title: Zaak T-243/06: Beroep ingesteld op 4 september 2006 — Promat/BHIM — Puertas Proma (Promat)

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/18

         Beroep ingesteld op 4 september 2006 — Promat/BHIM — Puertas Proma (Promat)
   (Zaak T-243/06)
   (2006/C 310/37)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Promat GmbH (Ratingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Krenzel)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Puertas Proma, S.A.L.
   Conclusies

               —

               de beslissing van verwerende partij van 4 mei 2006 (zaak R 1059/2005-1) aldus te wijzigen dat het beroep volledig wordt toegewezen;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PROMAT” voor waren en diensten van de klassen 1, 3, 6-12, 14, 16-17, 20-22, 25 en 37 (aanvraag nr. 932 202)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Puertas Proma, S.A.L.

      Oppositiemerk of -teken: inz. beeldmerk „PROMA” voor waren en diensten van de klassen 6, 20 en 39 (gemeenschapsmerk nr. 239 984), waarbij de oppositie was gericht tegen de aanvraag voor de klassen 6 en 20

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub a en b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat de conflicterende tekens niet overeenstemmen en de betrokken waren niet soortgelijk zijn. Bijgevolg bestaat er geen gevaar van verwarring van de conflicterende merken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-209/08: Beroep ingesteld op 4 juni 2008 — Stichting Administratiekantoor Portielje/Commissie

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/30

         Beroep ingesteld op 4 juni 2008 — Stichting Administratiekantoor Portielje/Commissie
   (Zaak T-209/08)
   (2008/C 197/52)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Stichting Administratiekantoor Portielje (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: D. Van hove, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Nietigverklaring van de Beschikking van de Commissie C(2008) 926 def. van 11 maart 2008, aan verzoekster kennisgegeven op 25 maart 2008, met betrekking tot een procedure op grond van artikel 81 EG (Zaak COMP/38.543 — International verhuisdiensten), voor zoover deze tegen verzoekster is gericht;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van artikel 2 e) van de Beschikking, voor zover deze tegen verzoekster is gericht, omwille van de motieven aangehaald in het vierde middel en/of het vijfde middel en overeenkomstige verlaging van de in artikel 2 opgelegde boete voor zover deze tegen verzoekster is gericht;

               —

               veroordeling van de Commissie in de kosten van deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het eerste middel ingeroepen door verzoekster stelt dat de Beschikking artikel 81 EG en artikel 23, lid 2, van verordening 1/2003 (1) heeft geschonden aangezien de Commissie niet naar recht heeft bewezen dat verzoekster een onderneming is in de zin van voornoemde artikelen.
   In het tweede middel stelt verzoekster dat de Beschikking artikel 81, lid 1, EG en artikel 23, lid 2, van verordening 1/2003 schendt doordat de Commissie in het licht van de feitelijke elementen onterecht het gedrag van Gosselin heeft toegerekend aan verzoekster.
   In het derde middel stelt verzoekster dat de Beschikking artikel 81 EG heeft geschonden. Het eerste onderdeel stelt dat de Commissie niet naar recht heeft bewezen dat de handelingen die Gosselin kunnen worden tegengeworpen als een merkbare beperking van de mededinging in de zin van artikel 81 EG dienen gekwalificeerd te worden. Het tweede onderdeel stelt dat de Commissie niet naar recht heeft bewezen dat de overeenkomst waaraan Gosselin heeft geparticipeerd de handel tussen de lidstaten merkbaar kan beïnvloeden.
   Het vierde middel stelt dat de Beschikking artikel 23 van Verordening 1/2003 (2), artikel 15, lid 2, van Verordening 17/62 (3) en de Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (4) heeft geschonden. Deze bepalingen zouden zijn geschonden bij het vaststellen van de ernst van de inbreuk, het vaststellen van de waarde van de verkopen met het oog op de berekening van het basisbedrag van de geldboete opgelegd aan Gosselin en, tenslotte, de afwijzing van verzachtende omstandigheden in hoofde van Gosselin in het kader van de berekening van de boete.
   Het vijfde middel stelt tenslotte dat het beginsel van gelijke behandeling werd geschonden, met name bij de bepaling van de ernst van de inbreuk en de waarde van de verkopen die in aanmerking worden genomen bij de berekening van de boete.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (Voor de EER relevante tekst) (PB L 1, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (Voor de EER relevante tekst) (PB L 1, blz. 1).

      (3)  EEG Raad: Verordening Nr. 17: Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 1962, 13, blz. 204).

      (4)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (Voor de EER relevante tekst) (PB 2006 C 210, blz. 2).


title: Zaak T-166/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 31 januari 2007 — C/Commissie ( Ambtenaren — Uitvoering van arrest van Gerecht — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing — Beroep tot schadevergoeding — Dienstfout — Verlies van kans )

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/17

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 31 januari 2007 — C/Commissie
   (Zaak T-166/04) (1)

   („Ambtenaren - Uitvoering van arrest van Gerecht - Beroep tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing - Beroep tot schadevergoeding - Dienstfout - Verlies van kans’)
   (2007/C 69/40)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: C (Brussel, België) (vertegenwoordigers: J. Sambon, P.-P. Van Gehuchten en P. Reyniers, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en L. Lozano Palacios, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van het stilzwijgend besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek strekkende tot uitvoering van het arrest van het Gerecht van [vertrouwelijk] (2) in zaak [vertrouwelijk] alsmede, voor zover nodig, van het besluit tot afwijzing van zijn klacht van 12 februari 2004 en, anderzijds, vordering tot vergoeding van de gestelde materiële en immateriële schade
   Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over de vordering tot nietigverklaring.

               2)

               De Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan verzoeker, C, van het bedrag van 15 000 EUR.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004.

      (2)  Vertrouwelijke informatie die is gemaskeerd.


title: Zaak C-60/03: Verzoek van het Bundesarbeitsgericht van 6 november 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Wolff & Müller GmbH & Co KG en José Filipe Pereira Félix

text:
10.5.2003                  NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 112/9
4.     Wanneer de tweede vraag ontkennend wordt beant-                  Beroep, op 26 februari 2003 ingesteld door Commissie
       woord:                                                           van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                                                                bliek
       Beschikt het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
       schappen op grond van de inhoud van het verzoek om
       een prejudiciële beslissing en de bijlagen, gelet op zijn
       rechtspraak in zaak C-392/93 (British Telecommunica-                                        (Zaak C-83/03)
       tions, arrest van 26 maart 1996 ( 2), over alle inlichtingen
       voor beantwoording van de vraag of de beschreven
       uitvoeringsregels binnen de beoordelingsmarge blijven,                                     (2003/C 112/17)
       die de nationale wetgever is verleend bij richtlijn 89/105/
       EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de
       doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de
       prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik
       en de opneming daarvan in de nationale stelsels van
       gezondheidszorg (PB 1989 L 40, 1989, blz. 8), of laat het        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       de beantwoording van deze vraag aan de verwijzende               op 26 februari 2003 beroep tegen Italiaanse Republiek inge-
       rechter over?                                                    steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door A. Aresu en R. Amorosi als gemach-
                                                                        tigden.
( 1) Jurispr. blz. I-9285.
( 2) Jurispr. blz. I-1631.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        a)    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft
                                                                              voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krach-
                                                                              tens artikel 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad
Verzoek van het Bundesarbeitsgericht van 6 november                           van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                      van bepaalde openbare en particuliere projecten ( 1), door
Wolff & Müller GmbH & Co KG en José Filipe Pereira                            niet naar behoren te onderzoeken of de bouw van een
                                 Félix                                        jachthaven te Fossacesia (Chieti), een project als bedoeld
                                                                              in bijlage II bij die richtlijn, naar zijn kenmerken een
                             (Zaak C-60/03)                                   milieu-effectbeoordeling noodzakelijk maakte;
                            (2003/C 112/16)                             b)    de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
                                                                              procedure.
Het Bundesarbeitsgericht heeft bij beschikking van 6 november
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
14 februari 2003, in het geding tussen Wolff & Müller GmbH
& Co KG en José Filipe Pereira Félix, het Hof van Justitie van          Middelen en voornaamste argumenten
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                        De Italiaanse autoriteiten hebben de Commissie niet uitgelegd
Verzet artikel 49 EG (ex artikel 59 EG-Verdrag) zich tegen een          waarom hun inziens voor de bouw van een jachthaven te
nationale regeling volgens welke een aannemer die een andere            Fossacesia (Chieti) geen milieu-effectbeoordeling in de zin van
aannemer bouwwerken laat verrichten, borg staat (met afstand            artikel 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG noodzakelijk was.
van zijn voorrecht van uitwinning) voor de verplichte betaling,
door die andere aannemer of diens onderaannemer, van het
minimumloon aan een werknemer of van de bijdragen aan
een gemeenschappelijk CAO-orgaan, waarbij het minimum-
                                                                        Het is nochtans niet duidelijk of bij dat project rekening is
loon het bedrag is dat, na aftrek van belastingen en socialeze-
                                                                        gehouden met de gevolgen die het voor fauna, de flora en het
kerheidsbijdragen of bijdragen ter bevordering van de werkge-
                                                                        landschap kan hebben. Dat het betrokken gebied niet als een
legenheid of voor overeenkomstige sociale doeleinden, aan de
                                                                        gebied van communautair belang is aangewezen is argument
werknemer moet worden uitbetaald (nettoloon), wanneer de
                                                                        te meer om aan te nemen dat met die gevolgen rekening
bescherming van het loon geen prioritair, of slechts een
                                                                        had moeten worden gehouden. Dat dit onderzoek heeft
secundair oogmerk van de wet is?
                                                                        plaatsgevonden nadat de bouwvergunning was verleend, is een
                                                                        ander element waaruit kan worden geconcludeerd dat de
                                                                        gevolgde procedure op zijn minst onsamenhangend was.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 maart 2003 in zaak T-125/01: José Martí Peix, SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Visserĳ — Communautaire financiële bĳstand — Vermindering van bĳstand — Verjaring — Redelĳke termĳn — Evenredigheidsbeginsel")

text:
C 146/38                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                             21.6.2003
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 2.     Verwerpt het beroep wordt voor het overige.
                        van 13 maart 2003                                  3.     Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
in zaak T-340/00: Comunità montana della Valnerina
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                       (1 ) PB C 4 van 6.1.2001.
(„EOGFL — Intrekking van financiële bijstand — Artikel 24
van verordening (EEG) nr. 4253/88 — Evenredigheidsbegin-
sel en rechtszekerheidsbeginsel — Motivering — Recht van
                              verweer”)
                         (2003/C 146/68)                                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                                van 13 maart 2003
In zaak T-340/00, Comunità montana della Valnerina, verte-                 in zaak T-125/01: José Martí Peix, SA tegen Commissie
genwoordigd door E. Cappelli en P. De Caterini, advocaten,                              van de Europese Gemeenschappen (1)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door
Italiaanse Republiek (gemachtigden: U. Leanza en G. Aiello),               („Visserij — Communautaire financiële bijstand — Vermin-
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                    dering van bijstand — Verjaring — Redelijke termijn —
tigden: C. Cattabriga en M. Moretto), betreffende een beroep                                    Evenredigheidsbeginsel”)
tot nietigverklaring van beschikking C(2000) 2388 van de
Commissie van 14 augustus 2000 houdende intrekking van
de steun die de Comunità Montana della Valnerina was                                                  (2003/C 146/69)
toegekend bij beschikking C(93) 3182 van de Commissie van
10 november 1993 betreffende de toekenning van bijstand van                                          (Procestaal: Spaans)
het EOGFL, afdeling „Oriëntatie”, overeenkomstig verordening
(EEG) nr. 4256/88 van de Raad van 19 december 1988 tot
vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van verordening
(EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot het EOGFL, afdeling                   In zaak T-125/01, José Martí Peix, SA, gevestigd te Huelva
„Oriëntatie” (PB L 374, blz. 25), in het kader van project                 (Spanje), vertegenwoordigd door J.-R. García-Gallardo Gil-
93.IT.06.016, getiteld „Proef- en demonstratieproject betref-              Fournier en D. Domínguez Pérez, advocaten, tegen Commissie
fende de bosbouw-, landbouw- en voedingsmiddelenindustrie                  van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvanke-
in bergrandgebieden (Frankrijk, Italië)”, heeft het Gerecht                lijk L. Visaggio en J. Guerra Fernández, vervolgens S. Pardo
(Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpre-              Quintillán en J. Guerra Fernández), betreffende een beroep tot
sident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio              nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van
González, hoofdadministrateur, op 13 maart 2003 een arrest                 19 maart 2001 houdende vermindering van de bijstand
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                die aan José Martí Peix, SA is verleend bij beschikking
                                                                           C(91)2874 def./11 van de Commissie van 16 december 1991,
1.    Verklaart beschikking C(2000) 2388 van de Commissie van              gewijzigd bij beschikking C(93)1131 def./4 van de Commissie
      14 augustus 2000 houdende intrekking van de steun die                van 12 mei 1993, voor een project tot oprichting van een
      de Comunità Montana della Valneriana was toegekend bij               gemengde visserijvennootschap, heeft het Gerecht (Derde
      beschikking C(93) 3182 van de Commissie van 10 november              kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident,
      1993 betreffende de toekenning van bijstand van het EOGFL,           J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-
      afdeling „Oriëntatie”, overeenkomstig verordening (EEG)              griffier, op 13 maart 2003 een arrest gewezen waarvan het
      nr. 4256/88 van de Raad van 19 december 1988 tot                     dictum luidt als volgt:
      vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van verordening
      (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot het EOGFL, afdeling
      Oriëntatie (PB L 374, blz. 25), in het kader van project             1.     Verwerpt het beroep.
      93.IT.06.016, getiteld „Proef- en demonstratieproject betref-
      fende bosbouw-, landbouw- en voedingsmiddelenindustrie in            2.     Verwijst verzoekster in de kosten.
      bergrandgebieden (Frankrijk, Italië)”, nietig voorzover de Com-
      missie haar verzoek tot terugbetaling van de bijstand niet heeft
                                                                           (1 ) PB C 245 van 1.9.2001.
      beperkt tot de bedragen die overeenkwamen met het deel van
      het project dat krachtens de toekenningsbeschikking door
      verzoekster zelf moest worden uitgevoerd.


title: Zaak C-432/14: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 1 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil de prud’hommes de Paris -Frankrijk) — O/Bio Philippe Auguste SARL [Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie op grond van leeftijd — Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Artikel 2, leden 1 en 2, onder a) — Verschil in behandeling op grond van leeftijd — Vergelijkbaarheid van situaties — Uitkering van een vergoeding bij het einde van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd ter compensatie van onzekerheid — Uitsluiting van jongeren die tijdens hun school- of universitaire vakantie werken]

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/10

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 1 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil de prud’hommes de Paris -Frankrijk) — O/Bio Philippe Auguste SARL
   (Zaak C-432/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie op grond van leeftijd - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Artikel 2, leden 1 en 2, onder a) - Verschil in behandeling op grond van leeftijd - Vergelijkbaarheid van situaties - Uitkering van een vergoeding bij het einde van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd ter compensatie van onzekerheid - Uitsluiting van jongeren die tijdens hun school- of universitaire vakantie werken])
   (2015/C 381/11)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil de prud’hommes de Paris

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: O

      Verwerende partij: Bio Philippe Auguste SARL

      Dictum

   Het beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd, dat is neergelegd in artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en nader is uitgewerkt in richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling zoals die aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan een transitievergoeding die bij het einde van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd, als aanvulling op het salaris, wordt uitgekeerd wanneer de contractuele arbeidsverhoudingen niet worden voortgezet met een overeenkomst voor onbepaalde tijd, niet verschuldigd is wanneer de overeenkomst is gesloten met een jongere voor een tijdvak dat binnen zijn school- of universitaire vakantie valt.

      (1)  PB C 431 van 1.2.2014.


title: Zaak C-325/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Koszalinie (Republiek Polen) op 28 juni 2011 — Krystyna Alder en Ewald Alder/Sabina Orłowska en Czesław Orłowski

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Koszalinie (Republiek Polen) op 28 juni 2011 — Krystyna Alder en Ewald Alder/Sabina Orłowska en Czesław Orłowski
   (Zaak C-325/11)
   2011/C 269/56
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Rejonowy w Koszalinie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Krystyna Alder, Ewald Alder

      Verwerende partijen: Sabina Orłowska, Czesław Orłowski

      Prejudiciële vraag

   Dienen artikel 1, lid 1, van verordening (EG) nr. 1393/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken (1) en artikel 18 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus te worden uitgelegd dat gerechtelijke stukken bestemd voor een partij met woonplaats of gewone verblijfplaats in een andere lidstaat in het dossier mogen worden gelaten en daarbij als betekend mogen worden beschouwd wanneer deze partij geen gemachtigde voor het in ontvangst nemen van te betekenen stukken heeft aangewezen met woonplaats in de lidstaat waar de gerechtelijke procedure aanhangig is?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1393/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken (de betekening en de kennisgeving van stukken), en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad (PB L 324, blz. 79).


title: Zaak F-104/09: Beroep ingesteld op 21 december 2009 — Diego Canga Fano/Raad

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/51

         Beroep ingesteld op 21 december 2009 — Diego Canga Fano/Raad
   (Zaak F-104/09)
   2010/C 37/81
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Diego Canga Fano (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodriguez en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2009 tot de rang AD 13 zijn bevorderd

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2009 tot de rang AD 13 zijn bevorderd;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van het TABG houdende afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               veroordeling van het TABG tot betaling aan verzoeker van een ex aequo et bono vastgesteld bedrag van 150 000 EUR ter vergoeding van zijn immateriële schade, vermeerderd met vertragingsrente tegen het wettelijk tarief vanaf de datum waarop dit bedrag opeisbaar wordt, alsmede van een ex aequo et bono vastgesteld bedrag van 50 000 EUR ter vergoeding van zijn loopbaanschade, vermeerderd met vertragingsrente tegen het wettelijk tarief vanaf de datum waarop dit bedrag opeisbaar wordt;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten.


title: Zaak T-10/07: Beroep ingesteld op 8 januari 2007 — FVB/BHIM — FVD (FVB)

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/35

         Beroep ingesteld op 8 januari 2007 — FVB/BHIM — FVD (FVB)
   (Zaak T-10/07)
   (2007/C 56/67)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: FVB Gesellschaft für Finanz- und Versorgungsberatung mbH (Osnabrück, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Koehler, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: FVD Gesellschaft für Finanzplanung und Vorsorgemanagement Deutschland mbH
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 6 november 2006 in beroepsprocedure R 1343/2005-4 in die zin te wijzigen dat de beslissing van 12 september 2005 inzake de door Finanz- und Versorgungsdienstgesellschaft für Finanzberatung und Vorsorgemanagement mbH ingestelde oppositie nr. B 549 362 tegen aanvraag nr. 2 126 175 wordt vernietigd en de oppositie wordt afgewezen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „FVB” voor diensten van de klassen 35 en 36 (aanvraagnr. 2 126 175)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: FVD Gesellschaft für Finanzplanung und Vorsorgemanagement Deutschland mbH

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „FVD” voor diensten van klasse 36, waarbij de oppositie is gericht tegen de inschrijving voor klasse 36

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: de bestreden beslissing schendt artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-108/04: Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Galicia Sala de lo Social (Spanje) van 19 januari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Divina Cortiñas Yáñez en Instituto Nacional de Seguridad Social (INSS) en Tesorería General de Seguridad Social (TGSS)

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/31

         Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Galicia Sala de lo Social (Spanje) van 19 januari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Divina Cortiñas Yáñez en Instituto Nacional de Seguridad Social (INSS) en Tesorería General de Seguridad Social (TGSS)
   (Zaak C-108/04)
   (2004/C 94/71)
   Bij beschikking van 19 januari 2004 (ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 1 maart 2004) heeft het Tribunal Superior de Justicia de Galicia Sala de lo Social (Spanje) in het geding tussen Divina Cortiñas Yáñez en Instituto Nacional de Seguridad Social (INSS) en Tesorería General de Seguridad Social (TGSS), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Is strijdig met het bepaalde in richtlijn 79/7/EEG (1) van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, in het bijzonder artikel 4 daarvan, een nationale regeling krachtens welke voor aansluiting bij een bijzondere regeling van sociale zekerheid voor werknemers in de landbouw naast de algemene voorwaarden de voorwaarde wordt gesteld dat, indien de werknemer/werkneemster gehuwd is, de inkomsten uit de onder die regeling vallende activiteit de voornaamste inkomsten van het gezin, in de zin van het hoogste inkomen, vormen?

               2)

               Is strijdig met het bepaalde in richtlijn 79/7, en in het bijzonder artikel 4 daarvan, een nationale regeling krachtens welke de werknemer op grond van het enkele feit dat zijn echtgenoot bij een andere regeling van sociale zekerheid is aangesloten, moet bewijzen dat de inkomsten uit de onder de bijzondere regeling van sociale zekerheid voor werknemers in de landbouw vallende activiteit hoger zijn dan die van zijn echtgenoot, zodat bij gebreke van dat bewijs het vermoeden bestaat dat die inkomsten niet hoger zijn?

      (1)  PB L 6, van 10.1.1979, blz. 24.


title: Zaak T-233/01: Beroep, op 26 september 2001 ingesteld door Daniel Callebaut tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 331/32               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.11.2001
Beroep, op 25 september 2001 ingesteld door Territorio                  Beroep, op 26 september 2001 ingesteld door Daniel
Histórico de Giupúzcoa — Excma. Diputación de Giupúz-               Callebaut tegen Commissie van de Europese Gemeen-
coa en Comunidad autónoma del Paı́s Vasco — Gobierno                                               schappen
                               Vasco
                                                                                (Zaak T-233/01)
                         (Zaak T-232/01)
                         (2001/C 331/52)                                                        (2001/C 331/53)
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 25 september 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio
                                                                        schappen is op 26 september 2001 beroep ingesteld tegen
Histórico de Giupúzcoa — Excma. Diputación de Giupúzcoa
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Daniel
en Comunidad autónoma del Paı́s Vasco — Gobierno Vasco,
                                                                        Callebaut, woonachtig te Mondorf-les-Bains (Luxemburg), ver-
domicilie gekozen hebbende te Giupúzcoa (Spanje), vertegen-
                                                                        tegenwoordigd door Jean-Noël Louis en Véronique Peere,
woordigd door R. Falcón, advocaat.
                                                                        advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     in haar geheel nietig te verklaren de beschikking van de
      Commissie waartegen het onderhavige beroep is gericht;            —    nietig te verklaren het besluit van de Commissie om
      subsidiair, artikel 3 van bedoelde beschikking nietig te               verzoeker voor het begrotingsjaar 2000 niet te bevor-
      verklaren; en                                                          deren;
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                           —    verweerster in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekende partijen komen op tegen de beschikking van de
Commissie van 11 juli 2001, waarbij als met de gemeenschap-
pelijke markt onverenigbare maatregelen van staatssteun zijn            Verzoeker in de onderhavige zaak komt op tegen de weigering
aangemerkt de belastingverlagingen voortvloeiend uit ar-                van het tot aanstelling bevoegde gezag, hem in het kader van
tikel 26 van Norma Foral 7/1996 van 4 juli, betreffende                 het begrotingsjaar 2000 te bevorderen.
vennootschapsbelasting (Boletı́n Oficial de Guipúzcoa van
17.7.96), welke bepaling voorziet in een verlaging van 99 %,
75 %, 50 % en 25 % van de belastbare grondslag voor de
betrokken belasting gedurende de eerste vier aanslagjaren, ten          Tot staving van zijn vorderingen beroept hij zich op:
gunste van de ondernemingen die hun ondernemingsactiviteit
aanvatten op het Territorio Histórico de Giupúzcoa vanaf de           —    schending van de artikelen 26 en 45 van het Statuut;
inwerkingtreding van de wet, voorzover zij beschikken over
een kapitaal van meer dan 20 miljoen pesetas (120 202 euro),
meer dan 80 miljoen pesetas (430 810 euro) investeren, en               —    schending van het recht van verweer, het gelijkheidsbegin-
meer dan tien arbeidsplaatsen creëren.                                       sel, het beginsel dat aangeworven ambtenaren in aanmer-
                                                                             king komen voor een verdere carrière, alsmede het
                                                                             beginsel van goed bestuur;
De door verzoekende partijen tot staving van hun beroep
aangevoerde middelen komen overeen met die in zaak
T-227/01.                                                               —    kennelijk onjuiste beoordeling.


title: Zaak T-100/15: Beroep ingesteld op 27 februari 2015 — Dextro Energy/Commissie

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/31

         Beroep ingesteld op 27 februari 2015 — Dextro Energy/Commissie
   (Zaak T-100/15)
   (2015/C 155/37)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Dextro Energy GmbH & Co. KG (Krefeld, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Hagenmeyer en T. Teufer, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van verordening (EU) nr. 2015/8 van de Commissie van 6 januari 2015 tot weigering van een vergunning voor bepaalde gezondheidsclaims voor levensmiddelen die niet over ziekterisicobeperking en de ontwikkeling en de gezondheid van kinderen gaan (PB L 3, blz. 6);

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.
   Eerste middel: schending van artikel 18, lid 4, van verordening nr. 1924/2006 (1)

   Verzoekster betoogt dat er geen redenen zijn die rechtvaardigen dat een vergunning voor de vijf claims werd geweigerd hoewel de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid daarover vijf positieve wetenschappelijke beoordelingen had uitgebracht. De vijf claims maken geen inbreuk op algemeen erkende voedings- en gezondheidsbeginselen en sturen evenmin een tegenstrijdig en verwarrend signaal naar de consumenten. Zij zijn voorts niet dubbelzinnig of misleidend.
   Tweede middel: onevenredigheid
   Verzoekster betoogt dat het door de afwijzing van de aanvragen toepasselijke absolute reclameverbod onevenredig is, gelet op de positieve adviezen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid over verzoeksters vijf gezondheidsclaims.
   Derde middel: schending van het gelijkheidsbeginsel
   Verzoekster betoogt dat verweerster een vergunning heeft geweigerd voor wetenschappelijk onbetwiste gezondheidsclaims, hoewel zij in het verleden vergelijkbare claims heeft toegestaan.
   Vierde middel: ontoereikende motivering
   Ten slotte betoogt verzoekster dat de bestreden verordening geen toereikende motivering bevat. Het blijkt niet dat verweerster rekening heeft gehouden met de argumenten van verzoekster en het publiek, noch dat zij deze argumenten op zijn minst autonoom heeft onderzocht.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (PB L 404, blz. 9).


title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 maart 2002 in zaak C-447/01 (verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing): DLD Trading Company Import-Export, spol. s.r.o., tegen Republiek Oostenrĳk (Prejudiciële vragen — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 191/14                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        10.8.2002
1)    Het beroep wordt verworpen.                                           Het door het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien bij beschikking
                                                                            van 5 november 2001 ingediende verzoek om een prejudiciële
2)    De Bondsrepubliek Duitsland wordt in de kosten verwezen.              beslissing is niet-ontvankelijk.
                                                                            (1) PB C 84 van 6.4.2002.
(1) PB C 348 van 8.12.2001.
                                                                            Beroep, op 22 maart 2002 ingesteld door Commissie
                                                                            van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                                                  Duitsland
                           (Zesde kamer)                                                              (Zaak C-107/02)
                                                                                (2002/C 191/25)
                        van 21 maart 2002
in zaak C-447/01 (verzoek van het Landesgericht für
Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing):                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
DLD Trading Company Import-Export, spol. s.r.o., tegen                      op 22 maart 2002 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                    Republiek Oostenrijk (1)                                Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                            vertegenwoordigd door de heer Götz zur Hausen, juridisch
                                                                            adviseur van de Commissie, als gemachtigde, domicilie geko-
        (Prejudiciële vragen — Niet-ontvankelijkheid)                       zen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar Guerrero, lid van
                                                                            haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                          (2002/C 191/24)
                                                                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                          (Procestaal: Duits)                               1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de ver-
                                                                                plichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krach-
                                                                                tens richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-        1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescher-
                          dentie van het Hof)                                     ming van de gezondheid der bevolking en der werkers
                                                                                tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren (1),
                                                                                door niet alle wettelijke en/of bestuursrechtelijke maatre-
                                                                                gelen te treffen die nodig zijn voor de uitvoering van deze
                                                                                richtlijn met betrekking tot de sanering van radioactief
In zaak C-447/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                                afval en andere overblijfselen, het oprichten en saneren
krachtens artikel 234 EG van het Landesgericht für Zivilrechts-
                                                                                van installaties van de uraniummijnbouw en de exploita-
sachen Wien (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding
                                                                                tie van röntgeninstallaties, althans door deze maatregelen
tussen DLD Trading Company Import-Export, spol. s.r.o., en
                                                                                niet aan de Commissie mee te delen;
Republiek Oostenrijk, om een prejudiciële beslissing over
de vraag of de Oostenrijkse regelgeving een bepaling van
gemeenschapsrecht schendt voorzover zij voor de douanevrij-                 2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.
stelling voor goederen in de persoonlijke bagage van reizigers
afkomstig uit bepaalde derde landen in een maximumbedrag
van 75 en 100 EUR voorziet alsmede bepaalde kwantitatieve
beperkingen oplegt voor de vrijstelling van de omzetbelasting               Middelen en voornaamste argumenten
en accijns op tabaksprodukten, en over de voorwaarden
waaronder een lidstaat aansprakelijk kan worden gesteld voor
aan particulieren door schendingen van het gemeenschaps-                    Uit het verbindende karakter van richtlijnen overeenkomstig
recht toegebrachte schade, heeft het Hof (Zesde kamer),                     artikel 161, derde alinea, Euratomverdrag en uit artikel 192,
samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric,             lid 1, Euratomverdrag volgt, dat de lidstaten waarvoor de
R. Schintgen (rapporteur), V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues,             richtlijn is bestemd, verplicht zijn de bepalingen van de
rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op               richtlijn zodanig in hun interne recht om te zetten dat zij vanaf
21 maart 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum                    het eind van de omzettingstermijn hun volle praktische
luidt als volgt:                                                            werking ontplooien.


title: Zaak C-540/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 9 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag GmbH & Co. KG/ Österreich -Zeitungsverlag GmbH (Richtlijn 2005/29/EG — Oneerlijke handelspraktijken — Nationale regeling volgens welke handelspraktijken waarbij aanbieden van geschenken aan consumenten afhankelijk wordt gesteld van aankoop van goederen of diensten, in beginsel verboden zijn)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 9 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag GmbH & Co. KG/„Österreich”-Zeitungsverlag GmbH
   (Zaak C-540/08) (1)

   (Richtlijn 2005/29/EG - Oneerlijke handelspraktijken - Nationale regeling volgens welke handelspraktijken waarbij aanbieden van geschenken aan consumenten afhankelijk wordt gesteld van aankoop van goederen of diensten, in beginsel verboden zijn)
   2011/C 13/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag GmbH & Co. KG

      Verwerende partij:„Österreich”-Zeitungsverlag GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof (Oostenrijk) — Uitlegging van de artikelen 3, lid 1, en 5, leden 2 en 5, van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149, blz. 22) — Nationale regeling die uitgevers van kranten en tijdschriften verbiedt, geschenken bij kranten of tijdschriften aan te kondigen of aan de consument aan te bieden of te verstrekken en dergelijke geschenken, verbonden aan de verkoop van goederen of de levering van diensten, voor te stellen, zonder het misleidende of agressieve karakter van deze handelspraktijk in aanmerking te nemen — Regeling die niet uitsluitend de consumentenbescherming dient, maar ook gericht is op de instandhouding van de pluriformiteit van de pers en de bescherming van minder sterke concurrenten — Begrip „oneerlijke handelspraktijk”

      Dictum

               1)

               Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale bepaling, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die voorziet in een algemeen verbod op verkopen waarbij geschenken worden aangeboden, en niet enkel gericht is op de bescherming van de consument, maar ook andere doeleinden nastreeft.

               2)

               Het loutere feit dat de aan de koop van een krant verbonden mogelijkheid om deel te nemen aan een prijsvraag ten minste voor een deel van de betrokken consumenten de doorslaggevende reden vormt om deze krant te kopen, maakt hiervan nog geen oneerlijke handelspraktijk in de zin van artikel 5, lid 2, van richtlijn 2005/29.

      (1)  PB C 69 van 21.03.2009.


title: Arrest van het Hof van 9 oktober 2001 in zaak C-377/98: Koninkrĳk der Nederlanden tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (Nietigverklaring — Richtlĳn 98/44/EG — Rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen — Rechtsgrondslag — Artikel 100 A EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 95 EG), artikel 235 EG-Verdrag (thans artikel 308 EG) of artikelen 130 en 130 F EG-Verdrag (thans artikelen 157 EG en 163 EG) — Subsidiariteit — Rechtszekerheid — Volkenrechtelĳke verplichtingen van lidstaten — Fundamentele rechten — Menselĳke waardigheid — Collegialiteitsbeginsel bĳ ontwerpregelgeving van Commissie)

text:
24.11.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               C 331/1
                                                                    I
                                                              (Mededelingen)
                                                   HOF VAN JUSTITIE
                                                           HOF VAN JUSTITIE
                   ARREST VAN HET HOF                                   generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,
                                                                        op 9 oktober 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                        luidt als volgt:
                      van 9 oktober 2001
                                                                        1)    Verwerpt het beroep.
in zaak C-377/98: Koninkrijk der Nederlanden tegen                      2)    Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten.
    Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
                                                                        3)    Verstaat dat de Italiaanse Republiek, het Koninkrijk Noorwegen
                                                                              en de Commissie van de Europese Gemeenschappen elk hun
(Nietigverklaring — Richtlijn 98/44/EG — Rechtsbescher-                       eigen kosten dragen.
ming van biotechnologische uitvindingen — Rechtsgrond-
slag — Artikel 100 A EG-Verdrag (thans, na wijziging,
artikel 95 EG), artikel 235 EG-Verdrag (thans artikel 308
EG) of artikelen 130 en 130 F EG-Verdrag (thans artike-
len 157 EG en 163 EG) — Subsidiariteit — Rechtszekerheid                                    ARREST VAN HET HOF
— Volkenrechtelijke verplichtingen van lidstaten — Fun-
                                                                                (Zesde kamer)
damentele rechten — Menselijke waardigheid — Collegia-
    liteitsbeginsel bij ontwerpregelgeving van Commissie)                                       van 9 oktober 2001
                                                                        in zaak C-409/98 [verzoek van de High Court of Justice
                         (2001/C 331/01)                                (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional
                                                                        Court), om een prejudiciële beslissing]: Commissioners of
                      (Procestaal: Nederlands)                                  Customs & Excise tegen Mirror Group plc (1)
                                                                        (Zesde BTW-richtlijn — Vrijstelling van verhuur van onroe-
                                                                           rend goed — Begrip — Aangaan van huurverplichting)
In zaak C-377/98, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:                                       (2001/C 331/02)
M. A. Fierstra en I. van der Steen), ondersteund door Italiaanse
                                                                                (Procestaal: Engels)
Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door P. G. Ferri)
en door Koninkrijk Noorwegen (gemachtigde: H. W. Longva)                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
tegen Europees Parlement (gemachtigden: J. Schoo en E. Van-                                       dentie van het Hof)
denbosch) en Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
R. Gosalbo Bono, G. Houttuin en A. Lo Monaco), ondersteund
door Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                  In zaak C-409/98, betreffende een verzoek aan het Hof
tigden: K. Banks en P. van Nuffel), betreffende een beroep tot          krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
nietigverklaring van richtlijn 98/44/EG van het Europees                de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbe-           Division (Divisional Court) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar
scherming van biotechnologische uitvindingen (PB L 213,                 aanhangig geding tussen Commissioners of Customs & Excise
blz. 13), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez       en Mirror Group plc, om een prejudiciële beslissing over de
Iglesias, president, P. Jann, F. Macken, N. Colneric en S. von          uitlegging van artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn
Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La              (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
Pergola, J.-P. Puissochet (rapporteur), L. Sevón, M. Wathelet,         de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-                omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 mei 2000 in zaak T-103/99: Associazione delle cantine sociali venete tegen Europese Ombudsman en Europees Parlement (Beroep wegens nalaten — Ombudsman — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 233/28                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      12.8.2000
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
                          van 16 juni 2000                                                            van 22 mei 2000
  in zaak T-84/98: C tegen Raad van de Europese Unie (1)                    in zaak T-96/99: P. F. Fleurbaay tegen Europese Investe-
                                                                                ringsbank (1)
(Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Invaliditeits-                  (Europese Investeringsbank (EIB) — Beroep van personeels-
commissie — Pensionering — Schending van wezenlijke                         leden — Voor beroep vatbare handeling — Kennelijke niet-
vormvoorschriften — Misbruik van bevoegdheid — Morele                                                 ontvankelijkheid)
                                 schade)
                                                                                (2000/C 233/52)
                          (2000/C 233/51)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Engels)                              In zaak T-96/99, P. F. Fleurbaay, voormalig personeelslid van
                                                                            de Europese Investeringsbank, wonende te Waldbredimus
                                                                            (Luxemburg), vertegenwoordigd door É. Boigelot, advocaat te
In zaak T-84/98, C, voormalig ambtenaar van de Raad van de                  Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
Europese Unie, wonende te Dublin, vertegenwoordigd door                     van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2,
S. O. Tuathail, barrister bij de balie van Ierland, domicilie
                                                                            tegen Europese Investeringsbank (gemachtigde: L. La Marca),
gekozen hebbende te Luxemburg bij M. O. Toole ter Ierse                     betreffende een beroep tot nietigverklaring van het door de
Ambassade, Route d’Arlon 28, tegen Raad van de Europese                     Europese Investeringsbank bij wege van brief van haar presi-
Unie (gemachtigden: C. Robertson en T. Blanchet), betreffende
                                                                            dent van 18 februari 1999 genomen besluit, heeft het Gerecht
een beroep tot nietigverklaring van besluit 677/97 van de                   (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, president,
Raad van 11 juli 1997 waarbij verzoekster wegens blijvende
                                                                            R. M. Moura-Ramos en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung,
algehele invaliditeit ambtshalve is gepensioneerd, en veroorde-
                                                                            op 22 mei 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
ling van de Raad tot vergoeding van de materiële en morele                  luidt als volgt:
schade die verzoekster heeft geleden, heeft het Gerecht (Eerste
kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. Vi-            1)    Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvanke-
laras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 16 juni                      lijkheid.
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
1)    Verklaart nietig besluit 677/97 van de Raad van 11 juli               3)    Het Koninkrijk der Nederlanden zal zijn eigen kosten dragen.
      1997 waarbij verzoekster wegens blijvende algehele invaliditeit
      ambtshalve is gepensioneerd.
                                                                            (1) PB C 226 van 7.8.1999.
2)    Veroordeelt de Raad tot betaling aan verzoekster van het verschil
      tussen het salaris dat zij vóór haar pensionering ontving, en het
      salaris dat haar op basis van het bestreden besluit is toegekend,
      alsmede van elk ander bedrag dat verzoekster vóór haar
      pensionering ontving, vermeerderd met rente op de voet van
      5,5 % per jaar.                                                       BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
3)    Veroordeelt de Raad tot betaling aan verzoekster van het bedrag                                 van 22 mei 2000
      van 2 000 000 BEF ter vergoeding van de morele schade die
      deze heeft geleden, vermeerderd met rente op de voet van 5,5 %        in zaak T-103/99: Associazione delle cantine sociali venete
      per jaar tot aan de betaling.                                           tegen Europese Ombudsman en Europees Parlement (1)
4)    Verwerpt het beroep voor het overige.                                 (Beroep wegens nalaten — Ombudsman — Niet-ontvanke-
                                                                                lijkheid)
5)    Verwijst de Raad in de kosten.                                                                  (2000/C 233/53)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
(1) PB C 278, van 5.9.1998.
                                                                            In zaak T-103/99, Associazione delle cantine sociali venete,
                                                                            gevestigd te Padua (Italië), vertegenwoordigd door I. Cacciavil-
                                                                            lani, advocaat te Venetië, en A. Cimino, advocaat te Padua,
                                                                            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
 ---pagebreak--- 12.8.2000               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 233/29
A. Lorang, advocaat aldaar, Rue Albert 1er 51, tegen Europese             Beroep, op 23 mei 2000 ingesteld door Erpo Möbelwerk
Ombudsman (gemachtigde: G. Grill) en Europees Parlement                   GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
(gemachtigden: H. Krück en A. Caiola), betreffende een verzoek                     markt (merken, tekeningen en modellen)
om vast te stellen dat de ombudsman en, voor zoveel nodig,
het Parlement onrechtmatig hebben nagelaten een geval van
slecht bestuur bij de Commissie vast te stellen, heeft het                                      (Zaak T-138/00)
Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
president, M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung,
op 22 mei 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum                                       (2000/C 233/55)
luidt als volgt:
1)    Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvanke-
      lijkheid.
                                                                                (Procestaal: Duits)
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                               schappen is op 23 mei 2000 beroep tegen Bureau voor
                                                                          harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                          modellen) ingesteld door Erpo Möbelwek GmbH, te Ertingen
                                                                          (BRD), vertegenwoordigd door S. v. Petersdorff-Campen van
                                                                          Von Rospatt, von der Osten, Pross, advocaten te Düsseldorf.
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                                HET       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
               GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                          van 24 mei 2000                                 —    beslissing nr. R 392/1999-3 van de derde kamer van
                                                                               beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                               interne markt van 23 maart 2000 te vernietigen voorzo-
in zaak T-72/00 R: S. Skovmand tegen Commissie van de
                                                                               ver het het gedeelte betreft, waarin het beroep is verwor-
                   Europese Gemeenschappen
                                                                               pen;
(Procedure in kort geding — Ambtenaren — Nieuwe te-
werkstelling — Fumus boni iuris — Spoedeisendheid —                       —    verweerder in de kosten te veroordelen.
                                 Geen)
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                          (2000/C 233/54)
                           (Procestaal: Frans)                            Betrokken merk:              woordmerk „DAS PRINZIP DER
In zaak T-72/00 R, S. Skovmand, ambtenaar van de Commissie                                             BEQUEMLICHKEIT ” — aanvraag-
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Boekarest                                                   nr. 806620
(Roemenië), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advo-
caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
de Société de gestion fiduciaire S.à r.l., Rue Beck 2-4, tegen            Waar of dienst:              waren van de klassen 12 en 20
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                                                (o.a. middelen voor vervoer over
G. Valsesia en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een verzoek                                        land, meubelen)
strekkende tot het verkrijgen van voorlopige maatregelen,
toegang tot het dossier van het directiecomité van de buiten-             Bij de kamer van beroep      weigering van inschrijving door
landse dienst van de Commissie, of ten minste, overlegging                bestreden beslissing:        de onderzoeker
door de Commissie van alle rapporten, stukken en andere
documenten betreffende verzoeker, en tot opschorting van de
tenuitvoerlegging van het besluit van dat comité van 28 januari           Middelen:                    — schending van artikel 7, lid 1,
2000 waarbij verzoeker bij het directoraat-generaal Interne                                                sub b, van verordening (EG)
markt te Brussel is tewerkgesteld, heeft de president van het                                              nr. 40/94
Gerecht op 24 mei 2000 een beschikking gegeven waarvan                                                 — schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub c, van verordening (EG)
het dictum luidt als volgt:
1)                                                                                nr. 40/94
2)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
      De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 6 mei 1997 in zaak T-195/95: Guérin Automobiles tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Beroep tot schadevergoeding - Niet-ontvankelijkheid)

text:
Nr. C 199/22        I NL 1                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 28 . 6 . 97
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              E E. Gonzalez Diaz en G. Charrier, vervolgens G. Maren
                         van 6 mei 1997                               co en G. Charrier ), betreffende een beroep tot toekenning
                                                                      van schadevergoeding wegens een gesteld verzuim van de
in zaak T- 169/95 : A. Quijano tegen Commissie van de                 Commissie, voor zover het verzuim van deze instelling om
                Europese Gemeenschappen ( 1 )                         op een klacht van verzoekster te beslissen , haar schade
(Ambtenaren — Ziekteverlof — Medisch attest — Medi                   zou hebben toegebracht, heeft het Gerecht (Tweede Kamer
sche controlevisite — Conclusies in tegenspraak met                   — uitgebreid ), samengesteld als volgt: C. W. Bellamy, pre
                         medisch attest)                              sident, C. P. Briët en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier :
                                                                      A. Mair, administrateur, op 6 mei 1997 een arrest gewezen
                          ( 97/C 199/61 )
                                                                      waarvan het dictum luidt als volgt:
                      (Procestaai: Frans)
                                                                      1 . Verklaart de conclusies tot schadevergoeding niet-ont
In zaak T-169/95 , A. Quijano, ambtenaar van de Commis                    vankelijk .
sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd
door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel , advocaten te            2 . Verwijst verzoekster in de kosten, daaronder begrepen
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de                    die welke op de procedure inzake de conclusies betref
Fiduciaire Myson Sari, rue de Cessange 30, tegen Commis                   fende het nalaten zijn gevallen.
sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden :
A. M. Alves Vieira en A. Dal Ferro ), betreffende een be             (') PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 .
roep tot nietigverklaring van een besluit van 21 september
1994 waarbij de Commissie verzoekers afwezigheid van 8
tot en met 23 augustus 1994 als onrechtmatig heeft aange
merkt en tien dagen op diens vakantieverlof in mindering
heeft gebracht, heeft het Gerecht ( Tweede Kamer ), samen
gesteld als volgt: C. W. Bellamy, president, A. Kalogero
                                                                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
poulos en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: A. Mair,
administrateur, op 6 mei 1 997 een arrest gewezen waarvan                                      van 14 mei 1997
het dictum luidt als volgt:                                           in de gevoegde zaken T-70/92 en T-71 /92 : Florimex BV
                                                                      en Vereniging van Groothandelaren in Bloemkwekerijpro
 1 . Verklaart nietig het besluit van 21 september 1994               ducten tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
     waarbij de Commissie verzoekers afwezigheid van 8                                               pen (')
     tot en met 23 augustus 1994 als onrechtmatig heeft
     aangemerkt en tien dagen op diens vakantieverlof in              (Mededinging — 'Beschikking tot afwijzing van klacht
     mindering heeft gebracht.                                        waarvan kennisgeving plaatsvond aan postbus van advo
                                                                      caat van klager — Berekening van beroepstermijn — Ver
2 . Verwijst de Commissie in de kosten.                               enigbaarheid met artikel 2 van Verordening nr. 26 van hef
                                                                      fing die bij externe aanvoerders wordt geïnd over bloem
(') PB nr. C 299 van 11 . 11 . 1995 .                                 kwekerijproducten die worden geleverd aan op terrein van
                                                                      coöperatieve veilingvereniging gevestigde groothandelaren
                                                                                — Motivering)
                                                                                ( 97/C 199/63 )
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 6 mei 1997
                                                                      In de gevoegde zaken T-70/92 en T-71 /92 , Florimex BV en
in zaak T-195/95 : Guérin Automobiles tegen Commissie                 Vereniging van Groothandelaren in Bloemkwekerijproduc
             van de Europese Gemeenschappen (')                       ten, gevestigd te Aalsmeer ( Nederland ), aanvankelijk verte
                                                                      genwoordigd door D. J. Gijlstra, advocaat te Amsterdam ,
 (Mededinging — Beroep tot schadevergoeding — Niet
                        ontvankelijkheid)                             vervolgens door J. A. M. P. Keijser, advocaat te Nijmegen,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                           ( 97/C 199/62 )                            van Stanbrook en Hooper, p/a A. Kronshagen, advocaat
                                                                      aldaar, boulevard de la Foire 12 tegen Commissie van de
                       (Procestaai: Frans)                            Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : B. J. Drijber ),
                                                                      ondersteund door Coöperatieve Vereniging De Verenigde
 In zaak T-195/95 , Guérin automobiles, gevestigd te Alen            Bloemenveilingen Aalsmeer (VBA) BA, gevestigd te Aals
 ^on ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J.-C . Fourgoux,            meer, vertegenwoordigd door G. van der Wal , advocaat bij
 advocaat te Parijs en te Brussel, domicilie gekozen heb             de Hoge Raad der Nederlanden, domicilie gekozen heb
 bende te Luxemburg ten kantore van P. Schiltz, advocaat               bende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat al
 aldaar, rue Beatrix de Bourbon 4, tegen Commissie van de             daar, Grand-Rue 31 , betreffende een beroep tot nietigver
 Europese Gemeenschappen (gemachtigden : aanvankelijk                  klaring van de bij brief SG(92 ) D/8782 van 2 juli 1992


title: Zaak F-117/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 17 september 2014 — Wahlström/Frontex (Openbare dienst — Personeel van Frontex — Tijdelijk functionaris — Niet-verlenging van overeenkomst voor bepaalde tijd — Procedure voor verlenging — Artikel 41, lid 2, sub a, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Recht om te worden gehoord — Niet-inachtneming — Invloed op dictum van het besluit)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/65

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 17 september 2014 — Wahlström/Frontex
      (Zaak F-117/13) (1)

      ((Openbare dienst - Personeel van Frontex - Tijdelijk functionaris - Niet-verlenging van overeenkomst voor bepaalde tijd - Procedure voor verlenging - Artikel 41, lid 2, sub a, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Recht om te worden gehoord - Niet-inachtneming - Invloed op dictum van het besluit))
      (2014/C 395/79)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Kari Wahlström (Espoo, Finland) (vertegenwoordiger: S. A. Pappas, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Vuorensola en H. Caniard, gemachtigden, D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit om de overeenkomst van tijdelijk functionaris van de verzoekende partij niet te verlengen na de nietigverklaring van het eerste besluit om haar overeenkomst niet te verlengen door het Gerecht voor ambtenarenzaken in zaak F-87/11

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie van 19 februari 2013 om de overeenkomst van tijdelijk functionaris van Wahlström niet te verlengen wordt nietig verklaard.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  Het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van Wahlström.

         (1)  PB C 31 van 1.2.2014, blz. 23.


               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/32

         Criteria voor toewijzing van de zaken aan de kamers
   (2006/C 261/65)
   Op 20 september 2006 heeft het Ambtenarengerecht, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 4 van bijlage I bij het Statuut van het Hof van Justitie en in artikel 12 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van Eerste aanleg, besloten de volgende criteria voor toewijzing van de zaken aan de kamers te handhaven tot 30 september 2007:

               —

               aan de Eerste kamer worden alle zaken toegewezen, met uitzondering van de zaken die hoofdzakelijk vraagstukken betreffende de aanwerving, beoordeling/bevordering en definitieve beëindiging van functies betreffen, welke aan de Tweede kamer worden toegewezen;

               —

               een bepaald aantal zaken zal ongeacht de betrokken gebieden aan de Derde kamer worden toegewezen volgens een automatische frequentie die in plenaire zitting wordt bepaald;

               —

               van deze verdelingsregels kan worden afgeweken om redenen van verknochtheid van zaken, alsmede om een gelijkmatige en redelijk gespreide werklast binnen het Ambtenarengerecht te verzekeren.


title: Zaak C-317/02: Beroep, op 11 september 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 261/8                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      26.10.2002
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 27 augustus                 Beroep, op 11 september 2002 ingesteld door Commissie
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
    Anneliese Lenz en Finanzlandesdirektion für Tirol
                                                                                (Zaak C-317/02)
                         (Zaak C-315/02)
                                                                                (2002/C 261/13)
                         (2002/C 261/12)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 11 september 2002 beroep ingesteld tegen Ierland door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door Thomas Van Rijn en Keir Fitch als gemachtigden,
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 27 au-            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Luis Escobar
gustus 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op         Guerrero, Centre Wagner C-254.
6 september 2002, in het geding tussen Anneliese Lenz en
Finanzlandesdirektion für Tirol, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                  Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                       1.   vast te stellen dat Ierland,
1.    Staat artikel 73 B, lid 1, juncto artikel 73 D, lid 1, sub a
      en b, en lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 56, lid 1, juncto
      artikel 58, lid 1, sub a en b, en lid 3, EG) in de weg aan            —     door niet de criteria en bepalingen voor het gebruik
      een regeling als neergelegd in § 97, leden 1 en 4, EStG                     van de aan hem toegewezen quota vast te stellen,
      1988, juncto § 37, leden 1 en 4, EStG 1988, volgens
      welke de belastingplichtige bij dividenden uit binnenland-
      se aandelen kan kiezen, of deze aan een forfaitaire                   —     door niet te zorgen voor de naleving van de
      eindbelasting van 25 % worden onderworpen dan wel of                        gemeenschapsregels betreffende de instandhouding
      deze worden belast tegen een belastingtarief dat de helft                   van levende mariene aquatische bestanden door
      bedraagt van het gemiddelde belastingtarief dat op het                      middel van controles van visserijactiviteiten, passen-
      totale inkomen van toepassing is, terwijl dividenden uit                    de inspecties van de aanvoer en registratie van de
      buitenlandse aandelen steeds tegen het gewone inkom-                        vangsten, inspecties en andere controles die de
      stenbelastingtarief worden belast?                                          relevante verordeningen vereisen,
2.    Is het niveau van de belasting op het inkomen van de                  —     door de visvangst door vaartuigen die zijn vlag
      kapitaalvennootschap — waarin belastingplichtige een                        voeren of op zijn grondgebied zijn geregistreerd niet
      deelneming heeft — waarvan de zetel en hoofdkantoor                         voorlopig te verbieden wanneer zijn quota moesten
      in een andere EU-lidstaat of in een derde staat zijn                        worden geacht volledig te zijn opgebruikt,
      gevestigd, van belang voor de beantwoording van de
      eerste vraag?
                                                                            —     door geen administratieve of strafrechtelijke actie in
                                                                                te leiden tegen de kapiteins van vaartuigen die de
                                                                                verordeningen schenden, of tegen andere personen
3.    Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:                        die verantwoordelijk zijn voor dergelijke
      kan er sprake zijn van de in artikel 73 B, lid 1, EG-                       schendingen,
      Verdrag (thans artikel 56, lid 1, EG), bedoelde situatie
      doordat de vennootschapsbelasting die naamloze ven-
      nootschappen met zetel en hoofdkantoor in andere EU-                  de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
      lidstaten of in derde staten, in hun respectieve                      krachtens i) artikel 9, lid 2, van verordening (EEG)
      vestigingsstaten hebben betaald, met de Oostenrijkse                  nr. 3760/92 van de Raad van 20 december 1992 tot
      inkomstenbelasting van de ontvangers van dividenden                   invoering van een communautaire regeling voor de
      wordt verrekend?                                                      visserij en de aquacultuur ( 1), ii) artikel 2 van verordening
                                                                            (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot
                                                                            invoering van een controleregeling voor het gemeen-
                                                                            schappelijk visserijbeleid ( 2), iii) artikel 21 van verorde-
                                                                            ning nr. 2847/93, en iv) artikel 31 van verordening
                                                                            nr. 2847/93;
 ---pagebreak--- 26.10.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 261/9
2.     Ierland in de kosten te verwijzen.                                De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                         dat het den Hove behage:
                                                                         —      vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
                                                                                slechts een deel van artikel 1 en de bijlagen IV en V van
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                richtlijn 98/81/EG van de Raad van 26 oktober 1998
                                                                                inzake het ingeperkt gebruik van genetisch gemodificeer-
De Commissie stelt dat                                                          de micro-organismen (1) om te zetten of althans geen
                                                                                andere uitvoeringsmaatregelen aan de Commissie mee te
                                                                                delen, de krachtens artikel 2 van deze richtlijn op hem
—      Ierland artikel 9, lid 2, van verordening nr. 3760/92 heeft
       geschonden door geen passende bepalingen vast te stellen                 rustende verplichtingen niet is nagekomen;
       voor het correcte gebruik van de aan hem toegewezen
       quota. Die bepalingen moeten dusdanig zijn, dat Ierland           —      het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
       ervoor kan zorgen dat er geen overbevissing plaatsheeft                  kosten.
       en dat de quota altijd worden gerespecteerd;
—      Ierland in strijd met artikel 2 van verordening nr. 2847/
       93 niet heeft gezorgd voor naleving van de gemeen-
       schapsregels inzake controle;                                     Middelen en voornaamste argumenten
—      Ierland niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 21 van
       verordening nr. 2847/93 op hem rustende verplichting              Artikel 249 EG-Verdrag, volgens hetwelk een richtlijn verbin-
       om de visserij voorlopig te verbieden wanneer zijn quota          dend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
       worden geacht volledig te zijn opgebruikt;                        lidstaat waarvoor zij bestemd is, houdt in dat de lidstaten de in
                                                                         de richtlijnen gestelde omzettingstermijnen in acht moeten
                                                                         nemen.
—      Ierland, door geen administratieve of strafrechtelijke actie
       in te leiden tegen de kapitein of enige andere persoon die
       verantwoordelijk is voor overbevissing, niet de verplich-
       tingen is nagekomen die op hem rusten krachtens                   De Commissie stelt vast dat het Groothertogdom Luxemburg
       artikel 31 van verordening nr. 2847/93.                           ondanks het verstrijken van de gestelde termijnen slechts een
                                                                         deel van de in het petitum genoemde richtlijn, namelijk
                                                                         artikel 1 ervan en de bijlagen IV en V, heeft omgezet.
( 1) PB L 389 van 31.12.1992, blz. 1.
( 2) PB L 261 van 20.10.1993, blz. 1.
                                                                         (1 ) PB L 330 van 5.12.1998, blz. 13.
Beroep, op 16 september 2002 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-                        Beroep, op 18 september 2002 ingesteld door Commissie
                          dom Luxemburg                                  van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                                                                                bliek
                           (Zaak C-325/02)
                                                                                (Zaak C-328/02)
                           (2002/C 261/14)
                                                                                (2002/C 261/15)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 16 september 2002 beroep tegen Groothertogdom                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese Ge-                   op 18 september 2002 beroep ingesteld tegen Helleense
meenschappen, vertegenwoordigd door U. Wölker en F. Si-                  Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
monetti als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                   vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur M. Kontou-
Luxemburg.                                                               Durande, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-433/15: Beroep ingesteld op 6 augustus 2015 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/22

         Beroep ingesteld op 6 augustus 2015 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-433/15)
   (2015/C 354/25)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Rossi, D. Nardi, J. Guillem Carrau, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

   De Europese Commissie verzoekt het Hof:

               —

                           a)

                           te verklaren dat de Italiaanse regering is tekortgeschoten in de verplichtingen die op haar rusten krachtens de relevante bepalingen van Unierecht die van toepassing zijn op het betrokken verkoopseizoen, en meer bepaald de artikelen 1 en 2 van verordening (EG) nr. 3950/92 (1), artikel 4 van verordening (EG) nr. 1788/2003 (2), de artikelen 79, 80 en 83 van verordening (EG) nr. 1234/2007 (3), alsook — wat de uitvoeringsbepalingen van de Commissie betreft — artikel 7 van verordening (EG) nr. 536/1993 (4), artikel 11, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1392/2001 (5) en tot slot de artikelen 15 en 17 van verordening (EG) nr. 595/2004 (6), aangezien zij niet heeft gegarandeerd dat de extra heffing die verschuldigd was voor de in Italië gerealiseerde productie die het niveau te boven ging van de nationale quota, vanaf het eerste verkoopseizoen waarin de extra heffing effectief is opgelegd in Italië (1995/1996) tot het laatste seizoen waarin in Italië overproductie heeft plaatsgevonden (2008/2009), daadwerkelijk ten laste is gelegd van de individuele producenten die tot een productieoverschot hadden bijdragen en dat deze heffing, bij rechtstreekse verkoop, door de verwerver of de producent op tijd is betaald, na kennisgeving van de hoogte van het te betalen bedrag, of — indien niet binnen de gestelde termijnen is betaald — is ingeschreven op de rol en eventueel is ingevorderd van diezelfde verwervers of producenten;

               —

                           b)

                           de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert de Commissie aan dat het nog te innen bedrag van de extra heffing 1  343 miljoen EUR bedraagt volgens de gegevens die de Italiaanse autoriteiten hebben verstrekt of die anderszins zijn verworven in het kader van de precontentieuze procedure. In totaal is ongeveer 282 miljoen EUR aan extra heffing reeds daadwerkelijk geïnd, terwijl alles samen ongeveer 2  305 miljoen EUR extra heffing opgelegd is in de periode vanaf het eerste verkoopseizoen waarin het stelsel van de extra heffing formeel is ingevoerd in Italië (verkoopseizoen 1995/1996) tot het laatste verkoopseizoen waarin overproductie is vastgesteld (verkoopseizoen 2008/2009). Indien geen rekening wordt gehouden met de bedragen waarvoor een betalingsregeling is getroffen (469 miljoen EUR) en de niet-invorderbaar verklaarde bedragen (211 miljoen EUR), bedraagt de verhouding tussen de daadwerkelijk geïnde heffing en de nog in te vorderen heffing 21 %. Op de in het met redenen omklede advies vastgestelde datum vertegenwoordigde het reeds daadwerkelijk geïnde bedrag dus in wezen minder dan een kwart van het bedrag dat nog moest worden geïnd.
   De Commissie merkt op dat uit de verhouding tussen de daadwerkelijk geïnde bedragen en de bedragen die in totaal voor elk betrokken verkoopseizoen zijn vastgesteld, met uitzondering van de bedragen waarvoor een betalingsregeling is getroffen en de niet-invorderbaar verklaarde bedragen, blijkt dat het systeem voor de inning van de extra heffing niet doeltreffend werkt, aangezien algemeen gesproken minder dan 21 % van de in te vorderen bedragen is geïnd voor de betrokken perioden, ondanks het feit dat er op de datum van het met redenen omklede advies reeds meer dan 5 jaar was verstreken sinds het einde van het laatste verkoopseizoen waarin in Italië overproductie werd vastgesteld.
   Wat de door Italië aangevoerde rechtvaardiging betreft dat talrijke — nog hangende — beroepen van de schuldenaren van de extra heffing tegen de betalingsbevelen de effectieve inning van de bedragen van deze heffing hebben bemoeilijkt, heeft de Commissie gegevens aangedragen met betrekking tot de daadwerkelijk geïnde bedragen en de te innen bedragen die niet zijn betwist, en dit voor elk aan de orde zijnde verkoopseizoen. Daaruit blijkt dat slechts 241 miljoen EUR op een opeisbaar totaal van ongeveer 1  068 EUR is geïnd, zijnde 23 %, zonder dat daarvoor enige rechtvaardiging is gegeven.
   Aangezien de extra heffing tot doel heeft te ontmoedigen dat de melkproductie de nationale referentiehoeveelheid (NRH) te boven gaat, heeft het voortdurende verzuim om zulke enorme bedragen te innen, 20 jaar na de invoering van de contingentering van de productie in Italië en zes jaar na de laatste vastgestelde overschrijding van de Italiaanse NRH, ervoor gezorgd dat het stelsel van de extra heffing het door de wetgever beoogde nuttige effect heeft verloren, zoals ook blijkt uit het feit dat de overproductie is blijven duren in elk verkoopseizoen van 1995/1996 tot in 2008/2009.
   De Commissie is van mening dat het verzuim om dergelijke immense bedragen aan extra heffing te innen, toerekenbaar is aan specifieke nalatigheden van de Italiaanse Republiek, die verklaren waarom het stelsel voor de inning van de extra heffing in Italië ondoeltreffend was in de betrokken periode.
   In de eerste plaats heeft het feit dat de Italiaanse uitvoeringsregeling verwarrend was, vertraging veroorzaakt bij de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van het systeem van de extra heffing in Italië en gezorgd voor abnormaal veel beroepen, waardoor de inning van die heffing is bemoeilijkt ten gevolge van de opschorting van betaling die door de nationale rechters uit voorzorg is toegekend.
   In de tweede plaats heeft Italië de administratieve mechanismen die het ter beschikking had om de verschuldigde bedragen van de extra heffing efficiënt te innen, zoals de verrekening, niet op een doeltreffende manier gebruikt. De mogelijkheid om de te innen heffingen te verrekenen met de steun die in het kader van het gemeenschappelijke landbouwbeleid wordt uitgekeerd, is op ondoeltreffende wijze en te laat ingevoerd en er bestaan vandaag nog steeds Italiaanse wetten die in de weg staan aan de toepassing van die verrekening.
   In de derde plaats zijn de invorderingsprocedures in grote mate geblokkeerd vanaf het ogenblik waarop wet nr. 33/2009 in werking is getreden tot op vandaag, omdat de uitvoeringsbepalingen of de afspraken tussen de betrokken autoriteiten en entiteiten ontbreken die noodzakelijk zijn om ervoor te zorgen dat die procedures opnieuw doorgang kunnen vinden.
   In de vierde plaats betoogt de Commissie dat bepaalde opeisbare bedragen ten onrechte als niet-invorderbaar zijn beschouwd als gevolg van methodologische vergissingen van de dienst die zich met de invordering bezighield, die ook bepalend waren voor het latere tekort aan doeltreffendheid bij de invordering van de extra heffing.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 405, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 270, blz. 123).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („Integrale-GMO-verordening”) (PB L 299, blz. 1).

      (4)  Verordening (EEG) nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart 1993 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 57, blz. 12).

      (5)  Verordening (EG) nr. 1392/2001 van de Commissie van 9 juli 2001 houdende vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 187, blz. 19).

      (6)  Verordening (EG) nr. 595/2004 van de Commissie van 30 maart 2004 houdende vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 94, blz. 22).


title: Zaak C-171/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio op 2 april 2010 — Andrea Sacripanti/Ministero dell’Interno

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/32

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio op 2 april 2010 — Andrea Sacripanti/Ministero dell’Interno
      (Zaak C-171/10)
      (2010/C 161/45)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Andrea Sacripanti

         Verwerende partij: Ministero dell’Interno

         Prejudiciële vraag

      Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

                  a)

                  een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

                  b)

                  bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

                  c)

                  bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

            verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?