title: Zaak C-348/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d’instance de Paris (Frankrijk) op 4 juli 2011 — Thomson Sales Europe SA/Administration des douanes (Direction Nationale du Renseignement et des Enquêtes douanières)

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d’instance de Paris (Frankrijk) op 4 juli 2011 — Thomson Sales Europe SA/Administration des douanes (Direction Nationale du Renseignement et des Enquêtes douanières)
   (Zaak C-348/11)
   2011/C 282/09
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal d’instance de Paris

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Thomson Sales Europe SA

      Verwerende partij: Administration des douanes (Direction Nationale du Renseignement et des Enquêtes douanières)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het onderzoek van OLAF in Thailand op basis van de bepalingen inzake de preferentiële oorsprong ongeldig, doordat het in strijd is met het internationaal recht, namelijk met het beginsel van de volledige soevereiniteit en de verklaring inzake het beginsel van niet-inmenging in de binnenlandse zaken van een staat en de bescherming van de onafhankelijkheid en soevereiniteit van de staten van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 21 december 1965?

               2)

               Is het onderzoek van OLAF in Thailand op basis van de bepalingen inzake de preferentiële oorsprong ongeldig wanneer OLAF, zoals in casu, artikel 94 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, niet strikt heeft nageleefd?

               3)

               Is het onderzoek van OLAF in Thailand ongeldig en kan de bij het onderzoek van OLAF verzamelde informatie worden aangewend om de gemeenrechtelijke oorsprong ter discussie te stellen wanneer:

                           —

                           de informatie is gevraagd in het kader van een onderzoek naar de preferentiële oorsprong;

                           —

                           OLAF het gemeenschapsrecht, met name verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (PB L 136, blz. 1) heeft geschonden, doordat het met name niet „conform de lopende samenwerkingsovereenkomsten in derde landen” heeft gehandeld;

                           —

                           de lokale bevoegde autoriteit zich er niet juridisch toe heeft verbonden de bijstand te verlenen;

                           —

                           de verkregen informatie is verstrekt zonder de toestemming van de lokale bevoegde autoriteit en met overtreding van hun nationale bepalingen betreffende het doorgeven van persoonsgegevens naar een derde land; en

                           —

                           het onderzoek op informele wijze, vertrouwelijk en zonder eerbiediging van de rechten van de verdediging is verricht?

               4)

               Zijn verordening (EG) nr. 710/95 van de Raad van 27 maart 1995 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van ontvangtoestellen voor kleurentelevisie van oorsprong uit Maleisië, de Volksrepubliek China, de Republiek Korea, Singapore en Thailand en tot definitieve inning van het voorlopige recht (1) en wijzigingsverordening (EG) nr. 2584/98 van de Raad van 27 november 1998 tot wijziging van verordening (EG) nr. 710/95 van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van ontvangtoestellen voor kleurentelevisie van oorsprong uit Maleisië, de Volksrepubliek China, de Republiek Korea, Singapore en Thailand en tot definitieve inning van het voorlopige recht (2), ongeldig, doordat noch in de considerans van deze verordeningen noch in de considerans van de daaraan voorafgaande verordening (EG) nr. 2376/94 van de Commissie van 27 september 1994 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op de invoer van ontvangtoestellen voor kleurentelevisie van oorsprong uit Maleisië, de Volksrepubliek China, de Republiek Korea, Singapore en Thailand (3), de toepassing van de „nulmarge”-methode bij de berekening van de gewogen gemiddelde dumpingmarge is vermeld?

               5)

               Zijn verordening nr. 710/95 en wijzigingsverordening nr. 2584/98 ongeldig voor zover de Raad van de Europese Unie voor de vaststelling van de dumpingmarge voor het onderzochte product op de negatieve dumpingmarges voor alle betrokken producttypen de „nulmarge”-methode heeft toegepast?

      (1)  PB L 73, blz. 3.

      (2)  PB L 324, blz. 1.

      (3)  PB L 255, blz. 50.


title: Zaak C-696/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 december 2015 door de Tsjechische Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 oktober 2015 in de gevoegde zaken T-659/13 en T-660/13, Tsjechische Republiek/Commissie

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/8

         Hogere voorziening ingesteld op 23 december 2015 door de Tsjechische Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 oktober 2015 in de gevoegde zaken T-659/13 en T-660/13, Tsjechische Republiek/Commissie
   (Zaak C-696/15 P)
   (2016/C 078/09)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Rekwirante: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, J. Vláčil, T. Müller, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van het bestreden arrest;

               —

               volledige nietigverklaring van verordening nr. 885/2013 (1) en verordening nr. 886/2013 (2) en

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

         Subsidiair:

               —

               vernietiging van het bestreden arrest;

               —

               nietigverklaring van artikel 3, lid 1, artikel 8 en artikel 9, lid 1, onder a), van verordening nr. 885/2013 alsook van artikel 5, lid 1, artikel 9 en artikel 10, lid 1, onder a), van verordening nr. 886/2013, en

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante baseert haar hogere voorziening op drie middelen.

      Eerste middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel. De conclusie van het Gerecht in het bestreden arrest, zonder dat die conclusie blijkt uit verordening nr. 885/2013 of verordening nr. 886/2013, dat de uit deze verordeningen voortvloeiende verplichtingen alleen zien op de lidstaat die nog niet heeft beslist de intelligente toepassingen en vervoerssystemen op het gebied van vervoer op zijn grondgebied in te voeren, geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting.

      Tweede middel: schending van artikel 13, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie juncto artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. De conclusie van het Gerecht in het bestreden arrest dat de beoordelingsmarge van de Commissie bij de vaststelling van een gedelegeerde handeling zo groot is dat de beperkingen van de concrete machtigingsbepalingen haar niet binden, geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting.

      Derde middel: vormverzuim voor het Gerecht. Het Gerecht heeft in het bestreden arrest bepaalde argumenten van de Tsjechische Republiek volkomen verkeerd opgevat en liet bepaalde argumenten van de Tsjechische Republiek volledig onbehandeld. Deze vormverzuimen hebben de beoordeling van de middelen door het Gerecht fundamenteel beïnvloed.

      (1)  PB L 247, blz. 1.

      (2)  PB L 247, blz. 6.


title: Zaak C-444/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Mons (België) op 8 augustus 2016 — Immo Chiaradia SPRL/Belgische Staat

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Mons (België) op 8 augustus 2016 — Immo Chiaradia SPRL/Belgische Staat
   (Zaak C-444/16)
   (2016/C 410/05)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d’appel de Mons

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Immo Chiaradia SPRL

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   Is het met de in de Vierde richtlijn (78/660/EEG) van de Raad van 25 juli 1978 betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (PB 1978, L 222, blz. 11) besloten liggende regels voor het opstellen van de balans, volgens welke

               —

               de jaarrekening een getrouw beeld moet geven van het vermogen, de financiële positie en het resultaat van de vennootschap (artikel 2, lid 3, van de richtlijn),

               —

               de voorzieningen voor risico’s en verplichtingen een dekking beogen te vormen voor naar de aard ervan duidelijk omschreven verliezen of verplichtingen die op de balansdatum als waarschijnlijk of als vaststaand worden beschouwd, doch waarvan niet bekend is in welke omvang of wanneer zij zullen ontstaan (artikel 20, lid 1, van de richtlijn),

               —

               het voorzichtigheidsbeginsel steeds in acht moet worden genomen en in het bijzonder geldt dat
               winsten slechts mogen worden opgenomen voor zover zij op de balansdatum gerealiseerd zijn,
               alle voorzienbare risico’s en mogelijke verliezen die hun oorsprong hebben in het boekjaar of in een vorig boekjaar, in aanmerking moeten worden genomen, ook als deze risico’s en verliezen pas bekend worden tussen de balansdatum en de datum waarop de balans wordt opgesteld [(artikel 31, lid 1, onder c), aa) en bb), van de richtlijn],

               —

               lasten en baten betreffende het boekjaar waarop de jaarrekening betrekking heeft, in aanmerking moeten worden genomen, ongeacht het tijdstip van betaling van deze lasten of ontvangst van deze baten [(artikel 31, lid 1, onder d), van de richtlijn)],

               —

               de activa en passiva elk afzonderlijk worden gewaardeerd [(artikel 31, lid 1, onder e), van de richtlijn)],

         verenigbaar dat een vennootschap die een aandelenoptie schrijft, de voor de optie ontvangen prijs op de actiefzijde van de balans boekt in het boekjaar waarin die optie is gelicht, of bij het verstrijken van de geldigheidsduur daarvan, om rekening te houden met het risico dat de optieschrijver door zijn toezegging loopt, [en niet] tijdens het boekjaar waarin de optie is geschreven en de prijs daarvoor definitief is verkregen, waarbij het door de optieschrijver gelopen risico afzonderlijk wordt gewaardeerd door boeking van een provisie?


title: Zaak T-323/13: Beroep ingesteld op 14 juni 2013 — Pure Fishing/BHIM — Łabowicz (NANOFIL)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/31

         Beroep ingesteld op 14 juni 2013 — Pure Fishing/BHIM — Łabowicz (NANOFIL)
   (Zaak T-323/13)
   2013/C 252/52
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pure Fishing, Inc. (Spirit Lake, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: J. Dickerson, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Edward Łabowicz (Kłodzko, Polen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de kamer van beroep in zaak R 1241/2012-2 te vernietigen;

               —

               gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 611 872 toe te wijzen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „NANOFIL” voor waren van klasse 28 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 611 872

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „NANO” voor waren van klasse 28

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-333/08: Beroep ingesteld op 18 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/16

         Beroep ingesteld op 18 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-333/08)
   (2008/C 285/27)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Stromsky, gemachtigde)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek, door voor de technologische hulpmiddelen en de levensmiddelen voor de bereiding waarvan technologische hulpmiddelen uit andere lidstaten worden gebruikt waar zij rechtmatig worden vervaardigd en/of verkocht, een stelsel van voorafgaande vergunning in te voeren dat het evenredigheidsbeginsel niet eerbiedigt, de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep van de Commissie klaagt over de beperkingen voor het handelsverkeer die voortvloeien uit de Franse regeling betreffende technologische hulpmiddelen. Deze regeling, die voorziet in een voorafgaande vergunning voor deze producten alsook voor de levensmiddelen bij de bereiding waarvan technologische hulpmiddelen uit andere lidstaten worden gebruikt, waar zij rechtmatig worden vervaardigd en/of verkocht, maakt de verkoop van deze levensmiddelen en hulpmiddelen namelijk moeilijker en duurder en belemmert dus het handelsverkeer.
   Volgens de Commissie kan de eis van voorafgaande vergunning in bepaalde omstandigheden gerechtvaardigd worden door een reden van volksgezondheid, maar deze regeling moet hoe dan ook voldoen aan het evenredigheidscriterium en aan de voorwaarden van de rechtspraak, met name die gesteld in het arrest van het Hof van 5 februari 2004, Commissie/Frankrijk (C-24/00). In casu is niet voldaan aan verschillende van deze voorwaarden daar de procedures waarin de betrokken regeling voorziet, niet gemakkelijk toegankelijk, snel en vatbaar voor beroep in rechte bij weigering van de vergunning zijn.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 maart 2002 in de gevoegde zaken T-357/00, T-361/00, T-363/00 en T-364/00: Justina Martínez Alarcón en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Intern vergelĳkend onderzoek — Niet-toelating tot vergelĳkend onderzoek — Vereiste beroepservaring)

text:
C 131/16                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        1.6.2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                donderzoek COM/TB/99, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
                                                                          samengesteld als volgt: R. M. Moura-Ramos, president, J. Pir-
                        van 6 maart 2002                                  rung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen,
                                                                          administrateur, op 13 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
                                                                          het dictum luidt als volgt:
in zaak T-77/99 REV: Girish Ojha tegen Commissie van
               de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          1)    Verklaart nietig het besluit van de jury van 24 februari 2000
                                                                                om verzoeker niet tot het examen van intern vergelijkend
(Ambtenaren — Beroep tot herziening — Nieuw feit —                              onderzoek COM/TB/99 toe te laten.
                 Geen — Niet-ontvankelijkheid)
                                                                          2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
                          (2002/C 131/29)
                                                                          3)    Verwijst de Commissie in de kosten.
                          (Procestaal: Frans)
                                                                          (1) PB C 233 van 12.8.2000.
In zaak T-77/99 REV, Girish Ojha, ambtenaar van de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Korbeek-
Lo (België), vertegenwoordigd door A. Ottati, advocaat, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
C. Berardis-Kayser), betreffende een verzoek tot herziening van             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
het arrest van het Gerecht van 6 maart 2001, Ojha/Commissie
(T-77/99, JurAmbt. blz. I-A-61 en II-293), heeft het Gerecht
                                                                                van 13 maart 2002
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, president,
V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 6 maart
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:               in de gevoegde zaken T-357/00, T-361/00, T-363/00 en
                                                                          T-364/00: Justina Martı́nez Alarcón en anderen tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
1)    Verklaart het verzoek tot herziening niet-ontvankelijk.
2)    Verwijst verzoeker tot herziening in de kosten.                     (Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek — Niet-
                                                                          toelating tot vergelijkend onderzoek — Vereiste beroepserva-
                                                                                ring)
(1) PB C 174 van 19.6.1999.
                                                                                (2002/C 131/31)
                                                                                (Procestaal: Frans)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                In de gevoegde zaken T-357/00, T-361/00, T-363/00 en
                                                                          T-364/00, Justina Martı́nez Alarcón, Antonio Cherenti, Luigia
                        van 13 maart 2002                                 Dricot en Sophie Van Weyenbergh, ambtenaren van de
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende,
                                                                          respectievelijk, te Brussel, te Thuin (België), te Overijse (België)
in zaak T-139/00: Laurent Bal tegen Commissie van de                      en te Tervuren (België), vertegenwoordigd door C. Mourato,
                 Europese Gemeenschappen (1)                              advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
(Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek — Niet-                       H. Tserepa-Lacombe en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende
toelating tot vergelijkend onderzoek — Vereiste beroepserva-              een beroep tot nietigverklaring van de besluiten tot afwijzing
                                 ring)                                    van verzoekers sollicitaties voor intern vergelijkend onderzoek
                                                                          COM/TB/99, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld
                          (2002/C 131/30)                                 als volgt: R. M. Moura-Ramos, president, J. Pirrung en
                                                                          A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur,
                                                                          op 13 maart 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
                          (Procestaal: Frans)                             luidt als volgt:
                                                                          In zaak T-364/00:
In zaak T-139/00, Laurent Bal, wonende te Walhain (België),
vertegenwoordigd door I. Cooreman en T. Delvaux, advocaten,               1)    Verklaart nietig het besluit van de jury van 28 januari 2000
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie                        tot afwijzing van de sollicitatie van S. Van Weyenbergh voor
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall),                      intern vergelijkend onderzoek COM/TB/99 en van het besluit
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit tot                 van het tot aanstelling bevoegd gezag van 9 oktober 2000
afwijzing van verzoekers sollicitatie voor intern vergelijken-                  houdende afwijzing van verzoeksters klacht.
 ---pagebreak--- 1.6.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 131/17
2)    Verwerpt het beroep voor het overige.                                2)    Verwijst de Commissie in de kosten.
3)    Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                           (1) PB C 227 van 11.8.2001.
In de zaken T-357/00, T-361/00 en T-363/00:
1)    Verwerpt de beroepen.
2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
(1) PB C 61 van 24.2.2001.                                                                               AANLEG
                                                                                van 25 januari 2002
                                                                           in zaak T-207/00: Nuno Antas de Campos tegen Europees
                                                                                Parlement (1)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 (Ambtenaren — Mobiliteitsregeling van Europees Parlement
                                                                                — Niet-ontvankelijkheid)
                        van 20 februari 2002
                                                                                (2002/C 131/33)
in zaak T-117/01: Marcos Roman Parra tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen (1)                                                    (Procestaal: Portugees)
(Ambtenaren — Bevordering — Voorafgaande administra-
tieve klacht — Stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing
                             — Motivering)                                 In zaak T-207/00, Nuno Antas de Campos, ambtenaar van het
                                                                           Europees Parlement, wonende te Lissabon, vertegenwoordigd
                                                                           door C. Botelho Moniz, tegen Europees Parlement (gemachtig-
                           (2002/C 131/32)                                 den: R. Da Silva Passos en J. F. De Wachter), betreffende een
                                                                           beroep tot nietigverklaring van het besluit dat in een aan
                                                                           verzoeker gerichte brief van het directoraat-generaal Per-
                            (Procestaal: Frans)                            soneelszaken van 30 maart 2000 vervat zou liggen en volgens
                                                                           hetwelk hij in 2000 van post zou moeten wisselen, heeft het
                                                                           Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura-
                                                                           Ramos, president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
                                                                           H. Jung, op 25 januari 2002 een beschikking gegeven waarvan
In zaak T-117/01, Marcos Roman Parra, ambtenaar van de                     het dictum luidt als volgt:
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Zaventem (België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis en
V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                  1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
burg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigde: C. Berardis-Kayser), betreffende een beroep                  2)    Het Europees Parlement zal zijn eigen kosten en de helft van de
tot nietigverklaring van het besluit om verzoeker bij de                         kosten van verzoeker dragen. Verzoeker zal de helft van zijn
bevorderingsronde 2000 niet tot de rang A 6 te bevorderen,                       eigen kosten dragen.
heeft het Gerecht (H. Legal, alleensprekend rechter), griffier:
B. Pastor, hoofdadministrateur, op 20 februari 2002 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                3)    Elk der partijen zal zijn eigen kosten met betrekking tot de
                                                                                procedure in kort geding dragen.
1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie om Roman Parra
      bij de bevorderingsronde 2000 niet tot de rang A 6 te                (1) PB C 302 van 21.10.2000.
      bevorderen, welk besluit voortvloeit uit de in de Administratieve
      mededelingen nr. 65-2000 van 14 augustus 2000 gepubli-
      ceerde lijst van tot die rang bevorderde ambtenaren.


title: Zaak C-49/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Østre Landsret (Denemarken) op 31 januari 2012 — The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/Sunico ApS, M & B Holding ApS, Sunil Kumar Harwani

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Østre Landsret (Denemarken) op 31 januari 2012 — The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/Sunico ApS, M & B Holding ApS, Sunil Kumar Harwani
   (Zaak C-49/12)
   2012/C 118/17
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Østre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Verwerende partijen: Sunico ApS, M & B Holding ApS, Sunil Kumar Harwani

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, aldus worden uitgelegd dat de werkingssfeer ervan zich uitstrekt tot een zaak waarin de overheidsorganen van een lidstaat een schadevordering tegen in een andere lidstaat gevestigde ondernemingen en woonachtige natuurlijke personen instellen op basis van een — krachtens het nationale recht van de eerste lidstaat — gestelde onrechtmatige daad in de vorm van samenspanning tot het plegen van fraude waarbij wordt deelgenomen aan ontduiking van aan de eerste lidstaat verschuldigde btw?

      (1)  PB L 12, blz. 1


title: Zaak C-454/14: Beroep ingesteld op 30 september 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/9

         Beroep ingesteld op 30 september 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-454/14)
   (2014/C 448/12)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin, E. Sanfrutos Cano en D. Loma-Osorio Lerena, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 14, sub c, van richtlijn 1999/31/EG (1) van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen, voor zover het voor geen van de in punt 26 van het verzoekschrift genoemde stortplaatsen [stortplaatsen voor ongevaarlijke afvalstoffen te Ortuella in Baskenland en te Zurita en Juan Grande op de Canarische Eilanden] de maatregelen heeft getroffen die nodig zijn om de exploitant te verzoeken een aanpassingsplan op te stellen en te waarborgen dat dit plan volledig en in overeenstemming met de voorschriften van deze richtlijn, met uitzondering van de voorschriften van bijlage I, punt 1, wordt uitgevoerd binnen acht jaar na de in artikel 18, lid 1, ervan bedoelde datum;

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 14, sub b, van richtlijn 1999/31, voor zover het voor geen van de in punt 37 van het verzoekschrift genoemde stortplaatsen [9 stortplaatsen voor ongevaarlijke afvalstoffen [Vélez Rubio (Almería), Alcolea de Cinca (Huesca), Sariñena (Huesca), Tamarite de Litera (Huesca), Somontano — Barbastro (Huesca), Barranco de Sedases (Fraga, Huesca), Barranco Seco (Puntallana, La Palma), Jumilla (Murcia) en Legazpia (Guipuzkoa)] en 19 stortplaatsen voor inerte afvalstoffen [Sierra Valleja (Arcos de la Frontera, Cádiz), Carretera Pantano del Rumblar (Baños de la Encina, Jaén), Barranco de la Cueva (Bélmez de la Moraleda, Jaén), Cerrajón (Castillo de Locubín, Jaén), Las Canteras (Jimena y Bedmar, Jaén), Hoya del Pino (Siles, Jaén), Bellavista (Finca El Coronel, Alcalá de Guadaira, Sevilla), El Patarín (Alcalá de Guadaira, Sevilla), Carretera de Arahal-Morón de la Frontera (Arahal, Sevilla), Carretera de Almadén de la Plata (Cazalla de la Sierra, Sevilla), El Chaparral (Écija, Sevilla), Carretera A-92, KM 57,5 (Morón de la Frontera, Sevilla), Carretera 3118 Fuente Leona — Cumbres mayores (Colina Barragona, Huelva), Llanos del Campo (Grazalema — Benamahoma, Cádiz) Andrada Baja (Alcalá de Guadaira, Sevilla), Las Zorreras (Aldeira, Granada), Carretera de los Villares (Andújar, Jaén) La Chacona (Cabra, Córdoba) en el Chaparral — La Sombrerera (Puerto Serrano, Cádiz)]] de maatregelen heeft getroffen die nodig zijn om stortplaatsen waarvoor niet overeenkomstig artikel 8 van deze richtlijn een vergunning tot voortzetting van de exploitatie is verleend, zo spoedig mogelijk te sluiten overeenkomstig artikel 7, sub g, en artikel 13 ervan;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie stelt dat het onderzoek dat zij in het kader van procedure wegens niet-nakoming 2001/2071 heeft gevoerd en de analyse van de antwoorden van de Spaanse autoriteiten duidelijk hebben aangetoond dat het Koninkrijk Spanje de in de aanmaningsbrief genoemde verplichtingen, die op hem rusten krachtens artikel 14, sub a en c, en artikel 14, sub b, van richtlijn 1999/31, niet is nagekomen.
   Het onderhavige beroep betreft bovendien de stortplaats Barranco de Sedases, die zowel aan de orde is in procedure wegens niet-nakoming 2012/4068 als in procedure wegens niet-nakoming 2001/2071. Het Koninkrijk Spanje is voor deze stortplaats de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 14, sub b, van richtlijn 1999/31.
   Op basis van de analyse van de voornoemde antwoorden heeft de Commissie 45 stortplaatsen buiten de procedure kunnen laten die ofwel niet kunnen worden aangemerkt als op 16 juli 2001 bestaande stortplaatsen, ofwel overeenkomstig richtlijn 1999/31 zijn vergund en aangepast. Aangezien de toestand van niet-nakoming echter aanhoudt, voor zover de Spaanse autoriteiten voor bepaalde gevallen niet de maatregelen hebben getroffen die nodig zijn om de exploitant te verzoeken een aanpassingsplan op te stellen en te waarborgen dat dit plan volledig en in overeenstemming met de voorschriften van de richtlijn wordt uitgevoerd, en voor andere gevallen niet de maatregelen hebben getroffen die nodig zijn om stortplaatsen waarvoor geen vergunning tot voortzetting van de exploitatie is verleend, zo spoedig mogelijk te sluiten, is het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 14, sub c en b, van richtlijn 1999/31 en heeft de Commissie besloten het onderhavige beroep in te stellen bij het Hof.

      (1)  PB L 182, blz. 1.


title: Zaak C-49/02: Verzoek van het Bundespatentgericht van 22 januari 2002 om een prejudiciële beslissing in het beroep van Heidelberger Bauchemie GmbH

text:
C 131/2                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     1.6.2002
3)    Het verzoek van het Parlement ertoe strekkende dat F. Panichelli     Verzoek van het Bundespatentgericht van 22 januari
      zijn eigen kosten in de procedure voor het Gerecht in zaak           2002 om een prejudiciële beslissing in het beroep van
      T-130/98 zal dragen, wordt afgewezen.                                                Heidelberger Bauchemie GmbH
(1) PB C 108 van 7.4.2001.                                                                          (Zaak C-49/02)
                                                                                (2002/C 131/04)
                                                                           Het Bundespatentgericht heeft bij beschikking van 22 januari
                                                                           2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    20 februari 2002, in het beroep van Heidelberger Bauchemie
                                                                           GmbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                           (Vierde kamer)                                  verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                           vragen:
                        van 14 maart 2002
                                                                           Voldoen ter inschrijving in het register gedeponeerde abstracte
in de gevoegde zaken C-250/01 P en C-251/01 P: Mario                       en contourloze kleuren of kleurencombinaties, waarvan de
Costacurta tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         kleurtonen bij naam zijn genoemd, met de overlegging van
                            schappen (1)                                   een kleurvoorbeeld (kleurstaal), en volgens een erkend kleuren-
                                                                           classificatiesysteem nauwkeurig zijn aangeduid, aan de voor-
                                                                           waarden om voor inschrijving als merk in aanmerking te
(Hogere voorziening — Toepassing van artikel 3 van bijla-
                                                                           komen overeenkomstig artikel 2 van de Eerste richtlijn
ge X bij Ambtenarenstatuut — Nieuwe tewerkstelling van
                                                                           89/104/EEG (1) van de Raad van 21 december 1988 betreffen-
verzoeker in derde land — Beroep tot nietigverklaring —
                                                                           de de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten?
Niet-ontvankelijkheid — Hogere voorziening die kennelijk
    niet-ontvankelijk en kennelijk ongegrond is — Kosten)
                                                                           Is een dergelijk zogenoemd „(abstract) kleurmerk” inzonder-
                          (2002/C 131/03)                                  heid
                                                                           a)    een teken,
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           b)    geschikt om de herkomst aan te duiden,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              c)    vatbaar voor grafische voorstelling in de zin van artikel 2
                                                                                van de richtlijn?
In de gevoegde zaken C-250/01 P en C-251/01 P, Mario                       (1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1.
Costacurta, voormalige ambtenaar van de Commissie van de
Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg, vertegen-
woordigd door M. Petit, advocaat, betreffende twee hogere
voorzieningen tegen de beschikkingen van het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
kamer) van 7 juni 2001, Costacurta/Commissie (T-328/00,
niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), strekkende tot vernie-            Verzoek van het Landesgericht Eisenstadt van 17 januari
tiging van die beschikkingen; andere partij bij de procedure:              2002 om een prejudiciële beslissing in de strafprocedure
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                     van Montres Rolex S.A.; The Gap, Inc.; Guccio Gucci Spa;
J. Currall, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat), heeft het                     Tommy Hilfinger en La Chemise Lacoste S.A.
Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr,
kamerpresident, D. A. O. Edward en A. La Pergola, rechters;                                         (Zaak C-60/02)
advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass,
op 14 maart 2002 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                                            (2002/C 131/05)
1)    De hogere voorzieningen worden afgewezen.
                                                                           Het Landesgericht Eisenstadt heeft bij beschikking van 17 ja-
2)    M. Costacurta wordt verwezen in de kosten.                           nuari 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                           25 februari 2002, in de strafprocedure van Montres Rolex
                                                                           S.A.; The Gap, Inc.; Guccio Gucci Spa; Tommy Hilfinger en La
(1) PB C 245 van 1.9.2001.                                                 Chemise Lacoste S.A., het Hof van Justitie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                           de navolgende vraag:


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 oktober 2002 in de gevoegde zaken T-346/99, T-347/99 en T-348/99: Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — Beschikking tot inleiding van procedure van artikel 88, lid 2, EG — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelĳkheid — Belastingmaatregel — Selectief karakter — Gewettigd vertrouwen — Misbruik van bevoegdheid")

text:
C 19/28                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    25.1.2003
533 van de Commissie van 4 maart 1999 houdende intrekking                steunmaatregelen in de vorm van een belastingkrediet van
van de bijstand die aan Tecnagrind SL is toegekend bij                   45 % in de Territorios Históricos de Álava, Vizcaya en
beschikking C (96) 2235 van de Commissie van 13 september                Guipúzcoa (PB 1999, C 351, blz. 29, en PB 2000, C 71, blz. 8),
1996 betreffende de toekenning van steun uit het EOGFL,                  heeft het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid), samengesteld
afdeling Oriëntatie, krachtens verordening nr. 4256/88, in het           als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, R. García-Valdecasas,
kader van project nr. 95.ES.06.005 genaamd, „Demonstratie-               K. Lenaerts, P. Lindh en J. Azizi, rechters; griffier: B. Pastor,
project inzake de verwerking van ricinus (Ricinus Communis)              adjunct-griffier, op 23 oktober 2002 een arrest gewezen
op landbouwbedrijven ten behoeve van de extractie van                    waarvan het dictum luidt als volgt:
natuurlijke aroma’s”, heeft het Gerecht (Derde kamer), samen-
gesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en             1)     Verwerpt de beroepen.
J. Azizi, rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur,
op 7 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum                 2)     Verstaat dat verzoekers hun eigen kosten en die van de
luidt als volgt:                                                                Commissie zullen dragen.
1)     Verwerpt de beroepen.
                                                                         (1 ) PB C 47 van 19.2.2000.
2)     Verstaat dat verzoeksters in elke zaak hun eigen kosten en die
       van de Commissie zullen dragen.
( 1) PB C 246 van 28.8.1999.
                                                                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 23 oktober 2002
                                                                         in de gevoegde zaken T-346/99, T-347/99 en T-348/99:
                                                                         Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              Álava e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen (1)
                       van 23 oktober 2002
                                                                         („Staatssteun — Beschikking tot inleiding van procedure
                                                                         van artikel 88, lid 2, EG — Beroep tot nietigverklaring
in de gevoegde zaken T-269/99, T-271/99 en T-272/99:                     — Ontvankelijkheid — Belastingmaatregel — Selectief
Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral                     karakter — Gewettigd vertrouwen — Misbruik van bevoegd-
de Guipúzcoa e.a. tegen Commissie van de Europese                                                        heid”)
                       Gemeenschappen ( 1)
                                                                                (2003/C 19/52)
(„Staatssteun — Beschikking tot inleiding van procedure
van artikel 88, lid 2, EG — Beroep tot nietigverklaring
                                                                                (Procestaal: Spaans)
— Ontvankelijkheid — Belastingmaatregel — Selectief
karakter — Gewettigd vertrouwen — Misbruik van bevoegd-
                                 heid”)
                                                                         In de gevoegde zaken T-346/99, T-347/99 en T-348/99,
                          (2003/C 19/51)                                 Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava,
                                                                         Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de
                                                                         Guipúzcoa, Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación
                         (Procestaal: Spaans)                            Foral de Vizcaya, vertegenwoordigd door A. Creus Carreras en
                                                                         B. Uriarte Valiente, advocaten, tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Santaolalla Ga-
                                                                         dea, G. Rozet en G. Valero Jordana), betreffende een beroep tot
In de gevoegde zaken T-269/99, T-271/99 en T-272/99,                     nietigverklaring van de bij brief van 29 september 1999 aan
Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de                  de Spaanse autoriteiten meegedeelde beschikking van de
Guipúzcoa, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral              Commissie tot inleiding van de procedure van artikel 88,
de Álava, Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral             lid 2, EG tegen de Spaanse staat ter zake van de fiscale
de Vizcaya, vertegenwoordigd door A. Creus Carreras en                   steunmaatregelen in de vorm van een vermindering van
B. Uriarte Valiente, advocaten, tegen Commissie van de                   de belastinggrondslag voor de vennootschapsbelasting in de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Santaolalla Ga-                Territorios Históricos de Álava, Vizcaya en Guipúzcoa
dea, G. Rozet en G. Valero Jordana), betreffende een beroep tot          (PB 2000, C 55, blz. 2), heeft het Gerecht (Derde kamer —
nietigverklaring van de bij brieven van 17 augustus 1999 aan             uitgebreid), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident,
de Spaanse autoriteiten meegedeelde beschikkingen van de                 R. García-Valdecasas, K. Lenaerts, P. Lindh en J. Azizi, rechters;
Commissie tot inleiding van de procedure van artikel 88,                 griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 23 oktober 2002 een
lid 2, EG tegen de Spaanse staat ter zake van de fiscale                 arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 25.1.2003               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 19/29
1)     Verwerpt de beroepen.                                              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, en T-141/00,
                                                                          Laboratoires pharmaceutiques Trenker SA, gevestigd te Brussel,
2)     Verstaat dat verzoekers hun eigen kosten en die van de             vertegenwoordigd door L. Defalque en X. Leurquin, advocaten,
       Commissie zullen dragen.                                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. Stø-
                                                                          vlbæk, R. Wainwright en B. Wägenbaur), betreffende een
( 1) PB C 79 van 18.3.2000.
                                                                          verzoek om nietigverklaring van de beschikkingen van de
                                                                          Commissie van 9 maart 2000 inzake de intrekking van de
                                                                          vergunning voor het in de handel brengen van de geneesmid-
                                                                          delen voor menselijk gebruik die, wat de zaken T-74/00, T-76/
                                                                          00 en T-141/00 betreft, „amfepramon” bevatten
                                                                          [C(2000) 453], wat de zaken T-83/00 tot en met T-85/
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               00 betreft, met name „norpseudoefedrine”, „clobenzorex” en
                                                                          „fenproporex” [C(2000) 608] en, wat de zaken T-132/00 en
                     van 26 november 2002                                 T-137/00 betreft, „fentermine” [C(2000) 452], heeft het Ge-
                                                                          recht (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
                                                                          R. M. Moura Ramos, president, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi
in de gevoegde zaken T-74/00, T-76/00, T-83/00 — T-85/
                                                                          en A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen, ad-
00, T-132/00, T-137/00 en T-141/00: Artegodan GmbH e.a.
                                                                          ministrateur, op 26 november 2002 een arrest gewezen
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
(„Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Communautai-
re arbitrageprocedures — Intrekking van vergunningen                      1)     Verklaart de beschikkingen van de Commissie van 9 maart
voor in handel brengen — Bevoegdheid — Criteria voor                             2000 [C(2000) 452, C(2000) 453 en C(2000) 608]
intrekking — Anorectica: amfepramon, clobenzorex, fen-                           nietig voorzover zij betrekking hebben op de door verzoeksters
proporex, norpseudoefedrine, fentermine — Richtlijnen 65/                        verhandelde geneesmiddelen.
                    65/EEG en 75/319/EEG”)
                                                                          2)     Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen, de kosten
                           (2003/C 19/53)                                        van de procedures in kort geding daaronder begrepen.
                 (Procestalen: Duits, Engels en Frans)                    (1 ) PB C 149 van 27.5.2000, C 163 van 10.6.2000, C 192 van
                                                                               8.7.2000 en C 233 van 12.8.2000.
In de gevoegde zaken T-74/00, T-76/00, T-83/00 — T-85/
00, T-132/00, T-137/00 en T-141/00, Artegodan GmbH,
gevestigd te Lüchow (Duitsland), vertegenwoordigd door
U. Doepner, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg, T-76/00, Bruno Farmaceutici SpA, gevestigd te Rome
(Italië), Essential Nutrition Ltd, gevestigd te Brough (Verenigd
Koninkrijk), Hoechst Marion Roussel Ltd, gevestigd te Denham                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(Verenigd Koninkrijk), Hoechst Marion Roussel SA, gevestigd
te Brussel (België), Marion Merell SA, gevestigd te Puteaux                                      van 22 oktober 2002
(Frankrijk), Marion Merell SA, gevestigd te Barcelona (Spanje),
Sanova Pharma GmbH, gevestigd te Wenen (Oostenrijk),
                                                                          in de gevoegde zaken T-178/00 en T-341/00: Jan Pflugradt
Temmler Pharma GmbH & Co. KG, gevestigd te Marburg
                                                                                tegen Europese Centrale Bank (1)
(Duitsland), vertegenwoordigd door B. Sträter en M. Ambro-
sius, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
T-83/00, Schuck GmbH, gevestigd te Schwaig (Duitsland),                   („Personeel van Europese Centrale Bank — Wijziging van
vertegenwoordigd door B. Sträter en M. Ambrosius, advocaten,                       arbeidsovereenkomst — Beoordelingsrapport”)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, T-84/00 en T-85/
00, Laboratórios Roussel Lda , gevestigd te Mem Martins
(Portugal), vertegenwoordigd door B. Sträter en M. Ambrosius,                                         (2003/C 19/54)
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Labora-
toires Roussel Diamant SARL, gevestigd te Puteaux (Frankrijk),                                       (Procestaal: Duits)
vertegenwoordigd door B. Sträter en M. Ambrosius, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Roussel Iberica SA,
gevestigd te Barcelona (Spanje), vertegenwoordigd door
B. Sträter en M. Ambrosius, advocaten, domicilie gekozen                  In de gevoegde zaken T-178/00 en T-341/00, Jan Pflugradt,
hebbende te Luxemburg, T-132/00, Gerot Pharmazeu-                         wonende te Frankfurt am Main (Duitsland), in zaak T-178/00
tika GmbH, gevestigd te Wenen (Oostenrijk), vertegenwoor-                 vertegenwoordigd door N. Pflüger, advocaat, en in zaak T-341/
digd door K. Grigkar, advocaat, domicilie gekozen hebbende                00 door N. Pflüger, R. Steiner en S. Mittländer, advocaten,
te Luxemburg, T-137/00, Cambridge Healthcare Supplies Ltd,                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europese
gevestigd te Norfolk (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd              Centrale Bank (gemachtigden: in zaak T-178/00, J. Fernández
door D. Vaughan, K. Bacon, barristers, en S. Davis, sollicitor,           Martín, V. Saintot en B. Wägenbaur, en in zaak T-341/00,


title: Zaak T-444/08: Beroep ingesteld op 29 september 2008 — FIFA/BHIM — Ferrero (WORLD CUP 2006)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/49

         Beroep ingesteld op 29 september 2008 — FIFA/BHIM — Ferrero (WORLD CUP 2006)
   (Zaak T-444/08)
   (2008/C 313/88)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Fédération Internationale de Football Association (FIFA) (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: D. Alexander, QC, A. Barav, barrister, R. Buchel en C. Rassmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ferrero OHG mbH (Stadtallendorf, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 juni 2008 in zaak R 1466/2005-1 geheel of gedeeltelijk vernietigen; en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „WORLD CUP 2006” voor waren en diensten van de klassen 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41 en 42 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 2 152 817

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling

      Aangevoerde middelen: (i) schending van de artikelen 73 en 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 van de Raad, voor zover de kamer van beroep haar beslissing voornamelijk heeft gebaseerd op artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 van de Raad, een bepaling die niet werd aangevoerd door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep en waarop de nietigheidsafdeling zich evenmin heeft gebaseerd; (ii) subsidiair, schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd, niet heeft beoordeeld in zijn geheel, uit het oogpunt van de gemiddelde consument, en doordat zij de relevante regels inzake de beoordeling van het beschrijvend karakter met betrekking tot de aangevraagde waren en/of diensten niet heeft toegepast; en (iii) schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd, het vereiste onderscheidend vermogen miste; en (iv) schending van de artikelen 7, lid 3, en 51, lid 2, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd, geen onderscheidend vermogen had verkregen voor diensten van klasse 41


title: Zaak T-14/12: Beroep ingesteld op 10 januari 2012 — Kazino Parnithas/Commissie

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/19

         Beroep ingesteld op 10 januari 2012 — Kazino Parnithas/Commissie
   (Zaak T-14/12)
   2012/C 65/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Elliniko Kazino Parnithas AE (Maroussi, Griekenland) (vertegenwoordigers: F. Carlin, barrister, N. Niejahr, Q. Azau, F. Spyropoulos, I. Dryllerakis en K. Spyropoulos, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit 2011/716/EU van de Commissie van 24 mei 2011 betreffende de door Griekenland aan bepaalde Griekse casino’s verleende staatssteun [steunmaatregel nr. C 16/10 (ex NN 22/10, ex CP 318/09)] (PB L 285, blz. 25);

               —

               subsidiair, nietigverklaring van het bestreden besluit, voor zover het van toepassing is op verzoekster; of

               —

               meer subsidiair, nietigverklaring van het bestreden besluit, voor zover het terugvordering van bedragen van verzoekster gelast; en

               —

               verwijzing van verweerster in haar eigen kosten en in die van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending door verweerster van artikel 107, lid 1, VWEU door te besluiten dat de betrokken maatregel een steunmaatregel was, doordat zij heeft:

                           —

                           verklaard dat verzoekster een economisch voordeel heeft gekregen in de vorm van „fiscale discriminatie” ten belope van 7,20 EUR per ticket;

                           —

                           vastgesteld dat de betrokken maatregel een verlies van staatsmiddelen betekende;

                           —

                           beschouwd dat de maatregel selectief in verzoeksters voordeel was, en

                           —

                           geconcludeerd dat de maatregel de mededinging vervalste en de handel tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedde.

               2)

               Tweede middel: schending door verweerster van artikel 296 VWEU, doordat zij geen toereikende motivering heeft verstrekt op grond waarvan verzoekster kan begrijpen en dit Gerecht kan nagaan waarom zij heeft gesteld dat verzoekster een selectief voordeel heeft gekregen, dat een dergelijk voordeel een verlies van staatsmiddelen betekende, de mededinging kon vervalsen en de handel tussen de lidstaten ongunstig kon beïnvloeden.

               3)

               Derde middel: voor zover het bestreden besluit terugvordering van bedragen van verzoekster gelast, schendt het:

                           —

                           artikel 14, lid 1, eerste volzin, van verordening nr. 659/1999 (1), op grond waarvan de terugvordering betrekking heeft op de door de begunstigde ontvangen steun, doordat verweerster in het bestreden besluit het eventueel door verzoekster ontvangen steunbedrag niet naar behoren heeft gekwantificeerd, en

                           —

                           artikel 14, lid 1, tweede volzin, van verordening nr. 659/1999, doordat de terugvordering in casu algemene beginselen van het Unierecht schendt, namelijk het vertrouwensbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB 1999 L 83, blz. 1).


title: Zaak T-170/11: Beroep ingesteld op 17 maart 2011 — Rivella International/BHIM — Baskaya di Baskaya & C. (BASKAYA)

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/34

         Beroep ingesteld op 17 maart 2011 — Rivella International/BHIM — Baskaya di Baskaya & C. (BASKAYA)
   (Zaak T-170/11)
   2011/C 145/57
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Rivella International AG (Rothrist, Zwitserland) (vertegenwoordigers: C. Spintig, U. Sander en H. Förster, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Baskaya di Baskaya & C. s.a.s. (Grosseto, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 januari 2011 in zaak R 534/2010-4 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Baskaya di Baskaya & C. s.a.s.

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „BASKAYA” bevat voor waren van de klassen 29, 30 en 32

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: internationaal beeldmerk dat het woordelement „Passaia” bevat en is ingeschreven voor waren van klasse 32

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) doordat de kamer van beroep artikel 5 van het Duits-Zwitserse verdrag van 13 april 1892 betreffende de bescherming van octrooien, tekeningen en merken buiten toepassing heeft gelaten en aldus ten onrechte geen rekening heeft gehouden met het door verzoekster overgelegde bewijs van gebruik.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB 2009, L 78, blz. 1).


title: Zaak C-274/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amstgericht Düsseldorf (Duitsland) op 13 mei 2016 — flightright GmbH/Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amstgericht Düsseldorf (Duitsland) op 13 mei 2016 — flightright GmbH/Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA
   (Zaak C-274/16)
   (2016/C 343/33)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amstgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: flightright GmbH

      Verwerende partijen: Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo SA

      Prejudiciële vraag

   Dient bij personenvervoer op een uit twee vluchten bestaande vliegverbinding zonder noemenswaardig oponthoud in de overstapluchthaven, de plaats van aankomst van het tweede deeltraject te worden beschouwd als plaats van uitvoering in de zin van artikel 7, punt 1, onder a), van verordening (EU) nr. 1215/2012 (1), wanneer de vordering is gericht tegen de luchtvaartmaatschappij die het eerste deeltraject heeft uitgevoerd tijdens hetwelk de onregelmatigheid zich heeft voorgedaan, en het vervoer over het tweede deeltraject door een andere luchtvaartmaatschappij is uitgevoerd?

      (1)  Verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2012, L 351, blz. 1).


title: Zaak T-12/17: Beroep ingesteld op 11 januari 2017 — Mellifera/Commissie

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/40

         Beroep ingesteld op 11 januari 2017 — Mellifera/Commissie
   (Zaak T-12/17)
   (2017/C 063/52)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Mellifera eV, Vereinigung für wesensgemäße Bienenhaltung (Rosenfeld, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Willand, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit Ares (2016) 6306335 van de Commissie van 8 november 2016, dat op 11 november 2016 ter kennis van verzoekster is gebracht, nietig verklaren;

               —

               de Commissie gelasten opnieuw te beslissen over de gegrondheid van verzoeksters verzoek tot interne herziening van uitvoeringsverordening (EU) 2016/[1056] betreffende de verlenging van de goedkeuring voor glyfosaat;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: artikel 10, lid 1, juncto artikel 2, lid 1, onder g), van verordening (EG) nr. 1367/2006 (1) en het Verdrag van Aarhus (2) zijn geschonden.
               Verzoekster betoogt in het kader van het eerste middel dat de verlenging van de goedkeuring voor de werkzame stof glyfosaat een administratieve handeling is die in de procedure van artikel 10, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 kan worden herzien.

               2.

               Tweede middel: artikel 17 van verordening (EG) nr. 1107/2009 (3) is geschonden.
               Verzoekster voert aan dat de Commissie niet bevoegd was om de goedkeuring voor de werkzame stof glyfosaat op grond van bovengenoemde bepaling te verlengen, aangezien deze regeling in het onderhavige geval helemaal niet van toepassing was.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB 2006, L 264, blz. 13).

      (2)  Verdrag van de Economische Commissie voor Europa (ECE) van de Verenigde Naties betreffende toegang tot informatie, inspraak in besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden.

      (3)  Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (PB 2009, L 309, blz. 1).


title: Zaak T-145/13: Beroep ingesteld op 13 maart 2013 — Ningbo Qixin Solar Electrical Appliance/Commissie

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/24

         Beroep ingesteld op 13 maart 2013 — Ningbo Qixin Solar Electrical Appliance/Commissie
   (Zaak T-145/13)
   2013/C 123/42
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ningbo Qixin Solar Electrical Appliance Co. Ltd (Zhejiang, China) (vertegenwoordigers: V. Akritidis en Y. Melin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, het bij brief van 3 januari 2013 met nr. H4/JN/Ref.t13.000011 meegedeelde besluit van de Europese Commissie, waarbij verzoekster ervan in kennis werd gesteld dat de Commissie niet zal overgaan tot onderzoek van het door haar krachtens artikel 2, lid 7, sub b, van verordening nr. 1225/2009 van de Raad gedane verzoek om als marktgerichte onderneming te worden erkend in het kader van de op 6 september 2012 (AD 590) ingeleide antidumpingprocedure betreffende de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan van oorsprong uit de Volksrepubliek China, nietig te verklaren;

               —

               krachtens artikel 277 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te verklaren dat verordening (EU) nr. 1168/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 344, blz. 1), op verzoekster niet toepasselijk is in het kader van het onderhavige verzoekschrift;

               —

               dientengevolge de Commissie en eventuele interveniënten te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij een enkel middel aan, hetzelfde als in zaak T-143/13, Zhejiang Heda Solar Technology/Commissie.


title: Zaak C-192/05: Verzoek van de Centrale Raad van Beroep van 22 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen K. Tas-Hagen en R.A. Tas en de Raadskamer WUBO van de Pensioen- en Uitkeringsraad

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/24

         Verzoek van de Centrale Raad van Beroep van 22 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen K. Tas-Hagen en R.A. Tas en de Raadskamer WUBO van de Pensioen- en Uitkeringsraad
   (Zaak C-192/05)
   (2005/C 182/44)
   Procestaal: Nederlands
   De Centrale Raad van Beroep Nederland heeft bij beschikking van 22 april 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 april 2005, in het geding tussen K. Tas-Hagen en R.A. Tas en de Raadskamer WUBO van de Pensioen- en Uitkeringsraad. het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Verzet het gemeenschapsrecht, in het bijzonder artikel 18 EG, zich tegen een nationale regeling volgens welke, in omstandigheden als die van het hoofdgeding, de toekenning van een uitkering ten behoeve van burgeroorlogsslachtoffers wordt geweigerd op de uitsluitende grond dat de belanghebbende, die de nationaliteit van de betrokken lidstaat heeft, bij de indiening van de aanvraag niet woonachtig is op het grondgebied van deze lidstaat, maar op het grondgebied van een andere lidstaat.


title: Zaak C-93/14: Beschikking van de president van het Hof van 9 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Navarra — Spanje) — Miguel Angel Zurbano Belaza, Antonia Artieda Soria/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/16

         Beschikking van de president van het Hof van 9 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Navarra — Spanje) — Miguel Angel Zurbano Belaza, Antonia Artieda Soria/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA
   (Zaak C-93/14) (1)

   (2014/C 431/24)
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 151 van 19.5.2014.


title: Zaak C-262/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 30 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln — Duitsland) — Wienand Meilicke, Heidi Christa Weyde, Marina Stöffler/Finanzamt Bonn-Innenstadt (Vrij verkeer van kapitaal — Inkomstenbelasting — Certificaat betreffende daadwerkelijk betaalde vennootschapsbelasting voor buitenlandse dividenden — Voorkomen van dubbele belastingheffing op dividenden — Belastingkrediet voor door ingezeten vennootschappen uitgekeerde dividenden — Bewijs vereist met betrekking tot verrekenbare buitenlandse belasting)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 30 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln — Duitsland) — Wienand Meilicke, Heidi Christa Weyde, Marina Stöffler/Finanzamt Bonn-Innenstadt
   (Zaak C-262/09) (1)

   (Vrij verkeer van kapitaal - Inkomstenbelasting - Certificaat betreffende daadwerkelijk betaalde vennootschapsbelasting voor buitenlandse dividenden - Voorkomen van dubbele belastingheffing op dividenden - Belastingkrediet voor door ingezeten vennootschappen uitgekeerde dividenden - Bewijs vereist met betrekking tot verrekenbare buitenlandse belasting)
   2011/C 252/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Köln

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Wienand Meilicke, Heidi Christa Weyde, Marina Stöffler

      Verwerende partij: Finanzamt Bonn-Innenstadt

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Köln — Uitlegging van de artikelen 56 en 58, lid 1, sub a, en lid 3, EG alsmede van het doeltreffendheidsbeginsel en het effectiviteitsbeginsel — Uitkering van dividenden door een in een eerste lidstaat gevestigde vennootschap aan een belastingplichtige in een tweede lidstaat — Verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van het stelsel van inkomstenbelasting van de tweede lidstaat, dat voorziet in een „belastingkrediet” ten belope van 3/7 van de brutodividenden, hoewel de vennootschapsbelasting op deze dividenden in feite niet kan worden berekend voor een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap, en dat voorts dit „belastingkrediet” afhankelijk stelt van de overlegging van een vennootschapsbelastingcertificaat opgesteld volgens zijn eigen belastingrecht, hoewel het voor de belastingplichtige in feite onmogelijk lijkt om dit over te leggen voor een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap

      Dictum

               1)

               Voor de berekening van het bedrag van het belastingkrediet waarop een in een lidstaat onbeperkt belastingplichtige aandeelhouder recht heeft voor door een in een andere lidstaat gevestigde kapitaalvennootschap uitgekeerde dividenden verzetten de artikelen 56 EG en 58 EG, indien het krachtens de wetgeving van de eerste lidstaat vereiste bewijsmateriaal niet wordt voorgelegd, zich tegen de toepassing van een bepaling als § 36, lid 2, tweede zin, punt 3, van het Einkommensteuergesetz van 7 september 1990, zoals gewijzigd bij de wet van 13 september 1993, op grond waarvan de op buitenlandse dividenden geheven vennootschapsbelasting met de inkomstenbelasting van de aandeelhouder wordt verrekend ten belope van het gedeelte van de vennootschapsbelasting op door vennootschappen van de eerste lidstaat uitgekeerde brutodividenden.
               Het belastingkrediet moet worden berekend op basis van het voor de uitgekeerde winst geldende vennootschapsbelastingtarief voor de uitkerende vennootschap volgens het recht van haar lidstaat van vestiging, met dien verstande dat het te verrekenen bedrag niet hoger mag zijn dan het bedrag van de inkomstenbelasting die moet worden betaald op de dividenden die de ontvangende aandeelhouder heeft ontvangen in de lidstaat waar hij onbeperkt belastingplichtig is.

               2)

               Met betrekking tot de nauwkeurigheid waaraan het bewijsmateriaal moet voldoen dat vereist is om een belastingkrediet te verkrijgen met betrekking tot dividenden die worden uitgekeerd door een kapitaalvennootschap die is gevestigd in een andere lidstaat dan die waar de ontvanger van de dividenden onbeperkt belastingplichtig is, verzetten de artikelen 56 EG en 58 EG zich tegen de toepassing van een bepaling als § 36, lid 2, tweede zin, punt 3, vierde zin, sub b, van het Einkommensteuergesetz van 7 september 1990, zoals gewijzigd bij de wet van 13 september 1993, op grond waarvan het door deze ontvanger voor te leggen bewijsmateriaal even gedetailleerd moet zijn en dezelfde vorm moet hebben als het bewijsmateriaal dat vereist is wanneer de uitkerende vennootschap in de met betrekking tot deze ontvanger heffingsbevoegde lidstaat is gevestigd.
               De belastingautoriteiten van laatstgenoemde lidstaat hebben het recht van deze ontvanger bewijsstukken te verlangen aan de hand waarvan zij duidelijk en nauwkeurig kunnen nagaan of is voldaan aan de in de nationale wetgeving gestelde voorwaarden voor de verkrijging van een belastingkrediet, zonder dat het hun toekomt een raming te maken van dit belastingkrediet.

               3)

               Het doeltreffendheidsbeginsel verzet zich tegen een nationale regeling zoals § 175, lid 2, tweede zin, van de Abgabenordnung, gewijzigd bij het Gesetz zur Umsetzung von EU-Richtlinien in nationales Steuerrecht und zur Änderung weiterer Vorschriften, juncto artikel 97, § 9, lid 3, van het Einführungsgesetz zur Abgabenordnung van 14 december 1976, zoals gewijzigd, op grond waarvan, met terugwerkende kracht en zonder dat is voorzien in een overgangstermijn, niet de verrekening kan worden verkregen van de buitenlandse vennootschapsbelasting die is geheven op door een in een andere lidstaat gevestigde kapitaalvennootschap uitgekeerde dividenden tegen overlegging van een certificaat inzake deze belasting overeenkomstig de wetgeving van de lidstaat waar de ontvanger van deze dividenden onbeperkt belastingplichtig is, of van bewijsstukken aan de hand waarvan de belastingautoriteiten van deze lidstaat duidelijk en nauwkeurig kunnen nagaan of is voldaan aan de voorwaarden voor de verkrijging van een belastingvoordeel. Het staat aan de verwijzende rechter om te bepalen wat de redelijke termijn is voor de overlegging van dit certificaat of deze bewijsstukken.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak C-387/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 oktober 2012 — Europese Commissie/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Artikelen 49 VWEU en 63 VWEU — Artikelen 31 en 40 EER-Overeenkomst — Belasting op inkomsten uit kapitaal en roerende goederen — Ingezeten en niet-ingezeten beleggingsvennootschappen — Roerende voorheffing — Verrekening van roerende voorheffing — Vrijstelling van inkomsten uit kapitaal en roerende goederen — Discriminatie — Rechtvaardigingsgronden)

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 oktober 2012 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-387/11) (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 49 VWEU en 63 VWEU - Artikelen 31 en 40 EER-Overeenkomst - Belasting op inkomsten uit kapitaal en roerende goederen - Ingezeten en niet-ingezeten beleggingsvennootschappen - Roerende voorheffing - Verrekening van roerende voorheffing - Vrijstelling van inkomsten uit kapitaal en roerende goederen - Discriminatie - Rechtvaardigingsgronden)
   2012/C 399/09
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls en C. Soulay, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: J. C. Halleux en M. Jacobs, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordiger: S. Behzadi-Spencer, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 49 VWEU en 63 VWEU en van de artikelen 31 en 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte — Belasting van inkomsten uit kapitaal en roerende goederen — Vrijstelling voor beleggingsvennootschappen — Nationale regeling die voorziet in een bronbelasting over inkomsten uit kapitaal en roerende goederen („roerende voorheffing”) — Discriminatie van buitenlandse beleggingsvennootschappen zonder vaste inrichting op het nationale grondgebied doordat zij geen terugbetaling van het bedrag van de roerende voorheffing kunnen krijgen — Geen rechtvaardigingsgronden

      Dictum

               1)

               Door regels inzake de belasting op inkomsten uit kapitaal en roerende goederen te handhaven die verschillen naargelang deze inkomsten worden verkregen door ingezeten beleggingsvennootschappen of door niet-ingezeten beleggingsvennootschappen die geen vaste inrichting in België hebben, is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 49 VWEU en 63 VWEU alsook de artikelen 31 en 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 305 van 15.10.2011.


title: Zaak F-109/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 12 december 2007 — Kerelov/Commissie (Ambtenaren — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Artikel 44, lid 1, sub c), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/64

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 12 december 2007 — Kerelov/Commissie
   (Zaak F-109/07)
   (Ambtenaren - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Artikel 44, lid 1, sub c), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg)
   (2008/C 64/104)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Georgi Kerelov (Pazardzhik, Bulgarije) (vertegenwoordiger: A. Kerelov, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp
   Vordering tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van EPSO van 2 februari 2007 om verzoeker niet de informatie en stukken betreffende het vergelijkend onderzoek te verstrekken en, anderzijds, vergoeding van de door hem geleden schade
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij draagt de eigen kosten.


title: Zaak C-196/07: Beroep ingesteld op 11 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/10

         Beroep ingesteld op 11 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-196/07)
   (2007/C 155/18)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en E. Gippini Fournier, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet onverwijld een aantal bij het besluit van de Comisión Nacional de la Energía (nationale commissie voor energie; CNE) gestelde voorwaarden in te trekken (voorwaarden 1-6, 8 en 17), die onverenigbaar met het gemeenschapsrecht zijn verklaard bij artikel 1 van de beschikking van de Commissie van 26 september 2006 (zaak nr. COMP/M.4197 — E.ON/Endesa — C (2006) 4279 def.) en door niet uiterlijk op 19 januari 2007 een aantal bij het besluit van de minister gestelde voorwaarden in te trekken (gewijzigde voorwaarden 1, 10, 11 en 15), die onverenigbaar met het gemeenschapsrecht zijn verklaard bij artikel 1 van de beschikking van de Commissie van 20 december 2006 (zaak nr. COMP/M.4197 — E.ON/Endesa — C (2006) 7039 def.), de krachtens artikel 2 van beide beschikkingen op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Spaanse autoriteiten hebben een aantal bij het besluit van de CNE gestelde voorwaarden niet ingetrokken (voorwaarden 1-6, 8 en 17), die onverenigbaar met het gemeenschapsrecht zijn verklaard bij artikel 1 van de eerste beschikking van de Commissie van 26 september 2006 en hebben de bij het besluit van de minister gestelde gewijzigde voorwaarden niet ingetrokken (gewijzigde voorwaarden 1, 10, 11 en 15), die onverenigbaar met het gemeenschapsrecht zijn verklaard bij artikel 1 van de tweede beschikking van de Commissie van 20 december 2006.
   De eerste beschikking verplichtte het Koninkrijk Spanje de betrokken voorwaarden „onverwijld” in te trekken. Daar de door de Commissie gestelde termijn om te voldoen aan het met redenen omkleed advies is verstreken, zijn sinds de kennisgeving van de eerste beschikking bijna zes maanden verlopen, zodat het duidelijk is dat het Koninkrijk Spanje niet „onverwijld” heeft voldaan aan de bij artikel 2 opgelegde verplichting.
   De termijn van 19 januari 2007 voor het voldoen aan de tweede beschikking van de Commissie is verstreken, zonder dat het Koninkrijk Spanje de bij die beschikking onverenigbaar met het gemeenschapsrecht verklaarde voorwaarden heeft ingetrokken.
   Daaruit volgt dat het Koninkrijk Spanje artikel 2 van de eerste beschikking van de Commissie respectievelijk artikel 2 van de tweede beschikking van de Commissie niet is nagekomen.


title: Zaak T-462/10: Beroep ingesteld op 27 september 2010 — Flaherty/Commissie

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/43

         Beroep ingesteld op 27 september 2010 — Flaherty/Commissie
   (Zaak T-462/10)
   ()
   2010/C 328/71
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Thomas Flaherty (Kilronan, Ierland) (vertegenwoordigers: A. Collins SC, N. Travers, Barrister en D. Barry, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren de onder nummer C(2010) 4764 per brief aan Ierland meegedeelde en op 16 juli 2010 aan verzoeker ter kennis gebrachte beschikking van de Commissie van 13 juli 2010 houdende afwijzing van een aanvraag tot verhoging van de capaciteit om veiligheidsredenen voor een voorgestelde nieuwe pelagische trawler om de MFV Westward Isle te vervangen, welke beschikking werd vastgesteld ter vervanging van de beschikking over genoemde aanvraag die was neergelegd in beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m (PB 2003, L 90, blz. 48), die, voor zover zij betrekking heeft op verzoeker, nietig werd verklaard bij arrest van het Hof van Justitie van 17 april 2008, Flaherty e.a./Commissie (C-373/06 P, C-379/09 P en C-382/09 P, Jurispr. blz. I-2649);

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep verzoekt verzoeker krachtens artikel 263 VWEU om nietigverklaring van de onder nummer C(2010) 4764 per brief aan Ierland meegedeelde en op 16 juli 2010 aan verzoeker ter kennis gebrachte beschikking van de Commissie van 13 juli 2010 houdende afwijzing van een aanvraag tot verhoging van de capaciteit om veiligheidsredenen voor een voorgestelde nieuwe pelagische trawler om de MFV Westward Isle te vervangen, welke beschikking werd vastgesteld ter vervanging van de beschikking over genoemde aanvraag die was neergelegd in beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m (PB 2003, L 90, blz. 48), die, voor zover zij betrekking heeft op verzoeker, nietig werd verklaard bij arrest van het Hof van Justitie van 17 april 2008, Flaherty e.a./Commissie (C-373/06 P, C-379/09 P en C-382/09 P, Jurispr. blz. I-2649).
   Tot staving voert verzoeker de volgende middelen aan:

               In de eerste plaats stelt verzoeker dat de Commissie zonder rechtsgrondslag heeft gehandeld. Artikel 4, lid 2, van beschikking 97/413/EG van de Raad van 26 juni 1997 inzake de doelstellingen en bepalingen voor de herstructurering, in de periode van 1 januari 1997 tot en met 31 december 2001 van de communautaire visserijsector met het oog op de totstandbrenging van een duurzaam evenwicht tussen de visbestanden en de exploitatie daarvan (PB 1997, L 175, blz. 27), blijft de passende rechtsgrondslag voor de bestreden beschikking, zodat de Commissie voor de vaststelling van de beschikking op ad-hocbasis niet over een rechtsgrondslag beschikte.

               In de tweede plaats stelt verzoeker dat de Commissie een wezenlijk vormvoorschrift heeft geschonden. De bestreden beschikking had overeenkomstig beschikking 97/413 volgens de beheerscomitéprocedure moeten worden vastgesteld, zodat de Commissie, door te verkiezen de beschikking op ad-hocbasis vast te stellen, wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden.

               In de derde plaats stelt verzoeker dat de Commissie, door artikel 4 van beschikking 97/413 onjuist uit te leggen, haar bevoegdheden heeft overschreden, met name door zich op irrelevante criteria te baseren en geen oog te hebben voor de definitie van „visserij-inspanning” in beschikking 97/413 en de communautaire visserijwetgeving ten tijde van verzoekers aanvraag voor veiligheidstonnage in december 2001.

               Volgens verzoeker bevat de bestreden beschikking bovendien een aantal kennelijke fouten bij de beoordeling van verzoekers aanvraag voor veiligheidstonnage. Met name zou de beslissing van de Commissie om verzoekers aanvraag af te wijzen wegens de grotere ruimte onder het hoofddek van het voorgestelde nieuwe vaartuig, vergeleken met de Westward Isle, kennelijk onjuist zijn, evenals haar veronderstelling dat de „visserij-inspanning” van het nieuwe vaartuig groter zal zijn dan die van de Westward Isle.

               Ten slotte stelt verzoeker dat de Commissie het recht op gelijke behandeling heeft geschonden. De afwijzing van de aanvraag wegens de grotere ruimte onder het hoofddek van het voorgestelde nieuwe vaartuig zou een groot verschil in behandeling vormen, dat neerkomt op een ontoelaatbare discriminatie vergeleken met de totaal verschillende benadering met betrekking tot de behandeling van sommige aanvragen voor extra veiligheidstonnage die werden ingewilligd bij beschikking 2003/245/EG van de Commissie, en met betrekking tot een van de aanvragen, die oorspronkelijk bij die beschikking werd afgewezen, maar vervolgens werd ingewilligd bij de onder nummer C(2010) 4765 meegedeelde beschikking van de Commissie van 13 juli 2010.


title: Zaak C-386/06: Beschikking van de president van het Hof van 22 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Milano — Italië) — Bakemark Italia Srl/Agenzia Entrate Ufficio Milano 1

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/29

         Beschikking van de president van het Hof van 22 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Milano — Italië) — Bakemark Italia Srl/Agenzia Entrate Ufficio Milano 1
   (Zaak C-386/06) (1)

   (2007/C 96/60)

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Zaak T-571/10: Beroep ingesteld op 16 december 2010 — Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik/BHIM — Impexmetal (FŁT-1)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/28

         Beroep ingesteld op 16 december 2010 — Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik/BHIM — Impexmetal (FŁT-1)
   (Zaak T-571/10)
   2011/C 63/54
   Taal van het verzoekschrift: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik S.A. (Kraśnik, Polen) (vertegenwoordiger: J. Sieklucki, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Impexmetal S.A. (Warschau, Polen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 oktober 2010 in zaak R 1387/2009-1 vernietigen;

               —

               het Bureau en IMPEXMETAL S.A. verwijzen in de kosten, daaronder begrepen verzoeksters kosten in de procedures voor de kamer van beroep en de oppositieafdeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „FŁT-1” voor waren van klasse 7 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5026372

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: IMPEXMETAL S.A.

      Oppositiemerk of -teken: de gemeenschapsbeeldmerken „FŁT” en de nationale verbale beeldmerken „FŁT”, voor waren van klasse 7

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag voor een aantal waren van klasse 7

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), op grond dat de kamer van beroep de overeenstemming tussen de conflicterende tekens onjuist heeft beoordeeld en geen rekening heeft gehouden met het feit dat het aangevraagde merk sinds lang door verzoekster wordt gebruikt en voor haar een historisch gegroeid onderscheidingsteken vormt, alsook dat de kamer van beroep evenmin rekening heeft gehouden met het feit dat het aangevraagde merk en het oppositiemerk sedert lang vreedzaam co-existeren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-463/15 PPU: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 25 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam — Nederland) — Openbaar Ministerie/A. (Prejudiciële verwijzing — Prejudiciële spoedprocedure — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Europees aanhoudingsbevel — Artikelen 2, lid 4, en 4, punt 1 — Voorwaarden voor tenuitvoerlegging — Nationaal strafrecht dat voor de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel, naast de dubbele strafbaarheid, als voorwaarde stelt dat het strafbare feit volgens het recht van de uitvoerende lidstaat wordt bestraft met een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel of straf met een maximum van ten minste twaalf maanden)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/20

         Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 25 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam — Nederland) — Openbaar Ministerie/A.
   (Zaak C-463/15 PPU) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Europees aanhoudingsbevel - Artikelen 2, lid 4, en 4, punt 1 - Voorwaarden voor tenuitvoerlegging - Nationaal strafrecht dat voor de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel, naast de dubbele strafbaarheid, als voorwaarde stelt dat het strafbare feit volgens het recht van de uitvoerende lidstaat wordt bestraft met een tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel of straf met een maximum van ten minste twaalf maanden))
   (2016/C 038/29)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Openbaar Ministerie

      Verwerende partij: A.

      Dictum

   De artikelen 2, lid 4, en 4, punt 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat voor de overlevering op basis van een Europees aanhoudingsbevel in de uitvoerende lidstaat niet alleen de voorwaarde wordt gesteld dat het feit waarvoor dat aanhoudingsbevel is uitgevaardigd strafbaar is naar het recht van die lidstaat, maar ook dat dit feit volgens het recht van deze uitvoerende lidstaat kan worden bestraft met een vrijheidsstraf met een maximum van ten minste twaalf maanden.

      (1)  PB C 363 van 3.11.2015.