title: Zaak C-303/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 17 juni 2011 — Maria Laura Altavista/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 17 juni 2011 — Maria Laura Altavista/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
   (Zaak C-303/11)
   2011/C 252/40
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Maria Laura Altavista

      Verwerende partij: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

      Prejudiciële vragen

               a)

               Staat clausule 4, lid 4, van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG (1), volgens welke „vaststelling van de anciënniteit met betrekking tot bepaalde arbeidsvoorwaarden voor werknemers met arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd aan de hand van dezelfde criteria als voor werknemers in vaste dienst geschiedt, behalve wanneer verschillende periodes van anciënniteit op basis van objectieve gronden gerechtvaardigd zijn”, juncto clausule 5 in de uitlegging die daarvan is gegeven door het Hof van Justitie van de EG, volgens hetwelk de Italiaanse regeling die in overheidsdienst de omzetting van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd verbiedt, rechtmatig is, in de weg aan een nationale regeling betreffende de consolidering van de dienstbetrekking van werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd (artikel 1, lid 519, van wet nr. 296/2006) volgens welke werknemers die reeds op basis van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd zijn aangesteld, rechtstreeks in vaste dienst kunnen worden aangesteld in afwijking van de regel dat zij voor een openbaar algemeen vergelijkend onderzoek moeten zijn geslaagd, maar de anciënniteit die zij tijdens hun dienstbetrekking voor bepaalde tijd hebben verworven, op nul wordt gesteld, of valt het verlies van de anciënniteit waarin de nationale wetgever heeft voorzien, onder de uitzondering om „objectieve gronden” gezien tegen de achtergrond van het vereiste te voorkomen dat werknemers met een tijdelijke dienstbetrekking in vaste dienst worden aangesteld ten nadele van de werknemers die reeds in vaste dienst zijn, hetgeen het geval zou zijn indien de werknemers met een tijdelijke dienstbetrekking hun voorheen verworven anciënniteit zouden kunnen behouden?

               b)

               Staat clausule 4, lid 4, van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG, volgens welke „vaststelling van de anciënniteit met betrekking tot bepaalde arbeidsvoorwaarden voor werknemers met arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd aan de hand van dezelfde criteria als voor werknemers in vaste dienst geschiedt, behalve wanneer verschillende periodes van anciënniteit op basis van objectieve gronden gerechtvaardigd zijn”, juncto clausule 5 in de uitlegging die daarvan is gegeven door het Hof van Justitie van de EG, volgens hetwelk de Italiaanse regeling die in overheidsdienst de omzetting van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd verbiedt, rechtmatig is, in de weg aan een nationale regeling die, onverminderd het verkrijgen van anciënniteit tijdens de duur van de dienstbetrekking voor bepaalde tijd, bepaalt dat de overeenkomst voor bepaalde tijd wordt beëindigd en dat een overeenkomst voor onbepaalde tijd wordt gesloten die verschilt van de eerste overeenkomst en waarbij de betrokkene zijn voorheen verworven anciënniteit niet behoudt (artikel 1, lid 519, van wet nr. 296/2006)?

      (1)  PB L 175, blz. 43.


title: Zaak T-392/13: Beroep ingesteld op 25 juli 2013 — La Ferla/Commissie en ECHA

text:
               5.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 291/3

         Beroep ingesteld op 25 juli 2013 — La Ferla/Commissie en ECHA
   (Zaak T-392/13)
   2013/C 291/03
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Leone La Ferla SpA (Melilli, Italië) (vertegenwoordigers: G. Passalacqua, J. Occhipinti en G. Calcerano, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden handelingen in hun geheel of voor zover dit billijk en in overeenstemming met verzoeksters belang wordt geacht nietig te verklaren;

               —

               ECHA derhalve te veroordelen om de ten onrechte bij verzoekster geïnde bedragen terug te betalen, vermeerderd met wettelijke rente en geherwaardeerd vanaf de datum van creditering van de door Leone La Ferla Spa ten gunste van ECHA gedane stortingen tot de daadwerkelijke betaling;

               —

               dan wel, ECHA, cumulatief of alternatief, te veroordelen tot vergoeding van de door Leone La Ferla Spa geleden schade ten belope van bovengenoemde bedragen die ten onrechte bij verzoekster zijn geïnd, vermeerderd met wettelijke rente en geherwaardeerd vanaf de datum van creditering van de door Leone La Ferla Spa ten gunste van ECHA gedane stortingen tot de daadwerkelijke betaling;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt in casu op tegen de beslissing van ECHA waarbij zij werd gelast de voor grote ondernemingen geldende registratievergoeding en de overeenkomstige administratieve vergoeding te betalen omdat zij niet had aangetoond dat zij een kleine, middelgrote of micro-onderneming (kmo) was.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Met het eerste middel voert verzoekster aan dat ECHA ten onrechte buiten de grenzen van zijn bevoegdheden is getreden, die louter de inleiding omvatten van de procedure voor de beoordeling of de verzoekende onderneming recht heeft op de aan KMO’s voorbehouden lagere vergoeding, waardoor het zich bij de beslissing over die aanspraak in de plaats van de Commissie heeft gesteld dan wel bij de juridische kwalificatie als KMO arbitrair andere materiële criteria heeft gehanteerd dan die welke de Commissie in verordening (EG) nr. 340/2008 (1) heeft neergelegd.
               De bevoegdheid om te beslissen over het recht op de lagere vergoeding voor KMO’s zou namelijk impliceren dat wordt nagegaan of de criteria van aanbeveling 2003/361/EG inzake de communautaire steun voor KMO’s gelden voor de grootte van de geregistreerde onderneming, wat niet valt onder de bevoegdheid van het ECHA-secretariaat, maar enkel toekomt aan de Commissie, aangezien de REACH-verordening noch de uitvoeringsverordeningen van de Commissie in een ad-hocbegrip hebben voorzien.
               Bovendien bepaalt verordening (EG) nr. 340/2008 van de Commissie, wat de beoordeling van de KMO-rechtsvorm betreft, uitdrukkelijk dat de subcriteria van aanbeveling 2003/361/EG inzake deelnemingen in andere ondernemingen enkel gelden voor buiten de Europese Unie gevestigde ondernemingen. Daaruit volgt echter dat die criteria niet kunnen worden toegepast wanneer de grootte van een binnen de Unie gevestigde onderneming wordt beoordeeld om vast te stellen of zij aanspraak kan maken op de lagere vergoeding.

               2)

               Met het tweede middel betoogt verzoekster dat ECHA genoemde subcriteria in het onderhavige geval hoe dan ook onrechtmatig heeft toegepast door eraan voorbij te gaan dat Leone La Ferla Spa een familieonderneming is, gelet op het feit dat de aandelen van die onderneming volledig in handen zijn van de drie broers La Ferla. Om die reden had — zelfs bij toepassing van genoemde subcriteria — hoe dan ook geen enkel belang mogen worden gehecht aan de partnerschaps- en groepsverhoudingen met andere ondernemingen, aangezien geen enkele van de ondernemingen waarmee verzoekster een band onderhoudt op dezelfde markt of op verwante markten actief is (artikel 3, lid 3, eerste alinea, van aanbeveling 361/2003/EG).

               3)

               Met het derde middel komt verzoekster op tegen de onrechtmatigheid van de ondertekening van de bestreden beslissing door de uitvoerend directeur van ECHA, gelet op het feit dat de REACH-verordening niet bepaalt dat de uitvoerend directeur van ECHA beslissingen kan nemen over de grootte van ondernemingen die om registratie verzoeken.

               4)

               Met het vierde middel wijst verzoekster op de onrechtmatigheid van ECHA-beslissingen MB/D/29/2010 en MB/D/21/2012/D, waarin het Agentschap voor de „administratieve vergoeding” op arbitraire wijze verschillende bedragen heeft vastgesteld, terwijl deze vergoeding in werkelijkheid enkel ten belope het hoogste bedrag zal worden geheven. Die beslissingen — en dus ook de uitvoeringsmaatregelen — zijn onrechtmatig, aangezien het de taak is van de Commissie om het exacte bedrag van alle in de REACH-verordening genoemde vergoedingen te bepalen (ECHA kan enkel een lijst opstellen van „andere” diensten dan die welke eigen zijn aan het REACH-stelsel) of gelet op het feit dat de „administratieve vergoeding” aan de begroting van ECHA zal worden toegewezen. Aangezien die „vergoeding” naar haar aard een administratieve sanctie uitmaakt die beoogt onjuist of weigerachtig gedrag van ondernemingen te ontmoedigen, is overeenkomstig de REACH-verordening bovendien vereist dat zij door de lidstaten wordt vastgesteld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 340/2008 van de Commissie van 16 april 2008 betreffende de aan het Europees Agentschap voor chemische stoffen te betalen vergoedingen krachtens verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) (PB L 107, blz. 6).


title: Zaak T-272/13: Beroep ingesteld op 21 mei 2013 — Max Mara Fashion Group/BHIM — Mackays Stores (M&Co.)

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/47

         Beroep ingesteld op 21 mei 2013 — Max Mara Fashion Group/BHIM — Mackays Stores (M&Co.)
   (Zaak T-272/13)
   2013/C 207/78
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Max Mara Fashion Group Srl (Turijn, Italië) (vertegenwoordiger: F. Terrano, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mackays Stores Ltd (Renfrew, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing van de tweede kamer van beroep van 7 maart 2013 in zaak R 1199/2012-2;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „M&Co.” bevat voor waren en diensten van de klassen 25 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 128 679

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk dat het woordelement „MAX&Co.” bevat voor waren en diensten van de klassen 18, 24, 25, 35, 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 juli 2005 in zaak C-5/03: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Uitsluiting van bepaalde uitgaven — Groenten en fruit — Sinaasappelen — Dierenpremies — Runderen — Schapen en geiten)

text:
               1.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 7 juli 2005
   in zaak C-5/03: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (EOGFL - Uitsluiting van bepaalde uitgaven - Groenten en fruit - Sinaasappelen - Dierenpremies - Runderen - Schapen en geiten)
   (2005/C 243/01)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-5/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 3 januari 2003, Helleense Republiek (gemachtigden: S. Charitaki en E. Svolopoulou) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Condou-Durande, bijgestaan door N. Korogiannakis), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), kamerpresident, A. Borg Barthet, J.-P. Puissochet, J. Malenovský en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 7 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Beschikking 2002/881/EG van de Commissie van 5 november 2002 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, wordt nietig verklaard voorzover daarbij 2 % van de uitgaven in de sector groenten en fruit aan de communautaire financiering wordt onttrokken.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in twee derde van de kosten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

               4)

               Partijen zullen hun eigen kosten dragen voor het overige.

      (1)  PB C 55 van 8.3.2003.


title: Zaak T-746/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 18 januari 2016 — Biofa/Commissie („Kort geding — Gewasbeschermingsmiddel — Goedkeuring van de basisstof natriumwaterstofcarbonaat — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/17

         Beschikking van de president van het Gerecht van 18 januari 2016 — Biofa/Commissie
   (Zaak T-746/15 R)
   ((„Kort geding - Gewasbeschermingsmiddel - Goedkeuring van de basisstof natriumwaterstofcarbonaat - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2016/C 090/24)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Biofa AG (Münsingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Stallberg en S. Knoblich, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. von Rintelen, F. Moro en P. Ondrüsek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2069 van de Commissie van 17 november 2015 tot goedkeuring van de basisstof natriumwaterstofcarbonaat overeenkomstig verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, en tot wijziging van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 (PB L 301, blz. 42)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Gevoegde zaken T-349/07 en T-350/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 maart 2009 — FMC Chemical e.a./Commissie

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/44

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 maart 2009 — FMC Chemical e.a./Commissie
   (Gevoegde zaken T-349/07 en T-350/07) (1)

   2009/C 113/89

      Procestaal: Engels

   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak T-10/08: Beroep ingesteld op 7 januari 2008 — Kwang Yang Motor/BHIM — Honda Giken Kogyo (afbeelding van een verbrandingsmotor)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/58

         Beroep ingesteld op 7 januari 2008 — Kwang Yang Motor/BHIM — Honda Giken Kogyo (afbeelding van een verbrandingsmotor)
   (Zaak T-10/08)
   (2008/C 64/93)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Kwang Yang Motor Co. Ltd (Kaohsiung, Taiwan) (vertegenwoordigers: P. Rath en W. Festl-Wietek, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha Co. Ltd (Tokio, Japan)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 8 oktober 2007, aan verzoeksters vertegenwoordigers betekend op 30 oktober 2007, in zaak R 1337/2006-3;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure voor het Gerecht en voor de kamer van beroep.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring is gevorderd: ingeschreven gemeenschapsmodel voor een „verbrandingsmotor” — gemeenschapsmodel nr. 000 163 290 — 0001

      Houder van het gemeenschapsmodel: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha Co. Ltd

      Modelrecht van de partij die nietigverklaring vordert: in de VS ingeschreven model van een „verbrandingsmotor”– Patent nr. D 367 070

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en nietigverklaring van het model

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 4 en 6 van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad betreffende gemeenschapsmodellen


title: Zaak C-365/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 1 juli 2013 — Orde van de Architecten/Belgische Staat

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 1 juli 2013 — Orde van de Architecten/Belgische Staat
   (Zaak C-365/13)
   2013/C 274/11
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Orde van de Architecten

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 21 en 49 van richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (1), voor zover zij elke lidstaat verplichten om met betrekking tot de toegang tot beroepswerkzaamheden en hun uitoefening, aan de titels waarop zij betrekking hebben op zijn grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de opleidingstitels die hij zelf afgeeft, aldus worden uitgelegd dat zij het een lidstaat verbieden om voor inschrijving op een tabel van de Orde van Architecten te eisen dat de houder van een opleidingstitel van architect die voldoet aan artikel 46 van voormelde richtlijn of een titel in de zin van artikel 49, lid 1, daarnaast nog voldoet aan voorwaarden inzake een beroepsstage of -ervaring die gelijkwaardig is aan die welke wordt vereist van de houders van diploma’s van architect die werden afgegeven op hun grondgebied nadat deze werden behaald?

      (1)  PB L 255, blz. 22.


title: Zaak T-121/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 maart 2009 — Borax Europe/Commissie ( Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten en geluidsopnamen — Weigering van toegang — Uitzondering betreffende bescherming van persoonlijke levenssfeer en integriteit van het individu — Uitzondering betreffende bescherming van besluitvormingsproces )

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 maart 2009 — Borax Europe/Commissie
   (Zaak T-121/05) (1)

   („Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten en geluidsopnamen - Weigering van toegang - Uitzondering betreffende bescherming van persoonlijke levenssfeer en integriteit van het individu - Uitzondering betreffende bescherming van besluitvormingsproces”)
   2009/C 90/35
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Borax Europe Ltd (Guildford, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: D. Vandermeersch en K. Nordlander, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Costa de Oliveira en I. Chatzigiannis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de secretaris-generaal van de Commissie van 17 januari 2005 tot weigering van de toegang tot bepaalde documenten en geluidsopnamen in het kader van de dertigste aanpassing aan de technische vooruitgang van richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB 1967, 196, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De beschikking van de secretaris-generaal van de Commissie van 17 januari 2005 tot weigering van de toegang tot bepaalde documenten en geluidsopnamen in het kader van de dertigste aanpassing aan de technische vooruitgang van richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: Doorhaling van zaak C-120/02

text:
8.3.2003              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 55/23
               Doorhaling van zaak C-108/02 ( 1)                     de doorhaling in het register gelast van zaak C-129/02:
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                         (2003/C 55/64)                              Republiek.
                                                                     (1 ) PB C 131 van 01.06.2002.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 december 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-108/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
republiek Duitsland.
                                                                                Doorhaling van zaak C-274/02 ( 1)
( 1) PB C 131 van 01.06.2002.
                                                                                (2003/C 55/67)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 december 2002
               Doorhaling van zaak C-120/02 ( 1)                     de doorhaling in het register gelast van zaak C-274/02:
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                         (2003/C 55/65)                              Republiek.
                                                                     (1 ) PB C 233 van 28.09.2002.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 december 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-120/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
togdom Luxemburg.
                                                                                Doorhaling van zaak C-356/02 ( 1)
( 1) PB C 131 van 01.06.2002.
                                                                                (2003/C 55/68)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
               Doorhaling van zaak   C-129/02 ( 1)                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 december 2002
                                                                     de doorhaling in het register gelast van zaak C-356/02 (verzoek
                         (2003/C 55/66)                              om een prejudiciële beslissing van de Arbeidsrechtbank te
                                                                     Nijvel): Anne Hennecart tegen Rijksdienst voor Arbeidsvoor-
                                                                     ziening.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 december 2002            (1 ) PB C 289 van 23.11.2002.


title: Zaak C-241/13: Beroep ingesteld op 29 april 2013 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/11

         Beroep ingesteld op 29 april 2013 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-241/13)
   2013/C 189/22
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: O. Beynet, M. Heller en L. Naaber-Kivisoo)

      Verwerende partij: Republiek Estland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Estland de krachtens artikel 54, lid 1, van richtlijn 2009/73/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van richtlijn 2003/55/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet de wettelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om artikel 2, punten 10, 20 en 22, artikel 3, leden 3 en 4, artikel 7, lid 3, artikel 9, leden 5, 7 en 12, artikel 10, lid 5, artikel 11, lid 5, sub a en b, artikel 12, artikel 13, artikel 15, artikel 16, artikel 26, lid 2, sub b, artikel 26, lid 2, sub c, tweede, vierde en vijfde volzin, artikel 26, lid 2, sub d, derde en vierde volzin, artikel 26, lid 3, artikel 27, lid 2, artikel 33, artikel 36, lid 4, tweede en vierde alinea, artikel 36, leden 6 en 8, artikel 36, lid 9, derde alinea, artikel 41, lid 1, sub d, e, i, k, n, p, q en s, artikel 41, lid 6, sub c, artikel 41, lid 9, tweede en derde volzin, artikel 41, lid 10, artikel 44, lid 3, bijlage 1, punt 1, sub a, lid 1, tweede, derde, vijfde en zevende streepje, bijlage 1, punt 1, sub a, lid 2, bijlage 1, punt 1, sub b, d, f, h, i, en j en bijlage 1, punt 2, in nationaal recht om te zetten, of door de Commissie in ieder geval niet in kennis te hebben gesteld van de vaststelling van de voor de omzetting van de richtlijn in nationaal recht vereiste wettelijke bepalingen;

               —

               de Republiek Estland wegens niet-nakoming van de verplichting om de Commissie in kennis te stellen van de maatregelen om de richtlijn in nationaal recht om te zetten, overeenkomstig artikel 260, lid 3 VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 4 224 EUR per dag vanaf de dag van de uitspraak van het arrest door het Hof van justitie van de Europese Unie;

               —

               de Republiek Estland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 3 maart 2011 verstreken.

      (1)  PB L 211, blz. 94.


title: Zaak C-533/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'instance de Roubaix (Frankrijk) op 17 november 2010 — CIVAD SA/Receveur des douanes de Roubaix, Directeur régional des douanes et droits indirects de Lille, Administration des douanes

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'instance de Roubaix (Frankrijk) op 17 november 2010 — CIVAD SA/Receveur des douanes de Roubaix, Directeur régional des douanes et droits indirects de Lille, Administration des douanes
   (Zaak C-533/10)
   ()
   2011/C 30/38
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal d'instance de Roubaix

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: CIVAD SA

      Verwerende partijen: Receveur des douanes de Roubaix, Directeur régional des douanes et droits indirects de Lille, Administration des douanes

      Prejudiciële vragen

               1)

               Levert de onwettigheid van een verordening, die noch in feite noch in rechte het voorwerp kan zijn van een individueel beroep tot nietigverklaring door een marktdeelnemer, voor deze marktdeelnemer overmacht op waardoor de in artikel 236, lid 2, [tweede alinea,] van het communautair douanewetboek (1) gestelde termijn kan worden overschreden?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, verplicht artikel 236, [lid 2, derde] alinea, van het communautair douanewetboek de douaneautoriteiten om ambtshalve antidumpingrechten terug te betalen wanneer de onwettigheid van die verordening is vastgesteld nadat de wettigheid ervan door een lidstaat van de Wereldhandelsorganisatie is betwist:

                           a)

                           vanaf het tijdstip waarop het betrokken land de wettigheid van de antidumpingverordening voor het eerst heeft betwist;

                           b)

                           vanaf het verslag van de bijzondere groep waarin de onwettigheid van de antidumpingverordening wordt vastgesteld;

                           c)

                           vanaf het verslag van de beroepsinstantie van de Wereldhandelsorganisatie op grond waarvan de Europese Gemeenschap heeft erkend dat de antidumpingverordening onwettig is?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Zaak T-303/11: Beschikking van het Gerecht van 30 november 2011 — Leopardi Dittajuti/BHIM — Llopart Vilarós (CONTE LEOPARDI DITTAJUTI)

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/66

      Beschikking van het Gerecht van 30 november 2011 — Leopardi Dittajuti/BHIM — Llopart Vilarós (CONTE LEOPARDI DITTAJUTI)
      (Zaak T-303/11) (1)

      (2012/C 25/126)
      Procestaal: Engels
      De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 15 juni 2000 in zaak C-348/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Handelsverkeer met Duitse Democratische Republiek vóór hereniging Duitsland — Verordening (EEG) nr. 2252/90 — Afschaffing van douaneformaliteiten — Niet-inning van heffingen bĳ invoer in kader van intern Duits goederenverkeer — Verzuim eigen middelen aan Commissie af te dragen)

text:
9.9.2000                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                   C 259/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                     ARREST VAN HET HOF                                               van richtlijn 96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996 tot
                                                                                wijziging en codificering van richtlijn 85/73/EEG om de
                                                                                financiering van de keuringen en veterinaire controles van
                           (Eerste kamer)
                                                                                levende dieren en bepaalde dierlijke producten te garanderen en
                                                                                tot wijziging van de richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG,
                          van 8 juni 2000                                             is Ierland de krachtens die bepaling op hem rustende verplichtin-
                                                                                gen niet nagekomen.
in zaak C-190/99: Commissie van de Europese Gemeen-                             2)    Ierland wordt in de kosten verwezen.
                     schappen tegen Ierland (1)
                                                                                (1) PB C 226 van 7.8.1999.
(Niet-nakoming — Richtlijn 96/43/EG — Niet-omzetting
                      binnen gestelde termijn)
                          (2000/C 259/01)
                          (Procestaal: Engels)                                                       ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                             van 15 juni 2000
In zaak C-190/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                        in zaak C-348/97: Commissie van de Europese Gemeen-
pen (gemachtigde: P. Oliver), tegen Ierland (gemachtigde:                                schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
M. A. Buckley), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke             (Niet-nakoming — Handelsverkeer met Duitse Democrati-
bepalingen vast te stellen en/of aan de Commissie mee te                        sche Republiek vóór hereniging Duitsland — Verordening
delen, welke noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn                      (EEG) nr. 2252/90 — Afschaffing van douaneformaliteiten
96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996 tot wijziging en                          — Niet-inning van heffingen bij invoer in kader van intern
codificering van richtlijn 85/73/EEG om de financiering van                     Duits goederenverkeer — Verzuim eigen middelen aan
de keuringen en veterinaire controles van levende dieren en                                           Commissie af te dragen)
bepaalde dierlijke producten te garanderen en tot wijziging
van de richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG (PB L 162,                                                     (2000/C 259/02)
blz. 1, en rectificatie PB 1997 L 8, blz. 32), de krachtens die
richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,
heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón,                                           (Procestaal: Duits)
kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en M. Wathelet, rechters;
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 8 juni 2000
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
      rechtelijke bepalingen vast te stellen welke noodzakelijk zijn om         In zaak C-348/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
      te voldoen aan het bepaalde in artikel 4, lid 1, eerste alinea,           pen (gemachtigde: K.-D. Borchardt), tegen Bondsrepubliek
 ---pagebreak--- C 259/2                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             9.9.2000
Duitsland (gemachtigden: E. Röder en C.-D. Quassowski), be-                                 ARREST VAN HET HOF
treffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
Bondsrepubliek Duitsland, door in strijd met artikel 2 van                                         (Zesde kamer)
verordening (EEG) nr. 2252/90 van de Commissie van 31 juli
1990 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG)
nr. 2060/90 van de Raad betreffende de overgangsmaatregelen                                      van 15 juni 2000
voor het handelsverkeer met de Duitse Democratische Repu-
bliek in de sectoren landbouw en visserij (PB L 203, blz. 61),          in zaak C-302/98 (verzoek van het Bundessozialgericht
toe te staan, dat goederen waarvoor bij invoer vanuit Nederland         om een prejudiciële beslissing): M. Sehrer tegen Bundes-
een restitutie was toegekend, de Bondsrepubliek Duitsland                                          knappschaft (1)
werden binnengebracht zonder dat een aan het communautai-
re prijsniveau beantwoordende heffing werd geïnd en aan de
Gemeenschap afgedragen, en door alle douaneformaliteiten in             (Vrij verkeer van werknemers — Sociale zekerheid — Heffing
het interne Duitse goederenverkeer af te schaffen en niet de            van bijdragen ziekteverzekering door lidstaat over de aanvul-
noodzakelijke maatregelen voor de toepassing van verordening            lende pensioenen die in een andere lidstaat uit hoofde
nr. 2252/90 te treffen, de krachtens het EG-Verdrag op haar             van een collectieve overeenkomst worden uitbetaald —
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                Berekeningsgrondslag van de bijdragen — Medetelling van
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almei-                 in andere lidstaat reeds ingehouden bijdragen)
da, president van de Zesde kamer, waarnemend voor de
president van de Vijfde kamer, L. Sevón (rapporteur), C. Gul-                                    (2000/C 259/03)
mann, J.-P. Puissochet en M. Wathelet, rechters; advocaat-
generaal: A. Saggio; griffier: R. Grass, op 15 juni 2000 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                (Procestaal: Duits)
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
1)    Door in strijd met artikel 2 van verordening (EEG)
      nr. 2252/90 van de Commissie van 31 juli 1990 houdende
      uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2060/90           In zaak C-302/98, betreffende een verzoek aan het Hof
      van de Raad betreffende de overgangsmaatregelen voor het          krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
      handelsverkeer met de Duitse Democratische Republiek in de        het Bundessozialgericht (Duitsland), in het aldaar aanhangig
      sectoren landbouw en visserij toe te staan, dat goederen          geding tussen M. Sehrer en Bundesknappschaft, in tegenwoor-
      waarvoor bij uitvoer uit Nederland een restitutie was toegekend,  digheid van: Landesversicherungsanstalt für das Saarland, om
      de Bondsrepubliek Duitsland werden binnengebracht zonder          een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 6,
      dat een aan het communautaire prijsniveau beantwoordende          48 en 49 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 12 EG, 39
      heffing werd geïnd en aan de Gemeenschap afgedragen, en door      EG en 40 EG), 50 EG-Verdrag (thans artikel 41 EG) en 51 EG-
      alle douaneformaliteiten in het interne Duitse goederenverkeer    Verdrag (thans, na wijziging, artikel 42 EG), alsmede van
      af te schaffen en niet de noodzakelijke maatregelen voor de       artikel 3 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van
      toepassing van verordening nr. 2252/90 te treffen, is de          14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezeker-
      Bondsrepubliek Duitsland de krachtens het EG-Verdrag op           heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
      haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                      hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen
                                                                        (PB L 149, blz. 2), zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verorde-
                                                                        ning (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB
                                                                        L 230, blz. 6), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
                                                                        volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann,
2)    De Bondsrepubliek Duitsland wordt in de kosten van de             J.-P. Puissochet (rapporteur), G. Hirsch en F. Macken, rechters;
      procedure verwezen.                                               advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass,
                                                                        op 15 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
                                                                        als volgt:
                                                                        Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) staat
                                                                        eraan in de weg, dat een lidstaat de ziekteverzekeringsbijdragen van
                                                                        een onder zijn wetgeving vallende gepensioneerde werknemer berekent
(1) PB C 357 van 22.11.1997.                                            op de grondslag van het brutobedrag van het aanvullende pensioen
                                                                        dat die werknemer uit hoofde van een collectieve overeenkomst uit een
                                                                        andere lidstaat ontvangt, zonder rekening ermee te houden dat een
                                                                        deel van het brutobedrag van dat pensioen reeds in de andere staat is
                                                                        ingehouden als bijdrage aan de ziekteverzekering.
                                                                        (1) PB C 299 van 26.9.1998.


title: Doorhaling van zaak C-310/01

text:
C 55/20                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                     8.3.2003
                Doorhaling van zaak C-89/01 (1)                                       Doorhaling van zaak C-260/01 ( 1)
                         (2003/C 55/46)                                                         (2003/C 55/49)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 december 2002
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-89/01             de doorhaling in het register gelast van zaak C-260/01:
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di           Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie.
Brescia): Finanziaria Immobiliare Perugino SpA tegen Mi-
nistero delle Finanze.
                                                                       (1 ) PB C 245 van 01.09.2001.
( 1) PB C 118 van 21.04.2001.
                                                                                Doorhaling van zaak C-310/01 ( 1)
                Doorhaling van zaak C-90/01 (1)
                                                                                (2003/C 55/50)
                         (2003/C 55/47)
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 november
De president van het Hof van Justitie van de Europese                  2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-310/01
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                   (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Consiglio di
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-90/01             Stato): Comune di Udine, Azienda Multiservizi SpA (AMGA)
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di           tegen Diddi Dino Figli Srl, Associazione Nazionale Imprese
Brescia): San Marco SpA e.a. tegen Ministero delle Finanze.            Gestione servizi tecnici integrati (AGESI).
( 1) PB C 118 van 21.04.2001.                                          (1 ) PB C 289 van 13.10.2001.
               Doorhaling van zaak C-231/01 ( 1)                                      Doorhaling van zaak C-346/01 ( 1)
                         (2003/C 55/48)                                                         (2003/C 55/51)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 november
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-231/01            2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-346/
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di           01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Brescia): El. Da Srl tegen Ministero delle Finanze.                    Bondsrepubliek Duitsland.
( 1) PB C 227 van 11.08.2001.                                          (1 ) PB C 331 van 24.11.2001.


title: Arrest van het Hof van 6 december 2013 in zaak E-15/13 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming door een EER-staat — Richtlijn 2009/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende het doen staken van inbreuken in het raam van de bescherming van de consumentenbelangen)

text:
               27.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 88/14

      ARREST VAN HET HOF

   van 6 december 2013
   in zaak E-15/13
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming door een EER-staat — Richtlijn 2009/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende het doen staken van inbreuken in het raam van de bescherming van de consumentenbelangen)
   2014/C 88/11
   In zaak E-15/13, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen of het niet onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 7d van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2009/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende het doen staken van inbreuken in het raam van de bescherming van de consumentenbelangen), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 6 december 2013 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat Ĳsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 7d van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2009/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende het doen staken van inbreuken in het raam van de bescherming van de consumentenbelangen), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-418/10: Beroep ingesteld op 15 september 2010 — voestalpine en voestalpine Austria Draht/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/59

         Beroep ingesteld op 15 september 2010 — voestalpine en voestalpine Austria Draht/Commissie
   (Zaak T-418/10)
   ()
   2010/C 301/95
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: voestalpine AG (Linz, Oostenrijk), voestalpine Austria Draht GmbH (Bruck an der Mur, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: A. Ablasser-Neuhuber en G. Fussenegger, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren beschikking C(2010) 4387 def. van de Commissie van 30 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst in zaak COMP/38.344 — Voorspanstaal, voor zover zij verzoeksters betreft;

               —

               subsidiair, de in artikel 2 van de beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboete verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters komen op tegen beschikking C(2010) 4387 def. van de Commissie van 30 juni 2010 in zaak COMP/38.344 — Voorspanstaal. Bij de aangevochten beschikking zijn aan verzoeksters en andere ondernemingen geldboeten opgelegd wegens schending van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst. Verzoeksters zouden volgens de Commissie hebben deelgenomen aan een voortdurende overeenkomst en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de sector voorspanstaal van de interne markt en de EER.
   Verzoeksters steunen hun beroep op drie middelen.
   In de eerste plaats hebben zij geen inbreuk gemaakt op artikel 101 VWEU. In dit verband voeren zij aan dat hun ten onrechte deelneming, uitsluitend via een handelsagent in Italië, wordt verweten, aangezien deze hen bij bijeenkomsten van de „Club Italia” helemaal niet heeft vertegenwoordigd, het gedrag van een niet-exclusieve handelsagent hun bij ontbreken van een economische eenheid niet kan worden toegerekend, de automatische toerekening door verweerster van de handelingen van een niet-exclusieve handelsagent in strijd is met de rechtspraak van het Hof en zij geenszins op de hoogte waren geweest van de handelingen van de handelsagent. Subsidiair stellen zij dat de duur van de inbreuk te hunnen aanzien onjuist is vastgesteld.
   In het kader van het tweede middel betwisten zij dat zij betrokken waren bij één voortdurende en complexe inbreuk. Zij stellen in dit verband onder meer dat de inbreuk in het kader van de „Club Italia” los moet worden gezien van overige in de bestreden beschikking genoemde inbreuken. Voorts hebben zij niet deelgenomen aan één voortdurende en complexe inbreuk, omdat zij niet op de hoogte waren geweest van het totaalplan, dit redelijkerwijs ook niet hadden kunnen voorzien en niet bereid waren geweest een daaruit voortvloeiend risico op zich te nemen.
   Ten slotte is het derde middel gericht tegen een foutieve berekening van de boete. Zij stellen in dit verband schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien een onevenredig hoge boete is opgelegd in geval van nieuwe (onvoorzienbare) rechtsvragen en dezelfde boete in geval van enkele wetenschap van schendingen door andere ondernemingen. Voorts is er inbreuk gemaakt op het beginsel van gelijke behandeling, de richtsnoeren voor geldboeten (1), de rechten van de verdediging en het recht op een eerlijk proces.

      (1)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).


title: Zaak T-328/17: Beroep ingesteld op 26 mei 2017 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — M. J. Dairies (BBQLOUMI)

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/56

         Beroep ingesteld op 26 mei 2017 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — M. J. Dairies (BBQLOUMI)
   (Zaak T-328/17)
   (2017/C 239/69)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, en V. Marsland, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: M. J. Dairies EOOD (Sofia, Bulgarije)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „BBQLOUMI” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 069 034

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 16 maart 2017 in zaak R 497/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak F-80/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 29 september 2011 — AJ/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Artikelen 43 en 45 van Statuut — Beoordelingsrapport — Kennelijk onjuiste beoordeling — Motivering)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/24

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 29 september 2011 — AJ/Commissie
   (Zaak F-80/10)
   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Artikelen 43 en 45 van Statuut - Beoordelingsrapport - Kennelijk onjuiste beoordeling - Motivering)
   2012/C 138/48
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AJ (Waterloo, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en C. Berardis-Kayser, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 januari 2008 tot en met 31 december 2008

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               AJ draagt zijn eigen kosten en de kosten van de Commissie.


title: Zaak C-551/08: Beroep ingesteld op 11 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/9

         Beroep ingesteld op 11 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-551/08)
   (2009/C 55/15)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Yerrell en M. Kaduczak, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2005 betreffende herverzekering en houdende wijziging van richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG van de Raad en van richtlijnen 98/78/EG en 2002/83/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens art. 64 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2005/68/EG in nationaal recht is op 10 december 2007 verstreken.

      (1)  PB L 323, blz. 1.


title: Zaak C-86/04: Beroep, op 23 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
C 85/20                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                          3.4.2004
Beroep, op 20 februari 2004 ingesteld door Commissie                  De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-                  dat het het Hof behage:
                              bliek
                                                                      1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                         (Zaak C-83/04)                                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/17/EG
                                                                            van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart
                         (2004/C 85/37)                                     2001 betreffende de sanering en de liquidatie van verzeke-
                                                                            ringsondernemingen (1), althans door deze bepalingen
                                                                            niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  artikel 31 van deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
op 20 februari 2004 beroep ingesteld tegen Portugese Repu-                  gen niet is nagekomen;
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door K. Banks en G. Braga de Cruz als                2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                       Middelen en voornaamste argumenten
1.    vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de        De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 20 april 2003
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen    verstreken.
      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/29/EG
      van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001
      betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van
      het auteursrecht en de naburige rechten in de informatie-       (1) PB L 110 van 20.4.2001, blz. 28.
      maatschappij (1), althans door deze bepalingen niet aan
      de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 13 van
      deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
      nagekomen;
2.    de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 23 februari 2004 ingesteld door Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 22 december                                   dom Luxemburg
2002 verstreken.
                                                                                (Zaak C-86/04)
                                                                                (2004/C 85/39)
(1) PB L 167 van 22.6.2001, blz. 10.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 23 februari 2004 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                      Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                      pen, vertegenwoordigd door E. Traversa en P. Léouffre als
                                                                      gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 23 februari 2004 ingesteld door Commissie                  De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                     dat het het Hof behage:
                              bliek
                                                                      1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
                         (Zaak C-85/04)                                     niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                            te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/
                         (2004/C 85/38)                                     17/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                            19 maart 2001 betreffende de sanering en de liquidatie
                                                                            van verzekeringsondernemingen (1), althans door deze
                                                                            bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
op 23 februari 2004 beroep ingesteld tegen Franse Republiek                 niet is nagekomen;
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door E. Traversa en P. Léouffre als gemachtigden,            2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                    kosten.
 ---pagebreak--- 3.4.2004              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 85/21
Middelen en voornaamste argumenten                                   België door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                     vertegenwoordigd door E. Traversa en P. Léouffre als gemach-
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 20 april 2003       tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
verstreken.
                                                                     De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                     dat het het Hof behage:
(1) PB L 110 van 20 april 2001, blz. 28.                             1.    vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
                                                                           wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                           die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/17/EG
                                                                           van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart
                                                                           2001 betreffende de sanering en de liquidatie van verzeke-
                                                                           ringsondernemingen (1), althans door deze bepalingen
                                                                           niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
                                                                           deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                           nagekomen;
Beroep, op 23 februari 2004 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                      2.    het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
                             België
                         (Zaak C-87/04)                              Middelen en voornaamste argumenten
                         (2004/C 85/40)                              De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 20 april 2003
                                                                     verstreken.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 23 februari 2004 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk            (1) PB L 110 van 20.4.2001, blz. 28.


title: Zaak T-418/14: Arrest van het Gerecht van 18 oktober 2016 — Sina Bank/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Aanpassing van de conclusies — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Recht op een effectieve rechterlijke bescherming — Kennelijk onjuiste beoordeling — Werking in de tijd van de gevolgen van een nietigverklaring”)

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/16

      Arrest van het Gerecht van 18 oktober 2016 — Sina Bank/Raad
      (Zaak T-418/14) (1)

      ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Aanpassing van de conclusies - Ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging - Recht op een effectieve rechterlijke bescherming - Kennelijk onjuiste beoordeling - Werking in de tijd van de gevolgen van een nietigverklaring”))
      (2016/C 441/20)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Sina Bank (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: B. Mettetal en C. Wucher-North, advocaten)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en D. Gicheva, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van ten eerste het besluit van de Raad dat is vervat in de kennisgeving van 15 maart 2014 aan de personen en entiteiten op wie de beperkende maatregelen van toepassing zijn die worden genoemd in besluit 2010/413/GBVB van de Raad en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2014, C 77, blz. 1), om de plaatsing te handhaven van verzoeksters naam op de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB 2010, L 195, blz. 39), zoals gewijzigd bij besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 (PB 2010, L 281, blz. 81), en in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB 2012, L 88, blz. 1), en ten tweede besluit 2014/776/GBVB van de Raad van 7 november 2014 tot wijziging van besluit 2010/413 (PB 2014, L 325, blz. 19), uitvoeringsverordening (EU) nr. 1202/2014 van de Raad van 7 november 2014 tot uitvoering van verordening nr. 267/2012 (PB 2014, L 325, blz. 3), besluit (GBVB) 2015/1008 van de Raad van 25 juni 2015 tot wijziging van besluit 2010/413 (PB 2015, L 161, blz. 19), en uitvoeringsverordening (EU) 2015/1001 van de Raad van 25 juni 2015 tot uitvoering van verordening nr. 267/2012 (PB 2015, L 161, blz. 1), voor zover bij deze handelingen de plaatsing van verzoeksters naam is gehandhaafd op de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413, zoals gewijzigd bij besluit 2010/644, en in bijlage IX bij verordening nr. 267/2012erzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van ten eerste het besluit van de Raad dat is vervat in de kennisgeving van 15 maart 2014 aan de personen en entiteiten op wie de beperkende maatregelen van toepassing zijn die worden genoemd in besluit 2010/413/GBVB van de Raad en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2014, C 77, blz. 1), om de plaatsing te handhaven van verzoeksters naam op de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB 2010, L 195, blz. 39), zoals gewijzigd bij besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 (PB 2010, L 281, blz. 81), en in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB 2012, L 88, blz. 1), en ten tweede besluit 2014/776/GBVB van de Raad van 7 november 2014 tot wijziging van besluit 2010/413 (PB 2014, L 325, blz. 19), uitvoeringsverordening (EU) nr. 1202/2014 van de Raad van 7 november 2014 tot uitvoering van verordening nr. 267/2012 (PB 2014, L 325, blz. 3), besluit (GBVB) 2015/1008 van de Raad van 25 juni 2015 tot wijziging van besluit 2010/413 (PB 2015, L 161, blz. 19), en uitvoeringsverordening (EU) 2015/1001 van de Raad van 25 juni 2015 tot uitvoering van verordening nr. 267/2012 (PB 2015, L 161, blz. 1), voor zover bij deze handelingen de plaatsing van verzoeksters naam is gehandhaafd op de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413, zoals gewijzigd bij besluit 2010/644, en in bijlage IX bij verordening nr. 267/2012

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van de Raad van de Europese Unie dat is vervat in de kennisgeving van 15 maart 2014 aan de personen en entiteiten op wie de beperkende maatregelen van toepassing zijn die worden genoemd in besluit 2010/413/GBVB van de Raad en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, om de plaatsing te handhaven van de naam van Sina Bank op de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB, zoals gewijzigd bij besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010, en in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010, wordt nietig verklaard.

                  2)

                  Besluit 2014/776/GBVB van de Raad van 7 november 2014 tot wijziging van besluit 2010/413, uitvoeringsverordening (EU) nr. 1202/2014 van de Raad van 7 november 2014 tot uitvoering van verordening nr. 267/2012, besluit (GBVB) 2015/1008 van de Raad van 25 juni 2015 tot wijziging van besluit 2010/413, en uitvoeringsverordening (EU) 2015/1001 van de Raad van 25 juni 2015 tot uitvoering van verordening nr. 267/2012, worden nietig verklaard voor zover daarbij de plaatsing van de naam van Sina Bank is gehandhaafd op de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413, zoals gewijzigd bij besluit 2010/644, of in bijlage IX bij verordening nr. 267/2012.

                  3)

                  De gevolgen van besluit 2015/1008 worden gehandhaafd, wat Sina Bank betreft, vanaf de datum van de inwerkingtreding ervan tot en met de datum waarop de in artikel 56, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie bedoelde termijn voor hogere voorziening tegen het onderhavige arrest afloopt of, indien binnen deze termijn een verzoek om hogere voorziening tegen het onderhavige arrest wordt ingediend, tot de datum waarop deze hogere voorziening wordt afgewezen.

                  4)

                  De Raad wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 282 van 25.8.2014.


title: Zaak C-490/03: Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
C 21/20                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        24.1.2004
—     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.                  Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                Spanje
Middelen en voornaamste argumenten                                                               (Zaak C-490/03)
                                                                                (2004/C 21/38)
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
zaak C-485/03.
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 19 november 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                        Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door D. José Luis Buendía Sierra, lid van haar
                                                                        juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                               Spanje                                   —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen
                                                                              de gestelde termijn alle noodzakelijke maatregelen te
                                                                              nemen om te voldoen aan de artikelen 2 en 3 van
                         (Zaak C-489/03)
                                                                              de beschikking van de Commissie van 11 juli 2001
                                                                              betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunrege-
                          (2004/C 21/37)                                      ling ten gunste van bepaalde recentelijk opgerichte onder-
                                                                              nemingen in Vizcaya [kennisgeving geschied onder num-
                                                                              mer C(2001) 1763], of althans de Commissie hiervan
                                                                              niet in kennis te stellen overeenkomstig artikel 4, de
                                                                              krachtens deze beschikking op hem rustende verplichtin-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    gen niet is nagekomen;
op 19 november 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   —     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
vertegenwoordigd door D. José Luis Buendía Sierra, lid van haar
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen       De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
      de gestelde termijn alle noodzakelijke maatregelen te             zaak C-485/03.
      nemen om te voldoen aan de artikelen 2 en 3 van
      de beschikking van de Commissie van 11 juli 2001
      betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunrege-
      ling ten gunste van bepaalde recentelijk opgerichte onder-
      nemingen in Guipúzcoa [kennisgeving geschied onder
      nummer C(2001) 1761], of althans de Commissie hiervan
      niet in kennis te stellen overeenkomstig artikel 4, de
      krachtens deze beschikking op hem rustende verplichtin-           Beroep, op 20 november 2003 (fax: 13 november 2003)
      gen niet is nagekomen;                                            ingesteld door Republiek Oostenrijk tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
—     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Zaak C-492/03)
                                                                                (2004/C 21/39)
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
zaak C-485/03.                                                          op 20 november 2003 (fax: 13 november 2003) beroep
                                                                        ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        door Republiek Oostenrijk, vertegenwoordigd door Dr. Harald
                                                                        Dossi, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-79/13: Beroep ingesteld op 11 februari 2013 — Accorinti e.a./ECB

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/26

         Beroep ingesteld op 11 februari 2013 — Accorinti e.a./ECB
   (Zaak T-79/13)
   2013/C 101/56
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Alessandro Accorinti (Nichelino, Italië), Michael Acherer (Bressanone, Italië), Giuliano Agostinetti (Mestre, Italië), Marco Alagna (Milaan, Italië), Riccardo Alagna (Milaan, Italië), Agostino Amalfitano (Forio, Italië), Emanuela Amsler (Turijn, Italië), Francine Amsler (Turijn, Italië), Alessandro Anelli (Bellinzago Novarese, Italië), Angelo Giovanni Angione (Potenza, Italië), Giancarlo Antonelli (Verona, Italië), Giuseppe Aronica (Licata, Italië), Elisa Arsenio (Sesto San Giovanni, Italië), Pasquale Arsenio (Sesto San Giovanni, Italië), Luigi Azzano (Concordia Sagittaria, Italië), Giovanni Baglivo (Lecce, Italië), Mario Bajeli (Bergamo, Italië), Stefano Baldoni (Matera, Italië), Giulio Ballini (Lonato, Italië), Antonino Barbara (Napels, Italië), Armida Baron (Cassola, Italië), Paolo Baroni (Rome, Italië), Lucia Benassi (Scandiano, Italië), Michele Benelli (Madignano, Italië), Erich Bernard (Lana, Italië), Flaminia Berni (Rome, Italië), Luca Bertazzini (Monza, Italië), Adriano Bianchi (Casale Corte Cerro, Italië), Massimiliano Bigi (Montecchio Emilia, Italië), Daniele Fabrizio Bignami (Milaan, Italië), Sergio Borghesi (Coredo, Italië), Borghesi Srl (Cles, Italië), Sergio Bovini (Cogoleto, Italië), Savino Brizzi (Turijn, Italië), Annunziata Brum (Badiola, Italië), Christina Brunner (Laives, Italië), Giovanni Busso (Caselette, Italië), Fabio Edoardo Cacciuttolo (Milaan, Italië), Vincenzo Calabrò (Rome, Italië), Carlo Cameranesi (Ancona, Italië), Giuseppe Campisciano (Besana in Brianza, Italië), Allegra Canepa (Pisa, Italië), Luca Canonaco (Como, Italië), Piero Cantù (Vimercate, Italië), Fabio Capelli (Tortona, Italië), Gianluca Capello (Sanremo, Italië), Sergio Capello (Sanremo, Italië), Filippo Caracciolo di Melito (Lucca, Italië), Mario Carchini (Carrara, Italië), Filippo Carosi (Rome, Italië), Elena Carra (Rome, Italië), Claudio Carrara (Nembro, Italië), Ivan Michele Casarotto (Verona, Italië), Anna Maria Cavagnetto (Turijn, Italië), Gabriele Lucio Cazzulani (Segrate, Italië), Davide Celli (Rimini, Italië), Antonio Cerigato (Ferrara, Italië), Paolo Enrico Chirichilli (Rome, Italië), Celestino Ciocca (Rome, Italië), Mariagiuseppa Civale (Milaan, Italië), Benito Colangelo (Bollate, Italië), Roberto Colicchio (Milaan, Italië), Edoardo Colli (Triëst, Italië), Nello Paolo Colombo (Casatenovo, Italië), Mario Concini (Tuenno, Italië), Marika Congestrì (S. Onofrio, Italië), Luigi Corsini (Pistoia, Italië), Maria Chiara Corsini (Genua, Italië), Aniello Cucurullo (Civitavecchia, Italië), Roberto Cugola (Melara, Italië), Roberto Cupioli (Rimini, Italië), Giuseppe D’Acunto (Lucca — S. Anna, Italië), Stefano D’Andrea (Ancona, Italië), Nazzareno D’Amici (Rome, Italië), Michele Danelon (Gruaro, Italië), Piermaria Carlo Davoli (Milaan, Italië), Iole De Angelis (Rome, Italië), Roberto De Pieri (Treviso, Italië), Stefano De Pieri (Martellago, Italië), Ario Deasti (Sanremo, Italië), Stefano Marco Debernardi (Aosta, Italië), Gianfranco Del Mondo (Casoria, Italië), Salvatore Del Mondo (Gaeta, Italië), Gianmaria Dellea (Castelveccana, Italië), Rocco Delsante (Langhirano, Italië), Gianmarco Di Luigi (Sant’Antimo, Italië), Alessandro Di Tomizio (Reggello, Italië), Donata Dibenedetto (Altamura, Italië), Angela Dolcini (Pavia, Italië), Denis Dotti (Milaan, Italië), Raffaele Duino (San Martino Buon Albergo, Italië), Simona Elefanti (Montecchio Emilia, Italië), Maurizio Elia (Rome, Italië), Claudio Falzoni (Besnate, Italië), Enrico Maria Ferrari (Rome, Italië), Giuseppe Ferraro (Pago Vallo Lauro, Italië), Fiduciaria Cavour Srl (Rome, Italië), Giorgio Filippello (Caccamo, Italië), Giovanni Filippello (Caccamo, Italië), Dario Fiorin (Venetië, Italië), Guido Fortunati (Verona, Italië), Achille Furioso (Agrigento, Italië), Monica Furlanis (Concordia Sagittaria, Italië), Vitaliano Gaglianese (San Giuliano Terme, Italië), Antonio Galbo (Palermo, Italië), Gianluca Gallino (Milaan, Italië), Giandomenico Gambacorta (Rome, Italië), Federico Gatti (Besana in Brianza, Italië), Raffaella Maria Fatima Gerardi (Lavello, Italië), Mauro Gini (Bressanone, Italië), Barbara Giudiceandrea (Rome, Italië), Riccardo Grillini (Lugo, Italië), Luciano Iaccarino (Verona, Italië), Vittorio Iannetti (Carrara, Italië), Franz Anton Inderst (Marlengo, Italië), Alessandro Lepore (Giovinazzo, Italië), Hermann Kofler (Merano, Italië), Fabio Lo Presti (Ponte S. Pietro, Italië), Silvia Locatelli (Brembate, Italië), Nicola Lozito (Grumo Appula, Italië), Rocco Lozito (Grumo Appula, Italië), Fabio Maffoni (Soncino, Italië), Silvano Maffoni (Orzinuovi, Italië), Bruno Maironi Da Ponte (Bergamo, Italië), Franco Maironi Da Ponte (Bergamo, Italië), Michele Maironi Da Ponte (Bergamo, Italië), Francesco Makovec (Lesmo, Italië), Concetta Mansi (Matera, Italië), Angela Marano (Melito di Napels, Italië), Bruno Marchetto (Milaan, Italië), Fabio Marchetto (Milaan, Italië), Sergio Mariani (Milaan, Italië), Lucia Martini (Scandicci, Italië), Alessandro Mattei (Treviso, Italië), Giorgio Matterazzo (Seregno, Italië), Mauro Mazzone (Verona, Italië), Ugo Mereghetti (Brescia, Italië), handelend voor zich en als gevolmachtigde van Fulvia Mereghetti (Casamassima, Italië), Vitale Micheletti (Brescia, Italië), Giuseppe Mignano (Genua, Italië), Fabio Mingo (Ladispoli, Italië), Giovanni Minorenti (Guidonia Montecelio, Italië), Filippo Miuccio (Rome, Italië), Fulvio Moneta Caglio de Suvich (Milaan, Italië), Giancarlo Monti (Milaan, Italië), Angelo Giuseppe Morellini (Besana in Brianza, Italië), Barbara Mozzambani (San Martino Buon Albergo, Italië), Mario Nardelli (Gubbio, Italië), Eugenio Novajra (Udine, Italië), Giorgio Omizzolo (Baone, Italië), Patrizia Paesani (Rome, Italië), Daniela Paietta (Arona, Italië), Luigi Paparo (Volla, Italië), Davide Pascale (Milaan, Italië), Salvatore Pasciuto (Gaeta, Italië), Sergio Pederzani (Ossuccio, Italië), Aldo Perna (Napels, Italië), Marco Piccinini (San Mauro Torinese, Italië), Nicola Piccioni (Soncino, Italië), Stefano Piedimonte (Napels, Italië), Mauro Piliego (Bolzano, Italië), Vincenzo Pipolo (Rome, Italië), Johann Poder (Silandro, Italië), Giovanni Polazzi (Milaan, Italië), Santo Pullarà (Rimini, Italië), Patrizio Ragusa (Rome, Italië), Rosangela Raimondi (Arluno, Italië), Massimo Ratti (Milaan, Italië), Gianni Resta (Imola, Italië), Giuseppe Ricciarelli (San Giustino, Italië), Enrica Rivi (Scandiano, Italië), Maria Rizescu (Pesaro, Italië), Alessandro Roca (Turijn, Italië), Mario Romani (Milaan, Italië), Claudio Romano (Napels, Italië), Gianfranco Romano (Pisticci, Italië), Ivo Rossi (Nettuno, Italië), Alfonso Russo (Scandiano, Italië), Iginio Russolo (San Quirinino, Italië), Francesco Sabato (Barcelona, Spanje), Giuseppe Salvatore (Silvi, Italië), Luca Eudilio Sarzi Amadè, (Milaan, Italië), Tiziano Scagliola (Terlizzi, Italië), Antonio Scalzullo (Avellino, Italië), Liviano Semeraro (Gavirate, Italië), Laura Liliana Serpente (Ancona, Italië), Maria Grazia Serpente (Ancona, Italië), Luciana Serra (Milaan, Italië), Giuseppe Silecchia (Altamura, Italië), Paolo Sillani (Bergamo, Italië), Vincenzo Solombrino (Napels, Italië), Patrizia Spiezia (Casoria, Italië), Alberto Tarantini (Rome, Italië), Halyna Terentyeva (Concordia Sagittaria, Italië), Vincenzo Tescione (Caserta, Italië), Riccardo Testa (Cecina, Italië), Salvatore Testa (Pontinia, Italië), Nadia Toneatti (Triëst, Italië), Giuseppe Ucci (Como, Italië), Giovanni Urbanelli (Pescara, Italië), Giuseppina Urciuoli (Avellino, Italië), Amelia Vaccaro (Chiavari, Italië), Maria Grazia Valentini (Tuenno, Italië), Nicola Varacalli (Occhieppo Superiore, Italië), Giancarlo Vargiu (Bologna, Italië), Salvatore Veltri Barraco Alestra (Marsala, Italië), Roberto Vernero (Milaan, Italië), Vincenza Vigilia (Castello d’Agogna, Italië), Celso Giuliano Vigna (Castel San Pietro Terme, Italië), Roberto Vignoli (Santa Marinella, Italië), Georg Weger (Merano, Italië), Albino Zanichelli (Busana, Italië), Andrea Zecca (Rome, Italië), Maurizio Zorzi (Ora, Italië) (vertegenwoordigers: S. Sutti en R. Spelta, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               de aansprakelijkheid van de Europese Centrale Bank (ECB) krachtens artikel 340 VWEU vast te stellen en te beoordelen, en verweerster te veroordelen tot vergoeding van de ontstane schade voor een bedrag van ten minste 12 504 614,98 EUR, of zoveel als het Gerecht rechtvaardig en billijk acht, onder voorbehoud van nadere uitwerking in de loop van de procedure, vermeerderd met de wettelijke rente en de vertragingsrente vanaf de datum van opeisbaarheid tot aan voldoening;

               —

               strikt subsidiair, eveneens de aansprakelijkheid van de ECB krachtens artikel 340 VWEU vast te stellen en te beoordelen, en verweerster te veroordelen tot vergoeding van de ontstane schade voor een bedrag van ten minste 3 668 020,39 EUR, of zoveel als het Gerecht rechtvaardig en billijk acht, onder voorbehoud van nadere uitwerking in de loop van de procedure, vermeerderd met de wettelijke rente en de vertragingsrente vanaf de datum van opeisbaarheid tot aan voldoening;

               —

               subsidiair, eveneens de aansprakelijkheid van de ECB krachtens artikel 340 VWEU vast te stellen en te beoordelen, en verweerster te veroordelen tot vergoeding van de ontstane schade voor een bedrag van ten minste 2 667 651,19 EUR, of zoveel als het Gerecht rechtvaardig en billijk acht, onder voorbehoud van nadere uitwerking in de loop van de procedure, vermeerderd met de wettelijke rente en de vertragingsrente vanaf de datum van opeisbaarheid tot aan voldoening;

               —

               meer subsidiair, de ECB te veroordelen tot een schadevergoeding die het Gerecht rechtvaardig en billijk acht voor rechtmatig of niet-verwijtbaar handelen;

               —

               de ECB te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekers in deze zaak beroepen zich op de niet-contractuele aansprakelijkheid van verweerster voor de wijze waarop zij is opgetreden bij de herstructurering van de Griekse schuld en stellen dat de ECB aansprakelijk is krachtens artikel 340, lid 3, VWEU. Aan alle voorwaarden daarvoor is voldaan: onrechtmatigheid van de gedraging die verzoekers aan de ECB verwijten, werkelijk geleden schade en oorzakelijk verband tussen de schade en de gedraging van de instelling.
   In dat verband wordt onderstreept dat verweerster:

               —

               op 15 februari 2012 heimelijk een schuldenruilovereenkomst met de Helleense Republiek heeft gesloten;

               —

               heeft nagelaten of geweigerd deel te nemen aan de herstructurering van de Griekse schuld die de Griekse Staat is opgelegd als voorwaarde voor de tweede tranche aan steun, hetgeen een geval van belangenverstrengeling is, want de ECB maakt zelf deel uit van de Trojka;

               —

               het besluit van 5 maart 2012 heeft vastgesteld dat Grieks schuldpapier beleenbaar blijft, ook al voldoet het niet aan de kredietkwaliteitsdrempels, op voorwaarde van een terugkoopprogramma ten gunste van uitsluitend de nationale centrale banken.

         Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers aan dat het optreden van verweerster een rechtstreeks negatieve, causale impact heeft gehad op de rechtspositie van verzoekers, die te lijden hebben van het gestegen surpluspercentage voor particulieren, de achterstelling van hun vordering en de declassering van particuliere beleggers tot de categorie van „junior creditors”.
   Volgens verzoekers levert dit optreden een kennelijke schending op van hogere voorschriften die strekken tot bescherming van particulieren, inzonderheid de beginselen van gelijke behandeling van crediteuren, non-discriminatie en gelijkheid, het evenredigheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel, het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen van de houders van schuldpapier en het rechtszekerheidsbeginsel.
   Subsidiair, voor het geval de aangezochte rechter het optreden van de ECB niet kwalificeert als een onrechtmatige daad, merken verzoekers niettemin op dat de ECB ten minste een risicoaansprakelijkheid of aansprakelijkheid uit rechtmatige daad heeft, aangezien de aan de ECB verweten handelingen buitengewone en bijzondere schade hebben veroorzaakt, ook in het licht van de grondrechten zoals beschermd door het Handvest van de grondrechten na het Verdrag van Lissabon, te weten de artikelen 17 (eigendom), 21 (beginsel van non-discriminatie), 38 (consumentenbescherming) en 41 (recht op behoorlijk bestuur) van dat Handvest.


title: Zaak C-621/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 december 2011 door New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, voorheen New Yorker SHK Jeans GmbH, tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 29 september 2011 in zaak T-415/09, New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, voorheen New Yorker SHK Jeans GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Vallis K. — Vallis A. & Co. O.E.

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/44

      Hogere voorziening ingesteld op 2 december 2011 door New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, voorheen New Yorker SHK Jeans GmbH, tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 29 september 2011 in zaak T-415/09, New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, voorheen New Yorker SHK Jeans GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Vallis K. — Vallis A. & Co. O.E.
      (Zaak C-621/11 P)
      (2012/C 25/82)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, voorheen New Yorker SHK Jeans GmbH (vertegenwoordigers: V. Spitz, A. Gaul, T. Golda, S. Kirschstein-Freund, advocaten)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Vallis K. — Vallis A. & Co. O.E.

         Conclusies

      Rekwirante verzoekt het Hof:

                  1)

                  het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 29 september 2011 in zaak T-415/09 te vernietigen, en

                              a)

                              de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 juli 2009 te vernietigen, zover haar beroep daarbij is verworpen en de afwijzing van haar merkaanvraag voor waren van klasse 25 is bevestigd;
                              subsidiair,

                              b)

                              de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een definitieve uitspraak;

                  2)

                  het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) te verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht en van de onderhavige procedure in hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten

                  —

                  Doordat extra bewijsmateriaal inzake het gebruik van het merk in aanmerking is genomen, welk bewijs is verstrekt nadat de door het Bureau voor overlegging van dergelijk bewijsmateriaal gestelde termijn was verstreken, is sprake van schending van de artikelen 42, leden 2 en 3, 76, lid 2, van de merkenverordening (1) (voorheen de artikelen 43, leden 2 en 3, 74, lid 2, van de merkenverordening), alsook van regel 22, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/95 tot uitvoering van de merkenverordening.

                  —

                  De overlegging van bewijs van het normaal gebruik van het oppositiemerk valt enkel onder regel 22, lid 2, van de verordening houdende uitvoering van de merkenverordening. De bewoordingen van regel 22, lid 2, van deze verordening laten dienaangaande geen ruimte voor enige beoordelingsvrijheid. In zoverre is artikel 76, lid 2, van de merkenverordening dus niet van toepassing. Indien het normaal gebruik van het oppositiemerk niet wordt bewezen binnen de door het Bureau overeenkomstig regel 22, lid 2, eerste zin, van de verordening tot uitvoering van de merkenverordening gestelde termijn, dient de oppositie te worden afgewezen.

                  —

                  Indien het Bureau — overeenkomstig artikel 75 van de merkenverordening en regel 20, lid 4, van de verordening houdende uitvoering van de merkenverordening — de opposant verzoekt om zijn opmerkingen te maken in antwoord op de argumenten die de aanvrager met betrekking tot het overgelegde bewijs van het normaal gebruik van het merk heeft aangevoerd, kan de opposant dan ook opmerkingen indienen. Extra bewijsmateriaal van dit gebruik kan evenwel niet in aanmerking worden genomen wanneer het wordt overgelegd nadat de gestelde termijn is verstreken. Inaanmerkingneming van dergelijk buiten de gestelde termijn overgelegd bewijsmateriaal levert schending op van de artikelen 42, leden 2 en 3, van de merkenverordening en van regel 22, lid 2, van de verordening tot uitvoering van deze verordening.

                  —

                  Het enkele feit dat de aanvrager opmerkingen heeft ingediend waarin hij betwist dat het binnen de gestelde termijn overgelegde bewijs volstaat, rechtvaardigt niet dat bijkomend bewijsmateriaal van het normale gebruik van het merk in aanmerking wordt genomen.

                  —

                  Zelfs indien wordt aangenomen dat artikel 76, lid 2, van de merkenverordening van toepassing is met betrekking tot bijkomend bewijsmateriaal dat ná het verstrijken van de krachtens regel 22, lid 2, eerste zin, van de verordening tot uitvoering van de merkenverordening gestelde termijn is overgelegd, zijn in casu de artikelen 42, leden 2 en 3, 76, lid 2, van de merkenverordening en van regel 22, lid 2, van de verordening tot uitvoering van deze verordening geschonden.

                  —

                  Het achteraf overgelegde bewijs vormde geen extra bewijs. Van bijkomend bewijsmateriaal is enkel sprake wanneer aan de hand van de bewijzen die binnen de aanvankelijk gestelde termijn zijn overgelegd, het bewijs van het normaal gebruik van het oppositiemerk is geleverd en de nadien overgelegde bewijzen de reeds bewezen feiten louter bevestigen. Derhalve heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting betreffende artikel 76, lid 2, van de merkenverordening, door de toepassing van deze bepaling toe te staan in de beroepsprocedure.

                  —

                  Met betrekking tot de bij artikel 76, lid 2, van de merkenverordening verleende bevoegdheid is in casu sprake van misbruik van bevoegdheid. Het Bureau heeft zijn bevoegdheid afgewend door simpelweg ervan uit te gaan dat de opposant bijkomende voorbeelden van het gebruik van zijn merk diende te verstrekken. De vraag of een partij in de procedure bijkomend bewijsmateriaal dient over te leggen, is geen element waarmee de verwerende partij rekening dient te houden. Deze vraag moet door elke partij zelf worden beantwoord. Bovendien is het Bureau voorbij gegaan aan andere omstandigheden. Het heeft zelfs de bewijswaarde van het aanvankelijk overgelegde bewijsmateriaal niet beoordeeld. Door te oordelen dat geen sprake was van misbruik van bevoegdheid heeft het Gerecht de toepasselijke bepalingen rechtens onjuist opgevat.

         (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).