgemeinschaft Thermische Restabfall- und Energieverwertungsanlage TREA Leuna, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, J. N. Cunha Rodrigues, E. Juhász (rapporteur), M. Ilešič en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 11 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 1, lid 1, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, die zelf is gewijzigd bij richtlijn 97/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1997, moet aldus worden uitgelegd dat de verplichting van de lidstaten om ervoor te zorgen dat doeltreffend en snel beroep kan worden ingesteld tegen de besluiten van de aanbestedende diensten, ook geldt voor besluiten die worden genomen buiten een formele gunningsprocedure om en vóór een formele aanbesteding, in het bijzonder voor het besluit over de vraag of een bepaalde opdracht valt binnen de personele en materiële werkingssfeer van richtlijn 92/50, zoals gewijzigd. Deze beroepsmogelijkheid staat open voor een ieder die belang heeft of heeft gehad bij de gunning van de betrokken opdracht en die door een beweerde schending is of dreigt te worden gelaedeerd, zodra sprake is van de wilsuiting van de aanbestedende dienst die rechtsgevolgen kan hebben. De lidstaten mogen de mogelijkheid van beroep dan ook niet afhankelijk stellen van het formeel bereiken van een bepaald stadium in de betrokken aanbestedingsprocedure.

               2)

               Wanneer een aanbestedende dienst van plan is om met een vennootschap die juridisch van hem is onderscheiden, maar in het kapitaal waarvan hij met een of meer particuliere ondernemingen deelneemt, een overeenkomst onder bezwarende titel te sluiten met betrekking tot diensten die vallen binnen de materiële werkingssfeer van richtlijn 92/50, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/52, moeten steeds de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten worden toegepast waarin die richtlijn voorziet.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak C-225/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 22 april 2016 – Strafzaak tegen Mossa Ouhrami

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 22 april 2016 – Strafzaak tegen Mossa Ouhrami
   (Zaak C-225/16)
   (2016/C 232/08)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partij in het hoofdgeding

   Mossa Ouhrami

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 11, lid 2, van de Terugkeerrichtlijn (1) aldus worden uitgelegd dat de daarin vermelde termijn van vijf jaren wordt berekend:

                           a.

                           vanaf het moment dat het inreisverbod (of met terugwerkende kracht: de daarmee gelijk te stellen ongewenstverklaring) is uitgevaardigd, dan wel

                           b.

                           met ingang van de datum waarop de betrokkene het· grondgebied van - kort gezegd - de lidstaten van de EU daadwerkelijk heeft verlaten, dan wel

                           c.

                           enig ander moment?

               2)

               Moet artikel 11, lid 2, van de Terugkeerrichtlijn met het oog op de toepassing van het overgangsrecht aldus worden uitgelegd dat deze bepaling meebrengt dat besluiten die zijn genomen voordat deze richtlijn in werking trad, waarvan het rechtsgevolg is dat de geadresseerde gedurende tien achtereenvolgende jaren buiten Nederland moet verblijven en het inreisverbod volgens alle relevante omstandigheden van het individuele geval is bepaald waartegen een rechtsmiddel kon worden aangewend, geen rechtsgevolg meer hebben indien de duur van deze verplichting op het moment waarop deze richtlijn ten uitvoer diende te worden gelegd of op het moment waarop is vastgesteld dat de geadresseerde van dit besluit in Nederland verbleef, de in deze bepaling bedoelde duur overschreed?

      (1)  Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB 2008, L 348, blz. 98).