title: Zaak T-273/03: Beroep, op 1 augustus 2003 ingesteld door Merck Sharp & Dohme Limited en acht andere tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 251/14              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         18.10.2003
Verzoekster beroept zich voorts op schending van de motive-            bestreden beschikking onrechtmatig is. De inleiding van de
ringsplicht, schending van de zorgplicht en van het beginsel           procedure was niet naar behoren gebaseerd op overwegingen
van goed bestuur, kennelijk onjuiste beoordeling, schending            van volksgezondheid. Voorts hadden de verwijzing en de inlei-
van het vertrouwensbeginsel en misbruik van bevoegdheid.               ding van de procedure betrekking op de volledige inhoud van
                                                                       de SPC. Dit gaat verder dan de toegestane reikwijdte van een
                                                                       verwijzing op grond van artikel 30 en in een dergelijke pro-
                                                                       cedure is de vaststelling van een geharmoniseerde SPC niet
                                                                       toegestaan. Bovendien was de inleiding van de procedure niet
                                                                       naar behoren gemotiveerd.
                                                                       Voorts stellen verzoeksters dat de harmonisatie van de SPC's in
                                                                       de bestreden beschikking onrechtmatig was omdat de
Beroep, op 1 augustus 2003 ingesteld door Merck                        Commissie niet bevoegd was de beschikking vast te stellen.
Sharp & Dohme Limited en acht andere tegen de                          Subsidiair stellen verzoeksters dat ook wanneer de Commissie
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                       in principe de SPC's voor RENITEC had kunnen harmoniseren,
                                                                       zij heeft nagelaten enige reden van volksgezondheid aan te
                        (Zaak T-273/03)                                voeren die de harmonisatie van de SPC's kan rechtvaardigen.
                        (2003/C 251/27)
                                                                       Tot slot stellen verzoeksters dat de bestreden beschikking
                        (Procestaal: Engels)                           onrechtmatig is omdat bindende termijnen van de richtlijn
                                                                       zijn overschreden en de motivering van de Commissie en het
                                                                       Comité voor Farmaceutische Specialiteiten ontoereikend was.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 1 augustus 2003 beroep ingesteld
tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Merck Sharp & Dohme Limited, gevestigd te Hoddesdon
(Verenigd Koninkrijk), Merck Sharp & Dohme BV, gevestigd               (1) Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad tot
te Haarlem (Nederland), Laboratoires Merck Sharp & Dohme-                  vaststelling van een communautair wetboek betreffende genees-
Chibret, gevestigd te Parijs (Frankrijk), MSD Sharp & Dohme                middelen voor menselijk gebruik (PB L 311 van 28.11.2001,
GmbH, gevestigd te Haar (Duitsland), Merck Sharp & Dohme                   blz. 67).
(Italia) SpA, gevestigd te Rome (Italië), Merck Sharp & Dohme,
LDA., gevestigd te Paço de Arcos (Portugal), Merck Sharp &
Dohme de Espana SA, gevestigd te Madrid (Spanje), Merck
Sharp & Dohme GmbH, gevestigd te Wenen (Oostenrijk) en
VIANEX SA, gevestigd te Nea Erythrea (Griekenland), alle ver-
tegenwoordigd door G. Berrisch en P. Bogaert, advocaten.
                                                                       Beroep, op 4 augustus 2003 ingesteld door Focus Magazin
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                   Verlag GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                             interne markt (merken, tekeningen en modellen)
—      de bestreden beschikking nietig te verklaren;
                                                                                (Zaak T-275/03)
—      de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoeksters.
                                                                                (2003/C 251/28)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
Verzoeksters zijn vergunninghouders voor het geneesmiddel              Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
RENITEC en aanverwante handelsnamen. RENITEC bevat het                                                Duits)
werkzame bestanddeel „enalapril” en wordt gebruikt bij de
behandeling van hoge bloeddruk en hartinsufficiëntie.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen is op 4 augustus 2003 beroep ingesteld
Verzoeksters bestrijden beschikking C(2003) 1752 van de
                                                                       tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
Commissie van 21 mei 2003 betreffende het in de handel
                                                                       ken, tekeningen en modellen) door Focus Magazin Verlag
brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die de
                                                                       GmbH, te München (Duitsland), vertegenwoordigd door
stof „enalapril” bevatten, waarbij de Commissie de
                                                                       U. Gürtler, advocaat. In de procedure voor de kamer van
Samenvatting van de Productkenmerken („SPC”) voor
                                                                       beroep was voorts partij Eci Telecom Ltd, Petach Tikva, Israël.
RENITEC en aanverwante handelsnamen heeft geharmoni-
seerd. De bestreden beschikking is vastgesteld als resultaat
van een verwijzingsprocedure op grond van artikel 30 van               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de
Raad (1).
                                                                       —     de beslissing van de oppositieafdeling van verweerder
Verzoeksters voeren aan dat de inleiding van de procedure van                (2055/2001) in oppositieprocedure nr. B 288680 te ver-
artikel 30 onrechtmatig was en dat dit impliceert dat de                     nietigen;


title: Zaak C-40/99: Beroep, op 11 februari 1999 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 136/6                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    15.5.1999
Beroep, op 11 februari 1999 ingesteld door Koninkrijk                     worden niet voor elke schuldeiser afzonderlijk vastgesteld,
Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                       doch in het kader van een gerechtelijke procedure, en enkel
                               pen                                        voorzover zij worden goedgekeurd door de rechter, die
                                                                          eerst onderzoekt of zij aan de wettelijke vereisten voldoen
                         (Zaak C-40/99)                                   (wet inzake opschorting van betaling).
                                                                          In casu is niet voldaan aan het vereiste dat de steun
                        (1999/C 136/09)                                   „bepaalde ondernemingen of bepaalde producties” moet
                                                                          begunstigen, nu de kwijtschelding van schulden niet
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                bedoeld is om een onderneming te begunstigen, en zulks
op 11 februari 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van de               ook niet het gevolg daarvan is: het gaat om kwijtscheldin-
Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-                 gen die worden toegekend om een erger kwaad voor de
woordigd door S. Ortiz Vaamonde, Abogado del Estado,                      schuldeiser te voorkomen. In wezen komen de kwijtschel-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambas-                dingen in het kader van de procedure van opschorting van
sade, Boulevard E. Servais 4-6.                                           betaling hierop neer, dat afstand wordt gedaan van een
                                                                          deel van de schuld teneinde de rest te kunnen recupereren.
                                                                          Zo niet bestaat het gevaar dat veel minder, of helemaal
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                            niets, kan worden gerecupereerd.
— nietig te verklaren de beschikking van de Commisssie van
    28 oktober 1998, waarbij is vastgesteld dat het Koninkrijk        (Gronden voor nietigverklaring                         van    de
    Spanje onwettige en met het EG-Verdrag onverenigbare              beschikking in haar geheel)
    staatssteun heeft toegekend aan de onderneming HAMSA,
    en de terugbetaling daarvan is gelast, en                         — Dwalingen ten aanzien van de feiten.
— de verwerende instelling te verwijzen in de kosten.                 — Inbreuk op artikel 92, lid 3, sub a, EG-Verdrag in samen-
                                                                          hang met artikel 190 EG-Verdrag: toen de autoriteiten
                                                                          van de Comunidad Autónoma de Andalucı́a besloten de
Middelen en voornaamste argumenten                                        onderneming HAMSA steun toe te kennen, hadden zij geen
                                                                          ander doel dan het verdwijnen van 500 arbeidsplaatsen in
                                                                          een van de regio’s met de grootste werkloosheid van Spanje
(Gronden voor gedeeltelijke nietigverkla-
                                                                          en zelfs van de Gemeenschap, te voorkomen. Volgens
ring)
                                                                          Spanje is sprake van incoherentie van de summiere redene-
                                                                          ring van de Commissie, waar deze de toepassing van
— Schending van de vertrouwensbeginsel (steun toegekend                   artikel 92, lid 3, onder a), uitsluit, omdat zij zich baseert
    vóór mei 1995): de Commissie heeft de onverenigbaarheid             op de omstandigheid dat het niet gaat om investeringssteun
    met het Verdrag vastgesteld van bepaalde steunmaatregelen             of maatregelen met een algemeen karakter.
    die deel uitmaakten van een regeling die voordien was
    goedgekeurd.
                                                                      — Inbreuk op artikel 92, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag:
— Volgens de Commissie vormt de kapitalisatie van de lening               Volgens het Koninkrijk Spanje voldoet de van mei tot
    die HAMSA heeft ontvangen van het Instituto de Fomento                december 1995 aan HAMSA toegekende reddingssteun
    de Andalucı́a (IFA) staatssteun, en gaat het daarbij om               aan de desbetreffende communautaire kaderregeling van
    kapitaalinbreng in omstandigheden die voor een particu-               23 december 1994, zodat die steun verenigbaar is met het
    liere investeerder onaanvaarbaar zouden zijn geweest. Het             Verdrag.
    door IFA met de kapitaalsverhoging via kwijtschelding van
    leningen nagestreefde doel was evenwel gericht op de                  De beschikking verwerpt ten onrechte die zienswijze,
    contrôle over de venootschap. De kapitalisatie van de                 dat de vanaf januari 1996 toegekende steunmaatregelen
    leningen was op zich niet bedoeld om vers kapitaal in te              herstructureringssteun zijn.
    brengen in de onderneming. De kapitalisatie bracht HAM-
    SA in een betere situatie om met haar openbare en                 — Schending van het beginsel van rechtszekerheid en van de
    particuliere schuldeisers te onderhandelen over latere over-          rechten van de verdediging: er is sprake van schending van
    eenkomsten met het oog op de beëindiging van haar                     de rechtszekerheid en van de rechten van de verdediging,
    opschorting van betaling, doordat aldus de geloofwaardig-             voorzover de Commissie haar beschikking baseert op de
    heid van haar voorstellen aan de betrokkenen werd                     niet-naleving van de vereisten neergelegd in een bijzondere
    verhoogd. Bovendien was dit uiteindelijk ook in het                   regeling die de Commissie vanaf 1 januari 1998 voor de
    voordeel van IFA zelf, als aandeelhouder. De Spaanse                  landbouwsector toepast inzake reddings- en herstructure-
    autoriteiten zijn van mening, dat elke particulier investeer-         ringssteun, welke regeling volgens de Commissie bestaat
    der in de situatie van IFA dezelfde handelwijze zou hebben            doch die zij nooit concreet heeft meegedeeld.
    gevolgd.
— Waar de maatregelen die door diverse overheidsinstanties            — Schending van artikel 190 en artikel 92, lid 1, van het
    in het kader van de gerechtelijke procedure van opschor-              EG-Verdrag, wegens ontbreken van motivering van de
    ting van betaling zijn toegekend, worden aangemerkt als               zienswijze dat het handelsverkeer tussen lidstaten ongun-
    staatssteun, is sprake van een schending van artikel 92/EG-           stig is beïnvloed, wat volgens Spanje niet het geval is.
    Verdrag. Een dergelijke kwalificatie stelt de Spaanse faillise-
    mentswetgeving ter discussie, hoewel deze in overeenstem-
    ming is met die van de andere lidstaten. De maatregelen


title: Doorhaling van zaak C-335/97

text:
21.4.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 118/31
               Doorhaling van zaak C-335/97 (1)                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-125/00:
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
                        (2001/C 118/88)                              Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                (1) PB C 163 van 10.6.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 februari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-335/97
(verzoek van het Arbeidshof te Antwerpen om een prejudiciële
beslissing): Rijksdienst voor Pensioenen tegen W. Westenborg.
(1) PB C 357 van 22.11.1997.
                                                                                Doorhaling van zaak C-105/00 (1)
                                                                                (2001/C 118/91)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 februari 2001
               Doorhaling van zaak C-222/00 (1)                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-105/00:
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
                        (2001/C 118/89)                              Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 februari 2001             (1) PB C 163 van 10.6.2000.
de doorhaling in het register gelast van zaak C-222/00:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
rijk België.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-225/99 (1)
                                                                                (2001/C 118/92)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
               Doorhaling van zaak C-125/00 (1)                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 maart 2000 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-225/99: (verzoek
                        (2001/C 118/90)                              van de Centrale raad van Beroep om een prejudiciële beslissing):
                                                                     Sociale Verzekeringsbank tegen Yamna Moughit.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 februari 2001            (1) PB C 246 van 28.8.1999.


title: Zaak C-113/04 P: Hogere voorziening, op 3 maart 2004 ingesteld door Technische Unie BV tegen het arrest, op 16 december 2003 gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer), in de gevoegde zaken T-5/00 en T-6/00, tussen enerzijds de Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied en Technische Unie BV, en anderzijds de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door CEF City Electrical Factors BV en CEF Holding Ltd.

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/28

         Hogere voorziening, op 3 maart 2004 ingesteld door Technische Unie BV tegen het arrest, op 16 december 2003 gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer), in de gevoegde zaken T-5/00 en T-6/00, tussen enerzijds de Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied en Technische Unie BV, en anderzijds de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door CEF City Electrical Factors BV en CEF Holding Ltd.
   (Zaak C-113/04 P)
   (2004/C 106/49)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 3 maart 2004 hogere voorziening ingesteld door Technische Unie BV, vertegenwoordigd door Mr. P.V.F. Bos en Mw Mr. C. Hubert, advocaten, tegen het arrest, op 16 december 2003 gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer), in de gevoegde zaken T-5/00 en T-6/00, tussen enerzijds de Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied en Technische Unie BV, en anderzijds de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door CEF City Electrical Factors BV en CEF Holding Ltd.
   Appellante concludeert dat het den Hove behage:

               (1)

               Het Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 16 december 2003 in gevoegde zaken T-5/00 en T-6/00, althans zaak T-6/00, te vernietigen en met inachtneming van het petitum onder (2) de zaak zelf af te doen, dan wel subsidiair te vernietigen en terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg voor verdere afdoening;

               (2)

               De tot haar gerichte beschikking van de Europese Commissie van 26 oktober 1999 geheel, althans gedeeltelijk nietig te verklaren, althans, opnieuw rechtdoende, te besluiten tot een substantiële verlaging van de aan Technische Unie opgelegde geldboete; en

               (3)

               De Europese Commissie te verwijzen in alle kosten van het geding, daaronder begrepen die welke op de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg zijn gevallen.

         Middelen en voornaamste argmunten:
   Ten eerste heeft het Gerecht het EG-recht en/of het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens geschonden, althans een en ander onbegrijpelijke gemotiveerd, door te oordelen dat de overschrijding van de redelijkheid van de termijn geen nietigverklaring van de Beschikking van de Commissie kan rechtvaardigen, dan wel een aanvullende verlaging van de geldboete.
   Ten tweede heeft het Gerecht het Gemeenschapsrecht geschonden, daar er sprake is van innerlijke tegenstrijdigheid en daarmee van een motiveringsgebrek ten aanzien van de tweeslachtige manier waarop het waarde toekent aan het moment waarop de Waarschuwingsbrief werd uitgebracht.
   Ten derde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, althans een en ander onbegrijpelijk gemotiveerd, door te oordelen dat de Commissie Technische Unie op goede gronden verantwoordelijk heeft kunnen stellen voor de in artikelen 1 en 2 van de Beschikking bedoelde inbreuken.
   Ten vierde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, althans een en ander gebrekkig gemotiveerd, door de inbreuken bedoeld in de artikelen 1 en 2 van de Beschikking ierder als (voortdurende) inbreuken over de in acht genomen periodes te beschouwen en voorts voor de duur van de inbreuk bedoeld in artikel 3 van de Beschikking dezelfde periodes als die met betrekking tot de eerder genoemde inbreuken aan te houden.
   Ten vijfde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door, ondanks de verkeerde beoordeling van de duur van de inbreuken en de schending van het beginsel van de redelijke termijn, na te laten een aanvullende boeteverlaging toe te kennen, althans een en ander onvoldoende gemotiveerd.


title: Zaak C-559/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 5 december 2014 — Rūdolfs Meroni/Recoletos Limited

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 5 december 2014 — Rūdolfs Meroni/Recoletos Limited
   (Zaak C-559/14)
   (2015/C 089/02)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rūdolfs Meroni

      Verwerende partij: Recoletos Limited

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 34, punt 1, van de Brussel I-verordening aldus worden uitgelegd dat in een procedure tot erkenning van een beslissing van een buitenlandse rechter de inbreuk op de rechten van personen die geen partij zijn in het hoofdgeding, een grond kan zijn om de in dat artikel opgenomen openbare-ordeclausule toe te passen en de erkenning van die beslissing te weigeren voor zover zij gevolgen heeft voor personen die geen partij zijn in het hoofdgeding?

               2)

               Zo ja, moet artikel 47 van het Handvest [van de grondrechten van de Europese Unie] aldus worden uitgelegd dat het daarin vervatte beginsel van een eerlijk proces zich niet ertegen verzet dat in een procedure betreffende voorlopige beschermingsmaatregelen de vermogensrechten van een persoon die geen partij was in de procedure, worden beperkt indien is bepaald dat iedere persoon voor wie de beslissing over de voorlopige beschermingsmaatregelen gevolgen heeft, steeds het recht heeft de rechter te verzoeken om wijziging of vernietiging van de beslissing, maar het aan de verzoekende partijen wordt overgelaten om de beslissing ter kennis te brengen van belanghebbenden?


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 16 april 1997 in zaak T-541/93, J. Connaughton, T. Fitzsimons en P. Griffin tegen Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring - Melk - Extra heffing - Referentiehoeveelheid - Producenten die verbintenis tot niet-levering of omschakeling zijn aangegaan - Vergoeding - Verordening (EEG) nr. 2187/93 - Rechtsgevolgen - Ontvankelijkheid)

text:
 14 . 6 . 97          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 181 / 11
2 . Verwijst verzoeksters hoofdelijk in de kosten van ver             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      weerster.
                                                                                van 16 april 1997
                                                                      in zaak T-541/93 , J. Connaughton, T. Fitzsimons en
3 . Verstaat dat interveniënten hun eigen kosten zullen                      P. Griffin tegen Raad van de Europese Unie (')
      dragen.
                                                                       (Beroep tot nietigverklaring — Melk — Extra heffing —
                                                                      Referentiehoeveelheid — Producenten die verbintenis tot
(*) PB nr. C 101 van 22 . 4 . 1995 .                                  niet-levering of omschakeling zijn aangegaan — Vergoe
                                                                      ding — Verordening (EEG) nr. 2187/93 — Rechtsgevolgen
                                                                                — Ontvankelijkheid)
                                                                                ( 97/C 181 /22 )
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                     (Procestaai: Engels)
                       van 15 april 1997
in zaak T-390/94: A. Schröder, J. en K.-J. Thamann tegen
                                                                      In zaak T-541 /93 , J. Connaughton, T. Fitzsimons en P.
       Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ] )
                                                                      Griffin, wonende te respectievelijk Kilbeggan, Askeaton en
(Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap               Clonmel ( Ierland ), vertegenwoordigd door J. O'Reilly, SC,
— Bestrijding van klassieke varkenspest in Bondsrepubliek             van de balie van Ierland, en P. Watson, Barrister, van de
                             Duitsland)                               balie van Ierland, geïnstrueerd door O. Ryan-Purcell , Soli
                                                                      citor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fyfe
                          { 97IC 181 /21 )                            Business Centre, rue Jean-Pierre Brasseur 29, tegen Raad
                                                                      van de Europese Unie (gemachtigden : A. Brautigam en M.
                                                                      Bishop ), ondersteund door Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen (gemachtigden : G. Rozet en X. Lewis )
                       (Procestaai: Duits)                            en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
                                                                      Ierland (gemachtigden: aanvankelijk J. D. Colahan, vervol
                                                                      gens S. T. Braviner), betreffende een beroep tot nietigver
In zaak T-390/94, A. Schröder, J. en K.-J. Thamann, geves
                                                                      klaring krachtens artikel 173 van het EEG-Verdrag van
                                                                      Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 van de Raad van 22 juli
tigd te Neuenkirchen ( Duitsland ), vertegenwoordigd door
W. Clages, G. Rentzmann en R. Brenken, advocaten te                   1993 inzake het vergoedingsvoorstel aan bepaalde produ
Quakenbrück, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                  centen van melk of zuivelproducten die hun activiteit tijde
ten kantore van M. Molitor, P. Feitgen en A. Harpes, rue              lijk niet hebben kunnen uitoefenen ( PB nr. L 196 van 5 . 8 .
                                                                      1993 , blz . 6 ), en in het bijzonder van de artikelen 8 en 14
des Bains 14 A, tegen Commissie van de Europese Ge
meenschappen (gemachtigden : C. Schmidt en G. M. Ber
                                                                      daarvan, heeft het Gerecht (Eerste Kamer — uitgebreid ),
risch ), betreffende een schadevordering krachtens de                 samengesteld als volgt: A. Saggio, president, C. W. Bella
artikelen 178 en 215 , tweede alinea, van het EEG-Verdrag,
                                                                      my, A. Kalogeropoulos, V. Tiili en R. M. Moura Ramos,
strekkende tot veroordeling van de Commissie tot vergoe              rechters; griffier: H. Jung, op 16 april 1997 een arrest ge
ding van de schade door verzoekers geleden ten gevolge                wezen waarvan het dictum luidt als volgt:
van een aantal beschikkingen van de Commissie in het ka
der van de bestrijding van de klassieke varkenspest in de
Bondsrepubliek Duitsland, heeft het Gerecht (Vijfde Ka
mer ), samengesteld als volgt: R. Garcfa-Valdecasas, presi           1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .
dent, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: A. Mair, ad
ministrateur, op 15 april 1997 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                      2 . Verwijst verzoekers in hun eigen kosten en de kosten
                                                                           van de Raad.
1 . Verwerpt het beroep.
                                                                      3 . Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk en de Commissie
                                                                           hun eigen kosten zullen dragen.
2 . Verwijst verzoekers in de kosten.
                                                                      (') PB nr. C 319 van 26 . 11 . 1993 .
(') PB nr. C 392 van 31 . 12 . 1994 .


title: Arrest van het Hof van 22 december 2016 in zaak E-3/16 — Ski Taxi SA, Follo Taxi SA en Ski Follo Taxidrift AS tegen de Noorse regering, vertegenwoordigd door de mededingingsautoriteit (Artikel 53 van de EER-overeenkomst — mededingingsbeperkende strekking — overheidsopdrachten — indiening van een gezamenlijke inschrijving via een commanditaire beheersvennootschap)

text:
               27.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/5

         ARREST VAN HET HOF
   van 22 december 2016
   in zaak E-3/16
   Ski Taxi SA, Follo Taxi SA en Ski Follo Taxidrift AS tegen de Noorse regering, vertegenwoordigd door de mededingingsautoriteit
   (Artikel 53 van de EER-overeenkomst — mededingingsbeperkende strekking — overheidsopdrachten — indiening van een gezamenlijke inschrijving via een commanditaire beheersvennootschap)
   (2017/C 133/05)
   In zaak E-3/16, Ski Taxi SA, Follo Taxi SA en Ski Follo Taxidrift AS tegen de Noorse regering, vertegenwoordigd door de mededingingsautoriteit — VERZOEK aan het Hof ingediend overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie door de hoogste rechterlijke instantie van Noorwegen(Norges Høyesterett) over de uitlegging van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en met name artikel 53, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 22 december 2016 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Om als een mededingingsbeperking naar strekking in de zin van artikel 53, lid 1, van de EER-overeenkomst te worden aangemerkt, moet een overeenkomst de mededinging in voldoende mate verstoren. Het is niet voldoende dat zij, gelet op de specifieke juridische en economische context, de mededinging louter kan verhinderen, beperken of vervalsen.

               2.

               Bij de beoordeling of een overeenkomst tussen ondernemingen of een besluit van een ondernemersvereniging de mededinging in voldoende mate verstoort, moet worden gelet op de bewoordingen en de doelstellingen ervan, alsook op de economische en juridische context. Bij de beoordeling van die context moet ook rekening worden gehouden met de aard van de betrokken diensten en de daadwerkelijke voorwaarden voor het functioneren en de structuur van de betrokken markt of markten. Voorts hoeft de bedoeling van de partijen niet in aanmerking te worden genomen om vast te stellen of een overeenkomst tussen ondernemingen beperkend is, maar niets belet de mededingingsautoriteiten of de nationale rechter en het Hof om daarmee rekening te houden.

               3.

               Alleen wanneer het schadelijke karakter van een overeenkomst gemakkelijk kan worden vastgesteld, verstoort deze de mededinging in voldoende mate om te worden geacht een mededingingsbeperkende strekking te hebben. Die beoordeling mag niet resulteren in een volledig onderzoek van de daadwerkelijke of potentiële gevolgen ervan. Zij mag evenmin bestaan in een afweging van de positieve en de negatieve gevolgen van de overeenkomst voor de mededinging, en dus in de toepassing van een „rule of reason”.

               4.

               Om te bepalen of de indiening van een gezamenlijke inschrijving via een commanditaire beheersvennootschap de mededinging voldoende verstoort om te worden geacht een mededingingsbeperkende strekking te hebben, moet worden gekeken naar de inhoud van de samenwerking, de doelstellingen ervan en de economische en juridische context. Er mag ook rekening te worden gehouden met de bedoeling van de partijen, hoewel dit geen noodzakelijke factor is.

               5.

               Aangezien de indiening van een gezamenlijke inschrijving prijszetting behelst, wat door artikel 53, lid 1, van de EER-overeenkomst uitdrukkelijk wordt verboden, kan het in aanmerking nemen van de economische en juridische context worden beperkt tot wat strikt noodzakelijk is om vast te stellen dat er sprake is van een mededingingsbeperkende strekking. Bij een dergelijke beoordeling dient te worden nagegaan, zij het beknopt, of de partijen bij een overeenkomst daadwerkelijke of potentiële concurrenten zijn en of de gezamenlijke vaststelling van de aan de aanbestedende dienst geboden prijs een nevenrestrictie vormt.

               6.

               Hoewel de openbaarmaking van de gezamenlijke aard van de inschrijvingen aan de aanbestedende dienst erop kan wijzen dat de partijen niet de bedoeling hadden het verbod op overeenkomsten tussen ondernemingen te overtreden, is dit op zich geen voorwaarde om te bepalen of een overeenkomst kan worden geacht een mededingingsbeperkende strekking te hebben.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 31 maart 2004 in zaak T-10/02, Marie-Claude Girardot tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Openbare dienst — Artikel 29, lid 1, van Statuut — Vast ambt bezoldigd ten laste van onderzoeks- en investeringskredieten — Tijdelijk functionaris in zin van artikel 2, sub d, van RAP — Afwijzing van sollicitatie — Ontbreken van vergelijking van verdiensten — Interlocutoir arrest)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/36

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 31 maart 2004
   in zaak T-10/02, Marie-Claude Girardot tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Openbare dienst - Artikel 29, lid 1, van Statuut - Vast ambt bezoldigd ten laste van onderzoeks- en investeringskredieten - Tijdelijk functionaris in zin van artikel 2, sub d, van RAP - Afwijzing van sollicitatie - Ontbreken van vergelijking van verdiensten - Interlocutoir arrest)
   (2004/C 118/77)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-10/02, Marie-Claude Girardot, wonende te L'Haÿ-les-Roses (Frankrijk), vertegenwoordigd door N Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk F. Clotuche-Duvieusart en L. Lozano Palacios en vervolgens F. Clotuche-Duvieusart en H. Tserepa-Lacombe), betreffende een vordering tot nietigverklaring van, ten eerste, het besluit van de Commissie van 13 maart 2001 houdende afwijzing van de sollicitatie naar zeven ten laste van de onderzoekskredieten bezoldigde vaste ambten, ten tweede het besluit van de Commissie van 15 maart 2001 houdende afwijzing van de sollicitatie naar een ten laste de onderzoekskredieten bezoldigd vast ambt, en ten derde, de besluiten van de Commissie houdende voorziening in die ambten, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, H. Legal en E. Martins Ribeiro, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 31 maart 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 13 maart 2001 houdende afwijzing van de sollicitatie van Girardot naar zeven ten laste van de onderzoekskredieten bezoldigde vaste ambten.

               2)

               Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 15 maart 2001 houdende afwijzing van de sollicitatie van Girardot naar een ten laste van de onderzoekskredieten bezoldigd vast ambt.

               3)

               Verwerpt het beroep voor het overige

               4)

               Verstaat dat partijen het Gerecht binnen een termijn van drie maanden vanaf de datum van dit arrest, hetzij het in onderlinge overeenstemming vastgestelde bedrag van de geldelijke compensatie voor de onwettigheid van de besluiten van 13 en 15 maart 2001, hetzij hun becijferde conclusies betreffende dit bedrag, voorleggen.

               5)

               Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.

      (1)  PB C 68 van 16.3.2002.


title: Zaak C-206/04 P: Hogere voorziening, op 10 mei 2004 ingesteld door Mülhens GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 3 maart 2004 in zaak T-355/02, Mülhens GmbH & Co. KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) Zirh International Corp.

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/6

         Hogere voorziening, op 10 mei 2004 ingesteld door Mülhens GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 3 maart 2004 in zaak T-355/02, Mülhens GmbH & Co. KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) Zirh International Corp.
   (Zaak C-206/04 P)
   (2004/C 179/12)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 10 mei 2004 hogere voorziening ingesteld door Mülhens GmbH & Co. KG, te Keulen (Duitsland), vertegenwoordigd door T. Schulte-Beckhausen, advocaat, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 3 maart 2004 in zaak T-355/02 (1), Mülhens GmbH & Co. KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) Zirh International Corp.
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 maart 2004 (zaak T-355/02) alsmede de beslissing van de tweede kamer van beroep van verweerder en geïntimeerde van 1 oktober 2002 (zaak R-657/2001-2) te vernietigen;

               2.

               verweerder en geïntimeerde te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante stelt dat, gelet op de soortgelijkheid van de betrokken waren en diensten en de auditieve overeenstemming tussen de conflicterende merken, het Gerecht van eerste aanleg had moeten concluderen dat er een gevaar van verwarring in de zin van aritkel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (2) bestaat tussen de conflicterende merken.
   Om deze reden betoogt rekwirante dat het Gerecht van eerste aanleg de vereisten van artikel 8, lid 1, sub b, verkeerd heeft uitgelegd en dat het bestreden arrest moet worden vernietigd.

      (1)  PB C 70, 22.03.2003, blz. 23.

      (2)  van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1), zoals gewijzigd.


title: Zaak C-13/04: Beroep, op 16 januari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

text:
C 71/10                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        20.3.2004
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 27 november                      Middelen en voornaamste argumenten
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding betref-
fende insolventieprocedure tegen Susanne Staubitz-                     De termijn voor omzetting van de richtlijn is verstreken op
                             Schreiber                                 30 juni 1996. De Republiek Finland heeft artikel 7, lid 1,
                                                                       tweede alinea, van richtlijn 94/62/EG van het Europees
                           (Zaak C-1/04)                               Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakking-
                                                                       safval niet aldus in nationaal recht omgezet dat de rechtszeker-
                          (2004/C 71/13)                               heid en de rechtsduidelijkheid zijn gewaarborgd, en heeft
                                                                       evenmin verzekerd dat bovenbedoelde verplichting in de
                                                                       praktijk wordt toegepast.
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 27 november
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                (1) Richtlijn van 20 december 1994 betreffende verpakking en
                                                                           verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10).
2 januari 2004, in het geding betreffende insolventieprocedure
tegen Susanne Staubitz-Schreiber, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
„Moet artikel 3, lid 1, eerste volzin, van verordening (EG)            Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Athinas (adminis-
nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende                  tratieve rechtbank van eerste aanleg te Athene) van
insolventieprocedures (PB L 160, blz. 1) aldus worden uitgelegd        30 september 2003 om een prejudiciële beslissing in het
dat de rechter van de lidstaat waarbij een verzoek om opening               geding tussen Sfakianakis AEVE en Griekse Staat
van een insolventieprocedure is ingediend, bevoegd blijft
inzake de beslissing over de opening van de insolventiepro-                                      (Zaak C-23/04)
cedure indien de schuldenaar na de indiening van het verzoek
doch vóór de opening van deze procedure het centrum van                                          (2004/C 71/15)
zijn voornaamste belangen naar het grondgebied van een
andere lidstaat heeft verplaatst, of wordt dan de rechter van de
andere lidstaat bevoegd?”                                              Het Dioikitiko Protodikeio Athinas (administratieve rechtbank
                                                                       van eerste aanleg te Athene) heeft bij beschikking van 30 sep-
                                                                       tember 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       26 januari 2004, in het geding tussen Sfakianakis AEVE
                                                                       en Griekse Staat, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                       de navolgende vragen:
Beroep, op 16 januari 2004 ingesteld door Commissie van
 de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland                    1.    Brengt de in artikel 31, lid 2, van protocol nr. 4
                                                                             (aangehecht aan de Europa-Overeenkomst waarbij een
                          (Zaak C-13/04)                                     associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
                                                                             Gemeenschappen en hun lidstaten enerzijds, en de Repu-
                          (2004/C 71/14)                                     bliek Hongarije, anderzijds) neergelegde verplichting tot
                                                                             wederzijdse bijstand voor de douaneautoriteiten van de
                                                                             lidstaat van invoer de verplichting mee om rekening te
                                                                             houden met de beslissingen van Hongaarse rechterlijke
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   instanties betreffende de geldigheid van de door de
op 16 januari 2004 beroep ingesteld tegen Republiek Finland                  autoriteiten van de staat van uitvoer verrichte controles,
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                     die betrekking hebben op de juistheid van een uitvoercer-
woordigd door M. Konstantinidis en P. Aalto, domicilie                       tificaat EUR.1, gelet op het feit dat:
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                             a)    de Hongaarse autoriteiten de douaneautoriteiten van
                                                                                de staat van invoer naar behoren op de hoogte
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                            hadden gebracht van de resultaten van de oorspron-
dat het het Hof behage:                                                            kelijk verrichte controle betreffende de onjuistheid
                                                                                van bepaalde uitvoercertificaten, er echter op wij-
1)    vast te stellen dat de Republiek Finland artikel 7, lid 1,                   zend dat de geldigheid van de controle het voorwerp
      tweede alinea, van richtlijn 94/62/EG van het Europees                       was van aanhangige procedures voor de Hongaarse
      Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpak-                       rechterlijke instanties en
      kingsafval (1) niet aldus in nationaal recht heeft omgezet
      dat de rechtszekerheid en de rechtsduidelijkheid zijn                  b)    de Hongaarse autoriteiten de douaneautoriteiten van
      gewaarborgd, en dat zij evenmin heeft verzekerd dat                          de staat van invoer officieel hebben ingelicht over
      bovenbedoelde verplichting in de praktijk wordt toege-                       de uitkomst van die procedures, dus over de beslis-
      past;                                                                        singen van bedoelde rechterlijke instanties waarbij is
                                                                                vastgesteld dat uiteindelijk een aantal certificaten
2)    de Republiek Finland in de kosten te verwijzen.                              EUR.1 onjuist waren?


title: Zaak C-233/15: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 28 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa - Letland) – SIA „Oniors Bio”/Valsts ieņēmumu dienests [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EEG) nr. 2658/87 — Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Onderverdelingen 1517 90 91 en 1518 00 31 — Mengsel van ruwe vloeibare vette plantaardige oliën bestaand uit koolzaadolie (88 %) en zonnebloemolie (12 %)]

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/13

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 28 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa - Letland) – SIA „Oniors Bio”/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-233/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EEG) nr. 2658/87 - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Onderverdelingen 1517 90 91 en 1518 00 31 - Mengsel van ruwe vloeibare vette plantaardige oliën bestaand uit koolzaadolie (88 %) en zonnebloemolie (12 %)])
   (2016/C 243/12)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Administratīvā apgabaltiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SIA „Oniors Bio”

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Dictum

   De gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1006/2011 van de Commissie van 27 september 2011, moet aldus worden uitgelegd dat bij de beoordeling of een mengsel van plantaardige olie zoals in het hoofdgeding moet worden ingedeeld onder GN-onderverdeling 1517 90 91, als voor menselijke consumptie geschikt mengsel van plantaardige olie, of onder GN-onderverdeling 1518 00 31, als voor menselijke consumptie ongeschikt mengsel van plantaardige olie, rekening dient te worden gehouden met alle relevante gegevens van het geval, voor zover die betrekking hebben op de aan het product inherente objectieve kenmerken en eigenschappen. Tot de te beoordelen relevante gegevens die reden kunnen vormen om een dergelijk mengsel als „ongeschikt voor menselijke consumptie” aan te merken, behoort de informatie die de fabrikant van dit mengsel in zijn douaneaangifte heeft verstrekt, inhoudend dat vanwege de kenmerken van het productieproces niet kan worden uitgesloten dat er in dat mengsel schadelijke stoffen aanwezig zijn. Het feit dat bij een analyse van monsters die van een dergelijk mengsel van plantaardige olie zijn genomen, in dat mengsel geen schadelijke stoffen zijn aangetroffen, is in dat verband op zichzelf onvoldoende om de kwalificatie van het betrokken mengsel als „ongeschikt voor menselijke consumptie” in twijfel te trekken. Een dergelijke conclusie veronderstelt dat er verdere relevante bewijsstukken beschikbaar zijn die twijfel kunnen zaaien over de juistheid van de informatie over het productieproces van het betrokken mengsel zoals verstrekt door de fabrikant en vermeld in die aangifte overeenkomstig de artikelen 62, 68 en 71 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 648/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Zaak T-187/16: Arrest van het Gerecht van 25 januari 2017 — Anton Riemerschmid Weinbrennerei und Likörfabrik/EUIPO — Viña y Bodega Botalcura (LITU) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk LITU — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/20

         Arrest van het Gerecht van 25 januari 2017 — Anton Riemerschmid Weinbrennerei und Likörfabrik/EUIPO — Viña y Bodega Botalcura (LITU)
   (Zaak T-187/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk LITU - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 070/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Anton Riemerschmid Weinbrennerei und Likörfabrik GmbH & Co. KG (Erding, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Koch Moreno, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Ivanauskas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Viña y Bodega Botalcura SA (Las Condes, Chili)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 9 februari 2016 (zaak R 719/2015-2) inzake een oppositieprocedure tussen Anton Riemerschmid Weinbrennerei und Likörfabrik en Viña y Bodega Botalcura

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Anton Riemerschmid Weinbrennerei und Likörfabrik GmbH & Co. KG wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 243 van 4.7.2016.


title: Zaak F-50/07: Beroep ingesteld op 17 december 2007 — Hristova/Commissie

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/36

         Beroep ingesteld op 17 december 2007 — Hristova/Commissie
   (Zaak F-50/07)
   (2008/C 79/68)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Valentina Hristova (Pavlikeni, Bulgarije) (vertegenwoordiger: Georgi Kerelov, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/14/06 van 3 april 2007 om verzoekster niet tot dat vergelijkend onderzoek toe te laten en haar praktijkexamen niet te beoordelen omdat de door haar gevolgde hoger onderwijsopleiding geen verband houdt met de in de aankondiging van vergelijkend onderzoek beschreven functie en zij na het behalen van haar diploma van middelbaar onderwijs geen drie jaar ervaring in een full-time baan op het voor de functie relevante gebied heeft opgedaan
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/14/06 van 3 april 2007 om verzoekster niet tot dat vergelijkend onderzoek toe te laten;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een forfaitaire vergoeding die ex aequo et bono op 28 718 EUR (één jaarsalaris) wordt geraamd, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum van instelling van het beroep, wegens de materiële en immateriële schade die verzoekster door het onrechtmatige besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek heeft geleden;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-31/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 26 september 2011 — Pino/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanstelling — Artikel 5, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut — Vergelijkend onderzoek voor de overgang van categorie dat vóór 1 mei 2004 is bekendgemaakt — Kandidaat die vóór 1 mei 2006 op reservelijst is geplaatst — Toepassing van vermenigvuldigingsfactor lager dan 1 — Verlies van bevorderingspunten)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/34

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 26 september 2011 — Pino/Commissie
   (Zaak F-31/06) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanstelling - Artikel 5, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut - Vergelijkend onderzoek voor de overgang van categorie dat vóór 1 mei 2004 is bekendgemaakt - Kandidaat die vóór 1 mei 2006 op reservelijst is geplaatst - Toepassing van vermenigvuldigingsfactor lager dan 1 - Verlies van bevorderingspunten)
   2011/C 340/67
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Marco Pino (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk: M. Arpio Santacruz en M. Simm, vervolgens M. Bauer, J. Monteiro en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van de besluiten van de Commissie waarbij verzoeker, ambtenaar van de categorie B en geslaagd voor een intern vergelijkend onderzoek voor de overgang van categorie, in een ambt van administrateur wordt aangesteld, voor zover zijn indeling daarbij wordt vastgesteld krachtens bijlage XIII bij het Statuut, op zijn bezoldiging nog steeds een vermenigvuldigingsfactor wordt toegepast en zijn bevorderingspunten op nul worden gesteld

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

               3)

               De Raad van de Europese Unie, interveniënt, draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006, blz. 50.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 17 maart 1998 in zaak T-183/95: G. Carraro tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Artikel 24 van het Statuut - Bijstandsplicht - Stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing)

text:
2.5.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 137/13
    pese Gemeenschappen over een verzoek om een preju-             voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is; dit brengt voor
    dicieÈle beslissing, in afwachting van de definitieve          de lidstaten de verplichting mee zich te houden aan de in
    rechtsbescherming voorlopig wordt vastgesteld, nood-           de richtlijnen vastgestelde omzettingstermijnen. In casu is
    zakelijk ter voorkoming van ernstige en onherstelbare          deze termijn verstreken op 1 juli 1994 wat Richtlijn 93/
    schade, en is als een dergelijke schade te beschouwen,         18/EEG betreft en op 20 december 1994 wat Richtlijn 94/
    het feit dat de bindende vaststelling van het bestaan          60/EG betreft, zonder dat de Italiaanse Republiek de bepa-
    van de feitelijke voorwaarden voor het vrije verkeer op        lingen heeft vastgesteld die nodig zijn om aan die richtlij-
    grond van de associatie, in het concrete geval niet            nen te voldoen.
    onmiddellijk, maar op een later tijdstip plaatsvindt?
                                                                   (1) PB L 104 van 29.4.1993, blz. 46.
Beroep, op 11 maart 1998 ingesteld door Commissie van              (2) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 1.
 de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                        (Zaak C-66/98)
                         (98/C 137/25)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 11 maart 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van
haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Ð te verklaren dat de Italiaanse Republiek, door niet de
    nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te
    hebben vastgesteld, of althans meegedeeld aan de
    Commissie, om te voldoen aan                                                  Doorhaling van zaak C-261/97 (1)
    Ð Richtlijn 93/18/EEG van de Commissie van 5 april
         1993 tot derde aanpassing aan de vooruitgang van                                   (98/C 137/26)
         de techniek van Richtlijn 88/379/EEG van de Raad
         betreffende de onderlinge aanpassing van de wette-
         lijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lid-
         staten inzake de indeling, de verpakking en het
         kenmerken van gevaarlijke preparaten (1),
    Ð Richtlijn 94/60/EG van het Europees Parlement en
         de Raad van 20 december 1994 tot veertiende wij-
         ziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de
         onderlinge aanpassing van de wettelijke en
         bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake
         de beperking van het op de markt brengen en van
         het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en           De president van het Hof van Justitie van de Europese
         preparaten (2),                                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 februari
                                                                   1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-261/
    de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende ver-              97 (verzoek van de Cour d'appel de Douai om een prejudi-
    plichtingen niet is nagekomen;                                 cieÈle beslissing): K. H. Baumann tegen URSSAF Lille.
Ð de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
Artikel 189 van het EG-Verdrag bepaalt dat een richtlijn
verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat            (1) PB C 271 van 6.9.1997.


title: Zaak T-153/08: Beroep ingesteld op 25 april 2008 — Shenzhen Taiden Industrial/BHIM — Bosch Security Systems (model van communicatie-apparatuur)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/21

         Beroep ingesteld op 25 april 2008 — Shenzhen Taiden Industrial/BHIM — Bosch Security Systems (model van communicatie-apparatuur)
   (Zaak T-153/08)
   (2008/C 158/35)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Shenzhen Taiden Industrial Co., Ltd (Shenzhen, China) (vertegenwoordigers: M. Hartmann en M. Helmer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bosch Security Systems BV (Eindhoven, Nederland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 februari 2008 in zaak R 1437/2006-3 te vernietigen; en

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring is gevorderd: model voor het voortbrengsel „communicatie-apparatuur” — ingeschreven gemeenschapsmodel nr. 214903-0001

      Houder van het gemeenschapsmodel: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Model van de partij die nietigverklaring vordert: ouder model dat door Koninklijke Philips Electronics NV voor het publiek beschikbaar is gesteld en dat is ingeschreven als internationaal model onder nr. DM/055655

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en nietigverklaring van het litigieuze model

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 63, lid 1, van verordening nr. 6/2002 van de Raad, aangezien de derde kamer van beroep zich heeft gebaseerd op feiten die werden aangevoerd door de partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert, maar waarvoor geen bewijs werd aangedragen; schending van de artikelen 4, lid 1, en 6, lid 1, van verordening nr. 6/2002 van de Raad, aangezien de derde kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat het litigieuze model geen eigen karakter heeft, en zij heeft nagelaten de betrokken modellen te beoordelen en te vergelijken uit het oogpunt van een geïnformeerde gebruiker


title: Zaak C-126/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 10 maart 2010 — FOGGIA-Sociedade Gestora de Participações Sociais SA/Secretário de Estado dos Assuntos Fiscais

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 10 maart 2010 — FOGGIA-Sociedade Gestora de Participações Sociais SA/Secretário de Estado dos Assuntos Fiscais
   (Zaak C-126/10)
   2010/C 134/37
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: FOGGIA-Sociedade Gestora de Participações Sociais SA

      Verwerende partij: Secretário de Estado dos Assuntos Fiscais

      Interveniërende partij: Ministério Público

      Prejudiciële vragen

               1.

               Welke betekenis en strekking heeft artikel 11, lid 1, sub a, van richtlijn 90/434/EEG van 23 juli 1990 (1), en meer in het bijzonder wat betekenen de uitdrukkingen „zakelijke overwegingen” en „herstructurering of rationalisering van de activiteiten” van vennootschappen die betrokken zijn bij transacties in de zin van richtlijn 90/434/EEG?

               2.

               Mag de uitdrukking „zakelijke overwegingen” aldus worden uitgelegd dat die overwegingen bij een concrete fusie binnen een groep geacht worden niet aanwezig te zijn op grond van het loutere feit dat de door de overgenomen vennootschap verrichte activiteit onbeduidend is ten opzichte van die van de overnemende vennootschap, ook al staat vast dat de fusie tot een vermindering van de administratie- en beheerkosten kan leiden en in zoverre een positief effect kan hebben op de kostenstructuur van de groep als gevolg van de opheffing van een deel van die structuur?

      (1)  Richtlijn 90/434/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 1).


title: Zaak C-52/13: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 13 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Posteshop SpA — Divisione Franchising Kipoint/Autorità garante della concorrenza e del mercato, Presidenza del Consiglio dei Ministri (Prejudiciële verwijzing  — Richtlijn 2006/114/EG  — Begrippen „misleidende reclame” en „vergelijkende reclame”  — Nationale regeling waarbij misleidende reclame en ongeoorloofde vergelijkende reclame als twee onderscheiden onrechtmatige gedragingen worden aangemerkt)

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/13

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 13 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Posteshop SpA — Divisione Franchising Kipoint/Autorità garante della concorrenza e del mercato, Presidenza del Consiglio dei Ministri
   (Zaak C-52/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2006/114/EG - Begrippen „misleidende reclame” en „vergelijkende reclame” - Nationale regeling waarbij misleidende reclame en ongeoorloofde vergelijkende reclame als twee onderscheiden onrechtmatige gedragingen worden aangemerkt))
   2014/C 135/14
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Posteshop SpA — Divisione Franchising Kipoint

      Verwerende partijen: Autorità garante della concorrenza e del mercato, Presidenza del Consiglio dei Ministri

      in tegenwoordigheid van: Cg srl, Tacoma srl

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Consiglio di Stato — Uitlegging van richtlijn 2006/114/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame (PB L 376, blz. 21) — Begrip „misleidende reclame en vergelijkende reclame” — Nationale regeling die niet alleen reclame die tegelijkertijd misleidend en ongeoorloofd vergelijkend is verbiedt, maar misleidende reclame en vergelijkende reclame ook als twee onderscheiden onrechtmatige gedragingen aanmerkt

      Dictum

   Richtlijn 2006/114/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame moet aldus worden uitgelegd dat zij, wat de bescherming van handelaren betreft, betrekking heeft op misleidende reclame en ongeoorloofde vergelijkende reclame als twee zelfstandige inbreuken, en dat misleidende reclame niet tegelijk ook ongeoorloofde vergelijkende reclame hoeft te zijn om te kunnen worden verboden en bestraft.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.


title: Zaak T-418/14: Beroep ingesteld op 25 mei 2014 — Sina Bank/Raad

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/40

         Beroep ingesteld op 25 mei 2014 — Sina Bank/Raad
   (Zaak T-418/14)
   2014/C 282/53
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sina Bank (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: B. Mettetal en C. Wucher-North, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Raad, na nieuwe evaluatie, dat is vervat in de kennisgeving van 15 maart 2014 aan de personen en entiteiten op wie de beperkende maatregelen van toepassing zijn die worden genoemd in besluit 2010/413/GBVB (1) van de Raad en verordening (EU) nr. 267/2012 (2) van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB C 77, blz. 1), waarin is bepaald dat besluit 2010/413/GBVB van de Raad en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad op verzoekster van toepassing blijven, nietig verklaren;

               —

               bijlage IX, punt I.B.8, bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad nietig verklaren, aangezien die bijlage overeenkomstig het bepaalde in de kennisgeving van 15 maart 2014 van toepassing blijft op verzoekster;

               —

               de Raad verwijzen in zijn eigen kosten alsmede in die van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Het besluit van de Raad, na nieuwe evaluatie, dat is vervat in de kennisgeving van 15 maart 2014, heeft de wezenlijke vormvoorschriften op grond waarvan besluiten met voldoende redenen moeten worden omkleed en de rechten van verdediging en het recht op daadwerkelijke rechterlijke bescherming moeten worden geëerbiedigd, geschonden.

               2.

               De Bank is niet nauw verbonden met de belangen van de „Daftar” en draagt niet bij tot de financiering van de zogenaamde strategische belangen of het nucleaire programma van de staat. Dientengevolge is wat de Bank betreft niet voldaan aan de inhoudelijke criteria voor het plaatsen op een lijst op grond van de bestreden handelingen en/of heeft de Raad kennelijk onjuist beoordeeld of al dan niet aan die criteria was voldaan. Voorts heeft de Raad niet de juiste toetsing verricht.

      (1)  Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).

      (2)  Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1).


title: Zaak T-373/12: Beschikking van het Gerecht van 1 december 2015 — REWE-Zentral/BHIM — Planet GDZ (PRO PLANET) („Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/52

         Beschikking van het Gerecht van 1 december 2015 — REWE-Zentral/BHIM — Planet GDZ (PRO PLANET)
   (Zaak T-373/12) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de oppositie - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 038/68)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: REWE-Zentral AG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Kinkeldey en A. Bognár, vervolgens M. Kinkeldey en C. Schmitt, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Planet GDZ AG (Tagelswangen, Zwitserland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Nentwig en G. M. Becker, vervolgens M. Nentwig, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 14 juni 2012 (zaak R 1350/2011-1) inzake een oppositieprocedure tussen Planet GDZ AG en REWE-Zentral AG

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               REWE—Zentral AG en Planet GDZ AG worden verwezen in hun eigen kosten en elk in de helft van de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 319 van 20.10.2012.


title: Zaak C-495/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 september 2015 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 15 juli 2015 in zaak T-314/13, Portugal/Commissie

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/17

         Hogere voorziening ingesteld op 21 september 2015 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 15 juli 2015 in zaak T-314/13, Portugal/Commissie
   (Zaak C-495/15 P)
   (2015/C 371/20)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Recchia en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 in zaak T-314/13 vernietigen;

               —

               de zaak voor afdoening terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Middelen — Primair betoogt de Commissie dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door vast te stellen dat de Commissie het besluit tot financiële correctie in het kader van het Cohesiefonds moet vaststellen binnen de in de normatieve basishandeling gestelde termijn, te rekenen vanaf het ogenblik dat de lidstaat is gehoord.
   Subsidiair stelt de Commissie dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door vast te stellen dat de termijn waarbinnen de Commissie het besluit tot financiële correctie dient vast te stellen een dwingende termijn is waarvan de niet-inachtneming een materiële schending vormt die het buiten de termijn vastgestelde besluit onwettig maakt.

      Voornaamste argumenten — Primair betoogt de Commissie dat artikel 100 van verordening nr. 1083/2006 (1) in casu niet van toepassing is, maar wel artikel H, lid 2, van bijlage II bij verordening nr. 1164/94 (2). Volgens de Commissie heeft het Gerecht artikel 108 van verordening nr. 1083/2006 onjuist uitgelegd. Artikel 108 is enkel van toepassing op gecofinancierde projecten die zijn goedgekeurd overeenkomstig de nieuwe regels (periode 2007-2013). In casu is krachtens artikel 105 van verordening nr. 1083/2006 artikel H, lid 2, van bijlage II bij verordening nr. 1164/94 van toepassing. Volgens de Commissie voorziet verordening nr. 1164/94 niet in een termijn waarbinnen de Commissie het besluit tot financiële correctie dient vast te stellen.
   Subsidiair betoogt de Commissie dat de Uniewetgever geen dwingende termijn heeft vastgesteld waarbinnen de Commissie besluiten tot financiële correctie dient toe te passen. Het besluit om over te gaan tot een financiële correctie heeft in wezen tot doel de financiële belangen van de Unie te beschermen. De regelgeving verbindt geen sancties of gevolgen aan de niet-inachtneming van de termijn. De termijn voor de vaststelling van het besluit om een financiële correctie door te voeren is een indicatieve termijn.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1260/1999 (PB L 210, blz. 25).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994 tot oprichting van een Cohesiefonds (PB L 130, blz. 1).


title: Zaak T-535/15: Beroep ingesteld op 15 september 2015 — CBM/BHIM — ÏD Group (Fashion ID)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/39

         Beroep ingesteld op 15 september 2015 — CBM/BHIM — ÏD Group (Fashion ID)
   (Zaak T-535/15)
   (2015/C 371/40)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CBM Creative Brands Marken GmbH (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: U. Lüken, J. Bärenfänger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: ÏD Group (Roubaix, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „Fashion ID” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 638 658

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 14 juli 2015 in zaak R 2470/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij de beslissing van de oppositieafdeling om gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 638 658 af te wijzen voor de betrokken waren en diensten van de klassen 9, 14, 18, 25 en 36 wordt bevestigd;

               —

               vernietiging van de overeenstemmende beslissing van de oppositieafdeling van het BHIM van 28 juli 2014 (zaak B 2 038 399), voor zover de oppositieafdeling de oppositie tegen gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 638 658 heeft toegewezen;

               —

               afwijzing van de oppositie die op 26 juni 2012 is ingesteld tegen gemeenschapsmerkaanvraag nr. 110 638 658 in haar geheel;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd(e) middel(en)

               —

               De oppositieafdeling en de kamer van beroep hebben verzuimd rekening te houden met de vaste rechtspraak van het Gerecht en het Hof van Justitie volgens welke de globale indruk van de tekens moet worden vergeleken, met nadruk op het bestreden gemeenschapsmerk in zijn geheel, en niet zozeer de afzonderlijke elementen ervan moeten worden vergeleken.


title: Zaak C-118/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 18 maart 2008 — Transportes Urbanos y Servicios Generales, SAL/Administración del Estado

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 18 maart 2008 — Transportes Urbanos y Servicios Generales, SAL/Administración del Estado
   (Zaak C-118/08)
   (2008/C 128/44)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Supremo
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Transportes Urbanos y Servicios Generales, SAL

      Verwerende partij: Administración del Estado
   Prejudiciële vraag
   Is de toepassing van verschillende criteria door het Tribunal Supremo van het Koninkrijk Spanje in zijn arresten van 29 januari 2004 en 24 mei 2005 met betrekking tot schadevorderingen tegen de staat als wetgever, naargelang zij bestuurshandelingen ter uitvoering van een ongrondwettig verklaarde wet betreffen, dan wel een bepaling die in strijd is verklaard met het gemeenschapsrecht, strijdig met de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid?


title: Doorhaling van zaak C-126/00

text:
C 118/30              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                             21.4.2001
              Doorhaling van zaak C-368/99 (1)                                   Doorhaling van zaak C-343/00 (1)
                       (2001/C 118/82)                                                     (2001/C 118/85)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-368/99             de doorhaling in het register gelast van zaak C-343/00:
[verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) om          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
een prejudiciële beslissing]: La Chemise Lacoste SA tegen          Republiek.
Coalle Fa-93.
                                                                   (1) PB C 335 van 25.11.2000.
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
              Doorhaling van zaak C-126/00 (1)                                   Doorhaling van zaak C-378/99 (1)
                       (2001/C 118/83)                                                     (2001/C 118/86)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-126/00:            de doorhaling in het register gelast van zaak C-378/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
Republiek.                                                         republiek Duitsland.
(1) PB C 163 van 10.6.2000.                                        (1) PB C 6 van 8.1.2000.
              Doorhaling van zaak C-402/00 (1)                                   Doorhaling van zaak C-335/00 (1)
                       (2001/C 118/84)                                                     (2001/C 118/87)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-402/00             de doorhaling in het register gelast van zaak C-335/00:
[verzoek van het Employment Tribunal, Stratford (Verenigd          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
Koninkrijk) om een prejudiciële beslissing]: F. Harding tegen      togdom Luxemburg.
Skandia Asset Management Ltd.
(1) PB C 372 van 23.12.2000.                                       (1) PB C 316 van 4.11.2000.


title: Zaak C-159/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 2 april 2012 — Alessandra Venturini/ASL Varese e.a.

text:
               2.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 157/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 2 april 2012 — Alessandra Venturini/ASL Varese e.a.
   (Zaak C-159/12)
   2012/C 157/07
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alessandra Venturini

      Verwerende partijen: ASL Varese e.a.

      Prejudiciële vraag

   Verzetten de beginselen van de vrijheid van vestiging, non-discriminatie en bescherming van de mededinging die in de artikelen 49 e.v. VWEU zijn neergelegd zich tegen een nationale regeling op grond waarvan een bevoegde apotheker, die is ingeschreven bij de beroepsorde maar geen houder is van een vestigingsvergunning voor een apotheek, in zijn parafarmaceutische verkooppunt het publiek ook geen medicijnen mag verkopen die op een zogenoemd „wit recept” verkrijgbaar zijn (dat wil zeggen niet door de nationale gezondheidsdienst worden vergoed, maar geheel ten laste van de burger komen), zodat ook in dit segment een verbod geldt bepaalde klassen farmaceutische producten te verkopen en het aantal verkooppunten op het nationale grondgebied is gecontingenteerd?


title: Zaak C-609/15: Beschikking van de president van het Hof van 2 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Letrado de la Administración de Justicia del Juzgado de Violencia sobre la mujer único de Terrassa — Spanje) — María Assumpció Martínez Roges/José Antonio García Sánchez

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/28

         Beschikking van de president van het Hof van 2 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Letrado de la Administración de Justicia del Juzgado de Violencia sobre la mujer único de Terrassa — Spanje) — María Assumpció Martínez Roges/José Antonio García Sánchez
   (Zaak C-609/15) (1)

   (2017/C 283/39)
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 38 van 1.2.2016.


title: Zaak C-41/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Amsterdam (Nederland) op 25 januari 2013 — Inspecteur van de Belastingdienst Holland-Noord/kantoor Zaandam tegen MSA International Holdings BV, MSA Nederland BV

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Amsterdam (Nederland) op 25 januari 2013 — Inspecteur van de Belastingdienst Holland-Noord/kantoor Zaandam tegen MSA International Holdings BV, MSA Nederland BV
   (Zaak C-41/13)
   2013/C 123/13
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Inspecteur van de Belastingdienst Holland-Noord/kantoor Zaandam

      Verweersters: MSA International Holdings BV, MSA Nederland BV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is sprake van een beperking van de vrijheid van vestiging in de zin van artikel 43 EG juncto artikel 48 EG, doordat aan belanghebbenden de toepassing van de Nederlandse regeling van de fiscale eenheid op de werkzaamheden en het vermogen van de in Nederland gevestigde kleindochtervennootschap/belanghebbende (MSA Nederland) wordt onthouden?
               Is, in dat kader, in het licht van de met de Nederlandse regeling van de fiscale eenheid nagestreefde doelstellingen (…), de situatie van de kleindochtervennootschap/belanghebbende (MSA Nederland) objectief vergelijkbaar (…) met (i) de situatie van een in Nederland gevestigde vennootschap die dochter is van een in Nederland gevestigde tussenhoudstervennootschap welke niet ervoor heeft gekozen dat zij met haar in Nederland gevestigde moedervennootschap in een fiscale eenheid is gevoegd en die derhalve als kleindochtervennootschap evenmin als belanghebbende (MSA Nederland) toegang tot de regeling van de fiscale eenheid met — uitsluitend — haar grootmoedervennootschap heeft, dan wel met (ii) de situatie van een in Nederland gevestigde kleindochtervennootschap die er tezamen met haar in Nederland gevestigde moeder/tussenhoudstervennootschap voor heeft gekozen een fiscale eenheid met hun in Nederland gevestigde (groot)moedervennootschap te vormen en wier werkzaamheden en vermogen derhalve, anders dan die van belanghebbende (MSA Nederland), fiscaal worden geconsolideerd?

               2)

               Maakt het bij de beantwoording van vraag 1), eerste volzin, nog verschil (…) of de betrokken buitenlandse tussenhoudstervennootschap, indien zij in Nederland niet door middel van een dochtervennootschap zou opereren, maar via een vaste inrichting, wel ervoor zou hebben kunnen kiezen om — wat het vermogen en de werkzaamheden van die Nederlandse vaste inrichting betreft — met haar in Nederland gevestigde moedervennootschap een fiscale eenheid te vormen?

               3)

               Indien en voor zover vraag 1), eerste volzin, bevestigend moet worden beantwoord, kan een dergelijke beperking dan worden gerechtvaardigd door dwingende redenen van algemeen belang, meer in het bijzonder door de noodzaak tot behoud van de fiscale coherentie, daaronder begrepen de voorkoming van unilaterale en van bilaterale dubbele verliesverrekening (…)?

               4)

               Indien en voor zover de derde vraag bevestigend moet worden beantwoord, is een dergelijke beperking dan aan te merken als proportioneel (…)?


title: Zaak T-467/13: Arrest van het Gerecht van 8 september 2016 — Arrow Group en Arrow Generics/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van antidepressiva die het werkzame farmaceutische bestanddeel citalopram bevatten — Begrip mededingingsbeperking naar strekking — Potentiële mededinging — Generieke geneesmiddelen — Drempels voor toetreding tot de markt als gevolg van het bestaan van octrooien — Overeenkomsten tussen de octrooihouder en ondernemingen die actief zijn op het gebied van generieke geneesmiddelen — Geldboeten — Rechtszekerheid — Beginsel van de legaliteit van straffen — Duur van het onderzoek van de Commissie — Rechten van de verdediging — Enkele en voortgezette inbreuk”)

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/10

         Arrest van het Gerecht van 8 september 2016 — Arrow Group en Arrow Generics/Commissie
   (Zaak T-467/13) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van antidepressiva die het werkzame farmaceutische bestanddeel citalopram bevatten - Begrip mededingingsbeperking naar strekking - Potentiële mededinging - Generieke geneesmiddelen - Drempels voor toetreding tot de markt als gevolg van het bestaan van octrooien - Overeenkomsten tussen de octrooihouder en ondernemingen die actief zijn op het gebied van generieke geneesmiddelen - Geldboeten - Rechtszekerheid - Beginsel van de legaliteit van straffen - Duur van het onderzoek van de Commissie - Rechten van de verdediging - Enkele en voortgezette inbreuk”))
   (2016/C 383/14)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Arrow Group ApS (Roskilde, Denemarken) en Arrow Generics Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. D. Kon, C. Firth en C. Humpe, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castilla Contreras en B. Mongin, gemachtigden, bijgestaan door G. Peretz, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 3803 final van de Commissie van 19 juni 2013 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak AT/39226 — Lundbeck), en een verzoek om verlaging van de bij dat besluit aan verzoeksters opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Arrow Group ApS en Arrow Generics Ltd worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 313 van 26.10.2013.


title: Zaak C-645/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 16 december 2011 — Land Berlin/Ellen Mirjam Sapir e.a.

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 16 december 2011 — Land Berlin/Ellen Mirjam Sapir e.a.
   (Zaak C-645/11)
   2012/C 80/14
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Land Berlin

      Verwerende partijen: Ellen Mirjam Sapir, Michael J. Busse, Mirjam M. Birgansky, Gideon Rumney, Benjamin Ben-Zadok, Hedda Brown

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de terugvordering van een onverschuldigd betaald bedrag ook dan een burgerlijke zaak in de zin van artikel 1, lid 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 (1), wanneer een Duitse deelstaat door een overheidsinstantie wordt gelast een deel van de opbrengst van een verkoop van een grondstuk als schadevergoeding aan de benadeelde uit te betalen, maar bij vergissing de volledige koopprijs aan hem overmaakt?

               2)

               Bestaat de op grond van artikel 6, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 vereiste nauwe band tussen meerdere vorderingen ook wanneer de verweerders ruimere aanspraken op schadevergoeding doen gelden, waarover enkel op uniforme wijze uitspraak kan worden gedaan?

               3)

               Is artikel 6, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 ook van toepassing op verweerders die hun woonplaats niet hebben in de Europese Unie? Zo ja, geldt dat ook wanneer de erkenning van de beslissing in de staat van de woonplaats van de verweerder op grond van bilaterale overeenkomsten met de beslissingsstaat wegens onbevoegdheid zou kunnen worden geweigerd?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1).