title: Zaak T-239/01: Beroep, op 2 oktober 2001 ingesteld door SGL Carbon AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 3/34                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   5.1.2002
Oppositiemerk of-teken:         In Duitsland ingeschreven merk           de autoriteiten in de Verenigde Staten is beëindigd met de
                                „TUFFTRIDE” (nr. 1.723.310)              oplegging van een geldboete aan verzoekster.
                                voor waren van klasse 1, 7 en 11
Beslissing oppositie-af-        Afwijzing van de oppositie               Op de haar toegezonden mededeling van punten van bezwaar
deling:                                                                  antwoordde verzoekster aan verweerster, dat zij de door
                                                                         verweerster aangevoerde feiten niet betwistte. Tegelijkertijd
Beslissing kamer van be-        Verwerping van beroep van ver-           stelde zij, dat bij de vaststelling van de geldboete door
roep:                           zoekster                                 verweerster het bedrag van de in de VS opgelegde geldboete
                                                                         moest worden afgetrokken, of dat daarmee althans in passende
Middelen:                       Artikelen 8, lid 1, sub b, en 7,         mate rekening moest worden gehouden.
                                lid 1, sub f, van verordening
                                nr. 40/94 (1)
                                                                         In de bestreden beschikking verweet verweerster verzoekster,
                                                                         dat zij had deelgenomen aan een mededingingsregeling; voor
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993          de berekening van de geldboete ging verweerster uit van de
    inzake het Gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                       wereldmarkt van grafietelektroden. Aan verzoekster werd een
                                                                         geldboete van 80,2 miljoen euro opgelegd.
                                                                         Verzoekster komt op tegen de gehele beschikking. Zij stelt, dat
                                                                         verweerster geen rekening heeft gehouden met het feit dat
                                                                         verzoekster in andere rechtsgebieden reeds een sanctie is
                                                                         opgelegd voor dezelfde feiten. Verweerster heeft met name de
Beroep, op 2 oktober 2001 ingesteld door SGL Carbon                      reeds in andere staten opgelegde geldboeten niet in mindering
 AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       gebracht en heeft daardoor het verbod van dubbele bestraffing
                                                                         („ne bis in idem”) geschonden. Los daarvan heeft verweerster
                                                                         artikel 253 EG en artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62
                        (Zaak T-239/01)                                  geschonden door een onjuiste berekening van de geldboete,
                                                                         gelet op de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (1)
                          (2002/C 3/59)                                  en de mededeling betreffende het niet opleggen of verminderen
                                                                         van geldboeten (2). De Commissie heeft de algemene beginselen
                                                                         van gelijke behandeling en evenredigheid geschonden en heeft
                         (Procestaal: Duits)                             in elke fase van de berekening van de geldboete juridische
                                                                         en beoordelingsfouten gemaakt ten nadele van verzoekster.
                                                                         Bovendien heeft verweerster geen rekening gehouden met
                                                                         onder meer de door verzoekster verleende medewerking.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door SGL                        (1) PB 1998, C 9, blz. 3.
Carbon AG, vertegenwoordigd door M. Klusmann, F. Wiemer                  (2) PB 1996, C 207, blz. 4.
en C. Canenbley, advocaten.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     beschikking C(2001)1986 def. van 18 juli 2001 nietig te
      verklaren;                                                         Beroep, op 3 oktober 2001 ingesteld door Rica Foods
                                                                         (Free Zone) N.V. tegen de Commissie van de Europese
—     subsidiair, de haar bij de bestreden beschikking opgelegde                                  Gemeenschappen
      geldboete passend te verlagen;
                                                                                (Zaak T-242/01)
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                                (2002/C 3/60)
Middelen en voornaamste argumenten                                                              (Procestaal: Nederlands)
Verzoekster produceert verschillende koolstof- en grafietpro-
ducten, waaronder grafietelektroden. In antwoord op een                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
verzoek om inlichtingen op grond van artikel 11 van verorde-             schappen is op 3 oktober 2001 beroep ingesteld tegen de
ning nr. 17/62 betreffende vermoedelijke mededingingsver-                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Rica
storende overeenkomsten op de markt van grafietelektroden                Foods (Free Zone) N.V., gevestigd te Oranjestad (Aruba),
verklaarde verzoekster zich tegenover verweerster bereid, mee            vertegenwoordigd door mr. G. van der Wal, domicilie gekozen
te werken aan het onderzoek. Een soortgelijke procedure van              hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-104/01: Beroep, op 14 mei 2001 ingesteld door C. Oberhauser tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
11.8.2001             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 227/23
Beroep, op 5 mei 2001 ingesteld door Michael Cwik tegen                Beroep, op 14 mei 2001 ingesteld door C. Oberhauser
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                        tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                                                                                (merken, tekeningen en modellen)
                       (Zaak T-103/01)
                                                                                (Zaak T-104/01)
                        (2001/C 227/44)
                                                                                (2001/C 227/45)
                        (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 5 mei 2001 beroep ingesteld tegen de                    (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Michael                  Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
Cwik, wonende te Tervuren (België), vertegenwoordigd door                                             Duits)
N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      schappen is op 14 mei 2001 beroep ingesteld tegen Bureau
                                                                       voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van             gen en modellen) door C. Oberhauser, te München (Duitsland),
      13 juni 2000 om verzoeker over te plaatsen van de                vertegenwoordigd door M. Graf, advocaat. In de procedure
      eenheid „Informatie, publicaties en economische do-              voor de kamer van beroep was voorts partij Petit Liberto S.A.,
      cumentatie”, thans „Informatie: EURO en EMU” (DG                 Gerona (Spanje).
      ECFIN-04), naar de eenheid „Algemene coördinatie, per-
      sonele middelen en administratie”, sinds maart 2000
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      „Coördinatie, personele middelen informatie en ad-
      ministratie”(DG ECFIN-01);
                                                                       —     de beslissing van de tweede kamer van beroep van het
—     voorzover nodig het besluit van de Commissie houdende                  Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van
      stilzwijgende afwijzing van verzoekers klacht van 26 sep-              28 februari 2001 (zaak R 757/1999-2) te vernietigen;
      tember 2000 nietig te verklaren;
                                                                       —     het Bureau te verwijzen in de kosten van dit geding en
—     verweerster te veroordelen tot betaling van 25 000 Euro                interveniënte te verwijzen in de kosten van de procedure
      als vergoeding van immateriële schade;                                 voor het Bureau.
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker stelt dat de Commissie door niet te antwoorden op            Aanvraagster van het           Verzoekster
zijn klacht tegen zijn overplaatsing haar in artikel 25, tweede        merk:
alinea, van het Statuut neergelegde verplichting om elke
nadelige beslissing met redenen te omkleden, niet is nageko-           Aangevraagde merk:             Woordmerk „Fifties” voor waren
men. Verzoeker stelt tevens misbruik van bevoegdheid. Vol-                                            van klasse 25 („Jeans-kleding”) —
gens verzoeker heeft de Commissie hem daadwerkelijk onder                                             aanvraagnr. 490003
druk gezet door hem de toegang te beletten tot de informatie
die hij nodig had om zijn taken op het gebied van informatie
en communicatie te verrichten, met het doel hem te isoleren            Houder van het oppo-           Petit Liberto S.A.
en geestelijk te intimideren. Verzoeker benadrukt voorts dat           sitiemerk of -teken:
zijn functie van economisch en monetair specialist onvoldoen-
de overeenstemt met het werk dat hem na zijn overplaatsing             Oppositiemerk of -te-          In Spanje ingeschreven woord-
binnen de eenheid ECFIN-01 is opgedragen. Ten slotte stelt hij         ken:                           /beeldmerk        „miss      fifties”
dat de Commissie bij haar beslissing over zijn situatie de                                            (nr. 1.723.310) voor waren van
zorgvuldigheid niet in acht heeft genomen, daar zij noch met                                          klasse 25
het belang van de dienst noch met verzoekers belang rekening
heeft gehouden. Volgens verzoeker is deze situatie het gevolg
van een sinds enkele jaren bestaande slechte persoonlijke              Beslissing oppositie-af-       Afwijzing van de aanvraag
verhouding tussen hem en zijn hiërarchische meerderen.                 deling:
                                                                       Beslissing kamer van be-       Verwerping van beroep van ver-
                                                                       roep:                          zoekster
 ---pagebreak--- C 227/24              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      11.8.2001
Middelen:                     — De kamer van beroep miskent,           de bezoldiging die behoorde bij de rang waarin hij op 1 april
                                  dat het oppositiemerk niet uit       1985 in vaste dienst is benoemd. Verzoeker beroept zich
                                  een begrip „miss fifties” be-        derhalve op schending van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij
                                  staat, maar uit een woord-           het Statuut en schending van de algemene bepalingen ter
                                  /beeldmerk met afwijkende            uitvoering van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut.
                                  woord- en beeldbestanddelen
                              — er bestaat geen „indirect ver-
                                  band” (conceptual connection
                                  tussen „Fifties” en „miss fif-
                                  ties”.
                                                                       Beroep, op 14 mei 2001 ingesteld door Sacilor Lormines
                                                                        SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-107/01)
                                                                                (2001/C 227/47)
Beroep, op 11 mei 2001 ingesteld door Noé Youssouroum                                            (Procestaal: Frans)
              tegen Raad van de Europese Unie
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                        (Zaak T-106/01)                                schappen is op 14 mei 2001 beroep tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen ingesteld door Sacilor Lormines
                                                                       SA, gevestigd te Puteaux (Frankrijk), vertegenwoordigd door
                        (2001/C 227/46)                                G. Marty, advocaat.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                        (Procestaal: Frans)                            —     nietig te verklaren het door de Commissie op 21 april
                                                                             2001 stilzwijgend genomen besluit houdende weigering
                                                                             om gevolg te geven aan de door Sacilor Lormines
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    ingediende en op 21 februari 2001 onder nr. SG
schappen is op 11 mei 2001 beroep ingesteld tegen Raad van                   01 A/2321 ingeschreven klacht;
de Europese Unie door Noé Youssouroum, wonende te Brussel,
vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten,              —     subsidiair, nietig te verklaren het besluit van de Commis-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                     sie van 30 maart 2001 houdende weigering om gevolg te
                                                                             geven aan de door Sacilor Lormines ingediende en op
                                                                             21 februari 2001 onder nr. SG 01 A/2321 ingeschreven
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                            klacht;
—    nietig te verklaren het besluit van de Raad van 8 juni 2000       —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
     inzake het bij de berekening van het ouderdomspensioen
     volgens het Statuut overeenkomstig artikel 11, lid 2,
     van bijlage VIII bij het Statuut aan te rekenen aantal            Middelen en voornaamste argumenten
     pensioenjaren in verband met de overdracht aan de
     communautaire pensioenregeling van de pensioenrechten
     die verzoeker vóór zijn indiensttreding had verworven;          Bij brief van 30 maart 2001 weigerde de Commissie gevolg te
                                                                       geven aan de klacht waarbij verzoekster had verzocht de
—    verweerder in de kosten te verwijzen.                             procedure van artikel 88 EGKS-Verdrag tegen de Franse
                                                                       regering in te leiden. Ter ondersteuning van haar beroep
                                                                       wegens nalaten en tot nietigverklaring stelt verzoekster dat de
                                                                       Commissie artikel 88 EGKS-Verdrag heeft geschonden. Vol-
Middelen en voornaamste argumenten                                     gens verzoekster heeft de Franse regering inbreuk gemaakt op
                                                                       de artikelen 4, sub c, en 86 EGKS-Verdrag door verzoekster
                                                                       bijzonder lasten op te leggen, en had de Commissie daarop
Verzoeker betwist de bezoldiging die de Raad in aanmerking             overeenkomstig artikel 88 EGKS-Verdrag moeten reageren.
heeft genomen bij de berekening van het aantal pensioenjaren           Verder stelt verzoekster in het kader van haar beroep tot
dat in aanmerking moet worden genomen in verband met de                nietigverklaring, dat bij de vaststelling van het besluit van
overdracht van de door verzoeker vóór zijn indiensttreding           30 maart 2001 wezenlijke vormvoorschriften en het beginsel
verworven pensioenrechten. Volgens verzoeker had de Raad               van goed bestuur zijn geschonden.
de bezoldiging in aanmerking moeten nemen die verzoeker
bij zijn indiensttreding op 1 november 1983 ontving als
hulpfunctionaris en vervolgens als tijdelijk functionaris, en niet


title: Zaak C-187/00: Verzoek van het Arbeitsgericht Hamburg van 3 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen H. Kutz-Bauer en Freie und Hansestadt Hamburg

text:
22.7.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 211/11
     cumulatie en mengsels van cacao en suiker met LGO-               Verzoek van de Cour d’Appel de Paris (9e Chambre) van
     oorsprong op grond van artikel 6 van Bijlage II bij het          15 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
     LGO-Besluit onbeperkt mogelijk. De Commissie beoogt              tussen E. Balguerie, B. A. Mercier en P. Thomas — Civiel-
     met Verordening 265/2000 een beperking aan te brengen            rechtelijk aansprakelijke partijen: vennootschap Balgue-
     op een door de Raad gehandhaafde EG/LGO-oorsprongs-              rie, vennootschap Pillet en Orkos Diffusion, en Ad-
     cumulatie en beoogt aldus een kennelijk door het LGO-            ministration des Douanes, in aanwezigheid van het Open-
     Besluit gecreëerd en door de Raad gehandhaafd gevolg te                                    baar Ministerie
     voorkomen.
— Schending van artikel 253 EG.                                                                (Zaak C-190/00)
(1) PB 2000, L 56, blz. 39.
(2) PB 1991, L 263, blz. 1.                                                                    (2000/C 211/18)
(3) PB 2000, L 55, blz. 67.
                                                                      De Cour d’Appel de Paris heeft bij arrest van 15 mei 2000,
                                                                      ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 mei 2000,
                                                                      in het geding tussen E. Balguerie, B. A. Mercier en P. Thomas
                                                                      — Civielrechtelijk aansprakelijke partijen: vennootschap Bal-
Verzoek van het Arbeitsgericht Hamburg van 3 mei                      guerie, vennootschap Pillet en Orkos Diffusion, en Ad-
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen              ministration des Douanes, in aanwezigheid van het Openbaar
      H. Kutz-Bauer en Freie und Hansestadt Hamburg                   Ministerie, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                      pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                         (Zaak C-187/00)                              vraag:
                         (2000/C 211/17)
                                                                      „Verbieden verordening nr. 4142/87 van de Commissie van
Het Arbeitsgericht Hamburg heeft bij beschikking van 3 mei            9 december 1987 (1) en de voorwaarden voor de toepassing
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 mei         van deze verordening op de invoer van dadels in het kader van
2000, in het geding tussen H. Kutz-Bauer en Freie und                 de regeling tot schorsing van de douanerechten op grond van
Hansestadt Hamburg, het Hof van Justitie van de Europese              de bestemming van de goederen, dat dadels worden ingevoerd
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over           in oorspronkelijke verpakkingen met een inhoud van 11 kg of
de navolgende vragen:                                                 minder?”
1. Is een regeling in de collectieve arbeidsovereenkomst voor
     de openbare dienst die zowel mannelijke als vrouwelijke
     werknemers toestaat om aanspraak op deeltijd voor oude-          (1) Verordening (EEG) nr. 4142/87 van de Commissie van 9 decem-
     ren te maken, in strijd met de artikelen 2, lid 1, en 5, lid 1,      ber 1987 tot vaststelling van de voorwaarden en bepalingen
     van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976             waaraan voor bepaalde goederen, bij invoer, de toepassing
     betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van                van een gunstige tariefregeling in verband met de bijzondere
     gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien                bestemming van die goederen is onderworpen (PB L 387 van
     van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding            31.12.1987, blz. 81).
     en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoor-
     waarden (PB L 39, blz. 40), wanneer die regeling de deeltijd
     voor ouderen enkel toelaat tot het tijdstip waarop voor het
     eerst aanspraak kan worden gemaakt op een volledig
     wettelijk ouderdomspensioen, en wanneer tevens de groep
     van personen die reeds op zestigjarige leeftijd een volledig
     pensioen kunnen ontvangen vrijwel uitsluitend uit vrou-
     wen bestaat, terwijl de groep die pas op vijfenzestigjarige
     leeftijd een volledig pensioen kan ontvangen, vrijwel
     uitsluitend uit mannen bestaat?                                  Beroep, op 23 mei 2000 ingesteld door Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
2. Zijn de nationale gerechten bevoegd om, wanneer de
     regelingen in de collectieve arbeidsovereenkomst en de
     wettelijke regelingen in strijd zijn met de richtlijnen                                   (Zaak C-191/00)
     76/207/EEG (1) en 79/7/EEG (2), die regelingen zonder
     acht te slaan op de met het gemeenschapsrecht strijdige                                   (2000/C 211/19)
     beperkingen ten gunste van de benadeelde groep te
     blijven toepassen totdat door de partijen bij de collectieve
     arbeidsovereenkomst en/of door de wetgever een niet-             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     discriminerende regeling in het leven is geroepen?               op 23 mei 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
(1) PB L 39 van 14.02.1976, blz. 40.                                  woordigd door K. Banks, juridisch adviseur, en door L. Pignato-
(2) PB L 6 van 10.01.1979, blz. 24.                                   ra, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                      Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak F-49/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 april 2016 — FU/Commissie (Openbare dienst — Tuchtprocedure — Tuchtraad — Tijdelijk functionaris van de Rekenkamer die als ambtenaar op proef bij de Commissie wordt aangesteld — Wijziging van plaats van tewerkstelling — Ontbreken van een verklaring van de wijziging van de plaats van tewerkstelling bij de administratie van de Rekenkamer — Gelijktijdige verzoeken om de vergoeding bij de beëindiging van de dienst in het land van herkomst en de inrichtingsvergoeding te Brussel — Verzoek om vergoeding van de verhuiskosten van Luxemburg naar het land van herkomst — Onderzoek van OLAF — Tuchtmaatregel — Indeling in een lagere functiegroep zonder terugzetting in de rang — Artikel 25 van bijlage IX bij het Statuut — Kennelijk onjuiste beoordeling — Niet-eerbiediging van het beginsel van hoor en wederhoor — Nieuw feit — Verplichting om de tuchtprocedure te heropenen — Evenredigheid van de sanctie — Termijn van de procedure)

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/48

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 april 2016 — FU/Commissie
   (Zaak F-49/15) (1)

   ((Openbare dienst - Tuchtprocedure - Tuchtraad - Tijdelijk functionaris van de Rekenkamer die als ambtenaar op proef bij de Commissie wordt aangesteld - Wijziging van plaats van tewerkstelling - Ontbreken van een verklaring van de wijziging van de plaats van tewerkstelling bij de administratie van de Rekenkamer - Gelijktijdige verzoeken om de vergoeding bij de beëindiging van de dienst in het land van herkomst en de inrichtingsvergoeding te Brussel - Verzoek om vergoeding van de verhuiskosten van Luxemburg naar het land van herkomst - Onderzoek van OLAF - Tuchtmaatregel - Indeling in een lagere functiegroep zonder terugzetting in de rang - Artikel 25 van bijlage IX bij het Statuut - Kennelijk onjuiste beoordeling - Niet-eerbiediging van het beginsel van hoor en wederhoor - Nieuw feit - Verplichting om de tuchtprocedure te heropenen - Evenredigheid van de sanctie - Termijn van de procedure))
   (2016/C 191/69)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: FU (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en C. Ehrbar, gemachtigden, vervolgens C. Ehrbar en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker de tuchtmaatregel van terugzetting in de rang AST 5 op te leggen, ofschoon hij was aangesteld in de rang AD 5, omdat hij zogenoemde valse verklaringen heeft afgelegd teneinde aanspraak te maken op de vergoeding bij de beëindiging van de dienst en de betaling van verhuiskosten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               FU draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 190 van 8.6.2015, blz. 36.


title: Zaak C-407/03: Beroep, op 29 september 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

text:
C 275/36              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           15.11.2003
Verzoek van het Tribunal d’instance du VIIe arrondisse-                „Is het volgens de bepalingen van het gemeenschapsrecht
ment de Paris van 21 augustus 2003 om een prejudiciële                 inzake de beperking van het op de markt brengen en van het
beslissing in het geding tussen Waterman SA en Directeur               gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten, met
           général des douanes et droits indirects                     name de bepalingen van de richtlijnen 76/769 (1) en 94/
                                                                       60 (2) van 20 december 1994, verboden siccatieven met
                                                                       loodverbindingen, die als voor de voortplanting vergiftige
                        (Zaak C-400/03)                                stoffen zijn ingedeeld, op de markt te brengen met het oog op
                                                                       hun verkoop aan het publiek, of kan volgens die bepalingen
                                                                       op voormelde producten de afwijking voor „verfstoffen voor
                        (2003/C 275/53)                                kunstenaars” worden toegepast?”
                                                                       (1) Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende
                                                                           de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
Het Tribunal d’instance du VIIe arrondissement de Paris heeft              bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt
bij beschikking van 21 augustus 2003, ingekomen ter griffie                brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en
van het Hof van Justitie op 26 september 2003, in het geding               preparaten (PB L 262 van 27.9.1976, blz. 201).
tussen Waterman SA en Directeur général des douanes et                 (2) Richtlijn 94/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van
droits indirects, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-             20 december 1994 tot veertiende wijziging van Richtlijn 76/769/
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                   EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en
navolgende vraag:                                                          bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking
                                                                           van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde
                                                                           gevaarlijke stoffen en preparaten (PB L 365 van 31.12.1994,
                                                                           blz. 1).
Is de toelichting op de gecombineerde nomenclatuur bij de
posten 4202 12 11 en 4202 12 19, welke de bewoordingen
„van kunststof in vellen” als volgt preciseert: „bestaat het
buitenmateriaal van een product uit een samengestelde stof,
waarvan de met het blote oog zichtbare buitenzijde uit een vel
kunststof bestaat (bijvoorbeeld van een vel kunststof verbon-
den met weefsel), dan is het voor de indeling onder deze
onderverdelingen niet van belang of het vel kunststof reeds
voor de productie van de samengestelde stof werd vervaardigd           Beroep, op 29 september 2003 ingesteld door Commissie
of dat de kunststoflaag is verkregen door de stof [...] met            van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Fin-
kunststof te bestrijken of te overtrekken. Dit op voorwaarde                                            land
dat de met het blote oog zichtbare buitenzijde er uit ziet als
een vooraf vervaardigd vel van kunststof” in strijd met het                                      (Zaak C-407/03)
tarief?
                                                                                (2003/C 275/55)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 29 september 2003 beroep tegen Republiek Finland
                                                                       ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Verzoek van het Tribunal de grande instance du Mans van                vertegenwoordigd door M. van Beek en M. Huttunen als
8 september om een prejudiciële beslissing in het geding               gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
tussen Procureur de la République en Olivier Dupuy en
                         Hervé Rouvre
                                                                       De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                       dat het den Hove behage:
                        (Zaak C-404/03)
                                                                       1)    vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet de
                                                                             wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                        (2003/C 275/54)
                                                                             die nodig zijn om te waarborgen dat alle projecten,
                                                                             daaronder begrepen degene waarvoor een zogenoemde
                                                                             milieu-effectbeoordeling moet worden verricht, overeen-
                                                                             komstig de regels worden beoordeeld, de krachtens
Het Tribunal de grande instance du Mans heeft bij beschikking                artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG (1) van de Raad
van 8 september 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van                  van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de
Justitie op 29 september 2003, in het geding tussen Procureur                natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna op haar
de la République en Olivier Dupuy en Hervé Rouvre, het Hof                   rustende verplichtingen niet is nagekomen;
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                  2)    de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 15.11.2003              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 275/37
Middelen en voornaamste argumenten                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                        dat het den Hove behage:
Finland is de krachtens de habitatrichtlijn op hem rustende
verplichtingen niet nagekomen door niet de wettelijke en                1.   vast te stellen dat het Koninkrijk België
bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
te waarborgen dat alle projecten, daaronder begrepen degene
                                                                             —     niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 18 EG en
waarvoor een zogenoemde milieu-effectbeoordeling moet
                                                                                richtlijn 90/364/EEG betreffende het verblijfsrecht
worden verricht, overeenkomstig de regels worden beoordeeld.                       op hem rustende verplichtingen, door het verblijfs-
Alleen al dit feit is een voldoende grondslag voor het onderha-                    recht van de burgers van de Unie te onderwerpen
vige beroep.
                                                                                aan de voorwaarde dat deze burgers beschikken over
                                                                                toereikende persoonlijke bestaansmiddelen;
Finland heeft in zijn antwoord op de officiële mededeling
gesteld dat voorzover projecten onder de wetten inzake de                    —     niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem
milieu-effectbeoordeling vallen, het in het kader van de milieu-                   rusten krachtens richtlijn 90/364/EEG betreffende
effectbeoordelingsprocedure verrichte onderzoek kan worden                         het verblijfsrecht (1), artikel 4 van richtlijn 68/360/
beschouwd als de volgens § 65 van de wet inzake de                                 EEG inzake de opheffing van de beperkingen van de
bescherming van de habitats vereiste beoordeling. Volgens                          verplaatsing en het verblijf van de werknemers der
Finland wordt op die manier overlapping van procedures                             lidstaten en van hun familie binnen de Gemeen-
vermeden. Finland herhaalt het standpunt dat het in zijn                           schap (2), artikel 4 van richtlijn 73/148/EEG inzake
antwoord op het met redenen omkleed advies heeft inge-                             de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing
nomen.                                                                             en het verblijf van onderdanen van de lidstaten
                                                                                binnen de Gemeenschap ter zake van vestiging en
Voorzover Finland wijst op de praktische moeilijkheden om                          verrichten van diensten (3), artikel 2 van richtlijn 93/
zijn wetgeving in overeenstemming te brengen met zijn                              96/EEG inzake het verblijfsrecht voor studenten (4),
verdragsverplichtingen, herinnert de Commissie eraan dat                           en krachtens artikel 2 van richtlijn 90/365/EEG
volgens vaste rechtspraak van het Hof interne moeilijkheden                        betreffende het verblijfsrecht van werknemers en
van de staat bij de vaststelling van wetten en verordeningen                       zelfstandigen die hun beroepswerkzaamheid hebben
een lidstaat niet kunnen vrijstellen van de nakoming van de                        beëindigd (5), door te bepalen dat automatisch een
krachtens het gemeenschapsrecht op hem rustende verplichtin-                       bevel om het grondgebied te verlaten kan worden
gen. Eveneens volgens vaste rechtspraak van het Hof moet bij                       betekend aan burgers van de Unie die niet binnen
de beoordeling of de lidstaat zijn toetredingsverplichtingen is                    een bepaalde termijn de vereiste documenten voor
nagekomen, rekening worden gehouden met de situatie van                            de verkrijging van een verblijfsvergunning hebben
de lidstaat bij het verstrijken van de in het met redenen                          overgelegd;
omkleed advies gestelde termijn.
                                                                        2.   het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
Tot op heden heeft de Commissie niet vernomen dat de nodige
maatregelen zijn getroffen om de nationale wetgeving in
overeenstemming te brengen met artikel 6, lid 3, van de
habitatrichtlijn, en in elk geval zijn deze maatregelen niet aan
de Commissie meegedeeld.                                                Middelen en voornaamste argumenten
(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.                                     De Belgische regeling en de Belgische bestuurspraktijk
                                                                        schenden het gemeenschapsrecht voorzover zij voorzien in:
                                                                        —    de voorwaarde te beschikken over toereikende persoonlij-
                                                                             ke bestaansmiddelen.
Beroep, op 30 september 2003 ingesteld door Commissie                        Artikel 1 van richtlijn 90/364/EEG eist dat de burger van
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-                         de Unie aantoont dat hij voor zichzelf en zijn familieleden
                                gië                                          beschikt over toereikende bestaansmiddelen, maar vereist
                                                                             niet dat de bestaansmiddelen van hem zijn. De richtlijn
                                                                             stelt een flexibel en in de tijd evoluerend stelsel van
                         (Zaak C-408/03)
                                                                             waarborgen voor de ontvangende lidstaat vast, teneinde
                                                                             het voor de burger van de Unie mogelijk te maken om
                          (2003/C 275/56)                                    zich gemakkelijk op het grondgebied van de lidstaten te
                                                                             verplaatsen zonder te moeten aantonen dat hij beschikt
                                                                             over bestaansmiddelen voor de gehele duur van zijn
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   verblijf. De redenering van de Belgische autoriteiten
op 30 september 2003 beroep tegen Koninkrijk België inge-                    beoogt evenwel bijkomende waarborgen in te stellen
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         teneinde ab initio te vermijden dat de burger van de Unie
vertegenwoordigd door M. Condou Durande en M. D. Martin                      ten laste van de bijstandsregeling komt, hetgeen op zich
als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                   in strijd is met de geest van richtlijn 90/364/EEG.


title: Gevoegde zaken T-387/06 — T-390/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 oktober 2008 — Inter-Ikea Systems/BHIM (Weergave van laadbord) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat laadbord weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/31

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 oktober 2008 — Inter-Ikea Systems/BHIM (Weergave van laadbord)
   (Gevoegde zaken T-387/06 — T-390/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat laadbord weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 301/50)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Inter-Ikea Systems BV (Delft, Nederland) (vertegenwoordiger: J. Gulliksson, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroepen tegen vier beslissingen van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 september 2006 (zaken R 353/2006-1, R 354/2006-1, R 355/2006-1 en R 356/2006-1) inzake vier aanvragen tot inschrijving van beeldmerken bestaande in grafische voorstellingen van een laadbord
   Dictum

               1)

               De beslissingen van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 26 september 2006 (zaken R 353/2006-1, R 354/2006-1, R 355/2006-1 en R 356/2006-1) worden vernietigd voor zover daarbij de inschrijving van de aangevraagde merken wordt geweigerd met betrekking tot de waren en diensten van de klassen 6, 7, 16, 20, 35, 39 en 42 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd, met uitzondering van „pallets (laadborden) van metaal”, „ladingdragers en laadpallets van metaal voor verpakkings- en transportdoeleinden” en „transportpallets van metaal” van klasse 6, „pallets, niet van metaal”, „ladingdragers en laadpallets, niet van metaal, voor verpakkings- en transportdoeleinden” en „transportpallets, niet van metaal” van klasse 20, alsmede de diensten van „verhuur van laadborden” van klasse 39.

               2)

               De beroepen worden verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Zaak T-283/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 juli 2008 door P. Longinidis tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 april 2008 in zaak F-74/06, Pavlos Longinidis/Cedefop

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/28

         Hogere voorziening ingesteld op 16 juli 2008 door P. Longinidis tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 april 2008 in zaak F-74/06, Pavlos Longinidis/Cedefop
   (Zaak T-283/08 P)
   (2008/C 272/54)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Rekwirant: Pavlos Longinidis (vertegenwoordigers: P. Giatagantzidis en S. Stavropoulou, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Cedefop
   Conclusies

               —

               vernietigen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 april 2008 in zaak F-74/06, Pavlos Longinidis tegen Cedefop,

               —

               nietig verklaren het besluit van de directrice van Cedefop van 30 november 2005 houdende beëindiging van de arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd van rekwirant van 4 maart 2003, en elke daarmee samenhangende handeling van de administratie,

               —

               nietig verklaren het besluit van de directrice van Cedefop van 11 november 2005 tot wijziging van de samenstelling van de commissie van beroep van Cedefop, en elke daarmee samenhangende handeling van de administratie,

               —

               nietig verklaren het besluit van de commissie van beroep van Cedefop van 24 mei 2005 houdende afwijzing van de klacht van rekwirant van 28 februari 2006, en elke daarmee samenhangende handeling van de administratie,

               —

               het beroep van rekwirant van 19 juni 2006 toewijzen,

               —

               Cedefop verwijzen in de kosten van zowel de procedure in eerste aanleg als de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep van rekwirant strekte onder meer tot nietigverklaring van het besluit van de directrice van Cedefop houdende beëindiging van zijn arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd. Zijn beroep is verworpen bij arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 april 2008.
   Volgens rekwirant is het bestreden arrest gewezen met schending van de regels die de bewijsvoering beheersen, aangezien het berust op elementen die niet zijn bewezen. Meer bepaald heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken, bij het onderzoek van het argument van rekwirant dat de redenen voor het ontslag hem mondeling zijn meegedeeld tijdens de ontmoeting van 23 november 2005, blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het voorwerp van het bewijs te wijzigen.
   Voorts betoogt rekwirant dat het bestreden arrest onvoldoende met redenen is omkleed. Meer bepaald voert hij aan, dat het Gerecht voor ambtenarenzaken zijn beoordeling van de vraag of rekwirant door Cedefop op passende en voldoende wijze was ingelicht over de redenen voor zijn ontslag, niet voldoende heeft gemotiveerd, en het geheel van de omstandigheden die naar zijn oordeel tot het ontslag hadden geleid, niet heeft geconcretiseerd.
   Ten slotte is rekwirant van mening dat zijn administratieve klacht van 28 februari 2006 tegen het ontslagbesluit, door de commissie van beroep van Cedefop niet objectief en onpartijdig is beoordeeld.


title: Zaak T-168/06: Beroep ingesteld op 19 juni 2006 — Italiaanse Republiek/Commissie

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/28

         Beroep ingesteld op 19 juni 2006 — Italiaanse Republiek/Commissie
   (Zaak T-168/06)
   (2006/C 190/52)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: P. Gentili, Avvocato dello Stato)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietigverklaring van nota nr. 03232 van de Europese Commissie, Directoraat-generaal regionaal beleid, van 7 april 2006 — Programma's en projecten op Cyprus en in Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland, betreffende betalingen door de Europese Commissie van andere dan de gevraagde bedragen. Ref. Programma DOCUP Lombardia (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 014);

               —

               nietigverklaring van nota nr. 03903 van de Europese Commissie, Directoraat-generaal regionaal beleid, van 5 mei 2006 — Programma's en projecten op Cyprus en in Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland, betreffende betalingen door de Europese Commissie van andere dan de gevraagde bedragen. Ref. DOCUP Ob. 2 Lazio 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 009);

               —

               nietigverklaring van nota nr. 04240 van de Europese Commissie, Directoraat-generaal regionaal beleid, van 18 mei 2006 — Programma's en projecten op Cyprus en in Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland, betreffende betalingen door de Europese Commissie van andere dan de gevraagde bedragen. Ref. Programma DOCUP Lombardia (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 014);

               —

               nietigverklaring van nota nr. 04241 van de Europese Commissie, Directoraat-generaal regionaal beleid, van 18 mei 2006 — Programma's en projecten op Cyprus en in Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland, betreffende de certificering en de declaratie van tussentijdse kosten en een verzoek om betaling. DOCUP Veneto Ob. 2 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 005);

               —

               nietigverklaring van nota nr. 04468 van de Europese Commissie, Directoraat-generaal regionaal beleid, van 29 mei 2006 — Programma's en projecten op Cyprus en in Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland, betreffende betalingen door de Europese Commissie van andere dan de gevraagde bedragen. Ref. Programma POR Sardegna 2000-2006 (nr. CCI 1999 IT 16 1 PO 010);

               —

               nietigverklaring van alle daarmee verband houdende en eerdere handelingen, en verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-345/04, Italiaanse Republiek/Commissie (1).

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004, blz. 55.


title: Zaak C-436/05: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 6 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Hof van beroep te Antwerpen — België) — Lucien De Graaf, Gudula Daniels/Belgische Staat (Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/24

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 6 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Hof van beroep te Antwerpen — België) — Lucien De Graaf, Gudula Daniels/Belgische Staat
   (Zaak C-436/05) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Niet-ontvankelijkheid)
   (2006/C 326/47)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hof van beroep te Antwerpen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Lucien De Graaf, Gudula Daniels

      Verwerende partij: Belgische Staat
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van beroep te Antwerpen — Uitlegging van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB L 28, blz. 1) — Materiële werkingssfeer — Vraag of een door een lidstaat ter financiering van zijn socialezekerheidsstelsel geheven aanvullende crisisbijdrage daaronder begrepen is — Verplichting voor de betrokkene om die bijdrage ook te betalen ingeval hij onderworpen is aan een ander socialezekerheidsstelsel dan dat van de woonstaat — Verenigbaarheid met artikel 39 EG
   Dictum
   Het door het Hof van beroep te Antwerpen bij beslissing van 29 november 2005 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 36 van 11.2.2006.


title: Zaak T-75/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 september 2008 — Bayer CropScience e.a./Commissie ( Richtlijn 91/414/EEG — Gewasbeschermingsmiddelen — Werkzame stof endosulfan — Intrekking van toelatingen voor op markt brengen — Evaluatieprocedure — Termijnen — Recht van verweer — Evenredigheidsbeginsel )

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/19

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 september 2008 — Bayer CropScience e.a./Commissie
   (Zaak T-75/06) (1)

   („Richtlijn 91/414/EEG - Gewasbeschermingsmiddelen - Werkzame stof endosulfan - Intrekking van toelatingen voor op markt brengen - Evaluatieprocedure - Termijnen - Recht van verweer - Evenredigheidsbeginsel’)
   (2008/C 272/35)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Bayer CropScience AG (Monheim am Rhein, Duitsland); Makhteshim-Agan Holding BV (Rotterdam, Nederland); Alfa Georgika Efodia AEVE (Athene, Griekenland); en Aragonesas Agro, SA, (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Doherty en L. Parpala, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partijen: European Crop Protection Association (ECPA) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck en N. Rampal, advocaten)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: J. Rodríguez Cárcamo, abogado del Estado)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2005/864/EG van de Commissie van 2 december 2005 betreffende de niet-opneming van endosulfan in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten (PB L 317, blz. 25)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bayer CropScience AG, Makhteshim-Agan Holding BV, Alfa Georgika Efodia AEVE en Aragonesas Agro, SA, zullen hun eigen kosten en die van de Commissie dragen.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje en de European Crop Protection Association (ECPA) zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 maart 2000 in zaak C-217/98 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Hauptzollamt Hamburg-Jonas tegen LFZ Nordfleisch AG ("Landbouw — Gemeenschappelĳke ordening der markten — Rundvlees — Restitutie bĳ uitvoer — Intrekking van aanvraag tot vooruitbetaling — Gevolgen voor waarborg")

text:
C 149/6                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            27.5.2000
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                        van 21 maart 2000
                                                                                (Eerste kamer)
in de gevoegde zaken C-110/98 tot en met C-147/98
(verzoek van het Tribunal Económico-Administrativo                                                 van 21 maart 2000
Regional de Cataluña om een prejudiciële beslissing):
Gabalfrisa SL e.a. tegen Agencia Estatal de Administración
                                                                           in zaak C-217/98 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
                       Tributaria (AEAT) (1)
                                                                           een prejudiciële beslissing): Hauptzollamt Hamburg-Jonas
                                                                                tegen LFZ Nordfleisch AG (1)
(„Begrip nationale rechterlijke instantie in de zin van
artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) — Ontvan-
kelijkheid — Belasting over toegevoegde waarde — Uitleg-                   („Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten
ging van artikel 17 van Zesde richtlijn (77/388/EEG) —                     — Rundvlees — Restitutie bij uitvoer — Intrekking van
Aftrek van voorbelasting — Activiteiten voorafgaand aan                     aanvraag tot vooruitbetaling — Gevolgen voor waarborg”)
     normale verrichting van economische handelingen”)
                                                                                (2000/C 149/10)
                          (2000/C 149/09)
                         (Procestaal: Spaans)                                                        (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In de gevoegde zaken C-110/98 tot en met C-147/98,
betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 177 EG-              In zaak C-217/98, betreffende een verzoek aan het Hof
Verdrag (thans artikel 234 EG) van het Tribunal Económico-                krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
Administrativo Regional de Cataluña (Spanje), in de aldaar                het Bundesfinanzhof (Duitsland), in het aldaar aanhangig
aanhangige gedingen tussen tussen Gabalfrisa SL e.a. en                    geding tussen Hauptzollamt Hamburg-Jonas en LFZ Nord-
Agencia Estatal de Administración Tributaria (AEAT), betref-              fleisch AG, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
fende een prejudiciële beslissing over de uitlegging van ar-               van artikel 33, lid 1, tweede alinea, van verordening (EEG)
tikel 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van               nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 hou-
17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen                 dende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het
der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk                    stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten
stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme                 (PB L 351, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EEG)
grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als              nr. 1615/90 van de Commissie van 15 juni 1990 (PB L 152,
volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de             blz. 33), juncto artikel 29, eerste alinea, van verordening
Almeida (rapporteur), L. Sevón en R. Schintgen, kamerpre-                 (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie van 22 juli 1985 tot
sidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet,                  vaststelling van gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen in-
G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters;                 zake de regeling voor het stellen van zekerheden voor land-
advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: R. Grass, op 21 maart              bouwproducten (PB L 205, blz. 5), heeft het Hof (Eerste kamer),
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                samengesteld als volgt: L. Sevón (rapporteur), kamerpresident,
                                                                           P. Jann en M. Wathelet, rechters; advocaat-general: A. La Per-
Artikel 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van             gola; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 21 maart 2000 een
17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der             arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van
belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, verzet zich
tegen een nationale regeling die de uitoefening van het recht op aftrek    Artikel 33, lid 1, tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 3665/87
van de BTW die een belastingplichtige vóór de aanvang van de             van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappe-
normale verrichting van de belaste handelingen heeft voldaan,              lijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer
afhankelijk stelt van de vervulling van bepaalde voorwaarden, zoals        voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EEG)
de indiening van een uitdrukkelijk verzoek daartoe alvorens de             nr. 1615/90 van de Commissie van 15 juni 1990, juncto ar-
betrokken belasting verschuldigd wordt en de inachtneming van een          tikel 29, eerste alinea, van verordening (EEG) nr. 2220/85 van de
termijn van een jaar tussen de indiening van dat verzoek en de             Commissie van 22 juli 1985 tot vaststelling van gemeenschappelijke
daadwerkelijke aanvang van de belaste handelingen, bij gebreke             uitvoeringsbepalingen inzake de regeling voor het stellen van zekerhe-
waarvan het recht op aftrek komt te vervallen, of althans pas kan          den voor landbouwproducten, zijn niet van toepassing op de
worden uitgeoefend vanaf de daadwerkelijke aanvang van de normale          situatie van de exporteur die na de bevoegde nationale instanties
verrichting van de belaste handelingen.                                    overeenkomstig artikel 29, lid 2, van verordening nr. 3665/87 te
                                                                           hebben verzocht om vooruitbetaling van de uitvoerrestitutie voor
                                                                           onder het stelsel van douane-entrepots geplaatste goederen, zijn
(1) PB C 209 van 4.7.1998.                                                 verzoek intrekt om deze goederen weer in het douanegebied van de
                                                                           Gemeenschap binnen te brengen, en toch de aanvankelijk aangevraag-
                                                                           de vooruitbetaling van de uitvoerrestitutie ontvangt.
 ---pagebreak--- 27.5.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 149/7
In die omstandigheden moet de in artikel 31, lid 1, van verordening             heeft gemaakt in de zin van artikel 13, lid 2, van deze richtlijn,
nr. 3665/87 bedoelde zekerheid worden vrijgegeven en moet alleen                of wanneer de Commissie overeenkomstig lid 4 van dit artikel
het als vooruitbetaling van de uitvoerrestitutie betaalde bedrag door           een „gunstig besluit” heeft genomen, de bevoegde instantie die
de exporteur worden terugbetaald overeenkomstig de nationale                    het verzoek met een gunstig advies aan de Commissie heeft
bepalingen inzake onverschuldigde betaling.                                     toegezonden, verplicht is „schriftelijk toestemming” te verlenen,
                                                                                zodat het product in de handel kan worden gebracht. Wanneer
                                                                                de betrokken lidstaat inmiddels beschikt over nieuwe gegevens die
(1) PB C 258 van 15.8.1998.
                                                                                hem tot de slotsom brengen, dat het product waarop de
                                                                                kennisgeving betrekking had, gevaar kan opleveren voor de
                                                                                menselijke gezondheid en het milieu, is hij evenwel niet verplicht
                                                                                toestemming te verlenen, mits hij de Commissie en de andere
                                                                                lidstaten onverwijld daar van in kennis stelt, zodat binnen de in
                                                                                artikel 16, lid 2, van richtlijn 90/220 gestelde termijn ter zake
                                                                                een besluit wordt genomen volgens de procedure van artikel 21
                    ARREST VAN HET HOF                                          van deze richtlijn.
                        van 21 maart 2000                                  2) Wanneer de nationale rechter vaststelt, dat de bevoegde nationale
                                                                                instantie wegens onregelmatigheden in het verloop van haar in
in zaak C-6/99 (verzoek om een prejudiciële beslissing                          artikel 12, lid 1, van richtlijn 90/220 bedoelde onderzoek van
van de Conseil d’État): Association Grrenpeace France e.a.                     de kennisgeving, het dossier niet op goede gronden met een
    tegen Ministère de l’Agriculture et de la Pêche e.a. (1)                    gunstig advies aan de Commissie heeft kunnen toezenden in de
                                                                                zin van lid 2 van dit artikel, moet hij het Hof om een prejudiciële
                                                                                beslissing verzoeken wanneer hij van oordeel is dat deze onregel-
(„Richtlijn 90/220/EEG — Biotechnologie — Genetisch                             matigheden de geldigheid van het gunstige besluit van de
gemodificeerde organismen — Beschikking 97/98/EG —                              Commissie kunnen aantasten, en in voorkomend geval de
                             Zaaimaïs”)                                         tenuitvoerlegging van de maatregelen tot toepassing van dit
                                                                                besluit opschorten totdat het Hof de geldigheidsvraag heeft
                          (2000/C 149/11)                                       beantwoord.
                          (Procestaal: Frans)                              (1) PB C 71 van 13.3.1999.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-6/99, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens
                                                                                ARREST VAN HET HOF
artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de Conseil
d’État (Frankrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen
Association Greenpeace France e.a. en Ministère de l’Agricul-                                          (Zesde kamer)
ture et de la Pêche e.a., in aanwezigheid van Novartis Seeds
SA, Monsanto Europe SA, om een prejudiciële beslissing over                                          van 23 maart 2000
de uitlegging van artikel 13, leden 2 en 4, van richt-
lijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake                       in zaak C-373/97 (verzoek om een prejudiciële beslissing
de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde                    van het Polymeles Protodikeio Athinon): D. Diamantis
organismen in het milieu (PB L 117, blz. 15), zoals gewijzigd              tegen Elliniko Dimosio, Organismos Oikonomikis Ana-
bij richtlijn 97/35/EG van de Commissie van 18 juni 1997                                sygkrotisis Epicheiriseon AE (OAE) (1)
houdende tweede aanpassing aan de vooruitgang van de
techniek van richtlijn 90/220 (PB L 169, blz. 72), heeft het               („Vennootschapsrecht — Tweede richtlijn 77/91/EEG —
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,         Naamloze vennootschap in financiële moeilijkheden — Ver-
J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón en R. Schintgen, kamerpre-            hoging van maatschappelijk kapitaal langs bestuursrechte-
sidenten, P. J. G. Kapteyn (rapporteur), C. Gulmann, J.-P.                 lijke weg — Misbruik van een uit een gemeenschapsbepaling
Puissochet, G. Hirsch, M. Wathelet, V. Skouris en F. Macken,                                        voortvloeiend recht”)
rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier; H. von Holstein,
adjunct-griffier, op 21 maart 2000 een arrest gewezen waarvan                                         (2000/C 149/12)
het dictum luidt als volgt:
1) Richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990                                                 (Procestaal: Grieks)
     inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde
     organismen in het milieu, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/35/EG
     van de Commissie van 18 juni 1997 houdende tweede aanpas-             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
     sing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 90/220,                                    dentie van het Hof)
     moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer na toezending aan de
     Commissie van een verzoek tot het in de handel brengen van een        In zaak C-373/97, betreffende een verzoek aan het Hof
     genetisch gemodificeerd organisme geen enkele lidstaat bezwaar        krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van


title: Zaak T-533/08: Beroep ingesteld op 3 december 2008 — Telekomunikacja Polska/Commissie

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/54

         Beroep ingesteld op 3 december 2008 — Telekomunikacja Polska/Commissie
   (Zaak T-533/08)
   (2009/C 44/95)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Telekomunikacja Polska SA (Warschau, Polen) (vertegenwoordigers: H. Romańczuk, M. Modzelewska de Raad en S. Hautbourg, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren beschikking C(2008) 4997 van de Commissie van 4 september 2008, waarbij de onderneming Telekomunikacja Polska SA en alle direct of indirect door haar gecontroleerde ondernemingen is gelast zich aan een inspectie overeenkomstig artikel 20, lid 4, van verordening nr. 1/2003 van de Raad (1) te onderwerpen.

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2008) 4997 van de Commissie van 4 september 2008, waarbij de onderneming Telekomunikacja Polska SA en alle direct of indirect, geheel of gedeeltelijk, door haar gecontroleerde ondernemingen is gelast zich aan een inspectie overeenkomstig artikel 20, lid 4, van verordening nr. 1/2003 van de Raad te onderwerpen, in het kader van een procedure wegens de gestelde toepassing van met artikel 82 EG onverenigbare praktijken in de sector elektronische communicatie.
   Verzoekster baseert haar beroep op de volgende middelen:
   In de eerste plaats stelt verzoekster dat de bestreden beschikking is vastgesteld in strijd met de verplichting tot een toereikende motivering als bedoeld in artikel 253 EG en artikel 20, lid 4, van verordening nr. 1/2003. In dit verband verwijt verzoekster de Commissie dat zij niet genoegzaam te kennen heeft gegeven dat zij in het bezit was van informatie en bewijzen op grond waarvan redelijkerwijs kan worden aangenomen dat verzoekster de haar verweten inbreuk heeft begaan. Bovendien omschrijft volgens verzoekster de beschikking van de Commissie niet voldoende nauwkeurig de feiten die de Commissie van plan was tijdens de inspectie te onderzoeken. Verzoekster stelt ook dat de Commissie de verplichting heeft geschonden om in de bestreden beschikking de wezenlijke kenmerken van de aan verzoekster verweten inbreuk te omschrijven.
   In de tweede plaats voert verzoekster aan dat de bestreden beschikking inbreuk maakt op het evenredigheidsbeginsel omdat de Commissie voor het verloop van de procedure niet een wijze heeft gekozen die minder belastend voor haar zou zijn.
   In de derde plaats stelt verzoekster dat de Commissie haar niet het recht van verweer heeft gewaarborgd, in het bijzonder in verband met de inbreuken die verzoekster met betrekking tot de bestreden beschikking in het eerste middel heeft aangevoerd. Gelet op het bovenstaande, betoogt verzoekster dat zij niet duidelijk heeft kunnen vaststellen welke praktijken door de Commissie zouden worden geïnspecteerd, en bijgevolg niet correct heeft kunnen beoordelen of en in hoeverre de inspectie gerechtvaardigd was en of zij tijdens de inspectie tot samenwerking met de Commissie verplicht was.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 maart 1999 in zaak C-59/97: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EOGFL - Goedkeuring van rekeningen - Begrotingsjaar 1992")

text:
C 188/4                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             3.7.1999
                     ARREST VAN HET HOF                                     96/701/EG van de Commissie van 20 november 1996 tot
                                                                            wijziging van beschikking 96/311/EG betreffende de goedkeu-
                         van 16 maart 1999                                  ring van de rekeningen die de lidstaten voor het begrotingsjaar
                                                                            1992 hebben ingediend in verband met door het Europees
in zaak C-222/97 (verzoek van het Oberste Gerichtshof                       Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL),
om een prejudiciële beslissing): in de procedure die aldaar                 afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven alsook voor bepaalde
         is ingeleid door M. Trummer en P. Mayer (1)                        uitgaven voor het begrotingsjaar 1993 (PB L 323, blz. 26),
                                                                            heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
(„Vrij verkeer van kapitaal — Nationaal verbod, een hypo-                   president van de Eerste kamer, waarnemend voor de president
theek te vestigen in buitenlandse valuta — Uitlegging van                   van de Vijfde kamer, C. Gulmann, D. A. O. Edward, L. Sevón
                     artikel 73 B EG-Verdrag”)                              en M. Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: S.
                                                                            Alber; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 18 maart 1999
                           (1999/C 188/06)                                  een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                            (Procestaal: Duits)                             1) Verwerpt het beroep.
                                                                            2) Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                            (1) PB C 142 van 10.5.1997.
In zaak C-222/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Oberste Gerichtshof
(Oostenrijk), in de procedure die aldaar is ingeleid door M.
Trummer en P. Mayer, betreffende een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van artikel 73 B EG-Verdrag, heeft het Hof,
samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann,
kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida,                                      ARREST VAN HET HOF
C. Gulmann, J. L. Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm,
L. Sevón, M. Wathelet (rapporteur), R. Schintgen en K. M.                                             (Vijfde kamer)
Ioannou, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: H.
A. Rühl, hoofdadministrateur, op 16 maart 1999 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                         van 18 maart 1999
Artikel 73 B EG-Verdrag verzet zich tegen een nationale wettelijke          in zaak C-166/97: Commissie van de Europese Gemeen-
regeling zoals die in het hoofdgeding aan de orde is, die ertoe verplicht                 schappen tegen Franse Republiek (1)
een hypotheek tot zekerheid van een in de valuta van een andere
lidstaat betaalbare schuld in nationale valuta in te schrijven.
                                                                            (Niet-nakoming — Behoud van vogelstand — Speciale
                                                                                beschermingszones)
(1) PB C 228 van 26.7.1997.
                                                                                (1999/C 188/08)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                     ARREST VAN HET HOF
                             (Vijfde kamer)                                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                         van 18 maart 1999
in zaak C-59/97: Italiaanse Republiek tegen Commissie                       In zaak C-166/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
             van de Europese Gemeenschappen (1)                             pen (gemachtigden: aanvankelijk R. B. Wainwrigt en
                                                                            J.-F. Pasquier, later R. B. Wainwright en O. Couvert-Castéra)
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar                       tegen Franse Republiek (gemachtigden; K. Rispal-Bellanger en
                                 1992”)                                     R. Nadal), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
                                                                            stellen dat de Franse Republiek, door noch speciale bescher-
                           (1999/C 188/07)                                  mingsmaatregelen voor de leefgebieden van vogels in het
                                                                            estuarium van de Seine te treffen, noch passende maatregelen
                                                                            om verslechtering van deze leefgebieden te voorkomen, de
                          (Procestaal: Italiaans)                           krachtens artikel 4 van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van
                                                                            2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  blz. 1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,
                           dentie van het Hof)                              heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J.-P.
                                                                            Puissochet, kamerpresident, P. Jann, C. Gulmann (rapporteur),
In zaak C-59/97, Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza,              L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: N. Fen-
bijgestaan door G. De Bellis) tegen Commissie van de Europese               nelly; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op
Gemeenschappen (gemachtigde: E. de March), betreffende                      18 maart 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking               als volgt:


title: Zaak T-173/99: Beroep, op 29 juli 1999 ingesteld door G. Elkaïm en P. Mazuel tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 281/26                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  2.10.1999
— de jury te veroordelen tot vergoeding van de geleden                   — de aanwervingen nietig te verklaren die de Commissie
    schade, voor het bedrag waarvan zij zich refereert aan                   ingevolge algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/15/98
    hetgeen het Gerecht billijk oordeelt,                                    en op basis van de in het PB van 3 juli 1999 bekendge-
                                                                             maakte lijst van geschikte kandidaten eventueel zou ver-
— de jury te verwijzen in de kosten volgens artikel 87 van                   richten.
    het Reglement voor de procesvoering.
                                                                         — verweerster in de kosten te verwijzen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster komt op tegen het besluit van de jury van
vergelijkend onderzoek COM/A/12/98 om haar niet toe te                   Verzoekers betwisten met name de wijze waarop het vergelij-
laten tot de schriftelijke examens, op grond van het vermeende           kend onderzoek COM/A/15/98 is verlopen, en de resultaten
gebrek aan een minimale beroepservaring, zoals vereist in de             ervan. Zij stellen dienaangaande, dat de kandidaten volgens de
aankondiging van vergelijkend onderzoek.                                 bekendmaking van dat vergelijkend onderzoek tussen twee
                                                                         werkgebieden konden kiezen: „fraudebestrijding” en „justitie
Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster:                      en binnenlandse zaken”. Volgens verzoekers hadden de proe-
                                                                         ven voor het werkgebied „justitie en binnenlandse zaken” in
— schending en verkeerde toepassing van hoofdstuk III,                   sterke mate betrekking op de fraudebestrijding, zodat de
    sub 3, van de aankondiging van vergelijkend onderzoek;               kandidaten die het eerste werkgebied hadden gekozen, gedis-
— schending van de motiveringsplicht; en                                 crimineerd werden.
— niet-inachtneming van het algemene beginsel van goed                   Tot staving van hun beroep, beroepen verzoekers zich op
    bestuur en transparantie.                                            schending van:
Volgens verzoekster zou de aankondiging als beroepservaring              — de aankondiging van het vergelijkend onderzoek;
in aanmerking hebben genomen stages voor specialisatie                   — het beginsel van gelijkheid van de kandidaten;
of bijscholing, alsmede aanvullende opleidingen. Zij stelt
dienaangaande, dat de Commissie geen rekening heeft gehou-               — het beginsel van goed bestuur; en op
den met alle certificaten en attesten die zich in het sollicitatie-
dossier bevonden. Hoe het ook zij, indien naar het oordeel van           — de aanwezigheid in casu van misbruik van bevoegdheid.
verweerster de documentatie onduidelijk was, had zij ten
minste om een nadere toelichting daarvan moeten vragen.                  Met betrekking tot dit laatste betogen verzoekers, dat verweer-
                                                                         ster de procedure van preselectie op basis van het dossier heeft
                                                                         gebruikt om te trachten de kandidatuur van P. Mazuel uit
                                                                         het vergelijkend onderzoek te weren. Bovendien blijkt bij
                                                                         vergelijking van het jaarboek van de Commissie met de lijst
                                                                         van geschikte kandidaten, dat het vergelijkend onderzoek is
                                                                         ingericht om contractanten van de Commissie in vaste dienst
Beroep, op 29 juli 1999 ingesteld door G. Elkaïm en                      aan de stellen, en niet om van buiten echte deskundigen aan te
P. Mazuel tegen de Commissie van de Europese Gemeen-                     werven wier profiel overeenstemt met de in de bekendmaking
                              schappen                                   van het vergelijkend onderzoek omschreven doelstellingen.
                         (Zaak T-173/99)
                         (1999/C 281/49)
                          (Procestaal: Frans)                            Beroep, op 30 juli 1999 ingesteld door A. Caprile e.a.
                                                                          tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 29 juli 1999 beroep ingesteld tegen de                                            (Zaak T-174/99)
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
G. Elkaïm, wonende te Parijs, en P. Mazuel, wonende te Brussel,                                  (1999/C 281/50)
beide vertegenwoordigd door N. Ravailhe, advocaat te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Brussel te diens kantore,
Waterkrachtstraat 6.                                                                              (Procestaal: Frans)
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
— algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/15/98 nietig te                  schappen is op 30. juli 1999 beroep ingesteld tegen de
    verklaren;                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
                                                                         A. Caprile, wonende in België, F. Dell’Olio, wonende in Italië,
— de ingevolge algemeen vergelijkend onderzoek                           K. Fuhrmann en O. Radelet, wonende in België, vertegenwoor-
    COM/A/15/98 op 3 juli 1999 in het PB (C 187, blz. 22),               digd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te Brussel,
    bekendgemaakte lijst van geschikte kandidaten nietig te              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
    verklaren;                                                           Myson SARL, Rue de Cessange 30.


title: Zaak C-446/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 december 2006 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk] — Test Claimants in the FII Group Litigation/Commissioners of Inland Revenue (Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van kapitaal — Richtlijn 90/435/EEG — Vennootschapsbelasting — Uitkering van dividenden — Vermijden of verminderen van opeenvolgende belastingheffingen — Vrijstelling — Dividenden ontvangen van in andere lidstaat of in derde land gevestigde vennootschappen — Belastingkrediet — Voorheffing op vennootschapsbelasting — Gelijke behandeling — Vordering tot terugbetaling of vordering tot schadevergoeding)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 december 2006 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk] — Test Claimants in the FII Group Litigation/Commissioners of Inland Revenue
   (Zaak C-446/04) (1)

   (Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - Richtlijn 90/435/EEG - Vennootschapsbelasting - Uitkering van dividenden - Vermijden of verminderen van opeenvolgende belastingheffingen - Vrijstelling - Dividenden ontvangen van in andere lidstaat of in derde land gevestigde vennootschappen - Belastingkrediet - Voorheffing op vennootschapsbelasting - Gelijke behandeling - Vordering tot terugbetaling of vordering tot schadevergoeding)
   (2006/C 331/08)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Justice (Chancery Division)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Test Claimants in the FII Group Litigation

      Verwerende partij: Commissioners of Inland Revenue
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (Chancery Division) — Uitlegging van de artikelen 43 EG en 56 EG en van de artikelen 4, lid 1, en 6 van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 6) — In lidstaat verleende belastingvrijstelling aan in lidstaat gevestigde vennootschap die dividenden van ook in lidstaat gevestigde vennootschappen ontvangt — Vrijstelling die niet wordt verleend voor aan deze vennootschappen uitgekeerde dividenden van in andere lidstaat gevestigde vennootschappen
   Dictum

               1)

               De artikelen 43 EG en 56 EG moeten aldus worden uitgelegd dat een lidstaat waarin een regeling geldt voor het vermijden of verminderen van opeenvolgende belastingheffingen of dubbele economische belasting in geval van dividenden die aan ingezetenen worden uitgekeerd door ingezeten vennootschappen, dividenden die aan ingezetenen worden uitgekeerd door niet-ingezeten vennootschappen op evenwaardige wijze moet behandelen.
               De artikelen 43 EG en 56 EG staan niet in de weg aan een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke dividenden die een ingezeten vennootschap ontvangt van een andere ingezeten vennootschap zijn vrijgesteld van vennootschapsbelasting, terwijl dividenden die een ingezeten vennootschap ontvangt van een niet-ingezeten vennootschap waarin de ingezeten vennootschap ten minste 10 % van de stemrechten bezit, aan die belasting worden onderworpen, in welk laatste geval tegelijkertijd een belastingkrediet wordt verleend voor de belasting die de uitkerende vennootschap daadwerkelijk heeft betaald in haar lidstaat van vestiging, op voorwaarde dat het belastingtarief voor buitenlandse dividenden niet hoger is dan het tarief voor binnenlandse dividenden en het belastingkrediet ten minste gelijk is aan het bedrag dat is betaald in de lidstaat van de uitkerende vennootschap, tot beloop van het bedrag van de belasting in de lidstaat van de ontvangende vennootschap.
               Artikel 56 EG staat in de weg aan een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke dividenden die een ingezeten vennootschap ontvangt van een andere ingezeten vennootschap zijn vrijgesteld van vennootschapsbelasting, terwijl dividenden die een ingezeten vennootschap ontvangt van een niet-ingezeten vennootschap waarin zij minder dan 10 % van de stemrechten bezit, aan die belasting worden onderworpen, zonder dat deze een belastingkrediet wordt verleend voor de belasting die de uitkerende vennootschap daadwerkelijk heeft betaald in haar lidstaat van vestiging.

               2)

               De artikelen 43 EG en 56 EG staan in de weg aan een wettelijke regeling van een lidstaat die een ingezeten vennootschap die dividenden ontvangt van een andere ingezeten vennootschap, toestaat van de door haar verschuldigde voorheffing op de vennootschapsbelasting de door die andere vennootschap betaalde voorheffing op die belasting af te trekken, terwijl in het geval van een ingezeten vennootschap die dividenden ontvangt van een niet-ingezeten vennootschap die aftrek niet is toegestaan met betrekking tot de door deze laatste vennootschap in haar staat van vestiging betaalde belasting over de uitgekeerde winst.

               3)

               De artikelen 43 EG en 56 EG staan niet in de weg aan een wettelijke regeling van een lidstaat die bepaalt dat elke aftrek voor de in het buitenland betaalde belasting die wordt verleend aan een ingezeten vennootschap die buitenlandse dividenden heeft ontvangen, het bedrag van de vennootschapsbelasting vermindert waarmee zij de voorheffing op de vennootschapsbelasting kan verrekenen.
               Artikel 43 EG staat in de weg aan een wettelijke regeling van een lidstaat op grond waarvan een ingezeten vennootschap het bedrag van de betaalde voorheffing op de vennootschapsbelasting die niet kan worden verrekend met de vennootschapsbelasting die zij verschuldigd is voor het betrokken boekjaar of voor eerdere of latere boekjaren, kan overdragen aan ingezeten dochterondernemingen opdat deze dit kunnen verrekenen met de door hen verschuldigde vennootschapsbelasting, maar die een ingezeten vennootschap belet dat bedrag over te dragen aan niet-ingezeten dochterondernemingen wanneer zij in die lidstaat belasting moeten betalen over de winst die zij aldaar hebben gemaakt.

               4)

               De artikelen 43 EG en 56 EG staan in de weg aan een wettelijke regeling van een lidstaat die, terwijl zij ingezeten vennootschappen die aan hun aandeelhouders dividenden uitkeren die voortvloeien uit door hen ontvangen binnenlandse dividenden, vrijstelt van de voorheffing op de vennootschapsbelasting, ingezeten vennootschappen die aan hun aandeelhouders dividenden uitkeren die voortvloeien uit door hen ontvangen buitenlandse dividenden, de mogelijkheid biedt te opteren voor een regeling op grond waarvan zij de betaalde voorheffing op de vennootschapsbelasting kunnen recupereren, maar die vennootschappen verplicht die voorheffing te betalen en vervolgens terugbetaling daarvan te vorderen, en niet voorziet in een belastingkrediet voor hun aandeelhouders, die dat wel zouden hebben gekregen in geval van een uitkering door een ingezeten vennootschap op grond van binnenlandse dividenden.

               5)

               Artikel 57, lid 1, EG moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een lidstaat vóór 31 december 1993 een wettelijke regeling heeft vastgesteld die bij artikel 56 EG verboden beperkingen van het kapitaalverkeer naar of uit derde landen inhoudt en hij na deze datum maatregelen vaststelt die, ofschoon zij ook een beperking van dit verkeer inhouden, op de voornaamste punten identiek zijn aan de vroegere wettelijke regeling of daarin enkel een belemmering voor de uitoefening van de communautaire rechten en vrijheden in de vroegere wettelijke regeling verminderen of opheffen, artikel 56 EG niet in de weg staat aan de toepassing van deze maatregelen op derde landen wanneer zij gelden voor het kapitaalverkeer in verband met directe investeringen — met inbegrip van investeringen in onroerende goederen —, vestiging, het verrichten van financiële diensten of de toelating van waardepapieren tot de kapitaalmarkten. Als directe investeringen kunnen in dat verband niet worden beschouwd deelnemingen in een vennootschap die niet worden genomen teneinde duurzame en directe economische betrekkingen te vestigen of te handhaven tussen de aandeelhouder en de betrokken vennootschap en de aandeelhouder niet de mogelijkheid bieden daadwerkelijk deel te hebben in het bestuur van of de zeggenschap over de betrokken vennootschap.

               6)

               Bij gebreke van een gemeenschapsregeling is het een aangelegenheid van het nationale recht van elke lidstaat om de bevoegde rechter aan te wijzen en de procesregels te geven voor rechtsvorderingen ter bescherming van de rechten die de justitiabelen aan het gemeenschapsrecht ontlenen, waaronder de kwalificatie van vorderingen die de gelaedeerden hebben ingesteld bij de nationale rechterlijke instanties. Deze moeten echter garanderen dat de justitiabelen over een doeltreffend rechtsmiddel beschikken om terugbetaling te kunnen verkrijgen van de onrechtmatig geheven belasting en van de aan die lidstaat betaalde of door hem ingehouden bedragen die rechtstreeks met die belasting verband houden. Wat andere schade betreft die een persoon eventueel heeft geleden wegens een aan een lidstaat toe te rekenen schending van het gemeenschapsrecht, moet deze lidstaat de aan particulieren berokkende schade vergoeden onder de voorwaarden genoemd in punt 51 van het arrest van 5 maart 1996, Brasserie du Pêcheur en Factortame (C-46/93 en C-48/93), zonder dat zulks uitsluit dat de staat naar nationaal recht onder minder beperkende voorwaarden aansprakelijk kan zijn.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2005.