title: Zaak T-181/05: Beroep, op 10 mei 2005 ingesteld door Citicorp en Citibank, N.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/33

         Beroep, op 10 mei 2005 ingesteld door Citicorp en Citibank, N.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-181/05)
   (2005/C 171/53)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 10 mei 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Citicorp, gevestigd te New York (Verenigde Staten van Amerika), en Citibank, N.A., gevestigd te New York (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door V. v. Bomhard, A. Renck en A. Polhmann, advocaten.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Citi, S.L., gevestigd te Algete, Madrid (Spanje).
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 maart 2005 in zaak R 173/2004-1 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Citi, S.L.

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk CITI voor diensten van klasse 36 (douaneagentschappen, taxatie van onroerende goederen, agentschappen in onroerende goederen, beheer en taxatie van onroerende goederen) — aanvraagnr. 1 430 750

               Houders van de oppositiemerken of -tekens in de oppositieprocedure:

               Citicorp en Citibank N.A.

               Oppositiemerken of -tekens:

               hun respectieve nationale en communautaire woord- en beeldmerken voor diensten van klasse 36 (financiële diensten en makelaardij in onroerende goederen)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

               Beslissing van de kamer van beroep:

               vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling, toewijzing van de oppositie met betrekking tot „taxatie van onroerende goederen, agentschappen in onroerende goederen, beheer en taxatie van onroerende goederen” en afwijzing van de oppositie met betrekking tot „douaneagentschappen”

               Middelen:

               schending van artikel 73 van verordening nr. 40/94 van de Raad en van het recht om te worden gehoord, schending van de artikelen 73 en 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 van de Raad en schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 van de Raad.


title: Zaak C-120/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 maart 2014 door Christoph Klein tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 21 januari 2014 in zaak T-309/10, Christoph Klein/Europese Commissie

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/12

         Hogere voorziening ingesteld op 29 maart 2014 door Christoph Klein tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 21 januari 2014 in zaak T-309/10, Christoph Klein/Europese Commissie
   (Zaak C-120/14 P)
   2014/C 184/16
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Christoph Klein (vertegenwoordigers: H.-J. Ahlt en M. Ahlt, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 21 januari 2014 in zaak T-309/10 vernietigen;

               —

               vaststellen dat de Commissie, door geen beslissing te nemen in de sedert 1998 lopende vrijwaringsprocedure voor de litigieuze medische hulpmiddelen, de krachtens richtlijn 93/42 en het Unierecht op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen en verzoeker daardoor rechtstreeks schade heeft berokkend;

               —

               de Commissie veroordelen tot vergoeding van de nog te becijferen schade die verzoeker is berokkend;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten;

               —

               subsidiair: het arrest van het Gerecht van 21 januari 2014 in zaak T-309/10 vernietigen en de zaak naar het Gerecht terugverwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft door een onjuiste toepassing van de voorschriften over de verjaring van vorderingen inzake niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie artikel 46 van het Statuut geschonden, doordat het voorbij is gegaan aan het feit dat, wat de stuiting van de verjaring betreft, een ingewilligd verzoek om kosteloze rechtsbijstand moet worden gelijkgesteld met de instelling van het beroep.
   Voorts heeft het Gerecht de artikelen 8 en 18 van richtlijn 93/42 (1) geschonden, door ervan uit te gaan dat deze bepalingen elkaar onderling uitsluiten. Deze bepalingen kunnen volgens rekwirant integendeel tegelijkertijd toepassing vinden. De veronderstelling van het Gerecht is bovendien ontoereikend gemotiveerd.
   Verder heeft het Gerecht het Unierecht geschonden doordat het de door de Duitse overheidsinstanties ingeleide procedure ten onrechte niet heeft aangemerkt als vrijwaringsprocedure.
   Het feit dat de procedure voor de Commissie meer dan tien jaar heeft geduurd, vormt een inbreuk op artikel 41 van het Handvest van de grondrechten en op de beginselen van behoorlijk bestuur. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door dat niet ten laste te brengen.
   Ten slotte vertoont de procedure voor het gerecht onregelmatigheden. Zo is geen rekening gehouden met verscheidene documenten die verzoekers argumenten bevestigen. Evenzo is eenvoudigweg voorbijgegaan aan de door verzoeker overgenomen uiteenzetting en juridische argumenten van het Europees Parlement.

      (1)  Richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen (PB L 169).


title: Zaak T-378/08: Beroep ingesteld op 10 september 2008 — Portugal/Commissie

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/51

         Beroep ingesteld op 10 september 2008 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-378/08)
   (2008/C 285/91)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes en J. de Oliveira, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               primair, nietig te verklaren het betalingsbevel van de directeur-generaal van DG Interne markt en diensten, verzonden bij brief van 15 juli 2008, met als referentie MARKT/C2/PMS/bmgD(2008) 13692 en als opschrift „Verzoek tot betaling van de dwangsom die de Portugese Republiek verschuldigd is krachtens het arrest in zaak C-70/06, Commissie/Portugal”;

               —

               subsidiair, dit bevel nietig te verklaren voor zover het ook geldt voor de periode na 29 januari 2008;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten of, ingeval het Hof het bedrag van de dwangsom zou verlagen, elke partij in haar eigen kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Portugese Republiek stelt dat zij door de vaststelling van wet nr. 67/2007, waarbij decreto-lei nr. 48051 uitdrukkelijk wordt ingetrokken, volledig uitvoering heeft gegeven aan de arresten van het Hof van Justitie.
   Zij betoogt verder dat de directeur-generaal van DG Interne markt en diensten niet bevoegd is om het bestreden besluit te nemen. Dit besluit maakt inbreuk op haar rechten van verdediging en is ontoereikend gemotiveerd. Tevens zijn bij de vaststelling ervan wezenlijke vormvoorschriften geschonden.


title: Gevoegde zaken C-124/13 en C-125/13: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 december 2015 — Europees Parlement, Europese Commissie/Raad van de Europese Unie [Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EU) nr. 1243/2012 — Keuze van de rechtsgrondslag — Artikel 43, leden 2 en 3, VWEU — Politiek besluit — Langetermijnplan voor kabeljauwbestanden]

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 december 2015 — Europees Parlement, Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Gevoegde zaken C-124/13 en C-125/13) (1)

   ([Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EU) nr. 1243/2012 - Keuze van de rechtsgrondslag - Artikel 43, leden 2 en 3, VWEU - Politiek besluit - Langetermijnplan voor kabeljauwbestanden])
   (2016/C 038/03)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: I. Liukkonen, L. G. Knudsen en R. Kaškina, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet, K. Banks en A. Szmytkowska, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Sitbon, A. de Gregorio Merino en A. Westerhof Löfflerová, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: M. Sampol Pucurull en N. Díaz Abad, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas, R. Coesme en C. Candat, gemachtigden), Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna, M. Nowacki en A. Miłkowska, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Verordening (EU) nr. 1243/2012 van de Raad van 19 december 2012 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1342/2008 tot vaststelling van een langetermijnplan voor kabeljauwbestanden en de bevissing van deze bestanden wordt nietig verklaard.

               2)

               De gevolgen van verordening nr. 1243/2012 worden gehandhaafd tot aan de inwerkingtreding, binnen een redelijke termijn van maximaal twaalf maanden te rekenen vanaf 1 januari van het jaar volgend op de datum van uitspraak van het onderhavige arrest, van een nieuwe verordening die is gebaseerd op de juiste rechtsgrondslag, namelijk artikel 43, lid 2, VWEU.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               4)

               Het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek en de Republiek Polen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 156 van 1.6.2013.


title: Zaak C-24/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 18 januari 2016 — Nintendo Co. Ltd/BigBen Interactive GmbH en BigBen Interactive SA

text:
               25.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 18 januari 2016 — Nintendo Co. Ltd/BigBen Interactive GmbH en BigBen Interactive SA
   (Zaak C-24/16)
   (2016/C 145/19)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nintendo Co. Ltd

      Verwerende partijen: BigBen Interactive GmbH, BigBen Interactive SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan, in het kader van een procedure inzake vorderingen betreffende een gemeenschapsmodel, de rechter van een lidstaat, wiens bevoegdheid ten aanzien van een verwerende partij uitsluitend is gebaseerd op artikel 79, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen (1) in samenhang met artikel 6, punt 1 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (2), omdat deze in een andere lidstaat gevestigde verwerende partij mogelijkerwijs inbreukmakende goederen heeft geleverd aan de in de desbetreffende lidstaat gevestigde verwerende partij, ten aanzien van eerste verwerende partij maatregelen gelasten die voor de hele Unie gelden en die verder gaan dan de leveringsrelaties waarop zijn bevoegdheid is gebaseerd?

               2)

               Moet verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen, meer bepaald artikel 20, lid 1, onder c), aldus worden uitgelegd dat een derde het gemeenschapsmodel mag afbeelden voor commerciële doeleinden wanneer hij toebehoren bij de — met het gemeenschapsmodel overeenstemmende — goederen van de houder wil verkopen? Zo ja, welke criteria gelden hiervoor?

               3)

               Hoe moet de plaats „waar de inbreuk is gepleegd” in de zin van artikel 8, lid 2, van verordening (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen (3), worden bepaald in situaties waar de inbreukmaker de goederen die inbreuk maken op het gemeenschapsmodel

                           a)

                           via een website aanbiedt en deze website — ook — naar andere lidstaten dan de lidstaat waarin de inbreukmaker is gevestigd, is gericht,

                           b)

                           laat verzenden naar een andere lidstaat dan diegene waarin hij is gevestigd?

         Moet artikel 15, onder a) en g), van de genoemde verordening aldus worden uitgelegd dat het op die manier bepaalde recht ook kan worden toegepast op de medewerkingshandelingen van andere personen?

      (1)  PB L 3, blz. 1.

      (2)  PB L 12, blz. 1.

      (3)  PB L 199, blz. 40.


title: Zaak C-93/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — ET Agrokonsulting-04-Velko Stoyanov/Izpalnitelen direktor na Darzhaven fond Zemedelie Razplashtatelna agentsia (Landbouw — Procedurele autonomie van lidstaten — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Steun — Beslechting van bestuursrechtelijke geschillen — Bepaling van bevoegd gerecht — Nationaal criterium — Bestuursrechtbank binnen rechtsgebied waarvan overheidsinstantie die bestreden handeling heeft verricht, is gevestigd — Gelijkwaardigheidsbeginsel — Doeltreffendheidsbeginsel — Artikel 47 van Handvest van de grondrechten van de Europese Unie)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/28

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — ET Agrokonsulting-04-Velko Stoyanov/Izpalnitelen direktor na Darzhaven fond Zemedelie Razplashtatelna agentsia
   (Zaak C-93/12) (1)

   (Landbouw - Procedurele autonomie van lidstaten - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Steun - Beslechting van bestuursrechtelijke geschillen - Bepaling van bevoegd gerecht - Nationaal criterium - Bestuursrechtbank binnen rechtsgebied waarvan overheidsinstantie die bestreden handeling heeft verricht, is gevestigd - Gelijkwaardigheidsbeginsel - Doeltreffendheidsbeginsel - Artikel 47 van Handvest van de grondrechten van de Europese Unie)
   2013/C 225/45
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ET Agrokonsulting-04-Velko Stoyanov

      Verwerende partij: Izpalnitelen direktor na Darzhaven fond Zemedelie Razplashtatelna agentsia

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Sofia-grad — Uitlegging van het doeltreffendheidsbeginsel en het in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde recht op een doeltreffende voorziening in rechte, alsook van het gelijkwaardigheidsbeginsel — Steunregeling van het gemeenschappelijk landbouwbeleid — Nationale procedureregel die bepaalt dat bestuurszaken in verband met de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk landbouwbeleid vallen onder de uitsluitende bevoegdheid van de bestuursrechtbank van het rechtsgebied waar de administratieve instantie die de bestuurshandeling heeft verricht, is gevestigd, maar die ook bepaalt dat soortgelijke internrechtelijke geschillen daarentegen vallen onder de bevoegdheid van de rechtbank van het rechtsgebied waar de betrokken landbouwgrond is gelegen

      Dictum

   Het Unierecht, in het bijzonder de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid alsook artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, staat niet in de weg aan een nationale regel van rechterlijke bevoegdheid, zoals deze van artikel 133, lid 1, van de Administrativnoprotsesualen kodeks (wetboek bestuursprocesrecht), die tot gevolg heeft dat alle geschillen betreffende de beslissingen van een nationale instantie die belast is met de betaling van landbouwsteun in het kader van de uitvoering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid van de Europese Unie, worden toegewezen aan één enkele rechterlijke instantie, voor zover de voorwaarden voor vorderingen die worden ingediend ter bescherming van de rechten die de justitiabelen aan het recht van de Unie ontlenen, niet ongunstiger zijn dan die welke gelden voor vorderingen ter bescherming van de rechten die worden ontleend aan eventuele in het nationale recht vastgestelde steunregelingen voor landbouwers, en een dergelijke bevoegdheidsregel voor de justitiabelen geen procedurele nadelen inhoudt ter zake van met name de duur van de procedure, waardoor de uitoefening van de aan het recht van de Unie ontleende rechten uiterst moeilijk kan worden gemaakt, hetgeen door de verwijzende rechter moet worden nagegaan.

      (1)  PB C 133 van 5.5.2012.


title: Zaak C-57/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Central Administrativo Norte (Portugal) op 4 februari 2013 — Marina da Conceição Pacheco Almeida/Fundo de Garantia Salarial, IP, Instituto da Segurança Social, IP

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Central Administrativo Norte (Portugal) op 4 februari 2013 — Marina da Conceição Pacheco Almeida/Fundo de Garantia Salarial, IP, Instituto da Segurança Social, IP
   (Zaak C-57/13)
   2013/C 108/35
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Central Administrativo Norte

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marina da Conceição Pacheco Almeida

      Verwerende partijen: Fundo de Garantia Salarial, IP, Instituto da Segurança Social, IP

      Prejudiciële vraag

   Dient het Unierecht in het specifieke kader van de waarborging van loonaanspraken bij insolventie van de werkgever, met name de artikelen 4 en 10 van richtlijn 80/987/EEG (1), aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationaalrechtelijke bepaling die enkel aanspraken waarborgt die opeisbaar zijn geworden in de zes maanden vóór de indiening van de vordering tot insolventverklaring van de werkgever, ook wanneer de werknemer tegen zijn werkgever een vordering heeft ingesteld bij de arbeidsrechtbank met het oog op de gerechtelijke vaststelling en de gedwongen invordering van het verschuldigde bedrag?

      (1)  Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283, blz. 23).


title: Zaak T-228/09: Beroep ingesteld op 11 juni 2009 — United States Polo Association/BHIM — Textiles CMG (U.S. POLO ASSN.)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/62

         Beroep ingesteld op 11 juni 2009 — United States Polo Association/BHIM — Textiles CMG (U.S. POLO ASSN.)
   (Zaak T-228/09)
   2009/C 180/114
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: United States Polo Association (Lexington, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: P. Goldenbaum, T. Melchert en I. Rohr, lawyers)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Textiles CMG, SA (Onteniente, Valencia, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 20 maart 2009 in zaak R 886/2008-4 vernietigen;

               —

               verweerster verwijzen in haar eigen kosten en die van verzoekster en, voor het geval dat de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep zou interveniëren, deze laatste verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „U.S. POLO ASSN.” voor waren van de klassen 9, 20, 21, 24 en 27

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: het Spaanse woordmerk „POLO-POLO” voor waren van klasse 24; het gemeenschapswoordmerk „POLO-POLO” voor waren van de klassen 24, 25 en 39

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad], aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft vastgesteld dat er verwarringsgevaar bestaat tussen de betrokken merken.


title: Zaak C-62/08: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 19 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — UDV North America Inc/Brandtraders NV (Artikel 104, lid 3, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 9, leden 1, sub a, en 2, sub d — Recht van houder van ingeschreven merk om bezwaar te maken tegen gebruik door derde van teken dat gelijk is aan merk — Begrip gebruik — Gebruik van teken dat gelijk is aan merk door handelstussenpersoon in zijn stukken voor zakelijk gebruik — Handelstussenpersoon die handelt in eigen naam maar voor rekening van een verkoper)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/16

         Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 19 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — UDV North America Inc/Brandtraders NV
   (Zaak C-62/08) (1)

   (Artikel 104, lid 3, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 9, leden 1, sub a, en 2, sub d - Recht van houder van ingeschreven merk om bezwaar te maken tegen gebruik door derde van teken dat gelijk is aan merk - Begrip „gebruik” - Gebruik van teken dat gelijk is aan merk door handelstussenpersoon in zijn stukken voor zakelijk gebruik - Handelstussenpersoon die handelt in eigen naam maar voor rekening van een verkoper)
   2009/C 113/31
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie van België

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: UDV North America Inc

      Verwerende partij: Brandtraders NV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Cassatie van België — Uitlegging van artikel 9, lid 1 en 2, sub d, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1) — Recht van houder van merk om bezwaar te maken tegen gebruik van dit merk door derde — Begrip „gebruik van merk”

      Dictum

   Het begrip „gebruik” in de zin van artikel 9, leden 1, sub a, en 2, sub d, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk, heeft betrekking op een situatie, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, waarin een handelstussenpersoon die optreedt in eigen naam maar voor rekening van de verkoper, en derhalve geen belanghebbende is bij een verkoop van waren waarin hij zelf wel verbonden partij is, in zijn stukken voor zakelijk gebruik een teken dat gelijk is aan een gemeenschapsmerk, gebruikt voor dezelfde waren of diensten als die waarvoor het merk is ingeschreven.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Zaak T-523/15: Beroep ingesteld op 10 september 2015 — Italmobiliare e.a./Commissie

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/53

         Beroep ingesteld op 10 september 2015 — Italmobiliare e.a./Commissie
   (Zaak T-523/15)
   (2015/C 354/64)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Italmobiliare SpA (Milaan, Italië), Sirap-Gema SpA (Verolanuova, Italië), Sirap France SAS (Noves, Frankrijk), Petruzalek GmbH (Tattendorf, Oostenrijk), Petruzalek kft (Boedapest, Hongarije), Petruzalek s.r.o. (Bratislava, Slowakije), Petruzalek s.r.o. (Břeclav, Tsjechië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa, advocaat, F. Moretti, advocaat, A. Bardanzellu, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               in eerste instantie: ambtshalve aanstelling van een deskundige voor de economische analyse van de zaak;

               —

               nietigverklaring van het besluit voor zover het aan Linpac het voordeel van de immuniteit tegen sancties toekent overeenkomstig de Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboetes en vermindering van geldboetes in kartelzaken (hierna: „Mededeling”);

               —

               nietigverklaring van het Besluit voor zover het ook Italmobiliare aansprakelijk stelt voor de bestrafte feiten en haar hoofdelijk tot betaling van de geldboetes heeft veroordeeld;

               —

               vermindering van de bedragen van de opgelegde sancties;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit dat ook wordt bestreden in zaak T-522/15, CCPL e.a./Commissie.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters 4 middelen aan.

               1.

               Eerste middel: miskenning van de Mededeling en schending van het beginsel van gelijke behandeling doordat de Commissie het voordeel van de immuniteit aan Linpac heeft toegekend hoewel niet aan de voorwaarden is voldaan zoals bepaald in de bedoelde Mededeling.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 101 VWEU, van de beginselen van rechtszekerheid, van het persoonlijke karakter van straffen en van het vermoeden van onschuld, overeenkomstig artikelen 6, lid 2, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (hierna: „EVRM”) en 7 EVRM en artikelen 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) en 49 van het Handvest, van het grondrecht op eigendom, als bedoeld in artikel 1 van het Eerste Protocol bij het EVRM, artikel 14 EVRM, en de artikelen 17 en 21 van het Handvest, alsook schending van de beginselen van non-discriminatie en gelijke behandeling, doordat de Commissie Italmobilare verkeerdelijk hoofdelijk aansprakelijk heeft gesteld, in haar hoedanigheid van moedervennootschap, voor de handelingen gesteld door de gecontroleerde vennootschappen.

               3.

               Derde middel: niet-nakoming van artikel 101 VWEU, van artikel 23 van verordening 1/2003/EG van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1), van de Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (hierna: „Richtsnoeren”), en schending van de beginselen van evenredigheid en gelijke behandeling, betreffende de bepaling van de volgende elementen/parameters van berekening van de sancties: (i) de waarde van de verkopen; (ii) het bedrag gebaseerd op van de ernst van de inbreuk; (iii) de toetredingsvergoeding; (iv) de aanpassing van het basisbedrag (meer bepaald omdat geen rekening is gehouden met de crisissituatie van de sector); (v) het maximumbedrag krachtens artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003; en (vi) de ontoereikende vermindering van de sancties als gevolg van de lange duur van de procedure; en, ten slotte, schending van artikel 101 VWEU, van de Richtsnoeren en de motiveringsplicht betreffende de afwijzing van het verzoek om toepassing van lid 35 van de bedoelde Richtsnoeren.

               4.

               Vierde middel: verzoeksters vragen dat het Gerecht, krachtens artikel 31 van verordening nr. 1/2003, zijn eigen volle rechtsmacht zou uitoefenen en, zelfs bij afwijzing van de hierboven weergegeven middelen, zijn eigen beoordeling in de plaats zou stellen van die van de Commissie en in elk geval de totale geldboetes zou verminderen die bij het besluit zijn opgelegd.


title: Zaak C-344/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Kościanie (Polen) op 24 juli 2008 — Openbaar ministerie/Tomasz Rubach

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Kościanie (Polen) op 24 juli 2008 — Openbaar ministerie/Tomasz Rubach
   (Zaak C-344/08)
   (2008/C 272/17)
   Procestaal: Pools
   Verwijzende rechter
   Sąd Rejonowy w Kościanie
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Openbaar ministerie

      Verwerende partij: Tomasz Rubach
   Prejudiciële vraag
   [Het Hof wordt verzocht om een prejudiciële beslissing] met betrekking tot de juiste uitlegging van artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantesoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer (1), namelijk op welke wijze overeenkomstig het gemeenschapsrecht de bezitter van de in bijlage B genoemde dieren (niet zijnde amfibieën, reptielen, vogels of zoogdieren) ten genoegen van — in casu de strafrechter — kan aantonen, dat zijn specimens werden verkregen of in het gebied van de Gemeenschap werden binnengebracht overeenkomstig de geldende wetgeving inzake de instandhouding van de wilde flora en fauna, nu de nationale bepalingen die kwestie niet regelen.

      (1)  PB L 61 van 3.3.1997, blz. 1.


title: Zaak T-262/12: Beroep ingesteld op 12 juni 2012 — Central Bank of Iran/Raad

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/27

         Beroep ingesteld op 12 juni 2012 — Central Bank of Iran/Raad
   (Zaak T-262/12)
   2012/C 243/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Central Bank of Iran (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: M. Lester, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2012/35/GBVB van de Raad van 23 januari 2012 (1) en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 (2) nietig verklaren voor zover de in die rechtshandelingen vastgestelde maatregelen van toepassing zijn op verzoekster;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: verweerder heeft kennelijk ten onrechte geoordeeld dat was voldaan aan een van de criteria voor opname in de lijst van besluit 2012/35/GBVB en verordening nr. 267/2012.

               2)

               Tweede middel: verweerder heeft niet gepast of toereikend gemotiveerd waarom verzoekster is opgenomen in de lijst van personen en entiteiten waarop de beperkende maatregelen van toepassing zijn.

               3)

               Derde middel: verweerder heeft verzoeksters recht op verweer en op een doeltreffende voorziening in rechte niet gewaarborgd.

               4)

               Vierde middel: verweerder heeft zonder rechtvaardiging of evenredigheid inbreuk gemaakt op verzoeksters grondrechten, waaronder haar recht op bescherming van haar eigendom en van haar goede naam.

      (1)  Besluit 2012/35/GBVB van de Raad van 23 januari 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 19, blz. 22).

      (2)  Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1).


title: Zaak F-1/08: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 27 juni 2008 — Nijs/Rekenkamer (Openbare dienst — Ambtenaren — Artikel 35, lid 1, sub e, van het Reglement voor de procesvoering — Uiteenzetting van middelen en argumenten — Klachttermijn — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/72

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 27 juni 2008 — Nijs/Rekenkamer
   (Zaak F-1/08) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Artikel 35, lid 1, sub e, van het Reglement voor de procesvoering - Uiteenzetting van middelen en argumenten - Klachttermijn - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   (2008/C 209/133)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Bart Nijs (Bereldange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

      Verwerende partij: Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Kennedy, J.-M. Stenier en G. Corstens, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van het Comité van beroep om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2005 niet tot de rang A*11 te bevorderen en, anderzijds, verzoek om schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Nijs wordt verwezen in alle kosten.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008, blz. 68.


title: Zaak T-47/09: Beroep ingesteld op 9 februari 2009 — Deutsche Behindertenhilfe — Aktion Mensch / BHIM (diegesellschafter.de)

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/18

         Beroep ingesteld op 9 februari 2009 — Deutsche Behindertenhilfe — Aktion Mensch / BHIM (diegesellschafter.de)
   (Zaak T-47/09)
   2009/C 102/29
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Behindertenhilfe — Aktion Mensch eV (Mainz, Duitsland) (Vertegenwoordigers: V. Töbelmann en A. Piltz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 november 2008 in zaak R 1094/2008-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „diegesellschafter.de” voor diensten van de klassen 35 en 41 (aanvraagnr. 4 606 372)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van art. 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien het aangevraagde merk het vereiste onderscheidend vermogen heeft en er geen vrijhoudingsbehoefte bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-275/07: Beroep ingesteld op 18 juli 2007 — Ebro Puleva/BHIM — Berenguel (BRILLO'S)

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/13

         Beroep ingesteld op 18 juli 2007 — Ebro Puleva/BHIM — Berenguel (BRILLO'S)
   (Zaak T-275/07)
   (2007/C 235/24)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Ebro Puleva, SA (Madrid) (vertegenwoordiger: P. Casamitjana Lleonart, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Luis Berenguel, SL
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 21 mei 2007 in zaak R 493/2006-2 (inzake oppositieprocedure nummer B 705 790) te vernietigen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Luis Berenguel, SL

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BRILLO'S” voor waren van de klassen 29, 30 en 31 (aanvraag nr. 2.984.995)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Spaans beeldmerk „brillante” (merk nr. 922.772) voor waren van klasse 30 en Spaans beeldmerk „brillante” (merk nr. 2.413.459) voor waren van klasse 29

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien de conflicterende tekens fonetisch, conceptueel en visueel verschillend zijn.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).


title: Zaak C-97/03: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrĳfsleven van 7 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in de zaak de heer en mevrouw T.H.J.M. van Schaĳk tegen de Directeur van de Rĳksdienst voor de keuring van Vee en Vlees

text:
24.5.2003               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 124/3
2.     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.               2)     Biedt Richtlijn 85/511/EEG ( 1), zoals gewijzigd door
                                                                             Richtlijn 90/423/EEG (2), lidstaten ruimte voor het (doen)
                                                                             treffen van aanvullende nationale maatregelen ter bestrij-
                                                                             ding van mkz?
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      3)     Welke grenzen stelt het gemeenschapsrecht aan een
—      Onjuiste uitvoering van artikel 5 van de richtlijn: in de             lidstaat ten aanzien van het treffen van aanvullende
       wet waarbij artikel 5 van richtlijn 93/13/EEG in het                  nationale maatregelen, anders dan die welke zijn voorzien
       Spaanse recht is opgenomen, is verzuimd om te bepalen                 in Richtlijn 85/511/EEG, zoals gewijzigd door Richtlijn
       dat de voor de consument gunstigste interpretatie niet                90/423/EEG?
       van toepassing is in het kader van de in artikel 7, lid 2
       van de richtlijn bedoelde procedures (verbodsacties).
       Aldus ontstaat een situatie waarin de consument het            (1 ) PB 1985, L 315, blz. 11.
       risico loopt dat de uitleggingsregel tegen zijn belangen       (2 ) PB 1990, L 224, blz. 13.
       ingaat doordat het onmogelijk is om onduidelijke bedin-
       gen die volgens een „normale” uitlegging oneerlijk zijn via
       een verbodsactie uit overeenkomsten met consumenten
       worden verwijderd.
—      Onjuiste uitvoering van artikel 6, lid 2 van de richtlijn:
       door te verwijzen naar het bepaalde in „artikel 5 van het
       Verdrag van Rome van 1980 inzake het recht dat van             Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-
       toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst” wordt        ven van 7 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in
       in het Spaanse recht aan de door de richtlijn aan              de zaak de heer en mevrouw T.H.J.M. van Schaijk tegen
       consumenten verleende bescherming een dubbele beper-           de Directeur van de Rijksdienst voor de keuring van Vee
       king opgelegd. De richtlijn voorziet in bescherming                                          en Vlees
       van alle consumenten in alle overeenkomsten met een
       verkoper, terwijl de Spaanse wet in die bescherming
       voorziet enkel voor bepaalde typen overeenkomsten en                                      (Zaak C-97/03)
       enkel wanneer aan bepaalde voorwaarden is voldaan, een
       door de richtlijn verboden beperking.
                                                                                (2003/C 124/06)
( 1) PB L 95 van 21.4.1993, blz. 29.
                                                                      Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
                                                                      uitspraak van 7 januari 2003, ingekomen ter griffie van het
                                                                      Hof van Justitie op 4 maart 2003, in de zaak de heer en
                                                                      mevrouw T.H.J.M. van Schaijk tegen de Directeur van de
                                                                      Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees, het Hof van
                                                                      Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-               prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
ven van 7 januari 2003 om een prejudiciële beslissing
in de zaak A. Tempelman tegen de Directeur van de                     1)     Kan een lidstaat aan het gemeenschapsrecht de bevoegd-
         Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees                        heid ontlenen te besluiten tot doding van dieren die
                                                                             verdacht zijn van besmetting met het mkz-virus?
                          (Zaak C-96/03)
                                                                      2)     Biedt Richtlijn 85/511/EEG ( 1), zoals gewijzigd door
                                                                             Richtlijn 90/423/EEG (2), lidstaten ruimte voor het (doen)
                         (2003/C 124/05)
                                                                             treffen van aanvullende nationale maatregelen ter bestrij-
                                                                             ding van mkz?
Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij               3)     Welke grenzen stelt het gemeenschapsrecht aan een
uitspraak van 7 januari 2003, ingekomen ter griffie van het                  lidstaat ten aanzien van het treffen van aanvullende
Hof van Justitie op 4 maart 2003, in de zaak A. Tempelman                    nationale maatregelen, anders dan die welke zijn voorzien
tegen de Directeur van de Rijksdienst voor de keuring van Vee                in Richtlijn 85/511/EEG, zoals gewijzigd door Richt-
en Vlees, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                lijn 90/423/EEG?
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:
                                                                      (1 ) PB 1985, L 315, blz. 11.
                                                                      (2 ) PB 1990, L 224, blz. 13.
1)     Kan een lidstaat aan het gemeenschapsrecht de bevoegd-
       heid ontlenen te besluiten tot doding van dieren die
       verdacht zijn van besmetting met het mkz-virus?


title: Zaak C-28/01: Beroep, op 23 januari 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 61/12               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 24.2.2001
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                2.    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
      door niet binnen de gestelde termijnen de wettelijke en          Middelen en voornaamste argumenten
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
      zijn om te voldoen aan richtlijn 98/56/EG van de Raad
      van 20 juli 1998 betreffende het in de handel brengen van
      teeltmateriaal van siergewassen (1), de krachtens artikel 19     Volgens artikel 3, sub k-oud, EG-Verdrag omvat het beleid
      van richtlijn 98/56/EG op hem rustende verplichtingen            van de Gemeenschap mede het milieu. Het beleid op het
      niet is nagekomen;                                               milieugebied is evenwel slechts in zoverre betrokken bij de in
                                                                       artikel 2-oud EG-Verdrag genoemde taak van instelling van
                                                                       een gemeenschappelijke markt, dat die taak „met inachtneming
—     het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-                van het milieu” moet worden uitgevoerd. Met milieu-aspecten
      wijzen.                                                          moet dus op passende wijze rekening worden gehouden bij de
                                                                       verwezenlijking van het beleid van de Gemeenschap, maar zij
                                                                       hebben geen voorrang ten opzichte van andere beleidsterrei-
Middelen en voornaamste argumenten                                     nen. In casu betekent dit, dat bij de aanbesteding van een
                                                                       opdracht voor dienstverlening lange vervoerstrajecten of het
                                                                       vermijden daarvan niet bij voorbaat ertoe mogen leiden, de
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                opdracht niet eens aan te kondigen en aldus het dienstenver-
die in zaak C-26/01.                                                   keer binnen de Gemeenschappen te verhinderen. Braunschweig
                                                                       mocht dus niet op grond van een milieu-argument afwijken
                                                                       van de communautaire verplichting om de aanbesteding van
                                                                       de opdracht in de gehele Gemeenschap aan te kondigen.
(1) PB L 226 van 13.8.1998, blz. 16.
                                                                       Niet van belang is, dat Duitsland de inbreuk erkent en dat de
                                                                       betrokken instanties tot het inachtnemen van de aanbe-
                                                                       stedingsregels zijn aangespoord, aangezien Braunschweig nog
                                                                       steeds in strijd met het gemeenschapsrecht handelt door aan
                                                                       de overeenkomst vast te houden en deze te blijven toepassen.
Beroep, op 23 januari 2001 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                       (1) PB 1992, L 209, blz. 1.
                            Duitsland
                         (Zaak C-28/01)
                         (2001/C 61/21)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 23 januari 2001 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van de juridische
dienst van de Commissie, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre         Beroep, op 24 januari 2001 ingesteld door Commissie van
Wagner C-254, Kirchberg.                                                 de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                                (Zaak C-29/01)
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de ver-
      plichtingen niet is nagekomen die voortvloeien uit de                                      (2001/C 61/22)
      artikelen 8 en 11, lid 3, sub b, van richtlijn 92/50/EEG (1),
      doordat de stad Braunschweig zonder voorafgaande
      aankondiging is overgegaan tot onderhandse aanbeste-             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      ding van een opdracht voor afvalverwerking hoewel niet           op 24 januari 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
      is voldaan aan de voorwaarden van richtlijn 92/50/EEG            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
      voor onderhandse aanbesteding zonder aankondiging in             woordigd door G. Valero Jordana, domicilie gekozen hebbende
      de gehele Gemeenschap;                                           te Luxemburg.


title: Zaak C-500/12: Beroep ingesteld op 6 november 2012 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/26

         Beroep ingesteld op 6 november 2012 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-500/12)
   2013/C 26/52
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Hottiaux en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2011/18/EU van de Commissie van 1 maart 2011 tot wijziging van de bijlagen II, V en VI bij richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Gemeenschap (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn is verstreken op 31 december 2011.

      (1)  PB L 57, blz. 21.


title: Zaak T-432/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2009 — Frankrijk/Commissie ( EOGFL — Afdeling Garantie — Uitgaven uitgesloten van communautaire financiering — Groente en fruit — Voorwaarden voor erkenning van verenigingen van telers )

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/42

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2009 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-432/07) (1)

   („EOGFL - Afdeling „Garantie” - Uitgaven uitgesloten van communautaire financiering - Groente en fruit - Voorwaarden voor erkenning van verenigingen van telers”)
   2009/C 282/79
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, A.-L. During, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Clotuche-Duvieusart en F. Jimeno Fernández, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2007/647/EG van de Commissie van 3 oktober 2007 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 261, blz. 28), voor zover daarbij bepaalde uitgaven van de Franse Republiek ten gunste van verenigingen van groente- en fruittelers worden uitgesloten

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Zaak C-313/06: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot wijziging van richtlijn 97/68/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige-verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machines — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/18

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-313/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot wijziging van richtlijn 97/68/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige-verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machines - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2007/C 96/30)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Lawunmi en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia en M. Fiorilli, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot wijziging van richtlijn 97/68/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige-verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machines (PB L 146, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot wijziging van richtlijn 97/68/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige-verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machines, is de Italiaanse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak C-602/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 december 2012 door Gem-Year Industrial Co. Ltd en Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang) Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 10 oktober 2012 in zaak T-172/09, Gem-Year Industrial Co. Ltd/Raad van de Europese Unie

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/6

         Hogere voorziening ingesteld op 20 december 2012 door Gem-Year Industrial Co. Ltd en Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang) Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 10 oktober 2012 in zaak T-172/09, Gem-Year Industrial Co. Ltd/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-602/12 P)
   2013/C 101/12
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Gem-Year Industrial Co. Ltd, Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang) Co. Ltd (vertegenwoordigers: Y. Melin, V. Akritidis, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI)

      Conclusies

   Rekwirantes verzoeken het Hof:

               1)

               het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 10 oktober 2012 in zaak T-172/09, Gem-Year en Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang)/Raad, te vernietigen;

               2)

               de zaak zelf af te doen:

                           —

                           door toewijzing van het derde aangevoerde middel, gebaseerd op schending van artikel 3 van de basisverordening (1), aangezien de bedrijfstak van de Gemeenschap geen aanmerkelijke schade heeft geleden;

                           —

                           door toewijzing van het zevende aangevoerde middel, betreffende de onrechtmatige compensatie van de subsidies via afwijzing van het verzoek om behandeling als marktgerichte onderneming, in strijd met verordening nr. 2026/97 (2) en met artikel 2, lid 7, sub c, van de basisverordening;
                           subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht.

               3)

               de Raad en interveniënten te verwijzen in hun eigen kosten alsook in alle kosten die rekwiranten zijn opgekomen in deze hogere voorziening en in de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van hun verzoek om vernietiging van het bestreden arrest voeren rekwirantes de hiernavolgende middelen aan.
   In de eerste plaats is er — gelet op de in de procedure voor het Gerecht beschreven feiten — duidelijk geen bewijs dat de bedrijfstak van de Gemeenschap schade heeft geleden door invoer met dumping uit China in de zin van artikel 3, leden 2, 5 en 6 van de antidumpingbasisverordening. (3) Dit eerste middel bestaat uit twee onderdelen:

               i)

               Het Gerecht heeft het aan hem overgelegde bewijsmateriaal verdraaid door te oordelen dat de door de bedrijfstak van de Gemeenschap tijdens het onderzoekstijdvak (van 1 januari 2003 tot 30 september 2007) behaalde winstmarge aanmerkelijk is geschaad door invoer met dumping uit China, terwijl uit de in het dossier opgenomen bewijzen blijkt dat in die periode sprake was van winstschommelingen en dat de winst haar op één na hoogste peil heeft bereikt in het laatste jaar (4,4 %), in welk jaar ook de meeste invoer met dumping uit China heeft plaatsgevonden, en de winst dan dus omzeggens op haar hoogste historische peil van 4,7 % (in 2004) lag, hetgeen nauwelijks lager is dan de doelwinstmarge (5 %) die de Commissie heeft gehanteerd voor de berekening van de prijsonderbiedingsmarge.

               ii)

               Uit de aan het Gerecht overgelegde bewijzen blijkt dat de bedrijfstak van de Gemeenschap zich in een groeifase bevond en economisch sterker stond, inzonderheid tijdens het onderzoektijdvak. Uit het bewijsmateriaal kan geen aanmerkelijke schade worden afgeleid, maar blijkt veeleer het feit dat de betrokken bedrijfstak de potentiële kans heeft gemist om volledig profijt te trekken uit de groei van de eigen EU-markt. Door op die basis te oordelen dat de EU-instellingen er terecht van waren uitgegaan dat aanmerkelijke schade was veroorzaakt door invoer met dumping, heeft het Gerecht de door hem vastgestelde feiten rechtens onjuist opgevat en daardoor artikel 3, leden 2, 5 en 6 van de basisverordening niet correct toegepast.
               In de tweede plaats heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het verzoek om behandeling als marktgerichte onderneming krachtens artikel 2, lid 7, sub c van de basisverordening kon worden afgewezen op basis van de vaststelling dat subsidies aan de toeleveringsindustrie waren verleend. Op die manier zijn deze subsidies anders gecompenseerd dan na een onderzoek volgens verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad (de toen geldende anti-subsidiebasisverordening). Aldus is artikel 2, lid 7, sub c van de basisverordening onrechtmatig uitgelegd en is tevens verordening nr. 2026/97 geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (PB L 288, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak C-569/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Mercantil n ° 3 de Barcelona (Spanje) op 9 december 2014 — Jordi Carné Hidalgo en Anna Aracil Gracia/Catalunya Banc, S.A.

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/35

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Mercantil no 3 de Barcelona (Spanje) op 9 december 2014 — Jordi Carné Hidalgo en Anna Aracil Gracia/Catalunya Banc, S.A.
   (Zaak C-569/14)
   (2015/C 046/41)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado Mercantil no 3 de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Jordi Carné Hidalgo en Anna Aracil Gracia

      Verwerende partij: Catalunya Banc, S.A.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt artikel 43 van de Spaanse wet op de burgerlijke rechtsvordering, dat de rechter verbiedt om aan partijen een mogelijke schorsing van de civiele procedure voor te stellen wanneer een andere rechter een prejudiciële vraag aan het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft gesteld, niet een duidelijke beperking van het bepaalde in artikel 7 van richtlijn 93/13/EEG (1) met betrekking tot de plicht van de lidstaten om erop toe te zien dat er, in het belang van de consumenten alsmede van de concurrerende verkopers, doeltreffende en geschikte middelen bestaan om een eind te maken aan het gebruik van oneerlijke bedingen in overeenkomsten tussen consumenten en verkopers?

               2)

               Vormt artikel 721, lid 2, van de Spaanse wet op de burgerlijke rechtsvordering, dat de rechter verbiedt om ambtshalve voorlopige maatregelen voor te stellen of te nemen in individuele procedures waarin wordt verzocht om nietigverklaring van een algemene voorwaarde op grond van oneerlijkheid, niet een duidelijke beperking van het bepaalde in artikel 7 van richtlijn 93/13/EEG met betrekking tot de plicht van de lidstaten om erop toe te zien dat er, in het belang van de consumenten alsmede van de concurrerende verkopers, doeltreffende en geschikte middelen bestaan om een eind te maken aan het gebruik van oneerlijke bedingen in overeenkomsten tussen consumenten en verkopers?

               3)

               Moeten de gevolgen van de voorlopige maatregelen die hetzij ambtshalve, hetzij op verzoek van een partij kunnen worden genomen in het kader van een procedure waarin een individuele actie wordt ingesteld, niet worden gehandhaafd totdat er een definitieve uitspraak is gedaan hetzij in de individuele procedure, hetzij in een collectieve procedure die interfereert met het instellen van individuele acties, teneinde te garanderen dat sprake is van de in artikel 7 van de richtlijn genoemde doeltreffende en geschikte middelen?

      (1)  Richtlijn van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).


title: Zaak C-129/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Nürnberg (Duitsland) op 20 maart 2014 — Strafzaak tegen Zoran Spasic

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Nürnberg (Duitsland) op 20 maart 2014 — Strafzaak tegen Zoran Spasic
   (Zaak C-129/14)
   2014/C 151/19
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Nürnberg

      Partijen in de strafzaak

   Zoran Spasic

      Andere Partij: Generalstaatsanwaltschaft Nürnberg

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 54 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst (SUO) (1) verenigbaar met artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie voor zover in dat artikel 54 het beginsel ne bis in idem is verbonden aan de voorwaarde dat in geval van een veroordeling de straf reeds is ondergaan of daadwerkelijk ten uitvoer wordt gelegd, dan wel op grond van de wetten van de veroordelende overeenkomstsluitende partij niet meer ten uitvoer kan worden gelegd?

               2)

               Is aan genoemde voorwaarde van artikel 54 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst ook voldaan wanneer slechts een deel (in casu: de geldstraf) van de in de veroordelende staat opgelegde, uit twee zelfstandige delen (in casu: vrijheids- en geldstraf) bestaande straf ten uitvoer is gelegd?

      (1)  PB 2000, L 239, blz. 19.


title: Zaak T-231/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 januari 2007 — Helleense Republiek/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijke diplomatieke vertegenwoordiging te Abuja (Nigeria) — Invordering van schuld door verrekening — Verordeningen (EG, Euratom) nrs. 1605/2002 en 2342/2002 — Beginsel van goede trouw in internationaal publiekrecht )

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/26

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 januari 2007 — Helleense Republiek/Commissie
   (Zaak T-231/04) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Gemeenschappelijke diplomatieke vertegenwoordiging te Abuja (Nigeria) - Invordering van schuld door verrekening - Verordeningen (EG, Euratom) nrs. 1605/2002 en 2342/2002 - Beginsel van goede trouw in internationaal publiekrecht”)
   (2007/C 56/50)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: P. Mylonopoulos en V. Kyriazopoulos als gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en F. Dintilhac als gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van de handeling van 10 maart 2004 waarbij de Commissie bij wege van verrekening de bedragen heeft ingevorderd die de Helleense Republiek verschuldigd was als gevolg van haar deelneming aan onroerendgoedprojecten voor de diplomatieke vertegenwoordiging van de Commissie en van een aantal lidstaten van de Europese Unie te Abuja (Nigeria)
   Dictum

               1)

               Het door de Helleense Republiek als bijlage 12 bij het verzoekschrift overgelegde advies van de juridische dienst van de Raad van 26 juni 1998 wordt uit het dossier verwijderd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen.

               3)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004 (voorheen zaak C-189/04).


title: Zaak C-125/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék — Hongarije) — Iron & Smith kft/Unilever NV (Prejudiciële verwijzing — Merken — Inschrijving van een nationaal merk dat gelijk is aan of overeenstemt met een ouder gemeenschapsmerk — Bekend gemeenschapsmerk in de Europese Unie — Geografische reikwijdte van bekendheid)

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék — Hongarije) — Iron & Smith kft/Unilever NV
   (Zaak C-125/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Merken - Inschrijving van een nationaal merk dat gelijk is aan of overeenstemt met een ouder gemeenschapsmerk - Bekend gemeenschapsmerk in de Europese Unie - Geografische reikwijdte van bekendheid))
   (2015/C 354/07)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Iron & Smith kft

      Verwerende partij: Unilever NV

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 3, van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een ouder gemeenschapsmerk bekend is in een aanmerkelijk gedeelte van het grondgebied van de Europese Unie, dat in voorkomend geval kan overeenkomen met het grondgebied van één enkele lidstaat, die niet noodzakelijk de lidstaat is waar een verzoek om inschrijving van een jonger nationaal merk is ingediend, moet worden aangenomen dat dit merk bekend is in de Europese Unie. De criteria die in de rechtspraak zijn ontwikkeld met betrekking tot het normale gebruik van het gemeenschapsmerk zijn als zodanig irrelevant om vast te stellen of er sprake is van „bekendheid” in de zin van artikel 4, lid 3, van die richtlijn.

               2)

               Wanneer het oudere gemeenschapsmerk reeds bekendheid heeft verworven in een aanmerkelijk gedeelte van het grondgebied van de Europese Unie, maar niet bij het relevante publiek van de lidstaat waar is verzocht om inschrijving van het jongere nationale merk waartegen oppositie is ingesteld, kan de houder van het gemeenschapsmerk de door artikel 4, lid 3, van richtlijn 2008/95 geboden bescherming genieten wanneer blijkt dat een commercieel niet te verwaarlozen deel van dit publiek dat oudere gemeenschapsmerk kent en in verband brengt met het jongere nationale merk, en dat er, gelet op alle relevante omstandigheden van het concrete geval, op dat ogenblik daadwerkelijk inbreuk wordt gemaakt op het gemeenschapsmerk in de zin van die bepaling dan wel, in het andere geval, sprake is van een ernstig gevaar dat een dergelijke inbreuk zich in de toekomst voordoet.

      (1)  PB C 175 van 10.6.2014.


title: Zaak C-108/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 24 februari 2016 — Openbaar Ministerie tegen Paweł Dworzecki

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 24 februari 2016 — Openbaar Ministerie tegen Paweł Dworzecki
   (Zaak C-108/16)
   (2016/C 156/39)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Openbaar Ministerie

      Verweerder: Paweł Dworzecki

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de in artikel 4 bis, eerste lid, aanhef en onder a, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ (1) gebezigde begrippen

                           —

                           „tijdig persoonlijk is gedagvaard en daarbij op de hoogte is gebracht van het tijdstip en de plaats van het proces dat tot de beslissing heeft geleid”
                           en

                           —

                           „tijdig anderszins daadwerkelijk officieel in kennis is gesteld van het tijdstip en de plaats van dat proces, zodat op ondubbelzinnige wijze vaststaat dat hij op de hoogte was van het voorgenomen proces”
                           autonome begrippen van Unierecht?

               2)

               Zo ja:

                           - a.

                           hoe dienen deze autonome begrippen dan in zijn algemeenheid te worden uitgelegd en

                           - b.

                           valt een geval als het onderhavige, dat zich daardoor kenmerkt dat:

                                       —

                                       volgens het EAB [Europees aanhoudingsbevel] de dagvaarding is betekend op het adres van de opgeëiste persoon aan een volwassen huisgenoot die heeft toegezegd de dagvaarding te overhandigen aan de opgeëiste persoon,

                                       —

                                       zonder dat uit het EAB blijkt dat en wanneer die huisgenoot de dagvaarding inderdaad aan de opgeëiste persoon heeft overhandigd,

                                       —

                                       terwijl uit de verklaring die de opgeëiste persoon ter zitting van de verwijzende rechter heeft afgelegd niet kan worden afgeleid dat de opgeëiste persoon — tijdig — op de hoogte was van de datum en plaats van het voorgenomen proces,

                     onder één van beide autonome begrippen?

      (1)  Kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB L 190, blz. 1).


title: Arrest van het Hof van 7 november 2000 in zaak C-371/98 [Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Divisional Court), om een prejudiciële beslissing]: The Queen tegen Secretary of State for the Environment, Transport and the Region (Richtlĳn 92/43/EEG — Instandhouding van de natuurlĳke habitats en van de wilde flora en fauna — Afbakening van gebieden die kunnen worden aangewezen als speciale beschermingszones — Beoordelingsbevoegdheid van de lidstaten — Economische en sociale overwegingen — Severn Estuary)

text:
C 28/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            27.1.2001
door J. Welter) tegen Europees Parlement (gemachtigden:                    het Bundesgerichtshof (Duitsland), in het aldaar aanhangige
aanvankelijk C. Pennera en A. Baas, later C. Pennera en                    geding tussen Schutzverband gegen Unwesen in der Wirtschaft
J. Sant’Anna) en Raad van de Europese Unie (gemachtigden:                  eV en Warsteiner Brauerei Haus Cramer GmbH & Co. KG, om
C. Giorgi en F. Anton), ondersteund door Koninkrijk Spanje                 een prejudiciële beslissing over de uitlegging van verordening
(gemachtigde: M. López-Monı́s Gallego), koninkrijk der Neder-             (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de
landen (gemachtigde: A. Fierstra), Verenigd Koninkrijk van                 bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbe-
Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: J. E. Collins,             namingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB
bijgestaan door D. Anderson) en door Commissie van de                      L 208, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: A. Caeiro en                        G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, C. Gulmann, A. La Pergola,
B. Mongin) betreffende een beroep tot nietigverklaring van                 M. Wathelet en V. Skouris, kamerpresidenten, D. A. O. Edward,
richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van                J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen (rapporteur) en
16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente                   F. Macken, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat             H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 7 november 2000 een
dan die waar de beroepskwalificatie is verworven (PB L 77,                 arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
blz. 36), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
Iglesias, president, C. Gulmann (rapporteur), A. La Pergola,
                                                                           Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli
M. Wathelet en V. Skouris, kamerpresidenten, D. A. O. Edward,
                                                                           1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en
J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen en F. Macken,
                                                                           oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen,
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:
                                                                           verzet zich niet tegen de toepassing van een nationale regeling die het
H. van Holstein, adjunct griffier, op 7 november 2000 een
                                                                           mogelijkerwijs misleidende gebruik verbiedt van een geografische
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           herkomstaanduiding waarbij geen verband bestaat tussen de kenmer-
1)    Verwerpt het beroep.                                                 ken van het product en de geografische herkomst ervan.
2)    Verwijst het Groothertogdom Luxemburg in de kosten.
                                                                           (1) PB C 327 van 24.10.1998.
3)    Verstaat dat het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk der Neder-
      landen, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
      Noord-Ierland en de Commissie van de Europese Gemeenschap-
      pen ieder hun eigen kosten dragen.
(1) PB C 209 van 4.7.1998.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 7 november 2000
                    ARREST VAN HET HOF                                     in zaak C-371/98 [Verzoek van de High Court of Justice
                                                                           (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional
                                                                           Court), om een prejudiciële beslissing]: The Queen tegen
                      van 7 november 2000                                  Secretary of State for the Environment, Transport and
                                                                                the Region (1)
in zaak C-312/98 (verzoek van het Bundesgerichtshof
om een prejudiciële beslissing): Schutzverband gegen
Unwesen in der Wirtschaft eV tegen Warsteiner Brauerei                     (Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van de natuurlijke
               Haus Cramer GmbH & Co. KG (1)                               habitats en van de wilde flora en fauna — Afbakening
                                                                           van gebieden die kunnen worden aangewezen als speciale
                                                                           beschermingszones — Beoordelingsbevoegdheid van de lid-
(„Bescherming van geografische aanduidingen en oor-
                                                                           staten — Economische en sociale overwegingen — Severn
sprongsbenamingen — Verordening (EEG) nr. 2081/92 —
                                                                                Estuary)
Werkingssfeer — Nationale regeling die mogelijkerwijs
misleidend gebruik van zogeheten ‘eenvoudige‘ geografische
                herkomstaanduidingen verbiedt”)                                                        (2001/C 28/04)
                           (2001/C 28/03)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-371/98, betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C-312/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
 ---pagebreak--- 27.1.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               C 28/3
Division (Divisional Court) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar           de Court of Appeal (England & Wales) (Verenigd Koninkrijk),
aanhangig geding tussen The Queen en Secretary of State for                in het aldaar aanhangige geding tussen The Queen en Secretary
the Environment, Transport and the Regions, ex parte: First                of State for the Home Department, ex parte: Nana Yaa Konadu
Corporate Shipping Ltd, in aanwezigheid van: World Wide                    Yiadom, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
Fund for Nature UK (WWF) en Avon Wildlife Trust, om een                    de artikelen 8 en 9 van richtlijn 64/221/EEG van de Raad
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 2,             van 25 februari 1964 voor de coördinatie van de voor
lid 3, en 4, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van                vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten aanzien
21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke                    van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit
habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7), heeft het          hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid en de
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,         volksgezondheid (PB 1964, 56, blz. 850), heeft het Hof (Vijfde
C. Gulmann (rapporteur), M. Wathelet en V. Skouris, kamer-                 kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, president van de
presidenten, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón         Eerste kamer, waarnemend voor de president van de Vijfde
en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:          kamer, D. A. O. Edward en L. Sevón (rapporteur), rechters;
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 7 november 2000 een                    advocaat-generaal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, hoofdad-
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         ministrateur, op 9 november 2000 een arrest gewezen waarvan
                                                                           het dictum luidt als volgt:
Artikel 4, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei
1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de
wilde flora en fauna moet aldus worden uitgelegd, dat een lidstaat bij
de keuze en de afbakening van de gebieden die hij de Commissie zal
voorstellen als gebieden die kunnen worden aangewezen als gebieden         De artikelen 8 en 9 van richtlijn 64/221 van de Raad van
van communautair belang, geen rekening mag houden met vereisten            25 februari 1964 voor de coördinatie van de voor vreemdelingen
op economisch, sociaal of cultureel gebied en met regionale en lokale      geldende bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing en
bijzonderheden zoals vermeld in artikel 2, lid 3, van deze richtlijn.      verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde, de
                                                                           openbare veiligheid en de volksgezondheid, aldus moeten worden
                                                                           uitgelegd, dat het door de autoriteiten van een lidstaat genomen
(1) PB C 397 van 19.12.1998.
                                                                           besluit waarbij een gemeenschapsonderdaan die niet over een verblijfs-
                                                                           vergunning beschikt, niet tot het grondgebied wordt toegelaten, in een
                                                                           geval als in het hoofdgeding aan de orde is, waarin de betrokkene
                                                                           tijdelijk toegang tot het grondgebied van deze lidstaat is verleend, in
                                                                           afwachting van het besluit na onderzoek van zijn dossier, en aldus
                                                                           bijna zeven maanden op dat grondgebied heeft verbleven alvorens hij
                                                                           van dat besluit in kennis is gesteld, niet als een „besluit tot weigering
                                                                           van toelating” in de zin van artikel 8 van de richtlijn kan worden
                     ARREST VAN HET HOF                                    aangemerkt, en dat de betrokken onderdaan de in artikel 9 van
                                                                           richtlijn 64/221 genoemde procedurele waarborgen moet kunnen
                           (Vijfde kamer)                                  genieten.
                      van 9 november 2000
in zaak C-357/98 [Verzoek van de Court of Appeal
                                                                           Het tijdsverloop na de vaststelling van het besluit door de bevoegde
(England & Wales) om een prejudiciële beslissing]: The
                                                                           instantie, wegens de instelling van een beroep met opschortende
Queen tegen Secretary of State for the Home Department,
                                                                           werking, en voorts de machtiging om in afwachting van de uitspraak
             ex parte: Nana Yaa Konadu Yiadom (1)
                                                                           op dat beroep beroepswerkzaamheden te verrichten, kunnen geen
                                                                           invloed hebben op de kwalificatie van dat besluit in het kader van
(Vrij verkeer van personen — Afwijkingen — Besluiten                       richtlijn 64/221.
inzake vreemdelingenpolitie — Tijdelijke toelating — Be-
scherming door de rechter — Beroepsmogelijkheden —
          Artikelen 8 en 9 van richtlijn 64/221/EEG)
                           (2001/C 28/05)
                                                                           (1) PB C 358 van 21.11.1998.
                          (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-357/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van


title: Zaak T-502/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 juli 2007 — Lopparelli/Commissie ( Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2003 — Toekenning van gratificatiepunten )

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 juli 2007 — Lopparelli/Commissie
   (Zaak T-502/04) (1)

   („Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2003 - Toekenning van gratificatiepunten’)
   (2007/C 199/63)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Stéphane Lopparelli (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en M. Velardo, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van het besluit houdende toekenning van verzoekers gratificatiepunten in het kader van de bevorderingsronde 2003 alsmede van het besluit om verzoekers naam niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van diezelfde ronde zijn bevorderd tot de rang A5
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 57 van 5.3.2005.


title: Zaak T-32/10: Arrest van het Gerecht van 9 maart 2012 — Ella Valley Vineyards/BHIM — HFP (ELLA VALLEY VINEYARDS) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ELLA VALLEY VINEYARDS — Ouder nationaal en gemeenschapsmerk ELLE — Relatieve weigeringsgrond — Gevaar voor associatie — Verband tussen tekens — Bekendheid — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/14

         Arrest van het Gerecht van 9 maart 2012 — Ella Valley Vineyards/BHIM — HFP (ELLA VALLEY VINEYARDS)
   (Zaak T-32/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ELLA VALLEY VINEYARDS - Ouder nationaal en gemeenschapsmerk ELLE - Relatieve weigeringsgrond - Gevaar voor associatie - Verband tussen tekens - Bekendheid - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 126/27
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ella Valley Vineyards (Adulam) Ltd (Jeruzalem, Israël) (vertegenwoordigers: C. de Haas en O. Vanner, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Hachette Filipacchi Presse (HFP) (Levallois-Perret, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Moyou Joly, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 november 2009 (zaak R 1293/2008-1) inzake een oppositieprocedure tussen Hachette Filipacchi Presse (HFP) en Ella Valley Vineyards (Adulam) Ltd

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 11 november 2009 (zaak R 1293/2008-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt, naast zijn eigen kosten, verwezen in de kosten van Ella Valley Vineyards (Adulam) Ltd.

               3)

               Hachette Filipacchi Presse (HFP) zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2005 in zaak C-306/03 (verzoek van de Juzgado de lo Social n° 3 de Orense om een prejudiciële beslissing): Cristalina Salgado Alonso tegen Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Artikelen 12 EG, 39 EG en 42 EG — Artikelen 45 en 48, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 — Ouderdom en overlijden — Werkloosheid — Minimumtijdvakken van verzekering — Tijdvakken van verzekering die in aanmerking worden genomen voor berekening van bedrag van uitkeringen, maar niet voor ontstaan van recht op deze uitkeringen — Tijdvakken van werkloosheid — Samentelling)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/10

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 20 januari 2005
   in zaak C-306/03 (verzoek van de Juzgado de lo Social no 3 de Orense om een prejudiciële beslissing): Cristalina Salgado Alonso tegen Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) (1)

   (Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Artikelen 12 EG, 39 EG en 42 EG - Artikelen 45 en 48, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 - Ouderdom en overlijden - Werkloosheid - Minimumtijdvakken van verzekering - Tijdvakken van verzekering die in aanmerking worden genomen voor berekening van bedrag van uitkeringen, maar niet voor ontstaan van recht op deze uitkeringen - Tijdvakken van werkloosheid - Samentelling)
   (2005/C 57/18)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-306/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Juzgado de lo Social no 3 de Orense (Spanje) bij beslissing van 24 juni 2003, ingekomen bij het Hof op 16 juli 2003, in de procedure: Cristalina Salgado Alonso tegen Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta, R. Schintgen (rapporteur), P. Kūris en G. Arestis, rechters, advocaat-generaal: J. Kokott, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 20 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   De artikelen 39 EG en 42 EG, alsmede artikel 45 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1606/98 van de Raad van 29 juni 1998, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regel zoals die welke is vervat in de achtentwintigste aanvullende bepaling van de algemene wet inzake de sociale zekerheid, volgens welke de bevoegde autoriteiten van een lidstaat voor het ontstaan van het recht op een rustpensioen onder het nationale stelsel geen rekening mogen houden met bepaalde verzekeringstijdvakken die op het grondgebied van deze staat zijn vervuld door een werkloze werknemer en tijdens welke het beheersorgaan van de werkloosheidsverzekering premies of bijdragen heeft betaald aan het stelsel van de ouderdomsverzekering, met dien verstande dat dergelijke tijdvakken alleen in aanmerking worden genomen voor de berekening van het pensioenbedrag.

      (1)  PB C 226 van 20.9.2003.


title: Zaak C-433/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bari (Italië) op 22 september 2014 — Strafzaak tegen Domenico Rosa

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bari (Italië) op 22 september 2014 — Strafzaak tegen Domenico Rosa
   (Zaak C-433/14)
   (2014/C 448/04)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Bari

      Partijen in de strafzaak

   Domenico Rosa

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU, ook in het licht van arrest nr. 72 van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 16 februari 2012 [in de gevoegde zaken C-72/10 en C-77/10], aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de aanbesteding van concessies met een kortere looptijd dan de in het verleden verleende concessies, ingeval deze aanbesteding beweerdelijk is uitgeschreven om de gevolgen van de onrechtmatige uitsluiting van een aantal exploitanten van de voorafgaande aanbestedingen ongedaan te maken?

               2)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU, ook in het licht van het bovengenoemde arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de verkorte looptijd van de aan te besteden concessies vergeleken met de looptijd van de in het verleden verleende concessies afdoende wordt gerechtvaardigd door de noodzaak de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen?

               3)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU, ook in het licht van het bovengenoemde arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een verplichting tot levering om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelnetwerk ten behoeve van spelen vormen in geval van beëindiging van de activiteit als gevolg van verstrijken van de looptijd van de concessie of als gevolg van intrekking of verval van de concessie?