title: Zaak T-168/15: Beroep ingesteld op 1 april 2015 — Helleense Republiek/Commissie

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/29

         Beroep ingesteld op 1 april 2015 — Helleense Republiek/Commissie
   (Zaak T-168/15)
   (2015/C 245/35)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: G. Kanellopoulos, E. Leftheriotou en A.-E. Vasilopoulou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietigverklaring van het uitvoeringsbesluit van de Commissie van 26 januari 2015„houdende vermindering van de tussentijdse betalingen voor het plattelandsontwikkelingsprogramma voor Griekenland voor de programmeringsperiode 2007-2013 en voor de uitgaven voor de perioden tussen 1 januari 2014 en 31 maart 2014 en tussen 1 april 2014 en 30 juni 2014, CCI 2007 GR 06 RPO 001”, ten belope van respectievelijk 2 75  118,75 EUR en 2 9 40  050 EUR, officieel ter kennis gebracht onder nummer C(2015) 252 final.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het bestreden besluit is vastgesteld op basis van een onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 16, lid 4, van verordening nr. 883/2006 van de Commissie van 21 juni 2006 (1) en met schending van de bevoegdheid ratione temporis van de Commissie en van de wezenlijke vormvoorschriften van de bij die bepaling ingestelde procedure.

               2.

               Tweede middel: het besluit is vastgesteld op basis van een onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 41, lid 1, van verordening nr. 1306/2013. (2)

               3.

               Derde middel: onjuiste uitlegging en toepassing door de Commissie van de artikelen 26, lid 5, en 27, leden 3 en 4, van verordening nr. 1290/2005 (3) en van de artikelen 36, lid 5, en 41, lid 3, van verordening nr. 1306/2013, alsmede schending van het beginsel ne bis in idem, het vertrouwensbeginsel, het beginsel van hoor en wederhoor en de rechten van verdediging van de Helleense Republiek.

               4.

               Vierde middel: het besluit van de Commissie is vastgesteld op basis van een onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 27, lid 4, van verordening nr. 1290/2005 en artikel 41, lid 3, van verordening nr. 1306/2013 en met schending van het evenredigheidbeginsel.

               5.

               Vijfde middel: het bestreden besluit is vastgesteld op basis van een onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 27, lid 4, van verordening nr. 1290/2005 en artikel 41, lid 3, van verordening nr. 1306/2013 en met schending van het beginsel van overmacht en uitzonderlijke omstandigheden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 883/2006 van de Commissie van 21 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot het bijhouden van de rekeningen van de betaalorganen, de declaraties van uitgaven en ontvangsten en de voorwaarden voor de vergoeding van uitgaven in het kader van het ELGF en het ELFPO (PB L 171, blz. 1).

      (2)  Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (PB L 347, blz. 549).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209. blz. 1).


title: Zaak T-429/03: Beroep, op 21 december 2003 ingesteld door Gregorio Valero Jordana tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 59/28                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        6.3.2004
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   verzoekster naar behoren heeft gedaan. Op 20 oktober 2003
                                                                      betaalde de Commissie verzoekster een bedrag van
—     Verweerster te veroordelen tot nakoming van de met              257 598,91 euro dat, zoals zij tijdens de latere briefwisseling
      verzoekster gesloten dading en tot betaling van een             verklaarde, het definitieve verschuldigde bedrag op grond van
      eindbedrag overeenkomstig de subsidieovereenkomst van           de overeenkomst was.
      40 919,65 euro;
—     het besluit van de Commissie van 20 oktober 2003 om             Ter ondersteuning van haar verzoek verklaart verzoekster in
      ondanks het bestaan van de dading slechts                       de eerste plaats dat er in mei 2003 een bindende dading tussen
      257 598,91 euro te betalen, nietig te verklaren;                de partijen is gesloten, volgens welke het verschuldigde bedrag
                                                                      298 518,65 euro was. Zij verzoekt het Gerecht dan ook, deze
—     subsidiair aan de eerste twee vorderingen, ingeval het          overeenkomst te bekrachtigen. Subsidiair, ingeval het Gerecht
      Gerecht mocht oordelen dat er geen sprake is van een            mocht vaststellen dat er geen overeenkomst is gesloten, stelt
      minnelijke schikking, verweerster te veroordelen tot            verzoekster dat de Commissie gebonden was het oorspronke-
      betaling aan verzoekster van het in haar eindverslag            lijk geëiste bedrag, namelijk 305 305,30 euro, te betalen,
      vermelde eindbedrag minus de reeds betaalde bedragen,           aangezien zij haar bezwaren niet binnen zestig dagen na
      ten belope van 47 706,39 euro;                                  ontvangst van het verzoek om betaling heeft uitgesproken.
                                                                      Voorts stelt verzoekster dat het besluit van de Commissie om
—     meer subsidiair aan de eerste twee vorderingen, ingeval         verzoekster slechts 257 598,91 euro te betalen, in elk geval
      het Gerecht mocht oordelen dat er geen sprake is van een        moet worden nietig verklaard wegens ontbrekende motivering
      minnelijke schikking, het besluit van de Commissie van          en schending van verzoeksters recht om door de Commissie
      20 oktober 2003 om ondanks verzoeksters in het                  te worden gehoord voordat het definitieve besluit werd
      eindverslag vermelde contractuele aanspraak van                 vastgesteld.
      305 305,30 euro slechts 257 598,91 euro te betalen,
      nietig te verklaren.
—     verweerster te veroordelen tot betaling van rente over het
      bedrag dat naar het oordeel van het Gerecht overeenkom-
      stig bovenstaande vorderingen nog is verschuldigd of te
      laat is betaald;
                                                                      Beroep, op 21 december 2003 ingesteld door Gregorio
—     verweerster in de kosten te verwijzen.                          Valero Jordana tegen Commissie van de Europese Ge-
                                                                                meenschappen
                                                                                (Zaak T-429/03)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2004/C 59/45)
Verzoekster is een internationale vereniging zonder winstoog-
merk die zich bezighoudt met de veiligheid van nieuwe auto’s.
Op 22 augustus 2001 vroeg verzoekster bij de Commissie een                                     (Procestaal: Frans)
subsidie aan van 25 % van de kosten van een project
waarbij de veiligheid van bepaalde typen voertuigen, en
vooral voertuigen met vierwielaandrijving, werd getest. Op
12 oktober 2001 sloten verzoekster en de Commissie een                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
subsidieovereenkomst waarin was bepaald dat verzoekster bij           schappen is op 21 december 2003 beroep ingesteld tegen de
de Commissie een definitieve staat van alle subsidiabele kosten       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gregorio
zou indienen, dat de Commissie op basis van een onderzoek             Valero Jordana, wonende te Ukkel (België), vertegenwoordigd
van de eindafrekening het saldo van de subsidie aan verzoekster       door Nicolas Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
zou betalen en dat alle bedragen waarop de overeenkomst               Luxemburg.
betrekking had, binnen zestig dagen moesten worden betaald,
tenzij de Commissie verzoekster binnen die termijn zou
meedelen dat de aanvraag niet aanvaarbaar was. Op 10 decem-           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
ber 2002 diende verzoekster een aanvraag om betaling van
het resterende subsidiebedrag in, dat volgens haar
                                                                      —     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 19 de-
305 305,30 euro bedroeg. Op 31 maart 2003, dus meer dan
                                                                            cember 2002 waarbij verzoekers aanvankelijke indeling
zestig dagen na ontvangst van deze aanvraag, vroeg de
                                                                            in rang A7 wordt bevestigd;
Commissie, die het betrokken bedrag niet had betaald, verzoek-
ster om bepaalde nadere inlichtingen. Naar aanleiding hiervan
heeft verzoekster aanvullende stukken ingediend en heeft              —     voorzover nodig, nietig te verklaren het besluit van het
een vergadering van vertegenwoordigers van beide partijen                   TABG van 9 september 2003 houdende afwijzing van
plaatsgehad. Op 2 mei 2003 deelde de Commissie verzoekster                  verzoekersklacht;
mee dat de definitieve betaling 298 518,65 eurozou bedragen
en vroeg zij verzoekster met dit bedrag in te stemmen, hetgeen        —     verweerder te verwijzen in de kosten van het geding.
 ---pagebreak--- 6.3.2004               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 59/29
Middelen en voornaamste argumenten                                    herhaalde malen misbruik van machtspositie in strijd met
                                                                      artikel 82 EG had gemaakt door te weigeren met verzoekster
                                                                      een grensoverschrijdende roamingovereenkomst (GSM) te slui-
Na het arrest van het Gerecht in zaak T-17/95 (1) heeft de            ten. Verzoekster heeft deze klacht naderhand omgezet in een
Commissie de voorschriften in verband met de criteria die van         klacht tegen Spanje op basis van artikel 86 EG junctis de
toepassing zijn op de benoeming in rang en de indeling in             artikelen 82 EG,49 EG en 12 EG, waarbij zij stelde dat
salaristrap bij aanwerving gewijzigd, waardoor ambtenaren             Telefónica handelde volgens instructies van de Spaanse rege-
om herziening van hun indeling bij hun indiensttreding                ring welke de soevereiniteit over Gibraltar opeist.
kunnen verzoeken. Bij het bestreden besluit heeft de Commis-
sie verzoekers indeling in rang A7 op de datum van zijn
aanwerving bevestigd en bijgevolg verzoekers verzoek tot              Ter ondersteuning van haar verzoek beroept verzoekster zich
herindeling afgewezen.                                                op een reeks van beweerdelijk kennelijk onjuiste beoordelingen
                                                                      in de litigieuze beschikking. Volgens verzoekster is de Commis-
Tot staving van zijn beroep voert verzoeker aan dat het               sie er ten onrechte van uitgegaan dat Telefónica geen openbare
bestreden besluit niet is gemotiveerd, dat een kennelijke             onderneming is of dat het bijzondere rechten geniet in de zin
beoordelingsfout is begaan en dat sprake is van discriminatie         van artikel 86 EG. Verzoekster voert verder aan dat Telefóncia
tussen hem, wiens verzoek tot herindeling is afgewezen, en            een machtspositie inneemt en dat de weigering een overeen-
andere ambtenaren met minder beroepservaring, die niettemin           komst met verzoekster te sluiten een merkbare invloed heeft
zijn heringedeeld in een hogere rang van de loopbaan.                 op het handelsverkeer en de mededinging. In de context van
                                                                      hetzelfde betoog stelt verzoekster dat de vaststelling van de
                                                                      Commissie dat consumenten in Gibraltar toegang hebben tot
(1) Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese          mobiele telecommunicatiediensten in Spanje kennelijk onjuist
    Gemeenschappen van 5 oktober 1995, gepubliceerd in PB C 315       is en dat er geen geschikt alternatief voor het ingrijpen van de
    van 25 november 1995, blz. 14.                                    Commissie is.
                                                                      Verzoekster brengt verder een aantal procedurele en adminis-
                                                                      tratieve gronden voor nietigverklaring naar voren waarbij, in
                                                                      dit verband, wordt verwezen naar ontoereikende motivering
Beroep, op 24 december 2003 ingesteld door Gibtelecom                 en schending van de gerechtvaardigde verwachtingen van
Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                  verzoekster, die beweerdelijk waren ontstaan naar aanleiding
                                pen                                   van een op 7 juni 2000 door drie leden van de Commissie aan
                                                                      Spanje en het Verenigd Koninkrijk verzonden brief, met het
                                                                      verzoek aan beide landen om, onder meer, een oplossing te
                        (Zaak T-433/03)                               vinden voor de klacht over roaming. Verzoekster voert, in de
                                                                      context van hetzelfde betoog, verder aan dat de Commissie
                         (2004/C 59/46)                               heeft nagelaten onpartijdig op te treden en het beginsel heeft
                                                                      geschonden dat zij binnen een redelijke termijn moet handelen.
                        (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 december 2003 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gibtele-
com Limited, gevestigd te Gibraltar, vertegenwoordigd door
M. Llamas, Barrister, en B. O’Connor, Solicitor.                      Beroep, op 24 december 2003 ingesteld door Gibtelecom
                                                                      Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     De beschikking van de Commissie van 17 oktober 2003                                     (Zaak T-434/03)
      waarbij de door Gibtelecom op basis van artikel 86 EG
      juncto artikel 82 EG ingediende klacht wordt verworpen,                                  (2004/C 59/47)
      nietig te verklaren;
—     de Commissie in de kosten van Gibtelecom te verwijzen.                                  (Procestaal: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 24 december 2003 beroep ingesteld tegen de
Bij de litigieuze beschikking heeft de Commissie afgewezen            Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gibtele-
een door verzoekster op 14 mei 1996 ingediende klacht                 com Limited, gevestigd te Gibraltar, vertegenwoordigd door
dat de Spaanse telecommunicatie-exploitant Telefónica SA              M. Llamas, Barrister, en B. O’Connor, Solicitor.


title: Zaak C-222/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Pécsi Törvényszék (Hongarije) op 15 mei 2015 — Hőszig Kft./Alstom Power Thermal Services

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Pécsi Törvényszék (Hongarije) op 15 mei 2015 — Hőszig Kft./Alstom Power Thermal Services
   (Zaak C-222/15)
   (2015/C 245/12)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Pécsi Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hőszig Kft.

      Verwerende partij: Alstom Power Thermal Services

      Prejudiciële vragen

               I.

               Met betrekking tot verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I) (1) [hierna: „Rome I-verordening”]:

                           1)

                           Kan de nationale rechter de in artikel 10, lid 2, van de Rome I-verordening gebruikte woorden „uit de omstandigheden blijkt” aldus uitleggen dat bij de beoordeling van de omstandigheden waarmee rekening moet worden gehouden om te bepalen of het redelijk is dat geen toestemming is verleend volgens het recht van het land waar een partij haar gewone verblijfplaats heeft, dient te worden gekeken naar de omstandigheden van de sluiting, het onderwerp en de uitvoering van de overeenkomst?

                                       1.1)

                                       Moeten de in artikel 10, lid 2, bedoelde gevolgen van de in punt 1 beschreven situatie aldus worden uitgelegd dat wanneer, op basis van het door een partij gedane beroep [op het recht van het land waar zij haar gewone verblijfplaats heeft], uit de in aanmerking te nemen omstandigheden blijkt dat het verlenen van toestemming met betrekking tot het ingevolge artikel 10, lid 1, toepasselijke recht niet redelijkerwijs voortvloeit uit het gedrag van die partij, de rechter het bestaan en de geldigheid van de contractsbepaling dient te beoordelen volgens het recht van het land waar de partij die dat beroep heeft gedaan haar gewone verblijfplaats heeft?

                           2)

                           Kan de nationale rechter artikel 10, lid 2, van de Rome I-verordening aldus uitleggen dat hij de discretionaire bevoegdheid heeft om — rekening houdend met alle omstandigheden van het geval — te beoordelen of het verlenen van toestemming met betrekking tot het ingevolge artikel 10, lid 1, toepasselijke recht, in het licht van de in aanmerking te nemen omstandigheden, niet redelijkerwijs voortvloeit uit het gedrag van de betrokken partij?

                           3)

                           Indien een partij zich, voor het bewijs dat zij haar toestemming niet heeft verleend, krachtens artikel 10, lid 2, van de Rome I-verordening beroept op het recht van het land waar zij haar gewone verblijfplaats heeft, moet de nationale rechter dan rekening houden met dat recht voor zover op grond daarvan het door die partij verlenen van toestemming met betrekking tot het krachtens de overeenkomst toepasselijke recht, gelet op de genoemde omstandigheden, niet is aan te merken als redelijk gedrag?

                                       3.1)

                                       Verzet het [Unierecht] zich er in dat geval tegen dat de nationale rechter een zodanige uitlegging geeft dat bij de beoordeling van de omstandigheden om te bepalen of het redelijk is dat geen toestemming is verleend, dient te worden gekeken naar de omstandigheden van de sluiting, het onderwerp en de uitvoering van de overeenkomst?

               II.

               Met betrekking tot verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (2) [hierna: „executieverordening”]:

                           1)

                           Verzet artikel 23, lid 1, van de executieverordening zich ertegen dat de nationale rechter een zodanige uitlegging geeft dat precies moet worden aangegeven welk gerecht bevoegd is, of is het, gelet op overweging 14 van deze verordening, voldoende dat de wil of bedoeling van partijen duidelijk blijkt uit de bewoordingen van de overeenkomst?

                                       1.1)

                                       Is het verenigbaar met artikel 23, lid 1, van de executieverordening dat de nationale rechter een zodanige uitlegging geeft dat een in de algemene voorwaarden van één van de partijen opgenomen forumkeuzebeding, op grond waarvan partijen zijn overeengekomen dat geschillen die voortvloeien uit of samenhangen met de geldigheid, uitvoering of afhandeling van de opdracht en die tussen partijen niet in der minne worden opgelost, uitsluitend en definitief worden beslecht door de gerechten van een bepaalde stad in een lidstaat (namelijk de gerechten van Parijs), voldoende duidelijk is omdat de wil of bedoeling van partijen met betrekking tot de aangewezen lidstaat, gelet op overweging 14 van de executieverordening, ondubbelzinnig blijkt uit de bewoordingen van het forumkeuzebeding?

      (1)  PB L 177, blz. 6.

      (2)  PB 2001, L 12, blz. 1.


title: Zaak T-18/00: Beroep, op 20 januari 2000 ingesteld door S. Angioli e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 79/40               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   18.3.2000
    besluit gebaseerd is, de van buiten komende en plotselinge,        1997 waarbij hij tuchtrechtelijk was ontslagen, nietig heeft
    dan wel gewelddadige of ongewone gebeurtenis vastge-               verklaard en de EIB ertoe heeft veroordeeld hem de bezoldiging
    steld, namelijk de besmetting met het HIV-virus in 1995.           te betalen die hij sedert zijn ontslag had moeten ontvangen. De
    De overwegingen van de commissie ten aanzien van het               EIB heeft tegen dat arrest van het Gerecht hogere voorziening
    bewijs van de precieze oorzaak van deze besmetting                 ingesteld bij het Hof, maar heeft geen gebruik gemaakt van
    vallen buiten haar bevoegdheid, aangezien dit juridische           de mogelijkheid om in kort geding opschorting van de
    kwesties zijn.                                                     tenuitvoerlegging van dat arrest te vorderen.
b) schending van het recht ten aanzien van de criteria van het
    ongeval: volgens de medische commissie en de administra-           De EIB heeft evenwel geen gunstig gevolg gegeven aan
    tie veronderstelt het begrip ongeval in de zin van artikel 73      verzoekers vragen om uitvoering van het arrest; zij heeft in
    van het Statuut en artikel 2 van de regeling, dat de               haar hogere voorziening bovendien duidelijk te verstaan
    gebeurtenis niet het gevolg is van een vrijwillig aanvaard         gegeven, dat zij zich niet gehouden voelt de beslissing van het
    risico dan wel een onrechtmatig of opzettelijk karakter            Gerecht uit te voeren. De EIB matigt zich derhalve een
    heeft, terwijl deze voorwaarden niet voortvloeien uit de           bevoegdheid aan die geen enkele tekst haar verleent, namelijk
    tekst van artikel 2 van de regeling waarin het begrip              te oordelen over de opportuniteit van de uitvoering van een
    ongeval wordt gedefinieerd, maar uit de artikelen 4 en 7,          rechterlijke beslissing zonder rekening te houden met de
    die betrekking hebben op gevallen waarin de verzekering            confligerende belangen, met name de schade die verzoeker
    uitgesloten is.                                                    lijdt.
c) kennelijk onjuiste beoordeling voorzover aan alle in arti-          Verzoeker betoogt, dat de EIB, door het arrest van het Gerecht
    kel 2 van de regeling gestelde voorwaarden voor een                niet uit te voeren, ernstig tekortschiet in haar verplichtingen
    ongeval was voldaan.                                               en misbruik maakt van haar bevoegdheid. Deze houding van
                                                                       de EIB berokkent hem zeer grote en onherstelbare morele
                                                                       schade omdat zij twijfel laat bestaan over zijn bekwaamheid
                                                                       en achtbaarheid in het beroep.
Beroep, op 18 januari 2000 ingesteld door M. Hautem
              tegen Europese Investeringsbank
                        (Zaak T-11/00)
                         (2000/C 79/83)                                Beroep, op 20 januari 2000 ingesteld door S. Angioli e.a.
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Zaak T-18/00)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 18 januari 2000 beroep tegen Europese                                             (2000/C 79/84)
Investeringsbank ingesteld door M. Hautem, wonende te
Schouweiler (Groothertogdom Luxemburg), vertegenwoordigd
door M. Karp en J. Choucroun, advocaten te Luxemburg,
                                                                                (Procestaal: Frans)
Grand-Rue 84.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 20 januari 2000 beroep tegen Commissie
— de Bank ertoe te veroordelen, hem ter vergoeding van de              van de Europese Gemeenschappen ingesteld door S. Angioli,
    morele schade die hij lijdt doordat de Bank talmt met de           C. Delloye-Lemoine, A. Perks, G. Courtay en C. Gaspart,
    uitvoering van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg        wonende te Brussel, vertegenwoordigd door É. Boigelot, advo-
    van 28 september 1999 of dat arrest zelfs weigert uit te           caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
    voeren, een bedrag van 20 000 EUR te betalen of elk                ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort
    ander, zelfs hoger, bedrag dat het Gerecht ex aequo et             Rheinsheim 2.
    bono zal vermenen te behoren;
— de Bank in alle kosten en uitgaven van het geding                    Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
    te verwijzen.
                                                                       — de op 23 maart 1999 tot G. Courtay, op 18 mei 1999 tot
                                                                            C. Delloye en op 31 mei 1999 tot de andere verzoekers
Middelen en voornaamste argumenten                                          gerichte beschikkingen van R. Fry, hoofd administratieve
                                                                            eenheid bij DG IX, waarbij hun contract per 30 juni 1999
Verzoeker wijst erop, dat het Gerecht van eerste aanleg bij zijn            werd opgezegd, nietig te verklaren, alsmede de op 30 juni
op 28 september 1999 in zaak T-140/97 gewezen arrest het                    1999 vastgestelde datum van het einde van het contract
besluit van de Europese Investeringsbank (EIB) van 31 januari               van iedere verzoeker nietig te verklaren;
 ---pagebreak--- 18.3.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 79/41
— voorzover nodig, de aan het contract van verzoekers                     — verweerder te veroordelen om hem voor materiële en
     gegeven juridische kwalificatie nietig te verklaren, voorzo-              morele schade een door het Gerecht te bepalen vergoeding
     ver het, wat ieder van hen betreft, in werkelijkheid gaat om              te betalen;
     een verlenging voor onbepaalde tijd krachtens artikel 8,
     laatste alinea, van de Regeling welke van toepassing is op
                                                                          — verweerder in de kosten te verwijzen.
     de andere personeelsleden (hierna: „Regeling”) van een
     contract uit hoofde van artikel 2, sub a, van de Regeling;
— het uitdrukkelijke besluit tot afwijzing van de door verzoe-            Middelen en voornaamste argumenten
     kers ingediende klachten nietig te verklaren;
— verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.                   Verzoeker stelt in de eerste plaats, dat het bestreden besluit in
                                                                          het geheel niet is gemotiveerd, hetgeen een schending oplevert
                                                                          van artikel 25, tweede alinea, van het Ambtenarenstatuut.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn in wezen                       Verder stelt verzoeker schending van het beginsel patere legem
dezelfde als die welke de verzoekers in zaak T-137/99 (1)                 quam ipse fecisti: het bestreden besluit druist in tegen de regels
hebben aangevoerd.                                                        die de directeur van Cedefop zichzelf heeft opgelegd bij zijn
                                                                          besluit van 12 november 1992 houdende bepalingen en
                                                                          criteria voor de bevordering van de ambtenaren van het Cen-
(1) PB C 246 van 28.8.1999, blz. 38.                                      trum.
Beroep, op 24 januari 2000 ingesteld door D. Crabbe
tegen het Europees Centrum voor de ontwikkeling van
                de beroepsopleiding (CEDEFOP)
                                                                          Beroep, op 27 januari 2000 ingesteld door „A” tegen de
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
                           (Zaak T-21/00)
                            (2000/C 79/85)                                                         (Zaak T-23/00)
                                                                                (2000/C 79/86)
                           (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 januari 2000 beroep ingesteld tegen het                                          (Procestaal: Frans)
Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsoplei-
ding (CEDEFOP) door D. Crabbe, wonende te Perea-Thessalo-                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
niki (Griekenland), vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advo-              schappen is op 27 januari 2000 beroep ingesteld tegen de
caat te Luik (België), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg            Commissie van de Europese Gemeenschappen door „A”,
ten kantore van Thewes en Reuter, advocaten aldaar, Rue des               wonende te Saint-Hubert (België), vertegenwoordigd door
Capucins 33.                                                              L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg ten kantore van C. Kremer, advocaat aldaar, Rue
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behaagt:                        Heinrich Heine 6.
— nietig te verklaren het besluit van de directeur van Cedefop
     om hem tijdens de bevorderingsronde 1998 niet naar de                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behaagt:
     rang A5 of LA5 te bevorderen, dat blijkt uit de nota van
     12 mei 1999 waarbij de lijst van bevorderde ambtenaren
                                                                          — nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit, gedateerd
     is gepubliceerd;
                                                                               4 november 1999 (betekend op 28 oktober 1999), tot
                                                                               afwijzing van zijn op 22 juli 1999 bij het tot aanstelling
— nietig te verklaren het stilzwijgend besluit van de directeur
                                                                               bevoegd gezag ingediende klacht tegen het besluit van het
     van Cedefop tot afwijzing van zijn administratieve klacht
                                                                               TABG van 23 april 1999 waarbij hij tuchtrechtelijk werd
     van 14 juni 1999 tegen dat eerste besluit, dat overeenkom-
                                                                               ontslagen zonder vermindering of intrekking van het recht
     stig artikel 90, lid 2, tweede alinea, van het Ambtenarensta-
                                                                               op ouderdomspensioen;
     tuut bij gebreke van een antwoord binnen vier maanden
     na de indiening van de klacht wordt geacht te zijn genomen
     op 14 oktober 1999;                                                  — verweerster in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-248/10: Arrest van het Gerecht van 16 oktober 2013 — Italië/Commissie ( „Taalregeling — Aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek voor aanwerving van administrateurs — Keuze van tweede taal uit drie talen — Verordening nr. 1 — Artikel 1 quinquies, lid 1, artikel 27, eerste alinea, en artikel 28, sub f, Ambtenarenstatuut — Artikel 1, lid 1, sub f, van bijlage III bij Ambtenarenstatuut — Motiveringsplicht — Beginsel van non-discriminatie” )

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/11

         Arrest van het Gerecht van 16 oktober 2013 — Italië/Commissie
   (Zaak T-248/10) (1)

   (Taalregeling - Aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek voor aanwerving van administrateurs - Keuze van tweede taal uit drie talen - Verordening nr. 1 - Artikel 1 quinquies, lid 1, artikel 27, eerste alinea, en artikel 28, sub f, Ambtenarenstatuut - Artikel 1, lid 1, sub f, van bijlage III bij Ambtenarenstatuut - Motiveringsplicht - Beginsel van non-discriminatie)
   2013/C 352/19
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall, J. Baquero Cruz en B. Eggers, vervolgens J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10 voor de vorming van een reservelijst voor de aanwerving van administrateurs (AD 5) op de vakgebieden „Europees Openbaar Bestuur”, „Recht”, „Economie”, „Boekhoudkundige Controle” en „Informatie- en Communicatietechnologieën (ICT)” (PB 2010, C 64 A, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10 voor de vorming van een reservelijst voor de aanwerving van administrateurs (AD 5) op de vakgebieden „Europees Openbaar Bestuur”, „Recht”, „Economie”, „Boekhoudkundige Controle” en „Informatie- en Communicatietechnologieën (ICT)” wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van de Italiaanse Republiek.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 106 van 30.4.2004

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/54

         (2004/C 118/118)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het
         Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 106 van 30.4.2004

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 94 van 17.4.2004

      PB C 85 van 3.4.2004

      PB C 71 van 20.3.2004

      PB C 59 van 6.3.2004

      PB C 47 van 21.2.2004

      PB C 35 van 7.2.2004

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 12 juli 2001 in zaak C-256/99 [Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Crown Office) om een prejudiciële beslissing]: The Queen tegen Secretary of State for the Home Department ("Artikel 104, lid 3, van Reglement voor de procesvoering — Vraag die identiek is aan vraag waarop Hof reeds heeft geantwoord")

text:
13.10.2001               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 289/5
      beschikking 2001/246/EG van de Commissie van 27 maart                      nacht- en weekendploegen, de eerstehulpploegen en andere
      2001 houdende vaststelling van voorschriften voor de bestrij-              spoedgevallenploegen buiten ziekenhuizen op het grondgebied
      ding en de uitroeiing van mond- en klauwzeer in Nederland op               van de Comunidad Autónoma de Galicia, valt niet binnen de
      grond van artikel 13 van richtlijn 85/511, zoals gewijzigd bij             werkingssfeer van de uitzonderingen of uitsluitingen bedoeld in
      beschikking 2001/279/EG van de Commissie van 5 april                       artikel 2 van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni
      2001.                                                                      1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter
                                                                                bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezond-
(1) PB C 173 van 16.6.2001.                                                      heid van de werknemers op het werk. Een dergelijke activiteit
                                                                                kan daarentegen onder de in artikel 17 van richtlijn 93/104
                                                                                bepaalde afwijkingen vallen wanneer de in die bepaling gestelde
                                                                                voorwaarden zijn vervuld.
                                                                           3)    De wachtdienst die volgens de regeling van fysieke aanwezigheid
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                         wordt vervuld door artsen en verpleegkundigen die voor rekening
                                                                                van de Servicio Galego de Saúde diensten verrichten in de
                             (Zesde kamer)                                       nacht- en weekendploegen, de eerstehulpploegen en andere
                                                                                spoedgevallenploegen buiten ziekenhuizen op het grondgebied
                             van 3 juli 2001                                     van de Comunidad Autónoma de Galicia, moet volledig als
                                                                                arbeidstijd en in voorkomend geval als overwerk in de zin van
in zaak C-241/99 (verzoek van het Tribunal Superior                              richtlijn 93/104 worden aangemerkt.
de Justicia de Galicia om een prejudiciële beslissing):
Confederación Intersindical Galega (CIG) tegen Servicio
                   Galego de Saúde (Sergas) (1)                           (1) PB C 246 van 28.8.1999.
(„Artikel 104, lid 3, Reglement voor de procesvoering —
Sociale politiek — Bescherming van veiligheid en gezondheid
van werknemers — Richtlijnen 89/391/EEG en 93/104/EG
— Werkingssfeer — Personeel van eerstehulpdiensten —
Gemiddelde arbeidstijd — Wachtdiensten daaronder begre-
                                   pen”)                                                    BESCHIKKING VAN HET HOF
                            (2001/C 289/08)                                                           (Eerste kamer)
                           (Procestaal: Spaans)                                                      van 12 juli 2001
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- in zaak C-256/99 [Verzoek van de High Court of Justice
                            dentie van het Hof)                            (England & Wales), Queen’s Bench Division (Crown
                                                                           Office) om een prejudiciële beslissing]: The Queen tegen
In zaak C-241/99, betreffende een verzoek aan het Hof                             Secretary of State for the Home Department (1)
krachtens artikel 234 EG van het Tribunal Superior de Justicia
de Galicia (Spanje), in het aldaar aanhangige geding tussen
Confederación Intersindical Galega (CIG) en Servicio Galego               („Artikel 104, lid 3, van Reglement voor de procesvoering —
de Saúde (Sergas), om een prejudiciële beslissing over de                 Vraag die identiek is aan vraag waarop Hof reeds heeft
uitlegging van de richtlijnen 89/391/EEG van de Raad van                                               geantwoord”)
12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen
ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de                                           (2001/C 289/09)
gezondheid van de werknemers op het werk (PB L 183, blz. 1)
en 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende                                            (Procestaal: Engels)
een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB
L 307, blz. 18), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
volgt: C. Gulmann, kamerpresident, V. Skouris, R. Schintgen,                                         dentie van het Hof)
N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters;
advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 3 juli 2001          In zaak C-256/99, betreffende een verzoek aan het Hof
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England
1)    Een activiteit als die van de artsen en verpleegkundigen die voor    & Wales), Queen’s Bench Division (Crown Office) (Verenigd
      rekening van de Servicio Galego de Saúde diensten verrichten in     Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen The Queen
      de nacht- en weekendploegen, de eerstehulpploegen en andere          en Secretary of State for The Home Department, ex parte:
      spoedgevallenploegen buiten ziekenhuizen op het grondgebied          Cheung Chiu Hung, in aanwezigheid van: Justice, om een
      van de Comunidad Autónoma de Galicia, valt binnen de                prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 8 en
      werkingssfeer van richtlijn 93/104/EG van de Raad van                8 A EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 17 EG en
      23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de              18 EG), alsmede van de verklaring van de regering van het
      organisatie van de arbeidstijd.                                      Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
                                                                           betreffende de definitie van het woord „onderdanen”, die als
2)    Een activiteit als die van de artsen en verpleegkundigen die voor    bijlage is gehecht aan de Slotakte van het verdrag betreffende
      rekening van Servicio Galego de Saúde diensten verrichten in de     de toetreding tot de Europese Gemeenschappen van het
 ---pagebreak--- C 289/6                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        13.10.2001
Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk                  Sadam Castiglionese SpA, gevestigd te Bologna, Sadam Abruz-
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (PB 1972, L 73,                      zo SpA, gevestigd te Bologna, Zuccherificio del Molise SpA,
blz. 196), de nieuwe verklaring van de regering van het                    gevestig te Termoli (Italië) en Società Fondiaria Industriale
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                  Romagnola SpA (SFIR), gevestigd te Cesena (Italië), vertegen-
betreffende de definitie van het woord „onderdanen” (PB 1983,              woordigd door B. O’Connor, solicitor, en I. Vigliotti, advocaat,
C 23, blz. 1) en verklaring nr. 2 betreffende de nationaliteit             betreffende hogere voorziening tegen de beschikking van het
van een lidstaat, die als bijlage is gehecht aan de Slotakte van           Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
het verdrag betreffende de Europese Unie (PB 1992, C 191,                  (Eerste kamer) van 8 juli 1999, Eridania e.a./Raad (T-158/95,
blz. 98), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt:            Jurispr. blz. II-2219), strekkende tot vernietiging van die
M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann en L. Sevón (rapporteur),            beschikkingen; andere partijen bij de procedure: Raad van de
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op              Europese Unie (gemachtigden: I. Dı́ez Parra en J.-P. Hix),
12 juli 2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum                    Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
luidt als volgt:                                                           F. P. Ruggeri Laderchi) en Ponteco Zuccheri SpA, gevestigd
                                                                           te Pontelagoscuro (Italië), heeft het Hof (Tweede kamer),
Om te bepalen of iemand onderdaan is van het Verenigd Koninkrijk           samengesteld als volgt: V. Skouris, kamerpresident,
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland in de zin van het gemeen-            R. Schintgen en N. Colneric (rapporteur), rechters; advocaat-
schapsrecht, dient te rade te worden gegaan met de verklaring van de       generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 28 juni 2001 een
regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-        beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Ierland van 1982 betreffende de definitie van het woord „onderdanen”,
die in de plaats is gekomen van de verklaring van de regering van het      1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland van
                                                                           2)    Eridania SpA, Industria Saccarifera Italiana SpA (ISI), Sadam
1972 betreffende de definitie van het woord „onderdanen”, welke als
                                                                                Zuccherifici, divisione della SECI — Società Esercizi Commer-
bijlage is gehecht aan de Slotakte betreffende de toetreding tot de
Europese Gemeenschappen van het Koninkrijk Denemarken, Ierland                   ciali Industriale SpA, Sadam Castiglionese SpA, Sadam
                                                                                Abruzzo SpA, Zuccherificio del Molise SpA en Società
en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
                                                                                Fondiaria Industriale Romagnola SpA (SFIR) worden hoofde-
                                                                                lijk verwezen in de kosten.
(1) PB C 246 van 28.8.1999.
                                                                           3)    De Commissie zal haar eigen kosten dragen.
                                                                           (1) PB C 352 van 4.12.1999.
                 BESCHIKKING VAN HET HOF
                          (Tweede kamer)
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                          van 28 juni 2001
                                                                                (Tweede kamer)
in zaak C-351/99 P: Eridania SpA e.a. tegen Raad van de
                       Europese Unie e.a. (1)                                                        van 28 juni 2001
(„Hogere voorziening — Gemeenschappelijke ordening van                     in zaak C-352/99 P: Eridania SpA e.a. tegen Raad van de
markten in sector suiker — Regeling inzake opslagkosten —                                         Europese Unie e.a. (1)
Goedkeuring van nationale steunmaatregel — Intrekking —
Verkoopseizoen 1995/1996 — Beroep van suikerproducen-                      („Hogere voorziening — Gemeenschappelijke ordening van
ten — Handelingen die hen rechtstreeks en individueel                      markten in sector suiker — Prijsregeling — Regionalisering
raken — Bepaling houdende vaststelling van bedrag van                      — Indeling van Italië — Verkoopseizoen 1995/1996 —
vergoeding voor verevening van opslagkosten van suiker —                   Beroep van suikerproducenten — Handeling die hen recht-
                      Niet-ontvankelijkheid”)                              streeks en individueel raakt — Bepaling houdende vaststel-
                                                                           ling van afgeleide interventieprijs voor witte suiker voor alle
                          (2001/C 289/10)                                           gebieden van Italië — Niet-ontvankelijkheid”)
                         (Procestaal: Italiaans)                                                      (2001/C 289/11)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                          (Procestaal: Italiaans)
                          dentie van het Hof)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-
In zaak C-351/99 P, Eridania SpA, voorheen Eridania Zuccheri-                                      prudentie van het Hof”)
fici Nazionali SpA, gevestigd te Genua (Italië), Industria
Saccarifera Italiana Agroindustriale SpA (ISI), gevestigd te               In zaak C-352/99 P, Eridania SpA, voorheen Eridania Zuccheri-
Padua (Italië), Sadam Zuccherifici, divisione della SECI —                 fici Nazionali SpA, gevestigd te Genua (Italië), Industria
Società Esercizi Commerciali SpA, gevestigd te Bologna (Italië),           Saccarifera Italiana Agroindustriale SpA (ISI), gevestigd te


title: Arrest van het Hof van 25 april 2012 in zaak E-13/11 — Granville Establishment tegen Volker Anhalt, Melanie Anhalt en Jasmin Barbaro, geboren Anhalt (Overeenkomsten tot aanwijzing van een bevoegde rechter — Vrijheid om diensten te verrichten en te ontvangen — Discriminatie op grond van nationaliteit — Rechtvaardiging — Rechtsmiddelen in geval van niet-naleving EER-recht)

text:
               29.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 369/12

         ARREST VAN HET HOF
   van 25 april 2012
   in zaak E-13/11
   Granville Establishment tegen Volker Anhalt, Melanie Anhalt en Jasmin Barbaro, geboren Anhalt
   (Overeenkomsten tot aanwijzing van een bevoegde rechter — Vrijheid om diensten te verrichten en te ontvangen — Discriminatie op grond van nationaliteit — Rechtvaardiging — Rechtsmiddelen in geval van niet-naleving EER-recht)
   2012/C 369/10
   In zaak E-13/11 Granville Establishment tegen Volker Anhalt, Melanie Anhalt en Jasmin Barbaro, geboren Anhalt — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door het Fürstliches Landgericht (Prinselijke rechtbank) van Liechtenstein, betreffende de uitlegging van de artikelen 4 en 36 van de EER-Overeenkomst met betrekking tot de Liechtensteinse Jurisdictiewet, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 25 april 2012 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:

               —

               Artikel 36 EER verzet zich tegen een nationaalrechtelijke bepaling als afdeling 53a (1) van de Jurisdictiewet, volgens welke alleen onderdanen het recht hebben niet in het buitenland te worden vervolgd op grond van een jurisdictieovereenkomst tenzij die overeenkomst werd gepubliceerd.

               —

               Het is aan de nationale rechter om, voor zover mogelijk, de relevante bepalingen van nationaal recht zodanig uit te leggen en toe te passen dat de gevolgen van de inbreuk op het EER-recht naar behoren kunnen worden goedgemaakt. In dat verband is het aan de nationale rechter om te bepalen of de bepalingen van de Jurisdictiewet of andere nationale bepalingen kunnen worden toegepast met het oog op een uitlegging in overeenstemming met het EER-recht.


title: Zaak T-192/03: Beroep, op 3 juni 2003 ingesteld door Atlantean Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 184/48             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                             2.8.2003
Beroep, op 26 mei 2003 ingesteld door Alexandre Tilgen-               dezelfde kandidaat in dezelfde post nietig te verklaren (1). Uit
kamp tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   objectieve, ter zake dienende en onderling overeenstemmende
                                                                      aanwijzingen blijkt derhalve, dat de litigieuze handelingen zijn
                        (Zaak T-191/03)                               vastgesteld om een ander doel te bereiken dan het te goeder
                                                                      trouw ten uitvoer leggen van het arrest van 9 juli 2002.
                       (2003/C 184/103)
                                                                      (1) Arrest van het Gerecht van 9 juli 2002 in zaak T-158/01, A.
                        (Procestaal: Frans)                               Tilgenkamp/Commissie (nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 26 mei 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Alexandre
Tilgenkamp, wonende te Overijse (België), vertegenwoordigd
door Eric Boigelot, advocaat.                                         Beroep, op 3 juni 2003 ingesteld door Atlantean Limited
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Zaak T-192/03)
—    nietig te verklaren het besluit van het TABG van 24 juli
     2002 tot publicatie van kennisgeving van vacature COM/
     125/02 voor de post van adjunct-directeur-generaal van                                     (2003/C 184/104)
     het DG „Landbouw”;
                                                                                (Procestaal: Engels)
—    nietig te verklaren het besluit van het TABG van
     19 november 2002 om een andere kandidaat op die
     post aan te stellen;
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—    nietig te verklaren het besluit van het TABG van                 schappen is op 3 juni 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
     27 november 2002 om verzoekers sollicitatie naar die             van de Europese Gemeenschappen door Atlantean Limited,
     post niet in aanmerking te nemen;                                gevestigd te Donegal (Ierland), vertegenwoordigd door
                                                                      A. Hussey, solicitor, G. Hogen, senior counsel, en E. Regan,
—    verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van        barrister, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
     voorlopig een euro op een nader te bepalen bedrag
     wegens immateriële schade en een bedrag als schadever-
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     goeding wegens immateriële schade en belemmering van
     de loopbaan, dat ex aequo et bono wordt geraamd op de
     helft van het definitief te bepalen bedrag van de materiële      —      beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april
     schade;                                                                 2003 nietig te verklaren, voorzover daarbij de aanvraag
                                                                             van Ierland wordt afgewezen om voor het vaartuig MFV
—    verweerster in elk geval in de kosten te verwijzen.                     Atlantean de MOP IV-doelstellingen om redenen van
                                                                             veiligheid, navigatie op zee, hygiëne, productkwaliteit en
                                                                             arbeidsomstandigheden te verhogen voor vaartuigen met
                                                                             een lengte over alles van meer dan 12 m, zoals in
Middelen en voornaamste argumenten                                           bijlage II bij de beschikking is vermeld;
Verzoeker in onderhavige zaak komt op tegen zowel de afwij-           —      de Commissie in de kosten te verwijzen.
zing van zijn sollicitatie naar de post van adjunct-directeur-
generaal van het DG „Landbouw” (kennisgeving van vacature
COM/125/02), als de aanstelling van een andere kandidaat op
die post.                                                             Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn conclusies stelt verzoeker schending van         Verzoekster heeft haar vissersboot vervangen door een nieuw
de artikelen 7, 25, tweede alinea. 27, derde alinea, 29, lid 1,       vaartuig, de MFV Atlantean. Dit vaartuig is in 1997 besteld en
sub a, en 45, lid 1, van het Statuut en van de op 18 september        in 1999 geleverd. Het was uitgerust met betere veiligheidsvoor-
1999 vastgestelde gedragsregels voor de aanstelling in de             zieningen en had dan ook een hoger brutotonnage. Ter recht-
functies van rang A 1 en A 2, onregelmatigheid van de                 vaardiging van deze verhoging beriep verzoekster zich op
aanstellingsprocedure, bestaan in casu van misbruik van               artikel 4, lid 2, van beschikking 97/413/EEG van de Raad van
bevoegdheid, alsmede schending van de algemene rechtsbegin-           26 juni 1997 inzake de doelstellingen en bepalingen voor de
selen zoals het wettigheidsbeginsel (niet-inachtneming van de         herstructurering, in de periode van 1 januari 1997 tot en met
kennisgeving van vacature) en het vertrouwensbeginsel.                31 december 2001, van de communautaire visserijsector met
                                                                      het oog op de totstandbrenging van een duurzaam evenwicht
Hij voert met name aan dat de aanstelling van de uiteindelijk         tussen de visbestanden en de exploitatie daarvan (1). Volgens
uitgekozen kandidaat, die reeds eerder was benoemd, van               deze bepaling rechtvaardigen capaciteitsverhogingen die uitslui-
tevoren vaststond, en dat alles in het werk was gesteld om            tend voortvloeien uit de verbeteringen op het punt van de
hem opnieuw aan te stellen, met inbegrip van de publicatie            veiligheid een even grote verhoging van de doelstellingen voor
van een kennisgeving van vacature nagenoeg ontdaan van                de vlootsegmenten, die per geval wordt vastgesteld, voorzover
wezenlijke elementen, dat wil zeggen juist die elementen die          zij geen verhoging bewerkstelligen van de visserij-inspanning
het Gerecht ertoe hebben geleid de eerdere aanstelling van            van de betrokken vaartuigen.
 ---pagebreak--- 2.8.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 184/49
Verzoeksters aanvraag tot capaciteitsverhoging is door Ierland          —    de Commissie ertoe te veroordelen, verzoeker een symbo-
doorgezonden aan de Europese Commissie, die bij de bestreden                 lisch bedrag van 1 euro te betalen ter vergoeding van de
beschikking de aanvraag heeft afgewezen.                                     door hem geleden schade;
                                                                        —    verweerster te verwijzen in de kosten.
Tot staving van haar beroep betoogt verzoekster dat de
Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting
en de feiten onjuist heeft beoordeeld. Volgens haar voldoet de
capaciteitsverhoging aan de voorwaarden van artikel 4, lid 2,
van beschikking 97/413/EEG van de Raad, en komt zij bijge-              Middelen en voornaamste argumenten
volg voor goedkeuring in aanmerking.
                                                                        Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker niet-nako-
Verder stelt verzoekster dat de Commissie het rechtszekerheids-         ming van de motiveringsplicht; bij de vaststelling van verzoe-
beginsel, het vertrouwensbeginsel en het verbod van terug-              kers beoordelingsrapport over de periode 1999-2001 heeft de
werkende kracht heeft geschonden. De Commissie heeft criteria           beoordelaar in beroep niet aangegeven waarom hij geen reke-
toegepast die nog niet bestonden toen het vervangende vaar-             ning heeft gehouden met het advies van de door hem geraad-
tuig werd besteld of toen de aanvraag tot capaciteitsverhoging          pleegde personen en met de moeilijke werkomstandigheden.
bij de Commissie werd ingediend.                                        Hij heeft evenmin nauwkeurig aangegeven om welke redenen
                                                                        zijn algemene beoordelingen minder gunstig waren dan die
                                                                        welke in het beoordelingsrapport stonden dat was opgesteld
Voorts stelt verzoekster dat de Commissie de aard van de                vóór de zaak aan het Paritaire beoordelingscomité werd voor-
verhogingsaanvragen heeft onderzocht alvorens de betrokken              gelegd.
criteria vast te stellen, en criteria heeft toegepast die discrimi-
nerend waren ten aanzien van verzoekster. De uitzondering dat
nieuwe vaartuigen die een op zee verloren gegaan vaartuig               Verder stelt verzoeker dat hij morele schade heeft geleden door
vervangen, een hoger tonnage mogen hebben, is volgens haar              de te late opstelling van zijn beoordelingsrapport.
een ongerechtvaardigde discriminatie.
Verzoekster stelt ten slotte dat de Commissie het evenredig-
heidsbeginsel heeft geschonden, haar beschikking niet toerei-
kend of afdoende heeft gemotiveerd en haar recht van hoor en
wederhoor heeft geschonden.
                                                                        Beroep, op 30 mei 2003 ingesteld door Ponte Finanziaria
                                                                        SpA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
(1) PB L 175, blz. 27.                                                              markt (merken, tekeningen, modellen)
                                                                                (Zaak T-194/03)
                                                                                (2003/C 184/106)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Beroep, op 20 mei 2003 ingesteld door Giuseppe Piro
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                          (Zaak T-193/03)                               schappen is op 30 mei 2003 beroep ingesteld tegen Bureau
                                                                        voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, teke-
                                                                        ningen, modellen) door Ponte Finanziaria SpA, vertegenwoor-
                         (2003/C 184/105)                               digd door P. L. Roncaglia, A. Torrigiani Malaspina en
                                                                        M. Boletto, advocaten.
                          (Procestaal: Frans)
                                                                        De andere partij in de procedure voor de Kamer van beroep
                                                                        was: Marine Enterprise Projects Società Unipersonale di Alberto
                                                                        Fiorenzi Srl.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 20 mei 2003 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door Giuseppe Piro,                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
wonende te Wezembeek Oppem (België), vertegenwoordigd
door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advo-            —    nietig te verklaren de beslissing van de vierde kamer van
caten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                              beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                             interne markt (Merken, Tekeningen, Modellen) (BHIM)
                                                                             van 17 maart 2003 in procedure R 1015/2001-4;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —    het BHIM te gelasten, de aanvraag voor gemeenschaps-
—     het besluit houdende vaststelling van zijn definitief beoor-           merk nr. 940007 BAINBRIDGE (beeldmerk) af te wijzen;
      delingsrapport over de periode 1997-1999 nietig te
      verklaren;                                                        —    het BHIM in de proceskosten te verwijzen.


title: Zaak C-268/02: Beroep, op 23 juli 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
14.9.2002                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 219/7
6.    Welke vormen van gebruik mogen in aanmerking worden               Middelen en voornaamste argumenten
      genomen? Is inzonderheid het bewijs vereist dat het merk
      in het economisch verkeer van de betrokken lidstaat werd
      gebruikt en is invoer door een enkele klant in die lidstaat       Volgens artikel 249 EG is een richtlijn verbindend ten aanzien
      toereikend?                                                       van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij
                                                                        bestemd is, hetgeen voor de lidstaten de verplichting impliceert
                                                                        om de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn na te leven.
7.    Moet gebruik na instelling van een vordering tot verval-          Die termijn is op 24 oktober 1998 verstreken, zonder dat de
      lenverklaring ook buiten beschouwing worden gelaten bij           Italiaanse Republiek de bepalingen heeft vastgesteld die nodig
      de beoordeling of het gebruik tijdens de relevante periode        zijn om te voldoen aan artikel 5 van de richtlijn die in de
      normaal was?                                                      conclusies van de Commissie wordt genoemd.
                                                                        (1) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 1.
(1) Betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB
    L 40, 1989, blz. 1).
                                                                        Beroep, op 23 juli 2002 ingesteld door Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
                                                                                (Zaak C-268/02)
Beroep, op 19 juli 2002 ingesteld door Commissie van de                                           (2002/C 219/12)
  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                          (Zaak C-267/02)                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 23 juli 2002 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
                                                                        ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door D. Martin als gemachtigde.
                          (2002/C 219/11)
                                                                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                        dat het den Hove behage:
                                                                        —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
op 19 juli 2002 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld                   te stellen die nodig zijn voor het opvolgen van richtlijn
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                      98/24/EG (1) van de Raad van 7 april 1998 betreffende
woordigd door Michael Shotter en Claudio Loggi als gemach-                    de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van
tigden.                                                                       werknemers tegen risico’s van chemische agentia op het
                                                                              werk (14e bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16,
                                                                              lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), of althans deze bepalin-
                                                                              gen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                              nagekomen;
1.    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen     —     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
      de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke                kosten.
      bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het opvolgen
      van artikel 5 van richtlijn 97/66/EG (1) van het Europees
      Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende
      de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming              Middelen en voornaamste argumenten
      van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatie-
      sector, of althans deze niet mee te delen, de krachtens de
      artikelen 5 en 15 van die richtlijn op haar rustende              De omzettingstermijn is op 5 mei 2001 verstreken.
      verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                        (1) PB L 131 van 5.5.1998, blz. 11.
2.    de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
      procedure.


title: Zaak T-47/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 juni 2006 — Danzer/Raad ( Vennootschapsrecht — Richtlijnen 68/151/EEG en 78/660/EEG — Openbaarmaking van jaarrekening — Bescherming van zakengeheim — Schending van grondrechten — Rechtsgrondslag — Beroep tot schadevergoeding — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/17

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 juni 2006 — Danzer/Raad
   (Zaak T-47/02) (1)

   („Vennootschapsrecht - Richtlijnen 68/151/EEG en 78/660/EEG - Openbaarmaking van jaarrekening - Bescherming van zakengeheim - Schending van grondrechten - Rechtsgrondslag - Beroep tot schadevergoeding - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 190/28)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekers: Manfred Danzer en Hannelore Danzer (Linz, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Hintermayr, M. Krüger, F. Haunschmidt, G. Minichmayr en P. Burgstaller, vervolgens J. Hintermayr, F. Haunschmidt, G. Minichmayr, P. Burgstaller, G. Tusek, T. Riedler en C. Hadeyer, advocaten)

      Verweerder: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Giorgi Fort en M. Bauer, gemachtigden)
   Voorwerp
   In de eerste plaats, een beroep krachtens artikel 288 EG tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden door de verplichting tot openbaarmaking van bepaalde gegevens in de jaarrekening van de vennootschappen waarvan zij beheerder zijn, welke verplichting voortvloeit uit artikel 2, lid 1, sub f, van de Eerste richtlijn (68/151/EEG) van de Raad van 9 maart 1968 strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 58 van het EEG-Verdrag (nadien artikel 58 EG-Verdrag, thans artikel 48 EG), om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden (PB L 65, blz. 8), en uit artikel 47 van de Vierde richtlijn (78/660/EEG) van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het EEG-Verdrag (nadien artikel 54, lid 3, sub g, EG-Verdrag, thans, na wijziging, artikel 44, lid 2, sub g, EG) betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (PB L 222, blz. 11), en, in de tweede plaats, een beroep tot ongeldigverklaring van voormelde bepalingen
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekers worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Raad.

      (1)  PB C 109 van 4.5.2002.


title: Arrest van het Hof van 10 november 2014 in zaak E-9/14 — Otto Kaufmann AG (Ontvankelijkheid — Uitwisseling van informatie over strafrechtelijke veroordelingen — Vrijheid van dienstverlening — Vrijheid van vestiging — Richtlijn 2004/18/EG — Richtlijn 2006/123/EG)

text:
               4.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/6

         ARREST VAN HET HOF
   van 10 november 2014
   in zaak E-9/14
   Otto Kaufmann AG
   (Ontvankelijkheid — Uitwisseling van informatie over strafrechtelijke veroordelingen — Vrijheid van dienstverlening — Vrijheid van vestiging — Richtlijn 2004/18/EG — Richtlijn 2006/123/EG)
   (2015/C 183/07)
   In zaak E-9/14, Otto Kaufmann AG — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door het Fürstliches Landgericht van Liechtenstein, betreffende de uitlegging van het EER-recht in verband met de registratie van strafrechtelijke veroordelingen van rechtspersonen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 10 november 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   de artikelen 31 en 36 van de EER-overeenkomst vereisen niet dat een strafrechtelijke veroordeling van een rechtspersoon duidelijk wordt geregistreerd. Op grond van bepalingen als artikel 45 van Richtlijn 2004/18/EG en artikel 33 van Richtlijn 2006/123/EG kan een EER-staat verplicht worden op verzoek van een andere EER-staat informatie over veroordelingen te verstrekken die relevant is voor de bekwaamheid en professionele betrouwbaarheid van rechtspersonen. Op grond van deze richtlijnen blijven het bijwerken en verwerken van deze informatie echter onder het nationale recht vallen.


title: Zaak C-118/07: Beroep ingesteld op 27 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/30

         Beroep ingesteld op 27 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland
   (Zaak C-118/07)
   (2007/C 95/57)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Huttunen, H. Støvlbæk en B. Martenczuk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Finland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet overeenkomstig artikel 307, tweede alinea, EG de passende maatregelen te nemen om de onverenigbaarheid met het gemeenschapsrecht op te heffen waar het de bepalingen inzake overdrachten betreft in de bilaterale investeringsovereenkomsten die de Republiek Finland heeft gesloten met de Russische Federatie (de voormalige Sovjet-Unie), Wit-Rusland, China, Maleisië, Sri Lanka en Oezbekistan, de krachtens artikel 307 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep heeft betrekking op de bilaterale investeringsovereenkomsten die de Republiek Finland vóór haar toetreding tot de Europese Unie heeft gesloten met de Russische Federatie, Wit-Rusland, China, Maleisië, Sri Lanka en Oezbekistan. Deze overeenkomsten bevatten bepalingen inzake de overdracht van kapitaal en betaalde bedragen in verband met investeringen. Deze bepalingen zijn niet verenigbaar met het gemeenschapsrecht, omdat zij Finland beletten maatregelen in acht te nemen die de instellingen van de Europese Gemeenschappen op grond van artikel 57, lid 2, EG, artikel 59 EG en artikel 60, lid 1, EG vaststellen. Aangezien de litigieuze overeenkomsten zijn gesloten vóór de toetreding van de Republiek Finland tot de Europese Unie, is Finland overeenkomstig artikel 307, tweede alinea, EG verplicht, gebruik te maken van alle passende middelen om de onverenigbaarheid met het gemeenschapsrecht op te heffen waar het deze overeenkomsten betreft.


title: Zaak T-425/04: Beroep, op 13 oktober 2004 ingesteld door Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/30

         Beroep, op 13 oktober 2004 ingesteld door Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-425/04)
   (2005/C 19/64)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 13 oktober 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door de Franse Republiek, vertegenwoordigd door R. Abraham, G. de Bergues en S. Ramet als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               beschikking nr. C(2004) 3060 van de Commissie van 2 augustus 2004 inzake de steun die door Frankrijk aan France Télécom is verleend, in haar geheel nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster voert ter ondersteuning van haar beroep ten eerste schending van wezenlijke vormvoorschriften en van de rechten van de verdediging aan. Volgens verzoekster heeft de Commissie haar beschikking gebaseerd op elementen, te weten ministeriële besluiten van 12 juli 2002, die vallen buiten de werkingssfeer van de procedure zoals deze door het besluit tot inleiding van de procedure is afgebakend. Verzoekster voert aan dat de Commissie de procedure had moeten uitbreiden door een nieuw besluit tot inleiding vast te stellen.
   Verzoekster beroept zich bovendien op een onjuiste rechtsopvatting van het begrip staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG. Volgens verzoekster heeft de Commissie het beginsel van de voorzichtige particuliere investeerder binnen de markteconomie verkeerd toegepast. Volgens verzoekster kon het beginsel van de voorzichtige particuliere investeerder niet worden toegepast omdat de ministeriële besluiten geen verplichting van de staat inhouden en niet als staatssteun kunnen worden aangemerkt. Verzoekster is bovendien van mening dat de Commissie op grond van twee afzonderlijke feiten, waarvan zij erkent dat geen van beide, afzonderlijk bezien, voldoet aan de voorwaarden om als staatssteun te worden aangemerkt, ten onrechte heeft geconcludeerd dat er sprake is van staatssteun. Deze feiten zijn de verklaringen van juli 2002 en het plan voor een aandeelhoudersvoorschot van december 2002.
   Ten derde voert verzoekster aan dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door aan te nemen dat de analyse van de inhoud van het interview van 12 juli 2002 de conclusie wettigde dat het ging om een verplichting van de staat als aandeelhouder, die de marktsituatie in december zou hebben beïnvloed.
   Tot slot voert verzoekster aan dat de gevolgde redenering tegenstrijdigheden en onvolkomenheden bevat waardoor de litigieuze beschikking gebrekkig is gemotiveerd.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 november 2003 in zaak T-340/99 DEP: Arne Mathisen AS tegen Raad van de Europese Unie (Begroting van kosten — Noodzakelĳke kosten van partĳen in de procedure — Honoraria van advocaten — Kosten van fotokopieën)

text:
20.3.2004              NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 71/27
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                           SA, gevestigd te Nyon (Zwitserland), vertegenwoordigd door
                             AANLEG                                  A. Vianello, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                     burg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                    van 17 november 2003                             S. Marquardt en F. P. Ruggeri Laderchi), betreffende een
                                                                     verzoek om begroting van de kosten die verzoeksters aan
                                                                     verweerder moeten vergoeden ten gevolge van het arrest van
in zaak T-340/99 DEP: Arne Mathisen AS tegen Raad van                het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer — uitgebreid)
                      de Europese Unie (1)                           van 5 april 2001, Bic e.a./Raad (T-82/00, Jurispr. blz. II-1241),
                                                                     heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
(Begroting van kosten — Noodzakelijke kosten van partijen            J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en N. J. Forwood,
in de procedure — Honoraria van advocaten — Kosten van               rechters; griffier: H. Jung, op 3 december 2003 een beschikking
                            fotokopieën)                             gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                          (2004/C 71/49)
                                                                     Het bedrag van de door de Raad invorderbare kosten in zaak T-82/
                                                                     00 wordt vastgesteld op 5 500 euro.
                         (Procestaal: Engels)
                                                                     (1) PB C 176 van 24.6.00.
In zaak T-340/99 DEP, Arne Mathisen AS, gevestigd te Vaerøy
(Noorwegen), vertegenwoordigd door S. Knudtzon, advocaat,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de
Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en G. Berrisch),
ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: V. Kreuschitz en S. Meany), betreffende
een verzoek om begroting van kosten, ingediend door de Raad
ten gevolge van het arrest van het Gerecht van 4 juli 2002,
Arne Mathisen/Raad (T-340/99, Jurispr. blz. II-2905), heeft              BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
het Gerecht (Vierde kamer — uitgebreid), samengesteld als                                          AANLEG
volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili, A. W. H. Meij,
M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op
17 november 2003 een beschikking gegeven waarvan het                                        van 4 december 2003
dictum luidt als volgt:
                                                                     in zaak T-78/01: Innova, Centro euromediterraneo per lo
Het bedrag van de door Arne Mathisen aan de Raad te vergoeden        sviluppo sostenibile tegen Commissie van de Europese
kosten wordt vastgesteld op 30 620,01 euro.                                                  Gemeenschappen (1)
(1) PB C 79 van 18.3.00.                                             (Programma „Cultuur 2000” — Project „Una festa per
                                                                     Aristofane” — Uitstel van betaling van deel van toegekende
                                                                       communautaire subsidie — Afdoening zonder beslissing)
                                                                                (2004/C 71/51)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                             AANLEG                                                            (Procestaal: Frans)
                     van 3 december 2003
in zaak T-82/00 DEP: Bic SA en anderen tegen Raad van                In zaak T-78/01, Innova, Centro euromediterraneo per lo
                      de Europese Unie (1)                           sviluppo sostenibile, gevestigd te Calatafimi (Italië), vertegen-
                                                                     woordigd door D. Waelbroeck en J. Waldron, advocaten, tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
             (Procedure — Begroting van kosten)                      D. Martin en H. Speyart), betreffende het beroep, primair, tot
                                                                     veroordeling van de Commissie tot betaling van de tweede
                          (2004/C 71/50)                             schijf en het saldo van de aan verzoekster toegekende subsidie
                                                                     voor het project „Una festa per Aristofane” in het kader van
                        (Procestaal: Italiaans)                      het programma „Cultuur 2000”, dat is ingesteld bij besluit
                                                                     nr. 508/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad
                                                                     van 14 februari 2000 (PB L 63, blz. 1) en, subsidiair, tot
                                                                     nietigverklaring van de beschikking van de Commissie die
In zaak T-82/00 DEP, Bic SA, gevestigd te Clichy (Frankrijk),        vervat zou zijn in de brief van 25 januari 2001, waarbij
Flamagas SA, gevestigd te Barcelona (Spanje), Swedish Match          verzoekster van het uitstel van betaling van deze bedragen op


title: Zaak C-136/00: Verzoek van de Kuopion hallinto-oikeus van 22 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in het door R. D. Danner aldaar aanhangig gemaakte geding

text:
C 176/10                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     24.6.2000
3) Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn           Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
     93/37/EEG in de weg, dat is voorzien in een vervroegd                Queen’s Bench Division (Crown office), van 31 maart
     contradictoir onderzoek, zonder dat de onderneming die               2000 om een prejudiciële beslissing in de gedingen
     van indiening van een abnormale offerte wordt verdacht,              tussen The Queen en 1) The Monopolies and Mergers
     de zekerheid heeft dat zij haar beweegredenen te kennen              Commission 2) Secretary of State for Trade and Industry,
     kan geven na de opening van de enveloppen en voordat                 Ex parte: Milk Marque Limited en The Queen en 1) The
     het besluit tot uitsluiting wordt genomen?                           Competition Commission 2) The Secretary of State for
                                                                          Trade and Industry 3) The Director General of Fair
4) Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn                     Trading, Ex parte: National Farmers’ Union
     93/37/EEG in de weg, dat is bepaald dat de aanbestedende
     dienst motiveringen in aanmerking kan nemen, die uitslui-                                       (Zaak C-137/00)
     tend betrekking hebben op de zuinigheid van het bouw-
     procédé, de gekozen technische oplossingen, of de uitzon-
     derlijk gunstige omstandigheden waarvan de inschrijver                                          (2000/C 176/18)
     kan profiteren?
                                                                          De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
5) Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn
                                                                          Division (Crown office) heeft bij beschikking van 31 maart
     93/37/EEG in de weg, dat motiveringen worden verlangd
                                                                          2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 11 april
     die zijn gebaseerd op factoren waarvoor minimumwaarden
                                                                          2000, in het geding tussen The Queen en 1) The Monopolies
     zijn vastgesteld bij administratiefrechtelijke bepalingen, of
                                                                          and Mergers Commission 2) Secretary of State for Trade and
     die afleidbaar zijn uit officiële lijsten?
                                                                          Industry, Ex parte: Milk Marque Limited en The Queen en 1)
                                                                          The Competition Commission 2) The Secretary of State for
(1) Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende          Trade and Industry 3) The Director General of Fair Trading, Ex
    de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-     parte: National Farmers’ Union, het Hof van Justitie van de
    opdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199 van                Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
    9.8.1993, blz. 54).                                                   beslissing over de navolgende vragen:
                                                                          1. Moeten de artikelen 32 tot en met 38 EG (ex artikelen 38
                                                                              tot en met 46), verordening (EEG) 26/62 (1) van de Raad
                                                                              en verordening (EEG) 804/68 (2) van de Raad, zoals
                                                                              gewijzigd, aldus worden uitgelegd, dat een lidstaat geen
                                                                              nationale wetten zoals de Fair Trading Act 1973 en de
                                                                              Competition Act 1998 mag toepassen op de wijze waarop
                                                                              melkproducenten besluiten zichzelf in coöperaties te vere-
Verzoek van de Kuopion hallinto-oikeus van 22 maart                           nigen en zich gedragen met betrekking tot de verkoop en
2000 om een prejudiciële beslissing in het door R. D. Dan-                    de verwerking van hun melk:
             ner aldaar aanhangig gemaakte geding
                                                                              (a) in alle omstandigheden; of
                          (Zaak C-136/00)
                                                                              (b) wanneer het beoogde of werkelijke gevolg is, dat het
                          (2000/C 176/17)                                          deze producenten onmogelijk wordt gemaakt, de voor
                                                                                hun melk verkregen prijs te verhogen; of
Bij beschikking van 22 maart 2000 (ingekomen ter griffie van
                                                                              (c) wanneer het beoogde of werkelijke gevolg is, dat de
het Hof van Justitie op 10 april daaraanvolgend) heeft de
                                                                                prijs die de producenten voor hun melk krijgen, wordt
Kuopion hallinto-oikeus in het door R. D. Danner aldaar
                                                                                verlaagd in omstandigheden waarin die prijs reeds
aanhangig gemaakte geding het Hof van Justitie van de
                                                                                lager is dan de krachtens artikel 3 van verordening
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                                804/68 vastgestelde richtprijs; of
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                              (d) op een wijze die niet verenigbaar is met een of meer
Is de hierboven beschreven beperking van het recht om buiten                       van de volgende punten:
Finland betaalde pensioenverzekeringspremies in mindering te
brengen van het belastbaar inkomen, zoals deze beperking is
geformuleerd in § 96, negende alinea, eerste streepje, van de                      (i) de doelstellingen van artikel 33 EG-Verdrag (ex
wet betreffende de inkomstenbelasting, in strijd met het in                              artikel 39); en/of
het bezwaarschrift genoemde artikel 59 EG-Verdrag (thans
artikel 49) of met de andere in het bezwaarschrift genoemde                        (ii) het beleid, de doelstellingen of de werking van de
artikelen (6, 60, 73 D en 92) en de artikelen die daar thans                             gemeenschappelijke ordening der markten in de
mee overeenkomen (12, 50, 56, 58 en 87)?                                                 sector melk en zuivelproducten; en/of
                                                                                (iii) het beleid van artikel 36 EG-Verdrag (ex artikel 42)
                                                                                en verordening 26/62?