title: Zaak T-136/18: Beroep ingesteld op 1 maart 2018 — Kuota International/EUIPO — Sintema Sport (K)

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/34

         Beroep ingesteld op 1 maart 2018 — Kuota International/EUIPO — Sintema Sport (K)
   (Zaak T-136/18)
   (2018/C 166/44)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Kuota International Corp. Ltd (Britse Maagdeneilanden) (vertegenwoordiger: C. Herissay Ducamp, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sintema Sport Srl (Albiate, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk K — Uniemerk nr. 11 380 771

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 15 december 2017 in zaak R 3111/2014-1

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               de bestreden beslissing vernietigen voor zover daarbij werd geoordeeld dat het bewijs van kwade trouw niet werd geleverd door verzoekende partij en dat de op artikel 59, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001 gebaseerde vordering tot nietigverklaring diende te worden afgewezen;

               —

               Uniemerk nr. 11 380 771 nietig verklaren op grond van artikel 59, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 59, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001.


title: Zaak C-174/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de première instance de Liège (België) op 5 maart 2018 — Jean Jacob, Dominique Lennertz / Belgische Staat

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de première instance de Liège (België) op 5 maart 2018 — Jean Jacob, Dominique Lennertz / Belgische Staat
   (Zaak C-174/18)
   (2018/C 166/32)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de première instance de Liège

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jean Jacob, Dominique Lennertz

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   Staat artikel 39 van het Verdrag van de Europese Unie (1) eraan in de weg dat de Belgische belastingregeling, meer bepaald artikel 155 WIB 92, ongeacht of circulaire Ci. RH.331/575.420 van 12 maart 2008 wordt toegepast, ertoe leidt dat verzoekers Luxemburgse pensioenen, die zijn vrijgesteld van belasting krachtens artikel 18 van de tussen België en Luxemburg gesloten Overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting, in aanmerking worden genomen bij de berekening van de Belgische belasting en worden opgenomen in de belastinggrondslag voor de toekenning van de in het WIB 92 bedoelde belastingvoordelen, terwijl zij daarvan vanwege hun door de Overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting beoogde volledige vrijstelling geen deel zouden moeten uitmaken, en dat deze voordelen — zoals de belastingvrije som en de belastingverminderingen voor langetermijnsparen, voor met dienstencheques betaalde prestaties, voor energiebesparende uitgaven in een woning, voor uitgaven ter beveiliging van woningen tegen inbraak of brand, en voor verzoekers giften — gedeeltelijk verloren gaan, worden verminderd, of lager zijn dan wanneer verzoekers beide inkomsten van Belgische oorsprong hadden die in België belastbaar en niet vrijgesteld zijn en derhalve alle belastingvoordelen kunnen absorberen?

      (1)  Nvdv: waarschijnlijk is hier artikel 39 EG (thans artikel 45 VWEU) bedoeld.


title: Zaak C-384/16 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 maart 2018 — European Union Copper Task Force / Europese Commissie [Hogere voorziening — Gewasbeschermingsmiddelen — Uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 — Op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en vaststelling van een lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen — Opnemen op die lijst van de werkzame stof „koperverbindingen” — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt — Individueel geraakte persoon]

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/8

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 maart 2018 — European Union Copper Task Force / Europese Commissie
   (Zaak C-384/16 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gewasbeschermingsmiddelen - Uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 - Op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en vaststelling van een lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen - Opnemen op die lijst van de werkzame stof „koperverbindingen” - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Artikel 263, vierde alinea, VWEU - Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt - Individueel geraakte persoon])
   (2018/C 166/09)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: European Union Copper Task Force (vertegenwoordigers: C. Fernández Vicién, C. Vila Gisbert, I. Moreno-Tapia Rivas, abogadas, en M. Miserendino, abogado)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Lewis en P. Ondrůšek, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               European Union Copper Task Force wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 314 van 29.8.2016.


title: Zaak T-193/18: Beroep ingesteld op 19 maart 2018 — Andreas Stihl/EUIPO — Giro Travel (Combinatie van de kleuren grijs en oranje)

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/42

         Beroep ingesteld op 19 maart 2018 — Andreas Stihl/EUIPO — Giro Travel (Combinatie van de kleuren grijs en oranje)
   (Zaak T-193/18)
   (2018/C 166/53)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Andreas Stihl AG & Co. KG (Waiblingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Völker, M. Pemsel en C. Eulenpesch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Giro Travel Company (Roman, Roemenië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniekleurmerk bestaande in de combinatie van de kleuren grijs en oranje — inschrijvingsnr. 7 472 723

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 23 januari 2018 in zaak R 200/2017-2

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               het EUIPO verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 4, juncto artikel 7, lid 1, onder a), van verordening 2017/1001.


title: Zaak C-190/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Justice de paix de Schaerbeek (België) op 13 maart 2018 — Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen (NMBS) / Gherasim Sorin Rusu

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Justice de paix de Schaerbeek (België) op 13 maart 2018 — Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen (NMBS) / Gherasim Sorin Rusu
   (Zaak C-190/18)
   (2018/C 166/33)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Justice de paix de Schaerbeek

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen (NMBS)

      Verwerende partij: Gherasim Sorin Rusu

      Prejudiciële vraag

   Zijn richtlijn 93/13/EEG van de Raad betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1) en verordening nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer (2), van toepassing op de verhoudingen tussen de NMBS en reizigers die zijn betrapt zonder een geldig vervoersbewijs?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer (PB 2007, L 315, blz. 14).


title: Zaak C-431/16: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 15 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León — Spanje) — Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) / José Blanco Marqués [Prejudiciële verwijzing — Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 12 en 46 bis tot en met 46 quater — Uitkeringen van dezelfde aard — Begrip — Anti-cumulatieregel — Begrip — Voorwaarden — Nationale regel die voorziet in een aanvulling op het pensioen wegens volledige en blijvende arbeidsongeschiktheid voor werknemers van 55 jaar en ouder — Schorsing van de aanvulling bij indienstneming of ontvangst van een ouderdomspensioen]

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/8

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 15 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León — Spanje) — Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) / José Blanco Marqués
   (Zaak C-431/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikelen 12 en 46 bis tot en met 46 quater - Uitkeringen van dezelfde aard - Begrip - Anti-cumulatieregel - Begrip - Voorwaarden - Nationale regel die voorziet in een aanvulling op het pensioen wegens volledige en blijvende arbeidsongeschiktheid voor werknemers van 55 jaar en ouder - Schorsing van de aanvulling bij indienstneming of ontvangst van een ouderdomspensioen])
   (2018/C 166/10)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)

      Verwerende partij: José Blanco Marqués

      Dictum

               1)

               Een nationale bepaling als die in het hoofdgeding, volgens welke de aanvulling op een pensioen wegens volledige en blijvende arbeidsongeschiktheid wordt geschorst gedurende de periode waarin de rechthebbende op dit pensioen in een andere lidstaat of in Zwitserland een ouderdomspensioen ontvangt, vormt een bepaling inzake vermindering in de zin van artikel 12, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de versie ervan die is gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 592/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008.

               2)

               Artikel 46 bis, lid 3, onder a), van verordening nr. 1408/71, in de versie ervan die is gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 592/2008, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „wetgeving van eerstbedoelde lidstaat” ook de uitlegging van een nationale wettelijke bepaling door een hoogste nationale rechter omvat.

               3)

               Een aanvulling op een pensioen wegens volledige en blijvende arbeidsongeschiktheid, die krachtens de wetgeving van een lidstaat, zoals de wetgeving die in het hoofdgeding aan de orde is, aan een werknemer wordt toegekend, en een ouderdomspensioen dat door diezelfde werknemer in Zwitserland is verworven, moeten worden geacht van dezelfde aard te zijn in de zin van verordening nr. 1408/71, in de versie ervan die is gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 592/2008.

               4)

               Artikel 46 ter, lid 2, onder a), van verordening nr. 1408/71, in de versie ervan die is gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 592/2008, moet aldus worden uitgelegd dat een nationale anticumulatieregel, zoals die welke voortvloeit uit artikel 6 van Decreto 1646/1972 para la aplicación de la ley 24/1972, de 21 de junio, en materia de prestaciones del Régimen General de la Seguridad Social (besluit 1646/1972 tot uitvoering van wet 24/1972 van 21 juni 1972 inzake uitkeringen in het kader van het algemene socialezekerheidsstelsel) van 23 juni 1972, niet van toepassing is op een overeenkomstig artikel 46, lid 1, onder a), i), van deze verordening berekende uitkering, indien het daarbij niet gaat om een uitkering als bedoeld in deel D van bijlage IV bij deze verordening.

      (1)  PB C 402 van 31.10.2016.


title: Zaak C-125/17: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 22 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma — Italië) — Luigi Bisignani / Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale 1 di Roma (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 53, lid 2, en 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Vrij verkeer van kapitaal — Artikelen 64 en 65 VWEU — Richtlijn 2011/16/EU — Administratieve samenwerking op belastinggebied — Kapitaaloverdracht aan Vaticaanstad — Verplichting tot aangifte van geldovermakingen naar of uit het buitenland — Intrekking)

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/17

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 22 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma — Italië) — Luigi Bisignani / Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale 1 di Roma
   (Zaak C-125/17) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikelen 53, lid 2, en 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 64 en 65 VWEU - Richtlijn 2011/16/EU - Administratieve samenwerking op belastinggebied - Kapitaaloverdracht aan Vaticaanstad - Verplichting tot aangifte van geldovermakingen naar of uit het buitenland - Intrekking))
   (2018/C 166/22)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione tributaria provinciale di Roma

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Luigi Bisignani

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale 1 di Roma

      Dictum

   De artikelen 64, lid 1, en 65, lid 1, onder a), VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die de inbreuk bestaande in het niet aangeven van geldovermakingen naar het buitenland definitief intrekt.

      (1)  PB C 213 van 3.7.2017.


title: Zaak T-80/16: Arrest van het Gerecht van 22 maart 2018 — Shire Pharmaceuticals Ireland/EMA [„Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Geldigverklaring van een aanvraag voor aanwijzing als weesgeneesmiddel — Aanzienlijk baat — Besluit van het EMA houdende weigering om de aanvraag voor aanwijzing als weesgeneesmiddel geldig te verklaren — Artikel 3, lid 1, onder b), en artikel 5, leden 1, 2 en 4, van verordening (EG) nr. 141/2000”]

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/27

         Arrest van het Gerecht van 22 maart 2018 — Shire Pharmaceuticals Ireland/EMA
   (Zaak T-80/16) (1)

   ([„Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Geldigverklaring van een aanvraag voor aanwijzing als weesgeneesmiddel - Aanzienlijk baat - Besluit van het EMA houdende weigering om de aanvraag voor aanwijzing als weesgeneesmiddel geldig te verklaren - Artikel 3, lid 1, onder b), en artikel 5, leden 1, 2 en 4, van verordening (EG) nr. 141/2000”])
   (2018/C 166/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Shire Pharmaceuticals Ireland Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: D. Anderson, QC, M. Birdling, barrister, G. Castle en S. Cowlishaw, solicitors)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) (vertegenwoordigers: T. Jabłoński, N. Rampal Olmedo en M. Tovar Gomis, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Petersen en A. Sipos, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van het EMA van 15 december 2015 houdende weigering om de aanvraag voor aanwijzing als weesgeneesmiddel die door Shire Pharmaceuticals Ireland is ingediend teneinde aanwijzing als weesgeneesmiddel te verkrijgen voor Idursulfase–IT, geldig te verklaren

      Dictum

               1)

               Het besluit van het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) van 15 december 2015 houdende weigering om de aanvraag voor aanwijzing als weesgeneesmiddel die door Shire Pharmaceuticals Ireland Ltd is ingediend teneinde aanwijzing als weesgeneesmiddel te verkrijgen voor Idursulfase–IT, geldig te verklaren, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het EMA wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van Shire Pharmaceuticals Ireland.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 136 van 18.4.2016.


title: Zaak T-196/18: Beroep ingesteld op 20 maart 2018 — Vital Capital Investments e.a. / Raad e.a.

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/43

         Beroep ingesteld op 20 maart 2018 — Vital Capital Investments e.a. / Raad e.a.
   (Zaak T-196/18)
   (2018/C 166/55)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Vital Capital Investments LP (Tortola, Britse Maagdeneilanden) en 6 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: A. Markides, M. Ioannides, C. Velaris en C. Velaris, advocaten, A. Robertson, QC, en G. Rothschild, Barrister)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Europese Centrale Bank, Eurogroup (vertegenwoordigd door de Raad van de Europese Unie) en Europese Unie (vertegenwoordigd door de Europese Commissie)

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               verwerende partijen te veroordelen tot betaling aan verzoekende partijen van de bedragen die zijn opgenomen in de bij het verzoekschrift gevoegde lijst, vermeerderd met rente vanaf 26 maart 2013 tot aan het arrest van het Gerecht, ter vergoeding van de schade die zij hebben geleden als gevolg van de beslissingen van de Eurogroep betreffende de afwikkeling van Cyprus Popular Bank Public Co Ltd (hierna: „Laiki Bank”), de bail-in van Bank of Cyprus Public Company Limited (hierna: „Bank of Cyprus”) en de verkoop van activa en activiteiten van de genoemde banken in Griekenland, en/of als gevolg van het met toestemming van de Europese Centrale Bank verstrekken van noodliquiditeitssteun aan Laiki Bank, en de daaropvolgende overdracht van de desbetreffende schuld aan Bank of Cyprus op last van de Europese Centrale Bank,

         of subsidiair:

               —

               te verklaren dat verwerende partijen niet-contractueel aansprakelijk zijn en te bepalen welke procedure moet worden gevolgd om de daadwerkelijk vergoedbare schade die door verzoekende partijen is geleden, vast te stellen,

         en in elk geval:

               —

               de verwerende partijen te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen twee middelen aan die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke zijn aangevoerd in zaak T-147/18, APG Intercon e.a. / Raad e.a.


title: Zaak T-581/16: Arrest van het Gerecht van 22 maart 2018 — Popotas / Ombudsman („Openbare dienst — Ambtenaren — Oproep tot het indienen van blijken van belangstelling — Secretaris-generaal van het Bureau van de Europese Ombudsman — Advies van het adviescomité — Advies niet in aanmerking genomen — Niet-inachtneming van de selectieprocedure — Kennelijke beoordelingsfouten — Gelijke behandeling — Beginsel van behoorlijk bestuur — Aansprakelijkheid”)

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/27

         Arrest van het Gerecht van 22 maart 2018 — Popotas / Ombudsman
   (Zaak T-581/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Ambtenaren - Oproep tot het indienen van blijken van belangstelling - Secretaris-generaal van het Bureau van de Europese Ombudsman - Advies van het adviescomité - Advies niet in aanmerking genomen - Niet-inachtneming van de selectieprocedure - Kennelijke beoordelingsfouten - Gelijke behandeling - Beginsel van behoorlijk bestuur - Aansprakelijkheid”))
   (2018/C 166/35)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Costas Popotas (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: V. Christianos en S. Paliou, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Ombudsman (vertegenwoordigers: L. Papadias, P. Dyrberg en A. Antoniadis, gemachtigden, bijgestaan door A. Duron, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van het besluit tot aanstelling van G. in het ambt van secretaris-generaal van het Bureau van de Ombudsman, van het besluit van de Ombudsman van 9 november 2015 tot afwijzing van de klachten die verzoeker tegen dat besluit heeft ingediend en tegen het besluit van de Ombudsman om hem niet uit te nodigen voor een gesprek, en ten tweede tot vergoeding van de schade die verzoeker door die besluiten zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Costas Popotas en de Europese Ombudsman worden elk verwezen in hun eigen kosten.

      (1)  PB C 191 van 30.5.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-10/16, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-201/18: Beroep ingesteld op 23 maart 2018 — Diusa Rendering en Assograssi / Commissie

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/44

         Beroep ingesteld op 23 maart 2018 — Diusa Rendering en Assograssi / Commissie
   (Zaak T-201/18)
   (2018/C 166/56)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Diusa Rendering Srl (Piacenza, Italië) en Assograssi — Associazione Nazionale Produttori Grassi e Proteine Animali (Buccinasco, Italië) (vertegenwoordiger: M. Moretto, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               vast te stellen dat de Europese Commissie de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de verordeningen nr. 1069/2009, nr. 178/2001 en nr. 999/2001 alsook krachtens de algemene beginselen van non-discriminatie en evenredigheid doordat zij heeft nagelaten ontwerpmaatregelen die strekken tot heroverweging van het verbod op uitvoer van organische meststoffen en bodemverbeteraars afgeleid van categorie 2-materiaal, dat tot op heden is vervat in artikel 43, lid 3, van verordening nr. 1069/2009, overeenkomstig de procedure van artikel 5 bis van besluit 1999/468/EG ter goedkeuring voor te leggen aan het regelgevend comité;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters zetten uiteen dat tot eind 2011 organische meststoffen en bodemverbeteraars (OMB’s) afgeleid van dierlijke bijproducten van categorie 2 (en/of 3) naar derde landen mochten worden uitgevoerd, met als enige uitzondering OMB’s met verwerkte dierlijke eiwitten (VDE’s) afkomstig van herkauwers. Sinds de inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1774/2002 (verordening dierlijke bijproducten) (PB 2009, L 300, blz. 1), en doordat de Commissie de noodzakelijke uitvoeringsbepalingen niet heeft vastgesteld, is het thans evenwel verboden om OMB’s die zijn verkregen uit categorie 2-materiaal naar derde landen te exporteren. Dat verbod blijft van kracht ook al hebben bijna alle lidstaten van de Unie inmiddels de status van landen met een te verwaarlozen risico op BSE en ofschoon de door het Office international des épizooties (OIE) vastgestelde internationale norm in geen dergelijk verbod voorziet voor OMB’s die van oorsprong zijn uit landen met die status.
   De Unie verbiedt dus de export van OMB’s die zijn verkregen uit categorie 2-materiaal, ook als die van oorsprong zijn uit lidstaten waar het gevaar voor BSE onbetekenend is. Tegelijk staat zij echter toe dat diezelfde producten op haar grondgebied worden verhandeld en gebruikt. Zodoende erkent de Unie dat van categorie 2-materiaal afgeleide OMB’s die zijn vervaardigd volgens de voorschriften van de verordeningen nr. 1069/2009 en (EU) nr. 142/2011 van de Commissie van 25 februari 2011 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten en tot uitvoering van richtlijn 97/78/EG van de Raad wat betreft bepaalde monsters en producten die vrijgesteld zijn van veterinaire controles aan de grens krachtens die richtlijn (voor de EER relevante tekst) (PB 2011, L 54, blz. 1), in werkelijkheid geen gevaar vormen voor de gezondheid van mens en dier.
   Terwijl de Unie een algeheel verbod op de uitvoer van de betrokken OMB’s oplegt, staat zij toe dat uit derde landen — met inbegrip van landen met een gecontroleerd of onbepaald risico — niet alleen levensmiddelen en diervoeder worden geïmporteerd die mogelijk zijn verkregen met gebruik van OMB’s van oorsprong uit derde landen die niet noodzakelijkerwijs dezelfde mate van veiligheid bieden als OMB’s die in de Unie zijn geproduceerd, maar ook levende dieren en vers vlees van dieren (varkens en pluimvee) die mogelijk rechtstreeks zijn gevoederd met meel dat is verkregen uit materiaal van herkauwers.
   De schade die de Europese ondernemers lijden ten gevolge van het verbod op de uitvoer van OMB’s die zijn afgeleid van bijproducten van categorie 2, is enorm.
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-189/18, Lipitalia 2000 en Assograssi/Commissie.
   Verzoeksters stellen met name dat inbreuk is gemaakt op artikel 43, lid 3, en artikel 52, lid 4, van verordening nr. 1069/2009.


title: Zaak C-470/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court — Ierland) — North East Pylon Pressure Campaign Limited, Maura Sheehy / An Bord Pleanála, Minister for Communications, Energy and Natural Resources, Ierland, Attorney General (Prejudiciële verwijzing — Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten — Richtlijn 2011/92/EU — Beroepsrecht van de leden van het betrokken publiek — Voorbarig beroep — Begrippen „niet buitensporig kostbaar” en „enig besluit, handelen of nalaten vallend onder de bepalingen betreffende de inspraak van het publiek van deze richtlijn” — Toepasbaarheid van het verdrag van Aarhus)

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court — Ierland) — North East Pylon Pressure Campaign Limited, Maura Sheehy / An Bord Pleanála, Minister for Communications, Energy and Natural Resources, Ierland, Attorney General
   (Zaak C-470/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten - Richtlijn 2011/92/EU - Beroepsrecht van de leden van het betrokken publiek - Voorbarig beroep - Begrippen „niet buitensporig kostbaar” en „enig besluit, handelen of nalaten vallend onder de bepalingen betreffende de inspraak van het publiek van deze richtlijn” - Toepasbaarheid van het verdrag van Aarhus))
   (2018/C 166/11)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: North East Pylon Pressure Campaign Limited, Maura Sheehy

      Verwerende partijen: An Bord Pleanála, Minister for Communications, Energy and Natural Resources, Ierland, Attorney General
   in tegenwoordigheid van: EirGrid plc

      Dictum

               1)

               Artikel 11, lid 4, van richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, moet aldus worden uitgelegd dat het vereiste dat bepaalde gerechtelijke procedures niet buitensporig kostbaar mogen zijn, van toepassing is op een procedure bij een rechterlijke instantie van een lidstaat, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, in het kader waarvan wordt bepaald of kan worden toegestaan dat beroep wordt ingesteld in een vergunningsprocedure betreffende een ontwikkelingsproject, a fortiori wanneer deze lidstaat niet heeft vastgesteld in welk stadium beroep kan worden ingesteld.

               2)

               Wanneer een verzoeker zowel middelen aanvoert die zijn gebaseerd op schending van de regels inzake inspraak van het publiek in de besluitvorming in milieuaangelegenheden als middelen die zijn gebaseerd op schending van andere voorschriften, is het vereiste van artikel 11, lid 4, van richtlijn 2011/92 dat bepaalde gerechtelijke procedures niet buitensporig kostbaar mogen zijn, alleen van toepassing op kosten die verband houden met het gedeelte van het beroep dat berust op schending van de inspraakregels.

               3)

               Artikel 9, leden 3 en 4, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, ondertekend te Aarhus op 25 juni 1998 en namens de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005, moet aldus worden uitgelegd dat, teneinde een doeltreffende rechterlijke bescherming te waarborgen op door het milieurecht van de Unie bestreken gebieden, het vereiste dat bepaalde gerechtelijke procedures niet onevenredig kostbaar mogen zijn, van toepassing is op het gedeelte van een beroep dat niet zou worden bestreken door dat vereiste zoals dit volgens het antwoord in punt 2 van dit dictum voortvloeit uit richtlijn 2011/92, voor zover de verzoeker daarmee tracht te verzekeren dat het nationale milieurecht in acht wordt genomen. Deze bepalingen hebben geen rechtstreekse werking, maar het staat aan de nationale rechter om aan het nationale procesrecht een uitlegging te geven die daarmee zo veel mogelijk in overeenstemming is.

               4)

               Een lidstaat mag niet afwijken van het in artikel 9, lid 4, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden en in artikel 11, lid 4, van richtlijn 2011/92 gestelde vereiste dat bepaalde procedures niet buitensporig kostbaar mogen zijn, wanneer wordt geoordeeld dat een beroep lichtzinnig of vexatoir is of wanneer er geen verband bestaat tussen de gestelde schending van het nationale milieurecht en milieuschade.

      (1)  PB C 428 van 21.11.2016.


title: Zaak T-147/18: Beroep ingesteld op 1 maart 2018 — APG Intercon e.a. / Raad e.a.

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/36

         Beroep ingesteld op 1 maart 2018 — APG Intercon e.a. / Raad e.a.
   (Zaak T-147/18)
   (2018/C 166/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: APG Intercon Ltd (Nicosia, Cyprus) en 147 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: A. Markides, K. Scordis, A. Gavrielides, C. Velaris, C. Velaris, advocaten, A. Robertson, QC, en G. Rothschild, Barrister)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Europese Centrale Bank, Eurogroup (vertegenwoordigd door de Raad van de Europese Unie) en Europese Unie (vertegenwoordigd door de Europese Commissie)

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               verwerende partijen te veroordelen tot betaling aan verzoekende partijen van de bedragen die zijn opgenomen in de bij het verzoekschrift gevoegde lijst, vermeerderd met rente vanaf 26 maart 2013 tot aan het arrest van het Gerecht, ter vergoeding van de schade die zij hebben geleden als gevolg van de beslissingen van de Eurogroep betreffende de afwikkeling van Cyprus Popular Bank Public Co Ltd (hierna: „Laiki Bank”), de bail-in van Bank of Cyprus Public Company Limited (hierna: „Bank of Cyprus”) en de verkoop van activa en activiteiten van de genoemde banken in Griekenland, en/of als gevolg van het met toestemming van de Europese Centrale Bank verstrekken van noodliquiditeitssteun aan Laiki Bank, en de daaropvolgende overdracht van de desbetreffende schuld aan Bank of Cyprus op last van de Europese Centrale Bank,

         of subsidiair:

               —

               te verklaren dat verwerende partijen niet-contractueel aansprakelijk zijn en te bepalen welke procedure moet worden gevolgd om de daadwerkelijk vergoedbare schade die door verzoekende partijen is geleden, vast te stellen,

         en in elk geval:

               —

               de verwerende partijen te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het fundamenteel beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie:

                           —

                           de maatregelen van de instellingen van de Europese Unie hebben geresulteerd in onwettige discriminatie tussen de schuldeisers van Laiki Bank en/of tussen de schuldeisers van Bank of Cyprus;

                           —

                           deze schendingen waren voldoende gekwalificeerd aangezien de instellingen de grenzen van hun beoordelingsvrijheid kennelijk en ernstig hebben overschreden, en

                           —

                           er bestaat een rechtstreeks causaal verband tussen de schendingen en de door verzoekende partijen geleden schade.

               2.

               Tweede middel: schending van het fundamenteel beginsel van bescherming van het eigendomsrecht:

                           —

                           de maatregelen van de instellingen van de Europese Unie hebben de verzoekende depositohouders hun eigendomsrechten ontnomen;

                           —

                           de verzoekende depositohouders hebben geen billijke vergoeding ontvangen voor het daardoor geleden verlies, in strijd met het fundamenteel beginsel van bescherming van het eigendomsrecht;

                           —

                           deze schendingen waren voldoende gekwalificeerd aangezien de instellingen de grenzen van hun beoordelingsvrijheid kennelijk en ernstig hebben overschreden, en

                           —

                           er bestaat een rechtstreeks causaal verband tussen de schendingen en de door verzoekende partijen geleden schade.


title: Zaak C-58/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Justice de paix du canton de Visé (België) op 30 januari 2018 — Michel Schyns / Belfius Bank NV

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Justice de paix du canton de Visé (België) op 30 januari 2018 — Michel Schyns / Belfius Bank NV
   (Zaak C-58/18)
   (2018/C 166/23)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Justice de paix du canton de Visé

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Michel Schyns

      Verwerende partij: Belfius Bank NV

      Prejudiciële vragen

               1)

                           a)

                           Staat artikel 5, lid 6, van richtlijn 2008/48 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten (1), voor zover deze bepaling tot doel heeft de consument in staat te stellen te beoordelen of de voorgestelde kredietovereenkomst aan zijn behoeften en financiële situatie beantwoordt, in de weg aan artikel 15, lid 1, van de wet op het consumentenkrediet (ingetrokken en inmiddels vervangen door artikel VII.75 van het Wetboek van economisch recht), voor zover daarin is bepaald dat de kredietgever en de kredietbemiddelaar verplicht zijn om voor de kredietovereenkomsten die zij gewoonlijk aanbieden of waarvoor zij gewoonlijk bemiddelen, het krediet te zoeken dat qua soort en bedrag het best is aangepast, rekening houdend met de financiële toestand van de consument op het ogenblik van het sluiten van de kredietovereenkomst en met het doel van het krediet, omdat bij laatstgenoemde bepaling aan de kredietgever of kredietbemiddelaar een niet in die richtlijn neergelegde algemene verplichting wordt opgelegd om voor de consument het best aangepaste krediet te zoeken?

                           b)

                           Staat artikel 5, lid 6, van richtlijn 2008/48 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten, voor zover deze bepaling tot doel heeft de consument in staat te stellen te beoordelen of de voorgestelde kredietovereenkomst aan zijn behoeften en financiële situatie beantwoordt, in de weg aan artikel 15, lid 2, van de wet op het consumentenkrediet (ingetrokken en inmiddels vervangen door artikel VII.77, § 2, lid 1, van het Wetboek van economisch recht), voor zover daarin is bepaald dat de kredietgever slechts een kredietovereenkomst mag sluiten wanneer hij, gelet op de gegevens waarover hij beschikt of zou moeten beschikken, onder meer op basis van de raadpleging die wordt geregeld door artikel 9 van de wet van 10 augustus 2001 betreffende de Centrale voor kredieten aan particulieren, en op basis van de informatie als bedoeld in artikel 10, redelijkerwijs moet aannemen dat de consument in staat zal zijn de uit de overeenkomst voortvloeiende verplichtingen na te komen, omdat laatstgenoemde bepaling tot gevolg heeft dat de kredietgever zelf de wenselijkheid van een eventuele kredietverlening dient te beoordelen in de plaats van de consument?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet richtlijn 2008/48 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten dan aldus worden uitgelegd dat de kredietgever en de kredietbemiddelaar steeds verplicht zijn de wenselijkheid van een eventuele kredietverlening te beoordelen in de plaats van de consument?

      (1)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB 2008, L 133, blz. 66).


title: Zaak T-209/18: Beroep ingesteld op 22 maart 2018 — Porsche/EUIPO — Autec (Kraftfahrzeuge)

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/46

         Beroep ingesteld op 22 maart 2018 — Porsche/EUIPO — Autec (Kraftfahrzeuge)
   (Zaak T-209/18)
   (2018/C 166/58)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG (Stuttgart, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Klawitter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Autec AG (Nürnberg, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken model: verzoekende partij

      Betrokken model: gemeenschapsmodel nr. 1230593-0001

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 19 januari 2018 in zaak R 945/2016-3

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen en de vordering tot nietigverklaring van het betrokken gemeenschapsmodel nr. 1230593 0001 afwijzen

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 5 van verordening nr. 6/2002, en

               —

               schending van artikel 6 van verordening nr. 6/2002


title: Zaak C-63/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 1 februari 2018 — Vitali SpA / Autostrade per l’Italia SpA

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 1 februari 2018 — Vitali SpA / Autostrade per l’Italia SpA
   (Zaak C-63/18)
   (2018/C 166/24)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vitali SpA

      Verwerende partij: Autostrade per l’Italia SpA

      Prejudiciële vraag

   Staan de beginselen van vrije vestiging en van vrije dienstverrichting zoals bedoeld in de artikelen 49 en 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), artikel 71 van richtlijn 2014/24 van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari [2014] (1) — dat niet voorziet in kwantitatieve beperkingen voor onderaanneming — en het Unierechtelijke evenredigheidsbeginsel in de weg aan de toepassing van een nationale regeling inzake overheidsopdrachten zoals de Italiaanse regeling van artikel 105, lid 2, derde volzin, van wetsbesluit nr. 50 van 18 april 2016, waarin bepaald is dat taken die in onderaanneming worden gegeven samen ten hoogste 30 % van de totale waarde van de opdracht voor werken, diensten of leveringen mogen uitmaken?

      (1)  Richtlijn 2014/24/EU betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB 2014, L 94, blz. 65).


title: Zaak C-482/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Innsbruck — Oostenrijk) — Georg Stollwitzer / ÖBB Personenverkehr AG (Prejudiciële verwijzing — Sociaal beleid — Artikel 45 VWEU — Beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 21, lid 1 — Richtlijn 2000/78/EG — Artikelen 2, 6 en 16 — Peildatum voor bevordering — Discriminerende regeling van een lidstaat op grond waarvan diensttijd die is vervuld vóór het bereiken van de leeftijd van 18 jaar niet wordt meegeteld bij de vaststelling van het salaris — Afschaffing van bepalingen die in strijd zijn met het beginsel van gelijke behandeling)

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Innsbruck — Oostenrijk) — Georg Stollwitzer / ÖBB Personenverkehr AG
   (Zaak C-482/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociaal beleid - Artikel 45 VWEU - Beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 21, lid 1 - Richtlijn 2000/78/EG - Artikelen 2, 6 en 16 - Peildatum voor bevordering - Discriminerende regeling van een lidstaat op grond waarvan diensttijd die is vervuld vóór het bereiken van de leeftijd van 18 jaar niet wordt meegeteld bij de vaststelling van het salaris - Afschaffing van bepalingen die in strijd zijn met het beginsel van gelijke behandeling))
   (2018/C 166/12)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Innsbruck

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Georg Stollwitzer

      Verwerende partij: ÖBB Personenverkehr AG

      Dictum

   Artikel 45 VWEU en de artikelen 2, 6 en 16 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding die, teneinde een einde te maken aan een discriminatie op grond van leeftijd die voortvloeide uit de toepassing van een nationale regeling die bij de indeling van de werknemers van een onderneming in salaristrappen enkel de diensttijd in aanmerking nam die na de leeftijd van 18 jaar was vervuld, deze leeftijdsgrens voor al die werknemers retroactief afschaft maar bepaalt dat enkel de ervaring die bij ondernemingen uit dezelfde economische sector is verworven, kan worden meegeteld.

      (1)  PB C 428 van 21.11.2016.


title: Zaak T-210/18: Beroep ingesteld op 22 maart 2018 — Porsche/EUIPO — Autec (Personenkraftwagen)

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/46

         Beroep ingesteld op 22 maart 2018 — Porsche/EUIPO — Autec (Personenkraftwagen)
   (Zaak T-210/18)
   (2018/C 166/59)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG (Stuttgart, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Klawitter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Autec AG (Nürnberg, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken model: verzoekende partij

      Betrokken model: gemeenschapsmodel nr. 198387-0001

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 19 januari 2018 in zaak R 941/2016-3

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen en de vordering tot nietigverklaring van het betrokken gemeenschapsmodel nr. 198387-0001 afwijzen

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 5 van verordening nr. 6/2002, en

               —

               schending van artikel 6 van verordening nr. 6/2002


title: Zaak T-148/18: Beroep ingesteld op 2 maart 2018 — UE / Commissie

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/37

         Beroep ingesteld op 2 maart 2018 — UE / Commissie
   (Zaak T-148/18)
   (2018/C 166/47)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: UE (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Champetier, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 20 november 2017 tot afwijzing van haar klacht in verband met een verzoek om vergoeding van de door haar geleden schade;

               —

               een vergoeding toe te kennen voor de immateriële schade als gevolg van de fout van de verwerende partij, welke op een bedrag van 10 000 EUR wordt begroot, en;

               —

               de vergoeding te gelasten van de door haar gemaakte kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending door de verwerende partij van het beginsel van behoorlijk bestuur en van artikel 41 van het Handvest betreffende het beginsel van de redelijke termijn.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan de eerbiediging door de verzoekende partij van het beginsel van de redelijke termijn bij de indiening van haar verzoek om bijstand.


title: Zaak T-213/18: Beroep ingesteld op 27 maart 2018 — Brita/EUIPO (Vorm van een kraan voor het bereiden en distribueren van dranken)

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/47

         Beroep ingesteld op 27 maart 2018 — Brita/EUIPO (Vorm van een kraan voor het bereiden en distribueren van dranken)
   (Zaak T-213/18)
   (2018/C 166/60)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Brita GmbH (Taunusstein, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Koch Moreno, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: driedimensionaal Uniemerk in zwart en wit (Vorm van een kraan voor het bereiden en distribueren van dranken) — inschrijvingsaanvraag nr. 16 053 068

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 22 januari 2018 in zaak R 1864/2017-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               aanvaarding van inschrijvingsaanvraag voor een Uniemerk nr. 16 053 068 voor alle waren en diensten waarop de aanvraag betrekking heeft in de klassen 7, 11, 21, 37 en 40;

               —

               verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in die van BRITA GmbH.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001.


title: Zaak T-179/18: Beroep ingesteld op 7 maart 2018 — Scordis, Papapetrou & Co e.a. / Raad e.a.

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/37

         Beroep ingesteld op 7 maart 2018 — Scordis, Papapetrou & Co e.a. / Raad e.a.
   (Zaak T-179/18)
   (2018/C 166/48)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Scordis, Papapetrou & Co LLC (Nicosia, Cyprus) en 5 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: A. Markides, advocaat, A. Robertson, QC, en G. Rothschild, barrister)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Europese Centrale Bank, Eurogroup (vertegenwoordigd door de Raad van de Europese Unie) en Europese Unie (vertegenwoordigd door de Europese Commissie)

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               verwerende partijen te veroordelen tot betaling aan verzoekende partijen van de bedragen die zijn opgenomen in de bij het verzoekschrift gevoegde lijst, vermeerderd met rente vanaf 26 maart 2013 tot aan het arrest van het Gerecht, ter vergoeding van de schade die zij hebben geleden als gevolg van de beslissingen van de Eurogroep betreffende de afwikkeling van Cyprus Popular Bank Public Co Ltd (hierna: „Laiki Bank”), de bail-in van Bank of Cyprus Public Company Limited (hierna: „Bank of Cyprus”) en de verkoop van activa en activiteiten van de genoemde banken in Griekenland, en/of als gevolg van het met toestemming van de Europese Centrale Bank verstrekken van noodliquiditeitssteun aan Laiki Bank, en de daaropvolgende overdracht van de desbetreffende schuld aan Bank of Cyprus op last van de Europese Centrale Bank,

         of subsidiair:

               —

               te verklaren dat verwerende partijen niet-contractueel aansprakelijk zijn en te bepalen welke procedure moet worden gevolgd om de daadwerkelijk vergoedbare schade die door verzoekende partijen is geleden, vast te stellen,

         en in elk geval:

               —

               de verwerende partijen te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen twee middelen aan die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke zijn aangevoerd in zaak T-147/18, APG Intercon e.a. / Raad e.a.


title: Zaak T-222/18: Beroep ingesteld op 23 maart 2018 — Aliança — Vinhos de Portugal/EUIPO — Lidl Stiftung (ALIANÇA VINHOS DE PORTUGAL)

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/48

         Beroep ingesteld op 23 maart 2018 — Aliança — Vinhos de Portugal/EUIPO — Lidl Stiftung (ALIANÇA VINHOS DE PORTUGAL)
   (Zaak T-222/18)
   (2018/C 166/61)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Aliança — Vinhos de Portugal SA (Anadia, Portugal) (vertegenwoordiger: J. Mioludo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk ALIANÇA VINHOS DE PORTUGAL — Uniemerk nr. 13 907 027

      Procedure voor het EUIPO: procedure tot vervallenverklaring

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 15 januari 2018 in zaak R 1206/2017-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling van 4 april 2017 in zaak 13433 C;

               —

               afwijzing van het verzoek tot nietigverklaring van Uniebeeldmerk nr. 13 907 027 „ALIANÇA VINHOS DE PORTUGAL”;

               —

               handhaving van Uniebeeldmerk nr. 13 907 027 „ALIANÇA VINHOS DE PORTUGAL” voor alle aangeduide waren;

               —

               verwijzing van het EUIPO en Lidl Stiftung & Co. KG in hun eigen kosten en in verzoeksters kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 60, lid 1, onder a), van verordening 2017/1001.


title: Zaak T-684/17: Beschikking van het Gerecht van 13 maart 2018 — Amorepacific/EUIPO — Primavera Life (p primera Pure Sprout Energy)

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/49

         Beschikking van het Gerecht van 13 maart 2018 — Amorepacific/EUIPO — Primavera Life (p primera Pure Sprout Energy)
   (Zaak T-684/17) (1)

   (2018/C 166/62)
   Procestaal: Duits
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 412 van 4.12.2017.


201806150501954992018/C 231/492692018TC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL20180502383922Zaak T-269/18: Beroep ingesteld op 2 mei 2018 — Inditex/EUIPO — Ffauf (ZARA)
 ---documentbreak--- C2312018NL3820120180502NL0049382392Beroep ingesteld op 2 mei 2018 — Inditex/EUIPO — Ffauf (ZARA)
   (Zaak T-269/18)2018/C 231/49Taal van het verzoekschrift: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Industria de Diseño Textil, SA (Inditex) (Arteixo, Spanje) (vertegenwoordigers: G. Macías Bonilla, G. Marín Raigal en E. Armero Lavie, abogados)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ffauf SA (Luxemburg, Luxemburg)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „ZARA” — inschrijvingsaanvraag nr. 8 929 952

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 2 februari 2018 in de gevoegde zaken R 359/2015-5 en R 409/2015-5

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij, na de verwerping van verzoeksters beroep en de gedeeltelijke toewijzing van het beroep van interveniënte, aanvraag nr. 8 929 952 tot inschrijving van het woordmerk „ZARA” als Uniemerk is afgewezen voor de volgende waren en diensten: klasse 29 — groenten en fruit, in blik, diepgevroren, gedroogd en gekookt, geleien, jam, compote, zuivelproducten, spijsoliën en -vetten; klasse 30 — rijst, tapioca, sago, meel- en graanpreparaten, brood, banketbakkerswaren, suikerwerk, gist, bakpoeder, zout, mosterd, azijn, sauzen (kruiden), specerijen en snacks op basis van rijst; klasse 31 — verse groenten; klasse 32 — verse sappen; klasse 35 — retail- en wholesale-diensten in winkels, via wereldwijde computernetwerken, per post, per telefoon, per radio en televisie en via andere elektronische middelen, van groenten in blik, diepgevroren, gedroogd en gekookt, spijsoliën, rijst, meel- en graanbereidingen, brood, azijn en sauzen (kruiden); klasse 43 — restaurantdiensten (levensmiddelen), zelfbedieningsrestaurants en cafetaria's;

            —

            verwijzing van het EUIPO en, in voorkomend geval, van interveniënte (Ffauf SA) in de kosten van de procedure voor het Gerecht.

            —

            verwijzing van opposante (Ffauf SA) in de kosten van de procedure voor de vijfde kamer van beroep van het EUIPO in de gevoegde zaken R 359/2015-5 en R 409/2015-5.

      Aangevoerde middelen

            —

            schending van artikel 15, lid 1, en 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 alsook van regel 22, leden 2 en 3, van verordening nr. 2868/95;

            —

            schending van artikel 8, lid 1, onder b) van verordening nr. 207/2009.


201806150401954882018/C 231/132242018CJC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL20180328111111Zaak C-224/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 28 maart 2018 — Budimex S.A.
 ---documentbreak--- C2312018NL1110120180328NL0013111111Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 28 maart 2018 — Budimex S.A.
   (Zaak C-224/18)2018/C 231/13Procestaal: Pools
      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Budimex S.A.

      Verwerende partij: Minister Finansów

      Prejudiciële vraag

   Is er voor bij een transactie betrokken partijen die zijn overeengekomen dat het voor de betaling van de vergoeding voor werkzaamheden op het gebied van bouw en bouw-montage van essentieel belang is dat de verrichting daarvan door de aanbestedende dienst wordt aanvaard in een certificaat van oplevering, sprake van diensten die krachtens een dergelijke transactie worden verricht in de zin artikel 63 van richtlijn 2006/112/EG (
         1
      ) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1, zoals gewijzigd) op het tijdstip waarop: — de werkzaamheden op het gebied van bouw en bouw-montage daadwerkelijk worden verricht of — deze werkzaamheden door de aanbestedende dienst worden aanvaard in een certificaat van oplevering?
   (
         1
      )	PB L 347, blz. 1.


201806150431954812018/C 231/025742015CJC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL201805022211Zaak C-574/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 2 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunale di Varese — Italië) — Strafzaak tegen Mauro Scialdone (Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Bescherming van de financiële belangen van de Unie — Artikel 4, lid 3, VEU — Artikel 325, lid 1, VWEU — Richtlijn 2006/112/EG — PIF-overeenkomst — Sancties — Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel — Verzuim om binnen de bij de wet gestelde termijn de btw af te dragen die is verschuldigd op grond van de jaarlijkse aangifte — Nationale regeling die alleen voorziet in een vrijheidsstraf wanneer het bedrag van de niet-betaalde btw een bepaalde strafbaarheidsdrempel overschrijdt — Nationale regeling waarbij een lagere strafbaarheidsdrempel wordt vastgesteld ten aanzien van het verzuim om bronbelasting af te dragen in het kader van de inkomstenbelasting)
 ---documentbreak--- C2312018NL210120180502NL00022121Arrest van het Hof (Grote kamer) van 2 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunale di Varese — Italië) — Strafzaak tegen Mauro Scialdone
   (Zaak C-574/15) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Bescherming van de financiële belangen van de Unie — Artikel 4, lid 3, VEU — Artikel 325, lid 1, VWEU — Richtlijn 2006/112/EG — PIF-overeenkomst — Sancties — Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel — Verzuim om binnen de bij de wet gestelde termijn de btw af te dragen die is verschuldigd op grond van de jaarlijkse aangifte — Nationale regeling die alleen voorziet in een vrijheidsstraf wanneer het bedrag van de niet-betaalde btw een bepaalde strafbaarheidsdrempel overschrijdt — Nationale regeling waarbij een lagere strafbaarheidsdrempel wordt vastgesteld ten aanzien van het verzuim om bronbelasting af te dragen in het kader van de inkomstenbelasting)”2018/C 231/02Procestaal: Italiaans
      Verwijzende rechter

   Tribunale di Varese

      Partij in de strafzaak

   Mauro Scialdone

      Dictum

   Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3, VEU en artikel 325, lid 1, VWEU, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling waarbij wordt bepaald dat het verzuim om binnen de bij de wet gestelde termijn de belasting over de toegevoegde waarde (btw) af te dragen die is verschuldigd op grond van de aangifte voor een bepaald belastingjaar, alleen een strafbaar feit is dat met een vrijheidsstraf wordt bestraft wanneer het bedrag van de onbetaalde btw een strafbaarheidsdrempel van 250000 EUR overschrijdt, terwijl een strafbaarheidsdrempel van 150000 EUR is vastgesteld voor de inbreuk die bestaat in het verzuim om bronbelasting af te dragen in het kader van de inkomstenbelasting.
   (
         1
      )	PB C 48 van 8.2.2016.


201806150521955202018/C 231/512762018TC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL20180427404011Zaak T-276/18: Beroep ingesteld op 27 april 2018 — Julius-K9/EUIPO — El Corte Inglés (K9 UNIT)
 ---documentbreak--- C2312018NL4010120180427NL0051401401Beroep ingesteld op 27 april 2018 — Julius-K9/EUIPO — El Corte Inglés (K9 UNIT)
   (Zaak T-276/18)2018/C 231/51Taal van het verzoekschrift: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Julius-K9 Zrt (Szigetszentmiklós, Hongarije) (vertegenwoordiger: G. Jambrik, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk K9 UNIT — aanvraag voor inschrijving nr. 14 590 831

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 22 februari 2018 in zaak R 1432/2017-2

      Conclusies

            —

            de bestreden beslissing vernietigen;

            —

            het EUIPO verwijzen in de kosten.

      Aangevoerd middel

            —

            schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001.


201806150611955222018/C 231/522772018TC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL20180504404122Zaak T-277/18: Beroep ingesteld op 4 mei 2018 — Zitro IP/EUIPO (PICK & WIN MULTISLOT)
 ---documentbreak--- C2312018NL4020120180504NL0052402412Beroep ingesteld op 4 mei 2018 — Zitro IP/EUIPO (PICK & WIN MULTISLOT)
   (Zaak T-277/18)2018/C 231/52Procestaal: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Zitro IP Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: A. Canela Giménez, abogado)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „PICK & WIN MULTISLOT” — inschrijvingsaanvraag nr. 16 071 946

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 14 maart 2018 in zaak R 978/2017-4

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing;

            —

            verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

            —

            schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001.


201806150831955152018/C 231/372412018TC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL20180418293022Zaak T-241/18: Beroep ingesteld op 18 april 2018 — Bruno / Commissie
 ---documentbreak--- C2312018NL2920120180418NL0037292302Beroep ingesteld op 18 april 2018 — Bruno / Commissie
   (Zaak T-241/18)2018/C 231/37Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Bruno (Sint-Pieters-Woluwe, België) (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:
   te verklaren en vast te stellen,

            —

            het besluit van het TAOBG van 4 juli 2017 wordt nietig verklaard;

            —

            voor zover nodig, het uitdrukkelijke besluit tot afwijzing van de klacht van 18 januari 2018 wordt nietig verklaard;

            —

            de verwerende partij wordt verwezen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

            1.

            Eerste middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting van de Europese Commissie bij de toepassing van de artikelen 11, lid 1, en 12, lid 1, van bijlage VIII bij het Statuut, aangezien de Commissie bij dat besluit haar verzoek heeft afgewezen om haar de uitkering bij vertrek in de zin van artikel 12, lid 2, van die bijlage toe te kennen, en haar zodoende de toepassing van artikel 11, lid 1, van bijlage VIII heeft opgelegd, dat echter niet van toepassing is op haar geval.

            2.

            Tweede middel, ontleend aan een exceptie van onwettigheid, aangezien bovengenoemde statutaire bepalingen wegens het bestaan van een lacune in de wetgeving in strijd zijn met het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie.


201806150341954862018/C 231/043312016CJC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL201805024521Gevoegde zaken C-331/16 en 366/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 2 mei 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, en door de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen — Nederland, België) — K. / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (C-331/16), H. F. / Belgische Staat (C-366/16) [Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Europese Unie — Recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten — Richtlijn 2004/38/EG — Artikel 27, lid 2, tweede alinea — Beperking van het inreisrecht en van het verblijfsrecht om redenen van openbare orde, openbare veiligheid of volksgezondheid — Verwijdering van het grondgebied om redenen van openbare orde of openbare veiligheid — Gedrag dat een actuele, werkelijke en voldoende ernstige bedreiging voor een fundamenteel belang van de samenleving vormt — Persoon van wie de asielaanvraag is afgewezen om redenen vallend onder artikel 1, afdeling F, van het Verdrag van Genève of onder artikel 12, lid 2, van richtlijn 2011/95/EU — Artikel 28, lid 1 — Artikel 28, lid 3, onder a) — Bescherming tegen verwijdering — Verblijf in de lidstaat van ontvangst gedurende de laatste tien jaar — Dwingende redenen van openbare veiligheid — Begrip]
 ---documentbreak--- C2312018NL410120180502NL00044152Arrest van het Hof (Grote kamer) van 2 mei 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, en door de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen — Nederland, België) — K. / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (C-331/16), H. F. / Belgische Staat (C-366/16)
   (Gevoegde zaken C-331/16 en 366/16) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Europese Unie — Recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten — Richtlijn 2004/38/EG — Artikel 27, lid 2, tweede alinea — Beperking van het inreisrecht en van het verblijfsrecht om redenen van openbare orde, openbare veiligheid of volksgezondheid — Verwijdering van het grondgebied om redenen van openbare orde of openbare veiligheid — Gedrag dat een actuele, werkelijke en voldoende ernstige bedreiging voor een fundamenteel belang van de samenleving vormt — Persoon van wie de asielaanvraag is afgewezen om redenen vallend onder artikel 1, afdeling F, van het Verdrag van Genève of onder artikel 12, lid 2, van richtlijn 2011/95/EU — Artikel 28, lid 1 — Artikel 28, lid 3, onder a) — Bescherming tegen verwijdering — Verblijf in de lidstaat van ontvangst gedurende de laatste tien jaar — Dwingende redenen van openbare veiligheid — Begrip]”2018/C 231/04Procestaal: Nederlands
      Verwijzende rechters

   Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, Raad voor Vreemdelingenbetwistingen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: K. (C-331/16), H. F. (C-366/16)

      Verwerende partijen: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (C-331/16,), Belgische Staat (C-366/16)

      Dictum

            1)

            Artikel 27, lid 2, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer ten aanzien van een burger van de Europese Unie of een onderdaan van een derde land, familielid van een dergelijke burger, die de toekenning van een recht van verblijf op het grondgebied van een lidstaat aanvraagt, in het verleden een besluit tot uitsluiting van de vluchtelingenstatus is gegeven krachtens artikel 1, afdeling F, van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, ondertekend te Genève op 28 juli 1951 en aangevuld door het op 31 januari 1967 te New York gesloten Protocol betreffende de status van vluchtelingen, of krachtens artikel 12, lid 2, van richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming, de bevoegde autoriteiten van die staat op grond daarvan niet automatisch mogen oordelen dat de loutere aanwezigheid van de betrokkene op dat grondgebied, ongeacht of er gevaar voor recidive bestaat, een actuele, werkelijke en voldoende ernstige bedreiging voor een fundamenteel belang van de samenleving vormt die de vaststelling van maatregelen van openbare orde of openbare veiligheid kan rechtvaardigen.
            Het bestaan van een dergelijke bedreiging moet worden vastgesteld op basis van een beoordeling door de bevoegde instanties van het gastland van het persoonlijke gedrag van de betrokken persoon, waarbij rekening moet worden gehouden met de vaststellingen in het besluit tot uitsluiting van de vluchtelingenstatus en met de daaraan ten grondslag liggende aspecten, inzonderheid de aard en de ernst van de aan de betrokkene verweten misdrijven of gedragingen, de mate waarin hij persoonlijk betrokken was bij die misdrijven of gedragingen, het eventuele bestaan van gronden voor uitsluiting van zijn strafrechtelijke aansprakelijkheid en het al dan niet bestaan van een strafrechtelijke veroordeling. Bij die globale beoordeling moet ook in aanmerking worden genomen hoeveel tijd verstreken is sinds het vermoede plegen van de misdrijven of handelingen en hoe de betrokkene zich nadien heeft gedragen, met name om uit te maken of uit dat gedrag blijkt dat de betrokkene nog steeds een houding aanneemt die de in de artikelen 2 en 3 VEU bedoelde fundamentele waarden aantast en dat daardoor de gemoedsrust en de fysieke veiligheid van de bevolking zouden kunnen worden verstoord. De enkele omstandigheid dat het vroegere gedrag van die betrokken persoon zich heeft voorgedaan in de specifieke historische en maatschappelijke context van zijn land van herkomst, die zich niet opnieuw zal voordoen in het gastland, staat aan die vaststelling niet in de weg.
            Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel moeten de bevoegde instanties van het gastland voorts de bescherming van het betrokken fundamentele belang van de samenleving afwegen tegen de belangen van de betrokken persoon met betrekking tot de uitoefening van zijn vrijheid van verkeer en van verblijf als burger van de Unie en zijn recht op eerbiediging van het privéleven en het familie- en gezinsleven.

            2)

            Artikel 28, lid 1, van richtlijn 2004/38 moet aldus worden uitgelegd dat wanneer de maatregelen die worden overwogen meebrengen dat de betrokken persoon van het grondgebied van het gastland wordt verwijderd, die lidstaat rekening moet houden met de aard en de ernst van het aan die persoon verweten gedrag, de duur en, in voorkomend geval, de rechtmatigheid van zijn verblijf in die lidstaat, de tijd die sinds het hem verweten gedrag verstreken is, zijn gedrag gedurende die tijd, de mate waarin hij een actueel gevaar voor de samenleving vormt alsook de hechtheid van de maatschappelijke en culturele banden en familiebanden met die lidstaat.
            Artikel 28, lid 3, onder a), van richtlijn 2004/38 moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op de burger van de Europese Unie die niet beschikt over een duurzaam verblijfsrecht in het gastland in de zin van artikel 16 en van artikel 28, lid 2, van die richtlijn.

      (
         1
      )	PB C 326 van 5.9.2016.

      PB C 343 van 19.9.2016.


201806150801955062018/C 231/532792018TC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL20180430414221Zaak T-279/18: Beroep ingesteld op 30 april 2018 — Alliance Pharmaceuticals/EUIPO — AxiCorp (AXICORP ALLIANCE)
 ---documentbreak--- C2312018NL4110120180430NL0053411422Beroep ingesteld op 30 april 2018 — Alliance Pharmaceuticals/EUIPO — AxiCorp (AXICORP ALLIANCE)
   (Zaak T-279/18)2018/C 231/53Taal van het verzoekschrift: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Alliance Pharmaceuticals Ltd (Wiltshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, QC)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: AxiCorp GmbH (Friedrichsdorf/Ts, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen met betrekking tot het merk AXICORP ALLIANCE — internationale inschrijving nr. 1 072 913 waarin de Europese Unie wordt aangewezen

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 7 februari 2018 in zaak R 1473/2017-5

      Conclusies

            —

            de bestreden beslissing vernietigen;

            —

            subsidiair, de bestreden beslissing van de vijfde kamer in die zin wijzigen dat de oppositie moet worden terugverwezen naar de oppositieafdeling om opnieuw te worden behandeld overeenkomstig artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 2, en om opnieuw te worden behandeld overeenkomstig artikel 8, lid 4;

            —

            het EUIPO verwijzen in de kosten die de aanvrager heeft moeten maken in verband met deze aanvraag en de procedure voor de kamer van beroep. Subsidiair, als de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep tussenkomt, verweerder en interveniënte hoofdelijk verwijzen in de kosten die de aanvrager heeft moeten maken in verband met deze aanvraag en de procedure voor de kamer van beroep.

      Aangevoerde middelen

            —

            schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001;

            —

            De kamer van beroep heeft de specificaties van de oudere ingeschreven merken onjuist samengesteld en is op grond daarvan tot de slotsom gekomen dat uit het aangevoerde bewijs van het gebruik niet was gebleken dat het merk normaal werd gebruikt voor de waren die binnen die specificaties vielen.


201806150581955002018/C 231/266752016TC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL20180515222211Zaak T-675/16: Arrest van het Gerecht van 15 mei 2018 — Wirecard/EUIPO (mycard2go) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk mycard2go — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001] — Motiveringsplicht — Artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94, eerste volzin, van verordening 2017/1001)”]
 ---documentbreak--- C2312018NL2210120180515NL0026221221Arrest van het Gerecht van 15 mei 2018 — Wirecard/EUIPO (mycard2go)
   (Zaak T-675/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk mycard2go — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001] — Motiveringsplicht — Artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94, eerste volzin, van verordening 2017/1001)”]”2018/C 231/26Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Wirecard AG (Aschheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Bayer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Hanf, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 21 juli 2016 (zaak R 282/2016-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken mycard2go als Uniemerk

      Dictum

            1)

            De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 21 juli 2016 (zaak R 282/2016-4) wordt vernietigd.

            2)

            Het beroep wordt verworpen voor het overige.

            3)

            Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in die van verzoekster, daaronder begrepen de door haar in verband met de procedure voor de kamer van beroep gemaakte noodzakelijke kosten.

      (
         1
      )	PB C 410 van 7.11.2016.


201806290401986262018/C 249/383042017TC24920180716NL01NLINFO_JUDICIAL20180529313111Zaak T-304/17: Arrest van het Gerecht van 29 mei 2018 — Sata/EUIPO — Zhejiang Rongpeng Air Tools (5000) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk 5000 — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 52, lid 1, onder a) en b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder a) en b), van verordening (EU) 2017/1001] — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001] — Gelijke behandeling — Beginsel van behoorlijk bestuur — Motiveringsplicht”]
 ---documentbreak--- C2492018NL3110120180529NL0038311311Arrest van het Gerecht van 29 mei 2018 — Sata/EUIPO — Zhejiang Rongpeng Air Tools (5000)
   (Zaak T-304/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk 5000 — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 52, lid 1, onder a) en b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder a) en b), van verordening (EU) 2017/1001] — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001] — Gelijke behandeling — Beginsel van behoorlijk bestuur — Motiveringsplicht”]”2018/C 249/38Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Sata GmbH & Co. KG (Kornwestheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: M.-C. Simon, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Hanf, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Zhejiang Rongpeng Air Tools Co. Ltd (Pengjie Town, China) (vertegenwoordigers: S. Fröhlich en M. Hartmann, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 8 maart 2017 (zaak R 655/2016-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Zhejiang Rongpeng Air Tools en Sata

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Sata GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 231 van 17.7.2017.


201806290231986792018/C 249/192872018CJC24920180716NL01NLINFO_JUDICIAL20180309131312Zaak C-287/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 9 maart 2018 — Fusignano Due Srl / Ministero dello Sviluppo Economico
 ---documentbreak--- C2492018NL1320120180309NL0019132131Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 9 maart 2018 — Fusignano Due Srl / Ministero dello Sviluppo Economico
   (Zaak C-287/18)2018/C 249/19Procestaal: Italiaans
      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij in hoger beroep: Fusignano Due Srl

      Verwerende partij in hoger beroep: Ministero dello Sviluppo Economico

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 3, lid 3, onder a), van richtlijn 2009/28/EG (
         1
      ) — mede gelet op het beginsel van de bescherming van het gewettigd vertrouwen en het geheel van regelingen die op grond van de richtlijn zijn ingevoerd ter bevordering van het opwekken van energie uit hernieuwbare bronnen — aldus worden uitgelegd dat het met het Unierecht onverenigbaar is dat de Italiaanse regering in nationale wetgeving de mogelijkheid heeft gekregen om de hoogte van de eerder vastgestelde bedragen van de stimuleringsmaatregelen bij opeenvolgende uitvoeringsbesluiten te verlagen of zelfs tot nul terug te brengen.
   (
         1
      )	Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG (PB L 140, blz. 16).


201806290451986282018/C 249/571992017TC24920180716NL01NLINFO_JUDICIAL20180531454513Zaak T-199/17: Beschikking van het Gerecht van 31 mei 2018 — QD/EUIPO
 ---documentbreak--- C2492018NL4530120180531NL0057453451Beschikking van het Gerecht van 31 mei 2018 — QD/EUIPO
   (Zaak T-199/17) (
         1
      )2018/C 249/57Procestaal: EngelsDe president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.
   (
         1
      )	PB C 161 van 22.5.2017.


201806290591986512018/C 249/329002016TC24920180716NL01NLINFO_JUDICIAL20180601262721Zaak T-900/16: Arrest van het Gerecht van 1 juni 2018 — Casual Dreams/EUIPO — López Fernández (Dayaday) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Dayaday — Oudere nationale beeldmerken DAYADAY en dayaday — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001] — Bekendheid — Voordeel dat ongerechtvaardigd wordt gehaald uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk”]
 ---documentbreak--- C2492018NL2610120180601NL0032261272Arrest van het Gerecht van 1 juni 2018 — Casual Dreams/EUIPO — López Fernández (Dayaday)
   (Zaak T-900/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Dayaday — Oudere nationale beeldmerken DAYADAY en dayaday — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001] — Bekendheid — Voordeel dat ongerechtvaardigd wordt gehaald uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk”]”2018/C 249/32Procestaal: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Casual Dreams, SLU (Manresa, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Tarí Lázaro, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Palmero Cabezas, vervolgens J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Miguel Ángel López Fernández (Fuensalida, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 6 oktober 2016 (zaak R 375/2016-2) inzake een oppositieprocedure tussen Casual Dreams en López Fernández

      Dictum

            1)

            De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 6 oktober 2016 (zaak R 375/2016-2) wordt vernietigd.

            2)

            Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Casual Dreams, SLU, met inbegrip van de kosten die deze heeft gemaakt in het kader van de procedure voor de kamer van beroep.

      (
         1
      )	PB C 95 van 27.3.2017.


201807130152003562018/C 268/076712016CJC26820180730NL01NLINFO_JUDICIAL201806076611Zaak C-671/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Inter-Environnement Bruxelles ASBL/Brussels Hoofdstedelijk Gewest [Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 2001/42/EG — Artikel 2, onder a) — Begrip „plannen en programma’s” — Artikel 3 — Beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s — Gewestelijke stedenbouwkundige verordening betreffende de Europese wijk in Brussel (België)]
 ---documentbreak--- C2682018NL610120180607NL00076161Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Inter-Environnement Bruxelles ASBL/Brussels Hoofdstedelijk Gewest
   (Zaak C-671/16) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 2001/42/EG — Artikel 2, onder a) — Begrip „plannen en programma’s” — Artikel 3 — Beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s — Gewestelijke stedenbouwkundige verordening betreffende de Europese wijk in Brussel (België)]”2018/C 268/07Procestaal: Frans
      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Inter-Environnement Bruxelles ASBL, Groupe d’Animation du Quartier Européen de la Ville de Bruxelles ASBL, Association du Quartier Léopold ASBL, Brusselse Raad voor het Leefmilieu ASBL, Pierre Picard, David Weytsman

      Verwerende partij: Brussels Hoofdstedelijk Gewest

      Dictum

   Artikel 2, onder a), artikel 3, lid 1, en artikel 3, lid 2, onder a), van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s moeten in die zin worden uitgelegd dat een stedenbouwkundige verordening zoals aan de orde in het hoofdgeding, waarin bepaalde normen zijn vastgelegd voor de uitvoering van bouwprojecten, valt onder het begrip „plannen en programma’s” die aanzienlijke milieueffecten kunnen hebben in de zin van deze richtlijn, en dat zij dus aan een milieueffectbeoordeling moet worden onderworpen.
   (
         1
      )	PB C 78 van 13.3.2017.


201807270322024652018/C 285/133112017CJC28520180813NL01NLINFO_JUDICIAL20170529111111Zaak C-311/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 29 mei 2017 — Jeannine Wieczarkowiecz/TUIfly GmbH
 ---documentbreak--- C2852018NL1110120170529NL0013111111Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 29 mei 2017 — Jeannine Wieczarkowiecz/TUIfly GmbH
   (Zaak C-311/17)2018/C 285/13Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jeannine Wieczarkowiecz

      Verwerende partij: TUIfly GmbH
   De zaak is bij beschikking van het Hof van 17 mei 2018 doorgehaald in het register van het Hof.


title: Zaak C-458/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 12 juli 2018 — GVC Services (Bulgaria) EOOD / Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Sofia

text:
               24.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 341/8

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 12 juli 2018 — GVC Services (Bulgaria) EOOD / Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Sofia
      (Zaak C-458/18)
      (2018/C 341/09)
      Procestaal: Bulgaars

         Verwijzende rechter

      Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije)

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: GVC Services (Bulgaria) EOOD

         Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Sofia

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 2, onder a), punt i), gelezen in samenhang met bijlage I, deel A, onder ab), van richtlijn 2011/96/EU (1) aldus worden uitgelegd dat onder het begrip „de vennootschappen naar Brits recht” ook vennootschappen vallen die die naar het recht van Gibraltar zijn opgericht?

                  2)

                  Moet artikel 2, onder a), punt iii), gelezen in samenhang met bijlage I, deel B, van richtlijn 2011/96/EU aldus worden uitgelegd dat onder het begrip „corporation tax in het Verenigd Koninkrijk” ook de in Gibraltar verschuldigde vennootschapsbelasting valt?

         (1)  Richtlijn 2011/96/EU van de Raad van 30 november 2011 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB 2011, L 345, blz. 8).


title: Zaak T-273/17: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2018 — Quadri di Cardano/Commissie („Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Ontheemdingstoelage — Artikel 4, lid 1, onder b), van bijlage VII bij het Statuut — Referentieperiode van tien jaar — Nationaliteit van de staat van tewerkstelling — Woonplaats in de staat van tewerkstelling — Werkzaamheden voor een internationale organisatie — Uitzendovereenkomst”)

text:
               24.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 341/14

      Arrest van het Gerecht van 13 juli 2018 — Quadri di Cardano/Commissie
      (Zaak T-273/17) (1)

      ((„Openbare dienst - Arbeidscontractanten — Ontheemdingstoelage - Artikel 4, lid 1, onder b), van bijlage VII bij het Statuut - Referentieperiode van tien jaar - Nationaliteit van de staat van tewerkstelling - Woonplaats in de staat van tewerkstelling - Werkzaamheden voor een internationale organisatie - Uitzendovereenkomst”))
      (2018/C 341/25)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Alessandro Quadri di Cardano (Alicante, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. De Montigny en J.-N. Louis, vervolgens N. De Montigny, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Bohr en M. Mensi, vervolgens T. Bohr en L. Radu Bouyon, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het Bureau „Beheer en afwikkeling van individuele rechten” (PMO) van de Commissie van 19 juli 2016, voor zover verzoeker daarbij de toekenning van de ontheemdingstoelage is geweigerd bij zijn indiensttreding bij het INEA.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Alessandro Quadri di Cardano wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 221 van 10.7.2017.