title: Zaak C-44/01: Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 19 december 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Pippig Augenoptik GmbH & Co KG en 1. Hartlauer Handelsgesellschaft mbH 2. Erfgenamen van de overleden Franz Josef Hartlauer

text:
C 118/10               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      21.4.2001
Zo neen:                                                                   Is de verwijzing in artikel 3 bis, lid 1, sub a, van de
                                                                           richtlijn naar artikel 7, lid 1, van de richtlijn een lex
2)    Zijn de artikelen 1 en 4 van verordening nr. 3950/92 van             specialis ten opzichte van artikel 7, lid 2, van de richtlijn,
      de Raad van 28 december 1992 en de artikelen 3 en 4                  zodat een eventueel strengere nationale misleidingsmaat-
      van verordening nr. 543/93 van de Commissie van                      staf op alle onderdelen van de vergelijking kan worden
      9 maart 1993, geldig, gelet op artikel 33 EG (ex artikel 39          toegepast?
      EG-Verdrag), voorzover daarin niet wordt bepaald dat in
      geval van administratief of rechterlijk beroep tegen een
      maatregel inzake individuele referentiehoeveelheden,                 Moet artikel 3 bis, lid 1, sub a, van de richtlijn aldus
      compensaties of heffingen, van de termijnen in genoemde              worden uitgelegd, dat de vergelijking van de prijs van een
      bepalingen kan worden afgeweken?                                     merkproduct met de prijs van een kwalitatief gelijkwaar-
                                                                           dig naamloos product ongeoorloofd is, wanneer de
3)    Laat de communautaire regelgeving toe, dat de lidstaat,              namen van de fabrikanten niet worden genoemd, of staan
      indien de mogelijkheid van terugwerkende compensaties                artikel 3, lid 1, sub c en artikel 3 bis, lid 1, sub g, van de
      is uitgesloten, de aanzuivering van de schuld aan de                 richtlijn in de weg aan het noemen van de fabrikanten? Is
      Gemeenschap voor zijn rekening neemt zonder zich aan                 het imago van een (merk)product een kenmerk van het
      sancties bloot te stellen?                                           goed of de dienst in de zin van artikel 3 bis, sub c, van de
                                                                           richtlijn? Volgt uit een (eventueel) ontkennend antwoord
                                                                           op deze vraag, dat elke (prijs) vergelijking van een
(1) PB L 405, van 31.12.92, blz. 1.                                        merkproduct met een kwalitatief gelijkwaardig naamloos
(2) PB L 57, van 10.03.93, blz. 12.                                        product ongeoorloofd is?
                                                                      2.   Moet artikel 7, lid 2, van de richtlijn aldus worden
                                                                           uitgelegd, dat ook verschillen in de aankoop van het goed
                                                                           of de dienst waarvan de kenmerken worden vergeleken
                                                                           met kenmerken van het goed of de dienst van de
                                                                           adverteerder, enkel volgens artikel 3 bis van de richtlijn
                                                                           moeten worden beoordeeld?
Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 19 december
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Pippig Augenoptik GmbH & Co KG en 1. Hartlauer                             Ingeval die vraag bevestigend wordt beantwoord:
Handelsgesellschaft mbH 2. Erfgenamen van de overleden
                      Franz Josef Hartlauer
                                                                           Moet artikel 3 bis van de richtlijn aldus worden uitgelegd,
                          (Zaak C-44/01)                                   dat een (prijs)vergelijking slechts geoorloofd is wanneer
                                                                           de vergeleken goederen langs dezelfde handelswegen
                                                                           worden aangekocht en dus door de adverteerder en zijn
                         (2001/C 118/15)                                   concurrent(en) in vergelijkbare keuze worden aange-
                                                                           boden?
Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van 19 december
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
2 februari 2000, in het geding tussen Pippig Augenoptik               3.   Moet onder „vergelijking” in de zin van artikel 7, lid 2,
GmbH & Co KG en 1. Hartlauer Handelsgesellschaft mbH                       van de richtlijn ook het creëren van de vergelijkingsbasis
2. Erfgenamen van de overleden Franz Josef Hartlauer, het Hof              door middel van een testaankoop worden verstaan?
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                     Ingeval die vraag bevestigend wordt beantwoord:
1.    Moet artikel 7, lid 2, van richtlijn 97/55/EEG (1) van het
      Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot                 Moet artikel 3 bis van de richtlijn aldus worden uitgelegd,
      wijziging van Richtlijn 84/450/EEG (2) inzake misleidende            dat het bewust veroorzaken van een voor de adverteerder
      reclame teneinde ook vergelijkende reclame te regelen                gunstige (prijs)vergelijking door middel van een nog voor
      (hierna: „richtlijn”) aldus worden uitgelegd, dat onder              het begin van het eigen aanbod verrichte en daaraan
      „vergelijkende reclame voorzover het de vergelijking                 aangepaste testaankoop de vergelijking ongeoorloofd
      betreft”, de mededelingen over het aanbod van de adver-              maakt?
      teerder zelf, de mededelingen over het aanbod van de
      concurrent en de mededelingen over de onderlinge
      verhouding tussen beide aanboden (het resultaat van de          4.   Is een vergelijking kleinerend in de zin van artikel 3 bis,
      vergelijking) moeten worden verstaan? Of gaat het slechts            lid 1, sub e, van de richtlijn, wanneer de adverteerder de
      om de „vergelijking” in de zin van artikel 7, lid 2, van de          bij een concurrent gekochte goederen zo uitkiest, dat een
      richtlijn, voorzover mededelingen over het resultaat van             prijsverschil wordt bereikt dat boven het gemiddelde
      de vergelijking worden gegeven, zodat misleidende voor-              prijsverschil ligt, en/of wanneer telkens dergelijke prijsver-
      stellingen over andere kenmerken van de vergeleken                   gelijkingen worden gemaakt, zodat de indruk ontstaat dat
      goederen/diensten kunnen worden beoordeeld volgens                   de prijzen van de concurrent(en) in het algemeen te hoog
      een eventueel strengere nationale misleidingsmaatstaf?               zijn?
 ---pagebreak--- 21.4.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 118/11
      Moet artikel 3 bis, lid 1, sub e, van de richtlijn aldus       Beroep, op 5 februari 2001 ingesteld door Commissie van
      worden uitgelegd, dat de mededelingen ter identificatie        de Europese Gemeenschappen tegen Beta Television SpA
      van de concurrent tot het allernoodzakelijkste moeten                    (Videomusic/TMC2), gevestigd te Rome
      worden beperkt en het dus ongeoorloofd is, om behalve
      de naam van de concurrent ook nog zijn (eventuele)
                                                                                (Zaak C-51/01)
      firmalogo en zijn winkel te tonen?
                                                                                (2001/C 118/17)
(1) PB 1997, L 290, blz. 18.
(2) PB 1984, L 250, blz. 17.                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 5 februari 2001 beroep ingesteld tegen Beta Television
                                                                     SpA (Videomusic/TMC2) door Commissie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Mongin, bijge-
                                                                     staan door M. Moretto, advocaat.
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     —     verweerster te veroordelen tot terugbetaling aan de
Beroep, op 5 februari 2001 ingesteld door Commissie van                    Commissie van het bedrag van 382 312 Euro, vermeer-
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                       derd met interessen te rekenen vanaf 14 juli 1999 tot de
                                                                           datum van volledige betaling;
                          (Zaak C-47/01)                             —     verweerster in de kosten te verwijzen.
                         (2001/C 118/16)
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 5 februari 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje          Het onderhavige beroep, ingesteld op basis van een arbitrage-
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-             beding, strekt tot terugbetaling van de voorschotten die zijn
woordigd door G. Valero Jordan, domicilie gekozen hebbende           betaald in het kader van overeenkomst nr. 70320, gesloten op
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner.                13 november 1996 in het kader van Actieplan 16:9, welk plan
                                                                     strekt tot bevordering van de verspreiding in Europa van
                                                                     televisieprogramma’s met hoge definitie.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     Binnen het contractueel overeengekomen tijdvak heeft de
—     te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door geen plan,        begunstigde slechts 6 uur en 34 minuten programma’s in
      schema of samenvatting van de inventaris op te stellen         16:9 formaat uitgezonden in plaats van de 500 aangeboden
      die worden vereist door de artikelen 4, lid 1, en 11 van       en in de overeenkomst vastgelegde 500 uur. Verzoekster heeft
      richtlijn 96/59/EG (1) van de Raad van 16 september            daarop besloten, de overeenkomst naar Belgisch recht wegens
      1996 betreffende de verwijdering van polycloorbifenylen        wanprestatie van verweerster te beëindigen.
      en polychlooterfenylen (PCB’s/PCT’s), of althans deze niet
      aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze
      bepalingen van de richtlijn op haar rustende verplichtin-
      gen niet is nagekomen;
—     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
                                                                     Beroep, op 5 februari 2001 ingesteld door Commissie van
                                                                     de Europese Gemeenschappen tegen TV Internazionale
Middelen en voornaamste argumenten                                                      SpA, gevestigd te Rome
De middelen en voornaamste argumenten zijn op te maken                                        (Zaak C-52/01)
uit de conclusie.
                                                                                (2001/C 118/18)
(1) PB L 243, van 24.09.1996, blz. 31.                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 5 februari 2001 beroep ingesteld tegen TV Internazionale
                                                                     SpA door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                     vertegenwoordigd door B. Mongin, bijgestaan door M. Moret-
                                                                     to, als gemachtigden.


title: Zaak T-38/10 P: Beschikking van het Gerecht van 17 december 2010 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Vergoeding van invorderbare kosten — Exceptie van parallel beroep — Procedurefouten — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/23

         Beschikking van het Gerecht van 17 december 2010 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-38/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Vergoeding van invorderbare kosten - Exceptie van parallel beroep - Procedurefouten - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2011/C 55/41
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en L. Currall, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 10 november 2009, Marcuccio/Commissie (F-70/07, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen alsook de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Beroep, op 26 juli 1996 ingesteld door Biscuiterie-Confiserie LOR en Confiserie du TECH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-114/96)

text:
Nr . C 269/28        NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14 . 9 . 96
— de Commissie heeft gelet op artikel 86 van het EG                 — Gebrek aan motivering: Verzoeker betoogt, dat de
    Verdrag de wet kennelijk onjuist uitgelegd met als gevolg            Commissie artikel 25 van het Statuut heeft geschonden,
    dat de conclusies in de paragrafen 30—37 van haar                    daar de bestreden besluiten generlei motivering bevat
    beschikking onjuist zijn .                                           ten .
                                                                     — Aanstelling „ pour ordre ": Verzoeker betoogt dat, in
                                                                         strijd met artikel 7 van het Statuut, de aanstelling van de
                                                                         gekozen kandidaat niet beantwoordt aan het dienstbe
                                                                         lang, maar slechts een aanstelling „ pour ordre " was,
                                                                         waartoe in het uitsluitende belang van de betrokkene is
Beroep, op 22 juli 1996 ingesteld door J.-C. Séché tegen                 besloten . De aangestelde kandidaat heeft immers na
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                          haar bevordering naar de rang A 2 dezelfde werkzaam
                       ( Zaak T-l 12/96 )                                heden uitgeoefend als zij voorheen in de rang A 3
                                                                         uitoefende ; deze werkzaamheden stemmen niet overeen
                          ( 96/C 269/61 )
                                                                         met de kennisgeving van vacature .
                      (Procestaai: Frans)                            — Discriminatie op grond van geslacht : Gezien het gebrek
                                                                         aan motivering van het bestreden besluit kan worden
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                         aangenomen , dat een van de beweegredenen van de
                                                                         Commissie een uitsluitend op het geslacht gebaseerde
schappen is op 22 juli 1996 beroep ingesteld tegen Com                  voorkeur was, in strijd met het beginsel van gelijke
missie van de Europese Gemeenschappen door J.-C . Séché,
                                                                         behandeling van mannelijke en vrouwelijke werkne
wonende te Brussel , vertegenwoordigd door E. Boigelot,                  mers .
advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxem
burg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du             — Schending van het beginsel van gelijke behandeling:
Fort Rheinsheim 2 .
                                                                         Verzoeker betoogt dat hij gediscrimineerd is op grond
                                                                         van zijn nationaliteit, zijn leeftijd en zijn geslacht.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                     — Misbruik van bevoegdheid en van procedure : Volgens
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie hou                  verzoeker was de aanstelling van de gekozen kandidaat
    dende aanstelling, op 22 mei 1996 , van de kandidaat die             geenszins gemotiveerd door het dienstbelang, maar in de
    is gekozen voor het ambt van juridisch hoofdadviseur,                eerste plaats door het belang van de betrokkene, op basis
    rang A 2 , bij de juridische dienst;                                 van een aanstelling „ pour ordre ", en in de tweede plaats
                                                                         door het streven, het aantal vrouwen in de rang A 2 bij de
                                                                         Commissie in 1996 te verdubbelen .
— nietig te verklaren het besluit om verzoeker niet aan te
    stellen op de post A 2 van juridisch hoofdadviseur bij de
    juridische dienst, welk besluit stilzwijgend besloten ligt       — Schending van de zorgplicht.
    in het hiervoor bestreden besluit;                               — Schending van het vertrouwensbeginsel en van het
                                                                         beginsel van goede trouw: Verzoeker bevond zich in een
— als gevolg in rechte van de nietigverklaring van boven                situatie waarin de communautaire administratie bij hem
    bedoelde besluiten, de Commissie te gelasten , verzoekers            gegronde verwachtingen had gewekt, dat hij zou worden
    loopbaan vanaf 1 juni 1996 te reconstrueren ;                        bevorderd naar de rang A 2 .
— de Commissie te veroordelen, verzoeker ter vergoeding              Aangaande het verzoek om schadevergoeding betoogt
    van zijn morele schade het symbolische bedrag van 1 ecu          verzoeker, dat de besluiten waarvan de nietigverklaring
    te betalen;                                                      wordt gevorderd en die gezien hun onwettigheid onjuist
                                                                     moeten worden geacht, hem aanzienlijke immateriële
— de Commissie in alle kosten te verwijzen .                         schade hebben berokkend, die verweerster dient te vergoe
                                                                     den .
Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn beroep voert verzoeker de volgende
middelen aan :
                                                                     Beroep, op 26 juli 1996 ingesteld door Biscuiterie-Confise
— Geen vergelijkend onderzoek van verdiensten : Verzoe              rie LOR en Confiserie du TECH tegen Commissie van de
    ker trekt in twijfel , of het verzoekend onderzoek van                            Europese Gemeenschappen
    verdiensten objectief heeft plaatsgevonden voordat de                                   ( Zaak T-l 14/96 )
    bestreden besluiten worden genomen , en voegt hieraan
    toe , dat de gevolgde procedure geen enkele waarborg                                       ( 96/C 269/62 )
    heeft geboden van inachtneming van artikel 45 van het
    Statuut, noch van het beginsel van gelijke behandeling .                               (Procestaai: Frans)
    Hij betoogt voorts , dat de vergelijking van verdiensten er
    niet toe kon leiden , dat de Commissie de voorkeur zou           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    geven aan een andere kandidaat.                                  schappen is op 26 juli 1996 beroep ingesteld tegen Com
 ---pagebreak--- 14 . 9 . 96         I NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 269/29
missie van de Europese Gemeenschappen door Biscuiterie             sing is dus genomen zonder een volledige kennis van alle
Confiserie LOR te Perpignan ( Frankrijk ) en Confiserie du          omstandigheden, aangezien verzoeksters niet de gelegenheid
TECH te Cabestany ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door              hebben gehad hun argumenten uiteen te zetten .
N. Boespflug, advocaat te Parijs .
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
— nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr . 1 107/96 van de
     Commissie van 12 juni 1996 betreffende de registratie
     van de geografische aanduidingen en oorsprongsbena            Beroep, op 29 juli 1996 ingesteld door „ X " tegen Europees
     mingen in het kader van de procedure van artikel 1 7 van                                    Parlement
     Verordening ( EEG ) nr . 2081 /92 van de Raad, voor zover
                                                                                ( Zaak T-l 19/96 )
     daarbij als beschermde geografische benamingen zijn
     geregistreerd de benamingen „ Turron de Jijona " en                                      ( 96/C 269/63
     „ Turron de Alicante ";
                                                                                (Procestaal: Frans)
— verweerster te verwijzen in de kosten .
Middelen en voornaamste argumenten                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                    schappen is op 29 juli 1996 beroep ingesteld tegen Europees
De verzoekende vennootschappen, die in Frankrijk sedert             Parlement door „ X ", vertegenwoordigd door J.-N. Louis ,
                                                                    T. Demaseure en A. Tornel , advocaten te Brussel, domicilie
vele jaren noga met de benaming „Jijona " en „ Alicante "
produceren , stellen dat de bestreden handeling is vastgesteld      gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari ,
                                                                    Rue Glesener 1 .
in strijd met artikel 3 van Verordening ( EEG ) nr. 2081 /92
van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van
geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
landbouwprodukten en levensmiddelen , die zich verzet
tegen de registratie van benamingen die soortnamen zijn
geworden, waarbij onder soortnaam is te verstaan de naam            — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
van een landbouwprodukt of een levensmiddel , die welis                 bevoegde gezag waarbij verzoekers afwezigheden tussen
waar verband houdt met de plaats of streek waar dit                      maart en oktober 1995 als onregelmatig zijn aange
produkt of dit levensmiddel oorspronkelijk werd geprodu                 merkt, deze afwezigheden in mindering zijn gebracht op
ceerd of in de handel gebracht, doch de gangbare naam is                 zijn vakantieverlof en , toen hij geen vakantiedagen meer
geworden van een produkt of een levensmiddel .                           had, zijn bezoldiging dienovereenkomstig is vermin
                                                                         derd ;
Volgens hen kan namelijk niet worden betwijfeld dat de
benamingen „Jijona " en „ Alicante ", voor noga, soortna           — nietig te verklaren het besluit van de secretaris-generaal
men zijn geworden .                                                      van het Europees Parlement van 1 8 april 1 996 houdende
                                                                         uitdrukkelijke afwijzing van zijn klacht;
Verzoeksters zetten in dit verband uiteen, dat in de
Roussillon de produktie van noga een traditie is , met name         — verweerder te verwijzen in de kosten .
de produktie van harde noga en van zachte noga , respec
tievelijk onder de benaming „ Alicante " en „Jijona ", de
namen van de steden vanwaar die produkten afkomstig zijn ;          Middelen en voornaamste argumenten
de Franse consument legt dus geen verband tussen deze
 benamingen van noga en de Spaanse steden met dezelfde              Verzoeker is ambtenaar in de rang C 3 van het Europees
 naam . Verzoeksters wijzen erop , dat zelfs in Spanje de           Parlement. Volgens het bestreden besluit is hij op onregel
 benamingen „Jijona " en „ Alicante " synomien zijn met de          matige wijze van het werk weggebleven; hij verzet zich tegen
 woorden „ zacht " en „ hard ", ter aanduiding van de verschil      vaststelling door het tot aanstelling bevoegde gezag, tegen
 lende „ soorten " en „ variëteiten " van noga, ongeacht de          het in mindering brengen van de gestelde afwezigheden op
 herkomst ervan ; tevens wijzen zij erop , dat noga onder de         zijn vakantieverlof en, toen hij geen vakantiedagen meer
 benamingen „Jijona " en „ Alicante " in de handel is gebracht       had , op de overeenkomstige vermindering van zijn bezoldi
 door diverse grote Spaanse fabrikanten die in andere steden         ging-
 dan Jijona en Alicante zijn gevestigd . Verzoeksters voegen er
 nog aan toe, dat door de Franse rechter is erkend dat het om        Hij voert met name aan , dat de gestelde onregelmatige
 soortnamen gaat .                                                   afwezigheden waarover het in het bestreden besluit gaat,
                                                                     gerechtvaardigd zijn op medische gronden , en dat zijn
 Bovendien zijn verzoeksters van mening, dat de nietigver           hiërarchieke chefs over de redenen van zijn afwezigheid
 klaring van de bestreden verordening wat het betwiste punt          waren ingelicht . Het door zijn huisarts afgegeven certificaat
 betreft des te meer gerechtvaardigd is omdat tot de                 zou overigens de meeste afwezigheden rechtvaardigen . De
 betrokken registratie is besloten in het kader van de               verwerende Instelling heeft de betrokken afwezigheden
 procedure van artikel 17 van Verordening ( EEG ) nr.                evenwel als onregelmatig aangemerkt zonder op enigerlei
 2081 /92 , die geen contradictoir karakter heeft . Deze beslis     wijze te hebben onderzocht of de hem verweten afwezighe


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2005 in zaak C-245/03 (verzoek van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): Merck, Sharp & Dohme BV tegen Belgische Staat (Richtlijn 89/105/EEG — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Aanvraag tot opneming op positieve lijst — Aard van antwoordtermijn — Dwingend karakter — Consequenties van termijnoverschrijding)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 20 januari 2005
   in zaak C-245/03 (verzoek van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): Merck, Sharp & Dohme BV tegen Belgische Staat (1)

   (Richtlijn 89/105/EEG - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Aanvraag tot opneming op positieve lijst - Aard van antwoordtermijn - Dwingend karakter - Consequenties van termijnoverschrijding)
   (2005/C 57/14)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-245/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Raad van State (België) bij beslissing van 9 mei 2003, ingekomen bij het Hof op 10 juni 2003, in de procedure Merck, Sharp & Dohme BV tegen Belgische Staat, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta (rapporteur), C. Gulmann, R. Schintgen en G. Arestis, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 20 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De termijn van artikel 6, punt 1, eerste alinea, van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg, is een dwingende termijn die de nationale autoriteiten niet mogen overschrijden.

               2)

               Artikel 6, punt 1, eerste alinea, van richtlijn 89/105 brengt geen automatische opneming van een geneesmiddel op de lijst van onder het stelsel van gezondheidszorg vallende geneesmiddelen mee ingeval de in dit artikel bepaalde termijn wordt overschreden.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Zaak C-264/05: Beroep, op 22 juni 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/14

         Beroep, op 22 juni 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-264/05)
   (2005/C 205/26)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 juni 2005 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door H. Støvlbæk en A. Manville als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/19/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001 tot wijziging van de richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG van de Raad betreffende het algemeen stelsel van erkenning van beroepskwalificaties en de richtlijnen 77/452/EEG, 77/453/EEG, 78/686/EEG, 78/687/EEG, 78/1026/EEG, 78/1027/EEG, 80/154/EEG, 80/155/EEG, 85/384/EEG, 85/432/EEG, 85/433/EEG en 93/16/EEG van de Raad betreffende de beroepen van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger (verpleegkundige), beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 3 januari 2003 verstreken.

      (1)  PB L 206, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak C-353/02

text:
C 184/30             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                     2.8.2003
               Doorhaling van zaak C-291/02 (1)                                      Doorhaling van zaak C-354/02 (1)
                        (2003/C 184/62)                                                       (2003/C 184/66)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 mei 2003 de               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 juni 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-291/02 (verzoek          doorhaling in het register gelast van zaak C-354/02:
van het Verwaltungsgerichstshof om een prejudiciële beslissing):      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
Rethmann Photo Recycling GmbH tegen Bondsminister van                 Oostenrijk.
Land- en Bosbouw, Milieu en Waterbeheer.
                                                                      (1) PB C 305 van 7.12.2002.
(1) PB C 261 van 26.10.2002.
                                                                                Doorhaling van zaak C-355/02 (1)
               Doorhaling van zaak C-311/02 ( ) 1
                                                                                (2003/C 184/67)
                        (2003/C 184/63)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 juni 2003 de
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 juni 2003 de               doorhaling in het register gelast van zaak C-355/02:
doorhaling in het register gelast van zaak C-311/02: Commissie        Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.             Oostenrijk.
(1) PB C 247 van 12.10.2002.                                          (1) PB C 305 van 7.12.2002.
                                                                                Doorhaling van zaak C-364/02 (1)
              Doorhaling van zaak C-351/02 (1)
                                                                                (2003/C 184/68)
                        (2003/C 184/64)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 juni 2003 de
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 juni 2003 de               doorhaling in het register gelast van zaak C-364/02:
doorhaling in het register gelast van zaak C-351/02:                  Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense              Republiek.
Republiek.
                                                                      (1) PB C 289 van 23.11.2002.
(1) PB C 289 van 23.11.2002.
                                                                                Doorhaling van zaak C-367/02 (1)
              Doorhaling van zaak C-353/02 (1)
                                                                                (2003/C 184/69)
                        (2003/C 184/65)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 maart 2003 de
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 juni 2003 de               doorhaling in het register gelast van zaak C-367/02 (verzoek
doorhaling in het register gelast van zaak C-353/02:                  van het Bundespatentgericht om een prejudiciële beslissing):
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek              Deutsche Telekom AG tegen DKV Deutsche Krankenversiche-
Oostenrijk.                                                           rung AG.
(1) PB C 305 van 7.12.2002.                                           (1) PB C 19 van 25.1.2003.


title: Zaak C-179/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 12 april 2013 — Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank tegen L.F. Evans

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 12 april 2013 — Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank tegen L.F. Evans
   (Zaak C-179/13)
   2013/C 189/05
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank (Svb)

      Verweerster: L.F. Evans

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten de artikelen 2 en/of 16 van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd dat een persoon als Evans, die onderdaan is van een lidstaat, gebruik heeft gemaakt van haar recht op vrij verkeer van werknemers, op wie de sociale zekerheidswetgeving van Nederland van toepassing is geweest en die vervolgens is gaan werken als lid van het bedienend personeel op het Consulaat-Generaal van de Verenigde Staten van Amerika in Nederland, vanaf de aanvang van die werkzaamheden niet langer onder de personele werkingssfeer van verordening nr. 1408/71 valt?
               Zo neen:

               2.

                           a)

                           Moet artikel 3 van verordening nr. 1408/71 en/of artikel 7, tweede lid, van verordening (EEG) nr. 1612/68 (2), aldus worden uitgelegd dat de toepassing van de geprivilegieerdenstatus op Evans, die in dit geval onder andere bestaat uit het niet verplicht verzekerd zijn voor de volksverzekeringen en het niet betalen van premies daarvoor, aangemerkt moet worden als een voldoende rechtvaardiging voor het gemaakte onderscheid naar nationaliteit?

                           b)

                           Welke betekenis moet in dit verband toegekend worden aan het feit dat Evans in december 1999 desgevraagd heeft gekozen voor de voortzetting van de geprivilegieerdenstatus?

      (1)  Verordening van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).

      (2)  Verordening van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2).


title: Zaak T-44/08: Beroep ingesteld op 24 januari 2008 — Shetland Islands Council/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/27

         Beroep ingesteld op 24 januari 2008 — Shetland Islands Council/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-44/08)
   (2008/C 107/46)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Shetland Islands Council (Lerwick, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: E. Whiteford, Barrister, R. Murray, Solicitor, en R. Thompson QC)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de artikelen 1, lid 2, 3, 4 en 5 van de beschikking; en

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker is een overheidsinstantie die aan de visserijsector bedragen heeft betaald op grond van twee algemene steunmaatregelen, genaamd „Aid to Fish Catching and Processing Industry” (Steun voor de visserijsector en de visverwerkende industrie) en „Aid to the Fish Farming Industry” (Steun voor de viskwekerijsector), die bestaan uit verschillende soorten steunregelingen. Een van deze regelingen was de „First Time Shareholders Scheme” (Regeling voor personen die voor het eerst aandeelhouder zijn). De Commissie was van oordeel dat de door het Verenigd Koninkrijk op grond van deze regeling verleende steun onverenigbaar was met de gemeenschappelijke markt voor zover het ging om steun aan personen die voor het eerst een aandeel in een tweedehands vissersvaartuig hadden verworven.
   Verzoeker vordert in zijn beroepschrift gedeeltelijke nietigverklaring krachtens artikel 230 EG van de beschikking de van Commissie van 13 november 2007, Steunmaatregel C 39/06 (ex NN 94/05) — Toepassing van de „Regeling voor personen die voor het eerst aandeelhouder zijn” in het Verenigd Koninkrijk. Hij vordert met name nietigverklaring van de artikelen 1, lid 2, 3, 4 en 5 van de bestreden beschikking, en wel op de volgende gronden:

               1)

               de Commissie heeft zijns inziens blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat alle bedragen betaald voor het voor het eerst verwerven van een aandeel in een tweedehands vissersvaartuig onverenigbaar waren met de gemeenschappelijke markt en moesten worden terugbetaald;

               2)

               de Commissie heeft zijns inziens blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de terugvordering van die bedragen verenigbaar zou zijn met:

                           a)

                           artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 (1); en

                           b)

                           de algemene beginselen van rechtszekerheid, bescherming van het gewettigde vertrouwen en gelijke behandeling.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB 1999, L 83, blz. 1).


title: Zaak C-162/05 P: Hogere voorziening, op 8 april 2005 ingesteld door Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 18 januari 2005 in zaak T-141/01, Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/27

         Hogere voorziening, op 8 april 2005 ingesteld door Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 18 januari 2005 in zaak T-141/01, Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-162/05 P)
   (2005/C 143/42)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 8 april 2005 hogere voorziening ingesteld door Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 18 januari 2005 in zaak T-141/01, Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               de hogere voorziening gegrond te verklaren en het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 januari 2005 (zaak T-141/01), houdende verwerping van het beroep tot nietigverklaring van beschikking C(1999)534 van de Commissie van 4 maart 1999, in zijn geheel te vernietigen, en

               2.

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante drie middelen aan:

               1.

               Onregelmatigheid van de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg, voorzover het Gerecht rekwirante het recht heeft ontzegd bepaalde bewijsmiddelen — die zij in de omstandigheden van de zaak beslissend achtte — aan te voeren, zonder dat zij in de mogelijkheid of de gelegenheid is geweest om voor het Gerecht en tijdens de procedure om herstel van deze onregelmatigheid te verzoeken, zodat haar belangen ernstig zijn geschaad en zij haar rechten van verweer niet naar behoren heeft kunnen uitoefenen — punten 132 tot en met 138 van het arrest.

               2.

               Schending van het algemene rechtsbeginsel van het vermoeden van onschuld. Ingevolge de kennelijk onjuiste en soms ongefundeerde beoordeling en uitlegging door het Gerecht van de feiten, is ook zijn motivering van het arrest kennelijk in strijd met het algemene rechtsbeginsel van het vermoeden van onschuld dat voor eenieder geldt zolang niet in het kader van een strafprocedure een definitieve veroordeling is uitgesproken.

               3.

               Onjuiste juridische kwalificatie door het Gerecht van rekwirante als entiteit die de aan het project Sumak verleende steun moet terugbetalen, overeenkomstig artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 en de beschikking tot intrekking van de steun. Rekwirante betoogt dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, waar het haar — vennootschap Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis — kwalificeert als de entiteit die de ingevolge beschikking C(1999)534 van de Commissie van 4 maart 1999 ontvangen steun moet terugbetalen.


title: Zaak T-349/08: Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2011 — Uralita/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Natriumchloraatmarkt — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Beroep tot nietigverklaring — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag” )

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/15

         Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2011 — Uralita/Commissie
   (Zaak T-349/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Natriumchloraatmarkt - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Beroep tot nietigverklaring - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag)
   2011/C 355/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Uralita, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: I. S. Forrester, QC, K. Struckmann, P. Lindfelt en J. Garcia-Nieto Esteva, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castilla Contreras, R. Sauer, A. Biolan en J. Bourke, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 2626 def. van de Commissie van 11 juni 2008 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 (EG) en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.695 — Natriumchloraat), voor zover zij op haar betrekking heeft.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Uralita, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 285 van 8.11.2008.


title: Beroep, op 10 juli 1997 ingesteld door Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-251/97)

text:
C 295/ 10               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  27 . 9 . 97
Beroep, op 10 juli 1997 ingesteld door Franse Republiek                      stigde ondernemingen hebben moeten aanvaarden, en
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                           niet de normale kosten die een dergelijke regeling voor
                                                                             dé ondernemingen uit andere sectoren of andere lidsta
                          ( Zaak C-251/97 )
                                                                             ten zou hebben meegebracht. Het feit dat heel wat
                             ( 97/C 295/ 16 )                                ondernemingen aan de vermindering van de sociale bij
                                                                             dragen hebben verzaakt omdat zij van oordeel waren
                                                                             dat de door de staat geëiste tegenprestatie te hoog
                                                                             was, bewijst voldoende , dat de maatregelen de begun
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                      stigden geen in het oog springend concurrentievoordeel
is op 10 juli 1997 beroep tegen Commissie van de Euro                       opleverden .
pese Gemeenschappen ingesteld door Franse Republiek,
vertegenwoordigd door K. Rispal-Bellanger, onderdirecteur
bij de directie Juridische Zaken van het Ministerie van                  — De Commissie heeft de feiten kennelijk verkeerd
Buitenlandse Zaken, en G. Mignot, secretaris Buitenlandse                    beoordeeld door niet te aanvaarden dat de voordelen
Zaken bij dezelfde directie, als gemachtigde, domicilie                      voor de begunstigde ondernemingen een financieel en
gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse ambassade ,                         economisch neutrale maatregel waren .
boulevard Joseph II 8 B.
De regering van de Franse Republiek concludeert dat het
den Hove behage:
                                                                         Hogere voorziening, op 11 juli 1997 ingesteld door
— nietig te verklaren beschikking C(97) 1162 def. van de                 D. Coussios tegen het arrest, op 15 mei 1997 in zaak
                                                                         T-273/94    tussen  D.     Coussios   en  Commissie  van     de
     Commissie van 9 april 1997 betreffende de steun die
     Frankrijk aan de sectoren textiel, kleding, leder en                Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
     schoenen heeft toegekend;                                           van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Vierde Kamer)
                                                                                ( Zaak C-252/97 P)
— de Commissie in de kosten van het geding te verwij
                                                                                ( 97/C 295/ 17 )
     zen .
Middelen en voornaamste argumenten                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         is op 11 juli 1997 hogere voorziening ingesteld door D.
                                                                         Coussios, vertegenwoordigd door X. Magnée, advocaat te
                                                                         Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
De bestreden beschikking is in strijd met artikel 92, lid 1 ,            kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Forth
van het EG-Verdrag                                                       Rheinsheim 2, tegen het arrest, op 15 mei 1997 in zaak
                                                                         T-273/94 tussen D. Coussios en Commissie van de Euro
                                                                         pese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eer
— De Commissie heeft het recht verkeerd toegepast door                   ste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
     de toekenning van bijzondere financiële voordelen aan               Kamer ).
     ondernemingen in ruil voor tegenprestaties waarvan de
     kostprijs het bedrag van die voordelen compenseert,
     als steun in de zin van artikel 92, lid 1 , van het Ver            Requirant concludeert dat het den Hove behage :
     drag aan te merken voorzover zij de in de mededeling
     van de Commissie van 24 januari 1996 bepaalde de
     minimis-drempel overschrijden . Het betoog dat de                   de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk en
     Franse regering in de onderhavige zaak voert, komt in               gegrond te verklaren, het bestreden arrest te vernietigen en
     feite neer op de stelling die zij in de zaak Kimberly               in de plaats van het Gerecht:
     Clark ( zaak C-241 /94, Jurispr. 1996, blz. 1-4551 ) heeft
     verdedigd en die door het Hof niet ten gronde is ver
     worpen, namelijk dat een financieel voordeel dat de                 — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     staat aan een onderneming toekent in ruil voor een                      4 oktober 1993 waarbij verzoeker tuchtrechtelijk is
     facultatieve actie van die onderneming ten gunste van                   ontslagen, en het besluit van 2 mei 1994 houdende
     haar werknemers, geen steun vormt die de mededin                       afwijzing van diens klacht;
     ging vervalst of dreigt te vervalsen in de zin van
     artikel 92 , lid 1 , van het Verdrag, wanneer het bedrag
     van dat voordeel niet hoger is dan hetgeen die actie                — te gelasten dat verzoeker met terugwerkende kracht tot
     aan de onderneming kost, of die kostprijs slechts over                 1 december 1993 wordt herplaatst, en de Commissie
     schrijdt met een bedrag dat lager is dan de de minimis                 te veroordelen hem zijn achterstallig salaris zonder
     drempel . In het onderhavige geval compenseert de ver                  onderbreking te betalen, vermeerderd met interessen
     mindering van de sociale bijdragen slechts de bijko                    op de voet van 8 % per jaar vanaf de datum van eis
     mende kosten van de werktijdregeling die de begun                      baarheid van elk maandsalaris;


title: Zaak C-582/10: Beroep ingesteld op 13 december 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/30

         Beroep ingesteld op 13 december 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-582/10)
   ()
   2011/C 30/47
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Yerrell en B. Schöfer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over land (1), of althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Oostenrijk verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2008/68/EG is op 30 juni 2009 verstreken.

      (1)  PB L 260, blz. 13.


title: Zaak C-388/06: Beroep ingesteld op 20 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/18

         Beroep ingesteld op 20 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-388/06)
   (2006/C 261/34)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: W. Mölls, gemachtigde)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/96/EG in nationaal recht is op 31 december 2003 verstreken.

      (1)  PB L 283 van 31.10.2003, blz. 51.


title: Zaak T-185/00: Beroep, op 13 juli 2000 ingesteld door Métropole Télévision (M6) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 285/14              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.10.2000
Beroep, op 13 juli 2000 ingesteld door Métropole Télé-                 ten onrechte terugwerkende kracht heeft verleend. Ook had de
vision (M6) tegen Commissie van de Europese Gemeen-                    Commissie een ontheffing verleend voor de regeling inzake
                            schappen                                   sublicenties voor Eurovisierechten, hoewel die regeling dis-
                                                                       criminerend is. Ten slotte stelt verzoekster, dat de Commissie
                                                                       door de vaststelling van de bestreden beschikking haar be-
                       (Zaak T-185/00)                                 voegdheid heeft misbruikt.
                       (2000/C 285/26)                                 (1) PB L 151, blz. 18.
                        (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 13 juli 2000 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de ven-
nootschap Métropole Télévision (M6), gevestigd te Neuilly/Sei-
ne (Frankrijk), vertegenwoordigd door D. Théophile, advocaat           Beroep, op 14 juli 2000 ingesteld door Società Conserve
te Parijs.                                                             Italia Soc. Coop. a.r.l. tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Zaak T-186/00)
—     beschikking 2000/400/EG van de Commissie van 10 mei
      2000 (zaak IV/32.150 — Eurovisie) nietig te verklaren;                                    (2000/C 285/27)
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       schappen is op 14 juli 2000 beroep tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen ingesteld door Società Conserve
                                                                       Italia Soc. Coop. a.r.l., gevestigd te S. Lazzaro di Savena,
Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie              vertegenwoordigd door M. Averani, A. Pisaneschi en S. Zuna-
van 10 mei 2000 waarbij artikel 81, lid 1, EG, en artikel 53,          relli, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
lid 1, EER-overeenkomst buiten toepassing worden verklaard             C. Turk, advocaat aldaar, Avenue Guillaume 13 B.
voor bepaalde overeenkomsten van de Europese Radio- en
Televisie-unie (ERU) betreffende de verwerving van televisie-
rechten voor sportevenementen, de uitwisseling van sportpro-           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
gramma’s in het kader van de Eurovisie en de toegang
van derden tot Eurovisiesportrechten (1). Deze beschikking is
                                                                       —      krachtens artikel 230, tweede alinea, EG nietig te verkla-
vastgesteld ten gevolge van het arrest van het Gerecht van
                                                                              ren beschikking C (2000) 1099 van de Commissie van
11 juli 1996 in de gevoegde zaken T-528/93, T-542/93,                         3 mei 2000;
T-543/93 en T-546/93, Métropole Télévision e.a./Commissie,
waarbij het Gerecht de ontheffingsbeschikking van de Com-
missie van 11 juni 1993 nietig had verklaard.                          —      de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.
Verzoekster verwijt de Commissie allereerst, dat zij in tegenstel-     Middelen en voornaamste argumenten
ling tot hetgeen het Gerecht in voornoemd arrest heeft
geoordeeld, bevestigt dat haar beschikking van 11 juni 1993
geen betrekking had op de criteria voor toetreding tot de ERU.         Dit beroep is gericht tegen de op 9 mei 2000 officieel ter
Op grond daarvan heeft zij de nieuwe criteria die de ERU na            kennis gebrachte beschikking van de Commissie van 3 mei
het arrest van het Gerecht heeft vastgesteld, ten onrechte             2000 [C(2000)1099] houdende „schrapping van de bijdrage
buiten de werkingssfeer van de beschikking gelaten.                    van het EOGFL, Afdeling Oriëntatie, voor project nr. 9 (ten
                                                                       behoeve van Massalombarda Colombani S.p.A.) in het kader
                                                                       van het bij beschikking C(91)2255/6 van de Commissie
Verzoekster stelt voorts, dat de criteria voor toetreding tot de       van 28 oktober 1991 goedgekeurde operatieve programma
ERU kennelijk mededingingsverstorend zijn. Vervolgens wordt            nr. 91.C.T.I.T.01, en vermindering van het bedrag dat als saldo
de Commissie verweten, dat zij aan de bestreden beschikking            voor dat operatieve programma moest worden betaald”.


title: Zaak C-624/13 P: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 11 februari 2015 — Iliad SA, Free infrastructure SAS, Free SAS/Europese Commissie, Franse Republiek, Republiek Polen, Département des Hauts-de-Seine (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Staatssteun — Compensatie voor openbaredienstlasten in het kader van de totstandbrenging en de exploitatie van een zeer snel elektronischecommunicatienetwerk)

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/9

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 11 februari 2015 — Iliad SA, Free infrastructure SAS, Free SAS/Europese Commissie, Franse Republiek, Republiek Polen, Département des Hauts-de-Seine
   (Zaak C-624/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Staatssteun - Compensatie voor openbaredienstlasten in het kader van de totstandbrenging en de exploitatie van een zeer snel elektronischecommunicatienetwerk))
   (2015/C 146/13)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirantes: Iliad SA, Free infrastructure SAS, Free SAS (vertegenwoordiger: T. Cabot, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en C. Urraca Caviedes, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas en J. Bousin, gemachtigden), Republiek Polen, Département des Hauts-de-Seine (vertegenwoordiger: G. O'Mahony, avocat)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Iliad SA, Free Infrastructure SAS en Free SAS worden verwezen in de kosten van de Europese Commissie, de Franse Republiek en Département des Hauts-de-Seine.

      (1)  PB C 39 van 8.2.2014.


title: Beroep, op 17 april 1996 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-123/96)

text:
22 . 6 . 96             | NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 180/ 19
bij beschikking van 14 december 1995, is niet-ontvanke                   S. A. Saldanha en 2 . MTS Securities Corporation en
lijk .                                                                    HIROSS Holding Aktiengesellschaft, het Hof van Justitie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
(M PB nr . C 46 van 17. 2 . 1996 .                                        diciële bslissing over de navolgende vraag:
                                                                          Wordt een Brits onderdaan, die tevens de nationaliteit heeft
                                                                          van de Verenigde Staten van Amerika en op het grondgebied
Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 26 maart                     van deze Staat ( Florida ) zijn woonplaats heeft, die voor de
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                  Oostenrijkse burgerlijke rechter tegen een vennootschap
FRUKO-Handelsvennootschap met beperkte aansprake                         met zetel in Oostenrijk een verbod vordert op de vervreem
                 lijkheid en Hauptzollamt Emmerich                        ding of het anderszins afstaan van aandelen in nader
                                                                          genoemde dochtermaatschappijen aan een Italiaanse doch
                           ( Zaak C-120/96 )                              termaatschappij of dochtermaatschappijen daarvan met
                              ( 96/C 180/39 )                             zetel in Italië, zonder goedkeuring met gekwalificeerde
                                                                          drie-vierde meerderheid van de vergadering van aandeel
Het Finanzgericht Düsseldorf — 4 . Senat — heeft bij                      houders, respectievelijk — subsidiair — goedkeuring met
beschikking van 26 maart 1996 , ingekomen ter griffie van                 eenvoudige meerderheid, en die in Oostenrijk geen woon
het Hof van Justitie op 15 april 1996, in het geding tussen               plaats en geen vermogen heeft, in strijd met artikel 6 , eerste
FRUKO-Handelsvennootschap met beperkte aansprake                         alinea, EG-Verdrag gediscrimineerd op grond van zijn
lijkheid en Hauptzollamt Emmerich, het Hof van Justitie                   nationaliteit, doordat de bevoegde Oostenrijkse rechter in
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                     eerste aanleg hem op vordering van de gedaagde vennoot
diciële beslissing over de navolgende vragen :                            schap overeenkomstig § 57, lid 1 , van de Oostenrijkse
                                                                          Zivilprozefêordnung gelast, voor de proceskosten zekerheid
1 . Welke intensiteit van ingrijpen is vereist, opdat er hoe              te stellen ten belope van een bepaald bedrag ?
       dan ook sprake kan zijn van een onherstelbare schade in
       de zin van artikel 244, tweede alinea, van Verordening
       ( EEG ) nr . 2913/92 0 ?
2 . Wanneer kan er sprake zijn van schade in de zin van
       artikel 244, tweede alinea, van Verordening ( EEG )                Beroep, op 17 april 1996 ingesteld door Koninkrijk Spanje
       nr . 2913/92 ?                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak C-123/96 )
3 . Van welke mate van waarschijnlijkheid moet worden                                                ( 96/C 180/41 )
       uitgegaan om de in artikel 244, tweede alinea, van
       Verordening ( EEG ) nr. 2913/92 genoemde mogelijkheid              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       van dreigende onherstelbare schade te kunnen aanne                op 17 april 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van de
       men ?
                                                                          Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, verte
                                                                          genwoordigd door G. Calvo Diaz, Abogado del Estato,
4 . Indien de eerste vraag aldus moet worden beantwoord,                  domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse
       dat reeds de mogelijkheid dat met de bestreden beschik            ambassade, boulevard E. Servais 4—6 .
       king van de douane, waarvan de tenuitvoerlegging
       evenwel niet is opgeschort, gelet op de vermogenstoe
        stand van de belastingplichtige met kans van slagen het           Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
        faillissement kan worden aangevraagd, als een vol                 1 , nietig te verklaren de volgende artikelen van Richtlijn
        doende ernstige schade moet worden aangemerkt, moet                     96/2/EG van de Commissie van 16 januari 1996 (*):
        dan de opschorting van de tenuitvoerlegging worden
        gelast wanneer het faillissement ook zonder gebruikma                  — artikel 1 , lid 3 , voor zover hierbij :
        king van de niet-opgeschorte beschikking van de douane
        kan worden aangevraagd ?                                                   — artikel 3 bis, tweede alinea, in Richtlijn 90/
                                                                                388/EEG ( 2 ) wordt ingevoegd;
 ( ] ) PB nr. L 302 , 1992 , blz . 1 .
                                                                                — artikel 3 bis, vijfde (en laatste ) alinea, in Richtlijn
                                                                                90/388/EEG wordt ingevoegd;
                                                                                — artikel 3 quater in Richtlijn 90/388/EEG wordt
 Verzoek van het Oberster Gerichtshof van 11 maart 1996                                ingevoegd;
 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1 . S. A.
 Saldanha en 2. MTS Securities Corporation en HIROSS                               — artikel 3 quinquies in Richtlijn 90/388/EEG
                       Holding Aktiengesellschaft                                      wordt ingevoegd;
                            ( Zaak C- 1 22/96 )
                                                                                — artikel 2, leden 1 en 2, en
                               ( 96/C 180/40 )
                                                                                — artikel 4 ;
 Het Oberster Gerichtshof ( Republiek Oostenrijk ) heeft bij
 beschikking van 11 maart 1996 , ingekomen ter griffie van                 2 , de Commissie te verwijzen in de kosten van het
 het Hof van Justitie op 1 6 april 1 996 , in het geding tussen 1 .             geding.
 ---pagebreak--- Nr . C 180/20            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     22 . 6 . 96
Middelen en voornaamste argumenten                                             artikel 38 , eerste alinea, aanhouden, wanneer de buiten
                                                                               landse rechter reeds heeft beslist, dat de voorlopige
Onbevoegdheid van de Commissie ( zie zaak C-l 1 /96 , PB nr.                   tenuitvoerlegging van het vonnis tegen de debiteur
C 95 van 30 . 3 . 1996 , blz. 5 ).                                             slechts kan geschieden op voorwaarde dat ten behoeve
                                                                               van de debiteur een bepaalde zekerheid wordt
Misbruik van bevoegdheid : de nieuwe bepalingen die bij                        gesteld ?
Richtlijn 96/2/EG in Richtlijn 90/388/EEG worden inge
voegd, behelzen substantiële wijzigingen van de bestaande                 Onderlinge verhouding tussen artikel 38, tweede alinea, en
regeling, terwijl daarbij noch de verdeling van bevoegdhe                het bevel van de buitenlandse rechter om zekerheid te
den tussen'de Gemeenschapsinstellingen onderling en tussen                stellen
de Gemeenschapsinstellingen en de Lid-Staten in acht is
genomen, noch het tijdschema en de procedure die de Raad
heeft vastgesteld voor de vaststelling van de noodzakelijke               3 . Mag het krachtens artikel 37, eerste alinea , over het
bepalingen op basis waarvan aan de Lid-Staten de verplich                     verzet oordelende gerecht afwegen, of met de zekerheid
tingen kunnen worden opgelegd waaraan moet worden                              of garantie die de crediteur reeds heeft verschaft, naar
voldaan om een situatie van volledige liberalisatie in de                      behoren gevolg is gegeven aan het bevel van de
sector mobiele en persoonlijke communicatie te verwezen                       buitenlandse rechter, en mag het om het even welke
lijken.                                                                        ontoereikendheid in aanmerking nemen om te beslissen
                                                                               of het een rechterlijk bevel geeft krachtens artikel 38 ,
                                                                               tweede alinea ?
(') PB nr. L 20 van 26 . 1 . 1996 , blz . 59 .
( 2 ) PB nr . L 192 van 24 . 7 . 1990 , blz . 10 .
                                                                          4 . Mag het krachtens artikel 37, eerste alinea, over het
                                                                               verzet oordelende gerecht volgens artikel 38 , tweede
                                                                               alinea, de tenuitvoerlegging toestaan op voorwaarde dat
                                                                               een zekerheid of waarborg wordt verschaft die groter is
Verzoek van 29 maart 1996 van Her Majesty's Court of                           dan die welke door de buitenlandse rechter is gelast,
Session in Schotland, om een prejudiciële beslissing in het                    zolang in de staat van herkomst geen definitieve
geding tussen Marie Brizard en Roger International SA                          beslissing in hoger beroep is gegeven ?
      tegen William Grant & Sons (International ) Ltd e.a.
                           ( Zaak C-126/96 )                              Tijdstip van uitoefening van de in artikel 38, eerste alinea,
                                                                          neergelegde bevoegdheid om de uitspraak aan te houden
                              ( 96/C 180/42 )
                                                                          5 . Kan het krachtens artikel 37, eerste alinea, over het
Her Majesty's Court of Session in Schotland heeft bij
beschikking van 29 maart 1996 , ingekomen ter griffie van                      verzet oordelende gerecht de in artikel 38 , eerste alinea ,
het Hof van Justitie op 18 april 1996 , in het geding tussen                   neergelegde bevoegdheid om de uitspraak aan te hou
                                                                               den, enkel uitoefenen wanneer het het in artikel 37,
Marie Brizard en Roger International SA en William Grant
& Sons ( International ) Ltd e.a ., het Hof van Justitie van de                eerste alinea, bedoelde verzet afwijst ( ongeacht of een
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                           rechtsmiddel van beroep over een rechtsvraag wordt
                                                                               aangewend voor het in artikel 37, tweede alinea,
beslissing over de navolgende vragen :
                                                                               aangeduide gerecht ), of ook voordat het een definitieve
                                                                               beslissing neemt over dit verzet ?
Onderlinge verhouding tussen artikel 38, eerste alinea ( l ), en
artikel 38, tweede alinea
                                                                          Onderlinge verhouding tussen artikel 38, eerste alinea, en
                                                                          artikel 34
 1 , a ) Moet, in een situatie waarin passende bescherming
            van de debiteur mogelijk is , artikel 38 aldus worden
            uitgelegd dat dit het krachtens artikel 37, eerste            6 . Mag het krachtens artikel 37, eerste alinea , over het
            alinea, over het verzet oordelende gerecht zowel de                verzet oordelende gerecht, om te beslissen of het al dan
            in artikel 38 , eerste alinea, voorziene mogelijkheid              niet de in artikel 38 , eerste alinea, vastgelegde bevoegd
            biedt om de uitspraak aan te houden, als de in                     heid zal uitoefen, rekening houden met:
            artikel 38 , tweede alinea , voorziene mogelijkheid
            om tenuitvoerlegging toe te staan op voorwaarde                       i ) enkel de in de artikelen 27 en 28 genoemde
            dat een door het gerecht bepaalde zekerheid wordt                         redenen;
            gesteld ?
                                                                                ii ) redenen die zich voordoen als gevolg van een
        b ) Indien vraag 1 a ) bevestigend wordt beantwoord, is                       belangrijke verandering van omstandigheden sinds
            dan een van deze mogelijkheden te verkiezen boven                         de uitspraak van het bevel tot voorlopige tenuit
            de andere ?                                                               voerlegging;
 Onderlinge verhouding tussen artikel 38, eerste alinea, en                     iii ) elementen waarvan verweersters niet op de hoogte
 het bevel van de buitenlandse rechter om zekerheid te                                konden zijn op het ogenblik waarop het bevel tot
 stellen                                                                              voorlopige tenuitvoerlegging werd uitgesproken;
 2 . Mag het krachtens artikel 37, eerste alinea, over het                      iv ) elementen waarvan verweersters niet op de hoogte
        verzet oordelende gerecht zijn uitspraak overeenkomstig                       waren op het ogenblik waarop het bevel tot


title: Zaak C-212/07: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 13 februari 2008 — Indorata-Serviços e Gestão, L da /Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Woordmerk HAIRTRANSFER — Weigering van inschrijving — Ontbreken van onderscheidend vermogen)

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/16

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 13 februari 2008 — Indorata-Serviços e Gestão, Lda/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-212/07) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Woordmerk HAIRTRANSFER - Weigering van inschrijving - Ontbreken van onderscheidend vermogen)
   (2008/C 128/26)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Indorata-Serviços e Gestão, Lda (vertegenwoordiger: T. Wallentin, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Weberndörfer, gemachtigde)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 15 februari 2007, Indorata-Serviços e Gestão/BHIM (T-204/04), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep strekkende tot vernietiging van de beslissing tot afwijzing van de aanvraag tot inschrijving van het woordmerk „HAIRTRANSFER” voor bepaalde waren en diensten van de klassen 8, 22, 41 en 44 — Onderscheidend vermogen van het merk
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Indorata-Serviços e Gestão Lda wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) van 31 maart 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen J. Buchner en twaalf anderen enerzijds en Sozialversicherungsanstalt der Bauern anderzijds (Zaak C-104/98)

text:
C 209/18               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.7.98
der Wirtschaft e.V., het Hof van Justitie van de Europese            het orgaan van sociale zekerheid van de betrokken lidstaat
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing              of aan de aldaar gevestigde werkgever (die te dezen ver-
over de navolgende vragen:                                           plicht is, de gegevens aan het orgaan van sociale zekerheid
                                                                     te melden), waarbij de in het Turkse register van de bur-
1. Moet artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1898/            gerlijke stand opgenomen gegevens buiten beschouwing
     87 van de Raad van 2 juli 1987 betreffende de                   worden gelaten?
     bescherming van de benaming van melk en zuivelpro-
     ducten bij het in de handel brengen (1), alsmede ter uit-
     legging van artikel 3, lid 2, van Richtlijn 89/398/EEG
     van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge
     aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake
     voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen (2),            Verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) van
     mede gelet op de regeling van artikel 3, lid 2, van             31 maart 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding
     voornoemde richtlijn, aldus worden uitgelegd, dat een           tussen J. Buchner en twaalf anderen enerzijds en Sozialver-
     zuivelproduct, waarbij uit dieÈtetische overwegingen                       sicherungsanstalt der Bauern anderzijds
     melkvet is vervangen door plantaardig vet, niet als                                    (Zaak C-104/98)
     kaas mag worden aangeduid?
                                                                                (98/C 209/35)
2. Indien de vraag onder a) bevestigend wordt beant-
     woord: is het van belang, dat de aanduiding ¹dieetkaas          Het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking
     (respectievelijk dieetsmeerkaas) met plantaardige olie          van 31 maart 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
     voor een voeding met gemodificeerd vetº op de ver-              Justitie op 14 april 1998, in het geding tussen J. Buchner
     pakking wordt aangevuld met een omschrijving zoals              en twaalf anderen enerzijds en Sozialversicherungsanstalt
     ¹deze dieetkaas is rijk aan meervoudig onverzadigde             der Bauern anderzijds, het Hof van Justitie van de Euro-
     vetzuren (. . .)º respectievelijk ¹deze dieetkaas is ideaal     pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-
     voor een cholesterolbewuste leefwijze (. . .)º?                 sing over de navolgende vragen:
(1) PB L 182 van 3.7.1987, blz. 36.                                  1. Moet artikel 7, lid 1, onder a), van Richtlijn 79/7/EEG
(2) PB L 186 van 30.6.1989, blz. 27.                                      van de Raad (1), aldus worden uitgelegd, dat de lidsta-
                                                                          ten alleen voor pensioenen die uitsluitend op grond
                                                                          van de leeftijd worden toegekend, een verschillende
                                                                          pensioengerechtigde leeftijd mogen vaststellen, of heeft
                                                                          de uitzonderingsregel ook betrekking op pensioenen
                                                                          die niet alleen pas vanaf een zekere leeftijd worden
Verzoek van het Bundessozialgericht van 17 februari 1998                  toegekend, maar bovendien enkel op grond van een
om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen I. Kocak             bestaande invaliditeit (arbeidsongeschiktheid)?
en Landesversicherungsanstalt Oberfranken und Mittel-
                             franken                                 2. Moet artikel 7, lid 1, onder a), en lid 2, van Richtlijn
                        (Zaak C-102/98)                                   79/7/EEG aldus worden uitgelegd, dat het de lidstaten
                                                                          toestaat de voorheen geldende gelijke pensioenleeftijd
                          (98/C 209/34)                                   (in casu het bereiken van de leeftijd van 55 jaar, voor
                                                                          zowel mannen als vrouwen) na afloop van de termijn
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 17 febru-               voor omzetting te veranderen in een verschillende pen-
ari 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               sioenleeftijd voor mannen en vrouwen (in casu 57 jaar
9 april 1998, in het geding tussen I. Kocak en Landesversi-               voor mannen en 55 jaar voor vrouwen)?
cherungsanstalt Oberfranken und Mittelfranken, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                 (1) PB L 6 van 10.1.1979, blz. 24.
om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
Moet het recht betreffende de associatie tussen de Euro-
pese Economische Gemeenschap en Turkije (in het bijzon-
der artikel 9 van de Overeenkomst waarbij een associatie
tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische              Hogere voorziening, op 14 april 1998 ingesteld door
Gemeenschap en Turkije van 12 september 1963, artikel 37             G. Bühring tegen het arrest, op 4 februari 1998 in zaak
van het aanvullend protocol van 23 november 1970 bij                 T-246/93 tussen hem en Raad van de Europese Unie als-
deze overeenkomst, artikel 10 van besluit nr. 1/80 van de            mede Commissie van de Europese Gemeenschappen gewe-
Associatieraad van 19 september 1980 en artikel 3, lid 1,            zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
van besluit nr. 3/80 van de Associatieraad van 19 septem-                           Gemeenschappen (Eerste Kamer)
ber 1980) aldus worden uitgelegd, dat het de wetgever van                                  (Zaak C-105/98 P)
een lidstaat niet is toegestaan, een regeling vast te stellen
                                                                                (98/C 209/36)
volgens welke voor de opneming in het aan een verzekerde
toegekende verzekeringsnummer, alsmede voor de toeken-
ning van ouderdomspensioen, ook bij Turkse migrerende                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
werknemers in beginsel de geboortedatum doorslaggevend               is op 14 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door G.
is welke blijkt uit de eerste opgave van de verzekerde aan           Bühring, vertegenwoordigd door H. Lichtenberg, Universi-


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 september 2001 in zaak T-121/00: Procter & Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Vorm van was- of afwasmiddel — Driedimensionaal merk — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94")

text:
C 3/28                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          5.1.2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 19 september 2001                                                     van 19 september 2001
in zaak T-120/00: Procter & Gamble Company tegen                          in zaak T-121/00: Procter & Gamble Company tegen
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-                    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
           ken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                                   ken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
(„Gemeenschapsmerk — Vorm van was- of afwasmiddel —                       („Gemeenschapsmerk — Vorm van was- of afwasmiddel —
Driedimensionaal merk — Absolute weigeringsgrond —                        Driedimensionaal merk — Absolute weigeringsgrond —
   Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)                 Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
                           (2002/C 3/47)                                                             (2002/C 3/48)
                         (Procestaal: Engels)                                                      (Procestaal: Engels)
In zaak T-120/00, Procter & Gamble Company, gevestigd te                  In zaak T-121/00, Procter & Gamble Company, gevestigd te
Cincinnati, Ohio (Verenigde Staten van Amerika), vertegen-                Cincinnati, Ohio (Verenigde Staten van Amerika), vertegen-
woordigd door C. J. J. C. van Nispen en G. Kuipers, advocaten,            woordigd door C. J. J. C. van Nispen en G. Kuipers, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen                  harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen
en modellen) (BHIM), (gemachtigden: A. von Mühlendahl,                    en modellen) (BHIM), (gemachtigden: A. von Mühlendahl,
D. Schennen en C. Røhl Søberg), betreffende een beroep tegen              D. Schennen en C. Røhl Søberg), betreffende een beroep tegen
de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-               voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
gen en modellen) van 29 februari 2000 (zaak R 520/1999-1)                 gen en modellen) van 29 februari 2000 (zaak R 529/1999-1)
die op 3 maart 2000 aan verzoekster is betekend, heeft het                die op 3 maart 2000 aan verzoekster is betekend, heeft het
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij,            Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij,
kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier:             kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier:
D. Christensen, administrateur, op 19 september 2001 een                  D. Christensen, administrateur, op 19 september 2001 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.                                                1)    Verwerpt het beroep.
2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.           2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 192 van 8.7.2000.                                                (1) PB C 192 van 8.7.2000.


title: Zaak T-23/16: Arrest van het Gerecht van 8 maart 2017 — Biernacka-Hoba/EUIPO — Formata Bogusław Hoba (Formata) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk Formata — Absolute nietigheidsgrond — Geen kwade trouw — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Relatieve nietigheidsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder a) en b), van verordening nr. 207/2009”]

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/18

         Arrest van het Gerecht van 8 maart 2017 — Biernacka-Hoba/EUIPO — Formata Bogusław Hoba (Formata)
   (Zaak T-23/16) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk Formata - Absolute nietigheidsgrond - Geen kwade trouw - Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Relatieve nietigheidsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder a) en b), van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 129/30)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Ilona Biernacka-Hoba (Aleksandrów Łódzki, Polen) (vertegenwoordiger: R. Rumpel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en K. Zajfert, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Formata Bogusław Hoba (Aleksandrów Łódzki)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 4 november 2015 (zaak R 102/2015-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Biernacka-Hoba en Formata Bogusław Hoba

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 4 november 2015 (zaak R 102/2015-2) wordt vernietigd, voor zover de kamer van beroep de vordering tot nietigverklaring op basis van de relatieve nietigheidsgrond heeft afgewezen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsmede de helft van de kosten van Ilona Biernacka-Hoba.

               4)

               Ilona Biernacka-Hoba zal de helft van haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Zaak C-408/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 december 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Landesanstalt für Landwirtschaft/Franz Götz (Zesde btw-richtlijn — Economische activiteit — Belastingplichtigen — Publiekrechtelijke lichamen — Verkooporgaan voor melkquota — Handelingen van landbouwinterventiebureaus en van bedrijfswinkels — Concurrentievervalsing van enige betekenis — Geografische markt)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/22

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 december 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Landesanstalt für Landwirtschaft/Franz Götz
   (Zaak C-408/06) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Economische activiteit - Belastingplichtigen - Publiekrechtelijke lichamen - Verkooporgaan voor melkquota - Handelingen van landbouwinterventiebureaus en van bedrijfswinkels - Concurrentievervalsing van enige betekenis - Geografische markt)
   (2008/C 51/35)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Landesanstalt für Landwirtschaft

      Verwerende partij: Franz Götz
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 4, lid 5, tweede en derde alinea, en bijlage D, punten 7 en 12, van richtlijn 77/388/EEG: Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Facturering van toewijzing van referentiehoeveelheden voor melk, zonder afzonderlijke vermelding van de btw — Beoordeling van de hoedanigheid van belastingplichtige van een door een Duitse deelstaat opgericht lichaam dat tegen voorafgaande betaling referentiehoeveelheden voor melk overdraagt aan melkproducenten
   Dictum

               1)

               Een verkooporgaan voor melkquota is geen landbouwinterventiebureau in de zin van artikel 4, lid 5, derde alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/4/EG van de Raad van 19 januari 2001, juncto punt 7 van bijlage D bij deze richtlijn, en evenmin een bedrijfswinkel in de zin van voornoemd artikel 4, lid 5, derde alinea, juncto punt 12 van bijlage D bij die richtlijn.

               2)

               De behandeling van een verkooporgaan voor melkquota als niet-belastingplichtige voor de werkzaamheden of de handelingen die het als overheid verricht in de zin van artikel 4, lid 5, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/4, kan geen concurrentievervalsing van enige betekenis teweegbrengen, omdat dat verkooporgaan in een situatie als die van het hoofdgeding niet wordt geconfronteerd met particuliere marktdeelnemers die handelingen verrichten die concurreren met de door de overheid verrichte handelingen. Aangezien dit geldt voor elk verkoopbureau voor melkquota dat werkzaam is in een bepaald, door de betrokken lidstaat gedefinieerd overdrachtsgebied, is dit gebied de relevante geografische markt voor de vaststelling of er sprake is van concurrentievervalsing van enige betekenis.

      (1)  PB C 310 van 16.12.2006.


title: Zaak C-88/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’Etat (Frankrijk) op 2 maart 2009 — Société Graphic Procédé/Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’Etat (Frankrijk) op 2 maart 2009 — Société Graphic Procédé/Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique
   (Zaak C-88/09)
   2009/C 113/44
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’Etat

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société Graphic Procédé

      Verwerende partij: Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique

      Prejudiciële vraag

   Wat zijn de criteria aan de hand waarvan kan worden uitgemaakt of reprografie een levering van goederen dan wel een dienstverrichting is [in de zin van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977, betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1)

      (1)  PB L 145, blz. 1.