title: Zaak C-177/10: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo n o 12 de Sevilla — Spanje) — Francisco Javier Rosado Santana/Consejería de Justicia y Administración Pública de la Junta de Andalucía (Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Clausule 4 — Toepassing van raamovereenkomst op ambtenaren — Non-discriminatiebeginsel)

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 12 de Sevilla — Spanje) — Francisco Javier Rosado Santana/Consejería de Justicia y Administración Pública de la Junta de Andalucía
   (Zaak C-177/10) (1)

   (Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 4 - Toepassing van raamovereenkomst op ambtenaren - Non-discriminatiebeginsel)
   2011/C 311/15
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 12 de Sevilla

      Partijen

      Verzoekende partij: Francisco Javier Rosado Santana

      Verwerende partij: Consejería de Justicia y Administración Pública de la Junta de Andalucía

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 12 de Sevilla — Uitlegging van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999, betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Clausule 4 van de bijlage (non-discriminatiebeginsel) — Werkingssfeer — Door constitutionele rechter toelaatbaar geachte discriminatie — Verplichtingen van de nationale rechter

      Dictum

               1)

               Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, en de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die in de bijlage daarbij is opgenomen, moeten in die zin worden uitgelegd dat zij, ten eerste, van toepassing zijn op arbeidsovereenkomsten en arbeidsverhoudingen die zijn aangegaan met instanties en andere entiteiten in de openbare sector en, ten tweede, vereisen dat elk verschil in behandeling van ambtenaren in vaste dienst ten opzichte van vergelijkbare ambtenaren in tijdelijke dienst van een lidstaat louter op grond van het feit dat laatstgenoemden voor bepaalde tijd werken, is uitgesloten, tenzij dit verschil in behandeling om objectieve redenen is gerechtvaardigd, in de zin van clausule 4, punt 1, van die raamovereenkomst.

               2)

               Clausule 4 van die raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet in die zin worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat de diensttijd die is vervuld door een ambtenaar in tijdelijke dienst van een overheidsinstantie niet in aanmerking wordt genomen voor de toegang van die ambtenaar, die in tussentijd ambtenaar in vaste dienst geworden, tot een interne bevordering waarop enkel ambtenaren in vaste dienst aanspraak kunnen maken, tenzij die uitsluiting om objectieve redenen gerechtvaardigd is, in de zin van punt 1 van die clausule. Het enkele feit dat de ambtenaar in tijdelijke dienst die diensttijd heeft vervuld op basis van een arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding voor bepaalde tijd, vormt niet een dergelijke objectieve reden.

               3)

               Het primaire recht van de Unie, richtlijn 1999/70 en genoemde raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich, in beginsel, niet verzetten tegen een nationale regeling die bepaalt dat het beroep van een ambtenaar in vaste dienst tegen een besluit om hem niet toe te laten tot een vergelijkend onderzoek — welk beroep is gebaseerd op het feit dat die procedure in strijd was met clausule 4 van voornoemde raamovereenkomst — moet worden ingesteld binnen een vervaltermijn van twee maanden vanaf de datum van publicatie van de aankondiging van vergelijkend onderzoek. Een dergelijke termijn kan evenwel niet worden tegengeworpen aan een ambtenaar in vaste dienst die heeft deelgenomen aan dat vergelijkend onderzoek, is toegelaten tot de tests en wiens naam is geplaatst op de definitieve lijst van geslaagde kandidaten van dat vergelijkend onderzoek, wanneer deze de uitoefening van de door de raamovereenkomst verleende rechten in de praktijk onmogelijk of uiterst moeilijk kon maken. In die omstandigheden kan de termijn van twee maanden pas ingaan vanaf de kennisgeving van de beschikking waarbij zijn toelating tot dat vergelijkend onderzoek en zijn aanstelling als ambtenaar in vaste dienst in de hogere groep zijn ingetrokken.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


title: Zaak T-539/12: Beroep ingesteld op 12 december 2012 — Ziegler/Commissie

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/16

         Beroep ingesteld op 12 december 2012 — Ziegler/Commissie
   (Zaak T-539/12)
   2013/C 55/29
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ziegler SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: J. Bellis, M. Favart en A. Bailleux, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               verklaren dat de handelwijze van de Europese Commissie heeft geleid tot de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie ten opzichte van verzoekster;

               —

               de Europese Unie veroordelen tot betaling aan verzoekster van het bedrag van 1 472 000 EUR, vermeerderd met rente vanaf 11 maart 2008 tot de datum van algehele betaling, alsmede het bedrag van 112 872,50 EUR per jaar vanaf 11 maart 2008, vermeerderd met rente tot de datum van algehele betaling;

               —

               de Europese Unie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De schade waarvan verzoekster om vergoeding door de Europese Unie verzoekt, bevat twee onderscheiden posten.
   In de eerste plaats stelt verzoekster schade te hebben geleden door de geldboete van 9 200 000 EUR, vermeerderd met rente van 7,60 % per jaar, die haar is opgelegd bij de beschikking van de Commissie van 11 maart 2008 in zaak COMP/38.543 — Internationale verhuisdiensten, wegens een inbreuk waarvoor de Unie gedeeltelijk aansprakelijk is. De schade die verzoekster stelt te hebben geleden, werd veroorzaakt door het feit dat de Europese Unie in dubbel opzicht onrechtmatig heeft gehandeld:

               —

               Enerzijds heeft de Unie, doordat zij de terugbetaling van de verhuiskosten van haar ambtenaren afhankelijk heeft gesteld van de verkrijging van drie verschillende verhuisoffertes en doordat zij geen enkele controle heeft uitgeoefend op de tenuitvoerlegging van deze verplichting, terwijl zij zeer goed op de hoogte was van de wantoestanden waartoe deze praktijk zou leiden, een rechtskader gecreëerd dat gunstig was voor het plegen van de inbreuk op artikel 101 VWEU waarvoor de verhuisondernemingen later werden bestraft. Aldus is de Unie haar zorgvuldigheidsplicht niet nagekomen en heeft zij verzoeksters fundamenteel recht van behoorlijk bestuur geschonden.

               —

               Anderzijds hebben de ambtenaren van de Europese Unie, door verzoekster schaduwbestekken te vragen, in hun hoedanigheid van personeelsleden verzoekster rechtstreeks aangespoord tot het plegen van de inbreuk waarvoor deze laatste is bestraft. Via haar ambtenaren heeft de Europese Unie dus bijgedragen tot de schending van artikel 101 VWEU, waarvoor zij vervolgens een sanctie heeft opgelegd, en heeft zij bovendien verzoeksters recht op een eerlijk proces geschonden.

         In de tweede plaats lijdt verzoekster sinds de vaststelling van de beschikking van 11 maart 2008 een aanzienlijk inkomstenverlies doordat de praktijk van de schaduwbestekken niet is stopgezet en verzoeksters weigering om in te gaan op dergelijke verzoeken ertoe leidt dat zij van de betrokken markten wordt uitgesloten, zodat zij voor de ambtenaren van de Europese instellingen louter nog zeer weinig verhuisdiensten verricht. De niet-nakoming van de zorgvuldigheidsplicht door de Unie ligt ten grondslag aan de aldus door verzoekster geleden schade.


title: Zaak C-453/03: Verzoek van de High Court of Justice, (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) van 23 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The queen op verzoek van 1) ABNA Ltd, 2) Denis Brinicombe (partner in een vennootschap), 3) BOCM Pauls Ltd, 4) Devenish Nutrition Ltd, 5) Nutrition Services (International) Ltd, 6) Primary Diets Ltd en 1) The Secretary of State for Health, 2) Food Standards Agency

text:
C 7/22                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          10.1.2004
                (i)   zijn de verrichtingen tussen B en de ver-          27 oktober 2003, in het geding tussen The Queen op verzoek
                      bonden vennootschappen binnen de lid-              van 1) ABNA Ltd, 2) Denis Brinicombe (partner in een
                      staat („A”, „C” en „D”), met het oog op de         vennootschap), 3) BOCM Pauls Ltd, 4) Devenish Nutrition Ltd,
                      toepassing van de BTW, leveringen of               5) Nutrition Services (International) Ltd, 6) Primary Diets Ltd
                      diensten door of aan die vennootschappen           en 1) The Secretary of State for Health, 2) Food Standards
                      binnen het kader van hun economische               Agency, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                      activiteiten; en indien dit niet het geval is,     verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                         vraag:
                (ii) welke elementen dienen in overweging
                      te worden genomen om de identiteit te
                      bepalen van de verrichter van de diensten          Zijn artikel 1, lid 1, sub b, van richtlijn 2002/2 (1) en/of
                      bestaande in de terbeschikkingstelling van         artikel 1, lid 4, van richtlijn 2002/2, voorzover dit artikel 5
                      de fruitautomaten?                                 quater, lid 2, sub a, van richtlijn 79/373 (2) wijzigt door de
                                                                         opsomming van percentages voor te schrijven, nietig wegens:
      4.   a)   Bestaat er een beginsel van rechtsmisbruik dat
                (onafhankelijk van de interpretatie gegeven aan
                de BTW-richtlijnen) het mogelijk maakt het               a)    het ontbreken van een rechtsgrondslag in artikel 152,
                beoogde voordeel in een geval als het onderha-                 lid 4, sub b, EG;
                vige uit te sluiten?
                                                                         b)    inbreuk op het fundamentele eigendomsrecht;
           b)   In voorkomend geval, welk effect sorteert het
                in omstandigheden zoals in het onderhavige               c)    inbreuk op het evenredigheidsbeginsel?
                geval?
      5.   a)   In hoeverre is het feit dat A, C en D geen               (1) van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot
                dochterondernemingen zijn van B, en dat B                    wijziging van richtlijn 79/373/EEG van de Raad betreffende het
                geen juridische of economische controle heeft                verkeer van mengvoeders en tot intrekking van richtlijn 91/357/
                over A, C en D, eventueel ter zake dienend?                  EEG van de Commissie (PB 2002 L 63, blz. 23).
                                                                         (2) van de Raad van 2 april 1979 betreffende de handel in mengvoe-
           b)   Zou het antwoord op gelijk welke van de                      ders (PB L 86 van 6.4.1979, blz. 30).
                bovenstaande vragen anders zijn, indien de
                vorm van beheer gevoerd door B in zijn exploi-
                tatiezetel gelegen buiten het grondgebied van
                de Gemeenschap noodzakelijk zou zijn voor
                het verrichten van diensten die hierin bestaan
                dat fruitautomaten ter beschikking van de con-
                sumenten worden gesteld, en A, C, noch D deze
                activiteiten verrichten?                                 Beroep, op 27 oktober 2003 ingesteld door Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.                                                                      bliek
(2) PB L 326 van 21.11.1986, blz. 40.
                                                                                (Zaak C-456/03)
                                                                                (2004/C 7/36)
Verzoek van de High Court of Justice, (England & Wales),
Queen’s Bench Division (Administrative Court) van
23 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
geding tussen The queen op verzoek van 1) ABNA Ltd,                      op 27 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
2) Denis Brinicombe (partner in een vennootschap),                       bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
3) BOCM Pauls Ltd, 4) Devenish Nutrition Ltd, 5) Nutri-                  vertegenwoordigd door K. Banks als gemachtigde, domicilie
tion Services (International) Ltd, 6) Primary Diets Ltd en               gekozen hebbende te Luxemburg.
1) The Secretary of State for Health, 2) Food Standards
                              Agency
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-453/03)
                                                                         —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                          (2004/C 7/35)                                        wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                               die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 98/44/EG van
                                                                               het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998
De High Court of Justice, (England & Wales), Queen’s Bench                     betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische
Division Administrative Court heeft bij beschikking van 23 ok-                 uitvindingen (1), de krachtens artikel 15 van deze richtlijn
tober 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                  op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;


title: Zaak C-600/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2016 door National Iranian Tanker Company tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 14 september 2016 in zaak T-207/15, National Iranian Tanker Company/Raad van de Europese Unie

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/28

         Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2016 door National Iranian Tanker Company tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 14 september 2016 in zaak T-207/15, National Iranian Tanker Company/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-600/16 P)
   (2017/C 030/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: National Iranian Tanker Company (vertegenwoordigers: T. de la Mare QC, M. Lester QC, J. Pobjoy, barristers, R. Chandrasekera, S. Ashley en C. Murphy, solicitors)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het arrest van het Gerecht van 14 september 2016 in zaak T-207/15, National Iranian Tanker Company/Raad van de Europese Unie;

               —

               afdoening van de zaak voor het Gerecht door het Hof, meer bepaald:

                           —

                           nietigverklaring van besluit (GBVB) 2015/236 van de Raad van 12 februari 2015 (1) en van uitvoeringsverordening (EU) 2015/230 van de Raad van 12 februari 2015 (2), voor zover zij rekwirante betreffen;

                           —

                           subsidiair, verklaring dat a) artikel 20, lid 1, onder c), van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 (3) (zoals gewijzigd), en b) artikel 23, lid 2, onder d), van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 (4) (zoals gewijzigd), niet-toepasselijk zijn voor zover zij rekwirante betreffen, omdat zij onrechtmatig zijn, en

               —

               verwijzing van verwerende partij in de kosten van de hogere voorziening en van de procedure bij het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat besluit (GBVB) 2015/236 van de Raad van 12 februari 2015 en uitvoeringsverordening (EU) 2015/230 van de Raad van 12 februari 2015 niet in strijd waren met de beginselen van gezag van gewijsde, rechtszekerheid, gewettigd vertrouwen en onherroepelijkheid, of het recht op een doeltreffende voorziening in rechte zoals neergelegd artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               2.

               Tweede middel: het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat in het geval van rekwirante was voldaan aan de criteria voor plaatsing op de lijst.

               3.

               Derde middel: het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de aantasting van rekwirantes grondrechten evenredig was.

               4.

               Vierde middel: het Gerecht heeft ten onrechte rekwirantes subsidiaire argument dat het criterium voor plaatsing op de lijst bij een ruime uitlegging onevenredig wordt, verworpen.

      (1)  Besluit (GBVB) 2015/236 van de Raad van 12 februari 2015 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2015, L 39, blz. 18).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/230 van de Raad van 12 februari 2015 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2015, L 39, blz. 3).

      (3)  Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB 2010, L 195, blz. 39).

      (4)  Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB 2012, L 88, blz. 1).


title: Zaak T-22/02: Beroep, op 7 februari 2002 ingesteld door Sumitomo Chemical Co., Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 109/52               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.5.2002
Beroep, op 30 januari 2002 ingesteld door Interquell                   Middelen:                      —     verkeerde toepassing van ar-
GmbH tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de                                                           tikel 8, lid 1, sub b, van
     interne markt (merken, tekeningen en modellen)                                                         verordening             (EG)
                                                                                nr. 40/94 (1);
                         (Zaak T-20/02)                                                               —     schending van verordening
                                                                                (EG) nr. 40/94 wegens niet-
                                                                                inaanmerkingneming van
                        (2002/C 109/100)                                                                    artikel 12 ervan.
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het     (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:             inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                               Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 30 januari 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,              Beroep, op 7 februari 2002 ingesteld door Sumitomo
tekeningen en modellen) door Interquell GmbH, te Wehringen             Chemical Co., Ltd tegen Commissie van de Europese
(Duitsland), vertegenwoordigd door G. J. Hodapp, advocaat.                                    Gemeenschappen
Andere partij voor de kamer van beroep: SCA Nutrition Ltd.,
te Lichfield (Verenigd Koninkrijk).
                                                                                (Zaak T-22/02)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                           (2002/C 109/101)
—     te vernietigen de beslissing R 264/2000-2 van de tweede                                  (Procestaal: Engels)
      kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie
      binnen de interne markt van 27 november 2001;
—     het Bureau te verwijzen in de kosten.                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 7 februari 2002 beroep ingesteld tegen de
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Sumitomo
                                                                       Chemical, Co. Ltd, vertegenwoordigd door M. Klusmann en
                                                                       V. Turner van het kantoor Freshfields Bruckhaus Deringer,
Middelen en voornaamste argumenten                                     Düsseldorf (Duitsland).
Aanvrager van het ge-          verzoekster                             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
meenschapsmerk:
                                                                       —     beschikking C(2001) 3695 def van de Commissie van
Betrokken         gemeen-      beeldmerk „HAPPY DOG” voor                    21 november 2001 in zaak COMP/E-1/37.512 — Vitami-
schapsmerk:                    waren van klasse 31 (voedings-                nes, nietig te verklaren ten aanzien van Sumitomo
                               middelen voor honden) — aan-                  Chemical Company;
                               vraag nr. 290577
                                                                       —     verweerster te verwijzen in de kosten.
Houder van het oppo-           SCA Nutrition Ltd.
sitiemerk of -teken in de
oppositie-procedure:
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Oppositiemerk            of    Engels woord- en beeldmerk
-teken:                        „HAPPIDOG” voor waren van               De in deze zaak bestreden beschikking is dezelfde als in zaak
                               klasse 31 (voedingsmiddelen voor        T-15/02 BASF/Commisie (1).
                               honden)
Beslissing oppositie-af-       afwijzing van de merkaanvraag           Tot staving van haar vordering stelt verzoekster:
deling:
                                                                       —     Het recht van de Commissie tot het vaststellen van de
Beslissing kamer van be-       verwerping van het beroep van                 verbodsbeschikking is verjaard. Anders dan verweersters
roep:                          verzoekster                                   opvatting dat de regels betreffende verjaring niet gelden
 ---pagebreak--- 4.5.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 109/53
      voor het recht van verweerster om kartelzaken te onder-             Fine Chemicals Co. Ltd., vertegenwoordigd door M. Klusmann
      zoeken en verbodsbeschikkingen te geven, moeten de                  en V. Turner van het kantoor Freshfields Bruckhaus Deringer,
      regels betreffende verjaring in verordening nr. 2988/74 (2)         Düsseldorf (Duitsland).
      worden geacht van toepassing te zijn op declaratoire
      verbodsbeschikkingen.
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     Het recht van de Commissie tot het geven van een
                                                                          —     beschikking C(2001) 3695 def van de Commissie van
      verbodsbeschikking is verjaard op grond van de algemene
                                                                                21 november 2001 in zaak COMP/E-1/37.512 — Vitami-
      beginselen van gemeenschapsrecht. Aangezien het geen
                                                                                nes, nietig te verklaren ten aanzien van Sumika Fine
      twijfel lijdt dat de gestelde gedraging meer dan vijf jaar
                                                                                Chemicals Co. Ltd.;
      voordat een onderzoek werd ingesteld, was beëindigd,
      bestaat er geen noodzaak en geen rechtvaardiging voor
      een declaratoire beschikking, daar er geen plaats is voor           —     verweerster te verwijzen in de kosten.
      een bevel tot staking van de gedraging zoals in artikel 2
      van de bestreden beschikking is neergelegd, noch voor
      enige andere vorm van straf die door verweerster aan                Middelen en voornaamste argumenten
      verzoekster zou kunnen worden opgelegd. Subsidiair is
      de ratio van verjaringstermijnen in de Europese Unie, dat
      het in het belang is van een goede werking van het recht            De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar
      dat schendingen van het recht na een zeker tijdsverloop             met die in zaak T-22/02 (Sumomito Chemical/Commissie, nog
      niet meer kunnen worden onderzocht of kunnen leiden                 niet gepubliceerd in het PB).
      tot enige vorm van „bestraffing” van de betrokkene.
—     Verweerster was onbevoegd in de zin van artikel 230,
      tweede alinea, EG tot het geven van de bestreden beschik-
      king, aangezien zij daarmee haar bevoegdheden ingevolge
      het Verdrag en verordening nr. 17/62 heeft overschreden.
      Verweerster is op grond van artikel 3 van verordening               Beroep, op 7 februari 2002 ingesteld door M. Lebedef-
      nr. 17/62 of enige andere bepaling niet bevoegd, een                Caponi tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
      declaratoire beschikking te geven indien de inbreuk                                                pen
      reeds is geëindigd na de in artikel 1 van verordening
      nr. 2988/74 gestelde verjaringstermijn.
                                                                                (Zaak T-24/02)
(1) Mededeling nog niet gepubliceerd in het PB.                                                  (2002/C 109/103)
(2) Verordening (EEG) nr. 2988/74 van de Raad van 26 november
    1974 inzake de verjaring van het recht van vervolging en
    van tenuitvoerlegging op het gebied van het vervoers- en het                                  (Procestaal: Frans)
    mededingingsrecht van de Europese Economische Gemeenschap
    (PB L 319 van 29 november 1974, blz. 1).
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 7 februari 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. Le-
                                                                          bedef-Caponi, wonende te Senningerberg (Groothertogdom
                                                                          Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bounéou, advocaat,
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 7 februari 2002 ingesteld door Sumika Fine
Chemicals Co. Ltd. tegen Commissie van de Europese                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                        Gemeenschappen
                                                                          —     nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit nr. 40263
                                                                                van 6 november 2001 waarbij het tot aanstelling bevoegd
                           (Zaak T-23/02)
                                                                                gezag in antwoord op haar klacht nr. 334/01 van
                                                                                18 juli 2001 het bedrag van de haar toekomende morele
                         (2002/C 109/102)                                       schadevergoeding heeft vastgesteld op 1 500 EURO;
                                                                          —     aan verzoekster een bedrag toe te kennen van
                          (Procestaal: Engels)                                  800 000 BEF, thans overeenkomend met 1 000 000 BEF,
                                                                                bij wege van vergoeding van de morele schade die zij
                                                                                heeft geleden door de te late vaststelling (te laat in haar
                                                                                persoonsdossier opgenomen) van haar beoordelingsrap-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                       port voor het tijdvak 1993-1995 en door de te late
schappen is op 7 februari 2002 beroep ingesteld tegen de                        vaststelling van haar beoordelingsrapporten voor de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Sumika                            tijdvakken 1995-1997 en 1997-1999;


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 18 november 2004 in de gevoegde zaken C-261/03 en C-262/03 (verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per l'Emilia-Romagna om een prejudiciële beslissing): Allevamenti Associati Srl tegen Regione Emilia Romagna en Latteria Sociale Moderna Soc.coop.arl tegen Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA) e.a. (Prejudiciële verwijzing — Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Melk en zuivelproducten — Regeling extra heffing — Behandeling en verwerking door melkerij krachtens aannemingsovereenkomst — Begrippen „levering” en „rechtstreekse verkoop”)

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/3

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 18 november 2004
   in de gevoegde zaken C-261/03 en C-262/03 (verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per l'Emilia-Romagna om een prejudiciële beslissing): Allevamenti Associati Srl tegen Regione Emilia Romagna en Latteria Sociale Moderna Soc.coop.arl tegen Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA) e.a. (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering - Melk en zuivelproducten - Regeling extra heffing - Behandeling en verwerking door melkerij krachtens aannemingsovereenkomst - Begrippen „levering” en „rechtstreekse verkoop”)
   (2005/C 69/06)
   Procestaal: Italiaans
   In de gevoegde zaken C-261/03 en C-262/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per l'Emilia-Romagna (Italië) bij beslissingen van 6 mei 2003, ingekomen bij het Hof op 17 juni 2003, in de procedures: Allevamenti Associati Srl tegen Regione Emilia Romagna, in aanwezigheid van Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA) en Latteria Sociale Moderna Soc.coop.arl (C-261/03), en Latteria Sociale Moderna Soc.coop.arl tegen Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA), Servizio Provinciale Agricoltura di Reggio Emilia, Regione Emilia-Romagna, en Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), in aanwezigheid van Allevamenti Associati Srl (C-262/03), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vierde kamer, J. N. Cunha Rodrigues en E. Juhász, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 18 november 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   De artikelen 1, 2 en 9, sub g, van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten, en artikel 1 van verordening (EEG) nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart 1993 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector melk en zuivelproducten, moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer bepaalde hoeveelheden melk door de melk producerende onderneming zonder eigendomsoverdracht aan derden worden toevertrouwd ter uitvoering van een aannemingsovereenkomst inzake de behandeling en verwerking, tegen vergoeding, van die melk tot kaas, boter en wei, in dat geval met het oog op de vaststelling van de melkquota en de toepassing van de extra heffing sprake is van levering.

      (1)  PB C 200 van 23.8.2003.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 19 maart 1998 in zaak T-83/96: G. van der Wal tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Toegang tot informatie - Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom - Weigering van toegang - Draagwijdte van uitzondering uit hoofde van bescherming van algemeen belang - Gerechtelijke procedures - Artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens)

text:
C 137/14              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   2.5.98
                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           4. Verwijst de Commissie in de kosten.
                     van 17 maart 1998
in zaak T-183/95: G. Carraro tegen Commissie van de                (1) PB C 333 van 9.12.1995.
                 Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren Ð Artikel 24 van het Statuut Ð Bijstands-
    plicht Ð Stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing)
                        (98/C 137/27)
                                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    (Procestaal: Italiaans)
                                                                                van 19 maart 1998
                                                                   in zaak T-74/96: G. Tzoanos tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
In zaak T-183/95, G. Carraro, ambtenaar van de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen, tewerkgesteld bij              (Ambtenaren Ð Besluit houdende tuchtrechtelijk ontslag
het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek te Ispra              Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Samenloop van tuchtpro-
en wonende te Ispra (ItalieÈ), vertegenwoordigd door G.            cedure en strafvervolgingen Ð Beoordelingsfouten Ð
Marchesini, advocaat bij de Corte di cassazione van de             Recht van verweer Ð Artikelen 12, 13, 14, 21 en 86 van
Italiaanse Republiek, domicilie gekozen hebbende te                het Statuut Ð Evenredigheidsbeginsel Ð Beginsel van
Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,                   gelijke behandeling Ð Misbruik van bevoegdheid)
rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Euro-
pese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valsesia), betref-                                    (98/C 137/28)
fende, ten eerste, een beroep tot nietigverklaring van het
door de Commissie stilzwijgend genomen besluit tot afwij-
zing van het door verzoeker op 28 juli 1994 ingediend ver-
zoek om bijstand, en ten tweede, een aantal vorderingen
tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Derde Kamer),
samengesteld als volgt: V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A.
Potocki, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,                             (Procestaal: Frans)
op 17 maart 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                   In zaak T-74/96, G. Tzoanos, gewezen ambtenaar van de
1. Verklaart nietig het door de Commissie stilzwijgend             Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
     genomen besluit tot afwijzing van het door verzoeker          Brussel, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat te
     op 28 juli 1994 ingediende verzoek om bijstand.               Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                   kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort
                                                                   Rheinsheim 2, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                   schappen (gemachtigden: G. Valsesia, D. Waelbroeck en
                                                                   O. Speltdoorn), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                                                                   van het besluit van de Commissie van 22 juni 1995 waar-
2. Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker             bij verzoeker tuchtrechtelijk is ontslagen zonder verlies
     van het symbolische bedrag van eÂeÂn ECU ter vergoe-          van zijn recht op ouderdomspensioen, alsmede van het
     ding van morele schade.                                       besluit van 19 februari 1996 houdende uitdrukkelijke
                                                                   afwijzing van de door verzoeker op 21 september 1995
                                                                   tegen het besluit van 22 juni 1995 ingediende klacht, heeft
                                                                   het Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P.
                                                                   Lindh, president, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters;
                                                                   griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 19 maart 1998
3. Verwerpt het beroep voor het overige.                           een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Beroep, op 22 april 1997 ingesteld door L. Bösche tegen het Europees Parlement (Zaak T-128/97)

text:
Nr. C 212/28         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  12 . 7 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                  Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster assembleert rijwielen in Frankrijk onder haar           De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
eigen merk „ Starway", alsmede onder dat van de afnemers            met die in zaak T-16/97 ( M.
in wier opdracht zij rijwielen fabriceert.
                                                                    (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz. 27.
Onderhavig beroep strekt tot nietigverklaring van artikel 2
van Verordening ( EG ) nr. 71 /97 van de Raad tot uitbrei
ding van het definitieve antidumpingrecht, ingesteld bij
Verordening (EEG ) nr. 2474/93 voor rijwielen van oor
sprong uit de Volksrepubliek China op de invoer van
bepaalde onderdelen van rijwielen uit de Volksrepubliek             Beroep, op 16 april 1997 ingesteld door E. Kimman tegen
China , voor zover het van toepassing is op de door ver                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
zoekster verrichte importen .
                                                                                ( Zaak T-l 16/97)
Verzoekster is van mening dat de Raad de bepalingen van                                          ( 97/C 212/56
artikel 13 van Verordening ( EG ) nr. 384/96 heeft geschon
den, voor zover hij het voor de invoer van rijwielen gel                                   (Procestaai: Frans)
dende antidumpingrecht heeft uitgebreid tot de invoer van
rijwielonderdelen, terwijl niet was voldaan aan de voor            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
waarden van artikel 13 , lid 2, in het bijzonder aan het            Gemeenschappen is op 16 april 1997 beroep ingesteld
bepaalde onder 2 . Ten onrechte heeft de Raad geconclu             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
deerd, dat de door verzoekster tijdens de onderzoekperi            E. Kimman, wonende te Riga ( Letland ), vertegenwoordigd
ode ingevoerde rijwielonderdelen van oorsprong uit China            door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
60 % of meer van de totale waarde van de onderdelen van             hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue
het geassembleerde product uitmaakten .                             de Cessange 30 .
Bovendien stelt verzoekster, dat de bestreden verordening           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
in strijd met artikel 190 van het EG-Verdrag niet toerei
kend is gemotiveerd, voorzover de redenen die zijn aange           — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
voerd ter rechtvaardiging van de uitbreiding van het anti               20 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
dumpingrecht tot de door verzoekster ingevoerde rijwiel                 passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
onderdelen geen enkel logisch verband hebben met de                      tuut,
conclusie die zij worden geacht te staven.
                                                                    — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                                                                         Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
                                                                         kelijke afwijzing van zijn klacht,
                                                                    — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
Beroep, op 16 april 1997 ingesteld door E. De Bruyne
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  Middelen en voornaamste argumenten
                       ( Zaak T-l 15/97)
                         ( 97/C 212/55 )                            De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                    met die in zaak T-16/97 ( M.
                      (Procestaai: Frans)
                                                                    (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz. 27.
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
 Gemeenschappen is op 16 april 1997 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
 E. De Bruyne, wonende te Brussel, vertegenwoordigt door
N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb
 bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue de               Beroep, op 22 april 1997 ingesteld door L. Bösche tegen
 Cessange 30 .                                                                          het Europees Parlement
                                                                                ( Zaak T-128/97)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                ( 97/C 212/57)
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     20 juni 1996 tot afwijzing van haar verzoek om de                                       (Procestaai: Frans)
     toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het
     Statuut,                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                     Gemeenschappen is op 22 april 1997 beroep ingesteld
 — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de           tegen het Europees Parlement door L. Bösche, wonende te
     Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk                Luxemburg, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Dema
     kelijke afwijzing van haar klacht,                              seure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie geko
                                                                     zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL,
 — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.             rue de Cessange 30 .
 ---pagebreak--- 12 . 7. 97           I NL 1               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 212/29
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                        ambt tot op de datum van de herplaatsing verschul
                                                                         digd zou zijn, haar wordt betaald vermeerderd met
— het besluit van het Parlement om verzoeker bij de                      gerechtelijke interessen op de voet van 8 % per jaar,
     bevorderingsronde 1996 niet naar rang LA 4 te bevor
     deren, nietig te verklaren,                                     — voor zoveel nodig, nietig te verklaren de brief van de
                                                                         voorzitter van het Europees Parlement, K. Hansch, van
— verweerder in de kosten te verwijzen.                                  9 oktober 1996 waarbij verzoekster in kennis is gesteld
                                                                         van bovengenoemd besluit van het Bureau,
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     — verweerder in alle kosten te verwijzen .
Verzoeker is een ambtenaar van rang LA 5 . Hij komt op
tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om           Middelen en voornaamste argumenten
hem bij de bevorderingsronde 1996 niet naar rang LA 4 te             Verzoekster zet uiteen, dat het Gerecht van eerste aanleg
bevorderen. Hij stelt, dat het tot aanstelling bevoegd gezag         een door het Parlement in 1994 genomen besluit waarbij
geen enkele verklaring heeft gegeven voor zijn weigering             zij van haar ambt is ontheven, nietig heeft verklaard (').
om hem te bevorderen, ofschoon het bevorderingscomité                Daarop heeft het Parlement een nieuw besluit vastgesteld
hem reeds bij de bevorderingsronde 1995 had aanbevolen .             waarbij het, enerzijds, zijn in 1994 genomen besluit om
Het bestreden besluit is dus geenszins gemotiveerd.                  verzoekster van haar ambt te ontheffen, „ bevestigt " en,
                                                                     anderzijds, verzoeksters sollicitatie naar de posten van
Voorts stelt verzoeker, dat het tot aanstelling bevoegd              directeur-generaal bij DG I en bijzonder adviseur bij Epi
gezag zijn verdiensten en die van de andere voor bevorde            centre te Brussel afwijst.
ring naar rang LA 4 in aanmerking komende ambtenaren
niet heeft vergeleken, of dat heeft gedaan zonder rekening           Verzoekster stelt allereerst, dat verweerder niet de nodige
te houden met zijn beoordelingsrapporten en zonder zich              wettelijke consequenties heeft getrokken uit het arrest van
over zijn verdiensten te informeren teneinde het „ fictief           het Gerecht, aangezien het onwettige ontheffingsbesluit
ontbreken " van die rapporten te compenseren . Door de               van 1994 als gevolg van de nietigverklaring met terugwer
vaststelling van het bestreden besluit heeft het tot aanstel        kende kracht wordt geacht nooit te hebben bestaan. Ver
ling bevoegd gezag artikel 45 Ambtenarenstatuut geschon             zoekster had moeten worden herplaatst in de situatie
den, een kennelijke beoordelingsfout begaan en het begin            waarin zij zich op het ogenblik van de vaststelling van het
sel van gelijke behandeling van voor bevordering in aan             nietig verklaarde besluit bevond, en het Parlement zou
merking komende ambtenaren geschonden.                               zich niet op het nietig verklaarde besluit hebben kunnen
                                                                     baseren om het in de onderhavige zaak bestreden besluit
                                                                     vast te stellen . Zij stelt derhalve schending van artikel 176
                                                                     van het EG-Verdrag en van het algemene beginsel van het
                                                                     gezag en de kracht van gewijsde van een rechterlijke
                                                                     beslissing.
Beroep, op 23 april 1997 ingesteld door C. Gómez de
              Enterria tegen Europees Parlement                      Verzoekster stelt ook schending van de artikelen 25 ,
                        ( Zaak T-131/97)                             tweede alinea, en 50 van het Ambtenarenstatuut. Uit het
                                                                     omstreden besluit zou niet met zekerheid en nauwkeurig
                          ( 97/C 212/58 )                            heid kunnen worden opgemaakt, om welke redenen het
                                                                     besluit tot ontheffing van het ambt is genomen en welk
                       (Procestaai: Frans)
                                                                     dienstbelang de toepassing van artikel 50 van het Statuut
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                    rechtvaardigde.
Gemeenschappen is op 23 april 1997 beroep tegen Euro                Verder wijst verzoekster erop, dat zij niet de gelegenheid
pees Parlement ingesteld door C. Gómez de Enterria,                  heeft gekregen haar belangen nuttig te verdedigen alvorens
wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door E. Boige                het besluit werd genomen, daar het tot aanstelling bevoegd
lot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te              gezag ( in het onderhavige geval het Bureau van het Parle
Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar,               ment) geen kennis heeft genomen van de opmerkingen die
rue du Fort Rheinsheim 2 .
                                                                     zij met betrekking tot het omstreden punt heeft geformu
                                                                     leerd, hetgeen een schending van het recht van verweer
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  oplevert.
— nietig te verklaren het besluit ( ref.: PE 251.357/BUR)            Zij voegt eraan toe, dat het bestreden besluit met over
     dat het Bureau van het Europees Parlement tijdens zijn          schrijding en misbruik van bevoegdheid is vastgesteld, aan
     vergadering van 15 en 16 juli 1996 in zijn hoedanig            gezien er andere motieven aan ten grondslag liggen dan
     heid van tot aanstelling bevoegd gezag heeft genomen,           het in artikel 50 van het Statuut bedoelde dienstbelang en
                                                                     de omstandigheden waarin het besluit is vastgesteld, van
— als uitvloeisel van de te nemen beslissing voor recht te           dien aard zijn dat het besluit niet op wettelijk toelaatbare
     verklaren, dat het tot aanstelling bevoegd gezag inge          gronden berust. Verweerder heeft zijn bevoegdheid der
     volge artikel 176 van het EG-Verdrag gehouden is ver           halve gebruikt voor andere doelstellingen dan die waar
     zoekster in al haar rechten te herstellen, en er met            voor zij hem is verleend.
     name op toe te zien, dat het ambt waarvan verzoekster
     is ontheven, haar in haar rang wordt terijggegeven en           Tenslotte betoogt verzoekster, dat verweerder niet heeft
     dat het achterstallige salaris dat haar over de periode         voldaan aan zijn verplichting om de besluiten die de per
     vanaf de datum van ingang van de ontheffing van het              soonlijke situatie van de ambtenaren raken, binnen een


               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/3

         Benoeming van de eerste advocaat-generaal
   (2007/C 269/05)
   Overeenkomstig artikel 10, lid 1, derde alinea, van het Reglement voor de procesvoering heeft het Hof van Justitie de heer L. M. Poiares Maduro benoemd tot eerste advocaat-generaal voor een periode van een jaar die eindigt op 6 oktober 2008


title: Zaak T-11/06: Beroep ingesteld op  19 januari 2006  — Romana Tabacchi tegen Commissie

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/48

         Beroep ingesteld op 19 januari 2006 — Romana Tabacchi tegen Commissie
   (Zaak T-11/06)
   (2006/C 60/90)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Romana Tabacchi Spa (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa en G. Cesare Rizza, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               de aan Romana Tabacchi opgelegde geldboete aanzienlijk te verlagen;

               —

               de Commissie in de kosten van verzoekster te verwijzen;

               —

               alle andere passende maatregelen, ook van instructie, te gelasten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep strekt tot gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 20 oktober 2005 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak COMP/C-38.281/B.2 — Ruwe tabak — Italië), voor wat betreft het gedeelte dat betrekking heeft op de berekening van de aan verzoekster opgelegde geldboete, en bijgevolg tot verlaging van die geldboete.
   In deze beschikking stelt de Commissie vast dat zes ondernemingen die in Italië werkzaam zijn in de sector verwerking van ruwe tabak tussen 1995 en begin 2002 artikel 81, lid 1, EG hebben geschonden door overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen ter coördinatie van hun individuele aankoopstrategieën, een en ander mede door regelmatige uitwisseling van informatie en wederzijdse raadpleging. Inzonderheid, aldus de Commissie, hebben de verwerkers de maximale en de gemiddelde leveringsprijs onderling afgestemd voor de ruwe tabak genaamd Burley, alsmede de hoeveelheden product die zij zouden kopen. Het kartel omvatte tevens concertaties betreffende de offertes voor de openbare veilingen van AIMA-Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo in 1995 en van ATI-Azienda Tabacchi Italiani Spa in 1998.
   De Commissie heeft voorts vastgesteld dat de Associazione Professionale Trasformatori Tabacchi Italiani (APTI) en de Unione Italiana Tabacco (UNITAB) tussen februari 1999 en november 2001 besluiten hebben genomen inzake de respectieve onderhandelingsposities met betrekking tot de prijzen van de afzonderlijke kwaliteitsniveaus van elke tabakssoort, zulks met het oog op het sluiten van centrale akkoorden.
   Tot staving van haar vorderingen beroept verzoekster zich op:

               —

               Schending van het gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel, daar de Commissie heeft nagelaten om bij de berekening van het uitgangsbedrag van de geldboete in aanmerking te nemen dat de concrete weerslag van het kartel op de markt nihil zo niet gering is.

               —

               Onlogische motivering en schending van het beginsel van gelijke behandeling, daar bij de bepaling van het basisbedrag van de geldboete geen rekening is gehouden met de omvang van de betrokken onderneming. Inzonderheid dient het gebruik van de marktquota van het laatste volle jaar van de overtreding worden gematigd en aangepast in alle gevallen waarin de deelneming van een onderneming aan de vastgestelde beperkende gedraging onderbroken is geweest.

               —

               Kennelijk onjuiste beoordeling voorzover de duur van verzoeksters deelneming aan het kartel is bepaald op twee jaar en acht maanden.

               —

               Het buiten beschouwing laten van verzachtende omstandigheden: verzoekster heeft in het kartel slechts een zuiver passieve rol gespeeld en de doelstellingen van de overeenkomsten zijn dikwijls niet bereikt.

               —

               Onbillijkheid en onevenredigheid van de geldboete, die bijna het dubbele van haar vennootschappelijk kapitaal bedraagt.


title: Beroep, op 2 oktober 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-323/96)

text:
23.11.96               INL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 354/ 19
    worden en wanneer het de relevantie van de criteria voor                  zoek in de zin van artikel 3 , lid 2 , derde streepje, van
    toetreding tot de ERU voor de beschikking van de                          genoemde richtlijn ?
    Commissie onderzoekt .
                                                                        (') PB nr . L 158 van 23 . 6 . 1990, blz.. 56 .
— Het Gerecht heeft een kennelijke beoordelingsfout
    gemaakt door aan te nemen, dat de Commissie een
    ontheffing heeft verleend voor de regels voor toetreding
    tot de ERU . De Commissie heeft daarvoor geenszins
    ontheffing verleend .
                                                                        Beroep, op 2 oktober 1996 ingesteld door Commissie van de
— Kennelijke beoordelingsfout doordat het arrest de crite                    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
    ria voor toetreding tot de ERU als vaag, onduidelijk en                                      ( Zaak C-323/96 )
    op discriminerende wijze toepasbaar aanmerkt, terwijl
    die criteria objectief gezien passend, voorspelbaar en                                           96/C 354/37 )
    redelijk nauwkeurig zijn .
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
— Onjuiste redenering en verkeerde uitlegging van arti                 op 2 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
    kel 85 , doordat het arrest voor het verlenen van                   door Commissie van de Europese Gemeenschappen , verte
    ontheffing aan een groep omroepen met een publieke                  genwoordigd door Hendrik van Lier, juridisch adviseur, als
    opdracht criteria lijkt vast te stellen die zo zwaar zijn dat       gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
    het verkrijgen van een ontheffing praktisch onmogelijk              ten kantore van C. Gómez de la Cruz , juridische dienst van
    wordt; het arrest beperkt op ernstige wijze de beoorde             de Commissie van de Europese Gemeenschappen , Centre
    lingsruimte van de Commissie en derhalve haar vermo                Wagner, Kirchberg .
    gen om haar verplichtingen in het kader van de
    toepassing van de mededingingsregels na te komen .                  De Commissie concludeert dat het den Hove behage :
(') PB nr . C 247 van 24 . 8 . 1996 , blz . 12 .                        — vast te stellen dat door noch voor het globale project
                                                                              noch voor elk van de loten , betreffende de constructie
                                                                              van een gebouw voor de Vlaamse Raad , bekendmakin
                                                                              gen te hebben geplaatst in het Publikatieblad van de
                                                                              Europese Gemeenschappen en door de gunningsproce
                                                                              dures niet te hebben toegepast zoals voorzien door de
                                                                              Richtlijnen 89/440/EEG ( 1 ) en 93/37/EEG ( 2 ), en in het
                                                                              bijzonder door lot 4 zonder rechtvaardiging onderhands
Verzoek van het Oberverwaltungsgericht Schleswig-Hol
                                                                              te hebben toegewezen , het Koninkrijk België zijn ver
stein van 10 juli 1996 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                              plichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
geding tussen W. Mecklenburg en de Landrat van Kreis
                                                                              krachtens deze richtlijnen en meer bepaald de artikelen 7
Pinneberg, interveniënt: de vertegenwoordiger van het                         en 1 1 van Richtlijn 93/37/EEG;
                   Openbaar Ministerie te Kiel
                         ( Zaak C-321 /96 )                             — verwerende partij in de kosten te veroordelen .
                            ( 96/C 354/36 )
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Het Oberverwaltungsgericht Schleswig-Holstein — Vierde
Senat — heeft bij beschikking van 1 0 juli 1 996 , ingekomen            Volgens de Commissie betwist verwerende partij niet de
ter griffie van het Hof van Justitie op 1 oktober 1996 , in het         schending van Richtlijn 93/37/EEG ter gelegenheid van de
geding tussen W. Mecklenburg en de Landrat van Kreis                    gunningsprocedures voor het gebouw van de Vlaamse Raad .
Pinneberg, interveniënt : de vertegenwoordiger van het                  Uit de verschillende reacties van de Belgische overheid blijkt
Openbaar Ministerie te Kiel , het Hof van Justitie van de               integendeel dat ze van mening was dat de schending van die
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    bepalingen van Richtlijn 93/37/EEG te wijten was aan een
beslissing over de navolgende vragen :                                  onvoldoende implementering in het nationaal recht van deze
                                                                        richtlijn, te weten dat ten aanzien van de wetgevende
                                                                        lichamen het juridisch kader ontbrak . Het inroepen door
1 . Is het standpunt van een lagere dienst voor landschaps             verweerder van een incorrecte omzetting door hemzelf van
     zorg in het kader van de deelneming van vertegenwoor              bedoelde richtlijn is echter niet ter zake , omdat een Lid-Staat
     digers van het openbaar belang aan een procedure tot               zich niet kan beroepen op bepalingen , praktijken of situaties
     goedkeuring van een plan, een bestuursrechtelijke maat            van interne aard om de niet-naleving van de verplichtingen
     regel van milieubescherming in de zin van artikel 2 ,              die op hem rusten op grond van het communautaire recht te
     onder a ), van Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van                rechtvaardigen .
     7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informa
     tie ( 1 ) ?                                                        (') PB nr . L 210 van 21.7 . 1989 , blz . 1 .
                                                                        ( 2 ) PB nr . L 199 van 9 . 8 . 1993 , blz . 54 .
2 . Is een bestuursrechtelijke procedure in de zin van § 7,
     lid 1 , punt 2 , Umweltinformationsgesetz een vooronder


title: Zaak F-6/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 april 2013 — Rosenbaum/Commissie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/41

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 april 2013 — Rosenbaum/Commissie
   (Zaak F-6/13) (1)

   2013/C 171/87
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 108 13.4.13 blz. 39.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 oktober 2001 in zaak C-133/00 (verzoek van het Employment Appeal Tribunal, London, om een prejudiciële beslissing): J. R. Bowden, J. L. Chapman en J. J. Doyle tegen Tuffnells Parcels Express Ltd (Organisatie van de arbeidstĳd — Richtlĳn 93/104/EG — Artikel 1, lid 3 — Werkingssfeer — Wegvervoer)

text:
10.11.2001              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 317/7
                    ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Eerste kamer)
                           (Eerste kamer)
                                                                                van 20 september 2001
                       van 4 oktober 2001
                                                                           in zaak C-370/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Ierland (1)
in zaak C-133/00 (verzoek van het Employment Appeal
Tribunal, London, om een prejudiciële beslissing):
                                                                           (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijnen 96/49/EG
J. R. Bowden, J. L. Chapman en J. J. Doyle tegen Tuffnells
                                                                                en 96/87/EG)
                      Parcels Express Ltd (1)
                                                                                (2001/C 317/12)
(Organisatie van de arbeidstijd — Richtlijn 93/104/EG —
       Artikel 1, lid 3 — Werkingssfeer — Wegvervoer)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                          (2001/C 317/11)                                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Engels)                             In zaak C-370/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: M. Wolfcarius) tegen Ierland (gemachtigde:
                                                                           D. J. O’Hagan), betreffende een verzoek om vast te stellen
                                                                           dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- bepalingen vast te stellen en/of aan haar mee te delen, welke
                          dentie van het Hof)                              noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 96/49/EG van
                                                                           de Raad van 23 juli 1996 betreffende de onderlinge aanpassing
                                                                           van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van
In zaak C-133/00, betreffende een verzoek aan het Hof                      gevaarlijke goederen per spoor (PB L 235, blz. 25) en aan
krachtens artikel 234 EG van het Employment Appeal Tribu-                  richtlijn 96/87/EG van de Commissie van 13 december 1996
nal, London (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige                tot aanpassing aan de technische vooruitgang van richtlijn
geding tussen J. R. Bowden, J. L. Chapman, J. J. Doyle en                  96/49 (PB L 335, blz. 45), de krachtens die richtlijnen op hem
Tuffnells Parcels Express Ltd, om een prejudiciële beslissing              rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
over de uitlegging van artikel 1, lid 3, van richtlijn 93/104/EG           (Eerste kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpre-
van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal                    sident, P. Jann en L. Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-
aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 307,                  generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 20 september 2001
blz. 18), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt:            een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident, P. Jann en L. Sevón,
rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: L. Hewlett,
administrateur, op 4 oktober 2001 een arrest gewezen waarvan               1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
het dictum luidt als volgt:                                                      stellen en/of aan de Commissie mee te delen, welke noodzakelijk
                                                                                zijn om te voldoen aan richtlijn 96/49/EG van de Raad van
                                                                                23 juli 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de
                                                                                wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke
Artikel 1, lid 3, van richtlijn 93/104/EG van de Raad van                        goederen per spoor, en aan richtlijn 96/87/EG van de
23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie              Commissie van 13 december 1996 tot aanpassing aan de
van de arbeidstijd moet aldus worden uitgelegd, dat alle werknemers              technische vooruitgang van richtlijn 96/49, is Ierland de
in de wegvervoerssector, met inbegrip van het kantoorpersoneel, buiten           krachtens die richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet
de werkingssfeer van genoemde richtlijn vallen.                                  nagekomen.
                                                                           2)    Ierland wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 163 van 10.6.2000.
                                                                           (1) PB C 335 van 25.11.2000.


title: Zaak C-331/11: Beroep ingesteld op 30 juni 2011 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/4

         Beroep ingesteld op 30 juni 2011 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek
   (Zaak C-331/11)
   2011/C 282/07
   Procestaal: Slowaaks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Marghelis en A. Tokár, gemachtigden)

      Verwerende partij: Slowaakse Republiek

      Conclusies

               —

               verklaren dat de Slowaakse Republiek, door de exploitatie van de afvalstortplaats Žilina — Považský Chlmec te hebben toegestaan, terwijl er geen aanpassingsplan voor de stortplaats voorhanden was en er geen definitieve beslissing was genomen over de vraag of deze stortplaats haar activiteit kon voortzetten op basis van een goedgekeurd aanpassingsplan, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 14, sub a, b en c, van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (1), en

               —

               de Slowaakse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De afvalstortplaats Žilina — Považský Chlmec wordt geëxploiteerd zonder dat een plan voor de aanpassing ervan is voorgelegd en zonder dat de eventuele aanpassingen op basis van het aanpassingsplan zijn goedgekeurd. De Commissie verzoekt het Hof derhalve te verklaren dat de Slowaakse Republiek, door de exploitatie van de afvalstortplaats Žilina — Považský Chlmec te hebben toegestaan, terwijl er geen aanpassingsplan voor de stortplaats voorhanden was en er geen definitieve beslissing was genomen over de vraag of deze stortplaats haar activiteit kon voortzetten op basis van een goedgekeurd aanpassingsplan, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 14, sub a, b en c, van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen.

      (1)  PB L 182, blz. 1.


title: Beroep, op 13 juni 1996 ingesteld door N. Hankart tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-91/96)

text:
Nr . C 233/20        NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10 . 8 . 96
— heeft de Commissie wezenlijke procedurevoorschriften               van 24 juni 1986 ( zaak 53/85 , Akzo Chemie BV en Akzo
     geschonden . Inzonderheid :                                     Chemie UK Ltd tegen Commissie ) geformuleerde beginse
                                                                     len .
     — is de bestreden beschikking niet naar behoren met
         redenen omkleed ;                                           Dienaangaande verklaart zij , dat de Commissie in de vier
     — heeft de Commissie nagelaten de contentieuze pro             brieven zonder meer haar beslissing meedeelt om de door
         cedure van Beschikking nr . 3855/9 1 /EGKS in te            verzoekster verstrekte gegevens niet als „ zakengeheim " aan
         leiden ;                                                    te merken, zonder daarvoor een toereikende motivering te
                                                                     geven . Zij meent dat, ofschoon het volgens de rechtspraak
     — heeft de Commissie nagelaten het Raadgevend                   enkel aan de Commissie is om de vertrouwelijkheid van de
         Comité te raadplegen overeenkomstig de artike              haar meegedeelde stukken te beoordelen, deze beoordelings
         len 19 en 95 van het EGKS-Verdrag.                          bevoegdheid een natuurlijk uitvloeisel heeft in een zeer
                                                                     strikte motiveringsplicht, waarvan de Commissie zich in
                                                                     casu niet heeft gekweten .
Beroep, op 13 juni 1996 ingesteld door Automobiles
Peugeot SA tegen Commissie van de Europese Gemeen
                            schappen                                 Beroep, op 13 juni 1996 ingesteld door N. Hankart tegen
                                                                                Raad van de Europese Unie
                       ( Zaak T-90/96 )
                                                                                ( Zaak T-91 /96 )
                         ( 96/C 233 /34 )
                                                                                ( 96/C 233 /35 )
                      (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 13 juni 1996 beroep ingesteld tegen                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Auto                  schappen is op 13 juni 1996 beroep tegen Raad van de
mobiles Peugeot SA, gevestigd te Parijs ( Frankrijk ), verte        Europese Unie ingesteld door N. Hankart, wonende te Sint
genwoordigd door X. De Roux, advocaat te Parijs, domicilie           Genesius Rode ( België ), vertegenwoordigd door J. -N. Louis ,
                                                                     Th . Demaseure en A. Tornel , advocaten te Brussel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Loesch,
advocaat aldaar , rue Goethe 11 .                                    gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari,
                                                                     rue Glesener 1 .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
— de vier beschikkingen van de Commissie van de Euro                — het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek
      pese Gemeenschappen van 3 en 22 april 1996 nietig te                 Conseil/C/360 van 13 maart 1996 om verzoekster niet
      verklaren ;                                                          toe te laten tot het tweede gedeelte van de schriftelijke
                                                                           examens , nietig te verklaren;
— de Commissie in de kosten te verwijzen .
                                                                     — verweerder in de kosten te verwijzen .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster is een vennootschap die in Europa voertuigen
van het merk Peugeot op de markt brengt. Verschillende               Verzoekster stelt, dat zij is toegelaten tot de schriftelijke
distributeurs hebben tegen haar vier klachten ingediend              examens van vergelijkend onderzoek Conseil/C/360 voor de
waarin wordt gesteld, dat de standaardovereenkomst voor              vorming van een aanwervingsreserve voor Franstalige se
de exclusieve en selectieve distributie van auto's van dat           cretaresses en dat zij daadwerkelijk heeft deelgenomen aan
merk niet met het Gemeenschapsrecht in overeenstemming               de verplichte schriftelijke examens op 17 november 1995 .
is . Ten gevolge van die klachten heeft verzoekster de door de       Op 12 januari 1996 werd haar medegedeeld, dat zij door de
Commissie gevraagde inlichtingen verstrekt, waarbij zij              jury niet was toegelaten tot het tweede gedeelte van die
erop wees , dat al die gegevens zakengeheimen waren . Bij            schriftelijke examens, omdat zij niet aan alle verplichte
brieven van 3 en 22 april 1996 deelde de Commissie                   schriftelijke examenonderdelen had deelgenomen. Op de
verzoekster evenwel mee, dat zij voornemens was de                   door haar ingediende klacht antwoordde de jury, dat zij een
antwoorden , op twee uitzonderingen na , integraal aan de            van de schriftelijke examens niet aan de surveillanten ter
indieners van de klachten mee te delen . Met het beroep              plaatse had teruggegeven en dat zij derhalve niet tot het
wordt opgekomen tegen de in die brieven vervatte beschik            praktijkgedeelte ( PC ) kon worden toegelaten . Tegen dit
kingen .                                                             laatste besluit komt verzoekster in casu op .
Verzoekster stelt met name, dat de litigieuze beschikkingen          Zij stelt, dat het de administratie is die verantwoordelijk is
niet in overeenstemming zijn met het besluit van de                  voor de uitwerking en uitvoering van de praktische organi
Commissie van 12 december 1994 betreffende het mandaat               satie van vergelijkende onderzoeken, waarbij het beginsel
van de raadadviseur-auditeur in mededingingsprocedures               van gelijke behandeling van kandidaten en de zorgplicht in
voor de Commissie , noch met de door het Hof in het arrest           acht moeten worden genomen . De administratie is verplicht
 ---pagebreak--- 10 . 8 . 96          \_ NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 233 /21
te zorgen voor een regelmatig verloop van de examens en                aanwerving noodzakelijk maakten van een kandidaat met
onregelmatigheden of incidenten te rapporteren aan de                  een grote beroepservaring, die direct operationeel kon zijn .
jury .                                                                 Zijns inziens rechtvaardigen de specifieke behoeften van de
                                                                       dienst de toepassing van artikel 31 , lid 2 , van het Ambte
In casu heeft de administratie niet vastgesteld, dat zij het           narenstatuut, en dus zijn aanstelling in de rang C 4 .
antwoordformulier voor het derde verplichte onderdeel niet
had ingeleverd , zodat dit formulier moet worden geacht te             Voorts voert hij aan , dat het tot aanstelling bevoegde gezag
zijn ingeleverd . Bij gebreke van bewijs van het tegendeel kan         het gelijkheidsbeginsel , het discriminatieverbod en het
verweerder niet weigeren haar tot het tweede schriftelijke             vertrouwensbeginsel heeft geschonden , waar het met toe
gedeelte toe te laten op grond dat zij niet aan alle onderdelen        passing van punt IV „Voorwaarden van tewerkstelling " van
van het eerste gedeelte zou hebben deelgenomen .                       de aankondiging van vergelijkend onderzoek voor de
                                                                       beoordeling van de beroepservaring van de eerste ' twee
Het bestreden besluit is derhalve genomen in strijd met de             geslaagde kandidaten op de lijst, die in de rang C 4 zijn
zorgplicht en de rechten van verweer en berust op een                  aangesteld, andere criteria heeft toegepast dan voor die van
kennelijke beoordelingsfout.                                           zijn eigen beroepservaring.
                                                                       Verzoeker wijst erop , dat de motivering van het bestreden
                                                                       besluit irrelevant of in ieder geval ontoereikend is, nu
                                                                       verweerder niet heeft meegedeeld welke criteria het tot
                                                                       aanstelling bevoegde gezag heeft toegepast om uit te maken
                                                                       of zijn kwalificaties een aanstelling in de hoogste rang van
                                                                       zijn loopbaan rechtvaardigden .
Beroep, op 13 juni 1996 ingesteld door R. Monaco tegen
                        Europees Parlement
                         ( Zaak T-92/96 )
                           ( 96/C 233 /36 )
                                                                       Beroep , op 14 juni 1996 ingesteld door C. Presle tegen
                        (Procestaai: Frans)
                                                                       Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroeps
                                                                                opleiding ( Cedefop )
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                                     ( Zaak T-93/96 )
schappen is op 13 juni 1996 beroep ingesteld tegen Europees                                     ( 96/G233/37 )
Parlement door R. Monaco, wonende te Capellen ( Luxem
burg ), vertegenwoordigd door J. -N. Louis, T. Demaseure en
A. Tornel , advocaten te Brussel , domicilie gekozen heb                                    (Procestaai: Duits)
bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sàrl , rue Glese
ner 1 .
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                       schappen is op 14 juni 1996 beroep ingesteld tegen Europees
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                     Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding
                                                                       ( Cedefop ) door C. Presle, wonende te Berlijn, vertegen
                                                                       woordigd door F. Montag van het kantoor Deringer Tessin
— nietig te verklaren het besluit van het Parlement van                Herrmann & Sedemund, advocaat te Brussel .
     22 augustus 1995 waarbij hij in de rang C 5 is
     aangesteld , en
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
— verweerder te verwijzen in de kosten .
                                                                       — het besluit van de directeur van het Europees Centrum
                                                                           voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding ( Cede
Middelen en voornaamste argumenten                                         fop ) van 22 mei 1996 nietig te verklaren ;
Verzoeker zet uiteen, dat hij in 1980 in dienst van het                — het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de
Europees Parlement is getreden als geschoold bediende                      beroepsopleiding ( Cedefop ) te verwijzen in de kosten .
( rang D 3 ) en later is bevorderd tot de rang D 2 ( in 1982 ) en
in de rang D 1 ( in 1991 ). Hij heeft deelgenomen aan                  Middelen en voornaamste argumenten
algemeen vergelijkend onderzoek PE/ 115/C, dat is georga
niseerd met het oog op de vorming van een aanwervingsre               Verzoekster is ambtenaar bij het Europees Centrum voor de
serve van hulpbeambten ( rangen C 4 en C 5 ); op de lijst van          ontwikkeling van de beroepsopleiding ( Cedefop ), waarvan
geslaagde kandidaten stond hij op de derde plaats . Bij besluit        de vestigingsplaats per 1 september 1995 werd verplaatst
van 22 augustus 1995 is hij aangesteld in de rang C 5 van de           van Berlijn naar Thessaloniki . In het kader van de begelei
loopbaan van hulpbeambte . Hij brengt tegen dit besluit in,            dende maatregelen die de verplaatsing sociaal draaglijk
dat hij in de rang C 4 had moeten worden aangesteld .                  moeten maken , werd voor ambtenaren die het Centrum om
                                                                       persoonlijke redenen niet naar Thessaloniki kunnen volgen,
Verzoeker zet in de eerste plaats uiteen, dat de specifieke            de mogelijkheid van tijdelijke detachering geschapen . Ook
behoeften van de dienst waarvoor hij is aangesteld, de                 verzoekster werd op grond van haar persoonlijke en


title: Zaak T-159/01: Beroep, op 12 juli 2001 ingesteld door C. Wilkinson tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 275/14                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    29.9.2001
Verzoeker stelt voorts dat de Commissie ten onrechte verorde-                 —     aan de met telecommunicatie belaste eenheid van
ning (EEG) nr. 1191/69 (1) van de Raad op de onderhavige                            directoraat A van DG Informatiemaatschappij de
situatie heeft toegepast. Hij stelt dat Combus noch „tarief-                        organisatie en het beheer van de internetin-
plicht”, noch „exploitatieplicht” heeft en dat de vennootschap                      frastructuur is toegewezen die verzoeker als adviseur
geen openbare dienst verricht. De verordening is niet op                            verrichte;
Combus van toepassing en de aan Combus verleende
staatssteun valt niet onder de verordening.                                   —     zijn functie van adviseur werd afgeschaft;
De Commissie heeft in de bestreden beschikking overwogen                      —     hij op termijn in een ander directoraat-generaal werd
dat de steun aan Combus herstructureringssteun is. Verzoeker                        tewerkgesteld in het kader van de herschikking;
stelt dienaangaande dat de verleende steun geen herstructure-
ringssteun is maar een exploitatiesubsidie, en dat er voor                    —     hij voorlopig als adviseur ad personam bij direc-
geen van de in totaal drie verleende subsidies ooit een                             toraat A van DG Informatiemaatschappij werd te-
herstructureringsplan is geweest. Voorts is het volgens de                          werkgesteld;
kaderregeling een voorwaarde dat de steunontvanger voor een
belangrijk deel aan het herstructureringsprogramma bijdraagt             —    nietig te verklaren het stilzwijgend genomen besluit tot
uit eigen middelen met externe financiering en is het volgens                 afwijzing van de door verzoeker op 4 en 19 september
verzoeker duidelijk dat Combus zelf geen enkele bijdrage heeft                2000, alsmede op 19 januari 2001, ingediende adminis-
geleverd.                                                                     tratieve klachten tegen de besluiten van 1 december
                                                                              2000;
Wat artikel 73 EG-Verdrag betreft, stelt verzoeker onder meer
dat noch de lidstaten noch de Commissie zich kunnen                      —    verweerster te verwijzen in de kosten.
beroepen op artikel 73 EG-Verdrag ter rechtvaardiging van
steun die wordt verleend aan transportondernemingen of
-bestemmingen die niet met artikel 87 EG-Verdrag verenigbaar
kunnen worden geacht.                                                    Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         —    In casu is er sprake van kennelijk verkeerde beoordeling.
Ten slotte stelt verzoeker dat de Commissie het beginsel
van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel heeft
                                                                         —    Kennelijk onjuiste motivering van de bestreden han-
geschonden, dat zij in strijd heeft gehandeld met de motiverin-
                                                                              delingen;
gsplicht, en dat zij wezenlijke vormfouten heeft begaan, onder
meer door in wezen onjuiste gegevens aan haar beschikking
ten grondslag te leggen.                                                 —    Schending van het besluit van 26 juli 2000 tot uitvoering
                                                                              van het „Peer Review”, zoals samengevat bij de nota van
                                                                              de secretaris-generaal aan de directeurs-generaal en de
(1) Verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad van 26 juni 1969                diensthoofden van 13 september 2000;
    betreffende het optreden van de lidstaten ten aanzien van met het
    begrip openbare dienst verbonden verplichtingen op het gebied
    van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren.     —    Niet-nakoming van de zorgplicht;
                                                                         —    Schending van artikel 7, lid 1, Ambtenarenstatuut.
Beroep, op 12 juli 2001 ingesteld door C. Wilkinson tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-159/01)                                 Beroep, op 17 juli 2001 ingesteld door J. P. Pérez Escanilla
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (2001/C 275/28)
                          (Procestaal: Frans)                                                    (Zaak T-163/01)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                        (2001/C 275/29)
schappen is op 12 juli 2001 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door C. Wilkinson,                                           (Procestaal: Frans)
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M.-A. Lucas,
advocaat.
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                        schappen is op 17 juli 2001 beroep tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen ingesteld door J. P. Pérez Escanilla,
—     nietig te verklaren de besluiten van de directeur generaal         wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en
      van DG Infomatiemaatschappij van 1 december 2000                   V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
      waarbij:                                                           burg.


title: Zaak F-135/06: Beroep ingesteld op 27 november 2006 — Lafleur-Tighe/Commissie

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/87

         Beroep ingesteld op 27 november 2006 — Lafleur-Tighe/Commissie
   (Zaak F-135/06)
   (2006/C 326/176)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Virgine Lafleur-Tighe (Makati, Filippijnen) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) om verzoekster bij haar aanwerving als arbeidscontractant in te delen in rang 13, salaristrap 1, zoals dit besluit voortvloeit uit het op 22 december 2005 ondertekende aanstellingcontract;

               —

               het TABG te wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van het bestreden besluit, in het bijzonder dat rekening wordt gehouden met verzoeksters beroepservaring vanaf 1993, de datum waarop zij haar Bachelordiploma heeft behaald, en zij met terugwerkende kracht tot 22 december 2005 in rang 14 wordt ingedeeld;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster stelt in de eerste plaats dat het TABG, door te eisen dat zij een verklaring van gelijkwaardigheid van haar Bachelordiploma overlegt met een regelgevend karakter als het besluit dat de regering van de Franse Gemeenschap van België haar voor haar vakdiploma heeft afgegeven, een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt.
   In de tweede plaats stelt verzoekster dat het TABG de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie heeft geschonden, aangezien het geen rekening heeft willen houden met de verklaring van gelijkwaardigheid van dit diploma die door de National Qualifications Authority of Ireland is afgegeven.


title: Zaak T-529/08: Beroep ingesteld op 2 december 2008 — Diputación Foral de Álava/Commissie

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/47

         Beroep ingesteld op 2 december 2008 — Diputación Foral de Álava/Commissie
   (Zaak T-529/08)
   (2009/C 32/90)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (vertegenwoordigers: I. Sáenz-Cortabarría Fernández en M. Morales Isasi, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de brief van het Directoraat-generaal Mededinging van de Europese Commissie D/53778 [COMP/H4/NM/ed D(2008) 247] van 2 oktober 2008, voor zover daarin wordt verlangd dat de volgens de beschikkingen 2002/820/EG en 2002/892/EG van 11 juli 2001 (inbreukdossier 2007/2215) te betalen rente wordt berekend op samengestelde basis;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep is gericht tegen het besluit van verweerster, dat bij de tenuitvoerlegging van de beschikkingen van 11 juli 2001 inzake de steunregeling die Spanje ten behoeve van de ondernemingen in Álava in de vorm van een belastingkrediet van 45 % van de investeringen ten uitvoer heeft gelegd (beschikking 2002/820/EG) en betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van bepaalde recentelijk opgerichte ondernemingen in Álava (beschikking 2002/892/EG) (1) de rente moet worden berekend op samengestelde basis.
   Volgens verzoekster brengt dit besluit de facto een kennelijke wijziging aan in de beschikkingen van 11 juli 2001, wat een kennelijk misbruik van bevoegdheid en schending van het beginsel van goed bestuur oplevert. Van de toepassing van samengestelde rente is in het gemeenschapsrecht voor het eerst sprake in artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 140, blz. 1). Deze bepaling is naar tijd niet toepasselijk op de beschikkingen van 11 juli 2001.
   Deze wijziging van de feitelijke inhoud van die beschikkingen met betrekking tot de wijze van renteberekening is voorts in strijd met het beginsel van gelijke behandeling, aangezien de voor de tenuitvoerlegging van de beschikkingen van 11 juli 2001 bevoegde autoriteiten en de betrokken ondernemingen daardoor in een andere positie worden gebracht dan de betrokken autoriteiten van de lidstaten (en de ondernemingen) bij terugvorderingsbeschikkingen van juli 2001 of van eerdere datum, waar geen betaling van samengestelde rente was verlangd bij de terugvordering van steun.
   Ten slotte past de Commissie met haar eis van samengestelde renteberekening een sanctie toe die het gemeenschapsrecht niet kent.

      (1)  Tegen beide beschikkingen is beroep aanhangig bij het Gerecht van eerste aanleg (T-227/01, Diputación Foral de Álava y Gobierno Vasco/Commissie, en T-230/01 Diputación Foral y Gobierno Vasco/Commissie).