title: Zaak C-45/03: Verzoek van het Tribunale di Catania, Eerste Civiele Kamer, van 19 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Questura di Catania en Oxana Dem'Yanenko

text:
C 83/8                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            5.4.2003
          de Gemeenschap te veroordelen tot betaling van de          —      Schending van de preferentiële status van de LGO:
          voorlopige begrote en nog te begroten schade,                     Het Gerecht heeft de relevante feiten zozeer onjuist
          meer subsidiair de Gemeenschap te veroordelen tot                 vastgesteld, dat zijn afweging in de hier bedoelde rechts-
          betaling van de door het Hof van Justitie in goede                overwegingen in het licht van de processtukken onbe-
          justitie te bepalen schadevergoeding, vermeerderd                 grijpelijk is.
          met een rente van 8 % per jaar vanaf de datum van
          het Inleidende verzoekschrift in eerste instantie tot
          de datum van algehele betaling;                            (1 ) Verordening 465/2000/EG van de Commissie van 29 februari
                                                                          2000 tot invoering van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van
                                                                          de invoer uit de landen en gebieden overzee, van producten van
                                                                          de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO (PB 2000,
(3) verweerster te veroordelen in de kosten van beide instan-             L 056, blz. 39).
    ties overeenkomstig art. 69 lid 2 Reglement van Proces-          (2 ) Besluit 91/482/EEG van de Raad van 25 juli 1991 betreffende de
    voering.                                                              associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese
                                                                          Economische Gemeenschap (PB 1991, L 263, blz. 1).
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Verzoek van het Tribunale di Catania, Eerste Civiele
                                                                     Kamer, van 19 januari 2003 om een prejudiciële beslissing
—   Schending van artikel 109, lid 1, LGO-Besluit ( 2): Het          in het geding tussen Questura di Catania en Oxana
    Gerecht miskent dat art. 109 lid 1 LGO-Besluit een                                          Dem’Yanenko
    uitzondering vormt op het verbod art. 101 LGO-Besluit
    op invoerrechten en maatregelen van gelijke werking.                                        (Zaak C-45/03)
    Zoals iedere uitzondering die een afwijking is van de
    hoofdregel, en in dit geval de doelstelling van de elkaar
    opvolgende LGO-Besluiten, dient deze uitzondering be-                                       (2003/C 83/14)
    perkt te worden uitgelegd en toegepast. Met een dergelijke
    beperkte toepassingsmogelijkheid van art. 109 lid 1 LGO-
    Besluit voor uitzonderlijke gevallen (art. 109 lid 1 LGO-
    Besluit als noodrem) is niet verenigbaar de „ruime beoor-        Het Tribunale di Catania, Eerste Civiele Kamer, heeft bij
    delingsbevoegdheid” van de Commissie en de beperkte              beschikking van 19 januari 2003, ingekomen ter griffie van
    toetsing door de Gemeenschapsrechter waarvan het Ge-             het Hof van Justitie op 7 februari 2003, in het geding tussen
    recht uitgaat.                                                   Questura di Catania en Oxana Dem’Yanenko het Hof van
                                                                     Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                     prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
—   Motiveringsklacht: Het is door het Gerecht rechtens
    onjuist en bovendien in het licht van de gedingstukken           1.     Moeten de hiervóór weergegeven gemeenschapsrechtelij-
    onbegrijpelijk dan wel niet of onvoldoende gemotiveerd,                 ke bepalingen — de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn 64/
    dat (i) iedere bijkomende invoer van suiker met LGO-                    221/EEG (1) van de Raad van 25 februari 1964 en de
    oorsprong op basis van EG/LGO-oorsprongscumulatie                       artikelen 2, 5, 6, 13 en 14 van het Verdrag tot Bescher-
    leidt tot een vergroting van het suikeroverschot op de                  ming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele
    gemeenschappelijke markt, en dat (ii) „extra invoer” als                Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950
    bedoeld onder (i) bijkomende lasten voor de gemeen-                     — en de algemene en fundamentele beginselen van het
    schapsbegroting meebrengt.                                              gemeenschapsrecht aldus worden uitgelegd, dat elke
                                                                            vreemdeling die door een lidstaat van de Europese
                                                                            Gemeenschap wordt uitgezet, er recht op heeft dat het
                                                                            besluit tot uitzetting voorafgaand aan de tenuitvoerleg-
—   Schending van artikel 109 lid 1 LGO-Besluit: Het Gerecht                ging ter beoordeling wordt voorgelegd aan een onpartijdi-
    heeft het begrip „moeilijkheden” en het begrip „verslechte-             ge autoriteit, die niet dezelfde is als de autoriteit die het
    ring” een rechtens onjuiste inhoud gegeven en beide                     besluit heeft genomen?
    begrippen derhalve rechtens onjuist toegepast. Appellante
    verwijst naar het Inleidend verzoekschrift in eerste in-         2.     Moeten de hiervóór weergegeven gemeenschapsrechtelij-
    stantie.
                                                                            ke bepalingen — de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn 64/
                                                                            221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 en de
                                                                            artikelen 2, 5, 6, 13 en 14 van het Verdrag tot Bescher-
—   Schending van artikel 109 lid 2 LGO-Besluit: Er is geen                 ming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele
    kwantitatieve correlatie tussen het quotum in Verorde-                  Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950
    ning 465/2000 en „moeilijkheden” en/of „verslechtering”.                — en de algemene en fundamentele beginselen van
    Gelet op de historische hoeveelheid is de maatregel ook                 het gemeenschapsrecht aldus worden uitgelegd, dat het
    volstrekt arbitrair en onredelijk.                                      ontoelaatbaar en onwettig is dat de politie van een lidstaat
 ---pagebreak--- 5.4.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                                 C 83/9
     van de Europese Gemeenschap, zonder voorafgaande                  6.     Moeten de hiervóór weergegeven gemeenschapsrechtelij-
     toetsing door een andere autoriteit, iemand van wie zij                  ke bepalingen — de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn 64/
     eenzijdig van oordeel is dat deze geen recht heeft om op                 221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 en de
     het grondgebied van de lidstaat te verblijven, met behulp                artikelen 2, 5, 6, 13 en 14 van het Verdrag tot Bescher-
     van de sterke arm aanhoudt en uitzet in een dusdanig                     ming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele
     tempo en onder zodanige voorwaarden dat daardoor haar                    Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950
     optreden wordt onttrokken aan concrete en effectieve                     — en de algemene en fundamentele beginselen van het
     toetsing door een derde, onpartijdige autoriteit, vooraf-                gemeenschapsrecht aldus worden uitgelegd, dat daarmee
     gaand aan, tijdens, dan wel na de tenuitvoerlegging?                     in strijd is artikel 13, leden 3, 4 en 5 bis, van decreto
                                                                              legge nr. 286 van de Italiaanse staat van 25 juli 1998, in
                                                                              de thans geldende versie?
3.   Moeten de hiervóór weergegeven gemeenschapsrechtelij-
     ke bepalingen — de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn 64/
                                                                       (1 ) Richtlijn 64/221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 voor de
     221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 en de
                                                                            coördinatie van de voor vreemdelingen geldende bijzondere
     artikelen 2, 5, 6, 13 en 14 van het Verdrag tot Bescher-               maatregelen ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerecht-
     ming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele                     vaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare
     Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950                      veiligheid en de volksgezondheid (PB P 56 van 4.04.1964
     — en de algemene en fundamentele beginselen van                        blz. 850).
     het gemeenschapsrecht aldus worden uitgelegd, dat het
     onlogisch en onwettig is dat een lidstaat van de Europese
     Gemeenschap een stelsel van rechterlijke toetsing in het
     leven roept voor besluiten tot uitzetting van vreemdelin-
     gen en de tenuitvoerlegging daarvan in de praktijk door
     de politie, dat aldus is ingericht dat deze toetsing in           Hogere voorziening, op 7 februari 2003 ingesteld door
     wezen volstrekt geen invloed heeft op die besluiten en de         M. Cwik tegen het arrest, op 26 februari 2002 in zaak
     uitvoeringspraktijk van de politie, en dus niets anders is        T-103/01 tussen M. Cwik en de Commissie van de
     dan een formele schijn van rechtsbescherming, zonder              Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
     enige concrete relevantie of praktisch nut?                       van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Tweede kamer)
4.   Moeten de hiervóór weergegeven gemeenschapsrechtelij-                                       (Zaak C-47/03 P)
     ke bepalingen — de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn 64/
     221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 en de                                               (2003/C 83/15)
     artikelen 2, 5, 6, 13 en 14 van het Verdrag tot Bescher-
     ming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele
     Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     — en de algemene en fundamentele beginselen van                   op 7 februari 2003 verzocht om hogere voorziening door
     het gemeenschapsrecht aldus worden uitgelegd, dat het             M. Cwik, vertegenwoordigd door N. Lhoëst, domicilie gekozen
     onwettig is dat een lidstaat van de Europese Gemeenschap          hebbende te Luxemburg, tegen het arrest, op 26 november
     de besluiten tot uitzetting van vreemdelingen en de               2002 in zaak T-103/01 tussen M. Cwik en de Commissie van
     tenuitvoerlegging daarvan aldus regelt dat deze personen          de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
     de uitoefening van hun eventuele recht van asiel en               eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
     verblijf op humanitaire gronden in concreto wordt belet?          kamer).
5.   Moeten de hiervóór weergegeven gemeenschapsrechtelij-             Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
     ke bepalingen — de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn 64/
     221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 en de                    1.     de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te ver-
     artikelen 2, 5, 6, 13 en 14 van het Verdrag tot Bescher-                 klaren;
     ming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele                2.     bijgevolg:
     Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950
     — en de algemene en fundamentele beginselen van                          a)    het gewezen arrest te vernietigen,
     het gemeenschapsrecht aldus worden uitgelegd, dat het
     onwettig is wegens onevenredige en onrechtvaardige                       b)    de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van
     aantasting en beperking van het aan eenieder in de                             eerste aanleg om in de eerste plaats te beslissen over
     Europese Gemeenschap toekomende recht op persoonlij-                           het verzoek tot nietigverklaring van het besluit van
     ke vrijheid, dat een lidstaat van de Europese Gemeenschap                      de Commissie van 13 juni 2000 waarbij verzoeker
     bepaalt dat besluiten tot uitzetting van vreemdelingen in                      van de eenheid „Economische informatie, publicaties
     het bezit van een geldig paspoort, onder dwang en met                          en documentatie”, thans na de herstructurering
     behulp van de sterke arm onmiddellijk (dat wil zeggen                          de eenheid „Informatie: EURO, EMU” (CFIN-04,
     binnen enkele minuten) na de kennisgeving van het                              directeur M. Blackie), is overgeplaatst naar de een-
     besluit aan de vreemdeling ten uitvoer worden gelegd,                          heid „Algemene coördinatie, personeel en admini-
     terwijl er geen concrete en specifieke eisen van openbare                      stratie” (ECFIN-01, directeur M. Verhaeven), en in de
     orde en veiligheid zijn die dit gebruik van fysieke dwang                      tweede plaats over de vordering tot schadevergoe-
     rechtvaardigen?                                                                ding,


title: Zaak C-498/17: Beroep ingesteld op 17 augustus 2017 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               9.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 338/12

         Beroep ingesteld op 17 augustus 2017 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-498/17)
   (2017/C 338/12)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en E. Sanfrutos Cano, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek niet alle maatregelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om de stortplaatsen waarvoor niet overeenkomstig artikel 8 van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (PB 1999, L 182, blz. 1) een vergunning tot voortzetting van de exploitatie is verleend, zo spoedig mogelijk te sluiten overeenkomstig artikel 7, onder g), en artikel 13 daarvan, of niet de maatregelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om te waarborgen dat de stortplaatsen die wel een vergunning hebben verkregen om de exploitatie voort te zetten, voldoen aan de voorschriften van die richtlijn, met uitzondering van de voorschriften van bijlage I, punt 1, daarvan, en dus de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 14, onder b), tweede volzin, en artikel 14, onder c), voor de volgende stortplaatsen: 1) Avigliano (Loc. Serre Le Brecce); 2) Ferrandina (Loc. Venita); 3) Genzano di Lucania (Loc. Matinella); 4) Latronico (Loc. Torre); 5) Lauria (Loc. Carpineto); 6) Maratea (Loc. Montescuro); 7) Moliterno (Loc. Tempa La Guarella); 8) Potenza (Loc. Montegrosso-Pallareta: de sluiting van deze stortplaats was gepland voor september 2016); 9) Potenza (Loc. Montegrosso-Pallareta), volgens de verklaringen van de Italiaanse overheid is deze stortplaats nooit gebruikt; 10) Rapolla (Loc. Albero in Piano); 11) Roccanova (Loc. Serre); 12) Sant’Angelo Le Fratte (Loc. Farisi); 13) Campotosto (Loc. Reperduso); 14) Capistrello (Loc. Trasolero); 15) Francavilla (Valle Anzuca); 16) L’Aquila (Loc. Ponte delle Grotte); 17) Andria (D’Oria G.& C. s.n.c); 18) Canosa (CO.BE.MA); 19) Bisceglie (CO.GE.SER); 20) Andria (F.lli Acquaviva); 21) Trani (BAT-Igea s.r.l.); 22) Torviscosa (Società Caffaro);

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek niet alle maatregelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om de stortplaatsen waarvoor niet overeenkomstig artikel 8 van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen een vergunning tot voortzetting van de exploitatie is verleend, zo spoedig mogelijk te sluiten overeenkomstig artikel 7, onder g), en artikel 13 daarvan, en dus de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 14, onder b), tweede volzin, voor de volgende stortplaatsen: 23) Atella (Loc. Cafaro); 24) Corleto Perticara (Loc. Tempa Masone); 25) Marsico Nuovo (Loc. Galaino); 26) Matera (Loc. La Martella); 27) Pescopagano (Loc. Domacchia); 28) Rionero in Volture (Loc. Ventaruolo); 29) Salandra (Loc. Piano del Governo); 30) San Mauro Forte (Loc. Priati); 31) Senise (Loc. Palomabara); 32) Tito (Loc. Aia dei Monaci); 33) Tito (Loc. Valle del Forno); 34) Capestrano (Loc. Tirassegno); 35) Castellalto (Loc. Colle Coccu); 36) Castelvecchio Calvisio (Loc. Termine); 37) Corfinio (Loc. Cannucce); 38) Corfinio (Loc. Case querceto); 39) Mosciano S. Angelo (Loc. Santa Assunta); 40) S. Omero (Loc. Ficcadenti); 41) Montecorvino Pugliano (Loc. Parapoti); 42) San Bartolomeo in Galdo (Loc. Serra Pastore); 43) Trivigano (ex Cava Zof); 44) Torviscosa (Loc. La Valletta);

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Artikel 14 van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen ziet op „bestaande” stortplaatsen, dat wil zeggen stortplaatsen waarvoor al een vergunning is verleend of die in gebruik zijn genomen vóór 16 juli 2001, op welke datum richtlijn 1999/31/EG volgens artikel 18, lid 1, ervan uiterlijk in nationaal recht moest worden omgezet. Voor dergelijke stortplaatsen diende de bevoegde autoriteit van de lidstaat er volgens artikel 14 voor te zorgen dat uiterlijk op 16 juli 2009, ofwel de werkzaamheden die noodzakelijk waren om de stortplaatsen te herinrichten zodat die voldeden aan de voorwaarden van de richtlijn [artikel 14, onder c)] werden afgerond, ofwel de stortplaatsen definitief werden gesloten [artikel 14, onder b), tweede volzin].
   De Commissie stelt dat blijkens de informatie die door de Italiaanse Republiek is verstrekt in de precontentieuze procedure, geen van die twee verplichtingen is nagekomen voor 44 bestaande stortplaatsen, zodat de Italiaanse Republiek voor die stortplaatsen niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 14, onder b), tweede volzin, en artikel 14, onder c), van richtlijn 1999/31/EG op haar rustende verplichtingen.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 juni 1999 in zaak T-295/97: D. Coussios tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Toekenning van invaliditeitspensioen - Betrekkingen tussen procedures van artikelen 73 en 78 Statuut)

text:
28.8.1999              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 246/27
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                Brussel, vertegenwoordigd door G. Sakellaropoulos, advocaat
                                                                          te Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                         van 15 juni 1999                                 kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand’Rue 31, tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                          G. Valsesia en M. Condu Durante), betreffende een beroep tot
in zaak T-288/97: Regione autonoma Friuli Venezia Giulia                  nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                      12 maart 1997 houdende afwijzing van het verzoek om
                                                                          toekenning van een invaliditeitspensioen, heeft het Gerecht
(„Beroep tot nietigverklaring — Beschikking van Commissie                 (Vierde kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura-Ramos,
— Steunmaatregelen van de staten — Beroep ingesteld door                  president, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: B. Pastor,
        lager openbaar lichaam — Ontvankelijkheid”)                       hoofdadministrateur, op 3 juni 1999 een arrest gewezen
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
                         (1999/C 246/54)
                                                                          1) Verklaart het beroep niet-onvankelijk wat het eerste middel
                                                                               betreft, en ongegrond wat het tweede middel betreft.
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                          2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
In zaak T-288/97, Regione autonoma Friuli Venezia Giulia,
vertegenwoordigd door R. Fusco, advocaat te Triëst, en
                                                                          (1) PB C 26 van 24.1.1998.
M. Maresca, advocaat te Genua, domicilie gekozen hebben te
Luxemburg, rue Wiltz 36, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: P. Nemitz, P. Stancanelli en
M. Moretto), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
beschikking 98/182/EG van de Commissie van 30 juli 1997
betreffende steun van de regio Friuli-Venezia Giulia (Italië) ten
gunste van wegvervoerondernemingen in die regio (PB 1998,
L 66, blz. 18), heeft het Gerecht van eerste aanleg (Tweede
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
president, C. W. Bellamy, R. M. Moura Ramos, J. Pirrung en
P. Mengozzi, rechters; griffier: J. Palacio González, ad-                                          van 10 juni 1999
ministrateur, op 15 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                   in zaak T-10/98: E-Quattro Snc tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
1) De door de Commissie opgeworpen exceptie van niet-
     ontvankelijkheid wordt verworpen.
                                                                          („Arbitragebeding — Verplichting tot betaling — Wan-
2) De zaak wordt voortgezet ten gronde.                                                                 prestatie”)
3) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                                               (1999/C 246/56)
(1) PB C 7 van 10.1.1998.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                          In zaak T-10/98, E-Quattro Snc, gevestigd te Laveno-Mombello
                                                                          (Italië), vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat bij de
                                                                          Corte di Cassazione, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                          burg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                          pen (gemachtigden: J. L. Iglesias Buhigues, B. Doherty en A. Dal
                                                                          Ferro), betreffende een verzoek krachtens artikel 153 EA tot
                         van 3 juni 1999                                  vergoeding van de schade die verzoekster zou hebben geleden
                                                                          in het kader van een met de Gemeenschap gesloten overeen-
in zaak T-295/97: D. Coussios tegen Commissie van de                      komst, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer),
                 Europese Gemeenschappen (1)                              samengesteld als volgt: A. Potocki, president, C. W. Bellamy en
                                                                          A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Palacio González, ad-
(Ambtenaren — Toekenning van invaliditeitspensioen —                      ministrateur, op 10 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het
Betrekkingen tussen procedures van artikelen 73 en 78                     dictum luidt als volgt:
                              Statuut)
                                                                          1) Verwerpt het beroep.
                         (1999/C 246/55)
                                                                          2) Verwijst verzoekster in de kosten.
                         (Procestaal: Grieks)                             (1) PB C 94 van 28.3.98.
In zaak T-295/97, D. Coussios, gewezen ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te


title: Zaak T-258/02: Beroep, op 10 september 2002 ingesteld door Hendrikus Boukes tegen Europees Parlement

text:
9.11.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 274/27
Beroep, op 27 augustus 2002 ingesteld door „K” tegen                    Beroep, op 10 september 2002 ingesteld door Hendrikus
    Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                                    Boukes tegen Europees Parlement
                                                                                (Zaak T-258/02)
                        (Zaak T-257/02)
                                                                                (2002/C 274/49)
                        (2002/C 274/48)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 10 september 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                        Europees Parlement door Hendrikus Boukes, met woonplaats
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               te Waldbredimus (Luxemburg), vertegenwoordigd door E. Boi-
schappen is op 27 augustus 2002 beroep tegen Hof van                    gelot, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
Justitie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door „K”,
vertegenwoordigd door Juan Ramón Iturriagagoitia Bassas,
advocaat.                                                               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     de beschikking van 4 januari 2002 van de secretaris-
                                                                              generaal van het Europees Parlement, J. Priestley, waarbij
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                           het verzoek van Boukes van 4 oktober 2001 tot erkenning
                                                                              van zijn huwelijk door het tot aanstelling bevoegd gezag
—     het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van                   is afgewezen, nietig te verklaren;
      14 mei 2002, dat op 27 mei 2002 aan verzoekster is
      betekend naar aanleiding van haar verzoek tot vergoeding          —     het stilzwijgend besluit tot afwijzing van de klacht die
      van de morele en alle andere schade, van welke aard ook,                verzoeker op 27 februari 2002 overeenkomstig ar-
      die zij ten gevolge van haar ziekte heeft geleden, nietig te            tikel 90, lid 2, van het Statuut heeft ingediend en die op
      verklaren;                                                              1 maart 2002 is ingeschreven, en waarop het Europees
                                                                              Parlement tot op heden niet heeft geantwoord, nietig te
                                                                              verklaren;
—     verweerder te veroordelen tot betaling aan verzoekster
      van een bedrag ter vergoeding van huidige en toekomstige          —     in ieder geval, verweerster in de kosten te verwijzen.
      schade, voorlopig begroot op 350 000 EUR, vermeerderd
      met een vertragingsrente van 10 % op jaarbasis vanaf
      4 oktober 1999 tot de volledige betaling;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
—     verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                        Verzoeker in onderhavige zaak komt op tegen de weigering
                                                                        van het tot aanstelling bevoegd gezag om, met het oog op een
                                                                        gelijkstelling met het begrip huwelijk als bedoeld in het Statuut,
                                                                        rekening te houden met zijn geregistreerd partnerschap, dat
Middelen en voornaamste argumenten                                      naar Nederlands recht is gelijkgesteld met het burgerlijk
                                                                        huwelijk, en waarbij is vastgesteld en rechtens erkend dat
                                                                        verzoeker, in het kader van een vaste relatie, samenleeft met
Verzoekster, ambtenaar van het Hof van Justitie, komt op                zijn partner.
tegen de weigering van het Hof om haar de morele schade te
vergoeden die zij naar eigen zeggen ten gevolge van haar
beroepsziekte heeft geleden. Deze ziekte is reeds erkend op             Tot staving van zijn beroep voert hij volgende middelen aan:
grond van artikel 73 van het Statuut, en verzoekster heeft
hiervoor een vergoeding gekregen.                                       —     Schending van de artikelen F, lid 1, en 2 en 3, lid 2, van
                                                                              het Verdrag betreffende de Europese Unie.
                                                                        —     Schending van de artikelen 1 bis, lid 1, en 27, tweede
De middelen tot staving van het onderhavige beroep stemmen                    alinea, van het Statuut, en van de bepalingen van
ongeveer overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak                        het Statuut inzake bezoldiging, vergoeding van kosten,
T-255/02, „H”/Hof van Justitie.                                               vergoedingen en pensioenen.
                                                                        —     Schending van de artikelen 7, 9 en 21 van het Handvest
                                                                              van de grondrechten van de Europese Unie.
 ---pagebreak--- C 274/28               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     9.11.2002
—     Schending van de artikelen 8, 12 en 14 van het Europees            Verzoekster stelt allereerst dat verweerster ten onrechte heeft
      Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en              aangenomen dat de afspraken in casu de grensoverschrijdende
      de Fundamentele Vrijheden.                                         handel konden beïnvloeden. De afspraken tussen de Oosten-
                                                                         rijkse banken hadden uitsluitend betrekking op Oostenrijk.
—     Schending van algemene rechtsbeginselen, zoals het                 Gelet op de aard van de betrokken diensten waren zij ook niet
      non-discriminatiebeginsel en het gelijkheidsbeginsel, het          geschikt om de Oostenrijkse markt af te schermen. Derhalve is
      beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwe-           er geen sprake van schending van artikel 81 EG. Verder
      lijke werknemers, de beginselen van eerbieding van het             ontbreekt een grondslag voor het bevel van de Commissie om
      privé- en gezinsleven, van eenheid van de burgerlijke staat        de inbreuk voor de toekomst te beëindigen. De Commissie
      van gemeenschapsonderdanen, van behoorlijk bestuur en              heeft zelf vastgesteld, dat verzoekster de afspraken reeds op
      van bescherming van het gewettigd vertrouwen.                      24 juni 1998 heeft beëindigd.
                                                                         Verder betwist verzoekster de kwalificatie van de schending als
                                                                         „zeer zwaar” in de zin van de richtsnoeren voor de berekening
                                                                         van geldboeten. Bij de beoordeling van de zwaarte van de
                                                                         inbreuk heeft de Commissie met name buiten beschouwing
                                                                         gelaten dat de Bankenrunden door de banken niet uitdrukkelijk
Beroep, op 30 augustus 2002 ingesteld door Raiffeisen                    zijn georganiseerd om de mededinging te beperken, maar
Zentralbank Österreich Aktiengesellschaft tegen Com-                     integendeel meer dan 50 jaar lang in overeenstemming met
          missie van de Europese Gemeenschappen                          het Oostenrijkse recht en — tot het laatst — met medewerking
                                                                         van overheidsinstanties plaatsvonden.
                         (Zaak T-259/02)
                                                                         Bovendien betwist verzoekster de berekening van de haar
                         (2002/C 274/50)                                 opgelegde geldboete. Met miskenning van de onderlinge
                                                                         verbanden in de sector van de landbouwkredietbanken en in
                                                                         strijd met vaste rechtspraak heeft de Commissie aan verzoek-
                          (Procestaal: Duits)                            ster marktaandelen toegerekend van ondernemingen waarin
                                                                         zij geen aandeel had en wier marktgedrag zij niet kon bepalen.
                                                                         Verder heeft de Commissie alle aangevoerde verzachtende
                                                                         omstandigheden zonder grondig onderzoek afgewezen. Ten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         slotte heeft de Commissie de regeling inzake kroongetuigen (1)
schappen is op 30 augustus 2002 beroep ingesteld tegen                   onjuist toegepast.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Raiffeisen
Zentralbank Österreich, gevestigd te Wenen, vertegenwoor-
digd door S. Völcker, advocaat.                                          (1 ) Mededeling van de Commissie betreffende het niet opleggen of
                                                                              verminderen van geldboeten in zaken betreffende mededingings-
                                                                              regelingen (PB 1996, C 207, blz. 4).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beschikking van de Commissie van 11 juni 2002
      [C(2002)2091 def.] nietig te verklaren voorzover zij
      betrekking heeft op verzoekster;
—     subsidiair, de bij de beschikking aan verzoekster opgeleg-
      de geldboete van 30,38 miljoen euro te verlagen;                   Beroep, op 2 september 2002 ingesteld door Bank Austria
                                                                         Creditanstalt AG tegen Commissie van de Europese
—     verweerster in de kosten te verwijzen.                                                     Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-260/02)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2002/C 274/51)
Verweersters procedure betrof de regelmatige bijeenkomsten
van banken in Oostenrijk („Bankenrunden”). In de bestreden                                         (Procestaal: Duits)
beschikking stelde de Commissie vast dat verzoekster —
samen met zeven andere Oostenrijkse bankinstellingen —
artikel 81 EG had geschonden door deel te nemen aan
overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragin-              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
gen betreffende prijzen, tarieven en reclame, die van 1 januari          schappen is op 2 september 2002 beroep ingesteld tegen
1995 tot en met 24 juni 1998 strekten tot beperking van de               Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bank
mededinging op de Oostenrijkse bankmarkt. De Commissie                   Austria Creditanstalt AG, gevestigd te Wenen, vertegenwoor-
heeft de betrokken banken geldboeten opgelegd.                           digd door Chr. Zschocke en J. Beninca, advocaten.


title: Zaak T-146/13: Beroep ingesteld op 13 maart 2013 — Zhejiang Sunflower Light Energy Science & Technology/Commissie

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/25

         Beroep ingesteld op 13 maart 2013 — Zhejiang Sunflower Light Energy Science & Technology/Commissie
   (Zaak T-146/13)
   2013/C 123/43
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Zhejiang Sunflower Light Energy Science & Technology LLC (Shaoxing, China) (vertegenwoordigers: V. Akritidis en Y. Melin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, het bij brief van 3 januari 2013 met nr. H4/JN/Ref.t13.000011 meegedeelde besluit van de Europese Commissie, waarbij verzoekster ervan in kennis werd gesteld dat de Commissie niet zal overgaan tot onderzoek van het door haar krachtens artikel 2, lid 7, sub b, van verordening nr. 1225/2009 van de Raad gedane verzoek om als marktgerichte onderneming te worden erkend in het kader van de op 6 september 2012 (AD 590) ingeleide antidumpingprocedure betreffende de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan van oorsprong uit de Volksrepubliek China, nietig te verklaren;

               —

               krachtens artikel 277 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te verklaren dat verordening (EU) nr. 1168/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 344, blz. 1), op verzoekster niet toepasselijk is in het kader van het onderhavige verzoekschrift;

               —

               dientengevolge de Commissie en eventuele interveniënten te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij één enkel middel aan, hetzelfde als in zaak T-143/13, Zhejiang Heda Solar Technology/Commissie.


title: Zaak T-258/16: Beroep ingesteld op 25 mei 2016 – Mediterranean Premium Spirits/EUIPO – G-Star Raw (GINRAW)

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/44

         Beroep ingesteld op 25 mei 2016 – Mediterranean Premium Spirits/EUIPO – G-Star Raw (GINRAW)
   (Zaak T-258/16)
   (2016/C 251/50)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mediterranean Premium Spirits, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Mora Granell en J. Romaní Lluch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: G-Star Raw CV (Amsterdam, Nederland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekster

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „GINRAW” – inschrijvingsaanvraag nr. 12 431 681

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 14 maart 2016 in zaak R 1583/2015-4

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing waarbij de inschrijving van Uniemerk GINRAW (nr. 12 431 681) werd geweigerd voor de klassen 21 en 33, vernietigen en dus de inschrijving van dit merk toestaan; en

               —

               het EUIPO en, in voorkomend geval, interveniënte verwijzen in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Beroep, op 19 juni 1997 ingesteld door C. Micheli, A. Peirano, C. Nike Bianchi en M. Abbate tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-183/97)

text:
C 271 / 18              NL |                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  6 . 9 . 97
Beroep, op 13 juni 1997 ingesteld door M. Munaro tegen                   advocaat te Val de Marne, rue du Général de Larminat 9,
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                         Créteil (Frankrijk ).
                          ( Zaak T-180/97)
                              97/C 271 /29 )                             Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage nietig
                                                                         te verklaren de brief van de secretaris-generaal van de
                                                                         Commissie van 21 mei 1997 .
                        (Procestaai: Frans)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 13 juni 1997 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                      Verzoekers komen op tegen het besluit van de Commissie
M. Munaro, wonende te Boussu ( België ), vertegenwoor                   om geen gevolg te geven aan hun klacht betreffende de
digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie geko                gestelde schending door de Franse autoriteiten van de ver
zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue                 plichtingen voortvloeiend uit de artikelen 30 tot 36 van
de Cessange 30 .                                                         het EG-Verdrag, zonder in te gaan op bepaalde documen
                                                                         ten die volgens hen essentieel zijn als bewijs van de
                                                                         gestelde inbreuken. Tot staving van hun beroep tot nietig
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                       verklaring beroepen zij zich op kennelijke en ernstige
                                                                         schending:
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
      12 augustus 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de
     toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het             — van de fundamentele rechten die zijn toegekend door
     statuut;
                                                                             het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten
                                                                             van de mens;
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
     Commissie van 3 februari 1997 houdende uitdrukke                   — van het gezag van gewijsde van het arrest van het Hof
     lijke afwijzing van zijn klacht;                                        van Justitie van 14 juli 1988 in prejudiciële zaak 298/
                                                                             87;
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                         — van de vaste rechtspraak betreffende de beginselen
                                                                             inzake de aansprakelijkheid van de lidstaat voor alle
Middelen en voornaamste argumenten                                           schade die aan particulieren is veroorzaakt ten gevolge
                                                                             van de aan hem toe te rekenen schending van het
                                                                             Gemeenschapsrecht; en
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T-16/97 P ).
                                                                         — van het beginsel der gelijkheid van partijen, dat zich
(') PB C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
                                                                             ertegen verzet dat de Commissie een aantal documen
                                                                             ten uit de procedure kan weren die onmisbaar zijn om
                                                                             de partijen in hun rechten te herstellen .
Beroep, op 17 juni 1997 ingesteld door SA Smanor,
H. Segaud en M. Segaud, tegen Commissie van de
                   Europese Gemeenschappen                               Beroep, op 19 juni 1997 ingesteld door C. Micheli,
                                                                         A. Peirano, C. Nike Bianchi en M. Abbate tegen
                           ( Zaak T- 182/97)                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
                             ( 97/C 271 /30 )                                                    ( Zaak T-l 83/97)
                                                                                ( 97/C 271 /31 )
                         (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 17 juni 1997 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
SA Smanor, gevestigd te Saint Martin d'Ecublei (Frank                   Gemeenschappen is op 19 juni 1997 beroep ingesteld
rijk ), H. Ségaud en M. Ségaud, wonende te Saint Martin                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
d' Ecublei ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door L. Roques,               C. Micheli, A. Peirano, C. Nike Bianchi en M. Abbate,
 ---pagebreak--- 6 . 9 . 97              NL 1             Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 271 / 19
vertegenwoordigd door W. Viscardini Dona, M. Paolino                versita e della Ricerca scientifica e tecnologica nadere
en S. Dona, advocaten te Padua, domicilie gekozen heb              informatie over de gevolgde procedure heeft verstrekt, te
bende te Luxemburg bij E. Arendt, advocaat aldaar, rue              weten dat het beheerscomité een „ short list " heeft onder
Mathias Hardt 8— 10 .                                               zocht, die een „ main list " en een „ reserve list " omvatte en
                                                                    die door de Commissie zelf was voorgesteld. Genoemd
                                                                    comité zou zijn goedkeuring hebben gehecht aan vermin
                                                                    dering van het aantal projecten dat aanvankelijk was opge
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                  nomen in de „ reserve list" van onderzoekgebied A. De
                                                                    schrapping van vijf projecten van de „ reserve list" zou die
                                                                    met een lager aantal punten hebben getroffen.
— nietig te verklaren de beschikking betreffende de goed
      keuring van de voor communautaire financiering in
      aanmerking komende of in het kader van het specifiek
      programma voor onderzoek en technische ontwikke              Tot staving van hun verzoeken beroepen verzoekers zich
      ling, inclusief demonstratie, op het gebied van mariene       om te beginnen op misbruik van bevoegdheid en schending
      wetenschappen en technologieën ( 1994—1998 ) finan           van het beginsel van non-discriminatie . Uit een beschou
      cierbare programma's en, bijgevolg, nietig te verklaren       wing van de voor de diverse fasen gemaakte beoordelingen
      de beschikking, meegedeeld per brief van de Commis           blijkt, dat een project genaamd AOSGE, ingediend voor
      sie van 26 maart 1997, ontvangen per fax op 17 april          onderzoekgebied A, twee keer is beoordeeld, terwijl het
      1997 en per post op 20 mei 1997, waarbij het door C.          toch voor de hand ligt dat projecten die niet het minimum
      Micheli gecoördineerde project Posible van financie          aantal punten hadden behaald voor een volgende fase, niet
      ring is uitgesloten;                                          opnieuw mochten worden beoordeeld. Dankzij dit tweede
                                                                    onderzoek heeft het project AOSGE evenwel voldoende
                                                                    punten kunnen behalen om in de laatste ranglijst te wor
                                                                    den opgenomen, ook al had het aanvankelijk minder pun
— de Commissie in de kosten te verwijzen .                          ten dan andere projecten, waaronder Posible.
Middelen en voornaamste argumenten                                  Verzoekers beroepen zich voorts op schending van de
                                                                    motiveringsplicht en van het doorzichtigheidsbeginsel,
                                                                    voorzover het voorstel voor de beschikking geen elementen
                                                                    bevat die kunnen rechtvaardigen waarom middelen van
Verzoekers, allen onderzoeker bij de Ente per Nuove Tec            het ene onderzoekgebied zijn aangewend om projecten op
nologie, l'Energia e PAmbiente, komen op tegen de wijze             andere gebieden te financieren, waardoor sommige pro
waarop verweerster afwijzend heeft beschikt met betrek             jecten, die een voortreffelijk resultaat hadden behaald,
king tot het project dat zij hadden ingediend in het kader          zoals het project Posible, werden uitgesloten, waarom
van het specifiek programma voor onderzoek en technolo             sommige projecten, door de toepassing van een andere ver
gische ontwikkeling, inclusief demonstratie, op het gebied          deelsleutel voor de beschikbare middelen dan die voorzien
van mariene wetenschappen en technologieën ( MAST III ),            in de beschikking van de Raad, konden worden opgeno
vastgesteld bij Beschikking 94/804/EG van de Raad van               men in de „ main list ", ook al hadden zij een kleiner aantal
23 november 1994 ('). Verzoekers brengen in herinnering             punten behaald dan andere op een ander onderzoekgebied
dat deze beschikking onderscheid maakt tussen vier actie           ( voor onderzoekgebied A en vooral voor onderzoek
gebieden ( A: mariene wetenschappen; B: strategisch                 gebied C zijn op de „ main list" projecten opgenomen
marien onderzoek; C: mariene technologieën; D : onder              waardoor de voor deze gebieden beschikbare middelen
steunende activiteiten ) en aan elk hiervan een bepaald             duidelijk ontoereikend waren ), en waarom het project
bedrag in ecu toekent. Wat de uitvoering van de aldus               AOSGE twee keer is beoordeeld en ten nadele van andere
onderverdeelde acties betreft, belast de beschikking de             projecten op de ranglijst is opgenomen, ook al had het
Commissie met de tenuitvoerlegging van het MAST-III                minder punten.
programma, met bijstand van een comité van vertegen
woordigers van de lidstaten.
                                                                    Verzoekers beroepen zich ook op schending van voor
Het door verzoekers ingediende project, genaamd Posible,            noemde beschikking van de Raad van 23 november 1994,
omvatte een studie van ecosystemen in de Middellandse               daar in de aan de Commissie voorgelegde ontwerpbeschik
Zee en is het enige van de ingediende projecten dat een             king voor de „ schriftelijke procedure " middelen van het
wetenschappelijk onderzoek betreffende de zogenaamde                ene op het andere gebied worden overgedragen, in strijd
Posidonia oceanica ( onderzoekgebied A ) omvatte.                   met de door de Raad vastgelegde verdeling van de beschik
                                                                    bare middelen .
Volgens de Commissie werd het project afgewezen omdat,
gezien de financiële middelen waarover zij beschikte, een           Ten slotte wordt betoogd dat het beginsel van objectiviteit
beperkt aantal projecten moest worden geselecteerd. Ver            en onafhankelijkheid is geschonden, daar volgens de lijst
zoekers beklemtonen dat het Italiaanse Ministero dell'Uni          van deelnemers aan de bijeenkomst van het comité,
 ---pagebreak--- C 271 /20             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6 . 9 . 97
waarop de door de diensten van de Commissie voorge                    Volgens verzoekers zijn zij representatieve organisaties en
stelde maatregelen werden besproken en vermoedelijk over               erkende vertegenwoordigers van de werknemers in de zin
die maatregelen werd gestemd, niet alleen vertegenwoordi              van het Franse recht en zijn zij bijgevolg bevoegd om de
gers van de ministeries aanwezig waren, maar ook verte                belangen van de werknemers van de onderneming te ver
genwoordigers van onderzoekinstellingen die belang stel               dedigen .
den in de financieringen.
                                                                       Zij betogen dat het feit dat in de omstreden beschikking
(M PB L 334 van 22 . 12 . 1994 , blz . 59 .                            de betalingen als steun worden aangemerkt en subsidiair
                                                                       dat daarin alle betalingen zonder enig onderscheid als
                                                                       steun worden aangemerkt, ontoereikende motivering,
                                                                       ontoereikende kwalificatie, dwaling omtrent de feiten en
                                                                       misbruik van bevoegdheid oplevert.
Beroep, op 24 juni 1997 ingesteld door het Comité                      Met betrekking tot de ongunstige beïnvloeding van het
d'entreprise de la société française de production e.a. tegen          handelsverkeer tussen de lidstaten in de zin van artikel 92,
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                       leden 1 en 2, van het EG-Verdrag, is de beschikking onvol
                                                                       doende gemotiveerd .
                        ( Zaak T-l 89/97)
                          { 97IC 271/32 )
                                                                       Subsidiair, en voor het geval het Gerecht zou oordelen dat
                                                                       de betalingen terecht als steun zijn aangemerkt, voeren
                      (Procestaai: Frans)                              verzoekers aan dat met betrekking tot de wettigheid van
                                                                       de betrokken betalingen ten aanzien van artikel 92, lid 3 ,
                                                                       onder c ), van het EG-Verdrag de omstreden beschikking
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                      zeer moeilijk te begrijpen valt; de meeste gegevens worden
Gemeenschappen is op 24 juni 1997 beroep tegen Com                    er immers als vertrouwelijk aangemerkt. Met betrekking
missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door                   tot de wettigheid van de omstreden betalingen ten aanzien
het Comité d'entreprise de la société fran^aise de produc             van artikel 92, lid 3 , onder d ), van het EG-Verdrag is de
tion, gevestigd te Bry-sur-Marne (Frankrijk), het Syndicat             beschikking innerlijk tegenstrijdig en ontoereikend gemoti
                                                                       veerd .
national de radio-diffusion et de télévision SNRT-CGT, het
Syndicat unifié de radio et de télévision SURT-CFDT, het
Syndicat national force ouvrière de radio-diffusion et de              Ten    slotte voeren verzoekers          aan dat de omstreden
télévision en het Syndicat national de l'encadrement audio            beschikking uitsluitend is gebaseerd op economische crite
visuel SNEA-CFE-CGC, gevestigd te Parijs ( Frankrijk),                 ria verband houdend met de vergelijking van de werkings
vertegenwoordigd door H. Masse-Dessen, advocaat bij de                 kosten, en dat geen rekening is gehouden met de sociale
Conseil d'Etat en de Cour de Cassation te Parijs, domicilie            en culturele gevolgen van de genomen besluiten. Volgens
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van G. Tho                  de rechtspraak van het Hof had de Commissie deze gevol
mas, advocaat aldaar, boulevard de la Grande-Duchesse                  gen op zijn minst moeten onderzoeken.
Charlotte 77 .
                                                                       (') PB L 95 van 10 . 4 . 1997, blz. 19 .
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
— de bestreden beschikking nietig te verklaren;
— de Commissie in de kosten te verwijzen en haar krach                Beroep, op 30 juni 1997 ingesteld door J.-F. Aguinaga e.a.
     tens artikel 87, lid 3 , en artikel 91 , onder b), van het             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     reglement voor de procesvoering te veroordelen aan                                          (Zaak T-l 99/97)
     elke verzoeker een bedrag van 20 000 ecu te betalen
     uit hoofde van de door deze betaalde franken .                                               ( 97/C 271 /33 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Bij de bestreden beschikking is steun ten bedrage van                  Gemeenschappen is op 30 juni 1997 beroep tegen Com
1 110 miljoen Franse franken die in de periode 1993—                   missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door J.
1996 aan de Société de production audiovisuelle is uitbe              F. Aguinaga, wonende te Brussel, R. Donkers, wonende te
taald, onwettig en onverenigbaar met de gemeenschappe                 Hoeilaart ( België ) en P. Maugain, wonende te Brussel, ver
lijke markt verklaard, op grond van het feit dat deze steun            tegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domi
in strijd met de procedure van artikel 93 , lid 3 , van het            cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire
EG-Verdrag was toegekend ( : ).                                        Myson Sari, rue de Cessange 30.


title: Zaak C-528/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2007 door Association de la presse internationale ASBL (API) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Grote kamer) van 12 september 2007 in zaak T-36/04, Association de la presse internationale ASBL (API)/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/36

         Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2007 door Association de la presse internationale ASBL (API) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Grote kamer) van 12 september 2007 in zaak T-36/04, Association de la presse internationale ASBL (API)/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-528/07 P)
   (2008/C 22/65)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Association de la presse internationale ASBL (API) (vertegenwoordigers: S. Völcker, Rechtsanwalt, F. Louis, avocat, en C. O'Daly, Solicitor)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 12 september 2007 in zaak T-36/04, API/Commissie, te vernietigen voor zover het Gerecht van eerste aanleg daarin heeft bevestigd dat de Commissie gerechtigd is de toegang tot haar memories te weigeren in zaken waar nog een terechtzitting moet worden gehouden;

               —

               de delen van beschikking D(2003) 30621 van de Commissie van 20 november 2003 die door het Gerecht in zaak T-36/04 niet reeds nietig zijn verklaard, nietig te verklaren, of anders de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen ter verdere afdoening in het licht van het arrest van het Hof van Justitie; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante betoogt dat het bestreden arrest om de volgende redenen moet worden vernietigd:

               1.

               In de eerste plaats heeft het Gerecht van eerste aanleg een onjuiste uitlegging gegeven aan artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening nr. 1049/2001 (de „uitzondering voor gerechtelijke procedures”) door te overwegen dat de Commissie geen concrete beoordeling hoeft te maken bij de beslissing of zij toegang tot haar memories verleent voor de terechtzitting. Deze uitlegging i) is in strijd met de vaste beginselen voor de uitlegging van de uitzondering voor gerechtelijke procedures; ii) gaat uit van de premisse van een niet-bestaand recht van de Commissie om haar belangen „vrij van enige invloed van buiten” te verdedigen; iii) berust, voor zover op het „beginsel van de procedurele gelijkheid” een beroep wordt gedaan, op een kennelijk onjuiste rechtsopvatting; iv) hecht ten onrechte geen belang aan de regels van andere gerechtelijke instanties op het punt van de inzage in memories voor de terechtzitting; en iv) steunt ten onrechte op de noodzaak het nuttig effect van de procedures achter gesloten deuren van de gerechten van de Gemeenschap te beschermen.

               2.

               In de tweede plaats heeft het Gerecht van eerste aanleg het begrip „hoger openbaar belang” van artikel 4, lid 2, in fine, van verordening nr. 1049/2001 onjuist uitgelegd door vast te stellen dat wat de bij de rechter ingediende schriftelijke memories betreft, het algemene belang bij de inhoud van een geding voor de gerechten van de Gemeenschap niet kan prevaleren boven een belang dat onder de uitzondering voor gerechtelijke procedures valt.


title: Zaak C-316/99: Beroep, op 24 augustus 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
16.10.1999              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 299/19
2. Schending van Richtlijn 76/769/EEG, in het bijzonder                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     Richtlijn 91/338/EEG: Richtlijn 1999/51/EG gaat, doordat
     voor Oostenrijk en Zweden wordt voorzien in de bevoegd-
                                                                        1. vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet heeft
     heid toepassingen van cadmium te verbieden die niet in
                                                                             voldaan aan de krachtens het EG-Verdrag en richtlijn
     bijlage 1 bij Richtlijn 91/338/EEG zijn opgenomen, uit van
                                                                             96/43/EG (1) op haar rustende verplichtingen, door niet
     een onjuiste interpretatie van Richtlijn 76/769/EEG, zoals
                                                                             tijdig de ter uitvoering van deze richtlijn noodzakelijke
     aangepast door Richtlijn 91/338/EEG. Richtlijn
                                                                             maatregelen te treffen;
     76/769/EEG heeft uitsluitend betrekking op de uitdrukke-
     lijk in haar bijlage I genoemde toepassingen van cadmium.
     Nationale beperkingen van toepassingen van cadmium die             2. verweerster in de kosten te verwijzen.
     niet zijn voorzien in bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG zijn
     toegestaan voorzover deze maatregelen in overeenstem-
     ming zijn met het EG-Verdrag, in het bijzonder met de
     artikelen 28 tot en met 30 EG.                                     Middelen en voornaamste argumenten
3. Schending van het rechtszekerheidsbeginsel: In Richtlijn
                                                                        Aangezien de bepalingen van de artikelen 249, eerste alinea,
     1999/51/EG wordt slechts in zijn algemeenheid verwezen
                                                                        en 10, eerste alinea, EG-Verdrag dwingend zijn, dienen de
     naar de Oostenrijkse en Zweedse regelgeving. Aangezien
                                                                        lidstaten tot hen gerichte richtlijnen zodanig in nationaal recht
     de Oostenrijkse en Zweedse regelgevingen voorzien in
                                                                        om te zetten, dat deze bij het verstrijken van de gestelde
     beperkingen van toepassingen van cadmium die niet in
                                                                        termijn hun volle werking ontplooien. In casu is de in artikel 4,
     Richtlijn 76/769/EEG zijn opgenomen ontstaat onduide-
                                                                        leden 1 en 2, van de richtlijn gestelde termijn op 1 juli 1996
     lijkheid over de werkingssfeer van Richtlijn 76/769/EEG.
                                                                        respectievelijk 1 juli 1997 verstreken, zonder dat alle Länder
                                                                        tot op heden de noodzakelijke bepalingen hebben vastgesteld.
4. Schending van het motiveringsvereiste: Allereerst is niet
     gemotiveerd waarom de Commissie van oordeel is dat de
     bijzondere positie van Oostenrijk en Zweden inzake de
     toepassing van cadmium een aanpassing aan de technische            (1) PB L 162, blz. 1.
     vooruitgang betreft in de zin van artikel 2bis van Richtlijn
     76/769/EEG. Evenmin is gemotiveerd welke toepassing
     van cadmium onder de bestreden afwijking vallen. Ook
     ontbreekt een motivering dat punt 3 van de bijlage bij
     Richtlijn 1999/51/EG zou zijn gebaseerd op technische
     vooruitgang en voorhanden zijnde minder gevaarlijke
     vervangingsproducten. Bovendien zou gemotiveerd moe-
     ten worden wat de reden is dat de Commissie aan
     Oostenrijk en Zweden uitdrukkelijk toestaat te voorzien in
     een verdergaande bescherming en dit niet voor andere               Beroep, op 26 augustus 1999 ingesteld door Commissie
     lidstaten, zoals Nederland, uitdrukkelijk voorziet.                van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
                                                                                bliek
(1) PB 1999, L 142, blz. 22.
(2) PB 1976, L 262, blz. 24.                                                                     (Zaak C-319/99)
(3) PB 1991, L 186, blz. 59.
                                                                                (1999/C 299/23)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                        26 augustus 1999 (1) beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                        woordigd door M. Nolin, lid van haar juridische dienst, als
                                                                        gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Beroep, op 24 augustus 1999 ingesteld door Commissie                    C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                              Duitsland
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                          (Zaak C-316/99)
                                                                        1. vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen
                                                                             de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
                          (1999/C 299/22)                                    bepalingen mee te delen die nodig zijn voor het volgen
                                                                             van richtlijn 95/47/EG van de Raad van 24 oktober 1995
                                                                             inzake het gebruik van normen voor het uitzenden van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                             televisiesignalen, of door niet de ter uitvoering daarvan
op 24 augustus 1999 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                                                                             noodzakelijke maatregelen te treffen, niet heeft voldaan aan
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                             de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen;
vertegenwoordigd door K.-D. Borchardt, lid van haar juridische
dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner C 254, Kirchberg.          2. de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-83/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 2 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Thüringer Finanzgericht, Gotha — Duitsland) — Glückauf Brauerei GmbH/Hauptzollamt Erfurt (Harmonisatie van accijnsstructuur — Richtlijn 92/83/EEG — Artikel 4, lid 2 — Kleine brouwerij die juridisch en economisch onafhankelijk is van andere brouwerijen — Criteria van juridische en economische onafhankelijkheid — Mogelijkheid onder indirecte invloed te staan)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/17

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 2 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Thüringer Finanzgericht, Gotha — Duitsland) — Glückauf Brauerei GmbH/Hauptzollamt Erfurt
   (Zaak C-83/08) (1)

   (Harmonisatie van accijnsstructuur - Richtlijn 92/83/EEG - Artikel 4, lid 2 - Kleine brouwerij die juridisch en economisch onafhankelijk is van andere brouwerijen - Criteria van juridische en economische onafhankelijkheid - Mogelijkheid onder indirecte invloed te staan)
   2009/C 141/27
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Thüringer Finanzgericht, Gotha

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Glückauf Brauerei GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Erfurt

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Thüringer Finanzgericht, Gotha (Duitsland) — Uitlegging van artikel 4, lid 2, van richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken (PB L 316, blz. 21) — Kwalificatie als „kleine zelfstandige brouwerij” met het oog op de toepassing van verlaagde accijnstarieven — Criterium van „economische onafhankelijkheid” — Brouwerij die wegens de deelnemingsverhoudingen en de verdeling van de stemrechten indirect invloed kan uitoefenen op twee andere brouwerijen

      Dictum

   Artikel 4, lid 2, van richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken, moet aldus worden uitgelegd dat een situatie die wordt gekenmerkt door het bestaan van structurele banden in termen van deelnemingen en stemrechten, waarbij uiteindelijk één enkele persoon, die in verschillende van de betrokken brouwerijen een bestuursfunctie uitoefent, ongeacht zijn daadwerkelijk gedrag, de totstandkoming van hun commerciële beslissingen kan beïnvloeden, uitsluit dat deze brouwerijen als onderling economisch onafhankelijk kunnen worden beschouwd.

      (1)  PB C 128 van 24.5.2008.


title: Zaak T-169/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  14 december 2005  — Arysta Lifescience tegen BHIM ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord CARPOVIRUSINE — Ouder nationaal woordmerk CARPO — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/29

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2005 — Arysta Lifescience tegen BHIM
   (Zaak T-169/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord CARPOVIRUSINE - Ouder nationaal woordmerk CARPO - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 48/55)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Arysta Lifescience SAS, voorheen Calliope SAS (Noguères, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Legrand, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Pétrequin, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: BASF AG (Ludwigshafen am Rhein, Duitsland)
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 4 maart 2004 (zaak R 289/2003-1) inzake een oppositieprocedure tussen Calliope SAS en BASF AG
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004.


title: Beroep, op 23 september 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-349/98)

text:
7.11.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 340/13
Beroep, op 23 september 1998 ingesteld door Commissie             Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                           Republiek
                                                                  Ð de artikelen 3 en 4 van beschikking C(1998) 2048 van
                       (Zaak C-349/98)                                de Commissie van 1 juli 1998 betreffende de Spaanse
                         (98/C 340/22)                                steunregeling voor de aankoop van bedrijfsvoertuigen
                                                                      (Plan Renove Industrial) nietig te verklaren;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  Ð verweerster te verwijzen in de kosten.
is op 23 september 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door L. Pignataro, lid van             Middelen en voornaamste argumenten
haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
Wagner, Kirchberg.                                                Ð Schending van artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      De maatregelen van het Plan Renove Industrial kunnen
                                                                      niet worden aangemerkt als steunmaatregelen die
                                                                      onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt zijn,
Ð vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                      omdat zij niet bepaalde ondernemingen of bepaalde
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
                                                                      producties begunstigen of de mededinging vervalsen;
     vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn 95/18/EG
                                                                      bijgevolg heeft de Commissie de bestreden beschikking
     van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de verlening
                                                                      in strijd met artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag vast-
     van vergunningen aan spoorwegondernemingen (1), en
                                                                      gesteld. Er is geen sprake van discriminatie op grond
     Richtlijn 95/19/EG van de Raad van 19 juni 1995
                                                                      van nationaliteit van de koper van het voertuig en bij-
     inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapa-
                                                                      gevolg heeft elke onderdaan van een lidstaat aanspraak
     citeit en de heffing van gebruiksrechten voor de infra-
                                                                      op steun uit hoofde van het Plan. De regels van het
     structuur (2), de krachtens deze richtlijn op haar rus-
                                                                      Plan Renove Industrial vereisen niet, dat het voertuig
     tende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                      dat uit het verkeer moet worden genomen, eigendom
                                                                      is van degeen die de steun uit hoofde van het Plan ont-
Ð de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.                  vangt, het kan dus ook een voertuig van een derde zijn
                                                                      met wie de steunontvanger voor dat doel een overeen-
                                                                      komst sluit. Het feit dat het uit het verkeer genomen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      voertuig in Spanje moet zijn ingeschreven, levert geen
                                                                      distorsie van de mededinging ten nadele van de niet in
Artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat een richt-              Spanje gevestigde vervoerders op.
lijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat
voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, brengt voor de
lidstaten de verplichting mee om zich te houden aan de in             Zelfs indien, zoals de Commissie stelt, de richtsnoeren
de richtlijnen vastgestelde omzettingstermijnen. Deze ter-            betreffende steun aan kleine en middelgrote onderne-
mijn is verstrekken op 27 juni 1997, zonder dat de Itali-             mingen (92/C 213/02) niet op de vervoersector van
aanse Republiek de bepalingen heeft vastgesteld die nodig             toepassing zijn, kan niet worden ontkend dat de reden
zijn om te voldoen aan voormelde richtlijnen.                         waarom de Commissie in de genoemde richtsnoeren de
                                                                      ¹de minimisº-regel heeft aanvaard, in onderhavige
                                                                      zaak niet geldt, en dat een zo geringe steun als de
(1) PB L 143 van 27.6.1995, blz. 70.                                  begunstigden van het Plan Renove Industrial ontvan-
(2) PB L 143 van 27.6.1995, blz. 75.
                                                                      gen, geen merkbare invloed op de mededinging en de
                                                                      handel tussen lidstaten heeft. Het onderzoek betref-
                                                                      fende de ontvangers van steun uit hoofde van het Plan
                                                                      heeft namelijk de volgende conclusies opgeleverd:
                                                                      1. Een groot aantal steunontvangers verricht vervoer-
Beroep, op 25 september 1998 ingesteld door Koninkrijk                    activiteiten op zo geringe schaal, dat daarvoor zelfs
Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                       geen vervoervergunning vereist is.
                              pen
                       (Zaak C-351/98)                                2. Een hoog percentage van de voertuigen van het
                         (98/C 340/23)                                    type B, C en D welke onder het Plan vallen,
                                                                          beschikt enkel over een vergunning voor eigen ver-
                                                                          voer.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 25 september 1998 beroep ingesteld tegen Commissie              3. Het gewicht van de voertuigen van het type B, C
van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk                            en D met een vergunning voor algemeen vervoer is
Spanje, vertegenwoordigd door R. Silva de Lapuerta, als                   beperkt (34 %) en daarvan heeft iets meer dan de
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                      helft een vervoervergunning voor het gehele land
ter Spaanse ambassade, boulevard E. Servais 4-6.                          en de rest enkel voor lokaal vervoer.


title: Zaak C-300/13: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 27 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana — Spanje) — Ayuntamiento de Benferri/Consejería de Infraestructuras y Transporte en Iberdrola Distribución Eléctrica SAU (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten — Aanleg van bepaalde bovengrondse hoogspanningsleidingen — Uitbreiding van een onderstation — Niet-onderwerping van het project aan een milieueffectbeoordeling)

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/7

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 27 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana — Spanje) — Ayuntamiento de Benferri/Consejería de Infraestructuras y Transporte en Iberdrola Distribución Eléctrica SAU
   (Zaak C-300/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten - Aanleg van bepaalde bovengrondse hoogspanningsleidingen - Uitbreiding van een onderstation - Niet-onderwerping van het project aan een milieueffectbeoordeling))
   2014/C 151/09
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ayuntamiento de Benferri

      Verwerende partijen: Consejería de Infraestructuras y Transporte en Iberdrola Distribución Eléctrica SAU

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana — Uitlegging van de bijlagen I, punt 20, en II, punt 3, sub b, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG (PB L 73, blz. 5) — Aanleg van bovengrondse hoogspanningsleidingen van 220 kV of meer en langer dan 15 km — Begrip — Project ter uitbreiding van een onderstation, los van de bestaande bovengrondse leiding — Nationale regelgeving waarbij een dergelijk project niet aan een milieueffectbeoordeling wordt onderworpen

      Dictum

   Bijlage I, punt 20, en bijlage II, punt 3, sub b, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, moeten aldus worden uitgelegd dat een project als dat in het hoofdgeding, waarbij slechts sprake is van uitbreiding van een onderstation, als zodanig niet onder de in die bepalingen bedoelde projecten valt voor zover de uitbreiding geen verband houdt met de aanleg van bovengrondse hoogspanningsleidingen, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechter staat.

      (1)  PB C 226 van 3.8.2013.


title: Zaak C-530/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 27 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu — Polen) — Inter-Mark Group Sp. z o.o., Sp. komandytowa/Minister Finansów (Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 52, sub a, en 56, lid 1, sub b en g — Plaats van belastbare handelingen — Fiscaal aanknopingspunt — Uitwerking, verhuur en montage van beursstands)

text:
               17.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 27 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu — Polen) — Inter-Mark Group Sp. z o.o., Sp. komandytowa/Minister Finansów
   (Zaak C-530/09) (1)

   (Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 52, sub a, en 56, lid 1, sub b en g - Plaats van belastbare handelingen - Fiscaal aanknopingspunt - Uitwerking, verhuur en montage van beursstands)
   2011/C 370/15
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Inter-Mark Group Sp. z o.o., Sp. komandytowa

      Verwerende partij: Minister Finansów

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Wojewódzki Sąd Administracyjny — Uitlegging van de artikelen 52, sub a, en 56, lid 1, sub b, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Bepaling van fiscaal aanknopingspunt — Kwalificatie van bepaalde handelsactiviteit als dienst die samenhangt met culturele, artistieke, sportieve, wetenschappelijke, onderwijs-, amusements- of soortgelijke activiteiten of als dienst op het gebied van de reclame — Verhuur van beursstands aan exposanten

      Dictum

   Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat een dienst bestaande in de uitwerking, de tijdelijke terbeschikkingstelling en, in voorkomend geval, het vervoer en de montage van een beurs- of expositiestand voor klanten die hun producten of diensten voorstellen op beurzen en exposities kan vallen onder:

               —

               artikel 56, lid 1, sub b, van deze richtlijn wanneer deze stand wordt ontworpen of gebruikt voor reclamedoeleinden;

               —

               artikel 52, sub a, van deze richtlijn wanneer deze stand wordt uitgewerkt en ter beschikking gesteld voor een bepaalde beurs of expositie in verband met cultuur, kunst, sport, wetenschap, onderwijs, amusement of een soortgelijk thema, of wanneer hij beantwoordt aan een model waarvan de organisator van een bepaalde beurs of expositie de vorm, de afmetingen, de materiële opbouw of het visuele aspect heeft vastgelegd;

               —

               artikel 56, lid 1, sub g, van deze richtlijn wanneer de tijdelijke terbeschikkingstelling van de materiële bestanddelen van die stand tegen vergoeding een doorslaggevend element van die dienst vormt.

      (1)  PB C 63 van 13.3.2010.


title: Zaak T-571/08: Beroep ingesteld op 22 december 2008 — Duitsland/Commissie

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/41

         Beroep ingesteld op 22 december 2008 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-571/08)
   (2009/C 55/74)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en B. Klein)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 30 oktober 2008 houdende bevel tot informatieverstrekking in de procedure „Steunmaatregel C 36/2007 — Steun ten behoeve van Deutsche Post AG”, nietig verklaren;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep is gericht tegen het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen C (2008) 6468 van 30 oktober 2008, waarbij de Commissie in steunzaak C 36/2007 (ex NN 25/2007) Duitsland krachtens artikel 10, lid 3, van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) heeft verzocht om overlegging van alle documenten, inlichtingen en gegevens die noodzakelijk zijn voor de beoordeling van de opbrengsten en kosten van Deutsche Post van 1989 tot 2007.
   Verzoekster voert twee rechtsmiddelen aan.
   Met haar eerste middel voert verzoekster aan dat het bevel tot informatieverstrekking inbreuk maakt op wezenlijke vormvoorschriften.

               —

               De voorwaarden voor een geldige vaststelling van een termijn alsook voor een „aanmaning met een bijkomende termijn” in de zin van artikel 5, lid 2, en artikel 10, lid 3, van verordening nr. 659/1999 zijn niet vervuld. Subsidiair wijst verzoekster erop, dat in het bevel tot informatieverstrekking een onredelijke termijn was vastgesteld.

               —

               Voorts waarborgt het bevel tot informatieverstrekking niet dat de bedrijfsgeheimen van Deutsche Post AG worden beschermd, welke bescherming in artikel 287 EG is neergelegd, aangezien de gegevens met het oog op de verwerking ervan vermoedelijk zouden worden verstrekt aan een externe onderneming, die ook voor concurrenten van Deutsche Post AG werkzaam zou kunnen zijn, en de Commissie weigert in dat verband nadere inlichtingen te verschaffen.

         Met haar tweede middel voert verzoekster aan dat het bevel tot het verstrekken van informatie ook inbreuk maakt op de artikelen 87, lid 1, EG en 86, lid 2, EG, juncto de beginselen van evenredigheid en rechtszekerheid, aangezien de gevraagde gegevens niet noodzakelijk zijn voor de toetsing van de drie in deze procedure aan de orde zijnde overheidsmaatregelen aan de voorschriften inzake staatssteun.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel [88 EG] (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-71/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 18 februari 2011 — Bondsrepubliek Duitsland/Y

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 18 februari 2011 — Bondsrepubliek Duitsland/Y
   (Zaak C-71/11)
   2011/C 130/21
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Verwerende partij: Y

      Andere partij: de Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht; Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten beim Bundesamt für Migration und Flüchtlinge

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 9, lid 1, sub a, van richtlijn 2004/83/EG (1) aldus worden uitgelegd dat niet elke met artikel 9 EVRM strijdige ingreep in de godsdienstvrijheid daden van vervolging in de zin van eerstgenoemde bepaling uitmaken, maar is daarentegen pas sprake van een ernstige schending van het fundamentele mensenrecht godsdienstvrijheid indien het kerngebied ervan wordt getroffen?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord:

                           a)

                           Is het kerngebied van de godsdienstvrijheid beperkt tot de geloofsbelijdenis en geloofsbeleving thuis en in beperkte kring, of kan van daden van vervolging in de zin van artikel 9, lid 1, sub a, van richtlijn 2004/83/EG eveneens sprake zijn wanneer de uitoefening van het geloof in het openbaar in het land van herkomst een gevaar voor de fysieke integriteit, het leven of de vrijheid van verzoeker inhoudt en hij daarom ervan afziet?

                           b)

                           Indien het kerngebied van de godsdienstvrijheid ook bepaalde geloofsbetuigingen in het openbaar kan omvatten:

                                       Volstaat in dit geval voor een ernstige schending van de godsdienstvrijheid, dat de verzoeker deze betuiging van zijn geloof voor zichzelf als van cruciaal belang ervaart om zijn religieuze identiteit te handhaven,

                                       of is het bovendien noodzakelijk dat de religieuze gemeenschap waartoe verzoeker behoort deze geloofsbeleving beschouwt als een centraal bestanddeel van haar geloofsleer,

                                       of kunnen ook andere omstandigheden, bijvoorbeeld de algemene verhoudingen in het land van herkomst, bijkomende beperkingen uitmaken?

               3)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord:
               Bestaat er gegronde vrees voor vervolging in de zin van artikel 2, sub c, van richtlijn 2004/83/EG als vaststaat dat verzoeker na zijn terugkeer naar het land van herkomst bepaalde buiten het kerngebied liggende religieuze handelingen zal stellen, ofschoon deze een gevaar voor zijn fysieke integriteit, zijn leven of zijn vrijheid kunnen inhouden, of kan van verzoeker worden verlangd dat hij in de toekomst van dergelijke handelingen afziet?

      (1)  Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12).


title: Zaak T-48/06: Beroep ingesteld op  17 februari 2006  — Astex Therapeutics tegen BHIM

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/40

         Beroep ingesteld op 17 februari 2006 — Astex Therapeutics tegen BHIM
   (Zaak T-48/06)
   (2006/C 86/78)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Astex Therapeutics Limited (Cambridge, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. Edenborough, barrister, en R. Harrison, solicitor)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Protec Health International Limited (Cirencester, Verenigd Koninkrijk)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de bestreden beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 29 november 2005 in zaak R 651/2004-2 volledig te vernietigen, of subsidiair, deze beslissing gedeeltelijk te vernietigen;

               —

               opposante te verwijzen in kosten die verzoekster zullen opkomen in de onderhavige procedure (voorzover opposante tussenkomt in deze procedure), en in de procedure voor de kamer van beroep en in de procedure voor de oppositieafdeling (in elk geval). Verder te verklaren dat het Bureau hoofdelijk en gezamenlijk met opposante gehouden is tot betaling van de kosten die verzoekster in de onderhavige procedure voor het Gerecht van eerste aanleg zullen opkomen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „Astex Technology” voor waren van klasse 5 (farmaceutische producten)
   Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Protec Health International Limited

      Oppositiemerk of -teken: communautair woordmerk „Astex” voor waren en diensten van de klassen 5 (insectenverdelgingsmiddelen voor het doden van stofmijt) en 24 (weefsels, enz.)
   Beslissing van de oppositieafdeling: weigering van de inschrijving
   Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad