title: Zaak F-68/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 18 juli 2016 — Possanzini/Frontex (Openbare dienst — Personeel van Frontex — Tijdelijk functionaris — Niet-verlenging van de overeenkomst gebaseerd op verzoekers beoordelingsrapport over 2009 — Bewijs van kennisgeving van het rapport — Geen bewijs — Nietigverklaring door het Gerecht — Uitvoering van het arrest — Kennisgeving van het beoordelingsrapport — Te late opstelling en toezending van het rapport)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/55

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 18 juli 2016 — Possanzini/Frontex
      (Zaak F-68/15) (1)

      ((Openbare dienst - Personeel van Frontex - Tijdelijk functionaris - Niet-verlenging van de overeenkomst gebaseerd op verzoekers beoordelingsrapport over 2009 - Bewijs van kennisgeving van het rapport - Geen bewijs - Nietigverklaring door het Gerecht - Uitvoering van het arrest - Kennisgeving van het beoordelingsrapport - Te late opstelling en toezending van het rapport))
      (2016/C 364/71)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Daniele Possanzini (Pisa, Italië) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (vertegenwoordigers: H. Caniard en V. Peres de Almeida, gemachtigden, D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport over 2009 en verzoek om vergoeding van de immateriële schade die hij zou hebben geleden

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

                  2)

                  Possanzini draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie.

         (1)  PB C 245 van 27.7.2015, blz. 49.


title: Zaak C-527/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — R. H. H. Renneberg/Staatssecretaris van Financiën (Vrij verkeer van werknemers — Artikel 39 EG — Belastingwetgeving — Inkomstenbelasting — Vaststelling van heffingsgrondslag — Onderdaan van lidstaat die zijn belastbaar inkomen volledig of nagenoeg volledig in deze lidstaat verwerft — Woonplaats in andere lidstaat)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — R. H. H. Renneberg/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-527/06) (1)

   (Vrij verkeer van werknemers - Artikel 39 EG - Belastingwetgeving - Inkomstenbelasting - Vaststelling van heffingsgrondslag - Onderdaan van lidstaat die zijn belastbaar inkomen volledig of nagenoeg volledig in deze lidstaat verwerft - Woonplaats in andere lidstaat)
   (2008/C 313/06)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: R. H. H. Renneberg

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van de artikelen 39 EG en 56 EG — Vaststelling van het belastbare bedrag voor de inkomstenbelasting — Onderdaan van een lidstaat die al zijn inkomsten in deze lidstaat verwerft, maar in een andere lidstaat woont — Nationale regeling op grond waarvan geen aftrek is toegestaan van negatief inkomen uit een in een andere lidstaat gelegen woning
   Dictum
   Artikel 39 EG dient aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als die aan de orde in het hoofdgeding, volgens welke een gemeenschapsburger die niet-ingezetene is van de lidstaat waarin hij inkomsten verwerft die zijn volledige of nagenoeg zijn volledige belastbare inkomen vormen, in deze lidstaat voor de vaststelling van de grondslag voor de belastingheffing over dat inkomen negatieve inkomsten uit een in een andere lidstaat gelegen woning waarvan hij eigenaar is, niet in aftrek kan brengen, terwijl een ingezetene van eerstgenoemde lidstaat dergelijke negatieve inkomsten voor de vaststelling van de grondslag voor de belastingheffing over zijn inkomen wel in aftrek kan brengen.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007.


title: Zaak C-188/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 16 april 2010 — Strafzaak tegen Aziz Melki

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/35

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 16 april 2010 — Strafzaak tegen Aziz Melki
      (Zaak C-188/10)
      (2010/C 161/53)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Cour de cassation

         Partij in de strafzaak

      Aziz Melki

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Verzet artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat op 13 december 2007 te Lissabon is ondertekend, zich tegen een wettelijke regeling zoals vervat in de artikelen 23-2, tweede alinea, en 23-5, tweede alinea, van beschikking nr. 58-1067 van 7 november 1958, ingevoerd bij organieke wet nr. 2009-1523 van 10 december 2009, doordat zij de rechters verplicht met voorrang uitspraak te doen over de toezending van de hun voorgelegde grondwettigheidsvraag aan de Conseil constitutionnel wanneer deze vraag is gestoeld op de onverenigbaarheid van een bepaling van intern recht met de grondwet vanwege haar strijd met het recht van de Unie?

                  2)

                  Verzet artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat op 13 december 2007 te Lissabon is ondertekend, zich tegen een wettelijke regeling zoals vervat in artikel 78-2, vierde alinea, van de code de procédure pénale die erin voorziet dat „binnen een gebied gevormd door de landsgrens van Frankrijk met een staat die partij is bij de op 19 juni 1990 te Schengen ondertekende overeenkomst en een lijn die op 20 kilometer daar vandaan is getrokken, alsook in voor het publiek toegankelijke zones in bij besluit aangewezen havens, luchthavens en trein- en busstations die voor internationaal vervoer openstaan, eveneens de identiteit van een ieder kan worden gecontroleerd op de wijze voorzien in de eerste alinea, ten einde de naleving van de verplichtingen ter zake van het houden, het dragen en het tonen van de bij wet voorziene titels en documenten te verifiëren. Wanneer deze controle plaatsvindt in een trein die een internationale verbinding verzorgt, kan deze worden verricht op het traject tussen de grens en de eerste halte die zich op meer dan 20 kilometer van de grens bevindt. Op spoorlijnen die een internationale verbinding verzorgen en bijzondere kenmerken vertonen op het punt van de haltes die zij aandoen, kan de controle evenwel ook worden verricht tussen deze halte en een halte die zich binnen de volgende 50 kilometer bevindt. Deze lijnen en haltes worden bij ministerieel besluit aangewezen. Wanneer een snelwegtracé begint in het gebied genoemd in de eerste volzin van de onderhavige alinea en het eerste tolstation zich buiten de 20- kilometerlijn bevindt, kan de controle bovendien plaatsvinden bij dit tolstation en de aangrenzende parkeerplaatsen. De door deze bepaling betroffen tolstations worden bij besluit aangewezen.”?


title: Zaak C-196/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Mededingingsbeleid — Concentraties — Niet-uitvoering van bepaalde door de Commissie opgelegde verplichtingen — E.ON/Endesa)

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-196/07) (1)

   (Niet-nakoming - Mededingingsbeleid - Concentraties - Niet-uitvoering van bepaalde door de Commissie opgelegde verplichtingen - E.ON/Endesa)
   (2008/C 107/13)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en E. Gippini Fournier, gemachtigden)

      Verwerende partijen: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-uitvoering van artikel 2 van de beschikking van de Commissie van 26 september 2006 (zaak COMP/M.4197 — E.ON/Endesa — C(2006) 4279 def.) en van artikel 2 van de beschikking van de Commissie van 20 december 2006 (zaak COMP/M.4197 — E.ON/Endesa — C(2006) 7039 def.)
   Dictum

               1)

               Doordat het Koninkrijk Spanje niet binnen de gestelde termijnen

                           —

                           de in het besluit van de nationale commissie voor Energie gestelde voorwaarden nrs. 1 tot en met 6, 8 en 17, die onverenigbaar met het gemeenschapsrecht zijn verklaard bij artikel 1 van de beschikking van de Commissie van 26 september 2006 (zaak COMP/M.4197 — E.ON/Endesa — C(2006) 4279 def.), en

                           —

                           de in het besluit van de minister van Industrie, Toerisme en Handel gestelde gewijzigde voorwaarden nrs. 1, 10, 11 en 15, die onverenigbaar met het gemeenschapsrecht zijn verklaard bij artikel 1 van de beschikking van de Commissie van 20 december 2006 (zaak nr. COMP/M.4197 — E.ON/Endesa — C(2006) 7039 def.),

                     heeft ingetrokken, is het de krachtens artikel twee van elk van deze beschikkingen op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak T-158/07: Arrest van het Gerecht van 10 december 2009 — Cofac/Commissie ( ESF — Vermindering van financiële bijstand — Opleidingsacties — Rechten van verdediging — Recht om te worden gehoord )

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/33

         Arrest van het Gerecht van 10 december 2009 — Cofac/Commissie
   (Zaak T-158/07) (1)

   („ESF - Vermindering van financiële bijstand - Opleidingsacties - Rechten van verdediging - Recht om te worden gehoord”)
   2010/C 37/42
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Cofac — Cooperativa de Formação e Animação Cultural, CRL (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: L. Gomes, J. Ortigão en C. Peixoto, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en A. Steiblytė, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking D(2005) 13066 van de Commissie van 3 juni 2005 tot vermindering van het bedrag van de bijstand die verzoekster bij beschikking C(88) 0831 van 29 april 1988 uit het Europees Sociaal Fonds (ESF) was toegekend voor opleidingsacties (dossier 880707 P1)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Cofac — Cooperativa de Formação e Animação Cultural, CRL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak C-446/11 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 december 2013 — Europese Commissie/Edison SpA (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Europese markt van waterstofperoxide en natriumperboraat — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag — Motiveringsplicht)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 december 2013 — Europese Commissie/Edison SpA
   (Zaak C-446/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Europese markt van waterstofperoxide en natriumperboraat - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag - Motiveringsplicht)
   2014/C 45/06
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en V. Bottka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Edison SpA (vertegenwoordigers: M. Siragusa, R. Casati, M. Beretta, P. Merlino, F. Cannizzaro en E. Bruti Liberati, avvocati)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 16 juni 2011, Edison/Commissie (T-196/06), waarbij het Gerecht beschikking C(2006) 1766 definitief van de Commissie van 3 mei 2006 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/F/C.38.620 — Waterstofperoxide en perboraat) nietig verklaarde, voor zover zij op Edison SpA betrekking heeft — Regels inzake toerekenbaarheid van mededingingsbeperkende gedragingen van een dochteronderneming aan haar moedermaatschappij — Schending van de rechten van de verdediging en de motiveringsplicht

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 311 van 22.10.2011.


title: Zaak C-397/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 14 oktober 2009 — Scheuten Solar Technology GmbH/Finanzamt Gelsenkirchen-Süd

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 14 oktober 2009 — Scheuten Solar Technology GmbH/Finanzamt Gelsenkirchen-Süd
   (Zaak C-397/09)
   2009/C 312/36
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Scheuten Solar Technology GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Gelsenkirchen-Süd

      Prejudiciële vragen

               a)

               Staat artikel 1, lid 1, van richtlijn 2003/49/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende een gemeenschappelijke belastingregeling inzake uitkeringen van interest en royalty’s tussen verbonden ondernemingen van verschillende lidstaten (1), in de weg aan een regeling op grond waarvan de door een onderneming van een lidstaat aan een verbonden onderneming van een andere lidstaat betaalde rente op leningen bij de eerstgenoemde onderneming wordt opgeteld bij de grondslag voor de bedrijfsbelasting?

               b)

               Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: moet artikel 1, lid 10, van richtlijn 2003/49 aldus worden uitgelegd dat een lidstaat ook de mogelijkheid heeft om de richtlijn niet toe te passen indien de in artikel 3, sub b, daarvan genoemde voorwaarden voor het bestaan van een verbonden onderneming ten tijde van de betaling van de rente nog niet vervuld waren gedurende een ononderbroken periode van ten minste twee jaar?
               Kunnen de lidstaten zich in dat geval tegenover de betalende onderneming rechtstreeks beroepen op artikel 1, lid 10, van richtlijn 2003/49?

      (1)  PB L 157, blz. 49.


title: Zaak T-2/13: Beschikking van het Gerecht van 3 april 2014 — CFE-CGC France Télécom-Orange/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Besluit waarbij steunregeling onder bepaalde voorwaarden verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Vakbond — Geen individuele geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/30

         Beschikking van het Gerecht van 3 april 2014 — CFE-CGC France Télécom-Orange/Commissie
   (Zaak T-2/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Besluit waarbij steunregeling onder bepaalde voorwaarden verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Vakbond - Geen individuele geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 184/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: CFE-CGC France Télécom-Orange (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A.-L. Lefort des Ylouses en A.-S. Gay, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, D. Grespan en B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2012/540/EU van de Commissie van 20 december 2011 betreffende steunmaatregel C 25/08 (ex NN 23/08) — Hervorming van de financieringswijze van de pensioenen van de overheidsambtenaren ten laste van France Télécom, door de Franse Republiek ten uitvoer gelegd ten gunste van France Télécom (PB 2012, L 279, blz. 1).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Over het verzoek om interventie van de Franse republiek hoeft geen uitspraak te worden gedaan.

               3)

               CFE-CGC France Télécom-Orange zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               4)

               De Franse Republiek zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 79 van 16.3.2013.


title: Zaak C-315/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Obvodní soud pro Prahu — Tsjechië) — Marcela Pešková, Jiří Peška/Travel Service a.s. [Prejudiciële verwijzing — Luchtvervoer — Verordening (EG) nr. 261/2004 — Artikel 5, lid 3 — Compensatie voor passagiers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten — Draagwijdte — Bevrijding van de verplichting tot compensatie — Aanvaring tussen een luchtvaartuig en een vogel — Begrip „buitengewone omstandigheden” — Begrip „redelijke maatregelen” om een buitengewone omstandigheid te voorkomen of de gevolgen ervan te ondervangen]

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Obvodní soud pro Prahu — Tsjechië) — Marcela Pešková, Jiří Peška/Travel Service a.s.
   (Zaak C-315/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikel 5, lid 3 - Compensatie voor passagiers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten - Draagwijdte - Bevrijding van de verplichting tot compensatie - Aanvaring tussen een luchtvaartuig en een vogel - Begrip „buitengewone omstandigheden” - Begrip „redelijke maatregelen” om een buitengewone omstandigheid te voorkomen of de gevolgen ervan te ondervangen])
   (2017/C 213/06)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Obvodní soud pro Prahu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Marcela Pešková, Jiří Peška

      Verwerende partij: Travel Service a.s.

      Dictum

               1)

               Artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, gelezen in het licht van overweging 14 van verordening nr. 261/2004, moet aldus worden uitgelegd dat een aanvaring tussen een luchtvaartuig en een vogel onder het begrip „buitengewone omstandigheden” in de zin van die bepaling valt.

               2)

               Artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004, gelezen in het licht van overweging 14 ervan, moet aldus worden uitgelegd dat de annulering of langdurige vertraging van een vlucht niet het gevolg van buitengewone omstandigheden is wanneer die annulering of vertraging voortvloeit uit het feit dat een luchtvaartmaatschappij een deskundige van haar keuze inschakelt om de vanwege een aanvaring met een vogel vereiste veiligheidsinspecties nogmaals uit te voeren nadat deze reeds zijn uitgevoerd door een op basis van de toepasselijke regelgeving bevoegde deskundige.

               3)

               Artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004, gelezen in het licht van overweging 14 ervan, moet aldus worden uitgelegd dat de „redelijke maatregelen” die een luchtvaartmaatschappij moet nemen om de risico’s van een aanvaring met een vogel te verkleinen of zelfs weg te nemen en zich op die manier te bevrijden van haar verplichting om de passagiers op grond van artikel 7 van verordening nr. 261/2004 te compenseren, mede de inzet omvatten van preventieve controlemaatregelen ten aanzien van die vogels, mits deze luchtvaartmaatschappij met name uit technisch en administratief oogpunt daadwerkelijk in staat is die maatregelen te nemen, die maatregelen van haar geen onaanvaardbare offers verlangen uit het oogpunt van de mogelijkheden van haar onderneming, en deze luchtvaartmaatschappij heeft aangetoond dat die maatregelen voor de vlucht waarvoor de aanvaring met een vogel gevolgen heeft gehad, daadwerkelijk zijn genomen. Het is aan de verwijzende rechter om zich ervan te vergewissen dat aan deze voorwaarden is voldaan.

               4)

               Artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004, gelezen in het licht van overweging 14 ervan, moet aldus worden uitgelegd dat, ingeval een vlucht een aankomstvertraging van drie uur of meer heeft opgelopen die niet alleen is veroorzaakt door een buitengewone omstandigheid die niet kon worden voorkomen met aan de situatie aangepaste maatregelen en ten aanzien waarvan de luchtvaartmaatschappij alle redelijke maatregelen heeft getroffen om de gevolgen ervan te ondervangen, maar ook door een andere omstandigheid die niet tot deze categorie behoort, de vertraging die valt toe te rekenen aan die eerste omstandigheid moet worden afgetrokken van de totale duur van de aankomstvertraging van de betrokken vlucht, om zodoende te kunnen beoordelen of voor de aankomstvertraging van die vlucht compensatie moet worden betaald overeenkomstig artikel 7 van die verordening.

      (1)  PB C 414 van 14.12.2015.


title: Zaak C-292/04: Verzoek van het Finanzgericht Köln van 24 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Wienand Meilicke, Heidi Christa Weyde en Marina Stöffler, enerzijds, en Finanzamt Bonn-Innenstadt, anderzijds

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/27

         Verzoek van het Finanzgericht Köln van 24 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Wienand Meilicke, Heidi Christa Weyde en Marina Stöffler, enerzijds, en Finanzamt Bonn-Innenstadt, anderzijds
   (Zaak C-292/04)
   (2004/C 228/55)
   Het Finanzgericht Köln heeft bij beschikking van 24 juni 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 juli 2004, in het geding tussen Wienand Meilicke, Heidi Christa Weyde en Marina Stöffler, enerzijds, en Finanzamt Bonn-Innenstadt, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Is § 36, lid 2, punt 3, EStG (in de ten tijde van de feiten geldende versie) op grond waarvan enkel de vennootschapsbelasting van een onbeperkt belastingplichtige vennootschap of personenvereniging ten belope van 3/7 van de inkomsten in de zin van § 20, lid 1, punten 1 of 2, EStG met de inkomstenbelasting wordt verrekend, verenigbaar met artikel 56, lid 1, EG en artikel 58, lid 1, sub a, en lid 3, EG?


title: Verzoek van Finanzgericht Köln van 29 augustus 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Société Générale des Grandes Sources d'Eaux Minérales Françaises en Bundesamt für Finanzen (Zaak C-361/96)

text:
 11 . 1 . 97          I NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 9 / 11
Verzoek van Finanzgericht Köln van 29 augustus 1996 om                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Société Gé
nérale des Grandes Sources d'Eaux Minérales Françaises                   — vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
                    en Bundesamt für Finanzen                                   door niet binnen de gestelde de termijn de wettelijke
                         ( Zaak C-361/96 )                                      en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die no
                                                                                dig zijn voor het volgen van Richtlijn 93/ 106/EG ( ] )
                             ( 97IC 9/ 19 )                                     van de Commissie van 29 november 1993 houdende
                                                                                wijziging van Richtlijn 92/76/EEG ( 2 ) van de Commis
                                                                                sie tot erkenning van beschermde gebieden in de Ge
Het Finanzgericht Köln — 2 . Senat — heeft bij beschik                         meenschap waar bijzondere plantenziekterisico's be
king van 29 augustus 1996, ingekomen ter griffie van het                        staan, en van Richtlijn 94/3/EG ( 3 ) van de Commissie
Hof van Justitie op 12 november 1996 , in het geding tus                       van 21 januari 1994 tot vaststelling van een procedure
sen Société Générale des Grandes Sources d'Eaux Minéra                         voor melding van de onderschepping van uit derde lan
les Fran^aises en Bundesamt für Finanzen, het Hof van                           den herkomstige en uit fytosanitair oogpunt onmiddel
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                             lijk gevaar opleverende zendingen of schadelijke orga
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                          nismen, en door die bepalingen niet aan de Commissie
                                                                                mee te delen, de krachtens artikel 2 van Richtlijn 93/
                                                                                106/EG en artikel 7 van Richtlijn 94/3/EG op hem rus
                                                                                tende verplichtingen niet is nagekomen ;
 1 . Belet artikel 3 , onder a, van de Achtste Richtlijn 79/
      1072/EEG van de Raad van 6 december 1979 C ) be
      treffende harmonisering van de wetgevingen der Lid                — het Groothertogdom Luxemburg in de kosten van de
      Staten inzake omzetbelasting, de Lid-Staten om in hun                     procedure te verwijzen .
      nationale recht in de mogelijkheid te voorzien, dat een
      in artikel 2 van de richtlijn bedoelde belastingplichtige,         Middelen en voornaamste argumenten
      ingeval een factuur of een invoerdocument buiten zijn
      schuld zijn zoekgeraakt, het bewijs van zijn recht op              De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
      teruggaaf levert door indiening van een duplicaat van              die in zaak C-356/96 ; de termijn voor omzetting van
      de factuur of van het invoerdocument ?                             Richtlijn 93/ 106/EG is verstreken op 15 december 1993 en
                                                                         die voor omzetting van Richtlijn 94/3/EG op 5 mei 1994 .
2 . Zo neen, volgt dan uit het gemeenschapsrechtelijke                   ( ] ) PB nr. L 298 van 3 . 12 . 1993 , blz . 34 .
      discriminatieverbod en uit het beginsel van neutraliteit           ( 2 ) PB nr. L 305 van 21 . 10 . 1992 , blz . 12 .
      van de omzetbelasting, dat een in artikel 2 van de                 ( 3 ) PB nr. L 32 van 5 . 2 . 1994 , blz . 37.
      Achtste richtlijn bedoelde belastingplichtige, ingeval de
      in artikel 3 , onder a , genoemde facturen of invoerdo
      cumenten buiten zijn schuld zijn zoekgeraakt, het be
      wijs van zijn recht op teruggaaf mag leveren door in
      diening van een duplicaat van de factuur of van het
      invoerdocument ?                                                   Verzoek van het Tribunale di Catania ( Eerste burgerlijke
                                                                         kamer) van 14 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing
(') PB nr. L 331 van 27. 12 . 1979 , blz . 11 .
                                                                           in het geding tussen ISFA SpA en Ministero delle Finanze
                                                                                ( Zaak C-363/96 )
                                                                                ( 97/C 9/21 )
                                                                         Het Tribunale di Catania ( Eerste burgerlijke kamer) heeft
                                                                         bij beschikking van 14 oktober 1996 , ingekomen ter griffie
                                                                         van het Hof van Justitie op 13 november 1996, in het ge
                                                                         ding tussen ISFA SpA en Ministero delle Finanze, het Hof
Beroep, op 13 november 1996 ingesteld door Commissie                     van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom                      om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                            Luxemburg
                        ( Zaak C-362/96 )                                Verdraagt het zich met het gemeenschapsrecht, dat de be
                            ( 97/C 9/20 )
                                                                         voegde autoriteiten van de Italiaanse Staat zich in strijd
                                                                         met de bepalingen van Richtlijn 69/335/EEG van de Raad
                                                                         van 17 juli 1969 ( betreffende de indirecte belastingen op
                                                                         het bijeenbrengen van kapitaal { A )) op nationale procedu
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  reregels betreffende beroepstermijnen ( in het bijzonder op
is op 13 november 1996 beroep tegen Groothertogdom                       artikel 13 , lid 2 , van DPR nr. 641 van 26 oktober 1972
Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese                       betreffende de verjaringstermijn van drie jaar ) kunnen be
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Berscheid,                      roepen in het kader van een door een particulier voor een
lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie               nationale rechter tegen hen ingestelde procedure ter be
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                   scherming van het recht op terugbetaling van door die par
Centre Wagner, Kirchberg.                                                ticulier onverschuldigd betaalde bedragen ( als vergoeding


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 maart 2003 in zaak T-33/00: Natalia Martínez Páramo en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Vergelĳkend onderzoek — Jury — Besluit van jury houdende niet-toelating tot mondeling examen — Omvang van motiveringsplicht — Omvang van rechterlĳke toetsing — Verzoeken om heroverweging van correcties — Inachtneming van regels die werk van jury beheersen — Kennelĳke fout)

text:
7.6.2003                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 135/23
                                                         GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 27 maart 2003
                                                                                van 10 april 2003
in zaak T-33/00: Natalia Martínez Páramo en anderen
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                            in de gevoegde zaken T-93/00 en T-46/01: Alessandrini
                                                                            Srl e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen ( 1)
(Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Jury — Besluit
van jury houdende niet-toelating tot mondeling examen —
Omvang van motiveringsplicht — Omvang van rechterlijke
toetsing — Verzoeken om heroverweging van correcties —                      („Bananen — Invoer uit derde landen — Verordening (EG)
Inachtneming van regels die werk van jury beheersen —                       nr. 2362/98 — Invoercertificaten voor bananen uit ACS-
                           Kennelijke fout)                                 landen — Maatregelen op grond van artikel 20, sub d), van
                                                                            verordening (EEG) nr. 404/93 — Beroep tot nietigverklaring
                                                                                — Beroep tot schadevergoeding”)
                           (2003/C 135/33)
                           (Procestaal: Frans)                                                         (2003/C 135/34)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
In zaak T-33/00, Natalia Martínez Páramo, wonende te Brussel,
Anna Sodro, wonende te Sterrebeek (België), Ines van Lierde,
wonende te Beersel (België), Jean-Martial Marenne, wonende te
Brussel, Ron Moys, wonende te West Mallins, Kent (Verenigd
Koninkrijk) en Michel Horgan, wonende te Brussel, vertegen-
woordigd door É. Boigelot, advocaat, domicilie gekozen heb-                 In de gevoegde zaken T-93/00 en T-46/01, Alessandrini Srl,
bende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese                         gevestigd te Treviso (Italië), Anello Gino di Anello Luigi & Co.
Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en F. Clotuche-                   Snc, gevestigd te Brescia (Italië), Arpigi SpA, gevestigd te Padua
Duvieusart), betreffende beroepen strekkende tot nietigverkla-              (Italië), Bestfruit Srl, gevestigd te Milaan (Italië), Co-Frutta SpA,
ring van de besluiten van de voorzitter van de jury van de                  gevestigd te Padua, Co-Frutta Soc. coop. arl, gevestigd te Padua,
interne vergelijkende onderzoeken voor aanstelling in vaste                 Dal Bello SIFE Srl, gevestigd te Padua, Frigofrutta Srl, gevestigd
dienst van tijdelijke functionarissen (COM/TA/2/98 en COM/                  te Palermo (Italië), Garletti Snc, gevestigd te Bergamo (Italië),
TB/2/98) waarbij verzoekers niet tot het mondelinge examen                  London Fruit Ltd, gevestigd te Londen (Verenigd Koninkrijk),
van die vergelijkende onderzoeken zijn toegelaten nadat zij                 vertegenwoordigd door W. Viscardini Donà en G. Donà,
om heroverweging van de correcties van het schriftelijke                    advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg tegen
examen van die vergelijkende onderzoeken hadden gevraagd,                   Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:                   L. Visaggio, C. Van der Hauwaert, A. Dal Ferro en G. Braun),
R. García-Valdecasas, president, P. Lindh en J. D. Cooke,                   betreffende, in zaak T-93/00, een vordering tot nietigverklaring
rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op            van brief nr. 02418 van de Commissie van 26 januari 2000
27 maart 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                   alsmede een vordering tot vergoeding van de door die
als volgt:                                                                  handeling berokkende schade, en, in zaak T-46/01, een
                                                                            vordering tot nietigverklaring van brief AGR 030905 van de
                                                                            Commissie van 8 december 2000 alsmede een vordering tot
1)     Verwerpt het beroep.                                                 vergoeding van de door die handeling berokkende schade,
                                                                            heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.            R. García-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke,
                                                                            rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 10 april 2003
                                                                            een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
( 1) PB C 135 van 13 mei 2000.
                                                                            1)     Verwerpt de beroepen in de gevoegde zaken T-93/00 en T-46/
                                                                                01.


title: Verzoek van het Saarländische Oberlandesgericht van 6 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de echtgenoten C. en J. K. Hayes, vennootschap naar Engels burgerlijk recht, en Firma Kronenberger GmbH, in liquidatie, vertegenwoordigd door de vereffenaar K. D. Wein (Zaak C-323/95)

text:
Nr . C 333/8          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    9 . 12 . 95
Verzoek van het Saarlandische Oberlandesgericht van                    elke Lid-Staat, houdt een verplichting voor de Lid-Staten in
6 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding            om de termijn van uitvoering van de richtlijn in acht te
tussen de echtgenoten C. en J. K. Hayes, vennootschap naar             nemen . Deze termijn is op 1 januari 1 993 verstreken, zonder
Engels burgerlijk recht, en Firma Kronenberger GmbH, in                dat Ierland de maatregelen ter uitvoering van de in de
liquidatie, vertegenwoordigd door de vereffenaar K. D.                 conclusies van de Commissie bedoelde richtlijn heeft vast
                                Wen                                    gesteld .
                       ( Zaak C-323/95 )
                                                                       (') PB nr . L 268 van 24 . 9 . 1991 , blz . 41 .
                          ( 95/C 333/ 13 )
Het Saarlandische Oberlandesgericht heeft bij beschikking
van 6 oktober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 16 oktober 1995 , in het geding tussen de                  Beroep, op 16 oktober 1995 ingesteld door Commissie van
echtgenoten C. en J. K. Hayes, vennootschap naar Engels
                                                                                de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
burgerlijk recht, en Firma Kronenberger GmbH, in liquida
tie, vertegenwoordigd door de vereffenaar K. D.Wein, het                                        ( Zaak C-325/95 )
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                                           ( 95/C 333/ 15 )
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag :
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Is sprake van een met artikel 7 EG-Verdrag strijdige                   op 16 oktober 1995 beroep ingesteld tegen Ierland door de
discriminatie wegens nationaliteit van Britse onderdanen die           Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
een in Duitsland gevestigde besloten vennootschap voor een             woordigd door C. O'Reilly, lid van haar juridische dienst,
Duitse burgerlijke rechter in rechte hebben aangesproken               als gemachtigde, domicilie gekozen hebben te Luxemburg
tot betaling van een koopprijs wegens levering van goederen            bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner.
en die in Duitsland geen woonplaats of vermogen hebben,
wanneer de bevoegde Duitse rechter op verzoek van                      Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :
gedaagde ingevolge § 110 van het Duitse wetboek van
Burgerlijke rechtsvordering hun gelast, een cautie voor de             1 . te verklaren dat Ierland, door niet de wettelijke of
proceskosten te stellen ?                                                   bestuursrechtelijke maatregelen te treffen ter uitvoering
                                                                            van
                                                                           — Richtlijn 91 /67/EEG van de Raad van 28 januari
                                                                                1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor
                                                                                het in de handel brengen van aquicultuurdieren en
Beroep, op 16 oktober 1995 ingesteld door Commissie van                          aquicultuurprodukten ('),
        de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                           — Richtlijn 91 /492/EEG van de Raad van 15 juli 1991
                       ( Zaak C-324/95 )                                         tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor
                          ( 95 /C 333/ 14 )                                      de produktie en het in de handel brengen van levende
                                                                                tweekleppige weekdieren ( 2 ),
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  — Richtlijn 91 /493/EEG van de Raad van 22 juli 1991
op 16 oktober 1995 beroep ingesteld tegen Ierland door de                        tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                              de produktie en het in de handel brengen van
woordigd door C. O'Reilly, lid van haar juridische dienst,                       visserijprodukten ( 3 ),
als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner .                                    — Richtlijn 92/48/EEG van de Raad van 16 juni 1992
                                                                                tot vaststelling overeenkomstig artikel 3 , lid 1 ,
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :                                 onder a ), i ), van Richtlijn 91/493/EEG, van de
                                                                                minimale hygiënische voorschriften die van toepas
 1 . te verklaren dat Ierland, door niet de wettelijke of                        sing zijn op visserijprodukten die zijn verkregen aan
     bestuursrechtelijke maatregelen te treffen ter uitvoering                   boord van bepaalde vissersvaartuigen ( 4 ),
     van Richtlijn 91 /495/EEG van de Raad van 27 novem
     ber 1990 inzake gezondheidsvoorschriften en veteri                    de krachtens die richtlijnen op hem rustende verplich
     nairrechtelijke voorschriften voor de produktie en het in              tingen niet is nagekomen.
     de handel brengen van konijnevlees en vlees van
     gekweekt wild ('), de krachtens deze richtlijn op hem             2 . Ierland in de kosten te verwijzen.
     rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
2 . Ierland in de kosten te verwijzen .                                Artikel 189 EG-Verdrag, ingevolge hetwelk een richtlijn
                                                                       verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor
 Middelen en voornaamste argumenten                                    elke Lid-Staat, houdt een verplichting voor de Lid-Staten in
                                                                       om de termijn van uitvoering van de richtlijn in acht te
 Artikel 189 EG-Verdrag, ingevolge hetwelk een richtlijn               nemen . Deze termijn is op 1 januari 1993 verstreken, zonder
 verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor          dat Ierland de maatregelen ter uitvoering van de in de


title: Zaak C-87/08: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 25 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/73/EG — Uitvoeringsmaatregelen bij richtlijn 2004/39/EG — Organisatorische eisen en voorwaarden voor bedrijfsuitoefening voor beleggingsondernemingen — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/13

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 25 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-87/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2006/73/EG - Uitvoeringsmaatregelen bij richtlijn 2004/39/EG - Organisatorische eisen en voorwaarden voor bedrijfsuitoefening voor beleggingsondernemingen - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2008/C 301/25)
   Procestaal: Tsjechisch
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: P. Dejmek, gemachtigde)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordiger: M. Smolek, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om uitvoering te geven aan richtlijn 2006/73/EG van de Commissie van 10 augustus 2006 tot uitvoering van richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de door beleggingsondernemingen in acht te nemen organisatorische eisen en voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening en wat betreft de definitie van begrippen voor de toepassing van genoemde richtlijn (PB L 241, blz. 26)
   Dictum

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/73/EG van de Commissie van 10 augustus 2006 tot uitvoering van richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de door beleggingsondernemingen in acht te nemen organisatorische eisen en voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening en wat betreft de definitie van begrippen voor de toepassing van genoemde richtlijn, is de Tsjechische Republiek de krachtens artikel 53, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Tsjechische Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak C-30/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 januari 2015 door Simba Toys GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 25 november 2014 in zaak T-450/09, Simba Toys GmbH & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/29

         Hogere voorziening ingesteld op 27 januari 2015 door Simba Toys GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 25 november 2014 in zaak T-450/09, Simba Toys GmbH & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-30/15 P)
   (2015/C 138/41)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Simba Toys GmbH & Co. KG (vertegenwoordiger: O. Ruhl, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Seven Towns Limited

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 25 november 2014 in zaak T-450/09, Simba Toys GmbH & Co. KG/BHIM — Seven Towns Limited, vernietigen;

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 september 2009 (zaak 1526/2008-2) vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en Seven Towns Limited verwijzen in de kosten van de hogere voorziening voor het Hof en van de procedure in eerste aanleg voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het kader van haar hogere voorziening voert rekwirante zes middelen aan. Volgens het eerste middel is artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening nr. 40/94 (1) geschonden. Het tweede middel betreft schending van artikel 7, lid 1, onder e), i), van verordening nr. 40/94. Volgens het derde middel is artikel 7, lid 1, onder e), iii), van verordening nr. 40/94 geschonden. Het vierde middel is ontleend aan schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 40/94. Het vijfde middel betreft schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 40/94. Volgens het zesde middel is artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 (2) geschonden.
   Het eerste middel bevat elf onderdelen: onjuist vereiste van „het juist kunnen vatten”; niet-inaanmerkingneming van reeds op de markt bestaande waren; vaststellingen met betrekking tot het onthullen van de voorstelling van het merk op basis van een onjuiste voorstelling van de feiten en van de bewijzen; te strikte uitlegging van het criterium „technische functie”; niet-inaanmerkingneming van het ontbreken van wezenlijke willekeurige kenmerken; onjuiste overwegingen met betrekking tot het algemeen belang; onjuiste juridische beoordeling van het belang van het ontbreken van alternatieve vormen; vaststelling van alternatieve vormen op grond van een onjuiste voorstelling van de feiten en van de bewijzen; onjuiste juridische criteria met betrekking tot het oorzakelijk verband en het resultaat van een technische functie; irrelevantie van de mogelijkheid van kubussen zonder zichtbare lijnen; onjuiste conclusie waarbij het vermeende niet-technische karakter van een subcategorie van waren wordt uitgebreid tot alle waren waarvoor een merk is ingeschreven.
   Het tweede middel omvat één onderdeel: niet-inaanmerkingneming van het feit dat de wezenlijke elementen functioneel zijn.
   Het derde middel omvat één onderdeel: niet-inaanmerkingneming van het feit dat de wezenlijke elementen een wezenlijke waarde aan de waar geven.
   Het vierde middel bevat elf onderdelen: onjuiste juridische beoordeling van de bewijslast; onjuiste analyse van de individuele kenmerken van het litigieuze merk; niet-inaanmerkingneming van de technische aard van de individuele kenmerken; ten onrechte louter beroep op de norm in de betrokken sector; onjuist criterium van „spontaan”; onjuiste conclusie waarbij het vermeende onderscheidend vermogen van een subcategorie van waren wordt uitgebreid tot alle waren waarvoor een merk is ingeschreven; onjuiste toepassing van het criterium van „de meest waarschijnlijke vorm”; afwijzing van de magische kubus als de meest waarschijnlijke vorm louter door een onjuiste voorstelling van de feiten en van de bewijzen; onjuiste beoordeling van het onderscheidend vermogen louter uit het oogpunt van de consument; onterechte weigering om rekening te houden met specifieke waren die reeds op de markt zijn gebracht; onjuiste juridische criteria voor de beoordeling van de relevantie van de waren die reeds op de markt zijn.
   Het vijfde middel bevat acht onderdelen: onjuist vereiste van „eenduidigheid”; onjuist „spontaan”-vereiste; onjuiste uitlegging van het criterium van een „rechtstreeks en concreet verband”; onjuiste analyse van het beschrijvend karakter louter gelet op de algemene formulering van de waren; onjuiste afbakening van het relevante publiek; onjuiste beoordeling van de kennis van het publiek; niet-inaanmerkingneming van toekomstige ontwikkelingen; onjuiste beoordeling van het algemeen belang door een onjuiste verwijzing naar alternatieve vormen.
   Het zesde middel bevat één onderdeel: onjuiste vaststelling van feiten zonder bewijzen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-364/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Bíróság (Hongarije) op 11 juli 2011 — Mostafa Abed El Karem El Kott e.a./Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal, Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Bíróság (Hongarije) op 11 juli 2011 — Mostafa Abed El Karem El Kott e.a./Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal, Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen
   (Zaak C-364/11)
   2011/C 347/10
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Bíróság (stedelijke rechtbank van Boedapest)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Mostafa Abed El Karem El Kott, Chadi Amin A Radi en Kamel Ismail Hazem

      Verwerende partij: Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal, Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen

      Prejudiciële vragen

   Moet artikel 12, lid 1, sub a, van richtlijn 2004/83/EG (1) aldus worden uitgelegd dat:

               1)

               de voorzieningen uit hoofde van de richtlijn de erkenning als vluchteling of één van de twee binnen de werkingssfeer van de richtlijn vallende beschermingsvormen (vluchtelingenstatus en subsidiaire bescherming) inhouden, naargelang van de keuze van de lidstaat, dan wel dat die voorzieningen de verlening van geen van die beschermingsvormen automatisch inhouden, maar enkel betekenen dat de betrokkenen binnen de werkingssfeer ratione personae van de richtlijn vallen?

               2)

               het wegvallen van de bescherming of de bijstand van de instelling verband houdt met het verblijf buiten het gebied waar de instelling werkzaam is, de beëindiging van de activiteiten van de instelling, het feit dat de instelling niet langer bescherming of bijstand kan bieden, dan wel een onbedoeld beletsel als gevolg van een legitieme of objectieve reden waardoor de rechthebbende die bescherming of bijstand niet kan inroepen?

      (1)  Richtlijn van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12).


title: Zaak T-94/10: Arrest van het Gerecht van 7 maart 2013 — Rütgers Germany e.a./ECHA ( „REACH — Identificatie van antraceenolie als zeer zorgwekkende stof — Beroep tot nietigverklaring — Handeling waartegen beroep kan worden ingesteld — Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt — Rechtstreekse geraaktheid — Ontvankelijkheid — Gelijke behandeling — Evenredigheid” )

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/30

         Arrest van het Gerecht van 7 maart 2013 — Rütgers Germany e.a./ECHA
   (Zaak T-94/10) (1)

   (REACH - Identificatie van antraceenolie als zeer zorgwekkende stof - Beroep tot nietigverklaring - Handeling waartegen beroep kan worden ingesteld - Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt - Rechtstreekse geraaktheid - Ontvankelijkheid - Gelijke behandeling - Evenredigheid)
   2013/C 114/47
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Rütgers Germany GmbH (Castrop-Rauxel, Duitsland), Rütgers Belgium NV (Zelzate, België), Deza, a.s. (Valašske Meziříčí, Tsjechië), Industrial Química del Nalón, SA (Oviedo, Spanje) en Bilbaína de Alquitranes, SA (Luchana-Baracaldo, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Van Maldegem en R. Cana, advocaten, en P. Sellar, solicitor, vervolgens K. Van Maldegem en R. Cana)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä en W. Broere, gemachtigden, bijgestaan door J. Stuyck, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van het op 13 januari 2010 bekendgemaakte besluit van ECHA om antraceenolie (EG nr. 292-602-7) te identificeren als een stof die voldoet aan de criteria van artikel 57 van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1, met rectificatie in PB 2007, L 136, blz. 3), overeenkomstig artikel 59 van deze verordening

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV, Deza, a.s., Industrial Química del Nalón, SA en Bilbaína de Alquitranes, SA worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak T-536/14: Beroep ingesteld op 16 juli 2014 — Sheraton International IP/BHIM — Staywell Hospitality Group (PARK REGIS)

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/20

         Beroep ingesteld op 16 juli 2014 — Sheraton International IP/BHIM — Staywell Hospitality Group (PARK REGIS)
   (Zaak T-536/14)
   2014/C 339/24
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sheraton International IP LLC (Stamford, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: E. Armijo Chávarri, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Staywell Hospitality Group Pty Ltd (Sydney, Australia)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 april 2014 in de gevoegde zaken R 240/2013-5 en R 303/2013-5 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk bevattende de woordelementen „PARK REGIS” voor diensten van de klassen 35, 36 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 4 88  933

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijvingen, internationale merkinschrijvingen en het bekende merk „ST REGIS”

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-119/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Consiglio di Stato — Italië) — Ministero dell'Industria, del Commercio et dell'Artigianato/Lucchini Siderurgica SpA (Staatssteun — EGKS — Staalindustrie — Steun die onverenigbaar is verklaard met gemeenschappelijke markt — Terugvordering — Gezag van gewijsde van arrest van nationale rechterlijke instantie)

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Consiglio di Stato — Italië) — Ministero dell'Industria, del Commercio et dell'Artigianato/Lucchini Siderurgica SpA
   (Zaak C-119/05) (1)

   (Staatssteun - EGKS - Staalindustrie - Steun die onverenigbaar is verklaard met gemeenschappelijke markt - Terugvordering - Gezag van gewijsde van arrest van nationale rechterlijke instantie)
   (2007/C 211/04)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Consiglio di Stato
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministero dell'Industria, del Commercio et dell'Artigianato

      Verwerende partij: Lucchini Siderurgica SpA
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Consiglio di Stato — Terugvordering van steun die onverenigbaar is verklaard met gemeenschappelijke markt en met Beschikking nr. 3484/85/EGKS van de Commissie van 27 november 1985 tot invoering van communautaire regels voor de steun aan de ijzer- en staalindustrie (PB L 340, blz. 1) — Verplichting van staat om steun niettegenstaande andersluidend arrest van burgerlijke rechter dat in kracht van gewijsde is gegaan, terug te vorderen
   Dictum
   Het gemeenschapsrecht verzet zich tegen de toepassing van een bepaling van nationaal recht waarin het beginsel van het gezag van gewijsde is neergelegd, zoals artikel 2909 van het Italiaanse burgerlijk wetboek (codice civile), voor zover toepassing daarvan in de weg staat aan de terugvordering van staatssteun die in strijd met het gemeenschapsrecht is verleend en waarvan de onverenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt bij een definitief geworden Beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen is vastgesteld.

      (1)  PB C 132 van 28.5.2005.


title: Zaak T-495/07: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — PROAS/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Spaanse markt van penetratiebitumen — Jaarlijkse overeenkomsten om markt te verdelen en prijzen te coördineren — Vertaling van mededeling van punten van bezwaar — Toerekenbaarheid van inbreukmakende gedraging — Redelijke termijn — Beginsel van onpartijdigheid — Berekening van bedrag van geldboete — Gezag van gewijsde” )

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/14

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — PROAS/Commissie
   (Zaak T-495/07) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Spaanse markt van penetratiebitumen - Jaarlijkse overeenkomsten om markt te verdelen en prijzen te coördineren - Vertaling van mededeling van punten van bezwaar - Toerekenbaarheid van inbreukmakende gedraging - Redelijke termijn - Beginsel van onpartijdigheid - Berekening van bedrag van geldboete - Gezag van gewijsde)
   2013/C 336/27
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Productos Asfálticos (PROAS), SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Fernández Vicién, A. Pereda Miquel en P. Carmona Botana, vervolgens C. Fernández Vicién en A. Pereda Miquel en ten slotte C. Fernández Vicién, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, gemachtigde, aanvankelijk bijgestaan door J. Rivas Andrés, advocaat, en Heenan Bróna, solicitor, vervolgens door J. Rivas Andrés en J. Gutiérrez Gisbert, advocaat, en ten slotte door J. Rivas Andrés)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 4441 definitief van de Commissie van 3 oktober 2007 in een procedure op grond van artikel 81 (EG) (zaak COMP/F/38.710 — Bitumen (Spanje)), en een verzoek tot vermindering van het bedrag van de bij die beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete.

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De vorderingen van de Europese Commissie tot verhoging van het bedrag van de geldboete worden afgewezen.

               3.

               Productos Asfálticos (PROAS), SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Zaak T-467/07: Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Du Pont de Nemours (France) en andere/Commissie

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/52

         Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Du Pont de Nemours (France) en andere/Commissie
   (Zaak T-467/07)
   (2008/C 51/96)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Du Pont de Nemours (France) SAS (Puteaux, Frankrijk), Du Pont Portugal — Serviços, sociedade unipessoal, L.da (Lissabon, Portugal), Du Pont Ibérica SL (Barcelona, Spanje), E.I. du Pont de Nemours & Co (Wilmington, Verenigde Staten), Du Pont de Nemours Italiana SRL (Milaan, Italië), Du Pont De Nemours (Nederland) BV (Dordrecht, Nederland), Du Pont de Nemours (Deutschland) GmbH (Bad Homburg v.d. Höhe, Duitsland), DuPont Poland sp. z o. o. (Warschau, Polen), DuPont Romania SRL (Boekarest, Roemenië), DuPont International Operations SARL (Le Grand Saconnex, Zwitserland), Du Pont de Nemours International SA (Le Grand Saconnex, Zwitserland), DuPont Solutions (France) SAS (Puteaux, Frankrijk), Du Pont Agro Hellas AE (Halandri, Griekenland) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck en I. Antypas, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 19 september 2007 betreffende de niet-opneming van methomyl in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten, nietig te verklaren;

               —

               de Gemeenschap, in dezen vertegenwoordigd door de Commissie, te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoeksters hebben geleden als gevolg van de bestreden beschikking en de hoogte van de schadevergoeding vast te stellen, welke schade van verzoeksters thans wordt geschat op 52,5 miljoen EUR; of elk ander bedrag dat overeenstemt met de door verzoeksters geleden en nog te lijden schade zoals in de loop van de procedure door hen verder onderbouwd, met name teneinde rekening te houden met toekomstige schade;

               —

               subsidiair, partijen te gelasten om binnen een redelijke termijn na de datum van het arrest, het Gerecht in kennis te stellen van de compensatiebedragen waarover partijen overeenstemming hebben bereikt, of bij gebreke van overeenstemming, partijen te gelasten om binnen dezelfde periode hun conclusies onderbouwd met gedetailleerde cijfers aan het Gerecht te overleggen;

               —

               de betaling van rente over het verschuldigde bedrag te gelasten ter hoogte van de door de Europese Centrale Bank vastgestelde voet voor de voornaamste herfinancieringstransacties, vermeerderd met twee procentpunten, of een andere gepaste, door het Gerecht vast te stellen rentevoet, zulks vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de daadwerkelijke betaling;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1) bepaalt dat de lidstaten een gewasbeschermingsmiddel slechts mogen toelaten als de werkzame stoffen die het bevat in bijlage I zijn vermeld en als aan de eventuele daarin opgenomen voorwaarden is voldaan. Verzoeksters vorderen nietigverklaring van beschikking 2007/628/EG van de Commissie van 19 september 2007 betreffende de niet-opneming van methomyl in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten (2). Verzoeksters vorderen voorts vergoeding van de als gevolg van de bestreden beschikking beweerdelijk geleden schade.
   Ter ondersteuning van hun verzoek tot nietigverklaring betogen verzoeksters dat de bestreden beschikking is vastgesteld op basis van een onvolledige en kennelijk onjuiste risicobeoordeling van methomyl, waarbij de Commissie geen rekening heeft gehouden met informatie die sinds september 2005 voor haar beschikbaar was.
   Verzoeksters beweren dat de Commissie misbruik van haar bevoegdheid heeft gemaakt en de bepalingen van richtlijn 91/414/EEG en het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van behoorlijk bestuur, het rechtszekerheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en het verbod van discriminatie heeft geschonden evenals het recht van verzoeksters om te worden gehoord en de motiveringsplicht.

      (1)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB 1991, L 230, blz. 1).

      (2)  PB 2007, L 255, blz. 40.


title: Zaak T-70/15: Arrest van het Gerecht van 30 september 2016 — Trajektna luka Split/Commissie [„Mededinging — Misbruik van een machtspositie — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 102 VWEU wordt vastgesteld — Vaststelling door de havenautoriteit van Split van maximumtarieven voor havendiensten gericht op het binnenverkeer — Afwijzing van een klacht — Behandeling van de zaak door een mededingingsautoriteit van een lidstaat — Geen belang van de Unie”]

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/37

         Arrest van het Gerecht van 30 september 2016 — Trajektna luka Split/Commissie
   (Zaak T-70/15) (1)

   ([„Mededinging - Misbruik van een machtspositie - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 102 VWEU wordt vastgesteld - Vaststelling door de havenautoriteit van Split van maximumtarieven voor havendiensten gericht op het binnenverkeer - Afwijzing van een klacht - Behandeling van de zaak door een mededingingsautoriteit van een lidstaat - Geen belang van de Unie”])
   (2016/C 419/47)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Trajektna luka Split d.d. (Split, Kroatië) (vertegenwoordigers: M. Bauer, H.-J. Freund en S. Hankiewicz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito, C. Urraca Caviedes en I. Zaloguin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2014) 9236 final van de Commissie van 28 november 2014 tot afwijzing van de door verzoekster ingediende klacht inzake beweerdelijk door de havenautoriteit van Split begane inbreuken op artikel 102 VWEU en door de Republiek Kroatië of de havenautoriteit van Split begane inbreuken op de artikelen 102 en 106 VWEU (zaak AT.40199 — Haven van Split)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Trajektna luka Split d.d. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 118 van 13.4.2015.


title: Beroep, op 20 februari 1995 ingesteld door Bundesverband der Deutschen Zementindustrie e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-48/95)

text:
Nr . C 101 /20       NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        22 . 4 . 95
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:              Tenslotte is de bestreden verordening in strijd met het
                                                                  Verdrag van Lomé, voor zover Protocol nr. 5 alsook de
— Verordening (EG) nr. 3224/94 van de Commissie van               aanhef tot doel noch ten gevolge hebben, de niet-traditionele
    21 december 1994 nietig te verklaren met alle gevolgen        banaan in een minder gunstige positie te plaatsen dan die
    rechtens, en de Commissie in de kosten te verwijzen.          van haar Latijns-Amerikaanse concurrenten.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeksters, drie vennootschappen die de invoer en de
verhandeling van 70% van de bananenproduktie van
Ivoorkust verzorgen, vorderen nietigverklaring van                Beroep, op 20 februari 1995 ingesteld door Bundesverband
Verordening ( EG) nr. 3224/94 van de Commissie, voor              der Deutschen Zementindustrie e.V. tegen Commissie van
zover deze de bepalingen van de basisverordening in de                            de Europese Gemeenschappen
sector bananen miskent.                                                                   ( Zaak T-48/95 )
Nadat de Raad Verordening ( EEG) nr. 404/93 houdende                                        ( 95/C 101/40 )
een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
bananen had vastgesteld, had een zeker aantal Latijns                                   (Procestaai: Duits)
Amerikaanse landen die bananen produceren, overeenkom
stig het bepaalde in artikel XXIII, 1 en 2, van de GATT           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
verzocht om de vorming van een speciale groep ( panel ), die      schappen is op 20 februari 1 995 beroep ingesteld tegen
tot de conclusie kwam dat enkele aspecten van de commu           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bun
nautaire voorschriften op het betrokken gebied, met name          desverband der Deutschen Zementindustrie e.V. , gevestigd
de specifieke rechten die bij de invoer van bananen worden        te Keulen ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd
geheven, de preferentiële rechten die de Gemeenschap voor         door J. Burrichter, advocaat te Düsseldorf, domicilie geko
bananen aan de ACS-landen toekent alsmede de toekenning           zen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May,
van invoercertificaten waarmee in het kader van het               advocaat aldaar, Grand-Rue 21 .
vastgestelde tariefcontingent bananen kunnen worden inge
voerd, onverenigbaar met de GATT zijn.                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
In deze context heeft de Commissie met Costa Rica,                — nietig te verklaren de artikelen 1 , 2 , 3 , lid 3 , 4, leden 1 , 2
Colombia, Nicaragua en Venezuela een kaderovereenkomst                en 3 , onder a ), en 9, punt 5 , van de beschikking van de
betreffende bananen gesloten, die in Brussel is geparafeerd           Commissie van 30 november 1994 (Zaak IV/33.126 en
en bij de Algemene overeenkomst tot oprichting van de                 33.322 — Cement);
Wereldhandelsorganisatie van Marrakech is gevoegd. Bij
deze kaderovereenkomst zijn met name wijzigingen in de            — de Commissie in de kosten te verwijzen.
regels betreffende het totale tariefcontingent aangebracht.
De bepalingen van de bestreden verordening zijn nagenoeg          Middelen en voornaamste argumenten
identiek aan die van de kaderovereenkomst .
                                                                    I. Verzoekster stelt, dat bepaalde op de administratieve
Verzoeksters beroepen zich in de eerste plaats op schending            procedure betrekking hebbende voorschriften zijn
van wezenlijke vormvoorschriften, daar de bestreden veror             geschonden. Zij voert in dit verband aan:
dening, in strijd met artikel 27 van de basisverordening, is
vastgesteld zonder dat het Comité van beheer voor bananen              1 . Essentiële onderdelen van de punten van bezwaar,
binnen de door zijn voorzitter bepaalde termijn advies had                  namelijk de zogeheten „ nationale " bezwaarpun
uitgebracht.                                                                ten, zijn niet aan verzoekster meegedeeld, terwijl
                                                                            die punten van bezwaar toch een onlosmakelijk
Bovendien miskent de bestreden verordening de bepalingen                    geheel vormen.
van de basisverordening in de sector bananen, waarvan zij
de toepassing moet verzekeren. Artikel 1 , dat het tariefcon          2. Uit de punten van bezwaar blijkt niet duidelijk, wat
tingent onderverdeelt in specifieke contingenten en voorziet                verzoekster precies wordt verweten.
in een contingent van 90 000 ton voor de Dominicaanse
Republiek en de andere ACS-landen voor niet-traditionele               3 . De Commissie heeft verzoekster geen toegang
invoer, en artikel 2, volgens hetwelk binnen die contingen                 verleend tot het volledige dossier.
ten bananen van oorsporng uit een aantal Latijns-Ameri
kaanse landen in het vrije verkeer mogen worden gebracht,              4. De Commissie heeft de verwijten aan het adres van
ook voor zover deze vóór 20 december 1994 zijn verzonden,                   verzoekster zowel feitelijk als rechtens gewijzigd,
zijn in strijd met Verordening (EEG) nr. 404/93 , die geen                  zonder verzoekster opnieuw in de gelegenheid te
van deze bepalingen bevatte.                                                stellen haar standpunt kenbaar te maken.
Zo de bestreden verordening steunt op de tijdens de                    5 . De Commissie heeft zich schuldig gemaakt aan
Uruguay-Ronde van multilaterale handelsbesprekingen                         schending van de op haar rustende verplichting, het
gesloten overeenkomsten, had de Raad een andere verorde                    Adviescomité voor mededingingsregelingen en eco
ning moeten vaststellen om met deze internationale afspraak                 nomische machtsposities een volledige tekst van de
rekening te houden, voor zover de kaderovereenkomst                         voorgenomen beschikking, met daarin opgenomen
afwijkt van een verordening van de Raad .                                   de individuele geldboeten, te doen toekomen.
 ---pagebreak--- 22. 4 . 95           [ NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 101 /21
 II. 1 . Verzoekster bestrijdt de feitelijke en juridische         Beroep, op 1 maart 1995 ingesteld door V. Monteiro da
         conclusies van de Commissie met betrekking tot            Silva tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
         haar deelneming aan de vermeende „ Cembureau                                    ( Zaak T-74/95 )
         overeenkomst ". Deze conclusies zijn gebaseerd op
         ontoereikend bewijsmateriaal . Het door de Com                                    ( 95/C 101/41 )
         missie verweten gedrag kan volgens de beginselen
         inzake de aansprakelijkheid van rechtspersonen                                 (Procestaai: Frans)
         niet aan verzoekster worden toegerekend .
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     2 . Verzoekster bestrijdt de feitelijke en juridische         schappen is op 1 maart 1 995 beroep ingesteld tegen
         conclusies van de Commissie met betrekking tot            Commissie van de Europese Gemeenschappen door V.
         een uitwisseling van informatie over prijzen. Het         Monteiro da Silva, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
         doorgeven van de door het Statistische Bundesamt          door T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel,
          bekendgemaakte en voor een ieder toegankelijke           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
         gemiddelde prijzen levert geen beperking van de           Myson Sàrl, Rue Glesener 1 .
         mededinging op . De verwijten betreffende de uit
         wisseling van prijsinformatie op vergaderingen zijn       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
         gebaseerd op ontoereikend bewijsmateriaal.
                                                                   — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     3 . Verzoekster bestrijdt het verwijt betreffende de              6 april 1994, voor zover daarbij is vastgesteld dat Brussel
          deelneming aan vermeende „ overeenkomsten                    verzoekers plaats van aanwerving is, en
         inzake de marktverdeling" tussen Frankrijk en
         Duitsland. Dit verwijt, dat betrekking heeft op een       — verweerster te verwijzen in de kosten.
         overeenkomst inzake de marktverdeling in Saar
         land en een overeenkomst inzake een meer alge            Middelen en voornaamste argumenten
         mene regeling van de cementleveringen tussen
          Frankrijk en Duitsland, wordt door de aange             De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
         voerde bewijsmiddelen niet gestaafd . Evenzo liggen       met die in zaak T-33/95 .
          aan het verwijt betreffende de uitwisseling van
          statistische gegevens tussen het SFIC en verzoekster
          onjuiste feitelijke vooronderstellingen ten grond
          slag.
     4 . Verzoekster heeft niet deelgenomen aan de door de                      Doorhaling van zaak T-503/93 (')
          Commissie gehekelde activiteiten die waren gericht                                ( 95/C 101/42 )
          tegen de Griekse cementindustrie, noch aan die
         welke de Italiaanse markt beoogden te bescher                                 (Procestaai: Frans)
          men .
III. Volgens verzoekster is aan haar ten onrechte een              De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
     geldboete opgelegd, daar opzettelijk of onachtzaam            eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
     handelen door wettelijke of statutaire vertegenwoordi        beschikking van 7 maart 1995 de doorhaling in het register
     gers, werknemers of anderszins door haar gemachtigde          gelast van zaak T-503/93 : A.-P. Allo tegen Commissie van
     personen niet aan haar kan worden toegerekend .               de Europese Gemeenschappen.
                                                                   (M PB nr. C 272 van 8 . 10 . 1993 .


title: Zaak C-25/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu — Republiek Polen) — Alicja Sosnowska/Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu (Btw — Richtlijnen 67/227/EEG en 77/388/EEG — Nationale wettelijke regeling tot vaststelling van nadere regels voor teruggaaf van btw-overschot — Beginsel van fiscale neutraliteit en evenredigheidsbeginsel — Bijzondere afwijkende maatregelen)

text:
               11.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu — Republiek Polen) — Alicja Sosnowska/Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu
   (Zaak C-25/07) (1)

   (Btw - Richtlijnen 67/227/EEG en 77/388/EEG - Nationale wettelijke regeling tot vaststelling van nadere regels voor teruggaaf van btw-overschot - Beginsel van fiscale neutraliteit en evenredigheidsbeginsel - Bijzondere afwijkende maatregelen)
   (2008/C 260/04)
   Procestaal: Pools
   Verwijzende rechter
   Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alicja Sosnowska

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu — Uitlegging van artikel 5, derde alinea, EG, van artikel 2 van richtlijn 67/227/EEG van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (PB 71, blz. 1301), alsmede van de artikelen 18, lid 4, en 27, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Nationale regeling inzake omzetbelasting waarbij met betrekking tot de termijn voor teruggaaf van het overschot in minder gunstige modaliteiten wordt voorzien voor belastingplichtigen die belaste handelingen beginnen te verrichten en zijn geregistreerd als belastingplichtigen die intracommunautaire leveringen verrichten — Beginsel van fiscale neutraliteit en evenredigheidsbeginsel
   Dictum

               1)

               Artikel 18, lid 4, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/92/EG van de Raad van 12 december 2005, en het evenredigheidsbeginsel verzetten zich tegen een nationale regeling als die in het hoofdgeding, waarbij, teneinde de tot voorkoming van belastingfraude en -ontwijking noodzakelijke controles mogelijk te maken, de termijn waarover de nationale belastingadministratie beschikt voor de teruggaaf van het overschot aan belasting over de toegevoegde waarde aan een categorie van belastingplichtigen, wordt verlengd van 60 tot 180 dagen vanaf de indiening van de aangifte in de belasting over de toegevoegde waarde door de belastingplichtige, tenzij deze een zekerheid van 250 000 PLN stelt.

               2)

               Bepalingen als die in het hoofdgeding vormen geen „bijzondere […] afwijkende maatregelen” tot voorkoming van bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking in de zin van artikel 27, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/92.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2008.


title: Zaak T-359/17: Beroep ingesteld op 7 juni 2017 — Aldo Supermarkets/EUIPO — Aldi Einkauf (ALDI)

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/41

         Beroep ingesteld op 7 juni 2017 — Aldo Supermarkets/EUIPO — Aldi Einkauf (ALDI)
   (Zaak T-359/17)
   (2017/C 249/56)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Aldo Supermarkets (Varna, Bulgarije) (vertegenwoordiger: C. Saettel, advocate)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Essen, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „ALDI” – inschrijvingsaanvraag nr. 12 749 586

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 29 maart 2017 in zaak R 976/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van regel 19 van verordening nr. 2868/95;

               —

               tegenstrijdige motivering doordat de kamer van beroep in punt 18 van de bestreden beslissing heeft erkend dat het oppositieformulier een afbeelding in kleur van het oudere merk bevatte en in punt 24 van de bestreden beslissing dat verzoekster een pdf-bestand had overgelegd met de afbeelding in kleur van het merk, terwijl dit niet te rijmen valt met de vaststelling in de punten 22 tot en met 25 van de bestreden beslissing dat verzoekster, in wezen, het bestaan van haar oudere merk niet had bewezen door geen afbeelding in kleur van dat merk over te leggen;

               —

               schending van de rechten van verdediging en van het beginsel van hoor en wederhoor doordat de kamer van beroep ambtshalve schending van regel 15 van de uitvoeringsverordening heeft opgeworpen zonder de partijen over dat middel te hebben gehoord, terwijl het beginsel van hoor en wederhoor de kamers van beroep ertoe verplicht, de partijen te horen over elk middel dat zij ambtshalve wensen op te werpen;

               —

               schending van artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009, en van regel 22, leden 3 en 4, van de uitvoeringsverordening.


title: Zaak C-179/04: Beroep, op 16 april 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/2

         Beroep, op 16 april 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-179/04)
   (2004/C 168/02)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 16 april 2004 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Zavvos, lid van haar juridische dienst.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 november 2000 tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG, 92/49/EEG, 92/96/EEG en 93/22/EEG van de Raad met betrekking tot de uitwisseling van informatie met derde landen (1), en door die bepalingen in ieder geval niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens vaste rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen kan een lidstaat zich niet op binnenlandse omstandigheden of moeilijkheden beroepen ter rechtvaardiging van de niet-nakoming van de door het gemeenschapsrecht voorgeschreven verplichtingen en termijnen.

      (1)  PB L 290 van 17.11.2000, blz. 27.


title: Zaak C-73/11 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 januari 2013 — Frucona Košice a.s./Europese Commissie, St. Nicolaus — trade a.s. (Hogere voorziening — Staatssteun — Kwijtschelding van 65 % van belastingschuld in kader van crediteurenakkoord — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Criterium van particuliere schuldeiser — Grenzen van rechterlijk toezicht — Eigen motivering die Gerecht in plaats stelt van die in litigieuze beschikking — Kennelijke beoordelingsfout — Onjuiste opvatting van bewijselementen)

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 januari 2013 — Frucona Košice a.s./Europese Commissie, St. Nicolaus — trade a.s.
   (Zaak C-73/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Kwijtschelding van 65 % van belastingschuld in kader van crediteurenakkoord - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Criterium van particuliere schuldeiser - Grenzen van rechterlijk toezicht - Eigen motivering die Gerecht in plaats stelt van die in litigieuze beschikking - Kennelijke beoordelingsfout - Onjuiste opvatting van bewijselementen)
   2013/C 71/03
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Frucona Košice a.s. (vertegenwoordigers: P. Lasok, QC, J. Holmes en B. Hartnett, barristers, en O. Geiss, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Walkerová, L. Armati en B. Martenczuk, gemachtigden), St. Nicolaus — trade a.s. (vertegenwoordiger: N. Smaho, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 7 december 2010, Frucona Košice/Commissie (T-11/07), houdende verwerping van het beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 2087 def. van de Commissie van 7 juni 2006 betreffende de steun die de Slowaakse Republiek ten gunste van Frucona Košice heeft verleend in de vorm van kwijtschelding van een belastingschuld door de bevoegde belastingdienst in het kader van een collectieve insolventieprocedure (staatssteun C 25/2005, ex NN 21/2005), voor zover deze maatregel hierbij onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard en Slowakije wordt gelast de steun volledig terug te vorderen

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 7 december 2010, Frucona Košice/Commissie (zaak T-11/07), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie voor een beslissing over de voor hem aangevoerde middelen waarop het geen uitspraak heeft gedaan.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 130 van 30.4.2011.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  27 oktober 2005  in zaak C-41/04 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV tegen Staatssecretaris van Financiën (Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 2, 5, 6 en 9 — Overdracht van op drager opgeslagen software — Latere aanpassing van software aan specifieke behoeften van verkrijger — Eén belastbare prestatie — Dienst — Plaats van dienst)

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 27 oktober 2005
   in zaak C-41/04 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV tegen Staatssecretaris van Financiën (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikelen 2, 5, 6 en 9 - Overdracht van op drager opgeslagen software - Latere aanpassing van software aan specifieke behoeften van verkrijger - Eén belastbare prestatie - Dienst - Plaats van dienst)
   (2006/C 22/02)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-41/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden bij beslissing van 30 januari 2004, ingekomen bij het Hof op 2 februari 2004, in de procedure Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV tegen Staatssecretaris van Financiën, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Schiemann (rapporteur), N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: K. Sztranc, administrateur, op 27 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 2, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer twee of meer elementen of handelingen die een belastingplichtige levert aan of verricht ten behoeve van een als modaal beschouwde consument, zo nauw met elkaar verbonden zijn dat zij objectief gezien economisch één geheel vormen waarvan de splitsing kunstmatig zou zijn, het geheel van deze elementen of deze handelingen voor de toepassing van de belasting over de toegevoegde waarde één enkele prestatie vormt.

               2)

               Dit is het geval bij een handeling waarmee een belastingplichtige aan een consument eerder ontwikkelde en op de markt gebrachte, op een drager opgeslagen standaardsoftware verschaft en deze software later aanpast aan de specifieke behoeften van die verkrijger, zelfs wanneer daarvoor afzonderlijke vergoedingen worden betaald.

               3)

               Artikel 6, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus worden uitgelegd dat een enkele prestatie als bedoeld in punt 2 van dit dictum als „dienst” moet worden gekwalificeerd, wanneer blijkt dat de betrokken aanpassing noch gering noch van ondergeschikte aard is, maar juist een overheersend karakter heeft; dit is met name het geval wanneer deze aanpassing, gelet op elementen als de omvang, de kosten of de duur ervan, van doorslaggevend belang is om de verkrijger in staat te stellen op maat gemaakte software te gebruiken.

               4)

               Artikel 9, lid 2, sub e, derde streepje, van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus moet worden uitgelegd dat het van toepassing is op één enkele dienst als bedoeld in punt 3 van dit dictum die wordt verleend aan een belastingplichtige die weliswaar in de Gemeenschap, maar buiten het land van de dienstverrichter is gevestigd.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.