title: Zaak C-207/13: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 13 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het Bedrijfsleven — Nederland) — Wagenborg Passagiersdiensten BV, Eigen Veerdienst Terschelling BV, MPS Stortemelk BV, MPS Willem Barentsz BV, MS Spathoek NV, GAF Lakeman handel drijvende onder de naam Rederij Waddentransport/Minister van Infrastructuur en Milieu, in tegenwoordigheid van: Wagenborg Passagiersdiensten BV, Terschellinger Stoombootmaatschappij BV

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/18

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 13 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het Bedrijfsleven — Nederland) — Wagenborg Passagiersdiensten BV, Eigen Veerdienst Terschelling BV, MPS Stortemelk BV, MPS Willem Barentsz BV, MS Spathoek NV, GAF Lakeman handel drijvende onder de naam Rederij Waddentransport/Minister van Infrastructuur en Milieu, in tegenwoordigheid van: Wagenborg Passagiersdiensten BV, Terschellinger Stoombootmaatschappij BV
   (Zaak C-207/13) (1)

   2014/C 261/29
   Procestaal: Nederlands
   De president van de Derde kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 189 van 29.6.2013.


title: Zaak T-388/10: Beschikking van het Gerecht van 10 december 2014 — Productos Derivados del Acero/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Vertegenwoordiging van de partijen — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/16

         Beschikking van het Gerecht van 10 december 2014 — Productos Derivados del Acero/Commissie
   (Zaak T-388/10) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Vertegenwoordiging van de partijen - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 056/21)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Productos Derivados del Acero, SA (Catarroja, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Escuder Tella, F. Palau-Ramírez en J. Viciano Pastor, advocaten, vervolgens M. Escuder Tella en J. Viciano Pastor, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, F. Castilla Contreras en V. Bottka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring en herziening van besluit C(2010) 4387 definitief van de Commissie van 30 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38344 — Spanstaal), zoals gewijzigd bij besluit C(2010) 6676 definitief van de Commissie van 30 september 2010 en bij besluit C(2011) 2269 definitief van de Commissie van 4 april 2011

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Productos Derivados del Acero, SA zal haar eigen kosten en die van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak T-529/11: Arrest van het Gerecht van 14 november 2012 — Evonik Industries/BHIM — Impulso Industrial Alternativo (Impulso creador) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Impulso creador — Ouder gemeenschapsbeeldmerk IMPULSO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/20

         Arrest van het Gerecht van 14 november 2012 — Evonik Industries/BHIM — Impulso Industrial Alternativo (Impulso creador)
   (Zaak T-529/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Impulso creador - Ouder gemeenschapsbeeldmerk IMPULSO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 399/36
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evonik Industries AG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Albrecht, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Impulso Industrial Alternativo, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: F. Brandolini Kujman en J. Devaureix, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 20 juni 2011 (zaak R 1101/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen Industrial Alternativo, SA en Evonik Industries AG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Evonik Industries AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 362 van 10.12.2011.


title: Zaak T-276/12: Beroep ingesteld op 15 juni 2012 — Chyzh e.a./Raad

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/18

         Beroep ingesteld op 15 juni 2012 — Chyzh e.a./Raad
   (Zaak T-276/12)
   2012/C 250/33
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Yury Aleksandrovich Chyzh (Minsk, Belarus); Triple TAA (Minsk, Belarus); NefteKhimTrading STAA (Minsk, Belarus); Askargoterminal ZAT (Minsk, Belarus); Bereza Silicate Products Plant AAT (Bereza District, Belarus); Variant TAA (Berezovsky District, Belarus); Triple-Dekor STAA (Minsk, Belarus); KvartsMelProm SZAT (Khotislav, Belarus); Altersolutions SZAT (Minsk, Belarus); Prostoremarket SZAT (Minsk, Belarus); AquaTriple STAA (Minsk, Belarus); Rakovsky brovar TAA (Minsk, Belarus); TriplePharm STAA (Logoysk, Belarus) en Triple-Veles TAA (Molodechno, Belarus) (vertegenwoordigers: D. O’Keeffe, Solicitor, en B. Evtimov, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 265/2012 van de Raad van 23 maart 2012 houdende uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus (PB L 87, blz. 37) nietig verklaren voor zover deze verordening betrekking heeft op verzoekers;

               —

               uitvoeringsbesluit 2012/171/GBVB van de Raad van 23 maart 2012 tot uitvoering van besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus (PB L 87, p. 95) nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoekers;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers twee middelen aan.

               1)

               De bestreden maatregelen van de Raad bevatten geen toereikende motivering voor de opname van verzoekers op de lijst van personen op wie beperkende maatregelen van toepassing zijn, of, subsidiair, de Raad heeft bij zijn motivering kennelijke beoordelingsfouten gemaakt.

               2)

               De bestreden maatregelen van de Raad schenden de rechten van verdediging en het recht op een eerlijk proces omdat zij verzoekers niet de mogelijkheid bieden om hun rechten daadwerkelijk uit te oefenen, met name hun recht om te worden gehoord. Wegens de nauwe samenhang tussen de rechten van verdediging en het recht op effectieve rechterlijke toetsing, is ook verzoekers’ recht op een doeltreffende voorziening in rechte geschonden.


title: Zaak C-566/08: Beschikking van de president van het Hof van 25 februari 2010 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/30

         Beschikking van de president van het Hof van 25 februari 2010 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-566/08) (1)

   ()
   2010/C 234/49
   Procestaal: Frans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak T-548/17: Beroep ingesteld op 16 augustus 2017 — VF International/EUIPO — Virmani (ANOKHI)

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/41

         Beroep ingesteld op 16 augustus 2017 — VF International/EUIPO — Virmani (ANOKHI)
   (Zaak T-548/17)
   (2017/C 347/54)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: VF International Sagl (Stabio, Zwitserland) (vertegenwoordiger: T. van Innis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Virmani (München, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „ANOKHI” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 025 382

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 26 mei 2017 in zaak R 2307/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in de kosten van verzoekster.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 85 van verordening nr. 207/2009 en regel 94 van verordening nr. 2868/95.


title: Zaak T-133/06: Beroep ingesteld op  12 mei 2006  — International Music en TTV 2000 tegen BHIM — Past Perfect (PAST PERFECT)

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/21

         Beroep ingesteld op 12 mei 2006 — International Music en TTV 2000 tegen BHIM — Past Perfect (PAST PERFECT)
   (Zaak T-133/06)
   (2006/C 154/52)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoeksters: The International Music Company AG (Hamburg, Duitsland) en TTV 2000 GmbH Tonträger Vertrieb (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: G. Kukuk, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Past Perfect Limited
   Conclusies van verzoeksters

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau van 3 februari 2006 in zaak R 150/2005-1 te vernietigen en het onder nr. 1 984 269 ingeschreven gemeenschapsmerk „Past Perfect” te schrappen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „PAST PERFECT” voor waren van klasse 9 (gemeenschapsmerk nr. 1 984 269)

      Houder van het gemeenschapsmerk: Past Perfect Limited

      Partijen die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vorderen: verzoeksters

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep
   Aangevoerde middelen:

               —

               het ingeschreven merk mist concreet onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1);

               —

               de bestreden beslissing is in strijd met artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94, aangezien het voldoende is dat de weigeringsgrond in een deel van de Gemeenschap bestaat;

               —

               de bestreden beslissing is bovendien in strijd met artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94, aangezien het ingeschreven merk niet als merk herkenbaar is en in de handel als een beschrijving van de betrokken waar wordt opgevat;

               —

               ten slotte is de bestreden beslissing in strijd met artikel 7, lid 1, sub d, van verordening (EG) nr. 40/94, aangezien het ingeschreven merk bestaat uit gegevens ter aanduiding van waren die in het normale taalgebruik of in het bona fide handelsverkeer gebruikelijk zin geworden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-565/17: Beroep ingesteld op 18 augustus 2017 — CheapFlights International/EUIPO — Momondo Group (Cheapflights)

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/45

         Beroep ingesteld op 18 augustus 2017 — CheapFlights International/EUIPO — Momondo Group (Cheapflights)
   (Zaak T-565/17)
   (2017/C 347/59)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CheapFlights International Ltd (Speenoge, Ierland) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Momondo Group Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „Cheapflights” — inschrijvingsaanvraag nr. 3 485 349

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de grote kamer van beroep van het EUIPO van 1 juni 2017 in zaak R 1893/2011-G

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               EUIPO en Momondo Group Limited, indien deze laatste in de onderhavige procedure zou interveniëren, verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 64, lid 6, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 3, van verordening nr. 216/96;

               —

               de bestreden beslissing bevat een groot aantal verklaringen waarin de geldigheid van verzoeksters merken in twijfel wordt getrokken of rechtstreeks wordt ontkend. De bestreden beslissing schaadt de belangen van verzoekster als houdster van geldig ingeschreven merken die niet eens onder verweerders bevoegdheid vallen.


title: Zaak T-287/15: Beroep ingesteld op 1 juni 2015 — Tayto Group/BHIM — MIP Metro (real)

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/39

         Beroep ingesteld op 1 juni 2015 — Tayto Group/BHIM — MIP Metro (real)
   (Zaak T-287/15)
   (2015/C 279/48)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tayto Group Ltd (Corby, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: beeldmerk in rood en blauw met het woordelement, real’ — Inschrijvingsaanvraag nr. 38 968

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 16 maart 2015 in zaak R 2285/2013-4

      Conclusies

               —

               gedeeltelijke vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van de artikelen 15, 51, 64, 75 en 76 van verordening nr. 207/2009.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 19 augustus 1998 in zaak T-160/97, H. Gevaert tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Arrest van Gerecht - Verzoek om herindeling in rang - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Wezenlijk nieuw feit - Ontvankelijkheid)

text:
C 327/24             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 24.10.98
digd door R. MareÂs Salvador, advocaat te Madrid, domici-         een besluit van het ComiteÂ van de Regio's houdende wei-
lie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                 gering om verzoeker voor zijn gehele proeftijd plus een
Lorang en partners, advocaten aldaar, rue Albert 1er 51,          maand de in artikel 10 van bijlage VII bij het Statuut
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    bedoelde dagvergoeding te betalen, heeft het Gerecht
(gemachtigden: A. M. Alves Vieira en B. VilaÂ Costa),             (Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamer-
betreffende een beroep krachtens artikel 173, vierde ali-         president, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: H.
nea, van het EG-Verdrag ertoe strekkende, enerzijds, de           Jung, op 20 augustus 1998 een beschikking gegeven waar-
aankondigingen van vergelijkend onderzoek EUR/LA/97               van het dictum luidt als volgt:
en EUR/LA/98 (PB C 62 A van 1.3.1996) nietig te verkla-
ren en, anderzijds, de Commissie te gelasten, haar wenken
voor sollicitanten voor een interinstitutioneel vergelijkend
onderzoek of voor een algemeen vergelijkend onderzoek,            1. Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.
met name de bij die aankondigingen van vergelijkend
onderzoek gevoegde wenken, en elke andere publicatie
betreffende de toegang tot de communautaire openbare
dienst aldus te wijzigen, dat de ¹nationale diploma's die         2. Elke partij zal haar eigen kosten dragen.
toegang geven tot de algemene vergelijkende onderzoekenº
ook de ¹Ingeniería TeÂcnicaº omvatten, heeft het Gerecht
(Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, president,      (1) PB C 199 van 28.6.1997.
R. García-Valdecasas en M. Jaeger, rechters; griffier: H.
Jung, op 20 juli 1998 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
2. Verzoeker wordt in de kosten verwezen.
                                                                                van 19 augustus 1998
(1) PB C 180 van 22.6.1996.                                       in zaak T-160/97, H. Gevaert tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                  (Ambtenaren Ð Arrest van Gerecht Ð Verzoek om herin-
                                                                  deling in rang Ð Exceptie van niet-ontvankelijkheid Ð
                                                                           Wezenlijk nieuw feit Ð Ontvankelijkheid)
                                                                                (98/C 327/45)
          BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                  VAN EERSTE AANLEG
                   van 20 augustus 1998                                                 (Procestaal: Frans)
in zaak T-132/97, M. Collins tegen ComiteÂ van de Regio's
                  van de Europese Unie (1)
                                                                  In zaak T-160/97, H. Gevaert, ambtenaar van de Commis-
(Ambtenaren op proef Ð Dagvergoeding Ð Duur van toe-              sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Merel-
          kenning Ð Beroep kennelijk ongegrond)                   beke (BelgieÈ), vertegenwoordigd door N. LhoeÈst, advocaat
                                                                  te Brussel, domicilieÈ gekozen hebbende te Luxemburg bij
                        (98/C 327/44)
                                                                  Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30, tegen Com-
                                                                  missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                  G. Valsesia en C. Berardis-Kayser), betreffende een ver-
                     (Procestaal: Engels)                         zoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie
                                                                  van 26 augustus 1996 houdende afwijzing van het door
                                                                  verzoeker ingediende verzoek om herziening van zijn inde-
                                                                  ling in rang, heeft het Gerecht (Eerste Kamer), samenge-
In zaak T-132/97, M. Collins, ambtenaar van het ComiteÂ           steld als volgt: B. Vesterdorf, president, J. Pirrung en P.
van de Regio's van de Europese Unie, wonende te Brussel,          Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 19 augustus 1998
vertegenwoordigd door V. N. Akritidis, advocaat te                een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
Athene, en J. R. Branton, solicitor, domicilie gekozen heb-       volgt:
bende te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen,
advocaat aldaar, boulevard de la Foire 12, tegen ComiteÂ
van de Regio's van de Europese Unie (gemachtigde: N.
Forwood), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van        1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
 ---pagebreak--- 24.10.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 327/25
2. Elke partij zal haar eigen kosten dragen.                                  BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                                                                         VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(1) PB C 228 van 26.7.1997.                                                           van 14 augustus 1998
                                                                   in zaak T-44/98 R, Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   (Associatieregeling van landen en gebieden overzee Ð
                                                                   Besluiten 91/482/EEG en 97/803/EG Ð Verordening (EG)
                                                                   nr. 2553/97 Ð Procedure in kort geding Ð Interventie Ð
                                                                                Spoedeisendheid Ð Afwezigheid)
           BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                  (98/C 327/47)
                    van 14 augustus 1998
in zaak T-43/98 R, Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen                                  (Procestaal: Nederlands)
                 Raad van de Europese Unie
(Associatieregeling van landen en gebieden overzee Ð
Besluiten 91/482/EEG en 97/803/EG Ð Procedure in kort
                                                                   In zaak T-44/98 R, Emesa Sugar (Free Zone) NV, geves-
 geding Ð Interventie Ð Spoedeisendheid Ð Afwezigheid)
                                                                   tigd te Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd door G. van
                        (98/C 327/46)                              der Wal, advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden,
                                                                   domcilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                   A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31, tegen Commissie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. van
                   (Procestaal: Nederlands)                        Rijn), ondersteund door Raad van de Europese Unie
                                                                   (gemachtigden: J. Huber en G. Houttuin), Koninkrijk
                                                                   Spanje (gemachtigden: R. Silva de Lapuerta en M. Lopez-
                                                                   Monis Gallego) en Franse Republiek (gemachtigde: C.
In zaak T-43/98 R, Emesa Sugar (Free Zone) NV, geves-              Chavance), betreffende enerzijds een verzoek om opschor-
tigd te Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd door G. van           ting van de uitvoering van de beschikking van de Commis-
der Wal, advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden,                sie van 23 december 1997 (VI/51329), houdende afwijzing
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                van een aanvraag van verzoekster om afgifte van een
van A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31, tegen Raad              invoercertificaat voor suiker, en anderzijds een verzoek om
van de Europese Unie (gemachtigden: J. Huber en G.                 voorlopige maatregelen, strekkende tot een verbod aan de
Houttuin), ondersteund door Commissie van de Europese              Commissie om artikel 108 ter van Besluit 91/482/EEG van
Gemeenschappen (gemachtigde: T. van Rijn), Koninkrijk              de Raad van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de
Spanje (gemachtigden: R. Silva de Lapuerta en M. Lopez-            landen en gebieden overzee met de Europese Economische
Monis Gallego) en Franse Republiek (gemachtigde: C.                Gemeenschap (PB L 263 van 19.9.1991, blz. 1), zoals
Chavance), betreffende een verzoek om gedeeltelijke                gewijzigd, en/of Verordening (EG) nr. 2553/97 van de
opschorting van de uitvoering van Besluit 97/803/EG van            Commissie van 17 december 1997 betreffende de afgifte
de Raad van 24 november 1997 tot tussentijdse herziening           van invoercertificaten voor bepaalde producten van de
van Besluit 91/482/EEG betreffende de associatie van de            GN-codes 1701, 1702, 1703 en 1704 met ACS/LGO-oor-
landen en gebieden overzee met de Europese Economische             sprongscumulatie (PB L 349 van 19.12.1997, blz. 26) toe
Gemeenschap (PB L 329 van 29.11.1997, blz. 50), heeft              te passen, heeft de president van het Gerecht op 14 augus-
de president van het Gerecht op 14 augustus 1998 een               tus 1998 een beschikking gegeven waarvan het dictum
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:            luidt als volgt:
1. De regering van Aruba wordt in onderhavige proce-               1. De regering van Aruba wordt in onderhavige proce-
     dure in kort geding toegelaten tot interventie ter onder-         dure in kort geding toegelaten tot interventie ter onder-
     steuning van de conclusies van verzoekster.                       steuning van de conclusies van verzoekster.
2. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                     2. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
3. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.              3. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in zaak C-292/02 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Meiland Azewijn BV tegen Hauptzollamt Duisburg (Accijnzen — Minerale oliën voor landbouwwerkzaamheden — Richtlijn 92/81/EEG — Artikel 8 bis — Toevoeging van merkstof in lidstaat waar product in het verbruik is gebracht — Verbod op gemerkte brandstof in lidstaat van gebruik — Richtlijn 95/60/EG)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 9 september 2004
   in zaak C-292/02 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Meiland Azewijn BV tegen Hauptzollamt Duisburg (1)

   (Accijnzen - Minerale oliën voor landbouwwerkzaamheden - Richtlijn 92/81/EEG - Artikel 8 bis - Toevoeging van merkstof in lidstaat waar product in het verbruik is gebracht - Verbod op gemerkte brandstof in lidstaat van gebruik - Richtlijn 95/60/EG)
   (2004/C 262/06)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-292/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) bij beslissing van 6 augustus 2002, ingekomen op 13 augustus 2002, in de procedure: Meiland Azewijn BV tegen Hauptzollamt Duisburg, wijst het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr (rapporteur) en R. Silva de Lapuerta, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: M. Múgica Arzarmendi, hoofdadministrateur, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 8 bis, lid 1, van richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën, zoals gewijzigd bij richtlijn 94/74/EG van de Raad van 22 december 1994, moet aldus worden opgevat dat het de lidstaten verbiedt om accijns te heffen over de – al dan niet gemerkte – minerale olie in het normale reservoir van een bedrijfsmotorvoertuig, zoals een landbouwmachine, die als brandstof wordt gebruikt niet alleen om dat voertuig voort te bewegen, maar ook voor andere doelen, zoals landbouwwerkzaamheden, wanneer deze minerale olie in een andere lidstaat wettig in het verbruik is gebracht.

               2)

               Particulieren kunnen zich voor de nationale rechter op het verbod van artikel 8 bis, lid 1, van de richtlijn 92/81, zoals gewijzigd, beroepen tegen een nationale regeling die met dit verbod onverenigbaar is.

      (1)  PB C 261 van 26.10.2002.


title: Zaak T-534/08: Arrest van het Gerecht van 30 september 2010 — Granuband/BHIM — Granuflex (GRANUflex) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk GRANUflex — Oudere bedrijfsnaam en handelsnaam GRANUFLEX — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 4, en artikel 52, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 4, en artikel 53, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/28

         Arrest van het Gerecht van 30 september 2010 — Granuband/BHIM — Granuflex (GRANUflex)
   (Zaak T-534/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk GRANUflex - Oudere bedrijfsnaam en handelsnaam GRANUFLEX - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 4, en artikel 52, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 4, en artikel 53, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2010/C 317/50
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Granuband BV (Krommenie, Nederland) (vertegenwoordiger: M. Ellens, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: W. Verburg, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Granuflex Ipari és Kereskedelmi Kft (Boedapest, Hongarije) (vertegenwoordiger: K. Szamosi, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 15 september 2008 (zaak R 1277/2007-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Granuflex Ipari és Kereskedelmi Kft en Granuband BV.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Granuband BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaken T-252/07, T-271/07 en T-272/07: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2010 — Sungro e.a./Raad en Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Wijziging van communautaire steunregeling voor katoen — Titel IV, hoofdstuk 10 bis, van verordening (EG) nr. 1782/2003, ingevoegd bij artikel 1, punt 20, van verordening (EG) nr. 864/2004 — Nietigverklaring van betrokken bepalingen bij arrest van Hof — Oorzakelijk verband )

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/30

         Arrest van het Gerecht van 20 januari 2010 — Sungro e.a./Raad en Commissie
   (Zaken T-252/07, T-271/07 en T-272/07) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Wijziging van communautaire steunregeling voor katoen - Titel IV, hoofdstuk 10 bis, van verordening (EG) nr. 1782/2003, ingevoegd bij artikel 1, punt 20, van verordening (EG) nr. 864/2004 - Nietigverklaring van betrokken bepalingen bij arrest van Hof - Oorzakelijk verband”)
   2010/C 51/58
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Sungro, SA (Cordoba, Spanje) (T-252/07); Eurosemillas, SA (Cordoba, Spanje) (T-271/07), en Surcotton, SA (Cordoba, Spanje) (T-272/07) (vertegenwoordiger: L. Ortiz Blanco, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Moore, A. De Gregorio Merino en A. Westerhof Löfflerova, gemachtigden) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Parpala en F. Jimeno Fernández, gemachtigden, bijgestaan door E. Díaz-Bastien Lopez, L. Divar Bilbao en J. Magdalena Anda, advocaten)

      Voorwerp

   Beroepen op grond van de artikelen 235 EG en 288, tweede alinea, EG strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben geleden door de vaststelling en de toepassing in het verkoopseizoen 2006/2007 van hoofdstuk 10 bis van titel IV van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1), dat is ingevoegd bij artikel 1, punt 20, van verordening (EG) nr. 864/2004 van de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1782/2003, en tot aanpassing daarvan in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije tot de Europese Unie (PB L 161, blz. 48), en dat nietig is verklaard bij het arrest van het Hof van 7 september 2006, Spanje/Raad (C-310/04, Jurispr. blz. I-7285).

      Dictum

               1)

               De zaken T-252/07, T-271/07 en T-272/07 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               Sungro, SA, Eurosemillas, SA, en Surcotton, SA dragen elk hun eigen kosten alsmede, hoofdelijk, de kosten van de Raad van de Europese Unie en van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak T-549/17: Beroep ingesteld op 14 augustus 2017 — Duym/Raad

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/42

         Beroep ingesteld op 14 augustus 2017 — Duym/Raad
   (Zaak T-549/17)
   (2017/C 347/55)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Frederik Duym (Oostende, België) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               te verklaren en vast te stellen,

                           —

                           het besluit vervat in het schrijven van 7 oktober 2016 waarbij verzoeker definitief is uitgesloten van de procedure tot benoeming van een eenheidshoofd bij het DGA 3B Unit NL, en het daarop volgende besluit tot benoeming van [X] als hoofd van de Nederlandse vertaaleenheid (hierna: „bestreden besluit”), worden nietig verklaard;

                           —

                           de Raad wordt verwezen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan het ontbreken van motivering aangezien de Raad heeft geweigerd om verzoeker een schriftelijke en becijferde motivering te geven voor zijn uitsluiting van de procedure tot benoeming van een hoofd van de Nederlandse vertaaleenheid.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en een kennelijke beoordelingsfout, aangezien de jury niet alleen heeft nagelaten om de kandidaten te vergelijken op basis van een becijferde beoordeling, maar het dossier evenmin enig ander stuk bevat, zoals een samenvattend commentaar, waaruit blijkt dat er binnen de jury overeenstemming bestond over de benoeming van [X] in plaats van verzoeker.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van de kennisgeving van een interne vacature aangezien verzoekers beoordeling eveneens betrekking heeft gehad op de politieke rol van het hoofd van de vertaaleenheid, terwijl dit element niet werd genoemd in de kennisgeving van vacature en uit het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”) evenmin blijkt dat het hoofd van de vertaaleenheid een politieke rol heeft.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan miskenning van het dienstbelang en een kennelijke beoordelingsfout, aangezien er geen toetsing van de kennis van het Nederlands heeft plaatsgevonden, terwijl het om een Nederlandstalige eenheid ging. In dit verband werpt verzoeker krachtens artikel 277 VWEU een exceptie van onwettigheid op van de interne kennisgeving van vacature, gelet op artikel 7 van het Statuut. Die kennisgeving is in strijd met artikel 7 van het Statuut, omdat geen perfecte beheersing van het Nederlands wordt verlangd. Mitsdien vraagt verzoeker om in deze procedure incidenter tantum vast te stellen dat die kennisgeving onwettig is. Ten slotte wordt betoogd dat terwijl de andere vertaaldiensten van de instelling zich kunnen laten voorstaan op een eenheidshoofd met een perfecte kennis van de taal, dit niet het geval is voor de Nederlandse taal. Die taal wordt dus anders behandeld dan de andere talen, hetgeen in strijd is met artikel 1 van verordening nr. 1/1958 die aan alle talen dezelfde waarde toekent.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling en met name van artikel 1 quinquies van het Statuut wegens discriminatie op grond van geslacht en taal alsmede schending van het evenredigheidsbeginsel. Verzoeker is van mening dat het feit dat de talen die in het onderhoud kunnen worden gebruikt, beperkt is tot het Engels, een kennelijke schending van artikel 1 quinquies van het Statuut vormt, aangezien [X] het Engels als tweede taal had, terwijl het voor verzoekers slechts de derde taal was. Bovendien heeft hij duidelijk meer leidinggevende ervaring dan [X], zodat niet kan worden uitgesloten dat er sprake is geweest van discriminatie op grond van geslacht, aangezien uit andere elementen van het dossier blijkt dat de Raad bij de interne selectie de neiging heeft om vrouwen te kiezen ter compensatie van de benoeming van mannen in de externe procedure. Ten slotte is verzoeker van mening dat er sprake is van een irrationele keuze, aangezien één enkele taal is bevoordeeld en bevoorrecht, hetgeen in strijd is met het evenredigheidsbeginsel.


title: Zaak C-555/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 13 december 2007 — S. Kücükdeveci/Swedex GmbH & Co. KG

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 13 december 2007 — S. Kücükdeveci/Swedex GmbH & Co. KG
   (Zaak C-555/07)
   (2008/C 79/21)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Landesarbeitsgericht Düsseldorf
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: S. Kücükdeveci

      Verwerende partij: Swedex GmbH & Co. KG
   Prejudiciële vragen

               1)

                           a)

                           Schendt een nationale wettelijke regeling die de door de werkgever bij ontslag in acht te nemen opzegtermijn trapsgewijs verlengt naar gelang van de duur van het dienstverband, doch die dienstjaren die vóór het bereiken van de leeftijd van 25 jaar zijn vervuld, niet meetelt, het gemeenschapsrechtelijke verbod van discriminatie op grond van leeftijd, in het bijzonder het primaire EG-recht of richtlijn 2000/78/EG van 27 november 2000 (1)?

                           b)

                           Kan de omstandigheid dat de werkgever bij het ontslag van jongere werknemers slechts een basisontslagtermijn in acht hoeft te nemen, worden gerechtvaardigd door het feit dat wordt erkend dat de werkgever een bedrijfseconomisch belang bij flexibel personeelsbeheer heeft — hetgeen zou worden ondermijnd door langere ontslagtermijnen — en dat jongere werknemers niet de (door langere ontslagtermijnen aan oudere werknemers gewaarborgde) bescherming van verworven rechten genieten, bijvoorbeeld omdat zij op grond van hun leeftijd en/of geringere sociale, gezins- en privéverplichtingen geacht worden beroepsmatig en persoonlijk over een grotere flexibiliteit en mobiliteit te beschikken?

               2)

               Indien vraag 1a bevestigend en vraag 1b ontkennend wordt beantwoord:
               Moet dan de rechterlijke instantie van een lidstaat in een civiele procedure de uitdrukkelijk met het gemeenschapsrecht strijdige wettelijke regeling buiten toepassing laten? Of moet op zodanige wijze rekening worden gehouden met het vertrouwen van de justitiabelen in de toepassing van geldende nationale wetten, dat pas sprake is van niet-toepasselijkheid nadat het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen uitspraak heeft gedaan over de litigieuze of een in wezen daarmee vergelijkbare regeling?

      (1)  PB L 303, blz. 16.


title: Zaak C-582/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2011 door Rügen Fisch AG tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 21 september 2011 in zaak T-201/09, Rügen Fisch AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen); andere partij in de procedure: Schwaaner Fischwaren GmbH

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/38

      Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2011 door Rügen Fisch AG tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 21 september 2011 in zaak T-201/09, Rügen Fisch AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen); andere partij in de procedure: Schwaaner Fischwaren GmbH
      (Zaak C-582/11 P)
      (2012/C 25/73)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirante: Rügen Fisch AG (vertegenwoordigers: O. Spuhler en M. Geitz, Rechtsanwälte)
      Andere partijen in de procedure:

                  —

                  Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM);

                  —

                  Schwaaner Fischwaren GmbH

         Conclusies

                  —

                  het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 21 september 2011 in zaak T-201/09 alsook de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 maart 2009 in zaak R 230/2007-4 vernietigen;

                  —

                  subsidiair, voornoemd arrest van het Gerecht van de Europese Unie vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht van de Europese Unie;

                  —

                  het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Rekwirante baseert haar hogere voorziening op de hierna volgende middelen.
      Het Gerecht heeft in het bestreden arrest ten onrechte geoordeeld dat de absolute weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, sub c, van de gemeenschapsmerkverordening (1) in de weg staat aan inschrijving van het woordteken SCOMBER MIX als gemeenschapsmerk, gelet op het louter beschrijvende karakter van dit betwiste merk.
      Deze benadering van het Gerecht levert schending op van artikel 7, lid 1, sub c, juncto artikel 51, lid 1, sub a, van de gemeenschapsmerkverordening. Het woordteken SCOMBER MIX is niet beschrijvend, aangezien het vanuit het oogpunt van het doelpubliek om een loutere fantasiebenaming gaat die duidelijk als merk wordt opgevat.
      De in de conflicterende merkaanvraag vermelde waren en diensten zijn bestemd voor de gemiddelde consument. Deze is evenwel bekend noch met de Latijnse taal, noch met de zoölogische vakterm „scomber”. Het woordteken SCOMBER MIX bezit dan ook het door het recht van de Unie voor de inschrijving als gemeenschapsmerk verlangde minimale onderscheidend vermogen.

         (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-430/02: Beroep, op 28 november 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
25.1.2003             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 19/21
Verzoek van de Cour de cassation (Frankrijk), chambre                         a)    afzien van de doorgifte van televisieprogramma’s,
commerciale, financière et économique, van 19 november                              zoals met name de uitzending van sportevenemen-
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                            ten, ongeacht of deze in Frankrijk dan wel in andere
Bacardi-Martini SAS en Télévision française TF1 SA,                                 landen van de Unie plaatsvinden, wanneer daarin
   Groupe Jean-Claude Darmon SA en Girosport SARL                                   verboden reclame in de zin van de Franse Code des
                                                                                débits de boisson voorkomt;
                        (Zaak C-429/02)                                       b)    of programma’s doorgeven op voorwaarde dat hier-
                                                                                in geen verboden reclame in de zin van de Franse
                                                                                Code des débits de boisson voorkomt, waardoor de
                                                                                sluiting van reclameovereenkomsten met betrekking
                         (2003/C 19/36)                                             tot alcoholhoudende dranken, zowel van binnen-
                                                                                landse oorsprong of afkomstig uit andere lidstaten
                                                                                van de Europese Unie, wordt verhinderd?
                                                                       (1 ) Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende
De Cour de cassation (Frankrijk), chambre commerciale,                      de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke
financière et économique, heeft bij arrest van 19 november                  bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieom-
                                                                            roepactiviteiten (PB L 298 van 17.10.1989, blz. 23).
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       (2 ) Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van
27 november 2002, in het geding tussen Bacardi-Martini SAS                  30 juni 1997 tot wijziging van richtlijn 89/552/EEG van de
en Télévision française TF1 SA, Groupe Jean-Claude Darmon                   Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en
SA en Girosport SARL, het Hof van Justitie van de Europese                  bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoe-
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                 fening van televisieomroepactiviteiten (PB L 202 van 30.7.1997,
de navolgende vragen:                                                       blz. 60).
1)   Verzet richtlijn 89/552/EEG ( 1) van 3 oktober 1989, de
     zogenaamde „Televisie zonder grenzen”-richtlijn, in de
     versie van vóór die voortvloeiend uit richtlijn 97/36/
     EG ( 2) van 30 juni 1997, zich ertegen dat een nationale
     wettelijke regeling, zoals de artikelen L.17 tot en met
     L.21 van de Franse Code des débits de boissons (Wet op
     de drankgelegenheden) en artikel 8 van decreet nr. 92280          Beroep, op 28 november 2002 ingesteld door Commissie
     van 27 maart 1992, om redenen van bescherming van de              van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
     volksgezondheid en onder bedreiging van strafvervolging                                            bliek
     een verbod stelt op televisiereclame voor alcoholhouden-
     de dranken van binnenlandse oorsprong of uit andere
     lidstaten van de Unie, in de vorm van reclamespots in de                                     (Zaak C-430/02)
     zin van artikel 10 van de richtlijn dan wel indirecte
     reclame die verschijnt doordat op de televisie borden met
     reclame voor alcoholhoudende dranken te zien zijn,                                            (2003/C 19/37)
     zonder dat deze echter sluikreclame vormt zoals bedoeld
     in artikel 1, sub c, van de richtlijn?
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
2)   Moeten artikel 49 EG-Verdrag en het beginsel van vrij             op 28 november 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse
     verkeer van televisie-uitzendingen binnen de Unie aldus           Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een           vertegenwoordigd door C.-F. Durand en R. Amorosi als
     nationale wettelijke regeling, zoals die welke voortvloeit        gemachtigden,
     uit de artikelen L.17 tot en met L.21 van de Franse Code
     des débits de boisson en artikel 8 van decreet nr. 92280
     van 27 maart 1992, die om redenen van bescherming                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     van de volksgezondheid en onder bedreiging van
     strafvervolging een verbod stelt op televisiereclame voor
     alcoholhoudende dranken van binnenlandse oorsprong                —      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     of uit andere lidstaten van de Unie in de vorm van                       maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om de
     reclamespots in de zin van artikel 10 van de richtlijn dan               regeling inzake de bij regionale wetten 31/1982 en 14/
     wel indirecte reclame die verschijnt doordat op de televisie             1966 ingestelde kwaliteitskeurmerken van de regio’s
     borden met reclame voor alcoholhoudende dranken te                       Abruzzo respectievelijk Sicilië in te trekken of te wijzigen,
     zien zijn, zonder dat deze echter sluikreclame vormt                     niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 28 EG op haar
     zoals bedoeld in artikel 1, sub c, van de richtlijn, tot                 rustende verplichtingen,
     gevolg heeft dat de met uitzending en distributie van
     televisieprogramma’s belaste omroeporganisaties:                  —      de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 19/22               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     25.1.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                     Middelen en voornaamste argumenten
Volgens het door de regio’s Abruzzo en Sicilië ingevoerde              Volgens artikel 10, lid 1, van de richtlijn, zoals gewijzigd bij
systeem van keurmerken mogen dergelijke merken enkel                   richtlijn 94/31/EG van de Raad van 27 juni 1994 tot
worden gebruikt voor in deze regio’s be- of verwerkte produc-          wijziging van richtlijn 91/689/EEG betreffende gevaarlijke
ten die aan een bindende productieregeling voldoen. De                 afvalstoffen ( 2), moeten de lidstaten de nodige wettelijke en
kwaliteit van de betrokken producten is derhalve uitdrukkelijk         bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om
aan hun herkomst uit Abruzzo of Sicilië gekoppeld, hetgeen             voor 27 juni 1995 aan de richtlijn te voldoen, en de Commissie
bij de consumenten de indruk wekt dat de producten uit deze            daarvan onverwijld in kennis stellen. Artikel 10, lid 3, van de
regio’s van betere kwaliteit zijn dan die uit andere regio’s. Het      richtlijn bepaalt dat de lidstaten de Commissie de tekst van de
gebruik van deze benaming strekt er dus toe consumenten aan            belangrijkste bepalingen van intern recht meedelen die zij op
te zetten om eerder deze producten dan ingevoerde producten            het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
te kopen, waardoor de afzet ervan ten koste van de uit andere
lidstaten afkomstige producten wordt bevoordeeld.
                                                                       Bij het onderzoek van de haar meegedeelde nationale wet-
                                                                       geving stelde de Commissie vast dat de omzetting door het
Daaruit volgt dat het door de regio’s Abruzzo en Sicilië               Verenigd Koninkrijk een aantal incoherenties en lacunes
ingevoerde systeem van keurmerken in strijd met artikel 28 EG          vertoonde. Aangezien de autoriteiten van het Verenigd Konink-
beperkingen van het intercommunautaire handelsverkeer mee-             rijk haar geen nieuwe wetgeving hebben meegedeeld die dit
brengt.                                                                verhelpt, behalve een nog niet goedgekeurd ontwerp voor
                                                                       Gibraltar, concludeert de Commissie dat het Verenigd Konink-
                                                                       rijk de artikelen 1, leden 4 en 5, 2, leden 1, 2 en 4, 3, leden 1
                                                                       tot en met 4, 4, leden 1 tot en met 3, en 5, leden 1 en 2, van
                                                                       de richtlijn niet naar behoren heeft omgezet.
                                                                       (1 ) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20.
                                                                       (2 ) PB L 168 van 2.7.1994, blz. 28.
Beroep, op 29 november 2002 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd
                           Koninkrijk
                       (Zaak C-431/02)
                        (2003/C 19/38)                                 Verzoek van de Ufficio del Giudice di Pace di Lendinara
                                                                       (RO), Italia van 29 oktober 2002 om een prejudiciële
                                                                       beslissing in het geding tussen Lucio Trombin en Insight
                                                                       World Education Systems Limited, in tegenwoordigheid
                                                                                van Valeria Trombin
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 29 november 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd
Koninkrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-                                          (Zaak C-432/02)
pen, vertegenwoordigd door X. Lewis en M. Konstantinidis als
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                                (2003/C 19/39)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1)    vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-           De Ufficio del Giudice di Pace di Lendinara heeft bij beschikking
      Brittannië en Noord-Ierland, door niet alle nodige maatre-       van 29 oktober 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
      gelen te nemen om te voldoen aan zijn verplichtingen             Justitie op 29 november 2002, in het geding tussen Lucio
      krachtens de artikelen 1, leden 4 en 5, 2, leden 1, 2 en 4,      Trombin en Insight World Education Systems Limited, het Hof
      3, leden 1 tot en met 4, 4, leden 1 tot en met 3, en 5,          van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
      leden 1 en 2, van richtlijn 91/689/EEG van de Raad               een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
      betreffende gevaarlijke afvalstoffen (1), niet heeft voldaan
      aan de verplichtingen die krachtens deze richtlijn en het        1)     Zijn de beginselen van het EG-Verdrag betreffende het
      Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap op                   vrije verkeer van personen (artikelen 39 EG en volgende),
      hem rusten;                                                             het recht van vestiging (artikelen 43 EG en volgende) en
                                                                              het vrij verrichten van diensten (artikelen 49 EG en
2)    het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.                      volgende), zoals uitgelegd in de rechtspraak van het Hof,


title: Zaak C-89/05: Verzoek van het House of Lords van 3 november 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen United Utilities plc en Commissioners of Customs & Excise

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/17

         Verzoek van het House of Lords van 3 november 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen United Utilities plc en Commissioners of Customs & Excise
   (Zaak C-89/05)
   (2005/C 106/32)
   Procestaal: Engels
   Het House of Lords (Verenigd Koninkrijk) heeft bij beschikking van 3 november 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 februari 2005, in het geding tussen United Utilities plc en Commissioners of Customs & Excise, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

               „1.

               Geldt de vrijstelling voor weddenschappen in artikel 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1) van de Raad van 17 mei 1977, indien een persoon (de „vertegenwoordiger”) namens een ander (de „principaal”) diensten verricht, bestaande in het aannemen van weddenschappen van klanten en de mededeling aan hen van de aanvaarding ervan door de principaal, wanneer (a) het optreden van de vertegenwoordiger noodzakelijk is om de rechtsbetrekking van weddenschap tussen de principaal en zijn klant en bijgevolg de weddenschap als zodanig tot stand te brengen, maar (b) de vertegenwoordiger de notering (verhouding tussen inzet en prijs) niet vaststelt, welke notering door de principaal wordt vastgesteld of in sommige gevallen door derden overeenkomstig de regels van de betrokken sport, en (c) de vertegenwoordiger namens de principaal over de aanvaarding van weddenschappen beslist overeenkomstig de door de principaal vastgestelde criteria, zodat de vertegenwoordiger niet vrij kan beslissen?”

      (1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1).


title: Zaak C-100/05: Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam van 18 februari 2005 verzoek om een prejudiciële beslissing in het geding tussen ASM Lithography B.V. en Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Zuid/kantoor Roermond

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/19

         Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam van 18 februari 2005 verzoek om een prejudiciële beslissing in het geding tussen ASM Lithography B.V. en Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Zuid/kantoor Roermond
   (Zaak C-100/05)
   (2005/C 106/35)
   Procestaal: Nederlands
   Het Gerechtshof te Amsterdam in Nederland heeft bij beschikking van 18 februari 2005 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 28 februari 2005, in het geding tussen ASM Lithography B.V. en Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Zuid/kantoor Roermond. het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Dient ten aanzien van veredelingsgoederen als de onderhavige (punt 2.1 van het verzoek om een prejudiciële beslissing), die worden beschouwd in het vrije verkeer te zijn gebracht, de douaneschuld te worden vastgesteld aan de hand van de in artikel 122, onderdeel c, CDW (1) bedoelde heffingsgrondslagen, ook indien de belanghebbende geen voorafgaand enuitdrukkelijk verzoek daartoe heeft gedaan?

               2.

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, dient dan een achteraf — na de mededeling van het uit de douaneschuld voortvloeiende bedrag aan rechten, dat is berekend aan de hand van de heffingsgrondslagen, bedoeld in artikel 121, lid 1, CDW — in het kader van een verzoek om terugbetaling op grond van artikel 236 CDW gedaan verzoek om (her)berekening van het bedrag van de douaneschuld aan de hand van de heffingsgrondslagen, bedoeld in artikel 122, onderdeel c, CDW te worden ingewilligd?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad, van 12 oktober 1992, tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, van 19 oktober 1992, blz. 1).


title: Zaak C-514/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 november 2011 door de Liga para a Protecção da Natureza (LPN) tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2011 in zaak T-29/08, Liga para a Protecção da Natureza (LPN)/Europese Commissie

text:
               25.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 58/2

         Hogere voorziening ingesteld op 30 november 2011 door de Liga para a Protecção da Natureza (LPN) tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2011 in zaak T-29/08, Liga para a Protecção da Natureza (LPN)/Europese Commissie
   (Zaak C-514/11 P)
   2012/C 58/02
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Rekwirante: Liga para a Protecção da Natureza (LPN) (vertegenwoordiger: P. Vinagre e Silva, advogada)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk Denmarken, Republiek Finland, Koninkrijk Zweden

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 september 2011 in zaak T-29/08 gedeeltelijke vernietigen, voor zover daarbij

                           1)

                           de vorderingen van LPN, rekwirante, worden afgewezen (zonder nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 22 november 2007);

                           2)

                           LPN in haar eigen kosten en in de kosten van de Commissie wordt verwezen;

                     daar het arrest van het Gerecht in beide gevallen blijk geeft van verschillende onjuiste beoordelingen.

               —

               de vorderingen van rekwirante toewijzen, met nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 22 november 2007 voor zover het documenten en delen van documenten betreft waartoe de Commissie haar bij het besluit van 24 oktober 2008 toegang bleef weigeren.

               —

               de Commissie in haar eigen kosten en in de kosten van rekwirante in eerste en tweede aanleg verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij het arrest van het Gerecht is het beroep verworpen dat LPN had ingesteld tegen het besluit van de Commissie van 22 november 2007 voor zover het documenten en delen van documenten betreft waartoe de Commissie haar bij besluit van 24 oktober 2008 toegang bleef weigeren.
   Het litigieuze besluit moet nietig worden verklaard aangezien het blijk geeft van de volgende onjuiste rechtsopvattingen:

               i)

               onjuiste uitlegging van artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen.

               ii)

               onjuiste uitlegging van artikel 4 van verordening (EG) nr. 1049/2001 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie.

               iii)

               onjuiste beoordeling bij de verwijzing in de kosten van het geding.

         Derhalve moeten de vorderingen in eerste aanleg van rekwirante worden toegewezen en het besluit van de Commissie van 22 november 2007 nietig worden verklaard voor zover het documenten en delen van documenten betreft waartoe de Commissie haar bij besluit van 24 oktober 2008 toegang bleef weigeren.

      (1)  PB L 264, blz.13.

      (2)  PB L 145, blz. 43.


title: Zaak C-208/02 P: Hogere voorziening, op 4 juni 2002 ingesteld door LR af 1998 (Deutschland) GmbH [voorheen Lögstör Rör (Deutschland) GmbH] tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 20 maart 2002 in zaak T-16/99, Lögstör Rör (Deutschland) GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 202/6                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24.8.2002
—     Materiële fouten bij de toepassing van artikel 81, lid 1,          Middelen en voornaamste argumenten
      EG met betrekking tot de deelneming aan het boycotten
      van Powerpipe. Aangezien rekwirante, die slechts een
      distributeur was, niet tot het welslagen van de boycot             —     Schending van materieel recht
      kon bijdragen, kan haar deelneming aan één enkele
      bijeenkomst waarop over boycotmaatregelen van de                         —    schending van het verbod van terugwerkende kracht
      anderen is gesproken, niet als een bewijs van deelneming                      en niet-inachtneming van het vertrouwensbeginsel;
      aan een dergelijke boycot worden aangemerkt.
                                                                               —    de Commissie heeft door middel van de „richtsnoe-
(1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.                                     ren” een systeem van geldboeten gecreëerd dat niet
(2) PB 1999, L 24, blz. 1.                                                          binnen de in artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17
                                                                                bepaalde grenzen blijft, en heeft dit nieuwe systeem
                                                                                toegepast op feiten die van vóór de vaststelling
                                                                                van de „richtsnoeren” dateren. Verzoekster is ervan
                                                                                uitgegaan dat de praktijk inzake geldboeten en de
                                                                                beginselen inzake de beoordeling van medewerking
                                                                                tijdens de administratieve procedure in de loop van
                                                                                de litigieuze procedure niet fundamenteel zouden
Hogere voorziening, op 4 juni 2002 ingesteld door LR                                worden gewijzigd en dat fundamentele wijzigingen
af 1998 (Deutschland) GmbH [voorheen Lögstör Rör                                    in elk geval niet met terugwerkende kracht zouden
(Deutschland) GmbH] tegen het arrest van het Gerecht                                worden toegepast, en dit uitgangspunt verdient
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                                    bescherming.
(Vierde kamer) van 20 maart 2002 in zaak T-16/99,
Lögstör Rör (Deutschland) GmbH tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen                               —     Onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing en de uitleg-
                                                                               ging van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17:
                        (Zaak C-208/02 P)                                      enerzijds overschrijdt de vaststelling van de „richtsnoeren”
                                                                               en de daarmee verbonden fundamentele wijziging van de
                                                                               praktijk van de Commissie ter zake van de vaststelling
                         (2002/C 202/07)                                       van geldboeten de grenzen van de door artikel 15,
                                                                               lid 2, van verordening nr. 17 verleende discretionaire
                                                                               bevoegdheid en is zij derhalve in strijd met het legaliteits-
                                                                               beginsel bij bestuurshandelingen; anderzijds levert de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                               concrete toepassing van artikel 15, lid 2, van verordening
op 4 juni 2002 hogere voorziening ingesteld door LR af 1998
                                                                               nr. 17 met betrekking tot verzoekster op verschillende
(Deutschland) GmbH [voorheen Lögstör Rör (Deutschland)
                                                                               punten misbruik van discretionaire bevoegdheid op.
GmbH], vertegenwoordigd door H.-J. Hellmann van het ad-
                                                                               De Commissie is bij haar beslissing voorbijgegaan aan
vocatenkantoor Shearman & Sterlin te Mannheim, domicilie
                                                                               individuele verschillen met betrekking tot de duur en
gekozen hebbende te Luxemburg bij het advocatenkantoor
                                                                               de ernst van de inbreuk. Door de „richtsnoeren” met
Linklaters Loesch, tegen het arrest van het Gerecht van eerste
                                                                               terugwerkende kracht toe te passen wijkt de Commissie
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van
                                                                               bovendien af van haar vaste administratieve praktijk
20 maart 2002 in zaak T-16/99, Lögstör Rör (Deutschland)
                                                                               inzake geldboeten, volgens welke zij, tot aan de bekende
GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1).
                                                                               kartonzaak, overeenkomstig de rechtspraak van het Hof
                                                                               rekening hield met de individuele bijdrage aan de inbreuk.
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage                                 Ten slotte leidt de toepassing van de „richtsnoeren” tot
                                                                               een geldboete die in geen verhouding staat tot die welke
1.    de op 12 november 1998 aan verzoekster betekende en                      aan de andere adressaten van de beschikking is opgelegd.
      in het Publicatieblad van de EG van 30 januari 1999 (2)
      gepubliceerde beschikking van verweerster van 21 ok-                     —    Schending van wezenlijke vormvoorschriften
      tober 1998 inzake een procedure op grond van artikel 85
      van het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voor-
      geïsoleerde buizen), nietig te verklaren voorzover zij                   —    Niet-nakoming van de motiveringsplicht
      betrekking heeft op verzoekster,
      subsidiair                                                               —    Schending van het beginsel van hoor en wederhoor.
      de geldboete te verlagen;
2.    verweerster te verwijzen in de kosten;                             (1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.
                                                                         (2) PB 1999, L 24, blz. 1.
      uiterst subsidiair
      het bestreden arrest te vernietigen en de zaak voor
      afdoening opnieuw naar het Gerecht van eerste aanleg te
      verwijzen.


title: Zaak T-434/11: Beroep ingesteld op 3 augustus 2011 — Europäisch-Iranische Handelsbank/Raad

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/48

         Beroep ingesteld op 3 augustus 2011 — Europäisch-Iranische Handelsbank/Raad
   (Zaak T-434/11)
   2011/C 282/88
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europäisch-Iranische Handelsbank AG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Gadhia en S. Ashley, Solicitors, H. Hohmann, advocaat, D. Wyatt, Queen’s Counsel, en R. Blakeley, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren tabel B, lid 1, van bijlage I bij besluit 2011/299/GBVB van de Raad (1), voor zover het verzoekster betreft;

               —

               nietig verklaren tabel B, lid 1, van bijlage I bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 503/2011 van de Raad (2), voor zover het verzoekster betreft;

               —

               vaststellen dat artikel 20, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad (3) op verzoekster niet van toepassing is;

               —

               vaststellen dat artikel 16, lid 2, van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad (4) op verzoekster niet van toepassing is;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan:

               1)

               Verweerder heeft procedurele vereisten geschonden, aangezien:

                           —

                           hij heeft nagelaten een passende, precieze en afdoende motivering te geven, en

                           —

                           hij het recht van verdediging en het recht op een daadwerkelijke bescherming in rechte niet heeft nageleefd.

               2)

               Verweerder heeft een kennelijke beoordelingsfout begaan bij de beoordeling of aan de criteria voor vermelding van verzoekster op grond van de bestreden maatregelen was voldaan, aangezien de transacties in verband waarmee verzoekster klaarblijkelijk op de lijst is geplaatst, toegestaan waren of in overeenstemming waren met de beslissingen en aanwijzingen van de bevoegde nationale instantie (de Duitse Centrale Bank).

               3)

               Verweerder heeft inbreuk gemaakt op de legitieme verwachting van verzoekster dat zij niet zou worden gestraft door oplegging van beperkende maatregelen, op basis van gedragingen die door de bevoegde nationale instantie waren toegestaan. Subsidiair was het in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel en het recht op behoorlijk bestuur dat aan verzoekster in dergelijke omstandigheden sancties zijn opgelegd.

               4)

               De vermelding van verzoekster is in strijd met haar eigendomsrecht en/of haar recht op bedrijfsuitoefening en is bovendien kennelijk in strijd met het evenredigheidsbeginsel.

               5)

               Indien de regels op grond waarvan verweerder schijnt te hebben gehandeld inderdaad dwingend zijn, zijn zij onrechtmatig vanwege strijdigheid met het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Besluit 2011/299/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 136, blz 65).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 503/2011 van de Raad van 23 mei 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 136, blz. 26).

      (3)  Besluit van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).

      (4)  Verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1).


title: Zaak C-38/06: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 maart 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Van douanerechten vrijgestelde invoer van goederen voor specifiek militair gebruik)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 maart 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-38/06) (1)

   (Niet-nakoming - Van douanerechten vrijgestelde invoer van goederen voor specifiek militair gebruik)
   2010/C 113/02
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Wilms en M. Afonso, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, Â. Seiça Neves, J. Gomes en C. Guerra Santos, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: J. Molde, gemachtigde), Helleense Republiek (vertegenwoordigers: E.-M. Mamouna en M. K. Boskovits, gemachtigden), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Bruni, gemachtigde, G. De Bellis, avvocato dello Stato) Republiek Finland (vertegenwoordiger: A. Guimaraes-Purokoski)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, 9, 10 en 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (PB L 155, blz. 1), en, voor de periode na 31 mei 2000, van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1) — Van douanerechten vrijgestelde invoer van oorlogsmaterieel en van goederen voor zowel militair als civiel gebruik

      Dictum

               1.

               Door te weigeren de eigen middelen vast te stellen die verschuldigd zijn naar aanleiding van importen van uitrusting en goederen voor specifiek militair gebruik in het tijdvak van 1 januari 1998 tot en met 31 december 2002 en deze ter beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen te stellen, en door te weigeren de overeenkomstige vertragingsrente te betalen, is de Portugese Republiek in het tijdvak van 1 januari 1998 tot en met 30 mei 2000 de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2 en 9 tot en met 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, zoals gewijzigd bij verordening (Euratom, EG) nr. 1355/96 van de Raad van 8 juli 1996, en in het tijdvak van 31 mei 2000 tot en met 31 december 2002 evenmin de verplichtingen krachtens dezelfde artikelen van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen.

               2.

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

               3.

               Het Koninkrijk Denemarken, de Helleense Republiek, de Italiaanse Republiek en de Republiek Finland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 74 van 25.03.2006.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 oktober 2003 in zaak T-392/02, Solvay Pharmaceuticals BV tegen Raad van de Europese Unie (Richtlĳn 70/524/EEG — Communautaire vergunning, gebonden aan persoon die verantwoordelĳk is voor in verkeer brengen, voor toevoegingsmiddel in diervoeding — Overgangsregeling — Intrekking van vergunning — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelĳkheid — Voorwaarden voor intrekking — Voorzorgsbeginsel — Beginsel van gelĳke behandeling, rechtszekerheid, behoorlĳk bestuur en goede trouw)

text:
C 7/34                  NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          10.1.2004
1)    Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van een        BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                             HET
      bedrag van 3 000 euro bovenop het bedrag van 1 500 euro                           GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      dat reeds door het TABG is toegekend.
2)    Verwerpt het beroep voor het overige.                                                         van 9 juli 2003
3)    Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                         in zaak T-288/02 R, Asian Institute of Technology (AIT)
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1) PB C 118, van 18 mei 2002.
                                                                                (Kort geding — Spoedeisendheid — Geen)
                                                                                (2004/C 7/63)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 21 oktober 2003                                                           (Procestaal: Frans)
in zaak T-392/02, Solvay Pharmaceuticals BV tegen Raad
                    van de Europese Unie (1)
                                                                         In zaak T-288/02 R, Asian Institute of Technology (AIT),
(Richtlijn 70/524/EEG — Communautaire vergunning, ge-                    gevestigd te Pathumthani (Thailand), vertegenwoordigd door
bonden aan persoon die verantwoordelijk is voor in verkeer               H. Teissier du Cros, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
brengen, voor toevoegingsmiddel in diervoeding — Over-                   Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
gangsregeling — Intrekking van vergunning — Beroep tot                   pen (gemachtigden: P.-J. Kuijper en B. Schöfer), betreffende een
nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Voorwaarden voor                   verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het
intrekking — Voorzorgsbeginsel — Beginsel van gelijke                    besluit van de Commissie van 22 februari 2002 tot sluiting
behandeling, rechtszekerheid, behoorlijk bestuur en goede                van een onderzoekscontract met het Center for Energy-
                               trouw)                                    Environment Research and Development in het kader van het
                                                                         programma „Asia-Invest”, heeft de president van het Gerecht
                            (2004/C 7/62)                                op 9 juli 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                                                                         luidt als volgt:
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         1)     Het verzoek in het kort geding wordt afgewezen.
In zaak T-392/02, Solvay Pharmaceuticals BV, gevestigd te
Weesp (Nederland), vertegenwoordigd door C. Meijer, F. Her-              2)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
bert en M. L. Struys, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
M. Balta en M. Ruggeri Laderchi), ondersteund door Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: A. Bordes),
betreffende een verzoek tot nietigverklaring van verordening
(EG) nr. 1756/2002 van de Raad van 23 september 2002 tot
wijziging van richtlijn 70/524/EEG van de Raad betreffende
toevoegingsmiddelen in de diervoeding wat betreft de intrek-             Beroep, op 8 oktober 2003 ingesteld door Deutsche
king van de vergunning voor een toevoegingsmiddel en                     Post AG en Securicor Omega Express Limited tegen
tot wijziging van verordening (EG) nr. 2430/1999 van de                          Commissie van de Europese Gemeenschappen
Commissie (PB L 265, blz. 1), heeft het Gerecht (Tweede
kamer), samengesteld als volgt: N. J. Forwood, kamerpresident,
en J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Palacio                                     (Zaak T-343/03)
González, hoofdadministrateur, op 21 oktober 2003 een arrest
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (2004/C 7/64)
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                                (Procestaal: Duits)
2)    Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten alsmede die van de
      Raad zal dragen, daaronder begrepen die welke op het kort
      geding zijn gevallen.
3)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen,            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn gevallen.     schappen is op 8 oktober 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door Deutsche
(1) PB C 55 van 8.3.2003.                                                Post AG, gevestigd te Bonn (Duitsland) en door Securicor
                                                                         Omega Express Limited, gevestigd te Sutton (Verenigd Konink-
                                                                         rijk), vertegenwoordigd door T. Lübbig, advocaat.


title: Zaak C-347/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 18 juli 2014 — New Media Online GmbH/Bundeskommunikationssenat

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 18 juli 2014 — New Media Online GmbH/Bundeskommunikationssenat
   (Zaak C-347/14)
   2014/C 329/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: New Media Online GmbH

      Verwerende partij: Bundeskommunikationssenat

      Andere partij in de procedure: Der Bundeskanzler

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 1, lid 1, sub b, van richtlijn 2010/13/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) aldus worden uitgelegd dat de vorm en de inhoud van een te beoordelen dienst kunnen worden geacht vergelijkbaar te zijn met televisie-uitzendingen indien dergelijke diensten ook door televisieomroepdiensten worden aangeboden die als massamedia kunnen worden beschouwd en bestemd zijn voor ontvangst door, en een duidelijke impact kunnen hebben op, een significant deel van het publiek?

               2)

               Moet artikel 1, lid 1, sub a-i, van richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) aldus worden uitgelegd dat voor de beoordeling van het hoofddoel van een aangeboden dienst in de elektronische versies van kranten kan worden uitgegaan van een onderdeel waarin hoofdzakelijk een verzameling korte video’s ter beschikking wordt gesteld, die in andere onderdelen van de website van dit elektronische medium alleen ter aanvulling van schriftelijke bijdragen van de online-krant dienen?

      (1)  PB L 95, blz. 1.


title: Arrest van het hof (voltallige zitting) van 13 juli 2004 in zaak C-27/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Artikel 104 EG — Verordening (EG) nr. 1467/97 — Stabiliteits- en groeipact — Buitensporige overheidstekorten — Besluiten van de Raad uit hoofde van artikel 104, leden 8 en 9, EG — Vereiste meerderheid niet bereikt — Niet genomen besluiten — Beroep tegen „besluiten om niet de in de aanbevelingen van de Commissie vervatte formele instrumenten vast te stellen” — Niet-ontvankelijkheid — Beroep tegen „conclusies van de Raad”)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/16

      ARREST VAN HET HOF

   (voltallige zitting)
   van 13 juli 2004
   in zaak C-27/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Artikel 104 EG - Verordening (EG) nr. 1467/97 - Stabiliteits- en groeipact - Buitensporige overheidstekorten - Besluiten van de Raad uit hoofde van artikel 104, leden 8 en 9, EG - Vereiste meerderheid niet bereikt - Niet genomen besluiten - Beroep tegen „besluiten om niet de in de aanbevelingen van de Commissie vervatte formele instrumenten vast te stellen” - Niet-ontvankelijkheid - Beroep tegen „conclusies van de Raad”)
   (2004/C 228/31)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-27/04, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Petite, A. van Solinge en P. Aalto) tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J.-C. Piris, T. Middleton en J. Monteiro), betreffende verzoeken om nietigverklaring van handelingen van de Raad van 25 november 2003, te weten

               —

               de besluiten om ten aanzien van de Franse Republiek en de Bondsrepubliek Duitsland niet de in de aanbevelingen van de Commissie vervatte formele instrumenten uit hoofde van artikel 104, leden 8 en 9, EG vast te stellen;

               —

               de ten aanzien van elk van deze twee lidstaten genomen conclusies, getiteld „conclusies van de Raad over de evaluatie van de door [respectievelijk de Franse Republiek en de Bondsrepubliek Duitsland] genomen maatregelen ingevolge de aanbevelingen van de Raad krachtens artikel 104, lid 7, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en het overwegen van aanvullende maatregelen tot vermindering van het tekort teneinde de buitensporigtekortsituatie te verhelpen”, voorzover die conclusies met zich meebrengen dat de procedure inzake de buitensporige tekorten wordt opgeschort, een instrument wordt gebruikt waarin het Verdrag niet voorziet en de aanbevelingen die de Raad uit hoofde van artikel 104, lid 7, EG had gedaan, worden gewijzigd,

         heeft het Hof (voltallige zitting), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresidenten, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta en K. Lenaerts, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 13 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verklaart het beroep van de Commissie van de Europese Gemeenschappen niet-ontvankelijk voorzover het strekt tot nietigverklaring van de niet-vaststelling door de Raad van de Europese Unie van de in de aanbevelingen van de Commissie vervatte formele instrumenten uit hoofde van artikel 104, leden 8 en 9, EG.

               2)

               Verklaart nietig de conclusies van de Raad van 25 november 2003 met betrekking tot respectievelijk de Franse Republiek en de Bondsrepubliek Duitsland, voorzover zij een besluit tot opschorting van de buitensporigtekortprocedure bevatten alsmede een besluit waarmee wijziging wordt gebracht in de eerdere aanbevelingen van de Raad uit hoofde van artikel 104, lid 7, EG.

               3)

               Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen.

      (1)  PB C 35 van 7.2.2004.


title: Zaak C-300/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Antwerpen — België) — Imtech Marine Belgium NV/Radio Hellenic SA [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 805/2004 — Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen — Voorwaarden voor waarmerking — Rechten van de schuldenaar — Heroverweging van de beslissing]

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Antwerpen — België) — Imtech Marine Belgium NV/Radio Hellenic SA
   (Zaak C-300/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 805/2004 - Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen - Voorwaarden voor waarmerking - Rechten van de schuldenaar - Heroverweging van de beslissing])
   (2016/C 068/12)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Imtech Marine Belgium NV

      Verwerende partij: Radio Hellenic SA

      Dictum

               1)

               Artikel 19 van verordening (EG) nr. 805/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot invoering van een Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen, gelezen tegen de achtergrond van artikel 288 VWEU, moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten niet verplicht in hun intern recht een heroverwegingsprocedure als bedoeld in dat artikel 19 in te voeren.

               2)

               Artikel 19, lid 1, van verordening nr. 805/2004 moet aldus worden uitgelegd dat met het oog op waarmerking van een bij verstek gewezen beslissing als Europese executoriale titel, de rechter bij wie een dergelijk verzoek is gedaan, zich ervan moet vergewissen dat naar zijn intern recht een integrale toetsing, zowel rechtens als feitelijk, van die beslissing daadwerkelijk en zonder uitzondering mogelijk is in de in deze bepaling bedoelde twee gevallen en dat het naar zijn intern recht mogelijk is om de termijnen om een rechtsmiddel aan te wenden tegen een beslissing inzake een niet-betwiste schuldvordering te verlengen niet alleen bij overmacht maar ook wanneer de schuldenaar wegens andere buitengewone omstandigheden buiten zijn wil de betrokken schuldvordering niet heeft kunnen betwisten.

               3)

               Artikel 6 van verordening nr. 805/2004 moet aldus worden uitgelegd dat waarmerking van een beslissing als Europese executoriale titel, die te allen tijde kan worden gevorderd, aan de rechter moet worden voorbehouden.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak C-183/13: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Fazenda Pública/Banco Mais SA (Fiscale bepalingen — Btw — Richtlijn 77/388/EEG — Artikel 17, lid 5, derde alinea, sub c — Artikel 19 — Aftrek van voorbelasting — Leasingverrichtingen — Goederen en diensten voor gemengd gebruik — Regel voor berekening van bedrag aan aftrekbare btw — Afwijkende regeling — Voorwaarden)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/13

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Fazenda Pública/Banco Mais SA
   (Zaak C-183/13) (1)

   ((Fiscale bepalingen - Btw - Richtlijn 77/388/EEG - Artikel 17, lid 5, derde alinea, sub c - Artikel 19 - Aftrek van voorbelasting - Leasingverrichtingen - Goederen en diensten voor gemengd gebruik - Regel voor berekening van bedrag aan aftrekbare btw - Afwijkende regeling - Voorwaarden))
   2014/C 315/18
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fazenda Pública

      Verwerende partij: Banco Mais SA

      Dictum

   Artikel 17, lid 5, derde alinea, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat een lidstaat in omstandigheden als in het hoofdgeding een bank die onder meer leasingactiviteiten uitoefent, verplicht om in de teller en de noemer van de breuk tot vaststelling van één en hetzelfde pro rata voor de aftrek voor al haar goederen en diensten voor gemengd gebruik enkel het met de rente overeenstemmende deel van de door de klanten krachtens hun leasingovereenkomsten betaalde leasinggelden op te nemen wanneer van deze goederen en diensten in eerste instantie wordt gebruikgemaakt voor de financiering en het beheer van deze overeenkomsten, hetgeen de verwijzende rechter moet nagaan.

      (1)  PB C 189 van 29.6.2013.