title: Arrest van het Hof van 8 maart 2001 in zaak C-215/99 (verzoek van het Landesgericht Feldkirch om een prejudiciële beslissing): Friedrich Jauch tegen Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter [Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Oostenrĳkse regeling zorgvoorziening — Kwalificatie van prestaties en rechtmatigheid van verblĳfsvoorwaarde uit oogpunt van verordening (EEG) nr. 1408/71]

text:
16.6.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 173/15
                     ARREST VAN HET HOF                                          bedrijf onttrekt, dient er evenwel van te worden uitgegaan, dat
                                                                                voor dit goed geen recht op aftrek van de belasting over de
                            (Vijfde kamer)                                       toegevoegde waarde is ontstaan in de zin van artikel 5, lid 6,
                                                                                van genoemde richtlijn, en dat de onttrekking van het goed
                          van 8 maart 2001                                       derhalve niet op grond van die bepaling mag worden belast.
                                                                                Als de belastingplichtige het goed op een later tijdstip verkoopt,
in zaak C-415/98 (verzoek van het Bundesfinanzhof om                             verricht hij deze handeling als particulier en is zij derhalve
een prejudiciële beslissing): Laszlo Bakcsi tegen Finanzamt                      uitgesloten van het stelsel van belasting over de toegevoegde
                         Fürstenfeldbrucl (1)                                    waarde.
(BTW — Artikelen 2, punt 1, 5, lid 6, en 11, A, lid 1, sub a,              (1) PB C 20 van 23.1.1999.
van Zesde BTW-richtlijn — Goed dat voor bedrijfs- en
privédoeleinden wordt gebruikt — Tot privé- of tot bedrijfs-
vermogen van belastingplichtige behorend goed — Verkoop
van bedrijfsgoed — Tweedehands goed betrokken van par-
                                ticulier)
                           (2001/C 173/24)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                van 8 maart 2001
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                           in zaak C-215/99 (verzoek van het Landesgericht Feld-
In zaak C-415/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      kirch om een prejudiciële beslissing): Friedrich Jauch
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                    tegen Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter (1)
het Bundesfinanzhof (Duitsland), in het aldaar aanhangige
geding tussen Laszlo Bakcsi en Finanzamt Fürstenfeldbruck,                 [Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Oosten-
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de                   rijkse regeling zorgvoorziening — Kwalificatie van prestaties
Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977                   en rechtmatigheid van verblijfsvoorwaarde uit oogpunt van
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten                                verordening (EEG) nr. 1408/71]
inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
L 145, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als                                        (2001/C 173/25)
volgt: D. A. O. Edward, waarnemend voor de kamerpresident,
P. Jann en L. Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:
A. Saggio; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 8 maart 2001                                      (Procestaal: Duits)
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Een belastingplichtige die een investeringsgoed betrekt dat zowel    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      voor bedrijfs- als voor privédoeleinden zal worden gebruikt, kan                                dentie van het Hof)
      dat goed geheel in zijn privévermogen behouden en het aldus
      volledig van het stelsel van de belasting over de toegevoegde
      waarde uitsluiten.                                                   In zaak C-215/99, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG)
2)    Wanneer een belastingplichtige ervoor heeft gekozen, een             van het Landesgericht Feldkirch (Oostenrijk), in het aldaar
      investeringsgoed dat hij zowel voor bedrijfs- als voor privédoel-    aanhangige geding tussen Friedrich Jauch en Pensionsversiche-
      einden gebruikt, volledig in zijn bedrijfsvermogen op te nemen,      rungsanstalt der Arbeiter, om een prejudiciële beslissing over
      is de verkoop van dat goed volledig aan BTW onderworpen              de uitlegging van de artikelen 10 bis, lid 1, en 19, lid 1, van
      overeenkomstig artikel 2, punt 1, juncto artikel 11, A, lid 1,       verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
      sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van           betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen
      17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen           op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,
      der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk              die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de versie zoals
      stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme           gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van
      grondslag. Wanneer de belastingplichtige slechts het gedeelte        de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1), heeft
      van het goed dat hij voor bedrijfsdoeleinden gebruikt, in zijn       het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
      bedrijfsvermogen heeft opgenomen, is alleen de verkoop van dat       president, C. Gulmann, A. La Pergola, M. Wathelet en V. Skou-
      gedeelte aan belasting over de toegevoegde waarde onderworpen.       ris, kamerpresidenten, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet
      Het is dienaangaande niet van belang, dat het goed tweedehands       (rapporteur), P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen, F. Macken,
      van een niet-belastingplichtige is gekocht en dat de belasting-      N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en
      plichtige derhalve geen recht had op aftrek van het restant aan      C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;
      belasting over de toegevoegde waarde dat op het goed drukt.          griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 8 maart 2001 een
      Wanneer de belastingplichtige een dergelijk goed aan zijn            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 173/16                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         16.6.2001
Artikel 19, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad           1)    Door niet de nodige maatregelen te nemen om te bewerkstelligen
van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheids-             dat de kwaliteit van het oppervlaktewater dat bestemd is voor
regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsle-              de productie van drinkwater, in overeenstemming is met de
den, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de versie zoals              waarden die zijn vastgesteld ingevolge artikel 3 van richtlijn
gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de                   75/440/EEG van de Raad van 16 juni 1975 betreffende de
Raad van 2 december 1996, en de overeenkomstige bepalingen van                   vereiste kwaliteit van het oppervlaktewater dat is bestemd voor
de andere afdelingen van hoofdstuk 1 van titel III van deze                      productie van drinkwater in de lidstaten, is de Franse Republiek
verordening verzetten zich ertegen, dat voor het recht op betaling van           de krachtens deze richtlijn, inzonderheid artikel 4 ervan, op
het „Pflegegeld” (verzorgingsuitkering) waarin het Bundespflegegeld-             haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
gesetz (Oostenrijkse federale wet betreffende de verzorgingsuitkering)
voorziet, als voorwaarde wordt gesteld dat de zorgbehoevende persoon
zijn gewone verblijfplaats in Oostenrijk heeft.                            2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 226 van 7.8.1999.
                                                                           (1) PB C 281 van 2.10.1999.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)
                         van 8 maart 2001                                                       ARREST VAN HET HOF
in zaak C-266/99: Commissie van de Europese Gemeen-
               schappen tegen Franse Republiek (1)                                                     (Zesde kamer)
(Niet-nakoming — Kwaliteit van oppervlaktewater bestemd
voor productie van drinkwater — Richtlijn 75/440/EEG —                                               van 8 maart 2001
  Voorwaarden voor productie van drinkwater in Bretagne)
                          (2001/C 173/26)                                  in zaak C-278/99 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
                                                                           landen om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen
                                                                                Georgius van der Burg (1)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           („Normen en technische voorschriften — Zendinrichtingen
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-          die niet van toegelaten type zijn — Reclame”)
                          dentie van het Hof)
In zaak C-266/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                              (2001/C 173/27)
pen (gemachtigde: M. Nolin) tegen Franse Republiek (gemach-
tigden: K. Rispal-Bellanger en D. Colas), betreffende een
verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Franse
Republiek, door niet de nodige maatregelen te nemen om te                                          (Procestaal: Nederlands)
bewerkstelligen dat de kwaliteit van het oppervlaktewater dat
bestemd is voor de productie van drinkwater, in overeenstem-
ming is met de waarden die zijn vastgesteld ingevolge artikel 3            In zaak C-278/99, betreffende een verzoek aan het Hof
van richtlijn 75/440/EEG van de Raad van 16 juni 1975                      krachtens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden,
betreffende de vereiste kwaliteit van het oppervlaktewater dat             in de aldaar dienende strafzaak tegen Georgius van der Burg,
is bestemd voor productie van drinkwater in de lidstaten (PB               om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 1
L 194, blz. 26), de krachtens deze richtlijn, inzonderheid                 van richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983
artikel 4 ervan, op haar rustende verplichtingen niet is                   betreffende een informatieprocedure op het gebied van nor-
nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als                   men en technische voorschriften (PB L 109, blz. 8), heeft het
volgt: C. Gulmann, kamerpresident, V. Skouris, J.-P. Puissochet,           Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann
R. Schintgen en F. Macken (rapporteur), rechters; advocaat-                (rapporteur), kamerpresident, V. Skouris, J.-P. Puissochet,
generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett, administrateur, op          R. Schintgen en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal:
8 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als               D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 8 maart 2001
volgt:                                                                     een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-494/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Essen (Duitsland) op 15 oktober 2010 — Dr. Biner Bähr, als Insolvenzverwalter über das Vermögen der Hertie GmbH/HIDD Hamburg-Bramfeld B.V. 1

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Essen (Duitsland) op 15 oktober 2010 — Dr. Biner Bähr, als Insolvenzverwalter über das Vermögen der Hertie GmbH/HIDD Hamburg-Bramfeld B.V. 1
   (Zaak C-494/10)
   ()
   2011/C 30/20
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Essen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dr. Biner Bähr, als Insolvenzverwalter über das Vermögen der Hertie GmbH

      Verwerende partij: HIDD Hamburg-Bramfeld B.V. 1

      Prejudiciële vragen

               1)

               Houdt het Hof in beginsel vast aan de beslissing in zijn arrest Seagon/Deko (C-339/07), dat de rechterlijke instanties van de lidstaat op wiens grondgebied de insolventieprocedure is geopend, op grond van artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (1) bevoegd zijn om uitspraak te doen over een faillissementspauliana die is gericht tegen een verweerder die zijn statutaire zetel in een andere lidstaat heeft, ook indien naast een faillissementspauliana primair een beroep wordt gedaan op verbintenissen ter zake van kapitaalbeschermingsvoorschriften met een nationale vennootschapsrechtelijke grondslag, die uit economisch oogpunt gericht zijn op hetzelfde of een kwantitatief „beter” resultaat vergeleken bij dat van de faillissementspauliana en die losstaan van de opening van een insolventieprocedure?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord: Valt een faillissementspauliana waarvan het onderwerp tegelijkertijd en in de eerste plaats een van de insolventieprocedure onafhankelijke verbintenis is die door de curator wordt gebaseerd op een vennootschapsrechtelijke grondslag en die uit economisch oogpunt gericht is op hetzelfde of een kwantitatief „beter” resultaat, onder de uitsluiting van artikel 1, lid 2, sub b, van de executieverordening (2), of wordt de internationale rechterlijke bevoegdheid ter zake in afwijking van het arrest van het Hof Seagon/Deko (C-339/07) bepaald aan de hand van de executieverordening?

               3)

               Is de verbintenis die aan de eis ten grondslag ligt, een verbintenis uit een overeenkomst in de zin van artikel 5, punt 1, sub a, executieverordening, ook als de band tussen de partijen bij het geschil slechts van indirecte aard is, namelijk bestaande in een 100 %-deelneming van de moedervennootschap in elk van de bij het geschil betrokken vennootschappen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (PB L 160, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1).


title: Verzoek van het Finanzgericht München van 22 januari 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen P. Luksch en Hauptzollamt Weiden (Zaak C-31/98)

text:
28.3.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 94/13
     langde minimumperiode, of is het daarentegen noodza-          1998, in de gedingen tussen M. Charreire en Directeur des
     kelijk dat hij voldoet aan de door artikel 161, lid 1,        Services Fiscaux de la Moselle (C-28/98) en tussen J.
     onder b) van de Texto Refundido de la Ley General de          Hirtsmann en Directeur des Services Fiscaux de la Moselle
     la Seguridad Social vereiste minimumperioden?                 (C-29/98), het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                   schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
                                                                   navolgende vraag:
                                                                   Steunt het toegepaste belastingstelsel, gelet op de datum
                                                                   van goedkeuring van verzoekers voertuig van het merk
Verzoek van het Bundesvergabeamt van 27 januari 1998               Chevrolet, met een fiscaal vermogen van 33 pk, geregi-
om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen               streerd onder kenteken 6707 ZK 57 (zaak C-28/98) en op
1. Metalmeccanica Fracasso SpA, 2. Leitschutz- Handels-            de datum van goedkeuring van verzoekers voertuig van
und Montage GmbH en Amt der Salzburger Landesregie-                het merk Jeep, met een fiscaal vermogen van 23 pk, gere-
                              rung                                 gistreerd onder kenteken 1438 XX 57 (zaak C-29/98),
                        (Zaak C-27/98)                             gelet op de door verzoeker ingediende grafieken en bereke-
                                                                   ningen van de belasting en gelet op de opmerkingen van
                          (98/C 94/25)                             verweerder, op objectieve criteria zonder enige discrimine-
                                                                   rende werking in de zin van artikel 95 van het EG-Ver-
                                                                   drag?
Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 27 januari
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
2 februari 1998, in het geding tussen 1. Metalmeccanica
Fracasso SpA, 2. Leitschutz Handels- und Montage GmbH
en Amt der Salzburger Landesregierung, het Hof van Justi-
tie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:                 Verzoek van het Landgericht Berlin (35. Zivilkammer) van
                                                                   4 november 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
Moet de bepaling van artikel 18, lid 1, van Richtlijn 93/                geding tussen VR-Leasing GmbH en M. Bertram
37/EEG (1), volgens welke de gunning met inachtneming                                      (Zaak C-30/98)
van artikel 19 plaatsvindt op de grondslag van de in
hoofdstuk 3 van deze titel vermelde criteria, nadat de                                       (98/C 94/27)
geschiktheid van de aannemers die niet uit hoofde van
artikel 24 zijn uitgesloten, door de aanbestedende diensten
is nagegaan overeenkomstig de in de artikelen 26 tot en            Het Landgericht Berlin (35. Zivilkammer) heeft bij
met 29 vermelde criteria betreffende economische en                beschikking van 4 november 1997, ingekomen ter griffie
financieÈle draagkracht en technische bekwaamheid, aldus           van het Hof van Justitie op 5 februari 1998, in het geding
worden uitgelegd dat de aanbestedende diensten verplicht           tussen VR-Leasing GmbH en M. Bertram, het Hof van
zijn tot gunning, zelfs wanneer er nog slechts eÂeÂn offerte       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
in de aanbestedingsprocedure is overgebleven? Is artikel 18,       een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
lid 1, van Richtlijn 93/37/EEG voldoende concreet en
bepaald dat de particulier zich er in een nationale proce-         Omvatten de artikelen 1 en 2 van Richtlijn 85/577/EEG
dure op kan beroepen en deze bepaling als element van              van de Raad van 20 december 1985 betreffende de
Gemeenschapsrecht in de weg kan staan aan een bepaling             bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten
van nationaal recht?                                               gesloten overeenkomsten (1), mede de echtgenoot die als
                                                                   bemiddelaar van een leasingbedrijf zijn echtgenote ertoe
(1) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 54.                                brengt thuis een borgstellingsovereenkomst te onderteke-
                                                                   nen?
                                                                   (1) PB L 372 van 31.12.1985, blz. 31.
Verzoeken van het Tribunal de grande instance de Thion-
ville (chambre civile) van 21 maart 1997 om een prejudi-
cieÈle beslissing in de gedingen tussen M. Charreire en
Directeur des Services Fiscaux de la Moselle en tussen
J. Hirtsmann en Directeur des Services Fiscaux de la               Verzoek van het Finanzgericht München van 22 januari
                            Moselle                                1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
                                                                                P. Luksch en Hauptzollamt Weiden
                 (Zaken C-28/98 en C-29/98)
                                                                                (Zaak C-31/98)
                          (98/C 94/26)
                                                                                (98/C 94/28)
Het Tribunal de grande instance de Thionville (chambre
civile) heeft bij beschikkingen van 21 maart 1997, ingeko-         Het Finanzgericht München Ð 3e Senat Ð heeft bij
men ter griffie van het Hof van Justitie op 3 februari             beschikking van 22 januari 1998, ingekomen ter griffie
 ---pagebreak--- C 94/14               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.3.98
van het Hof van Justitie op 9 februari 1998, in het geding         1995 verstreken, zonder dat Duitsland tot dusver de ver-
tussen P. Luksch en Hauptzollamt Weiden, het Hof van               eiste maatregelen heeft getroffen.
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:            (1) PB L 135 van 31.5.1994, blz. 5.
1. Moet artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1395/94 van
     de Commissie van 17 juni 1994 (1) aldus worden uit-
     gelegd dat de compenserende heffing ook geldt voor
     zure kersen die door schimmelvorming en gisting zoda-
     nig zijn bedorven dat zij alleen voor destilleerderijen
                                                                   Beroep, op 12 februari 1998 ingesteld door Commissie
     nog economisch bruikbaar zijn? Zo ja:
                                                                   van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
2. Moet Verordening (EEG) nr. 2658/87 (2) in de versie                                     (Zaak C-33/98)
     van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2551/93 van
     10 augustus 1993 (3), in het bijzonder aantekening 1                                    (98/C 94/30)
     bij hoofdstuk 8 van de gecombineerde nomenclatuur,
     aldus worden uitgelegd dat de in de eerste vraag
     bedoelde goederen moeten worden ingedeeld in                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     postonderverdeling 0809 20 20 dan wel 0809 20 60?             is op 12 februari 1998 beroep tegen Bondsrepubliek Duits-
                                                                   land ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                   schappen, vertegenwoordigd door M. Patakia en F. Paul,
(1) PB L 152 van 18.6.1994, blz. 31.
(2) PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1.
                                                                   leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen heb-
(3) PB L 241 van 27.9.1993, blz. 1.                                bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
                                                                   haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Ð vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
Beroep, op 11 februari 1998 ingesteld door Commissie                    de verklaring van de Deutsche Bundesbank (1) dat a)
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                     alleen in Duitsland gevestigde kredietinstellingen als
                            Duitsland                                   ¹leidende bankº voor buitenlandse emissies in DEM in
                        (Zaak C-32/98)                                  Duitsland mogen optreden en b) buitenlandse emissies
                                                                        in DEM van niet in Duitsland gevestigde kredietinstel-
                          (98/C 94/29)                                  lingen een looptijd van ten minste twee jaar moeten
                                                                        hebben, de krachtens Richtlijn 88/361/EEG van de
                                                                        Raad (2) en sedert 1 januari 1994 krachtens de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        artikelen 73 B en 59 van het EG-Verdrag en Richtlijn
is op 11 februari 1998 beroep ingesteld tegen Bondsrepu-
                                                                        89/646/EEG van de Raad (3) op haar rustende ver-
bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen-                  plichtingen niet is nagekomen;
schappen, vertegenwoordigd door C. Tufvesson en F. Paul,
leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domici-
lie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la               Ð de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten
Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirch-             van de procedure.
berg.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Volgens de Commissie is het niet relevant of de verklaring
Ð vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door            juridisch verbindend is, daar de marktdeelnemers er
     niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen vast te      wegens het gezag van de Bundesbank alle belang bij heb-
     stellen om te voldoen aan Richtlijn 94/19/EG van het          ben ook verklaringen na te volgen die formeel niet juri-
     Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994                 disch verbindend zijn. Met name is:
     inzake de depositogarantiestelsels (1), de krachtens het
     EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
     nagekomen;                                                    Ð punt 1, eerste alinea, tweede zin, van de verklaring in
                                                                        strijd met het beginsel van het vrij verrichten van dien-
                                                                        sten (artikel 59 van het EG-Verdrag), artikel 18, lid 1,
Ð de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.                juncto punt 8 van de bijlage bij Richtlijn 89/646/EEG
                                                                        van de Raad en het beginsel van het vrij verkeer van
Middelen en voornaamste argumenten                                      kapitaal (artikel 73 B van het EG-Verdrag), voorzover
                                                                        het uiteindelijk tot gevolg heeft dat buitenlandse kre-
                                                                        dietinstellingen niet zonder een bijkantoor in Duitsland
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                     als leidende bank voor buitenlandse obligaties in DEM
met die in zaak C-18/98; de omzettingstermijn is op 1 juli              kunnen optreden;


title: Zaak F-69/10: Beroep ingesteld op 24 augustus 2010 — Marcuccio/Commissie

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/75

      Beroep ingesteld op 24 augustus 2010 — Marcuccio/Commissie
      (Zaak F-69/10)
      ()
      (2010/C 288/142)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om vergoeding van de schade die hij heeft geleden doordat de verwerende partij een brief heeft gezonden aan een advocaat die niet langer zijn vertegenwoordiger was

         Conclusies van de verzoekende partij

                  —

                  nietigverklaring van het in welke vorm dan ook genomen besluit van de Europese Commissie tot afwijzing van het verzoek van 30 oktober 2009, dat verzoeker aan het TABG heeft gezonden;

                  —

                  nietigverklaring van de nota van 11 november 2009 met kenmerk ADMIN.B.2/MB/1sD(09)29814;

                  —

                  voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot afwijzing van de klacht van 25 januari 2010 tegen het besluit tot afwijzing van het verzoek van 30 oktober 2009 die verzoeker bij het TABG heeft ingediend teneinde nietigverklaring van het afwijzende besluit te verkrijgen en inwilliging van het verzoek van 30 oktober 2009;

                  —

                  voor zover nodig, nietigverklaring van de in het Frans opgestelde nota van 10 mei 2010 met kenmerk HR.D.2/MB/ls Ares (2010) 251054, welke verzoeker na 17 mei 2010 vergezeld van een Italiaanse vertaling heeft ontvangen;

                  —

                  veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de schade welke verzoeker heeft geleden doordat zij de nota van 10 augustus 2009 met kenmerk prot. ADMIN.B.2/MB/ks D(09)20658 aan mr. Giuseppe Cipressa heeft gezonden, door betaling van een bedrag van 10 000 EUR aan verzoeker dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht redelijk en billijk acht;

                  —

                  veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker, vanaf de dag volgende op die waarop het verzoek van 30 oktober 2009 bij de Commissie is binnengekomen en tot de daadwerkelijke betaling van het bedrag van 10 000 EUR, van een jaarlijkse rente van 10 % over dat bedrag met jaarlijkse kapitalisatie;

                  —

                  verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-362/11: Beschikking van het Hof (tiende kamer) van 21 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Judicial de Santa Maria da Feira — Portugal) — Serafim Gomes Oliveira/Lusitânia — Companhia de Seguros, SA (Artikel 99 Reglement voor de procesvoering — Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 90/232/EEG en 2005/14/EG — Recht op schadeloosstelling door verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Wettelijke aansprakelijkheid van verzekerde — Bijdrage van slachtoffer aan schade — Beperking van recht op schadeloosstelling)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/40

         Beschikking van het Hof (tiende kamer) van 21 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Judicial de Santa Maria da Feira — Portugal) — Serafim Gomes Oliveira/Lusitânia — Companhia de Seguros, SA
   (Zaak C-362/11) (1)

   (Artikel 99 Reglement voor de procesvoering - Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 90/232/EEG en 2005/14/EG - Recht op schadeloosstelling door verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Wettelijke aansprakelijkheid van verzekerde - Bijdrage van slachtoffer aan schade - Beperking van recht op schadeloosstelling)
   2013/C 225/68
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Judicial de Santa Maria da Feira

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Serafim Gomes Oliveira

      Verwerende partij: Lusitânia — Companhia de Seguros, SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Judicial de Santa Maria da Feira — Uitlegging van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 103, blz. 1), richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB 1984, L 8, blz. 17), richtlijn 90/232/EEG van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129, blz. 33, in het bijzonder artikel 1 bis), richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG van de Raad (Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering) (PB L 181, blz. 65), en richtlijn 2005/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 houdende wijziging van de richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 88/357/EEG en 90/232/EEG van de Raad en richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 149, blz. 14) — Ongeval tussen een motorvoertuig en een fiets — Percentage van schuld van de fietser lager dan 20 % — Evenredige beperking van het recht op schadeloosstelling — Toelaatbaarheid

      Dictum

   Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, de tweede richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, en de derde richtlijn 90/232/EEG van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan nationale bepalingen op het gebied van de wettelijke aansprakelijkheid op grond waarvan het recht van het slachtoffer van een ongeval op schadeloosstelling door de verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid van het bij het ongeluk betrokken voertuig, kan worden beperkt op basis van een individuele beoordeling van de gedeeltelijke bijdrage van dat slachtoffer aan zijn eigen schade.

      (1)  PB C 282 van 24.09.2011


title: Gevoegde zaken C-136/10 en C-178/10: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 8 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Târgu-Mureș — Roemenië) — Daniel Ionel Obreja/Ministerul Economiei și Finanțelor, Direcția Generală a Finanțelor Publice a județului Mureș (C-136/10), Ministerul Economiei și Finanțelor, Direcția Generală a Finanțelor Publice a județului Mureș, Administrația Finanțelor Publice Târgu-Mureș/SC Darmi SRL (C-178/10) (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor de procesvoering — Binnenlandse belastingen — Artikel 110 VWEU — Milieuheffing op eerste registratie van motorvoertuigen)

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/7

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 8 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Târgu-Mureș — Roemenië) — Daniel Ionel Obreja/Ministerul Economiei și Finanțelor, Direcția Generală a Finanțelor Publice a județului Mureș (C-136/10), Ministerul Economiei și Finanțelor, Direcția Generală a Finanțelor Publice a județului Mureș, Administrația Finanțelor Publice Târgu-Mureș/SC Darmi SRL (C-178/10)
   (Gevoegde zaken C-136/10 en C-178/10) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor de procesvoering - Binnenlandse belastingen - Artikel 110 VWEU - Milieuheffing op eerste registratie van motorvoertuigen)
   2011/C 211/11
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Târgu-Mureș

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Daniel Ionel Obreja (C-136/10), Ministerul Economiei și Finanțelor, Direcția Generală a Finanțelor Publice a județului Mureș, Administrația Finanțelor Publice Târgu-Mureș (C-178/10)

      Verwerende partijen: Ministerul Economiei și Finanțelor, Direcția Generală a Finanțelor Publice a județului Mureș (C-136/10), SC Darmi SRL (C-178/10)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Curtea de Apel Târgu-Mureș — Registratie van tweedehands motorvoertuigen die voorheen in andere lidstaten waren geregistreerd — Milieuheffing bij de eerste registratie van motorvoertuigen in een lidstaat — Verenigbaarheid van de nationale regeling met de artikelen 23, 25 en 90 EG — Mogelijke afwijking op grond van artikel 174 EG

      Dictum

   Artikel 110 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat een milieuheffing op de eerste registratie van motorvoertuigen in deze lidstaat invoert, indien deze belastingmaatregel zo is vastgesteld dat hierdoor het in het verkeer brengen in die lidstaat van in andere lidstaten gekochte tweedehands voertuigen wordt ontmoedigd, zonder echter de aankoop op de binnenlandse markt van even oude tweedehands voertuigen met dezelfde slijtage te ontmoedigen.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Zaak C-167/06 P: Hogere voorziening ingesteld op  29 maart 2006  door Ermioni Komninou, Grigorios Ntokos, Donatos Pappas, Vasileios Pappas, Aristeidis Pappas, Eleftheria Pappa, Lamprini Pappa, Eirini Pappa, Alexandra Ntokou, Fotios Dimitriou, Zoï Dimitriou, Petros Bolosis, Despina Bolosi, Konstantinos Bolosis en Thomas Bolosis tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van  13 januari 2006  in zaak T-42/04, Komninou e.a./Commissie

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/34

         Hogere voorziening ingesteld op 29 maart 2006 door Ermioni Komninou, Grigorios Ntokos, Donatos Pappas, Vasileios Pappas, Aristeidis Pappas, Eleftheria Pappa, Lamprini Pappa, Eirini Pappa, Alexandra Ntokou, Fotios Dimitriou, Zoï Dimitriou, Petros Bolosis, Despina Bolosi, Konstantinos Bolosis en Thomas Bolosis tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 13 januari 2006 in zaak T-42/04, Komninou e.a./Commissie
   (Zaak C-167/06 P)
   (2006/C 131/64)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Rekwiranten: Ermioni Komninou, Grigorios Ntokos, Donatos Pappas, Vasileios Pappas, Aristeidis Pappas, Eleftheria Pappa, Lamprini Pappa, Eirini Pappa, Alexandra Ntokou, Fotios Dimitriou, Zoï Dimitriou, Petros Bolosis, Despina Bolosi, Konstantinos Bolosis en Thomas Bolosis (vertegenwoordiger: G. Dellis, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van rekwiranten

               —

               De onderhavige hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;

               —

               de bestreden beschikking van het Gerecht van 13 januari 2006 in zaak T-42/04 te vernietigen;

               —

               uitspraak te doen op het beroep van rekwiranten van 10 februari 2004, het ontvankelijk te verklaren en de Europese Commissie te veroordelen om aan elk van de rekwiranten te betalen de som van 200 000 EUR, vermeerderd met de wettelijke rente op de voet van 8 % vanaf het arrest van het Hof en tot de volledige betaling;

               —

               de wederpartij te verwijzen in alle kosten die rekwiranten in eerste aanleg en in hogere voorziening hebben gemaakt en, subsidiair, voor het geval de onderhavige hogere voorziening zou worden afgewezen, de wederpartij in de kosten te verwijzen althans iedere partij de eigen kosten te doen dragen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De hogere voorziening in zaak C-167/06, die is ingesteld door 15 rekwiranten, wonende te Parga (departement Preveza, Griekenland), is gericht tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 13 januari 2006 in zaak T-42/04. Bij die beschikking heeft het Gerecht een beroep tot schadevergoeding, op 10 februari 2004 ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen, kennelijk ongegrond verklaard.
   Het bij het Gerecht van eerste aanleg ingestelde beroep van 10 februari was gericht tegen de Commissie en strekte tot vergoeding van de morele schade die rekwiranten hadden geleden door de houding van de Commissie na hun klacht van 7 juli 1995 betreffende een schending, door de Griekse autoriteiten, van het Europese milieurecht en meer bepaald de artikelen 3 en 5 van richtlijn 85/337/EEG, in verband met het ontwerp en de bouw van een biologisch zuiveringsstation op de plaats „Varka”.
   Zij hebben gesteld dat de gehele en voortdurende houding van de Commissie te hunnen opzichte een duidelijk geval van slecht beheer oplevert. Met name heeft de Commissie:

               1.

               in een aanvangsfase ten eerste hen niet tijdig op de hoogte gehouden van de voortgang van hun klacht, gegevens achtergehouden en hen bedrogen omtrent de voortgang van hun zaak; ten tweede hun klacht verworpen met een motivering die duidelijk in strijd is met de bepalingen van het communautaire milieurecht en de rechtspraak van het Hof, en ten derde geen acht geslagen op de elementaire regels van onpartijdigheid bij het behandelen van hun zaken door haar ambtenaren;

               2.

               vervolgens, nadat de voormelde gegevens waren bevestigd door een besluit van de Europese ombudsman, niet de elementaire maatregelen getroffen om de voornoemde vormen van slecht beheer te verhelpen. Integendeel: zij bleef trainerend en dubbelzinnig in haar benadering van rekwiranten: enerzijds weigerde zij haar fouten jegens hen te erkennen, anderzijds weigerde zij (zowel bij het instellen van het beroep tot schadevergoeding als vandaag) de klacht van rekwiranten ten gronde te onderzoeken en een eenvormige en juiste uitlegging van het gemeenschapsrecht te verzekeren.

         Rekwiranten hebben met name aangevoerd dat, los van de vraag of het standpunt van de Commissie over de niet-toepassing van de bepalingen van richtlijn 85/337/EEG onjuist is of niet, de Commissie met haar voormelde houding kennelijk tekort is geschoten in haar elementaire verplichtingen jegens hen als Europese burgers en geadministreerden, en meer bepaald niet heeft voldaan aan de beginselen van goed bestuur, onpartijdigheid, rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen, en in feite ook het aan de Europese burgers gewaarborgde petitierecht heeft geschonden.
   In zijn bestreden beschikking heeft het Gerecht van eerste aanleg, zonder de ontvankelijkheid van het beroep tot schadevergoeding te onderzoeken, artikel 111 van het Reglement voor de procesvoering toegepast en geoordeeld dat: a) het beroep elke rechtsgrondslag miste en b) het niet nodig was de procedure voor het Gerecht te vervolgen, met name door het neerleggen van verdere memories en het organiseren van een mondelinge behandeling. Het heeft dus het beroep in zijn geheel verworpen en rekwiranten niet alleen in hun eigen kosten, maar ook in die van de Commissie verwezen. De beschikking is aan de raadsman van rekwiranten meegedeeld bij aangetekende brief van 25 januari 2006.
   Tegen de voormelde beschikking, die zij juridisch onjuist achten in de zin van artikel 225, tweede alinea, EG en artikel 58 van het Statuut van het Hof van Justitie, stellen rekwiranten ontvankelijk, binnen de termijnen en met een duidelijk procesbelang de in die artikelen en artikel 56 van datzelfde Statuut bedoelde hogere voorziening in. In hun verzoekschrift proberen rekwiranten de in de bestreden beschikking begane rechtsdwalingen te bewijzen.
   Die dwalingen hebben betrekking op:

               i.

               het feit dat het Gerecht geen enkel onderzoek heeft gewijd aan de middelen en argumenten van rekwiranten betreffende de schending van het petitierecht, zoals het is erkend als deel uitmakend van het Europese burgerschap;

               ii.

               het feit dat het Gerecht in elk geval de inhoud heeft verdraaid van het besluit van de Europese ombudsman van 18 juli 2002, dat het belangrijkste bewijselement voor het beroep van rekwiranten vormde, of in ieder geval dit element juridisch onjuist heeft gekwalificeerd,

               iii.

               het feit dat het Gerecht de beginselen van goed bestuur, onpartijdigheid en gewettigd vertrouwen niet correct heeft uitgelegd en toegepast, dat het in bepaalde gevallen de inhoud van de bewijselementen heeft gewijzigd en dat het, in ieder geval, de in het verzoekschrift vermelde feiten die de schending van die beginselen betreffen, juridisch onjuist heeft gekwalificeerd;

               iv.

               het feit dat het Gerecht heeft verzuimd het beroep tot schadevergoeding te onderzoeken, of het in ieder geval niet correct heeft onderzocht, voorzover het de litigieuze houding van de Commissie als een geheel van afzonderlijke feiten en niet globaal heeft benaderd, ondanks het feit dat de schending van de aangehaalde gemeenschapsbepalingen en de door rekwiranten geleden schade hoofdzakelijk voortvloeien uit de globale houding van de Commissie gedurende acht jaar.

         Meer in het algemeen zijn rekwiranten van mening dat het Gerecht heeft verzuimd de juiste conclusies te trekken uit de fundamentele regel, dat de Commissie verantwoordelijk is voor het juiste en rechtmatige verloop van de procedures, en dat zij in geval van fouten de financiële gevolgen van het wanbeheer zal moeten dragen. Bovendien kan de niet-inachtneming van de fundamentele regels betreffende de houding van de administratie leiden tot morele schade, waarvan de Europese burger herstel en vergoeding kan vorderen.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 september 2001 in zaak T-64/99 DEP, UK Coal plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Begroting van kosten")

text:
16.2.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 44/13
en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                  BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
burg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                                   AANLEG
(gemachtigden: J. Currall, F. Clotuche-Duvieusart en D. Wael-
broeck), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek
COM/TA/99 om verzoeker niet tot het examen van dat                                             van 11 september 2001
vergelijkend onderzoek toe te laten, heeft het Gerecht (Vierde
kamer), samengesteld als volgt: P. Mengozzi, president, V. Tiili
en R. M. Moura-Ramos, rechters; griffier: S. Haukka, referen-             in zaak T-270/99, Polyxeni Tessa en Andreas Tessas tegen
daris, op 15 november 2001 een arrest gewezen waarvan het                                   Raad van de Europese Unie (1)
dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                          (Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen
                                                                          — Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken —
2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                          Beschikking van Raad op grond van artikel 93, lid 2, derde
                                                                          alinea, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 2, derde alinea, EG)
(1) PB C 247 van 26.8.2000.                                                                    — Niet-ontvankelijkheid)
                                                                                (2002/C 44/24)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                              AANLEG
                     van 19 september 2001
in zaak T-64/99 DEP, UK Coal plc tegen Commissie van                      In zaak T-270/99, Polyxeni Tessa en Andreas Tessas, wonende
               de Europese Gemeenschappen (1)                             te Larissa (Griekenland), vertegenwoordigd door A. Tessas,
                                                                          advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
                                                                          Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J. Carbery en
                    („Begroting van kosten”)
                                                                          D. Zachariou), ondersteund door Helleense Republiek (ge-
                                                                          machtigden: I. Chalkias en P. Mylonopoulos), betreffende een
                           (2002/C 44/23)                                 beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Raad van
                                                                          15 november 1998 betreffende de overname door de Helleense
                         (Procestaal: Engels)                             Republiek van de schulden van bepaalde landbouwcoöperaties
                                                                          en andere landbouwondernemingen bij de Griekse Landbouw-
                                                                          bank, heeft het Gerecht (Vierde kamer — uitgebreid), samenge-
                                                                          steld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdeca-
In zaak T-64/99 DEP, UK Coal plc, voorheen RJB Mining plc,                sas, V. Tiili, R.M. Moura Ramos en J.D. Cooke, rechters; griffier:
gevestigd te Harworth (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoor-                H. Jung, op 11 september 2001 een beschikking gegeven
digd door J. Lawrence, solicitor, domicilie gekozen hebbende              waarvan het dictum luidt als volgt:
te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigden: K-D. Borchardt en N. Khan), betref-
fende een verzoek om begroting van de kosten die verweerster              1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
aan verzoekster moet betalen op grond van de beschikking
van het Gerecht van 25 juli 2000, RJB Mining/Commissie
(T-64/99, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie); heeft het          2)    Verzoeksters zullen hun eigen kosten dragen, alsmede de kosten
Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:                    van verweerder.
A. W. H. Meij, president, K. Lenaerts, A. Potocki, M. Jaeger en
J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 19 september 2001
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:               3)    De Helleense Republiek zal haar eigen kosten dragen.
Het totale bedrag van de kosten die verzoekster in zaak T-64/99 kan
invorderen, wordt bepaald op 13 000 GBP.
                                                                          (1) PB C 63 van 4.3.2000.
(1) PB C 160 van 5.6.1999.


title: Zaak C-145/00: Beroep, op 17 april 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk der Nederlanden

text:
12.8.2000            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 233/13
Ltd, Glaxo Group Ltd tegen Dowelhurst Ltd, SmithKline                    (a)   geldt dat vereiste voor alle vormen van gebruik van
Beecham plc, BeechamGroup plc en SmithKline & French                           het merk, met inbegrip van reclame heretikettering
Laboratories Ltd tegen Dowelhurst Ltd, en Eli Lilly & Company                  en ompakking, of, indien het slechts voor bepaalde
tegen Dowelhurst Ltd, het Hof van Justitie van de Europese                     vormen van gebruik geldt, voor welke?
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:                                                    (b) moet de importeur of de verkoper kennisgeving
                                                                               doen aan de merkhouder of volstaat het dat de
1.   Mag een merkhouder zich op zijn merkrechten beroepen                      merkhouder van het voorgenomen gebruik in kennis
     om de invoer van zijn eigen producten van de ene lidstaat                 wordt gesteld?
     in de andere tegen te houden of te belemmeren, of om
     de verdere verhandeling of de verkoopbevordering te                 (c)   hoe lang op voorhand moet de kennisgeving worden
     belemmeren, wanneer die invoer, verkoop of verkoopbe-                     gedaan?
     vordering geen of geen wezenlijke schade aan het specifie-
     ke voorwerp van zijn rechten toebrengt?                        8.   Is een nationale rechterlijke instantie van een lidstaat
                                                                         bevoegd om op vordering van de merkhouder met
2.   Luidt het antwoord op de eerste vraag anders, wanneer               betrekking tot ingevoerde producten, de verpakking ervan
     de merkhouder als reden aanvoert, dat de importeur of               of de ervoor gemaakte reclame, bevelen te geven of
     de latere wederverkoper het merk van de gerechtigde                 schadevergoeding, afgifte van goederen of andere maatre-
     gebruikt op een wijze die weliswaar het specifieke voor-            gelen te gelasten, wanneer dit (a) het vrije verkeer van in
     werp van dat recht niet schaadt, doch die niet noodzake-            de Gemeenschap door de merkhouder of met zijn
     lijk is?                                                            toestemming op de markt gebrachte producten belet of
                                                                         belemmert, doch (b) niet nodig is om schade aan het
3.   Zo de importeur van producten van een merkhouder of
                                                                         specifieke voorwerp van de rechten te voorkomen en
     de verkoper van dergelijke ingevoerde producten moet
                                                                         evenmin bijdraagt tot het voorkomen van dergelijke
     bewijzen, dat het gebruik dat hij van het merk van de
                                                                         schade.
     gerechtigde maakt, noodzakelijk is, is dan aan dat vereiste
     voldaan, indien wordt aangetoond dat het gebruik van
     het merk redelijkerwijs nodig is om hem toegang te
     verlenen tot (a) een gedeelte van de markt van de
     betrokken producten, of (b) de gehele markt van de
     betrokken produkten; of houdt dat vereiste in, dat het
     gebruik van het merk van wezenlijk belang is om de             Beroep, op 17 april 2000 ingesteld door Commissie van
     producten op de markt te kunnen brengen, en, indien dit        de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Ne-
     alles niet het geval is, wat moet onder noodzakelijk                                      derlanden
     worden verstaan?
4.   Indien een merkhouder prima facie het recht heeft zijn                                 (Zaak C-145/00)
     nationale merkrechten geldend te maken tegen elk niet
     noodzakelijk gebruik van zijn merk op of in verband met                                (2000/C 233/24)
     producten, levert het dan een onrechtmatig gedrag en een
     verkapte beperking van de handel in de zin van de tweede       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     volzin van artikel 30 van het Verdrag op, indien de            op 17 april 2000 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der
     merkhouder van dat recht gebruik maakt om parallelin-          Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
     voer van zijn eigen producten die niet het specifieke          schappen, vertegenwoordigd door K. Banks en Chr. Van Der
     voorwerp of de wezenlijke functie van het merk schaadt,        Hauwaert, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden,
     te belemmeren of uit te sluiten?                               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                    Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
5.   Wanneer een importeur of een verkoper van ingevoerde
     producten het voornemen heeft het merk van de gerech-
                                                                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behagen:
     tigde op of in verband met die producten te gebruiken,
     en dat gebruik het specifieke voorwerp van het merk niet       —    vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door
     schaadt en niet zal schaden, moet hij dan niettemin de              niet binnen de voorgeschreven termijn de wettelijke en
     merkhouder op voorhand in kennis stellen van dat                    bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die nodig zijn
     voorgenomen gebruik van het merk?                                   om gevolg te geven aan de bepalingen van Richt-
6.   Indien de vijfde vraag bevestigend wordt beantwoord,                lijn 96/36/EG (1) van het Europees Parlement en van de
     betekent dit dan, dat wanneer de importeur of de verkoper           Raad van 30 juni 1997 tot wijziging van Richt-
     die kennisgeving niet doet, de merkhouder het recht heeft           lijn 89/552/EEG (2) van de Raad betreffende de coördina-
     de invoer of de verdere verhandeling van die producten              tie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtlijke bepalin-
     te beletten of te belemmeren, zelfs indien die invoer of            gen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie- en
     verdere verhandeling het specifieke voorwerp van het                omroepactiviteiten, niet heeft voldaan aan de krachtens
     merk niet schaadt?                                                  het Verdrag op hem rustende verplichtingen. Dit verzoek
                                                                         heeft evenwel geen betrekking op het nemen van de
7.   Indien een importeur of een verkoper van ingevoerde                 maatregelen die vereist zijn ingevolge de wijzigingen die
     producten de merkhouder op voorhand op de hoogte                    door artikel 1 van de Richtlijn 97/36/EG in de artike-
     moet stellen van vormen van gebruik van het merk die                len 10 tot en met 19 van Richtlijn 89/552 worden
     het specifieke voorwerp van het merk niet schaden,                  aangebracht.
 ---pagebreak--- C 233/14                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12.8.2000
—     het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten      in het geding ingesteld door Lutz Gesellschaft mbH, R. Seifert,
      van deze procedure.                                           A. Seifert, J.G. Schelling, W. Kaltenecker, W. Kneidinger,
                                                                    G. Gruber, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                    pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
Middelen en voornaamste argumenten                                  vragen:
Op grond van de artikelen 10 en 249 EG, en van artikel 2 van        1.    Maken de in artikel 2, lid 1, sub f, van de eerste richtlijn
richtlijn 96/36/EG, was het Koninkrijk Nederland verplicht                68/151/EEG (1) en in artikel 47 van de vierde richtlijn
om uiterlijk op 30 december 1998 de nodige wettelijke en                  78/660/EEG (2) neergelegde maatregelen inzake de open-
bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden om               baarmakingsplicht       voor    kapitaalvennootschappen
aan de richtlijn te voldoen.                                              inbreuk op artikel 44, lid 2, sub g, EG, welke bepaling
                                                                          machtigt tot coördinatie van de waarborgen, welke in de
(1) PB 1998, L 6, blz. 43.                                                lidstaten van vennootschappen worden verlangd, om de
(2) PB 1989, L 298, blz. 23.                                              belangen te beschermen van zowel de deelnemers als de
                                                                          crediteuren?
                                                                    2.    Maken de in artikel 2, lid 1, sub f, van de eerste richtlijn
                                                                          68/151/EEG en in artikel 47 van de vierde richtlijn
                                                                          78/660/EEG neergelegde maatregelen inzake de open-
                                                                          baarmakingsplicht       voor    kapitaalvennootschappen
Verzoek van het Arbeidshof te Antwerpen, afdeling                         inbreuk op artikel 44, lid 2, sub g, EG, omdat zij niet
Hasselt van 4 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in                  noodzakelijk zijn voor de verwijdering van belemmerin-
het geding tussen M.-J. Verwayen-Boelen en de Rijks-                      gen van de vestigingsvrijheid of voor de verwezenlijking
               dienst voor Arbeidsvoorziening                             van andere doeleinden van het Verdrag (met name de
                                                                          invoering van uniforme randvoorwaarden)?
                         (Zaak C-175/00)
                                                                    3.    Is het verenigbaar met het algemene rechtsbeginsel van
                         (2000/C 233/25)                                  evenredigheid, dat artikel 2, lid 1, sub f, van de eerste
                                                                          richtlijn 68/151/EEG, juncto artikel 47 van de vierde
Het Arbeidshof te Antwerpen, afdeling Hasselt heeft bij arrest            richtlijn 78/660/EEG, door de verplichting, op straffe van
van 4 mei 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie            sancties, tot openbaarmaking van de balans en de winst-
op 10 mei 2000, in het geding tussen M.-J. Verwayen-Boelen                en verliesrekening van elk boekjaar de ondernemingen
en de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, het Hof van                    dwingt zakengeheimen prijs te geven, terwijl de ten doel
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                   gestelde bescherming door andere, minder ingrijpende
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                         maatregelen adequaat kan worden bereikt?
Moet artikel 4, eerste lid van verordening nr. 1408/71 van de       4.    Is het verenigbaar met het gemeenschapsrechtelijk erken-
Raad, waarin is bepaald dat deze verordening van toepassing               de fundamentele recht van eigendom, dat artikel 2,
is op takken van sociale zekerheid, aldus verstaan worden, dat            lid 1, sub f, van de eerste richtlijn 68/151/EEG, juncto
een regeling zoals vervat in de RWW-regeling, die zowel                   artikel 47 van de vierde richtlijn 78/660/EEG, door de
kenmerken heeft van sociale zekerheid als van sociale bijstand,           verplichting, op straffe van sancties, tot openbaarmaking
binnen de werkingssfeer van deze verordening valt, waardoor               van de balans en de winst- en verliesrekening van elk
de periode waarin een werknemer van deze regeling genoot in               boekjaar de ondernemingen dwingt zakengeheimen prijs
aanmerking kan komen als verzekeringstijdvak, dat mee in                  te geven, terwijl de ten doel gestelde bescherming door
rekening dient gebracht te worden in de beoordeling van diens             andere, minder ingrijpende maatregelen adequaat kan
toelaatbaarheid op het recht op werkloosheidsuitkeringen in               worden bereikt?
België?
                                                                    5.    Is het verenigbaar met het gemeenschapsrechtelijk erken-
                                                                          de fundamentele vrijheid van economische bedrijvigheid,
                                                                          dat artikel 2, lid 1, sub f, van de eerste richt-
                                                                          lijn 68/151/EEG, juncto artikel 47 van de vierde richt-
                                                                          lijn 78/660/EEG, door de verplichting, op straffe van
                                                                          sancties, tot openbaarmaking van de balans en de winst-
Verzoek van het Landesgericht Wels van 9 mei 2000 om
een prejudiciële beslissing in het geding ingesteld door                  en verliesrekening van elk boekjaar de ondernemingen
                                                                          dwingt zakengeheimen prijs te geven, terwijl de hiermee
Lutz Gesellschaft mbH, R. Seifert, A. Seifert, J.G. Schel-
                                                                          ten doel gestelde bescherming door andere, minder
       ling, W. Kaltenecker, W. Kneidinger, G. Gruber
                                                                          ingrijpende maatregelen adequaat kan worden bereikt?
                         (Zaak C-182/00)
                                                                    (1) PB 1968, L 65, blz. 8.
                         (2000/C 233/26)                            (2) PB 1978, L 222, blz. 11.
Het Landesgericht Wels heeft bij beschikking van 9 mei 2000,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 15 mei 2000,


title: Gevoegde zaken F-20/12 en F-43/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 16 september 2013 — Wurster/EIGE (Openbare dienst — Personeel van EIGE — Tijdelijk functionaris — Procedure van beoordeling van leidinggevende capaciteiten van functionarissen van EIGE die onlangs zijn tewerkgesteld in ambt van middenkader — Overplaatsing naar ambt dat geen kaderambt is — Recht om te worden gehoord — Werkingssfeer van wet — Ambtshalve toetsing — Ambtshalve vervanging van motivering door rechter)

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/31

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 16 september 2013 — Wurster/EIGE
      (Gevoegde zaken F-20/12 en F-43/12) (1)

      (Openbare dienst - Personeel van EIGE - Tijdelijk functionaris - Procedure van beoordeling van leidinggevende capaciteiten van functionarissen van EIGE die onlangs zijn tewerkgesteld in ambt van middenkader - Overplaatsing naar ambt dat geen kaderambt is - Recht om te worden gehoord - Werkingssfeer van wet - Ambtshalve toetsing - Ambtshalve vervanging van motivering door rechter)
      (2014/C 71/58)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Barbara Wurster (Vilnius, Litouwen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Bontinck en S. Woog, advocaten, vervolgens T. Bontinck en S. Greco, advocaten)

         Verwerende partij: Europees Instituut voor Gendergelijkheid (EIGE), (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

         Voorwerp

      Enerzijds, verzoek om nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om verzoekster over te plaatsen van het ambt van hoofd operaties naar een ambt van teamhoofd waarvoor geen leidinggevende capaciteiten zijn vereist. Anderzijds, verzoek om nietigverklaring van het besluit van de directrice van EIGE tot afwijzing van verzoeksters verzoek om verkrijging van de managementvergoeding over de periode van 1 juni tot en met 30 september 2011.

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van de directrice van het Europees Instituut voor Gendergelijkheid van 8 september 2011 om Wurster over te plaatsen naar het ambt van teamhoofd van het centrum voor hulpmiddelen en documentatie wordt nietig verklaard.

                  2)

                  De beroepen worden verworpen voor het overige.

                  3)

                  Het Europees Instituut voor Gendergelijkheid draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Wurster.

         (1)  PB C 138 van 12.5.2012, blz. 35; PB C 200 van 7.7.2012, blz. 21.


title: Zaak C-468/14: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 16 juli 2015 — Europese Commissie/Koninkrijk Denemarken [Niet-nakoming — Richtlijn 2001/37/EG — Productie, presentatie en verkoop van tabaksproducten — Artikelen 2, punt 4, en 8 — Verbod om tabaksproducten voor oraal gebruik op de markt te brengen — Losse ‚snus’ (zuigtabak)]

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/12

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 16 juli 2015 — Europese Commissie/Koninkrijk Denemarken
   (Zaak C-468/14) (1)

   ([Niet-nakoming - Richtlijn 2001/37/EG - Productie, presentatie en verkoop van tabaksproducten - Artikelen 2, punt 4, en 8 - Verbod om tabaksproducten voor oraal gebruik op de markt te brengen - Losse ‚snus’ (zuigtabak)])
   (2015/C 311/13)
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en M. Clausen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: C. Thorning en M. Wolff, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Door de verkoop van losse „snus” (zuigtabak) nog steeds te hebben toegestaan heeft het Koninkrijk Denemarken niet voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens de gezamenlijke bepalingen van de artikelen 2, punt 4, en 8 van richtlijn 2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten.

               2)

               Het Koninkrijk Denemarken wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 439 van 8.12.2014.


title: Beschikking van de President van het Gerecht van Eerste Aanleg van 2 juni 2005 in zaak T-125/05 R, Umwelt- und Ingenieurtechnik GmbH Dresden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Aanbestedingsprocedure — Procedure in kort geding — Spoedeisendheid — Geen)

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/23

      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 2 juni 2005
   in zaak T-125/05 R, Umwelt- und Ingenieurtechnik GmbH Dresden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Aanbestedingsprocedure - Procedure in kort geding - Spoedeisendheid - Geen)
   (2005/C 205/43)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-125/05 R, Umwelt- und Ingenieurtechnik GmbH Dresden, gevestigd te Dresden (Duitsland), vertegenwoordigd door H. Robl, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Wilderspin en S. Fries, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende, primair, een verzoek om opschorting van de besluiten van de Commissie om perceel 2 van opdracht Europeaid/119151/D/S/UA, met als titel „Project ter modernisering van de kerncentrale in Zuid-Oekraïne”, niet aan verzoekster te gunnen en dit perceel aan een andere onderneming te gunnen, en, subsidiair, een verzoek om andere voorlopige maatregelen te gelasten, heeft de president van het Gerecht op 2 juni 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-425/13: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 juli 2015 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Besluit van de Raad tot machtiging onderhandelingen te openen over het koppelen van de regeling van de Europese Unie voor de handel in broeikasgasemissierechten aan een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten in Australië — Onderhandelingsrichtsnoeren — Bijzonder comité — Artikel 13, lid 2, VEU en artikelen 218, leden 2 tot en met 4, VWEU en 295 VWEU — Institutioneel evenwicht)

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 juli 2015 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-425/13) (1)

   ((Beroep tot nietigverklaring - Besluit van de Raad tot machtiging onderhandelingen te openen over het koppelen van de regeling van de Europese Unie voor de handel in broeikasgasemissierechten aan een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten in Australië - Onderhandelingsrichtsnoeren - Bijzonder comité - Artikel 13, lid 2, VEU en artikelen 218, leden 2 tot en met 4, VWEU en 295 VWEU - Institutioneel evenwicht))
   (2015/C 311/02)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Valero Jordana en F. Castillo de la Torre, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: R. Passos en D. Warin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: K. Michoel, M. Moore en J.-P. Hix, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, J. Vláčil en E. Ruffer, gemachtigden), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: C. Thorning, L. Volck Madsen en U. Melgaard, gemachtigden), Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en B. Beutler, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas, G. de Bergues, F. Fize en N. Rouam, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. Bulterman en M. de Ree, gemachtigden), Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson, E. Karlsson, L. Swedenborg en C. Hagerman, gemachtigden), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: E. Jenkinson en M. Holt, gemachtigden, bijgestaan door J. Holmes en B. Kennelly, barristers)

      Dictum

               1)

               In afdeling A, met het opschrift „Procedure voor de onderhandelingen”, van de bijlage bij het besluit van de Raad van 13 mei 2013 tot machtiging onderhandelingen te openen over het koppelen van de regeling van de Europese Unie voor de emissiehandel aan een systeem voor de emissiehandel in Australië, worden nietig verklaard:

                           —

                           punt 1, tweede zin, van die afdeling A, volgens welke „in voorkomend geval de onderhandelingsstandpunten van de Unie in detail [worden] vastgesteld in het in artikel 1, lid 2, bedoelde [bijzondere] comité of in de Raad”, en

                           —

                           in punt 3 van die afdeling, de woorden „onderhandelingstandpunten [...] worden vastgesteld”.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie en de Raad van de Europese Unie dragen hun eigen kosten, daaronder begrepen die betreffende de procedure die heeft geleid tot de beschikking Commissie/Raad (C-425/13, EU:C:2014:91).

               4)

               Het Europees Parlement alsmede de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Denemarken, de Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Polen, het Koninkrijk Zweden en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Doorhaling van zaak T-156/97

text:
C 7/28              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               10. 1. 98
het vertrouwen van het volk in de instellingen die het rege-       (Luxemburg); 45. A. Marx, woonachtig te Garnich
ren, bedreigde. Dienaangaande beklemtonen zij dat de               (Luxemburg); 46. C. Mathey, woonachtig te Stegen
gedragingen en het nalaten van de Raad en de Commissie             (Luxemburg); 47. J.-M. Mettendorff, woonachtig te
het vertrouwen van de inwoners van de Unie in de binnen            Mecher (Luxemburg); 48. J.-M. Meyrer, woonachtig te
de Unie geproduceerde basisvoedingsmiddelen hebben                 Welfrange (Luxemburg); 49. M. Meyer-Ernzen, woonach-
ondergraven, hetgeen tot een onaanvaardbare psychose               tig te Echternach (Luxemburg); 50. R. Molitor, woonach-
heeft geleid.                                                      tig te Berdorf (Luxemburg); 51. Ets. Nicolay FreÁres CEA,
                                                                   gevestigd te Reuland (Luxemburg); 52. A. Noe, woonach-
                                                                   tig te Hachiville (Luxemburg); 53. J. Olinger, woonachtig
Verzoekers stellen dat alle rundvee- en koemelkproducen-           te Ettelbrück (Luxemburg); 54. Ets. Olinger et Neu GA,
ten door deze gedragingen over een periode van ten minste          gevestigd te Grosbous (Luxemburg); 55. G. Peping, woon-
drie jaar een rechtstreekse schade hebben geleden van              achtig te Ersange (Luxemburg); 56. E. Praus, woonachtig
25 % aÁ 30 % van het met hun landbouwactiviteiten                  te Koetschette (Luxemburg); 57. E. Raus, woonachtig te
behaalde inkomen. Per onderneming en per jaar begroten             Ehlange/Mess (Luxemburg); 58. Ets. Sopibo (Louis Boo-
zij deze schade op tussen 750 000 LUF en 1 500 000 LUF,            nen), gevestigd te Haller (Luxemburg); 59. N. Schank-
onder voorbehoud van een nader deskundigenonderzoek.               Neser, woonachtig te Hautbellain (Luxemburg); 60. C.
Elke producent stelt dus een verlies van 1 000 000 LUF             Schiltz, woonachtig te Bourglinster (Luxemburg); 61. R.
gedurende drie jaar, ofwel 3 000 000 LUF.                          Schmitz-Georges, woonachtig te Marnach (Luxemburg);
                                                                   62. Ets. Sopraco SC, gevestigd te Manternach (Luxem-
                         BIJLAGE                                   burg); 63. A. Steichen-Leclere, woonachtig te Monder-
                                                                   cange (Luxemburg); 64. Etc. Savaco SC, gevestigd te Col-
                                                                   pach-Bas (Luxemburg); 65. R. Thull, woonachtig te Alzin-
1. R. Mehlen, woonachtig te Manternach (Luxemburg); 2.             gen (Luxemburg); 66. N. Turmes, woonachtig te
W. Albers, woonachtig te Boevang/Clervaux (Luxemburg);             Knaphoscheid (Luxemburg); 67. J. Weiler, woonachtig te
3. A. Asseray, woonachtig te Pratz (Luxemburg); 4. J.              Hobscheid (Luxemburg); 68. N. Welter, woonachtig te
Bich-Mathes, woonachtig te Betzdorf (Luxemburg); 5. G.             Bourglinster (Luxemburg); 69. M. Zenner, woonachtig te
Biren, woonachtig te Luxemburg (Luxemburg); 6. N.                  Lipperscheid (Luxemburg); 70. L. Zigrand, woonachtig te
Brack, woonachtig te Eschdorf (Luxemburg); 7. S. Boo-              Niederpallen (Luxemburg); 71. J.-Cl. Zinnen, woonachtig
nen, woonachtig te Elvange (Luxemburg); 8. Ets. Capriso            te Savelborn (Luxemburg).
SC, gevestigd te Canach (Luxemburg); 9. Leon Clees et
fils, woonachtig te Allerborn (Luxemburg); 10. P. Dah-
men, woonachtig te Mützenich (Bondsrepubliek Duits-
land); 11. R. Duhr-Arendt, woonachtig te Manternach
(Luxemburg); 12. J. Dupont, woonachtig te Diekirch
(Luxemburg); 13. C. en P. Eicher, woonachtig te Marnach                         Doorhaling van zaak T-111/95 (1)
(Luxemburg); 14. A. Elsen, woonachtig te Goeblange                                           (98/C 7/72)
(Luxemburg); 15. N. Erpelding, woonachtig te Oberwam-
pach (Luxemburg); 16. P. Feinen, woonachtig te Rom-                                      (Procestaal: Frans)
mersheim (Bondsrepubliek Duitsland); 17. A. Ferber,
woonachtig te Buschrodt (Luxemburg); 18. M. Ferring,               De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
woonachtig te Betzdorf (Luxemburg); 19. H. Frank,                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
woonachtig te Garnich (Luxemburg); 20. G. Friederich,              beschikking van 13 november 1997 de doorhaling in het
woonachtig te Aspelt (Luxemburg); 21. J. Gengler, woon-            register gelast van zaak T-111/95: P. Jaminon tegen Raad
achtig te Koerich (Luxemburg); 22. Gerekens FreÁres,               van de Europese Unie en Commissie van de Europese
woonachtig te Reichlange (Luxemburg); 23. Ed. Gillen,              Gemeenschappen.
woonachtig te Manternach (Luxemburg); 24. J.-M. Gode-
let, woonachtig te Ell (Luxemburg); 25. C. Goedert,                (1) PB C 189 van 22. 7. 1995.
woonachtig te Ospern (Luxemburg); 26. F. Goedert,
woonachtig te Ell (Luxemburg); 27. J. Greisch-Schmidt,
woonachtig te Sanem (Luxemburg); 28. L. Guth, woon-
achtig te Hivange (Luxemburg); 29. M. Hansen, woonach-
tig te Lellig (Luxemburg); 30. Hilgert-Schmit, woonachtig
te Olm (Luxemburg); 31. Ets. Hogemav SC, gevestigd te                           Doorhaling van zaak T-156/97 (1)
Imbringen (Luxemburg); 32. J. Jungels, woonachtig te                                         (98/C 7/73)
Oetrange (Luxemburg); 33. M. en H. Kaut, woonachtig te
Burg-Reuland (BelgieÈ); 34. E. Kieffer, woonachtig te Reich-                             (Procestaal: Duits)
lange (Luxemburg); 35. G. Kneip, woonachtig te Beiler
(Luxemburg); 36. M. Laplume, woonachtig te Asselborn               De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
(Luxemburg); 37. E. LoeÈsch-Eischen, woonachtig te Busch-          eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
rodt (Luxemburg); 38. J. Lux, woonachtig te Holzem                 beschikking van 12 november 1997 de doorhaling in het
(Luxemburg); 39. A. Majerus, woonachtig te Mecher                  register gelast van zaak T-156/97: A. Berge tegen Com-
(Luxemburg); 40. S. Majerus, woonachtig te Kuborn                  missie van de Europese Gemeenschappen.
(Luxemburg); 41. A. Majerus-Weis, woonachtig te Christ-
nach (Luxemburg); 42. H. Mangen, woonachtig te Ber-                (1) PB C 228 van 26. 7. 1997.
trange (Luxemburg); 43. G. Mangen, woonachtig te Berg
(Luxemburg); 44. J.-P. Martzen, woonachtig te Merscheid


title: Zaak C-486/01 P: Hogere voorziening, op 17 december 2001 ingesteld door het Front national tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 2 oktober 2001 in de gevoegde zaken T-222/99, T-327/99, en T-329/99, Martinez en de Gaulle, Front national en Bonino e.a./Europees Parlement

text:
6.4.2002               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 84/47
Beroep, op 13 december 2001 ingesteld door Commissie                 Front national tegen het arrest van het Gerecht van eerste
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                    aanleg (Derde kamer) van 2 oktober 2001 in de gevoegde
                               bliek                                 zaken T-222/99, T-327/99, en T-329/99, Martinez en de
                                                                     Gaulle, Front national en Bonino e.a./Europees Parlement.
                         (Zaak C-484/01)
                          (2002/C 84/81)                             Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:
                                                                     —    de door het Front national tegen het arrest van 2 oktober
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                ingestelde hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;
op 13 december 2001 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                     —    te erkennen dat de rechter in eerste aanleg het gemeen-
woordigd door R. Tricot als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                          schapsrecht heeft geschonden;
hebbende te Luxemburg.
                                                                     —    het bestreden arrest in zijn geheel of op onderdelen en
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                   middelen te casseren;
dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de          —    uitspraak te doen rechtens, het bestreden arrest te vernie-
      wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen            tigen of subsidiair de zaak te verwijzen naar het Gerecht
      die noodzakelijk zijn voor het volgen van richtlijn                 van eerste aanleg overeenkomstig artikel 54 van ’s Hofs
      97/43/Euratom van de Raad van 30 juni 1997 betreffende              Statuut-EEG;
      de bescherming van personen tegen de gevaren van
      ioniserende straling in verband met medische blootstel-
                                                                     —    het Parlement te verwijzen in alle kosten.
      ling (1), althans die maatregelen niet ter kennis van de
      Commissie te brengen, niet heeft voldaan aan de krach-
      tens artikel 14 van deze richtlijn op haar rustende
      verplichtingen;
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
—     de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                     —    Onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 29,
                                                                          lid 1, van het reglement van het Europees Parlement. De
Middelen en voornaamste argumenten                                        oprichting van een parlementaire fractie die zich verenigt
                                                                          rond een gemeenschappelijke gedachte en een solidair
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die                 streven naar evenwicht tussen de rechten van alle leden
in zaak C-389/01 (2); ondanks het verstrijken van de gestelde             of afgevaardigden, mag niet worden verboden onder
termijn (13 mei 2000) heeft Frankrijk het merendeel van de                voorwendsel van ontbrekende politieke verwantschap.
voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn noodzakelijke
bepalingen niet vastgesteld.                                         —    Ontbreken van rechtsgrondslag voor het door het Parle-
                                                                          ment ingestelde onderzoek naar de verenigbaarheid van
(1) PB L 180, van 9.7.1997, blz. 22.                                      de „Fractie van onafhankelijke leden — Gemengde fractie”
(2) PB C 348, van 8.12.2001, blz. 16.                                     (TDI-fractie) met artikel 29, lid 1, van het reglement;
                                                                          schending van het beginsel van gelijke behandeling en
                                                                          van de bepalingen van het reglement: anders dan het
                                                                          Gerecht overweegt, geeft artikel 180 van het reglement
                                                                          het Parlement geen bevoegdheid om toe te zien op de
                                                                          juiste toepassing en uitlegging van de bepalingen van zijn
                                                                          reglement; die bepaling machtigt het Parlement enkel om
Hogere voorziening, op 17 december 2001 ingesteld door                    de bevoegde commissie te vragen om advies. Het kiezen
het Front national tegen het arrest van het Gerecht van                   van een gemeenschappelijk standpunt en de vorming van
eerste aanleg (Derde kamer) van 2 oktober 2001 in                         een fractie teneinde iedere afgevaardigde te verzekeren
de gevoegde zaken T-222/99, T-327/99, en T-329/99,                        van de mogelijkheid zijn parlementair mandaat volledig
Martinez en de Gaulle, Front national en Bonino e.a./Eu-                  uit te oefenen, geven blijk van een politieke gezindheid
                        ropees Parlement                                  als bedoeld in artikel 29, lid 1, van het reglement. Anders
                                                                          dan in punt 122 van het arrest ten onrechte wordt
                        (Zaak C-486/01 P)                                 beweerd, hebben de aan de TDI-fractie deelnemende
                                                                          groeperingen zich meerdere malen verenigd voor indie-
                          (2002/C 84/82)                                  ning van een motie of amendement.
                                                                     —    Schending van het beginsel van gelijke behandeling jegens
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                de leden van de TDI-fractie: in punt 165 van het bestreden
op 17 december 2001 hogere voorziening ingesteld door het                 arrest schijnt het Gerecht wel toe te geven dat er
 ---pagebreak--- C 84/48                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     6.4.2002
     discriminatie bestaat tussen een fractie en niet-ingeschre-     J. C. Martinez tegen het arrest van het Gerecht van eerste
     ven leden, maar het heeft deze ongelijkheid in behande-         aanleg (Derde kamer) van 2 oktober 2001 in de gevoegde
     ling niet willen aanmerken als grond voor nietigverklaring      zaken T-222/99, T-327/99, en T-329/99, Martinez en de
     van de bestreden handeling. Ofschoon de exceptie van            Gaulle, Front national en Bonino e.a./Europees Parlement.
     onwettigheid van artikel 29, lid 1, van het reglement niet
     door rekwirante werd aangevoerd, blijft het een feit
     dat de leden van de TDI-fractie een discriminerende
     behandeling ondervinden door het bestreden besluit.             Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:
     Evenmin heeft het Gerecht juridische consequenties toe-
     gekend aan het feit dan het Parlement zijn vroegere
                                                                     —     de door Martinez tegen het arrest van 2 oktober ingestelde
     praktijk heeft verlaten, of aan de ongelijke behandeling
                                                                           hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;
     die de TDI-factie ten deel valt in vergelijking met de
     Fractie voor een Europa van Democratie en Diversiteit.
     Tenslotte mocht het Gerecht niet voorbijgaan aan de
     opmerkingen die getuigden van de politieke gezindheid           —     te erkennen dat de rechter in eerste aanleg het gemeen-
     van de TDI-factie, ook al waren de ingeroepen feiten van              schapsrecht heeft geschonden;
     later datum dan de bestreden beschikking.
                                                                     —     het bestreden arrest in zijn geheel of op onderdelen en
—    Miskenning van de bestuursrechtelijke tradities die de                middelen te casseren;
     lidstaten gemeen hebben: door geen juridische conse-
     quenties te willen verbinden aan rechtsvergelijkende
     gegevens en een discriminerende werking van de bestre-
     den handeling voor lief te nemen, laat het Gerecht na           —     uitspraak te doen rechtens, het bestreden arrest te vernie-
     toepassing te geven aan de regels en beginselen van het               tigen of subsidiair de zaak te verwijzen naar het Gerecht
     gemeenschapsrecht.                                                    van eerste aanleg overeenkomstig artikel 54 van ’s Hofs
                                                                           Statuut-EEG;
—    Schending van wezenlijke vormvereisten: de strekking
     van de bestreden handeling gaat verder dan een uitlegging       —     het Parlement te verwijzen in alle kosten.
     van het reglement.
—    Vermoeden van misbruik van procedure: het Gerecht
     miskent de feitelijke aard van het misbruik van procedure
     dat af te leiden is uit verschillende voorbeelden van
     veranderingen van het reglement, die overduidelijk aanto-       Middelen en voornaamste argumenten
     nen dat bij het Parlement het streven bestaat om
     stelselmatig de rechten van bepaalde afgevaardigden in te
     perken.                                                         Vier middelen zijn identiek aan de eerste vier middelen die in
                                                                     zaak C-486/01 P zijn aangevoerd (1).
                                                                     —     Schending van het beginsel van democratie: ten onrechte
                                                                           heeft het Gerecht dit middel verworpen met het argument
                                                                           dat tegen de bepalingen van het reglement geen exceptie
                                                                           van onwettigheid was opgeworpen.
Hogere voorziening, op 17 december 2001 ingesteld door
J.C. Martinez tegen het arrest van het Gerecht van eerste            —     Schending van het beginsel van vrijheid van vereniging:
aanleg (Derde kamer) van 2 oktober 2001 in de gevoegde                     het Gerecht toont in het geheel niet aan, in welk opzicht
zaken T-222/99, T-327/99, en T-329/99, Martinez en de                      het stellen van het vereiste van politieke gezindheid voor
Gaulle, Front national en Bonino e.a./Europees Parlement                   oprichting van een fractie van afgevaardigden een legitiem
                                                                           doel dient, en niet enkel de handhaving beoogt van een
                                                                           discriminerende situatie tussen niet-ingeschreven leden
                       (Zaak C-488/01 P)                                   en leden van een bestaande fractie.
                         (2002/C 84/83)
                                                                     (1) Zie blz. 47 van dit Publicatieblad.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 17 december 2001 hogere voorziening ingesteld door