title: Zaak T-195/09: Beschikking van het Gerecht van 19 september 2011 — Matkompaniet/BHIM — DF World of Spices (KATOZ) ( Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing )

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/20

         Beschikking van het Gerecht van 19 september 2011 — Matkompaniet/BHIM — DF World of Spices (KATOZ)
   (Zaak T-195/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 340/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Matkompaniet AB (Borås, Zweden) (vertegenwoordigers: J. Gulliksson en J. Olson, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: DF World of Spices GmbH (Dissen, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Ebert-Weidenfeller en S. Schmüser, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 11 maart 2009 (zaak R 577/2008-2) inzake een oppositieprocedure tussen Matkompaniet AB en DF World of Spices GmbH

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en interveniënte zullen hun eigen kosten en elk de helft van de kosten van verweerder dragen.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Zaak F-119/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 16 januari 2007 — Gesner/BHIM (Ambtenaren — Invaliditeit — Afwijzing van verzoek strekkende tot instelling van invaliditeitscommissie)

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 16 januari 2007 — Gesner/BHIM
   (Zaak F-119/05) (1)

   (Ambtenaren - Invaliditeit - Afwijzing van verzoek strekkende tot instelling van invaliditeitscommissie)
   (2007/C 42/81)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Charlotte Gesner (Birkerod, Denemarken) (vertegenwoordigers: J. Vázquez Vázquez en C. Amo Quiñones, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (vertegenwoordiger: I. de Medrano Caballero, gemachtigde)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van het BHIM van 2 september 2005 houdende afwijzing van verzoeksters verzoek tot instelling van een invaliditeitscommissie, belast met de beoordeling van haar onvermogen om de bij haar ambt behorende werkzaamheden uit te oefenen en haar recht op een invaliditeitspensioen
   Dictum

               1)

               Het besluit van 21 april 2005 waarbij het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) het verzoek van Gesner tot instelling van een invaliditeitscommissie heeft afgewezen, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006, blz. 34.


title: Zaak C-105/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 25 februari 2010 — Staatsanwaltschaft/Malik Gataev, Khadizhat Gataeva

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 25 februari 2010 — Staatsanwaltschaft/Malik Gataev, Khadizhat Gataeva
   (Zaak C-105/10)
   2010/C 100/48
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Staatsanwaltschaft

      Verwerende partijen: Malik Gataev, Khadizhat Gataeva

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoe moet de verhouding tussen de bepalingen van richtlijn 2005/85/EG van de Raad (1) (richtlijn asielprocedures) en kaderbesluit 2002/584/JBZ (2) van de Raad worden uitgelegd, wanneer een onderdaan van een derde staat, om wiens overlevering met een Europees aanhoudingsbevel wordt verzocht, in de uitvoerende lidstaat een asielverzoek heeft ingediend en de asielprocedure en de procedure voor de tenuitvoerlegging van het aanhoudingsbevel gelijktijdig aanhangig zijn?

                           a)

                           Dient het in artikel 7, lid 1, van de richtlijn bedoelde recht om gedurende de behandeling van het asielverzoek in de lidstaat te verblijven, voorrang te krijgen, of moet artikel 7, lid 2, van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat de tenuitvoerlegging van het aanhoudingsbevel een grond vormt voor uitschakeling van het in artikel 7, lid 1, bedoelde recht? Kan overlevering worden geweigerd wegens een aanhangige asielprocedure, ook al is in de artikelen 3 en 4 van het kaderbesluit geen weigeringsgrond in die zin opgenomen?

                           b)

                           Moet artikel 7, lid 2, van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat het lidstaten de vrijheid geeft de in sub a bedoelde kwestie in hun nationale wetgeving naar eigen inzicht te regelen?

                           c)

                           Hoe moet artikel 7 van de richtlijn inzonderheid met betrekking tot de voorgaande vragen worden uitgelegd in het geval waarin een persoon om wiens overlevering met een aanhoudingsbevel wordt verzocht, een asielverzoek heeft ingediend op in wezen dezelfde grondslag als die waarop hij zich verzet tegen de overlevering?

                           d)

                           Indien asiel wordt verleend, leidt dit er dan toe dat de uitvoerende lidstaat de overlevering moet weigeren? Voor dit geval wordt tevens verwezen naar de vierde vraag (punten a-c).

               2)

               Moet het kaderbesluit, gelet op het in artikel 1, lid 2, daarvan neergelegde beginsel en op de bepalingen van artikel 6, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat overlevering behalve op de in de artikelen 3 en 4 van het kaderbesluit genoemde gronden, gezien de punten 12 en 13 van de considerans van het kaderbesluit, ook geweigerd kan worden op andere gronden die gebaseerd zijn op de in de considerans genoemde omstandigheden?

                           a)

                           Indien het kaderbesluit zo uitgelegd wordt, op welke gronden kan of moet de uitvoerende lidstaat zich in dat geval baseren? Kan een lidstaat in dat geval uitgaan van de uitleggingscriteria die in het kader van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens op het gebied van overlevering zijn gehanteerd door het Europees Hof voor de rechten van de mens? Kan een lidstaat zich ook baseren op gronden die de weigeringsgronden uitbreiden ten opzichte van de in de rechtspraak van het Europees Hof voor de rechten van de mens aanvaarde uitleggingscriteria?

                           b)

                           Indien het kaderbesluit aldus moet worden uitgelegd dat de tenuitvoerlegging van een aanhoudingsbevel eveneens geweigerd kan worden op andere dan de in de artikelen 3 en 4 genoemde gronden, vloeit hieruit dan tevens voort dat het kaderbesluit de lidstaten bovendien toestaat de tenuitvoerlegging van een met het oog op de tenuitvoerlegging van een straf uitgevaardigd aanhoudingsbevel te weigeren op grond van omstandigheden die betrekking hebben op de inhoud of de motivering van het in de verzoekende staat gewezen vonnis of de regelmatigheid van de gerechtelijke procedure die tot het vonnis heeft geleid en die een nader onderzoek van de desbetreffende bezwaren vergen in de uitvoerende lidstaat? Onder welke precieze voorwaarden of op welke precieze gronden is een dergelijk onderzoek („révision au fond”) mogelijk?

                           c)

                           Moet het kaderbesluit aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten onder andere toestaat overlevering op grond van een met het oog op de tenuitvoerlegging van een straf uitgevaardigd aanhoudingsbevel te weigeren, indien er redelijke gronden zijn om te vermoeden dat de procedure waarin de straf is opgelegd niet eerlijk is verlopen, omdat de veroordeelde door de autoriteiten van de staat van de rechter werd onderworpen aan een vervolging die geconcretiseerd werd in een discriminerende inbeschuldigingstelling?

               3)

               Kunnen de bepalingen van het kaderbesluit aldus worden uitgelegd dat de overlevering in een situatie waarin die om in artikel 23, lid 4, van het kaderbesluit bedoelde ernstige humanitaire redenen, bijvoorbeeld gezondheidsredenen, tijdelijk kan worden opgeschort, volledig kan worden geweigerd indien de onevenredigheid van de uitlevering niet uit de weg kan worden geruimd door opschorting van de tenuitvoerlegging?

               4)

               Indien het kaderbesluit aldus moet worden uitgelegd dat de tenuitvoerlegging van een aanhoudingsbevel kan worden geweigerd op basis van een grond waarin het kaderbesluit niet voorziet, welke voorwaarden gelden dan voor een dergelijke weigering, in het bijzonder in het geval waarin het aanhoudingsbevel is uitgevaardigd met het oog op de tenuitvoerlegging van een straf?

                           a)

                           Zijn in dat geval de bepalingen van artikel 4, lid 6, van het kaderbesluit van overeenkomstige toepassing? Kan de tenuitvoerlegging van een aanhoudingsbevel met andere woorden slechts worden geweigerd als de persoon om wiens overlevering wordt verzocht onderdaan of ingezetene is van de uitvoerende lidstaat en deze staat zich ertoe verbindt de straf of maatregel overeenkomstig zijn nationale recht zelf ten uitvoer te leggen?

                           b)

                           Kan als voorwaarde voor de weigering in elk geval worden gesteld dat de uitvoerende staat zich ertoe verbindt de straf of maatregel overeenkomstig zijn nationale recht zelf ten uitvoer te leggen?

                           c)

                           Indien het kaderbesluit aldus moet worden uitgelegd dat het in sommige gevallen toestaat de tenuitvoerlegging van een met het oog op de tenuitvoerlegging van een straf uitgevaardigd aanhoudingsbevel te weigeren om redenen die verband houden met de inhoud of de motivering van het in de verzoekende staat gewezen vonnis of de regelmatigheid van de gerechtelijke procedure die tot het vonnis heeft geleid, is in dergelijke gevallen weigering toegestaan zonder dat voldaan is aan de sub a en b bedoelde voorwaarden?

               5)

               Welke betekenis moet of kan in verband met de tenuitvoerlegging van het aanhoudingsbevel worden gehecht aan de omstandigheid dat de aangehouden persoon, die een onderdaan van een derde staat is, zich tegen de overlevering verzet met de stelling dat hij in de uitvaardigende staat het risico loopt te worden uitgezet naar een derde staat?

                           a)

                           Welke betekenis heeft een dergelijk bezwaar, gelet op de bepalingen van het kaderbesluit en op de verplichtingen van de uitvaardigende staat ten aanzien van onderdanen van derde staten op grond van het recht van de Unie, onder andere op basis van de richtlijnen 2004/83/EG (3) en 2005/85/EG van de Raad?

                           b)

                           Welke betekenis kan in dit verband worden gehecht aan artikel 28, lid 4, van het kaderbesluit, volgens welke een persoon die op grond van een Europees aanhoudingsbevel is overgeleverd, niet aan een derde staat wordt uitgeleverd zonder toestemming van de bevoegde autoriteit van de lidstaat die de gezochte persoon heeft overgeleverd? Vallen naast uitlevering ook andere vormen van verwijdering, zoals uitzetting, onder het verbod, en onder welke voorwaarden?

               6)

               Geldt de in de punten 34 en 42 tot en met 44 van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 16 juni 2005, Pupino (C-105/03), geformuleerde verplichting om het nationale recht conform het kaderbesluit uit te leggen, ongeacht of deze uitlegging werkt in het voor- of nadeel van de betrokkene, voor zover het niet gaat om situaties als bedoeld in de punten 44 en 45 van dat arrest?

      (1)  Richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PB L 326, blz. 13).

      (2)  Kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB L 190, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12).


title: Zaak C-409/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Debreceni Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 28 augustus 2014 — Schenker Nemzetközi Szállítmányozási és Logisztikai Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Debreceni Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 28 augustus 2014 — Schenker Nemzetközi Szállítmányozási és Logisztikai Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága
   (Zaak C-409/14)
   (2014/C 439/24)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Debreceni Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Schenker Nemzetközi Szállítmányozási és Logisztikai Kft.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de omschrijving van douanegoederen als „light-air-cured” tabak in de zin van GN-code 2401 10 35 van hoofdstuk 24 („Tabak en tot verbruik bereide tabakssurrogaten”) van verordening (EU) nr. 861/2010 (1) van de Commissie tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief [OMISSIS], aldus worden uitgelegd dat zij slechts ongestripte „air-cured” tabak betreft

                           —

                           die volledige bladeren van de tabaksplant bevat,

                           —

                           die niet gesneden, samengeperst of gecomprimeerd is,

                           —

                           die als ongestripte „light-air-cured” tabak in de zin van GN-code 2401 10 35 geen andere vorm van behandeling (bijvoorbeeld verwijdering van de stengels, snijden of comprimeren van de bladeren) mag ondergaan dan een natuurlijke droging,

                           —

                           die niet geschikt is om te worden gerookt?

               2)

               Moet het begrip „douaneschorsingsregeling” in artikel 4, punt 6, van richtlijn 2008/118/EG van de Raad houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG aldus worden uitgelegd dat deze regeling ook geldt voor douanegoederen (accijnsgoederen) die onder extern douanevervoer, in tijdelijke opslag of in een douane-entrepot worden geplaatst en worden vergezeld van documenten waarin een verkeerde tariefonderverdeling is opgegeven (GN-code 2403 10 9000 in plaats van GN-code 2401 10 35), wanneer het relevante hoofdstuk (hoofdstuk 24 — tabak) en alle overige gegevens (nummer van de container, hoeveelheid, nettogewicht) wel correct zijn vermeld en de zegels niet zijn verbroken?
               (Met andere woorden, kunnen bepaalde goederen onder de douaneschorsingsregeling worden geplaatst wanneer de begeleidende documenten het juiste hoofdstuk van het gemeenschappelijk douanetarief vermelden, maar niet de juiste specifieke tariefonderverdeling?)

               3)

               Moeten de begrippen „invoer” in artikel 2, sub b, van richtlijn 2008/118/EG (2) van de Raad houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG en „invoer van accijnsgoederen” in artikel 4, punt 8, van deze richtlijn aldus worden uitgelegd dat zij ook betrekking hebben op het geval waarin de tariefonderverdeling van de goederen die daadwerkelijk onder extern douanevervoer zijn geplaatst, verschilt van die welke in de begeleidende documenten is vermeld, maar, afgezien van dit verschil, zowel het opgegeven hoofdstuk (namelijk hoofdstuk 24 — Tabak) als de hoeveelheid en het nettogewicht van de werkelijke goederen overeenstemmen met de vermeldingen in de begeleidende documenten?

               4)

               Vormt de omstandigheid dat goederen onder de douaneschorsingsregeling worden geplaatst, terwijl de begeleidende documenten niet de correcte GN-code vermelden zoals aangegeven in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening nr. nr. 861/2010, een onregelmatigheid in de zin van artikel 38 van richtlijn 2008/118/EG van de Raad houdende een algemene regeling inzake accijns [en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG]?

      (1)  PB L 284 van 29.10.2010, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG (PB L 9 van 14.1.2009, blz. 12).


title: Beroep, op 14 mei 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Zaak C-168/96)

text:
 Nr . C 210/6             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20 . 7 . 96
 Beroep, op 14 mei 1996 ingesteld door Commissie van de                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                            ( Zaak C-166/96 )                               1 , vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                               ( 96/C 210/ 11 )                                   stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan
                                                                                Richtlijn 92/69/EEG van de Commissie van 31 juli 1992
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       houdende zeventiende aanpassing aan de vooruitgang
 op 14 mei 1996 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek                       van de techniek van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad
 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                            betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs
 genwoordigd door F. de Sousa Fialho, als gemachtigde                            rechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking
 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de                         en het kenmerken van gevaarlijke stoffen ( ! ), niet heeft
 la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,                         voldaan aan de krachtens artikel 189, derde alinea , van
 Kirchberg .                                                                     het EG-Verdrag en artikel 3 van Richtlijn 92/69/EEG op
                                                                                haar rustende verplichtingen;
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          2 , subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek de
                                                                                krachtens bovengenoemde bepalingen op haar rustende
 1 , vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de                    verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                      niet onmiddellijk van de getroffen maatregelen in kennis
       stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan                         te stellen;
       Richtlijn 92/32/EEG van de Raad van 30 april 1992 tot
      zevende wijziging van Richtlijn 67/548/EEG betreffende               3 , de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
       de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
       bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het                 Middelen en voornaamste argumenten
       kenmerken van gevaarlijke stoffen (^ niet heeft voldaan
       aan de krachtens artikel 189 , derde alinea, van het                De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
       EG-Verdrag en artikel 3 van Richtlijn 92/32/EEG op                  in zaak C-165/96 ( 2 ). De termijn voor omzetting van de
       haar rustende verplichtingen;                                       richtlijn is op 31 oktober 1993 verstreken .
2 , subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek de              H PB nr. L 383 van 29 . 12 . 1992 , blz . 113 .
       krachtens bovengenoemde bepalingen op haar rustende                 ( 2 ) Zie blz . 5 van dit Publikatieblad .
      verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
      niet onmiddellijk van de getroffen maatregelen in kennis
      te stellen;
3 , de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .                     Beroep, op 14 mei 1996 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
Middelen en voornaamste argumenten                                                                    ( Zaak C-168/96 )
                                                                                ( 96/C 210/ 13 )
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak C-165/96 ( 2 ). De termijn voor omzetting van de                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
richtlijn is op 31 oktober 1993 verstreken .                               op 14 mei 1996 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
(') PB nr . L 154 van 5 . 6 . 1992 , blz . 1 .                             genwoordigd door F. de Sousa Fialho, als gemachtigde,
( 2 ) Zie blz . 5 van dit Publikatieblad .                                 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de
                                                                           la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
                                                                           Kirchberg.
                                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                           1 , vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
Beroep, op 14 mei 1996 ingesteld door Commissie van de                           wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                           stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan
                           ( Zaak C-167/96 )                                     Richtlijn 93/67/EEG van de Commissie van 20 juli 1993
                              ( 96/C 210/ 12 )                                   tot vaststelling van de beginselen die gelden bij de
                                                                                beoordeling van de risico's voor mens en milieu van
                                                                                stoffen die zijn aangegeven krachtens Richtlijn 67/
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       548/EEG van de Raad ( ] ) van het EG-Verdrag en niet
op 14 mei 1996 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek                        heeft voldaan aan de krachtens artikel 189 , derde alinea ,
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                            artikel 8 van Richtlijn 93/67/EEG op haar rustende
genwoordigd door F. de Sousa Fialho, als gemachtigde                             verplichtingen;
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de
la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,                   2 , subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek de
Kirchberg.                                                                       krachtens bovengenoemde bepalingen op haar rustende
 ---pagebreak--- 20 . 7 . 96               NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 210/7
      verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie                 Beroep, op 15 mei 1996 ingesteld door Commissie van de
      niet onmiddellijk van de getroffen maatregelen in kennis            Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese
      te stellen ;                                                                                Unie
                                                                                ( Zaak C- 1 70/96 )
3 . de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                                ( 96/C 210/15 )
Middelen en voornaamste argumenten                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 15 mei 1996 beroep ingesteld tegen Raad van de
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die                 Europese Unie door Commissie van de Europese Gemeen
in zaak C-165/96 ( 2 ). De termijn voor omzetting van de                  schappen, vertegenwoordigd door P. Van Nuffel als
richtlijn is op 31 oktober 1993 verstreken .                              gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                          C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
(!) PB nr . L 227 van 8 . 9 . 1993 , blz . 9 .                            Wagner, Luxemburg.
( 2 ) Zie blz . 5 van dit Publikatieblad .
                                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                          1 , nietig te verklaren de handeling van de Commissie van
                                                                              4 maart 1996, getiteld „ Gemeenschappelijk optreden
                                                                              met betrekking tot de luchthaventransitregeling " ('),
Beroep, op 15 mei 1996 ingesteld door Commissie van de                    2 , de Raad te verwijzen in de kosten .
     Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                           ( Zaak C- 1 69/96 )
                                                                          — Schending van het EG-Verdrag:
                              ( 96/C 210/14 )
                                                                              De bij de bestreden handeling geregelde materies vallen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    onder de bevoegdheid van de Europese Gemeenschap en
op 15 mei 1996 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek                     hebben niets te maken met de samenwerking op het
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                         gebied van Justitie en Binnenlandse Zaken ( SJBZ ).
genwoordigd door F. de Sousa Fialho, als gemachtigde,                         Wanneer het EG-Verdrag aan de Instellingen bevoegd
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de                       heden toekent, kunnen deze ze slechts uitoefenen over
la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,                       eenkomstig dit Verdrag; het komt de Instellingen niet toe
Kirchberg.                                                                    die bevoegdheden uit te oefenen in een ander kader, ook
                                                                              al is dit door het Verdrag betreffende de Europese Unie
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                             gecreëerd .
                                                                              Wat de artikelen 3 en 4 en de bijlage bij de bestreden
 1 , vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de                 handeling betreft, is de Commissie van mening, dat de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                   daaraan ten grondslag liggende zienswijze, dat de
       stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan                      reizigers die ( normaal ) in de internationale zone van een
       Richtlijn 93/105/EG van de Commissie van 25 novem                     luchthaven blijven, geen buitengrens van een Lid-Staat
       ber 1993 houdende vaststelling van bijlage VII D inzake                overschrijden, onjuist is; het criterium waar arti
       de informatie die in het in artikel 12 van Richtlijn                   kel 100 C van het EG-Verdrag van uitgaat, is niet het
       67/548 /EEG bedoelde technisch dossier moet worden                     overschrijden van een controlepunt. Wanneer de desbe
       opgenomen ('), niet heeft voldaan aan de krachtens                     treffende bepalingen in het kader van het geheel van de
       artikel 189 , derde alinea, van het EG-Verdrag en                      regeling worden uitgelegd, blijkt dat het luchthaventran
       artikel 2 van Richtlijn 93/105/EG op haar rustende                     sitvisum een integrerend deel uitmaakt van het geheel
       verplichtingen;                                                        van de regels betreffende het visabeleid; dit beleid maakt
                                                                              in principe deel uit van de SJBZ, behoudens wat twee
2 , subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek de                 aspecten betreft, waaronder de vaststelling van de lijst
       krachtens bovengenoemde bepalingen op haar rustende                    der betrokken derde landen .
       verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
       niet onmiddellijk van de getroffen maatregelen in kennis               Wat artikel 2 , leden 1 en 2, van de bestreden handeling
       te stellen ;                                                           betreft, is de Commissie van mening dat deze bepalingen
                                                                              — die op zich beschouwd onder de SJBZ vallen — gelet
3 , de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                         op hun werkelijke betekenis behoren tot de communau
                                                                              taire bevoegdheid inzake vaststelling van bijkomende
Middelen en voornaamste argumenten                                            regels voor een materie die onder de bevoegdheid van de
                                                                              Gemeenschap valt.
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die                     Wat artikel 2 , lid 3 , betreft, wordt in het kader van de
in zaak C-l 65/96 ( 2 ). De termijn voor omzetting van de                     SJBZ gewoon een verplichting overgenomen die reeds
richtlijn is op 31 december 1993 verstrekken .                                volgt uit Verordening ( EG ) nr. 1683/95 van de
                                                                              Raad ( 2 ).
(') PB nr . L 294 van 30 . 11 . 1 993 , blz . 21 .
( 2 ) Zie blz . 5 van dit Publikatieblad .                                — Schending van wezenlijke vormvoorschriften:
                                                                              De keuze van artikel K. 3 van het EU-Verdrag als
                                                                              rechtsgrond voor de handeling van 4 maart 1 996 , in


title: Hogere voorziening, op 22 juli 1996 ingesteld door Europees Parlement tegen het arrest, op 22 mei 1996 in zaak T-140/94 tussen E. Gutiérrez de Guijano y Llorens en het Europees Parlement gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer) (Zaak C-252/96 P)

text:
 Nr . C 269/ 18            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14 . 9 . 96
       den toegekend aan de echtgenoot of ongehuwd samen                  Requirant concludeert dat het den Hove behage :
       wonende partner van het andere geslacht van een
       dergelijke werknemer ?                                              — het arrest, op 22 mei 1996 in zaak T-140/94 tussen
                                                                               E. Gutiérrez de Guijano y Llorens en het Europees
2 . Omvat „ discriminatie op grond van geslacht " in de zin                    Parlement gewezen door het Gerecht van eerste aanleg,
       van artikel 119 ook discriminatie op grond van de                       te vernietigen;
       seksuele geaardheid van de werknemer ?
                                                                           — de vorderingen van het Europees Parlement in eerste
 3 . Omvat „ discriminatie op grond van geslacht " in de zin                   aanleg toe te wijzen, dat wil zeggen :
       van artikel 119 ook discriminatie op grond van het
       geslacht van de partner van de werknemer ?                             — het beroep te verwerpen,
4 . Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,                      — kosten rechtens, en
       heeft de werknemer aan wie dergelijke faciliteiten
       worden geweigerd dan een rechtstreeks afdwingbare                   — wat de kosten voor het Hof betreft, eveneens kosten
       vordering krachtens Gemeenschapsrecht jegens zijn                      rechtens .
       werkgever ?
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
5 . Is een dergelijke weigering in strijd met de bepalingen
       van Richtlijn 76/207/EEG van de Raad ( 2 )?                         — Ontoelaatbaarheid van de motivering van het Gerecht
                                                                              van eerste aanleg: het middel , strekkende tot nietigver
6 . Heeft de werkgever de mogelijkheid om een dergelijke                      klaring, dat is gebaseerd op het formele verschil tussen
       weigering te rechtvaardigen indien hij kan aantonen a )                aankondiging van overplaatsing PE/LA/91 en aankondi
       dat de betrokken faciliteiten ertoe strekken voordelen
                                                                              ging van vergelijkend onderzoek PE/ 161 /LA, is in eerste
       toe te kennen aan gehuwde partners of partners die zich                aanleg niet aangevoerd door verzoeker. Het is op zijn
       in een gelijkwaardige positie als gehuwde partners                     minst niet erg logisch om verzoeker te verbieden
       bevinden, en b ) dat relaties tussen samenwonende                      gedurende de procedure nieuwe middelen aan te voeren,
       partners van hetzelfde geslacht door de maatschappij                   doch daarentegen wel het Gerecht toe te staan om ter
       van oudsher niet werden en in de regel niet worden                     zake ambtshalve te handelen .
       beschouwd als gelijkwaardig met het huwelijk, in plaats
       van zich te beroepen op een economische of organisa               — Ontbreken van bezwarend besluit en procesbelang:
       torische reden in verband met het betrokken werk ?
                                                                              verzoeker was enkel kandidaat voor de overplaatsing
                                                                              PE/LA/91 . Het is nogal verrassend dat de tekst van een
(') Richtlijn 75/ 177/EEG van de Raad van 10 februari 1975                    aankondiging van een vergelijkend onderzoek, waar
      betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der
      Lid-Staten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke
                                                                              voor de mogelijke kandidaat zich uiteindelijk niet
      beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers ( PB nr .            kandidaat heeft gesteld, voor hem een bezwarend besluit
      L 45 van 19 . 2 . 1975 , blz . 19 ).                                    zou kunnen opleveren . Het is moeilijk te begrijpen, hoe
( 2 ) Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976                    in casu een vergelijkend onderzoek waarvoor verzoeker
      betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke           zich in eerste instantie niet kandidaat heeft gesteld ,
      behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de                    hoewel hij dit zeer wel had kunnen doen , omdat hij aan
      toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de                alle gestelde voorwaarden voldeed , op een of andere
      promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( PB            wijze zijn rechtspositie kon wijzigen .
      nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 ).
                                                                          — Ontbreken van nadelige gevolgen van de bestaande
                                                                              verschillen tussen de beide aankondigingen tijdens het
                                                                              onderzoek van de sollicitatie van Gutiérrez Guijano,
                                                                              alsmede tijdens de selectie van de uiteindelijk toegelaten
Hogere voorziening, op 22 juli 1996 ingesteld door Euro                      kandidaten .
pees Parlement tegen het arrest, op 22 mei 1996 in zaak
T-140/94 tussen E. Gutiérrez de Guijano y Llorens en het
Europees Parlement gewezen door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Tweede
                                  Kamer )
                          ( Zaak C-252/96 P)                              Hogere voorziening, op 23 juli 1996 ingesteld door Raad
                                                                          van de Europese Unie tegen het arrest, op 26 juni 1996 in
                              ( 96/C 269/37 )                             zaak T-91 /95 tussen L. de Nil en C. Impens, enerzijds , en
                                                                          Raad van de Europese Unie, anderzijds, gewezen door
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
op 22 juli 1996 hogere voorziening ingesteld door Europees                                  schappen ( Tweede Kamer )
Parlement, vertegenwoordigd door M. Peter, Afdelings
                                                                                ( Zaak C-259/96 P )
hoofd, en J.L. Rufas Quintana , lid van zijn juridische dienst,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij het Secreta                                          ( 96/C 269/38 )
riaat-generaal van het Parlement, tegen het arrest, op 22 mei
1996 in zaak T-140/94 tussen E. Gutiérrez de Guijano y                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Llorens en het Europees Parlement gewezen door het                        op 23 juli 1996 hogere voorziening ingesteld door Raad van
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                    de Europese Unie, vertegenwoordigd door J.-P . Jacqué ,
pen ( Tweede Kamer ).                                                     D. Canga Fano en T. Blanchet, domicilie gekozen hebbende


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 januari 2005 in zaak C-198/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG — Erkenning van diploma's — Gereglementeerde beroepen — Reisgids)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/13

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 20 januari 2005
   in zaak C-198/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG - Erkenning van diploma's - Gereglementeerde beroepen - Reisgids)
   (2005/C 57/25)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-198/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 4 mei 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Patakia en H. Stovlbæk) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues, C. Isidoro en O. Christmann), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, J. Makarczyk en P. Kūris (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 20 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Door niet alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, en door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om aan richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG, uitvoering te geven met betrekking tot het beroep van reisgids, heeft de Franse Republiek niet voldaan aan de krachtens die richtlijnen op haar rustende verplichtingen.

               2.

               De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 168 van 26.6.2004.


title: Doorhaling van zaak C-407/97

text:
29.4.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 122/17
              Doorhaling van zaak C-380/97 (1)                                       Doorhaling van zaak C-395/97 (1)
                       (2000/C 122/33)                                                        (2000/C 122/36)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 januari 2000              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 februari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-380/97 (verzoek       de doorhaling in het register gelast van zaak C-395/97 (verzoek
van de Arrondissementsrechtbank te ’s-Gravenhage om een               van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing):
prejudiciële beslissing): Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen            Landesgrundverkehsreferent der Tiroler Landesregierung tegen
Koninkrijk der Nederlanden e.a.                                       H. Kappes en E. Neuner.
(1) PB C 387 van 20.12.1997.
                                                                      (1) PB C 26 van 24.1.1998.
              Doorhaling van zaak C-345/97 (1)
                       (2000/C 122/34)                                               Doorhaling van zaak C-290/99 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                         (2000/C 122/37)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 januari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-345/97:               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Bondsrepubliek Duitsland tegen Raad van de Europese Unie.             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 februari 2000
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-290/99: Raad
(1) PB C 357 van 22.11.1997.                                          van de Europese Unie tegen M. Bangemann.
                                                                      (1) PB C 314 van 30.10.1999.
              Doorhaling van zaak C-407/97 (1)
                       (2000/C 122/35)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                Doorhaling van zaak C-288/98 (1)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 31 januari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-407/97 (verzoek                               (2000/C 122/38)
van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing):
Landesgrundverkehrsreferent der Tiroler Landesregierung te-           De president van het Hof van Justitie van de Europese
gen A. Sparber, Firma Atelier Delta Entwurf- und Planungs-            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 februari 2000
gesellschaft mbH in liquidatie, H.-E. Junkersdorf en M.-M. Jun-       de doorhaling in het register gelast van zaak C-288/98 (verzoek
kersdorf.                                                             van de Corte Suprema di Cassazione om een prejudiciële
                                                                      beslissing): Istituto nationale della previdenza sociale INPS)
(1) PB C 41 van 7.2.1998.                                             tegen Mario Maraldi SpA.
                                                                      (1) PB C 278 van 5.9.1998.


title: Zaak T-440/08: Beschikking van het Gerecht van 7 november 2013 — 1-2-3.TV/BHIM — ZDF en Televersal Film- und Fernsehproduktion (1-2-3.TV) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/16

         Beschikking van het Gerecht van 7 november 2013 — 1-2-3.TV/BHIM — ZDF en Televersal Film- und Fernsehproduktion (1-2-3.TV)
   (Zaak T-440/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 377/37
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: 1-2-3.TV GmbH (Unterföhring, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. von Bomhard, A. Renck, T. Dolde en E. Nicolás Gómez, vervolgens K. Kleinschmidt en U. Grübler, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Zweites Deutsches Fernsehen (ZDF) (Mainz, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Krause en F. Cordt, vervolgens B. Krause, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 juni 2008 (zaak R 1076/2007-1) inzake een oppositieprocedure tussen 1-2-3.TV GmbH en Zweites Deutsches Fernsehen (ZDF) en Televersal Film- und Fernsehproduktion GmbH

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en interveniënten worden verwezen in hun eigen kosten en elk in de helft van verweerders kosten.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Zaak T-180/01: Beroep, op 3 augustus 2001 ingesteld door Euroagri s.r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
29.9.2001             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 275/17
Ten slotte stelt verzoekster dat de Commissie haar discretionai-        De Commissie was van mening dat deze contractuele en
re bevoegdheid heeft misbruikt door te gelasten dat in                  verkoopsvoorwaarden in strijd waren met artikel 81, lid 1, EG,
totaal 7 100 736 DEM wordt teruggevorderd van Gothaer                   omdat zij een beperking teweeg brachten van nevenimporten
Fahrzeugwerk GmbH. De Commissie heeft geen rekening                     en uitvoer naar andere lidstaten. Het onderhavige beroep is
gehouden met het aandeel van Gothaer Fahrzeugwerk GmbH                  gericht tegen deze beschikking.
in het geheel. Verder zijn 3 300 000 DEM van het gevorderde
bedrag onbetwistbaar gebruikt voor het oorspronkelijke doel,            Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan, dat
en de overige 3 800 736 DEM zijn vastgesteld op grond van               artikel 81, lid 1, EG niet van toepassing is, omdat de
een door de Commissie willekeurig bepaalde verdeelsleutel,              verkoopsvoorwaarden geen overeenkomst zijn en geen beper-
zodat de bestreden beschikking in strijd met het gemeenschaps-          kingen tot doel of tot gevolg hebben. Voorts stelt verzoekster,
recht en nietig is.                                                     dat de verkoopsvoorwaarden bedoeld zijn om een onregel-
                                                                        matigheid op de markt op te heffen, die wordt veroorzaakt
                                                                        door het feit dat de prijzen door de Spaanse autoriteiten
                                                                        worden vastgesteld. Subsidiair, stelt verzoekster dat de prijs-
                                                                        voorwaarden in aanmerking komen voor een vrijstelling
                                                                        krachtens artikel 81, lid 3, EG.
Beroep, op 23 juli 2001 ingesteld door Glaxo Wellcome
 plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-168/01)                                 Beroep, op 3 augustus 2001 ingesteld door Euroagri s.r.l.
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (2001/C 275/32)
                                                                                (Zaak T-180/01)
                        (Procestaal: Engels)
                                                                                (2001/C 275/33)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                       (Procestaal: Italiaans)
schappen is op 23 juli 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Glaxo Wellcome                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
plc, gevestigd in Middlesex (UK), vertegenwoordigd door                 schappen is op 3 augustus 2001 beroep tegen Commissie van
I.S. Forrester Q.C. en A.P. Schultz van het kantoor White &             de Europese Gemeenschappen ingesteld door Euroagri s.r.l.,
Case, te Brussel, F. Depoortere, T. Louko en I. Vandenborre             vertegenwoordigd door W. Massucci, advocaat.
van het kantoor Skadden, Arps, Slate, Meagher & Flom LLP, te
Brussel, en S. Martinez Lage van het kantoor Martinez Lage &            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Associados.
                                                                        —     nietig te verklaren beschikking C (2001) 1274 van de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                           Commissie van de Europese Gemeenschappen van 6 juni
                                                                              2001;
—     de beschikking van de Commissie van 8 mei 2001 nietig             —     subsidiair, de bestreden beschikking ten dele nietig te
      te verklaren;                                                           verklaren en de bij beschikking van de Commissie van
                                                                              3 december 1992 aan Euroagri s.r.l. toegekende financiële
—     andere of verdere rechtens passende maatregelen te                      bijstand te verminderen in verhouding tot de daadwerke-
      gelasten;                                                               lijk verrichte investering;
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                           —     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
                                                                              verwijzen in de wettelijke kosten van de geding.
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster heeft haar nieuwe contractuele en verkoopsvoor-             Met dit beroep vordert verzoekster nietigverklaring van be-
waarden bij de Commissie aangemeld overeenkomstig verorde-              schikking C (2001) 1274 van de Commissie van de Europese
ning nr. 17/62. Verzoeksters nieuwe contractuele en verkoops-           Gemeenschappen van 6 juni 2001 houdende schrapping van
voorwaarden omvatten twee verschillende prijsregelingen voor            de financiële bijstand die aan verzoekster was verleend bij
haar geneesmiddelen. De eerste gold voor producten die                  beschikking C (92) 3124 van de Commissie betreffende de
zouden worden verkocht in Spanje en terugbetaald door de                toekenning van bijstand uit het EOGFL, afdeling Oriëntatie, op
Spaanse sociale zekerheid. In dit geval werden alle prijzen             grond van verordening (EEG) nr. 4256/88 van de Raad van
volgens verzoekster door de Spaanse autoriteiten op een laag            19 december 1988 tot vaststelling van bepalingen voor de
niveau vastgesteld. De tweede regeling was bedoeld voor                 uitvoering van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking
producten waarvoor de Spaanse prijsregeling niet gold en                tot het EOGFL, afdeling Oriëntatie (1), in het kader van project
die zouden worden verkocht door groothandelaars met een                 nr. 92.IT.06.069 „Proef- en demonstratieproject voor het
vergunning naar Spaans recht. In het kader van laatstbedoelde           gebruik van de nieuwe technologie „Endovena” op fruit-
regeling werden de prijzen vastgesteld door verzoekster.                bomen”.
 ---pagebreak--- C 275/18            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                29.9.2001
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:           —     verkeerde beoordelingen door verweerster waardoor de
                                                                        bestreden beschikking een onlogische en onaangepaste
—    niet-nakoming van de motiveringsplicht;                            maatregel is;
                                                                  —     schending van het evenredigheidsbeginsel, wat de subsi-
—    schending van de procedurele en materiële bepalingen               diaire vordering betreft.
     van verordening nr 4253/88, in concreto de artikelen 24
     en 25 daarvan;                                               (1) PB L 374 van 31.12.1988, blz. 25.


title: Zaak T-433/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 juni 2008 — Ryanair/Commissie

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/67

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 juni 2008 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-433/07) (1)

   (2008/C 209/120)

      Procestaal: Engels

   De president van de Zesde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Zaak C-499/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret — Denemarken) — Ingeniørforeningen i Danmark, optredend namens Ole Andersen/Region Syddanmark (Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Verbod van discriminatie op grond van leeftijd — Niet-betaling van ontslagvergoeding aan werknemers die in aanmerking komen voor ouderdomspensioen)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret — Denemarken) — Ingeniørforeningen i Danmark, optredend namens Ole Andersen/Region Syddanmark
   (Zaak C-499/08) (1)

   (Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Verbod van discriminatie op grond van leeftijd - Niet-betaling van ontslagvergoeding aan werknemers die in aanmerking komen voor ouderdomspensioen)
   2010/C 346/10
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Vestre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ingeniørforeningen i Danmark, optredend namens Ole Andersen

      Verwerende partij: Region Syddanmark

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Vestre Landsret — Uitlegging van de artikelen 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Nationale wettelijke regeling waarin is voorzien dat aan ontslagen werknemers die een bepaald aantal opeenvolgende jaren in dienst van dezelfde werkgever zijn geweest, ontslagvergoedingen moeten worden betaald tenzij deze werknemers de leeftijd hebben bereikt waarop zij recht hebben op een ouderdomspensioen waaraan de werkgever heeft bijgedragen — Directe of indirecte discriminatie op grond van leeftijd

      Dictum

   De artikelen 2 en 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling volgens welke werknemers die in aanmerking komen voor een ouderdomspensioen dat door hun werkgever wordt betaald uit hoofde van een pensioenregeling waarbij zij zich vóór de leeftijd van 50 jaar hebben aangesloten, alleen op die grond niet in aanmerking kunnen komen voor een speciale ontslagvergoeding die is bedoeld om de herintreding in het arbeidsproces van werknemers met een anciënniteit van meer dan twaalf jaar in de onderneming te bevorderen.

      (1)  PB C 19 van 24.01.2009.


title: Zaak C-250/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 mei 2016 door Ludwig-Bölkow-Systemtechnik GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 19 februari 2016 in zaak T-53/14, Ludwig-Bölkow-Systemtechnik/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/9

         Hogere voorziening ingesteld op 2 mei 2016 door Ludwig-Bölkow-Systemtechnik GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 19 februari 2016 in zaak T-53/14, Ludwig-Bölkow-Systemtechnik/Commissie
   (Zaak C-250/16 P)
   (2016/C 222/11)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Ludwig-Bölkow-Systemtechnik GmbH (vertegenwoordiger: M. Núñez Müller, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               punt 3 van het dictum van het bestreden arrest, waarbij het beroep in zaak T-53/14 wordt verworpen voor het overige, en de daaruit volgende beslissing over de kosten in punt 4, vernietigen,

               —

               punt 2 van het dictum van het bestreden arrest, waarbij de door Ludwig-Bölkow-Systemtechnik GmbH verschuldigde forfaitaire schadevergoeding wordt verlaagd tot 10 % van de terug te betalen voorschotten, aldus herzien dat door Ludwig-Bölkow-Systemtechnik GmbH geen forfaitaire schadevergoeding is verschuldigd,

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure in hogere voorziening en – in aanvulling op punt 4 van het dictum van het bestreden arrest – in de kosten van de procedure in eerste aanleg in zaak T-53/14.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is niet gericht tegen punt 1 van het dictum van het arrest van het Gerecht in zaak T-53/14, waarbij het Gerecht heeft vastgesteld dat op de tweede en de derde vordering van het beroep niet meer hoefde te worden beslist. De hogere voorziening is evenmin gericht tegen punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht in zaak T-53/14, voor zover het Gerecht de forfaitaire schadevergoeding heeft verlaagd tot 10 % van de voorschotten die moeten worden terugbetaald in het kader van de overeenkomsten betreffende de projecten HyWays, HyApproval en HarmonHy. Punt 2 van het dictum van dat arrest wordt integendeel slechts aangevochten voor zover daarbij de schadevergoeding niet, zoals in beroep gevorderd, tot nul is teruggebracht. Punt 3 van het dictum van dat arrest wordt aangevochten voor zover het Gerecht daarbij de eerste en (gedeeltelijk) de vierde beroepsgrond heeft afgewezen. Punt 4 van het dictum van dat arrest wordt aangevochten voor zover een toewijzing van de hogere voorziening tot een ander kostenresultaat zou leiden en voor zover het Gerecht, ondanks verzoeksters vordering, de Commissie niet heeft verwezen in de kosten die samenhangen met verzoeksters vorderingen welke zijn afgedaan zonder beslissing.
   Rekwirante betoogt dat het bestreden arrest in strijd is met de motiveringsplicht zoals opgenomen in de artikelen 36 en 53, lid 1, van het Statuut van het Hof, met het beginsel van goede trouw, met de verplichting bewijselementen niet onjuist op te vatten, en met het toepasselijke Belgische recht.
   In het bestreden arrest is de motiveringsplicht niet nagekomen doordat het Gerecht op basis van een onjuiste rechtsopvatting en zonder inhoudelijke motivering ervan is uitgegaan dat de door rekwirante toegepaste methode voor de berekening van het uurloon voor subsidiabele kosten ertoe leidt dat de Commissie bijdraagt in de financiering van de niet-projectgerelateerde totale kosten.
   Het bestreden arrest schendt verder het beginsel van goede trouw, doordat de onduidelijkheid van de in de litigieuze overeenkomsten opgenomen algemene voorwaarden ten laste van de Commissie en in het voordeel van rekwirante had moeten worden uitgelegd, in plaats van het toepassingsrisico naar rekwirante te verschuiven.
   In het bestreden arrest is tevens de verplichting bewijselementen niet onjuist op te vatten niet nagekomen doordat de beoordeling van rekwirantes feitelijke uiteenzetting in eerste aanleg kennelijk onjuist is.
   Het bestreden arrest schendt verder dwingende normen van het toepasselijke Belgische recht en het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming doordat het ten onrechte uitgaat van een „ondubbelzinnige” uitlegging van de algemene voorwaarden en zo de toepassing van het Belgische recht uitsluit.
   Tot slot is in het bestreden arrest ook de motiveringsplicht niet nagekomen en is het toepasselijke recht geschonden doordat gezien de verplichting tot betaling van een forfaitaire schadevergoeding weliswaar wordt erkend dat artikel II.30 van de algemene voorwaarden dwingend Belgisch recht schendt, maar daaruit niet de gevolgtrekking wordt gemaakt dat artikel II.30 AV geen toepassing vindt doch de forfaitaire schadevergoeding onrechtmatig wordt verlaagd zonder dat dit artikel ongeldig wordt verklaard.


title: Zaak C-396/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Satakunnan käräjäoikeus (Finland) op 12 juli 2013 — Sähköalojen ammattiliitto ry/Elektrobudowa Spolka Akcyjna

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/37

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Satakunnan käräjäoikeus (Finland) op 12 juli 2013 — Sähköalojen ammattiliitto ry/Elektrobudowa Spolka Akcyjna
   (Zaak C-396/13)
   2013/C 260/67
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Satakunnan käräjäoikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sähköalojen ammattiliitto ry

      Verwerende partij: Elektrobudowa Spolka Akcyjna

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een in het belang van werknemers handelende vakbond zich tegenover een dienstverlener uit een andere lidstaat beroepen op artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie als rechtstreekse rechtsbron in een situatie waarin de bepaling (artikel 84 van de Poolse arbeidswet) die in strijd zou zijn met artikel 47 een zuiver nationale bepaling is?

               2)

               Volgt uit het Unierecht, in het bijzonder uit het in artikel 47 van het Handvest en de artikelen 5, lid 2, en 6 van richtlijn 96/71/EG (1) vervatte beginsel van doeltreffende rechterlijke bescherming, gelezen in samenhang met de door artikel 12 van het Handvest gewaarborgde vrijheid van vakvereniging, dat in een procedure inzake onvervulde aanspraken in de zin van de richtlijn in de staat van tewerkstelling, de nationale rechterlijke instantie een bepaling van het arbeidsrecht van de staat van herkomst van de werknemers die de overdracht verhindert van loonaanspraken aan een vakbond van de staat van tewerkstelling ter inning buiten toepassing moet laten, wanneer de overeenkomstige bepaling van de staat van tewerkstelling de overdracht toestaat van onvervulde loonaanspraken ter inning en derhalve de status van verzoeker aan de vakbond, waaraan alle werknemers die daarvan lid zijn hun aanspraken hebben overdragen ter inning?

               3)

               Dienen de bepalingen van Protocol nr. 30 gehecht aan het Verdrag van Lissabon aldus te worden uitgelegd dat die ook door een nationale rechterlijke instantie van een andere staat dan Polen of het Verenigd Koninkrijk in acht moeten worden genomen, wanneer het betrokken geschil een nauwe band heeft met Polen, en met name wanneer het op de arbeidsovereenkomsten toepasselijke recht, het Poolse recht is? Anders gezegd: verhindert het Protocol dat een Finse rechterlijke instantie vaststelt dat Poolse wettelijke of bestuursrechtelijke voorschriften, praktijken of maatregelen in strijd zijn met de in het Handvest neergelegde grondrechten, vrijheden en beginselen?

               4)

               Dient artikel 14, lid 2, van de Rome-1-verordening, met inachtneming van artikel 47 van het Handvest, aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de toepassing van een nationale regeling van een lidstaat die een verbod op de overdracht van uit een arbeidsverhouding voortvloeiende aanspraken en vorderingen bevat?

               5)

               Dient artikel 14, lid 2, van de Rome-1-verordening aldus te worden uitgelegd dat het recht dat de overdracht van uit een arbeidsovereenkomst voortvloeiende aanspraken beheerst het recht is dat volgens de Rome-1-verordening van toepassing is op de betrokken arbeidsovereenkomst, ongeacht of de inhoud van een afzonderlijke aanspraak ook wordt geraakt door bepalingen van een ander recht?

               6)

               Dient artikel 3 van richtlijn 96/71, gelezen in samenhang met de artikelen 56 VWEU en 57 VWEU, aldus te worden uitgelegd dat het begrip minimumloon het basisuurloon overeenkomstig de loongroep, het garantieloon voor stukwerk, het vakantiegeld, de vaste dagvergoeding en de vergoeding voor de dagelijkse reis naar het werk omvat, zoals deze arbeidsvoorwaarden zijn neergelegd in een, in het kader van de bijlage bij de richtlijn in aanmerking komende, algemeen verbindend verklaarde cao?

                           6.1)

                           Dienen de artikelen 56 VWEU en [57 VWEU] en/of artikel 3 van richtlijn 96/71 aldus te worden uitgelegd dat zij lidstaten als zogenoemde gaststaat verhinderen om in hun nationale regelgeving (algemeen verbindende cao) aan dienstverleners uit een andere lidstaat de verplichting op te leggen om aan op hun grondgebied ter beschikking gestelde werknemers reistijdvergoedingen en dagvergoedingen te betalen, in aanmerking nemende dat volgens die nationale regelgeving de ter beschikking gestelde werknemer gedurende de gehele periode van terbeschikkingstelling geacht wordt in het kader van een dienstreis aan het werk te zijn, hetgeen hem recht geeft op reistijdvergoedingen en dagvergoedingen?

                           6.2)

                           Dienen de artikelen 56 VWEU en 57 VWEU en/of artikel 3 van richtlijn 96/71 aldus te worden uitgelegd dat zij niet toestaan dat een nationale rechterlijke instantie de eventuele door een vennootschap uit een andere lidstaat in de staat van herkomst gemaakte en toegepaste indeling in loongroepen weigert te erkennen?

                           6.3)

                           Dienen de artikelen 56 VWEU en 57 VWEU en/of artikel 3 van richtlijn 96/71 aldus te worden uitgelegd dat zij toestaan dat een werkgever uit een andere lidstaat rechtsgeldig en bindend voor de rechterlijke instantie van de staat van tewerkstelling de werknemers inschaalt in loongroepen, wanneer hetgeen is vereist in een algemeen verbindende cao van de staat van tewerkstelling resulteert in een andere inschaling in loongroepen, of kan de gastlidstaat waar de werknemers van een dienstverlener uit een andere lidstaat ter beschikking zijn gesteld, aan de dienstverlener voorschriften opleggen betreffende de criteria voor de inschaling van werknemers in loongroepen?

                           6.4)

                           Moeten voor de uitlegging van artikel 3 van richtlijn 96/71, gelezen in samenhang met de artikelen 56 VWEU en 57 VWEU, logies, waarvoor de werkgever op grond van de in vraag 6 bedoelde cao de kosten moet dragen, en de maaltijdbonnen die de dienstverlener overeenkomstig de arbeidsovereenkomst verstrekt, worden beschouwd als een vergoeding voor de kosten die voortvloeien uit de terbeschikkingstelling of vallen zij onder het begrip minimumloon in de zin van artikel 3, lid 1?

                           6.5)

                           Kan artikel 3 van richtlijn 96/71, juncto de artikelen 56 VWEU en 57 VWEU, aldus worden uitgelegd dat een algemeen verbindende cao van de staat van tewerkstelling voor de uitlegging van de kwestie betreffende stukwerkloon, reistijdvergoeding en dagvergoedingen door vereisten van openbare orde als gerechtvaardigd is te beschouwen?

      (1)  Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (PB L 18, blz. 1).


title: Hogere voorziening, op 22 maart 1997 ingesteld door Union française de l'express (UFEX, vroeger Syndicat français de l'express international, "SFEI"), DHL International en CRIE tegen het arrest, op 15 januari 1997 in zaak T-77/95 tussen SFEI e.a. en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer) (Zaak C-119/97 P)

text:
Nr. C 142/ 14         NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10 . 5 . 97
pese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslis                      uitgelegd dat daaronder valt een bedrijfspensioenfonds
sing over de navolgende vraag:                                                in de zin van de „Wet betreffende verplichte deelne
                                                                              ming in een bedrijfspensioenfonds "?
Kan een lidstaat, gelet op artikel 39 van de samenwer
kingsovereenkomst tussen de Europese Economische Ge                     4 . Moeten de artikelen 86 en 90 van het EG-Verdrag, in
meenschap en de Democratische Volksrepubliek Algerije,                        onderlinge samenhang bezien, aldus worden uitgelegd
goedgekeurd bij Verordening ( EEG ) nr. 2210/78 ('), tege                    dat er sprake is van een schending van deze bepalingen
moetkomingen aan gehandicapten ( in casu de tegemoetko                       wanneer de overheid een bedrijfspensioenfonds een ex
mingen bedoeld in de Belgische wet van 27 februari 1987 )                     clusief recht toekent, dat er toe leidt dat de vrijheid
weigeren aan een Algerijnse gehandicapte die niet zelf in                     om een pensioenregeling bij een particuliere verzeke
België heeft gewerkt, wanneer deze persoon in België ver                     raar onder te brengen ernstig wordt beperkt ?
blijft met haar echtgenoot, een Algerijns onderdaan met
een Belgisch ouderdomspensioen ?
(') PB nr. L 263 van 27. 9 . 1978 , blz . 1 .
                                                                         Hogere voorziening, op 22 maart 1997 ingesteld door
                                                                         Union frangaise de l'express (UFEX, vroeger Syndicat
                                                                         francais de l'express international, „ SFEI "), DHL Interna
                                                                         tional en CRIE tegen het arrest, op 15 januari 1997 in
                                                                         zaak T-77/95 tussen SFEI e.a. en Commissie van de Euro
Verzoeken van het kantongerecht te Roermond van                          pese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
18 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in de gedin                eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Derde
gen tussen Brentjens' Handelsonderneming BV en Stichting                                              Kamer )
  Bedrijfspensioenfonds voor de handel in bouwmaterialen                                       ( Zaak C-l 19/97 P)
           ( Zaken C-115/97, C-116/97 en C-117/97)                                                ( 97/C 142/30 )
                         ( 97/C 142/29 )
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         is op 22 maart 1997 hogere voorziening ingesteld door
Het kantongerecht te Roermond heeft bij beschikkingen                    Union fran^aise de l'express ( UFEX, vroeger Syndicat fran
van 18 maart 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                 cais de l'express international „ SFEI "), gevestigd te Roissy
Justitie op 20 maart 1997, in de gedingen tussen Brentjens '             CDG ( Frankrijk ), DHL International, gevestigd te Roissy
Handelsonderneming BV en Stichting Bedrijfspensioen                     ( Frankrijk ) en CRIE, gevestigd te Asnières ( Frankrijk ), ver
fonds voor de handel in bouwmaterialen, het Hof van Jus
                                                                         tegenwoordigd door E. Morgan de Rivery, advocaat te Pa
titie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                     rijs, en J. Derenne, advocaat te Brussel en te Parijs, domi
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                       cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A.
                                                                         Schmitt, avenue Guillaume 62, tegen het arrest, op 15 ja
1 . Moet artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag aldus wor              nuari 1997 in zaak T-77/95 tussen SFEI e.a . en Commissie
     den uitgelegd dat er sprake is van een overeenkomst of              van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Ge
     een besluit van een ondernemersvereniging of onderne               recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
     mingen, welke de mededinging beperkt of de handel                   ( Derde Kamer ).
     tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt, een en ander
     zoals bedoeld in artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag,           Requirante concludeert dat het den Hove behage :
     wanneer sociale partners binnen een bepaalde bedrijfs
     tak afspraken maken over pensioenen, inhoudende dat                 — te vernietigen het arrest van het Gerecht van 15 januari
     er voor de gehele bedrijfstak één bedrijfspensioenfonds                  1997 in zaak T-77/95 ('), SFEI e.a./Commissie;
     wordt opgericht, bij welk pensioenfonds in beginsel
     alle werknemers werkzaam binnen de bedrijfstak ver                 — overeenkomstig artikel 54 van 's Hofs Statuut, de zaak
     plicht zullen worden aangesloten en welk pensioen                       zelf af te doen;
     fonds het alleenrecht zal verkrijgen op het beheer van
     de in de bedrijfstak bijeengebrachte pensioengelden ?
                                                                         — subsidiair, indien het Hof niet zelf de zaak afdoet, de
                                                                              zaak te verwijzen naar een anders samengestelde ka
2 . Moeten de artikelen 3 , onder g ), 5 en 85 van het EG                    mer van het Gerecht;
     Verdrag, in onderlinge samenhang, aldus worden uit
     gelegd dat er sprake is van schending van deze artike              — de Commissie te verwijzen in de kosten, subsidiair, in
     len wanneer de overheid de deelneming aan één be                        geval het Hof de zaak niet afdoet, de kosten aan te
     drijfspensioenfonds, zoals onder 1 omschreven, voor                      houden .
     bedrijven binnen een bepaalde bedrijfstak verplicht
     stelt ?
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
3 . Moet het begrip „ onderneming ", zoals bedoeld in de                 — Verdraaiing van de bestreden beschikking: het Gerecht
     mededingingsbepalingen van het EG-Verdrag ( arti                        heeft de bestreden beschikking verdraaid, waar het uit
     kelen 85—94 van het EG-Verdrag ), aldus worden                           sluitend verwijst naar het communautair belang als
 ---pagebreak--- 10 . 5 . 97            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr. C 142/ 15
     enige autonome grond voor de bestreden beschikking,                  Verzoek van de Court of Appeal te Londen van 26 oktober
     hoewel deze term nergens in de beschikking is ge                    1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     bruikt, en overigens niets in de motivering van de be               Upjohn Ltd en 1 . de bij de Medicines Act 1968 ingestelde
     streden beschikking erop wijst, dat de Commissie zou                 vergunningverlenende instantie ( Licensing Authority ), 2 . de
     zijn overgegaan tot afweging van de criteria die voor                Secretary of State for Health, 3 . de Secretary of State for
     de beoordeling van een dergelijk communautair belang                 Wales, 4 . de Secretary of State for Scotland, 5 . de Minister
     zijn vastgesteld in het arrest Automec II ( 2 ) van het Ge               for Health and Social Services for Northern Ireland
     recht. Overigens verwijst de Commissie niet eens naar
     dit arrest, wat zij gewoonlijk wel doet wanneer zij zich                                       ( Zaak C-120/97)
     op een uitspraak wenst te beroepen .                                                              97/C 142/31 )
— Dwaling ten aanzien van het recht, voorzover in het
     arrest is geoordeeld, dat de Commissie haar litigieuze
     beschikking kan baseren op een verwijzing naar een                   De Court of Appeal te Londen heeft bij beschikking van
     andere beschikking.                                                  26 oktober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                          Justitie op 24 maart 1997, in het geding tussen Upjohn
— Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag.                           Ltd en 1 . de bij de Medicines Act 1968 ingestelde vergun
                                                                          ningverlenende instantie ( Licensing Authority), 2 . de
                                                                          Secretary of State for Health, 3 . de Secretary of State for
— Ontbreken van rechtsgrondslag: het Gerecht is niet                      Wales, 4 . de Secretary of State for Scotland, 5 . de Minister
     overgegaan tot de essentiële opzoekingen, op grond                   for Health and Social Services for Northern Ireland, het
     waarvan het in staat zou zijn geweest te onderzoeken                 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
     of het tot de conclusie kon komen dat requirante ten                 zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     onrechte stelt dat La Poste kon doorgaan met kruis                  vragen :
     subsidiëring bij ontbreken van beroep van derden op
     haar net, en dus te onderzoeken of wettelijke gronden
     aanwezig waren om toepassing te maken van artikel 86
     van het EG-Verdrag of van het communautair belang.                   1 . Moet Richtlijn 65/65/EEG van de Raad ('), zoals ge
                                                                               wijzigd, gelet op het Gemeenschapsrecht in het alge
                                                                               meen, aldus worden uitgelegd, dat de nationale rechter
— Dwaling ten aanzien van het recht, voorzover het Ge
                                                                               bij zijn uitspraak over de verenigbaarheid met het Ge
     recht op basis van de processtukken niet op regelma
                                                                               meenschapsrecht van een beschikking van de vergun
     tige wijze tot de conclusie kon komen , dat de Commis
                                                                               ningverlenende instantie ( Licensing Authority ) van een
     sie kon vaststellen dat de inbreuken waren beëindigd.
                                                                               lidstaat tot intrekking van de vergunning van de fabri
                                                                               kant van een geneesmiddel, verplicht is te beslissen of
— Schending van de rechtsregels betreffende de beoorde                        deze beschikking al dan niet juist is, indien deze ver
     ling van het communautair belang: om het communau                        gunningverlenende instantie in redelijkheid op basis
     tair belang te kunnen beoordelen was de Commissie                         van de beschikbare gegevens tot een andere beslissing
     verplicht over te gaan tot een afweging van de beoor                     had kunnen komen ?
     delingscriteria vastgesteld in de communautaire recht
     spraak, met name in het arrest Automec II . Waar het
      Gerecht heeft vastgesteld, dat de Commissie bij die be
     oordeling rekening kan houden met andere relevante                   2 . Indien op de eerste vraag moet worden geantwoord,
     elementen, en uitsluitend met die andere relevante ele                   dat de beschikking van de bevoegde autoriteit juist is,
      menten waarop zij zich wenst te baseren, heeft het Ge                   moet de nationale rechter dan op grond van het Ge
      recht de Commissie van deze verplichting vrijgesteld .                   meenschapsrecht deze vraag uitsluitend beantwoorden
                                                                               op basis van de gegevens waarover de bevoegde autori
                                                                               teit beschikte, of is hij verplicht ook de relevante gege
— Schending van artikel 86 van het EG-Verdrag, in sa                          vens in aanmerking te nemen die na de beschikking
      menhang met de artikelen 3 , onder g ), 89 en 155 van                    aan het licht zijn gekomen ?
      het EG-Verdrag.
— Schending van de algemene beginselen van Gemeen
      schapsrecht ( beginsel van behoorlijk bestuur; beginsel             3 . Mocht de Licensing Authority de vergunning intrekken
      van gelijkheid en non-discriminatie; beginselen van                      terwijl het haar bekend was dat het Comité voor far
      rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen ).                               maceutische specialiteiten op het punt stond een advies
                                                                               uit te brengen om de vergunning te handhaven ?
— Dwaling ten aanzien van het recht bij de toepassing
      van het begrip misbruik van bevoegdheid.                            (') Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betref
                                                                              fende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
(') PB nr. C 54 van 22 . 2 . 1997, blz . 20 .
                                                                              bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten ( zoals gewij
                                                                              zigd ) ( PB nr. L 22 van 9 . 2 . 1965 , blz . 369 ).
(2 ) Arrest van 18 september 1992, zaak T-24/90 , Automec Sri/
     Commissie, Jurispr. 1992, blz . 11-2223 .


title: Zaak C-492/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — Traum EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 138, lid 1 — Vrijstellingen voor intracommunautaire handelingen — Afnemer die niet voor btw-doeleinden is geregistreerd — Verplichting voor de verkoper om de authenticiteit van de handtekening van de afnemer of van diens vertegenwoordiger aan te tonen — Evenredigheidsbeginsel, rechtszekerheidsbeginsel en vertrouwensbeginsel — Rechtstreekse werking)

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/11

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — Traum EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-492/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 138, lid 1 - Vrijstellingen voor intracommunautaire handelingen - Afnemer die niet voor btw-doeleinden is geregistreerd - Verplichting voor de verkoper om de authenticiteit van de handtekening van de afnemer of van diens vertegenwoordiger aan te tonen - Evenredigheidsbeginsel, rechtszekerheidsbeginsel en vertrouwensbeginsel - Rechtstreekse werking))
   (2014/C 439/15)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Traum EOOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Dictum

               1)

               De artikelen 138, lid 1, en 139, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/88/EU van de Raad van 7 december 2010, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich in omstandigheden als in het hoofdgeding ertegen verzetten dat de belastingdienst van een lidstaat het recht op vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde voor een intracommunautaire levering weigert op grond dat de afnemer niet in een andere lidstaat voor doeleinden ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde was geregistreerd en de leverancier niet heeft aangetoond dat de handtekening op de documenten die zijn overgelegd tot staving van zijn aangifte van de volgens hem vrijgestelde levering authentiek is en evenmin dat de persoon die deze documenten namens de afnemer heeft ondertekend, vertegenwoordigingsbevoegd was, hoewel de bewijsstukken ter verkrijging van het recht op vrijstelling die de leverancier heeft overgelegd tot staving van zijn aangifte, in overeenstemming waren met de in het nationale recht vastgestelde lijst van aan deze dienst te overhandigen documenten en door deze dienst aanvankelijk als bewijsstukken zijn aanvaard, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

               2)

               Artikel 138, lid 1, van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/88, moet aldus worden uitgelegd dat het rechtstreekse werking heeft, zodat belastingplichtigen zich voor de nationale rechter jegens de staat op deze bepaling kunnen beroepen teneinde vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde voor een intracommunautaire levering te verkrijgen.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak F-59/08: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 oktober 2008 — Klug/EMEA

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/60

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 oktober 2008 — Klug/EMEA
   (Zaak F-59/08) (1)

   (2008/C 313/112)

      Procestaal: Duits

   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008, blz. 62.


title: Zaak T-395/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juni 2007 — Multikauf Warenhandelsgesellschaft/BHIM — DEMO Holding (webmulti)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/44

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juni 2007 — Multikauf Warenhandelsgesellschaft/BHIM — DEMO Holding (webmulti)
   (Zaak T-395/05) (1)

   (2007/C 199/85)

      Procestaal: Duits

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 48 van 25.2.2006.


title: Zaak C-416/14: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 17 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria regionale di Mestre-Venezia — Italië) — Fratelli De Pra SpA, SAIV SpA/Agenzia Entrate — Direzione Provinciale Ufficio Controlli Belluno, Agenzia Entrate — Direzione Provinciale Ufficio Controlli Vicenza (Prejudiciële verwijzing — Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten — Richtlijnen 2002/19/EG, 2002/20/EG, 2002/21/EG en 2002/22/EG — Vrij verkeer van eindapparatuur voor mobiele telecommunicatie via de ether — Richtlijn 1999/5/EG — Belasting op het gebruik van apparatuur — Algemene machtiging of vergunning voor gebruik — Abonnementscontract ter vervanging van een algemene machtiging of vergunning — Verschil in behandeling van gebruikers met en zonder abonnementscontract)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/13

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 17 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria regionale di Mestre-Venezia — Italië) — Fratelli De Pra SpA, SAIV SpA/Agenzia Entrate — Direzione Provinciale Ufficio Controlli Belluno, Agenzia Entrate — Direzione Provinciale Ufficio Controlli Vicenza
   (Zaak C-416/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten - Richtlijnen 2002/19/EG, 2002/20/EG, 2002/21/EG en 2002/22/EG - Vrij verkeer van eindapparatuur voor mobiele telecommunicatie via de ether - Richtlijn 1999/5/EG - Belasting op het gebruik van apparatuur - Algemene machtiging of vergunning voor gebruik - Abonnementscontract ter vervanging van een algemene machtiging of vergunning - Verschil in behandeling van gebruikers met en zonder abonnementscontract))
   (2015/C 371/16)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione tributaria regionale di Mestre-Venezia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Fratelli De Pra SpA, SAIV SpA

      Verwerende partijen: Agenzia Entrate — Direzione Provinciale Ufficio Controlli Belluno, Agenzia Entrate — Direzione Provinciale Ufficio Controlli Vicenza

      Dictum

               1)

               De richtlijnen:

                           —

                           1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit, inzonderheid artikel 8,

                           —

                           2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn),

                           —

                           2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009,

                           —

                           2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn), en

                           —

                           2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/136/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009,

                     moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling betreffende heffing van een belasting als de belasting op overheidsconcessies, die voor het gebruik van eindapparatuur voor mobiele radiocommunicatie via de ether in het kader van een abonnementscontract een algemene machtiging of een vergunning en betaling van een dergelijke belasting voorschrijft, voor zover het abonnementscontract zelf als vergunning of algemene machtiging geldt en derhalve in dit verband geen enkele tussenkomst van de overheid vereist is.

               2)

               Artikel 20 van richtlijn 2002/22, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/136, en artikel 8 van richtlijn 1999/5 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich, voor de heffing van een belasting, zoals de belasting op overheidsconcessies, niet verzetten tegen gelijkstelling van een abonnementscontract voor een mobieletelefoniedienst, waarin overigens het type eindapparaat en de homologatie moet worden vermeld, met een algemene machtiging of een vergunning voor een radiotoestel.

               3)

               In een geval als in de hoofdgedingen moet het recht van de Unie, zoals dat voortvloeit uit de richtlijnen 1999/5, 2002/19, 2002/20, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, 2002/21 en 2002/22, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/136, en artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een verschillende behandeling van de gebruikers van eindapparatuur voor mobiele radiocommunicatie via de ether naargelang zij een abonnementscontract sluiten voor mobieletelefoniediensten of deze diensten verwerven in de vorm van beltegoedkaarten (eventueel oplaadbaar), in de zin dat een nationale regeling tot instelling van een belasting op overheidsconcessies enkel van toepassing is op de eerste groep.

      (1)  PB C 431 van 1.2.2014.


title: Zaak T-136/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 juni 2006 — Freiherr von Cramer-Klett en Rechtlerverband Pfronten/Commissie ( Richtlijn 92/43/EEG van Raad — Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna — Beschikking 2004/69/EG van Commissie — Lijst van gebieden van communautair belang voor alpiene biogeografische regio — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/43

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 juni 2006 — Freiherr von Cramer-Klett en Rechtlerverband Pfronten/Commissie
   (Zaak T-136/04) (1)

   („Richtlijn 92/43/EEG van Raad - Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna - Beschikking 2004/69/EG van Commissie - Lijst van gebieden van communautair belang voor alpiene biogeografische regio - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 224/93)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekers: Rasso Freiherr von Cramer-Klett (Aschau im Chiemgau, Duitsland) en Rechtlerverband Pfronten (Pfronten, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Schönfeld en L. Thum, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en B. Schima, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verweerster: Republiek Finland (vertegenwoordigers: T. Pynnä en A. Guimaraes-Purokoski, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2004/69/EG van de Commissie van 22 december 2003 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de alpiene biogeografische regio (PB 2004, L 14, blz. 21).
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekers zullen hun eigen kosten alsmede de kosten van de Commissie dragen.

               3)

               De Republiek Finland zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 190 van 24.7.2004.