title: Zaak C-217/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 april 2017 door Mast-Jägermeister SE tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 9 februari 2017 in zaak T-16/16, Mast-Jägermeister SE/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/12

         Hogere voorziening ingesteld op 25 april 2017 door Mast-Jägermeister SE tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 9 februari 2017 in zaak T-16/16, Mast-Jägermeister SE/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-217/17 P)
   (2017/C 300/15)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Mast-Jägermeister SE (vertegenwoordiger: C. Drzymalla, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 9 februari 2017 in zaak T-16/16, waarbij het beroep is verworpen en rekwirante in de kosten is verwezen, in zijn geheel vernietigen;

               —

               ingeval de hogere voorziening gegrond wordt verklaard, de in eerste aanleg ingediende eerste en derde vordering toewijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante stelt hogere voorziening in tegen het arrest van het Gerecht van 9 februari 2017 in zaak T-16/16, waarin het gaat om de vereisten inzake de afbeelding van een model voor toekenning van een datum van indiening, met name voor modelaanvragen nrs. 002683615-001 en 002683615-002 (bekers).
   Het bestreden arrest van het Gerecht schendt het bepaalde in de artikelen 46, leden 2 en 3, van verordening nr. 6/2002 junctis de artikelen 36 en 38 ervan, voor zover het Gerecht van oordeel is dat uit het doel en de opzet van deze bepalingen volgt dat aanvragen niet als aanvragen voor een gemeenschapsmodel te behandelen zijn wanneer uit het oogpunt van het Bureau onzekerheid en onduidelijkheid heersen over het voorwerp van de met de aangevraagde modellen beoogde bescherming. Uit het belang van de datum van indiening voor de aanvrager van het gemeenschapsmodel moet echter worden afgeleid dat aan de afbeelding van het model geen strenge vereisten mogen worden gesteld en dat ingevolge artikel 36, lid 1, onder c), van verordening nr. 6/2002 met het oog op toekenning van een datum van indiening op grond van artikel 38 slechts is vereist dat de afbeelding van het model fysiek geschikt is voor reproductie.
   Anders dan het Gerecht van oordeel is, is dit ook de strekking van artikel 4, lid 1, onder e), van verordening nr. 2245/2002 juncto artikel 10, lid 1, onder c), en lid 2, ervan. Voor zover daarin is bepaald dat de kwaliteit van de afbeelding van een model aldus moet zijn dat alle details van datgene waarvoor bescherming wordt gevraagd duidelijk te onderscheiden zijn, betreft ook deze bepaling enkel de fysieke geschiktheid van de afbeelding voor reproductie. Dit geldt inzonderheid gelet op het feit dat alleen de aanvrager het voorwerp van de aanvraag bepaalt, dus datgene waarvoor hij op bescherming aanspraak maakt. Per slot van rekening is de definitieve bepaling van de omvang van de bescherming van een model evenwel uitsluitend zaak van de rechter die zich in een inbreukprocedure moet uitspreken.
   Wanneer inschrijving van een model zou kunnen leiden tot rechtsonzekerheid over de afbeelding ervan, kan inschrijving ervan worden geweigerd, doch niet de toekenning van een datum van indiening, die voor de aanvrager voor groot belang is gelet op de regeling van artikel 4 A van het Verdrag van Parijs betreffende het recht van voorrang dat aan een eerste aanvraag toekomt.
   In deze context is het Gerecht voorbijgegaan aan de ondubbelzinnige bewoordingen van de onderscheiden regelingen van artikel 46, lid 2, en artikel 46, lid 3. Ingevolge artikel 46, lid 2, van verordening nr. 6/2002 wordt een aanvraag enkel dan niet als een aanvraag voor een gemeenschapsmodel behandeld wanneer de gebreken van de aanvraag verband houden met de vereisten van artikel 36, lid 1, van diezelfde verordening. Artikel 36, lid 1, vereist met betrekking tot de afbeelding van een model echter enkel dat de afbeelding geschikt is voor reproductie. Alle andere gebreken, inzonderheid die welke volgen uit de toepassing van verordening nr. 2245/2002, kunnen ingevolge artikel 46, lid 3, van verordening nr. 6/2002 enkel grond zijn voor afwijzing van de aanvraag, na toekenning van een datum van indiening. Dit volgt ook uit de verwijzing in artikel 46, lid 3, naar artikel 45, lid 2, onder a), juncto artikel 36, lid 5, van verordening nr. 6/2002.


title: Zaak C-191/12: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 16 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Alakor Gabonatermelő és Forgalmazó Kft/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága (Geen volledige teruggaaf van onverschuldigd betaalde belasting over toegevoegde waarde — Nationale wettelijke regeling die teruggaaf van btw uitsluit vanwege afwenteling ervan op derde — Compensatie in vorm van steun die gedeelte van niet-aftrekbare btw dekt — Ongerechtvaardigde verrijking)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/32

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 16 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Alakor Gabonatermelő és Forgalmazó Kft/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága
   (Zaak C-191/12) (1)

   (Geen volledige teruggaaf van onverschuldigd betaalde belasting over toegevoegde waarde - Nationale wettelijke regeling die teruggaaf van btw uitsluit vanwege afwenteling ervan op derde - Compensatie in vorm van steun die gedeelte van niet-aftrekbare btw dekt - Ongerechtvaardigde verrijking)
   2013/C 225/54
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alakor Gabonatermelő és Forgalmazó Kft

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Kúria Budapest — Uitlegging van het Unierecht inzake het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — Aftrek van de betaalde voorbelasting — Overheidssubsidie voor een verwerving van goederen, waarmee ook de niet-aftrekbare btw van de verwervingen wordt gefinancierd — Nationale wettelijke regeling die de teruggaaf van de belasting uitsluit op grond van de afwenteling ervan op een derde

      Dictum

   Het beginsel van teruggaaf van belastingen die in een lidstaat in strijd met het Unierecht zijn geïnd, moet aldus worden uitgelegd dat het er zich niet tegen verzet dat die staat weigert een gedeelte van de belasting over de toegevoegde waarde die ten gevolge van een met het Unierecht strijdige nationale maatregel niet in mindering kon worden gebracht, terug te geven, op grond dat dit gedeelte van de belasting is gesubsidieerd met aan de belastingplichtige verleende steun die door de Europese Unie en die staat samen is gefinancierd, op voorwaarde dat de uit de weigering van de aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde voortvloeiende economische last volledig is geneutraliseerd, waarbij het aan de nationale rechter staat om na te gaan of dit het geval is.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: ARREST VAN HET HOF (Derde Kamer) van 10 december 1998 in zaak C-279/97 (verzoek van de Centrale Raad van Beroep om een prejudiciële beslissing): Bestuur van het Landelijk Instituut Sociale Verzekeringen tegen C. J. M. Voeten en J. Beckers (Sociale zekerheid - Grensarbeiders - Invaliditeit - Medische controle)

text:
C 48/2               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.2.1999
(Duitsland), vertegenwoordigd door G. Rentzmann en R.             1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
Brenken, advocaten te Quakenbrück, domicilie gekozen              volgt:
hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Molitor, P.
Feltgen en A. Harpes, advocaten aldaar, rue des Bains             1. Artikel 51, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 574/72
14 A, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van              van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de
het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde Kamer) van 15 april              wijze van toepassing van Verordening (EEG)
1997, Schröder e.a./Commissie (T-390/94, Jurispr.                      nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale-
blz. II-501), strekkende tot vernietiging van dat arrest,              zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese              alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
Gemeenschappen (gemachtigde: C. Schmidt bijgestaan                     Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bij-
door B. Wägenbaur), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samen-               gewerkt bij Verordening (EEG) nr. 2001/83, staat
gesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), president van de              eraan in de weg, dat in het geval van een voormalig
Eerste Kamer, waarnemend voor de president van de                      grensarbeider die rechthebbende op een invaliditeitsuit-
Vijfde Kamer, C. Gulmann, D. A. O. Edward, L. Sevón en                 kering is, die woont op het grondgebied van een
M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo               andere lidstaat dan die van het orgaan dat de uitkering
Colomer; griffier: R. Grass, op 10 december 1998 een                   verschuldigd is, en wiens woonplaats dichter bij het
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     orgaan van de bevoegde staat dan bij het orgaan van
                                                                       de woonstaat ligt, het bevoegde orgaan de administra-
                                                                       tieve en medische controle van de betrokkene verricht,
1. Wijst de hogere voorziening af.                                     zonder een voorafgaande controle door het orgaan van
                                                                       de woonplaats te hebben gevraagd. Dezelfde bepaling
2. Verwijst Schröder en Thamann in de kosten.                          verzet zich er echter niet tegen, dat de betrokkene
                                                                       afziet van de voorafgaande controle door het orgaan
                                                                       van de woonplaats, op voorwaarde dat het daarbij om
(1) PB C 252 van 16.8.1997.                                            een vrije en ondubbelzinnige beslissing gaat.
                                                                  2. Artikel 40 van dezelfde verordening verzet zich er niet
                                                                       tegen, dat het bevoegde orgaan, wanneer het gaat om
                                                                       de eerste vaststelling van een invaliditeitsuitkering aan
                                                                       een persoon die woont op het grondgebied van een
                                                                       andere lidstaat dan die van het bevoegde orgaan, de
                 ARREST VAN HET HOF
                                                                       mate van invaliditeit op basis van zijn eigen medisch
                       (Derde Kamer)                                   onderzoek bepaalt, zonder eerst een onderzoek door
                                                                       het orgaan van de woonplaats te hebben gevraagd.
                   van 10 december 1998
                                                                       Het bevoegde orgaan dient echter rekening te houden
in zaak C-279/97 (verzoek van de Centrale Raad van                     met medische documenten en rapporten en met inlich-
Beroep om een prejudicieÈle beslissing): Bestuur van het               tingen van administratieve aard, afkomstig van het
Landelijk Instituut Sociale Verzekeringen tegen C. J. M.               orgaan van de woonstaat van de betrokkene.
                   Voeten en J. Beckers (1)
                                                                  (1) PB C 271 van 6.9.1997.
(Sociale zekerheid Ð Grensarbeiders Ð Invaliditeit Ð
                     Medische controle)
                       (1999/C 48/03)
                  (Procestaal: Nederlands)                                          ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Derde Kamer)
In zaak C-279/79, betreffende een verzoek aan het Hof                                 van 10 december 1998
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Centrale
Raad van Beroep (Nederland), in het aldaar aanhangig              in zaak C-290/97 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
geding tussen bestuur van het Landelijk Instituut Sociale         een prejudicieÈle beslissing): G. Bruner, handeldrijvend
Verzekeringen en C. J. M. Voeten en J. Beckers, om een            onder de naam ¹Georg Brunerº tegen Hauptzollamt Ham-
prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van de                                          burg-Jonas (1)
artikelen 40 en 51 van Verordening (EEG) nr. 574/72 van           (Uitvoerrestituties Ð Nomenclatuur van landbouwproduc-
de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze                                         ten)
van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betref-
fende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op                                  (1999/C 48/04)
werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,
die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewij-                                (Procestaal: Duits)
zigd en bijgewerkt bij Verordening (EEG) nr. 2001/83 (PB
L 230 van 22.8.1984, blz. 86), heeft het Hof (Derde                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpre-                       de Jurisprudentie van het Hof)
sident, J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur) en C. Gul-
mann, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colo-           In zaak C-290/97, betreffende een verzoek aan het Hof
mer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 10 december         krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-


title: Beroep, op 24 april 1997 ingesteld door M. Collins tegen Comité van de regio's van de Europese Unie (Zaak T-132/97)

text:
28 . 6 . 97              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 199/35
Met haar tweede middel tot nietigverklaring betoogt ver                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
zoekster, dat de Commissie zich schuldig heeft gemaakt
aan misbruik van bevoegdheid en kennelijk onjuiste beoor
deling van de in artikel 4, lid 2, tweede streepje, van Be               — nietig te verklaren het besluit van het Comité van de
schikking nr. 3855/91 /EGKS gestelde voorwaarde . Nu                          regio's van de Europese Unie, voor zover het heeft ver
deze uitlegging het beginpunt lijkt te zijn van de algehele                   zuimd, verzoeker voor zijn gehele proeftijd plus een
beoordeling van de Commissie, moet worden geconclu                           maand de in artikel 10, lid 2, van bijlage VII bij het
deerd, dat alle analyses door de Commissie van de door                        Ambtenarenstatuut bedoelde dagvergoeding te betalen;
verzoekster en de Italiaanse autoriteiten aangevoerde argu
menten in strijd zijn met de bepalingen van de steuncode .
                                                                          — verweerder te gelasten, verzoeker voor zijn gehele
                                                                              proeftijd plus een maand de dagvergoeding te betalen,
Met haar derde middel tot nietigverklaring betoogt ver                       vermeerderd met verwijlinteressen op de voet van 8 %
zoekster, dat de beschikking inbreuk maakt op het Ge                         's jaars vanaf de datum waarop zij verschuldigd werd,
meenschapsrecht, inzonderheid het non-discriminatiebegin                     min het bedrag van 101 880 Bfr., dat door verweerder
sel . De Commissie heeft vergelijkbare situaties verschillend                 aan verzoeker was betaald als dagvergoeding voor de
en niet-vergelijkbare situaties gelijk behandeld. Bovendien                   eerste 120 dagen van verzoekers proeftijd; en
heeft zij voor de Italiaanse ijzer- en staalbedrijven stren
gere criteria vastgesteld dan voor ondernemingen in andere
lidstaten . Door geen gebruik te maken van de haar in                     — verweerder te verwijzen in de kosten van de proce
artikel 95 van het EGKS-Verdrag toegekende bevoegdhe                         dure .
den om maatregelen bij sluiting goed te keuren, heeft de
Commissie verzoekster ook gediscrimineerd ten opzichte
van ondernemingen waarvoor zulks daarentegen wel is ge                   Middelen en voornaamste argumenten
schied .
                                                                          Verzoeker betoogt, dat hij , na te zijn geslaagd voor een in
Tenslotte merkt zij op, dat de Commissie met de bestreden                 tern vergelijkend onderzoek bij het Comité van de regio's,
beschikking een standpunt heeft ingenomen dat duidelijk                   per 16 april 1996 werd aangesteld als ambtenaar op proef,
in tegenspraak is met de beschikking van 12 december                      en de in artikel 10 van bijlage VII bij het Ambtenarensta
1994, waarin zij de door de Italiaanse Republiek aange                   tuut bedoelde dagvergoeding ontving. Deze vergoeding
melde steunregeling toelaatbaar had verklaard. Door aldus                 was beperkt tot de eerste 120 dagen van zijn proeftijd.
te handelen, heeft de Commissie het rechtzekerheidsbegin
sel en het vertrouwensbeginsel geschonden en een beschik
king gegeven die in tegenspraak is met een beschikking die                Verzoeker voert aan, dat hij overeenkomstig artikel 10,
zij eerder heeft vastgesteld.                                             lid 2, onder b ), van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut
                                                                          als ambtenaar op proef, recht heeft op de dagvergoeding
(M PB nr. L 102 van 19 . 4 . 1997.                                        voor de gehele duur van zijn proeftijd plus een maand .
( 2 ) Zie bladzijde 30 van dit Publikatieblad.
(') Beschikking nr. 3855/91 /EGKS van de Commissie van 27 no
      vember 1991 tot invoering van communautaire regels voor de          Dienaangaande stelt verzoeker, dat artikel 10, lid 2 , van
      steun aan de ijzer- en staalindustrie ( PB nr. L 362 van 31 . 12 .  bijlage VII aldus moet worden uitgelegd, dat elke ambte
      1991 , blz . 57 ).
                                                                          naar op proef, ongeacht of hij aanspraak kan maken op
                                                                          de kostwinnerstoelage of niet, recht heeft op de dagvergoe
                                                                          ding voor de gehele duur van zijn proeftijd plus een
                                                                          maand . Hij houdt staande, dat deze uitlegging wordt be
                                                                          vestigd door rechtspraak van het Gerecht van eerste aan
                                                                          leg, dat heeft geoordeeld dat de dagvergoeding, voor een
                                                                          ambtenaar op proef, bedoeld is om hem te vergoeden voor
 Beroep, op 24 april 1997 ingesteld door M. Collins tegen                 de nadelen die voortvloeien uit de onzekere aard van de
           Comité van de regio's van de Europese Unie                      arbeidsbetrekking, welke onzekerheid tijdens de gehele
                           ( Zaak T-132/97)                                proeftijd blijft bestaan .
                             ( 97/C 199/83 )
                                                                           Verzoeker is van mening, dat de uitlegging van het doel
                                                                           van de dagvergoeding door het Gerecht geen enkel ver
                          (Procestaai: Engels)                             band legt tussen het recht van een ambtenaar op proef op
                                                                           deze vergoeding, en het recht van dezelfde ambtenaar op
                                                                           een kostwinnerstoelage . Hij betoogt dus, dat het Comité,
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                     met schending van zijn rechten in het kader van het Amb
 meenschappen is op 24 april 1997 beroep ingesteld tegen                   tenarenstatuut, artikel 10, lid 2, van bijlage VII beperkend
 Comité van de regio's van de Europese Unie door M. Col                   en onjuist heeft uitgelegd en toegepast.
 lins, vertegenwoordigd door V. Akritidis en J. Branton, do
 micilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
 A. Kronshagen, boulevard de la Foire 12 .


title: Zaak T-178/11: Beroep ingesteld op 18 maart 2011 — Voss of Norway/BHIM — Nordic Spirit (Driedimensionale fles)

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/36

         Beroep ingesteld op 18 maart 2011 — Voss of Norway/BHIM — Nordic Spirit (Driedimensionale fles)
   (Zaak T-178/11)
   2011/C 145/61
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Voss of Norway ASA (Oslo, Noorwegen) (vertegenwoordigers: F. Jacobacci en B. La Tella, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Nordic Spirit AB (pubI) (Stockholm, Zweden)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 januari 2011 in zaak R 785/2010-1 vernietigen, en

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: driedimensionaal merk in de vorm van een fles voor waren van de klassen 32 en 33 –gemeenschapsmerk nr. 3156163

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motvering van de vordering tot nietigverklaring: absolute weigeringsgronden in de zin van artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7 van verordening (EG) nr. 207/2009; kwade trouw van de houder van het gemeenschapsmerk bij indiening van de aanvraag in de zin van artikel 52, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 75, 99 en 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 en schending van regel 37, sub b-iv van verordening (EG) nr. 2868/95, aangezien de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting (i) in haar motivering, door deze op een nieuwe voorwaarde voor vaststelling van de geldigheid van driedimensionale merken te baseren, waarover verzoekster geen opmerkingen heeft kunnen maken; (ii) door de bewijslast in strijd met beginselen van een eerlijk proces te verplaatsen; (iii) door artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 onjuist uit te leggen en toe te passen, en (iv) door de feiten ernstig verkeerd voor te stellen om tot de foute conclusie te komen.


title: Verzoek van het Tribunale di Trento (Sezione civile) van 15 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Grundig Italiana Spa en Ministerie van Financiën (Zaak C-68/96)

text:
Nr. C 133/18          NL J                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4 . 5 . 96
Verzoek van het Tribunale di Trento ( Sezione civile ) van              Beroep, op 19 maart 1996 ingesteld door Koninkrijk der
15 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding           Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen
 tussen Grundig Italiana Spa en Ministerie van Financiën                                               schappen
                        ( Zaak C-68/96 )                                                         ( Zaak C-84/96 )
                          ( 96/C 133/37)                                                           ( 96/C 133/39
Het Tribunale di Trento ( Seziorte civile ) heeft bij beschik          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
kingvan 15 februari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof            op 19 maart 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van de
van Justitie op 14 maart 1 996 , in het geding tussen Grundig           Europese Gemeenschappen door Koninkrijk der Nederlan
Italiana Spa en Ministerie van Financiën, het Hof van                   den, vertegenwoordigd door Mr. J. S. van den Oosterkamp
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                 en Mr . Drs . M. A. Fierstra, als gemachtigden, domicilie
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                       gekozen hebbende te Luxemburg bij de Nederlandse
                                                                        Ambassade, 5 rue C. M. Spoo .
Moet artikel 95 van het EEG-Verdrag aldus worden
uitgelegd, dat het de Lid-Staten verbiedt een verbruiksbelas           Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
ting in te stellen en te innen zoals die welke is ingesteld bij
artikel 4 van het decreet van 30 december 1982 , omgezet bij            — de debetnota van 15 januari 1996 alsmede de besluiten
wet nr . 53 van 28 februari 1983 , en ten uitvoer gelegd bij                  van de Commissie van 16 februari 1996 betreffende de
besluit van 23 maart 1983 van de Minister van Financiën,                      afsluiting van de projecten EFRO nr. 80.07.03.002
waarbij een verschillende belastbare waarde is vastgesteld                    (Veendam-Musselkanaal ) en EFRO nr. 84.07.03.004
voor nationale en voor uit andere Lid-Staten ingevoerde                       (Weg Veendam ) die vóór 1989 werden medegefinan
produkten, en voor de inning van de belasting over die                        cierd door het Europees Fonds voor Regionale Ontwik
produkten verschillende regels zijn vastgesteld ?                             keling, nietig te verklaren;
                                                                        — verweerster te veroordelen             in de kosten van het
                                                                              geding.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 12 maart
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
Burgemeester en Wethouders van Haarlemmerliede en                       die in zaak C 308/95 ( M.
Spaarnwoude en anderen en Gedeputeerde Staten van
                         Noord-Holland
                                                                        ( 1 ) PB nr. C 299 van 11 . 11 . 1995 , blz . 13 .
                        ( Zaak C-81/96 )
                          ( 96/C 133/38 )
De Nederlandse Raad van State heeft bij beschikking van
12 maart 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 18 maart 1996 , in het geding tussen Burgemeester           Verzoeken van het Tribunale di Genova ( le burgerlijke
en Wethouders van Haarlemmerliede en Spaarnwoude en                     kamer ) bij beschikkingen van 1 februari 1996 en 7 maart
anderen en Gedeputeerde Staten van Noord-Holland, het                   1996 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                gedingen tussen 1 . Palmera SA, 2 . Cesare Rognoli & Figlio
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                Sri en 3 . Igino Mazzola en Ministero delle Finanze dello
                                                                                Stato
Laat Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985                               ( Zaken C-86/96, C-87/96 en C-88/96 )
betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde open
                                                                                ( 96/C 133/40 )
bare en particuliere projecten (') toe dat een vergunning
wordt verleend voor een in bijlage I van de richtlijn genoemd
project, zonder dat bij de voorbereiding van die vergunning             Bij beschikkingen van 1 februari 1 996 en 7 maart 1 996 ,
 een milieu-effectrapportage zoals bedoeld in de richtlijn               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 maart
 heeft plaatsgevonden, in een geval dat die vergunning                   1996 , heeft het Tribunale di Genova ( le burgerlijke kamer )
 betrekking heeft op een project waarvoor reeds vóór 3 juli              in de aldaar aanhangige gedingen tussen 1 . Palmera SA,
 1988 vergunning was verleend, terwijl van laatstgenoemde                2 . Cesare Rognoli & Figlio Sri en 3 . Igino Mazzola en
 vergunning geen gebruik is gemaakt en bij de voorbereiding              Ministero delle Finanze dello Stato, het Hof van Justitie van
 van laatstgenoemde vergunning geen milieu-effectrappor                 de Europese Gemeenschappen prejudiciële vragen gesteld
 tage heeft plaatsgevonden die voldoet aan de eisen die de               die identiek zijn aan die in de gevoegde zaak C-47/95
 richtlijn daaraan stelt ?
 (M PB nr . L 175 van 5 . 7 . 1985 , blz . 40 .                          (') PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz. 5 .


title: Zaak T-355/03: Beroep, op 16 oktober 2003 ingesteld door Andreas Mausolf tegen Europol

text:
C 21/36                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                      24.1.2004
Verzoekster roept verder een schending van artikel 253-EG                Beroep, op 31 oktober 2003 ingesteld door MEDICI
in. De Commissie zou volgens verzoekster onvoldoende                             GRIMM KG tegen Raad van de Europese Unie
gemotiveerd hebben waarom de overgangsregeling in artikel 2
van de bestreden beschikking beperkt moet worden tot de
ondernemingen waarover de belastingdienst op 11 juli 2001
                                                                                (Zaak T-364/03)
een besluit had genomen.
(1) 2003/515/EG: Beschikking van de Commissie van 17 februari                                    (2004/C 21/77)
    2003 betreffende de door Nederland ten uitvoer gelegde
    steunmaatregel ten gunste van internationale financieringsactivi-
    teiten (PB L 180, blz. 52).
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Beroep, op 16 oktober 2003 ingesteld door Andreas                        schappen is op 31 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Raad
                      Mausolf tegen Europol                              van de Europese Unie door MEDICI GRIMM KG, gevestigd
                                                                         te Rodgau Hainhausen (Duitsland), vertegenwoordigd door
                                                                         Robert MacLean, solicitor, domicilie gekozen hebbende te
                           (Zaak T-355/03)                               Luxemburg.
                            (2004/C 21/76)
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                         —     op grond van artikel 288, tweede alinea, EG vast te stellen
                                                                               dat de Raad van de Europese Unie aansprakelijk is voor
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      de aan verzoekster berokkende schade, en de Raad te
schappen is op 16 oktober 2003 beroep ingesteld tegen                          veroordelen tot betaling van 89 286 euro rente en
Europol door Andreas Mausolf, woonachtig te Leiden (Neder-                     81 079 euro in verband met de kosten van de administra-
land), vertegenwoordigd door mr. M.F. Baltussen en mr. P. de                   tieve procedure, of van een door het Gerecht passend
Casparis.                                                                      geacht bedrag;
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:               —     de Raad in de kosten te verwijzen.
1)    de impliciete afwijzing door Europol van de klacht van
      verzoeker tegen het besluit van 2 januari 2003 te
      vernietigen, onder gelijktijdige vernietiging van het besluit
      van 2 januari 2003;
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
2)    Europol te veroordelen tot betaling van een schadevergoe-
      ding aan Andreas Mausolf, waaronder in ieder geval
      begrepen de kosten van dit geding.                                 Verzoekster is een onderneming die handel drijft in leren
                                                                         handtassen. Daarbij voerde zij geregeld handtassen in die
                                                                         waren vervaardigd door een onderneming, gevestigd in de
                                                                         Volksrepubliek China. Bij verordening (EG) nr. 1567/97 van
Middelen en voornaamste argumenten                                       de Raad (1) zijn op de invoer van leren handtassen van
                                                                         oorsprong uit dat land definitieve antidumpingrechten inge-
                                                                         steld. Die verordening is naderhand gewijzigd bij verordening
Verzoeker vecht de beslissing aan om hem geen extra salaris              (EG) nr. 2380/98 van de Raad van 3 november 1998 (2),
periodiek toe te kennen voor de periode vanaf 1 juli 2002.               waarbij voor de door verzoekster ingevoerde handtassen een
                                                                         specifiek antidumpingrecht van 0 % werd ingesteld.
Verzoeker voert aan dat de bestreden beslissing onvoldoende
gemotiveerd is en daarom in strijd is met het algemeen beginsel
dat beslissingen met redenen moeten worden omkleed.
                                                                         Die bepaling had echter geen terugwerkende kracht, zodat
                                                                         de voordien door verzoekster betaalde rechten niet werden
                                                                         terugbetaald.


title: Zaak T-718/15: Beroep ingesteld op 9 december 2015 — PTC Therapeutics International/EMA

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/37

         Beroep ingesteld op 9 december 2015 — PTC Therapeutics International/EMA
   (Zaak T-718/15)
   (2016/C 059/42)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: PTC Therapeutics International Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: M. Demetriou, QC, C. Thomas, Barrister, G. Castle, B. Kelly en H. Billson, Solicitors)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit EMA/722323/2015 van het Europees Geneesmiddelenbureau van 25 november 2015, waarbij een derde toegang is verleend tot informatie over een geneesmiddel overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43), voor zover het besluit commercieel vertrouwelijke inlichtingen betreft, waarvan de vrijgave verzoeksters rechten zal schenden, en voor zover het EU-recht het besluit verbiedt;

               —

               terugwijzing van het bestreden besluit naar het EMA voor verder onderzoek betreffende de redactie van vertrouwelijke passages in overleg met verzoekster;

               —

               verwijzing van het EMA in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op vijf middelen.

               1.

               Eerste middel: het betrokken document is beschermd bij artikel 4, lid 2, en/of artikel 4, lid 3, van verordening (EG) nr. 1049/2001.

               2.

               Tweede middel: het betrokken document vormt in zijn geheel commercieel vertrouwelijke informatie die is beschermd door artikel 4, lid 2, van die verordening.

               3.

               Derde middel: de vrijgave van het document zal het besluitvormingsproces van het EMA ondermijnen.

               4.

               Vierde middel: het EMA verzuimde afweging als vereist bij de wet.

               5.

               Vijfde middel: de uitkomst van een passende afweging als vereist bij de wet was een besluit geweest om geen enkel deel van het document vrij te geven.


title: Zaak T-916/16: Beroep ingesteld op 28 december 2016 — Winkler/Commissie

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/28

         Beroep ingesteld op 28 december 2016 — Winkler/Commissie
   (Zaak T-916/16)
   (2017/C 046/33)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bernd Winkler (Grange, Ierland) (vertegenwoordiger: A. Kässens, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het door de verwerende partij op de klacht genomen besluit van 30 september 2016 nietig te verklaren en de verwerende partij te verplichten, een besluit te nemen over de berekening van de waarde van het kapitaal op het tijdstip waarop verzoekers aanvraag op 14 september 2011 werd ingeschreven;

               —

               subsidiair, de verwerende partij veroordelen tot betaling van een vergoeding van 19 920,39 EUR, te betalen op de pensioenrekening van de verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de beginselen van een redelijke procesduur, van rechtszekerheid en van een eerlijk proces alsmede schending van de informatieplicht en van de verplichting tot het horen van partijen
               Verzoeker stelt dat de verwerende partij door de vertraagde behandeling van zijn verzoek alle beginselen heeft geschonden van een overeenkomstig de regels te voeren administratieve procedure. Evenmin is hij vóór de vaststelling van de bezwarende maatregel gehoord.

               2.

               Tweede middel: schending van het beginsel van gelijke behandeling, van het verbod van discriminatie en van evenredigheid
               In het kader van dit middel stelt verzoeker dat soortgelijke aanvragen van andere collega’s die niet ouder zijn dan hij, veel sneller zijn behandeld zonder dat er sprake was van een objectieve reden die deze ongelijke behandeling rechtvaardigt.

               3.

               Derde middel: schending van het vertrouwensbeginsel
               Verzoeker betwist ten slotte de aftrek van rente van de berekende waarde van zijn kapitaal voor het tijdvak tussen de indiening van zijn aanvraag en de uiteindelijke overdracht van het kapitaalbedrag, waarop hij van tevoren niet is gewezen.


title: Mededeling

text:
C 31/16              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                              8.2.2003
                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                          Mededeling                                schadevergoeding, heeft het Gerecht (Derde kamer), samenge-
                                                                    steld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en
                        (2003/C 31/22)                              J. Azizi, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 14 no-
                                                                    vember 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                    volgt:
Het Gerecht heeft tijdens zijn voltallige conferentie van
9 januari 2003 het volgende vastgesteld:                            1)     Voegt de zaken T-94/00, T-110/00 en T-159/00 voor het
                                                                           arrest.
De besluiten van 4 juli 2002 betreffende de aanwijzing van de       2)     Verwerpt de beroepen.
kamerpresidenten en de samenstelling van de kamers met
betrekking tot de periode van 1 oktober 2002 tot en met             3)     Verstaat dat elke verzoekster haar eigen kosten zal dragen
30 september 2003 (PB C 202 van 24.08.2002, blz. 19)                       alsmede de kosten die in de door haar aanhangig gemaakte
blijven na de inwerkingtreding van het Verdrag van Nice van                zaak aan de Commissie zijn opgekomen, met inbegrip van de
kracht voor de periode waarvoor zij zijn genomen.                          kosten van de procedure in kort geding.
                                                                    4)     Verstaat dat interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                    (1 ) PB C 176 van 24.6.2000 en C 259 van 9.9.2000.
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                  van 14 november 2002
in de gevoegde zaken T-94/00, T-110/00 en T-159/00: Rica
                                                                       ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Foods (Free Zone) NV e.a. tegen Commissie van de
               Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                van 14 november 2002
(„Associatieregeling van landen en gebieden overzee —
Verordening (EG) nr. 465/2000 — Invoer van suiker en                in de gevoegde zaken T-332/00 en T-350/00: Rica Foods
mengsels van suiker en cacao — Oorsprongscumulatie EG/              (Free Zone) NV en Free Trade Foods NV tegen Commissie
LGO — Vrijwaringsmaatregel — Beroep tot nietigverklaring                           van de Europese Gemeenschappen (1)
— Beroep tot schadevergoeding — Artikel 109 LGO-besluit
 — Evenredigheidsbeginsel — Misbruik van bevoegdheid”)              („Associatieregeling van landen en gebieden overzee —
                                                                    Verordening (EG) nr. 2081/2000 — Invoer van suiker en
                        (2003/C 31/23)                              mengsels van suiker en cacao — Oorsprongscumulatie EG/
                                                                    LGO — Vrijwaringsmaatregel — Beroep tot nietigverklaring
                    (Procestaal: Nederlands)                        — Beroep tot schadevergoeding — Artikel 109 LGO-besluit
                                                                      — Evenredigheidsbeginsel — Misbruik van bevoegdheid”)
In de gevoegde zaken T-94/00, T-110/00 en T-159/00, Rica                                       (2003/C 31/24)
Foods (Free Zone) NV, gevestigd te Oranjestad (Aruba),
vertegenwoordigd door G. van der Wal, advocaat, domicilie                                   (Procestaal: Nederlands)
gekozen hebbende te Luxemburg, Free Trade Foods NV,
gevestigd te Curaçao (Nederlandse Antillen), Suproco NV,
gevestigd te Curaçao, vertegenwoordigd door M. Slotboom             In de gevoegde zaken T-332/00 en T-350/00, Rica Foods (Free
en J. Coumans, advocaten, domicilie gekozen hebbende te             Zone) NV, gevestigd te Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd
Luxemburg, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden              door G. van der Wal, advocaat, domicilie gekozen hebbende
(gemachtigden: J. van Bakel en H. Sevenster) tegen Commissie        te Luxemburg, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. van Rijn),          (gemachtigden: J. van Bakel, H. Sevenster en J. S. van den
ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz            Oosterkamp), en Free Trade Foods NV, gevestigd te Curaçao
Abad) en, in de zaken T-94/00 en T-110/00, door Franse              (Nederlandse Antillen), vertegenwoordigd door M. Slotboom,
Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en L. Berheim),              N. Helder en J. Coumans, advocaten, domicilie gekozen
betreffende enerzijds een verzoek tot nietigverklaring van          hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
verordening (EG) nr. 465/2000 van de Commissie van 29 fe-           Gemeenschappen (gemachtigde: T. van Rijn), ondersteund
bruari 2000 tot invoering van vrijwaringsmaatregelen ten            door Koninkrijk Spanje (gemachtigden: N. Díaz Abad en
aanzien van de invoer uit de landen en gebieden overzee, van        M. López-Monís Gallego), betreffende enerzijds een verzoek
producten van de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/          tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 2081/2000 van
LGO (PB L 56, blz. 39), en anderzijds, een verzoek tot              de Commissie van 29 september 2000 tot verlenging van de


title: Zaak T-28/03: Beroep, op 31 januari 2003 ingesteld door Alsen AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 124/22               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                              24.5.2003
Beroep, op 31 januari 2003 ingesteld door Alsen AG                     voor de uitoefening van haar rechten noodzakelijke kosten
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      van zekerheidstelling te harer laste komen.
                         (Zaak T-28/03)                                (1 ) Beschikking 94/815/EG van 30 november 1994 (Zaak IV/33.126
                                                                            en 33.122 — Cement).
                                                                       (2 ) Arrest in de gevoegde zaken T-25/95 e.a., Jurispr. blz. II-491.
                        (2003/C 124/39)
                        (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Beroep, op 13 februari 2003 ingesteld door Gebr. Knauf
schappen is op 31 januari 2003 beroep ingesteld tegen                  Westdeutsche Gipswerke KG tegen Commissie van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Alsen AG,                                    Europese Gemeenschappen
gevestigd te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door
K. Moosecker en F. Wiemer, advocaten.                                                             (Zaak T-52/03)
                                                                                (2003/C 124/40)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—    de Commissie te veroordelen tot betaling aan haar van                                       (Procestaal: Duits)
     een bedrag ten belope van 139 002,21 euro, vermeerderd
     met interesten tegen een forfaitair percentage van 5,75 %
     voor de periode van 15 april 2000 tot het tijdstip van
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     volledige betaling;
                                                                       schappen is op 13 februari 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gebr.
—    de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.          Knauf Westdeutsche Gipswerke KG, gevestigd te Iphofen
                                                                       (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Klusmann en F. Wie-
                                                                       mer, advocaten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —      beschikking C(2002) 4570 def. van de Commissie van
Verzoekster vordert van de Commissie betaling van kosten
                                                                              27 november 2002 nietig te verklaren, voorzover zij
van zekerheidstelling. Volgens haar zijn deze kosten ontstaan
                                                                              betrekking heeft op verzoekster;
omdat de Commissie haar een geldboete ( 1) heeft opgelegd
wegens vermeende schending van artikel 81 EG. Deze beschik-
king werd bij arrest van 15 maart 2000 ( 2) van het Gerecht            —      subsidiair, de in de bestreden beschikking aan verzoekster
van eerste aanleg ten aanzien van haar nietig verklaard. Tijdens              opgelegde geldboete op passende wijze te verlagen;
de procedure voor het Gerecht moest zij in de periode april/
mei 1995 tot en met mei 2000 voor het bedrag van de                    —      verweerster te verwijzen in de kosten.
geldboete zekerheid stellen in de vorm van twee bankgaranties,
waarvoor haar door de betrokken banken avalprovisie is
berekend ten belope van bovengenoemd bedrag.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster stelt dat zij op grond van artikel 233 EG recht            De Commissie stelt in de bestreden beschikking vast, dat
heeft op vergoeding door de Commissie van de kosten van                verzoekster en drie andere ondernemingen inbreuk hebben
zekerheidstelling. Deze is gehouden de maatregelen te nemen            gemaakt op artikel 81, lid 1, EG, doordat zij aan een reeks
die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van 15 maart 2000,        overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragin-
waaronder ook vergoeding van de kosten van zekerheidstelling           gen in de gipsplatensector hebben deelgenomen. Aan verzoek-
van de partij die in het gelijk is gesteld. Het Gerecht heeft          ster is een boete van 85 800 000 euro opgelegd.
namelijk zelf in het arrest overwogen dat de vergoeding van
kosten van zekerheidstelling een van de maatregelen is die de
Commissie overeenkomstig artikel 233 EG dient te treffen.              Verzoekster komt op tegen deze beschikking met het argument
                                                                       dat haar recht van verweer en haar recht om te worden
                                                                       gehoord zijn geschonden. Verzoekster stelt onder meer dat de
Voorts is de Commissie eveneens op grond van artikel 288,              beschikking in wezen berust op belastend bewijsmateriaal
tweede alinea, EG juncto artikel 235 EG verplicht de kosten            waartoe zij, ondanks haar verzoeken in die zin, nooit toegang
van zekerheidstelling te vergoeden. In geen geval mogen de             heeft gekregen. Bovendien werd het recht om te worden


title: Zaak C-75/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Markkinaoikeus — Finland) — Viiniverla Oy/Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto [Prejudiciële verwijzing — Bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken — Verordening (EG) nr. 110/2008 — Artikel 16, onder b) — Voorstelling — In Finland geproduceerde en onder de benaming „Verlados” verhandelde appelcider-eau-de-vie — Beschermde geografische aanduiding „Calvados”]

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/16

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Markkinaoikeus — Finland) — Viiniverla Oy/Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto
   (Zaak C-75/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken - Verordening (EG) nr. 110/2008 - Artikel 16, onder b) - Voorstelling - In Finland geproduceerde en onder de benaming „Verlados” verhandelde appelcider-eau-de-vie - Beschermde geografische aanduiding „Calvados”])
   (2016/C 098/20)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Markkinaoikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Viiniverla Oy

      Verwerende partij: Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto

      Dictum

               1)

               Artikel 16, onder b), van verordening (EG) nr. 110/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 betreffende de definitie, de aanduiding, de presentatie, de etikettering en de bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1576/89 van de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter voor de vaststelling of sprake is van een „voorstelling” in de zin van die bepaling, dient uit te gaan van de waarneming van een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument, waarbij dit laatste begrip moet worden opgevat als betrekking hebbend op Europese consumenten en niet slechts op consumenten van de lidstaat waarin het product wordt vervaardigd dat de beschermde geografische aanduiding voor de geest roept.

               2)

               Artikel 16, onder b), van verordening nr. 110/2008 moet aldus worden uitgelegd dat de verwijzende rechter voor de beoordeling of de benaming „Verlados” in geval van vergelijkbare producten een „voorstelling” in de zin van die bepaling oproept van de beschermde geografische aanduiding „Calvados”, rekening dient te houden met de fonetische en visuele gelijkenis tussen die benamingen, alsmede met eventuele gegevens die erop wijzen dat die gelijkenis niet berust op toeval, om op die manier na te gaan of de normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde Europese consument, bij het zien van de naam van een product, als referentiebeeld het product waarvoor de beschermde geografische aanduiding geldt, voor de geest zal komen.

               3)

               Artikel 16, onder b), van verordening nr. 110/2008 moet aldus worden uitgelegd dat het gebruik van een benaming dat in de zin van die bepaling als „voorstelling” van een in bijlage III bij die verordening opgenomen geografische aanduiding is aangemerkt, ook dan niet kan worden toegestaan wanneer er geen risico van verwarring bestaat.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Zaak C-365/04: Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias van 30 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Tholos Anonymi Techniki Touristiki Emporiki Pliroforiki, Viomichaniki Etaireia en Ypourgos Perivallontos, Chorotaxias & Dimosion Ergon, Syndesmos Technikon Etaireion Anoteron Taxeon

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/8

         Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias van 30 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Tholos Anonymi Techniki Touristiki Emporiki Pliroforiki, Viomichaniki Etaireia en Ypourgos Perivallontos, Chorotaxias & Dimosion Ergon, Syndesmos Technikon Etaireion Anoteron Taxeon
   (Zaak C-365/04)
   (2004/C 284/16)
   Het Symvoulio tis Epikrateias heeft bij beschikking van 30 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 augustus 2004, in het geding tussen Tholos Anonymi Techniki Touristiki Emporiki Pliroforiki, Viomichaniki Etaireia en Ypourgos Perivallontos, Chorotaxias & Dimosion Ergon, Syndesmos Technikon Etaireion Anoteron Taxeon, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Moet artikel 30, lid 4, van richtlijn 93/37/EEG (1) van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199), aldus worden uitgelegd, dat in het geval van een aanbestedingsprocedure als die welke in de motivering van de onderhavige beschikking is beschreven (systeem van inschrijvingen, niet vergezeld van een schriftelijke motivering, met specifieke kortingspercentages voor groepen van prijzen en controle op het normale karakter van de specifieke kortingspercentages), de aanbestedende dienst verplicht is een bepaalde inhoud te geven aan de handeling waarbij hij een deelnemer verzoekt om preciseringen over een inschrijving die is bestempeld als abnormaal laag ten opzichte van een drempel die is bepaald door toepassing van een mathematische methode met kenmerken die analoog zijn aan die van de mathematische methode die in de motivering van de onderhavige beschikking is beschreven?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, volstaat het dan, om te voldoen aan de voornoemde bepaling van richtlijn 93/37/EEG, dat in de voormelde handeling de specifieke korting wordt vermeld, die de deelnemer voor een of meer groepen van prijzen heeft geboden en die de aanbestedende dienst als problematisch beschouwt, of is de aanbestedende dienst bovendien verplicht, de redenen aan te geven waarom hij die korting als problematisch beschouwt, met een door bewijzen gestaafde beoordeling van de marginale kosten voor de uitvoering van de overeenkomstige werken?

      (1)  PB L 199 van 9.8.1993, blz. 54.


title: Zaak T-156/06: Beroep ingesteld op  5 juni 2006  — Regione Siciliana/Commissie

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/39

         Beroep ingesteld op 5 juni 2006 — Regione Siciliana/Commissie
   (Zaak T-156/06)
   (2006/C 178/70)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Regione Siciliana (vertegenwoordiger: Paolo Gentili, Avvocato dello Stato)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietigverklaring van de bestreden beschikking;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep wordt opgekomen tegen beschikking C(2006)1171 van de Commissie van 23 maart 2006 houdende verlaging van de bijstand uit het Europees Sociaal Fonds (ESF) die was toegekend bij beschikking C(95) 2194 van 28 september 1995, laatstelijk gewijzigd bij beschikking C(2000) 2862 van 26 januari 2001, voor een operationeel programma in Regione Sicilia in het kader van het communautaire bestek voor structurele bijstandsverlening — doelstelling nr. 1 in Italië voor de periode 1994-1999. Tegen deze beschikking is eveneens beroep ingesteld in zaak T-154/06, Italië/Commissie. (1)

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in de voormelde zaak.

      (1)  Nog niet gepubliceerd in het PB.


title: Zaak F-70/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 juli 2011 — Hidalgo/Parlement

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/57

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 juli 2011 — Hidalgo/Parlement
   (Zaak F-70/10) (1)

   2011/C 252/129
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010, blz. 75.


title: Zaak C-362/06 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 23 april 2009 — Markku Sahlstedt, Juha Kankkunen, Mikko Tanner, Toini Tanner, Liisa Tanner, Eeva Jokinen, Aili Oksanen, Olli Tanner, Leena Tanner, Aila Puttonen, Risto Tanner, Tom Järvinen, Runo K. Kurko, Maa- ja metsätaloustuottajain Keskusliitto MTK ry, MTK:n säätiö/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Republiek Finland, Koninkrijk Spanje (Hogere voorziening — Bescherming van natuurlijke habitats — Bij beschikking van Commissie vastgestelde lijst van gebieden van communautair belang voor boreale biogeografische regio — Ontvankelijkheid van door natuurlijke of rechtspersonen ingesteld beroep tot nietigverklaring van deze beschikking)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 23 april 2009 — Markku Sahlstedt, Juha Kankkunen, Mikko Tanner, Toini Tanner, Liisa Tanner, Eeva Jokinen, Aili Oksanen, Olli Tanner, Leena Tanner, Aila Puttonen, Risto Tanner, Tom Järvinen, Runo K. Kurko, Maa- ja metsätaloustuottajain Keskusliitto MTK ry, MTK:n säätiö/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Republiek Finland, Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-362/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Bescherming van natuurlijke habitats - Bij beschikking van Commissie vastgestelde lijst van gebieden van communautair belang voor boreale biogeografische regio - Ontvankelijkheid van door natuurlijke of rechtspersonen ingesteld beroep tot nietigverklaring van deze beschikking)
   2009/C 141/02
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Rekwiranten: Markku Sahlstedt, Juha Kankkunen, Mikko Tanner, Toini Tanner, Liisa Tanner, Eeva Jokinen, Aili Oksanen, Olli Tanner, Leena Tanner, Aila Puttonen, Risto Tanner, Tom Järvinen, Runo K. Kurko, Maa- ja metsätaloustuottajain Keskusliitto MTK ry, MTK:n säätiö (vertegenwoordiger: K. Marttinen, asianajaja)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Huttunen en M. van Beek, gemachtigden), Republiek Finland

      Interveniënt aan de zijde van de Commissie van de Europese Gemeenschappen: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 22 juni 2006, Sahlstedt e.a./Commissie (T-150/05), waarbij een beroep tot nietigverklaring van beschikking 2005/101/EG van de Commissie van 13 januari 2005 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de boreale biogeografische regio (PB L 40, blz. 1) niet-ontvankelijk is verklaard — Begrip „rechtstreeks geraakt” in de zin van artikel 230 EG

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Sahlstedt e.a. worden verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje en de Republiek Finland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006.


title: Doorhaling van zaak C-152/99

text:
C 135/10             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       13.5.2000
— in geval van nietigverklaring, de gevolgen van de nietig                „de algemene voorschriften van een verplichte rundvleeseti-
   verklaarde verordening van kracht te doen blijven totdat               ketteringsregeling” heeft vastgesteld.
   het Parlement en de Raad een nieuwe handeling vaststellen
   overeenkomstig artikel 152 EG;                                    (1) PB L 334 van 28.12.1999, blz. 1.
                                                                     (2) Verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad tot vaststelling van een
                                                                         identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de
— de Raad in de kosten te verwijzen.                                     etikettering van rundvlees en rundvleesproducten, PB L 117 van
                                                                         7.5.1997, blz. 1.
Middelen en voornaamste argumenten
— Onbevoegdheid van de Raad: verordening nr. 2772/1999
   is gebaseerd op artikel 19 van verordening (EG)                   Doorhaling van de gevoegde zaken C-400/97, C-401/97
   nr. 820/97 (2), waarbij de Raad zich overeenkomstig ar-                                       en C-402/97 (1)
   tikel 202, derde streepje, EG het recht heeft voorbehouden
   bepaalde uitvoeringsbevoegdheden rechtstreeks uit te oe-                                     (2000/C 135/18)
   fenen. Met de vaststelling van verordening (EG)
   nr. 2772/1999 heeft de Raad evenwel de toepassing in de           De president van het Hof van Justitie van de Europese
   tijd van verordening (EG) nr. 820/97 gewijzigd en daarmee         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 februari 2000
   zijn uitvoeringsbevoegdheid overschreden; deze bevoegd-           de doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken C-
   heid omvat noch de bevoegdheid om de toepassing van               400/97, C-401/97 en C-402/97 (verzoeken van het Tribunal
   de facultatieve etiketteringsregeling te verlengen tot na         Superior de Justicia del Paı́s Vasco om een prejudiciële
   31 december 1999, noch de bevoegdheid om de invoering             beslissing): Administración del Estado tegen Juntas Generales
   van een verplichte rundvleesetiketteringsregeling uit te          de Guipúzcoa e.a.
   stellen.
                                                                     (1) PB C 41 van 7.2.1998.
— Schending van de prerogatieven van het Europees Parle-
   ment: met de bestreden verordening heeft de Raad in feite
   verordening (EG) nr. 820/97 inhoudelijk gewijzigd. Door
   de verordening op basis van artikel 19 van verordening
   (EG) nr. 820/97 vast te stellen, in plaats van overeenkom-                         Doorhaling van zaak C-152/99 (1)
   stig artikel 152 EG, heeft de Raad de deelneming van het
   Parlement aan de medebeslissingsprocedure onmogelijk                                         (2000/C 135/19)
   gemaakt, en daarmee de prerogatieven van het Parlement
   geschonden.                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 februari 2000
— Schending van verordening (EG) nr. 820/97: de Raad is              de doorhaling in het register gelast van zaak C-152/99:
   de eigen verplichtingen uit hoofde van artikel 19 van             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
   verordening (EG) nr. 820/97 niet nagekomen, nu hij niet
   binnen de gestelde termijn uitvoeringsmaatregelen, zijnde         (1) PB C 188 van 3.7.1998.


title: Zaak T-277/03: Beroep, op 23 juli 2003 ingesteld door D. Eleftheriadi tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 264/30               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                             1.11.2003
Beroep, op 4 augustus 2003 ingesteld door Focus Magazin                 Oppositiemerk of-teken:          Duits         merk          „FOCUS”
Verlag GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de                                                     (nr. 395 46 204) voor waren den
     interne markt (merken, tekeningen en modellen)                                                      diensten van de klassen 9, 16, 35,
                                                                                36, 37, 38, 41 en 42
                         (Zaak T-274/03)                                Beslissing oppositie-af-         Afwijzing van de oppositie
                                                                        deling:
                         (2003/C 264/52)                                Beslissing kamer van be-         Verwerping van het beroep
                                                                        roep:
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:          Middelen:                        —     In de oppositieprocedure is
                               Duits)                                                                          voldoende bewijs van het ou-
                                                                                dere recht van verzoekster
                                                                                overgelegd;
                                                                                —     schending van verzoeksters
                                                                                rechten van de verdediging;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 4 augustus 2003 beroep ingesteld tegen                                                    —     schending van verzoeksters
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                                                      recht op een eerlijk proces;
tekeningen en modellen) door Focus Magazin Verlag GmbH,
te München (Duitsland), vertegenwoordigd door U. Gürtler,                                                —     schending van artikel 42 van
advocaat. In de procedure voor de kamer van beroep was                                                         verordening (EG) nr. 40/
voorts partij France Telecom S.A., te Parijs.                                                                  94; (1) en regel 20, lid 3, van
                                                                                verordening (EG) nr. 2868/
                                                                                95 (2).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
—     de beslissing van de oppositieafdeling van verweerder                  inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
      (1956/2001) in oppositieprocedure nr. B 260576 te                 (2) Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december
                                                                             1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad
      vernietigen;
                                                                             inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).
—     de beslissing van de vierde kamer van beroep van
      verweerder van 30 april 2003 (zaak R 849/2001-4) te
      vernietigen;
—     verweerder te gelasten, in oppositieprocedure
      nr. B 260576 te beslissen met inachtneming van de
      rechtsopvatting van de beslissende rechter;
                                                                        Beroep, op 23 juli 2003 ingesteld door D. Eleftheriadi
—     verweerder te verwijzen in de kosten.                                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-277/03)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2003/C 264/53)
Aanvraagster van het           France Telecom S.A.
merk:                                                                                (Procestaal: Grieks)
Aangevraagde merk:             Woordmerk „Focus One” voor
                               waren en diensten van de klas-
                               sen 9, 35, 38 en 42 — aan-
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                               vraagnr. 984 484                         schappen is op 23 juli 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen door D. Eleftheriadi, wo-
Houder van het oppo-           Verzoekster                              nende te Athene (Griekenland), vertegenwoordigd door T. Si-
sitiemerk of -teken:                                                    galas, advocaat.
 ---pagebreak--- 1.11.2003              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 264/31
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       Beroep, op 8 augustus 2003 ingesteld door Van Mannekus
                                                                                & Co. B.V. tegen Raad van de Europese Unie
—     de bestreden beschikking E(2003) 738 def. van de                                             (Zaak T-278/03)
      Commissie van 25 maart 2003, betreffende de terugvor-
      dering van het salaris dat onverschuldigd is betaald aan
      D. Vlachaki, gewezen hulpfunctionaris, nietig te verklaren                                   (2003/C 264/54)
      of althans aldus te wijzigen, dat artikel 1, sub b, daaruit
      wordt verwijderd, en dat zij niet verplicht is om aan                                        (Procestaal: Duits)
      verweerster de daar genoemde verhogingen van de gevor-
      derde hoofdsom te betalen, en meer bepaald, dat zij niet
      verplicht is om tot 23 juli 2003 verwijlinteressen en
      verhogingen te betalen voor een totaalbedrag van                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      2 847,32 euro, dat volgens artikel 1 van de bestreden               schappen is op 8 augustus 2003 beroep ingesteld tegen de
      beschikking uiteenvalt in 1 344,04 euro voor de periode             Raad van de Europese Unie door Van Mannekus & Co. B.V.,
      tot 10 april 2001, 1 023,88 euro voor de periode van                gevestigd te Schiedam (Nederland), vertegenwoordigd door
      11 april 2001 tot 31 december 2002, en 479,40 euro                  H. Bleier, advocaat.
      voor de periode van 1 januari 2003 tot 23 juli 2003
      (204 dagen tegen 2,35 euro per dag is gelijk aan
      479,40 euro);                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          —    verordening (EG) nr. 985/2003 van de Raad van 5 juni
—     subsidiair, de bestreden beschikking E(2003) 738 def. van                2003 tot wijziging van de antidumpingmaatregelen die
      25 maart 2003, betreffende de terugvordering van het                     bij verordening (EG) nr. 1334/1999 zijn vastgesteld
      salaris dat onverschuldigd is betaald aan D. Vlachaki,                   ten aanzien van magnesiumoxide uit de Volksrepubliek
      gewezen hulpfunctionaris, nietig te verklaren of althans                 China (1), nietig te verklaren;
      aldus te wijzigen, dat artikel 1, sub b, eerste geval, daaruit
      wordt verwijderd, en dat zij niet verplicht is om aan               —    de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.
      verweerster de gevorderde verhoging van 1 344,03 euro
      te betalen;
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
—     verweerster in alle kosten van verzoekster te verwijzen.
                                                                          Bij de bestreden verordening heeft de Raad op basis van
                                                                          een gedeeltelijke tussentijdse herziening de aard van het
                                                                          antidumpingrecht op magnesiumoxide uit de Volksrepubliek
                                                                          China gewijzigd. Verzoekster heeft als importeur deelgenomen
Middelen en voornaamste argumenten                                        aan de herzieningsprocedure die aan de bestreden verordening
                                                                          is voorafgegaan. Zij betoogt dat de verordening het materiële
                                                                          gemeenschapsrecht schendt, aangezien verordening (EG)
                                                                          nr. 384/96 van de Raad (2) grotendeels onjuist is toegepast.
De bestreden beschikking verplicht verzoekster tot terugbeta-
ling aan verweerster van 13 182,18 euro, als hoofdsom van                 Verzoekster betoogt dat het onjuist was, überhaupt ambtshalve
salaris dat haar na de ontbinding van haar overeenkomst met               een procedure tot gedeeltelijke herziening in te leiden. In elk
de Commissie bij vergissing was betaald, vermeerderd met                  geval rechtvaardigen de in het bericht van de Commissie
verwijlinteressen. Het beroep is gericht tegen het onderdeel              vermelde gronden geen herziening. De Commissie heeft gesteld
van de bestreden beschikking dat betrekking heeft op de                   dat het ontbreken van onderscheid tussen de verkoop aan
betaling van verwijlinteressen. Verzoekster betoogt, dat de               gelieerde en niet-gelieerde partijen of tussen eerste en daarop-
beschikking haar ten onrechte heeft verplicht om interessen te            volgende verkoop kon leiden „tot problemen bij de uitvoering
betalen, aangezien de onmogelijkheid waarin zij zich bevindt              van de maatregel”. Dit is echter onjuist. Bij de uitvoering van
om de verschuldigde hoofdsom te betalen, te wijten is aan                 de maatregel konden in het geheel geen problemen meer
ernstige financiële problemen en gezondheidsproblemen van                 ontstaan.
haar gezin, die overmacht opleveren. Bovendien voert zij aan,
dat haar vóór de vaststelling van de bestreden beschikking niet
is verzocht haar standpunt kenbaar te maken. Ten slotte brengt            Bovendien wijkt de motivering van de bestreden verordening
zij naar voren, dat zij in ieder geval geen interessen zal                af van de motivering in het bericht van inleiding van een
moeten betalen voor de periode tot 10 april 2001, omdat de                procedure van gedeeltelijke tussentijdse herziening. Dit is
Commissie stilzwijgend afstand heeft gedaan van het vorderen              hetzij een formeel motiveringsgebrek, hetzij ontbreekt iedere
van interessen voor die periode.                                          materiële grond voor de wijziging van de aard van het recht.
                                                                          In de bestreden verordening wordt ten onrechte onderscheid
                                                                          gemaakt tussen een gelieerde en een niet-gelieerde handels-
                                                                          keten en tussen eerste en daaropvolgende verkoop aan de
                                                                          Gemeenschap.


title: Zaak C-371/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 19 juni 2017 — Uber BV/Richard Leipold

text:
               25.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 318/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 19 juni 2017 — Uber BV/Richard Leipold
   (Zaak C-371/17)
   (2017/C 318/08)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Uber BV

      Verwerende partij: Richard Leipold

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verricht een onderneming die in samenwerking met autoverhuurondernemingen met een vergunning voor personenvervoer een applicatie voor smartphones beschikbaar stelt waarmee gebruikers een huurauto met chauffeur kunnen bestellen, zelf een dienst op het gebied van het vervoer in de zin van artikel 58, lid 1, VWEU en artikel 2, lid 2, onder d), van richtlijn 2006/123 (1) wanneer de organisatiediensten van die onderneming nauw verbonden zijn met de vervoerdienst, in het bijzonder wanneer zij

                           —

                           de prijsvorming bepaalt, de afwikkeling van het betalingsverkeer regelt en de vervoersvoorwaarden voor de vervoersopdrachten vaststelt,

                     en

                           —

                           onder haar firmanaam en met uniforme kortingsacties reclame maakt voor de voertuigen waarvoor zij als tussenpersoon optreedt?

                     Voor het geval dat het Hof van Justitie de eerste vraag ontkennend zou beantwoorden:

               2)

               Kan het op grond van het doel, dat erin bestaat het concurrentievermogen en het functioneren van het taxivervoer te vrijwaren, vanuit het oogpunt van de bescherming van de openbare orde uit hoofde van artikel 16, lid 1, van richtlijn 2006/123 in de huidige verkeersomstandigheden gerechtvaardigd zijn een dienst als die welke aan de orde is in het hoofdgeding te verbieden?

      (1)  Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36).


title: Zaak T-363/08: Beroep ingesteld op 29 augustus 2008 — 2nine/BHIM — Pacific Sunwear of California (nollie)

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/47

         Beroep ingesteld op 29 augustus 2008 — 2nine/BHIM — Pacific Sunwear of California (nollie)
   (Zaak T-363/08)
   (2008/C 272/91)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: 2nine Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Palmer, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pacific Sunwear of California, Inc. (Anaheim, Verenigde Staten)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 juni 2008 in zaak R 1590/2007-2 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure, en

               —

               alle andere maatregelen treffen die het Gerecht zal vermenen te behoren.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „nollie” voor waren en diensten van de klassen 3, 9, 11, 14, 18, 20, 25 en 26 — aanvraagnr. 4 602 017

      Houder van het merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: verzoekster

      Merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: inschrijving als internationaal merk nr. 839 740 van het woord „NOLI” voor waren van de klassen 3, 18, 24 en 25; inschrijving als merk in het Verenigd Koninkrijk nr. 2 361 525 van het woord „NOLI” voor waren van de klassen 3, 18, 24 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de aanvraag in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke nietigverklaring van de bestreden beslissing

      Aangevoerde middelen: Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, doordat de kamer van beroep niet van oordeel was dat er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken met betrekking tot alle omstreden waren bestond; schending van artikel 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep niet of niet naar behoren rekening heeft gehouden met de aangedragen feiten, bewijzen en argumenten.


title: Verzoek van het Tribunale di Genova - Sezione prima civile - van 5 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangige geding tussen 1. F.lli Carli SpA en 2. Casa di Spedizione Viale sas, enerzijds, en Amministrazione delle Finanze, anderzijds (Zaak C-333/95)

text:
Nr . C 351 /2             NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    30 . 12 . 95
len 15 , lid 1 , onder f), van Verordening ( EEG ) nr. 574/72 ( )           Verzoek van het Tribunale di Genova — Sezione prima
en 9 bis van Verordening ( EEG ) nr. 2332/89 ( 2 ), in het licht            civile — van 5 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in
van artikel 48 EG-Verdrag, ter beantwoording van de                         het aldaar aanhangige geding tussen 1 . F.lli Carli SpA en
volgende vraag:                                                             2. Casa di Spedizione Viale sas, enerzijds, en Amministra
                                                                                zione delle Finanze, anderzijds
                                                                                ( Zaak C-333/95 )
„ Moet artikel 4 van Wet nr. 222/84 aldus worden toegepast,
dat de referentieperiode voor de erkenning van het invali                                              ( 95/C 351 /04 )
diteitspensioen moet worden verlengd, wanneer de werkne
mer een werkloosheidsuitkering heeft genoten in een andere
Lid-Staat, alwaar deze verlenging mogelijk is, en zo ja , zijn
aan deze verlenging eventueel voorwaarden verbonden ?"
                                                                            Bij beschikking van 5 oktober 1995 ( ingekomen ter griffie
                                                                            van het Hof van Justitie op 20 oktober daaraanvolgend )
0 ) PB nr . L 74 van 27. 3 . 1972 , blz . 1 .                               heeft het Tribunale di Genova — Sezione prima civile — in
( 2 ) PB nr . L 224 van 2 . 8 . 1989 , blz . 1 .                            het aldaar aanhangig geding tusen 1 . F.lli Carli SpA en
                                                                            2 . Casa di Spedizione Viale sas, enerzijds, en Amministra
                                                                            zione delle Finanze , anderzijds, het Hof van Justitie van de
                                                                            Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                            beslissing over de navolgende vraag:
Verzoek van Lansratten i Stockholms lan van 13 oktober
                                                                            Is de schorsing van douanerechten op de invoer vanuit
1995 om een prejudiciële beslissing in een door VAG Sverige
                                                                            Spanje van de in de bijlage bij Verordening ( EEG ) nr. 3835/
                 AB aanhangig gemaakte procedure                            90 ( x ) genoemde landbouwprodukten, waarin artikel 1 van
                            ( Zaak C-329/95 )                               Verordening ( EEG ) nr. 3416/91 ( 2 ) voorziet, van toepassing
                               ( 95/C 351 /03 )                             op de invoer van conserven tonijn op olijfolie van oorsprong
                                                                            uit dat land ?
Lansratten i Stockholms lan heeft bij beschikking van
13 oktober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 19 oktober 1995 , in een door VAG Sverige AG
aanhangig gemaakte procedure, het Hof van Justitie van de                   Mogen de bevoegde douaneautoriteiten met toepassing van
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                        artikel 5 , leden 1 en 2, van Verordening ( EEG ) nr. 1697/
beslissing over de navolgende vragen :                                      79 ( 3 ) van 24 juli 1979 — overgenomen in Verordening
                                                                            ( EEG ) nr. 1715/90 ( 4 ) van 20 juni 1990 en in artikel 2 van de
                                                                            uitvoeringsverordening ( EEG ) nr. 2164/91 ( 5 ) van 23 juli
1 . Is het in het Zweedse bilregisterkungörelse ( wet op de                 1991 — overgaan tot navordering van douanerechten die bij
       registratie van motorvoertuigen ) (') gestelde vereiste              de invoer niet zijn vereffend, omdt zij volledig werden
       inzake de overlegging van een certificaat ( inhoudende               geschorst als gevolg van een verkeerde uitlegging van de
       dat het voertuig voldoet aan de Zweedse voorschriften                geldende Gemeenschapsregeling, doch die achteraf ver
       inzake de emissies van motorvoertuigen ) verenigbaar                 schuldigd zijn gebleken — als gevolg van een andersluidende
       met Richtlijn 70/ 156/EEG ( 2 ) van de Raad, zoals gewij            uitlegging van die regeling door de EG-Commissie, na advies
       zigd ?                                                               van haar Juridische Dienst —, wanneer de belastingplichtige
                                                                            voor zijn douaneaangifte aan alle voorschriften van de
                                                                            geldende regeling heeft voldaan en niet is gebleken, dat hij
2 . Indien vraag 1 bevestigend moet worden beantwoord : is                  besefte dat de aanvankelijke uitlegging van de Gemeen
       het betrokken vereiste verenigbaar met artikel 30                    schapsregeling door de Italiaanse autoriteiten onjuist
       EG-Verdrag of kan het worden beschouwd als een                       was ?
       „ maatregel van gelijke werking "?
3 . Indien vraag 1 bevestigend moet worden beantwoord en                    (')  PB  nr . L 370 van 31 . 12 . 1990 , blz . 126 .
       vraag 2 aldus, dat de maatregel moet worden                          (2 ) PB  nr . L 324 van 26 . 11 . 1991 , blz . 11 .
       beschouwd als een „ maatregel van gelijke werking ":                 (■') PB  nr . L 197 van 3 . 8 . 1979 , blz . 1 .
       mag het onderhavige Zweedse voorschrift krachtens                    (4)  PB  nr.  L 160 van 26 . 6 . 1990 , blz . 1 .
       artikel 36 worden gehandhaafd ?                                      (s)  PB  nr.  L 201 van 24 . 7. 1991 , blz . 16 .
( l ) § 12 , lid 1 , onder 9 .
( 2 ) PB nr . L 42 van 23 . 2 . 1970, blz . 1 .


title: Zaak T-425/11: Beroep ingesteld op 3 augustus 2011 — Helleense Republiek/Europese Commissie

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/45

         Beroep ingesteld op 3 augustus 2011 — Helleense Republiek/Europese Commissie
   (Zaak T-425/11)
   2011/C 282/83
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: P. Mylonopoulos en K. Boskovits)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster de nietigverklaring van beschikking C(2011) 3504 def. van de Commissie van 24 mei 2011 betreffende staatssteun aan bepaalde Griekse casino’s, nr. C 16/2010 (ex NN 22/2010, ex CP 318/2009).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan een onjuiste uitlegging van artikel 107, lid 1, VWEU met betrekking tot het begrip staatssteun
               Verzoekster stelt meer bepaald dat verweerster er ten onrechte van uit is gegaan dat een goedkoper tarief voor een toegangsbewijs voor bepaalde casino’s hen een voordeel heeft opgeleverd met verminderde inkomsten voor de staat. Ook bevinden de vermeende begunstigden van de steun zich niet in een vergelijkbare feitelijke en juridische situatie als de overige casino’s die in Griekenland actief zijn, is het intracommunautaire handelsverkeer niet ongunstig beïnvloed en is de mededinging binnen de gemeenschappelijke markt niet vervalst.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan een inadequate, gebrekkige en tegenstrijdige redenering bij de vaststelling dat sprake is van staatssteun
               Verzoekster merkt in het bijzonder op dat de redenering tegenstrijdig is, omdat daarin wordt aanvaard dat een goedkopere ticketprijs meer bezoekers aan de betrokken casino’s aantrekt, terwijl daarin tegelijkertijd wordt betwist dat de inkomsten van de staat toenemen vanwege het hogere bezoekersaantal. De redenering is ook gebrekkig ten aanzien van het bewijs dat sprake is van een voordeel en dat het intracommunautaire handelsverkeer wordt beïnvloed en zij is duidelijk onjuist wat het bewijs van de selectieve aard van de maatregel betreft.

               3)

               Derde middel, ontleend aan schending van artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999 (1)

               Verzoekster stelt meer bepaald dat de steun niet wordt gevorderd van de eigenlijke begunstigden van de steun, namelijk de klanten van de casino’s die een lagere ticketprijs in rekening brengen. Terugvordering is ook in strijd met het beginsel van de bescherming van gewettigd vertrouwen, gezien de eerdere rechtspraak van de Griekse raad van state en het gedrag van verweerster, en met het evenredigheidsbeginsel, omdat zij een onevenredige en ongerechtvaardigde last legt op de vermeende steunontvangers en de concurrentiepositie verstevigt van de casino’s die een ticketprijs van 12 EUR vragen.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan een onjuiste berekening van de terug te vorderen bedragen door verweerster
               Verzoekster betoogt dat verweerster het vermeende voordeel voor de begunstigden van de steun niet precies heeft kunnen berekenen en dat zij geen rekening houdt met het effect dat het in rekening brengen van een lagere ticketprijs op de vraag heeft gehad of had kunnen hebben.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83 van 27.3.1999).


title: Zaak T-361/08: Arrest van het Gerecht van 21 april 2010 — Peek & Cloppenburg en van Graaf/BHIM — Queen Sirikit Institute of Sericulture (Thai Silk) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Thai Silk — Ouder nationaal beeldmerk dat vogel weergeeft — Ontvankelijkheid van beroep — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/28

         Arrest van het Gerecht van 21 april 2010 — Peek & Cloppenburg en van Graaf/BHIM — Queen Sirikit Institute of Sericulture (Thai Silk)
   (Zaak T-361/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Thai Silk - Ouder nationaal beeldmerk dat vogel weergeeft - Ontvankelijkheid van beroep - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 148/50
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Peek & Cloppenburg (Hamburg, Duitsland); en van Graaf GmbH & Co. KG (Wenen, Duitsland) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard, A. Renck, T. Dolde en J. Pause, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: The Queen Sirikit Institute of Sericulture, Office of the Permanent Secretary, Ministry of Agriculture and Cooperatives, Thailand, Bangkok (Thailand), die toestemming heeft verkregen om in de plaats te treden van het Office of the Permanent Secretary, The Prime Minister’s Office, Thailand (vertegenwoordiger: A. Kockläuner, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 10 juni 2008 (zaak R 1677/2007-4) inzake een oppositieprocedure tussen Peek & Cloppenburg en het Office of the Permanent Secretary, The Prime Minister’s Office, Thailand

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Peek & Cloppenburg en van Graaf GmbH & Co. KG worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak C-395/06: Beschikking van de president van het Hof van 5 februari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Tribunal Supremo — Spanje) — Entidad de Gestión de los Derechos de los Productores Audiovisuales (Egeda)/Al Rima SA

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/29

         Beschikking van de president van het Hof van 5 februari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Tribunal Supremo — Spanje) — Entidad de Gestión de los Derechos de los Productores Audiovisuales (Egeda)/Al Rima SA
   (Zaak C-395/06) (1)

   (2007/C 82/64)

      Procestaal: Spaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.