title: Zaak C-111/13: Beschikking van de president van het Hof van 18 december 2013 — Europese Commissie/Republiek Finland, interventie: Koninkrijk Zweden, Tsjechische Republiek, Bondsrepubliek Duitsland, Republiek Polen, Koninkrijk der Nederlanden, Franse Republiek, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Republiek Estland

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/29

         Beschikking van de president van het Hof van 18 december 2013 — Europese Commissie/Republiek Finland, interventie: Koninkrijk Zweden, Tsjechische Republiek, Bondsrepubliek Duitsland, Republiek Polen, Koninkrijk der Nederlanden, Franse Republiek, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Republiek Estland
   (Zaak C-111/13) (1)

   2014/C 102/42
   Procestaal: Fins
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.


title: Zaak T-511/10: Beroep ingesteld op 22 oktober 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/29

         Beroep ingesteld op 22 oktober 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-511/10)
   ()
   2011/C 13/56
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren het besluit van het secretariaat-generaal van de Europese Commissie van 12 augustus 2010 (kenmerk SG.E.3/FM/MIP/mbp/psi — Ares(2010) 508190 — 12/08/2010) waarbij het verzoek om herziening is afgewezen dat verzoekster had ingediend bij brief van 31 december 2009, ingeschreven op 5 januari 2010 (kenmerk GESTDEM 2009/4890), en

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure, zelfs indien het beroep wordt verworpen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In deze zaak vordert verzoekster nietigverklaring van verweersters besluit van 12 augustus 2010 (kenmerk SG.E.3/FM/MIP/mbp/psi — Ares(2010) 508190 — 12/08/2010) waarbij het verzoek om herziening is afgewezen dat verzoekster had ingediend bij brief van 31 december 2009, ingeschreven op 5 januari 2010 (kenmerk GESTDEM 2009/4890), waarin zij krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) had verzocht om herziening van het standpunt dat het Publicatiebureau van de Europese Unie had ingenomen in zijn brief van 11 december 2009 in antwoord op verzoeksters initiële verzoek van 9 oktober 2009 om toegang tot alle prijsopgaven met betrekking tot alle percelen van de raamovereenkomsten nrs. 6011, 6102, 6103, 6020, 6121, 6031 (uitgezonderd perceel 4) en 10030 van het Publicatiebureau.
   Tot staving van haar vordering stelt verzoekster dat verweerster de betrokken documenten niet individueel heeft beoordeeld. Verder stelt zij dat de door verweerster genoemde rechtvaardiging betreffende de bescherming van het economisch beleid van de Europese Unie, de bescherming van commerciële belangen en de openbare veiligheid geheel ongegrond zijn.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak C-60/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrchní soud v Praze (Tsjechische Republiek) op 7 februari 2012 — Marián Baláž

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrchní soud v Praze (Tsjechische Republiek) op 7 februari 2012 — Marián Baláž
   (Zaak C-60/12)
   2012/C 109/13
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Vrchní soud v Praze

      Partij in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marián Baláž

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het begrip „een met name in strafzaken bevoegde rechter” in artikel 1, sub a, iii, van kaderbesluit 2005/214/JBZ van de Raad van 24 februari 2005 (1) inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op geldelijke sancties (hierna: „kaderbesluit”) worden uitgelegd als een autonoom unierechtelijk begrip?

               2)

                           a)

                           Ingeval van een bevestigend antwoord op de eerste vraag, welke algemene kenmerken moet een rechterlijke instantie van een staat, die op initiatief van de betrokken persoon diens zaak betreffende een beslissing van een andere autoriteit dan een rechterlijke instantie (een administratieve overheid) kan behandelen, hebben om te worden beschouwd als „een met name in strafzaken bevoegde rechter” in de zin van artikel 1, sub a, iii, van het kaderbesluit?

                           b)

                           Kan een Oostenrijkse onafhankelijke administratieve kamer (Unabhängiger Verwaltungssenat) worden aangemerkt als „een met name in strafzaken bevoegde rechter” in de zin van artikel 1, sub a, iii, van het kaderbesluit?

                           c)

                           Ingeval van een ontkennend antwoord op de eerste vraag, moet het begrip „een met name in strafzaken bevoegde rechter” in de zin van artikel 1, sub a, iii, van het kaderbesluit door de bevoegde autoriteit van de tenuitvoerleggingsstaat worden uitgelegd volgens het recht van de staat wiens autoriteit een beslissing in de zin van artikel 1, sub a, iii, van het kaderbesluit heeft gegeven of volgens het recht van de staat die beslist over de erkenning en tenuitvoerlegging van dergelijke beslissing?

               3)

               Wordt de „gelegenheid […] de zaak te doen behandelen” door „een met name in strafzaken bevoegde rechter” volgens artikel 1, sub a, iii, van het kaderbesluit ook dan verzekerd wanneer de betrokken persoon een zaak niet rechtstreeks kan doen behandelen door „een met name in strafzaken bevoegde rechter” maar eerst moet opkomen tegen de beslissing van een andere autoriteit dan een rechterlijke instantie (een administratieve overheid), welk bezwaar de beslissing van die autoriteit onwerkzaam maakt en een gewone procedure voor diezelfde autoriteit inleidt, waarbij enkel tegen de beslissing in die gewone procedure beroep kan worden ingesteld bij „een met name in strafzaken bevoegde rechter”?
               Wat betreft het verzekeren van de „gelegenheid […] de zaak te doen behandelen”, dient te worden beslist of een beroep behandeld door „een met name in strafzaken bevoegde rechter” is aan te merken als een gewoon beroep (een beroep tegen een beslissing die nog niet definitief is) of als een buitengewoon beroep (een beroep tegen een eindbeslissing) en of „een met name in strafzaken bevoegde rechter”, op basis van dat beroep, bevoegd is om de zaak in haar geheel, zowel in feite als in rechte, te toetsen?

      (1)  PB L 76, blz. 16.


title: Zaak C-130/00: Beroep, op 5 april 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
10.6.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 163/19
Moeten artikel 56 en volgende EG aldus worden uitgelegd, dat          Een en ander is in duidelijke tegenspraak met het gemeen-
zij in de weg staan aan de toepassing van §§ 12 tot en met 14         schapsrecht, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie, meer in
van het Salzburger Grundverkehrsgesetz 1997 in de versie              het bijzonder:
LGBl nr. 11/1999, krachtens welke hij die in het Bundesland
Salzburg een perceel bouwgrond wenst te verwerven, daartoe
een kennisgevings- en goedkeuringsprocedure moet volgen,              a) de beginselen van doeltreffendheid en afdoende rechterlijke
waardoor in casu een door het gemeenschapsrecht gegaran-                  bescherming van door de communautaire rechtsorde er-
deerde fundamentele vrijheid van de rechtsverkrijger ge-                  kende subjectieve rechten;
schonden?
                                                                      b) het verbod om de uitoefening van door het gemeenschaps-
                                                                          recht toegekende rechten uiterst moeilijk te maken;
                                                                      c) het verbod, een zodanige bewijsregeling te hanteren dat op
                                                                          de belastingplichtige de bewijslast rust dat onverschuldigd
                                                                          betaalde belasting niet op andere subjecten is afgewenteld.
Beroep, op 4 april 2000 ingesteld door Commissie van de
  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                        (Zaak C-129/00)
                        (2000/C 163/34)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 4 april 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      Beroep, op 5 april 2000 ingesteld door Commissie van de
woordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, als gemachtigde,       Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits-
bijgestaan door P. Biavati, domicilie gekozen hebbende te
                                                                                land
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirch-
berg.
                                                                                (Zaak C-130/00)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
a) vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door de hand-                                 (2000/C 163/35)
     having in haar nationale rechtsorde van artikel 29, tweede
     alinea, van wet nr. 428 van 29 december 1990, dat, zoals
     in de praktijk toegepast en door de rechter uitgelegd, voor      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     de overdracht van in strijd met het gemeenschapsrecht            is op 5 april 2000 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
     geïnde belastingen een bewijsregeling rechtvaardigt die het      Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     de belastingplichtige onmogelijk, althans uiterst moeilijk       vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van de juridische
     maakt, zijn recht op teruggaaf van die belastingen uit te        dienst van de Commissie, domicilie gekozen hebbende te
     oefenen, en die derhalve in strijd is met de door het Hof        Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
     op het gebied van de terugvordering van onverschuldigd           dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
     betaalde bedragen ontwikkelde rechtsbeginselen, niet heeft
     voldaan aan de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
     verplichtingen;                                                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
b) de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                      1. vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de verplich-
                                                                          tingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het
Middelen en voornaamste argumenten                                        EG-Verdrag en richtlijn 97/52/EG (1) van het Europees
                                                                          Parlement en de Raad van 13 oktober 1997 tot wijziging
                                                                          van de richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG en 93/37/EEG
De Commissie is van oordeel, dat de concrete uitleggings- en              betreffende de coördinatie van de procedures voor het
toepassingsmodaliteiten van de Italiaanse wet door de Italiaan-           plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening,
se rechterlijke autoriteiten, meer bepaald de Corte di Cassazio-          overheidsopdrachten voor leveringen respectievelijk over-
ne, erop neerkomt dat de belastingplichtige het negatieve                 heidsopdrachten voor de uitvoering van werken, aangezien
tegenbewijs moet leveren, dat hij de onwettige belasting niet             zij niet binnen de gestelde termijn de noodzakelijke
op zijn klanten heeft afgewenteld, waardoor terruggaaf van de             maatregelen heeft getroffen om deze richtlijn in nationaal
belasting uiterst moeilijk zo niet onmogelijk wordt gemaakt.              recht om te zetten en deze aan de Commissie mede te
Sinds de inwerkingtreding van wet nr. 428/90 is de Italiaanse             delen;
overheid er stelselmatig in geslaagd zich te verzetten tegen
iedere aanvraag om terugbetaling, wegens strijd met het
gemeenschapsrecht, van ter zake van douaneverrichtingen of            2. de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten van
verbruiksbelastingen geheven rechten of andere lasten.                    het geding.
 ---pagebreak--- C 163/20                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         10.6.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                         Verzoek van het Employment Appeal Tribunal, Verenigd
                                                                           Koninkrijk, van 7 april 2000 om een prejudiciële beslis-
                                                                           sing in het geding tussen J.R. Bowden, J.L. Chapman en
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar                             J.J. Doyle en Tuffnells Parcels Express Ltd
met die in zaak C-105/00 (2); de termijn voor omzetting is op
31 oktober 1998 verstreken.
                                                                                (Zaak C-133/00)
                                                                                (2000/C 163/37)
(1) PB L 328, van 28.11.1997, blz. 1.
(2) Zie bladzijde 10 van dit Publicatieblad.
                                                                           Het Employment Appeal Tribunal heeft bij beschikking van
                                                                           7 april 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                           10 april 2000, in het geding tussen J.R. Bowden, J.L. Chapman
                                                                           en J.J. Doyle en Tuffnells Parcels Express Ltd, het Hof van
                                                                           Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                           prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                           1. Ervan uitgaande dat de ter zake kundige opvatting van
                                                                               verantwoordelijke lichamen, dat een wettelijke bepaling
                                                                               moet worden gewijzigd alvorens zij een bepaald effect
                                                                               kan hebben, waarschijnlijk enkel verenigbaar is met de
                                                                               opvatting dat de bepaling vóór de wijziging ervan dat
Verzoek van het Länsrätt i Norrbottens län van 28 maart                        effect niet heeft, en mede gelet op de eerder uiteengezette
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                       standpunten van het ESC, het Europees Parlement, de
       I. Nilsson en het Länsstyrelse i Norrbottens län                        Commissie en in het gemeenschappelijk standpunt van de
                                                                               Raad met betrekking tot de uitzonderingen op artikel 1,
                                                                               lid 3, van richtlijn 93/104/EG (1), waarin wordt aange-
                          (Zaak C-131/00)                                      voerd, dat tot dusver eenieder die in de sector wegvervoer
                                                                               werkzaam is, van de voordelen van de richtlijn is uitgeslo-
                                                                               ten, doch dat een dergelijke uitsluiting volledig ongerecht-
                           (2000/C 163/36)                                     vaardigd was en is, in hoeverre kan, zo dit al mag, uit
                                                                               dergelijke niet-wettelijke bronnen worden afgeleid dat:
Het Länsrätt i Norrbottens län heeft bij beschikking van                       (a) tot dusver de juiste uitlegging van de bewoordingen van
28 maart 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                       artikel 1, lid 3 is, dat al die personen zijn uitgesloten; of
op 6 april 2000, in het geding tussen I. Nilsson en het
Länsstyrelse i Norrbottens län, het Hof van Justitie van de                    (b) dat een dergelijke uitlegging geen billijke en doelmatige
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                                uitlegging van het artikel vormt?
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                           2. Ongeacht het antwoord op de eerste vraag, mogen wij,
Onder verwijzing naar de inhoud van artikel 5 van verordening                  wanneer wij in het kader van de uitlegging van de
(EEG) nr. 3508/92 (1) van de Raad wordt het Hof verzocht om                    nationale wettelijke bepalingen met inachtneming van de
een prejudiciële beslissing over de vraag of dit artikel aldus                 bewoordingen en de doelstellingen van de richtlijn, in
moet worden uitgelegd, dat er geen recht op vergoeding is                      aanraking komen met een ons inziens ruime werkingssfeer
wanneer aantekeningen in het register van de houder van de                     („alle werkenden in de Europese Gemeenschap hebben
dieren (staldagboek) (2) ontbreken.                                            recht op een jaarlijkse vakantie”) maar ook, met niet minder
                                                                               nadruk, in precies dezelfde regeling met bewoordingen („is
                                                                               ... van toepassing op alle ... sectoren ..., met uitzondering
                                                                               van het wegvervoer”) die sterk lijken af te doen aan die
(1) Verordening (EEG) nr. 3508 van de Raad van 27 november 1992                ruime werkingssfeer, althans in de onderhavige feitelijke
    tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controlesysteem            situatie, onze nationale wettelijke regelingen zodanig op
    voor bepaalde communautaire steunregelingen.                               de feiten van de onderhavige zaak toepassen (en zo ja, op
(2) Bijgehouden overeenkomstig artikel 7 van verordening (EG)                  grond van welke beginselen), dat die ruime werkingssfeer
    nr. 820/97 van de Raad van 21 april 1997 tot vaststelling van een
    identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de
                                                                               effect krijgt in weerwil van de duidelijkheid van de
    etikettering van rundvlees en rundvleesproducten alsook overeen-           bewoordingen waardoor die werkingssfeer voor dergelijke
    komstig de identificatie- en registratieregeling voor dieren van de        feiten uitgesloten lijkt?
    dienst landbouw.
                                                                           3. Zijn, om het minder abstract te stellen, alle werknemers
                                                                               in de sector wegvervoer als bedoeld in artikel 1, lid 3,
                                                                               noodzakelijkerwijs van de werkingssfeer van richtlijn
                                                                               93/104/EG uitgesloten?


title: Zaak C-71/07 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 juli 2008 — Franco Campoli/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Ambtenaren — Bezoldiging — Pensioen — Toepassing van aanpassingscoëfficiënt berekend op basis van gemiddelde kosten van levensonderhoud in woonland — Overgangsregeling vastgesteld bij verordening tot wijziging van Ambtenarenstatuut — Exceptie van onwettigheid)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/12

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 juli 2008 — Franco Campoli/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-71/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenaren - Bezoldiging - Pensioen - Toepassing van aanpassingscoëfficiënt berekend op basis van gemiddelde kosten van levensonderhoud in woonland - Overgangsregeling vastgesteld bij verordening tot wijziging van Ambtenarenstatuut - Exceptie van onwettigheid)
   (2008/C 223/18)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Franco Campoli (vertegenwoordigers: G. Vandersanden, L. Levi en S. Rodrigues, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Joris en D. Martin, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Arpio Santacruz en I. Šulce, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer — uitgebreid) van 29 november 2006, Campoli/Commissie (T-135/05), waarbij het Gerecht het beroep strekkende tot nietigverklaring van rekwirants pensioenafrekeningen over de maanden mei tot en met juli 2004, voor zover daarbij voor het eerst een aanpassingscoëfficiënt wordt toegepast die ten onrechte is berekend op basis van de gemiddelde kosten van levensonderhoud van zijn woonland, en niet langer in verhouding tot de kosten van levensonderhoud in de hoofdstad van dat land, ten dele niet-ontvankelijk en ten dele ongegrond heeft verklaard — Gevolg van inwerkingtreding van nieuwe Ambtenarenstatuut voor regeling van aanpassingscoëfficiënten — Overgangsregeling voor ambtenaren die voor 1 mei 2004 zijn gepensioneerd — Berekeningsmethode van aanpassingscoëfficiënten en eerbiediging van beginsel van gelijke behandeling — Motiveringsplicht
   Dictum

               1)

               De principale en de incidentele hogere voorziening worden afgewezen.

               2)

               Campoli, de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Raad van de Europese Unie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 117 van 26.5.2007.


title: Zaak C-323/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Noord-Holland (Nederland) op 7 juli 2014 — Helm AG tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Rotterdam Rijnmond

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/41

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Noord-Holland (Nederland) op 7 juli 2014 — Helm AG tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Rotterdam Rijnmond
   (Zaak C-323/14)
   2014/C 315/66
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Noord-Holland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Helm AG

      Verweerder: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Rotterdam Rijnmond

      Prejudiciële vraag

   Is verordening (EU) nr. 248/2011 (1) van de Raad nietig voor zover zij betrekking heeft op de Jushi Group, nu de Commissie niet overeenkomstig artikel 2, zevende lid, sub c, tweede alinea, van de Basisverordening (2) binnen drie maanden na de inleiding van de procedure heeft vastgesteld of de Jushi Group, die in de steekproef was opgenomen, voldoet aan de voorwaarden van artikel 2, zevende lid, sub c, eerste alinea, van de Basisverordening?

      (1)  Uitvoeringsverordening van 9 maart 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en definitieve inning van het voorlopige recht op de invoer van bepaalde continuglasvezelproducten van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 67, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak T-19/03: Beroep, op 22 januari 2003 ingesteld door Spyridoula Konstantopoulou tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

text:
5.4.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 83/21
Middelen en voornaamste argumenten                                     —     een ex aequo et bono vastgesteld bedrag van 1 000 EUR
                                                                             aan schadevergoeding toe te kennen ter vergoeding van
                                                                             de immateriële schade;
Verzoekster is ambtenaar bij de Commissie. Zij is eerst te
Cadarache tewerkgesteld en daarna naar Brussel overgeplaatst.
                                                                       —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Verzoekster is tegen dit besluit tot overplaatsing opgekomen
in zaak T-335/01, die tot een schikking met de Commissie en
haar detachering te Cadarache heeft geleid. De Commissie
heeft zich evenwel op het standpunt gesteld dat verzoekster
ten onrechte de aanpassingscoëfficiënt voor Frankrijk en de            Middelen en voornaamste argumenten
ontheemdingsvergoeding had ontvangen. Bovendien wordt
verzoeksters recht op de zogenoemde secretariaatsvergoeding
alsmede op de vaste reiskostenvergoeding ingetrokken.                  Het beroep van verzoeker strekt tot betwisting van de geldig-
                                                                       heid van zijn definitieve beoordelingsrapport over de periode
                                                                       1995-1997; verzoeker vordert vergoeding van de schade die
Tot staving van haar beroep stelt verzoekster schending van            hij heeft geleden als gevolg van de fouten die de Commissie bij
de artikelen 59 en 64 van het Statuut en van artikel 4 van             het opstellen van dit rapport zou hebben gemaakt.
bijlage VII bij het Statuut, schending van artikel 71 van het
Statuut en van de artikelen 5 tot en met 10 van bijlage VII bij
het Statuut. Verzoekster beroept zich ook op schending van             Hij betoogt dat het rapport in strijd is met artikel 43 van het
de motiveringsplicht en van het discriminatieverbod.                   Statuut en met de bepalingen van de Gids voor de beoordeling.
                                                                       Zo heeft de beoordelaar in beroep het, ondanks het advies van
                                                                       het paritair beoordelingscomité waaruit wezenlijke formele
Subsidiair, wat de aanpassingscoëfficiënt voor Frankrijk en de         en materiële onregelmatigheden naar voren komen, niet
ontheemdingsvergoeding betreft, stelt verzoekster schending            noodzakelijk geacht deze onregelmatigheden te corrigeren.
van artikel 85 van het Statuut. Verzoekster voert ook schending        Verder is het rapport uitsluitend als gevolg van de fout van de
aan van artikel 4 bis van bijlage VII bij het Statuut, schending       Commissie niet binnen een redelijke termijn afgerond. Ook
van het algemene beginsel patere legem quam ipse fecisti, en           hebben de beoordelaars stelselmatig geweigerd de volgens de
schending van de motiveringsplicht, wat de secretariaatsver-           Gids voor de beoordeling verplichte voorafgaande gesprekken
goeding betreft.                                                       met verzoeker te voeren. Bovendien vormt de volstrekt
                                                                       onregelmatige wijze van opstelling van dit rapport onderdeel
                                                                       van een meer algemene pesthouding waarvan verzoeker al
Ten slotte stelt verzoekster schending van het algemene
beginsel van goed beheer en gezonde administratie, alsmede             jaren het slachtoffer is.
van de zorgplicht.
                                                                       Verzoeker stelt dat de zeer negatieve beoordelingen in het
                                                                       rapport kennelijk ongegrond zijn en dat de Commissie in strijd
                                                                       met haar zorgplicht en het beginsel van goed bestuur heeft
                                                                       gehandeld.
Beroep, op 13 januari 2003 ingesteld door Albano Ferrer
de Moncada tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen
                         (Zaak T-16/03)
                                                                       Beroep, op 22 januari 2003 ingesteld door Spyridoula
                         (2003/C 83/48)                                Konstantopoulou tegen Hof van Justitie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Zaak T-19/03)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                         (2003/C 83/49)
schappen is op 13 januari 2003 beroep tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Albano
                                                                                (Procestaal: Frans)
Ferrer de Moncada, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd
door Georges Vandersanden, Laure Levi en Aurore Finchel-
stein, advocaten.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      schappen is op 22 januari 2003 beroep ingesteld tegen Hof
                                                                       van Justitie van de Europese Gemeenschappen door Spyridoula
—     het beoordelingsrapport over de referentieperiode 1995-          Konstantopoulou, wonende te Ioannina (Griekenland), verte-
      1997 nietig te verklaren;                                        genwoordigd door E. Boigelot, advocaat.
 ---pagebreak--- C 83/22                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        5.4.2003
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      Beroep, op 21 januari 2003 ingesteld door „S” tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     nietig te verklaren de beslissing van de jury van 23 ok-
      tober 2002 om haar niet toe te laten tot het mondeling                                       (Zaak T-21/03)
      examen van algemeen vergelijkend onderzoek CJ/LA/14;
—     nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit tot afwijzing                                 (2003/C 83/50)
      van haar verzoek waarvan zij bij schrijven van M. Ro-
      nayne van 9 december 2002 in kennis is gesteld;
                                                                                (Procestaal: Frans)
—     verweerder in ieder geval te verwijzen in de kosten.
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 21 januari 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door „S”, verte-
Middelen en voornaamste argumenten                                       genwoordigd door A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal,
                                                                         advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster is sollicitante voor algemeen vergelijkend onder-
zoek CJ/LA/14 dat door het Hof van Justitie is georganiseerd             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
met het oog op de vorming van een aanwervingsreserve van
griekstalige juristen-vertalers. Zij vecht de beslissing aan om          —     nietig te verklaren het besluit van 11 maart 2002 van het
haar niet toe te laten tot het mondeling examen op grond dat                   hoofd van de sector „Verzekering tegen ongevallen en
zij voor het eerste verplichte onderdeel van het schriftelijk                  beroepsziekten” houdende afwijzing van haar verzoek
examen (vertaling van een in het Frans gestelde juridische                     om uit het aan de raadgevend arts meegedeelde dossier
tekst) niet het vereiste minimumaantal punten heeft behaald.                   alle rapporten te verwijderen, die buiten haar medeweten
                                                                               over haar competentie, haar rendement en haar gedrag in
                                                                               de dienst zijn opgesteld;
Ter onderbouwing van haar vorderingen stelt zij:
                                                                         —     verweerster te gelasten de originelen van de litigieuze
                                                                               rapporten uit het aan de raadgevend arts meegedeelde
—     schending van de motiveringsplicht. De jury kan in dit                   dossier te verwijderen, ze aan verzoekster terug te geven
      verband niet met een beroep op het geheim van haar                       en alle kopieën ervan te vernietigen;
      werkzaamheden de motiveringsplicht opzij zetten ten
      aanzien van een sollicitante die een dergelijk verzoek
      indient;                                                           —     verweerster in de kosten te verwijzen.
—     onregelmatig verloop van de examens van het vergelij-
      kend onderzoek en schending van het beginsel van gelijke
      behandeling van sollicitanten, voorzover verzoekster               Middelen en voornaamste argumenten
      zich, gelet op de ter waarborging van de anonimiteit van
      de sollicitanten getroffen maatregelen, mag afvragen of
      het schriftelijk examen dat bij de correctie van de examens
      aan haar is toegeschreven, wel het hare is. Deze wijze van         Verzoekster in de onderhavige zaak verzet zich ertegen, dat
      waarborging van de anonimiteit, die zij als ongebruikelijk         aan de medische commissie, die na een verzoek om erkenning
      kwalificeert, levert bovendien een wezenlijke onregel-             van haar ziekte als beroepsziekte over haar geval moet
      matigheid op;                                                      beslissen, alle rapporten over haar competentie, haar rende-
                                                                         ment en haar gedrag in de dienst ter beschikking zijn gesteld.
                                                                         Deze rapporten zouden buiten haar medeweten zijn opgesteld,
—     schending van de aankondiging van vergelijkend onder-              in haar persoonlijk dossier zijn opgenomen en aan de raad-
      zoek en van artikel 5 van bijlage III bij het Statuut,             gevend arts van verweerster zijn meegedeeld.
      alsmede kennelijk onjuiste beoordeling. Het betrokken
      examen had tot doel voor elke sollicitant de perfecte
      beheersing van het Grieks en de goede kennis van het
                                                                         Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster schending
      Frans te beoordelen op basis van objectieve en voor alle           van haar rechten van de verdediging, alsmede van de artike-
      identieke criteria.
                                                                         len 26 en 43 van het Statuut.


title: Zaak C-100/09: Beroep ingesteld op 11 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/27

         Beroep ingesteld op 11 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-100/09)
   2009/C 113/50
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Jelínek, P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Tsjechische Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/14/EG van de Commissie van 8 maart 2007 tot vaststelling van concrete uitvoeringsvoorschriften van een aantal bepalingen van richtlijn 2004/109/EG betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 24 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Tsjechische Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 8 maart 2008 verstreken.

      (1)  PB L 69, blz. 27.


title: Zaak T-402/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2007 — Katalagarianakis/Commissie ( Ambtenaren — Aanstelling — Herziening van indeling in rang en salaristrap — Toepassing van rechtspraak van Hof — Artikelen 5, 31, lid 2, 32, tweede alinea, 45 en 62 van Statuut )

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/36

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2007 — Katalagarianakis/Commissie
   (Zaak T-402/03) (1)

   („Ambtenaren - Aanstelling - Herziening van indeling in rang en salaristrap - Toepassing van rechtspraak van Hof - Artikelen 5, 31, lid 2, 32, tweede alinea, 45 en 62 van Statuut’)
   (2007/C 95/72)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: G. Katalagarianakis (Overijse, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende herziening en vaststelling van de indeling van verzoeker op het moment van zijn aanstelling in de rang A6, eerste salaristrap, herziening en vaststelling van zijn latere indeling in de rang A5, derde salaristrap, met ingang van 1 april 2000 en tot vaststelling van de ingangsdatum van de geldelijke gevolgen ervan op 5 oktober 1995
   Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie van 14 april 2003 wordt nietig verklaard voor zover de ingangsdatum van de geldelijke gevolgen ervan daarbij op 5 oktober 1995 wordt bepaald.

               2)

               De Commissie zal verzoekers verdiensten vergelijken met die van de ambtenaren die in het kader van elk bevorderingsjaar sinds 1 mei 1993 zijn bevorderd tot de rang A 5.

               3)

               Na deze vergelijking en indien de Commissie niet in staat is, verzoeker een gerechtvaardigd gebleken bevordering van rang te geven, wordt partijen verzocht overeenstemming te bereiken over een gepaste vergoeding.

               4)

               Partijen zullen het Gerecht binnen drie maanden te rekenen vanaf de uitspraak van het onderhavige arrest in kennis stellen van de inhoud van de overeenstemming die zij eventueel hebben bereikt of, bij gebreke daarvan, van hun berekeningen van het bedrag van de geleden schade.

               5)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               6)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 35 van 7.2.2004.


title: Advies 2/00 van het Hof van 6 december 2001 ("Protocol van Cartagena — Sluiting — Rechtsgrondslag — Artikelen 133 EG, 174, lid 4, EG en 175, lid 1, EG — Veranderde levende organismen — Milieubescherming — Gemeenschappelĳke handelspolitiek")

text:
2.3.2002              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                 C 56/1
                                                                 I
                                                           (Mededelingen)
                                                HOF VAN JUSTITIE
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                ADVIES 2/00 VAN HET HOF                              Colomer, J. Mischo, A. Tizzano, L. A. Geelhoed en C. Stix-
                                                                     Hackl, advocaten-generaal, heeft het volgende advies gegeven:
                     van 6 december 2001                             Voor de sluiting van het Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid
                                                                     beschikken de Europese Gemeenschap en de lidstaten over een gedeelde
                                                                     bevoegdheid.
(„Protocol van Cartagena — Sluiting — Rechtsgrondslag
— Artikelen 133 EG, 174, lid 4, EG en 175, lid 1, EG —
Veranderde levende organismen — Milieubescherming —                  (1) PB C 355 van 9.12.2000.
            Gemeenschappelijke handelspolitiek”)
                        (2002/C 56/01)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
Bij verzoek, ingediend op 27 oktober 2000 (1), heeft de                                         (Vijfde kamer)
Commissie van de Europese Gemeenschappen het Hof om
advies verzocht krachtens artikel 300, lid 6, EG over de                                  van 13 december 2001
volgende vragen:
                                                                     in zaak C-235/00 [verzoek van de High Court of Justice
                                                                     (England and Wales), Queen’s Bench Division (Crown
1.   Vormen artikel 133 en artikel 174, lid 4, in samenhang
                                                                     Office) om een prejudiciële beslissing]: Commissioners of
     met de relevante bepalingen van artikel 300 van het EG-
                                                                       Customs and Excise tegen CSC Financial Services Ltd (1)
     Verdrag de passende rechtsgrondslag voor het besluit tot
     sluiting door de Europese Gemeenschap van het Protocol
     van Cartagena inzake bioveiligheid?                             („Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13, B, sub d, punt 5 —
                                                                     Vrijgestelde handelingen — Handelingen inzake waardepa-
                                                                     pieren — Bemiddeling — Verrichting van een zogenoemde
2.   Zo ja, hebben de bevoegdheden die de lidstaten op het                                  „call center”-dienst”)
     gebied van de milieubescherming behouden en die hun
     deelneming aan het Protocol van Cartagena inzake biovei-                                   (2002/C 56/02)
     ligheid kunnen rechtvaardigen, dan een residueel karakter
     ten opzichte van de dominerende bevoegdheid van de
                                                                                (Procestaal: Engels)
     Gemeenschap om met betrekking tot de in dit protocol
     behandelde materies internationale verbintenissen aan te
     gaan?                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
Het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
president, P. Jann, F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr,           In zaak C-235/00, betreffende een verzoek aan het Hof
kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La                 krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England
Pergola, J.-P. Puissochet, L. Sevón, M. Wathelet (rapporteur),      and Wales), Queen’s Bench Division (Crown Office) (Verenigd
R. Schintgen en V. Skouris, rechters, gehoord S. Alber, eerste       Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Commis-
advocaat-generaal, F. G. Jacobs, P. Léger, D. Ruiz-Jarabo            sioners of Customs and Excise en CSC Financial Services Ltd,


title: Zaak T-414/08: Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — Autortiesību un komunicēšanās konsultāciju aģentūra/Latvijas Autoru apvienība/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Verdeling van geografische markt — Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties — Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten — Bewijs — Vermoeden van onschuld” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/29

         Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — Autortiesību un komunicēšanās konsultāciju aģentūra/Latvijas Autoru apvienība/Commissie
   (Zaak T-414/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Verdeling van geografische markt - Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties - Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten - Bewijs - Vermoeden van onschuld)
   2013/C 156/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Autortiesību un komunicēšanās konsultāciju aģentūra/Latvijas Autoru apvienība (Riga, Letland) (vertegenwoordiger: M. Favart, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en A. Biolan, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verzoekende partij: International Confederation of Societies of Authors and Composers (CISAC) (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en K. Van Hove, advocaten); en European Broadcasting Union (EBU) (Grand-Saconnex, Zwitserland) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, advocaat, en D. Slater, solicitor)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC)

      Dictum

               1)

               Artikel 3 van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Autortiesību un komunicēšanās konsultāciju aģentūra/Latvijas Autoru apvienība.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 14 november 2002 in zaak C-316/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland ("Niet-nakoming — Richtlĳn 80/778/EEG — Kwaliteit van voor menselĳke consumptie bestemd water — Onjuiste uitvoering")

text:
21.12.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 323/15
1)     Artikel 1, eerste alinea, van het Verdrag van 27 september           E. Galligan, BL), betreffende een verzoek aan het Hof om vast
       1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer-       te stellen dat Ierland de krachtens de artikelen 7, lid 6, 18
       legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals       en 19 van richtlijn 80/778/EEG van de Raad van 15 juli 1980
       gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de               betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie
       toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het             bestemd water (PB L 229, blz. 11) en het EG-Verdrag op hem
       Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en         rustende verplichtingen niet is nagekomen:
       bij het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van
       de Helleense Republiek, moet aldus worden uitgelegd dat het
       begrip „burgerlijke zaak” ook betrekking heeft op een vordering
       tot verhaal waarmee een overheidsorgaan op een particulier           —     door niet de inachtneming te verzekeren van de biologi-
       verhaal zoekt voor de bedragen die het uit hoofde van sociale              sche parameters 57 (totaal aantal colibacteriën) en 58
       bijstand aan de gescheiden echtgenoot en het kind van                      (faecale colibacteriën) van bijlage I bij voornoemde richt-
       deze persoon heeft uitgekeerd, voorzover de grondslag en de                lijn met betrekking tot bepaalde openbare waterleiding-
       modaliteiten van instellen van deze vordering worden beheerst              netten en bepaalde netwerken voor gemeenschappelijke
       door de regels van het gemene recht op het gebied van de                   drinkwatervoorziening (niet zijnde die welke gemiddeld
       onderhoudsplicht. Wanneer de verhaalsvordering gebaseerd is                minder dan 10 m 3 per dag leveren of waarvan minder
       op bepalingen waarmee de wetgever het overheidsorgaan een                  dan 50 personen gebruik maken, tenzij het water wordt
       eigen recht heeft verleend, kan niet worden aangenomen dat                 geleverd in het kader van een commerciële of openbare
       deze vordering onder het begrip „burgerlijke zaak” valt.                   activiteit), zoals vastgesteld in de officiële verslagen over
                                                                                voor menselijke consumptie bestemd water en in de
                                                                                briefwisseling over het plaatsje Ballycroy (Ierland), en
2)     Artikel 1, tweede alinea, punt 3, van dit verdrag moet aldus
       worden uitgelegd dat het begrip „sociale zekerheid” niet omvat
       de vordering tot verhaal waarmee een overheidsorgaan volgens
       de regels van het gemene recht op een particulier verhaal zoekt      —     door in zijn wettelijke regeling tot uitvoering van deze
       voor de bedragen die het uit hoofde van sociale bijstand aan de            richtlijn niet het dwingend karakter van de eisen van
       gescheiden echtgenoot en het kind van deze persoon heeft                   bijlage I bij de richtlijn met betrekking tot netwerken voor
       uitgekeerd.                                                                gemeenschappelijke drinkwatervoorziening tot uiting te
                                                                                brengen,
( 1) PB C 259 van 9.9.2000.
                                                                            heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-
                                                                            P. Puissochet, kamerpresident, R. Schintgen, V. Skouris, F. Mac-
                                                                            ken en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters, advocaat-
                                                                            generaal: A. Tizzano, griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier,
                                                                            op 14 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                            luidt als volgt:
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)
                                                                            1)    Door niet de inachtneming te verzekeren van de biologische
                      van 14 november 2002                                        parameters 57 (totaal aantal colibacteriën) en 58 (faecale
                                                                                colibacteriën) van bijlage I bij richtlijn 80/778/EEG van de
                                                                                Raad van 15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor
in zaak C-316/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                menselijke consumptie bestemd water, met betrekking tot
                     schappen tegen Ierland (1)
                                                                                bepaalde openbare waterleidingnetten en bepaalde netwerken
                                                                                voor gemeenschappelijke drinkwatervoorziening (niet zijnde die
(„Niet-nakoming — Richtlijn 80/778/EEG — Kwaliteit van                            welke gemiddeld minder dan 10 m 3 per dag leveren of waarvan
voor menselijke consumptie bestemd water — Onjuiste                               minder dan 50 personen gebruik maken, tenzij het water wordt
                              uitvoering”)                                        geleverd in het kader van een commerciële of openbare activiteit),
                                                                                zoals vastgesteld in de officiële verslagen over voor menselijke
                           (2002/C 323/17)                                        consumptie bestemd water en in de briefwisseling over het
                                                                                plaatsje Ballycroy, en
                           (Procestaal: Engels)
                                                                                —     door in zijn wettelijke regeling tot uitvoering van deze
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-              richtlijn niet het dwingend karakter van de eisen van
                           dentie van het Hof)                                          bijlage I bij de richtlijn met betrekking tot netwerken voor
                                                                                gemeenschappelijke drinkwatervoorziening tot uiting te
                                                                                brengen,
In zaak C-316/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: R. B. Wainwright) tegen Ierland (gemachtig-
de: D. J. O’Hagan, bijgestaan door E. Fitzsimons, SC, en                          —     is Ierland de krachtens de artikelen 7, lid 6, 18 en 19
 ---pagebreak--- C 323/16                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.12.2002
             van voornoemde richtlijn op hem rustende verplichtingen                            ARREST VAN HET HOF
             niet nagekomen.
2)     Ierland wordt verwezen in de kosten.
                                                                                (Zesde kamer)
( 1) PB C 302 van 21.10.2002.
                                                                                van 7 november 2002
                                                                            in zaak C-333/00 (verzoek van het Tarkastuslautakunta
                                                                            om een prejudiciële beslissing): Eila Päivikki Maaheimo (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                       van 5 november 2002                                  („Verordening (EEG) nr. 1408/71 — „Gezinsbijslagen” —
                                                                            Uitkering voor kinderopvang thuis — Voorwaarde van
                                                                                verblijf van kind”)
in zaak C-325/00: Commissie van de Europese Gemeen-
         schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
                                                                                (2002/C 323/19)
(„Vrij verkeer van goederen — Maatregelen van gelijke
         werking — Kwaliteits- en herkomstkeurmerk”)
                          (2002/C 323/18)                                                               (Procestaal: Fins)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-325/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: J. C. Schieferer en C. Schmidt) tegen                    In zaak C-333/00, betreffende een verzoek aan het Hof
Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde: W.-D. Plessing, als                  krachtens artikel 234 EG van de Tarkastuslautakunta (Finland),
gemachtigde, bijgestaan door M. Loschelder), betreffende een                in een procedure ingeleid door Eila Päivikki Maaheimo, om
verzoek om vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland,                 een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 4,
door het kwaliteitskeurmerk „Markenqualität aus deutschen                   lid 1, sub h), 10 bis, 73 en 75 van verordening (EEG) nr. 1408/
Landen” (merkkwaliteit uit Duitsland) toe te kennen aan                     71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing
in Duitsland vervaardigde eindproducten van een bepaalde                    van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelf-
kwaliteit, de krachtens artikel 30 EG-Verdrag (thans, na                    standigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
wijziging, artikel 28 EG) op haar rustende verplichtingen                   Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij
niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld als volgt:                   verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december
G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet en M. Wa-             1996 (PB 1997, L 28, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer),
thelet, kamerpresidenten, C. Gulmann (rapporteur), A. La                    samengesteld als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede
Pergola, P. Jann en V. Skouris, F. Macken en N. Colneric, S. von            kamer, waarnemend voor de president van de Zesde kamer,
Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters, advocaat-generaal:                 V. Skouris, F. Macken, N. Colneric (rapporteur), en J. N. Cunha
F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 5 november 2002 een arrest             Rodrigues, rechters, advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier:
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 L. Hewlett, administrateur, op 7 november 2002 een arrest
                                                                            gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Door het kwaliteitskeurmerk „Markenqualität aus deutschen
       Landen” (merkkwaliteit uit Duitsland) toe te kennen aan
       in Duitsland vervaardigde eindproducten van een bepaalde             1)    Een uitkering als de uitkering voor kinderopvang thuis op grond
       kwaliteit, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens ar-                 van de laki (1128/1996) lasten kotihoidon ja yksityisen
       tikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG) op                hoidon tuesta (wet inzake de uitkering voor kinderopvang thuis
       haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                               en voor particuliere kinderopvang) vormt een gezinsbijslag in de
                                                                                zin van artikel 4, lid 1, sub h), van verordening (EEG)
2)     De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.                   nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
                                                                                toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers
                                                                                en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen
( 1) PB C 316 van 4.11.2000.                                                      de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij
                                                                                verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december
                                                                                1996.


title: Zaak C-127/03: Beroep, op 21 maart 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Trendsoft (Irl) Ltd

text:
C 112/20                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        10.5.2003
Beroep, op 20 maart 2003 ingesteld door Commissie                      Beroep, op 21 maart 2003 ingesteld door Commissie van
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                      de Europese Gemeenschappen tegen Trendsoft (Irl) Ltd
                              Duitsland
                          (Zaak C-125/03)                                                      (Zaak C-127/03)
                          (2003/C 112/34)                                                      (2003/C 112/35)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 20 maart 2003 beroep ingesteld tegen de Bondsrepubliek
Duitsland door de Commissie van de Europese Gemeenschap-               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
pen, vertegenwoordigd door K. Wiedner als gemachtigde,                 op 21 maart 2003 beroep tegen Trendsoft (Irl) Ltd ingesteld
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                               door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door L. Flynn en C. Giolito als gemachtigden,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
—      vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar
       verplichtingen op grond van richtlijn 92/50/EEG (1) niet        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       is nagekomen, doordat de door de steden Lüdinghausen
       en Olfen, alsmede de gemeenten Nordkirchen, Senden              —     verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoekster
       en Ascheberg gesloten afvalverwerkingsovereenkomsten                  van een bedrag van 24 751,57 euro (vierentwintigdui-
       zijn aanbesteed zonder inachtneming van de in artikel 8,              zend zevenhonderd eenenvijftig euro en zevenenvijftig
       juncto de artikelen 15, lid 2, en 16, lid 1, van deze                 cent), te weten 21 303,00 euro in hoofdsom en
       richtlijn neergelegde voorschriften voor aankondiging, en             3 448,57 euro als moratoire interessen tot 31 maart
                                                                             2003 op de voet van 6,09 % per jaar tot 31 december
—      de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.                2002 en op de voet van 8,09 % vanaf die datum;
                                                                       —     verweerster te veroordelen tot betaling van 4,72 euro
Middelen en voornaamste argumenten                                           (vier euro tweeënzeventig cent) per dag als interest vanaf
                                                                             1 april 2003 tot op de dat van de volledige betaling van
Verweerster heeft de gestelde overtredingen weliswaar erkend,                de schuld;
en toegezegd dat afvalverwerkingsdiensten in de toekomst
conform het communautaire aanbestedingsrecht zullen wor-               —     verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
den aanbesteed, maar zij heeft geen stappen genomen om de
nog tot 31 december 2003 geldende overeenkomsten te
beëindigen.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Zij stelt ook niet dat beëindiging van de overeenkomsten naar
Duits recht onmogelijk is. Zij wijst er alleen op dat voortijdige
beëindiging aanleiding zou kunnen geven tot schadevor-
deringen. Voor de goede werking van het communautaire                  Bij artikel 16, lid 3, van de financiële bijlage bij de overeen-
aanbestedingsrecht is het echter juist zeer bevorderlijk, wan-         komst heeft verweerster zich ertoe verbonden om, wanneer
neer opdrachtgevers in voorkomend geval ook rekening                   het totale bedrag dat zij voor het project moet betalen, lager is
moeten houden met de betaling van schadevergoeding.                    dan het voorschot dat zij voor dit project heeft ontvangen, zij
                                                                       het verschil onmiddellijk aan de Commissie moet terugbetalen.
Aan de verplichting om overtredingen van het gemeenschaps-
rechtelijke aanbestedingsrecht ook te herstellen door reeds
                                                                       In haar geconsolideerde eindafrekening van de kosten van
gesloten overeenkomsten te beëindigen, wordt ook niet afge-
                                                                       23 september 1999 heeft de Commissie aangegeven dat zij
daan door artikel 2, lid 6, van richtlijn 89/665/EEG (2), die
                                                                       bepaalde gedeclareerde uitgaven niet aanmerking kon nemen,
betrekking heeft op het toezicht op mogelijke overtredingen
                                                                       en heeft zij uitgelegd waarom die uitgaven niet voor financie-
van het communautaire aanbestedingsrecht. Een schending
                                                                       ring in aanmerking kwamen. Verweerster heeft de door de
van het Verdrag kan alleen als beëindigd worden beschouwd,
                                                                       Commissie voorgestelde geconsolideerde eindafrekening van
wanneer door de lidstaat zowel de onrechtmatigheid van zijn
                                                                       de kosten aanvaard bij fax van 5 april 2000. Zij betwist
optreden wordt erkend als de overtreding volledig wordt
                                                                       niet dat zij de door de Commissie onverschuldigd betaalde
hersteld.
                                                                       bedragen moet terugbetalen, maar zij heeft dit tot op heden
                                                                       niet gedaan en komt daardoor de krachtens de overeenkomst
( 1) PB 1992, L 209, blz. 1.                                           op haar rustende verplichting niet na.
( 2) PB 1989, L 395, blz. 33.


title: Zaak C-262/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 10 mei 2017 — Solvay Chimica Italia SpA e.a./Autorità per l’energia elettrica e per il gas e il sistema idrico

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 10 mei 2017 — Solvay Chimica Italia SpA e.a./Autorità per l’energia elettrica e per il gas e il sistema idrico
   (Zaak C-262/17)
   (2017/C 309/23)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Solvay Chimica Italia SpA, Solvay Specialty Polymers Italy SpA, Solvay Chimica Bussi SpA, Ferrari F.lli Lunelli SpA, Fenice — Qualità Per L’ambiente SpA, Erg Power Srl, Erg Power Generation SpA, Eni SpA, Enipower SpA

      Verwerende partij: Autorità per l’energia elettrica e per il gas e il sistema idrico

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bepalingen van richtlijn 2009/72/EG (1), en inzonderheid artikel 3, leden 5 en 6, en artikel 28, aldus worden uitgelegd dat een door een particulier opgezet en beheerd elektriciteitssysteem waarop een beperkt aantal productie- en verbruikseenheden is aangesloten en dat op zijn beurt op een openbaar elektriciteitsnet is aangesloten, altijd als een elektriciteitsnet, en dus een „distributiesysteem” in de zin van deze richtlijn moet worden aangemerkt, en particuliere systemen met dergelijke kenmerken die van vóór de inwerkingtreding van de richtlijn dateren en oorspronkelijk voor eigen productie zijn gecreëerd, niet van deze classificatie kunnen worden uitgesloten?

               2)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, kunnen volgens de richtlijn dan de bijzondere kenmerken van een particulier elektriciteitsnet uitsluitend worden benut, door dit net tot de categorie gesloten distributiesystemen als bedoeld in artikel 28 van deze richtlijn te rekenen, of mag de nationale wetgever nog een andere categorie distributiesystemen vaststellen waarop een vereenvoudigde regeling van toepassing is die afwijkt van de op gesloten distributiesystemen toepasselijke regeling?

               3)

               Los van het antwoord op de vorige vragen, moet de richtlijn aldus worden uitgelegd dat gesloten distributiesystemen als bedoeld in artikel 28 in elk geval een aansluitverplichting jegens derden hebben?

               4)

               Los van het antwoord op de vorige vragen, indien een particulier elektriciteitsnet als een gesloten distributiesysteem in de zin van artikel 28 van richtlijn 2009/72/EG wordt aangemerkt, mag de nationale wetgever dan voor een dergelijk systeem uitsluitend voorzien in de afwijkingen van de algemene regeling inzake de distributiesystemen die uitdrukkelijk zijn genoemd in artikel 28 en artikel 26, lid 4, van deze richtlijn, of heeft de lidstaat, in het licht van de overwegingen 29 en 30 van de richtlijn, de mogelijkheid dan wel de verplichting om verdere uitzonderingen op de algemene toepassing van de regeling van distributiesystemen vast te stellen om te garanderen dat de in die overwegingen genoemde doelstellingen worden nagestreefd?

               5)

               Indien het Hof het mogelijk of nodig acht dat een lidstaat een regeling vaststelt die rekening houdt met de bijzondere kenmerken van gesloten distributiesystemen, staan dan de bepalingen van richtlijn 2009/72/EG, en met name de overwegingen 29 en 30, artikel 15, lid 7, artikel 37, lid 6, onder b), en artikel 26, lid 4, ervan, in de weg aan een nationale regeling als in de onderhavige zaak aan de orde is, volgens welke op gesloten distributiesystemen een regeling inzake inschakeling en ontvlechting van toepassing is die volledig analoog is aan de op openbare elektriciteitsnetten toepasselijke regeling, en die ten aanzien van stroominfrastructuurkosten bepaalt dat de hoogte van die kosten deels ook wordt bepaald door de binnen het gesloten systeem verbruikte elektriciteit?

      (1)  Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG (PB L 211, blz. 55).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 februari 2002 in zaak T-155/98: Société internationale de diffusion et d'édition (SIDE) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — Exploitatiesteun — Artikel 92, leden 1 en 3, sub d, EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 87, leden 1 en 3, sub d, EG) — Voorwaarden voor afwĳking van verbod van artikel 92, lid 1, EG-Verdrag — Relevante markt — Exportsteun in boekensector")

text:
15.6.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 144/35
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                3)    Verwijst Foreign Trade Association in haar eigen kosten en de
                                                                                kosten van de Raad die het gevolg zijn van haar interventie.
                       van 28 februari 2002                               4)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten.
in zaak T-598/97: British Shoe Corporation Footwear                       (1) PB C 55 van 20.2.1998.
   Supplies Ltd e.a. tegen Raad van de Europese Unie (1)
(„Antidumpingrecht — Beroep tot nietigverklaring — Niet-
                         ontvankelijkheid”)
                          (2002/C 144/74)
                                                                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                van 28 februari 2002
                                                                          in zaak T-155/98: Société internationale de diffusion
                                                                          et d’édition (SIDE) tegen Commissie van de Europese
In zaak T-598/97, British Shoe Corporation Footwear Supplies                                     Gemeenschappen (1)
Ltd, gevestigd te Leicester (Verenigd Koninkrijk), Clarks Inter-
national Ltd, gevestigd te Somerset (Verenigd Koninkrijk),
Deichmann-Schuhe GmbH & Co Vertriebs KG, gevestigd te                     („Staatssteun — Exploitatiesteun — Artikel 92, leden 1 en
Essen (Duitsland), Groupe André SA, gevestigd te Parijs                   3, sub d, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87, leden 1
(Frankrijk), Reno Versandhandel GmbH, gevestigd te Thalei-                en 3, sub d, EG) — Voorwaarden voor afwijking van verbod
schweiler-Froschen (Duitsland), Leder & Schuh AG, gevestigd te            van artikel 92, lid 1, EG-Verdrag — Relevante markt —
Graz (Oostenrijk), vertegenwoordigd door A. Bell en M. Powell,                              Exportsteun in boekensector”)
solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, onder-
steund door Foreign Trade Association (FTA), vertegenwoor-
                                                                                (2002/C 144/75)
digd door B. Sheridan, advocaat, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtig-
den: S. Marquardt, H.-J. Rabe en G. Berrisch), ondersteund door                                      (Procestaal: Frans)
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
V. Kreuschitz, S. Meany en N. Khan) en Europese Confederatie
van bedrijfstakken voor schoeisel (CEC), vertegenwoordigd
door P. Vlaemminck, J. Holmens en L. Van Den Hende,
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betref-               In zaak T-155/98, Société internationale de diffusion et
fende een beroep tot nietigverklaring van verordening (EG)                d’édition (SIDE), gevestigd te Bagneux (Frankrijk), vertegen-
nr. 2155/97 van de Raad van 29 oktober 1997 tot instelling                woordigd door N. Coutrelis, advocaat, domicilie gekozen
van een definitief antidumpingrecht op de invoer van bepaald              hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
schoeisel met bovendeel van textiel, van oorsprong uit de                 Gemeenschappen (gemachtigden: G. Rozet en B. Mongin),
Volksrepubliek China en uit Indonesië, en tot definitieve                 ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden: J.-F. Dobel-
correctie van het ingestelde voorlopige recht (PB L 298, blz. 1),         le, G. de Bergues en F. Million), betreffende een verzoek tot
heeft het Gerecht (Vierde kamer — uitgebreid), samengesteld               nietigverklaring van artikel 1, laatste volzin, van beschikking
als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas,            1999/133/EG van de Commissie van 10 juni 1998 betreffende
V. Tiili, R. M. Moura Ramos en J. D. Cooke, rechters; griffier:           staatssteun ten gunste van Coopérative d’exportation du livre
J. Palacio González, administrateur, op 28 februari 2002 een             français (CELF) (PB 1999, L 44, blz. 37), heeft het Gerecht
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        (Vierde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: P. Men-
                                                                          gozzi, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas, V. Tiili,
                                                                          R. M. Moura Ramos en J. D. Cooke, rechters; griffier: D. Ch-
1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.                             ristensen, administrateur, op 28 februari 2002 een arrest
                                                                          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
2)    Verstaat dat verzoeksters hun eigen kosten zullen dragen,
      alsmede hoofdelijk de kosten van de Raad, met uitzondering          1)    Verklaart nietig artikel 1, laatste volzin, van beschikking 1999/
      van die van de interventie van Foreign Trade Association, alsook          133/EG van de Commissie van 10 juni 1998 betreffende
      de kosten van de Europese Confederatie van bedrijfstakken voor            staatssteun ten gunste van Coopérative d’exportation du livre
      schoeisel.                                                                français (CELF).
 ---pagebreak--- C 144/36               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    15.6.2002
2)    Verwijst verweerster in haar eigen kosten en in die van           2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
      verzoekster.
3)    Verstaat dat de Franse Republiek haar eigen kosten zal dragen.    (1) PB C 86 van 27.3.1999.
(1) PB C 378 van 5.12.1998.
                                                                          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 20 maart 2002
                                                                        in zaak T-23/99: LR AF 1998 A/S tegen Commissie van de
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                               Europese Gemeenschappen (1)
                       van 20 maart 2002                                („Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor
                                                                        afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans ar-
                                                                        tikel 81 EG) — Voortgezette inbreuk — Boycot — Toegang
                                                                        tot dossier — Geldboete — Richtsnoeren voor berekening
in zaak T-17/99: KE KELIT Kunststoffwerk GmbH tegen
                                                                        van geldboeten — Geen terugwerkende kracht — Gewettigd
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                vertrouwen”)
(„Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor                                                (2002/C 144/77)
afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans ar-
tikel 81 EG) — Geldboete — Gelijke behandeling —
Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Geen terug-                                        (Procestaal: Engels)
                        werkende kracht”)
                         (2002/C 144/76)                                In zaak T-23/99, LR AF 1998 A/S, voorheen Løgstør Rør A/S,
                                                                        gevestigd te Løgstør (Denemarken), vertegenwoordigd door
                                                                        D. Waelbroeck en H. Peytz, advocaten, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
                         (Procestaal: Duits)
                                                                        Gemeenschappen (gemachtigden: P. Oliver en É. Gippini
                                                                        Fournier), betreffende, primair, een verzoek tot nietigverklaring
                                                                        van beschikking 1999/60/EG van de Commissie van 21 ok-
                                                                        tober 1998 inzake een procedure op grond van artikel 85 van
                                                                        het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voorgeïsoleerde
In zaak T-17/99, KE KELIT Kunststoffwerk GmbH, gevestigd                buizen) (PB 1999, L 24, blz. 1), en, subsidiair, een verzoek tot
te Linz (Oostenrijk), vertegenwoordigd door G. Grassner en              vermindering van de bij deze beschikking aan verzoekster
W. Löbl, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samen-
burg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    gesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en
(gemachtigden: W. Mölls en E. Gippini Fournier), betreffende,           R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: G. Herzig, ad-
primair, een verzoek tot nietigverklaring van beschikking               ministrateur, op 20 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
1999/60/EG van de Commissie van 21 oktober 1998 inzake                  het dictum luidt als volgt:
een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag
(IV/35.691/E-4 — Kartel voor voorgeïsoleerde buizen)
(PB 1999, L 24, blz. 1), en subsidiair, een verzoek tot                 1.    Verwerpt het beroep.
vermindering van de bij deze beschikking aan verzoekster
opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samen-
gesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en             2.    Verwijst verzoekster in de kosten.
R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: G. Herzig, ad-
ministrateur, op 20 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                             (1) PB C 86 van 27.3.1999.
1)    Verwerpt het beroep.


title: Zaak F-122/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 november 2013 — Arguelles Arias/Raad (Openbare dienst — Arbeidscontractant — Overeenkomst voor onbepaalde tijd — Beëindiging — Post waarvoor veiligheidsmachtiging is vereist — Machtiging geweigerd door nationale veiligheidsinstantie — Besluit herzien door beroepsorgaan — Conclusies van nationale veiligheidsinstantie en beroepsorgaan die TAOBG niet binden)

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/34

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 november 2013 — Arguelles Arias/Raad
      (Zaak F-122/12) (1)

      (Openbare dienst - Arbeidscontractant - Overeenkomst voor onbepaalde tijd - Beëindiging - Post waarvoor veiligheidsmachtiging is vereist - Machtiging geweigerd door nationale veiligheidsinstantie - Besluit herzien door beroepsorgaan - Conclusies van nationale veiligheidsinstantie en beroepsorgaan die TAOBG niet binden)
      (2014/C 71/66)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Bruno Arguelles Arias (Awans, België) (vertegenwoordiger: J. Lecuyer, advocaat)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en A. Bisch, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Raad om verzoeker te ontslaan en verzoek om hem schadeloos te stellen voor zijn materiële en immateriële schade

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Arguelles Arias zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Raad van de Europese Unie.

         (1)  PB C 26 van 26.1.2013, blz. 72.


title: Zaak C-271/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 4 juni 2014 — LFB Biomédicaments, Association des déficitaires en Alpha 1 Antitrypsine (Association ADAAT Alpha 1-France), Ministre du travail, de l’emploi et de la santé, Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l’État

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 4 juni 2014 — LFB Biomédicaments, Association des déficitaires en Alpha 1 Antitrypsine (Association ADAAT Alpha 1-France), Ministre du travail, de l’emploi et de la santé, Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l’État
   (Zaak C-271/14)
   2014/C 282/28
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: LFB Biomédicaments, Association des déficitaires en Alpha 1 Antitrypsine (Association ADAAT Alpha 1-France)

      Verwerende partijen: Ministre du travail, de l’emploi et de la santé, Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l’État

      Prejudiciële vraag

   Vereist artikel 6, punt 5, van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg (1) de motivering van een beslissing inzake schrapping van een specialiteit van de lijst van aan ziekenhuispatiënten in instellingen voor gezondheidszorg verstrekte geneesmiddelen die de verplichte ziektekostenverzekeringen kunnen vergoeden boven de diensten van ziekenhuisverpleging die worden vergoed in het kader van per Diagnosis Related Group vastgestelde vaste bedragen voor verblijf en verzorging?

      (1)  PB L 40, blz. 8.


title: Zaak C-499/12: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 7 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli — Italië) — Elisabetta Gentile/Ufficio Finanziario della Direzione Ufficio Territoriale di Tivoli e.a. (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Noodzaak van aanknoping aan recht van de Unie — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/13

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 7 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli — Italië) — Elisabetta Gentile/Ufficio Finanziario della Direzione Ufficio Territoriale di Tivoli e.a.
   (Zaak C-499/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Noodzaak van aanknoping aan recht van de Unie - Kennelijke onbevoegdheid van Hof)
   2013/C 108/27
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Tivoli

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elisabetta Gentile

      Verwerende partijen: Ufficio Finanziario della Direzione Ufficio Territoriale di Tivoli, Fabrizio Penna, Gianfranco Di Nicola

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Tivoli — Uitlegging van artikel 47, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, gelezen in samenhang met artikel 6 VEU en artikel 52, lid 3, van het Handvest van de grondrechten — Rechtsbijstand — Nationale regeling die bepaalt dat het honorarium van de advocaat wordt gehalveerd wanneer de cliënt rechtsbijstand geniet

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de vragen gesteld door het Tribunale di Tivoli (Italië).

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.