title: Zaak T-225/16: Beroep ingesteld op 9 mei 2016 – Matratzen Concord/EUIPO (Ganz schön ausgeschlafen)

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/35

         Beroep ingesteld op 9 mei 2016 – Matratzen Concord/EUIPO (Ganz schön ausgeschlafen)
   (Zaak T-225/16)
   (2016/C 232/45)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Matratzen Concord GmbH (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: I. Selting, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Ganz schön ausgeschlafen” – inschrijvingsaanvraag nr. 13 610 316

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 24 februari 2016 in zaak R 1234/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               het EUIPO te verwijzen in de kosten die in de procedure zijn opgekomen.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-234/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Varna — Bulgarije) — TETS Haskovo AD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (Fiscale bepalingen — Btw — Recht op aftrek — Inbreng in natura — Vernietiging van onroerende goederen — Nieuwe bouwwerken — Herziening)

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Varna — Bulgarije) — TETS Haskovo AD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-234/11) (1)

   (Fiscale bepalingen - Btw - Recht op aftrek - Inbreng in natura - Vernietiging van onroerende goederen - Nieuwe bouwwerken - Herziening)
   2012/C 379/14
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: TETS Haskovo AD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Varna — Voorwaarden voor herziening van de bij het verkrijgen van de goederen in aftrek gebrachte voorbelasting — Nationale wetgeving op grond waarvan bij vernietiging van de goederen de afgetrokken voorbelasting kan worden herzien — Vernietiging van gebouwen die uitsluitend ertoe strekt op die plaats nieuwe, modernere gebouwen met dezelfde bestemming op te richten en die toekomstige leveringen meebrengt die voor aftrek van voorbelasting in aanmerking komen

      Dictum

   Artikel 185, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat vernietiging, als in het hoofdgeding aan de orde, van meerdere gebouwen bestemd voor het opwekken van energie en hun vervanging door modernere gebouwen met dezelfde bestemming, geen na de btw-aangifte ingetreden wijziging vormen van de elementen die voor het bepalen van het bedrag van de als voorbelasting afgetrokken btw in aanmerking zijn genomen, en derhalve geen verplichting meebrengen om deze aftrek te herzien.

      (1)  PB C 232 van 6.8.2011.


title: Zaak T-270/15: Beroep ingesteld op 26 mei 2015 — ANKO ΑΕ/Uitvoerend Agentschap Onderzoek (REA)

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/37

         Beroep ingesteld op 26 mei 2015 — ANKO ΑΕ/Uitvoerend Agentschap Onderzoek (REA)
   (Zaak T-270/15)
   (2015/C 279/46)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ANKO Anonimos Etairia Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap Onderzoek (REA)

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Hof:

               —

               te verklaren dat de opschorting van de betalingen waartoe het Uitvoerend Agentschap Onderzoek (REA) heeft besloten met betrekking tot het bedrag dat het verzoekster nog verschuldigd is voor haar deelneming aan het ESS-project, in strijd is met zijn contractuele verplichtingen, en, bijgevolg, dat het het resterende deel van zijn bijdrage, zijnde 1 25  253,82 EUR, vermeerderd met interesten, dient te betalen;

               —

               het REA te veroordelen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep verzoekt verzoekster het Hof van Justitie van de Europese Unie krachtens artikel 272 VWEU, te verklaren dat de opschorting van de betalingen waartoe het REA heeft besloten met betrekking tot het bedrag dat het verzoekster nog verschuldigd is voor haar deelneming aan het ESS-project in het kader van het FP7-programma, in strijd is met zijn contractuele verplichtingen en dat het bedrag bijgevolg aan ANKO moet worden uitgekeerd, vermeerderd met interesten, te rekenen vanaf de dag van instelling van het onderhavige beroep.
   ANKO voert inzonderheid aan dat zij haar contractuele verplichtingen volledig en naar behoren is nagekomen. Daarentegen heeft het REA haar betalingen aan ANKO in strijd met punt II.5, lid 3 (d) van bijlage II bij de hoofdopdracht voor het ESS-project opgeschort. Bijgevolg is het REA verzoekster voor het ESS-project nog het ten onrechte niet uitgekeerde bedrag ter hoogte van 1 25  253,82 EUR verschuldigd. Volgens ANKO is de opschorting van de betalingen door het REA aan haar met betrekking tot het ESS-project om de volgende redenen in strijd met de ESS-opdracht en met het recht van de Europese Unie:

               —

               In de eerste plaats heeft het REA de betalingen aan ANKO ten onrechte opgeschort aangezien aan geen van de voorwaarden van punt II.5 (3) (d) van bijlage II bij de hoofdopdracht is voldaan.

               —

               In de tweede plaats heeft het REA voor beëindiging van de opschorting van de betalingen een voorwaarde opgelegd die niet was neergelegd in de contractuele stukken en die in strijd is met het recht van de Unie.


title: Zaak T-11/13: Beroep ingesteld op 9 januari 2013 — Tegometall International/BHIM — Irega (MEGO)

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/24

         Beroep ingesteld op 9 januari 2013 — Tegometall International/BHIM — Irega (MEGO)
   (Zaak T-11/13)
   2013/C 55/43
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Tegometall International AG (Lengwil, Zwitserland) (vertegenwoordigers: H. Timmann en E. Schaper, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Irega AG (Zuchwil, Zwitserland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 oktober 2012 in zaak R 1522/2011-1 te wijzigen en het onder nr. 3 786 134 ingeschreven gemeenschapsmerk „MEGO” nietig te verklaren en, subsidiair, die beslissing te vernietigen en de zaak terug te verwijzen naar de kamer van beroep om opnieuw te worden behandeld;

               —

               interveniënte en het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van de procedures voor de nietigheidsafdeling, de kamer van beroep en het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: het onder nr. 3 786 134 ingeschreven gemeenschapswoordmerk „MEGO” voor waren van de klassen 6 en 20

      Houder van het gemeenschapsmerk: Irega AG

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de nationale, communautaire en internationale woordmerken „TEGO”, de nationale en communautaire woordmerken „TEGOMETALL” en de nationale, communautaire en internationale beeldmerken met het woordelement „Tegometall” voor waren van de klassen 6, 20 en 21

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               onjuiste toepassing van het beginsel van het gezag van gewijsde

               —

               schending van de artikelen 34, lid 2, en 8, lid 2, van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-118/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 4 juli 2017 — Institute for Direct Democracy in Europe/Parlement („Kort geding — Institutioneel recht — Europees Parlement — Beslissing tot toekenning van een subsidie aan een politieke stichting — Opschorting van de voorfinanciering — Verplichting tot het stellen van een bankgarantie — Verzoek om voorlopige maatregelen — Geen spoedeisendheid”)

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/51

         Beschikking van de president van het Gerecht van 4 juli 2017 — Institute for Direct Democracy in Europe/Parlement
   (Zaak T-118/17 R)
   ((„Kort geding - Institutioneel recht - Europees Parlement - Beslissing tot toekenning van een subsidie aan een politieke stichting - Opschorting van de voorfinanciering - Verplichting tot het stellen van een bankgarantie - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 283/80)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Institute for Direct Democracy in Europe (Brussel, België) (vertegenwoordigers: E. Plasschaert en É. Montens, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: C. Burgos en S. Alves, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU om toekenning van voorlopige maatregelen tot, ten eerste, opschorting van de uitvoering van besluit FINS-2017-28 van het Parlement van 15 december 2016 inzake de aan verzoekster toegekende financiering voor zover hierbij de betaling van de voorfinanciering wordt opgeschort, ten tweede, vrijstelling van de verplichting tot het stellen van een bankgarantie als voorwaarde voor de voorfinanciering en, ten derde, het gelasten van het Parlement om verzoekster het bedrag van de voorfinanciering te betalen.

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-21/03: Beroep, op 21 januari 2003 ingesteld door "S" tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 83/22                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        5.4.2003
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      Beroep, op 21 januari 2003 ingesteld door „S” tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     nietig te verklaren de beslissing van de jury van 23 ok-
      tober 2002 om haar niet toe te laten tot het mondeling                                       (Zaak T-21/03)
      examen van algemeen vergelijkend onderzoek CJ/LA/14;
—     nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit tot afwijzing                                 (2003/C 83/50)
      van haar verzoek waarvan zij bij schrijven van M. Ro-
      nayne van 9 december 2002 in kennis is gesteld;
                                                                                (Procestaal: Frans)
—     verweerder in ieder geval te verwijzen in de kosten.
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 21 januari 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door „S”, verte-
Middelen en voornaamste argumenten                                       genwoordigd door A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal,
                                                                         advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster is sollicitante voor algemeen vergelijkend onder-
zoek CJ/LA/14 dat door het Hof van Justitie is georganiseerd             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
met het oog op de vorming van een aanwervingsreserve van
griekstalige juristen-vertalers. Zij vecht de beslissing aan om          —     nietig te verklaren het besluit van 11 maart 2002 van het
haar niet toe te laten tot het mondeling examen op grond dat                   hoofd van de sector „Verzekering tegen ongevallen en
zij voor het eerste verplichte onderdeel van het schriftelijk                  beroepsziekten” houdende afwijzing van haar verzoek
examen (vertaling van een in het Frans gestelde juridische                     om uit het aan de raadgevend arts meegedeelde dossier
tekst) niet het vereiste minimumaantal punten heeft behaald.                   alle rapporten te verwijderen, die buiten haar medeweten
                                                                               over haar competentie, haar rendement en haar gedrag in
                                                                               de dienst zijn opgesteld;
Ter onderbouwing van haar vorderingen stelt zij:
                                                                         —     verweerster te gelasten de originelen van de litigieuze
                                                                               rapporten uit het aan de raadgevend arts meegedeelde
—     schending van de motiveringsplicht. De jury kan in dit                   dossier te verwijderen, ze aan verzoekster terug te geven
      verband niet met een beroep op het geheim van haar                       en alle kopieën ervan te vernietigen;
      werkzaamheden de motiveringsplicht opzij zetten ten
      aanzien van een sollicitante die een dergelijk verzoek
      indient;                                                           —     verweerster in de kosten te verwijzen.
—     onregelmatig verloop van de examens van het vergelij-
      kend onderzoek en schending van het beginsel van gelijke
      behandeling van sollicitanten, voorzover verzoekster               Middelen en voornaamste argumenten
      zich, gelet op de ter waarborging van de anonimiteit van
      de sollicitanten getroffen maatregelen, mag afvragen of
      het schriftelijk examen dat bij de correctie van de examens
      aan haar is toegeschreven, wel het hare is. Deze wijze van         Verzoekster in de onderhavige zaak verzet zich ertegen, dat
      waarborging van de anonimiteit, die zij als ongebruikelijk         aan de medische commissie, die na een verzoek om erkenning
      kwalificeert, levert bovendien een wezenlijke onregel-             van haar ziekte als beroepsziekte over haar geval moet
      matigheid op;                                                      beslissen, alle rapporten over haar competentie, haar rende-
                                                                         ment en haar gedrag in de dienst ter beschikking zijn gesteld.
                                                                         Deze rapporten zouden buiten haar medeweten zijn opgesteld,
—     schending van de aankondiging van vergelijkend onder-              in haar persoonlijk dossier zijn opgenomen en aan de raad-
      zoek en van artikel 5 van bijlage III bij het Statuut,             gevend arts van verweerster zijn meegedeeld.
      alsmede kennelijk onjuiste beoordeling. Het betrokken
      examen had tot doel voor elke sollicitant de perfecte
      beheersing van het Grieks en de goede kennis van het
                                                                         Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster schending
      Frans te beoordelen op basis van objectieve en voor alle           van haar rechten van de verdediging, alsmede van de artike-
      identieke criteria.
                                                                         len 26 en 43 van het Statuut.


title: Zaak C-300/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 30 juli 2009 — Staatssecretaris van Justitie, andere partij: F. Toprak

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/33

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 30 juli 2009 — Staatssecretaris van Justitie, andere partij: F. Toprak
   (Zaak C-300/09)
   2009/C 267/60
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Justitie

      Andere partij: F. Toprak

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 13 van besluit nr. 1/80 [van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie, vastgesteld door de Associatieraad die is ingesteld bij de Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije] aldus worden uitgelegd dat onder een nieuwe beperking in de zin van die bepaling mede dient te worden verstaan een aanscherping ten opzichte van een na 1 december 1980 in werking getreden bepaling, die een versoepeling inhield van de op 1 december 1980 geldende bepaling, indien deze aanscherping geen verslechtering ten opzichte van de op 1 december 1980 geldende bepaling behelst?


title: Zaak C-236/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Belgische Verbruikersunie Test-Aankoop VZW, Yann van Vugt, Charles Basselier/Ministerraad (Prejudiciële verwijzing — Grondrechten — Discriminatiebestrijding — Gelijke behandeling van vrouwen en mannen — Toegang tot en aanbod van goederen en diensten — Verzekeringspremies en uitkeringen — Actuariële factoren — Inachtneming van sekse als factor in beoordeling van te verzekeren risico — Particuliere levensverzekeringsovereenkomsten — Richtlijn 2004/113/EG — Artikel 5, lid 2 — Uitzondering zonder tijdsbeperking — Handvest van grondrechten van Europese Unie — Artikelen 21 en 23 — Ongeldigheid)

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Belgische Verbruikersunie Test-Aankoop VZW, Yann van Vugt, Charles Basselier/Ministerraad
   (Zaak C-236/09) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Grondrechten - Discriminatiebestrijding - Gelijke behandeling van vrouwen en mannen - Toegang tot en aanbod van goederen en diensten - Verzekeringspremies en uitkeringen - Actuariële factoren - Inachtneming van sekse als factor in beoordeling van te verzekeren risico - Particuliere levensverzekeringsovereenkomsten - Richtlijn 2004/113/EG - Artikel 5, lid 2 - Uitzondering zonder tijdsbeperking - Handvest van grondrechten van Europese Unie - Artikelen 21 en 23 - Ongeldigheid)
   2011/C 130/06
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Belgische Verbruikersunie Test-Aankoop VZW, Yann van Vugt, Charles Basselier

      Verwerende partij: Ministerraad

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Grondwettelijk Hof (België) — Geldigheid van artikel 5, lid 2, van richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten (PB L 373, blz. 37) — Gebruik van geslacht als bepalende factor bij de evaluatie van risico’s en bij de berekening van de verzekeringspremies en -uitkeringen, gebaseerd op relevante, nauwkeurige actuariële en statistische gegevens — Levensverzekeringsovereenkomsten — Toelaatbaarheid en rechtvaardiging van een verschil in behandeling

      Dictum

   Artikel 5, lid 2, van richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten, is met ingang van 21 december 2012 ongeldig.

      (1)  PB C 205 van 29.08.2009.


title: Zaak C-291/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Zalaegerszegi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 15 juni 2015 — EURO 2004. Hungary Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Nyugat-dunántúli Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Zalaegerszegi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 15 juni 2015 — EURO 2004. Hungary Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Nyugat-dunántúli Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága
   (Zaak C-291/15)
   (2016/C 098/21)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Zalaegerszegi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: EURO 2004. Hungary Kft.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Nyugat-dunántúli Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 181 bis van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale praktijk waarbij de douanewaarde op basis van de „transactiewaarde van soortgelijke goederen” wordt vastgesteld wanneer de aangegeven transactiewaarde is aan te merken als abnormaal laag ten opzichte van de statistisch gemiddelde bij het importeren van soortgelijke goederen gehanteerde aankoopprijs, en daarmee als onjuist, hoewel de douaneautoriteiten de juistheid van de factuur en van het stortingsbewijs, welke stukken zijn overgelegd ten bewijze van de voor de ingevoerde goederen daadwerkelijk betaalde prijs, niet betwisten of anderszins ter discussie stellen, en wanneer de importeur geen nader bewijs ter bepaling van de transactiewaarde heeft geleverd?


title: Zaak T-100/13: Arrest van het Gerecht van 9 juli 2015 — CMT/BHIM — Camomilla (CAMOMILLA) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk CAMOMILLA — Ouder nationaal beeldmerk Camomilla — Absolute weigeringsgrond — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen kwade trouw bij de houder van het gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgrond — Normaal gebruik van het oudere merk — Bijkomende bewijzen die voor de kamer van beroep zijn overgelegd”]

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/33

         Arrest van het Gerecht van 9 juli 2015 — CMT/BHIM — Camomilla (CAMOMILLA)
   (Zaak T-100/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk CAMOMILLA - Ouder nationaal beeldmerk Camomilla - Absolute weigeringsgrond - Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen kwade trouw bij de houder van het gemeenschapsmerk - Relatieve weigeringsgrond - Normaal gebruik van het oudere merk - Bijkomende bewijzen die voor de kamer van beroep zijn overgelegd”])
   (2015/C 279/40)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT Srl) (Napels, Italië) (vertegenwoordigers: G. Floridia, R. Floridia, M. Franzosi en G. Rubino, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Camomilla SpA (Buccinasco, Italië) (vertegenwoordigers: A. Tornato en M. Mussi, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 29 november 2012 (zaak R 1616/2011-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT Srl) en Camomilla SpA

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 29 november 2012 (zaak R 1616/2011-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten alsmede de kosten van CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT Srl) dragen.

               3)

               CAMOMILLA SpA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 141 van 18.5.2013.


title: Zaak C-326/04: Beroep, op 27 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/7

         Beroep, op 27 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-326/04)
   (2004/C 239/11)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 27 juli 2004 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Martin en E. Tserepa-Lacombe, leden van haar juridische dienst.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (1), en althans door die bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in het nationale recht is op 19 juli 2003 verstreken.

      (1)  PB L 180 van 19.7.2000, punt 22.


title: Zaak T-342/08: Beroep ingesteld op 18 augustus 2008 — Batchelor/Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/41

         Beroep ingesteld op 18 augustus 2008 — Batchelor/Commissie
   (Zaak T-342/08)
   (2008/C 272/82)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Edward William Batchelor (Brussel, België) (vertegenwoordigers: F. Young, solicitor, A. Barav, barrister en D. Reymond, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               Nietigverklaring van de impliciete afwijzende beschikking die de Europese Commissie overeenkomstig artikel 8, lid 3, van de toegangsverordening op 11 juni 2008 wordt geacht te hebben gegeven, van de uitdrukkelijke afwijzende beschikking SG/E/3HP/cr D(2008)5545, die de Commissie op 3 juli 2008 heeft gegeven, en van de uitdrukkelijke negatieve beschikking SG/E/3/EV/psi D(2008)6636, die de Commissie op 7 augustus 2008 heeft gegeven, betreffende een verzoek om toegang tot documenten die waren overgelegd overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43);

               —

               verwijzing van de Commissie in verzoekers kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Dit verzoek om nietigverklaring krachtens artikel 230, vierde alinea, EG, is ingesteld tegen de impliciete negatieve beschikking van de Commissie van 11 juni 2008 en de uitdrukkelijke negatieve beschikkingen SG/E/3HP/cr D(2008)5545 van 3 juli 2008 en SG/E/3/EV/psi D(2008)6636, van 7 augustus 2008, gegeven overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) („de toegangsverordening”), waarbij de Commissie het verzoek van verzoekster om toegang tot documenten die de Commissie had verzonden naar en ontvangen van de Belgische autoriteiten in verband met de kennisgeving van maatregelen genomen krachtens artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (2), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 (3), heeft afgewezen.
   Verzoeker betoogt dat het verzuim van de Commissie om adequate en voldoende redenen te geven om toegang tot de gevraagde documenten te weigeren, een schending vormt van artikel 253 EG en artikel 8, lid 1, van de toegangsverordening, en dat en de bestreden beschikking derhalve een wezenlijk vormvoorschrift schendt zoals bedoeld in artikel 230, tweede alinea, EG.
   Verzoeker betoogt voorts dat de Commissie, door haar weigeringen om toegang te verlenen tot de gevraagde documenten ten onrechte op de toelaatbare uitzonderingen te baseren, artikel 255 EG en de artikelen 1, sub a, 2, leden 1 en 3, en 4, leden 1 tot en met 6, van de toegangsverordening heeft geschonden en dat de bestreden beschikking derhalve het Verdrag en enige uitvoeringsregeling daarvan schendt zoals bedoeld in artikel 230, tweede alinea, EG.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001 L 145, blz. 43).

      (2)  PB L 298, blz. 23.

      (3)  PB L 202, blz. 60.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 12 december 1996 in de gevoegde zaken C-74/95 en C-129/95 (verzoek om een prejudiciële beslissing van de Procura della Repubblica presso la Pretura circondariale di Torino en de Pretura circondariale di Torino): strafzaken tegen X (Richtlijn 90/270/EEG betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot het werken met beeldschermapparatuur - Begrip werknemer - Oog- en gezichtsonderzoek - Begrip werkplek in de zin van de artikelen 4 en 5 - Draagwijdte van de bij de artikelen 4 en 5 gestelde verplichtingen)

text:
Nr . C 54/4              NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       22 . 2 . 97
      (EEG) nr. 3831 /90, (EEG) nr. 3832/90 en (EEG) nr.                     90/270/EEG van de Raad van 29 mei 1990 betreffende
      3833/90 voor wat betreft het stelsel van algemene                      minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid met
      tariefpreferenties van toepassing op bepaalde producten                betrekking tot het werken met beeldschermapparatuur
      van oorsprong uit Bolivia, Colombia, Ecuador en Peru,                  ( vijde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16 , lid 1 , van
      opgesomde landbouwproducten, is niet van toepassing                    Richtlijn 8 9/3 91 /EEG — PB nr. L.156 van 21 . 6 . 1990 ,
      op de invoer van conserven van tonijn op olijfolie uit                 blz . 14 ) in de strafzaken tegen X, heeft het Hof (Vijfde
      Spanje.                                                                Kamer ), samengesteld als volgt: J.C. Moitinho de Almeida
                                                                             ( rapporteur ), kamerpresident; L. Sevón, D.A.O. Edward,
                                                                             P. Jann en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal :
2 . Het staat aan de nationale rechter om vast te stellen, of                D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 12 december
      voldaan is aan de voorwaarden van artikel 5, lid 2 , van
                                                                             1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
       Verordening (EEG) nr. 1 697/79 van de Raad van 24 juli                volgt:
       1 979 inzake navordering van de rechten bij invoer of bij
      uitvoer die niet van de belastingschuldige zijn opgeëist
      voor goederen welke zijn aangegeven voor een douane                    1 . Artikel 9, lid 1 , van Richtlijn 90/270/EEG moet aldus
      regeling waaruit de verplichting tot betaling van derge                     worden uitgelegd, dat alle werknemers die onder de
      lijke rechten voortvloeide. Bij de beoordeling van de                        werkingssfeer van de richtlijn vallen, het daarin voorge
      vraag, of de belastingschuldige de vergissing van de                         schreven periodieke oogonderzoek moeten ondergaan.
      autoriteiten al dan niet redelijkerwijze kon ontdekken,                      Artikel 9, lid 2, van Richtlijn 90/270/EEG moet aldus
      moet met name worden gelet op de aard van de                                 worden uitgelegd, dat de werknemers het oftalmologi
      vergissing, de beroepservaring van de betrokken onder                       sche onderzoek moeten kunnen ondergaan in alle
      nemer en de mate van de door hem betrachte zorgvul                         gevallen waarin het overeenkomstig lid 1 verrichte
      digheid. Tot de in aanmerking te nemen relevante                             onderzoek van de ogen en het gezichtsvermogen zulks
       omstandigheden behoren de complexiteit van de wetge                        vereist.
      ving, de formulering van de doelstelling van de betrok
       ken bepalingen, het feit dat de vergissing ook in andere
      handelingen van de betrokken Lidstaat is begaan, en het                2 . De artikelen 4 en 5 van Richtlijn 90/270/EEG moeten
       bestaan van meningsverschillen tussen de Lidstaten over                     aldus worden uitgelegd, dat de daarin vervatte verplich
      de wijze waarop de relevante bepalingen moeten worden                        ting van toepassing is op alle werkplekken, zoals
       uitgelegd.                                                                  gedefinieerd in artikel 2, sub b), zonder dat zij moeten
                                                                                zijn bezet door werknemers in de zin van artikel 2,
                                                                                sub c), en dat de werkplekken aan alle minimumvoor
( ] ) PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 en PB
      nr . C 189 van 22 . 7 . 1995 .
                                                                                schriften moeten voldoen.
                                                                              (>) PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
                     ARREST VAN HET HOF
                             ( Vijfde Kamer )
                       van 12 december 1996                                                     ARREST VAN HET HOF
in de gevoegde zaken C-74/95 en C-129/95 ( verzoek om een                                              ( Zesde Kamer)
prejudiciële beslissing van de Procura della Repubblica                                           van 12 december 1996
presso la Pretura circondariale di Torino en de Pretura
          circondariale di Torino ): strafzaken tegen X (')                   in zaak C- 142/95 P: Associazione agricoltori della provincia
                                                                              di Rovigo e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen
 (Richtlijn 90/270/EEG betreffende minimumvoorschriften                                               schappen e.a. i 1 )
inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot het
                                                                              (Hogere voorziening — Natuurlijke of rechtspersonen —
 werken met beeldschermapparatuur — Begrip werknemer
                                                                                Handeling die hen rechtstreeks en individueel raakt)
— Oog- en gezichtsonderzoek — Begrip werkplek in de zin
 van de artikelen 4 en 5 — Draagwijdte van de bij de                                                      97/C 54/07
              artikelen 4 en 5 gestelde verplichtingen)
                                ( 97/C 54/06 )                                                     (Procestaai: Italiaans)
                        (Procestaai: Italiaans)
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                   de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                              In zaak C-142/95 P, Associazione agricoltori della provincia
                                                                              di Rovigo, Associazione polesana coltivatori diretti di
In de gevoegde zaken C-74/95 en C- 129/95 , betreffende een                   Rovigo, Consorzio cooperative pescatori del Polesine,
prejudiciële beslissing over de uitlegging van Richtlijn                      C. Brena , vertegenwoordigd door I. Cacciavillani , advocaat


title: Zaak T-317/09: Beroep ingesteld op 14 augustus 2009 — Concord Power Nordal/Commissie

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/66

         Beroep ingesteld op 14 augustus 2009 — Concord Power Nordal/Commissie
   (Zaak T-317/09)
   2009/C 267/120
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Concord Power Nordal GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. von Hammerstein, C.-S. Schweer en C. Wünschmann, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               beschikking nr. CAB D(2009) van verweerster van 12 juni 2009 nietig verklaren, voor zover zij betrekking heeft op het gasleidingsproject Ostseepipeline-Anbindungsleitung (hierna: „OPAL”);

               —

               verweerster in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster, de verantwoordelijke voor het gasleidingsproject NORDAL, komt op tegen een aan de Duitse energietoezichthouder, de Bundesnetzagentur, gericht schrijven van de Commissie van 12 juni 2009 waarin zij de Bundesnetzagentur gelast bepaalde aspecten van haar overeenkomstig artikel 22 van richtlijn 2003/55/EG (1) voor de OPAL verleende ontheffing te wijzigen. Verzoekster verwijt de Commissie dat zij geen deugdelijk bezwaar heeft gemaakt tegen de toegekende afwijking van de reglementering voor een bepaalde transportcapaciteit van de OPAL naar Tsjechië.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.
   In de eerste plaats stelt verzoekster dat de OPAL niet voldoet aan de in artikel 22, lid 1, van richtlijn 2003/55/EG gestelde voorwaarden, omdat zij geen interconnector is, de mededinging en de leverings- en voorzieningszekerheid niet versterkt, geen ongewoon investeringsrisico vormt en het ontvlechtingsgebod schendt. Hieromtrent wordt tevens aangevoerd dat de ontheffing ten koste gaat van de mededinging en van de efficiënte werking van de interne markt en het gereguleerde systeem.
   In de tweede plaats voert verzoekster aan dat de aan de ontheffing verbonden voorwaarden ter vermijding van een verstoring van de mededinging niet geschikt of niet haalbaar zijn.
   Verzoekster stelt bovendien schending van artikel 82 EG, van haar fundamentele rechten (met name de vrijheid van ondernemerschap en het eigendomsrecht), en van het beginsel van gemeenschapstrouw.

      (1)  Richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG (PB L 176, blz. 57).


title: Zaak T-474/15: Arrest van het Gerecht van 26 januari 2017 — GGP Italy/Commissie („Bescherming van de gezondheid en veiligheid van consumenten en werknemers — Richtlijn 2006/42/EG — Vrijwaringsclausule — Nationale maatregel waarbij een grasmaaier uit de handel wordt genomen en het in de handel brengen ervan wordt verboden — Vereisten inzake beveiligingsinrichtingen — Opeenvolgende versies van een geharmoniseerde norm — Rechtszekerheid — Besluit van de Commissie waarbij de maatregel gerechtvaardigd wordt verklaard — Onjuiste rechtsopvatting”)

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/25

         Arrest van het Gerecht van 26 januari 2017 — GGP Italy/Commissie
   (Zaak T-474/15) (1)

   ((„Bescherming van de gezondheid en veiligheid van consumenten en werknemers - Richtlijn 2006/42/EG - Vrijwaringsclausule - Nationale maatregel waarbij een grasmaaier uit de handel wordt genomen en het in de handel brengen ervan wordt verboden - Vereisten inzake beveiligingsinrichtingen - Opeenvolgende versies van een geharmoniseerde norm - Rechtszekerheid - Besluit van de Commissie waarbij de maatregel gerechtvaardigd wordt verklaard - Onjuiste rechtsopvatting”))
   (2017/C 078/33)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Global Garden Products Italy SpA (GGP Italy) (Castelfranco Veneto, Italië) (vertegenwoordigers: A. Villani, L. D’Amario en M. Caccialanza, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Braga da Cruz en L. Cappelletti, vervolgens G. Braga da Cruz en C. Zadra, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Letland (vertegenwoordigers: I. Kalniņš en D. Pelše, gemachtigden)

      Voorwerp

   Op artikel 263 VWEU gebaseerd verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/902 van de Commissie van 10 juni 2015 betreffende een door Letland overeenkomstig richtlijn 2006/42/EG van het Europees Parlement en de Raad genomen maatregel om het in de handel brengen van een door GGP Italy SpA vervaardigde grasmaaier te verbieden (PB 2015, L 147, blz. 22)

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/902 van de Commissie van 10 juni 2015 betreffende een door Letland overeenkomstig richtlijn 2006/42/EG van het Europees Parlement en de Raad genomen maatregel om het in de handel brengen van een door GGP Italy SpA vervaardigde grasmaaier te verbieden, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en die welke Global Garden Products Italy SpA (GGP Italy) in het kader van het onderhavige geding en van de procedure in kort geding heeft gemaakt.

               4)

               De Republiek Letland draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015.


title: Zaak T-393/09: Arrest van het Gerecht van 13 oktober 2011 — NEC Display Solutions Europe/BHIM — Nokia (NaViKey) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk NaViKey — Ouder gemeenschapswoordmerk NAVI — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Schending van motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009” )

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/28

         Arrest van het Gerecht van 13 oktober 2011 — NEC Display Solutions Europe/BHIM — Nokia (NaViKey)
   (Zaak T-393/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk NaViKey - Ouder gemeenschapswoordmerk NAVI - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Schending van motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009)
   2011/C 347/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: NEC Display Solutions Europe GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Munzinger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Nokia Corp. (Espoo, Finland) (vertegenwoordiger: J. Tanhuanpää, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 juni 2009 (zaak R 1143/2008-2) inzake een oppositieprocedure tussen Nokia Corp. en NEC Display Solutions Europe GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               NEC Display Solutions Europe GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 297 van 5.12.2009.


title: Zaak T-18/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 30 april 2010 — Inuit Tapiriit Kanatami e.a./Parlement en Raad ( „Kort geding — Verordening (EG) nr. 1007/2009 — Handel in zeehondenproducten — Invoer- en verkoopverbod — Uitzondering voor Eskimogemeenschappen — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Ontvankelijkheid — Fumus boni juris — Geen spoedeisendheid” )

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/41

      Beschikking van de president van het Gerecht van 30 april 2010 — Inuit Tapiriit Kanatami e.a./Parlement en Raad
      (Zaak T-18/10 R)
      („Kort geding - Verordening (EG) nr. 1007/2009 - Handel in zeehondenproducten - Invoer- en verkoopverbod - Uitzondering voor Eskimogemeenschappen - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Ontvankelijkheid - Fumus boni juris - Geen spoedeisendheid”)
      (2010/C 161/64)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Inuit Tapiriit Kanatami (Ottawa, Canada); Nattivak Hunters and Trappers Association (Qikiqtarjuaq, Canada); Pangnirtung Hunters’ and Trappers’ Association (Pangnirtung, Canada); Jaypootie Moesesie (Qikiqtarjuaq); Allen Kooneeliusie (Qikiqtarjuaq); Toomasie Newkingnak (Qikiqtarjuaq); David Kuptana (Ulukhaktok, Canada); Karliin Aariak (Iqaluit, Canada); Efstathios Andreas Agathos (Athene, Griekenland); Canadian Seal Marketing Group (Quebec, Canada); Ta Ma Su Seal Products (Cap-aux-Meules, Canada); Fur Institute of Canada (Ottawa); NuTan Furs, Inc (Catalina, Canada); GC Rieber Skinn AS (Bergen, Noorwegen); Inuit Circumpolar Conference Greenland (ICC) (Nuuk, Groenland, Denemarken); Johannes Egede (Nuuk), en Kalaallit Nunaanni Aalisartut Piniartullu Kattuffiat (KNAPK) (Nuuk) (vertegenwoordigers: J. Bouckaert, M. van der Woude en H. Viaene, advocaten)

         Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: I. Anagnostopoulou en L. Visaggio, gemachtigden), en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Moore en K. Michoel, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van verordening (EG) nr. 1007/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de handel in zeehondenproducten (PB L 286, blz. 36)

         Dictum

                  1)

                  Het advies van de juridische dienst van de Raad van de Europese Unie van 18 februari 2009 inzake het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de handel in zeehondenproducten, ingediend door de Commissie van de Europese Gemeenschappen (COM(2008) 469 def. van 23 juli 2008), dat in bijlage A 4 bij het verzoek in kort geding is opgenomen, en het uittreksel uit dat advies dat in punt 16 van ditzelfde verzoek is vervat, worden uit het dossier van zaak T-18/10 R verwijderd.

                  2)

                  Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

                  3)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-635/11: Beroep ingesteld op 9 december 2011 — Regency Entertainment Psychagogiki kai Touristiki/Commissie

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/41

         Beroep ingesteld op 9 december 2011 — Regency Entertainment Psychagogiki kai Touristiki/Commissie
   (Zaak T-635/11)
   2012/C 32/81
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Regency Entertainment Psychagogiki kai Touristiki AE (Maroussi Attikis, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Niejahr, Q. Azau, F. Spyropoulos, I. Dryllerakis, K. Spyropoulos, advocaten, en F. Carlin, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit 2011/716/EU van de Commissie van 24 mei 2011 betreffende de door Griekenland aan bepaalde Griekse casino’s verleende staatssteun [steunmaatregel nr. C 16/10 (ex NN 22/10, ex CP 318/09)] (PB L 285, blz. 25);

               —

               subsidiair, nietigverklaring van het bestreden besluit, voor zover het van toepassing is op verzoekster; of

               —

               meer subsidiair, nietigverklaring van het bestreden besluit, voor zover het terugvordering van bedragen van verzoekster gelast; en

               —

               verwijzing van verweerster in haar eigen kosten en in die van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending door verweerster van artikel 107, lid 1, VWEU door te besluiten dat de betrokken maatregel een steunmaatregel was, doordat zij heeft:

                           —

                           verklaard dat verzoekster een economisch voordeel heeft gekregen in de vorm van „fiscale discriminatie” ten belope van 7,20 EUR per ticket;

                           —

                           vastgesteld dat de betrokken maatregel een verlies van staatsmiddelen betekende;

                           —

                           beschouwd dat de maatregel selectief in verzoeksters voordeel was, en

                           —

                           geconcludeerd dat de maatregel de mededinging vervalste en de handel tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedde.

               2)

               Tweede middel: schending door verweerster van verzoeksters rechten van verdediging door totaal geen rekening te houden met de door verzoekster in de uitoefening van haar procedurele rechten gemaakte opmerkingen en aanvullende opmerkingen na het besluit tot inleiding van de procedure.

               3)

               Derde middel: schending door verweerster van artikel 296 VWEU, doordat zij geen toereikende motivering heeft verstrekt op grond waarvan verzoekster kan begrijpen en dit Gerecht kan nagaan waarom zij heeft gesteld dat verzoekster een selectief voordeel heeft gekregen, dat een dergelijk voordeel een verlies van staatsmiddelen betekende, de mededinging kon vervalsen en de handel tussen de lidstaten ongunstig kon beïnvloeden.

               4)

               Vierde middel: voor zover het bestreden besluit terugvordering van bedragen van verzoekster gelast, schendt het:

                           —

                           artikel 14, lid 1, eerste volzin, van verordening nr. 659/1999 (1), op grond waarvan de terugvordering betrekking heeft op de door de begunstigde ontvangen steun, doordat verweerster in het bestreden besluit het eventueel door verzoekster ontvangen steunbedrag niet naar behoren heeft gekwantificeerd, en

                           —

                           artikel 14, lid 1, tweede volzin, van verordening nr. 659/1999, doordat de terugvordering in casu algemene beginselen van het Unierecht schendt, namelijk het vertrouwensbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB 1999 L 83, blz. 1).


title: Gevoegde zaken C-42/10, C-45/10 en C-57/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 april 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State van België — België) — Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW (C-42/10, C-45/10 en C-57/10), Marc Janssens (C-42/10 en C-45/10)/Belgische Staat (Veterinaire en veehouderijsector — Verordening (EG) nr. 998/2003 — Veterinairrechtelijke voorschriften voor niet-commercieel verkeer van gezelschapsdieren — Beschikking 2003/803/EG — Modelpaspoort voor intracommunautair verkeer van honden, katten en fretten)

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 april 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State van België — België) — Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW (C-42/10, C-45/10 en C-57/10), Marc Janssens (C-42/10 en C-45/10)/Belgische Staat
   (Gevoegde zaken C-42/10, C-45/10 en C-57/10) (1)

   (Veterinaire en veehouderijsector - Verordening (EG) nr. 998/2003 - Veterinairrechtelijke voorschriften voor niet-commercieel verkeer van gezelschapsdieren - Beschikking 2003/803/EG - Modelpaspoort voor intracommunautair verkeer van honden, katten en fretten)
   2011/C 179/07
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State van België

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW (C-42/10, C-45/10 en C-57/10), Marc Janssens (C-42/10 en C-45/10)

      Verwerende partij: Belgische Staat

      in tegenwoordigheid van: Luk Vangheluwe (C-42/10)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State — Uitlegging van de artikelen 3, sub b, 4, lid 2, 5 en 17, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 998/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren en houdende wijziging van richtlijn 92/65/EEG van de Raad (PB L 146, blz. 1) en van beschikking 2003/803/EG van de Commissie van 26 november 2003 tot vaststelling van een modelpaspoort voor het intracommunautair verkeer van honden, katten en fretten (PB L 313, blz. 1) — Nationale bepalingen die voorschrijven dat elk paspoort een uniek nummer bevat, bestaande uit 13 karakters (ISO-code), gevolgd door het erkenningsnummer van de verdeler — Bewijsmiddel ter identificatie en registratie van honden — Gegevens betreffende de eigenaar van het dier

      Dictum

               1)

               De artikelen 3, sub b, 4, lid 2, 5 en 17, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 998/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren en houdende wijziging van richtlijn 92/65/EEG van de Raad, en de artikelen en bijlagen van beschikking 2003/803/EG van de Commissie van 26 november 2003 tot vaststelling van een modelpaspoort voor het intracommunautair verkeer van honden, katten en fretten, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling die bepaalt dat paspoorten voor gezelschapsdieren voorzien moeten zijn van een uniek nummer dat de — uit twee karakters bestaande — ISO-code voor de betrokken lidstaat omvat, gevolgd door het — uit twee cijfers bestaande — erkenningsnummer van de erkende verdeler en een volgnummer van negen cijfers, voor zover deze regeling garandeert dat dit identificatienummer uniek is.

               2)

               De artikelen 3, sub b, 4, lid 2, 5 en 17, tweede alinea, van verordening nr. 998/2003 en de artikelen en bijlagen van beschikking 2003/803 moeten aldus worden uitgelegd dat zij:

                           —

                           niet in de weg staan aan een regeling zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, krachtens welke het gezelschapsdierenpaspoort niet alleen overeenkomstig de regelgeving van de Unie wordt gebruikt als reisdocument, maar ook als bewijs van identificatie en registratie van honden op nationaal niveau, en

                           —

                           in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke het gezelschapsdierenpaspoort één veld bevat waarin de identiteit en het adres van de eigenaar van het dier moeten worden vermeld, en latere wijzigingen hieraan worden aangebracht door middel van zelfklevende etiketten die hierover worden geplakt.

               3)

               Nationale bepalingen zoals die welke vervat zijn in de in het hoofdgeding aan de orde zijnde regeling inzake het gezelschapsdierenpaspoort en die betrekking hebben op het gebruik ervan als bewijs van identificatie en registratie van honden en op het gebruik van zelfklevende etiketten om de identiteitsgegevens van de eigenaar en het dier te wijzigen, enerzijds, en op de vaststelling van een uniek nummer voor katten en fretten, anderzijds, vormen geen technische voorschriften in de zin van artikel 1 van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd door richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998, die overeenkomstig artikel 8 van deze richtlijn vooraf aan de Europese Commissie moeten worden meegedeeld.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Beroep, op 13 mei 1996 ingesteld door Kish Glass Company Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-65/96)

text:
20 . 7. 96            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 210/ 17
22 december 1995 waarbij verzoekster naar de Vertaal               Nederlandse Kraanverhuurbedrijven, gevestigd te Culem
dienst van deze Instelling is overgeplaatst en, ten tweede, een     borg ( Nederland ), vertegenwoordigd door M. van Empel,
verzoek om onmiddellijk hertewerkstelling in haar ambt bij          advocaat te Amsterdam, en T. Janssens, advocaat te Brussel,
het Publikatiebureau van de Europese Gemeenschappen,                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
heeft de President van het Gerecht op 22 april 1996 een             M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 , tegen Com
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:             missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde : W.
                                                                    Wils ), betreffende een verzoek tot opschorting van de
1 . Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewe             tenuitvoerlegging van Beschikking 95/55 1/EG van de Com
     zen .
                                                                    missie van 29 november 1995 inzake een procedure op
                                                                    grond van artikel 85 van het EG-Verdrag ( IV/34.179,
2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.              34.202, 34.216 — Stichting Certificatie Kraanverhuurbe
                                                                    drijf en de Federatie van Nederlandse Kraanverhuurbedrij
                                                                    ven ) ( PB nr. L 312 , blz . 79 ), alsmede een verzoek om toegang
                                                                    tot het dossier in deze procedure, heeft de President van het
                                                                    Gerecht op 4 juni 1996 een beschikking gegeven waarvan
                                                                    het dictum luidt als volgt:
           BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                        van 3 juni 1996
                                                                    2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
in zaak T-41 /96 R, Bayer AG tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen
                         ( 96/C 210/43 )
                       (Procestaai: Duits)
                                                                    Beroep, op 13 mei 1996 ingesteld door Kish Glass Company
In zaak T-41 /96 R, Bayer AG, gevestigd te Leverkusen               Limited tegen Commissie van de Europese Gemeen
( Duitsland ), vertegenwoordigd door J. Sedemund, advocaat                                         schappen
te Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A.
May, advocaat aldaar, Grand-rue 31 , tegen Commissie van                                      ( Zaak T-65/96 )
de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: W. Wils en                                            96/C 210/45 )
K. Wiedner ), betreffende een verzoek tot opschorting van de
tenuitvoerlegging van artikel 2 van de beschikking van de
Commissie van 10 januari 1996 inzake een procedure op                                       (Procestaai: Engels)
grond van artikel 85 van het EG-Verdrag ( IV/34.279/F3 —
Adalat ), heeft de President van het Gerecht op 3 juni 1996         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                schappen is op 13 mei 1996 beroep ingesteld tegen
volgt:                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen door Kish
                                                                    Glass Company Limited, vertegenwoordigd door M. Byrne,
1 . De tenuitvoerlegging van artikel 2, van de beschikking          solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
     wordt opgeschort.                                              Arendt & Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias
                                                                    Hardt 8-10 .
2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                    — de beschikking van de Commissie van 21 februari 1996
                                                                        in zaak IV/34.193 — Kish Glass nietig te verklaren;
           BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                             — de Commissie in de kosten te verwijzen .
      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 4 juni 1996                             Middelen en voornaamste argumenten
in zaak T- 1 8/96 R, Stichting Certificatie Kraanverhuurbe
drijf en Federatie van Nederlandse Kraanverhuurbedrijven            Verzoekster, een Ierse vennootschap met beperkte aanspra
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  kelijkheid, levert glas aan groot- en kleinhandelaren . Zij
                         ( 96/C 210/44                              komt op tegen de weigering van de Commissie om te
                                                                    handelen op verzoeksters klacht over het door haar leve
                                                                    rancier gemaakte misbruik van een machtspositie . Het
                    (Procestaai: Nederlands)
                                                                    misbruik bestond in het toepassen ten opzichte van andere
                                                                    handelspartners dan verzoekster van ongelijke voorwaar
In zaak T-l 8/96 R, Stichting Certificatie Kraanverhuurbe          den bij gelijkwaardige prestaties en in het beperken van de
drijf, gevestigd te Culemborg (Nederland ), en Federatie van        leveranties van vlakglas aan verzoekster in 1987.
 ---pagebreak--- Nr . C 210/ 18        NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   20 . 7 . 96
Volgens verzoekster moet de litigieuze beschikking om de          Beroep, op 14 mei 1996 ingesteld door D. Polyvios tegen
volgende redenen worden nietig verklaard :                        Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
                                                                                ( Zaak T-68/96 )
— Schending van wezenlijke vormvoorschriften en van de                                      ( 96/C 210/46 )
    rechten van de verdediging. De Commissie heeft ver
    zoekster niet de kans gegeven om de antwoorden van
    Ierse glasbedrijven op het verzoek van de Commissie om
    informatie krachtens artikel 11 te becommentariëren .                               (Procestaai: Grieks)
    Die antwoorden bevatten belangrijke gegevens in ver
    band met verzoeksters argumenten en werden op
    verschillende tijdstippen aan haar raadsman meege            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    deeld; het laatste antwoord werd op 12 februari 1996          schappen is op 14 mei 1996 beroep ingesteld tegen Europese
    ontvangen . Daar de litigieuze beschikking op 21 februari     Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen door
    werd gegeven, is zij op die antwoorden gebaseerd .            D. Polyvios, wonende te Piraeus, vertegenwoordigd door K.
                                                                  Zagkas, advocaat te Athene, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg ten kantore van C. Thill-Camitaki , advocaat
— Schending van wezenlijke vormvoorschriften en van het           aldaar, Avenue du Bois 15 .
    recht om te worden gehoord . Door het verzoek om
    informatie aan de onderneming tegen welke de klacht
    werd ingediend niet in eerlijke en objectieve termen te       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
    stellen, heeft de Commissie de elementaire procedurele
    waarborgen van het Gemeenschapsrecht en verzoeksters
    recht om te worden gehoord geschonden . Uit dat              — zijn beroep ontvankelijk te verklaren;
    verzoek om informatie blijkt duidelijk, dat de Commis
    sie zich reeds een oordeel had gevormd over verzoeksters     — verweersters te verplichten om hem te betalen 510 840
    klacht, en dat zij de zaak louter formeel heeft onder            ecu of, subsidiair, 425 700 ecu, vermeerderd met de
    zocht . Het onderzoek werd derhalve niet met de vereiste
                                                                      wettelijke interessen vanaf 8 augustus 1993 tot op de dag
    zorgvuldigheid, ernst en ijver verricht.                          van betaling;
— Schending van wezenlijke vormvoorschriften en het              — verweersters te verwijzen in de kosten .
    beginsel van rechtszekerheid, doordat de Commissie de
    litigieuze beschikking heeft gegeven in de vorm van een
    door het met mededinging belaste Lid van de Commissie        Middelen en voornaamste argumenten
    ondertekende begeleidende brief waarin de procedure
    die tot verwerping van de klacht heeft geleid, wordt
    samengevat en die voor de motivering van de beschik         Verzoeker, die eigenaar was van een vissersvaartuig met als
    king naar een afzonderlijk document verwijst. Wegens         thuishaven Piraeus, heeft de eigendom van zijn vaartuig aan
    deze ongewone vorm kan verzoekster niet te weten             een gemengde vennootschap in Senegal overgedragen en om
    komen, of het bevoegde Lid van de Commissie de               de in Verordening ( EEG ) nr. 3944/90 van de Raad ( PB nr .
    redenen voor de verwerping van haar klacht kende of het      L 380 * blz . 1 ) bedoelde communautaire financiële bijstand
    ermee eens was, en zelfs niet of de motivering op schrift    verzocht .
    stond op het ogenblik dat het Lid van de Commissie de
    begeleidende brief ondertekende .
                                                                 Hij betoogt, dat hij bij de berekening van die bijstand schade
                                                                 heeft geleden, aangezien de bevoegde diensten van de
                                                                 Europese Unie en Griekenland, door grove nalatigheid , geen
— Kennelijke beoordelingsfout. Volgens verzoekster heeft         rekening hebben gehouden met de tonnenmaat van het
    de Commissie de relevante produktmarkt onjuist               vaartuig die voortvloeit uit de toepassing van de regels van
    omschreven als de markt voor vlakglas, daar de aanbod       het Verdrag van Londen, maar met de veel kleinere
    structuur en de mededingingsvoorwaarden van de markt         tonnenmaat die voortvloeit uit de toepassing van de Griekse
    voor vlakglas met een dikte van 4 mm verschillen van de      regels .
    aanbodstructuur en de mededingingsvoorwaarden van
    de markt voor vlakglas met een andere dikte . Voorts had
    de Commissie Ierland, en niet de gehele Gemeenschap          Hij stelt, dat de Europese Unie hem als vergoeding moet
   als relevante geografische markt in aanmerking moeten         betalen de volledige aanvullende steun die hij zou hebben
   nemen, gelet op de bijzondere mededingingsvoorwaar           ontvangen indien de tonnenmaat op grond van het Verdrag
   den op de Ierse markt voor vlakglas met een dikte van         van Londen zou zijn vastgesteld, of ten minste een evenredig
   4 mm .                                                        bedrag, aangezien een deel van de steun uit nationale
                                                                 middelen wordt betaald .


title: Zaak C-688/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 21 december 2015 — Agnieška Anisimovienė e.a.

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 21 december 2015 — Agnieška Anisimovienė e.a.
   (Zaak C-688/15)
   (2016/C 106/20)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Agnieška Anisimovienė e.a.

      Verwerende partij: BAB bankas Snoras

               1)

               Moet [richtlijn 94/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels (depositogarantierichtlijn)] (1) aldus worden uitgelegd dat bedragen die met instemming van personen worden gedebiteerd of door die personen zelf worden overgemaakt of betaald op een op naam van een kredietinstelling bij een andere kredietinstelling geopende rekening, als deposito’s in de zin van die richtlijn kunnen worden aangemerkt?

               2)

               Moet artikel 7, lid 1, juncto artikel 8, lid 3, van de depositogarantierichtlijn aldus worden begrepen dat aan iedere persoon wiens vordering kan worden vastgesteld vóór de datum van de vaststelling of uitspraak als bedoeld in artikel 1, lid 3, onder i) en ii), van de depositogarantierichtlijn, een uitkering uit de depositoverzekering moet worden gedaan tot het bedrag dat is vastgesteld in artikel 7, lid 1?

               3)

               Is voor de toepassing van de depositogarantierichtlijn de definitie van een „normale banktransactie” relevant voor de uitlegging van het begrip „deposito” als een creditsaldo dat uit banktransacties voortvloeit? Moet met die definitie ook rekening worden gehouden bij de uitlegging van het begrip „deposito” in nationale wettelijke maatregelen waarbij de depositogarantierichtlijn is omgezet?

               4)

               Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet het begrip „normale banktransactie” in artikel 1, lid 1, van de depositogarantierichtlijn dan worden begrepen en uitgelegd?

                           a)

                           Welke banktransacties moeten als normaal worden aangemerkt en aan de hand van welke criteria moet worden bepaald of een specifieke banktransactie een normale banktransactie is?

                           b)

                           Moet bij de uitlegging van het begrip „normale banktransactie” rekening worden gehouden met het doel van de verrichte banktransacties dan wel met de partijen waartussen die banktransacties worden verricht?

                           c)

                           Moet het begrip „deposito” dat in de depositogarantierichtlijn is gebruikt als een creditsaldo dat uit normale banktransacties voortvloeit, aldus worden uitgelegd dat het alleen gevallen omvat waarin alle transacties waaruit een creditsaldo voortvloeit, als normale transacties worden aangemerkt?

               5)

               Indien gelden niet onder de definitie van een deposito in de zin van de depositogarantierichtlijn vallen, maar de lidstaat ervoor heeft gekozen om de depositogarantierichtlijn en [richtlijn 97/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 maart 1997 inzake de beleggerscompensatiestelsels (beleggerscompensatierichtlijn)] (2) aldus in nationaal recht om te zetten dat gelden waarop de deposant recht heeft wegens de verplichting van een kredietinstelling om beleggingsdiensten te verrichten, ook als deposito’s worden aangemerkt, kan de depositodekking dan pas worden toegepast nadat is vastgesteld dat de kredietinstelling in een concreet geval als een beleggingsonderneming heeft gehandeld en gelden aan haar werden overgemaakt met het oog op de uitvoering van beleggingsverrichtingen en -activiteiten in de zin van de beleggerscompensatierichtlijn en [richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van richtlijn 93/22/EEG van de Raad (Markets in Financial Instruments Directive; hierna: „MiFID”)] (3)?

      (1)  PB L 135, blz. 5.

      (2)  PB L 84, blz. 22.

      (3)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-560/08: Beroep ingesteld op 17 december 2008 — Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/11

         Beroep ingesteld op 17 december 2008 — Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-560/08)
   (2009/C 55/18)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán, D. Recchia en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens:

                           —

                           de artikelen 2, lid 1, 3, leden 1 of 2, al naar het geval, 4 en 5 van richtlijn 85/337/EEG (1) van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, met betrekking tot de gescheiden projecten voor verdubbeling en/of verbetering van de deeltrajecten 1, 2 en 4 van de provinciale weg M-501; de artikelen 6, lid 2, en 8 van richtlijn 85/337 met betrekking tot de gescheiden projecten voor verdubbeling en/of verbetering van de deeltrajecten 2 en 4 van de provinciale weg M-501, en artikel 9 van richtlijn 85/337 met betrekking tot de gescheiden projecten voor verdubbeling en/of verbetering van de deeltrajecten 1, 2 en 4 van de provinciale weg M-501;

                           —

                           artikel 6, leden 3 en 4, van richtlijn 92/43/EEG (2) van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, in samenhang met artikel 7 van deze richtlijn, met betrekking tot de gescheiden projecten voor verdubbeling en/of verbetering van de deeltrajecten 1, 2 en 4 van de provinciale weg M-501 wat betreft de speciale beschermingszone voor vogels ES 0000056 „Encinares del río Alberche y río Cofio (steeneikenbosjes langs de Alberche en de Cofio)”;

                           —

                           en richtlijn 92/43/EEG, zoals uitgelegd bij de arresten van het Hof van 13 januari 2005 in zaak C-117/03 en 14 september 2006 in zaak C-244/05, evenals de verplichtingen die voortvloeien uit artikel 12, lid 1, sub b en d, van deze richtlijn met betrekking tot de gescheiden projecten voor verdubbeling en/of verbetering van deeltraject 1 van de provinciale weg M-501 wat betreft het gebied dat is voorgesteld als gebied van communautair belang ES 3110005 „Cuenca del río Guadarrama (stroomgebied van de Guadarrama)”, en van de deeltrajecten 2 en 4 wat betreft het gebied dat is voorgesteld als gebied van communautair belang ES 3110007 „Cuencas de los ríos Alberche y Cofio (stroomgebieden van de Alberche en de Cofio)”;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep van de Commissie heeft betrekking op de door de Spaanse autoriteiten goedgekeurde of eventueel uitgevoerde projecten voor de verdubbeling of de verbetering van de provinciale weg M-501 (autonoom gewest Madrid). De Commissie is van mening dat het Koninkrijk Spanje met betrekking tot die projecten de verplichtingen niet nakomt die op hem rusten krachtens richtlijn 85/337, in haar oorspronkelijke of gewijzigde versie, en richtlijn 92/43/EEG, zoals uitgelegd bij de arresten van het Hof van 13 januari 2005 in zaak C-117/03 en 14 september 2006 in zaak C-244/05.

      (1)  PB L 175, blz. 40.

      (2)  PB L 206, blz. 7.


title: Zaak T-515/11: Arrest van het Gerecht van 6 juni 2013 — Delphi Technologies/BHIM (INNOVATION FOR THE REAL WORLD) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk INNOVATION FOR THE REAL WORLD — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/72

         Arrest van het Gerecht van 6 juni 2013 — Delphi Technologies/BHIM (INNOVATION FOR THE REAL WORLD)
   (Zaak T-515/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk INNOVATION FOR THE REAL WORLD - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 225/159
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Delphi Technologies, Inc. (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: C. Albrecht en J. Heumann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 23 juni 2011 (zaak R 1967/2010-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken INNOVATION FOR THE REAL WORLD als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Delphi Technologies, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 355 van 3.12.2011.


title: Zaak C-617/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 23 november 2015 — Hummel Holding A/S/Nike Inc. en Nike Retail B.V.

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/37

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 23 november 2015 — Hummel Holding A/S/Nike Inc. en Nike Retail B.V.
   (Zaak C-617/15)
   (2016/C 038/50)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hummel Holding A/S

      Verwerende partijen: Nike Inc., Nike Retail B.V.

      Prejudiciële vraag

   Onder welke omstandigheden moet een juridisch zelfstandige, in een lidstaat van de Unie gevestigde kleindochter van een onderneming, die zelf geen zetel heeft in de Unie, worden aangemerkt als „vestiging” van de onderneming in de zin van artikel 97, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Gemeenschapsmerk (1)?

      (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Zaak C-483/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — KA Finanz AG/Sparkassen Versicherung AG Vienna Insurance Group (Prejudiciële verwijzing — Verdrag van Rome — Toepasselijk recht — Grensoverschrijdende fusie — Richtlijn 78/855/EEG — Richtlijn 2005/56/EG — Fusie door overneming — Bescherming van de schuldeisers — Overgang van alle activa en passiva van de overgenomen vennootschap op de overnemende vennootschap)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/14

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — KA Finanz AG/Sparkassen Versicherung AG Vienna Insurance Group
      (Zaak C-483/14) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Verdrag van Rome - Toepasselijk recht - Grensoverschrijdende fusie - Richtlijn 78/855/EEG - Richtlijn 2005/56/EG - Fusie door overneming - Bescherming van de schuldeisers - Overgang van alle activa en passiva van de overgenomen vennootschap op de overnemende vennootschap))
      (2016/C 211/15)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Oberste Gerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: KA Finanz AG

         Verwerende partij: Sparkassen Versicherung AG Vienna Insurance Group

         Dictum

                  1)

                  Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat:

                              —

                              de uitlegging van door de overgenomen vennootschap afgesloten leningsovereenkomsten als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, de nakoming van de uit die overeenkomsten voortvloeiende verplichtingen en de wijzen waarop deze kunnen tenietgaan, na een grensoverschrijdende fusie door overneming worden beheerst door het recht dat ook vóór deze fusie al op deze overeenkomsten van toepassing was;

                              —

                              in een geval als dat van het hoofdgeding, de bescherming van de schuldeisers van de overgenomen vennootschap wordt geregeld door het nationale recht dat op die vennootschap van toepassing was.

                  2)

                  Artikel 15 van de Derde richtlijn (78/855/EEG) van de Raad van 9 oktober 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, onder g), van het Verdrag betreffende fusies van naamloze vennootschappen, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/109/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling geen rechten verleent aan de emittent van effecten waaraan bijzondere rechten verbonden zijn maar die geen aandelen zijn, maar wel aan de houders ervan.

         (1)  PB C 46 van 9.2.2015.


title: Zaak C-345/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 12 juni 2017 — Sergejs Buivids

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 12 juni 2017 — Sergejs Buivids
   (Zaak C-345/17)
   (2017/C 277/39)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker tot cassatie: Sergejs Buivids

      Andere partij in de procedure: Datu valsts inspekcija

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vallen gedragingen als die welke in deze zaak aan de orde zijn, te weten het maken, in een politiekantoor, van videobeelden van politieagenten die procedurele handelingen verrichten, en het plaatsen van de video op de website www.youtube.com, binnen de werkingssfeer van richtlijn 95/46 (1)?

               2)

               Moet richtlijn 95/46 aldus worden uitgelegd dat dergelijke gedragingen kunnen worden beschouwd als een verwerking van persoonsgegevens voor journalistieke doeleinden in de zin van artikel 9 daarvan?

      (1)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 1995, L 281, blz. 31).


title: Zaak C-172/13: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 februari 2015 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Artikel 49 VWEU — Artikel 31 van de EER-Overeenkomst — Vennootschapsbelasting — Groepen vennootschappen — Groepsaftrek — Overdracht van door een niet-ingezeten dochteronderneming geleden verliezen — Voorwaarden — Datum waarop wordt bepaald of de verliezen van de niet-ingezeten dochteronderneming definitief zijn)

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/2

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 februari 2015 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
      (Zaak C-172/13) (1)

      ((Niet-nakoming - Artikel 49 VWEU - Artikel 31 van de EER-Overeenkomst - Vennootschapsbelasting - Groepen vennootschappen - Groepsaftrek - Overdracht van door een niet-ingezeten dochteronderneming geleden verliezen - Voorwaarden - Datum waarop wordt bepaald of de verliezen van de niet-ingezeten dochteronderneming definitief zijn))
      (2015/C 107/02)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Roels en R. Lyal, gemachtigden)

         Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: V. Kaye, S. Brighouse en A. Robinson, gemachtigden, bijgestaan door D. Ewart, QC, en S. Ford, barrister)

         Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en K. Petersen, gemachtigden), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: A. Rubio González en A. Gavela Llopis, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. K. Bulterman en J. Langer, gemachtigden) en Republiek Finland (vertegenwoordiger: S. Hartikainen, gemachtigde)

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

                  3)

                  De Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Finland dragen hun eigen kosten.

         (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-485/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 september 2016 door Universal Protein Supplements Corp. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 juni 2016 in de zaken T-727/14 en T-728/14: Universal Protein Supplements/EUIPO — H Young Holdings (ANIMAL)

text:
               27.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/4

         Hogere voorziening ingesteld op 7 september 2016 door Universal Protein Supplements Corp. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 juni 2016 in de zaken T-727/14 en T-728/14: Universal Protein Supplements/EUIPO — H Young Holdings (ANIMAL)
   (Zaak C-485/16 P)
   (2017/C 095/09)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Universal Protein Supplements Corp. (vertegenwoordiger: S. Malynicz QC)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), H Young Holdings plc
   Bij beschikking van 31 januari 2017 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak F-131/06: Beroep ingesteld op 24 november 2006 — Steinmetz/Commissie

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/86

         Beroep ingesteld op 24 november 2006 — Steinmetz/Commissie
   (Zaak F-131/06)
   (2006/C 326/174)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Robert Steinmetz (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: J. Choucroun, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 21 februari 2006 houdende weigering om de overeenkomst tussen partijen volledig uit te voeren;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker van 1 EUR als symbolische vergoeding voor de immateriële schade die verzoeker door het bestreden besluit heeft geleden;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker heeft met de Commissie een overeenkomst gesloten om door middel van een minnelijke regeling het geschil te beëindigen dat hij in zaak T-155/05 (1) aan het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft voorgelegd.
   Verzoeker verwijt de Commissie dat zij de overeenkomst slechts ten dele uitvoert.
   Tot staving van zijn beroep stelt hij onder meer dat de Commissie de beginselen van legaliteit, van pacta sunt servanda, van bescherming van gewettigd vertrouwen, de zorgplicht, en het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden.

      (1)  PB C 155 van 25.6.2006, blz. 26.


title: Zaak C-464/11: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 8 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Palermo — Sezione Distaccata di Bagheria — Italië) — Paola Galioto/Maria Guccione, Maria Piera Savona, Fabio Savona

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/18

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 8 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Palermo — Sezione Distaccata di Bagheria — Italië) — Paola Galioto/Maria Guccione, Maria Piera Savona, Fabio Savona
   (Zaak C-464/11) (1)

   2013/C 108/38
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 340 van 19.11.2011.


title: Beroep, op 12 december 1996 ingesteld door E. Eiselt tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-208/96)

text:
Nr. C 94/ 16           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               22 . 3 . 97
Beroep, op 12 december 1996 ingesteld door E. Eiselt                 aan andere collega's van het Centrum dienstreizen voor
      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                 studiedoeleinden worden toegekend.
                        ( Zaak T-208/96 )
                           ( 97/C 94/36 )                            Wat de grond van de zaak betreft, worden drieërlei bezwa
                                                                     ren geformuleerd:
                      (Procestaai: Italiaans)
                                                                     — schending van artikel 24 van het Statuut door de wei
                                                                         gering om de bij - en nascholing van de belangheb
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                    bende te vergemakkelijken;
meenschappen is op 12 december 1996 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                  — kennelijke discriminatie van verzoeker ten aanzien van
E. Eiselt, ambtenaar bij de Commissie van de Europese
                                                                         de behandeling die andere personeelsleden van het
Gemeenschappen, wonende te Ispra (Varese, Italië ), verte
                                                                          Centrum, en met name een bepaalde collega, genieten;
genwoordigd en bijgestaan door G. Marchesini, advocaat
bij de Italiaanse Corte di cassazione, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advo               — het aan verzoeker opdragen van taken in de grafische
caat aldaar, Rue Mathias 8—10 .                                          sector en het onderbenutten van verzoekers beroepsbe
                                                                         kwaamheid op het gebied van de fotografie, de sector
                                                                         waarin hij is gespecialiseerd .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— de weigering om verzoeker toestemming te verlenen
       voor het volgen van bij - en nascholing, zoals in het on
       derhavige geval is gevraagd, nietig te verklaren wegens
       schending van artikel 24, derde alinea , van het Statuut      Beroep, op 17 december 1996 ingesteld door E. Palermo
       en van het algemene beginsel van non-discriminatie;               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-2 12/96 )
— vast te stellen dat het aan verzoeker opdragen van ta
                                                                                ( 97/C 94/37 )
       ken waarvoor deze niet is opgeleid en aanvankelijk
       niet was aangeworven, niet in het belang van de Instel
       ling en derhalve onwettig is;                                                     (Procestaai: Italiaans)
— de Commissie te veroordelen verzoeker ter vergoeding               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
       van zijn morele schade een bedrag van 10 000 ecu te           meenschappen is op 17 december 1996 beroep ingesteld
       betalen;                                                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                     E. Palermo, wonende te Rome, gewezen ambtenaar van de
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
— verweerster in alle kosten te verwijzen.                           woordigd door G. Marchesini, advocaat bij de Corte di
                                                                     cassazione della Repubblica italiana, domicilie gekozen
Middelen en voornaamste argumenten                                   hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advo
                                                                     caat aldaar, Rue Mathias Hardt 8—10.
Verzoeker, ambtenaar in de categorie B bij het Gemeen               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
schappelijk Centrum voor onderzoek te Ispra, verklaart
dat hij destijds is aangeworven voor zijn bijzondere kun
digheid en ervaring op het gebied van fotografische tech            — de verordeningsbepalingen waarop de bestreden han
nieken, een sector waarmee hij zich tot voor kort uitslui               deling berust onwettig te verklaren,
tend had beziggehouden . Nadat verzoeker bij het Gerecht
van eerste aanleg een beroep had ingesteld wegens een
aantal feiten en omstandigheden die zich in zijn dienst              — nietig te verklaren de pensioenafrekening voor februari
hadden voorgedaan, werd hij verplicht naar een andere                     1996 zowel betreffende de terugvordering van het be
dienst over te gaan en verloor hij zijn aanvankelijke func              weerdelijk onverschuldigd betaalde als betreffende de
tie . Verzoeker wijst erop, dat de Commissie er de voorkeur              toegepaste aanpassingscoëfficiënt,
aan heeft gegeven, het geschil met een dading en een be
vordering te beëindigen . In die context gebeurde de in ge          — de Commissie ertoe te veroordelen de daaruit voort
ding zijnde weigering om de bij - en nascholing van verzoe              vloeiende maatregelen te treffen, zowel ten aanzien
ker te vergemakkelijken door hem te laten deelnemen aan                  van de betalingen als van de achtereenvolgens uitge
een cursus specialisatie in fotografische technieken bij een             voerde terugvorderingen,
instituut te Zürich .
                                                                     — een en ander vermeerderd met 8 % rente over de ver
Volgens verzoeker is die weigering des te minder gerecht                schuldigde bedragen , alsook verwijzing in de kosten
vaardigd, daar zij schril afsteekt tegen de gulheid waarmee              van het geding.