title: Zaak C-254/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága — Hongarije) — Szabolcs-Szatmár-Bereg Megyei Rendőrkapitányság Záhony Határrendészeti Kirendeltsége/Oskar Shomodi (Ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid — Klein grensverkeer aan de landbuitengrenzen van de lidstaten — Verordening (EG) nr. 1931/2006 — Verordening (EG) nr. 562/2006 — Maximumduur van verblijf — Berekeningsregels)

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/4

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága — Hongarije) — Szabolcs-Szatmár-Bereg Megyei Rendőrkapitányság Záhony Határrendészeti Kirendeltsége/Oskar Shomodi
   (Zaak C-254/11) (1)

   (Ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid - Klein grensverkeer aan de landbuitengrenzen van de lidstaten - Verordening (EG) nr. 1931/2006 - Verordening (EG) nr. 562/2006 - Maximumduur van verblijf - Berekeningsregels)
   2013/C 156/05
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Szabolcs-Szatmár-Bereg Megyei Rendőrkapitányság Záhony Határrendészeti Kirendeltsége

      Verwerende partij: Oskar Shomodi

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága — Uitlegging van de artikelen 2, sub a, 3, punt 3, en 5 van verordening (EG) nr. 1931/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot vaststelling van regels inzake klein grensverkeer aan de landbuitengrenzen van de lidstaten en tot wijziging van de bepalingen van de Schengenuitvoeringsovereenkomst (PB L 405, blz. 1), en van de overige relevante bepalingen van het Schengenacquis — Weigering om een onderdaan van een derde land in het kader van de regeling inzake klein grensverkeer toegang te verlenen tot het grondgebied van een lidstaat, op grond dat de totale duur van de afzonderlijke verblijven van de betrokkene in de lidstaat in kwestie binnen een periode van zes maanden voorafgaand aan het bestreden verzoek om toegang de maximaal toegestane duur heeft overschreden — Regels voor de berekening van de maximumduur van het verblijf onder de regeling inzake klein grensverkeer

      Dictum

               1)

               Verordening (EG) nr. 1931/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot vaststelling van regels inzake klein grensverkeer aan de landbuitengrenzen van de lidstaten en tot wijziging van de bepalingen van de Schengenuitvoeringsovereenkomst, moet aldus worden uitgelegd dat de houder van een vergunning voor klein grensverkeer, die is afgegeven in het kader van de bij deze verordening ingestelde specifieke regeling voor klein grensverkeer, zich binnen de grenzen die zijn vastgelegd in deze verordening en in de bilaterale overeenkomst die ter uitvoering van deze verordening tussen het derde land waarvan hij onderdaan is en de aangrenzende lidstaat is gesloten, vrij in de grenszone moet kunnen verplaatsen wanneer zijn verblijf aldaar niet wordt onderbroken, en na elke onderbreking van zijn verblijf aanspraak moet kunnen maken op een nieuw verblijfsrecht voor drie maanden.

               2)

               Artikel 5 van verordening nr. 1931/2006 moet aldus worden uitgelegd dat een onderbreking van het verblijf als bedoeld in dat artikel zich voordoet wanneer de grens tussen de naburige lidstaat en het derde land waar de houder van de vergunning voor klein grensverkeer verblijft in overeenstemming met de in die vergunning vastgestelde voorwaarden wordt overschreden, ongeacht de frequentie van deze overschrijding en zelfs indien zij meerdere keren per dag plaatsvindt.

      (1)  PB C 232 van 6.8.2011.


title: Zaak T-526/13: Arrest van het Gerecht van 10 september 2015 — H&M Hennes & Mauritz/BHIM — Yves Saint Laurent (Handtassen) [„Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een handtas weergeeft — Ouder model — Nietigheidsgrond — Eigen karakter — Artikel 6 van verordening (EG) nr. 6/2002 — Motiveringsplicht”]

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/24

         Arrest van het Gerecht van 10 september 2015 — H&M Hennes & Mauritz/BHIM — Yves Saint Laurent (Handtassen)
   (Zaak T-526/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een handtas weergeeft - Ouder model - Nietigheidsgrond - Eigen karakter - Artikel 6 van verordening (EG) nr. 6/2002 - Motiveringsplicht”])
   (2015/C 346/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: H&M Hennes & Mauritz BV & Co. KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Hartwig en A. von Mühlendahl, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Yves Saint Laurent SAS (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: N. Decker, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 8 juli 2013 (zaak R 208/2012-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen H&M Hennes & Mauritz BV & Co. KG en Yves Saint Laurent SAS

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               H&M Hennes & Mauritz BV & Co. KG wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die Yves Saint Laurent SAS zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 359 van 7.12.2013.


title: Zaak F-3/15: Beroep ingesteld op 9 januari 2015 — ZZ en ZZ/Commissie

text:
               23.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/25

         Beroep ingesteld op 9 januari 2015 — ZZ en ZZ/Commissie
   (Zaak F-3/15)
   (2015/C 096/32)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ en ZZ (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en N. de Montigny, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van de Commissie tot afwijzing van verzoekers’ verzoeken om terugbetaling van een deel van de bijdragen aan de pensioenregeling van de Europese Unie die op hun bezoldiging zijn ingehouden alsmede verzoek om herbeoordeling van de extra pensioenjaren in verband met de overdracht van de vóór hun indiensttreding verworven pensioenrechten aan de regeling van de Europese Unie

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               artikel 22 van bijlage XIII bij het Statuut, in de sinds 1 november 2014 geldende versie, niet van toepassing verklaren;

               —

               de bestreden besluiten nietig verklaren;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 29 november 1996 in zaak T-179/96 R, J. Antonissen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Melkquota - Schade als gevolg van optreden van Gemeenschap - Kort geding - Vordering tot veroordeling van Gemeenschap - Geen voorlopig karakter)

text:
25 . 1 . 97           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 26 /7
Waggon GmbH en Bondsrepubliek Duitsland, het Hof van                geluidsgrenswaarden, met het gevolg dat vliegtuigen die
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                 vóór de vaststelling van genoemde richtlijn reeds in een
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:               andere Lid-Staat waren geregistreerd, in de Bondsrepubliek
                                                                    Duitsland wegens overschrijding van de Duitse geluids
Is het met de beginselen van het vrije verkeer van goederen         grenswaarden niet meer geregistreerd mogen worden, of
in de zin van artikel 30 EG-Verdrag verenigbaar, dat het            schoon vliegtuigen van hetzelfde bouwtype die voordien al
Duitse recht, gebaseerd op als minimumvereisten geformu            in de Bondsrepubliek Duitsland geregistreerd waren , hun
leerde grenzen over de geluidsemissie van vliegtuigen over         registratie behouden ?
eenkomstig Richtlijn 80/51 /EEG ( ! ) in de versie van Richt
lijn 83/206/EEG (2 ), de registratie van vliegtuigen in de          (!) PB nr. L 18 van 24 . 1 . 1980, blz . 26 .
Bondsrepubliek Duitsland afhankelijk stelt van strengere            (2 ) PB nr. L 117 van 4 . 5 . 1983 , blz . 15 .
                                                 GERECHT VAN EERSTE AANLEG
            BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                            Beroep, op 14 november 1996 ingesteld door Mediocurso,
        VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           Estabelecimento de Ensino Particular, Limitada, tegen
                    van 29 november 1996                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-180/96 )
in zaak T-179/96 R, J. Antonissen tegen Raad van de
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen                                                ( 97/C 26/14 )
                            schappen
(Melkquota — Schade als gevolg van optreden van Ge                                      (Procestaai: Portugees)
meenschap — Kort geding — Vordering tot veroordeling
         van Gemeenschap — Geen voorlopig karakter)
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                         ( 97IC 26/ 13 )                            meenschappen is op 14 november 1996 beroep ingesteld
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                     Mediocurso, Estabelecimento de Ensino Particular, Limita
                   (Procestaai: Nederlands)                         da, gevestigd te Lissabon, vertegenwoordigd door C. Bo
                                                                     telho Moniz en P. Moura Pinheiro, advocaten te Lissabon,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
In zaak T-179/96 R, J. Antonissen, wonende te Giethem                van A. May, Grand-Rue 31 .
 (Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hor
 dijk, advocaat te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg ten kantore van L. Frieden, avenue Guil                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
 laume 62, tegen Raad van de Europese Unie ( gemachtig
 den : G. Houttuin, A.-M. Colaert en J.-P. Hix) en Commis
 sie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : Th .             — nietig te verklaren Beschikking C(96)1185 van de
 van Rijn), betreffende een verzoek om de Europese Ge                    Commissie van 14 augustus 1996 , waarbij het bedrag
 meenschap te veroordelen tot betaling bij wijze van verre               van de bij Beschikking C(89)0570 van 22 maart 1989
 kenbaar voorschot van een bedrag van 258 565,38 Fl., ver                toegekende bijstand uit het Europees Sociaal Fonds
 meerderd met 5% rente vanaf 1 september 1996 , alsmede                   voor de financiering in Portugal ( Mediocurso ) in het
 van een bedrag van 20 000 Fl . per jaar voor de periode                  communautaire kader van de steun van doelstelling 1
 vanaf de datum van indiening van het verzoek in kort ge                 wordt verlaagd;
 ding tot aan de datum waarop het Gerecht uitspraak doet
 in de hoofdzaak, heeft de president van het Gerecht op
 29 november 1996 een beschikking gegeven waarvan het                — de Commissie te verwijzen in de kosten .
 dictum luidt als volgt:
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
  1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                      Verzoekster stelt dat de bestreden handeling onwettig is en
                                                                      nietig dient te worden verklaard wegens:
  2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                      — schending van het beginsel dat de betrokkenen vooraf
                                                                           moeten worden gehoord, voor zover zij is vastgesteld,


title: Zaak C-403/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative (Luxemburg) op 24 juli 2015 — Maxime Lefort/Ministre de l’Enseignement supérieur et de la recherche

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative (Luxemburg) op 24 juli 2015 — Maxime Lefort/Ministre de l’Enseignement supérieur et de la recherche
   (Zaak C-403/15)
   (2015/C 302/37)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour administrative

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Maxime Lefort

      Verwerende partij: Ministre de l’Enseignement supérieur et de la recherche

      Prejudiciële vragen

   Wordt met de vereisten van non-discriminatie ingevolge het bepaalde in artikel 7, lid 2, van verordening (EU) nr. 492/2011 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie, gelezen in samenhang met artikel 45, lid 2, VWEU, tegen de achtergrond van artikel 33, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, juncto, in voorkomend geval, artikel 7 daarvan, in het kader van het in de beschouwing betrekken van de reële mate van verbondenheid van een student, niet ingezetene, aanvrager van financiële ondersteuning voor hoger onderwijs, met de samenleving en de arbeidsmarkt in Luxemburg — de lidstaat waar een grensarbeider werknemer is geweest of zijn werkzaamheid heeft uitgeoefend in de omstandigheden bedoeld in artikel 2 bis van de wet van 22 juni 2000 betreffende financiële ondersteuning van de staat voor hoger onderwijs, ingevoerd bij de wet van 19 juli 2013 als rechtstreeks gevolg van het arrest van het Hof van Justitie van 20 juni 2013 (zaak C-20/12) (2) — naar behoren rekening gehouden,

               —

               wanneer de voorwaarde dat bedoelde student het „kind” van die grensarbeider is aldus wordt begrepen dat hij diens „rechtstreekse bloedverwant in neergaande lijn en in de eerste graad, welke verwantschap rechtens vaststaat” dient te zijn, waarbij het accent wordt gelegd op de tussen de student en de grensarbeider vastgestelde verwantschapsbetrekking, waarop bovenbedoelde verbondenheid wordt geacht te berusten, of

               —

               moet het accent worden gelegd op het feit dat de grensarbeider „in het onderhoud van de student blijft voorzien” zonder dat tussen hem en de student noodzakelijkerwijs een juridische band bestaat, onder meer wanneer er een voldoende band in de vorm van samenwonen bestaat die hem verbindt met een van de ouders van de student met wie deze een rechtens vaststaande verwantschapsbetrekking heeft?

               —

               Moet in dit tweede geval de — per definitie niet verplichte — bijdrage van de grensarbeider, ingeval zij niet de enige bijdrage is maar een bijdrage naast die van de ouder of de ouders die een juridische verwantschapsbetrekking met de student en dus in beginsel een wettelijke onderhoudsplicht hebben, aan bepaalde criteria op het gebied van de consistentie voldoen?

      (1)  PB L 141, blz. 1.

      (2)  EU:C:2013:411.


title: Zaak T-463/10: Beroep ingesteld op 27 september 2010 — Ocean Trawlers/Commissie

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/44

         Beroep ingesteld op 27 september 2010 — Ocean Trawlers/Commissie
   (Zaak T-463/10)
   ()
   2010/C 328/72
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ocean Trawlers Ltd (Killybegs, Ierland) (vertegenwoordigers: A. Collins SC, N. Travers, Barrister en D. Barry, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren de onder nummer C(2010) 4750 per brief aan Ierland meegedeelde en op 16 juli 2010 aan verzoekster ter kennis gebrachte beschikking van de Commissie van 13 juli 2010 houdende afwijzing van een aanvraag tot verhoging van de capaciteit om veiligheidsredenen voor een voorgestelde nieuwe pelagische trawler om de MFV Golden Rose te vervangen, welke beschikking werd vastgesteld ter vervanging van de beschikking over genoemde aanvraag die was neergelegd in beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m (PB 2003, L 90, blz. 48), die, voor zover zij betrekking heeft op verzoekster, nietig werd verklaard bij arrest van het Hof van Justitie van 17 april 2008, Flaherty e.a./Commissie (C-373/06 P, C-379/09 P en C-382/09 P, Jurispr. blz. I-2649);

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep verzoekt verzoekster krachtens artikel 263 VWEU om nietigverklaring van de onder nummer C(2010) 4750 per brief aan Ierland meegedeelde en op 16 juli 2010 aan verzoekster ter kennis gebrachte beschikking van de Commissie van 13 juli 2010 houdende afwijzing van een aanvraag tot verhoging van de capaciteit om veiligheidsredenen voor een voorgestelde nieuwe pelagische trawler om de MFV Golden Rose te vervangen, welke beschikking werd vastgesteld ter vervanging van de beschikking over genoemde aanvraag die was neergelegd in beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m (PB 2003, L 90, blz. 48), die, voor zover zij betrekking heeft op verzoekster, nietig werd verklaard bij arrest van het Hof van Justitie van 17 april 2008, Flaherty e.a./Commissie (C-373/06 P, C-379/09 P en C-382/09 P, Jurispr. blz. I-2649).
   Tot staving voert verzoekster de volgende middelen aan:

               In de eerste plaats stelt verzoekster dat de Commissie zonder rechtsgrondslag heeft gehandeld. Artikel 4, lid 2, van beschikking 97/413/EG van de Raad van 26 juni 1997 inzake de doelstellingen en bepalingen voor de herstructurering, in de periode van 1 januari 1997 tot en met 31 december 2001 van de communautaire visserijsector met het oog op de totstandbrenging van een duurzaam evenwicht tussen de visbestanden en de exploitatie daarvan (PB 1997, L 175, blz. 27), blijft de passende rechtsgrondslag voor de bestreden beschikking, zodat de Commissie voor de vaststelling van de beschikking op ad-hocbasis niet over een rechtsgrondslag beschikte.

               In de tweede plaats stelt verzoekster dat de Commissie een wezenlijk vormvoorschrift heeft geschonden. De bestreden beschikking had overeenkomstig beschikking 97/413 volgens de beheerscomitéprocedure moeten worden vastgesteld, zodat de Commissie, door te verkiezen de beschikking op ad-hocbasis vast te stellen, wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden.

               In de derde plaats stelt verzoekster dat de Commissie, door artikel 4 van beschikking 97/413 onjuist uit te leggen, haar bevoegdheden heeft overschreden, met name door zich op irrelevante criteria te baseren en geen oog te hebben voor de definitie van „visserij-inspanning” in beschikking 97/413 en de communautaire visserijwetgeving ten tijde van verzoeksters aanvraag voor veiligheidstonnage in december 2001.

               Volgens verzoekster bevat de bestreden beschikking bovendien een aantal kennelijke fouten bij de beoordeling van verzoeksters aanvraag voor veiligheidstonnage. Met name zou de beslissing van de Commissie om verzoeksters aanvraag af te wijzen wegens de grotere ruimte onder het hoofddek van het voorgestelde nieuwe vaartuig, vergeleken met de Golden Rose, kennelijk onjuist zijn, evenals haar veronderstelling dat de „visserij-inspanning” van het nieuwe vaartuig groter zal zijn dan die van de Golden Rose.

               Ten slotte stelt verzoekster dat de Commissie het recht op gelijke behandeling heeft geschonden. De afwijzing van de aanvraag wegens de grotere ruimte onder het hoofddek van het voorgestelde nieuwe vaartuig zou een groot verschil in behandeling vormen, dat neerkomt op een ontoelaatbare discriminatie vergeleken met de totaal verschillende benadering met betrekking tot de behandeling van sommige aanvragen voor extra veiligheidstonnage die werden ingewilligd bij beschikking 2003/245/EG van de Commissie, en met betrekking tot een van de aanvragen, die oorspronkelijk bij die beschikking werd afgewezen, maar vervolgens werd ingewilligd bij de onder nummer C(2010) 4765 meegedeelde beschikking van de Commissie van 13 juli 2010.


               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/1

         (2008/C 285/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 272 van 25.10.2008

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 260 van 11.10.2008

      PB C 247 van 27.9.2008

      PB C 236 van 13.9.2008

      PB C 223 van 30.8.2008

      PB C 209 van 15.8.2008

      PB C 197 van 2.8.2008

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak T-163/06: Beroep ingesteld op 28 juni 2006 — BA.LA. di Lanciotti V. & C. S.A.S e.a./Commissie

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/26

         Beroep ingesteld op 28 juni 2006 — BA.LA. di Lanciotti V. & C. S.A.S e.a./Commissie
   (Zaak T-163/06)
   (2006/C 190/48)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoeksters: BA.LA. di Lanciotti V. & C. S.A.S e.a. (vertegenwoordigers: P. M. Tabellini, G. Celona, E. Bidoggia en E. M. Tabellini)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeksters

               —

               vooraf het beroep met betrekking tot alle verzoeksters ontvankelijk te verklaren;

               —

               ten gronde, nietig te verklaren artikel 1, leden 1 en 2, sub b, alsmede de „overwegingen” 28 tot en met 31 en 250 tot en met 252 van verordening (EG) nr. 553/2006 van de Commissie van 23 maart 2006 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam, en alle andere voorafgaande of daarmee verbonden bepalingen, voorzover daarbij kinderschoenen worden gedefinieerd en van de toepassing van het antidumpingrecht worden uitgesloten;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Alle verzoeksters in de onderhavige zaak vervaardigen uitsluitend of hoofdzakelijk kinderschoenen. Hun vestigingen zijn zo dicht bij elkaar gelegen dat zij een „schoenfabriekgebied” op de grens van de provincies Fermo en Macerata vormen.
   Tot staving van hun vorderingen voeren verzoeksters aan:

               —

               Misbruik van bevoegdheid voorzover verweerster gebruik heeft gemaakt van een ter uitvoering van een internationale overeenkomst bij een basisverordening ingevoerde en streng geregelde procedure om vaag sociale doeleinden na te streven (overwegingen 250 tot en met 252), die de uitsluiting van een groot deel van niet soortgelijke, maar identieke producten van het begrip „bedrijfstak van de EU” zouden verlangen.

               —

               Kennelijke fouten ten aanzien van de feiten, die betrekking hebben op de gelijkstelling van schoenen met een binnenzoollengte van minder dan 24 cm met kinderschoenen, de fysieke en technische kenmerken van kinderschoenen, alsmede de beschrijving van de betrokken sector, de beweerdelijke financiële schade voor de gezinnen en de reële schade voor de fabrikanten van kinderschoenen.

               —

               Schending van de goederennomenclatuur voor douanedoeleinden die bij de door de Raad bij besluit van 7 april 1987 goedgekeurde internationale overeenkomst is vastgesteld, voorzover in de bestreden verordening de binnenzoollengte wordt gebruikt als reden om verschillende soorten schoenen van elkaar te onderscheiden.

         Ten slotte stellen verzoeksters schending van het gelijkheidsbeginsel en van het discriminatieverbod.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 28 oktober 2004 in zaak C-505/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water — Richtlijn 80/778/EEG)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/17

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 28 oktober 2004
   in zaak C-505/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water - Richtlijn 80/778/EEG)
   (2005/C 6/32)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-505/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 28 november 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valero Jordana en F. Simonetti) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en C. Mercier), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, waarnemend voor de president van de Vierde kamer, E. Juhász (rapporteur) en M. Ilešič, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: R. Grass, op 28 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De Franse Republiek is de krachtens artikel 7, lid 6, en bijlage I van richtlijn 80/778/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water op haar rustende verplichtingen niet nagekomen door zich, wat de hoeveelheid nitraten in het voor menselijke consumptie bestemd water in Bretagne betreft, niet te houden aan de voorschriften van richtlijn.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 21 van 24.1.2004.


title: Zaak F-78/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 3 juni 2015 — Gross/EDEO (Openbare dienst — Personeel van EDEO — Ambtenaren — Bevordering — Artikelen 43 en 45, lid 1, van het Statuut — Vergelijking van verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren — Al dan niet door de diensten van EDEO voorgedragen ambtenaren — Inaanmerkingneming van de beoordelingsrapporten — Uitsluitend in woorden uitgedrukte beoordelingen)

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/27

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 3 juni 2015 — Gross/EDEO
   (Zaak F-78/14) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van EDEO - Ambtenaren - Bevordering - Artikelen 43 en 45, lid 1, van het Statuut - Vergelijking van verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren - Al dan niet door de diensten van EDEO voorgedragen ambtenaren - Inaanmerkingneming van de beoordelingsrapporten - Uitsluitend in woorden uitgedrukte beoordelingen))
   (2015/C 228/39)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Philipp Oliver Gross (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. de Abreu Caldas, M. de Abreu Caldas en J.-N. Louis, advocaten, vervolgens J.-N. Louis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (vertegenwoordigers: S. Marquardt en M. Silva, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2013 van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) niet naar de volgende rang te bevorderen

      Dictum

               1)

               Het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van de Europese Dienst voor extern optreden van 9 oktober 2013 tot opstelling van de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2013 zijn bevorderd, wordt nietig verklaard voor zover de naam van Gross daarop niet voorkomt.

               2)

               De Europese Dienst voor extern optreden zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van Gross.

      (1)  PB C 388 van 3.11.2014, blz. 31.


title: Zaak T-361/06: Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Ballast Nedam/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Nederlandse markt van wegenbouwbitumen — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag — Rechten van verdediging — Gevolgen jegens derden van arrest houdende nietigverklaring” )

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/18

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Ballast Nedam/Commissie
   (Zaak T-361/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Nederlandse markt van wegenbouwbitumen - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag - Rechten van verdediging - Gevolgen jegens derden van arrest houdende nietigverklaring)
   2012/C 355/36
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Ballast Nedam NV (Nieuwegein, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Bosman en J. van de Hel en vervolgens A. Bosman en E. Oude Elferink, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet, A. Nijenhuis en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door F. Wijckmans, F. Tuytschaever en L. Gyselen en vervolgens door F. Wijckmans en F. Tuytschaever, advocaten)

      Voorwerp

   Primair, een vordering tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 4090 def. van de Commissie van 13 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (Zaak nr. COMP/38.456 — Bitumen (Nederland)) voor zover deze betrekking heeft op verzoekster, en subsidiair, enerzijds een vordering tot gedeeltelijke nietigverklaring van die beschikking voor zover deze de duur van de inbreuk voor verzoekster vaststelt, en anderzijds een vordering tot verlaging van het bedrag van de haar opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ballast Nedam NV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Zaak T-436/04: Beroep, op 26 oktober 2004 ingesteld door Carlos Sánchez Ferriz tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/43

         Beroep, op 26 oktober 2004 ingesteld door Carlos Sánchez Ferriz tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-436/04)
   (2005/C 6/85)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Carlos Sánchez Ferriz, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Gilles Bounéou en Frédéric Frabetti, advocaten.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de lijst van de in het kader van de bevorderingsronde 2003 bevorderde ambtenaren, voorzover verzoekers naam daar niet op voorkomt, en, incidenteel, de voorbereidende handelingen van dit besluit;

               —

               subsidiair, wat verzoeker betreft de puntentoekenning in het kader van de bevorderingsronde 2003 nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker dezelfde middelen aan als die van verzoekers in zaak T-434/04.


title: Zaak F-74/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 26 februari 2013 — Bojc Golob/Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractant — Overeenkomst voor onbepaalde tijd — Beëindiging)

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/46

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 26 februari 2013 — Bojc Golob/Commissie
   (Zaak F-74/11) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractant - Overeenkomst voor onbepaalde tijd - Beëindiging)
   2013/C 114/69
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Aleksandra Bojc Golob (Domžale, Slovenië) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het TAOBG om verzoeksters overeenkomst voor onbepaalde tijd te beëindigen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bojc Golob draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 290 van 01.10.11, blz. 20.


title: Zaak C-237/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Dieter Janecek/Freistaat Bayern (Richtlijn 96/62/EG — Beoordeling en beheer van luchtkwaliteit — Vaststelling van grenswaarden — Recht op opstelling van actieplan, toegekend aan derde wiens gezondheidstoestand wordt aangetast)

text:
               13.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Dieter Janecek/Freistaat Bayern
   (Zaak C-237/07) (1)

   (Richtlijn 96/62/EG - Beoordeling en beheer van luchtkwaliteit - Vaststelling van grenswaarden - Recht op opstelling van actieplan, toegekend aan derde wiens gezondheidstoestand wordt aangetast)
   (2008/C 236/05)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dieter Janecek

      Verwerende partij: Freistaat Bayern
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van artikel 7, lid 3, van richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september 1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit (PB L 296, blz. 55) — Recht van een derde, wiens gezondheid wordt aangetast, op het opstellen van een actieplan zoals voorzien in de richtlijn, wanneer deze derde op grond van het nationale recht langs gerechtelijke weg maatregelen kan vorderen tegen de overschrijding van de grenswaarden voor fijnstofdeeltjes
   Dictum

               1)

               Artikel 7, lid 3, van richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september 1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 29 september 2003, moet aldus worden uitgelegd dat bij een dreigende overschrijding van de grenswaarden of alarmdrempels, particulieren die rechtstreeks worden getroffen, moeten kunnen bewerkstelligen dat de bevoegde nationale autoriteiten een actieplan opstellen, ook wanneer zij, krachtens nationaal recht, beschikken over andere mogelijkheden om deze autoriteiten maatregelen te doen uitvaardigen ter bestrijding van luchtverontreiniging.

               2)

               De lidstaten zijn slechts verplicht om, onder het toezicht van de nationale rechter, binnen het kader van een actieplan en op korte termijn, maatregelen te nemen die geschikt zijn om het risico van overschrijding van de grenswaarden of alarmdrempels, rekening houdend met de feitelijke omstandigheden en alle betrokken belangen, tot een minimum te beperken en geleidelijk terug te keren naar een niveau onder deze waarden of deze drempels.

      (1)  PB C 183 van 4.8.2007.


title: Beroep, op 27 december 1996 ingesteld door "Y" tegen Europees Parlement (Zaak T-219/96)

text:
 Nr . C 54/36         1 NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 2 . 97
 niet met redenen omkleed en leveren dus schending op van             Bovendien beroept verzoeker zich op miskenning van zijn
 artikel 25 , tweede alinea , tweede zin, van het Statuut.            rechten op het genot van een pensioen . Ofschoon hij om
 Bovendien heeft de administratie een kennelijke beoorde             overdracht van zijn verworven pensioenrechten naar Duits
 lingsfout begaan, door te stellen dat verzoekers kwalificaties       land heeft verzocht, betreft de hem bij brief van 1 april 1996
 niet uitzonderlijk waren in die zin, dat toepassing van              toegezonden afrekening enkel de terugbetaling van zijn
 artikel 31 , lid 2 , van het Statuut mogelijk was .                  peroonlijke pensioenbijdragen. Aangezien de overdracht
                                                                      van zijn pensioenrechten niet heeft plaatsgevonden, heeft hij
                                                                      voortaan nog enkel een zeer bescheiden pensioenrecht in het
                                                                      Duitse stelsel , maar geen enkel recht meer in het pensioen
                                                                      stelsel van de Europese openbare dienst.
 Beroep, op 27 december 1996 ingesteld door „ Y " tegen
                        Europees Parlement
                         ( Zaak T-2 19/96 )
                            ( 97/C 54/59 )                            Beroep, op 10 december 1996 ingesteld door Elliniki
                                                                      Viomichania Oplon ( EVO ) AE tegen Raad van de Europese
                        (Procestaai: Frans)                              Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-220/96 )
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                                     ( 97/C 54/60 )
 schappen is op 27 december 1996 beroep ingesteld tegen
 Europees Parlement door „ Y ", wonende te Brussel, verte
genwoordigd door G. Collin, advocaat te Brussel, domicilie                                 (Procestaai: Grieks)
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
 Sari, Rue de Cessange 30 .                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                      schappen is op 10 december 1996 beroep ingesteld tegen
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                    Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen door Elliniki Viomichania Oplon ( EVO )
— het Europees Parlement te veroordelen om aan verzoe                AE, naamloze vennootschap naar Grieks recht, gevestigd
     ker terug te betalen de tussen 1 november 1993 en               te Athene, vertegenwoordigd door M. Stathopoulos en
     19 januari 1996 ten onrechte ingehouden bezoldigingen,          I. Anagnostos , advocaten te Athene, domicilie gekozen
     vermeerderd met de moratoire interessen sinds de                hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
                                                                      aldaar .
     opeisbaarheid ervan;
— het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
     een voorlopige schadevergoeding van 3 miljoen Bfr .,
     onder voorbehoud van vermeerdering in de loop van het            1 . het beroep ontvankelijk te verklaren;
     geding;
                                                                     2 . verweerders om de in de feiten van het verzoekschrift
— het Europees Parlement in de kosten te verwijzen .                      vermelde reden te veroordelen om haar te betalen,
                                                                          75 451 500 USD , hetzij de tegenwaarde daarvan in ecu
Middelen en voornaamste argumenten                                        op de dag van betaling, volgens de officiële hoogste
                                                                          pariteit van de USD tegenover de ecu, hetzij , subsidiair,
Op 6 oktober 1993 besloot het tot aanstelling bevoegde                    60 478 770 ecu volgens de huidige pariteit van de USD
gezag, krachtens artikel 88 van het Statuut, verzoeker te                 tegenover de ecu, vermeerderd met interessen op de voet
schorsen, met inhouding van de helft van zijn basissalaris .              van 8 % 's jaars, zoals gebruikelijk in de internationale
Op 6 juni 1994 werd verzoeker door de Correctionele                       handel, vanaf de indiening van het verzoekschrift tot de
Rechtbank te Brussel veroordeeld .                                        volledige betaling, in ruil voor de cessie aan verweerders
                                                                          van verzoeksters vordering op de Central Bank of
Ingevolge artikel 88 , derde en vijfde alinea , van het Statuut           Iraq;
had de positie van verzoeker definitief moeten worden
geregeld binnen vier maanden nadat de strafrechtelijke               3 . verweerders te verwijzen in de kosten van verzoekster en
                                                                          in het honorarium van haar advocaten .
beslissing onherroepelijk was geworden . Daar het veroor
delend vonnis op 21 juni 1994 definitiefis geworden, had de
positie van verzoeker uiterlijk tegen 21 oktober 1994                Middelen en voornaamste argumenten
definitief moeten worden geregeld . De termijn van vier
maanden is dus kennelijk niet in acht genomen, aangezien             Verzoekster is een vennootschap die wapens en munitie
verzoeker op 5 februari 1996 kennis heeft gekregen van de            vervaardigt en verhandelt . Bij overeenkomst van 12 januari
op 19 januari 1996 door het tot aanstelling bevoegde gezag           1987 verkocht zij Irak munitie, die in de periode van
tegen hem genomen maatregel van tuchtrechtelijk ontslag.             25 oktober 1987 tot 30 mei 1989 werd geleverd. De prijs
Krachtens artikel 88 , vierde alinea , van het Statuut verlangt      zou door de Central Bank of Iraq worden betaald volgens
verzoeker terugbetaling van de tussen 1 november 1993 en             het systeem van het onbetwistbaar gewaarborgd krediet. De
19 januari 1996 ten onrechte op zijn bezoldiging verrichte           Central Bank of Iraq weigerde echter te betalen en beriep
inhoudingen .                                                        zich op resolutie 660 van de Veiligheidsraad van de


title: Zaak T-463/13: Beroep ingesteld op 30 augustus 2013 — Comunidad Autónoma de Galicia/Commissie

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/25

         Beroep ingesteld op 30 augustus 2013 — Comunidad Autónoma de Galicia/Commissie
   (Zaak T-463/13)
   2013/C 304/43
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Comunidad Autónoma de Galicia (Santiago de Compostela, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Lorenzo Outón, P. Egerique Mosquera, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het bestreden besluit nietig te verklaren op grond van de vaststelling dat, wat de Comunidad Autónoma de Galicia betreft, de getroffen maatregelen geen onrechtmatige staatssteun vormen;

               —

               subsidiair, voor het geval dat de eerste vordering wordt afgewezen, het bestreden besluit nietig te verklaren op grond van de vaststelling dat RETEGAL noch rechtstreeks noch indirect onrechtmatige steun heeft ontvangen, en

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het beroep in de onderhavige zaak is gericht tegen hetzelfde besluit als dat in de zaken T-461/13, Spanje/Commissie, en T-462/13, Comunidad Autónoma del País Vasco en Itelazpi/Commissie.
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke in die zaken zijn aangevoerd.
   Verzoekster stelt in het bijzonder dat de Commissie:

               1)

               het recht onjuist heeft toegepast voor zover zij heeft vastgesteld dat er sprake is van staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU;

               2)

               artikel 106, lid 2, VWEU heeft geschonden, voor zover zij heeft vastgesteld dat de betrokken maatregelen onverenigbaar zijn met de interne markt;

               3)

               artikel 107, lid 3, sub c, VWEU heeft geschonden, voor zover zij in het bestreden besluit de steunmaatregel onverenigbaar verklaart met de interne markt op grond dat het beginsel van technologische neutraliteit is geschonden, ofschoon zij erkent dat de betrokken publieke sector kampt met structureel marktfalen en dat het overheidsoptreden in kwestie een doel van algemeen belang nastreeft;

               4)

               een beoordelingsfout heeft gemaakt, voor zover zij zich op het standpunt heeft gesteld dat RETEGAL, een instrumenteel middel van de Comunidad Autónoma de Galicia, onrechtmatige staatssteun heeft ontvangen, aangezien die entiteit de met de betrokken openbare middelen gefinancierde apparatuur enkel heeft gekocht en geïnstalleerd teneinde haar nadien ter beschikking te stellen van de gemeenten, zodat die de publieke televisieomroepdienst konden verrichten in rurale en afgelegen gebieden en op die wijze het marktfalen in die gebieden konden verhelpen.


title: Zaak T-158/17 R: Beschikking van de vicepresident van het Gerecht van 21 april 2017 — Post Telecom/EIB („Kort geding — Overheidsopdrachten voor diensten — Openbare aanbestedingsprocedure — Levering van een Metropolitan area network and wide area network communication services for the EIB Group in Luxemburg — Afwijzing van de inschrijving van een inschrijver en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/30

         Beschikking van de vicepresident van het Gerecht van 21 april 2017 — Post Telecom/EIB
   (Zaak T-158/17 R)
   ((„Kort geding - Overheidsopdrachten voor diensten - Openbare aanbestedingsprocedure - Levering van een Metropolitan area network and wide area network communication services for the EIB Group in Luxemburg - Afwijzing van de inschrijving van een inschrijver en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 195/42)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Post Telecom SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: M. Thewes, C. Saettel en T. Chevrier, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: T. Gilliams, P. Kiiver en C. Solazzo, gemachtigden, bijgestaan door M. Belmessieri en B. Schutyser, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU, strekkende tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de EIB van 6 januari 2017 tot afwijzing van verzoeksters inschrijving op deel nr. 1 van aanbesteding OP-1305, genaamd „Metropolitan area network and wide area network communication services for the European Investment Bank Group”, en van het besluit om die opdracht aan een andere inschrijver te gunnen

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beschikking van 15 maart 2017 in zaak T-158/17 R wordt ingetrokken.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-323/04: Beroep, op 4 augustus 2004 ingesteld door Brandt Italia spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/50

         Beroep, op 4 augustus 2004 ingesteld door Brandt Italia spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-323/04)
   (2004/C 262/93)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 4 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Brandt Italia spa, vertegenwoordigd door M. van Empel, C. Visco en S. Lamarca, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               primair, de ongeldigheid van beschikking C(2004)930 def. van 30 maart 2004 van de Commissie vast te stellen ongeldig is en deze derhalve nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, deze beschikking gedeeltelijk nietig te verklaren, voorzover artikel 3 daarvan de Italiaanse Staat gelast de onregelmatig toegekende steun terug te vorderen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden beschikking in de onderhavige zaak is de staatssteun betreffende dringende maatregelen ten behoeve van de werkgelegenheid, waaraan Italië uitvoering heeft gegeven op basis van wetsdecreet nr. 23 van 14 februari 2003, omgezet in wet op 17 april 2003, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard, en is de Italiaanse regering gelast de vermeende steun van verzoekster terug te vorderen die zij zou hebben ontvangen bij de overname van het bedrijfsonderdeel ijskasten van het bedrijf Ocean spa, gelegen in Verolanuova, Brescia.
   Tot staving van haar stellingen betwist Brandt om te beginnen de stelling in de beschikking dat decreet 23/2003 de overnemer een individueel voordeel toekent, wat tot verstoring van de mededinging zou leiden. De vermeende uit het decreet voortvloeiende voordelen zijn immers op basis van de regeling die inzake de Cassa Integrazione Guadagni e Mobilità (regeling van algemene strekking) geldt, algemeen beschikbaar voor elke andere vennootschap die werknemers in dienst neemt die zich voor overname hebben aangemeld (liste di mobilità). Dus hoewel decreet 23/2003 de positie van de overgenomen werknemers begunstigt, voert het geen enkel economisch voordeel in ten guste van de overnemers, in casu Brandt. Vanuit een ander gezichtspunt verwijt verzoekster de Commissie dat zij heeft nagelaten een volledige en nauwgezette beoordeling te maken van de economische gevolgen van de nationale maatregel, aangezien zij geen rekening heeft gehouden met de extra kosten ten laste van de ondermeningen die een bedrijfsonderdeel overnemen, die verplicht zijn (sociale en financiële) lasten en aansprakelijkheden op zich te nemen die zij zonder de maatregel niet zouden hebben hoeven dragen. Ten slotte wijst verzoekster op het algemene karakter van de betrokken maatregel, die in feite dezelfde consequenties heeft als die welke reeds bij de bepalingen van algemene strekking van wet 223/91 zijn geregeld. Volgens verzoekster heeft de Commissie het bevel aan de Italiaanse regering tot terugvordering van het financiële voordeel dat Brandt op basis van decreet 23/2003 individueel zou hebben ontvangen, afgeleid uit het door haar verrichte onderzoek van dat decreet waarbij zij de betrokken maatregel als algemene steunmaatregel heeft aangemerkt. Door de terugvordering van individuele steun te gelasten in het kader van een beschikking betreffende een steunregeling, heeft de Commissie artikel 88 EG geschonden en bovendien in strijd met verordening (EG) nr. 659/1999 gehandeld. Voorts heeft de Commissie volledig nagelaten een onderzoek te verrichten naar het concrete geval van de vermeende individuele steun waarvan zij terugvordering gelast. Zij had normalerwijze een gescheiden en afzonderlijke procedure moeten instellen voor de beoordeling van de verenigbaarheid van de nationale maatregel als individuele steun of zich moeten houden aan de bij verordening (EG) nr. 659/1999 voorziene instrumenten voor de vaststelling van voorlopige maatregelen tot terugvordering.
   Verzoekster voert tevens aan dat de artikelen 88 EG en 89 EG, alsmede verordeningen nrs. 994/98 en 2204/2002 zijn geschonden. In dit verband betoogt zij dat de Commissie ex tunc een maatregel onwettig heeft verklaard die potentieel onder de uitzonderingsregeling van verordening (EG) nr. 2204/2002 kan vallen, en in zoverre als reeds bestaande steun in de zin van artikel 88 EG kan worden aangemerkt. Voorts heeft de Commissie zich op onregelmatige wijze het recht gegeven om vast te stellen dat decreet 23/2003 niet onder verordening nr. 2204/2002 valt en aldus de bij artikel 89 EG junctis de verordeningen nrs. 994/98 en 2204/2002 gestelde grenzen van haar bevoegdheden om te handelen overschreden.
   Verzoekster betoogt voorts dat artikel 3 van de beschikking, waarbij Italië wordt gelast de vermeende staatssteun van de begunstigden van de maatregel terug te vorderen, het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen schendt.
   Ten slotte voert verzoekster schending aan van de motiveringsplicht van artikel 253 EG, alsmede misbruik van bevoegdheid.


title: Zaak F-69/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 mei 2016 – Schmidt/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/46

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 mei 2016 – Schmidt/Commissie
   (Zaak F-69/13) (1)

   (2016/C 222/64)
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013, blz. 31.


title: Zaak C-123/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 9 maart 2011 — A Oy

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 9 maart 2011 — A Oy
   (Zaak C-123/11)
   2011/C 145/24
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A Oy

      Verwerende partij: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö, Valtiovarainministeriö

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vereisen de artikelen 49 VWEU en 54 VWEU dat een overnemende vennootschap de verliezen van een in een andere lidstaat gevestigde, met haar gefuseerde vennootschap uit aldaar verrichte activiteiten in de jaren voorafgaand aan de fusie, mag aftrekken van de door haar verschuldigde belasting, wanneer de overnemende vennootschap geen vaste inrichting behoudt in de vestigingsstaat van de overgenomen vennootschap en de overnemende vennootschap volgens de nationale wetgeving de verliezen van de overgenomen vennootschap alleen in aftrek mag brengen indien de overgenomen vennootschap een ingezeten vennootschap is of de verliezen zijn geleden door de in deze lidstaat gelegen vaste inrichting?

               2)

               Zo ja, zijn de artikelen 49 VWEU en 54 VWEU van invloed op de vraag of het bedrag van het aftrekbare verlies wordt berekend overeenkomstig de belastingwetgeving van de vestigingsstaat van de overnemende vennootschap, of op de vraag of als aftrekbare verliezen worden beschouwd de overeenkomstig het recht van de vestigingsstaat van de overgenomen vennootschap vastgestelde verliezen?


title: Zaak T-786/14: Beroep ingesteld op 1 december 2014 — Bourdouvali e.a./Raad e.a.

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/40

      Beroep ingesteld op 1 december 2014 — Bourdouvali e.a./Raad e.a.
      (Zaak T-786/14)
      (2015/C 073/52)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Eleni Pavlikka Bourdouvali (Meneou, Cyprus) en 47 andere verzoekers (vertegenwoordiger: P. Tridimas, advocaat)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Europese Unie vertegenwoordigd door de Europese Commissie, Eurogroep vertegenwoordigd door de Raad van de Europese Unie, Europese Centrale Bank

         Conclusies

      De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

                  —

                  verweerders te gelasten om hun de bedragen te betalen die zijn vermeld in de aan het verzoekschrift gehechte bijlage, vermeerderd met rente voor de periode van 16 maart 2013 tot de uitspraak van het Gerecht;

                  —

                  verweerders te verwijzen in de kosten.

            Subsidiair verzoeken zij het Gerecht:

                  —

                  vast te stellen dat de Europese Unie en/of de verwerende instellingen op niet-contractuele basis aansprakelijk zijn;

                  —

                  de procedure vast te stellen om de voor vergoeding in aanmerking komende schade te bepalen die verzoekers daadwerkelijk hebben geleden;

                  —

                  verweerders te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Verzoekers (48 in totaal) zijn depositohouders en/of aandeelhouders en/of obligatiehouders van Bank of Cyprus Public Company Ltd en/of Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd. Op grond van de artikelen 268 en 340, leden 2 en 3, VWEU, die betrekking hebben op de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie, vorderen zij vergoeding van de schade die zij hebben geleden ten gevolge van de door de verwerende instellingen genomen maatregelen waarbij aan de Republiek Cyprus een bail-in-regeling is opgelegd.
      Verzoekers stellen dat de verwerende instellingen een bail-in-regeling voor de Republiek Cyprus hebben vastgesteld die er rechtstreeks toe heeft geleid dat zij hun deposito’s en aandelen hebben verloren. Verzoekers betogen dat de door de Republiek Cyprus genomen bail-in-maatregelen een zuivere uitvoering van de door verweerders getroffen maatregelen vormen en dat de verwerende instellingen deze bail-in-maatregelen hebben goedgekeurd.
      Verzoekers voeren aan dat de bail-in-regeling in strijd is met het eigendomsrecht, zoals dat wordt beschermd door artikel 17, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 1 van het Eerste Protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Voorts betogen zij dat de bail-in-regeling in strijd is met evenredigheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en het discriminatieverbod.


title: Zaak T-604/14: Beroep ingesteld op 11 augustus 2014 — Almashreq Investment Fund/Raad

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/21

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2014 — Almashreq Investment Fund/Raad
   (Zaak T-604/14)
   2014/C 361/32
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Almashreq Investment Fund (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: E. Ruchat en C. Cornet d’Elzius, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoekers vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               dientengevolge besluit 2014/309/GBVB van 28 mei 2014 en de daaruit volgende uitvoeringshandelingen nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreffen;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-432/11, Makhlouf/Raad (1).

      (1)  PB C 290, blz. 13.


title: Zaak C-116/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 7 maart 2017 — Reinhard Nagel/Swiss International Air Lines AG

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 7 maart 2017 — Reinhard Nagel/Swiss International Air Lines AG
   (Zaak C-116/17)
   (2017/C 178/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Reinhard Nagel

      Verwerende partij: Swiss International Air Lines AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een luchtvaartmaatschappij steeds aftrek toepassen of hangt dit af van de vraag in hoeverre het nationale recht deze aftrek toestaat dan wel of de rechter deze als passend beschouwt?

               2)

               Voor zover het nationale recht relevant is dan wel de rechter discretionair moet beslissen: strekt de compensatie van artikel 7 van de verordening (1) enkel tot vergoeding van het ongemak en het door de passagiers wegens de annulering geleden tijdverlies, of ook tot vergoeding van materiële schade?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46 van 17.2.2004, blz. 1).


title: Zaak C-28/07 P: Beschikking van de president van het Hof van 6 december 2007 — Ter Lembeek International NV/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/24

         Beschikking van de president van het Hof van 6 december 2007 — Ter Lembeek International NV/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-28/07 P) (1)

   (2008/C 92/49)

      Procestaal: Nederlands

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Zaak T-334/99: Beroep, op 25 november 1999 ingesteld door Organización Impulsora del Discapacitado (OID) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 79/30                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    18.3.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekers beroep is in wezen erop gericht te doen vaststellen,         De verzoekende organisatie, een liefdadigheidsinstelling zon-
dat het hem in het kader van een tuchtprocedure gegeven                 der winstoogmerk, die zich bezig houdt met de integratie
ontslag geen rechtsgevolgen heeft.                                      in het beroepsleven alsmede de maatschappelijke, politieke,
                                                                        sportieve en culturele integratie van alle lichamelijk, geestelijk
                                                                        en zintuigelijk gehandicapten, komt op tegen de weigering van
Tot staving voert verzoeker, inzonderheid met betrekking tot
                                                                        de Commissie, tegen Spanje een niet-nakominsprocedure in te
de tuchtprocedure, rechtens aan:
                                                                        leiden wegens de weigering, vergunning te verlenen voor een
                                                                        door verzoekster georganiseerde loterij met dagelijkse trekking,
— dat die procedure onrechtmatig is, omdat de bij artikel 36
                                                                        waarvan de opbrengst dient ter financiering van haar activitei-
     van het Statuut ESCB/ECB aan de ECB verleende bevoegd-
                                                                        ten.
     heid om de arbeidsvoorwaarden van het personeel van de
     ECB vast te stellen, niet impliceert dat de ECB ook bevoegd
     is om te voorzien in een tuchtprocedure;                           De weigering van die vergunning zou zijn gebaseerd op het
                                                                        feit, dat in Spanje enkel spelen van het Organismo Nacional de
— dat verzoeker niet rechtens genoegzaam is gehoord;                    Loterı́as y Apuestas del Estado (Spaanse staatsloterij) en van
                                                                        de vereniging genaamd Organización Nacional de Ciegos
— dat het bestreden besluit is gebaseerd op de niet-nakoming            Españoles (nationale blindenvereniging) zijn toegestaan.
     van gedragsverplichtingen die verzoeker niet als zodanig
     waren meegedeeld en derhalve voor hem niet golden;                 Volgens verzoekster is dit monopolie in strijd met de commu-
                                                                        nautaire wetgeving inzake vrije mededinging.
— dat verweerster inbreuk heeft gemaakt op verbodsbepalin-
     gen inzake de instructie en zich op verkeerde voorstellin-
     gen van de feiten baseert;
— dat verzoeker en zijn vertegenwoordiger zijn benadeeld
     door de omstandigheid dat de procedure in het Duits
     is gevoerd.                                                        Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door L. K. Schuerer
                                                                                tegen de Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-338/99)
                                                                                (2000/C 79/67)
Beroep, op 25 november 1999 ingesteld door Organiza-                                            (Procestaal: Duits)
ción Impulsora del Discapacitado (OID) tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 1 december 1999 beroep ingesteld tegen de
                         (Zaak T-334/99)                                Raad van de Europese Unie door L. K. Schuerer, wonende te
                                                                        München, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                        kantore van M. Steil, advocaat aldaar, Rue d’Anvers 12.
                          (2000/C 79/66)
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                        — vast te stellen dat verweerder in strijd heeft gehandeld met
                                                                             het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    pen door de aanpassingscoëfficient voor verzoeksters
schappen is op 25 november 1999 beroep ingesteld tegen                       pensioen vanaf 3 oktober 1990, de dag dat Berlijn werd
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Organiza-                      aangewezen als hoofdstad van Duitsland, niet te berekenen
ción Impulsora del Discapacitado (OID), gevestigd te Madrid,                op basis van de kosten van levensonderhoud van deze stad
vertegenwoordigd door D. J. Gallego Sánchez, advocaat te                    maar deze te blijven berekenen aan de hand van de kosten
Madrid, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                  van levensonderhoud te Bonn,
van M. Molitor, advocaat aldaar, Boulevard de la Pétrusse 55.
                                                                        — verweerder te verwijzen in de kosten van het geding.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— Nietig te verklaren de beschikking van de Europese Com-
     missie van 19 oktober 1999 en de Commissie te gelasten,
     tegen Spanje een niet-nakomingsprocedure in te leiden              Verzoekster is voormalig ambtenaar van de Commissie. Zij
     wegens schending van het gemeenschapsrecht of, subsi-              beroept zich in hoofdzaak op de gronden die zij reeds in zaak
     diair, te verklaren dat de litigieuze Spaanse wettelijke           T-81/99 tegen de Commissie heeft ingebracht.
     regeling in strijd is met het Verdrag betreffende de
     Europese Unie.


title: Zaak C-157/01 P: Hogere voorziening, op 12 april 2001 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest, op 31 januari 2001 in zaak T-156/98 tussen RJB Mining plc en de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door RAG Aktiengesellschaft en Bondsrepubliek Duitsland, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)

text:
14.7.2001                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 200/39
Verzoek van de Centrale Raad van Beroep van 21 maart                   Hogere voorziening, op 12 april 2001 ingesteld door
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest, op 31 januari
R.P. van der Duin tegen Onderlinge Waarborgmaatschap-                  2001 in zaak T-156/98 tussen RJB Mining plc en de
pij ANOZ Zorgverzekeringen U.A. en Onderlinge Waar-                    Commissie van de Europese Gemeenschappen, onder-
borgmaatschappij ANOZ Zorgverzekeringen U.A. tegen                     steund door RAG Aktiengesellschaft en Bondsrepubliek
               T.W. van Wegberg-van Brederode                          Duitsland, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
                                                                           van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)
                          (Zaak C-156/01)
                                                                                (Zaak C-157/01 P)
                          (2001/C 200/71)
                                                                                (2001/C 200/72)
De Centrale Raad van Beroep heeft bij arrest van 21 maart
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 april
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
2001, in het geding tussen R.P. van der Duin tegen Onderlinge
                                                                       is op 12 april 2001 hogere voorziening ingesteld door
Waarborgmaatschappij ANOZ Zorgverzekeringen U.A. en
                                                                       Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd door Mi-
Onderlinge Waarborgmaatschappij ANOZ Zorgverzekeringen
                                                                       nisterialrat W.-D. Plessing, Oberregierungsrat Th. Jürgensen,
U.A. tegen T.W. van Wegberg-van Brederode, het Hof van
                                                                       het Bondsministerie van Financiën en advocaat M. Maier van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       het kantoor Haarmann Hemmelrath te Parijs, tegen het arrest,
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                       op 31 januari 2001 in zaak T-156/98 tussen RJB Mining
                                                                       plc en de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
1.    Heeft artikel 22, eerste lid, onder c, van Verordening           ondersteund door RAG Aktiengesellschaft en Bondsrepubliek
      (EEG) nr. 1408/71 (1) ook betrekking op een (gezinslid           Duitsland, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
      van een) rechthebbende op rente, die krachtens artikel 28        Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).
      van Verordening (EEG) nr. 1408/71 recht heeft op
      verstrekkingen van het orgaan van de woonplaats — in
      casu het Franse respectievelijk het Spaanse Ziekenfonds-         Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
      orgaan — voor rekening van het overeenkomstig ar-
      tikel 28, tweede lid, onder a, van Verordening (EEG)             1.   Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
      nr. 1408/71 aangewezen bevoegde orgaan — in casu het                   Europese Gemeenschappen van 31 januari 2001
      Nederlandse Ziekenfondsorgaan — in het geval dat de                    (T-156/98 (1)) te vernietigen voorzover het beroep werd
      pensioengerechtigde (of zijn gezinsleden) zich met het                 toegewezen.
      oog op de medische behandelingen naar de bevoegde
      lidstaat — Nederland — begeeft?                                  2.   Rekening te blijven houden met de conclusies in eerste
                                                                            aanleg.
2.    Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt welk
      orgaan dient dan de toestemming als bedoeld in ar-               3.   Verzoekster in eerste aanleg in de kosten te verwijzen.
      tikel 22, eerste lid onder c. Verordening (EEG) nr. 1408/71
      te verlenen?
3.    Indien het antwoord op vraag 1 ontkennend luidt is op            Middelen en voornaamste argumenten
      het recht op verstrekkingen van een (gezinslid van een)
      pensioen- of rentetrekker, die krachtens artikel 28 van
      Verordening (EEG) nr. 1408/71 recht heeft op verstrek-           —    Het Gerecht heeft het gemeenschapsrecht geschonden,
      kingen van het orgaan van de woonplaats — in casu het                  omdat het het beroep ontvankelijk heeft verklaard, hoe-
      Franse respectievelijk het Spaanse Ziekenfondsorgaan —                 wel verzoekster wegens het ontbreken van een werkelijke
      voor rekening van het overeenkomstig artikel 28, tweede                en potentiële mededingingspositie niet kan worden ge-
      lid, onder a, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 aangewe-               acht door de bestreden beschikking individueel te zijn
      zen bevoegde orgaan — in casu het Nederlandse Zieken-                  geraakt en omdat verzoekster onder meer met betrekking
      fondsorgaan — bij verblijf op het grondgebied van de                   tot de in het kader van de fusie door RAG gedane
      bevoegde staat het bepaalde in artikel 21 dan wel het                  toezeggingen geen behoefte heeft aan rechtsbescherming.
      bepaalde in artikel 31 Verordening (EEG) nr. 1408/71
      van toepassing?                                                  —    Het Gerecht heeft artikel 66, lid 2, EGKS-Verdrag onjuist
                                                                            toegepast, omdat het ten onrechte ervan is uitgegaan, dat
                                                                            de Commissie in het kader van de mededingingstoetsing
                                                                             overeenkomstig artikel 66, lid 2, EGKS-Verdrag niet mag
(1) PB 1996, L 323, blz. 38.                                                 afzien van een onderzoek naar de vraag of en eventueel
                                                                             in hoeverre de financiële en dus de economische macht
                                                                             van de gefuseerde eenheid op grond van alle prestaties
                                                                             die steun zouden kunnen vormen, in het bijzonder echter
                                                                             eventuele in de koopprijs voor Saarbergwerke AG van
                                                                             1 DEM vervatte prestaties, werd versterkt.
 ---pagebreak--- C 200/40               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14.7.2001
—     Bij zijn onderzoek naar de gegrondheid is het Gerecht,             —    de Europese Commissie te veroordelen tot vergoeding
      met miskenning van de verplichting zich aan verzoeksters                van de materiële en morele schade;
      conclusies te houden en dus met schending van het
      gemeenschapsrecht, daar bovenuit gegaan.                           —    de Europese Commissie in de kosten te verwijzen.
—     Bovendien heeft het Gerecht artikel 33, eerste alinea,
      tweede zin geschonden, omdat het niet heeft onderzocht
      of er sprake is van een klaarblijkelijke miskenning van
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
      een toepasselijke rechtsregel door de Commissie en
      bovendien over het hoofd heeft gezien, dat het beroep
      zelf niet toereikend is voor de bewijslast met betrekking          —    Schending van de rechten van de verdediging: verzoeker
      tot de vermeende klaarblijkelijkheid van de rechts-                     heeft vóór het overplaatsingsbesluit van zijn hiërarchieke
      schending.                                                              meerdere vage en algemene verwijten betreffende een
                                                                              vermeend gebrek aan bekwame spoed bij het verrichten
—     Verder heeft het Gerecht artikel 33, eerste alinea, EGKS-
                                                                              van werkzaamheden gekregen, die in tegenspraak zijn
      Verdrag ook geschonden voorzover het de bestreden
                                                                              met zijn later opgesteld beoordelingsrapport. Het TABG
      beschikking in haar geheel nietig heeft verklaard en niet
                                                                              heeft hem overgeplaatst zonder hem vooraf te horen en
      slechts met betrekking tot het deel van de beschikking
                                                                              zonder hem de mogelijkheid te geven opmerkingen te
      dat het Gerecht inhoudelijk heeft afgewezen, dat wil
                                                                              maken.
      zeggen de goedkeuring van de fusie van RAG met
      Saarbergwerke AG.
—     Ten slotte heeft het Gerecht de op hem rustende motiver-
      ingsplicht geschonden, omdat het zich niet voldoende
      heeft bezig gehouden met de door de Commissie en de
      interveniënten aan haar zijde in de schriftelijke stukken
      en tijdens de mondelinge behandeling aangevoerde ar-
      gumenten, hoewel die argumenten gronden betroffen
      waarop de beschikking steunt.
                                                                         Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
(1) Nog niet gepublieerd in de Jurisprudentie.
                                                                         Oostenrijk van 14 maart 2001 om een prejudiciële beslis-
                                                                         sing in het geding tussen Ondernemingsraad van de
                                                                         vertegenwoordiging van de Europese Commissie in Oos-
                                                                         tenrijk en Commissie van de Europese Gemeenschappen
Hogere voorziening, op 12 april 2001 ingesteld door
                                                                                (Zaak C-165/01)
F. Campoli tegen het arrest, op 6 maart 2001 in zaak
T-100/00 tussen F. Campoli en Commissie van de Euro-
pese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van                                                 (2001/C 200/74)
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde
                              kamer)
                                                                         Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij
                        (Zaak C-161/01 P)                                beschikking van 14 maart 2001, ingekomen ter griffie van het
                                                                         Hof van Justitie op 18 april 2001, in het geding tussen
                         (2001/C 200/73)                                 Ondernemingsraad van de vertegenwoordiging van de Euro-
                                                                         pese Commissie in Oostenrijk en Commissie van de Europese
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op            Gemeenschappen, het Hof van Justitie van de Europese
12 april 2001 hogere voorziening ingesteld door F. Campoli,              Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslisssing
vertegenwoordigd door S. Diana, advocaat, domicilie gekozen              over de navolgende vragen:
hebbende te Brussel, tegen het arrest, op 6 maart 2001 in zaak
T-100/00 tussen F. Campoli en Commissie van de Europese                  1.   Moet artikel 79 van de Regeling welke van toepassing is
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg                     op de andere personeelsleden van de Europese Gemeen-
van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer).                                schappen [artikel 3 van verordening (EEG, Euratom,
                                                                              EGKS) nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 (1)
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                                ], waarin is bepaald dat de arbeidsvoorwaarden van
                                                                              plaatselijke functionarissen, inzonderheid ter zake van a)
—     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                              aanstelling en ontslag, b) verloven en c) bezoldiging, door
      Europese Gemeenschappen van 6 maart 2001 in zaak
                                                                              elke instelling worden vastgesteld aan de hand van de
      T-100/00 te vernietigen;
                                                                              voorschriften en gebruiken ter plaatse waar de functiona-
—     nietig te verklaren de twee besluiten van de heer Lemmel                ris zijn werkzaamheden moet verrichten, worden uitge-
      (nr. 05266 van 11 juni 1999 en van 2 december 1999                      legd als een verwijzing naar het op dat ogenblik geldende
      betreffende de overplaatsing van F. Campoli en de                       nationale arbeidsrecht, dat in het geval van Oostenrijk
      aanstelling van C. Bruetschy bij de eenheid „Levensmidde-               ook de toepassing regelt van het in deel II van het
      len — Wetgeving; wetenschappelijke en technische as-                    Oostenrijkse Arbeitsverfassungsgesetz neergelegde onder-
      pecten”;                                                                nemingsorganisatorisch recht?


title: Zaak T-635/14: Beroep ingesteld op 22 augustus 2014 — Urb Rulmenti Suceava/BHIM — Adiguzel (URB)

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/28

         Beroep ingesteld op 22 augustus 2014 — Urb Rulmenti Suceava/BHIM — Adiguzel (URB)
   (Zaak T-635/14)
   2014/C 361/42
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Urb Rulmenti Suceava SA (Suceava, Roemenië) (vertegenwoordiger: I. Burdusel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Harun Adiguzel (Diosd, Hongarije)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 juni 2014 in zaak R 1974/2013-4

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk met het woordelement „URB” voor waren en diensten van de klassen 4, 6-9, 11, 12, 16, 17, 35, 37 en 39-42 — gemeenschapsmerk nr. 8 6 56  605

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: absolute nietigheidsgronden van artikel 52, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 en relatieve nietigheidsgronden van artikel 8, lid 1, sub a en b, juncto artikel 53, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 52, lid 1, sub b, artikel 8, lid 1, sub a en b, juncto artikel 53, lid 1, sub a, en lid 2, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-309/05: Beschikking van de president van het Hof van 14 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Civile di Bergamo — Italië) — D.I.A. Srl, in liquidatie/Cartiere Paolo Pigna SpA

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/33

         Beschikking van de president van het Hof van 14 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Civile di Bergamo — Italië) — D.I.A. Srl, in liquidatie/Cartiere Paolo Pigna SpA
   (Zaak C-309/05) (1)

   (2006/C 224/67)

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 243 van 01.10.2005.


title: Zaak T-54/16: Beroep ingesteld op 5 februari 2016 — Netguru/EUIPO (NETGURU)

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/34

         Beroep ingesteld op 5 februari 2016 — Netguru/EUIPO (NETGURU)
   (Zaak T-54/16)
   (2016/C 111/41)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Netguru sp. z o.o. (Poznań, Polen) (vertegenwoordiger: K. Jarosiński, radca prawny)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „NETGURU” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 994 166

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 18 december 2015 in zaak R 144/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie van 18 december 2015 (zaak R 144/2015-5);

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 75 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-1/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Bonn Fleisch Ex- und Import GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Landbouw — Stelsel van uitvoerrestituties voor landbouwproducten — Verordening (EEG) nr. 3665/87 — Overlegging van bewijs van uitvoer van producten — Overlegging van gelijkwaardig bewijs — Artikel 47, lid 3 — Ambtshalve erkenning van bewijsstukken als gelijkwaardig zonder uitdrukkelijk en gemotiveerd verzoek tot een dergelijke erkenning — Niet-toepassing bij rechtstreekse uitvoer — Nationale procedurevoorschriften — Verplichtingen van bevoegde nationale instanties)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Bonn Fleisch Ex- und Import GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-1/06) (1)

   (Landbouw - Stelsel van uitvoerrestituties voor landbouwproducten - Verordening (EEG) nr. 3665/87 - Overlegging van bewijs van uitvoer van producten - Overlegging van gelijkwaardig bewijs - Artikel 47, lid 3 - Ambtshalve erkenning van bewijsstukken als gelijkwaardig zonder uitdrukkelijk en gemotiveerd verzoek tot een dergelijke erkenning - Niet-toepassing bij rechtstreekse uitvoer - Nationale procedurevoorschriften - Verplichtingen van bevoegde nationale instanties)
   (2007/C 199/15)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Hamburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bonn Fleisch Ex- und Import GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Hamburg — Uitlegging van artikel 47, lid 3, van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB L 351, blz. 1), zoals gewijzigd — Ambtshalve erkenning als gelijkwaardig bewijs van bewijsstukken die niet zijn vergezeld van uitdrukkelijk geformuleerd met redenen omkleed verzoek om andere bewijsstukken als gelijkwaardig te erkennen
   Dictum
   Artikel 47, lid 3, van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2945/94 van de Commissie van 2 december 1994, is niet van toepassing op de rechtstreekse uitvoer van producten.
   Wanneer echter als gevolg van omstandigheden die niet aan de exporteur zijn toe te rekenen, het nationale uitvoerdocument waaruit blijkt dat de betrokken producten het douanegebied van de Gemeenschap hebben verlaten, niet kan worden overgelegd, moet de voor uitvoerrestituties bevoegde nationale instantie overeenkomstig de doelstellingen van verordening nr. 3665/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2945/94, ambtshalve gelijkwaardige bewijsstukken en stilzwijgende verzoeken om andere bewijsstukken als gelijkwaardig te erkennen, in aanmerking nemen. Deze bewijsstukken dienen echter evenzeer te volstaan uit het oogpunt van de controle die volgens de in het nationale recht voorziene voorschriften wordt verricht, voor zover deze voorschriften de strekking en de doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht eerbiedigen.
   Wanneer het verstrijken van de termijn voor indiening van de gelijkwaardige bewijsstukken te wijten is aan de bevoegde nationale instanties, kunnen zij de in artikel 47, lid 2, van verordening nr. 3665/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2945/94, voorgeschreven termijn van twaalf maanden niet tegenwerpen aan de exporteur die zich de nodige inspanningen heeft getroost.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006.


title: Zaak C-591/12 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 mei 2014 — Bimbo, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Panrico, SA [Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag tot inschrijving van woordmerk BIMBO DOUGHNUTS — Ouder Spaans woordmerk DOGHNUTS — Relatieve weigeringsgronden — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Globale beoordeling van verwarringsgevaar — Zelfstandige onderscheidende plaats van bestanddeel van samengesteld woordmerk]

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 mei 2014 — Bimbo, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Panrico, SA
   (Zaak C-591/12 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag tot inschrijving van woordmerk BIMBO DOUGHNUTS - Ouder Spaans woordmerk DOGHNUTS - Relatieve weigeringsgronden - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b - Globale beoordeling van verwarringsgevaar - Zelfstandige onderscheidende plaats van bestanddeel van samengesteld woordmerk])
   2014/C 202/06
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Bimbo, SA (vertegenwoordigers: C. Prat, abogado, en R. Ciullo, barrister)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en J. Crespo Carrillo, gemachtigden), Panrico, SA (vertegenwoordiger: D. Pellisé Urquiza, abogado)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 10 oktober 2012 in zaak T-569/10, Bimbo, S/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep dat is ingesteld door de aanvrager van het woordmerk „BIMBO DOUGHNUTS” voor waren van klasse 30, en strekkende tot nietigverklaring van beslissing R 838/2009-4 van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 7 oktober 2010 houdende verwerping van het beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling waarbij inschrijving van dat merk is geweigerd in het kader van de oppositie die was ingesteld door de houder van de internationale en nationale woordmerken „DONUT”, „DOGHNUTS” en „DONUTS” en de internationale en nationale beeldmerken met het woordelement „donuts” voor waren van klasse 30 — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Verwarringsgevaar

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Bimbo SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 23.2.2013.


title: Zaak C-372/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny, Izba Finansowa, Wydział II (Republiek Polen) op 26 juli 2010 — Pak-Holdco Sp zoo/Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/20

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny, Izba Finansowa, Wydział II (Republiek Polen) op 26 juli 2010 — Pak-Holdco Sp zoo/Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
      (Zaak C-372/10)
      ()
      (2010/C 288/34)
      Procestaal: Pools

         Verwijzende rechter

      Naczelny Sąd Administracyjny, Izba Finansowa, Wydział II

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Pak-Holdco Sp zoo

         Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet een nationale rechter bij de uitlegging van artikel 7, lid 1, van richtlijn 69/335/EEG (1) rekening houden met de bepalingen van wijzigingsrichtlijnen, in het bijzonder de richtlijnen 73/79/EEG (2) en 73/80/EEG (3), wanneer deze richtlijnen op het tijdstip van toetreding van de Republiek Polen tot de Europese Unie niet meer van kracht waren?

                  2)

                  Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, heeft de uitsluiting van het eigen vermogen van een kapitaalvennootschap bij de vaststelling van het te betalen kapitaalrecht, welke is neergelegd in artikel 5, lid 3, eerste streepje, van richtlijn 69/335, uitsluitend betrekking op het eigen vermogen van een kapitaalvennootschap waarvan het kapitaal is verhoogd?

         (1)  PB L 249, blz. 25.

         (2)  PB L 103, blz. 15.

         (3)  PB L 103, blz. 15.