title: Zaak C-520/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 november 2014 — Gemeente Borsele, Staatssecretaris van Financiën

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 november 2014 — Gemeente Borsele, Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-520/14)
   (2015/C 056/06)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Gemeente Borsele, Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de artikelen 2, lid 1, aanhef en letter c, en 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG (1) aldus te worden uitgelegd dat een gemeente met betrekking tot het leerlingenvervoer, ingevolge een regeling als in dit arrest is omschreven, in zoverre als belastingplichtige in de zin van deze richtlijn moet worden aangemerkt?

               2)

               Dient voor het beantwoorden van deze vraag de regeling als geheel in aanmerking te worden genomen, of dient deze beoordeling plaats te vinden voor elke vervoersprestatie afzonderlijk?

               3)

               Zo dit laatste het geval is, dient dan onderscheid te worden gemaakt naar gelang sprake is van vervoer van leerlingen over respectievelijk een afstand tussen 6 en 20 kilometer en over een afstand van meer dan 20 kilometer?

      (1)  Richtlijn van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-131/02: Beroep, op 9 april 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
C 131/12                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      1.6.2002
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat de Franse Republiek de verplichtingen        1.    te verklaren dat de Republiek Oostenrijk de krachtens
      niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 13               het Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
      van richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december                    nagekomen door niet binnen de gestelde termijn de
      1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater (1),                   nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      door de diensten van de Commissie geen informatie te                   te stellen om te voldoen aan richtlijn 2002/24/EG van de
      verstrekken over de kwaliteit van het zwemwater in                     Commissie van 28 april 2000 houdende wijziging van de
      Frankrijk in het badseizoen 1999;                                      bijlagen van de richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG,
                                                                             86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling
                                                                             van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmid-
—     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.                         delen in en op respectievelijk granen, levensmiddelen
                                                                             van dierlijke oorsprong en bepaalde producten van
                                                                             plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en
                                                                             fruit (1);
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
De Commissie is van mening dat het sociale conflict waaraan
genoemde omissie te wijten is, deze niet kan rechtvaardigen.           Middelen en voornaamste argumenten
Als algemeen beginsel dat de rechtsstelsels van de lidstaten
gemeen hebben, geldt weliswaar dat overmacht bestaat indien
een gebeurtenis drie kenmerken heeft, namelijk een (ten                Ingevolge de dwingende bepalingen van artikel 249, derde
opzichte van de staat) van buiten komende oorzaak, onvoor-             alinea, EG en artikel 10, lid 1, EG, zijn de lidstaten verplicht
zienbaarheid (van het intreden ervan) en de onmogelijkheid             een tot hen gerichte richtlijn aldus in nationaal recht om te
daaraan het hoofd te bieden (wat de gevolgen ervan betreft),           zetten, dat bij het verstrijken van de omzettingstermijn de
maar bedoeld sociaal conflict beantwoordt niet aan deze                volledige werking van de richtlijn verzekerd is. De in artikel 5,
definitie. De omstandigheid dat de controles ter plaatse wel           lid 2, van de richtlijn vastgestelde omzettingstermijn is op
doorgang hebben gevonden, overeenkomstig de eisen van de               31 december 2000 verstreken, zonder dat de Republiek
richtlijn, ontheft Frankrijk niet van zijn verplichtingen uit          Oostenrijk de noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld.
hoofde van artikel 13 van de richtlijn, dat zijn eigen doelstelling
heeft. De Commissie heeft bovendien vastgesteld dat de Franse          (1) PB 2000, L 107, blz. 28.
autoriteiten bij het verstrijken van de in het met redenen
omkleed advies genoemde termijn, alsmede op de datum van
het onderhavige verzoekschrift, de Commissie over de kwaliteit
van het zwemwater in Frankrijk in het badseizoen 1999 nog
steeds geen informatie hebben verstrekt.
                                                                       Beroep, op 9 april 2002 ingesteld door Commissie van de
(1) PB L 31, 5 februari 1976, blz. 1.                                      Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                                                                                (Zaak C-132/02)
                                                                                (2002/C 131/23)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 9 april 2002 ingesteld door Commissie van de                op 9 april 2002 beroep tegen het Koninkrijk België ingesteld
 Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk                    door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                       genwoordigd door M. Patakia als gemachtigde, domicilie
                                                                       gekozen hebbende te Luxemburg.
                         (Zaak C-131/02)
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                         (2002/C 131/22)
                                                                       1.    vast te stellen dat het Koninkrijk België de verplichtingen
                                                                             niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn
                                                                             98/5/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de
op 9 april 2002 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk                  permanente uitoefening van het beroep van advocaat in
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                     een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is
woordigd door L. Escobar Guerrero, lid van de juridische                     verworven, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
dienst van de Commissie, Centre Wagner C 254 Luxemburg-                      maatregelen te nemen die nodig zijn om aan deze richtlijn
Kirchberg.                                                                   te voldoen;


title: Beroep, op 24 april 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-135/96)

text:
22 . 6 . 96           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 180/23
Beroep, op 24 april 1996 ingesteld door Commissie van de              kan een stelsel van aangifte, wanneer dit correct wordt
    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                   toegepast, deze functie uitstekend vervullen.
                        ( Zaak C-134/96 )
                                                                      (M PB nr . L 178 van 8 . 7. 1988 , blz . 5 .
                           ( 96/C 180/49 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 24 april 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                 Beroep, op 24 april 1996 ingesteld door Commissie van de
genwoordigd door A. Cairo en M. Diaz-Llanos La Roche,                      Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
juridisch adviseurs, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                                ( Zaak C-135/96 )
burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner.
                                                                                ( 96/C 180/50 )
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 24 april 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
— te verklaren dat het Koninkrijk Spanje , door de uitvoer            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
     van geldstukken, geldbiljetten en cheques aan toonder in         genwoordigd door H. van Lier en J. -F. Pasquier, als
     peseta's of in buitenlandse valuta voor een bedrag boven         gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
     5 miljoen peseta's aan een administratieve vergunning te         bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
     onderwerpen, de krachtens Richtlijn 88/361/EEG ( 1 ) van
     de Raad en, vanaf 1 januari 1994 , de artikelen 73 B en          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     73 D EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
     nagekomen;                                                       — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen
                                                                           de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrech
— Het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen .                        telijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn
                                                                           91 /659/EEG van de Commissie houdende aanpassing
                                                                           aan de technische vooruitgang van bijlage I van Richtlijn
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           76/76 9/EEG van de Raad betreffende de onderlinge
                                                                           aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
Aangezien Richtlijn 88/361 /EEG geen specifieke beperkin                  bepalingen der Lid-Staten inzake de beperking van het
gen vaststelt, moet de vrijheid van kapitaalverkeer in de                  op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde
meest ruime zin worden opgevat, en niet het tegendeel . Deze               gevaarlijke stoffen en preparaten ( asbest ) ( 1 ), de krach
uitlegging kan worden afgeleid uit de redactie van de in                   tens het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
bijlage I bij de richtlijn ingevoerde nomenclatuur. Deze                   nagekomen;
conclusie wordt bevestigd door de tekst van het nieuwe
artikel 73 B EG-Verdrag, dat alle beperkingen van het                 — het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
kapitaalverkeer tussen Lid-Staten onderling en tussen Lid
Staten en derde landen verbiedt. In artikel 73 D, lid 1 , sub b,      Middelen en voornaamste argumenten
wordt bovendien verklaard dat het bepaalde in artikel 73 B
niets afdoet aan het recht van de Lid-Staten, alle nodige             Ingevolge het bindende karakter van artikel 189 , derde
maatregelen te nemen om overtredingen van de nationale                 alinea, EG-Verdrag zijn de Lid-Staten verplicht om de
wetten en voorschriften tegen te gaan, met name op fiscaal            maatregelen te treffen die nodig zijn ter uitvoering van de
gebied en met betrekking tot het bedrijfseconomisch toe              voor hen bestemde richtlijnen, en wel vóór het verstrijken
zicht op financiële instellingen, of te voorzien in procedures        van de daartoe gestelde termijn . In casu is die termijn
voor de kennisgeving van kapitaalbewegingen ter informa               verstreken op 1 januari 1993 zonder dat het Koninkrijk
 tie van de overheid of voor statistische doeleinden, dan wel          België de noodzakelijke maatregelen heeft getroffen.
 maatregelen te nemen die op grond van de openbare orde of
 de openbare veiligheid gerechtvaardigd zijn . Het begrip              (') PB nr. L 363 van 31 . 12 . 1991 , blz . 36 .
 „ nodige maatregel " is in overeenstemming met de voor
 waarde van evenredigheid, waaraan elke maatregel moet
 voldoen welke een uitzondering op een in het Verdrag
 erkende vrijheid inhoudt.
                                                                       Verzoek van het Tribunal de grande instance de Paris van
 De Spaanse autoriteiten beroepen zich op belastingontdui             23 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
 king, terrorisme en het witwassen van geld, veelal in verband         tussen The Scotch Whisky Association en La Martiniquaise
 met de handel in drugs, dat wil zeggen problemen die alle             LM, thans Compagnie Financière européenne de prises de
 Lid-Staten raken en die een reële bedreiging vormen voor de           participation ( Cofepp ), Prisunic SA en Centrale d'achat et
 openbare orde van deze staten . Zodra het doel als wettig is                       de services alimentaires ( Casai ) Sàrl
 erkend, moet voor de vraag of het vereiste van een
                                                                                ( Zaak C-136/96 )
 vergunning evenredig is, worden onderzocht of het mogelijk
 is, controlesystemen te hanteren, waarmee hetzelfde doel                                        ( 96/C 180/51 )
 van voorkoming van overtredingen van de nationale wet
 geving kan worden bereikt, die de kapitaalbewegingen                  Het Tribunal de grande instance de Paris heeft bij vonnis van
 evenwel minder in de weg leggen . Volgens de Commissie                23 februari 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van


title: Zaak T-103/06: Arrest van het Gerecht van 13 april 2010 — Esotrade/BHIM — Segura Sánchez (YoKaNa) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk YoKaNa — Ouder gemeenschaps- en nationaal beeldmerk YOKONO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/26

         Arrest van het Gerecht van 13 april 2010 — Esotrade/BHIM — Segura Sánchez (YoKaNa)
   (Zaak T-103/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk YoKaNa - Ouder gemeenschaps- en nationaal beeldmerk YOKONO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 148/45
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Esotrade, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. de Rivera Lamo de Espinosa en J. E. Astiz Suárez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: J. García Murillo en O. Montalto, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Antonio Segura Sánchez (Alicante, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 10 januari 2006 (zaak R 217/2004-2) inzake een oppositieprocedure tussen Antonio Segura Sánchez en Esotrade, SA

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 121 van 20.5.2006.


C 303/32       NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                      2.10.98
                                                         III
                                                  (Bekendmakingen)
              HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE
                                      GEMEENSCHAPPEN
                 AANKONDIGING VAN ALGEMEEN VERGELIJKEND ONDERZOEK
                                                   (98/C 303/08)
         Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen publiceert in het Publicatieblad van de
         Europese Gemeenschappen C 303 A van 2 oktober 1998 het volgend algemeen vergelijkend on-
         derzoek:
         Griekse editie
         CJ/LA/30 (Griekstalige juristen-vertalers)
         Het betreffende nummer van het Publicatieblad is verkrijgbaar bij de afdeling Personeel van
         het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.
         De uiterste sollicitatiedatum is vastgesteld op 13 november 1998.


title: Zaak C-109/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG/Gertraud Kumpan (Arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd — Richtlijn 1999/70/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Rol van nationale rechter)

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Deutsche Lufthansa AG/Gertraud Kumpan
   (Zaak C-109/09) (1)

   (Arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd - Richtlijn 1999/70/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Rol van nationale rechter)
   2011/C 139/02
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesarbeitsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Deutsche Lufthansa AG

      Verwerende partij: Gertraud Kumpan

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesarbeitsgericht — Uitlegging van de artikelen 1, 2, lid 1, en 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) en van clausule 5, punt 1, van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Verbod van leeftijdsdiscriminatie — Nationale regeling die de sluiting van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd toestaat op de enkele voorwaarde dat de werknemer ouder dan 58 jaar is — Verenigbaarheid van deze regeling met de voormelde bepalingen — Rechtsgevolgen van een mogelijke onverenigbaarheid

      Dictum

   Clausule 5, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die als bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd is gevoegd, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „nauw zakelijk verband met een eerdere arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd met dezelfde werkgever” in § 14, lid 3, van het Gesetz über Teilzeitarbeit und befristete Arbeitsverträge (Duitse wet inzake deeltijdarbeid en overeenkomsten voor bepaalde tijd) van 21 december 2000, moet worden toegepast op situaties waarin een overeenkomst voor bepaalde tijd niet onmiddellijk is voorafgegaan door een overeenkomst voor onbepaalde tijd met dezelfde werkgever en tussen deze overeenkomsten verschillende jaren zijn verstreken, wanneer tijdens deze gehele periode de oorspronkelijke arbeidsverhouding voor dezelfde activiteit en met dezelfde werkgever is voortgezet door een ononderbroken opeenvolging van overeenkomsten voor bepaalde tijd. De verwijzende rechter dient aan de relevante bepalingen van het interne recht zoveel mogelijk een uitlegging te geven die in overeenstemming is met bedoelde clausule 5, punt 1.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Zaak T-153/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 20 mei 2015 — Hamcho en Hamcho International/Raad („Kort geding — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden en beperking op de binnenkomst op en de doorreis via het grondgebied van de Unie — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Schending van de vormvereisten — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/20

         Beschikking van de president van het Gerecht van 20 mei 2015 — Hamcho en Hamcho International/Raad
   (Zaak T-153/15 R)
   ((„Kort geding - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden en beperking op de binnenkomst op en de doorreis via het grondgebied van de Unie - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Schending van de vormvereisten - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 221/28)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Mohamad Hamcho (Damascus, Syrië); en Hamcho International (Damascus) (vertegenwoordigers: A. Boesch, D. Amaudruz en M. Ponsard, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de maatregelen die aan verzoekers zijn opgelegd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 2015/108 van de Raad van 26 januari 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L 20, blz. 2), en bij uitvoeringsbesluit (GBVB) 2015/117 van de Raad van 26 januari 2015 houdende uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 20, blz. 85)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-505/09: Beschikking van het Gerecht van 6 september 2010 — Carlyle/BHIM — MRP Consult (CAFE CARLYLE)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/66

      Beschikking van het Gerecht van 6 september 2010 — Carlyle/BHIM — MRP Consult (CAFE CARLYLE)
      (Zaak T-505/09) (1)

      ()
      (2010/C 288/121)
      Procestaal: Engels
      De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Zaak T-503/15: Arrest van het Gerecht van 3 mei 2016 – Aranynektár/EUIPO – Naturval Apícola (Natür-bal) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk Natür-bal — Ouder Uniewoordmerk NATURVAL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/18

         Arrest van het Gerecht van 3 mei 2016 – Aranynektár/EUIPO – Naturval Apícola (Natür-bal)
   (Zaak T-503/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk Natür-bal - Ouder Uniewoordmerk NATURVAL - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 222/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Aranynektár Termékgyártó és Kereskedelmi KFT (Dunavarsány, Hongarije) (vertegenwoordiger: I. Molnár, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Naturval Apícola, SL (Monserrat, Spanje) (vertegenwoordigers: I. Valdelomar Serrano, D. Gabarre Armengol, G. Hinarejos Mulliez, E. Bayo de Gispert, J. Rodríguez Fuensalida, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 17 juni 2015 (zaak R 1158/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Naturval Apícola en Aranynektár Termékgyártó és Kereskedelmi

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Aranynektár Termékgyártó és Kereskedelmi KFT wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015.


title: Zaak C-211/01: Beroep, op 23 mei 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie

text:
28.7.2001               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 212/15
3.    Ingeval de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:            nemen. Ofschoon die termijn op 15 juni 1999 is verstreken,
      is het in strijd met artikel 48 EG-Verdrag, dat een in          heeft Italiaanse Republiek de nodige bepalingen ter uitvoering
      Luxemburg wonende EG-ambtenaar, die geacht wordt                van de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn
      zijn woonplaats in zijn eigen land te hebben en die             nog steeds niet vastgesteld.
      voor een huishoudelijke hulp premies aan de wettelijke
      pensioenverzekering in Luxemburg betaalt, niet het recht
      heeft buitengewone lasten af te trekken op grond van            (1) PB L 71 van 10.3.1998, blz. 1.
      § 10, lid 1, nr. 8, van het Einkommensteuergesetz?
4.    Ingeval de derde vraag bevestigend wordt beantwoord:
      kunnen de in het arrest van 26 januari 1993 (Werner,
      C-112/91, Jurispr. blz. I-429, 463) ontwikkelde begin-
      selen in het onderhavige geval worden toegepast?
                                                                      Beroep, op 23 mei 2001 ingesteld door Commissie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese
                                                                                Unie
                                                                                (Zaak C-211/01)
                                                                                (2001/C 212/26)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 22 mei 2001 ingesteld door Commissie van de
                                                                      op 23 mei 2001 beroep ingesteld tegen de Raad van de
  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                      Europese Unie door de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius als gemach-
                          (Zaak C-210/01)                             tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                          (2001/C 212/25)                             dat het den Hove behage:
                                                                      —     nietig verklaart de besluiten van de Raad van 19 maart
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  2001 betreffende de sluiting van de transito-overeenkom-
op 22 mei 2001 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld                  sten tussen de Europese Gemeenschap en Hongarije en
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    Bulgarije (1), voor zover zij gebaseerd zijn op artikel 93
woordigd door H. Støvlbæk en R. Amorosi als gemachtigden.                   EG, terwijl artikel 71 EG de noodzakelijke en voldoende
                                                                            rechtsgrondslag is;
                                                                      —     de gevolgen van deze overeenkomsten in stand laat tot
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            de vaststelling van de nieuwe handelingen door de Raad;
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de       —     de Raad in de kosten verwijst.
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/11/EG van
      de Commissie van 27 januari 1998 betreffende de                 Middelen en voornaamste argumenten
      etikettering van het energieverbruik van lampen voor
      huishoudelijk gebruik (1), of althans door die maatregelen      De juiste rechtsgrondslag voor de aanvaarding van bedoelde
      niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens                transito-overeenkomsten is artikel 71 EG, de enige grondslag
      deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is          die gezien het voornaamste doel van deze handelingen vereist
      nagekomen;                                                      is. Het belastingaspect moet integrerend deel uitmaken van
                                                                      deze overeenkomsten, daar het een van de middelen is tot
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de        het doel van verwezenlijking van het gemeenschappelijk
      procedure.                                                      vervoersbeleid. De functie ervan is, te verzekeren dat het bij de
                                                                      overeenkomsten ingevoerde systeem van wederzijdse vergun-
                                                                      ningen zonder discriminatie functioneert.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Cumulatie met de rechtsgrondslag van artikel 93 EG is
                                                                      uitgesloten, daar artikel 71 slechts een gekwalificeerde meer-
                                                                      derheid binnen de Raad verlangt, terwijl artikel 93 EG eenparig-
Ingevolge artikel 249 EG, volgens hetwelk een richtlijn verbin-       heid van stemmen eist. In de praktijk heeft zich het probleem
dend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke           van de raadpleging van het Europees Parlement weliswaar niet
lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn de lidstaten verplicht de      voorgedaan, gelet op artikel 300, lid 3, waarin de sluiting van
in de richtlijnen gestelde uitvoeringstermijnen in acht te            internationale akkoorden is geregeld, maar het middel is toch
 ---pagebreak--- C 212/16                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     28.7.2001
geldig, aangezien het vereiste van eenparigheid van stemmen            Beroep, op 22 mei 2001 ingesteld door Commissie van de
binnen de Raad de procedure voor de sluiting van dergelijke            Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits-
transito-overeenkomsten, waarvoor normaal gesproken een                                                land
gekwalificeerde meerderheid voldoende is, radicaal zou wij-
zigen.
                                                                                (Zaak C-214/01)
(1) Besluit 2001/265/EG van de Raad van 19 maart 2001 betreffende
    de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeen-
    schap en de Republiek Bulgarije houdende vaststelling van bepaal-
    de voorwaarden voor het goederenvervoer over de weg en de
    bevordering van het gecombineerd vervoer (PB L C 108 van                                   (2001/C 212/28)
    18.4.2001, blz. 4).
    Besluit 2001/266/EG van de Raad van 19 maart 2001 betreffende
    de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeen-
    schap en de Republiek Hongarije houdende vaststelling van          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    bepaalde voorwaarden voor het goederenvervoer over de weg en       op 22 mei 2001 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
    de bevordering van het gecombineerd vervoer (PB L 108 van
    18.4.2001, blz. 27).
                                                                       Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Berscheid,
                                                                       juridisch adviseur, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van het Landesgericht Innsbruck (Oostenrijk)                   1)    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet
van 9 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in het                         heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
geding tussen Margarete Unterpertinger en Pensionversi-                      krachtens richtlijn 89/618/Euratom van de Raad (1) van
                  cherungsanstalt der Arbeiter                               27 november 1989 betreffende de informatie van de
                                                                             bevolking over de bij stralingsgevaar toepasselijke maatre-
                         (Zaak C-212/01)                                     gelen ter bescherming van de gezondheid en over de
                                                                             alsdan te volgen gedragslijn, door niet de maatregelen te
                         (2001/C 212/27)                                     treffen die noodzakelijk zijn om de uit de artikelen 6, 7
                                                                             en 9 van de richtlijn voortvloeiende verplichtingen te
Het Landesgericht Innsbruck (Oostenrijk) heeft bij beschikking               vervullen.
van 9 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 23 mei 2001, in het geding tussen Margarete Unterpertinger          2)    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
en Pensionversicherungsanstalt der Arbeiter, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
1)    Moet artikel 13, A, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn
      77/388/EEG (1) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende           Middelen en voornaamste argumenten
      de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
      omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
      lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag,
      aldus worden uitgelegd, dat de daarin bepaalde vrijstelling      —     Niet-uitvoering van artikel 6 van de richtlijn: de in
      van omzetbelasting niet geldt voor de handelingen van                  artikel 6 voorgeschreven informatie van de bevolking is
      een arts, bestaande in het beoordelen of een pensioenaan-              in Duitsland niet door verbindende rechtsvoorschriften
      vrager invalide is?                                                    gewaarborgd. Deze bepaling is evenwel van centrale
                                                                             betekenis ter bereiking van het in artikel 1 genoemde
2)    Moet het arrest van het Hof van Justitie van de Europese               doel, te weten een betere gezondheidsbescherming van
      Gemeenschappen in zaak C-384/98 van 14.9.2000 aldus                    de bevolking. Voor de doeltreffendheid van deze bepalin-
      worden uitgelegd, dat een medische diagnose en een                     gen van de richtlijn is het derhalve van belang, dat inhoud
      daarop gebaseerd deskundigenrapport omtrent het al dan                 en omvang van de informatieplicht van de autoriteiten
      niet bestaan van invaliditeit of arbeidsongeschiktheid niet            voldoende duidelijk zijn en niet, zoals dat bij administra-
      onder de in vraag 1 genoemde bepaling vallen, ongeacht                 tieve aanwijzingen het geval is, tot de discretionaire
      of de als deskundige optredende arts door een rechterlijke             bevoegdheid van de overheid behoren.
      instantie of een pensioenverzekeringsinstelling is aange-
      wezen?
                                                                       —     Niet-uitvoering van artikel 7 van de richtlijn: naar het
                                                                             oordeel van de Commissie zijn ter uitvoering van artikel 7
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.                                          eveneens rechtens verbindende voorschriften noodzake-
                                                                             lijk. De aldaar voorgeschreven informatie van de uit-
                                                                             rukeenheden is in Duitsland evenwel niet door verbinden-
                                                                             de rechtsvoorschriften gewaarborgd.


title: Zaak T-251/11: Beroep ingesteld op 18 mei 2011 — Oostenrijk/Commissie

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/30

         Beroep ingesteld op 18 mei 2011 — Oostenrijk/Commissie
   (Zaak T-251/11)
   2011/C 232/55
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               beschikking van de Commissie C(2011) 1363 def. van 8 maart 2011 inzake staatssteun nr. C 24/2009 van Oostenrijk voor energie-intensieve ondernemingen overeenkomstig het Ökostromgesetz, nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: Onjuiste toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU — Geen staatssteun
               Volgens de verzoekende partij is de in § 22, sub c, van het Oostenrijkse Ökostromgesetz BGBL. I, nr. 114/2008 (hierna: „ÖSG”) voorziene kostenbeperking voor energie-intensieve ondernemingen geen staatssteun, daar geen „staatsmiddelen” worden gebruikt.

               2)

               Tweede middel: Onjuiste toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU — Geen selectiviteit
               Volgens de verzoekende partij is de maatregel noch de iure, noch de facto selectief. Zelfs indien ervan wordt uitgegaan dat § 22, sub c, van het ÖSG leidt tot een afwijking van het referentiestelsel, lijkt deze afwijking gerechtvaardigd door de logica en de interne opbouw van het systeem ter bevordering van ecologische elektriciteit.

               3)

               Derde middel: Onjuiste toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU — Misbruik van bevoegdheid
               Indien de voorziene maatregel toch als steun wordt beschouwd, zou deze volgens de verzoekende partij binnen de werkingssfeer van de communautaire richtsnoeren inzake staatssteun voor milieubescherming vallen: er bestaat in elk geval een analogie tussen de aangemelde compensatiebetaling overeenkomstig § 22, sub c, ÖSG en de bepalingen inzake de controle van door het gemeenschapsrecht geregelde energiebelastingverlagingen overeenkomstig hoofdstuk 4 van de richtsnoeren; de compensatieregeling had dus op grond van een dergelijke analogie goedgekeurd moeten worden. Naast de analoge toepassing van de richtsnoeren, is ook een analogie met artikel 25 van de groepsvrijstellingsverordening mogelijk.

               4)

               Vierde middel: Verschil in behandeling van concurrentieel gelijke situaties door de Europese Commissie
               Volgens de verzoekende partij rijst de vraag waarom concurrentieel vergelijkbare situaties — hier wordt verwezen naar de vergelijkbaarheid tussen het ÖSG en het Duitse Erneuerbaren-Energien Gesetz, in het bijzonder wat betreft de economische en concurrentiële gevolgen — kennelijk verschillend worden behandeld. Dit lijkt onverenigbaar met het algemene beginsel van gelijke behandeling.


title: Zaak T-49/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2006 — Hassan/Raad en Commissie ( Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Osama bin Laden, Al Qa'ida-netwerk en de Taliban — Bevriezing van tegoeden — Grondrechten — Jus cogens — Rechterlijke toetsing — Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding )

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/36

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2006 — Hassan/Raad en Commissie
   (Zaak T-49/04) (1)

   („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Osama bin Laden, Al Qa'ida-netwerk en de Taliban - Bevriezing van tegoeden - Grondrechten - Jus cogens - Rechterlijke toetsing - Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding”)
   (2006/C 224/77)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoeker: Faraj Hassan (Brixton, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: E. Grieves, barrister, en H. Miller, solicitor)

      Verweersters: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Marquardt en E. Finnegan, gemachtigden) en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Enegren en C. Brown, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds een vordering tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Osama bin Laden, het Al Qa'ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan (PB L 139, blz. 9), zoals gewijzigd bij verordening nr. 2049/2003 van de Commissie van 20 november 2003 tot vijfentwintigste wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 (PB L 303, blz. 20), en, anderzijds, een vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak C-490/10: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 6 september 2012 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EU, Euratom) nr. 617/2010 — Mededeling aan Commissie van investeringsprojecten met betrekking tot energie-infrastructuur binnen Europese Unie — Keuze van rechtsgrondslag — Artikel 337 VWEU en artikel 187 EA — Artikel 194 VWEU)

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/2

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 6 september 2012 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
      (Zaak C-490/10) (1)

      (Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EU, Euratom) nr. 617/2010 - Mededeling aan Commissie van investeringsprojecten met betrekking tot energie-infrastructuur binnen Europese Unie - Keuze van rechtsgrondslag - Artikel 337 VWEU en artikel 187 EA - Artikel 194 VWEU)
      (2012/C 331/03)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Gómez-Leal, J. Rodrigues en L. Visaggio, gemachtigden)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Simm en A. Lo Monaco, gemachtigden)

         Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en A. Adam, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en O. Beynet, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EU, Euratom) nr. 617/2010 van de Raad van 24 juni 2010 inzake mededeling aan de Commissie van investeringsprojecten met betrekking tot energie-infrastructuur binnen de Europese Unie en tot intrekking van verordening (EG) nr. 736/96 (PB L 180, blz. 7) — Keuze voor dubbele rechtsgrondslag van artikel 337 VWEU en artikel 187 EA — Maatregelen die vallen onder de specifieke bevoegdheid van de Unie inzake energie en enkel op de rechtsgrondslag van artikel 194 VWEU hoeven te worden gebaseerd

         Dictum

                  1)

                  Verordening (EU, Euratom) nr. 617/2010 van de Raad van 24 juni 2010 inzake mededeling aan de Commissie van investeringsprojecten met betrekking tot energie-infrastructuur binnen de Europese Unie en tot intrekking van verordening (EG) nr. 736/96, wordt nietig verklaard.

                  2)

                  De gevolgen van verordening nr. 617/2010 worden gehandhaafd totdat, binnen een redelijke termijn, een nieuwe verordening in werking treedt die op de juiste rechtsgrondslag, te weten artikel 194, lid 2, VWEU, is gebaseerd.

                  3)

                  De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten, met uitzondering van de kosten van de Franse Republiek en de Europese Commissie.

                  4)

                  De Franse Republiek en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

         (1)  PB C 13 van 15.1.2011.


title: Doorhaling van zaak T-237/99

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/33

         Doorhaling van zaak T-237/99 (1)

   (2005/C 155/61)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 april 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak T-237/99: BP Nederland V.O.F., BP Direct V.O.F. en Actomat B.V., ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 20 van 22.1.2000.


title: Zaak C-45/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel — België) — Rijksdienst voor Kinderbijslag voor Werknemers (RKW)/Radia Hadj Ahmed (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Personele werkingssfeer — Toekenning van gezinsbijslagen aan derdelander met verblijfsrecht in lidstaat — Verordening (EG) nr. 859/2003 — Richtlijn 2004/38/EG — Verordening (EEG) nr. 1612/68 — Voorwaarde inzake verblijfsduur)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/25

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel — België) — Rijksdienst voor Kinderbijslag voor Werknemers (RKW)/Radia Hadj Ahmed
   (Zaak C-45/12) (1)

   (Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Personele werkingssfeer - Toekenning van gezinsbijslagen aan derdelander met verblijfsrecht in lidstaat - Verordening (EG) nr. 859/2003 - Richtlijn 2004/38/EG - Verordening (EEG) nr. 1612/68 - Voorwaarde inzake verblijfsduur)
   2013/C 225/40
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Arbeidshof te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rijksdienst voor Kinderbijslag voor Werknemers (RKW)

      Verwerende partij: Radia Hadj Ahmed

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbeidshof te Brussel — Uitlegging van artikel 1, sub f, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) — Uitlegging van de artikelen 13, lid 2, en 14 van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77) — Uitlegging van artikel 18 VWEU en van de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Toekenning van gezinsbijslagen aan een derdelander die in een lidstaat een verblijfstitel heeft verkregen om zich, zonder huwelijk of geregistreerd partnerschap, bij een staatsburger van een andere lidstaat te voegen — Ander kind dat onderdaan van een derde land is — Personele werkingssfeer van verordening nr. 1408/71 — Begrip „gezinslid” — Nationale regeling die voor de toekenning van gezinsbijslagen een voorwaarde inzake verblijfsduur oplegt — Gelijke behandeling

      Dictum

               1)

               Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 gewijzigde en bijgewerkte versie, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006, moet aldus worden uitgelegd dat een derdelander of haar dochter, die eveneens derdelander is, die zich in de volgende situatie bevinden:

                           —

                           deze derdelander heeft minder dan vijf jaar geleden een verblijfstitel in een lidstaat verkregen om zich, zonder huwelijk of geregistreerd partnerschap, te voegen bij een onderdaan van een andere lidstaat met wie zij een kind heeft dat de nationaliteit van die andere lidstaat bezit;

                           —

                           enkel deze onderdaan van een andere lidstaat heeft de hoedanigheid van werknemer;

                           —

                           het samenwonen van die derdelander en die onderdaan van een andere lidstaat is inmiddels beëindigd, en

                           —

                           de twee kinderen maken deel uit van het huishouden van de moeder,

                     niet binnen de personele werkingssfeer van die verordening vallen, tenzij deze derdelander of haar dochter in de zin van de nationale wet en voor de toepassing daarvan als „gezinsleden” van deze onderdaan van een andere lidstaat in de zin van die wet kunnen worden beschouwd, of, wanneer dit niet het geval is, zij kunnen worden geacht „in hoofdzaak op kosten” van die onderdaan te worden „onderhouden”.

               2)

               De artikelen 13, lid 2, en 14 van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, gelezen in samenhang met artikel 18 VWEU, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een regeling van een lidstaat waarbij deze lidstaat aan een derdelander, wanneer zij zich in de in punt 1 van het dictum van het onderhavige arrest bedoelde situatie bevindt, voor de toekenning van de gewaarborgde gezinsbijslag een voorwaarde van een verblijfsduur van vijf jaar oplegt, terwijl die lidstaat deze voorwaarde niet aan zijn eigen onderdanen oplegt.

      (1)  PB C 109 van 14 april 2012


title: Zaak F-73/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 september 2015 — Kriscak/Europol (Openbare dienst — Personeel van Europol — Europol-overeenkomst — Statuut voor de personeelsleden van Europol — Bijlage I bij het Statuut voor de personeelsleden van Europol — Lijst van vetgedrukte posten die alleen kunnen worden vervuld door een persoon die is aangeworven bij de bevoegde diensten in de zin van artikel 2, lid 4, van de Europol overeenkomst — Beperkt aantal posten — Europol-besluit — Posten die alleen kunnen worden vervuld door een persoon die is aangeworven bij de bevoegde autoriteiten in de zin van artikel 3 van het Europol-besluit — Toepassing van de RAP op functionarissen van Europol — Niet-verlenging van een overeenkomst van tijdelijk functionaris voor bepaalde tijd — Weigering om een overeenkomst van tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd te geven — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/46

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 september 2015 — Kriscak/Europol
   (Zaak F-73/14) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van Europol - Europol-overeenkomst - Statuut voor de personeelsleden van Europol - Bijlage I bij het Statuut voor de personeelsleden van Europol - Lijst van vetgedrukte posten die alleen kunnen worden vervuld door een persoon die is aangeworven bij de bevoegde diensten in de zin van artikel 2, lid 4, van de Europol overeenkomst - Beperkt aantal posten - Europol-besluit - Posten die alleen kunnen worden vervuld door een persoon die is aangeworven bij de bevoegde autoriteiten in de zin van artikel 3 van het Europol-besluit - Toepassing van de RAP op functionarissen van Europol - Niet-verlenging van een overeenkomst van tijdelijk functionaris voor bepaalde tijd - Weigering om een overeenkomst van tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd te geven - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding))
   (2015/C 371/48)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Christiana Kriscak (’s Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol) (vertegenwoordigers: D. Neumann, J. Arnould en C. Falmagne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeksters overeenkomst niet te verlengen en om vergoeding van de materiële en immateriële schade die zij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               De Europese Politiedienst draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in één derde van de kosten van Kriscak.

               3)

               Kriscak draagt twee derde van haar eigen kosten.

      (1)  PB C 380 van 27.10.2014, blz. 27.


title: Zaak T-97/03: Beroep, op 5 maart 2003 ingesteld door Ferriera Valsabbia SpA en Valsabbia Investimenti SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.5.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 112/45
Beroep, op 5 maart 2003 ingesteld door Ferriera Valsabbia              Beroep, op 5 maart 2003 ingesteld door Alfa Acciai SpA
SpA en Valsabbia Investimenti SpA tegen Commissie van                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                 de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-98/03)
                           (Zaak T-97/03)
                                                                                (2003/C 112/84)
                          (2003/C 112/83)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              schappen is op 5 maart 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
schappen is op 5 maart 2003 beroep ingesteld tegen Commis-             sie van de Europese Gemeenschappen door Alfa Acciai SpA,
sie van de Europese Gemeenschappen door Ferriera Valsabbia             vertegenwoordigd door D. Fosselard, P. Fattori en G. d’Andrea,
SpA en Valsabbia Investimenti SpA, vertegenwoordigd door               advocaten.
D. Fosselard, P. Fattori en G. d’Andrea, advocaten.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     artikel 1 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
—     artikel 1 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
                                                                             dit verzoekster betreft;
      dit verzoekster betreft;
                                                                       —     subsidiair, artikel 1 van de beschikking nietig te verklaren
—     subsidiair, artikel 1 van de beschikking nietig te verklaren
                                                                             voorzover verzoekster wordt verweten te hebben deel-
      voorzover verzoekster wordt verweten te hebben deel-
                                                                             genomen aan een inbreuk vóór 13 februari 1996;
      genomen aan een inbreuk vóór 13 februari 1996;
—     artikel 2 van de beschikking nietig te verklaren voorzover       —     artikel 2 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
                                                                             dit verzoekster betreft;
      dit verzoekster betreft;
—     subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete in te         —     subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete in te
      trekken of aanzienlijk te verlagen;                                    trekken of aanzienlijk te verlagen;
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                          —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                     Middelen en voornaamste argumenten
Het onderhavige beroep is gericht tegen dezelfde beschikking           Het onderhavige beroep is gericht tegen dezelfde beschikking
als het beroep in zaak T-27/03 S P/Commissie (1). De middelen          als het beroep in zaak T-27/03, S P/Commissie (1). De middelen
en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die in voormelde             en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die in voormelde
zaak.                                                                  zaak.
( 1) Nog niet gepubliceerd in het PB.                                  (1 ) Nog niet gepubliceerd in het PB.


title: Zaak C-527/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 7 oktober 2013 — Lourdes Cachaldora Fernandez/Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 7 oktober 2013 — Lourdes Cachaldora Fernandez/Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)
   (Zaak C-527/13)
   2014/C 9/26
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Galicia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lourdes Cachaldora Fernandez

      Verwerende partijen: Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een nationale bepaling zoals de zevende aanvullende bepaling, lid 1, regel 3, sub b, van de Spaanse Ley General de la Seguridad Social, die voornamelijk gevolgen heeft voor vrouwen en volgens welke de opvulling van bijdrageonderbrekingen die vallen binnen de periode voor de vaststelling van de berekeningsgrondslag van een op bijdragen gebaseerde blijvende-arbeidsongeschiktheidsuitkering en volgen op deeltijdwerk, wordt berekend op basis van de telkens toepasselijke minimumbijdragegrondslagen zoals verminderd overeenkomstig de deeltijdcoëfficiënt van de aan de bijdrageonderbreking voorafgaande betrekking, terwijl zij niet worden verminderd indien sprake is van voltijdwerk, in strijd met artikel 4 van richtlijn 79/7/EEG van de Raad (1) van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid?

               2)

               Is een nationale bepaling zoals de zevende aanvullende bepaling, lid 1, regel 3, sub b, van de Spaanse Ley General de la Seguridad Social, die voornamelijk gevolgen heeft voor vrouwen en volgens welke de opvulling van bijdrageonderbrekingen die vallen binnen de periode voor de vaststelling van de berekeningsgrondslag van een op bijdragen gebaseerde blijvende-arbeidsongeschiktheidsuitkering en volgen op deeltijdwerk, wordt berekend op basis van de telkens toepasselijke minimumbijdragegrondslagen zoals verminderd overeenkomstig de deeltijdcoëfficiënt van de aan de bijdrageonderbreking voorafgaande betrekking, terwijl zij niet worden verminderd indien sprake is van voltijdwerk, in strijd met clausule 5, lid 1, sub a, van richtlijn 97/81/EG van de Raad (2) van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid?

      (1)  PB L 6 van 10.1.1979, blz. 24.

      (2)  PB L 14 van 20.1.1998, blz. 9.


title: Zaak C-427/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Generics (UK) Ltd/Synaptech Inc (Octrooirecht — Geneesmiddelen — Aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen — Verordening (EEG) nr. 1768/92 — Artikel 2 — Werkingssfeer)

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Generics (UK) Ltd/Synaptech Inc
   (Zaak C-427/09) (1)

   (Octrooirecht - Geneesmiddelen - Aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen - Verordening (EEG) nr. 1768/92 - Artikel 2 - Werkingssfeer)
   2011/C 298/04
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Generics (UK) Ltd

      Verwerende partij: Synaptech Inc

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Uitlegging van artikel 13, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 182, blz. 1) — Begrip eerste vergunning voor het in de handel brengen — Inaanmerkingneming enkel van vergunningen die zijn afgegeven overeenkomstig richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten (PB L 22, blz. 369) — Vergunning afgegeven overeenkomstig de wetgeving die in Oostenrijk toepasselijk was vóór de toetreding van dit land tot de EER.

      Dictum

   Een product zoals aan de orde in het hoofdgeding, dat, als geneesmiddel voor menselijk gebruik, in de Europese Gemeenschap op de markt is gebracht voordat er overeenkomstig richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten, zoals gewijzigd bij richtlijn 89/341/EEG van de Raad van 3 mei 1989, een vergunning voor het in de handel brengen voor was afgegeven en, meer in het bijzonder, zonder dat de onschadelijkheid en de doeltreffendheid ervan waren onderzocht, valt niet onder de werkingssfeer van verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen, zoals gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor het Koninkrijk Noorwegen, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, zoals die is omschreven in artikel 2 van die verordening, zoals gewijzigd, en er kan geen aanvullend beschermingscertificaat voor worden afgegeven.

      (1)  PB C 11 van 16.1.2010.


title: Zaak C-405/07 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 6 november 2008 — Koninkrijk der Nederlanden/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Artikel 95, lid 5, EG — Richtlijn 98/69/EG — Maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen — Afwijkende nationale bepaling waarmee vooruit wordt gelopen op verlaging van communautaire grenswaarde voor deeltjesemissie door bepaalde nieuwe voertuigen met dieselmotor — Weigering van Commissie — Specificiteit van probleem — Zorgvuldigheids- en motiveringsplicht)

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 6 november 2008 — Koninkrijk der Nederlanden/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-405/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 95, lid 5, EG - Richtlijn 98/69/EG - Maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen - Afwijkende nationale bepaling waarmee vooruit wordt gelopen op verlaging van communautaire grenswaarde voor deeltjesemissie door bepaalde nieuwe voertuigen met dieselmotor - Weigering van Commissie - Specificiteit van probleem - Zorgvuldigheids- en motiveringsplicht)
   (2008/C 327/08)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. de Grave en C. Wissels, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia, A. Alcover San Pedro en H. van Vliet, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 27 juni 2007 in zaak T-182/06, Nederland/Commissie, houdende verwerping van het beroep tot nietigverklaring van beschikking 2006/372/EG van de Commissie van 3 mei 2006 betreffende een ontwerp van nationale bepalingen ter beperking van deeltjesemissies door voertuigen met dieselmotor waarvan door het Koninkrijk der Nederlanden overeenkomstig artikel 95, lid 5, EG kennis is gegeven (PB L 142, blz. 16)
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 27 juni 2007, Koninkrijk der Nederlanden/Commissie (T-182/06), wordt vernietigd.

               2)

               Beschikking 2006/372/EG van de Commissie van 3 mei 2006 betreffende een ontwerp van nationale bepalingen ter beperking van deeltjesemissies door voertuigen met dieselmotor waarvan door het Koninkrijk der Nederlanden overeenkomstig artikel 95, lid 5, EG kennis is gegeven, wordt nietig verklaard.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak C-237/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 september 2014 — Europese Commissie/Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 91/676/EEG — Artikel 5, lid 4 — Bijlage II, A, punten 1-3 en 5 — Bijlage III, leden 1, punten 1-3, en 2 — Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen — Periodes voor het op of in de bodem brengen van meststoffen — Capaciteit van opslagtanks voor dierlijke meststoffen — Beperking van het op of in de bodem brengen — Verbod op het op of in de bodem brengen op sterk hellend, bevroren of met sneeuw bedekt land — Non-conformiteit van de nationale wetgeving)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/3

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 september 2014 — Europese Commissie/Franse Republiek
      (Zaak C-237/12) (1)

      ((Niet-nakoming - Richtlijn 91/676/EEG - Artikel 5, lid 4 - Bijlage II, A, punten 1-3 en 5 - Bijlage III, leden 1, punten 1-3, en 2 - Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen - Periodes voor het op of in de bodem brengen van meststoffen - Capaciteit van opslagtanks voor dierlijke meststoffen - Beperking van het op of in de bodem brengen - Verbod op het op of in de bodem brengen op sterk hellend, bevroren of met sneeuw bedekt land - Non-conformiteit van de nationale wetgeving))
      (2014/C 395/04)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Manhaeve, B. Simon en J. Hottiaux, gemachtigden)

         Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, S. Menez en D. Colas, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  Door niet de maatregelen te treffen die nodig zijn ter waarborging van de volledige en juiste uitvoering van alle vereisten die haar zijn opgelegd door artikel 5, lid 4, van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, gelezen in samenhang met de bijlagen II, A, punten 1 tot en met 3 en 5, en III, leden 1, punten 1 tot en met 3, en 2, bij deze richtlijn, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen, voor zover in de nationale regeling die ter uitvoering van deze richtlijn is vastgesteld:

                              —

                              niet is voorzien in periodes waarin het verboden is meststoffen van type I op of in de bodem te brengen voor in de herfst aangeplante akkerbouwgewassen alsook voor sinds meer dan zes maanden ingezaaid grasland;

                              —

                              de periode waarin het verboden is meststoffen van type I op of in de bodem te brengen voor in de lente aangeplante akkerbouwgewassen wordt beperkt tot de maanden juli en augustus;

                              —

                              het verbod om meststoffen van type II op of in de bodem te brengen voor in de herfst aangeplante akkerbouwgewassen wordt beperkt tot de periode van 1 november tot 15 januari en het verbod om meststoffen van type III voor dezelfde gewassen op of in de bodem te brengen niet wordt verlengd tot na 15 januari;

                              —

                              de periode waarin het verboden is meststoffen van type II op of in de bodem te brengen voor in de lente aangeplante akkerbouwgewassen niet wordt verlengd tot na 15 januari;

                              —

                              het verbod om meststoffen van type II op of in de bodem te brengen voor sinds meer dan zes maanden ingezaaid grasland uitsluitend geldt vanaf 15 november en het verbod om meststoffen van type III op of in de bodem te brengen voor dat grasland en in bergachtige regio’s niet wordt verlengd tot het einde van februari;

                              —

                              tot 1 juli 2016 bij de berekening van de opslagcapaciteiten nog steeds rekening zal kunnen worden gehouden met een tijdschema met periodes waarin het op of in de bodem brengen van meststoffen verboden is, dat niet in overeenstemming is met de eisen van voormelde richtlijn;

                              —

                              de opslag op het veld van compacte stromest wordt toegestaan voor een duur van 10 maanden;

                              —

                              niet erop wordt toegezien dat de landbouwers en de controle-instanties in staat zijn correct te berekenen hoeveel stikstof op of in de bodem mag worden gebracht ter waarborging van de bemestingsbalans;

                              —

                              de stikstofemissiewaarden voor melkkoeien zijn vastgesteld op basis van een hoeveelheid stikstofexcretie die geen rekening houdt met de verschillende niveaus van melkproductie, en van een vervluchtigingscoëfficiënt van 30 %;

                              —

                              de stikstofemissiewaarden voor de andere runderen zijn vastgesteld op basis van een vervluchtigingscoëfficiënt van 30 %;

                              —

                              voor varkens geen stikstofemissiewaarden voor vaste mest zijn vastgesteld;

                              —

                              de stikstofemissiewaarden voor pluimvee zijn vastgesteld op basis van een onjuiste vervluchtigingscoëfficiënt van 60 %;

                              —

                              de stikstofemissiewaarden voor schapen zijn vastgesteld op basis van een vervluchtigingscoëfficiënt van 30 %;

                              —

                              de stikstofemissiewaarden voor geiten zijn vastgesteld op basis van een vervluchtigingscoëfficiënt van 30 %;

                              —

                              de stikstofemissiewaarden voor paardachtigen zijn vastgesteld op basis van een vervluchtigingscoëfficiënt van 30 %;

                              —

                              de stikstofemissiewaarden voor konijnen zijn vastgesteld op basis van een vervluchtigingscoëfficiënt van 60 %;

                              —

                              niet conform het rechtszekerheidsbeginsel duidelijke, nauwkeurige en objectieve criteria zijn vastgesteld betreffende de voorwaarden voor op of in de bodem brengen van meststoffen op steile hellingen; en

                              —

                              het op of in de bodem brengen van meststoffen van type I en III op vast bevroren land, het op of in de bodem brengen van meststoffen van type I op met sneeuw bedekt land, het op of in de bodem brengen van meststoffen op land dat slechts aan de oppervlakte is bevroren als gevolg van een cyclus van bevriezing en dooi binnen een periode van 24 uur, en het op of in de bodem brengen van compacte stromest en van compost van dierlijke mest op vast bevroren land, wordt toegestaan.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 217 van 21.7.2012.


title: Zaak T-237/02: Beroep, op 8 augustus 2002 ingesteld door Technische Glaswerke Ilmenau GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
28.9.2002            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 233/35
Middelen en voornaamste argumenten                                    Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker komt op tegen zijn overplaatsing van de delegatie           Verzoekster, die speciaal glas vervaardigt, had bij verzoek van
van de Commissie te Luanda naar het directoraat-generaal              15 april 2002 toegang tot documenten betreffende een aantal
Ontwikkeling te Brussel. Dit besluit moet in verband worden           steunprocedures gevraagd overeenkomstig artikel 6, lid 1, van
gebracht met een ziekte die hij heeft opgelopen door de               verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement
persoonlijke omstandigheden waarin hij verkeerde bij de               en de Raad. (1) Twee procedures hadden betrekking op haar
delegatie te Luanda.                                                  zelf, als vermoedelijke steunontvanger. De andere betroffen
                                                                      een van haar concurrenten op de markten voor speciaal
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:               glas, de vennootschap Schott Glass. Met haar beroep komt
                                                                      verzoekster op tegen de afwijzende beschikking van de Com-
—    niet-nakoming van de motiveringsplicht; de loutere ver-          missie van 28 mei 2002, voorzover daarbij de toegang
     wijzing naar het dienstbelang kan in dit verband niet als        wordt geweigerd tot documenten van de steunprocedures die
     een voldoende motivering worden aangemerkt;                      betrekking hebben op haar zelf en van die betreffende Schott
                                                                      Glass, die reeds zijn afgesloten.
—    schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en
     niet-nakoming van de zorgplicht;                                 Volgens verzoekster is de afwijzende beschikking kennelijk in
                                                                      strijd met artikel 2, leden 1 en 4, van verordening (EG)
—    niet-inachtneming van het beginsel dat de betrokkene
                                                                      nr. 1049/2001. Verzoekster had een recht op toegang, dat
     vooraf dient te worden gehoord; het bestreden besluit is
                                                                      niet beperkt was ingevolge artikel 4 van de verordening.
     namelijk genomen zonder dat het betrokken personeelslid
                                                                      Inzonderheid heeft de Commissie geen concrete inbreuk op
     daarvan op enigerlei wijze vooraf op de hoogte was
                                                                      artikel 4, lid 2, van de verordening aangetoond.
     gebracht;
—    het betrokken besluit bevat verschillende elementen die          Verzoekster betoogt voorts, dat de Commissie zich ten onrech-
     op misbruik van bevoegdheid wijzen, aangezien uit de             te op de uitzondering inzake de bescherming van inspecties en
     context waarin het is genomen, duidelijk blijkt dat het          onderzoeken heeft gebaseerd. Onder verwijzing naar artikel 4,
     niet om een zuiver organisatorische maatregel ging, maar         lid 7, van de verordening betoogt verzoekster, dat zij in elk
     dat het de bedoeling was, verzoeker weg te halen uit             geval toegang moet krijgen tot de documenten van de
     Angola en uit het ambt dat hij daar bekleedde.                   reeds afgesloten onderzoeksprocedures. Bovendien had de
                                                                      Commissie verzoekster toegang kunnen verlenen tot een van
                                                                      de processtukken waaruit de zakengeheimen waren verwijderd
                                                                      en derhalve gedeeltelijke toegang kunnen toestaan overeen-
                                                                      komstig artikel 4, lid 6 van de verordening.
Beroep, op 8 augustus 2002 ingesteld door Technische                  Tenslotte heeft de Commissie niet voldaan aan de ingevolge
Glaswerke Ilmenau GmbH tegen Commissie van de Euro-                   artikel 253 EG op haar rustende motiveringsplicht, door enkel
                   pese Gemeenschappen                                algemene redenen aan te voeren.
                       (Zaak T-237/02)
                                                                      (1 ) Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en
                                                                           de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot
                       (2002/C 233/61)                                     documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commis-
                                                                           sie (PB L 145, blz. 43).
                       (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 augustus 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Techni-                 Beroep, op 9 augustus 2002 ingesteld door José Barbosa
sche Glaswerke Ilmenau GmbH, gevestigd te Ilmenau (Duits-             Gonçalves tegen Commissie van de Europese Gemeen-
land), vertegenwoordigd door G. Schohe en Ch. Arhold,                                                schappen
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                                (Zaak T-238/02)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2002/C 233/62)
—    de beschikking van de Commissie van 28 mei 2002 op
     het verzoek van verzoekster om toegang tot documenten
                                                                                (Procestaal: Portugees)
     — D(2002) 330168 — nietig te verklaren, met uitzonde-
     ring van het gedeelte waarin de toegang tot documenten
     die rechtstreeks verband houden met de aanhangige
     steunprocedure betreffende Schott wordt geweigerd;               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 9 augustus 2002 beroep ingesteld tegen
—    verweerster in de kosten te verwijzen.                           Commissie van de Europese Gemeenschappen door José


title: Doorhaling van zaak C-88/97

text:
7.3.98                NL             Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 72/15
             Doorhaling van zaak C-286/97 (1)                                  Doorhaling van zaak C-26/95 (1)
                        (98/C 72/31)                                                       (98/C 72/34)
De president van het Hof van Justitie van de Europese           De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 november            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 november
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-286/       1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-26/95
97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen              (verzoek van de Pretura circondariale di Terni om een pre-
Portugese Republiek.                                            judicieÈle beslissing): strafzaak tegen I. Rosi.
(1) PB C 295 van 27.9.1997.
                                                                (1) PB C 74 van 25. 3. 1995.
             Doorhaling van zaak C-141/97 (1)
                        (98/C 72/32)                                           Doorhaling van zaak C-49/97 (1)
                                                                                (98/C 72/35)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 november            De president van het Hof van Justitie van de Europese
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-141/       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen              1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-49/
Italiaanse Republiek.                                           97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                Franse Republiek.
(1) PB C 181 van 14.6.1997.
                                                                (1) PB C 108 van 5.4.1997.
              Doorhaling van zaak C-88/97 (1)
                        (98/C 72/33)
                                                                              Doorhaling van zaak C-227/97 (1)
                                                                                (98/C 72/36)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 november
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-88/        De president van het Hof van Justitie van de Europese
97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
Portugese Republiek.                                            1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-227/
                                                                97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
(1) PB C 108 van 5.4.1997.                                      Portugese Republiek.
                                                                (1) PB C 228 van 26.7.1997.


title: Zaak T-203/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2008 — Cemex Polska/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor periode van 2008 tot en met 2012 voor Polen — Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan — Bevoegdheid van lidstaten bij individuele verdeling van emissierechten — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/39

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2008 — Cemex Polska/Commissie
   (Zaak T-203/07) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor periode van 2008 tot en met 2012 voor Polen - Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan - Bevoegdheid van lidstaten bij individuele verdeling van emissierechten - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 301/66)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Cemex Polska sp.z o.o. (Warschau, Polen) (vertegenwoordigers: F. Puel en M. Szpunar, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 1295 def. van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten dat de Republiek Polen voor de periode van 2008 tot en met 2012 heeft aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Cemex Polska sp.z o.o. zal haar eigen kosten alsmede die van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Zaak F-44/06: Beroep ingesteld op  26 april 2006  — C tegen Commissie

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/25

         Beroep ingesteld op 26 april 2006 — C tegen Commissie
   (Zaak F-44/06)
   (2006/C 154/58)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: C (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en J.-N. Louis, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (hierna: „TABG”) van 13 juni 2005 tot weigering om enige maatregel te nemen ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 23 november 2004 in zaak T-376/02, O/Commissie (1);

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directrice van DG ADMIN/C „sociale politiek, personeel Luxemburg, gezondheid, hygiëne” van 23 februari 2006 om verzoeker te pensioneren en krachtens artikel 78, tweede alinea, van het Statuut met terugwerkende kracht per 1 februari 2002 een invaliditeitspensioen toe te kennen;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een ex aequo et bono op 15 000 EUR vastgesteld bedrag, wegens schending van het beginsel van eerbiediging van een redelijke termijn.

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Naar aanleiding van het arrest O/Commissie, reeds aangehaald, heeft verzoeker een verzoek ingediend dat strekt tot vaststelling van maatregelen ter uitvoering van dit arrest. Nadat dit verzoek was afgewezen, heeft verzoeker een klacht ingediend, die bij besluit van 11 januari 2006 gedeeltelijk is afgewezen. Het TABG heeft vervolgens bij een nieuw besluit van 23 februari 2006 verzoeker gepensioneerd en hem krachtens artikel 78, lid 2, van het Statuut met terugwerkende kracht per 1 februari 2002 een invaliditeitspensioen toegekend.
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker om te beginnen aan dat laatstgenoemd besluit niet volledig uitvoering geeft aan voornoemd arrest, aangezien het niet tot gevolg heeft dat verzoeker wordt hersteld in de rechtspositie waarin hij zich bevond vóór de vaststelling van het door het Gerecht nietigverklaarde besluit.
   Voorts vormt het besluit van 23 februari 2006 een schending van artikel 53 van het Statuut, dat bepaalt dat de ambtenaar van wie de invaliditeitscommissie heeft vastgesteld dat hij voldoet aan de voorwaarden, genoemd in artikel 78 van het Statuut, ambtshalve wordt gepensioneerd op de laatste dag van de maand waarin bij besluit van het TABG de definitieve arbeidsongeschiktheid van de ambtenaar is vastgesteld.
   Ten slotte stelt verzoeker schending van het beginsel van eerbiediging van de redelijke termijn, aangezien het besluit van 23 februari vijftien maanden na de uitspraak van bovengenoemd arrest is genomen.

      (1)  JurAmbt. blz. I-A-349 en II-1595.


title: Zaak T-10/17: Beroep ingesteld op 9 januari 2017 — Proof IT/EIGE

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/35

         Beroep ingesteld op 9 januari 2017 — Proof IT/EIGE
   (Zaak T-10/17)
   (2017/C 078/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Proof IT SIA (Riga, Letland) (vertegenwoordigers: J. Jerņeva en D. Pāvila, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Instituut voor gendergelijkheid (EIGE)

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Instituut voor gendergelijkheid in het kader van de aanbestedingsprocedure voor de gunning van de „Raamovereenkomst voor onlinediensten” EIGE/2016/OPER/03-Perceel nr. 1, aan verzoekster meegedeeld bij brief van 28 oktober 2016, waarbij verzoeksters offerte als tweede is gerangschikt en de raamovereenkomst voor perceel 1 aan een derde vennootschap is gegund;

               —

               toekenning aan verzoekster van schadevergoeding voor verlies van een kans en/of verlies van de opdracht zelf ten bedrage van 72 270 EUR;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Schending van de beginselen van gelijke behandeling en transparantie, doordat de criteria voor de gunning van de opdracht onnauwkeurig zijn en de beoordelingsprocedure niet transparant is, zodat verweerder bij de gunning van de betrokken opdracht een onbeperkte keuzevrijheid heeft.

               2.

               Kennelijk onjuiste beoordeling door verweerder van verzoeksters offerte, waarvan de correctie tot een verschillende uitkomst van de aanbestedingsprocedure zou leiden. Dat wil zeggen dat verzoeksters offerte als eerste had moeten worden gerangschikt en dat de raamovereenkomst aan verzoekster had moeten worden gegund.

               3.

               Schending van het beginsel van gelijke behandeling door de gunningscriteria aldus uit te leggen dat de betrokken derde vennootschap profiteerde van de kennis die zij had opgedaan tijdens de uitvoering van een vorige, vergelijkbare opdracht voor het EIGE.


title: Zaak C-298/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővarósi Bíróság Gazdasági Kollégiuma (Hongarije) op 29 juli 2009 — RANI Slovakia sro/Hankook Tire Magyarország Kft.

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővarósi Bíróság Gazdasági Kollégiuma (Hongarije) op 29 juli 2009 — RANI Slovakia sro/Hankook Tire Magyarország Kft.
   (Zaak C-298/09)
   2009/C 267/58
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővarósi Bíróság Gazdasági Kollégiuma

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: RANI Slovakia sro

      Verwerende partij: Hankook Tire Magyarország Kft.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan punt 19 van de considerans van richtlijn 96/71/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, gelet op de artikelen 3, sub c, en 59 van het Verdrag van Rome, aldus worden uitgelegd dat, wat uitzendactiviteiten betreft, een lidstaat in zijn nationaal recht vrij de voorwaarden mag vaststellen die gelden voor werkgevers (bedrijven) die dergelijke activiteiten op zijn grondgebied willen verrichten, en de erkenning als uitzendbedrijf mag voorbehouden aan op zijn grondgebied gevestigde bedrijven?

               2)

               Kan artikel 1, lid 4, van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad aldus worden uitgelegd dat, wat de afgifte van een vergunning voor de uitoefening van de activiteiten in kwestie betreft, bedrijven die in de betrokken lidstaat zijn gevestigd gunstiger mogen worden behandeld dan bedrijven die in een andere lidstaat zijn gevestigd?

               3)

               Kunnen de artikelen 59, 62 en 63 van het Verdrag van Rome, gelezen in onderlinge samenhang, aldus worden uitgelegd dat beperkingen die golden ten tijde van de toetreding tot de Europese Unie mogen blijven voortbestaan zonder dat zij strijdig met het gemeenschapsrecht worden geacht, zolang de Raad geen programma — of richtlijnen ter uitvoering daarvan — vaststelt tot bepaling van de voorwaarden voor liberalisering van dit soort diensten?

               4)

               Indien het antwoord op de vorige vragen ontkennend luidt: kan de beperking die inhoudt dat uitzendactiviteiten uitsluitend mogen worden verricht door bedrijven die in de betrokken lidstaat zijn gevestigd en geregistreerd, worden gerechtvaardigd door een algemeen belang, zodat die beperking verenigbaar met de artikelen 59 en 65 van het Verdrag van Rome kan worden geacht?

      (1)  PB L 18 van 21.1.1997, blz. 1.