title: Zaak T-334/17: Beroep ingesteld op 31 mei 2017 — Cargolux Airlines/Commissie

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/57

         Beroep ingesteld op 31 mei 2017 — Cargolux Airlines/Commissie
   (Zaak T-334/17)
   (2017/C 239/70)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cargolux Airlines International SA (Sandweiler, Luxemburg) (vertegenwoordigers: G. Goeteyn, solicitor, E. Aliende Rodríguez, advocaat, en C. Rawnsley, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               ingeval het Gerecht het eerste, tweede, derde of vierde middel aanvaardt, de leden 1 tot en met 4 van artikel 1 van besluit C(2017) 1742 final van de Commissie van 17 maart 2017 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak AT.39258 — Luchtvracht) in hun geheel nietig verklaren voor zover zij betrekking hebben op Cargolux;

               —

               ingeval het Gerecht het vijfde middel aanvaardt,

                           —

                           artikel 1, lid 1, in zijn geheel nietig verklaren, of, indien artikel 1, lid 1, niet in zijn geheel nietig wordt verklaard, artikel 1, lid 1, nietig verklaren i) voor zover het betrekking heeft op veiligheidstoeslagen en de betaling van commissie; ii) voor zover het betrekking heeft op het tijdvak tussen 22 januari 2001 en eind 2002; en iii) voor zover daarbij wordt vastgesteld dat verzoekster vóór op zijn vroegst 10 juni 2005 betrokken was bij een kartel volgens de gebruikelijke betekenis van die term;

                           —

                           artikel 1, lid 2, in zijn geheel nietig verklaren, of, indien artikel 1, lid 2, niet in zijn geheel nietig wordt verklaard, artikel 1, lid 2, nietig verklaren: i) voor zover het betrekking heeft op veiligheidstoeslagen en de betaling van commissie; ii) voor zover het vaststelt dat verzoekster vóór op zijn vroegst 10 juni 2005 betrokken was bij een kartel volgens de gebruikelijke betekenis van die term;

                           —

                           artikel 1, lid 3, en artikel 1, lid 4, in hun geheel nietig verklaren.

               —

               ingeval het Gerecht het zesde middel aanvaardt, de leden 2 en 3 van artikel 1 van het bestreden besluit nietig verklaren voor zover daarin wordt vermeend dat Cargolux heeft deelgenomen aan enige inbreuk met betrekking tot inkomende routes (dat wil zeggen van vliegvelden in derde landen naar vliegvelden binnen de EU of in IJsland en Noorwegen);

               —

               de in artikel 3 aan Cargolux opgelegde geldboete nietig verklaren en, indien het Gerecht de geldboete niet geheel intrekt, deze op grond van zijn volledige rechtsmacht aanzienlijk verlagen;

               —

               de met het oog op artikel 4 noodzakelijke vervolgmaatregelen gelasten, voor zover op Cargolux van toepassing;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van Cargolux.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling aangezien de Commissie ultra vires heeft gehandeld door zich te beroepen op bewijs dat betrekking had op routes en tijdvakken die niet onder haar bevoegdheid vielen.

                           —

                           Verzoekster voert aan dat de Commissie haar bevoegdheid ontoelaatbaar ver heeft opgerekt door zich ter ondersteuning van de door haar vastgestelde inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van het EER-Overeenkomst met betrekking tot inter-EER-routes te beroepen op bewijs van voor: a) 1 mei 2004 inzake routes tussen de EU en derde landen; b) 19 mei 2005 inzake routes tussen niet tot de EU behorende EER-landen en derde landen; en c) 1 juni 2002 inzake routes tussen de EU en Zwitserland.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van wezenlijke vormvoorschriften, schending van verdedigingsrechten en een kennelijke beoordelingsfout aangezien de Commissie wezenlijke vormvoorschriften alsmede verzoeksters verdedigingsrechten heeft geschonden door voorafgaand aan de hernieuwde vaststelling van haar besluit geen nieuwe mededeling van punten van bezwaar te doen uitgaan.

                           —

                           Verzoekster voert aan dat de Commissie onterecht tot de slotsom is gekomen dat het niet nodig was om voorafgaand aan de hernieuwde vaststelling van haar besluit een nieuwe mededeling van punten van bezwaar te doen uitgaan, waardoor zij verzoeksters verdedigingsrechten heeft geschonden.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van het recht en een kennelijke beoordelingsfout aangezien de Commissie niet is overgegaan tot een beoordeling van de wettelijke en economische context, wat noodzakelijk is om rechtsgeldig een mededingingsbeperkende strekking te kunnen vaststellen.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van wezenlijke vormvoorschriften, het ontbreken van een motivering, schending van verdedigingsrechten en kennelijke schending van de feiten en het recht, aangezien de Commissie de omvang en kenmerken van de veronderstelde inbreuk op artikel 101 VWEU niet voldoende nauwkeurig heeft aangegeven.

                           —

                           Verzoekster voert aan dat door het begrip enkele en voortdurende inbreuk te ver op te rekken een niet meer te verhelpen onduidelijkheid is ontstaan omtrent de omvang van de inbreuk, wat het onmogelijk maakt goed te vatten waaruit deze inbreuk bestaat.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout aangezien de Commissie er niet in is geslaagd om betrouwbaar bewijsmateriaal te leveren voor haar conclusies en evenmin om de feiten waarop zij haar vaststellingen heeft gebaseerd rechtens genoegzaam te bewijzen.

                           —

                           Verzoekster voert aan dat het bestreden besluit feitelijke onjuistheden en verkeerde beoordelingen bevat met betrekking tot alle drie elementen van de vermeende enkele en voortdurende inbreuk, namelijk de brandstoftoeslag [fuel surcharge (FSC)], de veiligheidstoeslag [security surcharge (SSC)] en de commissies over de toeslagen. Volgens verzoekster heeft de Commissie het begrip enkele en voortdurende inbreuk ook onterecht gebruikt als een overkoepelende term wat haar in staat stelde heel diverse feiten en ondernemerscontacten, die soms betrekking hadden op gedrag dat rechtmatig of irrelevant was, als „bewijs” aan te merken.

               6.

               Zesde middel, ontleend aan schending van het recht aangezien de Commissie zich ten onrechte bevoegd heeft verklaard voor vermeende mededingingsbeperkende onderlinge afstemming met betrekking tot vluchten van vliegvelden in derde landen naar vliegvelden binnen de EER en een onjuist toepassing van het recht aangezien dergelijke vluchten buiten de werkingssfeer van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst vallen.

               7.

               Zevende middel, met betrekking tot het verzoek om herziening van de geldboete op grond van de volledige rechtsmacht van het Gerecht, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout en schending van het evenredigheidsbeginsel.

                           —

                           Verzoekster voert aan dat de Commissie de waarde van de verkopen onjuist heeft vastgesteld door onterecht de inkomende vluchten mee te tellen en dat zij de algehele ernst van de gestelde inbreuk sterk heeft overschat. Met betrekking tot verzoekster heeft de Commissie de ernst en duur van de gestelde inbreuk verkeerd beoordeeld en de verzachtende omstandigheden ten onrechte verworpen.


title: Beroep, op 30 augustus 1996 ingesteld door M. Boessen tegen Eonomisch en Sociaal Comité (Zaak T-133/96)

text:
26 . 10 . 96            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 318/ 19
Beroep, op 22 augustus 1996 ingesteld door RWE Energie                 en een subsidiair verzoek om een ontheffing krachtens
Aktiengesellschaft tegen Commissie van de Europese                     artikel 85 , lid 3 , van het EG-Verdrag in behandeling te
                         Gemeenschappen                                nemen, wanneer tegelijkertijd een nationale mededingings
                         ( Zaak T-131/96 )                             instantie een eigen procedure heeft ingeleid en een tot
                                                                       artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag beperkte verbodsbe
                            ( 96/C 318/35 )                            schikking heeft gegeven en terzake een nationale beroeps
                                                                       procedure aanhangig is .
                        (Procestaai: Duits)
                                                                       Verzoekster meent dat de Commissie ten onrechte weigert
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen              om haar verzoek om een negatieve verklaring te behandelen .
schappen is op 22 augustus 1996 beroep tegen Commissie                 Ingevolge artikel 9, lid 1 , van Verordening nr. 17 van de
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door RWE                      Raad is de Commissie bij uitsluiting bevoegd om de
Energie Aktiengesellschaft, te Essen ( Bondsrepubliek Duits           bepalingen van artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag buiten
land ), vertegenwoordigd door G. Wiedemann en J. Fleisch              toepassing te verklaren overeenkomstig artikel 85 , lid 3 , van
hauer, advocaten te Düsseldorf, domicilie gekozen heb                 het EG-Verdrag. Zij heeft dus het „ ontheffingsmonopolie ".
bende te Luxemburg bij L. Frieden van Bonn & Schmitt,                  Uit dit monopolie vloeit naar algemene opvatting de
advocaten aldaar, Avenue Guillaume 62 .                                verplichting van de Commissie voort, aanmeldingen ten
                                                                       behoeve van een ontheffing te onderzoeken en daarop te
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    beslissen . Voor een decentrale toepassing van artikel 85 ,
                                                                       lid 1 , van het EG-Verdrag is in zoverre geen plaats . Daarbij
— vast te stellen dat verweerster het EG-Verdrag heeft                 komt, dat de bevoegdheid van het Bundeskartellamt tot
     geschonden door te weigeren verzoeksters aanvraag van             toepassing van artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag de
     26 oktober 1995 om een negatieve verklaring overeen              Commissie niet ontslaat van de taak, de regelmatig bij haar
     komstig artikel 2 van Verordening nr. 17 van de Raad,             aangemelde concessieovereenkomst aan artikel 85 , leden 1
     respectievelijk aanmelding ter verkrijging van een ont           en 3 , van het EG-Verdrag te toetsen .
     heffing krachtens artikel 85 , lid 3 , van het EG-Verdrag,
     voor de tussen verzoekster en de Stadt Nordhorn op 20             Voorts behoort het tot de taken van de Commissie een eigen
     en 21 oktober 1995 gesloten concessieovereenkomst                 mededingingsbeleid te ontwikkelen en toe te passen . Deze
     inzake de elektriciteitsvoorziening ( IV/E-3/35.800 ) te          taak over te laten aan een nationaal kartelbureau is niet in
     behandelen;                                                       overeenstemming met de bevoegdheidsregeling van het
                                                                       EG-kartelrecht .
     subsidiair :
                                                                       Als gevolg van het stilzitten van de Commissie loopt
     voor zover de brief van verweerster van 18 juni 1996, op          verzoekster het risico van nationale bestuursrechtelijke
     25 juni 1996 aan verzoeksters gemachtigden betekend,              sancties van het Bundeskartellamt aan het einde van de
     moet worden geacht een beschikking in te houden, deze             nationale procedure . Wanneer de verbodsbeschikking van
     beschikking nietig te verklaren en daarbij te bepalen, dat        het Amt door de rechter wordt gehandhaafd, kan de
     verweerster verzoeksters aanvraag van 26 oktober 1995             overeenkomst immers niet worden uitgevoerd, ook al zou er
     in behandeling moet nemen en erop beslissen;                      eventueel ontheffing voor kunnen worden verleend . Tot aan
— verweerster in de kosten te veroordelen .                            het tijdstip van een formele beslissing van de Commissie
                                                                       geldt derhalve een bestuursrechtelijk verbod van uitvoering
                                                                       van de overeenkomst, iets dat in het EG-kartelrecht voor
Middelen en voornaamste argumenten                                     aangemelde overeenkomsten juist niet is voorgezien .
Verzoekster heeft een tussen haar en de Stadt Nordhorn
gesloten exclusieve overeenkomst ( betreffende het gebruik
van overpadsrechten voor de elektriciteitsvoorziening ) for
meel bij de Commissie aangemeld . Nadien heeft het
Bundeskartellamt de uitvoering van bepaalde onderdelen
van de overeenkomst verboden op grond van artikel 85 ,                 Beroep, op 30 augustus 1996 ingesteld door M. Boessen
lid 1 , van het EG-Verdrag juncto § 47 GWB . Aan deze                               tegen Eonomisch en Sociaal Comité
beslissing ligt een brief van de Commissie aan het Bundes
kartellamt ten grondslag, inhoudende dat zij „ op dit                                           ( Zaak T- 13 3/96 )
moment " niet voornemens was „ een procedure volgens                                               ( 96/C 318/36 )
artikel 9 , lid 2 , van Verordening nr. 17 van de Raad met de
rechtsgevolgen van artikel 9 , lid 3 , van de verordening in te                             (Procestaai: Nederlands)
leiden ". „ Gezien het systeem van decentrale toepassing van
de EG-mededingingsregels " meende de Commissie te kun
nen „ afzien " van de behandeling van een verzoek om een               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
ontheffing krachtens artikel 85 , lid 3 , zolang de „ lopende          schappen is op 30 augustus 1996 beroep ingesteld tegen
nationale procedure nog niet tot een definitief resultaat heeft         Economisch en Sociaal Comité door M. Boessen, wonende
geleid ".                                                              te Lanaken ( België ), vertegenwoordigd door Ch . M. E. M.
                                                                        Paulussen, advocaat te Maastricht ( Nederland ), domicilie
Het geschil betreft de vraag of de Commissie mag weigeren              gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M.
een bij haar ingediend verzoek om een negatieve verklaring              Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 .
 ---pagebreak--- Nr . C 318/20         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26 . 10 . 96
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— nietig te verklaren de beide besluiten van de secretaris          — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     generaal van het Economisch en Sociaal Comité waarin                 7 augustus 1995 waarbij het aantal reisdagen van
     stilzwijgend tot afwijzing is beslist op de beide klacht            verzoeker op twee werd gesteld, alsook elke latere
     brieven van verzoeker van 4 februari 1996 , met bepa                soortgelijke beschikking;
     ling: 1 . dat het Economisch en Sociaal Comité aan
     verzoeker dient toe te kennen de schooltoelagen voor            — voor zoveel nodig nietig te verklaren het uitdrukkelijk
     zijn kinderen Y. , M. en L. voor het schooljaar 1995/                besluit van de Commissie van 1 7 april 1 996 tot afwijzing
      1996 tot een bedrag van in totaal Bfr. 19 080, zoals                van verzoekers klacht;
     verzocht in de desbetreffende aanvraag van 31 augustus
      1995 en voorts 2 . dat het Economisch en Sociaal Comité        — te verklaren dat de interne richtlijn van de Commissie
     de ingangsdatum van het besluit met betrekking tot de                van 21 december 1994, gepubliceerd in de Informations
     toelage voor M. dient te wijzigen van 1 september 1995               Administratives op 4 januari 1995 , onwettig is en
     in 1 augustus 1995 ;                                                 deswege de intrekking daarvan te gelasten;
— het Economisch en Sociaal Comité te verwijzen in de                — verzoeker voor 1995 en de daaropvolgende jaren een
     kosten van de procedure, waaronder tevens begrepen de                aantal reisdagen van 8,5 kalenderdag toe te kennen,
     door verzoeker in verband met deze procedure gemaakte                althans een aantal reisdagen dat is berekend op basis van
     noodzakelijke kosten, in het bijzonder de kosten van                 administratieve circulaire nr . 26 bis van 6 november
     domiciliekeuze, de reis- en verblijfkosten en het hono              1991 ;
     rarium van de gemachtigde .
                                                                     — verweerster in de kosten te verwijzen .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker, voormalig ambtenaar en ontvanger van een
invaliditeitspensioen ten laste van de Europese Gemeen              Verzoeker is hoofd van de delegatie van de Commissie in de
schappen, heeft het Economisch en Sociaal Comité in de               Republiek Tsjaad. Hij betwist het besluit om hem naast zijn
eerste plaats verzocht om toekenning van de variabele,               vakantieverlof niet meer dan twee reisdagen toe te kennen ,
niet-forfaitaire schooltoelage ter zake van vervoerskosten           dat is genomen ingevolge de interne richtlijn van de
voor zijn drie kinderen, en in de tweede plaats om verhoging         Commissie van 21 december 1994 . Tot dit tijdstip had
van de forfaitaire schooltoelage voor een van zijn kinde            verzoeker namelijk gedurende een aantal jaren recht op 8,5
ren .                                                                reisdag, overeenkomstig administratieve circulaire nr. 26 bis
                                                                     van 6 november 1991 .
Het eerste verzoek is stilzwijgend afgewezen, evenals de
daarop ingediende klacht; het tweede verzoek is toegestaan,          Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker om te beginnen
doch met ingang van een latere datum dan door verzoeker              schending van de administratieve circulaire nr. 26 bis, in de
gewenst. De hiertegen ingediende klacht is stilzwijgend              eerste plaats op grond dat de interne richtlijn van de
afgewezen .                                                          Commissie van 21 december 1994 nergens vermeldt dat
                                                                     daarmee de bedoelde circulaire wordt ingetrokken of
Tegen beide stilzwijgend genomen afwijzende besluiten stelt          gewijzigd, en zij in de tweede plaats geen enkele motivering
verzoeker thans beroep in bij het Gerecht.                           bevat waaruit zou kunnen blijken dat de circulaire niet meer
                                                                     aan de behoeften voldeed en een aanzienlijke en onverwijlde
                                                                     beperking van het aantal reisdagen noodzakelijk was . Hij
                                                                     concludeert daaruit, dat de circulaire van 1991 nog steeds
                                                                     van toepassing is en dat het bestreden besluit kennelijk in
                                                                     strijd is met deze regeling.
Beroep, op 2 september 1996 ingesteld door H. Smets tegen            Verzoeker beroept zich voorts op schending van het beginsel
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                     van de bescherming van het gewettigd vertrouwen en
                                                                     verklaart dat verweerster bij hem gerechtvaardigde ver
                        ( Zaak T-134/96 )                            wachtingen heeft gewekt betreffende het aantal reisdagen,
                           ( 96/C 318/37)                            aangezien zij op dit punt in bepalingen in de vorm van een
                                                                     circulaire bepaalde criteria heeft aangelegd en deze een
                                                                     aantal jaren lang heeft toegepast. Doordat zonder enige
                       (Procestaai: Frans)
                                                                     motivering het aantal reisdagen waarop hij recht had, is
                                                                     beperkt, zijn volgens verzoeker verkregen rechten en het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            vertrouwensbeginsel geschonden.
schappen is op 2 september 1996 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door H.                     Bovendien is hij van mening, dat de identieke behandeling
Smets, wonende te N'Djaména (Tsjaad ), vertegenwoordigd              van ambtenaren met standplaats in een derde land ( FAPT)
dor N. Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie gekozen               en ambtenaren met standplaats in de Gemeenschap ( FAC ),
hebbende te Luxemburg bijS.A.R.L. Fiduciaire Myson, Rue              zoals verweerster inzake de reisdagen heeft toegepast, ten
Glesener 1 .                                                         opzichte van de ambtenaren met standplaats in een derde


title: Beroep, op 27 maart 1997 ingesteld door Proderec - Formação e Desenvolvimento de Recursos Humanos ACE tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-72/97)

text:
Nr. C 166/ 16            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  31 . 5 . 97
houden. De biologische vader van M. Neumann en van                      — de Commissie in de kosten te verwijzen .
echt gescheiden echtgenoot van I. Neumann-Schölles heeft
nooit onderhoudsgeld betaald voor M. Neumann en over                   Middelen en voornaamste argumenten
leed onbemiddeld in 1996 .
Reeds bij brief van 22 juni 1995 weigerde het tot aanstel              De bestreden beschikkingen vormen definitieve beschikkin
ling bevoegd gezag aan I. Neumann-Schölles weduwepen                   gen tot goedkeuring van de aanvraag om betaling van het
sioen te betalen, op grond dat haar huwelijk met haar                   saldo betreffende de „ dossiers " inzake financiële steun van
tweede echtgenoot minder dan de in artikel 17 van                       het Europees Sociaal fonds, nrs. 881311P1 en 880249P3 ,
bijlage VIII bij het Statuut geëiste een jaar had geduurd,              ten behoeve van verzoekster. Bij deze beschikkingen be
en zij zich niet in de in lid twee van dat artikel beschreven           sloot de Commissie tot verlaging van het bedrag dat was
uitzonderingssituatie bevond . Tenslotte werd bij brief van             goedgekeurd bij beschikking C(88 ) 0831 /29.04.88 , betref
20 maart 1996 ook de toekenning van een wezenpensioen                   fende de toekenning aan verzoekster van bijstand voor de
aan M. Neumann geweigerd, daar de voorwaarden van                       financiering van beroepsopleidingsacties in Portugal .
artikel 80 van het Statuut niet waren vervuld .
De in het beroep geformuleerde aanspraak van M. Neu                    Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende
mann op wezenpensioen wordt gebaseerd op artikel 80,                    gebreken aan :
lid 1 , van het Statuut. Zakelijk weergegeven wordt gesteld,
dat het aldaar gehanteerde begrip „ wezenpensioen " enkel               — De beschikkingen van de Commissie zijn onwettig we
is gebruikt omdat bij het overlijden van een ambtenaar                      gens strijdig met Besluit 83/516/EEG van de Raad van
geldsommen worden betaald aan kinderen die daadwerke                       17 oktober 1983 betreffende de taken van het Euro
lijk door hem werden onderhouden . Derhalve zouden niet                     pees Sociaal Fonds, Verordening ( EEG ) nr. 2950/83
de wezen, maar veeleer de kinderen die recht hebben op                      van 17 oktober 1983 houdende toepassing van dat be
onderhoudsgeld, een wezenpensioen ontvangen .                               sluit, en Beschikking 83/673/EEG van de Commissie
Anderzijds zou uit artikel 80, leden 2 tot en met 4, van                    betreffende het beheer van het Europees Sociaal Fonds .
het Statuut blijken, dat de rechthebbende geen volle wees
moet zijn .                                                             — De beschikkingen zijn onrechtmatig wegens schending
                                                                            van de rechten en belangen die verzoekster reeds ont
Verweerster kan zich ook niet op artikel 21 van bijlage VIII                leent aan de oorspronkelijke beschikking van de Com
bij het Statuut beroepen, daar in lid 1 van de Duitse tekst                 missie houdende goedkeuring van de dossiers en aan
van dat artikel sprake is van een „ verwaisten " kind ( 1 ). In            het onmiddellijk daarna gegeven goedkeuringsbesluit
dien de communautaire wetgever daarmee alleen op volle                      van het Departamento para os Assuntos do Fundo So
wezen zou doelen, zou artikel 21 van bijlage VIII bij het                   cial Europeo ( DAFSE ).
Statuut innerlijk tegenstrijdig zijn .
 (') Noot van de vertaler: in de Nederlandse tekst wordt ook hier       — Er zijn twee tegenstrijdige beschikkingen gegeven, daar
     de term „ wees " gebruikt.                                             verzoekster de acties heeft uitgevoerd, zonder dat zulks
                                                                            ooit ter discussie is gebracht, terwijl de terugbetaling
                                                                            wordt gelast van meer dan zeven jaar geleden ontvan
                                                                            gen bedragen, die zijn uitgegeven bij de uitvoering en
                                                                            ten behoeve van de twee acties .
Beroep, op 27 maart 1997 ingesteld door Proderec — For
magao e Desenvolvimento de Recursos Humanos ACE te
      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    — De beschikkingen zijn voorts in tegenspraak met an
                                                                            dere eerdere beschikkingen, waardoor het feitelijk en
                           ( Zaak T-72/97)                                  rechtskader waarin de acties werden goedgekeurd en
                             ( 97/C 166/35 )                                uitgevoerd, volledig is gewijzigd .
                       (Procestaai: Portugees)                          — De beschikkingen zijn onbillijk en ingrijpend; zij zijn
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                      in strijd met de beginselen van billijkheid, redelijkheid
 meenschappen is op 27 maart 1997 beroep ingesteld tegen                    en onpartijdigheid .
 Commissie van de Europese Gemeenschappen door Prode
 rec — Forma^ao e Desenvolvimento de Recursos Huma                     — Tenslotte zijn de beschikkingen ongegrond, daar zij in
 nos ACE, gevestigd Av. 25 de Abril 7B, S/loja, Almada ,                    tegenspraak zijn met de door het DAFSE in 1990 afge
 vertegenwoordigd door M. Rodrigues, advocaat te Lissa                     geven verklaring, de enige die geldig is daar zij is afge
 bon , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. M.                    geven binnen de termijn van 13 maanden , beant
 Miranda Sousa Pires, rue Jean Jaurès 4a .                                  woordt aan de in de communautaire regelgeving ge
                                                                            stelde voorwaarden en niet eenzijdig kan worden
 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                        ingetrokken .
 — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
       van 9 december 1996 betreffende dossier nr. 880249P3              — De twee beschikkingen wijzigen en verstoren het in de
       en de beschikking van de Commissie van 9 december                    oorspronkelijke goedkeuringsbeschikking vastgestelde
       1996 betreffende dossier nr. 881311 PI , beide aan ver              criterium, doordat zij gebaseerd zijn op een tweede
       zoekster meegedeeld op 28 januari 1997;                              door het DAFSE afgegeven verklaring, op grond waar
 ---pagebreak--- 31 . 5 . 97           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr. C 166/ 17
     van criteria inzake redelijkheid en goed financieel be         aanzienlijke verschillen, met name wat de gebruikte mate
     heer moeten worden toegepast die noch vóór, noch tij           rialen, het productieproces, de technische en fysische ken
     dens, noch na de acties bekend waren gemaakt.                   merken, de prijs, de verpakking en de marketing betreft.
                                                                     Derhalve is het besluit van de Commissie houdende opleg
— De beschikkingen maken inbreuk op verzoeksters recht               ging van een antidumpingrecht van 94,1 % op gevulcani
     van verweer.
                                                                     seerd schoeisel onwettig.
                                                                     Voorts beroepen verzoeksters zich op schending van
                                                                     artikel 190 van het Verdrag. Huns inziens belet de ontoe
                                                                     reikende motivering van Verordening nr. 165/97 het Ge
                                                                     recht van eerste aanleg de vraag te toetsen of verweerster
Beroep, op 28 maart 1997 ingesteld door British Shoe                 de antidumpingrechten op een correct niveau heeft be
Corporation e.a. tegen Commissie van de Europese Ge                 paald. Het eerste bezwaar tegen de benaderingswijze van
                          meenschappen                               de Commissie is, dat geen rekening is gehouden met het
                        ( Zaak T-73/97 )                             verschil tussen gevulcaniseerd schoeisel en schoeisel dat
                                                                     volgens het procédé van het spuitgieten is vervaardigd .
                          ( 97/C 166/36 )                            Voorts is de berekening van het voorlopig antidumping
                                                                     recht correct noch naar behoren gemotiveerd.
                      (Procestaai: Engels)
                                                                     Daarnaast stellen zij , dat de Commissie een kennelijke be
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                oordelingsfout heeft begaan bij de beoordeling van het be
meenschappen is op 28 maart 1997 beroep tegen Commis                grip „ belang van de Gemeenschap ". De bestreden maatre
sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door                    gel impliceert, dat het distributiestelsel het leeuwendeel
British Shoe Corporation e.a ., vertegenwoordigd door A.             van het antidumpingrecht kan en zal voor zijn rekening
Bell, Solicitor, Society of Scotland, en M. Powell, Solicitor,       nemen . Dienaangaande legt de Commissie evenwel niet
England domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                  het minste bewijs over; zij stelt enkel de brutomarge tussen
Loesch & Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11 .                   invoer en wederverkoop op 100% vast. Geen rekening is
                                                                     gehouden met de kostenstructuur binnen de marge, noch
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :                met de winst, noch met de capaciteit van het distributie
                                                                     stelsel om een aanzienlijk gedeelte van het recht te absor
                                                                     beren . Aangezien de kleinhandelsprijzen van ingevoerd
— nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 165/97 tot in          schoeisel reeds aanzienlijk zijn gestegen, spreken de feiten
     stelling van een voorlopig antidumpingrecht op de in           de door de Commissie gemaakte beoordeling van de situ
     voer van bepaald schoeisel met bovendeel van textiel ,          atie tegen.
     van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit In
     donesië;
                                                                     Bovendien stellen verzoeksters, dat de Commissie in casu
— de in rechte noodzakelijke stappen te ondernemen;                  in strijd met artikel 3 , lid 1 , van Verordening nr. 3283/94 ,
                                                                     juncto artikel 5 , lid 4, van dezelfde verordening, uit het
                                                                     oog heeft verloren dat zij , alvorens zij rechtmatig antidum
— de Commissie in hun kosten in de onderhavige zaak te                pingrechten mag opleggen, moet aantonen dat een groep
      verwijzen.                                                      van Europese producenten die tezamen 25 % van de Euro
                                                                      pese producten van het soortgelijk product voor hun reke
Middelen en voornaamste argumenten                                    ning nemen, daadwerkelijk schade heeft geleden .
Verzoeksters in de onderhavige zaak zijn alle belangrijke             Tenslotte beroepen zjj zich op schending van het evenre
 importeurs van en detailhandelaars in schoeisel in de Euro          digheidsbeginsel , wat het niveau van de bij de bestreden
 pese Unie . Zij voeren aanzienlijke hoeveelheden schoeisel           verordening opgelegde antidumpingrechten betreft. Dien
 uit China en Indonesië in, landen waartegen een antidum             aangaande beklemtonen zij , dat het nagenoeg onmogelijk
 pingonderzoek is ingesteld dat tot de vaststelling van Ver          is om binnen de Gemeenschap gevulcaniseerd schoeisel ge
 ordening ( EG ) nr. 165/97 (') heeft geleid, waarbij voor            leverd te krijgen .
 schoeisel afkomstig uit China en Indonesië voorlopige
 antidumpingrechten van respectievelijk 94,1 % en 36,5 %
                                                                      (') Verordening ( EG ) nr. 165/97 van de Commissie van 28 januari
 zijn opgelegd. Verzoeksters vorderen de nietigverklaring                   1997 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op de
 van deze verordening.                                                      invoer van bepaald schoeisel met bovendeel van textiel , van
                                                                            oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit Indonesië ( PB
 Verzoeksters beroepen zich op schending in rechte en in                    1997, L 29, blz . 3 ).
 feite door de Commissie van artikel 1 , lid 4 , van Verorde         ( 2 ) Verordening ( EG ) nr. 3283/94 van de Raad van 22 december
                                                                            1994 inzake beschermende maatregelen tegen invoer met dum
 ning nr. 3284/94 ( 2 ) met betrekking tot het begrip „ soort              ping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap
 gelijk product" in de zin van die bepaling. Huns inziens is                ( PB 1994 , L 349 , blz . 1 ).
 gevulcaniseerd schoeisel niet aan te merken als een „ soort
 gelijk product " van schoeisel dat volgens het procédé van
 het spuitgieten is vervaardigd . Tussen beide bestaan er


title: Zaak T-448/10: Beroep ingesteld op 23 september 2010 — Apple/BHIM — Iphone Media (IPH IPHONE)

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/36

         Beroep ingesteld op 23 september 2010 — Apple/BHIM — Iphone Media (IPH IPHONE)
   (Zaak T-448/10)
   ()
   2010/C 328/63
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Apple, Inc. (Cupertino, USA) (vertegenwoordigers: M. Engelman, barrister, en J. Olsen, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Iphone Media, SA (Sevilla, Spanje)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 juli 2010 in zaak R 1084/2009-4;

               —

               toewijzing van verzoeksters oppositie;

               —

               subsidiair, toewijzing van de verzoeksters oppositie voor de waren en diensten waarvoor verwarringsgevaar bestaat en/of voor de waren en diensten waarvoor wordt vastgesteld dat het gevaar bestaat dat het aangevraagde merk ongerechtvaardigd voordeel trekt uit of afbreuk doet aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van verzoeksters merk;

               —

               verwijzing van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „IPH IPHONE” voor waren en diensten van de klassen 16,35,38, 41 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5562822

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „IPHONE” nr. 2901007 voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: verzoekster beroept zich op schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep de bepalingen van deze artikelen onjuist heeft toegepast op het bestreden merk.


title: Zaak C-43/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 januari 2016 door Copernicus-Trademarks Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 25 juni 2015 in zaak T-186/12, Copernicus-Trademarks/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/8

         Hogere voorziening ingesteld op 21 januari 2016 door Copernicus-Trademarks Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 25 juni 2015 in zaak T-186/12, Copernicus-Trademarks/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-43/16 P)
   (2016/C 326/14)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Copernicus-Trademarks Ltd (vertegenwoordiger: C. Röhl, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
   Bij beschikking van 14 juni 2016 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak F-10/12: Beroep ingesteld op 23 januari 2012 — ZZ/Commissie

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/29

         Beroep ingesteld op 23 januari 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-10/12)
   2012/C 65/57
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. A. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om verzoeker de dagvergoeding toe te kennen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 24 mei 2011 en van het uitdrukkelijke besluit tot afwijzing van haar klacht van 24 oktober 2011 en veroordeling van de Commissie tot betaling van de dagvergoeding;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-156/06: Beroep ingesteld op  23 maart 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/32

         Beroep ingesteld op 23 maart 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-156/06)
   (2006/C 131/60)
   Procestaal: Zweeds
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Maidani en K. Simonsson, gemachtigden)

      Verweerder: Koninkrijk Zweden
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat (1) en tot wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG, 79/267/EEG, 92/49/EEG, 92/96/EEG, 93/6/EEG en 93/22/EEG van de Raad en van de richtlijnen 98/78/EG en 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 11 augustus 2004 verstreken.

      (1)  PB L 35, blz. 1.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 september 2002 in zaak T-113/01: Veronica Sabbag tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Ambtenaren — Aanwerving — Selectie van tĳdelĳke functionarissen — Weigering van plaatsing op reservelĳst — Talenkennis van leden van selectiecomité — Gelĳke behandeling")

text:
7.12.2002                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 305/23
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  digd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen
                                                                             hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
                        van 24 september 2002                                Gemeenschappen (gemachtigden: F. Clotuche-Duvieusart en
                                                                             H. Tserepa-Lacombe), betreffende een verzoek om nietigverkla-
in zaak T-113/01: Veronica Sabbag tegen Commissie van                        ring van het in een brief van 14 juli 2000 vervatte besluit van
                  de Europese Gemeenschappen ( 1)                            het selectiecomité om verzoekster niet te plaatsen op de
                                                                             reservelijst van tijdelijke functionarissen van selectieprocedure
(„Ambtenaren — Aanwerving — Selectie van tijdelijke                          COM/R/A/01/1999, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Eerste
functionarissen — Weigering van plaatsing op reservelijst                    kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
— Talenkennis van leden van selectiecomité — Gelijke                         N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio González,
                               behandeling”)                                 administrateur, op 24 september 2002 een arrest gewezen
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
                             (2002/C 305/49)                                 1)     Verklaart nietig het in de aan verzoekster gerichte brief van
                                                                                14 juli 2000 vervatte besluit van het selectiecomité om
                             (Procestaal: Frans)                                    verzoekster niet te plaatsen op de reservelijst van selectieprocedure
                                                                                COM/R/A/01/1999.
                                                                             2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
In zaak T-113/01, Veronica Sabbag, wonende te Brussel,
vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie                     (1 ) PB C 317 van 10.11.2001.
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Clotuche-
Duvieusart en H. Tserepa-Lacombe), betreffende een verzoek
tot nietigverklaring van het in een brief van 14 juli 2000
vervatte besluit van het selectiecomité om verzoekster niet op
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT
de reservelijst te plaatsen van tijdelijke functionarissen van
de selectieprocedure COM/R/A/01/1999, heeft het Gerecht                                             VAN EERSTE AANLEG
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpre-                                          van 5 juli 2001
sident, N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio
González, administrateur, op 24 september 2002 een arrest                    in zaak T-182/00: Marco Pannella tegen Europees Parle-
gewezen waarvan het dictum luidt:                                                                             ment ( 1)
1)     Verklaart nietig het in de brief van 14 juli 2000 vervatte            („Kosten en vergoedingen van leden van Europees Parlement
       besluit van het selectiecomité om verzoekster niet op de              — Afwezigheid tijdens zittingen van Parlement — Recht-
       reservelijst te plaatsen van de selectieprocedure COM/R/A/01/         vaardigingen — Afwijzing van verzoek — Intrekking van
       1999.                                                                 bestreden besluit — Afdoening zonder beslissing — Niet-
                                                                                ontvankelijkheid”)
2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                                (2002/C 305/51)
( 1) PB C 227 van 11.8.2001.                                                                            (Procestaal: Italiaans)
                                                                             In zaak T-182/00, Marco Pannella, lid van het Europees
                                                                             Parlement, wonende te Rome, vertegenwoordigd door
                                                                             P. A. M. Ferrari, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  Luxemburg, tegen Europees Parlement (gemachtigden:
                                                                             H. Krück en A. Caiola), betreffende een verzoek om nietigver-
                                                                             klaring van het bij brief van 17 april 2000 aan verzoeker
                        van 24 september 2002
                                                                             meegedeelde besluit van het College van quaestoren van het
                                                                             Europees Parlement van 15 maart 2000 houdende afwijzing
in zaak T-182/01: Sophie Bachotet tegen Commissie van                        van zijn verzoek om zijn afwezigheid op de zitting van het
                  de Europese Gemeenschappen ( 1)                            Europees Parlement van 17 tot en met 21 januari 2000 te
                                                                             mogen rechtvaardigen overeenkomstig artikel 28, lid 2, van de
(„Ambtenaren — Aanwerving — Selectie van tijdelijke                          Regeling kosten en vergoedingen van de leden van het
functionarissen — Niet-plaatsing op reservelijst — Gelijke                   Europees Parlement, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samen-
                               behandeling”)                                 gesteld als volgt: A. W. H. Meij, president, A. Potocki en
                                                                             J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 5 juli 2001 een
                             (2002/C 305/50)                                 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                             (Procestaal: Frans)                             Op dit beroep behoeft niet te worden beslist. Het Parlement zal zijn
                                                                             eigen kosten dragen alsmede die van verzoeker.
In zaak T-182/01, Sophie Bachotet, hulpfunctionaris bij het                  (1 ) PB C 285 van 7.10.2000.
Comité van de Regio’s, woonachtig te Brussel, vertegenwoor-


title: Zaak C-418/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'Etat (Frankrijk) op 12 september 2007 — Société Papillon/Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'Etat (Frankrijk) op 12 september 2007 — Société Papillon/Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique
   (Zaak C-418/07)
   (2007/C 283/32)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Conseil d'Etat
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société Papillon

      Verwerende partij: Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique
   Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit de regeling van artikel 223 A en volgende van de Code général des impôts voortvloeiende onmogelijkheid om een kleindochtervennootschap in een fiscaal geïntegreerde groep op te nemen wanneer de moedervennootschap haar aandeelhouderschap van deze kleindochtervennootschap uitoefent via een dochtervennootschap die — aangezien zij in een andere lidstaat van de Europese Gemeenschap is gevestigd en niet werkzaam is in Frankrijk — niet aan de Franse vennootschapsbelasting is onderworpen en dus zelf geen deel kan uitmaken van de groep, een beperking van de vrijheid van vestiging wegens de fiscale gevolgen van de keuze van de moedervennootschap om het aandeelhouderschap van een kleindochtervennootschap uit te oefenen via een Franse dochtervennootschap in plaats van via een in een andere lidstaat gevestigde dochtervennootschap, voor zover het belastingvoordeel dat voortvloeit uit de „fiscale integratieregeling”, invloed heeft op de belasting van de moedervennootschap van de groep, die de winsten en verliezen van alle vennootschappen van de geïntegreerde groep kan compenseren en er zo voor kan zorgen dat transacties die binnen deze groep plaatsvonden, elkaar vanuit fiscaal oogpunt opheffen?

               2)

               Zo ja, kan een dergelijke beperking dan worden gerechtvaardigd door hetzij de noodzaak om de samenhang van het stelsel van de „fiscale integratie” — in het bijzonder de mechanismen die ervoor zorgen dat transacties die binnen een groep plaatsvonden, elkaar vanuit fiscaal oogpunt kunnen opheffen — te vrijwaren, gelet op de gevolgen van een stelsel waarbij de in een andere lidstaat gevestigde dochtervennootschap, alleen met het oog op de voorwaarde dat het aandeelhouderschap van de kleindochtervennootschap indirect moet worden uitgeoefend, moet worden geacht deel uit te maken van de groep, terwijl zij noodzakelijkerwijs niet in aanmerking komt voor de toepassing van de groepsregeling omdat zij niet in Frankrijk aan belasting is onderworpen, hetzij een andere dwingende reden van openbaar belang?


title: Zaak C-203/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 28 april 2011 — All Projects & Developments NV e.a.

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 28 april 2011 — All Projects & Developments NV e.a.
   (Zaak C-203/11)
   2011/C 219/05
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

   Verzoeksters:

               All Projects & Developments NV

               Bouw- en Coördinatiekantoor Andries NV

               Belgische Gronden Reserve NV

               Bouwonderneming Ooms NV

               Bouwwerken Taelman NV

               Brummo NV

               Cordeel Zetel Temse NV

               DMI Vastgoed NV

               Dumobil NV

               Durabrik NV

               Eijssen NV

               Elbeko NV

               Entro NV

               Extensa NV

               Flanders Immo JB NV

               Green Corner NV

               Huysman Bouw NV

               Imano BVBA

               Immpact Ontwikkeling NV

               Invest Group Dewaele NV

               Invimmo NV

               Kwadraat NV

               Liburni NV

               Lotinvest NV

               Matexi NV

               Novus NV

               Plan & Bouw NV

               7Senses Real Estate NV

               Sibomat NV

               Tradiplan NV

               Uma Invest NV

               Versluys Bouwgroep BVBA

               Villabouw Francis Bostoen NV

               Willemen General Contractor NV

               Wilma Project Development NV

               Woningbureau Paul Huyzentruyt NV

         Tussenkomende partijen:

               Ministerraad

               Vlaamse regering

               Immo Vilvo NV

               PSR Brownfield Developers NV

               College van de Franse Gemeenschapscommissie

               Franse Gemeenschapsregering

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, al dan niet in samenhang gelezen met beschikking 2005/842/EG (1) van de Commissie van 28 november 2005 betreffende de toepassing van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag op staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst die aan bepaalde met het beheer van diensten van algemeen economisch belang belaste ondernemingen wordt toegekend, in die zin te worden geïnterpreteerd dat zij vereisen dat de in de artikelen 3.1.3, 3.1.10, 4.1.20, § 3, tweede lid, 4.1.21 en 4.1.23 van het decreet van het Vlaamse Gewest van 27 maart 2009 betreffende het grond- en pandenbeleid vervatte maatregelen moeten worden aangemeld bij de Europese Commissie vóór de aanneming of de inwerkingtreding van die bepalingen?

               2)

               Dient een regeling die aan private actoren wier verkaveling of bouwproject een bepaalde minimale omvang heeft, van rechtswege een sociale last oplegt ten belope van een percentage van minimum 10 pct. en maximum 20 pct. van die verkaveling of dat bouwproject, die kan worden uitgevoerd in natura of mits betaling van een geldsom van 50 000 euro per niet gerealiseerde sociale kavel of woning, te worden getoetst aan de vrijheid van vestiging, aan het vrij verrichten van diensten of aan het vrij verkeer van kapitalen, of dient zij te worden gekwalificeerd als een complexe regeling die aan elk van die vrijheden dient te worden getoetst?

               3)

               Is, gelet op artikel 2, lid 2, onder a) en j), ervan, richtlijn 2006/123/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt van toepassing op een gedwongen bijdrage van private actoren tot de realisatie van sociale woningen en appartementen, die van rechtswege wordt opgelegd als sociale last verbonden aan elke bouw- of verkavelingsvergunning voor een project dat een wettelijk bepaalde minimale omvang heeft, waarbij de gerealiseerde sociale woningen tegen vooraf bepaalde maximumprijzen worden aangekocht door sociale huisvestingsmaatschappijen om te worden verhuurd aan een ruime categorie van particulieren, of met indeplaatsstelling door de sociale huisvestingsmaatschappijen worden verkocht aan particulieren behorend tot dezelfde categorie?

               4)

               Dient, indien de derde prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord, het begrip „aan evaluatie onderworpen eis” in artikel 15 van richtlijn 2006/123/EG […] aldus te worden geïnterpreteerd dat een verplichting voor private actoren om bovenop of als deel van hun gebruikelijke activiteit, bij te dragen tot de sociale woningbouw en de gerealiseerde woningen tegen maximumprijzen over te dragen aan of met indeplaatsstelling door semipublieke overheden, hoewel die private actoren voorts geen initiatiefrecht bezitten op de sociale woningmarkt, eronder valt?

               5)

               Dient, indien de derde prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord, de nationale rechter een sanctie, en zo ja welke, te verbinden aan:

                           a)

                           de vaststelling dat een overeenkomstig artikel 15 van richtlijn 2006/123/EG […] aan evaluatie onderworpen nieuwe eis niet op specifieke wijze zou zijn geëvalueerd overeenkomstig artikel 15, lid 6, van die richtlijn;

                           b)

                           de vaststelling dat van die nieuwe eis geen kennis is gegeven overeenkomstig artikel 15, lid 7, van die richtlijn?

               6)

               Dient, indien de derde prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord, het begrip „verboden eis” in artikel 14 van richtlijn 2006/123/EG […] aldus te worden geïnterpreteerd dat het zich niet alleen, onder de in dat artikel beschreven hypothesen, verzet tegen een nationale regeling indien zij de toegang tot of het uitoefenen van de dienstenactiviteit van een eis afhankelijk maakt, maar ook indien die regeling louter erin voorziet dat de niet-vervulling van die eis als gevolg heeft dat de financiële compensatie voor het verrichten van een door de wet verplichte dienst vervalt en dat de gestelde financiële waarborg voor de uitoefening van die dienst niet wordt teruggegeven ?

               7)

               Dient, indien de derde prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord, het begrip „concurrerende marktdeelnemer” in artikel 14, punt 6), van richtlijn 2006/123/EG […] aldus te worden geïnterpreteerd dat het ook van toepassing is op een openbare instelling waarvan de opdrachten gedeeltelijk kunnen interfereren met die van dienstverrichters, indien zij de in artikel 14, lid 6, van die richtlijn bedoelde besluiten neemt en zij tevens verplicht is om, als laatste stap in een cascadesysteern, de sociale woningen aan te kopen die door een dienstverrichter zijn gerealiseerd ter uitvoering van de aan hem opgelegde sociale last?

               8)

                           a)

                           Dient, indien de derde prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord, het begrip „vergunningstelsel” in artikel 4, punt 6), van richtlijn 2006/123/EG […] aldus te worden geïnterpreteerd dat het van toepassing is op attesten die door een openbare instelling worden afgegeven nadat de initiële bouw- of verkavelingsvergunning reeds is afgegeven, en die noodzakelijk zijn om recht te hebben op enkele van de compensaties voor het uitvoeren van een sociale last die van rechtswege aan die initiële vergunning was verbonden en die tevens noodzakelijk zijn om aanspraak te maken op de teruggave van de aan de dienstverrichter opgelegde financiële waarborg ten gunste van die openbare instelling?

                           b)

                           Dient, indien de derde prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord, het begrip „vergunningstelsel” in artikel 4, punt 6), van richtlijn 2006/123/EG […] aldus te worden geïnterpreteerd dat het van toepassing is op een overeenkomst die een private actor krachtens een wettelijke norm dient te sluiten met een openbare instelling in het kader van de indeplaatsstelling door die openbare instelling voor de verkoop van een sociale woning die door die private actor is gerealiseerd ter uitvoering in natura van een sociale last die van rechtswege is verbonden aan een bouw- of verkavelingsvergunning, rekening houdend met de omstandigheid dat het afsluiten van die overeenkomst een voorwaarde is voor de uitvoerbaarheid van die vergunning?

               9)

               Dienen de artikelen 49 en 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus te worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling die als gevolg heeft dat aan het afgeven van een bouw- of verkavelingsvergunning met betrekking tot een project van een bepaalde minimale omvang van rechtswege een sociale last wordt gekoppeld die bestaat in het realiseren, ten belope van een bepaald percentage van het project, van sociale woningen die vervolgens tegen geplafonneerde prijzen dienen te worden verkocht aan of met indeplaatsstelling door een openbare instelling?

               10)

               Dient artikel 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling die als gevolg heeft dat aan het afgeven van een bouw- of verkavelingsvergunning met betrekking tot een project van een bepaalde minimale omvang van rechtswege een sociale last wordt gekoppeld die bestaat in het realiseren, ten belope van een bepaald percentage van het project, van sociale woningen die vervolgens tegen geplafonneerde prijzen dienen te worden verkocht aan of met indeplaatsstelling door een openbare instelling?

               11)

               Dient het begrip „overheidsopdracht voor werken” in artikel 1, lid 2, onder b), van richtlijn 2004/18/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten aldus te worden uitgelegd dat het van toepassing is op een regeling die als gevolg heeft dat aan het afgeven van een bouw- of verkavelingsvergunning met betrekking tot een project van een bepaalde minimale omvang van rechtswege een sociale last wordt gekoppeld die bestaat in het realiseren, ten belope van een bepaald percentage van het project, van sociale woningen die vervolgens tegen geplafonneerde prijzen dienen te worden verkocht aan of met indeplaatsstelling door een openbare instelling?

               12)

               Dienen de artikelen 21, 45, 49, 56 en 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de artikelen 22 en 24 van richtlijn 2004/38/EG (4) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004„betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG” in die zin te worden geïnterpreteerd dat zij zich verzetten tegen de regeling die is ingevoerd bij boek 5 van het decreet van het Vlaamse Gewest van 27 maart 2009 betreffende het grond- en pandenbeleid, met als opschrift „Wonen in eigen streek”, namelijk de regeling waarbij in bepaalde zogenaamde doelgemeenten de overdracht van gronden en daarop opgerichte constructies afhankelijk wordt gesteld van het aantonen, door de koper of door de huurder, van een voldoende band met die gemeenten in de zin van artikel 5.2.1, § 2, van het decreet?

      (1)  PB L 312, blz. 67.

      (2)  PB L 376, blz. 36.

      (3)  PB L 134, blz. 114.

      (4)  PB L 158, blz. 77.


               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/1

         2011/C 63/01
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 55 van 19.2.2011

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 46 van 12.2.2011

      PB C 38 van 5.2.2011

      PB C 30 van 29.1.2011

      PB C 13 van 15.1.2011

      PB C 346 van 18.12.2010

      PB C 328 van 4.12.2010

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-522/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo n °1 de Ferrol (Spanje) op 1 oktober 2013 — Ministerio de Defensa en Navantia, S.A./Concello de Ferrol

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Ferrol (Spanje) op 1 oktober 2013 — Ministerio de Defensa en Navantia, S.A./Concello de Ferrol
   (Zaak C-522/13)
   2013/C 367/44
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Ferrol

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ministerio de Defensa en Navantia, S.A.

      Verwerende partij: Concello de Ferrol

      Prejudiciële vraag

   Is de vrijstelling van de onroerendezaakbelasting die Navantia, S.L. geniet, verenigbaar met artikel 107 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU)? Verzet dat artikel zich ertegen dat een lidstaat (Spanje) een belastingvrijstelling kan verlenen voor een aan deze lidstaat toebehorend stuk grond (onroerende zaak met kadastraal nummer 2825201QA5422N0001YG) dat is overgedragen aan een particulier bedrijf waarvan het kapitaal volledig in publieke handen is (Navantia, S.L.), en waarop dat bedrijf goederen en diensten levert die kunnen worden verhandeld tussen lidstaten?


title: Zaak C-321/08: Beroep ingesteld op 15 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/38

         Beroep ingesteld op 15 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-321/08)
   (2008/C 223/62)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: W. Wils en E. Adsera Ribera, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2005/29 in nationaal recht is op 12 juni 2007 verstreken.

      (1)  PB L 149, blz. 22.


title: Zaak T-309/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  6 april 2006  — Camós Grau tegen Commissie ( Onderzoek van Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) betreffende beheer en financiering van Instituto de Relaciones Europeas Latino Americanas (IRELA) — Eventueel belangenconflict bij een onderzoeker — Verwijdering uit team — Invloed op verloop van onderzoek en inhoud van onderzoeksrapport — Eindrapport over onderzoek — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Beroep tot schadevergoeding — Ontvankelijkheid )

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/38

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 april 2006 — Camós Grau tegen Commissie
   (Zaak T-309/03) (1)

   („Onderzoek van Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) betreffende beheer en financiering van Instituto de Relaciones Europeas Latino Americanas (IRELA) - Eventueel belangenconflict bij een onderzoeker - Verwijdering uit team - Invloed op verloop van onderzoek en inhoud van onderzoeksrapport - Eindrapport over onderzoek - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Beroep tot schadevergoeding - Ontvankelijkheid”)
   (2006/C 131/71)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: M. Camós Grau (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J.-F. Pasquier en C. Ladeburger, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Enerzijds verzoek tot nietigverklaring van het eindrapport van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) betreffende het Instituto de Relaciones Europeas Latino Americanas (IRELA), en anderzijds verzoek om vergoeding van de beweerdelijk als gevolg van dit rapport geleden immateriële schade en schade aan de beroepsloopbaan
   Dictum van het arrest

               1)

               De Commissie wordt veroordeeld tot betaling van 10 000 EUR aan Manel Camós Grau.

               2)

               Het bedrag wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten van het geding.

      (1)  PB C 275 van 15 11.2003.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 24 september 1998 in zaak C-132/96 (verzoek van de Pretura circondariale di Roma om een prejudiciële beslissing): A. Stinco en C. Panfilo tegen Istituto Nazionale della Previdenza Sociale (INPS) (Ouderdomspensioen - Berekening van theoretisch bedrag van uitkering - Inaanmerkingneming van aanvulling tot wettelijk minimumpensioen)

text:
21.11.98              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 358/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                               HOF VAN JUSTITIE
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                   ARREST VAN HET HOF                               Artikel 46, lid 2 onder a), van Verordening (EEG)
                        (Zesde Kamer)                               nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
                                                                    toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werkne-
                    van 24 september 1998                           mers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die
                                                                    zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd
in zaak C-132/96 (verzoek van de Pretura circondariale              en bijgewerkt bij Verordening (EEG) nr. 2001/83, zoals
di Roma om een prejudicieÈle beslissing): A. Stinco en              gewijzigd bij de Verordeningen (EEG) nr. 1247/92 en
C. Panfilo tegen Istituto Nazionale della Previdenza                (EEG) nr. 1248/92, moet aldus worden uitgelegd, dat het
                       Sociale (INPS) (1)                           het bevoegde orgaan verplicht, voor de vaststelling van het
(Ouderdomspensioen Ð Berekening van theoretisch                     theoretisch bedrag van het pensioen, op basis waarvan het
bedrag van uitkering Ð Inaanmerkingneming van aanvul-               proratapensioen wordt berekend, een aanvulling tot het bij
             ling tot wettelijk minimumpensioen)                    de nationale wetgeving bepaalde minimumpensioen in
                                                                    aanmerking te nemen.
                         (98/C 358/01)
                                                                    (1) PB C 180 van 22.6.1996.
                     (Procestaal: Italiaans)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-132/96, betreffende een verzoek aan het Hof                                ARREST VAN HET HOF
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Pretura                                    (Zesde Kamer)
circondariale di Roma (ItalieÈ), in het aldaar aanhangig
geding tussen A. Stinco, C. Panfilo en Istituto Nazionale                                van 1 oktober 1998
della Previdenza Sociale (INPS), om een prejudicieÈle beslis-
sing over de uitlegging van artikel 46, lid 2, onder a), van        in zaak C-27/94: Koninkrijk der Nederlanden tegen
Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni                     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsre-          (EOGFL Ð Goedkeuring van rekeningen Ð Begrotings-
gelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun                     jaar 1990 Ð Restituties bij uitvoer van gerst)
gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,
zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening (EEG)                                         (98/C 358/02)
nr. 2001/83 (PB L 230 van 22.8.1984, blz. 6), zoals gewij-
zigd bij de Verordeningen (EEG) nr. 1247/92 en (EEG)
nr. 1248/92 (PB L 136 van 19.5.1992, blz. 1, respectieve-
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
lijk blz. 7), heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als
volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, G. F. Mancini,
P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray (rapporteur) en G. Hirsch,
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: L. Hew-        In zaak C-27/94, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtig-
lett, administrateur, op 24 september 1998 een arrest               den: J. W. de Zwaan en J. S. van den Oosterkamp) tegen
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-


title: Zaak C-649/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 september 2015 in zaak T-674/11, TV2/Danmark A/S/Europese Commissie

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/27

         Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 september 2015 in zaak T-674/11, TV2/Danmark A/S/Europese Commissie
   (Zaak C-649/15 P)
   (2016/C 048/32)
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky, T. Maxian Rusche en L. Grønfeldt, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: TV2/Danmark A/S, Koninkrijk Denemarken, Viasat Broadcasting UK Ltd

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 september 2015 in zaak T-674/11, TV2/Danmark A/S/Europese Commissie, vernietigen voor zover besluit 2011/839/EU (1) van de Commissie van 20 april 2011 betreffende de door Denemarken ten uitvoer gelegde steunmaatregel (C 2/03) ten behoeve van TV2/Danmark daarbij nietig is verklaard voor zover in dat besluit is geoordeeld dat de reclame-inkomsten uit 1995 en 1996 staatssteun vormen;

               —

               de derde subsidiaire vordering van verzoekster in eerste aanleg ten gronde afwijzen;

               —

               verzoekster in eerste aanleg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het begrip „staatsmiddelen” in artikel 107, lid 1, VWEU, daaronder begrepen het begrip „zeggenschap”, onjuist uit te leggen, en bovendien zijn beslissing ontoereikend heeft gemotiveerd.
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante vooral het volgende aan:

               —

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in de punten 210 en 211 niet te aanvaarden dat alleen al omdat TV2 Reklame een overheidsbedrijf is, de middelen van TV2 Reklame staatsmiddelen zijn; daardoor heeft het Gerecht de rechtspraak betreffende het begrip staatsmiddelen van overheidsbedrijven te restrictief uitgelegd.

               —

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door bij zijn beoordeling van de zeggenschap van de Staat over de middelen van TV2 Reklame en door in punt 215 bij zijn beoordeling van de zeggenschap van de Staat over de middelen van het TV2-fonds het begrip „zeggenschap” te restrictief uit te leggen.

               —

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het arrest PreussenElektra, C-379/98, ECLI:EU:C:2001:160, onjuist uit te leggen. Die onjuiste uitlegging speelt een centrale rol in de redenen waarom het Gerecht het litigieuze besluit nietig heeft verklaard.

      (1)  PB L 340, blz. 1


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 november 2000 in zaak C-404/98 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): J. Plum tegen Allgemeine Ortskrankenkasse Rheinland, Regionaldirektion Köln (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Vaststelling van toe te passen wetgeving — In andere lidstaat gedetacheerde werknemers)

text:
10.2.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                     C 45/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in
                                                                                de bij verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni
                           (Zesde kamer)                                        1983 gewijzigde en bijgewerkte versie, moet aldus worden uitgelegd,
                                                                                dat het niet van toepassing is op werknemers van een in een
                      van 9 november 2000                                       andere lidstaat gevestigde bouwonderneming die worden ingezet voor
                                                                                bouwwerkzaamheden op het grondgebied van een andere lidstaat
                                                                                waar die onderneming al haar werkzaamheden, behoudens zuiver
in zaak C-404/98 (verzoek van het Bundesgerichtshof om
                                                                                interne beheerswerkzaamheden, verricht. Overeenkomstig artikel 13,
een prejudiciële beslissing): J. Plum tegen Allgemeine
                                                                                lid 2, sub a, van die verordening vallen die werknemers onder de
 Ortskrankenkasse Rheinland, Regionaldirektion Köln (1)
                                                                                socialezekerheidswetgeving van de lidstaat op het grondgebied waar-
                                                                                van zij daadwerkelijk werkzaam zijn.
(Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Vaststel-
ling van toe te passen wetgeving — In andere lidstaat
                   gedetacheerde werknemers)                                    (1) PB C 1 van 4.1.1999.
                           (2001/C 45/01)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                              (Vijfde kamer)
In zaak C-404/98, betreffende een verzoek aan het Hof                                                van 16 november 2000
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
het Bundesgerichtshof (Duitsland), in het aldaar aanhangige                     in zaak C-282/98 P: Enso Española SA tegen Commissie
geding tussen J. Plum en Allgemeine Ortskrankenkasse Rhein-                                  van de Europese Gemeenschappen (1)
land, Regionaldirektion Köln, om een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van de artikelen 13, lid 2, sub a, en 14, lid 1,             (Hogere voorziening — Mededinging — Artikel 85, lid 1,
sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14                     EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) — Motivering —
juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheids-                             Beginsel van gelijke behandeling — Kosten)
regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun
gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in
de bij verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni                                                (2001/C 45/02)
1983 gewijzigde en bijgewerkte versie (PB L 230, blz. 6), heeft
het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                                               (Procestaal: Spaans)
kamerpresident, V. Skouris, J.-P. Puissochet (rapporteur),
R. Schintgen en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: F. G. Ja-
cobs; griffier: R. Grass, op 9 november 2000 een arrest                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                               dentie van het Hof)
Artikel 14, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van                 In zaak C-282/98 P, Enso Española SA, gevestigd te
de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de                       Castellbisbal (Spanje), vertegenwoordigd door A. Creus Car-
socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede             reras, advocaat te Barcelona, en E. Contreras Ynzenga, advocaat


title: Zaak T-248/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 september 2008 — HUP Uslugi Polska/BHIM — Manpower (I.T.@MANPOWER) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk I.T.@MANPOWER — Absolute weigeringsgronden — Onderscheidend vermogen — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Ontbreken van tekens of benamingen die gebruikelijk zijn geworden — Ontbreken van merk dat publiek kan misleiden — Artikel 7, lid 1, sub b tot en met d en g, en artikel 51, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 september 2008 — HUP Uslugi Polska/BHIM — Manpower (I.T.@MANPOWER)
   (Zaak T-248/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk I.T.@MANPOWER - Absolute weigeringsgronden - Onderscheidend vermogen - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Ontbreken van tekens of benamingen die gebruikelijk zijn geworden - Ontbreken van merk dat publiek kan misleiden - Artikel 7, lid 1, sub b tot en met d en g, en artikel 51, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 285/61)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: HUP Uslugi Polska sp. z o.o. voorheen HP Temporärpersonalgesellschaft mbH (Czeladz, Polen) (vertegenwoordiger: M. Ciresa, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Manpower Inc. (Milwaukee, Wisconsin, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: R. Moscona, V. Marsland, solicitors, en A. Bryson, barrister)
   Voorwerp
   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 april 2005 (zaak R 124/2004-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen MP Temporärpersonal GmbH en Manpower Inc.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               HUP Uslugi Polska sp. z o.o. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 217 van 3.9.2005.


title: Zaak T-543/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 17 december 2015 — Lysoform Dr. Hans Rosemann e.a./ECHA [„Kort geding — REACH — Aanbieden op de markt en gebruik van biociden — Opname van een vennootschap als leverancier van een werkzame stof op de lijst van artikel 95 van verordening (EU) nr. 528/2012 — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”]

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/19

         Beschikking van de president van het Gerecht van 17 december 2015 — Lysoform Dr. Hans Rosemann e.a./ECHA
   (Zaak T-543/15 R)
   ([„Kort geding - REACH - Aanbieden op de markt en gebruik van biociden - Opname van een vennootschap als leverancier van een werkzame stof op de lijst van artikel 95 van verordening (EU) nr. 528/2012 - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”])
   (2016/C 059/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH (Berlijn, Duitsland), Ecolab Deutschland GmbH (Monheim am Rhein, Duitsland), Schülke & Mayr GmbH (Norderstedt, Duitsland) en Diversey Europe Operations BV (Utrecht, Nederland) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard en P. Sellar, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: C. Buchanan en W. Broere, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van ECHA van 17 juni 2015 houdende opname van de vennootschap O. als leverancier van een werkzame stof op de lijst van artikel 95, lid 1, van verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden (PB L 167, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-176/00: Beroep, op 11 mei 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
22.7.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 211/7
1. Staan de artikelen 28 en 30 EG in de weg aan nationaal               vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande, lid van haar
    recht, dat de verhandeling verbiedt van geneesmiddel X,             juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                        bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
    — waarvoor in de lidstaat A tot dusver een fictieve                 Wagner, Kirchberg.
         vergunning heeft bestaan die thans is vervallen doordat
         de vergunninghouder daarvan afstand heeft gedaan,
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    — dat tot dusver gedurende meerdere jaren via parallelle
         invoer uit een lidstaat B in de lidstaat A is ingevoerd en     1. vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
         aldaar met referte aan de genoemde fictieve vergunning              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
         in de handel is gebracht,                                           die nodig zijn om te voldoen aan de richtlijnen
    — dat de fabrikant en de vergunninghouder door een
         nieuw preparaat Y vervangt en op basis van een                      — 96/24/EG van de Raad van 29 april 1996 tot wijziging
         zelfstandige vergunning in de lidstaat A in de handel                   van richtlijn 79/373/EEG betreffende de handel in
         brengt, en                                                              mengvoeders (1),
    — dat zich van preparaat X enkel onderscheidt door                       — 96/25/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende
         gewijzigde bestanddelen, waarbij die bestanddelen tot                   het verkeer van voedermiddelen, tot wijziging van de
         een verbeterde temperatuurstabiliteit leiden en aldus                   richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG, 82/471/EEG en
         een bewaring in de koelkast overbodig maken?                            93/74/EEG, en tot intrekking van richtlijn
                                                                                70/101/EEG (2)
2. Is het voor de beoordeling van belang, wanneer aan de
    houder van de thans niet meer bestaande vergunning een
                                                                             de krachtens het Verdrag en die richtlijnen op haar
    rechtsweg ter beschikking heeft gestaan om afstand van de
                                                                             rustende verplichtingen niet is nagekomen;
    tot dusver geldende vergunning te doen op een wijze
    waardoor de verhandelingsmogelijkheid van het genees-
    middel nog gedurende een bepaalde (overgangs)periode                2. de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
    blijft gehandhaafd?
    Zo ja: volgens welke criteria moet die houder bij de
    beslissing omtrent zijn handelwijze rekening houden met             Middelen en voornaamste argumenten
    het vrije verkeer van goederen binnen de Gemeenschap?
3. Is het voor de beoordeling van belang, of geneesmiddel Y             Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
    in de nieuwe samenstelling enkel in lidstaat A in de handel         oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
    wordt gebracht, dan wel of het zich ook in andere lidstaten         verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
    op de markt bevindt?                                                lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.
4. Heeft het invloed op de beoordeling, wanneer bij het
    tegelijkertijd naast elkaar bestaan van beide samenstellin-         Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag
    gen in lidstaat A het gevaar ontstaat dat geneesmiddel X            treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen
    verkeerd wordt bewaard?                                             welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of
                                                                        uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap
                                                                        voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.
                                                                        De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet
                                                                        treffen om aan voornoemde richtlijnen te voldoen.
Beroep, op 11 mei 2000 ingesteld door Commissie van de                  De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot nog
 Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                      toe niet de passende maatregelen heeft genomen om de
                                                                        betrokken richtlijnen volledig in Grieks om te zetten.
                         (Zaak C-176/00)
                                                                        (1) PB L 125 van 23.5.1996, blz. 33.
                         (2000/C 211/12)                                (2) PB L 125 van 23.5.1996, blz. 35.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 11 mei 2000 beroep gedaan ingesteld tegen Helleense
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,


title: Zaak T-272/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Evropaïki Dynamiki/Hof van Justitie ( Overheidsopdrachten voor diensten — Communautaire aanbestedingsprocedure — Afwijzing van een offerte — Selectie- en toewijzingscriteria — Motiveringsplicht )

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/22

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Evropaïki Dynamiki/Hof van Justitie
   (Zaak T-272/06) (1)

   („Overheidsopdrachten voor diensten - Communautaire aanbestedingsprocedure - Afwijzing van een offerte - Selectie- en toewijzingscriteria - Motiveringsplicht’)
   (2008/C 272/40)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en N. Keramidas, advocaten)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Schauss, later D. Guild, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van besluit van het Hof van Justitie van 20 juli 2006 tot afwijzing van de offerte die verzoekster had ingediend in het kader van de op 5 juli 2005 uitgeschreven aanbesteding van een opdracht voor het verrichten van diensten van ontwikkeling, onderhoud en ondersteuning van informaticatoepassingen, alsmede van het besluit om de opdracht aan een andere inschrijver te gunnen.
   Dictum

               1)

               Het besluit van het Hof van Justitie tot afwijzing van de offerte van Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE, medegedeeld bij brief van 20 juli 2006, wordt nietig verklaard

               2)

               Het Hof van Justitie wordt verwezen in de kosten

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.