title: Zaak T-192/99: Beroep, op 31 augustus 1999 ingesteld door R. Dunnett, Th. Hackett en M. Turró Calvet tegen de Europese Investeringsbank

text:
C 314/12              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   30.10.1999
Verzoekers beroepen zich op schending van:                              — subsidiair, dit besluit dat door de directie zou zijn genomen,
                                                                             nietig te verklaren;
— de artikelen 253 (ex artikel 190) en 255 (ex artikel 191 A)
    EG-Verdrag, zoals gewijzigd bij het Verdrag van Am-
    sterdam;                                                            — voorts, dan wel subsidiair, het besluit van de directie van
                                                                             de Europese Investeringsbank van 23 februari 1999 nietig
                                                                             te verklaren;
— de gedragscode van 6 december 1993, vastgesteld bij
    besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie,
    inzake de toegang tot documenten van de Commissie;                  — voorts de aan verzoekers over januari 1999 en de daarop-
                                                                             volgende maanden verstrekte salarisoverzichten nietig te
— de beginselen van het ontbreken van tegenstrijdigheid,                     verklaren;
    consistentie en juiste afweging van belangen, waardoor de
    Commissie zich bij de uitoefening van de haar eventueel
    toekomende discretionaire bevoegdheid moet laten leiden.            — te gelasten dat de Bank verzoekers het verschil, inclusief
                                                                             rente, zal betalen tussen de bedragen die verzoekers sinds
                                                                             januari 1999 als bezoldiging hebben ontvangen en de
Zij wijzen erop dat voormelde gedragscode in het kader van                   bedragen die zij zouden hebben ontvangen bij toepassing
de algemene beginselen spreekt van „de documenten van de                     van het „bijzondere conversietarief”;
Commissie en de Raad” en dat het begrip documenten wordt
omschreven als „ieder stuk (…) dat bij de Commissie of de
Raad berust”. Bovendien strookt een beschikking als de thans            — te gelasten dat de Bank de proceskosten van verzoekers zal
in geding zijnde niet met de in het Verdrag van Amsterdam                    betalen.
neergelegde doorzichtigheidscriteria. Ten slotte, aldus verzoe-
kers, kan niet het volledige dossier betreffende het krachtens
artikel 226 EG ingestelde onderzoek onder de op het pu-
bliekrecht gebaseerde uitzondering vallen. In elk geval kan zij         Middelen en voornaamste argumenten
daar niet volledig en zonder onderscheid, zonder uitdrukkelijke
motivering voor ieder afzonderlijk document, onder vallen.
                                                                        Het geschil dat aan deze procedure ten grondslag ligt, betreft
                                                                        de handelwijze van de Europese Investeringsbank inzake de
                                                                        invoering van de euro als gemeenschappelijke munteenheid in
                                                                        elf van de vijftien lidstaten van de Europese Unie per 1 januari
                                                                        1999. Evenals de andere instellingen en organen van de
                                                                        Europese Unie heeft de Bank de Belgische en Luxemburgse
                                                                        frank (BEF/LUF) vervangen door de euro als de munteenheid
                                                                        waarin vanaf 1 januari 1999 de bezoldiging en pensioenen
Beroep, op 31 augustus 1999 ingesteld door R. Dunnett,                  van zijn personeel moeten worden uitgedrukt en berekend. De
Th. Hackett en M. Turró Calvet tegen de Europese                       bedoeling was, dat de invloed van de wijziging op de koop-
                       Investeringsbank                                 kracht van de ambtenaren van die instellingen en organen
                                                                        volledig neutraal zou zijn. Dit blijkt voor leden van het
                                                                        personeel van de Bank echter per 1 januari 1999 niet het geval
                        (Zaak T-192/99)                                 te zijn. Sommige personeelsleden zijn in vergelijking met hun
                                                                        situatie in december 1998 aanzienlijk in koopkracht achteruit
                                                                        gegaan als gevolg van de beëindiging van de berekeningsme-
                        (1999/C 314/27)
                                                                        thode bekend staand als het „bijzondere conversietarief”, dat
                                                                        sinds 1982 door de Bank werd toegepast op het gedeelte van
                                                                        de bezoldiging van de betrokkenen dat betaalbaar was in
                        (Procestaal: Engels)                            andere valuta dan BEF/LUF.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 31 augustus 1999 beroep ingesteld tegen de               Er is kennelijk geen formele tekst van een besluit van de directie
Europese Investeringsbank door R. Dunnett, Th. Hackett en               waarbij deze methode is afgeschaft. De enige aanwijzing voor
M. Turró Calvet, vertegenwoordigd door A. A. Dashwood en               een dergelijk besluit is te vinden in enkele stukken waarin ter
W. Outhwaite, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten               sprake komt dat een besluit is genomen via de zogeheten
kantore van A. Kronshagen, Rue Marie-Adélaïde 22.                       „non-opposition procedure”, die op 11 juni 1998 werd afgeslo-
                                                                        ten. In zijn vergadering van 23 februari 1999 bevestigde de
                                                                        Raad van Bewind naar eigen zeggen het besluit van de directie
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                      om de methode te beëindigen. Uit de salarisoverzichten van
                                                                        verzoekers over januari 1999 blijkt dat de methode inderdaad
— te verklaren, dat de interne nota aan de directie van de              is beëindigd.
    Europese Investeringsbank van 5 juni 1998 en de notulen
    van het besluit van de directie daarover van 10 en 11 juni
    1998, tezamen geen geldig directiebesluit vormen tot                Verzoekers zijn echter van mening, dat de directie in werkelijk-
    afschaffing van het zogeheten „bijzondere conversietarief”          heid geen besluit heeft genomen in het kader van de „non-
    vanaf de invoering van de gemeenschappelijke munteen-               opposition procedure” van juni 1998. Bij gebreke van een
    heid op 1 januari 1999;                                             dergelijk besluit is de methode bij de invoering van de euro
 ---pagebreak--- 30.10.1999           NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 314/13
niet automatisch niet-toepasselijk geworden. Evenmin kan het         Beroep, op 30 augustus 1999 ingesteld door C. Sebastiani
besluit van de Raad van Bewind van 23 februari 1999 de                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
afschaffing van de methode terugwerkende kracht hebben
verleend door een niet-bestaand besluit van de directie te
                                                                                (Zaak T-194/99)
„bevestigen”. Daaruit volgt, dat de methode in principe van
toepassing is gebleven op de bezoldiging van het voltallig
personeel van de Bank. Op die grond stellen verzoekers, dat                                 (1999/C 314/28)
het Gerecht hun salarisoverzicht van januari 1999 nietig zou
moeten verklaren voorzover dit geen element inzake de
toepassing van de methode bevat, en dat het de Bank zou                                      (Procestaal: Frans)
moeten gelasten, de methode weer in te voeren en te blijven
toepassen.
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen is op 30 augustus 1999 beroep ingesteld tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Zou het Gerecht evenwel van oordeel zijn, dat een dergelijk          C. Sebastiani, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
besluit wel is genomen, dan is dit besluit volgens verzoekers        J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Peere, advocaten te Brussel,
onwettig en moet het nietig worden verklaard op de volgende          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
gronden:                                                             Myson SARL, Rue de Cessange 30.
1. Het besluit is genomen zonder dat de officiële vertegen-          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
    woordigers van het personeel naar behoren zijn geraad-
    pleegd, zoals in artikel 24 van het Statuut is voorge-           — nietig te verklaren het besluit van de Commissie om hem
    schreven.                                                             voor het bevorderingsjaar 1998 niet tot de rang A 6 te
                                                                          bevorderen;
2. Het besluit is gebaseerd op een rechtsdwaling, die het            — de Commissie in de kosten te verwijzen.
    wezenlijk karakter ervan heeft aangetast, en derhalve
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
    — is het besluit door de directie ultra vires genomen;
                                                                     Verzoeker verzet zich tegen de weigering van het TABG hem
    — heeft de directie niet naar behoren alle elementen in          te bevorderen in het kader van het bevorderingsjaar 1998.
        aanmerking genomen die voor een dergelijk besluit
        van belang zijn;                                             Tot staving van zijn aanspraken beroept hij zich op schending
                                                                     van:
    — is de door de directie gevolgde procedure onwettig.
                                                                     — de artikelen 26, 43 en 45 van het Statuut,
3. Het besluit is in strijd met een recht dat het personeel op       — de rechten van de verdediging,
    grond van zijn aanstellingsovereenkomst met de Bank
    geniet, aangezien deze rechten hetzij                            — het gelijkheidsbeginsel, het beginsel van goed bestuur en
                                                                          het loopbaanbeginsel, en
    — met wederzijds goedvinden zijn opgenomen in de                 — de motiveringsplicht.
        individuele aanstellingsovereenkomsten; hetzij
                                                                     Dienaangaande betoogt hij, dat zijn persoonsdossier, op de
    — zijn ontstaan door de werking van het beginsel van             datum van de vergelijkende beoordeling van de verdiensten
        verworven contractuele rechten, dat in enigerlei vorm        van de kandidaten voor bevordering tot de rang A 6 voor het
        in de meeste lidstaten bekend is en dat geldt voor de        betrokken bevorderingsjaar, geen rapport over zijn prestaties
        aanstellingsovereenkomsten van het personeel van de          als administrateur bevatte.
        Bank ingevolge artikel 44 van het Statuut.
                                                                     Bovendien is de nota van de adjunct-directeur-generaal van
                                                                     DG XII, waarin wordt gepreciseerd dat verzoeker per 1 septem-
4. Het besluit is in strijd met de gewettigde verwachtingen          ber 1996 was vervangen als correspondent in vaste dienst van
    van het personeel, die zijn gewekt door een gedragslijn van      het RCAC voor DG XII, niet meteen al bij de goedkeuring
    de administratie van de Bank die neerkomt op een                 ervan opgesteld, niet aan verzoeker meegedeeld en niet in zijn
    duidelijke garantie dat de methode ook na 1 januari 1999         persoonsdossier opgenomen. Dientengevolge zouden de leden
    van toepassing zou blijven.                                      van het bevorderingscomité niet op de hoogte zijn geweest
                                                                     van een wezenlijk bestanddeel van verzoekers administratieve
                                                                     situatie.


title: Zaak C-422/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Trier (Duitsland) op 1 augustus 2016 — Verband Sozialer Wettbewerb e.V./TofuTown.com GmbH

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Trier (Duitsland) op 1 augustus 2016 — Verband Sozialer Wettbewerb e.V./TofuTown.com GmbH
   (Zaak C-422/16)
   (2016/C 350/22)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Trier

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Verband Sozialer Wettbewerb e.V.

      Verwerende partij: TofuTown.com GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 78, lid 2, van verordening (EU) nr. 1308/2013 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 [hierna: „verordening (EU) nr. 1308/2013”] aldus worden uitgelegd dat de in bijlage VII opgenomen definities, aanduidingen en verkoopbenamingen
                     niet
                   moeten voldoen aan de overeenkomstige in die bijlage vastgestelde eisen, wanneer de betrokken definities, aanduidingen of verkoopbenamingen worden vervolledigd door verduidelijkende of beschrijvende aanvullingen (zoals „tofuboter” voor een zuiver plantaardig product)?

               2)

               Dient bijlage VII, deel III, punt 1, bij verordening (EU) nr. 1308/2013 aldus te worden uitgelegd dat de benaming „melk” uitsluitend is voorbehouden aan het product dat normaal door de melkklieren wordt afgescheiden en bij één of meer melkbeurten is verkregen, zonder dat daaraan stoffen worden toegevoegd of onttrokken, of mag de benaming „melk” — in voorkomend geval met toevoeging van toelichtende begrippen zoals „sojamelk” — ook voor plantaardige (vegane) producten worden gebruikt bij de afzet ervan?

               3)

               Dient bijlage VII, deel III, punt 2, met betrekking tot artikel 78 van verordening (EU) nr. 1308/2013 aldus te worden uitgelegd dat de aldaar onder punt 2, a), vermelde benamingen, zoals met name „wei”, „room”, „boter”, „karnemelk” of „botermelk”, „kaas”, „yoghurt”, of het begrip „slagroom” enz., uitsluitend aan zuivelproducten zijn voorbehouden, of kunnen ook zuiver plantaardige/vegane producten, die zonder melk (van dierlijke oorsprong) zijn geproduceerd, binnen de werkingssfeer van bijlage VII, deel III, punt 2, bij verordening (EU) nr. 1308/2013 vallen?

      (1)  PB 2013, L 347, blz. 671.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van  17 november 2005  in zaak C-378/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Bescherming van werknemers — Risico's van blootstelling aan carcinogene agentia en mutagene agentia — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/14

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 17 november 2005
   in zaak C-378/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (1)

   (Niet-nakoming - Bescherming van werknemers - Risico's van blootstelling aan carcinogene agentia en mutagene agentia - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2006/C 36/27)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-378/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 2 september 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Martin en V. Kreuschitz) tegen Republiek Oostenrijk (gemachtigde: C. Pesendorfer), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet, (rapporteur), waarnemend voor de president van de Zesde kamer, U. Lõhmus en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 17 november 29005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om volledig uitvoering te geven aan richtlijn 1999/38/EG van de Raad van 29 april 1999 tot tweede wijziging van richtlijn 90/394/EEG betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk en uitbreiding van die richtlijn tot mutagene agentia, heeft de Republiek Oostenrijk niet voldaan aan de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak T-194/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 november 2007 — Bavarian Lager/Commissie ( Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten met betrekking tot niet-nakomingsprocedure — Besluit houdende weigering van toegang — Bescherming van natuurlijke personen in verband met verwerking van persoonsgegevens — Verordening (EG) nr. 45/2001 — Begrip persoonlijke levenssfeer )

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/33

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 november 2007 — Bavarian Lager/Commissie
   (Zaak T-194/04) (1)

   („Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten met betrekking tot niet-nakomingsprocedure - Besluit houdende weigering van toegang - Bescherming van natuurlijke personen in verband met verwerking van persoonsgegevens - Verordening (EG) nr. 45/2001 - Begrip persoonlijke levenssfeer’)
   (2007/C 315/62)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: The Bavarian Lager Co. Ltd (Clitheroe, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Pearson en C. Bright, vervolgens J. Webber en M. Readings, solicitors)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Docksey en P. Aalto, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (ETGB) (vertegenwoordiger: H. Hijmans, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 18 maart 2004 houdende afwijzing van een door verzoekster ingediend verzoek om volledige toegang tot het proces-verbaal van een vergadering in het kader van een niet-nakomingsprocedure en een verzoek om vast te stellen dat de Commissie ten onrechte een einde heeft gemaakt aan de op basis van artikel 169 EG-Verdrag (thans artikel 226 EG) tegen de regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ingeleide procedure
   Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie van 18 maart 2004 houdende afwijzing van een verzoek om toegang tot het volledige proces-verbaal van de vergadering van 11 oktober 1996, met alle namen, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten van The Bavarian Lager Co. Ltd.

               3)

               De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (ETGB) zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 201 van 7.8.2004.


title: Zaak T-11/06: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2011 — Romana Tabacchi/Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Italiaanse markt voor aankoop en eerste bewerking van ruwe tabak — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Prijsvaststelling en marktverdeling — Deelneming aan inbreuk — Duur van inbreuk — Geldboeten — Verzachtende omstandigheden — Bovengrens van 10 % van omzet — Gelijke behandeling — Volledige rechtsmacht )

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/15

         Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2011 — Romana Tabacchi/Commissie
   (Zaak T-11/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Italiaanse markt voor aankoop en eerste bewerking van ruwe tabak - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Prijsvaststelling en marktverdeling - Deelneming aan inbreuk - Duur van inbreuk - Geldboeten - Verzachtende omstandigheden - Bovengrens van 10 % van omzet - Gelijke behandeling - Volledige rechtsmacht)
   2011/C 340/27
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Romana Tabacchi Srl, voorheen Romana Tabacchi SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa en G.C. Rizza, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: oorspronkelijk É. Gippini Fournier en F. Amato, vervolgens É. Gippini Fournier en V. Di Bucci, en ten slotte É. Gippini Fournier en L. Malferrari, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2005) 4012 def. van de Commissie van 20 oktober 2005 in een procedure op grond van artikel 81, lid 1, [EG] (zaak COMP/C-38.281/B.2 – Ruwe tabak – Italië) en tot verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Artikel 1, sub b, van beschikking C(2005) 4012 def. van de Commissie van 20 oktober 2005 in een procedure op grond van artikel 81, lid 1, [EG] (zaak COMP/C-38.281/B.2 – Ruwe tabak – Italië) wordt nietig verklaard, voor zover de Europese Commissie daarin heeft vastgesteld dat Romana Tabacchi Srl na februari 1999 aan de inbreuk heeft deelgenomen.

               2)

               Het bedrag van de aan Romana Tabacchi op te leggen geldboete wordt vastgesteld op 1 miljoen EUR.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Commissie draagt haar eigen kosten alsook die van Romana Tabacchi.

               5)

               In zaak T-11/06 R draagt de Commissie haar eigen kosten alsook die van Romana Tabacchi.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak C-192/10: Beschikking van de president van het Hof van 19 oktober 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/38

         Beschikking van de president van het Hof van 19 oktober 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-192/10) (1)

   ()
   2010/C 346/72
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 195 van 17.07.2010.


title: Zaak C-286/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Roma (Italië) op 24 juli 2009 — Luigi Ricci/Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Roma (Italië) op 24 juli 2009 — Luigi Ricci/Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)
   (Zaak C-286/09)
   2009/C 233/14
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte d’appello di Roma

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Luigi Ricci

      Verwerende partij: Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 17 EG, 39 EG en 42 EG alsmede de relevante bepalingen van verordening (EG) nr. 1408/71 aldus worden uitgelegd, dat het beginsel van samentelling van alle verzekeringstijdvakken voor het ontstaan, het verkrijgen en het behoud van het recht op uitkeringen — welk beginsel met de vaststelling door de Raad van verordening nr. 1408/71 ten uitvoer is gelegd — toepassing moet vinden telkens wanneer ter erkenning van het recht op een bepaalde uitkering een beroep moet worden gedaan op het stelsel van samentelling en pro rata-berekening, zodat met het oog daarop rekening moet worden gehouden zowel met verzekeringstijdvakken die zijn vervuld onder de wettelijke regeling van een lidstaat als met die welke zijn vervuld onder de pensioenregeling voor personeelsleden van de gemeenschapsinstellingen?


title: Zaak C-122/05: Beroep, op 14 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/15

         Beroep, op 14 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-122/05)
   (2005/C 115/27)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 14 maart 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door U. Wölker en D. Recchia, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/87/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van richtlĳn 96/61/EG (2) van de Raad, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 31, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 31 december 2003 verstreken.

      (1)  PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32.

      (2)  PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26.


title: Zaak C-502/15: Beroep ingesteld op 22 september 2015 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/14

         Beroep ingesteld op 22 september 2015 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-502/15)
   (2016/C 016/17)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Mifsud-Bonnici en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Verenigd Koninkrijk, door richtlijn 91/271/EEG (1) inzake de behandeling van stedelijk afvalwater niet correct toe te passen met betrekking tot Gowerton en Llanelli, Gibraltar en 11 agglomeraties, de krachtens de artikelen 3, 4, 5 en 10 van richtlijn 91/271/EEG op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie verzoekt het Hof, vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk richtlijn 91/271/EEG inzake de behandeling van stedelijk afvalwater niet correct heeft uitgevoerd in Gowerton en Llanelli, Gibraltar en 11 agglomeraties.
   De Commissie is in het bijzonder van mening dat het Verenigd Koninkrijk niet ervoor heeft gezorgd dat het in een gecombineerd systeem voor stedelijk afvalwater en regenwater in Gowerton en Llanelli opgevangen water voor behandeling wordt afgevoerd overeenkomstig de artikelen 3, 4, 5 en 10 van en bijlage I, punten A en B, bij richtlijn 91/271/EEG.
   Verder is de Commissie van mening dat het Verenigd Koninkrijk, zowel door niet te voorzien in secundaire of gelijkwaardige behandeling of door niet afdoende aan te tonen dat dienaangaande aan de eisen van richtlijn 91/271/EEG wordt voldaan met betrekking tot drie agglomeraties, als door het stedelijk afvalwater in Gibraltar niet aan enige behandeling te onderwerpen, de krachtens artikel 4 van en bijlage I, punten B en D, bij richtlijn 91/271/EEG van de Raad op rustende verplichtingen niet is nagekomen.
   Ten slotte wordt aangevoerd dat het Verenigd Koninkrijk niet correct heeft voldaan aan de krachtens artikel 5 van en bijlage I, punten B en D, bij richtlijn 91/271/EEG van de Raad op hem rustende verplichtingen door er niet voor te zorgen dat stedelijk afvalwater dat in de opvangsystemen van 8 agglomeraties terechtkomt, vóór lozing in kwetsbare gebieden aan een verder gaande behandeling wordt onderworpen.
   De termijn voor het omzetten van de richtlijn in nationaal recht is verstreken op 30 juni 1993.

      (1)  PB L 135, blz. 40.


               22.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/35

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, op 21 juni 2016 ingesteld door Míla ehf.
   (Zaak E-7/16)
   (2016/C 347/07)
   Op 21 juni 2016 werd bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Míla ehf., vertegenwoordigd door Espen Bakken, advocaat, en Atle Erling Lunder, advocaat, Arntzen de Besche Advokatfirma AS, Bygdøy allé 2, 0204 Oslo, Noorwegen.
   Verzoekster vraagt aan het EVA-Hof:

               1.

               de artikelen 1 en 2 van Besluit 061/16/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nietig te verklaren;

               2.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               verzoekster vordert de nietigverklaring van Besluit 061/16/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 16 maart 2016.

               —

               naar aanleiding van het arrest van het EVA-Hof in zaak E-1/13 heeft de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA een formele onderzoeksprocedure ingeleid naar de leasingovereenkomst tussen het Defensieagentschap van het ministerie van Buitenlandse Zaken van IJsland en Og fjarskipti van 1 februari 2010 betreffende het gebruik en de exploitatie van optische vezels. Het onderzoek werd afgesloten met Besluit nr. 061/16/COL waarin de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vaststelde dat de leasing geen staatssteun inhield in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst.

               —

               verzoekster stelt dat het bestreden besluit gebaseerd is op een onjuiste toepassing van artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst.


title: Zaak T-109/16: Beroep ingesteld op 18 maart 2016 — Laboratoire de la mer/EUIPO — Boehringer Ingelheim Pharma (RESPIMER)

text:
               10.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/16

         Beroep ingesteld op 18 maart 2016 — Laboratoire de la mer/EUIPO — Boehringer Ingelheim Pharma (RESPIMER)
   (Zaak T-109/16)
   (2016/C 165/18)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratoire de la mer (Saint-Malo, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Szilvasi, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG (Ingelheim, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „RESPIMER” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 228 004

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 januari 2016 in zaak R 3109/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               toelating tot inschrijving van de Uniemerkaanvraag „RESPIMER” nr. 11 228 004 voor alle aangewezen waren van de klassen 3, 5 en 10;

               —

               veroordeling van Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG tot vergoeding van alle kosten aan verzoekster voor de oppositieafdeling van het EUIPO, de vijfde kamer van beroep van het EUIPO en het Gerecht van de Europese Unie.

      Aangevoerde middelen

               —

               door haar weigering het besluit van 4 april 2013 van het Institut national de la propriété industrielle (Frans nationaal bureau voor de industriële eigendom) over dezelfde merken in aanmerking te nemen, is de beslissing van 21 januari 2016 van de vijfde kamer van beroep verstoken gebleven van een rechtsgrondslag;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-236/13: Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — CMC France/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Milieu — Richtlijn 94/62/EG — Verpakking en verpakkingsafval — Richtlijn 2013/2/EU — Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/56

         Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — CMC France/Commissie
   (Zaak T-236/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Milieu - Richtlijn 94/62/EG - Verpakking en verpakkingsafval - Richtlijn 2013/2/EU - Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 315/94
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: CMC France (Châtenois, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-M. Leprêtre en N. Chahid-Nouraï, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en J.-F. Brakeland, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 37, blz. 10), voor zover de Commissie rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld, met uitzondering van die welke zijn bedoeld als onderdelen van productieapparaten en niet worden gebruikt om een product als verkoopeenheid te presenteren, heeft toegevoegd aan de lijst met voorbeelden van producten ter illustratie van de toepassing van de criteria aan de hand waarvan het begrip „verpakking” nader wordt omschreven

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               CMC France zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak C-202/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 mei 2008 door American Clothing Associates SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 28 februari 2008 in zaak T-215/06, American Clothing Associates SA/BHIM

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/20

         Hogere voorziening ingesteld op 16 mei 2008 door American Clothing Associates SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 28 februari 2008 in zaak T-215/06, American Clothing Associates SA/BHIM
   (Zaak C-202/08 P)
   (2008/C 209/29)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: American Clothing Associates SA (vertegenwoordigers: P. Maeyaert, N. Clarembeaux en C. De Keersmaeker, avocats)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor Harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen, voor zover daarbij is geoordeeld dat de eerste kamer van beroep van het BHIM artikel 7, lid 1, sub h, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (1) niet heeft geschonden bij het geven van haar beslissing van 4 mei 2006 (zaak R 1463/2005-1), voor zover deze betrekking heeft op de inschrijving van het merk dat is aangevraagd voor de waren van klasse 18 „Leder en kunstleder en hieruit vervaardigde producten voor zover niet begrepen in andere klassen; dierenhuiden; reiskoffers en koffers; paraplu's, parasols en wandelstokken; zwepen en zadelmakerswaren” en 25 „Kledingstukken, schoeisel, hoofddeksels”,

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster beroept zich op één middel ter onderbouwing van haar hogere voorziening, inzake schending van artikel 7, lid 1, sub h, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk en van artikel 6 ter, lid 1, sub a, van het Verdrag van Parijs tot bescherming van de industriële eigendom van 20 maart 1883, zoals herzien en gewijzigd (2). Dit middel berust in wezen op vier argumenten.
   Met haar eerste argument betoogt verzoekster dat het bestreden arrest is voorbijgegaan aan de relevantie van de wezenlijke functie van een staatsembleem om de omvang van de bescherming van een embleem te beoordelen. Een staatsembleem verwijst immers naar symbolen van de identiteit en de soevereiniteit van een staat, die zijn ontworpen volgens artistieke taal en zeer precieze wetenschap, betreffende de wapens. De inschrijving van eender welk embleem als merk of bestanddeel van een merk kan dus slechts worden geweigerd indien het de identiteit of de soevereiniteit van een staat kan aantasten. Daarentegen tast het gewone overnemen van een teken dat vergelijkbaar is met een staatsembleem en weinig of geen heraldieke kenmerken heeft, de wezenlijke functie van dat embleem niet aan.
   Met haar tweede argument verwijt verzoekster het Gerecht te zijn voorbijgegaan aan de relevantie van de heraldieke kenmerken van een staatsembleem door te oordelen dat op basis van dezelfde heraldieke beschrijving verschillende artistieke interpretaties van eenzelfde embleem mogelijk zijn. Volgens verzoekster hebben artikel 6 ter, lid 1, sub a, van het Verdrag van Parijs en het begrip „nabootsing, bezien uit heraldiek oogpunt” immers niet tot doel het symbool als zodanig te beschermen, maar strekken zij tot bescherming van een zeer specifieke artistieke interpretatie of een specifiek grafisch werk, dat het gevolg is van de toepassing van de regels inzake de heraldieke kunst en wetenschap.
   Met haar derde argument betoogt verzoekster dat het bestreden arrest is voorbijgegaan aan het begrip „heraldieke nabootsing” en daardoor de verordening inzake het gemeenschapsmerk en het Verdrag van Parijs aldus heeft uitgelegd dat de betrokken lidstaten een vrijwel absoluut alleenrecht hebben op tekens die geen heraldieke kenmerken of geen zeer uitgesproken heraldieke kenmerken hebben ter zake van hun inschrijving of gebruik als bestanddeel van een merk.
   Met haar vierde argument verwijt verzoekster het Gerecht tot slot dat het vanaf het begin bepaalde aan de zaak eigen omstandigheden buiten beschouwing heeft gelaten omdat het deze irrelevant achtte, zoals de aard van de heraldieke kenmerken waarvan de bescherming wordt ingeroepen, de totaalindruk opgeroepen door een merk dat als bestanddeel een staatsembleem of een nabootsing daarvan bevat, de aard van de in het land van oorsprong van het betrokken staatsembleem geboden bescherming of de voorwaarden waaronder het betrokken merk kan worden gebruikt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).

      (2)  Recueil des traités des Nations Unies, deel 828, nr. 11847, blz. 108.


title: Zaak C-506/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 12 november 2014 — Yara Suomi Oy, Borealis Polymers Oy, Neste Oil Oyj, SSAB Europe Oy

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 12 november 2014 — Yara Suomi Oy, Borealis Polymers Oy, Neste Oil Oyj, SSAB Europe Oy
   (Zaak C-506/14)
   (2015/C 034/09)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Yara Suomi Oy, Borealis Polymers Oy, Neste Oil Oyj, SSAB Europe Oy

      Verwerende partij: Työ- ja elinkeinoministeriö

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is besluit 2013/448/EU (1), voor zover het is gebaseerd op artikel 10 bis, lid 5, van de emissiehandelrichtlijn (2), ongeldig en in strijd met artikel 23, lid 3, van de emissiehandelrichtlijn, omdat het niet is vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure met toetsing, die is voorgeschreven in artikel 5 bis van besluit 1999/468/EG (3) van de Raad en artikel 12 van verordening nr. 182/2011/EU (4)? Ingeval deze vraag bevestigend wordt beantwoord, hoeven de andere vragen niet te worden beantwoord.

               2)

               Is besluit 2013/448/EU in strijd met artikel 10 bis, lid 5, van de emissiehandelrichtlijn voor zover de Commissie bij de vaststelling van het industriële emissieplafond geen rekening heeft gehouden met:

                           (i)

                           een deel van de geverifieerde emissies van activiteiten en installaties in de periode van 2005 tot en met 2007, die voor de periode van 2008 tot en met 2012 onder het toepassingsgebied van de emissiehandelrichtlijn zijn gebracht, maar waarvoor geen verificatieplicht bestond voor de periode van 2005 tot en met 2007 en die derhalve niet zijn opgenomen in het CITL-systeem;

                           (ii)

                           de voor de perioden van 2008 tot en met 2012 en van 2013 tot en met 2020 onder het toepassingsgebied van de emissiehandelrichtlijn gebrachte nieuwe activiteiten, voor zover die niet binnen het toepassingsgebied van de richtlijn vielen in de periode van 2005 tot en met 2007 en in installaties werden uitgeoefend die reeds onder het toepassingsgebied van de richtlijn vielen in de periode van 2005 tot en met 2007;

                           (iii)

                           emissies van vóór 30 juni 2011 gesloten installaties, hoewel er van deze installaties in de periode van 2005 tot en met 2007 en voor een deel ook in de periode van 2008 tot en met 2012 geverifieerde emissies zijn?

                     Ingeval een of meer van de vragen 2(i)-(iii) bevestigend moeten worden beantwoord, is besluit 2013/448/EU van de Commissie dan wat de toepassing van de transsectorale correctiefactor betreft in die zin ongeldig dat het niet van toepassing is?

               3)

               Is besluit 2013/448/EU van de Commissie ongeldig en in strijd met artikel 10 bis, lid 5, van de emissiehandelrichtlijn en de doelstellingen van deze richtlijn, omdat het bij de berekening van het industriële emissieplafond overeenkomstig artikel 10 bis, lid 5, sub a en b, van de emissiehandelrichtlijn geen rekening houdt met de emissies afkomstig van (i) de productie van elektriciteit met procesgassen in installaties die vallen onder bijlage I bij de emissiehandelrichtlijn en geen „elektriciteitsopwekkers” zijn, en (ii) de productie van warmte in installaties die vallen onder bijlage I bij de emissiehandelrichtlijn en geen „elektriciteitsopwekkers” zijn, en waarvoor een kosteloze toewijzing overeenkomstig artikel 10 bis, leden 1 en 4, van de emissiehandelrichtlijn en besluit 2011/278/EU (5) is toegestaan?

               4)

               Is besluit 2013/448/EU, op zich en/of in samenhang met artikel 10 bis, lid 5, van de emissiehandelrichtlijn, ongeldig en in strijd met artikel 3, sub e en u, van de emissiehandelrichtlijn voor zover het bij de berekening van het industriële emissieplafond overeenkomstig artikel 10 bis, lid 5, sub a en b, van de emissiehandelrichtlijn de hierboven in de derde vraag bedoelde emissies buiten beschouwing laat?

               5)

               Is besluit 2013/448/EU in strijd met artikel 10 bis, lid 12, van de emissiehandelrichtlijn voor zover de transsectorale correctiefactor is uitgebreid tot een in besluit 2010/2/EU (6) omschreven bedrijfstak met een CO2-weglekrisico?

               6)

               Is besluit 2011/278/EU in strijd met artikel 10 bis, lid 1, van de emissiehandelrichtlijn, voor zover de Commissie bij de vaststelling van de benchmarks in de maatregelen rekening dient te houden met stimulansen voor energie-efficiënte technieken, de meest efficiënte technieken, hoogrenderende warmtekrachtkoppeling en het energie-efficiënt hergebruik van rookgassen?

               7)

               Is besluit 2011/278/EU in strijd met artikel 10 bis, lid 2, van de emissiehandelrichtlijn voor zover de beginselen voor het bepalen van de benchmarks gegrond zouden moeten zijn op de gemiddelde prestatie van de 10 % meest efficiënte installaties van een bedrijfstak?

      (1)  2013/448/EU: Besluit van de Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 240, blz. 27).

      (2)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).

      (3)  1999/468/EG: Besluit van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184, blz. 23).

      (4)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55, blz. 13).

      (5)  2011/278/EU: Besluit van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 130, blz. 1).

      (6)  2010/2/EU: Besluit van de Commissie van 24 december 2009 tot vaststelling, overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, van een lijst van bedrijfstakken en deeltakken die worden geacht te zijn blootgesteld aan een significant CO 2-weglekrisico (PB L 1, blz. 10).


title: Zaak C-402/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 augustus 2012 door het Europees Parlement tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 14 juni 2012 in zaak T-396/09, Vereniging Milieudefensie, Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht/Commissie

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/26

         Hogere voorziening ingesteld op 24 augustus 2012 door het Europees Parlement tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 14 juni 2012 in zaak T-396/09, Vereniging Milieudefensie, Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht/Commissie
   (Zaak C-402/12 P)
   2013/C 9/43
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirant: Europees Parlement (vertegenwoordigers: L. Visaggio en G. Corstens, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Vereniging Milieudefensie, Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht, Europese Commissie, Koninkrijk der Nederlanden, Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Rekwirant verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 14 juni 2012 in zaak T-396/09 nietig te verklaren;

               —

               uitspraak doende ten gronde, het beroep van verzoeksters in eerste instantie te verwerpen;

               —

               verzoeksters in eerste instantie te verwijzen in de kosten van de onderhavige hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Parlement is van mening dat het Gerecht het recht heeft geschonden door te menen dat het de geldigheid van verordening (EG) nr. 1367/2006 (1) ten opzichte van artikel 9, lid 3, van het Verdrag van Aarhus (2) kon onderzoeken hoewel deze bepaling geen rechtstreekse werking heeft. Volgens het Parlement berust dit oordeel van het Gerecht op een fundamenteel foutieve interpretatie zowel van de vaste rechtspraak betreffende de mogelijkheid voor particulieren om zich te beroepen op de bepalingen van een internationale overeenkomst met als doel de geldigheid van een handeling van de Europese Unie te betwisten, als van de aard en reikwijdte van de internationale verplichtingen die in de onderhavige zaak aan de orde zijn.
   Concreet gesproken heeft het Gerecht de rechtspraak toegepast die voortvloeit uit de arresten Fediol (3) en Nakajima (4), maar heeft het veronachtzaamd dat deze rechtspraak — die overigens tot dusver beperkt is gebleven tot een uiterst klein aantal zaken — slechts bij wijze van uitzondering en onder bijzonder specifieke voorwaarden kan worden toegepast. Het heeft in het bestreden arrest zelfs niet de moeite gedaan om na te gaan of deze voorwaarden daadwerkelijk aanwezig waren in de onderhavige zaak, en hoe dan ook geen rekening gehouden met het uitzonderlijke karakter van de genoemde rechtspraak.

      (1)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).

      (2)  Verdrag van Aarhus van 25 juni 1998 betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, goedgekeurd bij Besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 (PB L 124, blz. 1).

      (3)  Arrest van het Hof van Justitie van 22 juni 1989, Fediol/Commissie, 70/87, Jurispr. blz. 1825.

      (4)  Arrest van het Hof van Justitie van 7 mei 1991, Nakajima/Raad, C-69/89, Jurispr. blz. I-2169.


title: Zaak C-593/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 19 december 2014 — Masco Denmark ApS en Damixa ApS/Skatteministeriet

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/17

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 19 december 2014 — Masco Denmark ApS en Damixa ApS/Skatteministeriet
      (Zaak C-593/14)
      (2015/C 073/23)
      Procestaal: Deens

         Verwijzende rechter

      Vestre Landsret

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Masco Denmark ApS en Damixa ApS

         Verwerende partij: Skatteministeriet

         Prejudiciële vraag

      Staat artikel 43 EG juncto artikel 48 EG (thans artikel 49 VWEU juncto artikel 54 VWEU) eraan in de weg dat een lidstaat een ingezeten vennootschap geen belastingvrijstelling voor rente-inkomsten toestaat, wanneer een in een andere lidstaat gevestigde verbonden onderneming binnen dezelfde groep de overeenkomstige rentelasten als gevolg van de regeling (als in casu) in de relevante lidstaat inzake beperking van renteaftrek bij onderkapitalisatie niet mag aftrekken, terwijl de lidstaat een ingezeten vennootschap een belastingvrijstelling voor rente-inkomsten toestaat ingeval een verbonden onderneming binnen dezelfde groep in dezelfde lidstaat de overeenkomstige rentelasten niet mag aftrekken als gevolg van de nationale regeling (als in casu) inzake de beperking van renteaftrek bij onderkapitalisatie?


title: Zaak C-391/15: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Andalucía — Spanje) — Marina del Mediterráneo SL e.a./Agencia Pública de Puertos de Andalucía (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Beroepsprocedures — Richtlijn 89/665/EEG — Artikel 1, lid 1 — Artikel 2, lid 1 — Besluit van de aanbestedende dienst waarbij een marktdeelnemer toestemming krijgt om in te schrijven — Besluit volgens de toepasselijke nationale wettelijke regeling niet vatbaar voor beroep)

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Andalucía — Spanje) — Marina del Mediterráneo SL e.a./Agencia Pública de Puertos de Andalucía
   (Zaak C-391/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Beroepsprocedures - Richtlijn 89/665/EEG - Artikel 1, lid 1 - Artikel 2, lid 1 - Besluit van de aanbestedende dienst waarbij een marktdeelnemer toestemming krijgt om in te schrijven - Besluit volgens de toepasselijke nationale wettelijke regeling niet vatbaar voor beroep))
   (2017/C 168/10)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Andalucía

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Marina del Mediterráneo SL, Marina del Mediterráneo Duquesa SL, Marina del Mediterráneo Estepona SL, Marina del Mediterráneo Este SL, Marinas del Mediterráneo Torre SL, Marina del Mediterráneo Marbella SL, Gómez Palma SC, Enrique Alemán SA, Cyes Infraestructuras SA, Cysur Obras y Medioambiente SA

      Verwerende partij: Agencia Pública de Puertos de Andalucía

      in tegenwoordigheid van: Consejería de Obras Públicas y Vivienda de la Junta de Andalucía, Nassir Bin Abdullah and Sons SL, Puerto Deportivo de Marbella SA, Ayuntamiento de Marbella

      Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 1, en artikel 2, lid 1, onder a) en b), van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007, moeten aldus worden uitgelegd dat zij, in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling op grond waarvan het besluit om een inschrijver toe te laten tot de aanbestedingsprocedure — welk besluit beweerdelijk indruist tegen het recht van de Unie inzake overheidsopdrachten of de nationale wetgeving ter uitvoering ervan — niet behoort tot de voorbereidende handelingen van een aanbestedende dienst die als zodanig vatbaar zijn voor beroep in rechte.

               2)

               Artikel 1, lid 1, en artikel 2, lid 1, onder a) en b), van richtlijn 89/665, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66, hebben rechtstreekse werking.

      (1)  PB C 346 van 19.10.2015.


title: Zaak F-43/08: Beroep ingesteld op 16 april 2008 — Spee/Europol

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/33

         Beroep ingesteld op 16 april 2008 — Spee/Europol
   (Zaak F-43/08)
   (2008/C 183/66)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: David Spee (Rijswijk, Nederland) (vertegenwoordiger: P. de Casparis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van Europol om de vacature waarop verzoeker had gesolliciteerd in te trekken en op een later tijdstip opnieuw open te stellen alsmede vordering tot schadevergoeding
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit op bezwaar van 7 januari 2008 alsmede de onderliggende besluiten van 20 juni 2007 en 6 juli 2007 om de vacature voor First Officer in de IMT1 Infrastructure Unit opnieuw open te stellen en verzoeker niet aan te stellen;

               —

               Europol te veroordelen om zorg te dragen voor een billijke oplossing voor de situatie waarin verzoeker als gevolg van de onzorgvuldige en onjuiste besluitvorming terecht is gekomen;

               —

               Europol te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding ter hoogte van 5 000 EUR netto;

               —

               Europol te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Beroep, op 24 april 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-137/96)

text:
Nr . C 180/24           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      22 . 6 . 96
Justitie op 25 april daaraanvolgend, in het geding tussen The          Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap
Scotch Whisky Association en La Martiniquaise LM, thans                pen, vertegenwoordigd door K. -D. Borchardt, lid van haar
Compagnie Financière européenne de prises de participa                juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
tion ( Cofepp ), Prisunic SA en Centrale d'achat et de services        burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
alimentaires ( Casai ) Sàrl, het Hof van Justitie van de               Centre Wagner, Kirchberg .
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Staat het Gemeenschapsrecht, in het bijzonder artikel 5 van            — vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de
Verordening ( EEG ) nr . 1576/89 van de Raad van 29 mei                      krachtens het EG-Verdrag en Richtlijn 92/116/EEG ( 1 )
1989 ( 1 ), toe , dat in de verkoopbenaming van een gedistil                op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door
leerde drank die uitsluitend bestaat uit whisky die is verdund               niet binnen de gestelde termijn de noodzakelijke maat
met water, zodat het alcoholvolumegehalte minder dan                         regelen te treffen om aan deze richtlijn te voldoen;
40 % bedraagt, de generieke benaming „ whisky " voor
komt ?                                                                 — verweerster in de kosten te verwijzen .
P ) PB nr. L 160 , 12 . 6 198 9 , blz . 1 .
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                       met die in zaak C-13 5/96 ( 2); de uitvoeringstermijn is op
                                                                       1 januari 1994 verstreken .
Beroep, op 24 april 1996 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits
                                  land                                 (') PB 1993 , L 62 , blz . 1 .
                                                                       ( 2 ) Zie bladzijde 23 van dit Publikatieblad .
                         ( Zaak C- 1 3 7/96 )
                            ( 96/C 180/52 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 24 april 1996 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap                  Verzoek van het Bundesfinanzhof van 14 maart 1996 om
pen, vertegenwoordigd door K. -D. Borchardt, lid van haar              een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                                Osnabrück-Land en B. Langhorst
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,                                     ( Zaak C-141/96 )
Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                                ( 96/C 180/54
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                       Het Bundesfinanzhof, V. Senat, heeft bij beschikking van
— vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de                   14 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
      krachtens het EG-Verdrag en Richtlijn 91 /414/EEG ( 1 )         Justitie op 29 april 19 96 , in het geding tussen Finanzamt
      op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door           Osnabrück-Land en B. Langhorst, het Hof van Justitie van
      niet binnen de gestelde termijn de noodzakelijke maat           de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      regelen te treffen om aan deze richtlijn te voldoen;             beslissing over de navolgende vragen :
— verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                       1 . Kan een „ Gutschrift " ( creditnota ) in de zin van § 14 ,
Middelen en voornaamste argumenten                                           lid 5 , van het Umsatzsteuergesetz 1980 krachtens
                                                                             artikel 22, lid 3 , sub c, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                          van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmoni
met die in zaak C-13 5/96 ( 2 ); de uitvoeringstermijn is op                 satie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzet
27 juli 1993 verstreken .                                                    belasting (') worden aangemerkt als een factuur of een
                                                                             als zodanig dienst doend document ( artikel 21 , sub 1-c,
(') PB 1991 , L 230 , blz . 1 .                                              van Richtlijn 77/388/EEG )?
( 2 ) Zie bladzijde 23 van dit Publikatieblad .
                                                                       2 . Zo ja : Kan degene die een Gutschrift met een hoger
                                                                             bedrag aan belasting dan op grond van de aan belasting
                                                                             onderworpen omzet verschuldigd is, aanneemt zonder
                                                                             bezwaar te maken tegen de in het Gutschrift vermelde
Beroep, op 25 april 1996 ingesteld door Commissie van de                     belasting, op grond van artikel 21 , sub 1-c, van Richtlijn
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits                          77/388/EEG worden aangemerkt als een persoon aan
                                  land
                                                                             wie in een factuur of een als zodanig dienst doend
                         ( Zaak C- 1 3 8/96 )                                document BTW wordt aangerekend en die derhalve die
                            ( 96/C 180/53 )                                  BTW verschuldigd is ?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             3 . Kan de ontvanger van een Gutschrift zich onder de in
op 25 april 1996 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek                       vraag 2 vermelde omstandigheden op artikel 21 , sub 1-c,


title: Zaak T-572/12: Arrest van het Gerecht van 4 maart 2015 — Nissan Jidosha/BHIM (CVTC) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag om vernieuwing van het gemeenschapsbeeldmerk CVTC — Gedeeltelijke vernieuwing — Artikel 47 van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/21

         Arrest van het Gerecht van 4 maart 2015 — Nissan Jidosha/BHIM (CVTC)
   (Zaak T-572/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag om vernieuwing van het gemeenschapsbeeldmerk CVTC - Gedeeltelijke vernieuwing - Artikel 47 van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 127/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Nissan Jidosha KK (Yokohama, Japan) (vertegenwoordigers: B. Brandreth, barrister, en D. Cañadas Arcas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Mattina, vervolgens P. Bullock, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 september 2012 (zaak R 2469/2011-1), betreffende een aanvraag om vernieuwing van het gemeenschapsbeeldmerk CVTC.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Nissan Jidosha KK wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 79 van 16.3.2013.


title: Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door de vennootschap Autotrasporti Silvano Zottich tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-605/97)

text:
C 72/20               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.3.98
Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door de vennoot-              domicilie gekozen hebbende te TrieÈst ten kantore van
schap Autotrasporti Silvano Zottich tegen Commissie van             laatstgenoemde, via XXX ottobre 17.
                de Europese Gemeenschappen
                       (Zaak T-605/97)                              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (98/C 72/45)
                                                                    Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli
                     (Procestaal: Italiaans)                             1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
Gemeenschappen is op 19 december 1997 beroep ingesteld                   voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                      (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-
de vennootschap Autotrasporti Silvano Zottich, vertegen-                 meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van
woordigd door M. Clarich en A. Giadrossi, advocaten te                   betaling van de steun;
Florence en te TrieÈst, domicilie gekozen hebbende te TrieÈst
ten kantore van laatstgenoemde, via XXX ottobre 17.                 Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli
     1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;                      De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
                                                                    die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
                                                                    missie (1).
Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
     voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de
     (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-       (1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.
     meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van
     betaling van de steun;
Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-
     schappen in de kosten te verwijzen.
                                                                    Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door de vennoot-
                                                                    schap Pauletic Antonio Succ. di Pauletic Igor tegen Com-
Middelen en voornaamste argumenten                                            missie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-607/97)
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan                                        (98/C 72/47)
die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
missie (1).
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
( ) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.
 1
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 19 december 1997 beroep ingesteld
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                    de vennootschap Pauletic Antonio Succ. di Pauletic Igor,
                                                                    vertegenwoordigd door M. Clarich en A. Giadrossi, advo-
                                                                    caten te Florence en te TrieÈst, domicilie gekozen hebbende
Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door de vennoot-              te TrieÈst ten kantore van laatstgenoemde, via
schap Zootrans snc tegen Commissie van de Europese                  XXX ottobre 17.
                       Gemeenschappen
                       (Zaak T-606/97)
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (98/C 72/46)
                                                                    Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli
                     (Procestaal: Italiaans)                             1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
Gemeenschappen is op 19 december 1997 beroep ingesteld                   voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                      (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-
de vennootschap Zootrans snc, vertegenwoordigd door M.                   meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van
Clarich en A. Giadrossi, advocaten te Florence en te TrieÈst,            betaling van de steun;


title: Zaak C-9/06 P: Hogere voorziening, op  9 januari 2006  ingesteld door Tomás Salazar Brier tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van  25 oktober 2005  in zaak T-83/03, Tomás Salazar Brier tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/27

         Hogere voorziening, op 9 januari 2006 ingesteld door Tomás Salazar Brier tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 25 oktober 2005 in zaak T-83/03, Tomás Salazar Brier tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-9/06 P)
   (2006/C 60/51)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 9 januari 2006 hogere voorziening ingesteld door Tomás Salazar Brier, vertegenwoordigd door R. García-Gallardo Gil-Fournier, D. Dominguez Pérez en A. Sayagués Torres, abogados, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 25 oktober 2005 in zaak T-83/03, Tomás Salazar Brier tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:

               1)

               de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;

               2)

               het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 25 oktober 2005 te vernietigen en, subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;

               3)

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedures voor het Hof van Justitie en het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De onderhavige hogere voorziening berust op één enkel middel: schending door het Gerecht van het gemeenschapsrecht in de punten 26 tot en met 48 van het bestreden arrest. Meer in het bijzonder is rekwirant van mening dat het Gerecht het begrip „diensten, verricht voor een andere staat” in artikel 4, lid 1, sub a, tweede alinea, van Bijlage VII bij het Statuut onjuist heeft uitgelegd.


title: Zaak C-577/12: Beschikking van de president van het Hof van 7 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Wien — Oostenrijk) — Michaela Hopfgartner

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/13

         Beschikking van de president van het Hof van 7 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Wien — Oostenrijk) — Michaela Hopfgartner
   (Zaak C-577/12) (1)

   2013/C 129/25
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 79 van 16.03.2013.


title: Zaak C-190/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Werner Fries/Lufthansa CityLine GmbH [Prejudiciële verwijzing — Luchtvervoer — Verordening (EU) nr. 1178/2011 — Bijlage I, FCL.065, onder b) — Verbod voor houders van een bewijs van bevoegdheid als bestuurder die de leeftijd van 65 jaar hebben bereikt, om te fungeren als bestuurder van een luchtvaartuig dat betrokken is bij commercieel luchtvervoer — Geldigheid — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 15 — Vrijheid van beroep — Artikel 21 — Gelijke behandeling — Discriminatie op grond van leeftijd — Commercieel luchtvervoer — Begrip]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Werner Fries/Lufthansa CityLine GmbH
   (Zaak C-190/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Luchtvervoer - Verordening (EU) nr. 1178/2011 - Bijlage I, FCL.065, onder b) - Verbod voor houders van een bewijs van bevoegdheid als bestuurder die de leeftijd van 65 jaar hebben bereikt, om te fungeren als bestuurder van een luchtvaartuig dat betrokken is bij commercieel luchtvervoer - Geldigheid - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 15 - Vrijheid van beroep - Artikel 21 - Gelijke behandeling - Discriminatie op grond van leeftijd - Commercieel luchtvervoer - Begrip])
   (2017/C 283/09)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesarbeitsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Werner Fries

      Verwerende partij: Lufthansa CityLine GmbH

      Dictum

               1)

               Bij onderzoek van de eerste en de tweede vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van FCL.065, onder b), van bijlage I bij verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie van 3 november 2011 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures met betrekking tot de bemanning van burgerluchtvaartuigen, overeenkomstig verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad, in het licht van artikel 15, lid 1, of artikel 21, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               2)

               FCL.065, onder b), van bijlage I bij verordening nr. 1178/2011 moet aldus worden uitgelegd dat het de houder van een bewijs van bevoegdheid als bestuurder die de leeftijd van 65 jaar heeft bereikt, niet verboden is te fungeren als piloot op ferryvluchten in het kader van de bedrijfsactiviteit van een vervoerder, waarbij passagiers noch vracht of post worden vervoerd, of als instructeur en/of examinator aan boord van een luchtvaartuig te werken zonder tot het cockpitpersoneel te behoren.

      (1)  PB C 222 van 20.6.2016.


title: Zaak T-62/06 RENV R: Beschikking van de president van het Gerecht van 9 juni 2011 — Eurallumina/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid” )

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/16

         Beschikking van de president van het Gerecht van 9 juni 2011 — Eurallumina/Commissie
   (Zaak T-62/06 RENV R)
   (Kort geding - Staatssteun - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid)
   2011/C 219/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Eurallumina SpA (Portoscuso, Italië) (vertegenwoordigers: R. Denton en L. Martin Alegi, Solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, N. Khan, D. Grespan en K. Walkerová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking 2006/323/EG van de Commissie van 7 december 2005 betreffende de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië ten uitvoer gelegde accijnsvrijstelling voor bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne, in de regio-Shannon en op Sardinië als brandstof gebruikte minerale oliën (PB 2006, L 119, blz. 12)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: BESCHIKKING VAN HET HOF (Vierde Kamer) van 28 november 1996 in zaak C-293/95 P, Odigitria AAE tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Visserijovereenkomsten EEG/Senegal en Guinee-Bissau - Aanhouding van vaartuig - Communautaire vergunning)

text:
  Nr . C 54/8            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 2 . 97
                     ARREST VAN HET HOF                                  in verband met zijn werk gemaakte buitenlandse reis
                            ( Zesde Kamer )                              terugkeert.
                         van 9 januari 1997
  in zaak C-3 83/95 : P.W. Rutten tegen Cross Medical                    (') PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 .
                                  Ltd (')
  (EEG-Executieverdrag — Artikel 5, punt 1 — Gerecht van
 plaats van uitvoering van verbintenis uit overeenkomst —
  Arbeidsovereenkomst — Plaats waar werknemer gewoon
 lijk zijn arbeid verricht — Arbeid verricht in meer dan één
                                   land)
                              ( 97/C 54/13 )
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Vierde Kamer)
                                                                                van 28 november 1996
                      (Procestaai: Nederlands)                          in zaak C-293/95 P, Odigitria AAE tegen Raad van de
                                                                        Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen ( 1 )
                                                                        (Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijk
                                                                        heid — Visserijovereenkomsten EEG/Senegal en Guinee
                                                                        Bissau — Aanhouding van vaartuig — Communautaire
 In zaak C-383/95 , P.W. Rutten tegen Cross Medical Ltd,                                              vergunning)
 betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
 artikel 5 , punt 1 , van voormeld Verdrag van 27 september                                         ( 97/C 54/14 )
 1968 ( PB nr. L 299 van 31 . 12 . 1972 , blz. 32 ), zoals
gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de
 toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het                                    (Procestaai: Grieks)
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
Ierland ( PB nr. L 304 van 30 . 10 . 1978 , blz . 1 , en —
gewijzigde tekst — blz. 77), bij het Verdrag van 25 oktober             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 1982 betreffende de toetreding van de Helleense Republiek                             de Jurisprudentie van het Hof)
 (PBnr. L 388 van 31 . 12 . 1982, blz. 1 ) en bij het Verdrag van
26 mei 1989 betreffende de toetreding van het Koninkrijk
Spanje en de Portugese Republiek ( PB nr. L 285 van 3 . 10 .           In zaak C-293/95 P, Odigitria AAE ( advocaten : A. Chatzit
 1989, blz . 1 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als      zani, G. Stefanakis en E. Marias ), betreffende een hogere
volgt: G.F. Mancini, kamerpresident; J.L. Murray, C.N. Ka             voorziening tegen het op 6 juli 1995 door het Gerecht van
kouris, H. Ragnemalm en R. Schintgen ( rapporteur ),                   eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste
rechters; advocaat-generaal : F.G. Jacobs; griffier: R. Grass,         Kamer ) in zaak T-572/93 gewezen arrest tussen Odigitria en
op 9 januari 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum                Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
luidt als volgt:                                                       Gemeenschappen (Jurisprudentie 1995 , blz. 11-2025 ) en
                                                                       strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partijen bij
                                                                       de procedure : Raad van de Europese Unie ( gemachtigden :
                                                                       J. Carbery en S. Kyriakopoulou ) en Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: M. Kontou
                                                                       Durande en T. van Rijn ), heeft het Hof ( Vierde Kamer ),
Artikel 5, punt 1 , van het Verdrag van 27 september 1968              samengesteld als volgt: J.L. Murray, kamerpresident;
betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerleg           C.N. Kakouris en P.J.G. Kapteyn ( rapporteur ), rechters;
ging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals            advocaat-generaal : M.B. Elmer; griffier: R. Grass, op
gewijzigd bij het Verdrag van 26 mei 1989 betreffende de               28 november 1996 een beschikking gegeven waarvan het
toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese                   dictum luidt als volgt:
Republiek, moet aldus worden uitgelegd, dat in het geval
van een arbeidsovereenkomst waarvan de uitvoering mee
brengt dat de werknemer zijn arbeid in meer dan één                    1 . De hogere voorziening wordt afgewezen .
verdragsluitende staat verricht, de plaats waar de werkne
mer gewoonlijk zijn arbeid verricht, in de zin van deze
bepaling, de plaats is waar de werknemer het werkelijke
                                                                       2 . Requirante wordt in de kosten verwezen.
centrum van zijn beroepswerkzaamheden heeft gevestigd.
Voor het vaststellen van deze plaats in het concrete geval
moet rekening worden gehouden met de omstandigheid, dat                (') PB nr . C 299 van 11 . 11 . 1995 .
de werknemer het grootste deel van zijn arbeidstijd door
brengt in één van de verdragsluitende staten, waar hij een
kantoor heeft van waaruit hij de voor zijn werkgever te
verrichten werkzaamheden organiseert en waar hij na elke


title: Zaak F-125/10: Beroep ingesteld op 30 november 2010 — Schuerewegen/Parlement

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/68

         Beroep ingesteld op 30 november 2010 — Schuerewegen/Parlement
   (Zaak F-125/10)
   ()
   2011/C 30/135
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Daniel Schuerewegen (Marienthal, Luxemburg) (vertegenwoordigers: P. Nelissen Grade en G. Leblanc, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het TABG waarbij verzoeker van zijn werkplek is verwijderd en zijn dienstkaart is afgenomen alsmede van alle op dat besluit volgende handelingen en verzoek om schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van het TABG van 30 augustus 2010 tot afwijzing van verzoekers klacht nietig verklaren;

               —

               het besluit van het TABG van 25 maart 2010 waarbij verzoeker, zonder rechtvaardiging of schriftelijke dan wel mondelinge kennisgeving en onaangekondigd, met geweld is verwijderd en waarbij hem zijn dienstkaart is afgenomen alsmede alle op dat besluit volgende handelingen, nietig verklaren;

               —

               de verwerende partij wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van de bestreden besluiten en met name op de vergoeding van de door verzoeker geleden schade;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot volledige vergoeding van de ziektekosten als gevolg van de gezondheidsproblemen die verzoeker door deze gebeurtenissen heeft ondervonden;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot teruggave van alle vakantiedagen die verzoeker sinds 25 maart 2010 heeft opgenomen plus alle dagen die hij wegens ziekte afwezig is geweest;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot het aanbieden van publiekelijke en schriftelijke excuses aan verzoeker ten einde hem voor iedereen vrij te pleiten van elke fout;

               —

               de verwerende partij gelasten om ervoor te zorgen dat verzoeker nadien geen enkele discriminatie of hinder als gevolg van het bestreden bezwarend besluit ondervindt;

               —

               de verwerende partij gelasten ervoor te zorgen dat in verzoekers persoonsdossier geen enkel spoor van het bestreden besluit dan wel van de motivering of de gevolgen ervan overblijft;

               —

               de verwerende partij gelasten om actief en snel een post voor verzoeker te zoeken die voldoende verwijderd is van zijn huidige standplaats, zodat hij onder aanvaardbare voorwaarden zijn werk kan hervatten;

               —

               de verwerende partij gelasten ervoor te zorgen dat de personen die de drijvende kracht van het bestreden besluit zijn geweest dan wel daaraan actief of indirect hebben meegewerkt, een waarschuwing ontvangen en/of op passende wijze worden bestraft;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 10 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade alsmede van het voorlopige bedrag van 5 000 EUR voor de materiële schade, onder voorbehoud van verhoging van dit bedrag;

               —

               het Europees Parlement verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-197/16: Beroep ingesteld op 22 april 2016 – Andrea Incontri/EUIPO – HigicoL (ANDREA INCONTRI)

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/38

         Beroep ingesteld op 22 april 2016 – Andrea Incontri/EUIPO – HigicoL (ANDREA INCONTRI)
   (Zaak T-197/16)
   (2016/C 243/41)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Andrea Incontri Srl (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: A. Perani en J. Graffer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: HigicoL, SA (Baguim do Monte, Portugal)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „ANDREA INCONTRI” – inschrijvingsaanvraag nr. 10 985 323

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 februari 2016 in zaak R 146/2015-4

      Conclusies

               —

               wijziging van de bestreden beslissing in haar geheel;

               —

               aanvaarding van inschrijvingsaanvraag nr. 10 985 323 voor het Uniemerk ANDREA INCONTRI in haar geheel;

               —

               verwijzing van de andere partijen in de kosten van de onderhavige procedure, alsook in de kosten van de oppositie en de beroepsprocedure bij het EUIPO.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-472/12: Arrest van het Gerecht van 15 september 2015 — Novartis Europharm/Commissie [„Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Vergunning voor het in de handel brengen van het generieke geneesmiddel Zoledronic acid Teva Pharma — zoledronic acid — Wettelijke gegevensbeschermingsperiode voor de referentiegeneesmiddelen Zometa en Aclasta, die de werkzame stof zoledroninezuur bevatten — Richtlijn 2001/83/EG — Verordeningen (EEG) nr. 2309/93 en (EG) nr. 726/2004 — Algemene vergunning voor het in de handel brengen — Wettelijke gegevensbeschermingsperiode”]

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/26

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2015 — Novartis Europharm/Commissie
   (Zaak T-472/12) (1)

   ([„Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Vergunning voor het in de handel brengen van het generieke geneesmiddel Zoledronic acid Teva Pharma - zoledronic acid - Wettelijke gegevensbeschermingsperiode voor de referentiegeneesmiddelen Zometa en Aclasta, die de werkzame stof zoledroninezuur bevatten - Richtlijn 2001/83/EG - Verordeningen (EEG) nr. 2309/93 en (EG) nr. 726/2004 - Algemene vergunning voor het in de handel brengen - Wettelijke gegevensbeschermingsperiode”])
   (2015/C 363/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis Europharm Ltd (Horsham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: C. Schoonderbeek, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Sipos, vervolgens M. Wilderspin, P. Mihaylova en M. Šimerdová, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Teva Pharma BV (Utrecht, Nederland) (vertegenwoordigers: K. Bacon, barrister, C. Firth, solicitor)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C(2012)5894 def. van de Commissie van 16 augustus 2012 tot verlening van een vergunning krachtens verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad voor het in de handel brengen van „Zoledronic acid Teva Pharma — Zoledroninezuur”, een geneesmiddel voor menselijk gebruik

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Novartis Europharm Ltd zal haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie en van Teva Pharma BV dragen.

      (1)  PB C 389 van 15.12.2012.


title: Zaak T-657/11: Beroep ingesteld op 21 december 2011 — Technion — Israel Institute of Technology en Technion Research & Development/Commissie

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/28

         Beroep ingesteld op 21 december 2011 — Technion — Israel Institute of Technology en Technion Research & Development/Commissie
   (Zaak T-657/11)
   2012/C 73/56
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Technion — Israel Institute of Technology (Haïfa, Israël) en Technion Research & Development Foundation Ltd (Haïfa) (vertegenwoordigers: D. Grisay en D. Piccininno, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het onderhavige verzoek tot nietigverklaring krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in behandeling nemen;

               —

               het ontvankelijk verklaren; en

               —

               primair, het beroep gegrond verklaren en de beschikking van het directoraat-generaal Informatiemaatschappij en Media van de Europese Commissie van 19 oktober 2011 nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen twee middelen aan.

               1)

               Het eerste middel is ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling en een ontoereikende motivering, aangezien de inningsopdracht van 19 oktober 2011 uitsluitend is gebaseerd op elementen, namelijk een auditrapport en een beschikking van de Commissie waarbij op basis van de conclusies van genoemde financiële audit van de uitvoering van onder meer het contract MOSAICA wordt verklaard dat sommige kosten niet voor vergoeding in aanmerking komen, die in het kader van zaak T-546/11, Technion — Israel Institute of Technology en Technion Research & Development/Commissie (1) worden aangevochten vanwege hun ontoereikende motivering en ongegrondheid.

               2)

               Het tweede middel is ontleend aan een schending van het verbod van ongerechtvaardigde verrijking door de Commissie. De verzoekende partijen geven te kennen dat:

                           —

                           de Commissie zich de voordelen toe-eigent van de prestaties in verband met het contract en de resultaten van het onderzoek dat is verricht, zonder te hebben betaald voor de uitvoering daarvan, indien zij het gevorderde bedrag vergoed zou krijgen dat overeenstemt met alle door K., werknemer van TECHNION, voor het contract MOSAICA verrichte prestaties;

                           —

                           de verzoekende partijen ertoe gerechtigd zijn de vergoeding van de kosten in verband met de voor het contract MOSAICA verrichte prestaties te vorderen;

                           —

                           de verzoekende partijen in geval van terugbetaling niet alleen een bedrag gelijk aan de daadwerkelijk verrichte prestaties onthouden wordt, maar ook aanvullend verlies lijden omdat zij niet alleen moeten terugbetalen, maar ook de kosten moeten dragen die voor de verrichte prestaties zijn gemaakt.

      (1)  PB C 355, blz. 28.


title: Zaak C-621/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Varna (Bulgarije), op 29 december 2010 — АDSITS „Balkan and Sea prоperties” /Directeur van de directie „Betwisting en administratie van de tenuitvoerlegging” — Varna

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Varna (Bulgarije), op 29 december 2010 — АDSITS „Balkan and Sea prоperties”/Directeur van de directie „Betwisting en administratie van de tenuitvoerlegging” — Varna
   (Zaak C-621/10)
   2011/C 72/27
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: АDSITS „Balkan and Sea prоperties”

      Verwerende partij: Directeur van de directie „Betwisting en administratie van de tenuitvoerlegging” — Varna

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 80, lid 1, sub c, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) aldus worden uitgelegd dat bij leveringen tussen verbonden personen waarbij de tegenprestatie hoger is dan de normale waarde, als belastinggrondslag alleen dan de normale waarde van de transactie wordt gehanteerd wanneer de leverancier geen volledig recht heeft op aftrek van de voorbelasting die drukt op de aankoop respectievelijk productie van de geleverde goederen?

               2)

               Moet artikel 80, lid 1, sub c, van richtlijn 2006/112 aldus worden uitgelegd dat een lidstaat, wanneer de leverancier gebruik heeft gemaakt van het recht op volledige aftrek van de voorbelasting op de goederen en diensten die het voorwerp van achtereenvolgende leveringen uitmaken tussen verbonden personen met een hogere waarde dan de normale waarde, en dit recht van aftrek van voorbelasting niet is gecorrigeerd overeenkomstig de artikelen 173 tot 177 van de richtlijn, geen maatregelen kan nemen waarbij uitsluitend de normale waarde als belastinggrondslag wordt gehanteerd?

               3)

               Zijn in artikel 80, lid 1, van richtlijn 2006/112 uitputtend de gevallen opgesomd, waarin de betrokken lidstaat maatregelen kan nemen volgens welke de belastinggrondslag bij leveringen de normale waarde is?

               4)

               Is een nationale wettelijke regeling zoals die van artikel 27, lid 3, nr. 1 van de Zakon za danak varhu dobavenata stoynost (btw-wet) geoorloofd in andere dan de in artikel 80, lid 1, sub a, b, en c van richtlijn 2006/112 vermelde omstandigheden?

               5)

               Heeft artikel 80, lid 1, sub c, van richtlijn 2006/112 rechtstreekse werking in een situatie zoals in casu aan de orde en kan deze bepaling door de nationale rechter rechtstreeks worden toegepast?

      (1)  PB L 347, blz. 1.