11 . 11 . 95          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 299/ 1
                                                                         I
                                                                (Mededelingen)
                                                  HOF VAN JUSTITIE
                                                              HOF VAN JUSTITIE
                                              Eedaflegging door een nieuw lid van het Hof
                                                                 ( 95/C 299/01 )
             De heer Melchior Wathelet, bij besluit van de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten
             van de Europese Gemeenschappen van 13 september 1995 (') benoemd tot rechter in het Hof van
             Justitie van de Europese Gemeenschappen, heeft op 18 september 1995 de eed voor het Hof
             afgelegd .
             (') PB nr. L 233 van 30 . 9 . 1995 , blz . 88 .
             Eedaflegging door de nieuwe leden van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                               Gemeenschappen
                                                                 ( 95/C 299/02 )
             De heren André Potocki en Rui Manuel Gens de Moura Ramos, bij besluit van de Vertegenwoor
             digers van de Regeringen der Lid-Staten van 17 resp. 26 juli 1995 ( 1 ) (2 ) benoemd tot rechters in het
             Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen, hebben op 18 september 1995 de eed
             voor het Hof afgelegd .
             (') PB nr . L 172 van 22 . 7 . 1995 , blz . 23 .
             ( 2 ) PB nr . L 188 van 9 . 8 . 1995 , blz . 7 .
                        Besluiten door het Hof genomen tijdens zijn vergadering van 19 september 1995
                                                                  ( 95/C 299/03 )
              Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft tijdens zijn vergadering van
              19 september 1995 de volgende besluiten genomen :
              Toevoeging van rechter M. Wathelet
              Het Hof heeft besloten rechter M. Wathelet toe te voegen aan de Eerste en de Vijfde kamer.
 ---pagebreak--- Nr . C 299/2         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  11 . 11 . 95
             Benoeming van de kamerpresidenten
             Overeenkomstig artikel 10, lid 1 , van het Reglement voor de procesvoering heeft het Hof benoemd,
             voor een periode van een jaar aanvangend op 7 oktober 1995 :
             — D. A. O. Edward , rechter, tot president van de Eerste en de Vijde kamer,
             — G. Hirsch, rechter, tot president van de Tweede kamer,
             — J.-P. Puissochet, rechter, tot president van de Derde kamer,
             — C. N. Kakouris, rechter, tot president van de Vierde en de Zesde kamer .
             Samenstelling van de kamers
             1 . De samenstelling van de kamers is voor dezelfde periode vastgesteld als volgt:
                 Eerste kamer
                 D. A. O. Edward , kamerpresident
                 P. Jann, L. Sevón en M. Wathelet, rechters .
                 Tweede kamer
                 G. Hirsch, kamerpresident
                 G. F. Mancini en F. A. Schockweiler, rechters .
                 Derde kamer
                 J.-P . Puissochet, kamerpresident
                 J. C. Moitinho de Almeida en C. Gulmann , rechters .
                 Vierde kamer
                 C. N. Kakouris , kamerpresident
                 P. J. G. Kapteyn , J. L. Murray en H. Ragnemalm , rechters
                 Vijfde kamer
                 D. A. O. Edward , kamerpresident
                 J.-P . Puissochet, J. C. Moitinho de Almeida , C. Gulmann, P. Jann , L. Sevón en M. Wathelet,
                 rechters
                 Zesde kamer
                 C. N. Kakouris, kamerpresident
                 G. Hirsch, G. F. Mancini , F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murrav en H. Ragnemalm,
                 rechters .
             2 . Voor elke zaak die hun wordt toegewezen, bestaan de Eerste en de Vierde kamer (waaraan vier
                 rechters zijn toegevoegd ) uit de president, de rechter-rapporteur en een derde rechter,
                 aangewezen volgens de volgorde op een lijst waarop de namen naar anciënniteit zijn gerangschikt
                 en waarvan het begin bij iedere algemene vergadering met één naam verspringt.
             3 . Ter bepaling van de vijf rechters die zitten voor elke zaak die toegewezen is aan een grote kamer,
                 dat wil zeggen de Vijfde en de Zesde ( aan elk waarvan zeven rechters zijn toegevoegd ), wordt
                 voor het gerechtelijk jaar een lijst opgesteld . Deze lijst bevat de namen van alle rechters die deel
                 uitmaken van de kamer, met uitzonderling van de president, in na te noemen volgorde :
                 a ) de rechters van de kleine kamer van vier rechters, in volgorde van anciënniteit,
                 b ) de rechters van de andere kleine kamer in dezelfde volgorde .
 ---pagebreak--- 11 . 11 . 95        I NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 299/3
                 Voor elke zaak bestaat de grote kamer uit:
                 — de president
                 — de rechter-rapporteur
                 — drie rechters , aangewezen volgens de volgorde op de lijst, waarvan het begin bij iedere
                       algemene vergadering met één naam verspringt.
                 Indien een of meer rechters verhinderd zijn , geschiedt hun vervanging volgens de volgorde op de
                 lijst. Bij verhindering van de president van de grote kamer, dient hij echter bij voorkeur te worden
                 vervangen door de president van de kleine kamer .
                 Wanneer het Hof of de kamer van oordeel is , dat meerdere zaken te zamen moeten worden beslist
                 ( ongeacht of zij al dan niet formeel zijn gevoegd ), is de samenstelling van het Hof of de kamer die
                 welke bepaald is voor de zaak die als eerste in de algemene vergadering is gebracht .
             4 . Voor de periode tot en met 6 oktober 1996 luiden bovenbedoelde lijsten als volgt:
                 Eerste kamer
                 ( President : D. A. O. Edward )
                 P. Jann,
                 L. Sevón en
                 M. Wathelet, rechters
                  Vierde kamer
                 ( President: C. N. Kakouris )
                 P. J. G. Kapteyn ,
                 J. L. Murray en
                 H. Ragnemalm, rechters
                  Vijfde Kamer
                  ( President : D. A. O. Edward )
                  P. Jann
                  L. Sevón ,
                  M. Wathelet,
                 J. C. Moitinho de Almeida ,
                  C. Gulmann en
                  J.-P . Puissochet, rechters
                  Zesde Kamer
                   ( President : C. N. Kakouris )
                  P. J. G. Kapteyn,
                  J. L. Murray,
                   H. Ragnemalm,
                   G. F. Mancini ,
                   F. A. Schockweiler en
                   G. Hirsch , rechters .
              Benoeming van de eerste advocaat-generaal
              Overeenkomstig artikel 10, lid 1 , van het Reglement voor de procesvoering heeft het Hof, voor een
              periode van een jaar aanvangend op 7 oktober 1995 , de heer G. Tesauro benoemd tot eerste
              advocaat-generaal .


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde kamer) van 28 maart 1996 in zaak C-243/94 (verzoek van het Sozialgericht Stuttgart om een prejudiciële beslissing): A. Rincón Moreno tegen Bundesanstalt für Arbeit (Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Gezinsbijslagen - Artikel 74 van Verordening (EEG) nr. 1408/71)

text:
6 . 7. 96           I NL |                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 197/1
                                                                  I
                                                            (Mededelingen)
                                                HOF VAN JUSTITIE
                                                          HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                  (EEG) nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983, zoals
                          ( Zesde kamer)                              gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3427/89 van de Raad
                                                                      van 30 oktober 1989, moet aldus worden uitgelegd, dat de
                      van 28 maart 1996                               uitdrukking „ werkloze werknemer (. . .) die krachtens de
in zaak C-243/94 ( verzoek van het Sozialgericht Stuttgart            wettelijke regeling van een Lid-Staat werkloosheidsuitke
om een prejudiciële beslissing): A. Rincón Moreno tegen               ring geniet " ook ziet op bij de bevoegde nationale instantie
                  Bundesanstalt für Arbeit ( 1 )                      ingeschreven werklozen wier recht op werkloosheidsuitke
(Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Gezins                ring is geschorst wegens een vergoeding die hun door de
bijslagen — Artikel 74 van Verordening (EEG) nr. 1408/                werkgever is betaald omdat hun dienstbetrekking zonder
                                  71 )                                inachtneming van de opzeggingstermijn is beëindigd, of
                                                                      wegens hun tijdelijke uitsluiting van het recht op werkloos
                           ( 96/C 197/01 )                            heidsuitkering, wanneer zij tijdens deze periode van uitslui
                                                                      ting krachtens de wettelijke regeling van de bevoegde Staat
                       (Procestaai: Duits)                            zijn gedekt tegen de risico 's van ziekte en ongeval.
                                                                      (') PB nr. C 304 van 29 . 10 . 1994 .
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-243/94, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Sozialgericht
Stuttgart ( Duitsland ), in het aldaar aanhangig geding tussen                         ARREST VAN HET HOF
A. Rincón Moreno en Bundesanstalt für Arbeit, om een
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 74 van                                 (Vijfde Kamer)
Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 van de Raad van 14 juni                                   van 28 maart 1996
 1971 betreffende de toepassing van de sociale-zekerheids
regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun             in zaak C-l 60/95 : Commissie van de Europese Gemeen
gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen                          schappen tegen Helleense Republiek ( 1 )
 ( PB 1971 , L 149 , blz . 2 ), zoals gewijzigd en bijgewerkt bij      (Niet-nakoming — Niet-omzetting van Richtlijn 91/156/
Verordening ( EEG ) nr . 2001/83 van de Raad van 2 juni                                   EEG — Afvalstoffen)
 1983 ( PB 1983 , L 230, blz. 6 ), zoals gewijzigd bij Veror                                   96/C 197/02 )
dening ( EEG ) nr . 3427/89 van de Raad van 30 oktober 1989
 ( PB 1989, L 331 , blz. 1 ), heeft het Hof ( Zesde kamer ),
 samengesteld als volgt: C. N. Kakouris (rapporteur ), kamer                              (Procestaai: Grieks)
president, F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray
en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: M. B.                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 Elmer; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op                                de Jurisprudentie van het Hof)
 28 maart 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
 als volgt:
                                                                      In zaak C-160/95 , Commissie van de Europese Gemeen
                                                                      schappen (gemachtigde : M. Kontou-Durande ) tegen Hel
Artikel 74 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad              leense Republiek (gemachtigden: I. Galani-Maragkoudaki
 van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale           en E. Skandalou), betreffende een verzoek om vast te stellen
zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, als             dat de Helleense Republiek, door niet binnen de gestelde
 mede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap              termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
 verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening           te stellen of aan de Commissie mee te delen, die nodig zijn


title: Zaak C-355/00: Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis (Vĳfde kamer, bestaande uit drie rechters) van 31 juli 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen naamloze vennootschap "FRESKOT (Pluimvee- en Handelsbedrĳf) A.E." en Griekse Staat

text:
C 335/38                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25.11.2000
Verzoek van het Vakuutusoikeus van 18 januari 2000 om                     (3) Bij een ontkennend antwoord op de tweede vraag: Maakt
een prejudiciële beslissing in de zaak Pirkko Aulikki                           die betaling niettemin deel uit van de maatstaf van
                                 Niemi                                          heffing, omdat zij de tegenprestatie (of een gedeelte van
                                                                                de tegenprestatie) voor een handeling vormt?
                           (Zaak C-351/00)
                                                                          (1) Zesde richtlijn van de Raad 77/388/EEG van 17 mei 1977
                                                                              betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                           (2000/C 335/65)                                    inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                              over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
                                                                              13.6.1977, blz. 1).
Het Vakuutusoikeus heeft bij beschikking van 18 januari 2000,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 september
2000, in de zaak Pirkko Aulikki Niemi, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                          Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis
                                                                          (Vijfde kamer, bestaande uit drie rechters) van 31 juli
Valt de in de valtion eläkelaki (Finse rijkspensioenwet) bedoelde
                                                                          2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
regeling betreffende de arbeidspensioenen binnen de werkings-
                                                                          naamloze vennootschap „FRESKOT (Pluimvee- en Han-
sfeer van artikel 141 EG of binnen de wrkingssfeer van richtlijn
                                                                                delsbedrijf) A.E.” en Griekse Staat
79/7/EEG (1) van de Raad?
                                                                                (Zaak C-355/00)
( 1) Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffen-
     de de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke                            (2000/C 335/67)
     behandeling van mannen en vrouwen op het Gebied van de
     sociale zekerheid, PB L 6 van 10 januari 1979, blz. 24.              Het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis (Vijfde kamer, be-
                                                                          staande uit drie rechters) heeft bij beschikking van 31 juli
                                                                          2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                          26 september 2000, in het geding tussen naamloze vennoot-
                                                                          schap „FRESKOT (Pluimvee- en Handelsbedrijf) A.E.” en Griek-
                                                                          se Staat, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                          vraag:
Verzoek van het VAT and Duties Tribunal, Manchester                       Is de heffing van de in de motivering bedoelde verzekeringspre-
Tribunal Centre, van 8 september 2000 om een prejudi-                     mie, waaraan de inheemse landbouwproducten en -bijproduc-
ciële beslissing in het geding tussen Keeping Newcastle                   ten van plantaardige en dierlijke oorsprong en van de visserij
       Warm en Commissioners of Customs and Excise                        onderworpen zijn, die wordt geïnd en als inkomen wordt
                                                                          toegekend aan de bevoegde economische overheidsdienst,
                           (Zaak C-353/00)                                wegens het beoogde doel, namelijk het opzetten en uitvoeren
                                                                          van programma’s voor de actieve bescherming ven de verzeke-
                                                                          ring van de productie en het kapitaal van landbouwbedrijven,
                           (2000/C 335/66)                                in strijd met de bepalingen van het recht van de Europese Unie
                                                                          betreffende het vrije verkeer van goederen (artikel 28), het
                                                                          gemeenschappelijk landbouwbeleid (artikelen 38, 39 en 40),
Het VAT and Duties Tribunal, Manchester Tribunal Centre,                  het vrij verrichten van diensten (artikelen 59 en 60) en de
heeft bij beschikking van 8 september 2000, ingekomen ter                 toegelaten steunmaatregelen van de staten (artikel 92), en met
griffie van het Hof van Justitie op 25 september 2000, in het             de bepalingen van de Eerste richtlijn (73/239/EEG) van de
geding tussen Keeping Newcastle Warm en Commissioners of                  Raad van 24 juli 1973?
Customs and Excise, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
(1) Is een betaling van de Energy Grants Action Agency aan
       verzoekster, die deze ontvangt in verband met een                  Verzoek van het Tribunal de commerce de Foix van
       energieadvies aan een daarvoor in aanmerking komende               25 september 2000 om een prejudiciële beslissing in
       huisbewoner, een subsidie in de zin van artikel 11 A,              het geding tussen Réunion des assureurs maladie en
       lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn van de Raad                                              J.M. Laboup
       (77/388/EEG)? (1)
                                                                                (Zaak C-359/00)
(2) Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag: Houdt
       die betaling ook rechtstreeks verband met de prijs van                                     (2000/C 335/68)
       het verstrekken van energieadvies, zodat zij op grond
       van de slotwoorden van artikel 11 A, lid 1, sub a, deel            Het Tribunal de commerce de Foix heeft bij beschikking van
       uitmaakt van de maatstaf van heffing voor die handeling?           25 september 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van


title: Zaak T-4/12: Beroep ingesteld op 3 januari 2012 — Olive Line International/BHIM — Carapelli Firenze (Maestro de Oliva)

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/24

         Beroep ingesteld op 3 januari 2012 — Olive Line International/BHIM — Carapelli Firenze (Maestro de Oliva)
   (Zaak T-4/12)
   2012/C 89/42
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Olive Line International, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Aznar Alonso, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Carapelli Firenze SpA [Tavarnelle Val di Pesa (Firenze), Italië]

      Conclusies

   Verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               onderhavig beroep gegrond te verklaren en te verklaren dat de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 september 2011 (zaak R 1612/2010-2), waarbij de in oppositieprocedure nr. B 1344995 gewezen beslissing van de oppositieafdeling van het BHIM van 20 juli 2010 is vernietigd en het verzoek om inschrijving van internationaal merk nr. 938 133 als gemeenschapsmerk is afgewezen voor een deel van de waren van de klassen 29 en 30 waarvoor om inschrijving was verzocht, niet in overeenstemming is met verordening nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (thans verordening nr. 297/2009);

               —

               de verwerende partij, en in voorkomend geval interveniënte, te verwijzen in alle kosten van de procedure en in de kosten van de administratieve fases van oppositie en beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met woordelement „Maestro de Oliva” voor waren van de klassen 29 en 30

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Carapelli Firenze SPA.

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „MAESTRO” voor waren van de klassen 29 en 30

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en afwijzing van het verzoek voor een deel van de waren waarvoor om inschrijving is verzocht

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 15, lid 1, sub a, en de daarmee samenhangende bepalingen van verordening nr. 207/2009, aangezien het gebruik dat de verwerende partij van het oppositiemerk maakt een bewuste wijziging inhoudt van dit oppositiemerk zoals dit oorspronkelijk is ingeschreven, en het onderscheidend vermogen van het merk „MAESTRO” zodoende wezenlijk wordt gewijzigd, en schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien er geen gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken bestaat


title: Zaak C-407/00: Beroep, op 8 november 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
27.1.2001              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 28/13
Beroep, op 8 november 2000 ingesteld door Commissie                 Beroep, op 8 november 2000 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-                 van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                              tenrijk                                                             Duitsland
                                                                                (Zaak C-408/00)
                         (Zaak C-407/00)
                                                                                (2001/C 28/23)
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                          (2001/C 28/22)                            op 8 november 2000 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                                                                    Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                    vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is          de Commissie, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
op 8 november 2000 beroep ingesteld tegen Republiek                 C. Gómez de la Cruz, lid van de dienst van de Commissie,
Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-              Centre Wagner C 254, Kirchberg.
pen, vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie, Centre
Wagner C 254, Kirchberg.                                            1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door er
                                                                          niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te
                                                                          hebben getroffen die nodig zijn om te voldoen aan
                                                                          richtlijn 97/11/EG (1) van de Raad van 3 maart 1997
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de
                                                                          milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en par-
                                                                          ticuliere projecten, althans door niet al deze maatregelen
1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet              aan de Commissie te hebben medegedeeld, de krachtens
      binnen de gestelde termijn de nodige maatregelen te                 deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
      hebben genomen om te voldoen aan richtlijn 96/82/EG                 nagekomen;
      van de Raad van 9 december 1996 (1) betreffende de
      beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij        2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.
      gevaarlijke stoffen zijn betrokken, in het bijzonder de
      artikelen 11 en 12 ervan, de krachtens het EG-Verdrag
      op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;            Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
2.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.            die in zaak C-407/00 (2); de omzettingstermijn is op 14 maart
                                                                    verstreken.
                                                                    (1) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.
Middelen en voornaamste argumenten                                  (2) Zie blz. 13 van dit Publicatieblad.
Op grond van de bindende kracht die richtlijnen volgens
artikel 249; derde alinea, EG hebben, en op grond van
artikel 10, eerste alinea, EG moeten de lidstaten waarvoor de
richtlijn is bestemd, de daarin aangegeven doelstellingen
binnen de gestelde termijn verwezenlijken. Deze termijn is in       Beroep, op 10 november 2000 ingesteld door Koninkrijk
casu verstrekken op 3 februari 1999, doch tot dusver zijn in        Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
Oostenrijk nog niet alle — door de deelstaten te treffen —                                            pen
uitvoeringsmaatregelen van de artikelen 11 en 12 van de
richtlijn vastgesteld.                                                                        (Zaak C-409/00)
                                                                                (2001/C 28/24)
(1) PB 1997, L 10, blz. 13.
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                    op 10 november 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                    van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje,
                                                                    vertegenwoordigd door M. López-Monı́s Gallego, abogado del
                                                                    Estado, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse
                                                                    ambassade, Boulevard E. Servais 4-6.


title: Zaak C-254/10 P: Beschikking van het Hof van 3 maart 2011 — Centre de Coordination Carrefour SNC/Europese Commissie (Hogere voorziening — Steunregeling ten gunste van in België gevestigde coördinatiecentra — Voorwaarden voor ontvankelijkheid van beroep tot nietigverklaring — Begrip „procesbelang” — Gezag van gewijsde)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/8

         Beschikking van het Hof van 3 maart 2011 — Centre de Coordination Carrefour SNC/Europese Commissie
   (Zaak C-254/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Steunregeling ten gunste van in België gevestigde coördinatiecentra - Voorwaarden voor ontvankelijkheid van beroep tot nietigverklaring - Begrip „procesbelang” - Gezag van gewijsde)
   2011/C 252/14
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Centre de Coordination Carrefour SNC (vertegenwoordigers: X. Clarebout, C. Docclo en M. Pittie, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Urraca Caviedes, en J.-P. Keppenne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 18 maart 2010 — Centre de Coordination Carrefour/Commissie (T-94/08), waarbij niet-ontvankelijk is verklaard het beroep van rekwirante tot nietigverklaring van beschikking 2008/283/EG van de Commissie van 13 november 2007 betreffende de door België ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van in België gevestigde coördinatiecentra en tot wijziging van beschikking 2003/757/EG (PB 2008, L 90, blz. 7) — Voorwaarden voor ontvankelijkheid van beroep tot nietigverklaring — Begrip „procesbelang” — Gezag van gewijsde

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Het Centre de Coordination Carrefour SNC wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: Zaak T-42/17: Beroep ingesteld op 25 januari 2017 — VR-Bank Rhein-Sieg/GAR

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/38

         Beroep ingesteld op 25 januari 2017 — VR-Bank Rhein-Sieg/GAR
   (Zaak T-42/17)
   (2017/C 078/52)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: VR-Bank Rhein-Sieg (Siegburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Berger en K. Rübsamen, advocaten)

      Verwerende partij: gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

      Conclusies

               —

               het besluit van de gemeenschappelijke afwikkelingsraad van 15 april 2016 betreffende de in 2016 vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (SRB/ES/SRF/2016/06) en het besluit van de gemeenschappelijke afwikkelingsraad van 20 mei 2016 betreffende de aanpassing van de in 2016 vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds, ter aanvulling van het besluit van de raad van 15 april 2016 betreffende de in 2016 vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (SRB/ES/SRF/2016/13), nietig verklaren voor zover zij verzoeksters bijdrage betreffen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan, die in wezen identiek zijn aan of overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-14/17, Landesbank Baden-Württemberg/GAR.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 maart 2000 in zaak C-386/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 93/104/EG — Organisatie van arbeidstĳd — Niet-uitvoering")

text:
C 149/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            27.5.2000
                      ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                           (Tweede kamer)                                                           van 14 maart 2000
                          van 9 maart 2000                                  in gevoegde zaken C-102/98 en C-211/98 (verzoeken van
                                                                            het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing):
                                                                            I. Kocak tegen Landesversicherungsanstalt Oberfranken
in zaak C-386/98: Commissie van de Europese Gemeen-                         und Mittelfranken (C-102/98) en R. Örs tegen Bundes-
             schappen tegen Italiaanse Republiek (1)                                           knappschaft (C-211/98) (1)
                                                                            („Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Besluiten van
(„Niet-nakoming — Richtlijn 93/104/EG — Organisatie
                                                                            Associatieraad — Sociale zekerheid — Verbod van discrimi-
                van arbeidstijd — Niet-uitvoering”)
                                                                            natie op grond van nationaliteit — Rechtstreekse werking
                                                                            — Draagwijdte — Wetgeving van lidstaat inzake vaststel-
                                                                            ling van geboortedatum in verband met toekenning van
                           (2000/C 149/02)                                  socialeverzekeringsnummer en verlening van ouderdomspen-
                                                                                sioen”)
                          (Procestaal: Italiaans)                                                     (2000/C 149/03)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            (Procestaal: Duits)
                           dentie van het Hof)
In zaak C-386/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
pen, (gemachtigden: P. J. Kuijper en A. Aresu) tegen Italiaanse                                       dentie van het Hof)
Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door D. Del
Gaizo), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechte-            In gevoegde zaken C-102/98 en C-211/98, betreffende een
lijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen               verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177)
aan richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993                    van het Bundessozialgericht (Duitsland), in de aldaar aanhan-
betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de                   gige gedingen tussen I. Kocak en Landesversicherungsanstalt
arbeidstijd (PB L 307, blz. 18), en/of door deze niet aan de                Oberfranken und Mittelfranken (C-102/98) en tussen R. Örs
Commissie mee te delen, de krachtens het EG-Verdrag op haar                 en Bundesknappschaft (C-211/98), betreffende een prejudiciële
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                    beslissing over de uitlegging van artikel 9 van de Overeenkomst
(Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, kamer-                waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de
president, G. Hirsch en V. Skouris (rapporteur), rechters; ad-              Europese Economische Gemeenschap en Turkije, ondertekend
vocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 9 maart               te Ankara op 12 september 1963 en namens de Gemeenschap
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij besluit 64/732/EEG
                                                                            van de Raad van 23 december 1963 (PB 1964, blz. 3685),
                                                                            artikel 37 van het aanvullend protocol, op 23 november 1970
1) Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-      te Brussel ondertekend en namens de Gemeenschap gesloten,
     telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan    goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72
     richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993                   van de Raad van 19 december 1972 (PB L 293, blz. 1),
     betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de              artikel 10, lid 1, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad
     arbeidstijd, is de Italiaanse Republiek de krachtens die richtlijn     van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de
     op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                        associatie (niet gepubliceerd), en artikel 3, lid 1, van besluit
                                                                            nr. 3/80 van de Associatieraad, van dezelfde datum, betreffen-
                                                                            de de toepassing van de socialezekerheidsregelingen van de
2) De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
                                                                            lidstaten der Europese Gemeenschappen op Turkse werk-
                                                                            nemers en hun gezinsleden (PB 1983, C 110, blz. 60), heeft
                                                                            het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
(1) PB C 397 van 19.12.1998.                                                president D. A. O. Edward, L. Sevón en R. Schintgen (rappor-
                                                                            teur), kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann,
                                                                            J.-P. Puissochet, G. Hirsch, H. Ragnemalm, M. Wathelet en
                                                                            V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-
                                                                            lomer; griffier: R. Grass, op 14 maart 2000 een arrest gewezen
                                                                            waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-345/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 24 juni 2013 — Karen Millen Fashions Ltd/Dunnes Stores, Dunnes Stores (Limerick) Ltd

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 24 juni 2013 — Karen Millen Fashions Ltd/Dunnes Stores, Dunnes Stores (Limerick) Ltd
   (Zaak C-345/13)
   2013/C 260/47
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Karen Millen Fashions Ltd

      Verwerende partijen: Dunnes Stores, Dunnes Stores (Limerick) Ltd

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet in verband met het eigen karakter van een model waarvan wordt gesteld dat het bescherming geniet als een niet-ingeschreven gemeenschapsmodel voor de toepassing van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende Gemeenschapsmodellen (1), voor de beoordeling van de algemene indruk die het bij de geïnformeerde gebruiker wekt in de zin van artikel 6 van die verordening, ervan worden uitgegaan of deze verschilt van de bij een dergelijke gebruiker gewekte algemene indruk door

                           a)

                           één willekeurig afzonderlijk model dat eerder voor het publiek beschikbaar is gesteld, of

                           b)

                           een willekeurige combinatie van bekende modelkenmerken van meer dan één ouder model?

               2)

               Moet een rechtbank voor het gemeenschapsmodel ervan uitgaan dat een niet-ingeschreven gemeenschapsmodel rechtsgeldig is in de zin van artikel 85, lid 2, van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende Gemeenschapsmodellen, wanneer de houder slechts aangeeft in welk opzicht het model een eigen karakter heeft, of moet de houder bewijzen dat het model een eigen karakter heeft als bedoeld in artikel 6 van die verordening?

      (1)  PB L 3, blz. 1.


title: Zaak T-220/00: Beroep, op 23 augustus 2000 ingesteld door Cheil Jedang Corporation tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 316/30              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.11.2000
Beroep, op 18 augustus 2000 ingesteld door Ellos AB, een               Beroep, op 23 augustus 2000 ingesteld door Cheil Jedang
vennootschap naar Zweeds recht, tegen Bureau voor                      Corporation tegen Commissie van de Europese Gemeen-
            harmonisatie binnen de interne markt                                                     schappen
                       (Zaak T-219/00)                                                           (Zaak T-220/00)
                                                                                (2000/C 316/58)
                       (2000/C 316/57)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                       (Procestaal: Engels)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              schappen is op 23 augustus 2000 beroep ingesteld tegen
schappen is op 18 augustus 2000 beroep tegen Bureau voor               Commissie van de Europese Gemeenschappen door Cheil
harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Ellos AB,          Jedang Corporation, vertegenwoordigd door Alasdair R. M.
Borås (Zweden), vertegenwoordigd door G. Bergqvist, Albihns            Bell, Solicitor (Schotland), R. Gerrits, advocaat (België) en
Patentbyrå, Göteborg (Zweden).                                         J. Killick, Barrister (England and Wales) van het kantoor White
                                                                       & Case, te Brussel.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—    de beslissing nr. 385/1999-1 van de eerste kamer van
      beroep van 15 juni 2000 te vernietigen en het Bureau te          —      nietig te verklaren beschikking C (2000) 1565 def. van
      verplichten ELLOS voor alle aangevraagde klassen in te                  de Commissie van 7 juni 2000;
      schrijven;
                                                                       —      de Commissie in de kosten te verwijzen.
—    subsidiair, het Bureau te verplichten ELLOS in te schrijven
     voor de klassen 24 en 25, zoals aangevraagd;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
—    verweerder in de kosten te veroordelen.
                                                                       Verzoekster is een vennootschap naar het recht van de
                                                                       Koreaanse Republiek, die in Indonesië lysine produceert. Een
Middelen en voornaamste argumenten                                     gedeelte van haar productie verkoopt zij in de Europese
                                                                       Unie. Zij vordert nietigverklaring van de beschikking van de
                                                                       Commissie van 7 juni 2000 inzake een procedure op grond
Betrokken merk:               woordmerk „ELLOS” — aan-                 van artikel 81 EG-Verdrag (zaak COMP/36.545/F3 — Amino
                              vraagnr. 88815                           Acids). Bij die beschikking is onder meer aan verzoekster een
                                                                       boete opgelegd, omdat zij artikel 81, lid 1, van het Verdrag en
Waar of dienst:               bepaalde waren en diensten van           artikel 53, lid 1, van de EER-Overeenkomst zouden hebben
                              klassen 24 (textielproducten), 25        geschonden door deel te nemen aan overeenkomsten over
                              (kledingstukken), 35 (klanten-           prijzen, verkoopquota en de uitwisseling van individuele
                              dienst voor postorderverkoop)            informatie over de verkoopquota van synthetische lysine.
Bij de kamer van beroep       weigering van inschrijving door
bestreden beslissing:         de onderzoeker                           Zij staaft haar vordering in het bijzonder met de volgende
                                                                       middelen:
Middelen:                     — het merk heeft een voldoende
                                  onderscheidend vermogen om           —      de boete die haar is opgelegd, is te zwaar en dus onwettig,
                                  als gemeenschapsmerk te kun-                daar de Commissie geen rekening heeft gehouden met
                                  nen worden ingeschreven                     een aantal elementen waaruit zou blijken dat de inbreuk
                                                                              minder lang heeft geduurd of die als verzachtende
                              — het Bureau heeft niet in aan-                 omstandigheden gelden;
                                  merking genomen, dat er in
                                  Spanje merken zijn ingeschre-
                                  ven die „ellos” heten of waarin      —      de beschikking druist in tegen verzoeksters rechtmatige
                                  dat woord voorkomt.                         verwachtingen en is in strijd met fundamentele beginselen
                                                                              van het gemeenschapsrecht, daar de Commissie de toe-
                                                                              passelijke regels (de richtsnoeren voor de berekening van
                                                                              geldboeten (1) in de loop van de administratieve procedure
                                                                              ten nadele van verzoekster heeft gewijzigd;
 ---pagebreak--- 4.11.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 316/31
—      de beschikking is niet naar behoren gemotiveerd en in                    van andere kansspelen zoals loterijen, weddenschappen
       strijd met het evenredigheidsbeginsel.                                   op harddraverrijen, enzovoorts. Bijgevolg kan de activiteit
                                                                                van het Casinò niet als commercieel worden aangemerkt
                                                                                en niet aan vrije mededinging worden onderworpen.
(1) Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde
    van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk ar-
    tikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB C 9          —    Schending van de motiveringsplicht.
    van 14.01.1998, blz. 3).
                                                                           —    Schending van het recht van verweer, voorzover verzoek-
                                                                                sters naam nooit door de Commissie ter sprake is gebracht
                                                                                in de in de loop van de procedure bekendgemaakte
                                                                                handelingen. Daar zij zich voor het overige geenszins bij
                                                                                de procedure betrokken voelt, heeft zij zich niet in het
                                                                                minst verplicht geacht, te interveniëren en opmerkingen
                                                                                te maken.
Beroep, op 24 augustus 2000 ingesteld door Casinò Mu-
nicipale di Venezia spa tegen Commissie van de Europese
                         Gemeenschappen
                          (Zaak T-221/00)
                          (2000/C 316/59)                                  Beroep, op 25 augustus 2000 ingesteld door Otto Wöhr
                                                                           GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Zaak T-222/00)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 augustus 2000 beroep ingesteld tegen                                            (2000/C 316/60)
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Casinò
Municipale di Venezia spa, vertegenwoordigd door T. Balleri-
no, advocaat te Milaan.
                                                                                (Procestaal: Duits)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—      nietig te verklaren de artikelen 1, 2 en 5 van de beschik-          schappen is op 25 augustus 2000 beroep ingesteld tegen
       king van de Commissie van 25 november 1999, voor                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door Otto
       zover zij verzoekster betreft;                                      Wöhr GmbH, gevestigd te Friolzheim (BRD), vertegenwoor-
                                                                           digd door C. Hebel en G. Walz van Moosmayer, Hess, Hoff-
                                                                           mann & Partner, te Stuttgart (BRD).
—      de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           —    nietig te verklaren de beschikking van verweerster van
                                                                                26 juni 2000, waarbij wordt afgezien van het inleiden
De in casu bestreden beschikking is dezelfde als die welke aan                  van een contradictoire onderzoeksprocedure naar de aan
de orde is in zaak T-218/00, Cooperativa Mare Azzurro e.a.                      Hydraulik Markranstädt GmbH (procedure NN 48/98) en
                                                                                aan Hydraulik Seehausen GmbH (procedure NN 48/98)
Tot staving van haar beroep betoogt de verzoekende onderne-                     toegekende staatssteun;
ming het volgende:
                                                                           —    verweerster in de kosten te verwijzen.
—      De voorwaarden van artikel 87, lid 1, EG-Verdrag zijn
       niet vervuld. Het Casinò di Venezia bezit een wettelijk
       monopolie, zodat zijn werkzaamheden krachtens de wet                Middelen en voornaamste argumenten
       niet blootstaan aan concurrentie. Voorts bestaan de door
       het Casinò verstrekte diensten enkel hierin, dat de client de
       bij kansspelen behorende infrastructuur ter beschikking             Bij de aangevochten beschikking heeft de Commissie ervan
       wordt gesteld, zonder enige tegenprestatie. Deze spelen,            afgezien het contradictoire onderzoek ex artikel 88, lid 2, EG
       die de aanwezigheid en de prestatie van de spelers                  in te leiden naar de verenigbaarheid van de door de Duitse
       vereisen, kunnen naar hun aard niet buiten het Casinò              autoriteiten aan Hydraulik Markranstädt GmbH en Hydraulik
       plaatsvinden, waardoor zij zich duidelijk onderscheiden             Seehausen GmbH toegekende staatssteun.


title: ARREST VAN HET HOF van 9 juli 1997 in zaak C-316/95 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Generics BV tegen Smith Kline & French Laboratories Ltd (Artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag - Octrooi - Registratie van geneesmiddelen - Inbreuk)

text:
6. 9. 97            1 NL 1              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 271 / 1
                                                               I
                                                         (Mededelingen)
                                             HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                   teit voor het verlenen van vergunningen voor het in de
                       van 9 juli 1997                                 handel brengen van geneesmiddelen, monsters van een
                                                                       geneesmiddel worden overgelegd dat door een ander
in zaak C-316/95 (verzoek van de Hoge Raad der Neder                  dan de octrooihouder volgens de geoctrooieerde werk
landen om een prejudiciële beslissing): Generics BV tegen              wijze is vervaardigd, is gerechtvaardigd op grond van
         Smith Kline & French Laboratories Ltd ( r)                    artikel 36 van het Verdrag.
(Artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag — Octrooi —
         Registratie van geneesmiddelen — Inbreuk)                 3 . Wanneer een derde onder schending van het octrooi
                        ( 97/C 271/01 )                                recht van een lidstaat monsters van een volgens een
                                                                       geoctrooieerde werkwijze vervaardigd geneesmiddel
                                                                       heeft overgelegd aan de bevoegde autoriteit voor het
                   (Procestaai: Nederlands)                            verlenen van vergunningen voor het in de handel bren
                                                                       gen van geneesmiddelen en hij de aangevraagde ver
                                                                       gunning heeft verkregen, vormt een door een nationale
In zaak C-316/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                 rechterlijke instantie opgelegd verbod aan de inbreuk
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Hoge                   maker om dit geneesmiddel gedurende een bepaalde
Raad der Nederlanden in het aldaar aanhangige geding                   periode na het verstrijken van het octrooi op de markt
tussen Generics BV en Smith Kline & French Laboratories
                                                                       te brengen, zulks teneinde te verhinderen dat hij een
Ltd, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van             ongewettigd voordeel heeft van die inbreuk, een maat
de artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag, heeft het Hof,               regel van gelijke werking in de zin van artikel 30 van
samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president;           het Verdrag, die gerechtvaardigd kan zijn uit hoofde
J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray en L. Sevón,                   van artikel 36 van het Verdrag.
kamerpresidenten; P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann ( rappor
teur), D. A. O. Edward, G. Hirsch, P. Jann, H. Ragne
malm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : F. G.           4 . Ingeval de overlegging van monsters van een genees
Jacobs; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministra                middel aan de bevoegde autoriteit teneinde een vergun
teur, op 9 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het dic               ning voor het in de handel brengen te verkrijgen, een
tum luidt als volgt:                                                   octrooi-inbreuk oplevert, verzet het Gemeenschaps
                                                                       recht en in het bijzonder artikel 36 van het Verdrag
                                                                       zich niet tegen een door de nationale rechter aan de
1 . De toepassing van een regel van nationaal recht, die               inbreukmaker opgelegd verbod om dat geneesmiddel
    de houder van een octrooi op een werkwijze voor de
                                                                       gedurende een periode van 1 4 maanden na het verstrij
    bereiding van een geneesmiddel toestaat zich ertegen te
                                                                       ken van het octrooi op de markt te brengen, welke
    verzetten, dat door een derde monsters van een volgens
                                                                       periode weliswaar langer is dan de volgens artikel 7
    die werkwijze vervaardigd geneesmiddel worden over                van Richtlijn ' 65/65/EEG juncto artikel 4, onder c),
    gelegd aan de bevoegde autoriteit voor het verlenen                van Richtlijn 75/319/EEG toegestane maximumduur
    van vergunningen voor het in de handel brengen van
                                                                       van de procedure voor de verlening van vergunningen
    geneesmiddelen, vormt een maatregel van gelijke wer               voor het in de handel brengen van geneesmiddelen,
    king als een kwantitatieve beperking in de zin van                 doch overeenkomt met de gemiddelde werkelijke duur
    artikel 30 van het Verdrag.                                        van een dergelijke procedure in de betrokken lidstaat.
2 . De toepassing van een regel van nationaal recht, die           (M PB C 315 van 25 . 11 . 1995 .
    de houder van een octrooi op een werkwijze voor de
    bereiding van een geneesmiddel toestaat zich ertegen te
    verzetten, dat door een derde aan de bevoegde autori


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juni 2002 in zaak T-327/00, ICAT Food SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelĳk douanetarief — Niet-naheffing van invoerrechten — Afdoening zonder beslissing)

text:
24.8.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 202/27
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                    en D.P. Domenicucci, advocaten, domicilie gekozen hebbende
                      VAN EERSTE AANLEG                                     te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen (gemachtigden: R. Tricot en M. Moretto), betreffende
                          van 10 juni 2002                                  een verzoek om nietigverklaring van beschikking
                                                                            C(2000) 1612 van de Commissie van 19 juni 2000 (REC 8/
in zaak T-200/00, Glenryck UK Ltd en andere tegen                           99), houdende afwijzing van het verzoek om niet-naheffing
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                           van douanerechten betreffende de invoer door verzoekster van
                                                                            ingeblikte tonijn van oorsprong uit Turkije, heeft het Gerecht
(Gemeenschappelijk douanetarief — Kwijtschelding van                        (Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpre-
        invoerrechten — Afdoening zonder beslissing)                        sident, en V. Tiili en M.P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung,
                                                                            op 14 juni 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                          (2002/C 202/42)                                   luidt als volgt:
                          (Procestaal: Engels)
                                                                            1)    Op het onderhavige beroep hoeft niet te worden beslist.
In zaak T-200/00, Glenryck UK Ltd, gevestigd te Henley-on-                  2)    De Commissie zal alle kosten dragen.
Thames, (Verenigd Koninkrijk), Maple Leaf Foods UK Ltd,
gevestigd te Londen, Martin Mathews & Co. Ltd, gevestigd te
Cheshunt (Verenigd Koninkrijk), en North Country Quality                    (1) PB C 372 van 23.12.2000.
Foods Ltd, gevestigd te Salford (Verenigd Koninkrijk), vertegen-
woordigd door M. Cornwell-Kelly, solicitor, en E. Mc Nicholas
en S. Saltissi, barristers, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: R. Tricot en M. Schotter), betreffende verzoe-
ken om nietigverklaring van beschikkingen C(2000) 1078 van
de Commissie van 2 mei 2000 (REM 14/99), C(2000) 1083
van de Commissie van 2 mei 2000 (REM 16/99),                                             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
C(2000) 1081 van de Commissie van 8 mei 2000 (REM 15/                                            VAN EERSTE AANLEG
99), C(2000) 1178 van de Commissie van 15 mei 2000
(REM 43/99), houdende afwijzing van de verzoeken om                                                  van 6 juni 2002
kwijtschelding van de douanerechten betreffende de invoer
door verzoeksters van ingeblikte tonijn van oorsprong uit                   in zaak T-105/01, Società Lavori Impianti Metano Sicilia
Turkije, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als                 (SLIM Sicilia) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
volgt: M. Vilaras, kamerpresident, en V. Tiili en P. Mengozzi,                                         schappen (1)
rechters; griffier: H. Jung, op 10 juni 2002 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            („Europees Fonds voor regionale ontwikkeling — Cofinancie-
1)    Op het onderhavige beroep hoeft niet te worden beslist.               ring van projecten door EFRO — Niet-verlenging van
                                                                            termijn voor indiening van verzoek om definitieve betaling
2)    De Commissie zal alle kosten dragen.                                       — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid”)
(1) PB C 302 van 21.10.2000.                                                                        (2002/C 202/44)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                    In zaak T-105/01, Società Lavori Impianti Metano Sicilia (SLIM
                      VAN EERSTE AANLEG                                     Sicilia), gevestigd te Siracusa (Italië), vertegenwoordigd door
                                                                            N. Saitta, F. Saitta, M. Siragusa, F. M. Moretti en C. Lanciani,
                          van 14 juni 2002
                                                                            advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
in zaak T-327/00, ICAT Food SpA tegen Commissie van                         pen (gemachtigden: H. Van Vliet et M. Moretto), betreffende
                de Europese Gemeenschappen (1)                              een verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de
                                                                            Commissie vervat in een op 12 december 2000 tot de
(Gemeenschappelijk douanetarief — Niet-naheffing van                        Italiaanse regering gerichte brief, waarbij is besloten tot niet-
        invoerrechten — Afdoening zonder beslissing)                        verlenging van de termijn voor indiening van het verzoek om
                                                                            definitieve betaling en tot afsluiting van het dossier inzake
                          (2002/C 202/43)                                   steunverlening uit hoofde van het Europees Fonds voor
                                                                            regionale ontwikkeling nr. 840503013/001, betreffende aan-
                         (Procestaal: Italiaans)                            sluiting van de gemeente Siracusa op het methaangasnet,
                                                                            heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
                                                                            R. M. Moura Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en
In zaak T-327/00, ICAT Food SpA, gevestigd te Milaan (Italië),              A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 6 juni 2002 een
vertegenwoordigd door R. Delfino, M. Merola, F. Santaniello                 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-306/04: Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam, van 13 juli 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Compaq Computer International Corporation en de Inspecteur van de Belastingdienst – Douanedistrict Arnhem

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/30

         Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam, van 13 juli 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Compaq Computer International Corporation en de Inspecteur van de Belastingdienst – Douanedistrict Arnhem
   (Zaak C-306/04)
   (2004/C 228/62)
   Het Gerechtshof te Amsterdam heeft, bij vonnis van 13 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juli 2004, in het geding tussen Compaq Computer International Corporation en de Inspecteur van de Belastingdienst – Douanedistrict Arnhem, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Moet bij de invoer van computers waarop door de verkoper besturingssystemen zijn geïnstalleerd, de transactiewaarde van die computers op de voet van artikel 32, eerste lid, onderdeel b, van het CDW (1), worden verhoogd met de waarde van de door de koper kosteloos aan de verkoper ter beschikking gestelde programmatuur, indien de waarde daarvan niet in de transactiewaarde is begrepen?

      (1)  PB L 302, van 19 oktober 1992, blz. 1.


title: Zaak C-262/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — CopyGene A/S/Skatteministeriet (Zesde btw-richtlijn — Vrijstellingen — Artikel 13, A, lid 1, sub b — Ziekenhuisverpleging en medische verzorging — Handelingen die daarmee nauw samenhangen — Naar behoren erkende inrichtingen van dezelfde aard als ziekenhuizen en centra voor medische verzorging en diagnose — Particuliere stamcelbank — Inzameling, transport, analyse en bewaring van navelstrengbloed van pasgeborenen — Eventuele autologe of allogene toepassing van stamcellen)

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — CopyGene A/S/Skatteministeriet
   (Zaak C-262/08) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Vrijstellingen - Artikel 13, A, lid 1, sub b - Ziekenhuisverpleging en medische verzorging - Handelingen die daarmee nauw samenhangen - Naar behoren erkende inrichtingen van dezelfde aard als ziekenhuizen en centra voor medische verzorging en diagnose - Particuliere stamcelbank - Inzameling, transport, analyse en bewaring van navelstrengbloed van pasgeborenen - Eventuele autologe of allogene toepassing van stamcellen)
   2010/C 221/04
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Østre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: CopyGene A/S

      Verwerende partij: Skatteministeriet

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Østre Landsret — Uitlegging van artikel 13, A, lid 1, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), thans artikel 132, lid 1, sub b, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Vrijstelling voor ziekenhuisverpleging en medische verzorging alsook voor handelingen die daarmee nauw samenhangen — Door stamcellenbank verrichte dienst in de vorm van inzameling, transport, analyse alsook opslag van navelstrengbloed van pasgeborenen met het oog op autogeen gebruik van de stamcellen, mogelijk in nauwe samenhang met een eventuele toekomstige ziekenhuisbehandeling

      Dictum

               1.

               Het begrip handelingen die „nauw samenhangen” met „ziekenhuisverpleging en medische verzorging” in de zin van artikel 13, A, lid 1, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat activiteiten als die in het hoofdgeding, bestaande in inzameling, transport, analyse van navelstrengbloed alsmede bewaring van navelstrengstamcellen, niet onder dit begrip vallen wanneer de in een ziekenhuis verstrekte medische verzorging, waarmee deze activiteiten slechts mogelijkerwijs samenhangen, niet is verricht, noch aan de gang is of wordt overwogen.

               2.

               Ingeval de prestaties van stamcelbanken als die in het hoofdgeding worden verricht door daartoe gemachtigd gezondheidspersoneel, hoewel deze stamcelbanken ondanks een door de bevoegde gezondheidsinstanties van een lidstaat op grond van richtlijn 2004/23/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van kwaliteits- en veiligheidsnormen voor het doneren, verkrijgen, testen, bewerken, bewaren en distribueren van menselijke weefsels en cellen verleende machtiging tot manipulatie van menselijke weefsels en cellen, geen steun ontvangen van de wettelijke ziektekostenverzekering en deze verzekering niet opkomt voor de vergoeding die hun wordt betaald, verzet artikel 13, A, lid 1, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388) zich er niet tegen dat de nationale autoriteiten een belastingplichtige als CopyGene A/S niet aanmerken als een „andere naar behoren erkende [inrichting] van dezelfde aard” als een ziekenhuis en een centrum voor medische verzorging en diagnose in de zin van artikel 13, A, lid 1, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388). Deze bepaling kan echter evenmin aldus worden uitgelegd dat als dusdanig van de bevoegde instanties wordt geëist dat zij voor de betrokken vrijstelling weigeren een particuliere stamcelbank gelijk te stellen met een „naar behoren erkende” inrichting. Voor zover nodig moet de verwijzende rechter nagaan of de weigering van erkenning voor de vrijstelling van artikel 13, A, lid 1, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388) in overeenstemming is met het Unierecht, en inzonderheid met het beginsel van fiscale neutraliteit.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


title: Zaak T-31/07 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 19 juli 2007 — Du Pont de Nemours (France) e.a./Commissie ( Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Richtlijn 91/414/EEG — Ontvankelijkheid — Fumus boni juris — Spoedeisendheid — Belangenafweging )

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/11

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 19 juli 2007 — Du Pont de Nemours (France) e.a./Commissie
   (Zaak T-31/07 R)
   („Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Richtlijn 91/414/EEG - Ontvankelijkheid - Fumus boni juris - Spoedeisendheid - Belangenafweging’)
   (2007/C 223/16)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Du Pont de Nemours (France) SAS (Puteaux, Frankrijk); Du Pont Portugal — Serviços, Sociedada Unipessoal Lda (Lissabon, Portugal); Du Pont Ibérica SL (Barcelona, Spanje); Du Pont de Nemours (Belgium) BVBA (Mechelen, België); Du Pont de Nemours Italiana Srl (Milaan, Italië); Du Pont de Nemours (Nederland) BV (Dordrecht, Nederland); Du Pont de Nemours (Deutschland) GmbH (Bad Homburg vor der Höhe, Duitsland); DuPont CZ s.r.o. (Praag, Tsjechische Republiek); DuPont Magyarország Kereskedelmi kft (Budaors, Hongarije); DuPont Poland sp. z o.o. (Warschau, Polen); DuPont Romania Srl (Boekarest, Roemenië); DuPont (UK) Ltd (Herts, Verenigd Koninkrijk); Dy-Pont Agkro Ellas AE (Halandri, Griekenland); DuPont International Operations SARL (Grand Saconnex, Zwitserland); en DuPont Solutions (France) SAS (Puteaux) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck en N. Rampal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Parpala en B. Doherty, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van een aantal bepalingen van richtlijn 2006/133/EG van de Commissie van 11 december 2006 tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde flusilazool op te nemen als werkzame stof (PB L 349, blz. 27)
   Dictum

               1)

               Het verstrijken van de geldigheidsduur van de opneming van flusilazool in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, die in de bijlage bij richtlijn 2006/133/EG van de Commissie van 11 december 2006 tot wijziging van richtlijn 91/414 teneinde flusilazool op te nemen als werkzame stof op 30 juni 2008 is vastgesteld, wordt opgeschort totdat het Gerecht uitspraak heeft gedaan in de hoofdzaak.

               2)

               De uiterste datum voor de lidstaten om, na een evaluatie, de toelating voor middelen die flusilazool bevatten, indien nodig te wijzigen of in te trekken, welke datum bij artikel 3, lid 2, tweede alinea, van Richtlijn 2006/133 op 30 juni 2008 is vastgesteld, wordt opgeschort totdat het Gerecht uitspraak heeft gedaan in de hoofdzaak.

               3)

               De in deel A van de specifieke bepalingen in de bijlage bij Richtlijn 2006/133 gestelde beperking aan de soorten gewassen waarvoor het gebruik van flusilazool door de lidstaten mag worden toegelaten, te weten alle granen (behalve rijst), maïs, kool- en raapzaad, en suikerbiet, wordt opgeschort totdat het Gerecht uitspraak heeft gedaan in de hoofdzaak.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-420/16: Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — SJM Coordination Center/Commissie

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/23

         Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — SJM Coordination Center/Commissie
   (Zaak T-420/16)
   (2016/C 350/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: St. Jude Medical Coordination Center (SJM Coordination Center) (Zaventem, België) (vertegenwoordigers: F. Louis en J. Ylinen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN), door het Koninkrijk België ten uitvoer gelegd, nietig verklaren;

               —

               subsidiair, het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover verzoekende partij erin als begunstigde van de vermeende steunregeling wordt genoemd;

               —

               subsidiair, het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarbij wordt gelast van verzoekende partij enig bedrag aan vermeende steun terug te vorderen, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij tien middelen aan.

               1.

               Eerste middel: ontbreken van bevoegdheid.
               Verzoekende partij voert aan dat de Commissie niet bevoegd is het bestreden besluit te nemen en dat het bestreden besluit in strijd is met het beginsel van bevoegdheidstoedeling, dat de bevoegdheden van de Unie inperkt.

               2.

               Tweede middel: schending van het recht om te worden gehoord.
               Verzoekende partij voert aan dat de tegenstrijdige standpunten van de Commissie in haar inleidingsbesluit en in het bestreden besluit het recht van verzoekende partij om te worden gehoord, hebben geschonden.

               3.

               Derde middel: onjuiste kwalificering als een steunregeling.
               Verzoekende partij voert aan dat het bestreden besluit abusievelijk stelt dat er sprake is van een steunregeling, dat de benadering van de Commissie in strijd is met haar plicht om de onderzochte feiten volledig, zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken.

               4.

               Vierde middel: ontoereikende motivering.
               Verzoekende partij voert aan dat de Commissie geen behoorlijke motivering heeft gegeven voor het vaststellen van het bestreden besluit.

               5.

               Vijfde middel: onjuiste constatering van selectiviteit in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.
               Verzoekende partij voert aan dat het bestreden besluit op vele punten onjuist is met betrekking tot alle drie de stappen voor het vaststellen van selectiviteit: i) artikel 185, lid 2, onder b), van het Belgische Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 (hierna: „WIB”) en de regel voor overwinst kunnen niet worden uitgesloten van het referentiestelsel; ii) de door verzoekende partij ontvangen ruling maakt geen inbreuk op a) het zakelijkheidsbeginsel, en ook niet op b) het Belgische stelsel van vennootschapsbelasting; en iii) de vermeende afwijking zou zijn gerechtvaardigd door de noodzaak dubbele belastingheffing te voorkomen.

               6.

               Zesde middel: geen voordeel.
               Verzoekende partij voert aan dat het bestreden besluit niet onderzoekt of er sprake is van een voordeel. Volgens verzoekende partij heeft zij geen voordeel behaald en is enig profijt ervan in overeenstemming met het zakelijkheidsbeginsel dat is neergelegd in artikel 9 van het OESO-modelbelastingverdrag, dat bij artikel 185, lid 2, WIB in het Belgische recht is geïntroduceerd.

               7.

               Zevende middel: schending van het beginsel van gelijke behandeling.
               Verzoekende partij voert aan dat het bestreden besluit in strijd is met het beginsel van gelijke behandeling door i) te stellen dat het zakelijkheidsbeginsel belastingdiensten het recht geeft de belastinggrondslag van multinationale ondernemingen te verhogen en tegelijkertijd een concreet risico op dubbele belastingheffing te eisen om ruimte te laten voor aanpassingen naar beneden, en ii) het onderzoek naar een voordeel te beperken tot het niveau van de Belgische entiteit van de multinationale onderneming.

               8.

               Achtste middel: schending van de beginselen van rechtszekerheid en legaliteit.
               Het bestreden besluit schendt het rechtszekerheidsbeginsel door i) te breken met de rechtspraak en de eerdere eigen praktijk van de Commissie, en ii) het vermeende voordeel niet te hebben vastgesteld.

               9.

               Negende middel: terugvorderingsresultaten bij dubbele belastingheffing.
               Verzoekende partij betoogt dat het bestreden besluit ten onrechte ervan uitgaat dat er geen sprake kan zijn van zorgen omtrent dubbele belastingheffing, die zouden toenemen als verzoekende partij werd gelast enig bedrag te betalen in de terugvorderingsprocedure. Volgens verzoekende partij dient het bestreden besluit derhalve nietig te worden verklaard, voor zover België erin wordt gelast van verzoekende partij een bedrag terug te vorderen.

               10.

               Tiende middel: terugvordering kan niet afhankelijk zijn van het oordeel van de Commissie.
               Verzoekende partij voert aan dat het bestreden besluit de Commissie een discretionaire bevoegdheid lijkt te geven om aanpassingen van de belastinggrondslag van de belastingbetaler op basis van reële feitelijke omstandigheden ten tijde van het ontvangen van de ruling, te verwerpen.


title: Zaak C-169/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 maart 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Hartlauer Handelsgesellschaft mbH/Wiener Landesregierung, Oberösterreichische Landesregierung (Vrijheid van vestiging — Sociale zekerheid — Nationaal gezondheidsstelsel dat door staat wordt gefinancierd — Stelsel van prestaties in natura — Stelsel van vergoeding van door verzekerde betaalde kosten — Toelating voor oprichting van particuliere polikliniek voor tandheelkunde — Criterium van behoeftetoets ter rechtvaardiging van oprichting van zorginstelling — Doelstelling die erin bestaat kwalitatief hoogstaande, evenwichtige en voor iedereen toegankelijke medische verzorging of ziekenhuisverpleging te handhaven — Doelstelling die erin bestaat risico van ernstige aantasting van financieel evenwicht van socialezekerheidsstelsel te voorkomen — Coherentie — Evenredigheid)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 maart 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Hartlauer Handelsgesellschaft mbH/Wiener Landesregierung, Oberösterreichische Landesregierung
   (Zaak C-169/07) (1)

   (Vrijheid van vestiging - Sociale zekerheid - Nationaal gezondheidsstelsel dat door staat wordt gefinancierd - Stelsel van prestaties in natura - Stelsel van vergoeding van door verzekerde betaalde kosten - Toelating voor oprichting van particuliere polikliniek voor tandheelkunde - Criterium van behoeftetoets ter rechtvaardiging van oprichting van zorginstelling - Doelstelling die erin bestaat kwalitatief hoogstaande, evenwichtige en voor iedereen toegankelijke medische verzorging of ziekenhuisverpleging te handhaven - Doelstelling die erin bestaat risico van ernstige aantasting van financieel evenwicht van socialezekerheidsstelsel te voorkomen - Coherentie - Evenredigheid)
   2009/C 113/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hartlauer Handelsgesellschaft mbH

      Verwerende partijen: Wiener Landesregierung, Oberösterreichische Landesregierung

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van de artikelen 43 EG en 48 EG — Toelating voor de oprichting van een particuliere zorginstelling voor ambulante tandheelkundige zorg — Toelating onderworpen aan beoordeling van de marktbehoeften

      Dictum

   De artikelen 43 EG en 48 EG verzetten zich tegen nationale bepalingen als die in het hoofdgeding, krachtens welke voor de oprichting van een particuliere zorginstelling in de vorm van een zelfstandige tandheelkundige polikliniek toelating is vereist en deze toelating moet worden geweigerd wanneer er gelet op het reeds bestaande zorgaanbod door fondsartsen geen enkele behoefte bestaat die een rechtvaardiging vormt voor de oprichting van deze polikliniek, daar deze bepalingen groepspraktijken niet eveneens aan een dergelijke regeling onderwerpen en niet berusten op een voorwaarde die de uitoefening door de nationale autoriteiten van hun beoordelingsbevoegdheid afdoende kan begrenzen.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak F-25/13: Beroep ingesteld op 21 maart 2013 — ZZ/Commissie

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/55

         Beroep ingesteld op 21 maart 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-25/13)
   2013/C 156/103
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten betreffende de overdracht van de vóór de indiensttreding bij de Commissie verworven pensioenrechten op basis van het voorstel van het PMO

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 11 december 2012 tot afwijzing van de klachten die verzoekster op 16 augustus 2012 en 28 augustus 2012 heeft ingediend tegen de besluiten van het PMO. 4 van 21 mei 2012, 31 mei 2012 en 2 juli 2012;

               —

               voor zover nodig, nietig verklaren de besluiten van PMO.4 van 21 mei 2012, 31 mei 2012 en 2 juli 2012 waartegen verzoeksters klachten waren gericht;

               —

               krachtens artikel 277 van het EG-Verdrag van 25 maart 1957 onwettig en in casu niet van toepassing verklaren, de algemene uitvoeringsbepalingen van de artikelen 11 en 12 van bijlage VII bij het Statuut, zoals vastgesteld op 3 maart 2011, en met name artikel 9 ervan;

               —

               de verwerende partij krachtens artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering verwijzen in de kosten alsmede in de in verband met de procedure gemaakte noodzakelijke kosten, met name de kosten van domiciliekeuze, de reis- en verblijfskosten en de advocatenhonoraria, krachtens artikel 91, sub b, van dat Reglement.


title: Zaak T-334/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 25 november 2008 — Commissie/Northumbrian Water

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/36

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 25 november 2008 — Commissie/Northumbrian Water
   (Zaak T-334/06) (1)

   (2009/C 19/69)

      Procestaal: Engels

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Doorhaling van zaak C-63/98

text:
7.8.1999              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 226/27
Beroep, op 15 juni 1999 ingesteld door Commissie van                               Doorhaling van zaak C-10/99 (1)
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                (1999/C 226/48)
                        (Zaak C-230/99)
                                                                    De president van het Hof van Justitie van de Europese
                        (1999/C 226/46)                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 april 1999 de
                                                                    doorhaling in het register gelast van zaak C-10/99 (verzoek
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is          van het Amtsgericht München om een prejudiciële beslissing):
op 15 juni 1999 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door        P. Feiler tegen Karlsruher Lebensversicherungs-AG.
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door H. van Lier, juridisch adviseur, en O. Couvert-
Castéra, ter beschikking van de juridische dienst gesteld           (1) PB C 71 van 13.3.1999.
nationaal ambtenaar, als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat de Franse Republiek niet heeft voldaan                       Doorhaling van zaak C-63/98 (1)
     aan de krachtens artikel 28 (ex artikel 30) EG-Verdrag
     op haar rustende verplichtingen, door het besluit van                                  (1999/C 226/49)
     9 november 1994 betreffende materialen en voorwerpen
     in rubber, die in contact komen met eet- en drinkwaren,        De president van het Hof van Justitie van de Europese
     vast te stellen zonder uitdrukkelijk te voorzien in de         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 mei 1999 de
     erkenning van in andere lidstaten wettig toegepaste techni-    doorhaling in het register gelast van zaak C-63/98: Commissie
     sche voorschriften, normen en productiemethoden, noch          van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Neder-
     in de erkenning van de resultaten van de controles en          landen.
     bijbehorende analyses door een inspectie- en controle-
     dienst of een erkend laboratorium in een andere lidstaat;
                                                                    (1) PB C 166 van 30.5.1998.
— de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
De bestreden Franse regelgeving heeft tot gevolg, dat de
verhandeling in Frankrijk van in andere lidstaten wettig                           Doorhaling van zaak C-311/98 (1)
vervaardigde en in de handel gebrachte, maar niet met de
Franse voorschriften overeenstemmende producten, wordt
verhinderd, en vormt derhalve een beperking van de tussen-                                  (1999/C 226/50)
staatse handel. De Commissie bestrijdt weliswaar niet, dat de
in het besluit neergelegde bepalingen zijn vastgesteld op           De president van het Hof van Justitie van de Europese
gronden verband houdend met de volksgezondheid, maar                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 mei 1999 de
betoogt dat zij, bij gebreke van iedere clausule inzake weder-      doorhaling in het register gelast van zaak C-311/98: Commis-
zijdse erkenning van producten die een gelijkwaardige bescher-      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
ming waarborgen, niet evenredig zijn aan het gestelde doel.
                                                                    (1) PB C 299 van 26.9.1998.
               Doorhaling van zaak C-292/98 (1)
                        (1999/C 226/47)                                            Doorhaling van zaak C-66/98 (1)
De president van de Vierde kamer van het Hof van Justitie                                   (1999/C 226/51)
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
19 april 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak         De president van de Derde kamer van het Hof van Justitie van
C-292/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen                  de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 mei
tegen Italiaanse Republiek.                                         1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-66/98:
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
(1) PB C 299 van 26.9.1998.                                         Republiek.
                                                                    (1) PB C 137 van 2.5.1999.


title: Zaak C-21/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 januari 2012 door Abbott Laboratories tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 15 november 2011 in zaak T-363/10, Abbott Laboratories/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/13

         Hogere voorziening ingesteld op 16 januari 2012 door Abbott Laboratories tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 15 november 2011 in zaak T-363/10, Abbott Laboratories/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-21/12 P)
   2012/C 98/21
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Abbott Laboratories (vertegenwoordigers: R. Niebel en C. Steuer, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 15 november 2011 in zaak T-363/10 vernietigen;

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 juni 2010 in zaak R 1560/2009-1 betreffende gemeenschapsmerkaanvraag nr. 008 448 251, RESTORE, vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening tegen voormeld arrest van het Gerecht is in wezen op de volgende middelen gebaseerd:

               1)

               Rekwirante betoogt ten eerste dat het Gerecht de feiten en het bewijs onjuist heeft opgevat. Het Gerecht is er ten onrechte van uitgegaan dat het een algemeen bekend feit is dat het woord „restore” een directe medische betekenis heeft. In het geding stond enkel vast dat „restore” wordt vertaald met „herstellen”. Dit houdt echter geen verband met de geneeskunde. Dat het Gerecht zijn standpunt op de overgelegde uittreksels uit woordenboeken heeft gebaseerd, houdt een onjuiste opvatting van het bewijs in. Uit die uittreksels blijkt dat „restore” op zich geen medische betekenis heeft, maar dat het om een vaag begrip gaat dat naargelang de context op veel verschillende wijzen kan worden opgevat. Deze betekenis kan dan ook niet als een algemeen bekend feit, dat uitzonderlijk niet hoeft te worden bewezen, worden beschouwd.

               2)

               Ten tweede voert rekwirante aan dat artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 is geschonden. Het Gerecht heeft het merk RESTORE in strijd met het recht als louter beschrijvend aangemerkt. Voor de toepassing van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009 is vereist dat het aangevraagde teken in de handel kan dienen tot „aanduiding” van de soort enz. van de waar. Volgens de rechtspraak van het Hof moet de beschrijvende inhoud „duidelijk” uit het aangevraagde teken blijken en dient het woord zelf beschrijvend zijn.
               Het werkwoord „restore” bevat op zich geen aanduiding van de soort, de kwaliteit of de bestemming van de aangevraagde waren in. Het werkwoord „restore” verkrijgt slechts een beschrijvende functie wanneer het in constructies met een of meer substantieven wordt gebruikt (bijvoorbeeld „restore one’s health”). Indien wordt aangenomen dat dit betekent dat er een verband met de geneeskunde is, volstaat deze band volgens de rechtspraak van het Hof niet, aangezien een overdracht door het publiek in de vorm van een interpretatie-inspanning noodzakelijk is. Er kan enkel sprake zijn van een medische betekenis wanneer woorden zoals „health” worden toegevoegd. Dit is in casu echter niet gebeurd. Zowel de kamer van beroep als het Gerecht hebben niet het aangevraagde merk RESTORE maar een merk RESTORE SOMEONE’S HEALTH onderzocht.

               3)

               Rekwirante stelt ten derde dat artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 is geschonden. De kamer van beroep heeft in strijd met het juiste juridische criterium geoordeeld dat het merk RESTORE een teken zonder onderscheidend vermogen was en dus in strijd met het recht de inschrijving van dat merk geweigerd. Volgens rekwirante hebben de kamer van beroep en het Gerecht ook geoordeeld dat het aangevraagde merk RESTORE geen onderscheidend vermogen had omdat het volgens hen beschrijvend was. Dit is reeds in het kader van het tweede middel bestreden.
               Ook de „subsidiair verrichte beoordeling” van de vraag of onderscheidend vermogen ontbreekt (punten 52 tot en met 54 van het arrest) kan het arrest niet rechtvaardigen. De overwegingen zijn een tautologische herhaling van het argument dat een beschrijvend merk steeds onderscheidend vermogen mist. Dat het publiek op een medisch product geen functiebeschrijving verwacht, ook niet in de vorm van één woord, spreekt bovendien tegen de stelling dat het om een beschrijving gaat.

               4)

               Ten vierde voert rekwirante aan dat artikel 75, lid 2, van verordening nr. 207/2009 is geschonden. De kamer van beroep heeft haar beslissing in wezen gebaseerd op uittreksels uit woordenboeken waartoe rekwirante geen toegang heeft gehad en waarover zij dus niet is gehoord. Dit is een schending van het recht om te worden gehoord, aangezien een beslissing volgens de rechtspraak van het Hof enkel kan worden gebaseerd op omstandigheden waarover de belanghebbenden opmerkingen hebben kunnen maken. Volgens de rechtspraak van het Hof dient de kamer van beroep echter de feiten die zij ambthalve heeft verzameld en waarop zij haar beslissing wil baseren, mee te delen zodat daarover opmerkingen kunnen worden gemaakt. De kamer van beroep heeft in dit verband met betrekking tot een voor de procedure doorslaggevend punt nagelaten de door haar verzamelde uittreksels uit woordenboeken over te leggen en aldus het recht om te worden gehoord geschonden.

               5)

               Ten vijfde is rekwirante van mening dat het gelijkheidsbeginsel is geschonden. De kamer van beroep heeft in strijd met de rechtspraak van het Hof geen rekening gehouden met het bestaan van oudere inschrijvingen en dus haar praktijk met betrekking tot inschrijvingen niet gevolgd. Rekwirante weet dat dit beginsel enkel geldt wanneer rechtmatig wordt gehandeld. Alleen daarop wijzen volstaat echter niet om het gelijkheidsbeginsel buiten spel te zetten. Integendeel, er had concreet moeten worden uiteengezet waarom ervan is uitgegaan dat die inschrijvingen op zich in strijd met het recht waren.