title: Zaak T-295/12: Arrest van het Gerecht van 16 juli 2014 — Duitsland/Commissie ( „Staatssteun — Diensten met betrekking tot verwijdering van dierkarkassen en slachthuisafval — Aanhouden van reservecapaciteit in geval van epizoötie — Besluit tot onverenigbaarverklaring van steun met interne markt — Voordeel — Dienst van algemeen economisch belang — Compensatie inzake openbaredienstverplichting — Ongunstige beïnvloeding van handel tussen lidstaten en mededingingsverstoring — Noodzaak van steun — Subsidiariteit — Motiveringsplicht” )

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/35

         Arrest van het Gerecht van 16 juli 2014 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-295/12) (1)

   ((„Staatssteun - Diensten met betrekking tot verwijdering van dierkarkassen en slachthuisafval - Aanhouden van reservecapaciteit in geval van epizoötie - Besluit tot onverenigbaarverklaring van steun met interne markt - Voordeel - Dienst van algemeen economisch belang - Compensatie inzake openbaredienstverplichting - Ongunstige beïnvloeding van handel tussen lidstaten en mededingingsverstoring - Noodzaak van steun - Subsidiariteit - Motiveringsplicht”))
   2014/C 292/42
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden, bijgestaan door T. Lübbig en M. Klasse, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Egerer en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van besluit 2012/485/EU van de Commissie van 25 april 2012 betreffende steunmaatregel SA.25051 (C 19/10) (ex NN 23/10) die Duitsland ten gunste van Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheingau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg heeft verleend (PB L 236, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: Zaak C-450/02: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 4 september 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt Kassel-Goethestraße, en Qualitair Engineering Services Ltd

text:
22.3.2003             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                                C 70/1
                                                                  I
                                                           (Mededelingen)
                                                HOF VAN JUSTITIE
                                                         HOF VAN JUSTITIE
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 4 september 2002                 Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanz-          de navolgende vragen:
amt Kassel-Goethestraße, en Qualitair Engineering Ser-
                            vices Ltd                                1.     Moet artikel 13, B, sub f, van richtlijn 77/388/EEG (1)
                                                                            aldus worden uitgelegd dat een lidstaat de organisatie van
                        (Zaak C-450/02)                                     een kansspel niet aan BTW mag onderwerpen wanneer
                                                                            de organisatie van een dergelijk kansspel door een
                         (2003/C 70/01)                                     erkende openbare speelbank is vrijgesteld?
                                                                     2.     Verbiedt artikel 13, B, sub f, van richtlijn 77/388/EEG
                                                                            een lidstaat reeds dan de exploitatie van een speelau-
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 4 september                   tomaat aan BTW te onderwerpen wanneer de exploitatie
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                     van een speelautomaat door een erkende openbare speel-
12 december 2002, in het geding tussen Finanzamt Kassel-                    bank is vrijgesteld, of moet bovendien vaststaan dat de
Goethestraße, en Qualitair Engineering Services Ltd., het Hof               buiten speelbanken geëxploiteerde speelautomaten op
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                     essentiële punten, zoals bijvoorbeeld de maximum inzet
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                       of maximum winst, vergelijkbaar zijn met de speelau-
                                                                            tomaten in speelbanken?
Is het in strijd met artikel 49 EG wanneer binnenlandse
                                                                     3.     Kan een speelautomatenexploitant zich op de belasting-
werkgevers wel, maar buitenlandse werkgevers die hun werk-
nemers ter beschikking stellen, niet zijn vrijgesteld van de                vrijstelling uit hoofde van artikel 13, B, sub f, van richtlijn
                                                                            77/388/EEG beroepen?
verplichting om loonbelasting in te houden, wanneer het
betaalde loon krachtens een verdrag ter vermijding van dubbele
belasting moet worden vrijgesteld van loonbelasting?                 (1 ) PB L 145 van 13.06.1977, blz. 1.
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 6 november 2002
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanz-          Verzoek van het Bundessozialgericht van 30 oktober
             amt Gladbeck en Edith Linneweber                        2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                                Karin Bautz en AOK Baden-Württemberg
                        (Zaak C-453/02)
                                                                                (Zaak C-454/02)
                         (2003/C 70/02)
                                                                                (2003/C 70/03)
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 6 november
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op              Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 30 oktober
13 december 2002, in het geding tussen Finanzamt Gladbeck            2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
en Edith Linneweber, het Hof van Justitie van de Europese            13 december 2002, in het geding tussen Karin Bautz en AOK


title: Zaak C-128/99: Verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) van 30 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen J. Kappel en Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter

text:
C 188/14               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      3.7.1999
2. de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                  Verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) van
                                                                      30 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                      geding tussen J. Kappel en Pensionsversicherungsanstalt
Middelen en voornaamste argumenten                                                               der Arbeiter
Ingevolge de bindende kracht van de bepalingen van ar-                                         (Zaak C-128/99)
tikel 189, derde alinea, en van artikel 5 EG-Verdrag zijn de
lidstaten verplicht, de nodige maatregelen ter omzetting van
richtlijnen in de nationale rechtsorde te nemen vóór het                                     (1999/C 188/32)
verstrijken van de daartoe gestelde termijn en de Commissie
onverwijld van die maatregelen in kennis te stellen. In casu is       Het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking van
de omzettingstermijn verstreken op 30 juni 1996 zonder dat            30 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
de Helleense Republiek de Commissie in kennis heeft gesteld           Justitie op 15 april 1999, in het geding tussen J. Kappel en
van de ter zake van deze richtlijn genomen omzettingsmaatre-          Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, het Hof van Justitie
gelen.                                                                van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
                                                                      le beslissing over de navolgende vraag:
(1) PB L 365, blz. 10.
                                                                      1. Moet artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn 79/7/EEG (1) aldus
                                                                           worden uitgelegd, dat de lidstaten alleen voor pensioenen
                                                                           die uitsluitend op grond van de leeftijd worden toegekend,
                                                                           een verschillende pensioengerechtigde leeftijd mogen vast-
                                                                           stellen, of heeft de uitzonderingsregel ook betrekking op
                                                                           pensioenen die niet alleen pas vanaf een zekere leeftijd
                                                                           worden toegekend, maar bovendien enkel op grond van
Hogere voorziening, op 15 april 1999 door het Koninkrijk                   een bestaande invaliditeit (verminderde arbeidsgeschikt-
Zweden tegen het arrest, op 28 januari 1999 in zaak                        heid)?
T-264/97 tussen D, ondersteund door het Koninkrijk
Zweden, en de Raad van de Europese Unie gewezen                       2. Moet artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn 79/7/EEG aldus
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                         worden uitgelegd, dat het de lidstaten toestaat de voorheen
              Gemeenschappen (Tweede kamer)                                geldende gelijke pensioenleeftijd (in casu het bereiken van
                                                                           de leeftijd van 55 jaar, voor zowel mannen als vrouwen)
                       (Zaak C-125/99 P)                                   na afloop van de termijn voor omzetting te veranderen in
                                                                           een verschillende pensioenleeftijd voor mannen en vrou-
                        (1999/C 188/31)                                    wen (in casu 57 jaar voor mannen en 55 jaar voor
                                                                           vrouwen)?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 april 1999 hogere voorziening ingesteld door het
                                                                      (1) PB 1979, L 6, blz. 24.
Koninkrijk Zweden, vertegenwoordigd door L. Nordling, juri-
disch adviseur, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
Zweedse ambassade, Rue Heine 2, tegen het arrest, op
28 januari 1999 in zaak T-264/98 tussen D, ondersteund door
het Koninkrijk Zweden, en de Raad van de Europese Unie
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Tweede kamer).
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                        Beroep, op 15 april 1999 ingesteld door Bondsrepubliek
                                                                      Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen-
— het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen                                     schappen
     en de beschikking van de Raad waarbij de door D geclaimde
     prestaties werden geweigerd, nietig te verklaren;                                         (Zaak C-129/99)
— de Raad te verwijzen in de door Zweden gemaakte kosten
     in verband met de procedure voor het Hof.                                                 (1999/C 188/33)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Middelen en voornaamste argumenten                                    op 15 april 1999 beroep tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland,
Miskenning van artikel 1 van bijlage VII bij het Statuut doordat      vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Ministerialrat, en
aan de begrippen „gehuwd” en „echtgenoot” een betekenis               C.-D. Quassowski, Regierungsdirektor, van het Bundes-
wordt toegekend die geen rekening houdt met de familierechte-         ministerium der Finanzen te Bonn, Postfach 13 08.
lijke situatie en de burgerlijke staat van de ambtenaren in de
zin van hun nationale wetgeving, en ambtaren met een
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
geregistreerd partnerschap aldus niet gelijk worden gesteld met
gehuwde ambtenaren.
                                                                      •    nietig te verklaren beschikking 1999/187/EG van de
                                                                           Commissie van 3 februari 1999 betreffende de goedkeu-
                                                                           ring van de rekeningen die de lidstaten voor het begrotings-


title: Zaak T-570/10 RENV: Arrest van het Gerecht van 5 februari 2015 — Environmental Manufacturing/BHIM — Wolf (afbeelding van een kop van een wolf) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat een kop van een wolf weergeeft — Eerdere nationale en internationale beeldmerken WOLF Jardin en Outils WOLF — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               23.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/10

         Arrest van het Gerecht van 5 februari 2015 — Environmental Manufacturing/BHIM — Wolf (afbeelding van een kop van een wolf)
   (Zaak T-570/10 RENV) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat een kop van een wolf weergeeft - Eerdere nationale en internationale beeldmerken WOLF Jardin en Outils WOLF - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 096/11)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Environmental Manufacturing LLP (Stowmarket, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, en M. Atkins, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Société Elmar Wolf (Wissembourg, Frankrijk) (vertegenwoordiger: N. Boespflug, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 6 oktober 2010 (zaak R 425/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen Société Elmar Wolf en Environmental Manufacturing LLP

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 6 oktober 2010 (zaak R 425/2010-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen voor het Gerecht en het Hof, alsook de helft van de kosten die Environmental Manufacturing LLP voor het Gerecht en het Hof heeft gemaakt.

               3)

               Société Elmar zal haar eigen kosten dragen voor het Gerecht en het Hof, alsook de helft van de kosten die Environmental Manufacturing LLP voor het Gerecht en het Hof heeft gemaakt.

      (1)  PB C 63 van 26.2.2011.


title: Zaak C-302/02: Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 11 juli 2002 om een prejudiciële beslissing in de Nils Laurin Effing

text:
C 305/8                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            7.12.2002
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                                     BESCHIKKING VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)
                                                                                (Eerste kamer)
                       van 14 oktober 2002
in zaak C-158/01 (verzoek van de Circuit Court, County of                                          van 8 oktober 2002
Cork, om een prejudiciële beslissing): Catherine Withers
tegen Samantha Delaney, Motor Insurers Bureau of Ire-                       in zaak C-190/02 (verzoek van de Giudice di pace di
                            land (MIBI) ( 1)                                Genova-Voltri om een prejudiciële beslissing): Viacom
(„Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering —                            Outdoor Srl tegen Giotto Immobilier SARL ( 1)
Antwoord dat duidelijk valt af te leiden uit rechtspraak —
Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijnen 72/166/EEG                             („Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid”)
en 84/5/EEG — Verzekering wettelijke aansprakelijkheid
     motorrijtuigen — Schade berokkend aan passagiers”)
                                                                                (2002/C 305/12)
                          (2002/C 305/11)
                          (Procestaal: Engels)                                                       (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-158/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Circuit Court, County of Cork
(Ierland), in het aldaar aanhangige geding tussen Catherine                 In zaak C-190/02, betreffende een verzoek aan het Hof
Withers en Samantha Delaney, Motor Insurers Bureau of                       krachtens artikel 234 EG van de Giudice di pace di Genova-
Ireland (MIBI), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging           Voltri (Italië), in het aldaar aanhangige geding tussen Viacom
van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972                      Outdoor Srl en Giotto Immobilier SARL, om een prejudiciële
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der                      beslissing over de uitlegging van de artikelen 2 EG, 3, lid 1,
lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aan-               sub a, b en c, EG, 23 EG, 27, sub a, b en d, EG, 31, leden 1
sprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van                    en 3, EG, 49 EG, 50 EG, 81 EG, 82 EG, 86 EG en 87 EG, heeft
motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de                    het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,
verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 103, blz. 1), en             kamerpresident, P. Jann en A. Rosas (rapporteur), rechters;
de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december                  advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 8 oktober
1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen                     2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke                volgt:
aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van
motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB 1984, L 8, blz. 17),
                                                                            Het door de Giudice di pace di Genova-Voltri bij beschikking van
heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: M. Wa-
                                                                            9 april 2002 geformuleerde verzoek om een prejudiciële beslissing is
thelet, kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en A. Rosas,
                                                                            niet-ontvankelijk.
rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op
14 oktober 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                            (1 ) PB C 169 van 13.7.2002.
Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende
de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de
deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven
en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, en de
Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten            Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 11 juli 2002
betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid                om een prejudiciële beslissing in de Nils Laurin Effing
waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding
kan geven, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg
staan aan de handhaving van een nationale wettelijke regeling                                         (Zaak C-302/02)
waarin niet wordt bepaald dat de verzekering tegen de wettelijke
aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van                                           (2002/C 305/13)
motorrijtuigen aanleiding kan geven, de lichamelijke letsels dekt van
passagiers die in een gedeelte van een ander voertuig dan een groot
voertuig voor openbaar vervoer worden vervoerd, tenzij dat gedeelte
van het voertuig is ontworpen en gebouwd met zitplaatsen voor               Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van 11 juli
passagiers.                                                                 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                            26 augustus 2002, Nils Laurin Effing het Hof van Justitie van
( 1) PB C 186 van 30.6.2001.                                                de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                            beslissing over de navolgende vraag:
 ---pagebreak--- 7.12.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 305/9
Moet artikel 12 EG, juncto artikel 3 van verordening (EEG)             Nederland bij het EOGFL is gedeclareerd in verband met de
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 (1) betreffende de            bijzondere marktondersteuningsmaatregelen naar aanleiding
toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers            van de klassieke varkenspest in Nederland in 1997 en 1998, is
en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen          gekort met een bedrag van Euro 20 291 540, en met name
de Gemeenschap verplaatsen, aldus worden uitgelegd dat het
zich verzet tegen een nationale regeling die gemeenschapsbur-
gers benadeelt bij de ontvangst van onderhoudsvoorschotten
wanneer de onderhoudsplichtige vader een gevangenisstraf               —    met Euro 11 148 318,18 vanwege het feit dat Neder-
uitzit in zijn land van herkomst (en niet in Oostenrijk), en                land — door de denatureringsbepalingen niet op juiste
wordt het in Oostenrijk wonende kind bijgevolg gediscrimi-                  wijze toe te passen — de controleregeling zou hebben
neerd, aangezien het geen onderhoudsvoorschotten ontvangt                   verzwakt en daardoor het risico op ontduiking van de
omdat zijn vader een in Oostenrijk opgelegde vrijheidsstraf in              voorschriften zou hebben vergroot (forfaitaire correctie
zijn land van herkomst (en niet in Oostenrijk) uitzit?                      van 5 %): Zelfs al zou moeten worden aangenomen dat
                                                                            de autoriteiten bij het denatureren van varkens(delen) de
                                                                            handelingen als bedoeld in Bijlage III van Verordening
( 1) PB 1971 L 149, blz. 2.                                                 (EG) 413/97 (1) niet in de juiste volgorde zouden hebben
                                                                            uitgevoerd, kan niet gesteld worden dat zij bij het
                                                                            denatureren de doelstellingen van Bijlage III — te weten
                                                                            het voorkomen dat varkens(delen) in plaats van te worden
                                                                            opgeslagen en vernietigd, alsnog in de handel terecht
                                                                            zouden komen — zouden hebben veronachtzaamd;
Beroep, op 12 september 2002 ingesteld door het Konink-
rijk der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese
                                                                       —    met Euro 6 427 370,45 vanwege het feit dat de Neder-
                        Gemeenschappen
                                                                            landse autoriteiten het begrip „partij” in de zin van
                                                                            Verordening (EG) nr. 413/97 op de verkeerde wijze
                         (Zaak C-318/02)                                    zouden hebben uitgelegd en toegepast: Gelet op de tekst
                                                                            van die verordening, gelet op de wijze waarop het begrip
                                                                            „partij” in het verleden in vergelijkbare regelingen is
                         (2002/C 305/14)                                    uitgelegd en gelet op het feit dat de door de Commissie
                                                                            voorgestane uitleg van het begrip „partij” (een onderscheid
                                                                            makend naargelang verschillende categorieën van biggen)
                                                                            in de praktijk onwerkbaar was geweest, hebben de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  Nederlandse autoriteiten het begrip „partij” niet op on-
op 12 september 2002 beroep tegen de Commissie van de                       juiste wijze uitgelegd of toegepast. Subsidiair brengt de
Europese Gemeenschappen ingesteld door het Koninkrijk der                   Nederlandse regering naar voren dat de berekening die de
Nederlanden, vertegenwoordigd door H.G. Sevenster en N. Bel,                Commissie heeft gemaakt om tot het te korten bedrag te
als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te ’s-Graven-                  komen, rechtens onjuist is.
hage.
Het Koninkrijk der Nederlanden verzoekt het Hof om:
                                                                       —    met Euro 2 750 070,91 vanwege het feit dat de Neder-
                                                                            landse autoriteiten algemene tekortkomingen in het con-
1.     Vernietiging van het Besluit van de Commissie van                    trolesysteem en andere administratieve nalatigheden zou-
       26 juni 2002, kenmerk C(2002) 2281 def., houdende                    den kunnen worden verweten (forfaitaire correctie van
       onttrekking aan communautaire financiering van bepaal-               2 %): De door de Commissie gesignaleerde verschillen
       de uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie-           tussen het door de particuliere dierenartsen opgegeven
       en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) hebben
                                                                            aantal om welzijnsredenen af te voeren varkens en het
       verricht, voorzover het Besluit betrekking heeft op ont-             daadwerkelijk aantal binnen het termijn van 2 dagen
       trekking aan communautaire financiering van uitgaven                 afgevoerde varkens, impliceren geenszins dat de door de
       die Nederland voor het Europees Oriëntatie- en Garantie-             particuliere dierenartsen opgegeven aantallen af te voeren
       fonds heeft verricht in de begrotingsjaren 1997-1998.                varkens onjuist zouden zijn geweest. Als gevolg van de
                                                                            lange duur van de crisis zijn er vrijwel alle varkens uit de
2.     Veroordeling van de Commissie in de kosten van deze                  aangewezen gebieden uiteindelijk afgevoerd en vernietigd.
       procedure.                                                           De verklaringen van de particuliere dierenartsen, voor
                                                                            zover al zou moeten worden aangenomen dat deze in
                                                                            sommige gevallen niet op goede gronden waren afgege-
                                                                            ven, hebben derhalve geenszins tot financieel nadeel of
Middelen en voornaamste argumenten                                          risico voor de Gemeenschapskas geleid. Wat betreft de
                                                                            uitvoer van karkassen naar Duitsland benadrukt de
De Nederlandse regering is van mening dat het Besluit in strijd             Nederlandse regering dat door de controle en de super-
is met het recht, c.q. berust op een verkeerde vaststelling van             visie op de transporten vanuit Nederland naar de Duitse
de feiten, voor zover daarbij het bedrag aan steun dat door                 destructiebedrijven gewaarborgd werd dat varkens(delen)


title: Zaak C-44/14: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2015 — Koninkrijk Spanje/Europees Parlement en Raad van de Europese Unie [Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EU) nr. 1052/2013 — Overschrijden van de buitengrenzen — Eurosur — Ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis — Deelname — Samenwerking met Ierland en het Verenigd Koninkrijk — Geldigheid]

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/8

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2015 — Koninkrijk Spanje/Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-44/14) (1)

   ([Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EU) nr. 1052/2013 - Overschrijden van de buitengrenzen - Eurosur - Ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis - Deelname - Samenwerking met Ierland en het Verenigd Koninkrijk - Geldigheid])
   (2015/C 363/09)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: D. Moore, S. Alonso de Leon en A. Pospíšilová Padowska, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Chavrier, F. Florindo Gijón, M.-M. Joséphidès en P. Plaza García, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partijen: Ierland (vertegenwoordigers: E. Creedon, G. Hodge en A. Joyce, gemachtigden, bijgestaan door G. Gilmore, barrister), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: L. Christie, gemachtigde, bijgestaan door J. Holmes, barrister) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en G. Wils, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Ierland, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 71 van 8.3.2014.


title: Zaak C-379/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam — Nederland) — Amurta SGPS/Inspecteur van de Belastingdienst/Amsterdam (Artikelen 56 EG en 58 EG — Vrij verkeer van kapitaal — Nationale belastingregeling die voor deelnemingen voorziet in vrijstelling van vennootschapsbelasting — Belasting van dividenden — Bronbelasting — Vrijstelling van bronbelasting — Toepassing op ontvangende vennootschappen die beschikken over zetel of vaste inrichting in lidstaat die vrijstelling verleent en waarvan deelnemingen zijn vrijgesteld van vennootschapsbelasting — Weigering om vrijstelling van bronbelasting toe te passen op dividenden uitgekeerd aan ontvangende vennootschap die niet beschikt over zetel of vaste inrichting in voornoemde lidstaat)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam — Nederland) — Amurta SGPS/Inspecteur van de Belastingdienst/Amsterdam
   (Zaak C-379/05) (1)

   (Artikelen 56 EG en 58 EG - Vrij verkeer van kapitaal - Nationale belastingregeling die voor deelnemingen voorziet in vrijstelling van vennootschapsbelasting - Belasting van dividenden - Bronbelasting - Vrijstelling van bronbelasting - Toepassing op ontvangende vennootschappen die beschikken over zetel of vaste inrichting in lidstaat die vrijstelling verleent en waarvan deelnemingen zijn vrijgesteld van vennootschapsbelasting - Weigering om vrijstelling van bronbelasting toe te passen op dividenden uitgekeerd aan ontvangende vennootschap die niet beschikt over zetel of vaste inrichting in voornoemde lidstaat)
   (2007/C 315/12)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Gerechtshof te Amsterdam
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Amurta SGPS

      Verwerende partij: Inspecteur van de Belastingdienst/Amsterdam
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Gerechtshof te Amsterdam — Uitlegging van artikelen 56 EG, 57 EG en 58 EG — Vennootschapsbelasting — Vrijstelling voor dividenduitkeringen door in binnenland gevestigde vennootschap aan andere aldaar gevestigde vennootschap — Weigering van vrijstelling voor dividenduitkeringen door binnenlandse vennootschap aan in andere lidstaat gevestigde vennootschap — Gevolgen van gelijkwaardige vrijstelling in die andere lidstaat van dividendbelasting voor aldaar gevestigde vennootschap
   Dictum

               1)

               De artikelen 56 EG en 58 EG staan in de weg aan een wettelijke regeling van een lidstaat die, wanneer de minimumdrempel voor deelnemingen van de moedermaatschappij in het kapitaal van de dochteronderneming, ingevoerd door artikel 5, lid 1, van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten, niet wordt bereikt, voorziet in een bronbelasting op dividenden die door een in die lidstaat gevestigde vennootschap worden uitgekeerd aan een in een andere lidstaat gevestigde ontvangende vennootschap, terwijl dividenden die worden uitgekeerd aan een ontvangende vennootschap die in de eerste lidstaat is onderworpen aan de vennootschapsbelasting of in die lidstaat beschikt over een vaste inrichting waartoe de aandelen in de uitkerende vennootschap behoren, van deze belasting zijn vrijgesteld.

               2)

               Een lidstaat kan niet met een beroep op het bestaan van een volledig belastingkrediet dat door een andere lidstaat unilateraal wordt verleend aan een in die andere lidstaat gevestigde ontvangende vennootschap, ontsnappen aan de uit de uitoefening van zijn heffingsbevoegdheid voortvloeiende verplichting tot het voorkomen van dubbele economische belasting van dividenden, wanneer hij dubbele economische belasting van dividenden uitgekeerd aan op zijn grondgebied gevestigde ontvangende vennootschappen voorkomt. Beroept een lidstaat zich op een verdrag ter voorkoming van dubbele belasting dat hij heeft gesloten met een andere lidstaat, dan staat het aan de nationale rechter om vast te stellen of in het hoofdgeding rekening moet worden gehouden met dit verdrag en, in voorkomend geval, na te gaan of met dit verdrag de gevolgen van de beperking van het vrije verkeer van kapitaal kunnen worden geneutraliseerd.

      (1)  PB C 22 van 28.1.2006.


title: Zaak C-319/09 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 december 2011 — ACEA SpA/Iride SpA, voorheen AEM SpA, Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Regeling van steun voor nutsbedrijven — Belastingvrijstellingen — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Procesbevoegdheid — Procesbelang — Artikel 87 EG — Begrip „steun” — Artikel 88 EG — Begrip „nieuwe steun” — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikelen 1 en 14 — Rechtmatigheid van bevel tot terugvordering — Motiveringsplicht)

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/4

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 december 2011 — ACEA SpA/Iride SpA, voorheen AEM SpA, Europese Commissie
   (Zaak C-319/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Regeling van steun voor nutsbedrijven - Belastingvrijstellingen - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Procesbevoegdheid - Procesbelang - Artikel 87 EG - Begrip „steun” - Artikel 88 EG - Begrip „nieuwe steun” - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikelen 1 en 14 - Rechtmatigheid van bevel tot terugvordering - Motiveringsplicht)
   2012/C 49/06
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: ACEA SpA (vertegenwoordigers: L. Radicati di Brozolo, A. Giardina en T. Ubaldi, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Righini, V. Di Bucci en D. Grespan, gemachtigden), Iride SpA, voorheen AEM SpA (vertegenwoordigers: L. Radicati di Brozolo, M. Merola, T. Ubaldi en A. Santa Maria, advocaten)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer — uitgebreid) van 11 juni 2009, ACEA/Commissie (T-297/02), houdende afwijzing van een verzoek om nietigverklaring van de artikelen 2 en 3 van beschikking 2003/193/EG van de Commissie van 5 juni 2002 inzake de steunmaatregel betreffende belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige voorwaarden die Italië heeft verstrekt ten gunste van nutsbedrijven waarin de overheid een meerderheidsdeelneming heeft (PB 2003, L 77, blz. 21)

      Dictum

               1)

               De principale en de incidentele hogere voorziening worden afgewezen.

               2)

               ACEA SpA wordt verwezen in de kosten van de principale hogere voorziening.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten van de incidentele hogere voorziening.

               4)

               Iride SpA draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak T-597/11 P: Beschikking van het Gerecht van 8 oktober 2013 — Michail/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Verzoek om bijstand — Artikel 24 Statuut — Psychisch geweld — Hogere voorziening kennelijk ongegrond” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/12

         Beschikking van het Gerecht van 8 oktober 2013 — Michail/Commissie
   (Zaak T-597/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Verzoek om bijstand - Artikel 24 Statuut - Psychisch geweld - Hogere voorziening kennelijk ongegrond)
   2013/C 359/21
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirant: Christos Michail (Brussel, België) (vertegenwoordiger: C. Meïdanis, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en J. Baquero Cruz, gemachtigden, bijgestaan door E. Bourtzalas en E. Antypas, advocaten)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 13 september 2011, Michail/Commissie (F-100/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Michail zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 39 van 11.2.2012.


title: Zaak C-550/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 11 december 2008 — British American Tobacco (Germany) GmbH/Hauptzollamt Schweinfurt

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 11 december 2008 — British American Tobacco (Germany) GmbH/Hauptzollamt Schweinfurt
   (Zaak C-550/08)
   (2009/C 69/34)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht München
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: British American Tobacco (Germany) GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Schweinfurt
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 5, lid 2, eerste alinea, eerste streepje, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (1), aldus worden uitgelegd dat niet-communautaire accijnsproducten die onder de regeling actieve veredeling zijn geplaatst in de zin van artikel 84, lid 1 sub a, van verordening (EEG) nr. 2913/92 (douanewetboek), ook worden geacht zich onder schorsing van accijns te bevinden wanneer zij pas na de invoer van niet-accijnsplichtige goederen in het kader van de regeling actieve veredeling uit deze goederen zijn vervaardigd, zodat volgens de vijftiende overweging van de considerans van richtlijn 92/12/EEG bij het vervoer ervan geen geleidedocument in de zin van artikel 18, lid 1, van richtlijn 92/12/EEG dient te worden gebruikt?

               2)

               In geval van ontkennend antwoord op de eerste vraag:
               Moet artikel 15, lid 4, van richtlijn 92/12/EEG aldus worden uitgelegd dat het bewijs dat de geadresseerde de accijnsproducten heeft overgenomen, ook met andere middelen kan worden geleverd dan met het in artikel 18 van richtlijn 92/12/EEG genoemde geleidedocument?

      (1)  PB L 76, blz. 1.


title: Zaak F-18/09: Beroep ingesteld op 2 maart 2009 — Merhzaoui/Raad

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/46

         Beroep ingesteld op 2 maart 2009 — Merhzaoui/Raad
   (Zaak F-18/09)
   2009/C 113/96
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mohamed Merhzaoui (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit om verzoeker in loopbaan AST 1-7 tewerk te stellen. Anderzijds, nietigverklaring van het besluit om hem in het kader van de bevorderingsronde 2008 niet tot de rang AST 2 te bevorderen alsmede van de besluiten om minder verdienstelijke ambtenaren tot die rang te bevorderen.

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit om verzoeker met ingang van 1 mei 2006 tewerk te stellen in de loopbaan AST 1-7;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG om hem in het kader van de bevorderingsronde 2008 niet tot de rang AST 2 te bevorderen en, voor zover nodig, van de besluiten om minder verdienstelijke ambtenaren tot die rang te bevorderen;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-371/14: Beroep ingesteld op 26 mei 2014 — NICO/Raad

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/34

         Beroep ingesteld op 26 mei 2014 — NICO/Raad
   (Zaak T-371/14)
   2014/C 261/59
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl (Pully, Zwitserland) (vertegenwoordigers: J. Grayston, Solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey en D. Rovetta, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Raad in de brief van 14 maart 2014, die was gericht aan verzoeksters advocaten, met betrekking tot de herziening van de lijst van aangewezen personen en entiteiten in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, zoals gewijzigd bij besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012, en in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, zoals uitgevoerd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012, nietig te verklaren, voor zover daarbij wordt geweigerd verzoekster te schrappen van de lijst van personen en entiteiten die aan de beperkende maatregelen zijn onderworpen;

               —

               overeenkomstig artikel 50, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering onderhavige zaak te voegen met zaak T-6/13, en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan, namelijk dat het besluit onvoldoende was gemotiveerd en dat de Raad blijk heeft gegeven van een kennelijke beoordelingsfout.
   Verzoekster stelt dat zij geen dochteronderneming van Naftiran Intertrade Company (NICO) Limited is, aangezien deze onderneming niet langer bestaat in Jersey, en de Raad hoe dan ook niet heeft aangetoond dat indien zij een dochteronderneming van Naftiran Intertrade Company (NICO) Limited zou zijn, dit een economisch voordeel voor de Iraanse Staat zou opleveren dat in strijd is met het doel van de bestreden maatregelen.


title: Beroep, op 14 juni 1996 ingesteld door C. Presle tegen Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) (Zaak T-93/96)

text:
10 . 8 . 96          \_ NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 233 /21
te zorgen voor een regelmatig verloop van de examens en                aanwerving noodzakelijk maakten van een kandidaat met
onregelmatigheden of incidenten te rapporteren aan de                  een grote beroepservaring, die direct operationeel kon zijn .
jury .                                                                 Zijns inziens rechtvaardigen de specifieke behoeften van de
                                                                       dienst de toepassing van artikel 31 , lid 2 , van het Ambte
In casu heeft de administratie niet vastgesteld, dat zij het           narenstatuut, en dus zijn aanstelling in de rang C 4 .
antwoordformulier voor het derde verplichte onderdeel niet
had ingeleverd , zodat dit formulier moet worden geacht te             Voorts voert hij aan , dat het tot aanstelling bevoegde gezag
zijn ingeleverd . Bij gebreke van bewijs van het tegendeel kan         het gelijkheidsbeginsel , het discriminatieverbod en het
verweerder niet weigeren haar tot het tweede schriftelijke             vertrouwensbeginsel heeft geschonden , waar het met toe
gedeelte toe te laten op grond dat zij niet aan alle onderdelen        passing van punt IV „Voorwaarden van tewerkstelling " van
van het eerste gedeelte zou hebben deelgenomen .                       de aankondiging van vergelijkend onderzoek voor de
                                                                       beoordeling van de beroepservaring van de eerste ' twee
Het bestreden besluit is derhalve genomen in strijd met de             geslaagde kandidaten op de lijst, die in de rang C 4 zijn
zorgplicht en de rechten van verweer en berust op een                  aangesteld, andere criteria heeft toegepast dan voor die van
kennelijke beoordelingsfout.                                           zijn eigen beroepservaring.
                                                                       Verzoeker wijst erop , dat de motivering van het bestreden
                                                                       besluit irrelevant of in ieder geval ontoereikend is, nu
                                                                       verweerder niet heeft meegedeeld welke criteria het tot
                                                                       aanstelling bevoegde gezag heeft toegepast om uit te maken
                                                                       of zijn kwalificaties een aanstelling in de hoogste rang van
                                                                       zijn loopbaan rechtvaardigden .
Beroep, op 13 juni 1996 ingesteld door R. Monaco tegen
                        Europees Parlement
                         ( Zaak T-92/96 )
                           ( 96/C 233 /36 )
                                                                       Beroep , op 14 juni 1996 ingesteld door C. Presle tegen
                        (Procestaai: Frans)
                                                                       Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroeps
                                                                                opleiding ( Cedefop )
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                                     ( Zaak T-93/96 )
schappen is op 13 juni 1996 beroep ingesteld tegen Europees                                     ( 96/G233/37 )
Parlement door R. Monaco, wonende te Capellen ( Luxem
burg ), vertegenwoordigd door J. -N. Louis, T. Demaseure en
A. Tornel , advocaten te Brussel , domicilie gekozen heb                                    (Procestaai: Duits)
bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sàrl , rue Glese
ner 1 .
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                       schappen is op 14 juni 1996 beroep ingesteld tegen Europees
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                     Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding
                                                                       ( Cedefop ) door C. Presle, wonende te Berlijn, vertegen
                                                                       woordigd door F. Montag van het kantoor Deringer Tessin
— nietig te verklaren het besluit van het Parlement van                Herrmann & Sedemund, advocaat te Brussel .
     22 augustus 1995 waarbij hij in de rang C 5 is
     aangesteld , en
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
— verweerder te verwijzen in de kosten .
                                                                       — het besluit van de directeur van het Europees Centrum
                                                                           voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding ( Cede
Middelen en voornaamste argumenten                                         fop ) van 22 mei 1996 nietig te verklaren ;
Verzoeker zet uiteen, dat hij in 1980 in dienst van het                — het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de
Europees Parlement is getreden als geschoold bediende                      beroepsopleiding ( Cedefop ) te verwijzen in de kosten .
( rang D 3 ) en later is bevorderd tot de rang D 2 ( in 1982 ) en
in de rang D 1 ( in 1991 ). Hij heeft deelgenomen aan                  Middelen en voornaamste argumenten
algemeen vergelijkend onderzoek PE/ 115/C, dat is georga
niseerd met het oog op de vorming van een aanwervingsre               Verzoekster is ambtenaar bij het Europees Centrum voor de
serve van hulpbeambten ( rangen C 4 en C 5 ); op de lijst van          ontwikkeling van de beroepsopleiding ( Cedefop ), waarvan
geslaagde kandidaten stond hij op de derde plaats . Bij besluit        de vestigingsplaats per 1 september 1995 werd verplaatst
van 22 augustus 1995 is hij aangesteld in de rang C 5 van de           van Berlijn naar Thessaloniki . In het kader van de begelei
loopbaan van hulpbeambte . Hij brengt tegen dit besluit in,            dende maatregelen die de verplaatsing sociaal draaglijk
dat hij in de rang C 4 had moeten worden aangesteld .                  moeten maken , werd voor ambtenaren die het Centrum om
                                                                       persoonlijke redenen niet naar Thessaloniki kunnen volgen,
Verzoeker zet in de eerste plaats uiteen, dat de specifieke            de mogelijkheid van tijdelijke detachering geschapen . Ook
behoeften van de dienst waarvoor hij is aangesteld, de                 verzoekster werd op grond van haar persoonlijke en
 ---pagebreak--- Nr . C 233 /22         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     10 . 8 . 96
gezinssituatie aanvankelijk tien maanden te werk gesteld bij          Middelen en voornaamste argumenten
het bureau van het Europees Parlement te Berlijn . Verzoek
ster verklaart, dat haar echtgenoot als zelfstandig advocaat          De litigieuze richtlijn bepaalt onder meer, dat per 1 juli 1 996
werkzaam is en dat zij met hun twee kinderen van twee en              wordt overgegaan tot liberalisering van de telecommunica
zes jaar in Berlijn wonen . Bij besluit van 22 mei 1996 wees de       tie-infrastructuren die ter beschikking zijn gesteld van de
directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling               diverse ondernemingen van de telecommunicatieorganisa
van de beroepsopleiding ( Cedefop ) haar verzoek om verlen           ties , dat wil zeggen op een eerdere datum dan 1 januari
ging van de detachering na 30 juni 1 996 af. In dit besluit, dat       1998 , de voor de volledige liberalisering voorziene datum .
verzoekster op 29 mei 1996 is betekend , wordt haar                   Bovendien bepaalt de richtlijn , dat de kosten voortvloeiend
opgedragen op 1 juli 1996 haar werkzaamheden bij het                  uit de verplichting tot verrichting van een universele dienst,
Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroeps                 uitsluitend ten laste moeten worden gebracht van de
opleiding ( Cedefop ) in Thessaloniki aan te vangen .                 ondernemingen die openbare telecommunicatienetten aan
                                                                      bieden .
Verzoekster vordert de nietigverklaring van het besluit van
22 mei 1996 . In de eerste plaats komt zij op tegen de
weigering om haar detachering in Berlijn te verlengen en              Verzoekster is de enige onderneming die in Italië op het
streeft zij verlenging van haar tijdelijke tewerkstelling in          betrokken gebied uitsluitende rechten bezit, die zij ontleent
Berlijn na, totdat zij krachtens artikel 29 , lid 1 , onder c ), van  aan een overeenkomst die in 1984 is gesloten met de
het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeen                 minister van Posterijen en Telecommunicaties en die inge
schappen gebruik kan maken van de interinstitutionele                 volge de bestreden richtlijn moeten worden afgeschaft. Zij is
mobiliteit . Voorts komt zij op tegen het gebod om op 1 juli          tevens de enige onderneming die openbare telecommunica
1996 haar werkzaamheden bij het Europees Centrum voor                 tienetten aanbiedt en als zodanig de enige belanghebbende
de ontwikkeling van de beroepsopleiding ( Cedefop ) in                bij de nationale regeling van de verplichtingen verband
Thessaloniki aan te vangen .                                          houdend met de verrichting van een universele dienst.
                                                                      Hieraan moet worden toegevoegd, dat laatstbedoelde ver
De andere middelen en argumenten zijn dezelfde als in zaak            plichtingen voor verzoekster aanzienlijk zwaardere lasten
T-85/96 .                                                             meebrengt dan voor ondernemingen in andere Lid-Staten,
                                                                      daar wegens de bijzondere orografie van het Italiaanse
                                                                     grondgebied bijzondere installaties moeten worden aange
                                                                      legd en onderhouden teneinde alle inwoners tegen een
                                                                      aanvaardbare prijs de dienst van spraaktelefonie te kunnen
                                                                      aanbieden .
Beroep, op 17 juni 1996 ingesteld door de vennootschap
Telecom Italia SpA tegen Commissie van de Europese                    Volgens verzoekster moeten de bestreden artikelen nietig
                        Gemeenschappen                               worden verklaard wegens gebrek aan motivering, onbe
                                                                     voegdheid van de Commissie ex artikel 90, lid 3 , van het
                        ( Zaak T-96/96 )                              EG-Verdrag, misbruik van procedure, schending van het
                          ( 96/C 233 /38 )                           evenredigheidsbeginsel , schending van het rechtszekerheids
                                                                      beginsel , schending van het vertrouwensbeginsel , schending
                     (Procestaai: Italiaans)                         van het algemene beginsel van institutioneel evenwicht en,
                                                                     ten slotte, schending van het fundamentele eigendomsrecht,
                                                                     erkend in het Europees Verdrag betreffende de bescherming
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            van de rechten van de mens .
schappen is op 17 juni 1996 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
vennootschap Telecom Italia SpA, gevestigd te Turijn,                Verzoekster voert inzonderheid het volgende aan :
vertegenwoordigd door M. Siragusa , advocaat te Rome, G.
                                                                     — Verweerster heeft gehandeld in strijd met hetgeen de
Scassellati-Sforzolini, advocaat te Bologna , en M. Bay,
                                                                           Raad heeft voorzien in zijn resoluties betreffende het
advocaat te Milaan, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                           programma van de liberalisering en de bevoegdheden
burg bij het kantoor Elvinger, Hoss & Prussen , 15 , côte
d'Eich .                                                                   van de Raad en het Europees Parlement krachtens
                                                                           artikel 100 A van het EG-Verdrag, op het gebied van de
                                                                           harmonisatie van de financieringsregelingen voor de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                        kosten van een universele dienst .
— nietig te verklaren artikel 2 , lid 2 , van Richtlijn 96/19/EG     — Voor gedragingen van ondernemingen moeten uitslui
    van de Commissie ('), voor zover dit voorziet in de                   tend artikel 86 en Verordening nr . 1 7 worden toegepast
    vervroegde liberalisering van de verschillende infrastruc            en niet artikel 90 , dat per definitie geldt voor maatrege
    turen, en artikel 4 quater van deze richtlijn, voor zover             len van de Staat'.
    dit de Lid-Staten verplicht, een regeling in te voeren voor
    de financiering van de kosten van de universele dienst,          — Er zijn andere middelen ter bereiking van het door de
    die uitsluitend ten laste wordt gebracht van de onder                 Commissie nagestreefde doel van volledige liberalisering
    nemingen die openbare telecommunicatienetten aanbie                  van de telecommunicatiemarkten, waaronder met name
    den ;                                                                 wijziging van Richtlijn 92/44/EEG, toepassing van
                                                                          artikel 86 op ondernemingen die zich schuldig maken
— verweerster in de kosten te verwijzen .                                 aan misbruik , en een grotere evenredigheid bij de


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 11 juli 2002 in zaak C-139/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje ("Niet-nakoming — Richtlĳn 89/369/EEG — Luchtverontreiniging — Installaties voor verbranding van stedelĳk afval op eiland La Palma")

text:
C 233/6                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            28.9.2002
Het doeltreffendheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel verzetten          1)     Artikel 6 van verordening nr. 3118/93 van de Raad van
zich tegen een nationale wettelijke regeling die met terugwerkende                 25 oktober 1993 tot vaststelling van de voorwaarden waaron-
kracht de termijn verkort waarbinnen kan worden verzocht om                        der vervoersondernemers worden toegelaten tot het binnenlands
teruggaaf van uit hoofde van de belasting over de toegevoegde waarde               goederenvervoer over de weg in een lidstaat waar zij niet
betaalde bedragen, wanneer deze zijn geïnd in strijd met rechtstreeks              gevestigd zijn, staat in de weg aan nationale bepalingen van
werkende bepalingen van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de                     een lidstaat van ontvangst, die ertoe leiden dat deze lidstaat
Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de                            motorrijtuigenbelasting heft op het gebruik van motorvoertuigen
wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappe-                   voor goederenvervoer over de weg op grond dat deze voertuigen
lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme                    gewoonlijk gestald zijn op het grondgebied van die lidstaat van
grondslag (PB L 145, blz. 1), zoals artikel 11, A, lid 1, van deze                 ontvangst, ofschoon zij zijn geregistreerd in de lidstaat van
richtlijn.                                                                         vestiging en in de lidstaat van ontvangst voor cabotage over de
                                                                                weg worden gebruikt krachtens door de lidstaat van vestiging
                                                                                rechtmatig afgegeven vergunningen.
( 1) PB C 122 van 29.4.2000.
                                                                            2)     Artikel 5 van richtlijn 93/89/EEG van de Raad van 25 oktober
                                                                                1993 betreffende de toepassing door de lidstaten van de
                                                                                belastingen op sommige voor het goederenvervoer over de weg
                                                                                gebruikte voertuigen en van de voor het gebruik van sommige
                                                                                infrastructuurvoorzieningen geheven tolgelden en gebruiksrech-
                                                                                ten, staat in de weg aan nationale bepalingen van een lidstaat
                    ARREST VAN HET HOF                                             van ontvangst, in de zin van artikel 1, lid 1, van verordening
                                                                                nr. 3118/93, die ertoe leiden dat deze lidstaat motorrijtuigen-
                           van 2 juli 2002                                         belasting heft op het gebruik van motorvoertuigen voor goede-
                                                                                renvervoer over de weg op grond dat deze voertuigen gewoonlijk
                                                                                gestald zijn op het grondgebied van die lidstaat van ontvangst,
in zaak C-115/00 (verzoek van het Finanzgericht Münster                            ofschoon zij zijn geregistreerd in de lidstaat van vestiging en de
om een prejudiciële beslissing): Andreas Hoves Internatio-                         in artikel 3, lid 1, van genoemde richtlijn bedoelde belasting in
  naler Transport-Service Sàrl tegen Finanzamt Borken ( 1)                         de lidstaat van vestiging wordt betaald, en ofschoon die
                                                                                voertuigen in de lidstaat van ontvangst voor cabotage over de
(„Goederenvervoer over de weg — Motorrijtuigenbelasting                            weg worden gebruikt krachtens door de lidstaat van vestiging
                  — Lidstaat van registratie”)                                     rechtmatig afgegeven vergunningen.
                          (2002/C 233/09)                                   (1 ) PB C 163 van 10.6.2000.
                          (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
In zaak C-115/00, betreffende een verzoek aan het Hof                                                     (Vijfde kamer)
krachtens artikel 234 EG van het Finanzgericht Münster
(Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen Andreas                                              van 11 juli 2002
Hoves Internationaler Transport-Service Sàrl en Finanzamt
Borken, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                                                                            in zaak C-139/00: Commissie van de Europese Gemeen-
artikel 6 van verordening (EEG) nr. 3118/93 van de Raad
                                                                                schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
van 25 oktober 1993 tot vaststelling van de voorwaarden
waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot het
binnenlands goederenvervoer over de weg in een lidstaat waar                („Niet-nakoming — Richtlijn 89/369/EEG — Luchtveront-
zij niet gevestigd zijn (PB L 279, blz. 1), en artikel 5 van                reiniging — Installaties voor verbranding van stedelijk afval
richtlijn 93/89/EEG van de Raad van 25 oktober 1993                                                   op eiland La Palma”)
betreffende de toepassing door de lidstaten van de belastingen
op sommige voor het goederenvervoer over de weg gebruikte                                                (2002/C 233/10)
voertuigen en van de voor het gebruik van sommige infrastruc-
tuurvoorzieningen geheven tolgelden en gebruiksrechten (PB                                              (Procestaal: Spaans)
L 279, blz. 32), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
G. C. Rodríguez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken,
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann,
                                                                                dentie van het Hof)
D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, M. Wathelet
(rapporteur), R. Schintgen, V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues,
rechters, advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier:
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 2 juli 2002 een arrest                  In zaak C-139/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
 ---pagebreak--- 28.9.2002                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 233/7
(gemachtigde: N. Díaz Abad), betreffende een verzoek om vast                          —     niet vooraf de procedures voor monsterneming en
te stellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen die op                               metingen hebben goedgekeurd, en evenmin de meet-
hem rusten krachtens richtlijn 89/369/EEG van de Raad van                                   punten hebben bepaald;
8 juni 1989 ter voorkoming van door nieuwe installaties voor
de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontrei-                       —     geen meetprogramma hebben vastgesteld;
niging (PB L 163, blz. 32), niet is nagekomen, door niet de
nodige maatregelen te nemen om met betrekking tot de drie te
Mazo en te Barlovento op het eiland La Palma (Spanje)                            —    artikel 7 van deze richtlijn, voorzover de drie ovens niet
gevestigde verbrandingsovens de toepassing te verzekeren van:                         zijn uitgerust met steunbranders waarmee in het bijzonder
                                                                                bij het opstarten en stilleggen van de installaties een
                                                                                minimale verbrandingstemperatuur van 850 °C wordt
                                                                                verzekerd.
—     artikel 2 van deze richtlijn, voorzover de drie ovens in
      exploitatie zijn zonder dat daartoe een vergunning is
      verleend;                                                           2)     Het beroep wordt verworpen voor het overige.
                                                                          3)     De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt in
—     artikel 6 van deze richtlijn, voorzover de bevoegde                        eenderde en het Koninkrijk Spanje in tweederde van de kosten
      autoriteiten met betrekking tot deze ovens:                                verwezen.
      —     niet de periodieke metingen van de in dat artikel             (1 ) PB C 192 van 8.7.2000.
            genoemde parameters hebben verricht;
      —     niet vooraf de procedures voor monsterneming
            en metingen hebben goedgekeurd, en evenmin de
            meetpunten hebben bepaald;
                                                                                ARREST VAN HET HOF
      —     geen meetprogramma hebben vastgesteld;
                                                                                (Zesde kamer)
—     artikel 7 van deze richtlijn, voorzover de drie ovens
      niet zijn uitgerust met steunbranders waarmee in het                                            van 9 juli 2002
      bijzonder bij het opstarten en stilleggen van de installaties
      een minimale verbrandingstemperatuur van 850 °C wordt
      verzekerd,                                                          in zaak C-181/00 (verzoek van het Supremo Tribunal
                                                                          Administrativo om een prejudiciële beslissing): Flightline
                                                                          Ltd tegen Secretário de Estado dos Transportes e Comu-
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,               nicações, Transportes Aéreos Portugueses SA (TAP) ( 1)
kamerpresident, D. A. O. Edward en C. W. A. Timmermans
(rapporteur), rechters, advocaat-generaal: P. Léger, griffier:
H. von Holstein, adjunct-griffier, op 11 juli 2002 een arrest             („Artikelen 3, lid 2, en 4, lid 1, sub a en d, van verordening
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                               (EEG) nr. 2408/92 — Oplegging van openbare-dienstver-
                                                                          plichtingen voor geregelde luchtdiensten die een perifeer
                                                                          gebied verzorgen — Verenigbaarheid met mogelijkheid voor
                                                                          lidstaten tot 1 april 1997 cabotage te beperken — Uitlegging
1)    Het Koninkrijk Spanje is de verplichtingen die op hem rusten                 van art. 1, sub e, van beschikking 94/698/EG”)
      krachtens richtlijn 89/369/EEG van de Raad van 8 juni 1989
      ter voorkoming van door nieuwe installaties voor de verbranding
                                                                                (2002/C 233/11)
      van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging, niet nage-
      komen, door niet de nodige maatregelen te nemen om met
      betrekking tot de drie te Mazo en te Barlovento op het eiland                               (Procestaal: Portugees)
      La Palma (Spanje) gevestigde verbrandingsovens de toepassing
      te verzekeren van:
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
      —     artikel 6 van deze richtlijn, voorzover de bevoegde
            autoriteiten met betrekking tot deze ovens:
                                                                          In zaak C-181/00, betreffende een verzoek aan het Hof
            —     niet de periodieke metingen van de in dat artikel       krachtens artikel 234 EG van het Supremo Tribunal Ad-
                  genoemde parameters hebben verricht;                    ministrativo (Portugal), in het aldaar aanhangige geding tussen


title: Zaak C-555/03: Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Charleroi van 15 december 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Magali Warbecq en Ryanair Ltd, vennootschap naar Iers recht

text:
21.2.2004             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 47/25
Verzoek van de Ufficio del Giudice di Pace di Gorizia van             2.    Welke plaats moet worden aangemerkt als de plaats waar
27 november 2003 om een prejudiciële beslissing in het                      of van waaruit deze werknemer feitelijk het belangrijkste
geding tussen Azienda Agricola Tomadin Silvano en                           deel van zijn verplichtingen jegens zijn werkgever vervult,
                              AGEA                                          wanneer de uit deze arbeidsovereenkomst voortvloeiende
                                                                            verplichtingen gedeeltelijk op de grond (luchthaven)
                        (Zaak C-554/03)                                     van een verdragsluitende Staat worden uitgevoerd en
                                                                            gedeeltelijk aan boord van een vliegtuig met de nationali-
                                                                            teit van een andere verdragsluitende Staat die bovendien
                         (2004/C 47/41)                                     deze werknemer heeft aangesteld?
De Ufficio del Giudice di Pace di Gorizia heeft bij beschikking       (1) PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1.
van 27 november 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 29 december 2003, in het geding tussen Azienda
Agricola Tomadin Silvano en AGEA, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
Moeten artikel 1 van verordening (EEG) nr. 856/84 (1) van
31 maart 1984 en de artikelen 1 tot en met 4 van verordening          Beroep, op 8 januari 2004 ingesteld door Commissie van
(EEG) nr. 3950/92 (2) van 28 december 1992 aldus worden               de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
uitgelegd dat heffingen op melk en zuivelproducten als                                                rijk
administratieve sancties moeten worden aangemerkt, en moe-
ten de producenten bijgevolg deze heffingen enkel betalen                                        (Zaak C-4/04)
ingeval zij de toegewezen quota opzettelijk of uit nalatigheid
hebben overschreden?
                                                                                (2004/C 47/43)
(1) PB L 90 van 1.4.1984, blz. 10.
(2) PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 8 januari 2004 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door K. Banks en C. Schmidt, domicilie gekozen
                                                                      hebbende te Luxemburg.
Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Charleroi van 15 de-
cember 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Magali Warbecq en Ryanair Ltd, vennootschap                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         naar Iers recht
                                                                      1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
                        (Zaak C-555/03)                                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn voor de omzetting van richtlijn 98/44/EG
                                                                            van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998
                         (2004/C 47/42)                                     betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische
                                                                            uitvindingen (1), of althans de Commissie hiervan niet in
                                                                            kennis te stellen, niet heeft voldaan aan de krachtens deze
De Arbeidsrechtbank te Charleroi heeft bij beschikking van                  richtlijn op haar rustende verplichtingen;
15 december 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 24 december 2003, in het geding tussen Magali             2.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
Warbecq en Ryanair Ltd, vennootschap naar Iers recht, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
1.    Wat zijn voor de toepassing van artikel 19, lid 2, van
      verordening nr. 44/2001 van de Raad van 22 december
      2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erken-         De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 30 juli
      ning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlij-     2000 verstreken.
      ke en handelszaken (1), de relevante criteria om vast te
      stellen op het grondgebied van welke verdragsluitende
      Staat de werknemer gewoonlijk werkt wanneer deze                (1) PB L 213, blz. 13.
      werknemer als lid van het cabinepersoneel in dienst is
      van een onderneming die internationaal passagierslucht-
      vervoer verricht?


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 december 2004 in zaak C-271/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden (Niet-nakoming — Visserij — Instandhouding en beheer van bestanden — Controlemaatregelen voor visserijactiviteiten)

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 16 december 2004
   in zaak C-271/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden (1)

   (Niet-nakoming - Visserij - Instandhouding en beheer van bestanden - Controlemaatregelen voor visserijactiviteiten)
   (2005/C 45/03)
   Procestaal: Zweeds
   In zaak C-271/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingediend op 24 juli 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn en C. Tufvesson) tegen Koninkrijk Zweden (gemachtigden: A. Kruse en A. Falk), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur), S. von Bahr, U. Lõhmus en A. Ó Caoimh, rechters, advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: R. Grass, op 16 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door na te laten, voor de jaren 1995 en 1996:

                           —

                           de passende modaliteiten vast te stellen voor het gebruik van de hem toegekende quota en de door de toepasselijke communautaire verordeningen voorgeschreven inspecties en overige controles te verrichten,

                           —

                           alle doeltreffende maatregelen te treffen om overschrijdingen van de quota te voorkomen,

                           —

                           alle administratieve of strafrechtelijke maatregelen te treffen die het diende toe te passen op de kapiteins van vaartuigen die deze verordeningen hebben overtreden dan wel op iedere andere voor een dergelijke inbreuk aansprakelijke persoon,

                     heeft het Koninkrijk Zweden niet voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 9, lid 2 van verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, en de artikelen 2, 21, leden 1 en 2, en 31 van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid.

               2)

               Het Koninkrijk Zweden wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 289 van 23.11.2002.


title: Zaak F-7/13: Beroep ingesteld op 22 januari 2013 — ZZ/Commissie

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/47

         Beroep ingesteld op 22 januari 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-7/13)
   2013/C 114/71
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht tegen het besluit genomen in antwoord op het verzoek van verzoeker, die is tewerkgesteld bij de delegatie van de Commissie te Antananarivo, Madagascar, om schadeloos te worden gesteld voor de problemen die hij heeft ondervonden bij zijn vestiging in die stad

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het hoofd van een eenheid van het directoraat-generaal Personele middelen en veiligheid, betreffende het „verzoek krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut — 0/867/11 om schadeloosstelling voor de problemen bij uw vestiging te Antananarivo”, volgens hetwelk dit verzoek is afgewezen op grond dat niet was voldaan aan „de voorwaarden voor een vergoeding van de immateriële en psychologische schade”, daar uit de feiten bleek dat „de delegatie alles in het werk heeft gesteld om die problemen op te lossen, door extra werkzaamheden in uw aanvankelijke woning te laten uitvoeren en u voor de duur van die werkzaamheden alternatieve huisvesting aan te bieden”;

               —

               nietigverklaring van het antwoord op verzoekers klacht volgens hetwelk het TABG zijn klacht afwijst op grond dat (i) „de administratie in casu geen dienstfout of onwettigheid kan worden verweten”, (ii) verzoeker „niet het begin van bewijs van de gestelde immateriële of psychologische schade heeft geleverd”, en (iii) „in het bestreden besluit wordt ingegaan op de bewijzen van welwillendheid van de administratie jegens klager” en „een eventueel motiveringsgebrek volgens vaste rechtspraak kan worden verholpen door een adequate motivering die in het stadium van het antwoord op de klacht wordt gegeven”, hetgeen in casu het geval is;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van een vergoeding voor verzoekers immateriële en psychologische schade, welke voorlopig en onder voorbehoud van een verhoging of verlaging in de loop van het geding op 30 000 EUR wordt vastgesteld;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-474/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 22 oktober 2012 — Schiebel Aircraft GmbH

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 22 oktober 2012 — Schiebel Aircraft GmbH
   (Zaak C-474/12)
   2013/C 26/37
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Schiebel Aircraft GmbH

      Betrokken instantie: Bundesminister für Wirtschaft, Familie und Jugend

      Prejudiciële vraag

   Staat het Unierecht, inzonderheid de artikelen 18, 45 en 49 juncto artikel 346, lid 1, sub b, VWEU, in de weg aan een nationale bepaling van een lidstaat, zoals de in het hoofdgeding toe te passen regeling, krachtens welke de leden van de tot wettelijke vertegenwoordiging bevoegde organen, of de besturende en vertegenwoordigingsbevoegde vennoten, van handelsvennootschappen die willen handelen in militaire wapens en militaire munitie en willen bemiddelen bij de aan- en verkoop van militaire wapens en militaire munitie, het Oostenrijkse staatsburgerschap dienen te bezitten, en het staatsburgerschap van een andere lidstaat van de EER niet voldoende is?


title: Doorhaling van zaak C-345/98

text:
C 333/22              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 20.11.1999
              Doorhaling van zaak C-331/98 (1)                        29 juni 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                      C-345/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                       (1999/C 333/50)                                tegen Ierland.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 (1) PB C 327 van 24.10.1998.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 juni 1999 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-331/98: Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
(1) PB C 327 van 24.10.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-20/98 (1)
                                                                                (1999/C 333/53)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
               Doorhaling van zaak C-39/99 (1)                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 juni 1999 de
                                                                      doorhaling in het register gelast van zaak C-20/98 (Verzoek
                       (1999/C 333/51)                                van de Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg om een
                                                                      prejudiciële beslissing): K.-H. Meinert tegen Bezirkshaupt-
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 mannschaft Salzburg-Umgebung.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 juni 1999 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-39/99: Commissie         (1) PB C 94 van 28.3.1998.
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
(1) PB C 86 van 27.3.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-106/99 (1)
                                                                                (1999/C 333/54)
              Doorhaling van zaak C-345/98 (1)                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 juli 1999 de
                       (1999/C 333/52)                                doorhaling in het register gelast van zaak C-106/99: Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek.
De president van de Vierde kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van              (1) PB C 86 van 27.3.1999.


title: Zaak T-199/14: Beschikking van het Gerecht van 6 september 2016 — Vanbreda Risk & Benefits/Commissie („Niet-contractuele aansprakelijkheid — Overheidsopdrachten voor diensten — Overeenkomst over de vastgestelde schadevergoeding — Afdoening zonder beslissing — Kosten”)

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/16

         Beschikking van het Gerecht van 6 september 2016 — Vanbreda Risk & Benefits/Commissie
   (Zaak T-199/14) (1)

   ((„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Overheidsopdrachten voor diensten - Overeenkomst over de vastgestelde schadevergoeding - Afdoening zonder beslissing - Kosten”))
   (2016/C 475/25)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Vanbreda Risk & Benefits (Antwerpen, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Teerlinck en P. de Bandt, vervolgens P. Teerlinck, P. de Bandt en R. Gherghinaru, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Delaude en L. Cappelletti, vervolgens S. Delaude, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 30 januari 2014 waarbij de Commissie de offerte die verzoekster had ingediend voor perceel nr. 1 in het kader van aanbesteding OIB.DR.2/PO/2013/062/591 betreffende de verzekering van goederen en personen (PB 2013/S 155-269617) heeft afgewezen en de opdracht aan een andere vennootschap heeft gegund, alsook beroep tot schadevergoeding.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in de kosten van Vanbreda Risk & Benefits in de hoofdprocedure en in het kort geding bij het Gerecht.

      (1)  PB C 159 van 26.5.2014.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 april 2004 in zaak C-17/01 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Finanzamt Sulingen tegen Walter Sudholz (Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 2 en 3 van beschikking 2000/186/EG — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde: uniforme grondslag — Forfaitaire beperking van recht op aftrek van BTW over voertuigen die niet uitsluitend voor bedrijfsdoeleinden worden gebruikt — Machtiging met terugwerkende kracht voor nationale fiscale maatregel)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 29 april 2004
   in zaak C-17/01 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Finanzamt Sulingen tegen Walter Sudholz (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikelen 2 en 3 van beschikking 2000/186/EG - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde: uniforme grondslag - Forfaitaire beperking van recht op aftrek van BTW over voertuigen die niet uitsluitend voor bedrijfsdoeleinden worden gebruikt - Machtiging met terugwerkende kracht voor nationale fiscale maatregel)
   (2004/C 118/10)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-17/01, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland), in het geding tussen Finanzamt Sulingen en Walter Sudholz, om een prejudiciële beslissing over de geldigheid van de artikelen 2 en 3 van beschikking 2000/186/EG van de Raad van 28 februari 2000, waarbij de Bondsrepubliek Duitsland wordt gemachtigd af te wijken van de artikelen 6 en 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 59, blz. 12), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, C. W. A. Timmermans en S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Bij onderzoek van de procedure die heeft geleid tot de vaststelling van beschikking 2000/186/EG van de Raad van 28 februari 2000 waarbij de Bondsrepubliek Duitsland wordt gemachtigd af te wijken van de artikelen 6 en 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, is niet gebleken van enige onregelmatigheid die de geldigheid van deze beschikking kan aantasten.

               2)

               Artikel 3 van beschikking 2000/186 is ongeldig voorzover daarin wordt bepaald dat de door de Raad van de Europese Unie aan de Bondsrepubliek Duitsland verleende machtiging met terugwerkende kracht vanaf 1 april 1999 van toepassing is.

               3)

               Artikel 2 van beschikking 2000/186 voldoet aan de inhoudelijke eisen van artikel 27, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, en is niet ongeldig.

      (1)  PB C 79 van 10.3.2001.