title: Zaak C-614/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 24 oktober 2017 — Fundación Consejo Regulador de la Denominación de Origen Protegida Queso Manchego / Industrial Quesera Cuquerella S.L. en Juan Ramón Cuquerella Montagud

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 24 oktober 2017 — Fundación Consejo Regulador de la Denominación de Origen Protegida Queso Manchego / Industrial Quesera Cuquerella S.L. en Juan Ramón Cuquerella Montagud
   (Zaak C-614/17)
   (2018/C 042/05)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fundación Consejo Regulador de la Denominación de Origen Protegida Queso Manchego

      Verwerende partijen: Industrial Quesera Cuquerella S.L. en Juan Ramón Cuquerella Montagud

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient er, om te kunnen spreken van het oproepen van een krachtens artikel 13, lid 1, onder b), van verordening 510/2006 (1) verboden voorstelling van een beschermde oorsprongsbenaming, noodzakelijkerwijs sprake te zijn van het gebruik van benamingen die een grafische of fonetische gelijkenis vertonen met die beschermde oorsprongsbenaming, of kan deze voorstelling ook worden opgeroepen door het gebruik van een beeldtekens die een voorstelling oproepen van de oorsprongsbenaming?

               2)

               Kan, in het geval van een beschermde oorsprongsbenaming met een geografisch karakter [artikel 2, lid 1, onder a), van verordening 510/2006], wanneer het gaat om identieke of soortgelijke producten, het gebruik van tekens die een voorstelling oproepen van de regio waarmee de beschermde oorsprongsbenaming verband houdt, worden aangemerkt als de oproeping van een voorstelling — als bedoeld in artikel 13, lid 1, onder b), van verordening 510/2006 — van de beschermde oorsprongsbenaming zelf die ook verboden is in het geval waarin degene die die tekens gebruikt een producent is die is gevestigd in de regio waarmee die beschermde oorsprongsbenaming verband houdt, doch wiens producten niet vallen onder die beschermde oorsprongsbenaming omdat zij behalve aan het vereiste van geografische oorsprong, aan geen van de specificaties voldoen?

               3)

               Dient de notie van de normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument, van wiens waarneming de nationale rechter moet uitgaan om te kunnen bepalen of er sprake is van het oproepen van een „voorstelling” als bedoeld in artikel 13, lid 1, onder b), van verordening 510/2006 in die zin te worden opgevat dat zij ziet op de Europese consument dan wel in die zin dat zij enkel ziet op de consument van de lidstaat waarin het product dat de beschermde geografische aanduiding voor de geest roept, wordt vervaardigd of waarmee de BOB geografisch verbonden is en waar het product hoofdzakelijk wordt geconsumeerd?

      (1)  Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad van 20 maart 2006 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB 2006, L 93, blz. 12).


title: Zaak T-703/16 RENV: Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — CJ / ECDC [„Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Overeenkomst voor bepaalde tijd — Voortijdige beëindiging — Artikel 47, onder b, ii), RAP — Modaliteiten voor opzegging — Aansprakelijkheid — Immateriële schade”]

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/22

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — CJ / ECDC
   (Zaak T-703/16 RENV) (1)

   ([„Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Overeenkomst voor bepaalde tijd - Voortijdige beëindiging - Artikel 47, onder b, ii), RAP - Modaliteiten voor opzegging - Aansprakelijkheid - Immateriële schade”])
   (2018/C 042/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij CJ (vertegenwoordiger: V. Kolias, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC) (vertegenwoordigers: J. Mannheim en A. Daume, gemachtigden, bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden door het besluit van de directeur van ECDC waarvan hem op 24 februari 2012 kennis is gegeven en waarbij zijn overeenkomst van arbeidscontractant voortijdig wordt beëindigd

      Dictum

               1)

               Het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC) wordt veroordeeld tot betaling van een bedrag van 2 000 EUR aan CJ ter vergoeding van zijn immateriële schade.

               2)

               Het beroep in de zaak F-161/12 wordt verworpen voor het overige.

               3)

               CJ en ECDC zullen hun eigen kosten dragen van de oorspronkelijke procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie in zaak F-161/12, van de procedure in hogere voorziening in zaak T-370/15 P en van de onderhavige terugverwijzingsprocedure.

      (1)  PB C 311 van 21.9.2015.


title: Zaak C-627/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Dunajská Streda (Slowakije) op 8 november 2017 — ZSE Energia a.s. / RG

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Dunajská Streda (Slowakije) op 8 november 2017 — ZSE Energia a.s. / RG
   (Zaak C-627/17)
   (2018/C 042/06)
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Okresný súd Dunajská Streda

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ZSE Energia a.s.

      Verwerende partij: RG

      Interveniënte: ZSE Energia CZ, s.r.o.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het begrip „een van de partijen” als bedoeld in artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 861/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 (1) tot vaststelling van een Europese procedure voor geringe vorderingen (hierna: „verordening nr. 861/2007”), aldus te worden uitgelegd dat het ook de „interveniënt” omvat, te weten een persoon die aan de procedure deelneemt, die noch de verzoekende partij (eiser) noch de verwerende partij (verweerder) is, maar in de procedure optreedt om het betoog van de verzoekende partij (eiser) of de verwerende partij (verweerder) te ondersteunen?

               2)

               Voor het geval de „interveniënt” niet als een „partij” in de zin van artikel 3, lid 1, van verordening nr. 861/2007 kan worden beschouwd:
               valt een bij formulier A in bijlage I van verordening nr. 861/2007 ingeleide procedure tussen de verzoekende partij (eiser) en de verwerende partij (verweerder), overeenkomstig artikel 2, lid 1, juncto artikel 3, lid 1, van verordening nr. 861/2007 binnen de werkingssfeer van die verordening, wanneer zij hun woonplaats in dezelfde lidstaat als die van het aangezochte gerecht hebben en enkel de „interveniënt” zijn woonplaats in een andere lidstaat heeft?

      (1)  PB 2007, L 199, blz. 1.


title: Zaak T-798/17: Beroep ingesteld op 8 december 2017 — De Masi en Varoufakis/ECB

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/39

         Beroep ingesteld op 8 december 2017 — De Masi en Varoufakis/ECB
   (Zaak T-798/17)
   (2018/C 042/55)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Fabio De Masi (Hamburg, Duitsland) en Yanis Varoufakis (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: Prof. A. Fischer-Lescano)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               het bij schrijven van 16 oktober 2017 ter kennis gebrachte besluit van de directie van de Europese Centrale Bank, waarbij het verzoek van verzoekers om toegang tot het document van de Europese Centrale Bank met als titel „Responses to questions concerning the interpretation of Art. 14.4 of the Statute of the ESCB and of the ECB” van 23 april 2015 is afgewezen, nietig verklaren;

               —

               verweerster overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten van het geding en in de kosten van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onjuiste toepassing van artikel 4, lid 2, tweede streepje, van het besluit van de Europese Centrale Bank van 4 maart 2004 inzake de toegang van het publiek tot documenten van de Europese Centrale Bank (ECB/2004/3) (1)

                           —

                           Verzoekers voeren aan dat openbaarmaking van het litigieuze juridische advies niet zou leiden tot ondermijning van de aan verweerster verleende rechtsbijstand, en dat een hoger openbaar belang openbaarmaking ervan gebiedt. Bovendien is er sprake van een gebrekkige afweging en motivering.

               2.

               Tweede middel: onjuiste toepassing van artikel 4, lid 3, eerste alinea, van het besluit van de Europese Centrale Bank van 4 maart 2004 inzake de toegang van het publiek tot documenten van de Europese Centrale Bank (ECB/2004/3)

                           —

                           Openbaarmaking zou geen afbreuk doen aan het interne gebruik van het litigieuze juridische advies in het kader van beraadslagingen en voorafgaand overleg binnen de Europese Centrale Bank of in het kader van het overleg tussen verweerster en de nationale banken.

      (1)  Besluit van de Europese Centrale Bank van 4 maart 2004 inzake de toegang van het publiek tot documenten van de Europese Centrale Bank (ECB/2004/3) (PB 2004, L 80, blz. 42).


title: Zaak T-164/15: Arrest van het Gerecht van 14 december 2017 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki / Parlement („Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Externe verlening van IT-diensten bij het Parlement en andere instellingen en agentschappen van de Unie — Rangschikking van een inschrijver in de cascadeprocedure — Gunningscriteria — Motiveringsplicht — Niet-contractuele aansprakelijkheid”)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/11

         Arrest van het Gerecht van 14 december 2017 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki / Parlement
   (Zaak T-164/15) (1)

   ((„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Externe verlening van IT-diensten bij het Parlement en andere instellingen en agentschappen van de Unie - Rangschikking van een inschrijver in de cascadeprocedure - Gunningscriteria - Motiveringsplicht - Niet-contractuele aansprakelijkheid”))
   (2018/C 042/15)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Luxemburg, Luxemburg) en Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk I. Ampazis en M. Sfyri, vervolgens M. Sfyri, D. Papadopoulou en C.-N. Dede, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Simon, L. Darie en I. Anagnostopoulou, vervolgens L. Darie, Z. Nagy en I. Anagnostopoulou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, een verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit D (2015) 7680 van het Europees Parlement, dat verzoeksters ter kennis is gebracht bij brief van 13 februari 2015, waarbij hun inschrijving als derde is geplaatst in de cascade voor perceel 3 „Ontwikkeling en onderhoud van systemen voor productie van informatie” van de open aanbestedingsprocedure PE/ITEC-ITS 14 „Externe verlening van IT-diensten”, en ten tweede, een verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben geleden.

      Dictum

               1)

               Het besluit D (2015) 7680 van het Europees Parlement, dat verzoeksters ter kennis is gebracht bij brief van 13 februari 2015, waarbij de inschrijving van Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE als derde is geplaatst voor perceel 3 „Ontwikkeling en onderhoud van systemen voor productie van informatie” in het kader van de open aanbestedingsprocedure PE/ITEC-ITS 14 „Externe verlening van IT-diensten”, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 228 van 13.7.2015.


title: Zaak T-799/17: Beroep ingesteld op 11 december 2017 — Scania e.a. / Europese Commissie

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/40

         Beroep ingesteld op 11 december 2017 — Scania e.a. / Europese Commissie
   (Zaak T-799/17)
   (2018/C 042/56)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Scania AB (Södertälje, Zweden), Scania CV AB (Södertälje) en Scania Deutschland GmbH (Koblenz, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Arts, F. Miotto, C. Pommiès, K. Schillemans, C. Langenius, L. Ulrichs en P. Hammarskiöld, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               krachtens artikel 88, lid 1, en artikel 89, lid 3, onder d), van het Reglement voor de procesvoering een maatregel tot organisatie van de procesgang vaststellen waarbij de Commissie wordt verzocht om overlegging van de schriftelijke opmerkingen van DAF en Iveco over de mededeling van punten van bezwaar;

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 27 september 2017 betreffende een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (AT.39824 — Trucks) (het bestreden besluit), nietig verklaren;

               —

               subsidiair, het bestreden besluit gedeeltelijk nietig verklaren en de aan verzoeksters opgelegde geldboete verlagen overeenkomstig artikel 261 VWEU en artikel 31 van verordening nr. 1/2003;

               —

               hoe dan ook, de beoordeling van de Commissie, wat het bedrag van de geldboete betreft, vervangen door een eigen beoordeling, en de aan verzoeksters opgelegde geldboete verlagen overeenkomstig artikel 261 VWEU en artikel 31 van verordening nr. 1/2003;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten overeenkomstig artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters negen middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het bestreden besluit schendt de rechten van verdediging van verzoeksters zoals deze rechten zijn neergelegd in artikel 48, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in artikel 27, leden 1 en 2, van verordening nr. 1/2003, alsmede de uit artikel 41, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie voortvloeiende verplichting voor de instellingen van de Europese Unie om een onpartijdig onderzoek te voeren en het in artikel 48, lid 1, van dat Handvest neergelegde beginsel van het vermoeden van onschuld.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft artikel 27, leden 1 en 2, van verordening nr. 1/2003 en artikel 48, lid 2, van het Handvest geschonden door Scania geen toegang te verlenen tot mogelijk nieuw en ontlastend bewijsmateriaal dat is vervat in de antwoorden van DAF en Iveco op de mededeling van punten van bezwaar.

               3.

               Derde middel: in het bestreden besluit worden artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst onjuist toegepast, doordat daarin wordt vastgesteld dat de uitwisseling van informatie binnen de „Test & Rij”-kring een inbreuk oplevert.

               4.

               Vierde middel: het bestreden besluit is in strijd met artikel 296 VWEU, doordat het blijk geeft van een tegenstrijdige motivering met betrekking tot de beweerde overeenkomst of onderling afgestemde feitelijke gedraging inzake het op de markt brengen van emissietechnologieën, en in dat besluit worden artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst onjuist toegepast, doordat wordt vastgesteld dat verzoeksters hebben deelgenomen aan een overeenkomst of onderling afgestemde feitelijke gedraging betreffende het tijdstip waarop emissietechnologieën op de markt worden gebracht.

               5.

               Vijfde middel: in het bestreden besluit worden artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst onjuist toegepast, doordat de uitwisseling van informatie binnen de Duitse kring daarin onterecht wordt aangemerkt als een inbreuk „naar strekking”.

               6.

               Zesde middel: in het bestreden besluit worden artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst onjuist toegepast, doordat in dat besluit wordt aangenomen dat de geografische reikwijdte van de inbreuk betreffende de Duitse kring zich uitstrekt tot de hele EER, hetgeen blijk geeft van een kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten en hun juridische kwalificatie.

               7.

               Zevende middel: in het bestreden besluit worden artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst onjuist toegepast, doordat in dat besluit wordt aangenomen dat de vastgestelde gedragingen één voortdurende inbreuk vormen en verzoeksters hiervoor aansprakelijk worden houden, hetgeen blijk geeft van een kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten en hun juridische kwalificatie.

               8.

               Achtste middel: in het bestreden besluit worden artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 25 van verordening nr. 1/2003 onjuist toegepast, doordat bij dat besluit een geldboete wordt opgelegd ter zake van gedragingen die verjaard zijn, en hoe dan ook doordat in dat besluit niet in aanmerking wordt genomen dat de gedragingen niet voortdurend waren.

               9.

               Negende middel: het bestreden besluit druist in tegen het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling, wat de hoogte van de geldboete betreft, en het zou hoe dan ook passend zijn dat het Gerecht de geldboete verlaagt overeenkomstig artikel 261 VWEU en artikel 31 van verordening nr. 1/2003.


title: Zaak T-828/16: Arrest van het Gerecht van 14 december 2017 — Consejo Regulador „Torta del Casar”/EUIPO — Consejo Regulador „Queso de La Serena” (QUESO Y TORTA DE LA SERENA) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk QUESO Y TORTA DE LA SERENA — Bescherming van de oorsprongsbenaming „Torta del Casar” — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 2, lid 2, artikel 3, lid 1, en artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 510/2006 — Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/22

         Arrest van het Gerecht van 14 december 2017 — Consejo Regulador „Torta del Casar”/EUIPO — Consejo Regulador „Queso de La Serena” (QUESO Y TORTA DE LA SERENA)
   (Zaak T-828/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk QUESO Y TORTA DE LA SERENA - Bescherming van de oorsprongsbenaming „Torta del Casar” - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 2, lid 2, artikel 3, lid 1, en artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 510/2006 - Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 042/32)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Consejo Regulador de la Denominación de Origen „Torta del Casar” (Casar de Cáceres, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Pomares Caballero en M. Pomares Caballero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Consejo Regulador de la Denominación de Origen Protegida „Queso de La Serena” (Castuera, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 26 september 2016 (zaak R 2573/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Consejo Regulador de la Denominación de Origen „Torta del Casar” en Consejo Regulador de la Denominación de Origen Protegida „Queso de La Serena”

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 26 september 2016 (zaak R 2573/2014-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Consejo Regulador de la Denominación de Origen „Torta del Casar”.

      (1)  PB C 22 van 23.1.2017.


title: Zaak T-314/15: Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — Griekenland / Commissie („Staatssteun — Steun ten gunste van een onderneming die een concessieovereenkomst heeft gesloten voor de exploitatie van containerterminals in de haven van Piraeus — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Rechten van de verdediging — Motiveringsplicht — Begrip staatssteun — Steunmaatregelen om de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid of van bepaalde regionale economieën te vergemakkelijken — Stimulerend effect van de steun — Noodzaak van de steun — Vaststelling van het steunbedrag”)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/12

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — Griekenland / Commissie
   (Zaak T-314/15) (1)

   ((„Staatssteun - Steun ten gunste van een onderneming die een concessieovereenkomst heeft gesloten voor de exploitatie van containerterminals in de haven van Piraeus - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Rechten van de verdediging - Motiveringsplicht - Begrip staatssteun - Steunmaatregelen om de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid of van bepaalde regionale economieën te vergemakkelijken - Stimulerend effect van de steun - Noodzaak van de steun - Vaststelling van het steunbedrag”))
   (2018/C 042/16)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: K. Boskovits en L. Kotroni, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar en B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit (EU) 2015/1827 van de Commissie van 23 maart 2015 betreffende de door Griekenland ten uitvoer gelegde staatssteun SA.28876 (2012/C) (ex CP 202/09) ten gunste van Piraeus Container Terminal SA en Cosco Pacific Limited (PB 2015, L 269, blz. 93).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 279 van 24.8.2015.


title: Zaak C-633/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Oostenrijk) op 10 november 2017 — Gmalieva s.r.o., Manfred Naderhirn

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Oostenrijk) op 10 november 2017 — Gmalieva s.r.o., Manfred Naderhirn
   (Zaak C-633/17)
   (2018/C 042/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesverwaltungsgericht Oberösterreich

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Gmalieva s.r.o., Manfred Naderhirn

      Verwerende partijen: Landespolizeidirektion Oberösterreich, Bezirkshauptmann von Linz-Land

      Interveniënten: Mag. Jungwirth en Mag. Fabian OHG, Mag. Krenn KG, Michael Weber, Gunhild Mayr en Mag. Übermaßer KG

      Prejudiciële vraag

   Is een combinatie van procesorde en rechterlijke organisatie, zoals die in Oostenrijk voor de rechterlijke bevoegdheid voor het publiekrecht is neergelegd in de artikelen 133, lid 4, en 144, lid 1, van het Bundes-Verfassungsgesetz (federale grondwet; hierna: „B-VG”) juncto de § § 41, 42 en 63 van het Verwaltungsgerichtsgesetz (wet op de bestuursrechter; hierna: „VwGG”) respectievelijk § 87 van het Verfassungsgerichtshofgesetz (wet op het grondwettelijk hof; hierna: „VfGG”), te weten:
   loutere cassatie door de hoogste instantie, die niet leidt tot afdoening van de zaak maar neerkomt op een uitsluitend formele terugverwijzing naar de lagere instantie, dat wil zeggen

               1)

               vernietiging van de beslissing waarvan beroep

               2)

               met de verplichting voor de lagere instantie om de zaak opnieuw af te doen met

               3)

               gebondenheid aan de rechtsopvatting van de hoogste instanties

         waarbij die bindende werking op grond van de wet algemeen geldt, dus ook in die gevallen waarin niet ex lege zeker is gesteld dat de hogere rechterlijke instanties een zowel autonome als op de actuele feiten gebaseerde coherentie- en evenredigheidstoetsing hebben verricht in een procedure die in alle opzichten voldoet aan de vereisten van artikel 6, lid 1, van het EVRM respectievelijk artikel 47 van het Handvest (1), maar die procedure veeleer vooral wordt gekenmerkt door

               1)

               een verbod op nieuwe vorderingen, verweren of bewijsmiddelen

               2)

               gebondenheid aan de door de lagere instantie vastgestelde feiten

               3)

               maatgevendheid van de feitelijke situatie en rechtssituatie zoals die bestond ten tijde van de beslissing van de lagere instantie

               4)

               beperking van de toetsingsbevoegdheid tot uitsluitend fundamentele rechtsvragen (VwGH), respectievelijk schendingen van grondrechten (VfGH)

         in overeenstemming met de in artikel 49 VWEU gewaarborgde vrijheid van vestiging respectievelijk het in artikel 56 VWEU gewaarborgde vrij verrichten van diensten?

      (1)  Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.


title: Zaak T-912/16: Arrest van het Gerecht van 14 december 2017 — RRTec/EUIPO — Mobotec (RROFA) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk RROFA — Ouder Uniewoordmerk ROFA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/23

         Arrest van het Gerecht van 14 december 2017 — RRTec/EUIPO — Mobotec (RROFA)
   (Zaak T-912/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk RROFA - Ouder Uniewoordmerk ROFA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 042/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: RRTec sp. z o.o. Gliwice, Polen) (vertegenwoordiger: T. Gawrylczyk, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Ivanauskas en M. M. Baldares, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Mobotec AB (Göteborg, Zweden) (vertegenwoordiger: N. Köster, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 5 oktober 2016 (zaak R 2392/2015-1) inzake een oppositieprocedure tussen Mobotec en RRTec

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               RRTec sp. z o.o. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 63 van 27.2.2017.


title: Zaak T-800/17: Beroep ingesteld op 11 december 2017 — Brown Street Holdings/EUIPO — Enesan (FIGHT LIFE)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/41

         Beroep ingesteld op 11 december 2017 — Brown Street Holdings/EUIPO — Enesan (FIGHT LIFE)
   (Zaak T-800/17)
   (2018/C 042/57)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Brown Street Holdings Ltd (Auckland, Nieuw-Zeeland) (vertegenwoordigers: C. Hufnagel, M. Kleespies, A. Bender en J. Clayton-Chen, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Enesan AG (Zürich, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanwijzing van de Europese Unie, van het woordmerk „FIGHT LIFE” (nr. 1 112 642)

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 26 september 2017 in zaak R 36/2017-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 75, tweede volzin, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-4/17: Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — Coedo Suárez / Raad („Openbare dienst — Ambtenaren — Ambtshalve pensionering — Verzoek om erkenning dat de invaliditeit door het beroep is veroorzaakt — Kwalificatie van het verzoek — Redelijke termijn — Onregelmatigheid van de voorafgaande administratieve procedure — Niet-ontvankelijkheid — Aansprakelijkheid”)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/24

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — Coedo Suárez / Raad
   (Zaak T-4/17) (1)

   ((„Openbare dienst - Ambtenaren - Ambtshalve pensionering - Verzoek om erkenning dat de invaliditeit door het beroep is veroorzaakt - Kwalificatie van het verzoek - Redelijke termijn - Onregelmatigheid van de voorafgaande administratieve procedure - Niet-ontvankelijkheid - Aansprakelijkheid”))
   (2018/C 042/34)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ángel Coedo Suárez (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Raad van 4 maart 2016 houdende weigering om te erkennen dat verzoekers invaliditeit door het beroep is veroorzaakt, en ten tweede tot vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ángel Coedo Suárez wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 78 van 13.3.2017.


title: Zaak T-801/17: Beroep ingesteld op 6 december 2017 — Dermatest/EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest 3-star-guarantee.de)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/42

         Beroep ingesteld op 6 december 2017 — Dermatest/EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest 3-star-guarantee.de)
   (Zaak T-801/17)
   (2018/C 042/58)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Körperpflegemitteln mbH (Münster, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Bühling en D. Graetsch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „ORIGINAL excellent dermatest 3-star-guarantee.de” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 073 381

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 september 2017 in zaak R 524/2017-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-497/15: Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — Oltis Group / Commissie („Onderzoek en ontwikkeling — Kaderprogramma voor onderzoek en innovatie 2014-2020 (Horizon 2020) — Bevordering en coördinatie van investeringen van de Unie in onderzoek en innovatie in de spoorwegsector — Oprichting van de gemeenschappelijke onderneming Shift2Rail — Oproep tot het indienen van blijken van belangstelling — Afwijzing van de kandidatuur — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout — Misbruik van bevoegdheid”)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/13

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — Oltis Group / Commissie
   (Zaak T-497/15) (1)

   ((„Onderzoek en ontwikkeling - Kaderprogramma voor onderzoek en innovatie 2014-2020 (Horizon 2020) - Bevordering en coördinatie van investeringen van de Unie in onderzoek en innovatie in de spoorwegsector - Oprichting van de gemeenschappelijke onderneming Shift2Rail - Oproep tot het indienen van blijken van belangstelling - Afwijzing van de kandidatuur - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout - Misbruik van bevoegdheid”))
   (2018/C 042/17)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Oltis Group a.s. (Olomouc, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: P. Konečný, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Hottiaux en Z. Malůšková, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit Ares(2015) 2691017 van de Commissie van 26 juni 2015 betreffende het verzoek tot heroverweging van de afwijzing van verzoeksters verzoek om geassocieerd lid te worden van de gemeenschappelijke onderneming Shift2Rail.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Oltis Group a.s. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 389 van 23.11.2015.


title: Zaak T-802/17: Beroep ingesteld op 7 december 2017 — Dermatest/EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest 5-star-guarantee.de CLINICALLY TESTED)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/43

         Beroep ingesteld op 7 december 2017 — Dermatest/EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest 5-star-guarantee.de CLINICALLY TESTED)
   (Zaak T-802/17)
   (2018/C 042/59)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Körperpflegemitteln mbH (Münster, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Bühling en D. Graetsch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „ORIGINAL excellent dermatest 5-star-guarantee.de CLINICALLY TESTED” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 073 398

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 september 2017 in zaak R 525/2017-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-640/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Administrativo e Fiscal de Coimbra (Portugal) op 16 november 2017 — Luís Manuel dos Santos / Fazenda Pública

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Administrativo e Fiscal de Coimbra (Portugal) op 16 november 2017 — Luís Manuel dos Santos / Fazenda Pública
   (Zaak C-640/17)
   (2018/C 042/08)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Administrativo e Fiscal de Coimbra

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Luís Manuel dos Santos

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Prejudiciële vraag

   Verzet het beginsel van vrij verkeer van goederen tussen de lidstaten, zoals vastgelegd in artikel 110 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), zich tegen een nationaalrechtelijke bepaling [artikel 2, lid 1, onder b), CIUC (1)], wanneer deze bepaling aldus wordt uitgelegd dat bij de algemene motorrijtuigenbelasting geen rekening dient te worden gehouden met de datum van de eerste registratie wanneer het voertuig is geregistreerd in een andere lidstaat, en uitsluitend de datum van registratie in Portugal in aanmerking dient te worden genomen, indien deze uitlegging ertoe leidt dat uit een andere lidstaat ingevoerde voertuigen hoger worden belast?

      (1)  Portugees wetboek inzake de algemene motorrijtuigenbelasting.


title: Zaak T-803/17: Beroep ingesteld op 7 december 2017 — Dermatest/EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/43

         Beroep ingesteld op 7 december 2017 — Dermatest/EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest)
   (Zaak T-803/17)
   (2018/C 042/60)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Körperpflegemitteln mbH (Münster, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Bühling en D. Graetsch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „ORIGINAL excellent dermatest” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 073 364

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 september 2017 in zaak R 526/2017-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-661/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court (Ierland) op 27 november 2017 — M.A., S.A., A.Z. / The International Protection Appeals Tribunal, The Minister for Justice and Equality, Attorney General, Ierland

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court (Ierland) op 27 november 2017 — M.A., S.A., A.Z. / The International Protection Appeals Tribunal, The Minister for Justice and Equality, Attorney General, Ierland
   (Zaak C-661/17)
   (2018/C 042/09)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court (Ierland)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: M.A., S.A., A.Z.

      Verwerende partijen: International Protection Appeals Tribunal, Minister for Justice and Equality, Attorney General, Ierland

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet een nationaal besluitvormingsorgaan dat belast is met de overdracht aan het Verenigd Koninkrijk van een persoon die om bescherming verzoekt op grond van verordening nr. 604/2013 (1), bij de beoordeling van kwesties die verband houden met de discretionaire bevoegdheid van artikel 17 en/of kwesties die verband houden met de bescherming van de grondrechten in het Verenigd Koninkrijk, de omstandigheden ten tijde van die beoordeling die voortvloeien uit de voorgenomen terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk, buiten beschouwing laten?

               2)

               Strekt het begrip „lidstaat die met het bepalen van de verantwoordelijke lidstaat is belast” in verordening nr. 604/2013 zich uit tot de rol van de lidstaat die de bevoegdheid uitoefent die bij artikel 17 van die verordening wordt toegekend of in deze bepaling wordt erkend?

               3)

               Strekken de taken van een lidstaat krachtens artikel 6 van verordening nr. 604/2013 zich uit tot de bevoegdheid die bij artikel 17 van de verordening is toegekend of in die bepaling is erkend?

               4)

               Is het begrip „daadwerkelijk rechtsmiddel” van toepassing op een initiële beslissing op grond van artikel 17 van verordening nr. 604/2013, zodat daartegen beroep of een gelijkwaardig rechtsmiddel moet kunnen worden ingesteld, en/of zodat de nationale wettelijke regeling waarbij wordt voorzien in een beroepsprocedure tegen een initiële beslissing op grond van de verordening, aldus moet worden uitgelegd dat zij ook de mogelijkheid biedt om op te komen tegen een besluit op grond van artikel 17?

               5)

               Leidt artikel 20, lid 3, van verordening nr. 604/2013 ertoe dat indien geen bewijs voorhanden is waardoor het vermoeden kan worden weerlegd dat het in het belang van het kind is dat zijn of haar situatie wordt geacht onlosmakelijk te zijn verbonden met die van de ouders, het besluitvormingsorgaan niet verplicht is het belang van het kind te beoordelen als een kwestie die losstaat van de zaak van de ouders of dat belang tot uitgangspunt te nemen voor de beoordeling of de overdracht moet plaatsvinden?

      (1)  Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB 2013, L 180, blz. 31).


title: Zaak T-804/17: Beroep ingesteld op 11 december 2017 — Stada Arzneimittel/EUIPO (Afbeelding van twee tegenover elkaar liggende bogen)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/44

         Beroep ingesteld op 11 december 2017 — Stada Arzneimittel/EUIPO (Afbeelding van twee tegenover elkaar liggende bogen)
   (Zaak T-804/17)
   (2018/C 042/61)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Stada Arzneimittel AG (Bad Vilbel, Duitsland) (vertegenwoordigers: J.-C. Plate en R. Kaase, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk — inschrijvingsaanvraag nr. 15 625 437

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 20 september 2017 in zaak R 1887/2016-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-692/15: Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — HTTS / Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent”)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/13

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — HTTS / Raad
   (Zaak T-692/15) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent”))
   (2018/C 042/18)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Schlingmann en M. Bever, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en J.-P. Hix, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Bartelt en R. Tricot, vervolgens R. Tricot en T. Scharf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot verkrijging van vergoeding van de schade waarvan verzoekster stelt dat zij die heeft geleden ten gevolge van de plaatsing van haar naam op de lijst in, bij ten eerste uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2010, L 195, blz. 25), bijlage V bij verordening (EG) nr. 423/2007 van de Raad van 19 april 2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2007, L 103, blz. 1), en bij ten tweede verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB 2010, L 281, blz. 1), bijlage VIII bij verordening nr. 961/2010.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH zal haar eigen kosten dragen en die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


title: Zaak T-808/17: Beroep ingesteld op 11 december 2017 — Pethke / EUIPO

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/44

         Beroep ingesteld op 11 december 2017 — Pethke / EUIPO
   (Zaak T-808/17)
   (2018/C 042/62)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Ralph Pethke (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker verzoekt het Gerecht:

               —

               zijn beoordeling over 2016 in de vorm waarin deze hem op 10 april 2017 ter kennis is gebracht nietig te verklaren;

               —

               voor zover nodig, het besluit van de raad van bestuur van het EUIPO van 18 oktober 2017 over de klacht die verzoeker uit hoofde van artikel 90, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie had ingediend, nietig te verklaren, en

               —

               het EUIPO te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zes middelen aan.
   Eerste middel: beoordelingsfout van verzoekers directe chef

               —

               Verzoeker stelt dat zijn chef geen eigen beoordeling of kritische analyse heeft gegeven van de bijdrage aan het rapport van de uitvoerend directeur over verzoekers prestaties over het tijdvak 1 januari tot en met 17 oktober 2016 waarop het rapport ten dele betrekking heeft, en dat hij daarmee in strijd heeft gehandeld met besluit C(2013) 8985 final van de Commissie van 16 december 2013 betreffende algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 43 en artikel 44, lid 1, van het Statuut alsmede met de dienstaanwijzingen van het EUIPO.

         Tweede en derde middel: onbevoegdheid om op de klacht te beslissen en gebrek aan onafhankelijkheid van het klachtorgaan

               —

               De uitvoerend directeur kan niet optreden als onafhankelijk klachtorgaan in procedures betreffende verzoekers jaarlijkse beoordeling, aangezien hij een beslissende rol heeft gespeeld bij de opstelling van het rapport. In de aanwijzingen van het EUIPO voor beoordelingen door de uitvoerend directeur zou zijn opgenomen dat in dergelijke gevallen een klachtcomité dient te beslissen over de klachten.

         Vierde middel: willekeurige stopzetting van de dialoog over de klacht

               —

               Er heeft geen regelmatige dialoog over de klacht plaatsgevonden, met name door de willekeurige stopzetting van het gesprek door de uitvoerend directeur, hetgeen een schending vormt van de regels betreffende de klachtprocedure, namelijk het besluit van de Commissie en de daartoe gegeven dienstaanwijzingen van het EUIPO. Een doeltreffende rechtsbescherming voorafgaande aan het beroep bij de rechter ontbreekt.

         Vijfde middel: ontoereikende motivering van het beoordelingsrapport

               —

               De bijdrage van de uitvoerend directeur en daarmee ook de beoordeling over 2016 zelf zijn op wezenlijke punten ontoereikend gemotiveerd, waardoor het verzoeker ten dele onmogelijk is om opmerkingen daarover te maken. De beoordeling van verzoekers prestaties door de uitvoerend directeur mist feitelijke grondslag en is vooral niet plausibel. Verzoekers prestaties als leidinggevende in het ‘Département Opérations’ zijn veel slechter beoordeeld dan in nagenoeg al zijn vorige beoordelingsrapporten. De motivering voldoet niet aan de dienovereenkomstig hogere motiveringsnorm.

         Zesde middel: kennelijke beoordelingsfouten

               —

               De beoordeling over 2016 met daarin de bijdrage van de uitvoerend directeur bevat kennelijke beoordelingsfouten, aangezien er sprake is van onvolledige en willekeurig uitgekozen gegevens over de prestatie. Elke plausibiliteit over een objectieve beoordeling ontbreekt.

               —

               Het beoordelingsrapport op zich bevat geen uiteenzetting met getallen over verzoekers prestaties voor het betrokken deel van de beoordelingsperiode, aangezien verzoekers chef deze getallen uitdrukkelijk niet heeft opgenomen in zijn beoordelingsrapport.

               —

               De bijdrage van de uitvoerend directeur aan de beoordeling en daarmee noodzakelijkerwijs ook de beoordeling zelf bevatten onwaarheden en gaan uit van onvolledige en eenzijdig negatieve gegevens over de prestatie. De uitvoerend directeur maakt gebruik van arbitraire en niet ter zake doende waarderingsgrondslagen en gebruikt in grote mate niet de kernindicatoren die vooraf zijn gedefinieerd in de doelstellingen De bijdrage aan de beoordeling van de uitvoerend directeur verdraait aldus de feiten op een manier die een beoordeling van verzoekers prestaties zelfs niet meer benadert. Het kan niet rechtmatig zijn dat aan het einde van het jaar een slechte beoordeling plaatsvindt, zonder dat verzoeker ooit de mogelijkheid heeft gehad om te reageren op eventuele tekortkomingen in zijn prestaties.


title: Zaak T-217/11 REV: Beschikking van het Gerecht van 28 november 2017 — Staelen / Ombudsman („Niet-contractuele aansprakelijkheid — Verzoek tot herziening — Gevolgen van een later arrest van het Hof waarbij het arrest van het Gerecht gedeeltelijk wordt vernietigd — Geen nieuwe feiten — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/24

         Beschikking van het Gerecht van 28 november 2017 — Staelen / Ombudsman
   (Zaak T-217/11 REV) (1)

   ((„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Verzoek tot herziening - Gevolgen van een later arrest van het Hof waarbij het arrest van het Gerecht gedeeltelijk wordt vernietigd - Geen nieuwe feiten - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2018/C 042/35)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Claire Staelen (Bridel, Luxemburg) (vertegenwoordiger: V. Olona, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Ombudsman (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Grill, vervolgens L. Papadias, gemachtigden, bijgestaan door A. Duron en D. Waelbroeck, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot herziening van het arrest van 29 april 2015, Staelen/Ombudsman (T-217/11, EU:T:2015:238).

      Dictum

               1)

               Het verzoek tot herziening wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Claire Staelen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 204 van 9.7.2011.


title: Zaak T-712/15: Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — Crédit Mutuel Arkéa / ECB [„Economisch en monetair beleid — Prudentieel toezicht op kredietinstellingen — Artikel 4, lid 3, van verordening (EU) nr. 1024/2013 — Prudentieel toezicht op geconsolideerde basis — Onder prudentieel toezicht staande groep — Entiteiten die permanent zijn aangesloten bij een centraal lichaam — Artikel 2, lid 21, onder c), van verordening (EU) nr. 468/2014 — Artikel 10 van verordening (EU) nr. 575/2013 — Eigenvermogensvereisten — Artikel 16, lid 1, onder c), en lid 2, onder a), van verordening nr. 1024/2013”]

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/14

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — Crédit Mutuel Arkéa / ECB
   (Zaak T-712/15) (1)

   ([„Economisch en monetair beleid - Prudentieel toezicht op kredietinstellingen - Artikel 4, lid 3, van verordening (EU) nr. 1024/2013 - Prudentieel toezicht op geconsolideerde basis - Onder prudentieel toezicht staande groep - Entiteiten die permanent zijn aangesloten bij een centraal lichaam - Artikel 2, lid 21, onder c), van verordening (EU) nr. 468/2014 - Artikel 10 van verordening (EU) nr. 575/2013 - Eigenvermogensvereisten - Artikel 16, lid 1, onder c), en lid 2, onder a), van verordening nr. 1024/2013”])
   (2018/C 042/19)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Crédit Mutuel Arkéa (Le Relecq Kerhuon, Frankrijk) (vertegenwoordigers: H. Savoie en P. Mele, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: K. Lackhoff, R. Bax en C. Olivier, gemachtigden, bijgestaan door D. Martin, M. Pittie en M. Françon, advocaten)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en K.-P. Wojcik, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit ECB/SSM/2015 — 9695000CG 7B84NLR5984/28 van de ECB van 5 oktober 2015 tot vaststelling van prudentiële vereisten voor de Groupe Crédit mutuel

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Crédit Mutuel Arkéa draagt haar eigen kosten en die van de Europese Centrale Bank (ECB).

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


title: Zaak C-665/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 november 2017 door de Europese Commissie tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 12 september 2017 in zaak T-247/16, Trasta Komercbanka AS e.a. / Europese Centrale Bank

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/6

         Hogere voorziening ingesteld op 27 november 2017 door de Europese Commissie tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 12 september 2017 in zaak T-247/16, Trasta Komercbanka AS e.a. / Europese Centrale Bank
   (Zaak C-665/17 P)
   (2018/C 042/10)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, A. Steiblytė, K.-Ph. Wojcik, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Trasta Komercbanka AS, Ivan Fursin, Igors Buimisters, C & R Invest SIA, Figon Co. Ltd, GCK Holding Netherlands BV, Rikam Holding SA, Europese Centrale Bank

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 12 september 2017 in zaak T-247/16, Trasta Komercbanka AS, Ivan Fursin, Igors Buimisters, SIA C & R Invest, Figon Co Limited, G.C.K J Holding Netherlands B.V. en Rikam Holding S.A. — SPF / Europese Centrale Bank, te vernietigen, voor zover daarbij de exceptie van niet-ontvankelijkheid betreffende de door de aandeelhouders van Trasta Komercbanka AS ingestelde vordering wordt afgewezen;

               —

               het beroep van Ivan Fursin, Igors Buimisters, SIA C & R Invest, Figon Co Limited, G.C.K J Holding Netherlands B.V. en Rikam Holding S.A. — SPF niet-ontvankelijk te verklaren;

               —

               de verzoekende partijen te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft het ten onrechte noodzakelijk geacht, teneinde een doeltreffende voorziening in rechte te garanderen, het beroep tot nietigverklaring dat door de aandeelhouders van een kredietinstelling in liquidatie werd ingesteld tegen een beslissing tot intrekking van de vergunning van die kredietinstelling, ontvankelijk te verklaren. Hiermee is het Gerecht voorbijgegaan aan de andere rechtsmiddelen die ter beschikking staan van de kredietinstelling, te weten een tijdig ingesteld beroep tot nietigverklaring en een verzoek om voorlopige maatregelen, alsook van de aandeelhouders, te weten een schadevordering tegen de Europese Centrale Bank bij de Europese rechterlijke instanties en eventueel andere vorderingen bij nationale rechterlijke instanties.
   De hogere voorziening berust op de volgende twee middelen:

               1)

               Rekwirante betoogt dat het Gerecht artikel 263 VWEU heeft geschonden wat het vereiste procesbelang betreft. Door te oordelen dat de rechtstreekse aandeelhouders hun rechten om te beslissen over het bestuur en het beleid van de onderneming in liquidatie niet konden uitoefenen zoals zij dat hadden gekund bij een onderneming in „going concern”, is het Gerecht ten onrechte afgeweken van de rechtspraak volgens welke de aandeelhouders geen afzonderlijk procesbelang hebben naast dat van hun onderneming. Bovendien heeft het Gerecht geen rekening gehouden met het feit dat zelfs aandeelhouders van een actieve onderneming niet gerechtigd zijn — en al zeker niet de minderheidsaandeelhouders — om de bestuurders van de onderneming te verplichten een vordering in te stellen. Het Gerecht heeft bovendien geen onderscheid gemaakt tussen de gevolgen van een besluit van de bankentoezichthouder tot intrekking van een bankvergunning en de gevolgen van een latere beslissing van een nationale rechter om een liquidatieprocedure in te leiden. Tot slot heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat aandeelhouders van een onderneming in liquidatie hun lidmaatschapsrechten op dezelfde wijze moeten kunnen uitoefenen als aandeelhouders van een onderneming op continuïteitsbasis.

               2)

               Rekwirante betoogt dat het Gerecht het vierde lid van artikel 263 VWEU heeft geschonden met betrekking tot de voorwaarden van rechtstreekse en individuele geraaktheid.

         Wat dienaangaande de eerste voorwaarde betreft, heeft het Gerecht er ten eerste geen rekening mee gehouden dat de omstandigheid dat het aantal of zelfs de identiteit van de rechtspersonen op wie een maatregel van toepassing is, meer of minder nauwkeurig kan worden bepaald, niet impliceert dat deze personen moeten worden geacht individueel door deze maatregel te worden geraakt, wanneer deze handeling op hen van toepassing is wegens een daarin gedefinieerde objectieve feitelijke of rechtssituatie. Ten tweede heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat een besluit tot intrekking van een bankvergunning de aandeelhouders van een kredietinstelling raakt, terwijl het alleen betrekking heeft op de kredietinstelling zelf. Ten derde heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat het besluit van de Europese Centrale Bank de aandeelhouders raakte vanwege bepaalde eigenschappen die hen kenmerken of vanwege een feitelijke situatie die hen van andere personen onderscheidt, terwijl dat besluit enkel de kredietinstelling zelf raakte en geen invloed had op de rechten van de aandeelhouders. Tot slot heeft het Gerecht, gesteld al dat de enige aandeelhouder individueel kan worden geraakt door een tot die onderneming gerichte beslissing van de Europese Centrale Bank, de situatie van individuele minderheidsaandeelhouders ten onrechte gelijkgesteld met die van de enige aandeelhouder van een onderneming.
   Wat de tweede voorwaarde betreft heeft het Gerecht in de eerste plaats, waar het heeft geoordeeld dat de aandeelhouders rechtstreeks werden geraakt door de intrekking van de bankvergunning, blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het daarbij geen onderscheid heeft gemaakt tussen de gevolgen van die intrekking en de gevolgen van een beslissing van een nationale rechter om een liquidatieprocedure in te leiden. In de tweede plaats heeft het ten onrechte geoordeeld dat de aandeelhouders rechtstreeks werden geraakt door het besluit van de Europese Centrale Bank gelet op de zware gevolgen daarvan. Hierdoor heeft het Gerecht geen onderscheid gemaakt tussen de rechtsgevolgen van het besluit, die enkel de kredietinstelling betreffen, en de economische gevolgen ervan, die zich kunnen uitstrekken tot de aandeelhouders.


title: Zaak T-616/16: Beschikking van het Gerecht van 5 december 2017 — FE / Commissie

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/45

         Beschikking van het Gerecht van 5 december 2017 — FE / Commissie
   (Zaak T-616/16) (1)

   (2018/C 042/63)
   Procestaal: Frans
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 371 van 10.10.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-46/16, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak C-669/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2017 door Trasta Komercbanka AS, Ivan Fursin, Igors Buimisters, C & R Invest SIA, Figon Co. Ltd, GCK Holding Netherlands BV en Rikam Holding SA tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 12 september 2017 in zaak T-247/16, Trasta Komercbanka AS e.a. / Europese Centrale Bank

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/8

         Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2017 door Trasta Komercbanka AS, Ivan Fursin, Igors Buimisters, C & R Invest SIA, Figon Co. Ltd, GCK Holding Netherlands BV en Rikam Holding SA tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 12 september 2017 in zaak T-247/16, Trasta Komercbanka AS e.a. / Europese Centrale Bank
   (Zaak C-669/17 P)
   (2018/C 042/11)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Trasta Komercbanka AS, Ivan Fursin, Igors Buimisters, C & R Invest SIA, Figon Co. Ltd, GCK Holding Netherlands BV, Rikam Holding SA (vertegenwoordigers: O.H. Behrends, L. Feddern, M. Kirchner, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Centrale Bank

      Conclusies

   Rekwiranten verzoeken het Hof:

               —

               punt 1 van het dictum van de beschikking, te weten de beslissing van het Gerecht dat geen uitspraak hoeft te worden gedaan op het beroep tot nietigverklaring van Trasta Komercbanka AS (TKB), te vernietigen;

               —

               te verklaren dat het beroep tot nietigverklaring van TKB niet zonder voorwerp is;

               —

               het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk te verklaren;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak op het beroep tot nietigverklaring;

               —

               de Europese Centrale Bank (ECB) te verwijzen in de kosten van rekwiranten en in de kosten van de hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met hun eerste middel betogen rekwiranten dat het Gerecht er ten onrechte van is uitgegaan dat het aan de curator stond om het beroep van TKB in te stellen. Volgens rekwiranten is deze aanname onverenigbaar met artikel 263 VWEU en met de waarborg van een doeltreffende voorziening in rechte en de daarmee verband houdende rechtsbeginselen.
   Met hun tweede middel stellen rekwiranten dat het Gerecht ten onrechte heeft aangenomen dat de vordering van de aandeelhouders als vervanging gold van de hun ter beschikking staande mogelijkheid om de licentie van TKB te beschermen via een beroep dat werd ingesteld door TKB zelf.
   Met het derde middel wijzen rekwiranten op een aantal andere materiële fouten, waaronder het niet toepassen van het nemo-auditurbeginsel, terwijl de ECB de voorziening in rechte van TKB had ondermijnd.
   In het vierde middel stellen rekwiranten dat het Gerecht geen rekening heeft gehouden met de vereisten (inclusief de vormvereisten) voor een geldige herroeping van de volmacht die TKB aanvankelijk had verleend.
   Met hun vijfde middel betogen rekwiranten dat het Gerecht ten onrechte artikel 51, lid 1, in plaats van artikel 131 van het Reglement voor de procesvoering heeft toegepast, en voeren zij een aantal andere procedurefouten aan.


title: Zaak T-64/17: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2017 — Lions Gate Entertainment / EUIPO (DIRTY DANCING)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/46

         Beschikking van het Gerecht van 29 november 2017 — Lions Gate Entertainment / EUIPO (DIRTY DANCING)
   (Zaak T-64/17) (1)

   (2018/C 042/64)
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 104 van 3.4.2017.


title: Zaak T-52/16: Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — Crédit Mutuel Arkéa / ECB [„Economisch en monetair beleid — Prudentieel toezicht op kredietinstellingen — Artikel 4, lid 3, van verordening (EU) nr. 1024/2013 — Prudentieel toezicht op geconsolideerde basis — Onder prudentieel toezicht staande groep — Entiteiten die permanent zijn aangesloten bij een centraal lichaam — Artikel 2, lid 21, onder c), van verordening (EU) nr. 468/2014 — Artikel 10 van verordening (EU) nr. 575/2013 — Eigenvermogensvereisten — Artikel 16, lid 1, onder c), en lid 2, onder a), van verordening nr. 1024/2013”]

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/15

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — Crédit Mutuel Arkéa / ECB
   (Zaak T-52/16) (1)

   ([„Economisch en monetair beleid - Prudentieel toezicht op kredietinstellingen - Artikel 4, lid 3, van verordening (EU) nr. 1024/2013 - Prudentieel toezicht op geconsolideerde basis - Onder prudentieel toezicht staande groep - Entiteiten die permanent zijn aangesloten bij een centraal lichaam - Artikel 2, lid 21, onder c), van verordening (EU) nr. 468/2014 - Artikel 10 van verordening (EU) nr. 575/2013 - Eigenvermogensvereisten - Artikel 16, lid 1, onder c), en lid 2, onder a), van verordening nr. 1024/2013”])
   (2018/C 042/20)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Crédit Mutuel Arkéa (Le Relecq Kerhuon, Frankrijk) (vertegenwoordigers: H. Savoie en P. Mele, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: K. Lackhoff, R. Bax en C. Olivier, gemachtigden, bijgestaan door M. Pittie, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en K.-P. Wojcik, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit ECB/SSM/2015 — 9695000CG7B84NLR5984/40 van de ECB van 4 december 2015 tot vaststelling van prudentiële vereisten voor de Groupe Crédit Mutuel

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Crédit Mutuel Arkéa draagt haar eigen kosten en die van de Europese Centrale Bank (ECB).

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Zaak T-114/16: Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — Delfin Wellness/EUIPO — Laher (Infraroodcabines en sauna’s) [„Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodellen die infraroodcabines en sauna’s weergeven Oudere gemeenschapsmodellen — Nietigheidsgrond — Geen nieuwheid — Artikel 5 en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002 — Openbaarmaking van de oudere modellen voor de datum van voorrang — Artikel 7, leden 1 en 2, van verordening nr. 6/2002 — Recht om te worden gehoord — Artikel 64, lid 1, van verordening nr. 6/2002”]

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/15

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — Delfin Wellness/EUIPO — Laher (Infraroodcabines en sauna’s)
   (Zaak T-114/16) (1)

   ([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodellen die infraroodcabines en sauna’s weergeven Oudere gemeenschapsmodellen - Nietigheidsgrond - Geen nieuwheid - Artikel 5 en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002 - Openbaarmaking van de oudere modellen voor de datum van voorrang - Artikel 7, leden 1 en 2, van verordening nr. 6/2002 - Recht om te worden gehoord - Artikel 64, lid 1, van verordening nr. 6/2002”])
   (2018/C 042/21)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Delfin Wellness GmbH (Leonding, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: T. Riedler, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Sabine Laher (Weyer, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: P. Pfeil, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen drie beslissingen van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 12 januari 2016 (zaken R 849/2014-3, R 850/2014-3 en R 851/2014-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Delfin Wellness en S. Laher

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Delfin Wellness GmbH wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de noodzakelijke kosten die door Sabine Laher zijn gemaakt voor de drie procedures voor de kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 165 van 10.5.2016.


title: Zaak T-252/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 29 november 2017 — Ferrovial e.a. / Commissie („Kort geding — Steunregeling die in de Spaanse belastingwetgeving is opgenomen — Bepaling inzake de vennootschapsbelasting op grond waarvan Spaanse ondernemingen de meerwaarde als gevolg van de verwerving van een deelneming in buitenlandse ondernemingen kunnen afschrijven — Nieuwe administratieve uitlegging — Opneming van de directe verwerving van deelnemingen in buitenlandse houdstermaatschappijen in de regeling — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/25

         Beschikking van de president van het Gerecht van 29 november 2017 — Ferrovial e.a. / Commissie
   (Zaak T-252/15 R)
   ((„Kort geding - Steunregeling die in de Spaanse belastingwetgeving is opgenomen - Bepaling inzake de vennootschapsbelasting op grond waarvan Spaanse ondernemingen de meerwaarde als gevolg van de verwerving van een deelneming in buitenlandse ondernemingen kunnen afschrijven - Nieuwe administratieve uitlegging - Opneming van de directe verwerving van deelnemingen in buitenlandse houdstermaatschappijen in de regeling - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2018/C 042/36)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ferrovial, SA (Madrid, Spanje), Ferrovial Servicios, SA (Madrid) en Amey UK plc (Oxford, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. Muñoz Pérez en M. Linares Gil, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit (EU) 2015/314 van de Commissie van 15 oktober 2014 betreffende steunmaatregel SA.35550 (13/C) (ex 13/NN) (ex 12/CP) ten uitvoer gelegd door Spanje — Fiscale afschrijving van financiële goodwill voor verwervingen van buitenlandse deelnemingen (PB 2015, L 56, blz. 38).

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-280/16: Arrest van het Gerecht van 14 december 2017 — GeoClimaDesign/EUIPO — GEO (GEO) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk GEO — Absolute weigeringsgronden — Onderscheidend vermogen — Geen beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001] — Artikel 52, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder a), van verordening 2017/1001]”]

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/16

         Arrest van het Gerecht van 14 december 2017 — GeoClimaDesign/EUIPO — GEO (GEO)
   (Zaak T-280/16) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk GEO - Absolute weigeringsgronden - Onderscheidend vermogen - Geen beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001] - Artikel 52, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder a), van verordening 2017/1001]”])
   (2018/C 042/22)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GeoClimaDesign AG (Fürstenwalde/Spree, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Lanz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: GEO Gesellschaft für Energie und Oekologie GmbH (Langenhorn, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 29 maart 2016 (zaak R 1679/2015-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen GEO en GeoClimaDesign

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               GeoClimaDesign AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 18.7.2016.


title: Zaak T-902/16: Beschikking van het Gerecht van 27 november 2017 — HeidelbergCement / Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — Mededinging — Concentraties — Markt voor grijs cement in Kroatië — Besluit tot opening van het stadium van grondig onderzoek krachtens artikel 6, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 139/2004 — Niet voor beroep vatbare handeling — Voorbereidende handeling — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/25

         Beschikking van het Gerecht van 27 november 2017 — HeidelbergCement / Commissie
   (Zaak T-902/16) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Mededinging - Concentraties - Markt voor grijs cement in Kroatië - Besluit tot opening van het stadium van grondig onderzoek krachtens artikel 6, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 139/2004 - Niet voor beroep vatbare handeling - Voorbereidende handeling - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2018/C 042/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: HeidelbergCement AG (Heidelberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Denzel, C. von Köckritz, P. Pichler en H. Weiß, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Dawes, H. Leupold en T. Vecchi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit C(2016) 6591 final van de Commissie van 10 oktober 2016 tot opening van het stadium van grondig onderzoek krachtens artikel 6, lid 1, onder c) van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad, teneinde de verenigbaarheid met de interne markt na te gaan van de verwerving van de zeggenschap over Cemex Hungária Épitöanyagok Kft. en Cemex Hrvatska d.d. door HeidelbergCement en Schwenk Zement KG via Duna-Dráva Cement Kft.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               HeidelbergCement AG zal haar eigen kosten dragen alsmede de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 53 van 20.2.2017.


title: Zaak T-482/16 RENV: Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — Arango Jaramillo e.a./EIB („Openbare dienst — Personeel van de EIB — Beroepstermijn — Redelijke termijn — Pensioenen — Hervorming van 2008 — Contractuele aard van de arbeidsverhouding — Evenredigheid — Motiveringsplicht — Rechtszekerheid — Aansprakelijkheid — Immateriële schade”)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/17

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2017 — Arango Jaramillo e.a./EIB
   (Zaak T-482/16 RENV) (1)

   ((„Openbare dienst - Personeel van de EIB - Beroepstermijn - Redelijke termijn - Pensioenen - Hervorming van 2008 - Contractuele aard van de arbeidsverhouding - Evenredigheid - Motiveringsplicht - Rechtszekerheid - Aansprakelijkheid - Immateriële schade”))
   (2018/C 042/23)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwiranten: Oscar Orlando Arango Jaramillo (Luxemburg, Luxemburg) en de 33 andere rekwiranten wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordigers: C. Cortese en B. Cortese, advocaten)

      Verweerster: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Gómez de la Cruz en T. Gilliams, vervolgens T. Gilliams en G. Nuvoli, en ten slotte T. Gilliams en G. Faedo, gemachtigden, bijgestaan door P.-E. Partsch, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU strekkende tot, ten eerste, nietigverklaring van de besluiten van de EIB, vervat in de salarisafrekeningen van rekwiranten over de maand februari 2010, om hun bijdragen aan de pensioenregeling te verhogen en, ten tweede, veroordeling van de EIB tot betaling van een symbolisch bedrag van 1 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die rekwiranten stellen te hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Oscar Orlando Arango Jaramillo en de andere in de bijlage genoemde personeelsleden van de Europese Investeringsbank (EIB) worden verwezen in de kosten van de onderhavige procedure.

               3)

               De EIB wordt verwezen in de kosten van de zaken F-34/10, T-234/11 P en T-234/11 P RENV-RX.

      (1)  PB C 234 van 28.8.2010 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-34/10).


title: Zaak C-670/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 november 2017 door de Helleense Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 19 september 2017 in zaak T-327/15, Helleense Republiek / Europese Commissie

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/8

         Hogere voorziening ingesteld op 20 november 2017 door de Helleense Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 19 september 2017 in zaak T-327/15, Helleense Republiek / Europese Commissie
   (Zaak C-670/17 P)
   (2018/C 042/12)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: G. Kanellopoulos, I. Pachi en A. Vasilopoulou)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren, het bestreden arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 19 september 2017 in zaak T-327/15 te vernietigen en het beroep van de Helleense Republiek van 2 juni 2015 toe te wijzen door het uitvoeringsbesluit van de Commissie van 25 maart 2015„inzake de toepassing van financiële correcties op de bijstand van het EOGFL, afdeling Oriëntatie, toegewezen aan het operationeel programma CCI 2000GR061PO021 (Griekenland — Doelstelling 1 — Plattelandsreconstructie)” [kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 1936 final], nietig te verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante vijf middelen tot vernietiging aan.
   Als eerste middel tot vernietiging voert zij de onjuiste uitlegging en toepassing aan van de overgangsbepalingen van verordeningen (EG) nr. 1083/2006 (1) en (EU) nr. 1303/2013 (2), gelezen in samenhang met de bepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 (3) en een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de bepalingen van verordening (EG) nr. 1260/1999 (4) op het EOGFL, afdeling Oriëntatie na 1 januari 2017 — ontoereikende en onjuiste motivering van het bestreden arrest.
   Als tweede middel tot vernietiging voert zij de onjuiste uitlegging en toepassing aan van de bepalingen van artikel 39 van verordening (EG) nr. 1260/1999 — tegenstrijdige en ontoereikende motivering.
   Als derde middel tot vernietiging voert zij de onjuiste uitlegging en de onjuiste en selectieve toepassing aan van de procedurebepalingen van de artikelen 144 en 145 van verordening (EU) nr. 1303/2013, die in het bestreden arrest als toepasselijk worden beschouwd, terwijl de procedurewaarborg van artikel 52, lid 4, onder c), van verordening (EU) 1306/2013 (5) moest worden toegepast, die in de onderhavige zaak de bevoegdheid ratione temporis van de Commissie beperkt — tegenstrijdige en ontoereikende motivering van het bestreden arrest.
   Het vierde middel tot vernietiging betreft de uitlegging en de toepassing van de beginselen van rechtszekerheid en van de bescherming van het gewettigd vertrouwen door de lidstaat in het kader van de loyale samenwerking met de Commissie inzake de beoordeling van de gevolgen van de uitdrukkelijke aanvaarding — met negen maanden vertraging — van het eindverslag van het programma en de late opening van de financiële-correctieprocedure, waarbij deze vertragingen een niet-nakoming zijn van de verplichting die de Commissie op zich heeft genomen om binnen redelijke termijnen de operationele programma’s uit te voeren en tot de eindbetaling over te gaan.
   Ten slotte voert zij als vijfde middel tot vernietiging de geheel ontoereikende motivering van het bestreden arrest aan, voor zover daarbij de grieven van de Helleense Republiek inzake de veelvoudige en dus onevenredige financiële correctie worden afgewezen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1260/1999 (PB 2006, L 210, blz. 25).

      (2)  Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (PB 2013, L 347, blz. 320).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB 2005, L 209, blz. 1).

      (4)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB 1999, L 161, blz. 1).

      (5)  Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (PB 2013, L 347, blz. 549).


title: Zaak T-575/16: Arrest van het Gerecht van 14 december 2017 — Martinez De Prins e.a. / EDEO („Openbare dienst — Ambtenaren — Personeelsleden — Bezoldiging — In een derde land tewerkgesteld personeel van EDEO — Artikel 10 van bijlage X bij het Ambtenarenstatuut — Jaarlijkse evaluatie van de toelage wegens bijzondere levensomstandigheden — Besluit om die vergoeding voor Ghana te verminderen van 25 naar 20 % — Exceptie van onwettigheid”)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/17

         Arrest van het Gerecht van 14 december 2017 — Martinez De Prins e.a. / EDEO
   (Zaak T-575/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Ambtenaren - Personeelsleden - Bezoldiging - In een derde land tewerkgesteld personeel van EDEO - Artikel 10 van bijlage X bij het Ambtenarenstatuut - Jaarlijkse evaluatie van de toelage wegens bijzondere levensomstandigheden - Besluit om die vergoeding voor Ghana te verminderen van 25 naar 20 % - Exceptie van onwettigheid”))
   (2018/C 042/24)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: David Martinez De Prins (Accra, Ghana) en 9 andere verzoekers wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordigers: N. de Montigny en J.-N. Louis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) (vertegenwoordigers: S. Marquardt, gemachtigde, bijgestaan door M. Troncoso Ferrer, F.-M. Hislaire en S. Moya Izquierdo, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van verzoekers’ salarisafrekeningen over de maand maart 2015 en volgende, voor zover die salarisafrekeningen toepassing geven aan het besluit van EDEO van 23 februari 2015 om de toelage wegens bijzondere levensomstandigheden voor het in Ghana tewerkgesteld personeel van de Europese Unie met ingang van 1 januari 2015 te verminderen

      Dictum

               1)

               De salarisafrekeningen over de maand maart 2015 van David Martinez De Prins en van de andere ambtenaren en functionarissen van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) wier namen zijn opgenomen in de bijlage worden nietig verklaard, voor zover daarbij toepassing wordt gegeven aan het besluit van EDEO van 23 februari 2015 tot vermindering, met ingang van 1 januari 2015, van de toelage wegens bijzondere levensomstandigheden die wordt uitgekeerd aan het personeel van de Europese Unie dat in Ghana is tewerkgesteld.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               EDEO wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-153/15, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-460/14: Arrest van het Gerecht van 14 december 2017 — AETMD / Raad („Dumping — Bereide of verduurzaamde suikermaïs in korrels van oorsprong uit Thailand — Tussentijds nieuw onderzoek — Wijziging van het definitieve antidumpingrecht — Vereniging van de producenten in de Unie — Schending van de procedurele rechten — Verdedigingsrechten”)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/10

         Arrest van het Gerecht van 14 december 2017 — AETMD / Raad
   (Zaak T-460/14) (1)

   ((„Dumping - Bereide of verduurzaamde suikermaïs in korrels van oorsprong uit Thailand - Tussentijds nieuw onderzoek - Wijziging van het definitieve antidumpingrecht - Vereniging van de producenten in de Unie - Schending van de procedurele rechten - Verdedigingsrechten”))
   (2018/C 042/13)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Association européenne des transformateurs de maïs doux (AETMD) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Willems, S. De Knop en J. Charles, vervolgens A. Willems, S. De Knop en C. Zimmerman, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert, gemachtigde, bijgestaan door S. Gubel, advocaat, en B. O’Connor, solicitor)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland, A. Stobiecka-Kuik en A. Demeneix, gemachtigden) en River Kwai International Food Industry Co. Ltd (Kaeng Sian, Thailand) (vertegenwoordigers: J. Cornelis en F. Graafsma, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 307/2014 van de Raad van 24 maart 2014 tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 875/2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde bereide of verduurzaamde suikermaïs in korrels van oorsprong uit Thailand, naar aanleiding van een tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van verordening (EG) nr. 1225/2009 (PB 2014, L 91, blz. 1).

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 307/2014 van de Raad tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 875/2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde bereide of verduurzaamde suikermaïs in korrels van oorsprong uit Thailand, naar aanleiding van een tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van verordening (EG) nr. 1225/2009, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en die van de Association européenne des transformateurs de maïs doux (AETMD).

               4)

               De Europese Commissie en River Kwai International Food Industry Co. Ltd dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak T-907/16: Beschikking van het Gerecht van 27 november 2017 — Schwenk Zement / Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — Mededinging — Concentraties — Markt voor grijs cement in Kroatië — Besluit tot opening van het stadium van grondig onderzoek krachtens artikel 6, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 139/2004 — Niet voor beroep vatbare handeling — Voorbereidende handeling — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/26

         Beschikking van het Gerecht van 27 november 2017 — Schwenk Zement / Commissie
   (Zaak T-907/16) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Mededinging - Concentraties - Markt voor grijs cement in Kroatië - Besluit tot opening van het stadium van grondig onderzoek krachtens artikel 6, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 139/2004 - Niet voor beroep vatbare handeling - Voorbereidende handeling - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2018/C 042/38)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schwenk Zement KG (Ulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Soltész, M. Raible en G. Wecker, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Dawes, H. Leupold en T. Vecchi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit C(2016) 6591 final van de Commissie van 10 oktober 2016 tot opening van het stadium van grondig onderzoek krachtens artikel 6, lid 1, onder c) van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad, teneinde de verenigbaarheid met de interne markt na te gaan van de verwerving van de zeggenschap over Cemex Hungária Épitöanyagok Kft. en Cemex Hrvatska d.d. door HeidelbergCement AG en Schwenk Zement via Duna-Dráva Cement Kft.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Schwenk Zement KG zal haar eigen kosten dragen alsmede de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 63 van 27.2.2017.


title: Zaak T-577/16: Arrest van het Gerecht van 14 december 2017 — Campo e.a. / EDEO („Openbare dienst — Ambtenaren — Personeelsleden — Bezoldiging — In een derde land tewerkgesteld personeel van EDEO — Artikel 10 van bijlage X bij het Statuut — Jaarlijkse evaluatie van de toelage wegens bijzondere levensomstandigheden — Besluit om de toelage voor bijzondere levensomstandigheden in Montenegro te verminderen van 15 naar 10 % — Exceptie van onwettigheid”)

text:
               5.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/18

         Arrest van het Gerecht van 14 december 2017 — Campo e.a. / EDEO
   (Zaak T-577/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Ambtenaren - Personeelsleden - Bezoldiging - In een derde land tewerkgesteld personeel van EDEO - Artikel 10 van bijlage X bij het Statuut - Jaarlijkse evaluatie van de toelage wegens bijzondere levensomstandigheden - Besluit om de toelage voor bijzondere levensomstandigheden in Montenegro te verminderen van 15 naar 10 % - Exceptie van onwettigheid”))
   (2018/C 042/25)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Alessandro Campo (Podgorica, Montenegro) en 12 andere verzoekers wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij het arrest) (vertegenwoordigers: N. de Montigny en J.-N. Louis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) (vertegenwoordigers: S. Marquardt, gemachtigde, bijgestaan door M. Troncoso Ferrer, F.-M. Hislaire en S. Moya Izquierdo, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van verzoekers’ salarisafrekeningen over de maand maart 2015 en volgende, voor zover die salarisafrekeningen toepassing geven aan het besluit van EDEO van 23 februari 2015 om de toelage wegens bijzondere levensomstandigheden voor het personeel van de Europese Unie dat in Montenegro is tewerkgesteld met ingang van 1 januari 2015 te verminderen

      Dictum

               1)

               De salarisafrekeningen van Alessandro Campo en van de andere ambtenaren en functionarissen van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) wier namen zijn opgenomen in de bijlage, welke EDEO op de datum van indiening van het beroep heeft opgesteld over de maand maart 2015, worden nietig verklaard, voor zover daarbij toepassing wordt gegeven aan het besluit van EDEO van 23 februari 2015 tot vermindering, met ingang van 1 januari 2015, van de toelage wegens bijzondere levensomstandigheden die wordt uitgekeerd aan het personeel van de Europese Unie dat in Montenegro is tewerkgesteld.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               EDEO wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 145 van 25.4.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-6/16, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).