title: Gevoegde zaken T-439/10 en T-440/10: Arrest van het Gerecht van 21 maart 2012 — Fulmen en Mahmoudian/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Beoordelingsfout — Bewijslast en omvang van het bewijs” )

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/24

         Arrest van het Gerecht van 21 maart 2012 — Fulmen en Mahmoudian/Raad
   (Gevoegde zaken T-439/10 en T-440/10) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Beoordelingsfout - Bewijslast en omvang van het bewijs)
   2012/C 133/47
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Fulmen (Teheran, Iran) en Fereydoun Mahmoudian (Teheran) (vertegenwoordiger: A. Kronshagen, avocat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en É. Cujo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds een verzoek tot nietigverklaring van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 195, blz. 25), van besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413 (PB L 281, blz. 1) en van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1), voor zover deze handelingen op verzoekers betrekking hebben, en, anderzijds, een verzoek om erkenning van de door laatstgenoemden geleden schade als gevolg van de vaststelling van de hierboven genoemde handelingen

      Dictum

               1)

               Worden nietig verklaard voor zover zij betrekking hebben op Fulmen en Fereydoun Mahmoudian:

                           —

                           besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran;

                           —

                           besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413;

                           —

                           verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 423/2007.

               2)

               De werking van besluit 2010/413, zoals gewijzigd bij besluit 2010/644, wordt voor zover dit betrekking heeft op Fulmen en Mahmoudian gehandhaafd tot de nietigverklaring van verordening nr. 961/2010 effect sorteert.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Raad van de Europese Unie zal, naast zijn eigen kosten, die van Fulmen en Mahmoudian dragen.

               5)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Zaak C-405/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Vestre Landsret (Denemarken) op 18 september 2008 — Ingeniørforening i Denmark als mandataris van Bertram Holst/Dansk Industri als mandataris van Babcock & Wilcox Vølund ApS

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Vestre Landsret (Denemarken) op 18 september 2008 — Ingeniørforening i Denmark als mandataris van Bertram Holst/Dansk Industri als mandataris van Babcock & Wilcox Vølund ApS
   (Zaak C-405/08)
   (2008/C 301/35)
   Procestaal: Deens
   Verwijzende rechter
   Vestre Landsret
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ingeniørforening i Denmark als mandataris van Bertram Holst

      Verwerende partij: Dansk Industri als mandataris van Babcock & Wilcox Vølund ApS
   Prejudiciële vragen

               1)

               Twistpunt tussen partijen is in hoever richtlijn 2002/14/EG betreffende de informatie en de raadpleging van werknemers (1) correct is omgezet bij de samenwerkingsovereenkomst tussen DA en LO. Verzetten de gemeenschapsvoorschriften zich er tegen dat de richtlijn aldus wordt omgezet dat bepaalde groepen werknemers vallen onder een collectieve arbeidsovereenkomst tussen partijen die de betrokken vakgroep niet vertegenwoordigen en waarbij de collectieve arbeidsovereenkomst de betrokken vakgroep niet dekt?

               2)

               Indien richtlijn 2002/14/EG voor BH correct is omgezet bij de samenwerkingsovereenkomst tussen DA en LO, is artikel 7 van de richtlijn dan naar behoren omgezet wanneer de samenwerkingsovereenkomst voor bepaalde beroepsgroepen geen hoge eisen stelt voor de bescherming tegen ontslag?

               3)

               Indien de tot uitvoering van de richtlijn vastgestelde bepalingen gelden voor BH, verzet het vereiste van artikel 7 van de richtlijn „dat de werknemersvertegenwoordigers […] voldoende bescherming en waarborgen genieten om de taken die hun zijn toevertrouwd naar behoren te kunnen vervullen” zich dan tegen een omzetting van artikel 7 van de richtlijn in § 8 van de wet die luidt als volgt: „[d]e vertegenwoordigers die voor de werknemers moeten worden geïnformeerd en geraadpleegd, worden tegen ontslag of andere benadeling in hun dienstbetrekking beschermd op dezelfde wijze als de vakbondsvertegenwoordiger in dezelfde of in een overeenkomstige vakgroep”, indien de omzetting niet inhoudt dat hoge eisen worden gesteld voor de bescherming tegen ontslag voor vakgroepen waarvoor geen collectieve arbeidsovereenkomst geldt?

      (1)  PB L 80, blz. 29.


title: Zaak C-69/04: Verzoek van het Tribunale di Civitavecchia (Italië) van 12 januari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Failliete boedel Ligabue Gate Gourmet Roma SpA en LSG Sky Chefs SpA e.a.

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/22

         Verzoek van het Tribunale di Civitavecchia (Italië) van 12 januari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Failliete boedel Ligabue Gate Gourmet Roma SpA en LSG Sky Chefs SpA e.a.
   (Zaak C-69/04)
   (2004/C 94/47)
   Bij beschikking van 12 januari 2004 (ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 februari 2004) heeft het Tribunale di Civitavecchia (Italië) in het geding tussen de Failliete boedel Ligabue Gate Gourmet Roma SpA en LSG Sky Chefs SpA e.a., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Staat artikel 18 van richtlijn 96/67/EG (1) van de Raad van 15 oktober 1996, in samenhang met de gemeenschapsrechtelijke beginselen, in het bijzonder die van artikel 49 (ex artikel 59) EG, in de weg aan de toepassing van artikel 14 van decreto legislativo nr. 18 van 13 januari 1999, voorzover daarin aan verrichters van luchtvaartdiensten de verplichting wordt opgelegd om personeel over te nemen, zodat hun bevoegdheid om ondernemingsstrategieën op het gebied van de keuze, het aantal en de beloning van hun eigen werknemers te bepalen, wordt beperkt?

      (1)  PB L 272 van 25.10.1996, blz. 36.


title: Zaak F-77/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 december 2010 — Arroyo Redondo/Commissie

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/69

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 december 2010 — Arroyo Redondo/Commissie
   (Zaak F-77/10) (1)

   ()
   2011/C 30/139
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft na minnelijke regeling de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010, blz. 65.


title: Beroep, op 23 januari 1995 ingesteld door E.-R. Konrad tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-9/95)

text:
Nr . C 119/12         NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                13 . 5 . 95
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                               2, verweerders in de kosten te verwijzen.
                   VAN EERSTE AANLEG
                     van 23 februari 1995                             Middelen en voornaamste argumenten
in zaak T-490/93 , Bremer Vulkan Verbund AG tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen ( J )                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                      met die in zaak T-20/94 .
                   (Verwijzing naar het Hof)
                          (95/C 119/29
                      (Procestaai: Duits)
In zaak T-490/93 , Bremer Vulkan Verbund AG, gevestigd te             Beroep, op 23 januari 1995 ingesteld door E.-R. Konrad
Bremen (Duitsland), vertegenwoordigd door H. J. Rabe,                 tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
advocaat te Hamburg en te Brussel, domicilie gekozen                                  Europese Gemeenschappen
hebbende te Luxemburg ten kantore van Turk en Prum,                                           ( Zaak T-9/95 )
advocaten aldaar, avenue Guillaume 13B, tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: B. Smul                                         ( 95/C 119/31
ders en J. Grunwald), betreffende een beroep tot nietigver
klaring van Beschikking 93/412/EEG van de Commissie van                                    (Procestaai: Duits)
6 april 1993 betreffende door de Duitse Regering aan Hibeg
en door Hibeg via Krupp GmbH aan Bremer Vulkan AG                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
verleende steun ter vergemakkelijking van de verkoop van              schappen is op 23 januari 1995 beroep ingesteld tegen Raad
Krupp Atlas Elektronik GmbH door Krupp GmbH aan                       van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Bremer Vulkan AG (2), heeft het Gerecht (Vierde Kamer —               Gemeenschappen door E.-R. Könrad, te Löllbach ( Bonds
uitgebreid), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, president,          republiek Duitsland), vertegenwoordigd door B. Meister
R. Schintgen, C. P. Briët, R. Garria-Valdecasas en C. W.              ernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W. Hane
Bellamy, rechters; griffier: H. Jung, op 23 februari 1995 een         klaus, advocaten te Münster, domicilie gekozen hebbende te
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:               Luxemburg bij Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue des
                                                                      Bains 14a .
1 . Zaak T-490/93, Bremer Vulkan Verbund AG/Commis
     sie van de Europese Gemeenschappen, wordt verwezen
      naar het Hof, opdat dit op de beroepen tot nietigver           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      klaring kan beslissen.
                                                                      1 , verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van
                                                                          een SLOM-III-vergoeding aan verzoeker voor de
2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                     periode van 1 juli 1984 tot 29 maart 1989 ten bedrage
                                                                          van 83 670,155 DM, met rente ad 8% vanaf 19 mei
(!) PB nr. C 222 van 18 . 8 . 1993 .                                       1992, en hen hoofdelijk in de kosten te verwijzen.
(2 ) PB nr. L 185 van 28 . 7. 1993 , blz. 43 .
                                                                      2, het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan
                                                                          gige beroep Hülseberg e.a. tegen Raad en Commissie
                                                                          (zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor
                                                                          sen .
Beroep, op 13 januari 1995 ingesteld door U. Schottler
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                   Middelen en voornaamste argumenten
                  Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-4/95 )                               De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                      met die in zaak T-20/94 .
                          ( 95/C 119/30 )
                      (Procestaai: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 13 januari 1995 beroep ingesteld tegen Raad
van de Europese Unie en Commissie van de Europese                     Beroep, op 15 februari 1995 ingesteld door International
Gemeenschappen door U. Schottler, te Orsfeld (Bondsre                Express Carriers Conference (IECC) tegen Commissie van
publiek Duitsland), vertegenwoordigd door H. François van                           de Europese Gemeenschappen
François, Neuhaus & Kollegen, advocaten te Bitburg,                                         ( Zaak T-28/95 )
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Wurth,                                          ( 95/C 119/32)
advocaat aldaar, Boulevard de la Petrusse 100.
                                                                                (Procestaai: Engels)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
1 , haar schadevergoeding toe te kennen ter zake van de               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     gedwongen periode van niet-levering;                             schappen is op 15 februari 1995 beroep ingesteld tegen


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 april 2000 in zaak C-348/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg ("Niet-nakoming — Richtlĳn 96/9/EG — Niet-omzetting binnen gestelde termĳn")

text:
22.7.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                   C 211/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          1) Wijst de hogere voorziening af.
                                                                                2) Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
                           (Zesde kamer)                                             kosten van de procedure.
                        van 13 april 2000                                       (1) PB C 246 van 28.8.1999.
in zaak C-153/99 P: Commissie van de Europese Gemeen-
                 schappen tegen A. Giannini (1)
(„Hogere voorziening — Uitvoering van een arrest van het
            Gerecht — Misbruik van bevoegdheid”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (2000/C 211/01)                                                                  (Eerste kamer)
                                                                                van 13 april 2000
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                in zaak C-348/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                   („Niet-nakoming — Richtlijn 96/9/EG — Niet-omzetting
                                                                                binnen gestelde termijn”)
In zaak C-153/99 P, Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, (gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall) tegen                                                 (2000/C 211/02)
A. Giannini, ambtenaar van de Commissie van de Europese
Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
M. Dallemagne en C. Locchi, advocaten te Brussel, Koninklijke                                             (Procestaal: Frans)
Prinsstraat 85, B-1050 Brussel, betreffende hogere voorziening
tegen het op 25 februari 1999 door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) in                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
zaken T-282/97 en T-57/98 (JurAmbt. 1999, blz. I-A-33                                                     dentie van het Hof)
en II-151) gewezen arrest tussen Giannini en Commissie,
strekkende tot vernietiging van dat arrest wegens rechtsdwaling                 In zaak C-348/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
omtrent het misbruik van bevoegdheid en de schending                            pen, (gemachtigden: M. Wolfcarius en M. Desantes Real) tegen
van artikel 176 EG-Verdrag (thans artikel 233 EG) door de                       Groothertogdom Luxemburg, (gemachtigde: P. Steinmetz), be-
Commissie, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als                        treffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen, dat
volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann                    het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en
(rapporteur), J.-P. Puissochet, G. Hirsch en F. Macken, rechters;               bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 13 april                te voldoen aan richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescher-
 ---pagebreak--- C 211/2                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           22.7.2000
ming van databanken (PB L 77, blz. 20), de krachtens deze                  van de EEG en de Gemeenschap anderzijds, en namens de
richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,                Gemeenschap is gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij besluit
heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón            64/732/EEG van de Raad van 23 december 1963 (PB 1964,
(rapporteur), kamerpresident, P. Jann en M. Wathelet, rechters;            217 blz. 3685), en van artikel 41 van het Aanvullend Protocol,
advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 13 april 2000          dat op 23 november 1970 te Brussel is ondertekend en
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     namens de Gemeenschap is gesloten, goedgekeurd en bevestigd
                                                                           bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 decem-
1) Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te       ber 1972 (PB L 293, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als
     stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/9/EG van        volgt: R. Schintgen (rapporteur), president van de Tweede
     het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996                   kamer, waarnemend voor de president van de Zesde kamer,
     betreffende de rechtsbescherming van databanken, is het Groot-        P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch, H. Ragnemalm en V. Skouris, rech-
     hertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem                ters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: L. Hewlett, ad-
     rustende verplichtingen niet nagekomen.                               ministrateur, op 11 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het
                                                                           dictum luidt als volgt:
2) Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
                                                                           — Artikel 13 van de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand
(1) PB C 333 van 20.11.1999.
                                                                                wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en
                                                                                Turkije, die op 12 september 1963 te Ankara is ondertekend
                                                                                door de Turkse Republiek enerzijds en door de lidstaten van de
                                                                                EEG en de Gemeenschap anderzijds, en namens de Gemeenschap
                                                                                is gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij besluit 64/732/EEG
                                                                                van de Raad van 23 december 1963, en artikel 41, lid 2, van
                                                                                het Aanvullend Protocol, dat op 23 november 1970 te Brussel
                                                                                is ondertekend en namens de Gemeenschap is gesloten, goed-
                     ARREST VAN HET HOF                                         gekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de
                                                                                Raad van 19 december 1972, zijn geen gemeenschapsrechtelijke
                            (Zesde kamer)                                       regels die rechtstreeks toepasselijk zijn in de nationale rechtsorde
                                                                                van de lidstaten.
                          van 11 mei 2000
                                                                           — Artikel 41, lid 1, van het Aanvullend Protocol heeft rechtstreekse
in zaak C-37/98 [verzoek van de High Court of Justice                           werking in de lidstaten.
(England and Wales), Queen’s Bench Division om een
prejudiciële beslissing]: The Queen tegen Secretary of
                State for the Home Department (1)                          — Artikel 41, lid 1, kan op zichzelf een Turks onderdaan geen recht
                                                                                van vestiging en, daarmee samenhangend, een recht van verblijf
(Associatie EEG-Turkije — Beperkingen van vrijheid van                          verlenen in de lidstaat op het grondgebied waarvan hij in
vestiging en van recht van verblijf — Artikel 13 van                            strijd met de nationale immigratiewetgeving is gebleven en als
Associatieovereenkomst en artikel 41 van Aanvullend Proto-                      zelfstandige beroepsactiviteiten heeft verricht.
col — Rechtstreekse werking — Draagwijdte — Turks
  onderdaan die illegaal in lidstaat van ontvangst verblijft)
                                                                           — Artikel 41, lid 1, van het Aanvullend Protocol verbiedt echter
                           (2000/C 211/03)                                      vanaf de datum van inwerkingtreding van dit protocol in de
                                                                                lidstaat van ontvangst de invoering van nieuwe nationale
                                                                                beperkingen van de vrijheid van vestiging en van het recht van
                          (Procestaal: Engels)                                  verblijf van Turkse onderdanen. Het staat aan de nationale
                                                                                rechter om bij wege van uitlegging van het nationale recht te
                                                                                bepalen, of de regeling die op verzoeker in het hoofdgeding is
                                                                                toegepast, ongunstiger is dan de regeling die op het moment van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                de inwerkingtreding van het Aanvullend Protocol van toepassing
                           dentie van het Hof)
                                                                                was.
In zaak C-37/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de
High Court of Justice (England and Wales), Queen’s Bench
                                                                           (1) PB C 113 van 11.4.1998.
Division, in het aldaar aanhangig geding tussen The Queen en
Secretary of State for the Home Department, ex parte: A. Savas,
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 13
van de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt
gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en
Turkije, die op 12 september 1963 te Ankara is ondertekend
door de Turkse Republiek enerzijds en door de lidstaten


title: Zaak F-71/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 april 2007 — Lebedef-Caponi/Commissie (Ambtenaren — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingrapport — Beoordelingsperiode 2004 — Algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 43 van Statuut — Artikel 26 van Statuut)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/40

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 april 2007 — Lebedef-Caponi/Commissie
   (Zaak F-71/06) (1)

   (Ambtenaren - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingrapport - Beoordelingsperiode 2004 - Algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 43 van Statuut - Artikel 26 van Statuut)
   (2007/C 96/84)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Maddalena Lebedef-Caponi (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Curall en H. Kraemer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van verzoeksters loopbaanontwikkelingrapport over de periode 1.1.2004 tot en met 31.12.2004
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 190 van 12.8.2006, blz. 36.


title: Verzoek van het Tribunal da Comarca di Setúbal, 3º Juízo Cível van 15 juli 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen V. M. Mendes Ferreira en M. C. Delgado Correia Ferreira en Companhia de Seguros Mundial Confiança SA (Zaak C-348/98)

text:
C 358/6                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   21.11.98
ten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G.            van Justitie op 21 september 1998, in het geding tussen R.
Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet,          Collino en L. Chiappero enerzijds, en Telecom Italia SpA
G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón (rapporteur) en K. M. Ioan-           anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
nou, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R.          schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
Grass, op 23 september 1998 een beschikking gegeven                navolgende vragen:
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                   A.    Strekt de werkingssfeer van Richtlijn 77/187/EEG (1)
Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van                 zich uit tot de overdracht onder bezwarende titel, toe-
feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantas-                gestaan bij nationale wet en bevolen bij ministerieel
ten van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 3477/93 van                   decreet, van een openbare instelling die een directe
de Commissie van 17 december 1993 betreffende de in de                   emanatie is van de staat, aan een particuliere ven-
sector tabak toe te passen landbouwomrekeningskoersen.                   nootschap, opgericht door een andere openbare
                                                                         instelling die alle aandelen ervan bezit, wanneer de
                                                                         werkzaamheid waarop de overdracht betrekking
(1) PB C 354 van 23.11.1996.
                                                                         heeft, aan de particuliere vennootschap is toever-
                                                                         trouwd bij wege van administratieve concessie?
                                                                   Indien vraag A bevestigend wordt beantwoord:
Verzoek bij beschikking van 14 september 1998 van het              B1. Brengt artikel 3, lid 1, van Richtlijn 77/187/EEG de
Finanzgericht Düsseldorf om een prejudicieÈle beslissing in              verplichting mee, de arbeidsverhouding te beschou-
het geding tussen Peacock AG en Hauptzollamt Paderborn                   wen als voortgezet met de verkrijger, met als gevolg
                        (Zaak C-339/98)                                  het behoud van de ancieÈnniteit van de werknemer
                                                                         sedert de dag van indiensttreding bij de vervreemder,
                         (98/C 358/12)                                   en het recht op betaling van een enkele vergoeding bij
                                                                         beeÈindiging van de arbeidsverhouding, waarbij de bij
                                                                         de vervreemder en bij de verkrijger vervulde diensttijd
Het Finanzgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van                   als een geheel wordt beschouwd?
14 september 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 17 september 1998, in het geding tussen Pea-
cock AG en Hauptzollamt Paderborn, het Hof van Justitie            B2. Moet voornoemd artikel 3, lid 1, in ieder geval aldus
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-                    worden uitgelegd, dat tot de ¹rechtenº van de werk-
dicieÈle beslissing over de navolgende vraag:                            nemer die de verkrijger worden overgedragen, ook
                                                                         door de werknemer bij de vervreemder verworven
                                                                         voordelen, zoals de ancieÈnniteit, behoren, indien daar-
Moet aantekening 5 B bij hoofdstuk 84 van de gecombi-                    aan, volgens de bij de verkrijger geldende collectieve
neerde nomenclatuur in de van 1990 tot 1995 geldende                     overeenkomst, rechten van economische aard blijken
versie aldus worden uitgelegd, dat de datatransmissie bij                te zijn verbonden?
wege van de hierna omschreven netwerkkaarten (1) niet als
een eigen functie, doch als gegevensverwerking moet wor-           (1) PB L 61 van 5.3.1977, blz. 26.
den beschouwd, zodat deze goederen moeten worden inge-
deeld onder post 8473?
(1) Het gaat hier vooral om de Ethernet-netwerkadapterkaarten
    NE2000 en NE5500 van de firma Microdyne Corp.
                                                                   Verzoek van het Tribunal da Comarca di SetuÂbal, 3.o Juízo
                                                                   Cível van 15 juli 1998 om een prejudicieÈle beslissing in
                                                                   het geding tussen V. M. Mendes Ferreira en M. C. Del-
                                                                   gado Correia Ferreira en Companhia de Seguros Mundial
                                                                                ConfiancËa SA
Verzoek van 3 september 1998 van de Pretura Circonda-
                                                                                (Zaak C-348/98)
riale di Pinerolo om een prejudicieÈle beslissing in het
geding tussen R. Collino en L. Chiappero enerzijds en                                       (98/C 358/14)
                  Telecom Italia SpA anderzijds
                        (Zaak C-343/98)
                                                                   Het Tribunal da Comarca de SetuÂbal, 3.o Juízo Cível heeft
                         (98/C 358/13)                             bij beschikking van 15 juli 1998, ingekomen ter griffie van
                                                                   het Hof van Justitie op 24 september 1998, in het geding
                                                                   tussen V. M. Mendes Ferreira en M. C. Delgado Correira
De Pretura Circondariale di Pinerolo heeft bij beschikking         Ferreira en Companhia de Seguros Mundial ConfiancËa SA,
van 3 september 1998, ingekomen ter griffie van het Hof            het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
 ---pagebreak--- 21.11.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 358/7
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende           Verzoek van de administratieve rechtbank van eerste aan-
vragen:                                                            leg van Piraeus (Vierde driehoofdige kamer) van 29 mei
                                                                   1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
                                                                                Henkel Hellas AVEE en Griekse staat
1. Moet ingevolge artikel 3 van Richtlijn 84/5/EEG van
     de Raad (1) de dekking van de verplichte aansprakelijk-                              (Zaak C-350/98)
     heidsverzekering motorvoertuigen zich uitstrekken tot
     alle schade toegebracht aan de familieleden van de ver-                               (98/C 358/15)
     zekeringnemer of van de bestuurder van het voertuig,
     ook wanneer die familieleden kosteloos worden ver-
     voerd en er enkel sprake is van risicoaansprakelijkheid,
     zonder schuld, of kan een lidstaat in dergelijke geval-       De administratieve rechtbank van eerste aanleg van
     len het recht op een uitkering uitsluiten?                    Piraeus (Vierde driehoofdige kamer) heeft bij beschikking
                                                                   van 29 mei 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                   Justitie op 24 september 1998, in het geding tussen Henkel
2. Gelden de in artikel 1, lid 2, van Richtlijn 84/5/EEG           Hellas AVEE en Griekse staat, het Hof van Justitie van de
     genoemde minimumbedragen waarvoor de verzekering              Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
     verplicht is, ook in geval van risicoaansprakelijkheid,       beslissing over de navolgende vragen:
     zonder schuld, of kan de wettelijke regeling van een
     lidstaat bepalen dat wanneer de voor het ongeval aan-
     sprakelijke bestuurder geen schuld treft, de maximaal
     uit te keren vergoedingen lager zijn dan die minimum-         1. Komt de door de Griekse staat krachtens artikel 42,
     bedragen?                                                          lid 6, van wet nr. 2065/1992 geheven belasting in feite
                                                                        neer op een kapitaalrecht als bedoeld in artikel 4 van
                                                                        Richtlijn 69/335/EEG van de Raad (1), zoals nadien
3. Dient de nationale rechter zijn nationaal recht zodanig              gewijzigd, ook in aanmerking genomen dat op 1 juli
     uit te leggen dat het strookt met de bepalingen van een            1984 een dergelijk kapitaalrecht in Griekenland niet
     richtlijn, zowel in geval van gebrekkige omzetting als             bestond?
     in geval van handhaving van oudere bepalingen van
     nationaal recht?
                                                                   2. Zo ja, mag dan het tarief van die belasting, gelet ook
4. Dient de nationale rechter een met de richtlijn stro-                op de fiscale karakteristieken van Griekenland, het in
     kende uitlegging te geven, zelfs indien die uitlegging in          bovengenoemde richtlijn genoemde maximum van 1 %
     strijd is met de algemene opvatting over de betekenis              te boven gaan?
     en de draagwijdte van de bepalingen van nationaal
     recht, of indien die uitlegging in overeenstemming is
     met de bedoeling van de nationale wetgever, maar die          (1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
     bedoeling in de tekst van de wet niet tot uitdrukking is
     gekomen?
5. Moet de nationale rechter tot een dergelijke, met de
     bepalingen van de communautaire richtlijn strokende
     uitlegging overgaan, ook indien alleen particulieren bij
     een geschil betrokken zijn?                                   Hogere voorziening, op 24 september 1998 ingesteld door
                                                                   Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA en J.-J. Gou-
6. Dient de nationale rechter zijn nationale recht overeen-        pil tegen het arrest, op 16 juli 1998 in zaak T-199/96
     komstig het bepaalde in artikel 1 van Richtlijn 90/232/       tussen Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA en
     EEG van de Raad (2) uit te leggen, ook in geval van           J.-J. Goupil en Commissie van de Europese Gemeenschap-
     een ongeval dat zich heeft voorgedaan vóór het ver-           pen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
     strijken van de termijn waarbinnen de lidstaat die                      Europese Gemeenschappen (Derde Kamer)
     bepaling in nationaal recht moest omzetten?                                        (Zaak C-352/98 P)
                                                                                (98/C 358/16)
7. Indien wordt geconcludeerd dat het niet mogelijk is
     het nationale recht zodanig uit te leggen dat het met
     de bepalingen van een richtlijn strookt, verplicht de
     voorrang van het Gemeenschapsrecht de nationale               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     rechter dan, de met de richtlijn onverenigbare bepalin-       is op 24 september 1998 hogere voorziening ingesteld
     gen van nationaal recht buiten toepassing te laten, ook       door Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA en J.-J.
     indien alleen particulieren bij een geschil betrokken         Goupil, vertegenwoordigd door J.-J. Spitzer en Y.-M.
     zijn?                                                         Moray, advocaten te Parijs, tegen het arrest,op 16 juli
                                                                   1998 in zaak T-199/96 tussen Laboratoires pharmaceuti-
(1) PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17.                                 ques Bergaderm SA en J.-J. Goupil en Commissie van de
(2) PB L 129 van 19.5.1990, blz. 33.                               Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                   eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
                                                                   Kamer).


title: Zaak T-187/16: Beroep ingesteld op 22 april 2016 – Anton Riemerschmid Weinbrennerei und Likörfabrik/EUIPO – Viña y Bodega Botalcura (LITU)

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/37

         Beroep ingesteld op 22 april 2016 – Anton Riemerschmid Weinbrennerei und Likörfabrik/EUIPO – Viña y Bodega Botalcura (LITU)
   (Zaak T-187/16)
   (2016/C 243/40)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Anton Riemerschmid Weinbrennerei und Likörfabrik GmbH & Co. KG (Erding, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Koch Moreno, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Viña y Bodega Botalcura SA (Las Condes, Chili)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „LITU” – inschrijvingsaanvraag nr. 12 684 833

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 9 februari 2016 in zaak R 719/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing in haar geheel en toewijzing van het beroep;

               —

               afwijzing van de inschrijvingsaanvraag voor het Uniewoordmerk LITU voor alle waren;

               —

               verwijzing van verweerder en/of de andere partij in de procedure in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-337/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Szczecinie (Polen) op 7 juni 2017 — Feniks Sp. z o.o./Azteca Products & Services SL

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Szczecinie (Polen) op 7 juni 2017 — Feniks Sp. z o.o./Azteca Products & Services SL
   (Zaak C-337/17)
   (2017/C 300/17)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Okręgowy w Szczecinie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Feniks Sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie

      Verwerende partij: Azteca Products & Services SL z siedzibą w Alcora

      Prejudiciële vraag

               1)

               Is een vordering tegen een koper met woonplaats in een lidstaat tot onwerkzaamverklaring van een verkoopovereenkomst voor een op het grondgebied van een andere lidstaat gelegen onroerende zaak die is gesloten en volledig uitgevoerd op het grondgebied van deze andere lidstaat, op grond van benadeling van de schuldeisers van de verkoper, een verbintenis uit overeenkomst in de zin van artikel 7, punt 1, onder a), van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1)?

               2)

               Moet bij het antwoord op bovenstaande vraag het beginsel van de acte éclairé worden toegepast in verband met het arrest van het Hof van 17 juni 1992, [Handte,] C-26/91, EU:C:1992:268, hoewel dat betrekking had op de aansprakelijkheid van een producent voor gebreken van een zaak in een geval waarin de producent niet kon voorzien aan wie de zaak vervolgens zou worden doorverkocht en wie hem derhalve aansprakelijk zou kunnen stellen, terwijl een vordering tegen een koper tot „onwerkzaamverklaring van een verkoopovereenkomst voor een onroerende zaak” op grond van benadeling van de schuldeisers van de verkoper enkel gegrond is als de koper wist van de omstandigheid dat de rechtshandeling (verkoopovereenkomst) voor de schuldeisers nadelig was, zodat de koper er rekening mee moet houden dat een dergelijke vordering kan worden ingesteld door een persoonlijke schuldeiser van de verkoper?

      (1)  PB L 351, blz. 1.


title: Zaak T-396/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  22 november 2005  — Vanhellemont tegen Commissie ( Ambtenaren — Personeelscomité — Verkiezingen van plaatselijke afdeling van personeelscomité van Commissie te Brussel — Telling van stembiljetten — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding )

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/11

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 november 2005 — Vanhellemont tegen Commissie
   (Zaak T-396/03) (1)

   („Ambtenaren - Personeelscomité - Verkiezingen van plaatselijke afdeling van personeelscomité van Commissie te Brussel - Telling van stembiljetten - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding”)
   (2006/C 22/22)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Joseph Vanhellemont (Merchtem, België) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Kraemer, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Enerzijds, verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 26 augustus 2003 houdende afwijzing van verzoekers klacht strekkende tot het organiseren van een nieuwe telling van de stembiljetten van de verkiezingen van de plaatselijke afdeling van het personeelscomité van de Commissie te Brussel van december 2002 alsmede, voorzover noodzakelijk, verzoek tot nietigverklaring van de besluiten waartegen deze klacht was gericht, en anderzijds, verzoek tot schadevergoeding.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het besluit van de Commissie om niet tussenbeide te komen naar aanleiding van de betwisting van verzoeker van 23 december 2002 strekkende tot het organiseren van een nieuwe telling van de stembiljetten in het kader van de verkiezingen van de plaatselijke afdeling van het personeelscomité van de Commissie te Brussel van december 2002, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 47 van 21.2.2004.


title: Doorhaling van zaak C-379/01

text:
C 304/20              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                      13.12.2003
Beroep, op 31 oktober 2003 ingesteld door Commissie                   de doorhaling in het register gelast van zaak C-28/02: Commis-
     van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
                        (Zaak C-460/03)
                                                                      (1) PB C 68 van 16.3.2002.
                        (2003/C 304/29)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 31 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                             Doorhaling van zaak C-162/02 (1)
digd door X. Lewis en M. Konstantinidis als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                                     (2003/C 304/32)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
1.    vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 augustus 2003
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-162/02:
      zijn ter uitvoering van richtlijn 2000/53/EG van het
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
      Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000
                                                                      republiek Duitsland.
      betreffende autowrakken (1), de verplichtingen niet is
      nagekomen die op hem rusten krachtens deze richtlijn,
      met name artikel 10, lid 1, daarvan, en krachtens het EG-       (1) PB C 156 van 29.6.2002.
      Verdrag;
2.    Ierland te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                Doorhaling van zaak C-231/02 (1)
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 21 april 2002
verstreken.                                                                                (2003/C 304/33)
(1) PB L 269 van 21.10.2000, blz. 34.
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 september
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-231/02
                                                                      (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële
                                                                      beslissing): Neumayer Bauges m.b.H., en Abwasserverband
               Doorhaling van zaak C-379/01 (1)                       Großraum Bruck an der Leitha.
                        (2003/C 304/30)
                                                                      (1) PB C 219 van 14.9.2002.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 september
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-379/01
(verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële
beslissing): Ortner GmbH en Allgemeine Unfallversicherung-                          Doorhaling van zaak C-380/02 (1)
sanstalt.
                                                                                (2003/C 304/34)
(1) PB C 3 van 5.1.2002.
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 september
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-380/02
               Doorhaling van zaak C-28/02 (1)                        (verzoek van de Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes
                                                                      Vorarlberg om een prejudiciële beslissing): Fantom Gebäuderei-
                        (2003/C 304/31)                               nigung GmbH en Stadt Dornbirn.
                                                                      (1) PB C 7 van 11.1.2003.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 augustus 2003


title: Zaak T-683/16: Beroep ingesteld op 21 september 2016 — KUKA Systems/EUIPO (MATRIX BODY SHOP)

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/29

         Beroep ingesteld op 21 september 2016 — KUKA Systems/EUIPO (MATRIX BODY SHOP)
   (Zaak T-683/16)
   (2016/C 410/41)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: KUKA Systems GmbH (Augsburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Maneth en C. Huch-Hallwachs, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „MATRIX BODY SHOP” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 182 661

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 juli 2016 in zaak R 2503/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-573/08: Beroep ingesteld op 22 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/14

         Beroep ingesteld op 22 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-573/08)
   (2009/C 55/23)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Recchia, gemachtigde)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 11, 13 en 18 van 79/409/EEG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen doordat

                           —

                           de regeling houdende omzetting van richtlijn 79/409/EEG in Italiaans recht niet volledig in overeenstemming is met de richtlijn zelf,

                           —

                           de regeling voor de omzetting van artikel 9 van de richtlijn in nationaal recht niet waarborgt dat de door de bevoegde Italiaanse autoriteiten vastgestelde afwijkingen voldoen aan de in dat artikel gestelde voorwaarden en eisen;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie is van mening dat richtlijn 79/409/EEG niet volledig in Italiaans recht is omgezet:

      Artikel 2: niet omgezet in nationaal recht;

      Artikel 3: niet volgens de regels in nationaal recht omgezet ten gevolge van het verzuim om artikel 2 in nationaal recht om te zetten;

      Artikel 4, lid 4: niet omgezet in nationaal recht;

      Artikel 5: het verbod om opzettelijk nesten en eieren te vernielen of te beschadigen en het verbod om de door de richtlijn beschermde vogels opzettelijk te storen zijn niet in nationaal recht omgezet;

      Artikel 6: het verbod van vervoer voor verkoop is niet in nationaal recht omgezet;

      Artikel 7, lid 4: niet volledig in nationaal recht omgezet (bij de vaststelling van de perioden waarin mag worden gejaagd, is niet voorzien in een verbod om te jagen tijdens de perioden waarin de jonge vogels het nest nog niet hebben verlaten, en tijdens broedperiode, en inzonderheid, ten aanzien van trekvogels, tijdens de broedperiode en tijdens de trek naar de nestplaatsen, en de verplichting om de Commissie alle nuttige gegevens betreffende de praktische toepassing van de jachtwetgeving toe te zenden is niet in nationaal recht omgezet);

      Artikel 9: niet volgens de regels in nationaal recht omzet op het niveau van de staat (het toezicht op de rechtmatigheid van de afwijkingen is ondoeltreffend en geschiedt niet op het juiste moment); niet volgens de regels in nationaal recht omgezet en toegepast op het niveau van de regio's (Abruzzo, Lazio, Toscana, Lombardia, Emilia Romagna, Marche, Calabria en Puglia);

      Artikel 10, lid 2: niet volledig in nationaal recht omgezet (de verplichting om de Commissie alle informatie te doen toekomen die deze nodig heeft voor de coördinatie van het onderzoek en de werkzaamheden van bescherming en beheer van de populaties van door de richtlijn beschermde vogelsoorten alsmede van de exploitatie daarvan, ontbreekt);

      Artikel 11: niet volledig in nationaal recht omgezet (de verplichting om met de Commissie overleg te plegen over de introductie van exotische vogelsoorten is niet overgenomen);

      Artikel 13: niet omgezet in nationaal recht;

      Artikel 18, lid 2: de Italiaanse autoriteiten hebben de regionale bepalingen op het gebied van de jacht voor de regio's Lazio, Lombardia, Toscana en Puglia niet meegedeeld.

      (1)  Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, 1979, blz. 1).


title: Zaak C-173/16: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 22 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Ierland) — M. H./M. H. [Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Geen redelijke twijfel — Rechterlijke bevoegdheid in huwelijkszaken — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Artikel 16, lid 1, onder a) — Bepaling van het tijdstip waarop een zaak bij een gerecht aanhangig is gemaakt — Begrip „tijdstip waarop het stuk waarmee het geding wordt ingeleid of een gelijkwaardig stuk bij het gerecht wordt ingediend”]

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/18

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 22 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Ierland) — M. H./M. H.
   (Zaak C-173/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Geen redelijke twijfel - Rechterlijke bevoegdheid in huwelijkszaken - Verordening (EG) nr. 2201/2003 - Artikel 16, lid 1, onder a) - Bepaling van het tijdstip waarop een zaak bij een gerecht aanhangig is gemaakt - Begrip „tijdstip waarop het stuk waarmee het geding wordt ingeleid of een gelijkwaardig stuk bij het gerecht wordt ingediend”])
   (2016/C 343/28)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: M. H.

      Verwerende partij: M. H.

      Dictum

   Artikel 16, lid 1, onder a) van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 moet aldus worden uitgelegd dat het „tijdstip waarop het stuk waarmee het geding wordt ingeleid of een gelijkwaardig stuk bij het gerecht wordt ingediend”, in de zin van deze bepaling, het tijdstip is waarop deze indiening bij het betrokken gerecht plaatsvindt, zelfs indien de zaak hierdoor overeenkomstig het nationale recht nog niet onmiddellijk een aanvang neemt.

      (1)  PB C 211 van 13.6.2016.


title: Beroep, op 20 september 1998 ingesteld door De Haan Beheer BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-150/98)

text:
5.12.98              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 378/19
Beroep, op 20 september 1998 ingesteld door De Haan              Nederland heeft op 24 april 1998 beroep ingesteld tegen
Beheer BV tegen Commissie van de Europese Gemeen-                deze beschikking (zaak C-157/98). Verzoekster sluit zich
                          schappen                               aan bij de argumenten van de Nederlandse regering en
                      (Zaak T-150/98)                            neemt deze voor eigen rekening over.
                       (98/C 378/35)
                                                                 In het bijzonder voert verzoekster de volgende middelen
                                                                 aan:
                  (Procestaal: Nederlands)
                                                                 1. Primair, schending van artikel 13, lid 1, van Verorde-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     ning (EEG) nr. 1430/79, subsidiair, schending van
Gemeenschappen is op 20 september 1998 beroep inge-                   artikel 239, lid 2, van het communautair douanewet-
steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  boek:
door De Haan Beheer BV, gevestigd te Alblasserdam
(Nederland), vertegenwoordigd door C. F. W. A. Hamm,
advocaat te Dordrecht, in zijn hoedanigheid van curator in            De Nederlandse douanerecherche was vooraf, en ten
het faillissement van De Haan Beheer BV.                              laatste na de eerste zending, op de hoogte van de
                                                                      fraude. Zij heeft evenwel niets ondernomen, zodat de
                                                                      transporten bleven doorgaan en voor verzoekster een
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      onnodig hoge douaneschuld is ontstaan, zonder dat
                                                                      deze van de fraude op de hoogte was.
Ð beschikking REM 15/97 van de Commissie van
    18 februari 1998 nietig te verklaren;
                                                                      Onder verwijzing naar het arrest van het Gerecht van
                                                                      eerste aanleg in zaak T-42/96 (Eyckeler & Malt, arrest
Ð vast te stellen dat sprake is van bijzondere omstandig-             van 19 februari 1998, punt 132) verwijt verzoekster de
    heden welke een teruggaaf als bedoeld in artikel 13               Commissie niet-naleving van het communautaire zorg-
    van Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad (1)                 vuldigheidsbeginsel, wat zou zijn te beschouwen als
    rechtvaardigen;                                                   een bijzondere omstandigheid in de zin van artikel 13
                                                                      van Verordening (EEG) nr. 1430/79.
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                 2. Schending van de motiveringsplicht:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      De Commissie stelt ongemotiveerd dat onvoldoende is
Verzoekster heeft in 1993 als toegelaten afzender docu-               bewezen dat een Belgische douanebeamte bij de fraude
menten voor intern communautair douanevervoer opge-                   betrokken is, en dat op die grond geen sprake is van
maakt inzake transporten van sigaretten met als kantoor               een bijzondere situatie.
van bestemming Antwerpen.
                                                                 (1) Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979
                                                                     betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoer-
Deze goederen zijn evenwel niet bij het douanekantoor                rechten (PB L 175 van 12.7.1979, blz. 1).
van bestemming aangebracht; de vervoerdocumenten
waren voorzien van valse stempels en handtekeningen.
Door het niet aanbrengen van de goederen is een douane-
schuld ontstaan.
Verzoekster verklaarde te goeder trouw te hebben gehan-
                                                                 Beroep, op 29 september 1998 ingesteld door SocieÂteÂ
deld en het slachtoffer te zijn geworden van frauduleuze
                                                                 Internationale de Diffusion et d'Edition (SIDE) tegen
handelingen van georganiseerde misdadige bendes. Zij ver-
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen
zocht om kwijtschelding van de invoerrechten, onder ver-
wijzing naar artikel 13, lid 1, van Verordening (EEG)                                    (Zaak T-155/98)
nr. 1430/79, dat in de mogelijkheid daartoe voorziet indien                                (98/C 378/36)
zich buitengewone omstandigheden hebben voorgedaan
die geen enkele nalatigheid of manipulatie van de zijde
van de betrokkene inhouden.                                                             (Procestaal: Frans)
De Commissie heeft bij beschikking van 18 februari 1998          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
dit verzoek afgewezen, op grond dat de aangever verant-          Gemeenschappen is op 29 september 1998 beroep inge-
woordelijk is voor het correcte verloop van het commu-           steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
nautair douanevervoer, dat frauduleuze handelingen van           door SocieÂteÂ Internationale de Diffusion et d'Edition
derden tot het normale handelsrisico behoren, dat de aan-        (SIDE), gevestigd te Bagneux (Frankrijk), vertegenwoor-
gever verantwoordelijk is voor zijn medewerker die bij de        digd door N. Coutrelis, advocaat te Parijs, domicilie geko-
fraude betrokken is, en dat de betrokkenheid van een Bel-        zen hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch,
gische douanebeamte niet bewezen is.                             advocaat aldaar, rue Goethe 11.


title: Zaak C-5/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Amsterdam (Nederland) op 12 januari 2015 — AK (*) tegen Achmea Schadeverzekeringen NV, Stichting Achmea Rechtsbijstand

text:
                  30.3.2015

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  C 107/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Amsterdam (Nederland) op 12 januari 2015 —  AK (*1) tegen Achmea Schadeverzekeringen NV, Stichting Achmea Rechtsbijstand
         (Zaak C-5/15)
         (2015/C 107/27)
         Procestaal: Nederlands

            Verwijzende rechter

         Gerechtshof Amsterdam

            Partijen in het hoofdgeding

            Verzoeker: AK (*1)

            Verweersters: Achmea Schadeverzekeringen NV, Stichting Achmea Rechtsbijstand

            Prejudiciële vraag

         Dient het begrip „administratieve procedure” in artikel 4, lid 1, aanhef en onder a, van richtlijn 87/344/EEG (1) van de Raad van 22 juni 1987 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de rechtsbijstandverzekering, aldus te worden uitgelegd dat daaronder is begrepen de fase van bezwaar bij het CIZ [Centrum Indicatiestelling Zorg], waarin degene die op een verzoek om een indicatiestelling een afwijzend besluit van het CIZ heeft gekregen een bezwaarschrift indient bij het CIZ met het verzoek het besluit te herzien?

            (*1)  Informatie gewist of vervangen in het kader van de bescherming van persoonsgegevens en/of vertrouwelijkheid.

            (1)  PB L 185, blz. 77.


title: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 3 november 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Frits Loendersloot en George Ballantine & Son Ltd en anderen (Zaak C-349/95)

text:
30 . 12 . 95              \_ NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 351 /9
       dingsakte ( ) of enig ander voorschrift van Gemeen                     a ) Dient tot het specifieke voorwerp van het recht van merk
       schapsrecht ?                                                               te worden gerekend de bevoegdheid die de merkgerech
                                                                                tigde ten aanzien van de door hem vervaardigde
( 1 ) Heffingen die worden geïnd bij het in het verkeer brengen van                alcoholhoudende dranken aan zijn nationale recht
       binnenslands vervaardigde of ingevoerde zuivelprodukten voor                ontleent om zich ertegen te verzetten dat de door hem op
       openbaar gebruik, die worden geïnd door het IROMA.                          de flessen en verpakkingen van flessen aangebrachte en
( 2 ) Richtlijn 77/388/EEG , PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .            van zijn merk voorziene etiketten, nadat die aldus
( 3 ) PB nr . L 302 van 15 . 11 . 1985 , blz . 23 .                                verpakte dranken door hem in de Gemeenschap in het
                                                                                verkeer zijn gebracht, door een derde worden verwij
                                                                                derd en vervolgens opnieuw worden aangebracht dan
                                                                                wel worden vervangen door soortgelijke etiketten, een
                                                                                en ander zonder dat daarbij aan de oorspronkelijke
                                                                                toestand van het produkt afbreuk wordt gedaan ?
Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo
(2a Secção — Contencioso Tributário ) van 19 oktober 1995                      b ) Maakt het — voor zover sprake is van vervanging van
om een prejudiciéle beslissing in het geding tussen Fábrica de                     etiketten door soortgelijke — daarbij verschil of de
Queijo Eru Portuguesa, Lda en Ministério Público en                                derde de op de oorspronkelike etiketten aangebrachte
                                Fazenda Pública                                    aanduiding „ pure " en/of de naam van de importeur
                              ( Zaak C-348/95 )                                    weglaat en die naam in voorkomende gevallen door die
                                                                                van een ander vervangt ?
                                 ( 95/C 351 / 14 )
                                                                               c ) Zo vraag a ) bevestigend moet worden beantwoord,
Het Supremo Tribunal Administrativo (2a Sec^ao — Con                              maar de merkgerechtigde de in die vraag bedoelde
tencioso Tributario ) heeft bij beschikking van 19 oktober                         bevoegdheid te baat neemt om te verhinderen dat de
 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                          derde de door de merkgerechtigde aangebrachte, zich op
 13 november 1995 , in het geding tussen Fabrica de Queijo                         of onder de etiketten bevindende identificatietekens
Eru Portuguesa , Lda en Ministério Püblico en Fazenda                              verwijdert, welke de merkgerechtigde in staat stelden
Püblica , het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap                        lekken in zijn verkooporganisatie op te sporen en aldus
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol                         parallelhandel in zijn produkten te bestrijden, dient dan
gende vragen :                                                                     een zodanige uitoefening van het merkrecht te worden
                                                                                aangemerkt als een „ verkapte beperking van de handel
 1 . Valt, gelet op de in dit arrest bewezen geachte feiten ( die                  tussen de Lid-Staten ", gericht op een kunstmatige
        in de alinea 's A tot en met L van punt 4 zijn vermeld ) en                opsplitsing van de markten ?
        op de toepasselijke Gemeenschapsregels, het betrokken
        produkt ( kaas ) ( 1 ) onder onderverdeling 0406 90 1 1 van            d ) In hoeverre maakt het voor de beantwoording van vraag
        de nomenclatuur van het gemeenschappelijk douaneta                        c ) verschil of de merkgerechtigde deze identificatiete
        rief ( 2 )?                                                                kens heeft aangebracht op grond van een wettelijke
                                                                                verplichting dan wel onverplicht, maar met het doel om
2 . Zo nee, onder welke postonderverdeling dan wel ?                                „ productrecall " mogelijk te maken en/of zijn produkt
                                                                                aansprakelijkheid te beperken en/of namaak te bestrij
 (') Kaas met de kenmerken beschreven in voetnoot 2 van de
                                                                                den dan wel uitsluitend ter bestrijding van parallelhan
                                                                                del ?
       mededeling betreffende zaak C-l 64/95 ( PB nr . C 1 89 van 22 . 7.
       1995 , blz . 12 ).
 ( 2 ) PB nr . L 345 van 31 . 12 . 1994 .
                                                                               Beroep, op 10 november 1995 ingesteld door Commissie
                                                                               van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 3 novem                                                      Luxemburg
ber 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding                                                 ( Zaak C-350/95 )
 tussen Frits Loendersloot en George Ballantine & Son Ltd                                                ( 95/C 351 / 16 )
                                     en anderen
                               ( Zaak C-349/95 )                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                  ( 95/C 351 / 15 )                            op 10 november 1995 beroep tegen Groothertogdom
                                                                               Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese
 De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van                             Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch
 3 november 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                       adviseur D. Gouloussis als gemachtigde, domicilie gekozen
Justitie op 13 november 1995 , in het geding tussen Frits                      hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
 Loendersloot en George Ballantine & Son Ltd, het Hof van                      haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
 Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
 prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:


title: Zaak F-61/09: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 april 2014 — Strack/Commissie

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/40

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 april 2014 — Strack/Commissie
   (Zaak F-61/09) (1)

   2014/C 159/56
   Procestaal: Duits
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 93 van 15.8.2009, blz. 36.


title: Zaak C-502/08: Beroep ingesteld op 20 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/17

         Beroep ingesteld op 20 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-502/08)
   (2009/C 6/28)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Dejmek en E. Adsera Ribera, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/60/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie te hebben meegedeeld, de krachtens artikel 45 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2005/60/EG in nationaal recht is op 15 december 2007 verstreken.

      (1)  PB L 309, blz. 15.


title: Zaak T-160/09: Beroep ingesteld op 20 april 2009 — Winzer Pharma/BHIM — Alcon (OFTAL CUSI)

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/13

         Beroep ingesteld op 20 april 2009 — Winzer Pharma/BHIM — Alcon (OFTAL CUSI)
   (Zaak T-160/09)
   2009/C 167/27
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Dr. Robert Winzer Pharma GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Schneller, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Alcon Inc.

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 4 februari 2009 in zaak R 1471/2007-1 vernietigen en oppositie nr. B 809899 voor alle waren toewijzen;

               —

               een mondelinge behandeling toestaan;

               —

               het BHIM en subsidiair interveniënte verwijzen in de kosten van de gehele procedure;

               —

               subsidiair: de zaak naar het BHIM terugverwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Alcon Cusì SA, die haar rechten later heeft overgedragen aan Alcon Inc.

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „OFTAL CUSI” voor waren van klasse 5 (aanvraagnr. 3 679 181)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „Ophtal” voor waren van klasse 5 (gemeenschapsmerk nr. 489 948)

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1)), aangezien er gevaar voor verwarring of minstens gevaar voor associatie van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (L 78, blz. 1).


title: Zaak C-178/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social número 1 de Córdoba (Spanje) op 17 april 2012 — Rafaela Rivas Montes/Instituto Nacional de Deportes de Córdoba (IMDECO)

text:
               14.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social número 1 de Córdoba (Spanje) op 17 april 2012 — Rafaela Rivas Montes/Instituto Nacional de Deportes de Córdoba (IMDECO)
   (Zaak C-178/12)
   2012/C 209/04
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social número 1 de Córdoba

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rafaela Rivas Montes

      Verwerende partij: Instituto Nacional de Deportes de Córdoba (IMDECO)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het verenigbaar met het communautair gelijkheidsbeginsel (zoals uitgelegd door het Hof van Justitie) dat een bepaalde overheidsinstantie (in casu IMDECO) zich voor de berekening van de anciënniteitstoelage van haar personeel uitsluitend baseert op de contractuele dan wel statutaire aard van de tussen hen bestaande rechtsverhouding, en op grond daarvan in het eerste geval (ambtenaren) krachtens de vigerende ambtenarenwet zonder onderscheid alle effectieve diensttijd meetelt die eerder in welke sector dan ook van de overheid in het algemeen is vervuld [dat wil zeggen zowel voor bovengenoemde specifieke overheidsinstantie (IMDECO) als voor elke andere overheidsinstantie], terwijl zij in het tweede geval (arbeidscontractanten) krachtens de vigerende wet inzake arbeidscontractanten, zoals uitgelegd door de rechtspraak, uitsluitend de arbeidstijdvakken meetelt die daadwerkelijk eerder voor die specifieke overheidsinstantie (IMDECO) zijn vervuld, op voorwaarde dan nog dat de aan de vervulling van die tijdvakken ten grondslag liggende contractuele verhouding niet zo lang is onderbroken dat de wezenlijke eenheid van de arbeidsrechtelijke verhouding als verbroken kan worden beschouwd, aangezien de net voor een dergelijke breuk vervulde tijdvakken in dat geval niet meer zouden meetellen?

               2)

               Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord (en het Hof dus oordeelt dat een dergelijk optreden van een overheidsinstantie — in casu IMDECO — het communautair gelijkheidsbeginsel schendt): vereist de naleving van het gelijkheidsbeginsel in de onderhavige zaak dan dat de ambtenarenwet op arbeidscontractanten wordt toegepast?


title: Gevoegde zaken C-158/04 en C-159/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 september 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Dioikitiko Protodikeio Ioanninon — Griekenland) — Alfa Vita Vassilopoulos AE, voorheen Trofo Super-Markets AE tegen Elliniko Dimosio, Nomarchiaki Aftodioikisi Ioanninon (C-158/04) en Carrefour Marinopoulos AE tegen Elliniko Dimosio, Nomarchiaki Aftodioikisi Ioanninon (C-159/04) (Vrij verkeer van goederen — Artikel 28 EG — Kwantitatieve beperkingen — Maatregelen van gelijke werking — In handel brengen van diepgevroren bakkerijproducten)

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 september 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Dioikitiko Protodikeio Ioanninon — Griekenland) — Alfa Vita Vassilopoulos AE, voorheen Trofo Super-Markets AE tegen Elliniko Dimosio, Nomarchiaki Aftodioikisi Ioanninon (C-158/04) en Carrefour Marinopoulos AE tegen Elliniko Dimosio, Nomarchiaki Aftodioikisi Ioanninon (C-159/04)
   (Gevoegde zaken C-158/04 en C-159/04) (1)

   (Vrij verkeer van goederen - Artikel 28 EG - Kwantitatieve beperkingen - Maatregelen van gelijke werking - In handel brengen van diepgevroren bakkerijproducten)
   (2006/C 281/04)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Dioikitiko Protodikeio Ioanninon
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Alfa Vita Vassilopoulos AE, voorheen Trofo Super-Markets AE (C-158/04), Carrefour Marinopoulos AE (C-159/04)

      Verwerende partij: Elliniko Dimosio, Nomarchiaki Aftodioikisi Ioanninon
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Dioikitiko Protodikeio Ioanninon — In de handel brengen van voorgebakken broodwaren — Vereiste van vergunning — Verenigbaarheid met artikel 28 EG
   Dictum
   Artikel 28 EG dient aldus te worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling waarbij voor de verkoop van „bake-off”-producten dezelfde vereisten gelden als voor het volledige productie- en verkoopproces van traditioneel brood en traditionele bakkerijproducten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak F-58/07: Beroep ingesteld op 16 juni 2007 — Collotte/Commissie

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/50

         Beroep ingesteld op 16 juni 2007 — Collotte/Commissie
   (Zaak F-58/07)
   (2007/C 199/98)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Pascal Collotte (Overijse, België) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit om verzoekers naam niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2006 van de rang A*11 naar de rang A*12 zijn bevorderd en, dientengevolge, van het besluit om hem niet te bevorderen zoals bekendgemaakt in de Mededelingen van de administratie nr. 55-2006 van 17 november 2006;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een bedrag van 25 000 EUR ter vergoeding van verzoekers materiële, immateriële en loopbaanschade, onder voorbehoud van een vermeerdering en/of vermindering in de loop van het geding;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, een voormalig tijdelijk functionaris die sinds 16 april 2004, na voor een intern vergelijkend onderzoek te zijn geslaagd, als ambtenaar van de rang A*11 is aangesteld, werd in het kader van de bevorderingsronde 2006 niet geacht in aanmerking te komen voor bevordering, aangezien hij niet had aangetoond dat hij in staat was in een derde taal te werken, overeenkomstig artikel 45, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (hierna: „Statuut”), en hij geen gebruik kon maken van de uitzondering die is voorzien voor ambtenaren die op 1 april 2006 een diensttijd van twee jaar in de rang hadden.
   Tot staving van zijn beroep voert hij vier middelen aan, waarvan het eerste is ontleend aan schending van artikel 45 van het Statuut en aan het feit dat de administratie kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt. Meer bepaald stelt hij dat artikel 45, lid 2, van het Statuut op grond van de overgangsbepalingen van artikel 11 van bijlage XIII bij het Statuut niet had mogen worden toegepast op de bevorderingsronde 2006, temeer daar de toepassingsbepalingen van dat artikel pas in december 2006 waren afgerond. Aangezien hij pas in augustus 2006 ervan op de hoogte is gesteld dat die bepaling op zijn geval zou worden toegepast, heeft hij niet de nodig opleiding kunnen volgen om tijdig in een derde taal te kunnen werken.
   Het tweede middel is ontleend aan schending van de zorgplicht en de beginselen van goed en behoorlijk bestuur alsmede misbruik van bevoegdheid. Verzoeker stelt met name dat de administratie niet het recht had, op het laatste moment artikel 45, lid 2, van het Statuut op hem toe te passen.
   Het derde middel is ontleend aan schending van het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen en het rechtszekerheidsbeginsel. De diensten van de Commissie hebben verzoeker nauwkeurige en onderling overeenstemmende toezeggingen gedaan over het feit dat het nieuwe vereiste van artikel 45, lid 2, van het Statuut niet op zijn geval zou worden toegepast.
   Het vierde middel is ontleend aan schending van de beginselen van gelijke behandeling van personeel, non-discriminatie en evenredigheid. Verzoeker is benadeeld ten opzichte van andere tijdelijke functionarissen die, na te zijn geslaagd voor een intern vergelijkend onderzoek dat recht gaf op aanstelling, in tegenstelling tot hem reeds op 1 april 2004 als ambtenaar waren aangesteld.


title: Zaak C-132/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 maart 2015 door het Hof van Justitie van de Europese Unie tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 13 februari 2015 in zaak T-725/14, Aalberts Industries tegen Europese Unie

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/13

         Hogere voorziening ingesteld op 19 maart 2015 door het Hof van Justitie van de Europese Unie tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 13 februari 2015 in zaak T-725/14, Aalberts Industries tegen Europese Unie
   (Zaak C-132/15 P)
   (2015/C 205/19)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirant: Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. V. Placco en E. Beysen, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Aalberts Industries NV, Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirant verzoekt het Hof

               —

               de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie (Derde kamer) van 13 februari 2015 in zaak T-725/14, Aalberts Industries/Europese Unie, te vernietigen, voor zover daarin de twee onderdelen van de conclusies van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: „HvJEU”) in zijn verzoek aan het Gerecht krachtens artikel 114 van zijn Reglement voor de procesvoering zijn afgewezen en de door de Europese Commissie (hierna: „Commissie”) opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid is toegewezen;

               —

               genoemde onderdelen van de conclusies toe te wijzen en dus, onder definitieve afdoening van het geding, het beroep tot schadevergoeding van Aalberts Industries NV niet-ontvankelijk te verklaren voor zover het gericht is tegen het HvJEU (als vertegenwoordiger van de Unie);

               —

               Aalberts Industries NV te verwijzen in de kosten van het HvJEU in de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij beschikking van 13 februari 2015 heeft het Gerecht van de Europese Unie het verzoek verworpen dat het HvJEU krachtens artikel 114 van het Reglement voor de procesvoering van genoemd Gerecht had ingediend in het kader van zaak T-725/14, Aalberts Industries/Europese Unie. Het verzoek van deze instelling strekte tot niet-ontvankelijkverklaring van het beroep van Aalberts Industries NV voor zover het tot hem als vertegenwoordiger van de Europese Unie was gericht, welk beroep tevens aan de Commissie, in diezelfde hoedanigheid, is betekend. Met dit beroep wilde zij de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie doen gelden teneinde vergoeding te verkrijgen van de schade die zij stelt te hebben geleden als gevolg van de niet-inachtneming door het Gerecht van een redelijke procestermijn in zaak T-385/06, Aalberts Industries e.a./Commissie. In genoemde beschikking is het Gerecht, anders dan het HvJEU had betoogd en onder aanvaarding van het door de Commissie verdedigde standpunt, tot de conclusie gekomen dat het aan het HvJEU en niet de Commissie stond om de Europese Unie in het kader van genoemd beroep te verdedigen.
   Het HvJEU wendt zich thans tot het Hof van Justitie met een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het statuut van het HvJEU, waarbij het om vernietiging van die beschikking verzoekt voor zover daarin het verzoek van het HvJEU is afgewezen. Ter ondersteuning van deze hogere voorziening voert het HvJEU in de eerste plaats niet-inachtneming van de regels inzake de vertegenwoordiging van de Unie voor haar rechterlijke instanties aan en in de tweede plaats schending van de motiveringsplicht.
   In het kader van het
         eerste middel, inzake de niet-inachtneming van de regels inzake de vertegenwoordiging van de Unie voor haar rechterlijke instanties
      , merkt het HvJEU op dat, aangezien er geen uitdrukkelijke regel is die de vertegenwoordiging van de Unie voor haar rechterlijke instanties regelt in het kader van acties die krachtens artikel 268 VWEU worden ingesteld teneinde de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie te doen gelden, de regels over een dergelijke vertegenwoordiging moeten worden afgeleid uit de algemene beginselen die op de uitoefening van de gerechtelijke taak van toepassing zijn, meer bepaald het beginsel van een goede rechtsbedeling en de beginselen inzake de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de rechter.
   Dit eerste middel van het HvJEU valt uiteen in twee onderdelen, meer bepaald niet-inachtneming van de vereisten van het beginsel van een goede rechtsbedeling en niet-inachtneming van de vereisten van de beginselen van onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de rechter.
   In het kader van het eerste middel merkt het HvJEU op dat de conclusie van het Gerecht dat het aan het HvJEU staat om de Unie te vertegenwoordigen in het kader van bovenvermeld beroep tot schadevergoeding, kennelijk is gebaseerd op de rechtspraak die is ingeleid bij het arrest Werhahn Hansamühle e.a./Raad en Commissie (63/72–69/72, EU:C:1973:121; hierna: „arrest Werhahn e.a.”). De oplossing die in die rechtspraak wordt gehanteerd, houdt in dat, indien de Gemeenschap, thans de Unie, wegens gedragingen van een harer instellingen aansprakelijk wordt gesteld, zij voor de rechter van de Unie wordt vertegenwoordigd door de instelling of instellingen aan welke het feit dat tot de aansprakelijkheidsactie aanleiding geeft wordt verweten. Het HvJEU geeft te kennen dat deze oplossing niet op de onderhavige zaak zou mogen worden toegepast omdat dit, gelet op meerdere factoren, zou leiden tot een situatie die in strijd zou blijken te zijn met het belang van een goede rechtsbedeling, wat volgens de uitdrukkelijke bewoordingen van het arrest Werhahn e.a. de bestaansreden voor die oplossing is. In die context voert het HvJEU incidenteel ook niet-inachtneming van de strekking van artikel 317, eerste alinea, VWEU en artikel 53, lid 1, van verordening nr. 966/2012 (1) aan, op basis waarvan het Gerecht het beginsel had moeten erkennen dat een schadevergoeding als die welke in de onderhavige zaak wordt gevorderd, ten laste van het deel van de begroting van de Unie betreffende de Commissie moet komen.
   In het kader van het tweede onderdeel van het eerste middel betoogt het HvJEU, daarbij steunend op het arrest van het EHRM van 10 juli 2008, Mihalkov v. Bulgarije (verzoek nr. 67719/01), dat het Gerecht de vereisten van onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de rechter niet in acht heeft genomen met zijn oordeel dat het HvJEU de Unie moest vertegenwoordigen in het kader van het beroep tot schadevergoeding van Aalberts Industries. Aangezien immers in de onderhavige zaak in de eerste plaats het vermeende tot aansprakelijkheid aanleiding gevende feit is teweeggebracht in de uitoefening van gerechtelijke taken door een rechtsprekende formatie, en in de tweede plaats de rechtsprekende formatie die van de zaak kennis zal moeten nemen, i) ressorteert onder dezelfde rechterlijke instantie (het Gerecht) als de rechtsprekende formatie waaraan het tot aansprakelijkheid aanleiding gevende feit wordt verweten en ii) een vast bestanddeel is van de verwerende partij in die zaak (het HvJEU), waarmee de rechters van die formatie beroepsmatig zijn verbonden, zijn bovengenoemde vereisten in het gedrang, en dit nog meer wanneer, zoals het Gerecht heeft geoordeeld, een schadevergoeding als die welke wordt gevorderd, ten laste van het deel van die begroting betreffende het HvJEU zou moeten komen.
   Vervolgens betoogt het HvJEU in het kader van zijn
         tweede middel
       dat in de bestreden beschikking
         de motiveringsplicht is geschonden
      , omdat deze geen specifieke weerlegging bevat van het betoog inzake de strekking van een reeks arresten van het Hof van Justitie — waaronder de arresten Groupe Gascogne/Commissie (C-58/12 P, EU:C:2013:770), Gascogne Sack/Commissie (C-40/12 P, EU:C:2013:768) en Kendrion/Commissie (C-50/12 P, EU:C:2013:771) — dat het HvJEU voor het Gerecht had uitgewerkt.

      (1)  Verordening (EU, Euratom) van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298, blz. 1).


title: Zaak T-543/12: Beroep ingesteld op 18 december 2012 — Grau Ferrer/BHIM — Rubio Ferrer (Bugui va)

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/18

         Beroep ingesteld op 18 december 2012 — Grau Ferrer/BHIM — Rubio Ferrer (Bugui va)
   (Zaak T-543/12)
   2013/C 55/31
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Xavier Grau Ferrer (Caldes de Montbui, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Juan Cándido Rubio Ferrer (Xeraco, Spanje), Alberto Rubio Ferrer (Xeraco)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van 11 oktober 2012 in de zaken R 274/2011-4 en R 520/2011-4 overeenkomstig artikel 8, lid 1, sub a en b, alsook artikel 76 van verordening nr. 207/2009 vernietigen, en bijgevolg inschrijving van gemeenschapsbeeldmerk nr. 7 338 031„Bugui va” in zijn geheel, voor alle aangevraagde waren en diensten (klassen 31, 35 en 39) weigeren;

               —

               verweerders overeenkomstig artikel 87, lid 2, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Juan Cándido Rubio Ferrer en Alberto Rubio Ferrer

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „Bugui va” bevat voor waren en diensten van de klassen 31, 35 en 39 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7 338 031

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk dat het woordelement „Bugui” bevat en gemeenschapsbeeldmerk dat het woordelement „BUGUI De la huerta a casa FRUITS FROM THE SPANISH VEGETABLE GARDEN” bevat voor waren en diensten van de klassen 31, 32 en 39

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub a en b, en van de artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009 en schending van regel 48 van verordening nr. 2868/95