title: Arrest van het Hof van 20 november 2001 in de gevoegde zaken C-414/99 tot en met C-416/99 [verzoeken om een prejudiële beslissing van de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (Patent Court) (Verenigd Koninkrĳk)], in de aldaar aanhangige gedingen: Zino Davidoff SA tegen A & G Imports Ltd (C-414/99), Levi Strauss & Co., Levi Strauss (UK) Ltd tegen Tesco Stores Ltd, Tesco plc (C-415/99) en Levi Strauss & Co., Levi Strauss (UK) Ltd tegen Costco Wholesale UK Ltd ("Merken — Richtlĳn 89/104/EEG — Artikel 7, lid 1 — Uitputting van aan merk verbonden recht — Op markt buiten EER brengen — Invoer in EER — Toestemming van merkhouder — Noodzaak van uitdrukkelĳke of impliciete toestemming — Op overeenkomst toepasselĳke wet — Vermoeden van toestemming — Niet-toepasselĳkheid")

text:
C 3/10                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            5.1.2002
2)    Vernietigt de beslissing van de eerste kamer van beroep van het      betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,            (PB 1994, L 1, blz. 3), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
      tekeningen en modellen) van 31 juli 1998 (zaak R 35/1998-            G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, N. Colneric en
      1) voorzover daarin de aanvraag tot inschrijving van het merk        S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann (rapporteur),
      Baby-dry is afgewezen op grond van artikel 7, lid 1, sub c, van      D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, L. Sevón,
      verordening nr. 40/94.                                               V. Skouris en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-
                                                                           generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
3)    Verwijst het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt        20 november 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
      (merken, tekeningen en modellen) in de kosten van de twee            luidt als volgt:
      instanties.
(1) PB C 6 van 8.1.2000.                                                   1)    Artikel 7, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de
                                                                                Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing
                                                                                van het merkenrecht der lidstaten, zoals gewijzigd bij de
                                                                                Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van
                                                                                2 mei 1992, moet aldus worden uitgelegd dat de toestemming
                                                                                van de merkhouder tot het in de Europese Economische Ruimte
                                                                                verhandelen van van dat merk voorziene producten die eerder
                    ARREST VAN HET HOF                                           door die merkhouder of met zijn toestemming buiten de
                                                                                Europese Economische Ruimte in de handel zijn gebracht,
                                                                                impliciet kan zijn wanneer uit elementen en omstandigheden
                     van 20 november 2001                                        vóór, tijdens of na het buiten de EER in de handel brengen naar
                                                                                het oordeel van de nationale rechter met zekerheid blijkt dat de
in de gevoegde zaken C-414/99 tot en met C-416/99                                merkhouder afstand doet van zijn recht om zich te verzetten
[verzoeken om een prejudiële beslissing van de High                              tegen het in de Europese Economische Ruimte in de handel
Court of Justice (England & Wales), Chancery Division                            brengen.
(Patent Court) (Verenigd Koninkrijk)], in de aldaar aan-
hangige gedingen: Zino Davidoff SA tegen A & G Imports
Ltd (C-414/99), Levi Strauss & Co., Levi Strauss (UK) Ltd                  2)    Een impliciete toestemming kan niet voortvloeien:
tegen Tesco Stores Ltd, Tesco plc (C-415/99) en Levi
Strauss & Co., Levi Strauss (UK) Ltd tegen Costco Whole-
                            sale UK Ltd (1)
                                                                                —       uit het feit dat de merkhouder niet aan alle achtereenvol-
                                                                                gende kopers van de buiten de Europese Economische
(„Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 7, lid 1 —                                     Ruimte in de handel gebrachte waren heeft meegedeeld
Uitputting van aan merk verbonden recht — Op markt                                       dat hij zich tegen het verhandelen in de Europese
buiten EER brengen — Invoer in EER — Toestemming van                                     Economische Ruı́mte verzet;
merkhouder — Noodzaak van uitdrukkelijke of impliciete
toestemming — Op overeenkomst toepasselijke wet —
   Vermoeden van toestemming — Niet-toepasselijkheid”)                           —       uit het feit dat op de waren niet is vermeld dat het
                                                                                verboden is ze in de Europese Economische Ruimte in de
                            (2002/C 3/13)                                                handel te brengen;
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                —       uit de omstandigheid dat de merkhouder de eigendom van
                                                                                de van het merk voorziene waren heeft overgedragen
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-               zonder contractuele beperkingen op te leggen, en dat
                          dentie van het Hof)                                            volgens de op de overeenkomst toepasselijke wet het
                                                                                overgedragen eigendomsrecht zonder dergelijke beperkin-
                                                                                gen een onbeperkt recht tot wederverkoop omvat of op zı́jn
                                                                                minst het recht om de waren later in de Europese
In de gevoegde zaken C-414/99 tot en met C-416/99,
                                                                                Economische Ruimte te verhandelen.
betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG
van de High Court of Justice (England & Wales), Chancery
Division (Patent Court) (Verenigd Koninkrijk), in de aldaar
aanhangige gedingen tussen Zino Davidoff SA en A & G                       3)    Voor de uitputting van het uitsluitende recht van de merkhouder
Imports Ltd (C-414/99), tussen Levi Strauss & Co., Levi Strauss                  is niet relevant:
(UK) Ltd en Tesco Stores Ltd, Tesco plc (C-415/99) en tussen
Levi Strauss & Co., Levi Strauss (UK) Ltd en Costco Wholesale
UK Ltd, voorheen Costco UK Ltd (C-416/99), om een prejudi-                       —       dat de handelaar die de van het merk voorziene waren
ciële beslissing over de uitlegging van artikel 7 van de Eerste                          invoert, niet weet dat de merkhouder zich ertegen verzet
richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988                                  dat deze waren in de Europese Economische Ruimte in de
betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten                              handel worden gebracht of op die markt worden verhan-
(PB 1989, L 40, blz. 1), zoals gewijzigd bij de Overeenkomst                             deld door andere dan erkende wederverkopers, of
 ---pagebreak--- 5.1.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 3/11
      —     dat de erkende wederverkopers en groothandelaars aan                                ARREST VAN HET HOF
            hun eigen kopers geen contractuele beperkingen hebben
            opgelegd waarin dat verzet tot uiting komt, ofschoon de
            merkhouder hen daarvan op de hoogte had gebracht.                                          (Derde kamer)
(1) PB C 6 van 8.1.2000; PB C 79 van 18.3.2000.                                                  van 13 november 2001
                                                                           in zaak C-427/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                           schappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
                                                                                en Noord-Ierland (1)
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                           (Niet-nakoming — Kwaliteit van zwemwater — Inadequate
                           (Zesde kamer)                                                 toepassing van richtlijn 76/160/EEG)
                    van 27 september 2001
                                                                                (2002/C 3/15)
in zaak C-442/99 P: Cordis Obst und Gemüse Großhandel
GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                pen (1)                                                              (Procestaal: Engels)
(Hogere voorziening — Gemeenschappelijke ordening der                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
markten — Bananen — Invoer uit ACS-staten en uit derde                                                dentie van het Hof)
landen — Verzoek om invoercertificaten — Overgangsmaat-
regelen — Verordening (EEG) nr. 404/93 — Beginsel van
                        gelijke behandeling)
                            (2002/C 3/14)                                  In zaak C-427/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: R. B. Wainwright) tegen Verenigd Konink-
                          (Procestaal: Duits)                              rijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde:
                                                                           G. Amodeo, bijgestaan door D. Wyatt), betreffende een verzoek
                                                                           om vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                           Brittannië en Noord-Ierland, door er niet voor te zorgen dat
                          dentie van het Hof)
                                                                           zijn zwemwater in overeenstemming is met de ingevolge
                                                                           artikel 3 van richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december
                                                                           1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater (PB 1976,
In zaak C-442/99 P, Cordis Obst und Gemüse Großhandel                      L 31, blz. 1) vastgestelde grenswaarden, de krachtens deze
GmbH, gevestigd te Ostrau (Duitsland) (advocaat: G. Meier),                richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het                    heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                   mann, waarnemend voor de president van de Derde kamer,
(Vijfde kamer) van 28 september 1999, Cordis/Commissie                     J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters;
(T-612/97, Jurispr. blz. II-2771), strekkende tot vernietiging             advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass,
van dat arrest, andere partijen bij de procedure: Commissie                op 13 november 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K.-D. Bor-                    luidt als volgt:
chardt) en Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger
en C. Vasak), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J.-P. Puissochet,                       1)     Door er niet voor te zorgen dat zijn zwemwater in overeenstem-
R. Schintgen, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues (rappor-                       ming is met de ingevolge artikel 3 van richtlijn 76/160/EEG
teur), rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. von                   van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van
Holstein, adjunct-griffier, op 27 september 2001 een arrest                       het zwemwater vastgestelde dwingende grenswaarden, is het
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                       Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de
                                                                                krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
1)    Wijst de hogere voorziening af.                                             nagekomen.
2)    Verwijst Cordis Obst und Gemüse Großhandel GmbH in de                2)     Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
      kosten.                                                                     Ierland wordt verwezen in de kosten.
3)    Verstaat dat de Franse Republiek haar eigen kosten zal dragen.
                                                                           (1) PB C 28 van 27.1.2001.
(1) PB C 47 van 19.2.2000.


title: Zaak C-371/99: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 23 juni 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Liberexim B.V. en Inspecteur Belastingdienst/Douane district Arnhem

text:
18.12.1999            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 366/17
Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad                    douanevervoer, en is van belang of bij die handeling
van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om                       sprake is van het oogmerk om de goederen — mede
het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer                  door het verrichten van die handeling — in strijd met
en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte                    de communautaire bepalingen in het handelsverkeer
of door piraterij verkregen goederen te verbieden (PB L 341                    van de Gemeenschap te brengen; dan wel
van 30 december 1994), aldus worden uitgelegd, dat deze
verordening ook moet worden toegepast op situaties, waarin                 c. dient onder „onttrekken” te worden verstaan het geheel
goederen als in de verordening nader omschreven, bij doorvoer                  van handelingen die ertoe leiden dat de goederen
(transitovervoer) uit een niet-lidstaat naar een andere niet-                  anders dan op regelmatige wijze in het handelsverkeer
lidstaat, op verzoek van een in een lidstaat gevestigde rechtheb-              van de Gemeenschap worden gebracht?
bende die inbreuk op zijn rechten stelt, door de douaneautori-
teiten van een lidstaat krachtens genoemde verordening in een          2. Indien de eerste vraag moet worden beantwoord in de
lidstaat voorlopig in beslag worden genomen?                               onder c bedoelde zin, waar vindt dan het onttrekken plaats:
                                                                           daar waar de eerste onregelmatige handeling wordt verricht
                                                                           dan wel op de plaats waar een volgende handeling wordt
                                                                           verricht, met name op de plaats waar de goederen — in
                                                                           voorkomend geval na verbreken van de verzegeling —
                                                                           worden gelost uit het vervoermiddel?
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 23 juni
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               Beroep, op 7 oktober 1999 ingesteld door Koninkrijk
Liberexim B.V. en Inspecteur Belastingdienst/Douane dis-               Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                          trict Arnhem                                                                  pen
                        (Zaak C-371/99)                                                         (Zaak C-374/99)
                                                                                (1999/C 366/28)
                        (1999/C 366/27)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij uitspraak van 23 juni           op 7 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van de
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-
4 oktober 1999, in de zaak Liberexim B.V. en Inspecteur                woordigd door M. López-Monı́z Gallego, Abogado del Estado,
Belastingdienst/Douane district Arnhem, het Hof van Justitie           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse Am-
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-             bassade, Boulevard E. Servais 4-6.
le beslissing over de navolgende vragen:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1. Wat moet worden verstaan onder „onttrekken” aan de                  — de beschikking van de Commissie van 28 juli 1999 tot
     regeling voor extern douanevervoer in de zin van artikel 7,           wijziging van beschikking 99/187/EG (1) nietig te verklaren
     lid 3, van de Zesde richtlijn, indien dit onttrekken niet op          op het punt van de in onderhavig verzoek bedoelde, ten
     regelmatige wijze — dat wil zeggen anders dan door de                 aanzien van het Koninkrijk Spanje toegepaste financiële
     goederen aan te geven voor het vrije verkeer — plaatsvindt:           correcties,
     a. is dit de eerste handeling die ten aanzien van de              — verweerster te verwijzen in de kosten.
         goederen wordt verricht in strijd met enig voorschrift
         dat is verbonden met deze regeling en is van belang of
         bij die handeling sprake is van het oogmerk om de             Middelen en voornaamste argumenten
         goederen — mede door het verrichten van die hande-
         ling — in strijd met dat voorschrift in het handelsver-       Het Koninkrijk Spanje komt tegen de bestreden beschikking
         keer van de Gemeenschap te brengen; dan wel                   op met betrekking tot de financiële correcties die zijn toegepast
                                                                       in de navolgende sectoren:
     b. is hiervan (eerst) sprake wanneer de goederen — in
         voorkomend geval na verbreken van de verzegeling —
         worden gelost uit het vervoermiddel zonder dat is             1. C o n s u m p t i e s t e u n v o o r o l i j f o l i e
         voldaan aan de verplichting de goederen met het
         document aan te brengen bij het kantoor van bestem-           6 206 113 141 PTA, zijnde een correctie van 10 % van de
         ming in de zin van artikel 22, lid 1, van de Verordening      uitgaven van Spanje in de begrotingsjaren 1994 en 1995.


title: Zaak T-120/99: Beroep, op 19 mei 1999 ingesteld door C. Kik tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
28.8.1999              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 246/35
schuldvergelijking tussen enerzijds schulden voortvloeiend uit         Volgens verzoekster zijn de genoemde artikelen 115 en 1,
op verordeningen gebaseerde niet-contractuele verplichtingen,          lid 1, sub j, ongeldig en onverbindend wegens schending van
en anderzijds contractuele schuldvorderingen die onder het             artikel 12 EG (ex artikel 6) en van artikel 1 van verordening
recht van een lidstaat vallen, in casu het Belgisch recht, waar        nr. 1 van de Raad (2). Weliswaar mag het gemeenschapsmerk
in de MED-URBS contracten naar is verwezen.                            gedeponeerd worden in de Nederlandse taal, maar gedurende
                                                                       de verdere procedure evenals in oppositieprocedures moet een
Verzoekster voert eveneens de schending aan van de beginselen          van de vijf werktalen van het Bureau worden gebruikt. Deze
van rechtszekerheid en van bescherming van het gewettigd               taalregeling brengt haar in een nadelige positie ten opzichte
vertrouwen, alsmede de verplichting om besluiten met redenen           van de merkengemachtigden uit de lidstaten waarvan de taal
te omkleden.                                                           behoort tot de officiële werktalen van het Bureau.
                                                                       (1) Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 decem-
                                                                           ber 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de
                                                                           Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1995, L 95, blz. 1).
                                                                       (2) Verordening van de Raad van 15 april 1958 tot regeling van het
                                                                           taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (PB 1958,
Beroep, op 19 mei 1999 ingesteld door C. Kik tegen                         blz. 385).
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
                ken, tekeningen en modellen)
                        (Zaak T-120/99)
                        (1999/C 246/71)
                                                                       Beroep, op 21 mei 1999 ingesteld door D. E. Gutiérrez de
                                                                                Quijano y Llorens tegen Europees Parlement
                      (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (Zaak T-125/99)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 mei 1999 beroep tegen Bureau voor                                              (1999/C 246/72)
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen
en modellen) ingesteld door C. Kik, merkengemachtigde te
’s-Gravenhage (Nederland), vertegenwoordigd door G. L. Kooy,                                    (Procestaal: Spaans)
advocaat aldaar, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij N. Decker, advocaat aldaar, Avenue Marie-Thérèse 16.               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 21 mei 1999 beroep ingesteld tegen Europees
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Parlement door D. E. Gutiérrez de Quijano y Llorens, wonende
                                                                       te Luxemburg, vertegenwoordigd door D. J. Ramón Iturria-
1. haar beroep gegrond te verklaren;                                   gagoitia Bassas, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                       kantore van S. Le Goueff, advocaat aldaar, avenue Guillaume
2. de beslissing van de Derde kamer van beroep tot afwijzing           9.
    van haar aanvraag tot registratie van het (gemeenschaps-)
    merk KIK te vernietigen respectievelijk te herzien en,             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
    opnieuw rechtdoende, het besluit van het Bureau van
    19 maart 1999 te vernietigen;                                      — gedeeltelijk nietig te verklaren de aankondiging van al-
                                                                            gemeen vergelijkend onderzoek PE/215/LA van het Secre-
3. subsidiair, te bepalen dat met betrekking tot de aanvraag                tariaat generaal van het Europees Parlement — met name
    tot registratie van het merk KIK aan alle formele eisen is              „optie 02” — gepubliceerd in het Publicatieblad van de
    voldaan;                                                                Europese Gemeenschappen C 53 van 24 februari 1999;
4. meer subsidiair, te bepalen dat verzoekster niet gehouden           — het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.
    is om slechts een van de officiële werktalen van het Bureau
    als tweede taal op te geven;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
5. het Bureau te veroordelen in de kosten van het geding.
                                                                       Verzoeker is ambtenaar van het Hof van Justitie en voormalig
                                                                       ambtenaar van het Europees Parlement. Hij komt op tegen de
Middelen en voornaamste argumenten                                     aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek
                                                                       PE/215/LA, voorzover een van de opties daarvan voorziet in
Verzoeksters aanvraag om inschrijving van het merk „KIK”               de samenstelling van een lijst van personen die in aanmerking
voor „advisering omtrent oneerlijke mededingingssituaties op           komen voor het ambt van Spaanstalig tolk. Hij herinnert er in
de Europese gemeenschappelijke markt (klasse 42)” was gesteld          dit verband aan, dat het Gerecht van eerste aanleg bij arrest
in het Nederlands. Als tweede taal was eveneens Nederlands             van 22 mei 1996 (1), bevestigd bij arrest van het Hof van
opgegeven. De aanvraag werd afgewezen wegens niet-                     Justitie van 19 november 1998 (2), het besluit nietig heeft
inachtneming van regel 1, lid 1, sub j, van verordening                verklaard waarbij het Europees Parlement zijn klacht had
nr 2868/95 (1) en van artikel 115, lid 3, van verordening              afgewezen tegen de weigering om hem via overgang aan te
nr. 40/94 wat de tweede taal betreft. De kamer van beroep              stellen op een post van Spaanstalig tolk waarvoor ingevolge
heeft de beslissing van de onderzoeker bevestigd.                      mededeling PE/LA91 een geschikte kandidaat werd gezocht.


title: Zaak C-202/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 april 2007 door France Télécom SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 30 januari 2007 in zaak T-340/03, France Télécom SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/9

         Hogere voorziening ingesteld op 16 april 2007 door France Télécom SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 30 januari 2007 in zaak T-340/03, France Télécom SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-202/07 P)
   (2007/C 170/16)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: France Télécom SA, voorheen Wanadoo Interactive SA (vertegenwoordigers: O. W. Brouwer, H. Calvet, J. Philippe en T. Janssens, avocats)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen in zaak T-340/03, France Télécom SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, waarbij is verworpen het beroep tegen de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 16 juli 2003 inzake een procedure op grond van artikel [82 EG] (Zaak COMP/38.233 — Wanadoo Interactive), te vernietigen;

               —

               bijgevolg:

                           —

                           ofwel de zaak voor een nieuwe beslissing naar het Gerecht te verwijzen;

                           —

                           ofwel het geding definitief af te doen door de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 16 juli 2003 inzake een procedure op grond van artikel [82 EG] (Zaak COMP/38.233 — Wanadoo Interactive) nietig te verklaren en dus de door rekwirante in eerste aanleg ingediende vorderingen toe te wijzen;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante beroept zich ter onderbouwing van haar hogere voorziening op zeven middelen.
   Met haar eerste middel betoogt rekwirante dat het Gerecht zijn motiveringsplicht niet is nagekomen, zowel met betrekking tot de mogelijke goedmaking van de verliezen, die moest worden bewezen, als met betrekking tot het recht de prijzen aan te passen aan die van de concurrenten, dat het Gerecht zonder uitleg heeft afgewezen.
   Met haar tweede middel stelt rekwirante dat het Gerecht artikel 82 EG heeft geschonden door Wanadoo het recht te weigeren, haar prijzen te goeder trouw aan die van haar concurrenten aan te passen. Dit recht is evenwel in de beschikkingspraktijk van de Commissie en de rechtspraak van het Hof vastgelegd en door de rechtsleer en de Franse mededingingsautoriteiten erkend. Bovendien was het voor rekwirante het enige middel om concurrerend te blijven op de markt.
   Met haar derde middel betoogt rekwirante dat het Gerecht artikel 82 EG ook heeft geschonden door de door de Commissie gebruikte methode voor de berekening van de mate van kostendekking niet te veroordelen. Dit heeft tot een verkeerde voorstelling van het door het Hof vereiste criterium voor afbraakprijzen geleid. De door de Commissie gebruikte methode maakt het immers niet mogelijk te weten of de door Wanadoo verkregen abonnees voor deze winst of verlies hebben gegenereerd gedurende hun abonnement.
   Met haar vierde middelt voert rekwirante aan dat het Gerecht zowel artikel 82 EG als zijn motiveringsplicht heeft geschonden door te oordelen dat de kosten en opbrengsten van na de veronderstelde periode van de inbreuk niet in aanmerking worden genomen. Het is immers wegens die beperking in de tijd van de in aanmerking genomen opbrengsten en kosten dat de Commissie ten onrechte heeft geconcludeerd dat er sprake was van een inbreuk.
   Met haar vijfde middel stelt rekwirante dat het Gerecht artikel 82 EG en zijn motiveringsplicht ook heeft geschonden door te oordelen dat een prijs een afbraakprijs kan zijn, zelfs al gaat hij gepaard met een aanzienlijke daling van het marktaandeel van de betrokken onderneming. Een dergelijke prijs kan immers niet worden geacht tot de uitschakeling van de concurrenten te kunnen leiden.
   Met haar zesde middel betoogt rekwirante dat het Gerecht met betrekking tot het vermeende plan tot toepassing van afbraakprijzen de aangedragen feiten en bewijselementen onjuist heeft opgevat en artikel 82 EG heeft geschonden. Dit artikel vereist immers een objectief identificeerbaar plan tot uitschakeling van de concurrenten en een louter subjectieve benadering van het begrip misbruik van machtspositie kan in geen geval volstaan.
   Tot slot stelt rekwirante met haar zevende middel dat het Gerecht niet alleen artikel 82 EG heeft geschonden door te oordelen dat het voor de constatering van een praktijk van afbraakprijzen niet noodzakelijk was aan te tonen dat de verliezen konden worden goedgemaakt, maar ook door het bewijs door de Commissie van een mogelijke goedmaking van die verliezen te verwarren met het bewijs door de betrokken onderneming van de onmogelijkheid om die verliezen goed te maken.


title: Zaak C-33/99: Verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Amsterdam van 28 januari 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen H. Fahmi (reg. nr. AKW 97/5082/24) en M.M. Esmoris Cerdeiro-Pinedo Amado (reg. nr. AKW 97/7018/24) en het bestuur van de Sociale Verzekeringsbank)

text:
1.5.1999                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 121/9
Verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Amster-                                  met de Nederlandse nationaliteit en in Nederland
dam van 28 januari 1999 om een prejudiciële beslissing                              studerenden in aanmerking komen?
in het geding tussen H. Fahmi (reg. nr. AKW 97/5082/24)
en M.M. Esmoris Cerdeiro-Pinedo Amado (reg. nr. AKW                         2. Moet artikel 48 of artikel 52 van het EEG-Verdrag zo
97/7018/24) en het bestuur van de Sociale Verzekerings-                         worden uitgelegd dat de beperking van de aanspraken
                                bank                                            op een overheidsbijdrage in het levensonderhoud van
                                                                                studerende kinderen van 18 jaar en ouder voor naar
                                                                                Nederland migrerende niet-Nederlandse onderdanen
                           (Zaak C-33/99)                                       van een lidstaat of hun kinderen ertoe leidt dat
                                                                                een zodanige belemmering van het vrij verkeer van
                                                                                werknemers, onderscheidenlijk het recht op vrije vesti-
                          (1999/C 121/16)                                       ging optreedt dat voornoemde beperking daarmee niet
                                                                                verenigbaar is?
De Arrondissementsrechtbank te Amsterdam, heeft bij uit-
spraak van 28 januari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof          (1) PB L 28 van 30.1.1997, blz. 1 (geconsolideerde versie).
van Justitie op 8 februari 1999, in het geding tussen H. Fahmi         (2) PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2.
en M.M. Esmoris Cerdeiro-Pinedo Amado en het bestunr van
de Sociale Verzekeringsbank, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:
— In de zaak van H. Fahmi (reg. nr. AKW 97/5082/24):                   Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 5 januari
                                                                       1999 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen
                                                                                R. Donkersteeg
    1. a) Moet artikel 41, eerste lid, van de Samenwerkings-
             overeenkomst zo worden uitgelegd dat Marokkaan-                                      (Zaak C-37/99)
             se werknemers op het daarin neergelegde discrimi-
             natieverbod een beroep kunnen doen, indien zij                                      (1999/C 121/17)
             niet meer wonen op het grondgebied van een
             lidstaat van de Gemeenschap?                              De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij uitspraak van 5 januari
                                                                       1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10
         b) Zo ja, staat artikel 41, derde lid, van de Samenwer-       februari 1999, in de strafzaak tegen R. Donkersteeg, het Hof
              kingsovereenkomst er dan aan in weg dat Marok-           van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
              kaanse werknemers wier kinderen buiten de Ge-            een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
              meenschap wonen op artikel 41, eerste lid, van de
              Samenwerkingsovereenkomst een beroep doen?               1. Moet artikel 1 van Richtlijn 83/189/EEG van de Raad (1)
                                                                            aldus worden uitgelegd dat het hiervoor onder 4 aan de
                                                                            orde gestelde voorschrift van artikel 2, eerste lid, van de
    2. Indien een werknemer zoals eiser op het in artikel 41,               verordening Minimumeisen varkenshouderij 1993, luiden-
         eerste lid, van de Samenwerkingsovereenkomst neerge-               de: „De ondernemer is verplicht ervoor zorg te dragen dat
         legde discriminatieverbod een beroep kan doen, brengt              op zijn vestiging één of meer deugdelijke ontsmettingsbak-
         dit verbod dan mee dat het ongeoorloofd is het recht               ken dan wel deugdelijke reinigingsinstallaties aanwezig
         op kinderbijslag af te schaffen, als in verband met die            zijn die geschikt zijn ter ontsmetting van schoeisel”,
         afschaffing dit recht voor Nederlandse of in Nederland             aangemerkt dient te worden als een technisch voorschrift
         wonende AKW-verzekerden veel vaker dan voor werk-                  in de zin van voormelde richtlijn?
         nemers zoals eiser wordt vervangen door een andere
         aanspraak op een bijdrage in (onder meer) de kosten           2. Moet artikel 1 van Richtlijn 83/189/EEG aldus worden
         van levensonderhoud van studerende kinderen van 18                 uitgelegd dat het hiervoor onder 8 aan de orde gestelde
         jaar en ouder?                                                     voorschrift van artikel 2, eerste lid, van de verordening
                                                                            Bestrijding ziekte van Aujeszky 1993, luidende: „Iedere
— In de zaak van M.M. Esmoris Cerdeiro-Pinedo Amado (reg.                   ondernemer is verplicht de op zijn vestiging aanwezige
    nr. AKW 97/7018/24):                                                    varkens te doen enten tegen de ziekte van Aujeszky
                                                                            overeenkomstig het voor de betrokken diersoorten en de
    1. a) Is met artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 1408/71                te onderscheiden gebieden op voordracht van de Stichting
             van de Raad (1) of enige andere bepaling van                   door de afdeling vastgestelde entschema”, aangemerkt
             die verordening onverenigbaar dat het recht op                 dient te worden als een technisch voorschrift in de zin van
             kinderbijslag voor studerende kinderen, ouder dan              voormelde richtlijn?
             18 jaar, wordt afgeschaft als voor de daarvoor in         3. Indien het ontwerp voor een technisch voorschrift in de
             de plaats komende aanspraak in beginsel slechts                zin van richtlijn 83/189/EEG niet overeenkomstig de
             studerenden met de Nederlandse nationaliteit en in             artikelen 8 en 9 van die richtlijn is aangemeld bij de
             Nederland studerenden in aanmerking komen?                     Commissie, leidt dit er dan toe dat een dergelijk voorschrift
                                                                            niet toepasselijk is voorzover het voorschrift in het concre-
         b) Moet artikel 7, eerste lid, van Verordening (EEG)               te geval een belemmering voor het handelsverkeer dan wel
              nr. 1612/68 van de Raad (2) zo worden uitgelegd               voor het vrije verkeer van goederen oplevert of dient te
              dat daarmee onverenigbaar is de afschaffing van het           worden geoordeeld dat een dergelijke bepaling buiten
              recht op kinderbijslag voor studerende kinderen,              toepassing moet blijven indien het voorschrift in zijn
              ouder dan 18 jaar, als voor de daarvoor in de plaats          algemeenheid, los van het concrete geval, handelsbelem-
              komende aanspraak in beginsel slechts studerenden             merend werkt dan wel kan werken?


title: Zaak T-191/10: Beroep ingesteld op 20 april 2010 — Greenwood Houseware (Zhuhai) e.a./Raad

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/44

         Beroep ingesteld op 20 april 2010 — Greenwood Houseware (Zhuhai) e.a./Raad
   (Zaak T-191/10)
   2010/C 179/78
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Greenwood Houseware (Zhuhai) Ltd (Zhuhai City, China), Brabantia S&S Ltd (Hong Kong, China), Brabantia S&L Belgium NV (Overpelt, België), Brabantia Belgium NV (Overpelt, België), Brabantia Netherlands BV (Valkenswaard, Nederland) en Brabantia (U.K.) Ltd (Bristol, Verenigd Koninkrijk), (vertegenwoordigers: E. Vermulst en Y. van Gerven, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 77/2010 van de Raad van 19 januari 2010 (1) nietig verklaren;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten; en

               —

               interveniënten in voorkomend geval verwijzen in hun eigen kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekers’ beroep uit hoofde van artikel 263, VWEU strekt tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 77/2010 van de Raad van 19 januari 2010 tot wijziging van verordening (EG) nr. 452/2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op strijkplanken van oorsprong uit onder meer de Volksrepubliek China.
   Ter staving van hun beroep voeren verzoekers de volgende middelen aan:

               Ten eerste heeft de Raad, door de aanvullende mededeling te doen ná de bekendmaking van de bestreden verordening, artikel 20, lid 4, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad (2) en verzoekers’ recht van verweer geschonden. De instellingen van de Europese Unie hebben verzoekers, voordat de definitieve versie van de bestreden verordening was opgesteld en verzonden naar de Raad voor vaststelling, niet in kennis gesteld van nieuwe feiten en overwegingen waarop de wijziging van het antidumpingrecht was gebaseerd en hebben verzoekers niet in de gelegenheid gesteld om nieuwe argumenten aan te dragen of de eerder overgelegde informatie te verduidelijken, hetgeen tot een verdere verlaging van de antidumpingrechten had kunnen leiden.

               Ten tweede heeft de Raad bij de samenstelling van de uitvoerprijs een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en de artikelen 2, lid 9, en 11, lid 10, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad geschonden. De instellingen van de Unie hebben bij het samenstellen van de uitvoerprijs ten onrechte de antidumpingrechten van 38,1 % in mindering gebracht, aangezien het vereiste van artikel 11, lid 10, van de genoemde verordening niet hoeft te worden aangetoond indien sprake is van een nieuwe exporteur. Bovendien was de beoordeling door de instellingen van de Unie om de antidumpingrechten in mindering te brengen, gebaseerd op een onjuiste beoordeling van de feiten.

               Ten derde heeft de Raad een kennelijk onjuiste beoordeling gemaakt, de beginselen van zorgvuldigheid, behoorlijk bestuur en non-discriminatie geschonden en een onjuiste toepassing gegeven aan artikel 2, lid 10, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad door de uitvoerprijs en de normale waarde op onjuiste wijze te corrigeren. De instellingen van de Unie hebben directe kosten die niet door verzoekers waren betaald in verband met een deel van de uitvoer van het betrokken product, onjuist op de uitvoerprijs in mindering gebracht en de normale waarde ten onrechte verhoogd door de niet-terugvorderbare BTW op uitgevoerde producten mee te rekenen, hoewel een dergelijke correctie in het oorspronkelijke onderzoek niet was toegepast.

               Tot slot hebben de instellingen van de Unie een kennelijk onjuiste beoordeling gemaakt, de beginselen van zorgvuldigheid, behoorlijk bestuur en non-discriminatie geschonden, en een onjuiste toepassing gegeven aan artikel 2, lid 7, sub b, en artikel 2, lid 7, sub c, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad, door Greenwood Houseware (Zhuhai) Ltd. niet te behandelen als marktgerichte onderneming. De weigering van de instellingen van de Unie om Greenwood Houseware (Zhuhai) Ltd. te behandelen als marktgerichte onderneming is gebaseerd op een onjuiste beoordeling van feiten en overgelegd bewijs. Daarenboven was bij de instellingen van de Unie sprake van gebrek aan zorgvuldigheid en nodige waakzaamheid bij de beoordeling van alle relevante aspecten inzake de toepassing van de criteria 2 en 3 van artikel 2, lid 7, sub c, van de genoemde verordening.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 77/2010 van de Raad van 19 januari 2010 tot wijziging van verordening (EG) nr. 452/2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op strijkplanken van oorsprong uit onder meer de Volksrepubliek China (PB L 24, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 mei 2002 in zaak T-18/01, A. Goldstein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Inleidend verzoekschrift — Vormvereisten — Mededinging — Afwĳzing van klacht — Beroep kennelĳk niet-ontvankelĳk of kennelĳk ongegrond)

text:
10.8.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 191/25
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               vertegenwoordigd door K. Van Maldegem en C. Mereu,
                                                                         advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, onder-
                          van 5 juni 2002                                steund door Eurobrom BV, gevestigd te Rijswijk (Nederland),
                                                                         Lonza GmbH, gevestigd te Wuppertal (Duitsland), Arch Che-
in zaak T-198/00: Hershey Foods Corporation tegen                        micals SA, gevestigd te Parijs, Troy Chemical Company BV,
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-                   gevestigd te Maassluis (Nederland), vertegenwoordigd door
          ken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                        K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten, domicilie gekozen
                                                                         hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
(„Gemeenschapsmerk — Beeldmerk omschreven als „Kiss                      Gemeenschappen (gemachtigden: R. Wainwright en L. Ström),
Device with plume” — Beginsel van hoor en wederhoor —                    betreffende een beroep tot nietigverklaring van verordening
Artikel 73 van verordening (EG) nr. 40/94 — Eerdere                      (EG) nr. 1896/2000 van de Commissie van 7 september 2000
        inschrijving van merk in bepaalde lidstaten”)                    inzake de eerste fase van het in artikel 16, lid 2, van richtlijn
                                                                         98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende
                          (2002/C 191/42)                                biociden bedoelde programma (PB L 228, blz. 6), heeft het
                                                                         Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura
                                                                         Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters;
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         griffier: H. Jung, op 29 april 2002 een beschikking gegeven
                                                                         waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-198/00, Hershey Foods Corporation, gevestigd te
Hershey, Pennsylvania (Verenigde Staten), vertegenwoordigd               1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
door R. Wyand, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne              2)    Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van
markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-                      de Commissie, daaronder begrepen die betreffende de procedure
den: A. von Mühlendahl, J. Miranda de Sousa en A. Di Carlo),                   in kort geding, uitgezonderd de door de interventies veroorzaakte
betreffende een beroep tegen de beslissing van de derde kamer                  kosten.
van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 mei                3)    Interveniënten worden verwezen in hun eigen kosten alsmede,
2000 (zaak R 391/1999-3), heeft het Gerecht (Tweede kamer),                    solidair, de door hun interventies aan verweerster veroorzaakte
samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident,                     kosten.
J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Plingers,
administrateur, op 5 juni 2002 een arrest gewezen waarvan
                                                                         (1) PB C 4 van 6.1.2001.
het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.
2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
(1) PB C 302 van 21.10.2000.
                                                                             BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
                                                                                van 27 mei 2002
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                              AANLEG                                     in zaak T-18/01, A. Goldstein tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                        van 29 april 2002
                                                                         (Inleidend verzoekschrift — Vormvereisten — Mededinging
in zaak T-339/00, Bactria Industriehygiene-Service Ver-                  — Afwijzing van klacht — Beroep kennelijk niet-ontvanke-
waltungs GmbH tegen Commissie van de Europese Ge-                                            lijk of kennelijk ongegrond)
                         meenschappen (1)
                                                                                (2002/C 191/44)
(Verordening (EG) nr. 1896/2000 — Richtlijn 98/8/EG —
Biociden — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijk-
             heid — Individueel geraakte persoon)                                                  (Procestaal: Engels)
                          (2002/C 191/43)
                                                                         In zaak T-18/01, A. Goldstein, wonende te Harrow, Middlesex
                         (Procestaal: Engels)                            (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door R. St. John
                                                                         Murphy, solicitor, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen (gemachtigde: P. Oliver), betreffende een verzoek tot
In zaak T-339/00, Bactria Industriehygiene-Service Verwal-               nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van
tungs GmbH, gevestigd te Kirchheimbolanden (Duitsland),                  12 januari 2001 tot afwijzing van verzoekers klacht inzake de
 ---pagebreak--- C 191/26               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.8.2002
gestelde schending van de artikelen 81 en 82 EG door de                         BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
General Council of the Bar of England and Wales, heeft het                              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras,
kamerpresident, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier:                                        van 7 mei 2002
H. Jung, op 27 mei 2002 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:                                                in zaak T-306/01 R, Abdirisak Aden en andere tegen Raad
                                                                           van de Europese Unie en Commissie van de Europese
1)    Het beroep wordt verworpen.                                                                 Gemeenschappen
2)    Verzoeker wordt verwezen in zijn eigen kosten, in het onderhavi-     („Kort geding — Gemeenschappelijk buitenlands en veilig-
      ge geding en in de korte gedingen T-18/01 R en T-18/                 heidsbeleid — Sancties tegen Taliban van Afghanistan —
      01 R III, alsmede in de kosten van de Commissie in het                       Bevriezing van tegoeden — Spoedeisendheid”)
      onderhavige geding en in het kort geding T-18/01 R.
                                                                                (2002/C 191/46)
(1) PB C 108 van 7.4.2001.                                                                        (Procestaal: Zweeds)
                                                                           In zaak T-306/01 R, Abdirisak Aden, woonachtig te Spånga
                                                                           (Zweden), Abdulaziz Ali, woonachtig te Järfälla (Zweden),
                                                                           Ahmed Yusuf, woonachtig te Spånga, Al Barakaat International
                                                                           Foundation, gevestigd te Spånga, vertegenwoordigd door L. Sil-
                                                                           bersky en T. Olsson, advocaten, tegen Raad van de Europese
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                                 Unie (gemachtigden: M. Vitsentzatos en I. Rådestad) en Com-
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                           A. Van Solinge en J. Enegren), betreffende een verzoek om
                      van 19 februari 2002                                 opschorting van de tenuitvoerlegging, hangende de uitspraak
                                                                           in de hoofdzaak, van verordening (EG) nr. 467/2001 van de
                                                                           Raad van 6 maart 2001 tot instelling van een verbod op de
in zaak T-302/01 R, G. Birkhoff tegen Commissie van de                     uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan,
                  Europese Gemeenschappen                                  tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van
                                                                           de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten
                                                                           aanzien van de Taliban van Afghanistan en tot intrekking van
(Procedure in kort geding — Ambtenaren — Kindertoelage
                                                                           verordening (EG) nr. 337/2000 (PB L 67, blz. 1), en verorde-
— Opschorting van tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid
                              — Geen)                                      ning (EG) nr. 2199/2001 van de Commissie van 12 november
                                                                           2001 houdende de vierde wijziging van verordening nr. 467/
                                                                           2001 (PB L 295, blz. 16), voorzover deze verzoekers raken,
                         (2002/C 191/45)                                   heeft de president van het Gerecht op 7 mei 2002 een
                                                                           beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                           1)   Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                           2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
In zaak T-302/01 R, G. Birkhoff, gewezen ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Weitnau (Duitsland), vertegenwoordigd door V. Salvatore,
advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: J. Currall en A. Dal Ferro), betreffende een
                                                                           Beroep, op 9 mei 2002 ingesteld door Villiger Söhne
verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van de
                                                                                GmbH tegen Raad van de Europese Unie
beschikking van de Commissie van 26 september 2001
houdende afwijzing van verzoekers klacht, alsmede van het
besluit van 4 juli 2001 waarbij de Commissie de betaling aan                                       (Zaak T-154/02)
verzoeker heeft opgeschort van de kindertoelage ten behoeve
van zijn dochter, heeft de president van het Gerecht op                                            (2002/C 191/47)
19 februari 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                                                (Procestaal: Duits)
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                           schappen is op 9 mei 2002 beroep ingesteld tegen Raad van
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                   de Europese Unie door Villiger Söhne GmbH, gevestigd te
                                                                           Waldshut-Tiengen (Duitsland), vertegenwoordigd door
                                                                           B. Wägenbaur, Rechtsanwalt.


title: Zaak C-196/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kamer van Beroep van de Europese scholen) — Paul Miles e.a./Europese scholen (Prejudiciële verwijzing — Begrip „rechterlijke instantie van een der lidstaten” in zin van artikel 267 VWEU — Kamer van Beroep van Europese scholen — Stelsel van beloning van bij Europese scholen gedetacheerde leerkrachten — Niet-aanpassing van salarissen na waardevermindering van pond sterling — Verenigbaarheid met artikelen 18 VWEU en 45 VWEU)

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kamer van Beroep van de Europese scholen) — Paul Miles e.a./Europese scholen
   (Zaak C-196/09) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Begrip „rechterlijke instantie van een der lidstaten” in zin van artikel 267 VWEU - Kamer van Beroep van Europese scholen - Stelsel van beloning van bij Europese scholen gedetacheerde leerkrachten - Niet-aanpassing van salarissen na waardevermindering van pond sterling - Verenigbaarheid met artikelen 18 VWEU en 45 VWEU)
   2011/C 232/06
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Kamer van Beroep van de Europese scholen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Paul Miles, Robert Watson Mac Donald

      Verwerende partij: Europese scholen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Kamer van Beroep van de Europese scholen — Uitlegging van de artikelen 12 EG, 39 EG en 234 EG — Begrip nationale rechterlijke instantie in de zin van artikel 234 EG — Stelsel van beloning van bij de Europese scholen gedetacheerde leerkrachten — Niet-aanpassing van de salarissen na de waardevermindering van het pond sterling — Schending van de beginselen van gelijke behandeling en van vrij verkeer van werknemers

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd om te antwoorden op een verzoek van de Kamer van Beroep van de Europese scholen om een prejudiciële beslissing.

      (1)  PB C 193 van 15.8.2009.


title: Zaak C-467/12: Beroep ingesteld op 19 oktober 2012 — Christophe Gassiat/Ordre des avocats de Paris

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/13

         Beroep ingesteld op 19 oktober 2012 — Christophe Gassiat/Ordre des avocats de Paris
   (Zaak C-467/12)
   2013/C 108/25
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Christophe Gassiat

      Verwerende partij: Ordre des avocats de Paris
   Bij beschikking van 21 februari 2013 heeft het Hof (Zevende kamer) zich kennelijk onbevoegd verklaard om uitspraak te doen op het onderhavige beroep; bijgevolg wordt het beroep niet-ontvankelijk verklaard. Het Hof heeft Christophe Gassiat verwezen in zijn eigen kosten.


title: Zaak T-57/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 november 2007 — Marly/BHIM — Erdal (Top iX) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Top iX — Ouder internationaal woordmerk TOFIX — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94 — Verzoek tot bewijs van normaal gebruik van ouder merk voor het eerst voor Gerecht — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/37

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 november 2007 — Marly/BHIM — Erdal (Top iX)
   (Zaak T-57/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Top iX - Ouder internationaal woordmerk TOFIX - Relatieve weigeringsgrond - Ontbreken van verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94 - Verzoek tot bewijs van normaal gebruik van ouder merk voor het eerst voor Gerecht - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2007/C 315/69)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: NV Marly SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: B. Mouffe en O. Rodesch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: S. Petrequin en A. Rassat, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Erdal GmbH (Hallein, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: M. Thewes en V. Wiot, advocaten)
   Voorwerp
   Verzoek tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 14 december 2005 (zaak R 1147/2004-2) inzake een oppositieprocedure tussen Erdal GmbH en NV Marly SA
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               NV Marly SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006.


title: Doorhaling van zaak C-40/97

text:
5.9.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                            C 278/33
              Doorhaling van zaak C-21/98 (1)                                  Doorhaling van zaak C-123/96 (1)
                        (98/C 278/63)                                                     (98/C 278/67)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 mei 1998 de            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 mei 1998
doorhaling in het register gelast van zaak C-21/98: Com-          de doorhaling in het register gelast van zaak C-123/96:
missie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.              Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen.
(1) PB C 72 van 7.3.1998.
                                                                  (1) PB C 180 van 22.6.1996.
              Doorhaling van zaak C-277/96 (1)
                        (98/C 278/64)                                          Doorhaling van zaak C-199/96 (1)
                                                                                (98/C 278/68)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 mei 1998
de doorhaling in het register gelast van zaak C-277/96            De president van het Hof van Justitie van de Europese
(verzoek van het Hessische Landesarbeitsgericht om een            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 mei 1998
prejudicieÈle beslissing): H.-J. Dick tegen EB-Schulungs-         de doorhaling in het register gelast van zaak C-199/96:
Gesellschaft mbH i. L.                                            Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen.
(1) PB C 318 van 26.10.1996.
                                                                  (1) PB C 269 van 14.9.1996.
              Doorhaling van zaak C-40/97 (1)
                        (98/C 278/65)                                          Doorhaling van zaak C-299/97 (1)
                                                                                (98/C 278/69)
De president van de Derde Kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking              De president van het Hof van Justitie van de Europese
van 14 mei 1998 de doorhaling in het register gelast van          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 mei 1998
zaak C-40/97 (verzoek van het Sozialgericht Hamburg om            de doorhaling in het register gelast van zaak C-299/97:
een prejudicieÈle beslissing): P. M. Jordy tegen Techniker        Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portu-
Krankenkasse en Techniker Krankenkasse Pflegeversiche-            gese Republiek.
rung.
                                                                  (1) PB C 318 van 18.10.1997.
(1) PB C 94 van 22.3.1997.
                                                                               Doorhaling van zaak C-282/97 (1)
              Doorhaling van zaak C-11/96 (1)
                                                                                (98/C 278/70)
                        (98/C 278/66)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 mei 1998              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 mei 1998
de doorhaling in het register gelast van zaak C-11/96:            de doorhaling in het register gelast van zaak C-282/97:
Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese                 Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
Gemeenschappen.                                                   Republiek.
(1) PB C 95 van 30.3.1996.                                        (1) PB C 295 van 27.9.1997.


title: Doorhaling van zaak T-66/94

text:
Nr . C 351 /22         NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               30 . 12 . 95
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                  Doorhaling van de gevoegde zaken T-189/94 , T-190/94
Gemeenschappen.                                                                                en T-191/94 (M
                                                                                ( 95/C 351 /43 )
(') PB nr . C 312 van 18 . 11 . 1993 .
                                                                                (Procestaai: Frans)
               Doorhaling van zaak T-561 /93 (')                       De president van de Eerste kamer ( uitgebreid ) van het
                            95/C 351 /41 )                             Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
                                                                       pen heeft bij beschikking van 19 oktober 1995 de doorha
                       (Procestaai: Engels)                            ling in het register gelast van de gevoegde zaken T-189/94,
                                                                       T-190/94 en T-191 /94 : P. Heno, M. Manchion en J.-M.
De president van de Tweede kamer ( uitgebreid ) van het                Tellier tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                 de Europese Gemeenschappen .
pen heeft bij beschikking van 16 oktober 1995 de doorha
ling in het register gelast van zaak T-561/93 : Tiercé                 (•) PB nr . C 188 van 9 . 7. 1994 .
Ladbroke SA tegen Commissie van de Europese Gemeen
schappen.
(>) PB nr . C 334 van 9 . 12 . 1993 .
                                                                                Doorhaling van zaak T-154/95 ( )
                Doorhaling van zaak T-66/94 (')
                                                                                ( 95 /C 351 /44 )
                           ( 95/C 351 /42 )
                      (Procestaai: Italiaans)                                               (Procestaai: Italiaans)
De president van de Vierde kamer ( uitgebreid ) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                 De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
 pen heeft bij beschikking van 8 november 1995 de doorha              aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
 ling in het register gelast van zaak T-66/94 : Auditel srl tegen       king van 21 november 1995 de doorhaling in het register
 Commissie van de Europese Gemeenschappen .                            gelast van zaak T- 154/95 : Ittima Maremmana Sari tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen .
 (>) PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .
                                                                        (') PB nr . C 333 van 9 . 12 . 1995 .


title: Verzoek van het Landgericht Potsdam van 27 april 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Berliner Kindl Brauerei AG en A. Siepert (Zaak C-208/98)

text:
25.7.98                  NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 234/21
     voor de tariefverhoging niet geldt, uit de aard der zaak       Verzoek van het Landesarbeitsgericht Mecklenburg-Vor-
     voornamelijk door vrachtwagens in het regionale en             pommern van 16 april 1998 om een prejudicieÈle beslissing
     het lokale vervoer met een Oostenrijks kenteken                in het geding tussen S.-K. Mahlburg en Land Mecklen-
     gebruikt. Typisch genoeg is voor dit vervoer op de                                   burg-Vorpommern
     deeltrajecten zelfs geen inflatiecompensatie toegepast.
                                                                                (Zaak C-207/98)
                                                                                (98/C 234/40)
     Het feit dat de beide verhogingen als geheel enkel wor-
     den toegepast op vrachtwagens met meer dan drie
     assen, terwijl voor vrachtwagens tot en met drie assen
     ook op het totale traject van de Brennerautobahn geen
                                                                    Het Landesarbeitsgericht Mecklenburg-Vorpommern (Eer-
     verhogingen worden toegepast, moet eveneens als een
                                                                    ste Kamer) heeft bij beschikking van 16 april 1998, inge-
     indirecte discriminatie op grond van de nationaliteit
                                                                    komen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 juni 1998,
     van de vervoersonderneming worden aangemerkt.
                                                                    in het geding tussen S.-K. Mahlburg en Land Mecklen-
     Voornamelijk Oostenrijkse voertuigen vallen in laatst-
                                                                    burg-Vorpommern, het Hof van Justitie van de Europese
     genoemde categorie. Dit verschil in behandeling kan
                                                                    Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
     niet worden gerechtvaardigd door een intensiever
                                                                    over de navolgende vraag:
     gebruik van het wegennet, daar hiervoor niet alleen
     het aantal assen, doch ook factoren zoals de relatie
     tussen het totale tonnage en het aantal assen, de
     asdruk alsook het veringssysteem van de aandrijfas een         Is er sprake van een ongeoorloofde discriminatie op grond
     beslissende rol spelen.                                        van geslacht in de zin van artikel 2, lid 1, van Richtlijn
                                                                    76/207/EEG (1), wanneer een werkgever een kandidate
                                                                    voor een openstaande betrekking, die op zich geschikt is
     Ten slotte wordt in het tolsysteem op de Brennerauto-          voor de betrokken activiteit, toch niet in dienst neemt
     bahn indirect ook gediscrimineerd naar de plaats van           omdat zij zwanger is en gedurende de zwangerschap
     herkomst en van bestemming van de vrachtwagens. De             wegens een arbeidsverbod van het Mutterschutzgesetz
     relatief veel hogere toltarieven voor het totale traject,      haar functie, die het voorwerp uitmaakt van een arbeids-
     vergeleken met de tarieven voor de deeltrajecten, treft        overeenkomst van onbepaalde duur, niet van in het begin
     in het bijzonder het transitoverkeer, dat wil zeggen het       kan uitoefenen?
     verkeer waarvan zowel de plaats van herkomst als de
     plaats van bestemming buiten Oostenrijk is gelegen.
     Op dit punt geldt het omgekeerde voor de vrijstelling          (1) PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.
     van vrachtwagens tot drie assen van de verhoging.
Ð Strijd met artikel 7, onder h), van de richtlijn: inge-
     volge artikel 7, onder h), van de richtlijn moeten de
     verhogingen van de toltarieven worden afgestemd op
     de gestegen kosten van de tolwegen. In casu is dit dui-
     delijk slechts in beperkte mate het geval. Volgens             Verzoek van het Landgericht Potsdam van 27 april 1998
     mededelingen van de Oostenrijkse regering zijn gedu-           om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Berliner
     rende de afgelopen jaren de kosten voor de maatschap-                        Kindl Brauerei AG en A. Siepert
     pij die de Brennerautobahn beheert, ten dele aanzien-
     lijk gedaald, terwijl in dezelfde periode de inkomsten                                (Zaak C-208/98)
     uit de tolheffingen duidelijk zijn gestegen. De Oosten-                                (98/C 234/41)
     rijkse regering kan zich niet op uitgaven van de finan-
     cieringsmaatschappij ASFINAG voor andere Oosten-
     rijkse autosnelwegen en autowegen beroepen. Het
     begrip ¹wegennetº in artikel 7, onder h), van de richt-        Het Landgericht Potsdam heeft bij beschikking van 27 april
     lijn kan met betrekking tot bepalingen inzake tolhef-          1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     fingen slechts op die wegen slaan, voor het gebruik            2 juni 1998, in het geding tussen Berliner Kindl Brauerei
     waarvan tolgelden mogen worden geheven. Aangezien              AG en A. Siepert het Hof van Justitie van de Europese
     Oostenrijk voor vrachtwagens met een toegelaten                Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
     gewicht van ten minste 12 ton (artikel 2, vierde               over de navolgende vraag:
     streepje, van de richtlijn) een algemene heffing voor
     het gebruik van de wegen int, is dat in casu de
     Brennerautobahn zelf, voorzover deze als een opeen-
     volging van ¹bruggenº, ¹tunnels en bergpaswegenº               Valt een door een natuurlijke persoon buiten het kader
     moet worden aangemerkt.                                        van zijn beroep gesloten borgtochtovereenkomst binnen de
                                                                    werkingssfeer van Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van
(1) PB L 279 van 12.11.1993, blz. 32.                               22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de
(2) Jurispr. 1995, blz. I-1827.                                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten
                                                                    inzake het consumentenkrediet (PB L 42 van 12.2.1987,
                                                                    blz. 48), wanneer daarbij zekerheid is gesteld voor de
                                                                    terugbetaling van een schuld die de hoofdschuldenaar niet
 ---pagebreak--- C 234/22               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        25.7.98
in het kader van zijn reeds uitgeoefende beroepsactiviteit                   het scheppen van de noodzakelijke behandelings-
heeft aangegaan?                                                             en verwijderingsmogelijkheden (zie in dit verband
                                                                             artikel 130 R, lid 2, van het Verdrag), een gemeen-
                                                                             telijk stelsel als beschreven in vraag 1a) worden
                                                                             ingevoerd, wanneer dit stelsel en de verplichting
                                                                             van afvalproducenten om van dit stelsel gebruik te
                                                                             maken, zijn ingegeven door het streven naar bevor-
                                                                             dering van een nuttige toepassing van het onder
Verzoek van het éstre Landsret van 27 mei 1998 om een                        het stelsel vallende afval, onder meer door de ver-
prejudicieÈle beslissing in het geding tussen FFAD-Entrepre-                 zekering van de noodzakelijke behandelingscapaci-
nùrforening, Affalds/Miljùsektion, als gemachtigde van                       teit?
Sydhavnens Sten & Grus ApS, en Kùbenhavns Kommune,
           Magistratens 5. afdeling Miljùkontrollen
                                                                    2. Moeten Richtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd bij
                        (Zaak C-209/98)                                  artikel 10 van Richtlijn 91/156/EEG, alsook de
                         (98/C 234/42)                                   artikelen 13 en 2, onder j), van Verordening (EEG)
                                                                         nr. 259/93, aldus worden uitgelegd, dat deze de over-
                                                                         heid verplichten ondernemingen die de in die bepaling
Het éstre Landsret heeft bij beschikking van 27 mei                      bedoelde vergunning hebben verkregen, gelijk te stellen
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                  met betrekking tot het sluiten van overeenkomsten
8 juni 1998, in het geding tussen FFAD-Entreprenùrfor-                   voor de ontvangst en de nuttige toepassing van voor
ening, Affalds/Miljùsektion, als gemachtigde van Sydhav-                 het milieu ongevaarlijk bouwafval?
nens Sten & Grus ApS, en Kùbenhavns Kommune, Magi-
stratens 5. afdeling Miljùkontrolen, het Hof van Justitie           3    a) Moet artikel 7, lid 3, van Richtlijn 75/442/EEG,
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-                        zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG, aldus
dicieÈle beslissing over de navolgende vragen:                               worden uitgelegd, dat op grond van deze bepaling
                                                                             en de daarin neergelegde mogelijkheid om het ver-
1    a) Moet artikel 90 juncto de artikelen 34 en 86, van                    voer van afval te voorkomen, een gemeentelijk stel-
         het Verdrag aldus worden uitgelegd dat deze bepa-                   sel als beschreven in vraag 1a) kan worden inge-
         ling, behoudens eventuele toepasselijkheid van                      voerd, op basis waarvan de gemeente het vervoer
         artikel 36 van het Verdrag of van andere in aan-                    van voor het milieu ongevaarlijk voor nuttige toe-
         merking te nemen factoren (zie vraag 1c)), in de                    passing (recovery) bestemd bouwafval verbiedt,
         weg staat aan de invoering van een gemeentelijk                     indien dit vervoer in strijd is met het door de
         stelsel dat Ð om de aanvoer van een voldoende                       gemeente opgestelde afvalbeheersplan?
         hoeveelheid voor het milieu ongevaarlijk voor nut-
         tige toepassing (recovery) bestemd bouwafval                    b) Moet artikel 7, lid 3, van Richtlijn 75/442/EEG,
         afkomstig van particuliere opdrachtgevers te verze-                 zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG, aldus
         keren aan ondernemingen die op grond van hun                        worden uitgelegd, dat maatregelen die een lidstaat
         economisch verantwoorde en rationele toepassing                     of een bevoegd orgaan daarvan heeft getroffen en
         van het afval speciaal daartoe zijn gekozen Ð                       die noodzakelijk zijn ter voorkoming van het ver-
         andere ondernemingen uitsluit van de inzameling                     voer van afval dat niet in overeenstemming is met
         en ontvangst van dergelijk van bouwwerkzaamhe-                      de afvalbeheersplannen van dit orgaan, alleen dan
         den binnen deze gemeente afkomstig afval, ook                       geldig zijn en ten opzichte van de burgers of onder-
         indien deze ondernemingen voor de behandeling                       nemingen waarvoor die maatregelen van belang
         van dit type afval vergunning hebben verkregen                      zijn, kunnen worden gehandhaafd, indien de Com-
         overeenkomstig Richtlijn 75/442/EEG van de                          missie van de Europese Gemeenschappen van die
         Raad (1), zoals gewijzigd bij artikel 10 van Richt-                 maatregelen in kennis is gesteld?
         lijn 91/156/EEG (2).
                                                                    (1) Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betref-
     b) (Te beantwoorden indien vraag 1a) bevestigend                   fende afvalstoffen (PB L 194 van 25.7.1975, blz. 47).
                                                                    (2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
         wordt beantwoord)
         Is een stelsel als beschreven in vraag 1a) in strijd
         met artikel 90 juncto de artikelen 34 en 86 van
         het Verdrag, indien in de gemeentelijke bepaling
         waarop het stelsel berust, afval dat wordt geeÈxpor-
         teerd of geïmporteerd van het in vraag 1a)                 Beroep, op 9 juni 1998 ingesteld door Commissie van de
         bedoelde gemeentelijke stelsel wordt uitgezonderd?                    Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                                (Zaak C-212/98)
     c) (Te beantwoorden indien vraag 1a) bevestigend
                                                                                (98/C 234/43)
         wordt beantwoord)
         Kan op grond van artikel 36 van het Verdrag of             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
         andere in aanmerking te nemen factoren, zoals de           is op 9 juni 1998 beroep tegen Ierland ingesteld door
         bestrijding van milieuaantastingen aan de bron en          Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-


title: Zaak T-47/07: Beroep ingesteld op 21 februari 2007 — ratiopharm/BHIM (BioGeneriX)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/50

         Beroep ingesteld op 21 februari 2007 — ratiopharm/BHIM (BioGeneriX)
   (Zaak T-47/07)
   (2007/C 82/104)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: ratiopharm GmbH (Ulm, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Völker, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 20 december 2006 in beroepsprocedure R1047/2004-4 inzake gemeenschapsmerkaanvraag nr. 001701762 te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BioGeneriX ”voor waren en diensten van de klassen 5, 35, 40 en 42 (aanvraagnr. 1 701 762)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien het aangevraagde merk het vereiste minimum aan onderscheidend vermogen heeft en er voor dit merk geen vrijhoudingsbehoefte bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-155/13: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria regionale di Venezia-Mestre — Italië) — Società Italiana Commercio e Servizi srl, in liquidatie (SICES) e.a./Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Venezia [Landbouw  — Verordening (EG) nr. 341/2007  — Artikel 6, lid 4  — Tariefcontingenten  — Chinese knoflook  — Invoercertificaten  — Niet-overdraagbaarheid van rechten voortvloeiend uit bepaalde invoercertificaten  — Omzeiling  — Misbruik van recht]

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/16

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria regionale di Venezia-Mestre — Italië) — Società Italiana Commercio e Servizi srl, in liquidatie (SICES) e.a./Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Venezia
   (Zaak C-155/13) (1)

   ([Landbouw - Verordening (EG) nr. 341/2007 - Artikel 6, lid 4 - Tariefcontingenten - Chinese knoflook - Invoercertificaten - Niet-overdraagbaarheid van rechten voortvloeiend uit bepaalde invoercertificaten - Omzeiling - Misbruik van recht])
   2014/C 135/17
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione Tributaria Regionale di Mestre-Venezia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Società Italiana Commercio e Servizi srl, in liquidatie (SICES), Agrima KG D. Gritsch Herbert & Gritsch Michael & Co., Agricola Lusia srl, Romagnoli Fratelli SpA, Agrimediterranea srl, Francesco Parini, Duoccio srl, Centro di Assistenza Doganale Triveneto Service srl, Novafruit srl, Evergreen Fruit Promotion srl

      Verwerende partij: Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Venezia

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Commissione Tributaria Regionale di Mestre-Venezia — Uitlegging van artikel 6 van verordening (EG) nr. 341/2007 van de Commissie van 29 maart 2007 houdende opening en vaststelling van de wijze van beheer van tariefcontingenten en instelling van een stelsel van invoercertificaten en certificaten van oorsprong voor uit derde landen ingevoerde knoflook en bepaalde andere landbouwproducten (PB L 90, blz. 12) — Niet-overdraagbaarheid van uit A-certificaten voortvloeiende rechten — Vennootschappen die invoercertificaten houden en vóór invoer Chinese knoflook hebben gekocht van een vennootschap die geen houder van dergelijke certificaten is, welke knoflook zij na voldoening van douanerechten weer aan deze vennootschap hebben verkocht

      Dictum

   Artikel 6, lid 4, van verordening (EG) nr. 341/2007 van de Commissie van 29 maart 2007 houdende opening en vaststelling van de wijze van beheer van tariefcontingenten en instelling van een stelsel van invoercertificaten en certificaten van oorsprong voor uit derde landen ingevoerde knoflook en bepaalde andere landbouwproducten, moet aldus worden uitgelegd dat het zich in beginsel niet verzet tegen transacties waarmee een importeur, die houder is van certificaten voor invoer tegen verlaagd tarief, goederen koopt buiten de Europese Unie — van een marktdeelnemer die zelf traditioneel importeur is in de zin van artikel 4, lid 2, van die verordening maar zijn eigen certificaten voor invoer tegen verlaagd tarief heeft opgebruikt — en deze goederen vervolgens, na ze te hebben ingevoerd in de Unie, aan diezelfde marktdeelnemer doorverkoopt. Wanneer dergelijke transacties evenwel kunstmatig in het leven zijn geroepen met als voornaamste doel om te profiteren van het preferentiële tarief, leveren zij misbruik van recht op. De verwijzende rechter dient wanneer hij nagaat of van een dergelijk misbruik sprake is, alle feiten en omstandigheden van de zaak in aanmerking te nemen, met inbegrip van de handelstransacties die aan de betrokken invoer vooraf gingen en de handelstransacties die op die invoer volgden.

      (1)  PB C 178 van 22.6.2013.


title: Gevoegde zaken C-357/10–C-359/10: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 mei 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Italië) — Duomo Gpa Srl (C-357/10), Gestione Servizi Pubblici Srl (C-358/10), Irtel Srl (C-359/10)/Comune di Baranzate (C-357/10 en C-358/10), Comune di Venegono Inferiore (C-359/10) (Artikelen 3 EG, 10 EG, 43 EG, 49 EG en 81 EG — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Richtlijn 2006/123/EG — Artikelen 15 en 16 — Concessie voor verrichten van diensten van vereffening, vaststelling en inning van belastingen en andere inkomsten van lokale overheden — Nationale wettelijke regeling — Minimaal maatschappelijk kapitaal — Verplichting)

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 mei 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Italië) — Duomo Gpa Srl (C-357/10), Gestione Servizi Pubblici Srl (C-358/10), Irtel Srl (C-359/10)/Comune di Baranzate (C-357/10 en C-358/10), Comune di Venegono Inferiore (C-359/10)
   (Gevoegde zaken C-357/10–C-359/10) (1)

   (Artikelen 3 EG, 10 EG, 43 EG, 49 EG en 81 EG - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Richtlijn 2006/123/EG - Artikelen 15 en 16 - Concessie voor verrichten van diensten van vereffening, vaststelling en inning van belastingen en andere inkomsten van lokale overheden - Nationale wettelijke regeling - Minimaal maatschappelijk kapitaal - Verplichting)
   2012/C 194/03
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Duomo Gpa Srl (C-357/10), Gestione Servizi Pubblici Srl (C-358/10), Irtel Srl (C-359/10)

      Verwerende partijen: Comune di Baranzate (C-357/10 en C-358/10), Comune di Venegono Inferiore (C-359/10)

      in tegenwoordigheid van: Agenzia Italiana per le Pubbliche Amministrazioni SpA (AIPA)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Uitlegging van de artikelen 15 en 16 van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36) en van de artikelen 3, 10, 43, 49 en 81 EG — Commerciële mededelingen van gereglementeerde beroepen — Gunning van diensten van vereffening, vaststelling en inning van belastingen en andere inkomsten van lokale overheden — Door nationale wetgeving voorgeschreven minimaal maatschappelijk kapitaal

      Dictum

   De artikelen 43 EG en 49 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een bepaling als die welke in de hoofdgedingen aan de orde is, op grond waarvan:

               —

               marktdeelnemers, met uitzondering van vennootschappen waarin overheden een meerderheidsbelang hebben, verplicht zijn om in voorkomend geval het minimale volgestort kapitaal te verhogen tot 10 miljoen EUR om gerechtigd te zijn tot vereffening, vaststelling en inning van belastingen en andere inkomsten van lokale overheden;

               —

               gunning van deze diensten aan marktdeelnemers die niet aan dit vereiste van een minimaal maatschappelijk kapitaal voldoen, nietig is, en

               —

               het hun verboden is nieuwe opdrachten te werven of aan aanbestedingen voor de plaatsing van deze diensten deel te nemen totdat zij hebben voldaan aan deze verplichting hun maatschappelijk kapitaal aan te passen.

      (1)  PB C 260 van 25.9.2010.