title: Zaak T-276/05: Beroep, op 20 juli 2005 ingesteld door The Black & Decker Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/57

         Beroep, op 20 juli 2005 ingesteld door The Black & Decker Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-276/05)
   (2005/C 217/116)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 20 juli 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door The Black & Decker Corporation, gevestigd te Towson, Maryland (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door P. Harris, solicitor.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Atlas Copco Aktiebolag, gevestigd te Stockholm (Zweden).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 mei 2005 (zaak R 790/2004-1) te vernietigen;

               —

               oppositieprocedure B 623 613 niet-ontvankelijk te verklaren;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten die verzoekster in de beroepsprocedure en in deze procedure zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               verzoekster

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               zwart-geel kleurmerk voor waren van klasse 7 (draagbare elektrische handgereedschappen, enz.)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Atlas Copco Aktiebolag

               Oppositiemerk of -teken:

               niet-ingeschreven merken en tekens die in alle lidstaten in de handel worden gebruikt voor elektrische gereedschappen

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               niet-ontvankelijkverklaring van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               vernietiging van de aangevochten beslissing en terugwijzing van de zaak naar de oppositieafdeling voor verdere afdoening

               Middelen:

               verzoekster betoogt dat de oppositie niet-ontvankelijk had moeten worden verklaard, aangezien de aangevoerde oudere merken en tekens onvoldoende duidelijk werden aangegeven in strijd met regel 18, lid 1, van verordening nr. 2868/95 (1).

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, van 15.12.1995, blz. 1)


title: Zaak T-47/12: Beroep ingesteld op 27 januari 2012 — Intesa Sanpaolo/BHIM — equinet Bank (EQUITER)

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/19

         Beroep ingesteld op 27 januari 2012 — Intesa Sanpaolo/BHIM — equinet Bank (EQUITER)
   (Zaak T-47/12)
   2012/C 109/42
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Intesa Sanpaolo SpA (Turijn, Italië) (vertegenwoordigers: P. Pozzi, G. Ghisletti en F. Braga, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: equinet Bank AG (Frankfurt am Main, Duitsland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en m odellen) van 6 oktober 2011 in zaak R 2101/2010-1 te vernietigen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „EQUITER” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 36, 38, 41 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 66707749

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk nr. 1600816 „EQUINET” voor diensten van de klassen 35, 36 en 38; Duits woordmerk nr. 39962727 „EQUINET” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 36 en 38

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 42, leden 2 en 3, juncto artikel 15, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, op grond dat de kamer van beroep het materiaal ter staving van het gebruik van het merk onjuist heeft beoordeeld, aangezien: (i) er onvoldoende opgaven zijn van de activiteit, tijd, plaats en omvang van gebruik van het merk; (ii) er onvoldoende opgave is van de wijze van gebruik van het merk; en (iii) het door opposant overgelegde bewijsmateriaal niet volstaat om aan te tonen dat het oudere merk in de vijf jaar vóór de publicatie van het betwiste merk normaal is gebruikt op het relevante grondgebied.


title: Zaak T-186/14: Beroep ingesteld op 21 maart 2014 — Atlantic Multipower Germany/BHIM — Nutrichem Diät + Pharma (NOxtreme)

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/53

         Beroep ingesteld op 21 maart 2014 — Atlantic Multipower Germany/BHIM — Nutrichem Diät + Pharma (NOxtreme)
   (Zaak T-186/14)
   2014/C 142/68
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Atlantic Multipower Germany GmbH & Co. OHG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Berlit, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Nutrichem Diät + Pharma GmbH (Roth, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 januari 2014 in zaak R 764/2013-4 vernietigen;

               —

               de beslissing van de nietigheidsafdeling van 12 april 2013 (nummer 6333C) vernietigen;

               —

               interveniënte verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk „NOxtreme” voor waren van de klassen 5, 29, 30 en 32 — gemeenschapsmerk nr. 10 177 889

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Nutrichem Diät + Pharma GmbH

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: nationaal en gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „X-TREME” voor waren van de klassen 5, 29 en 32

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 57, leden 2 en 3, juncto artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-123/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2005 — Cargo Partner/BHIM („Gemeenschapsmerk — Woordteken CARGO PARTNER — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Ontbreken van onderscheidend vermogen”)

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/21

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2005 — Cargo Partner/BHIM
   (Zaak T-123/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Woordteken CARGO PARTNER - Absolute weigeringsgrond - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Ontbreken van onderscheidend vermogen”)
   (2005/C 281/40)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Cargo Partner AG, (Fischamend, Oostenrijk), [vertegenwoordiger(s): M. Wolner, advocaat]

      Verwerende partij(en): Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) [vertegenwoordiger(s): G. Schneider, gemachtigde]
   Voorwerp van de zaak
   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 26 januari 2004 (zaak R 346/2003-1) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordteken CARGO PARTNER als gemeenschapsmerk
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 168 van 26.6.2004.


title: Zaak C-168/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Michele Fanelli/Ministero dell’Interno

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/30

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Michele Fanelli/Ministero dell’Interno
      (Zaak C-168/10)
      (2010/C 161/42)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Michele Fanelli

         Verwerende partij: Ministero dell’Interno

         Prejudiciële vraag

      Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

                  a)

                  een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

                  b)

                  bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

                  c)

                  bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

            verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?


title: Beroep, op 22 juli 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-268/97)

text:
C 295/16             1 NL |              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    27. 9. 97
— Rechtens onjuist, althans ongenoegzaam gemotiveerd                Beroep, op 22 juli 1997 ingesteld door Commissie van de
    oordeelt het Gerecht in de rechtsoverwegingen 146—                    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
     153 dat de beschikking dd . 2 juli 1992 houdende                                        ( Zaak C-268/97)
    afwijzing door de Commissie van de klachten van Flo
     rimex c.s ., gebaseerd is op een interpretatie en toepas                                  ( 97/C 295/24 )
    sing van artikel 2, lid 1 , eerste volzin, van Verordening
    nr. 26 met een ruimere draagwijdte dan eerdere
     beschikkingen .                                                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    is op 22 juli 1997 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld
                                                                    door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
— In de rechtsoverwegingen 155—169 komt het Gerecht                 genwoordigd door haar juridisch adviseur H. van Lier, en
     ten onrechte en overigens onbegrijpelijk tot de conlusie       door L. Ström, lid van haar juridische dienst, als gemach
     dat de bestreden beschikking, zoals in de loop van het         tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
     geding nader gespecificeerd, met betrekking tot het            Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
    voortbestaan van de VBA niet toereikend is om aan te            Wagner, Kirchberg .
    tonen dat de facilitaire heffing vereist is voor de verwe
     zenlijking van de doelstellingen van artikel 39 van het
     EG-Verdrag in de zin van artikel 2 , lid 1 , eerste volzin,    De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
     van Verordening nr. 26 en heeft het Gerecht een rech          deert dat het den Hove behage :
     tens onjuiste maatstaf voor de toepassing van deze
     bepaling gehanteerd, althans artikel 2, lid 1 , van Ver       — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet bin
     ordening nr. 26 rechtens onjuist toegepast. Het                      nen de gestelde termijn de maatregelen vast te stellen
     Gerecht heeft zijn bevoegdheden overschreden door de                 die nodig zijn voor het nakomen van de verbintenissen
     feiten ambtshalve aan te vullen met — overigens                      die voortvloeien uit de artikelen 14 en 22 van Richtlijn
     onjuiste — stellingen .                                              86/609/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de
                                                                          wetteljke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lid
                                                                          staten betreffende de bescherming van dieren die voor
— In de rechtsoverwegingen 170—183 introduceert en                        experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden
     hanteert het Gerecht een rechtens onjuiste maatschaf,                worden gebruikt O , de krachtens die richtlijn en het
     althans formuleert het Gerecht een maatstaf waarvoor                 Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nageko
     in het recht geen steun kan worden gevonden, door de                 men ;
     voorwaarde te stellen dat een heffing in het belang van
     het voortbestaan van de VBA alleen dan kan worden
     aanvaard, indien die heffing op evenredige \vijze wordt        — het Koninkrijk België in de kosten van de procedure te
     geheven als tegenprestatie voor een dienst of een ander              verwijzen .
     voordeel waarvan de waarde het bedrag van de heffing
     kan rechtvaardigen, althans is hetgeen het Gerecht
     hieromtrent overweegt onbegrijpelijk.                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    — Met betrekking tot artikel 14 van de richtlijn : naar
— In de rechtsoverwegingen 184—186 overweegt het                          Belgisch recht voldoet alleen de „ maïtre d'expérience "
     Gerecht ten onrechte en overigens onbegrijpelijk dat                 ( proefleider ) aan het vereiste van een adequate oplei
     de Commissie de afwijzing van de klachten van Flori                 ding en scholing, ofschoon dat artikel doelt op al
     mex ( mede ) heeft gebaseerd op de overweging dat de                 „ degenen die dierproeven verrichten of daaraan deel
     facilitaire heffing een effect zou hebben dat analoog is             nemen ".
     aan dat van een minimumveilingprijs, en oordeelt het
     Gerecht vervolgens, op basis van deze overwegingen
     dat de motivering van de Commissie te kort is gescho          — Met betrekking tot artikel 22 van de richtlijn: het vol
     ten .                                                                staat niet, zoals België doet, te verwijzen naar de bepa
                                                                          lingen tot omzetting van de richtlijnen inzake de
                                                                          onderlinge aanpassing van de normen en voorschriften
— In de rechtsoverwegingen 191—195 neemt het Gerecht                      betreffende proeven met farmaceutische specialiteiten
     ten onrechte, althans onbegrijpelijk en onvoldoende                  en geneesmiddelen . Aangezien Richtlijn 86/609/EEG
     gemotiveerd, tot uitgangspunt dat een heffing van de                 de bescherming van de dieren en het voorkomen van
     VBA ten laste van de houders van handelsovereenkom                  doublures bij dierproeven tot doel heeft, ziet artikel 22
     sten en van de rechtstreekse aanvoer gelijk dient te                 ervan algemeen op alle proeven „ die op grond van de
     zijn, tenzij er sprake is van een verschil tussen beide              nationale of communautaire wetgeving op het gebied
     aanvoerwijzen .
                                                                          van de gezondheid en veiligheid worden verricht " en
                                                                          dus niet enkel op de proeven met geneesmiddelen voor
                                                                          menselijk of diergeneeskundig gebruik .
(') Arrest van 15 december 1994 , Jurisprudentie 1994, blz . I
    5641 , rechtsoverwegingen 34—35 .
                                                                     (') PB L 358 van 18 . 12 . 1986 , blz . 1 .


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 27 mei 2004 in zaak C-285/02 (verzoek van het Verwaltungsgericht Minden om een prejudiciële beslissing): Edeltraud Elsner-Lakeberg tegen Land Nordrhein-Westfalen (Artikel 141 EG — Richtlijn 75/117/EEG — Nationale regeling waarbij fulltimeleraren en parttimeleraren zelfde aantal overuren moeten maken om recht op vergoeding te hebben — Indirecte discriminatie van parttimewerkneemsters)

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 27 mei 2004
   in zaak C-285/02 (verzoek van het Verwaltungsgericht Minden om een prejudiciële beslissing): Edeltraud Elsner-Lakeberg tegen Land Nordrhein-Westfalen (1)

   (Artikel 141 EG - Richtlijn 75/117/EEG - Nationale regeling waarbij fulltimeleraren en parttimeleraren zelfde aantal overuren moeten maken om recht op vergoeding te hebben - Indirecte discriminatie van parttimewerkneemsters)
   (2004/C 179/01)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-285/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgericht Minden (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen Edeltraud Elsner-Lakeberg en Land Nordrhein-Westfalen, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 141 EG en richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers (PB L 45, blz. 19), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, A. La Pergola, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta en K. Lenaerts, rechters, advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 27 mei 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 141 EG en artikel 1 van richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling volgens welke parttimeleraren – net als fulltimeleraren – geen enkele vergoeding voor overuren krijgen wanneer die overuren niet meer dan drie uur per kalendermaand bedragen, indien dit verschil in behandeling een veel groter aantal vrouwelijke dan mannelijke werknemers treft, niet door een niet aan een bepaalde kunne gebonden doelstelling kan worden gerechtvaardigd of niet noodzakelijk is om de nagestreefde doelstelling te bereiken.

      (1)  PB C 247 van 12.10.2002.


title: Zaak T-333/12: Beroep ingesteld op 25 juli 2012 — Soltau/Commissie

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/22

         Beroep ingesteld op 25 juli 2012 — Soltau/Commissie
   (Zaak T-333/12)
   2012/C 303/43
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Christoff Soltau (Adendorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Rosenkranz, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie van 14 mei 2012 nietig te verklaren;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker aan artikel 4, lid 2, tweede gedachtestreepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) niet in de weg staat aan zijn aanspraak op toegang tot het standpunt van de Commissie dat zij het Oostenrijkse Oberste Gerichtshof krachtens artikel 15, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 (2) in een kartelrechtelijke zaak heeft doen toekomen. Volgens verzoeker is deze bepaling niet van toepassing op het document waartoe hij toegang heeft verzocht, daar de procedure voor de Oostenrijkse rechter geenszins binnen de beschermingssfeer van deze bepaling valt. Ook als dit het geval zou zijn, dan valt het document in kwestie nog steeds niet onder deze bepaling, daar dit niet door de Commissie als partij in het geding is gebracht. Als motivering voor het besluit van de Commissie kan evenmin de bescherming van het procesverloop in de bij het Europese Hof van Justitie aanhangige zaak C-681/11, Schenker e.a., worden aangevoerd. De prejudiciële vragen van het Oostenrijkse Oberste Gerichtshof zijn weliswaar in het kader van de betrokken kartelzaak gesteld, maar het document in kwestie is door de Commissie niet in het kader van de prejudiciële procedure opgesteld en het heeft inhoudelijk ook geen betrekking op de prejudiciële vragen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 3).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101] en [102] [VWEU] (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak C-7/05: Verzoek van het Bundesgerichtshof van 11 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH en de erfgenamen van Dieter Deppe: 1. Ulrich Deppe, 2. Hanne-Rose Deppe, 3. Thomas Deppe, 4. Matthias Deppe, 5. Christine Urban geb. Deppe (C-7/05), tegen Siegfried Hennings (C-8/05), en tegen Hartmut Lübbe (C-9/05)

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/7

         Verzoek van het Bundesgerichtshof van 11 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH en de erfgenamen van Dieter Deppe: 1. Ulrich Deppe, 2. Hanne-Rose Deppe, 3. Thomas Deppe, 4. Matthias Deppe, 5. Christine Urban geb. Deppe (C-7/05), tegen Siegfried Hennings (C-8/05), en tegen Hartmut Lübbe (C-9/05)
   (Zaak C-7/05)
   (2005/C 82/15)
   Procestaal: Duits
   Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 11 oktober 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 14 januari 2005, in het geding tussen Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH en de erfgenamen van Dieter Deppe: 1. Ulrich Deppe, 2. Hanne-Rose Deppe, 3. Thomas Deppe, 4. Matthias Deppe, 5. Christine Urban geb. Deppe (C-7/05), tegen Siegfried Hennings (C-8/05), en tegen Hartmut Lübbe (C-9/05), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Wordt ook dan voldaan aan de eis van artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 1768/95 (1) dat een voor het aanplanten van oogstmateriaal vastgestelde vergoeding „aanmerkelijk lager” moet zijn dan het bedrag dat in rekening wordt gebracht voor het in hetzelfde gebied in licentie produceren van teeltmateriaal, wanneer de vergoeding forfaitair wordt vastgesteld op 80 % van dit bedrag?

               2.

               Bevat artikel 5, leden 4 en 5, van verordening nr. 1768/95, zoals gewijzigd bij verordening (EG) 2605/98 (2), een vaststelling in waarde van de hoogte van de vergoeding voor het aanplanten van oogstmateriaal in geval deze wettelijk wordt vastgelegd?
               Zo ja: geldt deze vaststelling, als uitdrukking van een algemeen beginsel, ook voor het aanplanten van oogstmateriaal dat vóór de inwerkingtreding van verordening nr. 2605/98 plaatsvond?

               3.

               Impliceert de richtsnoerfunctie van een overeenkomst tussen organisaties van houders en landbouwers in de zin van artikel 5, lid 4, van verordening nr. 1768/95, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2605/98, dat in geval van wettelijke vastlegging van de vergoeding de essentiële elementen van deze overeenkomst (parameters voor de berekening) ook worden overgenomen wanneer de houder bij de berekening van de wettelijke vergoeding niet beschikt over alle, degene die oogstmateriaal aanplant betreffende parameters die vereist zijn voor de berekening op grond van de overeenkomst en hij dienaangaande ook niet kan eisen dat deze landbouwer hem de betreffende gegevens meedeelt?
               Zo ja: veronderstelt de geldigheid van een dergelijke overeenkomst, voorzover zij als richtsnoer in deze zin moet fungeren, ook dan de inachtneming van de eisen van artikel 5, lid 4, van verordening nr. 1768/95, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2605/98, wanneer zij vóór de inwerkingtreding van deze verordening is gesloten?

               4.

               Stelt artikel 5, lid 5, van verordening nr. 1768/95, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2605/98, een maximum voor de vergoeding in geval van een contractuele en/of wettelijke vergoedingsregeling?

               5.

               Kan een overeenkomst tussen beroepsorganisaties dienen als richtsnoer in de zin van artikel 5, lid 4, van verordening nr. 1768/95, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2606/98, wanneer zij het in artikel 5, lid 5, van verordening nr. 1768/95, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2606/98, vastgestelde vergoedingstarief van 50 % overschrijdt?

      (1)  PB L 173, blz. 14.

      (2)  PB L 328, blz. 6.


title: Zaak T-177/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 9 juli 2010 — Alcoa Trasformazioni/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Preferente elektriciteitstarieven — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering gelast — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Ontbreken van spoedeisendheid” )

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/38

         Beschikking van de president van het Gerecht van 9 juli 2010 — Alcoa Trasformazioni/Commissie
   (Zaak T-177/10 R)
   (Kort geding - Staatssteun - Preferente elektriciteitstarieven - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering gelast - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Ontbreken van spoedeisendheid)
   2010/C 234/69
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alcoa Trasformazioni Srl (Portoscuso, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa, T. Müller-Ibold en F. Salerno, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en É. Gippini Fournier, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2009) 8112 def. van de Commissie van 19 november 2009 inzake steunmaatregelen C 38/A/2004 (ex NN 58/2004) en C 36/B/2006 (ex NN 38/2006)] van de Italiaanse Republiek ten gunste van Alcoa Trasformazioni.

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Gevoegde zaken C-379/13 P–C-381/13 P: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 10 juli 2014 — Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops)/Europese Commissie [Hogere voorziening — Besluit 83/673/EEG — Verordening (EEG) nr. 2950/83 — Europees Sociaal Fonds — Opleidingsprojecten — Vermindering van aanvankelijk toegekende financiële bijstand — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen]

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/23

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 10 juli 2014 — Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops)/Europese Commissie
   (Gevoegde zaken C-379/13 P–C-381/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Besluit 83/673/EEG - Verordening (EEG) nr. 2950/83 - Europees Sociaal Fonds - Opleidingsprojecten - Vermindering van aanvankelijk toegekende financiële bijstand - Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen])
   2014/C 409/32
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Rekwirante: Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) (vertegenwoordigers: L. Pinto Monteiro en N. Morais Sarmento, advogados)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Recchia en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               De Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak C-121/14: Beroep ingesteld op 12 maart 2014 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/28

         Beroep ingesteld op 12 maart 2014 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-121/14)
   2014/C 135/33
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: M. Holt, gemachtigde, D. J. Rhee, Barrister)

      Verwerende partijen: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               artikel 29 van en bijlage II bij verordening (EU) nr. 1316/2013 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 tot vaststelling van de financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen, tot wijziging van verordening (EU) nr. 913/2010 en tot intrekking van verordeningen (EG) nr. 680/2007 en (EG) nr. 67/2010 nietig verklaren, voor zover zij de voormalige corridor 2 in de originele bijlage bij verordening (EU) nr. 913/2010 (thans aangeduid als de corridor Noordzee — Middellandse Zee) uitbreiden tot voorbij Londen; en

               —

               het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De delen van het bestreden besluit waarvan de nietigverklaring wordt gevorderd, hebben tot gevolg dat verordening (EU) nr. 913/2010 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2010 inzake het Europese spoorwegnet voor concurrerend goederenvervoer wordt gewijzigd, waardoor de „eerste reeks goederencorridors” in de bijlage bij die verordening wordt vervangen door een herziene „eerste reeks goederencorridors” als bedoeld in bijlage II bij het bestreden besluit.
   Deze wijziging heeft onder meer tot gevolg dat het Verenigd Koninkrijk dient mee te werken aan de totstandkoming van de goederencorridor „Noordzee — Middellandse Zee”, met de verplichting om vóór 10 november 2016 routes tot stand te brengen tussen de andere op de corridor gelegen lidstaten en Londen en tegen 20 november 2018 van Londen naar Glasgow, Edinburgh, Southampton en Felixstowe. Het Verenigd Koninkrijk heeft deze uitbreiding van de relevante oorspronkelijke corridor als bedoeld in verordening (EU) 913/2010 niet goedgekeurd.
   Derhalve verzoekt het Verenigd Koninkrijk om bovengenoemde nietigverklaring om de volgende redenen:

               a)

               de bij artikel 29 van het bestreden besluit teweeggebrachte uitbreidingen aan de „eerste reeks goederencorridors” zijn gericht op de verwezenlijking van de doelstellingen van artikel 170 VWEU in verband met het trans-Europese transportbeleid. Bijgevolg, en omdat de artikelen 170 VWEU tot en met 172 VWEU een lex specialis vormen voor dergelijke maatregelen, kunnen zij slechts worden vastgesteld op basis van en in overeenstemming met deze bepalingen;

               b)

               de bij artikel 29 van het bestreden besluit teweeggebrachte uitbreidingen aan de „eerste reeks goederencorridors” (a) zijn projecten van gemeenschappelijk belang (in de zin van artikel 171, lid 1, VWEU) en (b) betreffen het grondgebied van elke lidstaat die aan hun totstandkoming moet meewerken. Derhalve zijn de uitbreidingen, voor zover deze het Verenigd Koninkrijk betreffen, vastgesteld in strijd met de verplichting van artikel 172, lid 2, VWEU om de goedkeuring van de betrokken lidstaat te verkrijgen.

               c)

               het deel van bijlage II bij het bestreden besluit op grond waarvan het Verenigd Koninkrijk (i) hoe dan ook dient mee te werken aan de totstandkoming van de corridor Noordzee — Middellandse Zee op zijn grondgebied of (ii) deze corridor dient uit te breiden tot voorbij Londen (namelijk tot Glasgow, Edinburgh, Felixstowe en Southampton), kan worden gescheiden van de rest van bijlage II. Afgezien daarvan zijn bijlage II bij (en artikel 29 van) het bestreden besluit onderscheiden en afscheidbaar van de rest van de verordening.

      (1)  PB L 348, blz. 129.

      (2)  PB L 276, blz. 22.


title: Zaak T-299/09: Beroep ingesteld op 29 juli 2009 — Gühring/BHIM (Combinatie van kleuren ginstergeel en zilvergrijs)

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/27

         Beroep ingesteld op 29 juli 2009 — Gühring/BHIM (Combinatie van kleuren ginstergeel en zilvergrijs)
   (Zaak T-299/09)
   2009/C 256/51
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Gühring OHG (Albstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van verweerder van 30 april 2009 in zaak R 1330/2008-1 vernietigen;

               —

               de beslissing van de onderzoeker van 21 juli 2008 houdende afwijzing van verzoeksters merkaanvraag nr. 6 703 581 vernietigen;

               —

               vaststellen dat het aangevraagde merk nr. 6 703 581 voldoet aan de voorwaarden van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1);
               subsidiair,

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van verweerder van 30 april 2009 in zaak R 1330/2008-1 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die verzoekster in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: merk bestaande in de combinatie van de kleuren ginstergeel en zilvergrijs voor waren van klasse 7 (aanvraagnr. 6 703 581)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien het aangevraagde merk onderscheidend vermogen heeft. Tevens schending van vormvoorschriften, te weten artikelen 75 en 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-132/09: Beroep ingesteld op 6 april 2009 — Epcos/BHIM — Epco Sistemas (EPCOS)

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/19

         Beroep ingesteld op 6 april 2009 — Epcos/BHIM — Epco Sistemas (EPCOS)
   (Zaak T-132/09)
   2009/C 129/33
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Epcos AG (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: L. von Zumbusch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Epco Sistemas, SL (Constanti, Spanje)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van 19 januari 2009 in zaak R 1088/2008-2,

               —

               vernietiging van beslissing nr. B 979 767 van 22 mei 2008 van de oppositieafdeling inzake de door opposante ingestelde oppositie, voor zover de oppositie betreffende de waren „NTC-thermistoren”, „PTC-thermistoren” en „sensoren” is toegewezen, en afwijzing van de oppositie in haar geheel,

               —

               verwijzing van de verwerende partij en van opposante in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „EPCOS” voor waren van de klassen 6 en 9 (aanvraag nr. 4 133 799)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Epco Sistemas, SL

      Oppositiemerk of -teken: Spaans beeldmerk „E epco SISTEMAS” voor waren van klasse 9

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en van artikel 43, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94 en van regel 19, lid 3, van verordening (EG) nr. 2868/95 (1) aangezien geen gebruik van het oppositiemerk is gemaakt gedurende de laatste vijf jaar voor publicatie van het aangevraagde merk en geen gevaar van verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 18 juli 1997 in zaak T-180/95, Nutria AE tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Inschrijving voor gratis levering van olijfolie bestemd voor de bevolking van Georgië en Armenië - Door inschrijver gestelde schade wegens te late overname van olijfolie door de door de Commissie aangewezen vervoerder - Beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid - Contractuele oorsprong van de aan het beroep ten grondslag liggende verplichting van de Commissie - Ontbreken van arbitragebeding in de zin van artikel 181 EG-Verdrag - Kennelijke onbevoegdheid van Gerecht)

text:
C 318/14              \ NL ]                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 18 . 10 . 97
vergoede kosten, bedraagt voor verzoeker 180 000 Lfr.,                  boom, advocaten te Rotterdam, domicilie gekozen heb
vermeerderd met de eventueel over dit bedrag verschul                  bende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, rue Goe
digde BTW.                                                              the 11 , tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                        R. Torrent, J. Huber en G. Houttuin ), ondersteund door
l l ) PB C 120 van 30 . 4 . 1994 .                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach
                                                                        tigde: Th. van Rijn ), Koninkrijk Spanje (gemachtigde: R.
                                                                        Silva de Lapuerta ), Franse Republiek (gemachtigde: K. Ris
                                                                        pal-Bellanger en, tijdens de hoorzitting C. Chavance ),
                                                                        betreffende een verzoek om een voorlopige maatregel,
                                                                        ertoe strekkende dat de president van het Gerecht
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 opdraagt dat verzoekster en verweerder overleggen over
                    VAN EERSTE AANLEG                                   een minimumprijs waartegen rijst van oorsprong uit de
                                                                        Nederlandse Antillen in de Gemeenschap mag worden
                           van 11 juli 1997                             ingevoerd, zulks ter vervanging van de tariefcontingenten
in zaak T-16/97, B. Chauvin tegen Commissie van de                      die zijn ingevoerd bij Verordening ( EG ) nr. 1036/97 van de
                 Europese Gemeenschappen (')                            Raad van 2 juni 1997 tot vaststelling van vrijwaringsmaat
(Ambtenaren — Arrest van Gerecht — Verzoek om herin
                                                                        regelen ten aanzien van de invoer van rijst van oorsprong
                                                                        uit de landen en gebieden overzee ( PB L 151 van 10. 6 .
deling in rang — Exceptie van niet-ontvankelijkheid —
            Wezenlijk nieuw feit — Ontvankelijkheid)                    1997, blz. 8 ), en het resultaat hiervan binnen zeven dagen
                                                                        aan hem voorleggen, heeft de president van het Gerecht
                             (:97/C 318/27)                             op 15 juli 1997 een beschikking gegeven waarvan het dic
                                                                        tum luidt als volgt:
                         (Procestaai: Frans)
                                                                        l . Het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Itali
In zaak T-16/97, B. Chauvin, ambtenaar van de Commis                        aanse Republiek en de Commissie worden in de proce
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,                      dure in kort geding toegelaten tot interventie ter onder
vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel,                        steuning van de conclusies van verweerder.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
Myson SARL, Rue de Cessange 30, tegen Commissie van
                                                                        1. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Clotuche
en C. Berardis-Kayser), betreffende een beroep tot nietig
verklaring van het besluit van de Commissie van 18 juni                 3 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
 1996 tot afwijzing van het verzoek om herziening van ver
zoekers indeling in rang, heeft het Gerecht (Derde Kamer ),
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. Briët
en A. Potocki, rechters; griffier: H. Jung, op 11 juli' 1997
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                              BESCHIKKING VAN HEI GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANI-EG
 1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                             van 18 juli 199 /
2. Elke partij zal haar eigen kosten dragen.                            in zaak T-l 80/95 , Nutria AE tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (')
 H PB C 74 van 8 . 3 . 1997.                                             (Inschrijving voor gratis levering van olijfolie bestemd
                                                                         voor de bevolking van Georgië en Armenië — Door
                                                                        inschrijver gestelde schade wegens te late overname van
                                                                        olijfolie door de door de Commissie aangewezen vervoer
                                                                        der — Beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid
                                                                        — Contractuele oorsprong van de aan het beroep ten
             BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                               grondslag liggende verplichting van de Commissie — Ont
         VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              breken van arbitragebeding in de zin van artikel 181 EG
                            van 15 juli 1997                                  Verdrag — Kennelijke onbevoegdheid van Gerecht)
 in zaak T-l 79/97 R, de regering van de Nederlandse                                            ( 97/C 318/29 )
           Antillen tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Procestaai: Grieks)
 (Associatieregeling van landen en gebieden overzee — Vrij
 waringsmaatregel — Kort geding — Verzoek om voorlo
      pige maatregelen — Spoedeisendheid — Afwezigheid)                 In zaak T-l 80/95, Nutria AE, gevestigd te Athene, verte
                                                                        genwoordigd door K. Adamantopoulos, advocaat te
                             ( 97/C 318/28 )                            Athene, domicilie gekozen hebbende tè Luxemburg ten
                                                                         kantore van A. Kronshagen, boulevard de la Foire 12,
                     (Procestaai: Nederlands)                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         ( gemachtigden: D. Gouloussis en B. Vila Costa ), betref
 In zaak T- 179/97 R, de regering van de Nederlandse Antil              fende een verzoek, ingediend krachtens artikel 178 EG
 len, vertegenwoordigd door P. V. F. Bos en M. M. Slot                 Verdrag en strekkende tot vergoeding van de schade die
 ---pagebreak--- 18 . 10. 97          FNL |                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 318/15
verzoekster stelt te hebben geleden wegens de te late over                       BESCHIKKING VAN HET GERECHT
name, door de door de Commissie aangewezen vervoerder,                                   VAN EERSTE AANLEG
van de olijfolie die door verzoekster beschikbaar was                                          van 23 juli 1997
gesteld in het kader van een inschrijving voor de gratis
levering van dat product aan de bevolking van Georgië en              in zaak T-85/96, F. A. Clarke tegen Europees Centrum voor
Armenië, heeft het Gerecht (Derde Kamer ), samengesteld                    de ontwikkeling van de beroepsopleiding ( Cedefop ) (')
als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. Bnët, A. Potocki,                           (Afdoening zonder beslissing)
rechters; griffier: H. Jung, op 18 juli 1997 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                                     ( 97IC 318/31 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
1 . Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk ver
      klaard.
                                                                      In zaak T-85/96, F. A. Clarke, ambtenaar van het Europees
                                                                      Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding
2.    Verzoekster wordt in de kosten verwezen.                        ( Cedefop ). wonende te Eischen (Luxemburg), vertegen
                                                                      woordigd door F. Montag, advocaat te Keulen en Brussel,
(') PB C 333 van 9 . 12 . 1995 .                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                                                                      van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 , tegen Euro
                                                                      pees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsoplei
                                                                      ding ( Cedefop ) (gemachtigde: B. Wagenbaur), betreffende
                                                                      een beroep tot nietigverklaring van het besluit van 5 april
                                                                      1996, zoals gewijzigd bij besluit van 22 april 1996, en van
                                                                      het besluit van 21 mei 1996, waarbij verweerder een ver
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                               zoek om verlenging van verzoekers detachering bij het
                    VAN EERSTE AANLEG                                 Bureau voor de Statistiek van de Europese Gemeenschap
                                                                      pen heeft afgewezen en waarbij Thessaloniki als zijn
                          van 23 juli 1997
                                                                      standplaats werd vastgesteld, heeft het Gerecht (Vijfde
in zaak T-24/96, U tegen Europees Centrum voor de                     Kamer), samengesteld als volgt: R. Garcfa-Valdecasas, pre
      ontwikkeling van de beroepsopleiding ( Cedefop ) (')            sident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op
                                                                      23 juli 1997 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                 (Afdoening zonder beslissing)                        luidt als volgt:
                           ( 97/C 318/30 )
                                                                      1 . Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                         (Procestaai: Duits)
                                                                      2 . Verzoeker wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede
                                                                            in de kosten die verweerder in het kort geding en in de
In zaak T-24/96 , U, ambtenaar bij het Europees Centrum                     onderhavige procedure zijn opgekomen.
voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding ( Cedefop),
wonende te Berlijn, vertegenwoordigd door F. Montag,                  (') PB C 233 van 10 . 8 . 1996 .
advocaat te Keulen en Brussel, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg ten kantore van A. May, Grand-Rue
31 tegen Europees Centrum voor de ontwikkeling van de
beroepsopleiding ( Cedefop) (gemachtigde : B. Wagenbaur),
betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit
van Cedefop van 8 februari 1996 waarbij een verzoek om
verlenging van verzoekers detachering bij het bureau van                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT
de Commissie van de Europese Gemeenschappen te Berlijn                                   VAN EERSTE AANLEG
wordt afgewezen en verzoeker te Thessaloniki wordt                                             van 24 juli 1997
tewerkgesteld, heeft het Gerecht (Vijfde Kamer), samenge
steld als volgt: R. Garcfa-Valdecasas, president, J. Azizi en         in zaak T-573/93 ( 129 ), M. F. Caballero Montoya tegen
M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op 23 juli 1997 een                   Commissie van de Europese Gemeenschappen ( J )
 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                 (Arresten — Interpretatie)
                                                                                ( 97/C 318/32 )
 1 . Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                                (Procestaai: Spaans)
 2 . Verzoeker zal zijn eigen kosten dragen, alsook de kos
      ten die verweerder heeft gemaakt in de procedure in              In zaak T-573/93 ( 129 ), M. F. Caballero Montoya, ambte
      kort geding en in de onderhavige procedure.                      naar bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door J. R. Iturriagagoitia Bassas, advo
 (') PB C 133 van 4 . 5 . 1996 .                                       caat te Madrid, tegen Commissie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen ( gemachtigden: A. M. Alves Vieira en
                                                                       M. I. Jiménez Rojas), betreffende een verzoek tot interpre
                                                                       tatie van het arrest van het Gerecht van 19 juni 1996 in


title: Zaak C-107/03 P: Hogere voorziening, op 27 februari 2003 per fax ingesteld (en bevestigd door neerlegging van het originele verzoekschrift op 7 maart 2003) door The Procter & Gamble Company tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 12 december 2002 in zaak T-63/01, The Procter & Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
24.5.2003                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 124/5
Hogere voorziening, op 27 februari 2003 per fax ingesteld                      sprake van verwarringsgevaar wanneer het gevaar bestaat
(en bevestigd door neerlegging van het originele verzoek-                      dat het publiek denkt dat de waren van economisch
schrift op 7 maart 2003) door Védial SA tegen het arrest                       verbonden ondernemingen afkomstig zijn. Voorts heeft
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                              het Gerecht verwarringsgevaar uitgesloten op grond dat
Gemeenschappen (Vierde kamer) van 12 december 2002                             „zelfs indien de door de conflicterende merken aangedui-
in zaak T-110/01, Védial SA tegen Bureau voor harmonisa-                       de waren dezelfde of soortgelijk zijn, de visuele, fonetische
tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                             en begripsmatige verschillen tussen de tekens” het bestaan
modellen) (BHIM), met France Distribution als tussen-                          van verwarringsgevaar uitsluiten. De vraag is evenwel niet
                           komende partij                                      of er tussen de conflicterende tekens verschillen bestaan,
                                                                               maar wel of deze tekens gelijk zijn of overeenstemmen,
                         (Zaak C-106/03 P)                                     en of bij een globale beoordeling van de tekens samen
                                                                               met de identiteit of soortgelijkheid van de waren, de mate
                          (2003/C 124/08)                                      van deze overeenstemming respectievelijk soortgelijkheid
                                                                               van die aard zijn dat er verwarringsgevaar bestaat.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     Verder heeft het Gerecht de regel van onderlinge samen-
op 27 februari 2003 per fax hogere voorziening ingesteld (en                   hang niet op een duidelijke wijze toegepast. Het Gerecht
bevestigd door neerlegging van het originele verzoekschrift op                 heeft immers niet gesteld dat de beweerde geringe mate
7 maart 2003) door Védial SA tegen het arrest van het Gerecht                  van overeenstemming tussen de merken niet werd gecom-
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde                       penseerd door de hoge mate van soortgelijkheid van de
kamer) van 12 december 2002 in zaak T-110/01, Védial SA                        waren en het sterk onderscheidend vermogen van het
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                         merk van rekwirante.
(merken, tekeningen en modellen) (BHIM), met France Dis-
tribution als tussenkomende partij.                                            Ten slotte heeft het Gerecht het begrip verwarringsgevaar
                                                                               geschonden door het betrokken publiek te beperken
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                                tot de „doelgroep”, bestaande uit de consumenten die
                                                                               misschien de door het merk aangeduide waren kopen,
—     het arrest van het Gerecht van 12 december 2002 in zaak                  terwijl het betrokken publiek bestaat uit alle personen die
      T-110/01 te vernietigen en bijgevolg:                                    mogelijkerwijs met het merk worden geconfronteerd, wat
                                                                               iets heel anders is.
      —     primair: met toepassing van artikel 54 van s’ Hofs
            Statuut zelf de zaak af te doen door toewijzing van
            rekwirantes vorderingen voor het Gerecht;                   (1 ) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                             inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994 L 11, blz. 1).
      —     subsidiair: de zaak voor afdoening naar het Gerecht
            te verwijzen;
—     in elk geval het BHIM te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Hogere voorziening, op 27 februari 2003 per fax ingesteld
—     Middel ontleend aan de schending van het „beginsel van            (en bevestigd door neerlegging van het originele verzoek-
      beschikking door partijen”:                                       schrift op 7 maart 2003) door The Procter & Gamble
      „Het beginsel van beschikking door partijen” is een               Company tegen het arrest van het Gerecht van eerste
      algemeen rechtsbeginsel volgens hetwelk in beginsel               aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)
      alleen de partijen heer en meester van de rechtsvordering         van 12 december 2002 in zaak T-63/01, The Procter &
      zijn. Zij bepalen het voorwerp van het geding. Het                Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen
      Gerecht heeft het „beginsel van beschikking door partijen”        de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
      geschonden door — in tegenstelling tot de op dit punt                                           (BHIM)
      bestaande eensgezindheid tussen partijen — te oordelen
      dat de conflicterende merken geen enkel punt van                                           (Zaak C-107/03 P)
      overeenstemming vertonen.
—     Middel ontleend aan de schending van de rechten van de                                      (2003/C 124/09)
      verdediging:
      Het Gerecht heeft tevens de rechten van de verdediging
      geschonden omdat het bij de afbakening van het geding             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      het gewettigd vertrouwen van rekwirante heeft geschaad.           op 27 februari 2003 per fax hogere voorziening ingesteld (en
                                                                        bevestigd door neerlegging van het originele verzoekschrift op
—     Middel ontleend aan de schending van het begrip verwar-
                                                                        7 maart 2003) door The Procter & Gamble Company tegen
      ringsgevaar en van het begrip publiek in de zin van               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
      artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1):           Gemeenschappen (Vierde kamer) van 12 december 2002 in
      Het bestreden arrest sluit verwarringsgevaar uit op grond         zaak T-63/01, The Procter & Gamble Company tegen Bureau
      dat het publiek „de betrokken waar niet dezelfde commer-          voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
      ciële herkomst zal toeschrijven”. Er is evenwel tevens            gen en modellen) (BHIM).
 ---pagebreak--- C 124/6               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                         24.5.2003
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                            opvatten als een teken met een technische of decoratieve
                                                                           functie, dat het vervullen van zijn functie als individueel
—   het arrest van het Gerecht van 12 december 2002 in zaak                merk daardoor wordt verhinderd of zelfs beperkt.
    T-63/01 te vernietigen en bijgevolg:
    —     primair: met toepassing van artikel 54 van s’ Hofs
          Statuut zelf de zaak af te doen door toewijzing van
          rekwirantes vorderingen voor het Gerecht;
                                                                    Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-
                                                                    ven van 8 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in
    —     subsidiair: de zaak voor afdoening naar het Gerecht       de zaak KPN Telecom B.V. en Onafhankelijke Post en
          te verwijzen;                                             Telecommunicatie Autoriteit (OPTA), met als belangheb-
                                                                    bende partijen: Denda Multimedia B.V. en Denda Direc-
—   in elk geval het BHIM te verwijzen in de kosten.                                        tory Services B.V.
                                                                                (Zaak C-109/03)
                                                                                (2003/C 124/10)
Middelen en voornaamste argumenten
—   Middel ontleend aan het voorbijgaan aan het gezag van           Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
    de stukken of aan tegenstrijdige motivering:                    uitspraak van 8 januari 2003, ingekomen ter griffie van het
                                                                    Hof van Justitie op 10 maart 2003, in de zaak KPN Telecom
    Anders dan het Gerecht stelt, bevat het afgebeelde teken        B.V. en Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit
    geen enkele van de 24 rechthoeken en 6 parallellogram-          (OPTA), met als belanghebbende partijen: Denda Multimedia
    men van een rechthoekig parallellepipedum.                      B.V. en Denda Directory Services B.V., het Hof van Justitie van
                                                                    de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
—   Middel ontleend aan de schending van het begrip onder-          beslissing over de navolgende vragen:
    scheidend vermogen:
                                                                    1.     Dient „relevante informatie” in artikel 6, derde lid, van
    Wanneer in het kader van het onderzoek ten gronde van                  Richtlijn 98/10/EG (1) aldus te worden uitgelegd dat
    een aanvraag tot inschrijving als individueel merk voor                hieronder enkel wordt verstaan de door de betrokken
    bepaalde waren of diensten dient te worden beoordeeld                  organisaties uitgegeven nummers met naam, adres, woon-
    of een teken geschikt is om zijn functie als individueel               plaats en postcode van degene aan wie het nummer is
    merk te vervullen met betrekking tot deze waren of                     uitgegeven alsmede een eventuele vermelding of het
    diensten, dient te worden uitgegaan van de vermoedelijke               nummer (uitsluitend) als faxlijn wordt gebruikt, of vallen
    perceptie van het gebruik dat van het teken kan worden                 onder „relevante informatie” tevens andere gegevens
    gemaakt en niet van de actuele perceptie van een of ander              waarover de organisaties beschikken, zoals extra vermel-
    concreet gebruik dat reeds van het teken wordt gemaakt.                ding van een beroep, van een andere naam, in een andere
    Welnu, het Gerecht betoogt dat het onderscheidend                      gemeente of van mobiele telefoonnummers?
    vermogen van het teken moet worden beoordeeld uit-
    gaande van „de perceptie van het in aanmerking komende          2.     Dient „redelijke verzoeken honoreren (...) op billijke,
    publiek”. Dienaangaande bestaat het in aanmerking ko-                  kostengeoriënteerde en niet-discriminerende voorwaar-
    mende publiek uit alle personen die mogelijkerwijs met                 den” in de onder 1 bedoelde bepaling aldus te worden
    het teken worden geconfronteerd, en kan dit publiek                    uitgelegd dat:
    dus niet worden herleid tot de beperktere groep van
                                                                           a.   nummers met naam, adres, woonplaats en postcode
    consumenten die misschien de door het teken aangeduide
                                                                                van degene aan wie het nummer is uitgegeven
    waar kopen of aan wie misschien de betreffende dienst
                                                                                beschikbaar dienen te worden gesteld tegen een
    wordt verleend.
                                                                                vergoeding van enkel de marginale kosten, gemoeid
                                                                                met het daadwerkelijk ter beschikking stellen ervan,
    Verder heeft het Gerecht indirect doch zeker het begrip
    onderscheidend vermogen geschonden door zich niet uit                       en
    te spreken over de vraag of het teken geschikt was om
                                                                           b.   andere dan de onder a vermelde gegevens beschik-
    een zeep van andere zeep te onderscheiden als afkomstig                     baar dienen te worden gesteld tegen een vergoeding
    van een bepaalde onderneming, maar wel over de vraag
                                                                                die strekt tot dekking van de kosten waarvan de
    of het onvolmaakte beeld van dit teken daartoe geschikt
                                                                                verstrekker van deze gegevens aantoont dat hij deze
    was.
                                                                                heeft gemaakt om de gegevens te verkrijgen c.q. te
                                                                                verstrekken ?
    Ten slotte heeft het Gerecht het begrip onderscheidend
    vermogen miskend door geen rekening te houden met
    het multifunctioneel karakter van tekens. Het is niet           (1 ) PB 1998, L 101, blz. 24.
    omdat kan worden vermoed dat het publiek bij een
    confrontatie met het betrokken teken dit vooral zal


title: Zaak C-195/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Kehl (Duitsland) op 7 april 2016 – Strafprocedure tegen I

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Kehl (Duitsland) op 7 april 2016 – Strafprocedure tegen I
   (Zaak C-195/16)
   (2016/C 260/22)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Kehl

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: I

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het recht van de Europese Unie, in het bijzonder artikel 2 van richtlijn 2006/126/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs (hierna: „derde rijbewijsrichtlijn”) of de artikelen 18, 21, 45, 49 en 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna: „VWEU”), aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling van een lidstaat volgens welke de erkenning van in een andere lidstaat verkregen rijbevoegdheid wordt geweigerd, in het bijzonder wanneer die rijbevoegdheid was verworven volgens de vereisten van de derde rijbewijsrichtlijn?

               2)

               Moet het recht van de Europese Unie, in het bijzonder artikel 2 van de derde rijbewijsrichtlijn of de artikelen 18, 21, 45, 49 en 56 VWEU, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling van een lidstaat volgens welke wordt geweigerd een legitimatiebewijs te erkennen dat door een andere lidstaat is verstrekt aan een persoon die in die lidstaat volgens de voorwaarden van de derde rijbewijsrichtlijn rijbevoegdheid heeft verkregen, ook indien deze lidstaat de geldigheid van dat legitimatiebewijs in de tijd en tot het eigen grondgebied beperkt en dit legitimatiebewijs bovendien niet voldoet aan de vereisten van het rijbewijsmodel van de derde rijbewijsrichtlijn?

               3)

               Voor het geval de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: Moet het recht van de Europese Unie, in het bijzonder artikel 2 van de derde rijbewijsrichtlijn of de artikelen 18, 21, 45, 49 en 56 VWEU, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling van een lidstaat die het besturen van een motorvoertuig strafbaar stelt als een overtreding waarop een strafrechtelijke sanctie staat, omdat de bestuurder van het voertuig niet het recht had om het te besturen, hoewel deze bestuurder in een andere lidstaat rijbevoegdheid had verworven volgens de voorwaarden van de derde rijbewijsrichtlijn, zonder daarvan echter middels een legitimatiebewijs dat aan de voorwaarden van de derde rijbewijsrichtlijn voldoet, het bewijs te kunnen leveren?

               4)

               Voor het geval de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord: Moet het recht van de Europese Unie, in het bijzonder artikel 2 van de derde rijbewijsrichtlijn of de artikelen 18, 21, 45, 49 en 56 VWEU, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling van een lidstaat – waarin aan een aanvrager van een rijbewijs in de regel onmiddellijk na het slagen voor het praktische rijexamen het definitieve rijbewijs wordt verstrekt – volgens welke het besturen van een motorvoertuig als bestuursrechtelijke overtreding wordt bestraft met een bestuurlijke boete wanneer de bestuurder van het voertuig, die in een andere lidstaat overeenkomstig de voorwaarden van de derde rijbewijsrichtlijn rijbevoegdheid heeft verworven, tijdens het besturen geen definitief rijbewijs als bewijs van zijn rijbevoegdheid bij zich heeft, daar hem een dergelijk rijbewijs wegens de bijzonderheden van de procedure voor de afgifte van definitieve rijbewijzen in die lidstaat, waarop de bestuurder van het voertuig geen invloed heeft, nog niet was verstrekt, maar hij in plaats daarvan een bestuurlijke verklaring dat aan de voor de verkrijging van rijbevoegdheid vereiste voorwaarden is voldaan, bij zich heeft?

      (1)  PB L 403, blz. 18.


title: Zaak C-105/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — P. J. Vonk Noordegraaf/Staatssecretaris van Economische Zaken [Landbouw — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Bedrijfstoeslagregeling — Verordening (EG) nr. 73/2009 — Artikelen 34, 36 en 137 — Toeslagrechten — Berekeningsgrondslag — Premies betaald voor vee en percelen waarover landbouwer tijdens de referentieperiode beschikte — Wijziging van de wijze waarop de oppervlakte van percelen landbouwgrond wordt vastgesteld — Verlaging van het aantal subsidiabele hectaren — Verzoek van landbouwer om verlaging van diens aantal toeslagrechten en verhoging van het bedrag per toeslagrecht — Verordening (EG) nr. 796/2004 — Artikel 73 bis, lid 2 bis — Toelaatbaarheid]

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — P. J. Vonk Noordegraaf/Staatssecretaris van Economische Zaken
   (Zaak C-105/13) (1)

   ([Landbouw - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Bedrijfstoeslagregeling - Verordening (EG) nr. 73/2009 - Artikelen 34, 36 en 137 - Toeslagrechten - Berekeningsgrondslag - Premies betaald voor vee en percelen waarover landbouwer tijdens de referentieperiode beschikte - Wijziging van de wijze waarop de oppervlakte van percelen landbouwgrond wordt vastgesteld - Verlaging van het aantal subsidiabele hectaren - Verzoek van landbouwer om verlaging van diens aantal toeslagrechten en verhoging van het bedrag per toeslagrecht - Verordening (EG) nr. 796/2004 - Artikel 73 bis, lid 2 bis - Toelaatbaarheid])
   2014/C 253/13
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   College van Beroep voor het bedrijfsleven

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: P. J. Vonk Noordegraaf

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Economische Zaken

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitlegging van de artikelen 34, 36 en 137 van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003 (PB L 30, blz. 16) — Regelingen inzake rechtstreekse steunverlening — Bedrijfstoeslagregeling — Landbouwer die in 2006 toeslagrechten heeft verkregen op basis van zijn niet-grondgebonden productie en zijn percelen — Latere wijziging van methode voor de identificatie van de percelen — Verlaging van subsidiabele hectaren

      Dictum

   Artikel 73 bis, lid 2 bis, van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers en controlesysteem waarin is voorzien bij de verordeningen (EG) nr. 1782/2003 en (EG) nr. 73/2009 van de Raad, en inzake de randvoorwaarden waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 380/2009 van de Commissie van 8 mei 2009, moet aldus worden uitgelegd dat de toeslagrechten van een landbouwer opnieuw moeten worden berekend wanneer het referentiebedrag van die landbouwer bij de aanvankelijke vaststelling van zijn toeslagrechten door een te groot aantal hectaren is gedeeld als gevolg van de toen in de betrokken lidstaat toegepaste wijze van vaststelling van de oppervlakte van percelen landbouwgrond. Artikel 137 van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003, is niet van toepassing op een correctie op grond van artikel 73 bis, lid 2 bis, van verordening nr. 796/2004.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Zaak T-107/05: Beroep, op 22 februari 2005 ingesteld door François Muller tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/30

         Beroep, op 22 februari 2005 ingesteld door François Muller tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-107/05)
   (2005/C 115/54)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 februari 2005 beroep ingesteld tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen door François Muller, wonende te Straatsburg (Frankrijk), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, L. Levi en A. Finchelstein, advocaten.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               1)

               zijn pensioenafrekening over de maand mei 2004 nietig te verklaren zodat daarop een aanpassingscoëfficiënt kan worden toegepast die overeenkomt met die voor de hoofdstad van het land waar hij woont, of op zijn minst, een aanpassingscoëfficiënt die het verschil in de kosten van levensonderhoud op de plaats waar hij wordt geacht die kosten te maken, juist weergeeft;

               2)

               de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd door de verzoekers in zaak T-35/05.


title: Zaak C-173/03: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Genova — Italië) — Traghetti del Mediterraneo SpA, in liquidatie/Repubblica italiana (Niet-contractuele aansprakelijkheid van lidstaten — Schade aan particulieren toegebracht door schendingen van gemeenschapsrecht die kunnen worden toegerekend aan nationale rechterlijke instantie die uitspraak doet in laatste aanleg — Beperking door nationale wetgever van overheidsaansprakelijkheid tot gevallen van handelen te kwader trouw of grove schuld van rechter — Uitsluiting van aansprakelijkheid met betrekking tot uitlegging van rechtsregels en beoordeling van feiten en bewijs in kader van uitoefening van rechtsprekende functie)

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/1

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Genova — Italië) — Traghetti del Mediterraneo SpA, in liquidatie/Repubblica italiana
   (Zaak C-173/03) (1)

   (Niet-contractuele aansprakelijkheid van lidstaten - Schade aan particulieren toegebracht door schendingen van gemeenschapsrecht die kunnen worden toegerekend aan nationale rechterlijke instantie die uitspraak doet in laatste aanleg - Beperking door nationale wetgever van overheidsaansprakelijkheid tot gevallen van handelen te kwader trouw of grove schuld van rechter - Uitsluiting van aansprakelijkheid met betrekking tot uitlegging van rechtsregels en beoordeling van feiten en bewijs in kader van uitoefening van rechtsprekende functie)
   (2006/C 190/01)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale di Genova
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Traghetti del Mediterraneo SpA, in liquidatie,

      Verweerster: Repubblica italiana
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Genova — Niet-contractuele aansprakelijkheid van lidstaat jegens zijn onderdanen voor fouten van zijn eigen rechters bij toepassing van gemeenschapsrecht, in het bijzonder wanneer een rechter in laatste aanleg nalaat zaak overeenkomstig artikel 234 EG naar Hof te verwijzen
   Dictum
   Het gemeenschapsrecht verzet zich tegen een nationale wettelijke regeling die algemeen uitsluit dat een lidstaat aansprakelijk is voor schade die aan particulieren is toegebracht door een schending van het gemeenschapsrecht die kan worden toegerekend aan een nationale rechterlijke instantie die uitspraak doet in laatste aanleg, op grond dat de betrokken schending voortvloeit uit een uitlegging van rechtsvoorschriften of uit een beoordeling van feiten en bewijs door deze rechterlijke instantie.
   Het gemeenschapsrecht verzet zich tevens tegen een nationale wettelijke regeling die de mogelijkheid van deze aansprakelijkstelling beperkt tot de gevallen van handelen te kwader trouw of grove schuld van de rechter, indien een dergelijke beperking ertoe leidt dat de betrokken lidstaat niet aansprakelijk kan worden gesteld in andere gevallen waarin een kennelijke schending van het toepasselijke recht, zoals geëxpliciteerd in de punten 53 tot en met 56 van het arrest van 30 september 2003, Köbler (C-224/01), heeft plaatsgevonden.

      (1)  PB C 158 van 5.7.2003.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 1 juli 2005 in zaak T-482/04, KOMSA Kommunikation Sachsen AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/43

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 1 juli 2005
   in zaak T-482/04, KOMSA Kommunikation Sachsen AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   (2005/C 217/95)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-482/04, KOMSA Kommunikation Sachsen AG, gevestigd te Hartmannsdorf (Duitsland), vertegenwoordigd door F. Hagemann, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde: T. Eichenberg); andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Anders + Kern Präsentationssysteme GmbH & Co. KG, gevestigd te Norderstedt (Duitsland), betreffende een beroep tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 6 september 2004 (zaak R 65/2003-4) inzake een oppositieprocedure tussen KOMSA Kommunikation Sachsen AG en Anders + Kern Präsentationssysteme GmbH & Co. KG, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-Valdecasas en I. Labucka, rechters; griffier: H. Jung, op 1 juli 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Op het beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 57, van 5.3.2005.


title: Zaak F-140/12: Beroep ingesteld op 16 november 2012 — ZZ/Commissie

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/76

         Beroep ingesteld op 16 november 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-140/12)
   2013/C 26/159
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: R. Duta, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de afwijzing van het door verzoeker bij de Commissie ingediende bevestigende verzoek om toegang te verkrijgen tot een aantal vragen die zijn gesteld in het kader van de voorselectieprocedure van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/230 231/12

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot afwijzing van het door verzoeker ingediende bevestigende verzoek om toegang tot documenten te verkrijgen;

               —

               voor zover nodig en met name voor zover wordt vastgesteld dat zij het karakter van een besluit hebben, nietigverklaring van de besluiten van EPSO van 20 juli 2012 waarbij verzoeker de inzage wordt geweigerd in zeven vragen uit de voorselectiefase van extern vergelijkend onderzoek EPSO/AD/230-231;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-395/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 13 oktober 2009 — Oasis East sp. z o. o./Minister Finansów

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 13 oktober 2009 — Oasis East sp. z o. o./Minister Finansów
   (Zaak C-395/09)
   2009/C 312/34
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Oasis East sp. z o. o.

      Verwerende partij: Minister Finansów

      Prejudiciële vraag

   „Mag een lidstaat op grond van het gemeenschapsrecht [in het bijzonder artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1), thans artikel 176 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (2) ] nationale bepalingen toepassen die het recht van de belastingplichtige op verlaging van het bedrag van de verschuldigde belasting of op teruggaaf van het verschil van de verschuldigde belasting uitsluiten in geval van via invoer verworven diensten, waarvan de kosten direct of indirect worden betaald aan een persoon die zijn woonplaats, zetel of hoofdkantoor heeft in een van de gebieden of landen die door de nationale wetgeving als zogenoemde „belastingparadijzen” worden aangeduid, met dien verstande dat die uitsluiting in de lidstaat in de periode vóór zijn toetreding tot de Gemeenschap reeds werd toegepast?”

      (1)  PB L 145, blz. 1.

      (2)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-265/06: Beroep ingesteld op 20 september 2006 — Lee/DE/BHIM — Cooperativa Italiana di Ristorazione (PIAZZA del SOLE)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/54

         Beroep ingesteld op 20 september 2006 — Lee/DE/BHIM — Cooperativa Italiana di Ristorazione (PIAZZA del SOLE)
   (Zaak T-265/06)
   (2006/C 294/111)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Sara Lee/DE NV (Utrecht, Nederland) (vertegenwoordiger: C. Hollier-Larousse, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cooperativa Italiana di Ristorazione Soc. coop. rl
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM te vernietigen en te herzien voor zover daarbij de beslissing is bevestigd houdende afwijzing van gedeeltelijke oppositie B 337 081 die verzoekster had ingesteld tegen de aanvraag tot inschrijving van het merk „PIAZZA del SOLE” als gemeenschapsmerk (nr. 1 518 901);

               —

               bijgevolg de inschrijving van het gemeenschapsmerk „PIAZZA del SOLE” (nr. 1 158 901) te weigeren voor zover dit merk betrekking heeft op de waren van de klassen 21, 29, 30 en 42;

               —

               het BHIM te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Cooperativa Italiana di Ristorazione Soc. coop. rl

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PIAZZA del SOLE” voor waren en diensten van de klassen 16, 21, 25, 29, 30, 35, 36 en 42 — aanvraagnr. 1 518 901

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationale en internationale woordmerken „PIAZZA” en „PIAZZA D'ORO” voor waren van de klassen 21, 29, 30 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1), aangezien de kamer van beroep in de bestreden beslissing blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat het onderscheidend vermogen van het gemeenschappelijke bestanddeel van de betrokken tekens zwak is, door niet de gevolgen te trekken die voortvloeiden uit haar vaststelling dat de elementen „D'ORO” en „DEL SOLE” banale woorden zijn, en door te oordelen dat de verschillen tussen de tekens de overhand hadden in de perceptie van de merken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-571/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Asturia (Spanje) op 27 december 2007 — José Manuel Blanco Pérez en María del Pilar Chao Gómez/Principado de Asturias y Celso Fernández Gómez

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Asturia (Spanje) op 27 december 2007 — José Manuel Blanco Pérez en María del Pilar Chao Gómez/Principado de Asturias y Celso Fernández Gómez
   (Zaak C-571/07)
   (2008/C 79/24)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Superior de Justicia de Asturia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: José Manuel Blanco Pérez en María del Pilar Chao Gómez

      Verwerende partijen: Principado de Asturias y Celso Fernández Gómez
   Prejudiciële vraag
   Verzet artikel 43 EG zich tegen de regeling van de autonome gemeenschap van het Prinsdom Asturië inzake de vergunningverlening voor de vestiging van apotheken?


title: Zaak C-586/15: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 september 2016 — Lotte Co. Ltd/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Uniemerk — Woordmerk bevattende een Japans woordelement en de afbeelding van een koala in een boom die een kleine koala draagt — Oppositie door de houder van het oudere nationale driedimensionale merk KOALA-BÄREN en het oudere nationale beeldmerk KOALA — Bewijs van het normaal gebruik van het merk — Gebruik van het merk in een op onderdelen afwijkende vorm zonder dat het onderscheidend vermogen van het merk wordt gewijzigd — Artikel 15, lid 1, tweede alinea, onder a), en artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond]

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/12

      Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 september 2016 — Lotte Co. Ltd/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
      (Zaak C-586/15) (1)

      ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Uniemerk - Woordmerk bevattende een Japans woordelement en de afbeelding van een koala in een boom die een kleine koala draagt - Oppositie door de houder van het oudere nationale driedimensionale merk KOALA-BÄREN en het oudere nationale beeldmerk KOALA - Bewijs van het normaal gebruik van het merk - Gebruik van het merk in een op onderdelen afwijkende vorm zonder dat het onderscheidend vermogen van het merk wordt gewijzigd - Artikel 15, lid 1, tweede alinea, onder a), en artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond])
      (2016/C 454/24)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Lotte Co. Ltd (vertegenwoordiger: M. Knitter, Rechtsanwältin)

         Andere partijen in de procedure: Nestlé Unternehmungen Deutschland GmbH (vertegenwoordiger: A. Jaeger-Lenz, Rechtsanwältin), Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Lotte Co. Ltd wordt, behalve in haar eigen kosten, verwezen in de kosten van Nestlé Unternehmungen Deutschland GmbH.

                  3)

                  Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) draagt zijn eigen kosten.

         (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


title: Zaak T-508/08: Arrest van het Gerecht van 6 oktober 2011 — Bang & Olufsen/BHIM (Afbeelding van luidspreker) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk — Afbeelding van luidspreker — Uitvoering door BHIM van arrest tot vernietiging van beslissing van zijn kamers van beroep — Artikel 63, lid 6, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 65, lid 6, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Absolute weigeringsgrond — Teken dat uitsluitend bestaat uit vorm die wezenlijke waarde aan waar geeft — Artikel 7, lid 1, sub e-iii, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub e-iii, van verordening nr. 207/2009) )

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/16

         Arrest van het Gerecht van 6 oktober 2011 — Bang & Olufsen/BHIM (Afbeelding van luidspreker)
   (Zaak T-508/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk - Afbeelding van luidspreker - Uitvoering door BHIM van arrest tot vernietiging van beslissing van zijn kamers van beroep - Artikel 63, lid 6, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 65, lid 6, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Absolute weigeringsgrond - Teken dat uitsluitend bestaat uit vorm die wezenlijke waarde aan waar geeft - Artikel 7, lid 1, sub e-iii, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub e-iii, van verordening nr. 207/2009))
   2011/C 340/31
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bang & Olufsen A/S (Struer, Denemarken) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Wallberg, vervolgens J. Glaesel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: D. Botis en G. Schneider, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 10 september 2008 (zaak R 497/2005-1) inzake een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een driedimensionaal teken dat een luidspreker afbeeldt

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bang & Olufsen A/S wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 19 van 24.1.2009.