title: Zaak T-160/13: Arrest van het Gerecht van 2 juni 2016 – Bank Mellat/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran — Beperkingen op geldovermakingen waarbij financiële instellingen uit Iran zijn betrokken — Bevoegdheid van het Gerecht — Beroep tot nietigverklaring — Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt — Rechtstreeks geraakt — Procesbelang — Ontvankelijkheid — Evenredigheid — Motiveringsplicht — Juridische waarborgen van artikel 215, lid 3, VWEU — Rechtszekerheid — Verbod op willekeur — Schending van grondrechten”)

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/21

         Arrest van het Gerecht van 2 juni 2016 – Bank Mellat/Raad
   (Zaak T-160/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran - Beperkingen op geldovermakingen waarbij financiële instellingen uit Iran zijn betrokken - Bevoegdheid van het Gerecht - Beroep tot nietigverklaring - Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt - Rechtstreeks geraakt - Procesbelang - Ontvankelijkheid - Evenredigheid - Motiveringsplicht - Juridische waarborgen van artikel 215, lid 3, VWEU - Rechtszekerheid - Verbod op willekeur - Schending van grondrechten”))
   (2016/C 251/22)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank Mellat (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Zaiwalla, P. Reddy, F. Zaiwalla, Z. Burbeza, A. Meskarian, solicitors, D. Wyatt, QC, R. Blakeley en G. Beck, barristers, vervolgens S. Zaiwalla, P. Reddy, Z. Burbeza, A. Meskarian, D. Wyatt, R. Blakeley en G. Beck)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en I. Rodios, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Gauci en M. Konstantinidis, gemachtigden); en Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Behzadi-Spencer, L. Christie en C. Brodie, vervolgens C. Brodie en V. Kaye, gemachtigden, bijgestaan door S. Lee, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van artikel 1, punt 15, van verordening (EU) nr. 1263/2012 van de Raad van 21 december 2012 tot wijziging van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 356, blz. 34), of tot nietigverklaring van deze bepaling voor zover zij niet voorziet in een uitzondering die van toepassing is op het geval van verzoekster en een verzoek tot vaststelling dat artikel 1, punt 6, van besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 282, blz. 58), niet van toepassing is

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bank Melli Iran zal haar eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie dragen.

               3)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Europese Commissie zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division, van 20 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en Intervention Board for Agricultural Produce ex parte Accrington Beef Company Limited e.a. (Zaak C-241/95)

text:
2 . 9 . 95             NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 229/ 15
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          Middelen en voornaamste argumenten
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de               De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                 zaak C-234/95 (2 ); de omzettingstermijn is verstreken op
     stellen of mee te delen die nodig zijn voor het volgen van           1 juli 1992 .
     Richtlijn 93/67/EEG van de Commissie (*) tot vaststel
     ling van de beginselen die gelden bij de beoordeling van             0 ) PB nr . L 189 van 20 . 7 . 1990, blz . 17.
     de risico's voor mens en milieu van stoffen die zijn                 ( 2 ) Zie bladzijde 13 van dit Publikatieblad .
     aangegeven krachtens Richtlijn 67/548/EEG van de
     Raad, de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
     verplichtingen niet is nagekomen;
— De Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .                     Verzoek van de Cour d'appel de Metz van 31 mei 1995 om
                                                                          een prejudiciële beslissing in het geding tussen Procureur
Middelen en voornaamste argumenten:                                       Général ( civiele partijen: R. Vergobbio en S. La Mancusa ) en
                                                                                R. Schmit
Krachtens artikel 189, derde alinea van het EG-Verdrag is                                           ( Zaak C-240/95 )
een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken                                               ( 95/C 229/32 )
resultaat. Dit impliceert, dat de Lid-Staten gehouden zijn de
in de richtlijn gestelde omzettingstermijnen na te leven . In             De Cour d'appel de Metz heeft bij arrest van 31 mei 1995 ,
casu is de omzettingstermijn op 31 oktober 1993 verstreken,               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 juli 1995 ,
zonder dat de Italiaanse Republiek de nodige maatregelen                  in het geding tussen Procureur Général (civiele partijen: R.
voor de omzetting van de in de conclusies van de Commissie                Vergobbio en S. La Mancusa ) en R. Schmit, het Hof van
genoemde richtlijn had vastgesteld.                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                          prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
(!) PB nr . L 227 van 8 . 9 . 1993 , blz . 9 .
                                                                           Staat artikel 30 van het EG-Verdrag in de weg aan een
                                                                          nationale regeling inzake het modeljaar van auto's, op grond
                                                                          waarvan de administratie van een Lid-Staat en de markt
                                                                           deelnemers uit die Lid-Staat ervan dienen uit te gaan, dat, in
                                                                           het geval van twee voertuigen van hetzelfde model van een
                                                                           bepaald merk die pp hetzelfde moment na 1 juli op de markt
Beroep, op 6 juli 1995 ingesteld door Commissie van de                     zijn gebracht, het ene voertuig mag worden aangeboden
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                       onder vermelding van het jaartal van het volgende jaar,
                        ( Zaak C-239/95 )                                  terwijl het andere voertuig — geproduceerd in een andere
                            95/C 229/31 )                                  Lid-Staat en parallel ingevoerd — niet op die wijze mag
                                                                           worden aangeboden ?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 6 juli 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door
 Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
 woordigd door haar juridisch adviseur H. van Lier, als
 gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                  Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
 C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                            Division, van 20 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in
                                                                           het geding tussen The Queen en Intervention Board for
                                                                           Agricultural Produce ex parte Accrington Beef Company
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                                                        Limited e.a.
 — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de                                           ( Zaak C-241/95 )
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                                              ( 95 /C 229/33 )
       stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
       90/385/EEG van de Commissie ( ! ) betreffende de onder              De High Court of Justice, Queen's Bench Division, heeft bij
       linge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten                beschikking van 20 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het
       inzake actieve implanteerbare medische hulpmiddelen,                 Hof van Justitie op 10 juli 1995 , in het geding tussen The
       niet heeft voldaan aan de krachtens deze richtlijn, met              Queen en Intervention Board for Agricultural Produce ex
       name artikel 16 daarvan, op hem rustende verplichtin                parte Accrington Beef Company Limited e.a ., het Hof van
       gen ;                                                               Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                            prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
 — subsidiair, vast te stellen dat het Koninkrijk België hoe
       dan ook de krachtens deze richtlijn op hem rustende                  1 . Is artikel 1 , lid 2, van Verordening ( EG ) nr. 214/94 van
       verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie                       de Commissie van 31 januari 1994 tot vaststelling van
       niet van die bepalingen in kennis te stellen;                             de uitvoeringsbepalingen van Verordening ( EG ) nr.
                                                                                130/94 van de Raad wat betreft de invoerregeling voor
 — Het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.                              bevroren rundvlees van GN-code 0202 en produkten
 ---pagebreak--- Nr. C 229/16            I NL |                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    2 . 9. 95
      van GN-code 0206 29 91 ( ) van de Commissie ongeldig                Verzoek van de Labour Court, Dublin, van 5 april 1995 om
      en in strijd met het gemeenschapsrecht voor zover dit               een prejudiciële beslissing in het geding tussen K. Hill en
      artikel eiste dat handelaren die op basis van hun                   A. Stapleton en Revenue Commissioners en Department of
      rundvleesexport in het verleden, in aanmerking wilden                                              Finance
      komen voor het daarin bedoelde contingent voor 1994,                                        ( Zaak C-243/95 )
      tijdens het vorige jaar tenminste 150 ton, in plaats van
                                                                                95/C 229/34 )
      110 ton, zoals vereist in 1993 , hebben geëxporteerd ? Is
      artikel 1 , lid 2, in het bijzonder ongeldig en in strijd met
      het gemeenschapsrecht wegens:
                                                                          De Labour Court heeft bij beschikking van 5 april 1995 ,
      a ) overschrijding van de bij Verordening ( EG ) nr.                ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 juli
           130/94 van de Raad van 24 januari 1994 betreffende             1995 , in het geding tussen K. Hill en A. Stapleton en
           de opening en de wijze van beheer van een commu               Revenue Commissioners en Department of Finance, het Hof
           nautair tariefcontingent voor bevroren rundvlees               van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
           van GN-code 0202 en voor de produkten van                      een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
           GN-code 0206 29 91 ( 2 ) van de Raad aan de
           Commissie verleende bevoegdheden;
                                                                          Is er in omstandigheden waarin aanzienlijk meer vrouwe
                                                                          lijke dan mannelijke werknemers een gedeelte van hun
      b ) schending van het evenredigheidsbeginsel;
                                                                          beroepsleven in een duobaan werkzaam zijn:
      c ) schending van het beginsel van het gewettigd ver
           trouwen ;                                                      a ) Op het eerste gezicht sprake van een geval van indirecte
                                                                               discriminatie, indien werknemers met een duobaan die
      d ) schending van de motiveringsplicht, als bedoeld in                   overschakelen op een voltijdbaan worden ingedeeld op
           artikel 190 van het EG-Verdrag; en/of                               de salarisschaal voor voltijdwerknemers op grond van
                                                                               de tijd die zij daadwerkelijk hebben gewerkt, zodat zij ,
      e ) vaststelling zonder behoorlijke raadpleging van het                  ofschoon hun salaris volkomen evenredig was aan het
           Comité van beheer voor rundvlees, zulks in strijd                   salaris dat het personeel werd betaald dat altijd voltijds
           met artikel 4 van Verordening ( EG ) nr. 130/94 en                  heeft gewerkt, in een lagere trap van de voltij dschaal
           artikel 27 van Verordening ( EEG ) nr. 805/68 van de                worden geplaatst dan personen die in alle opzichten aan
           Raad van 27 juni 1968 houdende een gemeenschap                     hen gelijk zijn, ware het niet dat zij continu een
           pelijke ordening der markten in de sector rund                     voltijdbaan hebben gehad ?
           vlees ( 3 )?
                                                                               Met andere woorden, is er sprake van strijdigheid met
2 . Is artikel 2 , lid 2 , van Verordening ( EG ) nr. 214/94 van               het beginsel van gelijke beloning, als neergelegd in
       de Commissie ongeldig en in strijd met het Gemeen                      Richtlijn 75/11 7/EEG van de Raad van 10 februari 1975
       schapsrecht, voor zover het ondernemingen die zijn                      betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetge
       gevormd door fusie van ondernemingen die elk rechten                    vingen der Lid-Staten inzake het beginsel van gelijke
       hebben krachtens het bepaalde in artikel 1 , lid 2 , van die            beloning van mannelij ke en vrouwelij ke werknemers ( 1 ) ,
       verordening, belet hun handelsprestatie in het verleden                 indien werknemers die van een duobaan op een voltijd
       bij elkaar op te tellen ? Schendt artikel 2 , lid 2 , in het            baan overschakelen, terugvallen op de progressieve
       bijzonder:                                                              schaal en daarmee op hun salarisschaal, als gevolg van
                                                                               de toepassing door de werkgever van het criterium van
                                                                               dienst, berekend aan de hand van de tijd die zij aan een
       a ) het non-discriminatiebeginsel, voor zover onderne                  baan hebben besteed ?
           mingen die hun rechten aan artikel 1 , lid 1 , van die
           verordening ontlenen, kunnen fuseren en hun han
            delsprestaties in het verleden bij elkaar kunnen               b ) Zo ja, moet de werkgever een speciale rechtvaardiging
            optellen voor het verkrijgen van contingenten,                     geven voor het beroep op het criterium van dienst,
            terwijl vennootschappen die hun rechten aan arti                  omschreven als de daadwerkelijk gewerkte tijd, bij de
            kel 1 , lid 2 , ontlenen, dat niet kunnen; en/of                   toekenning van een periodieke verhoging;
       b ) de in de tweede overweging van de considerans van               c ) Zo ja, kan een praktijk van periodieke verhoging aan de
            Verordening ( EG ) nr. 130/94 van de Raad bedoelde                 hand van de daadwerkelijk gewerkte tijd, objectief
            waarborg dat alle betrokken handelaren in de                       worden gerechtvaardigd op andere gronden dan de
            Gemeenschap te allen tijde gebruik kunnen maken                    verwerving van een bepaald niveau van bekwaamheid
            van dit contingent ?                                               en ervaring in de tijd ?
( 1 ) PB nr. L 27 van 1 . 2 . 1994, blz . 46 .
( 2 ) PB nr . L 22 van 27. 1 . 1994, blz. 3 .                              (') PB nr . L 45 van 19 . 2 . 1975 , blz . 19 .
( 3 ) PB nr . L 148 van 28 . 6 . 1968 , blz . 24 .


title: Zaak C-423/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammarrätt i Stockholm, Migrationsöverdomstol (Zweden) op 17 september 2012 — Flora May Reyes/Migrationsverket

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammarrätt i Stockholm, Migrationsöverdomstol (Zweden) op 17 september 2012 — Flora May Reyes/Migrationsverket
   (Zaak C-423/12)
   2012/C 355/19
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Kammarrätten i Stockholm, Migrationsöverdomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Flora May Reyes

      Verwerende partij: Migrationsverket

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 2, lid 2, sub c, van richtlijn 2004/38 (1) aldus worden uitgelegd dat een lidstaat, in bepaalde omstandigheden, van een rechtstreekse descendent die 21 of ouder is, — om hem als ten laste en dus als familielid in de zin van de definitie ervan in artikel 2, lid 2, sub c, van richtlijn 2004/38 te beschouwen — kan eisen dat hij heeft geprobeerd werk te vinden, steun voor zijn levensonderhoud van de autoriteiten van zijn land van herkomst te krijgen en/of anderszins in zijn eigen levensonderhoud te voorzien, hoewel is gebleken dat zulks niet mogelijk was?

               2)

               Welk belang heeft het voor de uitlegging van het vereiste „die te hunnen laste zijn” in artikel 2, lid 2, sub c, van richtlijn 2004/38 dat een bloedverwant — op basis van zijn persoonlijke omstandigheden zoals leeftijd, opleiding en gezondheid — wordt geacht goede vooruitzichten te hebben om werk te vinden en bovendien voornemens is om in de lidstaat te werken, hetgeen zou betekenen dat niet langer is voldaan aan de voorwaarden om te gelden als familielid ten laste in de zin van die bepaling?

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (Voor de EER relevante tekst) (PB L 158, blz. 77).


title: Zaak C-244/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 april 2016 door Industrias Químicas del Vallés, S.A. tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 16 februari 2016 in zaak T-296/15, Industrias Químicas del Vallés/Commissie

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/25

         Hogere voorziening ingesteld op 27 april 2016 door Industrias Químicas del Vallés, S.A. tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 16 februari 2016 in zaak T-296/15, Industrias Químicas del Vallés/Commissie
   (Zaak C-244/16 P)
   (2016/C 260/32)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Industrias Químicas del Vallés, S.A. (vertegenwoordigers: C. Fernández Vicién, I. Moreno-Tapia Rivas en C. Vila Gisbert, abogadas)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 16 februari 2016 in zaak T-296/15, Industrias Químicas del Vallés, S.A. (IQV)/Europese Commissie vernietigen;

               —

               IQV’s beroep tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 van de Commissie (1) ontvankelijk verklaren;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht van de Europese Unie voor afdoening in zaak T-296/15;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

               (i)

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in de bestreden beschikking te oordelen dat de litigieuze verordening een regelgevingshandeling is die ten aanzien van thans rekwirante uitvoeringsmaatregelen omvat in de zin van artikel 263, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

               (ii)

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in de bestreden beschikking te oordelen dat de omstandigheid dat het tegen de litigieuze verordening ingestelde beroep niet-ontvankelijk was, niet tot gevolg had dat IQV geen effectieve rechterlijke bescherming genoot.

               (iii)

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in de bestreden beschikking te oordelen dat IQV niet individueel werd geraakt door de litigieuze verordening.

      (1)  Uitvoeringsverordening van 11 maart 2015 inzake uitvoering van artikel 80, lid 7, van verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot vaststelling van een lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen (PB L 67, blz. 18).


title: Zaak C-385/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos vyriausybės — Republiek Litouwen) — Nidera Handelscompagnie BV/Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos (Richtlijn 2006/112/EG — Recht op aftrek van voorbelasting — Nationale wettelijke regeling die recht op aftrek uitsluit voor goederen die vóór identificatie van btw-plichtige zijn doorverkocht)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/19

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos vyriausybės — Republiek Litouwen) — Nidera Handelscompagnie BV/Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
   (Zaak C-385/09) (1)

   (Richtlijn 2006/112/EG - Recht op aftrek van voorbelasting - Nationale wettelijke regeling die recht op aftrek uitsluit voor goederen die vóór identificatie van btw-plichtige zijn doorverkocht)
   2010/C 346/30
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos vyriausybės

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nidera Handelscompagnie BV

      Verwerende partij: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos vyriausybės — Uitlegging van de artikelen 167, 168, eerste alinea, sub a, en 178, eerste alinea, sub a, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling die het recht op aftrek van btw beperkt tot in deze lidstaat voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtigen — Recht op aftrek van btw uitgesloten voor de goederen en diensten die de belastingplichtige vóór zijn identificatie voor btw-doeleinden in de betrokken lidstaat heeft verkregen, indien deze goederen en diensten reeds voor de belaste activiteiten van de belastingplichtige zijn gebruikt

      Dictum

   Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat een btw-plichtige die volgens de bepalingen van deze richtlijn de materiële voorwaarden voor aftrek van de btw vervult en die zich voor btw-doeleinden identificeert binnen een redelijke termijn na de transacties die het recht op aftrek hebben doen ontstaan, de mogelijkheid wordt ontnomen om dit recht uit te oefenen door een nationale wettelijke regeling die de aftrek van bij aankoop van goederen betaalde btw uitsluit wanneer die belastingplichtige zich niet voor btw-doeleinden heeft geïdentificeerd alvorens deze goederen te gebruiken voor zijn belaste activiteiten.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Beroep, op 3 februari 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Zaak C-26/99)

text:
27.3.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 86/11
     Gesetz über die Umweltverträglichkeitsprüfung van                  Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
     12 februari 1990, in § 17 van het Fernstrassengesetz               gen niet is nagekomen;
     van 14 april 1994 en in § 8 van het Luftverkehrsgesetz
     van 17 december 1997, onder bepaalde voorwaarden
     projecten van de verplichte procedure voor de milieu-         2. verweerster in de kosten van de procedure te verwij-
     effectbeoordeling uitsluit.                                        zen.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
2. De Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwij-
     zen.
                                                                   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                                                                   die in zaak C-20/99 (2).
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   (1) PB L 340 van 31.12.1993, blz. 21.
                                                                   (2) Zie bladzijde 9 van dit Publicatieblad.
Volgens de onder 1 genoemde bepalingen van Duits recht
is het onder de aldaar bedoelde omstandigheden mogelijk,
dat projecten voor de aanleg van wegen en vliegvelden, die
als project in de zin van bijlage I bij de richtlijn aan de
milieueffectbeoordeling moeten worden onderworpen,
zonder vaststellingsprocedure en daardoor zonder milieu-
effectbeoordeling worden uitgevoerd. Naar Duits recht              Beroep, op 3 februari 1999 ingesteld door Commissie
kan de milieueffectbeoordeling achterwege blijven, wan-            van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
neer geen openbare belangen op het spel staan en wanneer                                       Luxemburg
voorts de belangen van derden niet worden geraakt of met                                    (Zaak C-26/99)
de belanghebbenden een soort overeenkomst met het oog
op de uitvoering van de betrokken projecten is gesloten.                                    (1999/C 86/22)
Evenwel worden de bepalingen van Richtlijn 85/337/EEG
niet genoemd en worden de daarin gesteld voorwaarden
evenmin geeÈerbiedigd.                                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 3 februari 1999 beroep ingesteld tegen Groothertog-
(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.
                                                                   dom Luxemburg door Commissie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen, vertegenwoordigd door P. J. Kuijper,
                                                                   juridisch adviseur, en N. Yerrell, ter beschikking van de
                                                                   juridische dienst gesteld nationaal ambtenaar, als gemach-
                                                                   tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
                                                                   Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                   Wagner, Kirchberg.
Beroep, op 3 februari 1999 ingesteld door Commissie van
 de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk             De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
                                                                   deert dat het den Hove behage:
                        (Zaak C-25/99)
                        (1999/C 86/21)
                                                                   Ð vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg de
                                                                        krachtens het EG-Verdrag om hem rustende verplich-
                                                                        tingen niet is nagekomen, door niet de wettelijke en
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                 bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen welke
is op 3 februari 1999 beroep tegen Republiek Oostenrijk                 noodzakelijk zijn om te voldoen aan Richtlijn
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-                   95/30/EG van de Commissie van 30 juni 1995 tot aan-
pen, vertegenwoordigd door M. Niejahr, lid van haar juri-               passing aan de vooruitgang van de techniek van Richt-
dische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                  lijn 90/679/EEG van de Raad betreffende de bescher-
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,                ming van de werknemers tegen de risico's van bloot-
Centre Wagner, Kirchberg.                                               stelling aan biologische agentia op het werk (1), en/of
                                                                        door deze maatregelen niet aan de Commissie mee te
                                                                        delen;
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Ð het Groothertogdom te verwijzen in de kosten.
1. vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-         Middelen en voornaamste argumenten
     rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
     voor het volgen van Richtlijn 93/119/EG van de Raad
     van 22 december 1993 inzake de bescherming van die-           Het bindend karakter van artikel 189, derde alinea, en
     ren bij het slachten of doden (1), de krachtens het EG-       artikel 5, eerste alinea, verplicht de lidstaten om vóór het
 ---pagebreak--- C 86/12               NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                27.3.1999
verstrijken van de daartoe gestelde termijn de noodzake-         Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
lijke maatregelen te nemen om te voldoen aan een richtlijn       woordigd door R. B. Wainwright, juridisch hoofdadviseur,
welke voor hen bestemd is. Deze termijn, die bij artikel 2,      en M. Shotter, bij de Commissie gedetacheerd nationaal
lid 1, van Richtlijn 95/30/EG op 30 november 1996 is             ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende
gesteld, is verstrekken zonder dat het Groothertogdom            te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la Cruz, lid
Luxemburg de noodzakelijke maatregelen heeft vast-               van haar juridische dienst, Centre Wagner.
gesteld.
(1) PB L 155 van 6.7.1995, blz. 41.                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                 Ð te verklaren dat Ierland de krachtens artikel 30 van
                                                                     het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                     nagekomen
Beroep, op 5 februari 1999 ingesteld door Koninkrijk
           Spanje tegen Raad van de Europese Unie
                                                                     1. door de verkoop in Ierland te verbieden van wer-
                       (Zaak C-27/99)                                    ken van edelmetaal (goud, zilver of platina), met
                       (1999/C 86/23)                                    de beschrijving en vermelding van het edelmetaal-
                                                                         gehalte die zij dragen in het land van oorsprong,
                                                                         welke producten in andere lidstaten op regelmatige
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  wijze zijn vervaardigd en in de handel gebracht,
is op 5 februari 1999 beroep ingesteld tegen Raad van de                 doch die niet voldoen aan de Ierse voorschriften
Europese Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd                   inzake edelmetaalgehalte, dan wel door de ver-
door R. Silva de Lapuerta, domicilie gekozen hebbende te                 plichting op te leggen bij import van deze produc-
Luxemburg ter Spaanse ambassade, boulevard E. Servais                    ten de stempelmerken te vervangen door die welke
4-6,                                                                     gelden voor de desbetreffende lagere officieÈle Ierse
                                                                         norm inzake edelmetaalgehalte;
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     2. door voor te schrijven dat werken van edelmetaal
                                                                         (goud, zilver of platina) die worden ingevoerd uit
Ð nietig te verklaren het punt betreffende ansjovis, vervat
                                                                         een andere lidstaat en in Ierland op de markt wor-
     in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 48/99 van de
                                                                         den gebracht, het merk van de verantwoordelijke
     Raad van 18 december 1998 inzake de vaststelling van
                                                                         producent, bewerker of verkoper dienen te dragen,
     de voor 1999 geldende totaal toegestane vangsten voor
                                                                         welk merk geregistreerd dient te zijn door de
     bepaalde visbestanden of groepen visbestanden, als-
                                                                         instantie die de keurder aanwijst die deze produc-
     mede bepaalde bij de visserij in acht te nemen voor-
                                                                         ten van het goedgekeurde stempelmerk dient te
     schriften (1);
                                                                         voorzien, ook wanneer deze artikelen overeenkom-
                                                                         stig de wettelijke regeling van de lidstaat van oor-
Ð de Raad in de kosten te verwijzen.                                     sprong reeds zijn voorzien van het stempelmerk
                                                                         van de verantwoordelijke producent;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     3. door voor te schrijven dat werken van edelmetaal
                                                                         (goud, zilver of platina) die zijn ingevoerd uit een
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
                                                                         andere lidstaat en in Ierland in de handel worden
die in zaak C-179/95 (2).
                                                                         gebracht, en die in een andere lidstaat op regelma-
                                                                         tige wijze zijn voorzien van een stempelmerk dat is
(1) PB L 13 van 18.1.1999, blz. 1.                                       erkend door een instantie die garanties biedt
(2) PB C 208 van 12.8.1995, blz. 10.                                     inzake onafhankelijkheid, en de consumenten pas-
                                                                         sende informatie verschaft, een stempelmerk die-
                                                                         nen te dragen dat is goedgekeurd door de keurder
                                                                         (Assay Master) die is aangewezen door de Wardens
                                                                         and Commonalty of Goldsmiths van de stad
                                                                         Dublin;
Beroep, op 5 februari 1999 ingesteld door Commissie van
         de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                     4. door verschillen in te voeren tussen stempelmerken
                       (Zaak C-30/99)                                    voor producten die zijn vervaardigd in Ierland en
                       (1999/C 86/24)                                    gelijksoortige stempelmerken voor producten die
                                                                         zijn geïmporteerd uit andere lidstaten;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 5 februari 1999 beroep ingesteld tegen Ierland door        Ð Ierland te verwijzen in de kosten.


title: ARREST VAN HET HOF van 11 juli 1996 in zaak C-39/94 (verzoek van het tribunal de commerce de Paris om een prejudiciële beslissing): Syndicat français de l'Express international (SFEI) e.a. tegen La Poste e.a. (Staatssteun - Bevoegdheid van nationale rechterlijke instanties in geval van gelijktijdige voorlegging aan Commissie - Begrip staatssteun - Gevolgen van schending van artikel 93, lid 3, laatste volzin, EG-Verdrag)

text:
Nr . C 336/8            NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   9 . 11 . 96
1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                        van een nieuwe bijsluiter of informatie, dan wel bet
volgt:                                                                      bijvoegen van een accessoire. De nationale rechter
                                                                            dient na te gaan, of de oorspronkelijke toestand van
1 . Of een merkhouder met een beroep op zijn merkrecht                      het zich in de verpakking bevindende produkt niet
    een importeur kan verbieden een produkt te verhande                    indirect wordt aangetast, doordat met name de
    len dat door de merkhouder ofmet diens toestemming in                   buiten- of binnenverpakking van het omgepakte
    een andere Lid-Staat in het verkeer is gebracht, wanneer                produkt of de nieuwe bijsluiter of de nieuwe
    die importeur het produkt in een nieuwe verpakking                      informatie bepaalde belangrijke gegevens niet bevat
    heeft omgepakt en daarop het merk opnieuw heeft                         of onjuiste informatie bevat, of een door de impor
    aangebracht zonder toestemming van de merkhouder,                       teur aan de verpakking toegevoegd accessoire
    moet worden beoordeeld naar het nationale merken                       bedoeld voor de inname en dosering van het produkt
     recht in samenhang met artikel 7 van Richtlijn 89/                     niet strookt met de door de fabrikant beoogde
     104/EEG van de Raad van 21 december 1988, Eerste                       gebruiksaanwijzing en dosering;
     richtlijn betreffende de aanpassing van het merkenrecht
    der Lid-Staten, uitgelegd in het licht van artikel 36                — op de nieuwe verpakking duidelijk wordt vermeld
    EG-Verdrag.                                                             wie het produkt heeft omgepakt, alsook de naam van
                                                                            de fabrikant, met dien verstande dat deze vermeldin
                                                                            gen zodanig moeten zijn afgedrukt dat zij kunnen
2 . Artikel 7, lid 1 , van Richtlijn 89/104/EEG verzet zich                 worden begrepen door iemand met een normaal
    ertegen dat een merkhouder, behoudens onder de in                       gezichtsvermogen en normale oplettendheid. Voorts
    artikel 7, lid 2 , genoemde voorwaarden, met een beroep                 moet de herkomst van een niet van de merkhouder
     op zijn merkrecht een importeur verbiedt een produkt te                afkomstig accessoire op zodanige wijze zijn aange
     verhandelen dat door de merkhouder of met diens                        geven, dat elke indruk dat de merkhouder daarvoor
    toestemming in een andere Lid-Staat in het verkeer is                   verantwoordelijk zou zijn, wordt weggenomen .
    gebracht, ook al heeft die importeur het produkt in een                 Daarentegen behoeft niet te worden vermeld, dat de
    nieuwe verpakking omgepakt en daarop het merk                           ompakking zonder toestemming van de merkhouder
    opnieuw aangebracht zonder toestemming van de merk                     heeft plaatsgevonden;
    houder.
                                                                         — de presentatie van het omgepakte produkt de repu
3 . Artikel 7, lid 2, van de richtlijn moet aldus worden                    tatie van het merk en van de merkhouder niet kan
     uitgelegd, dat de merkhouder zich rechtmatig kan                       schaden . Zo mag de verpakking niet defect, van
     verzetten tegen de verdere verhandeling van een farma                 slechte kwaliteit of slordig zijn; en
    ceutisch produkt, wanneer de importeur het in een
    nieuwe verpakking heeft omgepakt en daarop het merk                  — de importeur de merkhouder tevoren ervan in kennis
    opnieuw heeft aangebracht, tenzij:                                      stelt, dat het omgepakte produkt op de markt wordt
                                                                            gebracht, en hem desgevraagd een exemplaar van het
    — komt vast te staan, dat het gebruik van het merkrecht                 omgepakte produkt levert.
         door de merkhouder om zich tegen de verhandeling
         van de omgepakte produkten onder dit merk te               (') PB nr . C 338 van 15 . 12 . 1993 .
         verzetten, tot kunstmatige afscherming van de mark
         ten van de Lid-Staten zal bijdragen. Dit is met name
         het geval, wanneer de merkhouder in verschillende
         Lid-Staten een identiek farmaceutisch produkt in
         verschillende verpakkingen in het verkeer heeft
         gebracht en de ompakking door de importeur
                                                                                ARREST VAN HET HOF
         enerzijds noodzakelijk is voor de verhandeling van
         het produkt in de Lid-Staat van invoer, en anderzijds                              van 11 juli 1996
         is geschied onder zodanige omstandigheden dat de           in zaak C-39/94 ( verzoek van het tribunal de commerce de
         oorspronkelijke toestand van het produkt niet kan          Paris om een prejudiciële beslissing ): Syndicat francais de
         worden aangetast. Deze voorwaarde betekent echter            l'Express international ( SFEI ) e.a. tegen La Poste e.a. (')
         niet, dat moet worden aangetoond dat de merkhou
         der opzettelijk heeft getracht de markten van Lid         (Staatssteun — Bevoegdheid van nationale rechterlijke
         Staten af te schermen;                                     instanties in geval van gelijktijdige voorlegging aan Com
                                                                    missie — Begrip staatssteun — Gevolgen van schending van
    — wordt aangetoond, dat de ompakking de oorspron                       artikel 93, lid 3, laatste volzin, EG-Verdrag)
         kelijke toestand van het zich in de verpakking                                      ( 96/C 336/ 16 )
         bevindende produkt niet kan aantasten. Dit is met
         name het geval, wanneer de importeur zich heeft                                   (Procestaai: Frans)
         beperkt tot handelingen die geen enkel gevaar van
         aantasting opleveren , zoals bij voorbeeld het verwij
         deren van doordrukstrips, flesjes, buisjes, ampullen       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
         of inhalatiesprays uit hun oorspronkelijke buiten                         de Jurisprudentie van het Hof)
         verpakking en het in een nieuwe buitenverpakking
         plaatsen ervan, het aanbrengen van stickers op de          In zaak C-39/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
         binnenverpakking van het produkt, het bijvoegen            krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het tribunal de
 ---pagebreak--- 9 . 11 . 96                             Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 336/9
commerce de Paris in het aldaar aanhangig geding tussen                              ARREST VAN HET HOF
Syndicat francais de l'Express international ( SFEI ) e.a . en                            van 11 juli 1996
La Poste e.a ., om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van de artikelen 92 en 93 EG-Verdrag, heeft het         in de gevoegde zaken C-71 /94, C-72/94 en C-73/94
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrïguez Iglesias,             ( verzoeken van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële
president, C. N. Kakouris, J.-P . Puissochet en G. Hirsch,         beslissing): Eurim-Pharm Arzneimittel GmbH tegen Beiers
kamerpresidenten, G. F. Mancini , C. Gulmann ( rappor                                     dorf AG e.a. (')
teur ), J. L. Murray, P. Jann en H. Ragnemalm, rechters;           (Ompakking van merkprodukten — Artikel 36 EG
advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman                                       Verdrag)
Hubeau , hoofdadministrateur, op 11 juli 1996 een arrest                                    ( 96/C 336/ 17 )
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaai: Duits)
1 . Een nationale rechterlijke instantie die zich heeft uit te
     spreken over een verzoek om de consequenties te
     trekken uit de schending van artikel 93 , lid 3 , laatste     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     volzin, EG-Verdrag, is, wanneer de zaak tegelijkertijd                        de Jurisprudentie van het Hof)
     ook is voorgelegd aan de Commissie en deze zich nog
     niet heeft uitgesproken over de vraag of de betrokken,        In de gevoegde zaken C-71 /94, C-72/94 en C-73/94,
     overheidsmaatregelen steunmaatregelen van de Staat            betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177
     zijn, niet verplicht zich onbevoegd te verklaren of de        EG-Verdrag van het Bundesgerichtshof in de aldaar aan
     uitspraak aan te houden totdat de Commissie haar              hangige gedingen tussen Eurim-Pharm Arzneimittel GmbH
     standpunt heeft bepaald over de kwalificatie van de           en Beiersdorf AG ( C-71 /94 ), Boehringer Ingelheim KG
     betrokken maatregelen. Om uit te maken of deze                ( C-72/94 ) en Farmitalia Carlo Erba GmbH ( C-72/94 ), om
     maatregelen bij de Commissie moesten worden aange            een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 36
     meld, kan de nationale rechterlijke instantie zich            EG-Verdrag in verband met het merkenrecht, heeft het Hof,
     genoopt zien het begrip steun uit te leggen en toe te         samengesteld als volgt : G. C. Rodrïguez Iglesias , president,
     passen . In geval van twijfel kan zij de Commissie om         C. N. Kakouris, J.-P . Puissochet en G. Hirsch , kamerpresi
     opheldering verzoeken. Bovendien kan of moet zij              denten , G. F. Mancini , J. C. Moitinho de Almeida , C.
     ingevolge artikel 177, tweede en derde alinea, EG            Gulmann ( rapporteur ), P. Jann en H. Ragnemalm , rechters;
     Verdrag het Hof een prejudiciële vraag voorleggen. In         advocaat-generaal : F.-G . Jacobs; griffiers : H. von Holstein ,
     geval van raadpleging van de Commissie of prejudiciële        adjunct-griffier en L. Hewlett, administrateur, op 11 juli
     verwijzing naar het Hof, dient zij te onderzoeken of          1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
     voorlopige maatregelen moeten worden gelast teneinde          volgt:
     de belangen van partijen te beschermen in afwachting
     van haar definitieve uitspraak .
                                                                   Artikel 36 EG-Verdrag moet in die zin worden verstaan, dat
                                                                   een merkhouder met een beroep op zijn merkrecht een
2 . Het verlenen van logistieke en commerciële steun door          importeur kan verbieden, een farmaceutisch produkt te
     een openbare onderneming aan haar privaatrechtelijke          verhandelen dat door de merkhouder of met zijn toestem
     dochterondernemingen die een activiteit uitoefenen die        ming in een andere Lid-Staat in het verkeer is gebracht,
     openstaat voor de vrije mededinging, kan als staatssteun      wanneer die importeur het produkt heeft omgepakt in een
     in de zin van artikel 92 EG-Verdrag worden aangemerkt         nieuwe buitenverpakking waardoorheen het op de oor
     indien de ontvangen financiële tegenprestatie lager is        spronkelijke verpakking aangebrachte merk zichtbaar is
     dan die welke onder normale marktvoorwaarden zou              gemaakt, of wanneer hij de inhoud en het uiterlijk van de
     zijn verlangd.                                                oorspronkelijke buitenverpakking heeft gewijzigd met
                                                                   behoud van het door de fabrikant daarop aangebrachte
                                                                   merk, tenzij:
3 . De nationale rechterlijke instantie dient het verzoek om
     teruggave van steun toe te wijzen indien zij vaststelt dat    — komt vast te staan , dat het gebruik van het merkrecht
     de steunmaatregelen niet bij de Commissie zijn aange              door de merkhouder om zich tegen de verhandeling van
     meld, behoudens wanneer zich uitzonderlijke omstan
                                                                        de omgepakte produkten onder zijn merk te verzetten,
     digheden voordoen waarin de teruggave niet aangewe
     zen is .
                                                                        tot kunstmatige afscherming van de markten van de
                                                                        Lid-Staten zal bijdragen. Dit is met name het geval,
                                                                        wanneer de merkhouder in verschillende Lid-Staten een
4 . De steunontvanger die niet nagaat of de steun overeen              identiek farmaceutisch produkt in verschillende verpak
     komstig artikel 93 , lid 3 , EG-Verdrag bij de Commissie           kingen in het verkeer heeft gebracht en de ompakking
     is aangemeld, kan niet uitsluitend op basis van het                door de importeur enerzijds noodzakelijk is voor de
     Gemeenschapsrecht aansprakelijk worden gesteld.                    verhandeling van het produkt in de Lid-Staat van invoer,
                                                                        en anderzijds is geschied onder zodanige omstandighe
                                                                        den dat de oorspronkelijke toestand van het produkt
(') PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .                                    niet kan worden aangetast. Deze voorwaarde betekent
                                                                        echter niet, dat moet worden aangetoond dat de
                                                                        merkhouder opzettelijk heeft getracht de markten van
                                                                        Lid-Staten af te schermen ;


title: Gevoegde zaken T-76/07, T-362/07 en T-409/08: Beschikking van het Gerecht van 24 april 2012 — El Fatmi/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen met oog op strijd tegen terrorisme — Verwijdering uit lijst van betrokken personen — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/22

         Beschikking van het Gerecht van 24 april 2012 — El Fatmi/Raad
   (Gevoegde zaken T-76/07, T-362/07 en T-409/08) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen met oog op strijd tegen terrorisme - Verwijdering uit lijst van betrokken personen - Beroep tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 174/35
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Nouriddin El Fatmi (Vught, Nederland) [vertegenwoordigers: G. Pulles en A. M. van Eik (zaken T-76/07, T-362/07 en T-409/08), J. Pauw (zaken T-76/07 en T-362/07) en M. Uiterwaal (zaak T-76/07), advocaten]

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie [vertegenwoordigers: aanvankelijk G.-J. Van Hegelsom en E. Finnegan (zaken T-76/07 en T-362/07), vervolgens B. Driessen en E. Finnegan (zaken T-76/07, T-362/07 en T-409/08), gemachtigden]

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden [vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Wissels, M. de Mol, Y. de Vries en M. de Grave (zaak T-76/07), vervolgens C. Wissels, M. Bulterman en J. Langer, gemachtigden], en Europese Commissie [vertegenwoordigers: S. Boelaert en P. van Nuffel en aanvankelijk J. Aquilina (zaak T-76/07), gemachtigden]

      Voorwerp

   In wezen, een verzoek tot nietigverklaring van besluit 2006/1008/EG van de Raad van 21 december 2006 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB L 379, blz. 123), vervangen door, achtereenvolgens, de besluiten van de Raad 2007/445/EG van 28 juni 2007 (PB L 169, blz. 58), 2007/868/EG van 20 december 2007 (PB L 340, blz. 100), 2008/583/EG van 15 juli 2008 (PB L 188, blz. 21), 2009/62/EG van 26 januari 2009 (PB L 23, blz. 25), verordening (EG) nr. 501/2009 van de Raad van 15 juni 2009 (PB L 151, blz. 14) en de uitvoeringsverordeningen van de Raad (EU) nr. 1285/2009 van 22 december 2009 (PB L 346, blz. 39), (EU) nr. 610/2010 van 12 juli 2010 (PB L 178, blz. 1), (EU) nr. 83/2011 van 31 januari 2011 (PB L 28, blz. 14) en (EU) nr. 687/2011 van 18 juli 2011 (PB L 188, blz. 2), voor zover verzoekers naam is opgenomen op de lijst van personen, groepen en entiteiten waarop verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB L 344, blz. 70) van toepassing is

      Dictum

               1)

               Op de beroepen behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Europese Commissie en het Koninkrijk der Nederlanden dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 117 van 26.5.2007.


title: Zaak T-350/07: Beroep ingesteld op 7 september 2007 — FMC Chemical e.a./Commissie

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/29

         Beroep ingesteld op 7 september 2007 — FMC Chemical e.a./Commissie
   (Zaak T-350/07)
   (2007/C 283/54)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: FMC Chemical SPRL (Brussel, België), Arysta Lifesciences SAS (Nogueres, Frankrijk), Belchim Crop Protection NV (Londerzeel, België), FMC Foret SA (Barcelona, Spanje), F&N Agro Slovensko s.r.o. (Bratislava, Slowakije), F&N Agro Česká republika s.r.o. (Praag, Tsjechische Republiek), F&N Agro Polska (Warschau, Polen), FMC Corp. (Philadelphia, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, C. Mereu, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               beschikking 2007/416/EG van de Commissie nietig te verklaren;

               —

               artikel 20 van verordening (EG) nr. 1490/2002 van de Commissie onwettig en niet-toepasselijk te verklaren wat verzoeksters en de evaluatie van de Carbofuran-dossiers betreft;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door verzoeksters aangevoerde middelen en voornaamste argumenten komen overeen met of lijken op die in zaak T-326/07 Cheminova e. a./Commissie.


title: Zaak C-529/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 24 november 2014 — YARA Brunsbüttel GmbH/Hauptzollamt Itzehoe

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 24 november 2014 — YARA Brunsbüttel GmbH/Hauptzollamt Itzehoe
   (Zaak C-529/14)
   (2015/C 065/30)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: YARA Brunsbüttel GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Itzehoe

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 1 van richtlijn 2003/96/EG (1) in de weg aan een binnen een lidstaat verleende belastingvrijstelling voor energieproducten die voor thermische afvoerluchtbehandeling worden gebruikt, of geldt de richtlijn overeenkomstig artikel 2, lid 4, sub b, tweede gedachtestreepje, ervan niet voor deze energieproducten omdat het gebruik voor thermische afvoerluchtbehandeling een ander gebruiksdoeleinde is dan het gebruik als motor- of verwarmingsbrandstof, en het daarbij dus gaat om duaal gebruik van energieproducten in de zin van die bepaling?

               2)

               Is een belastingvrijstelling voor energieproducten die voor thermische afvoerluchtbehandeling worden gebruikt in voorkomend geval slechts toegestaan indien zij in het kader van de thermische afvoerluchtbehandeling ook als grond-, basis- of hulpstof in een bij de behandeling van de afvoerlucht ontstaand product worden verwerkt?

               3)

               Is een belastingvrijstelling voor energieproducten die voor thermische afvoerluchtbehandeling worden gebruikt, uitgesloten indien de bij de behandeling van de afvoerlucht vrijkomende thermische energie deels ook voor verwarmings- resp. droogdoeleinden wordt benut? Geldt deze uitsluiting in voorkomend geval ook indien voor het verwarmen resp. drogen minder energie nodig is dan de energie die in de afvoerlucht aanwezig is en bij de thermische behandeling ervan vrijkomt?

      (1)  Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283, blz. 51).


title: Zaak C-194/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I (Duitsland) op 21 april 2010 — Robert Nicolaus Abt, Daniela Kalwarowskyj, Mangusta Beteiligungs GmbH, Karsten Trippel, VC-Services GmbH, Henning Hahmann/Hypo Real Estate Holding AG

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I (Duitsland) op 21 april 2010 — Robert Nicolaus Abt, Daniela Kalwarowskyj, Mangusta Beteiligungs GmbH, Karsten Trippel, VC-Services GmbH, Henning Hahmann/Hypo Real Estate Holding AG
   (Zaak C-194/10)
   2010/C 195/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht München I

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Robert Nicolaus Abt, Daniela Kalwarowskyj, Mangusta Beteiligungs GmbH, Karsten Trippel, VC-Services GmbH, Henning Hahmann

      Verwerende partij: Hypo Real Estate Holding AG

      Interveniënten: Klaus E. H. Zapf, Inge Jung-Arend

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is artikel 5, lid 1, van richtlijn 2007/36/EG (1) gelet op het Europeesrechtelijke verbod om tijdens de termijn voor omzetting van een richtlijn ermee strijdige maatregelen te nemen, reeds van toepassing wanneer de nationale wetgever een regeling heeft tot stand gebracht die na afloop van de termijn voor omzetting van de richtlijn buiten werking treedt en die bepaalt dat de convocatietermijn voor een algemene vergadering gedurende de termijn voor omzetting van de richtlijn tot één dag mag worden beperkt wanneer de algemene vergadering een besluit neemt (kapitaalverhoging met opheffing van het voorkeursrecht) dat krachtens de wet na de inschrijving in het handelsregister ook van kracht blijft wanneer het besluit van de algemene vergadering op grond van een beroep tot nietigverklaring nietig wordt verklaard?

               2.

               Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord: kan de schending van artikel 5, lid 1, van richtlijn 2007/36/EG op grond van het gemeenschapsrecht, in het bijzonder artikel 297 EG, worden gerechtvaardigd?

      (1)  Richtlijn 2007/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende de uitoefening van bepaalde rechten van aandeelhouders in beursgenoteerde vennootschappen (PB L 184, blz. 17).


title: Zaak C-63/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Den Haag, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch — Nederland) — Mehrdad Ghezelbash/Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Prejudiciële verwijzing — Verordening (EU) nr. 604/2013 — Bepaling welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een derdelander bij een van de lidstaten wordt ingediend — Artikel 12 — Afgifte van verblijfstitels of visa — Artikel 27 — Rechtsmiddelen — Omvang van de rechterlijke toetsing)

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/12

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Den Haag, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch — Nederland) — Mehrdad Ghezelbash/Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
   (Zaak C-63/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Verordening (EU) nr. 604/2013 - Bepaling welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een derdelander bij een van de lidstaten wordt ingediend - Artikel 12 - Afgifte van verblijfstitels of visa - Artikel 27 - Rechtsmiddelen - Omvang van de rechterlijke toetsing))
   (2016/C 296/16)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Den Haag, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mehrdad Ghezelbash

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Dictum

   Artikel 27, lid 1, van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, gelezen in het licht van overweging 19 van deze verordening, moet in die zin worden uitgelegd dat, in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, een asielzoeker zich er in het kader van een rechtsmiddel tegen een jegens hem genomen overdrachtsbesluit op kan beroepen dat een in hoofdstuk III van die verordening genoemd verantwoordelijkheidscriterium, met name het in artikel 12 van die verordening genoemde criterium betreffende de afgifte van een visum, verkeerd is toegepast.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench Division, Divisional Court, van 21 juli 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en H.M.-Treasury, ex parte: The University of Cambridge (Zaak C-380/98)

text:
C 397/20             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    19.12.98
    Moet artikel 92 EG-Verdrag aldus worden uitgelegd,                 a) toelagen of beurzen die door een of meer aanbeste-
    dat het daaraan ten grondslag liggende begrip steun-                    dende diensten ter ondersteuning van onderzoeks-
    maatregelen ook nationale regelingen omvat die enkel                    werk worden betaald;
    bepalen hoe de door de afnameplicht en de minimum-
    vergoedingen ontstane kosten worden omgeslagen over                b) vergoedingen die door een of meer aanbestedende
    ondernemingen in verschillende productiestadia, wan-                    diensten worden betaald voor uit onderzoekswerk
    neer de wettelijke regeling in feite in een permanente                  bestaande dienstverlening;
    lastenverdeling resulteert, zonder dat de bezwaarde
                                                                       c) vergoedingen die door een of meer aanbestedende
    onderneming een tegenprestatie ontvangt?
                                                                            diensten worden betaald voor andere dienstverle-
                                                                            ning, zoals adviesverlening of de organisatie van
b) Indien de tweede vraag met betrekking tot § 4 van het                    conferenties;
    Stromeinspeisungsgesetz ontkennend wordt beant-
    woord:                                                             d) studiebeurzen die door plaatselijke onderwijsin-
                                                                            stanties aan universiteiten worden betaald met
    Moet artikel 93, lid 3, EG-Verdrag aldus worden uit-                    betrekking tot collegegelden voor bij naam
    gelegd, dat niet enkel de ondersteuning als zodanig,                    genoemde studenten?
    maar ook uitvoeringsbepalingen als § 4 van het Strom-
    einspeisungsgesetz verboden zijn?                             2. Welk percentage of andere betekenis ligt besloten in de
                                                                       woorden ¹in hoofdzaakº in artikel 1 van de Richtlij-
                                                                       nen?
c) Indien de vragen a en b ontkennend worden beant-
    woord:                                                        3. Wanneer de woorden ¹in hoofdzaakº een percentage
                                                                       inhouden, moet de berekening dan beperkt blijven tot
    Moet artikel 30 EG-Verdrag aldus worden uitgelegd,                 financieringsbronnen voor academische en aanver-
    dat er sprake is van een kwantitatieve invoerbeperking             wante doelstellingen of moet ook financiering die is
    of een maatregel van gelijke werking tussen lidstaten              verkregen in verband met commercieÈle activiteiten
    in de zin van artikel 30 EG-Verdrag, wanneer een                   worden meegerekend?
    nationale regeling ondernemingen verplicht om tegen
    minimumprijzen elektriciteit uit hernieuwbare energie-        4. Over welke periode moet een berekening worden
    bronnen af te nemen, en bovendien de netwerkexploi-                gemaakt teneinde vast te stellen, of een universiteit
    tanten met de financiering daarvan belast, zonder dat              met betrekking tot bepaalde aanbestedingen een ¹aan-
    zij daarvoor een tegenprestatie ontvangen?                         bestedende dienstº is en hoe moet rekening worden
                                                                       gehouden met voorzienbare of toekomstige wijzigin-
                                                                       gen?
                                                                  (1) Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
                                                                      de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van over-
Verzoek van de High Court of Justice (England and                     heidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, van
                                                                      24.7.1992, blz. 1).
Wales), Queen's Bench Division, Divisional Court, van
                                                                  (2) Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende
21 juli 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding            de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van over-
tussen The Queen en H.M.-Treasury, ex parte: The                      heidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199 van
                  University of Cambridge                             9.8.1993, blz. 54).
                      (Zaak C-380/98)                             (3) Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende
                                                                      de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van over-
                        (98/C 397/34)                                 heidsopdrachten voor leveringen (PB L 199 van 9.8.1993),
                                                                      blz. 1).
De High Court of Justice (England and Wales), Queen's
Bench Division, Divisional Court heeft bij beschikking van
21 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-
tie op 26 oktober 1998, in het geding tussen The Queen
en H.M.-Treasury, ex parte: The University of Cambridge,          Verzoek van de Court of Appeal (Engeland en Wales) van
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-          31 juli 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende          tussen Ingmar GB Limited en Eaton Leonard Technologies
vragen:                                                                                Inc.
                                                                                (Zaak C-381/98)
1. Welke gelden moeten, gelet op het feit dat in artikel 1
    van de Richtlijnen 92/50/EEG (1), 93/37/EEG (2) en 93/                                 (98/C 397/35)
    36/EEG (3) van de Raad (hierna: ¹Richtlijnenº) sprake
    is van elke instelling die ¹in hoofdzaak door de staat        De Court of Appeal (Engeland en Wales) heeft bij beschik-
    of de territoriale of andere publiekrechtelijke instellin-    king van 31 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof
    gen wordt gefinancierdº, worden begrepen onder het            van Justitie op 26 oktober 1998, in het geding tussen
    begrip ¹door (een of meer aanbestedende diensten)             Ingmar GB Limited en Eaton Leonard Technologies Inc.Â,
    gefinancierdº? Vallen onder dat begrip in het bijzonder       het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
    met betrekking tot betalingen aan een instelling als de       zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
    universiteit van Cambridge ook:                               vraag:


title: Zaak T-186/11: Beroep ingesteld op 26 maart 2011 — Schönberger/Parlement

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/37

         Beroep ingesteld op 26 maart 2011 — Schönberger/Parlement
   (Zaak T-186/11)
   2011/C 145/63
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Peter Schönberger (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: Rechtsanwalt O. Mader)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietig verklaren het bij brief van 25 januari 2011 aan verzoeker medegedeelde besluit van verweerder, waarbij de behandeling van zijn verzoekschrift met nr. 1188/2010 werd afgesloten, zonder dat de commissie verzoekschriften zich heeft gebogen over de inhoud van het verzoekschrift;

               —

               de verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker baseert zijn beroep op het volgende:

               1)

               Het bestreden besluit is vastgesteld in strijd met het fundamenteel recht van verzoeker om een verzoekschrift in te dienen, daar de commissie verzoekschriften van het Parlement ondanks de ontvankelijkheid van het verzoekschrift van verzoeker, de behandeling van de daarin aangevoerde verzoeken heeft afgewezen, waardoor verzoeker het recht op een behandeling ten gronde van zijn verzoekschrift werd onthouden.

               2)

               Het Parlement heeft het recht van verzoeker op motivering geschonden, aangezien het bestreden besluit zwijgt over de redenen voor het niet behandelen door de commissie verzoekschriften van de inhoud van het verzoekschrift.


title: Zaak F-44/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 7 april 2016 — Spadafora/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Ambt van hoofd van een eenheid — Kennisgeving van vacature — Selectieprocedure — Voorselectiepanel — Onderhoud met het voorselectiepanel — Niet-plaatsing op de shortlist van kandidaten die worden voorgesteld voor het eindgesprek met het TABG — Regelmatigheid van de voorselectieprocedure — Prioriteit voor de aanwerving van een kandidaat met de nationaliteit van een bepaalde lidstaat — Gedrag van de voorzitter van het voorselectiepanel — Discriminatie op grond van taal — Verzoek om schadevergoeding — Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering)

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/34

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 7 april 2016 — Spadafora/Commissie
   (Zaak F-44/15) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Ambt van hoofd van een eenheid - Kennisgeving van vacature - Selectieprocedure - Voorselectiepanel - Onderhoud met het voorselectiepanel - Niet-plaatsing op de shortlist van kandidaten die worden voorgesteld voor het eindgesprek met het TABG - Regelmatigheid van de voorselectieprocedure - Prioriteit voor de aanwerving van een kandidaat met de nationaliteit van een bepaalde lidstaat - Gedrag van de voorzitter van het voorselectiepanel - Discriminatie op grond van taal - Verzoek om schadevergoeding - Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering))
   (2016/C 175/40)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sergio Spadafora (Sint-Lambrechts-Woluwe, België) (vertegenwoordiger: G. Belotti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om een andere persoon aan te stellen in het ambt van hoofd van de eenheid C4 („Legal Advice”) in plaats van verzoeker, die sinds het vertrek van het vorige eenheidshoofd waarnemend hoofd van die eenheid was

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Spadafora draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 221 van 6.7.2015, blz. 27.


title: Zaak T-2/03: Beroep, op 7 januari 2003 ingesteld door Verein für Konsumenteninformation (VKI) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.3.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 55/37
Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep                   gebied van civiele procedures is bekleed. Verzoeker voert op
roep:                                                                       dit moment verschillende civiele procedures voor Oostenrijkse
                                                                            rechterlijke instanties tegen de Bank für Arbeit und Wirtschaft
Middelen:                       —      schending van artikel 7, lid 1,      AG. Om in deze procedures kans van slagen te hebben en met
                                       sub b, van verordening (EG)          name om de door hem geldend gemaakte aanspraken met
                                       nr. 40/94 ( 1);                      succes te kunnen baseren op het argument dat de onjuiste
                                                                            handelwijze van de bank deel uitmaakte van een systematische
                                —      schending van artikel 7, lid 3,      en jarenlang gebruikelijke, met de mededinging strijdige prak-
                                       van verordening (EG) nr. 40/         tijk van afspraken tussen de Oostenrijkse banken, heeft
                                       94;                                  verzoeker verzocht om inzage in de administratieve handelin-
                                —      schending van artikel 74,            gen betreffende de door de Commissie tegen Oostenrijkse
                                                                            banken ingeleide kartelprocedure. De Commissie heeft dit
                                       lid 1, van verordening (EG)
                                       nr. 40/94;                           verzoek bij de bestreden beschikking afgewezen.
                                —      schending van artikel 73 van
                                       verordening (EG) nr. 40/94;          Verzoeker betoogt dat de bestreden beschikking het grondrecht
                                                                            van toegang tot openbare documenten schendt, zoals dit aan
                                —      schending van de rechten             de burgers van de Unie wordt gewaarborgd door artikel 255,
                                       van de verdediging.                  leden 1 en 2, EG en artikel 42 van het Handvest van de
                                                                            grondrechten van de Europese Unie. Verder is de beschikking
( 1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993            in strijd met de bepalingen van verordening (EG) nr. 1049/
     inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                         2001 (1). Een algemene uitzondering van alle administratieve
                                                                            handelingen van het recht op toegang tot documenten, zonder
                                                                            dat wordt onderzocht of de afzonderlijke documenten zich al
                                                                            dan niet voor bekendmaking lenen, strookt niet met de
                                                                            bepalingen van deze verordening en is niet in overeenstem-
                                                                            ming met de rechtspraak van de gemeenschapsrechter.
Beroep, op 7 januari 2003 ingesteld door Verein für
Konsumenteninformation (VKI) tegen Commissie van de                         Verzoeker voert bovendien aan, dat de toegang tot de do-
                   Europese Gemeenschappen                                  cumenten niet kan worden geweigerd met een beroep op de in
                                                                            artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001
                            (Zaak T-2/03)                                   voorziene uitzondering, omdat de betrokken inspectieactivitei-
                                                                            ten van de Commissie reeds zijn afgerond. Evenmin is voldaan
                           (2003/C 55/91)                                   aan de voorwaarden voor toepassing van de uitzondering
                                                                            betreffende de bescherming van commerciële belangen, omdat
                          (Procestaal: Duits)                               de Commissie niet aangeeft in hoeverre commerciële belangen
                                                                            van de banken concreet kunnen worden ondermijnd. Het
                                                                            weerhouden van benadeelde consumenten om wettige aans-
                                                                            praken geldend te maken, is geen te beschermen commercieel
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   belang in de zin van verordening nr. 1049/2001. De inzage in
schappen is op 7 januari 2003 beroep ingesteld tegen de                     de dossiers kan evenmin worden geweigerd met een beroep
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Verein für                    op de bescherming van gerechtelijke procedures. Verder kan
Konsumenteninformation (VKI), Wenen, vertegenwoordigd                       de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en de integriteit
door A. Klausner, Rechtsanwalt.                                             van het individu gemakkelijk worden verzekerd door de
                                                                            stukken van het dossier te anonimiseren.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—      beschikking D(2002) 330472 van de Commissie van                      Verzoeker beroept zich tenslotte op een hoger openbaar
       18 december 2002 nietig te verklaren, waarbij aan                    belang dat gebiedt dat hij toegang tot de administratieve
       verzoeker de volledige toegang is geweigerd tot de                   handelingen van de Commissie krijgt, omdat het collectief
       dossiers van de Commissie betreffende de kartelprocedure             instellen van schadevorderingen door de benadeelde consu-
       tegen Oostenrijkse bankinstellingen, referentienummer                menten zowel de toepassing van het communautaire mededin-
       COMP/36.571 („Lombard-Club”-kartel);                                 gingsrecht als de collectieve belangen van de consumenten in
                                                                            de Gemeenschap bevordert.
—      de Commissie in de kosten van het geding te veroordelen.
                                                                            (1 ) Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en
Middelen en voornaamste argumenten                                               de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot
                                                                                documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commis-
                                                                                sie (PB L 145, blz. 43).
Verzoeker is een naar Oostenrijks verenigingsrecht opgerichte
consumentenorganisatie, die ter behartiging van de algemene
consumentenbelangen met bijzondere bevoegdheden op het


title: Zaak F-41/11: Beroep ingesteld op 19 juli 2011 — ZZ/Commissie

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/51

         Beroep ingesteld op 19 juli 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-41/11)
   2011/C 282/96
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de directeur-generaal van het OLAF houdende afwijzing van het verzoek van de verzoekende partij om haar overeenkomst van tijdelijk functionaris in de zin van artikel 2, sub c, RAP te verlengen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de directeur-generaal van het OLAF van 11 februari 2011 houdende afwijzing van haar verzoek om haar overeenkomst van tijdelijk functionaris in de zin van artikel 2, sub a, RAP te verlengen;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-172/04: Beroep, op 17 mei 2004 ingesteld door Telefónica SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/15

         Beroep, op 17 mei 2004 ingesteld door Telefónica SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak T-172/04)
   (2004/C 179/30)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 mei 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door Telefónica SA, te Madrid, vertegenwoordigd door A. Sirimarco, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 12 maart 2004 in zaak R 676/2002-1 te vernietigen;

               —

               de inschrijving van het gemeenschapsmerk nr. 1.694.157 „EMERGIA” (beeldmerk) toe te staan ter onderscheiding van „telecommunicatie via zeekabelnetwerken voor elektronische transmissie van stem, data en beeldsignaal” van klasse 38 van de internationale nomenclatuur, en

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen te interne markt, en in voorkomend geval, de interveniërende partij aan de zijde van het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               verzoekster

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk „emergia” – aanvraagnr. 1.694.157 voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               D. Branch

               Oppositiemerk of -teken:

               woordmerk „EMERGEA” als gemeenschapsmerk voor waren en diensten van onder meer klasse 38 „telematica via nationale en internationale netwerken en communicatie via computerterminals”.

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               gedeeltelijke toewijzing van de oppositie, voorzover die was gericht tegen „telecommunicatie, communicatie via computerterminals” van klasse 38.

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (verwarringsgevaar).


title: Zaak T-559/10: Arrest van het Gerecht van 11 juli 2012 — Laboratoire Garnier/BHIM (natural beauty) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk „natural beauty” — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/13

         Arrest van het Gerecht van 11 juli 2012 — Laboratoire Garnier/BHIM (natural beauty)
   (Zaak T-559/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk „natural beauty” - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 250/23
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratoire Garnier et Cie (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Dissmann en A. Steegmann, vervolgens R. Dissman, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 september 2010 (zaak R 971/2010-1) inzake de inschrijving van het beeldteken „natural beauty” als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Laboratoire Garnier et Cie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 38 van 5.2.2011.


title: Zaak T-271/16: Beroep ingesteld op 30 mei 2016 – Pempe/EUIPO - Marshall Amplification (THOMAS MARSHALL GARMENTS OF LEGENDS)

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/45

         Beroep ingesteld op 30 mei 2016 – Pempe/EUIPO - Marshall Amplification (THOMAS MARSHALL GARMENTS OF LEGENDS)
   (Zaak T-271/16)
   (2016/C 251/52)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Yusuf Pempe (Créteil, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Vivès-Albertini, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Marshall Amplification plc (Milton Keynes, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „THOMAS MARSHALL GARMENTS OF LEGENDS” – inschrijvingsaanvraag nr. 11 570 264

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 16 maart 2016 in zaak R 376/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               afwijzing van de oppositie in haar geheel;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van de bepalingen van verordening nr. 207/2009 betreffende het bewijs van het normaal gebruik van een merk en het bestaan van gevaar voor verwarring van tekens.


title: Zaak T-250/08: Beroep ingesteld op 18 juni 2008 — Batchelor/Commissie

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/64

         Beroep ingesteld op 18 juni 2008 — Batchelor/Commissie
   (Zaak T-250/08)
   (2008/C 209/113)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Edward William Batchelor (Brussel, België) (vertegenwoordigers: F. Young, solicitor, A. Barav, barrister, en D. Reymond, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de impliciete afwijzende beschikking die de Europese Commissie op grond van artikel 8, lid 3, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43) wordt geacht te hebben gegeven op 9 april 2008, en de uitdrukkelijke afwijzende beschikking die de Commissie heeft gegeven op 16 mei 2008, betreffende een verzoek om toegang tot documenten op grond van verordening nr. 1049/2001;

               —

               de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die van de verzoekende partij.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Dit verzoek om nietigverklaring ingevolge artikel 230 EG is gericht tegen de impliciete beschikking van de Commissie van 9 april 2008 en haar uitdrukkelijke beschikking van 16 mei 2008 op grond van verordening nr. 1049/2001 (1), houdende afwijzing door de Commissie van verzoekers verzoek om toegang tot documenten met betrekking tot de kennisgeving van maatregelen op grond van artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten.
   Volgens verzoeker schendt de bestreden beschikking artikel 253 EG en de artikelen 7, lid 1, en 8, lid 1, van verordening nr. 1049/2001 en is er dus sprake van schending van wezenlijke procedurevoorschriften, namelijk een verzuim om de weigering van toegang tot de gevraagde documenten voldoende te motiveren. Door toegang tot de gevraagde documenten te weigeren, schendt de bestreden beschikking voorts artikel 255 EG en de artikelen 1, sub a, 2, leden 1 en 3, en 4, leden 1 tot en met 6, van verordening nr. 1049/2001. In het bijzonder stelt verzoeker dat de bestreden beschikking in strijd is met verordening nr. 1049/2001 door te bepalen dat de uitzonderingen van artikel 4, lid 3, tweede alinea, en van artikel 4, lid 2, eerste en derde streepje, van de verordening van toepassing zijn, en tot slot, dat de bestreden beschikking artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001 schendt door de weigering van gedeeltelijke toegang tot de gevraagde documenten niet te motiveren.

      (1)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak T-235/07: Beroep ingesteld op 4 juli 2007 — Bavaria/Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/40

         Beroep ingesteld op 4 juli 2007 — Bavaria/Commissie
   (Zaak T-235/07)
   (2007/C 211/76)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Bavaria NV (Vertegenwoordigers: O.W. Brouwer, advocaat, D. Mes, advocaat, A.C.E. Stoffer, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Gehele dan wel gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 18 april 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81-EG (Zaak COMP/B-2/37.766 — Nederlandse biermarkt — C(2007) 1697 definitief) voor zover deze Bavaria NV betreft;

               —

               Subsidiair, vermindering van de aan Bavaria NV opgelegde boete;

               —

               Veroordeling van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vecht de beschikking van de Commissie aan van 18 april 2007 betreffende een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak nr. COMP/B-2/37.766 — Nederlandse biermarkt) waarbij aan verzoekster een boete werd opgelegd.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster in de eerste plaats een schending aan van het beginsel van behoorlijk bestuur, doordat de Commissie heeft nagelaten een volledig, zorgvuldig en onpartijdig onderzoek in te stellen.
   Ten tweede zou de Commissie artikel 81 EG hebben geschonden door manifeste beoordelingsfouten, een onjuiste toepassing van het recht in de vaststelling van de inbreuk, een schending van het vermoeden van onschuld, van het legaliteitsbeginsel en van de motiveringsvereiste van artikel 253 EG.
   Ten derde zou de Commissie de duur van de inbreuk onjuist hebben vastgesteld.
   Ten vierde zou de Commissie bij de vaststelling van de hoogte van de aan verzoekster opgelegde boete artikel 23 van Verordening nr. 1/2003 (1), de daarop gebaseerde boeterichtsnoeren (2), het gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel hebben geschonden.
   Ten vijfde roept verzoekster een manifeste overschrijding in van de redelijke termijn voor het onderzoek van de Commissie dat ruim zeven jaar heeft geduurd.
   Ten zesde roept verzoekster een schending in van wezenlijke vormvoorschriften, het beginsel van behoorlijk bestuur en van de rechten van verdediging, bestaande uit een weigering toegang te verschaffen tot de antwoorden van andere brouwerijen op de punten van bezwaar en tot onderdelen van het dossier van de Commissie die van essentieel belang waren voor de verdediging van verzoekster.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  Mededeling van de Commissie — Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB 1998, C 9, blz. 3).