title: Zaak C-51/99: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la Basilicata bij beschikking van 22 oktober 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Triumbari en de Questore della provincia di Potenza, alsook de minister van Financiën en de minister van Binnenlandse Zaken

text:
10.4.1999             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 100/15
ber 1998 in zaak T-38/98 tussen Associazione Nazionale               Association des reÂgimes de retraite compleÂmentaire Ð
Bieticoltori (ANB), F. Coccia en V. Di Giovine, en Raad              ARRCO, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
van de Europese Unie gegeven door het Gerecht van eerste             schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer                  navolgende vraag:
Ð uitgebreid).
                                                                     Is artikel 119 van het EG-Verdrag, waarin het beginsel van
                                                                     gelijke beloning voor mannen en vrouwen is vastgelegd,
Verzoekers concluderen dat het den Hove behage de
                                                                     van toepassing op een aanvullende pensioenregeling uit
beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                     hoofde van de AGIRC en de ARRCO, en verbiedt deze
8 december 1998 in zaak T-38/98 te vernietigen, het
                                                                     bepaling dat tussen mannen en vrouwen onderscheid
beroep ontvankelijk te verklaren en de zaak voor afdoe-
                                                                     wordt gemaakt naar de leeftijd waarop zij, na overlijden
ning naar het Gerecht van eerste aanleg terug te verwijzen.
                                                                     van de echtgeno(o)t(e), aanspraak hebben op een nabe-
                                                                     staandenpensioen?
Middelen en voornaamste argumenten
De bestreden verordening (1) brengt rechtstreeks rechtsge-
volgen teweeg, daar het dispositief ervan geen uitvoerings-
handeling van een Gemeenschapsinstelling noch van een
nationale autoriteit vergt.                                          Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per
                                                                     la Basilicata bij beschikking van 22 oktober 1998 om een
                                                                     prejudicieÈle beslissing in het geding tussen M. Triumbari
Deze bepaling raakt verzoekers individueel en op andere              en de Questore della provincia di Potenza, alsook de
wijze dan alle overige producenten.                                  minister van FinancieÈn en de minister van Binnenlandse
                                                                                Zaken
                                                                                (Zaak C-51/99)
Daaruit volgt, dat het beroep ontvankelijk moet worden
verklaard.                                                                                (1999/C 100/28)
(1) Verordening (EG) nr. 2613/97 van de Raad van 15 december
    1997 houdende machtiging voor Portugal om steun te verlenen      Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Basilicata
    aan de producenten van suikerbieten en afschaffing van alle      heeft bij beschikking van 22 oktober 1998, ingekomen ter
    nationale steun met ingang van het verkoopseizoen 2001/2002      griffie van het Hof van Justitie op 16 februari 1999, in het
    (PB L 353 van 24.12.1997, blz. 3).                               geding tussen M. Triumbari en de Questore della provincia
                                                                     di Potenza, alsook de minister van FinancieÈn en de minis-
                                                                     ter van Binnenlandse Zaken, het Hof van Justitie van de
                                                                     Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
                                                                     beslissing over de navolgende vraag:
                                                                     Staan de bepalingen van het Verdrag betreffende het ver-
Verzoek van het Tribunal de Grande Instance de Paris                 richten van diensten in de weg aan een wettelijke regeling
(Eerste kamer) van 12 januari 1999 om een prejudicieÈle              als de Italiaanse wet op de weddenschappen, in aanmer-
beslissing in het geding tussen J.-M. Podesta en Caisse de           king nemende dat zij haar rechtvaardiging vindt in over-
Retraite par Repartition des Ingenieurs Cadres & Assimi-             wegingen van sociaal beleid en fraudebestrijding?
leÂs Ð CRICA, Association geÂneÂrale des institutions de
retraite des cadres Ð AGIRC, Union interprofessionnelle
de retraite de l'industrie et du commerce Ð UIRIC, Caisse
geÂneÂrale interprofessionnelle de retraite pour salarieÂs Ð
CGIS, Association des reÂgimes de retraite compleÂmentaire
                           Ð ARRCO
                        (Zaak C-50/99)                               Verzoeken van het Arbeidshof te Luik (13e kamer) van
                                                                     2 februari 1999 om een prejudicieÈle beslissing in de gedin-
                        (1999/C 100/27)                              gen Rijksdienst voor pensioenen tegen C. Camarotto en
                                                                             Rijksdienst voor pensioenen tegen G. Vignone
                                                                                (Zaken C-52/99 en C-53/99)
Het Tribunal de Grande Instance de Paris (Eerste kamer)
heeft bij beschikking van 12 januari 1999, ingekomen ter                                    (1999/C 100/29)
griffie van het Hof van Justitie op 16 februari 1999, in het
geding tussen J.-M. Podesta en Caisse de Retraite par
Repartition des Ingenieurs Cadres & AssimileÂs Ð CRICA,              Het Arbeidshof te Luik (13e kamer) heeft bij beschikking
Association geÂneÂrale des institutions de retraite des cadres       van 2 februari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof
Ð AGIRC, Union interprofessionnelle de retraite de                   van Justitie op 17 februari 1999, in de gedingen Rijks-
l'industrie et du commerce Ð UIRIC, Caisse geÂneÂrale                dienst voor pensioenen tegen C. Camarotto (zaak C 52/
interprofessionnelle de retraite pour salarieÂs Ð CGIS,              99) en Rijksdienst voor pensioenen tegen G. Vignone


title: Zaak T-570/13: Arrest van het Gerecht van 28 januari 2016 — Agriconsulting Europe/Commissie („Plaatsing van overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Operationele technische bijstand om een netwerkfaciliteit op te stellen en te beheren ter ondersteuning van het Europees innovatiepartnerschap„Productiviteit en duurzaamheid in de landbouw” — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Gunning van de opdracht aan een andere inschrijver — Abnormaal lage offerte — Niet-contractuele aansprakelijkheid”)

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/31

         Arrest van het Gerecht van 28 januari 2016 — Agriconsulting Europe/Commissie
   (Zaak T-570/13) (1)

   ((„Plaatsing van overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Operationele technische bijstand om een netwerkfaciliteit op te stellen en te beheren ter ondersteuning van het Europees innovatiepartnerschap„Productiviteit en duurzaamheid in de landbouw” - Afwijzing van de offerte van een inschrijver - Gunning van de opdracht aan een andere inschrijver - Abnormaal lage offerte - Niet-contractuele aansprakelijkheid”))
   (2016/C 098/40)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Agriconsulting Europe SA (Brussel, België) (vertegenwoordiger: R. Sciaudone, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Cappelletti en L. Di Paolo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden ten gevolge van onregelmatigheden die de Commissie zou hebben begaan in het kader van de aanbestedingsprocedure „Opstelling van een netwerkfaciliteit voor de tenuitvoerlegging van het Europees innovatiepartnerschap (EIP) „Productiviteit en duurzaamheid in de landbouw”” (AGRI-2012-EIP-01)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Agriconsulting Europe SA draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 367 van 14.12.2013.


title: Zaak C-497/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Torino (Italië) op 7 november 2014 — Strafzaak tegen Stefano Burzio

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Torino (Italië) op 7 november 2014 — Strafzaak tegen Stefano Burzio
   (Zaak C-497/14)
   (2015/C 034/08)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale ordinario di Torino

      Partijen in de strafzaak

   Stefano Burzio

      Prejudiciële vraag

   Is artikel 10 bis van decreto legislativo nr. 74 van 10 maart 2000 — gelet op artikel 4 van [Protocol nr. 7 bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden] en artikel 50 [van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie] — verenigbaar met het gemeenschapsrecht, voor zover in dat artikel wordt toegestaan dat een rechtssubject strafrechtelijk aansprakelijk wordt gesteld indien hem voor hetzelfde feit (verzuim om belastinginhoudingen af te dragen) reeds een onherroepelijke bestuurlijke sanctie is opgelegd krachtens [artikel 13, lid 1, van decreto legislativo nr. 471 van 18 december 1997 (onder toepassing van een extra heffing)?


title: Verzoek van het Landesgericht Linz van 26 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen W. Rechberger e.a. en Republiek Oostenrijk (Zaak C-140/97)

text:
Nr. C 181 /4          NL                   . Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         14 . 6 . 97
     waar zij de handel tussen de lidstaten ongunstig kun              van de Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet vast
     nen beïnvloeden en ertoe strekken of ten gevolge heb              gesteld.
     ben dat de mededinging binnen de gemeenschappelijke
     markt wordt verhinderd, beperkt of vervalst ?                      (') PB nr. L 45 van 17. 2 . 1994 , blz . 1 .
                                                                        ( 2 ) PB nr. L 297 van 13 . 10 . 1992, blz. 16 .
4. Indien de in vraag 3 bedoelde onverenigbaarheid
     wordt vastgesteld, welke zijn dan de gevolgen daarvan
     voor de overeenkomstige clausules in de borgstellings
     contracten en voor de contracten zelf, die op basis van
     deze voorwaarden zijn gesloten door de bij de ABI
     aangesloten banken, gesteld dat die banken tezamen                 Verzoek van het Landesgericht Linz van 26 maart 1997
     kunnen worden geacht op de nationale markt een col
                                                                        om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     lectieve machtspositie in de zin van artikel 86 van het                       W. Rechberger e.a. en Republiek Oostenrijk
     Verdrag in te nemen, en dat de toepassing van de be
     trokken voorwaarden misbruik van die machtspositie                                           ( Zaak C-140/97)
     oplevert ?                                                                                97/C 181 /08 )
                                                                        Het Landesgericht Linz heeft bij beschikking van 26 maart
                                                                        1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                        15 april 1997, in het geding tussen W. Rechberger e.a . en
Beroep, op 14 april 1997 ingesteld door Commissie van                   Republiek Oostenrijk, het Hof van Justitie van de Euro
 de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                  pese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslis
                                                                        sing over de navolgende vragen:
                       ( Zaak C-139/97 )
                          ( 97/C 181 /07 )
                                                                         1 . Vallen onder de bescherming van artikel 7 van Richt
                                                                               lijn 90/314/EEG van de Raad van 13 juni 1990 betref
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                        fende pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakket
is op 14 april 1997 beroep tegen Italiaanse Republiek in                      ten en rondreispakketten ( 1 ) ( hierna : „ richtlijn "), ook
gesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                            reizen waarvoor de hoofdcontractant op grond van de
                                                                               overeenkomst
pen, vertegenwoordigd door R Stancanelli, lid van haar ju
ridische dienst, als gemachtigde, bijgestaan door M. Mero
la , advocaat te Rome, domicilie gekozen hebbende te                           a ) als individuele reiziger behalve de luchthavenbelas
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                                   ting ( vertrekbelasting ) enkel de toeslag voor een
Kirchberg.                                                                          eenpersoonskamer of
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                              b ) in gezelschap van ten minste één volledig betalende
                                                                                persoon enkel de luchthavenbelasting (vertrekbe
                                                                                lasting) moet betalen, terwijl de hoofdcontractant
1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de                       voor de vlucht en de overnachting in een kamer
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                           voor twee of meer personen geen vergoeding be
     stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 94/                       hoeft te betalen ?
     2/EG van de Commissie (') van 21 januari 1994 hou
     dende uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 92/75/EEG
     van de Raad (2 ) wat de etikettering van het energiever           2 . Vallen dergelijke reizen ook onder de werkingssfeer
     bruik van huishoudelijke elektrische koelkasten, diep                    van de richtlijn, indien zij door het grootste dagblad
     vriezers en combinaties daarvan betreft, de krachtens                     van een lidstaat exclusief voor zijn abonnees in het ka
     die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is na                 der van een concurrentiebeperkende reclameactie als
     gekomen;                                                                  „ relatiegeschenk " worden aangeboden ?
2 . de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van               Indien de eerste en de tweede vraag bevestigend worden
     de procedure .                                                      beantwoord :
Middelen en voornaamste argumenten                                       3 . Is het aan te merken als een tijdige omzetting van
                                                                               artikel 7 van de richtlijn, indien de op 15 november
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk                       1994 bekendgemaakte nationale regeling slechts van
een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken                    toepassing was op pakketreizen die na 1 januari 1995
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn                     werden geboekt en waarvan de vertrekdatum niet eer
de lidstaten verplicht de in de richtlijnen gestelde omzet                    der dan 1 mei 1995 was vastgesteld,
tingstermijnen in acht te nemen. Ofschoon die termijn op
31 december 1994 is verstreken, heeft Italiaanse Republiek                     a ) gezien de deelneming van Oostenrijk aan de Euro
de nodige bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies                         pese Economische Ruimte sinds 1 januari 1994 en
 ---pagebreak--- 14 . 6 . 97            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 181 /5
     b ) gezien de toetreding van Oostenrijk tot de Euro                 gesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
          pese Unie op 1 januari 1995 ?                                   pen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van haar ju
                                                                          ridische dienst, bijgestaan door C. Tesauro, advocaat te
                                                                          Napels, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
Indien de derde vraag ontkennend wordt beantwoord :
                                                                          Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                          Kirchberg.
4 . Levert de niet tijdige omzetting enkel van artikel 7 van
     de richtlijn op zich al grond op voor een gekwalifi                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     ceerde schending van het Gemeenschapsrecht en doet
     zij derhalve een recht op schadevergoeding voor de be
     nadeelde particulieren ontstaan, wanneer de lidstaat                 1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     binnen de gestelde termijn maatregelen tot omzetting                       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     van alle andere bepalingen van de richtlijn heeft ge                      stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 94/
     troffen ?                                                                  1 /EG van de Commissie (*) van 6 januari 1994 hou
                                                                                dende technische aanpassing van Richtlijn 75/324/EEG
                                                                                van de Ilaad (2 ) inzake de onderlinge aanpassing van
5 . Moet artikel 7 van de richtlijn aldus worden uitgelegd,                     de wetgevingen van de lidstaten betreffende aërosols,
     dat aan de daardoor nagestreefde doelstellingen niet                       de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtin
     wordt voldaan, wanneer een nationale regeling                              gen niet is nagekomen;
     a ) tot dekking van het risico slechts een verzekerings
          overeenkomst of een bankgarantie met een verze                 2 . de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van
          kerd bedrag ( dekking) van ten minste 5 % van de                      de procedure .
          omzet uit de werkzaamheid van reisorganisator in
          het desbetreffende kwartaal van het voorafgaande                Middelen en voornaamste argumenten
          kalenderjaar vereist,
                                                                          Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk
     b ) de reisorganisator in het eerste jaar van zijn werk             een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
          zaamheid enkel verplicht, voor de vaststelling van              resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn
          het verzekerde bedrag ( dekking) uit te gaan van de             de lidstaten verplicht de in de richtlijnen gestelde omzet
          geraamde omzet uit de voorgenomen werkzaam                     tingstermijnen in acht te nemen. Ofschoon die termijn op
          heid van reisorganisator,                                       1 oktober 1994 is verstreken, heeft de Italiaanse Republiek
                                                                          de nodige bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies
     c ) een omzetverhoging van de organisator in het lo                 van de Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet vast
          pende jaar niet in aanmerking neemt en                          gesteld.
     d ) niet bepaalt dat de lidstaat de benodigde garanties              (') PB nr. L 23 van 28 . 1 . 1994, blz. 28 .
          moet controleren ?                                              ( z) PB nr. L 147 van 9 . 6 . 1975 , blz . 40 .
6 . Bestaat tussen een niet tijdige of niet volledige omzet
     ting van artikel 7 van de richtlijn en een daardoor
     voor de consument ontstane schade ook dan een indi
     rect causaal verband, waardoor de lidstaat aansprake
     lijk is voor de volledige terugbetaling van de niet gega            Beroep, op 15 april 1997 ingesteld door Commissie van
     randeerde, reeds voldane bedragen indien de lidstaat                   de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
     aantoont, dat onrechtmatige handelingen van de orga                                           ( Zaak C-142/97)
     nisator ( derde ) of een zeer buitengewone en onvoor
     zienbare risicoverhoging de oorzaak ( belangrijke mede                                           ( 97/C 181/10 )
     oorzaak ) van de schade zijn ?
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
(') PB nr. L 158 van 23 . 6 . 1990, blz . 59 .
                                                                          is op 15 april 1997 beroep tegen Italiaanse Republiek in
                                                                          gesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                          pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. zur
                                                                          Hausen en door P. Stancanelli, lid van haar juridische
                                                                          dienst, als gemachtigden, bijgestaan door C. Tesauro, ad
                                                                          vocaat te Napels, domicilie gekozen hebbende te Luxem
Beroep, op 15 april 1997 ingesteld door Commissie van                     burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
  de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                        ( Zaak C-141/97)                                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                           ( 97/C 181 /09 )
                                                                          1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                         stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 92/
is op 15 april 1997 beroep tegen Italiaanse Republiek in                       43 /EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de in


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 28 april 2005 in zaak C-410/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 1999/95/EG — Arbeidstijd van zeevarenden aan boord van schepen — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 28 april 2005
   in zaak C-410/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 1999/95/EG - Arbeidstijd van zeevarenden aan boord van schepen - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2005/C 171/04)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-410/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 1 oktober 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: K. Banks en K. Simonsson) tegen Italiaanse Republiek (gemachtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door A. Cingolo), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, N. Colneric (rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: R. Grass, op 28 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn ter uitvoering van de artikelen 3 tot en met 7, 8, lid 2, en 9 van richtlijn 1999/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 betreffende de handhaving van de bepalingen inzake de arbeidstijd van zeevarenden aan boord van schepen die havens in de Gemeenschap aandoen, is de Italiaanse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3.

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 304 van 13.12.2003.


title: Zaak T-485/12: Beroep ingesteld op 9 november 2012 — Grupo Bimbo/BHIM (SANISSIMO)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/54

         Beroep ingesteld op 9 november 2012 — Grupo Bimbo/BHIM (SANISSIMO)
   (Zaak T-485/12)
   2013/C 26/109
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Grupo Bimbo, SAB de CV (Mexico, Mexico) (vertegenwoordiger: N. Fernández Fernández-Pacheco, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht om op grond van het ingediende verzoekschrift en de daarbij gevoegde stukken vast te stellen dat het beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 29 augustus 2012 in zaak R 1218/2011-2 tijdig en conform de voorgeschreven vormvereisten is ingesteld en gegrond is, en na behandeling van de zaak deze beslissing te vernietigen en het Bureau uitdrukkelijk te verwijzen in de kosten, en aldus toe te staan dat het onder nr. 9 274 119 aangevraagde gemeenschapsmerk „SANISSIMO” wordt ingeschreven

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „SANISSIMO” voor waren van de klassen 29 en 30 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 274 119

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-473/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door het Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-227/01 tot en met T-229/01, T-265/01, T-266/01 en T-270/01, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava en Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/14

         Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door het Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-227/01 tot en met T-229/01, T-265/01, T-266/01 en T-270/01, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava en Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-473/09 P)
   2010/C 37/15
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa (vertegenwoordigers: I. Sáenz-Cortabarría Fernández en M. Morales Isasi, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco, Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, Confederación Empresarial Vasca (Confebask), Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Vizcaya, Cámara Oficial de Comercio e Industria de Álava, Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Guipúzcoa, Commissie van de Europese Gemeenschappen en Comunidad Autónoma de la Rioja

      Conclusies

               —

               de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               het in eerste aanleg ingestelde beroep toewijzen, met name de subsidiaire vordering tot nietigverklaring van artikel 3 van de bestreden beschikking;

               —

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg verwijzen en het in voorkomend geval gelasten het afgewezen bewijsaanbod alsnog te onderzoeken;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening, en de Comunidad Autónoma de la Rioja, interveniënte, verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht in het onderhavige geval van oordeel was dat geen sprake is van uitzonderlijke omstandigheden die een gewettigd vertrouwen in de rechtmatigheid van de litigieuze belastingmaatregel kunnen wekken, dat zich verzet tegen terugvordering van de steun overeenkomstig artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) in samenhang met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen. Verdraaiing van het voorwerp van het geding in eerste aanleg, en schending van het beginsel van hoor en wederhoor. Schending van de rechtspraak inzake motivering. Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake de bewijswaardering niet in acht heeft genomen door de materiële inhoud van de processtukken buiten beschouwing te laten.
               Noch het formele verschil tussen de litigieuze belastingmaatregel en de maatregel waarop beschikking 93/337 (2) betrekking heeft, noch het feit dat de Commissie het selectieve karakter van de maatregel aan de hand van andere criteria had kunnen bepalen dan die welke uitdrukkelijk in beschikking 93/337 worden genoemd, en evenmin de onverenigbaarverklaring in beschikking 93/337 is een toereikende grond ervoor dat het Gerecht niet erkent dat sprake is van een uitzonderlijke omstandigheid die alleen of samen met andere omstandigheden van het onderhavige geval de Commissie belet terugvordering van de in de bestreden beschikking bedoelde steun te gelasten.
               Door de bestreden maatregelen in de gevoegde zaken T-30/01 tot en met T-32/01 en T-86/02 tot en met T-88/02 om redenen van fiscale techniek en omvang van de voordelen niet vergelijkbaar met de betrokken belastingmaatregel te achten, heeft het Gerecht het voorwerp van het geding tussen partijen verdraaid, heeft het het beginsel van hoor en wederhoor genegeerd, en heeft het bovendien kennelijk inbreuk gemaakt op bepaalde rechtspraak inzake motivering.
               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met de vaststelling dat het standpunt van de Commissie met betrekking tot de belastingvrijstelling en/of het belastingkrediet van 1993 — zoals blijkt uit de processtukken die het Gerecht in strijd met de procedureregels niet heeft beoordeeld — niet als een uitzonderlijke omstandigheid kan worden aangemerkt die een of ander gewettigd vertrouwen in de regelmatigheid van de bestreden belastingmaatregel had kunnen wekken, dat zich verzet tegen terugvordering van de steun op grond van artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 wegens strijd met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen.

               2.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 in samenhang met het evenredigheidsbeginsel niet in acht heeft genomen, dat zich verzet tegen terugvordering van de investeringssteun die de maximumbedragen van regionale steun niet overschrijdt.
               Het Gerecht heeft het algemene evenredigheidsbeginsel geschonden omdat het niet heeft vastgesteld dat de Commissie inbreuk op dit beginsel heeft gemaakt door terugvordering te verlangen van alle overeenkomstig het belastingkrediet van 45 % van de investeringen toegekende bedragen en niet alleen van die welke de maximumbedragen van regionale steun in Baskenland overschreden.

               3.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake de bewijsvoering niet in acht heeft genomen en heeft besloten niet in te gaan op het bewijsaanbod van verzoeker met betrekking tot de overlegging van bepaalde documenten van de Commissie, dat in het licht van de argumenten van het Gerecht tot afwijzing van verzoekers vordering essentieel voor de verdediging van diens belangen blijkt te zijn. Schending van het recht op een eerlijk proces, van het beginsel van gelijke wapens en van het recht van verweer.
               Daar het Gerecht het gevraagde bewijs niet heeft onderzocht, heeft het verzoekers fundamentele recht op een eerlijk proces geschonden, omdat het een bewijsaanbod heeft afgewezen dat van fundamenteel belang voor verzoeker is, zodat het diens recht van verweer heeft geschonden; verzoekers vordering is afgewezen met het betoog dat hij niet heeft bewezen wat hij juist met het niet-onderzochte bewijs wilde aantonen: het uitdrukkelijke definitieve standpunt van de Commissie met betrekking tot de klacht van 1994 tegen belastingbepalingen van 1993 (waaronder een belastingkrediet), die in wezen dezelfde maatregelen als de bestreden maatregel zijn, of indien dat bewijs als niet geleverd wordt beschouwd, ten minste het gedrag van de Commissie dat als een uitzonderlijke omstandigheid zou kunnen worden aangemerkt, voor zover dit gedrag het gewettigd vertrouwen in de regelmatigheid van de belastingmaatregelen van 1993 zou hebben gewekt, wat tot de vaststelling van de bestreden belastingmaatregel heeft geleid.

      (1)  van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).

      (2)  van de Commissie van10 mei 1993 betreffende een regeling inzake fiscale investeringssteun in het Baskenland (PB L 134, blz. 25).


title: Zaak C-519/10: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 18 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bari — Italië) — Giovanni Colapietro/Ispettorato Centrale Repressioni Frodi (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 92, lid 1, 103, lid 1, en 104, lid 3, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Wijnbouwsector — Verordening (EEG) nr. 822/87 en verordening (EG) nr. 343/94 — Vraag waarop antwoord geen ruimte voor redelijke twijfel laat — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/14

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 18 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bari — Italië) — Giovanni Colapietro/Ispettorato Centrale Repressioni Frodi
   (Zaak C-519/10) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Artikelen 92, lid 1, 103, lid 1, en 104, lid 3, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Wijnbouwsector - Verordening (EEG) nr. 822/87 en verordening (EG) nr. 343/94 - Vraag waarop antwoord geen ruimte voor redelijke twijfel laat - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 49/22
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Bari

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Giovanni Colapietro

      Verwerende partij: Ispettorato Centrale Repressioni Frodi

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Bari — Wijnbouwsector — Stelsel van verplichte distillatie — Wijnoogstjaar 1993/1994 — Temporele werkingssfeer van verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad van 16 maart 1987 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (PB L 84, blz. 1) — Intrekking van deze verordening bij verordening (EG) nr. 343/94 van de Commissie van 15 februari 1994 tot instelling van de in artikel 39 van verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad bedoelde verplichte distillatie en houdende afwijking van uitvoeringsbepalingen ter zake voor het wijnoogstjaar 1993/1994 (PB L 44, blz. 9) — Administratieve sanctie waarin nationaal recht voorziet in geval van schending van verordening nr. 822/87 — Toepasselijkheid in geval van schending van verordening nr. 343/94 — Evenredigheid van opgelegde administratieve sanctie

      Dictum

   Verordening (EG) nr. 343/94 van de Commissie van 15 februari 1994 tot instelling van de in artikel 39 van verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad bedoelde verplichte distillatie en houdende afwijking van uitvoeringsbepalingen ter zake voor het wijnoogstjaar 1993/1994, voert verordening nr. 822/87 uit zonder dat deze wordt ingetrokken of vervangen.

      (1)  PB C 13 van 15.1.2011.


title: Zaak T-72/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  13 juni 2006  — Deutsche Telekom/BHIM (Telekom Global Net)

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/40

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juni 2006 — Deutsche Telekom/BHIM (Telekom Global Net)
   (Zaak T-72/05) (1)

   (2006/C 178/74)

      Procestaal: Duits

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 115 van 14.5.2005.


title: Zaak F-143/07: Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Yannoussis/Commissie

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/49

         Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Yannoussis/Commissie
   (Zaak F-143/07)
   (2008/C 92/101)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Georgios Yannoussis (Brussel, België) (vertegenwoordiger: A. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van het TABG van 21 december 2006 houdende afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het vacante ambt van hoofd van de vertegenwoordiging van de Commissie in Griekenland
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 21 december 2006;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-562/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tartu Ringkonnakohus — Estland) — MTÜ Liivimaa Lihaveis/Eesti-Läti programmi 2007-2013 Seirekomitee [Prejudiciële verwijzing — Structuurfondsen — Verordeningen (EG) nrs. 1083/2006 en 1080/2006 — Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) — Operationeel programma ter bevordering van de Europese territoriale samenwerking tussen de Republiek Estland en de Republiek Letland — Besluit van het Comité van toezicht tot weigering van subsidie — Bepaling krachtens welke besluiten van dit Comité niet vatbaar voor beroep zijn — Artikel 267 VWEU — Handeling van een Unie-instelling, -orgaan of -organisatie — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Uitvoering van het Unierecht — Artikel 47 — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Recht op toegang tot de rechter — Vaststelling van de lidstaat waarvan de rechters bevoegd zijn uitspraak te doen op een beroep]

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tartu Ringkonnakohus — Estland) — MTÜ Liivimaa Lihaveis/Eesti-Läti programmi 2007-2013 Seirekomitee
   (Zaak C-562/12) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Structuurfondsen - Verordeningen (EG) nrs. 1083/2006 en 1080/2006 - Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) - Operationeel programma ter bevordering van de Europese territoriale samenwerking tussen de Republiek Estland en de Republiek Letland - Besluit van het Comité van toezicht tot weigering van subsidie - Bepaling krachtens welke besluiten van dit Comité niet vatbaar voor beroep zijn - Artikel 267 VWEU - Handeling van een Unie-instelling, -orgaan of -organisatie - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Uitvoering van het Unierecht - Artikel 47 - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Recht op toegang tot de rechter - Vaststelling van de lidstaat waarvan de rechters bevoegd zijn uitspraak te doen op een beroep])
   2014/C 421/07
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Tartu Ringkonnakohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: MTÜ Liivimaa Lihaveis

      Verwerende partij: Eesti-Läti programmi 2007-2013 Seirekomitee

      in tegenwoordigheid van: Eesti Vabariigi Siseministeerium

      Dictum

               1)

               Artikel 263 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het Gerecht van de Europese Unie onbevoegd is om uitspraak te doen op een beroep tegen een besluit van een Comité van toezicht tot afwijzing van een subsidieaanvraag in het kader van een operationeel programma ter bevordering van de Europese territoriale samenwerking in de zin van de verordeningen (EG) nrs. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1260/1999, en 1080/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1783/1999.

               2)

               Artikel 267, eerste alinea, sub b, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat een in het kader van een operationeel programma van de verordeningen nrs. 1083/2006 en 1080/2006 ter bevordering van de Europese territoriale samenwerking tussen twee lidstaten door een Comité van toezicht vastgestelde programmagids als in het hoofdgeding geen handeling van een Unie-instelling, -orgaan of -organisatie vormt en het Hof van Justitie van de Europese Unie dus onbevoegd is om de geldigheid van een dergelijke gids te toetsen.

               3)

               Verordening nr. 1083/2006 juncto artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een door een Comité van toezicht in het kader van een tussen twee lidstaten overeengekomen operationeel programma ter bevordering van de Europese territoriale samenwerking vastgestelde bepaling van een programmagids, voor zover deze bepaling niet voorschrijft dat een besluit van dit Comité van toezicht tot afwijzing van een subsidieaanvraag vatbaar is voor beroep bij een rechter van een lidstaat.

      (1)  PB C 38 van 9.2.2013.


title: Zaak T-351/05: Beroep ingesteld op  7 september 2005  — Provincia di Imperia/Commissie

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/30

         Beroep ingesteld op 7 september 2005 — Provincia di Imperia/Commissie
   (Zaak T-351/05)
   (2005/C 296/66)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Provincia di Imperia (Imperia, Italië) [vertegenwoordiger(s): S. Rostagno, advocaat, K. Plateau, advocaat]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               het bestreden besluit en alle daarmee verbonden handelingen nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep strekt tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 30 juni 2005 tot afwijzing van het voorstel dat verzoekster had ingediend in antwoord op de oproep tot het indienen van voorstellen in het kader van de communautaire cofinanciering op het gebied van innovatieve acties uit hoofde van artikel 6 van de verordening betreffende het Europees Sociaal Fonds (1) voor de programmeringsperiode 2000-2006.
   Bij het bestreden besluit heeft de Commissie verzoekster meegedeeld dat haar voorstel niet voldeed aan de beoordelingscriteria in de oproep tot het indienen van voorstellen. Zij motiveert haar besluit met het feit dat in verzoeksters voorstel niet wordt uiteengezet hoe de voordien in Ligurië opgedane ervaring ter zake in aanmerking wordt genomen en verder wordt uitgewerkt, en stelt dat er ernstige inconsistenties bestaan tussen de begrotingsgegevens in de bijlagen 6 en 7.
   Verzoekster betwist dit besluit op twee hoofdpunten:

               —

               zij betoogt dat, anders dan in het bestreden besluit wordt vastgesteld, er geen ernstige inconsistenties bestaan tussen de begrotingsgegevens in de bijlagen bij haar voorstel, daar dit beantwoordt aan het model van een subsidieaanvraag dat is gepubliceerd in de Handleiding voor aanvragers, en de bijlagen daarbij die integrerend deel uitmaken van het verzoek om voorstellen. Verzoekster betwist niet dat er verschillen zijn tussen de begrotingsgegevens in de bijlagen 6 en 7, maar stelt dat dit een gevolg is van de structuur van de twee bijlagen en van de verschillende gegevens die daarin worden gevraagd: terwijl bijlage 6 enkel voorziet in de vermelding van uitgaven die rechtstreeks in aanmerking komen, verplicht bijlage 7b de kandidaat om de uitgaven te vermelden die al dan niet rechtstreeks in aanmerking komen. Zij stelt dat er geen incoherentie is tussen de bijlagen 6 en 7 bij haar voorstel, en dat zij zich op alle punten strikt heeft gehouden aan het door de Commissie opgestelde model.

               —

               verzoekster stelt ook dat zij afdoende heeft aangetoond hoe het voorstel de voordien opgedane ervaring op het gebied waarop de betrokken innovatieve actie betrekking heeft, in aanmerking neemt en verder uitwerkt. Het gestelde ontbreken van een verklaring van het verband tussen het voorstel en de voordien opgedane ervaring is volgens haar gebaseerd op een lezing van slechts een deel van haar voorstel. Uit een lezing van het gehele voorstel blijkt het tegendeel.

         Verder betoogt verzoekster dat de Commissie met het bestreden besluit het rechtszekerheidsbeginsel schendt, daar zij niet de regels volgt die zij zelf heeft opgesteld met betrekking tot het bewijs van het innoverend karakter van het project. Bij de beoordeling van het innoverend karakter van haar project heeft de Commissie zich meer bepaald beperkt tot één van de beoordelingscriteria, namelijk de wijze waarop het nieuwe project wordt opgebouwd en ontwikkeld vertrekkende van eerdere ervaring, terwijl haar project innoverend was vanuit het oogpunt van een ander beoordelingscriterium, namelijk het verschil met de gewone activiteiten van de betrokken organisaties, dat door de Handleiding voor aanvragers ook wordt aanvaard.
   Tot staving van haar vordering stelt verzoekster eveneens dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 53 EG, artikel 6 van verordening nr. 1784/1999, de artikelen 22 en 24 van verordening nr. 1260/1999, de regels in mededeling COM (2000) 894 def. (2) en de regels die de Commissie heeft vastgesteld in de context van haar oproep tot het indienen van voorstellen (3). Ten slotte meent zij dat de Commissie de feiten kennelijk onjuist heeft beoordeeld, haar bevoegdheid heeft misbruikt en het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1784/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 1999 betreffende het Europees Sociaal Fonds (PB L 213, blz. 5).

      (2)  Mededeling van de Commissie van 12 januari 2000 over de uitvoering van innovatieve acties uit hoofde van artikel 6 van de verordening betreffende het Europees Sociaal Fonds voor de programmeringsperiode 2000-2006.

      (3)  Bekendmaking „Begrotingsrubriek 04.021000.00.11 – Innovatieve acties in het kader van artikel 6 van de verordening betreffende het Europees Sociaal Fonds: Innovatieve benaderingen van het beheer (management) van verandering – Oproep tot het indienen van voorstellen VP/2003/021” (PB 2004, C 255, blz. 11), en de regels in de Handleiding voor aanvragers die integrerend deel uitmaakt van deze bekendmaking.


title: Verzoek van het Diikitiko Protodikio Thessalonikis (Vijfde driehoofdige kamer) van 29 oktober 1998 om een prejudiciële beslissing in het aldaar dienende geding tussen Kapniki Michailidis A.E. en Idrima Kinonikon Asfalision (IKA) (Zaak C-442/98)

text:
C 33/4                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6.2.1999
voeringstermijnen in acht te nemen. Deze termijn is op                  of een lidstaat in beginsel gehouden is aan een onder-
30 november 1996 verstreken, zonder dat de Italiaanse                   nemer een heffing over de waarde van uitgevoerde
Republiek de nodige bepalingen heeft uitgevaardigd om                   goederen, die in strijd met het Gemeenschapsrecht is
aan de in de conclusies van de Commissie vermelde richt-                bevonden, terug te betalen, indien blijkt dat degene
lijn te voldoen.                                                        van wie de betaling van die heffing werd verlangd,
                                                                        deze last op anderen, de kopers van de goederen, heeft
                                                                        afgewenteld, en niet blijkt of door de ondernemer
(1) PB L 155 van 6.7.1995, blz. 41.
(2) PB L 374 van 31.12.1990, blz. 1.                                    wordt gesteld, dat de heffing prijsverhoging en vermin-
(3) PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.                                     derde afzet van de producten tot gevolg heeft gehad
                                                                        waardoor die ondernemer nadeel heeft ondervonden?
Verzoek van het Diikitiko Protodikio Thessalonikis (Vijfde
driehoofdige kamer) van 29 oktober 1998 om een preju-
dicieÈle beslissing in het aldaar dienende geding tussen           Verzoek van het Diikitiko Protodikio Thessalonikis (Vijfde
Kapniki Michailidis A.E. en Idrima Kinonikon Asfalision            driehoofdige kamer) van 29 oktober 1998 om een preju-
                             (IKA)                                 dicieÈle beslissing in het aldaar dienende geding tussen
                                                                   Kapniki Michailidis A.E. en Idrima Kinonikon Asfalision
                       (Zaak C-441/98)
                                                                                (IKA)
                        (1999/C 33/05)                                                    (Zaak C-442/98)
                                                                                (1999/C 33/06)
Bij beschikking van 29 oktober 1998, ingekomen ter grif-
fie van het Hof van Justitie op 4 december 1998, heeft het
Diikitiko Protodikio Thessalonikis (Vijfde driehoofdige
kamer), in het aldaar dienende geding tussen Kapniki               Bij beschikking van 29 oktober 1998, ingekomen ter grif-
Michailidis A.E. en Idrima Kinonikon Asfalision (IKA),             fie van het Hof van Justitie op 4 december 1998, heeft het
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen de             Diikitiko Protodikio Thessalonikis (Vijfde driehoofdige
volgende prejudicieÈle vragen gesteld:                             kamer), in het aldaar dienende geding tussen Kapniki
                                                                   Michailidis A.E. en Idrima Kinonikon Asfalision (IKA),
                                                                   het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen de
1. Is een heffing over de waarde van goederen, die een             volgende prejudicieÈle vragen gesteld:
     lidstaat heft over nationale goederen die naar een
     andere lidstaat worden uitgevoerd, een heffing van
     gelijke werking als een uitvoerrecht, gelet op het feit
     dat die heffing, die stelselmatig op een bepaalde cate-       1. Is een heffing over de waarde van goederen, die een
     gorie van nationale goederen volgens objectieve crite-             lidstaat heft over nationale goederen die naar een
     ria en in het kader van een algemeen belastingstelsel              andere lidstaat worden uitgevoerd, een heffing van
     wordt geheven, niet drukt op nationale producten die               gelijke werking als een uitvoerrecht, gelet op het feit
     op de binnenlandse markt worden verkocht en even-                  dat die heffing, die stelselmatig op een bepaalde cate-
     min op gelijksoortige goederen die uit een andere lid-             gorie van nationale goederen volgens objectieve crite-
     staat worden ingevoerd? Of is bovenbedoelde heffing                ria en in het kader van een algemeen belastingstelsel
     op uitgevoerde tabak, die wordt geïnd en geboekt als               wordt geheven, niet drukt op nationale producten die
     ontvangst voor het IKA, een uitvoeringsorgaan voor de              op de binnenlandse markt worden verkocht en even-
     sociale zekerheid, ten behoeve van het Beroepspensi-               min op gelijksoortige goederen die uit een andere lid-
     oenfonds voor Tabaksarbeiders, wegens het doel waar-               staat worden ingevoerd? Of is bovenbedoelde heffing
     voor zij is bestemd, namelijk financieÈle versterking van          op uitgevoerde tabak, die wordt geïnd en geboekt als
     de bedoelde tak van sociale zekerheid, niet in strijd              ontvangst voor het IKA, een uitvoeringsorgaan voor de
     met het Gemeenschapsrecht, maar is zij in bredere zin              sociale zekerheid, ten behoeve van het Beroepspensi-
     een heffing ten behoeve van een socialezekerheids-                 oenfonds voor Tabaksarbeiders, wegens het doel waar-
     orgaan teneinde sociale zekerheid te verschaffen aan               voor zij is bestemd, namelijk financieÈle versterking van
     een concrete categorie werknemers, mogelijkerwijs                  de bedoelde tak van sociale zekerheid, niet in strijd
     werknemers in ondernemingen als die van verzoekster,               met het Gemeenschapsrecht, maar is zij in bredere zin
     die aanspraak hebben op sociale zekerheid overeen-                 een heffing ten behoeve van een socialezekerheids-
     komstig de desbetreffende bepalingen van de Grond-                 orgaan teneinde sociale zekerheid te verschaffen aan
     wet van de betrokken lidstaat, met ieder middel, ook               een concrete categorie werknemers, mogelijkerwijs
     door middel van heffingen als die welke hier in geding             werknemers in ondernemingen als die van verzoekster,
     zijn?                                                              die aanspraak hebben op sociale zekerheid overeen-
                                                                        komstig de desbetreffende bepalingen van de Grond-
                                                                        wet van de betrokken lidstaat, met ieder middel, ook
2. In geval van een bevestigend antwoord op het eerste                  door middel van heffingen als die welke hier in geding
     onderdeel van de eerste vraag, luidt de volgende vraag,            zijn?
 ---pagebreak--- 6.2.1999               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 33/5
2. In geval van een bevestigend antwoord op het eerste             Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo,
     onderdeel van de eerste vraag, luidt de volgende vraag,       2.a SeccËaÄo, van 28 oktober 1998 om een prejudicieÈle
     of een lidstaat in beginsel gehouden is aan een onder-        beslissing in het geding tussen Fazenda PuÂblica en CaÃmara
     nemer een heffing over de waarde van uitgevoerde                                   Municipal do Porto
     goederen, die in strijd met het Gemeenschapsrecht is
                                                                                (Zaak C-446/98)
     bevonden, terug te betalen, indien blijkt dat degene
     van wie de betaling van die heffing werd verlangd,                                    (1999/C 33/08)
     deze last op anderen, de kopers van de goederen, heeft
     afgewenteld, en niet blijkt of door de ondernemer
     wordt gesteld, dat de heffing prijsverhoging en vermin-
     derde afzet van de producten tot gevolg heeft gehad           Het Supremo Tribunal Administrativo, 2.a SeccËaÄo, heeft
     waardoor die ondernemer nadeel heeft ondervonden?             bij beschikking van 28 oktober 1998, ingekomen ter griffie
                                                                   van het Hof van Justitie op 7 december 1998, in het
                                                                   geding tussen Fazenda PuÂblica en CaÃmara Municipal do
                                                                   Porto, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-
                                                                   gende vragen:
                                                                   a) Moeten de woorden ¹werkzaamheden of handelingen
Verzoek van de Pretura circondariale di Milano van                     die zij als overheid verrichtenº in artikel 4, lid 5, eerste
6 november 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het                 alinea, van de Zesde richtlijn (1) aldus worden uit-
   geding tussen Unilever Italia SpA en Central Food SpA               gelegd, dat de verhuur van parkeerruimte voor voertui-
                                                                       gen (zowel op straat als op parkeerterreinen) door
                        (Zaak C-443/98)                                overheden (een gemeente) daaronder valt?
                         (1999/C 33/07)
                                                                   b) Kan concurrentievervalsing van enige betekenis als
                                                                       bedoeld in artikel 4, lid 5, tweede alinea, van de Zesde
                                                                       richtlijn per geval door de minister van FinancieÈn van
De Pretura circondariale di Milano heeft bij beschikking               een lidstaat worden vastgesteld?
van 6 november 1998, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 7 december 1998, in het geding tussen Uni-
lever Italia SpA en Central Food SpA, het Hof van Justitie         c) Wanneer een nationale bepaling die de minister van
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-                  FinancieÈn de bevoegdheid verleent om per geval con-
dicieÈle beslissing over de navolgende vraag:                          currentievervalsing van enige betekenis vast te stellen,
                                                                       ongrondwettig is op grond dat belastingheffing op een
                                                                       wettelijke grondslag moet berusten, doch in overeen-
                                                                       stemming is met het Gemeenschapsrecht (Zesde richt-
                                                                       lijn), moet de nationale rechter zich dan aan de grond-
Kan de nationale wettelijke regeling, die is afgekondigd en
                                                                       wet houden of moet hij zich primair aan het Gemeen-
in werking getreden in de lidstaat (wet nr. 313 van
                                                                       schapsrecht houden op grond van het beginsel dat dit
3.8.1998), buiten toepassing worden gelaten door de
                                                                       recht voorrang heeft op grondwetten?
nationale rechter die om een bevel tot betaling wordt ver-
zocht betreffende de levering van extra fijne olijfolie die
niet is voorzien van een etikettering conform voormelde
nationale wettelijke regeling, nu naar aanleiding van de           d) Zijn overheden altijd als belastingplichtigen te
aanmelding en het daaropvolgend onderzoek van een nati-                beschouwen, wanneer de door hen verrichte werk-
onaal wetsontwerp betreffende de etikettering met aandui-              zaamheden niet van onbeduidende omvang zijn, of zijn
ding van oorsprong van extra fijne olijfolie, fijne olijfolie          zij enkel belastingplichtig met betrekking tot de in
en olijfolie, de Commissie op basis van artikel 9, lid 3, van          bijlage D genoemde werkzaamheden of handelingen,
Richtlijn 83/189/EEG (1) (betreffende een informatieproce-             waarnaar artikel 4, lid 5, derde alinea, van de Zesde
dure op het gebied van normen en technische voorschrif-                richtlijn BTW verwijst?
ten) heeft besloten een formele uitnodiging te richten tot
de lidstaat die het wetsontwerp heeft aangemeld, om nog
geen wettelijke regeling vast te stellen (vóór 14 september        e) Kan de minister van FinancieÈn bij nationale wet wor-
1999) betreffende normen inzake de verhandeling van                    den gemachtigd om per geval vast te stellen, welke
olijfolie, in afwachting van de vaststelling van een Ge-               werkzaamheden van onbeduidende omvang zijn?
meenschapsregeling terzake?
                                                                   f) Kan een lidstaat voor de toepassing van artikel 4, lid 5,
(1) PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8.                                    laatste alinea, van de Zesde richtlijn de verhuur van
                                                                       parkeerruimte voor voertuigen door een gemeente
                                                                       beschouwen als een door de overheid verrichte werk-
                                                                       zaamheid, rekening houdend met het bepaalde in
                                                                       artikel 13 B, onder b), punt 2, van de Zesde richtlijn?


title: Zaak C-447/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 18 november 2009 — Reinhard Prigge, Michael Fromm, Volker Lambach/Deutsche Lufthansa AG

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 18 november 2009 — Reinhard Prigge, Michael Fromm, Volker Lambach/Deutsche Lufthansa AG
   (Zaak C-447/09)
   2010/C 24/55
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesarbeitsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Reinhard Prigge, Michael Fromm, Volker Lambach

      Verwerende partij: Deutsche Lufthansa AG

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 2, lid 5, 4, lid 1, en/of 6, lid 1, eerste zin, van richtlijn 2007/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1), en/of het algemene gemeenschapsrechtelijke beginsel van verbod van discriminatie op grond van leeftijd aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling waarbij een leeftijdsgrens van 60 jaar voor piloten wordt aanvaard die ter waarborging van de vliegveiligheid bij collectieve arbeidsovereenkomst is vastgesteld?

      (1)  PB L 303, blz. 16.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 18 december 1997 in zaak C-402/96 (verzoek van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main om een prejudiciële beslissing): geding betreffende de inschrijving in het handelsregister van de onderneming in oprichting European Information Technology Observatory Europäische Wirtschaftliche Interessenvereinigung (Europees economisch samenwerkingsverband - Handelsnaam)

text:
C 41/8                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.2.98
D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en           Artikel 5 onder a), van Verordening (EEG) nr. 2137/85
L. Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G.          van de Raad van 25 juli 1985 tot instelling van Europese
Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op            economische samenwerkingsverbanden (EESV), moet
18 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum             aldus worden uitgelegd, dat de naam van een EESV de
luidt als volgt:                                                   woorden ¹Europees economisch samenwerkingsverbandº
                                                                   of de afkorting ¹EESVº moet vermelden, terwijl de ove-
1. Het loutere feit dat een stof rechtstreeks of onrecht-          rige elementen die deze naam moet bevatten, kunnen wor-
     streeks in een industrieel productieproces is opgeno-         den voorgeschreven door de bepalingen van intern recht
     men, betekent niet dat deze stof niet onder het begrip        die toepasselijk zijn in de staat waar het samenwerkings-
     afvalstof valt in de zin van artikel 1, onder a), van         verband zijn zetel heeft.
     Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975
     betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij Richtlijn       (1) PB C 74 van 8.3.1997.
     91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991.
2. De artikelen 5, tweede alinea, en 189, derde alinea,
     van het EEG-Verdrag, alsmede Richtlijn 91/156/EEG
     houden in, dat de lidstaat tot wie de richtlijn is gericht,
     zich tijdens de in de richtlijn vastgestelde omzettings-
     termijn dient te onthouden van de vaststelling van            Verzoek van het Bundesgerichtshof van 17 juni 1997 om
     bepalingen die de verwezenlijking van het door de             een prejudicieÈle beslissing in de cassatieprocedure van
     richtlijn voorgeschreven resultaat ernstig in het                                Farmitalia Carlo Erba Srl
     gedrang zouden brengen.                                                              (Zaak C-392/97)
                                                                                (98/C 41/14)
(1) PB C 180 van 22.6.1996.
                                                                   Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 17 juni
                                                                   1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                   18 november 1997, in de cassatieprocedure van Farmitalia
                                                                   Carlo Erba Srl het Hof van Justitie van de Europese
                  ARREST VAN HET HOF                               Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
                        (Vijfde Kamer)                             over de navolgende vragen:
                    van 18 december 1997
                                                                   1. Vereist artikel 3, onder b) van Verordening (EEG)
in zaak C-402/96 (verzoek van het Oberlandesgericht                     nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 (1) dat het
Frankfurt am Main om een prejudicieÈle beslissing): geding              product waarvoor om afgifte van een beschermingscer-
betreffende de inschrijving in het handelsregister van de               tificaat wordt verzocht, in de vergunning voor het als
onderneming in oprichting European Information                          geneesmiddel in de handel brengen, als ¹werkzaam
Technology Observatory, Europäische Wirtschaftliche                     bestanddeelº is vermeld?
                   Interessenvereinigung (1)
(Europees economisch samenwerkingsverband Ð Handels-                    Is derhalve niet voldaan aan artikel 3, onder b), wan-
                             naam)                                      neer in de betrokken vergunning als ¹werkzaam
                          (98/C 41/13)                                  bestanddeelº eÂeÂn bepaald zout van een werkzame stof
                                                                        is vermeld, maar aanspraak wordt gemaakt op afgifte
                      (Procestaal: Duits)                               van een beschermingscertificaat voor de vrije base en/
                                                                        of voor andere zouten van de werkzame stof?
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                     2. Indien de vragen onder 1 ontkennend worden beant-
                                                                        woord:
In zaak C-402/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Ober-
landesgericht Frankfurt am Main (Duitsland), in het                     Volgens welke criteria wordt beoordeeld, of het pro-
aldaar aanhangig geding betreffende de inschrijving in het              duct in de zin van artikel 3, onder a, door een basisoc-
handelsregister van de onderneming in oprichting                        trooi wordt beschermd, wanneer aanspraak wordt
European Information Technology Observatory, Europä-                    gemaakt op afgifte van een beschermingscertificaat
ische Wirtschaftliche Interessenvereinigung, betreffende                voor de vrije base van een werkzame stof, met inbegrip
een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 5,          van willekeurige zouten hiervan, maar het basisoctrooi
onder a), van Verordening (EEG) nr. 2137/85 van de Raad                 in zijn octrooiaanspraken enkel de vrije base van die
van 25 juli 1985 tot instelling van Europese economische                werkzame stof, en in een uitvoeringsvoorbeeld boven-
samenwerkingsverbanden (EESV) (PB L 199 van                             dien eÂeÂn enkel zout van die vrije base vermeldt; Is de
31.7.1985, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samenge-              formulering van de aanspraak van het basisoctrooi of
steld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident,               het beschermingsgebied ervan doorslaggevend?
M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O.
Edward en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal:           (1) PB L 182 van 2.7.1992, blz. 1.
A. La Pergola; griffier: R. Grass, op 18 december 1997
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak F-96/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 18 september 2012 — Cuallado Martorell/Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot mondelinge examen na uitslag van schriftelijke examen — Verzoeken om nieuw onderzoek — Specifiek recht van kandidaten op toegang tot bepaalde op hen betrekking hebbende informatie — Doel en reikwijdte — Recht op inzage in gecorrigeerde schriftelijke examen — Geen)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/26

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 18 september 2012 — Cuallado Martorell/Commissie
   (Zaak F-96/09) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-toelating tot mondelinge examen na uitslag van schriftelijke examen - Verzoeken om nieuw onderzoek - Specifiek recht van kandidaten op toegang tot bepaalde op hen betrekking hebbende informatie - Doel en reikwijdte - Recht op inzage in gecorrigeerde schriftelijke examen - Geen)
   2013/C 46/46
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Eva Cuallado Martorell (Augsburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Díez Lorenzo, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Eggers en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Beroep strekkende tot, ten eerste, nietigverklaring van het besluit om verzoekster niet toe te laten tot het mondelinge examen van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/130/08 en haar geen inzage te geven in het gecorrigeerde schriftelijke examen en, ten tweede, nietigverklaring met terugwerkende kracht van de reservelijst die na de examens van het vergelijkend onderzoek bekend is gemaakt

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Cuallado Martorell.

      (1)  PB C 148 van 05.06.2010, blz. 54.


title: Zaak C-174/02: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 8 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Streekgewest Westelijk Noord-Brabant en de Staatssecretaris van Financiën

text:
13.7.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 169/21
Beroep, op 13 mei 2002 ingesteld door Koninkrijk Spanje               volledig kon worden gefinancierd (door middel van de gratis
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     toewijzing), gemakkelijker toegang krijgt tot extra quota. Ten
                                                                      slotte heeft de steun geen invloed op de prijzen of de totaal te
                                                                      produceren hoeveelheden noch kan hij die beïnvloeden.
                        (Zaak C-173/02)
                                                                      (1) Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december
                        (2002/C 169/37)
                                                                          1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en
                                                                          zuivelproducten, gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1256/1999
                                                                          van de Raad van 17 mei 1999 (PB L 160 van 26.6.1999, blz. 73).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 mei 2002 beroep ingesteld tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-
woordigd door Santiago Ortiz Vaamonde, Abogado del Estado,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambas-
sade, 4-6, boulevard Emmanuel Servais, Luxemburg.
                                                                      Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 8 maart
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                        2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                      Streekgewest Westelijk Noord-Brabant en de Staatssecre-
                                                                                taris van Financiën
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
      12 maart 2002, waarbij zij de aan de producenten van
      koemelk toegekende steun voor de verwerving van                                          (Zaak C-174/02)
      referentiehoeveelheden onverenigbaar met de gemeen-
      schappelijke markt heeft verklaard en de terugvordering
      daarvan heeft gelast.                                                                     (2002/C 169/38)
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                      De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 8 maart
                                                                      2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 mei
                                                                      2002, in het geding tussen Streekgewest Westelijk Noord-
                                                                      Brabant en de Staatssecretaris van Financiën, het Hof van
Middelen en voornaamste argumenten                                    Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                      prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Schending van de artikelen 87 en 88 EG, omdat de bestreden            1.    Kan alleen een beroep worden gedaan op het bepaalde in
maatregel valt onder de gemeenschappelijke ordening der                     artikel 93, lid 3, slotzin, EG-Verdrag (thans artikel 88,
markten (GOM) in de sector melk en zuivelproducten. De                      lid 3, slotzin, EG) door een justitiabele die als gevolg van
bestreden maatregelen kunnen niet als in strijd met de                      een steunmaatregel wordt getroffen door vervalsing van
GOM worden aangemerkt in een geval waarin deze ordening                     grensoverschrijdende mededinging?
uitdrukkelijk voorziet in regelingen die vergelijkbaar zijn met
de getroffen maatregelen en tot hetzelfde doel leiden. De steun
dient niet tot dekking van de bedrijfskosten maar wordt               2.    Moet in een geval waarin een steunmaatregel als bedoeld
verleend op basis van een productierecht dat tot de activa van              in artikel 93, lid 3, slotzin, EG-Verdrag (thans artikel 88,
het landbouwbedrijf behoort. De steunmaatregel strookt met                  lid 3, slotzin, EG) bestaat in vrijstelling van (waaronder te
de doelstellingen die zijn gesteld in de verordeningen tot                  begrijpen vermindering van en tegemoetkoming in) een
instelling van de extra heffing, dat wil zeggen de herstructure-            belasting waarvan de opbrengst in de algemene middelen
ring van de melksector, aangezien hij de verbetering beoogt                 vloeit, terwijl daarbij niet is voorzien in een opschorting
van productiestructuren in de sector koemelk die essentieel is              van de vrijstelling hangende de aanmeldingsprocedure,
voor de regionale economie van Asturië. Dat de steunmaatregel               reeds op grond van de omstandigheid dat de belastinghef-
niet precies overeenkomt met de in de GOM voorziene                         fing van degenen die geen vrijstelling genieten het middel
regeling, betekent nog niet dat hij daarmee in strijd is, daar              is waardoor een begunstigend effect wordt bewerkstelligd,
hij een geringere ingreep vereist dan de vastgestelde en                    die belasting worden aangemerkt als een onderdeel van
goedgekeurde steunmaatregelen. In plaats van de gratis toe-                 die steunmaatregel, zodat zolang de uitvoering van
wijzing volgens artikel 8, eerste streepje, van verordening                 die steunmaatregel niet is toegestaan op grond van
3950/92/EEG (1) maken de Asturische autoriteiten doeltreffen-               evenvermelde bepaling, het daarin neergelegde verbod
der gebruik van de openbare middelen waardoor een groep                     eveneens van toepassing is op (de heffing van) die
veehouders die gezien de beperkte beschikbare middelen niet                 belasting?
 ---pagebreak--- C 169/22                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    13.7.2002
3.    Voor het geval de vorige vraag ontkennend beantwoord                  ongeacht of sprake is van een verstoring van het handels-
      wordt: Moet in een geval waarin een verband ... te                    verkeer tussen lidstaten die (mede) kan worden toege-
      onderkennen is tussen de verhoging van een bepaalde                   schreven aan de heffing als wijze van financiering van de
      belasting waarvan de opbrengst in de algemene middelen                steunmaatregel? Zo de beantwoording van deze vraag
      vloeit, en een voorgenomen steunmaatregel in de zin van               afhankelijk is van de intensiteit van het verband tussen de
      artikel 93, lid 3, slotzin, EG-Verdrag (thans artikel 88,             bestemmingsheffing en de steunmaatregel, of van het
      lid 3, slotzin, EG), de invoering van die verhoging worden            moment dat de opbrengst van de bestemmingsheffing
      aangemerkt als een (begin van) tot uitvoering brengen, in             daadwerkelijk gebruikt gaat worden voor de
      de zin van die bepaling, van die steunmaatregel? Zo de                steunmaatregel, of van andere omstandigheden, welke
      beantwoording van die vraag afhankelijk is van de                     omstandigheden zijn daarbij dan van belang?
      intensiteit van dat verband, welke omstandigheden zijn
      daarbij dan van belang?                                          2.   Indien het verbod tot uitvoering van de steunmaatregel
                                                                            ook de bestemmingsheffing treft, kan degene aan wie de
4.    Indien het verbod tot uitvoering van de steunmaatregel                heffing wordt opgelegd, zich daartegen met een beroep
      ook de belasting treft, geldt dan dat een eindbeslissing              op de rechtstreekse werking van artikel 93, lid 3, dan in
      van de Commissie waarbij de steunmaatregel verenigbaar                rechte verzetten voor het volle van hem geheven bedrag
      wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt, niet                 of slechts voor dat gedeelte dat overeenkomt met het deel
      tot gevolg heeft dat de ongeldigheid van de belasting                 van de opbrengst dat naar verwachting zal worden
      achteraf wordt gedekt?                                                besteed of is gebleken te zijn besteed gedurende de
                                                                            periode tijdens welke de uitvoering van de steunmaatregel
5.    Indien het verbod tot uitvoering van de steunmaatregel                verboden is respectievelijk was op grond van meerge-
      ook de belasting treft, kan degene van wie de belasting               noemde bepaling?
      wordt geheven zich daartegen met een beroep op de
      rechtstreekse werking van artikel 93, lid 3, EG-Verdrag          3.   Vloeien uit het gemeenschapsrecht specifieke eisen voort
      dan in rechte verzetten voor het volle bedrag van de                  met betrekking tot de wijze waarop moet worden bepaald
      belasting of slechts voor een gedeelte?                               welk deel van een heffing onder het verbod van artikel 93,
                                                                            lid 3, slotzin, EG-Verdrag valt, indien het betreft een
6.    In het laatste geval, vloeien uit het gemeenschapsrecht               bestemmingsheffing waarvan de opbrengst is bestemd
      specifieke eisen voort met betrekking tot de wijze waarop             voor verschillende doeleinden, waarvoor naast de bestem-
      moet worden bepaald welk deel van de belasting onder                  mingsheffing ook andere financieringsbronnen bestaan,
      het verbod van artikel 93, lid 2, slotzin, EG-Verdrag valt?           en welke doeleinden niet alle onder het beslag liggen van
                                                                            artikel 93 EG-Verdrag, terwijl in de nationale heffingsrege-
                                                                            ling geen verdeelsleutel is aangegeven? Moet in een
                                                                            dergelijk geval het deel van de heffing dat kan worden
                                                                            toegerekend aan de financiering van de onder artikel 93
                                                                            EG-Verdrag vallende steunmaatregel, schattenderwijs
                                                                            worden bepaald naar het moment van opleggen van de
                                                                            bestemmingsheffing of moet worden uitgegaan van de
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 8 maart                        naderhand bekend geworden gegevens omtrent de totale
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    opbrengst van de bestemmingsheffing en de uitgaven die
F.J. Pape en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en                      zijn gedaan voor de onderscheiden doeleinden?
                               Visserij
                         (Zaak C-175/02)
                          (2002/C 169/39)
                                                                       Hogere voorziening, op 13 mei 2002 ingesteld door
                                                                       Laboratoire Monique Rémy tegen de beschikking, op
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 8 maart              26 maart 2002 in zaak T-218/01 tussen Laboratoire
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 mei         Monique Rémy en de Commissie van de Europese Ge-
2002, in het geding tussen F.J. Pape en de Minister van                meenschappen gegeven door het Gerecht van eerste
Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, het Hof van Justitie van           aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                                (Zaak C-176/02 P)
1.    Is, zolang de uitvoering van een steunmaatregel niet is
      toegestaan op grond van artikel 93, lid 3, slotzin, EG-                                 (2002/C 169/40)
      Verdrag (thans artikel 88, lid 3, slotzin, EG), het in die
      bepaling neergelegde verbod eveneens van toepassing op
      de invoering van een heffing waarvan de opbrengst
      blijkens de desbetreffende wet deels is bestemd voor             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      de financiering van de eerder bedoelde steunmaatregel,           op 13 mei 2002 hogere voorziening ingesteld door Laboratoire


title: Zaak C-384/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 juli 2015 door Skype tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 5 mei 2015 in zaak T-184/13, Skype/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/16

         Hogere voorziening ingesteld op 15 juli 2015 door Skype tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 5 mei 2015 in zaak T-184/13, Skype/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-384/15 P)
   (2015/C 354/19)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Skype (vertegenwoordigers: A. Carboni en M. Browne, Solicitors)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Sky IP International Ltd, Sky plc

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 5 mei 2015 in zaak T-184/13 in zijn geheel vernietigen en de aanvraag terugverwijzen naar het BHIM met het oog op de voortzetting van de behandeling ervan;

               —

               het BHIM en de in de onderhavige hogere voorziening interveniërende partijen verwijzen in hun eigen kosten alsmede in de kosten die rekwirante heeft gemaakt in het kader van de onderhavige procedure alsook in het kader van (i) het beroep voor het Gerecht in zaak T-184/13; (ii) het beroep bij de vierde kamer van beroep in zaak R 121/2011-4 en (iii) oppositie B 1 0 46  046 voor de oppositieafdeling.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Als enig middel voert rekwirante aan dat het Gerecht artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 (EG) van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (1) heeft geschonden met zijn arrest in zaak T-184/13 betreffende gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4 5 21  084 („betwiste merk”). Meer in het bijzonder heeft het Gerecht, door verweerders vaststellingen dat er gevaar voor verwarring bestaat te aanvaarden, blijk gegeven van de volgende onjuiste beoordelingen:

               1.

               Het Gerecht heeft de kenmerken van het relevante publiek onjuist beoordeeld daar het voorbij is gegaan aan het feit dat de dienst „Skype” van rekwirante op de datum van voorrang van het betwiste merk („relevante datum”) op een zeer recente en innoverende vorm van technologie was gebaseerd en het relevante publiek dan ook een meer dan gemiddeld niveau van technische vakkundigheid had en gemakkelijker een onderscheid tussen merken kon maken.

               2.

               Het Gerecht heeft ten onrechte aangenomen dat rekwirante, door te erkennen dat de waren en diensten die onder het betwiste merk vielen, dezelfde zijn als een aantal van de waren en diensten die onder het oudere merk vielen, tevens heeft erkend dat het oudere merk een groter onderscheidend vermogen heeft en/of een grotere bekendheid geniet wat de overlappingen betreft met de specificatie voor het betwiste merk op de relevante datum.

               3.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een aantal onjuiste rechtsopvattingen bij de toetsing van verweerders beoordeling van de visuele, fonetische of begripsmatige overeenstemming van de betrokken merken, meer in het bijzonder door uit te gaan van de onjuiste juridische fictie dat de gemiddelde consument korte afzonderlijke woorden van links naar rechts leest, door te veel belang te hechten aan het feit dat beide merken met de letters S-K-Y beginnen en door niet te oordelen dat het verschil in betekenis tussen de twee merken een eventuele visuele of fonetische overeenstemming neutraliseert.

               4.

               Het Gerecht heeft twee belangrijke vergissingen begaan door verweerders vaststelling te aanvaarden dat het oudere merk een groter onderscheidend vermogen had voor andere waren en diensten dan teledistributiediensten die de „kerndiensten” van de interveniërende partijen vormen. In de eerste plaats heeft het Gerecht zich ten onrechte gebaseerd op het gebruik van het oudere merk met betrekking tot de kerndiensten van de interveniërende partijen om daaruit af te leiden dat andere diensten een onderscheidend vermogen hadden. In de tweede plaats heeft het Gerecht bewijzen voor het gebruik in aanmerking genomen die dateren van na de relevante datum.

               5.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van meerdere onjuiste rechtsopvattingen in het kader van de globale beoordeling van het verwarringsgevaar, aangezien het geen rekening heeft gehouden met:

                           i.

                           de grote bekendheid die het betwiste merk op de relevante datum genoot; en

                           ii.

                           bewijzen uit de praktijk dat de aan de orde zijnde merken gedurende meer dan 10 jaar vreedzaam naast elkaar hebben bestaan op de markt, zonder dat de interveniërende partijen een inbreukprocedure hebben ingeleid, wat er duidelijk op wijst dat er op de relevante datum geen gevaar voor verwarring bestond.

         Rekwirante verzoekt het Hof dan ook: (1) het arrest van het Gerecht in zaak T-184/13 te vernietigen en het verzoek naar verweerder terug te verwijzen met het oog op de verdere behandeling ervan; en (2) de andere partijen te verwijzen in de kosten.

      (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Zaak F-9/11: Beroep ingesteld op 7 februari 2011 — Sabbag Afota/Raad

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/33

         Beroep ingesteld op 7 februari 2011 — Sabbag Afota/Raad
   (Zaak F-9/11)
   2011/C 152/59
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Veronica Sabbag Afota (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis et É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoekster in het kader van de bevorderingsronde 2010 niet tot de rang AD 11 te bevorderen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Raad van 19 november 2010 tot afwijzing van de klacht tegen het besluit van het TABG om verzoekster in dat jaar niet tot de rang AD 11 te bevorderen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van de tweede beoordelaar tot opstelling van verzoeksters definitieve rapport over de beoordelingsperiode 2008-2009 en van het besluit van het TABG van 26 april 2010 om verzoekster in het kader van de bevorderingsronde 2010 niet tot de rang AD 11 te bevorderen;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-422/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 juli 2015 door Fernando Brás Messias tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 4 juni 2015 in zaak T-192/15, Fernando/Portugese Republiek

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/8

         Hogere voorziening ingesteld op 30 juli 2015 door Fernando Brás Messias tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 4 juni 2015 in zaak T-192/15, Fernando/Portugese Republiek
   (Zaak C-422/15 P)
   (2016/C 048/12)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Rekwirant: Fernando Brás Messias (vertegenwoordiger: F. Brás Messias, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Portugese Republiek
   Bij beschikking van 15 december 2015 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak C-288/15: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Medical Imaging Systems GmbH (MIS)/Hauptzollamt München [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EEG) nr. 2658/87 — Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Postonderverdeling 6211 3310 00 0 — Stralingsbeschermende mantelschorten]

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/15

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Medical Imaging Systems GmbH (MIS)/Hauptzollamt München
   (Zaak C-288/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EEG) nr. 2658/87 - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Postonderverdeling 6211 3310 00 0 - Stralingsbeschermende mantelschorten])
   (2016/C 296/20)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Medical Imaging Systems GmbH (MIS)

      Verwerende partij: Hauptzollamt München

      Dictum

   De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie ervan die voortvloeit uit uitvoeringsverordening (EU) nr. 927/2012 van de Commissie van 9 oktober 2012, moet aldus worden uitgelegd dat een stralingsbeschermende mantelschort zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, onder postonderverdeling 6211 33 10 00 0 van deze nomenclatuur dient te worden ingedeeld, gelet op de objectieve kenmerken en eigenschappen en met name het uiterlijk aanzien ervan, zonder dat hoeft te worden verwezen naar de bestanddelen die het betrokken product zijn wezenlijke karakter verlenen.

      (1)  PB C 394 van 7.9.2015.