title: Zaak C-148/03: Verzoek van het Oberlandesgericht München — Zivilsenate in Augsburg van 27 maart 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nürnberger Allgemeine Versicherungs AG en Portbridge Transport International BV

text:
C 146/28               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                          21.6.2003
4)     Het Gerecht heeft het recht op daadwerkelijke rechtsbe-       echtgenote Schwartz, het Hof van Justitie van de Europese
       scherming geschonden.                                         Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                     de navolgende vragen:
( 1) PB C 79, blz. 23.
( 2) PB C 79, blz. 24.                                               1.     Moet artikel 76 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van
( 3) PB C 3, blz. 39.                                                       de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing
( 4) PB C 3, blz. 45.
                                                                            van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en
                                                                            zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
                                                                            binnen de Gemeenschap (1) verplaatsen, aldus worden
                                                                            uitgelegd dat het alleen geldt voor het geval dat de
                                                                            migrerende werknemer recht heeft op gezinsbijslagen
                                                                            krachtens de wetgeving van de werkstaat én krachtens de
                                                                            wetgeving van de woonstaat van zijn gezinsleden?
Verzoek van het Oberlandesgericht München — Zivil-
senate in Augsburg van 27 maart 2003 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Nürnberger Allgemeine                2.     Zo ja, kunnen de organen van de werkstaat het recht op
Versicherungs AG en Portbridge Transport International                      gezinsbijslagen schorsen indien zij van mening zijn dat
                               BV                                           de weigering om gezinsbijslagen toe te kennen in de
                                                                            woonstaat niet in overeenstemming is met het gemeen-
                                                                            schapsrecht?
                        (Zaak C-148/03)
                        (2003/C 146/46)                              3.     Zo niet, kan de werkstaat ingevolge voormeld artikel 76
                                                                            de regel van non-cumulatie van uitkeringen toepassen
                                                                            ingeval de echtgenoot van de migrerende werknemer
                                                                            krachtens de wet van de woonstaat van de gezinsleden
Het Oberlandesgericht München — Zivilsenate in Augsburg                     gezinsbijslagen van dezelfde aard ontvangt of daarop
heeft bij beschikking van 27 maart 2003, ingekomen ter griffie              aanspraak heeft?
van het Hof van Justitie op 31 maart 2003, in het geding
tussen Nürnberger Allgemeine Versicherungs AG en Portbridge
Transport International BV, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                 (1 ) (EEG) nr. 2001/83 Raad van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6).
beslissing over de navolgende vraag:
Hebben de bevoegdheidsregels van andere verdragen ook
voorrang ten aanzien van de algemene bevoegdheidsregels van
het Executieverdrag, wanneer de verweerder met woonplaats
op het grondgebied van een partij bij het Executieverdrag voor
een rechterlijke instantie in een andere partij bij dit Verdrag
wordt opgeroepen en niet verschijnt?
                                                                     Beroep, op 3 april 2003 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Ierland
Verzoek van de Cour de cassation van het Groothertog-
dom Luxemburg van 6 maart 2003 om een prejudiciële                                            (Zaak C-154/03)
beslissing in het geding tussen Caisse nationale des
  prestations familiales en U. Weide, echtgenote Schwartz
                                                                                (2003/C 146/48)
                        (Zaak C-153/03)
                        (2003/C 146/47)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
De Cour de cassation van het Groothertogdom Luxemburg                op 3 april 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door de
heeft bij beschikking van 6 maart 2003, ingekomen ter griffie        Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
van het Hof van Justitie op 3 april 2003, in het geding tussen       digd door Karen Banks als gemachtigde, domicilie gekozen
Caisse nationale des prestations familiales en U. Weide,             hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-47/10: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Akzo Nobel e.a./Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markten van hittestabilisatoren — Beschikking houdende vaststelling van twee inbreuken op artikel 81 EG en op artikel 53 van de EER-Overeenkomst — Vaststelling van de prijzen, verdeling van de markten en uitwisseling van gevoelige handelsinformatie — Duur van de inbreuken — Verjaring — Duur van de administratieve procedure — Redelijke termijn — Rechten van de verdediging — Toerekening van de inbreuken — Inbreuken gepleegd door dochterondernemingen, door een partnerschap zonder eigen rechtspersoonlijkheid en door een dochteronderneming — Berekening van het bedrag van de geldboeten”)

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/30

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Akzo Nobel e.a./Commissie
   (Zaak T-47/10) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markten van hittestabilisatoren - Beschikking houdende vaststelling van twee inbreuken op artikel 81 EG en op artikel 53 van de EER-Overeenkomst - Vaststelling van de prijzen, verdeling van de markten en uitwisseling van gevoelige handelsinformatie - Duur van de inbreuken - Verjaring - Duur van de administratieve procedure - Redelijke termijn - Rechten van de verdediging - Toerekening van de inbreuken - Inbreuken gepleegd door dochterondernemingen, door een partnerschap zonder eigen rechtspersoonlijkheid en door een dochteronderneming - Berekening van het bedrag van de geldboeten”))
   (2015/C 302/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Akzo Nobel NV Amsterdam, Nederland), Akzo Nobel Chemicals GmbH (Düren, Duitsland), Akzo Nobel Chemicals BV (Amersfoort, Nederland) en Akcros Chemicals Ltd (Warwickshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Swaak en M. van der Woude, vervolgens C. Swaak en R. Wesseling, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Ronkes Agerbeek en J. Bourke, vervolgens F. Ronkes Agerbeek en P. Van Nuffel, gemachtigden, bijgestaan door J. Holmes, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C (2009) 8682 definitief van de Commissie van 11 november 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en van artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.589 — Hittestabilisatoren), of, subsidiair, een verzoek tot verlaging van het bedrag van de opgelegde geldboeten

      Dictum

               1)

               Artikel 2, punten 4, 6, 21 en 23, van beschikking C (2009) 8682 definitief van de Commissie van 11 november 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en van artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.589 — Hittestabilisatoren) wordt nietig verklaard voor zover daarbij geldboeten zijn opgelegd aan Akzo Nobel Chemicals GmbH en aan Akzo Nobel Chemicals BV.

               2)

               Het totale bedrag van de in artikel 2, punten 1 tot en met 7 en 18 tot en met 24, van beschikking C (2009) 8682 definitief opgelegde geldboeten wordt verlaagd tot 40  194 miljoen EUR voor Akzo Nobel NV en 1 1 8 81  980 miljoen EUR voor Akcros Chemicals Ltd.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Europese Commissie zal twee vijfde van de kosten van Akzo Nobel, Akzo Nobel Chemicals GmbH, Akzo Nobel Chemicals BV en Akcros Chemicals en drie vijfde van haar eigen kosten zal dragen. Akzo Nobel, Akzo Nobel Chemicals GmbH, Akzo Nobel Chemicals BV en Akcros Chemicals zelf zullen drie vijfde van hun eigen kosten en twee vijfde van de kosten van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak F-135/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 april 2016 — Beiner/Commissie (Openbare dienst — Vergelijkend onderzoek — Toelatingsvoorwaarden — Beroepservaring — Besluit van de jury om verzoeker niet toe te laten tot deelneming — Kennelijke beoordelingsfout)

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/51

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 april 2016 — Beiner/Commissie
   (Zaak F-135/15) (1)

   ((Openbare dienst - Vergelijkend onderzoek - Toelatingsvoorwaarden - Beroepservaring - Besluit van de jury om verzoeker niet toe te laten tot deelneming - Kennelijke beoordelingsfout))
   (2016/C 191/73)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Laurent Beiner (Knutange, Frankrijk) (vertegenwoordiger: B. Sahki, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/130/14 om verzoeker niet toe te laten tot de beoordelingstoets, op grond dat hij niet het vereiste studieniveau heeft en niet beschikt over een beroepservaring van minimaal zes jaar in verband met de aard van de functie

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Beiner draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 7 van 11.1.2016, blz. 37.


title: Zaak T-154/06: Beroep ingesteld op  5 juni 2006  — Italiaanse Republiek/Commissie

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/38

         Beroep ingesteld op 5 juni 2006 — Italiaanse Republiek/Commissie
   (Zaak T-154/06)
   (2006/C 178/69)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: Paolo Gentili, Avvocato dello Stato)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietigverklaring van de bestreden beschikking;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep wordt opgekomen tegen beschikking C(2006)1171 van de Commissie van 23 maart 2006 houdende verlaging van de bijstand uit het Europees Sociaal Fonds (ESF) die was toegekend bij beschikking C(95) 2194 van 28 september 1995, laatstelijk gewijzigd bij beschikking C(2000) 2862 van 26 januari 2001, voor een operationeel programma in Regione Sicilia in het kader van het communautaire bestek voor structurele bijstandsverlening — doelstelling nr. 1 in Italië voor de periode 1994-1999. Bij deze beschikking heeft verweerster besloten om de bijdrage in de financiering van voormeld programma met ongeveer 115 miljoen EUR te verminderen, omdat de nationale overheid over bepaalde aspecten van de definitieve betalingsaanvraag onvoldoende details zou hebben verstrekt.
   Tot staving van haar conclusies stelt verzoekster:

               —

               schending van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds, (1) omdat de Commissie alvorens de bijstand te verminderen niet eerst een „passend onderzoek van het geval” heeft verricht, zoals deze bepaling voorschrijft. De Commissie zou zich in werkelijkheid hebben beperkt tot het overnemen van de vaststellingen van een intern controleorgaan van het Siciliaanse regionale bestuur, dat twijfels had geuit over de regelmatigheid van het beheer van bepaalde projecten;

               —

               schending van deze bepaling van de voormelde verordening, omdat verweerster de bestreden beschikking louter hierop zou hebben gebaseerd dat de nationale overheid op haar verzoeken om opmerkingen niet is ingegaan, zonder te onderzoeken of er daadwerkelijk sprake was van onregelmatigheden;

               —

               schending van de artikelen 23 en 24 van de reeds aangehaalde verordening nr. 4253/88, alsmede van artikel 8 van verordening (EG) nr. 2064/97 van de Commissie van 15 oktober 1997 tot vaststelling van de voorwaarden ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad wat de financiële controle door de lidstaten op door de structuurfondsen medegefinancierde verrichtingen betreft. (2) In dit verband voert verzoekster aan dat de Commissie zich in wezen heeft aangesloten bij de bevindingen van het nationale interne controleorgaan in de verklaring in de zin van artikel 8 van verordening nr. 2064/97, terwijl deze verklaring volgens verzoekster louter samenvattend en indicatief is. De Commissie had echter zelf een autonoom onderzoek moeten instellen;

               —

               schending van substantiële vormvereisten, omdat verweerster de nationale overheid onvoldoende tijd zou hebben gegeven om de documentatie naar behoren te onderzoeken, en omdat de bestreden beschikking slechts op enkele van de door de nationale overheid tijdens de procedure gestelde handelingen zou berusten, en daarbij aan de meest relevante voorbijgaat.

      (1)  PB L 374 van 31.12.1988, blz. 1.

      (2)  PB L 290 van 23.10.1997, blz. 1.


title: Zaak T-361/11: Beroep ingesteld op 6 juli 2011 — Hand Held Products/BHIM — Orange Brand Services (DOLPHIN)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/53

         Beroep ingesteld op 6 juli 2011 — Hand Held Products/BHIM — Orange Brand Services (DOLPHIN)
   (Zaak T-361/11)
   2011/C 269/117
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Hand Held Products, Inc. (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: J. Güell Serra en M. Curell Aguilà, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Orange Brand Services Ltd (Bristol, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 april 2011 in zaak R 1443/2010-1 gedeeltelijk vernietigen en gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5046231 afwijzen, en

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „DOLPHIN”, voor onder meer waren van klasse 9 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5046231

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijving nr. 936229 van het woordmerk „DOLPHIN” voor waren van klasse 9

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor een deel van de betrokken waren

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad, aangezien de kamer van beroep geen globale analyse van de relevante factoren heeft gemaakt, maar de oppositie heeft afgewezen op de enkele grond dat de waren verschillen en daarbij minimale verschillen tussen deze waren heeft vastgesteld, zonder dat zij bij de vergelijking passend gewicht heeft toegekend aan de overeenstemming in de tekens „DOLPHIN”.


title: Zaak T-533/10: Arrest van het Gerecht van 11 juli 2014 — DTS Distribuidora de Televisión Digital/Commissie ( „Staatssteun — Publieke omroep — Voorgenomen steun van Spanje aan RTVE — Wijziging van financieringssysteem — Vervanging van reclame-inkomsten door nieuwe belastingen op televisie- en telecomexploitanten — Besluit waarbij steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Belastingmaatregel ter financiering van steun — Bestaan van noodzakelijk bestemmingsverband tussen heffing en steun — Directe invloed van opbrengst van heffing op omvang van steun — Evenredigheid” )

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/27

         Arrest van het Gerecht van 11 juli 2014 — DTS Distribuidora de Televisión Digital/Commissie
   (Zaak T-533/10) (1)

   ((„Staatssteun - Publieke omroep - Voorgenomen steun van Spanje aan RTVE - Wijziging van financieringssysteem - Vervanging van reclame-inkomsten door nieuwe belastingen op televisie- en telecomexploitanten - Besluit waarbij steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Belastingmaatregel ter financiering van steun - Bestaan van noodzakelijk bestemmingsverband tussen heffing en steun - Directe invloed van opbrengst van heffing op omvang van steun - Evenredigheid”))
   2014/C 292/32
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: DTS Distribuidora de Televisión Digital (Tres Cantos, Spanje) (vertegenwoordigers: H. Brokelmann en M. Ganino, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Valero Jordana en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Telefónica de España, SA (Madrid, Spanje) en Telefónica Móviles España, SA (Madrid) (vertegenwoordigers: F. González Díaz en F. Salerno, advocaten)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Spanje, (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Rodríguez Cárcamo en M. Muñoz Pérez, vervolgens M. Muñoz Pérez, vervolgens S. Centeno Huerta en N. Díaz Abad, vervolgens N. Díaz Abad en ten slotte M. Sampol Pucurull, abogados del Estado) en Corporación de Radio y Televisión Española, SA (RTVE) (Madrid) (vertegenwoordigers: A. Martínez Sánchez en J. Rodríguez Ordóñez, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/1/EU van de Commissie van 20 juli 2010 betreffende steunregeling C 38/09 (ex NN 58/09) die Spanje voornemens is ten uitvoer te leggen ten behoeve van Corporación de Radio y Televisión Española (RTVE) (PB 2011, L 1, blz. 9)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               DTS Distribuidora de Televisión Digital, SA draagt haar eigen kosten, daaronder begrepen de kosten van de kortgedingprocedure, de kosten van Corporación de Radio y Televisión Española, SA (RTVE), daaronder begrepen de kosten van de kortgedingprocedure, alsook de kosten van de Europese Commissie, daaronder begrepen de kosten van de kortgedingprocedure, met uitsluiting van de kosten die de Commissie heeft moeten dragen door de interventie van Telefónica de España, SA en Telefónica Móviles España, SA.

               3)

               Telefónica de España en Telefónica Móviles España dragen hun eigen kosten en dragen ook samen de kosten die de Commissie heeft moeten dragen door hun interventie.

               4)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten, daaronder begrepen de kosten van de kortgedingprocedure.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Zaak C-537/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Madrid — Spanje) — Evangelina Gómez-Limón Sánchez-Camacho/Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS), Alcampo SA (Richtlijn 96/34/EG — Raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof — Op datum van ingang van ouderschapsverlof verworven rechten of rechten in wording — Continuïteit van rechten op socialezekerheidsuitkeringen gedurende het verlof — Richtlijn 79/7/EEG — Beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid — Verwerving gedurende ouderschapsverlof van rechten op pensioen bij blijvende invaliditeit)

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Madrid — Spanje) — Evangelina Gómez-Limón Sánchez-Camacho/Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS), Alcampo SA
   (Zaak C-537/07) (1)

   (Richtlijn 96/34/EG - Raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof - Op datum van ingang van ouderschapsverlof verworven rechten of rechten in wording - Continuïteit van rechten op socialezekerheidsuitkeringen gedurende het verlof - Richtlijn 79/7/EEG - Beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid - Verwerving gedurende ouderschapsverlof van rechten op pensioen bij blijvende invaliditeit)
   2009/C 220/08
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social de Madrid

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Evangelina Gómez-Limón Sánchez-Camacho

      Verwerende partijen: Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS), Alcampo SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Social de Madrid (Spanje) — Uitlegging van de punten 6 en 8 van clausule 2 van de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, opgenomen in de bijlage bij richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 (PB L 145, blz. 4), en van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (PB L 6, blz. 24) — Nationale regeling die de hoogte van het invaliditeitspensioen relateert aan het loon dat gedurende een bepaald tijdvak vóór het ontstaan van het pensioenrecht is ontvangen — Deeltijdouderschapsverlof gedurende dit tijdvak — Gevolgen

      Dictum

               1)

               Clausule 2, punt 6, van de raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, gesloten op 14 december 1995, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, kan door particulieren worden ingeroepen voor een nationale rechter.

               2)

               Clausule 2, punten 6 en 8, van de raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof verzet zich er niet tegen dat bij de berekening van het pensioen wegens blijvende invaliditeit van een werknemer rekening wordt gehouden met het feit dat deze laatste een tijdvak van deeltijds ouderschapsverlof heeft genoten waarin hij bijdragen heeft betaald en rechten op pensioen heeft verworven naar evenredigheid met het ontvangen loon.

               3)

               Clausule 2, punt 8, van de raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof legt geen verplichtingen op aan de lidstaten, behalve die om de socialezekerheidskwesties in verband met deze raamovereenkomst overeenkomstig de nationale wetgeving te bestuderen en regelen. In het bijzonder gebiedt zij hun niet de continuïteit van de rechten op de socialezekerheidsuitkeringen gedurende het ouderschapsverlof te voorzien. Clausule 2, punt 8, kan niet door particulieren voor een nationale rechter worden ingeroepen tegenover de overheidsinstanties.

               4)

               Het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen, en in het bijzonder het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid in de zin van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, verzet zich er niet tegen dat een werknemer gedurende deeltijds ouderschapsverlof rechten verwerft op een pensioen wegens blijvende invaliditeit naar evenredigheid van de gewerkte tijd en het ontvangen loon en niet alsof hij voltijds had gewerkt.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 21 juni 1999 in zaak T-56/99 R, Marlines SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Betaling van de geldboete - Bankgarantie - Procedure in kort geding - Opschorting van de tenuitvoerlegging)

text:
C 246/32                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.8.1999
1) De tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie van 27          BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
     oktober 1998 waarbij verzoeker tuchtrechtelijk is ontslagen                        RECHT VAN EERSTE AANLEG
     zonder vermindering of intrekking van het recht op ouderdom-
     spensioen, wordt opgeschort tot aan het eindarrest van het                                  van 21 juni 1999
     Gerecht in deze zaak.
                                                                         in zaak T-56/99 R, Marlines SA tegen Commissie van de
2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                                      Europese Gemeenschappen
                                                                         (Mededinging — Betaling van de geldboete — Bankgarantie
                                                                         — Procedure in kort geding — Opschorting van de tenuit-
                                                                                voerlegging)
                                                                                (1999/C 246/66)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                 LEG                                     In zaak T-56/99 R, Marlines SA, gevestigd te Monrovia,
                                                                         vertegenwoordigd door D. Papatheofanous, advocaat bij de
                                                                         Areios Pagos te Athene, domicilie gekozen hebbende te Findel
                        van 9 maart 1999                                 (Luxemburg) bij P. Attallas, route de Trèves, tegen Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Trian-
                                                                         tafyllou en R. Lyal), betreffende een verzoek tot opschorting
in zaak T-205/98: Clauni SA en andere tegen Commissie                    van de tenuitvoerlegging van beschikking 1999/271/EG van
             van de Europese Gemeenschappen (1)                          de Commissie van 6 december 1998 inzake een procedure op
                                                                         grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/34.466 —
                                                                         Griekse veerdienstmaatschappijen) (PB 1999, L 109, blz. 24),
                (Kennelijke niet-ontvankelijkheid)                       die verzoekster, in artikel 2, een geldboete van 0,26 miljoen
                                                                         ECU oplegt, wegens schending van artikel 81 EG (ex ar-
                                                                         tikel 85), heeft de president van het Gerecht op 21 juni 1999
                         (1999/C 246/65)                                 een beschikking gegeven, waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
In zaak T-205/98, Clauni SA, gevestigd te Agen (Frankrijk),
J.-M. Bissières, wonende te Croix Blanche (Frankrijk), SA
Lamogenais, thans SA Loma, gevestigd te Penne d’Agenais
(Frankrijk) en A. Lompech, wonende te Canet (Frankrijk),
vertegenwoordigd door D. Veyssière, advocaat te Agen, do-
micilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A.
May, advocaat aldaar, Grand’Rue 31, tegen Commissie van                  BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
de Europese Gemeenschappen, bettreffende een beroep tot                                 RECHT VAN EERSTE AANLEG
toewijzing van een door eerste verzoeker op 20 december
1995 bij de Franse douane ingediend verzoek tot kwijtschel-                                       van 1 juni 1999
ding betreffende een aantal importen van champignons uit
Polen, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer),
                                                                         in zaak T-93/99 R: B. Bonaiti Brighina tegen Commissie
samengesteld als volgt: R.M. Moura-Ramos, president, V. Tiili
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 9 maart 1999
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Kort geding — Spoedeisendheid — Afwezig)
1) Het beroep wordt          verworpen     wegens   kennelijke niet-
     ontvankelijkheid.                                                                           (1999/C 246/67)
2) Verzoekers zullen hun eigen kosten dragen.                                                   (Procestaal: Italiaans)
                                                                         In zaak T-93/99 R, B. Bonaiti Brighina, ambtenaar werkzaam
(1) PB C 71 van 13.3.1999.                                               bij het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra,
                                                                         vertegenwoordigd door M. Rizzoglio, advocaat te Milaan, en
                                                                         F. Colussi, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebben-
                                                                         de te Luxemburg ten kantore van laatstgenoemde, rue de Wiltz
                                                                         36, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen


title: Zaak T-614/13: Arrest van het Gerecht van 26 september 2014 — Romonta/Commissie („Milieu — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten — Overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten vanaf 2013 — Besluit 2011/278/EU — Door Duitsland ingediende nationale uitvoeringsmaatregelen — Hardheidsclausule — Vrijheid van beroep en van ondernemerschap — Eigendomsrecht — Evenredigheid”)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/47

      Arrest van het Gerecht van 26 september 2014 — Romonta/Commissie
      (Zaak T-614/13) (1)

      ((„Milieu - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten - Overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten vanaf 2013 - Besluit 2011/278/EU - Door Duitsland ingediende nationale uitvoeringsmaatregelen - Hardheidsclausule - Vrijheid van beroep en van ondernemerschap - Eigendomsrecht - Evenredigheid”))
      (2014/C 395/58)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Romonta GmbH (Seegebiet Mansfelder Land, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Zenke, M.-Y. Vollmer, C. Telschow en A. Schulze, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. White, C. Hermes en K. Herrmann, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2013/448/EU van de Commissie van 5 september 2013 betreffende de nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 240, blz. 27), voor zover daarbij in artikel 1, lid 1, wordt geweigerd om verzoekster voor de derde handelsperiode voor de handel in emissierechten 2013-2020 op basis van de hardheidsclausule van § 9, lid 5, van het Treibhausgas-Emissionshandelsgesetz (Duitse wet inzake de handel in broeikasgasemissierechten) van 21 juli 2011, de verlangde extra rechten toe te wijzen

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Romonta GmbH draagt de kosten van de hoofdprocedure en van de kortgedingprocedure.

         (1)  PB C 31 van 1.2.2014.


title: Zaak C-197/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 13 april 2017 — Thomas Neufeldt e.a./TUIfly GmbH

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 13 april 2017 — Thomas Neufeldt e.a./TUIfly GmbH
   (Zaak C-197/17)
   (2017/C 231/11)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Thomas Neufeldt, Julia Neufeldt en Gabriel Neufeldt, beide vertegenwoordigd door hun ouders Sandra Neufeldt en Thomas Neufeldt

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit ziekmeldingen resulterende afwezigheid van een voor de uitvoering van vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? (1) Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: vormt de spontane afwezigheid van een voor de uitvoering van de vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij wegens een volgens het arbeidsrecht en volgens het collectieve overeenkomstenrecht niet gewettigde staking („wilde staking”) een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moet de buitengewone omstandigheid zich hebben voorgedaan bij de geannuleerde vlucht zelf of heeft de uitvoerende luchtvaartmaatschappij het recht om op grond van economische overwegingen een nieuw vliegplan op te stellen?

               4)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: heeft de vermijdbaarheid betrekking op de buitengewone omstandigheid dan wel op de gevolgen van het zich voordoen van de buitengewone omstandigheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak C-544/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Stockholms tingsrätt (Zweden) op 21 oktober 2013 — Abcur AB/Apoteket Farmaci AB

text:
               18.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 15/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Stockholms tingsrätt (Zweden) op 21 oktober 2013 — Abcur AB/Apoteket Farmaci AB
   (Zaak C-544/13)
   2014/C 15/08
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Stockholms tingsrätt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Abcur AB

      Verwerende partij: Apoteket Farmaci AB

      Prejudiciële vragen

               1.

               Kan een receptgeneesmiddel voor menselijk gebruik, dat alleen in medische noodsituaties wordt gebruikt, waarvoor geen toelating tot verkoop is verleend door de bevoegde instantie van een lidstaat of krachtens verordening (EEG) nr. 2309/93 (1) van de Raad van 22 juli 1993 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling, dat is bereid door een marktdeelnemer als in het bij het Stockholms tingsrätt (hof te Stockholm) aanhangige geding, en dat wordt besteld door gezondheidszorginstellingen in de omstandigheden waarvan sprake is in de zaak voor het Stockholms tingsrätt, onder een van de uitzonderingen van artikel 3, lid 1, of artikel 3, lid 2, van richtlijn 2001/83/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik vallen, in het bijzonder wanneer er een ander goedgekeurd geneesmiddel met dezelfde werkzame stof, dezelfde dosis en in dezelfde farmaceutische vorm is?

               2.

               Indien een receptgeneesmiddel voor menselijk gebruik in de zin van de eerste vraag onder artikel 3, lid 1, artikel 3, lid 2, of artikel 5, lid 1, van richtlijn 2001/83 valt, kan de wetgeving inzake reclame voor geneesmiddelen dan worden beschouwd als niet-geharmoniseerd, of vormen de in deze zaak bedoelde soort maatregelen reclame in de zin van richtlijn 2006/114/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame?

               3.

               Indien richtlijn 2006/114 van toepassing is overeenkomstig de tweede vraag, op grond van welke basisvoorwaarden vormen de door het Stockholms tingsrätt te onderzoeken maatregelen (gebruik van een productnaam, productnummer en anatomische therapeutische chemische code voor het geneesmiddel, toepassing van een vaste prijs voor het geneesmiddel, informatieverstrekking over het geneesmiddel in het Nationaal Productregister voor Geneesmiddelen (NPL), aanbrengen van een NPL-identiteit op het geneesmiddel, verspreiding van een informatiedocument over het geneesmiddel en levering van het geneesmiddel via een elektronische besteldienst voor de gezondheidszorg en informatieverstrekking over het geneesmiddel via een door een nationale brancheorganisatie uitgegeven publicatie) dan reclame in de zin van richtlijn 2006/114?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad van 22 juli 1993 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (PB L 214, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67).

      (3)  Richtlijn 2006/114/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame (PB L 376, blz. 21).


title: ARREST VAN HET HOF (Vierde Kamer) van 16 oktober 1997 in zaak C-304/96 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale amministrativo regionale della Liguria): Hera SpA tegen Unità sanitaria locale n. 3 genovese (USL), Impresa Romagnoli SpA (Richtlijn 93/37/EEG - Overheidsopdrachten - Abnormaal lage inschrijvingen)

text:
22.11.97               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 357/ 11
     bepalen, welke verworven rechten huisartsen kunnen                De antidumpingrechten die Beschikking nr. 2131 /88/
     doen gelden, mits aan artsen die zich vóór 1 januari              EGKS van de Commissie van 18 juli 1988 waarbij een
     1995 krachtens Richtlijn 75/362/EEG van de Raad                   definitief antidumpingrecht wordt ingesteld op de invoer
     van 16 juni 1975 inzake de onderlinge erkenning van               van bepaalde soorten plaatijzer en plaatstaal, van oor
     de diploma 's, certificaten en andere titels van de arts,        sprong uit Joegoslavië, en waarbij het voorlopige antidum
     tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking                pingrecht dat op deze invoer werd ingesteld, definitief
     van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van              wordt ingevorderd, luidens artikel 1 daarvan instelt op de
     vestiging en vrij verrichten van diensten, aldaar hebben         invoer van bepaalde staalproducten van oorsprong uit Joe
     gevestigd, het recht wordt toegekend om als huisarts             goslavië, zijn ook van toepassing op dergelijke producten
     werkzaam te zijn in het kader van het nationale socia           indien deze zijn vervaardigd door een producent en expor
     lezekerheidsstelsel, ook al hebben zij geen specifieke           teur die was gevestigd in de Socialistische Federatieve
     opleiding in de huisartsgeneeskunde en geen dienstver           Republiek Joegoslavië, maar die op het tijdstip van de
     band met dat socialezekerheidsstelsel.                           invoer van de betrokken producten, na de onafhankelijk
                                                                      heidsverklaring, in de voormalige Joegoslavische Repu
                                                                      bliek Macedonië is gevestigd.
 (M PB C 145 van 18 . 5 . 1996 .
                                                                      (M PB C 233 van 10 . 8 . 1996 .
                  ARREST VAN HET HOF                                                     ARREST VAN HET HOF
                          ( Zesde Kamer)                                                       (Vierde Kamer)
                                                                                van 16 oktober 1997
                     van 16 oktober 1997
                                                                      in zaak C-304/96 (verzoek om een prejudiciële beslissing
in zaak C- 177/96 (verzoek van de Rechtbank van eerste                van het Tribunale amministrativo regionale della Liguria):
aanleg te Antwerpen om een prejudiciële beslissing):                  Hera SpA tegen Unità sanitaria locale n. 3 genovese
Belgische staat tegen Banque Indosuez e.a., Europese                                ( USL ), Impresa Romagnoli SpA (')
                         Gemeenschap (')
                                                                      (Richtlijn 93/37/EEG — Overheidsopdrachten — Abnor
(Dumping — Plaatijzer en plaatstaal van oorsprong uit                                     maal lage inschrijvingen)
Joegoslavië — Onafhankelijkheidsverklaring van voorma                                          97/C 357/20
lige Joegoslavische Republiek Macedonië — Rechtszeker
                                 heid)
                           ( 97/C 357/19 )                                                  (Procestaai: Italiaans)
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                   (Procestaai: Nederlands)                                            de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                      In zaak C 304/96, betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C- 177/96, betreffende een verzoek aan het Hof                krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Recht                nale amministrativo regionale della Liguria ( Italië ), in het
bank van eerste aanleg te Antwerpen ( België ), in het aldaar         aldaar aanhangig geding tussen Hera SpA en Unita sanita
aanhangig geding tussen Belgische staat en Banque Indo              ria locale n. 3 genovese (USL ), Impresa Romagnoli SpA,
suez e.a., Europese Gemeenschap, om een prejudiciële                 om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
beslissing over de uitlegging van Beschikking nr. 2131 /88/          artikel 30, lid 4, van Richtlijn 93/37/EEG van de Raad
EGKS van de Commissie van 18 juli 1988 waarbij een                   van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de proce
definitief antidumpingrecht wordt ingesteld op de invoer             dures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de
van bepaalde soorten plaatijzer en plaatstaal , van oor             uitvoering van werken (PB L 199 van 9 . 8 . 1993 , blz. 54 ),
sprong uit Joegoslavië, en waarbij het voorlopige antidum           heeft het Hof (Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: H.
pingrecht dat op deze invoer werd ingesteld, definitief              Ragnemalm ( rapporteur), kamerpresident, P. J. G. Kapteyn
wordt ingevoerd ( PB L 188 van 19 . 7. 1988 , blz . 14 ), heeft      en J. L. Murray, rechters; advocaat-generaal: C. O. Lenz;
het Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragne            griffier: R. Grass, op 16 oktober 1997 een arrest gewezen
malm, kamerpresident, R. Schintgen, G. F. Mancini, P. J. G.          waarvan het dictum luidt als volgt:
Kapteyn (rapporteur) en G. Hirsch, rechters; advocaat
generaal : F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 16 oktober
1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                 Artikel 30, lid 4, van Richtlijn 93/37/EEG van de Raad
volgt:                                                               van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de proce
 ---pagebreak---  C 357/ 12              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 11 . 97
 dures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de                 1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.
 uitvoering van werken, moet aldus worden uitgelegd, dat
 het de aanbestedende dienst niet toestaat, na 31 december
 1992 abnormaal lage inschrijvingen af te wijzen, zonder                2.     Rekwiranten worden verwezen in de kosten .
 de in artikel 30, lid 4, eerste alinea, bedoelde onderzoeks
 procedure in acht te nemen.                                            (') PB C 108 van 5 . 4 . 1997.
 (') PB C 336 van 9 . 11 . 1996 .
                                                                        Hogere voorziening, op 15 september 1997 ingesteld door
                                                                        SA Smanor en H. en M. Segaud tegen de beschikking, op
               BESCHIKKING VAN HET HOF                                  3 juli 1997 in zaak T-201/96 tussen SA Smanor en H. en
                                                                        M. Segaud en de Commissie van de Europese Gemeen
                           ( Eerste Kamer )
                                                                        schappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van
                       van 6 oktober 1997                                        de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer)
 in zaak C-55/97 P: Association internationale des utilisa                                         ( Zaak C-3 17/97 P)
 teurs de fils de filaments artificiels et synthétiques et de                                          ( 97/C 357/22 )
 soie naturelle ( AIUFFASS ), vereniging naar Belgisch recht,
 Apparel, Knitting & Textiles Alliance (AKT), vennoot
 schap naar Engels recht tegen Commissie van de Europese
 Gemeenschappen, ondersteund door Verenigd Koninkrijk                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
          van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (')                     is op 15 september 1997 hogere voorziening ingesteld
                                                                        door SA Smanor en H. en M. Segaud, vertegenwoordigd
 (Hogere voorziening — Artikel 92, lid 3,onder a) en c),                door L. Roques, advocaat te Val de Marne, domicilie
 EG-Verdrag — Textiel — Kennelijke beoordelingsfout —                   gekozen hebbende te Créteil, Rue du Général de Larminat
              Overcapaciteit — Ontvankelijkheid)                        7/9, tegen de beschikking, op 3 juli 1997 in zaak T-201/96
                                                                        tussen SA Smanor en H. en M. Segaud en de Commissie
                            { 97/C 357/21 )                             van de Europese Gemeenschappen gegeven door het
                                                                        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
                                                                        pen (Tweede Kamer).
                        (Procestaai: Frans)
                                                                        Rekwirante concludeert dat het den Hove behage de
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         bestreden beschikking te vernietigen, opnieuw uitspraak te
                de Jurisprudentie van het Hof)                          doen, alle aanvankelijk ingediende vorderingen toe te wij
                                                                       zen, en de Commissie te verwijzen in alle kosten .
In zaak C-55/97 P, Association internationale des utilisa
teurs de fils de filaments artificiels et synthétiques et de           Middelen en voornaamste argumenten
soie naturelle ( AIUFFASS ), vereniging naar Belgisch recht,
gevestigd te Gent ( België ), Apparel, Knitting & Textiles
Alliance ( AKT ), vennootschap naar Engels recht, gevestigd            Schending van het afgeleid Gemeenschapsrecht: in de
te Londen, vertegenwoordigd door M. Waelbroeck, J.                     omstandigheden van de onderhavige zaak die worden
Stuyck en O. Spletdoorn, advocaten te Brussel , domicilie              gekenmerkt door een langdurig verzuim waarvoor nooit
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E.                       enige verklaring is gegeven, en dat rechtstreeks heeft geleid
Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8—10, betref               tot een zeer aanzienlijke toeneming van de schade, heeft
fende een hogere voorziening tegen het arrest van het                  het Gerecht zich niet gehouden aan zijn verplichting om
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                 alle relevante omstandigheden van de zaak in de beschou
pen (Vijfde Kamer — uitgebreid ) van 12 december 1996                  wing te betrekken, en de discretionaire beoordelingsbe
in zaak T-380/94 ( AIUFFASS en AKT/Commissie, Jurispr.                 voegdheid van de Commissie erkend naar het voorbeeld
1996 , blz . 11-2169 ), en strekkende tot vernietiging van dat         van zaak 247/87 (') die in casu volkomen irrelevant is,
arrest, andere partij bij de procedure : Commissie van de              omdat rekening is gehouden met feitelijke omstandigheden
Europese Gemeenschappen (gemachtigde : X. Lewis ),                     die volkomen losstaan van de rechtsgevolgen die moeten
                                                                      worden verbonden aan het arrest van het Hof in zaak
ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittan
nië en Noord-Ierland ( gemachtigden: L. Nicoll, bijgestaan            298/87, Smanor ( 2 ).
door R. Plender en S. Morris ), heeft het Hof ( Eerste
Kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident,              (') Jurispr. 1989, blz . 291 .
D. A. O. Edward en M. Wathelet ( rapporteur ), rechters;               ( 2 ) Jurispr. 1988 , blz . 4489 .
advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: R. Grass, op
6 oktober 1997 een beschikking gegeven waarvan het dic
tum luidt als volgt:


               10.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/4

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 3 juli 2013
   (Zaak E-12/13)
   2013/C 294/04
   Op 3 juli 2013 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis, Clémence Perrin en Catherine Howdle, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn naar behoren uitvoering te geven aan artikel 1, punten 15 tot en met 18, punt 19, onder a), punt 21, punt 22, onder a), punten 23 tot en met 29, punten 36 en 37, en punten 39 tot en met 42, en artikel 2, punten 5 en 6, van het besluit waarnaar wordt verwezen in de punten 14, 16e en 31 van bijlage IX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2009/111/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 wat betreft banken die zijn aangesloten bij centrale instellingen, bepaalde eigenvermogensbestanddelen, grote posities, het toezichtkader en het crisisbeheer), aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, en door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA geen kennis te hebben gegeven van dergelijke uitvoeringsmaatregelen, haar verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek betreft het feit dat de Republiek IJsland op 12 november 2012 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tot haar had gericht op 12 september 2012 en dat betrekking had op het niet naar behoren uitvoering geven aan artikel 1, punten 15 tot en met 18, punt 19, onder a), punt 21, punt 22, onder a), punten 23 tot en met 29, punten 36 en 37, en punten 39 tot en met 42, en artikel 2, punten 5 en 6, van het besluit waarnaar wordt verwezen in de punten 14, 16e en 31 van bijlage IX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2009/111/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 wat betreft banken die zijn aangesloten bij centrale instellingen, bepaalde eigenvermogensbestanddelen, grote posities, het toezichtkader en het crisisbeheer).

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat de Republiek IJsland het besluit niet volledig heeft uitgevoerd binnen de gestelde termijn en bijgevolg de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA niet in kennis heeft gesteld van uitvoeringsmaatregelen.


title: Zaak F-135/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 september 2008 — Smadja/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Aanstelling — Indeling in salaristrap — Nieuwe aanstelling van verzoekster in zelfde ambt na nietigverklaring van haar eerste aanstelling bij arrest van het Gerecht van eerste aanleg — Evenredigheidsbeginsel — Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen — Zorgplicht)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/58

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 september 2008 — Smadja/Commissie
   (Zaak F-135/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Aanstelling - Indeling in salaristrap - Nieuwe aanstelling van verzoekster in zelfde ambt na nietigverklaring van haar eerste aanstelling bij arrest van het Gerecht van eerste aanleg - Evenredigheidsbeginsel - Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen - Zorgplicht)
   (2008/C 313/106)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Daniele Smadja (New Delhi, India) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende aanstelling van verzoekster, een ambtenaar die aanvankelijk in de rang A*15, salaristrap 4, was ingedeeld, voor zover zij daarbij na de nietigverklaring van haar eerste aanstelling bij haar hernieuwde aanstelling in het ambt van directeur van het directoraat RELEX.B wordt ingedeeld in de rang A*15, salaristrap 1, en, anderzijds, vordering tot vergoeding van de materiële en immateriële schade
   Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 21 december 2006 houdende indeling van Smadja in de rang A*15, salaristrap 1, met salarisanciënniteit vanaf 1 november 2005, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in alle kosten.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008, blz. 35.


title: Zaak C-263/15: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 2 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Lajvér Meliorációs Nonprofit Kft., Lajvér Csapadékvízrendezési Nonprofit Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága (NAV) (Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 9, lid 1 — Begrippen „belastingplichtige” en „economische activiteit” — Artikel 24, lid 1 — Begrip „dienst” — Cultuurtechnische bouwwerken — Bouw en exploitatie van een waterafvoersysteem door een handelsvennootschap zonder winstoogmerk — Invloed van de financiering van de bouwwerken met staatssteun en steun van de Europese Unie)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/12

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 2 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Lajvér Meliorációs Nonprofit Kft., Lajvér Csapadékvízrendezési Nonprofit Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága (NAV)
   (Zaak C-263/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 9, lid 1 - Begrippen „belastingplichtige” en „economische activiteit” - Artikel 24, lid 1 - Begrip „dienst” - Cultuurtechnische bouwwerken - Bouw en exploitatie van een waterafvoersysteem door een handelsvennootschap zonder winstoogmerk - Invloed van de financiering van de bouwwerken met staatssteun en steun van de Europese Unie))
   (2016/C 287/16)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Lajvér Meliorációs Nonprofit Kft., Lajvér Csapadékvízrendezési Nonprofit Kft.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága (NAV)

      Dictum

               1)

               Artikel 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat de exploitatie van cultuurtechnische bouwwerken als die in het hoofdgeding door een handelsvennootschap zonder winstoogmerk die slechts bijkomstig een dergelijke activiteit op commerciële wijze uitoefent, een economische activiteit in de zin van deze bepaling vormt, hoewel — enerzijds — deze bouwwerken grotendeels met staatssteun zijn gefinancierd en — anderzijds — de exploitatie ervan slechts inkomsten uit een geringe vergoeding voortbrengt, aangezien deze vergoeding duurzaam is gelet op de periode waarin zij wordt aangerekend.

               2)

               Artikel 24 van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat de exploitatie van cultuurtechnische bouwwerken als die in het hoofdgeding bestaat in de verrichting van diensten onder bezwarende titel aangezien er een rechtstreeks verband bestaat met de ontvangen of te ontvangen vergoeding, mits deze geringe vergoeding de tegenwaarde voor de verrichte dienst vormt en niettegenstaande de omstandigheid dat met deze diensten uitvoering wordt gegeven aan bij wet opgelegde verplichtingen. Het is de taak van de verwijzende rechter om na te gaan of het bedrag van de als tegenprestatie ontvangen of te ontvangen vergoeding erop kan duiden dat een rechtstreeks verband tussen de verrichte of te verrichten diensten en deze tegenprestatie bestaat en dat de diensten dus onder bezwarende titel zijn verricht. Inzonderheid moet deze rechter zich ervan vergewissen dat de door verzoeksters in het hoofdgeding aangerekende vergoeding niet slechts ten dele de verrichte of te verrichten diensten vergoedt en dat de hoogte ervan niet is bepaald op basis van eventuele andere factoren die in voorkomend geval kunnen afdoen aan het rechtstreekse verband tussen de diensten en de tegenprestatie ervan.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014.


title: Zaak C-48/09 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 september 2010 — Lego Juris A/S/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Mega Brands Inc. (Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 40/94 — Gemeenschapsmerk — Mogelijkheid om vorm van waar als merk in te schrijven — Inschrijving van driedimensionaal teken bestaande uit bovenzijde en twee zijkanten van Legoblokje — Nietigverklaring van deze inschrijving op verzoek van onderneming die speelblokjes met dezelfde vorm en afmetingen verhandelt — Artikel 7, lid 1, sub e-ii, van deze verordening — Teken dat uitsluitend bestaat uit vorm van waar die noodzakelijk is om technische uitkomst te verkrijgen)

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 september 2010 — Lego Juris A/S/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Mega Brands Inc.
   (Zaak C-48/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Verordening (EG) nr. 40/94 - Gemeenschapsmerk - Mogelijkheid om vorm van waar als merk in te schrijven - Inschrijving van driedimensionaal teken bestaande uit bovenzijde en twee zijkanten van Legoblokje - Nietigverklaring van deze inschrijving op verzoek van onderneming die speelblokjes met dezelfde vorm en afmetingen verhandelt - Artikel 7, lid 1, sub e-ii, van deze verordening - Teken dat uitsluitend bestaat uit vorm van waar die noodzakelijk is om technische uitkomst te verkrijgen)
   2010/C 301/03
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Lego Juris A/S (vertegenwoordigers: V. von Bomhard en T. Dolde, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde), Mega Brands Inc. (vertegenwoordigers: P. Cappuyns en C. De Meyer, advocaten)

      Voorwerp

   Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 12 november 2008, Lego Juris A/S/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (T-270/06), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep ingesteld door de houder van het driedimensionale gemeenschapsmerk in de vorm van een Legoblokje voor waren van de klassen 9 en 28 en strekkende tot vernietiging van beslissing R 856/2004-G van de grote kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 10 juli 2006 houdende verwerping van het beroep tegen de gedeeltelijke nietigverklaring van dit merk door de nietigheidsafdeling in het kader van de door Mega Brands ingediende vordering tot nietigverklaring — Uitlegging van artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening (EG) nr. 40/94

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Lego Juris A/S wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 4.4.2009.


title: Zaak T-159/09 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 25 mei 2009 — Biofrescos/Commissie ( Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Indiening van verzoek — Niet-ontvankelijkheid — Financiële schade — Ontbreken van spoedeisendheid )

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/12

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 25 mei 2009 — Biofrescos/Commissie
   (Zaak T-159/09 R)
   („Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Indiening van verzoek - Niet-ontvankelijkheid - Financiële schade - Ontbreken van spoedeisendheid”)
   2009/C 167/25
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Biofrescos — Comércio de Produtos Alimentares, Lda (Linda-a-Velha, Portugal) (vertegenwoordiger: A. Magalhães Menezes, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal, P. Guerra e Andrade en L. Bouyon, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de terugvordering van invoerrechten die nog niet van verzoekster zijn gevorderd, voor zover deze terugvordering wordt gelast door beschikking C (2009) 72 def. van de Commissie van 16 januari 2009 houdende vaststelling dat dient te worden overgegaan tot een navordering van deze rechten en dat kwijtschelding van die rechten in verzoeksters geval niet gerechtvaardigd is

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Verzoek van het Tribunale di Genova van 15 mei 1996 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen 1. C. Bagnasco e.a. en Banca Popolare di Novara Soc. coop. a r.l. en 2. C. Bagnasco e.a. en Cassa di Risparmio di Genova e Imperia (Carige) SpA (Zaken C-215/96 en C-216/96)

text:
24. 8 . 96          I NL I                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 247/9
kernenergie geproduceerde elektriciteit wordt accijns gehe                  76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de
ven in de vorm van 1,5 p/kWh basisbelasting en 0,9 p/kWh                     verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke
aanvullende belasting. Op door middel van waterkracht                        stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap
geproduceerde elektriciteit wordt enkel accijns geheven in                   worden geloosd ('), door niet de programma 's ter
de vorm van 0,4 p/kWh aanvullende belasting. Op elektri                     vermindering van de verontreiniging van de wateren
citeit die volgens een ander procédé, bij voorbeeld door                     door de onder lijst II vallende stoffen op te stellen of aan
middel van steenkool, wordt verkregen, wordt accijns                         de Commissie mee te delen, zoals vereist in artikel 7 van
geheven op de grondslag van de hoeveelheid grondstoffen                      de richtlijn ;
die is gebruikt voor de produktie van elektriciteit . Op
volgens bepaalde procédés geproduceerde elektrische ener              2 . het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten .
gie, bij voorbeeld in generatoren met een vermogen van                 Middelen en voornaamste argumenten
minder dan twee megavoltampère, wordt helemaal geen
accijns geheven . Op ingevoerde elektriciteit wordt onafhan           De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
kelijk van het produktieprocédé accijns geheven in de vorm             die in zaak C-205/96 ( 2 ).
van 1,3 p/kWh basisbelasting en 0,9 p/kWh aanvullende
belasting. De elektriciteitsaccijns voor ingevoerde elektrici         (') PB nr . L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz . 23 .
teit wordt dus op een andere grondslag vastgesteld dan die             ( 2 ) Zie bladzijde 7 van dit Publikatieblad .
voor in het binnenland geproduceerde elektriciteit . De
heffing van accijnzen die zijn vastgesteld op de grondslag
van het produktieprocédé van de energie, wordt in de
travaux préparatoires van de wet gerechtvaardigd door                  Verzoek van het Tribunale di Genova van 15 mei 1996 om
redenen die verband houden met het milieu. Het bedrag van              een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen 1 . C.
de over ingevoerde elektriciteit te heffen belasting wordt             Bagnasco e.a. en Banca Popolare di Novara Soc. coop. a r.l .
evenwel niet vastgesteld op de grondslag van het produk               en 2 . C. Bagnasco e.a. en Cassa di Risparmio di Genova e
tieprocédé van de elektriciteit. De op ingevoerde elektriciteit                                Imperia ( Carige ) SpA
te heffen accijns is hoger dan de laagste accijns die op in het                          ( Zaken C-215/96 en C-216/96 )
binnenland geproduceerde elektriciteit wordt geheven,
maar lager dan de hoogste accijns op in het binnenland                                            ( 96/C 247/ 18 )
geproduceerde elektriciteit. De accijns op ingevoerde elek
triciteit wordt geheven van de importeur, terwijl de accijns           Het Tribunale di Genova heeft bij beschikkingen van 15 mei
op in het binnenland geproduceerde elektriciteit wordt                  1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
geheven van de producent van de elektriciteit .                        21 juni 1996 , in het geding tussen 1 . C. Bagnasco e.a . en
                                                                       Banca Popolare di Novara Soc . coop . a r.l . en 2 . C. Bagnasco
1 . Dient de op de hierboven beschreven wijze op inge                 e.a . en Cassa di Risparmio di Genova e Imperia ( Carige )
     voerde elektriciteit te leggen elektriciteitsaccijns te wor      SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     den beschouwd als een in de artikelen 9 en 12 van het             verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     EG-Verdrag bedoelde heffing van gelijke werking als een           vragen :
     invoerrecht ?
                                                                        1 . Zijn de norme bancarie uniformi ( NBU ) („ uniforme
2 . Indien er geen sprake is van een heffing van gelijke                      bankvoorwaarden ") die de Associazione Bancaria Ita
     werking als een invoerrecht, dient dan de op de                          liana ( ABI ) aan haar leden met betrekking tot krediet
     hierboven beschreven wijze op ingevoerde elektriciteit te                openingen in rekening-courant oplegt en die door de
     leggen elektriciteitsaccijns te worden beschouwd als een                 banken die lid van de ABI zijn op uniforme en bindende
     in artikel 95 van het EG-Verdrag bedoelde discrimine                    wijze worden opgelegd en toegepast, voor zover de
     rende belasting op de produkten van de overige Lid                      kredietopening onderworpen is aan een regeling van de
     Staten ?                                                                 vaststelling van de rentevoet, die niet van tevoren is
                                                                              bepaald, noch kan worden bepaald door de klant, in
                                                                              overeenstemming met artikel 85 van het Verdrag, waar
                                                                              deze voorwaarden de handel tussen de Lid-Staten
Beroep, op 25 juni 1996 ingesteld door Commissie van de                       ongunstig kunnen beïnvloeden en ertoe strekken of ten
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                          gevolge hebben dat de mededinging binnen de gemeen
                        ( Zaak C-2 14/96 )                                    schappelijke markt wordt verhinderd , beperkt of ver
                                                                              valst ?
                           ( 96/C 247/ 17 )
                                                                        2 . Indien de in vraag 1 bedoelde onverenigbaarheid wordt
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   vastgesteld, welke zijn dan de gevolgen daarvan voor de
op 25 juni 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje                      desbetreffende clausules in overeenkomsten betreffende
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                         kredietopeningen in rekening-courant, die op basis van
genwoordigd door R.B. Wainwright en F. Castillo de la                         deze voorwaarden zijn gesloten tussen de bij de ABI
Torre, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.                         aangesloten banken en hun klanten, gesteld dat die
 Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre                     banken, te zamen genomen, kunnen worden geacht op
Wagner, Kirchberg.                                                            de nationale markt een collectieve machtspositie in de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                             zin van artikel 86 van het Verdrag in te nemen en dat de
                                                                              toepassing van de betrokken normen ( betreffende de
 1 . te verklaren dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen                 bepaling van de rentevoet) misbruik van die machtspo
      niet is nagekomen die op hem rusten krachtens Richtlijn                 sitie oplevert ?
 ---pagebreak--- Nr . C 247/ 10       NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        24 . 8 . 96
3 . Verdragen de door de ABI aan haar leden opgelegde                     de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplich
    normen betreffende het borgstellingscontract als waar                tingen niet is nagekomen;
    borg voor de kredietopening, voor zover deze voorwaar
    den door de aangesloten banken op uniforme en                   2 . de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten .
    bindende wijze worden opgelegd en toegepast, zich, wat
    de in de motivering van de onderhavige beschikking
     bedoelde clausules, afzonderlijk en in hun geheel geno        Middelen en voornaamste argumenten
    men, betreft, met artikel 85 van het Verdrag, waar zij de
    handel tussen de Lid-Staten ongunstig kunnen beïnvloe          Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk
     den en ertoe strekken of ten gevolge hebben dat de             een richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat
    mededinging binnen de gemeenschappelijke markt                  verbindend is voor de Lid-Staten waarvoor zij bestemd is,
    wordt verhinderd, beperkt of vervalst ?                         zijn de Lid-Staten verplicht de in de richtlijn vastgestelde
                                                                    termijnen voor de omzetting te eerbiedigen . Deze termijn is
4 . Indien de in vraag 3 bedoelde onverenigbaarheid wordt           verstreken op 5 november 1981 , zonder dat de Italiaanse
    vastgesteld, welke zijn dan de gevolgen daarvan voor de         Republiek de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om
     overeenkomstige clausules in de borgstellingscontracten        zich volledig te voegen naar de in de conclusies van de
    en voor de contracten zelf, die op basis van deze               Commissie genoemde richtlijn .
    voorwaarden zijn gesloten door de bij de ABI aangeslo
    ten banken, gesteld dat die banken te zamen kunnen              (') PB nr. L 281 van 10 . 11 . 1979 , blz . 47.
    worden geacht op de nationale markt een collectieve
    machtspositie in de zin van artikel 86 van het Verdrag in
    te nemen, en dat de toepassing van de betrokken
    voorwaarden misbruik van die machtspositie ople
    vert ?
                                                                    Verzoek van het Tribunale civile di Genova van 18 juni
                                                                    1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de
                                                                    vennootschap EDIS-Edilizia industriale siderurgica-Srl
                                                                       ( voorheen EDIS Spa) en het Ministerie van Financiën
Beroep, op 28 juni 1996 ingesteld door Commissie van de                                        ( Zaak C-231/96 )
   Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                                             ( 96/C 247/20 )
                      ( Zaak C-225/96 )
                         ( 96/C 247/19 )                            Het Tribunale civile di Genova heeft bij beschikking van
                                                                    18 juni 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is          op 8 juli 1996 , in het geding tussen de vennootschap
op 28 juni 1996 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek         EDIS-Edilizia industriale siderurgica-Srl (voorheen EDIS
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte               Spa ) en het Ministerie van Financiën, het Hof van Justitie
genwoordigd door A. Aresu, lid van haar juridische dienst,          van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg            diciële beslissing over de navolgende vragen :
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
Centre Wagner, Kirchberg.                                           1 . Moeten, ter aanvulling en verduidelijking van hetgeen
                                                                          reeds werd vastgesteld in het arrest van 20 april 1993
                                                                          ( gevoegde zaken C-71 /91 en C-178/91 , Ponente Carni
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         e.a . (')), de bepalingen van het Verdrag aldus worden
                                                                          verstaan, dat zij in de weg staan aan de invoering dan wel
1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek,                          handhaving door een Lid-Staat van een nationale
                                                                          regeling als die door de Italiaanse wetgever is vastgesteld
    — door niet overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn                    bij artikel 13 , lid 2, van presidentieel decreet nr. 641 /72 ,
        79/923/EEG van de Commissie ( ! ) wateren aan te                  indien uit de toepassing van die regeling voortvloeit dat
        wijzen als bescherming of verbetering behoevende                  de werking in de tijd van een arrest van het Hof wordt
        teneinde geschikt te zijn voor het leven en de groei              beperkt ?
        van schelpdieren, en/of deze aanwijzing niet over
        eenkomstig artikel 13 van de richtlijn aan de               2 . Is artikel 5 van het EG-Verdrag, zoals uitgelegd door de
        Commissie mee te delen,                                           rechtspraak van het Hof, verenigbaar met een nationale
                                                                          wettelijke regeling ( artikel 13 , lid 2, van presidentieel
    — door niet overeenkomstig artikel 5 van deze richtlijn               decreet nr. 641 /72 ) die in de procedurevoorschriften
        programma 's op te stellen teneinde de verontreini               voor het instellen van vorderingen in rechte ter verze
        ging te verminderen,                                              kering van de teruggaaf van heffingen die zijn betaald in
                                                                          strijd met Richtlijn 69/335/EEG van de Raad ( 2 ), voor
    — door niet krachtens artikel 3 van deze richtlijn                    ziet in een vervaltermijn van drie jaar vanaf de datum
        waarden vast te stellen voor de parameters, bedoeld               van de betaling, welke vervaltermijn evenwel niet is
        in de punten 8 en 9 van de bijlage bij de richtlijn, met          voorzien in de nationale regeling voor de vorderingen
        uitzondering van kwik en lood,                                    van particulieren wegens onverschuldigde betaling ?


title: Zaak C-474/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door het Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-227/01 tot en met T-229/01, T-265/01, T-266/01 en T-270/01, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava en Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/15

         Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door het Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-227/01 tot en met T-229/01, T-265/01, T-266/01 en T-270/01, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava en Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-474/09 P)
   2010/C 37/16
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya (vertegenwoordigers: I. Sáenz-Cortabarría Fernández en M. Morales Isasi, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa, Confederación Empresarial Vasca (Confebask), Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Vizcaya, Cámara Oficial de Comercio e Industria de Álava, Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Guipúzcoa, Commissie van de Europese Gemeenschappen en Comunidad Autónoma de la Rioja

      Conclusies

               —

               de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               het in eerste aanleg ingestelde beroep toewijzen, met name de subsidiaire vordering tot nietigverklaring van artikel 3 van de bestreden beschikking;

               —

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg verwijzen en het in voorkomend geval gelasten het afgewezen bewijsaanbod alsnog te onderzoeken;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening, en de Comunidad Autónoma de la Rioja, interveniënte, verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht in het onderhavige geval van oordeel was dat geen sprake is van uitzonderlijke omstandigheden die een gewettigd vertrouwen in de rechtmatigheid van de litigieuze belastingmaatregel kunnen wekken, dat zich verzet tegen terugvordering van de steun overeenkomstig artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) in samenhang met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen. Verdraaiing van het voorwerp van het geding in eerste aanleg, en schending van het beginsel van hoor en wederhoor. Schending van de rechtspraak inzake motivering.
               Noch het formele verschil tussen de litigieuze belastingmaatregel en de maatregel waarop beschikking 93/337 (2) betrekking heeft, noch het feit dat de Commissie het selectieve karakter van de maatregel aan de hand van andere criteria had kunnen bepalen dan die welke uitdrukkelijk in beschikking 93/337 worden genoemd, en evenmin de onverenigbaarverklaring in beschikking 93/337 is een toereikende grond ervoor dat het Gerecht niet erkent dat sprake is van een uitzonderlijke omstandigheid die alleen of samen met andere omstandigheden van het onderhavige geval de Commissie belet terugvordering van de in de bestreden beschikking bedoelde steun te gelasten.
               Door de bestreden maatregelen in de gevoegde zaken T-30/01 tot en met T-32/01 en T-86/02 tot en met T-88/02 om redenen van fiscale techniek en omvang van de voordelen niet vergelijkbaar met de betrokken belastingmaatregel te achten, heeft het Gerecht het voorwerp van het geding tussen partijen verdraaid, heeft het het beginsel van hoor en wederhoor genegeerd, en heeft het bovendien kennelijk inbreuk gemaakt op bepaalde rechtspraak inzake motivering.
               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met de vaststelling dat het standpunt van de Commissie met betrekking tot de belastingvrijstelling van 1993 evenals met betrekking tot de belastingverlaging van wet 22/1993 niet als een uitzonderlijke omstandigheid kan worden aangemerkt die een of ander gewettigd vertrouwen in de regelmatigheid van de betrokken belastingmaatregel had kunnen wekken, dat zich verzet tegen terugvordering van de steun op grond van artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 wegens strijd met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen.

               2.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake de bewijsvoering niet in acht heeft genomen en heeft besloten niet in te gaan op het bewijsaanbod van verzoeker met betrekking tot de overlegging van bepaalde documenten van de Commissie, dat in het licht van de argumenten van het Gerecht tot afwijzing van verzoekers vordering essentieel voor de verdediging van diens belangen blijkt te zijn. Schending van het recht op een eerlijk proces, van het beginsel van gelijke wapens en van het recht van verweer.
               Daar het Gerecht het gevraagde bewijs niet heeft onderzocht, heeft het verzoekers fundamentele recht op een eerlijk proces geschonden, omdat het een bewijsaanbod heeft geweigerd dat van fundamenteel belang voor verzoeker is, zodat het diens recht van verweer heeft geschonden; verzoekers vordering is afgewezen met het betoog dat hij niet heeft bewezen wat hij juist met het niet-geleverde bewijs wilde aantonen: het uitdrukkelijke definitieve standpunt van de Commissie met betrekking tot de klacht van 1994 tegen een inhoudelijke gelijke maatregel die in 1993 is vastgesteld, of indien dat bewijs als niet geleverd wordt beschouwd, ten minste het gedrag van de Commissie dat als een uitzonderlijke omstandigheid zou kunnen worden aangemerkt, voor zover dit gedrag het gewettigd vertrouwen in de regelmatigheid van de belastingmaatregelen van 1993 zou hebben gewekt, wat tot de vaststelling van de bestreden belastingmaatregel in 1996 heeft geleid.

      (1)  van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).

      (2)  van de Commissie van10 mei 1993 betreffende een regeling inzake fiscale investeringssteun in het Baskenland (PB L 134, blz. 25).


title: Zaak T-102/09: Beroep ingesteld op 1 september 2010 — Elosta/Commissie

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/26

         Beroep ingesteld op 1 september 2010 — Elosta/Commissie
   (Zaak T-102/09)
   ()
   2011/C 13/52
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Abdelrazag Elosta (Pinner, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: E. Grieves, barrister, en A. McMurdie, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verordening (EG) nr. 1330/2008 (1) nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op verzoeker;

               —

               verweerster gelasten verzoeker onmiddellijk te schrappen uit de bijlage bij voornoemde verordening;

               —

               verweerster en/of de Raad van de Europese Unie verwijzen in hun eigen kosten, verzoekers kosten en elk bedrag dat door de kas van het Hof van Justitie van de Europese Unie reeds was vooruitbetaald als bijdrage in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met zijn beroep vordert verzoeker, overeenkomstig artikel 263 VWEU, nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1330/2008 van de Commissie, voor zover verzoekers naam is opgenomen op de lijst van personen en entiteiten waaraan bepaalde beperkende maatregelen zijn opgelegd.
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker volgende middelen aan.
   Ten eerste heeft de Commissie op geen enkel tijdstip onafhankelijk getoetst of verzoeker terecht is opgenomen in Bijlage I bij verordening (EG) nr. 881/2002 (2), noch heeft zij voor deze opneming om gronden of bewijzen verzocht.
   Bovendien heeft de Commissie verzoeker geen enkele reden meegedeeld, laat staan een passende reden, voor zijn opneming in Bijlage I bij verordening (EG) nr. 881/2002. Zij heeft daarmee zijn recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel, zijn recht van verweer en zijn recht op eigendom, zoals gewaarborgd door het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, geschonden.
   Tot slot bestaan er geen goede gronden voor de handhaving van verzoekers naam op de lijst van Bijlage I bij verordening (EG) nr. 881/2002, aangezien: (i) er geen enkel relevant criterium voor opneming in voornoemde bijlage is of was vervuld; (ii) de regering van het Verenigd Koninkrijk van mening is dat verzoeker niet langer aan de relevante criteria voldoet; en (iii) een gespecialiseerde rechtbank in het Verenigd Koninkrijk heeft geoordeeld dat de Libyan Islamic Fighting Group niet is samengesmolten met het netwerk van Al-Qaida en/of dat de verbondenheid aan de Libyan Islamic Fighting Group niet noodzakelijk het ondersteunen van de algemene gewelddadige jihad-ideologie impliceert.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1330/2008 van de Commissie van 22 december 2008 tot 103e wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa‘ida-netwerk en de Taliban (PB 2008, L 345, blz. 60).

      (2)  Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa‘ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan (PB 2002, L 139, blz. 9).


title: Zaak C-443/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 24 juli 2017 — Abraxis Bioscience LLC/Comptroller General of Patents

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 24 juli 2017 — Abraxis Bioscience LLC/Comptroller General of Patents
   (Zaak C-443/17)
   (2017/C 309/41)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Abraxis Bioscience LLC

      Verwerende partij: Comptroller General of Patents

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 3, onder d), van de ABC-verordening (1) aldus worden uitgelegd dat op grond daarvan een aanvullend beschermingscertificaat mag worden afgegeven wanneer de vergunning voor het in de handel brengen als bedoeld in artikel 3, onder b), de eerste vergunning is binnen de beschermingsomvang van het basisoctrooi om het product als geneesmiddel in de handel te brengen en wanneer het product een nieuwe formulering is van een bekende werkzame stof?

      (1)  Verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 152, blz. 1).


title: Zaak C-393/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 18 augustus 2014 — Dalmine SpA/Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e.a.

text:
               20.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 372/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 18 augustus 2014 — Dalmine SpA/Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e.a.
   (Zaak C-393/14)
   2014/C 372/13
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dalmine SpA

      Verwerende partijen: Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE, Ministero dell’Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Ministero dello Sviluppo Economico

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is besluit 2013/448/EU (1) van de Europese Commissie van 5 september 2013 ongeldig omdat daarin in de berekening van de kosteloos toe te wijzen emissierechten geen rekening is gehouden met het aandeel van de emissies in verband met de verbranding van afvalgassen — of van hoogovenprocesgassen — noch van de emissies in verband met door warmtekrachtkoppeling geproduceerde warmte, wat leidt tot schending van artikel 290 VWEU en van artikel 10 bis, leden 1, 4 en 5, van richtlijn 2003/87/EG (2), doordat de grenzen van de bij de richtlijn toegekende bevoegdheden zijn overschreden en wordt ingegaan tegen de doelen van de richtlijn (stimulering van meer energie-efficiënte technologieën en inachtneming van de vereisten van economische ontwikkeling en werkgelegenheid)?

               2)

               Is besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 ongeldig in het licht van artikel 6 VEU, wegens strijdigheid met artikel 1 van het aanvullend protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) en met artikel 17 van dat verdrag, doordat daarbij afbreuk is gedaan aan verzoeksters’ gerechtvaardigd vertrouwen om in het bezit te blijven van het goed bestaande in de hoeveelheid voorlopig toegewezen emissierechten die hun toekwam op basis van hetgeen was voorzien in de richtlijn, zodat hun het aan dat goed verbonden economisch nut is ontnomen?

               3)

               Is besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 voorts ongeldig voor zover daarin de transsectorale correctiefactor is bepaald, daar dat besluit artikel 296, lid 2, VWEU en artikel 41 van het Handvest [van de grondrechten van de Europese Unie] schendt omdat het ontoereikend is gemotiveerd?

               4)

               Is besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 ongeldig voor zover daarin de transsectorale correctiefactor is bepaald, daar het besluit artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG en het in artikel 5, lid 4, VEU vervatte evenredigheidsbeginsel schendt en het voorts onrechtmatig is wegens ontoereikend onderzoek en onjuiste beoordelingen, gelet op het feit dat in de berekening van de maximumhoeveelheid kosteloos toe te wijzen emissierechten (een belangrijk gegeven voor de bepaling van de uniforme transsectorale correctiefactor) geen rekening is gehouden met de gevolgen van de wijzigingen in de uitlegging van het begrip „verbrandingsinstallatie” die zich hebben voorgedaan tussen de eerste fase (2005-2007) en de tweede fase (2008-2012) van de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG?

               5)

               Is besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 ongeldig voor zover daarin de transsectorale correctiefactor is bepaald, wegens schending van artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG en artikel 9 bis, lid 2, van richtlijn 2003/87/EG, alsmede wegens ontoereikend onderzoek en een onjuiste beoordeling, gelet op het feit dat de berekening van de maximumhoeveelheid kosteloos toe te wijzen emissierechten (een belangrijk gegeven voor de bepaling van de uniforme transsectorale correctiefactor) is gemaakt op basis van door de lidstaten verstrekte gegevens die onderling incoherent zijn omdat zij zijn gebaseerd op uiteenlopende uitleggingen van artikel 9 bis, lid 2, van richtlijn 2003/87/EG?

               6)

               Is besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 ten slotte ongeldig voor zover daarin de transsectorale correctiefactor is bepaald, wegens schending van de procedurele voorschriften van de artikelen 10 bis, lid 1, en 23, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG?

      (1)  Besluit van de Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 240, blz. 27).

      (2)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).