title: Zaak C-381/17: Beroep ingesteld op 26 juni 2017 — Europese Commissie/Republiek Kroatië

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/27

         Beroep ingesteld op 26 juni 2017 — Europese Commissie/Republiek Kroatië
   (Zaak C-381/17)
   (2017/C 283/37)
   Procestaal: Kroatisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Mataija, T. Scharf, G. von Rintelen, gemachtigen)

      Verwerende partij: Republiek Kroatië

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Kroatië door uiterlijk op 21 maart 2016 niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2014/17/ЕU van het Europees Parlement en de Raad van 4 februari 2014 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten met betrekking tot voor bewoning bestemde onroerende goederen en tot wijziging van de richtlijnen 2008/48/EG en 2013/36/EU en verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 60, blz. 34), of althans door deze bepalingen niet te hebben meegedeeld aan de Commissie, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 42, lid 1, van deze richtlijn;

               —

               de Republiek Kroatië volgens artikel 260, lid 3, VWEU te veroordelen tot betaling van een dwangsom van 9 865,40 EUR per dag vanaf de datum van uitspraak van het arrest waarbij de niet-nakoming van haar verplichting tot mededeling van de maatregelen houdende uitvoering van de voornoemde richtlijn is vastgesteld;

               —

               de Republiek Kroatië verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Republiek Kroatië is haar verplichting niet nagekomen tot mededeling van de maatregelen houdende uitvoering van richtlijn 2014/17/EU binnen de bij artikel 42, lid 1, van deze richtlijn gestelde termijn.


title: Zaak C-444/05: Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Athinas/Griekenland van  30 december 2004  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Aikaterini Stamatelaki en Organismos Asfaliseos Eleftheron Epangelmation (OAEE)

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/18

         Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Athinas/Griekenland van 30 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Aikaterini Stamatelaki en Organismos Asfaliseos Eleftheron Epangelmation (OAEE)
   (Zaak C-444/05)
   (2006/C 60/36)
   Procestaal: Grieks
   Het Dioikitiko Protodikeio Athinas/Griekenland heeft bij beschikking van 30 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 14 december 2005, in het geding tussen Aikaterini Stamatelaki en Organismos Asfaliseos Eleftheron Epangelmation (OAEE), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               A.

               Vormt een nationale regeling, die de vergoeding door een binnenlandse verzekeringsinstelling van de uitgaven voor de verpleging van een verzekerde in een particuliere ziekenverpleeginrichting in het buitenland uitsluit, behalve voor kinderen onder de 14 jaar, maar daarentegen wel in de mogelijkheid voorziet dat dergelijke uitgaven, na verkregen toestemming, worden vergoed indien de verpleging plaatsvindt in een buitenlandse openbare inrichting, een inbreuk op het in de artikelen 49 en volgende EG vastgelegde beginsel van het vrij verrichten van diensten ?

               B.

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, kan deze beperking dan worden geacht te zijn opgelegd door dwingende redenen van algemeen belang, zoals met name de noodzaak tot afwending van een ernstige aantasting van het financiële evenwicht van het socialezekerheidsstelsel, of de handhaving van een evenwichtige en voor eenieder toegankelijke verzorging door artsen en ziekenhuizen ?

               C.

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, kan een dergelijke beperking geacht worden te zijn toegestaan, als zijnde niet in strijd met het evenredigheidsbeginsel, dat wil zeggen dat de beperking niet verder gaat dan hetgeen objectief noodzakelijk is voor de verwezenlijking van het nagestreefde doel, en dat dit resultaat niet door minder beperkende regels kan worden bereikt?


title: Zaak C-283/04: Beroep, op 1 juli 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/16

         Beroep, op 1 juli 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-283/04)
   (2004/C 217/30)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 1 juli 2004 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Hans Støvlbæk en Albert Nijenhuis, als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               —

               vast te stellen dat door sommige bepalingen uit de statuten van de vennootschap TPG te handhaven, te weten het kapitaal van de vennootschap omvat een bijzonder aandeel op naam dat in het bezit is van de Nederlandse Staat en waaraan speciale rechten zijn gehecht wat betreft de goedkeuring van bepaalde besluiten die door de bevoegde organen van de onderneming zijn genomen, het Koninkrijk der Nederlanden niet de verplichtingen is nagekomen die voor deze lidstaat voortvloeien uit de artikelen 56 en 43 EG,

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten:
   In 1998 werd de Koninklijke PTT Nederland NV gesplitst in twee zelfstandige vennootschappen: de Koninklijke KPN NV (KPN), voor de telecommunicatieactiviteit, en de TNT POSTGROEP NV (TPG), voor logistiek en distributie. Het kapitaal van de vennootschap TPG omvat, naast gewone aandelen en preferente aandelen, een bijzonder aandeel op naam waaraan bepaalde voorrechten zijn gehecht. Dit bijzondere aandeel is momenteel in het bezit van de Nederlandse Staat.
   Op grond van de statuten zijn aan dit bijzondere aandeel speciale rechten gehecht met betrekking tot de goedkeuring van bepaalde besluiten die door de bevoegde organen van de vennootschap worden genomen.
   Volgens de Commissie beperken de aan het bijzonder aandeel gehechte rechten de vrijheden van kapitaalverkeer en vestiging. Deze speciale bevoegdheden kunnen, ook al zijn deze niet expliciet discriminerend, de aankoop van aandelen in de betrokken onderneming bemoeilijken en de investeerders van andere lidstaten ontmoedigen in het kapitaal van deze onderneming te investeren. Deze rechten hebben namelijk een aanzienlijke beperking tot gevolg van de rechten die normaliter verbonden zijn aan directe investeringen in TPG. Zij kunnen derhalve afdoen aan het vrije kapitaalverkeer en dus een beperking op het kapitaalverkeer in de zin van artikel 56 EG-Verdrag vormen.
   Aangezien deze speciale bevoegdheden de Nederlandse staat tevens in de gelegenheid stellen zeggenschap uit te oefenen over de bedrijfsvoering en de algemene gang van zaken bij de onderneming, zijn deze bovendien van invloed op de directe investeringen en om die reden kunnen deze ook een beperking vormen van de vrijheid van vestiging die in artikel 43 van het EG-Verdrag is vastgelegd.
   De Commissie betwist niet dat de waarborging van een goed functionerend postsysteem als bedoeld door de Nederlandse regering een dwingende reden van algemeen belang kan zijn. De Commissie stelt echter vast dat de rechten die aan het „gouden aandeel” zijn verbonden, ook betrekking hebben op de postdiensten die niet onder de universele diensten vallen zoals gedefinieerd in Richtlijn 97/67/EG (zoals bijvoorbeeld exprespost of logistieke diensten); dergelijke diensten zijn dus niet gebaseerd op dwingende redenen van algemeen belang die beperkingen van de fundamentele grondbeginselen van het EG-Verdrag rechtvaardigen. Bovendien hebben de Nederlandse autoriteiten geen gebruik gemaakt van alle mogelijkheden die zijn voorzien in Richtlijn 97/67/EG om de verrichting van universele postdiensten te verzekeren. In dit verband zij er op gewezen dat bij de Richtlijn 2002/39/EG de mogelijkheden zijn uitgebreid voor de lidstaten om controles en specifieke procedures in te voeren teneinde ervoor te zorgen dat de voorbehouden diensten worden geëerbiedigd. In dit verband lijkt het gebruik van het mechanisme van speciale bevoegdheden niet in verhouding te staan tot het beoogde doel. En tenslotte is het discretionaire karakter van de uitoefening van de speciale bevoegdheden onverenigbaar met de eisen die in de jurisprudentie van het Hof zijn geformuleerd.


title: Zaak C-506/99: Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
18.3.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 79/13
Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie                     Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-
van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-                     ven van 19 oktober 1999 om een prejudiciële beslissing
                                bliek                                    in het geding tussen Denkavit Nederland BV en 1. de
                                                                         Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,
                                                                                2. Voedselvoorzienings in- en verkoopbureau
                          (Zaak C-506/99)
                                                                                (Zaak C-507/99)
                           (2000/C 79/23)
                                                                                (2000/C 79/24)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
is op 22 december 1999 beroep ingesteld tegen Portugese                  uitspraak van 19 oktober 1999, ingekomen ter griffie van het
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                 Hof van Justitie op 23 december 1999, in de zaak Denkavit
vertegenwoordigd door A. Caeiros, lid van haar juridische                Nederland BV en 1. de Minister van Landbouw, Natuurbeheer
dienst, en M. Desantes, ter beschikking van de juridische dienst         en Visserij, 2. Voedselvoorzienings in- en verkoopbureau, het
gesteld nationaal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie geko-           Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
zen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre               om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Wagner, Kirchberg.
                                                                         1. Heeft de omstandigheid dat de betrokken kalveren onder de
                                                                              gemeenschappelijke marktordening in de sector rundvlees
                                                                              vallen, tot gevolg dat de (gepretendeerde) bevoegdheid van
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
                                                                              de Nederlandse autoriteiten om het tijdstip te bepalen
                                                                              waarop de Britse kalveren werden gedood, een grondslag
                                                                              moet hebben in de communautaire regelgeving, bij gebreke
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de                    waarvan zodanige bevoegdheid aan de nationale autoritei-
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen             ten niet toekomt?
     die nodig zijn om richtlijn 96/9/EG (1) van het Europees
     Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de
     rechtsbescherming van databanken, uit te voeren binnen              2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, vormt
     de in artikel 16, lid 1, van die richtlijn gestelde termijn, de          artikel 8 van Richtlijn 90/425/EEG (1) een voldoende
     krachtens de artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde                  grondslag voor voormelde bevoegdheid?
     alinea, EG-Verdrag en artikel 16, lid 1, eerste alinea, van
     richtlijn 96/9/EG op haar rustende verplichtingen niet              3. Indien vraag 2 ontkennend wordt beantwoord valt er dan
     is nagekomen;                                                            anderszins een grondslag voor voormelde bevoegdheid in
                                                                              het communautaire recht aan te wijzen?
— subsidiair, te verklaren dat de Portugese Republiek, door
                                                                         (1) PB 1990, L 224, blz. 29.
     de Commissie niet onmiddellijk van die bepalingen in
     kennis te stellen, niet heeft voldaan aan de krachtens die
     bepalingen op haar rustende verplichtingen;
— De Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                         Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) van
                                                                         16 december 1999 om een prejudiciële beslissing in het
Middelen en voornaamste argumenten                                       geding tussen Palais am Stadtpark Hotelbetriebsges. m.b.H
                                                                         & Co KG en Finanzlandesdirektion für Wien, Niederöster-
                                                                                reich und Burgenland
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak C-495/99 (2); de in artikel 16 van richtlijn 96/9/EG                                      (Zaak C-508/99)
gestelde termijn is op 1 januari 1998 verstreken.
                                                                                (2000/C 79/25)
(1) PB L 77 van 27.03.1996, blz. 20.                                     Het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking
(2) PB C 63 van 4.3.2000, blz. 16.                                       van 16 december 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                         Justitie op 24 december 1999, in het geding tussen Palais am
                                                                         Stadtpark Hotelbetriebsges. m.b.H & Co KG en Finanzlandesdi-
                                                                         rektion für Wien, Niederösterreich und Burgenland, het Hof
                                                                         van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                         een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak C-196/01: Beroep, op 8 mei 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
14.7.2001                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 200/53
—     Schending van artikel 1, lid 4, van richtlijn 91/689/EEG:        4.    Artikel 12 van de merkenrichtlijn bepaalt, dat een merk
      de voor de toepassing van de richtlijn noodzakelijke                   vervallen kan worden verklaard in bepaalde, daarin
      nauwkeurige, eenvormige definitie van gevaarlijke afval-               vermelde omstandigheden. Moet de rechter het merk
      stoffen geschiedt volgens artikel 1, lid 4, eerste streepje,           vervallen verklaren wanneer deze omstandigheden voor-
      door verwijzing naar de bijlagen I, II en III van de richtlijn         handen zijn, of beschikt hij over een beoordelingsvrijheid
      en de overeenkomstig de procedure van artikel 18                       wat de vervallenverklaring betreft?
      opgestelde lijst van gevaarlijke afvalstoffen. Daaruit volgt,
      dat de lidstaten in hun wetgeving ter omzetting van de           (1) PB L 40 van 11.02.1989, blz. 1.
      richtlijn bij de bepaling van het toepassingsgebied van
      hun nationale voorschriften deze bijlagen en de lijst
      in aanmerking moeten nemen. Genoemde lijst, die in
      beschikking 94/904/EG van de Raad is opgenomen,
      vormt een aanvulling op de bepalingen van de richtlijn
      over gevaarlijke afvalstoffen.
                                                                       Beroep, op 8 mei 2001 ingesteld door Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
      De mogelijkheid voor de lidstaten, verdergaande bescher-
                                                                                Luxemburg
      mende maatregelen te treffen op gebieden die door
      gemeenschapsrechtelijke milieuvoorschriften zijn gehar-
      moniseerd, kan niet worden gelijkgesteld met de vrijheid,                                (Zaak C-196/01)
      harmonisatiebepalingen niet uit te voeren.
                                                                                (2001/C 200/95)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(1) PB L 194 van 25.07.1975, blz. 47.                                  op 8 mei 2001 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
(2) PB L 78 van 26.03.1991, blz. 32.                                   ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door H. Støvlbæek en J. Adda als gemachtig-
                                                                       den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                       dat het den Hove behage:
                                                                       —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg de
                                                                             verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
                                                                             krachtens artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG van
Verzoek van het House of Lords van 4 april 2001 om een                       de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (1),
prejudiciële beslissing in het geding tussen Scandecor                       zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van
   Development AB e.a. en Scandecor Marketing AB e.a.                        18 maart 1991 (2), en krachtens beschikking 94/3/EG
                                                                             van de Commissie van 20 december 1993 houdende
                                                                             vaststelling van een lijst van afvalstoffen overeenkomstig
                          (Zaak C-195/01)                                    artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad
                                                                             betreffende afvalstoffen (3);
                          (2001/C 200/94)                              —     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
                                                                             kosten van de procedure.
Het House of Lords heeft bij beschikking van 4 april 2001,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 mei 2001,
in het geding tussen Scandecor Development AB e.a. en                  Middelen en voornaamste argumenten
Scandecor Marketing AB e.a., het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                   —     Ofschoon het Groothertogdom Luxemburg volgens ar-
beslissing over de navolgende vragen:                                        tikel 249, vierde alinea, EG verplicht was de Europese
                                                                             afvalcatalogus (EAC), die het onderwerp is van beschik-
1.    Moet een merk worden geacht het publiek te kunnen                      king 94/3/EG, in zijn nationaal recht op te nemen, heeft
      misleiden in de zin van artikel 12, lid 2, sub b, van                  het deze slechts opgenomen in een voor de administratie
      richtlijn 89/104/EEG (1) van de Raad van 21 december                   geldende ministeriële circulaire die niet bindend is ten
      1998 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der                 aanzien van derden.
      lidstaten (merkenrichtlijn), wanneer de door het merk            —     Tegelijkertijd heeft het Groothertogdom Luxemburg een
      aangeduide waren afkomstig zijn van een houder van een                 zuiver Luxemburgse nomenclatuur ingevoerd, die vol-
      eenvoudige, uitsluitende licentie?                                     komen verschilt van de EAC. Verschillende verrichtingen
                                                                             waarvoor het gebruik van de EAC uitgesloten is, houden
2.    Aan de hand van welke criteria moet worden bepaald, of                 evenwel verband met de toepassing van nationale maatre-
      een handelsrelatie betrekking heeft op één en dezelfde                 gelen ter uitvoering van de communautaire regelgeving
      onderneming voor de toepassing van de merkenrichtlijn?                 betreffende afvalstoffen. Bovendien verhoogt het naast
                                                                             elkaar bestaan van twee lijsten (Luxemburgse nomencla-
3.    Is een vennootschap een persoon voor de toepassing van                 tuur en EAC) waartussen geen eenduidige overeenstem-
      artikel 6, lid 1, sub a, van de merkenrichtlijn?                       ming bestaat, het gevaar voor verwarring en verkeerde
 ---pagebreak--- C 200/54                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     14.7.2001
       indeling. Een lidstaat kan niet uitsluitend met een beroep       op 30 mei 2001, in het geding tussen Joseph Lennox (handel
       op het begrip „nationaal beheer” aanvoeren dat hij mag           drijvend onder de naam R. Lennox & Son) en Industria
       afwijken van de toepasselijke communautaire bepalingen;          Lavorazione Carni Ovine, het Hof van Justitie van de Europese
       immers, het valt niet in te zien op welke punten het             Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
       beheer van afvalstoffen in Luxemburg „specifieke noden”          de navolgende vragen:
       heeft waarin de betrokken gemeenschapsregeling niet
       voorziet.
                                                                        1.    a)  Wanneer een partij schapen van een lidstaat naar een
                                                                                andere lidstaat wordt geëxporteerd en de schapen
( 1) PB L 194, van 25.7.1975, blz. 39.
(2) PB L 78, van 26.3.1991, blz. 32.                                              bestemd zijn om bij aankomst te worden geslacht,
(3) PB L 5, van 7.1.1994, blz. 15.                                                is dan aan het vereiste van artikel 9 van richtlijn
                                                                                91/68/EEG (1) voldaan wanneer het bijgevoegde ge-
                                                                                zondheidscertificaat geen certificaat model I is, con-
                                                                                form bijlage E bij de richtlijn, maar wel een certificaat
                                                                                model II?
                                                                              b)  Indien vraag 1, sub a, ontkennend moet worden
Verzoek van de Corte di Appello di Firenze van 23 januari
                                                                                beantwoord, zodat bij de partij enkel een certificaat
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                                model I moet worden gevoegd, staat het dan aan de
       Altair Chimica SpA en ENEL Distribuzione SpA
                                                                                exporteur dan wel aan de persoon voor wie de
                                                                                schapen bestemd zijn, om vóór de export te bepalen
                          (Zaak C-207/01)                                         welk certificaat moet worden bijgevoegd, of moet
                                                                                aan de hand van het op de overeenkomst toepasselij-
                          (2001/C 200/96)                                         ke nationale recht worden bepaald welke partij
                                                                                hiervoor dient in te staan?
Bij beschikking van 23 januari 2001, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 18 mei 2001, in het geding tussen
Altair Chimica SpA en ENEL Distribuzione SpA, werpt de                        c)  Kan het nationale recht van de lidstaat van bestem-
Corte di Appello di Firenze voor het Hof van Justitie van de                      ming, wanneer een partij schapen van een lidstaat
Europese Gemeenschappen een prejudiciële vraag op, die ertoe                      naar een andere lidstaat wordt geëxporteerd en de
strekt, de precieze uitlegging te vernemen van de artikelen 81,                   schapen bestemd zijn om bij aankomst te worden
82 en 85 van het Verdrag tot oprichting van de Europese                           geslacht, en een gezondheidscertificaat model II
Gemeenschap, richtlijn 92/12 (1) en aanbeveling nr. 924 van                       is bijgevoegd, met recht bepalen dat de import
de Raad van 27 oktober 1981, teneinde vast te stellen of de                       onregelmatig is op grond dat het certificaat geen
interne regeling bestaande uit decreto legislativo nr. 347/44,                    certificaat model I is?
decreto legislativo nr. 896/47, presidentieel decreet nr. 373/94,
decreto legislativo nr. 98/48 en wet nr. 9/91, in strijd is met
die gemeenschapsregeling.                                               2.    a)  Was het in juli 1997 verenigbaar met het gemeen-
                                                                                schapsrecht, meer bepaald met de artikelen 28 tot
                                                                                en met 30 EG (voorheen artikelen 30 tot en met
(1) Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende              36 EG-Verdrag) en/of artikel 152 EG (voorheen
     de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden
     hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76                artikel 129 EG-Verdrag) en/of de artikelen 6 en 174
     van 23.3.1992, blz. 1).                                                      EG (voorheen 130 R EG-Verdrag) en de richtlijnen
                                                                                89/662/EEG (2), 90/425/EEG (3) en 91/68/EEG van
                                                                                de Raad, dat een lidstaat verlangde dat in de door
                                                                                artikel 9 van richtlijn 91/68/EEG voorgeschreven
                                                                                gezondheidscertificaten de volgende verklaring werd
                                                                                opgenomen: „De in dit certificaat vermelde dieren
                                                                                zijn geboren en gekweekt op boerderijen waar er
                                                                                de laatste 6 jaar geen geval van overdraagbare
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                           spongiforme encefalopathie (TSE) is geregistreerd”?
Queen’s Bench Division (Commercial Court) van 13 no-
vember 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Joseph Lennox (handel drijvend onder de naam
                                                                              b)  Indien vraag 2, sub a, ontkennend moet worden
 R. Lennox & Son) en Industria Lavorazione Carni Ovine
                                                                                beantwoord, en wanneer de exporteur voor het
                                                                                overige zijn verplichtingen krachtens het op de
                          (Zaak C-220/01)                                         overeenkomst toepasselijke recht inzake de levering
                                                                                van de schapen bij de koper is nagekomen, is de
                          (2001/C 200/97)                                         nationale rechter dan, in een burgerlijke procedure
                                                                                tussen de exporteur en de koper betreffende hun
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench                         contractuele rechten en verplichtingen inzake de
Division (Commercial Court) heeft bij beschikking van 13 no-                      import van de schapen, verplicht de door het
vember 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                       nationale recht van de lidstaat van bestemming


title: Zaak T-275/99: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Self Service de Bleek/Commissie

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/28

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Self Service de Bleek/Commissie
   (Zaak T-275/99) (1)

   (2006/C 310/53)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 47 van 19.2.2000.


title: Zaak T-776/15: Beroep ingesteld op 30 december 2015 — Meissen Keramik/BHIM (MEISSEN KERAMIK)

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/32

         Beroep ingesteld op 30 december 2015 — Meissen Keramik/BHIM (MEISSEN KERAMIK)
   (Zaak T-776/15)
   (2016/C 078/44)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Meissen Keramik GmbH (Meißen, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Vohwinkel en M. Bagh, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „MEISSEN KERAMIK” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 100 797

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 28 oktober 2015 in zaak R 531/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-468/08 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 23 december 2008 — AES-Tisza/Commissie ( Kort geding — Staatssteun — Beschikking van de Commissie waarbij met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar wordt verklaard de steun die door de Hongaarse autoriteiten aan sommige elektriciteitsproducenten is toegekend in de vorm van koopovereenkomsten voor elektriciteit — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid — Belangenafweging )

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/27

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 23 december 2008 — AES-Tisza/Commissie
   (Zaak T-468/08 R)
   („Kort geding - Staatssteun - Beschikking van de Commissie waarbij met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar wordt verklaard de steun die door de Hongaarse autoriteiten aan sommige elektriciteitsproducenten is toegekend in de vorm van koopovereenkomsten voor elektriciteit - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid - Belangenafweging’)
   (2009/C 55/51)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: AES-Tisza Erőmű kft (AES-Tisza kft) (Tiszaújváros, Hongarije) (vertegenwoordigers: T. Ottervanger en E. Henny, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Flynn, N. Khan en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van artikel 1 van beschikking C(2008) 2223 def. van de Commissie van 4 juni 2008 betreffende staatssteun die de Republiek Hongarije in de vorm van koopovereenkomsten voor elektriciteit heeft toegekend.
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-427/17: Beroep ingesteld op 5 juli 2017 — Item Industrietechnik/EUIPO (EFUSE)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/59

         Beroep ingesteld op 5 juli 2017 — Item Industrietechnik/EUIPO (EFUSE)
   (Zaak T-427/17)
   (2017/C 277/84)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Item Industrietechnik GmbH (Solingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Hasselblatt, V. Töbelmann en M. Vitt, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „EFUSE” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 463 011

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 18 april 2017 in zaak R 1882/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-652/13: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Cagliari — Italië) — Strafzaak tegen Mirko Saba (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering — Identieke prejudiciële vragen — Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Nationale regeling — Herschikking van het concessiestelsel door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen — Nieuwe aanbesteding — Concessies met een kortere looptijd dan de oude concessies — Beperking — Dwingende vereisten van algemeen belang — Evenredigheid)

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/3

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Cagliari — Italië) — Strafzaak tegen Mirko Saba
   (Zaak C-652/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering - Identieke prejudiciële vragen - Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Kansspelen - Nationale regeling - Herschikking van het concessiestelsel door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen - Nieuwe aanbesteding - Concessies met een kortere looptijd dan de oude concessies - Beperking - Dwingende vereisten van algemeen belang - Evenredigheid))
   (2015/C 127/03)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale ordinario di Cagliari

      Partij in de strafzaak

   Mirko Saba

      Dictum

   De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU, alsook het beginsel van gelijke behandeling en het doeltreffendheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan een nieuwe aanbesteding wordt uitgeschreven voor concessies die een kortere looptijd hebben dan de in het verleden verleende concessies omdat het stelsel opnieuw wordt opgezet door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen.

      (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: Zaak T-223/08: Arrest van het Gerecht van 3 december 2009 — Iranian Tobacco/BHIM — AD Bulgartabac (Bahman) ( Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Gemeenschapsbeeldmerk Bahman — Geen vereiste van procesbelang — Artikel 55, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 56, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/48

         Arrest van het Gerecht van 3 december 2009 — Iranian Tobacco/BHIM — AD Bulgartabac (Bahman)
   (Zaak T-223/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Gemeenschapsbeeldmerk Bahman - Geen vereiste van procesbelang - Artikel 55, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 56, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 24/84
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Iranian Tobacco Co. (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: M. Beckensträter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: AD Bulgartabac Holding Sofia (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordiger: M. Maček, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 10 april 2008 (zaak R 709/2007-1) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen AD Bulgartabac Holding Sofia en Iranian Tobacco Co.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Iranian Tobacco Co. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak C-41/09: Beroep ingesteld op 29 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/2

         Beroep ingesteld op 29 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-41/09)
   2009/C 129/03
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en W. Roels, gemachtigden)

      Verweerder: Koninkrijk der Nederlanden

      Conclusies

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door een verlaagd BTW-tarief toe te passen op de levering, invoer en intracommunautaire verwerving van bepaalde levende dieren, en met name paarden, die niet gewoonlijk bestemd zijn voor de bereiding of de productie van levensmiddelen voor menselijke of dierlijke consumptie, de krachtens artikel 12 in samenhang met bijlage H bij de Zesde BTW-richtlijn (1) — artikelen 96, 97, 98 en artikel 99, lid 1, in samenhang met bijlage III bij de BTW-richtlijn (2) — op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van oordeel dat de Nederlandse Wet op de omzetbelasting inbreuk maakt op de bepalingen van de artikelen 96, 97, 98, en van artikel 99, lid 1, in samenhang met bijlage III bij de BTW-richtlijn door een verlaagd BTW-tarief toe te passen op de levering van bepaalde levende dieren (met name paarden), ook in gevallen waarin deze dieren niet voor de voortbrenging of de productie van voedingsmiddelen bestemd zijn. Meer bepaald is de Commissie van mening dat levende dieren — en met name paarden — die gewoonlijk niet voor gebruik als voedingsmiddel bestemd zijn, niet onder categorie 1 van bijlage III bij de BTW-richtlijn vallen.
   Categorie I van bijlage III moet zoals iedere andere bepaling betreffende de verlaagde BTW-tarieven volgens vaste rechtspraak strikt worden uitgelegd. Bovendien is het verlaagde tarief, gelet op de formulering van categorie 1 in bijlage III bij de richtlijn, van toepassing op levensmiddelen.

      (1)  Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 11).


title: Zaak C-32/10: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 11 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven kasatsionen sad — Bulgarije) — Tony Georgiev Semerdzhiev/ET Del-Pi-Krasimira Mancheva (Artikel 92, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering — Richtlijn 90/314/EEG — Pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten — Feiten van vóór toetreding van Republiek Bulgarije tot Europese Unie — Kennelijke onbevoegdheid van Hof om op prejudiciële vragen te antwoorden)

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/10

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 11 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven kasatsionen sad — Bulgarije) — Tony Georgiev Semerdzhiev/ET Del-Pi-Krasimira Mancheva
   (Zaak C-32/10) (1)

   (Artikel 92, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 90/314/EEG - Pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten - Feiten van vóór toetreding van Republiek Bulgarije tot Europese Unie - Kennelijke onbevoegdheid van Hof om op prejudiciële vragen te antwoorden)
   2011/C 232/16
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven kasatsionen sad (Bulgarije)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tony Georgiev Semerdzhiev

      Verwerende partij: ET Del-Pi-Krasimira Mancheva

      Andere partij in de procedure: ZAD Bulstrad VIG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Varhoven kasatsionen sad — Uitlegging van artikel 2, punt 1, sub c, artikel 4, lid 1, sub b–iv, en artikel 5, lid 2, derde en vierde alinea, van richtlijn 90/314/EEG van de Raad van 13 juni 1990 betreffende pakketreizen (PB L 158, blz. 59) — Begrip „andere, niet met vervoer of logies verband houdende toeristische diensten” ten laste van de organisator — Verplichting voor de organisator om voor iedere consument een individuele verzekeringsovereenkomst af te sluiten en hem voor de reis het origineel te overhandigen — Verplichting voor de organisator om een individuele bijstandsovereenkomst af te sluiten die de repatriëringskosten bij ongeval dekt — Begrip „schade” die de consument ondervindt ingevolge het niet of slecht uitvoeren van de overeenkomst — Inbegrip van morele schade

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om op de vragen van de Varhoven kasatsionen sad (Bulgarije) te antwoorden.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak T-76/05: Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Dario Scotto tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/40

         Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Dario Scotto tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-76/05)
   (2005/C 93/72)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 18 februari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Dario Scotto, vertegenwoordigd door Massimo Condinanzi.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking van de Commissie van 27 oktober 2004 waarbij verzoekers klacht nr. R/616/04 van 12 juli 2004 is afgewezen, en dus ook het loopbaanontwikkelingsrapport nr. 23330 nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker in de onderhavige zaak komt op tegen de beoordeling van zijn loopbaanontwikkeling (CDR) voor de periode van 1.01.03 tot en met 31.08.03.
   Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker:

               —

               Schending van artikel 43 van het Ambtenarenstatuut en de uitvoeringsbepalingen daarvan.

               —

               Schending van de procedure voor de opstelling van het CDR wegens onvolledige beoordeling van de referentieperiode.

               —

               Bestaan van kennelijke feitelijke onjuistheden bij de beoordeling van verzoekers werkzaamheid in verband met de specifiek opgedragen doelstellingen.


title: Zaak T-661/11: Arrest van het Gerecht van 2 december 2014 — Italië/Commissie [ „EOGFL — Afdeling ‚Garantie’ — ELGF en ELFPO — Van financiering uitgesloten uitgaven — Zuivelproducten — Bestemmingsontvangsten — Essentiële controles — Tardiviteit — Forfaitaire financiële correctie — Rechtsgrondslag — Artikel 53 van verordening (EG) nr. 1605/2002 — Terugkomende onregelmatigheden” ]

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/25

         Arrest van het Gerecht van 2 december 2014 — Italië/Commissie
   (Zaak T-661/11) (1)

   ([„EOGFL - Afdeling ‚Garantie’ - ELGF en ELFPO - Van financiering uitgesloten uitgaven - Zuivelproducten - Bestemmingsontvangsten - Essentiële controles - Tardiviteit - Forfaitaire financiële correctie - Rechtsgrondslag - Artikel 53 van verordening (EG) nr. 1605/2002 - Terugkomende onregelmatigheden”])
   (2015/C 026/29)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door G. Aiello en P. Grasso, avvocati dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Rossi en D. Nardi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2011/689/EG van de Commissie van 14 oktober 2011 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), hebben verricht (PB L 270, blz. 33), voor zover daarbij de Italiaanse Republiek een forfaitaire financiële correctie ten belope van 7 0 9 12  382 EUR is opgelegd wegens onregelmatigheden in de controles betreffende de melkquota, die in de regio’s Abruzzo, Lazio, Marche, Puglia, Sardegna, Calabria, Friuli Venezia Giulia en Valle D’Aosta zijn vastgesteld voor de verkoopseizoenen 2004/2005, 2005/2006 en 2006/2007

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 49 van 18.2.2012.


title: Zaak C-480/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 25 oktober 2012 — Minister van Financiën, andere partij: X BV

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 25 oktober 2012 — Minister van Financiën, andere partij: X BV
   (Zaak C-480/12)
   2013/C 26/41
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Minister van Financiën

      Andere partij: X BV

      Prejudiciële vragen

               1)

                           a)

                           Moeten de artikelen 203 en 204 van het CDW (1) [Communautair douanewetboek] in samenhang gelezen met artikel 859 (in het bijzonder onder 2, letter c), van het UCDW (2) [Uitvoeringsverordening communautair douanewetboek] zo worden uitgelegd dat het (enkele) overschrijden van de overeenkomstig artikel 356, lid 1, van het UCDW vastgestelde vervoerstermijn niet leidt tot een douaneschuld wegens een onttrekking aan het douanetoezicht in de zin van artikel 203 van het CDW, maar tot een douaneschuld op grond van artikel 204 van het CDW?

                           b)

                           Is voor bevestigende beantwoording van vraag 1) a. vereist dat de betrokkenen aan de douaneautoriteiten inlichtingen verstrekken met betrekking tot de oorzaken van de termijnoverschrijding of ten minste tegenover de douaneautoriteiten verklaren waar de goederen zijn verbleven in de periode die is verstreken tussen de overeenkomstig artikel 356 van het CDW vastgestelde termijn en het tijdstip van daadwerkelijk aanbrengen bij het douanekantoor van bestemming?

               2)

               Moet de Zesde richtlijn (3), in het bijzonder artikel 7 van die richtlijn, zo worden uitgelegd dat btw wordt verschuldigd indien een douaneschuld uitsluitend op grond van artikel 204 van het CDW ontstaat?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).

      (3)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid- Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak T-26/11: Beroep ingesteld op 18 januari 2011 — Fraas/BHIM (Ruitmotief in zwart, beige, bruin, donkerrood en grijs)

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/29

         Beroep ingesteld op 18 januari 2011 — Fraas/BHIM (Ruitmotief in zwart, beige, bruin, donkerrood en grijs)
   (Zaak T-26/11)
   2011/C 72/46
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kunze en G. Würtenberger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 november 2010 in zaak R 1317/2010-4;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk, dat een ruitmotief in zwart, beige, bruin, donkerrood en grijs voorstelt, voor waren van de klassen 18, 24 en 25

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, juncto lid 2 van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) doordat het betrokken gemeenschapsmerk onderscheidend vermogen bezit, alsmede schending van de artikelen 75 en 76 van verordening (EG) nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep het uitgebreide feitelijke en juridische betoog van verzoekster niet grondig heeft onderzocht.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak F-8/11: Beroep ingesteld op 7 februari 2011 — Nieminen/Raad

text:
               26.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/14

         Beroep ingesteld op 7 februari 2011 — Nieminen/Raad
   (Zaak F-8/11)
   2011/C 95/22
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Risto Nieminen (Kraainem, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2010 niet tot de rang AD12 te bevorderen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 26 oktober 2010 houdende afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit om hem in het kader van de bevorderingsronde 2010 niet tot de rang AD12 te bevorderen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2010 niet tot de rang AD12 te bevorderen;

               —

               veroordeling van de Raad van de Europese Unie in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-548/12: Beroep ingesteld op 18 december 2012 — Deutsche Rockwool Mineralwoll/BHIM — Redrock Construction (REDROCK)

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/21

         Beroep ingesteld op 18 december 2012 — Deutsche Rockwool Mineralwoll/BHIM — Redrock Construction (REDROCK)
   (Zaak T-548/12)
   2013/C 63/41
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG (Gladbeck, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Krenzel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Redrock Construction s.r.o. (Praag, Tsjechië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 oktober 2012 in zaak R 1596/2011-4 vernietigen; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: zwart-wit beeldmerk „REDROCK” voor onder meer waren en diensten van de klassen 1, 2, 17, 19 en 37 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 3866365

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de vordering tot nietigverklaring was gebaseerd op de nietigheidsgronden van artikel 53, lid 1, sub a, juncto artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad. De volgende oudere rechten werden aangevoerd: gemeenschapsmerkinschrijving nr. 30229274 voor het woordmerk „Rock” voor waren en diensten van de klassen 1, 6, 7, 8, 17, 19, 37 en 42; gemeenschapsmerkinschrijvingen nrs. 30312115, 2078534, 2078535, 2079579, 39502727, 39517348, 39543868, 39551027, 39605619, 39644214, 39707589, 39737546, 39920622, 30166175, 30166176, 30166177, 30212141 voor de woordmerken „KEPROCK”, „FLEXIROCK”, „FORMROCK”, „FLOOR-ROCK”, „TERMAROCK”, „KLIMAROCK”, „SPEEDROCK”, „DUROCK”, „SPLITROCK”, „PLANAROCK”, „TOPROCK”, „KLEMMROCK”, „FLIXROCK”, „SONOROCK PLUS”, „VARIROCK”, „SONOROCK” en „MASTERROCK” voor waren en diensten van de klassen 17, 19 en 37.

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad.


title: Zaak T-388/13: Beroep ingesteld op 22 juli 2013 — Costa Crociere/BHIM — Guerlain (SAMSARA)

text:
               12.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/9

         Beroep ingesteld op 22 juli 2013 — Costa Crociere/BHIM — Guerlain (SAMSARA)
   (Zaak T-388/13)
   2013/C 298/15
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Costa Crociere SpA (Genua, Italië) (vertegenwoordigers: A. Vanzetti, S. Bergia en G. Sironi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Guerlain SA (Levallois-Perret, Frankrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van 13 mei 2013 in zaak R 2049/2011-4 te vernietigen;

               —

               de andere partijen te verwijzen in de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor het BHIM en in het kader van het onderhavige beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk SAMSARA voor diensten van klasse 44 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 979 122

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk SAMSARA voor waren van klasse 3 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 497 966

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk. (1)

      (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Zaak T-451/12: Beroep ingesteld op 15 oktober 2012 — Stromberg Menswear/BHIM — Leketoy Stormberg Inter (STORMBERG)

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/19

         Beroep ingesteld op 15 oktober 2012 — Stromberg Menswear/BHIM — Leketoy Stormberg Inter (STORMBERG)
   (Zaak T-451/12)
   2013/C 63/39
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Stromberg Menswear Ltd (Leeds, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: A. Tsoutsanis, advocaat, en C. Tulley, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Leketoy Stormberg Inter AS (Kristiansand S, Noorwegen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 augustus 2012 in zaak R 389/2012-4 vernietigen;

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 augustus 2012 in zaak R 389/2012-4 wijzigen en het verzoek om rechtsherstel toewijzen en i) primair, de beslissing van de nietigheidsafdeling van 11 januari 2011 om de procedure tot vervallenverklaring nr. 4054 C te beëindigen, vernietigen en de nietigheidsafdeling gelasten de procedure tot vervallenverklaring nr. 4054 C te heropenen en Stromberg Menswear uit te nodigen om opmerkingen in te dienen om de procedure tot vervallenverklaring voort te zetten of ii) subsidiair, Stromberg Menswear toestaan om beroep in te stellen tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling van 11 januari 2011 om de procedure tot vervallenverklaring te beëindigen en de zaak terugverwijzen naar de kamer van beroep; en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten en honoraria van Stromberg Menswear voor de procedures voor de kamer van beroep en het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: woordmerk „STORMBERG” voor waren en diensten van klasse 25 — gemeenschapsmerk nr. 2557155

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: beëindiging van de procedure tot vervallenverklaring na afstand van het litigieuze gemeenschapsmerk door de houder ervan

      Beslissing van de kamer van beroep: afwijzing van het verzoek om herstel in de vorige toestand inzake de termijn om beroep in te stellen en verklaring dat het beroep werd geacht niet te zijn ingesteld

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 81 van verordening nr. 207/2009 van de Raad;

               —

               schending van de artikelen 75 en/of 76 van verordening nr. 207/2009 van de Raad.


title: Zaak T-496/11: Arrest van het Gerecht van 4 maart 2015 — Verenigd Koninkrijk/ECB („Economisch en monetair beleid — ECB — Beroep tot nietigverklaring — Toezichtkader van het Eurosysteem — Voor beroep vatbare handeling — Ontvankelijkheid — Toezicht op betalings- en effectenafwikkelingssystemen — Vereiste dat verrekeningssystemen met een centrale tegenpartij gevestigd zijn in een lidstaat van de eurozone — Bevoegdheid van de ECB”)

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/18

         Arrest van het Gerecht van 4 maart 2015 — Verenigd Koninkrijk/ECB
   (Zaak T-496/11) (1)

   ((„Economisch en monetair beleid - ECB - Beroep tot nietigverklaring - Toezichtkader van het Eurosysteem - Voor beroep vatbare handeling - Ontvankelijkheid - Toezicht op betalings- en effectenafwikkelingssystemen - Vereiste dat verrekeningssystemen met een centrale tegenpartij gevestigd zijn in een lidstaat van de eurozone - Bevoegdheid van de ECB”))
   (2015/C 127/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Ossowski, S. Behzadi-Spencer en E. Jenkinson, vervolgens Behzadi-Spencer en Jenkinson en ten slotte V. Kaye, gemachtigden, bijgestaan door K. Beal, QC, en P. Saini, QC)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Sáinz de Vicuña Barroso en K. Laurinavičius, vervolgens Sáinz de Vicuña Barroso en P. Papapaschalis en ten slotte Papapaschalis en P. Senkovic, gemachtigden, bijgestaan door R. Subiotto, QC, F.-C. Laprévote, advocaat, en P. Stuart, barrister)

      Interveniënt aan de zijde van de verzoekende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk, C. Meyer-Seitz, C. Stege, S. Johannesson, U. Persson en H. Karlsson, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, abogado del Estado) en Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas en E. Ranaivoson, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het op 5 juli 2011 door de ECB bekendgemaakte toezichtkader van het Eurosysteem, voor zover het een locatievereiste vaststelt voor centrale tegenpartijen die zijn gevestigd in lidstaten die niet tot de eurozone behoren

      Dictum

               1)

               Het toezichtkader van het Eurosysteem, dat op 5 juli 2011 door de Europese Centrale Bank (ECB) is bekendgemaakt, wordt nietig verklaard voor zover de centrale tegenpartijen die betrokken zijn bij de vereffening van effecten, gevestigd moeten zijn in een lidstaat van de eurozone.

               2)

               De ECB draagt haar eigen kosten alsook die van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek en het Koninkrijk Zweden dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 340 van 19.11.2011.


title: Zaak C-511/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Handelsgesellschaft Heinrich Heine GmbH/Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen eV (Richtlijn 97/7/EG — Bescherming van consument — Op afstand gesloten overeenkomsten — Herroepingsrecht — Aanrekenen van kosten van verzending van goederen aan consument)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Handelsgesellschaft Heinrich Heine GmbH/Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen eV
   (Zaak C-511/08) (1)

   (Richtlijn 97/7/EG - Bescherming van consument - Op afstand gesloten overeenkomsten - Herroepingsrecht - Aanrekenen van kosten van verzending van goederen aan consument)
   2010/C 148/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Handelsgesellschaft Heinrich Heine GmbH

      Verwerende partij: Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen eV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van artikel 6, lid 1, tweede volzin, en lid 2, van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (PB L 144, blz. 19) — Nationale wettelijke regeling volgens welke de kosten van verzending van de goederen in geval van herroeping aan de consument mogen worden aangerekend

      Dictum

   Artikel 6, lid 1, eerste alinea, tweede volzin, en lid 2, van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling volgens welke de leverancier, in een op afstand gesloten overeenkomst, de kosten van verzending van de goederen mag aanrekenen aan de consument wanneer deze laatste zijn herroepingsrecht uitoefent.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.


title: Zaak C-538/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Salzburg (Oostenrijk) op 21 oktober 2011 — Hermine Sax/Pensionsversicherungsanstalt Landesstelle Salzburg

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/30

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Salzburg (Oostenrijk) op 21 oktober 2011 — Hermine Sax/Pensionsversicherungsanstalt Landesstelle Salzburg
      (Zaak C-538/11)
      (2012/C 25/52)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Landesgericht Salzburg

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Hermine Sax

         Verwerende partij: Pensionsversicherungsanstalt Landesstelle Salzburg

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moeten verordening (EG) nr. 883/2004, en met name artikel 7 en titel III van hoofdstuk I (Prestaties bij ziekte) hiervan, en verordening (EG) nr. 987/2009 aldus worden uitgelegd dat een persoon die langdurige zorg behoeft op grond van een Oostenrijks pensioen (Pension), onafhankelijk van zijn hoofdwoonplaats in de Bondsrepubliek Duitsland de betaling kan verlangen van een verzorgingstoelage op grond van het Bundespflegegeldgesetz (wet inzake de verzorgingstoelage; BPGG) in de vorm van een uitkering bij ziekte, wanneer deze aan de overige voorwaarden voor aanspraak van het BPGG voldoet, en verzetten deze verordeningen zich dan tegen de toepassing van het nationale voorschrift in § 3 van het BPGG?

                  2)

                  Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
                  Moeten verordening (EG) nr. 883/2004, en met name de artikelen 10 en 11, lid 3, sub e, en de artikelen 21, 29 en 34 althans titel III van hoofdstuk 1 (prestaties bij ziekte) hiervan, en verordening (EG) nr. 987/2009 aldus worden uitgelegd dat een persoon die langdurige zorg behoeft op grond van een dubbel pensioen, in casu een Oostenrijks pensioen (Pension) en een Duits pensioen, onafhankelijk van zijn hoofdwoonplaats in de Bondsrepubliek Duitsland de betaling kan verlangen van een verzorgingstoelage op grond van het Bundespflegegeldgesetz (BPGG) in de vorm van een uitkering bij ziekte, wanneer deze aan de overige voorwaarden voor aanspraak van het BPGG voldoet, en verzetten deze verordeningen zich dan tegen de toepassing van het nationale voorschrift in § 3 van de BPGG?

                  3)

                  Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:
                  Hoe moeten verordening (EG) nr. 883/2004, en meer bepaald de artikelen 10 en 34, en artikel 31 hiervan, en verordening (EG) nr. 987/2009 worden uitgelegd bij samenloop en verrekening van prestaties uit het socialezekerheidsstelsel ter dekking van het risico van langdurige zorg, in casu bij aanspraak op een gemengde prestatie van een Duitse verzorgingstoelage (keuze tussen zorgverstrekking of een uitkering) en een Oostenrijkse verzorgingstoelage, meer bepaald:

                              3.1.

                              Moet de te exporteren Oostenrijkse verzorgingstoelage op grond van het BPGG alleen in mindering worden gebracht op de uitkering die in de het woonland wordt verstrekt of alleen op de zorgverstrekking of op de gehele zorgprestatie (totaalbedrag van de verzorgingstoelage en de waarde van de zorgverstrekking), en moet hierbij rekening worden gehouden met de onderscheiden prijsniveaus in de betrokken lidstaten?

                              3.2.

                              Moet er bij de te verrichten verrekening rekening mee worden gehouden of het woonland volledig gedekte zorgverstrekkingen toekent, althans moeten dergelijke zorgverstrekkingen van het woonland bij de verrekening buiten beschouwing worden gelaten, wanneer zij alleen in het socialezekerheidsstelsel van het woonland ter dekking van de risico’s van langdurige zorg zijn voorzien?

                              3.3.

                              Moet het Sozialgericht dat door de persoon die langdurige zorg behoeft is aangezocht, de inhoudelijke voorwaarden voor een verrekening toetsen wanneer de verwerende beslissingsinstantie geen procedure in de zin van artikel 31 van verordening (EG) nr. 987/2009 heeft ingeleid, niets heeft aangevoerd ter zake van de vraag naar volledig gedekte verrichtingen en meer bepaald heeft verzuimd om de persoon die langdurige zorg behoeft in kennis te stellen van het verbod van samenloop van verrichtingen?


title: Zaak F-82/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 22 september 2015 — Gioria/Commissie (Openbare dienst — Algemene vergelijkende onderzoeken — Vergelijkend onderzoek EPSO/AST/126/12 — Verwantschap tussen een jurylid en een kandidaat — Belangenconflict — Artikel 27 van het Statuut — Aanwerving van ambtenaren die vanuit het oogpunt van integriteit aan de hoogste eisen voldoen — Besluit om de kandidaat uit te sluiten van het vergelijkend onderzoek)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 22 september 2015 — Gioria/Commissie
   (Zaak F-82/14) (1)

   ((Openbare dienst - Algemene vergelijkende onderzoeken - Vergelijkend onderzoek EPSO/AST/126/12 - Verwantschap tussen een jurylid en een kandidaat - Belangenconflict - Artikel 27 van het Statuut - Aanwerving van ambtenaren die vanuit het oogpunt van integriteit aan de hoogste eisen voldoen - Besluit om de kandidaat uit te sluiten van het vergelijkend onderzoek))
   (2015/C 363/56)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Roberto Gioria (Veruno, Italië) (vertegenwoordiger: M. Cornacchia, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker uit te sluiten van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/126/2012, op grond dat hij het selectiecomité niet had meegedeeld dat hij verwant was met één van de juryleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Gioria draagt de helft van zijn kosten.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de helft van de kosten van Gioria.

      (1)  PB C 388 van 3.11.2014, blz. 32.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 februari 2002 in zaak T-261/94: Bernhard Schulte tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelĳkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid — Verordening (EG) nr. 2187/93 — Vergoeding van producenten — Handeling van nationale autoriteiten — Verjaring")

text:
18.5.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 118/23
(EEG) nr. 1371/84 van de Commissie van 16 mei 1984 tot                   1)    Verstaat dat verweerders gehouden zijn de schade te vergoeden
vaststelling van de nadere voorschriften voor de toepassing                    die verzoeker heeft geleden ten gevolge van de toepassing van
van de bij artikel 5 quater van verordening nr. 804/68                         verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart
ingestelde extra heffing (PB L 132, blz. 11), heeft het Gerecht                1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing van
(Vierde kamer), samengesteld als volgt : P. Mengozzi, kamer-                   de in artikel 5 quater van verordening nr. 804/68 bedoelde
president, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier:                  heffing in de sector melk en zuivelproducten, zoals aangevuld
D. Christensen, administrateur, op 7 februari 2002 een arrest                  bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de Commissie van
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                    16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere voorschriften voor
                                                                               de toepassing van de bij artikel 5 quater van verordening
1)    Verwerpt het beroep.                                                     (EEG) nr. 804/68 ingestelde extra heffing, voorzover in deze
                                                                               verordeningen niet is voorzien in de toekenning van een
2)    Verwijst verzoeker in de kosten.                                         referentiehoeveelheid aan producenten die in het door de
                                                                               betrokken lidstaat gekozen referentiejaar geen melk hadden
                                                                               geleverd krachtens een verbintenis als bedoeld in verordening
(1) PB C 218 van 6.8.1994.                                                     (EEG) nr. 1078/77 van de Raad van 17 mei 1977 tot
                                                                               invoering van een stelsel van premies voor het niet in de handel
                                                                               brengen van melk en zuivelproducten en voor de omschakeling
                                                                               van het melkveebestand.
                                                                         2)    Verstaat dat de periode waarover aan verzoeker vergoeding moet
                                                                               worden toegekend voor de schade die hij heeft geleden ten
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                     gevolge van de toepassing van verordening nr. 857/84, begint
                                                                               op 5 augustus 1987 en eindigt op 28 maart 1989.
                       van 7 februari 2002
                                                                         3)    Verstaat dat partijen binnen zes maanden na dit arrest de in
                                                                               gemeen overleg vastgestelde bedragen die moeten worden
in zaak T-201/94: Erwin Kustermann tegen Raad van de
                                                                               betaald, aan het Gerecht zullen overleggen.
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen (1)                                 4)    Verstaat dat partijen, indien zij niet tot overeenstemming
                                                                               kunnen komen, binnen dezelfde termijn hun berekeningen aan
(„Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-                     het Gerecht zullen doen toekomen.
kelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid
— Verordening (EG) nr. 2187/93 — Vergoeding van produ-                   5)    Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
               centen — Stuiting van verjaring”)
                                                                         (1) PB C 218 van 6.8.1994.
                          (2002/C 118/36)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
In zaak T-201/94, Erwin Kustermann, woonachtig te Eggenthal
(Duitsland), vertegenwoordigd door H.-P. Ried, Y. Schur en                                       van 7 februari 2002
R. Brukhardt, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigde:                 in zaak T-261/94: Bernhard Schulte tegen Raad van de
A.-M. Colaert) en Commissie van de Europese Gemeenschap-                 Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
pen (gemachtigden: D. Booß, M. Niejahr, H.-J. Rabe en                                                schappen (1)
M. Núñez-Müller), betreffende een beroep krachtens de artike-
len 178 en 215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans de artike-
len 235 EG en 288, tweede alinea, EG), strekkende tot                    („Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-
vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden omdat               kelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid
hij geen melk heeft kunnen leveren ingevolge verordening                 — Verordening (EG) nr. 2187/93 — Vergoeding van produ-
(EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende                  centen — Handeling van nationale autoriteiten — Verja-
algemene voorschriften voor de toepassing van de in ar-                                                  ring”)
tikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde
heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 90, blz. 13),                                   (2002/C 118/37)
zoals aangevuld bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de
Commissie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere                                           (Procestaal: Duits)
voorschriften voor de toepassing van de bij artikel 5 quater
van verordening nr. 804/68 ingestelde extra heffing (PB L 132,
blz. 11), heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als             In zaak T-261/94, Bernhard Schulte, woonachtig te Delbrück
volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en R. M. Moura              (Duitsland), vertegenwoordigd door R. Freise, advocaat, tegen
Ramos, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op            Raad van de Europese Unie (gemachtigden: A.-M. Colaert en
7 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt              M. Núñez-Müller) en Commissie van de Europese Gemeen-
als volgt:                                                               schappen (gemachtigden: D. Booß, M. Niejahr en M. Núñez-
 ---pagebreak--- C 118/24               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     18.5.2002
Müller), betreffende een beroep krachtens de artikelen 178 en            1)    Verklaart het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek
215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans de artikelen 235 EG en                   COM/A/12/98 nietig voorzover het betrekking heeft op de
288, tweede alinea, EG), strekkende tot vergoeding van de                      beoordeling van het mondeling examen van verzoeker.
schade die verzoeker heeft geleden omdat hij geen melk heeft
kunnen leveren ingevolge verordening (EEG) nr. 857/84 van
de Raad van 31 maart 1984 houdende algemene voorschriften                2)    Verwijst de Commissie in de kosten.
voor de toepassing van de in artikel 5 quater van verordening
(EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en
zuivelproducten (PB L 90, blz. 13), zoals aangevuld bij
verordening (EEG) nr. 1371/84 van de Commissie van 16 mei                (1) PB C 273 van 23.9.2000.
1984 tot vaststelling van de nadere voorschriften voor de
toepassing van de bij artikel 5 quater van verordening nr. 804/
68 ingestelde extra heffing (PB L 132, blz. 11), heeft het
Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. Mengozzi,
kamerpresident, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters;
griffier: D. Christensen, administrateur, op 7 februari 2002 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.
2)    Verwijst verzoeker in de kosten.                                               BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                                                                                VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(1) PB C 304 van 29.10.1994.
                                                                                van 19 december 2001
                                                                         in zaken T-195/01 R en T-207/01 R, regering van Gibraltar
                                                                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 7 februari 2002                               (Kort geding — Steunmaatregelen van staten — Besluit tot
                                                                         inleiding van formele onderzoeksprocedure — Ontvankelijk-
                                                                         heid — Fumus boni juris — Spoedeisendheid — Geen —
in zaak T-193/00: Bernard Felix tegen Commissie van de                                          Belangenafweging)
                 Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Mon-                                              (2002/C 118/39)
deling examen — Niet-plaatsing op reservelijst — Stabiliteit
          van samenstelling van jury — Talenkennis)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                          (2002/C 118/38)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         In de zaken T-195/01 R en T-207/01 R, regering van Gibraltar,
In zaak T-193/00, Bernard Felix, ambtenaar van de Commissie              vertegenwoordigd door A. Sutton en M. Llamas, barristers,
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Aarlen (België),              en W. Schuster, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten,                Luxemburg, tegen de Commissie van de Europese Gemeen-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie                 schappen (gemachtigden: V. Di Bucci en R. Lyal), betreffende
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall),                twee verzoeken om voorlopige maatregelen inzake de besluiten
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van          van de Commissie van 11 juli 2001, ter kennis gebracht
de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/12/98 waarbij aan               van de regering van het Verenigd Koninkrijk bij brieven
verzoeker voor het mondeling examen van dat vergelijkend                 SG(2001)D/289755 en SG(2001)D/289757, tot inleiding van
onderzoek een onvoldoende is gegeven, en hij niet op de                  de procedure van artikel 88, lid 2, EG betreffende steun die de
reservelijst is geplaatst, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),             staat zou hebben verleend uit hoofde van respectievelijk
samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president, R. Garcı́a-              de „exempt company legislation” en de „qualified company
Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: J. Plingers, ad-             legislation” van Gibraltar, heeft de president van het Gerecht
ministrateur, op 7 februari 2002 een arrest gewezen waarvan              op 19 december 2001 een beschikking gegeven waarvan het
het dictum luidt als volgt:                                              dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-155/05: Verzoek van de Commissione tributaria regionale di Firenze — Sezione 33 van 23 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Villa Maria Beatrice Hospital srl en Agenzia Entrate Ufficio Firenze 1

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/4

         Verzoek van de Commissione tributaria regionale di Firenze — Sezione 33 van 23 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Villa Maria Beatrice Hospital srl en Agenzia Entrate Ufficio Firenze 1
   (Zaak C-155/05)
   (2005/C 155/07)
   Procestaal: Italiaans
   De Commissione tributaria regionale di Firenze — Sezione 33 heeft bij beschikking van 23 maart 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 april 2005, in het geding tussen Villa Maria Beatrice Hospital srl en Agenzia Entrate Ufficio Firenze 1, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Is artikel 10, punt 27 quinquies, van decreet nr. 633 van de president van de Republiek van 26 oktober 1972 verenigbaar met artikel 13, B, Overige vrijstellingen, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977?” (1)

      (1)  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.


title: Zaak T-324/04: Beroep, op 6 augustus 2004 ingesteld door F tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/42

         Beroep, op 6 augustus 2004 ingesteld door F tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-324/04)
   (2004/C 300/83)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 6 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door F, wonende te Sint-Genesius-Rode (België), vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van 8 januari 2004 van PMO2 (Bureau voor het beheer en de afwikkeling van de individuele rechten – Salarissen, dienstreizen, deskundigen) waarbij de uitvoeringsregels worden vastgesteld voor de eerste invordering van door verzoeker ontvangen onverschuldigde bedragen;

               —

               nietig te verklaren het besluit van 18 november 2003 van PMO1 (Bureau voor het beheer en de afwikkeling van de individuele rechten – Beheer van de individuele geldelijke rechten) waarbij de voorheen aan verzoeker betaalde ontheemdingsvergoeding wordt ingetrokken;

               —

               nietig te verklaren het besluit van 9 februari 2004 waarbij de uitvoeringsregels worden vastgesteld voor de invordering van door verzoeker ontvangen onverschuldigde bedragen;

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag van 2 juli 2004, waarvan op 7 juli 2004 aan verzoeker kennis is gegeven, waarbij wordt geantwoord op verzoekers bezwaar;

               —

               elke handeling die voortvloeit uit en/of betrekking heeft op deze besluiten, die na de instelling van dit beroep zou plaatsvinden, nietig te verklaren;

               —

               terugbetaling te bevelen van alle bedragen die vanaf februari 2004 op verzoekers salaris zijn ingehouden en/of zullen worden ingehouden, vermeerderd met een intrest van 5,25 % te rekenen van de datum waarop verzoeker zijn klacht heeft ingediend;

               —

               verzoeker een vergoeding wegens morele schade toe te kennen, geraamd ex aequo et bono op 3 000 euro, behoudens vermeerdering van eis;

               —

               verweerster in elk geval te verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten en honoraria van de raadsman die verzoeker heeft geconsulteerd om beroep in te stellen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker is op 16 september 1987 bij de Commissie in dienst getreden. Na zijn ambt aanvankelijk in Luxemburg te hebben uitgeoefend, werkt hij sinds 1 april 1989 te Brussel. Verzoeker ontving de ontheemdingsvergoeding zowel in Luxemburg als in Brussel.
   Bij de bestreden besluiten heeft de Commissie dit voordeel ingetrokken met terugwerking tot verzoekers overplaatsing naar Brussel, aangezien zij had vastgesteld dat verzoeker tijdens de relevante referentieperiode, van 16 maart 1982 tot 15 maart 1987, had gewoond en gewerkt te Brussel. De Commissie heeft eveneens bepaald op welke wijze verzoeker de onverschuldigde bedragen dient terug te betalen.
   Tot staving van zijn vordering beroept verzoeker zich op schending van de artikelen 69 en 85 van het Statuut alsmede van het beginsel van behoorlijk bestuur, het vertrouwensbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling. Hij beroept zich eveneens op schending van de zorgplicht en op kennelijk onjuiste beoordeling. Verzoeker stelt dienaangaande om te beginnen dat hij tijdens de referentieperiode voor een buitenlandse beroepsorganisatie van staalondernemingen heeft gewerkt. Deze moest volgens verzoeker als een internationale organisatie worden beschouwd en de periode waarin hij daar werkte, mocht bijgevolg niet in aanmerking worden genomen. Verzoeker betoogt voorts dat hij het grootste gedeelte van de referentieperiode hoe dan ook niet permanent in Brussel aanwezig was aangezien zijn economische activiteiten in die tijd in het buitenland geconcentreerd waren.


title: Zaak T-108/09: Beroep ingesteld op 16 maart 2009 — Ravensburger/BHIM — Educa Borras (MEMORY)

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/16

         Beroep ingesteld op 16 maart 2009 — Ravensburger/BHIM — Educa Borras (MEMORY)
   (Zaak T-108/09)
   2009/C 129/27
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ravensburger AG (Ravensburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kunze, advocaat en solicitor, en G. Würtenberger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Educa Borras S.A. (Sant Quirze del Valles, Spanje)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 januari 2009 in zaak R 305/2008-2, en

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „MEMORY” voor waren van de klassen 9 en 28

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het betrokken gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, juncto artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat de term „memory” beschrijvend is en onderscheidend vermogen miste ten tijde van de procedure tot nietigverklaring, en derhalve er ten onrechte van is uitgegaan dat uitsluitend rekening kan worden gehouden met de omstandigheden ten tijde van de inschrijving van het betrokken merk; schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, juncto artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep bij het oordeel dat de term „memory” beschrijvend is, zich ten onrechte op slechts twee bewijzen van gebruik binnen de Europese Gemeenschap heeft gebaseerd zonder nader te onderzoeken of deze bewijzen van gebruik duidden op het beschrijvende karakter van deze term, zodat geen rekening is gehouden met het feit dat het gebruik van het ingeschreven merk voor spelen in een door concurrentie gedreven klantgerichte marktomgeving gedurende lange tijd niet is betwist; de kamer van beroep heeft haar oordeel dat het betrokken ingeschreven merk beschrijvend is en onderscheidend vermogen mist, ten onrechte gebaseerd op niet nader onderzochte bronnen uit landen buiten de Europese Unie; schending van artikel 75 van verordening nr. 40/94 doordat de kamer van beroep het door verzoekster ingediende verzoek tot oproeping tot een mondelinge behandeling ten onrechte heeft afgewezen.


title: Zaak C-325/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 juni 2013 door Peek & Cloppenburg KG tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 18 april 2013 in zaak T-506/11, Peek & Cloppenburg KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               24.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/4

         Hogere voorziening ingesteld op 17 juni 2013 door Peek & Cloppenburg KG tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 18 april 2013 in zaak T-506/11, Peek & Cloppenburg KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-325/13 P)
   2013/C 245/07
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Peek & Cloppenburg KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Lange, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Peek & Cloppenburg KG (Hamburg, Duitsland)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 18 april 2013 in zaak T-506/11 vernietigen;

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 28 februari 2011 in zaak R 53/2005-1 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt en Peek & Cloppenburg KG (Hamburg) verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert aan dat artikel 8, lid 4, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (1) is geschonden doordat het criterium „het recht verleent om het gebruik van een later merk te verbieden” onjuist is uitgelegd.
   Anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, kan niet ervan worden uitgegaan dat de bepaling enkel vereist dat het aangevoerde recht van meer dan plaatselijke betekenis is. Het aan de orde zijnde criterium moet aldus worden uitgelegd dat het de kring van tekens van meer dan plaatselijke betekenis op basis waarvan oppositie kan worden ingesteld, verder beperkt. Deze uitlegging bestaat erin dat het aan de orde zijnde nationale recht de houder ervan het recht moet verlenen om het gebruik van een later merk te verbieden op het gehele grondgebied van de lidstaat van herkomst van dat recht.
   Deze uitlegging vindt steun in de bedoeling van de oppositieprocedure tegen een gemeenschapsmerkaanvraag, de regeling van de artikelen 110 en 111 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk, alsook de uitlegging van het aan artikel 8, lid 4, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk identieke criterium in artikel 4, lid 4, sub b, van richtlijn 2008/95/EG (2).
   De Duitse wetgever heeft artikel 4, lid 4, sub b, van richtlijn 2008/95/EG juist uitgelegd en aldus in het nationale recht omgezet dat het aan de orde zijnde recht de houder ervan het recht moet verlenen om het gebruik van een later merk te verbieden op het gehele grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland. In geding is de uitlegging van het criterium „het recht verleent om het gebruik van een later merk te verbieden”.
   Subsidiair voert rekwirante aan dat het Gerecht artikel 8, lid 4, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk heeft geschonden door het criterium „van meer dan alleen plaatselijke betekenis” onjuist uit te leggen. Daarbij steunt zij zich op de bedoeling van de oppositieprocedure en het doel van de begrenzing van de kring van nationale tekens op basis waarvan oppositie kan worden ingesteld, het verband met de regeling van de artikelen 110 en 111 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk en de regeling van artikel 4, lid 4, sub b, van richtlijn 2008/95/EG.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 299, blz. 25).