title: Zaak T-15/17: Arrest van het Gerecht van 20 april 2018 — Mitrakos/EUIPO — Belasco Baquedano (YAMAS) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk YAMAS — Ouder Uniewoordmerk LLAMA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/25

         Arrest van het Gerecht van 20 april 2018 — Mitrakos/EUIPO — Belasco Baquedano (YAMAS)
   (Zaak T-15/17) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk YAMAS - Ouder Uniewoordmerk LLAMA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 190/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Dimitrios Mitrakos (Palaio Faliro, Griekenland) (vertegenwoordiger: D. Bakopanou, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Kusturovic en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Juan Ignacio Belasco Baquedano (Viana, Spanje) (vertegenwoordiger: P. Merino Baylos, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 11 oktober 2016 (zaak R 532/2016-2) inzake een oppositieprocedure tussen Belasco Baquedano en Mitrakos

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dimitrios Mitrakos wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 63 van 27.2.2017.


title: Zaak T-207/18: Beroep ingesteld op 23 maart 2018 — PlasticsEurope/ECHA

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/35

         Beroep ingesteld op 23 maart 2018 — PlasticsEurope/ECHA
   (Zaak T-207/18)
   (2018/C 190/58)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: PlasticsEurope (Brussel, België) (vertegenwoordigers: R. Cana, E. Mullier, en F. Mattioli, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               ECHA verwijzen in de kosten; en

               —

               alle overige en verdere maatregelen treffen die rechtens vereist zijn.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verweerder heeft blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling van de informatie die — indien juist beoordeeld — niet kon dienen ter staving van verweerders conclusie, en is voorbijgaan aan alle relevante informatie met betrekking tot lopende studies. Verweerder heeft tevens blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling door niet aan te tonen dat a) er wetenschappelijk bewijs is van waarschijnlijke ernstige gevolgen voor het milieu vanwege de hormoonontregelende eigenschappen van BPA, en dat b) zulk bewijs leidt tot een mate van zorgwekkendheid gelijk aan die van de stoffen die worden vermeld in artikel 57, onder a) tot en met e), van de REACH-verordening.

               2.

               Tweede middel: schending van artikelen 59 en 57, onder f), van de REACH-verordening door BPA te identificeren als een ZZS op grond van de criteria van artikel 57, onder f), aangezien artikel 57, onder f), alleen stoffen omvat die niet reeds onder a) tot en met e) zijn vermeld.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 2, lid 8, onder b), van de REACH-verordening, omdat tussenproducten vrijgesteld zijn van de gehele titel VII, en aldus buiten de werkingssfeer van artikelen 57 en 59 vallen en niet hoeven te worden goedgekeurd.

               4.

               Vierde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien het opnemen van BPA in de kandidaatslijst — terwijl het een tussenproduct is — de grenzen overschrijdt van wat passend en noodzakelijk is om de nagestreefde doelstelling te bereiken en niet de minst belastende maatregel is die het agentschap had kunnen toepassen.


title: Zaak C-490/17: Beschikking van de president van het Hof van 26 januari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Warszawie — Polen) — Passenger Rights sp. z o.o./Deutsche Lufthansa AG

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/20

         Beschikking van de president van het Hof van 26 januari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Warszawie — Polen) — Passenger Rights sp. z o.o./Deutsche Lufthansa AG
   (Zaak C-490/17) (1)

   (2018/C 190/35)
   Procestaal: Pools
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 357 van 23.10.2017.


title: Zaak T-211/18: Beroep ingesteld op 26 maart 2018 — Vanda Pharmaceuticals / Commissie

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/35

         Beroep ingesteld op 26 maart 2018 — Vanda Pharmaceuticals / Commissie
   (Zaak T-211/18)
   (2018/C 190/59)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Vanda Pharmaceuticals Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. Meulenbelt, B. Natens, A.-S. Melin en C. Muttin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit C(2018) 252 final van de Commissie van 15 januari 2018 tot verlening van een vergunning krachtens verordening (EG) nr. 726/2004 voor het in de handel brengen van het geneesmiddel voor menselijk gebruik „Fanaptum — iloperidone” en tevens de wetenschappelijke conclusies en weigeringsgronden van 9 november 2017 alsook het beoordelingsrapport van het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik van 9 november 2017 vernietigen;

               —

               subsidiair enkel het genoemde uitvoeringsbesluit C(2018) 252 final vernietigen;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Het eerste middel is eraan ontleend dat de risicobeoordeling van de mogelijke aritmogene werking van iloperidone ontoereikend is gemotiveerd (en hoe dan ook kennelijk onjuist is) en het beginsel van gelijke behandeling schendt.

               2.

               Het tweede middel is eraan ontleend dat de beoordeling van de voor iloperidone voorgestelde risicobeperkende maatregelen ontoereikend is gemotiveerd (en hoe dan ook kennelijk onjuist is) en artikel 5, leden 1 en 4, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) alsook het beginsel van gelijke behandeling schendt.

               3.

               Het derde middel is eraan ontleend dat de beoordeling van de gevolgen van het vertraagde werkingsbegin van iloperidone ontoereikend is gemotiveerd en artikel 5, leden 1 en 4, VEU schendt.

               4.

               Het vierde middel is eraan ontleend dat het vereiste om een groep te identificeren waarin iloperidone beter werkt dan andere producten schending oplevert van artikel 5, leden 1, 2 en 3, VEU, artikel 12 en artikel 81, lid 2, van verordening 726/2004 (1) alsook van het beginsel van gelijke behandeling.

               5.

               Het vijfde middel is eraan ontleend dat de algehele beoordeling van de voordelen en de risico’s van iloperidone ontoereikend is gemotiveerd (en hoe dan ook kennelijk onjuist is).

      (1)  Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (PB 2004, L 136, blz. 1).


title: Zaak C-172/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Verenigd Koninkrijk) op 5 maart 2018 — AMS Neve Ltd, Barnett Waddingham Trustees, Mark Crabtree / Heritage Audio SL, Pedro Rodríguez Arribas

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Verenigd Koninkrijk) op 5 maart 2018 — AMS Neve Ltd, Barnett Waddingham Trustees, Mark Crabtree / Heritage Audio SL, Pedro Rodríguez Arribas
   (Zaak C-172/18)
   (2018/C 190/11)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: AMS Neve Ltd, Barnett Waddingham Trustees, Mark Crabtree

      Verwerende partijen: Heritage Audio SL, Pedro Rodríguez Arribas

      Prejudiciële vragen

   Wanneer een onderneming gevestigd is in lidstaat A en aldaar stappen heeft ondernomen om reclame te maken voor bepaalde waren en deze onder een teken dat identiek is aan een Uniemerk te koop aan te bieden op een website die is gericht op handelaars en consumenten in lidstaat B:

               i)

               is een rechtbank voor het Uniemerk in lidstaat B in dat geval bevoegd om kennis te nemen van een vordering die is ingesteld wegens een inbreuk op het Uniemerk met betrekking tot het adverteren en te koop aanbieden van de waren op het grondgebied van lidstaat B?

               ii)

               indien dat niet het geval is, welke andere criteria moet die rechtbank voor het Uniemerk dan in aanmerking nemen om te bepalen of zij al dan niet bevoegd is om die vordering af te doen?

               iii)

               voor zover het antwoord op de vraag onder ii) vereist dat de betrokken rechtbank voor het Uniemerk nagaat of de onderneming op actieve wijze stappen heeft gezet in lidstaat B, aan de hand van welke criteria kan dan worden onderzocht of dit inderdaad het geval is?


title: Zaak T-218/18: Beroep ingesteld op 29 maart 2018 — Deutsche Lufthansa/Commissie

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/36

         Beroep ingesteld op 29 maart 2018 — Deutsche Lufthansa/Commissie
   (Zaak T-218/18)
   (2018/C 190/60)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Lufthansa AG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Martin-Ehlers, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europose Commissie van 31 juli 2017 in zaak SA.47969, C(2017)5289 — Flughafen Hahn;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van het beroep voert verzoekster de volgende middelen aan:

               —

               procedurele onregelmatigheid, omdat verweerster met de Bondsrepubliek Duitsland een „deal” heeft gesloten betreffende de beoordeling van de steun aan luchthaven Frankfurt-Hahn GmbH (hierna: „FFHG”) en Ryanair;

               —

               niet-inaanmerkingneming van wezenlijke feitelijke gegevens, terwijl deze op het tijdstip dat het bestreden besluit werd genomen bij verweerster volledig bekend waren;

               —

               gedeeltelijk onjuiste weergave van de feiten;

               —

               niet-inaanmerkingneming van de verdere steun aan FFHG, die uiteindelijk ten goede is gekomen aan Ryanair als belangrijkste gebruiker van de luchthaven.


title: Zaak T-119/17: Arrest van het Gerecht van 13 april 2018 — Alba Aguilera e.a. / EDEO („Openbare dienst — Ambtenaren — Tijdelijk functionarissen — Arbeidscontractanten — Beloning — In een derde land tewerkgesteld personeel van EDEO — Artikel 10 van bijlage X bij het Statuut — Jaarlijkse evaluatie van de toelage wegens bijzondere levensomstandigheden — Besluit om de toelage wegens bijzondere levensomstandigheden in Ethiopië te verlagen van 30 naar 25 % — Geen vaststelling van algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 10 van bijlage X bij het Statuut — Aansprakelijkheid — Immateriële schade”)

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/27

         Arrest van het Gerecht van 13 april 2018 — Alba Aguilera e.a. / EDEO
   (Zaak T-119/17) (1)

   ((„Openbare dienst - Ambtenaren - Tijdelijk functionarissen - Arbeidscontractanten - Beloning - In een derde land tewerkgesteld personeel van EDEO - Artikel 10 van bijlage X bij het Statuut - Jaarlijkse evaluatie van de toelage wegens bijzondere levensomstandigheden - Besluit om de toelage wegens bijzondere levensomstandigheden in Ethiopië te verlagen van 30 naar 25 % - Geen vaststelling van algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 10 van bijlage X bij het Statuut - Aansprakelijkheid - Immateriële schade”))
   (2018/C 190/47)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ruben Alba Aguilera (Addis Abeba, Ethiopië) en 28 andere ambtenaren en functionarissen van EDEO wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) (vertegenwoordigers: S. Marquardt en R. Spac, gemachtigden, bijgestaan door M. Troncoso Ferrer, F.-M. Hislaire en S. Moya Izquierdo, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van het besluit van EDEO van 19 april 2016 om de toelage wegens bijzondere levensomstandigheden voor het in Ethiopië tewerkgesteld personeel van de Europese Unie met ingang van 1 januari 2016 te verlagen, en ten tweede tot verkrijging van een vergoeding voor de immateriële schade die verzoekers zouden hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) van 19 april 2016 om de toelage wegens bijzondere levensomstandigheden voor het in Ethiopië tewerkgesteld personeel van de Unie met ingang van 1 januari 2016 te verlagen van 30 naar 25 % van het referentiebedrag wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               EDEO wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 129 van 24.4.2017.


title: Zaak C-533/17: Beschikking van de president van het Hof van 15 januari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Anja Oehlke, Wolfgang Oehlke/TUIfly GmbH

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/20

         Beschikking van de president van het Hof van 15 januari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Anja Oehlke, Wolfgang Oehlke/TUIfly GmbH
   (Zaak C-533/17) (1)

   (2018/C 190/36)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 424 van 11.12.2017.


title: Zaak T-220/18: Beroep ingesteld op 28 maart 2018 — Torrefazione Caffè Michele Battista/EUIPO — Battista Nino Caffè (Battistino)

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/37

         Beroep ingesteld op 28 maart 2018 — Torrefazione Caffè Michele Battista/EUIPO — Battista Nino Caffè (Battistino)
   (Zaak T-220/18)
   (2018/C 190/61)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Torrefazione Caffè Michele Battista Srl (Triggiano, Italië) (vertegenwoordigers: V. Franchini, F. Paesan en R. Bia, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Battista Nino Caffè Srl (Triggiano, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het beeldmerk met het woordelement „Battistino” — internationale inschrijving nr. 1 071 387 met aanduiding van de Europese Unie

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 22 januari 2018 in zaak R 400/2017-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en dientengevolge afwijzing van de vordering tot nietigverklaring van het litigieuze merk;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten van de onderhavige procedure en in die van de twee eerdere procedures voor de nietigheidsafdeling van het EUIPO en de vijfde kamer van beroep van het EUIPO.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 64, lid 2, van artikel 60, lid 1, onder a), en van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001.


title: Zaak C-191/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 16 maart 2018 — KN / Minister for Justice and Equality

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 16 maart 2018 — KN / Minister for Justice and Equality
   (Zaak C-191/18)
   (2018/C 190/12)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: KN

      Verwerende partij: Minister for Justice and Equality

      Prejudiciële vragen

               1.

               Gelet op:-

                           (a)

                           de kennisgeving van het Verenigd Koninkrijk volgens artikel 50 VEU,

                           (b)

                           de onzekerheid over de toekomstige regelingen tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk wat hun onderlinge relaties na het vertrek van het Verenigd Koninkrijk betreft, en

                           (c)

                           de daaruit volgende onzekerheid over de mate waarin O’Connor in de praktijk zijn aan de Verdragen, het Handvest of de toepasselijke wetgeving ontleende rechten zal kunnen doen gelden ingeval hij aan het Verenigd Koninkrijk wordt overgeleverd en hij na de uittreding van het Verenigd Koninkrijk opgesloten zou blijven,

                     is een lidstaat die is aangezocht om een persoon krachtens een Europees aanhoudingsbevel over te leveren aan het Verenigd Koninkrijk, op grond van het Unierecht verplicht om dat verzoek af te wijzen, ook al zou die overlevering volgens de nationale wetgeving van die lidstaat normalerwijs niet kunnen worden geweigerd:

                           (i)

                           in alle gevallen,

                           (ii)

                           in bepaalde gevallen, naargelang de specifieke omstandigheden van de zaak,

                           (iii)

                           in geen enkel geval?

               2.

               Wanneer het antwoord op de eerste vraag het bepaalde onder (ii) is, wat zijn dan de criteria die een rechtbank in de aangezochte lidstaat moet hanteren of de overwegingen waarvan zij moet uitgaan om te bepalen of het verzoek om overlevering dient te worden geweigerd?

               3.

               Moet de rechtbank van de aangezochte lidstaat met betrekking tot de tweede vraag de definitieve beslissing over de tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel uitstellen tot meer duidelijkheid bestaat over de relevante wettelijke regeling die moet worden vastgesteld na de terugtrekking van de betrokken verzoekende lidstaat uit de Unie:

                           (i)

                           in alle gevallen,

                           (ii)

                           in bepaalde gevallen, naargelang de specifieke omstandigheden van de zaak,

                           (iii)

                           in geen enkel geval?

               4.

               Wanneer het antwoord op de derde vraag het bepaalde onder (ii) is, wat zijn dan de criteria die een rechtbank in de aangezochte lidstaat moet hanteren of de overwegingen waarvan zij moet uitgaan om te bepalen of de definitieve beslissing over de tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel dient te worden uitgesteld?


title: Zaak T-364/17: Arrest van het Gerecht van 17 april 2018 — Bielawski/EUIPO (HOUSE OF CARS) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk HOUSE OF CARS — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid”]

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/27

         Arrest van het Gerecht van 17 april 2018 — Bielawski/EUIPO (HOUSE OF CARS)
   (Zaak T-364/17) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk HOUSE OF CARS - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheid”])
   (2018/C 190/48)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Marcin Bielawski (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: M. Kondrat, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 27 maart 2017 (zaak R 2047/2016-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken HOUSE OF CARS als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Marcin Bielawski wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 249 van 31.7.2017.


title: Zaak C-215/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Obvodní soud pro Prahu (Tsjechië) op 26 maart 2018 — Libuše Králová / Primera Air Scandinavia

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Obvodní soud pro Prahu (Tsjechië) op 26 maart 2018 — Libuše Králová / Primera Air Scandinavia
   (Zaak C-215/18)
   (2018/C 190/17)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Obvodní soud pro Prahu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Libuše Králová

      Verwerende partij: Primera Air Scandinavia

      Prejudiciële vragen

               1)

               Bestond er een contractuele relatie tussen verzoekster en verweerster in de zin van artikel 5, lid 1, van verordening nr. 44/2001 (1) [van de Raad] betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, hoewel er geen overeenkomst was afgesloten tussen verzoekster en verweerster en de vlucht deel uitmaakte van een dienstenpakket dat werd geleverd op basis van een overeenkomst tussen verzoekster en een derde partij (reisbureau)?

               2)

               Kan die relatie worden gekwalificeerd als een consumentenrelatie overeenkomstig afdeling 4, artikelen 15 tot en met 17, van verordening nr. 44/2001 [van de Raad] betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken?

               3)

               Kan er een vordering worden ingesteld tegen verweerster op grond van een recht dat voortvloeit uit verordening [(EG)] nr. 261/2004 [van het Europees Parlement en de Raad] van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91?

      (1)  PB 2001, L 12, blz. 1.


title: Zaak T-221/18: Beroep ingesteld op 28 maart 2018 — Torrefazione Caffè Michele Battista/EUIPO — Battista Nino Caffè (BATTISTINO)

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/38

         Beroep ingesteld op 28 maart 2018 — Torrefazione Caffè Michele Battista/EUIPO — Battista Nino Caffè (BATTISTINO)
   (Zaak T-221/18)
   (2018/C 190/62)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Torrefazione Caffè Michele Battista (Triggiano, Italië) (vertegenwoordigers: V. Franchini, F. Paesan en R. Bia, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Battista Nino Caffè Srl (Triggiano, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie van het merk „BATTISTINO” –internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie nr. 1 070 313

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 22 januari 2018 in zaak R 402/2017-5

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen en dientengevolge het verzoek tot nietigverklaring van het betwiste merk afwijzen;

               —

               het EUIPO en verweerder verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en in die van de twee vorige procedures bij de nietigheidsafdeling van het EUIPO en de vijfde kamer van beroep van het EUIPO.

      Aangevoerd middel

               —

               Schending van artikel 64, lid 2, artikel 60, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001.


title: Zaak C-605/17: Beschikking van de president van het Hof van 28 februari 2018 — Europese Commissie / Slowaakse Republiek

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/21

         Beschikking van de president van het Hof van 28 februari 2018 — Europese Commissie / Slowaakse Republiek
   (Zaak C-605/17) (1)

   (2018/C 190/37)
   Procestaal: Slowaaks
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 13 van 15.1.2018.


title: Zaak T-223/18: Beroep ingesteld op 26 maart 2018 — Casa Regina Apostolorum della Pia Società delle Figlie di San Paolo/Commissie

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/38

         Beroep ingesteld op 26 maart 2018 — Casa Regina Apostolorum della Pia Società delle Figlie di San Paolo/Commissie
   (Zaak T-223/18)
   (2018/C 190/63)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Regina Apostolorum della Pia Società delle Figlie di San Paolo (Albano Laziale, Italië) (vertegenwoordiger: F. Rosi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               alvorens uitspraak ten gronde te doen, verklaren dat het bestreden besluit onrechtmatig is omdat het is opgesteld in het Engels en niet in het Italiaans;

               —

               het onderhavige beroep toewijzen en dientengevolge het besluit van de Commissie nietig verklaren omdat het niet is gemotiveerd en in ieder geval niet is gebaseerd op vaststaande onderzoekscriteria;

               —

               erkennen dat op het Italiaanse stelsel van gezondheidszorg de DAEB-regeling van toepassing is en bijgevolg ook de beginselen die zijn geformuleerd in het arrest van het Hof van Justitie van 24 juli 2003, Altmark Trans en Regierungspräsidium Magdeburg (C-280/00, EU:C:2003:415) met betrekking tot de artikelen 106 en107 VWEU met het oog op de toepassing van staatsteun. Bijgevolg moet het Hof de wijze onderzoeken waarop de regio Lazio openbare instellingen heeft vergoed. Die vergoeding had moeten gebeuren volgens de beginselen die in voornoemde regeling zijn verankerd en had de vergoeding van openbare gezondheidsinstellingen dus moeten beperken tot de geraamde kostenvergoeding op basis van de in het arrest Altmark gestelde criteria met betrekking tot de zogenoemde middelgrote onderneming, en verklaren dat de bovenmatige financiering overcompensatie vormt;

               —

               verklaren dat de regio Lazio verzoekster moet vergoeden volgens het beginsel van de middelgrote onderneming en dus tevens rekening moet houden met de stijging van arbeidskosten met betrekking tot alle werknemers in dienst bij die instelling van 2005 tot 2006, en verklaren dat deze parameter voor de toekomst geldt;

               —

               verzoekster het voordeel toekennen van alle gevolgen rechtens, met name de verwijzing van de Commissie in de kosten, met inbegrip van die van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen besluit C (2017) 7973 final van de Commissie van 4 december 2017, waarbij de klacht van verzoekster, een Italiaans religieus ziekenhuis, betreffende de gestelde vergoeding van openbare ziekenhuizen in Lazio, is afgewezen. In het bestreden besluit was de Commissie van mening dat de bestreden maatregelen geen staatssteun vormen.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Ten eerste komt verzoekster op tegen het gebruik van het Engels als authentieke taal voor het opstellen van het besluit.

               2.

               Ten tweede voert verzoekster aan dat het besluit ontoereikend is gemotiveerd. De Commissie is volledig voorbij gegaan aan een aantal wezenlijke aspecten van de kwestie en heeft een aantal van de door verzoekster aangevoerde en door haar met de neergelegde stukken bewezen uitzonderingen niet weerlegd. Bovendien was de Commissie op grond van het transparantiebeginsel en het vertrouwensbeginsel verplicht om op alle vragen van verzoekster te antwoorden.

               3.

               Ten derde komt verzoekster op tegen het feit dat in de Italiaanse rechtsorde het gezondheidsstelsel wordt gekenmerkt door de universaliteit van de zorgen, dat wil zeggen dat 100 % van de gezondheidszorgen wordt verstrekt door de nationale gezondheidsdienst. Voorts verwijt verzoekster de Commissie dat zij niet over het bewijs beschikt dat de Italiaanse Staat 100 % van de zorgen van de eigen staatsburgers financiert en dus dekt, wat door de feiten wordt tegengesproken. Volgens verzoekster is universaliteit geen abstract begrip, maar moet universaliteit concreet, verifieerbaar en waarneembaar zijn en kan niet worden aangenomen dat het gezondheidsstelsel door universaliteit wordt gekenmerkt, louter omdat de Italiaanse regering stelt dat dit zo is.


title: Zaak C-216/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 27 maart 2018 — Minister for Justice and Equality / LM

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 27 maart 2018 — Minister for Justice and Equality / LM
   (Zaak C-216/18)
   (2018/C 190/18)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court (Ierland)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister for Justice and Equality

      Verwerende partij: LM

      Prejudiciële vragen

               1)

               Niettegenstaande de conclusies waartoe het Hof is gekomen in het arrest Aranyosi en Căldăraru: dient, wanneer er volgens een nationale rechter overtuigend bewijs is dat de omstandigheden in de uitvaardigende lidstaat onverenigbaar zijn met het grondrecht op een eerlijk proces omdat het justitiële apparaat zelf in de uitvaardigende lidstaat niet langer volgens de beginselen van de rechtsstaat functioneert, de uitvoerende rechterlijke autoriteit dan nog concreet en nauwkeurig na te gaan in hoeverre de betrokken persoon het gevaar loopt geen eerlijk proces te krijgen, in de wetenschap dat dat proces zal plaatsvinden binnen een systeem dat niet langer op de beginselen van de rechtsstaat is gebaseerd?

               2)

               Wanneer in het kader van de te verrichten toets concreet dient te worden nagegaan of de persoon van wie om overlevering wordt verzocht een reëel gevaar op flagrante rechtsweigering loopt en de nationale rechter tot de slotsom is gekomen dat sprake is van een systemische schending van de rechtsstaat, dient die rechter, als uitvoerende rechterlijke autoriteit, zich dan tot de uitvaardigende rechterlijke autoriteit te wenden om alle aanvullende gegevens te verkrijgen die hij nodig heeft om het risico op een oneerlijk proces te kunnen uitsluiten en, indien dat het geval is, welke waarborgen op een eerlijk proces zijn dan vereist?


title: Zaak T-227/18: Beroep ingesteld op 3 april 2018 — Microsemi Europe en Microsemi/Commissie

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/39

         Beroep ingesteld op 3 april 2018 — Microsemi Europe en Microsemi/Commissie
   (Zaak T-227/18)
   (2018/C 190/64)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Microsemi Europe Ltd (Reading, Verenigd Koninkrijk) en Microsemi Corp. (Aliso Viejo, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: D. Aulfes en J. Lenz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het op artikel 18, lid 3 van verordening (EG) nr. 1/2003 gebaseerde besluit van de Commissie van 23 januari 2018 (in zaak AT.40529 — TSMC),

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen twaalf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften, aangezien niet voldoende duidelijk aangegeven en verifieerbaar is wie de geadresseerde van het besluit is.

               2.

               Tweede middel: Onbevoegdheid, voor zover de als tweede genoemde verzoekster als geadresseerde van het bestreden besluit wordt beschouwd
               Verzoeksters voeren aan dat de Commissie niet bevoegd is om rechtshandelingen vast te stellen die verder reiken dan het grondgebied van de Europese Unie en een in de Verenigde Staten gevestigde onderneming niet kan verplichten informatie te verstrekken.

               3.

               Derde middel: schending van de Verdragen en van de voor de toepassing ervan geldende rechtsregels, voor zover de tweede verzoekster als geadresseerde van het bestreden besluit wordt beschouwd
               Op dit punt wordt aangevoerd dat de Commissie een in de Verenigde Staten gevestigde onderneming niet kan verplichten informatie te verstrekken en deze niet incorrect mag informeren over de mogelijkheid tot het opleggen van een geldboete.

               4.

               Vierde middel: schending van de Verdragen en van de voor de toepassing ervan geldende rechtsregels
               Verder voeren verzoeksters aan dat de Commissie volgens overweging 23 van verordening (EG) nr. 1/2003 geen inlichtingen kan verlangen over alle ondernemingen van de ondernemingsgroep op globaal niveau, maar alleen die inlichtingen die de Europese markt betreffen.

               5.

               Vijfde middel: schending van de Verdragen en van de voor de toepassing ervan geldende rechtsregels
               Voorts wordt aangevoerd dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel schendt wanneer zij ook inlichtingen verzoekt over markten die zich buiten de Europese Unie bevinden.

               6.

               Zesde middel: schending van de Verdragen en van de voor de toepassing ervan geldende rechtsregels, voor zover de als eerste genoemde verzoekster als geadresseerde van het bestreden besluit wordt beschouwd
               Op dit punt wordt aangevoerd dat het in strijd is met het evenredigheidsbeginsel om aan een in de Europese Unie gevestigde dochteronderneming inlichtingen te verzoeken over de moederonderneming in de Verenigde Staten en verdere verbonden ondernemingen in Europa.

               7.

               Zevende middel: misbruik van bevoegdheid
               Verzoeksters voeren aan dat het verzoeken om inlichtingen over verbonden ondernemingen in de Europese Unie misbruik van bevoegdheid inhoudt, aangezien deze ondernemingen rechtstreeks kunnen worden verplicht tot het verschaffen van inlichtingen.

               8.

               Achtste middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens ontoereikende motivering van het bestreden besluit

               9.

               Negende middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens ontoereikende vermelding van het doel van de verzoeken om inlichtingen

               10.

               Tiende middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften, omdat de vragen die middels het bestreden besluit zijn gesteld, ontoelaatbaar zijn

               11.

               Elfde middel: schending van de Verdragen en van de voor de toepassing ervan geldende rechtsregels, omdat de vragen die middels het bestreden besluit zijn gesteld onduidelijk zijn

               12.

               Twaalfde middel: schending van de Verdragen en van de voor de toepassing ervan geldende rechtsregels


title: Zaak C-236/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 29 maart 2018 — GRDF SA/Eni Gas & Power France SA, Direct énergie, Commission de régulation de l’énergie, Procureur général près la Cour d’appel de Paris

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 29 maart 2018 — GRDF SA/Eni Gas & Power France SA, Direct énergie, Commission de régulation de l’énergie, Procureur général près la Cour d’appel de Paris
   (Zaak C-236/18)
   (2018/C 190/19)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: GRDF SA

      Verwerende partijen: Eni Gas & Power France SA, Direct énergie, Commission de régulation de l’énergie, Procureur général près la Cour d’appel de Paris

      Prejudiciële vraag

   Moet richtlijn 2009/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 (1), en in het bijzonder artikel 41, lid 11, ervan, aldus worden uitgelegd dat een regulerende instantie bij de beslechting van een geschil bevoegd moet zijn om een besluit te nemen dat geldt voor de gehele periode waarop het bij haar aanhangige geschil betrekking heeft, ongeacht de datum waarop dit geschil tussen de partijen is ontstaan, en daarbij met name aan het feit dat een contract niet in overeenstemming is met de richtlijn consequenties moet verbinden middels een besluit dat effect sorteert voor de gehele contractperiode?

      (1)  Richtlijn 2009/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van richtlijn 2003/55/EG (PB 2009, L 211, blz. 94).


title: Zaak T-229/18: Beroep ingesteld op 4 april 2018 — Biolatte/EUIPO (Biolatte)

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/41

         Beroep ingesteld op 4 april 2018 — Biolatte/EUIPO (Biolatte)
   (Zaak T-229/18)
   (2018/C 190/65)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Biolatte Oy (Turku, Finland) (vertegenwoordiger: J. Ikonen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Biolatte” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 759 319

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 6 februari 2018 in zaak R 351/2017-1

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing in haar geheel vernietigen;

               —

               gelasten dat het woordmerk wordt ingeschreven overeenkomstig de aanvraag van Biolatte Oy van 17 augustus 2016 (zoals gewijzigd op 28 oktober 2016).

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001.


title: Zaak T-185/16: Beschikking van het Gerecht van 9 april 2018 — Make up for ever/EUIPO — L’Oréal (MAKE UP FOR EVER PROFESSIONAL) („Uniemerk — Vordering tot nietigverklaring — Intrekking van de vordering tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/28

         Beschikking van het Gerecht van 9 april 2018 — Make up for ever/EUIPO — L’Oréal (MAKE UP FOR EVER PROFESSIONAL)
   (Zaak T-185/16) (1)

   ((„Uniemerk - Vordering tot nietigverklaring - Intrekking van de vordering tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing”))
   (2018/C 190/49)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Make up for ever (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Caron, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Bonne en D. Hanf, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: L’Oréal SA (Parijs) (vertegenwoordiger: S. Micallef, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 5 februari 2016 (zaak R 3222/2014-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen L’Oréal en Make up for ever

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Make up for ever en L’Oréal SA worden elk verwezen in hun eigen kosten en in de helft van de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 243 van 4.7.2016.


title: Zaak C-636/17: Beschikking van de president van het Hof van 28 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg — Oostenrijk) — Germanwings GmbH / Emina Pedić

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/21

         Beschikking van de president van het Hof van 28 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg — Oostenrijk) — Germanwings GmbH / Emina Pedić
   (Zaak C-636/17) (1)

   (2018/C 190/38)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 63 van 19.2.2018.


title: Zaak C-237/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de première instance de Liège (België) op 3 april 2018 — Pauline Stiernon, Marion Goraguer, Muriel Buccarello, Clémentine Vasseur, Manon Pirotton, Anissa Quotb / Belgische Staat, FOD Volksgezondheid, Franse Gemeenschap van België

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de première instance de Liège (België) op 3 april 2018 — Pauline Stiernon, Marion Goraguer, Muriel Buccarello, Clémentine Vasseur, Manon Pirotton, Anissa Quotb / Belgische Staat, FOD Volksgezondheid, Franse Gemeenschap van België
   (Zaak C-237/18)
   (2018/C 190/20)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de première instance de Liège

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Pauline Stiernon, Marion Goraguer, Muriel Buccarello, Clémentine Vasseur, Manon Pirotton, Anissa Quotb

      Verwerende partijen: Belgische Staat, FOD Volksgezondheid, Franse Gemeenschap van België

      Prejudiciële vraag

   Schendt het koninklijk besluit van 2 juli 2009 tot vaststelling van de lijst van de paramedische beroepen, waarbij psychomotoriek niet wordt erkend als paramedisch beroep, terwijl in België een bachelordiploma in psychomotoriek is gecreëerd, waardoor het recht op vrij verkeer van personen, het recht op vrijheid van beroep en het recht op werk wordt beperkt, schendt dit koninklijk besluit de artikelen 20, 21 en 45 VWEU en artikel 15 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie?


title: Zaak T-320/16: Beschikking van het Gerecht van 9 april 2018 — Make up for ever/EUIPO — L’Oréal (MAKE UP FOR EVER) („Uniemerk — Vordering tot nietigverklaring — Intrekking van de vordering tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/28

         Beschikking van het Gerecht van 9 april 2018 — Make up for ever/EUIPO — L’Oréal (MAKE UP FOR EVER)
   (Zaak T-320/16) (1)

   ((„Uniemerk - Vordering tot nietigverklaring - Intrekking van de vordering tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing”))
   (2018/C 190/50)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Make up for ever (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Caron, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Bonne en D. Hanf, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: L’Oréal SA (Parijs) (vertegenwoordiger: S. Micallef, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2016 (zaak R 985/2015-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen L’Oréal en Make up for ever

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Make up for ever en L’Oréal SA worden elk verwezen in hun eigen kosten en in de helft van de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 296 van 16.8.2016.


title: Zaak C-244/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 april 2018 door Larko Geniki Metalleftiki kai Metallourgiki AE tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 1 februari 2018 in zaak T-423/14, Larko/Commissie

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/15

         Hogere voorziening ingesteld op 4 april 2018 door Larko Geniki Metalleftiki kai Metallourgiki AE tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 1 februari 2018 in zaak T-423/14, Larko/Commissie
   (Zaak C-244/18 P)
   (2018/C 190/21)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Larko Geniki Metalleftiki kai Metallourgiki AE (vertegenwoordigers: I. Dryllerakis, I. Soufleros, E. Triantafyllou, G. Psaroudakis, E. Rantos en N. Korogiannakis, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               toewijzing van de hogere voorziening;

               —

               terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht voor een nieuwe behandeling en aanhouding van de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar hogere voorziening voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

                  Eerste middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU vanwege de conclusie dat maatregel 3 verzoekster een voordeel heeft verschaft, met onjuiste toepassing van het beginsel van de particuliere investeerder.

               2.

                  Tweede middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU en artikel 296, lid 2, VWEU vanwege de conclusie dat maatregelen 2 en 4 verzoekster een voordeel hebben verschaft. Met betrekking tot maatregel 2 (garantie van 2008): onjuiste uitlegging van het temporele criterium in het begrip onderneming in moeilijkheden. Onjuiste uitlegging van het criterium van de vergoeding van de garantie. Met betrekking tot maatregel 4 (garantie van 2010): a) ontoereikende motivering wat betreft de verlening van de garantie als gangbare praktijk; b) ontoereikende motivering wat betreft de onherstelbare schade die verzoekster zou hebben geleden; c) ontoereikende motivering en schending van artikel 107, lid 1, VWEU en van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen wat betreft de voorwaarden van de garantie en de omvang van de commissie; d) ontoereikende motivering wat betreft de bijzondere positie van National Bank of Greece SA (ETE) als particuliere aandeelhouder.

               3.

                  Derde middel: schending van artikel 107, lid 3, onder b), en artikel 296, lid 2, VWEU vanwege de conclusie dat maatregel 6 onverenigbaar was met de gemeenschappelijke markt, a) wat betreft de indeling onder het aanvraagjaar 2011; b) wat betreft de toepassing van de richtsnoeren voor redding en herstructurering.

               4.

                  Vierde middel: schending van artikel 108, lid 2, VWEU, artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 (1)
                  , en artikel 296, lid 2, VWEU, wat betreft de kwantificering van de hoogte van de terug te vorderen steun voor de maatregelen 2, 4 en 6. Wat betreft de punten in het bestreden arrest over de specifieke kenmerken van de staatssteun in de vorm van garanties.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB 1999, L 83, blz. 1).


title: Zaak T-235/18: Beroep ingesteld op 6 april 2018 — Qualcomm/Commissie

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/41

         Beroep ingesteld op 6 april 2018 — Qualcomm/Commissie
   (Zaak T-235/18)
   (2018/C 190/66)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Qualcomm, Inc. (San Diego, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Pinto de Lemos Fermiano Rato, M. Davilla en M. English, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit;

               —

               nietigverklaring of, subsidiair, aanzienlijke verlaging van het boetebedrag;

               —

               gelasting van de in het verzoekschrift genoemde maatregelen tot organisatie van de procesgang of van instructie; en

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijke procedurele gebreken in het bestreden besluit;

               2.

               Tweede middel: het bestreden besluit bevat kennelijke beoordelingsfouten, een gebrekkige motivering en een onjuiste opvatting van het bewijs bij het afwijzen van Qualcomm’s efficiëntie-verweer;

               3.

               Derde middel: het bestreden besluit geeft blijk van kennelijke juridische fouten en beoordelingsfouten bij de vaststelling dat de litigieuze overeenkomsten mogelijk mededingingsverstorende gevolgen konden hebben;

               4.

               Vierde middel: het bestreden besluit bevat kennelijke beoordelingsfouten aangaande de afbakening van de relevante productmarkt en de vaststelling van een machtspositie;

               5.

               Vijfde middel: het bestreden besluit geeft blijk van kennelijke juridische fouten en beoordelingsfouten en van een gebrekkige motivering met betrekking tot de duur van de vermeende inbreuk;

               6.

               Zesde middel: het bestreden besluit bevat kennelijke beoordelingsfouten bij het toepassen van de richtsnoeren voor boeteberekening en schendt het evenredigheidsbeginsel; en

               7.

               Zevende middel: het bestreden besluit bevat kennelijke beoordelingsfouten bij de vaststelling of de Commissie bevoegd is en of er sprake is van beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de lidstaten.


title: Zaak C-252/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 april 2018 door de Helleense Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 1 februari 2018 in zaak T-506/15, Griekenland/Commissie

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/16

         Hogere voorziening ingesteld op 6 april 2018 door de Helleense Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 1 februari 2018 in zaak T-506/15, Griekenland/Commissie
   (Zaak C-252/18 P)
   (2018/C 190/22)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: G. Kanellopoulos, E. Leftheriotou, A. Vasilopoulou en E. Chroni)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Toewijzing van de hogere voorziening, vernietiging van het bestreden arrest van het Gerecht van 1 februari 2018 in zaak T-506/15, op grond van de middelen die in het verzoekschrift in hogere voorziening nader zijn omschreven, toewijzing van het beroep van de Helleense Republiek van 29 augustus 2015 overeenkomstig de hogere voorziening, nietigverklaring van besluit 2015/1119/EU van de Commissie van 22 juni 2015, voor zover de Commissie oplegt a) forfaitaire en eenmalige financiële correcties ten belope van 313 483 531,71 EUR voor de aanvraagjaren 2009, 2010 en 2011 in de areaalgerelateerde rechtstreekse steun, en b) een forfaitaire financiële correctie van 2 % met betrekking tot de randvoorwaarden voor het aanvraagjaar 2011, en verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante vijf middelen aan.

               A.

               Deel van het bestreden arrest waarin het eerste en het tweede middel van beroep, met betrekking tot de correctie van 25 % van de areaalgerelateerde steun, worden onderzocht (punten 48-140 van het bestreden arrest)
               Eerste middel in hogere voorziening: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 2 van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004, wat betreft de definitie van grasland, en onjuiste toepassing van artikel 296 VWEU, en ontoereikende en inadequate motivering van het bestreden arrest.
               Tweede middel in hogere voorziening: onjuiste uitlegging en toepassing van de richtsnoeren (document VI/5530/1997) met betrekking tot de voorwaarden voor toepassing van een financiële correctie van 25 %, onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 296 VWEU en van de artikelen 43, 44 en 137 van verordening nr. 73/2009, ontoereikende en tegenstrijdige motivering van het bestreden arrest, schending van het beginsel van wapengelijkheid en verdraaiing van het syntheseverslag.

               B.

               Deel van het bestreden arrest waarin het derde middel van beroep, met betrekking tot de oplegging van een financiële correctie van 5 % voor tekortkomingen van het systeem voor de identificatie van de percelen landbouwgrond, wordt onderzocht (punten 141-162 van het bestreden arrest)
               Derde middel in hogere voorziening: schending van het legaliteitsbeginsel, het beginsel van behoorlijk bestuur, de rechten van de verdediging van de belanghebbende en het evenredigheidsbeginsel, onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 296 VWEU en ontoereikende motivering.

               C.

               Deel van het bestreden arrest waarin het vierde middel van beroep, met betrekking tot de oplegging van een financiële correctie van 2 %, wordt onderzocht (punten 163-183 van het bestreden arrest)
               Vierde middel in hogere voorziening: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 31, lid 2, van verordening nr. 1122/2009 en van artikel 27 van verordening nr. 796/2004, ontoereikende motivering van het bestreden arrest, en verdraaiing van de inhoud van het beroepschrift.

               D.

               Deel van het bestreden arrest waarin het vijfde middel van beroep, met betrekking tot de randvoorwaardenregeling, wordt onderzocht (punten 184-268 van het bestreden arrest)
               Vijfde middel in hogere voorziening: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 11 van verordening nr. 885/2006 en van artikel 31 van verordening nr. 1290/2005, en ontoereikende motivering van het bestreden arrest.


title: Zaak T-320/17: Beschikking van het Gerecht van 10 april 2018 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/EIF

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/42

         Beschikking van het Gerecht van 10 april 2018 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/EIF
   (Zaak T-320/17) (1)

   (2018/C 190/67)
   Procestaal: Engels
   De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 256 van 7.8.2017.


title: Zaak T-813/16: Beschikking van het Gerecht van 11 april 2018 — ABES / Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Subsidies verleend door de Portugese autoriteiten aan een organisatie die sociale diensten verricht voor senioren — Inleidende onderzoeksprocedure — Besluit tot vaststelling dat er geen sprake is van staatssteun — Beroep tot betwisting van de gegrondheid van de omstreden maatregel — Geen wezenlijke aantasting van de concurrentiepositie — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/29

         Beschikking van het Gerecht van 11 april 2018 — ABES / Commissie
   (Zaak T-813/16) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Subsidies verleend door de Portugese autoriteiten aan een organisatie die sociale diensten verricht voor senioren - Inleidende onderzoeksprocedure - Besluit tot vaststelling dat er geen sprake is van staatssteun - Beroep tot betwisting van de gegrondheid van de omstreden maatregel - Geen wezenlijke aantasting van de concurrentiepositie - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2018/C 190/51)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Abes — companhia de assistência, bem-estar e serviços para seniores, Lda (São Pedro de Tomar, Portugal) (vertegenwoordiger: N. Mimoso Ruiz, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. França en K. Herrmann, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo en M. J. Castanheira Neves, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2016) 5054 final van de Commissie van 9 augustus 2016 betreffende steunmaatregel SA.38920 (2014/NN), waarbij na het inleidend onderzoek is vastgesteld dat de aan Santa Casa de Misericórdia de Tomar verleende subsidie geen staatssteun is in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet–ontvankelijk verklaard.

               2)

               Abes — companhia de assistência, bem-estar e serviços para seniores, Lda zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               3)

               De Portugese Republiek zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 30 van 30.1.2017.


title: Zaak C-344/16: Beschikking van de president van het Hof van 23 januari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Die Länderbahn GmbH DLB/DB Station & Service AG

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/17

         Beschikking van de president van het Hof van 23 januari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Die Länderbahn GmbH DLB/DB Station & Service AG
   (Zaak C-344/16) (1)

   (2018/C 190/23)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 428 van 21.11.2016.


title: Zaak C-603/16 P: Beschikking van de president van het Hof van 16 februari 2018 — Raad van de Europese Unie/PT Wilmar Bioenergi Indonesia, PT Wilmar Nabati Indonesia, Europese Commissie, European Biodiesel Board (EBB)

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/17

         Beschikking van de president van het Hof van 16 februari 2018 — Raad van de Europese Unie/PT Wilmar Bioenergi Indonesia, PT Wilmar Nabati Indonesia, Europese Commissie, European Biodiesel Board (EBB)
   (Zaak C-603/16 P) (1)

   (2018/C 190/24)
   Procestaal: Engels
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 30 van 31.1.2017.


title: Zaak C-604/16 P: Beschikking van de president van het Hof van 16 februari 2018 — Raad van de Europese Unie / PT Pelita Agung Agrindustri, Europese Commissie, European Biodiesel Board (EBB)

text:
               4.6.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/18

         Beschikking van de president van het Hof van 16 februari 2018 — Raad van de Europese Unie / PT Pelita Agung Agrindustri, Europese Commissie, European Biodiesel Board (EBB)
   (Zaak C-604/16 P) (1)

   (2018/C 190/25)
   Procestaal: Engels
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 30 van 30.1.2017.


201805250591897312018/C 200/481832017TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180424383811Zaak T-183/17: Arrest van het Gerecht van 24 april 2018 — Menta y Limón Decoración/EUIPO-Ayuntamiento de Santa Cruz de La Palma (Afbeelding van een man in regionale klederdracht) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk dat een man in regionale klederdracht afbeeldt — Oudere nationale industriële tekeningen — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 53, lid 2, onder d), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 2, onder d), van verordening (EU) 2017/1001] — Verbod op het gebruik van het Uniemerk krachtens het nationale recht — Toepassing van het nationale recht door het EUIPO”]
 ---documentbreak--- C2002018NL3810120180424NL0048381381Arrest van het Gerecht van 24 april 2018 — Menta y Limón Decoración/EUIPO-Ayuntamiento de Santa Cruz de La Palma (Afbeelding van een man in regionale klederdracht)
   (Zaak T-183/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk dat een man in regionale klederdracht afbeeldt — Oudere nationale industriële tekeningen — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 53, lid 2, onder d), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 2, onder d), van verordening (EU) 2017/1001] — Verbod op het gebruik van het Uniemerk krachtens het nationale recht — Toepassing van het nationale recht door het EUIPO”]”2018/C 200/48Procestaal: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Menta y Limón Decoración, SL (Argame, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Estella Garbayo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Palmero Cabezas, vervolgens J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Ayuntamiento de Santa Cruz de La Palma (Santa Cruz de La Palma, Spanje) (vertegenwoordiger: M. J. Sanmartín Sanmartín, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 9 januari 2017 (zaak R 510/2015-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Menta y Limón Decoración en Ayuntamiento de Santa Cruz de La Palma

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Menta y Limón Decoración, SL, wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 151 van 15.5.2017.


201805250521897062018/C 200/642492018TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180416505011Zaak T-249/18: Beroep ingesteld op 16 april 2018 — Saab Halabi/Raad
 ---documentbreak--- C2002018NL5010120180416NL0064501501Beroep ingesteld op 16 april 2018 — Saab Halabi/Raad
   (Zaak T-249/18)2018/C 200/64Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Tarek William Saab Halabi (Venezuela) (vertegenwoordiger: L. Giuliano en F. Di Gianni, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

            —

            nietigverklaring van besluit (GBVB) 2018/90 van de Raad van 22 januari 2018 tot wijziging van besluit (GBVB) 2017/2074 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela en uitvoeringsverordening (EU) 2018/88 van 22 januari 2018 tot uitvoering van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2063 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela, voor zover de bepalingen ervan verzoeker betreffen; en

            —

            verwijzing van de Raad in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

            1.

            Eerste middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van verzoekers rechten van verweer en op effectieve rechterlijke bescherming, door hem niet binnen een redelijke termijn toegang te verlenen tot het bewijs dat beweerdelijk zijn opname op de lijst onderbouwt.

            2.

            Tweede middel: de Raad heeft het bestaan van de voorwaarden voor het opnemen van verzoeker op de lijst niet bewezen en heeft een kennelijke beoordelingsfout begaan door niet aan te tonen dat verzoeker, in zijn rol als procureur-generaal en eerdere functies als ombudsman en voorzitter van de republikeinse morele raad, de democratie en rechtsstaat in Venezuela heeft ondermijnd.


201806080301931522018/C 221/372252018TC22120180625NL01NLINFO_JUDICIAL20180401313221Zaak T-225/18: Beroep ingesteld op 1 april 2018 — Manéa / CdT
 ---documentbreak--- C2212018NL3110120180401NL0037311322Beroep ingesteld op 1 april 2018 — Manéa / CdT
   (Zaak T-225/18)2018/C 221/37Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partij: Camelia Manéa (Echternach, Luxemburg) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (CdT)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

            —

            nietig te verklaren het besluit van de directrice van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie van 29 mei 2017 om verzoeksters arbeidsovereenkomst van tijdelijk functionaris voor bepaalde tijd met ingang van 12 november 2015 niet te verlengen, zodat deze daadwerkelijk is beëindigd op 31 januari 2016;

            —

            te gelasten dat verzoekster met ingang van 1 januari 2019 opnieuw wordt tewerkgesteld als tijdelijk functionaris van het Vertaalbureau of, indien dit onmogelijk is, de verwerende partij te veroordelen tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die zij heeft geleden als gevolg van het verlies van een aanstelling voor onbepaalde tijd, en wel een bedrag bestaande in de bezoldiging die zij zou hebben genoten indien zij gedurende nog vier jaar in dienst van het Vertaalbureau was gebleven, eventueel verminderd met de bezoldiging en de uitkeringen die zij daarnaast heeft ontvangen, en de bijbehorende pensioenbijdragen aan de pensioenregeling van de Unie te betalen;

            —

            het Vertaalbureau te veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de materiële en immateriële schade die zij heeft geleden door het besluit van 12 november 2015, en wel het bedrag van 11136 EUR voor haar immateriële schade, het bedrag van 12000 EUR voor het verlies aan bezoldiging en het bedrag van 9674 EUR voor de kosten van de bijstand;

            —

            de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

            1.

            Eerste middel, ontleend aan niet-nakoming van de verplichting om de verzoekende partij terug te plaatsen in de rechtspositie die zij vóór de ingetrokken handeling had, feitelijke fouten, kennelijke beoordelingsfouten, ontoereikende motivering en miskenning van het dienstbelang, aangezien het nieuwe besluit van 31 januari 2016 om de verzoekende partij niet opnieuw in dienst te nemen was gebaseerd op elementen die, anders dan daarin wordt beweerd, niet bestonden toen zich in november 2015 de vraag van haar nieuwe tewerkstelling voordeed.

            2.

            Tweede middel, ontleend aan miskenning van het door de raad van bestuur gedefinieerde personeelsbeheer, aangezien in het besluit om haar niet opnieuw in dienst te nemen is gesteld dat het in het belang van de dienst was om een beleid te voeren om tijdelijk functionarissen te vervangen door arbeidscontractanten. Voorts is dit middel ontleend aan een beoordelingsfout, aangezien is gesteld dat de vervanging van de verzoekende partij door een arbeidscontractant gerechtvaardigd werd door de reorganisatie van de afdeling Ondersteuning van de vertaling, en aan een feitelijke fout, aangezien is gesteld dat dit het geval was geweest.

            3.

            Derde middel, ontleend aan een juridische fout, een kennelijke beoordelingsfout en/of ontoereikende motivering, aangezien met terugwerkende kracht en alleen wegens het belang van de dienst is besloten om de verzoekende partij niet opnieuw in dienst te nemen maar haar schadeloos te stellen, terwijl de vervanging van het ingetrokken besluit onmogelijk of bijzonder moeilijk was. Dat besluit is bovendien niet nodig om de doelstellingen van de maatregel te bereiken, vormt geen volledig nieuw onderzoek van de omstandigheden van het geval, doet afbreuk aan het gewettigd vertrouwen en laat de verplichting in stand om de schade te vergoeden van de andere onregelmatigheden die aan het oorspronkelijke besluit kleven.


201806150681955372018/C 231/256262016TC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL20180516212222Zaak T-626/16: Arrest van het Gerecht van 16 mei 2018 — Troszczynski/Parlement („Regeling inzake de kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement — Vergoeding voor kosten van parlementaire bijstand — Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen — Bevoegdheid van de secretaris-generaal — Electa una via — Rechten van de verdediging — Bewijslast — Motiveringsplicht — Politieke rechten — Gelijke behandeling — Misbruik van bevoegdheid — Onafhankelijkheid van de leden van het Europees Parlement — Feitelijke vergissing — Evenredigheid”)
 ---documentbreak--- C2312018NL2120120180516NL0025212222Arrest van het Gerecht van 16 mei 2018 — Troszczynski/Parlement
   (Zaak T-626/16) (
         1
      )
   „(„Regeling inzake de kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement — Vergoeding voor kosten van parlementaire bijstand — Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen — Bevoegdheid van de secretaris-generaal — Electa una via — Rechten van de verdediging — Bewijslast — Motiveringsplicht — Politieke rechten — Gelijke behandeling — Misbruik van bevoegdheid — Onafhankelijkheid van de leden van het Europees Parlement — Feitelijke vergissing — Evenredigheid”)”2018/C 231/25Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partij: Mylène Troszczynski (Noyon, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Ceccaldi, vervolgens F. Wagner, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: G. Corstens en S. Seyr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement van 23 juni 2016 betreffende de invordering bij verzoekster van het ten onrechte als vergoeding voor parlementaire medewerkers betaalde bedrag van 56554 EUR en van de daarop betrekking hebbende debetnota

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Mylène Troszczynski draagt haar eigen kosten en de kosten van het Europees Parlement, daaronder begrepen die welke verband houden met de procedure in kort geding.

      (
         1
      )	PB C 383 van 17.10.2016.


201806150441954822018/C 231/182622018CJC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL20180416141632Zaak C-262/18 P: Hogere voorziening, ingesteld op 16 april 2018 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 5 februari 2018 in zaak T-216/15, Dôvera zdravotná poist'ovňa, a.s. / Europese Commissie
 ---documentbreak--- C2312018NL1420120180416NL0018142163Hogere voorziening, ingesteld op 16 april 2018 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 5 februari 2018 in zaak T-216/15, Dôvera zdravotná poist'ovňa, a.s. / Europese Commissie
   (Zaak C-262/18 P)2018/C 231/18Procestaal: Engels
      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P.J. Loewenthal, F. Tomat, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Dôvera zdravotná poist'ovňa a.s., Slowaakse Republiek, Union zdravotná poist'ovňa a.s.

      Conclusies

            —

            het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 5 februari 2018 in zaak T-216/15, Dôvera/Commissie vernietigen;

            —

            de zaak voor afdoening terugverwijzen naar het Gerecht;

            —

            subsidiair, de zaak zelf afdoen door gebruik te maken van de bevoegdheid waarover het Hof beschikt krachtens artikel 61, eerste alinea, tweede volzin, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie;

            —

            de beslissing omtrent de kosten van de onderhavige procedure aanhouden, indien het Hof de zaak terugverwijst naar het Gerecht, of Dôvera zdravotná poist'ovňa a.s. en Union zdravotná poist'ovňa a.s. verwijzen in de kosten van de procedure, indien het Hof de zaak zelf afdoet.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij het bestreden arrest heeft het Gerecht besluit (EU) 2015/248 van de Commissie van 15 oktober 2014 betreffende steunmaatregel SA.23008 (2013/C) (ex 2013/NN) door de Slowaakse Republiek ten uitvoer gelegd ten gunste van Spoločná zdravotná poisťovňa a.s. (SZP) en Všeobecná zdravotná poisťovňa a.s. (VšZP) (PB 2015, L 41, blz. 25) nietig verklaard.
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening tegen het bestreden arrest voert de Commissie drie middelen aan.
   In de eerste plaats voert de Commissie aan dat het Gerecht is tekortgeschoten in de nakoming van de in artikel 36 en artikel 53, lid 1, van het Statuut van het Hof van Justitie neergelegde verplichting om zijn arresten met redenen te omkleden. In het bestreden arrest verklaart het Gerecht het litigieuze besluit nietig te verklaren door verzoeksters tweede middel in eerste aanleg gegrond te verklaren, volgens hetwelk de Commissie ten onrechte heeft geconcludeerd dat de Slowaakse verplichte ziekteverzekering hoofdzakelijk is gebaseerd op het solidariteitsbeginsel. De rechtsnorm die het Gerecht in werkelijkheid heeft toegepast om dat besluit nietig te verklaren, wordt evenwel aangevoerd in verzoeksters eerste middel in eerste aanleg, dat inhoudt dat de loutere aanwezigheid van economische aspecten, een economische activiteit maakt van de aanbieding van een ziekteverzekering. Aangezien de rechtsnormen in verzoeksters eerste en tweede middel elkaar wederzijds uitsloten, begrijpt de Commissie niet op welke grond het litigieuze besluit nietig is verklaard.
   In de tweede plaats voert de Commissie aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het begrip „onderneming” als bedoeld in artikel 107, lid 1, VWEU onjuist uit te leggen. In het bestreden arrest heeft het Gerecht zich aangesloten bij de conclusie van de Commissie dat de Slowaakse verplichte ziekteverzekering hoofdzakelijk was gebaseerd op het solidariteitsbeginsel, alsmede bij haar verklaring dat de economische aspecten van die verzekering waren ingevoerd om te waarborgen dat de sociale doelstellingen en solidariteitsdoelstellingen werden verwezenlijkt. Toch heeft het Gerecht geoordeeld dat de Commissie een beoordelingsfout had gemaakt door te concluderen dat de activiteiten die ziekteverzekeringsmaatschappijen verrichten in het kader van de Slowaakse verplichte ziekteverzekering, niet van economische aard zijn. Het Gerecht is tot deze slotsom gekomen door te wijzen op de mogelijkheid voor de verzekeraars om winst te maken en deze gedeeltelijk te gebruiken en uit te keren, op de concurrentie tussen verzekeraars om klanten te werven, en op de kwaliteit van de diensten. Vervolgens heeft het Gerecht geoordeeld dat de loutere aanwezigheid van winstgerichte verzekeraars in Slowakije, van SZP en VZP ondernemingen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU maakt door een besmettingseffect. Door aldus te oordelen, is het Gerecht voorbijgegaan aan de rechtspraak volgens welke een ziekteverzekeringsstelsel dat hoofdzakelijk is gebaseerd op het solidariteitsbeginsel en waarvan de economische aspecten zijn ingevoerd om te zorgen voor de continuïteit van het stelsel en voor de verwezenlijking van de sociale doelstellingen en solidariteitsdoelstellingen waarop het is gebaseerd, niet-economisch is, zodat de ziekteverzekeringsmaatschappijen in het kader van dat stelsel actief zijn, geen ondernemingen zijn.
   In de derde plaats stelt de Commissie dat het Gerecht de in eerste aanleg overgelegde bewijsstukken onjuist heeft opgevat door te oordelen dat er sprake was van een „intense en complexe concurrentie” tussen de ziekteverzekeringsmaatschappijen in Slowakije, terwijl het dossier enkel wees op een zeer beperkte concurrentie met betrekking tot de kosteloze verstrekking van niet-verplichte prestaties.


201808030342049932018/C 294/181182018CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180214131422Zaak C-118/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 februari 2018 door Hochmann Marketing GmbH, voorheen Bittorrent Marketing GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 12 december 2017 in zaak T-771/15, Hochmann Marketing/EUIPO
 ---documentbreak--- C2942018NL1320120180214NL0018132142Hogere voorziening ingesteld op 14 februari 2018 door Hochmann Marketing GmbH, voorheen Bittorrent Marketing GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 12 december 2017 in zaak T-771/15, Hochmann Marketing/EUIPO
   (Zaak C-118/18 P)2018/C 294/18Procestaal: Engels
      Partijen

      Rekwirante: Hochmann Marketing GmbH, voorheen Bittorrent Marketing GmbH (vertegenwoordiger: C. Hoppe, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   Bij beschikking van 28 juni 2018 heeft het Hof van Justitie (Negende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


201808030202050072018/C 294/514072018CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180621373822Zaak C-407/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Višje sodišče v Mariboru (Slovenië) op 21 juni 2018 — Aleš Kuhar, Jožef Kuhar / Addiko Bank d.d.
 ---documentbreak--- C2942018NL3720120180621NL0051372382Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Višje sodišče v Mariboru (Slovenië) op 21 juni 2018 — Aleš Kuhar, Jožef Kuhar / Addiko Bank d.d.
   (Zaak C-407/18)2018/C 294/51Procestaal: Sloveens
      Verwijzende rechter

   Višje sodišče v Mariboru

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Aleš Kuhar, Jožef Kuhar

      Verwerende partij: Addiko Bank d.d.

      Prejudiciële vraag

   Moet richtlijn 93/13/EEG (
         1
      ) van de Raad, gelet op het beginsel van doeltreffendheid van het recht van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat de executierechter, in het kader van de executieprocedure, de tenuitvoerlegging wegens een oneerlijk (vexatoir) beding in een onmiddellijk uitvoerbare notariële akte (executoriale titel) ambtshalve moet weigeren in een geval als in het onderhavige geding, waarin de procesregels van de lidstaat de executierechter geen doeltreffende mogelijkheid bieden om (op verzoek van de debiteur of ambtshalve) de tenuitvoerlegging op te schorten zolang in de procedure ten gronde, die door de debiteur als consument aanhangig is gemaakt, geen in kracht van gewijsde gegane beslissing inzake de oneerlijke aard van het beding is gegeven?
   (
         1
      )	Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).


201808030252049692018/C 294/075642016CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL201806286611Zaak C-564/16 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juni 2018 — Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)/Puma SE [Hogere voorziening — Uniemerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 5 — Artikel 76 — Oppositieprocedure — Relatieve weigeringsgronden — Verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 19 — Regel 50, lid 1 — Bestaan van eerdere beslissingen van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) die de bekendheid van het oudere merk erkennen — Beginsel van behoorlijk bestuur — Inaanmerkingneming van deze beslissingen in latere oppositieprocedures — Motiveringsplicht — Procedurele verplichtingen van de kamers van beroep van het EUIPO]
 ---documentbreak--- C2942018NL610120180628NL00076161Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juni 2018 — Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)/Puma SE
   (Zaak C-564/16 P) (
         1
      )
   „[Hogere voorziening — Uniemerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 5 — Artikel 76 — Oppositieprocedure — Relatieve weigeringsgronden — Verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 19 — Regel 50, lid 1 — Bestaan van eerdere beslissingen van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) die de bekendheid van het oudere merk erkennen — Beginsel van behoorlijk bestuur — Inaanmerkingneming van deze beslissingen in latere oppositieprocedures — Motiveringsplicht — Procedurele verplichtingen van de kamers van beroep van het EUIPO]”2018/C 294/07Procestaal: Engels
      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: D. Botis en D. Hanf, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Puma SE (vertegenwoordiger: P. González-Bueno Catalán de Ocón, abogado)

      Dictum

            1)

            De hogere voorziening wordt afgewezen.

            2)

            Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) wordt verwezen in de kosten

      (
         1
      )	PB C 86 van 20.3.2017.


201808030052049982018/C 294/293562018CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180531222211Zaak C-356/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Salzburg (Oostenrijk) op 31 mei 2018 — Christian Gmoser/Nürnberger Versicherung Aktiengesellschaft Österreich
 ---documentbreak--- C2942018NL2210120180531NL0029221221Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Salzburg (Oostenrijk) op 31 mei 2018 — Christian Gmoser/Nürnberger Versicherung Aktiengesellschaft Österreich
   (Zaak C-356/18)2018/C 294/29Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Landesgericht Salzburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Christian Gmoser

      Verwerende partij: Nürnberger Versicherung Aktiengesellschaft Österreich

      Prejudiciële vragen

            1)

            Dient artikel 15, lid 1, van richtlijn 90/619/EEG (Tweede levensrichtlijn) (
                  1
               ) zoals gewijzigd bij richtlijn 92/96/EEG (Derde levensrichtlijn) (
                  2
               ) juncto artikel 31 van richtlijn 92/96/EEG aldus te worden uitgelegd dat in de kennisgeving betreffende de mogelijkheid van opzegging ook moet worden vermeld dat de opzegging niet in een bepaalde vorm behoeft te geschieden?

            2)

            Kan de levensverzekeringspolis ook dan nog wegens onjuiste informatie inzake het opzeggingsrecht worden opgezegd nadat deze door de verzekeringnemer reeds is beëindigd (en afgekocht)?

      (
         1
      )	Tweede richtlijn 90/619/EEG van de Raad van 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf, tot vaststelling van de bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van richtlijn 79/267/EEG (PB 1990, L 330, blz. 50).
   (
         2
      )	Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn) (PB 1992, L 360, blz. 1).


201808030692050792018/C 294/604022017TC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180703454622Zaken T-402/17 en T-403/17: Arrest van het Gerecht van 3 juli 2018 — Vienna International Hotelmanagement/EUIPO (Vienna House en VIENNA HOUSE) [„Uniemerk — Aanvragen voor Uniewoordmerk Vienna House en Uniebeeldmerk VIENNA HOUSE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2942018NL4520120180703NL0060452462Arrest van het Gerecht van 3 juli 2018 — Vienna International Hotelmanagement/EUIPO (Vienna House en VIENNA HOUSE)
   (Zaken T-402/17 en T-403/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvragen voor Uniewoordmerk Vienna House en Uniebeeldmerk VIENNA HOUSE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening 2017/1001]”]”2018/C 294/60Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Vienna International Hotelmanagement AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: E. Zrzavy, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Hanf, gemachtigde)

      Voorwerp

   Twee beroepen tegen de beslissingen van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 april 2017 (zaken R 333/2016-4 en R 332/2016-4) inzake aanvragen tot inschrijving van, ten eerste, het woordteken Vienna House en, ten tweede, het beeldteken VIENNA HOUSE als Uniemerken

      Dictum

            1)

            De zaken T-402/17 en T-403/17 worden gevoegd voor het onderhavige arrest.

            2)

            De beroepen worden verworpen.

            3)

            Vienna International Hotelmanagement AG wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 277 van 21.8.2017.


201808030752050992018/C 294/764132018TC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180704616111Zaak T-413/18: Beroep ingesteld op 4 juli 2018 — Portigon/GAR
 ---documentbreak--- C2942018NL6110120180704NL0076611611Beroep ingesteld op 4 juli 2018 — Portigon/GAR
   (Zaak T-413/18)2018/C 294/76Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Portigon AG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Bliesener en V. Jungkind, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

            —

            verweerders besluit van 12 april 2018 betreffende de berekening van de vooraf te betalen bijdrage aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds voor 2018 (referentienummer: SRB/ES/SRF/2018/03) nietig te verklaren voor zover het verzoekster betreft;

            —

            verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-420/17, Portigon/GAR (
         1
      ).
   (
         1
      )	PB 2017, C 277, blz. 56.


201808030632050822018/C 294/774152018TC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180704626321Zaak T-415/18: Beroep ingesteld op 4 juli 2018 — Silgan Closures en Silgan Holdings/Commissie
 ---documentbreak--- C2942018NL6210120180704NL0077621632Beroep ingesteld op 4 juli 2018 — Silgan Closures en Silgan Holdings/Commissie
   (Zaak T-415/18)2018/C 294/77Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partijen: Silgan Closures GmbH (München, Duitsland) en Silgan Holdings Inc. (Stamford, Connecticut, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: D. Seeliger, Y. Gürer, R. Grafunder en V. Weiss, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            inspectiebesluit C(2018) 2173 final van 6 april 2018, waarvan kennisgeving op 24 april 2018 is geschied, nietig verklaren;

            —

            elke op grond van de inspectie genomen maatregel die krachtens dit onrechtmatig besluit ten uitvoer is gelegd, nietig verklaren;

            —

            met name de Commissie gelasten alle kopieën van de documenten terug te geven, die in het kader van de inspectie zijn voorgelegd en meegenomen, op straffe van nietigverklaring van het toekomstige besluit van de Commissie door het Gerecht; en

            —

            de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

            1.

            Schending van wezenlijke rechten van verdediging en procedurele beginselen
            Met het eerste middel stellen verzoeksters met name dat het Bundeskartellamt aan de Commissie informatie heeft doorgegeven die verzoeksters in de loop van de sinds 2014 aanhangige nationale procedure bij het Bundeskartellamt in het kader van hun samenwerking ter beschikking hadden gesteld en die daarom overeenkomstig de regeling van uitwisseling van informatie op grond van artikel 12 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (
                  1
               ) niet had mogen worden doorgegeven.

            2.

            Onjuiste motivering van het inspectiebesluit en buitensporig verstrekkende en niet nader gespecificeerde beschrijving van de voorwerpen van de inspectie („fishing expedition”) alsmede ontbreken van toereikende aanwijzingen

            3.

            Schending van het evenredigheidsbeginsel
            Met dit middel stellen verzoeksters dat het bevel tot de inspectie op grond van de vaststellingen en de stand van de procedure bij het Bundeskartellamt noodzakelijk noch passend was.

            4.

            Misbruik van bevoegdheid
            Met het vierde middel betogen verzoeksters dat het bevel tot de inspectie berust op oneigenlijke overwegingen. Het ging erom een onrechtmatige samenwerking van het Bundeskartellamt en de Commissie te bewerkstelligen, de Commissie in de gelegenheid te stellen ondernemingen een sanctie op te leggen, hetgeen op nationaal niveau wegens een hiaat in de wetgeving mogelijkerwijs niet had kunnen worden verwezenlijkt.

            5.

            Onbevoegdheid van de Commissie en schending van het subsidiariteitsbeginsel
            Met dit middel stellen verzoeksters dat niet blijkt dat het voor het Bundeskartellamt niet mogelijk zou zijn geweest de aanhangige procedure volgens de regels af te doen en evenmin waarom de procedure wegens de omvang of de gevolgen ervan in een dermate vergevorderd stadium beter op Unieniveau werd gevoerd.

      (
         1
      )	Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


201808030242050482018/C 294/303572018CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180531232311Zaak C-357/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Landesgericht Salzburg (Oostenrijk) op 31 mei 2018 — Bettina Plackner / Nürnberger Versicherung Aktiengesellschaft Österreich
 ---documentbreak--- C2942018NL2310120180531NL0030231231Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Landesgericht Salzburg (Oostenrijk) op 31 mei 2018 — Bettina Plackner / Nürnberger Versicherung Aktiengesellschaft Österreich
   (Zaak C-357/18)2018/C 294/30Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Landesgericht Salzburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bettina Plackner

      Verwerende partij: Nürnberger Versicherung Aktiengesellschaft Österreich

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 15, lid 1, van richtlijn 90/619/EEG (Tweede levensrichtlijn) (
         1
      ) zoals gewijzigd bij richtlijn 92/96/EEG (Derde levensrichtlijn) (
         2
      ) juncto artikel 31 van richtlijn 92/96/EEG aldus te worden uitgelegd dat in de kennisgeving betreffende de mogelijkheid van opzegging ook moet worden vermeld dat de opzegging niet in een bepaalde vorm behoeft te geschieden?
   (
         1
      )	Tweede richtlijn 90/619/EEG van de Raad van 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf, tot vaststelling van de bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van richtlijn 79/267/EEG (PB 1990, L 330, blz. 50).
   (
         2
      )	Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn) (PB 1992, L 360, blz. 1).


201808030162050392018/C 294/443872018CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180612323211Zaak C-387/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (Polen) op 12 juni 2018 — Delfarma Sp. Z o.o./Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
 ---documentbreak--- C2942018NL3210120180612NL0044321321Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (Polen) op 12 juni 2018 — Delfarma Sp. Z o.o./Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
   (Zaak C-387/18)2018/C 294/44Procestaal: Pools
      Verwijzende rechter

   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Delfarma Sp. z o.o.

      Verwerende partij: Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

      Prejudiciële vraag

   Verzet het Unierecht, in het bijzonder artikelen 34 en 36 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, zich tegen een nationale regeling krachtens welke een vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel in een lidstaat door middel van parallelimport al kan worden geweigerd op de enkele grond dat het parallel ingevoerde geneesmiddel in de lidstaat van uitvoer is toegelaten als generieke versie van een referentiegeneesmiddel, dat wil zeggen op basis van een beknopt dossier, en dat geneesmiddel in de lidstaat van invoer is toegelaten als referentiegeneesmiddel op basis van een volledig dossier, waarbij de weigering niet is gebaseerd op een onderzoek van de fundamentele therapeutische gelijkwaardigheid van beide producten en de nationale autoriteit de bevoegde autoriteit van het land van uitvoer niet om toezending van dat dossier heeft verzocht, hoewel daartoe wel de mogelijkheid bestond?


201808030432049872018/C 294/313592018CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180601232422Zaak C-359/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 juni 2018 door het Europees Geneesmiddelenbureau tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 22 maart 2018 in zaak T-80/16, Shire Pharmaceuticals Ireland / EMA
 ---documentbreak--- C2942018NL2320120180601NL0031232242Hogere voorziening ingesteld op 1 juni 2018 door het Europees Geneesmiddelenbureau tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 22 maart 2018 in zaak T-80/16, Shire Pharmaceuticals Ireland / EMA
   (Zaak C-359/18 P)2018/C 294/31Procestaal: Engels
      Partijen

      Rekwirante: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) (vertegenwoordigers: S. Marino, A. Spina, S. Drosos, T. Jabłoński, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Shire Pharmaceuticals Ireland Ltd, Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

            —

            de hogere voorziening van het EMA toe te wijzen en het arrest van het Gerecht in zaak T-80/16 te vernietigen;

            —

            de vordering tot nietigverklaring ongegrond te verklaren, en

            —

            verzoekster in eerste aanleg te verwijzen in alle kosten van deze procedure (met inbegrip van de kosten van de procedure voor het Gerecht).

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert twee middelen aan:

            1)

            Het eerste middel bestaat uit twee onderdelen. Met het eerste onderdeel van het eerste middel stelt het EMA dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in punt 50 van het bestreden arrest te oordelen dat artikel 5, lid 1, van de verordening inzake weesgeneesmiddelen (
                  1
               ) los van artikel 5, lid 2, moet worden gelezen. Een dergelijke uitlegging is in strijd met artikel 5, lid 1, aangezien zij de doeltreffendheid van de bepaling ondermijnt.
            Met het tweede onderdeel van het eerste middel stelt het EMA dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in punt 64 van het bestreden arrest te oordelen dat het EMA zich op het begrip „geneesmiddel” moet baseren om in de zin van artikel 5, lid 1, vast te stellen of een aanvraag tot aanwijzing als weesgeneesmiddel en een eerdere aanvraag voor een vergunning voor het in de handel brengen elkaar overlappen.

            2)

            Met het tweede middel betoogt het EMA dat het Gerecht zich heeft gebaseerd op een onjuiste uitlegging van het begrip „geneesmiddel” in artikel 1, lid 2, van richtlijn 2001/83/EG (
                  2
               ), voor zover het heeft geoordeeld dat een verschil in excipiënten en toedieningswijzen tussen twee producten deze verschillend zou maken voor de toepassing van artikel 5, lid 1, van de verordening inzake weesgeneesmiddelen.

      (
         1
      )	Verordening (EG) nr. 141/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 inzake weesgeneesmiddelen (PB 2000, L 18, blz. 1)
   (
         2
      )	Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB 2001, L 311, blz. 67).