title: Gevoegde zaken C-655/16 en C-656/16: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 24 oktober 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Hitachi Rail Italy Investments Srl (C-655/16), Finmeccanica SpA (C-656/16) / Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob) (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Vennootschapsrecht — Richtlijn 2004/25/EG — Openbare overnamebiedingen — Artikel 5, lid 4, tweede alinea — Mogelijkheid om onder welomlijnde omstandigheden en op grond van duidelijk omschreven criteria de biedprijs te wijzigen — Nationale regeling die voorziet in de mogelijkheid voor de toezichthoudende autoriteit om de prijs van een openbaar overnamebod te verhogen in geval van samenspanning tussen de bieder en de verkoper)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/16

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 24 oktober 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Hitachi Rail Italy Investments Srl (C-655/16), Finmeccanica SpA (C-656/16) / Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)
   (Gevoegde zaken C-655/16 en C-656/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Vennootschapsrecht - Richtlijn 2004/25/EG - Openbare overnamebiedingen - Artikel 5, lid 4, tweede alinea - Mogelijkheid om onder welomlijnde omstandigheden en op grond van duidelijk omschreven criteria de biedprijs te wijzigen - Nationale regeling die voorziet in de mogelijkheid voor de toezichthoudende autoriteit om de prijs van een openbaar overnamebod te verhogen in geval van samenspanning tussen de bieder en de verkoper))
   (2018/C 005/21)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Hitachi Rail Italy Investments Srl (C-655/16), Finmeccanica SpA (C-656/16)

      Verwerende partij: Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

      in tegenwoordigheid van: Amber Capital Italia Sgr SpA, Amber Capital Uk Llp, Bluebell Partners Limited, Elliot International Lp, The Liverpool Limited Partnership, Elliot Associates L.P.

      Dictum

   Artikel 5, lid 4, tweede alinea, van richtlijn 2004/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende het openbaar overnamebod, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, op grond waarvan de nationale toezichthoudende autoriteit de prijs van een openbaar overnamebod kan verhogen in geval van „samenspanning”, zonder dat daarin de specifieke gedragingen worden genoemd die kenmerkend zijn voor dat begrip, voor zover de uitlegging van dat begrip op voldoende duidelijke, nauwkeurige en voorspelbare wijze uit die regeling kan worden afgeleid door middel van de door het nationale recht erkende uitleggingsmethoden.

      (1)  PB C 121 van 18.4.2017.


title: Zaak C-608/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta förvaltningsdomstolen (Zweden) op 24 oktober 2017 — Skatteverket / Holmen AB

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta förvaltningsdomstolen (Zweden) op 24 oktober 2017 — Skatteverket / Holmen AB
   (Zaak C-608/17)
   (2018/C 005/32)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Högsta förvaltningsdomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Skatteverket

      Verwerende partij: Holmen AB

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is voor het recht van een moedermaatschappij in een lidstaat — dat onder meer volgt uit het arrest Marks & Spencer — om op grond van artikel 49 VWEU definitieve verliezen van een dochteronderneming in een andere lidstaat in aftrek te brengen, vereist dat de dochteronderneming rechtstreeks wordt gehouden door de moedermaatschappij?

               2)

               Moet een verlies ook als definitief worden beschouwd voor het deel dat als gevolg van de regels in de vestigingsstaat van de dochteronderneming niet kon worden verrekend met de winst in die staat in een bepaald jaar, maar kon worden overgedragen zodat het eventueel in een komend jaar kan worden afgetrokken?

               3)

               Moet bij de beoordeling of een verlies definitief is, rekening worden gehouden met de beperkingen die de regels van de vestigingsstaat van de dochteronderneming stellen aan de mogelijkheid voor andere eenheden dan de eenheid die het verlies heeft geleden, het verlies af te trekken?

               4)

               Indien rekening moet worden gehouden met een beperking als bedoeld in de derde vraag, dient dan in aanmerking te worden genomen in welke mate feitelijk door de beperking een deel van de verliezen niet met de winst van een andere eenheid kon worden verrekend?


title: Zaak C-657/15 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 november 2017 — Viasat Broadcasting UK Ltd / TV2/Danmark A/S, Europese Commissie, Koninkrijk Denemarken (Hogere voorziening — Staatssteun — Artikel 107, lid 1, VWEU — Openbare omroep — Door de Deense autoriteiten ten uitvoer gelegde maatregelen ten behoeve van de Deense omroep TV2/Danmark — Begrip „steunmaatregelen van de staten of met staatsmiddelen bekostigd” — Arrest Altmark)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 november 2017 — Viasat Broadcasting UK Ltd / TV2/Danmark A/S, Europese Commissie, Koninkrijk Denemarken
   (Zaak C-657/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatssteun - Artikel 107, lid 1, VWEU - Openbare omroep - Door de Deense autoriteiten ten uitvoer gelegde maatregelen ten behoeve van de Deense omroep TV2/Danmark - Begrip „steunmaatregelen van de staten of met staatsmiddelen bekostigd” - Arrest Altmark))
   (2018/C 005/06)
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Rekwirante: Viasat Broadcasting UK Ltd (vertegenwoordigers: M. Honoré en S. Kalsmose-Hjelmborg, advokater)

      Andere partijen in de procedure: TV2/Danmark A/S (vertegenwoordiger: O. Koktvedgaard, advokat), Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky, T. Maxian Rusche en L. Grønfeldt, gemachtigden), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: C. Thorning, gemachtigde, bijgestaan door R. Holdgaard, advokat)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 24 september 2015, TV2/Danmark/Commissie (T-674/11, EU:T:2015:684), wordt vernietigd, voor zover daarin besluit 2011/839/EU van de Commissie van 20 april 2011 betreffende de door Denemarken ten uitvoer gelegde steunmaatregelen (C 2/03) ten behoeve van TV2/Danmark nietig is verklaard voor zover de Europese Commissie daarin heeft geoordeeld dat de via het TV2-fonds aan TV2/Danmark overgedragen reclame-inkomsten van de jaren 1995 en 1996 staatssteun vormden.

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               Het door TV2/Danmark A/S tegen besluit 2011/839 ingestelde beroep tot nietigverklaring wordt verworpen.

               4)

               TV2/Danmark A/S draagt haar eigen kosten, de helft van de kosten die Viasat Broadcasting UK Ltd heeft gemaakt in het kader van deze hogere voorziening en alle kosten die laatstgenoemde heeft gemaakt in eerste aanleg.

               5)

               Viasat Broadcasting UK Ltd draagt de helft van haar eigen kosten in deze hogere voorziening.

               6)

               De Europese Commissie en het Koninkrijk Denemarken dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 222 van 20.6.2016.


title: Zaak T-667/16 P: Arrest van het Gerecht van 14 november 2017 — De Meyer e.a. / Commissie („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2014 — Lijst van ambtenaren die door de directeuren-generaal en de diensthoofden zijn voorgedragen voor bevordering — Weglating van de naam van rekwiranten — Motiveringsplicht — Geen onjuiste rechtsopvatting — Geen onjuiste opvatting van het bewijsmateriaal — Verzoek om wraking van een rechter”)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/36

         Arrest van het Gerecht van 14 november 2017 — De Meyer e.a. / Commissie
   (Zaak T-667/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2014 - Lijst van ambtenaren die door de directeuren-generaal en de diensthoofden zijn voorgedragen voor bevordering - Weglating van de naam van rekwiranten - Motiveringsplicht - Geen onjuiste rechtsopvatting - Geen onjuiste opvatting van het bewijsmateriaal - Verzoek om wraking van een rechter”))
   (2018/C 005/48)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Pieter De Meyer (Brussel, België) en de 8 andere rekwiranten wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordiger: R. Rata, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Berscheid, C. Berardis-Kayser en A.-A. Gilly, vervolgens G. Berscheid, G. Gattinara en C. Berardis-Kayser, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Enkelvoudige kamer) van 20 juli 2016, Adriaen e.a./Commissie (F-113/15, EU:F:2016:162), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Pieter De Meyer en de andere ambtenaren wier namen zijn opgenomen in de bijlage zullen hun eigen kosten dragen en worden verwezen in de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 441 van 28.11.2016.


title: Zaak C-46/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — Valsts ieņēmumu dienests / „LS Customs Services” SIA (Prejudiciële verwijzing — Douane-unie — Verordening (EEG) nr. 2913/92 — Communautair douanewetboek — Niet-communautaire goederen — Regeling extern communautair douanevervoer — Onttrekking aan het douanetoezicht van goederen waarover invoerrechten verschuldigd zijn — Vaststelling van de douanewaarde — Artikel 29, lid 1 — Voorwaarden voor toepassing van de methode van de transactiewaarde — Artikelen 30 en 31 — Keuze van de methode voor de vaststelling van de douanewaarde — Verplichting van de douaneautoriteiten om de gekozen methode te rechtvaardigen)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/6

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — Valsts ieņēmumu dienests / „LS Customs Services” SIA
   (Zaak C-46/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Douane-unie - Verordening (EEG) nr. 2913/92 - Communautair douanewetboek - Niet-communautaire goederen - Regeling extern communautair douanevervoer - Onttrekking aan het douanetoezicht van goederen waarover invoerrechten verschuldigd zijn - Vaststelling van de douanewaarde - Artikel 29, lid 1 - Voorwaarden voor toepassing van de methode van de transactiewaarde - Artikelen 30 en 31 - Keuze van de methode voor de vaststelling van de douanewaarde - Verplichting van de douaneautoriteiten om de gekozen methode te rechtvaardigen))
   (2018/C 005/07)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Verwerende partij:„LS Customs Services” SIA

      Dictum

               1)

               Artikel 29, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 955/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 1999, moet aldus worden uitgelegd dat de daarin genoemde methode voor de vaststelling van de douanewaarde niet geldt voor goederen die niet voor uitvoer naar de Europese Unie zijn verkocht.

               2)

               Artikel 31 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 955/1999, gelezen in samenhang met artikel 6, lid 3, van die verordening, zoals gewijzigd, moet aldus worden uitgelegd dat de douaneautoriteiten in hun besluit tot vaststelling van het bedrag van de verschuldigde invoerrechten moeten aangeven waarom zij geen gebruik hebben gemaakt van de methoden die in de artikelen 29 en 30 van die verordening, zoals gewijzigd, voor de vaststelling van de douanewaarde zijn voorzien, alvorens te kunnen concluderen dat de methode van artikel 31 van het douanewetboek moet worden toegepast, en dat zij moeten aangeven op basis van welke gegevens de douanewaarde van de goederen is berekend, en wel om de betrokkene in staat te stellen de gegrondheid ervan te beoordelen en met volledige kennis van zaken te beslissen of het zinvol is om beroep tegen dat besluit in te stellen. Het staat aan de lidstaten om in de uitoefening van hun procedurele autonomie de gevolgen te regelen van een niet-nakoming door de douaneautoriteiten van hun motiveringsplicht, en vast te leggen of en in hoeverre het mogelijk is een dergelijke niet-nakoming te verhelpen tijdens een gerechtelijke procedure, onder voorbehoud van de eerbiediging van het gelijkwaardigheids- en het doeltreffendheidsbeginsel.

               3)

               Artikel 30, lid 2, onder a), van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 955/1999, moet aldus worden uitgelegd dat de bevoegde autoriteit alvorens de methode die in die bepaling voor de vaststelling van de douanewaarde is voorzien, buiten toepassing te kunnen laten, niet verplicht is om de producent te vragen om haar de informatie te verstrekken die nodig is voor de toepassing van die methode. Die autoriteit is echter wel gehouden om alle informatiebronnen en databanken te raadplegen waarover zij beschikt. Zij dient de betrokken marktdeelnemers tevens in staat te stellen om haar elke informatie te verstrekken die kan bijdragen tot de vaststelling van de douanewaarde van de goederen krachtens die bepaling.

               4)

               Artikel 30, lid 2, van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 955/1999, moet aldus worden uitgelegd dat de douaneautoriteiten niet verplicht zijn om aan te geven waarom geen gebruik is gemaakt van de methoden voorzien in artikel 30, lid 2, onder c) en d), wanneer zij besluiten de douanewaarde van de goederen vast te stellen op basis van de transactiewaarde van soortgelijke goederen overeenkomstig artikel 151, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1762/95 van de Commissie van 19 juli 1995.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Zaak T-75/14: Arrest van het Gerecht van 16 november 2017 — USFSPEI / Parlement en Raad [„Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Niet-ontvankelijkheid — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Hervorming van het Statuut en de RAP — Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 — Onregelmatigheden tijdens de procedure voor vaststelling van de handelingen — Verzuim om het comité voor het statuut en de vakorganisaties te raadplegen — Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die rechten toekent aan particulieren”]

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/25

         Arrest van het Gerecht van 16 november 2017 — USFSPEI / Parlement en Raad
   (Zaak T-75/14) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Niet-ontvankelijkheid - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Hervorming van het Statuut en de RAP - Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 - Onregelmatigheden tijdens de procedure voor vaststelling van de handelingen - Verzuim om het comité voor het statuut en de vakorganisaties te raadplegen - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die rechten toekent aan particulieren”])
   (2018/C 005/33)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Union syndicale fédérale des services publics européens et internationaux (USFSPEI) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J.-N. Louis en D. de Abreu Caldas, vervolgens J.-N. Louis, advocaten)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: A. Troupiotis en E. Taneva, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bauer en A. Bisch, vervolgens M. Bauer en M. Veiga, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partijen: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Gattinara en J. Currall, vervolgens G. Gattinara en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van artikel 1, leden 27, 32, 46, 61, lid 64, onder b), lid 65, onder b), en lid 67, onder d), van verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (PB 2013, L 287, blz. 15), alsmede een verzoek krachtens artikel 268 VWEU strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden doordat verordening nr. 1023/2013 is vastgesteld in strijd met het in 2004 bereikte akkoord over de hervorming, de artikelen 12 en 27 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 10 van het Statuut en de in het besluit van de Raad van 23 juni 1981 geregelde overlegprocedure.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Union syndicale fédérale des services publics européens et internationaux (USFSPEI) wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 194 van 24.6.2014.


title: Zaak C-333/17: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 26 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca de Braga — Portugal) — Caixa Económica Montepio Geral / Carlos Samuel Pimenta Marinho e.a. (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikelen 21 en 38 — Non-discriminatie — Consumentenbescherming — Bancaire kredietovereenkomst — Geen vraag die betrekking heeft op een andere bepaling van Unierecht dan die welke in het Handvest van de grondrechten zijn opgenomen — Kennelijke onbevoegdheid van het Hof)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/16

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 26 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca de Braga — Portugal) — Caixa Económica Montepio Geral / Carlos Samuel Pimenta Marinho e.a.
   (Zaak C-333/17) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 21 en 38 - Non-discriminatie - Consumentenbescherming - Bancaire kredietovereenkomst - Geen vraag die betrekking heeft op een andere bepaling van Unierecht dan die welke in het Handvest van de grondrechten zijn opgenomen - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof))
   (2018/C 005/22)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Judicial da Comarca de Braga

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Caixa Económica Montepio Geral

      Verwerende partijen: Carlos Samuel Pimenta Marinho, Maria de Lurdes Coelho Pimenta Marinho, Daniel Pimenta Marinho, Vera da Conceição Pimenta Marinho

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de vraag die de Tribunal Judicial da Comarca de Braga (rechter in eerste aanleg van het gerechtelijk district Braga, Portugal) bij beslissing van 29 maart 2017 heeft gesteld.

      (1)  PB C 256 van 7.8.2017.


title: Zaak T-831/14: Arrest van het Gerecht van 14 november 2017 — Alfamicro / Commissie [„Arbitragebeding — Subsidieovereenkomst in het kader van het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (CIP) (2007-2013) — Auditrapport — Subsidiabele kosten — Terugbetaling van voorschotten — Evenredigheid — Gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid — Beginsel van behoorlijk bestuur — Motiveringsplicht — Wijziging van de conclusies in de loop van het geding — Verrekening van schuldvorderingen — Verzoek in reconventie — Vertragingsrente”]

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/26

         Arrest van het Gerecht van 14 november 2017 — Alfamicro / Commissie
   (Zaak T-831/14) (1)

   ([„Arbitragebeding - Subsidieovereenkomst in het kader van het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (CIP) (2007-2013) - Auditrapport - Subsidiabele kosten - Terugbetaling van voorschotten - Evenredigheid - Gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheid - Beginsel van behoorlijk bestuur - Motiveringsplicht - Wijziging van de conclusies in de loop van het geding - Verrekening van schuldvorderingen - Verzoek in reconventie - Vertragingsrente”])
   (2018/C 005/34)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Alfamicro — Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda. (Cascais, Portugal) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Gentil Anastácio, D. Pirra Xarepe en L. Rodrigues Carvalho, vervolgens G. Gentil Anastácio en D. Pirra Xarepe, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Estrada de Solà en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 272 VWEU strekkende tot in essentie een verklaring van non-existentie van de schuldvordering die de Commissie op de verzoekende partij stelt te hebben op grond van subsidieovereenkomst nr. 238882 inzake de financiering van het project „Save Eenergy”, gesloten in het kader van het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (CIP) (2007-2013) dat is vastgesteld bij besluit nr. 1639/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 2006 (PB 2006, L 310, blz. 15), en verzoek in reconventie strekkende tot in essentie veroordeling van de verzoekende partij tot terugbetaling van de ten onrechte in het kader van die overeenkomst uitgekeerde subsidie.

      Dictum

               1)

               Het door Alfamicro — Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda ingestelde beroep wordt verworpen.

               2)

               Alfamicro — Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 277 849,93 EUR, vermeerderd met 26,88 EUR rente per dag vertraging te rekenen vanaf 20 juni 2015, aan de Europese Commissie.

               3)

               Alfamicro — Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 73 van 2.3.2015.


title: Zaak T-687/17: Beroep ingesteld op 5 oktober 2017 — Vendrell Marti/GAR

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/46

         Beroep ingesteld op 5 oktober 2017 — Vendrell Marti/GAR
   (Zaak T-687/17)
   (2018/C 005/62)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende parij: Pedro Vendrell Marti (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Martínez Martínez en C. López-Mélida de Ramón, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit SRB/EES/2017/08 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad en de overeenkomstig artikel 20, lid 15, van verordening nr. 806/2014 daaraan ten grondslag liggende waardering van de onafhankelijke deskundige, nietig te verklaren;

               —

               te verklaren dat de artikelen 18 en 29 van verordening (EU) nr. 806/2014 onrechtmatig en niet van toepassing zijn, en

               —

               de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-500/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 18 augustus 2017 — Thomas Krauss / TUIfly GmbH

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 18 augustus 2017 — Thomas Krauss / TUIfly GmbH
   (Zaak C-500/17)
   (2018/C 005/23)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Frankfurt am Main

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Thomas Krauss

      Verwerende partij: TUIfly GmbH
   Bij beschikking van 28 september 2017 heeft het Hof van Justitie de zaak in het register van het Hof doorgehaald.


title: Zaak C-204/16 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 9 november 2017 — SolarWorld AG / Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME) [Hogere voorziening — Dumping — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 — Artikel 3 — Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) van oorsprong uit of verzonden uit China — Definitief antidumpingrecht — Vrijstelling van invoer waarvoor een verbintenis is aanvaard — Scheidbaarheid]

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/7

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 9 november 2017 — SolarWorld AG / Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME)
   (Zaak C-204/16 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Dumping - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 - Artikel 3 - Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) van oorsprong uit of verzonden uit China - Definitief antidumpingrecht - Vrijstelling van invoer waarvoor een verbintenis is aanvaard - Scheidbaarheid])
   (2018/C 005/08)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: SolarWorld AG (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocaat, en J. Beck, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocaat, en J. Beck, solicitor), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. Marcos Fraile, gemachtigde, bijgestaan door N. Tuominen, Avocată), Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Demeneix, T. Maxian Rusche en J.-F. Brakeland, gemachtigden), China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en A. Scalini, advocaten, en F. Di Gianni, avvocato)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               SolarWorld AG wordt verwezen in de kosten van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 232 van 27.6.2016.


title: Zaak T-690/17: Beroep ingesteld op 5 oktober 2017 — Uluru e.a./Commissie en GAR

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/46

         Beroep ingesteld op 5 oktober 2017 — Uluru e.a./Commissie en GAR
   (Zaak T-690/17)
   (2018/C 005/63)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Uluru, SL (Madrid, Spanje), Juan Adolfo Álvarez Lorenzana (Santo Domingo, Dominicaanse Republiek) en Raquel Fortet Rodríguez (Madrid) (vertegenwoordigers: B. Cremades Roman, J. Orts Castro, J. López Useros, S. Cajal Martín, P. Marrodán Lázaro, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               besluit SRB/EES/2017/08 van de GAR van 7 juni 2017 en besluit (EU) 2017/1246 van de Commissie van 7 juni 2017 nietig te verklaren, en bijgevolg a) de GAR en de Europese Commissie ertoe te veroordelen de verzoekende partijen hun investeringen in Banco Popular terug te geven overeenkomstig het verzoekschrift, of b) alternatief de GAR en de Europese Commissie wegens niet-contractuele aansprakelijkheid te veroordelen tot betaling van schadevergoeding aan verzoekende partijen overeenkomstig het verzoekschrift;

               —

               de GAR en de Europese Commissie wegens niet-contractuele aansprakelijkheid te veroordelen tot betaling van schadevergoeding aan verzoekende partijen overeenkomstig het verzoekschrift;

               —

               de door de onafhankelijke deskundige van de GAR verrichte waardering nietig te verklaren en na de berekening van de nettowaarde van de activa van Banco Popular de GAR en de Europese Commissie te veroordelen tot vergoeding van de verzoekende partijen overeenkomstig het verzoekschrift;

               —

               de GAR en de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure;

               —

               te gelasten dat alle aan verzoekende partijen toegekende bedragen compensatoire rente dragen vanaf 23 mei 2017 (of, subsidiair, vanaf 7 juni 2017) tot de datum van het arrest, alsmede vertragingsrente vanaf de datum van het arrest, met uitzondering van de kosten van de onderhavige procedure, die slechts vertragingsrente dragen vanaf de datum van het arrest, en

               —

               verzoekende partijen elk aanvullend rechtsherstel te verlenen dat het rechtens passend acht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-515/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 augustus 2017 door de Uniwersytet Wrocławski tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juni 2017 in zaak T-137/16, Uniwersytet Wrocławski / Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/17

         Hogere voorziening ingesteld op 24 augustus 2017 door de Uniwersytet Wrocławski tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juni 2017 in zaak T-137/16, Uniwersytet Wrocławski / Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA)
   (Zaak C-515/17 P)
   (2018/C 005/24)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirante: Uniwersytet Wrocławski (vertegenwoordigers: A. Krawczyk-Giehsmann, K. Szarek, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA)

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking vernietigen;

               —

               vaststellen dat het beroep naar behoren is ingesteld;

               —

               de andere partij in de procedure verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het eerste middel is ontleend aan schending van artikel 19 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie. Dit middel is gebaseerd op een onjuiste en een met de beginselen van evenredigheid en subsidiariteit strijdige uitlegging van die bepaling door het Gerecht, doordat het Gerecht er bij de toepassing ervan geen rekening mee heeft gehouden dat de aan de orde zijnde rechtsverhouding tussen de radca prawny (juridisch adviseur van de universiteit) en de universiteit berust op onafhankelijkheid en wederzijdse gelijkwaardigheid, en het beroep van radca prawny in het Poolse rechtssysteem intrinsiek wordt gekenmerkt door onafhankelijkheid en het ontbreken van hiërarchische verhoudingen tegenover derden en als beroep publiek vertrouwen geniet.
   Het tweede middel is ontleend aan schending van artikel 119 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van 23 april 2015. Dit middel is gebaseerd op een ontoereikende motivering van zijn beslissing door het Gerecht, omdat het in de motivering van de bestreden beschikking abstracte formuleringen heeft gebruikt en het geuite standpunt niet op de feiten van de onderhavige zaak heeft gebaseerd, hetgeen verzoeksters mogelijkheid om zich doeltreffend te verweren aanzienlijk heeft beperkt.


title: Zaak T-697/17: Beroep ingesteld op 4 oktober 2017 — De Longhi Benelux/EUIPO (COOKING CHEF GOURMET)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/47

         Beroep ingesteld op 4 oktober 2017 — De Longhi Benelux/EUIPO (COOKING CHEF GOURMET)
   (Zaak T-697/17)
   (2018/C 005/64)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: De Longhi Benelux SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: M. Arnott, A. Nicholls, solicitors, en G. Hollingworth, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „COOKING CHEF GOURMET” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 549 637

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 24 juli 2017 in zaak R 231/2017-1

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in zijn eigen kosten in verband met de procedure voor het Bureau en de procedure voor het Gerecht, alsmede in de kosten van verzoekster.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-229/15: Arrest van het Gerecht van 16 november 2017 — European Dynamics Luxembourg e.a./EBA („Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Terbeschikkingstelling van uitzendkrachten voor IT-diensten — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout”)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/27

         Arrest van het Gerecht van 16 november 2017 — European Dynamics Luxembourg e.a./EBA
   (Zaak T-229/15) (1)

   ((„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Terbeschikkingstelling van uitzendkrachten voor IT-diensten - Afwijzing van de offerte van een inschrijver - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout”))
   (2018/C 005/36)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Luxemburg, Luxemburg), Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) en European Dynamics Belgium SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: I. Ampazis, M. Sfyri, C.-N. Dede en D. Papadopoulou, vervolgens M. Sfyri, C.-N. Dede en D. Papadopoulou, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Bankautoriteit (EBA) (vertegenwoordigers: J. Overett Somnier, J. Mifsud en S. Giordano, gemachtigden, bijgestaan door H.-G. Kamann en A. Dritsa, advocaten)

      Voorwerp

   Ten eerste, een verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de EBA van 2 maart 2015 tot afwijzing van de inschrijving van verzoeksters in het kader van de niet-openbare aanbesteding EBA/2014/06/OPS/SER/RT, voor perceel nr. 1„Terbeschikkingstelling van uitzendkrachten: uitzendkrachten op het gebied van IT” en, ten tweede, een verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade, ten bedrage van 300 000 EUR, verhoogd met interesten, die verzoekende partijen stellen te hebben geleden ten gevolge van dit besluit wegens van het verlies van een kans om als eerste te worden gerangschikt in het kader van de betrokken gunningsprocedure.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               European Dynamics Luxembourg SA, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE en European Dynamics Belgium SA worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 262 van 10.8.2015.


title: Zaak T-668/16 P: Arrest van het Gerecht van 14 november 2017 — HL / Commissie („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2014 — Lijst van ambtenaren die door de directeuren-generaal en de diensthoofden zijn voorgedragen voor bevordering — Weglating van rekwirants naam — Motiveringsplicht — Geen onjuiste rechtsopvatting — Geen onjuiste opvatting van het bewijsmateriaal — Verzoek om wraking van een rechter”)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/37

         Arrest van het Gerecht van 14 november 2017 — HL / Commissie
   (Zaak T-668/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2014 - Lijst van ambtenaren die door de directeuren-generaal en de diensthoofden zijn voorgedragen voor bevordering - Weglating van rekwirants naam - Motiveringsplicht - Geen onjuiste rechtsopvatting - Geen onjuiste opvatting van het bewijsmateriaal - Verzoek om wraking van een rechter”))
   (2018/C 005/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: HL (vertegenwoordiger: R. Rata, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Berscheid, C. Berardis-Kayser en A.-A. Gilly, vervolgens G. Berscheid, G. Gattinara en C. Berardis-Kayser, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Enkelvoudige kamer) van 20 juli 2016, HL/Commissie (F-112/15, EU:F:2016:161), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               HL zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 441 van 28.11.2016.


title: Zaak C-205/16 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 9 november 2017 — SolarWorld AG / Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME) [Hogere voorziening — Subsidies — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 — Artikel 2 — Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) van oorsprong uit of verzonden uit China — Definitief compenserend recht — Vrijstelling van invoer waarvoor een verbintenis is aanvaard — Scheidbaarheid]

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/7

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 9 november 2017 — SolarWorld AG / Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME)
   (Zaak C-205/16 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Subsidies - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 - Artikel 2 - Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) van oorsprong uit of verzonden uit China - Definitief compenserend recht - Vrijstelling van invoer waarvoor een verbintenis is aanvaard - Scheidbaarheid])
   (2018/C 005/09)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: SolarWorld AG (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocaat, en J. Beck, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocaat, en J. Beck, solicitor), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. Marcos Fraile, gemachtigde, bijgestaan door N. Tuominen, Avocată), Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Demeneix, J.-F. Brakeland en T. Maxian Rusche, gemachtigden), China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en A. Scalini, advocaten, en F. Di Gianni, avvocato)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               SolarWorld AG wordt verwezen in de kosten van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 232 van 27.6.2016.


title: Zaak C-556/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Pécsi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 22 september 2017 — Alekszij Torubarov / Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Pécsi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 22 september 2017 — Alekszij Torubarov / Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal
   (Zaak C-556/17)
   (2018/C 005/25)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Pécsi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alekszij Torubarov

      Verwerende partij: Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 46, lid 3, van richtlijn 2013/32/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming, gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus te worden uitgelegd dat de Hongaarse rechterlijke instanties administratieve beslissingen van de op het gebied van asiel bevoegde autoriteiten waarbij internationale bescherming wordt geweigerd, kunnen wijzigen en aldus internationale bescherming kunnen verlenen?

      (1)  PB 2013, L 180, blz. 60.


title: Zaak T-700/17: Beroep ingesteld op 5 oktober 2017 — Traviacar e.a./GAR

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/48

         Beroep ingesteld op 5 oktober 2017 — Traviacar e.a./GAR
   (Zaak T-700/17)
   (2018/C 005/65)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Traviacar, S.L. (O Carballiño, Spanje) en 96 andere verzoekende partijen (vertegenwoordiger: P. Rúa Sobrino, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               besluit SRB/EES/2017/08 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad en de overeenkomstig artikel 20, lid 15, van verordening nr. 806/2014 daaraan ten grondslag liggende waardering van de onafhankelijke deskundige, nietig te verklaren;

               —

               te verklaren dat de artikelen 18 en 29 van verordening (EU) nr. 806/2014 onrechtmatig en niet van toepassing zijn, en

               —

               de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-217/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Efeteio Athinon — Griekenland) — Europese Commissie / Dimos Zagoriou (Prejudiciële verwijzing — Besluit van de Europese Commissie tot terugvordering van gestorte bedragen dat executoriale titel vormt — Artikel 299 VWEU — Tenuitvoerlegging — Wijze van tenuitvoerlegging — Aanwijzing van de nationale rechter bevoegd voor tenuitvoerleggingsgeschillen — Aanwijzing van de persoon op wie de geldelijke verplichting rust — Toepassingsvoorwaarden van de nationale procedurevoorschriften — Procedurele autonomie van de lidstaten — Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Efeteio Athinon — Griekenland) — Europese Commissie / Dimos Zagoriou
   (Zaak C-217/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Besluit van de Europese Commissie tot terugvordering van gestorte bedragen dat executoriale titel vormt - Artikel 299 VWEU - Tenuitvoerlegging - Wijze van tenuitvoerlegging - Aanwijzing van de nationale rechter bevoegd voor tenuitvoerleggingsgeschillen - Aanwijzing van de persoon op wie de geldelijke verplichting rust - Toepassingsvoorwaarden van de nationale procedurevoorschriften - Procedurele autonomie van de lidstaten - Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel))
   (2018/C 005/10)
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Efeteio Athinon

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Europese Commissie

      Verwerende partij: Dimos Zagoriou

      Dictum

               1)

               Artikel 299 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat dit artikel niet bepaalt welke nationale rechtsorde bevoegd is voor beroepen inzake de tenuitvoerlegging van besluiten van de Europese Commissie die overeenkomstig dat artikel een geldelijke verplichting voor natuurlijke of rechtspersonen, met uitzondering van de staten, inhouden die executoriale titel vormen, aangezien die vaststelling onder het nationale recht valt op grond van het beginsel van de procedurele autonomie, op voorwaarde dat die vaststelling geen afbreuk doet aan de toepassing en de doeltreffendheid van het Unierecht.
               Het staat aan de nationale rechter om vast te stellen of de toepassing van de nationale procedurevoorschriften op de beroepen inzake de tenuitvoerlegging van de in artikel 299 VWEU bedoelde besluiten, niet-discriminerend is ten aanzien van de procedures voor de beslechting van nationale gedingen van hetzelfde type en gebeurt volgens voorschriften die de terugvordering van de in die besluiten bedoelde bedragen niet moeilijker maken dan in vergelijkbare gevallen inzake de uitvoering van overeenkomstige nationale bepalingen.

               2)

               Artikel 299 VWEU en verordening (EEG) nr. 2052/88 van de Raad van 24 juni 1988 betreffende de taken van de Fondsen met structurele strekking, hun doeltreffendheid alsmede de coördinatie van hun bijstandsverlening onderling en met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten, verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds, en verordening (EEG) nr. 4256/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van verordening nr. 2052/88 met betrekking tot het EOGFL, afdeling Oriëntatie, moeten aldus worden uitgelegd dat zij in omstandigheden als die van het hoofdgeding niet de natuurlijke of rechtspersonen aanwijzen waartegen de tenuitvoerlegging kan worden gevorderd krachtens een besluit van de Europese Commissie tot terugvordering van gestorte bedragen dat executoriale titel vormt.
               Het is een zaak van het nationale recht om die natuurlijke of rechtspersonen aan te wijzen, onder voorbehoud van de naleving van het gelijkwaardigheidsbeginsel en het doeltreffendheidsbeginsel.

      (1)  PB C 222 van 20.6.2016.


title: Zaak C-227/16: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 9 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Nederland) — Jan Theodorus Arts / Veevoederbedrijf Alpuro BV [Prejudiciële verwijzing — Landbouw — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EG) nr. 73/2009 — Bedrijfstoeslagregeling — Kalverhouder die een integratieovereenkomst heeft gesloten — Contractuele clausule krachtens welke de bedrijfstoeslag toekomt aan het integratiebedrijf — Toelaatbaarheid]

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/9

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 9 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Nederland) — Jan Theodorus Arts / Veevoederbedrijf Alpuro BV
   (Zaak C-227/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Landbouw - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Verordening (EG) nr. 73/2009 - Bedrijfstoeslagregeling - Kalverhouder die een integratieovereenkomst heeft gesloten - Contractuele clausule krachtens welke de bedrijfstoeslag toekomt aan het integratiebedrijf - Toelaatbaarheid])
   (2018/C 005/11)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jan Theodorus Arts

      Verwerende partij: Veevoederbedrijf Alpuro BV

      Dictum

   Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een contractuele clausule krachtens welke het bedrag van de steun waarop een kalvermester aanspraak kan maken in het kader van de bedrijfstoeslagregeling, toekomt aan een integratiebedrijf wanneer de overdracht van die steun past in het kader van wederzijdse voordelen en verplichtingen waarover tussen de partijen bij de overeenkomst is onderhandeld.

      (1)  PB C 279 van 1.8.2016.


title: Zaak T-706/17: Beroep ingesteld op 11 oktober 2017 — UP / Commissie

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/49

         Beroep ingesteld op 11 oktober 2017 — UP / Commissie
   (Zaak T-706/17)
   (2018/C 005/67)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: UP (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

         dientengevolge:

               —

               nietig te verklaren het besluit van 26 april 2017 waarin het DG RRHH zich verzette tegen verzoeksters verzoek om deeltijdwerk om medische redenen;

               —

               voor zover nodig, nietig te verklaren het besluit van 12 juli 2017 tot afwijzing van de klacht;

               —

               vergoeding te gelasten van verzoeksters financiële en immateriële schade als gevolg van die besluiten, welke schade onder voorbehoud van een herwaardering op het bedrag van 8 800 EUR wordt begroot;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert de verzoekende partij één middel aan, dat uit twee onderdelen bestaat:
   Het eerste onderdeel is ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling, van het verbod van discriminatie en van het recht om te worden gehoord, aangezien het tot aanstelling bevoegd gezag (hierna: „TABG”) zich heeft gebaseerd op een regeling die ziet op andere gevallen dan dat van de verzoekende partij, zonder haar te hebben gehoord of haar in de gelegenheid te hebben gesteld opmerkingen te maken die de inhoud van het beoogde besluit konden beïnvloeden. Zodoende zijn haar rechten van verweer geschonden.
   Het tweede onderdeel is ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, niet-nakoming van de zorgplicht en het bestaan van kennelijke beoordelingsfouten door het TABG, aangezien het de vergoedingen wegens arbeidsongeschiktheid had kunnen bezien in het licht van de algemene vergoedingsregels van de Gemeenschappelijke regeling. Volgens de verzoekende partij verhindert geen enkele statutaire bepaling dat die vergoedingen gecumuleerd kunnen worden met de inkomsten uit hoofde van haar beroepsactiviteit, op grond dat haar medische situatie en haar percentage van arbeidsongeschiktheid niet voldoen aan de criteria voor invaliditeit op medisch niveau zoals dat in het Ambtenarenstatuut is voorzien.


title: Zaak C-561/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2017 door de Republiek Polen tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juni 2017 in zaak T-137/16, Uniwersytet Wrocławski / Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/18

         Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2017 door de Republiek Polen tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juni 2017 in zaak T-137/16, Uniwersytet Wrocławski / Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA)
   (Zaak C-561/17 P)
   (2018/C 005/26)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirante: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gevolmachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Uniwersytet Wrocławski, Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA)

      Conclusies

               —

               De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie (Achtste kamer) van 13 juni 2017 in zaak T-137/16, Uniwersytet Wrocławski/Uitvoerend Agentschap onderzoek, in haar geheel vernietigen;

               —

               De zaak terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               Beslissen dat elke partij haar eigen kosten draagt;

               —

               De zaak overeenkomstig artikel 16, derde alinea, van het Statuut naar de Grote kamer verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Republiek Polen voert ten eerste aan dat de bestreden beschikking strijdig is met artikel 19, derde en vierde alinea, van het Statuut door de onjuiste uitlegging van die bepaling. De bestreden beschikking is gebaseerd op rechtspraak van de rechterlijke instanties van de Europese Unie op grond waarvan de in artikel 19 van het Statuut bepaalde onafhankelijkheid van de advocaat strikt is gebonden aan het ontbreken van enige dienstbetrekking tussen deze advocaat en zijn cliënt. Volgens de Republiek Polen is deze lijn in de rechtspraak fundamenteel onjuist en moet zij worden herzien.
   Voorts overschrijdt de bestreden beschikking, ofschoon zij is gebaseerd op de huidige rechtspraak van de rechterlijke instanties van de Europese Unie, de in deze rechtspraak vastgestelde grenzen. In de bestreden beschikking is namelijk niet alleen het vereiste van onafhankelijkheid gesteld ten aanzien van het ontbreken van enige dienstbetrekking, maar ook ten aanzien van het ontbreken van enige civielrechtelijke betrekking en het ontbreken van het risico dat de beroepsomgeving van de advocaat het door hem geuite juridische standpunt op enige wijze beïnvloedt.
   Deze benadering heeft tot gevolg dat het recht van verdediging voor de rechterlijke instanties van de Unie verregaand wordt beperkt. Daarbij betreft het een beperking die is gebaseerd op onduidelijke en willekeurige criteria, geen enkele uitdrukkelijke grondslag heeft in het Unierecht en geen enkel begrijpelijk doel dient.
   Ten tweede stelt de Republiek Polen dat de bestreden beschikking strijdig is met het beginsel van de rechtszekerheid. De bestreden beschikking stelt een nieuwe, onbepaalde voorwaarde aan de onafhankelijkheid van de procesgemachtigde, namelijk dat geen sprake is van een risico van beïnvloeding door de beroepsomgeving, zonder daarbij echter enige aanwijzing te geven over de wijze waarop dit wordt beoordeeld. Bijgevolg is een partij niet in staat vast te stellen of de door hem gekozen procesgemachtigde de voorwaarde van onafhankelijkheid vervult en of haar verzoekschrift ontvankelijk zal worden verklaard.
   Ten derde stelt de Republiek Polen dat de bestreden beschikking onvoldoende is gemotiveerd om te kunnen begrijpen om welke redenen het Gerecht heeft geoordeeld dat de procesgemachtigde niet voldoet aan het onafhankelijkheidsvereiste en het door hem ondertekende verzoekschrift heeft afgewezen.
   Het Gerecht heeft met name niet verduidelijkt waarom een verhouding als die welke bestond tussen de procesgemachtigde en de Uniwersytet Wrocławski ondanks het ontbreken van een gezagsverhouding moest worden gelijkgesteld met een dienstbetrekking. Bovendien heeft het Gerecht niet verduidelijkt om welke redenen het vooral rekening heeft gehouden met andere omstandigheden dan die inzake de verstrekking van juridisch advies door de procesgemachtigde. Het Gerecht heeft evenmin verduidelijkt hoe, in het geval van een privaatrechtelijke overeenkomst, het begrip beroepsomgeving moet worden opgevat en welk soort invloed deze op de procesgevolmachtigde heeft. Daarenboven vermeldt de bestreden beschikking niet welk type risico met dit type overeenkomst is verbonden en waarin de beperking van de onafhankelijkheid bestaat, waardoor de noodzaak ontstond om de procesgevolmachtigde uit te sluiten.


title: Zaak T-245/15: Arrest van het Gerecht van 8 november 2017 — Klymenko / Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Handhaving van verzoekers naam op die lijst — Motiveringsplicht — Rechtsgrondslag — Kennelijk onjuiste beoordeling — Rechten van verdediging — Recht op eigendom — Recht op bescherming van de goede naam — Evenredigheid — Bescherming van de grondrechten gelijk aan die zoals gewaarborgd in de Unie — Exceptie van onwettigheid”)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/28

         Arrest van het Gerecht van 8 november 2017 — Klymenko / Raad
   (Zaak T-245/15) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne - Bevriezing van tegoeden - Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren - Handhaving van verzoekers naam op die lijst - Motiveringsplicht - Rechtsgrondslag - Kennelijk onjuiste beoordeling - Rechten van verdediging - Recht op eigendom - Recht op bescherming van de goede naam - Evenredigheid - Bescherming van de grondrechten gelijk aan die zoals gewaarborgd in de Unie - Exceptie van onwettigheid”))
   (2018/C 005/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Oleksandr Viktorovych Klymenko (Moskou, Rusland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Kennelly, QC, J. Pobjoy, barrister, en R. Gherson, solicitor, vervolgens B. Kennelly, J. Pobjoy, R. Gherson en T. Garner, solicitor, en tenslotte M. Phelippeau, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro et J.-P. Hix, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van, ten eerste, besluit (GBVB) 2015/364 van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 62, blz. 25), en van uitvoeringsverordening (EU) 2015/357 van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 62, blz. 1), ten tweede, van besluit (GBVB) 2016/318 van de Raad van 4 maart 2016 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2016, L 60, blz. 76), en van uitvoeringsverordening (EU) 2016/311 van de Raad van 4 maart 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2016, L 60, blz. 1), en, ten derde, van besluit (GBVB) 2017/381 van de Raad van 3 maart 2017 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2017, L 58, blz. 34), en van uitvoeringsverordening (EU) 2017/374 van de Raad van 3 maart 2017 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2017, L 58, blz. 1), voor zover verzoekers naam is gehandhaafd op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarop die beperkende maatregelen van toepassing zijn.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen

               2)

               Oleksandr Viktorovych Klymenko wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 302 van 14.9.2015.


title: Zaak T-722/16: Arrest van het Gerecht van 16 november 2017 — Mapei/EUIPO — Steenfabrieken Vandersanden (zerø) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk zerø — Ouder Uniewoordmerk ZERO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/38

         Arrest van het Gerecht van 16 november 2017 — Mapei/EUIPO — Steenfabrieken Vandersanden (zerø)
   (Zaak T-722/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk zerø - Ouder Uniewoordmerk ZERO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 005/51)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mapei SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: F. Caricato, vervolgens M. Fazzini, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Steenfabrieken Vandersanden NV (Bilzen, België) (vertegenwoordigers: J. Muyldermans en P. Maeyaert, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 21 juli 2016 (zaak R 2371/2015-1) inzake een oppositieprocedure tussen Steenfabrieken Vandersanden en Mapei

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mapei SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 462 van 12.12.2016.


title: Zaak C-298/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj — Roemenië) — Teodor Ispas, Anduţa Ispas / Direcţia Generală a Finanţelor Publice Cluj (Prejudiciële verwijzing — Algemene beginselen van Unierecht — Recht op behoorlijk bestuur en rechten van de verdediging — Nationale belastingregeling die voorziet in het recht om te worden gehoord en het recht om te worden geïnformeerd tijdens een fiscale administratieve procedure — Besluit tot heffing van belasting over de toegevoegde waarde dat is genomen door de nationale belastingautoriteiten zonder de belastingplichtige toegang te geven tot de informatie en documenten die ten grondslag liggen aan dat besluit)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj — Roemenië) — Teodor Ispas, Anduţa Ispas / Direcţia Generală a Finanţelor Publice Cluj
   (Zaak C-298/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Algemene beginselen van Unierecht - Recht op behoorlijk bestuur en rechten van de verdediging - Nationale belastingregeling die voorziet in het recht om te worden gehoord en het recht om te worden geïnformeerd tijdens een fiscale administratieve procedure - Besluit tot heffing van belasting over de toegevoegde waarde dat is genomen door de nationale belastingautoriteiten zonder de belastingplichtige toegang te geven tot de informatie en documenten die ten grondslag liggen aan dat besluit))
   (2018/C 005/12)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Cluj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Teodor Ispas, Anduţa Ispas

      Verwerende partij: Direcţia Generală a Finanţelor Publice Cluj

      Dictum

   Het algemene Unierechtelijke beginsel van eerbiediging van de rechten van de verdediging moet aldus worden uitgelegd dat particulieren in administratieve procedures voor de controle en de vaststelling van de maatstaf van heffing van de belasting over de toegevoegde waarde de mogelijkheid moeten hebben om op hun verzoek de informatie en documenten te ontvangen die zijn opgenomen in het administratieve dossier en die door de overheidsinstantie in aanmerking zijn genomen bij het nemen van haar besluit, tenzij een beperking van de toegang tot die informatie en documenten gerechtvaardigd is door doelstellingen van algemeen belang.

      (1)  PB C 314 van 29.8.2016.


title: Zaak C-584/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 oktober 2017 door ADR Center SpA tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid) van 20 juli 2017 in zaak T-644/14, ADR Center SpA / Europese Commissie

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/20

         Hogere voorziening ingesteld op 4 oktober 2017 door ADR Center SpA tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid) van 20 juli 2017 in zaak T-644/14, ADR Center SpA / Europese Commissie
   (Zaak C-584/17 P)
   (2018/C 005/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: ADR Center SpA (vertegenwoordigers: A. Guillerme, avocate, T. Bontinck, avocat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 20 juli 2017, ADR/Commissie (T-644/14), vernietigen;

               —

               besluit C(2014) 4485 final van de Commissie van 27 juni 2014 inzake de terugvordering van een deel van de financiële bijdrage die aan rekwirante is betaald, nietig verklaren;

               —

               de zaak zelf afdoen en de door verzoekster in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toewijzen, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten, waaronder rekwirantes kosten voor dit Hof en voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van het Uniebeginsel op het gebied van financiële bijstand van de Unie, op grond waarvan de Unie enkel steun kan verlenen voor daadwerkelijk gedane uitgaven.
               Rekwirante is van mening dat het Gerecht van de Europese Unie dit beginsel bijzonder strikt heeft uitgelegd, hetgeen niet strookt met eerdere rechtspraak van het Hof en met de bedoeling van de Uniewetgever.

               2)

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 299 VWEU, artikel 79 van het Financieel Reglement (1) van de Unie, artikel 47 van het Handvest van de Grondrechten van de Unie en de rechtspraak van het Hof.
               Rekwirante is van mening dat het Gerecht artikel 299 VWEU en artikel 79, lid 2, van het Financieel Reglement onjuist heeft uitgelegd in die zin dat zij de Commissie de bevoegdheid zouden geven om in contractuele aangelegenheden een uitvoerbare invorderingsopdracht vast te stellen. Daarnaast strookt het bestreden arrest niet met de rechtspraak van het Hof in de zaak Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro AE / Commissie. Ten slotte wordt de doeltreffendheid van het beroep op grond van artikel 272 VWEU drastisch teruggebracht voor de steunontvanger, aangezien de Europese Commissie kan besluiten tot gedwongen terugvordering voordat de bevoegde rechter een definitief vonnis heeft gegeven.

      (1)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB 2012, L 298, blz. 1).


title: Zaak T-246/15: Arrest van het Gerecht van 8 november 2017 — Ivanyushchenko / Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Handhaving van verzoekers naam op die lijst — Kennelijk onjuiste beoordeling”)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/29

         Arrest van het Gerecht van 8 november 2017 — Ivanyushchenko / Raad
   (Zaak T-246/15) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne - Bevriezing van tegoeden - Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren - Handhaving van verzoekers naam op die lijst - Kennelijk onjuiste beoordeling”))
   (2018/C 005/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Yuriy Volodymyrovych Ivanyushchenko (Yenakievo, Oekranië) (vertegenwoordigers: B. Kennelly, QC, J. Pobjoy, barrister, R. Gherson en T. Garner, solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en N. Rouam, vervolgens J.-P. Hix en P. Mahnič Bruni, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van, ten eerste, besluit (GBVB) 2015/364 van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 62, blz. 25), en van uitvoeringsverordening (EU) 2015/357 van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 62, blz. 1), en, ten tweede, van besluit (GBVB) 2016/318 van de Raad van 4 maart 2016 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2016, L 60, blz. 76), en van uitvoeringsverordening (EU) 2016/311 van de Raad van 4 maart 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2016, L 60, blz. 1), voor zover verzoekers naam is gehandhaafd op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarop die beperkende maatregelen van toepassing zijn.

      Dictum

               1)

               Besluit (GBVB) 2015/364 van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, en uitvoeringsverordening (EU) 2015/357 van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne worden nietig verklaard voor zover deze handelingen verzoeker betreffen.

               2)

               Besluit (GBVB) 2016/318 van de Raad van 4 maart 2016 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, en uitvoeringsverordening (EU) 2016/311 van de Raad van 4 maart 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, worden nietig verklaard voor zover deze handelingen verzoeker betreffen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 236 van 20.7.2015.


title: Zaak C-586/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 6 oktober 2017 — Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, I., D.

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 6 oktober 2017 — Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, I., D.
   (Zaak C-586/17)
   (2018/C 005/28)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, I.

      Andere partij: D.

      Prejudiciële vragen

               1)

                           a)

                           Staat artikel 46, derde lid, van richtlijn 2013/32/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van internationale bescherming (herschikking) […] gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in de weg aan een systeem waarin de bestuursrechter in eerste aanleg in asielzaken een door een vreemdeling voor het eerst bij hem in beroep aangevoerd asielmotief in beginsel niet bij de beoordeling van dat beroep mag betrekken?

                           b)

                           Maakt het daarbij uit of een daadwerkelijk nieuw asielmotief wordt aangevoerd, dat wil zeggen een reden om te vragen om internationale bescherming die is gebaseerd op feiten en omstandigheden die dateren van ná het besluit van de beslissingsautoriteit op het verzoek om internationale bescherming, of een achtergehouden asielmotief, dat wil zeggen een reden om te vragen om internationale bescherming die is gebaseerd op feiten en omstandigheden die dateren van vóór het besluit van de beslissingsautoriteit op het verzoek om internationale bescherming en die een vreemdeling hoewel deze bij hem bekend waren, verwijtbaar niet reeds in de bestuurlijke fase kenbaar maakte?

                           c)

                           Maakt het daarbij uit of het asielmotief wordt aangevoerd in het kader van een beroep bij de bestuursrechter in eerste aanleg in asielzaken tegen een besluit van de beslissingsautoriteit op een eerste of een volgend verzoek om internationale bescherming?

               2)

               Als vraag 1)a) bevestigend wordt beantwoord, staat het Unierecht er dan ook aan in de weg dat de bestuursrechter in eerste aanleg in asielzaken ervoor kan kiezen om de behandeling van een voor het eerst bij hem in beroep aangevoerd asielmotief te verwijzen naar een nieuwe procedure bij de beslissingsautoriteit, om zo de goede procesorde in de rechterlijke procedure te waarborgen of om ontoelaatbare vertraging daarin te voorkomen?

      (1)  PB 2013, L 180, blz. 60.


title: Zaak T-263/15: Arrest van het Gerecht van 17 november 2017 — Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia Kosakowo/Commissie („Staatssteun — Luchthaveninfrastructuur — Openbare financiering van de luchthaven te Gdynia-Kosakowo door de gemeenten Gdynia en Kosakowo — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Intrekking van een besluit — Geen heropening van de formele onderzoeksprocedure — Wijziging van de juridische regeling — Procedurele rechten van belanghebbende partijen — Schending van wezenlijke vormvoorschriften”)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/30

         Arrest van het Gerecht van 17 november 2017 — Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia Kosakowo/Commissie
   (Zaak T-263/15) (1)

   ((„Staatssteun - Luchthaveninfrastructuur - Openbare financiering van de luchthaven te Gdynia-Kosakowo door de gemeenten Gdynia en Kosakowo - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Intrekking van een besluit - Geen heropening van de formele onderzoeksprocedure - Wijziging van de juridische regeling - Procedurele rechten van belanghebbende partijen - Schending van wezenlijke vormvoorschriften”))
   (2018/C 005/39)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partijen: Gmina Miasto Gdynia (Gdynia, Polen) (vertegenwoordigers: T. Koncewicz, K. Gruszecka-Spychała en M. Le Berre, advocaten) en Port Lotniczy Gdynia Kosakowo sp. z o.o. (Gdynia) (vertegenwoordiger: P. K. Rosiak, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Herrmann en S. Noë, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partijen: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna, M. Rzotkiewicz en E. Gromnicka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de artikelen 2 tot en met 5 van besluit (EU) 2015/1586 van de Commissie van 26 februari 2015 met betrekking tot maatregel SA.35388 (13/C) (ex 13/NN en ex 12/N), Polen — Ontwikkeling van de luchthaven Gdynia-Kosakowo (PB 2015, L 250, blz. 165)

      Dictum

               1)

               De artikelen 2 tot en met 5 van besluit (EU) 2015/1586 van de Commissie van 26 februari 2015 met betrekking tot maatregel SA.35388 (13/C) (ex 13/NN en ex 12/N), Polen — Ontwikkeling van de luchthaven Gdynia-Kosakowo, worden nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie draagt, naast haar eigen kosten, de kosten die zijn opgekomen voor Gmina Miasto Gdynia en voor Port Lotniczy Gdynia Kosakowo sp. z o.o.

               3)

               De Republiek Polen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 254 van 3.8.2015.


title: Zaak C-306/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal da Relação do Porto — Portugal) — António Fernando Maio Marques da Rosa / Varzim Sol — Turismo, Jogo e Animação, SA (Prejudiciële verwijzing — Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers — Richtlijn 2003/88/EG — Artikel 5 — Wekelijkse rusttijd — Nationale regeling die voorziet in ten minste één rustdag per tijdvak van zeven dagen — Perioden van meer dan zes opeenvolgende gewerkte dagen)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal da Relação do Porto — Portugal) — António Fernando Maio Marques da Rosa / Varzim Sol — Turismo, Jogo e Animação, SA
   (Zaak C-306/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers - Richtlijn 2003/88/EG - Artikel 5 - Wekelijkse rusttijd - Nationale regeling die voorziet in ten minste één rustdag per tijdvak van zeven dagen - Perioden van meer dan zes opeenvolgende gewerkte dagen))
   (2018/C 005/13)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal da Relação do Porto

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: António Fernando Maio Marques da Rosa

      Verwerende partij: Varzim Sol — Turismo, Jogo e Animação, SA

      Dictum

   Artikel 5 van richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 2000, alsmede artikel 5, eerste alinea, van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet vereisen dat de ononderbroken wekelijkse minimumrusttijd van vierentwintig uur, waarop een werknemer recht heeft, wordt toegekend ten laatste op de dag die volgt op een tijdvak van zes opeenvolgende werkdagen, maar wel dat die rusttijd binnen elk tijdvak van zeven dagen wordt toegekend.

      (1)  PB C 326 van 5.9.2016.


title: Zaak T-668/15: Arrest van het Gerecht van 10 november 2017 — Jema Energy / Gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy („Overheidsopdrachten voor leveringen — Aanbestedingsprocedure — Levering van een systeem voor conversie van stroomvoorziening aan versnellingsnetwerken — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Transparantie — Rechtszekerheid — Gelijke behandeling — Evenredigheid”)

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/31

         Arrest van het Gerecht van 10 november 2017 — Jema Energy / Gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy
   (Zaak T-668/15) (1)

   ((„Overheidsopdrachten voor leveringen - Aanbestedingsprocedure - Levering van een systeem voor conversie van stroomvoorziening aan versnellingsnetwerken - Afwijzing van de offerte van een inschrijver - Transparantie - Rechtszekerheid - Gelijke behandeling - Evenredigheid”))
   (2018/C 005/40)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jema Energy, SA (Lasarte-Oria, Spanje) (vertegenwoordiger: N. Rey Rey, advocaat)

      Verwerende partij: Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie (vertegenwoordigers: R. Hanak, G. Poszler en S. Bernal Blanco, gemachtigden, bijgestaan door P. Wytinck en B. Hoorelbeke, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie van 21 september 2015 dat is vastgesteld in het kader van aanbestedingsprocedure F4E-OPE-278 en waarbij de offerte van verzoekster voor lot nr. 1 met betrekking tot het systeem voor conversie van stroomvoorziening aan versnellingsnetwerken (AGPS-CS) is afgewezen.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Jema Energy, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.


title: Zaak T-739/17: Beroep ingesteld op 7 november 2017 — Euracoal e.a. / Commissie

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/50

         Beroep ingesteld op 7 november 2017 — Euracoal e.a. / Commissie
   (Zaak T-739/17)
   (2018/C 005/68)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Association européenne du charbon et du lignite (Euracoal) (Sint-Pieters-Woluwe, België), Deutscher Braunkohlen-Industrie — Verein e.V. (Keulen, Duitsland), Lausitz Energie Kraftwerke AG (Cottbus, Duitsland), Mitteldeutsche Braunkohlengesellschaft mbH (Zeitz, Duitsland), eins energie in sachsen GmbH & Co. KG (Chemnitz, Duitsland) (vertegenwoordigers: Rechtsanwälte W. Spieth en N. Hellermann)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/1442 van de Commissie van 31 juli 2017 tot vaststelling van BBT-conclusies (beste beschikbare technieken) op grond van richtlijn 2010/75/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad, voor grote stookinstallaties (PB 2017, L 212, blz. 1) nietig verklaren voor zover daarbij BBT-geassocieerde emissieniveaus (BBT-GEN’s) zijn aangenomen en vastgelegd voor NOX-emissies (artikel 1, bijlage punt 2.1.3, tabel 3) en voor kwikemissies (artikel 1, bijlage punt 2.1.6, tabel 7), die bij verbranding van steen- en/of bruinkool ontstaan;

               —

               subsidiair, uitvoeringsbesluit (EU) 2017/1442 in zijn geheel nietig verklaren, en

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften, van rechtsvoorschriften van hogere rang en van de grenzen van de bevoegdheden in verband met het stemmen binnen het comité in de zin van artikel 75
               De Commissie heeft, door zonder een termijn een verandering aan te brengen aan het ontwerp-besluit en door onmiddellijk daarover te laten stemmen, dwingende termijnen als bepaald in artikel 3, lid 3, van verordening (EU) nr. 182/2011 (2) geschonden en is daardoor de krachtens artikel 3, lid 4, van verordening (EU) nr. 182/2011 op haar rustende plicht om op objectieve wijze te streven naar een zo ruim mogelijke steun binnen het comité, niet nagekomen. Daarmee heeft zij ook de vertegenwoordigers van de lidstaten de mogelijkheid ontnomen om een passend standpunt in te nemen over het gewijzigde ontwerp-besluit en heeft zij aldus artikel 291, lid 3, VWEU, op grond waarvan gewaarborgd moet worden dat de lidstaten de Commissie doeltreffend kunnen controleren, geschonden. Bovendien heeft de Commissie door kennelijk tactisch gemotiveerd handelen haar positie als voorzitter van het comité misbruikt en verkeerd uitgeoefend.

               2.

               Tweede middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften, van rechtsvoorschriften van hogere rang en van de grenzen van de bevoegdheden wegens de procedureel onjuiste uitwerking in het kader van het zogenoemde Sevilla-proces
               Volgens richtlijn 2010/75/EU en uitvoeringsbesluit 2012/119/EU (3) van de Commissie (BBT-richtsnoeren) zouden BBT-conclusies uitsluitend op basis van technische criteria mogen worden getrokken. Het opstellen van conclusies diende volgens een gebod van de technische aard van de criteria te geschieden, waardoor is uitgesloten dat bij de vaststelling ervan overwegingen van politieke oorsprong beslissend zouden zijn. Aan deze vereisten is hier voorbij gegaan.

               3.

               Derde middel: schending van rechtsvoorschriften van hogere rang en van de grenzen van de bevoegdheden wegens de inhoud van de bestreden BBT-conclusies
               De inhoudelijke vaststellingen, met name de BBT-geassocieerde emissieniveaus voor NOx en kwik, miskennen op fundamentele wijze het rechtstreeks uit richtlijn 2010/75/EU voortvloeiende gebod van de technisch-economische beschikbaarheid en belasten daardoor de door de regelingen geraakte exploitanten van installaties op onevenredige wijze.
               Onvermijdelijk wordt de indruk gewekt dat de vaststelling van de bestreden regelingen op politieke overwegingen berust, die in het kader van de uitwerking van de BBT-conclusies ontoelaatbaar zijn. Ook hierdoor heeft de Commissie haar positie verkeerd gebruikt en haar bevoegdheden overschreden.

      (1)  Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) (PB 2010, L 334, blz. 17).

      (2)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB 2011, L 55, blz. 13).

      (3)  Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 10 februari 2012 tot vaststelling van richtsnoeren voor het verzamelen van gegevens, alsook voor het opstellen van BBT-referentiedocumenten en het waarborgen van de kwaliteit ervan als bedoeld in Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad inzake industriële emissies (Kennisgeving geschied onder nummer C(2012) 613) (PB 2012, L 63, blz. 1).


title: Zaak T-723/16: Arrest van het Gerecht van 16 november 2017 — Mapei/EUIPO — Steenfabrieken Vandersanden (RE-CONzerø) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk RE-CONzerø — Ouder Uniewoordmerk ZERO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94, van verordening 2017/1001)”]

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/39

         Arrest van het Gerecht van 16 november 2017 — Mapei/EUIPO — Steenfabrieken Vandersanden (RE-CONzerø)
   (Zaak T-723/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk RE-CONzerø - Ouder Uniewoordmerk ZERO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94, van verordening 2017/1001)”])
   (2018/C 005/52)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mapei SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: F. Caricato, vervolgens M. Fazzini, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Steenfabrieken Vandersanden NV (Bilzen, België) (vertegenwoordigers: J. Muyldermans en P. Maeyaert, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 21 juli 2016 (zaak R 2374/2015-1) inzake een oppositieprocedure tussen Steenfabrieken Vandersanden en Mapei

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mapei SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 462 van 12.12.2016.


title: Zaak T-307/15: Beschikking van het Gerecht van 23 oktober 2017 — 1&1 Telecom / Commissie

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/51

         Beschikking van het Gerecht van 23 oktober 2017 — 1&1 Telecom / Commissie
   (Zaak T-307/15) (1)

   (2018/C 005/69)
   Procestaal: Engels
   De president van de uitgebreide Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 270 van 17.8.2015.


title: Zaak T-595/16: Beschikking van het Gerecht van 7 november 2017 — HO / EDEO

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/52

         Beschikking van het Gerecht van 7 november 2017 — HO / EDEO
   (Zaak T-595/16) (1)

   (2018/C 005/70)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 251 van 11.7.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-25/16, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-129/16: Arrest van het Gerecht van 14 november 2017 — Claranet Europe/EUIPO — Claro (claranet) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk claranet — Ouder Benelux-woordmerk CLARO — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               8.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 5/31

         Arrest van het Gerecht van 14 november 2017 — Claranet Europe/EUIPO — Claro (claranet)
   (Zaak T-129/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk claranet - Ouder Benelux-woordmerk CLARO - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 005/41)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Claranet Europe Ltd (St Helier, Jersey) (vertegenwoordigers: G. Crown, D. Farnsworth en O. Fairhurst, solicitors, en A. Bryson, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Bonne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Claro SA (São Paulo, Brazilië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 26 januari 2016 (zaak R 803/2015-4) inzake een oppositieprocedure tussen Claro en Claranet Europe

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Claranet Europe Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 175 van 17.5.2016.