title: Gevoegde zaken T-424/14 en T-425/14: Arrest van het Gerecht van 13 november 2015 — ClientEarth/Commissie [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Ontwerp van effectbeoordelingsverslag, effectbeoordelingsverslag en advies van het effectbeoordelingscomité — Weigering van toegang — Uitzondering ter bescherming van het besluitvormingsproces — Motiveringsplicht — Verplichting tot een concreet en individueel onderzoek — Hoger openbaar belang”]

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/24

         Arrest van het Gerecht van 13 november 2015 — ClientEarth/Commissie
   (Gevoegde zaken T-424/14 en T-425/14) (1)

   ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Ontwerp van effectbeoordelingsverslag, effectbeoordelingsverslag en advies van het effectbeoordelingscomité - Weigering van toegang - Uitzondering ter bescherming van het besluitvormingsproces - Motiveringsplicht - Verplichting tot een concreet en individueel onderzoek - Hoger openbaar belang”])
   (2016/C 007/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ClientEarth (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: O. Brouwer, F. Heringa en J. Wolfhagen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Clotuche-Duvieusart en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 1 april 2014 houdende weigering van toegang tot een effectbeoordelingsverslag inzake een ontwerp van dwingend instrument tot bepaling van het strategisch kader van op de risico’s gebaseerde inspectie- en toezichtprocedures inzake de milieuwetgeving van de Europese Unie, alsook tot een advies van het effectbeoordelingscomité en anderzijds een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 3 april 2004 houdende weigering van toegang tot een ontwerp van effectbeoordelingsverslag op het gebied van het milieubeleid van de Unie betreffende de toegang tot de rechter in milieuaangelegenheden op het niveau van de lidstaten en tot een advies van het effectbeoordelingscomité

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               ClientEarth zal, naast haar eigen kosten, de kosten van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak C-532/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 9 oktober 2013 — Sofia Zoo/Országos Környezetvédelmi, Természetvédelmi és Vízügyi Főfelügyelőség

text:
               18.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 15/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 9 oktober 2013 — Sofia Zoo/Országos Környezetvédelmi, Természetvédelmi és Vízügyi Főfelügyelőség
   (Zaak C-532/13)
   2014/C 15/06
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sofia Zoo

      Verwerende partij: Országos Környezetvédelmi, Természetvédelmi és Vízügyi Főfelügyelőség

      Prejudiciële vragen

               1.

               Strekt de nietigheid van vergunningen en certificaten zich volgens artikel 11, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad [van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer] (1) alleen uit tot de specimens waarop een nietigheidsgrond werkelijk van toepassing is, dan wel ook tot de overige in de vergunning of het certificaat vermelde specimens?

               2.

               Bepaalt artikel 11, lid 2, sub b, van verordening nr. 338/97 dat alle specimens die zijn vermeld in de overeenkomstig sub a als nietig beschouwde vergunningen of certificaten, in beslag moeten worden genomen en kunnen worden verbeurdverklaard, dan wel alleen de specimens waarop de nietigheidsgrond werkelijk van toepassing is?

      (1)  PB L 61 van 3.3.1997, blz. 1.


title: Zaak C-504/11 P: Beschikking van de president van het Hof van 8 mei 2012 — ThyssenKrupp Ascenseurs Luxembourg Sàrl/Europese Commissie

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/21

         Beschikking van de president van het Hof van 8 mei 2012 — ThyssenKrupp Ascenseurs Luxembourg Sàrl/Europese Commissie
   (Zaak C-504/11 P) (1)

   2012/C 303/39
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011.


title: Zaak C-307/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door The Person Appointed by the Lord Chancellor — Verenigd Koninkrijk) — Chartered Institute of Patent Attorneys/Registrar of Trade Marks (Merken — Harmonisatie van wetgevingen van lidstaten — Richtlijn 2008/95/EG — Identificatie van waren of diensten waarvoor merkbescherming wordt gevraagd — Vereisten van duidelijkheid en nauwkeurigheid — Gebruik van hoofdklassen van classificatie van Nice voor inschrijving van merken — Toelaatbaarheid — Beschermingsomvang van merk)

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door The Person Appointed by the Lord Chancellor — Verenigd Koninkrijk) — Chartered Institute of Patent Attorneys/Registrar of Trade Marks
   (Zaak C-307/10) (1)

   (Merken - Harmonisatie van wetgevingen van lidstaten - Richtlijn 2008/95/EG - Identificatie van waren of diensten waarvoor merkbescherming wordt gevraagd - Vereisten van duidelijkheid en nauwkeurigheid - Gebruik van hoofdklassen van classificatie van Nice voor inschrijving van merken - Toelaatbaarheid - Beschermingsomvang van merk)
   2012/C 250/02
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   The Person Appointed by the Lord Chancellor

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Chartered Institute of Patent Attorneys

      Verwerende partij: Registrar of Trade Marks

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — The person Appointed by the Lord Chancellor — Uitlegging van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (gecodificeerde versie) (PB L 299, blz. 25) — Classificatie van waren en diensten ten behoeve van de inschrijving — Mate van duidelijkheid en nauwkeurigheid die vereist is voor de omschrijving van de door een merk aangeduide waren of diensten

      Dictum

   Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat zij oplegt dat de waren of diensten waarvoor de merkbescherming wordt gevraagd, door de aanvrager voldoende duidelijk en nauwkeurig worden omschreven opdat de bevoegde autoriteiten en de marktdeelnemers louter op basis daarvan de omvang van de merkbescherming kunnen bepalen.
   Richtlijn 2008/95 moet aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staat aan het gebruik van de algemene benamingen van de hoofdklassen van de classificatie bedoeld in artikel 1 van de Overeenkomst van Nice betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten voor de inschrijving van merken, die door de diplomatieke conferentie van Nice is aangenomen op 15 juni 1957, laatstelijk herzien te Genève op 13 mei 1977 en gewijzigd op 28 september 1979, voor de omschrijving van de waren en diensten waarvoor de merkbescherming wordt gevraagd, voor zover een dergelijke omschrijving voldoende duidelijk en nauwkeurig is.
   De aanvrager van een nationaal merk die voor de omschrijving van de waren of diensten waarvoor hij merkbescherming vraagt, gebruikmaakt van alle algemene benamingen van een specifieke hoofdklasse van de in artikel 1 van deze Overeenkomst van Nice bedoelde classificatie, moet nader toelichten of zijn aanvraag betrekking heeft op alle in de alfabetische lijst van deze klasse opgenomen waren of diensten dan wel op slechts bepaalde van deze waren of diensten. In het geval dat de aanvraag slechts betrekking heeft op bepaalde van deze waren of diensten, is de aanvrager verplicht nader toe te lichten welke tot deze klasse behorende waren of diensten worden bedoeld.

      (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: Zaak C-567/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 14 november 2011 — Gas Natural SDG, S.A./Endesa, S.A., Iberdrola, S.A., Hidroeléctrica del Cantábrico, S.A. en Administración del Estado

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 14 november 2011 — Gas Natural SDG, S.A./Endesa, S.A., Iberdrola, S.A., Hidroeléctrica del Cantábrico, S.A. en Administración del Estado
   (Zaak C-567/11)
   2012/C 39/14
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gas Natural SDG, S.A.

      Andere partijen in de procedure: Endesa, S.A., Iberdrola, S.A., Hidroeléctrica del Cantábrico, S.A. en Administración del Estado

      Prejudiciële vraag

   Kan artikel 10 van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (1), aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen de toepassing van een nationale wettelijke regeling als die welke aan de orde is in de onderhavige procedure en die tot doel en gevolg heeft dat de vergoeding voor elektriciteitsproductie wordt verminderd met een bedrag dat gelijk is aan de waarde van de broeikasgasemissierechten die tijdens de desbetreffende periode kosteloos zijn toegewezen?

      (1)  PB L 275, blz. 32.


title: Zaak T-195/14: Beroep ingesteld op 19 maart 2014 — Compagnie des gaz de pétrole Primagaz/BHIM — Reeh (PRIMA KLIMA)

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/48

         Beroep ingesteld op 19 maart 2014 — Compagnie des gaz de pétrole Primagaz/BHIM — Reeh (PRIMA KLIMA)
   (Zaak T-195/14)
   2014/C 175/66
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Compagnie des gaz de pétrole Primagaz SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: D. Régnier, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gerhard Reeh (Radnice, Tsjechische Republiek)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 januari 2014 in zaak R 2304/2012-1 te vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Gerhard Reeh

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk bevattende de woordelementen „PRIMA KLIMA”, voor waren en diensten van de klassen 11 en 42

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: het beeldmerk bevattende het woordelement „PRIMAGAZ” en de nationale woordmerken „PRIMALOTISSEMENT”, „PRIMACOMPTEUR”, „PRIMAVILLAGE”, „PRIMAFAMILLE”, „PRIMAPAC”, „PRIMAENERGY”, „PRIMA CHAUFFAGE”, „PRIMA CLIM”, „PRIMAGRILL” en „PRIMAWATT”, voor waren van klasse 11

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-275/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 21 mei 2013 — Elcogás, S.A./Administración del Estado en Iberdrola, S.A.

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 21 mei 2013 — Elcogás, S.A./Administración del Estado en Iberdrola, S.A.
   (Zaak C-275/13)
   (2013/C 226/04)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elcogás, S.A.

      Verwerende partijen: Administración del Estado en Iberdrola, S.A.

      Prejudiciële vraag

   Kunnen artikel 107, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie inzake dat artikel (in het bijzonder de arresten in de zaken C-379/98 (1) en C-206/06 (2)) aldus worden uitgelegd dat de jaarlijkse bedragen die aan de vennootschap Elcogás, als eigenaar van een bijzondere installatie voor het opwekken van elektriciteit overeenkomstig de door de ministerraad voor die vennootschap goedgekeurde bijzondere saneringsplannen zijn toegekend, als „steunmaatregel van een staat of met staatsmiddelen bekostigd” worden aangemerkt wanneer de inning van die bedragen onder de algemene post „permanente kosten van het elektriciteitsnet” valt, die door alle gebruikers worden betaald en door opeenvolgende betalingen door de Comisión Nacional de Energía zonder beoordelingsmarge overeenkomstig vooraf vastgestelde wettelijke criteria aan de ondernemingen uit de elektriciteitssector worden overgemaakt?

      (1)  Jurispr. 2001, blz. I-2099.

      (2)  Jurispr. 2008, blz. I-5497.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  12 januari 2006  in zaak C-504/04 (verzoek van het Verwaltungsgericht Schwerin om een prejudiciële beslissing): Agrarproduktion Staebelow GmbH tegen Landrat des Landkreises Bad Doberan (Veterinairrechtelijke voorschriften — Preventie, bestrĳding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën — Ruiming van geboortecohorten — Evenredigheid )

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 12 januari 2006
   in zaak C-504/04 (verzoek van het Verwaltungsgericht Schwerin om een prejudiciële beslissing): Agrarproduktion Staebelow GmbH tegen Landrat des Landkreises Bad Doberan (1)

   (Veterinairrechtelijke voorschriften - Preventie, bestrĳding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën - Ruiming van geboortecohorten - Evenredigheid )
   (2006/C 60/16)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-504/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Verwaltungsgericht Schwerin (Duitsland) bij beslissing van 9 januari 2004, ingekomen bij het Hof op 8 december 2004, in de procedure Agrarproduktion Staebelow GmbH tegen Landrat des Landkreises Bad Doberan, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), kamerpresident, J. Malenovský, A. La Pergola, A. Borg Barthet en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: B. Fülöp, administrateur, op 12 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die gelet op het evenredigheidsbeginsel de geldigheid kunnen aantasten van artikel 13, lid 1, eerste zin, sub c, van verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrĳding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1326/2001 van de Commissie van 29 juni 2001 tot vaststelling van overgangsmaatregelen met het oog op de overgang op verordening nr. 999/2001, en tot wĳziging van de bĳlagen VII en XI bĳ die verordening, juncto bijlage VII, punten 2, sub a, en 1, sub a, derde streepje, van deze verordening.

      (1)  PB C 57 van 5.3.2005.


title: Zaak C-602/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Călărași — Roemenië) — SC Volksbank România SA/Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor — Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Călărași (CJPC) (Consumentenbescherming — Consumentenkredietovereenkomsten — Richtlijn 2008/48/EG — Artikelen 22, 24 en 30 — Nationale regeling ter uitvoering van die richtlijn — Toepasselijkheid op van materieel en temporeel toepassingsgebied van betrokken richtlijn uitgesloten overeenkomsten — Niet door zelfde richtlijn voorziene verplichtingen — Beperking van bankprovisies die kredietgever in rekening mag brengen — Artikelen 56 VWEU, 58 VWEU en 63 VWEU — Verplichting tot invoering van adequate en doelmatige procedures voor buitengerechtelijke geschillenbeslechting in nationaal recht)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Călărași — Roemenië) — SC Volksbank România SA/Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor — Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Călărași (CJPC)
   (Zaak C-602/10) (1)

   (Consumentenbescherming - Consumentenkredietovereenkomsten - Richtlijn 2008/48/EG - Artikelen 22, 24 en 30 - Nationale regeling ter uitvoering van die richtlijn - Toepasselijkheid op van materieel en temporeel toepassingsgebied van betrokken richtlijn uitgesloten overeenkomsten - Niet door zelfde richtlijn voorziene verplichtingen - Beperking van bankprovisies die kredietgever in rekening mag brengen - Artikelen 56 VWEU, 58 VWEU en 63 VWEU - Verplichting tot invoering van adequate en doelmatige procedures voor buitengerechtelijke geschillenbeslechting in nationaal recht)
   2012/C 287/09
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Judecătoria Călărași

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Volksbank România SA

      Verwerende partij: Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor — Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Călărași (CJPC)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Judecătoria Călărași — Uitlegging van de artikelen 22, lid 1, 24, lid 1, en 30, lid 1, van richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB L 133, blz. 66) — Uitlegging van de artikelen 56, 58 en 63, lid 1, VWEU — Toepassing ratione temporis van de nationale uitvoeringsregeling — Niet-nakoming van de verplichting tot instelling van adequate en doelmatige procedures voor buitengerechtelijke beslechting van geschillen — Toepassing ratione materiae van de nationale uitvoeringsregeling — Aanvullende verplichtingen ten laste van kredietinstellingen, waarin de richtlijn niet voorziet

      Dictum

               1)

               Artikel 22, lid 1, van richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat kredietovereenkomsten tot verstrekking van een door een onroerend goed gewaarborgd krediet, zoals die aan de orde in het hoofdgeding, binnen de materiële werkingssfeer van een nationale maatregel ter omzetting van deze richtlijn in nationaal recht vallen, ook al sluit artikel 2, lid 2, sub a, van voornoemde richtlijn dergelijke overeenkomsten uitdrukkelijk van het materiële toepassingsgebied van deze laatste uit.

               2)

               Artikel 30, lid 1, van richtlijn 2008/48 moet aldus worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat een nationale maatregel ter omzetting van deze richtlijn in nationaal recht de werkingssfeer in de tijd van die maatregel zodanig afbakent dat zij ook van toepassing is op kredietovereenkomsten zoals die aan de orde in het hoofdgeding, die zijn uitgesloten van het materiële toepassingsgebied van die richtlijn en die bestonden op de datum van inwerkingtreding van de betrokken nationale maatregel.

               3)

               Artikel 22, lid 1, van richtlijn 2008/48 moet aldus worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat een nationale maatregel ter omzetting van deze richtlijn in nationaal recht de kredietinstellingen in de betrokken richtlijn niet voorziene verplichtingen oplegt wat betreft de soorten provisies die deze in rekening mogen brengen in het kader van consumentenkredietovereenkomsten die binnen de werkingssfeer van deze maatregel vallen.

               4)

               De regels van het VWEU inzake het vrij verrichten van diensten moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een bepaling van nationaal recht die kredietinstellingen verbiedt bepaalde bankprovisies in rekening te brengen.

               5)

               Artikel 24, lid 1, van richtlijn 2008/48 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een regel die deel uitmaakt van de nationale maatregel ter uitvoering van die richtlijn, op grond waarvan de consument zich in geschillen over consumentenkredieten rechtstreeks kan wenden tot een consumentenbeschermingsorgaan, dat vervolgens de kredietinstellingen kan beboeten wegens schending van die nationale maatregel, zonder dat eerst de buitengerechtelijke beslechtingsprocedures waarin de nationale wettelijke wetgeving voor dergelijke geschillen voorziet, hoeven te worden doorlopen.

      (1)  PB C 89 van 19.3.2011.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 15 december 1999 in zaak T-191/98 R II: Cho Yang Shipping Co. Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Betaling van geldboete — Bankgarantie — Kort geding — Spoedeisendheid — Voorlopige maatregelen)

text:
C 102/26                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       8.4.2000
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                                   HET      3) Tot op het ogenblik waarop deze kortgedingprocedure wordt
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                           beëindigd, blijft over de aan verzoekster opgelegde geldboete
                                                                                overeenkomstig artikel 10 van beschikking 1999/243 interest
                                                                                verschuldigd op de voet van 7,5 % per jaar.
                      van 15 december 1999
in zaak T-191/98 R II: Cho Yang Shipping Co. Ltd tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
(Mededinging — Betaling van geldboete — Bankgarantie —
Kort geding — Spoedeisendheid — Voorlopige maatregelen)                                   BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
                           (2000/C 102/52)                                                          van 10 februari 2000
                                                                            in zaak T-5/99, P. Andriotis tegen Commissie van de
                           (Procestaal: Engels)                             Europese Gemeenschappen en Europees Centrum voor
                                                                               de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) (1)
In zaak T-191/98 R II, Cho Yang Shipping Co. Ltd, gevestigd                 („Cedefop — Procedure inzake toewijzing van een over-
te Seoul (Zuid-Korea), vertegenwoordigd door N. Bromfield                   heidsopdracht voor het verrichten van diensten — Aanbeste-
en C. Thomas, solicitors, domicilie gekozen hebbende te                     ding voor diensten van architect — Geen publicatie van
Luxemburg ten kantore van De Bandt, Van Hecke, Lagae en                     bericht betreffende resultaten van toewijzingsprocedure —
Loesch, advocaten aldaar, Rue Goethe 11, tegen Commissie                           Procesbelang — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal),
betreffende een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerleg-
ging van beschikking 1999/243/EG van de Commissie van                                                  (2000/C 102/53)
16 september 1998 inzake een procedure op grond van de
artikelen 85 en 86 van het EG-Verdrag (zaak IV/35.134 —
Trans-Atlantic Conference Agreement) (PB 1999, L 95, blz. 1),                                          (Procestaal: Grieks)
voorzover bij artikel 8 van die beschikking aan verzoekster
een geldboete van 13 750 000 euro is opgelegd, heeft de
president van het Gerecht op 15 december 1999 een beschik-                  In zaak T-5/99, P. Andriotis, wonende te Thessaloniki (Grie-
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                            kenland), vertegenwoordigd door S. Ioannidou, advocaat te
                                                                            Thessaloniki, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                            kantore van E. Korn, advocaat aldaar, rue de Nassau 21, tegen
1) De verplichting voor verzoekster om de Commissie een bank-               Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
    garantie te verstrekken als voorwaarde voor de niet-onmiddellijke       D. Triantafyllou), en Europees Centrum voor de ontwikkeling
    inning van de geldboete die verzoekster is opgelegd bij artikel 8       van de beroepsopleiding (Cedefop) (gemachtigden: H. Kallipo-
    van beschikking 1999/243/EG van de Commissie van 16 sep-                litis en B. Wägenbaur), betreffende een verzoek tot nietigverkla-
    tember 1998 inzake een procedure op grond van de artikelen 85           ring van de stilzwijgende besluiten van verweerders om
    en 86 van het EG-Verdrag (zaak IV/35.134 — Trans-Atlantic               verzoeker niet schriftelijk te informeren over de publicatie in
    Conference Agreement), wordt opgeschort tot op het ogenblik             het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen van de
    waarop de beschikking wordt gegeven waarmee deze kortgeding-            toewijzing van de overheidsopdracht volgend op het bericht
    procedure wordt beëindigd.                                              van aanbesteding Cedefop APO/97/005 (PB 1997, S 139,
                                                                            blz. 44), heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld
                                                                            als volgt: J. Pirrung, president, A. Potocki en A. W. H. Meij,
2) De in punt 1 van dit dictum bedoelde opschorting houdt op effect
                                                                            rechters; griffier: H. Jung, op 10 februari 2000 een beschikking
    te sorteren indien verzoekster nalaat, vóór 1 april 2000 ter griffie
                                                                            gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
    van het Gerecht de volgende documenten neer te leggen:
                                                                            1) Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.
    a) haar door een accountantscontrolekamer met internationale
         reputatie onderzochte en gefiatteerde jaarrekening (balance        2) Verzoeker wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de
         sheet; statement of income; statement of cash flow) betreffen-           Commissie en Cedefop.
         de het op 31 december 1999 afgesloten boekjaar;
    b) een brief van het sub a bedoelde kantoor waarin wordt                (1) PB C 71 van 13.3.99.
         verklaard, dat het bedrag van de bij beschikking 1999/243
         aan verzoekster opgelegde geldboete, zowel de hoofdsom als
         de interesten, in die jaarrekening is opgevoerd;


title: Zaak T-321/13: Beschikking van het Gerecht van 26 maart 2014 — Adorisio e.a./Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Steun aan banken tijdens crisis — Herkapitalisatie van SNS Reaal en SNS Bank — Besluit waarbij steun verenigbaar met interne markt wordt verklaard — Onteigening van houders van achtergestelde obligaties — Geen procesbelang — Geen procesbevoegdheid — Kennelijke niet-ontvankelijkheid” )

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/27

         Beschikking van het Gerecht van 26 maart 2014 — Adorisio e.a./Commissie
   (Zaak T-321/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Steun aan banken tijdens crisis - Herkapitalisatie van SNS Reaal en SNS Bank - Besluit waarbij steun verenigbaar met interne markt wordt verklaard - Onteigening van houders van achtergestelde obligaties - Geen procesbelang - Geen procesbevoegdheid - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 159/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Stefania Adorisio (Rome, Italië) en de 363 andere verzoekers van wie de namen in de bijlage bij de beschikking worden genoemd (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, L. Dezzani, R. Sciaudone, S. Frazzani en D. Contini, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en P.-J. Loewenthal, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van besluit C (2013) 1053 final van de Commissie van 22 februari 2013 betreffende staatssteun SA.35382 (2013/N) — Nederland — Redding SNS Reaal 2013

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Adorisio en de 363 andere verzoekers in de bijlage worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 233 van 10.8.2013.


title: Zaak F-104/07: Beroep ingesteld op 8 oktober 2007 — Hoppenbrouwers/Commissie

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/46

         Beroep ingesteld op 8 oktober 2007 — Hoppenbrouwers/Commissie
   (Zaak F-104/07)
   (2007/C 283/83)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Micheline Hoppenbrouwers (Dilbeek, België) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegd gezag (TAOBG) van 25 juni 2007 tot afwijzing van de klacht die verzoekster op 16 maart 2007 heeft ingediend tegen het op 18 december 2006 ter kennis gebrachte administratief besluit houdende weigering om verzoekster als arbeidscontractant aan te werven in het kader van artikel 2, lid 1, van de bijlage bij de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP);

               —

               voor zover nodig ook genoemd besluit van 18 december 2006 nietig te verklaren;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het eerste middel van het beroep berust op schending van artikel 82, lid 3, sub d, van de RAP, artikel 83 van de RAP, artikel 33 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, artikel 2, lid 1, van de bijlage bij de RAP, en een kennelijke beoordelingsfout.
   Om te beginnen brengt verzoekster in herinnering dat de administratie heeft geweigerd haar een overeenkomst van arbeidscontractant van onbepaalde duur aan te bieden wegens de omstandigheid dat zij tijdelijk arbeidsongeschikt was op 1 mei 2005, de uiterste datum waarop, volgens het TAOBG, de in het kader van de overgangsmaatregelen van artikel 2, lid 1, van de bijlage bij de RAP gesloten overeenkomsten van arbeidscontractant in werking moesten treden. Verzoekster betoogt dat enkel een blijvende ongeschiktheid het mogelijk zou hebben gemaakt om haar kandidatuur af te wijzen.
   Het tweede middel van het beroep is ontleend aan schending van het non-discriminatiebeginsel, aangezien verzoekster, zonder geldige en aanvaardbare reden, ten onrechte is benadeeld tegenover andere personen die, na zoals verzoekster in de crèches en het kinderdagverblijf van de Commissie te hebben gewerkt, een overeenkomst van onbepaalde duur als arbeidscontractant aangeboden hebben gekregen.


title: Beroep, op 30 oktober 1995 ingesteld door International Express Carriers Conference (IECC) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-204/95)

text:
 30 . 12 . 95         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 351 / 17
— de Commissie te veroordelen tot betaling van 750 000              Ten slotte beroept hij zich op schending van de artikelen 25
     Bfr., in voorkomend geval te verhogen of te verlagen in        en 88 van het Statuut, daar het schorsingsbesluit niet
     de loop van de procedure, als vergoeding van de                voldoet aan het voor toepassing van de in artikel 88
     materiële en morele schade die hij heeft geleden ten           bedoelde schorsing gestelde motiveringsvereiste .
     gevolge van de tegen hem gevoerde perscampagne en de
     onheuse en lasterlijke aantijgingen waarvan hij het            Met betrekking tot de schadeclaim wijst hij er om te
     slachtoffer is geweest;                                        beginnen op, dat de voortzetting van een onregelmatige
                                                                    tuchtprocedure een foutieve gedraging in hoofde van de
— te gelasten dat het dictum van het te wijzen arrest op            Commissie is en dat hij ten gevolge van de hierboven
     kosten van de Commissie wordt gepubliceerd in de               uiteengezette feiten aanzienlijke materiële en morele schade
     Times, de Daily Telegrapb en de Financial Times;               heeft geleden . Voorts stelt hij dat de publiciteit die de
                                                                    Commissie rond zijn persoon heeft gemaakt, hem onmis
                                                                    kenbaar schade heeft berokkend; als vergoeding van die
— de Commissie in alle kosten te verwijzen .
                                                                    schade vraagt hij de publikatie van het dictum van het te
                                                                    wijzen arrest in de voornaamste Britse kranten die dit
Middelen en voornaamste argumenten                                  dossier hebben bemachtigd, dit op kosten van de Commis
                                                                    sie .
Verzoeker, hoofd van een eenheid van het Directoraat
generaal economische en financiële zaken van de Commis
sie, zet uiteen, dat hij meermaals doch zonder succes om
toestemming voor de publikatie van artikelen en analytische
bijdragen over het Europees Muntsysteem heeft verzocht.
Toen de Commissie die toestemming bleef weigeren, heeft             Beroep, op 30 oktober 1995 ingesteld door International
hij om familiale redenen verlof om redenen van persoonlijke         Express Carriers Conference (IECC ) tegen Commissie van
aard gevraagd en verkregen . Tijdens dat verlof maakte hij                           de Europese Gemeenschappen
een synthese van zijn analyses, die is uitgegeven onder de                                   ( Zaak T-204/95 )
titel „ The rotten heart ofEurope, The dirty war for Europe 's
money ".                                                                                ( 95/C 351 /34 )
Verzoeker merkt op, dat de diensten van de Commissie                                        (Procestaai: Engels)
onmiddellijk na het verschijnen van het boek hebben
gereageerd : op 5 september 1995 publiceerde de Times een           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
verklaring van de woordvoerder van de Commissie, waarin             schappen is op 30 oktober 1995 beroep ingesteld tegen
werd gezegd dat een ambtenaar die een dergelijk boek                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Inter
schrijft, niet in de Commissie thuishoort. Een dag na die           national Express Carriers Conference ( IECC ), vertegen
beginselverklaring deelde het tot aanstelling bevoegd gezag         woordigd door E. Morgan de Rivery en J. Derenne,
verzoeker mee, dat het voornemens was een tuchtprocedure            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
tegen hem in te leiden ( eerste bestreden handeling ). Op           Bonn      &    Schmitt, advocaten aldaar, Avenue Guil
27 september 1995 werd verzoeker geschorst op basis van             laume 62 .
artikel 88 Ambtenarenstatuut ( tweede bestreden hande
ling ). Verzoeker betoogt, dat de Commissie intussen een —
sterk aangedikte — perscampagne tegen hem heeft gevoerd :          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
tal van zijn „ collega 's " werden door de pers geciteerd tot
staving van valse , lasterlijke of beledigende verklarihgen in     — de brief van de Commissie SG(95)D/10794 non-existent
verband met zijn persoon , zijn gezondheid en zijn beroeps               te verklaren;
eer . Op 4 oktober 1 995 besloot de Commissie uiteindelijk
de zaak bij de tuchtraad aanhangig te maken ( derde                — subsidiair, de beschikking van de Commissie SG(95)D/
bestreden handeling ).                                                    10794 van 14 augustus 1995 nietig te verklaren en alle
                                                                          nadere of overige maatregelen te treffen die het Gerecht
Verzoeker is van mening, dat de Commissie artikel 87,                     noodzakelijk mocht achten om de naleving door de
tweede alinea, Ambtenarenstatuut, bijlage IX — met name                   Commissie van artikel 176 EG-Verdrag te verzekeren;
de artikelen 1 en 8 , tweede alinea daarvan — en de
beginselen inzake het „ tuchtbeleid ", zoals neergelegd in de      — de Commissie in de kosten te verwijzen .
nota van 24 november 1983 , heeft geschonden, doordat zij
is vooruitgelopen op het resultaat van de tuchtprocedure en        Middelen en voornaamste argumenten
het aan die procedure inherente vertrouwelijkheidsbeginsel
met voeten heeft getreden .                                        Verzoekster, een beroepsorganisatie bestaande uit een
                                                                   aantal grote particuliere koeriersbedrijven, diende bij de
Voorts beroept hij zich op schending van het gelijkheidsbe         Commissie op 13 juli 1988 een klacht in de zin van artikel 3 ,
ginsel, daar de Commissie in zijn geval niet de gebruikelijke       lid 2 , van Verordening nr. 17 in betreffende de overtreding
praktijk heeft gevolgd, namelijk dat ambtenaren die niet in        van i ) artikel 85 , lid 1 , EG-Verdrag door bepaalde Europese
actieve dienst zijn, zonder voorafgaande toestemming in het        openbare postbedrijven en ii ) artikel 86 van het Verdrag
openbaar hun mening mogen verkondigen .                            door twee postkantoren die zich op een in het Wereldpost
 ---pagebreak--- Nr . C 351 / 18           NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  30 . 12 . 95
verdrag neergelegde marktverdeling hebben gebaseerd . Het                        Commissie gehandeld in strijd met de beginselen van
betrokken gedrag van de in de klacht genoemde postkan                           rechtszekerheid , bescherming van het gewettigd
toren strekte ertoe, de mededinging op het gebied van                            vertrouwen , non-discriminatie en goed bestuur.
„ remail " uit te schakelen of te beperken . Remail is een
praktijk waarbij een verzender internationale post in het ene          (') PB nr . L 119 van 13 . 5 . 1994 , hlz . 12 .
land voorbereidt, waarna hij de post niet verstuurt vanaf een          ( 2 ) PB nr. L 189 van 22 . 7. 1995 , blz . 17.
postkantoor in dit land, maar vanaf een postkantoor in een             (■') PB nr . L 229 van 2 . 9 . 1995 , blz . 22 .
ander land .
Op 23 november 1994 verzocht verzoekster de Commissie
krachtens artikel 175 EG-Verdrag op te treden en een
definitief standpunt ten aanzien van de klacht in te nemen
voor zover deze was gebaseerd op artikel 85 . Toen zij hierop          Beroep, op 3 november 1995 ingesteld door J. Gierse tegen
geen reactie kreeg, stelde zij tegen de Commissie op                   Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
15 februari 1995 krachtens artikel 175 van het Verdrag                                         Gemeenschappen
beroep wegens nalaten in bij het Gerecht van eerste aanleg                                     ( Zaak T-206/95 )
( zaak T-28/95 ) ('). Op 17 februari 1995 stelde de Commis                                       ( 95 /C 351 /35 )
sie beschikking SG(95)D/ 1790 vast, waarin zij verzoeksters
klacht verwierp voor zover deze op artikel 85 EG-Verdrag
was gebaseerd . Verzoekster bestreed deze beschikking in                                      (Procestaai: Duits)
haar beroep van 18 april 1995 ( zaak T-l 10/95 ) ( 2 ). Op
6 april 1995 gaf de Commissie beschikking SG(95)D4438 ,                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
houdende afwijzing van het tweede onderdeel van boven                 schappen is op 3 november 1995 beroep ingesteld tegen
genoemde klacht. Verzoekster stelde op 20 juni 1995 beroep             Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
in tot nietigverklaring van die beschikking ( zaak T-l 33/             Gemeenschappen door J. Gierse, wonende te Schmallenberg
95 ) ( 5 ). Op 14 augustus 1995 stelde de Commissie de thans           ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd door B.
bestreden beschikking vast, houdende afwijzing van de                  Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W.
klacht voor zover deze betrekking heeft op de toepassing               Haneklaus, advocaten te Münster, domicilie gekozen heb
door de Duitse , Britse en Franse postkantoren van artikel 25          bende te Luxemburg bij Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue
van het Wereldpostverdrag op ABC Remail .                              des Bains 14a .
In dit verband voert verzoekster de volgende middelen                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
aan :
                                                                        1 . verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van
— primair, de beweerde beschikking van de Commissie van                       een SLOM-III-vergoeding aan verzoeker voor de
     14 augustus 1995 moet non-existent worden verklaard                      periode van 2 april 1984 tot 31 maart 1993 ten bedrage
     op grond dat zij een kennelijk onwettige handeling                       van 14 219,09 DM , met rente ad 8% vanaf 19 mei
     vormt ;                                                                  1992 , en hen hoofdelijk in de kosten te verwijzen ;
— subsidiair: de beschikking moet worden nietigverklaard               2 . de behandeling van deze zaak te schorsen .
     op de volgende gronden :
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
     — schending van artikel 190 EG-Verdrag, omdat de
            Commissie niet haar redenering weergeeft i ) met           De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
            betrekking tot de stelling, dat het beroep van de          met die in zaak T-20/94 .
            posterijen op artikel 25 van het Wereldpostverdrag
            in strijd is met artikel 85 EG-Verdrag, en ii ) ten
            aanzien van het feit, dat zij aangaande dezelfde
            feitelijke en rechtssituatie twee verschillende stand
            punten inneemt;
     — schending van de artikelen 85 en 86 EG-Verdrag,                 Beroep, op 2 november 1995 ingesteld door M. Ibarra Gil
            doordat de Commissie heeft nagelaten de posterijen               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
            te veroordelen wegens hun pogingen, ABC Remail te                                   ( Zaak T-207/95 )
            verhinderen met gebruikmaking van de bevoegdheid                                       ( 95 /C 351 /36 )
            of beweerde bevoegdheid daartoe op grond van
            artikel 25 van het Wereldpostverdrag;
                                                                                (Procestaai: Frans)
     — misbruik van bevoegdheid, omdat de Commissie de
            klacht voornamelijk heeft afgewezen ter bereiking           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
            van politieke doeleinden;                                   schappen is op 2 november 1995 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door M.
     — schending van een aantal algemene rechtsbeginselen :             Ibarra Gil , wonende te Brussel ( België ), vertegenwoordigd
            door het geven van haar beschikking heeft de                door M.-A . Lucas, advocaat te Luik , domicilie gekozen


title: Zaak C-205/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 april 2013 — Hauck GmbH & Co. KG tegen Stokke A/S e.a.

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 april 2013 — Hauck GmbH & Co. KG tegen Stokke A/S e.a.
   (Zaak C-205/13)
   2013/C 189/13
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Hauck GmbH & Co. KG

      Verweerders: Stokke A/S, Stokke Nederland BV, Peter Opsvik, Peter Opsvik A/S

      Prejudiciële vragen

               1.

                           a)

                           Gaat het bij de weigerings- of nietigheidsgrond van artikel 3, lid 1, aanhef en onder e (i), van richtlijn 89/104/EEG (1) zoals gecodificeerd in richtlijn 2008/95/EG (2), te weten dat vormmerken niet uitsluitend mogen bestaan uit een vorm die door de aard van de waar wordt bepaald, om een vorm die voor de functie van de waar onontbeerlijk is, of is daarvan reeds sprake bij aanwezigheid van een of meer wezenlijke gebruikskenmerken van een waar, waarnaar de consument mogelijkerwijs in de waren van concurrenten zoekt?

                           b)

                           Indien geen van deze alternatieven juist is, hoe dient het voorschrift dan te worden uitgelegd?

               2.

                           a)

                           Gaat het bij de weigerings- of nietigheidsgrond van artikel 3, lid 1, aanhef en onder e (iii), van richtlijn 89/104/EEG, zoals gecodificeerd in richtlijn 2008/95/EG, te weten dat (vorm)merken niet uitsluitend mogen bestaan uit een vorm die een wezenlijke waarde aan de waar geeft, om het motief (of de motieven) van de aankoopbeslissing van het in aanmerking komende publiek?

                           b)

                           Is van „een vorm die een wezenlijke waarde aan de waar geeft” in de zin van evenbedoeld voorschrift slechts sprake indien die vorm moet worden aangemerkt als de voornaamste of overheersende waarde in vergelijking tot andere waarden (zoals bij kinderstoelen: de veiligheid, het comfort en de deugdelijkheid) of kan daarvan ook sprake zijn, indien naast die waarde ook andere, eveneens als wezenlijk aan te merken waarden van die waar bestaan?

                           c)

                           Is voor de beantwoording van vragen 2) a. en 2) b. beslissend de opvatting van de meerderheid van het in aanmerking komende publiek, of kan de rechter oordelen dat reeds de opvatting van een deel van het publiek volstaat om de betrokken waarde als „wezenlijk” in de zin van voormelde bepaling aan te merken?

                           d)

                           Indien het antwoord op vraag 2) c. in laatstbedoelde zin luidt, welke eis dient dan aan de omvang van het betrokken deel van het publiek te worden gesteld?

               3.

               Dient artikel 3, lid 1, van richtlijn 89/104/EEG, zoals gecodificeerd in richtlijn 2008/95/EG, aldus uitgelegd te worden dat de in dat artikel onder (e) bedoelde uitsluitingsgrond ook bestaat, indien het vormmerk een teken behelst waarvoor het aldaar onder (i) bedoelde geldt, en dat voor het overige voldoet aan het aldaar onder (iii) bedoelde?

      (1)  Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (Gecodificeerde versie) (PB L 299, blz. 25).


title: Zaak T-299/10: Beschikking van het Gerecht van 28 oktober 2010 — Babcock Noell/Gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/58

         Beschikking van het Gerecht van 28 oktober 2010 — Babcock Noell/Gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy
   (Zaak T-299/10) (1)

   ()
   2010/C 346/116
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 234 van 28.8.2010.


Avis juridique important

|

E2003P0001

Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 20 januari 2003 (Zaak E-1/03)

Publicatieblad Nr. C 075 van 27/03/2003 blz. 0013 - 0013

Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 20 januari 2003(Zaak E-1/03)(2003/C 75/13)Op 20 januari 2003 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Niels Fenger en Elisabethann Wright, optredend als gemachtigde van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Trierstraat 74, B-1040 Brussel.Verzoekster eist dat het Hof:1. verklaart dat de Republiek IJsland zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 36 van de EER-Overeenkomst en artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes niet heeft nagekomen door het handhaven van de IJslandse Wet nr. 31/1987 betreffende de begroting en inkomsten voor luchtvervoersinfrastructuur (Lög nr. 31 frá 27. mars 1987 um flugmálaáætlun og fjáröflun til framkvæmda í flugmálum), waarin voor vluchten van IJsland naar andere EVA-Staten een hoger belastingtarief wordt toegepast dan voor binnenlandse vluchten en vluchten naar Groenland en de Faeröer, en2. het Koninkrijk Noorwegen verwijst in de kosten van de procedure.Feiten en argumenten:- Artikel 36 van de EER-Overeenkomst verlangt de opheffing van alle beperkingen van het vrij verrichten van diensten binnen de EVA ten aanzien van de onderdanen van de lidstaten van de EG en de EVA-staten die in een andere lidstaat van de EG of een EVA-staat zijn gevestigd dan die, waarin degene is gevestigd te wiens behoeve de dienst wordt verricht.- In artikel 38 van de EER-Overeenkomst is bepaald dat het vrije verkeer van diensten op het gebied van het vervoer wordt geregeld door de bepalingen van hoofdstuk 6 van de overeenkomst (vervoer). Volgens artikel 39 van de EER-Overeenkomst zijn de bepalingen van de artikelen 30 en 32 tot en met 34 ook van toepassing op het vrije verkeer van diensten.- Artikel 49 van het EG-Verdrag, dat beantwoordt aan artikel 36 van de EER-Overeenkomst, staat echter in de weg aan de toepassing van nationale bepalingen die de mogelijkheid voor een dienstverrichter om daadwerkelijk gebruik te maken van de in bedoeld artikel verleende vrijheid, zonder objectieve rechtvaardiging beperken. Bovendien staat artikel 49 van het EG-Verdrag in de weg aan de toepassing van een nationale regeling die ertoe leidt dat het verrichten van diensten tussen lidstaten moeilijker wordt dan het verrichten van diensten binnen een enkele lidstaat.- Volgens het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verlangt artikel 49 van het EG-Verdrag niet alleen de afschaffing van iedere discriminatie van de dienstverrichter op grond van diens nationaliteit, maar tevens de opheffing van iedere beperking, met inbegrip van een bij wet vastgestelde heffing voor het verrichten van een dienst in verband met een vervoersdienst.- Volgens het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes onder meer tot doel voor de luchtvervoersector de voorwaarden voor toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten vast te stellen en om, wat het luchtvervoer betreft, de beperkingen op het vrij verrichten van diensten in het kader van het gemeenschappelijk vervoerbeleid op te heffen.- Volgens (een vertaling van) de IJslandse Wet nr. 31/1987 betreffende de begroting en inkomsten voor luchtvervoersinfrastructuur (Lög nr. 31 frá 27. mars 1987 um flugmálaáætlun og fjáröflun til framkvæmda í flugmálum), wordt in artikel 5, lid 1, (als gewijzigd) bepaald dat een afzonderlijke luchthavenbelasting verschuldigd is ten aanzien van iedere persoon die met het vliegtuig van IJsland naar andere landen reist; bedraagt volgens artikel 6, lid 1, de luchthavenbelasting 1250 ISK voor elke passagier die van IJsland naar andere landen reist, en zijn volgens artikel 7, lid 1, luchtvaartmaatschappijen die passagiers vervoeren in IJsland of naar de Faröer of Groenland een belasting verschuldigd van 165 ISK per passagier die op deze routes reist.


title: Zaak T-391/16: Beroep ingesteld op 19 juli 2016 — Ayuntamiento de Madrid/Commissie

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/32

         Beroep ingesteld op 19 juli 2016 — Ayuntamiento de Madrid/Commissie
   (Zaak T-391/16)
   (2016/C 326/55)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ayuntamiento de Madrid (Spanje) (vertegenwoordiger: F. Zunzunegui Pastor, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren en de in het verzoekschrift aangevoerde middelen tot nietigverklaring gegrond te verklaren;

               —

               verordening (EU) nr. 2016/646 van de Commissie van 20 april 2016 tot wijziging van verordening (EG) nr. 692/2008 wat de emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 6) betreft, waartegen het beroep is gericht, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Nietigheid van de bestreden verordening wegens onbevoegdheid, aangezien de Europese Commissie ten onrechte heeft gebruikgemaakt van de regelgevingsprocedure met toetsing
               In dit verband stelt de verzoekende partij dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 5 en Euro 6) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie (PB L 171, blz. 1).
               Zij betoogt verder dat de bestreden verordening, aangezien daarbij een Europees stelsel met nieuwe, naar boven herziene NOx-emissiegrenswaarden wordt ingevoerd, een essentieel onderdeel van de basishandeling wijzigt, zodat de Commissie in strijd heeft gehandeld met de voor de vaststelling ervan voorgeschreven wijze, en zich schuldig heeft gemaakt aan schending van wezenlijke vormvoorschriften.

               2.

               Schending van voorschriften van primair recht en afgeleid recht en van algemene beginselen van Unierecht
               De verzoekende partij betoogt dat de bestreden verordening voorbijgaat aan de artikelen 3, 11, 114, lid 3, en 191 VWEU, alsook aan de artikelen 35 en 37 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
               De verzoekende partij stelt voorts dat de bestreden verordening:

                           —

                           in strijd is met richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa (PB L 152, blz. 1), wat de beperking van de maximumwaarden voor de uitstoot van stikstof door dieselvoertuigen betreft;

                           —

                           in strijd is met artikel 4 van de voornoemde verordening nr. 715/2007;

                           —

                           tevens in strijd is met verordening (EG) nr. 692/2008 van de Commissie van 18 juli 2008 tot uitvoering en wijziging van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 5 en Euro 6) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie (PB L 199, blz. 1).

               3.

               Misbruik van bevoegdheid

                           —

                           aangezien er objectieve, relevante en onderling overeenstemmende aanwijzingen zijn dat het doel dat de Commissie nastreeft met de bestreden verordening, waarbij de grenswaarden voor NOx-emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen worden verhoogd, niet overeenstemt met het doel dat in het Unierecht tot uitdrukking komt en evenmin met het doel dat zij zelf verklaart na te streven;

                           —

                           aangezien de procedure waarin het VWEU specifiek voorziet, is omzeild om het hoofd te bieden aan de omstandigheden van het geval. Daar de Commissie de regelgevingsprocedure met toetsing heeft gevolgd in plaats van de gewone wetgevingsprocedure, heeft zij wezenlijke vormvoorschriften geschonden in de procedure tot vaststelling van de bestreden verordening, die ongeldig is wegens onbevoegdheid, en

                           —

                           ten slotte, aangezien de betrokken verordening evenmin beantwoordt aan het belang van de Unie.


title: Zaak T-59/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 januari 2013 door BT tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 3 december 2012 in zaak F-45/12, BT/Commissie

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/37

         Hogere voorziening ingesteld op 30 januari 2013 door BT tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 3 december 2012 in zaak F-45/12, BT/Commissie
   (Zaak T-59/13 P)
   2013/C 114/59
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partij: BT (Bukarest, Roemenië) (vertegenwoordiger: N. Visan, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de EU van 3 december 2012 in zaak F-45/12 te vernietigen;

               —

               de zaak opnieuw af te doen en de vorderingen van verzoekster/rekwirerende partij toe te wijzen;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirerende partij zeven middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van een van de beginselen van de bestuurlijke procedure, namelijk het beginsel van de leidende rol van de rechter, doordat het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft geoordeeld dat het verzoekschrift geen middelen bevatte, zonder daarbij zelf na te gaan of het in eerste aanleg bestreden besluit rechtmatig was en daarbij ook andere dan de door rekwirerende partij genoemde redenen te onderzoeken.

               2)

               Tweede middel: schending van de artikelen 6, enige alinea, en 47, eerste en tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Schending van het beginsel van „toegang tot de rechter” en van het beginsel van onpartijdigheid van het gerecht, doordat het Gerecht voor ambtenarenzaken het beroep van rekwirerende partij kennelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard zonder deze laatste de mogelijkheid te geven haar verzoekschrift te regulariseren/aan te vullen, een recht dat wordt toegekend en erkend door de wetgeving van elk Europees land en ook door de Europese rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het Europees Hof voor de rechten van de mens).

               3)

               Derde middel: schending van het recht van „toegang tot de rechter” doordat het Gerecht voor ambtenarenzaken de indiening van een repliek in antwoord op verweersters verweerschrift heeft geweigerd niettegenstaande het feit dat verzoekster/rekwirerende partij uitdrukkelijk had verzocht om een tweede uitwisseling van memories. Door haar dit recht (om een repliek in te dienen) niet toe te kennen heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken rekwirerende partij de mogelijkheid ontnomen om de door het Gerecht voor ambtenarenzaken gestelde onregelmatigheid op te heffen op een tijdstip waarop het voor rekwirerende partij niet meer mogelijk was een nieuw beroep in te stellen dat aan de wettelijke vereisten zou voldoen, omdat de termijn voor het instellen van een beroep was verstreken (artikel 78 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken).

               4)

               Vierde middel: schending van het beginsel dat verwijst naar het recht om de zaak door een rechter te laten onderzoeken en van het beginsel van de openbaarheid van de procedure, doordat er in het onderhavige geval geen sprake is geweest van een openbare procedure voor de rechter; dit beginsel is vervat in het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken en in artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens.

               5)

               Vijfde middel: schending van het beginsel van een eerlijke procedure doordat het Gerecht voor ambtenarenzaken rekwirerende partij niet heeft gehoord over de grond van niet-ontvankelijkheid van haar beroep (artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens).

               6)

               Zesde middel: schending van artikel 21, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie en van artikel 44, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg doordat het Gerecht voor ambtenarenzaken in feite een „regel van kristallisering van de procedure in rechte” heeft toegepast door te oordelen dat het verzoekschrift geen middelen bevatte.

               7)

               Zevende middel: schending van artikel 89, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken, volgens hetwelk „[w]anneer het geding zonder voorwerp is geraakt, […] het Gerecht vrijelijk over de kosten [beslist]”, doordat het Gerecht voor ambtenarenzaken rekwirerende partij in de kosten heeft verwezen ofschoon het geen uitspraak heeft gedaan over de grond van de zaak en dit op een tijdstip waarop rekwirerende partij behoeftig was ten gevolge van het beëindigen van haar arbeidsovereenkomst met Europese Commissie.


title: Zaak T-1/09: Beroep ingesteld op 5 januari 2009 — Dornbracht/BHIM — Metaform Lucchese (META)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/44

         Beroep ingesteld op 5 januari 2009 — Dornbracht/BHIM — Metaform Lucchese (META)
   (Zaak T-1/09)
   (2009/C 69/98)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG (Iserlohn, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Mes, C. Graf von der Groeben, G. Rother, J. Bühling, A. Verhauwen, J. Künzel, D. Jestaedt en M. Bergermann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Metaform Lucchese SpA (Monsagrati, Italië)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 november 2008 (R 1152/2006-4) vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van de beroepsprocedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „META” voor waren van de klassen 9, 11, 20 en 21 (aanvraagnr. 3 081 271)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Metaform Lucchese SpA

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk „METAFORM” voor waren van de klassen 6, 11, 20, 21 en 24 (gemeenschapsmerk nr. 1 765 361), Italiaans beeldmerk (merk nr. 587 108) en internationaal beeldmerk (merk nr. 603 054) voor waren van de klassen 6, 11, 20, 21 en 24

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-353/08: Beroep ingesteld op 26 augustus 2008 — Vwd Vereinigte Wirtschaftsdienste/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/41

         Beroep ingesteld op 26 augustus 2008 — Vwd Vereinigte Wirtschaftsdienste/Commissie
   (Zaak T-353/08)
   (2008/C 301/70)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: vwd Vereinigte Wirtschaftsdienste AG (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Bechtold, U. Soltész en C. von Köckritz, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               overeenkomstig artikel 231, lid 1, EG de beschikking van de Commissie van 19 februari 2008 in de zaak COMP/M.4726 — Thomson Corporation/Reuters Group, in haar geheel nietig te verklaren;

               —

               de Commissie overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie van 19 februari 2008 in de zaak COMP/M.4726 — Thomson Corporation/Reuters Group, waarbij de Commissie de concentratie tussen Thomson Corporation en Reuters Group, beide aanbieders van financiële informatie, overeenkomstig artikel 8, lid 2, EG-concentratieverordening (1) met de gemeenschappelijke markt verenigbaar heeft verklaard.
   Ter onderbouwing van haar beroep stelt verzoekster dat bij de vaststelling van de bestreden beschikking kennelijke beoordelingsfouten en grove procedurefouten zijn gemaakt en het recht verkeerd is toegepast. Daartoe voert verzoekster tien middelen aan.
   In de eerste plaats is de markt voor realtime marktinformatie verkeerd afgebakend, waardoor de beschikking tegenstrijdig en in strijd met de beschikkingspraktijk van de Commissie is.
   Ten tweede zijn de marktposities van de betrokken ondernemingen en de gevolgen van de concentratie voor de markten voor realtime marktinformatie onjuist beoordeeld, doordat de van Thomson uitgaande concurrentiedruk bij de beoordeling van de horizontale gevolgen van de concentratie verkeerd zijn beoordeeld en de verticale gevolgen van de concentratie niet zijn onderkend.
   Ten derde is op de markt voor platforms voor marktinformatie bij de beoordeling van de horizontale gevolgen van de concentratie onvoldoende rekening gehouden met de concurrentiedruk die uitgaat van Thomson in combinatie met Wombat, als enige serieuze potentiële concurrent.
   Ten vierde is de toename van de stimulansen voor Reuters tot het afschermen van contribution data voor derden ten gevolge van de concentratie, niet onderzocht.
   Ten vijfde zijn de marktposities van de betrokken ondernemingen op de nieuwsmarkt en de gevolgen van de concentratie voor deze markt, verkeerd beoordeeld, en is zonder begrijpelijke motivering de mogelijkheid gecreëerd om een monopolie op de upstream-markt tot stand te brengen.
   Ten zesde zijn de gevolgen van de concentratie voor de mededinging op de markten voor desktopproducten voor onderzoek en vermogensbeheer en met name op de nationale markten voor desktopproducten voor vermogensbeheer, onvoldoende onderzocht.
   Ten zevende zijn de nadelige globale gevolgen van de concentratie niet op een de marktgrenzen overschrijdende wijze onderzocht, ofschoon de Commissie in de beschikking heeft erkend dat de relevante markten elkaar overlappen.
   Ten achtste werden verbintenissen afdoende geacht die niet alle markten betreffen waarop de concentratie de daadwerkelijke mededinging belemmert.
   Ten negende zijn deze verbintenissen niet geschikt om op de gebieden die eronder vallen, een daadwerkelijke mededinging te waarborgen.
   Ten tiende is verzoeksters recht om in rechte te worden gehoord, ten gevolge van procedurefouten geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de „EG-concentratieverordening”) (PB L 24, blz. 1).


title: Zaak T-459/08: Arrest van het Gerecht van 7 februari 2013 — EuroChem MCC/Raad ( „Dumping — Invoer van ammoniumnitraat uit Rusland — Verzoek om gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek — Nieuw onderzoek in verband met vervallen van maatregelen — Normale waarde — Uitvoerprijs — Artikelen 1, 2 en 11, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 384/96 (thans artikelen 1, 2 en 11, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 1225/2009)” )

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/16

         Arrest van het Gerecht van 7 februari 2013 — EuroChem MCC/Raad
   (Zaak T-459/08) (1)

   (Dumping - Invoer van ammoniumnitraat uit Rusland - Verzoek om gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek - Nieuw onderzoek in verband met vervallen van maatregelen - Normale waarde - Uitvoerprijs - Artikelen 1, 2 en 11, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 384/96 (thans artikelen 1, 2 en 11, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 1225/2009))
   2013/C 101/33
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: EuroChem Mineral and Chemical Company OAO (EuroChem MCC) (Moskou, Rusland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Vander Schueren en B. Evtimov, advocaten, vervolgens B. Evtimov en D. O’Keeffe, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en B. Driessen, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door G. Berrisch en G. Wolf, advocaten, vervolgens door G. Berrisch)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Van Vliet en M. França, gemachtigden) en Fertilizers Europe (Brussel, België) (vertegenwoordigers: B. O’Connor, solicitor, en S. Gubel, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 661/2008 van de Raad van 8 juli 2008 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen, op grond van artikel 11, lid 2, en een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek, op grond van artikel 11, lid 3, van verordening (EG) nr. 384/96 (PB L 185, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               EuroChem Mineral and Chemical Company OAO (EuroChem MCC) wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie en Fertilizers Europe.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Zaak C-393/02: Beroep, op 8 november 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
21.12.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 323/27
Beroep, op 8 november 2002 ingesteld door Commissie                    De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
                                 bliek
                                                                       1.   vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
                          (Zaak C-393/02)                                   nodige maatregelen te treffen om met betrekking tot de
                                                                            vuilstortplaats van La Bañeza (León) te zorgen voor de
                                                                            toepassing van de artikelen 4, 9 en 13 van richtlijn 75/
                          (2002/C 323/39)                                   442/EEG (1) van de Raad van 15 juli 1975 betreffende
                                                                            afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG (2)
                                                                            van de Raad van 18 maart 1991, de krachtens deze
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-
op 8 november 2002 beroep ingesteld tegen Portugese                         komen;
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door C. Tufvesson en M. França als gemach-
tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                       2.   het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—      vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
       die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 1999/       Middelen en voornaamste argumenten
       42/EG ( 1) van het Europees Parlement en de Raad van
       7 juni 1999 betreffende de invoering van een regeling
       voor de erkenning van diploma’s betreffende beroeps-            —    Schending van artikel 9 van richtlijn 75/442/EEG. De
       werkzaamheden die binnen de werkingssfeer van de                     Spaanse autoriteiten hebben in antwoord op de aanma-
       liberaliseringsrichtlijnen en van de richtlijnen houdende            ningsbrief en het met redenen omkleed advies weliswaar
       overgangsmaatregelen vallen en tot aanvulling van het                gesteld, dat de vuilstortplaats van La Bañeza in 1979/
       algemene stelsel van erkenning van diploma’s, althans                1980 over een vergunning beschikte en aan de gestelde
       deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, niet             voorwaarden voldeed, maar zij hebben nimmer een
       heeft voldaan aan de krachtens voormelde richtlijn op                afschrift van voornoemde vergunning toegezonden. De
       haar rustende verplichtingen;                                        Commissie is derhalve van mening dat, nu deze informa-
                                                                            tie niet is meegedeeld, er geen vergunning is of, zo deze
—      de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                    vergunning er wel is, zij niet voldoet aan de in artikel 9
                                                                            van richtlijn 75/442/EEG gestelde vereisten.
Middelen en voornaamste argumenten                                          Voorts houdt de verplichting om een vergunning te
                                                                            verkrijgen enkel op te bestaan met de definitieve sluiting
                                                                            of verzegeling van de vuilstortplaats. Aan het eind van de
De omzettingstermijn is op 31 juli 2001 verstreken.                         in het met redenen omkleed advies gestelde termijn was
                                                                            de vuilstortplaats van La Bañeza nog steeds open in
                                                                            afwachting van de bouw van het Centrum voor afvalver-
( 1) PB L 201 van 31.7.1999, blz. 77.                                       werking van San Román de la Vega.
                                                                       —    Schending van artikel 4 van richtlijn 75/442/EEG. De
                                                                            Spaanse autoriteiten beweren weliswaar dat zij verschil-
                                                                            lende aanpassingswerkzaamheden hebben verricht om
                                                                            de ontoereikende omstandigheden van de betrokken
Beroep, op 11 november 2002 ingesteld door Commissie                        vuilstortplaats te „verbeteren”, maar deze is nog steeds in
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                             gebruik en de wantoestand duurt tot op heden voort, wat
                                Spanje                                      tot een geleidelijke achteruitgang van het milieu leidt en
                                                                            ernstige problemen voor de omwonenden oplevert.
                          (Zaak C-398/02)
                          (2002/C 323/40)                              —    Schending van artikel 13 van richtlijn 75/442/EEG.
                                                                            Hoewel krachtens artikel 14 van richtlijn 1999/31/EG (3)
                                                                            bijlage II daarbij niet onmiddellijk van toepassing is op de
                                                                            bestaande stortplaatsen, dient de inhoud ervan om de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  aard van de in artikel 13 van richtlijn 75/442/EEG
op 11 november 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                       genoemde periodieke controles te begrijpen. De Spaanse
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                       autoriteiten hebben geen gevolg gegeven aan het verzoek
vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en M. Konstantini-                  om uitvoerige informatie over de verrichte controles mee
dis, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                               te delen, en hebben dienaangaande ook geen bewijs


title: Zaak C-292/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Helsingin hallinto-oikeus (Finland) op 25 mei 2016 — A Oy

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Helsingin hallinto-oikeus (Finland) op 25 mei 2016 — A Oy
   (Zaak C-292/16)
   (2016/C 270/35)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Helsingin hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A Oy

      Verwerende partij: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 49 VWEU in de weg aan een Finse regeling volgens welke, in een geval waarin een binnenlandse vennootschap activa van een in een andere lidstaat gelegen vaste inrichting door middel van inbreng van een bedrijf aan een in die staat gevestigde vennootschap vervreemdt en daarvoor als tegenprestatie nieuwe aandelen verkrijgt, de overdracht van de activa direct in het jaar van overdracht wordt belast, terwijl in een overeenkomstige binnenlandse situatie de heffing pas plaatsvindt op het tijdstip van realisatie?

               2)

               Is er sprake van directe of indirecte discriminatie wanneer Finland onmiddellijk in het jaar van overdracht van het bedrijf belasting heft, voordat de winst is gerealiseerd, terwijl dat bij binnenlandse transacties pas geschiedt op het moment dat de winst wordt gerealiseerd?

               3)

               Indien de eerste en de tweede vraag bevestigend worden beantwoord, kan deze beperking van de vrijheid van vestiging dan worden gerechtvaardigd met een beroep op bijvoorbeeld een dringende reden van algemeen belang of de bescherming van de nationale fiscale bevoegdheid? Is de verboden beperking in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel?


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 september 2004 in zaak T-156/94, Siderúrgica Aristrain Madrid SL tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EGKS-Verdrag — Mededinging — Overeenkomsten en onderling samenhangende gedragingen — Europese balkenproducenten — Toerekenbaarheid van onrechtmatige gedraging — Geldboete — Hogere voorziening — Verwijzing naar Gerecht)

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/14

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 september 2004
   in zaak T-156/94, Siderúrgica Aristrain Madrid SL tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (EGKS-Verdrag - Mededinging - Overeenkomsten en onderling samenhangende gedragingen - Europese balkenproducenten - Toerekenbaarheid van onrechtmatige gedraging - Geldboete - Hogere voorziening - Verwijzing naar Gerecht)
   (2004/C 284/28)
   Procestaal: Spaans
   In zaak T-156/94, Siderúrgica Aristrain Madrid SL, gevestigd te Madrid (Spanje), vertegenwoordigd door A. Creus Carreras en N. Lacalle Mangas, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Brussel, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en W. Wils, bijgestaan door J. Rivas Andrés en J. J. Gutiérrez Gisbert, advocaten), betreffende een vordering tot nietigverklaring van beschikking 94/215/EGKS van de Commissie van 16 februari 1994 inzake een procedure op grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten en onderling samenhangende gedragingen van Europese balkenproducenten (PB L 116, blz. 1), heeft het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, V. Tiili, A. W. H. Meij, M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, 14 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het bedrag van de geldboete die verzoekster is opgelegd bij artikel 4 van beschikking 94/215/EGKS van de Commissie van 16 februari 1994 inzake een procedure op grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten en onderling samenhangende gedragingen van Europese balkenproducenten, wordt vastgesteld op 2 540 000 euro.

               2)

               Verzoekster zal 35 % van de kosten dragen die haarzelf en verweerster zijn opgekomen in de procedures voor het Gerecht, het kortgeding daaronder begrepen, en in de procedure van hogere voorziening voor het Hof. Verweerster zal 65 % van de kosten dragen die haarzelf en verzoekster in diezelfde procedures zijn opgekomen.

      (1)  PB C 146 van 28.5.2004.


title: Zaak F-93/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 5 juli 2007 — Dethomas/Commissie (Ambtenaren — Voormalig tijdelijk functionaris — Aanstelling als ambtenaar — Statuutwijziging op 1 mei 2004 — Artikel 32, derde alinea, van Statuut — Indeling in salaristrap)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/48

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 5 juli 2007 — Dethomas/Commissie
   (Zaak F-93/06) (1)

   (Ambtenaren - Voormalig tijdelijk functionaris - Aanstelling als ambtenaar - Statuutwijziging op 1 mei 2004 - Artikel 32, derde alinea, van Statuut - Indeling in salaristrap)
   (2007/C 199/92)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Bruno Dethomas (Rabat, Marokko) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Joris en H. Kraemer, vervolgens H. Kraemer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 11 januari 2006 houdende aanstelling van verzoeker, die als tijdelijk functionaris was ingedeeld in de rang A1*14, salaristrap 8, als ambtenaar op proef van de Europese Gemeenschappen, voor zover hij daarbij is ingedeeld in de rang A*14, salaristrap 2
   Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 11 januari 2006 wordt nietig verklaard, voor zover Dethomas daarbij als hoofd van de delegatie van de Commissie in het Koninkrijk Marokko is ingedeeld in de rang A*14, salaristrap 2.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 237 van 30.9.2006, blz. 22.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 3 februari 1998 in zaak T-68/96: D. Polyvios tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Visserij - Communautaire financiële bijstand voor projecten van gemengde vennootschappen - Verordening (EEG) nr. 4028/86 - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
28.3.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 94/23
2. Verstaat dat het Economisch en Sociaal ComiteÂ alle             wonende te Konz (Duitsland), vertegenwoordigd door T.
     kosten zal dragen.                                            Baltes en B. Wittschier, advocaten te Trier, domicilie geko-
                                                                   zen hebbende te Luxemburg ten kantore van R. Weber,
(1) PB C 54 van 22.2.1997.                                         advocaat aldaar, rue de la Loge 3, tegen Hof van Justitie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. Mil-
                                                                   lett en B. Zimmermann), ondersteund door Raad van de
                                                                   Europese Unie (gemachtigden: D. Canga Fano en M.
                                                                   Bauer), betreffende een beroep tot, ten eerste, nietigverkla-
                                                                   ring van het besluit van het KlachtencomiteÂ van het Hof
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             van Justitie van 1 juli 1996, ten tweede, herberekening en
                   VAN EERSTE AANLEG                               definitieve vaststelling van verzoekers pensioen over de
                     van 3 februari 1998                           periode van 1 juli 1991 tot 30 juni 1994 met toepassing
                                                                   van de door de Raad jaarlijks vastgestelde aanpassings-
in zaak T-68/96: D. Polyvios tegen Commissie van de
                                                                   coeÈfficieÈnt voor Berlijn, en ten derde en subsidiair, bepa-
                 Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   ling van een in de nabije toekomst gelegen datum waarop
(Visserij Ð Communautaire financieÈle bijstand voor pro-           die herberekening en vaststelling moeten plaatsvinden,
jecten van gemengde vennootschappen Ð Verordening                  heeft het Gerecht (Derde Kamer), samengesteld als volgt:
(EEG) nr. 4028/86 Ð Niet-contractuele aansprakelijkheid            V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters; grif-
             Ð Kennelijke niet-ontvankelijkheid)                   fier: H. Jung, op 20 januari 1998 een beschikking gegeven
                         (98/C 94/59)                              waarvan het dictum luidt als volgt:
                     (Procestaal: Grieks)
                                                                   1. Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk ver-
In zaak T-68/96, D. Polyvios, wonende te Piraeus (Grie-                 klaard.
kenland), vertegenwoordigd door V. Zangas, advocaat te
Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van C. Thill-Kamitaki, advocaat aldaar, avenue du          2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
Bois 15, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: M. Condou Durande en H. van Vliet),
                                                                   (1) PB C 370 van 7.12.1996.
betreffende een verzoek tot vergoeding van de materieÈle
schade die verzoeker stelt te hebben geleden door de nala-
tigheid die de Commissie heeft begaan bij de vaststelling
van een beschikking tot goedkeuring van een verzoek om
financieÈle bijstand voor de oprichting van een gemengde
vennootschap in Senegal, heeft het Gerecht (Vierde
Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident,
K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op                    BESCHIKKING VAN HET GERECHT
3 februari 1998 een beschikking gegeven waarvan het dic-                              VAN EERSTE AANLEG
tum luidt als volgt:                                                                    van 14 januari 1998
1. Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk ver-               in zaak T-30/97: J. Vela Palacios tegen Economisch en
     klaard.                                                           Sociaal ComiteÂ van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   (Ambtenaren Ð Beroep tot nietigverklaring en tot schade-
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten.
                                                                     vergoeding Ð Beroepstermijn Ð Niet-ontvankelijkheid)
(1) PB C 210 van 20.7.1996.                                                                  (98/C 94/61)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             In zaak T-30/97, J. Vela Palacios, gewezen ambtenaar van
                   VAN EERSTE AANLEG                               het Economisch en Sociaal ComiteÂ van de Europese
                     van 20 januari 1998                           Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
                                                                   door J. Creus, advocaat te Barcelona, tegen Economisch
in zaak T-160/96: M. Kögler tegen Hof van Justitie van
                                                                   en Sociaal ComiteÂ van de Europese Gemeenschappen
               de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   (gemachtigde: M. Bermejo Garde), betreffende een beroep
(Ambtenaren Ð Pensioen Ð AanpassingscoeÈfficieÈnt Ð                tot nietigverklaring van een besluit waarbij jegens verzoek-
Verandering van hoofdstad van lidstaat Ð Terugwerkende             ster de tuchtmaatregel van plaatsing in een lagere salaris-
                            kracht)                                trap is getroffen, en van een besluit waarbij haar jaarlijks
                         (98/C 94/60)                              verlof is verminderd, alsmede tot vergoeding van de
                                                                   morele schade die verzoekster door die tuchtmaatregelen
                      (Procestaal: Duits)                          zou hebben geleden, heeft het Gerecht (Derde Kamer),
                                                                   samengesteld als volgt: V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A.
In zaak T-160/96, M. Kögler, gewezen ambtenaar van het             Potocki, rechters; griffier: H. Jung, op 14 januari 1998 een
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen,                   beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Gevoegde zaken C-90/11 en C-91/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 maart 2012 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht — Duitsland) — Alfred Strigl — Deutsches Patent- und Markenamt (C-90/11), Securvita Gesellschaft zur Entwicklung alternativer Versicherungskonzepte mbH (C-91/11)/Öko-Invest Verlagsgesellschaft mbH (Merken — Richtlijn 2008/95/EG — Weigerings- of nietigheidsgronden — Woorduitdrukkingen bestaande uit woordcombinatie en lettercombinatie die overeenstemt met beginletters van woorden van deze woordcombinatie — Onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Beoordelingscriteria)

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 maart 2012 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht — Duitsland) — Alfred Strigl — Deutsches Patent- und Markenamt (C-90/11), Securvita Gesellschaft zur Entwicklung alternativer Versicherungskonzepte mbH (C-91/11)/Öko-Invest Verlagsgesellschaft mbH
   (Gevoegde zaken C-90/11 en C-91/11) (1)

   (Merken - Richtlijn 2008/95/EG - Weigerings- of nietigheidsgronden - Woorduitdrukkingen bestaande uit woordcombinatie en lettercombinatie die overeenstemt met beginletters van woorden van deze woordcombinatie - Onderscheidend vermogen - Beschrijvend karakter - Beoordelingscriteria)
   2012/C 133/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundespatentgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Alfred Strigl — Deutsches Patent- und Markenamt (C-90/11), Securvita Gesellschaft zur Entwicklung alternativer Versicherungskonzepte mbH (C-91/11)

      Verwerende partij: Öko-Invest Verlagsgesellschaft mbH

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Bundespatentgericht — Uitlegging van artikel 3, lid 1, sub b en c, van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (gecodificeerde versie) (PB L 299, blz. 25) — Onderscheidend vermogen van een woordmerk dat bestaat uit een combinatie van beschrijvende woorden en een reeks niet-beschrijvende letters die dezelfde zijn als de beginletters van deze woorden

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, sub b en c, van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten dient aldus te worden uitgelegd dat het van toepassing is op een woordmerk dat wordt gevormd door nevenschikking van een beschrijvende woordcombinatie en een lettercombinatie die afzonderlijk beschouwd niet-beschrijvend is, wanneer deze lettercombinatie door het relevante publiek wordt waargenomen als de afkorting van deze woordcombinatie doordat deze lettercombinatie uit de beginletters van de woorden van de woordcombinatie bestaat, en het betrokken merk aldus in zijn geheel kan worden opgevat als een combinatie van beschrijvende benamingen of afkortingen, die bijgevolg elk onderscheidend vermogen mist.

      (1)  PB C 173 van 11.6.2011.


title: Zaak C-61/05: Beroep, op 10 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/19

         Beroep, op 10 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
   (Zaak C-61/05)
   (2005/C 82/40)
   Procestaal: Portugees
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 10 februari 2005 beroep ingesteld tegen de Portugese Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door P. Andrade en W. Wils als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door in de Portugese wetgeving een verhuurrecht toe te kennen aan producenten van videofilms, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 92/100/EEG (1) van de Raad van 19 november 1992, met name artikel 2, lid 1, daarvan;

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door in haar wetgeving verwarring te scheppen met betrekking tot de personen die de aan de kunstenaars wegens overdracht van hun verhuurrecht te betalen vergoeding verschuldigd zijn, de krachtens richtlijn 92/100/EEG, met name artikel 4 juncto artikel 2, leden 5 en 7, daarvan, op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten van het onderhavige geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Commissie schendt de Portugese Staat richtlijn 92/100 omdat zij het bepaalde in artikel 2, lid 1, daarvan onjuist heeft omgezet, door het uitsluitende verhuurrecht niet aan de producent van de eerste vastlegging van een film toe te kennen.
   Voorts schept het gebruik van de term „producent” in de Portugese wetgeving verwarring met betrekking tot de persoon die de kunstenaars de vergoeding waarop zij recht hebben, moet betalen, hetgeen een onjuiste omzetting van de richtlijn, met name artikel 2, leden 5 en 7, juncto artikel 4 daarvan, vormt.

      (1)  PB L 343, blz. 61.