title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 11 november 1999 in zaak C-184/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland ("Niet-nakoming — Richtlĳn 76/464/EEG van de Raad — Waterverontreiniging — Niet-uitvoering")

text:
19.2.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                     C 47/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                               voor het begrotingsjaar 1993 hebben ingediend in verband met
                                                                                de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
                                                                                landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven,
                           (Vijfde kamer)
                                                                                wordt nietig verklaard voorzover een correctie van
                                                                                778 000 000 ITL is toegepast ter zake van te late betalingen
                      van 28 oktober 1999                                            van interventieaankopen van rundvlees.
                                                                                2) Het beroep wordt voor het overige verworpen.
in zaak C-253/97: Italiaanse Republiek tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen (1)                                 3) De Italiaanse Republiek wordt in vier vijfde van de kosten
                                                                                verwezen en de Commissie van de Europese Gemeenschappen in
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotings-                                   een vijfde.
                             jaar 1993”)
                                                                                (1) PB C 295 van 27.9.1997.
                           (2000/C 47/01)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                                 (Zesde kamer)
                          dentie van het Hof)
                                                                                van 11 november 1999
In zaak C-253/97, Italiaanse Republiek (gemachtigde: U.
Leanza, bijgestaan door G. De Bellis) tegen Commissie van de                    in zaak C-184/97: Commissie van de Europese Gemeen-
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: P. Ziotti, bijgestaan                             schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
door A. Dal Ferro), betreffende gedeeltelijke nietigverklaring
van beschikking 97/333/EG van de Commissie van 23 april                         („Niet-nakoming — Richtlijn 76/464/EEG van de Raad —
1997 betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de                                   Waterverontreiniging — Niet-uitvoering”)
lidstaten voor het begrotingsjaar 1993 hebben ingediend in
verband met de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds                                              (2000/C 47/02)
voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde
uitgaven (PB L 139, blz. 30), voorzover het gedeelte dat de
                                                                                (Procestaal: Duits)
Italiaanse Republiek betreft, heeft het Hof (Vijfde kamer),
samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida, president
van de Zesde kamer, waarnemend president van de Vijfde                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
kamer, L. Sevón, J.-P. Puissochet, P. Jann en M. Wathelet                                                dentie van het Hof)
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H.
von Holstein, adjunct-griffier, op 28 oktober 1999 een arrest                   In zaak C-184/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                     pen (gemachtigde: G. zur Hausen) tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland (gemachtigden: E. Röder en C.-D. Quassowski),
1) Beschikking 97/333/EG van de Commissie van 23 april 1997                     betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
     betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten              Bondsrepubliek Duitsland, door niet overeenkomstig artikel 7
 ---pagebreak--- C 47/2                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          19.2.2000
van richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976                        prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 49,
betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde                   204 en 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad
gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeen-             van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair
schap worden geloosd (PB L 129, blz. 23), programma’s op te                douanewetboek (PB L 302, blz. 1), en artikel 212 bis van
stellen met kwaliteitsdoelstellingen ter vermindering van de               verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening (EG)
verontreiniging door de in lijst II van de bijlage van die richtlijn       nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van
genoemde stoffen, de verplichtingen niet is nagekomen die op               19 december 1996 (PB L 17, blz. 1), en over de geldigheid
haar rusten krachtens het EG-Verdrag, heeft het Hof (Zesde                 en de uitlegging van artikel 859 en de uitlegging van de
kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, president van de             artikelen 900 en 905 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van
Tweede kamer (rapporteur), waarnemend voor de president                    de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van
van de Zesde kamer, G. Hirsch en H. Ragnemalm, rechters;                   enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG)
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: D. Louterman-Hubeau,               nr. 2913/92 (PB L 253, blz. 1), zoals gewijzigd bij artikel 1,
hoofdadministrateur, op 11 november 1999 een arrest gewe-                  punt 29, van verordening (EG) nr. 3254/94 van de Commissie
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                    van 19 december 1994 (PB L 346, blz. 1), heeft het Hof (Zesde
                                                                           kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen (rapporteur),
1) Door niet overeenkomstig artikel 7 van de richtlijn 76/464/EEG          president van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-
     van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging             dent van de Zesde kamer, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm,
     veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch    rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Hols-
     milieu van de Gemeenschap worden geloosd, programma’s met             tein, adjunct-griffier, op 11 november 1999 een arrest gewezen
     kwaliteitsdoelstellingen op te stellen ter vermindering van de        waarvan het dictum luidt als volgt:
     verontreiniging door 99 stoffen van lijst I van de bijlage van
     genoemde richtlijn, welke stoffen volgens het eerste streepje van
     lijst II als stoffen van laatstgenoemde lijst moeten worden
     behandeld, is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet      1) Artikel 859 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Com-
     nagekomen die krachtens genoemde richtlijn op haar rusten.                missie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalin-
                                                                               gen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de
2) De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.                    Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek,
                                                                               behelst en regelmatig tot stand gekomen uitputtende regeling
                                                                               inzake de verzuimen in de zin van artikel 204, lid 1, sub a, van
(1) PB C 212 van 12.7.1997.                                                    verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
                                                                               1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, die
                                                                               „zonder werkelijke gevolgen zijn gebleven voor de juiste werking
                                                                               van de tijdelijke opslag of de betrokken douaneregeling”.
                     ARREST VAN HET HOF                                    2) a) De in de Duitse versie van de artikelen 212 bis van
                                                                                verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening
                            (Zesde kamer)                                           (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                                19 december 1996, 239 van verordening nr. 2913/92 en
                      van 11 november 1999                                          859 van verordening nr. 2454/93 ter kwalificatie van de
                                                                                nalatigheid gebruikte termen hebben dezelfde betekenis. In
in zaak C-48/98 (verzoek van het Finanzgericht Bremen                               de Duitse versie moeten deze termen worden geacht te doelen
om een prejudiciële beslissing): Firma Söhl & Söhlke                                op „offensichtliche Fahrlässigkeit” (kennelijke nalatigheid).
                 tegen Hauptzollamt Bremen (1)
(„Communautair douanewetboek en toepassingsbepalingen                          b) Dat van klaarblijkelijke nalatigheid in de zin van arti-
— Overschrijding van termijnen voor inklaring van niet-                             kel 239, lid 1, tweede streepje, van verordening nr. 2913/92
communautaire goederen in tijdelijke opslag — Begrip                                geen spraken is, kan niet worden vastgesteld wanneer de
verzuim zonder werkelijke gevolgen voor juiste werking                              douaneschuld overeenkomstig artikel 204, lid 1, sub a,
van tijdelijke opslag of van betrokken douaneregeling —                             van verordening nr. 2913/92 is ontstaan wegens een
  Verlenging van termijn — Begrip kennelijke nalatigheid”)                          handelwijze die een duidelijke nalatigheid vormt in de zin van
                                                                                artikel 859, tweede streepje, van verordening nr. 2454/93.
                            (2000/C 47/03)
                           (Procestaal: Duits)                                 c) Voor de beoordeling van de vraag of sprake is van „klaarblij-
                                                                                kelijke nalatigheid” in de zin van artikel 239, lid 1, tweede
                                                                                streepje, van verordening nr. 2913/92, moet met name
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-          rekening worden gehouden met de complexiteit van de
                           dentie van het Hof)                                      bepalingen waarvan de niet-uitvoering de douaneschuld
                                                                                heeft doen ontstaan, en met de beroepservaring en de
In zaak C-48/98, betreffende een verzoek aan het hof krachtens                      zorgvuldigheid van de ondernemer. Het staat aan de natio-
artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Finanzgericht Bremen                        nale rechter om op basis van deze criteria te beoordelen, of al
(Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Firma                            dan niet sprake is van klaarblijkelijke nalatigheid vanwege
Söhl & Söhlke en Hauptzollamt Bremen, betreffende een                               de ondernemer.


title: Zaak C-425/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana (Italië) op 17 september 2014 — Impresa Edilux srl, in haar hoedanigheid van vertegenwoordiger van een tijdelijk samenwerkingsverband van ondernemingen, Società Italiana Costruzioni e Forniture srl (SICEF)/Assessorato Beni Culturali e Identità Siciliana — Servizio Soprintendenza Provincia di Trapani, Assessorato ai Beni Culturali e dell’Identità Siciliana, UREGA — Sezione provinciale di Trapani, Assessorato delle Infrastrutture e della Mobilità della Regione Siciliana

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana (Italië) op 17 september 2014 — Impresa Edilux srl, in haar hoedanigheid van vertegenwoordiger van een tijdelijk samenwerkingsverband van ondernemingen, Società Italiana Costruzioni e Forniture srl (SICEF)/Assessorato Beni Culturali e Identità Siciliana — Servizio Soprintendenza Provincia di Trapani, Assessorato ai Beni Culturali e dell’Identità Siciliana, UREGA — Sezione provinciale di Trapani, Assessorato delle Infrastrutture e della Mobilità della Regione Siciliana
   (Zaak C-425/14)
   (2014/C 431/20)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Impresa Edilux srl, in haar hoedanigheid van vertegenwoordiger van een tijdelijk samenwerkingsverband van ondernemingen, Società Italiana Costruzioni e Forniture srl (SICEF)

      Verwerende partijen: Assessorato Beni Culturali e Identità Siciliana — Servizio Soprintendenza Provincia di Trapani, Assessorato ai Beni Culturali e dell’Identità Siciliana, UREGA — Sezione provinciale di Trapani, Assessorato delle Infrastrutture e della Mobilità della Regione Siciliana

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet het recht van de Europese Unie, meer in het bijzonder artikel 45 van richtlijn 2004/18/EG (1), zich tegen een bepaling als artikel 1, lid 17, van legge nr. 190/2012, op grond waarvan een aanbestedende dienst als geldige grond voor de uitsluiting van een onderneming die deelneemt aan een aanbesteding voor de gunning van een overheidsopdracht, de omstandigheid in aanmerking mag nemen dat die onderneming niet de verplichtingen heeft aanvaard — of geen bewijs van die aanvaarding heeft overgelegd — die zijn vervat in de zogenoemde „protocolli di legalità” en, meer in het algemeen, in overeenkomsten die zijn gesloten tussen een aanbestedende dienst en de deelnemende ondernemingen en die tot doel hebben infiltraties van de georganiseerde misdaad bij de gunning van overheidsopdrachten te bestrijden?

               2)

               Kan overeenkomstig artikel 45 van richtlijn 2004/18/EG een bepaling van een lidstaat op grond waarvan de in de vorige vraag bedoelde uitsluiting mag worden toegepast, worden beschouwd als een afwijking van het beginsel dat uitsluitingsgronden exhaustief zijn, die is gerechtvaardigd door de dwingende noodzaak pogingen tot infiltratie van de georganiseerde misdaad bij procedures voor de gunning van overheidsopdrachten te bestrijden?

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Zaak C-451/03: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  30 maart 2006  (verzoek van de Corte d'appello di Milano om een prejudiciële beslissing) — Servizi Ausiliari Dottori Commercialisti Srl tegen Giuseppe Calafiori (Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Mededingingsregels die van toepassing zijn op ondernemingen — Staatssteun — Centra voor belastingadvies — Uitoefening van bepaalde activiteiten op gebied van advies- en bijstandsverlening in fiscale zaken — Uitsluitend recht — Vergoeding voor deze activiteiten)

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 30 maart 2006 (verzoek van de Corte d'appello di Milano om een prejudiciële beslissing) — Servizi Ausiliari Dottori Commercialisti Srl tegen Giuseppe Calafiori
   (Zaak C-451/03) (1)

   (Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Mededingingsregels die van toepassing zijn op ondernemingen - Staatssteun - Centra voor belastingadvies - Uitoefening van bepaalde activiteiten op gebied van advies- en bijstandsverlening in fiscale zaken - Uitsluitend recht - Vergoeding voor deze activiteiten)
   (2006/C 143/09)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte d'appello di Milano
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Servizi Ausiliari Dottori Commercialisti Srl

      Verweerder: Giuseppe Calafiori
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte d'appello di Milano — Uitlegging van de artikelen 4, 10, 43, 48, 49, 82, 86, 87 en 98 EG — Verenigbaarheid van een nationale regeling betreffende de belastingaangifte waarbij aan belastingadviescentra het uitsluitend recht wordt verleend om bepaalde adviezen en hulp te bieden aan ondernemingen en de werknemers daarvan
   Dictum

               1)

               De artikelen 43 EG en 49 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling als die in het hoofdgeding, waarbij het recht van uitoefening van bepaalde activiteiten op het gebied van advies- en bijstandsverlening in fiscale zaken bij uitsluiting is voorbehouden aan de centra voor belastingadvies.

               2)

               Een maatregel waarbij een lidstaat een vergoeding ten laste van de staat toekent aan bepaalde ondernemingen die zijn belast met het verlenen van bijstand aan belastingplichtigen bij het opstellen van de belastingaangiften en het indienen ervan bij de belastingadministratie, moet als staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG worden aangemerkt wanneer:

                           —

                           de vergoeding hoger is dan nodig is om de kosten van de uitvoering van de openbaredienstverplichtingen, rekening houdend met de opbrengsten alsmede met een redelijke winst uit de uitvoering van die verplichtingen, geheel of gedeeltelijk te dekken, en

                           —

                           de vergoeding niet is vastgesteld op basis van de kosten die een gemiddelde, goed beheerde onderneming die zodanig met de noodzakelijke middelen is uitgerust dat zij aan de vereisten van de openbare dienst kan voldoen, zou hebben gemaakt om deze verplichtingen uit te voeren, rekening houdend met de opbrengsten en een redelijke winst uit de uitvoering van deze verplichtingen.

      (1)  PB C 7 van 10.1.2004.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 30 mei 1995 in zaak T-556/93: M. Saby tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Ongeval en beroepsziekte - Heropening ongevaldossier en volledige vergoeding van ziektekosten)

text:
8 . 7 . 95            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 174/7
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                        van 30 mei 1995                                 te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari , Rue Glesener 1 ,
                                                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge
in zaak T-5 56/93 : M. Saby tegen Commissie van de                      machtigde : G. Valsesia ), betreffende een beroep tot, ener
                 Europese Gemeenschappen (')                            zijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
(Ambtenaren — Ongeval en beroepsziekte — Heropening                     17 augustus 1993 houdende weigering om de kosten te
  ongevaldossier en volledige vergoeding van ziektekosten)              vergoeden die verzoekers echtgenote bij een vliegreis tussen
                           ( 95/C 174/ 11 )                             diens plaats van herkomst en diens plaats van tewerkstelling
                                                                        zijn opgekomen wegens overbagage , en anderzijds, veroor
                       (Procestaai: Frans)                              deling van de Commissie tot vergoeding van die kosten,
                                                                        heeft het Gerecht ( Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K.
In zaak T-556/93 , M. Saby, gewezen ambtenaar van de                    Lenaerts, president, R. Schintgen en R. Garcia-Valdecasas,
Commissie van de Europese Gemeenschappen , vertegen                    rechters; griffier : B. Pastor, op 17 mei 1995 een arrest
woordigd door M. Turlin en A. May, advocaten te                         gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van deze laatsten, Grand-Rue 31 , tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden : A. M.                     1 . Verklaart nietig bet besluit van de Commissie van
Alves Vieira en A. Dal Ferro ), betreffende een beroep                        17 augustus 1993 .
strekkende, primair, tot nietigverklaring van het besluit van
de Commissie van 3 augustus 1993 tot afwijzing van de                   2 . Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker
klacht die verzoekster op 3 mei 1993 had ingediend om                         van een bedrag van 22 800 Bfr., te vermeerderen met
heropening van haar „ ongevaldossier " en volledige vergoe                   intrest op de voet van 8 % per jaar vanaf 1 7 augustus
ding overeenkomstig artikel 73 van het Ambtenarenstatuut                      1993 tot op de dag van daadwerkelijke betaling.
van de kosten van de medische en paramedische hulp die
nodig was voor haar herstel en revalidatie, vermeerderd met
moratoire interessen op de voet van 8,5 % per jaar vanaf                 3 . Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen.
 1 juli 1991 , te verkrijgen, erf, subsidiair, tot instelling van
 een nieuwe medische commissie belast met de beoordeling
                                                                         (') PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
 van het oorzakelijk verband tussen de betrokken hulp en het
 ongeval , dat volledige vergoeding van de kosten van de
 daarop betrekking hebbende medische en paramedische
 hulp rechtvaardigt, alsmede tot verkrijging van de uitkering
 bedoeld in artikel 73 van het Statuut, heeft het Gerecht
 ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: J. L. Cruz Vilai^a,
 president, A. Kalogeropolous en V. Tiili, rechters ; griffier : J.
 Palacio Gonzalez , op 30 mei 1995 een arrest gewezen
                                                                                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
 waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                               VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 1 . Verwerpt het beroep.                                                                       van 17 mei 1995
                                                                         in zaak T-102/95 R: J.-P. Aubineau tegen Commissie van de
 2 . Verstaat dat elke partij de eigen kosten zal dragen.
                                                                                Europese Gemeenschappen
 (') PB nr . C 334 van 9 . 12 . 1993 .                                                             ( 95/C 174/13 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                         In zaak T-102/95 R, J.-P. Aubineau, hulpfunctionaris van de
                         van 17 mei 1995                                 Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
 in zaak T-241/94 : F. Nagel tegen Commissie van de                      Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en
                 Europese Gemeenschappen (')                             L. Levi, advocaten aldaar, tegen Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen (gemachtigden : J. Griesmar en D. Wael
  (Ambtenaren — Vakantieverlof — Reiskosten — Kosten                     broeck ), betreffende opschorting van de tenuitvoerlegging
                          van overbagage)                                van het besluit van de directeur-generaal van het Gemeen
                             ( 95/C 174/ 12 )                             schappelijk Centrum voor onderzoek te Ispra , vervat in
                                                                          diens nota van 27 februari 1995 , tot ambtshalve tewerk
                        (Procestaai: Frans)                               stelling van verzoeker als adviseur van de directeur van het
                                                                          Instituut systeemengineering en informatica te Ispra, heeft
  In zaak T-241 /94, F. Nagel , ambtenaar van de Commissie                de president het Gerecht, op 17 mei 1995 een beschikking
  van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                   gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-408/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 september 2012 door YKK Corp., YKK Holding Europe BV en YKK Stocko Fasteners GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 27 juni 2012 in zaak T-448/07, YKK Corp., YKK Holding Europe BV en YKK Stocko Fasteners GmbH/Europese Commissie

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/10

         Hogere voorziening ingesteld op 5 september 2012 door YKK Corp., YKK Holding Europe BV en YKK Stocko Fasteners GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 27 juni 2012 in zaak T-448/07, YKK Corp., YKK Holding Europe BV en YKK Stocko Fasteners GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-408/12 P)
   2012/C 343/12
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: YKK Corp., YKK Holding Europe BV, YKK Stocko Fasteners GmbH (vertegenwoordigers: D. Arts, W. Devroe, advocaten, E. Winter, Rechtsanwältin, F. Miotto, advocate)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirantes verzoeken het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 27 juni 2012 in zaak T-448/07, YKK Corp., YKK Holding Europe BV en YKK Stocko Fasteners GmbH/Europese Commissie te vernietigen;

               —

               artikel 2, leden 1 en 3, van de bestreden beschikking te vernietigen voor zover het betrekking heeft op rekwirantes en/of de relevante geldboeten te verlagen;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van de eerste aanleg en onderhavige hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In hun eerste middel voeren rekwirantes ten eerste aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door ontoereikend te motiveren waarom hun argument inzake het buitensporige uitgangsbedrag van de geldboete is afgewezen, waardoor rekwirantes onmogelijk kunnen bepalen of het Gerecht hun middel heeft afgewezen op grond dat de Commissie a) voldoende rekening heeft gehouden met de weerslag van de inbreuk op de markt of b) geen rekening heeft gehouden met de weerslag van de inbreuk op de markt omdat zij daartoe niet gehouden was. Ten tweede stellen rekwirantes dat indien mocht blijken dat het Gerecht heeft geoordeeld dat de Commissie voldoende rekening heeft gehouden met de weerslag op de markt, het Gerecht zodoende de bestreden beschikking onjuist heeft uitgelegd en inbreuk heeft gemaakt op het Unierecht, met name artikel 23, leden 2 en 3, van verordening 1/2003 (1) en de rechtspraak van het Hof van Justitie, die vereisen dat wanneer de Commissie het passend acht de weerslag op de markt in aanmerking te nemen om het uitgangsbedrag van de boete te verhogen tot boven het mogelijke minimumbedrag van 20 miljoen EUR dat in de richtsnoeren (2) is vastgesteld, zij specifieke, geloofwaardige en toereikende aanwijzingen moet aandragen om de daadwerkelijke invloed van de inbreuk op de mededinging op die markt te beoordelen. Ten derde betogen rekwirantes dat indien mocht blijken dat het Gerecht heeft geoordeeld dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met de weerslag op de markt omdat zij daartoe niet was gehouden, het Gerecht zodoende een onjuiste toepassing heeft gemaakt van het Unierecht, volgens hetwelk sancties in het nationale recht en het Unierecht niet alleen reëel en afschrikwekkend moeten zijn, maar ook evenredig aan de gepleegde inbreuk.
   In hun tweede middel betogen rekwirantes dat het Gerecht ontoereikend heeft gemotiveerd waarom hun argument inzake de niet-toepassing door de Commissie van de clementieregeling van 2002 is afgewezen. Volgens hen geeft het Gerecht in zijn arrest hoe dan ook een verkeerde uitlegging aan het Unierecht, en met name het lex mitior-beginsel, volgens hetwelk de mildere wet met terugwerkende kracht moet gelden.
   In hun derde middel stellen rekwirantes dat het Gerecht, voor zover het hun argument heeft afgewezen dat de Commissie het plafond van 10 % niet correct heeft toegepast op de geldboete die is opgelegd wegens de samenwerking tussen Basel, Wuppertal en Amsterdam in het tijdvak vóór de verwerving van Stocko door YKK, waarvoor Stocko geheel en alleen aansprakelijk wordt geacht, inbreuk heeft gemaakt op artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003, alsook op het hierin vervatte evenredigheidsbeginsel, het beginsel van het persoonlijke karakter van straffen en sancties, volgens hetwelk een onderneming enkel kan worden bestraft voor handelingen die haar individueel ten laste worden gelegd, en het beginsel van gelijke behandeling.
   In hun vierde middel voeren rekwirantes aan dat het Gerecht ontoereikend heeft gemotiveerd waarom het hun argument heeft afgewezen dat de Commissie in de bestreden beslissing de vermenigvuldigingsfactor voor het tijdvak vóór de verwerving van Stocko onjuist heeft toegepast, en hoe dan ook inbreuk heeft gemaakt op artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003, het hierin vervatte beginsel van het persoonlijke karakter van straffen en sancties en het verwante evenredigheidsbeginsel alsook op het beginsel van gelijke behandeling, door te aanvaarden dat de ter afschrikking verrichte verhoging gerechtvaardigd was voor het tijdvak vóór de verwerving van Stocko door YKK, waarvoor Stocko geheel en alleen aansprakelijk is gesteld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).

      (2)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB 1998, C 9, blz. 3).


title: Zaak T-557/11: Beroep ingesteld op 24 oktober 2011 — Elsid en anderen/Commissie

text:
               17.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/29

         Beroep ingesteld op 24 oktober 2011 — Elsid en anderen/Commissie
   (Zaak T-557/11)
   2011/C 370/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Elsid SA (Titu, Roemenië), ESD-SIC BV (Delfzijl, Nederland), ESK-SIC GmbH (Frechen, Duitsland) en Navarro SIC, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: B. Evtimov, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2011) 5934 def. van de Commissie van 24 augustus 2011 houdende afwijzing van het verzoek om inleiding van een heronderzoek bij het vervallen van de antidumpingmaatregelen op de invoer van siliciumcarbide uit de Volksrepubliek China, nietig verklaren; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters, die benadrukken dat artikel 11, lid 2, van de basisverordening (1) onjuist is toegepast, twee middelen aan.

               1)

               Schending van het evenredigheidsbeginsel krachtens artikel 5, lid 4, VEU. Tevens of subsidiair, kennelijk onjuiste beoordeling door de Commissie, aangezien zij strengere bewijsvereisten heeft gehanteerd dan noodzakelijk voor de aanvaarding van een verzoek om een heronderzoek.

               2)

               Schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Tevens of subsidiair, kennelijk onjuiste beoordeling, aangezien de Commissie heeft gesteld dat de Chinese uitvoer naar de VS niet vergelijkbaar was met de producten van de industrie van de Unie in de EU en zij ten onrechte heeft geconcludeerd dat het bijgevolg weinig waarschijnlijk was dat de prijs van de Chinese uitvoer naar de VS, die lager lag dan de prijzen van de industrie van de Unie in de EU, zou leiden tot een herhaling van dumping en schade.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 1 oktober 2002 in zaak C-167/00 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Verein für Konsumenteninformation tegen Karl Heinz Henkel ("Executieverdrag — Artikel 5, punt 3 — Bevoegdheid ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad — Preventieve collectieve verbodsvordering — Vereniging voor consumentenbescherming die verbod eist op het gebruik door een handelaar van oneerlĳke bedingen in overeenkomsten met consumenten")

text:
C 289/2                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          23.11.2002
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:          Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1) en het Verdrag van
H. von Holstein, adjunct-griffier, op 3 oktober 2002 een arrest             29 november 1996 betreffende de toetreding van de Republiek
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden
                                                                            (PB 1997, C 15, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer),
Artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) moet             samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident, C. Gul-
aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een fiscale regeling       mann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen (rapporteur) en J. N. Cunha
van een lidstaat die de mogelijkheid beperkt of uitsluit om premies         Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
voor vrijwillige pensioenverzekering die aan in andere lidstaten            M.-F. Contet, administrateur, op 1 oktober 2002 een arrest
gevestigde pensioenverstrekkers zijn betaald, voor de toepassing van        gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
de inkomstenbelasting af te trekken, terwijl wel de mogelijkheid wordt
geboden om dergelijke premies af trekken wanneer zij aan in                 De bevoegdheidsregels van het Verdrag van 27 september 1968
eerstgenoemde lidstaat gevestigde instellingen zijn betaald, indien         betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van
deze regeling niet tegelijkertijd de belastbaarheid van de door deze        beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het
pensioenverstrekkers betaalde pensioenen uitsluit.                          Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
                                                                            Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
( 1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                            Brittannië en Noord-Ierland, het Verdrag van 25 oktober 1982
                                                                            inzake de toetreding van de Helleense Republiek, het Verdrag van
                                                                            26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de
                                                                            Portugese Republiek en het Verdrag van 29 november 1996
                                                                            betreffende de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek
                                                                            Finland en het Koninkrijk Zweden, moeten aldus worden uitgelegd,
                                                                            dat een preventieve vordering in rechte, die door een vereniging voor
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                            consumentenbescherming wordt ingesteld om het gebruik door een
                                                                            handelaar van als oneerlijk beschouwde bedingen in overeenkomsten
                           (Zesde kamer)                                    met particulieren te doen verbieden, een verbintenis uit onrechtmatige
                                                                            daad betreft als bedoeld in artikel 5, punt 3, van dit verdrag.
                       van 1 oktober 2002
in zaak C-167/00 (verzoek van het Oberste Gerichtshof                       (1 ) PB C 192 van 8.7.2000.
om een prejudiciële beslissing): Verein für Konsumen-
          teninformation tegen Karl Heinz Henkel (1)
(„Executieverdrag — Artikel 5, punt 3 — Bevoegdheid
ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad —
Preventieve collectieve verbodsvordering — Vereniging voor                                       ARREST VAN HET HOF
consumentenbescherming die verbod eist op het gebruik door
een handelaar van oneerlijke bedingen in overeenkomsten                                                 (Eerste kamer)
                        met consumenten”)
                                                                                van 3 oktober 2002
                          (2002/C 289/03)
                                                                            in zaak C-347/00 (verzoek van de Juzgado de lo Social
                          (Procestaal: Duits)                               n o 3 de Orense om een prejudiciële beslissing): A. Barreira
                                                                            Pérez tegen Instituto Nacional de la Seguridad Social
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) (1)
                          dentie van het Hof)
                                                                            („Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 1, sub r en s,
                                                                            en 46, lid 2 — Vaststelling pensioenrechten — Tijdvakken
In zaak C-167/00, betreffende een verzoek aan het Hof                       van verzekering vervuld vóór intreden verzekerde gebeurtenis
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de                                 — Tijdvakken van fictieve premiebetaling”)
uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid                                              (2002/C 289/04)
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
handelszaken, van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk), in het                                        (Procestaal: Spaans)
aldaar aanhangig geding tussen Verein für Konsumenteninfor-
mation en Karl Heinz Henkel, om een prejudiciële beslissing                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
over de uitlegging van artikel 5, punt 3, van voornoemd                                                dentie van het Hof)
Verdrag van 27 september 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32),
zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de
toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                   In zaak C-347/00, betreffende een verzoek aan het Hof
(PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst — blz. 77), het                    krachtens artikel 234 EG van de Juzgado de lo Social no 3
Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de                     de Orense (Spanje), in het aldaar aanhangig geding tussen
Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1), het Verdrag van 26 mei              A. Barreira Pérez en Instituto Nacional de la Seguridad Social
1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de                   (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS), om


title: Zaak T-137/01: Beroep, op 19 juni 2001 ingesteld door Stadtsportverband Neuss e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 245/26               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    1.9.2001
Het geschil tussen partijen handelt over de vraag, welke                Middelen en voornaamste argumenten
kosten verzoekster als opdrachtnemer van de aankoop van de
landbouwproducten overeenkomstig artikel 6 van verordening
                                                                        Verzoeker komt op tegen bovengenoemde terugvorderingsbe-
(EG) nr. 1135/1999 moet dragen.
                                                                        schikking van de Commissie, waarbij een in het kader van het
                                                                        Eurathlon-programma aan verzoeker betaald bedrag van in
Verzoekster stelt, dat artikel 6 van verordening (EG)                   totaal 20 000 Euro gedeeltelijk wordt teruggevorderd, en wel
nr. 1135/1999 niet de verplichting voor de opdrachtnemer                tot een bedrag van 31 911,11 DM, wegens ongeoorloofde
van de aankoop inhoudt, de documenten voor het vervoer van              winst.
de goederen naar Rusland door de opdrachtnemer van het
vervoer te bezorgen, of de kosten daarvan op zich te nemen.
                                                                        Verzoeker stelt dat niet is voldaan aan de tussen de partijen
Alle kosten die ontstaan in verband met dát deel van de
                                                                        bij de subsidieverlening overeengekomen voorwaarden voor
openbare inschrijving dat op het vervoer betrekking heeft, zijn
                                                                        terugvordering van de verleende subsidie. In het bijzonder
voor rekening van de opdrachtnemer van het vervoer. Het is
                                                                        geeft het financieel eindoverzicht van het project geen winst te
de koper helemaal niet mogelijk, de benodigde vervoersdocu-
                                                                        zien, zodat de terugvorderingsbeschikking onwettig is. In elk
menten ter beschikking te stellen.
                                                                        geval komt verweerster een forfaitair deel van 18,4 % van een
                                                                        overschot toe. Zij vordert echter terugbetaling van het gehele
Subsidiair baseert verzoekster haar vordering op schending              — onjuist berekende — overschot.
van de precontractuele informatieplicht door de Commissie.
Aangezien er onduidelijkheid bestond over de uitlegging van             Voorts beroept verzoeker zich op verjaring van verweersters
de litigieuze bepaling en derhalve over de omvang van de                vordering. De manifestatie ISO 1994 heeft plaatsgevonden in
contractuele verplichting, had verweerster verzoekster hierom-          1994 en eventuele vorderingen tot terugbetaling zijn in dat
trent moeten inlichten. Door dit na te laten, is verzoekster            jaar ontstaan. De kennisgeving van invordering dateert echter
schade berokkend.                                                       van 9 april 2001 en is dus ten minste zes jaar na het ontstaan
                                                                        van de gestelde vordering ingediend.
(1) Overeenkomstig verordening (EG) nr. 2802/98 van de Raad van
    17 december 1998 betreffende een programma om de Russische
    Federatie van landbouwproducten te voorzien (PB L 349, blz. 12)
    en verordening (EG) nr. 111/1999 van de Commissie van
    18 januari 1999 houdende algemene uitvoeringsbepalingen van
    verordening (EG) nr. 2802/98 (PB L 14, blz. 3).
(2) PB L 135, blz. 85.                                                  Beroep, op 19 juni 2001 ingesteld door Comafrica SpA en
(3) PB L 242, blz. 13.
                                                                        Dole Fresh Fruit Europe Ltd. & Co. tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-139/01)
                                                                                (2001/C 245/43)
Beroep, op 19 juni 2001 ingesteld door Stadtsportverband
Neuss e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen                                                           (Procestaal: Engels)
                         (Zaak T-137/01)                                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 19 juni 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
                         (2001/C 245/42)                                van de Europese Gemeenschappen door Comafrica SpA,
                                                                        gevestigd te Genua (Italië), en Dole Fresh Fruit Europe Ltd. &
                                                                        Co., gevestigd te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door
                         (Procestaal: Duits)                            B. O’Connor en P. Bastos G. Martin van het kantoor O’Connor
                                                                        and Company te Brussel (België).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 juni 2001 beroep ingesteld tegen de                   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Stadtsportverband Neuss e.V., gevestigd te Neuss (Duitsland),           —     het beroep ontvankelijk te verklaren;
vertegenwoordigd door H. G. Hüsch, advocaat.
                                                                        —     verordening (EG) nr. 896/2001 van de Commissie krach-
                                                                              tens de artikelen 230 en 231 EG nietig te verklaren,
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                             voorzover deze verzoeksters betreft, of subsidiair deze
                                                                              verordening erga omnes nietig te verklaren;
—     nietig te verklaren de terugvorderingsbeschikking van de
      Commissie van 9 april 2001, rekeningnummer                        —     verordening (EG) nr. 1121/2001 van de Commissie
      3240302372,                                                             krachtens de artikelen 230 en 231 EG nietig te verklaren,
                                                                              voorzover deze verzoeksters betreft, of subsidiair deze
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                                  verordening erga omnes nietig te verklaren;


title: Zaak T-242/14: Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2015 — The Smiley Company/BHIM (Vorm van een gezicht met hoorns) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk — Vorm van een gezicht met hoorns — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/48

         Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2015 — The Smiley Company/BHIM (Vorm van een gezicht met hoorns)
   (Zaak T-242/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk - Vorm van een gezicht met hoorns - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 398/61)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Smiley Company SPRL (Brussel, België) (vertegenwoordigers: A. Freitag en C. Albrecht, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Geroulakos en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 16 januari 2014 (zaak R 836/2013-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van een driedimensionaal teken in de vorm van een gezicht met hoorns als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 16 januari 2014 (zaak R 836/2013-1) wordt vernietigd voor zover daarbij inschrijving van het aangevraagde merk is geweigerd voor „geconserveerde, diepgevroren, gedroogde en gekookte vruchten en groenten; melkproducten”.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De partijen zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 282 van 25.8.2014.


title: Gevoegde zaken T-55/06 en T-66/06: Arrest van het Gerecht van 16 november 2011 — RKW en JM Gesellschaft für industrielle Beteiligungen/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van industriële kunststof zakken — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Geldboeten — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Maximum van 10 % van omzet — Tenuitvoerlegging — Rechtmatigheid — Evenredigheid — Gelijke behandeling — Eén enkele en voortdurende inbreuk — Verzachtende omstandigheden — Uitsluitend passieve rol — Motiveringsplicht — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag” )

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/9

         Arrest van het Gerecht van 16 november 2011 — RKW en JM Gesellschaft für industrielle Beteiligungen/Commissie
   (Gevoegde zaken T-55/06 en T-66/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van industriële kunststof zakken - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Geldboeten - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten - Maximum van 10 % van omzet - Tenuitvoerlegging - Rechtmatigheid - Evenredigheid - Gelijke behandeling - Eén enkele en voortdurende inbreuk - Verzachtende omstandigheden - Uitsluitend passieve rol - Motiveringsplicht - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag)
   2012/C 6/12
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: RKW SE, voorheen RKW AG Rheinische Kunststoffwerke (Worms, Duitsland); en JM Gesellschaft für industrielle Beteiligungen mbH & Co. KGaA (Worms) (vertegenwoordiger: H.-J. Hellmann, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door M. Núñez-Müller, advocaat)

      Voorwerp

   Primair, verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2005) 4634 def. van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak COMP/F/38.354 — Industriële zakken), en, subsidiair, verzoek tot verlaging van de aan verzoeksters opgelegde geldboete.

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               RKW SE en JM Gesellschaft für industrielle Beteiligungen mbH & Co. KGaA worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006.


title: Zaak C-411/12: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 12 december 2013 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Staatsteun — Preferentieel elektriciteitstarief — Besluit 2011/746/EU — Met interne markt onverenigbare steun — Terugvordering — Geen uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/17

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 12 december 2013 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-411/12) (1)

   (Niet-nakoming - Staatsteun - Preferentieel elektriciteitstarief - Besluit 2011/746/EU - Met interne markt onverenigbare steun - Terugvordering - Geen uitvoering binnen gestelde termijn)
   2014/C 52/27
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky, D. Grespan en S. Thomas, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, bijgestaan door S. Fiorentino, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Staatsteun — Verzuim de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de artikelen 3, 4 en 5 van besluit 2011/746/EU van de Commissie van 23 februari 2011 betreffende steunmaatregelen die Italië ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van Portovesme Srl, ILA SpA, Eurallumina SpA en Syndial SpA (PB L 309, blz. 1) — Verplichting om de onrechtmatig en met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde steun onverwijld terug te vorderen en de Commissie hiervan in kennis te stellen

      Dictum

               1)

               De Italiaanse Republiek heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 3 en 4 van besluit 2011/746/EU van de Commissie van 23 februari 2011 betreffende steunmaatregelen C 38/B/04 (ex NN 58/04) en C 13/06 (ex N 587/05) die Italië ten uitvoer heeft gelegd ten faveure van Portovesme Srl, ILA SpA, Eurallumina SpA en Syndial SpA, door niet binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen die nodig waren om de staatssteun die in artikel 2 van dat besluit onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt was verklaard, terug te vorderen van Portovesme Srl en Eurallumina SpA.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 355 van 17.11.2012.


title: Zaak T-294/13: Beschikking van het Gerecht van 10 november 2014 — Fialtor/Commissie en ECB ( „Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Programma ter ondersteuning van de stabiliteit van Cyprus — Memorandum van overeenstemming inzake specifieke economische beleidsvoorwaarden dat tussen de Republiek Cyprus en het ESM is gesloten — Bevoegdheid van het Gerecht — Causaal verband — Beroep dat gedeeltelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond is” )

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/31

         Beschikking van het Gerecht van 10 november 2014 — Fialtor/Commissie en ECB
   (Zaak T-294/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding - Programma ter ondersteuning van de stabiliteit van Cyprus - Memorandum van overeenstemming inzake specifieke economische beleidsvoorwaarden dat tussen de Republiek Cyprus en het ESM is gesloten - Bevoegdheid van het Gerecht - Causaal verband - Beroep dat gedeeltelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond is”))
   (2015/C 026/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fialtor Ltd (Belize City, Belize) (vertegenwoordigers: C. Paschalides, solicitor, en A. Paschalides, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Smulders en J.-P. Keppenne, gemachtigden) en Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: A. Sáinz de Vicuña Barroso, N. Lenihan en F. Athanasiou, gemachtigden, bijgestaan door W. Bussian, W. Devroe en D. Arts, advocaten)

      Voorwerp

   In de eerste plaats een verzoek om nietigverklaring van de punten 1.23 tot en met 1.27 van het memorandum van overeenstemming inzake specifieke economische beleidsvoorwaarden dat tussen de Republiek Cyprus en het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM) is gesloten op 26 april 2013, en in de tweede plaats een verzoek om vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden door de opneming van de punten 1.23 tot en met 1.27 in het memorandum van overeenstemming en doordat de Commissie haar toezichtsplicht niet is nagekomen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Fialtor Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie en de Europese Centrale Bank (ECB).

      (1)  PB C 226 van 3.8.2013.


title: Zaak F-8/09: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 december 2009 — Apostolov/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep niet-ontvankelijk — Te late instelling)

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/50

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 december 2009 — Apostolov/Commissie
   (Zaak F-8/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep niet-ontvankelijk - Te late instelling)
   2010/C 37/78
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Apostolov (Saarwelligen, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. Schneider-Addae-Mensah, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van het EPSO om verzoeker niet op te nemen op de reservelijst van selectieprocedure EPSO/CAST27/4/07

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Apostolov wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 244 van 10.10.2009, blz. 16.


title: Zaak C-427/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland (Ierland) op 16 augustus 2011 — Margaret Kenny e.a./Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Finance, Commissioner of An Garda Síochána

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland (Ierland) op 16 augustus 2011 — Margaret Kenny e.a./Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Finance, Commissioner of An Garda Síochána
   (Zaak C-427/11)
   2011/C 311/41
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Ireland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Margaret Kenny, Patricia Quinn, Nuala Condon, Eileen Norton, Ursula Ennis, Loretta Barrett, Joan Healy, Kathleen Coyne, Sharon Fitzpatrick, Breda Fitzpatrick, Sandra Hennelly, Marian Troy, Antoinette Fitzpatrick, Helena Gatley

      Verwerende partijen: Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Finance, Commissioner of An Garda Síochána

      Prejudiciële vragen

               1)

               In omstandigheden waarin op het eerste gezicht sprake is van indirecte discriminatie in beloning op grond van geslacht, in strijd met artikel 141 (thans artikel 157 VWEU) en richtlijn 75/117/EEG van de Raad (1), moet de werkgever dan, om het bestaan van een objectieve rechtvaardiging aan te tonen, een rechtvaardiging leveren betreffende:

                           a)

                           het inzetten van de referentiepersonen voor de betrekkingen die zij uitoefenen;

                           b)

                           de betaling van een hoger loon aan de referentiepersonen; of

                           c)

                           de betaling van een lager loon aan verzoeksters?

               2)

               In omstandigheden waarin op het eerste gezicht sprake is van indirecte discriminatie in beloning op grond van geslacht, moet de werkgever dan, om het bestaan van een objectieve rechtvaardiging aan te tonen, een rechtvaardiging leveren betreffende:

                           a)

                           de specifieke door verzoeksters vermelde referentiepersonen en/of

                           b)

                           de betrekkingen van referentiepersonen in het algemeen?

               3)

               Indien vraag 2(b) bevestigend wordt beantwoord, is de objectieve rechtvaardiging dan geleverd, ondanks het feit dat een dergelijke rechtvaardiging niet op de gekozen referentiepersonen van toepassing is?

               4)

               Heeft de Labour Court blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting van het gemeenschapsrecht, door te stellen dat het „belang van goede arbeidsverhoudingen” in aanmerking kan worden genomen bij de beslissing of de werkgever het verschil in beloning objectief kan rechtvaardigen?

               5)

               In omstandigheden waarin op het eerste gezicht sprake is van indirecte discriminatie in beloning op grond van geslacht, kan een objectieve rechtvaardiging dan worden geleverd door verweerders beroep op de bezorgdheid over de arbeidsverhoudingen? Is een dergelijke bezorgdheid van enig belang voor het onderzoek van een objectieve rechtvaardiging?

      (1)  Richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers (PB L 45, blz. 19).


title: Zaak C-228/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 september 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Jörn Petersen/Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Niederösterreich (Sociale zekerheid — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 4, lid 1, sub b en g, 10, lid 1, en 69 — Vrij verkeer van personen — Artikelen 39 EG en 42 EG — Wettelijke pensioen- of ongevallenverzekering — Verzekeringsuitkering wegens verminderde arbeidsgeschiktheid of invaliditeit — Voorschot betaald aan werkloze aanvragers — Kwalificatie van uitkering als werkloosheidsuitkering of als invaliditeitsuitkering — Woonplaatsvereiste)

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 september 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Jörn Petersen/Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Niederösterreich
   (Zaak C-228/07) (1)

   (Sociale zekerheid - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikelen 4, lid 1, sub b en g, 10, lid 1, en 69 - Vrij verkeer van personen - Artikelen 39 EG en 42 EG - Wettelijke pensioen- of ongevallenverzekering - Verzekeringsuitkering wegens verminderde arbeidsgeschiktheid of invaliditeit - Voorschot betaald aan werkloze aanvragers - Kwalificatie van uitkering als „werkloosheidsuitkering’ of als „invaliditeitsuitkering’ - Woonplaatsvereiste)
   (2008/C 285/12)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jörn Petersen

      Verwerende partij: Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Niederösterreich
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van art. 39 EG en art. 4, lid 1, sub b en g, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) — Kwalificatie als werkloosheidsuitkering of als prestatie bij invaliditeit van een uitkering in geld uit hoofde van de werkloosheidsverzekering waarvan de uitkering niet afhankelijk is van de voorwaarde dat de aanvrager arbeidsgeschikt is, en ook niet van de voorwaarde dat hij werkwillig is, en die tot aan de definitieve beslissing bij wijze van voorschot uitsluitend wordt toegekend aan werklozen die vooraf wegens verminderde arbeidsgeschiktheid of arbeidsongeschiktheid een uitkering van de wettelijke pensioen- of ongevallenverzekering hebben aangevraagd — Nationale regeling die voorziet in schorsing van het recht op deze uitkering indien de werkloze in een andere lidstaat verblijft
   Dictum

               1)

               Een uitkering als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, moet worden beschouwd als een „werkloosheidsuitkering” in de zin van artikel 4, lid 1, sub g, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996.

               2)

               Artikel 39 EG moet aldus worden uitgelegd, dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat de toekenning van een uitkering als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die als een „werkloosheidsuitkering” in de zin van artikel 4, lid 1, sub g, van verordening nr. 1408/71 moet worden beschouwd, afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de rechthebbenden hun woonplaats op het nationale grondgebied van deze staat hebben, voor zover deze laatste geen enkel element heeft aangevoerd waaruit blijkt dat deze voorwaarde objectief gerechtvaardigd en evenredig is.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Doorhaling van zaak C-374/02

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/35

         Doorhaling van zaak C-374/02 (1)

   (2004/C 94/91)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 januari 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-374/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.

      (1)  PB C 44 van 22.2.2003


title: Zaak T-32/12: Beschikking van het Gerecht van 14 december 2012 — Vardar/BHIM — Joker (pingulina)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/27

         Beschikking van het Gerecht van 14 december 2012 — Vardar/BHIM — Joker (pingulina)
   (Zaak T-32/12) (1)

   2013/C 38/49
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 31 januari 2001 in zaak T-76/94: R. Jansma tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelĳkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid — Producent die verbintenis tot niet-levering is aangegaan — Verkoop van SLOM-bedrĳf — Verjaring)

text:
5.5.2001                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 134/15
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               2)    Verstaat dat de periode waarover aan verzoeker vergoeding moet
                                                                               worden toegekend voor de schade die hij heeft geleden ten
                                                                               gevolge van de toepassing van verordening nr. 857/84, begint
                        van 31 januari 2001                                    op 11 december 1988 en eindigt op de dag van de uitspraak
                                                                               van dit arrest. In dit bedrag moet de aankoopwaarde zijn
                                                                               opgenomen van een referentiehoeveelheid die gelijkwaardig is
in zaak T-76/94: R. Jansma tegen Raad van de Europese
                                                                               aan de referentiehoeveelheid welke verzoeker in het kader van
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                               verordening nr. 857/84 had moeten ontvangen.
(Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-                3)    Verstaat dat partijen binnen zes maanden na dit arrest de in
kelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid                      gemeen overleg vastgestelde bedragen die moeten worden
— Producent die verbintenis tot niet-levering is aangegaan                     betaald, aan het Gerecht zullen overleggen.
          — Verkoop van SLOM-bedrijf — Verjaring)                        4)    Verstaat dat partijen, indien zij niet tot overeenstemming
                                                                               kunnen komen, binnen dezelfde termijn hun berekeningen aan
                          (2001/C 134/31)                                      het Gerecht zullen doen toekomen.
                                                                         5)    Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
                       (Procestaal: Nederlands)                          (1) PB C 90 van 26.3.94.
In zaak T-76/94, R. Jansma, wonende te Engelbert (Nederland),
vertegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hordijk en
H. J. Bronkhorst, advocaten te Amsterdam, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Frieden, advocaat
aldaar, Avenue Guillaume 62, tegen Raad van de Europese                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Unie (gemachtigde: A.-M. Colaert) en Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn en                                         van 30 november 2000
H.-J. Rabe), betreffende een beroep krachtens de artikelen 178
en 215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans de artikelen 235 EG
                                                                         in zaak T-5/97: Industrie des poudres sphériques tegen
en 288, tweede alinea, EG), strekkende tot vergoeding van de
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
schade die verzoeker heeft geleden omdat hij geen melk heeft
kunnen leveren ingevolge verordening (EEG) nr. 857/84 van
de Raad van 31 maart 1984 houdende algemene voorschriften                [Mededinging — Beroep tot nietigverklaring — Afwijzing
voor de toepassing van de in artikel 5 quater van verordening            van een klacht — Artikel 86 EG-Verdrag (thans artikel 82
(EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en                   EG) — Oneigenlijk gebruik van antidumpingprocedure —
zuivelproducten (PB L 90, blz. 13), zoals aangevuld bij                                  Motivering — Recht van verweer]
verordening (EEG) nr. 1371/84 van de Commissie van 16 mei
1984 tot vaststelling van de nadere voorschriften voor de                                          (2001/C 134/32)
toepassing van de bij artikel 5 quater van verordening
nr. 804/68 ingestelde extra heffing (PB L 132, blz. 11), heeft                                     (Procestaal: Frans)
het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili,
kamerpresident, R. M. Moura Ramos en P. Mengozzi, rechters;
                                                                         In zaak T-5/97, Industrie des poudres sphériques, gevestigd te
griffier: J. Palacio González, administrateur, op 31 januari
                                                                         Annemasse (Frankrijk), vertegenwoordigd door C. Momège,
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                         ten kantore van A. May, Route d’Esch 398, tegen Commissie
1)    Verstaat dat verweerders gehouden zijn, de schade te vergoeden     van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Mascardi
      die verzoeker heeft geleden ten gevolge van de toepassing van      en A. Carnelutti), ondersteund door Péchiney électrométallur-
      verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart              gie, gevestigd te Courbevoie (Frankrijk), vertegenwoordigd
      1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing van        door J.-P. Gunther en O. Prost, advocaten te Parijs, domicilie
      de in artikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68            gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch en
      bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten, zoals       Wolter, Rue Goethe 11, betreffende een beroep tot nietigver-
      aangevuld bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de Commis-         klaring van de beschikking van de Commissie van 7 november
      sie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere voorschriften   1996, waarbij verzoeksters klacht, primair over inbreuk op
      voor de toepassing van de bij artikel 5 quater van verordening     artikel 86 EG-Verdrag (thans artikel 82 EG) door Péchiney
      (EEG) nr. 804/68 ingestelde extra heffing, voorzover in de         Electrométallurgie (zaak nr. IV/35.151/E-1 IPS/Péchiney élec-
      verordeningen niet werd voorzien in de toekenning van een          trométallurgie), is afgewezen, heeft het Gerecht (Vijfde kamer
      referentiehoeveelheid aan producenten die in het door de           — uitgebreid), samengesteld als volgt: R. Garcı́a-Valdecasas,
      betrokken lidstaat gekozen referentiejaar geen melk hadden         kamerpresident, P. Lindh, J. D. Cooke, M. Vilaras en N. For-
      geleverd krachtens een verbintenis als bedoeld in verordening      wood, rechters; griffier: G. Herzig, administrateur, op 30 no-
      (EEG) nr. 1078/77 van de Raad van 17 mei 1977 tot                  vember 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      invoering van een stelsel van premies voor het niet in de handel   volgt:
      brengen van melk en zuivelproducten en voor de omschakeling
      van het melkveebestand.                                            1)    Verwerpt het beroep.


title: Zaak F-65/09: Beroep ingesteld op 2 juli 2009 — Marcuccio/Commissie

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/43

         Beroep ingesteld op 2 juli 2009 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-65/09)
   2009/C 220/89
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om 100 % vergoeding van een aantal ziektekosten te krijgen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van het verzoek van 25 november 2002, eventueel en voor zover nodig door op grond van artikel 241 EG in casu geen toepassing te geven aan de bepalingen van artikel 72 van het Statuut, aan de regeling en aan het zogenoemde advies van de medische raad;

               —

               nietigverklaring van de nota van 5 augustus 2008;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht van 1 november 2008;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de nota van 4 maart 2009;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker van een bedrag van 25 000 EUR, dan wel elk ander bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht, ter vergoeding van de schade voortvloeiende uit de besluiten waarvan in casu nietigverklaring wordt gevorderd;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-230/00: Beroep, op 30 augustus 2000 ingesteld door Daesang Corporation en Sewon Europe GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 316/34               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.11.2000
Beroep, op 28 augustus 2000 ingesteld door Far Eastern                   Middelen en voornaamste argumenten
        Textiles Ltd. tegen Raad van de Europese Unie
                                                                         De feitelijke en juridische achtergrond is dezelfde als in de
                         (Zaak T-227/00)                                 zaken T-220/00, T-223/00 en T-224/00.
                         (2000/C 316/64)                                 Verzoeksters voeren slechts één middel aan, namelijk dat het
                                                                         bedrag van de hun bij de beschikking opgelegde boete in
                                                                         strijd is met verschillende regels en beginselen van het
                         (Procestaal: Engels)                            gemeenschapsrecht, en dus aanzienlijk moet worden verlaagd.
                                                                         Meer in het bijzonder bevat hun middel de volgende ar-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                gumenten:
schappen is op 28 augustus 2000 beroep ingesteld tegen
Raad van de Europese Unie door Far Eastern Textiles Ltd.,                —     de toepassing van de nieuwe richtsnoeren voor de
vertegenwoordigd door P. De Baere van Van Bael & Bellis, te                    berekening van geldboeten is in strijd met het fundamen-
Brussel.                                                                       tele beginsel van de rechtszekerheid;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      —     de niet-inaanmerkingneming van verzoeksters’ omzet van
                                                                               lysine in de EER is in strijd met het evenredigheidsbeginsel;
—      nietig te verklaren de artikelen 1 en 2 van verordening
       (EG) nr. 978/2000 van de Raad, voor zover zij verzoek-            —     bij de bepaling van het vertrekpunt voor de berekening
       ster raken; en                                                          van de boete heeft de Commissie niet naar behoren
                                                                               rekening gehouden met de aanzienlijk verschillende om-
—      verweerder in de kosten te verwijzen.                                   vang van de betrokken ondernemingen, waardoor ver-
                                                                               zoeksters zijn gediscrimineerd;
Middelen en voornaamste argumenten                                       —     de Commissie heeft de Leniency-mededeling (1) onjuist
                                                                               op verzoeksters toegepast en hun dus de aanzienlijke
                                                                               verlaging van de boete geweigerd waarop zij recht hebben;
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak T-226/00, Nan Ya Plastics/Raad.                                  —     bij de bepaling van de aan verzoeksters opgelegde boete
                                                                               heeft de Commissie niet als verzachtende omstandigheid
                                                                               in aanmerking genomen, dat verzoeksters de gewraakte
                                                                               overeenkomsten slechts in beperkte mate hebben uitge-
                                                                               voerd.
                                                                         (1) Mededeling van de Commissie betreffende het niet opleggen of
                                                                             verminderen van geldboeten in zaken betreffende mededingings-
Beroep, op 30 augustus 2000 ingesteld door Daesang                           regelingen, PB C 207 van 18 juli 1996, blz. 4.
Corporation en Sewon Europe GmbH tegen Commissie
               van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-230/00)
                         (2000/C 316/65)
                                                                         Beroep, op 31 augustus 2000 ingesteld door Adriatica di
                                                                         Navigazione en Comitato „Venezia vuole vivere” tegen
                         (Procestaal: Engels)                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                                (Zaak T-231/00)
schappen is op 30 augustus 2000 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Daesang
Corporation en Sewon Europe GmbH, vertegenwoordigd door                                           (2000/C 316/66)
J.-F. Bellis, A. Kmiecik en S. Reinart van het kantoor Van Bael
& Bellis, te Brussel.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—      het bedrag van de bij beschikking C (2000) 1565 def. van          schappen is op 31 augustus 2000 beroep ingesteld tegen
       de Commissie van 7 juni 2000 opgelegde boete te                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door Adriatica
       verlagen;                                                         di Navigazione en Comitato „Venezia vuole vivere”, vertegen-
                                                                         woordigd door M. Siragusa en F. M. Moretti, advocaten te
—      de Commissie in de kosten te verwijzen.                           Rome en Venetië.


title: Zaak F-34/14: Beroep ingesteld op 11 april 2014 — ZZ/ACER

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/46

         Beroep ingesteld op 11 april 2014 — ZZ/ACER
   (Zaak F-34/14)
   2014/C 184/77
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeksters overeenkomst van arbeidscontractante niet te verlengen en vergoeding van de schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de directeur van het ACER om verzoeksters arbeidsovereenkomst met het Agentschap niet voor een tweede keer te verlengen;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een bedrag van 10 000 EUR voor de immateriële schade die verzoekster heeft geleden;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Beroep, op 20 juli 1995 ingesteld door INEF - Instituto Europeu de Formação Profissional Lda, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-151/95)

text:
Nr . C 268 /26         NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14 . 10 . 95
1982 een aantal flagrante fouten heeft gemaakt en daarvoor          ning van de voorwaarden waaraan de Commissie de
moet worden veroordeeld tot betaling van een vergoeding             goedkeuring van het betrokken programma had onderwor
van de morele schade alsmede tot vergoeding van de                  pen . Dienaangaande geeft zij te kennen, die bepalingen en
honoraria van de artsen die hij in het kader van die                voorwaarden nauwgezet te hebben geëerbiedigd, waarbij zij
procedure heeft moeten consulteren .                                beklemtoont dat nergens was gestipuleerd dat onderaanbe
                                                                    steding verbonden was. Verzoeker beroept zich tevens op
                                                                    schending van het door de aanvankelijke goedkeuring van
                                                                    het project opgewekte gewettigd vertrouwen .
Beroep, op 20 juli 1995 ingesteld door INEF — Instituto
Europeu de Formaçâo Profissional Lda, tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen                         Beroep, op 24 juli 1995 ingesteld door Odette Nicos
                        ( Zaak T-151 /95 )                          Petrides Co . Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
                           95/C 268/55 )
                                                                                ( Zaak T-l 52/95 )
                    (Procestaai: Portugees)                                                    ( 95/C 268/56 )
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 20 juli 1995 beroep ingesteld tegen Com             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
missie van de Europese Gemeenschappen door INEF,                    schappen is op 24 juli 1 995 beroep ingesteld tegen Com
Instituto Europeu de Formaçâo Profissional Lda , gevestigd          missie van de Europese Gemeenschappen door Odette
te Porto, vertegenwoordigd door B. Belchior, advocaat te            Nicos Petrides Co . Inc ., gevestigd te Kavala ( Griekenland ),
Vila Nova de Gaia, domicilie gekozen hebbende te Luxem             vertegenwoordigd door E. Didier en J. Grange, advocaten te
burg ten kantore van J. Schroeder, van het advocatenkan            Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
toor Faltz et Associés, Rue Heinrich Heine 6 .                      kantore van C. Zeyen, advocaat aldaar, Rue Ermesinde
                                                                    67 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
— de beschikking van de Commissie van 2 december 1991 ,
     verzoeker meegedeeld bij brief van de Commissie van            — vast te stellen dat de Commissie aansprakelijk is
     12 mei 1995 , nietig te verklaren;                                  krachtens artikel 215 , tweede alinea , EG-Verdrag;
                                                                    — derhalve de Commissie te veroordelen om de door
— de Commissie in de kosten te verwijzen .
                                                                         verzoekster geleden schade te vergoeden en haar het
                                                                         bedrag van 20 403 788 ecu te betalen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    — de Commissie te verwijzen in alle kosten, waarvan de
Verzoeker, een naamloze vennootschap naar Portugees                      bewijsstukken later zullen worden overgelegd .
recht, bestrijdt de beschikking waarbij de Commissie
bepaalde uitgaven in verband met een opleidingsprog                Middelen en voornaamste argumenten
ramma voor 2 740 jongeren van financiering door het
                                                                    Verzoekster, een vennootschap naar Grieks recht die zich
Europees Sociaal Fonds heeft uitgesloten . Op basis van deze
                                                                    voornamelijk bezighoudt met de verwerking en verhande
beschikking heeft het bevoegde nationale orgaan, DAFSE,
                                                                    ling van tabak in Griekenland en in het buitenland, vordert
van verzoeker 17 323 265 en 14 173 581 esc teruggevor
                                                                    vergoeding van de schade die zij heeft geleden door de
derd, welke bedragen betrekking hebben op de respectieve
                                                                    weigering van de Commissie om haar in juni , augustus en
bijdragen van het Europees Sociaal Fonds en de Portugese
                                                                    november 1990 partijen tabak , in handen van het Griekse
staat aan de financiering van bovengenoemd programma .
                                                                    interventiebureau , toe te wijzen , ofschoon zij het hoogste
Verzoeker beroept zich in de eerste plaats op artikel 190 van       bod had gedaan . Deze voorraden werden pas elf maanden
het Verdrag, met het betoog dat de bestreden beschikking            later opnieuw op de markt gebracht, doch op condities die
geenszins de redenen vermeldt waarom de betrokken                   volledig buiten het bereik lagen van een middelgrote
uitgaven niet voor financiering in aanmerking komen .               onderneming zoals verzoekster . De Commissie besloot
                                                                    immers tot de verkoop van 105 986 276 kg, verdeeld in elf
Bovendien maakt de beschikking inbreuk op verzoekers                partijen . In elk van de partijen werd de tabak van een
rechten van de verdediging, daar zij werd vastgesteld zonder        bepaalde variëteit in handen van de interventiebureaus van
 dat verzoeker vooraf was gehoord .                                 de verschillende betrokken Lid-Staten van de Gemeenschap
                                                                    bijeengebracht . Dat maakte het kleine en middelgrote
 In de derde plaats is de beschikking in strijd met artikel 6 van   ondernemingen praktisch onmogelijk de betrokken tabak te
Verordening ( EEG ) nr . 2950/83 , daar de Commissie heeft          verwerven , gezien de grote omvang van de partijen, de
 nagelaten, de Portugese staat te horen alvorens de beschik        verplichting bij elk van de interventiebureaus zekerheid te
 king te geven .                                                    stellen en de noodzaak in elke Lid-Staat over een handels
                                                                    structuur te beschikken . De afwijzing van verzoekster heeft
 Tenslotte beroept verzoeker zich op schending van de               dus plaatsgevonden in een periode van anderhalf jaar,
 toepasselijke bepalingen van gemeenschapsrecht en misken          gedurende welke verweerster, in strijd met haar vroegere


title: Zaak C-208/05: Verzoek van het Sozialgericht Berlin van 11 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Innovative Technology Center GmbH (ITC) en Bundesagentur für Arbeit

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/9

         Verzoek van het Sozialgericht Berlin van 11 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Innovative Technology Center GmbH (ITC) en Bundesagentur für Arbeit
   (Zaak C-208/05)
   (2005/C 171/17)
   Procestaal: Duits
   Het Sozialgericht Berlin heeft bij beschikking van 11 april 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 mei 2005, in het geding tussen Innovative Technology Center GmbH (ITC) en Bundesagentur für Arbeit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               In welke mate vormt een uitlegging van § 421g, lid 1, tweede zin, van het derde boek van het Sozialgesetzbuch — Arbeitsförderung (hierna: „SGB III”) volgens welke een verplicht aan de sociale zekerheid onderworpen betrekking enkel een betrekking is die binnen de werkingssfeer van het Sozialgesetzbuch valt, een inbreuk op de gemeenschaprechtelijke regels die het vrije verkeer van personen waarborgen, in het bijzonder de artikelen 18 en 39 EG en de artikelen 3 en 7 van verordening nr. 1612/68 (1)?

               2)

                           a)

                           In welke mate is een met het Europese recht conforme uitlegging van de bepaling mogelijk en noodzakelijk om een eventuele inbreuk te vermijden zoals die is beschreven in de eerste vraag?

                           b)

                           Voor het geval een met het gemeenschapsrecht conforme uitlegging niet mogelijk of noodzakelijk is: in welke mate vormt § 421g, lid 1, tweede zin, SGB III een inbreuk op het gemeenschapsrecht dat het vrije verkeer van personen waarborgt?

               3)

               In welke mate vormt een uitlegging van § 421g, lid 1, tweede zin, SGB III volgens welke een verplicht aan de sociale zekerheid onderworpen betrekking enkel een betrekking is die binnen de werkingssfeer van het Sozialgesetzbuch valt, een inbreuk op de gemeenschapsrechtelijke regels die het vrije verkeer van diensten en de mededinging waarborgen, in het bijzonder de artikelen 49, 50 en 87 junctis de artikelen 81, 85 en 86 EG of andere regels van gemeenschapsrecht?

               4)

                           a)

                           In welke mate is een met het Europese recht conforme uitlegging van de bepaling mogelijk en noodzakelijk om een eventuele inbreuk te vermijden zoals die is beschreven in de derde vraag?

                           b)

                           Voor het geval een met het gemeenschapsrecht conforme uitlegging niet mogelijk of noodzakelijk is: in welke mate vormt § 421g, lid 1, tweede zin, SGB III een inbreuk op het gemeenschapsrecht voorzover het vrije verkeer van werknemers niet wordt gewaarborgd?

      (1)  PB L 257, blz. 2.