title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 25 februari 1999 in zaak C-195/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming - Niet-uitvoering van Richtlijn 91/676/EEG)

text:
C 100/8                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 10.4.1999
en K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: A. La Per-           hebbende inhoudenº, in de zin van artikel 905, lid 1, van
gola; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 23 febru-     Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van
ari 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als            2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen
volgt:                                                              ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de
                                                                    Raad tot vaststelling van het communautair douanewet-
                                                                    boek, bestaat, op grond waarvan het dossier door de Com-
1. Verwerpt het beroep.                                             missie dient te worden onderzocht, wanneer met inachtne-
                                                                    ming van de billijkheid die aan artikel 239 van Verorde-
                                                                    ning (EEG) nr. 2913/92 ten grondslag ligt, wordt
2. Verwijst het Europees Parlement in de kosten.                    vastgesteld dat er omstandigheden zijn waardoor de ver-
                                                                    zoeker in een situatie kan verkeren die uitzonderlijk is, ver-
                                                                    geleken met die van de andere marktdeelnemers die
(1) PB C 74 van 8.3.1997.                                           dezelfde activiteit verrichten, en niet is voldaan aan de
                                                                    voorwaarden die in artikel 900, lid 1, onder a), van Veror-
                                                                    dening (EEG) nr. 2454/93 worden gesteld om douanerech-
                                                                    ten ten gunste van de verzoeker te kunnen kwijtschelden.
                                                                    (1) PB C 131 van 26.4.1997.
                  ARREST VAN HET HOF
                         (Zesde kamer)
                     van 25 februari 1999
in zaak C-86/97 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een
prejudicieÈle beslissing): R. Woltmann, handel drijvende                             ARREST VAN HET HOF
onder de naam ¹Trans-Ex-Importº tegen Hauptzollamt
                          Potsdam (1)                                                      (Zesde kamer)
(Diefstal van goederen Ð Douanerechten Ð Kwijtschel-                                    van 25 februari 1999
                  ding Ð Bijzondere situatie)
                                                                    in zaak C-195/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                        (1999/C 100/12)                                        schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                                                                    (Niet-nakoming Ð Niet-uitvoering van Richtlijn 91/676/
                                                                                EEG)
                       (Procestaal: Duits)
                                                                                (1999/C 100/13)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-86/97, betreffende een verzoek aan het Hof                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-                           de Jurisprudentie van het Hof)
finanzhof (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tus-
sen R. Woltmann, handel drijvende onder de naam
¹Trans-Ex-Importº en Hauptzollamt Potsdam, om een                   In zaak C-195/97, Commissie van de Europese Gemeen-
prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 905,        schappen (gemachtigde: P. Stancanelli) tegen Italiaanse
lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commis-             Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door P. G.
sie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepa-          Ferri), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
lingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92             Italiaanse Republiek, door niet binnen de gestelde termijn
van de Raad tot vaststelling van het communautair doua-             de bepalingen vast te stellen en mee te delen die nodig zijn
newetboek (PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1), heeft het              om Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: G. Hirsch, pre-          1991 inzake de bescherming van water tegen verontreini-
sident van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-               ging door nitraten uit agrarische bronnen (PB L 375 van
dent van de Zesde kamer, G. F. Mancini, J. L. Murray                31.12.1991, blz. 1), in nationaal recht om te zetten, en
(rapporteur), H. Ragnemalm en R. Schintgen, rechters;               door met name niet aan de verplichting van artikel 3, lid 2,
advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op                van die richtlijn te voldoen, de krachtens het Gemeen-
25 februari 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum              schapsrecht op haar rustende verplichtingen niet is nage-
luidt als volgt:                                                    komen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
                                                                    volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, G. F. Mancini,
                                                                    J. L. Murray (rapporteur), H. Ragnemalm en K. M. Ioan-
Geconcludeerd kan worden dat er ¹een bijzondere situatie            nou, rechters; advocaat-generaal: P. LeÂger; griffier: R.
die het gevolg is van omstandigheden die geen manipulatie           Grass, op 25 februari 1999 een arrest gewezen waarvan
of klaarblijkelijke nalatigheid van de zijde van de belang-         het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 10.4.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 100/9
1. Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en           Volgens de Commissie is deze opvatting rechtens onjuist,
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en aan de      want:
     Commissie mee te delen die nodig zijn voor de uitvoe-
     ring van Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van
     12 december 1991 inzake de bescherming van water              Ð in strijd met het Verdrag, en
     tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische
     bronnen, en door met name niet aan de verplichting
     van artikel 3, lid 2, ervan te voldoen, is de Italiaanse      Ð onverenigbaar met de wetgevende maatregelen die de
     Republiek de krachtens artikel 12, lid 1, van die richt-           Raad zelf op voorstel van de Commissie jarenlang
     lijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.               heeft vastgesteld.
2. De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 212 van 12.7.1997.
                                                                   Verzoek van de House of Lords van 1 februari 1999 om
                                                                   een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Commissio-
                                                                            ners of Customs and Excise en Primback Ltd
                                                                                (Zaak C-34/99)
Beroep, op 5 februari 1999 ingesteld door Commissie van
                                                                                (1999/C 100/15)
de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese
                             Unie
                       (Zaak C-29/99)
                                                                   De House of Lords heeft bij beschikking van 1 februari
                       (1999/C 100/14)                             1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                   8 februari 1999, in het geding tussen Commissioners of
                                                                   Customs and Excise en Primback Ltd, het Hof van Justitie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-
is op 5 februari 1999 beroep ingesteld tegen Raad van de           dicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
Europese Unie door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door T. F. Cusack en L.
Ström, juridisch adviseurs, als gemachtigden, domicilie            1. Indien een detailhandelaar voor eÂeÂn prijs goederen en
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                  de mogelijkheid van een periode van krediet voor de
lid van haar juridische dienst, Centre Wagner.                          betaling van die prijs aanbiedt Ð waarbij het krediet
                                                                        door een ander dan de detailhandelaar wordt verstrekt
                                                                        en de klant hiervoor geen extra kosten in rekening
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        worden gebracht Ð, wat is dan de maatstaf van hef-
                                                                        fing waarover de detailhandelaar, gelet op artikel 11,
                                                                        punt A, lid 1, onder a), en 13, punt B, onder d),
Ð de laatste alinea van de verklaring van de Europese                   punt 1, van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad (1), met
     Gemeenschap voor Atoomenergie, als bedoeld in                      betrekking tot de geleverde goederen belasting ver-
     artikel 30, lid 4, onder iii), van het Verdrag inzake              schuldigd is? Inzonderheid, is de maatstaf van heffing:
     nucleaire veiligheid, in bijlage bij het besluit van de
     Raad van 7 december 1998 nietig te verklaren;
                                                                        a) het volledige door de klant te betalen bedrag,
Ð de Raad te verwijzen in de kosten.                                    b) het volledige door de klant te betalen bedrag, ver-
                                                                             minderd met de waarde van het krediet,
Middelen en voornaamste argumenten                                      c) indien een ander bedrag dan onder b) hierboven,
                                                                             het bedrag dat de detailhandelaar daadwerkelijk
                                                                             ontvangt, of
Door de beperkingen in de tekst van de laatste alinea van
de verklaring in bijlage bij zijn besluit van 7 december
1998 betreffende de bevoegdheid van de Gemeenschap                      d) een bedrag berekend op een andere basis en, zo ja,
probeert de Raad vast te stellen, dat de bevoegdheid van                     welke?
de Gemeenschap op de onder het Verdrag inzake nucleaire
veiligheid vallende gebieden beperkt is tot artikel 15 en
artikel 16, lid 2, en dat deze zich niet uitstrekt tot de aan-     2. Indien de maatstaf van heffing bestaat in het volledige
gelegenheden die worden geregeld in de artikelen 1 tot en               door de klant te betalen bedrag verminderd met de
met 5, artikel 7, artikel 14, artikel 16, leden 1 en 3, en de           waarde van het krediet (zie vraag 1, onder b)), hoe
artikelen 17 tot en met 19.                                             moet dat krediet dan worden gewaardeerd?


title: Zaak C-423/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  27 april 2006  (verzoek van de Social Security Commissioner om een prejudiciële beslissing) — Sarah Margaret Richards tegen Secretary of State for Work and Pensions (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid — Richtlijn 79/7/EEG — Weigering, op leeftijd van 60 jaar ouderdomspensioen toe te kennen aan transseksueel die operatief van mannelijk naar vrouwelijk geslacht is overgegaan)

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/13

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 27 april 2006 (verzoek van de Social Security Commissioner om een prejudiciële beslissing) — Sarah Margaret Richards tegen Secretary of State for Work and Pensions
   (Zaak C-423/04) (1)

   (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid - Richtlijn 79/7/EEG - Weigering, op leeftijd van 60 jaar ouderdomspensioen toe te kennen aan transseksueel die operatief van mannelijk naar vrouwelijk geslacht is overgegaan)
   (2006/C 143/23)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Social Security Commissioner
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Sarah Margaret Richards

      Verweerder: Secretary of State for Work and Pensions
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Social Security Commissioner — Uitlegging van artikelen 4 en 7 van richtlijn 79/7 EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid — Weigering, ouderdomspensioen toe te kennen op leeftijd van 60 jaar aan transseksueel die van mannelijk naar vrouwelijk geslacht is overgegaan, leeftijd waarop hij pensioengerechtigd zou zijn indien hij vrouw was bij geboorte
   Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, moet in die zin worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een wetgeving die aan een persoon die overeenkomstig de in het nationale recht gestelde voorwaarden van het mannelijk naar het vrouwelijk geslacht is overgegaan de toekenning van een ouderdomspensioen weigert op grond dat zij de leeftijd van 65 jaar niet heeft bereikt, terwijl dezelfde persoon voor een dergelijk pensioen in aanmerking zou zijn gekomen op de leeftijd van 60 jaar indien zij naar nationaal recht als vrouw was beschouwd.

               2)

               Er zijn geen termen aanwezig om de werking van dit arrest in de tijd te beperken.

      (1)  PB C 300 van 4.12.2004.


title: Zaak C-264/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2011 door Kaimer GmbH & Co. Holding KG e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 maart 2011 in zaak T-379/06, Kaimer GmbH & Co. Holding KG, Sanha Kaimer GmbH & Co. KG, Sanha Italia Srl./Europese Commissie

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/22

         Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2011 door Kaimer GmbH & Co. Holding KG e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 maart 2011 in zaak T-379/06, Kaimer GmbH & Co. Holding KG, Sanha Kaimer GmbH & Co. KG, Sanha Italia Srl./Europese Commissie
   (Zaak C-264/11 P)
   2011/C 269/42
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwiranten: Kaimer GmbH & Co. Holding KG, Sanha Kaimer GmbH & Co. KG en Sanha Italia Srl. (vertegenwoordiger: J. Brück, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 24 maart 2011 in zaak T-379/06 (Kaimer e.a./Commissie) vernietigen voor zover het beroep daarbij is verworpen, en de beschikking van verweerster van 20 september 2006 [nummer C(2006) 4180, zaak COMP/F-1/38.121 — Fittingen] nietig verklaren;

               —

               subsidiair, het arrest van het Gerecht van 24 maart 2011 in zaak T-379/06 (Kaimer e.a./Commissie) vernietigen voor zover het beroep daarbij is verworpen, en de bij artikel 2 van de beschikking van verweerster van 20 september 2006 [nummer C(2006) 4180, zaak COMP/F-1/38.121 — Fittingen] opgelegde geldboete verlagen;

               —

               meer subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beslissing;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht houdende gedeeltelijke verwerping van het beroep dat is ingesteld tegen beschikking C(2006) 4180 def. van de Commissie van 20 september 2006 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/F-1/38.121 — Fittingen).
   Rekwiranten voeren in totaal drie middelen aan.
   Met hun eerste middel stellen rekwiranten onjuiste opvatting van de bewijsmiddelen door het Gerecht. Het Gerecht staafde zijn oordeel inzake het tijdstip van het begin van de inbreuk met een specifiek bewijsmiddel. In strijd met de ondubbelzinnige bewoordingen van dit bewijsmiddel vormt dat stuk volgens het Gerecht het bewijs van het begin van de inbreuk. Een juiste beoordeling van het bewijsmiddel levert precies het tegenovergestelde op, namelijk dat er op de markt onzekerheid over het marktgedrag van rekwiranten bestond. Het betrokken stuk kan op zich en zonder verdere bewijsvoering juist worden beoordeeld.
   Met hun tweede middel beroepen rekwiranten zich op een onjuiste beoordeling van de bewijswaarde van de verklaringen van kroongetuigen. Dit tweede middel berust op twee argumenten. Ten eerste heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door een bijzondere bewijswaarde toe te kennen aan de verklaringen van kroongetuigen. De in de onderhavige procedure doorslaggevende verklaringen van kroongetuigen zijn afkomstig van kroongetuigen die de Commissie een meerwaarde wensten op te leveren teneinde voor een zo hoog mogelijke vermindering van de boete in aanmerking te komen. Deze situatie bracht mee dat de verklaringen overdreven bezwarend waren en dus juist geen bijzondere bewijswaarde hebben. Het Gerecht heeft in de motivering van zijn arrest geen aandacht aan deze omstandigheid besteed. Ten tweede heeft het Gerecht een contradictie tussen de verschillende verklaringen van kroongetuigen niet opgehelderd, zodat zijn arrest onjuist en ontoereikend is gemotiveerd. De eerste kroongetuige in het proces heeft rekwiranten niet genoemd als deelnemers aan de inbreuk, ofschoon hij een volledige verklaring heeft afgelegd en daarmee een totale kwijtschelding van de geldboete heeft weten te verkrijgen. De tenlasteleggingen tegen rekwiranten zijn op de verklaringen van de andere kroongetuigen gebaseerd. Indien aan de verklaring van de eerste onderneming die met de Commissie heeft samengewerkt een bijzondere bewijswaarde zou zijn verleend, zou deze contradictie zijn weggewerkt.
   Met hun derde middel stellen rekwiranten dat het Handvest van de grondrechten en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (hierna: „EVRM”) is geschonden. Rekwiranten voeren twee redenen aan voor de schending van deze hogere rechtsvoorschriften. Enerzijds voldoet de door het Gerecht in het kader van een mededingingsverstorend kartel met oplegging van een geldboete verrichte waarschijnlijkheidscontrole niet aan de eisen van het Handvest van de grondrechten en het EVRM, wat het recht op een doeltreffende voorziening in rechte betreft. In dit verband wijzen rekwiranten erop dat het geven van boetebeschikkingen door de Commissie stellig strafrechtelijke trekken heeft. Anderzijds beantwoordt de procedure bij de Commissie zelf niet aan de voorschriften van het EVRM en het Handvest van de grondrechten. Ter onderbouwing van dit argument stellen rekwiranten dat de Commissie de relevante feiten vaststelt, een procedure inleidt tegen de ondernemingen en vervolgens ook nog zelf beslist over de sanctie en de hoogte ervan. Een dergelijke procedure is alleen aanvaardbaar wanneer de beschikkingen van de Commissie volledig door een rechterlijke instantie worden getoetst. Zoals in het kader van voormelde eerste reden ter ondersteuning van het derde middel is uiteengezet, beperkt het Gerecht zich bij een onderzoek van beschikkingen van de Commissie evenwel tot kennelijke tegenstrijdigheden en doet het zelf geen rechtstreekse vaststellingen aangaande de feiten.


title: Zaak C-222/03 P: Hogere voorziening, op 21 mei 2003 ingesteld door Associazione Produttori Olivicoli Laziali (A.P.O.L.) en Associazione Italiana Produtorri Olivicoli (A.I.P.O.) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 6 maart 2003 in de gevoegde zaken T-61/00 en T-62/00, Associazione Produttori Olivicoli Laziali (APOL) en Associazione Italiana Produtorri Olivicoli (AIPO) tegen Europese Commissie

text:
19.7.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 171/17
       slotte omvat het verslag over het Vlaamse Gewest niet             gevoegde zaken T-61/00 en T-62/00, Associazione Produttori
       alle documenten en inlichtingen die volgens artikel 10            Olivicoli Laziali (APOL) en Associazione Italiana Produtorri
       juncto bijlage V van de richtlijn hier deel van moeten            Olivicoli (AIPO) tegen Europese Commissie.
       uitmaken.
                                                                         Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
—      het Waalse Gewest heeft de artikelen 10, lid 2, en 12 van
       de richtlijn geschonden, aangezien het slechts voor een           —    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
       gedeelte van zijn grondgebied, en dan nog te laat, de                  Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 6 maart
       wateren heeft vastgesteld en de kwetsbare zones heeft                  2003 in de gevoegde zaken T-61/00 en T-62/00 te
       aangewezen, en de aanwijzing van de kwetsbare zones                    vernietigen.
       tot op heden onvolledig is. Bovendien hebben de Waalse
       autoriteiten, in strijd met artikel 3 van de richtlijn, bij
       de vaststelling van de verontreinigde wateren en de
       aanwijzing van de kwetsbare zones geen rekening gehou-            Middelen en voornaamste argumenten
       den met de verontreiniging van de kust- en zeewateren.
       Daarnaast is artikel 5 van de richtlijn geschonden, doordat
       het Waalse Gewest, nadat het twee kwetsbare zones op              Rekwiranten betogen dat het Gerecht van eerste aanleg:
       zijn grondgebied had aangewezen, binnen de gestelde
       termijn actieprogramma’s had moeten opstellen, hetgeen            —    het beginsel van overmacht onjuist heeft uitgelegd en
       tot op heden niet is gebeurd.                                          toegepast;
                                                                         —    het evenredigheidsbeginsel en de artikelen 9, lid 1, en 17,
                                                                              lid 2, sub b, van verordening nr. 355/77 onjuist heeft
( 1) Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake             uitgelegd en toegepast; zijn arrest op een onlogische en
     de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit         tegenstrijdige en dus ontoereikende wijze heeft gemo-
     agrarische bronnen (PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1).                    tiveerd;
                                                                         —    de rechten van de verdediging heeft geschonden;
                                                                         —    zich niet heeft uitgesproken over de relevantie van een
                                                                              maatregel van instructie.
Hogere voorziening, op 21 mei 2003 ingesteld door
Associazione Produttori Olivicoli Laziali (A.P.O.L.) en                  Beroep, op 22 mei 2003 ingesteld door Commissie van de
Associazione Italiana Produtorri Olivicoli (A.I.P.O.) tegen                Europese Gemeenschappen tegen de Franse Republiek
het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 6 maart                                               (Zaak C-225/03)
2003 in de gevoegde zaken T-61/00 en T-62/00, Associa-
zione Produttori Olivicoli Laziali (APOL) en Associazione
Italiana Produtorri Olivicoli (AIPO) tegen Europese Com-                                         (2003/C 171/24)
                               missie
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                        (Zaak C-222/03 P)                                op 22 mei 2003 beroep ingesteld tegen de Franse Republiek
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                         woordigd door L. Ström en F. Simonetti als gemachtigden,
                          (2003/C 171/23)                                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                         De Commissie concludeert dat het het Hof behage:
                                                                         1.   vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op                 wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen aan te nemen
21 mei 2003 hogere voorziening ingesteld door Associazione                    die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/79/EG van
Produttori Olivicoli Laziali (APOL) en Associazione Italiana                  het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 1998
Produtorri Olivicoli (AIPO), vertegenwoordigd door E. Cappel-                 betreffende medische hulpmiddelen voor in-vitrodiag-
li, P. De Caterini en A. Bandini, advocaten te Rome, tegen het                nostiek (1), althans door deze in ieder geval niet aan de
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                      Commissie mee te delen, de krachtens die richtlijn op
Gemeenschappen (Tweede kamer) van 6 maart 2003 in de                          haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.


title: Zaak T-683/14 P: Arrest van het Gerecht van 26 november 2015 — Morgan/BHIM („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordelingsjaar 2010/2011 — Verkeerde opvatting — Motiveringsplicht — Kennelijk onjuiste beoordeling”)

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/52

         Arrest van het Gerecht van 26 november 2015 — Morgan/BHIM
   (Zaak T-683/14 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beoordelingsjaar 2010/2011 - Verkeerde opvatting - Motiveringsplicht - Kennelijk onjuiste beoordeling”))
   (2016/C 027/66)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Rhys Morgan (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Paolacci en A. Lukošiūtė, vervolgens A. Lukošiūtė, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 8 juli 2014, Morgan/BHIM (F-26/13, JurAmbt., EU:F:2014:180), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Rhys Morgan draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten die het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 431 van 1.12.2014.


title: Zaak T-81/16: Beroep ingesteld op 18 februari 2016 — Pirelli Tyre/EUIPO (twee gebogen lijnen op het zijvlak van een band)

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/51

         Beroep ingesteld op 18 februari 2016 — Pirelli Tyre/EUIPO (twee gebogen lijnen op het zijvlak van een band)
   (Zaak T-81/16)
   (2016/C 156/68)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pirelli Tyre SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: T. Müller, F. Togo, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniemerk op een vaste plaats bestaande in twee gebogen lijnen op het zijvlak van een band — inschrijvingsaanvraag nr. 13 388 293

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 9 december 2015 in zaak R 1019/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van verschillende formele en procedurele beginselen bij de beoordeling van de absolute weigeringsgronden;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009.


title: Beroep, op 27 juni 1997 ingesteld door Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-235/97)

text:
Nr. C 252/20          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16 . 8 . 97
Verzoek van de Juzgado de lo Social n° 4 te Madrid van                     — 103 286 730 Ffr. aan in aanmerking komende uit
30 mei 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding                        gaven in verband met interventiemaatregelen in de
tussen T. Fernández de Bobadilla, enerzijds, en Museo                           sector openbare opslag van granen;
Nacional del Prado, Comité de Empresa del Museo Nacio
        nal del Prado en Ministerio Fiscal, anderzijds                     — 720 720 Ffr. aan in aanmerking komende uitgaven
                       ( Zaak C-234/97)                                         ingevolge de restitutieregeling voor de uitvoer, in
                                                                                verband met de export van 73,5 ton smeltkaas
                          ( 97/C 252/39 )                                       naar Saudi-Arabië;
                                                                     — subsidiair, te verklaren dat het bedrag van de correctie
De Juzgado de lo Social n° 4 te Madrid heeft bij beschik                  van 103 286 730 Ffr. in de sector openbare opslag van
king van 30 mei 1997, ingekomen ter griffie van het Hof                    granen onevenredig is;
van Justitie op 26 juni 1997, in het geding tussen T. Fer
nandez de Bobadilla, enerzijds, en Museo Nacional del
Prado, Comité de Empresa del Museo Nacional del Prado                — verweerster te verwijzen in de kosten.
en Ministerio Fiscal, anderzijds, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudici                Middelen en voornaamste argumenten
ele beslissing over de navolgende vraag:
                                                                     (Wat de uitgaven in de sector granen betreft )
Is de bepaling in een collectieve overeenkomst van een
autonoom orgaan van de Spaanse staat, die verlangt dat               — Frankrijk voert dezelfde middelen aan als in zaak
om het beroep van restaurateur ( een niet-gereglementeerd                  C-232/96 ( 2 ).
beroep ) te mogen uitoefenen, eerst de in een ander land
van de Gemeenschap behaalde academische titel wordt                  (Wat de toepassing van de restitutieregeling betreft voor
gehomologeerd, welke homologatie een vergelijking van                een partij smeltkaas die is uitgevoerd naar Saudi-Arabië)
het Spaanse studieprogramma met dat van het andere land
inhoudt en meebrengt, dat de belanghebbende moet slagen              — Schending van Verordening ( EEG ) nr. 729/70 van de
voor technische en praktische examens over de in het                       Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering
Spaanse studieprogramma opgenomen materies die niet tot                    van het gemeenschappelijk landbouwbeleid ( 3 ): de uit
het studieprogramma van het andere betrokken land beho                    voer geschiedde overeenkomstig de geldende Gemeen
ren, in strijd met het vrije verkeer van werknemers ?                      schapsregels, en inzonderheid met inachtneming van
                                                                           de artikelen 5 en 13 van Verordening ( EEG ) nr. 3665/
                                                                           87 van de Commissie van 27 november 1987 hou
                                                                           dende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van
                                                                           het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouw
                                                                           producten (4 ). Bij ontbreken van Gemeenschapsregels,
                                                                           staat het aan de lidstaten om te bepalen wat is te ver
Beroep, op 27 juni 1997 ingesteld door Franse Republiek                    staan onder „ product van gezonde handelskwaliteit ".
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                         De Franse interministeriële commissie inzake coördina
                       ( Zaak C-235/97)                                    tie van de controles was evenwel van oordeel, dat het
                          ( 97/C 252/40 )                                  product niet voldeed aan de voorwaarden inzake
                                                                           gezonde handelskwaliteit. De kaas is vernietigd na ver
                                                                           vulling van de douaneformaliteiten, en zonder dat de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    Saudische autoriteiten voorbehoud hadden gemaakt
is op 27 juni 1997 beroep ingesteld tegen Commissie van                    ten aanzien van de invoer, zulks ter bescherming van
de Europese Gemeenschappen door Franse Republiek, ver                     de goede reputatie van het product.
tegenwoordigd door K. Rispal-Bellanger, onderdirecteur
bij de Directie juridische zaken van het Ministerie van Bui         (')  PB  nr. L 139 van 30 . 5 . 1997, blz . 30 .
tenlandse Zaken, en F. Pascal, attaché van het hoofdbe              (2)  PB  nr. C 269 van 14 . 9 . 1996 , blz . 9 .
                                                                     (3)  PB  nr. L 94 van 28 . 4 . 1970, blz . 13 .
stuur bij dezelfde directie, als gemachtigden, domicilie             (4 ) PB  nr. L 351 van 14 . 12 . 1987, blz . 1 .
gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse ambassade,
Boulevard Joseph II 8B.
De Franse Republiek concludeert dat het den Hove
behage :
                                                                     Verzoek van het Østre Landsret van 24 juni 1997 om een
— nietig te verklaren Beschikking 97/333/EG van de                   prejudiciële beslissing in het geding tussen Skatteministe
    Commissie van 23 april 1997 betreffende de goedkeu                     riet en Aktieselskabet Forsikringsselskabet Codan
    ring van de rekeningen die de lidstaten voor het begro                                     ( Zaak C-236/97 )
    tingsjaar 1993 hebben ingediend in verband met de                                              ( 97/C 252/41 )
    door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor
    de landbouw ( EOGFL ), afdeling Garantie, gefinan
    cierde uitgaven ('), voorzover daarbij , wat Frankrijk           Het 0stre Landsret heeft bij beschikking van 24 juni
    betreft, volgende uitgaven niet zijn erkend:                     1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op


title: Zaak T-659/16: Arrest van het Gerecht van 14 juni 2017 — LG Electronics/EUIPO (Second Display) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk Second Display — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/28

         Arrest van het Gerecht van 14 juni 2017 — LG Electronics/EUIPO (Second Display)
   (Zaak T-659/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk Second Display - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 249/42)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LG Electronics, Inc. (Seoel, Republiek Korea) (vertegenwoordigers: T. de Haan en P. Péters, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Ivanauskas, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 10 juni 2016 (zaak R 106/2016-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Second Display als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               LG Electronics, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 402 van 31.10.2016.


title: Beroep, op 6 februari 1995 ingesteld door G. Kühle tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-16/95)

text:
25 . 3 . 95            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 74/15
sollicitatie naar die drie posten is afgewezen in strijd met de       Middelen en voornaamste argumenten
prioritéitsvolgorde die is neergelegd in artikel 29 van het
Statuut alsmede in punt 6 van de kennisgeving van vacature,           De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
dat uitdrukkelijk bepaalt dat de mogelijkheden om bij wege            met die in zaak T-20/94 .
van overplaatsing in de betrokken posten te voorzien, bij
voorrang moeten worden onderzocht.
Voorts betoogt verzoeker, dat het tot aanstelling bevoegde
gezag de kennisgeving van vacature heeft geschonden, door
de kandidaten op grond van niet in de aankondiging                    Beroep, op 6 februari 1995 ingesteld door G. Kühle tegen
vermelde criteria te selecteren. Hij wijst erop, dat het tot          Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
aanstelling bevoegde gezag uitdrukkelijk heeft erkend, dat                                  Gemeenschappen
het personeelsleden had uitgekozen die ervaring als bode
hadden en die reeds in een dergelijke post waren tewerk                                    ( Zaak T-16/95 )
gesteld.                                                                                ( 95/C 74/29 )
Bovendien is zijns inziens bij de vaststelling van het                                     (Procestaai: Duits)
bestreden besluit een kennelijke beoordelingsfout begaan en
is het besluit in strijd met de door artikel 45 van het Statuut       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
verleende garanties vastgesteld .                                     schappen is op 6 februari 1995 beroep ingesteld tegen Raad
                                                                      van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Ten slotte verwijt verzoeker verweerder, dat deze zelfs in de         Gemeenschappen door G. Kühle, te Berge (Bondsrepubliek
fase van de uitdrukkelijke afwijzing van de klacht gegevens           Duitsland ), vertegenwoordigd door B. Meisterernst, M.
heeft meegedeeld op grond waarvan de gegrondheid van het              Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W. Haneklaus,
bestreden besluit kon worden nagegaan.                                advocaten te Münster, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg bij Dupong c.s, advocaten aldaar, Rue des Bains
                                                                      14a .
                                                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Beroep, op 27 januari 1995 ingesteld door J. Blum tegen               1 . verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                     een SLOM-I-vergoeding aan verzoeker voor de periode
                         Gemeenschappen                                    van 7 mei 1986 tot 29 maart 1989 ten bedrage van
                                                                           8 952,80 DM, met rente ad 8 % vanaf 19 mei 1992, en
                         ( Zaak T-14/95 )
                                                                           hen hoofdelijk in de kosten te verwijzen;
                            ( 95/C 74/28 )
                                                                      2. het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan
                        (Procestaai: Duits)                                gige beroep Hülseberg e.a. tegen Raad en Commissie
                                                                           (zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor
                                                                           sen .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 27 januari 1995 beroep ingesteld tegen Raad
van de Europese Unie en Commissie van de Europese                     Middelen en voornaamste argumenten
Gemeenschappen door J. Blum, te Hallschlag ( Bondsrepu
bliek Duitsland ), vertegenwoordigd door B. Meisterernst,             De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W. Haneklaus,                 met die in zaak T-20/94 .
advocaten te Münster, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue des
Bains 14a .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      Beroep, op 6 februari 1995 ingesteld door S. Alexopouloü
1 . verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     een SLOM-III-vergoeding aan verzoeker voor de                                          ( Zaak T-17/95 )
     periode van 19 oktober 1985 tot 29 juli 1993 ten                                          ( 95/C 74/30 )
     bedrage van 29 355,23 DM met rente ad 8 % vanaf
     19 mei 1992, en hen hoofdelijk in de advocatenkosten te
     verwijzen;                                                                            (Procestaai: Frans)
2. het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    gige beroep Hülseberg e.a . tegen Raad en Commissie               schappen is op 6 februari 1995 beroep ingesteld tegen
     (zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor             Commissie van de Europese Gemeenschappen door S.
    sen .                                                             Alexopoulou, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door


title: Beroep, op 8 oktober 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-330/96)

text:
  Nr. C 370/4          | NL 1                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   7 . 12 . 96
 Verzoek van 26 september 1996 van het Tribunale di Geno                 Beroep, op 8 oktober 1996 ingesteld door Commissie van
  va om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ente               de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
  Autonomo Fiera Internazionale di Genova en Ministero del
                                                                                ( Zaak C-330/96 )
  le Finanze dello Stato/Ispettorato Compartimentale Mono
                      poli di Stato di Genova                                                           ( 96/C 370/09 )
                           ( Zaak C-327/96 )
                              ( 96/C 370/07 )
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 8 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Repu
  Het Tribunale di Genova heeft bij beschikking van 26 sep               bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
  tember 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie            vertegenwoordigd door M. Condou-Durande, lid van haar
  op 3 oktober 1996 , in het geding tussen Ente Autonomo                  juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
  Fiera Internazionale di Genova en Ministero delle Finanze               burg bij G. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
  dello Stato/Ispettorato Compartimentale Monopoli di Stato               Centre Wagner, Kirchberg .
  di Genova het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
  schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over:
                                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage, vast te
  de uitlegging van de artikelen 86, 3 , 5 , 30 en 52 van het Ver        stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen de ge
  drag, en over de verenigbaarheid met die bepalingen van de              stelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin
  concessievoorwaarden ( artikel 15 ) voor de verkoop van                 gen vast te stellen en, subsidiair, aan de Commissie mee te
  monopolieprodukten, voor zover daarbij op de exploitant                 delen, die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 91/244/
  van de tabakswinkel een positieve verplichting wordt ge                EEG ( ] ) van de Commissie van 6 maart 1991 tot wijziging
  legd, met daaraan verbonden sancties, niet alleen om de ver            van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud
  koop van rookwaren van nationale oorsprong te begunsti                 van de vogelstand, de krachtens het Verdrag en die richtlijn
  gen, doch ook om alle publiciteit te weren voor                         op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen .
  buitenlandse rookwaren, ongeacht of zij al dan niet van
  communautaire oorsprong zijn .
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          De termijn waarover de Lid-Staten beschikten om aan de
                                                                          bepalingen van de richtlijn te voldoen, is op 31 juli 1992
  Beroep, op 8 oktober 1996 ingesteld door Commissie van                  verstreken . De Commissie constateert, dat de Helleense Re
    de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                  publiek nog niet aan de richtlijn heeft voldaan .
                           ( Zaak C-329/96 )
                                                                          (!) PB nr. L 1 15 van 8 . 5 . 1991 , blz . 41 .
                              ( 96/C 370/08 )
  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
  op 8 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Repu
  bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
  vertegenwoordigd door M. Condou-Durande, lid van haar                   Beroep, op 8 oktober 1996 ingesteld door Commissie van
  juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                    de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
  burg bij G. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,                                      ( Zaak C-331/96 )
  Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                                ( 96/C 370/ 10 )
  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage, vast te
. stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen de ge
  stelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
  gen vast te stellen en, subsidiair, aan de Commissie mee te             op 8 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Repu
  delen, die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/43/                bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
  EEG ( ] ) van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instand                vertegenwoordigd door M. Condou-Durande, lid van haar
  houding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en                juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
  fauna, de krachtens het Verdrag en die richtlijn op haar rus           burg bij G. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
  tende verplichtingen niet is nagekomen.                                 Centre Wagner, Kirchberg.
  Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage, vast te
   De termijn waarover de Lid-Staten beschikten om aan de                  stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen de ge
   bepalingen van de richtlijn te voldoen, is op 5 juni 1992 ver          stelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin
   streken. De Commissie constateert, dat de Helleense Repu               gen vast te stellen en, subsidiair, aan de Commissie mee te
   bliek nog niet aan de richtlijn heeft voldaan .                         delen, die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/72/
                                                                           EEG 0 ) van de Raad van 21 september 1992 betreffende de
   (M PB nr. L 206 van 22 . 7. 1992, blz . 7 .                             verontreiniging van de lucht door ozon, de krachtens het
                                                                           Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
                                                                           is nagekomen.


title: Zaak T-416/16: Beroep ingesteld op 31 juli 2016 — Othman/Raad

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/21

      Beroep ingesteld op 31 juli 2016 — Othman/Raad
      (Zaak T-416/16)
      (2016/C 364/20)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Razan Othman (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het beroep van verzoekster ontvankelijk en gegrond te verklaren;

                  —

                  dientengevolge besluit (GBVB) 2016/850 van 27 mei 2016 en de uitvoeringshandelingen daarvan nietig te verklaren, voor zover zij verzoekster betreffen;

                  —

                  de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan die in wezen gelijk zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke in zaak T-410/16, Makhlouf/Raad zijn aangevoerd.


title: Zaak F-99/09: Beroep ingesteld op 8 december 2009 — Papathanasiou/BHIM

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/52

         Beroep ingesteld op 8 december 2009 — Papathanasiou/BHIM
   (Zaak F-99/09)
   2010/C 134/88
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekster: Elisavet Papathanasiou (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Enerzijds, nietigverklaring van de in verzoeksters overeenkomst opgenomen clausule dat de arbeidsovereenkomst automatisch wordt beëindigd indien verzoekster niet slaagt voor een extern voor het BHIM georganiseerd vergelijkend onderzoek; anderzijds, vaststelling dat de vergelijkende onderzoeken BHIM/AD/01/07, BHIM/AD/02/07, BHIM/AST/01/07 en BHIM/AST/02/02 geen gevolgen hebben voor verzoeksters arbeidsovereenkomst. Voorts verzoek om schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het schrijven van het BHIM van 12 maart 2009 alsmede de daarin vervatte besluiten van het BHIM om verzoeksters arbeidsverhouding met inachtneming van een opzegtermijn van 8 maanden vanaf 16 maart 2009 te beëindigen nietig verklaren en vaststellen dat de arbeidsverhouding tussen verzoekster en het BHIM nog steeds bestaat. Voor zover het Gerecht dit noodzakelijk acht, het door verzoekster als niet-zelfstandig aangemerkte schrijven van het BHIM van 3 augustus 2009 (opschorting van de termijn met 3 maanden) en van 9 oktober 2009 (afwijzing van de klacht) nietig verklaren;

               —

               de ontbindende clausule in artikel 5 van verzoeksters arbeidsovereenkomst met het BHIM nietig verklaren, subsidiair,

                           —

                           vaststellen dat ook in de toekomst een beëindiging van verzoeksters arbeidsovereenkomst niet op deze ontbindende clausule kan worden gebaseerd;

                           —

                           subsidiair vaststellen dat de in het schrijven van het BHIM van 12 maart 2009 genoemde vergelijkende onderzoeken geen negatieve gevolgen konden verbinden aan de ontbindende clausule;

               —

               het BHIM veroordelen tot betaling aan verzoekster van een passende vergoeding, waarvan het Gerecht de hoogte zal bepalen, voor de materiële en immateriële schade die verzoekster heeft geleden door de in punt 1 genoemde verklaringen.

               —

               Voor het geval dat verzoeksters daadwerkelijke werkzaamheid op het tijdstip van de beslissing van het Gerecht en/of de betaling van de door het BHIM aan verzoekster verschuldigde bezoldiging ondanks het voortbestaan van een arbeidsverhouding door de onrechtmatige gedraging van het BHIM reeds werd beëindigd:

                           —

                           het BHIM ertoe veroordelen om verzoekster, onder vaststelling van de verplichting van het BHIM om verzoekster onder de tot nu toe geldende voorwaarden verder tewerk te stellen en weer in dienst te nemen, de door haar geleden materiële schade volledig te vergoeden, met name door de uitbetaling van de volledige eventueel nog niet betaalde bezoldiging, alsmede alle andere kosten te vergoeden die zij door de onrechtmatige gedraging van het BHIM heeft geleden (met aftrek van de ontvangen werkloosheidsuitkering);

                           —

                           subsidiair, voor het geval verzoekster om juridische of feitelijke redenen in casu niet onder de tot nu toe geldende voorwaarden in dienst wordt genomen of verder tewerk wordt gesteld, het BHIM ertoe veroordelen om verzoekster voor de door de onrechtmatige beëindiging van haar werkzaamheid ontstane materiële schade een schadevergoeding te betalen ter hoogte van het verschil tussen de daadwerkelijk te verwachten inkomsten en de inkomsten die zij, met inachtneming van de pensioenuitkeringen en andere aanspraken, zou hebben behaald indien de overeenkomst niet was beëindigd;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-450/04: Beroep, op 9 november 2004 ingesteld door Bouygues SA en Bouygues Télécom tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/27

         Beroep, op 9 november 2004 ingesteld door Bouygues SA en Bouygues Télécom tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-450/04)
   (2005/C 31/51)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 november 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bouygues SA en Bouygues Télécom, respectievelijk gevestigd te Parijs en te Boulogne Billancourt (Frankrijk), vertegenwoordigd door Louis Vogel, Joseph Vogel, François Sureau, Didier Théophile, Bernard Amory en Alexandre Verheyden, advocaten.
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               artikel 1 van beschikking nr. C(2004)3060 van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 2 augustus 2004 nietig te verklaren;

               —

               artikel 2 van voornoemde beschikking nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen beschikking nr. C(2004)3060 van 2 augustus 2004 waarin de Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft geoordeeld dat het aandeelhoudersvoorschot dat door Frankrijk in december 2002 aan de France Telecom-groep was toegekend in de vorm van een kredietlijn van 9 miljard euro, geplaatst in het kader van de sinds juli 2002 afgelegde verklaringen, met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun vormde. De Commissie heeft bovendien bepaald dat deze steun niet mocht worden teruggevorderd.
   Met betrekking tot de vaststelling van de steun voeren verzoeksters bovendien aan dat in de betrokken beschikking de uit de verklaringen van de Franse regering, die van juli tot oktober 2002 het krediet aan France Télécom had ondersteund ofschoon deze onderneming grote schulden had en enorme verliezen leed, voortvloeiende verplichtingen als staatssteun hadden moeten worden gekwalificeerd.
   Ter ondersteuning van hun vorderingen merken verzoeksters op dat:

               —

               de Commissie artikel 87 van het Verdrag verkeerd heeft toegepast door te weigeren om de verklaringen van de Franse regering van juli, september en oktober 2002, tezamen dan wel afzonderlijk, als staatssteun te kwalificeren. Verweerster had in dat verband moeten vaststellen dat genoemde verklaringen France Télécom een voordeel hadden verschaft dat zowel de mededinging als het handelsverkeer tussen lidstaten vervalste;

               —

               de bestreden beschikking is gebaseerd op een tegenstrijdige en ontoereikende motivering. Dienaangaande wordt aangegeven dat de Franse regering niet de logische consequentie heeft getrokken uit haar constatering dat de verklaringen van de Franse regering alle kenmerken van staatssteun vertoonden, door deze verklaringen als staatssteun te kwalificeren.

               —

               had moeten worden vastgesteld dat de weigering de terugvordering van de steun te gelasten een schending vormde van artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 tot toepassing van artikel 88 van het Verdrag als ook van wezenlijke vormvoorschriften vanwege een ontoereikende motivering. Verzoeksters zijn in dit opzicht van mening dat de Commissie het bedrag van de steun zonder meer had kunnen bepalen zonder inbreuk te maken op de rechten van verweer van Frankrijk, en dat de terugvordering van de betrokken steun in casu geen inbreuk zou hebben gemaakt op het vertrouwensbeginsel.


title: Zaak T-113/99: Beroep, op 7 mei 1999 ingesteld door The Galileo Company en Galileo International L.L.C. tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 226/34              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.8.1999
betrokken post te solliciteren, terwijl het, indien hij niet op         Verzoeksters zijn namelijk van mening, dat zowel de bepaling
grond van een onregelmatige procedure waarvoor hij geen                 betreffende de exclusieve uitzending van de algemene ketens
enkele verantwoordelijkheid draagt, op de betrokken post was            als de bepaling betreffende het voorkeursrecht dat TPS van
benoemd, thans in het kader van een normale procedure zou               haar vennoten heeft gekregen voor de themaketens en de
zijn ingedeeld in de rang A 4, zodat hij zich kandidaat zou             televisiediensten die nevenrestricties vormen voor de gemeen-
kunnen stellen voor de betrokken post.                                  schappelijke onderneming TPS, op dezelfde wijze dienen te
                                                                        worden behandeld als de gemeenschappelijke onderneming.
Verzoeker stelt, dat het Parlement aldus heeft gehandeld in             Door die bepalingen niet als restricties aan te merken, verplicht
strijd met artikel 233 (ex artikel 176) EG, de artikelen 4, 7,          de Commissie verzoeksters op regelmatige tijdstippen verlen-
lid 1, 29, lid 1, 45 en 46 van het Statuut en de interne                ging van de verkregen vrijstellingen te vragen, en gaat zij
uitvoeringsbepalingen van het Parlement inzake bevordering              derhalve voorbij aan artikel 81 EG (ex artikel 85) en aan het
en loopbaan, en met de beginselen van gelijkheid van behande-           rechtszekerheidsbeginsel. Subsidiair betogen verzoeksters, dat
ling, de zorgplicht, het evenredigheidsbeginsel en het vertrou-         de Commissie de in lid 3 van dat artikel 81 genoemde
wensbeginsel. Voorts stelt hij, dat de schendingen van boven-           vrijstellingscriteria verkeerd heeft toegepast en een beoorde-
bedoelde voorschriften en beginselen een misbruik van be-               lingsfout heeft gemaakt met betrekking tot de minimumduur
voegdheid opleveren, waaraan de bedoeling ten grondslag ligt            van de vrijstelling.
om op de betrokken post een kandidaat te benoemen waarvan
de keuze vooraf vaststaat.                                              Met betrekking tot de in artikel 2 van de bestreden beschikking
                                                                        bedoelde bepaling beklemtonen verzoeksters, dat de Commis-
                                                                        sie hun toezegging om zich van concurrentie te onthouden
                                                                        weliswaar als een nevenrestrictie bij de oprichting van TPS
                                                                        aanmerkt, maar zulks slechts voor drie jaar. Door die benade-
                                                                        ring zou de Commissie zich niet hebben gehouden aan de
                                                                        regels die zij zelf had geformuleerd in haar 24e Verslag over
Beroep, op 10 mei 1999 ingesteld door Métropole Télé-                   het mededingingsbeleid (1994) en artikel 81 EG (ex artikel 85)
vision — M6, Suez-Lyonnaise des Eaux, France Télécom                    en het rechtszekerheidsbeginsel hebben geschonden.
en Télévision Française 1 — TF1 tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-112/99)
                        (1999/C 226/60)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        Beroep, op 7 mei 1999 ingesteld door The Galileo Compa-
                                                                        ny en Galileo International L.L.C. tegen Raad van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                         Europese Unie
schappen is op 10 mei 1999 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door Métropole Télé-
vision — M6 te Neuilly-sur-Seine (Frankrijk), Suez-Lyonnaise                                     (Zaak T-113/99)
des Eaux te Nanterre (Frankrijk), France Télécom te Parijs en
Télévision Française 1 — TF1 te Parijs, vertegenwoordigd door
D. Théophile, P. Dunaud en P. Elsen, advocaten te Parijs,                                        (1999/C 226/61)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
A. May, advocaat aldaar, Grand’Rue 31.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren de artikelen 2 en 3 van de beschikking            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     van de Commissie van 3 maart 1999 in een procedure op              schappen is op 7 mei 1999 beroep ingesteld tegen Raad van
     grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/36.327 —               de Europese Unie door The Galileo Company en Galileo
     TPS) (PB L 90, blz. 6);                                            International L.L.C., vertegenwoordigd door R. Plender, S.
                                                                        Masters, K. Holmes en D. Austin, domicilie gekozen hebbende
— de Commissie in alle kosten te verwijzen.                             te Luxemburg ten kantore van Elvinger, Hoss en Prussen,
                                                                        advocaten aldaar, Côte d’Eich 15.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Verzoeksters verwijten de Commissie, dat zij met betrekking
tot enkele bepalingen van de overeenkomsten tot oprichting              — artikel 1,lid 7, sub b, tweede streepje, van verordening (EG)
van de vennootschap Télévision par satellite (TPS) slechts een               nr. 323/1999 van de Raad van 8 februari 1999 nietig te
tijdelijke negatieve verklaring voor drie jaar heeft verleend,               verklaren, voorzover deze maatregel van toepassing is op
namelijk met betrekking tot de bepaling betreffende de exclu-                exploitanten van geautomatiseerde boekingssystemen die
sieve uitzending van de vier ketens via TPS en de bepaling                   actief waren op de datum waarop de maatregel werd
betreffende de themaketens en de televisiediensten van TPS                   vastgesteld, en
(artikel 3 van de bestreden beschikking) en het non-
concurrentiebeding (artikel 2 van de bestreden beschikking).            — de Raad te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 7.8.1999                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 226/35
Middelen en voornaamste argumenten                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeksters komen op tegen artikel1, lid 7, sub b, tweede               — verordening (EG) nr. 378/1999 van de Commissie van
streepje, van verordening (EG) nr. 323/1999 van de Raad                      19 februari 1999 nietig te verklaren, voorzover zij de
van 8 februari 1999 tot wijziging van verordening (EEG)                      benaming Pays d’Auge/Pays d’Auge-Cambremer inschrijft;
nr. 2299/89 betreffende gedragsregels voor geautomatiseerde
boekingssystemen (CRS) (1). Bij dit artikel wordt een punt (v)           — de Commissie in alle kosten te verwijzen.
ingevoegd in artikel 6, lid 1, sub b, van de gewijzigde
verordening, volgens hetwelk een groep luchtvaartmaatschap-
pijen en/of abonnees het recht moet hebben, gegevens ter
gemeenschappelijke verwerking aan te kopen.                              Middelen en voornaamste argumenten
Ervan uitgaande dat daarbij aan exploitanten van CRS een
                                                                         Verzoekster vervaardigt cider die zij sinds 1999 in de handel
verplichting wordt opgelegd om slechts een maal commerciële
                                                                         brengt, onder meer onder de benamingen „La Cidraie — grand
informatie over te dragen aan luchtvaartmaatschappijen die
                                                                         cru du Pays d’Auge” en „Jacques Toy — grand cru — cidre du
een gemeenschappelijk belang hebben bij gemeenschappelijke
                                                                         Pays d’Auge”. Zij bestrijdt de litigieuze verordening, voorzover
verwerking van deze gegevens, stellen verzoeksters dat ar-
                                                                         de toepassing daarvan tot gevolg zou hebben dat het haar
tikel 6, lid 1, sub b, in strijd is met het evenredigheidsbeginsel,
                                                                         wordt verboden, haar cider te blijven verhandelen onder de
en wel om twee redenen:
                                                                         benaming „Pays d’Auge”.
— indien deze bepaling aldus moet worden uitgelegd, dat het
     luchtvaartmaatschappijen is toegestaan om groepen te                Zij voert tegen de litigieuze verordening twee middelen aan:
     vormen teneinde de overdracht van commerciële gegevens
     te kopen, ongeacht de omvang van de betrokken lucht-
     vaartmaatschappijen of het aantal deelnemers in de groep,           — wat de vorm betreft, is de procedure die tot vaststelling
     is de maatregel buitensporig en niet noodzakelijk om het                van verordening nr. 378/1999 heeft geleid gebrekkig,
     doel te bereiken dat tijdens de totstandkoming van ar-                  doordat het verzet dat verzoekster tegen de inschrijving
     tikel 6, lid 1, sub b, is aangegeven, namelijk de reisbureaus           van de benaming „Pays d’Auge” had aangetekend, niet ter
     in staat te stellen om zich in groepen te verenigen teneinde            kennis van de Commissie is gebracht;
     de overdracht van commerciële gegevens te kopen;
                                                                         — ten gronde miskent de verordening die voor cider de
— de maatregel is onevenredig,omdat hij ernstige financiële                  benaming „Pays d’Auge” inschrijft, de voorwaarden van
     gevolgen heeft voor de CRS-exploitanten die op de datum                 artikel 2 van verordening nr. 2081/92, daar zij betrekking
     waarop de bestreden verordening werd vastgesteld, de                    heeft op een product dat generlei bijzondere kenmerken
     overdracht van commerciële gegevens verzorgden.                         heeft wat betreft het aanbevolen productieprocédé en
                                                                             waarvan de bereiding de veiligheid van de consument niet
Verzoeksters stellen eveneens schending van de motiverings-                  waarborgt.
plicht.
(1) PB L 40, 13.2.1999, blz. 1.
                                                                         Beroep, op 12 mei 1999 ingesteld door Société Système
                                                                         Européen Promotion „SEP” tegen Commissie van de
Beroep, op 11 mei 1999 ingesteld door CSR Pampryl                                         Europese Gemeenschappen
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-115/99)
                          (Zaak T-114/99)
                                                                                (1999/C 226/63)
                          (1999/C 226/62)
                          (Procestaal: Frans)                                                     (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 11 mei 1999 beroep ingesteld tegen Commissie              schappen is op 12 mei 1999 beroep tegen Commissie van de
van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap CSR                  Europese Gemeenschappen ingesteld door Société Système
Pampryl, gevestigd te La Courneuve (Frankrijk), vertegenwoor-            Européen Promotion „SEP”, gevestigd te Saint Vit (Frankrijk),
digd door D. Couturier-Heller, advocaat te Parijs, domicilie             vertegenwoordigd door J. C. Fourgoux, advocaat te Parijs,
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz,                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2.                               P. Schiltz, advocaat aldaar , rue Béatrix de Bourbon 4.


title: Zaak C-463/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 augustus 2013 — Stanley International Betting en Stanleybet Malta/Ministero dell’Economia e delle Finanze en Agenzia delle Dogane e dei Monopoli di Stato

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/44

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 augustus 2013 — Stanley International Betting en Stanleybet Malta/Ministero dell’Economia e delle Finanze en Agenzia delle Dogane e dei Monopoli di Stato
   (Zaak C-463/13)
   2013/C 344/76
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Stanley International Betting Ltd, Stanleybet Malta Ltd

      Verwerende partijen: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli di Stato

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 49 e.v. en 56 e.v. VWEU en de beginselen die het Hof van Justitie van de Europese Unie in het arrest van 16 februari 2012 [gevoegde zaken C-72/10 en C-77/10] heeft geformuleerd, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de aanbesteding van concessies met een kortere looptijd dan de in het verleden verleende concessies, ingeval deze aanbesteding is uitgeschreven om de gevolgen van de onrechtmatige uitsluiting van een aantal exploitanten van de aanbesteding ongedaan te maken?

               2)

               Moeten de artikelen 49 e.v. en 56 e.v. VWEU en de beginselen die het Hof van Justitie van de Europese Unie in het arrest van 16 februari 2012 [gevoegde zaken C-72/10 en C-77/10] heeft geformuleerd, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de opvatting dat de verkorte looptijd van de aan te besteden concessies vergeleken met de looptijd van de in het verleden verleende concessies afdoende wordt gerechtvaardigd door de noodzaak het concessiestelsel opnieuw op te zetten door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen?


title: Zaak F-126/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 16 januari 2007 — Borbély/Commissie (Ambtenaren — Vergoeding van kosten — Inrichtingsvergoeding — Dagvergoeding — Reiskosten bij indiensttreding — Plaats van aanwerving — Volledige rechtsmacht)

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 16 januari 2007 — Borbély/Commissie
   (Zaak F-126/05) (1)

   (Ambtenaren - Vergoeding van kosten - Inrichtingsvergoeding - Dagvergoeding - Reiskosten bij indiensttreding - Plaats van aanwerving - Volledige rechtsmacht)
   (2007/C 42/82)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Andrea Borbély (Brussel, België) (vertegenwoordiger: R. Stötzel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Kraemer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om verzoekster de inrichtingsvergoeding, de dagvergoeding en de vergoeding van reiskosten na vaststelling van haar plaats van aanwerving te Brussel toe te kennen
   Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 2 maart 2005 wordt nietig verklaard, voor zover daarbij wordt geweigerd om de verzoekende partij de inrichtingsvergoeding voorzien in artikel 5, lid 1, van bijlage VII bij het Statuut en de dagvergoeding voorzien in artikel 10, lid 1, van die bijlage toe te kennen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt veroordeeld tot betaling aan de verzoekende partij, overeenkomstig de geldende statutaire regels, van de bedragen van die vergoedingen, vermeerderd met moratoire interessen vanaf de data waarop deze respectievelijk verschuldigd waren en tot de datum van daadwerkelijke betaling, tegen de door de ECB voor de basisherfinancieringstransacties vastgestelde en gedurende de betrokken periode geldende rentevoet, vermeerderd met twee punten.

               3)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               4)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006, blz. 54.


title: Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door P. Salez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-92/97)

text:
31 . 5 . 97            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 166/25
Beroep, op 7 april 1997 inge'steld door P. Salez tegen                   — voorzover nodig nietig te verklaren het expliciete be
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                              sluit van de Commissie van 27 december 1996 tot af
                           ( Zaak T-92/97)                                    wijzing van zijn klacht;
                             ( 97/C 166/51 )                             — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                        (Procestaai: Frans)                              Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                    in zaak T-16/97 0 ).
meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door P. Sa                     (M PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27 .
lez, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N.
Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari , rue de Cessange
30 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                       Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door B. Nau tegen Com
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                                               ( Zaak T-94/97)
     18 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe                                            ( 97/C 166/53 )
     passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
     tuut;                                                                                (Procestaai: Frans)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                 meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
     Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door B.
     kelijke afwijzing van zijn klacht;                                  Nau, wonende te Strombeek-Bever ( België ), vertegenwoor
                                                                         digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie geko
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.                  zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue
                                                                         de Cessange 30 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                      — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
met die in zaak T- 16/97 H.                                                    18 juni 1996 tot afwijzing van haar verzoek om de
                                                                               toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het
(') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz. 27.                                     Statuut;
                                                                         — voorzover nodig nietig te verklaren het expliciete be
                                                                               sluit van de Commissie van 27 december 1996 tot af
                                                                               wijzing van haar klacht;
                                                                         — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door Minh-Hong Pham
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      Middelen en voornaamste argumenten
                            (Zaak T-93/97)
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                              ( 97/C 166/52 )                            in zaak T-16/97 ( 1 ).
                        (Procestaai: Frans)                               (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
 meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
 Commissie van de Europese Gemeenschappen door Minh
 Hong Pham, wonende te Brussel ( België ), vertegenwoor                 Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door M. L. Brichard te
 digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie geko                      gen Commissie van de Europese Gemeenschappen
 zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue
 de Cessange 30 .                                                                                ( Zaak T-95/97)
                                                                                ( 97/C 166/54
 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                                                (Procestaai: Frans)
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
      27 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe              meenschappen is op 7 april 1997 breroep ingesteld tegen
      passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta           Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. L.
      tuut;                                                               Brichard, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N.


title: Zaak C-132/01: Beroep, op 22 maart 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
2.6.2001               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 161/9
Beroep, op 22 maart 2001 ingesteld door Commissie van                  Beroep, op 22 maart 2001 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-                     de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                                rijk                                                                     rijk
                         (Zaak C-132/01)
                                                                                (Zaak C-133/01)
                         (2001/C 161/16)
                                                                                (2001/C 161/17)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 22 maart 2001 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
woordigd door G. Braun, lid van haar juridische dienst,                op 22 maart 2001 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Berscheid,              door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
juridisch adviseur bij haar juridische dienst, Centre Wagner           woordigd door G. Braun, lid van haar juridische dienst,
C 254, Kirchberg.                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Berscheid,
                                                                       juridisch adviseur bij haar juridische dienst, Centre Wagner
                                                                       C 254, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
1)    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-
      gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het
      EG-Verdrag en richtlijn 97/41/EG van de Raad van
                                                                       1)    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-
      25 juni 1997 tot wijziging van de richtlijnen 76/895/EEG,
                                                                             gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het
      86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG tot vaststelling
                                                                             EG-Verdrag en richtlijn 98/82/EG van de Commissie van
      van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmid-
                                                                             27 oktober 1998 houdende wijziging van de bijlagen van
      delen in en op respectievelijk groenten en fruit, granen,
                                                                             de richtlijnen 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG
      levensmiddelen van dierlijke oorsprong en bepaalde pro-
                                                                             van de Raad tot vaststelling van maximumgehalten aan
      ducten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van
                                                                             residuen van bestrijdingsmiddelen in en op respectievelijk
      groenten en fruit (1), door niet binnen de gestelde termijn
                                                                             granen, levensmiddelen van dierlijke oorsprong en be-
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                             paalde producten van plantaardige oorsprong, met inbe-
      stellen die nodig zijn voor de omzetting van die richtlijn
                                                                             grip van groenten en fruit (1), door niet binnen de gestelde
      in nationaal recht;
                                                                             termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
                                                                             vast te stellen die nodig zijn voor de omzetting van die
2)    verweerster in de kosten te verwijzen.                                 richtlijn in nationaal recht;
                                                                       2)    verweerster in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Ingevolge de verbindende bepalingen van de artikelen 249,              Middelen en voornaamste argumenten
derde alinea, en 10, eerste alinea, EG zijn de lidstaten gehouden,
tot hen gerichte richtlijnen zodanig in nationaal recht om te
zetten, dat deze bij het verstrijken van de daartoe gestelde
termijn hun volle werking ontplooien. De in artikel 5, eerste          De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
alinea, van de onderhavige richtlijn gestelde termijn is op            die in zaak C-132/01 (2); de in artikel 5, lid 2, van de richtlijn
31 december 1999 verstreken zonder dat Oostenrijk de                   bepaalde omzettingstermijn is op 30 april 1999 verstreken.
noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld.
                                                                       (1) PB L 290, blz. 25.
                                                                       (2) Zie blz. 9 van dit Publicatieblad.
(1) PB L 184, blz. 33.


title: gevoegde zaken T-134/03 en T-135/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  27 september 2005  — Common Market Fertilizers SA/Commissie ( Kwijtschelding van invoerrechten — Artikel 1, lid 3, van verordening (EG) nr. 3319/94 — Rechtstreekse facturering aan importeur — Begrip  groep van deskundigen  als bedoeld in verordening (EEG) nr. 2454/93 — Rechten van verdediging —  Klaarblijkelijke nalatigheid  als bedoeld in artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 — Motiveringsplicht )

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/21

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2005 — Common Market Fertilizers SA/Commissie
   (gevoegde zaken T-134/03 en T-135/03) (1)

   („Kwijtschelding van invoerrechten - Artikel 1, lid 3, van verordening (EG) nr. 3319/94 - Rechtstreekse facturering aan importeur - Begrip „groep van deskundigen” als bedoeld in verordening (EEG) nr. 2454/93 - Rechten van verdediging - „Klaarblijkelijke nalatigheid” als bedoeld in artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 - Motiveringsplicht”)
   (2005/C 296/44)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Common Market Fertilizers SA (Brussel, België) [vertegenwoordiger(s): A. Sutton, barrister, en N. Flandin, advocaat]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): X. Lewis als gemachtigde]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring van beschikkingen C (2002) 5217 def. en C (2002) 5218 def. van de Commissie van 20 december 2002 houdende vaststelling dat de kwijtschelding van invoerrechten in een bijzonder geval niet gerechtvaardigd is
   Dictum van het arrest

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Verzoekster zal haar eigen kosten en die van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 158 van 5.7.2003.


title: Zaak C-168/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour du travail de Mons (België) op 25 maart 2016 — Sandra Nogueira, Victor Perez-Ortega, Virginie Mauguit, Maria Sanchez-Odogherty, José Sanchez-Navarro/Crewlink Ltd

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour du travail de Mons (België) op 25 maart 2016 — Sandra Nogueira, Victor Perez-Ortega, Virginie Mauguit, Maria Sanchez-Odogherty, José Sanchez-Navarro/Crewlink Ltd
   (Zaak C-168/16)
   (2016/C 191/22)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour du travail de Mons

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Sandra Nogueira, Victor Perez-Ortega, Virginie Mauguit, Maria Sanchez-Odogherty, José Sanchez-Navarro

      Verwerende partij: Crewlink Ltd

      Prejudiciële vraag

   Kan, rekening houdend met:

               —

               de behoeften aan voorspelbaarheid van de afloop van een geschil en aan rechtszekerheid, die vooropstonden bij de vaststelling van de regels betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken zoals bepaald in het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag van 29 november 1996 betreffende de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden (PB 1997, 15, blz. 1), „Executieverdrag” genoemd, en bij verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) (zie met name arrest van 19 juli 2012, Mahamdia, C-154/11, punten 44 en 46),

               —

               de bijzondere kenmerken van de Europese luchtvaartsector, waarin het boordpersoneel van een luchtvaartmaatschappij met zetel in één van de staten van de Europese Unie ter beschikking is gesteld aan deze luchtvaartmaatschappij door een andere vennootschap met zetel in dezelfde staat en dagelijks het luchtruim van de Europese Unie doorkruist vanaf een thuisbasis die, zoals in casu, in een andere lidstaat kan zijn gevestigd,

               —

               de specifieke kenmerken van het onderhavige geding, zoals beschreven in de motivering van de onderhavige verwijzingsbeslissing,

               —

               het uit het begrip „thuisbasis” afgeleide criterium [zoals gedefinieerd in bijlage III bij verordening (EEG) nr. 3922/91], dat door verordening nr. 883/2004 wordt gebruikt ter bepaling van de socialezekerheidswetgeving die sinds 28 juni 2012 op leden van het cockpit- en het cabinepersoneel van toepassing is,

               —

               de lessen getrokken uit de in de motivering van de onderhavige verwijzingsbeslissing aangehaalde rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie,

         het begrip „plaats waar de arbeidsovereenkomst gewoonlijk wordt uitgevoerd” als bedoeld in artikel 19, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 aldus worden uitgelegd dat het kan worden gelijkgesteld met het begrip „thuisbasis” dat in bijlage III bij verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad van 16 december 1991 is gedefinieerd als „de locatie die door de exploitant aan het bemanningslid is aangewezen en waar het bemanningslid in de regel een dienstperiode of een reeks dienstperioden aanvangt en beëindigt, en waar, onder normale omstandigheden, de exploitant niet verantwoordelijk is voor de accommodatie van het bemanningslid in kwestie”, ten behoeve van de vaststelling van de verdragsluitende staat (en bijgevolg diens rechterlijke bevoegdheid) op het grondgebied waarvan de werknemers gewoonlijk hun arbeid verrichten wanneer deze werknemers, in hun hoedanigheid van leden van het boordpersoneel, ter beschikking zijn gesteld aan een maatschappij die is onderworpen aan het recht van een van de landen van de Unie en in het volledige luchtruim van de Europese Unie internationaal passagiersvervoer verzorgt, gelet op het feit dat dit aanknopingspunt, dat wordt afgeleid uit de „thuisbasis” als „werkelijk centrum van de arbeidsverhouding” voor zover alle werknemers daar systematisch hun werkdag beginnen en beëindigen met de organisatie van hun dagelijkse werk en voor de periode van de contractuele betrekkingen waarin zij ter beschikking zijn gesteld aan deze luchtvaartmaatschappij effectief in de buurt ervan gaan wonen, zowel de nauwste banden heeft met een verdragsluitende staat als de meest passende bescherming garandeert aan de zwakste partij in de contractuele relatie?