title: Verzoek van de Raad van State van België van 18 december 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen NV Ballast Nedam Groep en Belgische staat (Zaak C-5/97)

text:
Nr. C 74/ 14          NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       8 . 3 . 97
    trekking in gedurende de tussen hem en zijn werkgever          waartoe op grond van het nationaal bevorderde doel
    vrij overeengekomen duur ervan ( dat wil zeggen de             slechts een beperkte groep personen toegang heeft ( hier:
     lengte van de dienstbetrekking) en van de uit die zeker      ingevolge § 19, lid 2, van het Bundessozialhilfegesetz )?
    heid voortvloeiende voordelen, zoals een loopbaanont
    wikkeling die de mogelijkheid biedt van promotie, be
    roepsopleiding en loon en pensioenen die in
    overeenstemming zijn met zijn dienstjaren, met toepas
    sing mutatis mutandis van de rechtsoverwegingen van
    het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    in onder meer de zaken C-272/92 ( arrest van 23 okto          Verzoek van de Court of Appeal, Criminal Division, van
    ber 1993 , Spotti, Jurispr. 1993 , blz. 1-5185 ) en C-225/     24 december 1996 om een prejudiciële beslissing in het
     85 ( arrest van 16 juni 1987, Commissie/Italië, Jurispr.        geding tussen Regina en J. C. Goodwin en E. T. Unstead
     1987, blz. 2625 )?
                                                                                ( Zaak C-3/97)
                                                                                ( 97/C 74/28 )
2 . Zo ja, vormt dan de omstandigheid dat verzoekers
    dienstbetrekking door de werking van de Britse immi
    gratieregels in feite in de tijd is beperkt en in het on      De Court of Appeal, Criminal Division, heeft bij beschik
    derhavige geval wordt beëindigd door verweerders be           king van 24 december 1996, ingekomen ter griffie van het
    slissing om verzoekers verblijfsvergunning niet te             Hof van Justitie op 9 januari 1997, in het geding tussen
    verlengen, wat bedoelde „ arbeidsvoorwaarden " be             Regina en J. C. Goodwin en E. T. Unstead, het Hof van
    treft, een discriminatie op grond van nationaliteit,           Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
    wanneer verweerder een dergelijke feitelijke tijdslimiet
                                                                   een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
    en/of gedwongen beëindiging van een dienstbetrekking
    niet aan zijn eigen onderdanen zou kunnen opleggen ?
                                                                   Valt de levering van namaakparfums onder de werkings
                                                                   sfeer van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei
3 . Ingeval van een bevestigend antwoord op de eerste en           1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
    de tweede vraag: verlangt artikel 40 van de Samenwer          lidstaten inzake omzetbelasting ( zesde richtlijn ) (')?
    kingsovereenkomst EEG-Marokko dan, dat de lidstaat
    een Marokkaans werknemer een verblijfsvergunning
    verleent voor de duur van zijn legale dienstbetrekking ?       (') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
                                                                   Verzoek van de Raad van State van België van 18 december
Verzoek van 9 december 1996 van het Verwaltungsgericht             1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
der Freien Hansestadt Bremen om een prejudiciële beslis
                                                                           NV Ballast Nedam Groep en Belgische staat
sing in het geding tussen M. Birden en Stadtgemeinde
                            Bremen                                                           ( Zaak C-5/97)
                        (Zaak C-l /97)                                                         ( 97/C 74/29 )
                         ( 97/C 74/27 )
                                                                   De Raad van State van België heeft bij arrest van 18 de
                                                                   cember 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
Het Verwaltungsgericht der Freien Hansestadt Bremen                tie op 13 januari 1997, in het geding tussen NV Ballast
heeft bij beschikking van 9 december 1996 , ingekomen ter          Nedam Groep en Belgische staat, het Hof van Justitie van
griffie van het Hof van Justitie op 6 januari 1997, in het         de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië
geding tussen M. Birden en Stadtgemeinde Bremen het                le beslissing over de navolgende vragen :
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag :                                                            Dient het woord „ kan " in de zinsnede „... rekening kan
                                                                   worden gehouden met ..." in het dictum van het arrest
                                                                   van 14 april 1994 in zaak C-389/92 (') begrepen te wor
Behoort een Turkse werknemer tot de legale arbeidsmarkt            den als „ moet "?
van een lidstaat in de zin van artikel 6, lid 1 , van Besluit
nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije betreffende de
ontwikkeling van de associatie, wanneer hij in een aan de          Indien het woord „ kan " in voornoemde zinsnede niet
sociale-verzekeringsplicht onderworpen arbeid wordt te             dient te worden begrepen als „ moet ", houdt dit in dat de
werkgesteld, die door deze lidstaat met overheidsmiddelen           betrokken lidstaat desbetreffend over een discretionaire be
bijzonder wordt bevorderd en dient om hem voor het eerst            voegdheid beschikt, zelfs indien de door het Hof gestelde
of opnieuw aan het arbeidsproces te laten deelnemen en              voorwaarde is vervuld ?
 ---pagebreak--- 8 . 3 . 97              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 74/ 15
In welke gevallen en om welke redenen dient alsdan reke                     thuisbezorgingssysteem voor dagbladen, slechts een za
ning te worden gehouden met de vennootschappen die van                       kenrelatie met de uitgever van een concurrerend pro
een dominerende rechtspersoon van een groep deel uitma                      duct wil aanknopen , indien deze hem niet alleen belast
ken ?                                                                        met de thuisbezorging, maar ook met andere aangebo
                                                                             den prestaties ( bijvoorbeeld, distributie via verkoop
(M PB nr. C 132 van 14 . 5 . 1994 , blz . 4 .
                                                                             punten, drukken ) in het kader van een totaalpakket ?
                                                                         Verzoek van de Maaseutuelinkeinojen valituslautakunta
Verzoek van het Oberlandesgericht Wien van 1 juli 1996                   van 9 januari 1997 om een prejudiciële beslissing in de
om een prejudiciële beslissing in de kartelzaak tussen Os                                     zaak R.-L. Jokela
car Bronner Gesellschaft mbH & Co. KG en 1 . Media
print Zeitungs- und Zeitschriftenverlag Gesellschaft mbH                                         ( Zaak C-9/97)
& Co. KG, 2 . Mediaprint Zeitungsvertriebsgesellschaft                                             ( 97/C 74/31 )
mbH & Co. KG, 3 . Mediaprint Anzeigengesellschaft mbH
                              & Co . KG
                          ( Zaak C-7/97 )                                De Maaseutuelinkeinojen valituslautakunta heeft bij be
                                                                         schikking van 9 januari 1997, ingekomen ter griffie van
                            ( 97/C 74/30 )                               het Hof van Justitie op 16 januari 1997, in de zaak R.-L .
                                                                         Jokela, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                                                                         schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
Het Oberlandesgericht Wien heeft bij beschikking van                     navolgende vragen:
1 juli 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 15 januari 1997, in het geding tussen Oscar Bronner
Gesellschaft mbH & Co. KG en 1 . Mediaprint Zeitungs                    1 . Is het verenigbaar met de doelstellingen van de
und Zeitschriftenverlag Gesellschaft mbH & Co. KG,                           artikelen 17 en 18 van Verordening ( EEG ) nr. 2328/91
2 . Mediaprint Zeitungsvertriebsgesellschaft mbH & Co.                       van de Raad van 15 juli 1991 betreffende de verbete
KG, 3 . Mediaprint Anzeigengesellschaft mbH & Co . KG,                       ring van de doeltreffendheid van de landbouwstruc
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver                     tuur (') en van artikel 1 van Richtlijn 75/268/EEG van
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                      de Raad van 28 april 1975 betreffende de landbouw in
vragen :
                                                                             bergstreken en in sommige probleemgebieden ( 2 ), dat
                                                                             de compenserende vergoeding voor permanente na
                                                                             tuurlijke belemmeringen wordt toegekend aan een
 1 . Moet artikel 86 van het EG-Verdrag aldus worden uit                    landbouwer, die niet woont op een in Finland gelegen
      gelegd, dat er sprake is van misbruik van een machts                  boerderij waarvan hij eigenaar is of die hij exploiteert
      positie, in die zin dat de toegang tot de markt onrecht               in een probleemgebied in de zin van die richtlijn, maar
      matig wordt belemmerd, wanneer een onderneming                         het grootste deel van het jaar buiten dat gebied
                                                                             woont ?
      die zich bezighoudt met het uitgeven, het drukken en
      de distributie van dagbladen en met haar producten op
      de Oostenrijkse markt voor dagbladen een leidende                      Wanneer deze vraag — zelfs ten dele of voorwaardelijk
      marktpositie bezit ( namelijk 46,8 % van de totale op                 — bevestigend wordt beantwoord:
      lage, 42% van de advertentie-inkomsten en 71% van
      het lezerspubliek, berekend over het totale aantal dag
      bladen ) en het enige in Oostenrijk bestaande landelijke               a ) is het verenigbaar met die artikelen en met de be
      thuisbezorgingssysteem voor abonnees exploiteert, wei                      ginselen van de artikelen 5 , 40 , lid 3 , tweede ali
      gert aan een andere onderneming die eveneens in Oos                        nea, en 42, tweede alinea, onder a ), van het EG
      tenrijk een dagblad uitgeeft, drukt en distribueert, een                    Verdrag, en meer bepaald met het beginsel van ge
       bindende offerte te doen om dit dagblad in haar thuis                     lijke behandeling van landbouwers en het daarmee
       bezorgingssysteem op te nemen, mede in aanmerking                          samenhangende discriminatieverbod, dat voor de
      genomen dat de onderneming die in het thuisbezor                           toekenning van de in artikel 6 van Besluit nr. 861 /
      gingssysteem wenst te worden opgenomen, op grond                            1995 van de Finse regering bedoelde vergoeding
      van de geringe oplage en dus het geringe aantal abon                       voor natuurlijke belemmeringen wordt geëist, dat
      nees alleen noch in samenwerking met de overige on                         wanneer de landbouwer op meer dan 12 km gaans
       dernemingen die dagbladen op de markt aanbieden, in                        van het centrum van het bedrijf woont, hij ten
       staat is tegen redelijke kosten een eigen thuisbezor                      minste de helft van zijn inkomen betrekt uit land-,
      gingssysteem op te zetten en winstgevend te exploite                       tuin- of bosbouw of uit andere op het bedrijf uitge
       ren ?                                                                      oefende activiteiten en hij zelf dat bedrijf exploi
                                                                                teert, of
 2.    Is het misbruik in de zin van artikel 86 van het EG                   b ) is het verenigbaar met in het bijzonder het ge
      Verdrag, wanneer — onder de reeds in vraag 1 nader                          meenschapsrechtelijk rechtszekerheidsbeginsel, dat
       uiteengezette omstandigheden — de exploitant van het                       wordt geëist dat er een bijzondere reden is ?


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 15 mei 2003 in zaak C-266/01 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Préservatrice foncière TIARD SA tegen Staat der Nederlanden ("Executieverdrag — Artikel 1 — Toepassingsgebied — Begrip burgerlĳke en handelszaken — Begrip douanezaken — Vordering gebaseerd op borgtochtovereenkomst tussen staat en verzekeringsmaatschappĳ — Overeenkomst gesloten ter vervulling van voorwaarde die staat krachtens artikel 6 van TIR-overeenkomst stelt aan vervoerdersorganisaties als hoofdschuldenaars")

text:
C 158/6                  NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                                 5.7.2003
                      ARREST VAN HET HOF                                          omschreven zekerheid te stellen, voorzover in de rechtsbetrekking
                                                                                tussen schuldeiser en borg zoals deze uit de borgtochtovereen-
                            (Vijfde kamer)                                        komst volgt, door de staat geen gebruik wordt gemaakt van
                                                                                bevoegdheden die buiten het bestek van de op betrekkingen
                          van 15 mei 2003                                         tussen particulieren toepasselijke regels vallen;
                                                                           —      het begrip „douanezaken” in de zin van de tweede volzin van
in zaak C-266/01 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-                             deze bepaling, geen betrekking heeft op een vordering waarbij
landen om een prejudiciële beslissing): Préservatrice fon-                        een verdragsluitende staat de nakoming vordert van een
       cière TIARD SA tegen Staat der Nederlanden ( 1)                            borgtochtovereenkomst ter garantie van een douaneschuld,
                                                                                wanneer in de uit deze overeenkomst ontstane rechtsbetrekking
(„Executieverdrag — Artikel 1 — Toepassingsgebied —                               tussen de staat en de borg, door de staat geen gebruik wordt
Begrip „burgerlijke en handelszaken” — Begrip „douaneza-                          gemaakt van bevoegdheden die buiten het bestek van de op
ken” — Vordering gebaseerd op borgtochtovereenkomst                               betrekkingen tussen particulieren toepasselijke regels vallen, ook
tussen staat en verzekeringsmaatschappij — Overeenkomst                           niet indien de borg verweren kan voeren die nopen tot een
gesloten ter vervulling van voorwaarde die staat krachtens                        onderzoek naar het bestaan en de inhoud van de douaneschuld.
artikel 6 van TIR-overeenkomst stelt aan vervoerdersorgani-
                   saties als hoofdschuldenaars”)
                                                                           (1 ) PB C 275 van 29.9.2001.
                           (2003/C 158/08)
                        (Procestaal: Nederlands)
In zaak C-266/01, betreffende een verzoek aan het Hof                                           ARREST VAN HET HOF
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van                                               (Zesde kamer)
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en                                            van 15 mei 2003
handelszaken, van de Hoge Raad der Nederlanden, in het
aldaar aanhangig geding tussen Préservatrice foncière TIARD
                                                                           in zaak C-300/01 (verzoek van het Landesgericht Feld-
SA en Staat der Nederlanden, om een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van artikel 1 van genoemd verdrag van                     kirchom een prejudiciële beslissing): Doris Salzmann ( 1)
27 september 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd
bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding                    („Vrijheid van kapitaalverkeer — Artikel 73 B EG-Verdrag
van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd                     (thans artikel 56 EG) — Vergunningsprocedure voor verk-
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304,                rijging van bouwgrond — Zuiver interne situatie — Ar-
blz. 1, en — gewijzigde tekst — blz. 77), bij het Verdrag van              tikel 70 Toetredingsakte Oostenrijk — Begrip „bestaande
25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense                      wetgeving” — Bijlage XII, punt 1, sub e, EER-overeen-
Republiek (PB L 388, blz. 1) en bij het Verdrag van 26 mei                                                 komst”)
1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de
Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde                                         (2003/C 158/09)
kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann (rapporteur) en                                               (Procestaal: Duits)
A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: L. Hew-
lett, hoofdadministrateur, op 15 mei 2003 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
Artikel 1, eerste alinea, van het Verdrag van 27 september 1968
betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van
beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het       In zaak C-300/01, betreffende een verzoek aan het Hof
Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk         krachtens artikel 234 EG van het Landesgericht Feldkirch
Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-                  (Oostenrijk), in het kader van het onderzoek van een verzoek
Brittannië en Noord-Ierland, bij het Verdrag van 25 oktober 1982           om inschrijving in het kadaster ingediend door Doris Salz-
inzake de toetreding van de Helleense Republiek en bij het Verdrag         mann, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en          artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) en bijlage XII,
de Portugese Republiek, moet aldus worden uitgelegd dat:                   punt 1, sub e, van de Overeenkomst betreffende de Europese
                                                                           Economische Ruimte van 2 mei 1992 (PB 1994, L 1, blz. 3),
—      onder het begrip „burgerlijke en handelszaken” in de zin van de     heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-
       eerste volzin van deze bepaling, een vordering valt waarbij een     P. Puissochet (rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen,
       verdragsluitende staat van een privaatrechtelijk persoon de         V. Skouris, F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
       nakoming vordert van een privaatrechtelijke borgtochtovereen-       advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M.-F. Contet, hoofdad-
       komst die is gesloten teneinde een andere persoon in de             ministrateur, op 15 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het
       gelegenheid te stellen, een door deze staat verlangde en            dictum luidt als volgt:


title: Beroep, op 25 november 1996 ingesteld door vennootschap CAS Succhi di frutta SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-191/96)

text:
22 . 3 . 97           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         Nr. C 94/ 15
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Beroep, op 25 november 1996 ingesteld door vennoot                  stelde procedure, is verzoekster in het bezit gekomen van
schap CAS Succhi di frutta SpA tegen Commissie van de                twee nota 's van verweerster, gericht tot AIMA en met be
                   Europese Gemeenschappen                           trekking tot de gunning van de twee opdrachten. De nota
                        ( Zaak T-191/96 )                            betreffende de Italiaanse inschrijver aan wie de opdracht
                                                                     zou worden gegund, voorzag juist in de mogelijkheid van
                           ( 97/C 94/35 )                            substitutie van de in de aankondiging bedoelde soorten
                                                                     fruit. Volgens verzoekster is deze mogelijkheid erkend bij
                                                                     besluit van 14 juni 1996 , later gewijzigd bij het bestreden
                     (Procestaai: Italiaans)
                                                                     besluit, waarbij de substitutiecoëfficiënt is gewijzigd, doch
                                                                     in zeer geringere mate en zonder terugwerkende kracht, en
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                op een tijdstip dat de periode voor het uit de markt nemen
meenschappen is op 25 november 1996 beroep ingesteld                 van perziken op haar einde liep .
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
CAS Succhi di frutta SpA, gevestigd te Castagnaro ( Ver
                                                                     Verzoekster wijst er met name op,
ona, Italië ), vertegenwoordigd door A. Miele, advocaat te
Padua, A. Tizzano en G.M. Roberti , advocaten te Napels,
en C. Scarpa, advocaat te Venetië , domicilie gekozen heb           — dat de Commissie slechts enkele dagen na het verstrij
bende te Brussel , Grote Zavel 36 .                                           ken van de termijn voor het indienen van de offertes
                                                                              reeds een van de wezenlijke elementen van de aanbe
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                          steding had gewijzigd
— nietig te verklaren het bestreden besluit van de Com              — en dat bovendien deze maatregel is genomen ten gun
      missie van 6 september 1996 tot wijziging van het be                   ste van één enkele inschrijver, bij wege van een zeer
      sluit van de Commissie van 14 juni 1996 , betreffende                   ongebruikelijke handeling, die niet is vastgesteld vol
      de levering van vruchtensap en vruchtenjam bestemd                      gens de dwingend voorgeschreven procedure, in de
      voor de bevolkingen van Armenië en Azerbeidzjan;                        plaats waarvan hogerbedoelde besluiten zijn vastge
                                                                              steld .
— de Commissie te verwijzen in de kosten van het ge
      ding.                                                          Volgens verzoekster is deze handelwijze zeer ongewoon, in
                                                                     die zin dat de ter vervanging van de appelen/sinaasappelen
                                                                     aangeboden hoeveelheid perziken veel groter en onevenre
Middelen en voornaamste argumenten                                   dig was, nu op geen enkele wijze rekening werd gehouden
                                                                     met de marktwaarde van de betrokken producten , en meer
Verzoekster is een Italiaanse vennootschap die hoofdzake            in het bijzonder geen rekening werd gehouden met de om
lijk actief is in de sector verwerking van verse vruchten tot        standigheid dat de marktwaarde van perziken ongetwijfeld
vruchtenmoes, vruchtensap of vruchtenconcentraat. Zij                hoger was dan die van appelen .
komt op tegen de wijze waarop de Commissie de voor
waarden heeft gewijzigd van een aanbesteding voor de le             Tot staving van haar conclusies, voert verzoekster schen
vering van vruchtensap en vruchtenjam bestemd voor de                ding aan van de aanbestedingsvoorwaarden, van de begin
bevolkingen van Armenië en Azerbeidzjan, en ex post een              selen van transparantie en gelijkheid van behandeling en
van de essentiële elementen van de aankondiging heeft ge            van de Verordeningen ( EG ) nr. 2009/95 (2 ) en ( EG )
wijzigd, namelijk het soort producten waarvoor de aanbe             nr. 1975/95 ( ? ). Bovendien zou het bestreden besluit aange
steding was uitgeschreven, een van de elementen op basis             tast zijn door misbruik van bevoegdheid en kennelijke be
waarvan de geïnteresseerden, onder meer verzoekster, een             oordelingsfouten .
offerte hebben ingediend .
                                                                      (') Verordening ( EG ) nr. 228/96 van de Commissie van 7 februari
 Er zij op gewezen, dat de verordening waarbij de aanbeste                 1996 betreffende de levering van vruchtensap en vruchtenjam
 ding (') werd georganiseerd, voorzag in de mogelijkheid                    bestemd voor de bevolkingen van Armenië en Azerbeidzjan
 om uitsluitend twee soorten producten uit interventievoor                 ( PB nr. L 30 van 8 . 2 . 1996 , blz . 18 ).
 raden over te nemen: appelen of sinaasappelen . Verzoek             ( 2 ) Verordening ( EG ) nr. 2009/95 van de Commissie van 18 augus
 ster, wier offerte niet in aanmerking werd genomen , heeft                 tus 1995 houdende voorschriften voor de kosteloze levering
                                                                            van landbouwproducten uit interventievoorraden aan Georgië,
 evenwel kennis gekregen van bepaalde onregelmatigheden                     Armenië , Azerbeidzjan, Kirgizië en Tadzjikistan in het kader
 bij de levering, die in strijd zijn met de Gemeenschapsrege               van Verordening ( EG ) nr. 1975/95 van de Raad ( PB nr. L 196
 ling. Zo heeft AIMA, het Italiaanse interventiebureau, bij                 van 19 . 8 . 1995 , blz . 4 ).
 circulaire van 21 maart 1996 aan de Italiaanse inschrijver           (') Verordening ( EG ) nr. 1975/95 van de Raad van 4 augustus
 aan wie de opdracht was gegund, toelating gegeven om                       1995 betreffende acties inzake gratis levering van landbouw
 andere verse producten dan die welke in de aankondiging                    producten bestemd voor Georgië, Armenië, Azerbeidzjan, Kir
 waren vermeld, met name perziken, uit de voorraden op te                   gizië en Tadzjikistan ( PB nr. L 191 van 12 . 8 . 1995 , blz . 2 ).
 nemen . In het kader van de voor de Italiaanse administra
 tieve rechter tegen voormelde circulaire van AIMA inge


title: Zaak C-106/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Fédération des entreprises du commerce et de la distribution (FCD), Fédération des magasins de bricolage et de l’aménagement de la maison (FMB)/Ministre de l’écologie, du développement durable et de l'énergie [Prejudiciële verwijzing — Milieu en bescherming van de menselijke gezondheid — Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH verordening) — Artikelen 7, lid 2, en 33 — Aanwezigheid van zeer zorgwekkende stoffen in voorwerpen — Kennisgevings- en informatieverplichting — Berekening van de drempel van 0,1 % gewichtsprocent (g/g)]

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/12

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Fédération des entreprises du commerce et de la distribution (FCD), Fédération des magasins de bricolage et de l’aménagement de la maison (FMB)/Ministre de l’écologie, du développement durable et de l'énergie
   (Zaak C-106/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Milieu en bescherming van de menselijke gezondheid - Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH verordening) - Artikelen 7, lid 2, en 33 - Aanwezigheid van zeer zorgwekkende stoffen in voorwerpen - Kennisgevings- en informatieverplichting - Berekening van de drempel van 0,1 % gewichtsprocent (g/g)])
   (2015/C 363/14)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d'État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Fédération des entreprises du commerce et de la distribution (FCD), Fédération des magasins de bricolage et de l’aménagement de la maison (FMB)

      Verwerende partij: Ministre de l’écologie, du développement durable et de l'énergie

      Dictum

               1)

               Artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 366/2011 van de Commissie van 14 april 2011, moet aldus worden uitgelegd dat het, met het oog op de toepassing van die bepaling aan de producent staat, vast te stellen of een overeenkomstig artikel 59, lid 1, van deze verordening, zoals gewijzigd, als zeer zorgwekkend aangemerkte stof in een concentratie van meer dan 0,1 % gewichtsprocent aanwezig is in een door hem geproduceerd voorwerp, en aan de importeur van een product dat is samengesteld uit meerdere voorwerpen, voor ieder voorwerp vast te stellen of hierin een zeer zorgwekkende stof in een concentratie van meer dan 0,1 % gewichtsprocent aanwezig is.

               2)

               Artikel 33 van verordening nr. 1907/2006, zoals gewijzigd, moet aldus worden uitgelegd dat het, met het oog op de toepassing van deze bepaling, aan de leverancier van het product, waarvan een of meerdere voorwerpen waaruit het is samengesteld een overeenkomstig artikel 59, lid 1, van deze verordening als zeer zorgwekkend aangemerkte stof bevatten die in een concentratie van meer dan 0,1 % gewichtsprocent aanwezig is, staat om de afnemer en, op diens verzoek, de consument, informatie te verstrekken over de aanwezigheid van deze stof, waaronder ten minste de naam van de betrokken stof.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: Doorhaling van zaak C-1/96 SA

text:
28 . 6 . 97           NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 199/ 19
              Doorhaling van zaak C-187/95 ( J )                                       Doorhaling van zaak C-363/95 (')
                           ( 97/C 199/39 )                                                           ( 97/C 199/43 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge               De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de                  meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-187/95 (ver               doorhaling in het register gelast van zaak C-363/95 (ver
zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon              zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon
dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te         dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te
gen A. Deodati en A. Luchini .                                          gen G. Tancredi .
(') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .                                    (') PB nr. C 16 van 20 . 1 . 1996 .
               Doorhaling van zaak C-331/95 (')                                        Doorhaling van zaak C-3 77/95 (')
                            ( 97/C 199/40 )                                                          ( 97/C 199/44 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge               De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de                  meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-331 /95 ( ver             doorhaling in het register gelast van zaak C-377/95 ( ver
zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon              zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon
dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te          dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te
gen G. Piccolo.                                                         gen T. Onorati .
(M PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 .
                                                                        (') PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 .
               Doorhaling van zaak C-332/95 ( ] )
                                                                                Doorhaling van zaak C-378/95 H
                            ( 97/C 199/41 )
                                                                                ( 97/C 199/45 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de                  De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
doorhaling in het register gelast van zaak C-332/95 (ver               meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de
zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon              doorhaling in het register gelast van zaak C-378/95 (ver
dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te          zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon
                                                                        dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te
gen M. Corbo e.a .
                                                                        gen P. Mariulli .
(') PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 .
                                                                         (') PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 .
               Doorhaling van zaak C-342/95 (')
                                                                                Doorhaling van zaak C-l/96 SA ( ! )
                             ( 97/C 199/42 )
                                                                                ( 97/C 199/46 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
 meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de                  De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
 doorhaling in het register gelast van zaak C-342/95 (ver               meenschappen heeft bij beschikking van 24 april 1997 de
 zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon              doorhaling in het register gelast van zaak C-l/96 SA: Must
 dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te         Interim SA tegen Commissie van de Europese Gemeen
 gen M. Viola .                                                          schappen .
 (>) PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 .                                    (M PB nr. C 269 van 14 . 9 . 1996 .


title: Zaak T-287/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  8 september 2005  — Lorte e.a/Raad ( Beroep tot nietigverklaring — Verordeningen (EG) nr. 864/2004 en nr. 865/2004 — Steunregeling in olijfoliesector — Natuurlijke en rechtspersonen — Niet individueel geraakt zijn — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/24

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 september 2005 — Lorte e.a/Raad
   (Zaak T-287/04) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Verordeningen (EG) nr. 864/2004 en nr. 865/2004 - Steunregeling in olijfoliesector - Natuurlijke en rechtspersonen - Niet individueel geraakt zijn - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2005/C 296/52)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Lorte, SL (Sevilla, Spanje), Oleo Unión, Federación empresarial de organizaciones de productores de aceite de oliva (Sevilla, Spanje), Unión de organizaciones de productores de aceite de oliva (Unaproliva) (Jaén, Spanje) [vertegenwoordiger(s): R. Illescas Ortiz, advocaat]

      Verwerende partij(en): Raad van de Europese Unie [vertegenwoordiger(s): M. Balta en F. Florindo Gijón, gemachtigden]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 864/2004 van de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1782/2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, en tot aanpassing daarvan in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije tot de Europese Unie (PB L 161, blz. 48), alsmede van verordening (EG) nr. 865/2004 van de Raad van 29 april 2004 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten voor olijfolie en tafelolijven en tot wijziging van verordening (EEG) nr. 827/68 (PB L 161, blz. 97)
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoeksters dragen hun eigen kosten en die van de Raad.

               3)

               Over het verzoek tot interventie van de Commissie behoeft geen uitspraak te worden gedaan.

      (1)  PB C 284 van 20.11.2004.


title: Zaak C-319/05: Beroep, op 19 augustus 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               15.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 257/5

         Beroep, op 19 augustus 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-319/05)
   (2005/C 257/09)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 19 augustus 2005 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Stromsky en B. Schima als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door een knoflookpreparaat in capsulevorm dat niet onder de definitie van geneesmiddel naar aandiening valt, als geneesmiddel te kwalificeren, de krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie richt zich met haar beroep tegen de kwalificatie door de Duitse autoriteiten van een knoflookpreparaat in capsulevorm als geneesmiddel.
   Het product is volgens de Commissie geen geneesmiddel. Knoflook is een wijdverbreid levensmiddel. De handel in knoflook kent geen beperkingen om redenen van bescherming van de gezondheid. Het product is geen geneesmiddel naar aandiening, omdat het niet wordt aangediend of aanbevolen als hebbende therapeutische of profylactische eigenschappen met betrekking tot ziekten en ook overigens niet op de voor geneesmiddelen kenmerkende wijze wordt aangeboden.
   Het gaat ook niet om een geneesmiddel naar werking. De geringe preventieve werking van knoflook tegen arteriosclerose maakt van het product geen geneesmiddel. Een dergelijke werking kan namelijk in de eerste plaats worden bereikt door de consumptie van het levensmiddel knoflook in de meest uiteenlopende vormen. In de tweede plaats kunnen ook andere levensmiddelen, zoals bijvoorbeeld verschillende vissoorten, arteriosclerose helpen voorkomen. In de derde plaats verkleinen in het algemeen diverse levensmiddelen de kans op verschillende aandoeningen (tomaten, broccoli, cacao …). Deze heilzame werking mag volgens de Commissie niet ertoe leiden dat dergelijke levensmiddelen als geneesmiddelen worden gekwalificeerd.
   De risico's die de consumptie van knoflook in bepaalde situaties kan meebrengen, rechtvaardigen evenmin de kwalificatie van het litigieuze product als geneesmiddel. Deze risico's kunnen namelijk met minder rigoureuze middelen worden tegengegaan.
   Het betrokken product is derhalve geen geneesmiddel in de zin van het gemeenschapsrecht. Dat het desondanks in Duitsland als geneesmiddel wordt gekwalificeerd, vormt een belemmering voor het vrij verkeer van goederen. Er blijkt niet dat deze belemmering om redenen van bescherming van de volksgezondheid zou zijn gerechtvaardigd.


title: Zaak C-499/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Koszalinie op 8 december 2006 — Halina Nerkowska/Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Koszalinie op 8 december 2006 — Halina Nerkowska/Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie
   (Zaak C-499/06)
   (2007/C 20/21)
   Procestaal: Pools
   Verwijzende rechter
   Sąd Okręgowy w Koszalinie
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Halina Nerkowska

      Verwerende partij: Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie
   Prejudiciële vraag
   „Is de nationale regeling als neergelegd in artikel 5 van de wet van 29 mei 1974 inzake de verzorging van oorlogs- en militaire invaliden en hun gezinsleden (Dz. U. van 2 september 1987, zoals later gewijzigd), voor zover deze voor de uitbetaling van de pensioenuitkering wegens arbeidsongeschiktheid in verband met een verblijf in een verbanningsoord als voorwaarde stelt dat de rechthebbende op het grondgebied van de Poolse Staat verblijft, geldig, gelet op artikel 18 EG, volgens hetwelk iedere burger van de Europese Unie het recht heeft vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven?”


title: Zaak C-253/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 29 mei 2007 — Canterbury Hockey Club/Canterbury Ladies Hockey Club

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 29 mei 2007 — Canterbury Hockey Club/Canterbury Ladies Hockey Club
   (Zaak C-253/07)
   (2007/C 183/34)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Justice (Chancery Division)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club

      Verwerende partij: Commissioners of HM Revenu and Customs
   Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten voor de toepassing van de vrijstelling van artikel 13, A, lid 1, sub m, van de Zesde richtlijn (1) onder de uitdrukking „personen”, in de context van „personen die aan sport of lichamelijke opvoeding doen”, niet alleen particulieren, in de zin van natuurlijke personen of menselijke wezens, maar ook rechtspersonen en verenigingen zonder rechtspersoonlijkheid worden verstaan?

               2.

               Indien onder de term „personen”, in de context van „personen die aan sport of lichamelijke opvoeding doen”, niet alleen particulieren, maar ook rechtspersonen en verenigingen zonder rechtspersoonlijkheid moeten worden verstaan, staat de uitdrukking „sommige diensten die nauw samenhangen met de beoefening van sport” dan toe dat de lidstaten de vrijstelling beperken tot uitsluitend particulieren die aan sport doen?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag PB L 145, blz. 1.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 17 juli 1998 in zaak T-118/96: Thai Bicycle Industry Co. Ltd tegen Raad van de Europese Unie (Dumping - Normale waarde - Aangenomen waarde - Productiekosten - Verkoopkosten, administratiekosten en andere algemene kosten - Winstmarge - OEM-aanpassing)

text:
C 327/22                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               24.10.98
2. Verwijst de Commissie in de kosten.                                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 15 september 1998
3. Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brit-               in zaak T-94/96: M. Hagleitner tegen Commissie van de
     tannieÈ en Noord-Ierland zijn eigen kosten zal dragen.                          Europese Gemeenschappen (1)
                                                                      (Ambtenaren Ð Algemeen vergelijkend onderzoek Ð Jury
(1) PB C 180 van 22.6.1996.                                                       Ð Bijzitters Ð Correctie van examen)
                                                                                (98/C 327/39)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                      In zaak T-94/96, M. Hagleitner, wonende te Wenen, verte-
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              genwoordigd door H. Svoboda, advocaat te Wenen, domi-
                                                                      cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A.
                      van 15 september 1998
                                                                      Schmitt, advocaat aldaar, avenue Guillaume 62, tegen
in zaak T-54/96: Oleifici Italiani SpA en Fratelli Rubino             Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
Industrie Olearie SpA tegen Commissie van de Europese                 den: J. Currall en B. Wägenbaur), betreffende een beroep
                        Gemeenschappen (1)                            tot nietigverklaring van de maatregelen die de Commissie
                                                                      in het kader van vergelijkend onderzoek COM/A/904 heeft
(Landbouw Ð Financiering van interventiemaatregelen Ð                 getroffen, of althans van het besluit van de jury van dat
Opschorting van voor opslag van partij olijfolie verschul-            vergelijkend onderzoek om verzoeker niet tot het monde-
digde betaling in afwachting van onderzoek van kenmer-                ling examen toe te laten, heeft het Gerecht (Tweede
ken ervan Ð Beroep tot nietigverklaring en tot schadever-             Kamer), samengesteld als volgt: A. Kalogeropoulos, presi-
                              goeding)                                dent, C. W. Bellamy en K. J. Pirrung, rechters; griffier: J.
                                                                      Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 15 september 1998
                           (98/C 327/38)
                                                                      een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                       (Procestaal: Italiaans)                        1. Verklaart nietig het in de brief van de heer Liikanen
                                                                           van 18 september 1995 vervatte besluit van de Com-
                                                                           missie houdende afwijzing van het door verzoeker op
In zaak T-54/96, Oleifici Italiani SpA, gevestigd te Ostuni                7 augustus 1995 geformuleerde verzoek om verificatie
(ItalieÈ), en Fratelli Rubino Industrie Olearie SpA, gevestigd             van en onderzoek naar het regelmatig verloop van de
te Bari (ItalieÈ), vertegenwoordigd door A. Tizzano, G. M.                 beoordelingsprocedure en het resultaat van vergelij-
Roberti en F. Sciaudone, advocaten te Napels, Grote Zavel                  kend onderzoek COM/A/904.
36, Brussel, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigden: E. de March en A. Dal Ferro),                 2. Verwerpt het beroep voor het overige.
betreffende een verzoek tot, in de eerste plaats, nietigver-
klaring van de brief die de Commissie op 7 februari 1996
aan de Italiaanse autoriteiten en aan Azienda di Stato per            3. Verwijst de Commissie in de kosten.
gli Interventi nel Mercato Agricolo, het Italiaans interven-
tiebureau, heeft gericht en waarbij zij de stopzetting van            (1) PB C 247 van 24.8.1996.
elke betaling voor de opslag van olijfolie voor de seizoenen
1991/1992 en 1992/1993 zou hebben gelast in afwachting
van een verificatie van het wasgehalte van die olieÈn, en, in
de tweede plaats, vergoeding van de schade die verzoek-
sters door de gedraging van de Commissie zouden hebben
geleden, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Tweede
Kamer), samengesteld als volgt: A. Kalogeropoulos, presi-             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
dent, C. W. Bellamy en J. Pirrung, rechters; griffier: J.                                    van 17 juli 1998
Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 15 september 1998
                                                                      in zaak T-118/96: Thai Bicycle Industry Co. Ltd tegen
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                Raad van de Europese Unie (1)
                                                                      (Dumping Ð Normale waarde Ð Aangenomen waarde Ð
1. Verwerpt het beroep.                                               Productiekosten Ð Verkoopkosten, administratiekosten en
                                                                      andere algemene kosten Ð Winstmarge Ð OEM-aanpas-
                                                                                sing)
2. Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten alsmede,                                         (98/C 327/40)
     hoofdelijk, in die van de Commissie.
                                                                                (Procestaal: Engels)
(1) PB C 180 van 22.6.1996.
                                                                      In zaak T-118/96, Thai Bicycle Industry Co. Ltd, gevestigd
                                                                      te Samutprakarn (Thailand), vertegenwoordigd door J.-F.
 ---pagebreak--- 24.10.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 327/23
Bellis en R. Luff, advocaten te Brussel, domicilie gekozen         1. Verwerpt het beroep.
hebbende te Luxemburg ten kantore van F. Brausch, advo-
caat aldaar, rue Goethe 11, tegen Raad van de Europese
                                                                   2. Verwijst verzoekster in de kosten.
Unie (gemachtigden: A. Tanca, H.-J. Rabe en G. M.
Berrisch), betreffende een verzoek om nietigverklaring van
Verordening (EG) nr. 648/96 van de Raad van 28 maart               (1) PB C 199 van 28.6.1997.
1996 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op
de invoer van rijwielen van oorsprong uit IndonesieÈ,
MaleisieÈ en Thailand en definitieve inning van het inge-
stelde voorlopige recht (PB L 91 van 12.4.1996, blz. 1),
heeft het Gerecht (Vierde Kamer Ð uitgebreid), samenge-
steld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valde-        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
casas, K. Lenaerts, J. D. Cooke en M. Jaeger, rechters;
griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 17 juli 1998                             van 16 september 1998
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:             in zaak T-215/97: S. K. Jouhki tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   (Ambtenaren Ð Aankondiging van vergelijkend onderzoek
1. Verwerpt het beroep.                                                    Ð Niet-toelating tot vergelijkend onderzoek)
                                                                                (98/C 327/42)
2. Verwijst verzoekster in alle kosten.                                                  (Procestaal: Fins)
                                                                   In zaak T-215/97, S. K. Jouhki, verpleegster, wonende te
(1) PB C 318 van 26.10.1996.
                                                                   Pyhäjärvi (Finland), vertegenwoordigd door H. Ojala,
                                                                   advocaat te Oulu, tegen Commissie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen (gemachtigde: E. Paasivirta), betreffende
                                                                   een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de jury
                                                                   van vergelijkend onderzoek COM/B/973 om haar niet tot
                                                                   het vergelijkend onderzoek toe te laten, heeft het Gerecht
                                                                   (Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, presi-
                                                                   dent, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: A.
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           Mair, administrateur, op 16 september 1998 een arrest
                                                                   gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                    van 15 september 1998
in zaak T-142/97, EugeÂnio Branco, Ld.a tegen Commissie            1. Verwerpt het beroep.
            van de Europese Gemeenschappen (1)
(Beroep tot nietigverklaring Ð Europees Sociaal Fonds Ð            2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
Vermindering van financieÈle bijstand Ð Bevestiging door                gen.
lidstaat Ð Onjuiste beoordeling van feiten Ð Gewettigd
      vertrouwen Ð Rechtszekerheid Ð Evenredigheid)                (1) PB C 357 van 22.11.1997.
                        (98/C 327/41)
                    (Procestaal: Portugees)
                                                                             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 20 juli 1998
In zaak T-142/97, EugeÂnio Branco, Ld.a, gevestigd te Lissa-
bon, vertegenwoordigd door B. Belchior, advocaat te Vila           in zaak T-61/96: J. F. Meoro AvileÂs tegen Commissie van
Nova de Gaia, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                            de Europese Gemeenschappen (1)
bij J. Schroeder, advocaat aldaar, rue Heine 6, tegen Com-
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:               (Aankondiging van vergelijkend onderzoek Ð Niet-sollici-
M. T. Figueira en K. Simonsson), betreffende een verzoek           tatie Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Niet-ontvankelijk-
tot nietigverklaring van beschikking C(96) 3170 van de                                          heid)
Commissie van 16 december 1996 houdende vermindering                                       (98/C 327/43)
van een door het Europees Sociaal Fonds aan verzoekster
toegekende financieÈle bijstand, heeft het Gerecht (Derde
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, president, C. P.
BrieÈt en A. Potocki, rechters; griffier: B. Pastor, hoofd-
administrateur, op 15 september 1998 een arrest gewezen            In zaak T-61/96, J. F. Meoro AvileÂs, industrieel technisch
waarvan het dictum luidt als volgt:                                ingenieur, wonende te Alcantarilla (Spanje), vertegenwoor-


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 5 maart 1998 in zaak T-221/96: I. Manzo-Tafaro tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Weigering van bevordering - Vergelijking van verdiensten - Inaanmerkingneming van leeftijd en anciënniteit)

text:
11.4.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 113/15
te Luxemburg, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, advo-             Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg           den: J. Currall en C. Berardis-Kayser), betreffende een
bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30, tegen            beroep tot nietigverklaring van het op 9 april 1996
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    bekendgemaakte besluit van de Commissie, voorzover
(gemachtigde: T. Millet), ondersteund door Raad van de             daarbij wordt geweigerd verzoekster in het kader van de
Europese Unie (gemachtigden: D. Canga Fano en T. Blan-             bevorderingsronde 1996 tot de rang C 1 te bevorderen,
chet), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het         heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld als volgt:
besluit van het Hof van Justitie van 5 december 1995 hou-          P. Lindh, president, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters;
dende aanstelling van verzoekster als ambtenaar-typiste,           griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 5 maart 1998
voorzover verzoekster daarbij wordt ingedeeld in de rang           een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
C 4, salaristrap 3, heeft het Gerecht (Tweede Kamer),
samengesteld als volgt: A. Kalogeropoulos, president, C. W.
                                                                   1. Verwerpt het beroep.
Bellamy en K. J. Pirrung, rechters; griffier: A. Mair, admi-
nistrateur, op 4 maart 1998 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                        2. Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                   (1) PB C 54 van 22.2.1997.
1. Verklaart nietig het besluit van het Hof van Justitie
     van 5 december 1995 houdende aanstelling van ver-
     zoekster in het ambt van typiste in de rang C 4,
     voorzover verzoekster daarbij wordt ingedeeld in
     salaristrap 3 van die rang.
                                                                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
2. Verstaat dat het Hof van Justitie de kosten zal dragen,                              van 13 februari 1998
     behalve die welke door de Raad van de Europese Unie
     zijn gemaakt, en die welke verzoekster door de inter-              in zaak T-275/97: GueÂrin automobiles EURL tegen
     ventie van de Raad zijn opgekomen.                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   (Beroep tot nietigverklaring Ð Beroepstermijn Ð Kenne-
                                                                                lijke niet-ontvankelijkheid)
3. Verstaat dat de Raad zijn eigen kosten zal dragen als-                                  (98/C 113/38)
     mede die welke verzoekster door zijn interventie zijn
     opgekomen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 354 van 23.11.1996.
                                                                   In zaak T-275/97, GueÂrin automobiles EURL, vennoot-
                                                                   schap naar Frans recht, in gerechtelijke vereffening, geves-
                                                                   tigd te AlencËon (Frankrijk), in de persoon van de vereffe-
                                                                   naar, X. LemeÂe, vertegenwoordigd door J.-C. Fourgoux,
                                                                   advocaat te Parijs en te Brussel, domicilie gekozen heb-
                                                                   bende te Luxemburg ten kantore van P. Schiltz, advocaat
                                                                   aldaar, rue BeÂatrix de Bourbon 4, tegen Commissie van de
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           Europese Gemeenschappen, betreffende een beroep tot nie-
                                                                   tigverklaring van het besluit van de Commissie SG(97) D/
                      van 5 maart 1998                             3183 van 25 april 1997, houdende afwijzing van de door
in zaak T-221/96: I. Manzo-Tafaro tegen Commissie van              GueÂrin automobiles ingediende klacht betreffende de stan-
               de Europese Gemeenschappen (1)                      daarddealerovereenkomst voor Nissan-automobielen in
                                                                   Frankrijk en betreffende de toepassing daarvan (zaak IV-
(Ambtenaren Ð Weigering van bevordering Ð Vergelijking             35.095 Ð GueÂrin/Nissan France), heeft het Gerecht
van verdiensten Ð Inaanmerkingneming van leeftijd en               (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: A. Kalogeropou-
                         ancieÈnniteit)                            los, kamerpresident, C. W. Bellamy en J. Pirrung, rechters;
                                                                   griffier: H. Jung, op 13 februari 1998 een beschikking
                        (98/C 113/37)                              gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                   1. Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk ver-
                      (Procestaal: Frans)                               klaard.
                                                                   2. Verzoekster zal haar eigen kosten dragen.
In zaak T-221/96, I. Manzo-Tafaro, ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                   (1) PC C 7 van 10.1.1998.
Brussel, vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat te
Brussel, domicilie gekozen, hebbende te Luxemburg ten
kantore van C. Kremer, rue Mathias Hardt 8-10, tegen


title: Zaak C-460/03: Beroep, op 31 oktober 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 304/20              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                      13.12.2003
Beroep, op 31 oktober 2003 ingesteld door Commissie                   de doorhaling in het register gelast van zaak C-28/02: Commis-
     van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
                        (Zaak C-460/03)
                                                                      (1) PB C 68 van 16.3.2002.
                        (2003/C 304/29)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 31 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                             Doorhaling van zaak C-162/02 (1)
digd door X. Lewis en M. Konstantinidis als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                                     (2003/C 304/32)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
1.    vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 augustus 2003
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-162/02:
      zijn ter uitvoering van richtlijn 2000/53/EG van het
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
      Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000
                                                                      republiek Duitsland.
      betreffende autowrakken (1), de verplichtingen niet is
      nagekomen die op hem rusten krachtens deze richtlijn,
      met name artikel 10, lid 1, daarvan, en krachtens het EG-       (1) PB C 156 van 29.6.2002.
      Verdrag;
2.    Ierland te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                Doorhaling van zaak C-231/02 (1)
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 21 april 2002
verstreken.                                                                                (2003/C 304/33)
(1) PB L 269 van 21.10.2000, blz. 34.
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 september
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-231/02
                                                                      (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële
                                                                      beslissing): Neumayer Bauges m.b.H., en Abwasserverband
               Doorhaling van zaak C-379/01 (1)                       Großraum Bruck an der Leitha.
                        (2003/C 304/30)
                                                                      (1) PB C 219 van 14.9.2002.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 september
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-379/01
(verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële
beslissing): Ortner GmbH en Allgemeine Unfallversicherung-                          Doorhaling van zaak C-380/02 (1)
sanstalt.
                                                                                (2003/C 304/34)
(1) PB C 3 van 5.1.2002.
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 september
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-380/02
               Doorhaling van zaak C-28/02 (1)                        (verzoek van de Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes
                                                                      Vorarlberg om een prejudiciële beslissing): Fantom Gebäuderei-
                        (2003/C 304/31)                               nigung GmbH en Stadt Dornbirn.
                                                                      (1) PB C 7 van 11.1.2003.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 augustus 2003


title: Zaak C-534/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Satu Mare (Roemenië) op 12 oktober 2015 — Pavel Dumitraș, Mioara Dumitraș/BRD Groupe Société Générale — Sucursala Satu Mare

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Satu Mare (Roemenië) op 12 oktober 2015 — Pavel Dumitraș, Mioara Dumitraș/BRD Groupe Société Générale — Sucursala Satu Mare
   (Zaak C-534/15)
   (2016/C 016/21)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Judecătoria Satu Mare

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Pavel Dumitraș, Mioara Dumitraș

      Verwerende partij: BRD Groupe Société Générale — Sucursala Satu Mare

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de omschrijving van „consument” in artikel 2, onder b), van richtlijn 93/13/EEG (1) aldus worden uitgelegd dat daaronder ook natuurlijke personen vallen die in de hoedanigheid van borg aanvullende akten hebben getekend en overeenkomsten (borgtocht of hypotheek op onroerende zaken) hebben gesloten die accessoir zijn aan de kredietovereenkomst die een handelsvennootschap heeft gesloten voor de uitoefening van haar activiteit, indien deze natuurlijke personen geen enkele band hebben met de activiteit van de handelsvennootschap en niet hebben gehandeld in de uitoefening van hun bedrijfs- of beroepsactiviteit, gelet op het feit dat verzoekers naast de hoofdschuldenaar-rechtspersoon, met als bestuurder verzoeker, als natuurlijke personen borg hebben gestaan voor een met de verwerende kredietgever gesloten leningsovereenkomst, maar dat die overeenkomst nadien is gewijzigd en de oude schuldenaar, waarvan verzoeker bestuurder was, met instemming van de verwerende kredietgever het krediet heeft vernieuwd met een andere rechtspersoon, waarvan noch verzoeker noch verzoekster bestuurder is, maar waarbij verzoekers ten voordele van de nieuwe schuldenaar-rechtspersoon als borgstellers de genoveerde verbintenis zijn aangegaan[?]

               2)

               Moet artikel 1, lid 1, van richtlijn 93/13 aldus worden uitgelegd dat enkel overeenkomsten tussen handelaren en consumenten over de verkoop van goederen of diensten binnen de werkingssfeer van die richtlijn vallen of ook overeenkomsten (zekerheidstelling, borgtocht) die accessoir zijn aan een kredietovereenkomst met een handelsvennootschap als kredietnemer, gesloten door natuurlijke personen die geen enkele band hebben met de activiteit van de handelsvennootschap en niet hebben gehandeld in de uitoefening van hun bedrijfs- of beroepsactiviteit, gelet op het feit dat verzoekers naast de hoofdschuldenaar-rechtspersoon, met als bestuurder verzoeker, als natuurlijke personen borg hebben gestaan voor een met de verwerende kredietgever gesloten leningsovereenkomst, maar dat die overeenkomst nadien is gewijzigd en de oude schuldenaar, waarvan verzoeker bestuurder was, met instemming van de verwerende kredietgever het krediet heeft vernieuwd met een andere rechtspersoon, waarvan noch verzoeker noch verzoekster bestuurder is, maar waarbij verzoekers ten voordele van de nieuwe schuldenaar-rechtspersoon als borgstellers de genoveerde verbintenis zijn aangegaan[?]

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).


title: Zaak T-238/13: Beroep ingesteld op 24 april 2013 — Delipapier/Commissie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/39

         Beroep ingesteld op 24 april 2013 — Delipapier/Commissie
   (Zaak T-238/13)
   2013/C 171/78
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Delipapier (Frouard, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-M. Leprêtre en N. Chahid-Nouraï, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval krachtens artikel 263 VWEU met onmiddellijke ingang nietig te verklaren voor zover zij cilinders, met uitzondering van die voor industrieel gebruik, aan de lijst van voorbeelden van verpakkingen heeft toegevoegd;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster zes middelen aan die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-202/13, Group’Hygiène/Commissie.


title: Zaak C-122/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 februari 2016 door British Airways plc tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 december 2015 in zaak T-48/11, British Airways plc/Europese Commissie

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/9

         Hogere voorziening ingesteld op 26 februari 2016 door British Airways plc tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 december 2015 in zaak T-48/11, British Airways plc/Europese Commissie
   (Zaak C-122/16 P)
   (2016/C 191/11)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: British Airways plc (vertegenwoordigers: J. Turner QC, R. O'Donoghue, barrister, A. Lyle-Smythe, solicitor)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht vernietigen in zoverre het de omvang van de nietigverklaring van het bestreden besluit van de Europese Commissie beperkt tot de conclusies van British Airways in het aanvankelijke beroep tot nietigverklaring;

               —

               punt 1 van het dictum van het arrest van het Gerecht vernietigen;

               —

               het bestreden besluit van de Europese Commissie in zijn geheel nietig verklaren; en

               —

               de kosten van de hogere voorziening aan British Airways vergoeden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij het onderhavige beroep verzoekt British Airways plc tot gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van het Gerecht van 16 december 2015 in zaak T-48/11, British Airways plc/Europese Commissie. In het arrest is het besluit van de Commissie C(2010) 7694 final van 9 november 2010 in zaak COMP/39258 — luchtvracht, voor zover het betrekking heeft op British Airways, gedeeltelijk nietig verklaard.
   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan.
   Eerste middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het ultra petita beginsel toe te passen en daarmee grenzen te stellen aan zijn handelingen, nu het Gerecht ambtshalve heeft geoordeeld dat er fundamentele gebreken van openbare orde aan het besluit van de Europese Commissie kleven waardoor dat besluit in zijn geheel is aangetast. Door ambtshalve een aspect van openbare orde te behandelen, en door op basis daarvan de zaak af te doen, heeft het Gerecht niet ultra petita uitspraak gedaan. Het Gerecht achtte zich beperkt door het ultra petita beginsel toen het moest oordelen over de gevolgen van de uitspraak in het dictum van het arrest. Daarmee heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.
   Tweede middel, dat subsidiair wordt aangevoerd: zelfs als het ultra petita beginsel hier aan de orde was, had het Gerecht zich bevoegd — en zelfs verplicht — moeten achten het bestreden besluit in zijn geheel nietig te verklaren ter uitvoering van zijn oordeel dat het bestreden besluit een gebrek bevat dat heeft geleid tot schending van hogere rechtsnormen, namelijk het legaliteitsbeginsel en het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming zoals neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten.


title: Zaak T-400/09: Arrest van het Gerecht van 12 december 2012 — Ecka Granulate en non ferrum Metallpulver/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor calciumcarbide en magnesium voor staal- en gasindustrie in EER, met uitzondering van Ierland, Spanje, Portugal en Verenigd Koninkrijk — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Prijsvaststelling en marktverdeling — Geldboeten — Legaliteitsbeginsel ter zake van strafbare feiten en straffen — Richtsnoeren van 2006 voor berekening van geldboeten — Verzachtende omstandigheden — Medewerking tijdens administratieve procedure — Evenredigheid — Vermogen om te betalen” )

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/16

         Arrest van het Gerecht van 12 december 2012 — Ecka Granulate en non ferrum Metallpulver/Commissie
   (Zaak T-400/09) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor calciumcarbide en magnesium voor staal- en gasindustrie in EER, met uitzondering van Ierland, Spanje, Portugal en Verenigd Koninkrijk - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Prijsvaststelling en marktverdeling - Geldboeten - Legaliteitsbeginsel ter zake van strafbare feiten en straffen - Richtsnoeren van 2006 voor berekening van geldboeten - Verzachtende omstandigheden - Medewerking tijdens administratieve procedure - Evenredigheid - Vermogen om te betalen)
   2013/C 32/24
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ecka Granulate GmbH & Co. KG (Fürth, Duitsland) en non ferrum Metallpulver GmbH & Co. KG (St. Georgen bei Salzburg, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Janssen en M. Franz, vervolgens H. Janssen en P. Homann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Antoniadis, K. Mojzesowicz en N. von Lingen, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Simm en G. Kimberley, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2009) 5791 def. van de Commissie van 22 juli 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.396 — Reagentia op basis van calciumcarbide en magnesium voor de staal- en gasindustrie), voor zover zij verzoeksters betreft, en subsidiair verzoek om verlaging van de bij die beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ecka Granulate GmbH & Co. KG en non ferrum Metallpulver GmbH & Co. KG dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 297 van 5.12.2009.


title: Zaak F-35/14: Beroep ingesteld op 14 april 2014 — ZZ/BHIM

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/46

         Beroep ingesteld op 14 april 2014 — ZZ/BHIM
   (Zaak F-35/14)
   2014/C 184/78
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het BHIM, vastgesteld op basis van het besluit van de president van het Bureau van 29 maart 2012 betreffende thuiswerk, om verzoekster niet toe te staan haar thuiswerk in Barcelona te verrichten, zodat zij verplicht is om terug te keren naar Alicante

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-26/16: Beroep ingesteld op 22 mei 2016 — ZZ/eu-LISA en Commissie

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/44

         Beroep ingesteld op 22 mei 2016 — ZZ/eu-LISA en Commissie
   (Zaak F-26/16)
   (2016/C 296/55)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M. Greinoman, advocaat)

      Verwerende partijen: Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (eu-LISA) en Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit houdende weigering om verzoekster voorafgaande toestemming te verlenen voor de medische behandeling van haar echtgenoot krachtens het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering van de EU

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit houdende weigering om voorafgaande toestemming te verlenen voor de medische behandeling van verzoeksters echtgenoot krachtens het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering;

               —

               verklaring dat hepatitis C waaraan verzoeksters echtgenoot lijdt een ernstige ziekte is in de zin van artikel 71, lid 1, van het Statuut;

               —

               verwijzing van de verwerende partijen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-57/11: Beroep ingesteld op 27 januari 2011 — Castelnou Energía/Commissie

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/33

         Beroep ingesteld op 27 januari 2011 — Castelnou Energía/Commissie
   (Zaak T-57/11)
   2011/C 80/59
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Castelnou Energía, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Garayar, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren;

               —

               de beschikking overeenkomstig artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie nietig verklaren, en

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten die Castelnou Energía, SL in deze procedure zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster de volgende acht middelen aan:

               —

               ten eerste, schending van artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 4, lid 4, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1), omdat vóór de vaststelling van de beschikking geen formele onderzoeksprocedure is ingeleid, ondanks het feit dat de betrokken maatregel ernstige twijfel deed rijzen over de verenigbaarheid ervan met de gemeenschappelijke markt;

               —

               ten tweede, schending van artikel 106, lid 2, VWEU, artikel 107 VWEU juncto artikel 108, lid 2, VWEU, en artikel 4, lid 4, van verordening nr. 659/1999, aangezien de Europese Commissie de betrokken maatregel niet volledig heeft onderzocht, doordat zij niet is nagegaan of deze in zijn geheel — bestaande uit drie verschillende bestanddelen, te weten financiële compensatie voor de elektriciteitsproducenten, mechanisme van prioritaire inbedrijfstelling en verplichting tot aankoop van in eigen land gewonnen steenkool — met de gemeenschappelijke markt verenigbaar was;

               —

               ten derde, schending van de in artikel 296 VWEU neergelegde motiveringsplicht, omdat de Commissie niet heeft uiteengezet waarom zij niet de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt van alle bestanddelen van de maatregel heeft onderzocht;

               —

               ten vierde, schending van de algemene beginselen van het recht van verweer en van behoorlijk bestuur waarop de administratieve procedure moet berusten, aangezien Castelnou de mogelijkheid is ontnomen om haar argumenten aan te voeren in het kader van de formele onderzoeksprocedure die de Commissie had moeten inleiden;

               —

               ten vijfde, schending van artikel 106, lid 2, VWEU, de communautaire kaderregeling inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst (PB 2005, C 297, blz. 4), en artikel 11, lid 4, van richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG (PB L 176, blz. 37), omdat de maatregel i) niet wordt gerechtvaardigd door het bestaan door een risico inzake elektriciteitsvoorziening dat — naar de Commissie stelt — een dienst van algemeen economisch belang noodzakelijk maakt, en ii) zelfs al zou er een risico voor de elektriciteitsvoorziening bestaan (wat niet het geval is), hoe dan ook niet in verhouding staat tot het doel, de elektriciteitsvoorziening te verzekeren, en dus onrechtmatig is;

               —

               ten zesde, misbruik van bevoegdheid door de Commissie, aangezien deze, hoewel uit objectieve, relevante en onderling overeenstemmende aanwijzingen bleek dat de maatregel niet beoogde de zekerheid van de elektriciteitsvoorziening te waarborgen, maar de mijnindustrie te ondersteunen, de beschikking waarbij de maatregel met de gemeenschappelijke markt verenigbaar wordt verklaard, heeft gebaseerd op een grond waarvan zij wist dat het niet de werkelijke grond was, en dus heeft vastgesteld op andere dan de aangevoerde gronden;

               —

               ten zevende, onrechtmatigheid van de beschikking, aangezien deze door de Commissie is vastgesteld in strijd met de bepalingen van het VWEU inzake het vrije verkeer van goederen (artikelen 28 VWEU en 34 VWEU) en de vrijheid van vestiging (artikel 49 VWEU);

               —

               ten achtste, onjuiste toepassing van het recht door de Commissie, aangezien de goedkeuring van de maatregel in strijd is met een aantal teksten van afgeleid unierecht, te weten: richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 (PB L 140, blz. 63); richtlijn 2005/89/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 januari 2006 inzake maatregelen om de zekerheid van de elektriciteitsvoorziening en de infrastructuurinvesteringen te waarborgen (PB L 33, blz. 22), en verordening (EG) nr. 1407/2002 van de Raad van 23 juli 2002 betreffende staatssteun voor de kolenindustrie (PB L 205, blz. 1).


title: Zaak C-588/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 november 2015 door LG Electronics, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2015 in zaak T-91/13, LG Electronics, Inc./Europese Commissie

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/23

         Hogere voorziening ingesteld op 12 november 2015 door LG Electronics, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2015 in zaak T-91/13, LG Electronics, Inc./Europese Commissie
   (Zaak C-588/15 P)
   (2016/C 016/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: LG Electronics, Inc. (vertegenwoordigers: G. Van Gerven en T. Franchoo, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               artikel 1, leden 1, onder d), en 2, onder g), en artikel 2, leden 1, onder d) en e), en 2, onder d) en e), van besluit C(2012) 8839 van de Commissie van 5 december 2012 nietig te verklaren, voor zover zij rekwirante betreffen, en/of

               —

               de bij artikel 2, leden 1, onder d) en e), en 2, onder d) en e), van dat besluit aan rekwirante opgelegde boeten te verlagen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de eerste aanleg en de hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante vier middelen aan.

      Eerste middel: het Gerecht heeft rekwirantes rechten van verdediging geschonden, door het besluit van de Commissie te bekrachtigen om LPD niet als beschuldigde bij de administratieve procedure te betrekken en in het bijzonder om de mededeling van punten van bezwaar niet aan haar te richten. Bovendien heeft het Gerecht, wanneer het LGE’s middel heeft afgewezen, het evenredigheidsbeginsel geschonden bij de bepaling van LGE’s zorgplicht.

      Tweede middel: het Gerecht heeft artikel 101 VWEU en artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (1) geschonden door te oordelen dat de Commissie de aan LGE op te leggen geldboete mocht berekenen op basis van de directe EER-verkopen via verwerkte producten die waren gerealiseerd door LGE en Philips, dus door andere ondernemingen dan LPD.

      Derde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd: het Gerecht heeft artikel 101 VWEU, artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 en het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid geschonden door te oordelen dat de Commissie de aan LGE op te leggen geldboete mocht berekenen op basis van de door Philips gerealiseerde directe EER-verkopen via verwerkte producten.

      Vierde middel: het Gerecht heeft het gelijkheidsbeginsel geschonden door aan te nemen dat de Commissie de methode van de directe EER-verkopen via verwerkte producten mocht gebruiken ten aanzien van LGE, maar niet ten aanzien van Samsung SDI.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak C-463/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Østre Landsret (Denemarken) op 16 oktober 2012 — Copydan Båndkopi/Nokia Danmark A/S

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Østre Landsret (Denemarken) op 16 oktober 2012 — Copydan Båndkopi/Nokia Danmark A/S
   (Zaak C-463/12)
   2012/C 399/23
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Østre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Copydan Båndkopi

      Verwerende partij: Nokia Danmark A/S

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het verenigbaar met richtlijn 2001/29/EG (1) dat een regeling van een lidstaat voorziet in compensatie voor de rechthebbenden voor reproducties die zijn gemaakt vanaf de volgende bronnen:

                           1)

                           bestanden waarvan het gebruik is toegestaan door de rechthebbenden en waarvoor de klant betaalt (gelicentieerde inhoud van bijvoorbeeld internetwinkels);

                           2)

                           bestanden waarvan het gebruik is toegestaan door de rechthebbenden en waarvoor de klant niet betaalt (gelicentieerde inhoud bijvoorbeeld in het kader van een marketingactie);

                           3)

                           de eigen dvd’s, cd’s, mp3-speler, computer enz. van de gebruiker, waar geen doeltreffende technische voorzieningen worden aangewend;

                           4)

                           de eigen dvd’s, cd’s, mp3-speler, computer enz. van de gebruiker, waar doeltreffende technische voorzieningen worden aangewend;

                           5)

                           de dvd’s, cd’s, mp3-speler, computer enz. van een derde;

                           6)

                           werken die onrechtmatig zijn gekopieerd van het internet of andere bronnen;

                           7)

                           bestanden die op een andere wijze rechtmatig zijn gekopieerd van bijvoorbeeld het internet (uit rechtmatige bronnen, waarbij geen licentie is verleend)?

               2)

               Hoe moet rekening worden gehouden met doeltreffende technische voorzieningen (zie artikel 6 van de richtlijn) in de regelgeving van de lidstaten inzake compensatie voor rechthebbenden (zie artikel 5, lid 2, sub b, van de richtlijn)?

               3)

               Wanneer is bij de berekening van compensatie voor het kopiëren voor privé-gebruik (zie artikel 5, lid 2, sub b, van de richtlijn) sprake van „situaties waar de schade voor de rechthebbende minimaal zou zijn” als bedoeld in punt 35 van de considerans van de richtlijn, waardoor het niet verenigbaar zou zijn met de richtlijn dat een regeling van een lidstaat voorziet in compensatie voor de rechthebbenden voor dergelijk kopiëren voor privé-gebruik (zie in dit verband het onderzoek waarnaar in punt 2 hierboven wordt verwezen)?

               4)

                           a)

                           Indien ervan wordt uitgegaan dat het kopiëren voor privé-gebruik niet de hoofdfunctie of belangrijkste functie is van geheugenkaarten in mobiele telefoons, is het dan verenigbaar met de richtlijn dat een regeling van een lidstaat voorziet in compensatie voor de rechthebbenden voor het kopiëren op geheugenkaarten van mobiele telefoons?

                           b)

                           Indien ervan wordt uitgegaan dat het kopiëren voor privé-gebruik een van de verscheidende hoofdfuncties of wezenlijke functies van geheugenkaarten in mobiele telefoons is, is het dan verenigbaar met de richtlijn dat een regeling van een lidstaat voorziet in compensatie voor de rechthebbenden voor het kopiëren op geheugenkaarten van mobiele telefoons?

               5)

               Is het verenigbaar met het begrip „rechtvaardig evenwicht” als bedoeld in punt 31 van de considerans van de richtlijn en met de uniforme uitlegging van het begrip „billijke compensatie” (zie artikel 5, lid 2, sub b, van de richtlijn), waarbij moet worden uitgegaan van de „schade”, dat op basis van een regeling van een lidstaat een vergoeding wordt geïnd voor geheugenkaarten, terwijl geen vergoeding wordt geïnd voor intern geheugen zoals mp3-spelers of iPods, die zijn ontworpen en hoofdzakelijk worden gebruikt voor het kopiëren voor privé-gebruik?

               6)

                           a)

                           Staat de richtlijn eraan in de weg dat op basis van een regeling van een lidstaat een vergoeding voor het kopiëren voor privé-gebruik wordt geïnd van een producent en/of importeur die geheugenkaarten verkoopt aan bedrijven, die de geheugenkaarten doorverkopen aan zowel particuliere als zakelijke klanten, zonder dat de producent en/of importeur weet of de geheugenkaarten worden verkocht aan particuliere dan wel zakelijke klanten?

                           b)

                           Is het voor het antwoord op vraag 6-a relevant of de regeling bepalingen bevat op grond waarvan producenten, importeurs en/of distributeurs geen vergoeding hoeven te betalen voor geheugenkaarten die voor professionele doeleinden worden gebruikt, producenten, importeurs en/of distributeurs, wanneer de vergoeding toch is betaald, terugbetaling van de vergoeding voor geheugenkaarten kunnen verkrijgen voor zover deze kaarten voor professionele doeleinden worden gebruikt, en producenten, importeurs en/of distributeurs zonder vergoeding te betalen geheugenkaarten kunnen verkopen aan andere ondernemingen die zijn geregistreerd bij de organisatie die het vergoedingsstelsel beheert?

                           c)

                           Is het voor het antwoord op de vragen 6-a en 6-b relevant

                                       1)

                                       of de regeling bepalingen bevat op grond waarvan producenten, importeurs en/of distributeurs geen vergoeding hoeven te betalen voor geheugenkaarten die voor professionele doeleinden worden gebruikt, maar het begrip „professionele doeleinden” als een aftrekmogelijkheid wordt opgevat die enkel bestaat voor ondernemingen die zijn goedgekeurd door Copydan, terwijl een vergoeding moet worden betaald voor geheugenkaarten die professioneel worden gebruikt door andere zakelijke klanten die niet zijn goedgekeurd door Copydan;

                                       2)

                                       of de regeling bepalingen bevat op grond waarvan producenten, importeurs en/of distributeurs, wanneer de vergoeding toch is betaald, (theoretisch) terugbetaling van de vergoeding voor geheugenkaarten kunnen verkrijgen voor zover deze kaarten voor professionele doeleinden worden gebruikt, maar (a) in de praktijk alleen de koper van de geheugenkaart de terugbetaling van de vergoeding kan verkrijgen, en (b) de koper van geheugenkaarten een aanvraag voor terugbetaling van de vergoeding moet indienen bij Copydan;

                                       3)

                                       of de regeling bepalingen bevat op grond waarvan producenten, importeurs en/of distributeurs zonder vergoeding te betalen geheugenkaarten kunnen verkopen aan andere ondernemingen die zijn geregistreerd bij de organisatie die het vergoedingsstelsel beheert, maar (a) Copydan de organisatie is die het vergoedingsstelsel beheert, en (b) de geregistreerde ondernemingen niet weten of de geheugenkaarten zijn verkocht aan particuliere dan wel zakelijke klanten?

      (1)  Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10).