title: Zaak C-324/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division, op 12 augustus 2009 — L’Oréal SA, Lancôme parfums et beauté & Cie SNC, Laboratoire Garnier & Cie, L’Oréal (UK) Limited/eBay International AG, eBay Europe SARL, eBay (UK) Limited, Stephan Potts, Tracy Ratchford, Marie Ormsby, James Clarke, Joanna Clarke, Glen Fox, Rukhsana Bi

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/40

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division, op 12 augustus 2009 — L’Oréal SA, Lancôme parfums et beauté & Cie SNC, Laboratoire Garnier & Cie, L’Oréal (UK) Limited/eBay International AG, eBay Europe SARL, eBay (UK) Limited, Stephan Potts, Tracy Ratchford, Marie Ormsby, James Clarke, Joanna Clarke, Glen Fox, Rukhsana Bi
   (Zaak C-324/09)
   2009/C 267/71
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: L’Oréal SA, Lancôme parfums et beauté & Cie SNC, Laboratoire Garnier & Cie, L’Oréal (UK) Limited

      Verwerende partij: eBay International AG, eBay Europe SARL, eBay (UK) Limited, Stephan Potts, Tracy Ratchford, Marie Ormsby, James Clarke, Joanna Clarke, Glen Fox, Rukhsana Bi

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn testers van parfums en cosmetische middelen (dat wil zeggen monsters die in detailhandelzaken worden gebruikt om producten aan de consument te demonstreren) en „dramming bottles” („doseerflessen”, dat wil zeggen recipiënten waaruit kleine hoeveelheden kunnen worden genomen om als gratis monster aan de consument te geven), die niet bestemd zijn om aan de consument te worden verkocht (en waarop vaak staat dat zij niet worden verkocht of niet afzonderlijk worden verkocht), maar kosteloos worden verstrekt aan de erkende distributeurs van de merkhouder, „in de handel gebracht” in de zin van artikel 7, lid 1, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG (1) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (merkenrichtlijn) en artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 (2) van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (verordening inzake het gemeenschapsmerk)?

               2)

               Heeft de merkhouder een „gegronde reden” in de zin van artikel 7, lid 2, van de merkenrichtlijn en artikel 13, lid 2, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk om zich te verzetten tegen verdere verhandeling van parfums en cosmetische middelen waarvan de dozen (of een andere buitenverpakking) zonder zijn toestemming zijn verwijderd?

               3)

               Luidt het antwoord op vraag 2 anders indien:

                           a)

                           de verwijdering van de dozen (of een andere buitenverpakking) tot gevolg heeft dat de uitgepakte producten niet de informatie dragen die wordt vereist door artikel 6, lid 1, van richtlijn 76/768/EEG (3) van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten (richtlijn inzake cosmetische producten), en in het bijzonder niet de ingrediënten of de uiterste datum van houdbaarheid vermelden?

                           b)

                           de omstandigheid dat dergelijke informatie ontbreekt, meebrengt dat het te koop aanbieden of de verkoop van de uitgepakte producten een strafbare handeling vormt in de lidstaat waarin deze producten door derden te koop worden aangeboden of worden verkocht?

               4)

               Luidt het antwoord op vraag 2 anders indien verdere verhandeling het imago van de producten en dus de reputatie van het merk schaadt of kan schaden? Indien dat het geval is, bestaat voor dit effect een vermoeden of dient de merkhouder het aan te tonen?

               5)

               Is, wanneer een handelaar die een elektronische markt beheert, het gebruik van een teken dat gelijk is aan een ingeschreven merk als zoekwoord van een zoekmachine-aanbieder verwerft, zodat de zoekmachine het teken aan een gebruiker vertoont in een gesponsorde link naar de website van de beheerder van de elektronische markt, bij de vertoning van het teken in de gesponsorde link sprake van „gebruik” van het teken in de zin van artikel 5, lid 1, sub a, van de merkenrichtlijn en artikel 9, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk?

               6)

               Is, wanneer het aanklikken van de in vraag 5 bedoelde gesponsorde link de gebruiker rechtstreeks leidt naar advertenties of verkoopaanbiedingen voor producten die gelijk zijn aan die waarvoor het merk is ingeschreven onder het teken dat door derden op de website is geplaatst, waarvan, afhankelijk van de status van de respectieve producten, sommige wel en sommige geen inbreuk maken op het merk, sprake van gebruik van het teken door de beheerder van de elektronische markt „voor” de inbreukmakende producten in de zin van artikel 5, lid 1, sub a, van de merkenrichtlijn en artikel 9, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk?

               7)

               Volstaat het, wanneer de producten waarop de reclame of verkoopaanbieding op de in vraag 6 bedoelde website betrekking heeft, ook producten omvatten die niet door de merkhouder of met diens toestemming in de EER in het verkeer zijn gebracht, dat de advertentie of de verkoopaanbieding is gericht tot de consument op het grondgebied waarop het merk bescherming geniet om te kunnen spreken van gebruik dat valt onder artikel 5, lid 1, sub a, van de merkenrichtlijn en artikel 9, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk en niet onder artikel 7, lid 1, van de merkenrichtlijn en artikel 13, lid 1, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk, of moet de merkhouder aantonen dat de advertentie of de verkoopaanbieding noodzakelijkerwijs meebrengt dat de betrokken producten in het verkeer worden gebracht op het grondgebied waarop het merk bescherming geniet?

               8)

               Luiden de antwoorden op de vragen 5 tot en met 7 anders indien het door de merkhouder aan de orde gestelde gebruik inhoudt dat het teken op de website van de beheerder van de elektronische markt zelf wordt vertoond, en niet in een gesponsorde link?

               9)

               Indien het volstaat dat de advertentie of de verkoopaanbieding is gericht de consument op het grondgebied waar het merk bescherming geniet om te kunnen spreken van gebruik dat valt onder artikel 5, lid 1, sub a, van de merkenrichtlijn en artikel 9, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk en niet onder artikel 7, lid 1, van de merkenrichtlijn en artikel 13, lid 1, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk:

                           a)

                           bestaat dit gebruik uit of omvat het de „opslag van de door een afnemer van de dienst verstrekte informatie” in de zin van artikel 14, lid 1, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (richtlijn inzake elektronische handel)?

                           b)

                           is, indien het gebruik niet uitsluitend bestaat uit activiteiten die onder artikel 14, lid 1, van de richtlijn inzake elektronische handel vallen, maar zulke activiteiten omvat, de beheerder van de elektronische markt vrijgesteld van aansprakelijkheid voor zover het gebruik bestaat uit dergelijke activiteiten en, indien dit het geval is, kan een schadevergoeding of een andere financiële vergoeding worden toegekend met betrekking tot zulk gebruik waarvoor de beheerder niet is vrijgesteld van aansprakelijkheid?

                           c)

                           is, in omstandigheden waarin de beheerder van de elektronische markt op de hoogte is van het feit dat bij het adverteren, het te koop aanbieden en het verkopen van producten op zijn website inbreuk is gemaakt op ingeschreven merken, en dat op die ingeschreven merken verder inbreuk kan worden gemaakt door het adverteren, het te koop aanbieden of het verkopen van dezelfde of vergelijkbare producten door dezelfde of andere gebruikers van de website, sprake van „daadwerkelijke kennis” of „besef” in de zin van artikel 14, lid 1, van de richtlijn inzake elektronische handel?

               10)

               Vereist artikel 11 van richtlijn 2004/48/EG (4) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (handhavingsrichtlijn), wanneer een derde de diensten van een tussenpersoon zoals een beheerder van een website heeft gebruikt om inbreuk te maken op een ingeschreven merk, dat de lidstaten er zorg voor dragen dat de merkhouder een rechterlijk bevel kan verkrijgen tegen de tussenpersoon om verdere inbreuken op bedoeld merk te voorkomen en zich zo te verzetten tegen het voortzetten van die specifieke inbreukmakende handeling, en indien dat het geval is, wat is de draagwijdte van het rechterlijk bevel dat moet worden uitgevaardigd?

      (1)  Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1).

      (2)  PB L 11, blz. 1.

      (3)  Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten (PB L 262, blz. 169).

      (4)  PB L 157, blz. 45.


title: Beroep, op 13 maart 1997 ingesteld door J. T. F. J. Op 't Veld tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-66/97)

text:
10 . 5 . 97               NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 142/29
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
                                                                             geding.
a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
       aan verzoeker van een bedrag groot 386 439 Fl., ver             Middelen en voornaamste argumenten
       meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
       vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
       ning;                                                            De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                        met die in zaak T-50/97 ( M.
       Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
       aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede            (') Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad.
       justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
       39 954 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de toe
       passing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), vermeer
       derd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom van
       af 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele
       voldoening;                                                      Beroep, op 13 maart 1997 ingesteld door J. T. F. J. Op 't
                                                                        Veld tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het                                    de Europese Gemeenschappen
       geding.
                                                                                ( Zaak T-66/97)
Middelen en voornaamste argumenten                                                                 ( 97/C 142/63 )
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                                          (Procestaai: Nederlands)
met die in zaak T-50/97 ( M.
( l ) Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad.                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                        meenschappen is op 13 maart 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                        de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen door J. T. F. J. Op 't Veld, te
                                                                        Vlodrop (Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pij
                                                                        nacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J.
Beroep, op 13 maart 1997 ingesteld door Th. H. P. Neelen                van Oers, advocaat te ' s-Gravenhage, domicilie gekozen
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                     hebbende te Luxemburg bij L. Frieden , advocaat aldaar,
                     Europese Gemeenschappen                            avenue Guillaume 62 .
                            ( Zaak T-65/97)
                               97/C 142/62 )
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                       (Procestaai: Nederlands)                         a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
                                                                             aan verzoeker van een bedrag groot 280 097 Fl ., ver
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                        meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
meenschappen is op 13 maart 1997 beroep ingesteld tegen                      vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de                          ning;
Europese Gemeenschappen door Th . H. P. Neelen, te Nun
hem ( Nederland ), vertegenwoordigd door E. Fl . Pijnacker                   Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
Hordijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J. van Oers,                     aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
advocaat te 's-Gravenhage, domicilie gekozen hebbende te                     justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar, avenue Guil                      116 957 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de
laume 62 .
                                                                             toepassing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), ver
                                                                             meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                           vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
                                                                             ning;
a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
       aan verzoeker van een bedrag groot 323 980 Fl ., ver
       meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom              b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
       vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe                 geding.
       ning;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
       Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
       aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
                                                                        De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
       justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
                                                                        met die in zaak T-50/97 (').
       133 491 Fl . ( d.w.z . het bedrag dat voortvloeit uit de
       toepassing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), ver
       meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom              (') Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad .
       vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
       ning;


title: Arrest van het Hof van 18 januari 2001 in zaak C-361/98: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad — Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 98/710/EG van de Commissie — Verdeling van het luchtverkeer tussen de luchthavens van Milaan — "Malpensa 2000")

text:
C 150/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            19.5.2001
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                            (Eerste kamer)
                                                                                van 18 januari 2001
                        van 11 januari 2001
                                                                           in zaak C-361/98: Italiaanse Republiek tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak C-370/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                    schappen tegen Ierland (1)
                                                                           (Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad — Verzoek
                                                                           tot nietigverklaring van beschikking 98/710/EG van de
(„Niet-nakoming — Richtlijn 96/9/EG — Niet-uitvoering                      Commissie — Verdeling van het luchtverkeer tussen de
                 binnen voorgeschreven termijn”)                                   luchthavens van Milaan — „Malpensa 2000”)
                           (2001/C 150/06)
                                                                                (2001/C 150/07)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-370/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: K. Banks en M. Desantes) tegen Ierland
(gemachtigde: M. A. Buckley), betreffende een verzoek om vast
te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechte-         In zaak C-361/98, Italiaanse Republiek (gemachtigden:
lijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen              U. Leanza, bijgestaan door I. M. Braguglia en P. G. Ferri) tegen
aan richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad                Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van                     F. Benyon en L. Pignataro), betreffende een beroep tot nietigver-
databanken (PB L 77, blz. 20), de krachtens die richtlijn op               klaring van beschikking 98/710/EG van de Commissie van
hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het                   16 september 1998 inzake een procedure aangaande de
Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,                   toepassing van verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad
kamerpresident, P. Jann en L. Sevón (rapporteur), rechters;               (Zaak VII/AMA/11/98 — Italiaanse verkeersverdelingsregels
advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 11 januari             voor het luchthavensysteem van Milaan) (PB L 337, blz. 42),
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
                                                                           president, C. Gulmann, A. La Pergola, M. Wathelet en V. Skou-
                                                                           ris, kamerpresidenten, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet,
1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te    P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen en F. Macken (rapporteur),
      stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/9/EG van       rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: H. von Hol-
      het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996                  stein, adjunct-griffier, op 18 januari 2001 een arrest gewezen
      betreffende de rechtsbescherming van databanken, is Ierland de       waarvan het dictum luidt als volgt:
      krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
      nagekomen.
                                                                           1)    Verwerpt het beroep.
2)    Ierland wordt verwezen in de kosten van de procedure.
                                                                           2)    Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.
(1) PB C 352 van 4.12.1999.                                                (1) PB C 378 van 5.12.1998.


title: Zaak C-27/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  27 april 2006  (verzoek van het Finanzgericht Hamburg om een prejudiciële beslissing) — Elfering Export GmbH tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Restituties bij uitvoer — Materiële voorwaarde — Verordening (EG) nr. 800/1999 — Rundvlees — Ontbreken van bewijs van oorsprong van producten — Toepasselijkheid van sancties)

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/18

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 27 april 2006 (verzoek van het Finanzgericht Hamburg om een prejudiciële beslissing) — Elfering Export GmbH tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-27/05) (1)

   (Restituties bij uitvoer - Materiële voorwaarde - Verordening (EG) nr. 800/1999 - Rundvlees - Ontbreken van bewijs van oorsprong van producten - Toepasselijkheid van sancties)
   (2006/C 143/32)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Hamburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Elfering Export GmbH

      Verweerder: Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Hamburg — Uitlegging van de artikelen 3, lid 1, sub g, en 12, lid 2, sub b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1) — Merken die tot misleiding van het publiek kunnen leiden ten aanzien van de aard, de hoedanigheid of de plaats van herkomst van de waren — Merk dat door de merkhouder is overgedragen samen met de onderneming die de waren produceert waarmee het merk wordt geassocieerd — Bruidsjurken van het merk „Elizabeth Emanuel”
   Uitlegging van artikelen 5, lid 4, en 51, lid 2, van verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB L 102, blz. 11) — Vermelding in uitvoeraangifte van communautaire oorsprong van producten — Geen bewijs van oorsprong van producten — Toepasselijkheid van sancties
   Dictum
   De verklaring van de communautaire oorsprong van het product waarvoor restitutie wordt gevraagd, die is opgenomen in het formulier van aangifte van de uitvoer, behoort tot de gegevens die op straffe van sanctie moeten worden verstrekt ingevolge artikel 51, lid 2, juncto artikel 5, lid 4, van verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


C 289/22                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     13.10.2001
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
        Verkiezing van de president van het Gerecht                  b)  voor dezelfde periode worden de kamers samenge-
                                                                         steld als volgt
                         (2001/C 289/56)
                                                                          Eerste kamer
De rechters in het Gerecht, in vergadering bijeen op 19 septem-
ber 2001, hebben overeenkomstig artikel 7 van het Reglement
voor de procesvoering rechter Bo Vesterdorf gekozen tot                   B. Vesterdorf, president, N. J. Forwood en H. Legal,
president van het Gerecht voor de periode van 19 september                rechters;
2001 tot en met 31 augustus 2004.
                                                                          Eerste kamer — uitgebreid
                                                                          B. Vesterdorf, president, K. Lenaerts, J. Azizi, N. J. For-
                                                                          wood en H. Legal, rechters;
                                                                          Tweede kamer
          Benoeming van de griffier van het Gerecht
                                                                          R. M. Moura Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en
                         (2001/C 289/57)                                  A. W. H. Meij, rechters;
In zijn conferentie van 19 september 2001 heeft het Gerecht,              Tweede kamer — uitgebreid
overeenkomstig artikel 20 juncto artikel 7, lid 3, van het
Reglement voor de procesvoering, de heer Hans Jung benoemd                R. M. Moura Ramos, kamerpresident, V. Tiili, J. Pirrung,
tot griffier van het Gerecht voor de periode van 27 september             P. Mengozzi en A. W. H. Mey, rechters;
2001 tot en met 26 september 2007.
                                                                          Derde kamer
                                                                          M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters;
                                                                          Derde kamer — uitgebreid
Aanwijzing van de kamerpresidenten en toevoeging van
                   de rechters aan de kamers                              M. Jaeger, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas, K. Le-
                                                                          naerts, P. Lindh en J. Azizi, rechters;
                         (2001/C 289/58)
                                                                          Vierde kamer
In zijn voltallige conferentie van 20 september 2001 heeft het            M. Vilaras, kamerpresident, V. Tiili en P. Mengozzi,
Gerecht, overeenkomstig artikel 2, lid 4, van het besluit van de          rechters;
Raad van 24 oktober 1988 en de artikelen 10 en 15 van zijn
Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, de volgende
besluiten genomen met betrekking tot de periode van 20 sep-               Vierde kamer — uitgebreid
tember 2001 tot en met 30 september 2002:
                                                                          M. Vilaras, kamerpresident, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi
                                                                          en A. W. H. Meij, rechters;
a)    als kamerpresidenten worden aangewezen de rech-
      ters                                                                Vijfde kamer
      —     R. M. Moura Ramos,                                            J. D. Cooke, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas en
                                                                          P. Lindh, rechters;
      —     J. D. Cooke,
                                                                          Vijfde kamer — uitgebreid
      —     M. Jaeger,
                                                                          J. D. Cooke, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas,
      —     M. Vilaras.                                                   P. Lindh, N. J. Forwood en H. Legal, rechters.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 december 2002 in zaak T-130/01: Sykes Enterprises, Incorp. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Woordcombinatie REAL PEOPLE, REAL SOLUTIONS — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94")

text:
22.2.2003               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 44/27
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               demann, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                          interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
                      van 12 december 2002                                (gemachtigden: S. Bonne en G. Schneider), betreffende een
                                                                          beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep
in zaak T-63/01: The Procter & Gamble Company tegen                       van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-                    (merken, tekeningen en modellen) van 20 februari 2001 (zaak
            ken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                       R 538/1999-2) inzake de inschrijving van een beeldmerk met
                                                                          het acroniem BioID, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
(„Gemeenschapsmerk — Vorm van een stuk zeep — Uitvoe-                     samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident,
ring van een arrest van het Gerecht — Rechten van de                      J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Plingers,
verdediging — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7,                     administrateur, op 5 december 2002 een arrest gewezen
         lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)                   waarvan het dictum luidt als volgt:
                            (2003/C 44/50)                                1)     Verwerpt het beroep.
                                                                          2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          (1 ) PB C 227 van 11.8.2001.
In zaak T-63/01, The Procter & Gamble Company, gevestigd
te Cincinnatti, Ohio (Verenigde Staten), vertegenwoordigd
door T. van Innis, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
den: O. Montalto en E. Joly), betreffende een beroep tegen de                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
beslissing van de Derde kamer van beroep van het Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                                      van 5 december 2002
modellen) van 14 december 2000 (zaak R 74/1998-3), die
verzoekster op 11 januari 2001 is betekend, heeft het Gerecht             in zaak T-130/01: Sykes Enterprises, Incorp. tegen Bureau
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpre-             voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
sident, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: D. Christensen,                    tekeningen en modellen) (BHIM) ( 1)
administrateur, op 12 december 2002 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       („Gemeenschapsmerk — Woordcombinatie REAL PEOPLE,
                                                                          REAL SOLUTIONS — Absolute weigeringsgrond — Onder-
1)     Verwerpt het beroep.                                               scheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verorde-
                                                                                ning (EG) nr. 40/94”)
2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                                (2003/C 44/52)
( 1) PB C 134 van 5.5.2001.
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                          In zaak T-130/01, Sykes Enterprises, Incorp., gevestigd te
                                                                          Tampa, Florida (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               E. Körner, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                          de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
                       van 5 december 2002                                (gemachtigde: J. Crespo Carrillo), betreffende een beroep tegen
                                                                          de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau
                                                                          voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
in zaak T-91/01: BioID AG tegen Bureau voor harmonisa-
                                                                          gen en modellen) van 7 maart 2001 (zaak R 504/2000-3)
tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                          inzake de inschrijving van de woordcombinatie REAL PEOPLE,
                       modellen) (BHIM) ( 1)
                                                                          REAL SOLUTIONS, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samen-
                                                                          gesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident, J. Pir-
(„Gemeenschapsmerk — Beeldmerk bestaande uit acroniem                     rung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen,
BioID — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1,                    administrateur, op 5 december 2002 een arrest gewezen
             sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”]                      waarvan het dictum luidt als volgt:
                            (2003/C 44/51)                                1)     Verwerpt het beroep.
                           (Procestaal: Duits)                            2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                          (1 ) PB C 245 van 1.9.2001.
In zaak T-91/01, BioID AG, gevestigd te Berlijn (Duitsland), in
gerechtelijke liquidatie, vertegenwoordigd door A. Nor-


title: Zaak T-85/12: Beroep ingesteld op 21 februari 2012 — Lilleborg/BHIM — Hardford (Pierre Robert)

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/31

         Beroep ingesteld op 21 februari 2012 — Lilleborg/BHIM — Hardford (Pierre Robert)
   (Zaak T-85/12)
   2012/C 118/52
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lilleborg AS (Oslo, Noorwegen) (vertegenwoordigers: E. Ullberg and M. Plogell, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Hardford AB (Limhamn, Zweden)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 december 2011 in zaak R 2462/2010-1 vernietigen, en bijgevolg het BHIM gelasten de door verzoekster overgelegde bewijsstukken inzake het bestaan, de geldigheid en de draagwijdte van het oudere merk te beoordelen;

               —

               of, subsidiair, de beslissing van de eerste kamer van beroep herzien en de inschrijving van het gemeenschapsmerk nr. 8541849 „Pierre Robert” weigeren; en

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van die welke in de procedure voor de oppositieafdeling en de eerste kamer van beroep van het BHIM zijn gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „Pierre Robert” voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 44 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8541849

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekende partij

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „PIERRE ROBERT”, dat in Zweden onder nr. 164251 is ingeschreven voor waren van klasse 3

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van regel 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95 van de Commissie en artikelen 76, 8 en 8, lid 2, sub c, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, aangezien de kamer van beroep (i) geen gebruik heeft gemaakt van haar recht om de feiten ambtshalve te onderzoeken en rekening te houden met feiten die het resultaat van de oppositie waarschijnlijk kunnen beïnvloeden; (ii) blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door „PIERRE ROBERT” niet als een algemeen bekend merk te beschouwen; (iii) haar verplichtingen niet is nagekomen door geen rekening te houden met de in bijlage 1 opgenomen en bij de instelling van de oppositie overgelegde bewijsstukken; en (iv) door het certificaat van het Zweedse octrooi- en merkenbureau, dat is overgelegd voordat de oppositieafdeling een beslissing heeft genomen, niet te aanvaarden.


title: Zaak T-692/13: Beschikking van het Gerecht van 2 maart 2016 — SACBO/INEA

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/54

         Beschikking van het Gerecht van 2 maart 2016 — SACBO/INEA
   (Zaak T-692/13) (1)

   (2016/C 156/73)
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 45 van 15.2.2014.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 262 van 23.10.2004

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/39

         (2004/C 273/74)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het
         Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 262 van 23.10.2004

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 251 van 9.10.2004

      PB C 239 van 25.9.2004

      PB C 228 van 11.9.2004

      PB C 217 van 28.8.2004

      PB C 201 van 7.8.2004

      PB C 190 van 24.7.2004

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak T-444/07: Beroep ingesteld op 5 december 2007 — Centre de Promotion de l'Emploi par la Micro-Entreprise/Commissie

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/29

         Beroep ingesteld op 5 december 2007 — Centre de Promotion de l'Emploi par la Micro-Entreprise/Commissie
   (Zaak T-444/07)
   (2008/C 37/45)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Centre de Promotion de l'Emploi par la Micro-Entreprise (CPEM) (Marseille, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Bonnefoi, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               beschikking C (2007) 4645 van de Commissie van 4 oktober 2007 tot intrekking van de steun die bij beschikking C(1999) 2645 van 17 augustus 1999 uit hoofde van het Europees Sociaal Fonds is verleend voor de financiering van een ESF-subsidie in Frankrijk (CPEM), nietig te verklaren;

               —

               vast te stellen dat verzoekster als organisatie die een opdracht van algemeen belang vervult, recht heeft op vergoeding van de schade geleden door de openbare aantasting van haar imago (geraamd op 100 000 EUR);

               —

               vast te stellen dat de personeelsleden van CPEM recht hebben op een individuele vergoeding van één „symbolische euro” wegens aantasting van hun werkzekerheid (toekomstige bedreiging van de werkgelegenheidsstructuur en dus van hun baan, aangezien de betaling van 1 miljoen EUR zal leiden tot de sluiting van CPEM en MSD);

               —

               verwerende partij te verwijzen in de advocatenkosten en de kosten van rechtsbijstand die verzoekster dient te dragen en waarvoor zij stavingsstukken kan overleggen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2007) 4645 van de Commissie van 4 oktober 2007, waarbij de algemene subsidie die door het Europees Sociaal Fonds is verleend voor een door verzoekster uitgevoerd proefproject (1), naar aanleiding van een rapport van OLAF wordt ingetrokken.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee reeksen middelen aan. De eerste reeks houdt verband met de wijze waarop OLAF het onderzoek dat tot de bestreden beschikking heeft geleid, heeft gevoerd en is gebaseerd op schending van de rechten van de verdediging. De andere middelen betreffen de inhoud van de bestreden beschikking.
   Om te beginnen stelt verzoekster dat de wijze waarop OLAF het onderzoek heeft gevoerd, in strijd is met verschillende beginselen van gemeenschapsrecht en met het beginsel van een sereen onderzoek, zoals het vermoeden van onschuld en het recht om de werkelijke en precieze inhoud te kennen van de beschuldigingen die zijn geformuleerd in de klachten die tot de procedure hebben geleid. Bovendien heeft OLAF de bij verordening nr. 2185/96 (2) vastgestelde procedures verward met de onderzoeksprocedures waarin verordening nr. 2988/95 (3) voorziet. Verder verwijt verzoekster OLAF dat het zijn conclusies heeft gebaseerd op verschillende edities van het „handboek voor initiatiefnemers”, dat in de loop van de tijd wijzigingen heeft ondergaan.
   Ten gronde verwijt verzoekster de Commissie dat zij haar beschikking heeft gebaseerd op de conclusies van het rapport van OLAF, waarin de Franse rechtsbegrippen „organisme à but non lucratif” [organisatie zonder winstoogmerk] en „mise à disposition” [terbeschikkingstelling] volkomen verkeerd zijn uitgelegd. Bovendien heeft OLAF tegenover verzoekster gesteld dat het „handboek voor initiatiefnemers” primeert op de inhoud van een communautaire verordening. Verder was de Commissie op de hoogte van de feiten die door OLAF en in de bestreden beschikking aan verzoekster worden verweten, en heeft zij hiervoor zelfs toestemming verleend. Ten slotte stelt verzoekster dat verordening nr. 1605/2002 (4), waarop OLAF een deel van zijn redenering heeft gebaseerd en waarop ook de bestreden beschikking berust, niet van toepassing is en haar niet kan worden tegengeworpen.

      (1)  Beschikking C(2007) 2645 van de Commissie van 17 augustus 1999, zoals gewijzigd bij beschikking C(2001) 2144 van 18 september 2001.

      (2)  Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (PB L 292, blz. 2).

      (3)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).

      (4)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het financieel reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).


title: Zaak C-505/99: Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
C 79/12                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    18.3.2000
Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie                 De Commissie is van mening, dat de Belgische autoriteiten niet
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-                 de nodige maatregelen hebben genomen, om de door richtlijn
                               gië                                   91/670/EEG beoogde resultaten te bereiken, en dat zij niet de
                                                                     middelen en formaliteiten hebben gekozen die het vrije verkeer
                                                                     van burgerluchtvaartpersoneel gemakkelijker in plaats van
                        (Zaak C-504/99)                              moeilijker maken.
                         (2000/C 79/21)                              (1) Richtlijn 91/670/EEG van de Raad van 16 december 1991 inzake
                                                                         de onderlinge erkenning van bewijzen van bevoegdheid voor
                                                                         burgerluchtvaartpersoneel — PB L 373 van 31.12.1991, blz. 21.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 22 december 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door F. Benyon, juridisch adviseur, en B.
Mongin, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
Cruz, lid van deze dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                     Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                                            België
dat het den Hove behage:
                                                                                (Zaak C-505/99)
1. te verklaren dat het Koninkrijk België, door te verlangen
     dat een piloot die onderdaan is een lidstaat en houder van                               (2000/C 79/22)
     een bewijs van bevoegdheid waarvan de gelijkwaardigheid
     met een Belgisch bewijs van bevoegdheid is erkend,              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     terugkeert naar het land van oorsprong van zijn bewijs van      op 22 december 1999 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld
     bevoegdheid om aldaar extra kwalificaties te verkrijgen die     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
     buiten de technische mogelijkheden van deze staat liggen,       woordigd door C. Van der Hauwaert, lid van haar juridische
     of met het oog op de hernieuwing van zijn bewijs van            dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
     bevoegdheid, de terzake toepasselijke gemeenschapsrechte-       burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre
     lijke bepalingen, met name richtlijn 91/670/EEG (1) en de       Wagner, Kirchberg.
     artikelen 10, 39, 43 en 49 EG-Verdrag onjuist heeft toege-
     past.
                                                                     De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                     dat het den Hove behage:
2. het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
                                                                     — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen
                                                                          de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                          bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen
Middelen en voornaamste argumenten                                        van richtlijn 97/61/EG van de Raad van 20 oktober
                                                                          1997 houdende wijziging van de bijlage van richtlijn
                                                                          91/492/EEG tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften
Het vereiste dat eenieder die om een verlenging van zijn bewijs           voor de productie en het in de handel brengen van levende
van bevoegdheid verzoekt of wenst te worden toegelaten tot                tweekleppige weekdieren (1), de krachtens het Verdrag op
examens voor een hogere functie of een nieuwe kwalificatie,               hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
houder moet zijn van een Belgisch bewijs van bevoegdheid, is
uiteraard ongunstig voor de onderdanen van de andere                 — Het Koninkrijk België in de kosten van de procedure
lidstaten, en vormt dus een bij artikel 43 van het Verdrag                te verwijzen.
verboden verkapte discriminatie. Waar het bovendien gaat om
een door het Verdrag erkende fundamentele vrijheid, is het
enkele feit dat het Belgische vereiste de uitoefening van het        Middelen en voornaamste argumenten
recht van vestiging belemmert of minder aantrekkelijk maakt,
voldoende om te kunnen stellen dat dit vereiste onverenigbaar
is met artikel 43 EG. Dat het vereiste in het geval van de           De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
klagers Belgische onderdanen betreft, doet hieraan niet af.          in zaak C-495/99 (2); de in artikel 2 van richtlijn 97/61/EG
                                                                     gestelde termijn is sedert 1 juli 1998 verstreken.
Hetzelfde geldt op het gebied van artikel 39 EG; de voorwaar-        (1) PB L 295 van 29.10.1997, blz. 35.
den die moeten worden nageleegd om de duur te verlengen of           (2) PB C 63 van 4.3.2000, blz. 16.
de aan een bewijs van bevoegdheid verbonden rechten uit te
breiden, zijn arbeidsvoorwaarden in de zin van de leden 2 en
3 van bedoeld artikel.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 juni 1999 in zaak C-166/98 (verzoek van het Tribunal de grande instance de Foix om een prejudiciële beslissing): Société critouridienne de distribution (Socridis) tegen Receveur principal des douanes ("Binnenlandse belasting - Artikel 95 EG-Verdrag - (thans, na wijziging, artikel 90 EG) - Richtlijnen 92/83/EEG en 92/84/EEG - Verschillende belasting op wijn en op bier")

text:
28.8.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 246/3
                    ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                           van 22 juni 1999
                                                                           in zaak C-342/97 (verzoek van het Landgericht München
                         van 17 juni 1999                                  I om een prejudiciële beslissing): Lloyd Schuhfabrik Meyer
                                                                                & Co. GmbH tegen Klijsen Handel BV (1)
in zaak C-166/98 (verzoek van het Tribunal de grande
instance de Foix om een prejudiciële beslissing): Société                  („Richtlijn 89/104/EEG — Merkenrecht — Verwarrings-
critouridienne de distribution (Socridis) tegen Receveur                                    gevaar — Auditieve gelijkenis”)
                    principal des douanes (1)
                                                                                (1999/C 246/05)
(„Binnenlandse belasting — Artikel 95 EG-Verdrag —
(thans, na wijziging, artikel 90 EG) — Richtlijnen
92/83/EEG en 92/84/EEG — Verschillende belasting op wijn                                             (Procestaal: Duits)
                             en op bier”)
                          (1999/C 246/04)                                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-342/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                          (Procestaal: Frans)                              krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Landgericht
                                                                           München I (Duistland), in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                           Lloyd Schuhfabrik Meyer & Co. GmbH en Klijsen Handel BV,
                                                                           om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 5,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad
                          dentie van het Hof)                              van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
                                                                           merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het
                                                                           Hof, samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, president van de
In zaak C-166/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      Vierde en de Zesde kamer, waarnemend voor de president,
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Tribunal de              J.-P. Puissochet en P. Jann, kamerpresidenten, G. F. Mancini,
grande instance de Foix (Frankrijk), in het aldaar aanhangig               J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann (rapporteur),
geding tussen Société critouridienne de distribution (Socridis)            D. A. O. Edward, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-
en Receveur principal des douanes, om een prejudiciële                     generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 22 juni 1999 een
beslissing over de geldigheid van de richtlijnen 92/83/EEG van             arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van
de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende
dranken (PB L 316, blz. 21) en 92/84/EEG van de Raad van                   Niet valt uit te sluiten, dat de enkele auditieve gelijkenis tussen de
19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van de                merken verwarring in de zin van artikel 5, lid 1, sub b, van de
accijnstarieven op alcohol en alcoholhoudende dranken (PB L                Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988
316, blz. 29), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als              betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten kan doen
volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, P. Jann, C. Gulmann,              ontstaan. Hoe groter de gelijksoortigheid van de betrokken waren of
D. A. O. Edward en M. Wathelet (rapporteur), rechters; ad-                 diensten en hoe groter de onderscheidingskracht van het oudere merk
vocaat-generaal: J. Mischo; grifffier: H. von Holstein, adjunct-           is, hoe groter het verwarringsgevaar is. Om de onderscheidingskracht
griffier, op 17 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het                   van een merk te bepalen en dus te beoordelen, of het een grote
dictum luidt als volgt:                                                    onderscheidingskracht heeft, moet globaal worden beoordeeld, in
                                                                           hoeverre het merk geschikt is om de waren of diensten waarvoor het
                                                                           is ingeschreven, als afkomstig van een bepaalde onderneming te
Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van feiten of         identificeren en dus om deze waren of diensten van die van andere
omstandigheden die de geldigheid van de richtlijnen 92/83/EEG van          ondernemingen te onderscheiden. Bij deze beoordeling dient rekening
de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de             te worden gehouden met alle relevante factoren en met name met de
structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken, en         eigenschappen die het merk van huis uit bezit, waaronder het feit, of
92/84/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de                   het al dan niet een beschrijving bevat van de waren of diensten
onderlinge aanpassing van de accijnstarieven op alcohol en alcohol-        waarvoor het is ingeschreven. Wanneer een merk een grote onderschei-
houdende dranken, kunnen aantasten.                                        dingskracht heeft, is niet — bijvoorbeeld aan de hand van bepaalde
                                                                           percentages voor de bekendheidsgraad van het merk in de belangheb-
                                                                           bende kringen — in algemene zin te zeggen.
(1) PB C 209 van 4.7.1998.
                                                                           (1) PB C 357 van 22.11.1997.


title: Zaak T-430/08: Beroep ingesteld op 30 september 2008 — Grain Millers/BHIM Grain Millers (GRAIN MILLERS)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/46

         Beroep ingesteld op 30 september 2008 — Grain Millers/BHIM Grain Millers (GRAIN MILLERS)
   (Zaak T-430/08)
   (2008/C 313/83)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Grain Millers, Inc. (Eden Prairie, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: L.-E. Ström, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Grain Millers GmbH & Co. KG (Bremen, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 juli 2008 in zaak R 478/2007-2 te vernietigen; en

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „GRAIN MILLERS” voor waren van de klassen 29, 30 en 31 — aanvraag nr. 365 0256

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Duitse „Handelsname”„GRAIN MILLERS” en de afbeelding daarvan

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 40/94 van de Raad, omdat de kamer van beroep een te grote waarde heeft gehecht aan de gegevens die door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep als bewijs van de eerdere rechten op het oudere merk zijn overgelegd.


title: Zaak T-169/03: Beroep, op 12 mei 2003 ingesteld door Sergio Rossi S.p.A tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 171/38                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          19.7.2003
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—      de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de                  —     het besluit van de Commissie van 6 mei 2002 waarbij
       schade die zij heeft geleden ten gevolge van de gedeeltelij-             verzoeker definitief is ingedeeld in rang A7, salaristrap 3,
       ke niet-uitvoering van het arrest van het Gerecht van                    nietig te verklaren;
       28 februari 2002;
                                                                          —     verweerster te verwijzen in de kosten.
—      de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Verzoeker is op 1 augustus 2001 in dienst getreden als
                                                                          ambtenaar op proef en voorlopig ingedeeld in rang A7,
Dit beroep strekt tot vaststelling van de niet-contractuele               salaristrap 1. Hij heeft een verzoek ingediend om in een hogere
aansprakelijkheid van de Commissie wegens het niet volledig               rang te worden ingedeeld. Dit verzoek is afgewezen.
uitvoeren van het arrest van het Gerecht van 28 februari
2002 (1), gewezen na terugverwijzing door het Hof, waarbij de
geldboete die aan verzoekster is opgelegd bij beschikking 94/             Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker dat de Commissie
601/EG (Karton) inzake een procedure op grond van artikel 85              artikel 31, lid 2, van het Statuut heeft geschonden door geen
van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 — Karton) (2), is verminderd.             rekening te houden met de specifieke behoeften van de dienst.
                                                                          Hij voert ook een kennelijke beoordelingsfout aan.
Volgens verzoekster moet de Commissie nog de intresten
terugbetalen die vervallen zijn over het verschil tussen het
betaalde bedrag en de geldboete die uiteindelijk door het
Gerecht van eerste aanleg is vastgesteld, alsmede de proces-
kosten die in onderling overleg tussen partijen zijn vastgesteld
op 50 000 euro. Verweerster moet de hieruit voortvloeiende
schade vergoeden.                                                         Beroep, op 12 mei 2003 ingesteld door Sergio Rossi S.p.A
                                                                          tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                                                                                (merken, tekeningen en modellen)
( 1) T-308/94, Cascades/Commissie (Jurispr. blz. II-813).
( 2) PB L 243 van 19.9.91, blz. 1.
                                                                                (Zaak T-169/03)
                                                                                (2003/C 171/65)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Beroep, op 30 april 2003 ingesteld door Pascal Millot
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 12 mei 2003 beroep tegen Bureau voor
                                                                          harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Sergio
                         (Zaak T-162/03)                                  Rossi S.p.A., vertegenwoordigd en bijgestaan door A. Ruo,
                                                                          advocaat. Andere partij bij de procedure voor de kamer van
                                                                          beroep: Sissi Rossi S.r.l.
                         (2003/C 171/64)
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                          (Procestaal: Frans)
                                                                          —     vast te stellen er tussen de betrokken merken een
                                                                                gevaar voor verwarring bestaat met betrekking tot alle
                                                                                aangevoerde waren, en de omstreden beslissing waartegen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                       het beroep is gericht, te vernietigen; subsidiair, vast te
schappen is op 30 april 2003 beroep tegen Commissie van                         stellen dat de betrokken merken onderling onverenigbaar
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Pascal Millot,                        zijn met betrekking tot „dameshandtassen” en „dames-
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Orlandi,                           schoeisel” en dat er affiniteit bestaat tussen die waren;
A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.                                            —     verweerder te verwijzen in de kosten van het geding.
 ---pagebreak--- 19.7.2003            NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 171/39
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Aanvrager van het ge-         SISSI ROSSI S.r.l.                        —     nietig te verklaren verweersters weigering om toegang te
meenschapsmerk:                                                               verlenen tot bepaalde documenten die verzoekster in
                                                                              haar confirmatieve verzoek van 17 januari 2003 heeft
                                                                              opgevraagd.
Betrokken        gemeen-      Woordmerk „Sissi Rossi” — aan-
schapsmerk:                   vraag nr. 837.906 voor waren van
                              de klassen 14, 18, 25 en 26
                                                                        —     verweerster overeenkomstig artikel 87 van het Reglement
                                                                              voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg
Houder van het oppo-          Verzoekster                                     in alle kosten van verzoekster te verwijzen.
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:
Oppositiemerk of -te-         Italiaans merk nr. 553.016 en
ken:                          internationaal merk nr. 577.643
                              „MISS ROSSI” voor waren van               Middelen en voornaamste argumenten
                              klasse 25 (damesschoeisel)
Beslissing van de oppo-       Toewijzing van de oppositie en
sitieafdeling:                afwijzing van de aanvraag tot in-         Verzoekster in deze zaak betwist verweersters weigering om
                              schrijving                                haar toegang te verlenen tot bepaalde documenten betreffende
                                                                        de tariefindeling van ge-expandeerde tabak in verband met de
                                                                        heffing van douane- en accijnsrechten. Dienaangaande wijst zij
Beslissing van de kamer       Toewijzing van het beroep en              op haar vitale belang om te weten waarom een bepaald
van beroep:                   afwijzing van de oppositie
                                                                        product — ge-expandeerde tabak — wordt behandeld als
                                                                        rooktabak in de zin van artikel 5, punt 1, van richtlijn 95/59/
Middelen:                     Gevaar voor verwarring doordat            EG van de Raad van 27 november 1995 betreffende de
                              van het aangevraagde merk en het          belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van
                              oppositiemerk op elkaar lijken en         tabaksfabrikaten (1), en dus als een accijnsplichtig product.
                              met elkaar worden geassocieerd            Verzoekster beschouwt het product als tussenproduct, dat
                              (artikel 8, lid 1, sub b, van veror-      zonder verdere industriële verwerking niet geschikt is om te
                              dening nr. 40/94)                         worden gerookt, en dus niet accijnsplichtig is. Zij benadrukt
                                                                        dat er geen gepubliceerd besluit bestaat waarin de zaak is
                                                                        geregeld en de redenen voor de gekozen tariefindeling worden
                                                                        vermeld.
                                                                        Wat betreft twee series van de opgevraagde documenten (een
                                                                        volledige serie documenten van de Internationale Douaneraad
                                                                        betreffende de tariefindeling van ge-expandeerde tabak en alle
Beroep, op 14 mei 2003 ingesteld door British American                  presentielijsten van alle vergaderingen van het Accijnscomité,
Tobacco (Investments) Limited tegen Commissie van de                    of elk ander relevant comité, waarop de definitie van „rookta-
                 Europese Gemeenschappen                                bak” werd besproken), stelt verzoekster dat de Commissie
                                                                        inbreuk heeft gemaakt op artikel 8, leden 1 en 2, van
                                                                        verordening (EG) 1049/2001 ( 2) door niet binnen de voorge-
                       (Zaak T-170/03)                                  schreven termijn te antwoorden.
                       (2003/C 171/66)
                                                                        Met betrekking tot de volledige verslagen van alle vergaderin-
                                                                        gen van het Accijnscomité of elk ander relevant comité,
                       (Procestaal: Engels)                             waarop de definitie van „rooktabak” werd besproken, met
                                                                        inbegrip van het volledig verslag van de discussie over andere
                                                                        agendapunten, stelt verzoekster dat door de betwiste weigering:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               —     het evenredigheidsbeginsel is geschonden. In het bijzon-
schappen is op 14 mei 2003 beroep ingesteld tegen Commissie                   der heeft de Commissie geen poging gedaan om overeen-
van de Europese Gemeenschappen door British American                          komstig artikel 6 van verordening (EG) nr. 1049/2001
Tobacco (Investments) Limited, Londen, Verenigd Koninkrijk,                   informeel met verzoekster te overleggen om een billijke
vertegenwoordigd door S. Crosby, advocaat.                                    oplossing te vinden.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 4 december 2003 in zaak C-63/01 (verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division om een prejudiciële beslissing): Samuel Sidney Evans tegen The Secretary of State for Environment, Transport and the Regions, The Motor Insurers' Bureau ("Harmonisatie van wetgevingen — Richtlĳn 84/5/EEG — Verplichte motorrĳtuigenverzekering — Schade veroorzaakt door niet-geïdentificeerde of onvoldoende verzekerde voertuigen — Bescherming van slachtoffers — Onjuiste omzetting van richtlĳn — Aansprakelĳkheid van lidstaat")

text:
7.2.2004                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 35/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                     ARREST VAN HET HOF                                         1)   Artikel 1, lid 4, van de Tweede richtlijn 84/5/EEG van de
                                                                                Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing
                           (Vijfde kamer)                                            van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering
                                                                                tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming
                                                                                aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, moet
                       van 4 december 2003                                           als volgt worden uitgelegd:
in zaak C-63/01 (verzoek van de High Court of Justice                                —     Een orgaan kan worden geacht door een lidstaat te zijn
(England & Wales), Queen’s Bench Division om een                                           erkend in de zin van deze bepaling, wanneer de op hem
prejudiciële beslissing): Samuel Sidney Evans tegen The                                    rustende verplichting om slachtoffers van ongevallen
Secretary of State for Environment, Transport and the                                      veroorzaakt door niet-geïdentificeerde of onvoldoende ver-
           Regions, The Motor Insurers’ Bureau (1)                                         zekerde voertuigen een schadevergoeding toe te kennen,
                                                                                haar bron vindt in een overeenkomst tussen dit orgaan
(„Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 84/5/EEG —                                      en een overheidsinstantie van een lidstaat, mits de
Verplichte motorrijtuigenverzekering — Schade veroorzaakt                                  overeenkomst aldus wordt uitgelegd en toegepast dat zij
door niet-geïdentificeerde of onvoldoende verzekerde voertui-                              voornoemd orgaan verplicht, slachtoffers de schadevergoe-
gen — Bescherming van slachtoffers — Onjuiste omzetting                                    ding toe te kennen die richtlijn 84/5 hun garandeert en
       van richtlijn — Aansprakelijkheid van lidstaat”)                                    deze zich rechtstreeks tot dat orgaan kunnen wenden.
                           (2004/C 35/01)                                            —     Procedurevoorschriften zoals die ingevoerd in het Verenigd
                                                                                Koninkrijk volstaan om de bescherming te garanderen die
                                                                                op basis van richtlijn 84/5 toekomt aan gelaedeerden
                          (Procestaal: Engels)                                             wier schade is veroorzaakt door niet-geïdentificeerde of
                                                                                onvoldoende verzekerde voertuigen.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                        —     Bij de vergoeding van schade die is veroorzaakt door een
                                                                                niet-geïdentificeerd of onvoldoende verzekerd voertuig en
                                                                                die door het daartoe erkende orgaan wordt uitgekeerd,
                                                                                moet rekening worden gehouden met het tijdsverloop tot
In zaak C-63/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                                het moment van daadwerkelijke betaling van de toegeken-
tens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England &
                                                                                de bedragen, teneinde slachtoffers een toereikende schade-
Wales), Queen’s Bench Division (Verenigd Koninkrijk), in het
                                                                                vergoeding te waarborgen. Het is de taak van de lidstaten
aldaar aanhangig geding tussen Samuel Sidney Evans en The
                                                                                om de daarvoor geldende regels vast te stellen.
Secretary of State for Environment, Transport and the Regions,
The Motor Insurers’ Bureau, om een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van artikel 1, lid 4, van de Tweede richtlijn                     —     De vergoeding van schade die is veroorzaakt door een
84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de                                        niet-geïdentificeerd of onvoldoende verzekerd voertuig en
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betref-                             die door het daartoe erkende orgaan wordt uitgekeerd,
fende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid                                 moet alleen dan tevens de kosten omvatten die slachtoffers
waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen                                   in verband met de behandeling van hun verzoek om
aanleiding kan geven (PB L 8, blz. 17), heeft het Hof                                      schadevergoeding hebben gemaakt, wanneer zulks noodza-
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur),                              kelijk is om de rechten die deze slachtoffers aan richtlijn
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer,                                          84/5 ontlenen, met inachtneming vande beginselen van
D. A. O. Edward en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal:                               gelijkwaardigheid en effectiviteit te beschermen. Het staat
S. Alber; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 4 decem-                           aan de verwijzende rechter om te beoordelen, of zulks het
ber 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                   geval is ten aanzien van de in de betrokken lidstaat
volgt:                                                                                ingevoerde procedureregeling.
 ---pagebreak--- C 35/2                   NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         7.2.2004
2)    Indien het onderzoek van de ingevoerde schadevergoedingsrege-      Moet artikel 6, lid 2, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad
      ling een gebrekkige omzetting van richtlijn 84/5 aan het licht     — ingesteld bij de overeenkomst waarbij een associatie tot
      brengt en de verzoeker als gevolg daarvan schade heeft geleden,    stand is gebracht tussen de Europese Economische Gemeen-
      is het de taak van de verwijzende rechter om te bepalen of de      schap en Turkije — van 19 september 1980 betreffende de
      vastgestelde schending van de omzettingsverplichting voldoende     ontwikkeling van de associatie (hierna: „besluit nr. 1/80”) aldus
      gekwalificeerd is.                                                 worden uitgelegd dat een Turks onderdaan de in artikel 6,
                                                                         lid 1, van besluit nr. 1/80 toegekende rechten verliest wanneer
                                                                         hij zich in verband met de tenuitvoerlegging van een
(1) PB C 118 van 21.4.2001.                                              vrijheidsstraf gedurende drie jaar in hechtenis bevindt?
Verzoek om verlof tot het leggen van derdenbeslag
onder de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
ingediend op 21 november 2003 door Icon Institute
                                GmbH
                          (Zaak C-1/03 SA)
                                                                         Verzoek van de käräjäoikeus van 7.11.2003 om een
                            (2004/C 35/02)                               prejudiciële beslissing in het geding tussen A.G.M.-COS.-
                                                                               MET s.r.l., en Suomen Valtio en Tarmo Lehtinen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 november 2003 een verzoek om verlof tot het leggen
van derdenbeslag onder de Commissie van de Europese                                               (Zaak C-470/03)
Gemeenschappen ingediend door Icon Institute GmbH, verte-
genwoordigd door R. Nathan, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg. Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (2004/C 35/04)
de immuniteit van de Commissie op te heffen, zodat het
derdenbeslag bij laatstgenoemde op fondsen die zij houdt voor
de beslagene, namelijk CESD — Communautaire a.s.b.l., tot
een goed einde kan worden gebracht, aangezien er feitelijk en
juridisch geen reden is waarom de Commissie als derde-
beslagene fondsen die zij onder zich heeft, niet ter bede zou            De käräjäoikeus heeft bij beschikking van 7.11.2003, ingeko-
kunnen vrijgeven aan de beslaglegger.                                    men ter griffie van het Hof van Justitie op 11.11.2003, in het
                                                                         geding tussen A.G.M.-COS.MET s.r.l en Suomen Valtio en
                                                                         Tarmo Lehtinen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                         navolgende vragen:
                                                                         1)    Is er sprake van een maatregel van gelijke werking als een
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 4 september                         kwantitatieve beperking in de zin van artikel 28 EG of
2003 om een prejudiciële beslissing in de zaak Ergül                           van een maatregel waarvan men zich dient te onthouden
                                Dogan                                          krachtens artikel 10, tweede alinea, EG, wanneer een
                                                                               deskundige zonder beslissingsbevoegdheid behorende tot
                                                                               een overheidsinstelling bevoegd voor de veiligheid op het
                           (Zaak C-383/03)                                     werk, na de aanhangigmaking van een markttoezichtzaak,
                                                                               maar vóór de afronding daarvan, uitspraken doet tijdens
                            (2004/C 35/03)                                     de belangrijkste nieuwsuitzending van een nationaal Tv-
                                                                               kanaal, zodat zijn rechtstreeks gedane of door anderen
                                                                               herhaalde uitspraken over het gevaar voor de gezondheid
                                                                               of zelfs het leven van personen van toestellen die door
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 4 sep-                    een bepaalde producent worden vervaardigd en in de
tember 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 handel gebracht en waaromtrent een markttoezichtpro-
12 september 2003, in de zaak Ergül Dogan, het Hof van                         cedure is ingeleid, die die toestellen in een negatief
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                        daglicht kunnen stellen en de verkoop ervan kunnen
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                              schaden?


title: Zaak C-467/04: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Audiencia Provincial de Malaga, eerste kamer, bij beschikking van 8 juli 2004, in het door G. Francesco Gasparini e.a. ingestelde beroep tegen het besluit tot inleiding van een verkorte procedure van 21 november 2003

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Audiencia Provincial de Malaga, eerste kamer, bij beschikking van 8 juli 2004, in het door G. Francesco Gasparini e.a. ingestelde beroep tegen het besluit tot inleiding van een verkorte procedure van 21 november 2003
   (Zaak C-467/04)
   (2005/C 6/57)
   Procestaal: Spaans
   De Audiencia Provincial de Malaga, eerste kamer, heeft bij beschikking van 8 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 4 november 2004, in het door G. Francesco Gasparini e.a. ingestelde beroep tegen het besluit tot inleiding van een verkorte procedure van 21 november 2003, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
   Met betrekking tot het ne bis in idem beginsel verzoekt de verwijzende rechter uitlegging van artikel 54 van het Akkoord van Schengen ten aanzien van de volgende punten:

               1.

               Bindt de vaststelling door de rechter van een lidstaat van de Gemeenschap dat een strafbaar feit is verjaard de gerechten van de overige lidstaten van de Gemeenschap?

               2.

               Moet het ontslag van rechtsvervolging van een verdachte wegens verjaring ook leiden tot ontslag van rechtsvervolging van verdachten in een andere lidstaat van de Gemeenschap, wanneer de feiten identiek zijn? Of kan – wat op hetzelfde neerkomt – de verjaring ook ten goede komen aan de verdachten in een andere lidstaat van de Gemeenschap in geval van identieke feiten?

               3.

               Kunnen de gerechten van een lidstaat, indien de strafrechter van een andere lidstaat in verband met het strafbare feit smokkel vaststelt dat niet blijkt dat een goed van buiten de Gemeenschap afkomstig is en de verdachte vrijspreekt, nader onderzoek instellen om aan te tonen dat de zonder betaling van douanerechten ingevoerde goederen afkomstig zijn uit een niet tot de Gemeenschap behorende staat?

         Met betrekking tot het begrip goederen in het vrije verkeer verzoekt de verwijzende rechter om uitlegging van artikel 24 EG met betrekking tot het volgende:
   Wanneer door een strafrechter van een lidstaat is vastgesteld dat niet vaststaat dat de goederen onrechtmatig op het grondgebied van de Gemeenschap zijn ingevoerd of dat het strafbare feit smokkel verjaard is,:

               a)

               kunnen dan deze goederen worden geacht zich binnen de rest van het grondgebied van de Gemeenschap in het vrije verkeer te bevinden?

               b)

               kan dan de verhandeling in een andere lidstaat van de Gemeenschap in aansluiting op de invoer in de lidstaat waar ontslag van rechtsvervolging of vrijspraak is uitgesproken, als een zelfstandige en derhalve strafbare handeling worden beschouwd of vormt zij juist een handeling die onlosmakelijk met de invoer samenhangt?