title: Zaak C-265/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Vrij verkeer van goederen — Artikelen 28 EG en 30 EG — Artikelen 11 en 13 EER-Overeenkomst — Kwantitatieve invoerbeperkingen — Maatregelen van gelijke werking — Motorvoertuigen — Aanbrengen van gekleurde folie op ruiten)

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-265/06) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verkeer van goederen - Artikelen 28 EG en 30 EG - Artikelen 11 en 13 EER-Overeenkomst - Kwantitatieve invoerbeperkingen - Maatregelen van gelijke werking - Motorvoertuigen - Aanbrengen van gekleurde folie op ruiten)
   (2008/C 128/08)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Caeiros, P. Guerra e Andrade en M. Patakia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Fernandes, gemachtigde, en A. Duarte de Almeida, advogado)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 28 EG en 30 EG — Nationale wetgeving die bevestiging van gekleurde folie op ramen van passagiers- of transportvoertuigen verbiedt
   Dictum

               1)

               Door in artikel 2, lid 1, van decreto-lei nr. 40/2003 van 11 maart 2003 het aanbrengen van gekleurde folie op de ruiten van motorvoertuigen te verbieden, heeft de Portugese Republiek niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG en de artikelen 11 en 13 van de Overeenkomst van 2 mei 1992 betreffende de Europese Economische Ruimte.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak F-26/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 9 maart 2010 — N/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Ontvankelijkheid — Psychisch geweld — Zorgplicht — Immateriële schade)

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/51

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 9 maart 2010 — N/Parlement
   (Zaak F-26/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep tot schadevergoeding - Ontvankelijkheid - Psychisch geweld - Zorgplicht - Immateriële schade)
   2010/C 134/85
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: N (Brussel, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: K. Zejdová en R. Ignătescu, gemachtigden)

      Voorwerp

   Veroordeling van het Parlement tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 12 000 EUR ter vergoeding van de schade die hij heeft geleden als gevolg van, enerzijds, het psychisch en professioneel geweld waarvan hij het slachtoffer is geweest en, anderzijds, het ontbreken van een intern administratief onderzoek door een onafhankelijk orgaan

      Dictum

               1.

               Het Europees Parlement wordt veroordeeld tot betaling van een vergoeding van 2 000 EUR aan N.

               2.

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3.

               Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten alsmede drie vierden van de kosten van N.

               4.

               N draagt een vierde van zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 153 van 4.7.2009, blz. 51.


title: Zaak C-185/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 maart 2012 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/83/EG — Artikelen 5 en 6 — Farmaceutische specialiteiten — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Vergunning voor in handel brengen — Regeling van lidstaat die van vergunning voor in handel brengen vrijstelt geneesmiddelen die overeenkomen met, maar goedkoper zijn dan, geneesmiddelen waarvoor vergunning is verleend)

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 maart 2012 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-185/10) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/83/EG - Artikelen 5 en 6 - Farmaceutische specialiteiten - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Vergunning voor in handel brengen - Regeling van lidstaat die van vergunning voor in handel brengen vrijstelt geneesmiddelen die overeenkomen met, maar goedkoper zijn dan, geneesmiddelen waarvoor vergunning is verleend)
   2012/C 151/05
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Šimerdová en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: Mzpunar, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 6 van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67) — Regeling van een lidstaat die toestaat dat goedkopere geneesmiddelen met soortgelijke kenmerken als toegelaten geneesmiddelen zonder voorafgaande vergunning in de handel worden gebracht

      Dictum

               1)

               Door de vaststelling en handhaving van artikel 4 van de geneesmiddelenwet (Prawo farmaceutyczne) van 6 september 2001, zoals gewijzigd bij de wet van 30 maart 2007, voor zover bij deze wetsbepaling van een vergunning voor het in de handel brengen worden vrijgesteld, uit het buitenland afkomstige geneesmiddelen met dezelfde werkzame stoffen, dezelfde concentratie en dezelfde vorm als die waarvoor in Polen een vergunning voor het in de handel brengen is verkregen, op voorwaarde met name dat de prijs van deze ingevoerde geneesmiddelen kan concurreren met die van de producten waarvoor een dergelijke vergunning is verkregen, is de Republiek Polen de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6 van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1394/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 31.07.2010.


title: Zaak T-343/10: Beschikking van het Gerecht van 21 september 2011 — Etimine en Etiproducts/ECHA ( Beroep tot nietigverklaring — REACH — Identificatie van boorzuur en watervrij dinatriumtetraboraat als zeer zorgwekkende stoffen — Niet rechtstreeks geraakt worden — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/22

         Beschikking van het Gerecht van 21 september 2011 — Etimine en Etiproducts/ECHA
   (Zaak T-343/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - REACH - Identificatie van boorzuur en watervrij dinatriumtetraboraat als zeer zorgwekkende stoffen - Niet rechtstreeks geraakt worden - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 340/47
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Etimine SA (Bettembourg, Luxemburg) en AB Etiproducts Oy (Espoo, Finland) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä en W. Broere, gemachtigden, bijgestaan door J. Stuyck en A.-M. Vandromme, advocaten)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en E. Manhaeve, gemachtigden, bijgestaan door K. Sawyer, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het op 18 juni 2010 gepubliceerde besluit van ECHA waarbij overeenkomstig artikel 59 van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1), boorzuur (EG nr. 233-139-2) en watervrij dinatriumtetraboraat (EG nr. 215-540-4) zijn geïdentificeerd als stoffen die voldoen aan de criteria van artikel 57 van die verordening en zijn opgenomen in de lijst van stoffen die zijn geïdentificeerd om op termijn te worden opgenomen in bijlage XIV bij die verordening

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Etimine SA en AB Etiproducts Oy worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten die het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) zijn opgekomen.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010.


title: Zaak C-405/03: Verzoek van het Gerechtshof te 's-Gravenhage, van 28 augustus 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Class International B.V. en 1) Colgate-Palmolive Company, 2) Unilever N.V., 3) Smithkline Beecham PLC, 4) Beecham Group PLC

text:
C 304/12                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       13.12.2003
1.    Moet artikel 12 van het EG-Verdrag (in de versie van het                merkartikelen (die voorzien zijn van een merk in de zin
      Verdrag van Amsterdam) — EG — aldus worden uitge-                       van voormelde richtlijn, de BMW en/of de verordening
      legd dat het in de weg staat aan § 1a, lid 1, punt 1, en                40/94) die niet door de merkhouder of met diens
      § 10, lid 1, punt 1, van het Einkommensteuergesetz (wet                 toestemming in de EER zijn gebracht, afkomstig zijn van
      betreffende de inkomstenbelasting) volgens welke een in                 buiten de EER en die de douanetechnische status van niet-
      Duitsland wonende belastingplichtige de aan zijn in                     communautaire goederen (bijvoorbeeld T1 of AGD)
      Oostenrijk wonende ex-echtgenote betaalde alimentatie                   hebben?
      niet kan aftrekken terwijl hij daartoe wel gerechtigd zou
      zijn, als zij nog in Duitsland zou wonen?
                                                                         3)   Maakt het voor het antwoord op de vragen (1) en (2)
2.    Ingeval vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: Moet                       verschil of bij binnenkomst op bedoeld grondgebied de
      artikel 18, lid 1, EG aldus worden uitgelegd dat het in de              eindbestemming van die waren al dan niet vaststaat, of
      weg staat aan § 1a, lid 1, punt 1, en § 10, lid 1, punt 1,              dat met betrekking tot die waren wel of nog geen
      van het Einkommensteuergesetz, volgens welke een in                     (koop)overeenkomst met een afnemer in een derde land
      Duitsland wonende belastingplichtige de aan zijn in                     is gesloten?
      Oostenrijk wonende ex-echtgenote betaalde alimentatie
      niet kan aftrekken terwijl hij daartoe wel gerechtigd zou
      zijn als zij nog in Duitsland wonen?
                                                                         4)   Is in het kader van de beantwoording van vragen (1), (2)
                                                                              en (3) van belang of er bijkomende omstandigheden zijn,
                                                                              zoals
                                                                              a.    de omstandigheid dat de handelaar, die de eigenaar
                                                                                is van bedoelde waren althans daarover kan beschik-
                                                                                ken en/of zich bezighoudt met de parallelhandel, is
Verzoek van het Gerechtshof te ’s-Gravenhage, van 28 au-                            gevestigd in een der lidstaten;
gustus 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Class International B.V. en 1) Colgate-Palmolive
Company, 2) Unilever N.V., 3) Smithkline Beecham PLC,
                                                                              b.    de omstandigheid dat die waren door de in een
                      4) Beecham Group PLC
                                                                                lidstaat gevestigde handelaar vanuit die lidstaat te
                                                                                koop worden aangeboden of verkocht aan een
                          (Zaak C-405/03)                                           andere in een lidstaat gevestigde handelaar, terwijl
                                                                                de plaats van levering (nog) niet vast staat;
                          (2003/C 304/17)
                                                                              c.    de omstandigheid dat die waren door de in een
                                                                                lidstaat gevestigde handelaar vanuit die lidstaat te
                                                                                koop worden aangeboden of verkocht aan een
Het Gerechtshof te ’s-Gravenhage, heeft bij het vonnis van                          andere in een lidstaat gevestigde handelaar, terwijl
28 augustus 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van                             de plaats van levering van de aldus te koop aangebo-
Justitie op 29 september 2003, in het geding tussen CLASS                           den of verkochte waren wel vast staat maar de
International en 1) Colgate-Palmolive Company, 2) Unilever                          eindbestemming niet, al dan niet met de uitdrukkelij-
N.V., 3) Smithkline Beecham PLC, 4) Beecham Group PLC, het                          ke mededeling of contractuele beperking dat het om
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                            niet-communautaire (transit)goederen gaat;
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
1)    Kan een merkhouder zich verzetten tegen het zonder zijn                 d.    de omstandigheid dat die waren door de in een
      toestemming (doen) binnenbrengen van uit derde landen                         lidstaat gevestigde handelaar te koop worden aange-
      afkomstige waren, die voorzien zijn van een merk in de                        boden of verkocht aan een buiten de EER gevestigde
      zin van de Richtlijn en/of de Verordening 40/94 (1), op                       handelaar, terwijl de plaats van levering en/of eind-
      het grondgebied van een lidstaat (in casu het grondgebied                     bestemming van de waren al dan niet vast staat;
      van Nederland/de Beneluxlanden) in het kader van door-
      voer of transitohandel als hierna bedoeld?
                                                                              e.    de omstandigheid dat die waren door de in een
2)    Omvat „gebruik van een teken in het economisch verkeer”                       lidstaat gevestigde handelaar te koop worden aange-
      in de zin van artikel 5 lid 1 aanhef juncto artikel 5 lid 3                   boden of worden verkocht aan een buiten de EER
      sub b en c van de Richtlijn en artikel 9 lid 1 aanhef juncto                  gevestigde handelaar van wie de (parallel)handelaar
      artikel 9 lid 2 sub b en c van de Verordening 40/94 het                       weet of ernstige reden heeft om te vermoeden dat
      in opslag hebben op het grondgebied van een lidstaat, in                      hij bedoelde waren zal doorverkopen of leveren aan
      een douanekantoor of entrepot, van oorspronkelijke                            eindverbruikers binnen de EER?
 ---pagebreak--- 13.12.2003             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 304/13
5)    Moet de term „aanbieden” in de in vraag (1) genoemde            Middelen en voornaamste argumenten
      bepalingen aldus worden opgevat dat daaronder mede is
      begrepen het (te koop) aanbieden van, in een douanekan-
      toor of entrepot, op het grondgebied van een lidstaat           De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juni 2002
      opgeslagen oorspronkelijke merkartikelen (voorzien van          verstreken.
      een merk in de Richtlijn, de BMW en/of de Verordening
      40/94) die niet door de merkhouder of met diens                 (1) PB L 14 van 20.1.2000, blz. 29.
      toestemming binnen de EER zijn gebracht, afkomstig
      zijn van buiten de EER en die de status van niet-
      communautaire goederen (bijvoorbeeld T1 of AGD)
      hebben, onder de hierboven in de vragen (3) en (4)
      vermelde omstandigheden?
6)    Op wie van partijen rust ten aanzien van de hierboven           Beroep, op 30 september 2003 ingesteld door Italiaanse
      onder (1), (2) en (5) genoemde handelingen de bewijslast?       Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
                                                                                (Zaak C-430/03)
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
    inzake het Gemeenschapsmerk. JO L 11 van 14 januari 1994,
    blz. 1.                                                                                (2003/C 304/19)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 30 september 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek,
                                                                      vertegenwoordigd door I. M. Braguglia als gemachtigde, bijge-
                                                                      staan door M. Fiorilli, avvocato dello Stato.
Beroep, op 1 oktober 2003 ingesteld door Commissie van                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                      nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
                                                                      22 juli 2003 — C(2003)2587 def. voorzover daarin de
                         (Zaak C-410/03)                              volgende posten aan communautaire financiering worden
                                                                      onttrokken:
                         (2003/C 304/18)                              a)    Groenten en fruit — Italië — 1515 — Forfaitaire
                                                                            correcties van 5 % (2000/2001) en 10 % (1999/2000)
                                                                            voor        tekortkomingen        in     de    controles:
                                                                            22 251 827,08 euro
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            b)    Olijfolie, vezelgewassen en zaaizaad — Italië — 1210 —
op 1 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek               Forfaitaire correctie van 2 % wegens tekortkomingen in
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    het      beheer      en      ondoeltreffende   controles:
woordigd door K. Banks en K. Simonsson als gemachtigden,                    13 048 355,00 euro.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      Verzoekster betoogt dat de forfaitaire correcties op de steun
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de       voor de verwerking van tomaten en de forfaitaire correctie op
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen    de productiesteun voor olijfolie, waarvan is kennisgegeven bij
      die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 1999/95/EG          beschikking 2003/536/EG van de Commissie van 22 juli
      van het Europees Parlement en de Raad van 13 december           2003 (kennisgeving geschied onder nummer C(2003)2587) (1)
      1999 betreffende de handhaving van de bepalingen                onwettig zijn aangezien zij gebaseerd zijn op een gebrekkig
      inzake de arbeidstijd van zeevarenden aan boord van             onderzoek, en de voorschriften van loyale samenwerking
      schepen die havens in de Gemeenschap aandoen (1), of            zijn geschonden. Volgens verzoekster moeten de financiële
      deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de          maatregelen bijgevolg worden nietigverklaard.
      krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen
      niet is nagekomen;
                                                                      (1) PB L 184 van 23 juli 2003, blz. 42.
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-31/11: Arrest van het Gerecht van 19 september 2012 — Fraas/BHIM (Ruitmotief in roze, violet, beige en donkergrijs) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat ruitmotief in roze, violet, beige en donkergrijs weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, artikel 75 en artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/20

      Arrest van het Gerecht van 19 september 2012 — Fraas/BHIM (Ruitmotief in roze, violet, beige en donkergrijs)
      (Zaak T-31/11) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat ruitmotief in roze, violet, beige en donkergrijs weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, artikel 75 en artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009)
      (2012/C 331/35)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kunze en G. Würtenberger, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Schmidt, vervolgens D. Walicka, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 november 2010 (zaak R 1284/2010-4) inzake een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van het beeldteken dat een ruitmotief in roze, violet, beige en donkergrijs weergeeft

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  V. Fraas GmbH wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 72 van 5.3.2011.


title: Zaak T-748/15: Beroep ingesteld op 21 december 2015 — Gauff/BHIM — H.P. Gauff Ingenieure (Gauff)

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/26

         Beroep ingesteld op 21 december 2015 — Gauff/BHIM — H.P. Gauff Ingenieure (Gauff)
   (Zaak T-748/15)
   (2016/C 078/36)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Gauff GmbH & Co. Engineering KG (Nürnberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Molnar, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: H.P. Gauff Ingenieure GmbH & Co. KG — JBG (Frankfurt am Main, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „Gauff” — gemeenschapsmerk nr. 6 192 521

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 oktober 2015 in zaak R 1350/2014-1

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               subsidiair, de zaak naar het BHIM terugverwijzen voor een verder onderzoek van de litigieuze elementen die ten onrechte niet werden onderzocht;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van de artikelen 53, 56, 57 en 76 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van verordening nr. 2868/95;

               —

               schending van het recht om te worden gehoord;

               —

               ontoereikende motivering.


title: Zaak C-441/03: Beroep, op 15 oktober 2003 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrĳk der Nederlanden

text:
13.12.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 304/17
Zahn- Mund- und Kieferheilkunde” behoort. Personen uit                          niet de ingevolge artikel 18, eerste lid, van Richtlijn 79/
ander lidstaten die onder richtlijn 78/686/EEG vallen, worden                   409/EEG vereiste maatregelen heeft genomen om aan de
in Oostenrijk benadeeld omdat zij daar de titel van „Zahnarzt”                  Richtlijn te voldoen, onderscheidenlijk niet de ingevolge
moeten voeren, terwijl zij in rechtstreekse concurrentie met de                 artikel 23, eerste lid, van Richtlijn 92/43/EEG vereiste
„Fachärzte für Zahn- Mund- und Kieferheilkunde” staan.                          maatregelen heeft genomen om uiterlijk aan de Richtlijn
Bovendien moeten de onderdanen van andere lidstaten die                         te voldoen;
in Oostenrijk verblijven, op een eenduidige titel kunnen
vertrouwen; anders ontstaat er onzekerheid, die alle patiënten            —     vast te stellen dat artikel 13, vierde lid, van de Natuurbe-
uit de Gemeenschap kan schaden. Aangezien de „Facharzt für                      schermingswet in strijd is met artikel 6, vierde lid, van
Zahn- Mund- und Kieferheilkunde” op grond van de betwiste                       Richtlijn 92/43/EEG;
wet als „Facharzt” wordt beschouwd en de „Zahnarzt” als
„Arzt”, is het volgens de Commissie duidelijk dat de onder
                                                                          —     het Koninkrijk der Nederlanden ter veroordelen tot de
artikel 19b van richtlijn 78/686/EEG vallende specialist zijn
                                                                                kosten van het geding.
werkzaamheden niet onder dezelfde voorwaarden uitoefent als
de „Zahnarzt”.
(1) Richtlijn van de Raad van 25 juli 1978 (PB L 233, 24.8.1978,
    blz. 1).
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
(2) Richtlijn van de Raad van 25 juli 1978 (PB L 233, 24.8.1978,
    blz. 10).
                                                                          Hoewel de Commissie zich in beginsel kan verenigen met de
                                                                          maatregel die Nederland heeft voorgesteld om aan de door de
                                                                          Commissie in de ingebrekestelling geconstateerde tekort-
                                                                          komingen tegemoet te komen, moet de Commissie vaststellen
                                                                          dat Nederland op dit moment nog in gebreke is aangezien de
Beroep, op 15 oktober 2003 ingesteld door de Commissie                    voorgestelde maatregelen nog niet zijn vastgesteld of in
van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk                       werking getreden.
                          der Nederlanden
                           (Zaak C-441/03)                                (1) JO L 103, van 25 april 1979, p. 1.
                                                                          (2) JO L 206, van 22 juli 1992, p. 7.
                           (2003/C 304/25)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 oktober 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der
Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door M. van Beek, als gemach-
tigde.
                                                                          Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 17 ok-
                                                                          tober 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          tussen Götz Leffler en de vennootschap naar Duits recht
                                                                                Berlin Chemie AG
—     vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door
      niet binnen de gestelde termijnen de nodige wettelijke en
      bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden                                     (Zaak C-443/03)
      om:
      —      te voldoen aan de verplichtingen die voor het                                         (2003/C 304/26)
             Koninkrijk der Nederlanden voortvloeien uit ar-
             tikel 4, eerste en tweede lid, van de Richtlijn van de
             Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de
             vogelstand (79/409/EEG) (1), of in elk geval de
                                                                          De Hoge Raad der Nederlanden, heeft bij het vonnis van
             Commissie niet van deze bepalingen in kennis te
                                                                          17 oktober 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
             stellen, en
                                                                          Justitie op 20 oktober 2003, in het geding tussen Götz Leffler
      —      te voldoen aan de verplichtingen die voor het                en de vennootschap naar Duits recht Berlin Chemie AG, het
             Koninkrijk der Nederlanden voortvloeien uit ar-              Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
             tikel 6, eerste lid, in samenhang met de artikelen 2,        om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
             tweede lid, en 1, onder a, e en i, alsmede de artikelen
             6, tweede, derde en vierde lid, 7, 11, 14, eerste en         1.    Dient art. 8 lid 1 (1) van de Verordening aldus te worden
             tweede lid, en 15, van Richtlijn 92/43/EEC van                     uitgelegd dat in geval van weigering van de geadresseerde
             21 mei 1992 inzake de instandhouding van de                        om het stuk in ontvangst te nemen op de grond dat niet
             natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (2), of            aan het taalvoorschrift van genoemde bepaling is voldaan,
             in elk geval de Commissie niet van deze bepalingen                 de mogelijkheid voor de verzender bestaat om het
             in kennis te stellen,                                              verzuim te herstellen?


title: Zaak C-210/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hajdú-Bihar Megyei Bíróság (Republiek Hongarije) op 3 mei 2010 — Márton Urbán/Vám- és Pénzügyőrség Észak-alföldi Regionális Parancsnoksága

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hajdú-Bihar Megyei Bíróság (Republiek Hongarije) op 3 mei 2010 — Márton Urbán/Vám- és Pénzügyőrség Észak-alföldi Regionális Parancsnoksága
   (Zaak C-210/10)
   2010/C 195/11
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Hajdú-Bihar Megyei Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Márton Urbán

      Verwerende partij: Vám- és Pénzügyőrség Észak-alföldi Regionális Parancsnoksága

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is een sanctiestelsel waarbij dwingend een even hoge geldboete van 100 000 HUF wordt opgelegd voor elke overtreding van de artikelen 13 tot en met 16 van verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad (1) van 20 december 1985 betreffende het gebruik van het registratieblad van het controleapparaat in het wegvervoer, in overeenstemming met het evenredigheidsvereiste van artikel 19, leden 1 en 4, van verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad (2)?

               2.

               Is verenigbaar met het evenredigheidsbeginsel een sanctiestelsel waarbij bij de vaststelling van de geldboete geen rekening wordt gehouden met de ernst van de inbreuk?

               3.

               Is verenigbaar met het evenredigheidsbeginsel een sanctiestelsel waarbij met geen enkele rechtvaardigingsgrond van de overtreder rekening kan worden gehouden?

               4.

               Is verenigbaar met het evenredigheidsbeginsel een sanctiestelsel waarbij geen onderscheid wordt gemaakt naar de persoonlijke omstandigheden van de overtreder?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (PB L 370, blz. 8).

      (2)  PB L 102, blz. 1.


title: Zaak C-258/03: Beroep, op 17 juni 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
6.9.2003               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 213/11
Hogere voorziening, op 27 mei 2003 ingesteld door                        Verzoek van de Raad van State (België), afdeling admini-
MAJA srl tegen het arrest van het Gerecht van eerste                     stratie van 9 mei 2003, om een prejudiciële beslissing in
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)                     het geding tussen de vennootschap naar Nederlands recht
van 12 maart 2003 in zaak T-254/99, MAJA srl tegen                             Merck, Sharp en Dohme BV en de Belgische Staat
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak C-245/03)
                        (Zaak C-238/03 P)
                                                                                (2003/C 213/18)
                         (2003/C 213/17)
                                                                         De Raad van State (België), afdeling administratie heeft bij
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               beschikking van 9 mei 2003, ingekomen ter griffie van het
op 27 mei 2003 hogere voorziening ingesteld door MAJA                    Hof van Justitie op 10 juni 2003, in het geding tussen de
srl, vertegenwoordigd door P. Piva, advocaat te Venetië,                 vennootschap naar Nederlands recht Merck, Sharp en Dohme
R. Mastroianni, advocaat te Cosenza, en G. Arendt, advocaat              BV en de Belgische Staat, het Hof van Justitie van de Europese
te Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van eerste                Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van                 de navolgende vraag:
12 maart 2003 in zaak T-254/99, MAJA srl tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen.
                                                                         Moet de termijn van 90 dagen, gesteld in artikel 6, punt 1,
                                                                         eerste alinea, van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                          21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatre-
                                                                         gelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor
—      het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede              menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale
       kamer) van 12 maart 2003 in zaak T-254/99 wegens                  stelsels van gezondheidszorg (1), welke termijn met 90 dagen
       onwettigheid te vernietigen en, bijgevolg, de met het             kan worden verlengd, worden beschouwd als een louter
       beroep in eerste aanleg bestreden maatregelen nietig te           indicatieve termijn, dan wel als een dwingende termijn? Wat
       verklaren;                                                        zijn in dit laatste geval de gevolgen van een overschrijding
                                                                         voor het antwoord op een verzoek om inschrijving van een
                                                                         geneesmiddel op de lijst van geneesmiddelen die onder het
—      over kosten in beide instanties te beslissing als naar recht.     stelsel van gezondheidszorg vallen?
                                                                         Leidt deze overschrijding tot inschrijving op die lijst?
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         (1 ) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 8.
Volgens rekwirante moet het arrest van het Gerecht van eerste
aanleg worden vernietigd om de volgende redenen:
schending van verordening nr. 4028/86 (1) alsmede van veror-
dening nr. 1116/88 ( 2), waarbij eerstgenoemde verordening is
uitgevoerd, zoals deze dienen te worden uitgelegd tegen de
achtergrond van het „comitologiebesluit”; ontoereikende en
onlogische motivering; schending van het beginsel van hoor               Beroep, op 17 juni 2003 ingesteld door Commissie van
en wederhoor en van het gewettigd vertrouwen; kennelijk                     de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
gebrek aan logica en kennelijke innerlijke tegenspraak; gebrek
aan overeenstemming tussen het petitum en de uitspraak; niet-
                                                                                (Zaak C-258/03)
nakoming van de motiveringsplicht bedoeld in de artikelen 33
en 46 van het Statuut-EG van het Hof van Justitie; schending
van de rechten van de verdediging; schending van het recht en                                     (2003/C 213/19)
van wezenlijke vormvoorschriften; schending van de algemene
beginselen inzake delegatie.
( 1) PB L 376, van 31 december 1986, blz. 7.                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
( 2) PB L 112, van 30 april 1988, blz. 1.                                op 17 juni 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                         digd door M. Condou Durande als gemachtigde, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- C 213/12                NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                          6.9.2003
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert               te Korfoe op 24 juni 1994, zich ertegen dat op een beroeps-
dat het het Hof behage:                                               voetballer van Russische nationaliteit, die wettig is tewerkge-
                                                                      steld door een Spaanse voetbalclub, zoals die in het hoofdge-
1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door een voor-         ding, een regeling wordt toegepast volgens welke de clubs in
      waarde van wederkerigheid te verbinden aan de afgifte           nationale competities slechts een beperkt aantal spelers mogen
      van een permanente verblijfsvergunning aan de onderda-          opstellen uit derde landen die geen partij zijn bij de Europese
      nen van de andere lidstaten als bedoeld in artikel 1, sub a,    Economische Ruimte?”
      c, f, h, i, j, van decreet nr. 94-221 van 11 maart 1994
      houdende regeling van de voorwaarden voor toegang tot
      en verblijf in Frankrijk van onderdanen van de lidstaten
      van de Europese Gemeenschappen voor wie het vrij
      verkeer van personen geldt, de krachtens artikel 12 EG
      op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
2.    de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                      Verzoek van de Högsta Domstol van 10 april 2003 om
                                                                      een prejudiciële beslissing in het geding tussen Lars Erik
Middelen en voornaamste argumenten                                            Staffan Lindberg en het Openbaar ministerie
De Franse regeling inzake de voorwaarden voor afgifte van                                     (Zaak C-267/03)
permanente verblijfsvergunningen aan onderdanen van de
lidstaten en aan hun familieleden verbindt aan het verstrekken
van deze vergunningen een voorwaarde van wederkerigheid,                                      (2003/C 213/21)
te weten dat zij onderdaan zijn van een lidstaat die een
permanente verblijfsvergunning afgeeft aan Franse onderdanen
die hun recht op vrij verkeer hebben uitgeoefend. Een dergelijke
voorwaarde is kennelijk in strijd met artikel 12 EG juncto de
artikelen 17, 18, lid 1, 39 en 43 EG.                                 De Högsta Domstol heeft bij beschikking van 10 april 2003,
                                                                      ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 juni 2003,
                                                                      in het geding tussen Lars Erik Staffan Lindberg en het
                                                                      Openbaar ministerie, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                      de navolgende vraag: De Högsta Domstol verzoekt om een
                                                                      prejudiciële beslissing over de volgende vragen inzake de
                                                                      uitlegging van richtlijn 83/189/EEG (1) van de Raad (gewijzigd
                                                                      bij richtlijn 88/182/EG (2) en bij richtlijn 94/10/EG ( 3) van het
Verzoek van de Audiencia Nacional, Sala de lo Contencio-              Europees Parlement en de Raad) ter zake van de wetswijzigin-
so-Administrativo, Sección Tercera van 9 mei 2003 om                  gen van de loterijwet die op 1 januari 1997 in werking zijn
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Igor                 getreden.
Simutenkov en Ministerio de Educación y Cultura en Real
                  Federación Española de Futbol
                                                                      1.    Kan de invoering in de nationale wetgeving van een
                                                                            verbod van het gebruik van een product een technisch
                          (Zaak C-265/03)                                   voorschrift vormen dat overeenkomstig de richtlijn moet
                                                                            worden meegedeeld?
                          (2003/C 213/20)
                                                                      2.    Kan de invoering in de nationale wetgeving van een
                                                                            verbod van een dienst, dat van invloed is op het gebruik
                                                                            van het product, een technisch voorschrift vormen dat
De Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Ad-                           overeenkomstig de richtlijn moet worden meegedeeld?
ministrativo, Sección Tercera, heeft bij beschikking van 9 mei
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 juni
                                                                      3.    Kan een herdefinitie in de nationale wetgeving van een
2003, in het geding tussen Igor Simutenkov en Ministerio de
                                                                            dienst, die verband houdt met het ontwerp van een
Educación y Cultura en Real Federación Española de Futbol,
                                                                            product, een technisch voorschrift vormen dat overeen-
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                                                                            komstig de richtlijn moet worden meegedeeld, wanneer
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                            de nieuwe definitie van invloed is op het gebruik van het
                                                                            product?
„Verzet artikel 23 van de Overeenkomst inzake partnerschap
en samenwerking waarbij een partnerschap tot stand wordt              4.    Welk belang moet voor de mededelingsplicht krachtens
gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lid-                      de richtlijn worden gehecht aan omstandigheden zoals
staten, enerzijds, en de Russische Federatie, anderzijds, gedaan            een overgang in de nationale wetgeving van een vereiste


title: Zaak C-407/06: Beroep ingesteld op 3 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/27

         Beroep ingesteld op 3 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-407/06)
   (2006/C 281/43)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Schima en J. Hottiaux, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/105/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2003 tot wijziging van richtlijn 96/82/EG van de Raad betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/105/EG in nationaal recht is op 30 juni 2005 verstreken.

      (1)  PB L 345 van 31.12.2003, blz. 97.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 12 december 1996 in de gevoegde zaken C-47/95, C-48/95, C-49/95, C-50/95, C-60/95, C-81/95, C-92/95 en C-148/95 (verzoeken van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing): Olasagasti & C. Srl en anderen tegen Amministrazione delle finanze dello Stato (Verordening (EEG) nr. 3835/90 - Verordening (EEG) nr. 3587/91 - Verordening (EEG) nr. 3416/91 - Toetredingsakte van Spanje en Portugal - Artikel 5, leden 1 en 2, van Verordening (EEG) nr. 1697/79 - Verordening (EEG) nr. 1715/90 - Verordening (EEG) nr. 2164/91 - Douanerechten - Tariefpreferenties - Landbouwproducten - Navordering - Bindende inlichtingen - Tonijn op olijfolie)

text:
22 . 2 . 97             NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr . C 54/3
d'appello di Ancona ( Italië ), in het aldaar aanhangige geding                           ARREST VAN HET HOF
tussen Ministero delle finanze en Foods Import Sri, om een                                        ( Vijfde Kamer)
prejudiciële beslissing over de uitlegging van Verordening
( EEG) nr. 3796/81 van de Raad van 29 december 1981                                         van 12 december 1996
houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in              in de gevoegde zaken C-47/95 , C-48/95 , C-49/95 , C-50/95 ,
de sector visserijproducten ( PB nr. L 379 van 31 . 12 . 1981 ,      C-60/95 , C-81/95 , C-92/95 en C-148/95 ( verzoeken van
blz . 1 ) en artikel 5 , lid 2 , van Verordening ( EEG ) nr.         het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing ):
1697/79 van de Raad van 24 juli 1979 inzake navordering              Olasagasti & C. Sri en anderen tegen Amministrazione delle
van de rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de                                      finanze dello Stato ( 1 )
belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke zijn            (Verordening (EEG) nr. 3835/90 — Verordening (EEG)
aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplich              nr. 3587/91 — Verordening (EEG) nr. 3416/91 — Toetre
ting tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide ( PB nr.       dingsakte van Spanje en Portugal — Artikel 5, leden 1 en 2,
L 197 van 3 . 8 . 1979, blz. 1 ), heeft het Hof ( Eerste Kamer),     van Verordening (EEG) nr. 1697/79 — Verordening (EEG)
samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident ( rappor           nr. 1715/90 — Verordening (EEG) nr. 2164/91 — Doua
teur); P. Jann en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal :         nerechten — Tariefpreferenties — Landbouwproducten —
N. Fennelly; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadmini             Navordering — Bindende inlichtingen — Tonijn op olijf
strateur, op 12 december 1996 een arrest gewezen waarvan                                                 olie)
het dictum luidt als volgt:
                                                                                ( 97/C 54/05 )
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
1 . De tariefposten 03.02 AI b) en 03.02 A II a), genoemd
     in artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 3796/81 van de          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     Raad van 29 december 1981 houdende een gemeen                                     de Jurisprudentie van het Hof)
     schappelijke ordening der markten in de sector visse
     rijproducten, moeten aldus worden uitgelegd, dat de lijst
     van de soorten waarvan de wetenschappelijke naam                In de gevoegde zaken C-47/95 , C-48/95 , C-49/95 , C-50/95 ,
                                                                     C-60/95 , C-81 /95 , C-92/95 en C-148/95 , betreffende acht
     tussen haakjes is vermeld, limitatief is en niet de leng —      verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 van het
     wetenschappelijke naam „ Molva molva " — omvat,
                                                                     EG-Verdrag van het Tribunale di Genova , in de aldaar
     zodat deze vis niet vrij van invoerrechten kan worden
                                                                     aanhangige gedingen tussen Olasagasti & C. Sri ( C-47/95 ),
     ingevoerd.
                                                                     Comarcon SNC ( C-48/95 ), Ghezzi Alimentari Sri ( C-49/
                                                                     95 ), Fredo Sri ( C-50/95 ), Cateringros Sri ( C-60/95 ), Inter
                                                                     cod Sri ( C-81 /95 ), Nuova Castelli SpA ( C-92/95 ), Igino
2 . Voor de beoordeling of „ het de belastingplichtige               Mazzola SpA ( C-148/95 ) en Amministrazione delle finanze
     redelijkerwijze onmogelijk is geweest de vergissing van
                                                                     dello Stato, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                     van artikel 1 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr . 3416/91 van
     de bevoegde autoriteiten te ontdekken " in de zin van           de Commissie van 25 november 1991 betreffende een aantal
     artikel 5, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1 697/79 van
                                                                     residuele rechten die in 1991 van toepassing zijn in het kader
     de Raad van 24 juli 1979 inzake navordering van de
                                                                     van de tariefafbraak overeenkomstig de Akte van Toetre
     rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de
                                                                     ding van Spanje en Portugal ( PB nr. L 324 van 26 . 11 . 1991 ,
     belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke
                                                                     blz. 11 ) en van artikel 5 van Verordening ( EEG ) nr. 1697/79
     zijn aangegeven voor een douaneregeling waaruit de
                                                                     van de Raad van 24 juli 1979 inzake navordering van de
     verplichting tot betaling van dergelijke rechten voort
     vloeide, moet met name worden gelet op de aard van de
                                                                     rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de belasting
                                                                     schuldige zijn opgeëist voor goederen welke zijn aangegeven
     vergissing, de beroepservaring van de betrokken onder
     nemer en de mate van de door hem betrachte zorgvul             voor een douaneregeling waaruit de verplichting tot betaling
                                                                     van dergelijke rechten voortvloeide ( PB nr. L 197 van 3.8 .
     digheid. Tot de elementen die in aanmerking moeten
                                                                     1 979 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als
     worden genomen bij de beoordeling van de aard van de
                                                                     volgt: J.C. Moitinho de Almeida, kamerpresident; L. Sevón,
     vergissing, behoren de verwarring die kan ontstaan door
                                                                     D.A.O. Edward ( rapporteur ), P. Jann en M. Wathelet,
     de gebruikte terminologie, het weinig opvallende karak
                                                                     rechters; advocaat-generaal : N. Fennelly; griffier: L. Hew
     ter van een wijziging in de regelgeving en de tijd die de
                                                                     lett, administrateur, op 12 december 1996 een arrest
     bevoegde autoriteiten zelfnodig hadden om zich van die
                                                                     gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     wijziging rekenschap te geven. Het is aan de nationale
     rechter om te beoordelen, of de vergissing die ertoe heeft
     geleid dat de rechten niet zijn geheven, door de                1 . De schorsing van de residuele douanerechten die inge
     belastingplichtige al dan niet kon worden ontdekt.                   volge artikel 75, punt 1 , van de Toetredingsakte van
                                                                          toepassing zijn op de uitvoer vanuit Spanje naar de
                                                                          Gemeenschap van de Tien, voorzien in artikel 1 , lid 1 ,
                                                                          van Verordening (EEG) nr. 3416/91 van de Commissie
(M PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 .                                       van 25 november 1991 betreffende een aantal residuele
                                                                          rechten die in 1 991 van toepassing zijn in het kader van
                                                                          de tariefafbraak overeenkomstig de Akte van Toetre
                                                                          ding van Spanje en Portugal voor de in de bijlage bij
                                                                          Verordening (EEG) nr. 3835/90 van de Raad van
                                                                          20 december 1990 tot wijziging van de Verordeningen
 ---pagebreak--- Nr . C 54/4              NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       22 . 2 . 97
      (EEG) nr. 3831 /90, (EEG) nr. 3832/90 en (EEG) nr.                     90/270/EEG van de Raad van 29 mei 1990 betreffende
      3833/90 voor wat betreft het stelsel van algemene                      minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid met
      tariefpreferenties van toepassing op bepaalde producten                betrekking tot het werken met beeldschermapparatuur
      van oorsprong uit Bolivia, Colombia, Ecuador en Peru,                  ( vijde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16 , lid 1 , van
      opgesomde landbouwproducten, is niet van toepassing                    Richtlijn 8 9/3 91 /EEG — PB nr. L.156 van 21 . 6 . 1990 ,
      op de invoer van conserven van tonijn op olijfolie uit                 blz . 14 ) in de strafzaken tegen X, heeft het Hof (Vijfde
      Spanje.                                                                Kamer ), samengesteld als volgt: J.C. Moitinho de Almeida
                                                                             ( rapporteur ), kamerpresident; L. Sevón, D.A.O. Edward,
                                                                             P. Jann en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal :
2 . Het staat aan de nationale rechter om vast te stellen, of                D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 12 december
      voldaan is aan de voorwaarden van artikel 5, lid 2 , van
                                                                             1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
       Verordening (EEG) nr. 1 697/79 van de Raad van 24 juli                volgt:
       1 979 inzake navordering van de rechten bij invoer of bij
      uitvoer die niet van de belastingschuldige zijn opgeëist
      voor goederen welke zijn aangegeven voor een douane                    1 . Artikel 9, lid 1 , van Richtlijn 90/270/EEG moet aldus
      regeling waaruit de verplichting tot betaling van derge                     worden uitgelegd, dat alle werknemers die onder de
      lijke rechten voortvloeide. Bij de beoordeling van de                        werkingssfeer van de richtlijn vallen, het daarin voorge
      vraag, of de belastingschuldige de vergissing van de                         schreven periodieke oogonderzoek moeten ondergaan.
      autoriteiten al dan niet redelijkerwijze kon ontdekken,                      Artikel 9, lid 2, van Richtlijn 90/270/EEG moet aldus
      moet met name worden gelet op de aard van de                                 worden uitgelegd, dat de werknemers het oftalmologi
      vergissing, de beroepservaring van de betrokken onder                       sche onderzoek moeten kunnen ondergaan in alle
      nemer en de mate van de door hem betrachte zorgvul                         gevallen waarin het overeenkomstig lid 1 verrichte
      digheid. Tot de in aanmerking te nemen relevante                             onderzoek van de ogen en het gezichtsvermogen zulks
       omstandigheden behoren de complexiteit van de wetge                        vereist.
      ving, de formulering van de doelstelling van de betrok
       ken bepalingen, het feit dat de vergissing ook in andere
      handelingen van de betrokken Lidstaat is begaan, en het                2 . De artikelen 4 en 5 van Richtlijn 90/270/EEG moeten
       bestaan van meningsverschillen tussen de Lidstaten over                     aldus worden uitgelegd, dat de daarin vervatte verplich
      de wijze waarop de relevante bepalingen moeten worden                        ting van toepassing is op alle werkplekken, zoals
       uitgelegd.                                                                  gedefinieerd in artikel 2, sub b), zonder dat zij moeten
                                                                                zijn bezet door werknemers in de zin van artikel 2,
                                                                                sub c), en dat de werkplekken aan alle minimumvoor
( ] ) PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 en PB
      nr . C 189 van 22 . 7 . 1995 .
                                                                                schriften moeten voldoen.
                                                                              (>) PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
                     ARREST VAN HET HOF
                             ( Vijfde Kamer )
                       van 12 december 1996                                                     ARREST VAN HET HOF
in de gevoegde zaken C-74/95 en C-129/95 ( verzoek om een                                              ( Zesde Kamer)
prejudiciële beslissing van de Procura della Repubblica                                           van 12 december 1996
presso la Pretura circondariale di Torino en de Pretura
          circondariale di Torino ): strafzaken tegen X (')                   in zaak C- 142/95 P: Associazione agricoltori della provincia
                                                                              di Rovigo e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen
 (Richtlijn 90/270/EEG betreffende minimumvoorschriften                                               schappen e.a. i 1 )
inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot het
                                                                              (Hogere voorziening — Natuurlijke of rechtspersonen —
 werken met beeldschermapparatuur — Begrip werknemer
                                                                                Handeling die hen rechtstreeks en individueel raakt)
— Oog- en gezichtsonderzoek — Begrip werkplek in de zin
 van de artikelen 4 en 5 — Draagwijdte van de bij de                                                      97/C 54/07
              artikelen 4 en 5 gestelde verplichtingen)
                                ( 97/C 54/06 )                                                     (Procestaai: Italiaans)
                        (Procestaai: Italiaans)
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                   de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                              In zaak C-142/95 P, Associazione agricoltori della provincia
                                                                              di Rovigo, Associazione polesana coltivatori diretti di
In de gevoegde zaken C-74/95 en C- 129/95 , betreffende een                   Rovigo, Consorzio cooperative pescatori del Polesine,
prejudiciële beslissing over de uitlegging van Richtlijn                      C. Brena , vertegenwoordigd door I. Cacciavillani , advocaat


title: Zaak C-358/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 27 juni 2013 — Strafzaak tegen Markus D.

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 27 juni 2013 — Strafzaak tegen Markus D.
   (Zaak C-358/13)
   2013/C 325/13
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in de strafzaak

   Markus D.

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 1, punt 2, sub b, van richtlijn 2001/83/EG van 6 november 2001 (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van 31 maart 2004 (2), aldus worden uitgelegd dat enkelvoudige of samengestelde substanties in de zin van deze bepaling die de fysiologische functies van de mens enkel wijzigen — en dus niet herstellen of verbeteren —, enkel dan kunnen worden geacht een geneesmiddel te zijn indien zij therapeutisch nuttig zijn of in ieder geval een positieve invloed hebben op de lichaamsfuncties? Vallen bijgevolg enkelvoudige of samengestelde substanties die louter wegens hun — roesopwekkende — psychoactieve werking worden geconsumeerd en daarbij stellig de gezondheid in gevaar brengen, niet onder het in de richtlijn bedoelde begrip geneesmiddel?

      (1)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, PB L 311, blz. 67.

      (2)  Richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging van richtlijn 2001/83/EG, PB L 136, blz. 34.


title: Zaak C-107/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 25 februari 2010 — Enel Maritsa Iztok 3

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 25 februari 2010 — Enel Maritsa Iztok 3
   (Zaak C-107/10)
   2010/C 134/30
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Enel Maritsa Iztok 3

      Prejudiciële vragen

   Moeten artikel 18, lid 4, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1), en artikel 183, eerste alinea, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (2), aldus worden uitgelegd dat zij in de omstandigheden van het hoofdgeding niet eraan in de weg staan,

               1.

               dat op grond van een wetswijziging, strekkende tot bestrijding van belastingfraude, de termijn voor de teruggaaf van btw wordt verlengd tot de dag van vaststelling van een naar aanleiding van een belastingcontrole opgelegde aanslag, omdat binnen de termijn van 45 dagen na de indiening van de belastingaangifte bij de betrokkene een belastingcontrole is ingesteld, zonder dat tijdens deze periode rente over het voor teruggaaf vatbare bedrag verschuldigd is, wanneer tevens de volgende omstandigheden bestaan:

                           a)

                           vóór deze wijziging was de wettelijke termijn van 45 dagen voor de belastingteruggaaf verlopen en was, ondanks de instelling van een belastingcontrole, rente over het terug te betalen bedrag beginnen te lopen,

                           b)

                           bij de belastingcontrole werd de juistheid van het vermelde bedrag aan terug te geven belasting vastgesteld,

                           c)

                           de enige juridische mogelijkheid waarover de belastingplichtige beschikt om deze termijn te bekorten, bestaat in het stellen van een zekerheid in de vorm van geld, overheidsobligaties of een onvoorwaardelijke en onherroepelijke bankgarantie voor een bepaalde duur, ter hoogte van het voor teruggaaf vatbare bedrag;

               2.

               dat is voorzien in een termijn voor de teruggaaf van btw van 45 dagen vanaf de dag van indiening van de aangifte voor deze belasting, alsmede in de juridische mogelijkheid van schorsing en vervolgens ook verlenging van die termijn door een gedurende de loop ervan ingestelde belastingcontrole, terwijl het tijdvak voor de afrekening van die belasting slechts één maand omvat;

               3.

               dat de teruggaaf van btw geschiedt bij een naar aanleiding van een belastingcontrole op te leggen aanslag, doordat een voor teruggaaf vatbaar bedrag wordt verrekend met bij diezelfde aanslag vastgestelde btw-schulden en andere verschuldigde belasting, vorderingen van de overheid voor verschillende belastingtijdvakken en tot de dag van vaststelling van voornoemde aanslag opgelopen rente over die bedragen, wanneer bij de belastingcontrole blijkt dat het in de aangifte vermelde bedrag aan terug te geven belasting juist is en tegelijkertijd de volgende omstandigheden bestaan:

                           a)

                           in het kader van de belastingcontrole zijn geen conservatoire maatregelen getroffen voor toekomstige vorderingen van de staat die in de loop van de procedure tot vaststelling van de naar aanleiding van de belastingcontrole op te leggen aanslag zouden kunnen blijken,

                           b)

                           de nationale wetgeving voorziet niet in verrekening met vorderingen van de staat als middel van gedwongen tenuitvoerlegging of als conservatoire maatregel,

                           c)

                           de termijnen voor de bestrijding en de vrijwillige betaling van de verrekende hoofdbedragen en rente zijn niet verstreken, omdat deze door diezelfde naar aanleiding van de belastingcontrole opgelegde aanslag zijn vastgesteld, en een deel ervan is ook voor de rechter aangevochten;

               4.

               dat de staat, wanneer de juistheid van de in de aangifte vermelde teveel betaalde btw is vastgesteld, op de dag van vaststelling van de naar aanleiding van de belastingcontrole opgelegde aanslag een verrekening verricht met bij die aanslag vastgestelde belasting die is verschuldigd voor tijdvakken die vóór de dag van indiening van de belastingaangifte liggen, alsook met rente over die belasting, in plaats van op de dag van indiening van de belastingaangifte, in aanmerking genomen dat de staat tijdens de wettelijk vastgelegde termijn voor de teruggaaf van het bedrag geen rente verschuldigd is en vanaf de dag van indiening van de aangifte tot aan de vaststelling van de naar aanleiding van de belastingcontrole op te leggen aanslag rente over de verrekende belasting heft?

      (1)  PB L 145, blz. 1.

      (2)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-27/09: Beroep ingesteld op 19 januari 2009 — Stella Kunststofftechnik/BHIM — Stella Pack (Stella)

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/28

         Beroep ingesteld op 19 januari 2009 — Stella Kunststofftechnik/BHIM — Stella Pack (Stella)
   (Zaak T-27/09)
   (2009/C 82/50)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Stella Kunststofftechnik GmbH (Eltville, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Beckensträter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Stella Pack Sp. z o. o. (Lubartow, Republiek Polen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van 13 november 2008, die op 19 november 2008 is betekend, vernietigen en vaststellen dat de vordering tot vervallenverklaring van 22 december 2006 niet-ontvankelijk moest worden verklaard;

               —

               subsidiair, de beslissing van 13 november 2008, met inbegrip van de beslissing van de nietigheidsafdeling van 27 februari 2008, vernietigen en de uitspraak op de vordering tot vervallenverklaring van 22 december 2006 aanhouden totdat de oppositieprocedure inzake oppositie B 863177 is afgesloten;

               —

               interveniënte verwijzen in de voor vergoeding in aanmerking komende kosten, met inbegrip van de kosten in eerdere instanties, die van verweerder daaronder begrepen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: woordmerk „Stella” voor waren van de klassen 6, 8, 16, 20 en 21 (gemeenschapsmerk nr. 15 479)

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Stella Pack Sp. z o. o.

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: vervallenverklaring van het betrokken gemeenschapsmerk voor bepaalde waren van de klassen 6, 8, 16 en 20

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van verzoeksters beroep

      Aangevoerde middelen: ontvankelijkheidsvoorwaarden van verordening (EG) nr. 40/94 (1) en van verordening (EG) nr. 2868/95 (2) die in de vervallenverklaringsprocedure ambthalve in aanmerking dienen te worden genomen, zijn buiten beschouwing gelaten

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak C-331/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg (Nederland) op 13 juni 2016 — K. tegen Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg (Nederland) op 13 juni 2016 — K. tegen Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
   (Zaak C-331/16)
   (2016/C 326/20)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: K.

      Verweerder: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 27, tweede lid, van richtlijn 2004/38/EG (1) toe, dat een burger van de Unie, zoals in deze zaak, voor wie in rechte vast staat dat artikel 1(F), aanhef en onder a en b, van het Vluchtelingenverdrag op hem van toepassing is, ongewenst wordt verklaard omdat de uitzonderlijke ernst van de misdrijven waarop deze verdragsbepaling betrekking heeft tot de conclusie leidt dat aangenomen moet worden dat de dreiging voor een fundamenteel belang van de samenleving naar zijn aard blijvend actueel is?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1) ontkennend luidt, hoe moet worden onderzocht in het kader van een voorgenomen ongewenstverklaring of het gedrag van de burger van de Unie, zoals hierboven bedoeld, op wie artikel l(F), aanhef en onder a en b, van het Vluchtelingenverdrag van toepassing is verklaard, moet worden beschouwd als een actuele, werkelijke en voldoende ernstige bedreiging van een fundamenteel belang van de samenleving? In hoeverre speelt daarbij een rol dat de 1(F)-gedragingen, zoals in het onderhavige geval, lang geleden — in dit geval: in het tijdvak van 1992 tot 1994 — hebben plaatsgevonden?

               3)

               Op welke wijze speelt bij de beoordeling of een ongewenstverklaring kan worden opgelegd aan een burger van de Unie op wie artikel l(F), aanhef en onder a en b, van het Vluchtelingenverdrag van toepassing is verklaard, zoals in de onderhavige zaak, het evenredigheidsbeginsel een rol? Dienen daarbij, of los daarvan, de in artikel 28, eerste lid, van de verblijfsrichtlijn genoemde factoren te worden betrokken? Dient daarbij, of los daarvan, ook de in artikel 28, derde lid, aanhef en onder a, genoemde termijn van tien jaar verblijf in het gastland in aanmerking te worden genomen? Dienen onverkort de in de Richtsnoeren voor een betere omzetting en toepassing van richtlijn 2004/38 (COM(2009)313) onder 3.3. genoemde factoren te worden betrokken?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (Voor de EER relevante tekst) (PB 2004, L 158, blz. 77).


title: Zaak C-284/00: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 27 april 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Stratmann GmbH und Co. KG en Landrätin des Kreises Wesel

text:
C 302/14                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     21.10.2000
Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward,        Beroep, op 27 december 1999 ingesteld door Portugese
L. Sevón (rapporteur) en R. Schintgen, kamerpresidenten,               Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, A. La Pergola, J.-P. Puissochet,                                       schappen
G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm, M. Wathelet, V. Skouris en
F. Macken, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:                                     (Zaak C-509/99)
R. Grass, op 21 juni 2000 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:                                                                      (2000/C 302/26)
1)    Het beroep wordt verworpen.
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
2)    De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.                  op 27 december 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek,
                                                                        vertegenwoordigd door L. Fernandes, directeur van de juri-
(1) PB C 63 van 4.3.2000.                                               dische dienst van het directoraat-generaal communautaire
                                                                        aangelegenheden van het Ministerie van Buitenlandse zaken,
                                                                        en M. L. Duarte, hoogleraar aan de juridische faculteit van de
                                                                        universiteit van Lissabon, als gemachtigden, en door M. Galvão
                                                                        Teles en M. Marques Mendes, advocaten te Lissabon, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg ter Portugese ambassade,
                                                                        Rue Guillaume Schneider 24.
Beroep, op 13 oktober 1999 ingesteld door Portugese
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                             schappen
                                                                        1.    Het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren en
                          (Zaak C-391/99)
                                                                              a)     primair, rechtens non-existent te verklaren de be-
                          (2000/C 302/25)                                            schikking van de Commissie van 20 oktober 1999
                                                                                [ref. C (1999) 3370 def] betreffende een procedure
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                           op basis van artikel 21 van verordening (EEG)
op 13 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van                              nr. 4064/89 (1) van de Raad van 21 december 1989
de Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek,                                 betreffende de controle op concentraties van onder-
vertegenwoordigd door L. Fernandes, directeur van de juri-                           nemingen (IV/M.1616 A. Champalimaud/BSCH);
dische dienst van het directoraat-generaal communautaire
aangelegenheden van het Ministerie van Buitenlandse zaken,                    b)     subsidiair, voormelde beschikking nietig te ver-
en M. L. Duarte, hoogleraar aan de juridische faculteit van de                       klaren.
universiteit van Lissabon, als gemachtigden, en door M. Galvão
Teles en M. Marques Mendes, advocaten te Lissabon, domicilie            2)    De Commissie in de kosten te verwijzen.
gekozen hebbende te Luxemburg ter Portugese ambassade,
Rue Guillaume Schneider 24.                                             De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen heeft bij beschikking van 14 september 2000 de doorhaling in
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        het register van de onderhavige zaak gelast.
1.    Het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren en               (1) PB L 395 van 30.12.1989, blz. 1.
      a)     primair, rechtens non-existent te verklaren de be-
             schikking van de Commissie van 20 juli 1999 [ref.
             C (1999) 2406 def.] betreffende een procedure
             op basis van artikel 21 van verordening (EEG)
             nr. 4064/89 (1) van de Raad van 21 december 1989
             betreffende de controle op concentraties van onder-        Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 27 april
             nemingen (IV/M.1616 — A. Champalimaud/BSCH);               2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                        Stratmann GmbH und Co. KG en Landrätin des Kreises
      b)     subsidiair, voormelde beschikking nietig te ver-
                                                                                Wesel
             klaren.
2.    De Commissie in de kosten te verwijzen.                                                    (Zaak C-284/00)
De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-                               (2000/C 302/27)
pen heeft bij beschikking van 13 september 2000 de doorhaling in
het register van de onderhavige zaak gelast.                            Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van
                                                                        27 april 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                        op 19 juli 2000, in het geding tussen Stratmann GmbH und
(1) PB L 395 van 30.12.1989, blz. 1.
                                                                        Co. KG en Landrätin des Kreises Wesel, het Hof van Justitie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vraag:
 ---pagebreak--- 21.10.2000              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 302/15
Omvat de forfaitaire retributie die krachtens richtlijn                     (thans artikel 86 EG), niettemin een handeling met exter-
85/73/EEG (1) van de Raad van 29 januari 1985, juncto                       ne gevolgen is, die voor de adressaten ervan onmiddellijk
beschikking 88/408/EEG (2) van de Raad van 15 juni 1988, en                 nadelige rechtsgevolgen heeft. Zo bezien staat het vast,
krachtens richtlijn 85/73/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij              dat de lidstaten en de betrokken kunnen opkomen tegen
richtlijn 93/118/EEG (3) van de Raad van 22 december 1993,                  de beschikkingen van de Commissie waarbij bepaalde
geldt voor de keuring van voor de binnenlandse markt                        steunmaatregelen als „nieuwe steunmaatregelen” in de zin
bestemd vers vlees overeenkomstig de krachtens richtlijn                    van artikel 92 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87
88/409/EEG (4) van 15 juni 1988 toe te passen richtlijn                     EG) worden gekwalificeerd, en waarbij zij de procedure
64/433/EEG (5)                                                              van artikel 93, lid 2, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 2,
                                                                            EG) inleidt, indien zij van mening zijn, dat de betrokken
a)     in de versie van richtlijn 89/662/EEG (6) van 11 december            maatregelen „bestaande steunmaatregelen” zijn, die moe-
       1989 en                                                              ten worden beoordeeld in het verschillende procedurale
                                                                            kader van artikel 93, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 88,
b)     in de versie van richtlijn 91/497/EEG (7) van 29 juli 1991,          lid 1, EG).
ook de kosten van keuringen van vers varkensvlees op                  2)    De Italiaanse Republiek betoogt, dat de Commissie een
trichinen?                                                                  kennelijke beoordelingsfout heeft begaan bij de bepaling
                                                                            van de rechtsgrondslag voor de beoordeling van de
                                                                            verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van de be-
( 1) PB 1985, L 32, blz. 14.                                                twiste nationale bepalingen: zij had haar analyse immers
( 2) PB 1988, L 194, blz. 24.                                               uitsluitend moeten baseren en verrichten op basis van de
( 3) PB 1993, L 340, blz. 15.                                               specifieke bepalingen van de richtlijn inzake de posterijen.
( 4) PB 1988, L 194, blz. 28.                                               Deze onjuiste rechtsgrondslag heeft in casu een manifeste
( 5) PB 1964, B 121, blz. 2012.                                             schending van wezenlijke vormvoorschriften en misbruik
( 6) PB 1989, L 395, blz. 13.                                               van procedure tot gevolg gehad, daar een procedure op
( 7) PB 1991, L 268, blz. 69.
                                                                            grond van artikel 86, lid 3, EG is ingeleid, terwijl een
                                                                            eventuele berisping wegens onjuiste omzetting van de
                                                                            richtlijn inzake de posterijen had moeten gebeuren in het
                                                                            procedurele kader van artikel 169 EG-Verdrag (thans
                                                                            artikel 226 EG).
                                                                            Door aldus te handelen heeft de Commissie bovendien
                                                                            artikel 86, lid 3, EG geschonden, welke bepaling zij in
Beroep, op 20 juli 2000 ingesteld door Italiaanse Repu-                     casu niet had mogen toepassen, alsmede artikel 226 EG,
bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        omdat zij die bepaling ten onrechte niet heeft toegepast.
                                                                            Ten slotte zij opgemerkt, dat de Commissie een andere
                          (Zaak C-286/00)                                   procedure heeft gekozen dan die welke bij artikel 226 EG
                                                                            is opgelegd, doch die keuze niet in het minst heeft
                          (2000/C 302/28)                                   gemotiveerd, welk motivering des te noodzakelijker was,
                                                                            gelet op de ernstige gevolgen van die keuze.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 20 juli 2000 beroep tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-
genwoordigd door U. Leanza, bijgestaan door I. M. Braguglia
en F. Quadri, avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebben-
de te Luxemburg bij de Italiaanse ambassade, Rue Marie-
Adélaïde 5.                                                           Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 27 april
                                                                      2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Fleischversorgung Neuss GmbH und Co. KG en Landrat
                                                                                des Kreises Neuss
—      nietig te verklaren de aanmaningsbrief van de Commissie
       nr. SG (2000) — D/103687 van 16 mei 2000;                                               (Zaak C-288/00)
—      verweerster in de kosten te verwijzen.                                                  (2000/C 302/29)
                                                                      Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van
Middelen en voornaamste argumenten                                    27 april 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                      op 21 juli 2000, in het geding tussen Fleischversorgung Neuss
1)     De Italiaanse Republiek merkt op, dat de ingebrekestel-        GmbH und Co. KG en Landrat des Kreises Neuss, het Hof van
       ling, ofschoon preliminair ten aanzien van de eventuele        Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
       latere beslissing op grond van artikel 90 EG-Verdrag           prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak T-1/12: Beroep ingesteld op 2 januari 2012 — Frankrijk/Commissie

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/20

         Beroep ingesteld op 2 januari 2012 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-1/12)
   2012/C 80/35
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues en J. Gstalter, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beschikking in haar geheel nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2011) 7808 def. van 24 oktober 2011 waarbij de Commissie met de interne markt onverenigbaar heeft verklaard de herstructureringssteun die de Franse autoriteiten voornemens zijn aan SeaFrance SA toe te kennen in de vorm van een kapitaalverhoging en van leningen door de SNCF aan SeaFrance.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: onjuiste opvatting van het begrip steunmaatregel van de staat in de zin van artikel 107 VWEU, doordat de Commissie heeft geoordeeld dat vraag of de twee voorgenomen leningen door de SNCF verstandig waren, moest worden beantwoord in samenhang met de reddingssteun en de herstructureringssteun. Dit middel bestaat uit twee onderdelen:

                           —

                           enerzijds: onjuiste uitlegging door de Commissie van het arrest van het Gerecht van 15 september 1998, BP Chemicals/Commissie (T-11/095, Jurispr. blz. II-3235), en

                           —

                           anderzijds: subsidiair, onjuiste toepassing van dat arrest door de Commissie.

               2)

               Tweede middel: onjuiste opvatting van het begrip steunmaatregel van de staat in de zin van artikel 107 VWEU, doordat de Commissie ten overvloede heeft geoordeeld dat de Franse autoriteiten niet hebben aangetoond dat de twee voorgenomen leningen door de SNCF, afzonderlijk beoordeeld, zijn toegekend tegen een marktrente. Dit middel bestaat uit twee onderdelen:

                           —

                           enerzijds: de Commissie heeft verkeerdelijk uitgesloten dat de mededeling van de Commissie van 19 januari 2008 over de herziening van de methode waarmee de referentie- en disconteringspercentages worden vastgesteld (1), op de twee betrokken leningen wordt toegepast, en

                           —

                           anderzijds: de Commissie heeft verkeerdelijk geoordeeld dat het rentepercentage van de betrokken leningen om en bij 14 % had moeten bedragen om in overeenstemming te zijn met de markt.

               3)

               Derde middel: onjuiste rechtsopvatting en onjuiste opvatting van de feiten doordat de Commissie heeft geoordeeld dat de herstructureringssteun onverenigbaar is met artikel 107, lid 3, sub c, VWEU uitgelegd tegen de achtergrond van de richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun.

               4)

               Vierde middel: schending van artikel 345 VWEU volgens hetwelk de Verdragen de regeling van het eigendomsrecht van de lidstaten onverlet laten.

      (1)  PB C 14, blz. 6.


title: Zaak T-82/11: Beroep ingesteld op 14 februari 2011 — Formica/BHIM — Silicalia (CompacTop)

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/16

         Beroep ingesteld op 14 februari 2011 — Formica/BHIM — Silicalia (CompacTop)
   (Zaak T-82/11)
   2011/C 113/32
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Formica, SA (Galdakao, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Gómez López, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Silicalia, SL (Valencia, Spanje)

      Conclusies

               —

               verklaren dat de beslissing van 9 december 2010 van de eerste kamer van beroep van het BHIM in zaak R 1083/2010-1 niet in overeenstemming is met verordening (EG) nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk;

               —

               verklaren dat gecombineerd gemeenschapsmerk CompacTop (nr. 6 524 243) kan worden ingeschreven in klasse 20, en

               —

               verweerder en, in voorkomend geval, interveniënte verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „CompacTop” voor waren van klasse 20

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Silicalia, SL

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsbeeldmerk en nationale beeldmerken met de woordelementen „COMPACquartz”, „COMPACMARMOL&QUARTZ” en „COMPAC MARMOL&QUARTZ” voor waren en diensten van de klassen 19, 27, 35, 37 en 39

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), daar er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).