title: Zaak T-343/99: Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door H.-W. Schmidt tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 79/32                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    18.3.2000
Verzoekster verzoekt het Gerecht de bestreden beschikking                  c) Motiveringsgebreken
nietig te verklaren op de volgende gronden:
                                                                               De Commissie heeft in strijd met artikel 253 EG gehandeld
                                                                               doordat zij de beschikking op twee belangrijke punten niet
a) Onjuiste toepassing van verordening (EEG) nr. 4064/89 van                   voldoende heeft gemotiveerd:
    de Raad (hierna: „verordening”), met name voorzover wordt
    vastgesteld, dat er sprake zou zijn van een collectieve machtspositie      — verzoekster heeft een aantal belangrijke elementen
                                                                                (argumenten en bewijzen) aangevoerd waaraan de
    Tussen verzoekster en de Commissie is onomstreden, dat                         Commissie in haar beschikking voorbij is gegaan. Nu
    de verordening verbiedt, dat op een bepaalde geografische                      de Commissie daaraan voorbij is gegaan, heeft zij haar
    markt binnen de Gemeenschap een collectieve machtsposi-                        beschikking onvoldoende gemotiveerd.
    tie ontstaat of wordt versterkt. Daartoe dient te worden                   — op bepaalde belangrijke onderdelen van de beschikking
    onderzocht, of als gevolg van het ontstaan of versterken                       is de redenering van de Commissie gebrekkig.
    van een machtspositie de daadwerkelijke mededinging op
    significante wijze wordt belemmerd.                                    d) Schending van het rechtszekerheidsbeginsel
    Hierbij moet door middel van een prospectief onderzoek                     De Commissie heeft het rechtszekerheidsbeginsel geschon-
    worden vastgesteld, of de daadwerkelijke mededinging                       den doordat zij van haar eigen beschikkingspraktijk en van
    op significante wijze wordt belemmerd door de bij de                       de rechtspraak van het Hof van Justitie en het Gerecht van
    concentratie betrokken ondernemingen en één of meer                        eerste aanleg is uitgegaan, met name waar zij ter vaststelling
    andere ondernemingen, die samen, met name als gevolg                       van een collectieve machtspositie een criterium hanteert
    van factoren die leiden tot een onderlinge band, op de                     dat is gebaseerd op „stimulansen” en „rationele” gedragin-
    markt een gezamenlijke gedragslijn kunnen volgen en in                     gen, doch zonder de noodzaak van stilzwijgende samen-
    belangrijke mate onafhankelijk van hun concurrenten, hun                   spanning.
    afnemers en uiteindelijk, de consument kunnen handelen.
    Om één gedragslijn te kunnen volgen, moet er sprake zijn
    van stilzwijgende samenspanning. Stilzwijgende samen-
    spanning impliceert een zekere vorm van coördinatie om
    de gezamenlijke gedragslijn uit te stippelen, tot stand te             Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door H.-W.
    brengen en te handhaven. Coördinatie impliceert weer                   Schmidt tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
    een sanctiemechanisme om eventuele afwijkingen van de                                                  pen
    gezamenlijke gedragslijn tegen te gaan.
                                                                                (Zaak T-343/99)
    In haar prospectief onderzoek naar de gedragingen van de                                         (2000/C 79/70)
    drie ondernemingen met het vermeende oligopolie heeft
    de Commissie de verordening onjuist toegepast:
                                                                                (Procestaal: Frans)
    — zij heeft niet „stilzwijgende samenspanning” als uit-
         gangspunt genomen, maar in plaats van dit essentiële              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
         en strikte vereiste een criterium gehanteerd dat is               schappen is op 1 december 1999 beroep ingesteld tegen de
         gebaseerd op „eenzijdige” effecten, bestaande in het-             Commissie van de Europese Gemeenschappen door H.-W.
         geen wordt omschreven als stimulansen en rationeel                Schmidt, wonende te Konz (Bondsrepubliek), vertegenwoor-
         gedrag om in casu te komen tot inkrimping van                     digd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te Brussel,
         de capaciteit en prijzen boven concurrerend niveau.               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Société de
         Hierdoor is de Commissie niet toegekomen aan het                  Gestion Fiduciaire, Rue Beck 2-4.
         vaststellen van het bestaan van coördinatie en een
         gezamenlijke gedragslijn.                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                           — nietig te verklaren het stilzwijgend besluit tot afwijzing van
    — stilzwijgende samenspanning — evenals actieve                            zijn verzoek van 5 oktober 1998, dat er in de eerste plaats
         samenspanning — werkt pas als er een sanctiemecha-                    toe strekte, het tot aanstelling bevoegde gezag ertoe te
         nisme is. De Commissie acht dit essentiële vereiste ten               bewegen de tegen hem aanhangig gemaakte tuchtproce-
         onrechte niet noodzakelijk.                                           dure te sluiten, en wel door het besluit te nemen als
                                                                               bedoeld in artikel 7, derde alinea, van bijlage IX bij het
                                                                               Ambtenarenstatuut, op grondslag van het met reden
b) Kennelijke beoordelingsfouten
                                                                               omkleed advies van de tuchtraad van 16 juli 1997, in de
                                                                               tweede plaats tot toewijzing van een naar redelijkheid vast
    De Commissie heeft ten aanzien van de feiten betreffende                   te stellen schadevergoeding, voorlopig te bepalen op
    de markt en het gedrag van de ondernemingen op deze                        500 000 LUF, en ten slotte, tot onmiddellijke en onherroe-
    markt, kennelijke beoordelingsfouten gemaakt; daardoor                     pelijke stopzetting van alle door het tot aanstelling
    heeft zij niet aan de vereiste juridische norm voldaan en                  bevoegde gezag buiten weten van verzoeker verrichte
    bijgevolg het recht geschonden.                                            onderzoeken,
 ---pagebreak--- 18.3.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 79/33
— een schadevergoeding toe te kennen welke in redelijkheid              Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door L. Recalde
     en voorlopig wordt geschat op 600 000 LUF,                         Langarica tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
— verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Zaak T-344/99)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2000/C 79/71)
In juni 1996 stelde het tot aanstelling bevoegde gezag
verzoeker in kennis van zijn besluit, tegen hem een tuchtproce-
dure aanhangig te maken wegens het feit dat hij ingrepen zou                                     (Procestaal: Spaans)
hebben gepleegd in de geautomatiseerde administratie van de
ambtenarensalarissen. De tuchtraad bracht zijn met redenen              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
omkleed advies uit in juli 1997 en stelde als tuchtmaatregel            schappen is op 1 december 1999 beroep ingesteld tegen
een schriftelijke waarschuwing voor. Ten slotte gaf het tot             Commissie van de Europese Gemeenschappen door L. Recalde
aanstelling bevoegde gezag tijdens het in artikel 7, derde alinea,      Langarica, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door R. Gar-
van bijlage IX bij het Statuut bedoelde onderhoud de wens te            cı́a-Gallardo en G. Pérez Olmo, advocaten te Madrid en te
kennen een nieuw onderzoek te openen. In maart 1998 werd                Barcelona, domicilie gekozen hebbende te Brussel bij SJ Berwin
verzoekers raadslieden meegedeeld dat het tot aanstelling               & Co, Square de Meeûs, 19.
bevoegde gezag had besloten, de zaak opnieuw aan de
tuchtraad voor te leggen. Nadien werd aan verzoeker gerappor-
teerd, dat de diensten van DG IX bezig waren zijn persoonsdos-          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
sier te onderzoeken.
                                                                        — nietig te verklaren de maatregel van de Commissie die is
                                                                             vervat in de brief van deze laatste van 26 februari 1999 en
In deze context keert verzoeker zich met het onderhavige
                                                                             die nadien is uitgevoerd door middel van maatregelen die
beroep met name tegen de afwijzing door het tot aanstelling
                                                                             verzoekster zijn meegedeeld bij brief van 5 mei 1999,
bevoegde gezag van zijn verzoek om de tegen hem aanhangig
                                                                             waarbij verzoeksters recht op ontheemdingstoelage met
gemaakte tuchtprocedure te sluiten.
                                                                             terugwerkende kracht is ingetrokken;
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker:                         — de Commissie in alle kosten van de procedure te verwijzen.
— Schending van artikel 7, derde alinea, van bijlage IX bij
     het Statuut, alsmede van de zorgvuldigheidsplicht en de            Middelen en voornaamste argumenten
     beginselen van behoorlijk bestuur. Hij verklaart in dit
     verband, dat het tot aanstelling bevoegde gezag sinds
     september 1997 weet, dat hij aan de door hem tijdens               Verzoekster komt op tegen het feit, dat het tot aanstelling
     het onderzoek van het onderhavige dossier afgelegde                bevoegd gezag weigert te erkennen dat zij sedert haar indienst-
     verklaring niets wenst toe te voegen. Voorts stelt hij, dat        treding bij de Commissie recht heeft op een ontheemdingstoe-
     zo het tot aanstelling bevoegde gezag al niet gehouden is          lage. In dat verband wijst zij erop, dat de maatregel houdende
     aan stricte termijnen of vervaltermijnen voor het vaststellen      weigering van die toelage terugwerkende kracht heeft. De
     van het besluit bedoeld in artikel 7, derde alinea, van            Commissie zelf had midden 1996 verzoekster echter de
     bijlage IX bij het Statuut, een dergelijk besluit toch binnen      betrokken toelage voorlopig toegekend. Na die beslissing is
     een redelijke termijn moet worden genomen.                         verzoekster nooit iets meegedeeld over een eventuele herope-
                                                                        ning van haar dossier, zodat zij ervan is uitgegaan dat de
— Schending van het recht van verweer, artikel 87 van het               toekenning van de toelage definitief geworden was, temeer
     Statuut, en de artikelen 1, 7 en 11 van bijlage IX bij het         daar zij ze steeds heeft ontvangen.
     Statuut. Hij stelt in dit verband onder meer, dat de
     tuchtprocedure zoals deze door het Statuut is georgani-
                                                                        Verzoekster ontkent met klem, dat zij gedurende de vijf jaar
     seerd, het tot aanstelling bevoegde gezag niet de bevoegd-
                                                                        voorafgaand aan de zes maanden vóór haar indiensttreding bij
     heid geeft in het kader van die procedure na het met
                                                                        de Europese Gemeenschappen in België een beroepsactiviteit
     redenen omkleed advies van de tuchtraad nieuwe on-
                                                                        heeft uitgeoefend. Tot staving van haar aanspraak beroept zij
     derzoeksmaatregelen te gelasten. Voorts mag het horen
                                                                        zich op:
     van de ambtenaar als bedoeld in artikel 7, derde alinea, van
     bijlage IX bij het Statuut, door het tot aanstelling bevoegde
     gezag niet worden gebruikt voor het voortzetten van een            — schending van het fundamentele recht van verweer, voort-
     onderzoek. Tevens is in het advies van de tuchtraad van                 vloeiend uit de verplichte motivering van communautaire
     25 november 1999 duidelijk verklaard, dat er geen nieuwe                administratieve handelingen;
     feiten waren die tot een nieuwe voorlegging aan de
     tuchtraad aanleiding zouden kunnen geven.                          — schending van het vertrouwensbeginsel;
                                                                        — onwettigheid van de uitvoering met terugwerkend kracht
                                                                             van het bestreden besluit;


title: Zaak T-222/15: Beschikking van het Gerecht van 7 juni 2016 — Beele Engineering/EUIPO (WE CARE) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk WE CARE — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/28

         Beschikking van het Gerecht van 7 juni 2016 — Beele Engineering/EUIPO (WE CARE)
   (Zaak T-222/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk WE CARE - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 279/41)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Beele Engineering BV (Aalten, Nederland) (vertegenwoordiger: M. Ring, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. O’Neill, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 11 februari 2015 (zaak R 1933/2014-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken WE CARE als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Beele Engineering BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 228 van 13.7.2015.


title: Zaak T-284/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 december 2008 — Organisatie van Volksmujahedeen van Iran/Raad ( Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Rechten van verdediging — Rechterlijke toetsing )

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/29

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 december 2008 — Organisatie van Volksmujahedeen van Iran/Raad
   (Zaak T-284/08) (1)

   („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Rechten van verdediging - Rechterlijke toetsing’)
   (2009/C 19/55)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Organisatie van Volksmujahedeen van Iran (Auvers sur Oise, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J.-P. Spitzer, advocaat, en D. Vaughan, QC, vervolgens J.-P. Spitzer, D. Vaughan en M. E. Demetriou, barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. J. Van Hegleson, M. Bishop en E. Finnegan, vervolgens M. Bishop en E. Finnegan, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en A. L. During, gemachtigden); en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Aalto en S. Boelaert, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2008/583/EG van de Raad van 15 juli 2008 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2007/868/EG (PB L 188, blz. 21), voor zover het verzoekster betreft
   Dictum

               1)

               Besluit 2008/583/EG van de Raad van 15 juli 2008 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2007/868/EG, wordt nietig verklaard voor zover het de Organisatie van Volksmujahedeen van Iran betreft.

               2)

               De Raad wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Organisatie van Volksmujahedeen van Iran.

               3)

               De Franse Republiek en de Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 236 van 13.9.2008.


title: Zaak C-308/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 juni 2010 door Union Investment Privatfonds GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 27 april 2010 in zaak T-392/06, Union Investment Privatfonds GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen); andere partij in de procedure: Unicre-Cartão International De Crédito SA

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/23

         Hogere voorziening ingesteld op 29 juni 2010 door Union Investment Privatfonds GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 27 april 2010 in zaak T-392/06, Union Investment Privatfonds GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen); andere partij in de procedure: Unicre-Cartão International De Crédito SA
   (Zaak C-308/10 P)
   ()
   2010/C 246/40
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Union Investment Privatfonds GmbH (vertegenwoordiger: J. Zindel, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure:

               —

               Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

               —

               Unicre Cartão International De Crédito SA

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt:

               1.

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 27 april 2010 in zaak T-392/06;

               2.

               vernietiging van de beslissing van de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 10 oktober 2006 in zaak R 442/2004-2 en toewijzing van de door rekwirante ingestelde oppositie tegen inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 1871896 „unibanco”.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening berust op een onjuiste toepassing van artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/49. Het Gerecht is ten onrechte ervan uitgegaan dat rekwirante bewijselementen betreffende het gebruik van het oppositiemerk te laat heeft overgelegd. De in het kader van artikel 74, lid 2, van verordening nr. 40/94 noodzakelijke discretionaire beoordeling van de oppositieafdeling van het BHIM voldoet trouwens niet aan de voorwaarden die zijn gesteld in het arrest van het Hof van 13 maart 2007, BHIM/Kaul, C-29/05 P.
   Bij een correcte uitoefening van de discretionaire bevoegdheid had ook rekening moeten worden gehouden met de bewijsmiddelen van rekwirante betreffende het gebruik van het oppositiemerk wanneer zij die daadwerkelijk te laat zou hebben overgelegd. De procedure zou als gevolg van de beoordeling van de bewijselementen geen vertraging hebben opgelopen aangezien de oppositieafdeling van het BHIM pas 15 maanden na overlegging van de bewijselementen heeft beslist. De bewijselementen waren ook direct juridisch relevant. Bovendien liggen fouten in de brieven van de oppositieafdeling van het BHIM mede aan de oorzaak ervan dat rekwirante de bewijselementen pas na afloop van de termijn heeft overgelegd.
   Voorts heeft het Gerecht geen acht geslagen op de vaststelling van de oppositieafdeling van het BHIM dat de andere partijen in de procedure hun argumenten en bewijzen hebben aangedragen binnen de gestelde termijn. De oppositieafdeling van het BHIM is dus niet ervan uitgegaan dat de argumenten en bewijzen te laat waren aangedragen. Onder die omstandigheden kon de kamer van beroep van het BHIM niet veronderstellen dat zij te laat waren aangedragen. De kamer van beroep had veeleer de overgelegde bewijselementen inhoudelijk moeten onderzoeken.
   De kamer van beroep noch het Gerecht kan een eigen oordeel in de plaats stellen van de onjuiste discretionaire beslissing van de oppositieafdeling. De kamer van beroep had, doordat geen gebruik was gemaakt van de discretionaire bevoegdheid, de zaak overeenkomstig artikel 62, lid 2, van verordening nr. 40/94 moeten terugwijzen naar de oppositieafdeling.
   Bovendien zijn er talrijke redenen die verklaren waarom rekwirante de bewijselementen in verband met het gebruik van het oppositiemerk niet te laat heeft overgelegd. Ten eerste vormen de dagelijkse publicaties in de financiële katern van landelijke kranten, waardoor het gebruik van het oppositiemerk en van andere seriemerken door de aanduiding van het investeringsfonds van rekwirante is aangetoond, algemeen bekende feiten. Daarmee had het BHIM ambtshalve rekening moeten houden. Ten tweede heeft de aanvrager van het merk het gebruik van het oppositiemerk en de seriemerken niet betwist. Ten derde heeft de oppositieafdeling van het BHIM rekwirante ten onrechte belet, andere bewijselementen in verband met het gebruik van het merk over te leggen. Het BHIM heeft rekwirante immers gemeld dat zij enkel over de argumenten van de aanvrager van het merk een standpunt kon innemen. Met nieuwe bewijzen zou het BHIM geen rekening houden. Derhalve was het niet relevant of rekwirante andere bewijzen in verband met het gebruik voorlegde of niet. Ten vierde zijn termijnen op ontoelaatbare wijze verkort geworden. Op deze wijze heeft het BHIM ook regel 80 van de toepassingsverordening nr. 2868/95 geschonden.


title: Zaak C-309/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 maart 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Verwaltungsgerichtshof — Duitsland) — Firma Baumann GmbH/Land Hessen (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Retributies voor veterinaire keuringen en controles — Richtlijn 85/73/EEG)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 maart 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Verwaltungsgerichtshof — Duitsland) — Firma Baumann GmbH/Land Hessen
   (Zaak C-309/07) (1)

   (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Retributies voor veterinaire keuringen en controles - Richtlijn 85/73/EEG)
   2009/C 113/11
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Hessische Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Firma Baumann GmbH

      Verwerende partij: Land Hessen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hessische Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van artikel 5, lid 3, en bijlage A, hoofdstuk I, punten 1, 2, sub a, en 4, sub a en b, van richtlijn 85/73/EEG van de Raad van 29 januari 1985 inzake de financiering van de keuringen en sanitaire controles van vers vlees en van vlees van pluimvee (PB L 32, blz. 14), zoals gewijzigd bij richtlijn 96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996 (PB L 162, blz. 1) — Regelgeving waarin een onderscheid wordt gemaakt tussen het slachten in grote inrichtingen en andere slachtverrichtingen, en het bedrag van de retributies trapsgewijs wordt verminderd voor de verschillende diersoorten en verhoogd voor het slachten buiten de normale uren

      Dictum

               1)

               Bijlage A, hoofdstuk I, punt 4, sub a, bij richtlijn 85/73/EEG van de Raad van 29 januari 1985 inzake de financiering van de keuringen en sanitaire controles als bedoeld in de richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG, 90/675/EEG en 91/496/EEG, zoals gewijzigd en gecodificeerd bij richtlijn 96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996, moet aldus worden uitgelegd dat zij de lidstaten niet toestaat om af te wijken van de tarieflijsten voorzien in die bijlage A, hoofdstuk I, punten 1 en 2, sub a, en een retributie te heffen waarvan het tarief varieert naargelang de omvang van de inrichting en, afhankelijk van het aantal geslachte dieren per diersoort, degressief wordt vastgesteld.
               Bijlage A, hoofdstuk I, punt 4, sub b, bij richtlijn 85/73, zoals gewijzigd en gecodificeerd bij richtlijn 96/43, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat zich niet aan de in de punten 1 en 2, sub a, van datzelfde hoofdstuk vastgestelde tarieflijst hoeft te houden en een retributie mag heffen waarvan het tarief varieert naargelang de omvang van de inrichting en het aantal geslachte dieren per diersoort, wanneer vaststaat dat deze factoren een reële weerslag hebben gehad op de kosten die daadwerkelijk zijn gemaakt voor de verrichting van de in de relevante gemeenschapsbepalingen voorgeschreven veterinaire keuringen en controles.

               2)

               Bijlage A, hoofdstuk I, punt 4, sub a, bij richtlijn 85/73, zoals gewijzigd en gecodificeerd bij richtlijn 96/43, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat voor de keuring van dieren die op verzoek van de eigenaar buiten de normale slachturen worden geslacht, een „procentuele toeslag” op de gewone retributies voor de keuring van dieren mag toepassen, wanneer deze toeslag een forfaitaire waarde vertegenwoordigt die overeenkomt met te dekken extra kosten.
               Bijlage A, hoofdstuk I, punt 4, sub b, bij richtlijn 85/73, zoals gewijzigd en gecodificeerd bij richtlijn 96/43, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat voor de keuring van dieren die op verzoek van de eigenaar buiten de normale slachturen worden geslacht, een „procentuele toeslag” op de gewone retributies voor de keuring van dieren mag toepassen wanneer deze toeslag overeenkomt met daadwerkelijk gemaakte extra kosten.

      (1)  PB C 247 van 20.10.2007.


title: Zaak C-187/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Düsseldorf — Duitsland) — Joachim Pöpperl/deelstaat Noordrijn-Westfalen (Prejudiciële verwijzing — Artikel 45 VWEU — Vrij verkeer van werknemers — Ambtenaar van een lidstaat die de openbare dienst verlaat om een ambt uit te oefenen in een andere lidstaat — Nationale regeling die in dit geval voorziet in het verlies van in de openbare dienst verworven pensioenrechten en de aansluiting met terugwerkende kracht bij de algemene pensioenverzekering)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/18

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Düsseldorf — Duitsland) — Joachim Pöpperl/deelstaat Noordrijn-Westfalen
   (Zaak C-187/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 45 VWEU - Vrij verkeer van werknemers - Ambtenaar van een lidstaat die de openbare dienst verlaat om een ambt uit te oefenen in een andere lidstaat - Nationale regeling die in dit geval voorziet in het verlies van in de openbare dienst verworven pensioenrechten en de aansluiting met terugwerkende kracht bij de algemene pensioenverzekering))
   (2016/C 335/23)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Joachim Pöpperl

      Verwerende partij: deelstaat Noordrijn-Westfalen

      Dictum

               1)

               Artikel 45 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke een persoon die in een lidstaat de status van ambtenaar heeft en die vrijwillig ontslag neemt om een ambt te gaan uitoefenen in een andere lidstaat, zijn pensioenrechten uit hoofde van de ambtenarenpensioenregeling verliest en met terugwerkende kracht wordt aangesloten bij de algemene pensioenverzekering, die recht geeft op een lager pensioen dan dat wat uit die rechten zou zijn voortgevloeid.

               2)

               Artikel 45 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het aan de nationale rechter staat om de volle werking van die bepaling te verzekeren en aan werknemers in een situatie als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, pensioenrechten toe te kennen die vergelijkbaar zijn met die van werknemers die, ondanks het feit dat zij binnen de openbare sector van werkgever zijn veranderd, de pensioenrechten over de door hen vervulde dienstjaren behouden, door het nationale recht uit te leggen conform dat artikel, of, indien een dergelijke uitlegging niet mogelijk is, elke daarmee strijdige bepaling van nationaal recht buiten toepassing te laten, teneinde dezelfde regeling toe te passen als die welke op andere belanghebbenden wordt toegepast.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Zaak T-473/09: Beschikking van het Gerecht van 19 september 2011 — Matkompaniet/BHIM — DF World of Spices (KATOZ) ( Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing )

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/21

         Beschikking van het Gerecht van 19 september 2011 — Matkompaniet/BHIM — DF World of Spices (KATOZ)
   (Zaak T-473/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 340/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Matkompaniet AB (Borås, Zweden) (vertegenwoordigers: J. Gulliksson en J. Olson, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: DF World of Spices GmbH (Dissen, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Ebert-Weidenfeller en S. Schmüser, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 9 september 2009 (zaak R 1023/2008-2) inzake een oppositieprocedure tussen Matkompaniet AB en DF World of Spices GmbH

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en interveniënte zullen hun eigen kosten en elk de helft van de kosten van verweerder dragen.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak C-2/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 2 januari 2013 — Directeur général des douanes et droits indirects, Chef de l’agence de la direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières/Humeau Beaupreau SAS

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 2 januari 2013 — Directeur général des douanes et droits indirects, Chef de l’agence de la direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières/Humeau Beaupreau SAS
   (Zaak C-2/13)
   2013/C 71/17
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Directeur général des douanes et droits indirects, Chef de l’agence de la direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières

      Verwerende partij: Humeau Beaupreau SAS

      Prejudiciële vraag

   Moeten in het productieproces van schoeisel de aan assemblage voorafgaande handelingen van vormgeving van het hielstuk van een bovendeel en ruwen van dat bovendeel en een buitenzool worden gekwalificeerd als „montagehandelingen” dan wel „bewerkingshandelingen ter afwerking” in de zin van punt VII van de toelichting bij algemene regel 2 a) voor de uitlegging van het geharmoniseerd systeem?


title: Gevoegde zaken C-152/07 — C-154/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 juli 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Arcor AG & Co. KG (C-152/07), Communication Services TELE2 GmbH (C-153/07), Firma 01051 Telekom GmbH (C-154/07)/Bundesrepublik Deutschland (Telecommunicatiesector — Netwerken en diensten — In evenwicht brengen van tarieven — Artikel 4 quater van richtlijn 90/388/EEG — Artikel 7, lid 2, van richtlijn 97/33/EG — Artikel 12, lid 7, van richtlijn 98/61/EG — Regelgevende instantie — Rechtstreekse werking van richtlijnen — Driehoekssituatie)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/13

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 juli 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Arcor AG & Co. KG (C-152/07), Communication Services TELE2 GmbH (C-153/07), Firma 01051 Telekom GmbH (C-154/07)/Bundesrepublik Deutschland
   (Gevoegde zaken C-152/07 — C-154/07) (1)

   (Telecommunicatiesector - Netwerken en diensten - In evenwicht brengen van tarieven - Artikel 4 quater van richtlijn 90/388/EEG - Artikel 7, lid 2, van richtlijn 97/33/EG - Artikel 12, lid 7, van richtlijn 98/61/EG - Regelgevende instantie - Rechtstreekse werking van richtlijnen - Driehoekssituatie)
   (2008/C 223/20)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in de hoofdgedingen

      Verzoekende partijen: Arcor AG & Co. KG (C-152/07), Communication Services TELE2 GmbH (C-153/07), Firma 01051 Telekom GmbH (C-154/07)

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      In tegenwoordigheid van: Deutsche Telekom AG
   Voorwerp
   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten (PB L 192, blz. 10) en richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP) (PB L 199, blz. 32) — Nationale regeling die naast een interconnectievergoeding berekend op basis van de kostprijs van de aansluiting, een financiële bijdrage van de andere exploitanten verlangt ter compensatie van het „toegangsdeficit” dat voor de gevestigde exploitant ontstaat door de beschikbaarstelling van de aansluitlijn — Verplichting van de lidstaten om de belemmeringen weg te nemen voor het in evenwicht brengen van de tarieven door de vanouds bestaande telecommunicatieorganisaties na de interconnectie van de netwerken — Mogelijkheid voor een particulier zich voor een nationale rechter te beroepen op de rechtstreekse werking van een richtlijn met het oog op de nietigverklaring van een administratief besluit dat een financiële verplichting in het voordeel van een andere particulier oplegt
   Dictum

               1)

               Artikel 12, lid 7, van richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/61/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998, en artikel 4 quater van richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/19/EG van de Commissie van 13 maart 1996, laatstgenoemd artikel gelezen in samenhang met de punten 5 en 20 van de considerans van richtlijn 96/19, moeten aldus worden uitgelegd dat een nationale regelgevende instantie een exploitant van een met een openbaar netwerk geïnterconnecteerd verbindingsnetwerk niet kan verplichten om voor 2003 aan de op de markt dominante exploitant van het gebruikersnetwerk een aansluitvergoeding bovenop een interconnectievergoeding te betalen, ter compensatie van het deficit dat voor die dominante exploitant ontstaat door de beschikbaarstelling van de aansluiting voor de gebruikers.

               2)

               Artikel 4 quater van richtlijn 90/388, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/19, en artikel 12, lid 7, van richtlijn 97/33, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/61, hebben rechtstreekse werking en particulieren kunnen zich voor een nationale rechter rechtstreeks daarop beroepen om op te komen tegen een besluit van de nationale regelgevende instantie.

      (1)  PB C 140 van 23.6.2007.


title: Zaak T-344/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  5 april 2006  — Saiwa tegen BHIM ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag tot inschrijving van beeldmerk dat woordelement  SELEZIONE ORO Barilla  bevat — Oppositie — Oudere woordmerken ORO en ORO SAIWA — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Afwijzing van oppositie )

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/39

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 april 2006 — Saiwa tegen BHIM
   (Zaak T-344/03) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag tot inschrijving van beeldmerk dat woordelement „SELEZIONE ORO Barilla” bevat - Oppositie - Oudere woordmerken ORO en ORO SAIWA - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Afwijzing van oppositie”)
   (2006/C 131/72)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Saiwa SpA (Genua, Italië) (vertegenwoordigers: G. Sena, P. Tarchini, J.-P. Karsenty en M. Karsenty-Ricard, advocaten)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: M. Capostagno en O. Montalto, gemachtigden)
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Barilla Alimentare SpA (Parma, Italië) (vertegenwoordigers: A. Vanzetti en S. Bergia, advocaten)
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 juli 2003 (R 480/2002-4) inzake een oppositieprocedure tussen de vennootschappen Saiwa SpA en Barilla Alimentare SpA
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 304 van 13.12.2003.


title: Zaak T-496/13: Beroep ingesteld op 16 september 2013 — McCullough/Cedefop

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/61

         Beroep ingesteld op 16 september 2013 — McCullough/Cedefop
   (Zaak T-496/13)
   2013/C 344/113
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Colin Boyd McCullough (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordiger: G. Matsos, advocaat)

      Verwerende partij: European Centre for the Development of Vocational Training

      Conclusies

               —

               Cedefops weigering van 15 juli 2013 om verzoeker toegang te verlenen tot bepaalde documenten nietig verklaren;

               —

               Cedefop bevelen verzoeker de gevraagde documenten te verstrekken;

               —

               overeenkomstig artikel 1, lid 3, van het Protocol inzake de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie de Griekse nationale autoriteiten machtigen Cedefops gebouwen en lokalen te betreden om de betrokken documenten op te sporen en te verstrekken en mogelijke door enig persoon in verband daarmee gepleegde strafbare feiten te onderzoeken; en

               —

               Cedefop verwijzen in de kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: Cedefop heeft het Unierecht geschonden door in de bestreden beslissing artikel 4, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 1049/2001 verkeerd uit te leggen.

               2)

               Tweede middel: Cedefop heeft het Unierecht geschonden door artikel 4, lid 3, van verordening (EG) nr. 1049/2001 verkeerd uit te leggen.

               3)

               Derde middel: Cedefops directeur gedraagt zich minstens dubieus wanneer hij beweert dat het twijfelachtig is of de notulen van de bijeenkomst van de KMS-stuurgroep, als deel van de opgevraagde documenten, ooit hebben bestaan, aangezien hij zou moeten weten of deze documenten al dan niet bestaan daar hij adjunct-directeur van Cedefop was gedurende een lange periode (een jaar) waarin dergelijke documenten werden opgesteld. Dergelijk gedrag vereist dat Cedefops lokalen door de bevoegde nationale autoriteiten worden onderzocht.

               4)

               Vierde middel: verzuim van Cedefop om praktische regelingen vast te stellen voor de uitvoering van verordening (EG) nr. 1049/2001 van de Raad; bijgevolg dienen de door de Commissie vastgestelde respectieve uitvoeringsbepalingen naar analogie te worden toegepast.

               5)

               Vijfde middel: schending van verzoekers rechten als verdachte in een strafzaak doordat Cedefop weigert toegang te verlenen tot de gevraagde documenten.


title: Zaak T-14/17: Beroep ingesteld op 12 januari 2017 — Landesbank Baden-Württemberg/GAR

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/41

         Beroep ingesteld op 12 januari 2017 — Landesbank Baden-Württemberg/GAR
   (Zaak T-14/17)
   (2017/C 063/54)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Landesbank Baden-Württemberg (Stuttgart, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Berger en K. Rübsamen, advocaten)

      Verwerende partij: gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

      Conclusies

               —

               het besluit van de gemeenschappelijke afwikkelingsraad van 15 april 2016 betreffende de in 2016 vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (SRB/ES/SRF/2016/06) en het besluit van de gemeenschappelijke afwikkelingsraad van 20 mei 2016 betreffende de aanpassing van de in 2016 vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds, ter aanvulling van het besluit van de raad van 15 april 2016 betreffende de in 2016 vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (SRB/ES/SRF/2016/13), nietig verklaren voor zover zij verzoeksters bijdrage betreffen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 1 en lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) zijn geschonden doordat de bestreden besluiten ontoereikend zijn gemotiveerd.

               2.

               Tweede middel: het recht om te worden gehoord in de zin van artikel 41, lid 1 en lid 2, onder a), van het Handvest is geschonden doordat verzoekster niet is gehoord voordat de bestreden besluiten zijn vastgesteld.

               3.

               Derde middel: artikel 103, lid 7, onder h), van richtlijn 2014/59/EU (1), artikel 113, lid 7, van verordening (EU) nr. 575/2013 (2), artikel 6, lid 5, eerste volzin, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 (3), de artikelen 16 en 20 van het Handvest alsook het evenredigheidsbeginsel zijn geschonden doordat de multiplicator 0,556 is toegepast op de IPS (institutioneel protectiestelsel)-indicator.
               Verzoekster bekritiseert in het kader van het derde middel dat verweerder de IPS-indicator ten aanzien van haar niet ten volle heeft toegepast. Een institutioneel protectiestelsel biedt alle deelnemende instellingen een volledige en gelijke bescherming. Het is in strijd met het stelsel en willekeurig dat met betrekking tot de IPS-indicator een onderscheid wordt gemaakt tussen de instellingen. Ook verzoeksters indeling in de categorie van instellingen met het hoogste risicoprofiel is kennelijk ongerechtvaardigd en willekeurig.

               4.

               Vierde middel: door de toepassing van de risicoaanpassingsmultiplicator zijn artikel 16 van het Handvest en het evenredigheidsbeginsel geschonden.
               Verzoekster voert voorts aan dat de gemeenschappelijke afwikkelingsraad inbreuk heeft gemaakt op haar vrijheid van ondernemerschap en op het evenredigheidsbeginsel door risicoaanpassingsmultiplicatoren te berekenen die niet in overeenstemming zijn met haar risicoprofiel, dat beter is dan het gemiddelde risicoprofiel van andere bijdrageplichtige instellingen.

      (1)  Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB 2014, L 173, blz. 190).

      (2)  Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 (PB 2013, L 176, blz. 1).

      (3)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).


title: Verzoek van 8 februari 1996 van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. Manuela Gomez Rodriguez, 2. Gregorio Gomez Rodriguez en Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz (Zaak C-113/96)

text:
1 . 6 . 96              NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 158/7
       voldoen aan Richtlijn 91 /674/EEG ( ) van de Raad van              Beroep, op 3 april 1996 ingesteld door Commissie van de
       19 december 1991 betreffende de jaarrekening en de                     Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
       geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsonderne                                        ( Zaak C-l 12/96 )
       mingen, de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
                                                                                ( 96/C 158/ 15 )
       verplichtingen niet is nagekomen;
— de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 3 april 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
Middelen en voornaamste argumenten                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                                                                          genwoordigd door haar juridisch adviseur D. Gouloussis als
Volgens artikel 189 , derde alinea , van het Verdrag tot
oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen                   gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                          C. Gómez de la Cruz , lid van haar juridische dienst, Centre
verbindend voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd zijn .
                                                                          Wagner, Kirchberg .
Tot op heden heeft de Helleense Republiek niet de passende
maatregelen getroffen om de betrokken richtlijn in Grieks
recht om te zetten en zeker geen dergelijke maatregelen aan               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
de Commissie meegedeeld .                                                 — vast te stellen dat de Helleense Republiek , door niet
(') PB nr . L 374 van 31 . 12 . 1991 , blz . 7 .
                                                                                binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech
                                                                                telijke bepalingen vast te stellen en, subsidiair, aan de
                                                                                Commissie mee te delen, die nodig zijn om volledig te
                                                                                voldoen aan Richtlijn 92/96/EEG ( 1 ) van de Raad van
                                                                                10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en
Beroep , op 3 april 1996 ingesteld door Commissie van de                        bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe
    Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                           levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de Richt
                          ( Zaak C-lll /96 )                                    lijnen 79/267/EEG ( 2 ) en 90/619/EEG ( 3 ) ( derde levens
                             ( 96/C 158 / 14 )
                                                                                richtlijn ), de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                — de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
op 3 april 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
genwoordigd door haar juridisch adviseur D. Gouloussis als
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                  Volgens artikel 189 , derde alinea , van het Verdrag tot
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre               oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
Wagner, Kirchberg .                                                       verbindend voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd zijn .
                                                                          Tot op heden heeft de Helleense Republiek niet de passende
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         maatregelen getroffen om de betrokken richtlijn in Grieks
— vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet                   recht om te zetten en zeker geen dergelijke maatregelen aan
       binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech          de Commissie meegedeeld .
       telijke bepalingen vast te stellen en , subsidiair, aan de
       Commissie mee te delen , die nodig zijn om volledig te             (') PB nr . L 360 van 9 . 12 . 1992 .
       voldoen aan Richtlijn 92/49/EEG (') van de Raad van                ( 2 ) PB nr . L 63 van 13 . 3 . 1979 .
                                                                          ( ? ) PB nr . L 330 van 29 . 11 . 1990 .
        18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en
        bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe
       verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensver
       zekeringsbranche, en houdende wijziging van de Richt
        lijnen 73/239/EEG ( 2 ) en 88/357/EEG ( 5 ) ( derde richtlijn
        schadeverzekering), de krachtens het EG-Verdrag op                Verzoek van 8 februari 1996 van het Bundessozialgericht
        haar rustende verplichtingen niet is nagekomen ;                  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1 . Ma
                                                                          nuela Gomez Rodriguez, 2 . Gregorio Gomez Rodriguez en
 — de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .                                  Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz
 Middelen en voornaamste argumenten                                                                   ( Zaak C- 1 13/96 )
                                                                                ( 96/C 158/ 16 )
 Volgens artikel 189, derde alinea , van het Verdrag tot
 oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen                   Het Bundessozialgericht — 13de Senat — heeft bij beschik
 verbindend voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd zijn .                king van 8 februari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof
 Tot op heden heeft de Helleense Republiek niet de passende                van Justitie op 5 april 1996 , in het geding tussen 1 . Manuela
 maatregelen getroffen om de betrokken richtlijn in Grieks                 Gomez Rodriguez, 2 . Gregorio Gomez Rodriguez en Lan
 recht om te zetten en zeker geen dergelijke maatregelen aan               desversicherungsanstalt Rheinprovinz, het Hof van Justitie
 de Commissie meegedeeld .                                                 van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
                                                                           diciële beslissing over de navolgende vragen :
 (>) PB nr . L 228 van 11 . 8 . 1992 .
 ( 2 ) PB nr . L 228 van 16 . 8 . 1973 .
                                                                            1 . Moet artikel 78 , lid 2 , sub b ), van Verordening ( EEG )
 C ) PB nr . L 172 van 7 . 7 . 1988 .
                                                                                nr . 1408/71 (') aldus worden uitgelegd, dat de daarin
                                                                                vervatte bepaling van de voor de toekenning van
 ---pagebreak--- Nr . C 158/8           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     1 . 6 . 96
     bijslagen toepasselijke voorschriften ook dan blijvend                  gedetailleerde aangiften te verzamelen betreffende al
     gelding heeft, wanneer de aanspraak op wezenrente                       hun intracommunautaire importen en exporten , een
     weliswaar aanvankelijk in de volgens deze bepaling                      krachtens de artikelen 30 en 34 EEG-Verdrag verboden
     bevoegde Lid-Staat ( hier: woonland ) bestond, doch later               maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve
     wegens het bereiken van een leeftijdsgrens is vervallen ,               beperking van het goederenverkeer tussen de Lid-Staten
     terwijl in een andere Lid-Staat, waarvan de voorschrif                 in ?
     ten voor de verzekerde eveneens van toepassing zijn
     geweest, bij toepassing van artikel 79 van Verordening             2 . Vormt de verplichting om zowel in het land van
     ( EEG ) nr. 1408/71 ook na dat tijdstip een aanspraak op                herkomst van de uitgevoerde goederen als in het land
     wezenrente zou bestaan, of worden in een dergelijk geval               van bestemming de uit hoofde van het Intrastat-stelsel
     andere voorschriften van toepassing overeenkomstig                     verlangde gegevens te verstrekken, waarbij de weigering
     artikel 78 , lid 2 , sub b ), ii ) van Verordening ( EEG )             om de verlangde gegevens aan de centrale dienst voor
     nr . 1408/71 ?
                                                                            statistiek en economisch onderzoek door te geven, naar
                                                                            Luxemburgs recht strafbaar is, voor de marktdeelne
2.   Behoort tot de voordelen van de sociale zekerheid die
                                                                            mers een ongerechtvaardigde dwangmaatregel die
     voor wezen niet verloren mogen gaan door de omstan                    onevenredig is met het nagestreefde doel van algemeen
     digheid dat een in het nationale recht opgenomen                       belang, en is zij derhalve in strijd met artikel 3 B, derde
     overeenkomst tussen twee Lid-Staten op grond van de                    alinea, EEG-Verdrag, ingevoegd bij artikel G, sub 5 , van
     inwerkingtreding van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71                   het Verdrag betreffende de Europese Unie , getekend te
     haar toepasselijkheid heeft verloren, ook het vooruit                 Maastricht op 7 februari 1992 ?
     zicht, een reeds door een andere Lid-Staat met toepas
     sing van een dergelijke overeenkomst toegekende
     wezenrente gedurende langere tijd ( bij voorbeeld in               (M PB nr . L 316 , 16 . 11 . 1991 , blz . 1 .
     geval van studie of beroepsopleiding na de leeftijd van
     18 jaar ) te ontvangen dan de wezenrente die krachtens
     de overeenkomstig artikel 78 , lid 2 , sub b ), van
     Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 toepasselijke voor
     schriften moet worden toegekend ?
3 . In geval van een bevestigend antwoord op vraag 2 :
     Kunnen wezen die reeds vóór de inwerkingtreding van               Verzoek van de Tullilautakunta van 27 maart 1996 om een
     Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 krachtens het recht van                 prejudiciële beslissing in de zaak Outokumpu Oy
     een Lid-Staat en met toepassing van een tussen twee                                         ( Zaak C- 1 15/96 )
     Lid-Staten gesloten sociale-zekerheidsovereenkomst een                                         ( 96/C 158/ 18
     recht op wezenrente hadden, dit recht opnieuw doen
     gelden, wanneer een aanvankelijk krachtens de overeen
     komstig artikel 78 , lid 2, sub b ), van Verordening ( EEG )      De Tullilautakunta heeft bij beschikking van 27 maart
     nr . 1408/71 toepasselijke voorschriften van een andere            1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     Lid-Staat bestaand recht op uitkeringen is vervallen ?             10 april 1996 , in de zaak Outokumpu Oy, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
(') PB 1971 , L 149 , blz . 2 .                                        prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
                                                                        1 . Moet de over elektriciteit te betalen belasting als een
                                                                            door de artikelen 9 en 12 EG-Verdrag verboden
                                                                            invoerrecht of heffing van gelijke werking worden
                                                                            aangemerkt, wanneer de elektriciteitsaccijns op uit
Verzoek van het Tribunal de police de Luxembourg van                        andere Lid-Staten ingevoerde elektriciteit wordt gehe
2 april 1996 om een prejudiciële beslissing in de aldaar                    ven op basis van de tijdens de belastingperiode door de
       dienende strafzaak tegen R. Kieffer en R. Thill                      afnemer afgenomen hoeveelheid elektriciteit, terwijl de
                        ( Zaak C-l 14/96 )                                  belasting op in het binnenland geproduceerde elektrici
                            ( 96/C 158/ 17 )                                teit wordt geheven op basis van de in de belastingperiode
                                                                            geproduceerde hoeveelheid ?
Het Tribunal de police de Luxembourg heeft bij vonnis van
2 april 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie               Is het voor de beoordeling van de zaak van belang, dat de
op 9 april 1996 , in de aldaar dienende strafzaak tegen R.                  belasting verschilt voor op verschillende wijzen gepro
Kieffer en R. Thill, het Hof van Justitie van de Europese                   duceerde elektriciteit ? Over de met kernenergie gepro
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                      duceerde elektriciteit wordt een belasting van 2,4 p/kWh
over de navolgende vragen :                                                 geheven en over de ingevoerde elektriciteit moet een
                                                                            belasting van 2,2 p/kWh worden betaald . Bij hydro
1 . Voert Verordening ( EEG ) nr. 3330/91 van de Raad van                   elektriciteit wordt een belasting van 0,4 p/kWh gehe
                                                                            ven .
     7 november 1991 ('), door de Lid-Staten te verplichten
     bij alle ondernemingen die de vastgestelde uitsluitings-,
    assimilatie-, en vereenvoudigingsdrempels overschrij              2 . Moet het onder 1 uiteengezette belastingstelsel worden
    den,                                                                    aangemerkt als een in artikel 95 EG-Verdrag bedoeld


title: Zaak C-191/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Verein für Konsumenteninformation/Amazon EU Sàrl [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordeningen (EG) nr. 864/2007 en (EG) nr. 593/2008 — Consumentenbescherming — Richtlijn 93/13/EEG — Gegevensbescherming — Richtlijn 95/46/EG — Online verkoopovereenkomsten gesloten met consumenten woonachtig in andere lidstaten — Oneerlijke bedingen — Algemene voorwaarden met een rechtskeuzebeding voor het recht van de lidstaat waarin de vennootschap is gevestigd — Vaststelling van het recht dat van toepassing is om in het kader van een verbodsactie te beoordelen of de bedingen van die algemene voorwaarden oneerlijk zijn — Vaststelling van het recht dat de verwerking van persoonsgegevens van consumenten beheerst]

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Verein für Konsumenteninformation/Amazon EU Sàrl
   (Zaak C-191/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordeningen (EG) nr. 864/2007 en (EG) nr. 593/2008 - Consumentenbescherming - Richtlijn 93/13/EEG - Gegevensbescherming - Richtlijn 95/46/EG - Online verkoopovereenkomsten gesloten met consumenten woonachtig in andere lidstaten - Oneerlijke bedingen - Algemene voorwaarden met een rechtskeuzebeding voor het recht van de lidstaat waarin de vennootschap is gevestigd - Vaststelling van het recht dat van toepassing is om in het kader van een verbodsactie te beoordelen of de bedingen van die algemene voorwaarden oneerlijk zijn - Vaststelling van het recht dat de verwerking van persoonsgegevens van consumenten beheerst])
   (2016/C 350/10)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Verein für Konsumenteninformation

      Verwerende partij: Amazon EU Sàrl

      Dictum

               1)

               Verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I) en verordening (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen („Rome II”), moeten aldus worden uitgelegd dat het recht dat van toepassing is op een verbodsactie in de zin van richtlijn 2009/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende het doen staken van inbreuken in het raam van de bescherming van de consumentenbelangen, die is gericht tegen het gebruik van beweerdelijk ongeoorloofde contractuele bedingen door een in een lidstaat gevestigde onderneming die via elektronische handel overeenkomsten sluit met in andere lidstaten — en met name de lidstaat van de rechter — woonachtige consumenten, onverminderd artikel 1, lid 3, van elk van die verordeningen moet worden vastgesteld overeenkomstig artikel 6, lid 1, van verordening nr. 864/2007, terwijl het recht dat van toepassing is op de beoordeling van een gegeven contractueel beding altijd moet worden bepaald met toepassing van verordening nr. 593/2008, ongeacht of deze beoordeling wordt verricht in het kader van een individuele of een collectieve vordering.

               2)

               Artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, moet aldus worden uitgelegd dat een beding in de algemene verkoopvoorwaarden van een verkoper waarover niet afzonderlijk is onderhandeld en volgens hetwelk het recht van de lidstaat van de vestiging van deze verkoper de via elektronische handel met een consument gesloten overeenkomst beheerst, oneerlijk is voor zover het deze consument misleidt door bij hem de indruk te wekken dat enkel het recht van deze lidstaat op de overeenkomst van toepassing is, zonder hem in te lichten over het feit dat hij eveneens op grond van artikel 6, lid 2, van verordening nr. 593/2008 recht heeft op de bescherming die hij geniet op grond van de dwingende bepalingen van het recht dat van toepassing zou zijn bij gebreke van dit beding, waarbij het aan de nationale rechter is om dit in het licht van alle relevante omstandigheden te verifiëren.

               3)

               Artikel 4, lid 1, onder a), van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, moet aldus worden uitgelegd dat de verwerking van persoonsgegevens door een e-commercebedrijf wordt beheerst door het recht van de lidstaat waarop dit bedrijf zijn activiteiten richt, indien blijkt dat dit bedrijf de betrokken gegevensverwerking verricht in het kader van de activiteiten van een vestiging die zich in die lidstaat bevindt. Het is aan de nationale rechter om te beoordelen of dit het geval is.

      (1)  PB C 221 van 6.7.2015.


               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/5

         Eedaflegging door een nieuw lid van het Gerecht
   2010/C 317/09
   Na zijn benoeming tot rechter in het Gerecht van de Europese Unie bij besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie van 8 juli 2010 (1), voor de periode van 1 september 2010 tot en met 31 augustus 2016, heeft de heer Van der Woude voor het Hof de eed afgelegd op 13 september 2010.

      (1)  PB L 186 van 20.7.2010


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 september 2003 in zaak T-73/01: Spyridon de Athanassios Pappas tegen Comité van de Regio's van de Europese Unie (Ambtenaren — Aanwerving — Ambt van secretaris-generaal van het Comité van de Regio's — Kennisgeving van vacature — Aanwervingsprocedure)

text:
C 289/20                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                            29.11.2003
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 10 september 2003
                      van 18 september 2003
                                                                            in zaak T-165/01: Hans McAuley tegen Raad van de
                                                                                Europese Unie (1)
in zaak T-73/01: Spyridon de Athanassios Pappas tegen                       (Beoordelingsrapport — Gids voor de beoordeling— Veran-
       Comité van de Regio’s van de Europese Unie (1)                       dering van beoordelaar tijdens beoordelingsperiode — We-
                                                                                zenlijke onregelmatigheid)
                                                                                (2003/C 289/42)
(Ambtenaren — Aanwerving — Ambt van secretaris-gene-
raal van het Comité van de Regio’s — Kennisgeving van
                                                                                (Procestaal: Frans)
                vacature — Aanwervingsprocedure)
                                                                            In zaak T-165/01, Hans McAuley, ambtenaar van de Raad van
                          (2003/C 289/41)                                   de Europese Unie, wonende te Brussel (België), vertegenwoor-
                                                                            digd door J.-N. Louis en S. Orlandi, advocaten, domicilie
                                                                            gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de Europese
                                                                            Unie (gemachtigden: F. Anton en A. Pillette), betreffende een
                           (Procestaal: Frans)
                                                                            beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Raad van
                                                                            15 september 2000 tot vaststelling van verzoekers definitief
                                                                            beoordelingsrapport voor de periode van 1 juli 1997 tot
                                                                            en met 30 juni 1999, heeft het Gerecht (Vierde kamer),
                                                                            samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, P. Mengozzi
                                                                            en M. Vilaras, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op
In zaak T-73/01, Spyridon de Athanassios Pappas, voormalig
ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschap-                     10 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
pen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door M.-                 luidt als volgt:
A. Lucas, advocaat, tegen Comité van de Regio’s van de
                                                                            1)    Verklaart het besluit van de Raad van 15 september 2000 tot
Europese Unie (gemachtigden: P. Cervilla en D. Waelbroeck),
betreffende een verzoek strekkende tot nietigverklaring van                       vaststelling van verzoekers definitief beoordelingsrapport voor
                                                                                de periode van 1 juli 1997 tot en met 30 juni 1999 nietig.
het besluit van het Comité van de Regio’s van 13 juni 2000
houdende benoeming van Vincenzo Falcone als secretaris-                     2)    Verwijst de Raad in de kosten.
generaal van het Comité van de Regio’s (aankondiging van
aanwerving 2000/C 28 A/01) en afwijzing van verzoekers
sollicitatie naar deze betrekking, alsmede van het besluit                  (1) PB C 289 van 13.10.2001.
houdende afwijzing van de door verzoeker ingediende klacht,
heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:
K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;
griffier: D. Christensen, administrateur, op 18 september 2003
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 30 september 2003
1)    Verklaart nietig het besluit van het Comité van de regio’s van
      13 juni 2000 houdende benoeming van Vincenzo Falcone als              in zaak T-243/01: Sony Computer Entertainment Europe
      secretaris-generaal van het Comité van de Regio’s (aankondiging       Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
      van aanwerving 2000/C 28 A/01) en de afwijzing van de                                                pen (1)
      sollicitatie van Pappas naar deze betrekking.
                                                                            („Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk doua-
                                                                            netarief — Tariefposten — Spelconsole — Indeling in
2)    Verwijst het Comité van de Regio’s in de kosten.                                        gecombineerde nomenclatuur”)
                                                                                (2003/C 289/43)
(1) PB C 161 van 2.6.01.                                                                             (Procestaal: Engels)
                                                                            In zaak T-243/01, Sony Computer Entertainment Europe Ltd,
                                                                            gevestigd te Londen (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd


title: Doorhaling van zaak C-83/95

text:
Nr . C 158/ 12        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    1 . 6 . 96
               Doorhaling van zaak C-83/95 ( )                                       Doorhaling van zaak C-159/95 ( )
                          ( 96/C 158/28                                                        ( 96/C 158/29 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 februari                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
1996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-83/95 :         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 februari 1996
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-159/95 :
leense Republiek .                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
                                                                     leense Republiek .
0 ) PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .
                                                                     (') PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            2 . Verwijst het Economisch en Sociaal Comité in alle
                                                                           kosten .
                      van 18 april 1996
in zaak T-13/95 : N. Kyrpitsis tegen Economisch en Sociaal
                                                                     C ) PB nr . C 74 van 25 . 3 . 1995 .
        Comité van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
(Ambtenaren — Kennisgeving van vacature — Overplaat
sing — Dienstbelang — Afwijzing van sollicitatie —
                            Motivering)
                          ( 96/C 158/30 )
                                                                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 23 april 1996
                      (Procestaai: Frans)
                                                                     in zaak T-l 13/95 : G. Mancini tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen ( 1 )
                                                                          (Ambtenaren — Ontvankelijkheid — Klachttermijn)
In zaak T-13/95 , N. Kyrpitsis, ambtenaar van het Econo
                                                                                ( 96/C 158/31 )
misch en Sociaal Comité van de Europese Gemeenschappen,
wonende te Châtelineau ( België ), vertegenwoordigd door
J. -N. Louis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb                                  (Procestaai: Italiaans)
bende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sàrl , Rue
Glesener 1 , tegen Economisch en Sociaal Comité van de               In zaak T-l 13/95 , G. Mancini , ambtenaar van de Commis
Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: M. Bermejo                   sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Varese
Garde en D. Waelbroeck ), betreffende een beroep tot                 ( Italië ), vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat bij
nietigverklaring van de besluiten houdende afwijzing van             het Italiaanse Hof van Cassatie, domicilie gekozen hebbende
verzoekers sollicitatie naar de vacante ambten nrs . 2/94 ,          te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
3/94 en 4/94 van geschoold bediende ( bode ) van de rang             Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese
D 3/D 2 bij het Directoraat Personeelszaken, administratie           Gemeenschappen ( gemachtigde : G. Valsesia ), betreffende
en financiën van het Economisch en Sociaal comité, heeft het         een beroep tot nietigverklaring van het besluit waarbij
Gerecht ( Vijfde kamer ), samengesteld als volgt: R. Schint         verzoeker uit zijn functie is ontzet, heeft het Gerecht ( Derde
gen, president, R. Garcia-Valdecasas en J. Azizi, rechters;          kamer ), samengesteld als volgt: C. P. Briët, president,
griffier : J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 18 april          B. Vesterdorf en A. Potocki, rechters; griffier: B. Pastor,
 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                hoofdadministrateur, op 23 april 1996 een arrest gewezen
volgt:                                                               waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                     1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .
 1 . Verklaart nietig de besluiten van de secretaris-generaal
     van het Economisch en Sociaal Comité van 30 maart
                                                                     2 . Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en twee
     1 994 en 25 oktober 1 994 houdende afwijzing van                      derde van de kosten van verzoeker zal dragen.
     verzoekers sollicitatie naar de vacante ambten nrs. 2/94,
     3/94 en 4/94 van geschoold bediende (bode) van de rang
     D 3/D 2 bij het Directoraat Personeelszaken, admini            (M PB nr. C 229 van 2 . 9 . 1995 .
     stratie en financiën van het Economisch en Sociaal
     comité.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 27 april 1995 in zaak T-443/93: Casillo Grani snc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Verzoekende partij failliet verklaard - Procesbelang - Afdoening zonder beslissing)

text:
3 . 6 . 95              NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 137/21
staalmatten, PB 1989 , L 260, blz . 1 ), heeft het Gerecht                         BESCHIKKING VAN HET GERECHT
( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: H. Kirschner,                                    VAN EERSTE AANLEG
kamerpresident, C.W. Bellamy, B. Vesterdorf, R. Garcia                                        van 8 maart 1995
Valdecasas en K. Lenaerts, rechters; griffier: H. Jung,
griffier, op 6 april 1995 een arrest gewezen waarvan het               in zaak T-2/93 , Société anonyme à participation ouvrière
dictum luidt als volgt:                                                Compagnie nationale Air France tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen ( ! )
1 . Verwerpt het beroep.                                                        (Mededinging — Vaststelling van de kosten)
                                                                                ( 95/C 137/52 )
2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                                (Procestaai: Frans)
(•) PB nr . C 306 van 5 . 12 . 1989 .
                                                                       In zaak T-2/93 , Société anonyme a participation ouvrière
                                                                       Compagnie nationale Air France gevestigd te Parijs, verte
                                                                       genwoordigd door E. Marissens , advocaat te Brussel,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                       L. Dupong, advocaat aldaar, Rue des Bains 14 A, tegen
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
                                                                       den : F.E. Gonzalez Di'az en G. de Bergues ), ondersteund
                         van 27 april 1995                             door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
in zaak T-443/93 : Casillo Grani snc tegen Commissie van de            Ierland , (gemachtigden : J.D. Colahan en C. Vajda ) domicilie
                  Europese Gemeenschappen f 1 )                        gekozen hebbende te Luxemburg ter ambassade van het
 (Staatssteun — Verzoekende partij failliet verklaard —                Verenigd Koninkrijk, Boulevard Roosevelt 14 , TAT SA,
         Procesbelang — Afdoening zonder beslissing)                   gevestigd te Tours ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door A.
                                                                       Winckler, advocaat te Parijs, en R. Subiotto, Solicitor,
                            ( 95/C 137/51 )                            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                       Elvinger en Hoss, advocaten aldaar, Cöte d'Eich 15 , en
                       (Procestaai: Italiaans)                         British Ariways plc, gevestigd te Hounslow (Verenigd
                                                                       Koninkrijk ), vertegenwoordigd door W. Allen en J.E. Flynn,
 In zaak T-443/93 , Casillo Grani snc, vennootschap naar               Solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
 Italiaans recht, gevestigd te San Giuseppe Vesuviano ( Italië ),       kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, Rue
 vertegenwoordigd door M. Siragusa , M. D'Albora en                     Goethe 11 , betreffende een verzoek om vaststelling van de
 G.Scassellati-Sforzolini, respectievelijk advocaten te Rome,           door verzoekster aan interventiënte TAT SA te vergoeden
 Napels en Bologna , domicilie gekozen hebbende te Luxem               kosten naar aanleiding van het arrest van het Gerecht van
 burg bij E. Arendt, advocaat aldaar , Rue Mathias Hardt                19 mei 1994 in zaak T-2/93 , Air France, Jurispr . 1994,
 8— 10, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  blz. 11-323 , heeft het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid ),
 (gemachtigden : M. Nolin, D. Calleja y Crespo en R. Lyal ),            samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpresident,
 ondersteund door Italgrani SpA, vennootschap naar Ita                 D.P.M. Barrington, A. Saggio, H. Kirschner en A. Kaloge
 liaans recht, gevestigd te Napels ( Italië ), vertegenwoordigd         ropoulos , rechters; griffier: H. Jung, op 8 maart 1995 een
 door A. Pappalardo, advocaat te Trapani, L. Sico en F.                 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
 Casucci, advocaten te Napels, M. Annesi en M. Merola,                  Het totale bedrag van de door verzoekster aan interveniënte
 advocaten te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxem                TAT te vergoeden kosten wordt gesteld op 220 000 FF.
 burg ten kantore van A. Lorang, advocaat aldaar, Rue
 Albert Ier 51 , betreffende een beroep tot nietigverklaring            (') PB nr . C 45 van 17 . 2 . 1993 .
 van Beschikking 91 /474/EEG van de Commissie van 16 au
 gustus 1991 inzake de steun van de Italiaanse regering aan
 Italgrani SpA voor de vestiging van agro-industriële bedrij
 ven in de Mezzogiorno ( PB 1991 , L 254, blz . 14 ), heeft het
  Gerecht (Tweede kamer — uitgebreide kamer ), samenge                             BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
  steld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpresident, D.P.M.                     VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  Barrington, A. Saggio, H. Kirschner en A. Kalogeropoulos,                                   van 24 februari 1995
  rechters; griffier : J. Palacio Gonzalez, administrateur, op          in zaak T-2/95 R, Industrie des poudres sphériques tegen
  27 april 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                               Raad van de Europese Unie
  als volgt:
                                                                                ( 95/C 137/53 )
  1 . Verstaat dat zaak T-443/93 wordt doorgehaald in het
                                                                                (Procestaai: Frans)
       register van het Gerecht.
  2 . Verwijst verzoekster in de kosten van de procedure,               In zaak T-2/95 R, Industrie des poudres sphériques,
                                                                        gevestigd te Annemasse ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door
       daaronder begrepen die van interveniënte.
                                                                        C. Momège, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende
                                                                        te Luxemburg ten kantore van A. Schmitt, Avenue Guil
  (') PB nr . C 47 van 21 . 2 . 1992 .                                  laume 62, advocaat aldaar, tegen Raad van de Europese
                                                                        Unie (gemachtigden : R. Torrent, J. Monteiro en P. Bentley ),
                                                                        betreffende een verzoek om opschorting van de tenuitvoer