title: Zaak T-47/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Pilar Ange Serrano en anderen tegen Europees Parlement

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/36

         Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Pilar Ange Serrano en anderen tegen Europees Parlement
   (Zaak T-47/05)
   (2005/C 93/67)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 31 januari 2005 beroep ingesteld tegen Europees Parlement door Pilar Ange Serrano, wonende te Luxemburg, Jean-Marie Bras, wonende te Luxemburg, Dominiek Decoutere, wonende te Wolwelange (Luxemburg), Armin Hau, wonende te Luxemburg, Adolfo Orcajo Teresa, wonende te Brussel, en Francisco Javier Solana Ramos, wonende te Sint-Lambrechts-Woluwe (België), vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit betreffende de nieuwe indeling in de rang van verzoekers, dat aan deze laatsten is meegedeeld bij een niet-gedateerde en niet-ondertekende brief van de directeur-generaal Personeelszaken;

               —

               nietig te verklaren elke handeling ten vervolge op en/of betreffende dit besluit; daaronder begrepen handelingen die na de instelling van het onderhavige beroep tot stand zijn gekomen;

               —

               het Europees Parlement te veroordelen tot betaling aan iedere verzoeker van een schadevergoeding die ex aequo et bono op 60 000 EUR wordt geraamd, onder voorbehoud van vermeerdering en/of vermindering in de loop van de procedure;

               —

               in elk geval, verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers zijn ambtenaren van het Europees Parlement die vóór de inwerkingtreding van het hervormde Statuut op 1 mei 2004 waren geslaagd voor een vergelijkend onderzoek voor overgang naar een andere categorie (van categorie D naar categorie C, of van categorie C naar categorie B). Zij stellen dat hun herindeling in de rang volgens het nieuwe Statuut minder gunstig is dan die welke zij zouden hebben gekregen indien zij niet waren geslaagd voor die vergelijkende onderzoeken.
   Ter ondersteuning van hun beroep stellen zij allereerst dat verordening nr. 723/2004 tot wijziging van het Statuut (1) onwettig is wegens niet–nakoming van de motiveringsplicht en schending van het rechtszekerheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel, het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling. Verder voeren zij aan dat het Europees Parlement bij de vaststelling van die besluiten zijn zorgplicht niet is nagekomen en het beginsel van behoorlijk bestuur niet in acht heeft genomen.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, PB L 124 van 27.4.2004, blz 1.


title: Zaak C-470/03: Verzoek van de käräjäoikeus van 7.11.2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A.G.M.-COS.MET s.r.l., en Suomen Valtio en Tarmo Lehtinen.

text:
C 35/2                   NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         7.2.2004
2)    Indien het onderzoek van de ingevoerde schadevergoedingsrege-      Moet artikel 6, lid 2, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad
      ling een gebrekkige omzetting van richtlijn 84/5 aan het licht     — ingesteld bij de overeenkomst waarbij een associatie tot
      brengt en de verzoeker als gevolg daarvan schade heeft geleden,    stand is gebracht tussen de Europese Economische Gemeen-
      is het de taak van de verwijzende rechter om te bepalen of de      schap en Turkije — van 19 september 1980 betreffende de
      vastgestelde schending van de omzettingsverplichting voldoende     ontwikkeling van de associatie (hierna: „besluit nr. 1/80”) aldus
      gekwalificeerd is.                                                 worden uitgelegd dat een Turks onderdaan de in artikel 6,
                                                                         lid 1, van besluit nr. 1/80 toegekende rechten verliest wanneer
                                                                         hij zich in verband met de tenuitvoerlegging van een
(1) PB C 118 van 21.4.2001.                                              vrijheidsstraf gedurende drie jaar in hechtenis bevindt?
Verzoek om verlof tot het leggen van derdenbeslag
onder de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
ingediend op 21 november 2003 door Icon Institute
                                GmbH
                          (Zaak C-1/03 SA)
                                                                         Verzoek van de käräjäoikeus van 7.11.2003 om een
                            (2004/C 35/02)                               prejudiciële beslissing in het geding tussen A.G.M.-COS.-
                                                                               MET s.r.l., en Suomen Valtio en Tarmo Lehtinen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 november 2003 een verzoek om verlof tot het leggen
van derdenbeslag onder de Commissie van de Europese                                               (Zaak C-470/03)
Gemeenschappen ingediend door Icon Institute GmbH, verte-
genwoordigd door R. Nathan, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg. Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (2004/C 35/04)
de immuniteit van de Commissie op te heffen, zodat het
derdenbeslag bij laatstgenoemde op fondsen die zij houdt voor
de beslagene, namelijk CESD — Communautaire a.s.b.l., tot
een goed einde kan worden gebracht, aangezien er feitelijk en
juridisch geen reden is waarom de Commissie als derde-
beslagene fondsen die zij onder zich heeft, niet ter bede zou            De käräjäoikeus heeft bij beschikking van 7.11.2003, ingeko-
kunnen vrijgeven aan de beslaglegger.                                    men ter griffie van het Hof van Justitie op 11.11.2003, in het
                                                                         geding tussen A.G.M.-COS.MET s.r.l en Suomen Valtio en
                                                                         Tarmo Lehtinen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                         navolgende vragen:
                                                                         1)    Is er sprake van een maatregel van gelijke werking als een
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 4 september                         kwantitatieve beperking in de zin van artikel 28 EG of
2003 om een prejudiciële beslissing in de zaak Ergül                           van een maatregel waarvan men zich dient te onthouden
                                Dogan                                          krachtens artikel 10, tweede alinea, EG, wanneer een
                                                                               deskundige zonder beslissingsbevoegdheid behorende tot
                                                                               een overheidsinstelling bevoegd voor de veiligheid op het
                           (Zaak C-383/03)                                     werk, na de aanhangigmaking van een markttoezichtzaak,
                                                                               maar vóór de afronding daarvan, uitspraken doet tijdens
                            (2004/C 35/03)                                     de belangrijkste nieuwsuitzending van een nationaal Tv-
                                                                               kanaal, zodat zijn rechtstreeks gedane of door anderen
                                                                               herhaalde uitspraken over het gevaar voor de gezondheid
                                                                               of zelfs het leven van personen van toestellen die door
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 4 sep-                    een bepaalde producent worden vervaardigd en in de
tember 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 handel gebracht en waaromtrent een markttoezichtpro-
12 september 2003, in de zaak Ergül Dogan, het Hof van                         cedure is ingeleid, die die toestellen in een negatief
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                        daglicht kunnen stellen en de verkoop ervan kunnen
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                              schaden?
 ---pagebreak--- 7.2.2004              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 35/3
2)   Moet richtlijn 98/37/EG (1) betreffende machines aldus                 c)    Kan artikel 10 EG, inzonderheid de tweede alinea
     worden uitgelegd dat een hefbrug voor voertuigen niet                        ervan, in omstandigheden als bedoeld in vraag
     voldoet aan de in de richtlijn gestelde fundamentele eisen                   1 rechten scheppen voor particulieren?
     op het gebied van veiligheid, wanneer zij niet volgens
     norm SFS EN 1493 is gebouwd, in die zin dat er bij
     het ontwerp van de constructie geen rekening mee is                    d)    Kan naast de staat en onder dezelfde voorwaarden de
     gehouden dat het voertuig in beide rijrichtingen op de                       ambtenaar zelf op grond van het gemeenschapsrecht
     laadarmen moet kunnen worden geplaatst en bij dat de                         aansprakelijk worden gesteld voor de in vraag 1
     berekening van de belastbaarheid van elke laadarm geen                       bedoelde handelingen indien deze strijdig zijn met
     rekening is gehouden met de meest ongunstige confi-                          het gemeenschapsrecht?
     guratie?
                                                                            e)    Wordt het verkrijgen van schadevergoeding op
3)   a)   Indien vraag 1 bevestigend moet worden beant-                           grond van het gemeenschapsrecht in de praktijk
          woord, zijn de in die vraag beschreven handelingen                      onmogelijk of uiterst moeilijk gemaakt wanneer naar
          van de ambtenaar dan strijdig met het EG-Verdrag                        nationaal recht een vergoeding voor economische
          wegens de onevenredigheid tussen die handelingen                        schade, niet zijnde schade aan personen of goederen,
          en het legitieme doel van de bescherming van de                         slechts kan worden verkregen indien de schade het
          gezondheid en het leven van personen, ook al                            gevolg is van een strafbaar gestelde handeling of van
          moet ook vraag 2 bevestigend worden beantwoord,                         het uitoefenen van het openbaar gezag, dan wel in
          wanneer rekening wordt gehouden met de aard van                         gevallen waarin voor het toekomen van schadever-
          de handelingen, met name met het feit dat het                           goeding een dwingende noodzaak bestaat?
          bekendmaken en verhinderen van de gevaren ook
          op een andere dan de in vraag 1 beschreven
          wijze had kunnen geschieden, met het feit dat de            6)    a)    Indien wegens een inbreuk op of een niet-nakoming
          handelingen hebben plaatsgevonden voordat de                            van de vereisten van het vrije verkeer van goederen
          bevoegde instantie in de markttoezichtzaak een                          een schadevergoeding wordt toegekend naar natio-
          besluit had genomen, en met het feit dat de handelin-                   naal recht, verlangt het gemeenschapsrecht dan dat
          gen, doordat zij slechts op een bepaald product                         de toegekende schadevergoeding een doeltreffende
          waren gericht, het op de markt brengen van dat                          en afschrikkend sanctie is, en is het onverenigbaar
          product kunnen hebben geschaad?                                         met de aansprakelijkheidsregels van het gemeen-
                                                                                schapsrecht dat een ambtenaar die zich schuldig
                                                                                heeft gemaakt aan een inbreuk of nalatigheid, op
     b)   Indien het aan de nationale rechter staat te oordelen                   grond van het nationale recht niet noodzakelijk de
          over de in vraag 3 a aan de orde gestelde evenredig-                    volledige schade, maar slechts een redelijk deel
          heid, moet deze dan meer belang hadden hechten                          ervan moet vergoeden, of geen schadevergoeding
          aan een mogelijk gebrek aan overeenstemming met                         verschuldigd is indien hij hem slechts een lichte
          de Europese of nationale veiligheidsbeginselen of                       schuld treft, of dat de ambtenaar en de voor de
          aan de omstandigheden van de openbaarmaking van                         fouten en nalatigheden van ambtenaren verantwoor-
          het niet in overeenstemming zijn met die beginselen?                    delijke staat slechts kunnen worden verplicht de
                                                                                economische schade, niet zijnde schade aan perso-
4)   Kunnen de in vraag 1 beschreven handelingen van de                           nen of goederen, te vergoeden indien deze schade
     ambtenaar in de in vraag 3 a genoemde omstandigheden                         het gevolg is van een strafbaar gestelde handeling of
     worden gerechtvaardigd op grond van de vrijheid van                          van het uitoefenen van openbaar gezag, dan wel in
     meningsuiting bedoeld in artikel 10 van het Europees                         gevallen waarin voor het toekennen van schadever-
     Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens,                          goeding een dwingende noodzaak bestaat?
     ook al zijn die handelingen in strijd met de artikelen 28
     EG en 30 EG of met artikel 10 EG?
                                                                            b)    Indien één van de in vraag 6 a genoemde beperkin-
5)   a)   Indien de in vraag 1 beschreven handelingen van de                      gen van de aansprakelijkheid onverenigbaar is met
          ambtenaar strijdig zijn met de artikelen 28 EG en                       het gemeenschapsrecht, moet die dan bij het toeken-
          30 EG of met artikel 10 EG, is de inbreuk dan zo                        nen van schadevergoeding naar nationaal recht
          ernstig en klaarblijkelijk dat de staat, indien aan                     buiten toepassing worden gelaten met betrekking
          de andere voorwaarden voor aansprakelijkheid is                         tot betrokken ambtenaar, ook wanneer de gehou-
          voldaan, op grond van het gemeenschapsrecht de                          denheid van de ambtenaar tot het betalen van
          verplichting heeft om de schade te vergoeden die die                    schadevergoeding daardoor groter wordt dan het
          handelingen hebben berokkend aan degene die het                         geval zou zijn op grond van het nationale recht?
          toestel op de markt brengt?
     b)   Is een inbreuk als bedoeld in vraag 5 a ook dan             (1) Richtlijn 98/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van
          klaarblijkelijk en ernstig indien aan de beslissings-           22 juni 1998, inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevin-
          bevoegde instantie of ambtenaar geen fout of nala-              gen van de lidstaten betreffende machines (PB L 207 van
          tigheid kan worden verweten en die instantie of                 23.7.1998, blz. 1).
          ambtenaar op geen enkele wijze met die handelingen
          heeft ingestemd noch heeft bijgedragen aan het
          ontstaan van de feitelijke gevolgen?


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 28 mei 1997 in zaak T-59/96: J.-L. Burban tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Vertraging bij opstelling van beoordelingsrapport - Beroep tot schadevergoeding - Ontvankelijkheid - Dienstfout - Schade)

text:
Nr. C 212/26          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  12 . 7 . 97
1 . Verwerpt het beroep.                                              woordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel,
                                                                      advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Lu
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra            xemburg bij de Fiduciaire Myson Sari, rue de Cessange 30,
     gen .                                                            tegen Raad van de Europese Unie ( gemachtigden: J.-P. Jac
                                                                      qué en D. Waelbroeck ), betreffende een beroep tot nietig
O ) PB nr. C 275 van 1 . 10 . 1994 .                                  verklaring van het besluit van de secretaris-generaal van
                                                                      de Raad van 3 mei 1995 houdende afwijzing van verzoe
                                                                      kers sollictatie naar een ambt van de rang A 1 bij het
                                                                      directoraat-generaal Economische en sociale samenhang —
                                                                      Regionaal beleid — Sociaal beleid — Werkgelegenheid —
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                      Sociale dialoog — Onderwijs en jeugdzaken — Cultuur —
                                                                      Audiovisuele sector ( DG J ), en van het besluit van de
                         van 28 mei 1997
                                                                      secretaris-generaal van de Raad van 7 november 1995
        in zaak T-59/96: J.-L. Burban tegen Europees                  houdende afwijzing van verzoekers klacht, heeft het
                            Parlement (')                             Gerecht (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: R. Garcfa
                                                                      Valdecasas, president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; grif
(Ambtenaren — Vertraging bij opstelling van beoordelings             fier: A. Mair, administrateur, op 29 mei 1997 een arrest
rapport — Beroep tot schadevergoeding — Ontvankelijk                 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                heid — Dienstfout — Schade)
                          ( 97/C 212/49                               1 . Verwerpt het beroep.
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra
In zaak T-59/96, J.-L. Burban, ambtenaar van het Euro                     gen .
pees Parlement, wonende te Parijs, vertegenwoordigd door
J.-P. Spitzer, advocaat te Parijs, domicilie gekozen heb             H PB nr. C 77 van 16 . 3 . 1996 .
bende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
aldaar, Grand-Rue 31 , tegen Europees Parlament (gemach
tigden: Y. Pantalis, F. Herbert en D. M. Tomasevic ), betref
fende een beroep strekkende tot vergoeding van de materi
ele en morele schade die verzoeker heeft geleden doordat
zijn beoordelingsrapporten over de perioden 1991—1992                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
en 1993—1994 te laat zijn opgesteld, heeft het Gerecht                                        van 3 juni 1997
(Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, presi
dent, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio         in zaak T-196/95 : H tegen Commissie van de Europeese
Gonzalez, administrateur, op 28 mei 1997 een arrest gewe                                   Gemeenschappen (')
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                               (Ambtenaren — Ambtshalve pensionering — Instelling en
                                                                      werkzaamheden van invaliditeitscommissie — Artikelen 53
1 . Veroordeelt het Parlement verzoeker een bedrag van
     200 000 Bfr. als schadevergoeding te betalen.                        en 59, lid 2, van Statuut — Kennisgeving van besluit)
                                                                                97/C 212/51 )
2 . Verstaat dat het Parlement alle kosten zal dragen.
                                                                                (Procestaai: Frans)
(') PB nr. C 180 van 22. 6 . 1996 .
                                                                      In zaak T-196/95 , H, gewezen ambtenaar van de Commis
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,
                                                                      aanvankelijk vertegenwoordigd door P.-P. van Gehuchten
                                                                      en J. Sambon en vervolgens door L. Defalque, advocaten
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                         van 29 mei 1997
                                                                      kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort
                                                                      Rheinsheim 2, tegen Commissie van de Europese Gemeen
      in zaak T-6/96: T. Contargyris tegen Raad van de                schappen ( gemachtigde: A. M. Alves Vieira ), betreffende
                         Europese Unie ( l )                          een beroep tot nietigverklaring van het advies van de inva
 (Ambtenaren — Afwijzing van sollicitatie — Artikel 19,               liditeitscommissie van 13 september 1994, van het besluit
lid 1, van Reglement van orde van Raad — Artikel 45 van               van de Commissie van 27 september 1994 waarbij ver
Statuut — Bevoegdheid van secretaris-generaal van Raad                zoekster ambtshalve is gepensioneerd, en van het besluit
om besluiten houdende afwijzing van sollicitatie en van               van de Commissie van 27 juni 1995 houdende afwijzing
klacht vast te stellen — Kennisgeving van vacature — Ken             van de klacht die verzoekster tegen dat besluit had inge
nelijke beoordelingsfout — Artikelen 7 en 27 van Statuut              diend, heeft het Gerecht (Derde Kamer), samengesteld als
     — Motiveringsplicht — Misbruik van bevoegdheid)                  volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. Briët en A. Potocki,
                                                                      rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 3 juni
                           ( 97/C 212/50 )                             1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                        (Procestaai: Frans)                           volgt:
In zaak T-6/96, T. Contargyris, gewezen ambtenaar van de               1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk voor zover het
Raad van de Europese Unie, wonende te Brussel, vertegen                   strekt tot nietigverklaring van, enerzijds, het besluit


title: Zaak T-121/03: Beroep, op 10 april 2003 ingesteld door Greenpeace Limited en Nexgen Group Limited (met als handelsnaam ECOTRICITY) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 184/36               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                         2.8.2003
wijziging van richtlijn 2000/60/EG, heeft het Gerecht (Derde               BESCHIKKING           VAN     HET GERECHT      VAN      EERSTE
kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident,                                              AANLEG
J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op 6 mei 2003
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                         van 23 april 2003
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                        in zaak T-73/03, Bernard Zaoui en anderen tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
2)    Verzoekster zal haar eigen kosten dragen alsmede die welke het
      Parlement en de Raad zijn opgekomen.                                 (Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap —
                                                                                Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is)
3)    De Commissie zal haar eigen kosten dragen.
                                                                                (2003/C 184/82)
(1) PB C 144 van 15 juni 2002.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                           In zaak T-73/03, Bernard Zaoui, wonende te Combs La Ville
                                                                           (Frankrijk), Lucien Zaoui, wonende te Netanya (Israël), Déborah
                                                                           Zaoui, wonende te Ramat Gan (Israël), vertegenwoordigd door
                                                                           J. A. Buchinger, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
BESCHIKKING          VAN     HET GERECHT             VAN    EERSTE         Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                              AANLEG                                       schappen, betreffende een vordering tot vergoeding van de
                                                                           schade die verzoekers stellen te hebben geleden door een
                                                                           aanslag die op 27 maart 2002 te Netanya (Israël) is gepleegd,
                        van 30 april 2003
                                                                           heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt:
                                                                           B. Vesterdorf, president, H. Legal en M. E. Martins Ribeiro,
in zaak T-154/02, Villiger Söhne GmbH tegen Raad van de                    rechters; griffier: H. Jung, op 23 april 2003 een beschikking
                         Europese Unie (1)                                 gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
(Beroep tot nietigverklaring — Artikelen 3, punt 1, en 4,                  1)    Het beroep wordt verworpen.
lid 2, eerste streepje, van richtlijn 2002/10/EG — Structuur
en tarieven van accijns op tabaksfabrikaten — Kennelijk                    2)    Verzoekers zullen de kosten dragen.
                         niet-ontvankelijk)
                                                                           (1) PB C 124, van 24 mei 2003.
                          (2003/C 184/81)
                          (Procestaal: Duits)
In zaak T-154/02, Villiger Söhne GmbH, gevestigd te                        Beroep, op 10 april 2003 ingesteld door Greenpeace
Waldshut-Tiengen        (Duitsland),     vertegenwoordigd        door      Limited en Nexgen Group Limited (met als handelsnaam
B. Wägenbaur, advocaat, tegen Raad van de Europese Unie                    ECOTRICITY) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
(gemachtigden: F. Gijón en M. Simm) betreffende een verzoek                                               schappen
tot nietigverklaring van artikel 3, punt 1, van richtlijn 2002/
10/EG van de Raad van 12 februari 2002 tot wijziging van
                                                                                (Zaak T-121/03)
richtlijn 92/79/EEG, richtlijn 92/80/EEG en richtlijn 95/59/EG
wat de structuur en de tarieven van de accijns op tabaks-
fabrikaten betreft (PB L 46, blz. 26) en subsidiair van artikel 4,                                   (2003/C 184/83)
lid 2, eerste streepje, van deze richtlijn, heeft het Gerecht
(Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresi-                                      (Procestaal: Engels)
dent, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op 30 april
2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                           schappen is op 10 april 2003 beroep ingesteld tegen
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Greenpeace
                                                                           Limited, gevestigd te Londen, Verenigd Koninkrijk, en Nexgen
2)    Verzoekster wordt verwezen in de kosten.                             group Limited (met als handelsnaam ECOTRICITY), gevestigd
                                                                           te Gloucesterhire, Verenigd Koninkrijk, vertegenwoordigd door
                                                                           P. Lasok, QC, J. Turner en R. Haynes, advocaten.
3)    Op de verzoeken tot interventie hoeft niet te worden beslist.
                                                                           Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
(1) PB C 191 van 10.8.02.
                                                                           —     de bestreden beschikking nietig te verklaren en de
                                                                                Commissie in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 2.8.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 184/37
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     het besluit van de secretaris-generaal van 13 juni 2002
Verzoeksters in onderhavige zaak vorderen de nietigverklaring
                                                                              dat verzoekers beoordelingsrapport over de periode van
van de beschikking van de Commissie waarbij de toekenning
                                                                              1 juli 1997 tot en met 30 juni 1999 ongewijzigd beves-
door het Verenigd Koninkrijk van staatssteun in de vorm van
                                                                              tigt, nietig te verklaren;
„reddingssteun” aan British Energy plc (BE), een elektriciteits-
producent in het Verenigd Koninkrijk, is goedgekeurd. De                —     het besluit van de Commissie van 13 januari 2003 tot
betrokken onderneming wint hoofdzakelijk elektriciteit uit                    afwijzing van zijn klacht van 13 september 2002 nietig te
kernenergie.                                                                  verklaren;
                                                                        —     verweerster te veroordelen tot betaling van een vergoe-
Volgens verzoeksters is de bestreden beschikking onwettig
                                                                              ding van 10 000 euro;
voorzover niet afdoende of zorgvuldig is onderzocht of de
steun wel gerechtvaardigd was door dringende sociale omstan-            —     verweerster te verwijzen in de kosten.
digheden en beperkt was tot hetgeen noodzakelijk was, in
overeenstemming met punt 23, sub c en e, van de commu-
nautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun
aan bedrijven in moeilijkheden (1).                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoeker is een ambtenaar van DG II van de Europese
Meer in het bijzonder heeft de verwerende instelling volgens
                                                                        Commissie. Zijn beoordelingsrapport over de periode 1997/
verzoekers ten onrechte geconcludeerd dat BE zonder de
                                                                        1999 is opgesteld met twee jaar vertraging. Dat rapport is
betrokken steun insolvabel zou zijn en hoogstwaarschijnlijk
                                                                        bevestigd door de beoordelaar in beroep.
haar activiteiten zou moeten stopzetten, zonder eerst na te
gaan of een saneringsprocedure geen geschikt reddingsmiddel
was waar minder staatssteun voor nodig zou zijn, en evenmin             Volgens verzoeker heeft de Commissie bij de opstelling van het
de mogelijkheid te overwegen om slechts een of enkele, in               rapport een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en haar
plaats van al haar krachtcentrales te sluiten.                          bevoegdheid misbruikt. Tot staving van zijn vordering stelt
                                                                        verzoeker tevens dat de Commissie artikel 43 Ambtenarensta-
                                                                        tuut heeft geschonden, hetgeen de procedure onregelmatig
Voorts zijn verzoeksters het niet eens met de Commissie dat             maakt. Ten slotte is verweerster de op haar rustende motive-
kerninstallaties niet tijdelijk kunnen worden stilgelegd en dat de      ringsplicht niet nagekomen.
sluiting van de krachtcentrales van BE zou leiden tot ernstige
problemen inzake nucleaire veiligheid.
Ten slotte is de Commissie ten onrechte tot de conclusie
gekomen dat door de sluiting van de installaties van BE de
productiecapaciteit voor elektriciteit in het Verenigd Koninkrijk       Beroep, op 4 mei 2003 ingesteld door Scania AB tegen
met 20 % zou verminderen, wat de leveringszekerheid in                          Commissie van de Europese Gemeenschappen
gevaar zou brengen, en is zij in elk geval voorbijgegaan aan
het feit dat de sluiting van slechts een of enkele van de                                         (Zaak T-163/03)
krachtcentrales van BE een kleinere weerslag op de productie-
capaciteit zou hebben.
                                                                                (2003/C 184/85)
(1) PB 1999 C 288, blz. 2.                                                                        (Procestaal: Engels)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 4 mei 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen door Scania AB, gevestigd
                                                                        te Södertälje (Zweden), vertegenwoordigd door S. Pappas, advo-
Beroep, op 30 april 2003 ingesteld door Michael Cwik                    caat.
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                          (Zaak T-157/03)                               —     het besluit van de Merger Task Force van de Europese
                                                                              Commissie van 4 maart 2003 nietig te verklaren;
                          (2003/C 184/84)
                                                                        —     het besluit van de Merger Task Force van de Europese
                                                                              Commissie van 16 april 2003 nietig te verklaren;
                           (Procestaal: Frans)
                                                                        —     het besluit van de Merger Task Force van de Europese
                                                                              Commissie van 24 april 2003 nietig te verklaren;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               —     de weigering van de Commissie om de regeling voor de
schappen is op 30 april 2003 beroep ingesteld tegen                           afstoting van de participatie van Volvo in Scania opnieuw
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Michael                         te onderzoeken en een onmiddellijke afstoting te gelasten,
Cwik, wonende te Tervuren (België), vertegenwoordigd door                     zoals was gevraagd tijdens de bijeenkomst van 20 februari
Nicolas Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                       2003 en in de brief van 21 februari 2003, nietig te
Luxemburg.                                                                    verklaren;


               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/1

         (2008/C 197/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 183 van 19.7.2008

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 171 van 5.7.2008

      PB C 158 van 21.6.2008

      PB C 142 van 7.6.2008

      PB C 128 van 24.5.2008

      PB C 116 van 9.5.2008

      PB C 107 van 26.4.2008

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak T-155/14: Beroep ingesteld op 7 maart 2014 — ANKO/Commissie

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/46

         Beroep ingesteld op 7 maart 2014 — ANKO/Commissie
   (Zaak T-155/14)
   2014/C 175/64
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ANKO Anonymos Etairia Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: B. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               vaststellen dat het totaalbedrag van 325 823,16 EUR dat de Commissie terugvordert als niet-subsidiabele kosten en dat reeds aan verzoekster is uitgekeerd voor het project PERSONA alsmede het totaalbedrag van 280 747,45 EUR dat de Commissie terugvordert als niet-subsidiabele kosten en dat reeds aan verzoekster is uitgekeerd voor het project TERREGOV, subsidiabele kosten vormen;

               —

               vaststellen dat het bedrag van 6 752,74 EUR subsidiabele kosten vormen die ANKO heeft gemaakt in het kader van het project PERSONA en die de Commissie bijgevolg aan ANKO moet uitkeren;

               —

               de Commissie verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep betreft de aansprakelijkheid van de Commissie in de zin van artikel 272 VWEU voor de overeenkomsten nr. 045 459 en nr. 507 749, ter uitvoering van respectievelijk de projecten PERSONA en TERREGOV.
   Verzoekster betoogt meer in het bijzonder dat de Commissie, hoewel verzoekster aan haar eigen verplichtingen heeft voldaan, in strijd met bovengenoemde overeenkomsten, met het beginsel van de goede trouw, met het verbod van rechtsmisbruik en met het evenredigheidsbeginsel de terugbetaling van de aan ANKO uitgekeerde bedragen heeft gevorderd, omdat het geen subsidiabele kosten zouden zijn. Om die reden betoogt verzoekster ten eerste dat de Commissie de op haar rustende contractuele verplichtingen jegens ANKO niet is nagekomen door voor bijna alle bedragen die de instelling aan ANKO heeft uitgekeerd voor de projecten PERSONA en TERREGOV te weigeren deze als subsidiabele kosten aan te merken en door die bedragen als onverschuldigde betalingen terug te vorderen. Ten tweede betoogt verzoekster dat de terugvordering van al die bedragen onevenredig is en misbruik vormt.


title: Zaak T-352/06: Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Dura Vermeer Infra/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Nederlandse markt van wegenbouwbitumen — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Toerekenbaarheid van inbreuk — Rechten van verdediging” )

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/15

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Dura Vermeer Infra/Commissie
   (Zaak T-352/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Nederlandse markt van wegenbouwbitumen - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Toerekenbaarheid van inbreuk - Rechten van verdediging)
   2012/C 355/28
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Dura Vermeer Infra BV (Hoofddorp, Nederland) (vertegenwoordiger: M. Slotboom, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Bouquet en A. Nijenhuis, gemachtigden, bijgestaan door F. Wijckmans, F. Tuytschaever en L. Gyselen, advocaten, vervolgens A. Bouquet, A. Nijenhuis en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden, bijgestaan door F. Wijckmans en F. Tuytschaever)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 4090 def. van de Commissie van 13 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (Zaak nr. COMP/38.456 — Bitumen — NL), voor zover deze betrekking heeft op verzoekster

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dura Vermeer Infra BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Zaak T-231/99: Beroep, op 12 oktober 1999 ingesteld door C. Joynson tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.1.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 6/29
De Commissie motiveert de hoogte van het haars inziens op              — nietig te verklaren de besluiten om twee andere personen
de markt gebruikelijke rendement op het voor verzoekster                    in de ambten van hoofd van de Engelse vertaalafdeling en
economisch bruikbare gedeelte van het Wfa-vermogen uitslui-                 taalkundig adviseur aan te stellen;
tend met het argument, dat zij in de Crédit Lyonnais-
beschikking uit 1995 eveneens een rendement van 12 % na                — de Raad in de kosten te verwijzen.
belasting als redelijk heeft beschouwd. De Crédit Lyonnais-
beschikking is echter op het onderhavige geval toepasbaar,
omdat Crédit Lyonnais een saneringsgeval was.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
De Commissie verwart het rendement op het eigen vermogen
vanuit ondernemingsperspectief met het rendement op de                 Verzoeker komt op tegen de weigering van het TABG om zijn
investering vanuit het oogpunt van de kapitaalverschaffer en           sollicitatie naar twee ambten in de rang LA3 in aanmerking te
gaat ten onrechte ervan uit, dat rendementsverwachtingen in            nemen.
beginsel het nettorendement betreffen.
                                                                       Tot staving van zijn aanspraken beroept hij zich op schending
Het door de Commissie gehanteerde rendement (12 % na                   van
belasting) voor investeringen in aandelenkapitaal is niet houd-
baar. De Commissie heeft de cijfers vóór en na belasting met
elkaar verward.                                                        — de artikelen 29 en 45 van het Statuut;
                                                                       — de bevorderingsprocedure;
De overname van Wfa door verzoekster wordt niet door zo
bijzondere aspecten gekenmerkt, dat een verhoging van 1,5 %
bovenop de 12 % na belasting gerechtvaardigd zou zijn.                 — het beginsel van gelijke behandeling en het loopbaan-
                                                                            beginsel.
De Commissie neemt ten onrechte aan, dat verzoekster over
het voor haar niet bruikbare deel van het Wfa-vermogen                 In de laatste plaats beroept verzoeker zich op het bestaan, in
eveneens een vergoeding dient te betalen.                              de onderhavige zaak, van misbruik van bevoegdheid.
Ten slotte houdt de Commissie bij de berekening van de te
betalen vergoeding ten onrechte geen rekening met de uit de
fusie van de twee kredietinstellingen voortvloeiende synergie-
effecten.
                                                                       Beroep, op 12 oktober 1999 ingesteld door C. Joynson
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 13 oktober 1999 ingesteld door H. McAuley                                           (Zaak T-231/99)
              tegen Raad van de Europese Unie
                       (Zaak T-230/99)                                                           (2000/C 6/53)
                         (2000/C 6/52)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                        (Procestaal: Frans)                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 12 oktober 1999 beroep ingesteld tegen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Commissie van de Europese Gemeenschappen door C. Joyn-
schappen is op 13 oktober 1999 beroep ingesteld tegen                  son, vertegenwoordigd door B. Bedford, van de Middel Temple,
Raad van de Europese Unie door H. McAuley, wonende te                  en door F. Kelly, Solicitors, 21 Bennetts Hill, Birmingham, B2
Wezembeek-Oppem (België), vertegenwoordigd door                        5QP, Verenigd Koninkrijk.
J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Peere, advocaten te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
Myson SARL, Rue de Cessange 30.                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      — de beschikking van de Commissie in zaak IV/36.081/F3 —
                                                                            Bass, gedateerd 16 juni 1999, nietig te verklaren;
— nietig te verklaren het besluit van de Raad houdende
    afwijzing van verzoekers sollicitatie naar de ambten in de         — te verklaren dat de Commissie ingevolge artikel 233 van
    rang LA3 van afdelingshoofd van de Engelse vertaalafde-                 het Verdrag de maatregelen zal moeten nemen die noodza-
    ling en taalkundig adviseur bij deze afdeling;                          kelijk zijn om aan het uit te spreken arrest gevolg te geven;
 ---pagebreak--- C 6/30                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    8.1.2000
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                             Beroep, op 12 oktober 1999 ingesteld door Land Nord-
                                                                      rhein-Westfalen tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                            (Zaak T-233/99)
Verzoeker betoogt dat de Commissie op 3 februari 1998                                          (2000/C 6/54)
overeenkomstig artikel 19, lid 3, van verordening nr. 17/62
van de Commissie te kennen heeft gegeven (1) dat zij voorne-
mens was een gunstig standpunt in te nemen ten aanzien van                                    (Procestaal: Duits)
bepaalde aan haar door Bass meegedeelde overeenkomsten,
door overeenkomstig artikel 81, lid 3, EG met terugwerkende
kracht vrijstelling te verlenen. Bij de betrokken overeenkom-         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
sten ging het om een standaardhuurovereenkomst die betrek-            schappen is op 12 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
king had op een volledig geoutilleerde drankgelegenheid met           de Europese Gemeenschappen ingesteld door Land Nordrhein-
vergunning in Engeland en Wales, met een afnameverplichting           Westfalen, vertegenwoordigd door M. Schütte van Bruckhaus
voor bier, alsmede een aantal verwante overeenkomsten, en de          Westrick Heller Löber, advocaten te Berlijn, domicilie gekozen
standaardovereenkomsten voor Schotland. Alvorens ter zake             hebbende te Luxemburg bij Bonn & Schmitt, advocaten aldaar,
een definitieve beschikking te geven, nodigde de Commissie            Val Ste Croix 7.
alle belanghebbende partijen uit hun opmerkingen kenbaar te
maken.                                                                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      1. beschikking K(1999) 2265 endg. van de Commissie van
Op 31 maart 1999 diende verzoeker bij de Commissie opmer-                 8 juli 1999 nietig te verklaren;
kingen in, vergezeld van een deskundigenrapport. In die
opmerkingen maakte hij bezwaar tegen het voorstel Bass een
                                                                      2. de Commissie in de kosten te verwijzen.
vrijstelling te verlenen.
Op 16 juni 1999 gaf de Commissie een beschikking inzake               Middelen en voornaamste argumenten
een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag
(zaak IV/36.081/F3 — Bass) (de bestreden beschikking) (2).            De bestreden beschikking, inzake een maatregel van de
In die beschikking heeft de Commissie de in voormelde                 Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van Westdeutsche Lan-
opmerkingen gemaakte bezwaren terzijde gelegd en Bass met             desbank Girozentrale, is de Bondsrepubliek Duitsland op
terugwerkende kracht vrijstelling verleend voor de aangemelde         4 augustus 1999 bij brief van de Commissie SG (99) D/6112
overeenkomsten, voor het tijdvak van 1 maart 1991 tot en              van dezelfde datum ter kennis gebracht.
met 31 december 2002.
                                                                      De Commissie was niet bevoegd de beschikking te geven;
Verzoeker verzoekt het Gerecht van eerste aanleg om nietigver-        gezien zijn draagwijdte en betekenis behoorde de zaak niet tot
                                                                      de lopende zaken van de Commissie, terwijl uitstel van
klaring van de bestreden beschikking, op grond dat de
                                                                      goedkeuring ervan de belangen van de Gemeenschap of van
Commissie, door de aangemelde overeenkomsten vrij te stellen:
                                                                      particulieren niet had geschaad.
a) heeft nagelaten, zich een juist oordeel te vormen van de           De samenstelling van de Commissie was als gevolg van de op
     feiten en het recht waaruit blijkt, dat de aangemelde            „non actief”-stelling van het Commissielid Bangemann niet
     overeenkomsten niet aan de in artikel 81, lid 3, gestelde        regelmatig.
     voorwaarden voldoen;
                                                                      De Commissie heeft verzuimd, verzoeker belangwekkende,
b) heeft nagelaten, geldige redenen aan te voeren voor haar           voor zijn verdediging essentiële documenten ter beschikking
     standpunt dat de aangemelde overeenkomsten aan de                te stellen, in het bijzonder een rapport van het adviesbureau
     voorwaarden van artikel 81, lid 3, voldoen.                      First Consulting, en heeft daardoor zijn verweermogelijkheden
                                                                      beperkt.
                                                                      De feiten zijn op essentiële punten onvolledig en kennelijk
(1) PB 1999, C 36, blz. 5.
(2) PB 1999, L 186, blz. 1.                                           onjuist voorgesteld, zoals de structuur van het bedrijf van
                                                                      WestLB en haar publieke taken. De WestLB is geen „sanerings-
                                                                      geval”, maar een winstgevende onderneming. Bijgevolg zijn de
                                                                      voor kapitaalinjecties in ondernemingen met economische
                                                                      moeilijkheden ontwikkelde normen ten onrechte op WestLB
                                                                      toegepast.


title: Zaak T-12/04: Beroep, op 9 januari 2004 ingesteld door „Almdudler-Limonade” A. & S. Klein tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/66

         Beroep, op 9 januari 2004 ingesteld door „Almdudler-Limonade” A. & S. Klein tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak T-12/04)
   (2004/C 106/136)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 januari 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door „Almdudler-Limonade” A. & S. Klein, te Wenen, vertegenwoordigd door G. Schönherr, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               in deze zaak uitspraak te doen en de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 5 november 2003 in zaak R 490/2003-2 in die zin te wijzigen dat haar gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2 193 753 wordt toegewezen;

               —

               subsidiair, de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 5 november 2003 in zaak R 490/2003-2 te vernietigen en de zaak voor verdere afdoening naar het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt terug te wijzen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te gelasten, de kosten van deze procedure en van de beroepsprocedure te vergoeden aan verzoeksters vertegenwoordiger binnen de 14 dagen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               driedimensionaal merk in de vorm van een limonadefles – aanvraagnr. 2 193 753

               Waren of diensten:

               waren van klasse 32 (limonade op basis van kruiden)

               Voor de kamer van beroep aangevochten beslissing:

               weigering van inschrijving door de onderzoeker

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

                           —

                           het aangevraagde merk heeft meer onderscheidend vermogen dan het vereiste minimum aan onderscheidend vermogen;

                           —

                           het in aanmerking komende publiek is in staat, de in deze verpakkingsvorm aangeboden waren te onderscheiden van die met een andere commerciële herkomst;

                           —

                           rekening houdend met de inhoud van de fles is het onderscheidend vermogen nog veel groter.


title: Zaak T-70/01: Beroep, op 26 maart 2001 ingesteld door Pier V. Aimone tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

text:
19.5.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 150/33
Beroep, op 20 maart 2001 ingesteld door Imperial Che-                    Volgens ICI heeft de Commissie thans de beschikking van
mical Industries plc tegen Commissie van de Europese                     1990 krachtens artikel 86 opnieuw vastgesteld, zij het met een
                        Gemeenschappen                                   aantal toevoegingen en wijzigingen aan de tekst, en de
                                                                         oorspronkelijke boete van 10 miljoen Euro opnieuw opgelegd.
                          (Zaak T-66/01)                                 Voorts, aldus ICI, is met betrekking tot de beschikking geen
                                                                         nieuwe administratieve procedure ingeleid. Blijkbaar gaf de
                         (2001/C 150/64)                                 Commissie er de voorkeur aan zich te baseren op de adminis-
                                                                         tratieve procedure die voorafging aan de beschikkingen van
                                                                         1990 krachtens de artikelen 85 en 86.
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 20 maart 2001 beroep ingesteld tegen                      —     dat de boete is opgelegd na het verstrijken van de bij
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Imperial                         verordening nr. 2988/74 (3) vastgestelde termijnen;
Chemical Industries plc, vertegenwoordigd door D. Vaughan
QC, D. Anderson QC, S. Lee, S. Turner, S. Berwich en R. Coles.           —     dat de Commissie heeft gehandeld in strijd met het
                                                                               fundamentele recht op een procedure binnen een redelijke
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                            termijn, gelet op het tijdsverloop tussen de feiten in geding
                                                                               en het inleiden van het onderzoek van de Commissie;
—     de beschikking van de Commissie van 13 december 2000
      in zaak nr. COMP/33.133-D: Natriumcarbonaat — ICI,                 —     dat verweerster heeft gehandeld in strijd met het non bis
      nietig te verklaren;                                                     in idem beginsel;
—     de bij artikel 2 van de beschikking opgelegde boete op te          —     dat een nieuwe administratieve procedure had moeten
      heffen of te verlagen;                                                   worden ingeleid en dat het achterwege blijven van een
                                                                               dergelijke procedure heeft geleid tot een schending van
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van ICI.                          wezenlijke procedurele voorschriften; en
                                                                         —     dat de Commissie de feiten onjuist heeft beoordeeld wat
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                               verzoeksters machtspositie en misbruik daarvan betreft,
                                                                               en eveneens wat de gevolgen daarvan voor het handels-
De beschikking waartegen het onderhavige beroep is gericht,                    verkeer tussen de lidstaten betreft.
is gebaseerd op de vaststelling door de Commissie dat ongeveer
vanaf 1983 en „in ieder geval tot eind 1989”:
                                                                         (1) Zaken T-36/91 en T-37/91, ICI/Commissie, Jurispr. blz. II-1847,
—     verzoekster (ICI) een machtspositie innam op de markt                  blz. 1905.
      voor natriumcarbonaat in het Verenigd Koninkrijk;                  (2) Zaak C-286/95 P, Commissie/ICI, Jurispr. 2000, blz. I-2341.
                                                                         (3) Verordening (EEG) nr. 2988/74 van de Raad van 26 november
—     ICI misbruik maakte van deze machtspositie door voor                   1974 inzake de verjaring van het recht van vervolging en
                                                                             van tenuitvoerlegging op het gebied van het vervoers- en het
      haar belangrijkste klanten een stelsel toe te passen van               mededingingsrecht van de Europese Economische Gemeenschap
      klantenkortingen, kortingen voor de hoogste schijf van                 (PB L 319 van 29.11.1974, blz. 1).
      hun aankopen („top slice”-kortingen), en contractuele
      regelingen die ertoe strekten ICI de exclusiviteit van de
      leveringen te garanderen, naast andere methodes die tot
      doel of tot gevolg hadden dat dergelijke klanten aan ICI
      werden gebonden en dat concurrenten werden uitgeslo-
      ten; en
—     de handelwijze van ICI merkbare gevolgen had voor de
      handel tussen lidstaten.                                           Beroep, op 26 maart 2001 ingesteld door Pier V. Aimone
                                                                         tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Volgens ICI is de beschikking een heruitgave tien jaar later van
een nietig verklaarde beschikking van de Commissie krachtens                                       (Zaak T-70/01)
artikel 86 EG-Verdrag (thans artikel 82 EG), die eveneens was
gericht tegen ICI, in verband met gestelde overtredingen op de                                    (2001/C 150/65)
markt voor natriumcarbonaat. Eveneens in 1990 stelde de
Commissie een beschikking vast tegen ICI krachtens artikel 85
EG-Verdrag (thans artikel 81 EG), betreffende gestelde
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
schendingen van dat artikel op dezelfde markt. Beide beschik-
kingen werden op 29 juni 1995 (1) in hun geheel nietig
verklaard. De hogere voorziening van de Commissie betreffen-             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
de zaak T-37/91 werd door het Hof van Justitie verworpen (2).            schappen is op 26 maart 2001 beroep ingesteld tegen Hof
Tegen het arrest in zaak T-36/91 werd geen hogere voorziening            van Justitie van de Europese Gemeenschappen door Pier
ingesteld.                                                               V. Aimone, vertegenwoordigd door R. Ventura, advocaat.
 ---pagebreak--- C 150/34              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     19.5.2001
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                    —    het feit dat de paritaire commissie zich heeft uitgesproken
                                                                          zonder verzoeker te hebben gehoord;
                                                                     —    het feit dat verweerder artikel 40 bijzonder strikt heeft
—    nietig te verklaren het besluit van de griffier van het Hof          toegepast, welke bepaling de administratie weliswaar de
     van Justitie van 22 mei 2000 voor zover verzoeker                    mogelijkheid biedt, maar niet verplicht, de ambtenaar na
     daarbij per 1 juni 2000 is ontslagen, maar niet voor zover           twee weigeringen tot herplaatsing te ontslaan.
     verzoeker niet per 16 juli 2000 is herplaatst;
—    verweerder te veroordelen tot een door het Gerecht in
     billijkheid te bepalen schadevergoeding;
—    verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                     Beroep, op 23 maart 2001 ingesteld door Norman Pyres
                                                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-72/01)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2001/C 150/66)
Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit van de                                    (Procestaal: Frans)
administratie om de arbeidsverhouding van verzoeker, jurist-
vertaler bij het Hof van Justitie, te beëindigen op grond dat
verzoeker na een verlof zonder bezoldiging om redenen van            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
persoonlijke aard zijn werkzaamheden niet heeft hervat.              schappen is op 23 maart 2001 beroep ingesteld tegen de
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door Norman
                                                                     Pyres, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vander-
                                                                     sanden en L. Levi, advocaten.
Verzoeker ging op 1 juni 1992 met onbezoldigd verlof. Het
verlof werd drie maal verlengd en liep af op 31 mei 1995.            Verzoeker vordert dat het Gerecht:
Overeenkomstig artikel 40 van het Statuut werd verzoeker
voorgesteld, hem vóór 1 januari 1999 te herplaatsen. Van dat
voorstel, gedateerd 19 november 1998, kreeg verzoeker kennis         —    het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek
op 23 november 1998. De gestelde termijn was voor verzoeker               COM/TA/99 van 31 mei 2000 waarbij verzoeker niet is
te kort voor het geven van een bevestigend antwoord, zodat                toegelaten tot het mondeling examen van het vergelijkend
dit voorstel niet werd aanvaard. Evenwel deelde verzoeker de              onderzoek, nietig verklaart;
personeelsdienst mee, dat hij kon worden herplaatst op 16 juli
daaraanvolgend, mits hem binnen een „delai raisonnable” een
daartoe strekkend voorstel zou worden gedaan. Dit laatste            —    alle latere besluiten en handelingen van het vergelijkend
gebeurde pas in een brief van eind mei 1999, waarop verzoeker             onderzoek nietig verklaart;
voorstelde zijn werkzaamheden te hervatten in de maand juli
van het daaropvolgende jaar 2000.
                                                                     —    voor zover noodzakelijk het besluit van het de tot het
                                                                          afsluiten van aanstellingscontracten bevoegde autoriteit
                                                                          van 15 december waarbij verzoekers klacht is afgewezen,
                                                                          nietig verklaart;
Verzoeker beroept zich op:
                                                                     —    verweerster veroordeelt tot betaling van 1 Euro als
                                                                          vergoeding van de door verzoeker geleden schade;
—    schending van het criterium van een „delai raisonnable”;        —    verweerster in de kosten verwijst.


title: Doorhaling van zaak T-307/97

text:
C 34/28                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                5.2.2000
Tot staving van hun vordering beroepen verzoeksters zich op                         Doorhaling van zaak T-307/97 (1)
het volgende:
                                                                                (2000/C 34/53)
— schending van het Statuut, met name de artikelen 9 en
    24 bis daarvan, en van bijlage II bij het Statuut houdende
    samenstelling en werkwijze van de organen genoemd in                                     (Procestaal: Engels)
    artikel 9 van het Statuut;
— schending van het door de algemene vergadering van                  De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
    ambtenaren op 19 januari 1999 vastgestelde reglement              aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
    van orde voor de verkiezingen van het personeelscomité;           van 10 november 1999 de doorhaling in het register gelast
                                                                      van zaak T-307/97: B. G. S. Rowlands en E. H. S. Rowlands
— schending van de regeling betreffende de oprichting van             tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
    een personeelscomité, vastgesteld door de Commissie op            Europese Gemeenschappen.
    9 april 1968 en laatstelijk gewijzigd op 22 oktober 1997;
                                                                      (1) PB C 94 van 28.3.1998.
— schending van de algemene rechtsbeginselen, zoals het
    beginsel dat elk besluit of administratieve handeling moet
    berusten op rechtmatige en ter zake dienende gronden, die
    geen feitelijke of juridische gebreken vertonen;
— misbruik van bevoegdheid.
                                                                                Doorhaling van zaak T-308/97 (1)
Verzoekers zijn in dit verband van mening, dat verweerster,
met name op initiatief van de directeur-generaal van DG IX,
heeft besloten een procedure te openen voor de vervanging                                     (2000/C 34/54)
van de leden van het personeelscomité van de afdeling Brussel,
die strijdig was met de hiervóór genoemde voorschriften en
beginselen, door aan te nemen, dat de verkiezingen van 9, 10                                 (Procestaal: Engels)
en 11 maart 1999, die bij kennelijk op 29 september 1999
gedateerd besluit nietig waren verklaard, konden worden               De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
overgedaan, terwijl de uitslag daarvan nietig was verklaard, en       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zonder dat het noodzakelijk was (quod non) de algemene                van 10 november 1999 de doorhaling in het register gelast
vergadering van ambtenaren bijeen te roepen, niet alleen om           van zaak T-308/97: J. Ward, B. Ward en M. Lewis tegen
een nieuw verkiezingsbureau samen te stellen maar ook om              Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
een datum voor de nieuwe stemming vast te stellen.                    Gemeenschappen.
                                                                      (1) PB C 94 van 28.3.1998.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 december 1996 in zaak T-132/95: P. Gammeltoft tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Tijdelijke functionarissen - Gewezen gedetacheerde nationale deskundige - Gewezen hulpfunctionaris - Inrichtingsvergoeding - Vergoeding van verhuiskosten)

text:
22. 2. 97            [ NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr . C 54/ 19
afwijzing van verzoekers klacht tegen een besluit van de                   ning van de in artikel 5, lid 1 , van bijlage VII bij het
directeur van JET van 13 juni 1994 houdende weigering om                   Statuut bedoelde inrichtingsvergoeding en van de in
hem als tijdelijk functionaris in het personeel van de                     artikel 9, lid 1 , van die bijlage bedoelde vergoeding van
Commissie op te nemen, alsmede tot vergoeding van de als                   de verhuiskosten is geweigerd.
gevolg van dit besluit geleden schade, heeft het Gerecht
(Tweede Kamer ), samengesteld als volgt: H. Kirschner,               3 . Verwijst de Commissie in de kosten .
kamerpresident; C.W. Bellamy en A. Kalogeropoulos,
rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 12 de        (M PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
cember 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:
1 . Verklaart nietig het besluit van de Commissie om
     verzoeker niet aan te stellen op een tijdelijke post van de      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     Gemeenschap krachtens artikel 8.5 van de statuten van                                  van 12 december 1996
     JET, dat hem is meegedeeld bij briefvan de directeur van
     JET van 13 juni 1994, en het besluit van de Commissie           in zaak T- 13 7/95 : P. Mozzaglia tegen Commissie van de
     van 28 december 1994, waarbij verzoekers klacht tegen                              Europese Gemeenschappen ( 1 )
     eerstgenoemd besluit is afgewezen.                              (Ambtenaren — Gewezen gedetacheerde nationale deskun
                                                                     dige — Dagvergoeding — Inrichtingsvergoeding — Plaats
2 . Verwerpt het beroep voor het overige.                             van aanwerving — Vergoeding van reiskosten bij indienst
                                                                                treding)
3.   Verstaat dat verweerster de kosten van verzoeker zal
                                                                                ( 97IC 54/30 )
     dragen, alsmede haar eigen kosten.
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
(') PB nr. C 286 van 28 . 10 . 1995 .
                                                                     In zaak T-137/95 , P. Mozzaglia, ambtenaar van de Com
                                                                     missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                     Brussel, vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat
                                                                     bij de Italiaanse Corte di cassazione , domicilie gekozen
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                     hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,
                     van 12 december 1996                            advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10 , tegen Commissie
in zaak T-l 32/95 : P. Gammeltoft tegen Commissie van de             van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden : J. Cur
                 Europese Gemeenschappen ( 1 )                       rall, A.M. Alves Vieira en A. Dal Ferro, alsmede, ter
                                                                     terechtzitting, D. Waelbroeck ), betreffende een beroep tot
 (Tijdelijke functionarissen — Gewezen gedetacheerde                  nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
nationale deskundige — Gewezen hulpfunctionaris —                     1 september 1994 houdende weigering om verzoeker de
  Inrichtingsvergoeding — Vergoeding van verhuiskosten)               inrichtingsvergoeding, de vergoeding van de reiskosten bij
                           ( 97/C 54/29 )                             indiensttreding en de dagvergoeding toe te kennen, heeft
                                                                      het Gerecht ( Tweede Kamer ), samengesteld als volgt :
                        (Procestaai: Frans)                           H. Kirschner, president; C.W. Bellamy en A. Kalogeropou
                                                                      los, rechters; griffier : B. Pastor, hoofdadministrateur, op
 In zaak T-132/95 , P. Gammeltoft, tijdelijk functionaris van         12 december 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
 de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende                 luidt als volgt:
 te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Dema
 seure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen          I . Verklaart het besluit van de Commissie van 1 september
 hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari, Rue                    1 994 nietig voorzover daarbij aan verzoeker toekenning
 Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese Gemeen                       van de in artikel 5, lid 1 , eerste alinea, van bijlage VII bij
 schappen (gemachtigden: J. Currall en D. Waelbroeck ),                     het Statuut bedoelde inrichtingsvergoeding, de in arti
 betreffende een beroep tot, met name, nietigverklaring van                 kel 7, lid 1 , sub a), van die bijlage bedoelde vergoeding
 het besluit van de Commissie van 15 september 1994                         van de reiskosten bij indiensttreding en de in artikel 1 0,
 houdende weigering om verzoeker de inrichtingsvergoeding                   lid 1 , daarvan bedoelde dagvergoeding is geweigerd.
 en de vergoeding van de verhuiskosten toe te kennen, heeft
 het Gerecht (Tweede Kamer ), samengesteld als volgt:                 2 . Veroordeelt de Commissie de inrichtingsvergoeding, de
 H. Kirschner, president; C.W. Bellamy en A. Kalogeropou                   reiskosten bij indiensttreding en de dagvergoeding aan
 los, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op                verzoeker te betalen vermeerderd met moratoire interes
  12 december 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum                    sen op de voet van 8 % per jaar vanaf de respectieve data
 luidt als volgt:                                                           waarop deze vergoedingen overeenkomstig bijlage VII
                                                                            bij het Statuut verschuldigd waren.
  I. Verklaart het beroep niet-ontvankelijk voorzover het
      strekt tot verkrijging van de dagvergoeding en van de            3 . Verwijst de Commissie in de kosten.
      vergoeding van de reiskosten.
                                                                       (M PB nr. C 229 van 2 . 9 . 1995 .
 2 . Verklaart het besluit van de Commissie van 15 septem
      ber 1 994 nietig voorzover daarbij aan verzoeker toeken


title: Zaak C-508/03: Beroep, op 1 december 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
C 47/16                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          21.2.2004
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Beroep, op 1 december 2003 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
                                                                             ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
1.    De beschikking van de Commissie tot vaststelling van het
      eindsaldo van de bij beschikking van de Commissie
      C(1999) 1834 DEF/5 van 2 juli 1999 toegekende commu-
      nautaire financiële bijstand tot uitvoering van het onder-                               (Zaak C-508/03)
      zoek NELS Eurofix (EU/D/99/170) op 80 450,71 EUR,
      nietig te verklaren, voorzover zij de uitgaven in verband
      met de overeenkomst tot overdracht van intellectuele-
                                                                                (2004/C 47/27)
      eigendomsrechten tussen NODECA NELS CAO en
      GAUSS Research Foundation (NODECA/2000/040) niet
      in aanmerking neemt voor financiële bijstand.
2.    De Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 1 december 2003 beroep ingesteld tegen Verenigd Konink-
                                                                       rijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
Middelen en voornaamste argumenten                                     X. Lewis en F. Simonetti, als gemachtigden, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg.
1. Verzoekster beroept zich in de eerste plaats op materiële
schending van afgeleid gemeenschapsrecht en van algemene
rechtsbeginselen. De bestreden beschikking om de aankoop               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
van Eurofix niet in aanmerking te nemen voor financiële
bijstand en het eindsaldo dienovereenkomstig te verminderen,
is niet alleen in strijd met verordening (EG) nr. 2236/95 van          1.    vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-
18 september 1995 tot vaststelling van de algemene regels                    Brittannië en Noord-Ierland, door de artikelen 2, lid 1,
voor het verlenen van financiële bijstand van de Gemeenschap                 en 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van
op het gebied van transeuropese netwerken (1), juncto de                     27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling
beschikking van de Commissie C(1999) 1834 DEF/5 van 2 juli                   van bepaalde openbare en particuliere projecten (1) met
1999 betreffende de toekenning van een communautaire                         betrekking tot het beoogde stadsontwikkelingsproject te
financiële bijstand van ten hoogste 0,7 miljoen EUR voor                     White City, een project als vermeld in bijlage II, punt 10,
onderzoeknr. EU/D/99/170. De Commissie heeft in haar                         sub b, van de richtlijn, niet correct toe te passen, de
beschikking bovendien een kennelijke beoordelingsfout be-                    krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen
gaan en tevens het gewettigd vertrouwen van verzoekster in                   niet is nagekomen;
de duurzaamheid van rechtshandelingen van de Commissie
alsmede het rechtszekerheidsbeginsel geschonden en niet in
                                                                       2.    vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-
overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel gehandeld.
                                                                             Brittannië en Noord-Ierland, door de artikelen 2, lid 1,
                                                                             en 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van
                                                                             27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling
2. In de tweede plaats beroept verzoekster zich op formele                   van bepaalde openbare en particuliere projecten met
schendingen van het gemeenschapsrecht. Uit de bestreden                      betrekking tot het beoogde stadsontwikkelingsproject te
beschikking kan ook bij een algemeen overzicht van de gang                   Crystal Palace, een project als vermeld in bijlage II,
van zaken geen duidelijke motivering worden afgeleid waarop                  punt 10, sub b, van de richtlijn, niet correct toe te passen,
zij kan worden gebaseerd. Indien de Commissie met haar                       de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen
beschikking de kosten die volgens de toelating voor financiële               niet is nagekomen;
bijstand in aanmerking kwamen, heeft willen wijzigen, is zij
bovendien formeel onrechtmatig, omdat zij niet bij wijze van
delegatie had mogen zijn vastgesteld. Dit is de derde grond            3.    vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-
waarop verzoekster zich beroept.                                             Brittannië en Noord-Ierland, door niet de juiste toepassing
                                                                             te verzekeren van de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2, 5, lid 2,
                                                                             en 8 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni
                                                                             1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaal-
3. In de vierde plaats beroept verzoekster zich op schending
                                                                             de openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij
van het in artikel 10 EG neergelegde beginsel van loyale
                                                                             richtlijn 97/11/EG (2), wanneer de procedure voor de
samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten.
                                                                             goedkeuring van ontwikkelingsprojecten uit meerdere
                                                                             fases bestaat, de krachtens die richtlijn op hem rustende
                                                                             verplichtingen niet is nagekomen;
(1) PB L 228, blz. 1.
                                                                       4.    het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
                                                                             Ierland in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 21.2.2004              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 47/17
Middelen en voornaamste argumenten                                       Zelfs wanneer in de fase van het schetsmatige plan een milieu-
                                                                         effectbeoordeling plaatsvindt, kan zij inadequaat zijn, omdat
                                                                         zij is gebaseerd op de informatie in het ingediende schetsmatige
                                                                         plan, die onvoldoende kan zijn om de milieu-effecten van het
                                                                         ontwikkelingsproject in zijn geheel te beoordelen. De milieu-
Het ontwikkelingsproject te White City                                   effectbeoordeling zal dan op een onvolledige grondslag plaats-
                                                                         vinden.
Volgens de Commissie konden de bevoegde autoriteiten
redelijkerwijs niet tot het oordeel komen dat een milieu-                (1) PB 1997 L 175, blz. 40.
                                                                         (2) PB 1997, L 73, blz. 5.
effectbeoordeling niet noodzakelijk was, omdat zij dit oordeel
voornamelijk of uitsluitend hadden gebaseerd op het feit dat
de betrokken grond voordien reeds was ontwikkeld. Dat
criterium voor uitsluiting van de noodzaak van een milieu-
effectbeoordeling is opgenomen in Government Circular 15/
68 en is een nieuw element. Richtlijn 85/337/EEG bevat een
dergelijk criterium niet. Door een beroep te doen op een niet
in die richtlijn genoemde reden voor het achterwege laten van
een milieu-effectbeoordeling heeft het Verenigd Koninkrijk               Verzoek van het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch, van
volgens de Commissie de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2 van die          4 december 2003, om een prejudiciële beslissing in het
richtlijn      in     het      geval     van       het    beoogde        geding tussen J.E.J. Blanckaert en de Inspecteur van de
stadsontwikkelingsproject te White City niet correct toegepast.          Belastingdienst/Particulieren/Ondernemingen Buitenland
                                                                                te Heerlen
                                                                                (Zaak C-512/03)
Het ontwikkelingsproject te Crystal Palace
                                                                                (2004/C 47/28)
Volgens de Commissie heeft het Verenigd Koninkrijk, door
voor het ontwikkelingsproject te Crystal Palace geen milieu-
effectbeoordeling te verlangen, zijn beoordelingsmarge krach-            Het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch heeft, bij vonnis van
tens richtlijn 85/337/EEG overschreden. Zij stelt dat de in              4 december 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
artikel 4, lid 2, aan een lidstaat toegekende beoordelingsmarge          Justitie op 8 december 2003, in het geding tussen J.E.J. Blanc-
niet onbeperkt is. De grenzen van die marge zijn vermeld in              kaert en de Inspecteur van de Belastingdienst/Particulieren/
artikel 2, lid 1, van de richtlijn: een milieu-effectbeoordeling is      Ondernemingen Buitenland te Heerlen, het Hof van Justitie van
vereist wanneer een project gezien de aard, de omvang of de              de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
ligging ervan aanzienelijke milieu-effecten kan hebben. Vol-             beslissing over de navolgende vragen:
gens de Commissie heeft het project volgens deze criteria
waarschijnlijk dergelijke gevolgen.
                                                                         1.     Heeft een buitenlandse belastingplichtige inwoner van
                                                                                een lidstaat, die in Nederland geen inkomen uit werk
                                                                                maar slechts inkomen uit sparen en beleggen geniet en
                                                                                daarom dus niet premieplichtig is en geen premie afdraagt
                                                                                voor de Nederlandse volksverzekeringen, bij de bereke-
Meerfasige procedure voor goedkeuring van de plannen                            ning van zijn belastbaar inkomen uit sparen en beleggen,
                                                                                op grond van het EG-recht recht op toekenning door
                                                                                Nederland van de heffingskortingen voor de volksver-
De Commissie betwist de rechtmatigheid van opsplitsing van                      zekeringen (de algemene ouderdomsverzekering, de nabe-
het planningsproces in twee fases op zich niet, maar stelt dat                  staandenverzekering en de algemene verzekering bijzon-
de wijze waarop de goedkeuring thans in het Verenigd                            dere ziektekosten), indien een binnenlandse belasting-
Koninkrijk in twee fases is opgesplitst, tot resultaten leidt die               plichtige bij de berekening van zijn belastbaar inkomen
onverenigbaar zijn met richtlijn 85/337/EEG.                                    uit sparen en beleggen recht heeft op deze heffingskortin-
                                                                                gen, omdat hij als verzekerde en premieplichtige voor de
                                                                                Nederlandse volksverzekeringen wordt aangemerkt, zelfs
Een groot stadsontwikkelingsproject kan in de fase van het                      indien ook hij in Nederland geen inkomen uit werk maar
schetsmatige plan aan beoordeling ontsnappen en in de tweede                    slechts inkomen uit sparen en beleggen geniet en om
fase, de „reserved matters stage”, is (krachtens Engels recht)                  die reden geen premie afdraagt voor de Nederlandse
geen milieu-effectbeoordeling mogelijk. Bijgevolg wordt een                     volksverzekeringen?
groot stadsontwikkelingsproject dat aanzienelijke milieu-effec-
ten kan hebben, niet in zijn geheel maar in afzonderlijke                2.     Is het bij de beantwoording van de eerste vraag van
gedeelten beoordeeld. Het praktische resultaat is dat de waar-                  belang of de buitenlandse belastingplichtige meer of
schijnlijke milieu-effecten niet in het licht van het gehele                    minder dan 90 % van zijn gezinsinkomen in Nederland
project worden beoordeeld.                                                      geniet? Meer in het bijzonder:


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 maart 2003 in zaak C-211/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg ("Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlĳn 97/66/EG binnen gestelde termĳnen")

text:
C 101/10                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                26.4.2003
een andere wijze afbreuk doet aan de bescherming die de richtlijn aan                             ARREST VAN HET HOF
de handelsagenten in hun betrekkingen met hun principaal verleent.
                                                                                (Vierde kamer)
( 1) PB C 44 van 16.2.2002.
                                                                                van 6 maart 2003
                                                                             in zaak C-211/02: Commissie van de Europese Gemeen-
                     ARREST VAN HET HOF                                             schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
                            (Derde kamer)
                                                                             („Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 97/66/EG
                                                                                binnen gestelde termijnen”)
                          van 6 maart 2003
in zaak C-6/02: Commissie van de Europese Gemeen-                                                       (2003/C 101/18)
               schappen tegen Franse Republiek ( 1)
(„Niet-nakoming — Vrij verkeer van goederen — Maatrege-                                                 (Procestaal: Frans)
len van gelijke werking — Aanduiding van geografische
               herkomst — Regionale keurmerken”)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           (2003/C 101/17)                                                              dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   In zaak C-211/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                           dentie van het Hof)                               pen (gemachtigde: C. Schmidt) tegen Groothertogdom Luxem-
                                                                             burg (gemachtigde: N. Mackel), betreffende een verzoek om
                                                                             vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet
In zaak C-6/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen                     de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
(gemachtigden: H. van Lier en J. Adda) tegen Franse Republiek                die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 97/66/EG
(gemachtigden: G. de Bergues en A. Colomb), betreffende een                  van het Europees Parlement en de Raad van 15 december
verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door de                  1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de
nationale juridische bescherming van de benaming „Salaisons                  bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommu-
d’Auvergne” alsmede van de regionale keurmerken „Savoie”,                    nicatiesector (PB 1998, L 24, blz. 1), de krachtens deze richtlijn
„Franche-Comté”, „Corse”, „Midi-Pyrénées”, „Normandie”,                      op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het
„Nord-Pas-de-Calais”, „Ardennes de France”, „Limousin”, „Lan-                Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmer-
guedoc-Roussillon” en „Lorraine” te handhaven, de krachtens                  mans, kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur) en A. La
artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet is nageko-                Pergola, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass,
men, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: J.-                op 6 maart 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur) en                    als volgt:
F. Macken, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
R. Grass, op 6 maart 2003 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                      1)     Door niet binnen de gestelde termijnen de wettelijke en
                                                                                bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk
                                                                                zijn om te voldoen aan richtlijn 97/66/EG van het Europees
1)     Door niet binnen de in het met redenen omkleed advies gestelde               Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de
       termijn de nationale juridische bescherming van de benaming
                                                                                verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de
       „Salaisons d’Auvergne” alsmede van de regionale keurmerken                   persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector, is het
       „Savoie”, „Franche-Comté”, „Corse”, „Midi-Pyrénées”, „Nor-
                                                                                Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem
       mandie”, „Nord-Pas-de-Calais”, „Ardennes de France”, „Limou-                 rustende verplichtingen niet nagekomen.
       sin”, „Languedoc-Roussillon” en „Lorraine” te beëindigen, is de
       Franse Republiek de krachtens artikel 28 EG op haar rustende
       verplichtingen niet nagekomen.                                        2)     Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
2)     De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                             (1 ) PB C 180 van 27.7.2002.
( 1) PB C 56 van 2.3.2002.