title: Zaak C-28/00: Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrĳk van 14 december 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen L. Kauer en Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten

text:
8.4.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 102/13
a) Is een buitengewone en periodieke directe belasting ver-              uitgerust met geheel nieuwe motoren met een omloopverhou-
     enigbaar met het gemeenschapsrecht en richtlijn                     ding van minder dan 3 onder de verbodsbepalingen vallen,
     69/335/EEG (1) (0,75 % per jaar; besluitwet 394/92, omge-           gelet in het bijzonder op:
     zet in wet 461/92, verlengd bij besluitwet 564/94, omgezet
     in wet 656/94 en daarna verlengd bij wet 549/95)?
                                                                         (i) de motiveringsplicht krachtens artikel 253 EG-Verdrag;
b) Is het wettig om kapitaal te onderwerpen aan de vermo-                (ii) het algemene evenredigheidsbeginsel;
     gensbelasting, zoals gedefinieerd in: Passivo/A) Patrimonio
     netto/I Capitale, van artikel 2424 c.c. (2), zoals gewijzigd
     bij artikel 5 van besluitwet 127/91, welk kapitaal reeds            (iii) de rechten die particulieren aan de Algemene Overeen-
     werd onderworpen aan de aanvankelijke heffing op de                       komst inzake tarieven en handel en/of aan de Overeen-
     inbreng als bedoeld in DPR 131/86, gelet op het teleologi-                komst inzake technische handelsbelemmeringen kunnen
     sche criterium waaraan het Hof in zijn rechtspraak steeds                 ontlenen?
     de voorkeur heeft gegeven boven letterlijke of systemati-
     sche criteria?
                                                                         (1) Betreffende de inschrijving en het gebruik in de Gemeenschap van
                                                                              bepaalde typen civiele subsonische straatvliegtuigen die werden
                                                                              aangepast en gerecertificeerd als zijnde in overeenstemming met
(1) Richtlijn van de Raad van 17 juli 1969. PB L 269 van 28.10.1969,          de normen van boekdeel I, deel II, hoofdstuk 3, van bijlage 16 van
    blz. 12.                                                                  het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, derde
(2) Diverse vermogensbestanddelen zoals genoemd in artikel 2424               uitgave (juli 1993) (PB L 115, 04.05.99, blz. 1) en rectificatie (PB
    c.c.                                                                      L 120, 08.05.99, blz. 47).
                                                                         Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
                                                                         Oostenrijk van 14 december 1999 om een prejudiciële
                                                                         beslissing in het geding tussen L. Kauer en Pensionsver-
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                                  sicherungsanstalt der Angestellten
Queen’s Bench Division (Crown Office), van 21 december
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
The Queen en Secretary of State for the Environment,                                                 (Zaak C-28/00)
    Transport and the Regions, ex parte: Omega air Ltd
                                                                                (2000/C 102/22)
                           (Zaak C-27/00)
                                                                         Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij
                                                                         beschikking van 14 december 1999, ingekomen ter griffie van
                          (2000/C 102/21)                                het Hof van Justitie op 1 februari 2000, in het geding tussen
                                                                         L. Kauer en Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten, het
                                                                         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                         om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Division (Crown Office) heeft bij beschikking van 21 december
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                         Moet artikel 94, leden 1 tot en met 3, van verordening (EEG)
31 januari 2000, in het geding tussen The Queen en Secretary             nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971(1) betreffende de
of State for the Environment, Transport and the Regions, ex
                                                                         toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers
parte: Omega Air Ltd, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over              de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en geactualiseer-
de navolgende vraag:
                                                                         de versie van verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad
                                                                         van 2 juni 1983 (2), zoals gewijzigd bij verordening (EEG)
                                                                         nr. 1249/92 van de Raad van 30 april 1992(3), aldus worden
Is artikel 2, sub 2 van verordening (EG) nr. 925/1999 van de             uitgelegd, dat deze bepaling zich verzet tegen een nationale
Raad (1) ongeldig voor zover het een „gerecertificeerd civiel            regeling volgens welke tijdvakken voor de opvoeding van
subsonisch straalvliegtuig” aldus definieert, dat straalvliegtui-        kinderen op het nationale grondgebied uitsluitend als vervan-
gen die zijn uitgerust met geheel nieuwe motoren „met een                gende tijdvakken in de pensioenverzekering in een EER-staat
omloopverhouding van 3 of meer” niet onder de verbodsbepa-               (hier: België) worden erkend, indien die tijdvakken na de
lingen van de verordening vallen, doch vliegtuigen die zijn              inwerkingtreding van de EER-Overeenkomst (1 januari 1994)
 ---pagebreak--- C 102/14                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     8.4.2000
liggen, en onder de aanvullende voorwaarde dat voor het               Hogere voorziening, op 7 februari 2000 ingesteld door
betrokken kind een aanspraak op een uitkering bij moeder-             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
schap uit hoofde van het (Oostenrijkse) Allgemeine Sozialver-         arrest, op 1 december 1999 in gevoegde zaken T-125/96,
sicherungsgesetz (ASVG) of een andere (Oostenrijkse) federale         Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH en C. H. Boehrin-
wet, respectievelijk een aanspraak op een uitkering ingevolge         ger Sohn Ltd, ondersteund door Fédération européenne
het (Oostenrijkse) Betriebshilfegesetz bestaat of heeft bestaan?      de la Santé animale (Fedesa) en het Verenigd Koninkrijk
                                                                      van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, en de Raad van
                                                                      de Europese Unie, ondersteund door Stichting Kwaliteits-
                                                                      garantie Vleeskalverensector (SKV) en de Commissie van
(1) PB 1971, L 149, blz. 2.                                           de Europese Gemeenschappen, en C. H. Boehringer Sohn
(2) PB 1983, L 230, blz. 6.                                           Ltd, ondersteund door Fédération européenne de la Santé
(3) PB 1992, L 136, blz. 28.
                                                                      animale (Fedesa), en de Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen, ondersteund door Stichting Kwaliteits-
                                                                      garantie Vleeskalverensector en de Raad van de Europese
                                                                      Unie, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                              Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)
                                                                                (Rechtssache C-32/00 P)
Verzoek van het Hof van Cassatie (België) (eerste kamer)                                       (2000/C 102/24)
van 21 januari 2000 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen Nationale Raad van de Orde van
                   Architecten en N. Dreessen                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      is op 7 februari 2000 hogere voorziening ingesteld door
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                           (Zaak C-31/00)                             digd door X. Lewis, lid van haar juridische dienst, als gemach-
                                                                      tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                                                                      de la Cruz, Centre Wagner, tegen het arrest, op 1 december
                          (2000/C 102/23)                             1999 in gevoegde zaken T-125/96 (1), Boehringer Ingelheim
                                                                      Vetmedica GmbH en C. H. Boehringer Sohn Ltd, ondersteund
Het Hof van Cassatie (België) (eerste kamer) heeft bij beschik-       door Fédération européenne de la Santé animale (Fedesa) en het
king van 21 januari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof           Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, en
van Justitie op 7 februari 2000, in het geding tussen Nationale       de Raad van de Europese Unie, ondersteund door Stichting
Raad van de Orde van Architecten en N. Dreessen, het Hof van          Kwaliteitsgarantie Vleeskalverensector (SKV) en de Commissie
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een               van de Europese Gemeenschappen, en T-152/96 (2), Boehrin-
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                     ger Ingelheim Vetmedica GmbH en C. H. Boehringer Sohn Ltd,
                                                                      ondersteund door Fédération européenne de la Santé animale
                                                                      (Fedesa), en de Commisise van de Europese Gemeenschappen,
Hebben de artikelen 5 en 52 EG-Verdrag tot gevolg, dat de             ondersteund door Stichting Kwaliteitsgarantie Vleeskalveren-
lidstaat, bij een bevoegde autoriteit waarvan een gemeen-             sector en de Raad van de Europese Unie, gewezen door het
schapsonderdaan die houder is van een in een andere lidstaat          Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
behaald diploma, een verzoek heeft ingediend om een beroep            (Tweede kamer).
te mogen uitoefenen dat volgens de nationale wettelijke
regeling slechts toegankelijk is voor wie een diploma of een
beroepskwalificatie bezit, verplicht is het diploma waarop de         Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
verzoeker zich beroept, in aanmerking te nemen, en de
deskundigheden en kwalificatie die door dat diploma worden            1. te vernietigen het gedeelte van het arrest van het Gerecht
bevestigd, te vergelijken met die welke door de nationale regels          van eerste aanleg van 1 december 1999 in gevoegde zaken
worden vereist, ook al bestaat er voor het betrokken beroep               T-125/96, Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH en
een door de Raad krachtens artikel 57, eerste en tweede alinea,           C. H. Boehringer Sohn tegen Raad van de Europese Unie,
van genoemd Verdrag vastgestelde richtlijn en bevat deze                  en T-152/96, Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH en
richtlijn, wat de in de loop van een overgangsperiode aangevan-           C. H. Boehringer Sohn tegen Commissie van de Europese
gen of voortgezette studiecycli betreft, een uitputtende opsom-           Gemeenschappen, waarbij verordening (EG) nr. 1312/96
ming van de in de verschillende lidstaten afgegeven diploma’s             van de Commissie van 8 juli 1996 tot wijziging van
of certificaten die de uitoefening van het betrokken beroep in            bijlage III bij verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad
de andere lidstaten mogelijk moeten maken, en ook al valt de              houdende een communautaire procedure tot vaststelling
verzoeker onder die overgangsregeling en komt het diploma                 van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen
waarop hij zich beroept, niet in die uitputtende opsomming                voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van
voor?                                                                     dierlijke oorsprong (PB 1996, L 170, blz. 8), voorzover
                                                                          daarbij de geldigheid van de door de verordening vastge-
                                                                          stelde MRL voor clenbuterol is beperkt tot bepaalde
                                                                          specifieke therapeutische indicaties voor runderen en
                                                                          paardachtigen;


title: Zaak T-318/07: Beroep ingesteld op 28 augustus 2007 — National Association of Licensed Opencast Operators/Commissie

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/36

         Beroep ingesteld op 28 augustus 2007 — National Association of Licensed Opencast Operators/Commissie
   (Zaak T-318/07)
   (2007/C 247/60)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: National Association of Licensed Opencast Operators (Chester-le-Street, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: H. Bracegirdle, Solicitor, M. Hoskins en C. West, Barristers)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 18 juni 2007.

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 18 juni 2007 in zaak COMP/35.821, waarbij de Commissie heeft afgewezen verzoeksters klacht uit 1990 dat leden van haar vereniging het slachtoffer waren van prijsdiscriminatie, aangezien de Central Electricity Generating Board („CEGB”) tussen 1984 en 1990 voor kolen geproduceerd door leden van verzoekster lagere prijzen had betaald dan voor kolen geproduceerd door de British Coal Corporation („BCC”), zonder dat er een objectieve rechtvaardiging was voor dit verschil in behandeling.
   De Commissie heeft in de bestreden beschikking vastgesteld dat er een verschil was tussen de prijzen die de CEGB aan verzoeksters leden heeft betaald en de prijzen die hij aan de BCC heeft betaald, maar te kennen gegeven dat de BCC en verzoekster niet onder vergelijkbare voorwaarden kolen hadden geleverd. De CEGB heeft derhalve terecht hogere prijzen betaald voor de kolen van de BCC, teneinde de vervulling te verzekeren van haar wettelijke verplichting om het Verenigd Koninkrijk van de benodigde elektriciteit te voorzien.
   Ter staving van haar beroep betoogt verzoekster dat de vaststelling van de Commissie dat de BCC en verzoeksters leden niet onder vergelijkbare voorwaarden kolen hadden geleverd, geen steun vindt in de bewijzen waarop de Commissie haar beschikking heeft gebaseerd.
   Bovendien betoogt verzoekster dat de betaling van een meerprijs voor de kolen van BCC niet-aangemelde en dus onrechtmatige staatssteun oplevert.
   Daarnaast beweert verzoekster dat de vaststellingen van de Commissie inconsistent zijn met de eerdere beschikking van de Commissie van 1991 over dezelfde klacht.
   Wat betreft de afwijzing door de Commissie van verzoeksters klacht met betrekking tot de periode 1984 tot en met 1986 wegens niet-ontvankelijkheid en een gebrek aan gemeenschapsbelang betoogt verzoekster dat:

               —

               de Commissie een beoordelingsfout heeft gemaakt door te stellen dat zij niet langer uitsluitend bevoegd was op grond van het EGKS-Verdrag om over het bestaan van discriminatie in genoemde periode te oordelen;

               —

               de Commissie een beoordelingsfout heeft gemaakt bij de vaststelling dat verzoekster leden hun klacht met betrekking tot genoemde periode aan de nationale rechter konden voorleggen; en

               —

               de vertraging die is opgetreden bij de behandeling van de door verzoekster klacht van 1990 opgeworpen punten het resultaat is van eerdere rechtsdwalingen van de Commissie.


title: Zaak C-128/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 februari 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 17 december 2015 in de gevoegde zaken T-515/13 en T-719/13, Spanje e.a./Commissie

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/31

         Hogere voorziening ingesteld op 29 februari 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 17 december 2015 in de gevoegde zaken T-515/13 en T-719/13, Spanje e.a./Commissie
   (Zaak C-128/16 P)
   (2016/C 156/41)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, É. Gippini Fournier en P. Němečková, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Koninkrijk Spanje, Lico Leasing, S.A.U. en Pequeños y Medianos Astilleros Sociedad de Reconversión, S.A.

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 17 december 2015 in de gevoegde zaken T-515/13 en T-719/13;

               —

               terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht;

               —

               verwijzing van de andere partijen in de procedure in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft bij de uitlegging en toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting wat de begrippen „onderneming” en „selectief voordeel” betreft, heeft de motiveringsplicht onjuist uitgelegd en toegepast, en heeft ten aanzien van de selectiviteit een onjuiste voorstelling gegeven van de inhoud van het litigieuze besluit.

                           —

                           Het Gerecht heeft blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen en een onjuiste voorstelling gegeven van de inhoud van het besluit doordat er sprake is van onjuiste uitlegging van de selectiviteit van een belastingvoordeel dat alleen geldt voor uit economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) en hun leden bestaande ondernemingen die bepaalde economische activiteiten verrichten, en doordat de motivering onjuist is beoordeeld.

                           —

                           Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het selectieve voordeel dat voortvloeit uit het feit dat de nationale belastingdienst discretionaire bevoegdheid heeft.

                           —

                           Het Gerecht heeft bij de uitlegging van het begrip „selectiviteit” blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat er van selectiviteit geen sprake is bij een maatregel die alleen geldt voor belastingplichtigen die bepaalde investeringen doen.

               2.

               Het Gerecht heeft bij de uitlegging en toepassing van de motiveringsplicht ten aanzien van de ongunstige beïnvloeding van de mededinging en de invloed op het handelsverkeer als bedoeld in artikel 107, lid 1, VWEU blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en een onjuiste voorstelling gegeven van de inhoud van het litigieuze besluit.


title: Zaak T-279/08: Beroep ingesteld op 17 juli 2008 — Communauté d'Agglomération du Douaisis/Commissie

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/15

         Beroep ingesteld op 17 juli 2008 — Communauté d'Agglomération du Douaisis/Commissie
   (Zaak T-279/08)
   (2008/C 247/29)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Communauté d'Agglomération du Douaisis (vertegenwoordiger: M.-Y. Benjamin, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking nr. C 38/2007 van de Commissie van 2 april 2008

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vraagt om de nietigverklaring van beschikking C(2008) 1089 def. van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 2 april 2008 waarbij de Commissie met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar heeft verklaard, de staatssteun die door verzoekster en de Région Nord-Pas-de-Calais is toegekend aan Arbel Fauvet Rail SA in de vorm van terug te betalen voorschotten tegen een jaarlijkse rentevoet van 4,08 %, die overeenstemt met de communautaire referentievoet die ten tijde van de toekenning van toepassing was. De Commissie was van oordeel dat Arbel Fauvet Rail SA, gezien haar financiële toestand, dergelijke fondsen niet tegen even gunstige voorwaarden op de financiële markten had kunnen verkrijgen.
   De door verzoekster aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in zaak T-267/08, Région Nord-Pas-de-Calais/Commissie, zijn aangevoerd.


title: Zaak C-215/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — Société des Produits Nestlé SA/Cadbury UK Ltd (Prejudiciële verwijzing — Merken — Richtlijn 2008/95/EG — Artikel 3, lid 3 — Begrip „door het gebruik verkregen onderscheidend vermogen” — Driedimensionaal merk — Chocoladewafel met vier reepjes „Kit Kat” — Artikel 3, lid 1, onder e) — Teken dat tegelijk bestaat uit de vorm die door de aard van de waar wordt bepaald en de vorm van de waar die noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrijgen — Technische uitkomst die het productieproces omvat)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — Société des Produits Nestlé SA/Cadbury UK Ltd
   (Zaak C-215/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Merken - Richtlijn 2008/95/EG - Artikel 3, lid 3 - Begrip „door het gebruik verkregen onderscheidend vermogen” - Driedimensionaal merk - Chocoladewafel met vier reepjes „Kit Kat” - Artikel 3, lid 1, onder e) - Teken dat tegelijk bestaat uit de vorm die door de aard van de waar wordt bepaald en de vorm van de waar die noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrijgen - Technische uitkomst die het productieproces omvat))
   (2015/C 371/12)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société des Produits Nestlé SA

      Verwerende partij: Cadbury UK Ltd

      Dictum

               1)

               Artikel 3, lid 1, onder e), van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de inschrijving als merk van een teken dat bestaat uit de vorm van de waar wanneer die vorm drie wezenlijke kenmerken bezit, waarvan een voortvloeit uit de aard van de waar en de twee andere noodzakelijk zijn om een technische uitkomst te verkrijgen, mits minstens een van de in die bepaling opgesomde gronden voor weigering van inschrijving volledig van toepassing is op de betrokken vorm.

               2)

               Artikel 3, lid 1, onder e), ii), van richtlijn 2008/95, op grond waarvan de inschrijving kan worden geweigerd van tekens die uitsluitend bestaan uit de vorm van de waar die noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrijgen, moet aldus worden uitgelegd dat het ziet op de manier waarop de betrokken waar functioneert en niet op de manier waarop deze wordt vervaardigd.

               3)

               Om een merk in te schrijven dat onderscheidend vermogen heeft verkregen door het gebruik dat ervan is gemaakt in de zin van artikel 3, lid 3, van richtlijn 2008/95, hetzij als deel van een ander ingeschreven merk, hetzij in samenhang daarmee, moet de merkaanvrager bewijzen dat de betrokken kringen de waar of de dienst wanneer deze uitsluitend wordt aangeduid met dit merk, in tegenstelling tot eventuele andere aanwezige merken, percipiëren als afkomstig van een bepaalde onderneming.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014.


title: Zaak T-662/11: Arrest van het Gerecht van 29 januari 2013 — Müller/BHIM — Loncar (Sunless) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Sunless — Oudere gemeenschapswoordmerken SUNLESS en LONCAR-SUNLESS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/18

         Arrest van het Gerecht van 29 januari 2013 — Müller/BHIM — Loncar (Sunless)
   (Zaak T-662/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Sunless - Oudere gemeenschapswoordmerken SUNLESS en LONCAR-SUNLESS - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 71/27
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Thomas Müller (Gütersloh, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Schmidt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Loncar, SL (Sabadell, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 27 september 2011 (zaak R 2508/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen Loncar, SL en Thomas Müller

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Thomas Müller wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 49 van 18.2.2012.


title: Zaak T-762/14: Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Philips en Philips France/Commissie („Mededinging — Kartels — Smart Card Chips — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Inbreuk naar strekking — Eén enkele voortdurende inbreuk — Beginsel van behoorlijk bestuur — Zorgvuldigheidsplicht — Bewijs — Mededeling inzake medewerking van 2006 — Mededeling inzake schikkingen — Verjaring — Richtsnoeren van 2006 voor de berekening van geldboeten — Waarde van de verkopen”)

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/26

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Philips en Philips France/Commissie
   (Zaak T-762/14) (1)

   ((„Mededinging - Kartels - Smart Card Chips - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Inbreuk naar strekking - Eén enkele voortdurende inbreuk - Beginsel van behoorlijk bestuur - Zorgvuldigheidsplicht - Bewijs - Mededeling inzake medewerking van 2006 - Mededeling inzake schikkingen - Verjaring - Richtsnoeren van 2006 voor de berekening van geldboeten - Waarde van de verkopen”))
   (2017/C 038/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Koninklijke Philips NV (Eindhoven, Nederland), Philips France (Suresnes, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. de Pree, S. Molin, A. ter Haar en T. M. Snoep, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, A. Dawes, J. Norris-Usher en P. Van Nuffel, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende, primair, tot nietigverklaring van besluit C(2014) 6250 final van de Commissie van 3 september 2014 in een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak AT.39574 — Smart Card Chips), en, subsidiair, tot verlaging van het bedrag van de aan verzoeksters opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Koninklijke Philips NV en Philips France dragen hun eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 73 van 2.3.2015.


title: Zaak C-411/02: Beroep, op 18 november 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
11.1.2003                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 7/17
Beroep, op 18 november 2002 ingesteld door Commissie                    Beroep, op 21 november 2002 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-                     van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
                               tenrijk                                        ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
                           (Zaak C-411/02)                                                      (Zaak C-421/02)
                            (2003/C 7/31)
                                                                                (2003/C 7/32)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 18 november 2002 beroep ingesteld tegen Republiek                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-                  op 21 november 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd
pen, vertegenwoordigd door C. Schmidt en M. Shotter, leden              Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Com-
van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen         missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd
hebbende te Luxemburg bij L. Escobar Guerrero, lid van die              door X. Lewis als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
dienst, Centre Wagner C 254, Luxembourg-Kirchberg.                      Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1.     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-
       gen die op haar rusten krachtens artikel 14, lid 2, van          1)   vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-
       richtlijn 98/10/EG van het Europees Parlement en de                   Brittannië en Noord-Ierland, door in Wales niet de
       Raad van 26 februari 1998 inzake de toepassing van                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
       Open Network Provision (ONP) op spraaktelefonie en                    die nodig zijn om uitvoering te geven aan artikel 4, lid 2,
       inzake de universele telecommunicatiedienst in een door               van richtlijn 85/337/EEG van de Raad, betreffende de
       concurrentie gekenmerkt klimaat (1), niet is nagekomen,               milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en par-
       aangezien de door de Republiek Oostenrijk voorgeschre-                ticuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/
       ven factuur, die alleen voorziet in een kostenrubricering             EG ( 1), wat de in bijlage II, lid 1, sub b, van die richtlijn
       per tarief, niet voldoende gedetailleerd is om een efficiënte         vermelde projecten betreft, of door die bepalingen in
       controle van de kosten door de gebruiker mogelijk te                  ieder geval niet aan de Commissie mee te delen, de
       maken;                                                                krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen
                                                                             niet volledig is nagekomen;
2.     de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
                                                                        2)   vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-
                                                                             Brittannië en Noord-Ierland, door in Engeland en Wales,
                                                                             Schotland en Noord-Ierland niet de wettelijke en bestuurs-
Middelen en voornaamste argumenten                                           rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
                                                                             ten volle uitvoering te geven aan artikel 4, lid 2, van
                                                                             richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoorde-
Volgens artikel 14, lid 2, van richtlijn 98/10/EG dient aan                  ling van bepaalde openbare en particuliere projecten,
alle gebruikers van openbare telefoondiensten gratis een                     zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG, wat de in bijlage II,
gespecificeerde factuur te worden verstrekt die aan een basis-               lid 1, sub c, van die richtlijn vermelde projecten betreft,
niveau van detaillering voldoet. Het is dan ook niet toegelaten              of door die bepalingen in ieder geval niet aan de
voor dit basisniveau van detaillering kosten in rekening te                  Commissie mee te delen, de krachtens die richtlijn op
brengen. Bijgevolg zijn enkel kosteloze standaardfacturen die                hem rustende verplichtingen niet volledig is nagekomen;
voldoende gedetailleerd zijn in de zin van artikel 14, lid 2, van
richtlijn nr. 98/10/EG, in overeenstemming met de eisen van             3)   het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
deze richtlijn. Dit is in de Republiek Oostenrijk echter niet het            Ierland in de kosten te verwijzen.
geval. De standaardfactuur die ingevolge het Oostenrijkse
Telekommunikationsgesetz (telecommunicatiewet) gratis moet
worden verstrekt, bevat enkel een kostenrubricering per soort
gesprek (zonaal, interzonaal en internationaal). Dit beant-
woordt niet aan het basisniveau van detaillering omdat dit te           Middelen en voornaamste argumenten
algemeen is om een daadwerkelijke verificatie en controle van
de kosten van elk afzonderlijk gesprek door de gebruiker
mogelijk te maken.                                                      Volgens de Commissie zijn de autoriteiten van het Verenigd
                                                                        Koninkrijk verplicht, de nodige procedures voor de omzetting
                                                                        van richtlijn 85/337/EEG in nationaal recht tijdig in te leiden,
( 1) PB 1998 L 101, blz. 24.
                                                                        zodat deze omzetting, ongeacht de aard van die procedures,
                                                                        binnen de gestelde termijn is voltooid, en de Commissie
                                                                        daarvan in kennis te stellen.


title: ARREST VAN HET HOF van 17 februari 1998 in zaak C-249/96 (verzoek van het Industrial Tribunal, Southampton, om een prejudiciële beslissing): L. J. Grant tegen South-West Trains Ltd (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen - Niet-toekenning van reisfaciliteiten aan concubanten van hetzelfde geslacht)

text:
C 113/4               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     11.4.98
kwalificeren voor de toepassing van die anticumulatiebe-           de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor
paling.                                                            mannelijke en vrouwelijke werknemers verboden discrimi-
                                                                   natie op.
(1) PB C 26 van 25.1.1997.
                                                                   (1) PB C 269 van 14.9.1996.
                  ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     van 17 februari 1998
                                                                                van 19 februari 1998
in zaak C-249/96 (verzoek van het Industrial Tribunal,
                                                                   in zaak C-212/96 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing
Southampton, om een prejudicieÈle beslissing): L. J. Grant
                                                                   van het Tribunal administratif de Saint-Denis de la
               tegen South-West Trains Ltd (1)
                                                                   ReÂunion): P. Chevassus-Marche tegen Conseil reÂgional
(Gelijke behandeling van mannen en vrouwen Ð Niet-toe-                                     de la ReÂunion (1)
kenning van reisfaciliteiten aan concubanten van hetzelfde
                                                                   (Heffing op over zee aangevoerde goederen Ð Fiscale
                            geslacht)
                                                                   regeling van Franse overzeese departementen Ð Beschik-
                         (98/C 113/09)                             king 89/688/EEG Ð Heffingen van gelijke werking als
                                                                             douanerecht Ð Binnenlandse belastingen)
                      (Procestaal: Engels)                                                   (98/C 113/10)
                                                                                (Procestaal: Frans)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-249/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het
Industrial Tribunal, Southhampton (Verenigd Koninkrijk),           In zaak C-212/96, betreffende een verzoek van het Hof
in het aldaar aanhangig geding tussen L. J. Grant en               krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-
South-West Trains Ltd, om een prejudicieÈle beslissing over        nal administratif de Saint-Denis de la ReÂunion (Frankrijk),
de uitlegging van artikel 119 van het EG-Verdrag, Richt-           in het aldaar aanhangig geding tussen P. Chevassus-Mar-
lijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betref-           che tegen Conseil reÂgional de la ReÂunion, om een prejudi-
fende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der          cieÈle beslissing over de uitlegging van de artikelen 9, 12 en
lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke        13 en artikel 95, tweede alinea, van het EG-Verdrag als-
beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers (PB             mede over de uitlegging en de geldigheid van Beschikking
L 45 van 19.2.1975, blz. 19), en Richtlijn 76/207/EEG              89/688/EEG van de Raad van 22 december 1989 inzake
van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuit-             de regeling voor de heffing, in de Franse overzeese depar-
voerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van           tementen, op over zee aangevoerde goederen (¹octroi de
mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het               merº) (PB L 399 van 30.12.1989, blz. 46), heeft het Hof,
arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen            samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (PB L 39 van              C. Gulmann, H. Ragnemalm en M. Wathelet, kamerpresi-
14.2.1976, blz. 40), heeft het Hof, samengesteld als volgt:        denten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G.
G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. Gulmann, H. Rag-           Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward (rapporteur),
nemalm, M. Wathelet, kamerpresidenten, G. F. Mancini,              J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en L. Sevón, rechters;
J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray,         advocaat-generaal: G. Tesauro; griffier: D. Louterman-
D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet (rapporteur), G. Hirsch,         Hubeau, hoofdadministrateur, op 19 februari 1998 een
P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: M. B.            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Elmer; griffier: L. Hewlett, op 17 februari 1998 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        Bij onderzoek van Beschikking 89/688/EEG van de Raad
                                                                   van 22 december 1989 inzake de regeling voor de heffing,
                                                                   in de Franse overzeese departementen, op over zee aange-
De niet-toekenning door een werkgever van reisfaciliteiten         voerde goederen (¹octroi de merº), voorzover deze een
ten gunste van de persoon, van hetzelfde geslacht, waar-           regeling van vrijstelling van het ¹octroi de merº toestaat
mee een werknemer een duurzame relatie onderhoudt, ter-            onder de strenge voorwaarden die zij daartoe stelt, is niet
wijl een dergelijke faciliteit wel wordt toegekend ten             gebleken van elementen die de geldigheid ervan kunnen
behoeve van de echtgenoot van de werknemer of de per-              aantasten.
soon, van het andere geslacht, waarmee deze een buiten-
huwelijkse duurzame relatie onderhoudt, levert geen inge-
                                                                   (1) PB C 269 van 14.9.1996.
volge artikel 119 van het Verdrag of Richtlijn 75/117/EEG
van de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader
tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake


title: Arrest van het Hof van 12 december 2002 in zaak C-395/00 (verzoek van het Tribunale di Trento om een prejudiciële beslissing): Distillerie Fratelli Cipriani SpA tegen Ministero delle Finanze ("Richtlĳn 92/12/EEG — Artikel 20 — Uitvoer naar derde landen van onder schorsingsregeling geplaatste producten — Producten die geacht moeten worden niet op hun bestemming te zĳn aangekomen wegens vervalsing van geleidedocument — Plaats waar overtreding of onregelmatigheid is begaan onbekend — Lidstaat waar accĳnsschuld ontstaat")

text:
C 19/4                  NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            25.1.2003
                    ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                     van 12 december 2002
                                                                                van 28 november 2002
in zaak C-395/00 (verzoek van het Tribunale di Trento
om een prejudiciële beslissing): Distillerie Fratelli Cipriani              in zaak C-417/00 (verzoek van het Oberverwaltungs-
             SpA tegen Ministero delle Finanze (1)                          gericht des Landes Sachsen-Anhalt om een prejudiciële
                                                                            beslissing): Agrargenossenschaft Pretzsch eG tegen Amt
                                                                                für Landwirtschaft und Flurneuordnung Anhalt (1)
(„Richtlijn 92/12/EEG — Artikel 20 — Uitvoer naar derde
landen van onder schorsingsregeling geplaatste producten                    („Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EEG)
— Producten die geacht moeten worden niet op hun bestem-                    nr. 3887/92 — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem
ming te zijn aangekomen wegens vervalsing van geleidedocu-                  voor bepaalde communautaire steunregelingen — Toepas-
ment — Plaats waar overtreding of onregelmatigheid is                       singsbepalingen — Steun voor braaklegging van gronden —
 begaan onbekend — Lidstaat waar accijnsschuld ontstaat”)                   Aangifte van braakgelegde oppervlakte — Verzuim om na
                                                                            indiening      van      steunaanvraag           vermindering          van
                                                                                braakgelegde oppervlakte mee te delen — Sancties”)
                           (2003/C 19/06)
                                                                                (2003/C 19/07)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-417/00, betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C-395/00, betreffende een verzoek aan het Hof                       krachtens artikel 234 EG van het Oberverwaltungsgericht
krachtens artikel 234 EG van het Tribunale di Trento (Italië),              van de deelstaat Sachsen-Anhalt (Duitsland), in het aldaar
in het aldaar aanhangig geding tussen Distillerie Fratelli                  aanhangig geding tussen Agrargenossenschaft Pretzsch eG en
Cipriani SpA en Ministero delle Finanze, om een prejudiciële                Amt für Landwirtschaft und Flurneuordnung Anhalt, om een
beslissing over de uitlegging van artikel 20, leden 2 en 3, van             prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 9, lid 2,
richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992                        van verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van
betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het                 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake
voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles                    het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde
daarop (PB L 76, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt:            communautaire steunregelingen (PB L 391, blz. 36), zoals
J.-P. Puissochet, president van de Zesde kamer, waarnemend                  gewijzigd bij verordeningen (EG) van de Commissie nrs. 229/
voor de president, M. Wathelet, R. Schintgen en C. W. A. Tim-               95 van 3 februari 1995 (PB L 27, blz. 3) en 1648/95 van 6 juli
mermans, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,                     1995 (PB L 156, blz. 27), heeft het Hof (Zesde kamer),
A. La Pergola, P. Jann en V. Skouris, F. Macken (rapporteur) en             samengesteld als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede
N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:              kamer, waarnemend voor de kamerpresident, C. Gulmann,
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 12 december 2002 een                    V. Skouris, F. Macken (rapporteur) en N. Colneric, rechters;
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                          advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 28 november
                                                                            2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Artikel 20, lid 3, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van
25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnspro-          Artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3887/92 van de
ducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles        Commissie van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen
daarop, is ongeldig voorzover de daarin gestelde termijn van vier           inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde
maanden voor het leveren van bewijs dat de handeling regelmatig             communautaire steunregelingen, zoals gewijzigd bij verordeningen
was of op welke plaats de onregelmatigheid of de overtreding                (EG) van de Commissie nrs. 229/95 van 3 februari 1995 en 1648/
daadwerkelijk was begaan, wordt tegengeworpen aan een bedrijf dat           95 van 6 juli 1995, moet aldus worden uitgelegd dat de in deze
zekerheid voor de betaling van de accijns heeft gesteld, maar dat niet      bepaling bedoelde sancties niet enkel gelden wanneer het bedrijfshoofd
in staat is geweest om tijdig te vernemen dat geen zuivering van de         bij de indiening van de steunaanvraag een onjuiste of valse aangifte
schorsingsregeling heeft plaatsgevonden.                                    heeft gedaan, maar ook wanneer hij heeft verzuimd de bevoegde
                                                                            instantie in te lichten over voor de steunverlening relevante wij-
                                                                            zigingen.
( 1) PB C 372 van 23.12.2000.
                                                                            (1 ) PB C 45 van 10.2.2001.


title: Beroep, op 3 juni 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-187/96)

text:
20 . 7. 96          | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 210/9
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                ming van de eigendom, het beginsel van gelijke behandeling
genwoordigd door H. Van Lier en J. -F. Pasquier, als                 en het vertrouwensbeginsel ?
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,             (') PB nr . L 405 van 31 . 12 . 1992 , blz . 1 .
Centre Wagner, Kirchberg.                                            ( 2 ) PB nr . L 148 van 28 . 6 . 1968 , blz . 13 .
                                                                     ( 3 ) PB nr . L 86 van 1 . 4 . 1992 , blz. 83 .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1 , vast te stellen dat de Franse Republiek, door het decreet
     nr. 93-999 van 9 augustus 1993 betreffende bereidingen
     op basis van ganzelever vast te stellen zonder rekening te
     houden met de uitvoerig gemotiveerde mening en het
     met redenen omklede advies van de Commissie inzake              Beroep, op 3 juni 1996 ingesteld door Commissie van de
     de wederzijdse erkenning, de krachtens artikel 30 van                Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
     het Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is                                        ( Zaak C-187/96 )
     nagekomen;
                                                                                ( 96/C 210/21 )
2 , de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Middelen en voornaamste argumenten                                   op 3 juni 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
Schending van artikel 30 van het EG-Verdrag: de Commissie            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
is van mening, dat fraudebestrijding weliswaar een recht            genwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische
matige doelstelling is, doch dat een nationale regeling die          dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
verbiedt produkten die niet aan de gestelde vereisten                Gómez de la Cruz, eveneens lid van haar juridische dienst,
voldoen, te verkopen onder de in die regeling vermelde               Centre Wagner, Kirchberg.
benamingen, onevenredig is . De Commissie erkent dat,
aangezien er in de andere Lid-Staten geen soortgelijke               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
regeling bestaat, de door haar verlangde clausule van
wederzijdse erkenning geen onmiddellijk resultaat zou                1 . vast te stellen dat de Helleense Republiek, voor zover zij
opleveren; zij acht die clausule evenwel noodzakelijk                       door een regeling of administratieve praktijk belet dat
teneinde te voorkomen dat in de toekomst op het Franse                      bij de indeling in rang en salaristrap van een werknemer
grondgebied de verhandeling wordt verboden van produk                      die in Griekenland bij de overheid wordt tewerkgesteld,
ten op basis van ganzelever die wettelijk zijn bereid en in het             zijn vroegere tewerkstelling bij de overheid van een
verkeer gebracht op het grondgebied van een andere                          andere Lid-Staat van de Gemeenschap in aanmerking
Lid-Staat .
                                                                            wordt genomen, op de enkele grond dat het niet om
                                                                            tewerkstelling bij de nationale overheid ging, de krach
                                                                            tens het Gemeenschapsrecht, inzonderheid de artike
                                                                            len 5 en 48 van het EG-Verdrag en artikel 7, lid 1 , van
                                                                           Verordening ( EEG ) nr. 1 6 12/68 ( 1 ), op haar rustende
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 19 maart 1996 om                        verplichtingen niet is nagekomen;
een prejudiciële beslissing in het geding tussen S. Demand en
                      Hauptzollamt Trier                             2 , de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
                       ( Zaak C- 1 86/96 )
                          ( 96/C 210/20 )                            Middelen en voornaamste argumenten
Het Bundesfinanzhof — VII. Senat — heeft bij beschikking             Volgens de Commissie leidt bedoelde regeling, ofschoon zij
van 19 maart 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van           geen uitdrukkelijke discriminatie op grond van nationaliteit
Justitie op 3 juni 1996 , in het geding tussen S. Demand en          bevat, tot verkapte discriminatie ten nadele van de onder
Hauptzollamt Trier, het Hof van Justitie van de Europese             danen van andere Lid-Staten van de Gemeenschap . De
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing               uitzonderlijke erkenning, in bepaalde gevallen, van de
over de navolgende vraag:                                            vroegere tewerkstelling bij een , buitenlandse overheid,
                                                                     bevestigt de niet-erkenning ervan in alle andere gevallen .
Is de regeling van artikel 4, lid 1 , juncto artikel 3 , eerste      Ook bewijst de met het Gemeenschapsrecht overeenstem
alinea, van Verordening ( EEG ) nr . 3950/92 ( ! ), volgens          mende rechtspraak van de Areopaag, waarop de Griekse
welke de schorsingen op grond van artikel 5 quater, lid 3 ,          autoriteiten zich hebben beroepen, dat de betrokken rege
sub g ), van Verordening ( EEG ) nr. 804/68 ( 2 ), zoals gewij      ling onduidelijk is en tot tegenstrijdige rechtspraak leidt.
zigd bij Verordening ( EEG ) nr. 816/92 ( 3 ), van een deel van
de aan de producenten toegekende referentiehoeveelheden              De Commissie beklemtoont, dat bedoelde regeling Griekse
zonder vergoeding in een permanente verlaging van de                 onderdanen kan afschrikken om het recht van vrij verkeer
referentiehoeveelheden zijn omgezet, zonder dat althans              binnen de Gemeenschap uit te oefenen, en dat de Lid-Staten,
door de producent bijgekochte referentiehoeveelheden van             ofschoon het hun vrijstaat, bij ontbreken van harmonisatie
deze verlaging worden uitgesloten, verenigbaar met de                de voorwaarden voor erkenning van vroegere tewerkstelling
communautaire rechtsorde, inzonderheid met de bescher               in de openbare sector vast te stellen, de uitoefening van de
 ---pagebreak--- Nr . C 210/ 10        NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     20 . 7 . 96
uit het Verdrag voortvloeiende fundamentele vrijheden niet                   deze vragen of van sommige van deze vragen, hetzij van
mogen belemmeren .                                                           deze modelantwoorden en van deze vragen, hoewel
                                                                             zulks duidelijk was . Er kan geen beroep worden gedaan
Ten slotte betreft de onderhavige zaak volgens de Commis                    op de beginselen van het recht van verweer dat niemand
sie niet de toegang tot overheidsbetrekkingen, maar de                       verplicht is zichzelf te beschuldigen, teneinde een volko
inachtneming van de beginselen van vrij verkeer en gelijke                   men gebrek aan medewerking bij het achterhalen van de
behandeling inzake de voorwaarden voor tewerkstelling en                     waarheid te rechtvaardigen;
arbeid, en valt zij dus niet onder de uitzondering van
artikel 48 , lid 4 .                                                   — de voor de vaststelling van een tuchtrechtelijk strafbaar
                                                                             vergrijp vereiste mate van bewijs verkeerd beoordeelt:
(M PB nr . L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 .                              het bestreden arrest komt erop neer, dat de in tuchtrech
                                                                             telijke aangelegenheden bevoegde gezagsorganen de
                                                                             mogelijkheid wordt ontzegd om de juistheid van een feit
                                                                             vast te stellen door zich te baseren op een complex van
                                                                             overeenstemmende en relevante aanwijzingen die zijn
Hogere voorziening, op 3 juni 1996 ingesteld door Com                       vergaard aan het einde van een nauwkeurig uitgevoerd
missie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest,                      tuchtrechtelijk onderzoek .
op 28 maart 1996 in zaak T-40/95 tussen Ph. Guebels en
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen                       ( 1 ) PB nr . C 133 van 1 . 5 . 1996 , blz . 22 .
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
               Gemeenschappen (Vijfde Kamer)
                      ( Zaak C-l 88/96 P)
                         ( 96/C 210/22 )
                                                                       Verzoek van de Pretura circondariale di Roma — Sezione
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             distaccata di Tivoli — van 20 maart 1996 om een
op 3 juni 1 996 hogere voorziening ingesteld door Commis
                                                                       prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen R. Mar
sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd                                                     chionne
door A. M. Alves Vieira en D. Waelbroeck, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                                            ( Zaak C-189/96 )
juridische dienst van de Commissie van de Europese                                                   ( 96/C 210/23 )
Gemeenschappen, Centre Wagner, tegen het arrest, op
28 maart 1996 in zaak T-40/95 tussen Ph . Guebels en de
                                                                       De Pretura circondariale di Roma — Sezione distaccata di
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen                       Tivoli — heeft bij beschikking van 20 maart 1996 ,
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juni
Gemeenschappen (Vijfde Kamer ).                                         1996 , in de strafzaak tegen R. Marchionne , het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen prejudiciële
Requirante concludeert dat het den Hove behage:                        vragen gesteld die identiek zijn aan die in gevoegde zaak
                                                                       C-58/95 e .a . ( M.
1 , het arrest op 28 maart 1996 door het Gerecht van eerste
     aanleg (Vijfde Kamer ) gewezen in zaak T-40/95 (^
     tussen Ph . Guebels en Commissie van de Europese                  (») PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 6 .
     Gemeenschappen, te vernietigen;
2,   te beslissen over de kosten naar recht .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verzoek van de Pretura circondariale di Roma — Sezione
Schending van het Gemeenschapsrecht voor zover het                     distaccata di Tivoli — van 3 aprii 1996 om een prejudiciële
bestreden arrest :                                                                   beslissing in de strafzaak tegen A. Alari
— de omvang van de motiveringsplicht verkeerd beoor                                              ( Zaak C- 1 90/96 )
    deelt;                                                                                ( 96/C 210/24 )
— een verkeerde juridische kwalificatie bevat van de feiten            De Pretura circondariale di Roma — Sezione distaccata di
    die door het tot aanstelling bevoegde gezag als verzwa            Tivoli — heeft bij beschikking van 3 april 1996 , ingekomen
    rend worden aangemerkt, stellende dat deze geen                    ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juni 1996, in de
    zwaardere tuchtmaatregel konden rechtvaardigen dan                 strafzaak tegen A. Alari, het Hof van Justitie van de
    die welke door de tuchtraad was aanbevolen; het
                                                                       Europese Gemeenschappen prejudiciële vragen gesteld die
     Gerecht ziet ten onrechte geen verzwarende omstandig             identiek zijn aan die in gevoegde zaak C-58/95 e.a .^).
    heid in de houding van verzoeker, die, in plaats van een
    geloofwaardig verweer te voeren, slechts heeft ontkend
    vooraf kennis te hebben gehad van de modelantwoorden               (') PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 6 .
    op de vragen betreffende boekhouding en wellicht die
    betreffende accountantscontrole, hetzij van de tekst van


title: Zaak T-497/10: Beschikking van het Gerecht van 14 januari 2013 — Divandari/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Schrapping van lijst van betrokken personen — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/20

         Beschikking van het Gerecht van 14 januari 2013 — Divandari/Raad
   (Zaak T-497/10) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Schrapping van lijst van betrokken personen - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 71/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ali Divandari (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Gadhia en S. Ashley, solicitors, D. Wyatt, QC, en R. Blakeley, barrister, vervolgens R. Blakeley, S. Zaiwalla en F. Zaiwalla, solicitors, en M. Brindle, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en A. Vitro, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Boelaert en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Een verzoek tot nietigverklaring van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 195, blz. 25), van besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413 (PB L 281, blz. 81), van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1), van besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413 (PB L 319, blz. 71), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening nr. 961/2010 (PB L 319, blz. 11), en van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), voor zover deze handelingen verzoeker betreffen

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten en die van Ali Divandari dragen.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Verzoek van de Correctionele rechtbank te Hoei van 29 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen J. C. Arblade en SARL Arblade et Fils (Zaak C-369/96)

text:
Nr. C 9/ 14          I NL |              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      11 . 1 . 97
         le belaste autoriteiten en kan worden verboden                           Welke beoordelingscriteria moeten daarbij in
         uit hoofde van redenen verband houdend met het                           voorkomend geval worden gehanteerd ?
         algemeen belang (§ 4 EnWG )?
                                                                    ( J ) PB nr. L 13 van 21 . 2 . 1962, blz. 204 .
         Geldt een bijzondere regeling voor transmissie
         maatschappijen die reeds vóór de inwerkingtre
         ding van de Duitse energiewetgeving in de be
         voorradingssector bedrijvig waren en die deze
         activiteit hebben mogen voortzetten zonder dat zij
         een vergunning behoefden ?
                                                                    Verzoek van de Correctionele rechtbank te Hoei van 29 ok
         Zo de regeling van het Duitse energierecht ter             tober 1996 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak
         zake niet volstaat, zijn er andere elementen die                       tegen J. C. Arblade en SARL Arblade et Fils
         rechtvaardigen dat de transmissiemaatschappijen                                       ( Zaak C-369/96 )
         als „ belaste " ondernemingen in de zin van
         artikel 90, lid 2, EG-Verdrag kunnen worden aan                                          ( 97/C 9/24 )
         gemerkt, en, zo ja, welke ?
     b ) Zo de betrokken transmissiemaatschappijen als              De Correctionele rechtbank te Hoei heeft bij vonnis van
         „ belaste " ondernemingen in de zin van artikel 90,        29 oktober 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van
         lid 2, EG-Verdrag zijn aan te merken :                     Justitie op 25 november 1996, in de strafzaak tegen J. C.
                                                                    Arblade en SARL Arblade et Fils, het Hof van Justitie van
         Welke zijn de criteria voor de uitlegging van de           de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië
         overige voorwaarden van artikel 90, lid 2, EG             le beslissing over de navolgende vragen :
         Verdrag, namelijk de vraag of de toepassing van
         artikel 85 , lid 1 , EG-Verdrag op een demarcatie
         overeenkomst waarbij de ondernemingen hun af              A) Moeten de artikelen 59 en 60 van het Verdrag aldus
         zetgebieden tussen hen verdelen, deze onderne                    worden uitgelegd, dat zij eraan in de weg staan dat
         ming in rechte of de facto belet de haar opgedra                 een Lid-Staat een in een andere Lid-Staat gevestigde
         gen taak te verrichten en of in voorkomend geval                  onderneming die tijdelijk werkzaamheden verricht in
         de uitzondering op de mededingingsregels van het                  de eerste Staat, verplicht:
         EG-Verdrag de ontwikkeling van het handelsver
         keer op zodanige wijze beïnvloed, dat de belangen                 1 . de sociale documenten ( personeelsregister en indi
         van de Gemeenschap worden geschaad ?                                   viduele rekening ) te bewaren in de Belgische wo
                                                                                ning van een natuurlijk persoon die deze documen
11 . a ) Kunnen dergelijke ondernemingen zich met het                           ten houdt als lasthebber of aangestelde;
         oog op het voortbestaan van hun demarcatie
         overeenkomst op het beginsel van de bescherming                   2 . aan haar werknemers het bij collectieve arbeids
         van het gewettigd vertrouwen beroepen, nu zowel                        overeenkomst vastgestelde minimumloon te beta
         de EG-Commissie als de nationale autoriteiten de                       len;
         praktijk van dergelijke overeenkomsten gedurende
         decennia hebben gedoogd ?                                         3 . een speciaal persoonsregister bij te houden;
     b) Voor zover de hierboven onder a) genoemde re                      4 . voor elke werknemer een individuele fiche af te ge
         den niet reeds een vertrouwenssituatie heeft gecre                    ven ;
         eerd: is het ter zake relevant, dat de nationale au
         toriteiten in een ambtelijk schrijven ( BKartA TB                 5 . een lasthebber of aangestelde aan te wijzen, die de
         1987/88 BTDrucks. 11 /4611 , blz. 108 ) hebben                         individuele rekeningen van de werknemers moet
         verklaard, dat het „ op dit ogenblik " niet doelma                    bijhouden;
         tig is, zelf tegen eventuele inbreuken op artikel 85 ,
         lid 1 , EG-Verdrag in de bevoorradingssector op te                6 . de bijdragen voor „ getrouwheidszegels " en „ weer
         treden ?
                                                                                verletzegels " voor elke werknemer te betalen,
     c ) Indien er inderdaad sprake is van een vertrou
         wenssituatie :                                                    terwijl deze onderneming voor dezelfde werknemers en
                                                                           voor dezelfde periode van activiteit reeds zo niet aan
         Wat is dan, wat de Gemeenschap betreft, van be                   dezelfde, dan toch aan naar hun doel vergelijkbare ver
         lang bij de afweging van de individuele en ge                    plichtingen onderworpen is in de staat waar zij is ge
         meenschapsbelangen, van welke afweging uitein                    vestigd ?
         delijk afhangt of tot het bestaan van een door het
         vertrouwensbeginsel beschermde rechtssituatie
         kan worden geconcludeerd ?                                 B) Kunnen de artikelen 59 en 60 EG-Verdrag artikel 3 ,
                                                                           eerste alinea, van het Belgisch BW betreffende de Bel
         Wordt een vertrouwenssituatie erkend, biedt deze                  gische wetten van politie en veiligheid buiten werking
         dan gedurende de gehele looptijd van de demarca                  stellen ?
         tie-overeenkomst of slechts gedurende een kortere
         overgangsperiode bescherming tegen een verbod ?


title: Zaak T-565/12: Beroep ingesteld op 27 december 2012 — National Iranian Tanker Company/Raad

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/22

         Beroep ingesteld op 27 december 2012 — National Iranian Tanker Company/Raad
   (Zaak T-565/12)
   2013/C 55/39
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: National Iranian Tanker Company (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: R. Chandrasekera, S. Ashley, C. Murphy, Solicitors, en M. Lester, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 (1) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 (2) nietig verklaren, voor zover die maatregelen verzoekster betreffen;

               —

               verklaren dat de nietigverklaring onmiddellijk ingaat en niet wordt opgeschort;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Geen van de juridische criteria om verzoekster op een lijst te plaatsen is vervuld, de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te oordelen dat dit wel het geval was en er bestaat geen geldige juridische of feitelijke grondslag voor haar plaatsing op een lijst.

               2.

               De Raad heeft niet gepast of toereikend gemotiveerd waarom verzoekster op een lijst is opgenomen.

               3.

               De Raad heeft verzoeksters recht van verdediging en haar recht op een doeltreffende voorziening in rechte niet gewaarborgd.

               4.

               De beslissing van de Raad om verzoekster op een lijst te plaatsen heeft zonder rechtvaardiging en op evenredige wijze inbreuk gemaakt op verzoeksters grondrechten, waaronder haar recht op bescherming van haar eigendom, haar zaak en haar goede naam.

      (1)  Besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 282, blz. 58).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 282, blz. 16).


title: Gevoegde zaken C-325/13 P en C-326/13 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 10 juli 2014 — Peek & Cloppenburg KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Peek & Cloppenburg KG (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Woordmerk Peek & Cloppenburg — Oppositie van een andere houder van de handelsnaam „Peek & Cloppenburg”  — Weigering van inschrijving)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/18

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 10 juli 2014 — Peek & Cloppenburg KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Peek & Cloppenburg KG
   (Gevoegde zaken C-325/13 P en C-326/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Woordmerk Peek & Cloppenburg - Oppositie van een andere houder van de handelsnaam „Peek & Cloppenburg” - Weigering van inschrijving))
   2014/C 315/25
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Peek & Cloppenburg KG (vertegenwoordiger: P. Lange, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde), Peek & Cloppenburg KG (vertegenwoordiger: A. Renck, Rechtsanwalt)

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               Peek & Cloppenburg KG, gevestigd te Düsseldorf (Duitsland), wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 245 van 24.08.2013.


title: Zaak T-190/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juni 2007 — Sherwin-Williams/BHIM (TWIST & POUR) ( Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woordmerk TWIST & POUR — Absolute weigeringsgrond — Merk zonder onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juni 2007 — Sherwin-Williams/BHIM (TWIST & POUR)
   (Zaak T-190/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woordmerk TWIST & POUR - Absolute weigeringsgrond - Merk zonder onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2007/C 170/43)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: The Sherwin-Williams Company (Cleveland, Ohio, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: Ó. Mondéjar, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 februari 2005 (zaak R 755/2004-2) inzake de inschrijving van het teken TWIST & POUR als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               The Sherwin-Williams Company wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 9.7.2005.


title: Zaak T-321/09: Arrest van het Gerecht van 2 februari 2012 — skytron energy/BHIM (arraybox) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk arraybox — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/16

         Arrest van het Gerecht van 2 februari 2012 — skytron energy/BHIM (arraybox)
   (Zaak T-321/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk arraybox - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 80/24
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: skytron energy GmbH & Co (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. J. Omsels en C. Danziger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner als gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 4 juni 2009 (zaak R 1680/2008-1) betreffende een aanvraag tot inschrijving van het woordmerk arraybox als gemeenschapsmerk.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Skytron energy GmbH & Co wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak T-158/13: Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — Iralco/Raad

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/24

         Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — Iralco/Raad
   (Zaak T-158/13)
   2013/C 147/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Iranian Aluminum Co. (Iralco) (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: S. Millar en S. Ashley, Solicitors, en M. Lester, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012, houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012, houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, nietig te verklaren en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: de Raad heeft niet gepast of toereikend gemotiveerd waarom verzoekster op de lijst is geplaatst.

               2)

               Tweede middel: de Raad heeft verzoeksters rechten van verdediging en haar recht op een doeltreffende voorziening in rechte niet gewaarborgd.

               3)

               Derde middel: de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te oordelen dat alle criteria om verzoekster op de lijst te plaatsen waren vervuld.

               4)

               Vierde middel: de beslissing van de Raad om verzoekster op de lijst te plaatsen heeft zonder rechtvaardiging en op onevenredige wijze verzoeksters grondrechten geschonden, waaronder haar recht op bescherming van haar eigendom, zaak en goede naam.


title: Zaak T-500/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 mei 2007 — Commissie/IIC ( Arbitragebeding — Bevoegdheid van Gerecht — Terugbetaling van door Gemeenschap betaald voorschot voor op het gebied van trans-Europese telecommunicatienetwerken gefinancierde projecten — Verval van recht — Vergoedbaarheid van beweerdelijk gemaakte kosten )

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/21

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 mei 2007 — Commissie/IIC
   (Zaak T-500/04) (1)

   („Arbitragebeding - Bevoegdheid van Gerecht - Terugbetaling van door Gemeenschap betaald voorschot voor op het gebied van trans-Europese telecommunicatienetwerken gefinancierde projecten - Verval van recht - Vergoedbaarheid van beweerdelijk gemaakte kosten’)
   (2007/C 155/40)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun, W. Wils en N. Knittlmayer, gemachtigden)

      Verwerende partij: IIC Informations-Industrie Consulting GmbH (Königswinter, Duitsland) (vertegenwoordigers: E. Rott en J. Wolff, advocaten)
   Voorwerp
   Verzoek krachtens artikel 238 EG om verweerster te doen veroordelen tot terugbetaling van een gedeelte van het voorschot dat door de Commissie is betaald ter uitvoering van twee financieringsovereenkomsten in het kader van culturele programma's
   Dictum

               1)

               IIC Informations-Industrie Consulting GmbH wordt veroordeeld tot betaling aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen van het als hoofdsom verschuldigde bedrag van 179 337 EUR, vermeerderd met 4 % intresten per jaar, te rekenen vanaf 1 november 1998 tot volledige betaling van de verschuldigde bedragen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het verzoek van IIC Informations-Industrie Consulting GmbH om haar bescherming te verlenen tegen gedwongen tenuitvoerlegging van het onderhavige arrest, wordt afgewezen.

               4)

               IIC Informations-Industrie Consulting GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Doorhaling van zaak C-464/99

text:
C 118/24              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                21.4.2001
              Doorhaling van zaak C-402/99 (1)                                   Doorhaling van zaak C-160/00 (1)
                        (2001/C 118/46)                                                   (2001/C 118/49)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 september
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 september              2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-160/00:
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
C-402/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
tegen Koninkrijk België.
                                                                   (1) PB C 176 van 24.6.2000.
(1) PB C 6 van 8.1.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-128/99 (1)
               Doorhaling van zaak C-46/00 (1)
                                                                                (2001/C 118/50)
                        (2001/C 118/47)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 oktober 2000
De president van het Hof van Justitie van de Europese              de doorhaling in het register gelast van zaak C-128/99
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 september              [verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) om een
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-46/00:        prejudiciële beslissing]: J. Kappel tegen Pensionsversiche-
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.            rungsanstalt der Arbeiter.
(1) PB C 102 van 8.4.2000.
                                                                   (1) PB C 188 van 3.7.1999.
               Doorhaling van zaak C-85/00 (1)                                   Doorhaling van zaak C-464/99 (1)
                                                                                (2001/C 118/51)
                        (2001/C 118/48)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 oktober 2000
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 september              de doorhaling in het register gelast van zaak C-464/99:
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-85/00:        Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense           Republiek.
Republiek.
(1) PB C 135 van 13.5.2000.                                        (1) PB C 47 van 19.2.2000.


title: Zaak C-341/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 24 juni 2013 — Cruz & Companhia, L.da/Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP (IFAP)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 24 juni 2013 — Cruz & Companhia, L.da/Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP (IFAP)
   (Zaak C-341/13)
   2013/C 260/44
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Cruz & Companhia, L.da

      Verwerende partij: Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP (IFAP)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Geldt de termijn voor de verjaring van de procedure, zoals die termijn is vastgelegd in artikel 3, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (1), uitsluitend in de verhouding tussen de Europese Gemeenschap en de verwerende partij in haar hoedanigheid van betaalorgaan voor gemeenschapssteun, of ook in de verhouding tussen de verwerende partij in de voornoemde hoedanigheid en de verzoekende partij als begunstigde van betaalde steun die wordt geacht ten onrechte te zijn verleend?

               2)

               Indien het Hof vaststelt dat de termijn van artikel 3, lid 1, van die verordening ook geldt in de verhouding tussen het betaalorgaan en de begunstigde van betaalde steun die wordt geacht ten onrechte te zijn verleend, is die termijn dan enkel van toepassing in het geval van administratieve sancties in de zin van artikel 5 van verordening nr. 2988/95 of ook in het geval van „administratieve maatregelen” in de zin van artikel 4, lid 1, daarvan, in het bijzonder de verplichting tot terugbetaling van de ten onrechte ontvangen bedragen?

      (1)  PB L 312, blz. 1.


title: Zaak T-434/10: Arrest van het Gerecht van 15 november 2011 — Hrbek/BHIM — Outdoor Group (ALPINE PRO SPORTSWEAR & EQUIPMENT) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ALPINE PRO SPORTSWEAR & EQUIPMENT — Ouder gemeenschapsbeeldmerk alpine — Misbruik van bevoegdheid — Artikel 65, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009” )

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/14

         Arrest van het Gerecht van 15 november 2011 — Hrbek/BHIM — Outdoor Group (ALPINE PRO SPORTSWEAR & EQUIPMENT)
   (Zaak T-434/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ALPINE PRO SPORTSWEAR & EQUIPMENT - Ouder gemeenschapsbeeldmerk alpine - Misbruik van bevoegdheid - Artikel 65, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009)
   2012/C 6/25
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Václav Hrbek (Augustinova, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: C. Jäger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: The Outdoor Group Ltd (Northampton, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 juli 2010 (zaak R 1441/2009-2) inzake een oppositieprocedure tussen The Outdoor Group Ltd en Václav Hrbek

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Václav Hrbek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Doorhaling van zaak C-208/94

text:
2 . 9 . 95          I NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 229/ 17
Hogere voorziening, op 12 juli 1995 ingesteld door Com                     Doorhaling van de gevoegde zaken C-74/93 en
missie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest,                                             C-75/93 H
op 2 mei 1995 in gevoegde zaken T-163/94 tussen NTN                                               ( 95/C 229/37)
Corporation en Raad van de Europese Unie, en T- 165/94
tussen Koyo Seiko Co. Ltd en Raad van de Europese Unie
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese          De president van de Vijfde Kamer van het Hof van Justitie
        Gemeenschappen ( Derde Kamer — uitgebreid )                 van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                                                                    29 juni 1995 de doorhaling in het register gelast van de
                      ( Zaak C-245/95 P)                            gevoegde zaken C-74/93 en C-75/93 : Commissie van de
                         ( 95/C 229/35 )                            Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese
                                                                    Unie, ondersteund door Koninkrijk Spanje, Franse Repu
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is          bliek, Europees Parlement, Koninkrijk der Nederlanden,
op 12 juli 1995 hogere voorziening ingesteld door Commis           Verenigd Koninkrijk en Bondsrepubliek Duitsland.
sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd
door E. White en N. Khan, als gemachtigden, domicilie               (') PB nr. C 112 van 22 . 4 . 1993 .
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op
2 mei 1995 in gevoegde zaken T-163/94 tussen NTN
Corporation en Raad van de Europese Unie en T- 165/94
tussen Koyo Seiko Co. Ltd en Raad van de Europese Unie
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                          Doorhaling van zaak C-442/93 ( 1 )
Gemeenschappen ( Derde Kamer — uitgebreid ).                                                      ( 95/C 229/38 )
Requirante concludeert dat het den Hove behage:                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
— het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernieti         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 1995 de
     gen ;
                                                                    doorhaling in het register gelast van zaak C-442/93 ( verzoek
                                                                    van de Juzgado Central de lo Penal de la Audiencia Nacional
— de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg terug te               ( Madrid, Spanje ) om een prejudiciële beslissing): Strafzaak
     verwijzen;                                                     tegen R. Martin Calvo Martinicorena .
— verzoeksters te verwijzen in de kosten.                           ( 1 ) PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1994 .
Middelen en voornaamste argumenten:
De Commissie verwijt het Gerecht van eerste aanleg dwaling
ten aanzien van het recht, voor zover het
                                                                                Doorhaling van zaak C-208/94 ( )
 i ) heeft vastgesteld dat in een verordening tot wijziging van
                                                                                ( 95/C 229/39 )
     bestaande anti-dumpingrechten naar aanleiding van een
     nieuw onderzoek overeenkomstig de artikelen 14 en 15
     van de basisverordening, het bewijs moet worden                De president van het Hof van Justitie van de Europese
     geleverd van schade in de zin van artikel 4, lid 1 , van de    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 mei 1995 de
     basisverordening, of, subsidiair,                              doorhaling in het register gelast van zaak C-208/94 :
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
ii ) voor zover het er van is uitgegaan, dat schending van          leense Republiek .
     artikel 7, lid 9, onder a, van de basisverordening
     noodzakelijkerwijs de nietigverklaring van de bestreden        (!) PB nr. C 254 van 10 . 9 . 1994 .
     verordening meebrengt.
             Doorhaling van zaak C-367/92 (*)                                       Doorhaling van zaak C-2 70/94 (')
                                                                                ( 95/C 229/40 )
                           95/C 229/36 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 juni 1995 de            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 mei 1995 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-367/92 : Franse        doorhaling in het register gelast van zaak C-270/94 :
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschap              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ita
pen .
                                                                    liaanse Republiek .
(!) PB nr. C 288 van 5 . 11 . 1992 .                                 (M PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .