title: Zaak C-519/08: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 24 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Monomeles Protodikeio Athinon — Griekenland) — Archontia Koukou/Elliniko Dimosio (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Clausules 5 en 8 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidssector — Opeenvolgende overeenkomsten — Verlaging van algemeen niveau van bescherming van werknemers — Maatregelen ter voorkoming van misbruik — Sancties — Absoluut verbod in overheidssector om arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd om te zetten in arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd — Gevolgen van onjuiste uitvoering van richtlijn — Richtlijnconforme uitlegging)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/17

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 24 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Monomeles Protodikeio Athinon — Griekenland) — Archontia Koukou/Elliniko Dimosio
   (Zaak C-519/08) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Clausules 5 en 8 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidssector - Opeenvolgende overeenkomsten - Verlaging van algemeen niveau van bescherming van werknemers - Maatregelen ter voorkoming van misbruik - Sancties - Absoluut verbod in overheidssector om arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd om te zetten in arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd - Gevolgen van onjuiste uitvoering van richtlijn - Richtlijnconforme uitlegging)
   2009/C 205/31
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Monomeles Protodikeio Athinon

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Archontia Koukou

      Verwerende partij: Elliniko Dimosio

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Monomeles Protodikeio Athinon — Uitlegging van de clausules 5 en 3 van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Objectieve redenen die de onbeperkte vernieuwing van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd rechtvaardigen — In nationale regeling opgenomen verplichting om dergelijke overeenkomsten te sluiten — Verbod om een uitvoeringsregeling vast te stellen die de bescherming van werknemers verlaagt — Begrip „verlaging”

      Dictum

               1)

               Clausule 5, punt 1, sub a, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd van 18 maart 1999, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd dat slechts wordt gerechtvaardigd door de omstandigheid dat dit is voorzien in een algemene wettelijke bepaling of regeling van een lidstaat. Het begrip „objectieve redenen” in de zin van genoemde clausule vereist juist dat het gebruik van dit specifieke type arbeidsverhouding zoals bedoeld in de nationale regeling, zijn rechtvaardiging vindt in concrete elementen die met name verband houden met de betrokken activiteit en de uitoefeningsvoorwaarden ervan.

               2)

               Clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die weliswaar de verplichting oplegt om als preventieve maatregel tegen misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd een maximale totale duur van dergelijke arbeidsovereenkomsten na te leven, doch voorziet in uitzonderingen op deze beperking voor bepaalde categorieën werknemers, indien voor hen ten minste een van de in die clausule genoemde preventieve maatregelen tegen misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, gelden.

               3)

               Clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die als maatregel tegen misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd voorziet in betaling van het salaris en een vergoeding alsook in strafrechtelijke en disciplinaire sancties, voor zover deze regeling, hetgeen door de verwijzende rechter dient te worden nagegaan, door de toepassingsvoorwaarden en de daadwerkelijke uitvoering van de relevante bepalingen van het interne recht een adequate maatregel vormt om misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de overheidssector te sanctioneren.

               4)

               Clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet aldus worden uitgelegd dat zij zich, voor zover de interne rechtsorde van betrokken lidstaat in de overheidssector geen andere doeltreffende maatregelen kent om misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd te voorkomen en zo nodig te sanctioneren, hetgeen door de verwijzende rechter dient te worden nagegaan, verzet tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, aangezien deze niet ratione temporis van toepassing is op opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd die zijn gesloten of verlengd na het verstrijken van de in richtlijn 1999/70 bepaalde periode voor omzetting, indien zij niet meer liepen op de datum van inwerkingtreding van deze regeling of op enig moment in het tijdvak van drie maanden voorafgaand aan deze datum.

               5)

               Clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet in omstandigheden zoals die van het hoofdgeding aldus worden uitgelegd dat zij, indien de interne rechtsorde van betrokken lidstaat in de betrokken sector andere doeltreffende maatregelen kent om misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de zin van dit punt 1 te voorkomen en zo nodig te sanctioneren, geen belemmering vormt voor de toepassing van een regel van nationaal recht waarin, uitsluitend in de overheidssector, een absoluut verbod geldt om opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die, aangezien zij tot doel hadden om permanente en blijvende behoeften van de werkgever te dekken, moeten worden geacht misbruik op te leveren, om te zetten in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd. Het dient echter door de verwijzende rechter te worden getoetst in hoeverre de toepassingsvoorwaarden alsook de daadwerkelijke uitvoering van de relevante bepalingen van het interne recht een adequate maatregel vormen om misbruik in de overheidssector van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd te voorkomen en zo nodig te sanctioneren.

               6)

               Clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet aldus worden uitgelegd dat zij zich er in beginsel niet tegen verzet dat de bestuursrechter exclusief bevoegd is in gedingen met betrekking tot misbruik van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de overheidssector. De verwijzende rechter dient er echter op toe te zien dat het recht op daadwerkelijke rechterlijke bescherming wordt gewaarborgd onder naleving van de beginselen van effectiviteit en gelijkwaardigheid.

               7)

               Clausule 8, punt 3, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, waarin, voor de vaststelling of er sprake is van misbruik van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, extra voorwaarden zijn vastgesteld in aanvulling op die welke in het eerdere interne recht waren vastgesteld, zoals met name artikel 8, lid 3, van wet 2112/1920 inzake de verplichte ontbinding van arbeidsovereenkomsten van werknemers in de privésector, indien dergelijke voorwaarden, hetgeen door de verwijzende rechter moet worden nagegaan, betrekking hebben op een beperkte categorie werknemers die een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd hebben gesloten, of worden gecompenseerd door de vaststelling van preventieve maatregelen tegen misbruik van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de zin van clausule 5, punt 1, van genoemde raamovereenkomst.

               8)

               Het is aan de verwijzende rechter om de relevante bepalingen van intern recht zoveel mogelijk conform de clausules 5, punt 1, en 8, punt 3, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd uit te leggen en in dit verband te bepalen of een bepaling van intern recht, zoals artikel 8, lid 3, van wet 2112/1920, in plaats van bepaalde andere bepalingen van dit recht op het hoofdgeding dient te worden toegepast.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 mei 2003 in zaak C-335/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg ("Niet-nakoming — Onvolledige omzetting van richtlĳn 89/391/EEG — Veiligheid en gezondheid van werknemers")

text:
C 171/8                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                19.7.2003
                    ARREST VAN HET HOF                                                             ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)                                                               (Vierde kamer)
                         van 22 mei 2003
                                                                                van 22 mei 2003
in zaak C-56/02 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
een prejudiciële beslissing): IHW Rebmann GmbH tegen                         in zaak C-335/02: Commissie van de Europese Gemeen-
                    Hauptzollamt Weiden (1)                                         schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
(„Vrij verkeer van goederen — Handelsverkeer met derde
                                                                             („Niet-nakoming — Onvolledige omzetting van richtlijn 89/
landen — Regeling voor terugkerende goederen — Ar-
                                                                                391/EEG — Veiligheid en gezondheid van werknemers”)
tikel 187 van verordening (EEG) nr. 2913/92 — Wederin-
voer van veredelingsproducten die oorspronkelijk werden
wederuitgevoerd na onder een regeling actieve veredeling te                                            (2003/C 171/11)
zijn geplaatst — Vaststelling van wettelijk verschuldigde
rechten bij invoer — Bewijslast inzake deel van de waarde
dat overeenkomt met aandeel van actieve veredeling in                                                  (Procestaal: Frans)
                  wederingevoerde producten”)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (2003/C 171/10)                                                              dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   In zaak C-335/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                          dentie van het Hof)                                pen (gemachtigden: H. Kreppel en D. Martin) tegen Groother-
                                                                             togdom Luxemburg (gemachtigde: S. Schreiner), betreffende
                                                                             een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het Groothertog-
                                                                             dom Luxemburg, door niet te bepalen over welke capaciteiten
In zaak C-56/02, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                  en bekwaamheden degenen moeten beschikken die zijn aange-
tens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland), in                  wezen om zich met de activiteiten op het gebied van de
het aldaar aanhangig geding tussen IHW Rebmann GmbH en                       bescherming tegen en de preventie van beroepsrisico’s bezig te
Hauptzollamt Weiden, om een prejudiciële beslissing over de                  houden, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem
uitlegging van artikel 187, tweede alinea, van verordening                   rusten krachtens de artikelen 10 EG en 249 EG alsmede
(EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot                        artikel 7, lid 8, van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van
vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302,                   12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen
blz. 1), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt:               ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de
M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann en A. Rosas (rapporteur),               gezondheid van de werknemers op het werk (PB L 183,
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:               blz. 1), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 22 mei 2002 een arrest                   C. W. A. Timmermans, kamerpresident, D. A. O. Edward en
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-
                                                                             Hackl; griffier: R. Grass, op 22 mei 2003 een arrest gewezen
Artikel 187, tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van            waarvan het dictum luidt als volgt:
de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair
douanewetboek, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer de
importeur heeft bewezen dat de ingevoerde goederen veredelingspro-           1)     Door niet te bepalen over welke capaciteiten en bekwaamheden
ducten zijn waarvoor op grond van artikel 848 van verordening                       degenen moeten beschikken die zijn aangewezen om zich met
(EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende                         de activiteiten op het gebied van de bescherming tegen en
vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening                   de preventie van beroepsrisico’s bezig te houden, heeft het
nr. 2913/92, de regeling voor terugkerende goederen geldt, maar                     Groothertogdom Luxemburg niet voldaan aan de verplichtingen
niet alle gegevens kan verschaffen die nodig zijn voor de berekening                die op hem rusten krachtens artikel 7, lid 8, van richtlijn 89/
van de wettelijk verschuldigde rechten, de douaneautoriteiten die de                391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de
aangifte aanvaarden, de procedure voor administratieve samenwerking                 tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de
van de artikelen 611, lid 2, sub b, en 613 van verordening nr. 2454/                verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werk-
93 moeten toepassen. Deze autoriteiten moeten zich dus door middel                  nemers op het werk.
van het inlichtingenblad INF 1 tot het controlekantoor richten, opdat
dit kantoor hun het bedrag van de wettelijk verschuldigde rechten            2)     Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in kosten.
meedeelt.
                                                                             (1 ) PB C 261 van 26.10.2002.
( 1) PB C 109 van 4.5.2002.


title: Zaak T-177/00: Beroep, op 30 juni 2000 ingesteld door Koninklĳke Philips Electronics N.V. tegen Raad van de Europese Unie

text:
23.9.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 273/13
Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                  Beroep, op 30 juni 2000 ingesteld door Koninklijke Phi-
kantore van Bonn en Schmidt, advocaten aldaar, Val Sainte-                  lips Electronics N.V. tegen Raad van de Europese Unie
Croix 7, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: H. Støvlbæk en B. Wägenbaur), betreffende een
verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van de                                             (Zaak T-177/00)
beschikking van de Commissie van 9 maart 2000 betreffende
de intrekking van de vergunningen voor het in de handel
brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die                                              (2000/C 273/23)
„amfepramon” bevatten [C(2000) 4539], heeft de president
van het Gerecht op 28 juni 2000 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Engels)
1)   Wat verzoekster betreft, wordt de tenuitvoerlegging opgeschort
     van de beschikking van de Commissie van 9 maart 2000                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     betreffende de intrekking van de vergunningen voor het in de        schappen is op 30 juni 2000 beroep tegen Raad van de
     handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die        Europese Unie ingesteld door Koninklijke Philips Electronics
     „amfepramon” bevatten [C(2000) 4539].                               N.V., vertegenwoordigd door C. Stanbrook Q.C. en F. Ragolle
                                                                         van Stanbrook-Hooper, advocaten te Brussel.
2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         —      krachtens de artikelen 230 en 231 EG nietig te verklaren
                                                                                het besluit van de Raad tot afwijzing van het voorstel van
                                                                                de Commissie voor een verordening van de Raad tot
                                                                                instelling van een definitief antidumpingrecht op de
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                          invoer van bepaalde onderdelen voor televisiecamera-
                            AANLEG                                              systemen van oorsprong uit Japan;
                        van 18 mei 2000                                  —      krachtens de artikelen 235 en 288, tweede alinea, EG de
                                                                                Raad te veroordelen tot vergoeding van alle schade die
                                                                                verzoekster lijdt door de onrechtmatige afwijzing van het
in zaak T-75/00 R, A. Fichtner tegen Commissie van de                           Commissievoorstel, althans door niet vóór het einde van
                  Europese Gemeenschappen                                       de termijn van 15 maanden adequate beschermingsmaat-
                                                                                regelen te treffen;
(Procedure in kort geding — Spoedeisendheid — Afwezig-
                               heid)                                     —      de Raad in de kosten te veroordelen.
                         (2000/C 273/22)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                         Verzoekster komt op tegen de afwijzing door de Raad van het
In zaak T-75/00 R, A. Fichtner, ambtenaar bij de Commissie               voorstel van de Commissie van 7 april 2000 voor een
van de Europese Gemeenschappen, in dienst te Ispra, bij                  verordening van de Raad tot instelling van een definitief
het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO), te                   antidumpingrecht op de invoer van bepaalde onderdelen voor
Besozzo (Italië), vertegenwoordigd door V. Salvatore, advocaat           televisiecamerasystemen van oorsprong uit Japan (COM(2000)
te Pavia, via Speroni, 14, Varese, tegen Commissie van de                195 final). Het feit dat dit voorstel geen eenvoudige meerder-
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valsesia), betref-              heid van stemmen binnen de Raad heeft gekregen, gecombi-
fende een verzoek om voorlopige maatregelen, strekkende tot              neerd met het verstrijken van de termijn van 15 maanden
opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de              bedoeld in artikel 6, lid 9, van de basisverordening (1), brengt
Commissie van 30 september 1999 tot tuchtrechtelijk ontslag              volgens verzoekster mee, dat de afwijzing definitief is.
van verzoeker, heeft het Gerecht, op 18 mei 2000 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         Verzoekster stelt enerzijds, dat de Raad aan het einde van de
                                                                         termijn van 15 maanden niet de bevoegdheid had om het
1)   Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                         Commissievoorstel af te wijzen, omdat hij zich voor die tijd
                                                                         niet heeft willen bezighouden met het onderzoek van de feiten
2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                  en met de procedurele aspecten van de zaak. In de geldende
                                                                         basisverordening heeft de Raad zichzelf beperkt tot de moge-
                                                                         lijkheid om nog slechts in enkele modaliteiten van het voorstel
                                                                         wijzigingen aan te brengen, daarbij echter binnen de grenzen
 ---pagebreak--- C 273/14                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    23.9.2000
blijvend van de feitelijke bevindingen van de Commissie.                  —     het besluit van de Commissie om een andere kandidaat
Anderzijds stelt zij voor het geval dat de Raad wel bevoegd                     in dat ambt aan te stellen nietig te verklaren;
was het voorstel af te wijzen, dat die afwijzing in casu
onrechtmatig is wegens
                                                                          —     voor zoveel nodig, het stilzwijgend genomen besluit van
                                                                                het tot aanstelling bevoegd gezag tot afwijzing van zijn
—     opzettelijke veronachtzaming of kennelijk onjuiste beoor-                 precontentieuze beroep nietig te verklaren;
      deling van de door de Commissie vastgestelde feiten,
—     schending van de procedurele rechten en van het gerecht-            —     hem het bedrag van 120 000 euro toe te wijzen, onder
      vaardigd vertrouwen van verzoekster,                                      voorbehoud van vermeerdering of vermindering in de
                                                                                loop van het geding, terzake van vergoeding van immate-
                                                                                riële schade die hij heeft geleden als gevolg van de
—     schending van de motiveringsplicht van artikel 253 EG.                    onregelmatige of onvolledige inlichtingen die verweerster
                                                                                heeft ingewonnen voor zijn persoonsdossier, en de
                                                                                onzekerheid en ongerustheid omtrent zijn beroepsmatige
Voorts houdt zij de Raad aansprakelijk krachtens artikel 288,                   toekomst waarin hij is komen te verkeren;
tweede alinea, EG, omdat het niet vaststellen van beschermende
maatregelen een onrechtmatige daad oplevert waardoor zij
schade heeft geleden en nog steeds lijdt.                                 —     hem het bedrag van 25 000 euro toe te wijzen, onder
                                                                                voorbehoud van vermeerdering of vermindering in de
                                                                                loop van het geding, als vergoeding voor de materiële
(1) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995                schade die hij heeft geleden door het mislopen van deze
    betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping               te vervullen post en daarmee van een bevorderingsmoge-
    uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, zoals             lijkheid;
    laatstelijk gewijzigd bij verordening (EG) nr. 905/98 van de Raad
    van 27 april 1998 (PB L 128, blz. 18).
                                                                          —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                                                                          die in de zaken T-135/00, T-136/00 en T-164/00.
Beroep, op 6 juli 2000 ingesteld door C. Morello tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                           (Zaak T-181/00)
                           (2000/C 273/24)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          Beroep, op 13 juli 2000 ingesteld door S.A. Strabag
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                        Benelux N.V. tegen Raad van de Europese Unie
schappen is op 6 juli 2000 beroep ingesteld tegen de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door C. Morello, wonen-
de te Brussel, vertegenwoordigd door J. Sambon en P. P. Van                                       (Zaak T-183/00)
Gehuchten, advocaten te Brussel.
                                                                                (2000/C 273/25)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     het besluit van de Commissie om hem niet te aanvaarden                                      (Procestaal: Frans)
      als kandidaat voor het ambt COM/090/99 IV/C/1, hoofd
      van een administratieve eenheid belast met de leiding en
      de coördinatie van de administratieve eenheid „Telecom-             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      municatie en Postwezen” van de Directie „Informatie,                schappen is op 13 juli 2000 beroep tegen Raad van de
      communicatie, multimedia”, alsmede alle handelingen ter             Europese Unie ingesteld door S.A. Strabag Benelux N.V.,
      voorbereiding van dat besluit die zelf onregelmatig zou-            gevestigd te Stabroek (België), vertegenwoordigd door A. Del-
      den blijken, nietig te verklaren;                                   vaux, advocaat te Brussel.


title: Zaak T-122/13: Beroep ingesteld op 21 februari 2013 — Laboratoires Polive/BHIM — Arbora & Ausonia (dodie)

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/20

         Beroep ingesteld op 21 februari 2013 — Laboratoires Polive/BHIM — Arbora & Ausonia (dodie)
   (Zaak T-122/13)
   2013/C 123/33
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratoires Polive (Levallois Perret, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Sion, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Arbora & Ausonia, SL (Barcelona, Spanje)

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing van de tweede kamer van beroep van 28 november 2012 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk (in kleur) „dodie” voor waren van de klassen 3, 5, 8, 9, 10, 11, 16, 18, 21, 25 en 28 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 037 821

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Spaanse en Portugese merken van het woordmerk „DODOT” voor waren van de klassen 3, 5, 10, 12, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 28 en 44

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing, toewijzing van de oppositie en weigering van het aangevraagde merk voor bepaalde waren van de klassen 3, 5, 8, 10, 11, 16, 18, 21, 25 en 28

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad.


title: Zaak T-355/06: Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Koninklijke BAM Groep/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Nederlandse markt van wegenbouwbitumen — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag — Duur van inbreuk” )

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/16

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Koninklijke BAM Groep/Commissie
   (Zaak T-355/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Nederlandse markt van wegenbouwbitumen - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag - Duur van inbreuk)
   2012/C 355/31
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninklijke BAM Groep NV (Bunnik, Nederland) (vertegenwoordigers: M. Biesheuvel en J. de Pree, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet, A. Nijenhuis en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 4090 def. van de Commissie van 13 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (Zaak nr. COMP/38.456 — Bitumen — NL) voor zover deze betrekking heeft op verzoekster.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Koninklijke BAM Groep NV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Zaak T-649/11: Beroep ingesteld op 15 december 2011 — Cham/Raad

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/20

         Beroep ingesteld op 15 december 2011 — Cham/Raad
   (Zaak T-649/11)
   2012/C 39/38
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Cham Holding Co. SA (Damas, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het door verzoekster ingestelde beroep ontvankelijk te verklaren, en dienovereenkomstig

               —

               het besluit 2011/628/GBVB van de Raad van 23 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273/GBVB van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, en verordening (EU) nr. 950/2011 van de Raad van 23 september 2011 tot wijziging van verordening (EU) nr. 442/2011 van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië nietig te verklaren, voor zover deze handelingen verzoekster betreffen door te bepalen dat zij wordt toegevoegd aan de lijst van entiteiten beoogd door artikel 5 van verordening (EU) nr. 442/2011 van 9 mei 2011 en door de artikelen 3 en 4 van besluit 2011/273/GBVB van 9 mei 2011;

               —

               de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan, die hoofdzakelijk identiek of gelijksoortig zijn aan die welke in het kader van de zaak T-433/11, Makhlouf/Raad zijn aangevoerd. (1)

      (1)  PB 2011, C 290, blz. 14.


title: Zaak C-121/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 december 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Artikel 108, leden 1 en 2, VWEU — Steun door Hongarije verleend voor aankoop van landbouwgrond — Bevoegdheid van Raad van Europese Unie — Bestaande steunregeling — Dienstige maatregelen — Twee steunregelingen die onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden — Wijziging van omstandigheden — Buitengewone omstandigheden — Economische crisis — Kennelijk onjuiste beoordeling — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 december 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-121/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Artikel 108, leden 1 en 2, VWEU - Steun door Hongarije verleend voor aankoop van landbouwgrond - Bevoegdheid van Raad van Europese Unie - Bestaande steunregeling - Dienstige maatregelen - Twee steunregelingen die onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden - Wijziging van omstandigheden - Buitengewone omstandigheden - Economische crisis - Kennelijk onjuiste beoordeling - Evenredigheidsbeginsel)
   2014/C 45/05
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, L. Flynn, A. Stobiecka-Kuik en K. Walkerová, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: É. Sitbon en F. Florindo Gijón, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: D. Kriaučiūnas en L. Liubertaitė, gemachtigden), Hongarije (vertegenwoordigers: G. Koós, M. Fehér en K. Szíjjártó, gemachtigden), Republiek Polen (vertegenwoordiger: M. Szpunar, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring — Nietigverklaring van besluit 2009/1017/EU van de Raad van 22 december 2009 betreffende de toekenning door de autoriteiten van de Republiek Hongarije van staatssteun voor de aankoop van landbouwgrond tussen 1 januari 2010 en 31 december 2013 (PB L 348, blz. 55) — Onbevoegdheid — Misbruik van bevoegdheid — Schending van het beginsel van loyale samenwerking tussen lidstaten en instellingen — Kennelijke beoordelingsfout

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Republiek Litouwen, Hongarije en de Republiek Polen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 134 van 22.5.2010.


title: Zaak F-112/12: Beroep ingesteld op 4 oktober 2012 — ZZ e.a./Commissie

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/35

         Beroep ingesteld op 4 oktober 2012 — ZZ e.a./Commissie
   (Zaak F-112/12)
   2012/C 379/59
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ en anderen (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal en S. Orlandi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten betreffende de overdracht van verzoekers’ pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, welke toepassing geven aan de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van de besluiten tot overdracht van verzoekers’ vóór hun indiensttreding bij de Commissie verworven pensioenrechten krachtens artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de besluiten tot afwijzing van hun identieke klachten tegen de besluiten tot overdracht van hun pensioenrechten;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak T-330/02: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2006 — Wagenborg/Commissie

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/53

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2006 — Wagenborg/Commissie
   (Zaak T-330/02) (1)

   (2006/C 224/113)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Derde kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 323 van 21.12.2002.


title: Zaak C-689/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana (Italië) op 24 december 2013 — PFE/Airgest

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana (Italië) op 24 december 2013 — PFE/Airgest
   (Zaak C-689/13)
   2014/C 112/28
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Puligienica Facility Esco SpA (PFE)

      Verwerende partij: Airgest SpA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de beginselen die door het Hof van Justitie van de Europese Unie voor recht zijn verklaard in het arrest van 4 juli 2013, C-100/12, Fastweb, gelet op de specifieke situatie die in die zaak ingevolge een prejudiciële verwijzing aan de orde was en waarin slechts twee ondernemingen aan een procedure voor de gunning van een overheidsopdracht deelnamen, eveneens van toepassing, rekening ermee houdend dat de feiten in casu grotendeels dezelfde zijn, op de onderhavige zaak, waarin ondernemingen die een inschrijving hebben ingediend in het kader van de aanbestedingsprocedure — ook al zijn er meer dan twee ondernemingen toegelaten — door de aanbestedende dienst zijn afgewezen, zonder dat deze afwijzing door andere dan de in de onderhavige procedure optredende ondernemingen is aangevochten, waardoor het geding dat de onderhavige rechterlijke instantie in casu dient af te doen uiteindelijk slechts betrekking heeft op twee ondernemingen?

               2)

               Strookt artikel 99, derde lid, van de Codice del processo amministrativo (Italiaanse wetboek betreffende het bestuursprocesrecht), in zoverre aangelegenheden aan de orde zijn waarover via de toepassing van het recht van de Europese Unie kan worden beslist, met de uitlegging die aan dit recht en inzonderheid aan artikel 267 VWEU moet worden gegeven, voor zover voornoemde [Italiaanse] procedurele bepaling voorschrijft dat elke Sezione of Collegio (afdeling of kamer) van de Consiglio di Stato gebonden is door alle beginselen rechtens die de Adunanza plenaria (grote kamer) van de Consiglio di Stato (Italiaanse raad van state) heeft geformuleerd, ook wanneer het duidelijk is dat deze Adunanza plenaria een beginsel heeft ontwikkeld — of kan hebben ontwikkeld — dat indruist tegen het recht van de Europese Unie of daarmee onverenigbaar is, waarbij met name de hiernavolgende vragen rijzen:

                           —

                           Zijn de Sezione of het Collegio van de Consiglio di Stato die de zaak dienen af te doen, wanneer zij twijfels hebben over de conformiteit of de verenigbaarheid met het recht van de Europese Unie van een beginsel rechtens dat eerder door de Adunanza plenaria is vastgesteld, gehouden de in de beroepsprocedure aanhangige zaak bij een met redenen omklede beslissing naar laatstgenoemde instantie te verwijzen, in voorkomend geval zelfs vóórdat zij een verzoek om een prejudiciële beslissing betreffende de overeenstemming en de verenigbaarheid van het betrokken beginsel met het recht van de Unie aan het Hof van Justitie van de Europese Unie hebben kunnen voorleggen, dan wel kunnen — of beter gezegd moeten — voornoemde afdelingen en kamers van de Consiglio di Stato, als nationale rechterlijke instanties waarvan de beslissingen niet vatbaar zijn voor hoger beroep en die het recht van de Europese Unie dienen toe te passen, zich rechtstreeks en op onafhankelijke wijze tot het Hof van Justitie van de Europese Unie wenden teneinde de juiste uitlegging van dit recht te vernemen?

                           —

                           Indien de vorige vraag aldus moet worden beantwoord dat de afdelingen en de kamers van de Consiglio di Stato zich rechtstreeks en onafhankelijk tot het Hof van Justitie van de Europese Unie kunnen — dan wel moeten — wenden met een prejudicieel verzoek, en dat dit alleszins het geval is wanneer het Hof van Justitie van de Europese Unie reeds heeft vastgesteld — a fortiori na een uitspraak van de Adunanza plenaria van de Consiglio di Stato — dat sprake is van een tegenstrijdigheid of een ontoereikende overeenstemming tussen de correcte uitlegging van het recht van de Unie en het door die grote kamer geformuleerde interne beginsel rechtens, kunnen of moeten die afdelingen en kamers van de Consiglio di Stato dan, als rechterlijke instanties in laatste aanleg die het recht van de Europese Unie moeten toepassen, zelf onverwijld het recht van de Europese Unie toepassen op basis van de door het Hof van Justitie van de Europese Unie verstrekte juiste uitlegging ervan, of moeten zij de zaak ook in dat geval niettemin bij een met redenen omklede beslissing naar de Adunanza plenaria verwijzen, waardoor de toepassing van het reeds op bindende wijze door het Hof van Justitie van de Europese Unie uitgelegde recht van de Unie aan de uitsluitende en discretionaire bevoegdheid van die grote kamer wordt overgelaten?

                           —

                           Ten slotte, is de uitlegging van het bestuursprocesrecht van de Italiaanse Republiek volgens welke de eventuele beslissing over de voorlegging van een prejudicieel verzoek aan het Hof van Justitie van de Europese Unie, of ook enkel de uitspraak over de zaak zelf wanneer de afdoening daarvan rechtstreeks voortvloeit uit de toepassing van reeds door het Hof van Justitie van de Europese Unie ontwikkelde Unierechtelijke beginselen, aan de uitsluitende beoordeling van de Adunanza Plenaria moet worden overgelaten, niet alleen onverzoenbaar met het recht op een redelijke procestermijn en het beginsel van een snelle beëindiging van procedures betreffende overheidsopdrachten, maar ook met het vereiste dat het recht van de Unie door alle rechterlijke instanties van de lidstaten volledig en rechtstreeks op bindende wijze moet worden toegepast conform de juiste uitlegging ervan zoals die door het Hof van Justitie van de Europese Unie is gegeven, tevens bezien tegen de achtergrond van de doelstelling om de meest ruime toepassing te geven aan het beginsel van het „effet utile” en het beginsel van de voorrang van het recht van de Unie — zowel wat materiële als procedurele kwesties betreft — boven het interne recht van elke lidstaat (in casu: boven artikel 99, derde lid, van de Codice del processo amministrativo)?


title: Doorhaling van zaak T-208/99

text:
18.3.2000             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 79/43
              Doorhaling van zaak T-196/98 (1)                                        Doorhaling van zaak T-208/99 (1)
                        (2000/C 79/91)                                                          (2000/C 79/93)
                      (Procestaal: Italiaans)                                                 (Procestaal: Italiaans)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste              De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 26 november 1999 de doorhaling in het register gelast               van 27 januari 2000 de doorhaling in het register gelast
van zaak T-196/98: E. Peña Abizanda e.a. tegen Commissie               van zaak T-208/99: M. Bangemann tegen Raad van de
van de Europese Gemeenschappen.                                         Europese Unie.
(1) PB C 48 van 20.2.1999.                                              (1) PB C 314 van 30.10.1999.
              Doorhaling van zaak T-101/99 (1)                                        Doorhaling van zaak T-324/99 (1)
                        (2000/C 79/92)                                                          (2000/C 79/94)
                      (Procestaal: Italiaans)                                                 (Procestaal: Italiaans)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste             De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 25 januari 2000 de doorhaling in het register gelast van            van 11 januari 2000 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-101/99: A. Kind tegen Commissie van de Europese                  zaak T-324/99: Association des Fonctionnaires Indépendants
Gemeenschappen.                                                         pour la Défense de la Fonction Publique Européenne (TAO/AFI)
                                                                        en R. De Simone tegen Commissie van de Europese Gemeen-
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                             schappen.
                                                                        (1) PB C 34 van 5.2.2000.


title: Zaak T-326/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2007 — Total/BHIM — Peterson (Beverly Hills Formula TOTAL PROTECTION)

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/57

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2007 — Total/BHIM — Peterson (Beverly Hills Formula TOTAL PROTECTION)
   (Zaak T-326/06) (1)

   (2007/C 211/106)

      Procestaal: Engels

   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak C-595/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 december 2015 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Vervanging van het bestreden besluit gedurende de procedure — Voorwerp van het beroep — Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Onderwerping van een nieuwe psychoactieve stof aan controlemaatregelen — Na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon toepasselijk rechtskader — Overgangsbepalingen — Raadpleging van het Europees Parlement)

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/18

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 december 2015 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-595/14) (1)

   ((Beroep tot nietigverklaring - Vervanging van het bestreden besluit gedurende de procedure - Voorwerp van het beroep - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Onderwerping van een nieuwe psychoactieve stof aan controlemaatregelen - Na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon toepasselijk rechtskader - Overgangsbepalingen - Raadpleging van het Europees Parlement))
   (2016/C 068/21)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: F. Drexler, A. Caiola en M. Pencheva, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: K. Pleśniak en K. Michoel, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsbesluit 2014/688/EU van de Raad van 25 september 2014 betreffende het onderwerpen van 4-jood-2,5-dimethoxy-N-(2-methoxybenzyl)fenethylamine (25I-NBOMe), 3,4-dichloor-N-[[1-(dimethylamino)cyclohexyl]methyl]benzamide (AH-7921), 3,4-methyleendioxypyrovaleron (MDPV) en 2-(3-methoxyfenyl)-2-(ethylamino)cyclohexanon (methoxetamine) aan controlemaatregelen, wordt nietig verklaard.

               2)

               De gevolgen van uitvoeringsbesluit 2014/688 worden gehandhaafd.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/5

         Toevoeging van de rechters aan de kamers en samenstelling van de grote kamer
   (2004/C 168/09)
   Tijdens zijn voltallige conferentie van 13 mei 2004 heeft het Gerecht, na de ambtsaanvaarding van de rechters E. Cremona, O. Czúcz, I. Wiszniewska-Białecka, I. Pelikánová, D. Šváby, V. Vadapalas, K. Jürimäe, I. Labucka en S. Papasavvas, en de wijziging, van 21 april 2004, van artikel 10, lid 1, van zijn Reglement voor de procesvoering besloten zijn besluit van 2 juli 2003 inzake de toevoeging van de rechters aan de kamers en de samenstelling van de grote kamer te wijzigen als volgt:
   Voor de periode van 13 mei 2004 tot 31 augustus 2004 zijn de kamers samengesteld als volgt:
   Eerste kamer, zetelend met drie rechters:
   B. Vesterdorf, president, P. Mengozzi, M. E. Martins Ribeiro, I. Labucka, rechters;
   Eerste kamer – uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   B. Vesterdorf, president, M. Jaeger, P. Mengozzi, M. E. Martins Ribeiro, F. Dehousse, I. Labucka, rechters;
   Tweede kamer, zetelend met drie rechters:
   J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij, N. J. Forwood, I. Pelikánová, S. Papasavvas, rechters;
   Tweede kamer – uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij, N. J. Forwood, I. Pelikánová, S. Papasavvas, rechters;
   Derde kamer, zetelend met drie rechters:
   J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger, F. Dehousse, E. Cremona, O. Czúcz, rechters;
   Derde kamer – uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger, F. Dehousse, E. Cremona, O. Czúcz, rechters;
   Vierde kamer, zetelend met drie rechters:
   H. Legal, kamerpresident, V. Tiili, M. Vilaras, I. Wiszniewska-Białecka, V. Vadapalas, rechters;
   Vierde kamer – uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   H. Legal, kamerpresident, V. Tiili, M. Vilaras, I. Wiszniewska-Białecka, V. Vadapalas, rechters;
   Vijfde kamer, zetelend met drie rechters:
   P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas, J. D. Cooke, D. Šváby, K. Jürimäe, rechters;
   Vijfde kamer – uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas, J. D. Cooke, D. Šváby, K. Jürimäe, rechters.
   Voorzover deze kamers uit een groter aantal rechters zijn samengesteld dan waarin zij zetelen overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, wijst de kamerpresident op het tijdstip waarop het in artikel 52 van het Reglement voor de procesvoering bedoelde voorlopig rapport wordt uitgebracht, de rechter of rechters aan, niet zijnde de rechter-rapporteur, die bij toerbeurt voor elke zaak niet deelnemen aan de formatie, rekening houdend met de rangorde van deze rechters in deze kamer naar hun anciënniteit in de zin van artikel 6 van het Reglement voor de procesvoering.
   De grote kamer is voor de periode van 1 juni 2004 tot en met 31 augustus 2004 samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, P. Lindh, J. Azizi, J. Pirrung en H. Legal, kamerpresidenten, de rechters van de uitgebreide kamer die de betrokken zaak zouden hebben moeten beslechten indien deze aan een uit vijf rechters bestaande kamer zou zijn toegewezen, alsmede vier andere rechters die door de president volgens een toerbeurt uit de rechters van elk van de andere kamers worden aangewezen in de rangorde van deze rechters binnen hun kamer naar hun anciënniteit in de zin van artikel 6 van het Reglement voor de procesvoering.
   In de zaken waarin vóór 13 mei 2004 de schriftelijke behandeling is geëindigd en een terechtzitting is bepaald of heeft plaatsgehad, blijft voor het vervolg van de mondelinge behandeling, voor de beraadslaging en het arrest de kamer in haar vroegere samenstelling bevoegd.


title: Zaak T-520/13: Beschikking van het Gerecht van 3 september 2015 — Philip Morris Benelux/Commissie [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Ontwerp van een effectbeoordelingsverslag dat in het kader van het voorstel tot herziening van de tabaksproductenrichtlijn is opgesteld — Toegangsweigering — Openbaarmaking nadat beroep is ingesteld — Afdoening zonder beslissing”]

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/27

         Beschikking van het Gerecht van 3 september 2015 — Philip Morris Benelux/Commissie
   (Zaak T-520/13) (1)

   ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Ontwerp van een effectbeoordelingsverslag dat in het kader van het voorstel tot herziening van de tabaksproductenrichtlijn is opgesteld - Toegangsweigering - Openbaarmaking nadat beroep is ingesteld - Afdoening zonder beslissing”])
   (2015/C 381/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Philip Morris Benelux (Antwerpen, België) (vertegenwoordigers: K. Nordlander, advocaat, P. Harrison, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en F. Clotuche Duvieusart, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 15 juli 2013 waarbij het verzoek om toegang tot de bij het voorstel van de Commissie voor een herziene tabaksproductenrichtlijn gevoegde voorontwerpen van het effectbeoordelingsverslag is afgewezen.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Philip Morris Benelux.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak T-454/13: Beroep ingesteld op 26 augustus 2013 — SNCM/Commissie

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/41

         Beroep ingesteld op 26 augustus 2013 — SNCM/Commissie
   (Zaak T-454/13)
   2013/C 325/69
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Société nationale maritime Corse Méditerranée (SNCM) (Marseille, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Winckler, F.-C. Laprévote, J.-P. Mignard en S. Mabile, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2013) 1926 van de Commissie van 2 mei 2013 krachtens artikel 263 VWEU nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, het besluit gedeeltelijk nietig te verklaren voor zover daarin is geoordeeld dat het steunbedrag ook de componenten genoemd in punt 218 van het besluit omvat;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar verzoekschrift vordert verzoekster de nietigverklaring van besluit C(2013) 1926 definitief van de Commissie van 2 mei 2013, waarbij de Commissie eerst de voor de jaren 2007-2013 aan Société nationale maritime Corse Méditerranée (SNCM) en Compagnie Méridionale de Navigation (CNM) uit hoofde van een openbaredienstcontract uitgekeerde financiële compensatie voor het zeevervoer tussen Marseille en Corsica als staatssteun heeft gekwalificeerd. Vervolgens heeft de Commissie de aan SNCM en CNM uitgekeerde compensatie voor vervoersdiensten gedurende het gehele jaar (hierna: „basisdienst”) met de gemeenschappelijke markt verenigbaar verklaard, maar de compensatie voor de diensten in de piekperiodes kerst, februari, lente-herfst en/of zomer (hierna: „extra dienst”) met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaard. Tot slot heeft de Commissie de terugvordering van de met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde steun gelast [steunmaatregel SA.22843 2012/C (ex 2012/NN)].
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Het eerste middel is eraan ontleend dat het recht en de feiten zijn geschonden en er kennelijke beoordelingsfouten zijn gemaakt doordat de Commissie er ten onrechte van is uitgegaan dat de extra dienst geen dienst in het algemeen economisch belang was. Verzoekster geeft te kennen dat de Commissie:

                           —

                           het recht heeft geschonden door een beperking aan te brengen in de beoordelingsmarge die de lidstaten volgens het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie hebben bij de definiëring van hun openbare diensten;

                           —

                           een onjuist en in casu niet-toepasselijk criterium van „reële behoefte” aan de openbare dienst heeft toegepast;

                           —

                           het recht heeft geschonden, de feiten heeft geschonden en een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door de basisdienst en de extra dienst afzonderlijk te onderzoeken;

                           —

                           het ontbreken van particuliere initiatieven met betrekking tot de extra dienst kennelijke onjuist heeft beoordeeld.

               2.

               Met het tweede middel stelt zij een kennelijke beoordelingsfout, doordat de Commissie ten onrechte heeft overwogen dat de toekenning van het openbaredienstcontract niet voldeed aan het vierde criterium in het arrest van het Hof van 24 juli 2003, Altmark Trans en Regierungspräsidium Magdeburg (C-280/00, Jurispr. blz. I-7747), hoewel daaraan een open en transparante aanbesteding vooraf is gegaan.

               3.

               Het derde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd voor het geval dat de extra dienst steun zou opleveren (quod non), is ontleend aan schending van de artikelen 106, lid 2, VWEU en 107 VWEU, het evenredigheidsbeginsel, het verbod van ongerechtvaardigde verrijking en een kennelijk onjuiste beoordeling van het terug te vorderen steunbedrag, in die zin dat bij de berekening van het terug te vorderen bedrag geen rekening is gehouden met de daadwerkelijke extra kosten van de extra dienst voor SNCM of met de te lage compensatie voor de basisdienst. Die berekening berust hoe dan ook op een onjuiste beoordeling van het deel van de compensatie dat voor de basisdienst en het deel dat voor de extra dienst wordt toegekend.

               4.

               Met het vierde middel stelt zij schending van het vertrouwensbeginsel, omdat de Commissie tegen haar besluitvormingspraktijk is ingegaan en zij de DAEB-mededeling (1) heeft toegepast, die nog niet was vastgesteld op de datum waarop het openbaredienstcontract is ondertekend. Verzoekster geeft daarnaast te kennen dat de duur van de procedure zodanig was dat dit bij haar gewettigd vertrouwen heeft gewekt, zodat de Commissie de nationale autoriteiten niet kan gelasten de steun terug te vorderen.

               5.

               Het vijfde middel is ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling, doordat er een ongerechtvaardigd verschil in behandeling is tussen SCNM en andere scheepvaartmaatschappijen.

      (1)  Mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van de staatssteunregels van de Europese Unie op voor het verrichten van diensten van algemeen economisch belang verleende compensatie (PB 2012, C 8, blz. 4).


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 28 juni 2005 in zaak T-158/04, Erich Drazdansky tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord „UUP'S” — Oudere nationale woordmerken UP — Afwijzing van verzoek tot herstel in vorige toestand — Artikel 78, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/41

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 28 juni 2005
   in zaak T-158/04, Erich Drazdansky tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord „UUP'S” - Oudere nationale woordmerken UP - Afwijzing van verzoek tot herstel in vorige toestand - Artikel 78, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is)
   (2005/C 217/90)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-158/04, Erich Drazdansky, wonende te Wiener Neustadt (Oostenrijk), vertegenwoordigd door A. M. Leeb, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde: G. Schneider); andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: The Concentrate Manufacturing Company of Ireland (Seven-Up International), gevestigd te Hamilton (Bermuda-eilanden), vertegenwoordigd door M. de Justo Bailey, advocaat, betreffende een beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 3 maart 2004 (zaak R 611/2003-2) inzake een oppositieprocedure tussen Drazdansky en The Concentrate Manufacturing Company of Ireland, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, P. Lindh en V. Vadapalas, rechters; griffier: H. Jung, op 28 juni 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 217, van 28.8.2004.


title: Beroep, op 29 juli 1998 ingesteld door I. L. Andersen tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-118/98)

text:
C 312/16              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10.10.98
die ertoe zouden kunnen leiden dat zij zich in een kwaad                  terugbetaling van dat gedeelte van de naar de commu-
daglicht stelt. Verzoekster is daarnaast evenwel nog van                  nautaire pensioenregeling overgeschreven pensioen-
mening, dat zij met een beroep op artikel 6, lid 1, van het               rechten dat buiten beschouwing is gelaten bij de bere-
Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de                    kening van de voor het statutair pensioen mee te tellen
mens (EVRM), waarvan de waarborgen als fundamentele                       pensioenjaren volgens artikel 11, lid 2, van bijlage VIII
beginselen van het Gemeenschapsrecht voorrang hebben                      van het statuut;
boven de gewone rechtsregels van Verordening nr. 17,
rechtmatig kan weigeren enige handeling te stellen waar-
mee zij zich in het opsporingsonderzoek rechtstreeks in              Ð de Raad te verwijzen in de kosten.
een kwaad daglicht zou moeten stellen. Het recht om zich-
zelf niet in een kwaad daglicht te moeten stellen, zou               Middelen en voornaamste argumenten
bovendien ook als een inbreuk op het door artikel 6, lid 2,
van het EVRM gewaarborgde vermoeden van onschuld of
op de door artikel 10 van het EVRM beschermde nega-                  De middelen en argumenten zijn dezelfde als in zaak
tieve vrijheid van meningsuiting zijn aangemerkt. Verzoek-           T-103/98, Kristensen/Raad (1).
sters recht, zich niet door enige handeling zelf in een
kwaad daglicht te moeten stellen, vloeit niet enkel voort
                                                                     (1) PB C 299 van 26.9.1998, blz. 36.
uit het Gemeenschapsrecht, maar tegelijkertijd en daar-
naast ook uit het in zoverre niet buiten werking gestelde
Duitse recht.
Door onmiddellijk een dwangsom per dag vast te stellen,
heeft verweerster de daarvoor geldende, in twee fasen ver-
lopende procedure niet in acht genomen en zich inzonder-
                                                                     Beroep, op 29 juli 1998 ingesteld door I. L. Andersen
heid niet gehouden aan haar verplichting tot mededeling
                                                                                tegen Raad van de Europese Unie
van punten van bezwaar en tot het horen van de betrok-
kene alvorens een hoge dwangsom per dag vast te stellen,                                    (Zaak T-118/98)
en aan de andere procedurele verplichtingen.                                                 (98/C 312/41)
Daarbij komt dat verweerster, door de dwangsom te bepa-
len op de hoogste rekeneenheid, te weten 1 000 ECU, het                                    (Procestaal: Frans)
evenredigheidsbeginsel heeft geschonden en misbruik heeft
gemaakt van haar discretionaire bevoegdheid. Verzoekster
zou zeven van de elf in het kader van het verzoek om                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
inlichtingen gestelde vragen omstandig hebben beant-                 Gemeenschappen is op 29 juli 1998 beroep ingesteld tegen
woord. Zij zou niet verplicht zijn geweest de overige vier           Raad van de Europese Unie door I. L. Andersen, wonende
vragen te beantwoorden, daar zij zich dienaangaande kon              te Rungsted Kyst (Denemarken), vertegenwoordigd door
beroepen op haar recht zichzelf niet in een kwaad daglicht           J.-N. Louis, V. Leclerq, A. Tornel en F. Parmentier, advoca-
te moeten stellen.                                                   ten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                     bij Fiduciaire Myson SaÁrl, Rue de Cessange 30.
(1) Zaak T-30/91, Jurisprudentie 1995, blz. II-1821.
(2) Zaak T-36/91, Jurisprudentie 1995, blz. II-1847.
(3) Zaak 374/87, Jurisprudentie 1989, blz. 3282.                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                     Ð nietig te verklaren het besluit van de Raad van 6 okto-
                                                                          ber 1997 houdende afwijzing van het verzoek om
                                                                          terugbetaling van dat gedeelte van de naar de commu-
Beroep, op 23 juli 1998 ingesteld door P. Clausen tegen                   nautaire pensioenregeling overgeschreven pensioen-
                 Raad van de Europese Unie                                rechten dat buiten beschouwing is gelaten bij de bere-
                        (Zaak T-113/98)                                   kening van de voor het statutair pensioen mee te tellen
                                                                          pensioenjaren volgens artikel 11, lid 2, van bijlage VIII
                         (98/C 312/40)                                    van het statuut;
                       (Procestaal: Frans)
                                                                     Ð de Raad te verwijzen in de kosten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 23 juli 1998 beroep ingesteld tegen
de Raad van de Europese Unie door P. Clausen, wonende                Middelen en voornaamste argumenten
te Terhulpen (BelgieÈ), vertegenwoordigd door J.-N. Louis,
V. Leclerq, A. Tornel en F. Parmentier, advocaten te Brus-
sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduci-             De middelen en argumenten zijn dezelfde als in zaak
aire Myson SaÁrl, Rue de Cessange 30.                                T-103/98, Kristensen/Raad (1).
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                    (1) PB C 299 van 26.9.1998, blz. 36.
Ð nietig te verklaren het besluit van de Raad van 6 okto-
     ber 1997 houdende afwijzing van het verzoek om


title: Zaak T-177/13: Beroep ingesteld op 18 maart 2013 — TestBioTech e.a./Commissie

text:
               22.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/11

         Beroep ingesteld op 18 maart 2013 — TestBioTech e.a./Commissie
   (Zaak T-177/13)
   2013/C 178/20
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: TestBioTech eV (München, Duitsland), European Network of Scientists for Social and Environmental Responsibility eV (Braunschweig, Duitsland), en Sambucus eV (Vahlde, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Smith, QC, J. Stevenson, Barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               het besluit van de Commissie van 8 januari 2013 houdende verwerping van verzoeksters’ verzoeken tot interne herziening van besluit nr. 2012/347/EU van de Commissie van 28 juni 2012 tot verlening van een vergunning aan Monsanto Europe SA voor het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde soja „MON 87701 × MON 89788” overeenkomstig verordening nr. 1829/2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders, nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in verzoeksters’ kosten, en

               —

               alle andere dienstig geachte maatregelen gelasten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: EFSA’s beoordeling dat soja „in wezen gelijkwaardig” is aan de relevante referentieproducten ervan is onrechtmatig, gebaseerd op een wetenschappelijke beoordeling die niet overeenkomstig haar eigen richtsnoeren is uitgevoerd, en/of gebaseerd op een kennelijke beoordelingsfout.

               2)

               Tweede middel: het feit dat EFSA niet of niet naar behoren rekening houdt met de mogelijke synergetische/combinatorische effecten tussen soja en andere factoren, en/of niet verlangd dat een gepaste beoordeling van de toxiciteit wordt uitgevoerd, is strijdig met haar eigen richtsnoeren, wettelijke verplichtingen en/of vormt een kennelijke beoordelingsfout.

               3)

               Derde middel: het feit dat EFSA niet verlangd dat een gepaste immunologische beoordeling wordt uitgevoerd, is strijdig met haar eigen richtsnoeren, wettelijke verplichtingen en/of vormt een kennelijke beoordelingsfout.

               4)

               Vierde middel: EFSA’s beslissing dat de consumptie van soja na de vergunning voor het in de handel brengen niet moet worden gecontroleerd, is kennelijk onjuist en/of aangetast door de in de eerste drie middelen vastgestelde gebreken.


title: Verzoek van de arrondissementsrechtbank te Arnhem van 2 april 1998 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Berendse-Koenen M. G. en Berendse H. D. Maatschap (Zaak C-246/98)

text:
C 278/22               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.9.98
Verzoek van de arrondissementsrechtbank te Arnhem van              Ð nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
2 april 1998 om een prejudicieÈle beslissing in de strafzaak            bevoegd gezag van de Commissie van de Europese
tegen Berendse-Koenen M. G. en Berendse H. D. Maat-                     Gemeenschappen van 22 juli 1996 houdende uitdruk-
                             schap                                      kelijke afwijzing van zijn klacht in verband met zijn
                        (Zaak C-246/98)                                 verzoeken om toepassing van de aanpassingscoeÈfficieÈn-
                                                                        ten voor Zaïre;
                         (98/C 278/37)
De arrondissementsrechtbank te Arnhem heeft bij vonnis             Ð de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
van 2 april 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van                 kosten van beide instanties te verwijzen;
Justitie op 9 juli 1998, in de strafzaak tegen Berendse-Koe-
nen M. G. en Berendse H. D. Maatschap, het Hof van Jus-
titie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een               Ð rekwirant voorbehoud te verlenen voor alle andere
prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:                     rechten, aanspraken, middelen en vorderingen.
1. Bevat de Verordening stoffen met sympathico mimeti-
     sche werking (PVV) 1991, en meer in het bijzonder de          Middelen en voornaamste argumenten
     artikelen 2 en 3 van die verordening, technische voor-
     schriften, die ingevolge artikel 8 van Richtlijn 83/189/
     EEG van de Raad (1), zoals die richtlijn luidde ten tijde
                                                                   Ð Kennelijke tegenspraak in de motivering van het
     van het in werking treden van de verordening, vooraf
                                                                        arrest.
     aan de Commissie moesten worden meegedeeld?
2. Bevat de Verordening stoffen met sympathico mimeti-
     sche werking (PVV) 1991, en meer in het bijzonder de          Ð Fundamentele vergissing Ð verkeerde berekening: uit
     artikelen 2 en 3 van die verordenig, bepalingen die                de analyse van de door het Gerecht gebruikte stukken
     belemmeringen opleveren voor het vrije handelsver-                 blijkt, dat verzoekers koopkracht met 4,1 % is gedaald
     keer, zoals bedoeld in artikel 30 van het EG-Verdrag?              als gevolg van de omstandigheid dat zijn bezoldiging
                                                                        over de periode van juni 1994 tot juli 1996 in Belgi-
                                                                        sche frank is uitbetaald, terwijl er in de beoordeling
(1) PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8.
                                                                        door het Gerecht op wordt gewezen dat zijn koop-
                                                                        kracht met 9 % was gestegen.
                                                                   Ð Kennelijk verkeerde rechtsgrondslag voor de uitspraak;
                                                                        zelfs al neemt men aan, dat vanaf juni 1994 de prijzen
Hogere voorziening, op 10 juli 1998 ingesteld door M.
                                                                        tussen Kinshasa en Brussel/Luxemburg parallel liepen
Costacurta tegen het arrest, op 26 mei 1998 in zaak
                                                                        en dat de koopkracht was gestabiliseerd (quod non),
T-177/96 tussen M. Costacurta en Commissie van de
                                                                        dit betekent nog niet dat het ging om gelijke prijzen en
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                        koopkracht en in elk geval niet dat dit ook het geval
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde
                                                                        was voor de periode van maart 1993 tot mei 1994.
                            Kamer)
                       (Zaak C-249/98 P)
                                                                   (1) PB C 209 van 4.7.1998, blz. 38.
                         (98/C 278/38)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 10 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door M.
Costacurta, vertegenwoordigd door A. Rodesch, advocaat,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, route d'Esch
7-11, tegen het arrest, op 26 mei 1998 in zaak T-177/96            Beroep, op 10 juli 1998 ingesteld door Commisie van de
tussen M. Costacurta en Commissie van de Europese                       Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer).                                     (Zaak C-250/98)
                                                                                (98/C 278/39)
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
Ð de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 10 juli 1998 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
Ð de hogere voorziening gegrond te verklaren;                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                   genwoordigd door haar juridisch adviseur A. Caeiro en
Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde             door B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als
     Kamer) van 26 mei 1998 in zaak T-177/96 (1), Costa-           gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
     curta/Commissie, te vernietigen;                              bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 22 juni 2005 in zaak T-34/04, Plus Warenhandelsgesellschaft mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk dat woordelement „Turkish Power” bevat — Ouder woordmerk POWER — Oppositieprocedure — Mogelijk verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/21

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 22 juni 2005
   in zaak T-34/04, Plus Warenhandelsgesellschaft mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk dat woordelement „Turkish Power” bevat - Ouder woordmerk POWER - Oppositieprocedure - Mogelijk verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 205/37)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-34/04, Plus Warenhandelsgesellschaft mbH, gevestigd te Mühlheim (Duitsland), vertegenwoordigd door B. Piepenbrink, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde: G. Schneider), andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, Joachim Bälz en Friedmar Hiller, wonende te Stuttgart (Duitsland), betreffende een beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 november 2003 (zaak R 620/2002-2) inzake een oppositieprocedure tussen de vennootschap Tengelmann Warenhandelsgesellschaft enerzijds en Bälz en Hiller anderzijds, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, P. Lindh en V. Vadapalas, rechters; griffier: C. Kristensen, administrateur, op 22 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak T-448/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  17 februari 2006  — Commissie tegen Trends e.a. ( Arbitragebeding — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Beroep gericht tegen vennoten van vennootschap )

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/21

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 februari 2006 — Commissie tegen Trends e.a.
   (Zaak T-448/04) (1)

   („Arbitragebeding - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Beroep gericht tegen vennoten van vennootschap”)
   (2006/C 108/39)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia, gemachtigde, bijgestaan door M. Bra, K. Kapoutzidou en S. Chatzigiannis, advocaten)

      Verweerders: Transport Environment Development Systems (Trends) (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat), Marios Kontaratos (Athene), Anastasios Tillis (Neo Irakleio, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat), Georgios Argyrakos (Athene), Konstantinos Petrakis (Cholargos, Griekenland) en Fotini Koutroumpa (Glyfada, Griekenland)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek van de Commissie strekkende tot veroordeling van verweerders tot terugbetaling van de financiële bijdrage die de Europese Gemeenschap teveel heeft uitgekeerd met betrekking tot twee in het kader van de uitvoering van het communautaire programma „Telematics applications of common interest” gesloten overeenkomsten.
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voorzover het gericht is tegen Tillis, Kontaratos, Argyrakos, Petrakis en Koutroumpa.

               2)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen alsook de kosten van Tillis die betrekking hebben op zijn exceptie van niet-ontvankelijkheid.

      (1)  PB C 184 van 2.8.2003.


title: Zaak C-219/03: Beroep, op 19 mei 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
C 184/20              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        2.8.2003
Beroep, op 19 mei 2003 ingesteld door Commissie van de                      minder gunstige fiscale behandeling lijkt de Spaanse wet
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                        immers fysieke personen die aan de Spaanse inkomsten-
                                                                            belasting onderworpen zijn, ervan af te houden hun
                                                                            kapitaal te beleggen in aandelen die op andere markten
                         (Zaak C-219/03)                                    dan de Spaanse gereglementeerde markten genoteerd
                                                                            staan, en worden ondernemingen wier aandelen op die
                         (2003/C 184/35)                                    markten worden verhandeld, waarschijnlijk ook belem-
                                                                            merd om in Spanje kapitaal aan te trekken. Het verschil
                                                                            in behandeling heeft bovendien invloed op het gedrag van
                                                                            ondernemingen die aandelen uitgeven, in het bijzonder
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  omdat de Spaanse ondernemingen, welke waarschijnlijk
19 mei 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door                   meer aandeelhouders hebben die aan de Spaanse inkom-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                     stenbelasting zijn onderworpen, ertoe worden aangezet
digd door M. Díaz-Llanos La Roche en L. Escobar Guerrero,                   hun aandelen op een Spaanse gereglementeerde markt te
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                    laten noteren opdat hun aandeelhouders de gunstiger
                                                                            fiscale regeling kunnen genieten.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      Voorts vormt de desbetreffende Spaanse wetgeving ook een
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, met de heffing       belemmering van de door artikel 49 EG en artikel 36 van de
      van belastingen op de meerwaarden verkregen door de             EER-Overeenkomst gegarandeerde vrijheid van dienstverrichting
      overdracht vanaf 1 januari 1997 van vóór 31 december            omdat zij de andere markten dan de Spaanse gereglementeerde
      1994 gekochte aandelen, de verplichtingen niet is nage-         markten hindert bij het verrichten van diensten voor Spaanse
      komen die op hem rusten krachtens de artikelen 49 EG            ondernemingen, door een splitsing te veroorzaken in de Euro-
      en 56 EG en de overeenstemmende artikelen 36 en 40              pese markt van diensten van effectenmarkten en -beurzen,
      van de EER-Overeenkomst, door een belastingregeling in          waarbij een gebonden markt ontstaat ten voordele van de
      te voeren die voor aandelen die op andere markten dan           Spaanse gereglementeerde markten. Aldus kunnen deze onder-
      de Spaanse gereglementeerde markten genoteerd staan,            nemingen niet vrij een andere Europese beurs kiezen die betere
      minder gunstig is dan voor aandelen die op de Spaanse           diensten zou aanbieden.
      gereglementeerde markten genoteerd staan;
2.    het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Beroep, op 22 mei 2003 ingesteld door Italiaanse Repu-
De Commissie betoogt dat de Spaanse wetgeving met betrek-              bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
king tot de belasting op de inkomsten van natuurlijke personen
onverenigbaar is met het gemeenschapsrecht en een belemme-
                                                                                (Zaak C-224/03)
ring vormt van het vrije kapitaalverkeer en het vrij verrichten
van diensten, met betrekking tot de belasting op overdrachten,
vanaf 1 januari 1997, van aandelen die vóór 31 december                                        (2003/C 184/36)
1994 zijn gekocht. Deze wetgeving voorziet immers in een
fiscale regeling die gunstiger is voor aandelen die op de
Spaanse gereglementeerde markten genoteerd staan, dan voor
aandelen die op andere markten genoteerd staan:
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 22 mei 2003 beroep ingesteld tegen de Commissie van de
op aandelen die op de Spaanse gereglementeerde markten                Europese Gemeenschappen door de Italiaanse Republiek, verte-
genoteerd staan, wordt voor de vermindering van het bedrag            genwoordigd door I. M. Braguglia als gemachtigde, bijgestaan
van de belastbare meerwaarde een hogere coëfficiënt toegepast         door M. Fiorilli, avvocato dello Stato.
dan die welke geldt voor aandelen die op andere markten
genoteerd staan (25 % tegenover 14,28 %). Aldus worden
deze laatste aandelen meer belast.                                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     om niet te worden belast, moeten de aandelen die op             —     vast te stellen dat ingevolge artikel 97 EGKS-Verdrag per
      andere markten dan de Spaanse gereglementeerde markten                24 juli 2002 de bevoegdheden van de Commissie van de
      genoteerd staan, gedurende een langere periode (8 jaar in             Europese Gemeenschappen — in de zin van artikel 9 van
      plaats van 5 jaar) in het bezit van de aandeelhouder zijn             het Verdrag van 8 april 1965 (Fusieverdrag) — op de
      gebleven.                                                             gebieden die op basis van dat Verdrag aan de Hoge
                                                                            Autoriteit van de EGKS waren toegekend, zijn vervallen,
—     Derhalve is de Spaanse wetgeving in strijd met artikel 56             met als gevolg dat iedere handeling van die instelling op
      EG en artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de                   de betrokken gebieden waarover de verdragsluitende
      Europese Economische Ruimte (EER) omdat zij een belem-                staten het niet opnieuw eens zijn geworden, nietig moet
      mering van het vrije kapitaalverkeer vormt. Door deze                 worden geacht.


title: Zaak F-119/07: Beroep ingesteld op 22 oktober 2007 — Strack/Commissie

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/32

         Beroep ingesteld op 22 oktober 2007 — Strack/Commissie
   (Zaak F-119/07)
   (2008/C 183/63)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Guido Strack (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de besluiten van de Europese Commissie van 30 mei 2005, 19 december 2006, 12 januari 2007 en 20 juli 2007, voor zover daarbij een onafhankelijke bemiddelingsprocedure over alle conflicten tussen verzoeker en de verwerende partij, een onmiddellijke tussenkomst van de verwerende partij en het treffen van maatregelen ter oplossing van het conflict worden afgewezen;

               —

               nietig te verklaren de besluiten van de Europese Commissie van 26 februari 2007 en 20 juli 2007, voor zover daarbij de betaling van een voorschot krachtens artikel 19, lid 4, van de gemeenschappelijke Regeling voor verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten wordt afgewezen;

               —

               de Europese Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een passende vergoeding, doch ten minste 15 000 EUR, voor de immateriële schade en de schade aan zijn gezondheid die hij door de nietig te verklaren besluiten heeft geleden, vermeerderd met een jaarlijkse vertragingsrente berekend op basis van de door de Europese Centrale Bank voor de basisherfinancieringstransacties vastgestelde percentages voor de betrokken periode, vermeerderd met twee punten, vanaf de datum van indiening van het verzoekschrift;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker baseert zijn eerste en tweede vordering op schending door de verwerende partij van haar zorgplicht jegens verzoeker, op het beginsel van behoorlijk bestuur, het verbod van misbruik van bevoegdheid respectievelijk op het feit dat de bestreden besluiten van de Commissie op een onjuiste beoordeling berusten. Bovendien stelt hij met betrekking tot die vorderingen dat de besluiten in strijd zijn met artikel 25, lid 2, tweede volzin, van het Ambtenarenstatuut (hierna: „Statuut”) alsmede met zijn fundamentele recht op lichamelijke integriteit en eerbiediging van het privé-leven, zoals neergelegd in de artikelen 3, lid 1, en 7 (wat de tweede vordering betreft, ook in de artikelen 41 en 47) van het Handvest van de grondrechten alsmede in artikel 8 (wat de tweede vordering betreft, ook in artikel 13) van het Europees Verdrag ter bescherming van de rechten van de mens.
   Met betrekking tot de tweede vordering stelt verzoeker voorts dat de bestreden besluiten in strijd zijn met artikel 73 van het Statuut alsmede met de procedurele bepalingen in de Regeling voor verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten, met name artikel 15 e.v. daarvan.
   In het kader van zijn derde vordering stelt verzoeker dat hij op grond van een dienstfout van de verwerende partij krachtens artikel 288, tweede alinea, EG-Verdrag en de algemene rechtsbeginselen recht heeft op een passende vergoeding voor de door hem geleden immateriële schade.
   Met zijn vierde vordering verzoekt hij om de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure, aangezien zij het onderhavige beroep heeft uitgelokt door onjuiste beweringen in haar besluit tot afwijzing van de klacht over het zogenoemde standpunt van de medische commissie.


title: Zaak C-337/00: Beroep, op 14 september 2000 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.11.2000               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 316/17
      —     richtlijn 98/87/EG van de Commissie van 13 no-           2.    verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
            vember 1998 tot wijziging van richtlijn 79/373/EEG
            betreffende de handel in mengvoerders (2), en van
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
      —     richtlijn 98/100/EG van de Commissie van 21 de-
            cember 1998 houdende wijziging van richtlijn             De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
            92/76/EEG tot erkenning van beschermde gebieden          die in zaak C-377/99 (1).
            in de Gemeenschap waar bijzondere plantenziekteri-
            sico’s bestaan (3)                                       Verzoekster komt op tegen de beschikking over de financiële
                                                                     correctie van de uitgaven van de deelstaat Mecklenburg-
      de krachtens artikel 3 van richtlijn 98/68/EG, artikel 2       Vorpommern in de sector akkerbouwgewassen voor de oogst
      van richtlijn 98/87/EEG en artikel 2 van richtlijn             1995, voorzover de Commissie daarbij
      98/100/EG op hem rustende verplichtingen niet is nage-
      komen;                                                         —     van de uitgaven waarvan de juistheid door middel van de
                                                                           klassieke controle ter plaatse was nagegaan, thans 5 % in
2)    het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-                    de plaats van, zoals aanvankelijk was voorzien, 2 % ten
      wijzen.                                                              laste van de Bondsrepubliek laat en
                                                                     —     van de uitgaven waarvan de juistheid door middel
Middelen en voornaamste argumenten                                         van teledetectie was nagegaan, 2 % ten laste van de
                                                                           Bondsrepubliek laat.
Op grond van het bindende karakter van de artikelen 10 en
249 EG zijn de lidstaten verplicht de nodige maatregelen te          (1) PB C 366 van 18.12.1999, blz. 19.
treffen om de tot hen gerichte richtlijnen binnen de gestelde
termijn in de nationale rechtsorde om te zetten. De termijnen
bepaald in de artikelen genoemd in punt 1 van het petitum
zijn verstreken op respectievelijk 31 maart, 30 juni en 1 janua-
ri 1999, zonder dat het Groothertogdom Luxemburg de
noodzakelijke maatregelen heeft getroffen.
                                                                     Hogere voorziening, op 18 september 2000 ingesteld
                                                                     door Conseil national des professions de l’automobile,
(1) PB L 261, blz. 32.                                               Fédération nationale des distributeurs, loueurs et répara-
(2) PB L 318, blz. 43.                                               teurs de matériels de bâtiments de travaux publics et de
(3) PB L 351, blz. 35.
                                                                     manutention, Auto Contrôle 31 SA, YAM 31 SARL, Roux
                                                                     SA, M. Foucher-Creteau en Verdier distribution SARL,
                                                                     tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg
                                                                     van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van
                                                                     12 juli 2000 in zaak T-45/00, Conseil national des profes-
                                                                     sions de l’automobile, Fédération nationale des distribu-
Beroep, op 14 september 2000 ingesteld door Bondsrepu-               teurs, loueurs et réparateurs de matériels de bâtiments de
bliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Ge-                  travaux publics et de manutention, Auto Contrôle 31 SA,
                          meenschappen                               YAM 31 SARL, Roux SA, M Foucher-Creteau en Verdier
                                                                     distribution SARL tegen Commissie van de Europese
                         (Zaak C-337/00)                                                   Gemeenschappen
                         (2000/C 316/32)                                                   (Zaak C-341/00 P)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                   (2000/C 316/33)
op 14 september 2000 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door Bondsrepubliek                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Duitsland, vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Mi-                 op 18 september 2000 hogere voorziening ingesteld door
nisterialrat bij het Bundesministerium der Finanzen te Bonn,         C.N.P.A. en anderen, vertegenwoordigd door C. Bourgeon,
Graurheindorfer Straße 108, en T. Jürgensen, Regierungsrat bij       advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
hetzelfde ministerie.                                                ten kantore van F. Brouxel, advocaat aldaar, rue Zithe 6, tegen
                                                                     de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                     Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 12 juli 2000 in
                                                                     zaak T-45/00, C.N.P.A. en anderen tegen Commissie van de
1.    beschikking 2000/449/EG van de Commissie van 5 juli            Europese Gemeenschappen.
      2000 houdende weigering van communautaire financie-
      ring voor bepaalde uitgaven van de lidstaten in het kader      Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
      van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
      Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, nietig te verklaren       Gelet op artikel 115, lid 1, van het Reglement voor de
      voorzover overeenkomstig artikel 1 daarvan een bedrag          procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg:
      van 17 412 165,44 DEM niet door het EOGFL wordt
      vergoed, maar ten laste van de Bondsrepubliek Duitsland        —     de bestreden beschikking te vernietigen wegens schending
      word gelaten;                                                        van een wezenlijk vormvoorschrift;