title: Verzoek van het Tribunal de Grande Instance de Morlaix van 14 december 1994 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen E.A.R.L. de Kerlast en 1. Union Régionale de Coopératives Agricoles (Unicopa) en 2. Coopérative du Trieux (Zaak C-15/95)

text:
Nr. C 54/12         | NL [                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       4 . 3 . 95
richtlijn wat alcoholhoudende dranken betreft met een                        — Richtlijn 92/40/EEG van de Raad van 19 mei 1992
alcoholgehalte van minder dan 10% .                                               tot vaststelling van communautaire maatregelen
                                                                                voor de bestrijding van aviaire influenza (*); en
(!) PB nr . L 298 van 17. 10 . 1989 , blz . 23 .
                                                                             — Richtlijn 92/48/EEG van de Raad van 16 juni 1992
                                                                                tot vaststelling, overeenkomstig artikel 3 , lid 1 ,
                                                                                onder a ) i ), van Richtlijn 91/493/EEG, van de
                                                                                minimale hygiënische voorschriften die van toepas
                                                                                sing zijn op visserij produkten die zijn verkregen aan
Verzoek van het Arbeitsgericht Bonn van 30 november                               boord van bepaalde vissersvaartuigen (2),
1994 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A.                  en/of deze maatregelen niet aan de Commissie mee te
Süzen en Firma Zehnacker Gebaudereinigung GmbH Kran                          delen, de krachtens het voorlaatste artikel van die
kenhausservice, in vrijwaring geroepen partij : Firma Lefarth                richtlijnen alsmede het EG-Verdrag op hem rustende
                                GmbH
                                                                             verplichtingen niet is nagekomen;
                        ( Zaak C- 13/95 )
                                                                        2 . het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten van de
                            ( 95/C 54/19 )                                   procedure .
Het Arbeitsgericht Bonn heeft bij beschikking van 30 no                Middelen en voornaamste argumenten
vember 1994, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 18 januari 1995 , in het geding tussen A. Süzen en Firma             Ingevolge het dwingende karakter van de artikelen 189 ,
Zehnacker Gebaudereinigung GmbH Krankenhausservice,                     derde alinea, en 5 , eerste alinea, EG-Verdrag zijn de
in vrijwaring geroepen partij : Firma Lefarth GmbH, het Hof             Lid-Staten verplicht de maatregelen te nemen die noodza
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                 kelijk zijn om de tot hen gerichte richtlijnen binnen de
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                   gestelde termijnen uit te voeren.
                                                                        De omzettingstermijn is verstreken op 1 januari 1993 ,
1 . Vindt, gelet op de arresten van het Hof van 14 april 1 994          zonder dat het Koninkrijk België de nodige bepalingen heeft
     (zaak C-392/92, Schmidt, Jurispr. 1994, blz. 1-1311 ) en           vastgesteld .
     19 mei 1992 (zaak C-29/91 , Redmond Stichting,
     Jurispr. 1992, blz. 1-3189 ), Richtlijn 77/187/EEG O               (M PB nr . L 167 van 22 . 6 . 1992, blz . 1 .
     ook dan toepassing, wanneer een onderneming de                     (2 ) PB nr . L 187 van 7. 7. 1992, blz . 41 .
     aannemingsverhouding met een andere onderneming
     opzegt om deze vervolgens over te dragen op een derde
     onderneming ?
                                                                        Verzoek van het Tribunal de Grande Instance de Morlaix
2 . Is er ook dan sprake van overdracht bij overeenkomst in             van 14 december 1994 om een prejudiciële beslissing in het
     de zin van de richtlijn bij een in vraag 1 beschreven gang         geding tussen E.A.R.L. de Kerlast en 1 . Union Régionale de
     van zaken, wanneer er geen materiële of immateriële                Coopératives Agricoles ( Unicopa) en 2 . Coopérative du
     bedrijfsmiddelen worden overgedragen ?                                                              Trieux
                                                                                ( Zaak C-15/95 )
(M PB nr . L 61 van 5 . 3 . 1977, blz . 26 .
                                                                                ( 95/C 54/21)
                                                                        Het Tribunal de Grande Instance de Morlaix heeft bij
                                                                        beschikking van 14 december 1994, ingekomen ter griffie
                                                                        van het Hof van Justitie op 18 januari 1995 , in het geding
Beroep, op 17 januari 1995 ingesteld door Commissie van                 tussen E.A.R.L. de Kerlast en 1 . Union Régionale de
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                   Coopératives Agricoles (Unicopa ) en 2 . Coopérative du
                                                                        Trieux, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
                        ( Zaak C-14/95 )                                pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
                            ( 95/C 54/20 )                              gende vragen:
                                                                        1 . Kan artikel 7 van Verordening ( EEG ) nr. 857/84 ( J )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                             aldus worden uitgelegd, dat het de oprichting van stille
op 17 januari 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
                                                                             maatschappen („ sociétés en participation " die naar hun
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                                                                             aard geen rechtspersoonlijkheid bezitten, geen derden
genwoordigd door haar juridisch adviseur G. Rozet, domi
                                                                             werking hebben en waarvan naar buiten niet blijkt) door
cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre
Wagner, Kirchberg.
                                                                             producenten verbiedt, wanneer zij neerkomen op een
                                                                             verkapte verhuur van quota, of moeten deze als toelaat
                                                                              baar worden beschouwd, op grond dat zij een noodza
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             kelijke structurele aanpassing vormen in de zin van
                                                                             artikel 1 van Verordening ( EEG) nr. 856/84 (2 )?
1 . vast te stellen, dat het Koninkrijk België, door niet de
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast           2 . Moeten artikel 12, onder c ), van Verordening ( EEG)
     te stellen om zich te voegen naar                                       nr. 857/94 en artikel 3 bis van Verordening ( EEG)
 ---pagebreak--- 4 . 3 . 95            | NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 54/ 13
       nr. 764/89 ( ) aldus worden uitgelegd, dat zij een                 ontvangen klachten het onderzoek en de afhandeling van
       daadwerkelijke persoonlijke overname van de produktie              verzoeken om teruggaaf dikwijls plaatsvinden met een
       vereisen ?                                                         vertraging die kan oplopen tot twaalf maanden.
3 . Verzet artikel 40, lid 3 , EEG-Verdrag zich ertegen, dat              Het feit dat de Spaanse autoriteiten, door de schriftelijke
      een Lid-Staat ingevolge Verordening ( EEG) nr. 857/84               verzoeken van de Commissie onbeantwoord te laten, niet
      van 31 maart 1984 (gewijzigd bij Verordening ( EEG)                 hebben meegewerkt, levert volgens de Commissie, gelet op
      nr. 764/89 van 20 maart 1989 ) stille maatschappen                  de belangrijke repercussies die die houding in deze zaak
      verbiedt en groeperingen van melkproducenten („ Grou               heeft, een schending van artikel 5 EG-Verdrag op .
       pement agricole d'exploitation en commun partiel
       GAEC ") toelaat ?
       (circulaire nr. 4019 van 20 november 1989 DPE/
       SPM/C89 — circulaire nr . 7051 van 14 november 1991
      DEPSE/SDSA C 91 )                                                   Beroep, op 18 januari 1995 ingesteld door Commissie van
                                                                               de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
(M PB nr. L 90 van 1 . 4 . 1984, blz. 13 .                                                          ( Zaak C-17/95 )
( 2 ) PB nr. L 90 van 1 . 4 . 1984 , blz. 10 .
( 3 ) PB nr . L 84 van 29 . 3 . 1989, blz. 2 .                                                         ( 95/C 54/23
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 18 januari 1995 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
Beroep, op 18 januari 1995 ingesteld door Commissie van                   genwoordigd door haar juridisch adviseur G. Rozet, domi
    de Europese Gemeenschappen tégen Koninkrijk Spanje                    cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre
                                                                          Wagner, Kirchberg.
                           ( Zaak C- 16/95 )
                              ( 95/C 54/22 )                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                1 . vast te stellen, dat de Franse Republiek, door niet de
op 18 januari 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                             nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                            te stellen om zich te voegen naar
vertegenwoordigd door B. Rodriguez Galindo en E. Tra
verso, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden,                       — Richtlijn 91/67/EEG van de Raad van 28 januari
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis,                              1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor
lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                            het in de handel brengen van aquicultuurdieren en
                                                                                aquicultuurprodukten C );
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                — Richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november
1 . Vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de krachtens                           1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het
      het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is                             vervoer en tot wijziging van de Richtlijnen 90/
      nagekomen,                                                                     425/EEG en 91/496/EEG (2);
      a ) door in strijd met het bepaalde in artikel 7, lid 4, van               — Richtlijn 92/35/EEG van de Raad van 29 april 1992
           Achtste Richtlijn 79/1072/EEG van de Raad van                             tot vaststelling van controlevoorschriften en van
           6 december 1979 betreffende de regeling voor de                           maatregelen ter bestrijding van paardepest ( 3 ),
           teruggaaf van de belasting over de toegevoegde
           waarde aan niet in het binnenland gevestigde belas                   en/of deze maatregelen niet aan de Commissie mee te
           tingplichtigen, de voor die teruggaaf vastgestelde                    delen, de krachtens het voorlaatste artikel van die
           termijn van zes maanden niet in acht te nemen,                        richtlijnen alsmede het EG-Verdrag op hem rustende
           en
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen;
      b) door niet te voldoen aan de ingevolge artikel 5
           EG-Verdrag op de Lidstaten rustende verplichting               2. De Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
           tot samenwerking.                                                     procedure.
2 . Het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.                      De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                                                                          die in zaak C-14/95 (4); de omzettingstermijnen zijn verstre
Middelen en voornaamste argumenten                                        ken op 1 januari 1993 .
Ondanks het feit dat de achtste richtlijn in beginsel naar                (!)   PB nr. L 46 van 19 . 2 . 1991 , blz. 1 .
behoren is omgezet in Spaans recht, acht de Commissie                     (2 )  PB nr . L 340 van 11 . 12 . 1991 , blz. 17.
bewezen, dat de termijn van zes maanden voor de teruggaaf                 (3 )  PB nr . L 157 van 10 . 6 . 1992 , blz . 19 .
van de BTW aan niet in het binnenland gevestigde belas                   (4 )  Zie bladzijde 12 van dit Publikatieblad .
tingplichtigen, niet altijd door de bevoegde diensten van de
Spaanse fiscus in acht worden genomen, daar volgens de


title: Zaak T-568/17: Beroep ingesteld op 18 augustus 2017 — Korea National Insurance Corporation/Raad en Commissie

text:
               9.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 338/19

         Beroep ingesteld op 18 augustus 2017 — Korea National Insurance Corporation/Raad en Commissie
   (Zaak T-568/17)
   (2017/C 338/22)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Korea National Insurance Corporation (Pyongyang, Democratische Volksrepubliek Korea) (vertegenwoordigers: M. Lester en S. Midwinter, QC, T. Brentnall en A. Stevenson, Solicitors)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van uitvoeringsverordening (EU) 2017/993 van de Commissie van 12 juni 2017 tot wijziging van verordening (EG) nr. 329/2007 van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van de Democratische Volksrepubliek Korea (PB 2017, L 149, blz. 67), besluit (GBVB) 2017/994 van de Raad van 12 juni 2017 tot wijziging van besluit (GBVB) 2016/849 betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Volksrepubliek Korea (PB 2017, L 149, blz. 75), uitvoeringsbesluit (GBVB) 2017/1459 van de Raad van 10 augustus 2019 tot uitvoering van besluit (GBVB) 2016/849 betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Volksrepubliek Korea (PB 2017, L 208, blz. 38) en uitvoeringsverordening (EU) 2017/1457 van de Commissie van 10 augustus 2017 tot wijziging van verordening (EG) nr. 329/2007 van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van de Democratische Volksrepubliek Korea (PB 2017, L 208, blz. 33), voor zover daarbij verzoekster is opgenomen op de lijst van entiteiten waarvoor beperkende maatregelen gelden;

               —

               verwijzing van verweerders in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verwerende partijen hebben verzuimd toereikend of afdoende te motiveren waarom verzoekster op de lijst is opgenomen.

               2.

               Tweede middel: verwerende partijen hebben een kennelijke fout gemaakt door te menen dat voor verzoekster was voldaan aan enig criterium voor toepassing van de betwiste maatregelen; er is geen feitelijke grondslag voor verzoeksters opname op de lijst.

               3.

               Derde middel: verwerende partijen hebben verzuimd verzoekster het bewijs te leveren dat hun besluit om verzoekster opnieuw op de lijst op te nemen naar verluidt zou staven alvorens daartoe over te gaan, of dat de uitvoering door de EU van de lijst van de VN naar verluidt zou staven, hetgeen in strijd is met verzoeksters rechten van verdediging en het recht op een daadwerkelijke bescherming in rechte.

               4.

               Vierde middel: verwerende partijen zijn hun verplichtingen niet nagekomen op het ogenblik waarop zij hebben beslist om verzoekster op de lijst op te nemen na opname op de lijst van de VN.

               5.

               Vijfde middel: verwerende partijen hebben hun bevoegdheden misbruikt door ernaar te streven dat verzoeksters recht krachtens artikel 230 VWEU op een daadwerkelijk rechtsmiddel in verband met haar opname op de lijst een dode letter wordt, zodat dit recht wordt omzeild, en/of door verzoeksters recht op een gelijke behandeling te schenden.

               6.

               Zesde middel: verwerende partijen hebben de rechtsbeginselen inzake gegevensbescherming geschonden.

               7.

               Zevende middel: verwerende partijen hebben zonder rechtvaardiging en op onevenredige wijze verzoeksters grondrechten geschonden, waaronder haar recht op bescherming van eigendom, onderneming en goede naam.


title: Zaak T-53/02: Beroep, op 22 februari 2002 ingesteld door Ricosmos B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
18.5.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 118/27
Beroep, op 13 februari 2002 ingesteld door SA Global                     —     Er is geen bewijs, dat de Commissie bedragen ten onrechte
Electronic Finance Management tegen Commissie van de                           heeft betaald.
                  Europese Gemeenschappen
                                                                         —     De Commissie heeft de wijziging van haar standpunt over
                          (Zaak T-29/02)                                       de aanvaarding van de projectkosten pas kenbaar gemaakt
                                                                               zes maanden na de voltooiing van het project en drie
                                                                               maanden na het evaluatierapport. Daardoor heeft ver-
                         (2002/C 118/43)
                                                                               zoekster niet binnen een redelijke termijn bezwaar kun-
                                                                               nen indienen.
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         —     De Commissie heeft gehandeld in strijd met de algemene
                                                                               beginselen van bescherming van het gewettigd vertrou-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      wen, eerlijke rechtsbedeling en uitvoering van een over-
schappen is op 13 februari 2002 beroep ingesteld tegen                         eenkomst te goeder trouw.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door SA Global
Electronic Finance Management, vertegenwoordigd door
M. E. Storme en A. Gobien, van het kantoor Keuleneer, Storme,
Vanneste, Van Varenbergh, Verhelst, Brussel (België).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;                   Beroep, op 22 februari 2002 ingesteld door Ricosmos B.V.
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     de Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoekster
      van het equivalent in Euro van het bedrag van 40 693 Ecu;                                    (Zaak T-53/02)
—     de poging van de Commissie om van verzoekster het
      bedrag van 273 516 Ecu in te vorderen, ongegrond te                                         (2002/C 118/44)
      verklaren en de Commissie derhalve te gelasten een
      „credit nota” voor een bedrag van 273 516 Ecu te
                                                                                (Procestaal Nederlands)
      verstrekken;
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 22 februari 2002 beroep ingesteld tegen de
Middelen en voornaamste argumenten                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Ricosmos
                                                                         B.V., gevestigd te Delfzijl (Nederland), vertegenwoordigd door
                                                                         mr. Martijn Hendrik Fleers, mr. Michel Chatelin en mr. Pierre
Het onderhavige beroep, ingesteld krachtens een arbitragebe-             Metzler, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
ding in de zin van artikel 238 EG (ex artikel 181), strekt
tot veroordeling van de Commissie, namens de Europese
Gemeenschap, tot betaling aan verzoekster van het bedrag van             Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
40 693 Ecu, ter zake van de uitvoering van een in het
kader van het ESPRIT-programma gesloten overeenkomst ter
stimulering van de ontwikkeling van financiële infrastructuur,           1)    de beschikking van de Commissie C(2001)3663 def. van
systemen en transactiemechanismen voor de succesvolle groei                    16 november 2001 in dossier REM 09/00 te vernietigen;
van de elektronische handel in de Europese Unie. Het toepasse-
lijke recht is Belgisch recht.                                           2)    de Commissie in de kosten te verwijzen.
Tot staving van haar conclusies betoogt verzoekster het
volgende:
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
—     Zoals de Commissie gedurende de uitvoering van het
      project steeds te kennen heeft gegeven en in het evaluatie-
      verslag is bevestigd, heeft zij haar contractuele opdracht         Verzoekster beschikt over diverse douanevergunningen waar-
      correct uitgevoerd. Het bedrag van de door verzoekster             door zij communautair douanevervoer kan regelen. Zo regelde
      bij de Commissie ingediende rekening was gerechtvaar-              verzoekster verschillende transporten van sigaretten onder
      digd en met documenten gestaafd. Er kunnen derhalve                de regeling van extern communautair douanevervoer naar
      geen redenen zijn, dat de Commissie terugbetaling van              Tsjechië. Bij enkele van deze transporten uit 1994 bleek later
      enig bedrag vordert.                                               gefraudeerd te zijn door derden.
 ---pagebreak--- C 118/28               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     18.5.2002
In 1997 deed verzoekster een verzoek om kwijtschelding van             Verzoekster beroept zich tenslotte op een schending van
de invoerrechten aan de Nederlandse douaneautoriteiten op              het proportionaliteitsbeginsel. Verzoekster voert aan dat de
basis van artikel 239 van Verordening 2913/92 (1) aangezien            opgelegde heffing in ieder geval onevenredig is met eventuele
verzoekster zelf niet bij de fraude betrokken was en zij               nalatigheden vanwege haar.
bovendien alle mogelijke maatregelen genomen had om
fraude te vermijden. Volgens verzoekster kon haar bij deze
transporten dan ook geen frauduleuze handelingen of klaarblij-         (1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
kelijke nalatigheid verweten worden. De Nederlandse autoritei-             1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek
                                                                           (Publicatieblad L 302 van 19.10.1992 blz. 1).
ten gaven dit verzoek door aan de Commissie overeenkomstig             (2) Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli
artikel 905 van Verordening 2454/93 (2). In de bestreden                   1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering
beschikking weigert de Commissie de kwijtschelding van de                  van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling
douanerechten.                                                             van het communautair douanewetboek (Publicatieblad L 253 van
                                                                           11.10.1993 blz. 1).
                                                                       Beroep, op 12 maart 2002 ingesteld door Organización
Verzoekster roept vooreerst een schending in van artikel 907
                                                                       de Productores de Túnidos Congelados tegen Commissie
van Verordening 2454/93. Volgens verzoekster werd de
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
termijn van negen maanden voor het geven van de beschikking
ten onrechte driemaal verlengd. Volgens verzoekster werden
bovendien haar rechten van verdediging geschonden. Verzoek-                                       (Zaak T-69/02)
ster voert aan dat zij niet werd geïnformeerd over het verloop
van de procedure en met name de vragen van de Commissie                                          (2002/C 118/45)
aan de Nederlandse autoriteiten. Verder kreeg verzoekster
aanvankelijk ook geen toegang tot het volledige dossier voor
het maken van haar opmerkingen. De Commissie rekende de                                         (Procestaal: Spaans)
tijd die hiermee verstreek echter wel als termijnverlenging.
Volgens verzoekster kon echter de termijn voor het nemen
van een beslissing niet verlengd worden zolang zij niet op de
hoogte was van de gestelde vragen en geen volledige toegang            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
kreeg tot het dossier.                                                 schappen is op 12 maart 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Organi-
                                                                       zación de Productores de Túnidos Congelados, gevestigd te
                                                                       Bermeo (Vizcaya, Spanje), vertegenwoordigd door R. Garcia-
                                                                       Gallardo Gil-Fournier en J. Guillén Carrau.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster beroept zich verder op een schending van het               —     het beroep ontvankelijk te verklaren;
beginsel van rechtszekerheid. Verzoekster voert aan dat zij
op basis van artikel 907 van Verordening 2454/93 mocht                 —     nietig te verklaren de handeling waartegen het beroep is
aannemen dat na negen maanden een beschikking in haar                        gericht, waarbij de Commissie van de Europese Gemeen-
voordeel was genomen, aangezien zij niet op de hoogte was                    schappen de hoeveelheden die in aanmerking komen
van een eventuele verlenging van de termijn voorzien in dit                  voor een compenserende vergoeding aan OPTUC heeft
artikel.                                                                     verminderd, te weten artikel 2, lid 2, van en de bijlage bij
                                                                             verordening (EG) nr. 2496/2001 van de Commissie van
                                                                             19 december 2001 betreffende de toekenning van de
                                                                             compenserende vergoeding aan de producentenorgani-
                                                                             saties voor in de periode van 1 januari tot en met
                                                                             31 maart 2001 aan de verwerkende industrie geleverde
                                                                             tonijn (1);
                                                                       —     elke andere maatregel te gelasten die het Gerecht passend
Verzoekster bestrijdt voorts de beslissing van de Commissie als              acht om te bewerkstelligen dat de Commissie voldoet aan
zou verzoekster klaarblijkelijk nalatig zijn geweest. Verzoekster            haar uit artikel 233 EG voortvloeiende verplichtingen en
voert aan dat zijzelf geen rechtsregels heeft geschonden en ook              in concreto, dat zij de situatie opnieuw onderzoekt;
handelde in overeenstemming met vaste gebruiken en de
internationale handelspraktijk. Er zou ook geen oorzakelijk            —     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
verband zijn tussen het optreden van verzoekster en de                       veroordelen tot betaling van alle kosten van het geding
gepleegde fraude.                                                            aan verzoekster.


title: Zaak T-590/11: Beroep ingesteld op 14 november 2011 — S & S Szlegiel Szlegiel i Wiśniewski/BHIM — Scotch & Soda (SODA)

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/61

      Beroep ingesteld op 14 november 2011 — S & S Szlegiel Szlegiel i Wiśniewski/BHIM — Scotch & Soda (SODA)
      (Zaak T-590/11)
      (2012/C 25/117)
      Taal van het verzoekschrift: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: S & S Piotr Szlegiel Jacek Szlegiel i Robert Wiśniewski sp. j. (Gorzów Wielkopolski, Republiek Polen) (vertegenwoordiger: R. Sikorski, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Andere partij voor de kamer van beroep: Scotch & Soda BV (Hoofddorp, Nederland)

         Conclusies

                  —

                  de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 augustus 2011 in zaak R 1570/2010-2 te vernietigen;

                  —

                  de oppositie nr. B1438250 in haar geheel af te wijzen;

                  —

                  de verwerende partij te gelasten het aangevraagde merk in te schrijven; en

                  —

                  de verwerende partij te verwijzen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de verzoekende partij

         Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SODA” voor waren van klasse 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6970875

         Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

         Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijving nr. 3593498 voor het woordmerk „SCOTCH & SODA” voor waren van klasse 25

         Beslissing van de oppositieafdeling: algehele afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

         Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad op grond dat de kamer van beroep (i) ten onrechte niet heeft geoordeeld dat de merken visueel, fonetisch en begripsmatig in voldoende mate verschillen, met name gelet op zijn analyse van de begripsmatige inhoud van de merken, (ii) het dominerende bestanddeel van de litigieuze tekens niet naar behoren heeft afgebakend en geanalyseerd, (iii) het aandachtsniveau van de gemiddelde consument van de betrokken categorie van waren niet naar behoren in aanmerking heeft genomen.


title: Verzoek van de Franse Cour de Cassation (chambre sociale) van 28 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Caisse nationale d'assurance vieillesse des travailleurs salariés (CNAVTS) en E. Thibault (Zaak C-136/95)

text:
22 . 7 . 95            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 189/7
— Vraag 3 :                                                              Hogere voorziening, op 27 april 1995 ingesteld door
                                                                         Vereniging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties
    Indien de vragen 1 en 2a tot en met 2d aldus moeten                  in de Bouwnijverheid ( SPO) en 28 anderen tegen het arrest,
    worden beantwoord, dat schuldvergelijking in het alge               op 21 februari 1995 in zaak T-29/92 tussen enerzijds
    meen mogelijk is, of mogelijk is onder bepaalde voor                Vereniging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties
    waarden, wordt gevraagd of artikel 15 , lid 3 , van                  in de Bouwnijverheid ( SPO ) en 28 anderen en anderzijds de
    Verordening ( EEG ) nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni              Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
     1992 tot instelling van een steunregeling voor produ               door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
    centen van bepaalde akkerbouwgewassen (*) aldus moet                                           Gemeenschappen
    worden uitgelegd, dat een Lid-Staat een nationaal                                            ( Zaak C-137/95 P)
    interventieorgaan niet mag opdragen, door de begun
    stigde te ontvangen steun te verrekenen met vorderingen                                         ( 95/C 189/14)
    van de staat, die anders zouden kunnen worden gebruikt               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    voor schuldvergelijking ?                                            op 27 april 1995 hogere voorziening ingesteld door Vereni
                                                                         ging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties in de
— Vraag 4 :                                                              Bouwnijverheid ( SPO ) en 28 anderen, vertegenwoordigd
                                                                         door Jhr Mr L. H. van Lennep, advocaat te 's-Gravenhage,
    Moet artikel 10, lid 1 , van Verordening ( EEG) nr. 1765/            en Mr E. H. Pijnacker Hordijk, advocaat te Amsterdam,
     92 van de Raad aldus worden uitgelegd, dat de                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
    betrokken bedragen onmiddellijk moeten worden uitbe                 Me L. Frieden, Avenue Guillaume 62, tegen het arrest, öp
    taald nadat het interventieorgaan de behandeling van de              21 februari 1995 in zaak T-29/92 tussen enerzijds Vereni
    aanvraag van de begunstigde heeft afgerond, of kan met               ging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties in de
    de uitbetaling worden gewacht totdat is onderzocht of                Bouwnijverheid ( SPO ) en 28 anderen en anderzijds de
    de staat op de begunstigde vorderingen heeft die de staat            Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
    wenst te verrekenen, mits de betaling maar vóór                      door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     31 december van het betrokken steunjaar plaatsvindt ?               Gemeenschappen.
                                                                         Appellanten concluderen dat het den Hove behage :
(!) PB nr . L 181 van 1 . 7. 1992 , blz . 12 .
                                                                         — het op 21 februari 1995 door het Gerecht van eerste
                                                                             aanleg van de Europese Gemeenschappen in zaak
                                                                             T-29/92 gewezen arrest ( 1 ) te vernietigen;
                                                                         — geheel, althans gedeeltelijk, nietig te verklaren Beschik
                                                                             king 92/204/EEG van de Commissie van 5 februari 1992
Verzoek van de Franse Cour de Cassation (chambre sociale )                   inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
van 28 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in het                      EEG-Verdrag ( IV/3 1.572 en IV/32.571 — Bouwnijver
geding tussen de Caisse nationale d'assurance vieillesse des                 heid in Nederland );
        travailleurs salariés ( CNAVTS ) en E. Thibault                  — de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding
                        ( Zaak C-136/95 )                                    in beide instanties
                           ( 95/C 189/13 )                               Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         — Schending en/of verkeerde toepassing van artikel 85 ,
De Franse Cour de Cassation (chambre sociale ) heeft bij                     lid 3 , artikel 173 en/of artikel 190 van het EG-Verdrag
beschikking van 28 maart 1995 , ingekomen ter griffie van                    en/of artikel 9 , lid 1 , van Verordening nr. 17/62 , althans
het Hof van Justitie op 28 april 1995 , in het geding tussen de              van algemeen geldende beginselen van Gemeenschaps
Caisse nationale d'assurance vieillesse des travailleurs sala               recht inzake motivering van (rechterlijke ) beslissingen,
riés ( CNAVTS ) en E. Thibault, het Hof van Justitie van de                  respectievelijk van de rechten van de verdediging,
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:                                         doordien het Gerecht heeft overwogen en beslist, zoals
                                                                             omschreven en neergelegd in . . . van zijn bestreden
                                                                             arrest,
Moeten de artikelen 1 , lid 1 , 2 , lid 1 , 5 , lid 1 en eventueel 2 ,
lid 4, van Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari                   een en ander ten onrechte ,
1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van                   aangezien het Gerecht, aldus overwegende en recht
gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van                    doende, bij de toetsing van de beoordeling door de
de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de                  Commissie van het ontheffingsverzoek van appellan
promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaar                        ten ,
den f 1 ) aldus worden uitgelegd, dat zij verbieden een vrouw
op grond van haar afwezigheid op het werk wegens                             a ) zijn toetsing van de rechtmatigheid van de beschik
zwangerschap het recht op beoordeling en bijgevolg een                             king van de Commissie heeft beperkt tot de beoor
promotiekans te onthouden ?                                                        deling van de regelingen door de Commissie in het
                                                                                licht van de tweede en derde ontheffingsvoorwaarde
                                                                                van artikel 85 , lid 3 , van het EG-Verdrag, zonder te
(M PB nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .
                                                                                hebben vastgesteld waarin de voordelen en doelstel
                                                                                lingen van de regelingen bestaan, en derhalve zonder
                                                                                de voor een beoordeling in het licht van de tweede en


title: Zaak T-380/12: Beroep ingesteld op 22 augustus 2012 — Demon International/BHIM — Big Line Sas di Graziani Lorenzo (DEMON)

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/28

      Beroep ingesteld op 22 augustus 2012 — Demon International/BHIM — Big Line Sas di Graziani Lorenzo (DEMON)
      (Zaak T-380/12)
      (2012/C 331/53)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Demon International, LC (Orem, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: T. Krüger, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Andere partij voor de kamer van beroep: Big Line Sas di Graziani Lorenzo [Thiene (VI), Italië]

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 juni in zaak R 1845/2011-4;

                  —

                  verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) in de kosten in zaak R 1845/2011-4.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk, dat het woordelement „Demon” bevat voor waren van klasse 9 — gemeenschapsmerk nr. 6 375 398

         Houder van het gemeenschapsmerk: Big Line Sas di Graziani Lorenzo

         Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

         Motivering van de vordering tot nietigverklaring: Internationaal woordmerk „DEMON” voor waren van klasse 28

         Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de vordering tot vernietiging

         Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van beroep en afwijzing van verzoek om vernietiging

         Aangevoerde middelen: schending van artikel 53, lid 1, sub a, juncto artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-27/10: Beroep ingesteld op 27 januari 2010 — AC-Treuhand/Commissie

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/45

         Beroep ingesteld op 27 januari 2010 — AC-Treuhand/Commissie
   (Zaak T-27/10)
   2010/C 100/70
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: AC-Treuhand AG (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: C. Steinle en I. Hermeneit, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               beschikking C (2009) 8682 def. van de Commissie van 11 november 2009 (zaak COMP/38589 — warmtestabilisatoren) nietig verklaren voor zover deze tegen verzoekster is gericht;

               —

               subsidiair, de in artikel 2, nrs. 17 en 38, van voornoemde beschikking aan verzoekster opgelegde geldboeten verminderen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt op tegen beschikking C (2009) 8682 def. van de Commissie van 11 november 2009 in zaak COMP/38589 — warmtestabilisatoren. In de bestreden beschikking werden verzoekster en andere ondernemingen geldboeten opgelegd wegens een inbreuk op artikel 81 EG en — vanaf 1 januari 1994 — artikel 53 EER-Overeenkomst. Volgens de Commissie heeft verzoekster deelgenomen aan een reeks overeenkomsten en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen inzake tinadditieven en geëpoxideerde sojaolie/esters in de EER-ruimte, bestaande in de vaststelling van prijzen, de verdeling van de markten via de toewijzing van leveringsquota's, de verdeling en toewijzing van klanten en de uitwisseling van economisch gevoelige informatie, in het bijzonder inzake klanten en geproduceerde en geleverde hoeveelheden.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster negen middelen aan.
   In de eerste plaats stelt verzoekster dat de Commissie ten onrechte ervan uitgaat dat het kartel voor tinadditieven tot 21 maart 2000 en voor geëpoxideerde sojaolie/esters tot 26 september 2000 heeft bestaan. Verzoekster stelt dienaangaande dat de kartelactiviteit reeds midden 1999 is stopgezet.
   Als tweede middel stelt verzoekster dat de bevoegdheid van de Commissie om een geldboete op te leggen verjaard was. Zij stelt dat de absolute verjaringstermijn van 10 jaar midden 1999 verlopen was. Bovendien was de verjaringstermijn niet geschorst gedurende de procedure in de gevoegde zaken T-125/03 en T-253/03, Akzo Nobel Chemicals et Akcros Chemicals/Commissie.
   Het derde middel betreft schending van artikel 81 EG en van het legaliteitsbeginsel, omdat krachtens artikel 81 EG aan verzoekster als adviesbureau geen sanctie kon worden opgelegd. Verzoekster stelt dienaangaande dat haar gedrag niet onder de bewoordingen van dit artikel valt, en dat een dergelijke uitlegging ten tijde van de feiten evenmin was te voorzien.
   Subsidiair beroept verzoekster zich in het vierde, vijfde en zesde middel op fouten van de Commissie bij de berekening van de geldboeten. Meer bepaald stelt zij dat haar slechts een symbolische geldboete kon worden opgelegd, omdat de uitlegging dat artikel 81 EG eveneens op adviesbureaus van toepassing is, ten tijde van de feiten niet voorzienbaar was. Bovendien zijn de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (1) geschonden, omdat de geldboete niet forfaitair mocht worden vastgesteld, maar aan de hand van het honorarium dat verzoekster voor haar prestaties heeft ontvangen moest worden bepaald. Aangezien bovendien slechts één inbreuk werd gepleegd, heeft de Commissie zich niet gehouden aan de bovengrens van 10 % van artikel 23, lid 2, tweede zin, van verordening (EG) nr. 1/2003 (2). Verzoekster stelt in dit verband eveneens dat de opgelegde geldboeten haar voortbestaan kunnen bedreigen en in strijd zijn met de strekking en het doel van deze bovengrens.
   In het kader van de laatste drie middelen stelt verzoekster dat procedurefouten werden begaan. De Commissie wordt verweten het beginsel van de redelijke termijn (zevende middel) te hebben geschonden, verzoekster laattijdig in kennis te hebben gesteld van de onderzoeksprocedure tegen haar (achtste middel) en verzoekster de bestreden beschikking niet regelmatig te hebben betekend.

      (1)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006 C 210, blz. 2).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/1

         (2008/C 327/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 313 van 6.12.2008

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 301 van 22.11.2008

      PB C 285 van 8.11.2008

      PB C 272 van 25.10.2008

      PB C 260 van 11.10.2008

      PB C 247 van 27.9.2008

      PB C 236 van 13.9.2008

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 7 juni 2005 in zaak T-303/03, Lidl Stiftung & Co. KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag tot inschrijving van woordmerk Salvita — Ouder nationaal woordmerk SOLEVITA — Bewijs van gebruik van ouder nationaal merk — Afwijzing van oppositie)

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/25

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 7 juni 2005
   in zaak T-303/03, Lidl Stiftung & Co. KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag tot inschrijving van woordmerk Salvita - Ouder nationaal woordmerk SOLEVITA - Bewijs van gebruik van ouder nationaal merk - Afwijzing van oppositie)
   (2005/C 193/41)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-303/03, Lidl Stiftung & Co. KG, gevestigd te Neckarsulm (Duitsland), vertegenwoordigd door P. Groß, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: U. Pfleghar en G. Schneider), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht, REWE-Zentral AG, gevestigd te Keulen (Duitsland), aanvankelijk vertegenwoordigd door M. Kinkeldey, vervolgens door M. Kinkeldey en C. Schmitt, advocaten, betreffende een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 juni 2003 (zaak R 408/2002-1) inzake de oppositie door de houder van het nationale merk SOLEVITA tegen de inschrijving van het communautaire woordmerk Salvita, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, F. Dehousse en D. Šváby, rechters; griffier: H. Jung, op 7 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 275 van 15. 11. 2003.


title: Zaak T-244/09: Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2010 — Accenture Global Services/BHIM — Silver Creek Properties (acsensa) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk acsensa — Oudere communautaire en nationale woord- en beeldmerken ACCENTURE en accenture — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van verwarringsgevaar — Tekens die niet overeenstemmen — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Motiveringsplicht — Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009) )

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/30

         Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2010 — Accenture Global Services/BHIM — Silver Creek Properties (acsensa)
   (Zaak T-244/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk acsensa - Oudere communautaire en nationale woord- en beeldmerken ACCENTURE en accenture - Relatieve weigeringsgrond - Ontbreken van verwarringsgevaar - Tekens die niet overeenstemmen - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Motiveringsplicht - Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009))
   2010/C 317/55
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Accenture Global Services GmbH (Schaffhausen, Zwitserland) (vertegenwoordiger: R. Niebel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: O. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Silver Creek Properties SA (Panama, Panama)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 20 maart 2009 (zaak R 802/2008-2) inzake een oppositieprocedure tussen Accenture Global Services GmbH en Silver Creek Properties SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Accenture Global Services GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 193 van 15.8.2009.


title: Zaak T-744/15: Beroep ingesteld op 21 december 2015 — Puro/BHIM (smartline)

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/23

         Beroep ingesteld op 21 december 2015 — Puro/BHIM (smartline)
   (Zaak T-744/15)
   (2016/C 078/34)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Puro Italian Style SpA (Puro SpA) (Modena, Italië) (vertegenwoordiger: F. Terrano, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „smartline” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 574 802

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 oktober 2015 in zaak R 2258/2014-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-600/11: Arrest van het Gerecht van 28 januari 2014 — Schuhhaus Dielmann/BHIM — Carrera (Carrera panamericana) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving Carrera panamericana met aanduiding van Europese Gemeenschap — Ouder gemeenschapsbeeldmerk CARRERA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009” )

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/17

      Arrest van het Gerecht van 28 januari 2014 — Schuhhaus Dielmann/BHIM — Carrera (Carrera panamericana)
      (Zaak T-600/11) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving Carrera panamericana met aanduiding van Europese Gemeenschap - Ouder gemeenschapsbeeldmerk CARRERA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009)
      (2014/C 71/29)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Schuhhaus Dielmann GmbH & Co. KG (Darmstadt, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Göpfert, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Carrera SpA (Caldiero, Italië)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 15 september 2011 (zaak R 1989/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Carrera SpA en Schuhhaus Dielmann GmbH & Co. KG

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Schuhhaus Dielmann GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: Gevoegde zaken C-410/08—C-412/08: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 december 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg — Duitsland) — Swiss Caps AG/Hauptzollamt Singen (Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefindeling — Posten 1515, 1517, 2106 en 3004 — Gelatinecapsules — Visolie, tarwekiemolie en nigella sativaolie — Begrip verpakkingsmiddel )

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/9

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 december 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg — Duitsland) — Swiss Caps AG/Hauptzollamt Singen
   (Gevoegde zaken C-410/08—C-412/08) (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefindeling - Posten 1515, 1517, 2106 en 3004 - Gelatinecapsules - Visolie, tarwekiemolie en nigella sativaolie - Begrip „verpakkingsmiddel”)
   2010/C 51/14
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Swiss Caps AG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Singen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Baden-Wurttemberg (Duitsland) — Uitlegging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1) — Posten 1517 (Margarine; mengsels en bereidingen, voor menselijke consumptie, van dierlijke of plantaardige vetten of oliën of van fracties van verschillende vetten of oliën bedoeld bij dit hoofdstuk, andere dan de vetten en oliën of fracties daarvan, bedoeld bij post 1516) en 2106 (Producten voor menselijke consumptie, elders genoemd noch elders onder begrepen) — Onderdeel A, punt 5, sub b, van titel I van het eerste deel van bijlage I — Tariefindeling van een bereiding van visolie met toevoeging van vitamine E, in capsules bestaande uit gelatine, glycerol en water — Begrip verpakkingsmiddel

      Dictum

   De gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2388/2000 van de Commissie van 13 oktober 2000, moet aldus worden uitgelegd dat:

               —

               producten voor menselijke consumptie in de vorm van als voedingssupplement bedoelde capsules met daarin 600 mg koudgeperste geconcentreerde visolie en 22,8 mg geconcentreerde vitamine E, welke capsules een omhulsel hebben dat is samengesteld uit 212,8 mg gelatine, 77,7 mg glycerol en 159,6 mg gezuiverd water;

               —

               producten voor menselijke consumptie in de vorm van als voedingssupplement bedoelde capsules met daarin 580 mg tarwekiemolie, welke capsules een omhulsel hebben dat is samengesteld uit 250 mg zetmeelgranulaat;

               —

               producten voor menselijke consumptie in de vorm van als voedingssupplement bedoelde capsules met daarin 500 mg koudgeperste zwartekomijnolie, 38,7 mg sojaolie, 18,8 mg vitamine E, 16 mg botervet, 10 mg lecithine, 8,2 mg was, 8 mg calciumpantothenaat, 0,2 mg foliumzuur en 0,11 mg biotine, welke capsules een omhulsel hebben dat is samengesteld uit 313,97 mg gelatinemengsel (47,3 % gelatine, 17,2 % glycerine, 35,5 % water), 4,3 mg pasta bestaande uit 50 % titaandioxide en 50 % glycerine, alsmede 1,73 mg pasta bestaande uit 25 % chinolinegeel en 75 % glycerine,

         vallen onder post 2106 van de genoemde gecombineerde nomenclatuur.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.

      PB C 327 van 20.12.2008.


title: Zaak T-355/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 augustus 2008 door Chantal De Fays tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 juni 2008 in zaak F-97/07, De Fays/Commissie

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/48

         Hogere voorziening ingesteld op 26 augustus 2008 door Chantal De Fays tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 juni 2008 in zaak F-97/07, De Fays/Commissie
   (Zaak T-355/08 P)
   (2008/C 285/87)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Chantal De Fays (Bereldange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Moyse, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk verklaren;

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               de vorderingen tot nietigverklaring die rekwirante bij het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft ingediend toewijzen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de beide procedures.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In deze hogere voorziening verzoekt rekwirante om vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 juni 2008 in zaak F-97/07 houdende verwerping van haar beroep tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (hierna: „TABG”) van 21 november 2006 waarbij toepassing wordt gegeven aan artikel 60 van het Statuut.
   Tot staving van de hogere voorziening voert zij twee middelen aan:
   In de eerste plaats stelt zij dat het Gerecht voor ambtenarenzaken van een verkeerde rechtsopvatting is uitgegaan bij de definitie van de omvang in de tijd van het besluit van 21 november 2006 waarbij de administratie enerzijds heeft vastgesteld dat rekwirante sinds 19 oktober 2006 onregelmatig afwezig was en, anderzijds, de gehele periode die niet gedekt was door vakantieverlof, heeft verrekend met haar bezoldiging. Dat Gerecht heeft immers geoordeeld dat het litigieuze besluit slechts gevolgen had voor de periode van 19 oktober 2006 tot en met 13 december 2006, te weten tot het moment waarop de administratie een medisch attest heeft ontvangen waardoor de afwezigheid van rekwirante werd geregulariseerd, terwijl de gevolgen in feite tot op heden voortduren. Deze onjuiste rechtsopvatting is het gevolg van een foutieve juridische beoordeling van de feiten, waarvan de onjuistheid haars inziens uit de stukken van het dossier volgt.
   In de tweede plaats stelt rekwirante dat de omstandigheid dat het Gerecht voor ambtenarenzaken de voortzetting van de opschorting van de aan rekwirante verschuldigde betaling heeft gebaseerd op het bestaan van een stilzwijgend besluit, een verkeerde rechtsopvatting inhoudt waardoor de artikelen 25, tweede alinea, 59, eerste lid, en 60 van het Statuut zijn geschonden alsmede de interne bepalingen van de Commissie inzake de uitoefening van de aan het TABG voorbehouden bevoegdheden en de rechten van de verdediging.


title: Zaak C-103/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 4 maart 2013 — Snezhana Somova/Glaven direktor na Stolichno upravlenie „Sotsialno osiguryavane”

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 4 maart 2013 — Snezhana Somova/Glaven direktor na Stolichno upravlenie „Sotsialno osiguryavane”
   (Zaak C-103/13)
   2013/C 129/18
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Snezhana Somova

      Verwerende partij: Glaven direktor na Stolichno upravlenie „Sotsialno osiguryavane”

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten, in de omstandigheden van het hoofdgeding, de artikelen 48, eerste alinea, VWEU en 49, eerste en tweede alinea, VWEU aldus worden uitgelegd dat zij een nationale bepaling van een lidstaat toestaan, zoals het in het hoofdgeding aan de orde zijnde artikel 94, lid 1, van de Kodeks na sotsialno osiguryavane (Bulgaars wetboek inzake sociale zekerheid), waarin het vereiste is neergelegd van beëindiging van de verzekering als grondslag voor de toekenning van een ouderdomspensioen aan een onderdaan van een lidstaat die ten tijde van de aanvraag van een pensioen als zelfstandige in een andere lidstaat werkzaam is en binnen de werkingssfeer valt van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen?

               2)

               Moet artikel 94, lid 2, van verordening nr. 1408/71 juncto artikel 48, eerste alinea, sub a, VWEU aldus worden uitgelegd dat het een uitzondering toestaat op de regel van samentelling van verzekeringstijdvakken wanneer het gaat om verzekeringstijdvakken die vervuld zijn in een andere lidstaat voordat de verordening werd toegepast door de lidstaat waarbij de pensioenaanvraag werd ingediend, doordat de voornoemde bepaling de verzekerde het recht toekent om te kiezen of hij deze tijdvakken voor een samentelling opgeeft en de noodzaak van een samentelling te beoordelen, wanneer het tijdvak dat alleen is vervuld krachtens het recht van de lidstaat waarbij de aanvraag werd ingediend, niet toereikend is om recht te verkrijgen op een pensioen en een toereikend tijdvak alleen kan worden verworven door betaling van verzekeringspremies?
               Staat in deze omstandigheden artikel 48, eerste alinea, sub a, VWEU toe dat het afzien van de toepassing van artikel 46, lid 2, van verordening nr. 1408/71 inzake de samentelling van tijdvakken van verzekering na de datum waarop laatstgenoemde verordening van toepassing is geworden ter beoordeling staat van de verzekerde, doordat deze in zijn pensioenaanvraag de in een andere lidstaat vervulde tijdvakken van verzekering niet opgeeft?

               3)

               Moet artikel 12, lid 1, van verordening nr. 1408/71 aldus worden uitgelegd dat dit een erkenning toestaat van tijdvakken van verzekering op grond van betaling van verzekeringspremies, zoals die in het Bulgaarse recht in § 9, lid 3, [van de overgangs- en slotbepalingen van] de Kodeks za sotsialno osiguryavane is voorzien, wanneer, zoals in de omstandigheden van het hoofdgeding, dergelijke in aanmerking genomen tijdvakken van verzekering samenvallen met tijdvakken van verzekering die krachtens het recht van een andere lidstaat zijn vervuld?

               4)

               Moet artikel 12, lid 2, van verordening nr. 1408/71 aldus worden uitgelegd dat dit toestaat dat een lidstaat de betalingen beëindigt en de terugbetaling vordert van alle betalingen uit hoofde van een aan een onderdaan van deze lidstaat krachtens nationaal recht toegekend ouderdomspensioen, wanneer aan de voorwaarden van verordening nr. 1408/71 slechts was voldaan op het moment van toekenning van het ouderdomspensioen en er op grond van enkel op het nationale recht berustende overwegingen, volgens welke op het tijdstip van de toekenning van het pensioen de verzekering van de betrokkene in een andere lidstaat niet was beëindigd, krachtens het nationale recht een tijdvak van verzekering op grond van betalingen was erkend zonder inaanmerkingneming van de verzekeringstijdvakken die op het tijdstip van toekenning van het pensioen in een andere lidstaat waren vervuld en zonder dat redenen waren aangevoerd op grond waarvan het pensioen op een ander bedrag had moeten worden vastgesteld?
               Indien de terugbetaling van pensioenbetalingen is toegestaan, volgt dan uit de Unierechtelijke beginselen van evenredigheid en doeltreffendheid dat ook rente is verschuldigd wanneer het nationale recht van de lidstaat in het geval van terugbetaling van een overeenkomstig een volkenrechtelijk verdrag toegekend pensioen niet voorziet in rentebetalingen?

      (1)  PB L 149, blz. 2.


title: Zaak T-587/08: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2013 — Fresh Del Monte Produce/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Bananenmarkt — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Systeem van informatie-uitwisseling — Begrip onderling afgestemde feitelijke gedragingen met mededingingsbeperkend doel — Causaal verband tussen afstemming en marktgedrag van ondernemingen — Eén enkele inbreuk — Toerekening van inbreuk — Rechten van verdediging — Geldboeten — Zwaarte van inbreuk — Medewerking — Verzachtende omstandigheden” )

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/15

         Arrest van het Gerecht van 14 maart 2013 — Fresh Del Monte Produce/Commissie
   (Zaak T-587/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Bananenmarkt - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Systeem van informatie-uitwisseling - Begrip onderling afgestemde feitelijke gedragingen met mededingingsbeperkend doel - Causaal verband tussen afstemming en marktgedrag van ondernemingen - Eén enkele inbreuk - Toerekening van inbreuk - Rechten van verdediging - Geldboeten - Zwaarte van inbreuk - Medewerking - Verzachtende omstandigheden)
   2013/C 123/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fresh Del Monte Produce, Inc. (George Town, Kaaimaneilanden, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Meyring, advocaat, en E. Verghese, solicitor, vervolgens B. Meyring)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Kellerbauer, A. Biolan en X. Lewis, vervolgens M. Kellerbauer, A. Biolan en P. Van Nuffel, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Rinne, advocaat, C. Humpe en S. Kon, solicitors, en C. Vajda, QC)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 5955 definitief van de Commissie van 15 oktober 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (zaak COMP/39.188 — Bananen) en, subsidiair, verzoek tot verlaging van de geldboete

      Dictum

               1)

               Het bedrag van de geldboete die is opgelegd bij artikel 2, sub c, van beschikking C(2008) 5955 definitief van de Commissie van 15 oktober 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (zaak COMP/39.188 — Bananen), wordt vastgesteld op 8,82 miljoen EUR.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Fresh Del Monte Produce, Inc. draagt haar eigen kosten, alsook drie vierde van de kosten van de Europese Commissie. De Commissie draagt een vierde van haar eigen kosten.

               4)

               Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak T-101/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 juni 2008 — Martinez Mongay/Commissie

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/35

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 juni 2008 — Martinez Mongay/Commissie
   (Zaak T-101/04) (1)

   (2008/C 197/63)

      Procestaal: Frans

   De president van de Zevende kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste aanleg van 10 maart 2005 in zaak T-269/00, Baglioni Hotels SpA en Sagar Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Beschikking van Commissie houdende vaststelling dat onrechtmatige staatssteun onverenigbaar is met gemeenschappelijke markt en houdende bevel tot terugvordering van onverenigbare steun — Uitsluiting van nationale terugvorderingsprocedure — Beroep tot nietigverklaring — Ontbreken procesbelang — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/19

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 10 maart 2005
   in zaak T-269/00, Baglioni Hotels SpA en Sagar Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Staatssteun - Beschikking van Commissie houdende vaststelling dat onrechtmatige staatssteun onverenigbaar is met gemeenschappelijke markt en houdende bevel tot terugvordering van onverenigbare steun - Uitsluiting van nationale terugvorderingsprocedure - Beroep tot nietigverklaring - Ontbreken procesbelang - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 155/37)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-269/00, Baglioni Hotels SpA en Sagar Srl, beide gevestigd te Venetië (Italië), vertegenwoordigd door A. Vianello, M. Merola en M. Pappalardo, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: V. Di Bucci, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep tot nietigverklaring van beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (PB 2000, L 150, blz. 50), heeft het Gerecht (Tweede kamer uitgebreid), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij, N. J. Forwood, I. Pelikánová, S. Papasavvas, rechters; griffier: H. Jung, op 10 maart 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voorzover het is ingesteld door Baglioni Hotels SpA.

               2)

               Baglioni Hotels SpA zal haar eigen kosten dragen.

               3)

               De Commissie zal de kosten dragen die zij tot op heden in verband met het beroep heeft gemaakt voorzover dit is ingesteld door Baglioni Hotels SpA.

               4)

               De Italiaanse Republiek zal de kosten dragen die zij tot op heden in verband met het beroep heeft gemaakt voorzover dit is ingesteld door Baglioni Hotels SpA.

               5)

               De beslissing omtrent de kosten wordt voor het overige aangehouden.

      (1)  PB C 355, van 9.12.2000.


title: Zaak C-18/09: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 4 februari 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet -nakoming — Vrij verrichten van diensten — Verordening (EEG) nr. 4055/86 — Artikel 1 — Zeevervoer — Havens van algemeen belang — Havenrechten — Vrijstellingen en verlagingen)

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/5

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 4 februari 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-18/09) (1)

   (Niet -nakoming - Vrij verrichten van diensten - Verordening (EEG) nr. 4055/86 - Artikel 1 - Zeevervoer - Havens van algemeen belang - Havenrechten - Vrijstellingen en verlagingen)
   2010/C 80/08
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Simonsson en L. Lozano Palacios, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: B. Plaza Cruz, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen (PB L 378, blz. 1) — Havens van algemeen belang — Verlagingen en vrijstellingen van havenrechten

      Dictum

               1)

               Door de handhaving van de artikelen 24, lid 5, en 27, leden 1, 2 en 4, van wet 48/2003 van 26 november 2003 betreffende de economische regeling van en de verrichting van diensten door havens van algemeen belang, die een stelsel van verlagingen en vrijstellingen van havenrechten invoeren, is het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 21.03.2009.


title: Zaak F-2/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 15 april 2010 — Matos Martins/Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Oproep tot indienen van blijken van belangstelling — Selectieprocedure — Voorselectietests — Toegang tot documenten)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/52

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 15 april 2010 — Matos Martins/Commissie
   (Zaak F-2/07) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Oproep tot indienen van blijken van belangstelling - Selectieprocedure - Voorselectietests - Toegang tot documenten)
   2010/C 148/91
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: José Carlos Matos Martins (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring, in de eerste plaats, van het besluit van het EPSO van 27 februari 2006 houdende vaststelling van de uitslag van de voorselectietests van arbeidscontractanten (UE 25), in de tweede plaats, van het besluit om verzoeker niet op te nemen in de databank van kandidaten die voor die tests zijn geslaagd en, in de derde plaats, van het vervolg van de selectiehandelingen

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Matos Martins draagt zijn eigen kosten, met uitzondering van de reis- en verblijfkosten die op 30 maart, 1 april en 21 juli 2009 zijn gemaakt voor de raadpleging van stukken door zijn advocaat op de griffie van het Gerecht.

               3.

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten alsmede de in punt 2 hierboven bedoelde kosten die Matos Martins heeft gemaakt.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007, blz. 43.


title: Zaak C-483/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 29 oktober 2012 — Pelckmans Turnhout NV tegen Walter Van Gastel Balen NV e.a.

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 29 oktober 2012 — Pelckmans Turnhout NV tegen Walter Van Gastel Balen NV e.a.
   (Zaak C-483/12)
   2013/C 26/42
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Pelckmans Turnhout NV

      Verweersters: Walter Van Gastel Balen NV, Walter Van Gastel NV, Walter Van Gastel Lifestyle NV, Walter Van Gastel Schoten NV

      Prejudiciële vraag

   Dient het gelijkheidsbeginsel, neergelegd in artikel 6, derde lid, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en in de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in samenhang gelezen met de artikelen 15 en 16 van het voormelde Handvest en met de artikelen 34 tot 36, 56 en 57 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, aldus te worden geïnterpreteerd dat het zich verzet tegen een regeling zoals neergelegd in de artikelen 8, 9, 16 en 17 van de wet van 10 november 2006 betreffende de openingsuren in handel, ambacht en dienstverlening, doordat de daarin opgenomen verplichting tot het voeren van een wekelijkse sluitingsdag:

               i)

               niet van toepassing is op handelaren die gevestigd zijn in treinstations of in vestigingseenheden van maatschappijen voor openbaar vervoer, evenmin voor verkopen in luchthavens en havenzones die openstaan voor het internationaal reizigersverkeer en ook niet voor verkopen in tankstations of vestigingseenheden gelegen op het domein van autosnelwegen, doch wel op handelaren die op andere locaties zijn gevestigd,

               ii)

               niet van toepassing is op handelaren die actief zijn in de verkoop van producten zoals kranten, tijdschriften, tabak en rookwaren, telefoonkaarten en producten van de Nationale Loterij, de verkoop van dragers van audiovisuele werken en videospelen, de verkoop van consumptie-ijs, doch wel op de handelaren die andere producten aanbieden,

               iii)

               enkel van toepassing is op de kleinhandel, te weten de ondernemingen die zich richten op verkopen aan de consument, terwijl ze niet van toepassing is op andere handelaren,

               iv)

               minstens een aanzienlijk grotere beperking met zich meebrengt voor de handelaren die hun activiteit voeren door middel van een fysiek verkooppunt, met rechtstreeks contact met de consument, dan voor de handelaren die hun activiteit voeren via een internetwinkel of mogelijk via andere manieren van verkoop op afstand?


title: Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-86/17 (PB C 104 van 3.4.2017)

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/55

         Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-86/17
   (
         Publicatieblad van de Europese Unie C 104 van 3 april 2017
      )
   (2017/C 231/73)
   De mededeling in zaak T-86/17, Le Pen/Parlement, dient te worden gelezen als volgt:

      Beroep ingesteld op 10 februari 2017 — Le Pen/Parlement
      (Zaak T-86/17)
      (2017/C 104/85)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Marion Le Pen (Saint-Cloud, Frankrijk) (vertegenwoordigers: M. Ceccaldi en J.-P. Le Moigne, advocaten)

         Verwerende partij: Europees Parlement

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 5 december 2016, dat is vastgesteld op grond van besluit 2009/C 159/01 van het Bureau van het Europees Parlement van 19 mei en 9 juli 2008 houdende de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Europees Parlement, zoals gewijzigd, waarbij jegens verzoekster een schuldvordering ten bedrage van 298 497,87 EUR is vastgesteld uit hoofde van bedragen die onverschuldigd waren uitgekeerd in het kader van parlementaire assistentie, de terugvordering ervan werd gemotiveerd, en de bevoegde ordonnateur werd gelast, in samenwerking met de rekenplichtige van de instelling, over te gaan tot terugvordering ervan op grond van artikel 68 van de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Europees Parlement en van de artikelen 66, 78, 79 en 80 van het Financieel Reglement;

                  —

                  nietigverklaring van debetnota nr. 2016-1560 van 6 december 2016, waarbij verzoekster ervan op de hoogte werd gesteld dat jegens haar een schuldvordering van 298 497,87 EUR was vastgesteld bij het besluit van de secretaris-generaal van 5 december 2016 tot terugvordering van in het kader van parlementaire assistentie onverschuldigd uitgekeerde bedragen, op grond van artikel 68 van de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Europees Parlement en de artikelen 66, 78, 79 en 80 van het Financieel Reglement;

                  —

                  verwijzing van het Europees Parlement in alle kosten van het geding;

                  —

                  veroordeling van het Europees Parlement tot betaling aan Le Pen van 50 000 EUR als terugbetaling van de invorderbare kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twaalf middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: onbevoegdheid van degene die de handeling heeft gesteld. Volgens verzoekster is het Bureau van het Europees Parlement bevoegd voor het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 5 december 2016 (hierna: „bestreden besluit”) en heeft degene die het besluit heeft ondertekend niet aangetoond te beschikken over een machtiging daartoe.

                  2.

                  Tweede middel: het bestreden besluit is niet gemotiveerd, hoewel dat is voorgeschreven door artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

                  3.

                  Derde middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften, doordat het bestreden besluit verwijst naar het verslag van het onderzoek dat door het Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF) is uitgevoerd en op 26 juli 2016 is afgesloten, welk verslag niet aan verzoekster is meegedeeld. Verzoekster is aldus niet gehoord en heeft geen nuttig verweer kunnen voeren aangezien de secretaris-generaal zou hebben geweigerd haar de stukken mede te delen waarop het bestreden besluit is gebaseerd.

                  4.

                  Vierde middel: de secretaris-generaal van het Europees Parlement heeft het dossier niet persoonlijk onderzocht. Volgens verzoekster heeft hij slechts het OLAF-verslag overgenomen en nooit zelf persoonlijk haar situatie onderzocht.

                  5.

                  Vijfde middel: feiten waarop het bestreden besluit en de daarmee verband houdende debetnota (hierna: „bestreden handelingen”) zijn gebaseerd, zijn non-existent, aangezien de geconstateerde feiten onjuist zijn.

                  6.

                  Zesde middel: omkering van de bewijslast. Dienaangaande stelt verzoekster dat het niet aan haar is het bewijs te leveren van het werk van haar parlementaire medewerkster, maar dat het in tegendeel aan de bevoegde autoriteiten stond om het tegendeel te bewijzen.

                  7.

                  Zevende middel: schending van het evenredigheidsbeginsel aangezien het van verzoekster gevorderde bedrag noch in detail noch wat de berekeningswijze ervan betreft, gemotiveerd is, en ervan uitgaat dat de parlementaire medewerkster nooit voor verzoekster heeft gewerkt.

                  8.

                  Achtste middel: misbruik van bevoegdheid, aangezien de bestreden handelingen zijn vastgesteld om verzoekster, Europees parlementslid, de middelen te ontnemen om haar mandaat uit te oefenen.

                  9.

                  Negende middel: misbruik van procedure. Volgens verzoekster heeft de secretaris-generaal, teneinde te voorkomen dat hij haar het in zijn bezit zijnde OLAF-verslag zou moeten overleggen, het verzoek tot mededeling van dat verslag op onrechtmatige wijze toegezonden aan het OLAF, dat dit verslag niet heeft meegedeeld.

                  10.

                  Tiende middel: discriminerende behandeling en bestaan van fumus persecutionis, aangezien in de context van het onderhavige geding alleen verzoekster en haar partij op de korrel worden genomen.

                  11.

                  Elfde middel: schending van de onafhankelijkheid van een parlementslid en gevolgen van het feit dat het mandaat niet bindend is. De bestreden handelingen strekken er onbetwistbaar toe de vrijheid van uitoefening van verzoeksters parlementair mandaat te belemmeren door haar de financiële middelen te ontnemen die zij voor het vervullen van haar taak nodig heeft. Zij mag als parlementslid bovendien geen instructies krijgen van de secretaris-generaal over de wijze waarop zij — op straffe van financiële sancties — haar mandaat dient te vervullen.

                  12.

                  Twaalfde middel: OLAF is niet onafhankelijk, aangezien die instantie geen enkele garantie van onpartijdigheid en integriteit biedt en afhangt van de Europese Commissie.


title: Zaak T-378/07: Arrest van het Gerecht van 29 september 2010 — CNH Global/BHIM (Combinatie van kleuren rood, zwart en grijs voor tractor) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsmerk bestaande in combinatie van kleuren rood, zwart en grijs toegepast op buitenzijden van tractor — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/26

         Arrest van het Gerecht van 29 september 2010 — CNH Global/BHIM (Combinatie van kleuren rood, zwart en grijs voor tractor)
   (Zaak T-378/07) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsmerk bestaande in combinatie van kleuren rood, zwart en grijs toegepast op buitenzijden van tractor - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2010/C 317/45
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CNH Global NV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: M. Edenborough, barrister, en R. Harrison, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 5 juli 2007 (zaak R 1642/2006-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het teken bestaande in de weergave van een tractor in rood, zwart en grijs als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               CNH Global NV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 297 van 8.12.2007.


title: Zaak T-215/11: Beschikking van het Gerecht van 27 november 2012 — ADEDY e.a./Raad ( „Beroep tot nietigverklaring — Besluit gericht tot lidstaat om buitensporigtekortsituatie te verhelpen — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/45

         Beschikking van het Gerecht van 27 november 2012 — ADEDY e.a./Raad
   (Zaak T-215/11) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Besluit gericht tot lidstaat om buitensporigtekortsituatie te verhelpen - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 26/89
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: Anotati Dioikisi Enoseon Dimosion Ypallilon (ADEDY) (Athene, Griekenland), Spyridon Papaspyros (Athene) en Ilias Iliopoulos (Athene) (vertegenwoordiger: M.-M. Tsipra, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Maganza, M. Vitsentzatos en A. de Gregorio Merino, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Smulders, J.-P. Keppenne en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van besluit 2011/57/EU van de Raad van 20 december 2010 houdende wijziging van besluit 2010/320/EU (PB L 241, blz. 12) gericht tot Griekenland met het oog op de versterking en verdieping van het begrotingstoezicht en tot aanmaning van Griekenland om maatregelen te treffen om het tekort te verminderen in de mate die nodig wordt geacht om de buitensporigtekortsituatie te verhelpen (PB L 26, blz. 15)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Anotati Dioikisi Enoseon Dimosion Ypallilon (ADEDY), Spyridon Papaspyros en Ilias Iliopoulos dragen hun eigen kosten alsook de kosten van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 186 van 25.6.2011.


title: Zaak T-139/17: Beroep ingesteld op 6 maart 2017 — Kibelisa/Raad

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/30

         Beroep ingesteld op 6 maart 2017 — Kibelisa/Raad
   (Zaak T-139/17)
   (2017/C 129/45)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Roger Kibelisa (Kinshasa, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordiger: O. Okito, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van verordening (EU) 2016/2230 tot uitvoering van besluit (GBVB) 2016/2231 van de Raad van 12 december 2016 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen die handelen in strijd met het wapenembargo tegen de Democratische Republiek Congo en tot wijziging van besluit 2010/788/GBVB, voor zover die verordening betrekking heeft op Roger Kibelisa;

               —

               de Raad verwijzen in zijn eigen kosten alsmede in die van verzoeker en van alle interveniërende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending door de Raad van wezenlijke vormvoorschriften en met name schending van verzoekers rechten van verdediging, van de op de Raad rustende motiveringsplicht alsmede van verzoekers recht op een doeltreffende voorziening in rechte.

               2.

               Tweede middel: schending van algemene beginselen van het recht van de Europese Unie aangezien de Raad verzoekers eigendomsrecht heeft geschonden.


title: Zaak C-108/11: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 maart 2013 — Europese Commissie/Ierland (Niet-nakoming — BTW — Verlaagd tarief — Levering van windhonden en paarden die niet bestemd zijn voor bereiding of productie van levensmiddelen voor menselijke of dierlijke consumptie, verhuur van paarden en inseminatiediensten — Richtlijn 2006/112/EG — Schending van de artikelen 96, 98, juncto bijlage III, en 110)

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/3

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 maart 2013 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-108/11) (1)

   (Niet-nakoming - BTW - Verlaagd tarief - Levering van windhonden en paarden die niet bestemd zijn voor bereiding of productie van levensmiddelen voor menselijke of dierlijke consumptie, verhuur van paarden en inseminatiediensten - Richtlijn 2006/112/EG - Schending van de artikelen 96, 98, juncto bijlage III, en 110)
   2013/C 141/04
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en C. Soulay, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordigers: E. Creedon, M. Collins, N. Travers en D. O'Hagan, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en J.-S. Pilczer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 96, 98 (juncto bijlage III) en 110 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Nationale regeling die een verlaagd tarief toepast op de leveringen van windhonden en paarden die niet bestemd zijn voor de bereiding of de productie van levensmiddelen voor menselijke of dierlijke consumptie, op de verhuur van paarden en op bepaalde inseminatiediensten

      Dictum

               1)

               Door een verlaagd btw-tarief van 4,8 % toe te passen op leveringen van windhonden en paarden die niet bestemd zijn voor de bereiding van levensmiddelen, op het verhuren van paarden en op bepaalde inseminatiediensten, is Ierland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 96, 98, juncto bijlage III, en 110 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Franse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 145 van 14.05.2011.