title: Zaak C-207/01: Verzoek van de Corte di Appello di Firenze van 23 januari 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Altair Chimica SpA en ENEL Distribuzione SpA

text:
C 200/54                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     14.7.2001
       indeling. Een lidstaat kan niet uitsluitend met een beroep       op 30 mei 2001, in het geding tussen Joseph Lennox (handel
       op het begrip „nationaal beheer” aanvoeren dat hij mag           drijvend onder de naam R. Lennox & Son) en Industria
       afwijken van de toepasselijke communautaire bepalingen;          Lavorazione Carni Ovine, het Hof van Justitie van de Europese
       immers, het valt niet in te zien op welke punten het             Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
       beheer van afvalstoffen in Luxemburg „specifieke noden”          de navolgende vragen:
       heeft waarin de betrokken gemeenschapsregeling niet
       voorziet.
                                                                        1.    a)  Wanneer een partij schapen van een lidstaat naar een
                                                                                andere lidstaat wordt geëxporteerd en de schapen
( 1) PB L 194, van 25.7.1975, blz. 39.
(2) PB L 78, van 26.3.1991, blz. 32.                                              bestemd zijn om bij aankomst te worden geslacht,
(3) PB L 5, van 7.1.1994, blz. 15.                                                is dan aan het vereiste van artikel 9 van richtlijn
                                                                                91/68/EEG (1) voldaan wanneer het bijgevoegde ge-
                                                                                zondheidscertificaat geen certificaat model I is, con-
                                                                                form bijlage E bij de richtlijn, maar wel een certificaat
                                                                                model II?
                                                                              b)  Indien vraag 1, sub a, ontkennend moet worden
Verzoek van de Corte di Appello di Firenze van 23 januari
                                                                                beantwoord, zodat bij de partij enkel een certificaat
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                                model I moet worden gevoegd, staat het dan aan de
       Altair Chimica SpA en ENEL Distribuzione SpA
                                                                                exporteur dan wel aan de persoon voor wie de
                                                                                schapen bestemd zijn, om vóór de export te bepalen
                          (Zaak C-207/01)                                         welk certificaat moet worden bijgevoegd, of moet
                                                                                aan de hand van het op de overeenkomst toepasselij-
                          (2001/C 200/96)                                         ke nationale recht worden bepaald welke partij
                                                                                hiervoor dient in te staan?
Bij beschikking van 23 januari 2001, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 18 mei 2001, in het geding tussen
Altair Chimica SpA en ENEL Distribuzione SpA, werpt de                        c)  Kan het nationale recht van de lidstaat van bestem-
Corte di Appello di Firenze voor het Hof van Justitie van de                      ming, wanneer een partij schapen van een lidstaat
Europese Gemeenschappen een prejudiciële vraag op, die ertoe                      naar een andere lidstaat wordt geëxporteerd en de
strekt, de precieze uitlegging te vernemen van de artikelen 81,                   schapen bestemd zijn om bij aankomst te worden
82 en 85 van het Verdrag tot oprichting van de Europese                           geslacht, en een gezondheidscertificaat model II
Gemeenschap, richtlijn 92/12 (1) en aanbeveling nr. 924 van                       is bijgevoegd, met recht bepalen dat de import
de Raad van 27 oktober 1981, teneinde vast te stellen of de                       onregelmatig is op grond dat het certificaat geen
interne regeling bestaande uit decreto legislativo nr. 347/44,                    certificaat model I is?
decreto legislativo nr. 896/47, presidentieel decreet nr. 373/94,
decreto legislativo nr. 98/48 en wet nr. 9/91, in strijd is met
die gemeenschapsregeling.                                               2.    a)  Was het in juli 1997 verenigbaar met het gemeen-
                                                                                schapsrecht, meer bepaald met de artikelen 28 tot
                                                                                en met 30 EG (voorheen artikelen 30 tot en met
(1) Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende              36 EG-Verdrag) en/of artikel 152 EG (voorheen
     de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden
     hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76                artikel 129 EG-Verdrag) en/of de artikelen 6 en 174
     van 23.3.1992, blz. 1).                                                      EG (voorheen 130 R EG-Verdrag) en de richtlijnen
                                                                                89/662/EEG (2), 90/425/EEG (3) en 91/68/EEG van
                                                                                de Raad, dat een lidstaat verlangde dat in de door
                                                                                artikel 9 van richtlijn 91/68/EEG voorgeschreven
                                                                                gezondheidscertificaten de volgende verklaring werd
                                                                                opgenomen: „De in dit certificaat vermelde dieren
                                                                                zijn geboren en gekweekt op boerderijen waar er
                                                                                de laatste 6 jaar geen geval van overdraagbare
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                           spongiforme encefalopathie (TSE) is geregistreerd”?
Queen’s Bench Division (Commercial Court) van 13 no-
vember 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Joseph Lennox (handel drijvend onder de naam
                                                                              b)  Indien vraag 2, sub a, ontkennend moet worden
 R. Lennox & Son) en Industria Lavorazione Carni Ovine
                                                                                beantwoord, en wanneer de exporteur voor het
                                                                                overige zijn verplichtingen krachtens het op de
                          (Zaak C-220/01)                                         overeenkomst toepasselijke recht inzake de levering
                                                                                van de schapen bij de koper is nagekomen, is de
                          (2001/C 200/97)                                         nationale rechter dan, in een burgerlijke procedure
                                                                                tussen de exporteur en de koper betreffende hun
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench                         contractuele rechten en verplichtingen inzake de
Division (Commercial Court) heeft bij beschikking van 13 no-                      import van de schapen, verplicht de door het
vember 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                       nationale recht van de lidstaat van bestemming


title: Beroep, op 1 februari 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-24/99)

text:
C 86/10               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  27.3.1999
melkprijzen vooraf te bepalen volgens de procedures en               kennen de Franse autoriteiten een bevoegdheid toe die zij
met de gevolgen van wet nr. 88 (2) van 16 maart 1988?                in het kader van hun controles kunnen uitoefenen. Die
                                                                     bepalingen zijn derhalve specifiek gericht op de controle
                                                                     van goederen van herkomst van buiten het Franse grond-
(1) PB L 148 van 28.6.1968, blz. 113.                                gebied en vormen uit dien hoofde maatregelen die ¹niet
(2) GURI nr. 69 van 23.3.1988, Vol. V, blz. 2469.
                                                                     gelijkelijk geldenº in de zin van de rechtspraak van het
                                                                     Hof. Gezien hun aard en hun doelstelling zijn de in geding
                                                                     zijnde bepalingen geen geschikt instrument om de veilig-
                                                                     heid van de koper van losse auto-onderdelen te waarbor-
                                                                     gen; bovendien hebben de Franse autoriteiten niets aange-
                                                                     voerd ten bewijze dat de vastgehouden goederen inderdaad
                                                                     gevaar opleverden voor de veiligheid en het leven van per-
                                                                     sonen. Hoe dan ook kan artikel 36 van het Verdrag door
Beroep, op 2 februari 1999 ingesteld door Commissie van
                                                                     een lidstaat niet worden aangevoerd om op het grond-
   de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                     gebied van een andere lidstaat gelegen belangen te bescher-
                        (Zaak C-23/99)                               men.
                        (1999/C 86/19)
                                                                     Het aan de houder van een recht op een tekening of een
                                                                     model toegekende uitsluitende recht omvat de vervaardi-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen              ging en de verhandeling op nationaal grondgebied, en kan,
is op 2 februari 1999 beroep ingesteld tegen Franse Repu-            gelet op het beginsel van territorialiteit van het industrieel
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                 eigendomsrecht, niet ten gevolge hebben dat dit recht op
vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, juridisch hoofd-             andere markten dan de nationale markt bescherming
adviseur, en O. Couvert-CasteÂra, ter beschikking van de             geniet. De eenvoudige doorvoer op Frans grondgebied van
juridische dienst gesteld nationaal ambtenaar, als gemach-           goederen die daar niet zijn vervaardigd en niet bestemd
tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                  zijn om daar in de handel te worden gebracht, vormt op
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                       zich geen aantasting van het uitsluitende recht dat het
                                                                     Frans recht aan de houder van een recht op een tekening
                                                                     of een model toekent.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
Ð Vast te stellen dat de Franse Republiek niet heeft vol-
     daan aan de krachtens artikel 30 van het EG-Verdrag
     op haar rustende verplichtingen, door, op basis van de          Beroep, op 1 februari 1999 ingesteld door Commissie
     Franse industrieÈle-eigendomswetgeving, procedures uit          van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
     te voeren voor de vasthouding door de douaneautori-                                       Duitsland
     teiten van in een andere lidstaat rechtmatig vervaar-
     digde goederen die bestemd zijn om, na doorvoer over                                   (Zaak C-24/99)
     Frans grondgebied, op de markt te worden gebracht in                                   (1999/C 86/20)
     een andere lidstaat, waar zij wettig kunnen worden
     verhandeld.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                     is op 1 februari 1999 beroep ingesteld tegen Bondsrepu-
Ð De Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                     bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen, vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch
                                                                     adviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
Middelen en voornaamste argumenten                                   Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                     Kirchberg.
Schending van de artikelen 30-36 van het EG-Verdrag: de
verenigbaarheid met het Gemeenschapsrecht van de vast-               Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
houding door de Franse douane van in Spanje vervaar-
digde en voor de Italiaanse markt bestemde losse auto-on-
derdelen, moet uitsluitend worden beoordeeld aan de hand             1. Vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet
van het bepaalde in de artikelen 30 en 36 van het Verdrag,                heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
betreffende het vrije verkeer van goederen, aangezien de                  krachtens de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 1, van Richt-
vaststelling van de voorwaarden en de modaliteiten van de                 lijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betref-
bescherming van de tekeningen en modellen voor die                        fende de milieueffectbeoordeling van bepaalde open-
onderdelen nog niet op Gemeenschapsniveau is gehar-                       bare en particuliere projecten (1), doordat zij ingevolge
moniseerd. De in geding zijnde bepalingen van Frans recht                 het bepaalde in § 3 en onder 8 van de bijlage bij het
 ---pagebreak--- 27.3.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 86/11
     Gesetz über die Umweltverträglichkeitsprüfung van                  Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
     12 februari 1990, in § 17 van het Fernstrassengesetz               gen niet is nagekomen;
     van 14 april 1994 en in § 8 van het Luftverkehrsgesetz
     van 17 december 1997, onder bepaalde voorwaarden
     projecten van de verplichte procedure voor de milieu-         2. verweerster in de kosten van de procedure te verwij-
     effectbeoordeling uitsluit.                                        zen.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
2. De Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwij-
     zen.
                                                                   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                                                                   die in zaak C-20/99 (2).
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   (1) PB L 340 van 31.12.1993, blz. 21.
                                                                   (2) Zie bladzijde 9 van dit Publicatieblad.
Volgens de onder 1 genoemde bepalingen van Duits recht
is het onder de aldaar bedoelde omstandigheden mogelijk,
dat projecten voor de aanleg van wegen en vliegvelden, die
als project in de zin van bijlage I bij de richtlijn aan de
milieueffectbeoordeling moeten worden onderworpen,
zonder vaststellingsprocedure en daardoor zonder milieu-
effectbeoordeling worden uitgevoerd. Naar Duits recht              Beroep, op 3 februari 1999 ingesteld door Commissie
kan de milieueffectbeoordeling achterwege blijven, wan-            van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
neer geen openbare belangen op het spel staan en wanneer                                       Luxemburg
voorts de belangen van derden niet worden geraakt of met                                    (Zaak C-26/99)
de belanghebbenden een soort overeenkomst met het oog
op de uitvoering van de betrokken projecten is gesloten.                                    (1999/C 86/22)
Evenwel worden de bepalingen van Richtlijn 85/337/EEG
niet genoemd en worden de daarin gesteld voorwaarden
evenmin geeÈerbiedigd.                                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 3 februari 1999 beroep ingesteld tegen Groothertog-
(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.
                                                                   dom Luxemburg door Commissie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen, vertegenwoordigd door P. J. Kuijper,
                                                                   juridisch adviseur, en N. Yerrell, ter beschikking van de
                                                                   juridische dienst gesteld nationaal ambtenaar, als gemach-
                                                                   tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
                                                                   Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                   Wagner, Kirchberg.
Beroep, op 3 februari 1999 ingesteld door Commissie van
 de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk             De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
                                                                   deert dat het den Hove behage:
                        (Zaak C-25/99)
                        (1999/C 86/21)
                                                                   Ð vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg de
                                                                        krachtens het EG-Verdrag om hem rustende verplich-
                                                                        tingen niet is nagekomen, door niet de wettelijke en
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                 bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen welke
is op 3 februari 1999 beroep tegen Republiek Oostenrijk                 noodzakelijk zijn om te voldoen aan Richtlijn
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-                   95/30/EG van de Commissie van 30 juni 1995 tot aan-
pen, vertegenwoordigd door M. Niejahr, lid van haar juri-               passing aan de vooruitgang van de techniek van Richt-
dische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                  lijn 90/679/EEG van de Raad betreffende de bescher-
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,                ming van de werknemers tegen de risico's van bloot-
Centre Wagner, Kirchberg.                                               stelling aan biologische agentia op het werk (1), en/of
                                                                        door deze maatregelen niet aan de Commissie mee te
                                                                        delen;
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Ð het Groothertogdom te verwijzen in de kosten.
1. vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-         Middelen en voornaamste argumenten
     rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
     voor het volgen van Richtlijn 93/119/EG van de Raad
     van 22 december 1993 inzake de bescherming van die-           Het bindend karakter van artikel 189, derde alinea, en
     ren bij het slachten of doden (1), de krachtens het EG-       artikel 5, eerste alinea, verplicht de lidstaten om vóór het


title: Zaak T-91/99: Beroep, op 15 april 1999 ingesteld door Ford Motor Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
C 174/14                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      19.6.1999
De regelingen van het Zonenrandförderungsgesetz vormen                     — alle overige maatregelen te beleven die het Gerecht zal
algemene fiscale maatregelen van de Bondsrepubliek Duitsland,                  vermenen te behoren.
die volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie enkel                      Betrokken merk:            „OPTIONS”        —      aanvraagnr.
kunnen worden getoetst aan artikel 67 EGKS-Verdrag en niet                                                128611
aan artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag, noch aan de staalsteuncode.
                                                                               Waar of dienst:            verzekering, garantie, financiering,
De fiscale regelingen van het Zonenrandförderungsgesetz zijn                                              huurkoop en lease-koop
steeds naar behoren overeenkomstig artikel 93 EEG-Verdrag                      Bij de kamer van be- weigering van inschrijving door de
bij de Commissie aangemeld en door deze laatste steeds voor                    roep bestreden beslis- onderzoeker
de volle geldigheidsduur van de wet goedgekeurd. Evenmin                       sing:
hebben zij tot betwistingen in de zin van artikel 67, lid 2,
EGKS-Verdrag geleid.                                                           Middelen:                  — artikel 7, lid 2, bevat zelf geen
                                                                                weigeringsgronden, maar ver-
Bovendien berust de bestreden beschikking op bepalingen van                                                   wijst enkel naar artikel 7, lid 1,
de sinds 1986 geldende staalsteuncode die de Commissie niet                                                   sub b en c;
op basis van artikel 95, leden 1 en 2, EGKS-Verdrag had
                                                                                — artikel 7, lid 3, is ook van
mogen vaststellen. De bepalingen van deze code, die het begrip
                                                                                toepassing, wanneer het onder-
steun ook uitbreiden tot niet-specifieke steunmaatregelen van
de lidstaten, hadden in casu buiten toepassing moeten blijven.                                                scheidend vermogen is verkre-
                                                                                gen door gebruik in een deel
                                                                                van de Gemeenschap.
Subsidiair betoogt verzoekster, dat de bestreden beschikking
op een niet-toepasselijke rechtsgrondslag berust. De zesde
staalsteuncode is volgens artikel 9 eerst op 1 januari 1997
in werking getreden, op een tijdstip derhalve waarop het
Zonenrandförderungsgesetz niet meer bestond.
(1) Beschikking nr. 2496/96/EGKS van de Commissie van 18 decem-            Beroep, op 20 april 1999 ingesteld door UPS Europe
    ber 1996 houdende communautaire regels voor steun aan de               NV/SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
    ijzer- en staalindustrie (PB L 338 van 28.12.1996, blz. 42).                                           pen
(2) Wet van 5.8.1971, Bundesgesetzblatt I, blz. 1237.
                                                                                (Zaak T-98/99)
                                                                                (1999/C 174/28)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Beroep, op 15 april 1999 ingesteld door Ford Motor
Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                             interne markt                                 schappen is op 20 april 1999 beroep tegen Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen ingesteld door UPS Europe NV/SA,
                            (Zaak T-91/99)                                 vertegenwoordigd door T.R. Ottervanger, advocaat, domicilie
                                                                           gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Loeff Claeys
                                                                           Verbeke, advocaat aldaar, Rue Charles Martel 5.
                           (1999/C 174/27)
                                                                           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                           (Procestaal: Engels)
                                                                           — overeenkomstig artikel 175 EG-Verdrag vast te stellen, dat
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      de Commissie heeft nagelaten binnen een redelijke termijn
schappen is op 15 april 1999 beroep tegen Bureau voor                          een definitief besluit te nemen op de klacht die verzoekster
harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Ford                       op 8 juni 1998 bij de Commissie had ingediend;
Motor, gevestigd te Delaware (Verenigde Staten), vertegen-
woordigd door A.J. Tweedale Willoughby, domicilie gekozen                  — de Commissie te verwijzen in de kosten die verzoekster in
hebbende te Luxemburg bij K. Manhaeve, advocaat aldaar, Rue                    deze procedure zijn opgekomen;
Charles Martel 56-58.
                                                                           — alle andere maatregelen te treffen die het Gerecht zal
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                            vermenen te behoren.
— nietig te verklaren de beslissing van de Tweede kamer van
     beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de                     Middelen en voornaamste argumenten
     interne markt, waarbij de inschrijving van het woord
     „OPTIONS” als merk overeenkomstig artikel 1, sub b en c,              Op 8 juni 1998 diende verzoekster tegen de Bondsrepubliek
     van de verordening inzake het gemeenschapsmerk is                     Duitsland een formele klacht in omdat deze in strijd met
     geweigerd;                                                            artikel 92 EG-Verdrag staatssteun had verleend in verband met
                                                                           de geplande aankoop door Deutsche Post AG van 22,5 %
— het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in                  van de aandelen van DHL. Volgens verzoekster vormde de
     de kosten te verwijzen;                                               financiering van die transactie de inbreuk op dat artikel van


title: Zaak T-513/14: Beschikking van het Gerecht van 30 november 2015 GreenPack/BHIM (greenpack) („Gemeenschapsmerk — Weigering van inschrijving — Intrekking van de inschrijvingsaanvraag — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/54

         Beschikking van het Gerecht van 30 november 2015 GreenPack/BHIM (greenpack)
   (Zaak T-513/14) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Weigering van inschrijving - Intrekking van de inschrijvingsaanvraag - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 038/71)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GreenPack GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Ruess en A. Doepner-Thiele, vervolgens C. Glasemann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Schneider, vervolgens G. Schneider en D. Botis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 29 april 2014 (zaak R 2324/2013-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken greenpack als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               GreenPack GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 26 januari 1995 in zaak T-527/93, O tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Beroep tot nietigverklaring - Beslissing tot opschorting van betaling van bezoldiging krachtens artikel 60 Ambtenarenstatuut)

text:
Nr . C 54/16          NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4 . 3 . 95
1 . Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van           4. Verwijst in zaak T-62/92 de partijen in hun eigen
    29 maart 1993 houdende vermindering van de aanvan                    kosten.
    kelijk door het ESF aan verzoekster toegekende bij
    stand.                                                         ( J ) PB nr . C 28 van 5 . 2 . 1992, en
                                                                         PB nr . C 258 van 7 . 10 . 1992 .
2. Verwijst de Commissie in de kosten.
(M PB nr . L 120 van 30 . 4 . 1994 .
                                                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 26 januari 1995
                                                                   in zaak T-527/93, O tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen ( ! )
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                          (Ambtenaren — Beroep totnietigverklaring — Beslissing tot
                     van 26 januari 1995                           opschorting van betaling van bezoldiging krachtens arti
in de gevoegde zaken T-90/91 en T-62/92, H. de Compte                                  kel 60 Ambtenarenstatuut)
                 tegen Europees Parlement ( J )                                                  ( 95/C 54/29
(Ambtenaren — Intrekking van besluit houdende erkenning
van beroepsziekte — Daaropvolgend besluit houdende                                          (Procestaai: Frans)
weigering om bestaan van beroepsziekte te erkennen —
                       Nietigverklaring)                           In zaak T-527/93 , O, ambtenaar van de Commissie van de
                          ( 95/C 54/28
                                                                   Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door J.-F;
                                                                   Neven, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                   Luxemburg ten kantore van C. Dessoy, Rue d'Eich 31 , tegen
                      (Procestaai: Frans)                          Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig
                                                                   den: S. van Raepenbusch en G. Valsesia ), betreffende een
In de gevoegde zaken T-90/91 en T-62/92, H. de Compte,             beroep tot nietigverklaring van het besluit van 23 december
gewezen ambtenaar van het Europees Parlement, wonende              1992 waarbij de Commissie per 1 januari 1993 de opschor
te Straatsburg (Frankrijk ), vertegenwoordigd door E. Le          ting krachtens artikel 60 Ambtenarenstatuut heeft gelast
brun en E. Boigelot, advocaten te Brussel, domicilie gekozen       van de betaling van verzoeksters bezoldiging, heeft het
hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advo            Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: J. L. Cruz
caat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen Europees              Vilaga, president, H. Kirschner en A. Kalogeropoulos,
Parlement (gemachtigde: F. Vainker), betreffende enerzijds         rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op
een beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit         26 januari 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
van het Europees Parlement van 18 april 1991 houdende              luidt als volgt:
intrekking met terugwerkende kracht van het besluit van
24 januari 1991 waarbij werd erkend dat verzoeker aan een          1 . Verklaart nietig het besluit van de Commissie van
beroepsziekte leed in de zin van artikel 73 van het                      23 december 1992 waarbij per l januari 1993 de
Ambtenarenstatuut, en tot veroordeling van de verwerende                 opschorting is gelast van de betaling van verzoeksters
instelling om hem de terzake toegekende vergoeding te                    bezoldiging.
betalen ( zaak T-90/91 ), en anderzijds een beroep strekkende
tot nietigverklaring van het besluit van het Europees              2 . Verwijst de Commissie in de kosten.
Parlement van 20 januari 1992 houdende weigering om te
erkennen dat verzoeker aan een beroepsziekte lijdt, en tot         (!) PB nr. C 299 van 5 . 11 . 1993 .
veroordeling van de verwerende instelling om hem de
terzake voorgeschreven uitkering toe te kennen (zaak
T-62/92 ), heeft het Gerecht ( Eerste Kamer), samengesteld
als volgt: J. L. Cruz Vilaga, president, H. Kirschner en A.
Kalogeropoulos, rechters; griffier: H. Jung, op 26 januari          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1 995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                     van 26 januari 1995
volgt:
                                                                   in zaak T-549/93 , D tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen ( a )
1 . Verwerpt het beroep in zaak T-90/91 en veroordeelt het
    Parlement om verzoeker ter vergoeding van de morele            (Ambtenaren — Tuchtmaatregel — Tuchtraad — Onder
    schade een bedrag van 200 000 Bfr. te betalen.                                  zoek — Ongewenste intimiteiten)
                                                                                ( 95/C 54/30
2. Verwerpt het beroep in zaak T-62/92.
                                                                                (Procestaai: Frans)
3 . Verwijst in zaak T-90/91 het Parlement in de eigen
    kosten en in een kwart van de kosten van verzoeker, die        In zaak T-549/93 , D , gewezen ambtenaar van de Commissie
    de resterende driekwart van de eigen kosten zal dra           van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
    gen .                                                          E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 15 maart 2001 in zaak C-165/98 (verzoek van de correctionele rechtbank te Aarlen om een prejudiciële beslissing): André Mazzoleni tegen Inter Surveillance Assistance SARL (Vrĳheid van dienstverrichting — Tĳdelĳke verplaatsing van werknemers voor de uitvoering van een contract — Richtlĳn 96/71/EG — Gewaarborgd minimumloon)

text:
16.6.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 173/19
1)    Een regeling van een lidstaat, waarbij particuliere elektriciteits-  artikelen 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) en
      bedrijven verplicht worden om in hun distributiegebied uit           60 EG-Verdrag (thans artikel 50 EG), heeft het Hof (Vijfde
      hernieuwbare energiebronnen geproduceerde elektriciteit af te        kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward (rapporteur),
      nemen tegen minimumprijzen die hoger zijn dan de werkelijke          waarnemend voor de kamerpresident, J.-P. Puissochet en
      economische waarde van dit soort elektriciteit, en waarbij de uit    L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
      deze verplichting voortvloeiende financiële last wordt verdeeld      H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 15 maart 2001 een arrest
      tussen deze elektriciteitsbedrijven en de toeleverende particuliere  gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      netexploitanten, is geen steunmaatregel van de staat in de zin
      van artikel 92, lid 1, EG-Verdrag (thans, na wijziging,
      artikel 87, lid 1, EG).                                              De artikelen 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) en
                                                                           60 EG-Verdrag (thans artikel 50 EG) verzetten zich er niet tegen,
                                                                           dat een lidstaat een in een andere lidstaat gevestigde onderneming die
2)    Bij de huidige stand van het gemeenschapsrecht inzake de
                                                                           op zijn grondgebied een dienst verricht, verplicht haar werknemers het
      elektriciteitsmarkt is een dergelijke regeling niet onverenigbaar
                                                                           bij de nationale regels van eerstbedoelde lidstaat voorgeschreven
      met artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28
                                                                           minimumloon te betalen. De toepassing van dergelijke regels kan
      EG).
                                                                           echter onevenredig blijken indien het gaat om werknemers van een in
                                                                           een grensstreek gevestidge onderneming die in voorkomend geval
                                                                           deeltijds en gedurende korte periodes een deel van hun arbeid
(1) PB C 397 van 19.12.98.                                                 verrichten op het grondgebied van een of meer andere lidstaten dan
                                                                           die waar de onderneming is gevestigd. Het staat derhalve aan de
                                                                           bevoegde autoriteiten van de ontvangende lidstaat om te bepalen of,
                                                                           en in welke mate, de toepassing van een nationale regeling inzake
                                                                           het minimumloon op een dergelijke onderneming noodzakelijk en
                                                                           evenredig is om de bescherming van de betrokken werknemers te
                                                                           verzekeren.
                     ARREST VAN HET HOF                                    (1) PB C 209 van 4.7.1998.
                            (Vijfde kamer)
                         van 15 maart 2001
in zaak C-165/98 (verzoek van de correctionele rechtbank
te Aarlen om een prejudiciële beslissing): André Mazzole-
       ni tegen Inter Surveillance Assistance SARL (1)                                          ARREST VAN HET HOF
(Vrijheid van dienstverrichting — Tijdelijke verplaatsing                                              (Vijfde kamer)
van werknemers voor de uitvoering van een contract —
     Richtlijn 96/71/EG — Gewaarborgd minimumloon)
                                                                                van 15 maart 2001
                           (2001/C 173/32)
                                                                           in zaak C-265/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           („Niet-nakoming — Artikel 95 EG-Verdrag (thans, na
                                                                               wijziging, artikel 90 EG) — Motorrijtuigenbelasting”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                       (2001/C 173/33)
In zaak C-165/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                                           (Procestaal: Frans)
de correctionele rechtbank te Aarlen (België), in de aldaar
dienende strafzaak tegen André Mazzoleni en Inter Surveillance
Assistance SARL, burgerlijk aansprakelijke partij, in aanwezig-            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
heid van: Eric Guillaume en anderen, om een prejudiciële                                             dentie van het Hof)
beslissing over de uitlegging van richtlijn 96/71/EG van het
Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996
betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het               In zaak C-265/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
oog op het verrichten van diensten (PB L 18, blz. 1), en van de            pen (gemachtigden: E. Traversa en H. Michard) tegen Franse


title: Zaak C-270/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 februari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Areios Pagos — Griekenland) — Athinaïki Chartopoïïa AE/L. Panagiotidis e.a. (Collectief ontslag — Richtlijn 98/59/EG van de Raad — Artikel 1, lid 1, sub a — Beëindiging van werkzaamheden van plaatselijke eenheid, die is toe te schrijven aan wil van werkgever — Begrip plaatselijke eenheid )

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 februari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Areios Pagos — Griekenland) — Athinaïki Chartopoïïa AE/L. Panagiotidis e.a.
   (Zaak C-270/05) (1)

   (Collectief ontslag - Richtlijn 98/59/EG van de Raad - Artikel 1, lid 1, sub a - Beëindiging van werkzaamheden van plaatselijke eenheid, die is toe te schrijven aan wil van werkgever - Begrip „plaatselijke eenheid’)
   (2007/C 82/08)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Areios Pagos
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Athinaïki Chartopoïïa AE

      Verwerende partij: L. Panagiotidis e.a.

      Interveniënt: Geniki Synomospondia Ergaton Elládas (GSEE)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Areios Pagos — Uitlegging van artikel 1, lid 2, sub d, van richtlijn 75/129/EEG van de Raad van 17 februari 1975 (PB L 48, blz. 29), artikel 2, lid 4, van richtlijn 92/56/EEG van de Raad van 24 juni 1992 (PB L 245, blz. 3) en artikel 4, lid 4, van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 (PB L 225, blz. 16) betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag — Verplichting van de werkgever om de vertegenwoordigers van de werknemers te informeren en te raadplegen — Draagwijdte van de afwijkende ontslagvoorwaarden in geval van beëindiging van de werkzaamheden na een rechterlijke beslissing
   Dictum
   Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag, met name artikel 1, lid 1, sub a, ervan, moet aldus worden uitgelegd dat een productie-eenheid als de in het hoofdgeding aan de orde zijnde valt onder het begrip „plaatselijke eenheid ”met het oog op de toepassing van deze richtlijn.

      (1)  PB C 217 van 3.9.2005.


title: Doorhaling van zaak C-246/01

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/33

         Doorhaling van zaak C-246/01 (1)

   (2004/C 94/76)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 januari 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-246/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden.

      (1)  PB C 245 van 1.9.2001.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 22 mei 2003 in zaak C-18/01 (verzoek van de Kilpailuneuvosto om een prejudiciële beslissing): Arkkitehtuuritoimisto Riitta Korhonen Oy, Arkkitehtitoimisto Pentti Toivanen Oy, Rakennuttajatoimisto Vilho Tervomaa tegen Varkauden Taitotalo Oy ("Richtlĳn 92/50/EEG — Overheidsopdrachten voor dienstverrichting — Begrip aanbestedende dienst — Publiekrechtelĳke instelling — Vennootschap die door territoriaal lichaam is opgericht om op zĳn grondgebied ontwikkeling van industriële en commerciële activiteiten te bevorderen")

text:
19.7.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 171/5
       de nationale rechter tot de conclusie komt dat deze voorwaarde        A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: M.-
       kan worden tegengeworpen aan marktdeelnemers die zich in de           F. Contet, hoofdadministrateur, op 22 mei 2003 een arrest
       periode vóór de inwerkingtreding van verordening nr. 1107/96          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       zouden hebben beziggehouden met het raspen en verpakken van
       het product, wanneer zijns inziens het decreet van 4 november         1)     Een naamloze vennootschap die is opgericht door, eigendom is
       1991 gedurende die periode op grond van bovenbedoelde                        van en beheerd wordt door een territoriaal lichaam, voorziet in
       overeenkomst tussen de Franse Republiek en de Italiaanse                     een behoefte in de zin van artikel 1, sub b, tweede alinea, van
       Republiek van toepassing was en krachtens nationale voorschrif-              richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
       ten inzake bekendmaking aan de betrokken rechtssubjecten kon                 de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
       worden tegengeworpen.                                                        overheidsopdrachten voor dienstverlening, wanneer zij diensten
                                                                                verwerft waarmee wordt beoogd de ontwikkeling van industriële
                                                                                en commerciële activiteiten op het grondgebied van het territoria-
( 1) PB C 469 van 10.2.2001.                                                        le lichaam te bevorderen. Om te bepalen of die behoefte geen
                                                                                industrieel of commercieel karakter heeft, dient de verwijzende
                                                                                rechter de omstandigheden te beoordelen waarin die vennoot-
                                                                                schap is opgericht en de voorwaarden waaronder zij haar
                                                                                activiteit uitoefent, met name of zij niet hoofdzakelijk een
                                                                                winstoogmerk heeft, al dan niet de met die activiteit verbonden
                                                                                risico’s draagt en of zij met openbare middelen wordt gefinan-
                                                                                cierd.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                             2)     Het feit dat de te bouwen bedrijfsruimten aan slechts één
                                                                                onderneming worden verhuurd, betekent niet dat de verhuurder
                            (Vijfde kamer)                                          geen publiekrechtelijke instelling is, mits is bewezen dat hij
                                                                                voorziet in een behoefte van algemeen belang die niet van
                                                                                industriële of commerciële aard is.
                          van 22 mei 2003
                                                                             (1 ) PB C 95 van 24.3.2001.
in zaak C-18/01 (verzoek van de Kilpailuneuvosto om
een prejudiciële beslissing): Arkkitehtuuritoimisto Riitta
Korhonen Oy, Arkkitehtitoimisto Pentti Toivanen Oy,
Rakennuttajatoimisto Vilho Tervomaa tegen Varkauden
                            Taitotalo Oy ( 1)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(„Richtlijn 92/50/EEG — Overheidsopdrachten voor dienst-
verrichting — Begrip „aanbestedende dienst” — Publiek-                                                    (Vijfde kamer)
rechtelijke instelling — Vennootschap die door territoriaal
lichaam is opgericht om op zijn grondgebied ontwikkeling                                                 van 22 mei 2003
   van industriële en commerciële activiteiten te bevorderen”)
                                                                             in zaak C-103/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                           (2003/C 171/05)                                            schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
                                                                             („Niet-nakoming — Richtlijn 89/686/EEG — Werkings-
                            (Procestaal: Fins)                               sfeer — Uitzonderingen — Persoonlijke beschermingsmid-
                                                                             delen die speciaal zijn ontworpen en vervaardigd voor de
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                  strijdkrachten of de ordehandhaving”)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (2003/C 171/06)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak C-18/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG-Verdrag van de Kilpailuneuvosto (Finland),               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
in het aldaar aanhangige geding tussen Arkkitehtuuritoimisto                                             dentie van het Hof)
Riitta Korhonen Oy, Arkkitehtitoimisto Pentti Toivanen Oy,
Rakennuttajatoimisto Vilho Tervomaa en Varkauden Taitotalo
Oy, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                    In zaak C-103/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
artikel 1, sub b, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van                    pen (gemachtigde: J. Schieferer) tegen Bondsrepubliek Duits-
18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures                    land (gemachtigden: W.-D. Plessing, B. Muttelsee-Schön en H.-
voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstver-                    W. Rengeling), ondersteund door Franse Republiek (gemachtig-
lening (PB L 209, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer),                     den: G. de Bergues en D. Colas), betreffende een verzoek aan
samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur),                    het Hof om vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland,
president van de Vierde kamer, waarnemend voor de president                  door in de regelgeving van sommige deelstaten nadere eisen te
van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward, P. Jann, S. von Bahr en                stellen aan persoonlijke beschermingsmiddelen voor de


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 25 juni 1998 in de gevoegde zaken T-14/97 en T-15/97, Sofivo SAS e.a. tegen Raad van de Europese Unie (Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Rundvlees - Interventieregelingen - Premie voor vervroegd op de markt brengen van kalveren - Gemiddeld geslacht gewicht - Vaststellingscriteria - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid)

text:
C 278/36              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5.9.98
Myson SARL, rue de Cessange 30, tegen Raad van de                  betreffende een verzoek tot begroting van de kosten inge-
Europese Unie (gemachtigden: D. Canga Fano en M.-J.                volge de arresten van het Gerecht van 12 december 1996,
Vernier), betreffende een beroep tot nietigverklaring van          Altmann e.a./Commissie (T-177/94 en T-377/94, Jurispr.
het bij nota van 25 oktober 1995 aan verzoeker officieel           blz. II-2041), en Stott/Commissie (T-99/95, Jurispr. blz. II-
ter kennis gebrachte besluit van de Raad om wegens niet-           2227), heeft het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld
gerechtvaardigde afwezigheden tussen 9 maart 1994 en               als volgt: A. Kalogeropoulos, president, C. W. Bellamy en
15 februari 1995 91 werkdagen op zijn salaris te verhalen,         K. J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 25 juni 1998
heeft het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als volgt:          een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
B. Vesterdorf, president, A. Kalogeropoulos en R. M.               volgt:
Moura-Ramos, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadmini-
strateur, op 8 juli 1998 een arrest gewezen waarvan het            Het totale bedrag van de kosten die de Commissie aan ver-
dictum luidt als volgt:                                            zoekers moet vergoeden, wordt bepaald op 15 000 GBP,
                                                                   te vermeerderen met de BTW die in voorkomend geval
1. Verklaart het besluit van de Raad van 25 oktober                over dit bedrag verschuldigd is.
     1995 om wegens niet-gerechtvaardigde afwezigheden
     tussen 9 maart 1994 en 15 februari 1995 de tegen-             (1) PB C 188 van 9.7.1994, PB C 392 van 31.12.1994, en PB
     waarde van 91 werkdagen op verzoekers salaris te ver-              C 286 van 28.10.1995.
     halen, nietig voorzover het betrekking heeft op 58
     dagen gestelde onregelmatige afwezigheid in de
     periode tussen 9 maart en 20 september 1994.
2. Veroordeelt de Raad tot betaling aan verzoeker van de
     ten onrechte op zijn salaris ingehouden bedragen ten                     BESCHIKKING VAN HET GERECHT
     belope van de tegenwaarde van 58 werkdagen. Deze                                 VAN EERSTE AANLEG
     bedragen zullen worden vermeerderd met moratoire                                     van 25 juni 1998
     interessen op de voet van 5 % per jaar vanaf de datum
                                                                   in de gevoegde zaken T-14/97 en T-15/97, Sofivo SAS e.a.
     van de inhouding.
                                                                                tegen Raad van de Europese Unie (1)
3. Verwerpt het beroep voor het overige.                           (Landbouw Ð Gemeenschappelijke ordening der markten
                                                                   Ð Rundvlees Ð Interventieregelingen Ð Premie voor ver-
4. Verstaat dat de Raad zijn eigen kosten en twee derden           vroegd op de markt brengen van kalveren Ð Gemiddeld
     van de kosten van verzoeker zal dragen.                       geslacht gewicht Ð Vaststellingscriteria Ð Beroep tot
                                                                             nietigverklaring Ð Niet-ontvankelijkheid)
5. Verstaat dat verzoeker een derde van zijn eigen kosten                                   (98/C 278/81)
     zal dragen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 318 van 26.10.1996.
                                                                   In de gevoegde zaken T-14/97 en T-15/97, Sofivo SAS,
                                                                   gevestigd te CondeÂ-sur-Vire (Frankrijk), Sofivo production
                                                                   SAS, gevestigd te BreÂceÂ (Frankrijk), Sovinor SAS, gevesigd
                                                                   te CondeÂ-sur-Vire, Denkavit France SARL, gevestigd te
                                                                   Montreuil-Bellay (Frankrijk), Sobeval viande SA, gevestigd
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             te PeÂrigueux (Frankrijk), Serval SA, gevestigd te Sainte-
                   VAN EERSTE AANLEG                               Eanne (Frankrijk), Besnier industrie SNC, gevestigd te
                                                                   Bourgbarre (Frankrijk), Sovida SA, gevestigd te ChaÃteau-
                       van 25 juni 1998
                                                                   briand (Frankrijk), Ouest eÂlevage SICA, gevestigd te Plou-
in de gevoegde zaken T-177/94 (92) en T-377/94 (92) en             daniel (Frankrijk), Guinde SA, gevestigd te Montauban
in zaak T-99/95 (92): H. Altmann e.a. en P. E. Stott tegen         (Frankrijk), Tarbouriech SA, gevestigd te Villeneuve-sur-
       Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                Lot (Frankrijk), Mamellor SARL, gevestigd te Charnay-
                    (Begroting van kosten)                         leÁs-MaÃcon (Frankrijk), Coopagri Bretagne, gevestigd te
                                                                   Landerneau (Frankrijk), Collet et compagnie SA, gevestigd
                         (98/C 278/80)                             te ChaÃteaubourg (Frankrijk), KermeneÂ SA, gevestigd te
                                                                   Saint-Jacut-du-MeneÂ (Frankrijk), Vals SA, gevestigd te
                      (Procestaal: Engels)                         Champagne (Frankrijk), aanvankelijk vertegenwoordigd
                                                                   door D. Kryvian, vervolgens door P. Denesle, advocaten te
In de gevoegde zaken T-177/94 (92) en T-377/94 (92), H.            Rouen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
Altmann e.a. en M. Casson e.a., vertegenwoordigd door              kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11,
R. Thompson, barrister, van de balie van Engeland en               tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J. Car-
Wales, gevestigd te Londen, Gray's Inn, Raymond Buil-              bery en M. Sims-Robertson), ondersteund door Commissie
dings 4, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-              van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Ber-
pen (gemachtigde: J. Currall), en in zaak T-99/95 (92),            scheid), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
P. E. Stott, vertegenwoordigd door R. Thompson, barrister,         artikel 1, punt 4, van Verordening (EG) nr. 2222/96 van
van de balie van Engeland en Wales, gevestigd te Londen,           de Raad van 18 november 1996 tot wijziging van Verorde-
Gray's Inn, Raymond Buildings 4, tegen Commissie van               ning (EEG) nr. 805/68 van de Raad houdende een gemeen-
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall),              schappelijke ordening der markten in de sector rundvlees
 ---pagebreak--- 5.9.98                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 278/37
(PB L 296 van 21.11.1996, blz. 50), heeft het Gerecht van            Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
eerste aanleg (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J.             vennootschap EugeÂnio Branco L.da, gevestigd te Lissabon
Azizi, kamerpresident, R. García-Valdecasas en M. Jaeger,            (Portugal), vertegenwoordigd door B. Belchior, advocaat te
rechters; griffier: H. Jung, op 25 juni 1998 een beschik-            Vila Nova de Gaia, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                     burg ten kantore van Faltz & AssocieÂs, advocaten aldaar,
                                                                     rue Heine 6.
1. De beroepen worden niet-ontvankelijk verklaard.
2. Verzoeksters worden verwezen in de kosten en hebben               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     hoofdelijk de kosten van de Raad te dragen. De Com-
     missie zal haar eigen kosten dragen.                            Ð Nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen van 17 februari
(1) PB C 94 van 22.3.1997.                                               1998, aan verzoekster op 17 maart 1998 door het
                                                                         DAFSE (Departamento para os Assuntos do Fundo
                                                                         Social Europeu) meegedeeld en betekend per brief
                                                                         verzonden op 16 maart 1998, waarbij is besloten
                                                                         tot opschorting van de steun van het Europees
                                                                         Sociaal Fonds betreffende de dossiers nr. 87301P1
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                         (43 550 366 PTE) en nr. 870302P3 (5 809 712 PTE),
                    VAN EERSTE AANLEG
                                                                         die aan verzoekster was toegekend bij beschikking van
                        van 11 juni 1998                                 de Commissie C(87) 860 van 30 april 1987.
in zaak T-173/97: A. Fichtner tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen (1)                        Ð De Commissie in de kosten te verwijzen.
(Ambtenaren Ð Tardief beoordelingsrapport Ð Bevorde-
ring Ð Vergelijking van verdiensten Ð Vergoeding van                 Middelen en voornaamste argumenten
schade Ð Conclusies die kennelijk niet-ontvankelijk of
                rechtens volledig ongegrond zijn)
                                                                     Ð Schending van het vertrouwensbeginsel en van het
                          (98/C 278/82)
                                                                         rechtszekerheidsbeginsel:
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                         De beschikking van de Commissie is weliswaar niet
In zaak T-173/97, A. Fichtner, ambtenaar van de Commis-                  aan een bepaalde termijn onderworpen, maar dient
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Besozzo                   wel een redelijke termijn in acht te nemen.
(Va) (ItalieÈ), vertegenwoordigd door V. Salvatore, advocaat
te Pavia, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: G. Valsesia), betreffende een beroep tot,              Het is duidelijk dat in casu de termijn van tien jaar die
enerzijds, nietigverklaring van het op 13 september 1996                 sinds de datum van de beschikking is verstreken, veel
bekendgemaakte besluit van de Commissie voorzover                        te lang is en niet meer strookt met hetgeen redelijk en
daarbij is geweigerd verzoeker in het kader van de bevor-                normaal kan worden geacht.
deringsronde 1996 op de lijst van de meest verdienstelijke
ambtenaren te plaatsen, en anderzijds, schadevergoeding,                 Door dit tijdsverloop werd bij verzoekster het gewet-
heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld als volgt:                tigd vertrouwen gewekt en versterkt, dat een beschik-
P. Lindh, president, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters;               king zou worden gegeven die strookte met de door het
griffier: H. Jung, op 11 juni 1998 een beschikking gegeven               DAFSE afgegeven verklaring, overeenkomstig de door
waarvan het dictum luidt als volgt:                                      verzoekster ingediende aanvraag om betaling van het
                                                                         saldo.
1. Het beroep wordt verworpen.
2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                          In aanmerking nemende dat de Commissie de beschik-
                                                                         king had moeten toepassen na kennis te hebben geno-
(1) PB C 271 van 6.9.1997.                                               men van de verklaring van het DAFSE, is het duidelijk
                                                                         dat de termijn van tien jaar (1988-1998) excessief is
                                                                         en indruist tegen het gezond verstand.
                                                                         De Commissie heeft de regels van goed bestuur ruim-
Beroep, op 26 mei 1998 ingesteld door de vennootschap                    schoots overtreden.
EugeÂnio Branco L.da tegen Commissie van de Europese
                        Gemeenschappen                                   Waar de lidstaten hun verzoeken om betaling bij de
                         (Zaak T-83/98)                                  Commissie moeten indienen binnen een termijn van
                                                                         tien maanden, te rekenen vanaf de beeÈindiging van de
                          (98/C 278/83)
                                                                         acties, op straffe van verval van het recht op betaling
                     (Procestaal: Portugees)                             van de betrokken steun, dient de Commissie op zijn
                                                                         minst binnen een zelfde termijn de beschikking tot
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                        goedkeuring van de aanvraag om betaling van het
Gemeenschappen is op 26 mei 1998 beroep ingesteld tegen                  saldo te geven.


title: Zaak T-248/02: Beroep, op 13 augustus 2002 ingesteld door Carla Faita tegen Economisch en Sociaal Comité van de Europese Gemeenschappen

text:
C 247/26                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12.10.2002
Middelen:                       —      de beslissing schendt ar-            —    verweerster te verwijzen in de kosten.
                                       tikel 7, lid 1, sub b, van
                                       verordening (EG) nr. 40/94:
                                       de kamer van beroep heeft
                                       niet de juiste conclusies ge-        Middelen en voornaamste argumenten
                                       trokken uit het aangevoerde
                                       bewijsmateriaal, zij heeft het       Verzoekster, ambtenaar bij het Economisch en Sociaal Comité,
                                       criterium van het relevante          heeft gesolliciteerd naar de functie van hoofd van de Italiaanse
                                       publiek niet juist toegepast,        vertaalafdeling bij de directie Logistiek en Vertaling. Het bureau
                                       de regelgeving niet conse-           van het Economisch en Sociaal Comité heeft haar sollicitatie
                                       quent toegepast en geen pas-         evenwel afgewezen en op deze post een andere sollicitant
                                       sende motivering gegeven;            benoemd.
                                —      de beslissing schendt ar-
                                       tikel 7, lid 3, van verordening      Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan:
                                       (EG) nr. 40/94: de kamer van
                                       beroep heeft het criterium           —    schending van artikel 29, lid 1, sub a, van het Statuut;
                                       voor verkregen onderschei-
                                       dend vermogen niet juist toe-        —    schending van artikel 45 van het Statuut;
                                       gepast, het bewijsmateriaal
                                       voor verschillende waren en          —    kennelijke beoordelingsfout;
                                       diensten niet juist geïnterpre-
                                       teerd en geen passende mo-           —    schending van het beginsel van het recht op ontwikkeling
                                       tivering gegeven.                         van de loopbaan;
                                                                            —    misbruik van bevoegdheid;
( 1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
     inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                         —    schending van de motiveringsverplichting.
                                                                            Beroep, op 16 augustus 2002 ingesteld door E tegen
Beroep, op 13 augustus 2002 ingesteld door Carla Faita                            Commissie van de Europese Gemeenschappen
tegen Economisch en Sociaal Comité van de Europese
                         Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-251/02)
                          (Zaak T-248/02)
                                                                                (2002/C 247/42)
                          (2002/C 247/41)                                                            (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen is op 16 augustus 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen door E, wonen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   de te Brussel, vertegenwoordigd door L. Levi en G. van der
schappen is op 13 augustus 2002 beroep ingesteld tegen                      Zanden, advocaten.
Economisch en Sociaal Comité van de Europese Gemeenschap-
pen door Carla Faita, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
door A. Coolen, J. L. en E. Marchal, advocaten, domicilie                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                            —    nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                                                                                bevoegd gezag van 29 augustus 2001, waarbij Brussel
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                              als verzoeksters plaats van herkomst en plaats van
                                                                                aanwerving werd vastgesteld en haar de aan haar indienst-
—      nietig te verklaren de besluiten van het bureau van het                   treding bij de Commissie op 16 juli 2001 verbonden
       Economisch en Sociaal Comité waarbij verzoeksters                         ontheemdingstoelage, inrichtingsvergoeding, dagvergoe-
       sollicitatie naar de functie van hoofd van de Italiaanse                  ding, en vergoeding van de reiskosten en de verhuiskosten
       vertaalafdeling bij de directie Logistiek en Vertaling werd               werden geweigerd.
       afgewezen en op deze post een andere sollicitant werd
       benoemd;                                                             —    verweerster te verwijzen in alle kosten.


title: Zaak C-48/99: Beroep, op 16 februari 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
C 100/14              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 10.4.1999
Beroep, op 16 februari 1999 ingesteld door Commissie               togdom Luxemburg door Commissie van de Europese
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom                Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Gouloussis,
                          Luxemburg                                juridisch adviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen heb-
                                                                   bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
                        (Zaak C-47/99)                             haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                       (1999/C 100/24)
                                                                   De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
                                                                   deert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 16 februari 1999 beroep ingesteld tegen Groother-
togdom Luxemburg door Commissie van de Europese                    Ð vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Gouloussis,                    door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-
juridisch adviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen heb-             gen vast te stellen welke noodzakelijk zijn om te vol-
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van                     doen aan Richtlijn 93/104/EG van de Raad van
haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                       23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van
                                                                        de organisatie van de arbeidstijd (1), en/of door deze
                                                                        maatregelen niet aan de Commissie mee te delen, de
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-                     krachtens het EG-Verdrag en deze richtlijn op hem rus-
deert dat het den Hove behage:                                          tende verplichtingen niet is nagekomen;
Ð vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,                Ð het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
     door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-            kosten.
     gen vast te stellen welke noodzakelijk zijn om te vol-
     doen aan Richtlijn 94/33/EG van de Raad van 22 juni
     1994 betreffende de bescherming van jongeren op het           Middelen en voornaamste argumenten
     werk (1), en/of door deze maatregelen niet aan de
     Commissie mee te delen, de krachtens het EG-Verdrag
     en deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is      Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk
     nagekomen;                                                    een richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat ver-
                                                                   bindend is voor de lidstaat waarvoor zij bestemd is, zijn
                                                                   de lidstaten verplicht de in de richtlijn vastgestelde termij-
Ð het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
                                                                   nen voor de omzetting te eerbiedigen. Deze termijn is ver-
     kosten.
                                                                   streken op 23 november 1996, zonder dat het Groother-
                                                                   togdom Luxemburg de bepalingen heeft vastgesteld die
Middelen en voornaamste argumenten                                 nodig zijn om aan de in de conclusie van de Commissie
                                                                   genoemde richtlijn te voldoen.
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk          (1) PB L 307 van 13.12.1993, blz. 18.
een richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat ver-
bindend is voor de lidstaat waarvoor zij bestemd is, zijn
de lidstaten verplicht de in de richtlijn vastgestelde termij-
nen voor de omzetting te eerbiedigen. Deze termijn is ver-
streken op 22 juni 1996, zonder dat het Groothertogdom
Luxemburg de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn
om aan de in de conclusie van de Commissie genoemde
richtlijn te voldoen.                                              Hogere voorziening, op 12 februari 1999 ingesteld door
                                                                   Associazione Nazionale Bieticoltori (ANB), F. Coccia en
                                                                   V. Di Giovine tegen de beschikking, op 8 december 1998
(1) PB L 216 van 20.8.1994, blz. 12.                               in zaak T-38/98 tussen Associazione Nazionale Bieticol-
                                                                   tori (ANB), F. Coccia en V. Di Giovine en Raad van de
                                                                   Europese Unie gegeven door het Gerecht van eerste aanleg
                                                                   van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer Ð uitge-
                                                                                breid)
                                                                                (Zaak C-49/99 P)
Beroep, op 16 februari 1999 ingesteld door Commissie                                       (1999/C 100/26)
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                          Luxemburg
                        (Zaak C-48/99)                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 12 februari 1999 hogere voorziening ingesteld door
                       (1999/C 100/25)                             Associazione Nazionale Bieticoltori (ANB), F. Coccia en V.
                                                                   Di Giovine, vertegenwoordigd door L. F. Paolucci en G. P.
                                                                   Galletti, advocaten te Bologna, domicilie gekozen heb-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            bende te Luxemburg bij A. Kronshagen, advocaat aldaar,
is op 16 februari 1999 beroep ingesteld tegen Groother-            rue Marie-Adelaïde 22, tegen de beschikking, op 8 decem-


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 juli 2000 in zaak C-423/98 (verzoek van Corte d'appello di Napoli om een prejudiciële beslissing): in een procedure aldaar ingeleid door A. Albore (Vrĳheid van vestiging — Vrĳheid van kapitaalverkeer — Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 43 EG) en artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) — Vergunningsprocedure voor verkrĳging van onroerende zaken — Zones van militair belang — Discriminatie op grond van nationaliteit)

text:
4.11.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 316/5
      Republiek, en het verdrag van 26 mei 1989 inzake de                  Artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) staat in de weg aan
      toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek,      de nationale wettelijke regeling van een lidstaat die om redenen
      is in beginsel van toepassing zodra de verweerder zijn woon-         verband houdend met vereisten van landsverdediging, alleen eigen
      plaats heeft op het grondgebied van een verdragsluitende staat       onderdanen vrijstelt van de verplichting om voor de verkrijging van
      of daar gevestigd is, ook wanneer de verzoeker zijn woonplaats       onroerend goed in een zone op nationaal grondgebied die van militair
      in een derde land heeft. Van die regel wordt enkel afgeweken in      belang is verklaard, een vergunning aan te vragen.
      de uitzonderlijke gevallen waarin een uitdrukkelijke bepaling
      van het Executieverdrag voor de toepassing van de daarin             Dit zou slechts anders zijn, indien voor de bevoegde nationale rechter
      neergelegde bevoegdheidsregel als voorwaarde stelt, dat de           kon worden aangetoond dat in een bepaalde zone een niet-
      verzoeker woonplaats heeft op het grondgebied van een verdrag-       discriminerende behandeling van de onderdanen van alle lidstaten
      sluitende staat.                                                     voor de militaire belangen van de betrokken lidstaat reële, concrete en
                                                                           ernstige risico’s zou opleveren, die niet zouden kunnen worden
2)    De bijzondere bevoegdheidsregels in verzekeringszaken, die zijn
                                                                           vermeden door minder vergaande beperkingen.
      neergelegd in de artikelen 7 tot en met 12 bis van het
      Executieverdrag, zijn niet van toepassing op geschillen tussen
      een herverzekeraar en een herverzekerde in het kader van een         (1) PB C 48 van 20.2.1999.
      herverzekeringsovereenkomst.
(1) PB C 1 van 4.1.1999.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF                                                               (Eerste kamer)
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 13 juli 2000
                          van 13 juli 2000
                                                                           in zaak C-456/98 (verzoek van de Pretore di Brescia om
in zaak C-423/98 (verzoek van Corte d’appello di Napoli                    een prejudiciële beslissing): Centrosteel Srl tegen Adipol
om een prejudiciële beslissing): in een procedure aldaar                                                 GmbH (1)
                    ingeleid door A. Albore (1)
                                                                           (Richtlijn 86/653/EEG — Zelfstandige handelsagenten —
(Vrijheid van vestiging — Vrijheid van kapitaalverkeer —                   Nationale regeling volgens welke agentuurovereenkomsten
Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG)                 gesloten door personen die niet in register van agenten zijn
en artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) — Vergun-                                      ingeschreven, nietig zijn)
ningsprocedure voor verkrijging van onroerende zaken —
Zones van militair belang — Discriminatie op grond van                                               (2000/C 316/09)
                            nationaliteit)
                          (2000/C 316/08)                                                          (Procestaal: Italiaans)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              In zaak C-456/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
In zaak C-423/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      de Pretore di Brescia (Italië), in het aldaar aanhangige geding
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                tussen Centrosteel Srl en Adipol GmbH, om een prejudiciële
de Corte d’appello di Napoli (Italië), in een procedure aldaar             beslissing over de uitlegging van richtlijn 86/653/EEG van de
ingeleid door A. Albore, om een prejudiciële beslissing over de            Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de
uitlegging van de artikelen 6, 52 en 56 EG-Verdrag (thans, na              wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagen-
wijziging, de artikelen 12 EG, 43 EG en 46 EG) en artikel 67               ten (PB L 382, blz. 17), alsook van de artikelen van het derde
EG-Verdrag (ingetrokken bij het Verdrag van Amsterdam)                     deel, titel III, hoofdstukken 2 en 3, van het EG-Verdrag,
heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moi-            betreffende respectievelijk de vrijheid van vestiging en het
tinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puis-                  vrij verrichten van diensten, heeft het Hof (Eerste kamer),
sochet (rapporteur), V. Skouris en F. Macken, rechters; ad-                samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident, P. Jann
vocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: D. Louterman-Hubeau,                 (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: F. G.
hoofdadministrateur, op 13 juli 2000 een arrest gewezen                    Jacobs; griffier: R. Grass op 13 juli 2000 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-74/16: Beroep ingesteld op 17 februari 2016 — POA/Commissie

text:
               25.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/31

         Beroep ingesteld op 17 februari 2016 — POA/Commissie
   (Zaak T-74/16)
   (2016/C 145/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pagkyprios organismos ageladotrofon (POA) Dimosia Ltd (Latsia, Cyprus) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit Ares(2015)5632670 van het secretariaat-generaal van 7 december 2015 tot afwijzing van het confirmatieve verzoek dat verzoekster bij brief van 15 september 2015 heeft ingediend, waarmee verzoekster, op grond van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43), heeft verzocht om toegang tot documenten inzake de aanvraag van een Cypriotische producentenorganisatie voor de registratie van de benaming „Halloumi” op grond van verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 343, blz. 1), en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat de Commissie in het kader van haar beroep op artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening nr. 1049/2001 niet naar behoren heeft gemotiveerd op welke wijze openbaarmaking van de niet openbaar gemaakte delen het besluitvormingsproces ernstig zou kunnen ondermijnen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan onjuiste toepassing van het recht aangezien de door de Republiek Cyprus aangedragen argumenten voor weigering van de openbaarmaking op grond van artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening nr. 1049/2001, ontoereikend zijn.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en het transparantiebeginsel aangezien de weigering van de Republiek Cyprus om enkele van de betrokken documenten openbaar te maken met zich brengt dat verzoekster niet in staat is om de inhoud van elk van de niet openbaar gemaakte documenten te begrijpen.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan onjuiste toepassing van het recht aangezien een lidstaat artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening nr. 1049/2001 niet kan gebruiken om de openbaarmaking van documenten te weigeren indien het besluit dat zou kunnen worden ondermijnd het besluit is van een instelling van de Europese Unie.


title: Zaak T-465/16: Beroep ingesteld op 23 augustus 2016 — Cotecnica/EUIPO — Visán Industrias Zootécnicas (cotecnica OPTIMA)

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/25

         Beroep ingesteld op 23 augustus 2016 — Cotecnica/EUIPO — Visán Industrias Zootécnicas (cotecnica OPTIMA)
   (Zaak T-465/16)
   (2016/C 371/27)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Cotecnica, SCCL (Bellpuig, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Devaureix, J. C. Erdozain López en J. Galán López, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Visán Industrias Zootécnicas, SL (Arganda, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekster

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „cotecnica OPTIMA” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 292 479

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 13 juni 2016 in zaak R 229/2016-2

      Conclusies

               —

               het aangeboden bewijs toelaten;

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 en van de rechtspraak van het Gerecht, met name het arrest van 20 januari 2009 in zaak T-424/07, Pioneer Hi-Bred International/BHIM (OPTIMUM).


title: Zaak T-171/01: Beroep, op 25 juli 2001 ingesteld door het Institut de l'Audiovisuel et des Télécommunications en Europe tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 303/18               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  27.10.2001
Oppositiemerk of -te-           Spaanse merken „J. GIORGI”,                   bij de uitvoering van de INFORMS-overeenkomst; bijge-
ken:                            „MISS GIORGI” en „GIORGI                      volg de Commissie te veroordelen om het IDATE een
                                LINE”, ingeschreven voor waren                bedrag van 503 662 EUR aan schadevergoeding te be-
                                van klasse 3                                  talen;
Beslissing oppositieafde-       afwijzing van de oppositie en ver-      —     hoe dan ook, de Commissie te veroordelen in alle door
ling:                           wijzing van opposante in de                   verzoeker in het kader van het onderhavige beroep
                                kosten                                        gedragen kosten.
Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep en
roep:                           verwijzing van appellante in de
                                kosten                                  Middelen en voornaamste argumenten
Middelen:                       anders dan in de bestreden beslis-
                                sing is geoordeeld, is er verwar-       Verzoeker zet uiteen, dat hij in het kader van het Community
                                ringsgevaar tussen het gemeen-          Trans-European Telecommunications Network Programme
                                schapsmerk en verzoeksters mer-         een overeenkomst (overeenkomst nr. 45504) betreffende het
                                ken, aangezien de consument             „INFORMS”-project („Dissemination of EuroISDN Benefits for
                                deze merken op basis van hun            SMEs”) heeft gesloten waarin hij zich ertoe verbond, in alle
                                verschillen niet van elkaar kan         lidstaten van de Europese Unie seminars te organiseren ten
                                onderscheiden.                          einde kleine en middelgrote ondernemingen te informeren en
                                                                        te adviseren over de eventuele voordelen van het gebruik van
                                                                        EuroISDN. In verband met de omvang van het project vereiste
                                                                        het contract de deelneming van onderaannemers („partners”).
                                                                        In voormelde overeenkomst had de Commissie zich ertoe
                                                                        verbonden, ter hoogte van 50,85 % bij te dragen aan de
                                                                        financiering van de totale krachtens de overeenkomst gemaakte
                                                                        terug te betalen kosten, waartoe de kosten van onderaanne-
Beroep, op 25 juli 2001 ingesteld door het Institut de                  ming behoren.
l’Audiovisuel et des Télécommunications en Europe tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        Aanvankelijk betaalde de Commissie haar bijdrage over alle
                                                                        kosten die verzoeker door zijn onderaannemers uit hoofde van
                         (Zaak T-171/01)                                voormelde overeenkomst in rekening waren gebracht, maar
                                                                        na een audit vorderde zij van verzoeker een deel van de
                         (2001/C 303/31)                                gestorte bedragen terug op grond dat een deel van de kosten
                                                                        van de onderaanneming niet onder het begrip te vergoeden
                                                                        kosten viel, daar het hier niet ging om daadwerkelijke betaling
                         (Procestaal: Frans)                            van verzoeker aan de onderaannemers maar om
                                                                        schuldverrekening.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 25 juli 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                        Verzoeker betwist deze uitlegging met het betoog, dat hij
van de Europese Gemeenschappen door het Institut de l’Audio-
visuel et des Télécommunications en Europe, gevestigd te                aangaande de kosten van onderaanneming in het kader van de
                                                                        „INFORMS”-overeenkomst slechts een tussenpersoon tussen
Montpellier (Frankrijk), vertegenwoordigd door H. Calvet,
                                                                        de Commissie en de overige „partners” was, omdat hij slechts
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        de bedragen die de Commissie had betaald uit hoofde van de
                                                                        communautaire financieringen van de onderaanneming van
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       het INFORM-project rechtstreeks aan de partners doorgaf ter
                                                                        hoogte van 50,85 % van de door hen gedragen kosten, hetgeen
—     primair, vast te stellen dat het begrip te vergoeden kosten       verklaart dat hem het volle bedrag van de kosten van
      in de zin van artikel 1.2 van bijlage II bij de op 28 maart       onderaanneming in rekening was gebracht en dat hij het bedrag
      1996 tussen de Commissie en het IDATE gesloten                    dat overeenstemde met de financiering die elke „partner” moest
      overeenkomst nr. 45504 alle kosten omvat die het IDATE            opbrengen (de resterende 49,15 %), heeft verrekend. Volgens
      door de „Partners” uit hoofde van die overeenkomst in             verzoeker moet de communautaire bijdrage worden berekend
      rekening zijn gebracht en, bijgevolg, dat de Commissie            over de totale kosten die daadwerkelijk krachtens de INFORMS-
      van het IDATE geen vergoeding van het bedrag van                  overeenkomst zijn ontstaan, dat wil zeggen, wat de onderaan-
      503 662 EUR uit hoofde van voormelde overeenkomst,                neming betreft, de totale door de „partners” gedragen kosten.
      noch meer in het algemeen enig ander bedrag kan                   Dit bedrag stemt overeen met alle aan verzoeker in rekening
      vorderen;                                                         gebrachte kosten, omdat hij enkel de rekeningen heeft gecen-
                                                                        traliseerd en de rol van tussenpersoon met betrekking tot de
—     subsidiair, vast te stellen dat de Commissie niet heeft           bijdrage van de Commissie heeft gespeeld.
      voldaan aan haar loyaliteits- en informatieplicht tegen-
      over het IDATE en daardoor wanprestatie heeft gepleegd