title: Arrest van het Hof van 6 juni 2000 in zaak C-35/98 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Staatssecretaris van Financiën tegen B. G. M. Verkooĳen (Vrĳ verkeer van kapitaal — Directe belastingheffing van dividend op aandelen — Vrĳstelling — Beperking tot dividend op aandelen van op nationaal grondgebied gevestigde vennootschappen)

text:
26.8.2000                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 247/5
2)    Verwerpt het beroep voor het overige.                               Het maakt in dit opzicht geen verschil, of de belastingplichtige die
                                                                          aanspraak maakt op toepassing van een dergelijke vrijstelling, een
3)    Verstaat dat de Italiaanse Republiek en de Commissie van de         gewone aandeelhouder is dan wel een werknemer die de aandelen
      Europese Gemeenschappen hun eigen kosten zullen dragen.             waarop het dividend is uitgekeerd, houdt in het kader van een
                                                                          werknemersspaarplan.
                                                                          (1) PB C 137 van 2.5.1998.
(1) PB C 48 van 20.2.1999.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 6 juni 2000
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                          in zaak C-281/98 (verzoek van de Pretore di Bolzano om
                                                                          een prejudiciële beslissing): R. Angonese tegen Cassa di
                            van 6 juni 2000                                                 Risparmio di Bolzano SpA (1)
in zaak C-35/98 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlan-                   (Vrij verkeer van personen — Toegang tot arbeidsproces —
den om een prejudiciële beslissing): Staatssecretaris van                 Door plaatselijke administratie afgegeven tweetaligheidsat-
            Financiën tegen B. G. M. Verkooijen (1)                       test — Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, ar-
                                                                                tikel 39 EG) — Verordening (EEG) nr. 1612/68)
(Vrij verkeer van kapitaal — Directe belastingheffing van
                                                                                (2000/C 247/08)
dividend op aandelen — Vrijstelling — Beperking tot
dividend op aandelen van op nationaal grondgebied gevestig-
                         de vennootschappen)                                                      (Procestaal: Italiaans)
                           (2000/C 247/07)
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                         (Procestaal: Nederlands)                         In zaak C-281/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                          krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
In zaak C-35/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-               de Pretore di Bolzano (Italië), in het aldaar aanhangig geding
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de                 tussen R. Angonese en Cassa di Risparmio di Bolzano SpA,
Hoge Raad der Nederlanden, in het aldaar aanhangig geding                 om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 48
tussen Staatssecretaris van Financiën en B. G. M. Verkooijen,             EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) en de artike-
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn           len 3, lid 1, en 7, leden 1 en 4, van verordening (EEG)
88/361/EEG van de Raad van 24 juni 1988 voor de uitvoering                nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende
van artikel 67 van het Verdrag (PB L 178, blz. 5), alsmede van            het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap
de artikelen 6 en 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de                  (PB L 257, blz. 2), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
artikelen 12 EG en 43 EG), heeft het Hof, samengesteld als                G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, D. A. O. Edward, L. Sevón
volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de            en R. Schintgen, kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gul-
Almeida, L. Sevón en R. Schintgen, kamerpresidenten, P. J. G.            mann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm (rap-
Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Ragnemalm,             porteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: N. Fen-
M. Wathelet (rapporteur) en F. Macken, rechters; advocaat-                nelly; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 6 juni 2000 een
generaal: A. La Pergola; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofd-            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
administrateur, op 6 juni 2000 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                               Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) verzet
                                                                          zich ertegen, dat een werkgever kandidaten in het kader van
                                                                          een vergelijkend onderzoek voor de aanwerving van personeel de
Artikel 1, lid 1, van richtlijn 88/361/EEG van de Raad van 24 juni        verplichting oplegt, hun talenkennis uitsluitend te bewijzen door
1988 voor de uitvoering van artikel 67 van het Verdrag, staat in de       middel van één enkel diploma, dat in één enkele provincie van een
weg aan een wettelijke bepaling van een lidstaat als in het hoofdgeding   lidstaat wordt afgegeven.
aan de orde is, die de verlening van vrijstelling van de heffing van
inkomstenbelasting ter zake van aan natuurlijke personen/aandeel-
                                                                          (1) PB C 278 van 5.9.1998.
houders uitgekeerde dividenden afhankelijk stelt van de voorwaarde,
dat die dividenden zijn uitgekeerd door vennootschappen die in die
lidstaat gevestigd zijn.


title: Zaak C-400/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië) op 29 augustus 2007 — SALF SpA/Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA), Ministero della Salute

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië) op 29 augustus 2007 — SALF SpA/Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA), Ministero della Salute
   (Zaak C-400/07)
   (2007/C 269/55)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SALF SpA

      Verwerende partijen: Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA), Ministero della Salute
   Prejudiciële vragen

               1)

               Na de bepalingen in de artikelen 2 en 3 (1) [van richtlijn 89/105] waarbij de betrekking tussen de overheidsorganen van een lidstaat en farmaceutische ondernemingen worden gewijzigd — in de zin dat de vaststelling van de prijs van een geneesmiddel of de verhoging ervan wordt toevertrouwd aan de aanwijzingen van eerstgenoemde, maar binnen de grenzen die door de bevoegde autoriteit worden bepaald, dus op basis van overleg tussen de ondernemingen en de autoriteiten die belast zijn met de beheersing van de geneesmiddelenuitgaven — geeft artikel 4, lid 1, [van de richtlijn] een regeling voor „een prijsblokkering […] voor geneesmiddelen of bepaalde categorieën geneesmiddelen” als middel van algemene strekking dat, om van kracht te blijven, ten minste eenmaal per jaar aan de macro-economische omstandigheden in de lidstaat moet worden getoetst.
               De bepaling gunt de bevoegde autoriteiten daarvoor een termijn van 90 dagen. Na verstrijken van deze termijn moeten zij aankondigen welke prijsverhogingen of -verminderingen eventueel worden aangebracht.
               Moet het deel van deze bepaling waarin wordt verwezen naar „verminderingen [die] eventueel worden aangebracht” aldus worden uitgelegd dat, naast het algemene middel dat wordt gevormd door de prijsblokkering van geneesmiddelen of bepaalde categorieën geneesmiddelen, ook een ander algemeen middel is voorzien, namelijk een verlaging van de prijzen van geneesmiddelen en bepaalde categorieën geneesmiddelen? Met andere woorden: moet de term „verminderingen” enkel worden opgevat als een verwijzing naar de geneesmiddelen waarvoor al een prijsblokkering geldt?

               2)

               Gegeven de mogelijkheid van een prijsverlaging als bedoeld in vraag 1: kan artikel 4, lid 1, [van richtlijn 89/105] — voor zover het de bevoegde autoriteiten van een lidstaat verplicht, in geval van een prijsblokkering, ten minste eenmaal per jaar te controleren of de macro-economische omstandigheden voortzetting van de prijsblokkering rechtvaardigen — aldus worden opgevat dat ook meerdere malen per jaar en in opeenvolgende jaren (vanaf 2002 en tot en met 2010) een beroep op deze maatregel kan worden gedaan?

               3)

               Is het vaststellen van maatregelen die verwijzen naar „geraamde” in plaats van „vastgestelde” economische waarden van de uitgaven verenigbaar met de communautaire regeling in artikel 4 [van richtlijn 89/105], gelezen in het licht van de overwegingen die ingaan op de hoofddoelstelling van de maatregelen ter beheersing van de prijzen van geneesmiddelen, namelijk „bevordering van de volksgezondheid […], door de beschikbaarheid van voldoende geneesmiddelen tegen redelijke prijzen te waarborgen” en voorkomen van „dispariteiten tussen dergelijke maatregelen [die] het intracommunautaire handelsverkeer in geneesmiddelen kunnen belemmeren of verstoren” (de vraag heeft betrekking op beide casusposities)?

               4)

               Hebben de eisen verbonden met de inachtneming van de plafonds voor de geneesmiddelenuitgaven die elke lidstaat bevoegd is vast te stellen, enkel betrekking op de geneesmiddelenuitgaven of beschikken de nationale staten over de discretionaire bevoegdheid in elk geval ook rekening te houden met de gegevens over de andere uitgaven voor de gezondheidszorg?

               5)

               Moeten de beginselen van transparantie en participatie van de ondernemingen betrokken bij een blokkering of globale verlaging van de geneesmiddelenprijzen, die uit de richtlijn kunnen worden afgeleid, aldus worden uitgelegd dat altijd en in elk geval moet worden voorzien in de mogelijkheid een uitzondering te maken op de prijsblokkering (artikel 4, lid 2, van richtlijn [89/105]) en in de concrete participatie van de aanvragende onderneming, met als gevolg dat de dienst een eventuele afwijzing moet motiveren?

      (1)  Richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg (PB L 40, blz. 8).


title: Zaak C-142/14 P: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 3 juni 2015 — The Sunrider Corporation/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Nannert GmbH & Co. KG [Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag tot inschrijving van het woordmerk SUN FRESH — Oppositie door de houder van het oudere gemeenschapswoordmerk SUNNY FRESH — Verwarringsgevaar — Soortgelijkheid van de door de conflicterende merken aangeduide waren — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikelen 8, lid 1, onder b), 75 en 76]

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/6

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 3 juni 2015 — The Sunrider Corporation/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Nannert GmbH & Co. KG
   (Zaak C-142/14 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag tot inschrijving van het woordmerk SUN FRESH - Oppositie door de houder van het oudere gemeenschapswoordmerk SUNNY FRESH - Verwarringsgevaar - Soortgelijkheid van de door de conflicterende merken aangeduide waren - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikelen 8, lid 1, onder b), 75 en 76])
   (2015/C 320/08)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Sunrider Corporation (vertegenwoordigers: N. Dontas en K. Markakis, dikogoroi)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde), Nannerl GmbH & Co. KG (vertegenwoordiger: A. Thünken, Rechtsanwalt)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               The Sunrider Corporation wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 212 van 7.7.2014.


title: Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Zaak C-431/97)

text:
20.2.98                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 55/19
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Verzoek van het Amtsgericht Köln van 3 september 1997
                                                                       om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
                                                                                J. Johannes en H. Johannes
a) vast te stellen dat de Franse Republiek, door terugbeta-                                    (Zaak C-430/97)
     ling van BTW te weigeren aan belastingplichtigen die
     niet in het binnenland zijn gevestigd, wanneer die                                          (98/C 55/36)
     belastingplichtigen een deel van hun werk aan een in
     Frankrijk gevestigde belastingplichtige hebben aanbe-
                                                                       Het Amtsgericht Köln heeft bij beschikking van 3 septem-
     steed, niet heeft voldaan aan de krachtens Achtste
                                                                       ber 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
     Richtlijn 79/1072/EEG van 6 december 1979 (1),
                                                                       op 19 december 1997, in het geding tussen J. Johannes en
     inzonderheid artikel 2, op haar rustende verplichtin-
                                                                       H. Johannes, het Hof van Justitie van de Europese
     gen;
                                                                       Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
                                                                       over de navolgende vragen:
b) de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                       1. Geeft het Ambtenarenstatuut, inzonderheid bijlage VIII
                                                                           (Pensioenregeling), meer in het bijzonder artikel 27
                                                                           daarvan, een volledige, uitputtende regeling van de
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           pensioenaanspraken van de gescheiden echtgenoot van
                                                                           een ambtenaar, die verdergaande aanspraken naar
                                                                           nationaal recht (in casu de verbintenisrechtelijke pensi-
De Commissie verwerpt de door de Franse autoriteiten                       oenverrekening naar Duits recht) uitsluit?
voorgestane uitlegging van artikel 9, lid 2, onder c), van
de zesde richtlijn (2), die het begrip verlening van diensten
op het gebied van de verwijdering van afval ¹beperktº tot              2. Is het verenigbaar met het Ambtenarenstatuut en met
de loutere uitvoering van werken aan lichamelijke roe-                     artikel 6 van het EG-Verdrag, dat het recht van een
rende zaken, die zouden moeten worden belast op de                         lidstaat (in casu Duitsland) op het gebied van de gevol-
plaats waar zij materieel zijn verricht. Een dergelijk begrip              gen van echtscheiding een ambtenaar sterker met een
verrichting van diensten op het gebied van de verwijdering                 verbintenisrechtelijke aanspraak op pensioenverreke-
van afval heeft, ingeval het om grensoverschrijdende ver-                  ning belast, enkel op grond dat hij de Duitse nationali-
wijdering gaat, tot gevolg dat de lidstaat van vestiging van               teit bezit?
de dienstverrichter die hoofdaannemer is, eenzijdig en
arbitrair wordt verplicht, het recht om belasting te heffen
te delen. Bovendien leidt de benadering van de Franse
autoriteiten tot een zeer grote rechtsonzekerheid, niet
alleen voor de betrokken ondernemer wanneer deze ten
behoeve van zijn clieÈnten de BTW-regeling van zijn ver-
                                                                       Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door Commissie
richting in het kader van de overeenkomst moet bepalen,
                                                                             van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
maar ook voor de belastingdienst van de lidstaat waarin
die belastingplichtige gevestigd is. Een dergelijk begrip                                      (Zaak C-431/97)
leidt tot potentieÈle situaties van dubbele belasting, die                                       (98/C 55/37)
artikel 9, in casu meer bepaald lid 1, vermijdt door een
eenvormige, homogene en rationele belasting van de
betrokken dienstverrichtingen binnen de Gemeenschap te                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
waarborgen. Ten slotte gaan de Franse autoriteiten voor                is op 19 december 1997 beroep ingesteld tegen Ierland
de bepaling van de plaats van de belasting over tot een                door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
volledige herlezing of uitlegging van de overeenkomst tus-             genwoordigd door B. J. Drijber, lid van haar juridische
sen de hoofdaannemer en zijn clieÈnt, zulks zonder dat de              dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
autoriteiten van de lidstaat van vestiging waar die dienst-            Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la Cruz, lid van
verrichter belastingplichtige is, hebben kunnen bepalen of             haar juridische dienst, Centre Wagner.
die uitlegging geen aantasting vormde van hun eigen fis-
cale bevoegdheid, zoals gedefinieerd in artikel 9 van de
zesde richtlijn, meer in het bijzonder artikel 9, lid 1.               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
(1) Achtste richtlijn betreffende de harmonisatie van de wetgevin-     Ð te verklaren dat Ierland, door niet de nodige wettelijke
    gen van de lidstaten inzake omzetbelasting Ð Regeling voor             en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te
    de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan           voldoen aan Richtlijn 94/57/EG van de Raad van
    niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen (PB L 331        22 november 1994 inzake gemeenschappelijke voor-
    van 27.12.1979, blz. 11).                                              schriften en normen voor met de inspectie en controle
(2) Zesde richtlijn betreffende de harmonisatie van de wetgevingen         van schepen belaste organisaties en voor de desbetref-
    der lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stel-
                                                                           fende werkzaamheden van maritieme instanties (1), de
    sel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme belas-
    tinggrondslag (PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1).
                                                                           krachtens deze richtlijn en het Verdrag op hem rus-
                                                                           tende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       Ð Ierland te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 55/20                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.2.98
Middelen en voornaamste argumenten                                  lid 3, onder b), (in samenhang met bijlage F, nr. 26) van
                                                                    de zesde richtlijn en de verschillende belastingregelingen
                                                                    voor goud in enkele lidstaten, tot concurrentiedistorsies
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag is een richtlijn           leiden. Daarom heeft de Commissie reeds op 28 oktober
verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor           1992 een ontwerp van richtlijn betreffende een bijzondere
elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, wat inhoudt dat de           regeling voor goud voorgelegd, die voorziet in een alge-
lidstaat de in de richtlijn neergelegde omzettingstermijn           mene belastingvrijstelling voor de omzet van goud als
dient na te leven. Deze termijn is verstreken op 31 decem-          belegging alsmede de afschaffing van vorenbedoelde over-
ber 1995, zonder dat Ierland de nodige bepalingen heeft             gangsregeling. Tot op heden heeft de Raad evenwel nog
vastgesteld om te voldoen aan de in de conclusies van de            geen dergelijke richtlijn vastgesteld. In casu is evenwel niet
Commissie bedoelde richtlijn.                                       de vraag aan de orde, of de betrokken belastingvrijstelling
                                                                    ter bescherming van de Duitse goudmarkt al dan niet
(1) PB L 319 van 12.12.1994, blz. 20.                               noodzakelijk is gebleken, doch wel of deze belastingvrij-
                                                                    stelling al dan niet een op de zesde richtlijn gebaseerd mid-
                                                                    del is om de gevolgen van bestaande concurrentiedistorsies
                                                                    op de binnenlandse markt tegen te gaan.
                                                                    Ten slotte beroept de Bondsrepubliek Duitsland zich ten
Beroep, op 22 december 1997 ingesteld door Commissie                onrechte op de notulen van de Raad en de Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                 betreffende artikel 1, lid 1, onder e), van Richtlijn 92/77/
                          Duitsland (1)                             EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing
                                                                    van de BTW-tarieven. De verklaring in de notulen moet
                        (Zaak C-432/97)
                                                                    worden gezien in samenhang met de bepaling waarop zij
                          (98/C 55/38)                              betrekking heeft, te weten artikel 12, lid 3, onder e), van
                                                                    de zesde richtlijn. Ingevolge de derde en de vierde zin van
                                                                    deze bepaling treffen de lidstaten alle nodige maatregelen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             om vanaf 1 januari 1993 fraude inzake de belasting over
is op 22 december 1997 beroep ingesteld tegen Bondsrepu-            goud te bestrijden (met name in de vorm van een aftrekre-
bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen-              geling bij de koper). Deze bepaling geeft geen houvast
schappen, vertegenwoordigd door E. Traversa, lid van                voor een ruimere bevoegdheid van de lidstaten. Volgens de
haar juridische dienst, en A. Buschmann, bij de juridische          rechtspraak van het Hof van Justitie kan op een verklaring
dienst van de Commissie gedetacheerd nationaal deskun-              in de notulen geen beroep worden gedaan met het oog op
dige, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.                de uitlegging van een bepaling van het Gemeenschaps-
Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de               recht, wanneer de inhoud van de verklaring niet tot uit-
Commissie, Centre Wagner C 254, Kirchberg.                          drukking komt in de tekst van de betrokken bepaling en
                                                                    derhalve geen rechtskracht heeft.
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:                   (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
Ð vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet
     heeft voldaan aan haar verplichtingen voortvloeiende
     uit de artikelen 2 en 28 bis, lid 1, onder a), van Zesde
     Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
     betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
     lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk            Hogere voorziening, op 22 december 1997 ingesteld door
     stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uni-         IPK München GmbH tegen het arrest, op 15 oktober
     forme grondslag (1), in de meest recente versie, voor-         1997 in zaak T-331/94 tussen IPK München GmbH en
     zover zij de omzet van goudstaven, gouden munten die           Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
     als wettelijk betaalmiddel gelden, onbewerkt goud als-         door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     mede het optreden als tussenpersoon hierbij, van BTW                         Gemeenschappen (Eerste Kamer)
     heeft vrijgesteld;                                                                   (Zaak C-433/97 P)
                                                                                (98/C 55/39)
Ð de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    is op 22 december 1997 hogere voorziening ingesteld door
                                                                    IPK München GmbH, vertegenwoordigd door H.-J. Priess,
De door de Bondsrepubliek Duitsland met ingang van                  advocaat te Brussel, tegen het arrest, op 15 oktober 1997
1 januari 1993 ingevoerde vrijstellingsbepaling van                 in zaak T-331/94 tussen IPK München GmbH en Commis-
artikel 4, nr. 8, sub K, van het Umsatzsteuergesetz vindt           sie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het
geen rechtsgrondslag in de zesde richtlijn. De Commissie is         Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
zich ervan bewust, dat de overgangsregeling van artikel 28,         pen (Eerste Kamer).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 4 oktober 2001 in zaak C-326/99 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Stichting "Goed Wonen" tegen Staatssecretaris van Financiën (Zesde BTW-richtlĳn — Bevoegdheid van lidstaat om bepaalde zakelĳke rechten op onroerend goed als voor levering vatbare lichamelĳke zaken te beschouwen — Uitoefening van deze bevoegdheid beperkt tot geval waarin prĳs van zakelĳk recht ten minste gelĳk is aan economische waarde verkeer van betrokken onroerend goed — Verpachting en verhuur van onroerend goed — Vrĳstellingen)

text:
C 331/4                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          24.11.2001
                    ARREST VAN HET HOF                                        gewijzigd bij de wet van 18 december 1995 ter bestrijding van
                                                                              constructies met betrekking tot onroerende zaken, volgens
                                                                              hetwelk de vestiging, overdracht, wijziging, afstand of opzegging
                                                                              van zakelijke rechten op onroerend goed slechts als „levering van
                           (Vijfde kamer)                                     goederen” kan worden beschouwd indien de ter zake van
                                                                              dergelijke transacties overeengekomen vergoeding, vermeerderd
                                                                              met omzetbelasting, ten minste gelijk is aan de economische
                                                                              waarde van het onroerend goed waarop die rechten betrekking
                       van 4 oktober 2001
                                                                              hebben.
                                                                        2)    Artikel 13, B, sub b, en C, sub a, van richtlijn 77/388 moet
in zaak C-326/99 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-                         aldus worden uitgelegd, dat het niet in de weg staat aan een
landen om een prejudiciële beslissing): Stichting „Goed                       nationale bepaling als artikel 11, lid 1, sub b, punt 5, van
      Wonen” tegen Staatssecretaris van Financiën (1)                         voormelde wet van 28 juni 1968, zoals gewijzigd bij de wet
                                                                              van 18 december 1995, volgens hetwelk voor de toepassing
                                                                              van de vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde
                                                                              met verpachting en verhuur van onroerend goed mag worden
(Zesde BTW-richtlijn — Bevoegdheid van lidstaat om be-                        gelijkgesteld de vestiging, voor een overeengekomen tijdsduur en
paalde zakelijke rechten op onroerend goed als voor levering                  tegen vergoeding, van een zakelijk recht dat aan de houder de
vatbare lichamelijke zaken te beschouwen — Uitoefening                        bevoegdheid verschaft om een onroerend goed te gebruiken,
van deze bevoegdheid beperkt tot geval waarin prijs van                       zoals het recht van vruchtgebruik dat in het hoofdgeding aan de
zakelijk recht ten minste gelijk is aan economische waarde                    orde is.
verkeer van betrokken onroerend goed — Verpachting en
        verhuur van onroerend goed — Vrijstellingen)
                                                                        (1) PB C 333 van 20.11.1999.
                          (2001/C 331/05)
                       (Procestaal: Nederlands)                                              ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                                                                                van 4 oktober 2001
In zaak C-326/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden,              in zaak C-438/99 (verzoek van de Juzgado de lo Social
in het aldaar aanhangig geding tussen Stichting „Goed Wonen”            Único de Algeciras om een prejudiciële beslissing): Maria
en Staatssecretaris van Financiën, om een prejudiciële beslissing       Luisa Jiménez Melgar tegen Ayuntamiento de Los Bar-
over de uitlegging van de artikelen 5, lid 3, alsmede 13, B,                                             rios (1)
sub b, en C, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de
Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de                 (Bescherming van vrouwen tijdens zwangerschap — Richt-
wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-               lijn 92/85/EEG — Artikel 10 — Rechtstreekse werking
schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:           en draagwijdte — Ontslag — Arbeidsovereenkomst voor
uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde                                         bepaalde tijd)
kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola (rapporteur),
kamerpresident, M. Wathelet, D. A. O. Edward, P. Jann en                                           (2001/C 331/06)
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: F. G. Ja-
cobs; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op 4 ok-
tober 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                        (Procestaal: Spaans)
volgt:
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
1)   Artikel 5, lid 3, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)
     van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
     van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —           In zaak C-438/99, betreffende een verzoek aan het Hof
     Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde        krachtens artikel 234 EG van de Juzgado de lo Social Único de
     waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd, dat       Algeciras (Spanje), in het aldaar aanhangig geding tussen Maria
     het niet in de weg staat aan een nationale bepaling als artikel 3, Luisa Jiménez Melgar en Ayuntamiento de Los Barrios, om een
     lid 2, van de wet van 28 juni 1968 houdende vervanging van         prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 10 van
     de bestaande omzetbelasting door een omzetbelasting volgens        richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake
     het stelsel van heffing over de toegevoegde waarde, zoals          de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 19 januari 1995 in de gevoegde zaken C-351/93, C-352/93 en C-353/93 (verzoeken van het College van Beroep voor het Bedrijfsleven om een prejudiciële beslissing): Fitmay Limited, H. A. van der Linde tegen minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij en Tracotex Holland BV tegen minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector van op basis van groenten en fruit verwerkte produkten - Invoer in de Gemeenschap van rozijnen en zure kersen (morellen) - Compenserende heffing in geval van niet-naleving van de minimuminvoerprijs - Bepaling van werkelijke invoerprijs - Omvang van de aan de autoriteiten van de Lid-Staten toegekende bevoegdheden)

text:
Nr . C 54/4            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4 . 3 . 95
 (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                 artikel 9 van Verordening ( EEG) nr. 426/86 van de Raad
president van de Derde Kamer, waarnemend voor de                      van 24 februari 1986 houdende een gemeenschappelijke
president van de Vijfde Kamer, J. C. Moitinho de Almeida              ordening der markten in de sector van op basis van groenten
en D. A. O. Edward (rapporteur ), rechters; advocaat                 en fruit verwerkte produkten ( 3 ); in zaak C-352/93 : de
generaal: G. Tesauro; griffier: R. Grass, op 17 januari 1995          uitlegging van Verordening ( EEG) nr. 994/88 van de
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                Commissie van 15 april 1988 inzake de toepassing van een
                                                                      compenserende heffing bedoeld in Verordening ( EEG)
 1 . Door niet de nodige maatregelen te nemen voor de                 nr. 2742/82 houdende beschermende maatregelen inzake de
      omzetting in nationaal recht van Richtlijn 90/667/EEG           invoer van gedroogde druiven (4 ), de uitlegging en de
      van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van           geldigheid van artikel 4, lid 3 , van Verordening ( EEG)
                                                                      nr . 2742/82 van de Commissie van 13 oktober 1982
     gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering en ver
      werking van dierlijke afvallen en ter voorkoming van de         houdende beschermende maatregelen inzake de invoer van
      aanwezigheid van ziekteverwekkers in diervoeders van            gedroogde druiven ( 5 ) alsmede de uitlegging van artikel 14
      dierlijke oorsprong (vissen daaronder begrepen) en tot          van Verordening ( EEG) nr. 516/77 van de Raad van
      wijziging van Richtlijn 90/425/EEG, is het Koninkrijk           14 maart 1977 houdende een gemeenschappelijke ordening
      der Nederlanden de krachtens artikel 21 , lid 1 , van           der markten in de sector van op basis van groenten en fruit
     genoemde richtlijn op hem rustende verplichtingen niet           verwerkte produkten (6 ); in zaak C-353/93 : de uitlegging en
      nagekomen.                                                      de geldigheid van artikel 3 , lid 3 , van Verordening ( EEG )
                                                                      nr. 1626/85 van de Commissie van 14 juni 1985 houdende
2. Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de                beschermende maatregelen inzake de invoer van morel
      kosten van de procedure.
                                                                      len ( 7) alsmede de uitlegging van artikel 18 , lid 2, van
                                                                      voormelde Verordening ( EEG ) nr. 426/86 , heeft het Hof
                                                                      ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler,
(M PB nr . C 120 van 30 . 4 . 1994 .
                                                                      kamerpresident, P. J. G. Kapteyn, G. F. Mancini, C. N.
(2 ) PB nr. L 3 63 van 27. 12 . 1990, blz. 51 .
                                                                      Kakouris (rapporteur ) en J. L. Murray, rechters; advocaat
                                                                      generaal: W. Van Gerven; griffier: H. A. Rühl, hoofdadmi
                                                                      nistrateur, op 19 januari 1995 een arrest gewezen waarvan
                                                                      het dictum luidt als volgt:
                   ARREST VAN HET HOF                                 In zaak C-352/93
                         ( Zesde Kamer)
                                                                      1 . Het Gemeenschapsrecht moet aldus worden uitgelegd,
                      van 19 januari 1995                                  dat de rechtsgrond voor de berekening van een voor het
in de gevoegde zaken C-351/93 , C-352/93 en C-353/93                       eerst na het arrest van 11 februari 1988 (zaak 77/86,
(verzoeken van het College van Beroep voor het Bedrijfsle                 National Dried Fruit Trade Association, Jurispr. 1988,
ven om een prejudiciële beslissing): Fitmay Limited, H. A.                 blz. 757) opgelegde compenserende heffing artikel 2,
van der Linde tegen minister van Landbouw, Natuurbeheer                    lid 2, is van Verordening (EEG) nr. 2742/82 van de
en Visserij en Tracotex Holland BV tegen minister van                      Commissie van 13 oktober 1982 houdende bescher
            Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (')                         mende maatregelen inzake de invoer van gedroogde
(Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector van                  druiven, voor zover het niet ongeldig is verklaard bij dat
                                                                           arrest.
op basis van groenten en fruit verwerkte produkten —
Invoer in de Gemeenschap van rozijnen en zure kersen
(morellen) — Compenserende heffing in geval van niet                 2. Artikel 4, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2742/82
naleving van de minimuminvoerprijs — Bepaling van                          moet aldus worden uitgelegd, dat bij twijfel of de
 werkelijke invoerprijs — Omvang van de aan de autoriteiten                aangegeven prijs overeenkomt met de werkelijke invoer
         van de Lid-Staten toegekende bevoegdheden)                        prijs, de bevoegde instanties alle nodige maatregelen
                           ( 95/C 54/06 )                                  mogen nemen om die prijs te bepalen.
                    (Procestaai: Nederlands)                          3 . Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van
                                                                           feiten ofomstandigheden die de geldigheid van artikel 4,
                                                                           lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2742/82 kunnen
In de gevoegde zaken C-351/93 , C-352/93 en C-353/93 ,                     aantasten .
betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177
EEG-Verdrag van het College van Beroep voor het Bedrijfs
leven (Nederland ), in de aldaar aanhangige gedingen tussen          In zaak C-351 /93
Fitmay Limited, H. A. van der Linde en minister van
Landbouw, Natuurbeheer en Visserij , en tussen Tracotex               1 . Artikel 2, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2237/85 van
Holland BV en minister van Landbouw, Natuurbeheer en                       de Commissie van 30 juli 1985 tot vaststelling van
Visserij , om een prejudiciële beslissing over, in zaak C                 uitvoeringsbepalingen voor de toepassing van het stelsel
351/93 : de uitlegging en de geldigheid van artikel 2, lid 3 ,             van minimumprijzen bij invoer van krenten en rozijnen,
van Verordening ( EEG) nr. 2237/85 van de Commissie van                    moet aldus worden uitgelegd, dat bij twijfel of de
30 juli 1985 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor               aangegeven invoerprijs overeenkomt met de werkelijke
de toepassing van het stelsel van minimumprijzen bij invoer                invoerprijs, de nationale autoriteiten alle nodige maat
van krenten en rozijnen (2) alsmede de uitlegging van                      regelen mogen nemen om die prijs te bepalen.
 ---pagebreak--- 4 . 3 . 95             LNL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 54/5
2 . Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van                invoer van runderen, varkens, schapen en geiten, van vers
      feiten of omstandigheden die de geldigheid van artikel 2,             vlees of van vleesprodukten uit derde landen ( 3 ), en/of door
      lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2237/85 kunnen                       die bepalingen niet ter kennis van de Commissie te brengen ,
      aantasten.                                                            de krachtens het voorlaatste artikel van deze richtlijnen en
                                                                            de artikelen 5 en 189 EG-Verdrag op hem rustende
In zaak C-353/93                                                            verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof ( Zesde
                                                                            Kamer ), samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler, kamer
1 . Artikel 3, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 1626/85 van                 president, G. F. Mancini, C. N. Kakouris, J. L. Murray
      de Commissie van 14 juni 1985 houdende bescher                       (rapporteur) en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal : P.
      mende maatregelen inzake de invoer van morellen moet                  Léger; griffier: R. Grass, op 19 januari 1995 een arrest
      aldus worden uitgelegd, dat bij twijfel of de aangegeven              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      invoerprijs overeenkomt met de werkelijke invoerprijs,
      de bevoegde instanties alle nodige maatregelen mogen                  1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette
      nemen om die prijs te bepalen.                                               lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om
                                                                                zich te voegen naar Richtlijn 91 /687/EEG van de Raad
2. Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van                        van 11 december 1991 tot wijziging van de Richtlijnen
      feiten ofomstandigheden die de geldigheid van artikel 3,                     64/432/EEG, 72/461 /EEG en 80/215/EEG ten aanzien
      lid 3, van Verordening (EEG) nr. 1626/85 kunnen                              van bepaalde maatregelen in verband met varkenspest
      aantasten.                                                                   en Richtlijn 91 /688/EEG van de Raad van 1 1 december
                                                                                1991 tot wijziging van Richtlijn 72/462/EEG inzake
3 . Artikel 3, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 1626/85                           gezondheidsvraagstukken en veterinairrechtelijke
      moet aldus worden uitgelegd, dat onder „ exporteur in                        vraagstukken bij de invoer van runderen, varkens,
      het land van oorsprong " uitsluitend is te verstaan de                       schapen en geiten, van vers vlees of van vleesprodukten
      exporteur wiens onderneming is gevestigd in het land                         uit derde- landen, is het Koninkrijk België de krachtens
      van oorsprong van de produkten.                                              artikel 4 van Richtlijn 91 /687/EEG en artikel 2 van
                                                                                Richtlijn 91 /688/EEG op hem rustende verplichtingen
(M PB nr . C 232 van 28 . 8 . 1993 .                                               niet nagekomen.
(2 ) PB  nr.  L  209 van 6 . 8 . 1985, blz. 24 .
(3 ) PB  nr . L  49 van 27. 2 . 1986 , blz. 1 .
(4 ) PB  nr.  L  99 van 16 . 4 . 1988 , blz. 12 .
                                                                            2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten van
(5)  PB  nr . L  290 van 14 . 10 . 1982, blz. 28                                   de procedure.
(6 ) PB  nr . L  73 van 21 . 3 . 1977, blz. 1 .
( 7) PB  nr . L  156 van 15 . 6 . 1985 , blz. 13 .                          (M PB nr . C 103 van 11 . 4 . 1994 .
                                                                            ( 2 ) PB nr . L 377 van 31 . 12 . 1991 , blz. 16 .
                                                                            ( 3 ) PB nr . L 377 van 31 . 12 . 1991 , blz. 18 .
                     ARREST VAN HET HOF
                             ( Zesde Kamer)
                        van 19 januari 1995                                                     ARREST VAN HET HOF
in zaak C-66/94: Commissie van de Europese Gemeen                                                  van 24 januari 1995
                schappen tegen Koninkrijk België ( ] )
                                                                            in zaak C-359/93 : Commissie van de Europese Gemeen
     (Niet-nakoming — Niet-omzetting van een richtlijn)                              schappen tegen Koninkrijk der Nederlanden ( l )
                               ( 95/C 54/07)                                (Aankondiging van overheidsopdrachten voorleveringen —
                                                                            Beroepsprocedure — Kennisgeving — Technische specifi
                          (Procestaai: Frans)                                                                caties)
                                                                                ( 95/C 54/08 )
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                   de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
In zaak C 66/94, Commissie van de Europese Gemeenschap
pen (gemachtigde: G. Rozet) tegen Koninkrijk België                         In zaak C-359/93 , Commissie van de Europese Gemeen
(gemachtigde : J. Devadder ), een verzoek aan het Hof om                    schappen (gemachtigde : H. van Lier ) tegen Koninkrijk der
vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de nodige              Nederlanden (gemachtigden: J. W. de Zwaan en T. Heu
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen                kels), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen,
om zich te voegen naar Richtlijn 91/687/EEG van de Raad                     dat het Koninkrijk der Nederlanden de krachtens Richtlijn
van 11 december 1991 tot wijziging van de Richtlijnen                       77/62/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende
64/432/EEG, 72/461/EEG en 80/215/EEG ten aanzien van                        de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
bepaalde maatregelen in verband met varkenspest (2 ) en                     overheidsopdrachten voor leveringen ( 2), zoals gewijzigd bij
Richtlijn 91/688/EEG van de Raad van 11 december 1991                       de Richtlijnen 80/767/EEG ( 3 ) en 88/295/EEG (4 ) van de
tot wijziging van Richtlijn 72/462/EEG inzake gezondheids                  Raad, en artikel 30 EEG-Verdrag op hem rustende verplich
vraagstukken en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de                   tingen niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld als


title: Aanwijzing van de kamerpresidenten en toevoeging van de rechters aan de kamers

text:
Nr . C 294/ 10       NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5 . 10 . 96
    de informatie die in het in artikel 12 van Richtlijn 67/       dat de Italiaanse Republiek de voor de omzetting van die
    548 /EEG van de Raad bedoelde technisch dossier moet           richtlijnen noodzakelijke maatregelen had getroffen .
    worden opgenomen (4 );
                                                                   (')  PB  nr . L 288 van 17.    8 . 1991 , blz . 67.
— Richtlijn 92/72/EEG van de Raad van 21 september                 (2)  PB  nr.  L 264 van 23 .   10 . 1 993 , blz . 51 .
    1992 betreffende de verontreiniging van de lucht door          (3)  PB  nr . L 277 van 10 .   11 . 1993 , blz . 33 .
    ozon(5 ),                                                      (4 ) PB nr.   L 294 van 30 .   11 . 1993 , blz. 21 .
                                                                   (s)  PB  nr . L 297 van 13 .   10 . 1992 , blz . 1 .
niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijnen op haar
rustende verplichtingen;
de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .
                                                                                Doorhaling van zaak C-289/95 ( 1 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                ( 96/C 294/20 )
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag zijn richtlijnen
verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor          De President van het Hof van Justitie van de Europese
elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd zijn . Dit verplicht de        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 mei 1996 de
Lid-Staten , de voor de omzetting van richtlijnen gestelde         doorhaling in het register gelast van zaak C-289/95 :
termijnen te eerbiedigen . In casu zijn die termijnen op           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ita
1 augustus 1992 ( Richtlijn 91 /410/EEG ), op 31 december          liaanse Republiek .
1993 ( Richtlijnen 93/86/EEG, 93/90/EEGen 93/105/EG ) en
op 21 maart 1994 ( Richtlijn 92/72/EEG ) verstreken , zonder       (') PB nr. C 268 van 14 . 10 . 1995 .
                                                 GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Aanwijzing van de kamerpresidenten en toevoeging van de                  Tweede Kamer — uitgebreid
                   rechters aan de kamers
                                                                         C.W. Bellamy, kamerpresident, H. Kirschner,
                        ( 96/C 294/21 )
                                                                         C.P. Briët, A. Kalogeropoulos en A. Potocki, rech
                                                                         ters .
In zijn conferentie van 12 september 1996 heeft het Gerecht,
overeenkomstig artikel 2 , lid 4 , van het besluit van de Raad
van 24 oktober 1998 en de artikelen 10 en 15 van het                     Derde Kamer
reglement voor de procesvoering, de volgende besluiten
                                                                         B. Vesterdorf, kamerpresident, C.P. Briët en A. Potocki,
genomen :
                                                                         rechters .
A. Als kamerpresidenten voor de periode van 1 oktober
     1996 tot en met 30 september 1997 worden aangewe                   Derde Kamer — uitgebreid
     zen de rechters
                                                                         B. Vesterdorf, kamerpresident, C.P. Briët, P. Lindh,
     — B. Vesterdorf,                                                    A. Potocki en J.D. Cooke, rechters .
     — R. García-Valdecasas,
                                                                         Vierde Kamer
     — K. Lenaerts ,
                                                                         K. Lenaerts, kamerpresident, P. Lindh en J.D. Cooke,
     — C.W. Bellamy .                                                    rechters .
B. Voor dezelfde periode worden de kamers samengesteld
     als volgt:                                                           Vierde Kamer — uitgebreid
     Eerste Kamer                                                        K. Lenaerts, kamerpresident, P. Lindh, J. Azizi,
                                                                         J.D. Cooke en M. Jaeger, rechters .
     A. Saggio, president, V. Tiili en R. Moura Ramos,
     rechters .
                                                                          Vijfde Kamer
     Eerste Kamer — uitgebreid
                                                                         R. García-Valdecasas, kamerpresident, J. Azizi en
     A. Saggio, president, H. Kirschner, A. Kalogeropoulos ,             M. Jaeger, rechters .
     V. Tiili en R. Moura Ramos, rechters .
      Tweede Kamer                                                        Vijfde Kamer — uitgebreid
      C.W. Bellamy, kamerpresident, H. Kirschner en A. Ka                R. García-Valdecasas, kamerpresident, V. Tiili, J. Azizi,
      logeropoulos, rechters .                                            R. Moura Ramos en M. Jaeger, rechters .
 ---pagebreak--- 5 . 10 . 96           NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 294/ 11
In de zaken waarin vóór 1 oktober 1996 de schriftelijke            Beroep, op 12 juli 1996 ingesteld door M. Cesaratto tegen
behandeling is geëindigd en een terechtzitting is bepaald of                               Europees Parlement
heeft plaatsgehad, blijft voor het eventuele vervolg van de                                 ( Zaak T-108/96 )
mondelinge behandeling, voor de beraadslaging en het
arrest de kamer waarvoor de mondelinge behandeling heeft                                       ( 96/C 294/22 )
plaatsgehad, in dezelfde samenstelling bevoegd .
                                                                                (Procestaai: Frans)
Criteria voor de verdeling van de zaken tussen de kamers           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                   schappen is op 12 juli 1996 beroep ingesteld tegen Europees
                                                                   Parlement door M. Cesaratto, wonende te Luxemburg,
In zijn conferentie van 12 september 1996 heeft het Gerecht        vertegenwoordigd door G. Vogel, advocaat te Luxemburg,
overeenkomstig artikel 12 van het reglement voor de                domicilie gekozen hebbende te diens kantore, Boulevard
procesvoering de volgende criteria vastgesteld voor de             Joseph II 42 .
verdeling van de zaken tussen de kamers in de periode van
1 oktober 1996 tot en met 30 september 1997:
                                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
1 . a ) De beroepen betreffende de steunmaatregelen van            — het bestreden besluit nietig te verklaren;
          Staten en handelspolitieke beschermingsmaatrege
          len worden onmiddellijk na de nederlegging van het       — het Europees Parlement in de kosten van het geding te
          verzoekschrift en behoudens latere toepassing van            verwijzen.
          de artikelen 14 en 51 van het reglement voor de
          procesvoering, toegewezen aan de uitgebreide             Middelen en voornaamste argumenten
          kamers bestaande uit vijf rechters .
                                                                   Verzoekster, ambtenaar van het Europees Parlement, die
                                                                   krachtens artikel 41 van het Statuut had verzocht haar
     b ) De andere zaken worden onmiddellijk na de neder
          legging van het verzoekschrift en behoudens latere       dienst voortijdig te mogen verlaten om redenen van per
          toepassing van de artikelen 14 en 51 van het             soonlijke aard, komt op tegen de weigering van het tot
          reglement voor de procesvoering, toegewezen aan de       aanstelling bevoegde gezag haar het voordeel van deze
          kamers bestaande uit drie rechters .                     bepaling toe te kennen. Dit besluit is gebaseerd op de
                                                                   overweging, dat verweerder niet had besloten met verzoek
                                                                   sters categorie overeenkomende ambten in het belang van de
                                                                   dienst af te schaffen .
2 . Toewijzing van de in punt 1 , onder a ) en b ), bedoelde
     zaken geschiedt als volgt:
                                                                   Verzoekster voert met name aan, dat het bestreden besluit
                                                                   ten opzichte van de situatie van twee andere ambtenaren van
     — de in punt 1 , onder a ), bedoelde zaken worden, in de      dezelfde Instelling, met betrekking tot dewelke artikel 41
         volgorde van inschrijving ter griffie, bij toerbeurt      wel is toegepast, misbruik van bevoegdheid oplevert.
         toegewezen aan de Eerste, Tweede, Derde, Vierde en
         Vijfde Kamer ( uitgebreid );                              Wat de eerste van die twee ambtenaren betreft, lijken twee
                                                                   criteria doorslaggevend te zijn geweest voor de toewijzing
     — de in punt 1 , onder b ), bedoelde zaken worden, in de      van zijn verzoek om terbeschikkingstelling: het feit dat hij
          volgende van inschrijving ter griffie, bij toerbeurt     een post bekleedde die ging worden afgeschaft, en zijn
          toegewezen aan de Eerste, zweede, Derde, Vierde en       leeftijd of zelfs zijn diensttijd . Verzoekster komt op tegen het
         Vijfde Kamer, met dien verstande dat een afzonder        feit dat de betrokken post voor afschaffing is aangewezen
          lijke toerbeurt wordt toegepast voor enerzijds de        enkele maanden voordat de ambtenaar de pensioenleeftijd
          ambtenarenzaken en anderzijds de overige zaken.          bereikte . Haar inziens is hier sprake van een fictief afschaf
                                                                   fen van een post om een ambtenaar twee maanden vóór zijn
                                                                   pensionering een aanzienlijk voordeel toe te kennen .
In het kader van deze toerbeurtregeling worden de door de
President van het Gerecht voorgezeten Eerste Kamer en              Met betrekking tot de tweede ambtenaar, die op grond van
Eerste Kamer ( uitgebreid ) bij elke volledige derde toerbeurt     zijn gezinsomstandigheden was uitgekozen, betwist ver
overgeslagen .                                                     zoekster het bestaan van die omstandigheden . Zij verwijt
                                                                   verweerder ook, niet meer aandacht te hebben besteed aan
                                                                   de andere in artikel 41 van het Statuut genoemde criteria . Zij
                                                                   herinnert er met name aan, dat zij acht jaar meer anciënniteit
De President van het Gerecht kan van de toerbeurtregeling          heeft dan de betrokken ambtenaar .
afwijken in geval van verknochtheid van zaken of ter
verzekering van een gelijkmatige werkverdeling.
                                                                   Verder stelt verzoekster dat zij het slachtoffer is van een
                                                                   schending van het beginsel van gelijke behandeling.


title: Zaak F-105/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 11 juli 2007 — Dieter Wils/Europees Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Verhoging van bijdragepercentage aan pensioenstelsel krachtens bepalingen van Statuut in vanaf 1 mei 2004 geldende versie)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/46

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 11 juli 2007 — Dieter Wils/Europees Parlement
   (Zaak F-105/05) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Verhoging van bijdragepercentage aan pensioenstelsel krachtens bepalingen van Statuut in vanaf 1 mei 2004 geldende versie)
   (2007/C 199/88)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Dieter Wils (Altrier, Luxemburg) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en C. Ronzi, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: J.F. De Wachter en M. Mustapha Pacha, gemachtigden)
   Voorwerp
   Ambtenaren — Nietigverklaring van verzoekers salarisafrekeningen vanaf juli 2004, voor zover zij een verhoging inhouden van het bijdragepercentage aan het pensioenstelsel tot 9,75 %, na de toepassing van de bepalingen van het nieuwe Statuut (voorheen T-399/05)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten alsmede de helft van de kosten van Wils.

               3)

               Wils draagt de helft van zijn eigen kosten.

               4)

               De Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006, blz. 28.


title: Zaak C-620/16: Beroep ingesteld op 29 november 2016 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/15

         Beroep ingesteld op 29 november 2016 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-620/16)
   (2017/C 038/20)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls, L. Havas, J. Hottiaux, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland besluit 2014/699/EU van de Raad (1) en artikel 4, lid 3, VEU heeft geschonden doordat zij op de 25e zitting van de Herzieningscommissie van de OTIF tegen het in dat besluit vastgestelde standpunt heeft gestemd en publiekelijk protest heeft geuit tegen zowel dit standpunt als de uitoefening van het stemrecht door de Unie waarin dat besluit voorzag;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster het volgende aan.
   De Intergouvernementele Organisatie voor het internationale spoorwegvervoer (OTIF), waarvan behalve de 26 lidstaten ook de Europese Unie deel uitmaakt, beheert het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer (COTIF).
   Op de 25e zitting van de Herzieningscommissie van de OTIF werd over bepaalde amendementen op het verdrag en de aanhangsels daarvan gestemd. Ten aanzien van enkele van deze punten had de Raad in besluit 2014/699/EU het standpunt van de Unie vastgesteld.
   Op de zitting in kwestie stemde Duitsland op twee punten tegen het in dit besluit vastgestelde standpunt en uitte het publiekelijk protest tegen dit standpunt en in één geval ook tegen de uitoefening van het stemrecht door de Unie waarin dat besluit voorzag.
   Deze handelwijze is onverenigbaar met zowel het genoemde besluit 2014/699/EU als artikel 4, lid 3, VEU.

      (1)  Besluit 2014/699/EU van de Raad van 24 juni 2014 tot vaststelling van het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de 25e zitting van de Herzieningscommissie van de OTIF ten aanzien van bepaalde amendementen op het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer (COTIF) en op de aanhangsels daarvan (PB 2014, L 293, blz. 26).


title: Zaak T-300/14: Beschikking van het Gerecht van 22 mei 2015 — Fricopan Back/Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing — Beroep tot nietigverklaring — Verzoek om de conclusies te mogen aanpassen — Geen nieuw gegeven — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/26

         Beschikking van het Gerecht van 22 mei 2015 — Fricopan Back/Commissie
   (Zaak T-300/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing - Beroep tot nietigverklaring - Verzoek om de conclusies te mogen aanpassen - Geen nieuw gegeven - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 245/31)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Fricopan Back GmbH Immekath (Klötze, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Volz, M. Ringel, B. Wißmann, M. Püstow, C. Oehme en T. Wielsch, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door A. Luke en C. Maurer, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Het verzoek om de conclusies van het onderhavige beroep zodanig te mogen aanpassen dat zij zich ook uitstrekken tot besluit C(2014) 8786 final van de Commissie van 25 november 2014 inzake steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN), ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie, wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               Op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hoeft niet meer te worden beslist.

               4)

               Fricopan Back GmbH Immekath zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.

               5)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 maart 2003 in zaak T-128/01: DaimlerChrysler Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Beeldmerk — Weergave van grille van voertuig — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Merk zonder onderscheidend vermogen")

text:
10.5.2003                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 112/29
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 project van gemengde visserijvennootschap SM/ESP/18/93,
                                                                            heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:
                        van 26 februari 2003                                K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;
                                                                            griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 27 fe-
                                                                            bruari 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
in zaak T-59/01: Albert Nardone tegen Commissie van de
                                                                            volgt:
                 Europese Gemeenschappen (1)
(Beroep tot nietigverklaring — Voormalig ambtenaar —                        1)     Verwerpt het beroep.
              Aanvraag voor invaliditeitspensioen)
                                                                            2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
                           (2003/C 112/54)
                                                                            (1 ) PB C 150 van 19.5.2001.
                           (Procestaal: Frans)
In zaak T-59/01, Albert Nardone, voormalig ambtenaar van
de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Piétrain (België), vertegenwoordigd door J. R. Iturriagagoitia                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Bassas en K. Delvolvé, advocaten, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), betreffen-                                         van 6 maart 2003
de een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de
Commissie van 20 maart 2000 waarbij verzoeker toekenning
van een invaliditeitspensioen is geweigerd, heeft het Gerecht               in zaak T-128/01: DaimlerChrysler Corporation tegen
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,           Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
N. J. Forwood en H. Legal , rechters; griffier: D. Christensen,                         ken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
administrateur, op 26 februari 2003 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                         („Gemeenschapsmerk — Beeldmerk — Weergave van grille
                                                                            van voertuig — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7,
1)     Verwerpt het beroep.                                                 lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Merk zonder
                                                                                onderscheidend vermogen”)
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                                (2003/C 112/56)
( 1) PB C 173, van 16 juni 2001.
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                            In zaak T-128/01, DaimlerChrysler Corporation, gevestigd te
                                                                            Auburn Hills, Michigan (Verenigde Staten), vertegenwoordigd
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 door T. Cohen Jehoram, advocaat, domicilie gekozen hebbende
                                                                            te Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                            interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
                        van 27 februari 2003
                                                                            (gemachtigden: A. von Mühlendahl en O. Waelbroeck), betref-
                                                                            fende een beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van
in zaak T-61/01: Vendedurías de Armadores Reunidos, SA                      beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                          markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 maart 2001
                                                                            (zaak R 309/1999-2), heeft het Gerecht (Vierde kamer),
(„Visserij — Communautaire financiële bijstand —                            samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, V. Tiili en
   Schorsing van bijstand — Beroep tot schadevergoeding”)                   P. Mengozzi, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdad-
                                                                            ministrateur, op 6 maart 2003 een arrest gewezen waarvan
                           (2003/C 112/55)                                  het dictum luidt als volgt:
                          (Procestaal: Spaans)                              1)     Vernietigt de beslissing van de tweede kamer van beroep van
                                                                                het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen) van 21 maart 2001 (zaak R 309/
                                                                                1999-2).
In zaak T-61/01, Vendedurías de Armadores Reunidos, SA,
gevestigd te Huelva (Spanje), vertegenwoordigd door J.-                     2)     Verwijst verweerder in de kosten.
R. García-Gallardo Gil-Fournier en D. Domínguez Pérez,
advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: S. Pardo Quintillán en J. Guerra Fernán-                 (1 ) PB C 245 van 1.9.2001.
dez), betreffende een verzoek tot vergoeding van de schade ten
gevolge van de onwettige schorsing van de bijstand aan het


title: Zaak C-2/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 3 januari 2014 — Strafzaak tegen Thi Bich Ngoc Nguyen en Nadine Schönherr

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/12

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 3 januari 2014 — Strafzaak tegen Thi Bich Ngoc Nguyen en Nadine Schönherr
      (Zaak C-2/14)
      (2014/C 71/20)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundesgerichtshof

         Partijen in de strafzaak

      Thi Bich Ngoc Nguyen
      Nadine Schönherr
      Andere partij in de procedure: Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshof

         Prejudiciële vraag

      Zijn geneesmiddelen, zoals omschreven in richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (1), die „geregistreerde stoffen” bevatten zoals genoemd in verordening (EG) nr. 273/2004 (2) en verordening (EG) nr. 111/2005 (3), altijd van de werkingssfeer van deze verordeningen uitgesloten overeenkomstig artikel 2, sub a, daarvan of is dit alleen het geval wanneer de geneesmiddelen zodanig zijn vermengd dat de geregistreerde stoffen in de zin van genoemde verordeningen niet gemakkelijk met eenvoudige of economisch rendabele middelen kunnen worden gebruikt of geëxtraheerd?

         (1)  PB L 311, blz. 67.

         (2)  Verordening (EG) nr. 273/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 inzake drugsprecursoren, PB L 47, blz. 1.

         (3)  Verordening (EG) nr. 111/2005 van de Raad van 22 december 2004 houdende voorschriften voor het toezicht op de handel tussen de Gemeenschap en derde landen in drugsprecursoren, PB 2005, L 22, blz. 1.


title: Zaak C-400/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London — Verenigd Koninkrijk) — Secretary of State for the Home Department/M. G. (Verzoek om prejudiciële beslissing — Richtlijn 2004/38/EG — Artikel 28, lid 3, sub a — Bescherming tegen verwijdering — Berekeningsmethode voor periode van tien jaar — Inaanmerkingneming van tijd in gevangenis)

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London — Verenigd Koninkrijk) — Secretary of State for the Home Department/M. G.
   (Zaak C-400/12) (1)

   (Verzoek om prejudiciële beslissing - Richtlijn 2004/38/EG - Artikel 28, lid 3, sub a - Bescherming tegen verwijdering - Berekeningsmethode voor periode van tien jaar - Inaanmerkingneming van tijd in gevangenis)
   2014/C 85/11
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Secretary of State for the Home Department

      Verwerende partij: M. G.

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London — Uitlegging van artikel 28, lid 3, sub a, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77) — Besluit tot verwijdering om dwingende redenen van openbare veiligheid, genomen ten aanzien van een Europese burger die de laatste tien jaar in het gastland heeft verbleven en tot een gevangenisstraf is veroordeeld — Begrip verblijf van tien jaar in een gastland — Mogelijkheid om een detentieperiode mee te tellen — Berekening van de vereiste verblijfsduur vanaf de aanvang van het verblijf, dan wel door achteruit te tellen vanaf het besluit tot verwijdering — Effect in dit laatste geval van aan dit besluit voorafgaande detentie

      Dictum

               1)

               Artikel 28, lid 3, sub a, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG moet aldus worden uitgelegd dat de in die bepaling bedoelde verblijfsperiode van tien jaar in beginsel ononderbroken dient te zijn en door achteruittelling moet worden berekend vanaf de datum van het besluit tot verwijdering van de betrokkene.

               2)

               Artikel 28, lid 3, sub a, van richtlijn 2004/38 moet aldus worden uitgelegd dat een door de betrokkene in de gevangenis doorgebrachte periode in beginsel het ononderbroken karakter van het verblijf in de zin van deze bepaling kan doorbreken en een negatieve invloed kan hebben op de toekenning van de verhoogde bescherming waarin deze bepaling voorziet, zelfs indien deze persoon gedurende de tien jaar voorafgaand aan zijn gevangenisstraf in het gastland heeft verbleven. Deze omstandigheid kan echter worden meegewogen bij de algehele beoordeling die vereist is om te bepalen of de eerder met het gastland opgebouwde banden van integratie al dan niet zijn verbroken.

      (1)  PB C 331 van 27.10.2012.


title: Zaak C-439/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg (Duitsland) op 2 oktober 2012 — Karin Gawelczyk/Generali Lebensversicherung AG

text:
               15.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg (Duitsland) op 2 oktober 2012 — Karin Gawelczyk/Generali Lebensversicherung AG
   (Zaak C-439/12)
   2012/C 389/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Karin Gawelczyk

      Verwerende partij: Generali Lebensversicherung AG

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 15, lid 1, eerste zin, van de Tweede richtlijn (90/619/EEG) van de Raad van 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf, tot vaststelling van de bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van richtlijn 79/267/EEG (Tweede richtlijn levensverzekering) (1), gelet op het bepaalde in artikel 31, lid 1, van richtlijn 92/96/EEG van [de Raad van] 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde richtlijn levensverzekering) (2) in die zin worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling — zoals §5 bis, lid 2, vierde zin, VVG [Versicherungsvertragsgesetz] [Duitse wet op de verzekeringsovereenkomst], zoals gewijzigd bij het Dritte Gesetz zur Durchführung versicherungsrechtlicher Richtlinien des Rates der Europäischen Gemeinschaften vom 21. Juli 1994 (Drittes Durchführungsgesetz/EWG zum VAG [Versicherungsaufsichtsgesetz] [Duitse Derde wet van 21 juli 1994 tot uitvoering van verzekeringsrechtelijke richtlijnen van de Raad van de Europese Gemeenschappen (Derde uitvoeringswet/EEG — VAG)], krachtens welke een opzeggings- of herroepingsrecht uiterlijk een jaar na de eerste premiebetaling vervalt, zelfs wanneer de verzekeringnemer niet over het opzeggings- of herroepingsrecht is geïnformeerd?

      (1)  PB L 330, blz. 50.

      (2)  PB L 360, blz. 1.


title: Zaak C-569/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 1 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Special Commissioners of Income Tax, Londen — Verenigd Koninkrijk) — HSBC Holdings plc, Vidacos Nominees Ltd/The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs (Indirecte belastingen — Bijeenbrengen van kapitaal — Belasting van 1,5 % op overdracht of uitgifte van aandelen in clearingdienst)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 1 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Special Commissioners of Income Tax, Londen — Verenigd Koninkrijk) — HSBC Holdings plc, Vidacos Nominees Ltd/The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-569/07) (1)

   (Indirecte belastingen - Bijeenbrengen van kapitaal - Belasting van 1,5 % op overdracht of uitgifte van aandelen in clearingdienst)
   2009/C 282/10
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Special Commissioners of Income Tax, Londen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: HSBC Holdings plc, Vidacos Nominees Ltd

      Verwerende partij: The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Special Commissioners of Income Tax, Londen — Uitlegging van de artikelen 10 en 11 van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985 (PB L 156, blz. 23), en van de artikelen 43, 49 en 56 EG — Aanbod van in een lidstaat gevestigde vennootschap („A”), de aandelen van de in een andere lidstaat gevestigde vennootschap („B”) over te nemen in ruil voor aandelen in vennootschap A die op de beurs van de andere lidstaat worden uitgegeven — Heffing van een recht van 1,5 % over de overdracht of uitgifte van aandelen in een clearingdienst

      Dictum

   Artikel 11, sub a, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een recht als dat in het hoofdgeding wordt geheven bij de uitgifte van aandelen in een clearingdienst.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.