title: Zaak C-102/02: Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van 5 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ingeborg Beuttenmüller en Land Baden-Württemberg

text:
15.6.2002            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 144/15
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) van            1.    Kan artikel 6, lid 1, sub b, van de Eerste Richtlijn 89/104/
28 februari 2002 om een prejudiciële beslissing in het                   EEG (1) van de Raad van 21 december 1988 betreffende
geding tussen Hannl + Hofstetter Internationale Spedition                de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten ook
GmbH en Finanzlandesdirektion für Wien, Niederöster-                     worden toegepast wanneer een derde de daarin vermelde
reich und Burgenland (Berufungssenat II der Region                       aanduidingen als merk gebruikt?
                            Wien)
                                                                   2.    Zo ja: is gebruik als merk een omstandigheid die in
                        (Zaak C-91/02)                                   aanmerking moet worden genomen in het kader van
                                                                         de krachtens artikel 6, lid 1, laatste zinsdeel, van de
                                                                         merkenrichtlijn vereiste toetsing aan „de eerlijke gebrui-
                       (2002/C 144/24)                                   ken in nijverheid en handel”?
                                                                   (1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1.
Het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking
van 28 februari 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 15 maart 2002, in het geding tussen Hannl +
Hofstetter Internationale Spedition GmbH en Finanzlandes-
direktion für Wien, Niederösterreich und Burgenland (Beru-
fungssenat II der Region Wien), het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                   Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van
Staan de gemeenschapsrechtelijke douanebepalingen in de weg        5 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het
aan een belastingverhoging op grond van § 108, lid 1, van          geding tussen Ingeborg Beuttenmüller en Land Baden-
het Oostenrijkse Zollrechts-Durchführungsgesetz die moet                                     Württemberg
worden betaald ingeval een belastingschuld overeenkomstig
de artikelen 202 tot 205, 210 of 211 van het douanewetboek
ontstaat of in het geval van navordering overeenkomstig                                     (Zaak C-102/02)
artikel 220 van het douanewetboek, en die overeenstemt met
het bedrag aan moratoire interesten over de periode tussen het
ontstaan van de douaneschuld en de boeking ervan of, bij                                    (2002/C 144/26)
navordering overeenkomstig artikel 220 van het douanewet-
boek, over de periode tussen de oorspronkelijke boeking van
de douaneschuld en de boeking van de na te vorderen
douaneschuld?
                                                                   Het Verwaltungsgericht Stuttgart heeft bij beschikking van
                                                                   5 maart 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                   Justitie op 20 maart 2002, in het geding tussen Ingeborg
                                                                   Beuttenmüller en Land Baden-Württemberg, het Hof van
                                                                   Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                   prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                   1.    Heeft artikel 3, juncto artikel 4, van richtlijn 89/48/
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 7 februari 2002                    EEG (1) van de Raad van 21 december 1988 betreffende
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Gerol-               een algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijs-
       steiner Brunnen GmbH & Co. en Putsch GmbH                         diploma’s waarmee beroepsopleidingen van ten minste
                                                                         drie jaar worden afgesloten, rechtstreekse werking in die
                                                                         zin dat een onderdaan van een lidstaat bij een omzetting
                      (Zaak C-100/02)                                    in nationaal recht, die niet met de richtlijn in overeenstem-
                                                                         ming is, zich rechtstreeks op de bepalingen van de
                                                                         richtlijn kan beroepen?
                       (2002/C 144/25)
                                                                   2.    Heeft artikel 3, juncto artikel 4, van richtlijn 92/51/
                                                                         EEG (2) van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een
                                                                         tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsoplei-
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 7 februari               dingen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG, recht-
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                  streekse werking in die zin dat een onderdaan van een
19 maart 2002, in het geding tussen Gerolsteiner Brunnen                 lidstaat, wanneer niet tijdig uitvoeringsmaatregelen zijn
GmbH & Co. en Putsch GmbH, het Hof van Justitie van de                   getroffen, zich op de bepalingen van de richtlijn kan
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     beroepen tegenover elk nationaal voorschrift dat niet met
beslissing over de navolgende vragen:                                    de richtlijn in overeenstemming is?
 ---pagebreak--- C 144/16              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     15.6.2002
Indien de eerste en/of de tweede vraag bevestigend word(t)(en)       6.    Ingeval artikel 3, eerste alinea, van richtlijn 92/51 van
beantwoord:                                                                toepassing is op de na de (hogeschool)opleiding van
                                                                           slechts twee jaar in Oostenrijk verkregen bevoegdheden
                                                                           voor een onderwijsbetrekking:
3.   Verzet richtlijn 89/48 of richtlijn 92/51 zich tegen een
                                                                           Volgt dan, indien richtlijn 92/51 niet binnen de bij
     nationale wettelijke regeling (hier de verordening van de
                                                                           artikel 17 van de richtlijn gestelde termijn is omgezet, uit
     minister van Onderwijs en Cultuur van Baden-Württem-
                                                                           artikel 3, eerste alinea, sub a, van richtlijn 92/51 een
     berg tot omzetting van richtlijn 89/48 voor beroepen in
                                                                           aanspraak op gelijkstelling van de in een lidstaat verwor-
     het onderwijs van 15 augustus 1996, EU-EWR-LehrerVO)
                                                                           ven onderwijsbevoegdheid met de overeenkomstige
     die voor erkenning van een in een andere lidstaat van de
                                                                           onderwijsbevoegdheid in de ontvangende lidstaat, zonder
     Europese Unie verkregen of erkende bevoegdheid voor
                                                                           dat de ontvangende lidstaat eerst — wanneer aan de
     een onderwijsbetrekking
                                                                           voorwaarden daarvoor is voldaan — een compensatie in
                                                                           de zin van artikel 4 van richtlijn 92/51 kan verlangen?
     a)    zonder uitzondering een hogeschoolopleiding van
           ten minste drie jaar verlangt,                            (1) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16 .
                                                                     (2) PB L 209 van 24.7.1992, blz. 25 .
     b)    verlangt dat de bevoegdheid zich uitstrekt tot ten
           minste twee voor de betrokken onderwijsbetrekking
           in Baden-Württemberg voorgeschreven school-
           vakken?
                                                                     Beroep, op 27 maart 2002 ingesteld door de Commissie
Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:                 van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk
                                                                                der Nederlanden.
                                                                                (Zaak C-113/02)
4.   Moet artikel 1, sub a, tweede alinea, van richtlijn 89/48
     dan aldus worden uitgelegd, dat de op basis van de
     vroegere tweejarige opleiding in Oostenrijk verkregen                                    (2002/C 144/27)
     bevoegdheid voor het beroep van leraar in het lager
     onderwijs wordt gelijkgesteld met een diploma in de zin
     van artikel 1, sub a, eerste alinea, van richtlijn 89/48,
     wanneer de bevoegde autoriteit in Oostenrijk bevestigt,
     dat het na de tweejarige opleiding verkregen certificaat        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     voor de toepassing van artikel 1, sub a, tweede alinea,van      op 27 maart 2002 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der
     richtlijn 89/48 als gelijkwaardig wordt erkend aan het          Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
     thans na een driejarige studie verkregen diploma (certifi-      schappen, vertegenwoordigd door H. van Lier, als gemachtigde,
     caat) en in Oostenrijk daaraan dezelfde rechten inzake          en bijgestaan door M. Van Der Woude en R. Wezenbeek-
     toegang tot of uitoefening van het beroep van leraar in         Geuke, als advocaten.
     het lager onderwijs zijn verbonden?
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage; te verstaan
                                                                     dat:
Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:
                                                                     —     Het Koninkrijk der Nederlanden de verplichtingen niet is
                                                                           nagekomen, die op haar rusten uit hoofde, van artikel 7,
                                                                           lid 4, verordening (EEG) nr. 259/93 (1) van de Raad van
5.   Moet artikel 3, tweede alinea, van richtlijn 92/51 wat de             1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de
     erkenning van bevoegdheden voor een onderwijsbetrek-                  overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de
     king, aldus worden uitgelegd dat de daarin bedoelde                   Europese Gemeenschap en de artikelen 1, onderdelen e)
     „postsecundaire studiecyclus van meer dan vier jaar”                  en f), en artikel 7, lid 1, van richtlijn 75/442/EEG (2) van
     alleen de voorgeschreven hogeschoolopleiding (hoge-                   de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals
     schoolstudie) omvat, of aldus dat bij de „postsecundaire              gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG (3) van de Raad van
     studiecylus van meer dan vier jaar” ook de onderwijsstage             18 maart 1991, alsmede uit hoofde van de artikelen 82
     (praktijkperiode) meetelt?                                            juncto 86 EG.


title: Zaak C-239/16 P: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 1 februari 2017 — Ante Šumelj e.a./Europese Commissie (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Beroep tot schadevergoeding — Akte van toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie — Toezeggingen betreffende een strategie voor justitiële hervorming — Invoering gevolgd door de schrapping van het ambt van gerechtsdeurwaarder — Schade geleden door personen die als gerechtsdeurwaarder zijn aangesteld — Geen onjuist toezicht op de verplichtingen van de Republiek Kroatië door de Europese Commissie — Verwerping van het beroep — Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond)

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/2

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 1 februari 2017 — Ante Šumelj e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-239/16 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Beroep tot schadevergoeding - Akte van toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie - Toezeggingen betreffende een strategie voor justitiële hervorming - Invoering gevolgd door de schrapping van het ambt van gerechtsdeurwaarder - Schade geleden door personen die als gerechtsdeurwaarder zijn aangesteld - Geen onjuist toezicht op de verplichtingen van de Republiek Kroatië door de Europese Commissie - Verwerping van het beroep - Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond))
   (2017/C 129/02)
   Procestaal: Kroatisch

      Partijen

      Rekwiranten: Ante Šumelj, Dubravka Bašljan, Đurđica Crnčević, Miroslav Lovreković, Drago Burazer, Nikolina Nežić, Blaženka Bošnjak, Bosiljka Grbašić, Tea Tončić, Milica Bjelić, Marijana Kruhoberec, Davor Škugor, Ivan Gerometa, Kristina Samardžić, Sandra Cindrić, Sunčica Gložinić, Tomislav Polić, Vlatka Pižeta (vertegenwoordiger: M. Krmek, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Ječmenica en G. Wils, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Ante Šumelj, Dubravka Bašljan, Đurđica Crnčević, Miroslav Lovreković, Drago Burazer, Nikolina Nežić, Blaženka Bošnjak, Bosiljka Grbašić, Tea Tončić, Milica Bjelić, Marijana Kruhoberec, Davor Škugor, Ivan Gerometa, Kristina Samardžić, Sandra Cindrić, Sunčica Gložinić, Tomislav Polić en Vlatka Pižeta worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 11.7.2016.


title: Zaken T-472/09 en T-55/10: Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — SP/Commissie [ „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van betonstaal in staven of rollen — Beschikking houdende vaststelling, op grond van verordening (EG) nr. 1/2003, van een inbreuk op artikel 65 KS na expiratie van het EGKS-Verdrag — Vaststelling van de prijzen en betalingstermijnen — Beperking of beheersing van de productie of de afzet — Schending van wezenlijke vormvoorschriften — Rechtsgrondslag — Bevoegdheidsoverschrijding en misbruik van procedure — Geldboeten — Maximum bepaald in artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 — Beroep tot nietigverklaring — Wijzigingsbesluit — Niet-ontvankelijkheid” ]

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/20

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — SP/Commissie
   (Zaken T-472/09 en T-55/10) (1)

   ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van betonstaal in staven of rollen - Beschikking houdende vaststelling, op grond van verordening (EG) nr. 1/2003, van een inbreuk op artikel 65 KS na expiratie van het EGKS-Verdrag - Vaststelling van de prijzen en betalingstermijnen - Beperking of beheersing van de productie of de afzet - Schending van wezenlijke vormvoorschriften - Rechtsgrondslag - Bevoegdheidsoverschrijding en misbruik van procedure - Geldboeten - Maximum bepaald in artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 - Beroep tot nietigverklaring - Wijzigingsbesluit - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2015/C 034/21)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: SP SpA (Brescia, Italië) (vertegenwoordiger: G. Belotti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: in zaak T-472/09, aanvankelijk R. Sauer, V. Di Bucci en B. Gencarelli en vervolgens R. Sauer en R. Striani, gemachtigden, bijgestaan door M. Moretto, advocaat, en in zaak T-55/10, aanvankelijk R. Sauer en B. Gencarelli en vervolgens R. Sauer en R. Striani, bijgestaan door M. Moretto)

      Voorwerp

   In zaak T-472/09, een verzoek tot vaststelling van de non-existentie of tot nietigverklaring van beschikking C (2009) 7492 definitief van de Commissie van 30 september 2009 in een procedure op grond van artikel 65 KS (zaak COMP/37.956 — Betonstaal, nieuwe beschikking), subsidiair, verzoek tot nietigverklaring van artikel 2 van die beschikking, en meer subsidiair, verzoek tot verlaging van het bedrag van de aan verzoekster opgelegde geldboete, alsmede, in zaak T-55/10, verzoek tot nietigverklaring van besluit C (2009) 9912 definitief van de Commissie van 8 december 2009 tot wijziging van beschikking C (2009) 7492 definitief

      Dictum

               1)

               De zaken T-472/09 en T-55/10 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               In zaak T-472/09, SP/Commissie:

                           —

                           artikel 2 van beschikking C (2009) 7492 definitief van de Commissie van 30 september 2009 in een procedure op grond van artikel 65 KS (zaak COMP/37.956 — Betonstaal, nieuwe beschikking) wordt nietig verklaard voor zover daarbij aan SP SpA hoofdelijk een geldboete van 14,35 miljoen EUR is opgelegd;

                           —

                           het beroep wordt verworpen voor het overige;

                           —

                           SP zal de helft van haar eigen kosten dragen;

                           —

                           de Commissie zal haar eigen kosten en de helft van de kosten van SP dragen.

               3)

               In zaak T-55/10, SP/Commissie:

                           —

                           het beroep wordt verworpen;

                           —

                           SP wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak C-102/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Düsseldorf-Süd/SALIX Grundstücks-Vermietungsgesellschaft mbH & Co. Objekt Offenbach KG (Zesde btw-richtlijn — Artikel 4, lid 5, tweede en vierde alinea — Bevoegdheid van lidstaten om werkzaamheden van krachtens artikelen 13 of 28 van Zesde richtlijn vrijgestelde publiekrechtelijke lichamen als werkzaamheden van overheid te beschouwen — Wijze van uitoefening — Recht op aftrek — Concurrentievervalsing van enige betekenis)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/15

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Düsseldorf-Süd/SALIX Grundstücks-Vermietungsgesellschaft mbH & Co. Objekt Offenbach KG
   (Zaak C-102/08) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikel 4, lid 5, tweede en vierde alinea - Bevoegdheid van lidstaten om werkzaamheden van krachtens artikelen 13 of 28 van Zesde richtlijn vrijgestelde publiekrechtelijke lichamen als werkzaamheden van overheid te beschouwen - Wijze van uitoefening - Recht op aftrek - Concurrentievervalsing van enige betekenis)
   2009/C 180/25
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Düsseldorf-Süd

      Verwerende partij: SALIX Grundstücks-Vermietungsgesellschaft mbH & Co. Objekt Offenbach KG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 4, lid 5, tweede en vierde alinea, en artikel 13 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Kwalificatie als economische activiteit of als vermogensbeheer van de verhuur op lange termijn van kantoren en parkeerplaatsen door een publiekrechtelijk lichaam — Wijze van uitoefening van de bevoegdheid van de lidstaten om de werkzaamheden van de krachtens de artikelen 13 of 28 van richtlijn 77/388/EEG vrijgestelde publiekrechtelijke lichamen als werkzaamheden van de overheid te beschouwen

      Dictum

               1)

               De lidstaten moeten een uitdrukkelijke wettelijke bepaling vaststellen om zich te kunnen beroepen op de mogelijkheid die in artikel 4, lid 5, vierde alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, wordt geboden om bepaalde werkzaamheden van publiekrechtelijke lichamen die uit hoofde van de artikelen 13 of 28 van die richtlijn zijn vrijgesteld, te beschouwen als werkzaamheden van de overheid.

               2)

               Artikel 4, lid 5, tweede alinea, van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus worden uitgelegd dat publiekrechtelijke lichamen als belastingplichtig moeten worden beschouwd voor de werkzaamheden of handelingen die zij verrichten als overheid, niet alleen wanneer de omstandigheid dat zij niet belastingplichtig zijn uit hoofde van de eerste of de vierde alinea van die bepaling leidt tot concurrentievervalsing van enige betekenis ten nadele van hun particuliere concurrenten, maar ook wanneer dat leidt tot een dergelijke vervalsing in hun eigen nadeel.

      (1)  PB C 142 van 7.6.2008.


title: Zaak T-208/06: Arrest van het Gerecht van 30 november 2011 — Quinn Barlo e.a./Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor methacrylaat — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst — Begrip één enkele inbreuk — Duur van inbreuk — Geldboeten — Zwaarte van inbreuk — Verzachtende omstandigheden” )

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/46

      Arrest van het Gerecht van 30 november 2011 — Quinn Barlo e.a./Commissie
      (Zaak T-208/06) (1)

      (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor methacrylaat - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst - Begrip één enkele inbreuk - Duur van inbreuk - Geldboeten - Zwaarte van inbreuk - Verzachtende omstandigheden)
      (2012/C 25/86)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Quinn Barlo Ltd (Cavan, Ierland); Quinn Plastics NV (Geel, België); en Quinn Plastics GmbH (Mainz, Duitsland) (vertegenwoordigers: W. Blau, F. Wijckmans en F. Tuytschaever, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Bottka en S. Noë, vervolgens V. Bottka en N. Khan, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van de artikelen 1 en 2 van beschikking C(2006) 2098 def. van de Commissie van 31 mei 2006 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.645 — Methacrylaat), voor zover die artikelen verzoeksters betreffen, en subsidiair een verzoek om nietigverklaring van artikel 2 van deze beschikking voor zover daarbij aan verzoeksters een geldboete wordt opgelegd, dan wel, meer subsidiair, een verzoek om verlaging van deze geldboete

         Dictum

                  1)

                  Artikel 1 van beschikking C(2006) 2098 def. van de Commissie van 31 mei 2006 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.645 — Methacrylaat), wordt nietig verklaard, enerzijds, voor zover daarin wordt vastgesteld dat Quinn Barlo Ltd, Quinn Plastics NV en Quinn Plastics GmbH inbreuk hebben gemaakt op artikel 81 EG en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) door deel te nemen aan een reeks overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen die niet alleen betrekking hadden op massieve polymethyl-methacrylaat-platen, maar ook op polymethyl-methacrylaat-vormmassa en sanitaire polymethyl-methacrylaat-artikelen, en, anderzijds, voor zover deze vennootschappen daarin aansprakelijk worden gesteld voor deelname aan het kartel tussen 1 november 1998 en 23 februari 2000.

                  2)

                  De geldboete tot betaling waarvan Quinn Barlo, Quinn Plastics NV en Quinn Plastics GmbH krachtens artikel 2 van beschikking C(2006) 2098 def. hoofdelijk zijn gehouden, wordt vastgesteld op 8 250 000 EUR.

                  3)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  4)

                  Quinn Barlo, Quinn Plastics NV en Quinn Plastics GmbH dragen 60 % van hun eigen kosten en 60 % van de kosten van de Europese Commissie.

                  5)

                  De Commissie draagt 40 % van haar eigen kosten en 40 % van de kosten van Quinn Barlo, Quinn Plastics NV en Quinn Plastics GmbH.

         (1)  PB C 224 van 16.9.2006.


title: Verzoek om een prejudiciële beslissing bij beschikking van de High Court of Justice, Queen's Bench Division, van 16 november 1995, in het geding tussen de Commissioners of Customs and Excise en T. P. Madgett en R. M. Baldwin, uitbaters van het Howden Court Hotel (Zaak C-308/96)

text:
Nr . C 336/20           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        9 . 11 . 96
     fabrieken in Mosel en Chemnitz, alsmede krachtens                 Justitie op 23 september 1996 , in het geding tussen enerzijds
     artikel 93 , lid 3 , EG-Verdrag, doordat de Freistaat             vennootschap Javico International en vennootschap Javico
     Sachsen investeringssteun in de vorm van investerings            AG en anderzijds vennootschap Yves Saint Laurent Par
     bijdragen ten belope van 90,7 miljoen DM heeft betaald            fums, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
     aan Volkswagen Sachsen GmbH en Volkswagen Sach                   pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
     sen Immobilienverwaltung GmbH voor het investe                   gende vraag :
     ringsproject in Mosel en Chemnitz ;
                                                                       1 . Wanneer een in een Lid-Staat van de Europese Unie
— de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwij                       gevestigde onderneming ( de leverancier ) bij overeen
     zen .
                                                                            komst aan een in een andere Lid-Staat gevestigde andere
                                                                            onderneming de distributie van haar produkten in een
Middelen en voornaamste argumenten                                          buiten de Europese Unie gelegen gebied opdraagt, moet
                                                                            artikel 85, lid 1 , EG-Verdrag dan aldus worden uitge
Schending van het Gemeenschapsrecht, in het bijzonder van                   legd, dat het in de weg staat aan de bepalingen van die
artikel 93 , lid 3 , derde zin, EG-Verdrag: de beoordeling van              overeenkomst welke de distributeur elke verkoop buiten
de rechtmatigheid van de beschikking van de Commissie is                    het contractgebied verbieden, dat wil zeggen elke
een zaak van het Gerecht van eerste aanleg, Waarbij de                      verkoop in de Europese Unie, zowel door rechtstreekse
Freistaat Sachsen inmiddels beroep tot nietigverklaring                     afzet als door herverzending vanuit het contractge
heeft ingesteld krachtens artikel 173 , EG-Verdrag ( zaak                   bied ?
T-132/96 ). Zolang in die zaak nog niet onherroepelijk is
beslist, dient Duitsland en dus ook de Freistaat Sachsen de            2 . Ingeval artikel 85 , lid 1 , dergelijke contractuele bepalin
beschikking van de Commissie in alle opzichten na te                        gen zou verbieden, moet het dan aldus worden uitge
komen .                                                                     legd, dat het niet kan worden toegepast, wanneer de
                                                                            leverancier overigens zijn produkten op het grondgebied
                                                                            van de Europese Unie distribueert via een krachtens
                                                                            artikel 85 , lid 3 , vrijgesteld selectief distributienet ?
Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale della
Liguria van 4 juli 1996 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen HERA SpA en 1 . Unita Sanitaria Locale nr. 3
            ( Genua ) en 2 . Impresa Romagnoli SpA
                         ( Zaak C-304/96 )                             Verzoek om een prejudiciële beslissing bij beschikking van
                            ( 96/C 336/37 )                            de High Court of Justice, Queen's Bench Division, van
                                                                       16 november 1995 , in het geding tussen de Commissioners
Het Tribunale Amministrativo Regionale della Liguria heeft             of Customs and Excise en T. P. Madgett en R. M. Baldwin ,
                                                                                uitbaters van het Howden Court Hotel
bij beschikking van 4 juli 1 996 , ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 19 september 1996 , in het geding tussen                                     ( Zaak C-308/96 )
HERA SpA en 1 . Unita Sanitaria Locale nr . 3 ( Genua ) en                                          ( 96/C 336/39 )
2 . Impresa Romagnoli SpA, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:                                   De High Court of Justice, Queen's Bench Division heeft bij
                                                                       beschikking van 16 november 1995 , ingekomen ter griffie
Kunnen de Lid-Staten op grond van de communautaire                     van het Hof van Justitie op 23 september 1 996 , in het geding
regelingen al dan niet tijdelijke uitzonderingen maken op de           tussen de Commissioners of Customs and Excise en T. P.
inwerkingtreding van richtlijnen indien deze reeds een                 Madgett en R. M. Baldwin, uitbaters van het Howden Court
specifieke termijn vaststellen; zo ja , in welke gevallen ?            Hotel , het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
                                                                       pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de volgende
                                                                       vragen :
                                                                        1 . Volgens welke criteria moet worden bepaald , of hande
                                                                            lingen van een belastingplichtige handelingen zijn van
Verzoek van de Cour d'appel de Versailles van 8 september                   een „ reisbureau " of „ reisorganisator " waarop de bepa
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    lingen van artikel 26 van Richtlijn 77/388/EEG ( 1 ) van
enerzijds vennootschap Javico International en vennoot                     de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
schap Javico AG en anderzijds vennootschap Yves Saint                       van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelas
                          Laurent Parfums                                   ting ( Zesde BTW-richtlijn ) van toepassing zijn ? Zijn die
                         ( Zaak C-306/96 )                                  bepalingen van toepassing op de handelingen van een
                                                                            persoon die, hoewel hij geen „ reisbureau " of „ reisorga
                            ( 96/C 336/38 )                                 nisator " in de gewone Engelse betekenis van deze
                                                                            woorden is, ten behoeve van reizigers diensten verricht
De Cour d'appel de Versailles heeft bij beschikking van                     die gewoonlijk door reisbureaus of reisorganisatoren
8 september 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                    worden verricht ?
 ---pagebreak--- 9 . 11 . 96          | NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 336/21
2 . Gelet op het antwoord op de eerste vraag: zijn genoemde             Verzoek van het Finanzgericht Hamburg für die Lander
     bepalingen van toepassing op handelingen als die                   Freie und Hansestadt Hamburg, Niedersachsen und Schles
     waarom het in deze zaak gaat, waarin de eigenaars van              wig-Holstein van 12 augustus 1996 om een prejudiciële
     een hotel in het zuiden van Engeland, als onderdeel van            beslissing in het geding tussen Firma Lopex Export GmbH
     hun activiteiten als hotelhouders, de hotelgasten voor                           en Hauptzollamt Hamburg-Jonas
     een vaste prijs een week verblijf in het hotel — vervoer                                    ( Zaak C-3 15/96 )
     per bus tussen het hotel en plaatsen in het noorden van
                                                                                ( 96/C 336/41 )
     Engeland en een plaatselijke rondreis per bus tijdens hun
     verblijf in het hotel daarbij inbegrepen — aanbieden
     ( waarbij de vervoerdiensten door de hoteleigenaars van
     een busverhuurmaatschappij worden gekocht )?                       De Gemeinsame Senat van het Finanzgericht Hamburg für
                                                                        die Lander Freie und Hansestadt Hamburg, Niedersachsen
                                                                        und Schleswig-Holstein — IVe Senat — heeft bij beschik
(') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .                           king van 12 augustus 1996 , ingekomen ter griffie van het
                                                                        Hof van Justitie op 26 september 1 996 , in het geding tussen
                                                                        Firma Lopex Export GmbH en Hauptzollamt Hamburg
                                                                        Jonas, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
                                                                        pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
                                                                        gende vragen :
                                                                        1 . Is artikel 13 , eerste volzin, eerste streepje, van Verorde^-
                                                                            ning ( EEG ) nr. 1715/90 , voor zover dit zonder een
                                                                            overgangsregeling te treffen, bepaalt, dat door de
Verzoek van de Pretura Circondariale di Roma — Sezione                      vaststelling van een verordening tot wijziging van de
Distaccata di Tivoli van 9 september 1996 om een prejudi                   douanenomenclatuur een bindende tariefinlichting met
ciële beslissing in het geding tussen D. Annibaldi en Comune                onmiddellijke ingang ongeldig wordt, met het Gemeen
        di Guidonia, alsmede Presidente Regione Lazio                       schapsrecht verenigbaar, gelet op de vertrouwensbe
                        ( Zaak C-309/96 )                                   scherming en de rechtszekerheid ?
                           ( 96/C 336/40 )
                                                                        2 . Zo neen, welke gevolgen heeft dit in het bijzonder indien
                                                                            er een van de gewijzigde nomenclatuur afwijkende
De Pretura Circondariale di Roma — Sezione Distaccata di
                                                                            bindende tariefinlichting is verstrekt en/of een export
                                                                            vergunning met voorfixatiecertificaat is afgegeven , die
Tivoli heeft bij beschikking van 9 september 1996 , ingeko                 nog zes maanden geldig is ?
men ter griffie van het Hof van Justitie op 23 september
1996 , in het geding tussen D. Annibaldi en Comune di
Guidonia , alsmede Presidente Regione Lazio, het Hof van                    Moet de beslissing over het eventueel tijdelijk geldig
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                     blijven van een bindende tariefinlichting worden geno
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                         men aan de hand van de algemene voor de vertrouwens
                                                                            bescherming ontwikkelde voorwaarden, en is met name
                                                                            daarvoor vereist dat er sprake is van een ten opzichte van
1 . Vormt een nationaalrechtelijke bepaling die in een                      het Gemeenschapsbelang te beschermen vertrouwen
     natuur- en archeologisch park gelegen ondernemingen                    van de exporteur ? Geldt dit ook met betrekking tot
     dwingt zich op het betrokken terrein te onthouden van                  artikel 14 , lid 4 , derde streepje , van Verordening ( EEG )
     welke activiteit dan ook, en daarmee een feitelijke                    nr. 1715/90 , luidens hetwelk het voorfixatiecertificaat
     onteigening inhoudt van de in dat park gelegen onder                  moet „ zijn afgegeven op de grondslag van die inlich
     nemingen zonder in enige schadeloosstelling voor de                    ting "?
     getroffen particulieren te voorzien, een schending van
     fundamentele rechten verband houdende met eigendom ,
     onderneming, en gelijke behandeling door de nationale
     overheid ?
2 . Los van het door het Hof van Justitie op de eerste vraag
     te geven antwoord : vormen de in artikel 7 van de
     betrokken regionale wet voorziene maatregelen ( voor
                                                                        Beroep, op 26 september 1996 ingesteld door Commissie
     wat toetsing door de gemeenschapsrechter betreft te
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu
     vergelijken met elke andere nationale bepaling ) een                                                bliek
     schending van het gelijkheidsbeginsel en het daaraan
     verbonden discriminatieverbod van artikel 40 , lid 3 ,                                      ( Zaak C-3 16/96 )
     tweede alinea , EG-Verdrag ?                                                                   ( 96/C 336/42 )
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 26 september 1996 beroep tegen Italiaanse Republiek


title: ARREST VAN HET HOF van 10 september 1996 in zaak C-61/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming - Internationale Regeling inzake zuivelprodukten)

text:
23 . 11 . 96            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr . C 354/ 1
                                                                   I
                                                             (Mededelingen)
                                                 HOF VAN JUSTITIE
                                                           HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                 worden betaald, moeten worden opgenomen in de noemer
                           (Vijfde Kamer)                              van de breuk die wordt gebruikt voor de berekening van het
                                                                       pro rata van de aftrek .
                          van 11 juli 1996
in zaak C-306/94 ( verzoek van het Cour administrative                 (!) PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .
d'appel de Lyon om een prejudiciële beslissing ): Régie
dauphinoise — Cabinet A. Forest S.ar.l . tegen Ministre du
                               Budget (')
(Belasting over toegevoegde waarde — Uitlegging van                                         ARREST VAN HET HOF
artikel 19, lid 2, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG — Aftrek
 van voorbelasting — Bijkomstige financiële handelingen —                                     van 10 september 1996
              Berekening van pro rata van aftrek)                      in zaak C-61 /94 : Commissie van de Europese Gemeen
                            ( 96/C 354/01 )                                      schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (')
                                                                       (Niet-nakoming — Internationale Regeling inzake zuivel
                         (Procestaai: Frans)                                                          produkten)
                                                                                ( 96/C 354/02 )
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                  de Jurisprudentie van het Hof)                                                 (Procestaai: Duits)
                                                                       ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
In zaak C-306/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                                    de Jurisprudentie van het Hof)
krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van het Cour admini
strative d'appel de Lyon ( Frankrijk ) in het aldaar aanhangig         In zaak C-61 /94 , Commissie van de Europese Gemeen
geding tussen Régie dauphinoise — Cabinet A. Forest S.ar.l .           schappen ( gemachtigde : J. Sack ) tegen Bondsrepubliek
en Ministre du Budget, om een prejudiciële beslissing over de          Duitsland ( gemachtigde : B. Kloke ), betreffende een verzoek
uitlegging van artikel 19 , lid 2 , van de Zesde Richtlijn             aan het Hof om vast te stellen, dat de Bondsrepubliek
 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
                                                                       Duitsland de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
 harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake                 verplichtingen niet is nagekomen door in het actieve
 omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting              veredelingsverkeer de invoer van zuivelprodukten toe te
 over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB 1977,            staan waarvan de douanewaarde lag beneden de minimum
 L 145 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld       prijzen vastgesteld overeenkomstig de Internationale Rege
 als volgt: D. A. O. Edward , kamerpresident, J.-P . Puisso           ling inzake zuivelprodukten , door de Gemeenschap goedge
 chet, J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ), C. Gulmann             keurd bij Besluit 80/271 /EEG van de Raad van 10 december
 en M. Wathelet, rechters ; advocaat-generaal : C. O. Lenz ;            1979 betreffende de sluiting van de multilaterale overeen
 griffier: L. Hewlett, administrateur, op 1 1 juli 1996 een             komsten waarover tijdens de handelsbesprekingen 1973
 arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :                    1979 overeenstemming is bereikt ( PB 1980 , L 71 , blz . 1 ),
                                                                        waardoor zij in strijd heeft gehandeld met, in de eerste
 Artikel 19 , lid 2 , van de Zesde Richtlijti 77/388/EEG van de         plaats , de verplichting tot samenwerking bedoeld in arti
 Raad van 17 mei 1 977 betreffende de harmonisatie van de               kel 6 , lid 1 , onder a ), van bijlage I en artikel 6 , onder a ), van
 wetgevingen der Eid-Staten inzake omzetbelasting —                     de bijlagen II en III van die regeling, in de tweede plaats , de
 Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege                 verplichting bedoeld in artikel 3 , lid 1 , van de genoemde drie
 voegde waarde: unijorme grondslag, moet aldus worden                   bijlagen , en tenslotte, wat de economische voorwaarden
 uitgelegd, dat de financiële opbrengsten die een onderne              voor het verlenen van de veredelingsvergunning betreft, de
 ming die zich met het beheer van onroerend goed bezig                 artikelen 5 tot en met 8 van Verordening ( EEG ) nr. 1 999/85
 houdt, verkrijgt uit beleggingen die zij, voor eigen rekening,         van de Raad van 16 juli 1985 betreffende de regeling actieve
 verricht met gelden die haar door de eigenaren of huurders             veredeling ( PB 1985 , L 188 , blz . 1 ), heeft het Hof,
 ---pagebreak--- Nr . C 354/2            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23 . 11 . 96
samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias , president,           van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
D. A. O. Edward , J.-P . Puissochet ( rapporteur ) en G. Hirsch ,       nagekomen, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.
kamerpresidenten , G. F. Mancini , J. C. Moitinho de                    Rodriguez Iglesias, president, C. N. Kakouris, D. A. O.
Almeida, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann en J. L. Murray,                  Edward, J.-P . Puissochet en G. Hirsch , kamerpresidenten ,
rechters ; advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier : D. Louter        G. F. Mancini , J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn
man-Hubeau , hoofdadministrateur, op 10 september 1996                  ( rapporteur ), C. Gulmann, J. L. Murray, P. Jann, H.
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                  Ragnemalm en L. Sevón , rechters ; advocaat-generaal : C. O.
                                                                        Lenz; griffier : D. Louterman-Hubeau , hoofdadministrateur,
1 . Door in het kader van de regeling actieve veredeling de             op 10 september 1996 een arrest gewezen waarvan het
     invoer toe te staan van zuivelprodukten waarvan de                 dictum luidt als volgt:
     douanewaarde lager was dan de minimumprijzen vast
    gesteld overeenkomstig de Internationale Regeling
     inzake zuivelprodukten, goedgekeurd door de Gemeen                1 . Door ten aanzien van televisie-uitzendingen via satelliet
     schap bij Besluit 80/271 /EEG van de Raad van 10 de                    de in Section 43 van de Broadcasting Act 1990
     cember 1 979 betreffende de sluiting van de multilaterale               genoemde criteria vast te stellen om te bepalen welke
     overeenkomsten waarover tijdens de handelsbesprekin                    satellietomroeporganisaties onder de bevoegdheid van
                                                                             het Verenigd Koninkrijk vallen, door in het kader van
     gen 1973-1979 overeenstemming is bereikt, is de
     Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nage                   deze bevoegdheid verschillende regelingen toe te passen
                                                                             op binnenlandse en op niet-binnenlandse satellietdien
     komen die op haar rusten krachtens artikel 6 , lid 1 ,
                                                                             sten, en door op uitzendingen van een onder de
     onder a), van bijlage I en artikel 6 , onder a), van de
                                                                             bevoegdheid van een andere Lid-Staat vallende omroep
     bijlagen II en III van de regeling, en krachtens Veror
                                                                             organisatie toezicht uit te oefenen wanneer deze uitzen
     dening (EEG) nr. 1 999/85 van de Raad van 1 6 juli 1 985
                                                                             dingen door een niet-binnenlandse satellietdienst wor
     betreffende de regeling actieve veredeling.
                                                                             den uitgezonden ofaan het publiek worden aangeboden
                                                                             als een programma dat een vergunning nodig heeft om te
2 . Het beroep wordt voor het overige verworpen.
                                                                             kunnen worden verspreid, is het Verenigd Koninkrijk de
                                                                             verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten
3 . De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de                         krachtens de artikelen 2 , leden 1 en 2 , en 3 , lid 2 , van
     kosten .
                                                                             Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1 989
                                                                             betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en
(') PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .
                                                                             bestuursrechtelijke bepalingen in de Lid-Staten inzake
                                                                             de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten .
                                                                        2 . Het Verenigd Koninkrijk wordt in de kosten verwe
                   ARREST VAN HET HOF                                        zen .
                      van 10 september 1996
in zaak C-222/94 : Commissie van de Europese Gemeen                     3 . De Franse Republiek zal haar eigen kosten dragen .
schappen, ondersteund door Franse Republiek tegen
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord                       (') PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .
                               Ierland ( 1 )
 (Niet-nakoming — Richtlijn 89/552/EEG — Telecom
 municatie — Televisie-omroep — Bevoegdheid over
                        omroeporganisaties)
                            ( 96/C 354/03 )
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                        (Procestaai: Engels)
                                                                                van 10 september 1996
 ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          in zaak C-277/94 ( verzoek om prejudiciële beslissing van de
                 de Jurisprudentie van het Hof)                          Arrondissementsrechtbank te Amsterdam ): Z. Taflan-Met,
                                                                         S. Altun-Baser, E. Andal-Bugdayci tegen Bestuur van de
 In zaak C-222/94 , Commissie van de Europese Gemeen                    Sociale Verzekeringsbank en O. Akol tegen Bestuur van de
 schappen ( gemachtigden : C. Docksey en B. J. Drijber ),                            Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging (')
 ondersteund door Franse Republiek ( gemachtigden : E.
                                                                         (Associatie-overeenkomst EEG-Turkije — Besluit van asso
 Belliard en J.-L . Falconi ) tegen Verenigd Koninkrijk van
                                                                         ciatieraad — Sociale zekerheid — Inwerkingtreding —
 Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( gemachtigde : J. E.
                                                                                Rechtstreekse werking)
 Collins , bijgestaan door S. Richards en R. Thompson ),
 betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Verenigd                                       ( 96/C 354/04 )
 Koninkrijk , door Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van
 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde                                      (Procestaai: Nederlands)
 wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de Lid-Staten
 inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten ( PB
  1989 , L 298 , blz . 23 ), niet correct in nationaal recht om te       In zaak C-277/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
 zetten , de krachtens de artikelen 2 , leden 1 en 2 , en 3 , lid 2 ,    krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Arrondissements


title: Zaak T-66/03: Beroep, op 26 februari 2003 ingesteld door Koffiebranderĳ en Theehandel "Drie Mollen sinds 1818" B.V. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
24.5.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 124/23
gehoord geschonden, doordat de betrokken dossierbeheerders             Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door
van verweerster over onvoldoende talenkennis beschikten, of            Koffiebranderij en Theehandel „Drie Mollen sinds 1818”
te onpas werden vervangen.                                             B.V., te ’s-Hertogenbosch (Nederland), vertegenwoordigd door
                                                                       P. Steinhauser, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       Luxemburg. Andere partij voor de kamer van beroep: Manuel
Voorts betoogt verzoekster dat zij geen inbreuk op artikel 81,         Nabeiro Silveria Lda.
lid 1, EG heeft gemaakt. Zij hekelt de onsamenhangende
feitelijke uiteenzetting waarop verweerster haar beschikking
heeft gebaseerd. Subsidiair stelt zij dat er in ieder geval geen
sprake is van één enkele, langdurige inbreuk. Bijgevolg is de          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
inbreuk minder zwaar en zijn afzonderlijke handelingen die
meer dan vijf jaar vóór het begin van de vervolging zijn gesteld,
verjaard.                                                              —      te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van
                                                                              beroep van 17 december 2002 in zaak R 270/2001-2;
Daarnaast stelt verzoekster dat de beschikking in strijd is met        —      het Bureau te verwijzen in de eigen kosten.
artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62, voorzover deze
bepaling voorziet in een maximale boete. Verzoekster is niet
de moedermaatschappij van een „ondernemingsgroep Knauf”
en kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor de gedragin-
gen van andere ondernemingen, aangezien de Knauf-onderne-
mingen niet met elkaar verbonden zijn via één enkele rechts-           Middelen en voornaamste argumenten
persoon die als moedermaatschappij van de groep fungeert.
Verweerster zou dienaangaande ook niet het nodige onderzoek
hebben verricht.                                                       Aanvrager van het ge-          Manuel Nabeiro Silveria Lda.
                                                                       meenschapsmerk:
Bovendien stelt verzoekster dat de Commissie artikel 253 EG
en artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62 heeft geschon-         Betrokken          gemeen-     beeldmerk „GALAXIA” voor „kof-
den, doordat zij bij de bepaling van de boete een beoordelings-        schapsmerk:                    fie” van klasse 30 (aanvraag-
fout heeft gemaakt. Voorts heeft de Commissie het beginsel                                            nr. 812073)
van gelijke behandeling geschonden, doordat zij de boete van
verzoekster niet heeft verlaagd, ofschoon verzoekster tijdens          Houder van het oppo-           Koffiebranderij en Theehandel
de procedure evenzeer met verweerster heeft meegewerkt als             sitiemerk of -teken in de      „Drie Mollen sinds 1818”
BPB plc., wiens boete met 30 % werd verlaagd.                          oppositieprocedure:
Ten slotte betoogt verzoekster dat de procedure te lang heeft          Oppositiemerk of -te-          nationaal merken „GALA” voor
aangesleept, hetgeen in strijd is met artikel 6, lid 1, van het        ken:                           bepaalde waren van klasse 30
Europees Verdrag voor de rechten van de mens.
                                                                       Beslissing oppositieafde-      afwijzing van de oppositie
                                                                       ling:
                                                                       Beslissing kamer van be-       verwerping van het beroep van
                                                                       roep:                          opposante
Beroep, op 26 februari 2003 ingesteld door Koffiebrande-               Middelen:                      —     Onjuiste toepassing van ar-
rij en Theehandel „Drie Mollen sinds 1818” B.V. tegen                                                       tikel 42, lid 1, en artikel 8,
het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                                                        lid 1, sub b, van verordening
          (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)                                                           nr. 40/94 ( 1). Verzoekster be-
                                                                                twist de conclusie van de
                                                                                kamer van beroep dat er
                         (Zaak T-66/03)                                                                     geen gevaar van verwarring
                                                                                tussen de twee merken be-
                        (2003/C 124/41)                                                                     staat.
                        (Procestaal: Engels)
                                                                       (1 ) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                            inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 26 februari 2003 beroep ingesteld tegen het


title: Zaak C-562/13: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour de travail te Brussel — België) — Centre public d’action sociale d’Ottignies-Louvain-La-Neuve/Moussa Abdida (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikelen 19, lid 2, en 47 — Richtlijn 2004/83/EG — Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt — Persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt — Artikel 15, sub b — Foltering of onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing van een verzoeker in zijn land van herkomst — Artikel 3 — Gunstiger normen — Verzoeker die aan een ernstige ziekte lijdt — Ontbreken van een adequate behandeling in het land van herkomst — Richtlijn 2008/115/EG — Terugkeer van illegaal verblijvende derdelanders — Artikel 13 — Beroep in rechte met schorsende werking — Artikel 14 — Waarborgen in afwachting van terugkeer — Elementaire levensbehoeften)

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/13

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour de travail te Brussel — België) — Centre public d’action sociale d’Ottignies-Louvain-La-Neuve/Moussa Abdida
   (Zaak C-562/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 19, lid 2, en 47 - Richtlijn 2004/83/EG - Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt - Persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt - Artikel 15, sub b - Foltering of onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing van een verzoeker in zijn land van herkomst - Artikel 3 - Gunstiger normen - Verzoeker die aan een ernstige ziekte lijdt - Ontbreken van een adequate behandeling in het land van herkomst - Richtlijn 2008/115/EG - Terugkeer van illegaal verblijvende derdelanders - Artikel 13 - Beroep in rechte met schorsende werking - Artikel 14 - Waarborgen in afwachting van terugkeer - Elementaire levensbehoeften))
   (2015/C 065/18)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de travail te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Centre public d’action sociale d’Ottignies-Louvain-La-Neuve

      Verwerende partij: Moussa Abdida

      Dictum

   De artikelen 5 en 13 van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, gelezen in het licht van de artikelen 19, lid 2, en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en artikel 14, lid 1, sub b, van die richtlijn moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling:

               —

               die geen schorsende werking toekent aan een beroep dat wordt ingesteld tegen een besluit waarbij een derdelander die aan een ernstige ziekte lijdt, wordt gelast het grondgebied van een lidstaat te verlaten, wanneer de uitvoering van dat besluit voor die derdelander een ernstig risico inhoudt dat zijn gezondheidstoestand op ernstige en onomkeerbare wijze verslechtert, en

               —

               die niet bepaalt dat in de mate van het mogelijke wordt voorzien in de elementaire levensbehoeften van die derdelander teneinde te verzekeren dat de dringende medische zorg en de essentiële behandeling van ziekte daadwerkelijk worden verstrekt tijdens de periode waarin die lidstaat als gevolg van het instellen van dat beroep verplicht is de verwijdering van die derdelander uit te stellen.

      (1)  PB C 9 van 11.1.2014.


title: Zaak C-218/05: Beschikking van de president van het Hof van  15 februari 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/14

         Beschikking van de president van het Hof van 15 februari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-218/05) (1)

   (2006/C 154/35)

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 182 van 23.7.2005.


title: Zaak F-133/06: Beroep ingesteld op 11 juli 2007 — Marcuccio/Commissie

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/18

         Beroep ingesteld op 11 juli 2007 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-133/06)
   (2007/C 223/32)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               verklaring van non-existentie ex lege dan wel, subsidiair, nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van het verzoek van 31 augustus 2005 waarbij verzoeker het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) vraagt, hem in het bezit te stellen van de goederen die zich voorheen bevonden in de dienstwoning die hem gedurende zijn tijd in Angola ter beschikking was gesteld en die de Commissie zich zonder titel heeft toegeëigend;

               —

               verklaring van non-existentie ex lege dan wel, subsidiair, nietigverklaring, voor zover nodig, van het besluit van het TABG van 20 juli 2006 houdende afwijzing van verzoekers klacht tegen het bestreden besluit;

               —

               veroordeling van de verwerende partij om verzoeker opnieuw in het bezit van de goederen te stellen;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 1 000 000 EUR dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht, ter vergoeding van de schade die verzoeker door het bestreden besluit heeft geleden, vanaf de datum van het verzoek van 31 augustus 2005 dan wel, subsidiair, de datum van vaststelling van het bestreden besluit, tot op heden;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker, voor elke dag vanaf vandaag tot de datum waarop de verwerende partij volledig en zonder uitzondering zal hebben voldaan aan het verzoek van 31 augustus 2005, van het bedrag van 300 EUR dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht, te betalen op de eerste dag van elke maand voor rechten die in de vorige maand zijn ontstaan, ter vergoeding van de schade die door het bestreden besluit is ontstaan en zich in de hierboven genoemde periode heeft voorgedaan;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan:

               1)

               volledig ontbreken van motivering, ook wegens onlogica, tegenstrijdigheid, onduidelijkheid en het misleidende karakter van de door verweerster aangevoerde redenen;

               2)

               kennelijke en ernstige schending van het recht;

               3)

               schending van de zorgplicht en het beginsel van behoorlijk bestuur.


title: Zaak T-579/13 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 18 december 2013 — Istituto di vigilanza dell’Urbe/Commissie ( „Kortgeding — Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Bewakings- en onthaaldiensten bij de „Gebouwen van de Europese Unie” te Rome en Milaan — Gunning aan andere inschrijver — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Verzuim van vormvoorschriften — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/21

         Beschikking van de president van het Gerecht van 18 december 2013 — Istituto di vigilanza dell’Urbe/Commissie
   (Zaak T-579/13 R)
   (Kortgeding - Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Bewakings- en onthaaldiensten bij de „Gebouwen van de Europese Unie” te Rome en Milaan - Gunning aan andere inschrijver - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Verzuim van vormvoorschriften - Niet-ontvankelijkheid)
   2014/C 39/35
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Istituto di Vigilanza dell’Urbe SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: D. Dodaro en S. Cianciullo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Moro en L. Cappelletti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging van het op 27 augustus 2013 door de Commissie vastgestelde gunningsbesluit inzake de overheidsopdracht voor bewakings- en onthaaldiensten bij de „Gebouwen van de Europese Unie” te Rome en Milaan (Italië)

      Dictum

               1.

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2.

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak F-74/08: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 21 oktober 2009 — Ramaekers-Jørgensen/Commissie (Ambtenaren — Gemeenschapsbelasting — Berekening — Berekening van het bedrag van de persoonlijke bezoldiging en van het overlevingspensioen — Modaliteiten voor inning van belasting — Datum van heffing)

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/36

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 21 oktober 2009 — Ramaekers-Jørgensen/Commissie
   (Zaak F-74/08) (1)

   (Ambtenaren - Gemeenschapsbelasting - Berekening - Berekening van het bedrag van de persoonlijke bezoldiging en van het overlevingspensioen - Modaliteiten voor inning van belasting - Datum van heffing)
   2009/C 297/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Dominique Ramaekers-Jørgensen (Genval, België) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: K. Zieleśkiewicz en M. Bauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoeksters gemeenschapsbelasting te berekenen door het bedrag van haar persoonlijke bezoldiging en het overlevingspensioen bij elkaar op te stellen alsmede van het besluit houdende afwijzing van het verzoek om de gemeenschapsbelasting die op haar overlevingspensioen drukt niet vervroegd, vóór de betaling daarvan, over het bedrag van haar bezoldiging te heffen. Anderzijds, vaststelling van onwettigheid van de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 260/68

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Ramaekers-Jørgensen draagt haar eigen kosten alsmede de kosten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

               3.

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008, blz. 52.


title: Zaak C-252/09: Beroep ingesteld op 7 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/28

         Beroep ingesteld op 7 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-252/09)
   2009/C 205/49
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Zavvos en G. Braga da Cruz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/16/EG van de Commissie (1) van 19 maart 2007 tot uitvoering van richtlijn 85/611/EEG van de Raad tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) wat de verduidelijking van bepaalde definities betreft, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 23 maart 2008 verstreken.

      (1)  PB L 79, blz. 11.


title: ARREST VAN HET HOF van 17 december 1998 in zaak C-2/97 (verzoek van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing): Società italiana petroli SpA (IP) tegen Borsana Srl (Sociaal beleid - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Gebruik van arbeidsmiddelen - Risico's van blootstelling aan carcinogene agentia - Richtlijnen 89/655/EEG en 90/394/EEG)

text:
20.2.1999             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 48/5
                  ARREST VAN HET HOF                                     deling van het risico, is niet in strijd met die richtlijn,
                    van 17 december 1998                                 omdat zij een door artikel 118 A, lid 3, van het EG-
                                                                         Verdrag en door Richtlijn 90/394/EEG toegestane
in zaak C-2/97 (verzoek van het Tribunale di Genova om                   maatregel voor een hogere graad van bescherming van
een prejudicieÈle beslissing): SocietaÁ italiana petroli SpA             de arbeidsomstandigheden vormt.
                   (IP) tegen Borsana Srl (1)
(Sociaal beleid Ð Bescherming van veiligheid en gezond-             2. Artikel 4 van Richtlijn 89/655/EEG van de Raad van
heid van werknemers Ð Gebruik van arbeidsmiddelen Ð                      30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften
Risico's van blootstelling aan carcinogene agentia Ð                     inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door
          Richtlijnen 89/655/EEG en 90/394/EEG)                          werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats
                                                                         (tweede bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16,
                        (1999/C 48/09)
                                                                         lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) verbiedt een lidstaat
                                                                         niet om de aanpassing van de bestaande arbeidsmidde-
                     (Procestaal: Italiaans)                             len op een vóór 31 december 1996 gelegen termijn te
                                                                         bepalen, mits die termijn niet zo kort is, dat daardoor
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           de werkgevers niet tot deze aanpassing in staat zijn of
                de Jurisprudentie van het Hof)                           kosten voor hen ontstaan die kennelijk buitensporig
                                                                         zijn ten opzichte van die bij een langere termijn.
In zaak C-2/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                    (1) PB C 94 van 22.3.1997.
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-
nale di Genova (ItalieÈ), in het aldaar aanhangig geding tus-
sen SocietaÁ italiana petroli SpA (IP) en Borsana Srl, om
een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 4
van Richtlijn 89/655/EEG van de Raad van 30 november
1989 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid
en gezondheid bij het gebruik door werknemers van                                     ARREST VAN HET HOF
arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats (tweede bijzondere                                      (Vijfde Kamer)
richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn
89/391/EEG) (PB L 393 van 30.12.1989, blz. 13) en van                                   van 17 december 1998
de artikelen 3, 4 en 5 van Richtlijn 90/394/EEG van de              in zaak C-153/97 (verzoek van het Tribunal Supremo om
Raad van 28 juni 1990 betreffende de bescherming van de             een prejudicieÈle beslissing): A. Grajera Rodríguez tegen
werknemers tegen de risico's van blootstelling van carcino-         Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería
gene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in de                     General de la Seguridad Social (TGSS) (1)
zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (PB
L 196 van 26.7.1990, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld           (Sociale zekerheid Ð Ouderdomspensioenen Ð Bereke-
als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, P. J. G. Kap-       ning van prestaties Ð Bijlage VI, deel D, punt 4, van Ver-
teyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresiden-                         ordening (EEG) nr. 1408/71)
ten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida (rappor-                                      (1999/C 48/10)
teur), D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, R. Schintgen en
K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo;                                   (Procestaal: Spaans)
griffier: L. Hewlett, administrateur, op 17 december 1998
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
1. Artikel 4 van Richtlijn 90/394/EEG van de Raad van
     28 juni 1990 betreffende de bescherming van de werk-
     nemers tegen de risico's van blootstelling aan carcino-        In zaak C-153/97, betreffende een verzoek aan het Hof
     gene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in        krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-
     de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)        nal Supremo (Spanje), in het aldaar aanhangig geding tus-
     moet aldus worden uitgelegd, dat de verplichting voor          sen A. Grajera Rodríguez en Instituto Nacional de la Segu-
     de werkgever tot vermindering of vervanging van het            ridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad
     carcinogene agens niet afhankelijk is van het resultaat        Social (TGSS), betreffende een prejudicieÈle beslissing over
     van de in artikel 3 van die richtlijn bedoelde beoor-          de geldigheid van bijlage VI, deel D, punt 4, bij Verorde-
     deling van het risico.                                         ning (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
                                                                    betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelin-
                                                                    gen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun
     Artikel 5 van Richtlijn 90/394/EEG moet aldus wor-             gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,
     den uitgelegd, dat de verplichting voor de werkgever           zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening (EEG)
     tot voorkoming of vermindering van de blootstelling            nr. 2001/83 (PB L 230 van 22.8.1984, blz. 6), aangepast
     aan het carcinogene agens afhankelijk is van het resul-        bij bijlage I, deel VIII, van de Akte betreffende de toetre-
     taat van de in artikel 3 van die richtlijn bedoelde            dingsvoorwaarden voor het Koninkrijk Spanje en de Por-
     beoordeling van het risico.                                    tugese Republiek en de aanpassing van de Verdragen (PB
                                                                    L 302 van 15.11.1985, blz. 23), en vervolgens gewijzigd
     Een nationale bepaling die de werkgever verplicht tot          bij Verordening (EEG) nr. 1248/92 van de Raad (PB L 136
     vermindering van de blootstelling van werknemers aan           van 19.5.1992, blz. 7), en over de uitlegging van voor-
     het carcinogene agens onafhankelijk van de beoor-              noemde verordening, heeft het Hof (Vijfde Kamer), samen-


title: Zaak C-308/04 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 juni 2006 — SGL Carbon AG/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregeling — Grafietelektroden — Artikel 81, lid 1, EG — Geldboeten — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Mededeling inzake medewerking — Beginsel ne bis in idem)

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 juni 2006 — SGL Carbon AG/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-308/04 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregeling - Grafietelektroden - Artikel 81, lid 1, EG - Geldboeten - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten - Mededeling inzake medewerking - Beginsel ne bis in idem)
   (2006/C 212/05)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: SGL Carbon AG (vertegenwoordigers: M. Klusmann en K. Beckmann, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Bouquet, H. Gading en M. Schneider, gemachtigden), Tokai Carbon Co. Ltd, gevestigd te Tokio (Japan), Nippon Carbon Co. Ltd, gevestigd te Tokio, Showa Denko KK, gevestigd te Tokio, GrafTech International Ltd, voorheen UCAR International Inc., gevestigd te Wilmington (Verenigde Staten), SEC Corp., gevestigd te Amagasaki (Japan), The Carbide/Graphite Group Inc., gevestigd te Pittsburgh (Verenigde Staten)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 29 april 2004, Tokai Carbon e.a./Commissie (gevoegde zaken T-236/01, T-239/01, T-244/01–T-246/01, T-251/01 en T-252/01), betreffende zaak T-239/01 — Nietigverklaring van beschikking 2002/271/EG van de Commissie van 18 juli 2001 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst — Zaak COMP/E-1/36.490 — Grafietelektroden (PB L 100, blz. 1)
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               SGL Carbon AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak C-582/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 december 2012 door El Corte Inglés, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 27 september 2012 in zaak T-373/09, El Corte Inglés/BHIM — Pucci International (Emidio Tucci)

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/9

         Hogere voorziening ingesteld op 12 december 2012 door El Corte Inglés, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 27 september 2012 in zaak T-373/09, El Corte Inglés/BHIM — Pucci International (Emidio Tucci)
   (Zaak C-582/12 P)
   2013/C 63/16
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: El Corte Inglés, S.A. (vertegenwoordigers: J. L. Rivas Zurdo en E. Seijo Veiguela, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en Emilio Pucci International BV

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 27 september 2012 in zaak T-373/09 vernietigen, voor zover het beroep daarbij is verworpen

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van El Corte Inglés, S.A.

               —

               Emilio Pucci International BV verwijzen in de kosten van El Corte Inglés, S.A.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Opposante heeft de brochures, tijdschriften of afschriften van andere documenten die zij heeft aangevoerd nooit volledig en in hun originele versie overgelegd. Bijgevolg kon voor geen enkele specifieke klasse rekening worden gehouden met de door opposante aangevoerde bewijzen. Het Gerecht heeft evenwel bij de beoordeling van de vraag of enkel originele documenten mogen worden overgelegd, in de punten 26 en 27 van zijn arrest geoordeeld dat geen sprake is van bedrieglijke manipulatie, wat overigens ook niet was aangevoerd.
   De in bijlage 2 opgenomen documenten mogen niet in aanmerking worden genomen omdat de data en de verwijzingen naar de publicatie duidelijk door opposante zijn ingevoegd. Aangezien het arrest deze vragen niet passend heeft beantwoord, stelt rekwirante eveneens dat de in bewijs 2 opgenomen documenten niet in aanmerking mogen worden genomen en dat uit die tijdschriften dus niet kan worden afgeleid dat is bewezen dat één van de oppositiemerken voor waren van klasse 25 is gebruikt of daarvoor bekendheid genoot.
   Aangaande de vergelijking van de litigieuze waren en diensten blijkt uit het voorgaande dat opposante, Emilio Pucci International, B.V., niet heeft bewezen dat haar oudere Italiaanse merken waren gebruikt en dus dat de aanvraag enkel zou moeten worden vergeleken met de klassen 18 en 24, waarvoor het gemeenschapsmerk nr. 203570 is ingeschreven.
   Opposante heeft erkend dat het merk „Emilio Pucci” na de jaren ’70 in onbruik is geraakt. Voorts zij in herinnering gebracht dat het merk „Emidio Tucci” in Spanje bekendheid geniet en er erg populair is geworden, en dat het overeenstemt met de voor- en familienamen van twee bestaande personen, Emidio Tucci en Emilio Pucci. Deze punten deel uitmaken van het betoog dat die in het kader van de procedure voor het BHIM is ontwikkeld.
   Om te bewijzen dat ongerechtvaardigd voordeel is getrokken uit het onderscheidend vermogen of de bekendheid van het oppositiemerk moet opposante aantonen dat de intentie bestond om commercieel voordeel te halen uit de reputatie ervan (zie arrest Spa-Finders, punt 51 (1)). Opposante heeft dienaangaande evenwel geen enkel argument aangevoerd.
   Een opposant die aanvoert dat hij daadwerkelijke schade heeft geleden of dat ongerechtvaardigd voordeel uit zijn merk is gehaald, moet dus aanwijzingen en bewijzen verstrekken inzake het type schade dat hij heeft geleden of het ongerechtvaardigd voordeel dat de aanvrager heeft verkregen, of een waarschijnlijkheidsonderzoek verrichten en elementen aanbrengen ten bewijze dat het risico dat ongerechtvaardigd voordeel uit zijn merk wordt gehaald niet louter hypothetisch is (punt 64 van het arrest), waarbij een algemene verwijzing naar artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 (2) niet kan volstaan.
   Opposante Emilio Pucci International voldoet niet aan haar verplichting om deze punten te onderbouwen, maar beperkt zich tot een algemene redenering, zonder uitvoerig op deze aspecten in te gaan. Het Gerecht heeft volgens ons ten onrechte deze nalatigheid buiten beschouwing gelaten (zie punt 65 van het arrest) en in zijn arrest geoordeeld dat deze punten zijn aangetoond.
   De gevolgen hiervan voor het onderhavige geval worden duidelijk in de daaropvolgende punten 66 tot en met 68 van het arrest, die zijn gebaseerd op een premisse die, zoals we reeds hebben aangetoond, niet correct is: indien de opposante niet heeft aangetoond dat ongerechtvaardigd voordeel is gehaald uit of afbreuk is gedaan aan de reputatie van haar merk — zij draagt daarvan de bewijslast — kan niet worden vastgesteld voor welke waren de in artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 genoemde weigeringsgrond geldt.

      (1)  Arrest van het Gerecht van 25 mei 2005, Spa Monopole/BHIM — Spa — Finders Travel Arrangements (SPA — FINDERS), T-67/04, Jurispr. blz. II-1825.

      (2)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-524/11: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Lowlands Design Holding BV/Minister van Financiën (Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefindeling — Trappelzakken voor baby’s en jonge kinderen — Postonderverdeling 62092000 of 62114290 )

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/12

      Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Lowlands Design Holding BV/Minister van Financiën
      (Zaak C-524/11) (1)

      (Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefindeling - Trappelzakken voor baby’s en jonge kinderen - Postonderverdeling 6209 20 00 of 6211 42 90)
      (2012/C 331/19)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Hoge Raad der Nederlanden

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Lowlands Design Holding BV

         Verwerende partij: Minister van Financiën

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1) en van verordening (EG) nr. 651/2007 van de Commissie van 8 juni 2007 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 153, blz. 3) — Slaapzakken voor baby’s en kinderen

         Dictum

      De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1719/2005 van de Commissie van 27 oktober 2005, moet aldus worden uitgelegd dat trappelzakken als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, moeten worden ingedeeld onder postonderverdeling 6209 20 00 als „kleding en kledingtoebehoren, voor baby’s, van katoen”, wanneer zij op grond van hun afmetingen geschikt zijn voor kinderen met een lichaamslengte van niet meer dan 86 cm. Indien dit niet het geval is, dienen zij te worden ingedeeld onder postonderverdeling 6211 42 90, als „andere kleding, voor dames of voor meisjes, van katoen”.

         (1)  PB C 25 van 28.1.2011.


title: Zaak T-293/03: Beroep, op 21 augustus 2003 ingesteld door Carla Giulietti tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 251/20               NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                        18.10.2003
Middelen:                        —     schending van de beginselen         —     nietig te verklaren het tardieve uitdrukkelijke besluit van
                                       van naast elkaar bestaan en               het TABG van 11 juni 2003 waarbij verzoeksters precon-
                                       gelijkwaardigheid van de                  tentieuze klacht is afgewezen;
                                       gemeenschapsmerken          en
                                       nationale merken en onder-
                                       scheidingstekens en schen-
                                       ding      van      verzoekster
                                       rechten van verdediging;
                                                                           —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                 —     subsidiair, schending van
                                       artikel 8, lid 1, sub b), van
                                       verordening nr. 40/94.
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           Verzoekster heeft gesolliciteerd naar het algemeen vergelijkend
                                                                           onderzoek COM/A/6/01 voor de vorming van een aanwer-
Beroep, op 21 augustus 2003 ingesteld door Carla
                                                                           vingsreserve van administrateurs voor de werkgebieden
Giulietti      tegen     Commissie          van      de    Europese
                                                                           Buitenlandse betrekkingen en Beheer van de steun aan derde
                        Gemeenschappen
                                                                           landen. Volgens de aankondiging van het vergelijkend onder-
                                                                           zoek moesten de kandidaten een beroepservaring van mini-
                         (Zaak T-293/03)
                                                                           maal drie jaar van gelijkwaardig niveau als dat van de
                                                                           betrokken functies bezitten. Voor ambtenaren en andere per-
                         (2003/C 251/37)
                                                                           soneelsleden van de Gemeenschap werd echter gespecificeerd
                                                                           dat voormelde beroepservaring niet werd verlangd indien zij
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           sinds ten minste drie jaar in de categorie B waren ingedeeld en
                                                                           een universitaire opleiding hadden voltooid.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 21 augustus 2003 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                        Bij de indiening van haar sollicitatie heeft verzoekster ten
Carla Giulietti, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door                 bewijzen van haar beroepservaring erop gewezen, dat zij gedu-
P.-P. van Gehuchten en J. Sambon, advocaten, domicilie geko-               rende drie jaar voorzitster van de raad van bestuur van de
zen hebbende te Luxemburg.                                                 stichting „Eau pour le Sahel” is geweest. Bij het bestreden
                                                                           besluit heeft de jury van het vergelijkend onderzoek haar
                                                                           afgewezen op grond dat zij niet de vereiste beroepservaring
                                                                           bezat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                           Tot staving van haar beroep betoogt verzoekster dat de bepa-
                                                                           ling betreffende de beroepservaring het gelijkheidsbeginsel
                                                                           schendt omdat een dergelijke ervaring enkel voor niet bij de
—     nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend         Gemeenschappen werkzame kandidaten is vereist en niet voor
      onderzoek COM/A/6/01 om haar wegens gebrek aan                       kandidaten die reeds ambtenaar of ander personeelslid van de
      beroepservaring niet tot het onderzoek toe te laten, dat             Europese Gemeenschappen zijn. Zij beroept tevens zich op
      is vervat in de brief van DG ADMIN van 16 oktober                    schending van het legaliteitsbeginsel en een kennelijk onjuiste
      2002 aan verzoekster:                                                beoordeling door de jury bij de toepassing van de bepaling
                                                                           betreffende de beroepservaring.
—     nietig te verklaren het bevestigende besluit van de jury
      van 21 november 2002;


title: Zaak C-202/06 P: Hogere voorziening ingesteld op  4 mei 2006  door Cementbouw Handel & Industrie BV tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid) van  23 februari 2006  in zaak T-282/02, Cementbouw Handel & Industrie BV/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/17

         Hogere voorziening ingesteld op 4 mei 2006 door Cementbouw Handel & Industrie BV tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid) van 23 februari 2006 in zaak T-282/02, Cementbouw Handel & Industrie BV/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-202/06 P)
   (2006/C 178/27)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Cementbouw Handel & Industrie BV (vertegenwoordigers: W. Knibbeler, O. Brouwer en P.J. Kreijger, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van rekwirante

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 februari 2006, waarbij het

                           a)

                           rekwirantes beroep heeft afgewezen;

                           b)

                           rekwirante heeft verwezen in de kosten, te vernietigen;

               —

               indien nodig de zaak voor afdoening terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten, met inbegrip van die van eventuele interveniënten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante stelt dat het Gerecht van eerste aanleg in zijn arrest van 23 februari 2006:

               a)

               inzake de artikelen 1, 2, en 3, lid 1, van verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1310/97 (de concentratieverordening) (1), blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, en deze bepalingen onjuist heeft toegepast, en

               b)

               het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden, inzake artikel 8, lid 2, van de concentratieverordening blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, en deze bepaling onjuist heeft toegepast,

         waardoor het rekwirantes beroep ten onrechte heeft verworpen en het besluit van de Commissie heeft bevestigd, voorzover daarbij de eerste reeks van door rekwirante en Haniel voorgestelde toezeggingen als ontoereikend was afgewezen.

      (1)  PB L 180 van 9.7.1997, blz. 1.