title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 23 januari 1997 in zaak C-314/95: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming - Niet-omzetting van richtlijnen betreffende gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voorschriften)

text:
8 . 3 . 97             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 74/7
     afschrift van die vergunning over te leggen, mag de                                  ARREST VAN HET HOF
     aanvraag voor een certificaat niet op die enkele grond                                     ( Zesde Kamer)
     worden afgewezen.
                                                                                van 23 januari 1997
(') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .                                  in zaak C-3 14/95 : Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen tegen Italiaanse Republiek (')
                                                                      (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijnen betref
                                                                      fende gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke
                                                                                voorschriften)
                                                                                ( 97/C 74/ 13 )
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
                         (Tweede Kamer)
                      van 23 januari 1997                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
in zaak C-246/95 ( verzoek van de Belgische Raad van
State om een prejudiciële beslissing ): M. Coen tegen Belgi          In zaak C-3 14/95 , Commissie van de Europese Gemeen
                           sche staat H
                                                                      schappen (gemachtigde: E. de March ) tegen Italiaanse Re
(Tijdelijk functionaris — Aanwervingsprocedure —                      publiek (gemachtigde : U. Leanza, bijgestaan door P. G.
Oproep kandidaten bij lidstaten — Beroep bij nationale                Ferri ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stel
                               rechter)                               len dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen de ge
                                                                      stelde termijnen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa
                           ( 97/C 74/ 12 )                            lingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan de
                                                                      Richtlijnen 92/45/EEG ( PB nr. L 268 van 14. 9 . 1992,
                                                                      blz. 35 ), 92/46/EEG (PB nr. L 268 van 14 . 9 . 1992, blz . 1 ),
                       (Procestaai: Frans)                            92/65/EEG ( PB nr. L 268 van 14 . 9 . 1992, blz. 54 ), 92/88/
                                                                      EEG ( PB nr. L 321 van 6 . 11 . 1992, blz. 24 ), 92/116/EEG
                                                                      ( PB nr. L 62 van 15 . 3 . 1993 , blz. 1 ), 92/117/EEG ( PB nr.
                                                                      L 62 van 15 . 3 . 1993 , blz. 38 ) en 92/118/EEG ( PB nr. L 62
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in        van 15 . 3 . 1993 , blz. 49 ) van de Raad, de krachtens ge
                 de Jurisprudentie van het Hof)                       noemde richtlijnen en het EG-Verdrag op haar rustende
                                                                      verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof ( Zesde
                                                                      Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpre
In zaak C-246/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                sident, J. L. Murray, C. N. Kakouris ( rapporteur ), G.
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Belgische             Hirsch en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : D.
Raad van State in het aldaar aanhangig geding tussen M.               Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. von Holstein, adjunct
Coen en Belgische staat, om een prejudiciële beslissing               griffier, op 23 januari 1997 een arrest gewezen waarvan
over de uitlegging van artikel 179 van het EG-Verdrag en              het dictum luidt als volgt:
van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Ge
meenschappen, heeft het Hof (Tweede Kamer ), samenge                 1 . Door niet binnen de gestelde termijnen de wettelijke
steld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, G. Hirsch                  en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die no
en R. Schintgen ( rapporteur), rechters; advocaat-generaal:                dig zijn om te voldoen aan:
N. Fennelly; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
23 januari 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum                      — Richtlijn 92/45/EEG van de Raad van 16 juni
luidt als volgt:                                                                1992 betreffende de gezondheidsvoorschriften en
                                                                                veterinairrechtelijke voorschriften voor het doden
                                                                                van vrij wild en het in de handel brengen van vlees
Artikel 179 van het EG-Verdrag en de artikelen 90 en 91                         van vrij wild,
van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Ge
meenschappen moeten aldus worden uitgelegd, dat de                         — Richtlijn 92/46/EEG van de Raad van 16 juni
daarin gestelde termijnen om op te komen tegen een be                          1992 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften
sluit van de Commissie niet opnieuw kunnen ingaan ten                           voor de productie en het in de handel brengen van
gevolge van een beslissing van een rechterlijke instantie                       rauwe melk, warmtebehandelde melk en producten
van een lidstaat waaruit blijkt dat een handeling van die                       op basis van melk,
lidstaat onrechtmatig was, wanneer deze handeling van in
vloed kan zijn geweest op het te bestrijden besluit van de                 — Richtlijn 92/65/EEG van de Raad van 13 juli 1992
 Commissie.                                                                     tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voor
                                                                                schriften voor het handelsverkeer en de invoer in
                                                                                de Gemeenschap van dieren, sperma, eicellen en
(') PB nr. C 248 van 23 . 9 . 1995 .                                            embryo 's waarvoor ten aanzien van de veterinair
                                                                                rechtelijke voorschriften geen specifieke commu
                                                                                nautaire regelgeving als bedoeld in bijlage A, onder
                                                                                I, van Richtlijn 90/425/EEG geldt,
 ---pagebreak--- Nr. C 74/8             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    8 . 3 . 97
     — Richtlijn 92/88/EEG van de Raad van 26 oktober                 Raad der Nederlanden, in het aldaar aanhangig geding
         1992 tot wijziging van Richtlijn 74/63/EEG inzake            tussen E. J. M. de Jaeck en Staatssecretaris van Financiën,
         ongewenste stoffen en producten in diervoeding,              betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                      van de artikelen 14 bis en 14 quater van Verordening
                                                                      ( EEG ) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betref
     — Richtlijn 92/116/EEG van de Raad van 17 decem                 fende de toepassing van de sociale-zekerheidsregelingen op
         ber 1992 tot wijziging en bijwerking van Richtlijn           werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,
         71 /118/EEG inzake gezondheidsvraagstukken op                die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewij
         het gebied van het handelsverkeer in vers vlees van          zigd en bijgewerkt bij Verordening ( EEG ) nr. 2001 /83 van
         pluimvee,                                                    de Raad ( PB nr. L 230 van 22 . 8 . 1983 , blz. 6 ), heèft het
                                                                      Hof ( Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, pre
     — Richtlijn 92/117/EEG van de Raad van 17 decem                 sident van de Eerste Kamer, waarnemend voor de presi
         ber 1992 inzake maatregelen voor de bescherming              dent van de Vijfde Kamer, D. A. O. Edward, J.-P. Puisso
         tegen bepaalde zoönoses en bepaalde zoönosever              chet ( rapporteur ), P. Jann en M. Wathelet, rechters;
         wekkers bij dieren en in producten van dierlijke             advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. A.
         oorsprong teneinde door voedsel overgedragen in             Rühl, hoofdadministrateur, op 30 januari 1997 een arrest
         fecties en vergiftigingen te voorkomen, en                   gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     — Richtlijn 92/118/EEG van de Raad van 17 decem
         ber 1992 tot vaststelling van de veterinairrechtelij        1 . Voor de toepassing van de artikelen 14 bis en 14 qua
         ke en gezondheidsvoorschriften voor het handels                  ter van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad
         verkeer en de invoer in de Gemeenschap van                        van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de so
         producten waarvoor ten aanzien van deze voor                     ciale-zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstan
         schriften geen specifieke communautaire regelge                  digen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
         ving geldt als bedoeld in bijlage A, hoofdstuk I,                 Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijge
         van Richtlijn 89/662/EEG, en, wat ziekteverwek                   werkt bij Verordening (EEG) nr. 2001 /83 van de
         kers betreft, van Richtlijn 90/425/EEG,                           Raad, dienen onder „ werkzaamheden in loondienst "
                                                                           en „ werkzaamheden anders dan in loondienst " de
                                                                           werkzaamheden te worden verstaan die als zodanig
                                                                           worden beschouwd voor de toepassing van de sociale
     is de Italiaanse Republiek de krachtens respectievelijk
                                                                           zekerheidswetgeving van de lidstaat op het grondge
     de artikelen 23, 32, 29, 2, 3, 17 en 20 van die richtlij
                                                                           bied waarvan deze werkzaamheden worden uitgeoe
     nen op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                   fend.
2 . De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                      2 . Wanneer artikel 14 quater, lid 1 , onder b), van de vo
(') PB nr. C 315 van 25 . 11 . 1995 .
                                                                           rengenoemde verordening van toepassing is, verzet het
                                                                           Gemeenschapsrecht zich er niet tegen, dat de wettelij
                                                                           ke regeling van een van de beide lidstaten de betrok
                                                                           ken persoon slechts voor een deel van de door zijn stel
                                                                           sel van sociale zekerheid gedekte risico 's verzekert,
                                                                           zolang hierbij maar geen onderscheid wordt gemaakt
                                                                           tussen eigen onderdanen en onderdanen van de andere
                                                                           lidstaten .
                   ARREST VAN HET HOF
                          (Vijfde Kamer)
                      van 30 januari 1997                             3 . Ingeval van toepassing van artikel 14 quater, lid 1 , on
                                                                           der b), van de vorengenoemde verordening staat het
in zaak C-340/94 ( verzoek van de Hoge Raad der Neder                     Gemeenschapsrecht niet eraan in de weg, dat een van
landen om een prejudiciële beslissing): E. J. M. de Jaeck                  beide lidstaten het bedrag van de premies die moeten
            tegen Staatssecretaris van Financiën (*)                       worden betaald door een verzekerde die slechts een
                                                                           paar werkdagen per week werkzaamheden op zijn
(Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Vaststel
                                                                           grondgebied uitoefent, bepaalt zonder rekening te hou
ling van toe te passen wetgeving — Werkzaamheden in                        den met de premies die deze verzekerde eventueel in de
   loondienst en werkzaamheden anders dan in loondienst)
                                                                           andere lidstaat betaalt in verband met de gedurende de
                           ( 97IC 74/ 14 )                                 overige dagen in die andere lidstaat uitgeoefende werk
                                                                           zaamheden .
                    (Procestaai: Nederlands)
                                                                      (') PB nr. C 392 van 31 . 12 . 1994 .
In zaak C-340/94, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Hoge


title: Zaak T-35/08: Beroep ingesteld op 24 januari 2008 — Codorniu Napa/BHIM — Bodegas Ontañón (ARTESA NAPA VALLEY)

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/33

         Beroep ingesteld op 24 januari 2008 — Codorniu Napa/BHIM — Bodegas Ontañón (ARTESA NAPA VALLEY)
   (Zaak T-35/08)
   (2008/C 92/67)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Codorniu Napa, Inc. (Californië, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: X. Fàbrega Sabaté en M. Curell Aguilà, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bodegas Ontañón, S.A.
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 20 november 2007 in zaak R 747/2006-4 te vernietigen, en

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „ARTESA NAPA VALLEY” voor waren van klasse 33 (aanvraagnr. 3.079.159)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Bodegas Ontañón, S.A.

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsbeeldmerk „ARTESO” (nr. 2.050.623) voor waren van de klassen 33 en 35, en Spaans woordmerk „LA ARTESA” (nr. 844.194) voor waren van klasse 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende tekens bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak F-1/11: Beroep ingesteld op 6 januari 2011 — Soukup/Commissie

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/36

         Beroep ingesteld op 6 januari 2011 — Soukup/Commissie
   (Zaak F-1/11)
   2011/C 72/59
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Zdenek Soukup (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: E. Boigelot en S. Woog, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/144/09 om verzoeker niet op te nemen op de reservelijst en van het besluit om een andere kandidaat op die lijst te plaatsen alsmede vergoeding van de materiële en immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/144/09 van 27 april 2010, genomen na heronderzoek van verzoekers mondelinge examen, waarbij de uitslag van dat examen is bevestigd, namelijk een lager cijfer dan het vereiste minimum en, dientengevolge, van het besluit om hem niet op de reservelijst te plaatsen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/144/09 om een andere kandidaat toe te laten tot het schriftelijke en mondelinge examen en om hem vervolgens op de reservelijst van dat vergelijkend onderzoek te plaatsen;

               —

               nietigverklaring van alle handelingen van de jury die na de genoemde onregelmatigheden zijn verricht;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een bedrag van 25 000 EUR ter vergoeding van verzoekers immateriële, materiële en loopbaanschade, onder voorbehoud van een vermeerdering of vermindering in de loop van de procedure, met betaling van 7 % vertragingsrente per jaar vanaf 28 juni 2010, de datum van de klacht;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-603/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Hannover (Duitsland) op 21 december 2012 — Pia Braun/Region Hannover

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Hannover (Duitsland) op 21 december 2012 — Pia Braun/Region Hannover
   (Zaak C-603/12)
   2013/C 101/13
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pia Braun

      Verwerende partij: Region Hannover

      Prejudiciële vraag

   Staat het bij de artikelen 20 VWEU en 21 VWEU aan een burger van de Unie toegekende recht om vrij in de lidstaten te reizen en te verblijven, in een geval als het onderhavige, dat zich kenmerkt door het feit dat een studerende die nog woont bij haar ouders, die wonen in een EU-buurland van Duitsland en als grensarbeiders in Duitsland werken, studiefinanciering wenst te verkrijgen voor een opleiding in een derde land in de EU, in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan aan Duitse staatsburgers met een vaste woonplaats buiten de Bondsrepubliek Duitsland voor het volgen van een opleiding aan een in een lidstaat van de Europese Unie gelegen opleidingsinstelling slechts studiefinanciering kan worden toegekend indien bijzondere omstandigheden van het individuele geval de studiefinanciering rechtvaardigen, en op grond waarvan de toekenning van studiefinanciering voor het overige aan het discretionaire oordeel van de bevoegde autoriteiten is overgelaten?


title: Zaak C-181/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Yvon Welte/Finanzamt Velbert (Vrij verkeer van kapitaal — Artikelen 56 EG tot en met 58 EG — Erfbelasting — Erflater en erfgenaam zijn ingezetenen van derde land — Erfboedel — Onroerende zaak die in andere lidstaat is gelegen — Recht op belastingvrije som — Verschillende behandeling van ingezetenen en niet-ingezetenen)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Yvon Welte/Finanzamt Velbert
   (Zaak C-181/12) (1)

   (Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 56 EG tot en met 58 EG - Erfbelasting - Erflater en erfgenaam zijn ingezetenen van derde land - Erfboedel - Onroerende zaak die in andere lidstaat is gelegen - Recht op belastingvrije som - Verschillende behandeling van ingezetenen en niet-ingezetenen)
   2013/C 367/18
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Yvon Welte

      Verwerende partij: Finanzamt Velbert

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Düsseldorf — Uitlegging van de artikelen 63 en 65 VWEU — Wettelijke regeling van een lidstaat inzake erfbelasting die voorziet in een belastingvrije som van 2 000 EUR op de waarde van een onroerend goed ingeval de erflater en de erfgenaam in een derde staat wonen, terwijl die belastingvrije som 500 000 EUR bedraagt ingeval de erflater of de erfgenaam op het nationale grondgebied woont

      Dictum

   De artikelen 56 EG en 58 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een regeling van een lidstaat inzake de berekening van de erfbelasting volgens welke de belastingvrije som bij vererving van een onroerende zaak die op het grondgebied van deze staat is gelegen, lager is wanneer de erflater en de verkrijger van de nalatenschap, zoals in het hoofdgeding, ten tijde van het openvallen van de nalatenschap in een derde land, zoals de Zwitserse Bondsstaat, woonden dan die welke zou zijn toegepast wanneer ten minste één van hen op datzelfde tijdstip in voormelde lidstaat had gewoond.

      (1)  PB C 174 van 16.6.2012.


title: Zaak C-221/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 mei 2010 door Artegodan GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 3 maart 2010 in zaak T-429/05, Artegodan GmbH/Europese Commissie, andere partij in de procedure: Bondsrepubliek Duitsland

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/9

         Hogere voorziening ingesteld op 7 mei 2010 door Artegodan GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 3 maart 2010 in zaak T-429/05, Artegodan GmbH/Europese Commissie, andere partij in de procedure: Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-221/10 P)
   2010/C 195/14
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Artegodan GmbH (vertegenwoordigers: U. Reese en A. Meyer-Sandrock, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               1.

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 3 maart 2010 in zaak T-429/05 vernietigen,

               2.

               verweerster veroordelen tot betaling aan rekwirante van een bedrag van 1 430 821,36 EUR, vermeerderd met 8 % rente, te rekenen vanaf de dag van uitspraak van het arrest tot de datum van volledige voldoening; subsidiair de zaak voor een beslissing over de hoogte van de aanspraken naar het Gerecht van de Europese Unie verwijzen,

               3.

               vaststellen dat verweerster rekwirante alle schade dient te vergoeden die zij in de toekomst nog zal lijden ten gevolge van marketinguitgaven die noodzakelijk zullen zijn om voor Tenuate Retard weer de marktpositie te verkrijgen die dit geneesmiddel had vóór de intrekking van de vergunning door verweerster,

               4.

               verweerster in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij arrest van 3 maart 2010 heeft het Gerecht van de Europese Unie het beroep van rekwirante tot schadevergoeding wegens onrechtmatige intrekking van een vergunning voor het in de handel brengen van een preparaat als geneesmiddel verworpen. Het beroep is verworpen omdat geen gekwalificeerde schending van de bepalingen van het gemeenschapsrecht door de Commissie voorhanden is. De schending van de bevoegdheidsregeling wekt geen aansprakelijkheidsvordering in het leven, daar bevoegdheidsregelingen inzake bevoegdheid niet beogen de economische belangen van ondernemingen te beschermen. De relevante regeling in artikel 11 van richtlijn 65/65 is bovendien onnauwkeurig. Dienaangaande bestaat tot dusver geen precedent. Dat kan redelijkerwijs de onjuiste toepassing van het recht door de Commissie verklaren. Voorts moet rekening worden gehouden met de ingewikkeldheid van het medisch deskundig advies. In zijn geheel waren de te verrichten beoordelingen feitelijk en rechtens zo ingewikkeld, dat de schending van artikel 11 van richtlijn 65/65 niet als een voldoende gekwalificeerde schending kan gelden.
   Rekwirante stelt in haar middel dat de bevoegdheidsregelingen die de bevoegdheid van Europese overheden om bestaande rechtssituaties in te trekken begrenzen, doorgaans beogen de rechten van burgers en ondernemingen te beschermen. Bij de beoordeling of een voldoende gekwalificeerde schending voorhanden is, moest volgens rekwirante eveneens rekening worden gehouden met de schending van de bevoegdheidsregeling.
   Bovendien moet in aanmerking worden genomen dat de Commissie in het kader van haar beschikking geen beoordelingsmarge had. Verder heeft de Commissie niet louter een abstracte normatieve regeling getroffen, maar rekwirante via een administratieve bestuurshandeling doelbewust een bestaande rechtssituatie ontnomen. De schade die rekwirante heeft geleden is geen onrechtstreeks of indirect gevolg van een abstracte wetgeving, maar doel en inhoud van de concrete administratieve handeling. Volgens rekwirante had de Commissie daarom bijzonder zorgvuldig moeten nagaan of de intrekking van de vergunning voldoende grondslag had.
   De voorrang van de gezondheidsbescherming en de bijzondere betekenis van het voorzorgsbeginsel staan daar niet aan in de weg. Volgens rekwirante kunnen deze beginselen stellig rechtvaardigen dat ook op grond van onzekere feitelijke gronden bezwarende maatregelen ten laste van ondernemingen worden getroffen en doorgevoerd. Voor het evenwicht in een rechtsstaat en de inachtneming van het evenredigheidsbeginsel moet bij wege van secundaire rechtsbescherming de mogelijkheid tot een passende schadevergoeding worden geboden.
   Daaraan kan evenmin worden tegengeworpen dat de secundaire rechtsbescherming moet worden geweigerd omdat anders het voorzorgsbeginsel niet effectief kan worden gerealiseerd. In onderhavige zaak had de Commissie namelijk geen beoordelingsmarge. In een dergelijk geval bestaat a priori niet het gevaar dat het voorzorgsbeginsel niet kan worden gerealiseerd omdat aansprakelijkheid kan ontstaan.
   Ook de onnauwkeurigheid van de regeling van artikel 11 van richtlijn 65/65 kan niet worden aangewend om de aansprakelijkheidsvordering te verwerpen. Volgens rekwirante is namelijk niet de betrokken onderneming, maar de Gemeenschap zelf voor een eventuele onnauwkeurigheid verantwoordelijk. De Gemeenschap kan als verweer tegen vorderingen tot schadevergoeding niet stellen dat zij zelf in strijd met haar verplichting heeft verzuimd voldoende duidelijke en ondubbelzinnige regelingen te treffen.
   De aansprakelijkheid kan evenmin worden uitgesloten omdat geen precedent bestaat. De gemeenschapsinstellingen genieten namelijk geen aansprakelijkheidsrechtelijk voorrecht in de zin van een „recht om zich eerst te vergissen”. Bovendien heeft het Gerecht reeds onherroepelijk vastgesteld dat de beschikking van de Commissie formeel en inhoudelijk onrechtmatig was. Op het tijdstip van de tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie bestond dus reeds een precedent.
   Ook de ingewikkeldheid van de juridische en feitelijke omstandigheden volstaat niet om te oordelen dat geen gekwalificeerde schending voorhanden is. Dit geldt hoe dan ook bij bestuurhandelingen zonder beoordelingsmarge of discretionaire bevoegdheid, waarmee doelgericht in bepaalde rechtssituaties wordt ingegrepen waardoor rechtstreeks en voorzienbaar aanzienlijke materiële schade ontstaat.
   Bovendien beschikken de instanties die bevoegd zijn voor geneesmiddelenrechtelijke kwesties over de nodige technische competentie en wettelijke bevoegdheid. Een louter gemiddelde ingewikkeldheid, die typerend is voor geschillen over het veiligheids- en werkzaamheidsprofiel van geneesmiddelen, volstaat niet om te oordelen dat van een gekwalificeerde schending geen sprake is.


title: Zaak C-29/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Stralsund — Duitsland) — HanseYachts AG/Port D’Hiver Yachting SARL, Société Maritime Côte D’Azur, Compagnie Generali IARD SA [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 27 — Aanhangigheid — Gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht — Artikel 30, punt 1 — Begrip „stuk dat het geding inleidt” of „gelijkwaardig stuk” — Verzoek om een deskundigenonderzoek teneinde voorafgaand aan enig proces het bewijs van feiten waarop een later beroep in rechte kan worden gegrond, te bewaren of vast te stellen]

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/12

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Stralsund — Duitsland) — HanseYachts AG/Port D’Hiver Yachting SARL, Société Maritime Côte D’Azur, Compagnie Generali IARD SA
   (Zaak C-29/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 27 - Aanhangigheid - Gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht - Artikel 30, punt 1 - Begrip „stuk dat het geding inleidt” of „gelijkwaardig stuk” - Verzoek om een deskundigenonderzoek teneinde voorafgaand aan enig proces het bewijs van feiten waarop een later beroep in rechte kan worden gegrond, te bewaren of vast te stellen])
   (2017/C 213/12)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Stralsund

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: HanseYachts AG

      Verwerende partijen: Port D’Hiver Yachting SARL, Société Maritime Côte D’Azur, Compagnie Generali IARD SA

      Dictum

   Artikel 27, lid 1, en artikel 30, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moeten aldus worden uitgelegd dat, bij aanhangigheid, het tijdstip waarop een procedure is ingeleid met het verzoek tot bevel van een onderzoeksmaatregel voorafgaand aan enig proces, niet het tijdstip kan vormen waarop een zaak in de zin van artikel 30, punt 1, van verordening nr. 44/2001 „geacht [wordt] te zijn aangebracht” bij een gerecht dat moet oordelen over een vordering ten gronde die aansluitend op het resultaat van deze maatregel in dezelfde lidstaat is ingesteld.

      (1)  PB C 136 van 18.4.2016.


title: Zaak T-44/06: Beroep ingesteld op  14 februari 2006  — Commissie tegen Hellenic Ventures en vijf andere partijen

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/37

         Beroep ingesteld op 14 februari 2006 — Commissie tegen Hellenic Ventures en vijf andere partijen
   (Zaak T-44/06)
   (2006/C 86/75)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en S. Chatzigiannis)

      Verweerders: Hellenic Ventures S.A., K. Katsigiannis, P. Chronopoulos, M. Patsouris, N. Poulakos en R. Ceurvorst
   Conclusies van verzoekster

               —

               te veroordelen enerzijds de verwerende vennootschap en anderzijds, hoofdelijk met haar, de tweede tot en met de zesde verweerder, om aan de Commissie terug te betalen het gehele bedrag van het voorschot dat eerste verweerster van de Commissie heeft ontvangen, zijnde 70 000 ECU, thans EUR, vermeerderd met de interessen die, zoals bepaald in de overeenkomst, tot en met 12 februari 2006103 423,54 ECU, thans EUR, bedragen, dus een totaalbedrag van 171 939,18 ECU, thans EUR, en bovendien vermeerderd met de interessen, nog steeds op basis van het contractuele tarief van 1,5 % per maand, zijnde een bedrag van 34,52 ECU, thans EUR, per dag, voor de periode van 1 januari 2006 tot de volledige betaling van de schuld door de verweerders;

               —

               verweerders hoofdelijk te verwijzen in alle kosten van de Commissie, met inbegrip van het honorarium van haar advocaten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Europese Commissie, heeft met de verwerende vennootschap, waarvan de andere verweerders aandeelhouders en leden van de raad van bestuur of directeurs zijn, in het kader van de „Modelactie voor de aanleg en de ontwikkeling van startkapitaalfondsen (seed capital)” (1) een overeenkomst getiteld „Seed Fund 601” gesloten.
   In het kader van die overeenkomst heeft de Commissie zich ertoe verbonden om aan eerste verweerster financiële steun te verlenen in de vorm van een terugvorderbaar voorschot van ten hoogste 350 000 ECU. Dit voorschot was bedoeld ter dekking van ten hoogste 50 % van de functioneringskosten die eerste verweerster in het kader van haar activiteiten als startkapitaalfonds in Griekenland zou hebben te dragen. In dit kader betaalde de Commissie aan eerste verzoekster het eerste jaarlijkse voorschot van 70 000 ECU.
   In een document van 16 juni 1994 deelde de Commissie aan verweerster mee dat de overeenkomst ontbonden werd en verzocht zij haar het bedrag van 70 000 ECU, vermeerderd met de interessen, terug te betalen. Bij brief van 19 september 1994 liet de Commissie weten dat dit besluit het gevolg was van de weigering van verweerster- in strijd met artikel 8.1 van de overeenkomst — om zich aan een gedetailleerde controle van de verificateurs van de dienst Financiële controle van de Commissie te onderwerpen. De Commissie had geoordeeld dat een dergelijke controle noodzakelijk was, gezien de vaststellingen van een ambtenaar van de Commissie die een controle ter plaatse had verricht en ernstige twijfels had geuit omtrent de vraag of de investeringen die de verwerende vennootschap had gefinancierd, aan de criteria van het bestek voldeden.
   Ofschoon herhaaldelijk in gebreke gesteld, heeft eerste verweerster het gevorderde bedrag niet terugbetaald.
   De vordering van de Commissie strekt tot betaling van het voornoemde verschuldigde bedrag, vermeerderd met de interessen.

      (1)  PB C 306 van 1.12.1988, blz. 12.


title: Beroep, op 20 september 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-301/95)

text:
11 . 11 . 95           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        Nr . C 299/ 11
2 . Wanneer een commercieel systeem wordt ontwikkeld en                        3 . Is detentie in de zin van artikel 5 , lid 1 , sub a ,
     geëxploiteerd waarbij voor eigen gebruik van particu                          EVRM ex tune in strijd met het verdrag, wanneer
     lieren in Lid-Staat A, door een vertegenwoordiger van                          het EHRM heeft vastgesteld , dat de rechter in een
     deze particulieren aankopen worden gedaan in Lid-Staat                         strafzaak procedurele waarborgen van artikel 6
     B en het vervoer van die aankopen van Lid-Staat B naar                         EVRM heeft geschonden ?
     Lid-Staat A plaatsvindt op basis van een door die
     vertegenwoordiger getroffen regeling, belet Richtlijn                     4 . Moet in een procedure inzake overheidsaanspra
     92/ 12/EEG dan het heffen van acci|ns op die aankopen                          kelijkheid het verweer worden aanvaard, dat de
     in Lid-Staat A ?                                                               strafmaat niet anders zou zijn geweest wanneer de
                                                                                door het EHRM vastgestelde schending van arti
(') Richtlijn 92/ 12/EEG van de Raad van 25 februari 1992                           kel 6 EVRM niet had plaatsgevonden, ofschoon
    betreffende de algemene regeling voor accijnsprodukten, het                     het Oostenrijkse strafprocesrecht voor dergelijke
    voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles                        gevallen tot dusver geen herzieningsprocedure
    daarop ( PB 1992 , L 76 , blz . 1 ).                                            kent waardoor de procedurefout kan worden
                                                                                verholpen ?
                                                                              5 . Dient de verzoeker het bewijs te leveren van het
                                                                                causaal verband tussen de schending van artikel 6
                                                                                EVRM en zijn vrijheidsberoving of moet de
Verzoek van het Oberste Gerichtshof te Wenen van 29 au                             verweerder bewijzen dat er geen dergelijk verband
gustus 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding                            bestaat ?"
tussen Dr. F. W. Kremzow, interveniënt: Dr. W. L. Weh , en
                    de Republiek Oostenrijk
                         ( Zaak C-299/95 )
                            ( 95/C 299/ 17 )
                                                                        Beroep, op 20 september 1995 ingesteld door Commissie
Het Oberste Gerichtshof te Wenen heeft bij beschikking van              van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
29 augustus 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                                               Duitsland
Justitie op 1 8 september 1995 , in het geding tusen Dr . F. W.
Kremzow, interveniënt: Dr . W. L. Weh, en de Republiek                                           ( Zaak C-301 /95 )
Oostenrijk, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                                            ( 95/C 299/18 )
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen :                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 20 september 1995 beroep tegen Bondsrepubliek Duits
A. „ Maken alle of althans de materieelrechtelijke bepalin             land ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen
      gen van het Europees Verdrag tot bescherming van de               schappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
      rechten van de mens en de fundamentele vrijheden                  G. zur Hausen , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
      ( EVRM ) — onder meer de in de procedure voor het                 bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
      Oberste Gerichtshof relevante artikelen 5 , 6 en 53 —             Centre Wagner, Kirchberg .
      deel uit van het gemeenschapsrecht ( artikel 164 EG
      Verdrag ), zodat het Hof van Justitie van de Europese             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
      Gemeenschappen overeenkomstig artikel 177, eerste
      alinea , EG-Verdrag, bij wege van prejudiciële beslissing         1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet heeft
      over de uitlegging daarvan uitspraak doet ?"                           voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
                                                                             krachtens de artikelen 5 en 189 , derde alinea , EG
B. Indien de sub A gestelde vraag — althans wat de                          Verdrag en 2 , 3 , 5 , lid 2 , 6 , lid 2 , 8 , 9 en 12 , leden 1 en 2 ,
      artikelen 5 en 6 EVRM betreft — bevestigend wordt                      van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad (') van 27 juni
      beantwoord, worden aan het Hof van Justitie van de                     1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van
      Europese Gemeenschappen de volgende prejudiciële                       bepaalde openbare en particuliere projecten, door
      vragen gesteld :
                                                                             — niet binnen de gestelde termijn de maatregelen te
      „ 1 . Zijn arresten van het Europees Hof voor de                            treffen die nodig zijn om aan de richtlijn te vol
            rechten van de mens ( EHRM ) waarin een schen                        doen,
            ding van het EVRM wordt vastgesteld in zoverre
            bindend voor de nationale rechterlijke instanties,               — de maatregelen die zij heeft getroffen om aan de
            dat zij niet kunnen stellen, dat de in die arresten                   richtlijn te voldoen, niet aan de Commissie mee te
            bedoelde handelwijze van staatsorganen verdrags                      delen,
            conform was ?
                                                                             — niet voor alle projecten waarvoor volgens de richtlijn
        2 . Is een vordering tot schadeloosstelling op grond                      een milieu-effectbeoordeling moet plaatsvinden en
            van artikel 5 , lid 5 , EVRM uitgesloten wanneer de                   waarvoor de vergunningsprocedure na 3 juli 1988 is
            schade het gevolg is van een uitspraak van het                        ingeleid, een milieu-effectbeoordeling voor te schrij
            Oberste Gerichtshof ?                                                 ven ,
 ---pagebreak--- Nr . C 299/ 12          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                11 . 11 . 95
    — niet voor alle in bijlage II bij de richtlijn genoemde             Beroep, op 25 september 1995 ingesteld door Commissie
         projecten voor te schrijven, dat moet worden onder             van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu
         zocht of deze een aanzienlijk milieu-effect kunnen                                                  bliek
         hebben;                                                                                ( Zaak C-304/95 )
    — niet de maatregelen te treffen die nodig zijn om te                                               ( 95/C 299/ 19 )
         voldoen aan artikel 5 , lid 2 , van de richtlijn ,
    — buiten de door de richtlijn voorgeschreven proce                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
         dure om vergunning te verlenen voor de aanleg van               op 25 september 1995 beroep in gesteld tegen Helleense
         een stortplaats voor speciaal afval te Mainhausen en            Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
         van een autosnelweg bij Lüneburg;                               pen , vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande, lid van
                                                                         haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
2 . de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten                Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
    van de procedure .                                                   Kirchberg.
Middelen en voornaamste argumenten                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
— Ofschoon de termijn voor omzetting van de richtlijn op
    3 juli 1988 is verstreken , heeft verweerster pas maatre            1 . vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
    gelen getroffen bij wet van 12 januari 1990 ( UVP                        binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
    Gesetz ).                                                                 bestuursrechtelijke maatregelen te hebben getroffen, of
                                                                              althans deze niet aan de Commissie te hebben medege
— De in artikel 12, lid 2 , van de richtlijn geformuleerde                    deeld , om te voldoen aan Richtlijn 92/5/EEG van de
    verplichting tot kennisgeving aan de Commissie , heeft                    Raad van 10 februari 1992 tot wijziging en bijwerking
    ook betrekking op bepalingen van de Lander en op                          van Richtlijn 77/99/EEG inzake gezondheidsvraagstuk
    bepalingen die reeds vóór de vaststelling van de richtlijn                ken op het gebied van het intracommunautaire handels
    golden; uit § 4 van het UVP-Gesetz blijkt, dat verweer                   verkeer in vleesprodukten alsmede tot wijziging van
    ster ervan uitgaat dat de Lander bepalingen kunnen                        Richtlijn 64/433/EEG (') de krachtens het Verdrag en
    vaststellen ter zake van materies die binnen de werkings                 voormelde richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
    sfeer van de richtlijn vallen .                                           is nagekomen ;
— § 22 van het UVP-Gesetz bepaalt, dat reeds ingeleide
    procedures slechts dan volgens de bepalingen van deze                2 . de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
    wet moeten worden afgewikkeld , wanneer zij nog niet
    openbaar zijn gemaakt.                                               Middelen en voornaamste argumenten:
— Volgens de Commissie moeten alle projecten die in
    bijlage II bij de richtlijn onder de verschillende letters van       Ingevolge het bindende karakter van artikel 189 zijn de
    de cijfers 1 tot en met 11 worden genoemd , als                      Lid-Staten verplicht de noodzakelijke maatregelen te treffen
    „ categorieën " in de zin van artikel 4 van de richtlijn             ter omzetting van de tot hen gerichte richtlijnen in hun
    worden beschouwd . § 3 van het UVP-Gesetz stelt voor                 nationale recht, en wel voor het verstrijken van de daartoe
    enkele, doch niet voor alle aldus begrepen categorieën,              gestelde termijn, en dienen zij deze maatregelen onmiddel
    drempelwaarden of criteria vast; voor de andere catego              lijk aan de Commissie mede te delen . Deze termijn is in casu
    rieën bevat de wet geen bepaling die een beoordeling van             verstreken op 1 januari 1993 , zonder dat de Helleense
    concrete projecten voorschrijft.                                     Republiek de nodige maatregelen heeft genomen of deze aan
                                                                         de Commissie heeft meegedeeld .
— Verweerster heeft weliswaar overeenkomstig de richtlijn
    bepaald , welke documenten de opdrachtgever moet
                                                                         (') PB nr . L 57, blz . 1 .
    overleggen , doch deze bepalingen zijn slechts van
    toepassing, „ voor zover dienaangaande geen bijzondere
    bepaling bestaat ". De Commissie is het niet eens met
    verweersters stelling, dat het UVP-Gesetz slechts aldus
    kan worden uitgelegd, dat de bepalingen van de speci
    fieke wetten slechts van toepassing zijn indien de daarin
    gestelde eisen op zijn minst even streng zijn als die van
    het UVP-Gesetz .                                                     Verzoek van 21 september 1995 van het Arbeidshof
                                                                         te Bergen om een prejudiciële beslissing in het geding
— Uit de voor verweerster overgelegde stukken kan niet                   tussen Université Catholique de Louvain en F. Plapied en
    worden opgemaakt, of voor de projecten te Mainhausen                                                   D. Gallez
    en Lüneburg de uit de artikelen 2 , 3 , 5 , lid 2 , 6 , lid 2 , 8 en
    9 van de richtlijn voortvloeiende verplichtingen zijn                                            ( Zaak C-305 /95 )
    nagekomen .                                                                                ( 95/C 299/20 )
(') PB nr . L 175 van 5 . 7 . 1985 , blz . 40 .
                                                                         Het Arbeidshof te Bergen heeft bij beschikking van 21 sep
                                                                         tember 1 995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 januari 2003 in zaak T-53/00: Serena Angioli tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Intern vergelĳkend onderzoek voor aanstelling in vaste dienst van tĳdelĳk functionarissen — Niet-plaatsing op lĳst van geschikte kandidaten — Geheim van werkzaamheden van jury)

text:
C 70/20                  NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                        22.3.2003
                                                         GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 15 januari 2003
                        van 23 januari 2003
                                                                            in de gevoegde zaken T-377/00, T-379/00, T-380/00,
in zaak T-53/00: Serena Angioli tegen Commissie van de                      T-260/01 en T-272/01: Philip Morris International Inc. e.a.
                 Europese Gemeenschappen (1)                                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( 1)
                                                                            („Besluit tot instelling van beroep in rechte voor rechterlijke
(Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Intern verge-                   instantie van derde Staat — Beroep tot nietigverklaring —
lijkend onderzoek voor aanstelling in vaste dienst van                      Begrip beschikking in de zin van artikel 230, vierde alinea,
tijdelijk functionarissen — Niet-plaatsing op lijst van ge-                                    EG — Ontvankelijkheid”)
schikte kandidaten — Geheim van werkzaamheden van jury)
                                                                                (2003/C 70/32)
                            (2003/C 70/31)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                            In de gevoegde zaken T-377/00, T-379/00, T-380/00, T-260/
                                                                            01 en T-272/01, Philip Morris International Inc., gevestigd te
                                                                            Rye Brook, New York (Verenigde Staten), vertegenwoordigd
In zaak T-53/00, Serena Angioli, wonende te Brussel, vertegen-              door É. Morgan de Rivery en J. Derenne, advocaten, domicilie
woordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten, domici-                gekozen hebbende te Luxemburg, in de zaken T-377/00 en
lie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de                   T-272/01, R. J. Reynolds Tobacco Holdings, Inc., gevestigd
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: C. Berardis-Kayser),                  te Winston-Salem, North-Carolina (Verenigde Staten), RJR
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van             Acquisition Corp., gevestigd te Wilmington, New Castle,
de Commissie van 28 mei 1999 om verzoekster niet te                         Delaware (Verenigde Staten), R. J. Reynolds Tobacco Company,
plaatsen op de lijst van geschikte kandidaten van intern                    gevestigd te Jersey City, New Jersey (Verenigde Staten), R. J. Rey-
vergelijkend onderzoek COM/TA/2/98 voor de aanstelling in                   nolds Tobacco International, Inc., gevestigd te Dover, Kent,
vaste dienst van tijdelijk functionarissen, alsmede van alle                Delaware (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door P. Lomas,
handelingen die de jury van het vergelijkend onderzoek en het               solicitor, en O. Brouwer, advocaat, domicilie gekozen hebben-
tot aanstelling bevoegd gezag ten vervolge daarop hebben                    de te Luxemburg, in de zaken T-379/00 en T-260/01, Japan
gesteld, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als                 Tobacco, Inc., gevestigd te Tokyo (Japan), vertegenwoordigd
volgt: R. García-Valdecasas, president, P. Lindh en J. D. Cooke,            door P. Lomas, solicitor, en O. Brouwer, advocaat, domicilie
rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op            gekozen hebbende te Luxemburg, in zaak T-380/00, tegen
23 januari 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                 Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
als volgt:                                                                  aanvankelijk X. Lewis en C. Ladenburger, vervolgens C. Dock-
                                                                            sey en Ladenburger), ondersteund door Europees Parlement
                                                                            (gemachtigden: R. Passos en A. Baas), Koninkrijk Spanje
                                                                            (gemachtigde: R. Silva de Lapuerta), Franse Republiek (gemach-
1)     Verwerpt het beroep.                                                 tigde: G. de Bergues), Italiaanse Republiek (gemachtigde:
                                                                            U. Leanza), Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes
                                                                            en Â. Cortesão de Seiça Neves), Republiek Finland (gemachtig-
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.            den: T. Pynnä en E. Bygglin), in de zaken T-377/00, T-379/00,
                                                                            T-380/00, T-260/01 en T-272/01, Bondsrepubliek Duitsland
                                                                            (gemachtigden: W.-D. Plessing en M. Lumma), Helleense
                                                                            Republiek (gemachtigde: V. Kontolaimos), in de zaken T-260/
( 1) PB C 135 van 13 mei 2000.                                              01 en T-272/01, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:
                                                                            in de zaken T-260/01 en T-272/01, H. Sevenster en, in zaak
                                                                            T-379/00, Sevenster en J. van Bakel), betreffende verzoeken
                                                                            tot nietigverklaring van twee besluiten van de Commissie tot
                                                                            instelling van beroep in rechte tegen verzoeksters voor een


title: Doorhaling van zaak C-23/96

text:
Nr. C 142/ 16           NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10 . 5 . 97
Verzoeken van het Tribunal de grande instance de Dijon                      door R. Silva de Lapuerta , abogado del Estado voor het
van 26 februari 1997 om een prejudiciële beslissing in                      Hof van Justitie, domicilie gekozen hebbende te Luxem
de zaken tussen de Procureur de la Réoublique bij het                       burg ter Spaanse ambassade, boulevard E. Servais 4—6 .
Tribunal en Syndicat de défense de l'Epoisses e.a. tegen
             Y. Chiciak respectievelijk Jean-Pierre Fol                     Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                  ( Zaken C-129/97 en C-130/97)
                                                                            — nietig te verklaren' het punt betreffende ansjovis in de
                            ( 97/C 142/32 )                                        bijlage bij Verordening ( EG ) nr. 390/97 van de Raad
                                                                                van 20 december 1996 inzake de vaststelling van de
Het tribunal de grande instance de Dijon heeft bij twee be                        voor 1995 geldende totaal toegestane vangsten voor
schikkingen van 26 februari 1997, ingekomen ter griffie                            bepaalde visbestanden of groepen visbestanden, als
van het Hof van Justitie op 1 april 1997, in het geding                            mede de bij de visserij in het kader van de totaal toe
tussen de Procureur de la République bij het Tribunal en                           gestane vangsten in acht te nemen voorschriften ( ] ), en
Syndicat de défense de l'Epoisses, Institut national des
appellations d'origine contrôlées ( INAO ), Association na                 — verweerder te verwijzen in de kosten.
tionale d'appellation d'origine laitière française ( ANAOF )
enerzijds en Y. Chiciak en Zuivelfabriek Chiciak ander                     Middelen en voornaamste argumenten
zijds ( zaak C-129/97), alsmede in het geding tussen de
Proceureur de la République bij het Tribunal en Syndicat                    De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijk
de défense de l'Epoisses, Institut national des appellations                baar met die in zaak C-179/95 (2 ).
d'origine contrôlées ( INAO ), Association nationale d'ap
pellation d'origine laitière française ( ANAOF), Sari Laite                (') PB nr. L 66 van 6 . 3 . 1997, blz . 1 .
rie de la Cöte, SA Fromagerie Henri Germain, SA Froma                      ( 2 ) PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 , blz . 10 .
gerie Berthaut enerzijds en Jean-Pierre Fol anderzijds ( zaak
C-130/97 ), het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:
1 . Is na de inwerkingtreding van Verordening ( EEG )                                        Doorhaling van zaak C-23/96 ( 1 )
       nr. 2081 /92 van de Raad (') elke resterende bevoegd                                              97/C 142/34 )
       heid van de lidstaten tot wijziging van een reeds be
       staande oorsprongsbenaming uitgesloten ?
                                                                            De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
2 . Vormen de vermeldingen in de voetnoten in de bijlage                    van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
       bij Verordening ( EG) nr. 1107/96 van de Commissie ( 2 )             van 6 maart 1997 de doorhaling in het register gelast van
       een uitputtende opsomming van gedeelten van bena                    zaak C-23/96 : Commissie van de Europese Gemeenschap
       mingen die meerdere termen omvatten en waarvoor                      pen tegen Franse Republiek.
       geen bescherming geldt ?
                                                                            (M PB nr. C 95 van 30 . 3 . 1996 .
O PB nr. L 208 van 24 . 7. 1992 , blz . 1 .
( 2 ) PB nr. L 148 van 21 . 6 . 1996 , blz . 1 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-46/95 ( ')
                                                                                ( 97/C 142/35 )
Beroep, op 27 maart 1997 ingesteld door Koninkrijk
             Spanje tegen Raad van de Europese Unie
                          ( Zaak C-132/97)
                                                                            De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
                                                                            meenschappen heeft bij beschikking van 11 maart 1997 de
                             ( 97/C 142/33 )                                doorhaling in het register gelast van zaak C-46/95 : Com
                                                                            missie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     togdom Luxemburg.
is op 27 maart 1997 beroep ingesteld tegen Raad van de
Europese Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd                      O PB nr. C 87 van 8 . 4 . 1995 .


title: Zaak C-64/07: Beroep ingesteld op 8 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/13

         Beroep ingesteld op 8 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-64/07)
   (2007/C 69/31)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en D. Lawunmi, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 inzake de beperking van emissies van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen in bepaalde verven en vernissen en producten voor het overspuiten van voertuigen, en tot wijziging van richtlijn 1999/13/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 14 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 30 oktober 2005 verstreken.

      (1)  PB L 143, blz. 87.


title: Zaak C-124/13: Beroep ingesteld op 14 maart 2013 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/21

         Beroep ingesteld op 14 maart 2013 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-124/13)
   2013/C 156/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: L.G. Knudsen, I. Liukkonen en R. Kaškina, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EU) nr. 1243/2012 van de Raad van 19 december 2012 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1342/2008 tot vaststelling van een langetermijnplan voor kabeljauwbestanden en de bevissing van deze bestanden (1) nietig verklaren, en

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Europees Parlement voert ter ondersteuning van zijn beroep tot nietigverklaring van de bestreden verordening één enkel middel aan, namelijk dat artikel 43, lid 3, VWEU niet de juiste rechtsgrondslag voor de bestreden verordening is en dat deze verordening op grond van artikel 43, lid 2, VWEU had moeten worden vastgesteld, aangezien de wetgever van de Europese Unie krachtens die bepaling beschikt over de bevoegdheid die nodig is om een handeling met het doel en de inhoud van de bestreden verordening vast te stellen. Door de gebruikte rechtsgrondslag kon het Parlement niet deelnemen aan de vaststelling van de handeling, terwijl volgens artikel 43, lid 2, VWEU gebruik moet worden gemaakt van de gewone wetgevingsprocedure. Gelet op de onjuiste rechtsgrondslag, dient de bestreden verordening nietig te worden verklaard.
   Met het eerste onderdeel van het middel stelt het Parlement dat een meerjarenplan zoals dat van het onderhavige geval, als een middel voor de instandhouding en het beheer van visbestanden een geheel vormt dat uitsluitend bepalingen bevat waarmee de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid inzake duurzaamheid en instandhouding worden nagestreefd, zodat het in zijn geheel op grond van artikel 43, lid 2, VWEU moet worden vastgesteld.
   Met het tweede onderdeel betoogt het Parlement dat de omstandigheid dat de bestreden verordening afzonderlijk van de rest van het voorstel van de Commissie is vastgesteld, in elk geval misbruik van de procedure oplevert en neerkomt op een uitholling van de vaste rechtspraak volgens welke de keuze van de rechtsgrondslag afhankelijk is van het zwaartepunt van de handeling. Door het voorstel op te delen kon de Raad op kunstmatige wijze een afzonderlijke rechtsgrondslag voor bepaalde onderdelen van de voorgestelde handeling kiezen, terwijl voor die onderdelen als enige rechtsgrondslag artikel 43, lid 2, VWEU zou zijn toegepast indien de handeling als het oorspronkelijk voorgestelde geheel was vastgesteld.

      (1)  PB L 352, blz. 10.


title: Zaak C-552/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo n °6 de Bilbao (Spanje) op 25 oktober 2013 — Grupo Hospitalario Quirón S.A./Departamento de Sanidad del Gobierno Vasco

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 6 de Bilbao (Spanje) op 25 oktober 2013 — Grupo Hospitalario Quirón S.A./Departamento de Sanidad del Gobierno Vasco
   (Zaak C-552/13)
   2014/C 24/05
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado Contencioso-Administrativo no 6 de Bilbao

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Grupo Hospitalario Quirón S.A.

      Verwerende partij: Departamento de Sanidad del Gobierno Vasco

      Medeverweerder: Instituto de Religiosas Siervas de Jesús de la Caridad

      Prejudiciële vraag

   Is de voorwaarde in overheidsopdrachten voor het beheer van openbare gezondheidsdiensten dat de in de aanbesteding aan de orde zijnde gezondheidsdienst UITSLUITEND in een welbepaalde gemeente wordt verricht waarin de patiënten niet noodzakelijk hun woonplaats hebben, verenigbaar met het recht van de Europese Unie?


title: Zaak T-123/10: Beroep ingesteld op 18 maart 2010 — Hartmann/BHIM (Complete)

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/45

         Beroep ingesteld op 18 maart 2010 — Hartmann/BHIM (Complete)
   (Zaak T-123/10)
   2010/C 134/73
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Paul Hartmann AG (Heidenheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Aicher, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 januari 2010 in zaak R 601/2009-4;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor het BHIM.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Complete” voor waren van de klassen 5 en 10 (aanvraag nr. 7432024)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) doordat het aangevraagde teken de geclaimde waren niet rechtstreeks beschrijft, en voorts schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat dit teken niet het vereiste onderscheidend vermogen mist.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-535/12: Beroep ingesteld op 8 december 2012 — Still/BHIM (Truck Data Services)

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/25

         Beroep ingesteld op 8 december 2012 — Still/BHIM (Truck Data Services)
   (Zaak T-535/12)
   2013/C 32/40
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Still GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Waller, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 september 2012 in zaak R 4/2012-1 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               de zaak volgens artikel 50, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te voegen met zaak R 130/2012-1 betreffende het parallel ingediende beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), eveneens van 10 september 2012, betreffende aanvraag nr. 9 931 387 voor het gemeenschapsmerk „Fleet Data Services”.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat de woordelementen „Truck Data Services” bevat, voor waren en diensten van de klassen 9, 12, 35, 36, 37 en 39 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 931 429

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 73, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-300/04: Beroep, op 15 juli 2004 ingesteld door easyJet Airline Company Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/39

         Beroep, op 15 juli 2004 ingesteld door easyJet Airline Company Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-300/04)
   (2004/C 262/74)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 15 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door easyJet Airline Company Limited, gevestigd te Luton (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door J. Cook en L. Mills, solicitors.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking van de Commissie van 7 april 2004 betreffende een procedure krachtens artikel 81 van het EG-Verdrag (Zaak COMP/38.284/D2 Société Air France/Alitalia Linee Aeree Italiane SpA) nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie de bepalingen van artikel 81, lid 1, EG buiten toepassing verklaard op de samenwerkingsovereenkomst tussen de luchtvaartmaatschappijen Air France en Alitalia voor de periode van 12 november 2001 tot en met 11 november 2001 op voorwaarde dat wordt voldaan aan de verbintenissen die in bijlage bij die beschikking zijn opgenomen.
   Verzoekster, zelf een luchtvaartmaatschappij, vordert nietigverklaring van die beschikking. Volgens haar is de samenwerkingsovereenkomst een fusie tussen de activiteiten van de betrokken partijen op de lijnen tussen Frankrijk en Italië, die als dusdanig had moeten worden beoordeeld overeenkomstig verordening van de Commissie nr. 4064/89. (1) Voorts heeft de Commissie volgens haar de relevante markt onjuist afgebakend door de partijen bij de overeenkomst niet te beschouwen als kopers van luchthavendiensten en door verkeerdelijk te concluderen dat de twee luchthavens van Parijs onderling verwisselbaar zijn en dat goedkope luchtvaartmaatschappijen (low cost carriers) geen haalbaar alternatief zijn voor passagiers op lijnen tussen Frankrijk en Italië voor wie de tijdfactor een belangrijke rol speelt.
   Verzoekster stelt eveneens dat de Commissie artikel 81, lid 1, EG onjuist heeft toegepast door de potentiële concurrentie tussen de partijen bij de overeenkomst niet op passende wijze te beoordelen, door niet nauwkeurig na te gaan of de overeenkomst voldoet aan de vier voorwaarden van lid 3 van dit artikel en door haar conclusies te baseren op kennelijk onjuiste rechtsopvattingen en beoordelingen. Met betrekking tot de verbintenissen die in de bijlage bij de beschikking zijn opgenomen, stelt verzoekster dat de Commissie niet voldoende heeft onderzocht of deze wel effectief zijn en volstaan om de mededinging te herstellen. Ten slotte wordt in de bestreden beschikking onvoldoende gemotiveerd waarom de Commissie geen rekening heeft gehouden met de machtspositie van de partijen op bepaalde markten en met de toepasselijkheid van artikel 82 EG op hun overeenkomst.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB 1990, L 257, blz. 13).


title: Zaak C-441/17: Beroep ingesteld op 20 juli 2017 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               9.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 338/9

         Beroep ingesteld op 20 juli 2017 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-441/17)
   (2017/C 338/10)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststelling dat de Republiek Polen, door een bijlage vast te stellen bij het bosbeheerplan voor het bosgebied Białowieża zonder ervoor te zorgen dat de natuurlijke kenmerken van het gebied van communautair belang (GCB) en de speciale beschermingszone PLC200004 Puszcza Białowieska niet worden aangetast, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1);

               —

               vaststelling dat de Republiek Polen, door niet de nodige beschermingsmaatregelen te treffen die beantwoorden aan de ecologische vereisten van de typen natuurlijke habitats in bijlage I en van de soorten in bijlage II bij de habitatrichtlijn en van de vogels in bijlage I bij de vogelrichtlijn en van de geregeld voorkomende trekvogels die in die bijlage niet worden genoemd, waarvoor de GCB en speciale beschermingszone PLC200004 Puszcza Białowieska zijn aangewezen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, en artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (2);

               —

               vaststelling dat de Republiek Polen, door geen strikte bescherming toe te kennen aan xylobionte kevers [de vermiljoenkever (Cucujus cinnaberinus), de prachtkever (Buprestis splendens), de springkever (Phryganophilus ruficollis) en de glansschorskever (Pytho kolwensis)] die worden genoemd in bijlage IV bij de habitatrichtlijn, dat wil zeggen door het opzettelijk doden of verstoren ervan of de beschadiging of vernieling van de voortplantingsplaatsen in het bosgebied van Białowieża niet te verbieden, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 12, lid 1, onder a) en d), van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna; en

               —

               vaststelling dat de Republiek Polen, door niet te zorgen voor bescherming van de in artikel 1 van de vogelrichtlijn bedoelde vogelsoorten, waaronder vooral de witrugspecht (Dendrocopos leucotos), de drieteenspecht (Picoides tridactylus), de dwerguil (Glaucidium passerinum) en de ruigpootuil (Aegolius funereus), dat wil zeggen door niet te waarborgen dat zij niet worden gedood of gestoord gedurende de broedperiode en hun nesten en eieren niet opzettelijk worden vernield, beschadigd of weggenomen in het bosgebied Białowieża, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5, onder b) en d), van richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand;

               —

               verwijzing van de Republiek Polen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met een beroep op de verbreiding van de letterzetter (Ips typographus) heeft de minister van Milieubeheer van de Republiek Polen op 25 maart 2016 een bijlage goedgekeurd bij het bosbeheerplan van 2012, waarin wordt toegestaan dat de houtwinning in het bosgebied Białowieża in de jaren 2012-2021 wordt verdrievoudigd, namelijk van 63 471 m3 tot 188 000 m3, en dat in de gebieden die tot nog toe waren uitgesloten van interventies actieve bosbouw wordt bedreven (kap ten behoeve van onderhoud, herbebossing en verjonging) die berust op het verwijderen van meer dan honderd jaar oude, stervende en dode bomen, waaronder bovenal sparren die zijn aangetast door de letterzetter. Deze bijlage is een plan in de zin van artikel 6, lid 3, van de habitatrichtlijn. De natuurlijke kenmerken van het gebied PLC200004 Puszcza Białowieska zijn: natuurgebied dat niet is aangetast door menselijke activiteit, hoge graad van oude bomen, waaronder meer dan honderd jaar oude bomen, grote hoeveelheid staand en liggend dood hout (stronken), soorten die kenmerkend zijn voor natuurbossen (xylobionte kevers, drieteenspecht, witrugspecht, dwerguil, ruigpootuil). Derhalve zijn de activiteiten in het bosgebied Białowieża volgens de Commissie onverenigbaar met artikel 6, lid 3, van de habitatrichtlijn, omdat de Poolse autoriteiten voor de goedkeuring van de bijlage niet de zekerheid hadden verkregen dat daardoor de natuurlijke kenmerken van het betrokken gebied niet zouden worden aangetast.
   Nadat de Generalny Dyrektor Lasów Państwowych (algemeen directeur van de staatsbossen) op 17 februari 2017 besluit nr. 51 had vastgesteld, is een aanvang gemaakt met het verwijderen van droog hout en bomen die door de letterzetter waren aangetast in alle bosgebieden (Białowieża, Browsk, Hajnówka), dat wil zeggen een oppervlakte van ca. 34 000 ha (de gehele oppervlakte van PLC200004 Puszcza Białowieska is 63 147 ha).
   De Commissie meent dat de actieve bosbeheerhandelingen in de habitats 91D0 (veenbossen) en 91E0 [bossen op alluviale grond met wilgen, populieren, elzen en essen] en onder de meer dan honderd jaar oude bomen in habitat 9170 (subcontinentale eiken-haagbeukbossen) en in de habitats van de witrugspecht, de drieteenspecht, de dwerguil, de ruigpootuil, de wespendief, de kleine vliegenvanger, de withalsvliegenvanger en de holenduif en in de habitats van xylobionte kevers (de vermiljoenkever, de Boros schneideri, de springkever, de glansschorskever, de Rhysodes sulcatus en de prachtkever) evenals het verwijderen van meer dan honderd jaar oude dode sparren en het kappen van bomen in het kader van de vergroting van het volume van de houtwinning in het gebied PLC200004 Puszcza Białowieska (in verband met de tenuitvoerlegging van het besluit van de minister van Milieubeheer van de Republiek Polen van 25 maart 2016 en van besluit nr. 51 van de algemeen directeur van de staatsbossen van 17 februari 2017) potentiële gevaren zijn voor de natuurlijke habitats en de habitats van de dieren en vogels die zijn geïdentificeerd in het Plan Zadań Ochronnych (instandhoudingsplan) voor PLC 200004 Puszcza Białowieska en de daarin omschreven instandhoudingsmaatregelen met het oog op behoud van een gunstige staat van instandhouding van gebied PLC200004 Puszcza Białowieska onmogelijk maken, hetgeen een schending vormt van artikel 6, lid 1, van de habitatrichtlijn.
   Bovendien voert de Commissie aan dat de hierboven beschreven actieve bosbeheerhandelingen (uitgevoerd op basis van de bijlage), die de habitats vernielen van xylobionte kevers waarvoor een strikte bescherming geldt, het onmogelijk maken concrete en specifieke maatregelen te nemen om te zorgen voor een passende staat van instandhouding van vier soorten xylobionte kevers [de vermiljoenkever (Cucujus cinnaberinus), de prachtkever (Buprestis splendens), de springkever (Phryganophilus ruficollis) en de glansschorskever (Pytho kolwensis)], opgenomen in bijlage IV, letter a), bij de habitatrichtlijn.
   Tot slot wijst de Commissie erop dat de bovengenoemde actieve bosbeheerhandelingen (uitgevoerd op basis van de bijlage), door de habitats te vernielen van de witrugspecht (Dendrocopos leucotos), de drieteenspecht (Picoides tridactylus), de dwerguil (Glaucidium passerinum) en de ruigpootuil (Aegolius funereus), ingaan tegen de verplichting een doeltreffende bescherming te verzekeren van die vogelsoorten, aangezien zij noch het vernielen van de nesten van die vogels noch hun opzettelijke verstoring voorkomen.

      (1)  PB 1992, L 206, blz. 7.

      (2)  PB 2010, L 20, blz. 7.


title: Zaak T-92/08: Beroep ingesteld op 22 februari 2008 — Republiek Cyprus/Commissie

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/28

         Beroep ingesteld op 22 februari 2008 — Republiek Cyprus/Commissie
   (Zaak T-92/08)
   (2008/C 142/51)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordiger: P. Kliridis)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de uitnodiging tot inschrijving EuropeAid/126111/C/SER/CY voor de sluiting van de overeenkomst „Technical Assistance to support the ongoing reform of the primary and secondary education sector”, die op of rond 14 december 2007 en uitsluitend in het Engels is bekendgemaakt op de website http://ec.europa.eu/europaid/tender/data/, en de artikelen 5 en 28.2 daarvan, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens verzoekster is de uitnodiging tot inschrijving om de volgende redenen onwettig:

               —

               in de eerste plaats heeft de Commissie door de vaststelling van de uitnodiging de rechtsgrondslag daarvan overschreden of geschonden, met name verordening (EG) nr. 389/2006 van de Raad van 27 februari 2006 tot instelling van een instrument voor financiële steun ter bevordering van de economische ontwikkeling van de Turks-Cypriotische gemeenschap en tot wijziging van verordening (EG) nr. 2667/2000 betreffende het Europees Bureau voor wederopbouw (1),

               —

               in de tweede plaats is de uitnodiging in strijd en/of onverenigbaar met artikel 299 EG, zoals gewijzigd bij artikel 19 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek (2) (hierna: „Toetredingsakte van 2003”) en Protocol nr. 10 over Cyprus bij de Toetredingsakte van 2003 (3),

               —

               in de derde plaats is de uitnodiging in strijd of onverenigbaar met de verplichtingen die voortvloeien uit dwingende bepalingen van internationaal recht en met de resoluties 541(1983) en 550 (1984) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties,

               —

               in de vierde plaats is de uitnodiging in strijd en/of onverenigbaar met het beginsel van loyale samenwerking tussen de instellingen van de Europese Unie en de lidstaten, dat is erkend in artikel 10 EG, en

               —

               in de vijfde plaats is de uitnodiging niet in het Publicatieblad bekendgemaakt.

      (1)  PB L 65, blz. 5.

      (2)  PB L 236, blz. 33.

      (3)  PB L 236, blz. 955.


title: Zaak T-255/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 mei 2007 — Negenman/Commissie ( Openbare dienst — Ambtenaren — Moederschapsverlof — Ziekteverlof — Vermoedelijke datum van bevalling — Begin van moederschapsverlof )

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/19

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 mei 2007 — Negenman/Commissie
   (Zaak T-255/04) (1)

   („Openbare dienst - Ambtenaren - Moederschapsverlof - Ziekteverlof - Vermoedelijke datum van bevalling - Begin van moederschapsverlof’)
   (2007/C 140/31)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Monique Negenman (Roosendaal, Nederland) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Waelbroeck, vervolgens H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden, laatstgenoemde bijgestaan door N. Rampal, advocaat)
   Voorwerp
   Vordering tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende vaststelling van de begin- en de einddatum van het moederschapverlof krachtens artikel 58 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en, anderzijds, schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie van 23 oktober 2003 houdende vaststelling van de begin- en de einddatum van verzoeksters moederschapverlof, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 228 van 11.9.2004.


title: Zaak C-355/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Regionale dell’Umbria (Italië) op 27 juni 2013 — Umbra Packaging Srl/Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale di Perugia

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Regionale dell’Umbria (Italië) op 27 juni 2013 — Umbra Packaging Srl/Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale di Perugia
   (Zaak C-355/13)
   2013/C 260/49
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione Tributaria Regionale dell’Umbria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Umbra Packaging Srl

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale di Perugia

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 160 van D.Lgs. nr. 259/2003, waaruit de belasting voor overheidsconcessies volgens het tarief van artikel 21 van DPR nr. 64[1]/1972 voortvloeit, in overeenstemming met artikel 3 van richtlijn 2002/20/EG (1) waarin is uitgesloten dat de administratieve autoriteit in het geliberaliseerde communicatiestelsel de bevoegdheid heeft om controle uit te oefenen, bevoegdheid die de grondslag vormt voor de heffing ten laste van gebruikers van de dienst?

               2)

               Is artikel 3, lid 2, van D.M. nr. 33/1990, waarnaar de tarieflijst van artikel 21 van DPR nr. 64[1]/1972, zoals gewijzigd bij artikel 3 van D.L. nr. 151/1991, verwijst, in overeenstemming met het stelsel van vrije mededinging en het verbod van artikel 102 van het Verdrag om in handelsbetrekkingen ongelijke voorwaarden bij gelijkwaardige prestaties toe te passen?

               3)

               Is het verschil in tarief van de belasting voor overheidsconcessies voor huishoudens en bedrijven en de heffing ervan ter zake van uitsluitend abonnementsovereenkomsten en niet op beltegoedkaarten in overeenstemming met de criteria van redelijkheid en passendheid en belemmeren zij niet de totstandkoming van een concurrerende markt?

      (1)  Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Machtigingsrichtlijn) (PB L 108, blz. 21).


title: Zaak C-578/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2011 door Deltafina SpA tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2011 in zaak T-12/06, Deltafina/Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/37

      Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2011 door Deltafina SpA tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2011 in zaak T-12/06, Deltafina/Commissie
      (Zaak C-578/11 P)
      (2012/C 25/71)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Rekwirante: Deltafina SpA (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en F. Di Gianni, avvocati)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  het bestreden arrest geheel of gedeeltelijk vernietigen, voor zover het beroep van rekwirante hierbij is verworpen;

                  —

                  de beschikking van de Commissie van 20 oktober 2005 nietig verklaren, voor zover deze betrekking heeft op rekwirante;

                  —

                  de aan rekwirante opgelegde geldboete intrekken of verlagen, met name in het kader van de uitoefening van de volledige rechtmacht waarover het Hof krachtens artikel 261 VWEU beschikt;

                  —

                  subsidiair, de zaak naar het Gerecht verwijzen voor een nieuwe beoordeling in overeenstemming met de rechtsopvatting van het Hof;

                  —

                  de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en van de procedure voor het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Rekwirante voert vier middelen aan.

                  1)

                  Het Gerecht is ten onrechte tot de conclusie gekomen dat Deltafina haar verplichting tot medewerking niet is nagekomen door de Commissie niet in te lichten over het feit d at zij heeft bekendgemaakt dat zij met de Commissie meewerkte. Het Gerecht had daarentegen moeten nagaan of de Commissie, gelet op het akkoord over de „spelregels” dat de Commissie en Deltafina tijdens de bijeenkomst van 14 maart 2002 hebben gesloten, op goede gronden tot de conclusie is gekomen dat Deltafina haar verplichting tot medewerking niet is nagekomen door tijdens de bijeenkomst van APTI van 4 april 2002 bekend te maken dat zij een immuniteitsverzoek heeft ingediend.
                  Aldus heeft het Gerecht zich in de plaats van de partijen gesteld, door ex post vast te stellen op welke wijze Deltafina haar verplichting tot medewerking diende na te komen. Voorts heeft het zich niet uitgesproken over het voornaamste door Deltafina aangevoerde middel en heeft het haar rechten van verdediging geschonden.

                  2)

                  Het Gerecht heeft de feiten niet op passende en correcte wijze vastgesteld, aangezien het niet de maatregelen van instructie heeft genomen waarin artikel 65 van zijn Reglement voor de procesvoering voorziet, maar ter terechtzitting op een met de procedureregels strijdige en dus onwettige wijze twee deelnemers aan de bijeenkomst van 24 maart 2002 betreffende de „spelregels” heeft gehoord, en dus de waarborgen van de artikelen 68 tot en met 76 van het Reglement voor de procesvoering niet in acht heeft genomen en fundamentele beginselen inzake de bewijslevering heeft geschonden.

                  3)

                  Het Gerecht heeft het beginsel van de redelijke procesduur geschonden. De procedure voor het Gerecht heeft namelijk buitensporig lang — meer bepaald 5 jaar en 8 maanden — geduurd en tussen het einde van de schriftelijke procedure en de beslissing om de mondelinge procedure te openen zijn ruim 43 maanden verstreken.

                  4)

                  Ten slotte heeft het Gerecht ten onrechte geweigerd om zich in het kader van de uitoefening van zijn volledige rechtsmacht uit te spreken over het argument dat de aan Deltafina opgelegde geldboete onevenredig en discriminerend was omdat de Commissie de geldboeten van Deltafina en Dimon Italia in dezelfde mate heeft verlaagd, hoewel zij in erg verschillende mate tot de vaststelling van de inbreuk hebben bijgedragen. In het arrest Nintendo/Commissie (T-13/03) heeft het Gerecht als beginsel vooropgesteld dat de Commissie bij de beoordeling van de tijdens de administratieve procedure door de ondernemingen verleende medewerking, die in zowel chronologisch als kwalitatief opzicht dient te worden vergeleken, het gelijkheidsbeginsel niet mag schenden.


title: Zaak C-268/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 juni 2008 door Christos Michail tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 16 april 2008 in zaak T-486/04, Michail/Commissie

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/27

         Hogere voorziening ingesteld op 24 juni 2008 door Christos Michail tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 16 april 2008 in zaak T-486/04, Michail/Commissie
   (Zaak C-268/08 P)
   (2008/C 223/42)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Christos Michail (vertegenwoordiger C. Meïdanis, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               voor zover nodig, het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 april 2008 in zaak T-486/04 te vernietigen;

               —

               te beslissen over de kosten naar recht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn hogere voorziening voert rekwirant drie middelen aan.
   Met zijn eerste middel stelt hij dat het Gerecht bij de uitlegging en de toepassing van het gemeenschapsrecht van een verkeerde rechtsopvatting is uitgegaan en niet heeft voldaan aan zijn verplichting om arresten te motiveren, aangezien het in het bestreden arrest heeft erkend dat de Commissie ertoe heeft bijgedragen dat rekwirant het gevoel heeft gekregen slachtoffer te zijn van psychisch geweld in de zin van artikel 12 bis van het Ambtenarenstatuut, maar zijn beroep niettemin ongegrond heeft verklaard.
   Met zijn tweede middel verwijt hij het Gerecht dat het de aan zijn beoordeling voorgelegde feiten verkeerd heeft opgevat, met name door deze individueel en niet in de algehele context te onderzoeken en dat het een aantal fouten heeft gemaakt bij de juridische kwalificatie van die feiten.
   Ten slotte levert hij met zijn derde middel kritiek op de beslissing van het Gerecht om de vele middelen die hij ter onderbouwing van zijn verzoekschrift had aangevoerd, onder meer ontleend aan schending van de artikelen 21 bis, 22 bis en 22 ter van het Statuut en de beginselen van gelijke behandeling en evenredigheid, wegens gebrek aan precisering niet-ontvankelijk te verklaren. Door zijn verzoekschrift in meerdere fragmenten te verdelen, heeft het Gerecht daaraan het belangrijkste deel van het voorwerp en de structuur ontnomen.


title: Zaak T-540/11: Beschikking van het Gerecht van 11 september 2013 — Melkveebedrijf Overenk e.a./Commissie ( „Beroep tot schadevergoeding — Heffing in sector melk en zuivelproducten — Verordening (EG) nr. 1468/2006 — Kennelijke niet-ontvankelijkheid” )

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/23

         Beschikking van het Gerecht van 11 september 2013 — Melkveebedrijf Overenk e.a./Commissie
   (Zaak T-540/11) (1)

   (Beroep tot schadevergoeding - Heffing in sector melk en zuivelproducten - Verordening (EG) nr. 1468/2006 - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 336/47
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Melkveebedrijf Overenk BV (Sint Anthonis, Nederland); Maatschap Veehouderij Kwakernaak (Oosterwolde, Nederland); Mulders Agro vof (Heerle, Nederland); Melkveebedrijf Engelen vof (Grashoek, Nederland); Melkveebedrijf De Peel BV (Heusden, Nederland), en Mathijs Moonen (Nederweert, Nederland) (vertegenwoordigers: P. Mazel en A. van Beelen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: Z. Malůšková en B. Burggraaf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering tot vergoeding van de schade die verzoekers beweerdelijk hebben geleden door verordening (EG) nr. 1468/2006 van de Commissie van 4 oktober 2006 tot wijziging van verordening (EG) nr. 595/2004 houdende vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 274, blz. 6)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Melkveebedrijf Overenk BV, Maatschap Veehouderij Kwakernaak, Mulders Agro vof, Melkveebedrijf Engelen vof, Melkveebedrijf De Peel BV en Mathijs Moonen worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011.