201808030702050842018/C 294/734042018TC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180702595911Zaak T-404/18: Beroep ingesteld op 2 juli 2018 — Zhadanov/EUIPO (PDF Expert)
 ---documentbreak--- C2942018NL5910120180702NL0073591591Beroep ingesteld op 2 juli 2018 — Zhadanov/EUIPO (PDF Expert)
   (Zaak T-404/18)2018/C 294/73Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Igor Zhadanov (Odessa, Oekraïne) (vertegenwoordiger: P. Olson, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „PDF Expert” — inschrijvingsaanvraag nr. 16 257 735

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 18 april 2018 in zaak R 1813/2017-2

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing;

            —

            inschrijving van het onder nr. 16 257 735 aangevraagde Uniemerk voor „Toepassingssoftware voor desktop computers, mobiele telefoons en draagbare elektronische apparatuur, met name software voor het bekijken, bewerken en beheren van pdf-documenten”;

            —

            verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

            —

            De kamer van beroep heeft de bijzondere aard van de waren waarvoor het merk is aangevraagd, ten onrechte niet erkend;

            —

            De kamer van beroep heeft het overgelegde bewijsmateriaal niet juist beoordeeld door te concluderen dat het aangevraagde merk geen onderscheidend vermogen door gebruik bezit.


201808030732050742018/C 294/552222014TC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180704424211Zaak T-222/14 RENV: Arrest van het Gerecht van 4 juli 2018 — Deluxe Entertainment Services Group/EUIPO (deluxe) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk deluxe — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) van verordening (EU) 2017/1001] — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94 van verordening 2017/1001)”]
 ---documentbreak--- C2942018NL4210120180704NL0055421421Arrest van het Gerecht van 4 juli 2018 — Deluxe Entertainment Services Group/EUIPO (deluxe)
   (Zaak T-222/14 RENV) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk deluxe — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) van verordening (EU) 2017/1001] — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94 van verordening 2017/1001)”]”2018/C 294/55Procestaal: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Deluxe Entertainment Services Group Inc. (Burbank, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: L. Gellman, solicitor, en M. Esteve Sanz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 22 januari 2014 (zaak R 1250/2013-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken deluxe als Uniemerk

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Deluxe Entertainment Services Group Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 175 van 10.6.2014.


201808030072050402018/C 294/383802018CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180611282811Zaak C-380/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 11 juni 2018 — Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, andere partij: E.P.
 ---documentbreak--- C2942018NL2810120180611NL0038281281Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 11 juni 2018 — Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, andere partij: E.P.
   (Zaak C-380/18)2018/C 294/38Procestaal: Nederlands
      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid,

      Andere partij: E.P.

      Prejudiciële vragen

            1)

            Moet artikel 6, eerste lid, aanhef en onder e, van verordening (EU) nr. 2016/399 (
                  1
               ) […] aldus worden uitgelegd dat bij de vaststelling dat het rechtmatig verblijf van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen is geëindigd omdat een vreemdeling wordt beschouwd als een bedreiging van de openbare orde, moet worden gemotiveerd dat de persoonlijke gedragingen van de desbetreffende vreemdeling een daadwerkelijke, actuele en voldoende ernstige bedreiging voor een fundamenteel belang van de samenleving vormen?

            2)

            Indien vraag 1 ontkennend moet worden beantwoord, welke eisen moeten volgens artikel 6, eerste lid, aanhef en onder e, van verordening (EU) nr. 2016/399 […] gelden voor de motivering dat een vreemdeling wordt beschouwd als een bedreiging van de openbare orde?
            Moet artikel 6, eerste lid, aanhef en onder e, van verordening (EU) nr. 2016/399 […] aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale praktijk volgens welke een vreemdeling wordt beschouwd als een bedreiging van de openbare orde op grond van het enkele feit dat vaststaat dat de desbetreffende vreemdeling wordt verdacht van het plegen van een strafbaar feit?

      (
         1
      )	Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (PB 2016, L 77, blz. 1).


201808030662050952018/C 294/744052018TC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180703596022Zaak T-405/18: Beroep ingesteld op 3 juli 2018 — Holmer Dahl/GAR
 ---documentbreak--- C2942018NL5920120180703NL0074592602Beroep ingesteld op 3 juli 2018 — Holmer Dahl/GAR
   (Zaak T-405/18)2018/C 294/74Procestaal: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Helene Holmer Dahl (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: R. Vallina Hoset, A. Sellés Marco, C. Iglesias Megías en A. Lois Perreau de Pinninck, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

            —

            vast te stellen dat de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad niet-contractueel aansprakelijk is en hem te veroordelen tot vergoeding van de schade die de verzoekende partij heeft geleden door al het handelen en niet-handelen van bedoelde raad als gevolg waarvan haar de eigendom is ontnomen van haar aandelen in BANCO POPULAR ESPAÑOL, S.A.

            —

            de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te veroordelen om de verzoekende partij de volgende vergoeding te betalen voor de geleden materiële en immateriële schade (hierna: „verschuldigd bedrag”):

                     —

                     materiële schade: een totaalbedrag van 160558,41 EUR voor de afschrijving van de aandelen in Banco Popular, en

                     —

                     immateriële schade: een bedrag van maximaal 160558,41 EUR dan wel een bedrag dat het Gerecht passend acht,

            —

            het verschuldigde bedrag te verhogen met compensatoire rente vanaf 7 juni 2017 tot de uitspraak van het arrest betreffende het onderhavige beroep;

            —

            het verschuldigde bedrag te verhogen met vertragingsrente vanaf de datum van uitspraak van dit arrest tot de volledige betaling van het verschuldigde bedrag, tegen de door de ECB voor basisherfinancieringstransacties vastgestelde rentevoet, vermeerderd met twee procentpunten, en

            —

            de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in de zaak T-659/17, Vallina Fonseca/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (PB 2017, C 424, blz. 42).


201808030742050982018/C 294/566162015TC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180703424322Zaak T-616/15: Arrest van het Gerecht van 3 juli 2018 — Transtec/Commissie („EOF — ACS-landen — Overeenkomst van Cotonou — Steunprogramma voor culturele initiatieven in de Portugeestalige landen van Afrika — Bedragen die de Commissie heeft uitbetaald aan de organisatie belast met de financiële uitvoering van het programma in Guinee-Bissau — Invordering naar aanleiding van een financiële audit — Verrekening van schuldvorderingen — Evenredigheid — Ongerechtvaardigde verrijking — Niet-contractuele aansprakelijkheid”)
 ---documentbreak--- C2942018NL4220120180703NL0056422432Arrest van het Gerecht van 3 juli 2018 — Transtec/Commissie
   (Zaak T-616/15) (
         1
      )
   „(„EOF — ACS-landen — Overeenkomst van Cotonou — Steunprogramma voor culturele initiatieven in de Portugeestalige landen van Afrika — Bedragen die de Commissie heeft uitbetaald aan de organisatie belast met de financiële uitvoering van het programma in Guinee-Bissau — Invordering naar aanleiding van een financiële audit — Verrekening van schuldvorderingen — Evenredigheid — Ongerechtvaardigde verrijking — Niet-contractuele aansprakelijkheid”)”2018/C 294/56Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partij: Transtec (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Aresu en S. Bartelt, vervolgens A. Aresu, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, een verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de verrekeningsbesluiten in de brieven van de Commissie van 27 augustus, 7, 16, 23 en 25 september 2015, tot invordering van het bedrag van 624388,73 EUR, zijnde een deel van de voorschotten die aan verzoekster zijn uitgekeerd in het kader van een steunprogramma voor culturele initiatieven in Guinee-Bissau, gefinancierd door het negende Europese Ontwikkelingsfonds (EOF), vermeerderd met vertragingsrente, en, ten tweede, een verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot restitutie van de bedragen die verband zouden houden met ongerechtvaardigde verrijking, en tot vergoeding van de schade die verzoekster zou hebben geleden vanwege het gedrag van de Commissie

      Dictum

            1)

            De verrekeningsbesluiten die zijn vervat in de brieven van de Europese Commissie van 27 augustus, 7, 16, 23 en 25 september 2015, tot invordering van het bedrag van 624388,73 EUR, dat overeenkomt met een deel van de voorschotten die aan verzoekster zijn betaald in het kader van een steunprogramma voor culturele initiatieven in Guinee-Bissau, gefinancierd uit het negende Europees ontwikkelingsfonds (EOF), vermeerderd met vertragingsrente, worden gedeeltelijk nietig verklaard, voor zover zij betrekking hebben op de invordering van een bedrag van 312265,42 EUR, dat overeenkomt met de niet in aanmerking komende uitgaven die zijn geïdentificeerd in financiële constatering nr. 2 van EOF-auditverslag 2007/20859 over het programmabestek voor doorloop en afronding, met nummer FED/2010/249 005.

            2)

            Het beroep wordt verworpen voor het overige.

            3)

            De Commissie en Transtec zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (
         1
      )	PB C 27 van 25.1.2016.


title: Zaak C-404/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Arbeidsrechtbank Antwerpen (België) op 19 juni 2018 — Jamina Hakelbracht, Tine Vandenbon, Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen tegen WTG Retail BVBA

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/8

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Arbeidsrechtbank Antwerpen (België) op 19 juni 2018 — Jamina Hakelbracht, Tine Vandenbon, Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen tegen WTG Retail BVBA
      (Zaak C-404/18)
      (2018/C 311/07)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Arbeidsrechtbank Antwerpen

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekers: Jamina Hakelbracht, Tine Vandenbon, Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen

         Verweerster: WTG Retail BVBA

         Prejudiciële vraag

      Moet het Unierecht en meer bepaalde artikel 24 van de richtlijn 2006/54/EG (1) van 5 juli 2006 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep, in die zin worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale regeling die de bescherming tegen represailles van personen die optreden als getuigen, uitsluitend verleent aan deze persoon die, in het kader van het onderzoek van een klacht, in een ondertekend en gedateerd document de feiten die ze zelf hebben gezien of gehoord en die betrekking hebben op de toestand die het voorwerp is van de klacht, ter kennis brengen van de persoon bij wie de klacht wordt ingediend of doordat zij optreden als een getuige in rechte?

         (1)  PB 2006, L 204, blz. 23.


title: Zaak T-451/14: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Fujikura/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt van stroomkabels — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Eén enkele voortdurende inbreuk — Bewijs van de inbreuk — Duur van de deelname — Berekening van de geldboete — Ernst van de inbreuk — Volledige rechtsmacht”)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/39

      Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Fujikura/Commissie
      (Zaak T-451/14) (1)

      ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt van stroomkabels - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Eén enkele voortdurende inbreuk - Bewijs van de inbreuk - Duur van de deelname - Berekening van de geldboete - Ernst van de inbreuk - Volledige rechtsmacht”))
      (2018/C 328/53)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Fujikura Ltd (Tokio, Japan) (vertegenwoordiger: L. Gyselen, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, C. Giolito en H. van Vliet, gemachtigden, bijgestaan door M. Johansson, advocaat)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Viscas Corp. (Tokio) (vertegenwoordiger: J.-F. Bellis, advocaat)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2014) 2139 final van de Commissie van 2 april 2014 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en van artikel 53 van de [EER-]overeenkomst (zaak AT.39610 — Stroomkabels), voor zover dit betrekking heeft op verzoekster, en voorts tot verlaging van het bedrag van de aan haar opgelegde geldboete

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Fujikura Ltd wordt verwezen in haar kosten alsmede in die van de Europese Commissie.

                  3)

                  Viscas Corp. draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak T-70/17: Arrest van het Gerecht van 27 september 2018 — TenneT Holding/EUIPO — Ngrid Intellectual Property (NorthSeaGrid) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk NorthSeaGrid — Ouder Uniebeeldmerk en ouder Uniewoordmerk nationalgrid — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/50

      Arrest van het Gerecht van 27 september 2018 — TenneT Holding/EUIPO — Ngrid Intellectual Property (NorthSeaGrid)
      (Zaak T-70/17) (1)

      („Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk NorthSeaGrid - Ouder Uniebeeldmerk en ouder Uniewoordmerk nationalgrid - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)
      (2018/C 427/64)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: TenneT Holding BV (Arnhem, Nederland) (vertegenwoordiger: K. Limperg, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Ngrid Intellectual Property Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: F. Traub, solicitor)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 november 2016 (zaak R 1607/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Ngrid Intellectual Property en TenneT Holding

         Dictum

                  1)

                  Punt 1 van het dispositief van de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 november 2016 (zaak R 1607/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Ngrid Intellectual Property Ltd en TenneT Holding BV wordt vernietigd.

                  2)

                  Het EUIPO zal, behalve zijn eigen kosten, de kosten van TenneT Holding dragen.

                  3)

                  Ngrid Intellectual Property zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 104 van 3.4.2017.


title: Zaak C-606/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2018 door Nexans France en Nexans tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 juli 2018 in zaak T-449/14, Nexans France en Nexans/Commissie

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/29

      Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2018 door Nexans France en Nexans tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 juli 2018 in zaak T-449/14, Nexans France en Nexans/Commissie
      (Zaak C-606/18 P)
      (2018/C 427/37)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirantes: Nexans France en Nexans (vertegenwoordigers: G. Forwood, avocate, M. Powell, A. Rogers, Solicitors)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 12 juli 2018, Nexans France en Nexans/Commissie (T-449/14, EU:T:2018:456);

                  —

                  terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht om beslissen op de vordering tot nietigverklaring van het bestreden besluit voor zover het rekwirantes betreft;

                  —

                  verlaging van de aan rekwirantes opgelegde geldboeten met een bedrag dat overeenstemt met een lagere coëfficiënt voor de ernst; en

                  —

                  verwijzing van de Commissie in de kosten van de hogere voorziening en van de procedure bij het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten

                  1.

                  Eerste middel: onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 20, lid 2, onder b), en c), van verordening nr. 1/2003 (1) betreffende het kopiëren van niet-onderzochte elektronische gegevens, in de zin dat het kopiëren van niet-onderzochte elektronische gegevens niet onder de bevoegdheden van de Commissie viel;

                  2.

                  Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 20, lid 2, van verordening nr. 1/2003 betreffende de voortzetting van de inspectie in de ruimten van de Commissie te Brussel, aangezien de bevoegdheden van de Commissie op grond van dit artikel beperkt zijn tot de ruimten van de betrokken ondernemingen;

                  3.

                  Derde middel: onjuiste rechtsopvatting bij het oordeel dat de Commissie de voorwaarden van de verificatiebeschikking niet heeft overschreden, aangezien de verificatiebeschikking eigenlijk in die zin moet worden opgevat dat hierin is bepaald dat de verificatie uitsluitend kon plaatsvinden in alle door rekwirantes gecontroleerde ruimten;

                  4.

                  Vierde middel: onjuiste rechtsopvatting ten aanzien van het ontbreken van de gevolgen van schending, doordat het Gerecht krachtens artikel 261 VWEU en artikel 31 van verordening nr. 1/2003 zijn volledige rechtsmacht niet heeft uitgeoefend, en zelf de coëfficiënt voor de ernst heeft verlaagd om rekening te houden met het feit dat het merendeel van de verkopen in het bestreden besluit feitelijk niet door de inbreuk was geraakt; en

                  5.

                  Vijfde middel: een kennelijke beoordelingsfout en motiveringsgebrek met betrekking tot de extra 2 % voor de „Europese configuratie”, aangezien er geen redenen zijn aangevoerd waarom de Europese configuratie voor de Europa-Azië extra vervalsing in de mededinging binnen de EER heeft veroorzaakt.

         (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak T-595/18: Beroep ingesteld op 28 september 2018 — Berliner Stadtwerke/EUIPO (berlinGas)

text:
               3.12.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 436/59

      Beroep ingesteld op 28 september 2018 — Berliner Stadtwerke/EUIPO (berlinGas)
      (Zaak T-595/18)
      (2018/C 436/83)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Berliner Stadtwerke GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Spieker, A. Schönfleisch en N. Willich, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Betrokken merk: Uniebeeldmerk berlinGas — inschrijvingsaanvraag nr. 15 252 661

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 20 juli 2018 in zaak R 2180/2016-1

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

                  —

                  schending van artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


title: Gevoegde zaken C-293/17 en C-294/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 november 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Coöperatie Mobilisation for the Environment UA en Vereniging Leefmilieu/College van gedeputeerde staten van Limburg en College van gedeputeerde staten van Gelderland (C-293/17) en Stichting Werkgroep Behoud de Peel/College van gedeputeerde staten van Noord-Brabant (C-294/17) (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van de natuurlijke habitats en van de wilde flora en fauna — Speciale beschermingszones — Artikel 6 — Passende beoordeling van de gevolgen van een plan of project voor een gebied — Nationaal programma voor de aanpak van stikstof — Begrippen „project” en „passende beoordeling” — Integrale beoordeling voordat individueel toestemming wordt verleend aan agrarische bedrijven die stikstofdepositie veroorzaken)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/13

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 november 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Coöperatie Mobilisation for the Environment UA en Vereniging Leefmilieu/College van gedeputeerde staten van Limburg en College van gedeputeerde staten van Gelderland (C-293/17) en Stichting Werkgroep Behoud de Peel/College van gedeputeerde staten van Noord-Brabant (C-294/17)
      (Gevoegde zaken C-293/17 en C-294/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van de natuurlijke habitats en van de wilde flora en fauna - Speciale beschermingszones - Artikel 6 - Passende beoordeling van de gevolgen van een plan of project voor een gebied - Nationaal programma voor de aanpak van stikstof - Begrippen „project” en „passende beoordeling” - Integrale beoordeling voordat individueel toestemming wordt verleend aan agrarische bedrijven die stikstofdepositie veroorzaken))
      (2019/C 16/15)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Raad van State

         Partijen in het hoofdgeding

         Appellantes: Coöperatie Mobilisation for the Environment UA en Vereniging Leefmilieu

         Verweerders: College van gedeputeerde staten van Limburg en College van gedeputeerde staten van Gelderland

         in tegenwoordigheid van: G. H. Wildenbeest, Maatschap Smeets, Maatschap Lintzen-Crooijmans en W. A. H. Corstjens (C-293/17)
      en

         Appellante: Stichting Werkgroep Behoud de Peel

         Verweerder: College van gedeputeerde staten van Noord-Brabant,

         in tegenwoordigheid van: Maatschap Gebr. Lammers, Landbouwbedrijf Swinkels, Pluimveehouderij Van Diepen VOF, Vermeerderingsbedrijf Engelen, Varkenshouderij Limburglaan BV en Madou Agro Varkens CV (C-294/17)

         Dictum

                  1)

                  Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, moet aldus worden uitgelegd dat het weiden van vee en het op of in de bodem brengen van meststoffen in de nabijheid van Natura 2000-gebieden kunnen worden aangemerkt als project in de zin van deze bepaling, ook al zou er geen sprake zijn van een project in de zin van artikel 1, lid 2, onder a), van richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten aangezien het daarbij niet zou gaan om een fysieke ingreep in het natuurlijk milieu.

                  2)

                  Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat een periodieke activiteit zoals het op of in de bodem brengen van meststoffen, waarvoor naar nationaal recht toestemming was verleend vóór de inwerkingtreding van die richtlijn, voor de toepassing van deze bepaling kan worden aangemerkt als één en hetzelfde project waarvoor geen nieuwe toestemmingsprocedure hoeft te worden doorlopen, mits het daarbij gaat om één enkele verrichting die zich kenmerkt door een gemeenschappelijk doel, continuïteit en volledige overeenstemming, met name wat betreft de plaatsen waar en de voorwaarden waaronder de activiteit wordt uitgevoerd. Ook al is voor een dergelijk project een vergunning verleend voordat de beschermingsregeling van die bepaling toepasselijk werd op het betrokken gebied, de uitvoering van dat project kan toch onder artikel 6, lid 2, van die richtlijn vallen.

                  3)

                  Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling op grond waarvan de bevoegde instanties in het kader van een programmatische aanpak een vergunning voor projecten kunnen verlenen op basis van een passende beoordeling, zoals bedoeld in deze bepaling, die in een eerder stadium is uitgevoerd en volgens welke een bepaalde totale hoeveelheid stikstofdepositie verenigbaar is met de instandhoudingsdoelstellingen van die regeling. Dat is echter slechts het geval wanneer na een grondige en volledige toetsing van de wetenschappelijke deugdelijkheid van die beoordeling kan worden gegarandeerd dat er wetenschappelijk gezien redelijkerwijs geen twijfel bestaat dat geen van de plannen of projecten schadelijke gevolgen heeft voor de natuurlijke kenmerken van het betrokken gebied, hetgeen door de nationale rechter moet worden nagegaan.

                  4)

                  Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling als die in de hoofdgedingen, op grond waarvan voor bepaalde projecten die een bepaalde drempel- of grenswaarde voor stikstofdepositie niet overschrijden, in het kader van een programmatische aanpak geen individuele toestemming is vereist, indien de nationale rechter ervan overtuigd is dat de passende beoordeling, zoals bedoeld in deze bepaling, die in een eerder stadium is uitgevoerd, voldoet aan het criterium dat er geen redelijke wetenschappelijke twijfel bestaat dat die plannen of projecten geen schadelijke gevolgen hebben voor de natuurlijke kenmerken van de betrokken gebieden.

                  5)

                  Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling als in de hoofdgedingen, op grond waarvan een bepaalde categorie van projecten, in dit geval het op of in de bodem brengen van meststoffen en het weiden van vee, in het kader van een programmatische aanpak wordt uitgevoerd zonder dat sprake is van een vergunningplicht en daarmee van een individuele passende beoordeling van de gevolgen van die projecten voor de betrokken gebieden, tenzij op grond van objectieve omstandigheden met zekerheid kan worden uitgesloten dat die projecten afzonderlijk of in combinatie met andere projecten significante gevolgen kunnen hebben voor die gebieden, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechter staat.

                  6)

                  Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat instandhoudingsmaatregelen in de zin van lid 1 van dat artikel, preventieve maatregelen in de zin van lid 2 van dat artikel, maatregelen die specifiek voor een programma als dat in de hoofdgedingen worden getroffen, of zogenoemde autonome maatregelen, dus maatregelen die losstaan van dat programma, niet mogen worden betrokken in een passende beoordeling als bedoeld in deze bepaling indien de verwachte voordelen van die maatregelen niet vaststaan ten tijde van die beoordeling.

                  7)

                  Artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat maatregelen die zijn opgenomen in een nationale regeling als die in de hoofdgedingen, waaronder procedures voor monitoring van en toezicht op agrarische bedrijven waarvan de activiteiten stikstofdepositie veroorzaken, en de mogelijkheid tot het opleggen van sancties waarbij zelfs sprake kan zijn van sluiting van die bedrijven, voldoende zijn om te voldoen aan deze bepaling.

         (1)  PB C 293 van 4.9.2017.


title: Zaak C-544/17 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 november 2018 — BPC Lux 2 Sàrl/Europese Commissie, Portugese Republiek (Hogere voorziening — Staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Steun van de Portugese autoriteiten ter afwikkeling van de financiële instelling Banco Espírito Santo SA — Oprichting en kapitalisatie van een brugbank — Besluit van de Europese Commissie waarbij de steun verenigbaar wordt verklaard met de interne markt — Procesbelang — Beroep bij de nationale gerechten tot nietigverklaring van het besluit tot afwikkeling van Banco Espírito Santo)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/24

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 november 2018 — BPC Lux 2 Sàrl/Europese Commissie, Portugese Republiek
      (Zaak C-544/17 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Staatssteun - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Steun van de Portugese autoriteiten ter afwikkeling van de financiële instelling Banco Espírito Santo SA - Oprichting en kapitalisatie van een brugbank - Besluit van de Europese Commissie waarbij de steun verenigbaar wordt verklaard met de interne markt - Procesbelang - Beroep bij de nationale gerechten tot nietigverklaring van het besluit tot afwikkeling van Banco Espírito Santo))
      (2019/C 16/29)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: BPC Lux 2 Sàrl (vertegenwoordigers: J. Webber en M. Steenson, solicitors, B. Woolgar, barrister, en K. Bacon, QC)

         Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en P.J. Loewenthal, gemachtigden), Portugese Republiek

         Dictum

                  1)

                  De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 19 juli 2017, BPC Lux 2 e.a./Commissie (T-812/14, niet gepubliceerd, EU:T:2017:560), wordt vernietigd.

                  2)

                  De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

                  3)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

         (1)  PB C 402 van 27.11.2017.


title: Zaak C-296/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven kasatsionen sad — Bulgarije) — Wiemer & Trachte GmbH, in liquidatie/Zhan Oved Tadzher (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Insolventieprocedures — Verordening (EG) nr. 1346/2000 — Artikel 3, lid 1 — Internationale bevoegdheid — Actio pauliana — Exclusieve bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat op het grondgebied waarvan de insolventieprocedure is geopend)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/14

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven kasatsionen sad — Bulgarije) — Wiemer & Trachte GmbH, in liquidatie/Zhan Oved Tadzher
      (Zaak C-296/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Insolventieprocedures - Verordening (EG) nr. 1346/2000 - Artikel 3, lid 1 - Internationale bevoegdheid - Actio pauliana - Exclusieve bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat op het grondgebied waarvan de insolventieprocedure is geopend))
      (2019/C 16/16)
      Procestaal: Bulgaars

         Verwijzende rechter

      Varhoven kasatsionen sad (Bulgarije)

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Wiemer & Trachte GmbH, in liquidatie

         Verwerende partij: Zhan Oved Tadzher

         Dictum

      Artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures, moet aldus worden uitgelegd dat de bevoegdheid van de rechterlijke instanties van de lidstaat op het grondgebied waarvan de insolventieprocedure is geopend om uitspraak te doen over een faillissementspauliana die is gericht tegen een verweerder die zijn statutaire zetel of woonplaats in een andere lidstaat heeft, een exclusieve bevoegdheid is.

         (1)  PB C 256 van 7.8.2017.


title: Zaak C-619/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberverwaltungsgericht Berlin — Brandenburg — Duitsland) — Sebastian W. Kreuziger / Land Berlin (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Organisatie van de arbeidstijd — Richtlijn 2003/88/EG — Artikel 7 — Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Nationale regeling op grond waarvan de werknemer niet-opgenomen jaarlijkse vakantie en de financiële vergoeding hiervoor verliest indien hij geen aanvraag voor vakantie heeft ingediend vóór de beëindiging van het dienstverband)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/3

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberverwaltungsgericht Berlin — Brandenburg — Duitsland) — Sebastian W. Kreuziger / Land Berlin
      (Zaak C-619/16) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Organisatie van de arbeidstijd - Richtlijn 2003/88/EG - Artikel 7 - Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon - Nationale regeling op grond waarvan de werknemer niet-opgenomen jaarlijkse vakantie en de financiële vergoeding hiervoor verliest indien hij geen aanvraag voor vakantie heeft ingediend vóór de beëindiging van het dienstverband))
      (2019/C 16/03)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Sebastian W. Kreuziger

         Verwerende partij: Land Berlin

         Dictum

      Artikel 7 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstĳd moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, voor zover deze regeling impliceert dat de werknemer die vóór het tijdstip van de beëindiging van het dienstverband niet heeft verzocht om zijn recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon te mogen uitoefenen, automatisch de dagen jaarlijkse vakantie met behoud van loon waarop hij krachtens het Unierecht bij deze beëindiging recht had, alsmede zijn daarmee verbonden recht op een financiële vergoeding voor de niet-opgenomen jaarlijkse vakantie met behoud van loon, verliest en wel zonder dat voorafgaandelijk wordt nagegaan of de werkgever die werknemer — met name door het verstrekken van adequate informatie — daadwerkelijk in de gelegenheid heeft gesteld om zijn recht op vakantie vóór die beëindiging uit te oefenen.

         (1)  PB C 38 van 6.2.2017.


title: Zaak C-308/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Helleense Republiek / Leo Kuhn [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EU) nr. 1215/2012 — Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken — Werkingssfeer — Artikel 1, lid 1 — Begrip „burgerlijke en handelszaken” — Obligaties die door een lidstaat zijn uitgegeven — Betrokkenheid van de particuliere sector bij de herstructurering van de staatsschuld — Eenzijdige wijziging met terugwerkende kracht van de emissievoorwaarden — Collectieve-actieclausules — Beroep dat tegen die staat wordt ingesteld door particuliere schuldeisers die als natuurlijke personen houders van die obligaties zijn — Aansprakelijkheid van de staat wegens een handeling of nalaten in de uitoefening van het openbaar gezag]

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/15

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Helleense Republiek / Leo Kuhn
      (Zaak C-308/17) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EU) nr. 1215/2012 - Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken - Werkingssfeer - Artikel 1, lid 1 - Begrip „burgerlijke en handelszaken” - Obligaties die door een lidstaat zijn uitgegeven - Betrokkenheid van de particuliere sector bij de herstructurering van de staatsschuld - Eenzijdige wijziging met terugwerkende kracht van de emissievoorwaarden - Collectieve-actieclausules - Beroep dat tegen die staat wordt ingesteld door particuliere schuldeisers die als natuurlijke personen houders van die obligaties zijn - Aansprakelijkheid van de staat wegens een handeling of nalaten in de uitoefening van het openbaar gezag])
      (2019/C 16/17)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Oberste Gerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Hellenische Republik

         Verwerende partij: Leo Kuhn

         Dictum

      Artikel 1, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat een geding als het hoofdgeding, betreffende een rechtsvordering die tegen een lidstaat is ingesteld door een natuurlijke persoon die door deze lidstaat uitgegeven obligaties heeft verworven en waarmee wordt opgekomen tegen de omwisseling van die obligaties tegen obligaties met een lagere waarde, welke omwisseling aan die natuurlijke persoon is opgelegd door toepassing van een in uitzonderlijke omstandigheden door de nationale wetgever vastgestelde wet op grond waarvan die voorwaarden eenzijdig en met terugwerkende kracht zijn gewijzigd door invoering van een collectieve-actieclausule die een meerderheid van de houders van de betrokken obligaties in staat stelt een dergelijke omwisseling aan de minderheid op te leggen, niet onder het begrip „burgerlijke of handelszaken” in de zin van die bepaling valt.

         (1)  PB C 283 van 28.8.2017.


title: Zaak T-625/18: Beroep ingesteld op 10 oktober 2018 — FT / ESMA

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/46

      Beroep ingesteld op 10 oktober 2018 — FT / ESMA
      (Zaak T-625/18)
      (2019/C 16/57)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: FT (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA)

         Conclusies

                  —

                  het besluit ESMA41-137-1154 van de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) van 9 augustus 2018, waarbij de ESMA verzoekt om invordering van het bedrag van 12 000 EUR in verband met de kosten die ESMA heeft gemaakt in zaak F-39/14, nietig verklaren;

                  —

                  de bijbehorende, door de ESMA uitgegeven debetnota nr. 4440180170 van 10 augustus 2018 nietig verklaren;

                  —

                  de ESMA verwijzen in haar eigen kosten en in die van verzoeker in de onderhavige procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: schending van artikel 98 van het Financieel Reglement (1), artikel 60 van het Financieel Reglement van de ESMA (2), artikel 170 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, alsmede van het beginsel van equality of arms van de partijen in een geding, aangezien het beweerdelijk door verzoeker verschuldigde en in de bestreden handelingen vastgelegde bedrag niet overeenkomstig het genoemde artikel 170 door het Gerecht was vastgesteld.

                  2.

                  Tweede middel: de door verweerster gevorderde kosten kunnen niet worden teruggevorderd, aangezien zij de redelijke termijn voor het indienen van dergelijke verzoeken heeft overschreden.

                  3.

                  Derde middel: verweersters kennelijke beoordelingsfout van verzoekers schuld, aangezien het gevorderde bedrag van 12 000 EUR exorbitant is.

         (1)  Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (PB 2018, L 193, blz. 1).

         (2)  Besluit ESMA/2014/MB/38 van de raad van bestuur betreffende het Financieel Reglement van de Europese Autoriteit voor effecten en markten.


title: Zaak C-310/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Nederland) — Levola Hengelo BV / Smilde Foods BV (Prejudiciële verwijzing — Intellectuele eigendom — Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij — Richtlijn 2001/29/EG — Werkingssfeer — Artikel 2 — Reproductierechten — Begrip ‚werk’ — Smaak van een voedingsmiddel)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/16

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Nederland) — Levola Hengelo BV / Smilde Foods BV
      (Zaak C-310/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Intellectuele eigendom - Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij - Richtlijn 2001/29/EG - Werkingssfeer - Artikel 2 - Reproductierechten - Begrip ‚werk’ - Smaak van een voedingsmiddel))
      (2019/C 16/18)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Levola Hengelo BV

         Verwerende partij: Smilde Foods BV

         Dictum

      Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij moet aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staat dat de smaak van een voedingsmiddel op grond van deze richtlijn auteursrechtelijk wordt beschermd en dat een nationale wettelijke regeling in die zin wordt uitgelegd dat zij auteursrechtelijke bescherming verleent aan een dergelijke smaak.

         (1)  PB C 269 van 14.8.2017.


title: Zaak C-426/17: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 25 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n° 2 de Terrassa — Spanje) — Elena Barba Giménez / Francisca Carrión Lozano (Prejudiciële verwijzing — Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 47 — Begunstigde van rechtsbijstand — Vergoeding van pro-Deoadvocaten — Vaststelling van prijzen door de orde van advocaten — Cliënte niet vooraf geïnformeerd over de prijzen van de advocaat — Honorariavordering — Toetsing van oneerlijke bedingen en praktijken — Hoofdgeding — Aanhangigmaking bij een bevoegd orgaan — Geen aanhangigmaking bij de verwijzende rechter — Beantwoording van de prejudiciële vragen — Nut — Geen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/26

      Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 25 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa — Spanje) — Elena Barba Giménez / Francisca Carrión Lozano
      (Zaak C-426/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 47 - Begunstigde van rechtsbijstand - Vergoeding van pro-Deoadvocaten - Vaststelling van prijzen door de orde van advocaten - Cliënte niet vooraf geïnformeerd over de prijzen van de advocaat - Honorariavordering - Toetsing van oneerlijke bedingen en praktijken - Hoofdgeding - Aanhangigmaking bij een bevoegd orgaan - Geen aanhangigmaking bij de verwijzende rechter - Beantwoording van de prejudiciële vragen - Nut - Geen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
      (2019/C 16/32)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Elena Barba Giménez

         Verwerende partij: Francisca Carrión Lozano

         Dictum

      Het verzoek om een prejudiciële beslissing dat is ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (arbeidsrechtbank nr. 2 te Terrassa, Spanje) bij besluit van 27 juni 2017, is kennelijk niet-ontvankelijk.

         (1)  PB C 300 van 11.09.2017.


title: Zaak C-330/17: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Verbraucherzentrale Baden-Württemberg e.V. / Germanwings GmbH [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 1008/2008 — Artikel 2, punt 18 — Artikel 23, lid 1 — Vervoer — Gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Europese Unie — Informatie — Bekendmaking van de definitieve prijs — Opneming van de passagierstarieven in de definitieve prijs — Verplichting om de passagierstarieven in euro of in lokale valuta aan te geven — Keuze van de relevante lokale valuta — Aanknopingscriteria]

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/16

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Verbraucherzentrale Baden-Württemberg e.V. / Germanwings GmbH
      (Zaak C-330/17) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 1008/2008 - Artikel 2, punt 18 - Artikel 23, lid 1 - Vervoer - Gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Europese Unie - Informatie - Bekendmaking van de definitieve prijs - Opneming van de passagierstarieven in de definitieve prijs - Verplichting om de passagierstarieven in euro of in lokale valuta aan te geven - Keuze van de relevante lokale valuta - Aanknopingscriteria])
      (2019/C 16/19)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundesgerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Verbraucherzentrale Baden-Württemberg e.V.

         Verwerende partij: Germanwings GmbH

         Dictum

      Artikel 23, lid 1, van verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap, gelezen in samenhang met artikel 2, punt 18, van deze verordening, moet aldus worden uitgelegd dat luchtvaartmaatschappijen die de passagierstarieven voor intracommunautaire luchtdiensten bij de bekendmaking ervan niet in euro uitdrukken, dienen te kiezen voor een lokale valuta die objectief verband houdt met de aangeboden dienst. Dat is met name het geval voor de valuta die als wettig betaalmiddel geldt in de lidstaat waar de plaats van vertrek of de plaats van aankomst van de betrokken vlucht is gelegen.
      In een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin een luchtvaartmaatschappij die gevestigd is in een lidstaat waar de euro een wettig betaalmiddel is, op het internet een luchtdienst aanbiedt waarbij de plaats van vertrek van de betrokken vlucht gelegen is in een andere lidstaat waar een andere valuta dan de euro als wettig betaalmiddel geldt, mogen de passagierstarieven die niet in euro zijn uitgedrukt, dus worden aangegeven in de valuta die als wettig betaalmiddel in deze laatste lidstaat geldt.

         (1)  PB C 293 van 4.9.2017.


title: Zaak T-635/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Industrial Química del Nalón / Commissie

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/47

      Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Industrial Química del Nalón / Commissie
      (Zaak T-635/18)
      (2019/C 16/58)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Industrial Química del Nalón, SA (Oviedo, Spanje) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, R. Crespi en S. Saez Moreno, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

                  —

                  verzoekster vergoeding toekennen voor de door verweerster veroorzaakte schade;

                  —

                  verweerster veroordelen tot vergoeding van de — op een totaalbedrag van 833 628,00 EUR geschatte — schade die verzoekster rechtstreeks heeft geleden door de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013 L 261, blz. 5), voor zover daarbij „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), dan wel tot betaling van enig ander bedrag dat tijdens de procedure voor het Gerecht door verzoekster zal worden vastgesteld;

                  —

                  subsidiair, in een tussenvonnis verweerster veroordelen tot vergoeding van de geleden schade en de partijen gelasten binnen een redelijke termijn na de uitspraak van het arrest het tussen hen overeengekomen in cijfers uitgedrukte bedrag van de schadevergoeding aan het Gerecht voor te leggen of hen, bij gebreke van overeenstemming, te gelasten binnen dezelfde termijn hun vordering met gedetailleerde cijfers aan het Gerecht voor te leggen;

                  —

                  verweerster gelasten om verzoekster tegen de standaardrentevoet vergoedende rente te betalen vanaf de datum waarop de verliezen zijn geleden (dat wil zeggen ofwel vanaf de datum waarop de onrechtmatige indeling van kracht werd, ofwel vanaf de datum dat de schade is geleden);

                  —

                  verweerster gelasten om vertragingsrente te betalen tegen een voet van 8 % of tegen enige andere door het Gerecht vast te stellen rentevoet, berekend over het te betalen bedrag vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de datum van de daadwerkelijke betaling, en

                  —

                  verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, waarmee zij aanvoert dat verweerster haar schade heeft berokkend door verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie (1), waarbij de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), vast te stellen en in werking te laten treden. Op 22 november 2017 verwierp het Hof van Justitie het beroep van de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht waarbij het verordening (EU) nr. 944/2013 nietig heeft verklaard voor zover hierin de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), omdat de Commissie hiermee een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt. Verzoekster heeft kosten gemaakt om de onrechtmatige indeling toe te passen. Verweerster is krachtens de artikelen 268 en 340 VWEU aansprakelijk voor deze kosten omdat zij onrechtmatig heeft gehandeld in die zin dat haar handelwijze een voldoende ernstige schending van het recht vormt, er sprake is van reële en zekere schade en een rechtstreeks oorzakelijk verband bestaat tussen de handelwijze van verweerster en de geleden schade.

         (1)  Verordening (EU) nr. 944/2013 van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 261, 3.10.2013, blz. 5).


title: Zaak C-334/17 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 november 2018 — Republiek Estland / Europese Commissie, Republiek Letland (Hogere voorziening — Gemeenschappelijke ordening der markten — Bedragen die moeten worden geheven voor de hoeveelheden niet-weggewerkte overtollige suiker — Beschikking 2006/776/EG — Verzoek tot wijziging van een eindbeschikking van de Europese Commissie — Afwijzingsbrief — Tegen deze brief ingesteld beroep — Ontvankelijkheid)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/17

      Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 november 2018 — Republiek Estland / Europese Commissie, Republiek Letland
      (Zaak C-334/17 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Gemeenschappelijke ordening der markten - Bedragen die moeten worden geheven voor de hoeveelheden niet-weggewerkte overtollige suiker - Beschikking 2006/776/EG - Verzoek tot wijziging van een eindbeschikking van de Europese Commissie - Afwijzingsbrief - Tegen deze brief ingesteld beroep - Ontvankelijkheid))
      (2019/C 16/20)
      Procestaal: Ests

         Partijen

         Rekwirante: Republiek Estland (vertegenwoordiger: N. Grünberg, gemachtigde)

         Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Lewis en L. Naaber-Kivisoo, gemachtigden, bijgestaan door S. Mody, vandeadvokaat), Republiek Letland

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Republiek Estland wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 256 van 07.08.2017.


title: Zaak C-684/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV / Tetsuji Shimizu (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Organisatie van de arbeidstijd — Richtlijn 2003/88/EG — Artikel 7 — Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Nationale regeling op grond waarvan de werknemer niet-opgenomen jaarlijkse vakantie met behoud van loon en de financiële vergoeding voor die vakantie verliest indien hij geen vakantie heeft aangevraagd vóór de beëindiging van het dienstverband — Richtlijn 2003/88/EG — Artikel 7 — Verplichting tot conforme uitlegging van het nationale recht — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 31, lid 2 — Inroepbaarheid in het kader van een geschil tussen particulieren)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/5

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV / Tetsuji Shimizu
      (Zaak C-684/16) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Organisatie van de arbeidstijd - Richtlijn 2003/88/EG - Artikel 7 - Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon - Nationale regeling op grond waarvan de werknemer niet-opgenomen jaarlijkse vakantie met behoud van loon en de financiële vergoeding voor die vakantie verliest indien hij geen vakantie heeft aangevraagd vóór de beëindiging van het dienstverband - Richtlijn 2003/88/EG - Artikel 7 - Verplichting tot conforme uitlegging van het nationale recht - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 31, lid 2 - Inroepbaarheid in het kader van een geschil tussen particulieren))
      (2019/C 16/05)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundesarbeitsgericht

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV

         Verwerende partij: Tetsuji Shimizu

         Dictum

                  1)

                  Artikel 7 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd en artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de werknemer die er in de betrokken referentieperiode niet om heeft verzocht zijn recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon te mogen uitoefenen, aan het einde van die periode de hem krachtens die bepalingen voor die periode toekomende dagen jaarlijkse vakantie met behoud van loon automatisch verliest — zonder dat eerst wordt nagegaan of de werkgever hem daadwerkelijk in staat heeft gesteld om dat recht uit te oefenen, met name door hem passende informatie te verstrekken — en waarbij hetzelfde geldt voor het daarmee verbonden recht op een financiële vergoeding voor jaarlijkse vakantie met behoud van loon die bij beëindiging van het dienstverband niet is opgenomen. Dienaangaande is het de taak van de verwijzende rechter om, rekening houdend met het gehele interne recht en onder toepassing van de daarin erkende uitleggingsmethoden, na te gaan of het mogelijk is tot een uitlegging van dat recht te komen die de volle werking van het Unierecht kan verzekeren.

                  2)

                  Wanneer een nationale regeling zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, niet op een zodanige wijze kan worden uitgelegd dat zij verenigbaar is met artikel 7 van richtlijn 2003/88 en artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten, volgt uit deze laatste bepaling dat de nationale rechter die kennisneemt van een geschil tussen een werknemer en zijn vroegere particuliere werkgever, die nationale regeling buiten toepassing moet laten en erop moet toezien dat de werknemer, als de werkgever niet kan aantonen alle zorgvuldigheid te hebben betracht die nodig is om hem daadwerkelijk in staat te stellen de hem krachtens het Unierecht toekomende jaarlijkse vakantie met behoud van loon op te nemen, zijn verworven rechten op jaarlijkse vakantie met behoud van loon niet kan verliezen, net zomin als — bij beëindiging van het dienstverband — de daarmee verbonden financiële vergoeding voor niet-opgenomen vakantie, die in dat geval rechtstreeks door de betrokken werkgever moet worden betaald.

         (1)  PB C 104 van 03.04.2017.


title: Zaak C-300/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 mei 2018 door UF tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 7 maart 2018 in zaak T-422/17, UF / Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/26

      Hogere voorziening ingesteld op 3 mei 2018 door UF tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 7 maart 2018 in zaak T-422/17, UF / Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
      (Zaak C-300/18 P)
      (2019/C 16/33)
      Procestaal: Litouws

         Partijen

         Rekwirant: UF (vertegenwoordiger: L. Gudaitė, advocaat)

         Andere partijen in de procedure: Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
      Bij beschikking van 11 oktober 2018 heeft het Hof van Justitie (Tiende kamer) het beroep kennelijk ongegrond verklaard.


title: Zaken T-639/15 tot en met T- 666/15 en T- 94/16: Arrest van het Gerecht van 25 september 2018 — Psara e.a / Parlement [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Europees Parlement — Uitgave door de leden van het Europees Parlement van hun vergoedingen — Weigering van toegang — Niet-bestaande documenten — Persoonsgegevens — Verordening (EG) nr. 45/2001 — Noodzaak van de doorgifte van gegevens — Concreet en individueel onderzoek — Gedeeltelijke toegang — Buitensporige administratieve belasting — Motiveringsplicht”]

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/36

      Arrest van het Gerecht van 25 september 2018 — Psara e.a / Parlement
      (Zaken T-639/15 tot en met T- 666/15 en T- 94/16) (1)

      ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Europees Parlement - Uitgave door de leden van het Europees Parlement van hun vergoedingen - Weigering van toegang - Niet-bestaande documenten - Persoonsgegevens - Verordening (EG) nr. 45/2001 - Noodzaak van de doorgifte van gegevens - Concreet en individueel onderzoek - Gedeeltelijke toegang - Buitensporige administratieve belasting - Motiveringsplicht”])
      (2019/C 16/44)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij in zaak T-639/15: Maria Psara (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-640/15: Tina Kristan (Ljubljana, Slovenië) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-641/15: Tanja Malle (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-642/15: Wojciech Cieśla (Warschau, Polen) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-643/15: Staffan Dahllof (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-644/15: Delphine Reuter (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaken T-645/15 en T-654/15: České centrum pro investigativní žurnalistiku o.p.s. (Praag, Tsjechië) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-646/15: Harry Karanikas (Chalándri, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaken T-647/15 en T-657/15: Crina Boros (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaken T-648/15, T-663/15 en T-665/15: Baltijas pētnieciskās žurnālistikas centrs Re:Baltica (Riga, Letland) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-649/15: Balazs Toth (Boedapest, Hongarije) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-650/15: Minna Knus-Galán (Helsinki, Finland) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-651/15: Atanas Tchobanov (Plessis-Robinson, Frankrijk) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-652/15: Dirk Liedtke (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-653/15: Nils Mulvad (Risskov, Denemarken) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-655/15: Hugo van der Parre (Huizen, Nederland) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-656/15: Guia Baggi (Florence, Italie) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-658/15: Marcos García Rey (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-659/15: Mark Lee Hunter (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-660/15: Kristof Clerix (Brussel) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-661/15: Rui Araujo (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-662/15: Anuška Delić (Ljubljana) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-664/15: Jacob Borg (San Ġiljan, Malta) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-666/15: Matilda Bačelić (Zagreb, Kroatië) (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verzoekende partij in zaak T-94/16: Gavin Sheridan (vertegenwoordigers: N. Pirc Musar en R. Lemut Strle, advocaten)

         Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: N. Görlitz, C. Burgos en M. Windisch, gemachtigden)

         Voorwerp

      betreffende verzoeken krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de volgende besluiten van het Parlement: A(2015) 8324 C, A(2015) 8463 C, A(2015) 8627 C, A(2015) 8682 C, A(2015) 8594 C, A(2015) 8551 C, A(2015) 8732 C, A(2015) 8681 C, A(2015) 8334 C, A(2015) 8327 C, A(2015) 8344 C, van 14 september 2015, A(2015) 8656 C, A(2015) 8678 C, A(2015) 8361 C, A(2015) 8663 C, A(2015) 8360 C, A(2015) 8486 C, A(2015) 8305 C, van 15 september 2015, A(2015) 8602 C, A(2015) 8554 C, A(2015) 8490 C, A(2015) 8659 C, A(2015) 8547 C, A(2015) 8552 C, A(2015) 8553 C, A(2015) 8661 C, A(2015) 8684 C, A(2015) 8672 C, van 16 september 2015, en A(2015) 13844 C, van 14 januari 2016, waarbij het Parlement op grond van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43) de confirmatieve verzoeken van verzoekers om toegang tot de documenten van het Parlement die informatie bevatten over de vergoedingen van leden van het Parlement, heeft afgewezen.

         Dictum

                  1)

                  De zaken T-639/15 tot en met T-666/15 en T-94/16 worden gevoegd voor het arrest.

                  2)

                  De beroepen worden verworpen.

                  3)

                  Maria Psara, Tina Kristan, Tanja Malle, Wojciech Cieśla, Staffan Dahllof, Delphine Reuter, České centrum pro investigativní žurnalistiku o.p.s., Harry Karanikas, Crina Boros, Baltijas pētnieciskās žurnālistikas centrs Re:Baltica, Balazs Toth, Minna Knus-Galán, Atanas Tchobanov, Dirk Liedtke, Nils Mulvad, Hugo van der Parre, Guia Baggi, Marcos García Rey, Mark Lee Hunter, Kristof Clerix, Rui Araujo, Anuška Delić, Jacob Borg, Matilda Bačelić en Gavin Sheridan worden verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 48 van 08.02.2016.


title: Zaak T-718/16: Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — Mad Dogg Athletics/EUIPO — Aerospinning Master Franchising (SPINNING) [„Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Uniewoordmerk SPINNING — Gedeeltelijke vervallenverklaring — Artikel 51, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/38

      Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — Mad Dogg Athletics/EUIPO — Aerospinning Master Franchising (SPINNING)
      (Zaak T-718/16) (1)

      ([„Uniemerk - Procedure tot vervallenverklaring - Uniewoordmerk SPINNING - Gedeeltelijke vervallenverklaring - Artikel 51, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
      (2019/C 16/45)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Mad Dogg Athletics, Inc. (Los Angeles, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: J. Steinberg, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Aerospinning Master Franchising s. r. o., voorheen Aerospinning Master Franchising, Ltd., s.r.o. (Praag, Tsjechië) (vertegenwoordiger: K. Labalestra, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 juli 2016 (zaak R 2375/2014-5) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Aerospinning Master Franchising en Mad Dogg Athletics.

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 21 juli 2016 (zaak R 2375/2014-5) wordt vernietigd voor zover deze betrekking heeft op de waren van klasse 28 en de diensten van klasse 41 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd.

                  2)

                  Het EUIPO zal, naast zijn eigen kosten, de kosten van Mad Dogg Athletics, Inc., dragen.

                  3)

                  Aerospinning Master Franchising, s.r.o. zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 462 van 12.12.2016.


title: Zaak T-637/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Bawtry Carbon International / Commissie

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/49

      Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Bawtry Carbon International / Commissie
      (Zaak T-637/18)
      (2019/C 16/60)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Bawtry Carbon International Ltd (Doncaster, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, R. Crespi en S. Saez Moreno, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

                  —

                  aan verzoekster een vergoeding toekennen voor de door verweerster veroorzaakte schade;

                  —

                  verweerster veroordelen tot betaling van een vergoeding aan verzoekster voor de schade die deze heeft geleden als direct gevolg van de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013, L 261, blz. 5), voor zover „pek, koolteer, hoge temperatuur” daarbij is ingedeeld in categorie 1 voor acute toxiciteit in het aquatische milieu (H400) en in categorie 1 voor chronische toxiciteit in het aquatische milieu (H410). Deze schade wordt begroot op een totaalbedrag van 194 200,06 EUR of enig ander bedrag dat zal worden vastgesteld door verzoekster in de loop van de procedure dan wel door het Hof;

                  —

                  subsidiair, bij tussenarrest voor recht verklaren dat verweerster verplicht is de geleden schade te vergoeden, en partijen gelasten om binnen een redelijke termijn na de datum van het arrest aan het Gerecht cijfers mee te delen met betrekking tot de tussen die partijen overeengekomen schadevergoeding of, bij gebreke van een dergelijke overeenkomst, binnen dezelfde termijn hun met gedetailleerde cijfers onderbouwde opmerkingen aan het Gerecht over te leggen;

                  —

                  verweerster veroordelen tot betaling van compensatoire rente aan verzoekster tegen de moratoire rentevoet vanaf de datum waarop de verliezen zijn geleden (dat wil zeggen vanaf de datum van inwerkingtreding van de onrechtmatige indeling of vanaf de dag waarop de schade is opgetreden);

                  —

                  verweerster veroordelen om over het verschuldigde bedrag moratoire rente te betalen tegen een rentevoet van 8 % of een andere passende, door het Gerecht vast te stellen rentevoet, zulks vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de daadwerkelijke betaling; en

                  —

                  verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, namelijk dat zij schade heeft geleden door de vaststelling en inwerkingtreding van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie (1), waarbij de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld in categorie 1 voor acute toxiciteit in het aquatische milieu (H400) en in categorie 1 voor chronische toxiciteit in het aquatische milieu (H410). De hogere voorziening van de Europese Commissie tegen de beslissing van het Gerecht waarbij verordening nr. 944/2013 wegens een kennelijke beoordelingsfout gedeeltelijk nietig is verklaard, voor zover de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” daarbij is ingedeeld in categorie 1 voor acute toxiciteit in het aquatische milieu (H400) en in categorie 1 voor chronische toxiciteit in het aquatische milieu (H410), is op 22 november 2017 afgewezen door het Hof van Justitie. Verzoekster heeft kosten gemaakt om de onrechtmatige indeling toe te passen. Verweerster is overeenkomstig de artikelen 268 en 340 VWEU verantwoordelijk voor deze kosten, aangezien haar gedrag onrechtmatig is omdat het een voldoende gekwalificeerde schending van het recht oplevert, de veroorzaakte schade reëel en zeker is, en er een rechtstreeks causaal verband bestaat tussen dat gedrag en de gestelde schade.

         (1)  Verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 261, 3.10.2013, blz. 5).


title: Zaak C-551/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 29 augustus 2018 — IK

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/28

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 29 augustus 2018 — IK
      (Zaak C-551/18)
      (2019/C 16/35)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Hof van Cassatie

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoeker: IK

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 8.1,f), Kaderbesluit Europees Aanhoudingsbevel (1) zo worden uitgelegd dat het volstaat dat een uitvaardigende rechterlijke autoriteit in het Europees aanhoudingsbevel enkel melding maakt van de opgelegde uitvoerbare vrijheidsstraf en dus niet van de voor hetzelfde feit en bij dezelfde rechterlijke beslissing opgelegde bijkomende straf, zoals de TBS, die slechts tot effectieve vrijheidsbeneming zal aanleiding geven na de uitvoering van de eerstbedoelde vrijheidsstraf en slechts na een uitdrukkelijke beslissing daartoe van de strafuitvoeringsrechtbank;

                  2)

                  Zo vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, of artikel 8.1,f), Kaderbesluit Europees Aanhoudingsbevel zo moet worden uitgelegd dat de overlevering door de lidstaat van de uitvoerende rechterlijke overheid op grond van een Europees aanhoudingsbevel dat enkel melding maakt van de opgelegde uitvoerbare vrijheidsstraf en dus niet van de opgelegde bijkomende straf van de TBS welke voor hetzelfde feit en bij dezelfde rechterlijke beslissing werd opgelegd, tot gevolg heeft dat in de lidstaat van de uitvaardigende rechterlijke overheid tot effectieve vrijheidsbeneming ter uitvoering van die bijkomende straf kan worden overgegaan;

                  3)

                  Zo vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, of artikel 8.1,f,), Kaderbesluit Europees Aanhoudingsbevel zo moet worden uitgelegd dat het niet-vermelden van de opgelegde bijkomende vrijheidsstraf van TBS door de uitvaardigende rechterlijke overheid in het Europees aanhoudingsbevel tot gevolg heeft dat de opgelegde bijkomende straf, waarvan mag worden aangenomen dat de uitvoerende rechterlijke overheid er geen kennis van heeft, niet tot effectieve vrijheidsbeneming in de uitvaardigende lidstaat kan aanleiding geven.

         (1)  Kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen lidstaten (2002/584/JBZ) (PB 2002, L 190, blz. 1).


title: Zaak T-724/16 P: Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — Cocchi en Falcione / Commissie (Hogere voorziening — Openbare dienst — Overdracht van nationale pensioenrechten — Artikel 24 van het Statuut — Bijstandsplicht van de Unie — Verlies van procesbelang van rekwiranten gedurende de procedure — Afdoening zonder beslissing in eerste aanleg — Oorzakelijk verband)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/39

      Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — Cocchi en Falcione / Commissie
      (Zaak T-724/16 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Openbare dienst - Overdracht van nationale pensioenrechten - Artikel 24 van het Statuut - Bijstandsplicht van de Unie - Verlies van procesbelang van rekwiranten gedurende de procedure - Afdoening zonder beslissing in eerste aanleg - Oorzakelijk verband))
      (2019/C 16/46)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwiranten: Giorgio Cocchi (Wezembeek-Oppem, België) en Nicola Falcione (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

         Voorwerp

      Hogere voorziening ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 2 augustus 2016, Cocchi en Falcione/Commissie (F-134/11, EU:F:2016:194), strekkende tot nietigverklaring van deze beschikking.

         Dictum

                  1)

                  De beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 2 augustus 2016, Cocchi en Falcione/Commissie (F-134/11) wordt nietig verklaard voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft geoordeeld dat er geen uitspraak meer hoeft te worden gedaan over de in eerste aanleg door MM. Giorgio Cocchi en Nicola Falcione ingediende schadevorderingen.

                  2)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

                  3)

                  De schadevorderingen die MM. Cocchi en Falcione in het kader van hun beroep in eerste aanleg met zaaknummer F-134/11 hebben ingediend, worden verworpen.

                  4)

                  Elke partij draagt haar eigen kosten in verband met de in hogere voorziening en in eerste aanleg behandelde schadevorderingen.

         (1)  PB C 441 van 28.11.2016.


title: Zaak C-380/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — K, B / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Prejudiciële verwijzing — Bevoegdheid van het Hof — Richtlijn 2003/86/EG — Recht op gezinshereniging — Artikel 12 — Niet-inachtneming van de termijn van drie maanden na de toekenning van internationale bescherming — Subsidiair beschermde persoon — Afwijzing van een visumaanvraag)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/18

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — K, B / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
      (Zaak C-380/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Bevoegdheid van het Hof - Richtlijn 2003/86/EG - Recht op gezinshereniging - Artikel 12 - Niet-inachtneming van de termijn van drie maanden na de toekenning van internationale bescherming - Subsidiair beschermde persoon - Afwijzing van een visumaanvraag))
      (2019/C 16/22)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Raad van State

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: K, B

         Verwerende partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

         Dictum

                  1)

                  Het Hof is uit hoofde van artikel 267 VWEU bevoegd om artikel 12, lid 1, van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging uit te leggen in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin de verwijzende rechter zich dient uit te spreken over het recht op gezinshereniging van een subsidiair beschermde, wanneer deze bepaling door het nationale recht op rechtstreekse en onvoorwaardelijke wijze van toepassing is verklaard op dergelijke situaties.

                  2)

                  Artikel 12, lid 1, van richtlijn 2003/86 staat niet in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan een ten behoeve van een gezinslid van een vluchteling ingediend verzoek om in aanmerking te komen voor gezinshereniging op basis van de gunstiger bepalingen van hoofdstuk V van deze richtlijn, kan worden afgewezen op grond dat dit verzoek meer dan drie maanden na de toekenning van de vluchtelingenstatus aan de gezinshereniger is ingediend, waarbij tegelijk wel de mogelijkheid wordt geboden een nieuw verzoek in te dienen in het kader van een andere regeling, op voorwaarde dat deze regeling:

                              —

                              erin voorziet dat een dergelijke weigeringsgrond niet kan worden gehanteerd in situaties waarin de te late indiening van het eerste verzoek op grond van bijzondere omstandigheden objectief verschoonbaar is;

                              —

                              erin voorziet dat de betrokkenen volledig worden geïnformeerd over de gevolgen van het besluit tot afwijzing van hun eerste verzoek en de maatregelen die zij dienen te nemen om hun recht op gezinshereniging doeltreffend te doen gelden, en

                              —

                              waarborgt dat de als vluchteling erkende gezinsherenigers in aanmerking blijven komen voor de op vluchtelingen toepasselijke gunstiger voorwaarden voor de uitoefening van het recht op gezinshereniging zoals bepaald in de artikelen 10 en 11 of artikel 12, lid 2, van genoemde richtlijn.

         (1)  PB C 300 van 11.9.2017.


title: Zaak T-827/16: Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — QB/ECB [„Openbare dienst — Personeel van de ECB — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingsrapport [2015] — Mogelijkheid om zich tijdens het beoordelingsgesprek te laten vergezellen door een vertegenwoordiger van een vakorganisatie — Schending van de regels van objectiviteit en onpartijdigheid van de beoordelaar — Bezoldiging — Besluit tot weigering van een salarisverhoging — Ontvankelijkheid van het bewijsmateriaal — E-mail die een personeelslid en zijn ‚coach’ via het professionele mailverkeer hebben uitgewisseld — Aansprakelijkheid”]

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/39

      Arrest van het Gerecht van 8 november 2018 — QB/ECB
      (Zaak T-827/16) (1)

      ([„Openbare dienst - Personeel van de ECB - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingsrapport [2015] - Mogelijkheid om zich tijdens het beoordelingsgesprek te laten vergezellen door een vertegenwoordiger van een vakorganisatie - Schending van de regels van objectiviteit en onpartijdigheid van de beoordelaar - Bezoldiging - Besluit tot weigering van een salarisverhoging - Ontvankelijkheid van het bewijsmateriaal - E-mail die een personeelslid en zijn ‚coach’ via het professionele mailverkeer hebben uitgewisseld - Aansprakelijkheid”])
      (2019/C 16/47)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: QB (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: F. von Lindeiner en B. Ehlers, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

         Voorwerp

      Verzoek op basis van artikel 50 bis van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie en van artikel 36.2 van het Protocol betreffende de statuten van het Europees stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, gevoegd bij het VEU en het VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van verzoeksters beoordelingsrapport over 2015, van het besluit van de ECB van 15 december 2015 houdende weigering om haar een salarisverhoging toe te kennen en, voor zover nodig, van de besluiten van de ECB van 2 mei en 15 september 2016 tot afwijzing van haar bezwaar respectievelijk haar klacht, en ten tweede tot vergoeding van de schade die zij zou hebben geleden

         Dictum

                  1)

                  Het beoordelingsrapport 2015 van QB en het besluit van de Europese Centrale Bank (ECB) van 15 december 2015 houdende weigering om haar een salarisverhoging toe te kennen worden nietig verklaard.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  De ECB draagt haar eigen kosten en de kosten van QB.

         (1)  PB C 22 van 23.1.2017.


title: Zaak C-432/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — Dermod Patrick O’Brien / Ministry of Justice, voorheen Department for Constitutional Affairs (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 97/81/EG — Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake deeltijdarbeid — Clausule 4 — Beginsel van gelijke behandeling — Deeltijdwerknemers — Ouderdomspensioen — Berekening van het bedrag van het pensioen — Inaanmerkingneming van dienstjaren die zijn vervuld vóór het verstrijken van de termijn voor de omzetting van richtlijn 97/81/EG — Onmiddellijke toepassing op de toekomstige gevolgen van een situatie die onder vigeur van de oude wettelijke regeling is ontstaan)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/19

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — Dermod Patrick O’Brien / Ministry of Justice, voorheen Department for Constitutional Affairs
      (Zaak C-432/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 97/81/EG - Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake deeltijdarbeid - Clausule 4 - Beginsel van gelijke behandeling - Deeltijdwerknemers - Ouderdomspensioen - Berekening van het bedrag van het pensioen - Inaanmerkingneming van dienstjaren die zijn vervuld vóór het verstrijken van de termijn voor de omzetting van richtlijn 97/81/EG - Onmiddellijke toepassing op de toekomstige gevolgen van een situatie die onder vigeur van de oude wettelijke regeling is ontstaan))
      (2019/C 16/23)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechter

      Supreme Court of the United Kingdom

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Dermod Patrick O’Brien

         Verwerende partij: Ministry of Justice, voorheen Department for Constitutional Affairs

         Dictum

      Richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23/EG van de Raad van 7 april 1998, moet aldus worden uitgelegd dat in een geval als in het hoofdgeding aan de orde is, diensttijdvakken die zijn vervuld vóór de uiterste termijn voor de omzetting van richtlijn 97/81, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23, in aanmerking moeten worden genomen bij de berekening van de pensioenrechten.

         (1)  PB C 318 van 25.09.2017.


title: Zaak T-44/17: Arrest van het Gerecht van 13 november 2018 — Camomilla / EUIPO — CMT (CAMOMILLA) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk CAMOMILLA — Ouder nationaal beeldmerk CAMOMILLA — Gedeeltelijke afwijzing van de vordering tot nietigverklaring — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Normaal gebruik van het oudere merk — Bewijs — Incidenteel beroep — Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 60, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] — Artikel 57, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 64, leden 2 en 3, van verordening 2017/1001)”]

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/40

      Arrest van het Gerecht van 13 november 2018 — Camomilla / EUIPO — CMT (CAMOMILLA)
      (Zaak T-44/17) (1)

      ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk CAMOMILLA - Ouder nationaal beeldmerk CAMOMILLA - Gedeeltelijke afwijzing van de vordering tot nietigverklaring - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Normaal gebruik van het oudere merk - Bewijs - Incidenteel beroep - Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 60, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] - Artikel 57, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 64, leden 2 en 3, van verordening 2017/1001)”])
      (2019/C 16/48)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Camomilla Srl (Buccinasco, Italië) (vertegenwoordigers: M. Mussi en H. Chiappetta, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: L. Rampini en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT Srl) (Napels, Italië) (vertegenwoordigers: M. Franzosi, V. Jandoli, A. Stein en G. Rubino, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 november 2016 (zaak R 2250/2015-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen CMT en Camomilla

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Het incidentele beroep wordt verworpen.

                  3)

                  Camomilla Srl en CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT) worden elk verwezen in hun eigen kosten en in de helft van de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

         (1)  PB C 95 van 27.3.2017.


title: Zaak C-656/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Erding (Duitsland) op 19 oktober 2018 — F. / Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/30

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Erding (Duitsland) op 19 oktober 2018 — F. / Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV
      (Zaak C-656/18)
      (2019/C 16/37)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Amtsgericht Erding

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: F.

         Verwerende partij: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV
      De zaak is bij beschikking van het Hof van 7 november 2018 in het register van het Hof doorgehaald.


title: Zaak T-638/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Deza / Commissie

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/50

      Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Deza / Commissie
      (Zaak T-638/18)
      (2019/C 16/61)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Deza, a.s (Valašské Meziříčí, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, R. Crespi en S. Saez Moreno, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

                  —

                  verzoekster een vergoeding toe te kennen voor de door verweerster veroorzaakte schade;

                  —

                  verweerster te veroordelen tot vergoeding van de — op een totaalbedrag van 4 784 000,00 CZK geschatte — schade die verzoekster rechtstreeks heeft geleden door de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013 L 261, blz. 5), voor zover daarbij „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), dan wel tot betaling van enig ander bedrag dat tijdens de procedure voor het Gerecht door verzoekster zal worden vastgesteld;

                  —

                  subsidiair, verweerster in een tussenvonnis te veroordelen tot vergoeding van de geleden schade en de partijen te gelasten binnen een redelijke termijn na de uitspraak van het arrest het tussen hen overeengekomen in cijfers uitgedrukte bedrag van de schadevergoeding aan het Gerecht voor te leggen of hen, bij gebreke van overeenstemming, te gelasten binnen dezelfde termijn hun vordering met gedetailleerde cijfers aan het Gerecht voor te leggen;

                  —

                  verweerster te gelasten om verzoekster tegen de standaardrentevoet vergoedende rente te betalen vanaf de datum waarop de verliezen zijn geleden (dat wil zeggen ofwel vanaf de datum waarop de onrechtmatige indeling van kracht werd, ofwel vanaf de datum dat de schade is geleden);

                  —

                  verweerster te gelasten om vertragingsrente te betalen tegen een voet van 8 % of tegen enige andere door het Gerecht vast te stellen rentevoet, berekend over het te betalen bedrag vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de datum van de daadwerkelijke betaling, en

                  —

                  verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, waarmee zij aanvoert dat verweerster haar schade heeft berokkend door verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie (1), waarbij de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), vast te stellen en in werking te laten treden. Op 22 november 2017 verwierp het Hof van Justitie het beroep van de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht waarbij het verordening (EU) nr. 944/2013 nietig heeft verklaard voor zover hierin de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), omdat de Commissie hiermee een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt. Verzoekster heeft kosten gemaakt om de onrechtmatige indeling toe te passen. Verweerster is krachtens de artikelen 268 en 340 VWEU aansprakelijk voor deze kosten omdat zij onrechtmatig heeft gehandeld in die zin dat haar handelwijze een voldoende ernstige schending van het recht vormt, er sprake is van reële en zekere schade en een rechtstreeks oorzakelijk verband bestaat tussen de handelwijze van verweerster en de geleden schade.

         (1)  Verordening (EU) nr. 944/2013 van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 261, 3.10.2013, blz. 5).