title: Zaak T-182/00: Beroep, op 11 juli 2000 ingesteld door M. Pannella tegen Europees Parlement

text:
7.10.2000               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 285/13
Middelen en voornaamste argumenten                                        Beroep, op 11 juli 2000 ingesteld door M. Pannella tegen
                                                                                Europees Parlement
Verzoekster is licentiehouder en plaatselijk vertegenwoordiger
voor een geneesmiddel dat onder de benaming OPTRUMA in                                            (Zaak T-182/00)
de handel is gebracht. Voor dit product is een vergunning
afgegeven volgens de gecentraliseerde communautaire vergun-
ningenprocedure van verordening (EEG) nr. 2309/93 (1) van                                         (2000/C 285/25)
de Raad.
Het beroep strekt tot nietigverklaring van de beschikking van                                    (Procestaal: Italiaans)
de Commissie tot afwijzing van het verzoek om het logo van
de onderneming te mogen gebruiken in het zogeheten „blauwe
vak” op de buitenste verpakking van het product.                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 11 juli 2000 beroep ingesteld tegen Europees
                                                                          Parlement door M. Pannella, vertegenwoordigd door P. A. M.
Dit blauwe vak is bedoeld voor de specifieke informatie
                                                                          Ferrari, advocaat te Rome, domicilie gekozen hebbende te
waarvan de lidstaten de vermelding op de verpakking mogen
                                                                          Luxemburg bij A. Lorang, advocaat aldaar, Rue Albert 1er 51.
voorschrijven krachtens artikel 5, lid 2, van richtlijn
92/27/EEG (2).
                                                                          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
De nietigverklaring wordt gevorderd op de volgende gronden:
                                                                          —     het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren;
—     ontbreken van rechtsgrondslag voor de bestreden be-
      schikking in de toepasselijke gemeenschapsveror-
      deningen;                                                           —     besluit nr. 303663 van het college van quaestoren van
                                                                                17 april 2000 nietig te verklaren;
—     onwettige bemoeienis met verzoeksters eigendomsrecht,
      nu het logo een krachtens het Verdrag beschermd eigen-              —     het Parlement in de kosten te verwijzen.
      domsrecht uitmaakt;
—     schending van het discriminatieverbod;
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
—     miskenning van de rechtmatige verwachtingen die de
      Commissie bij verzoekster heeft gewekt;                             Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring van besluit
                                                                          nr. 303663 van het college van quaestoren van het Europees
—     ontbreken van motivering;                                           Parlement van 17 april 2000, waarbij het verzoek van verzoe-
                                                                          ker om zijn afwezigheid op de zitting van het Parlement
—     schending van het evenredigheidsbeginsel en van ver-                van januari 2000 als gerechtvaardigd te beschouwen, werd
      zoeksters recht om vrijelijk haar economische activiteiten          afgewezen. Dat verzoek werd ingediend overeenkomstig ar-
      te ontplooien;                                                      tikel 28, lid 2, van de regeling betreffende de kosten en
                                                                          vergoedingen van de leden. Het zou zijn gemotiveerd door het
—     miskenning van de termijn van 90 dagen als bedoeld in
                                                                          verlangen van verzoeker, de terechtzittingen van de tegen hem
      artikel 10, lid 3, van richtlijn 92/27/EEG.
                                                                          aanhangige strafprocessen bij te wonen.
Bovendien stelt verzoekster, dat de richtsnoeren inzake vermel-
dingen op verpakkingen, die de Commissie heeft gepubliceerd               Tot staving van zijn aanspraken beroept verzoeker zich op:
ter verduidelijking van de normen inzake etikettering, geen
rechtskracht hebben. Zouden deze richtsnoeren evenwel toch                —     onjuiste uitlegging van voornoemd artikel 28, lid 2, aan-
als verbindend worden beschouwd, dan voert verzoekster                          gezien de ratio van die bepaling zou zijn, het lid dat om
krachtens artikel 241 EG de onregelmatigheid daarvan aan, nu                    van zijn wil onafhankelijke redenen de zittingen van het
de Commissie niet bevoegd was om voorschriften vast te                          Parlement niet heeft kunnen bijwonen, niet te bestraffen.
stellen die ingaan tegen fundamentele eigendomsrechten.                         In concreto zou de categorie „ernstige redenen van
                                                                                familiale aard” zich uitstrekken tot alle situaties waarin
(1) Verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad van 22 juli 1993 tot              men redelijkerwijs niet kan verlangen dat de betrokkene
    vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van             normaal zijn werkzaamheden verricht.
    vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor
    menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een       —     schending van zijn recht van verweer, dat aldus zou
    Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling, PB 1993,
    L 214, blz. 1.                                                              moeten worden begrepen, dat de persoon tegen wie een
(2) Richtlijn 92/27/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende               proces aanhangig is, het recht heeft om persoonlijk
    de etikettering en de bijsluiter van geneesmiddelen voor menselijk          daaraan deel te nemen.
    gebruik, PB 1992, L 113, blz. 8.


title: Zaak C-410/06: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 28 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/15/EG — Organisatie van arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in wegvervoer uitoefenen — Niet-tijdige omzetting)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/13

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 28 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-410/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/15/EG - Organisatie van arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in wegvervoer uitoefenen - Niet-tijdige omzetting)
   (2007/C 199/21)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Yerrell en G. Braga da Cruz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Fernandes en F. Ribeiro Lopes, gemachtigden)
   Onderwerp
   Niet-nakoming — Niet-tijdige vaststelling van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 betreffende de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen (PB L 80, blz. 35)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 betreffende de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen, is de Portugese Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Zaak C-456/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Trefilerías Quijano, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerías e.a./Commissie

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/14

         Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Trefilerías Quijano, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerías e.a./Commissie
   (Zaak C-456/16 P)
   (2016/C 392/18)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Trefilerías Quijano, SA (vertegenwoordigers: F. González Díaz, A. Tresandi Blanco, V. Romero Algarra, abogados)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Vernietiging van het arrest van het Gerecht van 2 juni 2016 in de zaken T-438/12–T-441/12, en in het bijzonder in zaak T-439/12, Trefilerías Quijano/Europese Commissie

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure en in die van de procedure bij het Gerecht

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het het middel betreffende schending van rekwirantes rechten van verdediging niet-ontvankelijk heeft verklaard.

               2.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het een onjuist juridisch criterium heeft toegepast bij de beoordeling van het tweede verzoek om rekening te houden met rekwirantes onvermogen om te betalen, en dus bij de beoordeling van de ontvankelijkheid van het beroep.

               3.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs of heeft het bewijs kennelijk onjuist opgevat, is zijn verplichting tot volledige rechterlijke toetsing niet nagekomen, heeft het recht op effectieve rechterlijke bescherming geschonden en heeft zijn motiveringsplicht verzaakt.


title: Zaak T-279/13: Beroep ingesteld op 24 mei 2013 — Ezz e.a./Raad

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/51

         Beroep ingesteld op 24 mei 2013 — Ezz e.a./Raad
   (Zaak T-279/13)
   2013/C 207/83
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ahmed Abdelaziz Ezz (Giza, Egypte), Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed Salama (Caïro, Egypte), Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin (Londen, Verenigd Koninkrijk), Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar (Giza, Egypte) (vertegenwoordigers: J. Lewis, Queen’s Counsel, B. Kennelly, Barrister, en J. Binns, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit 2013/144/GBVB van de Raad van 21 maart 2013 tot wijziging van besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB L 82, blz. 54) en van verordening (EU) nr. 270/2011 van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Egypte (PB L 76, blz. 4), zoals verlengd bij het besluit van de Raad van 21 maart 2013, voor zover zij verzoekers betreffen;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekers baseren hun beroep krachtens artikel 263 VWEU op de volgende middelen.

               1.

               Eerste middel: (a) besluit 2013/144/GBVB van de Raad miste een geschikte rechtsgrondslag aangezien het niet voldeed aan het vereiste van artikel 29 WEU; en (b) verordening (EU) nr. 270/2011 kon niet worden verlengd aangezien zij niet voldeed aan de vereisten van haar gestelde rechtsgrondslag: artikel 215, lid 2, VWEU.

               2.

               Tweede middel: niet voldaan is aan het criterium voor de vaststelling van beperkende maatregelen als bedoeld in artikel 1 van besluit 2011/172/GBVB van de Raad en in artikel 2 van verordening (EU) nr. 270/2011 van de Raad. Bovendien stellen verzoekers dat verweerders rechtvaardiging voor de vaststelling van beperkende maatregelen tegen hen heel vaag, niet specifiek, ongestaafd, ongerechtvaardigd en onvoldoende is tot rechtvaardiging van de toepassing van deze maatregelen

               3.

               Derde middel: verweerder heeft verzoekers’ rechten van de verdediging en recht op daadwerkelijke rechterlijke bescherming geschonden doordat (a) de beperkende maatregelen niet voorzien in een procedure waarbij verzoekers de bewijsstukken aan de grondslag van het besluit tot bevriezing van hun tegoeden worden meegedeeld of zij daarover zinvolle opmerkingen kunnen maken; (b) de motivering algemene, ongestaafde en vage beweringen van vervolgingen bevatten; en (c) verweerder onvoldoende informatie heeft verstrekt om verzoekers in staat te stellen daadwerkelijk hun standpunt kenbaar te maken, waardoor een rechter niet kan beoordelen of het besluit en de beoordeling van de Raad onderbouwd waren en op overtuigende bewijsstukken waren gebaseerd.

               4.

               Vierde middel: verweerder gaf verzoekers onvoldoende redenen voor hun opname in de bestreden maatregelen in strijd met zijn verplichting tot duidelijke uiteenzetting van de werkelijke en specifieke motivering ter rechtvaardiging van zijn besluit, met inbegrip van de specifieke individuele redenen die ertoe hebben geleid dat verzoekers aansprakelijk zijn geacht voor verduistering van Egyptisch overheidsgeld.

               5.

               Vijfde middel: verweerder heeft zonder rechtvaardiging of buiten evenredigheid verzoekers eigendomsrechten en reputatie geschonden

               6.

               Zesde middel: de opname door verweerder van verzoekers in de lijst van personen op wie de beperkende maatregelen van toepassing zijn, is gebaseerd op een kennelijk onjuiste beoordeling.


title: Zaak C-342/07: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/91/EG — Energiebeleid — Energiebesparing — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/12

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-342/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/91/EG - Energiebeleid - Energiebesparing - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2008/C 64/18)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en M. B. Schima, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: N. Dafniou, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie van gebouwen (PB 2003, L 1, blz. 65)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie van gebouwen, is de Helleense Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak T-63/15: Arrest van het Gerecht van 15 december 2015 — Shoe Branding Europe/BHIM (Parallelle strepen op de mouwen van een shirt) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsmerk dat bestaat in twee parallelle strepen op de lange mouwen van een shirt — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/49

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2015 — Shoe Branding Europe/BHIM (Parallelle strepen op de mouwen van een shirt)
   (Zaak T-63/15) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsmerk dat bestaat in twee parallelle strepen op de lange mouwen van een shirt - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 048/55)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Shoe Branding Europe BVBA (Oudenaarde, België) (vertegenwoordiger: J. Løje, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Geroulakos, vervolgens D. Gája, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 3 december 2014 (zaak R 2560/2013-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van een teken dat bestaat in twee parallelle strepen op de mouwen van een shirt als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Shoe Branding Europe BVBA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 107 van 30.3.2015.


title: Zaak C-430/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Ntionik Anonymi Etaireia Emporias H/Y, Logismikou kai Paroxis Ypiresion Michanografisis, Ioannis Michail Pikoulas/Epitropi Kefalaiagoras (Richtlijn 2001/34/EG — Artikel 21 — Toelating van effecten tot officiële notering — Prospectus — Publicatie van onjuiste gegevens — Verantwoordelijke personen — Leden van raad van bestuur)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Ntionik Anonymi Etaireia Emporias H/Y, Logismikou kai Paroxis Ypiresion Michanografisis, Ioannis Michail Pikoulas/Epitropi Kefalaiagoras
   (Zaak C-430/05) (1)

   (Richtlijn 2001/34/EG - Artikel 21 - Toelating van effecten tot officiële notering - Prospectus - Publicatie van onjuiste gegevens - Verantwoordelijke personen - Leden van raad van bestuur)
   (2007/C 199/13)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Symvoulio tis Epikrateias
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ntionik Anonymi Etaireia Emporias H/Y, Logismikou kai Paroxis Ypiresion Michanografisis, Ioannis Michail Pikoulas

      Verwerende partij: Epitropi Kefalaiagoras
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van artikel 21 van richtlijn 2001/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2001 betreffende de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs en de informatie die over deze effecten moet worden gepubliceerd (PB L 184, blz. 1) — Publicatie van een prospectus met onjuiste of misleidende informatie die de investeerders op een dwaalspoor kan brengen
   Dictum
   Artikel 21 van richtlijn 2001/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2001 betreffende de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs en de informatie die over deze effecten moet worden gepubliceerd, moet aldus worden uitgelegd, dat het niet eraan in de weg staat dat de nationale wetgever voor het geval de informatie die is opgenomen in het prospectus dat wordt gepubliceerd met het oog op de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs, onjuist of misleidend blijkt te zijn, voorziet in bestuursrechtelijke sancties die niet alleen kunnen worden opgelegd aan de uitdrukkelijk in het prospectus als verantwoordelijk aangewezen personen, maar ook aan de instelling die de betrokken effecten heeft uitgegeven, alsmede, zonder onderscheid, aan de leden van het bestuur van de uitgevende instelling, ongeacht of deze leden in het prospectus als verantwoordelijk zijn aangewezen.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Arrest van het Hof van 8 juli 1999 in zaak C-189/97: Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie (Visserijovereenkomst Europese Gemeenschap/Mauretanië - Akkoorden met aanzienlijke gevolgen voor de gemeenschapsbegroting)

text:
20.11.1999              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 333/7
                    ARREST VAN HET HOF                                     Europese Unie (gemachtigden: J.-P. Jacqué, J. Carbery en F. van
                                                                           Craeyenest), ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtig-
                           (Zesde kamer)                                   de: R. Silva de Lapuerta), betreffende een beroep tot nietigver-
                                                                           klaring van verordening (EG) nr. 408/97 van de Raad van
                           van 8 juli 1999                                 24 februari 1997 betreffende de sluiting van de Overeenkomst
                                                                           tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek
                                                                           Mauretanië tot samenwerking op het gebied van de zeevisserij
in zaak C-5/93 P: DSM NV tegen Commissie van de                            en tot vaststelling van de bepalingen ter uitvoering van die
                Europese Gemeenschappen (1)                                Overeenkomst (PB L 62, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld
                                                                           als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn,
(Hogere voorziening — Verzoek om herziening — Ontvanke-                    J.-P. Puissochet (rapporteur), G. Hirsch en P. Jann, kamerpre-
                               lijkheid)                                   sidenten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray,
                                                                           D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón, M. Wathelet en
                          (1999/C 333/12)                                  R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
                                                                           L. Hewlett, administrateur, op 8 juli 1999 een arrest gewezen
                                                                           waarvan het dictum luidt als volgt:
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                           1. Verwerpt het beroep.
In zaak C-5/93 P, DSM NV, gevestigd te Heerlen (Nederland),
vertegenwoordigd door I. G. F. Cath, advocaat te ’s-Graven-                2. Verwijst het Europees Parlement in de kosten.
hage, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
L. Dupong, advocaat aldaar, Rue des Bains 14A, betreffende                 3. Verstaat dat het Koninkrijk Spanje zijn eigen kosten zal dragen.
hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)                (1) PB C 212 van 12.7.1997.
van 4 november 1992, DSM/Commissie (T-8/89 Rev., Jurispr.
blz. II-2399), strekkende tot vernietiging van die beschikking,
andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigde: B. J. Drijber) heeft het Hof
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Murray en
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; grif-
fiers: H. von Holstein, adjunct-griffier, en D. Louterman-                                     ARREST VAN HET HOF
Hubeau, hoofdadministrateur, op 8 juli 1999 een arrest gewe-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                               van 8 juli 1999
1. Wijst de hogere voorziening af.                                         in zaak C-254/97 (verzoek van de Conseil d’État om een
                                                                           prejudiciële beslissing): Société Baxter e.a. tegen Premier
2. Verwijst DSM NV in de kosten.                                                                      minister e.a. (1)
(1) PB C 76 van 18.3.1993.                                                 („Nationale heffingen — Belastingaftrek — Werkelijke
                                                                            uitgaven voor onderzoek — Farmaceutische specialiteiten”)
                                                                                (1999/C 333/14)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           van 8 juli 1999                                                           dentie van het Hof)
in zaak C-189/97: Europees Parlement tegen Raad van de                     In zaak C-254/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                         Europese Unie (1)                                 krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van de Conseil d’État
                                                                           (Frankrijk), in de aldaar aanhangig gedingen tussen Société
(Visserijovereenkomst Europese Gemeenschap/Mauretanië                      Baxter, B. Braun Médical SA, Société Fresenius France, Labora-
— Akkoorden met aanzienlijke gevolgen voor de gemeen-                      toires Bristol-Myers-Squibb SA en Premier ministre, Ministère
                         schapsbegroting)                                  du Travail et des Affaires sociales, Ministère de l’Économie et
                                                                           des Finances, Ministère de l’Agriculture, de la Pêche et de
                          (1999/C 333/13)                                  l’Alimentation, betreffende een prejudiciële beslissing over de
                                                                           uitlegging van de artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                           artikel 43 EG), 48 EG (ex artikel 58), 92, 95 EG-Verdrag (thans,
                          (Procestaal: Frans)                              na wijziging, artikelen 87 EG en 90 EG), heeft het Hof,
                                                                           samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
                                                                           P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- C. Gulmann (rapporteur), J. L. Murray, D. A. O. Edward,
                          dentie van het Hof)                              H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal:
                                                                           A. Saggio; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministra-
In zaak C-189/97 Europees Parlement (gemachtigden: G. Gar-                 teur, op 8 juli 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
zón Clariana, C. Pennera en H. Krück) tegen Raad van de                   luidt als volgt:


title: Zaak T-297/10: Beroep ingesteld op 8 juli 2010 — DBV/Commissie

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/37

         Beroep ingesteld op 8 juli 2010 — DBV/Commissie
   (Zaak T-297/10)
   ()
   2010/C 246/63
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: DBV Deutscher Brennstoffvertrieb Würzburg GmbH (Würzburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Rudolph en A. Günther, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verordening (EU) nr. 404/2010 van de Commissie van 10 mei 2010 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op bepaalde aluminium wielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China nietig verklaren;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt op tegen verordening (EU) nr. 404/2010 (1), waarbij de Commissie een voorlopig antidumpingrecht op bepaalde aluminium wielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China heeft ingesteld.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster ten eerste schending van wezenlijke vormvoorschriften en van de rechten van de verdediging aan, aangezien zij niet tijdens de procedure vóór de vaststelling van de litigieuze verordening in kennis is gesteld of is gehoord en daardoor niet de mogelijkheid heeft gehad zich te verdedigen en haar standpunt uiteen te zetten.
   Ten tweede beroept verzoekster zich op een onjuiste opvatting van de feiten en misbruik van bevoegdheid. In dit verband wordt betoogd dat de feiten onjuist werden voorgesteld en meegedeeld. Verzoekster wijst erop dat bijvoorbeeld de tussentijdse hogere dollarkoers en de stijging van de prijs van ruwe olie niet in aanmerking werden genomen. Verzoekster wijst er met betrekking tot het door haar gestelde misbruik van bevoegdheid tevens op dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel buiten beschouwing heeft gelaten. Het misbruik van bevoegdheid en de schending van verordening (EG) nr. 1225/2009 (2) schuilen volgens verzoekster onder andere in het feit dat tijdens het onderzoek geen passende informatie werd verzameld om verschillende rechten vast te stellen.

      (1)  Verordening (EU) nr. 404/2010 van de Commissie van 10 mei 2010 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op bepaalde aluminium wielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 117, blz. 64).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 februari 2000 in zaak T-171/98: M. A. Biasutto tegen Raad van de Europese Unie (Ambtenaren — Ziekteverlof — Onregelmatige afwezigheid — Artikel 59 — Statuut — Procedure die in geval van afwezigheid wegens ziekte moet worden gevolgd)

text:
C 122/32                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      29.4.2000
nr. 894/97 houdende technische maatregelen voor de instand-                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
houding van de visbestanden (PB L 171, blz. 1), heeft
het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer — uitgebreid),                                       van 22 februari 2000
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, K. Lenaerts,
A. Potocki, A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters; griffier:               in zaak T-171/98: M. A. Biasutto tegen Raad van de
H. Jung, op 22 februari 2000 een arrest gewezen waarvan het                                        Europese Unie (1)
dictum luidt als volgt:
1) Verklaart het beroep niet ontvankelijk.                                 (Ambtenaren — Ziekteverlof — Onregelmatige afwezigheid
                                                                           — Artikel 59 — Statuut — Procedure die in geval van
2) Verwijst verzoekers in hun eigen kosten alsmede in de kosten van               afwezigheid wegens ziekte moet worden gevolgd)
     de Raad.
                                                                                (2000/C 122/45)
3) Verstaat dat interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 340 van 7.11.1998.
                                                                           In zaak T-171/98, M. A. Biasutto, ambtenaar van de Raad van
                                                                           de Europese Unie, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
                                                                           J.-N. Louis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                                                                           te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S.á r.l., Rue de Cessange
                                                                           30, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: P. Borges
                                                                           en M. Bauer), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 het besluit van 20 februari 1998 waarbij de Raad heeft
                                                                           geweigerd verzoeksters ziektebriefje te registreren en haar
                        van 23 februari 2000                               afwezigheid tijdens de periode van 9 tot en met 22 februari
                                                                           1998 onregelmatig heeft verklaard, heeft het Gerecht (Vijfde
in zaak T-164/98: G. Carraro tegen Commissie van de                        kamer), samengesteld als volgt: R. Garcı́a-Valdecasas, president,
                 Europese Gemeenschappen (1)                               P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: G. Herzig, ad-
                                                                           ministrateur, op 22 februari 2000 een arrest gewezen waarvan
                                                                           het dicturn luidt als volgt:
(Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Beroep tot nietig-
          verklaring — Beroep tot schadevergoeding)                        1) Verklaart nietig het besluit van 20 februari 1998 waarbij de
                                                                                Raad verzoeksters afwezigheid tijdens de periode van 9 tot en
                           (2000/C 122/44)                                      met 22 februari 1998 onregelmatig heeft verklaard.
                                                                           2) Verwijst de Raad in de kosten.
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                           (1) PB C 397 van 19.12.1998.
In zaak T-164/98, G. Carraro, bij het Gemeenschappelijk
Centrum voor onderzoek te Ispra tewerkgestelde ambtenaar
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
de te Ispra (Italië), vertegenwoordigd door G. Marchesini,
advocaat bij de Italiaanse Corte suprema di cassazione, domici-
lie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,
advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie                     ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valsesia),
betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het
                                                                                van 9 maart 2000
besluit waarbij verzoekers beoordelingsrapport over de periode
van 1 juli 1993 tot 30 juni 1995 definitief is vastgesteld, en
anderzijds, vergoeding van de morele schade die hij heeft                  in zaak T-10/99: M. Vicente Nuñez tegen Commissie van
geleden, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld                                   de Europese Gemeenschappen (1)
als volgt: A. Potocki, president, J. Pirrung en A. W. H. Meij,
rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 23 fe-        (Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking van verdien-
bruari 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                sten — Lijst van meest verdienstelijk geachte ambtenaren —
volgt:                                                                     Lijst van bevorderde ambtenaren — Beoordelingsrapport —
                                                                                Ontoereikende motivering)
1) Verwerpt het beroep.
                                                                                (2000/C 122/46)
2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 378 van 5.12.1998.
                                                                           In zaak T-10/99, M. Vicente Nuñez, ambtenaar van de Com-
                                                                           missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Kraai-


title: Zaak C-501/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 8 november 2012 — Thomas Specht/Land Berlin

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 8 november 2012 — Thomas Specht/Land Berlin
   (Zaak C-501/12)
   2013/C 26/53
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Thomas Specht

      Verwerende partij: Land Berlin

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het primaire en/of het afgeleide Europese recht, in het bijzonder richtlijn 2000/78/EG (1), aldus te worden uitgelegd dat het daarin vervatte algemene verbod van ongerechtvaardigde discriminatie op grond van leeftijd ook van toepassing is op nationale bepalingen betreffende de bezoldiging van deelstaatambtenaren?

               2)

               Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Volgt uit de uitlegging van dit primaire en/of afgeleide Europese recht dat een nationale bepaling volgens welke de hoogte van het basissalaris van een ambtenaar bij het ontstaan van de ambtenarenbetrekking in grote mate afhankelijk is van diens leeftijd en daarna vooral stijgt naarmate van de duur van de ambtenarenbetrekking, een rechtstreekse of indirecte discriminatie op grond van leeftijd oplevert?

               3)

               Ingeval ook vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van dit primaire en/of afgeleide Europese recht eraan in de weg dat een dergelijke nationale bepaling volgens de wetgever wordt gerechtvaardigd door het doel, beroepservaring te belonen?

               4)

               Ingeval ook vraag 3 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht, zolang geen niet-discriminerende bezoldigingsregeling is ingevoerd, een ander rechtsgevolg toe dan de gediscrimineerden met terugwerkende kracht te bezoldigen volgens de hoogste salaristrap van hun salarisgroep?
               Vloeit het rechtsgevolg van de inbreuk op het discriminatieverbod dan voort uit het primaire en/of het afgeleide Europese recht, in het bijzonder richtlijn 2000/78/EG, zelf of vloeit de vordering slechts voort uit de in het recht van de Unie geldende aansprakelijkheid van de overheid voor onjuiste omzetting van Europese voorschriften in het nationale recht?

               5)

               Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht in de weg aan een nationale maatregel die het recht op (na)betaling of schadevergoeding afhankelijk stelt van de omstandigheid dat de ambtenaar dit recht onverwijld geldend heeft gemaakt?

               6)

               Ingeval de vragen 1 tot en met 3 bevestigend worden beantwoord: Volgt uit de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht dat een overgangswet volgens welke de zittende ambtenaren uitsluitend volgens het bedrag van hun overeenkomstig het oude (discriminerende) bezoldigingsrecht op de peildatum voor de overgang verworven basissalaris in een trap van het nieuwe stelsel worden ingedeeld, en de overgang naar de hogere trappen vervolgens los van het absolute tijdvak van ervaring van de ambtenaar, maar slechts volgens de sinds de inwerkingtreding van de overgangswet vervulde tijdvakken van ervaring wordt bepaald, een — tot aan het bereiken van de hoogste salaristrap voortdurende — bestendiging van de bestaande discriminatie op grond van leeftijd oplevert?

               7)

               Ingeval ook vraag 6 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht eraan in de weg dat dit onbeperkt voortdurend verschil in behandeling door de wetgever aldus wordt gerechtvaardigd dat de overgangswet niet (slechts) de op de peildatum voor de overgang verworven rechten, maar (ook) het volgens het oude bezoldigingsrecht te verwachten levensinkomen in elke salarisgroep beoogt te beschermen?
               Kan de voortdurende discriminatie van de zittende ambtenaren worden gerechtvaardigd door de overweging dat de alternatieve regeling (ook de zittende ambtenaren individueel volgens de tijdvakken van ervaring in te delen) meer bestuurlijke rompslomp meebrengt?

               8)

               Ingeval ontkennend wordt geantwoord op de mogelijkheid van de in vraag 7 genoemde rechtvaardigingen: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht, zolang ook voor de zittende ambtenaren geen niet-discriminerende bezoldigingsregeling is ingevoerd, een ander rechtsgevolg toe dan de zittende ambtenaren met terugwerkende kracht en doorlopend te bezoldigen volgens de hoogste salaristrap van hun salarisgroep?
               Vloeit het rechtsgevolg van de inbreuk op het discriminatieverbod dan voort uit het primaire en/of het afgeleide Europese recht, in het bijzonder richtlijn 2000/78/EG, zelf of vloeit de vordering slechts voort uit de in het recht van de Unie geldende aansprakelijkheid van de overheid voor onjuiste omzetting van Europese voorschriften in het nationale recht?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak C-126/00: Beroep, op 31 maart 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
10.6.2000             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 163/17
— de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
Middelen en voornaamste argumenten                                      in zaak C-105/00 (2); de uitvoeringstermijn is op 18 december
                                                                        1998 verstreken.
Wegens het bindende karakter van het bepaalde in de artike-             (1) PB L 226 van 18.8.1997, blz. 1.
len 249, derde alinea, en 10 EG (ex artikelen 189 en 5 EG-              (2) Zie bladzijde 10 van dit Publicatieblad.
Verdrag) zijn de lidstaten verplicht om de nodige maatregelen
te nemen om een richtlijn voor het verstrijken van de daartoe
gestelde termijn om te zetten in de nationale rechtsorde en die
maatregelen onmiddellijk aan de Commissie mede te delen. In
dit geval is de termijn verstreken op 23 september 1998
zonder dat de Helleense Republiek de bepalingen ter omzetting
van de richtlijn in nationaal recht aan de Commissie heeft              Beroep, op 31 maart 2000 ingesteld door Commissie van
medegedeeld.                                                            de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                                                                                (Zaak C-126/00)
(1) PB L 277 van 10 oktober 1997.
                                                                                (2000/C 163/31)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 31 maart 2000 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
                                                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                        woordigd door A. Caeiros, lid van haar juridische dienst, als
                                                                        gemachtigde, domicilie gekozen hebben te Luxembourg bij
                                                                        C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Beroep, op 31 maart 2000 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        — vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet binnen
                        (Zaak C-125/00)
                                                                             de termijn van artikel 4, lid 1, van richtlijn 98/77/EG (1)
                                                                             van de Commissie van 2 oktober 1998 houdende aanpas-
                        (2000/C 163/30)                                      sing aan de technische vooruitgang van richtlijn
                                                                             70/220/EEG (2) inzake de onderlinge aanpassing van de
                                                                             wetgevingen der lidstaten met betrekking tot maatregelen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoer-
op 31 maart 2000 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek                  tuigen, de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                     te stellen die nodig zijn voor het volgen van die richtlijn,
woordigd door A. Caeiros, lid van haar juridische dienst, als                niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                     krachtens de artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                              alinea, EG-Verdrag, alsmede het bepaalde in artikel 4, lid 1,
                                                                             van richtlijn 98/77/EG;
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        — subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door
                                                                             de Commissie niet onmiddellijk van die maatregelen in
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet binnen               kennis te stellen, niet heeft voldaan aan de ingevolge
     de termijn van artikel 8, lid 1, van richtlijn 97/24/EG (1)             voormelde bepalingen op haar rustende verplichtingen;
     van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1997
     betreffende bepaalde onderdelen of eigenschappen van               — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
     motorvoertuigen op twee of drie wielen, de wettelijke en
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
     voor het volgen van die richtlijn, niet heeft voldaan aan de       Middelen en voornaamste argumenten
     verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 10,
     eerste alinea, en 249, derde alinea, EG-Verdrag, alsmede           De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
     het bepaalde in artikel 8, lid 1, van richtlijn 97/24/EG;          in zaak C-105/00 (3); de uitvoeringstermijn is op 18 december
                                                                        1998 verstreken.
— subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door
     de Commissie niet onmiddellijk van die maatregelen in              (1) PB L 286 van 23.10.1998, blz. 34.
     kennis te stellen, niet heeft voldaan aan de ingevolge             (2) PB L 76 van 6.4.1970, blz. 1.
     voormelde bepalingen op haar rustende verplichtingen;              (3) Zie bladzijde 10 van dit Publicatieblad.
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.


title: Doorhaling van zaak C-100/98

text:
18.12.1999            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 366/25
              Doorhaling van zaak C-211/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-121/99 (1)
                       (1999/C 366/50)                                                       (1999/C 366/53)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 september                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 oktober 1999
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-211/99:          de doorhaling in het register gelast van zaak C-121/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
togdom Luxemburg.                                                     Republiek.
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                           (1) PB C 188 van 3.7.1999.
              Doorhaling van zaak C-100/98 (1)                                      Doorhaling van zaak C-227/99 (1)
                       (1999/C 366/51)                                                       (1999/C 366/54)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 oktober 1999               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 oktober 1999
de doorhaling in het register gelast van zaak C-100/98:               de doorhaling in het register gelast van zaak C-227/99:
Koninkrijk Zweden tegen Raad van de Europese Unie.                    Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
                                                                      Republiek.
(1) PB C 209 van 4.7.1998.
                                                                      (1) PB C 226 van 7.8.1999.
               Doorhaling van zaak C-44/99 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-200/99 (1)
                       (1999/C 366/52)
                                                                                (1999/C 366/55)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 oktober 1999               De president van het Hof van Justitie van de Europese
de doorhaling in het register gelast van zaak C-44/99: Commis-        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 oktober 1999
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.            de doorhaling in het register gelast van zaak C-200/99:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd
(1) PB C 100 van 10.4.1999.                                           Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
                                                                      (1) PB C 226 van 7.8.1999.


title: Zaak F-70/07: Beroep ingesteld op 23 juli 2007 — Luigi Marcuccio/Commissie

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/20

         Beroep ingesteld op 23 juli 2007 — Luigi Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-70/07)
   (2007/C 223/36)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit (hierna: „bestreden besluit”), hoe het ook tot stand is gekomen, houdende afwijzing door de verwerende partij van het verzoek van 22 juni 2006 waarbij verzoeker de Commissie om vergoeding vraagt van het deel van de kosten die hij heeft gemaakt in de bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen reeds aanhangige zaak T-176/04 (1), Marcuccio/Commissie, waartoe zij bij beschikking van 6 maart 2006 is veroordeeld;

               —

               nietigverklaring, voor zover nodig, van het besluit, hoe het ook tot stand is gekomen, houdende afwijzing van verzoekers klacht tegen het bestreden besluit;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 6 347,67 EUR, vermeerderd met vertragingsrente en een jaarlijkse herwaardering van 10 % met jaarlijkse kapitalisatie, vanaf het verzoek van 22 juni 2006 tot op heden, ter vergoeding van de materiële schade die verzoeker door het bestreden besluit heeft geleden;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 1 000 EUR ter vergoeding van het verlies van de kansen die verzoeker had kunnen benutten indien hij op het verschuldigde tijdstip over het hem niet betaalde bedrag had kunnen beschikken;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker, pro bono et ex aequo, van het bedrag van 3 000 EUR dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht, ter vergoeding van de immateriële en existentiële schade die verzoeker door het bestreden besluit heeft geleden;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker, voor elke dag vanaf heden tot de datum waarop de verwerende partij volledig en zonder uitzondering zal hebben voldaan aan het verzoek van 22 juni 2006, van het bedrag van 2 EUR dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht, te betalen op de eerste dag van elke maand voor rechten die in de vorige maand zijn ontstaan, ter vergoeding van de schade als gevolg van de eventuele vertraging bij de uitvoering van de beslissing houdende toewijzing;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan: 1) volledig ontbreken van motivering; 2) schending van het recht; 3) schending van de zorgplicht en van het beginsel van behoorlijk bestuur.

      (1)  PB C 121 van 20.5.2006, blz. 12. Verzoeker verwijst abusievelijk naar zaak T-176/03 in plaats van naar zaak T-176/04.


title: Zaak T-199/08: Beroep ingesteld op 3 juni 2008 — Ziegler/Commissie

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/28

         Beroep ingesteld op 3 juni 2008 — Ziegler/Commissie
   (Zaak T-199/08)
   (2008/C 183/53)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Ziegler SA (vertegenwoordiger: J.-L. Lodomez, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren de beschikking van de Europese Commissie van 11 maart 2008 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/38.543 — Internationale verhuisdiensten), waarbij aan verzoekster een geldboete van 9 200 000,00 EUR is opgelegd;

               —

               subsidiair, deze geldboete intrekken;

               —

               meer subsidiair, het bedrag van deze geldboete aanzienlijk verlagen;

               —

               in elk geval de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van beschikking C(2008) 926 def. van de Commissie van 11 maart 2008 in zaak COMP/38.543 — Internationale verhuisdiensten, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat bepaalde ondernemingen, waaronder verzoekster, inbreuk hebben gemaakt op artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, van de EER-Overeenkomst door prijsafspraken te maken voor internationale verhuisdiensten in België, door deze markt onder elkaar te verdelen en door aanbestedingsprocedures te manipuleren.
   Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster dat de Commissie kennelijke beoordelingsfouten heeft begaan en blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de bepaling van de relevante markt en de beoordeling van de omvang van de markt en van de marktaandelen elk van de betrokken ondernemingen.
   Verzoekster voert bovendien middelen aan inzake niet-nakoming van de motiveringsplicht en schending van de rechten van de verdediging, van het recht op toegang tot het dossier, van het recht op een eerlijke procedure en van het algemene beginsel van behoorlijk bestuur.
   Met betrekking tot de opgelegde geldboete en het bedrag ervan stelt verzoekster dat:

               —

               de Commissie niet heeft aangetoond dat de betrokken praktijken de handel tussen de lidstaten op merkbare wijze ongunstig hebben beïnvloed;

               —

               het bedrag van de boete onevenredig is ten opzichte van de werkelijke omvang van de praktijken en de werkelijke gevolgen ervan op de markt; en

               —

               de praktijk van schaduwbestekken al lange tijd bekend was bij de Commissie en door haar werd getolereerd; het uitblijven van een reactie van de Commissie heeft verzoekster doen geloven dat de praktijk geoorloofd was.

         Tot slot stelt verzoekster dat de Commissie het feit dat de onderling afgestemde feitelijke gedraging bij verzoekster lang geleden had opgehouden, en dat de schaduwbestekken beantwoordden aan een vraag van de markt en niet het gevolg waren van een mededingingsregeling of een onderling afgestemde feitelijke gedraging, niet als verzachtende omstandigheden in aanmerking heeft genomen. Verzoekster stelt tevens schending van het beginsel van gelijke behandeling.


title: Zaak C-452/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Krefeld (Duitsland) op 9 oktober 2012 — NIPPONKOA Insurance Co. (Europe) Ltd/Inter-Zuid Transport BV

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Krefeld (Duitsland) op 9 oktober 2012 — NIPPONKOA Insurance Co. (Europe) Ltd/Inter-Zuid Transport BV
   (Zaak C-452/12)
   2013/C 26/32
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Krefeld

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: NIPPONKOA Insurance Co. (Europe) Ltd

      Verwerende partij: Inter-Zuid Transport BV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 71 van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, in de weg aan een volledig autonome uitlegging van een verdrag, of moeten bij de toepassing van een verdrag mede de doelstellingen en beginselen van de verordening in de beschouwing worden betrokken?

               2)

               Staat artikel 71 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, in de weg aan een uitlegging van een verdrag waarbij een in een lidstaat gegeven beslissing op een vordering strekkende tot verkrijging van een declaratoir vonnis niet in de weg staat aan een op een later tijdstip in een andere lidstaat ingediende schadevordering, voor zover dit verdrag in zoverre ook een uitlegging mogelijk maakt die beantwoordt aan artikel 27 van verordening nr. 44/2001?

      (1)  PB L 12, blz. 1.


title: Zaak C-314/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Sanoma Media Finland Oy — Nelonen Media/Viestintävirasto (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2010/13/EU — Artikel 19, lid 1 — Scheiding van de televisiereclame en de programma’s — Opgedeeld scherm — Artikel 23, leden 1 en 2 — Beperking van de zendtijd voor televisiereclamespots tot 20 % per klokuur — Sponsorboodschappen — Andere verwijzingen naar een sponsor — „Zwarte seconden”)

text:
               25.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Sanoma Media Finland Oy — Nelonen Media/Viestintävirasto
   (Zaak C-314/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2010/13/EU - Artikel 19, lid 1 - Scheiding van de televisiereclame en de programma’s - Opgedeeld scherm - Artikel 23, leden 1 en 2 - Beperking van de zendtijd voor televisiereclamespots tot 20 % per klokuur - Sponsorboodschappen - Andere verwijzingen naar een sponsor - „Zwarte seconden”))
   (2016/C 145/08)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sanoma Media Finland Oy — Nelonen Media

      Verwerende partij: Viestintävirasto

      Dictum

               1)

               Artikel 19, lid 1, van richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten), moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan het is toegestaan dat een opgedeeld beeldscherm waarop de programma-aftiteling in het ene deel verschijnt en een programmaoverzicht in het andere om het programma dat wordt beëindigd te scheiden van de erop volgende reclameonderbreking, niet noodzakelijkerwijs wordt gecombineerd met, of wordt gevolgd door, een akoestisch of optisch middel, mits een dergelijk middel om te scheiden — het is aan de verwijzende rechterlijke instantie om dat te verifiëren — op zich beantwoordt aan de in de eerste volzin van dat artikel 19, lid 1, vermelde vereisten.

               2)

               Artikel 23, lid 2, van richtlijn 2010/13 moet aldus worden uitgelegd dat sponsorlogo’s die in het kader van andere programma’s dan het gesponsorde programma worden uitgezonden, zoals die in het hoofdgeding, moeten worden meegerekend voor de in artikel 23, lid 1, van die richtlijn vastgelegde maximumreclamezendtijd per klokuur.

               3)

               Artikel 23, lid 1, van richtlijn 2010/13 moet in het geval waarin een lidstaat geen gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid, een striktere regel dan die neergelegd in dat artikel in te voeren, aldus worden uitgelegd, niet alleen dat het zich er niet tegen verzet dat „zwarte seconden” tussen de afzonderlijke spots van een televisiereclameonderbreking of tussen die onderbreking en het erop volgende televisieprogramma worden meegerekend voor het maximumaandeel van 20 % per klokuur voor televisiereclame, maar ook dat het gebiedt dat die seconden worden meegerekend.

      (1)  PB C 292 van 1.9.2014.


title: Zaak T-840/14: Beroep ingesteld op 22 december 2014 — International Gaming Projects/BHIM — British Sky Broadcasting Group (Sky BONUS)

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/50

         Beroep ingesteld op 22 december 2014 — International Gaming Projects/BHIM — British Sky Broadcasting Group (Sky BONUS)
   (Zaak T-840/14)
   (2015/C 065/67)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: International Gaming Projects Ltd (Valletta, Malta) (vertegenwoordiger: M.Garayalde Niño, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „Sky BONUS” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 734 549

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 23 oktober 2014 in zaak R 2040/2013-4

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beslissing gedeeltelijk te vernietigen en inschrijving van het aangevraagde gemeenschapsmerk „SKY BONUS” toe te staan;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, leden 1, onder b), 4 en 5, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-695/15 PPU: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Debreceni közigazgatási és munkaügyi bíróság — Hongarije) — Shiraz Baig Mirza/Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal [Prejudiciële verwijzing — Prejudiciële spoedprocedure — Verordening (EU) nr. 604/2013 — Criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming — Artikel 3, lid 3 — Mogelijkheid voor de lidstaten om een verzoeker naar een veilig derde land te zenden — Artikel 18 — Verplichtingen van de voor de behandeling van het verzoek verantwoordelijke lidstaat in geval van terugname van de verzoeker — Richtlijn 2013/32/EU — Gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming — Behandeling van een verzoek om internationale bescherming]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/21

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Debreceni közigazgatási és munkaügyi bíróság — Hongarije) — Shiraz Baig Mirza/Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal
   (Zaak C-695/15 PPU) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Verordening (EU) nr. 604/2013 - Criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming - Artikel 3, lid 3 - Mogelijkheid voor de lidstaten om een verzoeker naar een veilig derde land te zenden - Artikel 18 - Verplichtingen van de voor de behandeling van het verzoek verantwoordelijke lidstaat in geval van terugname van de verzoeker - Richtlijn 2013/32/EU - Gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming - Behandeling van een verzoek om internationale bescherming])
   (2016/C 156/29)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Debreceni közigazgatási és munkaügyi bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Shiraz Baig Mirza

      Verwerende partij: Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal

      Dictum

               1)

               Artikel 3, lid 3, van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, moet in die zin worden uitgelegd dat van de mogelijkheid om een persoon die om internationale bescherming verzoekt naar een veilig derde land te zenden, door een lidstaat ook gebruik kan worden gemaakt nadat deze lidstaat ingevolge deze verordening en in het kader van een terugnameprocedure heeft aanvaard verantwoordelijk te zijn voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat is ingediend door een verzoeker die deze lidstaat heeft verlaten voordat op zijn eerste verzoek om internationale bescherming een beslissing ten gronde was genomen.

               2)

               Artikel 3, lid 3, van verordening nr. 604/2013 moet in die zin worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat een persoon die om internationale bescherming verzoekt, naar een veilig derde land wordt gezonden wanneer de lidstaat die de verzoeker aan de verantwoordelijke lidstaat overdraagt, gedurende de terugnameprocedure niet was geïnformeerd over de regeling van laatstbedoelde lidstaat inzake het zenden van verzoekers naar veilige derde landen en evenmin over de praktijk van zijn ter zake bevoegde autoriteiten.

               3)

               Artikel 18, lid 2, van verordening nr. 604/2013 moet in die zin worden uitgelegd dat deze bepaling in geval van terugname van een persoon die om internationale bescherming verzoekt, niet gebiedt dat de procedure voor de behandeling van diens verzoek wordt hervat in de fase waarin deze was gestaakt.

      (1)  PB C 90 van 7.3.2016.


title: Zaak F-141/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 december 2015 — Guittet/Commissie (Openbare dienst — Voormalig ambtenaar — Sociale zekerheid — Overname van ziektekosten — Beheer van het medisch dossier door de Commissie — Beginsel van behoorlijk bestuur en zorgplicht — Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/95

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 december 2015 — Guittet/Commissie
   (Zaak F-141/14) (1)

   ((Openbare dienst - Voormalig ambtenaar - Sociale zekerheid - Overname van ziektekosten - Beheer van het medisch dossier door de Commissie - Beginsel van behoorlijk bestuur en zorgplicht - Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie))
   (2016/C 048/108)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Christian Guittet (Cannes, Frankrijk) (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en T. S. Bohr, gemachtigden, C. Mélotte, advocaat, vervolgens T. S. Bohr, gemachtigde, C. Mélotte, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van het verzoek om verkrijging van een vergoeding voor de dienstfout van de Commissie bij het beheer van het medisch dossier van verzoeker, die een ernstig ongeval heeft gehad, en verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Guittet draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015, blz. 46.


title: Zaak C-315/99 P: Hogere voorziening, op 24 augustus 1999 ingesteld door Ismeri Europa Srl tegen het arrest, op 15 juni 1999 in zaak T-277/997 tussen Ismeri Europa Srl en de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)

text:
20.11.1999              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 333/15
A. Caterino, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-              2) schending van het gemeenschapsrecht, namelijk schending
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                   van de rechten van de verdediging en gebrek aan motive-
navolgende vraag:                                                          ring;
                                                                       3) het Gerecht heeft zich niet uitgesproken over een beslissend
„Moet de in artikel 12 van richtlijn 91/156/EEG (1) gebruikte              punt van het geschil;
uitdrukking ‘beroepsmatig afvalstoffen (…) vervoeren‘, gelet
op de gemeenschapsregeling en op het begrip ‘producent‘                4) schending van het gemeenschapsrecht, namelijk op het
zoals dat in artikel 1 van die richtlijn is omschreven, worden             punt van de aantasting van de goede naam en gebrek aan
begrepen als het ‘vervoeren van door derden geproduceerde                  motivering;
afvalstoffen‘? Is artikel 1, lid 19, van wet overeenstemmig met
de juiste uitlegging van genoemde gemeenschapsregeling?”               5) verdraaiing van de feiten betreffende de gestelde „belangen-
                                                                           verstrengeling”, gebrek aan motivering en onjuiste kwali-
                                                                           ficatie in rechte;
(1) Richtlijn van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van
    richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen, PB L 78 van
                                                                       6) verdraaiing van de feiten inzake het gestelde verzet van de
    26.3.1991, blz. 32.                                                    vertegenwoordiger van Ismeri om ontslag te nemen uit de
                                                                           raad van bestuur van het ARTM (het Agentschap voor de
                                                                           Transmediterrane Netwerken) en gebrek aan motivering.
                                                                       Verzoek van het Bundesfinanzhof van 15 juli 1999 om
Hogere voorziening, op 24 augustus 1999 ingesteld door                 een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt
Ismeri Europa Srl tegen het arrest, op 15 juni 1999 in                                    Burgdorf en H.-G. Fischer
zaak T-277/997 tussen Ismeri Europa Srl en de Reken-                                            (Zaak C-322/99)
kamer van de Europese Gemeenschappen gewezen door
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                           (1999/C 333/32)
                    schappen (Derde kamer)
                                                                       Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 15 juli 1999,
                        (Zaak C-315/99 P)                              ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 augustus
                                                                       1999, in het geding tussen Finanzamt Burgdorf en
                         (1999/C 333/31)                               H.-G. Fischer, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                       navolgende vragen omtrent de uitlegging van richtlijn
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             77/388/EEG (1):
op 24 augustus 1999 hogere voorziening ingesteld door
Ismeri Europa Srl, vertegenwoordigd door S. Ristuccia en               1) Hebben werkzaamheden aan carrosserie en lakwerk die
G. L. Tosato, advocaten te Rome, tegen het arrest, op 15 juni              (met aftrek van voorbelasting) achteraf aan een (zonder
1999 in zaak T-277/97 tussen Ismeri Europa Srl en de                       recht op aftrek van voorbelasting aangeschaft) motorvoer-
Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen gewezen door                     tuig worden verricht, bij onttrekking van dat motorvoertuig
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                 aan het bedrijf tot gevolg,
pen (Derde kamer).
                                                                           a) dat dit voertuig ingevolge artikel 5, lid 6, van de
                                                                                richtlijn moet worden aangemerkt als goed waarvoor
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                                 recht op gedeeltelijke aftrek van BTW is ontstaan, dan
                                                                                wel
— te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
     van 15 juni 1999 in de zaak T-277/97;                                 b) dat de latere uitgaven moeten worden aangemerkt als
                                                                                bestanddelen van het goed, waarvoor recht op aftrek
— de door Ismeri in eerste aanleg ingediende conclusies                         van BTW is ontstaan?
     gegrond te verklaren, welke conclusies moeten worden              2) In geval van een bevestigend antwoord op vraag 1: wat
     geacht volledig te zijn overgenomen;                                  wordt ingevolge artikel 5, lid 6, van de richtlijn belast als
                                                                           onttrekking aan het bedrijf:
— de Rekenkamer in de kosten van beide procedures te
     verwijzen.                                                            a) het motorvoertuig met inbegrip van de daarvoor
                                                                                verrichte diensten (werkzaamheden aan carrosserie en
                                                                                lakwerk) of
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           b) alleen de verrichte diensten (werkzaamheden aan car-
                                                                                rosserie en lakwerk)?
In de zin van artikel 225 EG-Verdrag en artikel 49 van ’s Hofs
Statuut-EG, alsmede in de zin van de overige toepasselijke             3) Bij een bevestigend antwoord op vraag 2: is dientengevolge
bepalingen komt Ismeri op tegen het betrokken arrest, om de                de maatstaf van heffing als bedoeld in artikel 11, A,
volgende redenen:                                                          lid 1, sub b, van de richtlijn de aanschafprijs voor het
                                                                           motorvoertuig (of een gelijksoortig motorvoertuig) met
1) gebreken in de procedure voor het Gerecht waardoor                      inbegrip van de prijs van de restauratiewerkzaamheden,
     rekwirante is benadeeld, doordat het Gerecht geen uit-                berekend naar het tijdstip waarop de onttrekking plaats-
     spraak heeft gedaan over het verzoek om getuigen te horen             vond, of alleen de prijs voor de (met aftrek van voorbe-
     en doordat de instructie ontoereikend was;                            lasting) verrichte restauratiewerkzaamheden?


title: Zaak C-499/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Koszalinie — Republiek Polen) — Halina Nerkowska/Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie (Invaliditeitspensioen voor burgerslachtoffers van oorlog of repressie — Voorwaarde van woonplaats op nationaal grondgebied — Artikel 18, lid 1, EG)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Koszalinie — Republiek Polen) — Halina Nerkowska/Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie
   (Zaak C-499/06) (1)

   (Invaliditeitspensioen voor burgerslachtoffers van oorlog of repressie - Voorwaarde van woonplaats op nationaal grondgebied - Artikel 18, lid 1, EG)
   (2008/C 171/12)
   Procestaal: Pools
   Verwijzende rechter
   Sąd Okręgowy w Koszalinie
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Halina Nerkowska

      Verwerende partij: Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Sąd Okręgowy w Koszalinie — Uitlegging van artikel 18 EG — Verenigbaarheid van een nationale bepaling die de uitbetaling van een uitkering die is toegekend aan slachtoffers van de oorlog of van de gevolgen daarvan, afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de betrokkenen op het nationale grondgebied wonen
   Dictum
   Artikel 18, lid 1, EG dient aldus te worden uitgelegd dat het in de weg staat aan wettelijke regeling van een lidstaat op grond waarvan deze laatste absoluut, onder alle omstandigheden, weigert om aan zijn onderdanen een uitkering te betalen die aan burgerslachtoffers van de oorlog of repressie is toegekend, op de loutere grond dat zij niet gedurende de gehele periode dat deze uitkering wordt betaald, op het grondgebied van deze staat wonen, maar op dat van een andere lidstaat.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2001 in zaak T-2/99: T. Port GmbH & Co. KG tegen Raad van de Europese Unie [Bananen — Invoer uit ACS-staten en uit derde landen — Verordening (EEG) nr. 404/93 — WTO-regels — Mogelĳkheid zich daarop te beroepen — Artikel 234, eerste alinea, EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 307, eerste alinea, EG) — Beroep tot schadevergoeding]

text:
5.1.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 3/21
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 5)    Verstaat dat verzoekster in zaak T-204/98 haar eigen kosten
                                                                                zal dragen, alsmede de door de Commissie in deze zaak
                                                                                gemaakte kosten, daaronder begrepen die van het kort geding.
                           van 12 juli 2001
                                                                           6)    Verstaat dat verzoekster in zaak T-207/98 haar eigen kosten
in de gevoegde zaken T-202/98, T-204/98 en T-207/98:                             zal dragen, alsmede de door de Commissie in deze zaak
Tate & Lyle plc e.a. tegen Commissie van de Europese                             gemaakte kosten.
                        Gemeenschappen (1)
                                                                           (1) PB C 48 van 20.2.1999.
(„Mededinging — Suikermarkt — Inbreuk op artikel 85 EG-
        Verdrag (thans artikel 81 EG) — Geldboeten”)
                             (2002/C 3/32)
                           (Procestaal: Engels)
                                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 12 juli 2001
In de gevoegde zaken T-202/98, Tate & Lyle plc, vertegenwoor-
digd door R. Fowler, QC, en A. L. Morris, solicitor, domicilie             in zaak T-2/99: T. Port GmbH & Co. KG tegen Raad van
gekozen hebbende te Luxemburg, T-204/98, British Sugar plc,                                       de Europese Unie (1)
vertegenwoordigd door T. Sharpe, QC, D. Jowell, barrister,
L. R. Lindsay en A. Nourry, solicitors, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg, en T-207/98, Napier Brown                           [Bananen — Invoer uit ACS-staten en uit derde landen —
& Co. Ltd, vertegenwoordigd door D. Guy, solicitor, domicilie              Verordening (EEG) nr. 404/93 — WTO-regels — Mogelijk-
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de                      heid zich daarop te beroepen — Artikel 234, eerste alinea,
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: B. Doherty en                       EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 307, eerste alinea,
K. Wiedner), betreffende een beroep tot nietigverklaring van                             EG) — Beroep tot schadevergoeding]
beschikking 1999/210/EG van de Commissie van 14 oktober
1998 betreffende een procedure krachtens artikel 85 van het                                            (2002/C 3/33)
EG-Verdrag (Zaak nr. IV/F-3/33.708 — British Sugar plc, zaak
nr. IV/F-3/33.709 — Tate & Lyle plc, zaak nr. IV/F-3/33.710
— Napier Brown & Company Ltd, zaak nr. IV/F-3/33.711 —                                               (Procestaal: Duits)
James Budgett Sugars Ltd) (PB 1999, L 76, blz. 1), heeft het
Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer), samengesteld als
volgt: P. Mengozzi, president, V. Tiili en R. M. Moura Ramos,
rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 12 juli       In zaak T-2/99, T. Port GmbH & Co. KG, gevestigd te Hamburg
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Meier, advocaat, tegen
                                                                           Raad van de Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en
                                                                           J.-P. Hix), ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden:
1)    Verklaart nietig artikel 3 van beschikking 1999/210/EG van           K. Rispal-Bellanger, C. Vasak, S. Seam en F. Million) en door
      de Commissie van 14 oktober 1998 betreffende een procedure           Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
      krachtens artikel 85 van het EG-Verdrag (Zaak nr. IV/F-              K.-D. Borchardt), betreffende een beroep tot vergoeding van
      3/33.708 — British Sugar plc, zaak nr. IV/F-3/33.709 —               de schade die verzoekster stelt te hebben geleden doordat de
      Tate & Lyle plc, zaak nr. IV/F-3/33.710 — Napier Brown               Raad in het kader van zijn verordening (EEG) nr. 404/93 van
      & Company Ltd, zaak nr. IV/F-3/33.711 — James Budgett                13 februari 1993 houdende een gemeenschappelijke ordening
      Sugars Ltd), voorzover het betrekking heeft op verzoekster in        der markten in de sector bananen (PB L 47, blz. 1), bepalingen
      zaak T-202/98.                                                       heeft vastgesteld die volgens verzoekster in strijd zijn met de
                                                                           artikelen I, lid 1, en XIII van de Algemene Overeenkomst
                                                                           betreffende Tarieven en Handel (GATT), heeft het Gerecht van
2)    Bepaalt het bedrag van de in artikel 3 van beschikking               eerste aanleg (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh,
      1999/210 aan verzoekster in zaak T-202/98 opgelegde                  kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters;
      geldboete op 5 600 000 euro.                                         griffier: G. Herzig, administrateur, op 12 juli 2001 een arrest
                                                                           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
3)    Verstaat dat de Commissie in zaak T-202/98 haar eigen
      kosten alsook die van verzoekster zal dragen.                        1)    Verwerpt het beroep.
4)    Verwerpt de beroepen in de zaken T-204/98 en T-207/98.               2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
 ---pagebreak--- C 3/22                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          5.1.2002
3)     Verstaat dat de Commissie en de Franse Republiek hun eigen           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
       kosten zullen dragen.
(1) PB C 71 van 13.3.1999.                                                                           van 5 juni 2001
                                                                          in zaak T-6/99: ESF Elbe-Stahlwerke Feralpi GmbH tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               („EGKS-Verdrag — Staatssteun — Investeringssteun —
                                                                          Exploitatiesteun — Toepassingsgebied van EGKS-Verdrag
                          van 12 juli 2001                                  — Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen”)
in zaak T-3/99: Banatrading GmbH tegen Raad van de
                          Europese Unie (1)                                                           (2002/C 3/35)
(„Bananen — Invoer uit ACS-staten en uit derde landen —
Verordening (EEG) nr. 404/93 — WTO-regels — Mogelijk-                                                (Procestaal: Duits)
heid zich daarop te beroepen — Artikel 234, eerste alinea,
EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 307, eerste alinea,
              EG) — Beroep tot schadevergoeding”)
                             (2002/C 3/34)
                                                                          In zaak T-6/99, ESF Elbe-Stahlwerke Feralpi GmbH, gevestigd
                                                                          te Riesa (Duitsland), vertegenwoordigd door W. M. Kühne en
                           (Procestaal: Duits)                            S. Bauer, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                          burg, ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland (gemachtig-
                                                                          den: W.-D. Plessing en C.-D. Quassowski) en door Freistaat
                                                                          Sachsen, vertegenwoordigd door J. Sedemund en T. Lübbig,
In zaak T-3/99, Banatrading GmbH, gevestigd te Hamburg                    advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
(Duitsland), vertegenwoordigd door G. Meier, advocaat, tegen              Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
Raad van de Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en                  D. Triantafyllou en P. Nemitz), betreffende een verzoek tot
J. P. Hix), ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden:              nietigverklaring van beschikking 1999/580/EGKS van de Com-
K. Rispal-Bellanger, C. Vasak, S. Seam en F. Million) en door             missie van 11 november 1998 betreffende steun van Duitsland
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                    aan ESF Elbe-Stahlwerke Feralpi GmbH, Riesa, Saksen
K.-D. Borchardt), betreffende een beroep tot vergoeding van               (PB 1999, L 220, blz. 28), heeft het Gerecht (Derde kamer —
de schade die verzoekster stelt te hebben geleden doordat de              uitgebreid), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident,
Raad in het kader van zijn verordening (EEG) nr. 404/93 van               P. Mengozzi, K. Lenaerts, R. M. Moura Ramos en M. Jaeger,
13 februari 1993 houdende een gemeenschappelijke ordening                 rechters; griffier: G. Herzig, administrateur, op 5 juni 2001 een
der markten in de sector bananen (PB L 47, blz. 1), bepalingen            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
heeft vastgesteld die volgens verzoekster in strijd zijn met de
artikelen I, lid 1, en XIII van de Algemene Overeenkomst
betreffende Tarieven en Handel (GATT), heeft het Gerecht van
eerste aanleg (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh,           1)    Artikel 1, eerste alinea, van beschikking 1999/580/EGKS van
president, R. Garcı́a-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier:            de Commissie van 11 november 1998 betreffende steun van
G. Herzig, administrateur, op 12 juli 2001 een arrest gewezen                   Duitsland aan ESF Elbe-Stahlwerke Feralpi GmbH, Riesa,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             Saksen, wordt nietigverklaard voorzover daarin het gedeelte van
                                                                                de investeringssteun die eind 1995 aan verzoekster is verleend
                                                                                voor investeringen in haar installaties voor het koudrichten
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                                van walsdraad onverenigbaar is verklaard met beschikking
                                                                                nr. 2496/96/EGKS van de Commissie van 18 december 1996
2)     Verwijst verzoekster in de kosten.                                       houdende communautaire regels voor steun aan de ijzer- en
                                                                                staalindustrie.
3)     Verstaat dat de Commissie en de Franse Republiek hun eigen
       kosten zullen dragen.
                                                                          2)    Artikel 1, tweede alinea, van beschikking 1999/580 wordt
                                                                                nietigverklaard voorzover het daarin heet, dat het steunelement
( 1) PB C 71 van 13.3.1999.                                                     in de garanties die eind 1994 aan verzoekster zijn verleend ter
                                                                                dekking van exploitatiekredieten ten belope van 7,2 miljoen
                                                                                DEM en 4,8 miljoen DEM, niet was goedgekeurd.