title: Beroep, op 13 september 1996 ingesteld door Volkswagen AG en Volkswagen Sachsen GmbH tgen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-143/96)

text:
Nr . C 336/30       NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       9 . 11 . 96
Beroep, op 12 september 1996 ingesteld door Bergpracht               gen AG en Volkswagen Sachsen GmbH, te Mosel ( Bonds
Milchwerk GmbH öt Co. KG, Hochland Reich, Summer öt                  republiek Duitsland ), vertegenwoordigd door M. Schütte en
Co. KG, Milchwerk Crailsheim Eg, Milchwerk Geislingen                M. Maier van Bruckhaus Westrick Stegemann , advocaten te
Eg, Wendelstein Kasewerk Molkerei Ziegenhain GmbH &                  Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Bonn
Co . KG en Zentral-Molkerei Aurich GmbH tegen Commis                & Schmitt, advocaten aldaar, Avenue Guillaume 62 .
           sie van de Europese Gemeenschappen
                      ( Zaak T-141 /96 )
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                         ( 96/C 336/63 )
                                                                     — artikel 2 van de beschikking van de Commissie van
                     (Procestaai: Duits)                                 26 juni 19 96 ( COM(96 ) 1844 def.) nietig te verkla
                                                                         ren ;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 12 september 1996 beroep ingesteld tegen              — artikel 3 , lid 2 , van de beschikking van de Commissie van
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Berg                      26 juni 1996 ( COM(96 ) 1844 def.) nietig te verklaren
pracht Milchwerk GmbH & Co . KG, gevestigd te Tettnang                   voor zover de gecombineerde effectieve steunintensiteit,
( Bondsrepubliek Duitsland ), Hochland Reich, Summer &                   uitgedrukt als bruto-subsidie-equivalent, voor Mosel II
Co . KG, gevestigd te Heimenkirch ( Bondsrepubliek Duits                tot 22,3 % en voor Chemnitz II tot 20,8 % wordt
land ), Milchwerk Crailsheim Eg, gevestigd te Crailsheim                 beperkt;
( Bondsrepubliek Duitsland ), Milchwerk Geislingen Eg,
gevestigd te Geislingen/Steige ( Bondsrepubliek Duitsland ),
Wendelstein Kasewerk Molkerei Ziegenhain GmbH & Co .                 — artikel 1 van de beschikking van de Commissie van
KG, gevestigd te Bad Aibling ( Bondsrepubliek Duitsland ),               26 juni 1996 ( COM(96 ) 1844 def.) nietig te verklaren
vertegenwoordigd door J. Salzwedel en M. Loschelder, van                 voor zover het bedrag van de met de gemeenschappelijke
het kantoor Gaedertz Vieregge Quack Kreile, te Keulen,                   markt onverenigbare investeringssteun wordt beperkt
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Loesch,                   tot 418,7 miljoen DM ;
van het kantoor Loesch & Wolter, Rue Goethe 11 ,
Luxemburg.                                                           — de Commissie in de kosten te verwijzen .
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
— de opneming van de benaming feta in de lijst van
     beschermde oorsprongsbenamingen ( BOB ) bij artikel 1           1 . Onjuiste en onvolledige vaststelling van de feiten
    van Verordening ( EG ) nr . 1107/96 van de Commissie
     van 12 juni 1996 , betreffende de registratie van de            De beschikking houdt geen rekening met de uitgangspositie
    geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in             waarin Volkswagen AG zich door de „ greenfield"-investe
     het kader van de procedure van artikel 17 van Veror            ringen in Mosel II en Chemnitz II bevond . Met betrekking
     dening ( EEG ) nr . 2081 /92 van de Raad, nietig te             tot de aan een nieuwe investering in een zwakke regio
     verklaren ;
                                                                     verbonden nadelen , in het bijzonder wat de toelevering
                                                                     betreft, de scholing van werknemers, de opbouw van de
— de Commissie in de kosten te verwijzen .
                                                                     voor een economische automobielproduktie vereiste logis
                                                                     tiek en een adequate infrastructuur, zijn de feitelijke
Middelen en voornaamste argumenten                                   vaststellingen onjuist. Daardoor is de Commissie tot de
                                                                     onjuiste opvatting gekomen, dat er sprake zou zijn van een
De middelen en voornaamste argumenten komen in grote                 uitbreidingsinvestering bij de lakstraat en de eindmontage in
lijnen overeen met die in de zaken T-139/96 , MD Foods               Mosel II en bij Chemnitz II .
Amba e . a ., en T-140/96 , Société Anonyme des Caves et
Producteurs Réunis de Roquefort ( Aveyron ) e . a .
                                                                     De beschikking is derhalve in strijd met wezenlijke vorm
                                                                     voorschriften in de zin van artikel 173 , tweede alinea ,
                                                                     EG-Verdrag.
Beroep, op 13 september 1996 ingesteld door Volkswagen               2 . Onjuiste toepassing van artikel 92 , lid 2 , onder c )
AG en Volkswagen Sachsen GmbH tgen Commissie van de                       EG-Verdrag
                 Europese Gemeenschappen
                       ( Zaak T-143/96 )                             De beschikking is onwettig in zover de Commissie arti
                                                                     kel 92 , lid 2 , onder c ), niet heeft toegepast . De opvatting van
                          ( 96/C 336/64 )
                                                                     de Commissie , dat deze afwijkingsbepaling eng moet
                                                                     worden uitgelegd en niet geldt voor regionale steun aan
                     (Procestaai: Duits)                             nieuwe investeringsprojecten, is in tweeërlei opzicht onjuist.
                                                                     In de eerste plaats laat de Commissie toepassing van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            bepaling ten onrechte geheel achterwege zonder dit over
schappen is op 13 september 1996 beroep tegen Commissie              eenkomstig de eisen van artikel 1 90 EG-Verdrag te motive
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Volkswa               ren . In de tweede plaats had de Commissie, indien zij de
 ---pagebreak--- 9. 11 . 96            INL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 336/31
bepaling had toegepast, tot de conclusie moeten komen dat            VW is enkel op grond van de kwalificatie door de
in casu aan de voorwaarden van artikel 92, lid 2, onder c ),         Commissie van Mosel II/Chemnitz II als nieuwe investering
was voldaan en de steun volkomen verenigbaar met de                  met de uitvoering van haar investeringplannen in de tot
gemeenschappelijke markt was .                                       dusver aangemelde vorm begonnen, waarbij zij hoge bedra
                                                                     gen aan eigen middelen heeft vrijgemaakt.
3 . Schending van het recht en motiveringsgebreken bij de            Eindconclusie
    toepassing van artikel 92 , lid 3
                                                                     Samengevat is de beschikking derhalve onwettig voor zover
De Commissie heeft voorts het haars inziens toepasselijke            de met de gemeenschappelijke markt verenigbare steun is
artikel 92, lid 3 , geschonden . De beschikking dient derhalve       gelimiteerd tot de in de beschikking aangegeven bedragen, in
ook dan te worden nietig verklaard, indien artikel 92 , lid 2 ,      artikel 2 bepaalde steunmaatregelen onverenigbaar met de
onder c ), niet van toepassing werd geacht en toetsing van de        gemeenschappelijke markt worden verklaard, in artikel 1 en
verenigbaarheid van de steun volgens artikel 92 , lid 3 , als        artikel 3 , lid 2 , de hoogte van de steun in de vorm van
juist werd beschouwd .                                               investeringssubsidies wordt beperkt tot 418,7 miljoen DM,
                                                                     en in artikel 3 , lid 2, de gecombineerde effectieve steunin
                                                                     tensiteit, uitgedrukt als bruto-subsidie-equivalent, wordt
Aangezien Sachsen een economisch zwakke regio is in de zin           beperkt tot 22,3 % voor Mosel II en tot 20,8 % voor
van artikel 92, lid 3 , onder a ), had de Commissie de               Chemnitz II .
verenigbaarheid van de steun met de gemeenschappelijke
markt in ieder geval primair volgens deze bepaling moeten
toetsen. De Commissie heeft dit ten onrechte achterwege
gelaten en artikel 92 , lid 3 , onder c ), tweede variant
toegepast, ofschoon artikel 92 , lid 3 , onder a ), voorgaat
boven deze bepaling en deze dus niet op de onderhavige
regionale steun toepasselijk is.                                     Beroep, op 18 september 1996 ingesteld door M. Kawicki
                                                                                tegen Europees Parlement
Bij toetsing aan artikel 92 , lid 3 , onder a ), had de steun                                ( Zaak T-145/96 )
verenigbaar met de gemeenschappelijke markt moeten                                              96/C 336/65
worden verklaard, los van sectorgebonden overwegingen .
                                                                                (Procestaai: Frans)
Bovendien gebruikt de Commissie bij de toetsing aan
artikel 92 , lid 3 , onder c ), een kosten-batenanalyse waarin
de projecten Mosel II en Chemnitz II in afwijking van een            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
jarenlange praktijk ten onrechte niet als samenhangende              schappen is op 18 september 1996 beroep ingesteld tegen
„ greenfield'Mnvesteringen worden beschouwd, maar enkel              het Europees Parlement door M. Kawicki, wonende te
gesegmenteerd als uitbreidingsinvesteringen . De Commissie           Luxemburg, vertegenwoordigd door M. Kleyr, advocaat te
ziet eraan voorbij , dat vanuit het perspectief van de               Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te
                                                                     zijnen kantore .
investeerder VW de typische nadelen van een „ greenfield "-
investering aanwezig waren . Door deze foutieve kwalificatie
zijn de nadelen die de steun moest compenseren, veel te klein        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
ingeschat.
                                                                     — nietig te verklaren :
4 . Schending van het vertrouwensbeginsel                                — het besluit van de invaliditeitscommissie van 31 ja
                                                                             nuari 1996 ,
Op grond van de wijze waarop de Commissie het project                    — de besluiten van het hoofd van de afdeling perso
Mosel II/Chemnitz II in de steunprocedure tot dusver heeft                   neelszaken van 9 februari en 7 mei 1996 ,
benaderd, en met name door de in 1992 tot 1994 uitge
voerde kosten-batenanalyses, is bij VW een gewettigd                     — het besluit van de secretaris-generaal van het Euro
vertrouwen opgewekt. Door haar ongemotiveerde afwij                         pees Parlement van 20 juni 1996 ,
king, kort voor de vaststelling van de beschikking, van haar             — het besluit van de directeur-generaal Personeel,
jarenlange praktijk heeft de Commissie het vertrouwen van                    begroting en financiën van 23 augustus 1996 ,
VW geschonden .
                                                                     — het Europees Parlement te veroordelen tot betaling aan
Op grond van die jarenlange praktijk dient de Commissie                  verzoekster van het haar vanaf 29 april 1996 verschul
eraan te worden te gehouden, dat Mosel II en Chemnitz II                 digde ambtenarensalaris, te vermeerderen met vertra
voor wat artikel 92 betreft als samenhangende „ greenfield "-            gingsrente vanaf de respectieve vervaldatum van elk
investeringen zijn te beschouwen en dat derhalve de                      maandsalaris tot het tijdstip van kwijting,
kosten-batenanalyse dient te zijn gebaseerd op een samen
hangende beoordeling van alle operationele nadelen in een            — het Europees Parlement te veroordelen tot betaling aan
periode van vijf jaar .                                                  verzoekster van een bedrag van 500 000 Bfr . of een


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 maart 2004 in zaak C-264/02 (verzoek van het Tribunal d'instance de Vienne om een prejudiciële beslissing): Cofinoga Mérignac SA tegen Sylvain Sachithanathan

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 4 maart 2004
   in zaak C-264/02 (verzoek van het Tribunal d'instance de Vienne om een prejudiciële beslissing): Cofinoga Mérignac SA tegen Sylvain Sachithanathan (1)

   (Richtlijnen 87/102/EEG en 90/88/EEG - Consumentenkrediet - Voorlichting van consument - Jaarlijks kostenpercentage - Variabele rentevoet - Verlenging van overeenkomst)
   (2004/C 94/13)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-264/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Tribunal d'instance de Vienne (Frankrijk), in het geding tussen Cofinoga Mérignac SA en Sylvain Sachithanathan, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (PB 1987, L 42, blz. 48), zoals gewijzigd bij richtlijn 90/88/EEG van de Raad van 22 februari 1990 (PB L 61, blz. 14), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, C. W. A. Timmermans en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 4 maart 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet, zoals gewijzigd bij richtlijn 90/88/EEG van de Raad van 22 februari 1990, vereist niet dat vóór elke verlenging, onder ongewijzigde voorwaarden, van een kredietovereenkomst met een bepaalde looptijd, waarbij krediet wordt verleend in de vorm van een doorlopend krediet met gebruik van een kredietkaart, terug te betalen door maandelijkse aflossingen en met een variabele rentevoet, de kredietgever de kredietnemer schriftelijk in kennis stelt van het geldende jaarlijkse kostenpercentage en van de voorwaarden waaronder dit kan worden gewijzigd.

      (1)  PB C 233 van 28.9.2002.


title: Zaak F-51/09: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 15 juni 2010 — Petrilli/Commissie

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/57

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 15 juni 2010 — Petrilli/Commissie
   (Zaak F-51/09) (1)

   ()
   2010/C 209/92
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft na minnelijke regeling de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 205 van 29.8.2009, blz. 48.


title: Zaak C-242/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank te Rotterdam (Nederland) op 18 mei 2012 — Strafzaak tegen Belgian Shell NV

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank te Rotterdam (Nederland) op 18 mei 2012 — Strafzaak tegen Belgian Shell NV
   (Zaak C-242/12)
   2012/C 243/10
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank te Rotterdam

      Partij in het hoofdgeding

   Belgian Shell NV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet een partij diesel worden aangemerkt als een afvalstof in de zin van de (oude (1) en nieuwe (2)) EVOA, in de volgende omstandigheden:

                           a)

                           de partij bestaat uit Ultra Light Sulphur Diesel, die ongewild vermengd is geraakt met Methyl Tertiary Butyl Ether;

                           b)

                           de partij blijkt na levering aan een koper — door de vermenging — niet aan de tussen de koper en verkoper overeengekomen specificaties te voldoen (het is daarmee: „off-spec”);

                           c)

                           de partij wordt — na reclame door de koper — uit hoofde van de koopovereenkomst teruggenomen door de verkoper en deze betaalt de koopprijs terug;

                           d)

                           de verkoper heeft de intentie om de partij — al dan niet na vermenging met een ander product — weer op de markt te brengen.

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend is:

                           a)

                           is er een moment aan te wijzen in bovengenoemde feitelijke omstandigheden vanaf hetwelk dit het geval is?

                           b)

                           verandert de status van de partij naar niet-afvalproduct op enig moment tussen de aflevering aan de koper en een nieuwe menging door of namens de verkoper, en zo ja, op welk moment?

               3)

               Is het voor het antwoord op vraag 1 van belang:

                           a)

                           of de partij op dezelfde wijze gebruikt kon worden als brandstof als pure ULSD, maar door zijn lagere vlampunt niet meer voldeed aan (veiligheids)eisen;

                           b)

                           of de partij door de nieuwe samenstelling door de koper niet mocht worden opgeslagen onder een milieuvergunning;

                           c)

                           of de partij door de koper niet gebruikt kon worden voor het doel waarvoor deze was aangekocht, namelijk verkoop als diesel-brandstof aan de pomp;

                           d)

                           of de wil van de koper wel of niet op teruggave aan de verkoper onder de koopovereenkomst was gericht;

                           e)

                           of de wil van de verkoper inderdaad was gericht op terugname van de partij met het oog op bewerking door menging en terugbrengen op de markt;

                           f)

                           of de partij wel of niet hersteld kan worden, hetzij in de originele beoogde staat, hetzij tot een product dat verhandelbaar is tegen een prijs die de marktwaarde van de oorspronkelijke partij ULSD benadert;

                           g)

                           of die herstelhandeling een gebruikelijk productieproces is;

                           h)

                           of de marktwaarde van de partij in de staat waarin het zich bevindt op het moment dat het wordt teruggenomen door de verkoper, (nagenoeg) overeenkomt met de prijs van een product dat wel aan de overeengekomen specificaties voldoet;

                           i)

                           of de teruggenomen partij in de staat waarin het zich bevindt op het moment dat het wordt teruggenomen, zonder bewerking op de markt kan worden verkocht;

                           j)

                           of de handel in producten zoals de partij gebruikelijk is en in het handelsverkeer niet als handel in afvalstoffen wordt beschouwd?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (oude EVOA) (PB L 30, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen (nieuwe EVOA) (PB L 190, blz. 1).


title: Zaak C-277/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 26 juni 2006 — Interboves GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 26 juni 2006 — Interboves GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-277/06)
   (2006/C 212/34)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Hamburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Interboves GmbH

      Verweerder: Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   Prejudiciële vragen

               1)

               Normeert punt 48.7, sub a, van hoofdstuk VII van de bijlage bij richtlijn 91/628/EEG (1) de basisvoorwaarde voor zeevervoer in die zin dat in beginsel — voorzover aan de voorwaarden van de punten 48.3 en 48.4 van hoofdstuk VII van de bijlage bij richtlijn 91/628/EEG, met uitzondering van de [voorwaarden inzake] reis- en rusttijden, is voldaan — ook bij vervoer van dieren op zogenaamde roll-on/roll-off-veerboten, de reistijden van het vervoer over de weg voorafgaand aan en aansluitend op het zeevervoer niet met elkaar zijn verbonden?

               2)

               Bevat punt 48.7, sub b, van hoofdstuk VII van de bijlage bij richtlijn 91/628/EEG voor zogeheten roll-on/roll-off-veerboten die in de Gemeenschap een dienst onderhouden, een bijzondere bepaling die naast, d.w.z. in aanvulling op de voorwaarden van punt 48.4, sub a, van hoofdstuk VII van de bijlage bij richtlijn 91/628/EEG moet worden toegepast, met als gevolg dat na aankomst van de veerboot in de haven van bestemming alleen dan geen nieuwe maximale reistijd van 29 uur (zie punt 48.4, sub d, van hoofdstuk VII van de bijlage bij de richtlijn) begint, maar een rusttijd van 12 uur in acht moet worden genomen, indien de reistijd op zee langer heeft geduurd dan volgens het algemene schema van de punten 48.2 tot en met 48.4 van hoofdstuk VII van de bijlage bij de richtlijn — in concreto 29 uur overeenkomstig punt 48.4, sub d — is toegestaan?

      (1)  PB L 340, blz. 17.


title: Zaak T-212/15: Beroep ingesteld op 23 april 2015 — Aldi/BHIM — Miquel Alimentació Grup (Gourmet)

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/46

         Beroep ingesteld op 23 april 2015 — Aldi/BHIM — Miquel Alimentació Grup (Gourmet)
   (Zaak T-212/15)
   (2015/C 198/64)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Fürsen, N. Lützenrath, U. Rademacher en N. Bertram, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Miquel Alimentació Grup, SA (Vilamalla, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „Gourmet” — inschrijvingsaanvraag nr. 9 310 269

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 februari 2015 in zaak R 314/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-402/10: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 27 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Société Groupe Limagrain Holding/Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (Landbouw — Verordeningen (EEG) nrs. 3665/87 en 565/80 — Uitvoerrestituties — Vooruitbetaalde restitutie — Onder stelsel van douane-entrepots geplaatste goederen — Ontbreken van voorraadadministratie — Bewijs van uitvoer van goederen — Geheel of gedeeltelijk verwerven van uitvoerrestitutie — Verplichting tot terugbetaling van onverschuldigd ontvangen bedrag — Toepassing van verhoging op terug te betalen bedrag)

text:
               17.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/14

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 27 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Société Groupe Limagrain Holding/Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer
   (Zaak C-402/10) (1)

   (Landbouw - Verordeningen (EEG) nrs. 3665/87 en 565/80 - Uitvoerrestituties - Vooruitbetaalde restitutie - Onder stelsel van douane-entrepots geplaatste goederen - Ontbreken van voorraadadministratie - Bewijs van uitvoer van goederen - Geheel of gedeeltelijk verwerven van uitvoerrestitutie - Verplichting tot terugbetaling van onverschuldigd ontvangen bedrag - Toepassing van verhoging op terug te betalen bedrag)
   2011/C 370/22
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société Groupe Limagrain Holding

      Verwerende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État (Frankrijk) — Uitlegging van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB L 351, blz. 1), juncto verordening (EEG) nr. 565/80 van de Raad van 4 maart 1980 betreffende de vooruitbetaling van de uitvoerrestituties voor landbouwproducten (PB L 62, blz. 5) — Plaatsing van goederen onder het stelsel van douane-entrepots met het oog op uitvoer ervan met vooruitbetaling van de restitutie — Terugbetaling van vooraf ontvangen bedragen ingeval voor de goederen geen voorraadadministratie is gevoerd — Voorwaarden betreffende terugbetaling

      Dictum

               1)

               De Unierechtelijke bepalingen betreffende de voorfinanciering van uitvoerrestituties moeten aldus worden uitgelegd dat het overeenkomstig de douaneregeling van de Unie voeren van een voorraadadministratie van onder douanecontrole geplaatste producten een voorwaarde vormt voor vooruitbetaling van een uitvoerrestitutie voor deze producten. Resterende twijfel over de juistheid van bepaalde opgaven of in verband met een gebrek aan overeenstemming in die voorraadadministratie kan echter met behulp van andere, aanvullende documenten worden weggenomen, mits deze documenten door de bevoegde nationale instanties toereikend worden geacht.

               2)

               De Unierechtelijke bepalingen betreffende de voorfinanciering van uitvoerrestituties moeten aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           wanneer en voor zover niet is voldaan aan de verplichting om overeenkomstig de douaneregeling van de Unie een voorraadadministratie te voeren van onder douanecontrole geplaatste producten, het bewijs dat naar hoeveelheid en aard vergelijkbare goederen als de in de vooruitbetalingsaangifte bedoelde goederen zijn uitgevoerd, niet voldoende is opdat het bedrag van de uitvoerrestitutie voor deze goederen toekomt aan de exporteur;

                           —

                           indien de exporteur wegens niet-nakoming van de verplichting om een voorraadadministratie te voeren voor in een douane-entrepot geplaatste producten, de als vooruitbetaling op een uitvoerrestitutie ontvangen bedragen geheel of gedeeltelijk moet terugbetalen, dan op het onverschuldigd ontvangen en terug te betalen bedrag dient te worden toegepast de verhoging van 20 % die is vastgesteld in artikel 33, lid 1, tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij met name verordening (EEG) nr. 1708/93 van de Commissie van 30 juni 1993.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010.


title: Zaak T-60/16 P: Beschikking van het Gerecht van 3 mei 2017 — De Nicola/EIB („Hogere voorziening — Openbare dienst — Personeel van de EIB — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordeling 2011 — Onjuiste rechtsopvattingen — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”)

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/27

         Beschikking van het Gerecht van 3 mei 2017 — De Nicola/EIB
   (Zaak T-60/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Personeel van de EIB - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beoordeling 2011 - Onjuiste rechtsopvattingen - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”))
   (2017/C 221/38)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: G. Ferabecoli, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Nuvoli en F. Martin, vervolgens G. Nuvoli en G. Faedo, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Enkelvoudige kamer) van 18 december 2015, De Nicola/EIB (F-55/13, EU:F:2015: 165), en strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Carlo De Nicola zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Europese Investeringsbank (EIB) in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 maart 2002 in zaak C-107/00 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te Bergen om een prejudiciële beslissing): Caterina Insalaca tegen Rĳksdienst voor pensioenen (RVP) ["Sociale zekerheid — Artikelen 46 tot en met 46 quater van verordening (EEG) nr. 1408/71 — Nationale anticumulatieregels — Uitkeringen van dezelfde aard"]

text:
4.5.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 109/9
afvalstoffen (PB L 377, blz. 20), kunnen worden vrijgesteld                (België), in het aldaar aanhangige geding tussen Caterina
van de vergunning bedoeld in artikel 10 van richtlijn                      Insalaca en Rijksdienst voor pensioenen (RVP), om een preju-
75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende                        diciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 46 bis tot
afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn            en met 46 ter van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 8, blz. 32),                Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
zonder dat voor die vrijstelling als voorwaarde geldt dat aan              socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
de in artikel 3, lid 2, van richtlijn 91/689 gestelde vereisten is         alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
voldaan, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar                   verplaatsen, in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verorde-
rusten krachtens artikel 11 van richtlijn 75/442, zoals gewij-             ning (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230,
zigd bij richtlijn 91/156, en artikel 3 van richtlijn 91/689, heeft        blz. 6), zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1248/92 van
het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric,               de Raad van 30 april 1992 (PB L 136, blz. 7), heeft het
kamerpresident, R. Schintgen en V. Skouris (rapporteur),                   Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric,
rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op             kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris,
21 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt               rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: H. von Holstein,
als volgt:                                                                 adjunct-griffier, op 7 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
                                                                           het dictum luidt als volgt:
1)    Door het mogelijk te maken dat ondernemingen en inrichtingen
      die handelingen verrichten voor de nuttige toepassing van de
      gevaarlijke afvalstoffen, bedoeld in richtlijn 91/689/EEG van
      de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke
      afvalstoffen, kunnen worden vrijgesteld van de vergunning
      bedoeld in artikel 10 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad           1)    De regeling van een lidstaat voor de berekening van een
      van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij             overlevingspensioen, die voorziet in een beperking van het
      richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991,                        plafond voor de cumulatie van een rustpensioen en een
      zonder dat voor die vrijstelling als voorwaarde geldt dat aan de           overlevingspensioen wanneer de langstlevende echtgenoot aan-
      in artikel 3, lid 2, van richtlijn 91/689 gestelde vereisten is            spraak heeft op een overlevingspensioen ten laste van een andere
      voldaan, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet                 lidstaat, is een bepaling inzake vermindering in de zin van de
      nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 11 van richtlijn            artikelen 46 bis en 46 ter van verordening (EEG) nr. 1408/71
      75/442, gewijzigd bij richtlijn 91/156, juncto artikel 3 van               van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van
      richtlijn 91/689.                                                          de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
                                                                                alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.                       verplaatsen, in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verorde-
                                                                                ning (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983, zoals
                                                                                gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1248/92 van de Raad van
(1) PB C 135 van 13.5.2000.                                                      30 april 1992.
                                                                           2)    De artikelen 46 bis en 46 ter van verordening nr. 1408/71,
                    ARREST VAN HET HOF                                           in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verordening
                                                                                nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening (EEG)
                          (Tweede kamer)                                         nr. 1248/92 van de Raad van 30 april 1992, verzetten zich
                                                                                tegen de toepassing van de wettelijke regeling van een lidstaat
                         van 7 maart 2002                                        die een anticumulatieregel bevat volgens welke een in deze
                                                                                lidstaat toegekend overlevingspensioen moet worden verminderd
in zaak C-107/00 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te                             wegens het bestaan van een krachtens de wettelijke regeling van
Bergen om een prejudiciële beslissing): Caterina Insalaca                        een andere lidstaat verkregen overlevingspensioen, wanneer de
         tegen Rijksdienst voor pensioenen (RVP) (1)                             overeenkomstig de nationale regeling verschuldigde uitkeringen
                                                                                minder gunstig blijken te zijn dan de overeenkomstig artikel 46
                                                                                van verordening nr. 1408/71 vastgestelde uitkeringen.
[„Sociale zekerheid — Artikelen 46 tot en met 46 quater van
verordening (EEG) nr. 1408/71 — Nationale anticumulatie-
            regels — Uitkeringen van dezelfde aard”]
                          (2002/C 109/13)
                           (Procestaal: Frans)                             (1) PB C 149 van 27.5.2000.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-107/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Arbeidsrechtbank te Bergen


title: Zaak C-289/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slowakije) op 15 juni 2015 — Jozef Grundza

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slowakije) op 15 juni 2015 — Jozef Grundza
   (Zaak C-289/15)
   (2015/C 294/40)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Krajský súd v Prešove

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jozef Grundza

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 7, lid 3, en 9, lid 1, onder d), van het kaderbesluit (1) aldus worden uitgelegd dat aan de voorwaarde van dubbele strafbaarheid slechts is voldaan wanneer de feiten waarop de te erkennen beslissing betrekking heeft, in concreto, dat wil zeggen op basis van een concrete beoordeling van de feiten, tevens strafbaar zijn volgens de rechtsorde van de tenuitvoerleggingsstaat (ongeacht de bestanddelen of de kwalificatie ervan), dan wel dat reeds aan die voorwaarde is voldaan, wanneer de feiten in het algemeen (in abstracto) ook volgens de rechtsorde van de tenuitvoerleggingsstaat strafbaar zijn?

      (1)  Kaderbesluit 2008/909/JBZ van de Raad van 27 november 2008 inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op strafvonnissen waarbij vrijheidsstraffen of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregelen zijn opgelegd, met het oog op de tenuitvoerlegging ervan in de Europese Unie (PB L 327, blz. 27).


title: Zaak C-406/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Realchemie Nederland BV/Bayer CropScience AG (Verordening (EG) nr. 44/2001 — Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen — Begrip „burgerlijke en handelszaken” — Erkenning en tenuitvoerlegging van beslissing waarbij geldboete wordt opgelegd — Richtlijn 2004/48/EG — Intellectuele-eigendomsrechten — Inbreuk op deze rechten — Maatregelen, procedures en rechtsmiddelen — Veroordeling — Exequaturprocedure — Daaraan verbonden gerechtskosten)

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 362/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Realchemie Nederland BV/Bayer CropScience AG
   (Zaak C-406/09) (1)

   (Verordening (EG) nr. 44/2001 - Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen - Begrip „burgerlijke en handelszaken” - Erkenning en tenuitvoerlegging van beslissing waarbij geldboete wordt opgelegd - Richtlijn 2004/48/EG - Intellectuele-eigendomsrechten - Inbreuk op deze rechten - Maatregelen, procedures en rechtsmiddelen - Veroordeling - Exequaturprocedure - Daaraan verbonden gerechtskosten)
   2011/C 362/05
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Realchemie Nederland BV

      Verwerende partij: Bayer CropScience AG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 1 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000, betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1) en van artikel 14 van richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (PB L 157, blz. 45) — Begrip burgerlijke en handelszaken — Schending van bij Duitse rechterlijke beslissing opgelegd verbod om bepaalde pesticiden in Duitsland in te voeren en te verhandelen — Geldboete — Tenuitvoerlegging van boetebeslissing — Tenuitvoerleggingsprocedure met betrekking tot in buitenland gegeven beslissingen inzake dwangsommen of boetes wegens schending van verbod om inbreuk te maken op intellectuele-eigendomsrecht

      Dictum

               1)

               Het begrip „burgerlijke en handelszaken” in artikel 1 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet in die zin worden uitgelegd dat deze verordening van toepassing is op de erkenning en de tenuitvoerlegging van een beslissing van een rechterlijke instantie die een veroordeling tot betaling van een geldboete bevat teneinde een op het gebied van burgerlijke en handelszaken gegeven rechterlijke beslissing te doen nakomen.

               2)

               De kosten die zijn verbonden aan een in een lidstaat ingeleide exequaturprocedure waarin wordt verzocht om erkenning en tenuitvoerlegging van een beslissing die in een andere lidstaat is gegeven in het kader van een procedure tot handhaving van een intellectuele-eigendomsrecht, vallen onder artikel 14 van richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Zaak T-147/04: Beroep, op 23 april 2004 ingesteld door Brian M. Ross tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/9

         Beroep, op 23 april 2004 ingesteld door Brian M. Ross tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-147/04)
   (2004/C 168/17)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 23 april 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Brian M. Ross, wonende te Morpeth (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door Eric Boigelot, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van 31 maart 2003 tot definitieve vaststelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport voor de beoordelingsronde 2001/2002;

               —

               voornoemd rapport nietig te verklaren;

               —

               nietig te verklaren het stilzwijgend besluit tot afwijzing van verzoekers klacht (R/562/03) van 24 september 2002 strekkende tot nietigverklaring van het bestreden besluit;

               —

               verweerster te veroordelen verzoeker een morele schadevergoeding te betalen, die onder voorbehoud van verhoging of verlaging in de loop van het geding ex aequo et bono op 10 000 euro wordt geraamd;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker de schending aan van de artikelen 25, tweede alinea, 26 en 43 van het Statuut en de Algemene uitvoeringsbepalingen betreffende artikel 43, die door de Commissie op 26 april 2002 zijn vastgesteld. Hij beroept zich eveneens op misbruik van bevoegdheid, de schending van algemene rechtsbeginselen zoals de eerbieding van de rechten van de verdediging, het beginsel van behoorlijk bestuur en het beginsel van gelijke behandeling, en een kennelijk onjuiste beoordeling.


title: Zaak F-42/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 december 2012 — Honnefelder/Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Nietigverklaring van besluit van jury van vergelijkend onderzoek — Uitvoering van gewijsde — Legaliteitsbeginsel — Exceptie van onwettigheid aangevoerd tegen besluit om procedure van algemeen vergelijkend onderzoek te heropenen)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/28

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 december 2012 — Honnefelder/Commissie
   (Zaak F-42/11) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Nietigverklaring van besluit van jury van vergelijkend onderzoek - Uitvoering van gewijsde - Legaliteitsbeginsel - Exceptie van onwettigheid aangevoerd tegen besluit om procedure van algemeen vergelijkend onderzoek te heropenen)
   2013/C 46/54
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Stephanie Honnefelder (Brussel, België) (vertegenwoordiger: C. Bode, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Eggers en P. Pecho, gemachtigden, vervolgens B. Eggers, advocaat)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoekster niet te plaatsen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/26/05

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Honnefelder draagt twee derde van haar eigen kosten.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in één derde van de kosten van Honnefelder.

      (1)  PB C 183 van 25.06.2011, blz. 34.


title: Zaak C-655/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 12 december 2013 — H.J. Mertens tegen Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 12 december 2013 — H.J. Mertens tegen Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
   (Zaak C-655/13)
   2014/C 78/05
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: H.J. Mertens

      Verweerder: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 71, lid 1, sub a-i, van verordening nr. 1408/71 (1) zo uitgelegd worden dat hiermee onverenigbaar is dat een grensarbeider, die in directe aansluiting op een fulltime dienstverband bij een werkgever in een lidstaat voor minder uren werkzaam wordt bij een andere werkgever in dezelfde lidstaat, wordt aangemerkt als een gedeeltelijk werkloze grensarbeider?

      (1)  Verordening van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).


title: Arrest van het Hof van 26 november 2002 in zaak C-275/00 (verzoek van het Hof van Beroep te Gent om een prejudiciële beslissing): Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door Commissie van de Europese Gemeenschappen, tegen First NV, Franex NV ("Artikelen 235 EG, 240 EG en 288, tweede alinea, EG — Beroep tot schadevergoeding — Deskundigenonderzoek door nationale rechter als voorlopige maatregel jegens Europese Gemeenschap bevolen — Exclusieve bevoegdheid van rechterlĳke instanties van Gemeenschap")

text:
C 7/2                   NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            11.1.2003
                     ARREST VAN HET HOF                                                       ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                      van 26 november 2002
                                                                                van 19 november 2002
in zaak C-275/00 (verzoek van het Hof van Beroep te Gent                 in zaak in zaak C-304/00 (verzoek van de High Court of
om een prejudiciële beslissing): Europese Gemeenschap,                   Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division
vertegenwoordigd door Commissie van de Europese                          (Crown Office) om een prejudiciële beslissing): Regina
       Gemeenschappen, tegen First NV, Franex NV ( 1)                    tegen Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex
                                                                         parte: W. H. Strawson (Farms) Ltd, en J. A. Gagg & Sons
                                                                                (a firm) ( 1)
(„Artikelen 235 EG, 240 EG en 288, tweede alinea, EG —
Beroep tot schadevergoeding — Deskundigenonderzoek door                  („Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Geïntegreerd be-
nationale rechter als voorlopige maatregel jegens Europese               heers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire
Gemeenschap bevolen — Exclusieve bevoegdheid van rechter-                steunregelingen — Artikel 9, lid 2, van verordening (EEG)
               lijke instanties van Gemeenschap”)                        nr. 3887/92 — Steunaanvraag „oppervlakten” — Sancties
                                                                                — Verjaringstermijn”)
                           (2003/C 7/02)                                                             (2003/C 7/03)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-275/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                         In zaak C-304/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Hof van Beroep te Gent
                                                                         krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England
(België), in het aldaar aanhangige geding tussen Europese
                                                                         & Wales), Queen’s Bench Division (Crown Office) (Verenigd
Gemeenschap, vertegenwoordigd door Commissie van de
                                                                         Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Regina
Europese Gemeenschappen, en First NV, Franex NV, om een
                                                                         en Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte:
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 288,
                                                                         W. H. Strawson (Farms) Ltd, en J. A. Gagg & Sons (a firm), om
tweede alinea, EG, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
                                                                         een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 9,
G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet
                                                                         lid 2, van verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie
en R. Schintgen, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Ed-
                                                                         van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inza-
ward, A. La Pergola, P. Jann, N. Colneric, S. von Bahr
                                                                         ke het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaal-
(rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-
                                                                         de communautaire steunregelingen (PB L 391, blz. 36), heeft
generaal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op
                                                                         het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,
26 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                         kamerpresident, C. Gulmann, V. Skouris, F. Macken (rappor-
luidt als volgt:
                                                                         teur) en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;
                                                                         griffier: M.-F. Contet, administrateur, op 19 november 2002
                                                                         een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
De artikelen 235 EG, 240 EG en 288, tweede alinea, EG in hun
onderlinge samenhang gelezen staan eraan in de weg dat een               Artikel 9, lid 2, eerste en tweede alinea, van verordening (EEG)
nationale rechter jegens een van de instellingen van de Europese         nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december 1992 houdende
Gemeenschap een deskundigenonderzoek beveelt dat ertoe strekt haar       uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers- en controle-
rol bij gebeurtenissen die schade zouden hebben veroorzaakt, vast te     systeem voor bepaalde communautaire steunregelingen, zoals gewij-
stellen met het oog op een later beroep wegens niet-contractuele         zigd bij verordening (EG) nr. 1648/95 van de Commissie van 6 juli
aansprakelijkheid tegen de Europese Gemeenschap.                         1995, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer de bevoegde
                                                                         instantie ontdekt dat iemand die een steunaanvraag „oppervlakten”
                                                                         heeft ingediend, niet opzettelijk noch uit grove nalatigheid een
                                                                         onjuiste aangifte heeft gedaan zodat een te grote oppervlakte in de
( 1) PB C 257 van 9.9.2000.                                              steunaanvraag is aangegeven, en dat in de jaren voorafgaand aan
                                                                         deze ontdekking dezelfde vergissing is begaan, zodat in al die jaren
                                                                         een te grote oppervlakte in de steunaanvraag is aangegeven, deze
                                                                         instantie voor de berekening van de voor de eerdere jaren verschuldigde
                                                                         steun de bij de controle feitelijk geconstateerde oppervlakte moet


title: Zaak F-84/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 5 juni 2012 — Chatzidoukakis/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bezoldiging — Gezinstoelagen — Schooltoelage — Voorwaarden voor toekenning — Aftrek van soortgelijke toelage uit andere bron)

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/31

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 5 juni 2012 — Chatzidoukakis/Commissie
   (Zaak F-84/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bezoldiging - Gezinstoelagen - Schooltoelage - Voorwaarden voor toekenning - Aftrek van soortgelijke toelage uit andere bron)
   2012/C 217/65
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Efstratios Chatzidoukakis (Schrassig, Luxemburg) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Martin, gemachtigde, bijgestaan door E. Bourtzalas en E. Antypas, advocaten)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om de aan verzoeker toegekende schooltoelage te verminderen op grond dat zijn zoon financiële steun van een lidstaat ontvangt in de vorm van een beurs en een lening

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Chatzidoukakis wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 13 van 15.01.11, blz. 39.


title: Zaak F-126/13: Beroep ingesteld op 23 december 2013 — ZZ/Commissie

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/47

         Beroep ingesteld op 23 december 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-126/13)
   2014/C 45/89
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van PMO om de gezinstoelagen met terugwerkende kracht tot 1 oktober 2012 rechtstreeks aan de moeder van verzoekers dochter te betalen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 21 mei 2013 waarbij PMO verzoeker op de hoogte heeft gesteld van zijn beslissing om de gezinstoelagen, dat wil zeggen de kostwinnerstoelage, de toelage voor een kind ten laste en de schooltoelage, rechtstreeks aan de moeder van zijn minderjarige dochter te betalen, en wel met terugwerkende kracht vanaf 1 oktober 2012;

               —

               nietigverklaring van het besluit van 23 september 2013 tot afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling, aan verzoeker, van alle bedragen verschuldigd uit hoofde van gezinstoelagen die sinds 1 oktober 2012 ten onrechte zijn ingehouden en wel tot aan de datum van uitvoering van het te wijzen arrest, vermeerderd met 4 % vertragingsrente per jaar vanaf 1 oktober 2012 en tot aan de datum van volledige vereffening;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaken T-492/09 en T-147/10: Arrest van het Gerecht van 7 juni 2012 — Meda Pharma/BHIM — Nycomed (ALLERNIL) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving waarin Europese Gemeenschap wordt aangewezen — Woordmerk ALLERNIL — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ALLERNIL — Ouder nationaal merk ALLERGODIL — Relatieve weigeringsgrond — Afwezigheid van verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motivering — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009” )

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/18

         Arrest van het Gerecht van 7 juni 2012 — Meda Pharma/BHIM — Nycomed (ALLERNIL)
   (Zaken T-492/09 en T-147/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving waarin Europese Gemeenschap wordt aangewezen - Woordmerk ALLERNIL - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ALLERNIL - Ouder nationaal merk ALLERGODIL - Relatieve weigeringsgrond - Afwezigheid van verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motivering - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009)
   2012/C 217/36
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Meda Pharma GmbH & Co. KG (Bad Homburg vor der Höhe, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Schmidt, vervolgens D. Walicka en tenslotte G. Schneider, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Nycomed GmbH (Constance, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Ferchland, vervolgens A. Ferchland en K. Traumann, advocaten)

      Voorwerp

   Twee beroepen ingesteld tegen twee beslissingen van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 29 september 2009 (zaken R 1386/2007-4 en R 697/2007-4) inzake een oppositieprocedure tussen Meda Pharma GmbH & Co. KG en Nycomed GmbH

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Meda Pharma GmbH en Co. KG wordt verwezen in de kosten in zaken T-492/09 en T-14/10.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak T-291/13: Beroep ingesteld op 24 mei 2013 — Eleftheriou en Papachristofi/Commissie en ECB

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/15

         Beroep ingesteld op 24 mei 2013 — Eleftheriou en Papachristofi/Commissie en ECB
   (Zaak T-291/13)
   (2013/C 226/23)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Andreas Eleftheriou (Dherynia, Cyprus); Eleni Eleftheriou (Dherynia) en Lilia Papachristofi (Dherynia)(vertegenwoordigers: C. Paschalides, solicitor en A. Paschalides, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Centrale Bank en Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               schadevergoeding ten bedrage van 347 520,68 GBP toe te kennen op grond dat de voorwaarden vervat in de punten 1.23 tot 1.27 van het memorandum van overeenstemming van 26 april 2013 tussen Cyprus en verweerders een flagrante schending vormen van een hogere regel ter bescherming van het individu, te weten artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 1 van Protocol nr. 1 bij het Europees Verdrag voor de rechten van de mens;

               —

               de relevante voorwaarden nietig te verklaren en te gelasten dat de in artikel 14 tot 18 van het Verdrag tot instelling van het Europees Stabiliteitsmechanisme (hierna: „ESM-verdrag”) vervatte instrumenten voor financiële bijstand op korte termijn met inachtneming van het arrest van het Hof krachtens artikel 19 van het ESM-verdrag moeten worden herzien, om de nodige wijzigingen aan te brengen om aan het arrest te voldoen; en

               —

               daar waar de schadevergoeding in het eerste onderdeel van de conclusie geen rekening houdt met het feit dat de relevante bepalingen zouden worden nietig verklaard, schadevergoeding wegens schending van artikel 263 VWEU toe te kennen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1)

               Het eerste middel is eraan ontleend dat de relevante voorwaarden in het memorandum van overeenstemming „een flagrante schending van een hogere regel ter bescherming van het individu” vormen (1), aangezien:

                           —

                           voormelde rechtsregel van hogere rang is, aangezien hij is opgenomen in het Handvest en het EVRM;

                           —

                           verweerders krachtens artikel 51, lid 1, van het Handvest en artikel 6, lid 2, VEU verplicht zijn tot het respecteren en het beschermen van de grondrechten die worden gewaarborgd door het Handvest en het EVRM;

                           —

                           bankdeposito’s eigendom in de zin van voormeld artikel 17 van het Handvest en artikel 1 van protocol nr. 1 bij het EVRM zijn.

               2)

               Het tweede middel is eraan ontleend dat de hiernavolgende schendingen tezamen beschouwd zo uitgebreid waren dat zij op de volgende manieren een flagrante schending van hoger recht vormen:

                           —

                           op het tijdstip dat verzoekers hun bankdeposito’s werden ontnomen, waren er geen „voorwaarden waarin de wet voorziet” opgenomen in het acquis dat de ontneming van bankdeposito’s regelt, wat in strijd is met het Handvest en het Protocol;

                           —

                           verzoekers werden in strijd met artikel 17 van het Handvest en artikel 1 van het Protocol haar deposito’s ontzegd zonder dat dit „tijdig op billijke wijze wordt vergoed”;

                           —

                           de ontneming van deposito’s is prima facie onwettig tenzij „[zij] met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel […] noodzakelijk [is] en daadwerkelijk aan door de Unie erkende doelstellingen van algemeen belang of aan de eisen van de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen beantwoord[t].” (2);

                           —

                           het parallelle algemene belang van het op korte en middellange termijn voorkomen van paniek en een run op de banken werd niet in aanmerking genomen bij de afweging van het algemeen belang in het kader van artikel 17 van het Handvest en artikel 1 van het Protocol;

                           —

                           het was niet het doel Cyprus te schaden of te straffen, maar om ten gunste van dit land — en de eurozone — maatregelen ter ondersteuning van de stabiliteit te nemen, waardoor zijn financiële instellingen en economische levensvatbaarheid worden verbeterd en niet gedestabiliseerd;

                           —

                           er was geen evenredige verhouding tussen de inmenging en een legitiem doel, aangezien krachtens artikel 3 van het ESM-verdrag van 2012 de reële doelstelling „het vrijmaken van middelen en het verstrekken van stabiliteitssteun, onder stringente voorwaarden […] ten gunste van ESM-leden die te maken hebben met of worden bedreigd door ernstige financieringsproblemen, indien zulks onontbeerlijk is om de financiële stabiliteit van de eurozone in haar geheel en van de lidstaten ervan te vrijwaren” was, zonder haar economie te verlammen.

               3)

               Het derde middel is eraan ontleend dat de ontneming van verzoekers’ deposito’s noodzakelijk noch evenredig was.

               4)

               Het vierde middel is eraan ontleend dat verweerders verantwoordelijk zijn voor de ontneming van verzoekers’ bankdeposito’s, aangezien verzoekers’ bankdeposito’s zonder de flagrante schending zouden zijn beschermd door de rechten die voortvloeien uit het Handvest en het Protocol, met als gevolg dat verzoekers’ verlies voldoende rechtstreeks en voorzienbaar was.

               5)

               Het vijfde middel is eraan ontleend dat indien de voormelde argumenten gegrond worden bevonden, de relevante voorwaarden nietig moeten worden verklaard, niettegenstaande dat deze voorwaarden tot Cyprus waren gericht, aangezien zij verzoekers rechtstreeks en individueel raken. De relevante voorwaarden en uitvoeringsmodaliteiten vormen immers een schending van het Verdrag en/of een rechtsregel houdende toepassing daarvan en/of misbruik van bevoegdheid, voor zover wordt geoordeeld dat het ontnemen van verzoekers’ bankdeposito’s in strijd met artikel 6, lid 1, VEU het beginsel van de rechtsstaat heeft ondermijnd.

      (1)  Zie arrest van het Hof van 2 december 1971, Zuckerfabrik Schöppenstedt/Raad (5-71, Jurispr. blz. 975).

      (2)  Artikel 52, lid 1, Handvest.


title: Zaak C-414/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 10 juli 2017 — Arex CZ a.s./Odvolací finanční ředitelství

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 10 juli 2017 — Arex CZ a.s./Odvolací finanční ředitelství
   (Zaak C-414/17)
   (2017/C 300/28)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij (verzoekster in eerste aanleg): Arex CZ a.s.

      Andere partij in de procedure (verweerder in eerste aanleg): Odvolací finanční ředitelství

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet elke belastingplichtige worden aangemerkt als belastingplichtige in de zin van artikel 138, lid 2, onder b), van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde („btw-richtlijn”)? Zo niet, op welke belastingplichtigen is die bepaling dan van toepassing?

               2)

               Indien het Hof van Justitie antwoordt dat artikel 138, lid 2, onder b), van de btw-richtlijn van toepassing is op een situatie zoals die in het hoofdgeding (dat wil zeggen dat de afnemer van de producten een voor de belasting geregistreerde belastingplichtige is), moet die bepaling dan aldus worden uitgelegd dat wanneer de verzending of het vervoer van die producten plaatsvindt overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van richtlijn 2008/118/EG (2) van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG (3) („accijnsrichtlijn”), een levering die samenhangt met een procedure krachtens de accijnsrichtlijn dan moet worden aangemerkt als een levering die in aanmerking komt voor vrijstelling op grond van die bepaling, ondanks het feit dat voor het overige niet is voldaan aan de vrijstellingsvoorwaarden van artikel 138, lid 1, van de btw-richtlijn vanwege de toerekening van het goederenvervoer aan een andere transactie?

               3)

               Indien het Hof van Justitie antwoordt dat artikel 138, lid 2, onder b), van de btw-richtlijn niet van toepassing is in een situatie zoals die in het hoofdgeding, is het feit dat de producten worden vervoerd in het kader van een accijnsschorsingsregeling dan beslissend voor de vraag aan welke van verschillende opeenvolgende leveringen het vervoer moet worden toegerekend voor de toepassing van het recht op vrijstelling van btw op grond van artikel 138, lid 1, van de btw-richtlijn?

      (1)  PB 2006, L 347, blz. 1.

      (2)  PB 2009, L 9, blz. 12.

      (3)  PB 1992, L 76, blz. 1.


title: Zaak C-426/15 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 5 oktober 2016 — Diputación Foral de Bizkaia/Commissie (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Staatssteun — Artikel 108, lid 3, VWEU — Besluit van de Commissie waarbij een steunregeling onrechtmatig wordt verklaard — Geen voorafgaande kennisgeving — Bepaling van de datum van toekenning van de steun — Overeenkomsten waarbij steunmaatregelen zijn ingesteld — Onvoorwaardelijke toezegging tot toekenning van steun — Inaanmerkingneming van de nationale regeling — Formele onderzoeksprocedure — Beginsel van behoorlijk bestuur — Rechten van de verdediging)

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/8

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 5 oktober 2016 — Diputación Foral de Bizkaia/Commissie
   (Zaak C-426/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Staatssteun - Artikel 108, lid 3, VWEU - Besluit van de Commissie waarbij een steunregeling onrechtmatig wordt verklaard - Geen voorafgaande kennisgeving - Bepaling van de datum van toekenning van de steun - Overeenkomsten waarbij steunmaatregelen zijn ingesteld - Onvoorwaardelijke toezegging tot toekenning van steun - Inaanmerkingneming van de nationale regeling - Formele onderzoeksprocedure - Beginsel van behoorlijk bestuur - Rechten van de verdediging))
   (2016/C 475/10)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Diputación Foral de Bizkaia (vertegenwoordiger: I. Sáenz-Cortabarría Fernández, abogado)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Němečková en É. Gippini Fournier, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Diputación Foral de Bizkaia wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak T-171/03: Beroep, op 19 mei 2003 ingesteld door New Look Limited tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
C 171/40                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         19.7.2003
—       onvoldoende gewicht is toegekend aan verzoeksters be-          Middelen en voornaamste argumenten
        lang bij ontvangst van de opgevraagde documenten.
                                                                       Aanvrager van het ge-         Verzoekster
Bovendien is verzoekster het oneens met de bewering van de             meenschapsmerk:
Commissie dat de lidstaten zouden moeten worden geraad-
pleegd met betrekking tot hun opmerkingen in de verslagen.             Betrokken        gemeen-      Beeldmerk NLCollection — aan-
Volgens verzoekster behoeft een lidstaat overeenkomstig ar-            schapsmerk:                   vraag nr. 1082809 voor waren
tikel 4, lid 4, van verordening (EG) nr. 1049/2001 slechts te                                        van klasse 25 (kledingartikelen,
worden geraadpleegd, wanneer niet duidelijk is of een docu-                                          schoeisel en hoofddeksels)
ment wel of niet openbaar moet worden gemaakt. Verder heeft
de Commissie het laatste woord over de vraag of een document
al dan niet openbaar wordt gemaakt, en haar besluit moet,              Houder van het oppo-          NAULOVER SA
wanneer het valt onder één van de in de betrokken verordening          sitiemerk of -teken in de
vastgestelde uitzonderingen, met redenen worden omkleed en             oppositieprocedure:
duidelijk worden gerechtvaardigd.
                                                                       Oppositiemerk of -te-         Het communautaire (nr. 13417)
                                                                       ken:                          en Spaanse (nr. 1329084) beeld-
( 1) PB L 291 van 6.12.1995, blz. 40.                                                                merk NL
( 2) Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en
     de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot
                                                                       Beslissing van de oppo-       Afwijzing van de oppositie
     documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commis-
                                                                       sitieafdeling:
     sie (PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43).
                                                                       Beslissing van de kamer       Vernietiging van de beslissing van
                                                                       van beroep:                   de oppositieafdeling en toewijzing
                                                                                van de oppositie met betrekking
                                                                                tot gemeenschapsmerk nr. 13417
                                                                       Middelen:                     Verkeerde toepassing van ar-
                                                                                tikel 8, lid 1, sub b, van verorde-
                                                                                ning (EG) nr. 40/94 (gevaar voor
Beroep, op 19 mei 2003 ingesteld door New Look Limited
                                                                                verwarring)
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                               (BHIM)
                          (Zaak T-171/03)
                          (2003/C 171/67)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                       Beroep, op 19 mei 2003 ingesteld door Anne Geddes
                                                                        tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                     (Zaak T-173/03)
schappen is op 19 mei 2003 beroep tegen Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door New
Look Limited, gevestigd te Weymout Dorset (Verenigd Konink-                                   (2003/C 171/68)
rijk), vertegenwoordigd door R. Ballester en G. Marín, advoca-
ten te Valencia respectievelijk Alicante.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—       de beslissing van het BHIM (eerste kamer van beroep) van
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
        15 april 2003 in zaak R 019/2003-1 te vernietigen;
                                                                       schappen is op 19 mei 2003 beroep tegen Bureau voor
                                                                       harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Anne
—       het BHIM en eventuele interveniënten aan zijn zijde te         Geddes, wonende te Auckland (Nieuw-Zeeland), vertegen-
        verwijzen in de kosten.                                        woordigd door G. Farrington, solicitor.


title: Doorhaling van zaak C-396/95

text:
C 295/26                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                             27 . 9 . 97
de doorhaling in het register gelast van zaak C-58/96 :                            Doorhaling van zaak C-330/96 (')
Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese                                                ( 97/C 295/50 )
Gemeenschappen, ondersteund door Franse Republiek en
door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
Ieland.
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 juni 1997
(M PB C 108 van 13 . 4 . 1996 .                                       de doorhaling in het register gelast van zaak C-330/96 :
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
                                                                      leense Republiek.
                                                                      O PB C 370 van 7. 12 . 1996 .
             Doorhaling van zaak C-2 17/96 ( ')
                           ( 97/C 295/47 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese                              Doorhaling van zaak C-331/96 (')
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 mei 1997
de doorhaling in het register gelast van zaak C-217/96 :                                         ( 97/C 295/51 )
Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen, ondersteund door Franse Republiek en
door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Ierland .                                                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 juni 1997
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-331/96 :
(M PB C 269 van 14 . 9 . 1996 .
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
                                                                      leense Republiek.
                                                                      (') PB C 370 van 7. 12 . 1996 .
             Doorhaling van zaak C-396/95 (')
                           ( 97/C 295/48 )
                                                                                Doorhaling van zaak C-281/94 (')
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                            ( 97/C 295/52 )
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 juni 1997
de doorhaling in het register gelast van zaak C-396/95 :
Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Euro                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
pese Gemeenschappen, ondersteund door Franse Repu                    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 1997
bliek en door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en             de doorhaling in het register gelast van zaak C-281/94 :
Noord-Ierland .
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
                                                                      leense Republiek.
(') PB C 64 van 2 . 3 . 1996 .
                                                                      (') PB C 351 van 10 . 12 . 1994 .
             Doorhaling van zaak C- 184/95 (*)
                           ( 97/C 295/49 )                                          Doorhaling van zaak C-97/97 (')
                                                                                ( 97/C 295/53 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 juni 1997
de doorhaling in het register gelast van zaak C- 184/95               De president van het Hof van Justitie van de Europese
( verzoek van de Juzgado de lo Social nr. 2 de Santiago de            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 juli 1997 de
Compostela om een prejudiciële beslissing): M. Lores Guil            doorhaling in het register gelast van zaak C-97/97 ( ver
lin tegen Instituto Nacional de Empleo en Instituto Nacio            zoek van het Retten i Arhus om een prejudiciële beslis
nal de la Seguridad Social .                                          sing): E. Bach tegen Arhus Amtskommune.
(M PB C 189 van 22 . 7. 1995 .                                        (') PB C 131 van 26 . 4 . 1997.


title: Zaak T-38/16: Beroep ingesteld op 28 januari 2016 — EEB/Commissie

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/34

         Beroep ingesteld op 28 januari 2016 — EEB/Commissie
   (Zaak T-38/16)
   (2016/C 118/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Environmental Bureau (EEB) (Brussel, België) (vertegenwoordiger: B. Kloostra, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht om:

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 19 november 2015 met referentie Ares(2015)5212500 waarbij de Commissie haar besluit van 14 september 2015 met referentie Ares(2015)3790389, waarbij de Commissie een aanvullend besluit nam over een verzoek om informatie van de EEB van 3 februari 2015, heeft bevestigd; en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling inzake de vaststelling van het voorwerp van het initiële verzoek en dus niet-nakoming van de plicht tot volledig onderzoek door de Commissie van dit verzoek en schending van de artikelen 6, lid 2, 7 en 8 van verordening nr. 1049/2001.

               2.

               Tweede middel: schending van de motiveringsplicht.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 5 maart 1998 in zaak C-194/96 (verzoek van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing): H. Kulzer tegen Freistaat Bayern (Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Werknemer die geen gebruik heeft gemaakt van recht op vrij verkeer - Gepensioneerd ambtenaar - Artikel 73 - Gezinsbijslagen - Bevoegde Duitse instantie - Artikel 77 - Nationale wettelijke regeling)

text:
C 137/2                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2.5.98
werkzame, maar in een andere lidstaat woonachtige perso-              1. Artikel 73 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
nen verplicht bijdragen te betalen aan een socialezeker-                   Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van
heidsregeling ter dekking van het risico van hulpbehoe-                    de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelf-
vendheid. Artikel 19, lid 1, artikel 25, lid 1, en artikel 28,             standigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen
lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad                       de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijge-
betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelin-                 werkt bij Verordening (EEG) nr. 2001/83, zoals gewij-
gen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun                         zigd bij Verordening (EEG) nr. 3427/89 en vervolgens
gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,                   bij Verordening (EEG) nr. 1247/92, gelezen in samen-
zoals gewijzigd en aangevuld bij Verordening (EEG)                         hang met de bepalingen van punt I, deel C, van
nr. 2001/83, beletten echter wel dat voor het recht op een                 bijlage I bij dezelfde verordening, moet ten aanzien
toeslag als het Pflegegeld, dat een uitkering bij ziekte                   van de betaling van gezinsbijslagen krachtens de
vormt, als voorwaarde geldt dat de verzekerde op het                       Duitse wettelijke regeling aldus worden uitgelegd, dat
grondgebied van de lidstaat van aansluiting woont.                         het geen betrekking heeft op iemand die onderdaan
                                                                           van die lidstaat is en krachtens de wettelijke regeling
(1) PB C 197 van 6.7.1996.
                                                                           van die staat als gepensioneerd ambtenaar een ouder-
                                                                           domsuitkering ontvangt, wanneer hij slechts heeft
                                                                           gewerkt in de lidstaat waarvan hij onderdaan is, en
                                                                           zijn kind ten laste zich met zijn voormalige echtgenote
                                                                           binnen de Gemeenschap heeft verplaatst.
                                                                      2. Artikel 77, lid 2, onder a), van Verordening (EEG)
                   ARREST VAN HET HOF                                      nr. 1408/71, zoals gewijzigd, moet aldus worden uitge-
                         (Vijfde Kamer)                                    legd, dat het geen betrekking heeft op de situatie van
                                                                           iemand die enkel een pensioen geniet dat verschuldigd
                       van 5 maart 1998                                    is krachtens een bijzondere regeling voor ambtenaren
in zaak C-194/96 (verzoek van het Bundessozialgericht                      of met hen gelijkgestelden.
om een prejudicieÈle beslissing): H. Kulzer tegen Freistaat
                            Bayern (1)                                (1) PB C 233 van 10.8.1996.
(Verordening (EEG) nr. 1408/71 Ð Werknemer die geen
gebruik heeft gemaakt van recht op vrij verkeer Ð Gepen-
sioneerd ambtenaar Ð Artikel 73 Ð Gezinsbijslagen Ð
Bevoegde Duitse instantie Ð Artikel 77 Ð Nationale wet-
                         telijke regeling)
                          (98/C 137/03)                                                 ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde Kamer)
                       (Procestaal: Duits)                                                   van 5 maart 1998
                                                                      in zaak C-347/96 (verzoek van het Tribunal Superior de
                                                                      Justicia de Madrid om een prejudicieÈle beslissing): Solred
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in               SA tegen Administración General del Estado (1)
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                      (Richtlijn 69/335/EEG Ð Belasting op het document
                                                                        waarbij gedeeltelijke kapitaalinbreng wordt geattesteerd)
In zaak C-194/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-                                       (98/C 137/04)
sozialgericht (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding
tussen H. Kunzler en Freistaat Bayern, om een prejudicieÈle                                (Procestaal: Spaans)
beslissing over de uitlegging van artikel 2, lid 3, artikel 73
en artikel 77 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandi-                              de Jurisprudentie van het Hof)
gen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt
bij Verordening (EEG) nr. 2001/83 (PB L 230 van                       In zaak C-347/96, betreffende een verzoek aan het Hof
22.8.1983, blz. 6), zoals gewijzigd bij Verordening (EEG)             krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-
nr. 3427/89 (PB L 331 van 16.11.1989, blz. 1) en vervol-              nal Superior de Justicia de Madrid, in het aldaar aan-
gens bij Verordening (EEG) nr. 1247/92 (PB L 136 van                  hangig geding tussen Solred SA en Administración General
19.5.1992, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samenge-            del Estado, betreffende een prejudicieÈle beslissing over de
steld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J. C. Moi-               uitlegging van artikel 4, lid 1, onder a), artikel 5, lid 1,
tinho de Almeida, D. A. O. Edward (rapporteur), J.-P.                 onder a), artikel 7 en artikel 10, onder a), van Richtlijn
Puissochet en P. Jann, rechters; advocaat-generaal: N. Fen-           69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de
nelly; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 5 maart          indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                  (PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25), zoals gewijzigd bij
volgt:                                                                Richtlijn 85/303/EEG (PB L 156 van 15.6.1985, blz. 23),


title: Zaak F-68/12: Beroep ingesteld op 2 juli 2012 — ZZ/Commissie

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/28

         Beroep ingesteld op 2 juli 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-68/12)
   2012/C 258/52
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de aan verzoeker toegekende bevorderingspunten en van zijn beoordelingsrapport over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2010

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het beoordelingsrapport dat Eurostat voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2010 over verzoeker heeft opgesteld en van het prestatieniveau dat hem door datzelfde DG is toegekend;

               —

               nietigverklaring van de door Eurostat en het TABG toegekende bevorderingspunten;

               —

               nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de precontentieuze klacht, voor zover het dermate kwetsend was dat het immateriële schade heeft veroorzaakt die op een bezoldiging van tien arbeidsdagen wordt begroot, dat wil zeggen, onder voorbehoud, op een bedrag van 2 500 EUR, berekend op basis van één dertigste van de maandelijkse bezoldiging voor elke schadedag;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak T-43/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — Jungbunzlauer/Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Citroenzuur — Artikel 81 EG — Geldboete — Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 — Toerekenbaarheid van gedraging aan dochtermaatschappij — Beginsel van legaliteit van sancties — Richtsnoeren voor berekening van boetebedragen — Evenredigheidsbeginsel — Beginsel ne bis in idem — Recht van toegang tot dossier )

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/41

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — Jungbunzlauer/Commissie
   (Zaak T-43/02) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Citroenzuur - Artikel 81 EG - Geldboete - Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 - Toerekenbaarheid van gedraging aan dochtermaatschappij - Beginsel van legaliteit van sancties - Richtsnoeren voor berekening van boetebedragen - Evenredigheidsbeginsel - Beginsel ne bis in idem - Recht van toegang tot dossier”)
   (2006/C 294/87)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Jungbunzlauer AG (Basel, Zwitserland) (vertegenwoordigers: R. Bechtold, U. Soltész en M. Karl, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Oliver, gemachtigde, bijgestaan door H. Freund, advocaat)

      Interveniërende partij aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Karlsson en S. Marquardt, gemachtigden)
   Voorwerp
   Primair, een beroep tot nietigverklaring van beschikking 2002/742/EG van 5 december 2001 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst (COMP/E-1/36.604 — Citroenzuur) (PB 2002, L 239, blz. 18), en, subsidiair, een beroep tot verlaging van de bij die beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Jungbunzlauer AG zal haar eigen kosten dragen, alsmede de kosten van de Commissie.

               3)

               De Raad zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 97 van 20.4.2002.


title: Zaak C-580/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg West-Vlaanderen, afdeling Brugge (België) op 9 november 2015– Johannes Van der Weegen, Anna Pot tegen Belgische Staat

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg West-Vlaanderen, afdeling Brugge (België) op 9 november 2015– Johannes Van der Weegen, Anna Pot tegen Belgische Staat
   (Zaak C-580/15)
   (2016/C 038/41)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg West-Vlaanderen, afdeling Brugge

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Johannes Van der Weegen, Anna Pot

      Verweerder: Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   Schendt artikel 21, 5o WIB [Wetboek van de inkomstenbelastingen] 1992, zoals gewijzigd door artikel 170 Wet van 25 april 2014 houdende diverse bepalingen, de bepalingen van de artikelen 56 en 63 VWEU alsmede de artikelen 36 en 40 van de EER-overeenkomst aangezien de kwestieuze bepaling, hoewel ze zonder onderscheid geldt voor binnen- en buitenlandse dienstverrichter, vereist dat voldaan wordt aan voorwaarden die analoog zijn aan deze opgenomen in artikel KB/WIB 1992 die de facto eigen zijn aan de Belgische markt en buitenlandse dienstverrichters bijgevolg ernstig belemmert hun diensten aan te bieden binnen België?


title: Zaak C-477/08: Beroep ingesteld op 6 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/17

         Beroep ingesteld op 6 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-477/08)
   (2009/C 69/30)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en M. Adam, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/36/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Oostenrijk verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 20 oktober 2007 verstreken.

      (1)  PB L 255, blz. 22.