title: Zaak C-260/03: Beroep, op 17 juni 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Denemarken

text:
C 200/14                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                        23.8.2003
Beroep, op 17 juni 2003 ingesteld door Commissie van de                   Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per
 Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemarken                      l'Emilia-Romagna Sezione di Parma van 6 mei 2003 om
                                                                          een prejudiciële beslissing in het geding tussen Alleva-
                                                                          menti Associati S.r.l. en Regione Emilia Romagna, AGEA
                           (Zaak C-260/03)                                               en Latteria Sociale Moderna S.c.a.r.l.
                           (2003/C 200/23)                                                          (Zaak C-261/03)
                                                                                (2003/C 200/24)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 17 juni 2003 beroep tegen het Koninkrijk Denemarken
ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeen-                       Het Tribunale Amministrativo Regionale per l'Emilia-Romagna
schappen, vertegenwoordigd door H. P. Hartvig als gemach-                 Sezione di Parma heeft bij beschikking van 6 mei 2003,
tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                           ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 juni
                                                                          2003, in het geding tussen Allevamenti Associati S.r.l. en
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                           Regione Emilia Romagna, AGEA en Latteria Sociale Moderna
                                                                          S.c.a.r.l., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk Denemarken                       vraag:
      —     door geen nadere regels vast te stellen voor het              „Moeten verordening (EEG) nr. 3950/92 (1) van 28 december
            gebruik van de aan Denemarken toegewezen quota,               1992 (in het bijzonder de artikelen 1, 2 en 9, sub g, daarvan)
                                                                          en verordening (EEG) nr. 536/93 (2) van 9 maart 1993 (in het
                                                                          bijzonder de artikelen 1, 2 en 3 daarvan) aldus worden
      —     door niet de nakoming van de communautaire regels
                                                                          uitgelegd dat wanneer hoeveelheden melk zonder eigendoms-
            voor de instandhouding van de visbestanden te
                                                                          overdracht door de producent ter uitvoering van een aanne-
            verzekeren door controle op de visserij, door onder-
                                                                          mingsovereenkomst worden geleverd aan derden, die de gepro-
            zoek van de aanvoer en registratie van de vangsten,
                                                                          duceerde melk in ruil voor betaling van deze dienst bewerken
            alsmede door strafrechtelijke of administratieve
                                                                          en tot kaas, boter en wei verwerken, in dat geval met het oog
            vervolging van de voor de overschrijding aansprake-
                                                                          op de vaststelling van de melkquota en de inhouding van de
            lijke personen,
                                                                          extra heffing sprake is van „levering” dan wel van „recht-
                                                                          streekse verkoop”?”
      —     door geen voorlopig verbod uit te vaardigen op de
            visserij door onder Deense vlag varende of in Dene-
            marken geregistreerde vissersvaartuigen op het                (1) PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.
            moment dat de toegewezen quota moesten worden                 (2) PB L 57 van 10.03.1993, blz. 12.
            geacht te zijn bereikt,
      de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
      krachtens artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/
      92 (1) en de artikelen 2, 21, leden 1 en 2, en 31 van
      verordening (EEG) nr. 2847/93 (2),
                                                                          Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per
2.    het Koninkrijk Denemarken te verwijzen in de kosten.                l'Emilia-romagna Sezione di Parma van 6 mei 2003 om
                                                                          een prejudiciële beslissing in het geding tussen Latteria
                                                                          Sociale Moderna SCARL en AIMA en Servizio Provinciale
                                                                          Agricoltura di Reggio Emilia Regione Emilia Romagna,
                                                                          AGEA Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura en Alle-
                                                                                vamenti Associati, Srl
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-262/03)
Deze zijn grotendeels gelijk aan die in zaak C-259/03 (3)
betreffende de overschrijding van de visserijquota en ontoerei-                                     (2003/C 200/25)
kende controlemaatregelen in verband met de jaren 1990 tot
1992 en 1994.
                                                                          Het Tribunale Amministrativo Regionale per l'Emilia-Romagna
(1) Verordening van de Raad van 20 december 1992 tot invoering van        Sezione di Parma heeft bij beschikking van 6 mei 2003,
    een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, PB
    L 389 van 31.12.1992, blz. 1.                                         ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 juni
(2) Verordening van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van         2003, in het geding tussen Latteria Sociale Moderna SCARL
    een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, PB    en AIMA en Servizio Provinciale Agricoltura di Reggio Emilia,
    L 261 van 20.10.1993, blz. 1.                                         Regione Emilia Romagna, AGEA, Agenzia per le Erogazioni in
(3) Zie blz. 13 van dit Publicatieblad.                                   Agricoltura en Allevamenti Associati, S.r.l, het Hof van Justitie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
                                                                          ciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak T-500/09: Beroep ingesteld op 7 december 2009 — Italië/Commissie

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/46

         Beroep ingesteld op 7 december 2009 — Italië/Commissie
   (Zaak T-500/09)
   2010/C 37/66
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: L. Ventrella, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de op 25 september 2009 officieel ter kennis gebrachte beschikking C(2009) 7044 def. van 24 september 2009 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, voor zover daarbij […] voor de begrotingsjaren 2005 en 2006 ten laste van Italië een

                           —

                           een forfaitaire correctie (5 %) voor een totaal bedrag van 3 539 679,81 EUR is toegepast wegens verschillende tekortkomingen bij de controles in de sector groenten en fruit — verwerking citrusvruchten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep stelt de Italiaanse Republiek schending van wezenlijke vormvoorschriften (art. 253 EG), meer bepaald ontoereikende motivering, alsmede schending van het evenredigheidsbeginsel.
   Dienaangaande zij erop gewezen dat de Commissie bepaalde steunbedragen voor de verwerking van citrusvruchten heeft gerectificeerd op grond dat geen passende controle was verricht op de overeenstemming tussen de bij de telersverenigingen aangebrachte producten en de aan de verwerkende bedrijven geleverde producten en tussen de aan de verwerkende bedrijven geleverde producten en het eindproduct. Volgens de Italiaanse regering is tijdens de procedure gebleken dat de controles toereikend waren, met name de administratieve controles, de boekhoudingscontroles en de controles ter plaatse bij de telervereniging en bij de verwerkende bedrijven; de controles zijn onverwacht verricht (zonder dat de bedrijven vooraf op de hoogte waren gebracht van de datum) en in elk geval met een grotere frequentie dan de in de verordening bepaalde minimumfrequentie. De Commissie had haar beslissing om een forfaitaire correctie van 5 % — die in elk geval overdreven is — toe te passen derhalve vooral moeten motiveren ter zake van het bestaan van een „aanzienlijk risico” van financieel verlies voor het Fonds.


title: Zaak C-456/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — O/Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel, Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel/B (Richtlijn 2004/38/EG  — Artikel 21, lid 1, VWEU  — Recht van vrij verkeer en verblijf op grondgebied van lidstaten  — Begunstigden  — Verblijfsrecht van derdelander die familielid is van burger van de Unie, in lidstaat van nationaliteit van die burger  — Terugkeer van burger van de Unie naar die lidstaat na verblijven van korte duur in andere lidstaat)

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — O/Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel, Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel/B
   (Zaak C-456/12) (1)

   ((Richtlijn 2004/38/EG - Artikel 21, lid 1, VWEU - Recht van vrij verkeer en verblijf op grondgebied van lidstaten - Begunstigden - Verblijfsrecht van derdelander die familielid is van burger van de Unie, in lidstaat van nationaliteit van die burger - Terugkeer van burger van de Unie naar die lidstaat na verblijven van korte duur in andere lidstaat))
   2014/C 135/06
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: O, Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel

      Verwerende partijen: Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel, B

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State — Nederland — Uitlegging van de artikelen 20, 21, 45 en 56 VWEU en van de artikelen 3, lid 1, 6 en 7, leden 1 en 2, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77) — Recht van binnenkomst en verblijf van derdelanders die familielid zijn van een burger van de Unie — Terugkeer van de burger van de Unie naar zijn lidstaat van herkomst na een verblijf in een andere lidstaat als burger van de Unie in de zin van artikel 21 VWEU en als ontvanger van diensten in de zin van artikel 56 VWEU — Toepassing van de richtlijn naar analogie, zoals in de zaken C-370/90 (Singh) en C-291/05 (Eind)

      Dictum

   Artikel 21, lid 1, VWEU moet in die zin worden uitgelegd dat in een situatie waarin een burger van de Unie met een derdelander een gezinsleven heeft opgebouwd of bestendigd tijdens een daadwerkelijk verblijf krachtens en onder eerbiediging van de in artikel 7, leden 1 en 2, of artikel 16, leden 1 en 2, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, genoemde voorwaarden, in een andere lidstaat dan die waarvan hij de nationaliteit bezit, deze richtlijn naar analogie toepassing vindt wanneer die burger van de Unie met het betrokken familielid terugkeert naar zijn lidstaat van oorsprong. Bijgevolg mogen de voorwaarden voor toekenning van een afgeleid verblijfsrecht aan de derdelander die familielid van deze burger van de Unie is, in de lidstaat van oorsprong van die burger in beginsel niet strenger zijn dan die welke in die richtlijn zijn gesteld voor de toekenning van een afgeleid verblijfsrecht aan een derdelander die familielid is van een burger van de Unie die zijn recht van vrij verkeer en verblijf heeft uitgeoefend door zich te vestigen in een andere lidstaat dan die van zijn nationaliteit.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Arrest van het Hof van 17 september 2002 in zaak C-320/00 [verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële beslissing]: A. G. Lawrence e.a. tegen Regent Office Care Ltd, Commercial Catering Group, Mitie Secure Services Ltd ("Beginsel van gelĳke beloning van mannelĳke en vrouwelĳke werknemers — Rechtstreekse werking — Vergelĳking van voor verschillende werkgevers verrichte arbeid")

text:
9.11.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 274/11
Het gemeenschapsrecht verzet zich tegen de toepassing met terugwer-         Een situatie zoals aan de orde in de hoofdgedingen, waarin de
kende kracht van een vervaltermijn die korter en, in voorkomend             vastgestelde verschillen in beloning van werknemers van verschillend
geval, restrictiever is voor de verzoeker dan de voordien geldende          geslacht die gelijke of gelijkwaardige arbeid verrichten niet zijn toe te
beroepstermijn voor de verzoeken om terugbetaling van met het               schrijven aan één bron, valt niet onder artikel 141, lid 1, EG.
gemeenschapsrecht strijdige nationale heffingen, wanneer de over-
gangsperiode voor vorderingen met toepassing van de oude termijn,
betreffende bedragen die zijn betaald vóór de inwerkingtreding van de       (1 ) PB C 316 van 4.11.2000.
regeling tot invoering van de nieuwe termijn, te kort is. Wanneer een
driejarige vervaltermijn in de plaats komt van een verjaringstermijn
van vijf jaar, moet een overgangsperiode van 90 dagen als ontoerei-
kend worden beschouwd en is een minimumovergangsperiode van zes
maanden nodig om te waarborgen dat de uitoefening van het recht
op teruggaaf niet buitengewoon moeilijk wordt gemaakt.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
( 1) PB C 247 van 26.8.2000.
                                                                                van 17 september 2002
                                                                            in zaak C-334/00 (verzoek van het Corte suprema di
                                                                            cassazione om een prejudiciële beslissing): Fonderie Of-
                                                                            ficine Meccaniche Tacconi SpA tegen Heinrich Wagner
                                                                                Sinto Maschinenfabrik GmbH (HWS) (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                            („Executieverdrag — Artikel 5, sub 1 en 3 — Bijzondere
                      van 17 september 2002                                      bevoegdheden — Precontractuele aansprakelijkheid”)
in zaak C-320/00 [verzoek van de Court of Appeal                                                       (2002/C 274/18)
(England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële
beslissing]: A. G. Lawrence e.a. tegen Regent Office Care                                            (Procestaal: Italiaans)
Ltd, Commercial Catering Group, Mitie Secure Services
                                 Ltd ( 1)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(„Beginsel van gelijke beloning van mannelijke en vrouwelij-
ke werknemers — Rechtstreekse werking — Vergelijking
      van voor verschillende werkgevers verrichte arbeid”)
                                                                            In zaak C-334/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                          (2002/C 274/17)                                   krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
                                                                            uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
                                                                            27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
                          (Procestaal: Engels)                              en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
                                                                            handelszaken, van de Corte suprema di cassazione (Italië),
                                                                            in het aldaar aanhangige geding tussen Fonderie Officine
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  Meccaniche Tacconi SpA en Heinrich Wagner Sinto Ma-
                          dentie van het Hof)                               schinenfabrik GmbH (HWS), om een prejudiciële beslissing
                                                                            over de uitlegging van artikel 5, sub 1 en 3, van voormeld
                                                                            Verdrag van 27 september 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32),
                                                                            zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de
In zaak C-320/00, betreffende een verzoek aan het Hof                       toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het
krachtens artikel 234 EG van de Court of Appeal (England                    Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
& Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk), in de aldaar               (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst — blz. 77), bij het
aanhangige gedingen tussen A. G. Lawrence e.a. en Regent                    Verdrag van 25 oktober 1982 betreffende de toetreding van
Office Care Ltd, Commercial Catering Group, Mitie Secure                    de Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1) en bij het Verdrag
Services Ltd, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging             van 26 mei 1989 betreffende de toetreding van het Koninkrijk
van artikel 141, lid 1, EG, heeft het Hof, samengesteld als                 Spanje en de Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1), heeft het
volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken,             Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
N. Colneric (rapporteur) en S. von Bahr, kamerpresidenten,                  N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann,
D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, M. Wathelet,              D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, M. Wathelet,
R. Schintgen en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal:                    R. Schintgen, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur) en
L. A. Geelhoed; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op               C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
17 september 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum                     hoed; griffier: R. Grass, op 17 september 2002 een arrest
luidt als volgt:                                                            gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-453/09: Beroep ingesteld op 19 november 2009 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/32

         Beroep ingesteld op 19 november 2009 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-453/09)
   2010/C 24/59
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en B.-R. Killmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door op de leveringen, importen en intracommunautaire verwervingen van bepaalde levende dieren, in het bijzonder paarden die niet worden gebruikt bij de bereiding van levensmiddelen, een verlaagd btw-tarief toe te passen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 96 en 98 juncto bijlage III, van de btw-richtlijn.

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Dit beroep komt op tegen het door de Bondsrepubliek Duitsland toegepaste verlaagde btw-tarief op de levering, de import en de intracommunautaire verwerving van levende dieren, in het bijzonder paarden, zelfs als zij gewoonlijk niet worden gebruikt voor de bereiding van levensmiddelen. Volgens de Commissie is dit niet verenigbaar met de bepalingen van richtlijn 2006/112/EG (hierna: „btw-richtlijn”), in het bijzonder bij paardenrassen die gewoonlijk als dressuur-, rij-, circus- of renpaard worden ingezet.
   Op basis van de btw-richtlijn mogen de lidstaten onder bepaalde voorwaarden naast het normale btw-tarief verlaagde tarieven toepassen. Zo krijgen de lidstaten krachtens artikel 98, lid 2, van de btw-richtlijn de mogelijkheid verlaagde tarieven toe te passen op „de goederenleveringen […] die tot de in bijlage III genoemde categorieën behoren”. Daar de verlaagde tarieven als een uitzondering op het normale btw-tarief moeten worden beschouwd, moet die bepaling voor de toepassing ervan strikt worden uitgelegd.
   Volgens de Commissie vallen levende dieren, in het bijzonder paarden die gewoonlijk niet bestemd zijn voor gebruik als levensmiddel niet onder nummer 1 van bijlage III. Bijgevolg kunnen de in artikel 98, lid 2, van de richtlijn betreffende het btw-stelsel vervatte verlaagde tarieven niet op die dieren worden toegepast. Dit blijkt zowel uit de systematiek als uit de verschillende taalversies van bijlage III, nummer 1, van de richtlijn. De teleologische uitlegging van de richtlijn levert hetzelfde resultaat op: met dit nummer wil men een voorkeursbehandeling geven aan alle producten die worden gebruikt voor de productie van levensmiddelen.
   Het is daarbij in casu irrelevant dat in de gecombineerde nomenclatuur geen onderscheid wordt gemaakt tussen de paardenrassen, nu de douanerechtelijke indeling op basis van andere factoren wordt beoordeeld dan de indeling van het btw-recht. Het is niet omdat de lidstaten krachtens artikel 98, lid 3, van de richtlijn betreffende het btw-stelsel van de gecombineerde nomenclatuur gebruik mogen maken, dat een lidstaat de verkeerde omzetting van het communautaire btw-recht ermee kan rechtvaardigen dat de gecombineerde nomenclatuur onvoldoende nauwkeurig is.
   Evenmin kunnen voor omzet met paardenrassen die gewoonlijk als dressuur-, rij-, circus- of renpaard worden ingezet verlaagde tarieven worden toegepast krachtens bijlage III, nummer 11, van de richtlijn betreffende het btw-stelsel als levering van goederen die normaal bestemd zijn voor gebruik in de landbouw. Dat paarden landbouwdieren zijn, betekent niet dat die paardenrassen normaal bestemd zijn voor gebruik in de landbouw. Die paardenrassen worden in werkelijkheid normaal ingezet voor sport, opleiding, recreatie en ontspanning, en dus net niet voor gebruik in de landbouw.


title: Zaak T-274/06: Beroep ingesteld op 6 oktober 2006 — Estaser El Mareny/Commissie

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/58

         Beroep ingesteld op 6 oktober 2006 — Estaser El Mareny/Commissie
   (Zaak T-274/06)
   (2006/C 294/118)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Estaser El Mareny S.L. (Valencia, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Hernández Pardo, S. Beltrán Ruiz en L. Ruiz Ezquerra, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 12 april 2006 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag, zaak COMP/B-1/38.348 — Repsol CPP.

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is ingesteld tegen de beschikking van de Commissie van 12 april 2006, waarbij de verwerende instelling overeenkomstig artikel 9, lid 1, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (1), de door REPSOL CPP gedane toezeggingen heeft aanvaard.
   Deze beschikking is gegeven in een procedure die werd ingeleid ingevolge het verzoek van REPSOL CPP om een negatieve verklaring of, subsidiair, een individuele vrijstelling met betrekking tot de overeenkomsten en/of standaardovereenkomsten die zij gebruikt voor de distributie van brandstof voor motorvoertuigen aan benzinestations in Spanje.
   In het door de Commissie aanvaarde voorstel voor de toezeggingen verbond REPSOL CPP zich onder meer ertoe om het jaarlijkse aantal benzinestations dat van leverancier kan veranderen, te verhogen; daartoe verplichtte REPSOL CPP zich om de blooteigenaren/exploitanten van de benzinestations de mogelijkheid te geven het vruchtgebruik of recht van opstal af te kopen, waartoe de exploitant echter aan een reeks verplichtingen diende te voldoen.
   Tot staving van haar vordering betoogt verzoekster, die eigenaresse-exploitant van een benzinestation is en met REPSOL CPP een leverantieovereenkomst had gesloten, het volgende:

               a.

               de overeenkomsten van REPSOL CPP met de benzinestations hebben inbreuk gemaakt en maken nog steeds inbreuk op de in het gemeenschapsrecht voor clausules met een concurrentieverbod vastgestelde termijnen. Vóór REPSOL CPP aanbood toezeggingen te doen, was de Commissie in feite voornemens een beschikking te geven waarbij de inbreuk werd vastgesteld en de beëindiging ervan werd gelast;

               b.

               derhalve dienen de litigieuze overeenkomsten op grond van artikel 81, lid 2, EG nietig te worden geacht;

               c.

               de Commissie kan deze overeenkomsten geen geldigheid verlenen door middel van een procedure waarbij toezeggingen worden gedaan, wanneer de inbreukmaker niet wordt verplicht tot het onmiddellijk staken van de concurrentiebeperkende gedragingen, maar deze alleen ertoe wordt verplicht mogelijkheid te bieden tot het vroegtijdig afkopen. In de tweede plaats wordt, hoewel de mededingingsregels worden geschonden door de te lange geldigheidsduur van de mededingingsbeperkende clausules, van de exploitant geëist dat hij om zijn rechten te herkrijgen, een prijs betaald die is berekend op basis van, onder meer, het resterende deel van de looptijd die voor het zakelijk recht is vastgelegd.

         Tot slot beroept verzoekster zich op schending van het beginsel dat een justitiabele geen voordeel mag hebben van zijn eigen onrechtmatige handelingen en zich niet ongerechtvaardigd mag verrijken.

      (1)  PB L 1 van 4.1.2003, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 mei 2005 in zaak C-347/03 (verzoek van Tribunale amministrativo regionale del Lazio om een prejudiciële beslissing): Regione autonoma Friuli-Venezia Giulia en Agenzia regionale per lo sviluppo rurale (ERSA) tegen Ministero delle Politiche Agricole e Forestali (Externe betrekkingen — Overeenkomst EG/Hongarije betreffende wederzijdse bescherming van en controle op wijnbenamingen — Bescherming in Gemeenschap van benaming van bepaalde wijnen van oorsprong uit Hongarije — Geografische aanduiding „Tokaj” — Briefwisseling — Mogelijkheid om term „Tocai” te gebruiken in benaming „Tocai friulano” of „Tocai italico” voor omschrijving en aanbiedingsvorm van bepaalde Italiaanse wijnen, in het bijzonder van in bepaald gebied voortgebrachte kwaliteitswijnen („vqprd”), gedurende overgangsperiode die afloopt op 31 maart 2007 — Uitsluiting van deze mogelijkheid na afloop van overgangsperiode — Geldigheid — Rechtsgrondslag — Artikel 133 EG — Internationale rechtsbeginselen inzake verdragen — Artikelen 22 tot en met 24 van TRIPs-Overeenkomst — Bescherming van grondrechten — Eigendomsrecht)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/9

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 12 mei 2005
   in zaak C-347/03 (verzoek van Tribunale amministrativo regionale del Lazio om een prejudiciële beslissing): Regione autonoma Friuli-Venezia Giulia en Agenzia regionale per lo sviluppo rurale (ERSA) tegen Ministero delle Politiche Agricole e Forestali (1)

   (Externe betrekkingen - Overeenkomst EG/Hongarije betreffende wederzijdse bescherming van en controle op wijnbenamingen - Bescherming in Gemeenschap van benaming van bepaalde wijnen van oorsprong uit Hongarije - Geografische aanduiding „Tokaj” - Briefwisseling - Mogelijkheid om term „Tocai” te gebruiken in benaming „Tocai friulano” of „Tocai italico” voor omschrijving en aanbiedingsvorm van bepaalde Italiaanse wijnen, in het bijzonder van in bepaald gebied voortgebrachte kwaliteitswijnen („vqprd”), gedurende overgangsperiode die afloopt op 31 maart 2007 - Uitsluiting van deze mogelijkheid na afloop van overgangsperiode - Geldigheid - Rechtsgrondslag - Artikel 133 EG - Internationale rechtsbeginselen inzake verdragen - Artikelen 22 tot en met 24 van TRIPs-Overeenkomst - Bescherming van grondrechten - Eigendomsrecht)
   (2005/C 182/17)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-347/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door Tribunale amministrativo regionale del Lazio (Italië) bij beslissing van 9 juni 2003, ingekomen bij het Hof op 7 augustus 2003, in de procedure Regione autonoma Friuli-Venezia Giulia en Agenzia regionale per lo sviluppo rurale (ERSA) tegen Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, in tegenwoordigheid van: Regione Veneto, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, R. Silva de Lapuerta, R. Schintgen, G. Arestis en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 12 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De Europa-Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Hongarije, anderzijds, vormt niet de rechtsgrondslag van besluit 93/724/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije betreffende de wederzijdse bescherming van en de controle op wijnbenamingen.

               2)

               Artikel 133 EG, als vermeld in de considerans van besluit 93/724, vormt een passende rechtsgrondslag voor de sluiting, door de Gemeenschap alleen, van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije betreffende de wederzijdse bescherming van en de controle op wijnbenamingen.

               3)

               Het verbod om in Italië na 31 maart 2007 de benaming „Tocai” te gebruiken, zoals dat voortvloeit uit de briefwisseling inzake artikel 4 van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije betreffende de wederzijdse bescherming van en de controle op wijnbenamingen, is niet in strijd met de regeling voor gelijkluidende benamingen van artikel 4, lid 5, van deze overeenkomst.

               4)

               De gezamenlijke verklaring betreffende artikel 4, lid 5, van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije betreffende de wederzijdse bescherming van en de controle op wijnbenamingen vormt, voorzover in de eerste alinea daarvan in verband met artikel 4, lid 5, sub a, van deze overeenkomst is verklaard dat de overeenkomstsluitende partijen, ten tijde van de onderhandelingen, niet op de hoogte waren van specifieke gevallen waarop de bedoelde bepalingen van toepassing waren, niet een kennelijk onjuiste voorstelling van de werkelijkheid.

               5)

               De artikelen 22 tot en met 24 van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom, die als bijlage 1 C aan de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie is gehecht, en namens de Europese Gemeenschap, wat de onder haar bevoegdheid vallende aangelegenheden aangaat, is goedgekeurd bij besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994, moeten aldus worden uitgelegd dat de bepalingen ervan, met betrekking tot een geval — als dat in het hoofdgeding — van gelijkluidendheid tussen een geografische aanduiding van een derde land en een benaming waarin de naam van een wijnstokvariëteit wordt overgenomen voor de omschrijving en de aanbiedingsvorm van bepaalde wijnen uit de Gemeenschap die daaruit zijn verkregen, niet verlangen dat deze benaming in de toekomst verder kan worden gebruikt, ondanks de dubbele omstandigheid dat zij in het verleden door de betrokken producenten is gebruikt, hetzij te goeder trouw, hetzij gedurende minstens tien jaar vóór 15 april 1994, en duidelijk het land, het gebied of de zone aangeeft waaruit de beschermde wijn afkomstig is, om de consument niet te misleiden.

               6)

               Het eigendomsrecht verzet zich niet tegen het verbod, zoals dat voortvloeit uit de briefwisseling inzake artikel 4 van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije betreffende de wederzijdse bescherming van en de controle op wijnbenamingen, aangehecht aan deze overeenkomst, maar niet uit deze overeenkomst zelf, voor de betrokken producenten van de autonome regio Friuli-Venezia Giulia (Italië), om, na een overgangsperiode die afloopt op 31 maart 2007, de term „Tocai” in de benaming „Tocai friulano” of „Tocai italico” nog langer te gebruiken voor de omschrijving en de aanbiedingsvorm van bepaalde in een bepaald gebied voortgebrachte Italiaanse kwaliteitswijnen.

      (1)  PB C 264 van 1.11.2003.


               29.5.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/8

         Beroep, op 9 april 2004 ingesteld door Lapin liitto, Enontekiön kunta, Inarin kunta, Utsjoen kunta en rendierhouder Unto Autto tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-141/01)
   (2004/C 146/11)
   Procestaal: Fins
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 april 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Lapin liitto, Enontekiön kunta, Inarin kunta, Utsjoen kunta en rendierhouder Unto Autto, vertegenwoordigd door Kari Marttinen en Pertti Eilavaara.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de gegevens inzake de Finse regio's nietig te verklaren en uit de beschikking van de Commissie te verwijderen aangezien zij door de wijze waarop zij daarin worden voorgesteld onrechtmatig zijn;

               —

               in het bijzonder de bescherming van het gebied van het nationaal park Pallas-Ounastunturi (FI1300101) nietig te verklaren, nu dit de rechten van verzoeker Unto Autto schendt en onrechtmatig is;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van alle kosten en van rente vanaf de dag van het arrest.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De beschikking van de Commissie is gebaseerd op de volgende onrechtmatige gronden:

               —

               Door de goedkeuring van de door Finland voorgestelde lijst van gebieden heeft de Commissie haar bevoegdheid overschreden.

               —

               De Commissie heeft niet nagegaan of het Finse besluit in overeenstemming is met het EG-Verdrag of met de habitatrichtlijn, zodat haar eigen voorbereiding berust op een procedure die in strijd is met bijlage III bij de richtlijn.

               —

               Finland heeft zijn eigen besluit betreffende de gebieden voorbereid in strijd met het gemeenschapsrecht, nu de habitatrichtlijn niet overeenkomstig bijlage III is toegepast, welke verplichting door het Hof van Justitie in verschillende arresten is bevestigd.

               —

               Bij de vaststelling van de alpiene regio's zijn verzoekers niet gehoord en de rest van de voorbereiding van de zaak in Finland is niet verlopen volgens de in de habitatrichtlijn neergelegde procedure.

               —

               Unto Autto is inzonderheid van mening dat de beschikking van de Commissie tot bescherming van alpiene gebieden zijn fundamentele rechten schendt, nu de beschikking rechtsgevolgen heeft maar zijn fundamentele rechten niet worden beschermd. Fundamentele rechten betekenen hier het in de Finse grondwet bedoelde recht van eigendom, vrijheid van beroepsuitoefening en recht op bescherming van de cultuur. De beschikking van de Commissie schendt ook de door een vaste praktijk beschermde fundamentele rechten die door de Europese Unie zijn goedgekeurd.


title: Zaak C-580/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 18 november 2013 — Coty Germany GmbH/Stadtsparkasse Magdeburg

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 18 november 2013 — Coty Germany GmbH/Stadtsparkasse Magdeburg
   (Zaak C-580/13)
   2014/C 31/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Coty Germany GmbH

      Verwerende partij: Stadtsparkasse Magdeburg

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 8, lid 3, sub e, van richtlijn 2004/48/EG (1) aldus worden uitgelegd dat deze bepaling in de weg staat aan een nationale regeling die in een geval als het hoofdgeding een bankinstelling toestaat om met een beroep op het bankgeheim te weigeren om informatie als bedoeld in artikel 8, lid 1, sub c, van deze richtlijn te verstrekken over de naam en het adres van een rekeninghouder?

      (1)  Richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (PB L 157, blz. 45).


title: Zaak C-387/06: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland (Niet-nakoming — Telecommunicatiesector — Artikel 8, leden 1, 2, sub b), en 3, sub c), van Richtlijn 2002/21/EG (Kaderrichtlijn) — Artikel 8, leden 1 en 4, van Richtlijn 2002/19/EG (Toegangsrichtlijn) — Elektronische-communicatienetwerken en -diensten — Vaste en mobiele telefoonnetwerken — Gespreksafwikkeling — Inkomend verkeer — Beperking van bevoegdheden van nationale regelgevende instantie voor communicatie)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland
   (Zaak C-387/06) (1)

   (Niet-nakoming - Telecommunicatiesector - Artikel 8, leden 1, 2, sub b), en 3, sub c), van Richtlijn 2002/21/EG (Kaderrichtlijn) - Artikel 8, leden 1 en 4, van Richtlijn 2002/19/EG (Toegangsrichtlijn) - Elektronische-communicatienetwerken en -diensten - Vaste en mobiele telefoonnetwerken - Gespreksafwikkeling - Inkomend verkeer - Beperking van bevoegdheden van nationale regelgevende instantie voor communicatie)
   (2008/C 64/14)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Huttunen en M. Shotter, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Finland (vertegenwoordiger: A. Guimaraes-Purokoski, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om te voldoen aan de verplichtingen die op deze lidstaat rusten krachtens artikel 8, leden 1, 2, sub b, en 3, sub c, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (PB L 108, blz. 33), alsmede krachtens artikel 8, leden 1 en 4, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (Toegangsrichtlijn) (PB L 108, blz. 7)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Republiek Finland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Zaak C-97/08 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2009 — Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Nederland BV, Akzo Nobel Chemicals International BV, Akzo Nobel Chemicals BV, Akzo Nobel Functional Chemicals BV/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Artikel 81, lid 1, EG — Artikel 53, lid 1, EER-Overeenkomst — Artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 — Groep van ondernemingen — Toerekenbaarheid van inbreuken — Aansprakelijkheid van moedermaatschappij voor inbreuken op mededingingsregels door dochterondernemingen — Beslissende invloed van moedermaatschappij — Weerlegbaar vermoeden in geval van deelneming van 100 %)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/17

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2009 — Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Nederland BV, Akzo Nobel Chemicals International BV, Akzo Nobel Chemicals BV, Akzo Nobel Functional Chemicals BV/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-97/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Artikel 81, lid 1, EG - Artikel 53, lid 1, EER-Overeenkomst - Artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 - Groep van ondernemingen - Toerekenbaarheid van inbreuken - Aansprakelijkheid van moedermaatschappij voor inbreuken op mededingingsregels door dochterondernemingen - Beslissende invloed van moedermaatschappij - Weerlegbaar vermoeden in geval van deelneming van 100 %)
   2009/C 267/28
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Nederland BV, Akzo Nobel Chemicals International BV, Akzo Nobel Chemicals BV, Akzo Nobel Functional Chemicals BV (vertegenwoordigers: C. Swaak, M. van der Woude en M. Mollica, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis en F. Castillo de la Torre, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 12 december 2007 in zaak T-112/05, Akzo Nobel e.a./Commissie, houdende verwerping van het beroep tot nietigverklaring van beschikking 2005/566/EG van de Commissie van 9 december 2004 in een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/E-2/37.533 — Cholinechloride) (PB L 190, blz. 22) betreffende een geheel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen bestaande uit het bepalen van prijzen, het verdelen van de markten en het coördineren van het optreden jegens concurrenten op de Europese cholinechloridemarkt — Begrip „onderneming” in de zin van artikel 81 EG en van artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Nederland BV, Akzo Nobel Chemicals International BV, Akzo Nobel Chemicals BV en Akzo Nobel Functional Chemicals BV worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 128 van 24.5.2008.


title: Zaak C-271/09: Beroep ingesteld op 16 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/8

         Beroep ingesteld op 16 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-271/09)
   2009/C 233/12
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Montaguti en K. Hermann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 56 EG, door de artikelen 143, 136, lid 3, en 136a, lid 2, van de wet van 28 augustus 1997 op de organisatie en de werkzaamheid van de pensioenfondsen (ustawa o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych), die beperkingen opleggen aan investeringen in het buitenland door Poolse openbare pensioenfondsen, te handhaven;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie zet uiteen dat artikel 143 van de wet op de organisatie en de werkzaamheid van de pensioenfondsen (hierna: „pensioenfondsenwet”) de waarde van beleggingen buiten de Republiek Polen waartoe openbare pensioenfondsen (otwarte fundusze emerytalne, OFE, hierna: „OPF”) kunnen overgaan krachtens lid 2 van dit artikel, beperkt tot slechts 5 % van de waarde van de activa van het betrokken OPF. Bovendien ontbreken in de opsomming van de soorten investeringen in het buitenland in artikel 143, lid 1, van de pensioenfondswet een reeks categorieën beleggingen die voor investeringen door OPF binnen de Republiek Polen wel mogelijk zijn.
   Volgens artikel 136, lid 3, van de pensioenfondswet wordt de waarde van beleggingen in deelnemingsbewijzen die worden uitgegeven door in andere lidstaten gevestigde investeringsmaatschappijen in de zin van artikel 143, lid 1, van deze wet, bij de bepaling van het nettoactief van de OPF niet meegerekend. Op basis van de waarde van het nettoactief van een OPF wordt echter het bedrag van de administratiekosten van de OPF berekend. Daardoor vormt dit voorschrift een beperking van het kapitaalverkeer in de zin van artikel 56 EG, daar zij tot gevolg heeft dat OPF besluiten, niet in buitenlandse fondsen te investeren.
   Artikel 136a, lid 2, van de pensioenfondswet bepaalt dat transactiekosten in verband met buitenlandse verrekenkamers slechts uit activa van de OPF mogen worden vereffend ter hoogte van de overeenkomstige kosten van binnenlandse verrekenkamers. Daardoor kunnen OPF besluiten, niet in het buitenland te investeren, daar de transactiekosten niet in volle omvang uit de activa van de OPF kunnen worden verrekend, zoals dat bij binnenlandse investeringen wel het geval is.
   Volgens de Commissie is artikel 56 EG toepasselijk op de beleggingsactiviteit van OPF. Deze is een onderdeel van het Poolse pensioensysteem, dat een kapitaaldekkingstelsel is. De litigieuze beperkingen van het kapitaalverkeer kunnen noch om redenen in verband met toezicht uit hoofde van artikel 58 EG, noch om redenen van hogere rang in verband met het openbaar belang worden gerechtvaardigd. Kwantitatieve beperkingen en beperkingen van categorieën kapitaalverkeer zijn immers geen maatregelen waarmee de financiële stabiliteit van de door de OPF beheerde bijdragen van hun leden doeltreffend kan worden verzekerd. Hoe dan ook zijn alle litigieuze maatregelen onevenredig.


title: Zaak T-669/16 P: Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2017 — De Nicola/EIB („Hogere voorziening — Personeel van de EIB — Ziektekostenverzekering — Weigering om ziektekosten te vergoeden — Lasertherapie — Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding”)

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/50

         Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2017 — De Nicola/EIB
   (Zaak T-669/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Personeel van de EIB - Ziektekostenverzekering - Weigering om ziektekosten te vergoeden - Lasertherapie - Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding”))
   (2017/C 283/78)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: G. Ferabecoli, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: T. Gilliams en G. Faedo, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 21 juli 2016, De Nicola/EIB (F-82/15, EU:F:2016:166), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Carlo De Nicola zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Europese Investeringsbank (EIB) in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 410 van 7.11.2016.


title: Zaak F-71/09: Beroep ingesteld op 17 augustus 2009 — Caminiti/Commissie

text:
               10.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 244/17

         Beroep ingesteld op 17 augustus 2009 — Caminiti/Commissie
   (Zaak F-71/09)
   2009/C 244/29
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Paolo Caminiti (Tubize, België) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om verzoeker in te delen in de rang AST 9, salaristrap 4, met een vermenigvuldigingsfactor die gelijk is aan 1 en, derhalve, herstel van verzoeker in de rang AST 9, salaristrap 2, met behoud van de vermenigvuldigingsfactor 1,071151

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het in verzoekers salarisafrekening over de maand maart 2009 opgenomen besluit om hem in te delen in de rang AST 9, salaristrap 4, met een vermenigvuldigingsfactor die gelijk is aan 1;

               —

               dientengevolge, herstel van verzoeker, met ingang van 1 maart 2009, in de rang AST 9, salaristrap 2, met behoud van de vermenigvuldigingsfactor 1,071151;

               —

               volledig herstel van verzoekers loopbaan met terug werkende kracht tot 1 maart 2009 en tot de datum van zijn aldus gecorrigeerde indeling in rang en salaristrap (daaronder begrepen de waardering van zijn ervaring in de aldus gecorrigeerde indeling, zijn rechten op plaatsing in een hogere salaristrap en zijn pensioenrechten), met inbegrip van betaling van vertragingsrente op basis van de tariefvoet die de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten, over alle bedragen overeenkomende met zijn indeling in het indelingsbesluit en de indeling waarop hij recht had en tot aan de datum waarop het besluit betreffende zijn indeling volgens de regels zal zijn genomen; subsidiair, toekenning van bevorderingspunten aan verzoeker overeenkomende met de omzetting van de vermenigvuldigingsfactor in de factor „tijd”;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.


title: Zaak T-112/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2007 — Akzo Nobel e.a./Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen in sector vitamineproducten — Cholinechloride (vitamine B 4) — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 van Overeenkomst betreffende Europese Economische Ruimte — Toerekenbaarheid van inbreukmakende gedraging )

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/41

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2007 — Akzo Nobel e.a./Commissie
   (Zaak T-112/05) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen in sector vitamineproducten - Cholinechloride (vitamine B 4) - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 van Overeenkomst betreffende Europese Economische Ruimte - Toerekenbaarheid van inbreukmakende gedraging’)
   (2008/C 22/76)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Akzo Nobel NV (Arnhem, Nederland); Akzo Nobel Nederland BV (Arnhem); Akzo Nobel Chemicals International BV (Amersfoort, Nederland); Akzo Nobel Chemicals BV (Amersfoort); en Akzo Nobel Functional Chemicals BV (Amersfoort) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Swaak en J. de Gou, vervolgens C. Swaak, M. van der Woude en M. Mollica, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Whelan en F. Amato, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van beschikking 2005/566/EG van de Commissie van 9 december 2004 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst (Zaak COMP/E-2/37.533 — Cholinechloride) (samenvatting in PB 2005, L 190, blz. 22)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Nederland BV, Akzo Nobel Chemicals International BV, Akzo Nobel Chemicals BV en Akzo Nobel Functional Chemicals BV worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: Zaak T-61/10: Beschikking van het Gerecht van 17 november 2010 — Victoria Sánchez/Parlement en Commissie ( Beroep wegens nalaten — Verzuim om maatregelen te treffen — Verzoek om bevel — Verzoek om beschermende maatregelen — Beroep ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond )

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/25

         Beschikking van het Gerecht van 17 november 2010 — Victoria Sánchez/Parlement en Commissie
   (Zaak T-61/10) (1)

   (Beroep wegens nalaten - Verzuim om maatregelen te treffen - Verzoek om bevel - Verzoek om beschermende maatregelen - Beroep ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond)
   2011/C 13/50
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fernando Marcelino Victoria Sánchez (Sevilla, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Domínguez Varela en vervolgens P. Suarez Plácido, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: N. Lorenz, N. Görlitz, P. López-Carceller, gemachtigden) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Lozano Palacios en I. Martínez del Peral, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot vaststelling dat het Europees Parlement en de Europese Commissie op onrechtmatige wijze hebben nagelaten te antwoorden op verzoekers brief van 6 oktober 2009, verzoek om een bevel en verzoek om beschermende maatregelen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Fernando Marcelino Victoria Sánchez wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Op het verzoek tot interventie van I. Ruipérez Aguirre en van de vereniging ATC Petition behoeft niet te worden beslist.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010 blz. 58.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2003 in zaak T-165/01: Hans McAuley tegen Raad van de Europese Unie (Beoordelingsrapport — Gids voor de beoordeling— Verandering van beoordelaar tĳdens beoordelingsperiode — Wezenlĳke onregelmatigheid)

text:
C 289/20                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                            29.11.2003
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 10 september 2003
                      van 18 september 2003
                                                                            in zaak T-165/01: Hans McAuley tegen Raad van de
                                                                                Europese Unie (1)
in zaak T-73/01: Spyridon de Athanassios Pappas tegen                       (Beoordelingsrapport — Gids voor de beoordeling— Veran-
       Comité van de Regio’s van de Europese Unie (1)                       dering van beoordelaar tijdens beoordelingsperiode — We-
                                                                                zenlijke onregelmatigheid)
                                                                                (2003/C 289/42)
(Ambtenaren — Aanwerving — Ambt van secretaris-gene-
raal van het Comité van de Regio’s — Kennisgeving van
                                                                                (Procestaal: Frans)
                vacature — Aanwervingsprocedure)
                                                                            In zaak T-165/01, Hans McAuley, ambtenaar van de Raad van
                          (2003/C 289/41)                                   de Europese Unie, wonende te Brussel (België), vertegenwoor-
                                                                            digd door J.-N. Louis en S. Orlandi, advocaten, domicilie
                                                                            gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de Europese
                                                                            Unie (gemachtigden: F. Anton en A. Pillette), betreffende een
                           (Procestaal: Frans)
                                                                            beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Raad van
                                                                            15 september 2000 tot vaststelling van verzoekers definitief
                                                                            beoordelingsrapport voor de periode van 1 juli 1997 tot
                                                                            en met 30 juni 1999, heeft het Gerecht (Vierde kamer),
                                                                            samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, P. Mengozzi
                                                                            en M. Vilaras, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op
In zaak T-73/01, Spyridon de Athanassios Pappas, voormalig
ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschap-                     10 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
pen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door M.-                 luidt als volgt:
A. Lucas, advocaat, tegen Comité van de Regio’s van de
                                                                            1)    Verklaart het besluit van de Raad van 15 september 2000 tot
Europese Unie (gemachtigden: P. Cervilla en D. Waelbroeck),
betreffende een verzoek strekkende tot nietigverklaring van                       vaststelling van verzoekers definitief beoordelingsrapport voor
                                                                                de periode van 1 juli 1997 tot en met 30 juni 1999 nietig.
het besluit van het Comité van de Regio’s van 13 juni 2000
houdende benoeming van Vincenzo Falcone als secretaris-                     2)    Verwijst de Raad in de kosten.
generaal van het Comité van de Regio’s (aankondiging van
aanwerving 2000/C 28 A/01) en afwijzing van verzoekers
sollicitatie naar deze betrekking, alsmede van het besluit                  (1) PB C 289 van 13.10.2001.
houdende afwijzing van de door verzoeker ingediende klacht,
heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:
K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;
griffier: D. Christensen, administrateur, op 18 september 2003
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 30 september 2003
1)    Verklaart nietig het besluit van het Comité van de regio’s van
      13 juni 2000 houdende benoeming van Vincenzo Falcone als              in zaak T-243/01: Sony Computer Entertainment Europe
      secretaris-generaal van het Comité van de Regio’s (aankondiging       Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
      van aanwerving 2000/C 28 A/01) en de afwijzing van de                                                pen (1)
      sollicitatie van Pappas naar deze betrekking.
                                                                            („Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk doua-
                                                                            netarief — Tariefposten — Spelconsole — Indeling in
2)    Verwijst het Comité van de Regio’s in de kosten.                                        gecombineerde nomenclatuur”)
                                                                                (2003/C 289/43)
(1) PB C 161 van 2.6.01.                                                                             (Procestaal: Engels)
                                                                            In zaak T-243/01, Sony Computer Entertainment Europe Ltd,
                                                                            gevestigd te Londen (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd


title: Zaak T-642/13: Beroep ingesteld op 2 december 2013 — Wolverine International/BHIM — BH Stores (cushe)

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/20

         Beroep ingesteld op 2 december 2013 — Wolverine International/BHIM — BH Stores (cushe)
   (Zaak T-642/13)
   2014/C 85/34
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Wolverine International, LP (Grand Cayman, Kaaimaneilanden) (vertegenwoordigers: M. Plesser en R. Heine, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: BH Stores BV (Curaçao, Nederlandse Antillen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 september 2013 in zaak R 1269/2012-4 te vernietigen;

               —

               de vordering tot nietigverklaring af te wijzen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: het beeldmerk bevattende het woordelement „cushe” voor waren van klasse 25 — internationale merkinschrijving nr. 859 087 waarin de Europese Unie wordt aangewezen

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: gevaar voor verwarring in de zin van artikel 53, lid 1, sub a, juncto artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en nietigverklaring van de betwiste internationale merkinschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 57, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-125/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 13 juli 2017 — BASF Grenzach/ECHA („Kort geding — REACH — Stof triclosan — Beoordelingsprocedure — Beslissing van de kamer van beroep van ECHA — Verplichting om bepaalde inlichtingen te verstrekken waarvoor dierproeven noodzakelijk zijn — Verzoek om voorlopige maatregelen — Geen spoedeisendheid”)

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/52

         Beschikking van de president van het Gerecht van 13 juli 2017 — BASF Grenzach/ECHA
   (Zaak T-125/17 R)
   ((„Kort geding - REACH - Stof triclosan - Beoordelingsprocedure - Beslissing van de kamer van beroep van ECHA - Verplichting om bepaalde inlichtingen te verstrekken waarvoor dierproeven noodzakelijk zijn - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 283/81)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BASF Grenzach GmbH (Grenzach-Wyhlen, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Nordlander en M. Abenhaïm, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: W. Broere, T. Röcke en M. Heikkilä, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om voorlopige maatregelen krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU strekkende tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beslissing A-018-2014 van de kamer van beroep van ECHA van 19 december 2016 inzake de beoordeling van de stof triclosan en tot verlenging van de termijn voor mededeling van de testresultaten voor de duur van de opschorting.

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-246/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social Único de Algeciras — Spanje) — Josefa Velasco Navarro/Fondo de Garantía Salarial (Fogasa) (Sociale politiek — Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever — Richtlijn 80/987/EEG, gewijzigd bij richtlijn 2002/74/EG — Rechtstreekse werking — Bij gerechtelijke schikking overeengekomen schadeloosstelling wegens onrechtmatig ontslag — Door waarborgfonds gewaarborgde betaling — Betaling afhankelijk van vaststelling van gerechtelijke beslissing)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social Único de Algeciras — Spanje) — Josefa Velasco Navarro/Fondo de Garantía Salarial (Fogasa)
   (Zaak C-246/06) (1)

   (Sociale politiek - Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987/EEG, gewijzigd bij richtlijn 2002/74/EG - Rechtstreekse werking - Bij gerechtelijke schikking overeengekomen schadeloosstelling wegens onrechtmatig ontslag - Door waarborgfonds gewaarborgde betaling - Betaling afhankelijk van vaststelling van gerechtelijke beslissing)
   (2008/C 64/09)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Juzgado de lo Social Único de Algeciras
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Josefa Velasco Navarro

      Verwerende partij: Fondo de Garantía Salarial (Fogasa)
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Social Único de Algeciras — Uitlegging van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283, blz. 23), zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/74/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 (PB L 270, blz. 10) — Draagwijdte van door waarborgfonds geboden garantie — Vergoeding in geval van beëindiging van arbeidsverhouding — Nationale regeling die deze vergoeding afhankelijk stelt van rechterlijke of administratieve beslissing — Rechtstreekse werking van richtlijn, zoals gewijzigd, met betrekking tot een insolventie opgetreden tussen datum van inwerkingtreding van richtlijn 2002/74 en datum van verstrijken van omzettingstermijn
   Dictum

               1)

               Ingeval richtlijn 2002/74/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 80/987/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, niet per 8 oktober 2005 in nationaal recht is omgezet, kan met betrekking tot een vóór deze datum ingetreden insolventie hoe dan ook geen beroep worden gedaan op de eventuele rechtstreekse werking van artikel 3, eerste alinea, van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/74.

               2)

               Wanneer de nationale regeling binnen de werkingssfeer van richtlijn 80/987, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/74, valt, moet de nationale rechter ingeval een insolventie tussen de datum van inwerkingtreding van deze laatste richtlijn en het verstrijken van de omzettingstermijn ervan intreedt, ervoor zorgen dat deze nationale regeling overeenkomstig het in het gemeenschapsrecht erkende non-discriminatiebeginsel wordt toegepast.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak C-137/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 20 maart 2015 — María Pilar Plaza Bravo/Servicio Público de Empleo Estatal Dirección Provincial de Álava

text:
               1.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 20 maart 2015 — María Pilar Plaza Bravo/Servicio Público de Empleo Estatal Dirección Provincial de Álava
   (Zaak C-137/15)
   (2015/C 178/11)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: María Pilar Plaza Bravo

      Verwerende partij: Servicio Público de Empleo Estatal Dirección Provincial de Álava

      Prejudiciële vraag

   Verzet artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7/EEG (1) van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid zich in omstandigheden als die van het onderhavige geding tegen een nationale regeling krachtens welke voor de berekening van de uitkering bij volledige werkloosheid als gevolg van het verlies van een deeltijdbaan, die de enige baan van de werknemer is, er op het algemeen vastgestelde maximale bedrag van de uitkering een deeltijdcoëfficiënt wordt toegepast die overeenkomt met het percentage dat de arbeidstijd van de deeltijdwerker uitmaakt ten opzichte van de arbeidstijd van een vergelijkbare voltijdwerker, als er rekening wordt gehouden met het feit dat in die lidstaat deeltijdwerkers voor het overgrote deel vrouwen zijn?

      (1)  PB 1979, L 6, blz. 24.


title: Zaak T-722/14: Beroep ingesteld op 13 oktober 2014 — PRIMA/Commissie

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/27

         Beroep ingesteld op 13 oktober 2014 — PRIMA/Commissie
   (Zaak T-722/14)
   (2014/C 462/40)
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij:„PRIMA — Produzentska, reklamna, informazionna i mediyna agenziya” AD (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordiger: Yavor Sergeev Ruskov, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 12 augustus 2014 houdende afwijzing van verzoeksters offerte in verband met de procedure voor de gunning van overheidsopdracht PO/2013-13/SOF met betrekking tot de ondersteuning van de vertegenwoordiging van de Europese Commissie in Bulgarije bij de organisatie van openbare evenementen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 12 augustus 2014 houdende gunning van de opdracht aan een andere inschrijver, alsmede van alle daaropvolgende beslissingen met betrekking tot de sluiting van de overeenkomst over de uitvoering van de opdracht, met inbegrip van het besluit van de Europese Commissie van 12 september 2014, en

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de verplichting om inlichtingen te verstrekken

                           —

                           De aanbestedende dienst heeft de door PRIMA gevraagde inlichtingen over de kenmerken van de aanvaarde offerte weliswaar verstrekt, maar nagelaten de inlichtingen over de relatieve voordelen van de aanvaarde offerte te verstrekken.

               2.

               Tweede middel: onjuiste toepassing van de gunningscriteria

                           —

                           De aanbestedende dienst heeft de door hem vastgestelde gunningscriteria niet objectief en juist toegepast, zodat de beoordelingen of aan deze criteria is voldaan niet zijn gemotiveerd; daarom was geen gelijke toegang en geen gelijke behandeling van alle inschrijvers gewaarborgd.

               3.

               Derde middel: schending van de beginselen inzake de gunning van overheidsopdrachten

                           —

                           De beslissing over de gunning van de opdracht is genomen na de aanvankelijke beslissing om de offerte van PRIMA af te wijzen;

                           —

                           de aanbestedende dienst heeft PRIMA niet van deze beslissing in kennis gesteld en zo de beginselen inzake transparantie en de gelijkheid van de inschrijvers geschonden;

                           —

                           het niet-verstrekken van de inlichtingen over deze beslissing heeft de rechten van verdediging van PRIMA geschonden.


title: Zaak T-20/09 P: Arrest van het Gerecht van 8 juni 2011 — Commissie/Marcuccio ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Invaliditeitspensioen — Beroep in eerste aanleg deels gegrond verklaard wegens ontbreken van motivering van bestreden besluit — Artikel 78 van Statuut — Pensionering wegens invaliditeit — Invaliditeitscommissie” )

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/14

         Arrest van het Gerecht van 8 juni 2011 — Commissie/Marcuccio
   (Zaak T-20/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Invaliditeitspensioen - Beroep in eerste aanleg deels gegrond verklaard wegens ontbreken van motivering van bestreden besluit - Artikel 78 van Statuut - Pensionering wegens invaliditeit - Invaliditeitscommissie)
   2011/C 219/17
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 4 november 2008, Marcuccio/Commissie (F-41/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 4 november 2008, Marcuccio/Commissie (F-41/06), wordt vernietigd, voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken het besluit van de Europese Commissie van 30 mei 2005 om Marcuccio wegens invaliditeit te pensioneren en hem een invaliditeitsuitkering toe te kennen nietig heeft verklaard, voor zover het de Commissie heeft veroordeeld tot betaling van het bedrag van 3 000 EUR aan Marcuccio en voor zover het de kosten op basis van die nietigverklaring en veroordeling heeft verdeeld (punten 1, 2, 4 en 5 van het dictum van dat arrest).

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak T-553/11: Beroep ingesteld op 14 oktober 2011 — European Dynamics Luxembourg/ECB

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/20

         Beroep ingesteld op 14 oktober 2011 — European Dynamics Luxembourg/ECB
   (Zaak T-553/11)
   2012/C 6/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbruck, Luxemburg) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               verweersters besluit tot afwijzing van de gezamenlijke aanvraag tot deelneming van de door verzoekster geleide en vertegenwoordigde tijdelijke combinatie, ingediend naar aanleiding van de oproep tot het indienen van aanvragen om deel te nemen aan de aanbesteding met referentienummer 14159/IS/2010 (PB 2011/S 75-121894), nietig verklaren, met name wat de onder perceel 1 van die aanbesteding vallende diensten betreft;

               —

               verweersters besluit tot afwijzing van verzoeksters beroep, ingesteld overeenkomstig de beroepsprocedure in punt IV.2.1 van de betrokken oproep tot het indienen van aanvragen en volgens de in artikel 33 van besluit ECB/2007/5 (1) vastgestelde voorwaarden, nietig verklaren;

               —

               alle hiermee verband houdende besluiten van verweerster nietig verklaren;

               —

               verweerster op grond van de artikelen 256 VWEU, 268 VWEU en 340 VWEU veroordelen tot betaling van 2 000 000 EUR aan verzoekster als vergoeding voor het verlies van een kans en de schade aan haar reputatie en geloofwaardigheid door de betrokken aanbestedingsprocedure;

               —

               verweerster verwijzen in de gerechtskosten en de andere kosten en uitgaven die verzoekster in het kader van het onderhavige beroep heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan:

               1.

               eerste middel: verweerster is haar motiveringsplicht niet nagekomen en heeft de relatieve voordelen van de geselecteerde aanvragen niet openbaar gemaakt. Voorts heeft zij onduidelijke selectiecriteria gehanteerd, tijdens de beoordeling nieuwe criteria toegevoegd en artikel 28, lid 3, van besluit ECB/2007/5 niet nageleefd. Tot slot heeft verweerster de rechten van de verdediging alsook het transparantiebeginsel en het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden;

               2.

               tweede middel: verweerster heeft blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling aangezien zij artikel 25 van besluit ECB/2007/5 en de eisen van het bestek niet heeft nageleefd;

               3.

               derde middel: verweerster heeft artikel 20 van besluit ECB/2007/5 en het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden;

               4.

               vierde middel: verweerster heeft artikel 28, lid 3, van besluit ECB/2007/5 geschonden doordat zij verzoeksters beroep niet-ontvankelijk heeft verklaard.

      (1)  Besluit van de Europese Centrale Bank van 3 juli 2007 tot vaststelling van de regels inzake aanbesteding (PB L 184, blz. 34).


title: Zaak F-120/05: Beroep ingesteld op  19 december 2005  — Kyriazis tegen Commissie

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/23

         Beroep ingesteld op 19 december 2005 — Kyriazis tegen Commissie
   (Zaak F-120/05)
   (2006/C 154/55)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoeker: Antonios Kyriazis (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: M. Spanakis, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietig te verklaren besluit ADMIN.B.2 — D (05) 23023/EGL-ade van 12 oktober 2005, waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) verzoekers klacht R/549/05 tegen verweersters afwijzing op 25 april 2005 van zijn verzoek om toekenning van de ontheemdingstoelage (16 %) heeft afgewezen;

               —

               verweerster te gelasten verzoeker de ontheemdingstoelage toe te kennen met terugwerkende kracht per 1 maart 2005, vermeerderd met 10 % vertragingsrente per jaar, tot volledige voldoening;

               —

               vast te stellen dat verzoeker in de toekomst recht heeft op de ontheemdingstoelage (16 % van het netto basissalaris).

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar van de Commissie met standplaats Luxemburg, komt op tegen het besluit waarbij hem betaling van de ontheemdingstoeslag is geweigerd. Hij betwist de stelling van verweerster dat hij niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut omdat Luxemburg gedurende een periode van vijf jaar, eindigend zes maanden vóór zijn indiensttreding bij de communautaire instellingen, de plaats was waar hij zijn vaste verblijfplaats had gehad en gewoonlijk zijn voornaamste beroepsbezigheden had uitgeoefend.
   Voorts voert verzoeker aan dat het werk dat hij, in dienst van een privaatrechtelijke vennootschap, in Luxemburg in het gebouw van verweerster heeft verricht, moet worden geacht te vallen onder de uitzondering van artikel 4, lid 1, sub a, tweede streepje, van bijlage VII bij het Statuut.


title: Zaak C-445/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 oktober 2012 door Rivella International AG tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 12 juli 2012 in zaak T-170/11, Rivella International AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/27

         Hogere voorziening ingesteld op 3 oktober 2012 door Rivella International AG tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 12 juli 2012 in zaak T-170/11, Rivella International AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-445/12 P)
   2012/C 366/48
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Rivella International AG (vertegenwoordigers: C. Spintig, S. Pietzcker, R. Jacobs, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Baskaya di Baskaya Alim e C. Sas

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen en de zaak naar het Gerecht terug te verwijzen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en van de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante komt met de onderhavige hogere voorziening op tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 12 juli 2012 dat is gewezen op een beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 januari 2011 (zaak R 534/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen Rivella International AG en Baskaya di Baskaya Alim e C. Sas.
   Rekwirante voert de volgende middelen aan:
   Het Gerecht heeft artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 (1) geschonden door:

               —

               het bewijs te verlangen van het normale gebruik van het merk waarop de oppositie is gebaseerd, hoewel dit merk noch een gemeenschapsmerk noch een „ouder nationaal merk” is, maar het Duitse deel is van een internationaal ingeschreven merk;

               —

               te oordelen dat de kwestie van het gebied waar een ouder (internationaal) merk wordt gebruikt, volledig door verordening nr. 207/2009 wordt geregeld en het nationale recht van de lidstaten hierbij slechts aanvullend geldt;

               —

               geen rekening te houden met het feit dat een dergelijke uitlegging leidt tot een niet door verordening nr. 207/2009 en in het bijzonder punt 3 van de considerans ervan beoogd resultaat, namelijk dat de inschrijving en de mogelijkheid tot gebruik van een gemeenschapsmerk van elkaar worden losgekoppeld in andere gevallen dan die welke uitdrukkelijk in die verordening zijn vastgesteld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-680/13: Beschikking van de president van het Hof van 16 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Condor Flugdienst GmbH/Andreas Plakolm

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/21

         Beschikking van de president van het Hof van 16 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Condor Flugdienst GmbH/Andreas Plakolm
   (Zaak C-680/13) (1)

   2014/C 261/41
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 85 van 22.3.2014.