title: ARREST VAN HET HOF (Zesde kamer) van 7 maart 1996 in gevoegde zaken C-171/94 en C-172/94 (verzoeken om prejudiciële beslissing van het Arbeidshof te Brussel): A. Merckx en P. Neuhuys tegen Ford Motors Company Belgium SA (Behoud van rechten van werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan - Begrip overgang - Overgang van verkoopconcessie)

text:
Nr . C 180/2             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 6 . 96
deze richtlijn voortvloeiende algemene verbod om op                     2 . Artikel 3, lid 1 , van Richtlijn 77/187/EEG staat niet
beschermde soorten te jagen, door maatregelen die vol                       eraan in de weg, dat een werknemer die op de datum van
doende gemotiveerd verwijzen naar de in artikel 9, leden 1                   de overgang van de onderneming in dienst is van de
en 2, genoemde elementen.                                                    vervreemder, zich verzet tegen de overgang van zijn
                                                                             arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding op de ver
(') PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .                                         krijger. In dat geval komt het aan de Lid-Staten toe, te
                                                                              beslissen wat met de arbeidsovereenkomst ofde arbeids
                                                                              verhouding met de vervreemder dient te geschieden.
                                                                              Wanneer echter de arbeidsovereenkomst of de arbeids
                                                                              verhouding wordt verbroken wegens een wijziging van
                                                                              het niveau van het aan de werknemer toegekende loon,
                                                                              zijn de Lid-Staten ingevolge artikel 4, lid 2 , van de
                    ARREST VAN HET HOF                                        richtlijn verplicht, te bepalen dat de arbeidsovereen
                            ( Zesde kamer )
                                                                              komst of de arbeidsverhouding wordt verbroken door
                                                                              toedoen van de werkgever.
                          van 7 maart 1996
in gevoegde zaken C-l 71 /94 en C-l 72/94 ( verzoeken om                (') PB nr. C 233 van 20 . 8 . 1994 .
prejudiciële beslissing van het Arbeidshof te Brussel ): A.
Merckx en P. Neuhuys tegen Ford Motors Company
                            Belgium SA (')
 (Behoud van rechten van werknemers bij overgang van
ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan —                                          ARREST VAN HET HOF
     Begrip overgang — Overgang van verkoopconcessie)                                              ( Zesde kamer)
                             ( 96/C 180/03 )                                                     van 7 maart 1996
                                                                        in zaak C- 1 92/94 ( verzoek van de Juzgado de Primera
                          (Procestaai: Frans)                           Instancia nr. 10 de Sevilla om een prejudiciële beslissing): El
                                                                                Corte Inglés SA tegen C. Blâzquez Rivero ( 1 )
 ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          (Rechtstreekse werking van niet-omgezette richtlijnen —
                  de Jurisprudentie van het Hof)                        Richtlijn 87/102/EEG van de Raad inzake het consumen
                                                                                tenkrediet)
 In de gevoegde zaken C-171 /94 en C- 1 72/94, betreffende                                          ( 96/C 180/04 )
 verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag
 van het Arbeidshof te Brussel, in de aldaar aanhangige                                         (Procestaai: Spaans)
 gedingen tussen A. Merckx ( C-171 /94 ), P. Neuhuys (C
  172/94 ) en Ford Motors Company Belgium SA, om een                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 prejudiciële beslissing over de uitlegging van Richtlijn                                 de Jurisprudentie van het Hof)
 77/ 187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake de
 onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten                 In zaak C- 1 92/94 betreffende een verzoek aan het Hof
 betreffende het behoud van de rechten van de werknemers
                                                                         krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Juzgado de
 bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen               Primera Instancia nr. 10 de Sevilla ( Spanje ) in het aldaar
 daarvan ( PB 1977, L 61 , blz . 26 ), heeft het Hof ( Zesde             aanhangig geding tussen El Corte Inglés SA en C. Blâzquez
 kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris , kamerpre             Rivero, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
 sident, G. F. Mancini ( rapporteur ), F. A. Schockweiler,               artikel 129 A EG-Verdrag en artikel 11 van Richtlijn
  P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm, rechters; advocaat                  87/ 102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betref
 generaal : C. O. Lenz; griffier: D. Louterman-Hubeau, op                fende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechte
  7 maart 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt               lijke bepalingen der Lid-Staten inzake het consumentenkre
  als volgt:                                                             diet ( PB 1987, L 42, blz. 48 ), heeft het Hof ( Zesde kamer ),
                                                                         samengesteld als volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident, G.
  1 . Artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 77/187/EEG van de Raad           Hirsch ( rapporteur ), P. J. G. Kapteyn , J. L. Murray en H.
      van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing                Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz; grif
       van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende het                  fier : R. Grass, op 7 maart 1996 een arrest gewezen waarvan
      behoud van de rechten van de werknemers bij overgang                het dictum luidt als volgt :
       van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan,
       moet aldus worden uitgelegd dat een situatie waarin een            Wanneer maatregelen tot omzetting van Richtlijn 87/
       onderneming die een concessie voor de verkoop van                  102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende
       motorvoertuigen binnen een bepaald gebied bezit, haar              de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
       activiteiten beëindigt, en waarin de concessie vervolgens          bepalingen der Lid-Staten inzake het consumentenkrediet
       wordt overgedragen aan een andere onderneming, die                 niet tijdig zijn vastgesteld, kan de consument, zelfs gelet op
       een deel van het personeel overneemt en bij de klan               artikel 129 A EG-Verdrag, niet voor een nationale rechter
       tenkring wordt aanbevolen, zonder dat activa worden                met een beroep op de richtlijn zelf rechten doen gelden
       overgedragen, onder de werkingssfeer van de richtlijn              jegens een particuliere kredietgever wegens wanprestatie bij
       valt.                                                              de levering van goederen of de dienstverlening door de


title: Zaak C-264/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 september 2011 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek (Niet-nakoming — Energie — Interne markt voor elektriciteit — Richtlijn 2003/54/EG — Investeringscontract — Vóór toetreding tot Europese Unie gesloten bilateraal investeringsbeschermingsakkoord — Artikel 307 EG)

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 september 2011 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek
   (Zaak C-264/09) (1)

   (Niet-nakoming - Energie - Interne markt voor elektriciteit - Richtlijn 2003/54/EG - Investeringscontract - Vóór toetreding tot Europese Unie gesloten bilateraal investeringsbeschermingsakkoord - Artikel 307 EG)
   2011/C 319/02
   Procestaal: Slowaaks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: O. Beynet, F. Hoffmeister en J. Javorský, gemachtigden)

      Verwerende partij: Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: B. Ricziová, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 9, sub e, en artikel 20, lid 1, van richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG (PB L 176, blz. 37) — Prioritaire toegang van marktdeelnemer tot deel van grensoverschrijdende elektriciteitstransportcapaciteit — Schending van verplichting om niet-discriminerende toegang tot transport- en distributienetten te verzekeren

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 april 2003 in zaak C-114/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 98/8/EG — Niet-uitvoering binnen gestelde termĳn")

text:
C 135/6                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 7.6.2003
       zesde volzin, 2.2, tweede volzin, 2.3, derde en vierde volzin, en             gegevens feitelijk en rechtens te onderzoeken of de resultaten van
       2.8, tweede volzin, tweede tot en met vijfde streepje, van bijlage I          de analyses van monsters van producten van een fabrikant al
       daarbij op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                       dan niet moeten worden aanvaard als bewijsmiddel voor
                                                                                overtreding van de nationale levensmiddelenwetgeving van een
2)     De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.                          lidstaat door die fabrikant, wanneer deze het in artikel 7, lid 1,
                                                                                tweede alinea, van de richtlijn neergelegde recht op een
                                                                                tegenexpertise niet heeft kunnen uitoefenen. Dienaangaande
( 1) PB C 118 van 21.4.2001.
                                                                                moet de nationale rechter nagaan of de in het kader van dit
                                                                                beroep toepasselijke nationale regels inzake de bewijsvoering
                                                                                niet minder gunstig zijn dan die welke voor vorderingen
                                                                                krachtens nationaal recht gelden (gelijkwaardigheidsbeginsel)
                                                                                en of zij de uitoefening van de door de communautaire
                                                                                rechtsorde verleende rechten in de praktijk niet onmogelijk of
                                                                                uiterst moeilijk maken (doeltreffendheidsbeginsel). Bovendien
                      ARREST VAN HET HOF                                             dient de nationale rechter te onderzoeken of een dergelijk
                                                                                bewijsmiddel moet worden uitgesloten om te voorkomen dat
                            (Vijfde kamer)                                           maatregelen worden genomen die onverenigbaar zijn met de
                                                                                eerbiediging van de fundamentele rechten, in het bijzonder het
                          van 10 april 2003                                          recht op een eerlijk proces voor een rechterlijke instantie zoals
                                                                                neergelegd in artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot
                                                                                bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele
in zaak C-276/01 (verzoek van het Amtsgericht Schleswig
                                                                                vrijheden.
    om een prejudiciële beslissing): Joachim Steffensen ( 1)
(„Richtlijn 89/397/EEG — Officiële controle op levensmid-                     (1 ) PB C 275 van 29.9.2001.
delen — Artikel 7, lid 1, tweede alinea — Analyses van
monsters — Recht op tegenexpertise — Rechtstreekse wer-
king — Toelaatbaarheid van analyseresultaten als bewijs-
 middel in geval van schending van recht op tegenexpertise”)
                           (2003/C 135/08)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                (Eerste kamer)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                                van 10 april 2003
                                                                              in zaak C-114/02: Commissie van de Europese Gemeen-
In zaak C-276/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Amtsgericht Schleswig                                       schappen tegen Franse Republiek (1)
(Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tegen Joachim
Steffensen, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                 („Niet-nakoming — Richtlijn 98/8/EG — Niet-uitvoering
van artikel 7, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 89/397/EEG                                       binnen gestelde termijn”)
van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op
levensmiddelen (PB L 186, blz. 23), heeft het Hof (Vijfde
                                                                                (2003/C 135/09)
kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
C. W. A. Timmermans (rapporteur), P. Jann, S. von Bahr en
A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier:                                           (Procestaal: Frans)
M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 10 april 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
1)     Artikel 7, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 89/397/EEG van
       de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op
       levensmiddelen, moet aldus worden uitgelegd dat een fabrikant
       op basis van deze bepaling tegenover de bevoegde instanties van        In zaak C-114/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
       een lidstaat het recht op een tegenexpertise kan laten gelden,         pen (gemachtigde: L. Ström) tegen Franse Republiek (gemach-
       wanneer deze instanties op basis van de analyse van in de              tigden: G. de Bergues en E. Puisais), betreffende een verzoek
       detailhandel genomen monsters van deze producten betwisten             om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle
       dat zijn producten voldoen aan de nationale levensmiddelenwet-         wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die
       geving.                                                                nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/8/EG van het
                                                                              Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffen-
2)     De nationale rechter bij wie een beroep als dat van het                de het op de markt brengen van biociden (PB L 123, blz. 1), de
       hoofdgeding aanhangig is, dient gelet op alle beschikbare              krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
 ---pagebreak--- 7.6.2003                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 135/7
nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als                      samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident,
volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident, P. Jann                       D. A. O. Edward en S. von Bahr (rapporteur), rechters;
en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:                 advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 6 februari
R. Grass, op 10 april 2003 een arrest gewezen waarvan het                      2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
dictum luidt als volgt:                                                        volgt:
1)     Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuurs-       1.     De hogere voorziening wordt afgewezen.
       rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
       aan richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad             2.     Dieckmann & Hansen GmbH wordt verwezen in de kosten.
       van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van
       biociden, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op
       haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                            (1 ) PB C 44.
2)     De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
( 1) PB C 131 van 1.6.2002.
                                                                               Beroep op 27 februari 2003 ingesteld door Koninkrijk
                                                                                Spanje tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak C-87/03)
                  BESCHIKKING VAN HET HOF                                                                 (2003/C 135/11)
                            (Vierde kamer)
                                                                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                               op 27 februari 2003 beroep ingesteld tegen Raad van de
                         van 6 februari 2003                                   Europese Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd
                                                                               door Nuria Díaz Abad, Abogado del Estado, domicilie gekozen
in zaak C-492/01 P: Dieckmann & Hansen GmbH tegen                              hebbende te Luxemburg.
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                               Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
(„Beschikking 1999/244/EG houdende wijziging van be-
schikking 97/296/EG tot vaststelling van de lijst van derde                    —      nietig te verklaren verordening (EG) nr. 2341/2002 (1)
landen waaruit invoer van visserijproducten voor menselijke                           van de Raad van 20 december 2002 tot vaststelling,
consumptie is toegestaan — Invoerverbod voor kaviaar                                  voor 2003, van de vangstmogelijkheden voor sommige
uit Kazachstan — Niet-contractuele aansprakelijkheid van                              visbestanden en groepen visbestanden welke in de wate-
Gemeenschap — Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-                             ren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de
         ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond”)                               Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen
                                                                                van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de
                                                                                visserij in acht te nemen voorschriften, voorzover daarbij
                           (2003/C 135/10)                                            aan de Spaanse vloot niet bepaalde quota in de commu-
                                                                                nautaire wateren van de Noord-en de Oostzee worden
                           (Procestaal: Duits)                                        toegekend, en
                                                                               —      verweerder in de kosten te verwijzen.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                               Middelen en voornaamste argumenten
In zaak C-492/01 P, Dieckmann & Hansen GmbH, gevestigd                         —      Schending van het discriminatieverbod: Na afloop van de
te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door H.-J. Rabe,                             overgangsperiode op 31 december 2002 verkeren de
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het                               Spaanse vissers in dezelfde situatie als de vissers van de
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                              andere lidstaten en dienen zij dezelfde toegang tot de
(Vijfde kamer) van 23 oktober 2001, Dieckmann & Hansen/                               wateren en de bestanden te hebben. De Spaanse vissers
Commissie (T-155/99, Jurispr. blz. II-3143), strekkende tot                           worden door de bestreden verordening echter verschil-
vernietiging van dat arrest, andere partij bij de procedure:                          lend behandeld, doordat het hun in de wateren van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                               Noord- en de Oostzee niet is toegestaan te vissen op bijna
G. Berscheid en M. Niejhar), heeft het Hof (Vierde kamer),                            alle soorten waarvoor quota gelden.


title: Zaak C-107/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 februari 2007 door Friedrich Weber tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 11 december 2006 in zaak T-290/05, Friedrich Weber/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/26

         Hogere voorziening ingesteld op 13 februari 2007 door Friedrich Weber tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 11 december 2006 in zaak T-290/05, Friedrich Weber/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-107/07 P)
   (2007/C 95/49)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirant: Friedrich Weber (vertegenwoordiger: W. Declair, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 december 2006 in zaak T-290/05 (1) te vernietigen;

               —

               de beschikking van de Commissie van 27 mei 2005 nietig te verklaren.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn hogere voorziening tegen genoemde beschikking van het Gerecht betoogt rekwirant het volgende.
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte de vordering niet-ontvankelijk verklaard voor zover het Gerecht daarbij werd verzocht verweerster te gelasten toegang te verlenen tot een aantal documenten. Volgens vaste rechtspraak van het Hof heeft het Gerecht geen dergelijk recht om instructies te geven. Tegelijk wordt in de bestreden beschikking vastgesteld dat het gewijzigde verzoek van rekwirant niet aldus kon worden uitgelegd dat het stilzwijgend strekte tot nietigverklaring van verweersters litigieuze beschikking. Deze redenering kan niet worden gevolgd: rekwirant heeft met zijn aangepaste verzoek niet louter stilzwijgend, maar uitdrukkelijk om nietigverklaring van verweersters litigieuze beschikking verzocht. Het gewijzigde verzoek van rekwirant is ontvankelijk, voor zover het tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie strekt. De vaststelling dat het beroep niet-ontvankelijk is in zijn geheel bijgevolg onrechtmatig.
   Het Gerecht verklaart in zijn bestreden beschikking dat het verzoekschrift „beschuldigingen aan het adres van de Duitse publiekrechtelijke omroepinstellingen en andere overheidsinstanties ”bevat. Deze kwalificatie brengt de feitelijke verklaringen van rekwirant op onaanvaardbare wijze in diskrediet. De pejoratieve kwalificatie van de middelen van het beroep als „beschuldigingen ”toont aan dat het Gerecht het uitzonderlijke gewicht van de verwijten en de desbetreffende schending van het gemeenschapsrecht niet heeft onderzocht uit het oogpunt van de relevantie ervan ter onderbouwing van de vordering. Daarmee heeft het Gerecht het recht om te worden gehoord geschonden. Deze beoordeling van de gematigde uiteenzetting van rekwirant doet zelfs het vermoeden ontstaan dat het het Gerecht aan onpartijdigheid ontbreekt en doet twijfel rijzen omtrent het bestaan van een eerlijk proces.
   De bestreden beschikking is in strijd met de beginselen van het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. Zij gaat voorbij aan de verklaarde wil van de Gemeenschap om de democratie en de rechtsstaat alsmede de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden te ontwikkelen en te versterken. De beschikking van het Gerecht gaat verder voorbij aan de betekenis van het beginsel van openbaarheid in het kader van de belijdenis en de verklaarde wil van de Gemeenschap om de democratie te bevorderen. Het Gerecht heeft nagelaten de vraag te onderzoeken of verweersters beschikking verenigbaar was met de doelstellingen van de Gemeenschap. De bestreden beschikking schendt bijgevolg het geldende gemeenschapsrecht.
   Rekwirant ontkent dat het onderdeel van de vordering dat betrekking heeft op de toegang tot het litigieuze document van de Commissie volstrekt zonder voorwerp is geraakt. Verweerster heeft voor het Gerecht de authenticiteit van de in een tijdschrift bekendgemaakte brief van de Commissie weliswaar bevestigd, maar rekwirant heeft uitdrukkelijk verklaard dat het beroep door deze bevestiging niet zonder voorwerp is geraakt. Ter onderbouwing hiervan heeft hij in het bijzonder aangevoerd dat het betrokken tijdschrift geen instrument is voor de bekendmaking van verweersters officiële mededelingen.
   Op al deze gronden dient de bestreden beschikking van het Gerecht van eerste aanleg te worden vernietigd.

      (1)  PB C 331, blz. 42.


title: Zaak C-564/11: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 16 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Consulta Regionale Ordine Ingegneri della Lombardia e.a./Comune di Pavia (Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering — Overheidsopdrachten — Richtlijn 2004/18/EG — Artikel 1, lid 2, sub a en d — Diensten — Taak van onderzoek en technisch en wetenschappelijk advies bij opstellen van handelingen die gemeentelijke bestemmingsplan vormen — Overeenkomst die wordt gesloten tussen twee openbare entiteiten waaronder een universiteit — Openbare entiteit die als marktdeelnemer kan worden gekwalificeerd)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/42

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 16 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Consulta Regionale Ordine Ingegneri della Lombardia e.a./Comune di Pavia
   (Zaak C-564/11) (1)

   (Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering - Overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/18/EG - Artikel 1, lid 2, sub a en d - Diensten - Taak van onderzoek en technisch en wetenschappelijk advies bij opstellen van handelingen die gemeentelijke bestemmingsplan vormen - Overeenkomst die wordt gesloten tussen twee openbare entiteiten waaronder een universiteit - Openbare entiteit die als marktdeelnemer kan worden gekwalificeerd)
   2013/C 225/71
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Consulta Regionale Ordine Ingegneri della Lombardia, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Brescia, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Como, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Cremona, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Lecco, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Lodi, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Milano, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Pavia, Ordine degli Ingegneri della Provincia di Varese

      Verwerende partij: Comune di Pavia

      In tegenwoordigheid van: Università degli Studi di Pavia

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Consiglio di Stato — Uitlegging van de artikelen 1, lid 2, sub a en d, 2, en 28, alsook van bijlage II, categorieën 8 en 12, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Toewijzing van de opdracht zonder toepassing van de bij de richtlijn vastgestelde aanbestedingsprocedures — Tussen twee openbare besturen gesloten overeenkomst waarbij de dienstverrichter een universiteit is en de tegenprestatie in wezen niet wordt vergoed

      Dictum

   Het recht van de Unie op het gebied van de overheidsopdrachten staat in de weg aan een nationale regeling die toestaat dat twee openbare entiteiten — zonder oproep tot inschrijvingen — een samenwerkingsovereenkomst sluiten wanneer deze overeenkomst niet tot doel heeft een op deze entiteiten gezamenlijk rustende openbare dienst te verstrekken, de betrokken overeenkomst niet uitsluitend onder voor doelstellingen van openbaar belang geldende overwegingen en vereisten valt en zij een particuliere dienstverrichter mogelijkerwijs in een gunstiger positie dan zijn concurrenten plaatst.

      (1)  PB C 73 van 10.3.2012.


title: Zaak T-294/15: Beroep ingesteld op 5 juni 2015 — ArcelorMittal Ruhrort/Commissie

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/59

         Beroep ingesteld op 5 juni 2015 — ArcelorMittal Ruhrort/Commissie
   (Zaak T-294/15)
   (2015/C 302/74)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ArcelorMittal Ruhrort GmbH (Duisburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Janssen en G. Engel, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 25 november 2014 in staatssteunprocedure SA. 33995 (2013) (ex 2013/NN) — Duitsland, ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, C(2014) 8786 definitief, overeenkomstig artikel 264 VWEU nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op vier middelen.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU
               Volgens verzoekster is de verlaagde EEG-heffing geen steun daar geen staatsmiddelen zijn verleend en evenmin van staatsmiddelen is afgezien. De verlaagde EEG-heffing is ook niet selectief. Zij vervalst bovendien niet de mededinging en heeft ook geen nadelige invloed op de handel op de interne markt.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 108, lid 3, VWEU
               Indien, anders dan verzoekster stelt, sprake is van steun, kan verweerster volgens verzoekster hoe dan ook geen terugvordering overeenkomstig artikel 108, lid 3, VWEU gelasten. De verlaagde EEG-heffing is namelijk geen nieuwe steun, daar de daarmee op wezenlijke aspecten inhoudelijk overeenkomende vorige regeling reeds in 2002 door verweerster is goedgekeurd.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 107, lid 3, VWEU
               Voorts, aldus verzoekster, schendt het besluit artikel 107, lid 3, VWEU en het vertrouwensbeginsel. Verweerster kon haar feitelijke beoordeling niet baseren op haar eerst op 28 juni 2014 gepubliceerde richtsnoeren staatssteun ten behoeve van milieubescherming en energie 2014-2020. In plaats daarvan had zij zich moeten baseren op in 2008 gepubliceerde richtsnoeren. Op basis van de maatstaf van 2008 kon verweerster tot geen andere uitkomst komen dan dat de steun verenigbaar was met de interne markt.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 108, lid 1, VWEU en van het rechtszekerheidsbeginsel
               Ten slotte stelt verzoekster dat verweerster zowel het rechtszekerheidsbeginsel als artikel 108, lid 1, VWEU heeft geschonden doordat zij het bestreden besluit heeft genomen in een procedure inzake nieuwe steun. Aangezien verweerster de vorige regeling tot 2012 had goedgekeurd, had zij in een procedure inzake bestaande steun en niet in een procedure inzake nieuwe steun een besluit moeten nemen.


title: Zaak T-259/14: Beroep ingesteld op 24 april 2014 — Luxemburg/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/20

         Beroep ingesteld op 24 april 2014 — Luxemburg/Commissie
   (Zaak T-259/14)
   2014/C 223/25
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordigers: L. Delvaux, gemachtigde, bijgestaan door P.-E. Partsch, A. Steichen, D. Waelbroeck, advocaten, en D. Slater, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               de beschikking van de Commissie van 24 maart 2014, waarbij Luxemburg is gelast informatie te bezorgen over de fiscale behandeling van inkomsten uit intellectuele eigendom, nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoeker de nietigverklaring van beschikking C (2014) 1987 final van de Commissie, waarbij laatstgenoemde op basis van artikel 10, lid 3, van verordening nr. 659/1999 (1) verzoeker heeft gelast informatie te bezorgen over de fiscale behandeling van inkomsten uit intellectuele eigendom.
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan, die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke zijn aangevoerd in het kader van zaak T-258/14, Luxemburg/Commissie.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB L 83, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 15 januari 2002 in zaak C-43/00 (verzoek van het Vestre Landsretom een prejudiciële beslissing): Andersen og Jensen ApS tegen Skatteministeriet (Harmonisatie van wetgevingen — Richtlĳn 90/434/EEG — Gemeenschappelĳke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil — Inbreng van activa of van tak van bedrĳvigheid — Begrippen)

text:
C 84/20                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
en kwalificaties, ook al is voor het betrokken beroep een richtlijn        1)    Door geen afvalbeheersplannen op te stellen die zijn volledige
inzake de onderlinge erkenning van diploma’s vastgesteld, maar dat               grondgebied bestrijken en in overeenstemming zijn met alle
de toepassing van die richtlijn niet kan leiden tot automatische                 bepalingen van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli
erkenning van de titel(s) van de verzoeker.                                      1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn
                                                                                91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, van richtlijn
                                                                                91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende
(1) PB C 102 van 8.4.2000.                                                       gevaarlijke afvalstoffen, en van richtlijn 94/62/EG van het
                                                                                Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994
                                                                                betreffende verpakking en verpakkingsafval, en/of de Commissie
                                                                                hiervan niet in kennis te stellen, is het Verenigd Koninkrijk van
                                                                                Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens artikel 7 van
                                                                                richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, artikel 6
                                                                                van richtlijn 91/689 en, afgezien van Gibraltar, artikel 14 van
                    ARREST VAN HET HOF                                           richtlijn 94/62 op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           2)    Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
                          (Tweede kamer)                                         Ierland wordt verwezen in de kosten.
                       van 24 januari 2002
                                                                           (1) PB C 102 van 8.4.2000.
in zaak C-35/00: Commissie van de Europese Gemeen-
schappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
                       en Noord-Ierland (1)
(„Niet-nakoming — Milieu — Afvalstoffen — Richtlijnen
75/442/EEG, 91/689/EEG en 94/62/EG — Plannen voor
                    beheer van afvalstoffen”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (2002/C 84/31)
                                                                                (Vijfde kamer)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                van 15 januari 2002
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              in zaak C-43/00 (verzoek van het Vestre Landsretom een
                                                                           prejudiciële beslissing): Andersen og Jensen ApS tegen
                                                                                Skatteministeriet (1)
In zaak C-35/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: R. B. Wainwright en L. Ström) tegen                     (Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 90/434/EEG —
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                  Gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen,
(gemachtigde: R. Magrill, bijgestaan door D. Wyatt, QC),                   inbreng van activa en aandelenruil — Inbreng van activa of
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het                          van tak van bedrijvigheid — Begrippen)
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland,
door geen plannen voor het beheer van afvalstoffen op
                                                                                (2002/C 84/32)
te stellen in overeenstemming met alle bepalingen inzake
afvalstoffen van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli
1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals                                             (Procestaal: Deens)
gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart
1991 (PB L 78, blz. 32), van richtlijn 91/689/EEG van de Raad
van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PB              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
L 377, blz. 20), en van richtlijn 94/62/EG van het Europees                                          dentie van het Hof)
Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende
verpakking en verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10), en/of de
Commissie hiervan niet in kennis te stellen, de krachtens
artikel 7 van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn              In zaak C-43/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
91/156, artikel 6 van richtlijn 91/689 en artikel 14 van                   tens artikel 234 EG van het Vestre Landsret (Denemarken), in
richtlijn 94/62 op hem rustende verplichtingen niet is nageko-             het aldaar aanhangige geding tussen Andersen og Jensen ApS
men, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt:                 en Skatteministeriet, om een prejudiciële beslissing over de
N. Colneric, kamerpresident, R. Schintgen en V. Skouris                    uitlegging van artikel 2, sub c en i, van richtlijn 90/434/EEG
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:           van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappe-
R. Grass, op 24 januari 2002 een arrest gewezen waarvan het                lijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa
dictum luidt als volgt:                                                    en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit
 ---pagebreak--- 6.4.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 84/21
verschillende lidstaten (PB L 25, blz. 1), heeft het Hof                   het aldaar aanhangig geding tussen Temco Service Industries
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur),              NV en Samir Imzilyen, Mimoune Belfarh, Abdesselam Afia-
kamerpresident, S. von Bahr, A. La Pergola, L. Sevón en                   Aroussi, Khalil Lakhdar, in tegenwoordigheid van: General
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano;              Maintenance Contractors BVBA (GMC), Weisspunkt NV, voor-
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 15 januari 2002            heen Buyle-Medros-Vaes Associates NV (BMV), om een preju-
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     diciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 1, lid 1,
                                                                           en 3, lid 1, van richtlijn 77/187/EEG van de Raad van
1)    Artikel 2, sub c en i, van richtlijn 90/434/EEG van de Raad          14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de
      van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale           wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de
      regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelen-   rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen,
      ruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende            vestigingen of onderdelen daarvan (PB L 61, blz. 26), heeft
      lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat er geen inbreng van       het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,
      activa in de zin van de richtlijn is, wanneer bij een transactie de  kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet (rapporteur),
      opbrengst van een door de inbrengende vennootschap aangegane         R. Schintgen en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-
      lening in deze vennootschap blijft en de daarmee samenhangen-        generaal: L. A. Geelhoed; griffier: D. Louterman-Hubeau,
      de verplichtingen aan de ontvangende vennootschap worden             afdelingshoofd, op 24 januari 2002 een arrest gewezen
      overgedragen. Daarbij is het van geen belang, dat de inbrengen-      waarvan het dictum luidt als volgt:
      de vennootschap een klein pakket aandelen van een derde
      vennootschap behoudt.
2)    Het staat aan de nationale rechter om te beoordelen, of een
      inbreng van activa betrekking heeft op een onafhankelijke            1)    Artikel 1, lid 1, van richtlijn 77/187/EEG van de Raad van
      exploitatie in de zin van artikel 2, sub i, van richtlijn 90/434,          14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de
      dat wil zeggen een geheel dat op eigen kracht kan functioneren,            wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de
      wanneer de liquiditeit van de ontvangende vennootschap in de               rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen,
      toekomst moet worden verzekerd door een bedrijfskrediet van                vestigingen of onderdelen daarvan, moet aldus worden uitgelegd,
      een bank, die onder meer verlangt dat de aandeelhouders van de             dat deze laatste van toepassing is op een situatie waarin een
      ontvangende vennootschap een waarborg stellen in de vorm van               opdrachtgever die de schoonmaak van lokalen bij overeenkomst
      aandelen ter hoogte van het maatschappelijk kapitaal van deze              had toevertrouwd aan een eerste ondernemer, die deze opdracht
      vennootschap.                                                              door een onderaannemer liet uitvoeren, deze overeenkomst
                                                                                beëindigt en voor de uitvoering van dezelfde werkzaamheden
                                                                                met een tweede ondernemer een nieuwe overeenkomst sluit,
(1) PB C 22 van 29.4.2000.                                                       wanneer in dit kader geen enkel element van materiële of
                                                                                immateriële activa van de eerste ondernemer of de onderaanne-
                                                                                mer wordt overgenomen door de nieuwe ondernemer, maar de
                                                                                nieuwe ondernemer ingevolge een collectieve arbeidsovereen-
                                                                                komst een deel van de werknemers van de onderaannemer
                                                                                overneemt, op voorwaarde dat de overname van het personeel
                                                                                betrekking heeft op een wezenlijk deel — qua aantal en
                     ARREST VAN HET HOF                                          deskundigheid — van de werknemers die de onderaannemer
                                                                                voor de uitvoering van de in onderaanneming gegeven opdracht
                            (Zesde kamer)                                        had ingezet.
                        van 24 januari 2002
in zaak C-51/00 (verzoek van het Arbeidshof te Brussel                     2)    Artikel 3, lid 1, van richtlijn 77/187 moet aldus worden
om een prejudiciële beslissing): Temco Service Industries                        uitgelegd, dat het er niet aan in de weg staat dat de overeenkomst
NV tegen Samir Imzilyen, Mimoune Belfarh, Abdesselam                             of arbeidsverhouding van een werknemer die op de datum van
                 Afia-Aroussi, Khalil Lakhdar (1)                                de overgang van onderneming in de zin van artikel 1, lid 1,
                                                                                van die richtlijn in dienst is van de vervreemder, met de
                                                                                vervreemder wordt voortgezet, wanneer die werknemer zich
(„Richtlijn 77/187 — Behoud van rechten van werknemers
                                                                                verzet tegen de overdracht van zijn overeenkomst of arbeidsver-
                bij overgang van ondernemingen”)                                 houding aan de verkrijger.
                            (2002/C 84/33)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           (1) PB C 122 van 29.4.2000.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
In zaak C-51/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG van het Arbeidshof te Brussel (België), in


title: ARREST VAN HET HOF van 26 maart 1996 in zaak C-392/93 (verzoek om een prejudiciële beslissing van de High Court of Justice, Queen's Bench Division, Divisional Court): The Queen tegen H. M. Treasury, ex parte: British Telecommunications plc (Prejudiciële verwijzing - Uitlegging van Richtlijn 90/531/EEG - Telecommunicatie - Omzetting in nationaal recht - Schadevergoedingsplicht in geval van onjuiste omzetting)

text:
22 . 6 . 96          | NL.                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 180/7
      regelingen op het gebied van de rijtijden vast te                                   ARREST VAN HET HOF
      stellen .                                                                                van 26 maart 1996
                                                                        in zaak C-392/93 ( verzoek om een prejudiciële beslissing
(') PB nr . C 392 van 31 . 12 . 1994 .                                  van de High Court of Justice, Queen's Bench Division,
                                                                        Divisional Court ): The Queen tegen H. M. Treasury, ex
                                                                                parte: British Telecommunications plc ( 1 )
                                                                        (Prejudiciële verwijzing — Uitlegging van Richtlijn 90/
                                                                        531/EEG — Telecommunicatie — Omzetting in nationaal
                                                                        recht — Schadevergoedingsplicht in geval van onjuiste
                                                                                omzetting)
                                                                                ( 96/C 180/ 14 )
                    ARREST VAN HET HOF
                           ( Eerste kamer )
                       van 21 maart 1996
                                                                                (Procestaai: Engels)
in zaak C-39/95 ( verzoek van het Tribunal de police de La
Rochelle om een prejudiciële beslissing ): strafzaak tegen P.
                               Goupil (')
(Sociale bepalingen op het gebied van het wegvervoer —                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
      Afwijking voor voertuigen van de diensten van de                                  de Jurisprudentie van het Hof)
                           vuilnisophaling)
                              96/C 180/ 13 )
                                                                        In zaak C-392/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
                        (Procestaai: Frans)
                                                                        krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van de High Court of
                                                                        Justice, Queen's Bench Divison , Divisional Court, in het
                                                                        aldaar aanhangig geding tussen The Queen tegen H. M.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           Treasury, ex parte : British Télécommunications plc, om een
                 de Jurisprudentie van het Hof)                         prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 8 , lid 1 ,
                                                                        van Richtlijn 90/531/EEG van de Raad van 17 september
                                                                         1990 betreffende de procedures voor het plaatsen van
In zaak C-39/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                   opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening,
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunal de                    vervoer en telecommunicatie (PB 1990 , L 297 , blz. 1 ), heeft
police de La Rochelle ( Frankrijk ), in de aldaar dienende              het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias,
strafzaak tegen P. Goupil, om een prejudiciële beslissing               president, C. N. Kakouris, D. A. O. Edward en J. -P.
over de uitlegging van de artikel 4 , onder 6 , van Verordening         Puissochet, kamerpresidenten, G. F. Mancini , F. A. Schock
( EEG ) nr . 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot               weiler, J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ), C. Gulmann
harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard                en J. L. Murray, rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro;
voor het wegvervoer ( PB 1985 , L 370, blz . 1 ), heeft het Hof         griffier : L. Hewlett, administrateur, op 26 maart 1996 een
 ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward ,             arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
kamerpresident, P. Jann ( rapporteur ) en L. Sevón , rechters;
advocaat-generaal : P. Léger; griffier: H. von Holstein,
adjunct-griffier, op 21 maart 1996 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                      1 . Bij de omzetting van Richtlijn 90/531 /EEG van de Raad
                                                                             van 1 7 september 1 990 betreffende de procedures voor
                                                                             het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en
Het begrip voertuigen van de diensten van de vuilnisopha                    energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, kan
 ling in artikel 4, onder 6, van Verordening (EEG) nr. 3820/                 een Lid-Staat niet bepalen, welke telecommunicatie
 85 van de Raad van 20 december 1 985 tot harmonisatie van                   diensten krachtens artikel 8, lid \ , zijn uitgesloten van de
 bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegver                    werkingssfeer van de richtlijn; deze bevoegdheid komt
 voer, moet aldus worden uitgelegd, dat het betrekking heeft                 aan de aanbestedende diensten zelf toe.
 op voertuigen die worden gebruikt voor het ophalen van
 allerlei soorten vuilnis dat niet onder een meer specifieke
 regeling valt alsmede voor het vervoer ervan in de nabije
 omgeving, in het kader van een algemene dienst van                      2 . De in artikel 8, lid 1 , van de richtlijn gestelde voor
 openbaar belang, die rechtstreeks door overheidsinstanties                  waarde, dat „ andere instanties vrij zijn om dezelfde
 of onder hun toezicht door particuliere ondernemingen                       diensten in hetzelfde geografische gebied en onder
 wordt verricht.                                                             substantieel identieke voorwaarden aan te bieden ",
                                                                             moet in juridisch en in feitelijk opzicht worden getoetst,
                                                                             met inachtneming daarbij van, onder meer, alle kenmer
  (") PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 .                                        ken van die diensten, het bestaan van substitueerbare
                                                                             diensten, de prijzen, de machtspositie van de aanbeste
                                                                             dende dienst op de markt en het bestaan van eventuele
                                                                             wettelijke verplichtingen.
 ---pagebreak--- Nr . C 180/8            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 6 . 96
3 . Een Lid-Staat die bij de omzetting van Richtlijn 90/               88/357/EEG (Derde Richtlijn schadeverzekering) moet
     531 /EEG in zijn nationale zecbt zelf heeft bepaald,              aldus worden uitgelegd, dat sociale-zekerheidsstelsels als die
     welke diensten van een aanbestedende dienst daarvan               welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, buiten de
     zijn uitgesloten overeenkomstig artikel 8, is ingevolge           werkingssfeer van de richtlijn vallen.
     het Gemeenschapsrecht niet verplicht tot vergoeding
     van de schade die die onderneming als gevolg van die
     fout heeft geleden .                                              (M PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .
(') PB nr . C 287 van 23 . 10 . 1993 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 26 maart 1996
                    ARREST VAN HET HOF                                 in zaak C-271 /94 : Europees Parlement tegen Raad van de
                                                                                Europese Unie ( 1 )
                        van 26 maart 1996
                                                                       (Beschikking 94/445/EG van de Raad — Edicom —
in zaak C-238/94 ( verzoek van net Tribunal des affaires de                     Telematicanetwerken — Rechtsgrondslag)
sécurité sociale du Tarn-et-Garonne om een prejudiciële
                                                                                ( 96/C 180/ 16
beslissing ): J. Garcia e. a. tegen Mutuelle de prévoyance
                    sociale d'Aquitaine e.a. (')
(Schadeverzekering — Richtlijn 92/49/EEG van de Raad —                                      (Procestaai: Frans)
                           Werkingssfeer)
                           ( 96/C 180/ 15 )
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      In zaak C-271 /94, Europees Parlement (gemachtigden : G.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         Garzón Clariana , J. Schoo en J. L. Rufas Quintana ),
                 de Jurisprudentie van het Hof)                       ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                      schappen ( gemachtigde : G. Kremlis ), tegen Raad van de
                                                                      Europese Unie (gemachtigden : A. Sacchettini en A. Lopes
In zaak C-238/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                Sabino ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunal des                 Beschikking 94/445/EG van de Raad van 11 juli 1994
affaires de sécurité sociale du Tarn-et-Garonne ( Frankrijk )         betreffende de telematicanetwerken tussen administraties
in de aldaar aanhangige gedingen tussen J. Garcia e . a . en          voor de statistieken van het goederenverkeer tussen Lid
Mutuelle de prévoyance sociale d'Aquitaine e . a ., om een            staten ( Edicom ) ( PB 1994 , L 183 , blz . 42 ), heeft het Hof,
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 2 , lid 2 ,    samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president,
van Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot              C. N. Kakouris en G. Hirsch, kamerpresidenten, G. F.
coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa            Mancini , F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida , C.
lingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met               Gulmann, J. L. Murray, P. Jann , H. Ragnemalm en L. Sevón
uitzondering van de levensverzekeringsbranche , en hou               ( rapporteur ), rechters ; advocaat-generaal : A. La Pergola ;
dende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/                  griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 26 maart 1996
357/EEG ( Derde Richtlijn schadeverzekering ) ( PB 1992 ,             een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
L 228 , blz . 1 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.
Rodriguez Iglesias, president, D. A. O. Edward , J. -P.
Puissochet en G. Hirsch , kamerpresidenten , F. A. Schock             1 . Verklaart nietig Beschikking 94/445/EG van de Raad
weiler, J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ), P. J. G.                 van 1 Î juli 1 994 betreffende de telematicanetwerken
Kapteyn, C. Gulmann , J. L. Murray, P. Jann en H.                          tussen administraties voor de statistieken van het
Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : M. G. Tesauro;                    goederenverkeer tussen Lid-Staten (Edicom).
griffier: D. Louterman-Hubeau , hoofdadministrateur, op
26 maart 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:                                                            2 . Vestaat dat de gevolgen van de door de Commissie op
                                                                           basis van de nietig verklaarde beschikking genomen
                                                                           besluiten gehandhaafd blijven tot aan de inwerkingtre
Artikel 2 , lid 2 , van Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van                ding van een op de juiste rechtsgrondslag vastgestelde
18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuurs                beschikking.
rechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekerings
bedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche,
en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en                3 . Verwijst de Raad in de kosten.


title: Doorhaling van zaak C-360/99

text:
C 55/18                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         8.3.2003
               Doorhaling van zaak C-359/99 ( 1)                                     Doorhaling van zaak C-486/99 ( 1)
                         (2003/C 55/34)                                                        (2003/C 55/37)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-359/99           2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-486/99
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di          (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di
Brescia): Autogolf Srl tegen Ministero delle Finanze.                 Brescia): Flos SpA e.a. tegen Ministero delle Finanze.
( 1) PB C 352 van 4.12.1999.                                          (1 ) PB C 79 van 18.03.2000.
               Doorhaling van zaak C-360/99 ( 1)                                     Doorhaling van zaak C-487/99 ( 1)
                         (2003/C 55/35)                                                        (2003/C 55/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-360/99           2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-487/99
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di          (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di
Brescia): Union Factor SpA e.a. tegen Ministero delle Finanze.        Brescia): Petra Srl tegen Ministero delle Finanze.
( 1) PB C 352 van 4.12.1999.                                          (1 ) PB C 79 van 18.03.2000.
               Doorhaling van zaak C-485/99 ( 1)                                     Doorhaling van zaak C-488/99 ( 1)
                         (2003/C 55/36)                                                        (2003/C 55/39)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-485/99           2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-488/99
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di          (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di
Brescia): Gottinghen SpA e.a. tegen Ministero delle Finanze.          Brescia): Supercar Srl tegen Ministero delle Finanze.
( 1) PB C 79 van 18.03.2000.                                          (1 ) PB C 79 van 18.03.2000.


title: Zaak C-409/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Oberste Patent- und Markensenat (Oostenrijk) op 6 september 2012 — Backaldrin Österreich The Kornspitz Company GmbH/Pfahnl Backmittel GmbH

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Oberste Patent- und Markensenat (Oostenrijk) op 6 september 2012 — Backaldrin Österreich The Kornspitz Company GmbH/Pfahnl Backmittel GmbH
   (Zaak C-409/12)
   2012/C 399/14
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Patent- und Markensenat

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Backaldrin Österreich The Kornspitz Company GmbH

      Verwerende partij: Pfahnl Backmittel GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een merk „de gebruikelijke benaming van een waar of dienst” geworden in de zin van artikel 12, lid 2, sub a, van richtlijn 2008/95/EG (merkenrichtlijn) (1) wanneer

                           a)

                           de handelaars zich er weliswaar van bewust zijn dat dit een aanduiding van herkomst betreft, maar dit niet laten blijken tegenover de eindverbruikers, en

                           b)

                           de eindverbruikers het merk (ook) daarom niet meer als een herkomstaanduiding opvatten, maar als een gebruikelijke benaming van waren of diensten waarvoor het merk is ingeschreven.

               2)

               Is reeds sprake van „nalaten” in de zin van artikel 12, lid 2, sub a, van richtlijn 2008/95/EG wanneer de merkhouder niet optreedt, ofschoon de handelaars hun klanten er niet op attent maken dat het een ingeschreven merk betreft?

               3)

               Moet een merk dat door het toedoen of nalaten van de houder ervan voor eindverbruikers, maar niet in het handelsverkeer een gebruikelijke benaming is geworden, enkel vervallen worden verklaard wanneer de eindverbruikers op deze benaming zijn aangewezen omdat er geen equivalente alternatieve benamingen bestaan?

      (1)  Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (gecodificeerde versie) (PB L 299, blz. 25).


title: Gevoegde zaken C-627/13 en C-2/14: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 februari 2015 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Strafzaken tegen Miguel M. (C-627/13), Thi Bich Ngoc Nguyen, Nadine Schönherr (C-2/14) [Prejudiciële verwijzing — Drugsprecursoren — Toezicht op de handel tussen de lidstaten — Verordening (EG) nr. 273/2004 — Toezicht op de handel tussen de Europese Unie en derde landen — Verordening (EG) nr. 111/2005 — Handel in geneesmiddelen die efedrine of pseudo-efedrine bevatten — Begrip „geregistreerde stof” — Samenstelling — Uitsluiting van alle geneesmiddelen of alleen geneesmiddelen die geregistreerde stoffen bevatten die zodanig zijn vermengd dat deze stoffen niet gemakkelijk kunnen worden geëxtraheerd — Richtlijn 2001/83/EG — Begrip „geneesmiddel”]

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/11

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 februari 2015 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Strafzaken tegen Miguel M. (C-627/13), Thi Bich Ngoc Nguyen, Nadine Schönherr (C-2/14)
      (Gevoegde zaken C-627/13 en C-2/14) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Drugsprecursoren - Toezicht op de handel tussen de lidstaten - Verordening (EG) nr. 273/2004 - Toezicht op de handel tussen de Europese Unie en derde landen - Verordening (EG) nr. 111/2005 - Handel in geneesmiddelen die efedrine of pseudo-efedrine bevatten - Begrip „geregistreerde stof” - Samenstelling - Uitsluiting van alle geneesmiddelen of alleen geneesmiddelen die geregistreerde stoffen bevatten die zodanig zijn vermengd dat deze stoffen niet gemakkelijk kunnen worden geëxtraheerd - Richtlijn 2001/83/EG - Begrip „geneesmiddel”])
      (2015/C 107/13)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundesgerichtshof

         Partijen in de strafzaken in het hoofdgeding

      Miguel M. (C-627/13), Thi Bich Ngoc Nguyen, Nadine Schönherr (C-2/14)

         Dictum

      Artikel 2, onder a), van verordening (EG) nr. 273/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 inzake drugsprecursoren, en artikel 2, onder a), van verordening (EG) nr. 111/2005 van de Raad van 22 december 2004 houdende voorschriften voor het toezicht op de handel tussen de Gemeenschap en derde landen in drugsprecursoren, moeten aldus worden uitgelegd dat een geneesmiddel, zoals gedefinieerd in artikel 1, punt 2), van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1901/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006, niet als zodanig als „geregistreerde stof” kan worden gekwalificeerd, zelfs gesteld dat het een stof genoemd in bijlage I bij verordening nr. 273/2004 en de bijlage bij verordening nr. 111/2005 bevat die gemakkelijk met eenvoudige of economisch rendabele middelen kan worden gebruikt of geëxtraheerd.

         (1)  PB C 39 van 8.2.2014

         PB C 71 van 8.3.2014.


               16.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 216/9

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 17 december 2015
   (Zaak E-31/15)
   (2016/C 216/06)
   Op 17 december 2015 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Carsten Zatschler, Øyvind Bø en Íris Ísberg, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               te verklaren dat de Republiek IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 9f van bijlage XVII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2011/77/EU van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2011 tot wijziging van Richtlijn 2006/116/EG betreffende de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, of in elk geval door deze maatregelen niet aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA mee te delen, haar verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek betreft het feit dat de Republiek IJsland op 8 juni 2015 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 8 april 2015 tot haar had gericht en dat betrekking had op de niet-omzetting in nationaal recht van Richtlijn 2011/77/EU van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2011 tot wijziging van Richtlijn 2006/116/EG betreffende de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten, waarnaar wordt verwezen in punt 9f van bijlage XVII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en die is aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij („het besluit”).

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat de Republiek IJsland haar verplichtingen uit hoofde van het besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit.


title: Zaak T-400/15: Beroep ingesteld op 20 juli 2015 — Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto/BHIM — University College London (CITRUS SATURDAY)

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/35

         Beroep ingesteld op 20 juli 2015 — Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto/BHIM — University College London (CITRUS SATURDAY)
   (Zaak T-400/15)
   (2015/C 320/52)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ana Isabel Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto (Algés, Portugal) (vertegenwoordiger: A. Pita Negrão, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: University College London (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „CITRUS SATURDAY” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 789 195

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 29 april 2015 in zaak R 2109/2014-2

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               de zaak terugverwijzen naar de oppositieafdeling van het BHIM.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van de gemeenschapsmerkverordeningen;

               —

               schending van de beginselen van gemeenschapsrecht.


title: Arrest van het Hof van 6 december 2001 in zaak C-353/99 P: Raad van de Europese Unie tegen Heidi Hautala e.a. ("Hogere voorziening — Recht van toegang van publiek tot documenten van Raad — Besluit 93/731/EG van Raad — Uitzonderingen op toegang tot documenten — Bescherming van algemeen belang inzake internationale betrekkingen — Gedeeltelĳke toegang")

text:
C 84/8                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                      van 6 december 2001
                                                                                van 29 november 2001
in zaak C-353/99 P: Raad van de Europese Unie tegen
                       Heidi Hautala e.a. (1)                              in zaak C-366/99 (verzoek van de Conseil d’État om een
                                                                           prejudiciële beslissing): Joseph Griesmar tegen Ministre
(„Hogere voorziening — Recht van toegang van publiek tot                   de l’Économie, des Finances et de l’Industrie, Ministre de
documenten van Raad — Besluit 93/731/EG van Raad —                         la Fonction publique, de la Réforme de l’État et de la
Uitzonderingen op toegang tot documenten — Bescherming                                             Décentralisation (1)
van algemeen belang inzake internationale betrekkingen —
                     Gedeeltelijke toegang”)
                                                                           (Sociale politiek — Gelijke behandeling van mannen en
                                                                           vrouwen — Toepasselijkheid van artikel 119 EG-Verdrag
                           (2002/C 84/13)                                  (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn vervangen door de
                                                                           artikelen 136 EG-143 EG) of van richtlijn 79/7/EEG —
                          (Procestaal: Engels)                             Franse regeling inzake burgerlijke en militaire rustpensioe-
                                                                           nen — Bonificatie voor kinderen alleen voor vrouwelijke
                                                                           ambtenaren — Toelaatbaarheid vanuit oogpunt van ar-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- tikel 6, lid 3, van overeenkomst betreffende de sociale politiek
                          dentie van het Hof)                                         of van bepalingen van richtlijn 79/7/EEG)
                                                                                (2002/C 84/14)
In zaak C-353/99 P, Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
J. Aussant, G. Maganza en M. Bauer), ondersteund door
Koninkrijk Spanje (gemachtigde: R. Silva de Lapuerta), betref-                                       (Procestaal: Frans)
fende hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)
van 19 juli 1999, Hautala/Raad, T-14/98 (Jurispr blz. II-2489),
strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partijen bij            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
de procedure: Heidi Hautala, lid van het Europees Parlement                                          dentie van het Hof)
(advocaten: O. W. Brouwer en T. Janssens), ondersteund door
Koninkrijk Denemarken (gemachtigde: J. Molde) en door
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
(gemachtigde: J. E. Collins, bijgestaan door H. Davies), Repu-
bliek Finland (gemachtigden: aanvankelijk H. Rotkirch, vervol-             In zaak C-366/99, betreffende een verzoek aan het Hof
gens T. Pynnä), Koninkrijk Zweden (gemachtigde: A. Kruse) en               krachtens artikel 234 EG van de Conseil d’État (Frankrijk), in
Franse Republiek, heeft het Hof, samengesteld als volgt:                   het aldaar aanhangige geding tussen Joseph Griesmar tegen
G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken,                  Ministre de l’Économie, des Finances et de l’Industrie, Ministre
N. Colneric, en S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann,                 de la Fonction publique, de la Réforme de l’État et de
D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, M. Wathelet,             la Décentralisation, om een prejudiciële beslissing over de
V. Skouris, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur) en C. W. A. Tim-            uitlegging van artikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-120
mermans, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: D. Lou-          EG-Verdrag zijn vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG),
terman-Hubeau, afdelingshoofd, op 6 december 2001 een                      artikel 6, lid 3, van de overeenkomst betreffende de sociale
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         politiek (PB 1992, C 191, blz. 91), en richtlijn 79/7/EEG van
                                                                           de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke
                                                                           tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van
1)    Wijst de hogere voorziening af.                                      mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid
                                                                           (PB 1979, L 6, blz. 24), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
2)    Verwijst de Raad van de Europese Unie in de kosten.                  G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken en
                                                                           N. Colneric, en S. von Bahr, kamerpresidenten, A. La Pergola,
3)    Verstaat dat het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk Denemar-          J.-P. Puissochet, L. Sevón, M. Wathelet, V. Skouris (rapporteur)
      ken, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-          en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;
      Ierland, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden elk           griffier: L. Hewlett, administrateur, op 29 november 2001 een
      hun eigen kosten zullen dragen.                                      arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
(1) PB C 333 van 20.11.1999.                                               De ingevolge een regeling als de Franse pensioenregeling voor
                                                                           ambtenaren uitgekeerde pensioenen vallen binnen de werkingssfeer
                                                                           van artikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag
                                                                           zijn vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG).


title: Zaak T-518/13: Arrest van het Gerecht van 5 juli 2016 — Future Enterprises/EUIPO — McDonald’s International Property (MACCOFFEE) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk MACCOFFEE — Ouder Uniewoordmerk McDONALD’S — Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Merkenfamilie — Voordeel dat ongerechtvaardigd wordt gehaald uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk — Nietigverklaring”]

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/26

         Arrest van het Gerecht van 5 juli 2016 — Future Enterprises/EUIPO — McDonald’s International Property (MACCOFFEE)
   (Zaak T-518/13) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk MACCOFFEE - Ouder Uniewoordmerk McDONALD’S - Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Merkenfamilie - Voordeel dat ongerechtvaardigd wordt gehaald uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk - Nietigverklaring”])
   (2016/C 305/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Future Enterprises Pte Ltd (Singapore, Singapore) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Hitchens, J. Olsen, R. Sharma, M. Henshall, solicitors, en R. Tritton, barrister, vervolgens B. Hitchens, J. Olsen, R. Tritton en E. Hughes-Jones, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: McDonald’s International Property Co. Ltd (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: C. Eckhartt, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 13 juni 2013 (zaak R 1178/2012-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen McDonald’s International Property Co. en Future Enterprises

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Future Enterprises Pte Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 352 van 30.11.2013.


title: Zaak C-372/02: Verzoek van het Bundessozialgericht van 15 augustus 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Roberto Adanez-Vega en Bundesanstalt für Arbeit

text:
11.1.2003                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 7/7
Klett en Bundesministerin für Bildung, Wissenschaft und                     tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
Kultur, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van               Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer uitgebreid) van
de artikelen 12 EG, 39 EG, en 19 ter van richtlijn 78/686/EEG               7 juni 2001, Agrana Zucker und Stärke/Commissie (T-187/
van de Raad van 25 juli 1978 inzake de onderlinge erkenning                 99, Jurispr. blz. II-1587), strekkende tot vernietiging van dat
van de diploma’s, certificaten en andere titels van de beoefenaar           arrest; andere partij bij de procedure: Commissie van de
der tandheelkunde, tevens houdende maatregelen tot verge-                   Europese Gemeenschappen (gemachtigden M. Erhart en
makkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht                D. Triantafyllou), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld
van vestiging en vrij verrichten van diensten (PB L 233, blz. 1),           als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, F. Macken en
zoals gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredingsvoor-                 J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
waarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland                  raal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 5 november 2002 een
en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de verdragen                  arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
waarop de Europese Unie is gebaseerd (PB 1994, C 241,
blz. 21, en PB 1995, L 1, blz. 1), alsmede van de artikelen 3
en 9 van richtlijn 93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter               1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de
onderlinge erkenning van hun diploma’s, certificaten en andere
titels (PB L 165, blz. 1), zoals gewijzigd bij die toetredingsakte,         2)    Agrana Zucker und Stärke AG wordt verwezen in de kosten.
heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
C. A. W. Timmermans (rapporteur), kamerpresident,
D. A. O. Edward en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal:
A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 5 november 2002 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Artikel 19 ter van richtlijn 78/686/EEG van de Raad van 25 juli
1978 inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s, certificaten
en andere titels van de beoefenaar der tandheelkunde, tevens houdende
maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening         Verzoek van het Bundessozialgericht van 15 augustus
van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten, zoals          2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de             Roberto Adanez-Vega en Bundesanstalt für Arbeit
Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk
Zweden en de aanpassing van de verdragen waarop de Europese Unie
is gebaseerd, moet aldus worden uitgelegd iemand wiens titel van                                     (Zaak C-372/02)
huisarts niet door een Oostenrijkse universiteit is afgegeven, niet kan
worden toegelaten tot de in die lidstaat verstrekte opleiding tot
specialist in de tandheelkunde.                                                                        (2003/C 7/13)
( 1) PB C 227 van 11.8.2001.
                                                                            Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 15 augustus
                                                                            2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                  BESCHIKKING VAN HET HOF                                   16 oktober 2002, in het geding tussen Roberto Adanez-Vega
                                                                            en Bundesanstalt für Arbeit, het Hof van Justitie van de
                           (Derde kamer)                                    Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                            beslissing over de navolgende vraag:
                       van 5 november 2002
    in zaak C-321/01 P: AGRANA Zucker und Stärke AG                         1.    Valt een persoon die meer dan twee maanden na de
                                                                                beëindiging van zijn in Spanje vervulde dienstplicht
(„Hogere voorziening — Staatssteun — Toetredingsakte                              een uitkering van de Duitse werkloosheidsverzekering
Republiek Oostenrijk — Gemeenschappelijke verklaring                              aanvraagt,
nr. 31 bij Slotakte Toetredingsverdrag Republiek Oosten-
                                 rijk”)
                                                                                a)    krachtens artikel 13, lid 2, sub e, van verordening
                            (2003/C 7/12)                                               (EEG) nr. 1408/71 van de Raad ( 1) van 14 juni
                                                                                1971 betreffende de toepassing van de sociale
                          (Procestaal: Duits)                                           zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandi-
                                                                                gen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-              de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en
                          dentie van het Hof)                                           bijgewerkte versie van verordening (EEG) nr. 2001/
                                                                                83 van de Raad (2) van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6),
                                                                                zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2195/91
In zaak C-321/01 P, AGRANA Zucker und Stärke AG,                                        van de Raad ( 3) van 25 juni 1991 (PB L 206,
gevestigd te Wenen (Oostenrijk), vertegenwoordigd door                                  blz. 2) — hierna: „verordening” — onder de Spaanse
W. Barfuss en H. Wollmann, betreffende hogere voorziening                               wettelijke regeling, dan wel
 ---pagebreak--- C 7/8                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      11.1.2003
     b)   krachtens artikel 13, lid 2, sub f, van de verordening                  bb) Indien vraag 3.c.aa bevestigend wordt beant-
          onder de Duitse wettelijke regeling?                                          woord:
                                                                                Houdt artikel 71, lid 1, sub b, ii, eerste volzin,
2.   Indien vraag 1.a bevestigend wordt beantwoord:                                     van de verordening dan ook in dat de laatste
                                                                                op het grondgebied van een andere lidstaat
     a)   Vormt dan de in Spanje vervulde dienstplicht de                               verrichte werkzaamheid voor de werkloos-
          „laatste werkzaamheden op het grondgebied van een                             heidsuitkeringen aldus moet worden opgevat
          andere lidstaat” in de zin van artikel 71, lid 1, van                         dat zij wordt geacht op het grondgebied van de
          de verordening?                                                               lidstaat waarin hij woont te zijn verricht,
                                                                                zonder dat behoeft te worden nagegaan of
                                                                                aan de voorwaarden van artikel 67 van de
     b)   Indien vraag 2.a bevestigend wordt beantwoord:                                verordening is voldaan? (zie vraag 2.b)
          Houdt artikel 71, lid 1, sub b, ii, eerste volzin, van      4.     Voorzover het tijdvak van de Spaanse dienstplicht noch
          de verordening dan ook in dat de laatste op het                    krachtens artikel 71, noch krachtens artikel 67 van de
          grondgebied van een andere lidstaat verrichte werk-                verordening in aanmerking moet worden genomen voor
          zaamheid voor een werkloosheidsuitkering aldus                     verzoekers aanspraak op uitkeringen van de Duitse
          moet worden opgevat dat zij wordt geacht op het                    werkloosheidsverzekering, heeft hij daarop dan een over-
          grondgebied van de lidstaat waarin hij woont te zijn               eenkomstig recht op grond van het beginsel van gelijke
          verricht, zonder dat behoeft te worden nagegaan of                 behandeling van artikel 3 van de verordening of op grond
          aan de voorwaarden van artikel 67 van de verorde-                  van andere algemene bepalingen van gemeenschapsrecht?
          ning is voldaan?
                                                                      (1 ) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
     c)   Indien vraag 2.b ontkennend wordt beantwoord:               (2 ) PB L 230 van 22.08.1983, blz. 6.
                                                                      (3 ) PB L 206 van 29.07.1991, blz. 2.
          Onder welke voorwaarden is het tijdvak waarin de
          dienstplicht is vervuld, dat volgens nationaal
          (Spaans) recht geen tijdvak van verzekering vormt
          noch daarmee kan worden gelijkgesteld, volgens
          artikel 67, lid 1, van de verordening een tijdvak van
          arbeid dat als werknemer krachtens de wettelijke
          regeling van een andere lidstaat is vervuld?
                                                                      Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
                                                                      Oostenrijk van 17 september 2002 om een prejudiciële
3.   Indien vraag 1.b bevestigend wordt beantwoord:                   beslissing in het geding tussen Sakir Öztürk en Pensions-
                                                                                versicherungsanstalt der Arbeiter
     a)   Heeft een persoon die meer dan een jaar geleden
          zijn laatste tijdvak van verzekering in Duitsland                                     (Zaak C-373/02)
          heeft beëindigd en die daarna zijn negen maanden
          durende dienstplicht in Spanje heeft vervuld, dan in
          de zin van artikel 67, lid 3, van de verordening                                       (2003/C 7/14)
          „laatstelijk” tijdvakken van verzekering krachtens
          Duits recht vervuld?
                                                                      Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij
     b)   Indien vraag 3.a bevestigend wordt beantwoord:              beschikking van 17 september 2002, ingekomen ter griffie
                                                                      van het Hof van Justitie op 17 oktober 2002, in het geding
          Onder welke omstandigheden is dan een tijdvak               tussen Sakir Öztürk en Pensionsversicherungsanstalt der Arbei-
          waarin de dienstplicht wordt vervuld, dat volgens           ter, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
          nationaal (Spaans) recht geen tijdvak van verzeke-          verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
          ring in de werkloosheidsverzekering is noch daar-           vraag:
          mee kan worden gelijkgesteld, volgens artikel 67,
          lid 1, van de verordening een tijdvak van arbeid dat        1.     Moet het recht betreffende de Associatie tussen de
          als werknemer krachtens de wettelijke regeling van                 Europese Economische Gemeenschap en Turkije (in het
          een andere lidstaat is vervuld? (zie vraag 2.c)                    bijzonder artikel 9 van de overeenkomst waarbij een
                                                                             associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
                                                                             Economische Gemeenschap en Turkije van 12 september
     c)   Indien artikel 67, lid 1, van de verordening niet op
                                                                             1963) aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan
          verzoeker van toepassing is (zie vragen 3.a en b):
                                                                             een regeling van een lidstaat volgens welke voor het
                                                                             recht op vervroegd ouderdomspensioen bij werkloosheid,
          aa) is dan de in Spanje verrichte dienstplicht de                  onder meer als voorwaarde wordt gesteld dat de werkne-
                „laatste werkzaamheden op het grondgebied                    mer in een bepaald tijdvak gelegen vóór de peildatum een
                van een andere lidstaat” in de zin van artikel 71,           werkloosheidsuitkering uit hoofde van de werkloos-
                lid 1, van de verordening? (zie vraag 2.a)                   heidsverzekering van deze lidstaat heeft ontvangen?