title: Zaak C-612/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 18 november 2015 — Strafzaak tegen Kolev e.a.

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 18 november 2015 — Strafzaak tegen Kolev e.a.
   (Zaak C-612/15)
   (2016/C 048/22)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Spetsializiran nakazatelen sad (bijzondere strafrechtbank)

      Partijen in de strafzaak

   Kolev e.a.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een nationale wet verenigbaar met de op lidstaten rustende verplichting om te zorgen voor een effectieve strafrechtelijke vervolging van door douanebeambten gepleegde strafbare feiten, wanneer de strafprocedure die tegen douanebeambten wordt gevoerd wegens deelneming aan een criminele organisatie met het oog op het plegen van corruptie in de uitoefening van hun bediening (aanneming van steekpenningen voor het achterwege laten van een douanecontrole) alsook wegens concrete gevallen van omkoping en wegens [heling in de vorm van] het verbergen van aangenomen steekpenningen, op grond van deze wet onder de volgende voorwaarden wordt beëindigd, zonder dat het gerecht de ingebrachte beschuldigingen ten gronde heeft onderzocht: a) sinds de instelling van de vervolging zijn twee jaar verstreken; b) de verdachte heeft een verzoek ingediend tot afsluiting van het strafrechtelijke onderzoek; c) het gerecht heeft de openbare aanklager een termijn van drie maanden gesteld om het strafrechtelijke onderzoek af te sluiten; d) de openbare aanklager heeft in de loop van deze termijn „wezenlijke vormvoorschriften verzuimd” (namelijk niet-behoorlijke kennisgeving van een uitgebreide beschuldiging, niet-verlening van inzage in het onderzoeksdossier en tegenstrijdige tenlastelegging); e) het gerecht heeft de openbare aanklager een nieuwe termijn van één maand gesteld om dit „verzuim van wezenlijke vormvoorschriften” te herstellen; [f)] de openbare aanklager heeft dat „verzuim van wezenlijke vormvoorschriften” binnen deze termijn niet hersteld, waarbij het verzuim dat in de loop van de eerstgenoemde termijn van drie maanden heeft plaatsgevonden en het niet-herstel ervan tijdens de laatstgenoemde termijn van één maand zowel te wijten zijn aan de openbare aanklager (niet-opheffing van tegenstrijdigheden in de tenlastelegging en niet-verrichting van daadwerkelijke handelingen tijdens het grootste gedeelte van beide termijnen) als aan de verdediging (schending van de verplichting om mee te werken bij de kennisgeving van de beschuldiging en bij de verlening van inzage in het onderzoeksdossier wegens een verblijf van de verdachten in het ziekenhuis en wegens andere beroepsmatige verplichtingen van de raadslieden waarop dezen zich beroepen); [g)] voor de verdachte is een subjectief recht op beëindiging van de strafprocedure ontstaan doordat het „verzuim van wezenlijke vormvoorschriften” niet binnen de daarvoor gestelde termijnen is hersteld?

               2)

               Indien deze vraag ontkennend wordt beantwoord, welk deel van de bovengenoemde rechtsregeling moet de nationale rechter dan buiten toepassing laten om de effectieve toepassing van het Unierecht te waarborgen: 2.1. de beëindiging van de strafprocedure bij het verstrijken van de termijn van één maand of 2.2. de kwalificatie van voormelde gebreken als „verzuim van wezenlijke vormvoorschriften” of 2.3. de bescherming van het recht dat volgens het bepaalde onder [g)] is ontstaan — ingeval het mogelijk is dit verzuim in de loop van de gerechtelijke procedure te herstellen?

                           2.1.

                           Dient de beslissing om een nationale wettelijke bepaling op grond waarvan de strafprocedure moet worden beëindigd buiten toepassing te laten, te worden gebaseerd op

                                       A)

                                       het feit dat de extra termijn die aan de openbare aanklager wordt verleend om het „verzuim van wezenlijke vormvoorschriften” te herstellen, even lang is als de tijd waarin hij daartoe objectief gezien niet in staat was wegens beletsels waarvoor de verdediging verantwoordelijk was?

                                       B)

                                       het feit dat de rechter in het onder A) bedoelde geval vaststelt dat deze beletsels te wijten zijn aan „rechtsmisbruik”?

                                       C)

                                       het feit dat de rechter, zo alternatief A) wordt verworpen, oordeelt dat het nationale recht voldoende waarborgen biedt voor de afsluiting van het strafrechtelijke onderzoek binnen een redelijke termijn?

                           2.2.

                           Is de beslissing om de kwalificatie van de bovengenoemde gebreken als „verzuim van wezenlijke vormvoorschriften”, waarin het nationale recht voorziet, buiten toepassing te laten, verenigbaar met het Unierecht? Daarbij gaat het namelijk om de volgende vragen:

                                       A)

                                       Wordt het recht op gedetailleerde informatie over de beschuldiging, dat aan de verdachte toekomt krachtens artikel 6, lid 3, van richtlijn 2012/13/EU (1), voldoende gewaarborgd

                                                   -1)

                                                   wanneer deze informatie wordt verstrekt nadat het gerecht daadwerkelijk is verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging, doch voordat de beschuldiging in rechte is onderzocht, of wanneer aan de verdediging reeds volledige informatie over de belangrijke elementen van de beschuldiging werd verstrekt op een vroeger tijdstip, waarop het gerecht nog niet was verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging (dit geldt voor de verdachte Hristov)?

                                                   -2)

                                                   wanneer — ingeval de vraag onder 2.2.A)-1) bevestigend wordt beantwoord — deze informatie alsnog wordt verstrekt nadat het gerecht feitelijk is verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging, doch voordat het deze heeft onderzocht, en wanneer aan de verdediging bovendien gedeeltelijke informatie over de belangrijke elementen van de beschuldiging werd verstrekt op een vroeger tijdstip, waarop het gerecht nog niet was verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging, waarbij de reden waarom slechts gedeeltelijke informatie werd verstrekt, gelegen is in aan de zijde van de verdediging opgekomen beletsels (dit geldt voor de verdachten Kolev en Kostadinov)?

                                                   -3)

                                                   wanneer deze informatie tegenstrijdigheden bevat met betrekking tot de concrete wijze waarop steekpenningen werden geëist (nu eens wordt aangegeven dat een andere verdachte uitdrukkelijk steekpenningen verlangde, terwijl de verdachte Hristov zijn ontevredenheid uitte door zijn gezicht te vertrekken toen de aan de douanecontrole onderworpen persoon te weinig geld aanbood; dan weer luidt het dat de verdachte Hristov letterlijk en concreet steekpenningen verlangde)?

                                       B)

                                       Wordt het recht op toegang tot de stukken, „uiterlijk op het moment dat het gerecht wordt verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging”, dat aan de verdediging toekomt krachtens artikel 7, lid 3, van richtlijn 2012/13, in het hoofdgeding voldoende gewaarborgd wanneer de verdediging toegang had tot het merendeel van de stukken op een vroeger tijdstip en haar de mogelijkheid werd geboden inzage te nemen van die stukken, maar zij van deze mogelijkheid geen gebruik heeft gemaakt wegens beletsels (ziekte, beroepsmatige verplichtingen) en omdat een oproeping tot inzage van de stukken volgens het nationale recht ten minste drie dagen op voorhand moet plaatsvinden? Moet een tweede gelegenheid worden geboden, met een oproepingstermijn van ten minste drie dagen, nadat de beletsels zijn verdwenen? Dient te worden onderzocht of die beletsels zich objectief gezien hebben voorgedaan dan wel of het beroep erop rechtsmisbruik oplevert?

                                       C)

                                       Heeft het in artikel 6, lid 3, en artikel 7, lid 3, van richtlijn 2012/13 neergelegde vereiste „uiterlijk op het moment dat het gerecht wordt verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging” in beide bepalingen dezelfde betekenis? Welke betekenis heeft dit vereiste: voordat het gerecht feitelijk wordt verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging, dan wel ten laatste wanneer het daartoe wordt verzocht, dan wel nadat het daartoe is verzocht, maar vooraleer het maatregelen treft om de beschuldiging te onderzoeken?

                                       D)

                                       Heeft het vereiste dat op een zodanige wijze aan de verdediging informatie over de beschuldiging wordt verstrekt en inzage van de processtukken wordt verleend dat „de daadwerkelijke uitoefening van de rechten van de verdediging” en „het eerlijke verloop van de procedure” kunnen worden gewaarborgd, zoals bedoeld in artikel 6, lid 1, en artikel 7, leden 2 en 3, van richtlijn 2012/13, in beide bepalingen dezelfde betekenis? Wordt aan dit vereiste voldaan

                                                   -1)

                                                   wanneer de gedetailleerde informatie over de beschuldiging weliswaar aan de verdediging wordt verstrekt nadat het gerecht is verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging, doch nog voordat maatregelen worden getroffen om de beschuldiging ten gronde te onderzoeken, en wanneer aan de verdediging bovendien een toereikende termijn wordt verleend om zich voor te bereiden? Op een vroeger tijdstip werd onvolledige en gedeeltelijke informatie over de beschuldiging verstrekt.

                                                   -2)

                                                   wanneer de verdediging toegang krijgt tot alle stukken nadat het gerecht is verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging, doch nog voordat maatregelen worden getroffen om de beschuldiging ten gronde te onderzoeken, en wanneer aan de verdediging bovendien een toereikende termijn wordt verleend om zich voor te bereiden? Op een vroeger tijdstip kreeg de verdediging toegang tot het merendeel van de processtukken.

                                                   -3)

                                                   wanneer het gerecht maatregelen treft om de verdediging te garanderen dat alle verklaringen die deze aflegt na kennisneming van de uitgebreide beschuldiging en van alle processtukken, dezelfde werking hebben als zij zouden hebben gehad indien zij bij de openbare aanklager waren afgelegd voordat het gerecht werd verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging?

                                       E)

                                       Worden „het eerlijke verloop van de procedure” als bedoeld in artikel 6, leden 1 en 4, en „de daadwerkelijke uitoefening van de rechten van de verdediging” als bedoeld in artikel 6, lid 1, van richtlijn 2012/13 gewaarborgd wanneer het gerecht beslist een gerechtelijke procedure in te leiden over een definitieve beschuldiging die tegenstrijdigheden bevat met betrekking tot de wijze waarop steekpenningen werden geëist, doch het gerecht vervolgens de openbare aanklager in de gelegenheid stelt deze tegenstrijdigheden op te heffen en de partijen de mogelijkheid biedt om ten volle de rechten te doen gelden die zij zouden hebben gehad indien het gerecht was verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van een beschuldiging die dergelijke tegenstrijdigheden niet bevatte?

                                       F)

                                       Is het recht op toegang tot een advocaat, dat is neergelegd in artikel 3, lid 1, van richtlijn 2013/48/EU (2), voldoende gewaarborgd wanneer de raadsman tijdens het strafrechtelijke onderzoek in de gelegenheid werd gesteld te verschijnen om over de voorlopige beschuldiging te worden ingelicht en om volledige inzage te nemen van alle processtukken, doch hij niet verschenen is wegens beroepsmatige verplichtingen en omdat de oproepingstermijn volgens het nationale recht ten minste drie dagen bedraagt? Moet een nieuwe termijn van ten minste drie dagen worden verleend nadat het beletsel wegens deze verplichtingen is verdwenen? Dient te worden onderzocht of de reden voor de [niet-]verschijning gerechtvaardigd is dan wel er sprake is van rechtsmisbruik?

                                       G)

                                       Heeft de schending van het in artikel 3, lid 1, van richtlijn 2013/48 neergelegde recht op toegang tot een advocaat tijdens het strafrechtelijke onderzoek gevolgen voor de „daadwerkelijke uitoefening van de rechten van de verdediging in de praktijk” wanneer het gerecht, nadat het is verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging, de raadsman volledige toegang verleent tot de definitieve en gedetailleerde beschuldiging alsook tot alle processtukken, en het vervolgens maatregelen treft om de raadsman te garanderen dat alle verklaringen die deze aflegt na kennisneming van de gedetailleerde beschuldiging en van alle processtukken, dezelfde werking zullen hebben als zij zouden hebben gehad indien zij bij de openbare aanklager waren afgelegd voordat het gerecht werd verzocht een beslissing te nemen over de gegrondheid van de beschuldiging?

                           2.3.

                           Is het subjectieve recht op beëindiging van de strafprocedure, dat voor de verdachte is ontstaan, (onder de eerder uiteengezette voorwaarden) verenigbaar met het Unierecht, gelet op het feit dat het gerecht het door de openbare aanklager niet herstelde „verzuim van wezenlijke vormvoorschriften” ten volle kan verhelpen door maatregelen te treffen tijdens de gerechtelijke procedure, zodat de verdachte uiteindelijk in dezelfde rechtspositie zou verkeren als waarin hij zou hebben verkeerd indien dit verzuim tijdig was hersteld?

               3)

               Mogen gunstigere nationale bepalingen inzake het recht op behandeling van de zaak binnen een redelijke termijn, het recht op informatie en het recht op toegang tot een advocaat toepassing vinden wanneer zij, in combinatie met andere omstandigheden (de in punt 1 beschreven procedure), tot gevolg zouden hebben dat de strafprocedure wordt beëindigd?

               4)

               Dient artikel 3, lid 1, van richtlijn 2013/48 aldus te worden uitgelegd dat het de nationale rechter toestaat een raadsman uit te sluiten van de gerechtelijke procedure wanneer hij twee verdachten heeft bijgestaan waarvan de ene een verklaring heeft afgelegd over feiten die de belangen schaden van de andere, die zijnerzijds geen verklaring heeft afgelegd?

         Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, waarborgt het gerecht het recht op toegang tot een advocaat als bedoeld in artikel 3, lid 1, van deze richtlijn dan wanneer het — nadat het een raadsman die tegelijkertijd twee verdachten met tegenstrijdige belangen heeft bijgestaan, heeft toegestaan aan de gerechtelijke procedure deel te nemen — ieder van de verdachten nieuwe, verschillende raadslieden toevoegt?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het recht op informatie in strafprocedures (PB L 142, blz. 1).

      (2)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 betreffende het recht op toegang tot een advocaat in strafprocedures en in procedures ter uitvoering van een Europees aanhoudingsbevel en het recht om een derde op de hoogte te laten brengen vanaf de vrijheidsbeneming en om met derden en consulaire autoriteiten te communiceren tijdens de vrijheidsbeneming (PB L 294, blz. 1).


title: Zaak F-146/07: Beroep ingesteld op 29 december 2007 — Marcuccio/Commissie

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/67

         Beroep ingesteld op 29 december 2007 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-146/07)
   (2008/C 64/110)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Beroep ingesteld in verband met de afwijzing door de verwerende partij van verzoekers verzoek om een onderzoek in te stellen of af te sluiten met betrekking tot het feit dat verzoeker op 29 oktober 2001 in de dienstruimten van de delegatie van de Europese Commissie in Angola, waar hij destijds als ambtenaar van de verwerende partij werkzaam was, tijdens werktijd toevallig in contact is gekomen met een wit poeder van onbekende aard, en om hem alle informatie te verstrekken over wat er met het monster van dat poeder is gebeurd alsmede over de procedure voor de bewaring ervan en de toegang ertoe.
   Ter onderbouwing van zijn betoog betreffende de afwijzing van het verzoek door de verwerende partij voert verzoeker de drie volgende middelen aan: 1) volledig ontbreken van motivering, ook wegens gebrek aan logica, tegenstrijdigheid, onredelijkheid en het verwarrende en misleidende karakter ervan alsmede het ontbreken dan wel het ontoereikende karakter van het onderzoek; 2) ernstige en kennelijke schending van het recht; 3) schending van de bijstandsplicht en het beginsel van behoorlijk bestuur.
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren, voor zover nodig, de nota van 23 februari 2007, ref. ADMINB.2/MB/nb D(07)4623;

               —

               nietig te verklaren het in welke vorm dan ook tot stand gekomen besluit houdende afwijzing door de verwerende partij van het verzoek dat verzoeker op 10 oktober 2006 bij het tot aanstelling bevoegd gezag heeft ingediend;

               —

               nietig te verklaren, voor zover nodig, het in welke vorm dan ook tot stand gekomen besluit houdende afwijzing van de klacht die verzoeker op 27 april 2007 bij het tot aanstelling bevoegd gezag heeft ingediend;

               —

               nietig te verklaren, voor zover nodig, de nota van 4 september 2007, ref. ADMIN.B.2/MB/ls D(07)19393;

               —

               vast te stellen dat de verwerende partij niet het juiste onderzoek — daaronder begrepen voorbereidende en aansluitende maatregelen — heeft uitgevoerd of afgesloten om alle, ook vroegere of latere, omstandigheden vast te stellen die op enigerlei wijze verband houden met het feit dat verzoeker op 29 oktober 2001 in de ruimten van de delegatie van de Europese Commissie in Angola, waar hij destijds als ambtenaar van verweerster werkzaam was, tijdens de diensttijd toevallig in contact kwam met een wit poeder van onbekende aard;

               —

               de onwettigheid te onderzoeken en vast te stellen van het verzuim om een onderzoek in te stellen;

               —

               de verwerende partij te verplichten, het onderzoek te verrichten of af te sluiten, naar aanleiding daarvan een aantal relevante handelingen te verrichten en verzoeker een reeks inlichtingen te verstrekken over de gebeurtenis van 29 oktober 2001 alsmede hem toegang te verlenen tot het monster van het poeder;

               —

               de verwerende partij ertoe te veroordelen, verzoeker als vergoeding voor het deel van de onherstelbare schade die door het uitblijven van een onderzoek tot op heden reeds is veroorzaakt, een bedrag te betalen van 3 000 000 EUR dan welk elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht;

               —

               de verwerende partij ertoe te veroordelen, verzoeker voor het deel van de schade die hierna als gevolg van het uitblijven van een onderzoek ontstaat, een bedrag te betalen van 300 EUR, dan welk elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht, voor elke dag vanaf morgen tot aan de dag waarop verzoeker, wanneer het onderzoek is uitgevoerd en alle voorbereidende en aansluitende maatregelen zijn getroffen, op de hoogte zal worden gesteld van het onderzoeksresultaat en dit resultaat in de ruimten van de delegatie en in de zetel van het directoraat-generaal Ontwikkeling en externe betrekkingen van de Europese Commissie op de juiste wijze bekend zal zijn gemaakt;

               —

               het gedrag van de verwerende partij voor, tijdens, na en in verband met de gebeurtenis van 29 oktober 2001 vast te stellen, met uitzondering van het verzuim om een onderzoek in te stellen;

               —

               de onrechtmatigheid van dat gedrag te onderzoeken en vast te stellen;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een bedrag van 5 000 000 EUR ter vergoeding van de schade die door dat gedrag is ontstaan, dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht;

               —

               de verwerende partij ertoe te veroordelen, verzoeker alle kosten en honoraria van de procedure te vergoeden, met inbegrip van die van een deskundigenrapport dat eventueel zal worden opgesteld teneinde vast te stellen of is voldaan aan de voorwaarden voor de veroordeling van de verwerende partij tot betaling van alle bovenvermelde bedragen aan verzoeker alsmede, meer in het algemeen, om alle feiten vast te stellen die voor de uitkomst van dit geding relevant zijn.


title: Zaak C-92/06 P: Hogere voorziening ingesteld op  10 februari 2006  door Soffass SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van  23 november 2005  in zaak T-396/04, Soffas SpA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/3

         Hogere voorziening ingesteld op 10 februari 2006 door Soffass SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 23 november 2005 in zaak T-396/04, Soffas SpA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
   (Zaak C-92/06 P)
   (2006/C 121/05)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: Soffass SpA (vertegenwoordigers: V. Bilardo, C. Bacchini, M. Mazzitelli, advocaten)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
   Andere partij in de procedure: Sodipan SCA, interveniënte
   Conclusies van rekwirante

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen en de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 16 juli 2004 in de procedure nr. R 699/2003-1 te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante betoogt dat het bestreden arrest in strijd is met artikel 8, lid 1, sub b, en lid 2, sub a-ii, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), waarin wordt bepaald: „[…] [I]nschrijving van het aangevraagde merk wordt geweigerd, wanneer het gelijk is aan of overeenstemt met het oudere merk en betrekking heeft op dezelfde of soortgelijke waren of diensten, indien daardoor verwarring bij het publiek kan ontstaan op het grondgebied waarop het oudere merk beschermd wordt […]”. In dat arrest is namelijk voorbijgegaan aan het begrip verwarringsgevaar zoals dat is uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen.
   Volgens rekwirante kunnen de in de onderhavige zaak aan de orde zijnde merken niet met elkaar worden verward gezien de overduidelijke fonetische, visuele en begripsmatige verschillen ertussen.

      (1)  PB L 11 van 14.1.1994, blz. 1.


title: Zaak T-398/06: Beroep ingesteld op 15 december 2006 — UniCredito Italiano/BHIM — Union Investment Privatfonds (1 Unicredit)

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/33

         Beroep ingesteld op 15 december 2006 — UniCredito Italiano/BHIM — Union Investment Privatfonds (1 Unicredit)
   (Zaak T-398/06)
   (2007/C 42/59)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: UniCredito Italiano SpA (Genua, Italië) (vertegenwoordigers: G. Floridia en R. Floridia, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Union Investment Privatfonds GmbH
   Conclusies

               —

               de bestreden beslissing te vernietigen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „1 Unicredit”, inschrijvingsaanvraag nr. 2.055.069 voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 36, 38, 39, 41 en 42

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Union Investment Privatfonds GmbH

      Oppositiemerk of -teken: Duitse woordmerken „UNIFONDS” (nr. 881.995) en „UNIRAK” (nr. 991.997) en beeldmerk „UNIZINS” (nr. 2.016.954), voor diensten van klasse 36 (belegging van middelen)

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: Onjuiste toepassing van de theorie van de ruimere bescherming van zogenaamde seriemerken, ontwikkeld door het Gerecht van eerste aanleg in zijn arrest van 23 februari 2006, Il Ponte Finanziaria/BHIM (Bainbridge), T-194/03


title: Zaak T-56/15: Arrest van het Gerecht van 18 oktober 2016 — Raimund Schmitt Verpachtungsgesellschaft/EUIPO (BRAUWELT) [„Uniemerk — Aanvraag voor het Uniewoordmerk BRAUWELT — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 — Recht om te worden gehoord — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/18

      Arrest van het Gerecht van 18 oktober 2016 — Raimund Schmitt Verpachtungsgesellschaft/EUIPO (BRAUWELT)
      (Zaak T-56/15) (1)

      ([„Uniemerk - Aanvraag voor het Uniewoordmerk BRAUWELT - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 - Recht om te worden gehoord - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
      (2016/C 441/22)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Raimund Schmitt Verpachtungsgesellschaft mbH & Co. KG (Neurenberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Höfler, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 4 december 2014 (zaak R 1121/2014-4), inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken BRAUWELT als Uniemerk

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Raimund Schmitt Verpachtungsgesellschaft mbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 118 van 13.4.2015.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van  17 november 2005  in zaak C-73/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/34/EG — Organisatie van arbeidstijd)

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 17 november 2005
   in zaak C-73/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2000/34/EG - Organisatie van arbeidstijd)
   (2006/C 22/04)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-73/05, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 15 februari 2005, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: N. Yerrell) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en O. Christmann), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet (rapporteur), waarnemend voor de president van de Zesde kamer, U. Lõhmus en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 17 november 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 2000 tot wijziging van richtlijn 93/104/EG van de Raad betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd om de van deze richtlijn uitgesloten sectoren en activiteiten te bestrijken, is de Franse Republiek de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Verzoeken van het Tribunal d'Instance du 7ème arrondissement de Paris van 30 januari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sodiprem, Sodiac en Sovim enerzijds en Direction Générale des Douanes anderzijds (zaak C-37/96), en in het geding tussen Roger Albert SA en Direction Générale des Douanes (zaak C-38/96) (Zaak C-37/96 en C-38/96)

text:
Nr . C 95/ 10          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          30 . 3 . 96
1996, in de strafzaak tegen M. Paolantoni, het Hof van                  Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 24 novem
Justitie van de Europese Gemeenschappen prejudiciële                    ber 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
vragen gesteld die identiek zijn aan die in de gevoegde zaken           F. Günaydin, H. Günaydin, G. Günaydin, S. Günaydin en
C-58/95 e.a.f 1 ).                                                                                Freistaat Bayern
                                                                                ( Zaak C-36/96 )
(M PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 6 .
                                                                                ( 96/C 95/ 17 )
                                                                        Het Bundesverwaltungsgericht — 1 . Senat — heeft bij
                                                                        beschikking van 24 november 1995 , ingekomen ter griffie
                                                                        van het Hof van Justitie op 12 februari 1996 , in het geding
                                                                        tussen F. Günaydin, H. Günaydin, G. Günaydin, S. Günay
Beroep, op 9 februari 1996 ingesteld door Commissie van                 din en Freistaat Bayern, het Hof van Justitie van de Europese
 de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                  Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                        ( Zaak C-35/96 )                                over de navolgende vragen :
                           ( 96/C 95/ 16 )
                                                                        1 . Behoort een Turkse werknemer in de zin van artikel 6 ,
                                                                             lid 1 , van Besluit nr. 1 /80 van de Associatieraad
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   EEG/Turkije betreffende de ontwikkeling van de asso
op 9 februari 1996 beroep tegen Italiaanse Republiek                         ciatie ( hierna : „ Besluit nr. 1 /80 "), tot de legale arbeids
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                        markt van een Lid-Staat en verricht hij aldaar legale
pen, vertegenwoordigd door E. Traversa, lid van haar                         arbeid, wanneer hem de uitoefening van een werkzaam
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb                   heid in loondienst bij een werkgever in de Lid-Staat
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar                     slechts tijdelijk en uitsluitend werd toegestaan met het
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                 doel zich voor te bereiden op een werkzaamheid bij een
                                                                             dochtermaatschappij van die werkgever in Turkije ?
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                             Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door een wet           2 . Kan aan een aanspraak op grond van artikel 6 , lid 1 , van
    goed te keuren en te handhaven waarbij de Consiglio                      Besluit nr . 1 /80 misbruik van recht worden tegengewor
     nazionale degli spedizionieri doganali ( CNSD ) de                      pen, wanneer de Turkse werknemer uitdrukkelijk zijn
     bevoegdheid wordt toegekend en tevens de verplichting                   voornemen kenbaar heeft gemaakt om na voorbereiding
     wordt opgelegd om een tarieftabel op te stellen waarvan                 op de werkzaamheid in Turkije daarheen terug te keren,
     de douane-expediteurs niet mogen afwijken, een door                     en de vreemdelingendienst zijn tijdelijk verblijf hier te
     artikel 85 van het Verdrag verboden besluit van een                     lande slechts met inachtneming van deze verklaring
     ondernemersvereniging, de krachtens artikel 5 en 85 van                 heeft toegestaan ?
     dat Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
     nagekomen;
2 . de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
     procedure .                                                        Verzoeken van het Tribunal d'Instance du 7ème arrondis
                                                                        sement de Paris van 30 januari 1996 om een prejudiciële
Middelen en voornaamste argumenten                                      beslissing in het geding tussen Sodiprem, Sodiac en Sovim
                                                                        enerzijds en Direction Générale des Douanes anderzijds
Bij Beschikking 93/438/EEG ( 1 ) van 30 juni 1993 heeft de              ( zaak C-37/96 ), en in het geding tussen Roger Albert SA en
Commissie vastgesteld, dat de tarieftabel die de Consiglio                     Direction Générale des Douanes ( zaak C-38/96 )
nazionale degli spedizionieri doganali ( CNSD ) in zijn zitting                             ( Zaak C-37/96 en C-38/96 )
van 21 maart 1988 heeft vastgesteld, een inbreuk vormt op
                                                                                ( 96/C 95/18 )
artikel 85 , lid 1 , van het Verdrag.
                                                                        Het Tribunal d'Instance du 7ème arrondissement de Paris
De Commissie heeft bovendien vastgesteld, dat het besluit
van de CNSD van 21 maart 1988 , dat de mededinging                      heeft bij vonnissen van 30 januari 19 96, ingekomen ter
beperkt voor zover het een tarieftabel vaststelt waarvan de             griffie van het Hof van Justitie op 12 februari 1996 , in het
douane-expediteurs niet mogen afwijken, zijn rechtstreekse              geding tussen Sodiprem, Sodiac en Sovim enerzijds en
                                                                        Direction Générale des Douanes anderzijds ( zaak C-37/96 ),
oorsprong vindt in de Italiaanse wet nr . 1 612/ 1960 , die aan
de CNSD de vaststelling van een door artikel 85 , lid 1 , van           en in het geding tussen Roger Albert SA en Direction
het Verdrag verboden besluit van een ondernemersvereni                 Générale des Douanes ( zaak C-38/96 ), het Hof van Justitie
ging oplegt. De Commissie heeft daaruit geconcludeerd, dat              van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
wet nr. 1612/1960 een schending van artikel 5 juncto                    diciële beslissing over de navolgende vraag:
artikel 85 van het Verdrag oplevert.
                                                                        Heeft de bij wet nr . 92-676 van 17 juli 1992 , „ betreffende
                                                                        het octroi de mer en houdende tenuitvoerlegging van
(') PB nr. L 203 van 30 . 6 . 1993 , blz . 27 .                         Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december
                                                                         1 989 ( 1 ) ", vastgestelde regeling tot gevolg, dat een echte,
                                                                        niet-discriminerende binnenlandse heffing, die strookt met
 ---pagebreak--- 30. 3 . 96            [_NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 95/ 11
de letter en de geest van het Verdrag tot oprichting van de               Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Europese Economische Gemeenschap, in de plaats wordt                      vertegenwoordigd door H. Van Lier, juridisch adviseur, en
gesteld van een heffing van gelijke werking als een douane               R. Vidal , lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen
recht in de zin van het prejudiciële arrest Legros van 16 juli            hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
1992 ?                                                                    haar juridische dienst, Centre Wagner .
(') PB nr . L 399 van 30 . 12 . 1989 , blz . 46 .                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                          1 . te verklaren dat het Koninkrijk Spanje de krachtens de
                                                                                artikelen 5 en 189 van het Verdrag op hem rustende
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen, door niet de wettelijke
Verzoek van de arrondissementsrechtbank te Amsterdam
                                                                                en bestuursrechtelijke maatregelen te hebben vastge
van 1 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het                       steld, althans deze niet aan de Commissie te hebben
geding tussen Koninklijke Vereeniging ter Bevordering van                       meegedeeld, die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de
de Belangen des Boekhandels en 1 . Free Record Shop BV, 2 .                     bepalingen van Richtlijn 90/377/EEG van de Raad van
                Free Record Shop Holding NV                                     29 juni 1990 betreffende een communautaire procedure
                           ( Zaak C-39/96 )                                     inzake de doorzichtigheid van de prijzen van gas en
                                96/C 95/ 19 )                                   elektriciteit voor industriële eindverbruikers (');
De arrondissementsrechtbank te Amsterdam heeft bij                        2 . verweerder in de kosten te verwijzen .
beschikking van 1 februari 1996 , ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 13 februari 1996 , in het geding                  Middelen en voornaamste argumenten
tussen Koninklijke Vereeniging ter Bevordering van de                     Ingevolge het bindende karakter van artikel 189 , derde
Belangen des Boekhandels en 1 . Free Record Shop BV, 2 .                  alinea , en van artikel 5 , tweede alinea , EG-Verdrag zijn de
Free Record Shop Holding NV, het Hof van Justitie van de                  Lid-Staten verplicht de nodige maatregelen vast te stellen om
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                      te voldoen aan de richtlijnen die voor hen bestemd zijn,
beslissing over de navolgende vragen :                                    voordat de daartoe in de richtlijn vastgestelde termijn is
1 . Indien een overeenkomst tussen ondernemingen of een                   verstreken . Deze termijn is reeds op 1 juli 1991 verstreken,
     besluit van een ondernemingsvereniging tot regeling van              zonder dat het Koninkrijk Spanje de noodzakelijk maatre
     de concurrentie tot stand gekomen is vóór de inwerk                 gelen betreffende de doorzichtigheid van de prijzen van gas
     ingtreding van Verordening nr . 17 ( 1 ), en tijdig bij de           heeft genomen .
     Commissie is aangemeld overeenkomstig de bepalingen
     van deze verordening, terwijl de Commissie op die                    (') PB nr . L 185 van 17 . 7 . 1990 , blz . 16 .
     aanmelding in het geheel niet heeft gereageerd , blijft de
     overeenkomst of dat besluit dan genieten van de
      „ voorlopige geldigheid " die ingevolge de jurisprudentie
     van het Hof van Justitie toekomt aan aangemelde
     kartels ?                                                            Beroep, op 14 februari 1996 ingesteld door Commissie van
                                                                              de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
2 . Zo ja, blijft die „ voorlopige geldigheid " dan voor                                            ( Zaak C-43 /96 )
     onbepaalde tijd voortduren ? Zo neen, van welke
     omstandigheden hangt het einde van de „ voorlopige                                                ( 96/C 95/21 )
     geldigheid " dan af?
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
3 . Raakt de „ voorlopige geldigheid " alleen de overeen                 op 14 februari 1996 beroep ingesteld tegen Franse Repu
     komst of het besluit, als bedoeld in vraag 1 , in de vorm            bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     waarin dit is aangemeld of treft het ook nadien tot stand            vertegenwoordigd door H. Michard en E. Traversa , leden
     gekomen overeenkomsten en besluiten, die in gewijzigde               van haar juridische dienst, als gemachtigden , domicilie
     vorm dezelfde kartelafspraken voortzetten, voorzover                 gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
      deze geen uitbreiding of verzwaring van de kartelafspra            Centre Wagner, Kirchberg.
      ken behelzen gezien vanuit de werking en verwezenlij
      king van de gemeenschappelijke markt ?                              De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
                                                                          deert dat het den Hove behage :
 (•) PB 1962 , blz . 204 .
                                                                           1 . vast te stellen dat de Franse Republiek, door de
                                                                                handhaving van een wettelijke regeling op grond waar
                                                                                van de BTW over transportmiddelen waarmee de
                                                                                belastingplichtige zijn activiteit verricht niet kan worden
Beroep, op 13 februari 1996 ingesteld door Commissie van
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                                afgetrokken , de verplichtingen niet is nagekomen die op
                                                                                haar rusten krachtens Zesde Richtlijn 77/388/EEG van
                            ( Zaak C-40/96 )                                    de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
                               ( 96/C 95 /20 )                                  van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbela
                                                                                sting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     toegevoegde waarde : uniforme grondslag ('), met name
 op 13 februari 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                          artikel 17, lid 2 ;


title: Doorhaling van zaak C-51/04

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/34

         Doorhaling van zaak C-51/04 (1)

   (2005/C 182/61)

      (Procestaal: Grieks)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 maart 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-51/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.

      (1)  PB C 85 van 3.4.2004.


title: Zaak T-725/16: Beschikking van het Gerecht van 27 maart 2017 — Palos Caravina/CdT („Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Ambtenaren — Aanwerving — Bekendmaking van informatie over de aanstelling van een derde persoon — Artikel 25, derde alinea, van het Statuut — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/21

         Beschikking van het Gerecht van 27 maart 2017 — Palos Caravina/CdT
   (Zaak T-725/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Ambtenaren - Aanwerving - Bekendmaking van informatie over de aanstelling van een derde persoon - Artikel 25, derde alinea, van het Statuut - Afdoening zonder beslissing”))
   (2017/C 178/29)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Maria José Palos Caravina (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: A. Salerno en P. Singer, advocaten)

      Verwerende partij: Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (CdT) (vertegenwoordigers: M. Garnier en J. Rikkert, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van ten eerste het besluit van het CdT van 23 december 2015 houdende weigering om verzoekster informatie te geven over de aanstelling van een derde persoon, en ten tweede het besluit van het CdT van 5 juli 2016 tot afwijzing van haar klacht tegen die weigering

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over het beroep.

               2)

               Het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (CdT) draagt zijn eigen kosten alsmede de kosten van Maria José Palos Caravina.

      (1)  PB C 462 van 12.12.2016.


title: Zaak F-148/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 23 oktober 2013 — Solberg/EWDD (Openbare dienst — Voormalig tijdelijk functionaris — Beoordelingsrapport — Procesbelang — Motiveringsplicht — Omvang van beoordelingsbevoegdheid)

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/26

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 23 oktober 2013 — Solberg/EWDD
   (Zaak F-148/12) (1)

   (Openbare dienst - Voormalig tijdelijk functionaris - Beoordelingsrapport - Procesbelang - Motiveringsplicht - Omvang van beoordelingsbevoegdheid)
   2013/C 352/50
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ulrik Solberg (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, A. Coolen, S. Orlandi, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD) (vertegenwoordigers: D. Storti, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbauer, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot opstelling van verzoekers beoordelingsrapport over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2011

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Solberg zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving.

      (1)  PB C 71 van 9.3.2013, blz. 30.


title: Zaak T-242/17: Beroep ingesteld op 25 april 2017 — SC/Eulex Kosovo

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/28

         Beroep ingesteld op 25 april 2017 — SC/Eulex Kosovo
   (Zaak T-242/17)
   (2017/C 231/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: SC (vertegenwoordigers: L. Moro, advocaat en A. Kunst, advocaat)

      Verwerende partij: Eulex Kosovo

      Conclusies

               —

               verklaren dat verweerster haar contractuele en niet-contractuele verplichtingen tegenover verzoekster niet is nagekomen;

               —

               verklaren dat het in 2016 georganiseerde interne vergelijkende onderzoek onrechtmatig was en dat het daarom onrechtmatig was, verzoeksters contract niet te verlengen;

               —

               gelasten dat verzoekster voor de verliezen als gevolg van het onrechtmatig niet verlengen van haar contract schadeloos wordt gesteld ter hoogte van 19 bruto maandsalarissen vermeerderd met dagvergoedingen en periodieke salarisverhoging overeenkomstig de „bezoldigingsregels voor internationale arbeidscontractanten” en de „aanwijzingen voor de hoogte van vergoedingen”;

               —

               gelasten dat verzoekster schadeloos wordt gesteld voor de immateriële schade die zij als gevolg van verweersters onrechtmatige handelingen en besluiten heeft geleden;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van de leden 4 en 6 van de operationele standaardprocedure [Standard Operations Procedure (hierna: „SOP”)] betreffende reorganisaties, waarin de beginselen respectievelijk de rol en verantwoordelijkheden van het hoofd van de personeelsafdeling worden weergegeven, en van de leden 5 (beginselen) en 7 (selecties), in het bijzonder lid 7.1, onder a) en b), lid 7.2, onder c), f) en k), en lid 7.3, onder c), van de SOP betreffende personeelsselectie (schendingen van contractuele aard).

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van lid 7.2, onder f), en lid 7.3, onder c), van de SOP betreffende personeelsselectie, van artikel 3.2 van verweersters gedragscode, van de contractuele beginselen van billijkheid en goede trouw (schendingen van contractuele aard), alsmede van verzoeksters recht op behoorlijk bestuur ingevolge artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (schending van niet-contractuele aard).

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van het beginsel van onpartijdigheid, alsmede van verzoeksters recht op behoorlijk bestuur.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van verzoeksters recht op rechtvaardige en billijke arbeidsomstandigheden (artikel 31 Handvest), van de besluitnota van 26 januari 2011 (voorstel voor de invoering van rijvaardigheidsbeoordelingen), van de vereisten vastgelegd in de oproep voor deelname van 2014, alsmede van het recht op behoorlijk bestuur.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan schending van het recht op rechtvaardige en billijke arbeidsomstandigheden (artikel 31 Handvest).


title: Zaak C-399/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 juli 2016 — X NV tegen Staatssecretaris van Financiën

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 juli 2016 — X NV tegen Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-399/16)
   (2016/C 371/06)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: X NV

      Verweerder: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 43 en 48 EG (thans 49 en 54 VWEU) aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling op grond waarvan een in een lidstaat gevestigde moedervennootschap geen valutaverlies in aanmerking kan nemen met betrekking tot het bedrag dat zij heeft geïnvesteerd in een dochtervennootschap die in een andere lidstaat is gevestigd, terwijl zij dit wel zou kunnen indien die dochtervennootschap zou zijn opgenomen in een fiscale eenheid — met de kenmerken als die van de Nederlandse fiscale eenheid — met die in eerstgenoemde lidstaat gevestigde moedervennootschap, dit als gevolg van de consolidatie binnen de fiscale eenheid?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1) bevestigend luidt, kan of moet dan voor de vaststelling van het in aanmerking te nemen valutaverlies ervan worden uitgegaan dat ook (een of meer van) de door de betrokken moedervennootschap middellijk, via die dochtervennootschap, gehouden en in de Europese Unie gevestigde directe en indirecte dochtervennootschappen zouden zijn opgenomen in de fiscale eenheid?

               3)

               Indien het antwoord op vraag 1) bevestigend luidt, moet dan slechts rekening worden gehouden met valutaverliezen die bij opname in de fiscale eenheid van de moedervennootschap tot uitdrukking zouden zijn gekomen in de jaren waarop het geschil betrekking heeft, of moeten ook de valutaresultaten die in eerdere jaren tot uitdrukking zouden zijn gekomen, in aanmerking worden genomen?


title: Zaak C-406/03: Beroep, op 29 september 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
29.11.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 289/13
3.   Zo een van de twee voorgaande vragen bevestigend moet               maatregelen te evalueren als onderdeel van haar algehele
     worden beantwoord, verzet het gemeenschapsrecht zich                beoordeling met het oog op eventuele voorstellen voor
     tegen een proceskostenregeling als de onderhavige inge-             communautaire maatregelen met betrekking tot minimumop-
     volge welke in beginsel slechts een beperkte tegemoet-              leidingseisen.
     koming in de proceskosten wordt verstrekt, in het geval
     een burger in een geding voor de nationale rechter in het
     gelijk moet worden gesteld wegens een schending van
                                                                         De Commissie meent dat Ierland evenmin de verplichtingen is
     het gemeenschapsrecht door een lidstaat?
                                                                         nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 17, lid 2, van
                                                                         de verordening. Ierland heeft geen minimumopleidingseisen
                                                                         vastgesteld voor het personeel dat betrokken is bij alle
                                                                         uitvoerbare voorzorgsmaatregelen om lekkage van methyl-
                                                                         bromide bij installaties en werkzaamheden voor ontsmetting
                                                                         waarbij methylbromide wordt gebruikt te voorkomen of tot
                                                                         een minimum te beperken. De Commissie beschikt zelfs niet
Beroep, op 29 september 2003 ingesteld door Commissie                    over gegevens waaruit blijkt dat Ierland de noodzakelijke
     van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                        voorzorgsmaatregelen heeft getroffen.
                         (Zaak C-406/03)
                                                                         (1) PB L 244, blz. 1.
                         (2003/C 289/25)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 29 september 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door U. Wölker en M. Shotter als gemachtigden, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.                                           Verzoek van het Landgericht Koblenz van 16 september
                                                                         2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                         handelsregisterzaak en de Gesellschaft unter der Firma
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                                         SEVIC Systems Aktiengesellschaft,
—    vast te stellen dat Ierland, door niet de in de artikelen 16,
     leden 5 en 6, en 17, lid 1, van verordening (EG) nr. 2037/                                   (Zaak C-411/03)
     2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (1) be-
     doelde verslagen uit te brengen en door niet overeenkom-
     stig artikel 17, lid 2, van die verordening alle uitvoerbare                                 (2003/C 289/26)
     voorzorgsmaatregelen te treffen om lekkage van methyl-
     bromide te voorkomen of tot een minimum te beperken
     en de minimumopleidingseisen voor het betrokken per-
     soneel vast te stellen, de verplichtingen niet is nagekomen
     die op hem rusten krachtens de artikelen 16, leden 5 en             Het Landgericht Koblenz heeft bij beschikking van 16 septem-
     6, en 17, leden 1 en 2, van die verordening;                        ber 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                         2 oktober 2003, in het geding tussen handelsregisterzaak en
—    Ierland in de kosten te verwijzen.                                  de Gesellschaft unter der Firma SEVIC Systems Aktiengesell-
                                                                         schaft, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                         vraag:
Middelen en voornaamste argumenten
De Commissie heeft voor de gestelde datum van 31 december                Moeten de artikelen 43 en 48 EG aldus worden uitgelegd dat
2001 van Ierland geen gegevens ontvangen over de hoeveelhe-              het in strijd is met de vrijheid van vestiging van vennootschap-
den ozonafbrekende stoffen die zijn teruggewonnen, geregene-             pen, wanneer het een buitenlandse Europese vennootschap
reerd, gerecycleerd of vernietigd. Zij ontving voor die datum            niet is toegestaan om haar voorgenomen fusie met een Duitse
evenmin de andere gedetailleerde gegevens die haar krachtens             vennootschap overeenkomstig de §§ 16 en volgende van het
de artikelen 16, leden 5 en 6, en 17, lid 1, van de verordening          Umwandlungsgesetz (UmwG) in het Duitse handelsregister in
moeten worden meegedeeld. Bij gebreke van die gegevens                   te schrijven, op grond dat § 1, lid 1, sub 1, UmwG alleen
vreest de Commissie dat de inspanningen die Ierland levert om            betrekking heeft op een omzetting van in Duitsland gevestigde
ozonafbrekende stoffen een halt toe te roepen niet voldoen               rechtspersonen?
aan de vereisten van de verordening, aangezien de Commissie
niet beschikt over een middel om de naleving daarvan na te
gaan. Zij wordt eveneens belet de door Ierland getroffen


title: Zaak T-363/03: Beroep, op 22 oktober 2003 ingesteld door Regione Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 304/34              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         13.12.2003
Beroep, op 22 oktober 2003 ingesteld door Regione                     Tot staving van haar beroep voert Regione Siciliana de
Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                volgende middelen aan:
                                pen
                                                                      A)     Schending van de artikelen 54, lid 1, en 52, lid 1, van
                                                                             verordening (EG) nr. 1260/1999 (1) van de Raad van
                        (Zaak T-363/03)                                      21 juni 1999 en onjuiste toepassing van artikel 24 van
                                                                             verordening (EEG) nr. 4253/1988 (2) van 19 december
                        (2003/C 304/62)                                      1988, voorzover het besluit tot intrekking van de bijstand
                                                                             is gebaseerd op een bepaling die per 1 januari 2000 is
                       (Procestaal: Italiaans)                               ingetrokken.
                                                                      B)     Schending van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/
                                                                             88 alsmede misbruik van bevoegdheid wegens gebrekkige
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    en onsamenhangende motivering, voorzover in voor-
schappen is op 22 oktober 2003 beroep ingesteld tegen                        noemd artikel 24 niet uitdrukkelijk is voorzien in de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Regione                        mogelijkheid om de bijstand volledig in te trekken.
Siciliana, vertegenwoordigd door A. Cingolo, avvocato dello
Stato.                                                                C)     Schending van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/
                                                                             88 en misbruik van bevoegdheid wegens gebrekkige
                                                                             motivering en niet-inaanmerkingneming van doorslagge-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                          vende feiten en gegevens, voorzover uit de bestreden
                                                                             beschikking niet blijkt om welke redenen de Commissie
—     beschikking nr. C(2003) 2890 def. van de Commissie van                 heeft gekozen voor intrekking en niet voor vermindering
      13 augustus 2003 alsmede debetnota nr. 3240504102                      van de desbetreffende bijstand, alhoewel de door de
      van 26 september 2003 van de Commissie voor de                         begunstigde verstrekte informatie getuigt van het blijven-
      terugvordering van een bedrag van 7 704 723,00 euro                    de nut van de reeds verrichte werkzaamheden en de
      nietig te verklaren; de Commissie te verwijzen in de                   nakende beëindiging van het volledige Grande Progetto
      kosten.                                                                Porto Empedocle.
                                                                      D)     Schending van artikel 24, lid 1, van verordening (EEG)
                                                                             nr. 4253/88 en misbruik van bevoegdheid wegens ge-
Middelen en voornaamste argumenten                                           brekkige motivering en gebrekkige instructie, aangezien
                                                                             de Commissie niet heeft gepreciseerd om welke redenen
                                                                             zij de opmerkingen van Regione Siciliana ontoereikend
Regione Siciliana heeft bij het Gerecht van eerste aanleg
                                                                             heeft geacht.
van de Europese Gemeenschappen beroep ingesteld tegen
beschikking nr. C(2003) 2890 def. van de Commissie van                E)     Schending van artikel 24, lid 3, van verordening (EEG)
13 augustus 2003 betreffende de intrekking van de bijstand                   nr. 4253/88, omdat de debetnota van de Commissie geen
van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO)                    betrekking heeft op bedragen die het voorwerp zijn van
voor een investering in infrastructuur, het zogenoemde Grande                een terugvordering wegens onverschuldigde betaling,
Progetto Porto Empedocle, die onder het communautaire                        zoals juist wordt vereist in het genoemde artikel 24, lid 3.
bestek voor de structurele bijstandsverlening van de Gemeen-
schap in Italië in de onder doelstelling 1 vallende regio’s is        (1) Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999
verleend aan Regione Siciliana voor de periode 89/93. Voorts              houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB
heeft zij beroep ingesteld tegen de debetnota van de Commissie            L 161, blz. 1).
van 26 september 2003 voor de terugvordering van een                  (2) Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december
bedrag van 7 704 723,00 euro.                                             1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening
                                                                          (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de
                                                                          bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen ener-
Voor deze infrastructuur is medefinanciering van de Europese              zijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese
Unie verleend door het EFRO op basis van beschikking                      Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumen-
nr. C(90) 2363 025 van de Commissie van 14 december 1990.                 ten anderzijds (PB L 374, blz. 1).


title: Zaak F-44/05 RENV: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 23 oktober 2012 — Strack/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Terugverwijzing naar Gerecht na vernietiging — Opheffing van immuniteit van gemachtigden van instelling voor hetgeen zij hebben gezegd en geschreven tijdens gerechtelijke procedure — Aanstelling in post van hoofd van eenheid — Afwijzing van sollicitatie — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang van afgewezen sollicitant — Gezag van gewijsde — Procedurefout — Afweging van betrokken belangen — Beroep tot schadevergoeding — Immateriële schade als gevolg van onregelmatigheid)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/25

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 23 oktober 2012 — Strack/Commissie
   (Zaak F-44/05 RENV)
   (Openbare dienst - Ambtenaren - Terugverwijzing naar Gerecht na vernietiging - Opheffing van immuniteit van gemachtigden van instelling voor hetgeen zij hebben gezegd en geschreven tijdens gerechtelijke procedure - Aanstelling in post van hoofd van eenheid - Afwijzing van sollicitatie - Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang van afgewezen sollicitant - Gezag van gewijsde - Procedurefout - Afweging van betrokken belangen - Beroep tot schadevergoeding - Immateriële schade als gevolg van onregelmatigheid)
   2013/C 46/44
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Guido Strack (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. A. Lödler en H. Tettenborn, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Krämer en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Terugverwijzing na vernietiging — Openbare dienst — Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers sollicitatie naar de post van hoofd van de eenheid „Aanbestedingen en contracten” en tot aanstelling van een andere sollicitant in die post alsmede, anderzijds, vordering tot schadevergoeding (voorheen T-225/05)

      Dictum

               1)

               Het verzoek om opheffing van de immuniteit van de gemachtigden van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in zaak F-44/05, Strack/Commissie, wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Het verzoek om schadevergoeding wegens de buitensporige duur van de administratieve procedure om in de betrokken post te voorzien en de buitensporige duur van de precontentieuze procedure wordt afgewezen.

               3)

               Het besluit tot aanstelling van A en het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 19 november 2004 tot afwijzing van Stracks sollicitatie naar de post van hoofd van de eenheid „Aanbestedingen en contracten” van het Bureau voor officiële publicaties van de Europese Gemeenschappen worden nietig verklaard.

               4)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               5)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten in de zaken Strack/Commissie, F-44/05, Commissie/Strack, T-526/08 P, en Strack/Commissie, F-44/05 RENV, en wordt in diezelfde zaken verwezen in de kosten van Strack.


title: Zaak C-341/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van  2 mei 2006  (verzoek van de Supreme Court om een prejudiciële beslissing) in de zaak Eurofood IFSC Ltd — Enrico Bondi tegen Bank of America N.A., Pearse Farrell, Official Liquidator, Director of Corporate Enforcement, Certificate/Note holders (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 1346/2000 — Insolventieprocedures — Beslissing tot opening van procedure — Centrum van voornaamste belangen van schuldenaar — Erkenning van insolventieprocedure — Openbare orde)

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/11

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 2 mei 2006 (verzoek van de Supreme Court om een prejudiciële beslissing) in de zaak Eurofood IFSC Ltd — Enrico Bondi tegen Bank of America N.A., Pearse Farrell, Official Liquidator, Director of Corporate Enforcement, Certificate/Note holders
   (Zaak C-341/04) (1)

   (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 1346/2000 - Insolventieprocedures - Beslissing tot opening van procedure - Centrum van voornaamste belangen van schuldenaar - Erkenning van insolventieprocedure - Openbare orde)
   (2006/C 143/20)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Supreme Court
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Enrico Bondi

      Verweerders: Bank of America N.A., Pearse Farrell, Official Liquidator, Director of Corporate Enforcement, Certificate/Note holders
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Supreme Court — Uitlegging van artikelen 1, 2, 3 en 16 van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (PB L 160, blz. 1) — Beschikking waarbij voorlopige curator is benoemd in afwachting van definitieve beschikking — Mogelijkheid deze beschikking te beschouwen als beslissing tot opening van insolventieprocedure — Voor opening van insolventieprocedure bevoegde rechterlijke instantie
   Dictum

               1)

               Wanneer een schuldenaar een dochtermaatschappij is waarvan de statutaire zetel is gevestigd in een andere lidstaat dan die van haar moedermaatschappij, kan het vermoeden van artikel 3, lid 1, tweede zin, van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures, volgens hetwelk het centrum van de voornaamste belangen van deze dochtermaatschappij gelegen is in de lidstaat waar haar statutaire zetel gevestigd is, pas worden weerlegd indien aan de hand van objectieve, voor derden verifieerbare factoren kan worden aangetoond dat de werkelijke situatie verschilt van die welke de aanknoping bij de statutaire zetel wordt geacht te weerspiegelen. Dit zou met name het geval kunnen zijn met een vennootschap die geen enkele activiteit uitoefent op het grondgebied van de lidstaat waar haar maatschappelijke zetel is gevestigd. Wanneer een vennootschap daarentegen haar activiteiten uitoefent op het grondgebied van de lidstaat waar haar maatschappelijke zetel is gevestigd, volstaat het feit dat haar economische keuzen worden of kunnen worden bepaald door een moedermaatschappij in een andere lidstaat niet om het vermoeden van de verordening buiten beschouwing te laten.

               2)

               Artikel 16, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 1346/2000 moet aldus worden uitgelegd dat de door een rechter van een lidstaat geopende hoofdinsolventieprocedure moet worden erkend door de rechters van de andere lidstaten, zonder dat zij de bevoegdheid van de rechter van de lidstaat waar de procedure is geopend kunnen toetsen.

               3)

               Artikel 16, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 1346/2000 moet aldus worden uitgelegd dat de beslissing van een rechter van een lidstaat bij wie een verzoek tot opening van een insolventieprocedure is ingediend dat is gesteund op de insolventie van de schuldenaar en strekt tot de opening van een procedure van bijlage A bij deze verordening, een beslissing tot opening van de insolventieprocedure in de zin van deze bepaling vormt, wanneer deze beslissing ertoe leidt dat de schuldenaar het beheer en de beschikking over zijn vermogen verliest en een in bijlage C bij de verordening bedoelde curator wordt aangewezen. Dit verlies van het beheer en de beschikking houdt in dat de schuldenaar de bevoegdheden voor het beheer van zijn vermogen verliest.

               4)

               Artikel 26 van verordening nr. 1346/2000 moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat kan weigeren een in een andere lidstaat geopende insolventieprocedure te erkennen indien bij de beslissing tot opening het fundamentele recht van een bij een dergelijke procedure betrokken persoon om te worden gehoord, kennelijk is geschonden.

      (1)  PB C 251 van 9.10.2004.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 9 maart 2005 in zaak T-33/03, Osotspa Co. Ltd tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder nationaal en ouder communautair beeldmerk SHARK — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord Hai — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/20

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 9 maart 2005
   in zaak T-33/03, Osotspa Co. Ltd tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Ouder nationaal en ouder communautair beeldmerk SHARK - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord Hai - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 115/38)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-33/03, Osotspa Co. Ltd, gevestigd te Bangkok (Thailand), vertegenwoordigd door C. Gassauer-Fleissner, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: A. von Mühlendahl, T. Eichenberg en G. Schneider), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Distribution & Marketing GmbH, gevestigd te Salzburg (Oostenrijk), aanvankelijk vertegenwoordigd door C. Hauer en vervolgens door V. von Bomhard, A. Renck en A. Pohlmann, advocaten, betreffende een beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 27 november 2002 (zaak R 296/2002-3) inzake een oppositieprocedure tussen Osotspa Co. Ltd en Distribution & Marketing GmbH, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en V. Vadapalas, rechters, griffier: D. Christensen, administrateur, op 9 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 135 van 7.6.2003.


title: Zaak T-34/15: Arrest van het Gerecht van 1 juni 2016 – Wolf Oil/EUIPO – SCT Lubricants (CHEMPIOIL) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk CHEMPIOIL — Ouder beeldmerk CHAMPION — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Ambtshalve onderzoek van de feiten — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/26

         Arrest van het Gerecht van 1 juni 2016 – Wolf Oil/EUIPO – SCT Lubricants (CHEMPIOIL)
   (Zaak T-34/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Woordmerk CHEMPIOIL - Ouder beeldmerk CHAMPION - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Ambtshalve onderzoek van de feiten - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging - Artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 251/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Wolf Oil Corp. (Hemiksem, België) (vertegenwoordigers: P. Maeyaert en J. Muyldermans, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: UAB SCT Lubricants (Klaipėda, Litouwen) (vertegenwoordiger: S. Labesius, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 31 oktober 2014 (zaak R 1596/2013-5) inzake een oppositieprocedure tussen Wolf Oil Corp. en UAB SCT Lubricants

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Wolf Oil Corp. wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: Zaak T-577/12: Beroep ingesteld op 27 december 2012 — NIOC e.a./Raad

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/19

         Beroep ingesteld op 27 december 2012 — NIOC e.a./Raad
   (Zaak T-577/12)
   2013/C 79/35
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: National Iranian Oil Company PTE Ltd (NIOC) (Singapore, Singapore); National Iranian Oil Company International Affairs Ltd (NIOC International Affairs) (Londen, Verenigd Koninkrijk); Iran Fuel Conservation Organization (IFCO) (Teheran, Iran); Karoon Oil & Gas Production Co. (Ahwaz, Iran); Petroleum Engineering & Development Co. (PEDEC) (Teheran); Khazar Exploration and Production Co. (KEPCO) (Teheran); National Iranian Drilling Co. (NIDC) (Ahwaz); South Zagros Oil & Gas Production Co. (Shiraz, Iran); Maroun Oil & Gas Co. (Ahwaz); Masjed-Soleyman Oil & Gas Co. (MOGC) (Khouzestan, Iran); Gachsaran Oil & Gas Co. (Ahmad, Iran); Aghajari Oil & Gas Production Co. (AOGPC) (Omidieh, Iran); Arvandan Oil & Gas Co. (AOGC) (Khoramshar, Iran); West Oil & Gas Production Co. (Kermanshah, Iran); East Oil & Gas Production Co. (EOGPC) (Mashhad, Iran); Iranian Oil Terminals Co. (IOTC) (Teheran); Pars Special Economic Energy Zone (PSEEZ) (Boushehr, Iran); en Iran Liquefied Natural Gas Co. (Teheran) (vertegenwoordiger: J.-M. Thouvenin, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 nietig verklaren, voor zover zij verzoeksters betreft;

               —

               besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 nietig verklaren, voor zover het verzoeksters betreft;

               —

               verklaren dat verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 op hen niet van toepassing is;

               —

               verklaren dat besluit 2012/635/GBVB op hen niet van toepassing is;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zeven middelen aan.

               1)

               Het eerste middel berust op het ontbreken van motivering in strijd met artikel 296 VWEU, aangezien de uitvoeringsverordening waarbij verzoeksters worden geplaatst op de lijst van entiteiten tegen wie maatregelen worden genomen, niet uitdrukkelijk vermeldt op welke rechtsgrondslag zij is gebaseerd.

               2)

               Het tweede middel betreft het ontbreken van een rechtsgrondslag, aangezien de rechtsgrondslag voor uitvoeringsverordening nr. 945/2012 (1) verordening nr. 267/2012 (2) zou zijn, die niet-toepasselijk op verzoeksters moet worden verklaard, ten eerste omdat deze verordening is vastgesteld onder schending van artikel 296 VWEU en van artikel 215 VWEU, en ten tweede omdat artikel 23, lid 2, sub d, ervan, dat de rechtsgrondslag vormt voor de plaatsing van verzoeksters op de lijst van bijlage IX bij verordening nr. 267/2012 de Verdragen en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie schendt.

               3)

               Het derde, het vierde, het vijfde en het zesde middel, die worden ingeroepen ter ondersteuning van de nietigheid van de plaatsing van verzoeksters op de lijst van bijlage IX bij verordening nr. 267/2012 en op die van de bijlage bij besluit 2012/635/GBVB (3), betreffen: i) een onjuiste rechtsopvatting, ii) een onjuiste beoordeling van de feiten, iii) de omstandigheid dat bedoelde plaatsing op de lijst het recht van verdediging, het recht op behoorlijk bestuur en het recht op effectieve rechterlijke bescherming schendt, en iv) de omstandigheid dat bedoelde plaatsing op de lijst in strijd is met het evenredigheidsbeginsel.

               4)

               Met het zevende middel wordt aangevoerd dat artikel 1, punt 8, van besluit 2012/635/GBVB, dat de rechtsgrondslag zou vormen voor de plaatsing van verzoeksters op de lijsten van entiteiten op wie beperkende maatregelen van toepassing zijn, niet op hen van toepassing is op grond dat die bepaling in strijd is met de Verdragen, het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 282, blz. 16).

      (2)  Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1).

      (3)  Besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 282, blz. 58).


title: Zaak T-578/08: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2010 — DVB Project/BHIM — Eurotel (DVB)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/56

         Beschikking van het Gerecht van 29 november 2010 — DVB Project/BHIM — Eurotel (DVB)
   (Zaak T-578/08) (1)

   ()
   2011/C 30/100
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak T-536/10: Arrest van het Gerecht van 8 november 2013 — Kessel/BHIM — Janssen-Cilag (Premeno) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Premeno — Ouder nationaal woordmerk Pramino — Bewijs van normaal gebruik van ouder merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beperking van in merkaanvraag opgegeven waren — Artikel 43, lid 1, van verordening nr. 207/2009)

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/11

         Arrest van het Gerecht van 8 november 2013 — Kessel/BHIM — Janssen-Cilag (Premeno)
   (Zaak T-536/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Premeno - Ouder nationaal woordmerk Pramino - Bewijs van normaal gebruik van ouder merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beperking van in merkaanvraag opgegeven waren - Artikel 43, lid 1, van verordening nr. 207/2009)
   2013/C 377/26
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Kessel Marketing & Vertriebs GmbH (Mörfelden-Walldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Bund, vervolgens A. Jacob, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Schmidt, vervolgens D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Janssen-Cilag GmbH (Neuss, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Wenz, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 21 september 2010 (zaak R 708/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen Janssen-Cilag GmbH en Kessel Marketing & Vertriebs GmbH

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 21 september 2010 (zaak R 708/2010-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM draagt zijn eigen kosten en die van Kessel Marketing & Vertriebs GmbH.

               3)

               Janssen-Cilag GmbH draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 december 2003 in zaak T-326/99: Nancy Fern Olivieri tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en Europees Bureau voor geneesmiddelenbeoordeling (Geneesmiddel — Vergunning voor het in de handel brengen — Advies van het Europees Bureau voor geneesmiddelenbeoordeling — Ontvankelĳkheid — Procesbelang — Volksgezondheid — Verifiëring van ingediende gegevens — Toetsing van wetenschappelĳke beoordelingen — Professionele reputatie)

text:
C 71/22                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                             20.3.2004
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 18 december 2003
                     van 17 december 2003
                                                                          in zaak T-326/99: Nancy Fern Olivieri tegen Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen en Europees Bureau
in zaak T-219/99: British Airways plc tegen Commissie
                                                                                voor geneesmiddelenbeoordeling (1)
            van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          (Geneesmiddel — Vergunning voor het in de handel brengen
(Mededinging — Misbruik van machtspositie — Bevoegd-                      — Advies van het Europees Bureau voor geneesmiddelen-
heid van Commissie — Discriminatie tussen luchtvaartmaat-                 beoordeling — Ontvankelijkheid — Procesbelang — Volks-
schappijen — Relevante geografische en productmarkt —                     gezondheid — Verifiëring van ingediende gegevens — Toet-
Samenhang tussen productmarkten die ongunstig zouden                      sing van wetenschappelijke beoordelingen — Professionele
zijn beïnvloed — Rechtsgrondslag van bestreden beschikking                                              reputatie)
— Bestaan van machtspositie — Overmatig gebruik van
  machtspositie — Evenredigheid van bedrag van geldboete)
                                                                                (2004/C 71/39)
                          (2004/C 71/38)                                                            (Procestaal: Engels)
                         (Procestaal: Engels)
                                                                          In zaak T-326/99, Nancy Fern Olivieri, wonende te Toronto
                                                                          (Canada), vertegenwoordigd door N. Green, QC, J. Marks,
                                                                          barrister, en R. Stein, solicitor, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                          pen en Europees Bureau voor geneesmiddelenbeoordeling
In zaak T-219/99, British Airways plc, gevestigd te Waterside             (gemachtigden: R. Wainwright en H. Støvlbæk), ondersteund
(Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door W. Allan en                  door Apotex Europe Ltd, gevestigd te Leeds (Verenigd Konink-
O. Black, solicitors, en W. Wood en H. Davies, barristers,                rijk), vertegenwoordigd door P. Bogaert, G. Berrisch, avocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie                  en G. Castle, solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
van de Europese Gemeenschappen, (gemachtigde: M. Erhart en                burg, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de
A. Barav), ondersteund door Virgin Atlantic Airways Ltd,                  beschikking van de Commissie van 25 augustus 1999 inzake
gevestigd te Crawley (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd              de vergunning voor het in de handel brengen van een
door P. Binetter, solicitor, N. Green en C. West, barristers,             geneesmiddel voor menselijk gebruik Ferriprox-Deferiprone
betreffende een verzoek tot nietigverklaring krachtens ar-                [C(1999) 2820] en van het herziene advies van het Europees
tikel 230 EG van beschikking 2000/74/EG van de Commissie                  Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling van 23 juni 1999,
van 14 juli 1999 inzake een procedure op grond van artikel 82             heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
van het EG-Verdrag (IV/D 2/34.780 — Virgin/British Airways)               samengesteld als volgt: R. García Valdecasas, kamerpresident,
(PB 2000, L 30, blz. 1), heeft het Gerecht (Eerste kamer),                P. Lindh en J. D. Cooke, rechters, griffier: J. Plingers, ad-
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. Jaeger en            ministrateur, op 18 december 2003 een arrest gewezen
H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdad-               waarvan het dictum luidt als volgt:
ministrateur, op 17 december 2003 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          1)     Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
                                                                          2)     Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsook in die van de
1)    Verwerpt het beroep.                                                       Commissie en van het Europees Bureau voor geneesmiddelen-
                                                                                beoordeling, met inbegrip van de kosten betreffende de procedure
                                                                                in kort geding.
2)    Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten zal dragen, alsmede
      die van de Commissie en van interveniënte.
                                                                          3)     Verstaat dat interveniënte haar eigen kosten in zowel de
                                                                                hoofdzaak als de procedure in kort geding zal dragen.
(1) PB C 20 van 22.1.00.
                                                                          (1) PB C 47 van 19.2.00.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 2 oktober 2003 in zaak C-195/99 P: Krupp Hoesch Stahl AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Overeenkomsten en onderling samenhangende gedragingen — Europese balkenproducenten")

text:
13.12.2003              NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                     C 304/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                                              ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                       van 2 oktober 2003
in zaak C-195/99 P: Krupp Hoesch Stahl AG tegen                                                       van 23 oktober 2003
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Hogere voorziening — Overeenkomsten en onderling sa-                          in zaak C-56/01 (verzoek van het Tribunal des Affaires
menhangende gedragingen — Europese balkenproducen-                              de sécurité sociale de Nanterre om een prejudiciële
                                 ten”)                                          beslissing): Patricia Inizan tegen Caisse primaire d’as-
                                                                                surance maladie des Hauts-de-Seine (1)
                          (2003/C 304/01)
                          (Procestaal: Duits)                                   („Sociale zekerheid — Vrij verrichten van diensten — In
                                                                                andere lidstaat te maken kosten voor ziekenhuisverzorging
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      — Voorwaarden voor terugbetaling — Voorafgaande toe-
                          dentie van het Hof)                                   stemming — Artikel 22 van verordening (EEG) nr. 1408/71
                                                                                — Geldigheid”)
In zaak C-195/99 P, Krupp Hoesch Stahl AG, gevestigd te
Dortmund (Duitsland), (avocat: F. Montag), betreffende hogere                                             (2003/C 304/02)
voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer —
uitgebreid) van 11 maart 1999, Krupp Hoesch/Commissie                                                     (Procestaal: Frans)
(T-147/94, Jurispr. blz. II-603), strekkende tot vernietiging van
dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie van
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
W. Wils, bijgestaan door H.-J. Freund), heeft het Hof (Vijfde                                             dentie van het Hof)
kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann (rapporteur) en S. von
Bahr, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier:
M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 2 oktober 2003 een                        In zaak C-56/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                              tens artikel 234 EG van het Tribunal des affaires de sécurité
                                                                                sociale de Nanterre (Frankrijk), in het aldaar aanhangige geding
1)    Wijst de hogere voorziening af.                                           tussen Patricia Inizan en Caisse primaire d’assurance maladie
2)    Verwijst Krupp Hoesch Stahl AG in de kosten.                              des Hauts-de-Seine, om een prejudiciële beslissing over de
                                                                                geldigheid en de uitlegging van artikel 22 van verordening
                                                                                (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende
(1) PB C 299 van 16.10.1999.
                                                                                de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werk-
                                                                                nemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich