title: Zaak C-418/05 P: Hogere voorziening, op  25 november 2005  ingesteld door het Centro Provincial de Jóvenes Agricultores de Jaén (ASAJA), Salvador Contreras Gila, José Ramiro López, Antonio Ramiro López, Cristobal Gallego Martínez, Benito García Burgos en Antonio Parras Rosa tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van  8 september 2005  in de gevoegde zaken T-295/04 tot en met T-297/04, Centro Provincial de Jóvenes Agricultores de Jaén (ASAJA), Salvador Contreras Gila, José Ramiro López, Antonio Ramiro López, Cristobal Gallego Martínez, Benito García Burgos en Antonio Parras Rosa tegen Raad van de Europese Unie

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/12

         Hogere voorziening, op 25 november 2005 ingesteld door het Centro Provincial de Jóvenes Agricultores de Jaén (ASAJA), Salvador Contreras Gila, José Ramiro López, Antonio Ramiro López, Cristobal Gallego Martínez, Benito García Burgos en Antonio Parras Rosa tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 8 september 2005 in de gevoegde zaken T-295/04 tot en met T-297/04, Centro Provincial de Jóvenes Agricultores de Jaén (ASAJA), Salvador Contreras Gila, José Ramiro López, Antonio Ramiro López, Cristobal Gallego Martínez, Benito García Burgos en Antonio Parras Rosa tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-418/05 P)
   (2006/C 48/24)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 25 november 2005 hogere voorziening ingesteld door Centro Provincial de Jóvenes Agricultores de Jaén (ASAJA), Salvador Contreras Gila, José Ramiro López, Antonio Ramiro López, Cristobal Gallego Martínez, Benito García Burgos en Antonio Parras Rosa, vertegenwoordigd door J. F. Vázquez Medina, abogado, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 8 september 2005 in de gevoegde zaken T-295/04 tot en met T-297/04, Centro Provincial de Jóvenes Agricultores de Jaén (ASAJA), Salvador Contreras Gila, José Ramiro López, Antonio Ramiro López, Cristobal Gallego Martínez, Benito García Burgos en Antonio Parras Rosa tegen de Raad van de Europese Unie.
   Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:

               1)

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 september 2005 volledig te vernietigen wegens schending van het gemeenschapsrecht, artikel 173 EG;

               2)

               de in eerste aanleg ten gronde geformuleerde conclusies geheel toe te wijzen daar zij gegrond zijn en in overeenstemming met de communautaire rechtsorde;

               3)

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               —

                  Schending van artikel 173 EG

         De rekwiranten kunnen beroep tot nietigverklaring instellen aangezien zij zich in hun specifieke rechtspositie onmiskenbaar volledig onderscheiden van de andere producenten van olijfolie.
   Zij zijn alle eigenaar van in 1998 geplante olijfbomen en hebben alle nul kilogram olijven geproduceerd in het verkoopseizoen 1999, welke omstandigheden hen kenmerken en hen onderscheiden van de rest van de sector olijfteelt.


title: Zaak C-317/04: Beroep, op 27 juli 2004 ingesteld door Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/31

         Beroep, op 27 juli 2004 ingesteld door Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-317/04)
   (2004/C 228/66)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 27 juli 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie door Europees Parlement, vertegenwoordigd door R. Passos en N. Lorenz als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Het Europees Parlement concludeert dat het den Hove behage:

               —

               besluit 2004/496/EG van de Raad van 17 mei 2004 (1) nietig te verklaren;

               —

               verweerder te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert het Parlement vijf middelen aan.
   Met de eerste twee middelen betwist het Parlement de rechtsgrondslag van het bestreden besluit. Het Parlement stelt in de eerste plaats dat het beroep op artikel 95 EG niet gerechtvaardigd is, met name gelet op de recente rechtspraak van het Hof met betrekking tot de uitlegging van deze bepaling; artikel 95 kan overigens geen grondslag vormen voor de bevoegdheid van de Gemeenschap om de overeenkomst te sluiten, aangezien deze de verwerking van gegevens tot doel heeft die niet binnen de werkingssfeer van richtlijn 95/46 betreffende de bescherming van persoonsgegevens vallen. In de tweede plaats maakt deze overeenkomst een wijziging van deze richtlijn nodig, die is vastgesteld volgens de procedure van artikel 251 EG. De overeenkomst kon derhalve enkel worden gesloten met instemming van het Parlement.
   Met zijn derde middel stelt het Parlement dat de overeenkomst met schending van de fundamentele rechten is gesloten, in het bijzonder met schending van essentiële aspecten van het recht op bescherming van persoonsgegevens, en dat de overeenkomst bovendien een ongerechtvaardigde inmenging in de persoonlijke levenssfeer oplevert: dit is onverenigbaar met artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens.
   Het vierde middel betreft de schending van het evenredigheidsbeginsel, met name omdat de overeenkomst in de overdracht van een buitensporig aantal persoonsgegevens van passagiers voorziet en omdat deze gegevens door de Amerikaanse autoriteiten te lang worden bijgehouden.
   Het Parlement beroept zich tot slot nog op ontoereikende motivering van een optreden met toch wel bijzondere kenmerken, en op schending van het in artikel 10 EG neergelegde beginsel van loyale samenwerking geschonden, gelet op de zeer ongebruikelijke omstandigheden waarin het bestreden besluit is vastgesteld, met name tijdens de procedure betreffende een verzoek om advies 1/04 voor het Hof van Justitie over aspecten die kennelijk vragen van juridische aard deden rijzen.

      (1)  Besluit 2004/496/EG van de Raad van 17 mei 2004 betreffende de sluiting van een overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Verenigde Staten van Amerika inzake de verwerking en overdracht van PNR-gegevens („Passenger Name Records”) door luchtvaartmaatschappijen aan het Bureau of Customs and Border Protection van het ministerie van Binnenlandse Veiligheid van de Verenigde Staten van Amerika (PB L 183 van 20 mei 2004, blz. 83).


title: Zaak C-126/11: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 15 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie van België) — INNO NV/Unie van Zelfstandige Ondernemers VZW (UNIZO), Organisatie voor de Zelfstandige Modedetailhandel VZW (Mode Unie) en Couture Albert BVBA (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Richtlijn 2005/29/EG — Oneerlijke handelspraktijken — Nationale regeling die aankondigingen van prijsverminderingen en suggesties daarvan verbiedt)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/12

         Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 15 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie van België) — INNO NV/Unie van Zelfstandige Ondernemers VZW (UNIZO), Organisatie voor de Zelfstandige Modedetailhandel VZW (Mode Unie) en Couture Albert BVBA
   (Zaak C-126/11) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 2005/29/EG - Oneerlijke handelspraktijken - Nationale regeling die aankondigingen van prijsverminderingen en suggesties daarvan verbiedt)
   2012/C 73/20
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie van België

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: INNO NV

      Verwerende partijen: Unie van Zelfstandige Ondernemers VZW (UNIZO), Organisatie voor de Zelfstandige Modedetailhandel VZW (Mode Unie) en Couture Albert BVBA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Cassatie van België — Uitlegging van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149, blz. 22)

      Dictum

   Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”), moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale bepaling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die op algemene wijze aankondigingen van prijsverminderingen en suggesties daarvan tijdens de sperperiode verbiedt, voor zover deze bepaling de bescherming van de consumenten beoogt.

      (1)  PB C 152 van 21.5.2011.


title: Zaak T-157/07: Beroep ingesteld op 9 mei 2007 — People's Mojahedin Organization of Iran/Raad

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/43

         Beroep ingesteld op 9 mei 2007 — People's Mojahedin Organization of Iran/Raad
   (Zaak T-157/07)
   (2007/C 140/70)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: People's Mojahedin Organization of Iran (Auvers sur Oise, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.P. Spitzer, advocaat, en D. Vaughan QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de nog steeds geldende besluiten van de Raad om:

                           —

                           besluit 2006/379 van de Raad niet binnen zes maanden of daarna met betrekking tot verzoekster te bezien;

                           —

                           tot op heden en daarna verzoeksters naam op een bij besluit 2006/379 van de Raad van 29 mei 2006 vastgestelde en vanaf dezelfde datum geldende lijst van terroristische organisaties te handhaven, in weerwil van het arrest van het Gerecht in zaak T-228/02 van 12 december 2006 en de verplichtingen van de Raad krachtens artikel 233 EG;

               —

               verweerder op passende wijze te gelasten zijn wettelijke verplichtingen na te komen;

               —

               verweerder te gelasten verzoekster schadevergoeding te betalen ter hoogte van 1 090 000 EUR, zoals uiteengezet in bijlage 18 (voortdurende schade), vermeerderd met rente;

               —

               de verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van een aantal brieven van de Raad en vergoeding van haar schade aangezien de Raad na zes maanden niet de lijst heeft herzien die vervat is in besluit 2006/379 (1) van de Raad van personen, groepen en entiteiten waarop verordening (EG) nr. 2580/2001 (2) inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, dat wil zeggen bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen, van toepassing is, en aangezien de Raad verzoeksters naam op voornoemde lijst heeft laten staan.
   Volgens verzoekster was de Raad verplicht de lijst van de op een lijst van terroristische organisaties geplaatste personen regelmatig en ten minste om de zes maanden te bezien. Verzoekster stelt dat de Raad dit niet heeft gedaan met betrekking tot de plaatsing van verzoeksters naam op de lijst van terroristische organisaties.
   Verzoekster voert ook aan dat de Raad ten gevolge van het arrest van het Gerecht in zaak T-228/02, Organisatie van Volksmujahedeen van Iran/Raad, Jurispr. blz. II-0000, verplicht was verzoeksters naam van voornoemde lijst te verwijderen.

      (1)  Besluit 2006/379/EG van de Raad van 29 mei 2006 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2005/930/EG (PB L 144, blz. 21).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB L 344, blz. 70).


title: Zaak C-335/10: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 13 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Craiova — Roemenië) — Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu-Jiu, Administrația Fondului pentru Mediu/Claudia Norica Vijulan (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Binnenlandse belastingen — Artikel 110 VWEU — Milieuheffing bij eerste registratie van motorvoertuigen)

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/13

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 13 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Craiova — Roemenië) — Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu-Jiu, Administrația Fondului pentru Mediu/Claudia Norica Vijulan
   (Zaak C-335/10) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Binnenlandse belastingen - Artikel 110 VWEU - Milieuheffing bij eerste registratie van motorvoertuigen)
   2011/C 311/18
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Craiova

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu-Jiu, Administrația Fondului pentru Mediu

      Verwerende partij: Claudia Norica Vijulan

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Curtea de Apel Craiova — Registratie van tweedehandse auto’s die tevoren in andere lidstaten waren ingeschreven — Milieubelasting die op auto’s wordt geheven bij hun eerste registratie in een bepaalde lidstaat — Verenigbaarheid van de nationale regeling met artikel 110 VWEU — Tijdelijke vrijstelling voor auto’s met bepaalde kenmerken

      Dictum

   Artikel 110 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat een milieuheffing op de eerste registratie van motorvoertuigen in deze lidstaat invoert, indien deze belastingmaatregel zo is vastgesteld dat hierdoor het in die lidstaat in het verkeer brengen van in andere lidstaten gekochte tweedehandse voertuigen wordt ontmoedigd, zonder echter de aankoop op de binnenlandse markt van even oude tweedehandse voertuigen met dezelfde slijtage te ontmoedigen.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde kamer) van 14 december 1995 in zaak C-162/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Niet-nakoming - Richtlijn 89/662/EEG - Veterinaire controles - Niet-omzetting)

text:
Nr . C 77/2              NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     16 . 3 . 96
van de Cour d'appel de Bourges ( Frankrijk ) en het Tribunal               kan bet produkt niet worden aangemerkt als een
de grande instance de Paris, in de aldaar dienende strafzaken              farmaceutisch produkt dat onder deze post valt.
tegen P. Colin, in aanwezigheid van Distrithera SARL ( zaak
C-106/94 ), en D. Dupré, in aanwezigheid van Laboratoires             (') PB nr . C 132 van 14 . 5 . 1994, PB nr. C 188 van 9 . 7 . 1994 .
Valda SA ( zaak C-139/94 ), om een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van, in zaak C 106/94 , het gemeenschap
pelijk douanetarief met betrekking tot de indeling van
opwekkende dranken en keelpastilles, en, in zaak C-139/94,
van Verordening ( EEG ) nr. 717/85 van de Commissie van
19 maart 1985 betreffende de indeling van goederen onder
post 17.04 D I van het gemeenschappelijk douanetarief ( PB
1985 , L 78 , blz . 13 ) en van hoofdstuk 30 van het                                     ARREST VAN HET HOF
gemeenschappelijk douanetarief en de gecombineerde                                              (Vijfde kamer )
nomenclatuur met betrekking tot de indeling van keelpas
tilles, heeft het Hof ( Vierde kamer ), samengesteld als volgt:                            van 14 december 1995
C. N. Kakouris, kamerpresident, P. J. G. Kapteyn en J. L.             in zaak C-162/94 : Commissie van de Europese Gemeen
Murray ( rapporteur ), rechters; advocaat-generaal : M. B.                                schappen tegen Ierland ( 1 )
Elmer; griffier: D. Louterman-Hubeau , hoofdadministra
teur, op 14 december 1995 een arrest gewezen waarvan het              (Niet-nakoming — Richtlijn 89/662/EEG — Veterinaire
dictum luidt als volgt:                                                                 controles — Niet-omzetting)
                                                                                ( 96/C 77/03 )
1 . Gelet op bun samenstelling, aanbiedingsvorm en func                                     (Procestaai: Engels)
      tie, vallen pastilles als de rode Pulmoll-pastilles onder
      post 17.04 van het gemeenschappelijk douanetarief.
                                                                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
2 . Gelet op bun samenstelling, aanbiedingsvorm en func
      tie, vallen pastilles als de groene Pulmoll-pastilles onder     In zaak C-162/94 , Commissie van de Europese Gemeen
    ' post 17.04 van bet gemeenschappelijk douanetarief.              schappen ( gemachtigden: J. L. Iglesias Buhigues en J.
                                                                      Macdonald Flett ) tegen Ierland ( gemachtigde: M. A. Buck
                                                                      ley ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen
3 . Gelet op bun samenstelling, aanbiedingsvorm en func              dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
      tie, vallen dranken als het Sangart-elixer onder post           bepalingen in werking te doen treden die nodig zijn om te
                                                                      voldoen aan Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van
      22.09 van het gemeenschappelijk douanetarief.                   11 december 1989 inzake veterinaire controles in het
                                                                      intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van
                                                                      de totstandbrenging van de interne markt ( PB 1989, L 395 ,
4 . Gelet op hun samenstelling, aanbiedingsvorm en func              blz. 13 ), de krachtens genoemde richtlijn, inzonderheid
      tie, vallen dranken als Quintonine onder post 22.09 van         artikel 22, en het EG-Verdrag op hem rustende verplichtin
      het gemeenschappelijk douanetarief.                             gen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer ),
                                                                      samengesteld als volgt: D. A. O. Edward ( rapporteur ),
                                                                      kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, L.
5 . Verordening (EEG) nr. 717/85 van de Commissie van                 Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : C. O.
      19 maart 1985 betreffende de indeling van goederen              Lenz; griffier: R. Grass, op 14 december 1995 een arrest
      onder post 17.04 D I van het gemeenschappelijk                  gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      douanetarief kan niet aldus worden uitgelegd, dat zij
      betrekking heeft op goederen waarvan de samenstelling            1 . Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin
      (in gewichtspercenten) verschilt van die welke in arti              gen in werking te doen treden die nodig zijn om te
      kel 1 van de verordening is aangegeven .                              voldoen aan Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van
                                                                            1 1 december 1 989 inzake veterinaire controles in het
                                                                            intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht
6 . Post 30.03 van het gemeenschappelijk douanetarief                       van de totstandbrenging van de interne markt, is Ierland
      („geneesmiddelen ") moet aldus worden uitgelegd, dat                  de krachtens artikel 22 van die richtlijn op hem rustende
      daaronder ook valt een produkt dat is samengesteld uit                verplichtingen niet nagekomen.
      suiker, maar vooral uit werkzame aromatiserende mid
      delen met geneeskrachtige eigenschappen, in een zoda           2 . Ierland wordt verwezen in de kosten .
      nige verhouding dat het produkt uitsluitend voor
      therapeutische en profylactische doeleinden wordt
      gebruikt. Wanneer de hoeveelheid aromatiserende mid             (') PB nr . C 202 van 23 . 7. 1994 .
      delen in de samenstelling van elk produkt evenwel niet
      zodanig is dat het produkt uitsluitend voor therapeuti
      sche of profylactische doeleinden kan worden gebruikt,


title: Zaak C-219/06: Beschikking van de president van het Hof van 7 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/21

         Beschikking van de president van het Hof van 7 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-219/06) (1)

   (2007/C 42/39)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 165 van 15.7.2006.


title: Zaak F-125/12: Beroep ingesteld op 3 november 2012 — ZZ/BHIM

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/72

         Beroep ingesteld op 3 november 2012 — ZZ/BHIM
   (Zaak F-125/12)
   2013/C 26/149
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport over 2011 en van het besluit tot vaststelling van de doelstellingen alsmede verzoek om schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport (Appraisal Report) over 2011 in de versie van 1 februari 2012 alsmede van de e-mails van de verwerende partij van 2 februari 2012, 14.51 uur, en 2 februari 2012, 15.49 uur, voor zover deze voor de periode van 1 oktober 2011 tot en met 30 september 2012 de door het BHIM voor verzoeker vastgestelde doelstellingen bevatten;

               —

               veroordeling van het BHIM tot betaling van een passende schadevergoeding aan verzoeker, waarbij de hoogte van de door hem geleden materiële en immateriële schade aan het oordeel van het Gerecht wordt overgelaten;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.


title: Zaak C-152/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Madrid (Spanje) op 15 april 2008 — Real Sociedad de Fútbol S.A.D. en Nihat Kahveci/Consejo Superior de Deportes en Real Federación Española de Futbol

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Madrid (Spanje) op 15 april 2008 — Real Sociedad de Fútbol S.A.D. en Nihat Kahveci/Consejo Superior de Deportes en Real Federación Española de Futbol
   (Zaak C-152/08)
   (2008/C 171/28)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Superior de Justicia de Madrid
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Real Sociedad de Fútbol S.A.D. en Nihat Kahveci

      Verwerende partijen: Consejo Superior de Deportes en Real Federación Española de Futbol
   Prejudiciële vraag
   „Verzet artikel 37 van de Associatieovereenkomst EEG-Turkije (1), gesloten door de Raad van de EEG bij besluit 64/732/EEG van 23 december 1963, evenals het Aanvullend Protocol van 23 november 1970 (2) zich ertegen dat een sportbond op een beroepssporter van Turkse nationaliteit die rechtmatig onder contract staat bij een Spaanse voetbalclub, zoals die in het hoofdgeding, een regel toepast volgens welke de clubs in nationale competities slechts een beperkt aantal spelers mogen opstellen uit derde landen die niet behoren tot de Europese Economische Ruimte?”

      (1)  Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, ondertekend te Ankara op 12 september 1963 gesloten, goedgekeurd en namens de gemeenschap bevestigd bij Besluit 64/732/EEG van de Raad van 23 december 1963 (PB L 217, blz. 3685).

      (2)  Aanvullend Protocol, ondertekend te Brussel op 23 november 1970, en namens de Gemeenschap gesloten, goedgekeurd en bekrachtigd bij Verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972 (PB L 293, blz. 213).


title: Zaak C-200/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 13 april 2017 — Susanne de Winder/TUIfly GmbH

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 13 april 2017 — Susanne de Winder/TUIfly GmbH
   (Zaak C-200/17)
   (2017/C 231/13)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Susanne de Winder

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit ziekmeldingen resulterende afwezigheid van een voor de uitvoering van vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)? Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: vormt de spontane afwezigheid van een voor de uitvoering van de vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij wegens een volgens het arbeidsrecht en volgens het collectieve overeenkomstenrecht niet gewettigde staking („wilde staking”) een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moet de buitengewone omstandigheid zich hebben voorgedaan bij de geannuleerde vlucht zelf of heeft de uitvoerende luchtvaartmaatschappij het recht om op grond van economische overwegingen een nieuw vliegplan op te stellen?

               4)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: heeft de vermijdbaarheid betrekking op de buitengewone omstandigheid dan wel op de gevolgen van het zich voordoen van de buitengewone omstandigheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak T-518/12: Beroep ingesteld op 27 november 2012 — Spirlea/Commissie

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/21

         Beroep ingesteld op 27 november 2012 — Spirlea/Commissie
   (Zaak T-518/12)
   2013/C 32/33
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Darius Nicolai Spirlea (Capezzano Pianore, Italië) en Mihaela Spirlea (Capezzano Pianore) (vertegenwoordigers: V. Foerster en T. Pahl, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het onderhavige krachtens artikel 263 VWEU ingediende verzoekschrift in behandeling nemen;

               —

               het verzoekschrift ontvankelijk verklaren, en

               —

               het verzoekschrift gegrond verklaren en derhalve vaststellen dat de verweerster wezenlijke vormvoorschriften en verscheidene bepalingen van materieel recht heeft geschonden;

               —

               op deze grondslag verweersters besluit van 27 september 2012 tot beëindiging van EU-proefprocedure nr. 2070/11/SNCO [ref.: Ares (2012) 1135073] nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van hun vordering voeren verzoekers drie middelen aan.

               1)

               Instelling van een EU-proefprocedure zonder enige rechtsgrondslag (artikelen 290 en 291 VWEU)

                           —

                           In het kader van dit middel wordt aangevoerd dat de instelling van de EU-proefprocedure leidt tot een bijkomende procedurele voorwaarde voor toepassing van artikel 258 VWEU. Deze procedurele voorwaarde, waarvoor de Commissie op grond van de EU-Verdragen geen machtiging of delegatie is geleend, wordt door de Commissie behandeld in een ontransparante en met de rechtstaat strijdige procedure waardoor tegelijkertijd de procedure wegens verdragsschending (artikel 258 VWEU) wordt uitgehold.

               2)

               Schending van de mededeling van de Commissie van 20 maart 2002 aan het Europees Parlement en de Europese Ombudsman betreffende betrekkingen met de klager inzake inbreuken op het Gemeenschapsrecht (1)

                           —

                           Op dit punt voeren verzoekers aan dat de Commissie willekeurig voorbij is gegaan aan haar mededeling betreffende betrekkingen met de klager inzake inbreuken op het Gemeenschapsrecht en de klachten van verzoekers zonder alternatief in de EU-proefprocedure heeft behandeld, waarvan de regels voor verzoekers niet toegankelijk zijn.

               3)

               Schending van de motiveringsplicht

                           —

                           In het kader van dit middel wordt aangevoerd dat de motivering van de Commissie geen toelichting bij de feiten geeft in verband met de toepassing van verordening (EG) nr. 1394/2007 (2) en geen onderzoek bevat van verzoekers specifieke grieven van in verband met het EU-recht.

      (1)  PB C 244, blz. 5.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1394/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende geneesmiddelen voor geavanceerde therapie en tot wijziging van richtlijn 2001/83/EG en verordening (EG) nr. 726/2004 (PB L 324, blz. 121).


title: Zaak T-11/05: Arrest van het Gerecht van 19 mei 2010 — Wieland Werke e.a./Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Sector koperen sanitaire buizen — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Voortdurende en veelvoudige inbreuk — Beginsel van wettigheid der sancties — Beginsel ne bis in idem — Geldboeten — Concrete weerslag op markt — Omvang van betrokken markt — Duur van inbreuk — Verzachtende omstandigheden” )

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/29

         Arrest van het Gerecht van 19 mei 2010 — Wieland Werke e.a./Commissie
   (Zaak T-11/05) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Sector koperen sanitaire buizen - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Voortdurende en veelvoudige inbreuk - Beginsel van wettigheid der sancties - Beginsel ne bis in idem - Geldboeten - Concrete weerslag op markt - Omvang van betrokken markt - Duur van inbreuk - Verzachtende omstandigheden”)
   2010/C 179/47
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Wieland Werke AG (Ulm, Duitsland); Buntmetall Amstetten GmbH (Amstetten, Oostenrijk); en Austria Buntmetall AG (Enzesfeld, Oostenrijk); (vertegenwoordigers: R. Bechtold en U. Soltész, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en É. Gippini Fournier, gemachtigden, bijgestaan door G. Eickstädt, advocaat)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Huber en G. Kimberley, gemachtigden)

      Voorwerp

   In de eerste plaats, vordering tot nietigverklaring van beschikking C(2004) 2826 van de Commissie van 3 september 2004 betreffende een procedure inzake de toepassing van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak COMP/E 1/38.069 — Koperen sanitaire buizen), in de tweede plaats, subsidiair, vordering tot vermindering van de in deze beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboeten en, in de derde plaats, reconventionele vordering van de Commissie tot verhoging van het boetebedrag

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De reconventionele vordering van de Europese Commissie wordt verworpen.

               3)

               Wieland-Werke AG, Buntmetall Amstetten GmbH en Austria Buntmetall AG dragen hun eigen kosten en 90 % van de door de Commissie gemaakte kosten.

               4)

               De Commissie draagt 10 % van haar eigen kosten.

               5)

               De Raad van de Europese Unie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.


title: Beroep, op 20 februari 1995 ingesteld door Alsen-Breitenburg Zement- und Kalkwerke GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-45/95)

text:
Nr . C 101 / 18        NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 4 . 95
gen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore            hiermee beoogde de overige leden van haar eigen markt te
van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .                         weren .
                                                                    Verzoekster betoogt voorts, dat de beschikking in strijd is
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                    met wezenlijke procedurele voorschriften, die bij de opleg
                                                                    ging van geldboeten overeenkomstig Verordening nr. 17 in
1 . Nietig te verklaren de artikelen 1 , 2 , 4, leden 1 en 3 ,      acht moeten worden genomen, en met artikel 190 van het
    onder a ), 5 , 8 , 9 , 11 en 12 van de beschikking van de
                                                                    EG-Verdrag, daar zij ontoereikend is gemotiveerd.
     Commissie van 30 november 1994 inzake een procedure
    op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag ( Zaak
    IV/33.126 en 33.322 — Cement), voor zover betrekking
    hebbend op verzoekster.
2. Subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete in te         Beroep, op 20 februari 1995 ingesteld door Alsen-Breiten
    trekken.                                                        burg Zement- und Kalkwerke GmbH tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen
3 . Meer subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete                                ( Zaak T-45/95 )
    te verlagen.                                                                             ( 95/C 101/37)
4. De Commissie in de kosten te verwijzen.                                               (Procestaai: Duits)
Middelen en voornaamste argumenten                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                    schappen is op 20 februari 1 995 beroep ingesteld tegen
Verzoekster voert tot staving van haar conclusies aan, dat zij      Commissie van de Europese Gemeenschappen door Alsen
artikel 85 van het EG-Verdrag niet heeft geschonden. De             Breitenburg Zement- und Kalkwerke GmbH, gevestigd te
beschikking is derhalve in strijd met deze bepaling en met de       Hamburg ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd
artikelen 3 en 15 van 's Raads Verordening nr. 17, daar zij         door K. Moosecker en M. Klusmann, advocaten te Düssel
gebaseerd is op een onjuiste toepassing van het recht en op         dorf, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan
een onjuiste bewijswaardering. Verzoekster stelt in dit             tore van Bonn & Schmitt, advocaten aldaar, Avenue
verband, dat zij niet heeft deelgenomen aan een overeen            Guillaume 62 .
komst die ertoe zou hebben gestrekt de thuismarkten te
eerbiedigen en het overbrengen van cement van het ene naar          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
het andere land aan een regeling te onderwerpen.
                                                                    1 , nietig te verklaren de aan verzoekster op 13 december
Verzoekster heeft weliswaar deelgenomen aan drie bijeen                 1994 en 3 februari 1 995 betekende beschikking van de
komsten in de periode 1983—1984, maar op die bijeen                    Commissie van 30 november 1994 ( Zaak IV/33.126 en
komsten werden geen afspraken gemaakt. Evenmin kan                      33.322 — Cement), voor zover deze betrekking heeft op
bewezen worden geacht, dat verzoekster tijdens die bijeen              verzoekster;
komsten marktinformatie heeft uitgewisseld. Ook al zou
verzoeksters zwijgzame aanwezigheid op die bijeenkomsten                subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete te
afkeurenswaardig kunnen worden geacht, het betreft hier                 verlagen tot een bedrag dat in overeenstemming is met
een op zichzelf staand feit, dat heeft plaatsgevonden vóór              het werkelijke gewicht van de gewraakte beïnvloeding
verzoeksters oprichting en op een zodanig tijdstip, dat de              van de mededinging, met de periode gedurende welke de
verjaringstermijn van Verordening ( EEG ) nr. 2988/74 reeds             gehekelde ECEC-activiteiten hebben plaatsgevonden, en
lang is verstreken.                                                     met de bijdrage die verzoekster aan de inbreuken heeft
                                                                        geleverd;
Verzoekster zond routinematig op het verleden betrekking
hebbende informatie over de door de Deense Monopoltilsyn            2 , de Commissie in de kosten te verwijzen.
goedgekeurde prijzen naar Cembureau — de Europese
vereniging van cementfabrikanten — en ontving op haar               Middelen en voornaamste argumenten
beurt de door deze organisatie verwerkte informatie . Dit is
                                                                    Verzoekster voert in de eerste plaats een aantal formele
een in de branche gebruikelijke praktijk en de informatie
                                                                    grieven aan. Zij stelt, dat de Commissie,
werd niet verzonden of ontvangen met het oogmerk of het
verzoek, het gedrag van andere cementproducenten te                 a ) door verzoekster onvolledige en onvoldoende gepreci
beïnvloeden . Met name kan niet als vaststaand worden
                                                                        seerde punten van bezwaar te doen toekomen, ernstig
aangenomen, dat deze informatie verband hield met de in                 afbreuk heeft gedaan aan verzoeksters mogelijkheden
artikel 1 van de beschikking genoemde bijeenkomsten.                    om verweer te voeren (eerste middel );
Het kan niet bewezen worden geacht, dat verzoekster heeft           b ) door geen toegang te verlenen tot alle dossierstukken, de
deelgenomen aan een overeenkomst tot oprichting van de                  verdediging tijdens de administratieve procedure en na
European Task Force of aan enige activiteit die verband                 de vaststelling van de beschikking ernstig heeft belem
hield met het Italiaanse bouwbedrijf Calcestruzzi.                      merd (tweede middel );
Verzoekster ontkent niet, dat zij lid is geweest van het            c ) door in andere talen gestelde bewijsmiddelen niet te
European Cement Export Committee, doch bestrijdt dat zij                vertalen, de aan een termijn gebonden beantwoording
 ---pagebreak--- 22. 4. 95            1 NL j             Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                           Nr. C 101 /19
    van de punten van bezwaar heeft bemoeilijkt en daarmee         Beroep, op 20 februari 1995 ingesteld door Nordcement
    een uitvoerige standpuntbepaling van verzoekster               Aktiengesellschaft tegen Commissie van de Europese
    onmogelijk heeft gemaakt ( derde middel );                                           Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-46/95 )
d ) door de vaststelling van onredelijk korte termijnen voor
    een standpuntbepaling en voor inzage in het dossier, een                                ( 95/C 101/38 )
    bij de omvang van de procedure passende verdediging
    totaal onmogelijk heeft gemaakt (vierde middel );                                   (Procestaai: Duits)
e ) haar beschikking onjuist en tegenstrijdig heeft gemoti        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    veerd, in het bijzonder voor zover er discrepanties            schappen is op 20 februari 1 995 beroep ingesteld tegen
    bestaan tussen het dispositief en het redengevende             Commissie van de Europese Gemeenschappen door Nord
    gedeelte van de beschikking, en voor zover bepaalde            cement Aktiengesellschaft, gevestigd te Hannover, vertegen
    individuele beschuldigingen niet zijn gemotiveerd ( vijfde     woordigd door K. Moosecker en M. Klusmann, advocaten
    middel ), en — als resultaat daarvan —                         te Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                   ten kantore van Bonn & Schmitt, advocaten aldaar, Avenue
f) beschuldigingen heeft geuit en geldboetes heeft opge           Guillaume 62 .
    legd, die bij lange na niet voldoen aan de eisen die in
    artikel 190 van het EG-Verdrag worden gesteld aan de
    motivering van individuele beschikkingen (zesde mid           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    del ).
                                                                   1 , nietig te verklaren de aan verzoekster op 13 december
Door aldus te handelen, heeft de Commissie zich schuldig                1994 en 3 februari 1 995 betekende beschikking van de
gemaakt aan schending van het beginsel van „ equality of               Commissie van 30 november 1994 (Zaak IV/33.126 en
arms " in de procedure, het beginsel van hoor en wederhoor,            33.322 — Cement), voor zover deze betrekking heeft op
het „ fair trial "-beginsel en het beginsel van gelijke behan         verzoekster;
deling. De beschikking is daardoor op onwettige wijze tot
stand gekomen en moet derhalve nietig worden ver                      subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete te
klaard .                                                               verlagen tot een bedrag dat in overeenstemming is met
                                                                       het werkelijke gewicht van de gewraakte beïnvloeding
Verzoekster voert verder een aantal materiële grieven aan.             van de mededinging, met de periode gedurende welke de
Zij stelt, dat de Commissie                                            gehekelde ECEC-aktiviteiten hebben plaatsgevonden,
                                                                       en met de bijdrage die verzoekster aan de inbreuken
a ) aan haar juridische subsumpties onjuiste en onbewezen              heeft geleverd;
    veronderstellingen ten grondslag heeft gelegd, doordat
    zij de feitelijke verhoudingen op de cementmarkt onvol        2, de Commissie in de kosten te verwijzen.
    ledig heeft onderzocht en uit de onderzochte feiten
    onjuiste en willekeurige conclusies heeft getrokken            Middelen en voornaamste argumenten
    (zevende middel );
                                                                   De middelen en argumenten komen overeen met die in
b ) in het bijzonder met betrekking tot het ECEC heeft             zaak T-45/95 (Alsen-Breitenburg Zement- und Kalkwerke
    miskend, dat deze instelling en haar werkwijze niet            GmbH/Commissie ).
    voldoen aan de vereisten voor toepassing van het verbod
    van artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag ( achtste
    middel );
c ) is uitgegaan van het bestaan van betrekkingen tussen het
    ECEC en het EPC, terwijl die betrekkingen in werke
    lijkheid niet bestonden (negende middel );                     Beroep, op 20 februari 1995 ingesteld door Terres Rouges
                                                                   Consultant en andere tegen Commissie van de Europese
d ) door uit te gaan van het bestaan van één enkele en                                   Gemeenschappen
    continue inbreuk, op ongeoorloofde wijze verschillende                                ( Zaak T-47/95 )
    overeenkomsten en gedragingen op één hoop heeft                                         ( 95/C 101/39 )
    gegooid en deelneming aan de vermeende Cembureau
    overeenkomst heeft geconstrueerd (tiende middel);
                                                                                (Procestaai: Frans)
e ) in artikel 8 van de beschikking zonder machtigings
    grondslag een onvoldoende gepreciseerd en ontoelaat           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    baar verbod op de toekomstige uitwisseling van infor          schappen is op 20 februari 1995 beroep ingesteld tegen
    matie uitspreekt (elfde middel ).                              Commissie van de Europese Gemeenschappen door Terres
                                                                   Rouges Consultant, gevestigd te Parijs, Cobana Import,
De beschikking is derhalve in strijd met het Verdrag en met        gevestigd te Rungis (Frankrijk) en SIPEF NV, gevestigd te
hogere communautaire rechtsbeginselen, zodat zij ook op            Antwerpen ( België ), vertegenwoordigd door M. Aurillac,
deze grond nietig moet worden verklaard.                           advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                   burg ten kantore van C. Duro, advocaat aldaar, Rue
                                                                   Heine 6 .


title: Zaak C-61/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli (Italië) op 7 februari 2013 — Alba Forni/Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli (Italië) op 7 februari 2013 — Alba Forni/Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca
   (Zaak C-61/13)
   2013/C 141/20
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Napoli

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alba Forni

      Verwerende partij: Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de geschetste regelgeving voor de onderwijssector [op grond waarvan, zonder onderbreking, een onbepaald aantal keren met een docent opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde tijd mogen worden gesloten, ook om te voorzien in duurzame personeelsbehoeften] een gelijkwaardige maatregel in de zin van clausule 5 van richtlijn 1999/70/EG (1)?

               2)

               Wanneer dient een arbeidsverhouding te worden aangemerkt als betrekking in overheidsdienst voor de toepassing van clausule 5 van richtlijn 1999/70/EG en met name in de zin van de zinsnede „bepaalde sectoren en/of categorieën werknemers” en kan zij dus andere gevolgen rechtvaardigen dan in geval van particuliere arbeidsverhoudingen?

               3)

               Omvat het begrip „arbeidsvoorwaarden” in clausule 4 van richtlijn 1999/70/EG, gelet op het bepaalde in artikel 3, lid 1, sub c, van richtlijn 2000/78/EG (2) en in artikel 14, lid 1, sub c, van richtlijn 2006/54/EG (3), mede de gevolgen van de onrechtmatige onderbreking van de arbeidsverhouding? Indien het antwoord op deze vraag bevestigend luidt is het dan in het licht van clausule 4 te rechtvaardigen dat het nationale recht normaliter andere gevolgen verbindt aan de onrechtmatige onderbreking van een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd dan aan de onrechtmatige onderbreking van een arbeidsverhouding voor bepaalde tijd?

               4)

               Is het een lidstaat krachtens het beginsel van loyale samenwerking verboden om de nationale regelgeving in een prejudiciële uitleggingsprocedure bij het Hof van Justitie van de Europese Unie willens en wetens onjuist voor te stellen en dient de rechter bij gebreke van een andersluidende uitlegging in het nationale recht die recht doet aan de uit het lidmaatschap van de Europese Unie voortvloeiende verplichtingen, dat nationale recht voor zover mogelijk uit te leggen overeenkomstig de door de Staat gegeven uitlegging?

               5)

               Valt onder de volgens richtlijn 91/533/EEG (4), inzonderheid de in artikel 2, leden 1 en 2, sub e, voor arbeidsovereenkomsten of verhoudingen geldende voorwaarden ook de vermelding van de omstandigheden waarin de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd kan worden omgezet in een overeenkomst voor onbepaalde tijd?

               6)

               Indien het antwoord op deze vraag bevestigend luidt, is dan een wijziging van de toepasselijke regelgeving met terugwerkende kracht die de werknemer in loondienst niet de mogelijkheid biedt om zijn uit de richtlijn voortvloeiende rechten of de eerbiediging van de in zijn arbeidsovereenkomst opgenomen arbeidsvoorwaarden te doen gelden, strijdig met artikel 8, lid 1 van richtlijn 91/533/EEG en met de inzonderheid in de tweede overweging van de considerans opgenomen doelstellingen van deze richtlijn?

               7)

               Moeten de algemene beginselen van het geldende [Unierecht], te weten de beginselen van rechtszekerheid, bescherming van het gewettigd vertrouwen, equality of arms en effectieve rechterlijke bescherming, alsmede het recht op een onafhankelijk gerecht en, meer algemeen, op een eerlijk proces, die worden gewaarborgd door artikel 6, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (zoals gewijzigd bij artikel 1, lid 8, van het Verdrag van Lissabon en waarnaar artikel 46 van het VEU verwijst) — gelezen in samenhang met artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950 en met de artikelen 46, 47 en 52, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, afgekondigd in Nice op 7 december 2000, in de versie van het Verdrag van Lissabon — aldus worden uitgelegd, dat zij in het kader van de toepassing van richtlijn 1999/70/EG eraan in de weg staan dat de Italiaanse Staat na een aanzienlijk tijdsverloop (drie jaar en zes maanden) een bepaling vaststelt als artikel 9 van decreto-legge nr. 70 van 13 mei 2011, omgezet bij wet nr. 106 van 12 juli 2011, die lid 4 bis aan artikel 10 van decreto legislativo nr. 368/01 heeft toegevoegd en ertoe strekt de gevolgen van aanhangige gedingen te wijzigen, waardoor de werknemer rechtstreeks wordt benadeeld ten voordele van de staat als werkgever en waardoor de in de aan de interne rechtsorde geboden mogelijkheid het misbruik te bestraffen dat bestaat in de opeenvolging van overeenkomsten voor bepaalde tijd, wordt uitgesloten?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).

      (2)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).

      (3)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (PB L 204, blz. 23).

      (4)  Richtlijn 91/533/EEG van de Raad van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting van de werkgever de werknemer te informeren over de voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepassing zijn (PB L 288, blz. 32).


title: Zaak C-25/08 P: Beschikking van het Hof van 13 november 2008 — Giuseppe Gargani/Europees Parlement (Hogere voorziening — Beroep van de voorzitter van de commissie juridische zaken van het Parlement tegen de handeling van de voorzitter van het Parlement die heeft geleid tot indiening van opmerkingen namens het Parlement in een zaak betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing — Beroepstermijn)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/24

         Beschikking van het Hof van 13 november 2008 — Giuseppe Gargani/Europees Parlement
   (Zaak C-25/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Beroep van de voorzitter van de commissie juridische zaken van het Parlement tegen de „handeling’ van de voorzitter van het Parlement die heeft geleid tot indiening van opmerkingen namens het Parlement in een zaak betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing - Beroepstermijn)
   (2009/C 44/40)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirant: Giuseppe Gargani (vertegenwoordiger: W. Rothley, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: J. Schoo en H. Krück, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 21 november 2007, Gargani/Parlement (T-94/06), waarbij het Gerecht kennelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard het door de voorzitter van de commissie juridische zaken van het Europees Parlement ingestelde beroep tot vaststelling van de onrechtmatigheid van het besluit van de voorzitter van het Parlement om namens het Parlement overeenkomstig artikel 23, tweede alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie in het kader van een prejudiciële procedure schriftelijke opmerkingen in te dienen, genomen tegen het advies van de commissie juridische zaken in en met de weigering om de kwestie aan de plenaire vergadering voor te leggen
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               G. Gargani wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 79 van 29.3.2008.


title: Zaak T-102/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 november 2007 — Investire Partecipazioni/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — EFRO — Vermindering van financiële bijstand — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/15

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 november 2007 — Investire Partecipazioni/Commissie
   (Zaak T-102/06) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - EFRO - Vermindering van financiële bijstand - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 8/29)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Investire Partecipazioni SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: G.M. Roberti en A. Franchi, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Velardo en L. Flynn, gemachtigden, bijgestaan door G. Faedo, advocaat)
   Voorwerp
   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2005) 4683 van de Commissie van 25 november 2005 houdende vermindering van de bijstand die het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) heeft toegekend overeenkomstig beschikking C(97) 2199 van 27 juli 1997 tot goedkeuring van bijstand uit het EFRO ten behoeve van maatregelen voorzien in het enige programmeringsdocument voor de periode 1997-1999 betreffende de Regione Piemonte (Italië) in het kader van doelstelling nr. 2
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Investire Partecipazioni SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 121 van 20.5.2006.


title: Zaak T-301/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 maart 2008 — Guigard/Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid — Niet-hernieuwing van door het EOF gefinancierde arbeidsovereenkomst — Geen onrechtmatige handelwijze van Commissie — Bevoegdheid van Gerecht )

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 maart 2008 — Guigard/Commissie
   (Zaak T-301/05) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid - Niet-hernieuwing van door het EOF gefinancierde arbeidsovereenkomst - Geen onrechtmatige handelwijze van Commissie - Bevoegdheid van Gerecht’)
   (2008/C 107/39)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Philippe Guigard (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Rodrigues en A. Jaume, vervolgens S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Martin en K. Herrmann, vervolgens F. Dintilhac en G. Boudot, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden als gevolg van de beweerdelijk onrechtmatige handelwijze van de Commissie bij de niet-hernieuwing van zijn arbeidsovereenkomst die is gesloten in het kader van de door het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) gefinancierde technische samenwerking tussen de Gemeenschap en de Republiek Niger
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Philippe Guigard wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 271 van 29.10.2005.


title: Zaak C-111/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresní soud v Chebu/(Tsjechische Republiek) op 23 maart 2009 — Česká podnikatelská pojišt’ovna, a.s., Vienna Insurance Group/Michal Bílas

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresní soud v Chebu/(Tsjechische Republiek) op 23 maart 2009 — Česká podnikatelská pojišt’ovna, a.s., Vienna Insurance Group/Michal Bílas
   (Zaak C-111/09)
   2009/C 141/45
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Okresní soud v Chebu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Česká podnikatelská pojišt’ovna, a.s., Vienna Insurance Group

      Verwerende partij: Michal Bílas

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 26 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) (hierna: „verordening”) aldus te worden uitgelegd dat een gerecht op grond daarvan zijn internationale bevoegdheid niet kan toetsen wanneer de verweerder voor hem verschijnt, ook al betreft het een zaak waarvoor de regels inzake verplichte rechtsmacht van afdeling 3 van de verordening gelden en is de vordering in strijd met die regels ingesteld?

               2)

               Kan de verweerder, door het feit dat hij verschijnt, het gerecht internationaal bevoegd maken in de zin van artikel 24 van de verordening, ook al gelden voor de procedure overigens de regels inzake verplichte rechtsmacht van afdeling 3 van de verordening en is de vordering in strijd met die regels ingesteld?

               3)

               Indien vraag 2 ontkennend wordt beantwoord: kan het feit dat de verweerder verschijnt voor een gerecht dat op grond van de verordening overigens niet bevoegd is ter zake van verzekeringen, worden beschouwd als een overeenkomst tot aanwijzing van het bevoegde gerecht in de zin van artikel 13, punt 1, van de verordening?

      (1)  PB 2001, L 12, blz. 1.


title: Zaak T-261/17: Beroep ingesteld op 5 mei 2017 — Bayer/EUIPO — UNI — Pharma (SALOSPIR)

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/34

         Beroep ingesteld op 5 mei 2017 — Bayer/EUIPO — UNI — Pharma (SALOSPIR)
   (Zaak T-261/17)
   (2017/C 221/48)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bayer AG (Leverkusen, Duitsland) (vertegenwoordiger: V. von Bomhard, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: UNI — Pharma Kleon Tsetis Pharmaceutical Laboratories Industrial and Commercial SA (Kifisia, Griekenland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „SALOSPIR” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 351 458

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 17 februari 2017 in zaak R 2444/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en Uni-Pharma, indien deze gebruikmaakt van haar recht om in de procedure te interveniëren, in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), artikel 8, lid 4, en artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-30/16: Beroep ingesteld op 18 januari 2016 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/12

         Beroep ingesteld op 18 januari 2016 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-30/16)
   (2016/C 090/16)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Hottiaux en G. Braun, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet heeft voldaan aan de krachtens richtlijn 2006/126/EG (1) op haar rustende verplichtingen, aangezien zij artikel 4, lid 1, lid 3, onder b), en lid 4, onder d), onder f) en onder h), artikel 6, lid 2, en artikel 7, lid 2, onder b), van deze richtlijn niet volledig in nationaal recht heeft omgezet;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De nodige bepalingen moesten vóór 19 januari 2011 worden goedgekeurd en bekendgemaakt, en vanaf 19 januari 2013 toegepast.

      (1)  Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs (PB L 403, blz. 18).


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 juli 2001 in zaak C-297/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlĳn 98/35/EG — Opleiding van zeevarenden — Niet-omzetting binnen gestelde termĳn)

text:
1.9.2001                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                   C 245/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          waarde: uniforme grondslag, omvat de maatstaf van heffing voor de
                                                                                levering van een premie in natura, die de tegenprestatie vormt voor
                           (Zesde kamer)                                        het aanbrengen van een nieuwe klant, naast de aankoopprijs van die
                                                                                premie eveneens de verzendkosten, wanneer die kosten worden
                                                                                gedragen door degene die de premie levert.
                           van 3 juli 2001
in zaak C-380/99 (verzoek van het Bundesfinanzhof                               (1) PB C 6 van 8.1.2000.
om een prejudiciële beslissing): Bertelsmann AG tegen
                   Finanzamt Wiedenbrück (1)
(„Zesde BTW-richtlijn — Artikel 11, A, lid 1, sub a —
Maatstaf van heffing — Verzendkosten van premies in
                               natura”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (2001/C 245/01)
                                                                                (Derde kamer)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                van 3 juli 2001
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      in zaak C-297/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                          dentie van het Hof)                                          schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
In zaak C-380/99, betreffende een verzoek aan het Hof                           (Niet-nakoming — Richtlijn 98/35/EG — Opleiding van
krachtens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland),                      zeevarenden — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
in het aldaar aanhangig geding tussen Bertelsmann AG tegen
Finanzamt Wiedenbrück om een prejudiciële beslissing over
de uitlegging van artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde                                               (2001/C 245/02)
richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffen-
de de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting                                                  (Procestaal: Frans)
over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,
blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
C. Gulmann, kamerpresident, V. Skouris (rapporteur),                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
J.-P. Puissochet, R. Schintgen en N. Colneric, rechters; advocaat-                                        dentie van het Hof)
generaal: C. Stix-Hackl; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
ministrateur, op 3 juli 2001 een arrest gewezen waarvan het                     In zaak C-297/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
dictum luidt als volgt:                                                         pen (gemachtigde: B. Mongin) tegen Groothertogdom Luxem-
                                                                                burg (gemachtigde: aanvankelijk P. Steinmetz, vervolgens
Ingevolge artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn                   J. Faltz), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het
(77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de                         Groothertogdom Luxemburg, door niet binnen de gestelde
harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting             termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen,
— Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde                   met inbegrip van mogelijke sancties, vast te stellen om te
 ---pagebreak--- C 245/2                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           1.9.2001
voldoen aan richtlijn 98/35/EG van de Raad van 25 mei 1998               90, lid 1, EG-Verdrag (thans na wijziging artikelen 82 EG en
tot wijziging van richtlijn 94/58/EG inzake het minimumoplei-            86, lid 1, EG), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als
dingsniveau van zeevarenden (PB L 172, blz. 1), de krachtens             volgt: A. La Pergola, kamerpresident, D. A. O. Edward en
artikel 249 EG en artikel 2 van deze richtlijn op hem rustende           C. W. A. Timmermans (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer),           raal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 19 juni
samengesteld als volgt: C. Gulmaan, kamerpresident, J.-P. Puis-          2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
sochet en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; ad-              volgt:
vocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 3 juli 2001
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   Openbare arbeidsbemiddelingsbureaus vallen onder het verbod van
                                                                         artikel 86 EG-Verdrag (thans artikel 82 EG), voorzover de toepassing
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en       van deze bepaling de vervulling van de hun toevertrouwde bijzondere
      bestuursrechtelijke bepalingen, met inbegrip van mogelijke         taak niet verhindert. De lidstaat die het verlenen van bemiddeling en
      sancties, vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 98/35/EG     elke andere tussenkomst tussen werkzoekenden en werkgevers door
      van de Raad van 25 mei 1998 tot wijziging van richtlijn            anderen dan die bureaus verbiedt, maakt inbreuk op artikel 90, lid 1,
      94/58/EG inzake het minimumopleidingsniveau van zeevaren-          EG-Verdrag (thans artikel 86, lid 1, EG) wanneer hij een situatie in
      den, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 2        het leven roept waarin handelen in strijd met artikel 86 van her
      van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nage-       Verdrag voor de openbare arbeidsbemiddelingsbureaus onontkoom-
      komen.                                                             baar is. Dit is met name het geval wanneer aan de volgende
                                                                         voorwaarden is voldaan:
2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
                                                                         —     de openbare arbeidsbemiddelingsbureaus zijn klaarblijkelijk niet
                                                                               in staat om voor de betrokken soort activiteiten aan de vraag op
(1) PB C 273 van 23.9.2000.                                                    de arbeidsmarkt te voldoen;
                                                                         —     de daadwerkelijke bemiddelingsactiviteit van particuliere onder-
                                                                               nemingen wordt onmogelijk gemaakt door de handhaving van
                                                                               wettelijke bepalingen die deze activiteit verbieden op straffe van
                                                                               administratieve en strafrechtelijke sancties;
                                                                         —     de betrokken bemiddelingsactiviteiten kunnen zich uitstrekken
                 BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                               tot onderdanen of het grondgebied van andere lidstaten.
                            (Vierde kamer)
                                                                         (1) PB C 61 van 24.2.2001.
                          van 19 juni 2001
in de gevoegde zaken C-9/01 tot en met C-12/01 (verzoe-
ken van het Hof van Beroep te Gent om een prejudiciële
beslissing): Stéphane Monnier tegen Govan Sports NV,
Edwin van Ankeren tegen Govan Sports NV, Govan
Sports NV tegen Pascal Jacobs en Govan Sports NV tegen
                         Dannie d’Hondt (1)                              Hogere voorziening, op 23 mei 2001 ingesteld door
                                                                         T. Port GmbH & Co. KG tegen het arrest, op 20 maart
                                                                         2001 in zaak T-52/99 tussen T. Port GmbH & Co. KG
(„Artikel 104, lid 3, Reglement voor de procesvoering —                  en de Commissie van de Europese Gemeenschappen
          Arbeidsbemiddeling voor beroepssporters”)                      gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer)
                           (2001/C 245/03)
                                                                                (Zaak C-213/01 P)
                        (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (2001/C 245/04)
In de gevoegde zaken C-9/01 tot en met C-12/01, betreffende
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Hof               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van Beroep te Gent (België), in de aldaar aanhangige gedingen            op 23 mei 2001 hogere voorziening ingesteld door T. Port
tussen Stéphane Monnier tegen Govan Sports NV, Ewin van                  GmbH & Co. KG, vertegenwoordigd door G. Meier, Rechtsan-
Ankeren tegen Govan Sports NV, Govan Sports NV tegen                     walt, tegen het arrest, op 20 maart 2001 in zaak T-52/99
Pascal Jacobs en Govan Sports NV tegen Dannie D’Hondt, om                tussen T. Port GmbH & Co. KG en de Commissie van de
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike-            Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
len 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, art. 49 EG) en 86 en             eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer).


title: Zaak C-9/11: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 13 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Waypoint Aviation SA/Belgische Staat — FOD Financiën (Vrij verrichten van diensten — Belastingwetgeving — Fiscaal verrekenbaar tegoed over opbrengsten van leningen die zijn toegestaan voor verwerving van goederen die op het nationale grondgebied worden gebruikt — Uitsluiting van goederen waarvan het gebruiksrecht is overgedragen aan een in een andere lidstaat gevestigde derde)

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/7

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 13 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Waypoint Aviation SA/Belgische Staat — FOD Financiën
   (Zaak C-9/11) (1)

   (Vrij verrichten van diensten - Belastingwetgeving - Fiscaal verrekenbaar tegoed over opbrengsten van leningen die zijn toegestaan voor verwerving van goederen die op het nationale grondgebied worden gebruikt - Uitsluiting van goederen waarvan het gebruiksrecht is overgedragen aan een in een andere lidstaat gevestigde derde)
   2011/C 355/11
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Waypoint Aviation SA

      Verwerende partij: Belgische Staat — FOD Financiën

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Brussel — Uitlegging van artikel 10 EG (art. 4, lid 3, EU) en artikel 49 EG (art. 56 VWEU) — Nationale regeling welke een fiscaal verrekenbaar tegoed toekent aan de begunstigden van opbrengsten van schuldvorderingen of leningen die zijn toegestaan aan een nationaal coördinatiecentrum — Gebruiksrecht van goederen die via geleende middelen werden verkregen door een in België gevestigde vennootschap van dezelfde groep waarvan het coördinatiecentrum deel uitmaakt — Uitsluiting van niet in België gevestigde vennootschappen van dezelfde groep — Belemmeringen van de vrijheid van dienstverrichting

      Dictum

   Artikel 49 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een bepaling van een lidstaat als die in het hoofdgeding, die voorziet in de toekenning van een fiscaal verrekenbaar tegoed over opbrengsten van leningen die zijn toegestaan aan bepaalde ondernemingen voor de verkrijging van nieuwe goederen die op het nationale grondgebied worden gebruikt, op voorwaarde dat het gebruiksrecht van het goed niet wordt overgedragen door de vennootschap die het goed heeft verkregen dankzij een lening die recht geeft op een fiscaal verrekenbaar tegoed of door enige andere vennootschap van dezelfde groep, aan andere derden dan de in die lidstaat gevestigde leden van die groep.

      (1)  PB C 95 van 26.3.2011.


title: Zaak F-68/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 5 november 2014 — CY/ECB (Overlijden van verzoekende partij — Heropening van de mondelinge behandeling — Geen hervatting van het geding door rechtverkrijgende — Afdoening zonder beslissing)

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/38

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 5 november 2014 — CY/ECB
   (Zaak F-68/13) (1)

   ((Overlijden van verzoekende partij - Heropening van de mondelinge behandeling - Geen hervatting van het geding door rechtverkrijgende - Afdoening zonder beslissing))
   (2014/C 448/48)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CY (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: E. Carlini en F. Feyerbacher, gemachtigden, B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van, ten eerste, het besluit tot afronding van het administratieve onderzoek dat is ingesteld wegens het psychisch geweld waarvan verzoekster slachtoffer zou zijn geweest en, ten tweede, het onderzoeksrapport alsmede toekenning van een vergoeding voor de immateriële schade die zij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het beroep.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2014, blz. 31.


title: Zaak T-425/15: Beroep ingesteld op 29 juli 2015 — Schräder/CPVO — Hansson (Seimora)

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/16

         Beroep ingesteld op 29 juli 2015 — Schräder/CPVO — Hansson (Seimora)
   (Zaak T-425/15)
   (2015/C 328/16)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Ralf Schräder (Lüdinghausen, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Leidereiter, advocaat)

      Verwerende partij: Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jørn Hansson (Søndersø, Denemarken)

      Gegevens betreffende de procedure voor het CPVO

      Houder van het communautaire kwekersrecht: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken communautair kwekersrecht: communautair ras EU 8536 „SEIMORA”

      Procedure voor het CPVO: procedure tot vervallenverklaring

      Bestreden beslissing: beslissing van de kamer van beroep van het CPVO van 24 februari 2015 in zaak A003/2010

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en vervallenverklaring van het kwekersrecht betreffende het communautaire ras „SEIMORA” met ingang van 4 oktober 2005;

               —

               subsidiair, vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het CPVO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 48, lid 4, van verordening nr. 2100/94;

               —

               schending van artikel 21, lid 1, juncto artikel 65 van verordening nr. 2100/94.


title: Zaak C-262/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln (Duitsland) op 13 juli 2009 — Wienand Meilicke, Heidi Christa Weyde en Marina Stöffler/Finanzamt Bonn-Innenstadt

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln (Duitsland) op 13 juli 2009 — Wienand Meilicke, Heidi Christa Weyde en Marina Stöffler/Finanzamt Bonn-Innenstadt
   (Zaak C-262/09)
   2009/C 267/46
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Köln

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Wienand Meilicke, Heidi Christa Weyde en Marina Stöffler

      Verwerende partij: Finanzamt Bonn-Innenstadt

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten het vrije verkeer van kapitaal zoals neergelegd in de artikelen 56, lid 1, EG en 58, lid 1, sub a, en lid 3, EG, het doeltreffendheidsbeginsel en het effectiviteitsbeginsel zich tegen een regeling zoals § 36, lid 2, tweede zin, punt 3, van het Einkommensteuergesetz (wet inzake de inkomstenbelasting; hierna: „EStG”) (in de ten tijde van de feiten geldende versie), volgens welke de vennootschapsbelasting ten belope van 3/7 van de brutodividenden wordt verrekend met de inkomstenbelasting voor zover deze brutodividenden niet voortkomen uit uitkeringen waarvoor eigen vermogen in de zin van § 30, lid 2, punt 1, van het Körperschaftsteuergesetz (wet inzake de vennootschapsbelasting; hierna: „KStG”) (in de ten tijde van de feiten geldende versie) is gebruikt, hoewel de daadwerkelijk betaalde vennootschapsbelasting op dividenden ontvangen van een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap in feite niet kan worden berekend en nog hoger zou kunnen zijn?

               2)

               Verzetten het vrije verkeer van kapitaal zoals neergelegd in de artikelen 56, lid 1, EG en 58, lid 1, sub a, en lid 3, EG, het doeltreffendheidsbeginsel en het effectiviteitsbeginsel zich tegen een regeling, zoals § 36, lid 2, tweede zin, punt 3, vierde zin, sub b, EStG (in de ten tijde van de feiten geldende versie), volgens welke het belastingkrediet voor vennootschapsbelasting slechts kan worden verkregen mits een certificaat betreffende die belasting wordt overgelegd in de zin van §§ 44 en volgende KStG (in de ten tijde van de feiten geldende versie) dat met name gegevens bevat over het bedrag van de vennootschapsbelasting die in mindering kan worden gebracht, alsmede de samenstelling van de uitkering volgens de verschillende delen van het beschikbare eigen vermogen op grond van een speciale indeling van het eigen vermogen in de zin van § 30 KStG (in de ten tijde van de feiten geldende versie), hoewel de daadwerkelijk betaalde buitenlandse vennootschapsbelasting die kan worden verrekend in feite niet kan worden berekend en het certificaat over de buitenlandse dividenden feitelijk onmogelijk over te leggen is?

               3)

               Volgt uit het vrije verkeer van kapitaal zoals neergelegd in de artikelen 56, lid 1, EG en 58, lid 1, sub a, en lid 3, EG, dat wanneer een vennootschapsbelastingcertificaat in de zin van § 44 KStG (in de ten tijde van de feiten geldende versie) feitelijk niet kan worden overgelegd en wanneer de daadwerkelijk betaalde vennootschapsbelasting op de buitenlandse dividenden niet kan worden berekend, het bedrag van vennootschapsbelasting moet worden geraamd en, in voorkomend geval, ook de gedragen indirecte vennootschapsbelasting moet worden meegerekend?

               4)

                           a)

                           Ingeval vraag 2 ontkennend wordt beantwoord en een vennootschapsbelastingcertificaat nodig is:
                           Dienen het doeltreffendheidbeginsel en het effectiviteitsbeginsel aldus te worden begrepen dat zij zich verzetten tegen een regeling zoals § 175, lid 2, tweede zin, Abgabenordnung (Duits belastingwetboek; hierna: „AO”) juncto artikel 97 § 9, lid 3, Einführungsgesetz zur Abgabenordnung (wet tot invoering van het belastingwetboek; hierna: „EGAO”), volgens welke met name de overlegging van een vennootschapsbelastingcertificaat vanaf 29 oktober 2004 niet meer als een gebeurtenis met terugwerkende kracht wordt beschouwd, waardoor de verrekening van de buitenlandse vennootschapsbelasting bij definitieve vaststelling van de inkomstenbelasting procedureel gezien onmogelijk wordt, zonder dat in een overgangsperiode is voorzien om de verrekening van buitenlandse vennootschapsbelasting te vragen?

                           b)

                           Ingeval vraag 2 bevestigend wordt beantwoord en geen vennootschapscertificaat nodig is:
                           Dienen het vrije verkeer van kapitaal zoals neergelegd in artikel 56 EG, het doeltreffendheidsbeginsel en het effectiviteitsbeginsel aldus te worden begrepen dat zij zich verzetten tegen een regeling zoals § 175, lid 1, eerste volzin, punt 2, AO, volgens welke een belastingaanslag moet worden gewijzigd wanneer zich een gebeurtenis met terugwerkende kracht voordoet, zoals de overlegging van een vennootschapsbelastingcertificaat, waardoor een verrekening van vennootschapsbelasting met betrekking tot binnenlandse dividenden ook bij definitieve aanslagen inkomstenbelasting mogelijk is terwijl dit met betrekking tot buitenlandse dividenden niet mogelijk zou zijn bij ontbreken van een vennootschapsbelastingcertificaat?


title: Zaak T-295/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 februari 2008 — Base/Commissie van de Europese Gemeenschappen ( Beroep tot nietigverklaring — Telecommunicatie — Artikel 7 van Richtlijn 2002/21/EG — Groothandelsmarkt voor gespreksafgifte op de afzonderlijke mobiele netwerken in België — Aanzienlijke marktmacht — Brief met opmerkingen van de Commissie — Niet voor beroep vatbare handeling — Geen rechtstreekse geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/26

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 februari 2008 — Base/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-295/06) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Telecommunicatie - Artikel 7 van Richtlijn 2002/21/EG - Groothandelsmarkt voor gespreksafgifte op de afzonderlijke mobiele netwerken in België - Aanzienlijke marktmacht - Brief met opmerkingen van de Commissie - Niet voor beroep vatbare handeling - Geen rechtstreekse geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 107/44)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Base NV (Brussel, België) (vertegenwoordigers: A. Verheyden, Y. Desmedt en F. Bimont, avocats)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier, M. Shotter en K. Mojzesowicz, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van de beschikking die zou zijn vervat in de brief van de Commissie van 4 augustus 2006 aan het Belgische Instituut voor postdiensten en telecommunicatie, bevattende opmerkingen, krachtens artikel 7 van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) (PB L 108, blz. 33), over een door voormeld instituut aangemeld ontwerpbesluit (zaak BE/2006/0433).
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Base NV draagt haar eigen kosten alsmede die van de Commissie.

               3)

               Mobistar SA en het Koninkrijk der Nederlanden dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 310 van 16.12.2006.


title: Zaak C-519/14 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 6 oktober 2015 — Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V./Europese Commissie, Koninkrijk der Nederlanden, Nederlandse Zuivelorganisatie [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Landbouw — Verordening (EG) nr. 510/2006 — Register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen — Registratie van de benaming „Gouda Holland” — Producenten die gebruik maken van de naam „gouda” — Ontbreken van procesbelang]

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/15

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 6 oktober 2015 — Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V./Europese Commissie, Koninkrijk der Nederlanden, Nederlandse Zuivelorganisatie
   (Zaak C-519/14 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Landbouw - Verordening (EG) nr. 510/2006 - Register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen - Registratie van de benaming „Gouda Holland” - Producenten die gebruik maken van de naam „gouda” - Ontbreken van procesbelang])
   (2016/C 038/20)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V. (vertegenwoordigers: M. Loschelder en V. Schoene, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Schima, J. Guillem Carrau en G. von Rintelen, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. Bulterman en B. Koopman, gemachtigden), Nederlandse Zuivelorganisatie (vertegenwoordigers: P. van Ginneken en G. Béquet, advocaten)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V. wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden en de Nederlandse Zuivelorganisatie dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 16 van 19.1.2015.


title: Zaak T-344/04: Beroep, op 13 augustus 2004 ingesteld door Stardust Marine SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/55

         Beroep, op 13 augustus 2004 ingesteld door Stardust Marine SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-344/04)
   (2004/C 262/101)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 13 augustus 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap Stardust Marine SA, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door B. Vatier, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               vast te stellen dat beschikking 2000/513/EG van de Commissie van 8 september 1999, waarbij de Franse staat is veroordeeld tot het terugvorderen van de vennootschap STARDUST van vermeende staatssteun ten bedrage van 600 miljoen FRF, onrechtmatig is en dat de Commissie op grond van deze onrechtmatigheid aansprakelijk is uit hoofde van artikel 288 EG-Verdrag;

               —

               bijgevolg de Commissie te veroordelen tot het betalen aan de vennootschap STARDUST van een bedrag van 112 635 569, 73 EUR als schadevergoeding, vermeerderd met rente te rekenen vanaf de dag waarop dit verzoek werd ingediend;

               —

               de beslissing uitvoerbaar bij voorraad te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten van deze instantie.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van haar beroep merkt verzoekster op dat de onrechtmatigheid van beschikking 2000/513/EG niet kan worden bestreden, aangezien deze beschikking reeds nietig is verklaard bij het arrest van het Hof van Justitie van 16 mei 2002 (zaak C-482/99). Deze onrechtmatigheid is volgens verzoekster voldoende om te leiden tot niet-contractuele aansprakelijkheid van de Commissie uit hoofde van artikel 288 EG. Verzoekster merkt eveneens op dat, zelfs wanneer de betrokken beschikking een normatieve handeling is die economische maatregelen met zich brengt, de Commissie een hogere rechtsregel ter bescherming van particulieren heeft geschonden door zonder juridische of feitelijke grondslag een voor haar bezwarende beschikking vast te stellen. Volgens verzoekster moet de Commissie haar dus schadevergoeding betalen.
   Met betrekking tot de beweerdelijk geleden schade merkt verzoekster op dat de vennootschap STARDUST bij vonnis van het Tribunal de Commerce de Paris failliet is verklaard. Volgens verzoekster was de staking van betalingen die tot dit vonnis heeft geleid, het rechtstreekse gevolg van de schuld die is veroorzaakt door de beschikking van de Commissie. De geleden schade is gelijk aan het gebrek aan baten van de vennootschap STARDUST.