title: Zaak C-24/05 P: Hogere voorziening, op 26 januari 2005 (fax van 24 januari 2005) ingesteld door August Storck KG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 10 november 2004 in zaak T-396/02, August Storck KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/9

         Hogere voorziening, op 26 januari 2005 (fax van 24 januari 2005) ingesteld door August Storck KG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 10 november 2004 in zaak T-396/02, August Storck KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-24/05 P)
   (2005/C 69/20)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 26 januari 2005 (fax van 24 januari 2005) hogere voorziening ingesteld door August Storck KG, vertegenwoordigd door I. Rohr, Dr. H. Wrage-Molkenthin en Dr. T. Reher, van het advocatenkantoor CMS Hasche Sigle, Stadthausbrücke 1-3, te D-20355 Hamburg, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 10 november 2004 in zaak T-396/02, August Storck KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 10 november 2004 in zaak T-396/02 (1) te vernietigen;

               2.

               de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen en het geding definitief af te doen, subsidiair, de zaak naar het Gerecht terug te wijzen;

               3.

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   1.   Schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94
   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te eisen dat er een fundamenteel onderscheid bestaat tussen het aangevraagde merk en andere vergelijkbare merken in de sector van de betrokken waren. Het onderscheidend vermogen van het merk moet echter in se worden beoordeeld, los van eventuele overeenstemmende merken op de markt.
   Het aangevraagde merk bezit van huis uit onderscheidend vermogen. Het feit dat de consument het merk als een snoepje herkent, belet niet dat het tegelijkertijd zijn functie van herkomstaanduiding vervult. Juist wanneer de verbruiker – zoals op de markt voor snoepgoed – met een zeer groot aanbod wordt geconfronteerd, vervult het vorm- en kleurmerk een aanduidings- en herkenningsfunctie.
   2.   Schending van artikel 74, lid 1, eerste zin, van verordening nr. 40/94
   Het Bureau had, anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, moeten onderzoeken en aangegeven welke gelijke of overeenstemmende merken er naar zijn mening op de markt bestaan, wanneer het op grond daarvan inschrijving van het aangevraagde merk wil weigeren. Het Bureau mag zijn beslissingen niet baseren op gegevens waarover het niet beschikt en die het alleen maar vermoedt. Wanneer het Bureau het, anders dan rekwirante, noodzakelijk acht, het onderscheidend vermogen van het merk te beoordelen op basis van de op de markt aanwezige snoepgoedverpakkingen, moet het de situatie op de markt onderzoeken.
   Het Gerecht mag evenmin feitelijke vaststellingen doen zonder onderzoek van de feiten.
   3.   Schending van artikel 73 van verordening nr. 40/94
   Het Bureau heeft zijn beslissing dat het aangevraagde merk onderscheidend vermogen mist, blijkbaar gebaseerd op soortgelijke, op de markt aanwezige snoepgoedverpakkingen. Rekwirante heeft niet de mogelijkheid gehad, opmerkingen te maken over deze naar verluidt op de markt aanwezige snoepgoedverpakkingen, aangezien het Bureau deze niet heeft voorgelegd.
   Bijgevolg is haar recht om te worden gehoord geschonden.
   4.   Schending van artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94
   Het bezwaar van het Gerecht dat uit het overgelegde bewijs van het gebruik niet blijkt dat juist van het aangevraagde merk gebruik is gemaakt, aangezien dat merk door andere merken wordt omringd, moet van de hand worden gewezen. Van nature uit valt een driedimensionaal merk pas op wanneer het samen met andere merken kan worden waargenomen. Op grond van deze omstandigheid alleen kan niet worden betwist dat het onderscheidend vermogen bezit.
   De dubbele functie van een vorm- en kleurmerk dat uit de vorm van de waar zelf bestaat, is geen grond om te ontkennen dat het als merk wordt gebruikt, ook niet wanneer het merk tegelijkertijd uitsluitsel geeft over de vorm van de betrokken waar.
   Bij de beoordeling van het bewijs van het gebruik moet rekening worden gehouden met elk contact van de consument met het merk. Het gaat er niet alleen om, hoe het merk bij de consument vóór of bij zijn aankoopbeslissing overkomt. Ook de latere waarnemingen van het merk dragen bij tot de bekendheid ervan, inzonderheid de waarneming bij het consumeren van de waar.

      (1)  PB C 19 van 22.1.2005.


title: Zaak C-265/06: Beroep ingesteld op 16 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/15

         Beroep ingesteld op 16 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-265/06)
   (2006/C 212/27)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: A. Caeiros, gemachtigde)

      Verweerster: Portugese Republiek
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door in artikel 2, lid 1, van decreto-lei nr. 40/2003 van 11 maart 2003 de bevestiging van kleurfolies op de ramen van autovoertuigen te verbieden, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG en de artikelen 11 en 13 EER-overeenkomst, aangezien dit verbod verhindert dat kleurfolies die rechtmatig zijn vervaardigd of in de handel gebracht in een andere lidstaat of in een staat die partij is bij de EER-overeenkomst, in Portugal in de handel worden gebracht;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het verbod van artikel 2, lid 1, van decreto-lei nr. 40/2003 van 11 maart 2003 vormt een met artikel 28 EG en artikel 11 EER-overeenkomst strijdige maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve invoerbeperking, aangezien dit verbod in de praktijk verhindert dat kleurfolies die rechtmatig zijn vervaardigd of in de handel gebracht in een andere lidstaat of in een staat die partij is bij de EER-overeenkomst, in Portugal in de handel worden gebracht. Dit verbod wordt niet gerechtvaardigd door artikel 30 EG en artikel 13 EER-Overeenkomst.


title: Zaak C-430/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău (Roemenië) op 21 september 2012 — Elena Luca/Casa de Asigurări de Sănătate Bacău

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău (Roemenië) op 21 september 2012 — Elena Luca/Casa de Asigurări de Sănătate Bacău
   (Zaak C-430/12)
   2012/C 399/16
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Bacău

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elena Luca

      Verwerende partij: Casa de Asigurări de Sănătate Bacău

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan artikel 56 [VWEU] (oud artikel 49 VEG) en artikel 22 van verordening nr. 1408/71 (1) in de weg aan een nationale regeling zoals die van de artikelen 40, lid 1, sub b, 45 en 46 van besluit 592/2008, op grond waarvan de werknemer of de zelfstandige, respectievelijk zijn gezinslid, slechts recht heeft op terugbetaling van de volledige kosten van medische zorg in het buitenland, indien hij vooraf toestemming daartoe heeft gekregen?

               2)

               Vormt de gedeeltelijke betaling van binnen de Gemeenschap verstrekte medische zorg, berekend op basis van de tarieven van de verzekeringslidstaat, in casu de Roemeense, overeenkomstig artikel 7 bis van besluit 122/2007 (thans ingetrokken bij besluit 729/2009), een beperking in de zin van artikel 56 [VWEU] (oud artikel 49 VEG)?

               3)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, tot welk bedrag moeten dan de door verzekerde personen gemaakte kosten worden vergoed in het geval waarin het in de wettelijke regeling van de woonstaat voorziene bedrag van de uitbetalingen verschilt van de kosten van de behandeling als voorzien in de wettelijke regeling van de lidstaat waarin de zorg is verstrekt?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).


title: Zaak T-136/14: Beroep ingesteld op 24 februari 2014 — Tilda Riceland Private/BHIM — Siam Grains (BASMALI LONG GRAIN RICE RIZ LONG DE LUXE)

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/55

         Beroep ingesteld op 24 februari 2014 — Tilda Riceland Private/BHIM — Siam Grains (BASMALI LONG GRAIN RICE RIZ LONG DE LUXE)
   (Zaak T-136/14)
   2014/C 135/71
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tilda Riceland Private Ltd (Gurgaon, India) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, N. Urwin en D. Sills, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Siam Grains Co. Ltd (Bangkok, Thailand)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 december 2013 in de zaak R 1086/2012-4 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: het zwart-witte beeldmerk met de woordelementen „BASMALI LONG GRAIN RICE RIZ LONG DE LUXE” voor waren van klasse 30 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 3 520 641

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: het oudere niet-ingeschreven merk en het oudere teken als een in het handelsverkeer gebruikte benaming voor een klasse van waren „BASMATI”, dat in het Verenigd Koninkrijk wordt gebruikt voor rijst

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Doorhaling van zaak T-188/96

text:
14 . 6 . 97         [ NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 181 /23
              Doorhaling van zaak T- 18 7/96 (')                                      Doorhaling van zaak T- 13 9/95 ( ! )
                            ( 97/C 181/50 )                                                         ( 97/C 181/53 )
                        (Procestaai: Frans)                                                     (Procestaai: Frans)
De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid) van het Ge              De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
heeft bij beschikking van 19 maart 1997 de doorhaling in                beschikking van 15 april 1997 de doorhaling in het regis
het register gelast van zaak T-l 87/96 : Salini Costruttori             ter gelast van zaak T-139/95 : G. Cantone tegen Commissie
SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.                     van de Europese Gemeenschappen.
(M PB nr. C 27 van 25 . 1 . 1997.
                                                                        (') PB nr. C 229 van 2 . 9 . 1995 .
              Doorhaling van zaak T-l 8 8/96 (')
                                                                                Doorhaling van zaak T-2 13/96 (')
                            ( 97/C 181 /51 )
                                                                                ( 97/C 181 /54 )
                        (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Frans)
De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het Ge
recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                  De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
heeft bij beschikking van 19 maart 1997 de doorhaling in                eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
het register gelast van zaak T-188/96 : Salini Costruttori              beschikking van 18 april 1997 de doorhaling in het regis
SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.                     ter gelast van zaak T-2 13/96 : G. Lebedef tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen.
(•) PB nr. C 40 van 8 . 2 . 1997 .
                                                                        (M PB nr. C 54 van 22 . 2 . 1997.
              Doorhaling van zaak T-196/96 (')
                              97/C 181 /52 )                                          Doorhaling van zaak T-l 3 3/96 (')
                        (Procestaai: Frans)                                                        ( 97/C 181 /55 )
De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van                                       (Procestaai: Nederlands)
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 10 april 1997 de doorhaling in het regis               De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
ter gelast van zaak T-196/96 : G. Lebedef tegen Commissie               eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
van de Europese Gemeenschappen.                                         beschikking van 23 april 1997 de doorhaling in het regis
                                                                        ter gelast van zaak T-133/96 : M. Boessen tegen Econo
                                                                        misch en Sociaal Comité .
O PB nr. C 54 van 22 . 2 . 1997 .
                                                                        (') PB nr. C 318 van 26 . 10 . 1996 .


title: Zaak T-57/01: Beroep, op 12 maart 2001 ingesteld door Solvay SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
2.6.2001                   NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 161/21
Middelen en voornaamste argumenten                                          Beroep, op 12 maart 2001 ingesteld door Solvay SA tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoekster is een dochteronderneming van het Japanse Asahi
Vet Japan Co. Ltd, dat het toevoegingsmiddel voor diervoeders                                        (Zaak T-57/01)
ToyoCerin heeft ontwikkeld en dit toevoegingsmiddel als enige
ter wereld produceert. Verzoekster maakt dit toevoegingsmid-                                        (2001/C 161/45)
del in Spanje geschikt voor gebruik op de Europese markt en
verhandelt het in Europa. In die hoedanigheid heeft zij
overeenkomstig de artikelen 3 en volgende van richt-
lijn 70/524/EEG van de Raad (1) een communautaire vergun-                                            (Procestaal: Frans)
ning voor het toevoegingsmiddel ToyoCerin aangevraagd.
                                                                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen is op 12 maart 2001 beroep ingesteld tegen
In 1991 vroeg verzoekster voor de eerste maal een communau-                 Commissie van de Europese Gemeenschappen door Solvay
taire vergunning voor ToyoCerin voor alle diercategorieën aan               SA, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door L. Simont,
en in 1994 werd een voorlopige vergunning voor ToyoCerin                    P. A. Foriers, G. Block, F. Louis en A. Vallery, advocaten.
voor de diercategorieën mestvarkens, zeugen en biggen afgege-
ven. Deze voorlopige vergunning werd regelmatig verlengd tot
en met april 1999. Voor andere dieren, zoals bijvoorbeeld                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
mestkippen, kalveren en mestkonijnen, werd ToyoCerin bij
verordening (EG) nr. 1411/1999 (2) voorlopig toegestaan.                    —     de uitdoving van de vervolging vast te stellen wegens het
Volgens verzoekster is die voorlopige vergunning in de                            tijdsverloop;
tussentijd niet verlengd, en is op haar aanvraag om een
permanente vergunning voor ToyoCerin voor mestvarkens,
zeugen en biggen geen beslissing genomen.                                   —     in ieder geval nietig te verklaren de beschikking van de
                                                                                Commissie van 13 december 2000 betreffende een
                                                                                procedure inzake de toepassing van artikel 82 van het
Het beroep is gericht tegen het besluit van de Commissie tot                      Verdrag (COMP/33.133-C: Natriumcarbonaat — Solvay);
opschorting van verzoeksters aanvraag om een permanente
vergunning voor ToyoCerin voor gebruik bij varkens alsmede                  —     de verjaring vast te stellen van de bevoegdheid om
om verlenging van de voorlopige vergunning voor gebruik van                       geldboeten op te leggen;
ToyoCerin bij andere diercategorieën. Verzoekster stelt, dat zij
overeenkomstig artikel 3.A van richtlijn 70/524 recht heeft op              —     in ieder geval nietig te verklaren artikel 2 van de
afgifte van de gevraagde vergunning, en dat de beslissing van                     bestreden beschikking, waarbij verzoekster een geldboete
de Commissie, het Permanent Comité voor veevoeders niet                           van 20 miljoen euro is opgelegd;
voor te stellen die vergunning af te geven, maar haar aanvraag
op te schorten, in strijd is met die bepaling.
                                                                            —     vast te stellen dat er geen gronden zijn om verzoekster
                                                                                een geldboete op te leggen, of in ieder geval deze
Voorts is er in casu sprake van een bij verzoekster gewekt                        geldboete aanzienlijk te verlagen;
vertrouwen, waardoor zij erop mocht vertrouwen dat vóór het
verstrijken van de voorlopige vergunning voor de andere                     —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
diercategorieën dan varkens een nieuwe vergunning voor
ToyoCerin zou worden afgegeven. Ten slotte is de door
verweerster gevolgde procedure in strijd met de voorschriften
inzake de termijnen waarbinnen de vergunningsprocedure                      Middelen en voornaamste argumenten
moet zijn voltooid, en druist het bestreden besluit van
verweerster in tegen het evenredigheidsbeginsel en het vereiste
                                                                            Verzoekster, een vennootschap naar Belgisch recht, is bedrijvig
van motivering van richtlijn 70/524.
                                                                            in de sector natriumcarbonaat, en heeft voor de verkoop van
                                                                            haar producten dochterondernemingen in negen Europese
                                                                            landen.
(1) Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970
    betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding (PB L 270,
    blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij verordening (EG) nr. 45/1999 van     Op 19 december 1990 heeft de Commissie bij beschikking
    de Commissie van 11 januari 1999 (PB L 6, blz. 3).                      91/299/EEG (1) vastgesteld, dat verzoekster een machtspositie
(2) Verordening (EG) nr. 1411/1999 van de Commissie van 29 juni             innam op de natriumcarbonaatmarkt van het Europese vaste-
    1999 tot verlening van een vergunning voor nieuwe toevoegings-          land en daarvan misbruik had gemaakt; de Commissie legde
    middelen en nieuwe toepassingen van toevoegingsmiddelen voor            verzoekster een geldboete op van 20 miljoen Ecu. Tegen deze
    de diervoeding (PB L 164, blz. 56).                                     aanvankelijke beschikking werd beroep tot nietigverklaring
                                                                            ingesteld bij het Gerecht. Bij arrest van 29 juni 1995 heeft het
                                                                            Gerecht de beschikking nietig verklaard (2). Het Hof heeft
                                                                            de hogere voorziening van de Commissie tegen dit arrest
                                                                            verworpen (3).
 ---pagebreak--- C 161/22              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         2.6.2001
Op 13 december 2000 heeft de Commissie bij beschikking (4)           Ten gronde voert verzoekster aan, dat de Commissie heeft
vastgesteld dat verzoekster in strijd met het bepaalde in            gehandeld in strijd met artikel 82 EG, waar zij een omschrijving
artikel 86 EEG-Verdrag een handelwijze had aangenomen die            van de geografische markt heeft gegeven zonder rekening te
ertoe strekte de mededinging uit te sluiten of aanzienlijk te        houden met de werkelijke mededingingsvoorwaarden; daarbij
beperken, en die er onder meer in bestond dat met haar               komt nog dat zij op de natriumcarbonaatmarkt geen machts-
afnemers overeenkomsten werden gesloten waarbij dezen zich           positie inneemt in de zin van dit artikel.
ertoe verbonden zich bij verzoekster te bevoorraden. Bij die
beschikking heeft de Commissie verzoekster een geldboete van
20 miljoen Euro opgelegd.                                            Wat de zienswijze van de Commissie betreft, dat verzoekster
                                                                     verschillende methoden zou hebben gehanteerd met het oog
                                                                     op de uitsluiting, voert verzoekster aan, dat deze zienswijze
                                                                     geen steun vindt in de feiten en een dwaling vormt ten aanzien
                                                                     van het recht. Bovendien zou de Commissie haar beschikking
Verzoekster vordert de nietigverklaring van deze beschikking.
                                                                     niet naar behoren met redenen hebben omkleed.
                                                                     Subsidiair, vraagt verzoekster de nietigverklaring of de verla-
Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan, dat de            ging van de opgelegde geldboeten. Zij voert aan, dat de
Commissie geen rekening heeft gehouden met het tijdsverloop.         bevoegdheid van de Commissie om verzoekster geldboeten op
De vijfjarige verjaringstermijn, die was opgeschort tijdens de       te leggen ten tijde van de vaststelling van de bestreden
procedure tot nietigverklaring voor het Gerecht, verstreek in        beschikking was uitgedoofd, zodat de Commissie artikel 15
januari 2000. De Commissie heeft dus een beschikking                 van verordening nr. 17 zou hebben geschonden. Bovendien
vastgesteld op een tijdstip dat haar bevoegdheid om geldboeten       zou zij de ernst en de duur van de inbreuk onjuist hebben
op te leggen sedert verschillende maanden was verstreken.            beoordeeld, en zou zij geen rekening hebben gehouden met
Verzoekster stelt overigens, dat de Commissie het recht op een       verzachtende omstandigheden. Tenslotte zou het boetebedrag
uitspraak binnen een redelijke termijn heeft geschonden, nu          buitensporig en onevenredig zijn, en geen rekening houden
de feiten die verzoekster worden verweten, zouden hebben             met het tijdsverloop.
plaatsgevonden tussen 1983 en einde 1990.
                                                                     (1) Beschikking van de Commissie 91/299/EEG van 19.12.1990
                                                                         (zaak IV/33.133-C: Natriumcarbonaat — Solvay), PB L 152,
Volgens verzoekster werd de beschikking vastgesteld vóór een           blz. 21.
                                                                     (2) Zaak T-32/91, Solvay/Commissie, Jurispr. blz. II-1825.
bijeenkomst van het college van Commissieleden. Zij beroept          (3) Arrest van 6 april 2000, gevoegde zaken C-287/95 P en
zich te deze op een schending van het collegialiteitsbeginsel en         C-288/95 P, Commissie/Solvay, Jurispr. blz. I-2391.
op een schending van het rechtszekerheidsbeginsel.                   (4) Beschikking van de Commissie van 13 december 2000 betreffende
                                                                         een procedure inzake de toepassing van artikel 82 EG
                                                                         (COMP/33.133-C: Natriumcarbonaat — Solvay).
Bovendien zou de bestreden beschikking zijn vastgesteld in
strijd met wezenlijke vormvoorschriften waaraan moet zijn
voldaan vóór de vaststelling ervan, en een schending vormen
van verzoeksters recht van verdediging en van haar recht om
te worden gehoord. De Commissie kan zich niet beroepen op
de administratieve procedure die aan de vaststelling van de
beschikking van 19 december 1990 is voorafgegaan, nu deze
procedure is aangetast door talrijke gebreken en verzoekster
had moeten worden gehoord teneinde haar opmerkingen                  Beroep, op 12 maart 2001 ingesteld door Solvay SA tegen
kenbaar te maken.                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-58/01)
Volgens verzoekster heeft de Commissie de administratieve
procedure die voorafging aan de vaststelling van beschikking                                 (2001/C 161/46)
91/299 niet heropend, en heeft verzoekster geen nieuwe
mededeling van punten van bezwaar ontvangen zodat zij op
die grieven niet kon reageren. Nu de Commissie een beschik-
king van 1990 praktisch letterlijk heeft overgenomen, zonder                                  (Procestaal: Frans)
daarbij rekening te houden met onder meer het tijdsverloop,
de tegenstrijdige standpunten van de Commissie over essentiële
kwesties inzake de beoordeling van de zaak, en de inmiddels          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
door verzoekster te harer verdediging aangebrachte elementen,        schappen is op 12 maart 2001 beroep ingesteld tegen
heeft zij gehandeld in strijd met het beginsel van behoorlijk        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Solvay
bestuur, het beginsel van het onpartijdig onderzoek en het           SA, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door L. Simont,
evenredigheidsbeginsel.                                              P. A. Foriers, G. Block, F. Louis en A. Vallery, advocaten.


title: Zaak T-170/13: Beroep ingesteld op 21 maart 2013 — Benelli Q.J./BHIM — Demharter (MOTOBI)

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/27

         Beroep ingesteld op 21 maart 2013 — Benelli Q.J./BHIM — Demharter (MOTOBI)
   (Zaak T-170/13)
   2013/C 147/49
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Benelli Q.J.Srl (Pesaro, Italië) (vertegenwoordiger: P. Lukácsi, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Demharter GmbH (Dillingen, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van verweerder wijzigen en de afwijzing van de vordering tot vervallenverklaring gelasten;

               —

               de beslissing van verweerder vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het BHIM voor verder onderzoek en een nieuwe beslissing indien het Gerecht van oordeel is dat een andere diepgaande analyse van het bewijs van normaal gebruik noodzakelijk is;

               —

               verweerder verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: woordmerk „MOTOBI” voor waren van klasse 12 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 835 264

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak T-43/14: Arrest van het Gerecht van 12 december 2014 — Heidrick & Struggles International/BHIM (THE LEADERSHIP COMPANY) [ „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk THE LEADERSHIP COMPANY — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/52

         Arrest van het Gerecht van 12 december 2014 — Heidrick & Struggles International/BHIM (THE LEADERSHIP COMPANY)
   (Zaak T-43/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk THE LEADERSHIP COMPANY - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 046/67)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Heidrick & Struggles International, Inc. (Chicago, Illinois, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Norris, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: I. Harrington, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 10 oktober 2013 (zaak R 338/2013-2), betreffende een aanvraag voor inschrijving als gemeenschapsmerk van het woordteken THE LEADERSHIP COMPANY

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Heidrick & Struggles International Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 129 van 28.4.2014.


title: Zaak C-543/11: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 17 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Woningstichting Maasdriel/Staatssecretaris van Financiën (Belasting over toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 135, lid 1, sub k, juncto artikel 12, leden 1 en 3 — Onbebouwde grond — Bouwterrein — Begrippen — Sloopwerkzaamheden met oog op toekomstige bebouwing — Btw-vrijstelling)

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/5

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 17 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Woningstichting Maasdriel/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-543/11) (1)

   (Belasting over toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 135, lid 1, sub k, juncto artikel 12, leden 1 en 3 - Onbebouwde grond - Bouwterrein - Begrippen - Sloopwerkzaamheden met oog op toekomstige bebouwing - Btw-vrijstelling)
   2013/C 63/07
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Woningstichting Maasdriel

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 135, lid 1, punt k, juncto artikel 12, leden 1 en 3, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — In de richtlijn voorziene vrijstellingen — Levering van onbebouwd terrein

      Dictum

   Artikel 135, lid 1, sub k, juncto artikel 12, leden 1 en 3, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat de levering van een onbebouwd terrein, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, na de sloop van het op dat terrein staande gebouw, niet onder de in eerstgenoemde bepaling voorziene vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde valt, zelfs indien er op de datum van die levering nog geen voorzieningen zijn getroffen voor dit terrein, anders dan bovenvermelde sloop, wanneer uit een globale beoordeling van de omstandigheden waarmee de in het hoofdgeding aan de orde zijnde handeling gepaard ging en die heersten op de datum van de levering — met inbegrip van de intentie van partijen, mits deze wordt ondersteund door objectieve gegevens — blijkt dat op die datum het betrokken terrein daadwerkelijk bestemd was om te worden bebouwd, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechter staat.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak C-231/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel (België) op 22 mei 2006 — Rijksdienst voor pensioenen/Emilienne Jonkman

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel (België) op 22 mei 2006 — Rijksdienst voor pensioenen/Emilienne Jonkman
   (Zaak C-231/06)
   (2006/C 190/16)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Arbeidshof te Brussel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Rijksdienst voor pensioenen

      Verweerster: Emilienne Jonkman
   Prejudiciële vragen

               1)

               Aangaande de regularisatiebijdragen (artikel 4 van het koninklijk besluit van 25 juni 1997, waarbij artikel 16ter, § 2, wordt ingevoegd)
               Dient richtlijn 79/7/EEG van 19 december 1978 (1) aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat een regeling mag vaststellen die ertoe strekt om een groep personen van een bepaald geslacht, die aanvankelijk werd gediscrimineerd, in staat te stellen gebruik te maken van de pensioenregeling die geldt voor de groep personen van het andere geslacht, wanneer zij met terugwerkende kracht bijdragen betalen (eenmalige betaling van een zeer groot bedrag) waarvan de vordering tot betaling op grond van de in deze staat geldende wettelijke regeling is verjaard voor de laatstgenoemde categorie personen?
               Zo ja, dient richtlijn 79/7/EEG van 19 december 1978 niet aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat de hiermee strijdige wettelijke regeling moet aanpassen zodra bij een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen dit normenconflict wordt vastgesteld, en uiterlijk binnen de verjaringstermijn die geldt voor de vordering tot betaling van bijdragen die voortvloeit uit de vaststelling van deze regeling?

               2)

               Aangaande de vertragingsrente (artikel 4 van het koninklijk besluit van 25 juni 1997, waarbij artikel 16ter, § 4, derde alinea, wordt ingevoegd)
               Dient richtlijn 79/7/EEG van 19 december 1978 aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat een regeling mag vaststellen die ertoe strekt om een groep personen van een bepaald geslacht, die aanvankelijk werd gediscrimineerd, in staat te stellen gebruik te maken van de pensioenregeling die geldt voor de groep personen van het andere geslacht, wanneer zij hoge vertragingsrente betalen die op grond van de in deze staat geldende wettelijke regeling is verjaard voor de laatstgenoemde categorie personen?
               Zo ja, dient richtlijn 79/7/EEG van 19 december 1978 niet aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat de hiermee strijdige wettelijke regeling moet aanpassen zodra bij een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen dit normenconflict wordt vastgesteld, en uiterlijk binnen de verjaringstermijn die geldt voor de vertragingsrente die voortvloeit uit de vaststelling van deze regeling?

      (1)  Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (PB L 6, blz. 24).


title: Zaak F-126/06: Beroep ingesteld op 30 oktober 2006 — Mangazzù/Commissie

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/32

         Beroep ingesteld op 30 oktober 2006 — Mangazzù/Commissie
   (Zaak F-126/06)
   (2006/C 310/69)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Salvatore Mangazzù (Brussel, België) (vertegenwoordigers: T. Bontinck en J. Feld, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het individuele besluit betreffende de overgang van de hoedanigheid van tijdelijk functionaris naar die van ambtenaar, in de vorm van een aanstellingsbesluit dat op 1 januari 2006 is ingegaan en op 13 januari 2006 is betekend;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Nadat verzoeker een aantal jaren als tijdelijk functionaris in de rang A 5 en vervolgens A*11 bij de Commissie had gewerkt, is hij geslaagd voor algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/18/04, bekendgemaakt op 21 april 2004 en bestemd voor de vorming van een aanwervingreserve van administrateurs van de loopbaan A7/A6. Dientengevolge is hij als ambtenaar aangesteld in hetzelfde ambt dat hij als tijdelijk functionaris bekleedde en krachtens bijlage XIII bij het Statuut ingedeeld in de rang A*6, salaristrap 2.
   Tot staving van zijn beroep stelt hij dat de artikelen 31 en 62 van het Statuut alsmede de artikelen 5 en 2 van bijlage XIII bij het Statuut zijn geschonden.
   Voorts beroept hij zich op schending van de beginselen van gewettigd vertrouwen, van het behoud van verkregen rechten en van het beginsel van gelijke behandeling.


title: Zaak C-22/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove — Slowakije) — Katarína Haasová/Rastislav Petrík, Blanka Holingová (Verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe gebruik van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Richtlijn 72/166/EEG — Artikel 3, lid 1 — Richtlijn 90/232/EEG — Artikel 1 — Verkeersongeval — Overlijden van inzittende — Recht op schadevergoeding van echtgenoot en minderjarig kind — Immateriële schade — Vergoeding — Dekking door verplichte verzekering)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove — Slowakije) — Katarína Haasová/Rastislav Petrík, Blanka Holingová
   (Zaak C-22/12) (1)

   (Verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe gebruik van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Richtlijn 72/166/EEG - Artikel 3, lid 1 - Richtlijn 90/232/EEG - Artikel 1 - Verkeersongeval - Overlijden van inzittende - Recht op schadevergoeding van echtgenoot en minderjarig kind - Immateriële schade - Vergoeding - Dekking door verplichte verzekering)
   2013/C 367/07
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Krajský súd v Prešove

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Katarína Haasová

      Verwerende partijen: Rastislav Petrík, Blanka Holingová

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Krajský súd v Prešove — Uitlegging van artikel 1 van de Derde richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129, blz. 33) en van artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 103, blz. 1) — Omvang van de door de verplichte verzekering verstrekte garantie ten gunste van derden — Nationale bepaling die niet voorziet in vergoeding van de immateriële schade

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, artikel 1, leden 1 en 2, van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005, en artikel 1, eerste alinea, van de Derde richtlijn (90/232/EG) van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, moeten aldus worden uitgelegd dat de verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe gebruik van motorrijtuigen aanleiding kan geven de vergoeding moet dekken van immateriële schade die is geleden door de naasten van bij een verkeersongeval overleden slachtoffers voor zover een dergelijke vergoeding in het op het hoofdgeding toepasselijke nationale recht uit hoofde van de wettelijke aansprakelijkheid van de verzekerde is voorzien.

      (1)  PB C 98 van 31.3.2012.


title: Zaak C-168/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 27 januari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano — Italië) — Flos SpA/Semeraro Casa e Famiglia SpA (Industriële en commerciële eigendom — Richtlijn 98/71/EG — Rechtsbescherming van modellen — Artikel 17 — Verplichting tot cumulatie van bescherming van modellen met bescherming van auteursrecht — Nationale wettelijke regeling die bescherming door auteursrecht van vóór inwerkingtreding ervan tot publiek domein behorende modellen voor bepaalde periode uitsluit of niet-tegenwerpbaar maakt — Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen)

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 27 januari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano — Italië) — Flos SpA/Semeraro Casa e Famiglia SpA
   (Zaak C-168/09) (1)

   (Industriële en commerciële eigendom - Richtlijn 98/71/EG - Rechtsbescherming van modellen - Artikel 17 - Verplichting tot cumulatie van bescherming van modellen met bescherming van auteursrecht - Nationale wettelijke regeling die bescherming door auteursrecht van vóór inwerkingtreding ervan tot publiek domein behorende modellen voor bepaalde periode uitsluit of niet-tegenwerpbaar maakt - Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen)
   2011/C 80/05
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Milano

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Flos SpA

      Verwerende partij: Semeraro Casa e Famiglia SpA

      in tegenwoordigheid van: Assoluce — Associazione nazionale delle Imprese degli Apparecchi di Illuminazione

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Milano — Uitlegging van de artikelen 17 en 19 van richtlijn 98/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 inzake de rechtsbescherming van modellen — Nationale wetgeving die de richtlijn heeft omgezet door invoering van auteursrechtelijke bescherming voor modellen — Mogelijkheid voor een lidstaat om de voorwaarden voor verlening van die bescherming uit te breiden

      Dictum

               1)

               Artikel 17 van richtlijn 98/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 inzake de rechtsbescherming van modellen, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat die de auteursrechtelijke bescherming van die lidstaat uitsluit voor modellen die in of ten aanzien van een lidstaat zijn ingeschreven en die vóór de datum van inwerkingtreding van die wettelijke regeling tot het publiek domein zijn gaan behoren, ofschoon zij aan alle voorwaarden voor een dergelijke bescherming voldoen.

               2)

               Artikel 17 van richtlijn 98/71 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat die, hetzij voor een substantiële periode van tien jaar, hetzij volledig, de auteursrechtelijke bescherming uitsluit voor modellen die, ofschoon zij aan alle voorwaarden voor die bescherming voldoen, vóór de datum van inwerkingtreding van die wettelijke regeling tot het publiek domein zijn gaan behoren, ten aanzien van elke derde die op het nationale grondgebied producten die overeenstemmen met die modellen heeft vervaardigd of verhandeld, en zulks ongeacht de datum waarop die handelingen zijn verricht.

      (1)  PB C 167 van 18.07.2009.


title: Zaak F-67/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 6 februari 2013 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Onwettigheid — Verzending van brief over uitvoering van arrest aan verzoekers vertegenwoordiger in hogere voorziening tegen dat arrest — Beroep kennelijk rechtens ongegrond — Artikel 94, sub a, van Reglement voor procesvoering)

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/35

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 6 februari 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-67/12) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep tot schadevergoeding - Onwettigheid - Verzending van brief over uitvoering van arrest aan verzoekers vertegenwoordiger in hogere voorziening tegen dat arrest - Beroep kennelijk rechtens ongegrond - Artikel 94, sub a, van Reglement voor procesvoering)
   2013/C 147/66
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser, G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om een schadevergoeding te krijgen voor het feit dat de verwerende partij een op verzoeker betrekking hebbende brief heeft gezonden aan een advocaat die hem in die zaak nog niet vertegenwoordigde

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

               3)

               Marcuccio wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 2 000 EUR aan het Gerecht.

      (1)  PB C 311 van 13.10.2012, blz. 16.


title: Zaak T-482/09: Beroep ingesteld op 30 november 2009 — ATB Norte/BHIM — Bricocenter Italia (BRICO CENTER Cittá)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/68

         Beroep ingesteld op 30 november 2009 — ATB Norte/BHIM — Bricocenter Italia (BRICO CENTER Cittá)
   (Zaak T-482/09)
   2010/C 24/121
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ATB Norte, SL (Burgos, Spanje) (vertegenwoordigers: P. López Ronda, G. Macías Bonilla, H. L. Curtis-Oliver en G. Marín Raigal, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bricocenter Italia Srl [Rozzano Milanofiori (Milaan), Italië]

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 september 2009 in zaak R 1047/2008-4 vernietigen;

               —

               verweerder (het BHIM) verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Bricocenter Italia S.r.l.

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „BRICOCENTER Cittá” bevat (aanvraagnr. 4 939 302) voor diensten van klasse 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsbeeldmerken met de woordelementen „CENTROS DE BRICOLAGE BRICOCENTRO” (nr. 3 262 623) en „ATB CENTROS DE BRICOLAGE BRICOCENTRO” (nr. 989 046) voor diensten van de klassen 35, 37 en 39

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de litigieuze beslissing en volledige afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak F-37/11: Beroep ingesteld op 5 april 2011 — ZZ/Commissie

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/16

         Beroep ingesteld op 5 april 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-37/11)
   2011/C 173/36
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: P. Nelissen Grade en G. Leblanc, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker uit te sluiten van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO AD/177/10

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 13 juli 2010 om verzoeker uit te sluiten van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO AD/177/10, nietig verklaren;

               —

               het besluit van het TABG van 5 januari 2011 tot afwijzing van verzoekers klacht nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               subsidiair, voor recht verklaren dat verzoeker niet moet worden verwezen in de kosten van de Commissie.


title: Zaak T-358/13: Beroep ingesteld op 9 juli 2013 — Italië/Commissie

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/40

         Beroep ingesteld op 9 juli 2013 — Italië/Commissie
   (Zaak T-358/13)
   2013/C 252/68
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: M. Salvatorelli, avvocato dello Stato, en G. Palmieri, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               uitvoeringsbesluit 2013/209/EU van de Commissie van 26 april 2013 inzake de goedkeuring van de rekeningen van de betaalorganen van de lidstaten betreffende de door het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) gefinancierde uitgaven over het begrotingsjaar 2012, waarvan op 29 april 2013 onder nummer C(2013) 2444 kennisgeving is gedaan bij brief SG-Greffe (2013) D/5879, ingekomen bij de permanente vertegenwoordiging van Italië bij de Europese Unie op 29 april 2013, nietig te verklaren voor zover daarin, door het bedrag van 5 006 487,10 EUR voor de Regione Basilicata onder de „niet opnieuw te gebruiken bedragen” op te nemen, dit bedrag wordt afgetrokken van het Elfpo-uitgavenplafond van het programma voor plattelandsontwikkeling van de Regione Basilicata, en daarmee het gebruik ervan binnen het uitgavenplafond onmogelijk wordt gemaakt, hetgeen in wezen leidt tot de doorhaling ervan;

               —

               de Commissie van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep komt de Italiaanse regering op tegen besluit 2013/209/EU van de Commissie van 26 april 2013 inzake de goedkeuring van de rekeningen van de betaalorganen van de lidstaten betreffende de door het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) gefinancierde uitgaven over het begrotingsjaar 2012, waarvan op 29 april 2013 onder nummer C(2013) 2444 kennisgeving is gedaan, voor zover daarin, door het bedrag van 5 006 487,10 EUR voor de Regione Basilicata onder de „niet opnieuw te gebruiken bedragen” op te nemen, dit bedrag wordt afgetrokken van het Elfpo-uitgavenplafond van het programma voor plattelandsontwikkeling van de Regione Basilicata, en daarmee het gebruik ervan binnen het uitgavenplafond onmogelijk wordt gemaakt, hetgeen in wezen leidt tot de doorhaling ervan.
   Verzoekster voert dienaangaande aan dat de correctie het gevolg is van de veronderstelling van de diensten van de Commissie dat een aantal projecten die tijdens het vierde trimester van 2011 waren betaald, niet hadden mogen worden opgenomen in de driemaandelijkse kostendeclaratie aangezien zij niet in overeenstemming waren met het geldende programma voor plattelandsontwikkeling.
   Het standpunt van de Commissie, dat uiteindelijk zijn neerslag vond in het bestreden uitvoeringsbesluit, is om een aantal redenen onjuist.

               —

               In de eerste plaats is het twijfelachtig of de verlaging die voortvloeit uit artikel 27 van verordening (EG) nr. 1290/2005 en wordt aangemerkt als „niet opnieuw te gebruiken bedrag”, had mogen worden opgenomen in het besluit inzake de goedkeuring van de rekeningen, aangezien daarin volgens artikel 29, lid 5, van deze verordening geen verlaagde of geschorste bedragen mogen worden meegerekend. Bovendien is het bedrag van de verlaging onjuist vastgesteld.

               —

               In de tweede plaats is de maatregel ontoereikend gemotiveerd en gaat hij mank aan het feit dat het daarbij gaat om een bedrag betreffende een uitgavenkwartaal, dat is verlaagd of geschorst door de Commissie op basis van artikel 29, lid 5, van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209 van 11 augustus 2005, blz. 1).

               —

               Ten slotte komt de kwalificatie van het bedrag als niet opnieuw te gebruiken bedrag neer op de doorhaling ervan, waardoor het onmogelijk wordt het geld in te toekomst te gebruiken binnen het uitgavenplafond van het programma voor plattelandsontwikkeling van de Regione Basilicata, terwijl de geldende regeling van de Europese Unie uitsluit dat geschorste bedragen worden doorgehaald.


title: Zaak F-77/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 30 november 2006 — Balabanis en Le Dour/Commissie (Ambtenaren — Bevordering — Artikel 45 van Statuut — Wijziging van Statuut — Toepassing in tijd — Bevorderingsronde 2004 — Niet-plaatsing op lijst van voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren — Inaanmerkingneming van proeftijd voor berekening van minimumanciënniteit van twee jaar)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/46

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 30 november 2006 — Balabanis en Le Dour/Commissie
   (Zaak F-77/05) (1)

   (Ambtenaren - Bevordering - Artikel 45 van Statuut - Wijziging van Statuut - Toepassing in tijd - Bevorderingsronde 2004 - Niet-plaatsing op lijst van voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren - Inaanmerkingneming van proeftijd voor berekening van minimumanciënniteit van twee jaar)
   (2006/C 331/103)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Panagiotis Balabanis (Brussel, België), Olivier Le Dour (Brussel, België) (vertegenwoordigers: X. Martin, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoekers' namen niet te plaatsen op de lijst van ambtenaren die voor de bevorderingsronde 2004 in aanmerking komen voor bevordering alsmede van de besluiten om verzoekers in het kader van die ronde niet te bevorderen
   Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 14 september 2004 om Balabanis en Le Dour niet aan te merken als in aanmerking komend voor bevordering in het kader van de bevorderingsronde 2004, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 30 november 2004 om Balabanis en Le Dour in het kader van de bevorderingsronde 2004 niet te bevorderen, wordt nietig verklaard.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 271 van 29.10.2005, blz. 20 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-305/05 en bij beschikking van 15.12.2005 overgedragen aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Zaak T-695/14: Arrest van het Gerecht van 3 december 2015 — Omega International/BHIM (afbeelding van een witte cirkel en een witte rechthoek in een zwarte rechthoek) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor een gemeenschapsbeeldmerk dat een witte cirkel en een witte rechthoek in een zwarte rechthoek weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/53

         Arrest van het Gerecht van 3 december 2015 — Omega International/BHIM (afbeelding van een witte cirkel en een witte rechthoek in een zwarte rechthoek)
   (Zaak T-695/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor een gemeenschapsbeeldmerk dat een witte cirkel en een witte rechthoek in een zwarte rechthoek weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 027/67)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Omega International GmbH (Bad Oldesloe, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. P. Becker, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 18 juli 2014 (zaak R 1037/2014-5) inzake een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een beeldteken dat een witte cirkel en een witte rechthoek in een zwarte rechthoek weergeeft

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Omega International GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 409 van 17.11.2014.


title: Zaak T-49/06: Beroep ingesteld op 16 februari 2006 — González Sánchez/BHIM — Bankinter (ENCUENTA)

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/18

         Beroep ingesteld op 16 februari 2006 — González Sánchez/BHIM — Bankinter (ENCUENTA)
   (Zaak T-49/06)
   (2006/C 310/36)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Francisco Javier González Sánchez (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: G. Justicia González, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: BANKINTER, S.A.
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 december 2005 in zaak R 1116/2005-2, waarvan op 21 december 2005 kennis is gegeven, te vernietigen en verzoekende partij een termijn toe te kennen voor het instellen van beroep tegen de oppositie tegen het aangevraagde merk, een rechtsmiddel dat haar is ontnomen vermits verwerende partij, het BHIM, heeft geoordeeld dat het instellen ervan buiten de termijn was gebeurd.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Confederación Española de Cajas de Ahorro

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ENCUENTA” voor waren en diensten van de klassen 16, 36 en 38 — aanvraagnr. 2.534.584

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: BANKINTER, S.A.

      Oppositiemerk of -teken: communautair beeldmerk „ecuenta-ebankinter” voor waren en diensten van de klassen 16, 36 en 38 — aanvraagnr. 2.396.760

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: niet-ontvankelijkheid van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de regels 61 tot en met 69 van verordening (EG) nr. 2868/95, inzake kennisgevingen (1).

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


               11.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/9

         Verzoek om een advies van het EVA-Hof door Héraðsdómur Reykjavíkur van 16 december 2011 in de zaak Vín Tríó ehf tegen de IJslandse Staat
   (Zaak E-19/11)
   2012/C 136/06
   Bij brief van 16 december 2011 werd door Héraðsdómur Reykjavíkur (districtsrechtbank van Reykjavik) een verzoek ingediend bij het EVA-Hof, dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 26 december 2011, om een advies in de zaak Vín Tríó ehf tegen de IJslandse Staat, betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Is het in strijd met artikel 11 of artikel 16, lid 1, van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, dat een overeenkomstsluitende partij in haar wettelijke of bestuursrechtelijke voorschriften bepaalt, dat een orgaan dat een staatsmonopolie op de detailverkoop van alcohol bezit, mag weigeren in zijn winkels alcoholische dranken die stimulerende stoffen zoals cafeïne bevatten, te verkopen?

               2.

               Indien het EVA-Hof van oordeel is dat een regeling zoals die welke in de eerste vraag is omschreven, een kwantitatieve invoerbeperking of een maatregel van gelijke werking vormt in de zin van artikel 11 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, wordt er verzocht om een antwoord te geven op de vraag of een dergelijke regeling toch als gerechtvaardigd kan worden beschouwd op grond van artikel 13 van de Overeenkomst.

               3.

               Indien een regeling zoals die welke in de eerste vraag is omschreven, wordt geacht in strijd te zijn met artikel 11 of artikel 16, lid 1, van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, wordt er verzocht om een antwoord te geven op de vraag of het EVA-Hof van oordeel is (voor zover het Hof dergelijke vragen behandeld) dat de verzoeker voldoet aan de voorwaarden om aanspraak te kunnen maken op compensatie van de EVA-staat wegens schending van de Overeenkomst.


title: Zaak T-841/14: Beroep ingesteld op 30 december 2014 — Spanje/Commissie

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/43

      Beroep ingesteld op 30 december 2014 — Spanje/Commissie
      (Zaak T-841/14)
      (2015/C 073/55)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Gavela Llopis, Abogado del Estado)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  de toepassing van rente door de diensten van de Commissie bij brief van 21 oktober 2014 nietig verklaren;

                  —

                  subsidiair, vaststellen dat er geen grond is tot toepassing van de in artikel 11, leden 2 en 3, bedoelde verhoging;

                  —

                  in ieder geval, subsidiair aan de eerste vordering, als begindatum voor de berekening van de achterstandsrente 20 januari 2004 nemen, dat wil zeggen de eerste werkdag van de tweede maand na 27 november 2003, de dag van de eventuele vaststelling van de schuld met betrekking tot alle in de onderhavige procedure aan de orde zijnde gevallen van doorvoer, of op zijn minst voor de rente op de douaneschuld met betrekking tot de drie laatste gevallen van doorvoer, en

                  —

                  de verwerende instelling verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit dat is vervat in de brief van de Commissie nr. Ares (2014) 3486706 (BUDG/B/02/MTC/IB) van 21 oktober 2014 tot toepassing van artikel 11 van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen.
      Aan het onderhavige beroep ligt een onderzoek van de Nederlandse autoriteiten ten grondslag met betrekking tot 26 door de Nederlandse douane tussen april en november 1994 behandelde gevallen van doorvoer met de Spaanse douane te Algeciras als douanekantoor van uitgang uit het douanegebied van de Gemeenschap. Volgens die autoriteiten waren de betrokken goederen aan het douanetoezicht onttrokken omdat zij het grondgebied van de Unie niet hadden verlaten. Nadien hebben de Nederlandse autoriteiten een nieuw verslag opgesteld over acht aangiften voor douanevervoer, aangezien zij twijfelden aan de echtheid van de zegels en de handtekeningen op de documenten die waren aangevoerd ten bewijze van de voltooiing van dat vervoer.
      Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

                  1.

                  Schending van artikel 11 van verordening nr. 1150/2000 junctis de artikelen 9, lid 1, 10, lid 1, tweede alinea, 6, lid 3, en 2, doordat het door de Commissie is toegepast op een geval waarop die bepaling geen betrekking heeft

                              —

                              In dit verband stelt verzoeker dat het niet gaat om een in artikel 6, lid 3, onder a), bedoelde douaneschuld maar om een in artikel 6, lid 3, onder b), bedoelde douaneschuld.

                  2.

                  Schending van het evenredigheidsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel bij de toepassing van artikel 11, leden 2 en 3, van verordening nr. 1150/2000

                              —

                              In dit verband voert verzoeker aan dat die leden in een verhoging van de achterstandsrente voorzien, waarmee niet wordt beoogd schade ten gevolge van betalingsachterstand te vergoeden, maar die een dwingend karakter hebben dat in de weg staat aan de toepassing van die verhoging indien de lidstaat zich er niet van bewust is dat de verplichting te laat is nagekomen.

                  3.

                  Schending van artikel 2, lid 3, van verordening nr. 1150/2000 met betrekking tot de bepaling van de datum waarop de douaneschuld moest worden vastgesteld en derhalve onjuiste vaststelling van de begindatum voor de berekening van de achterstandsrente, aangezien het ging om kwesties waarover een rechtszaak liep, hetgeen betekent dat de vaststelling in ieder geval alleen bij rechterlijke beslissing had kunnen gebeuren.


20150731028616872015/C 270/282142013TC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150702232421Zaak T-214/13: Arrest van het Gerecht van 2 juli 2015 — Typke/Commissie [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende vergelijkend onderzoek EPSO/AD/230-231/12 — Impliciete weigering van toegang — Weigering van toegang — In repliek ingediend verzoek tot aanpassing van de conclusies — Termijn — Intrekking van het impliciete besluit — Afdoening zonder beslissing — Begrip ‚document’ — Extractie en organisatie van in elektronische gegevensbanken opgeslagen informatie”]
 ---documentbreak--- C2702015NL2310120150702NL0028231242Arrest van het Gerecht van 2 juli 2015 — Typke/Commissie
   (Zaak T-214/13) (
         1
      )
   „[„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende vergelijkend onderzoek EPSO/AD/230-231/12 — Impliciete weigering van toegang — Weigering van toegang — In repliek ingediend verzoek tot aanpassing van de conclusies — Termijn — Intrekking van het impliciete besluit — Afdoening zonder beslissing — Begrip ‚document’ — Extractie en organisatie van in elektronische gegevensbanken opgeslagen informatie”]”2015/C 270/28Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Rainer Typke (Hasbergen, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Cortese en A. Salerno, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Clotuche-Duvieusart en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring, ten eerste, van het besluit van het secretariaat-generaal van de Commissie van 5 februari 2013 tot afwijzing van verzoekers eerste verzoek om toegang tot de documenten inzake de voorselectietests van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/230-231/12 (AD 5-AD 7) (Gestdem 2012/3258), en, ten tweede, van het impliciete besluit van het secretariaat-generaal van de Commissie, dat zou zijn genomen op 13 maart 2013, tot afwijzing van verzoekers tweede verzoek om toegang tot de documenten inzake diezelfde tests (Gestdem 2013/0068)

      Dictum

            1)

            Er hoeft geen uitspraak meer te worden gedaan op de conclusies van het beroep tot nietigverklaring van het impliciete besluit tot weigering van toegang in de procedure GESTDEM 2013/0068.

            2)

            Het beroep wordt verworpen voor het overige.

            3)

            R. Typke wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak T-173/13: Beroep ingesteld op 20 maart 2013 — Selo Medical/BHIM — biosyn Arzneimittel (SELOGYN)

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/25

         Beroep ingesteld op 20 maart 2013 — Selo Medical/BHIM — biosyn Arzneimittel (SELOGYN)
   (Zaak T-173/13)
   2013/C 141/46
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Selo Medical GmbH (Unternberg, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: T. Schneider, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: biosyn Arzneimittel GmbH (Fellbach, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 januari 2013 in zaak R 2601/2011-4 vernietigen en de oppositie tegen de gemeenschapsmerkaanvraag afwijzen;

               —

               het BHIM respectievelijk interveniënte verwijzen in de kosten van de procedure overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SELOGYN” voor waren van klasse 5 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 049 016

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: biosyn Arzneimittel GmbH

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „SELESYN” voor waren en diensten van de klassen 5, 29 en 44

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Doorhaling van zaak C-128/01

text:
14.9.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 219/11
      —      in Artois-Picardie: de kustwateren en, wat betreft de       Doorhaling van de zaken C-73/00, C-415/00, C-420/00,
             continentale wateren, het waterwegennet tussen                      C-123/01, C-237/01, C-238/01 en C-15/02 (1)
             enerzijds de gekanaliseerde Aa/Schelde en anderzijds
             de Belgische grens, de Scarpe stroomafwaarts van
             Arras, het kanaal van Lens stroomafwaarts van Lens                                 (2002/C 219/20)
             en de Somme in haar geheel;
      —      in Rhône-Méditerranée-Corse: de rivier Vistre en de
             vijver van Thau.                                            De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 mei 2002
—     Geen strengere behandeling van lozingen van stedelijk              de doorhaling in het register gelast van de zaken C-73/00,
      afvalwater van agglomeraties met meer dan 10 000 inwo-             C-415/00, C-420/00, C-123/01, C-237/01, C-238/01 en
      ners: de Franse autoriteiten hadden toegegeven dat voor            C-15/02: Hans Oppitz e.o. en Bürgermeister der Landeshaupt-
      130 agglomeraties de stedelijke waterzuiveringsinstal-             stadt Salzburg en Grundverkehrsbeauftragter des Landes Salz-
      laties op de uiterste datum van 31 december 1998 niet              burg.
      voldeden aan de eisen van de richtlijn. In hun antwoord
      op het met redenen omkleed advies preciseren zij welis-
      waar, dat de lozingen van sommige van de 130 agglome-              (1) PB C 135 van 13.5.2000. PB C 28 van 27.1.2001. PB C 28 van
      raties thans feitelijk aan een dergelijke strengere behande-           27.1.2002. PB C 150 van 19.5.2001. PB C 227 van 11.8.2001.
                                                                             PB C 227 van 11.8.2001. PB C 84 van 6.4.2002.
      ling zijn onderworpen, doch in werkelijkheid kunnen
      slechts de agglomeraties van Vichy, Aix en Provence en
      Mâcon daadwerkelijk van de lijst van die 130 agglomera-
      ties worden geschrapt. Met betrekking tot andere agglom-
      eraties stellen de Franse autoriteiten in hun antwoord, dat
      de nodige installaties pas in de toekomst operationeel
      zullen worden. Dit geldt voor Boulogne-sur-mer (2005),
      Clermont-Ferrand (2004), Saint-Etienne (2005), Mulhou-
      se (2003), Nancy (herfst 2002), Dijon (2005), Montpellier                        Doorhaling van zaak C-128/01 (1)
      (2004), Tarare (2003), Villefranche sur Saône (2004),
      Vitrolles (2005) en Auxerre (2004).                                                       (2002/C 219/21)
      De gebrekkige aanwijzing als kwetsbaar gebied heeft
      onvermijdelijk tot gevolg, dat ook de verplichting van
      artikel 5, lid 2, van de richtlijn met betrekking tot
      voornoemde gebieden niet is nagekomen.                             De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 mei 2002 de
                                                                         doorhaling in het register gelast van zaak C-128/01: Commis-
(1) Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de           sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
    behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40).            bliek.
                                                                         (1) PB C 161 van 2.6.2001.
       Doorhaling van de zaken C-72/00, C-128/00 en
                             C-319/00 (1)
                          (2002/C 219/19)
                                                                                Doorhaling van zaak C-143/01 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                           (2002/C 219/22)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 31 mei 2002 de
doorhaling in het register gelast van de zaken C-72/00,
C-128/00 en C-319/00 (verzoeken van het Unabhängige
Verwaltungssenat Salzburg om prejudiciële beslissingen): Neu-            De president van het Hof van Justitie van de Europese
bau Gesellschaft mbH e.o. en Grundverkehrsbeauftragter des               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 juni 2002 de
Landes Salzburg en Grundverkehrslandeskommission des Lan-                doorhaling in het register gelast van zaak C-143/01: Commis-
des Salzburg.                                                            sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 135 van 13.5.2000. PB C 163 van 10.6.2002. PB C 302
                                                                         (1) PB C 150 van 19.5.2001.
    van 21.10.2000.


title: Zaak C-431/12: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 24 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casație și Justiție — Roemenië) — Agenția Națională de Administrare Fiscală/SC Rafinăria Steaua Română SA (Fiscale bepalingen — Belasting over toegevoegde waarde — Teruggave van btw-overschot door verrekening — Nietigverklaring van verrekeningsbesluiten — Verplichting tot betaling van vertragingsrente aan belastingplichtige)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/19

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 24 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casație și Justiție — Roemenië) — Agenția Națională de Administrare Fiscală/SC Rafinăria Steaua Română SA
   (Zaak C-431/12) (1)

   (Fiscale bepalingen - Belasting over toegevoegde waarde - Teruggave van btw-overschot door verrekening - Nietigverklaring van verrekeningsbesluiten - Verplichting tot betaling van vertragingsrente aan belastingplichtige)
   2013/C 367/32
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Înalta Curte de Casație și Justiție

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agenția Națională de Administrare Fiscală

      Verwerende partij: SC Rafinăria Steaua Română SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Înalta Curte de Casație și Justiție — Uitlegging van artikel 183 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Teruggave van het btw-overschot door verrekening — Verplichting van de belastingautoriteit om vertragingsrente te betalen ingeval de verrekeningsbesluiten nietig worden verklaard door een rechterlijke instantie

      Dictum

   Artikel 183 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een belastingplichtige die heeft verzocht om teruggave van de voorbelasting die hij te veel heeft betaald in verhouding tot de door hem verschuldigde belasting over de toegevoegde waarde, geen recht heeft op betaling van vertragingsrente door de belastingdienst van een lidstaat die de teruggave tardief heeft verricht, voor de periode waarin administratieve besluiten van kracht waren die de teruggave uitsloten en die nadien bij rechterlijke beslissing nietig zijn verklaard.

      (1)  PB C 399 van 22.12.2012.


title: Zaak C-463/04: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, te Milaan, van 29 september 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Federconsumatori e.a. en Comune di Milano, en met betrekking tot AEM SpA

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/11

         Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, te Milaan, van 29 september 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Federconsumatori e.a. en Comune di Milano, en met betrekking tot AEM SpA
   (Zaak C-463/04)
   (2005/C 19/23)
   Procestaal: Italiaans
   Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, te Milaan, heeft bij beschikking van 29 september 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 november 2004, in het geding tussen Federconsumatori e.a. en Comune di Milano, en met betrekking tot AEM SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               —

               „Is artikel 2449 codice civile (Italiaans burgerlijk wetboek), zoals toegepast in de onderhavige zaak, verenigbaar met artikel 56 EG, zoals uitgelegd in de arresten van 23 mei 2000 (C 58/99); 4 juni 2002 (C 483/99 en C 503/99), en 13 mei 2003 (C 98/01), wanneer het wordt aangevoerd door een overheidsorgaan dat weliswaar de vennootschap op aandelen niet meer controleert, maar nog een aanzienlijk aandelenpakket (in casu 33,4 %) bezit als relatieve meerderheidsaandeelhouder, en daarmee een onevenredige controlebevoegdheid verkrijgt?

               —

               Is artikel 2449 codice civile, toegepast in samenhang met artikel 4 van decreetwet nr. 332 van 31 mei 1994, omgezet in wet nr. 474 van 30 juli 1994, verenigbaar met artikel 56 EG, zoals uitgelegd in de arresten van 23 mei 2000 (C 58/99), 4 juni 2002 (C 483/99 en C 503/99), en 13 mei 2003 (C 98/01), wanneer het wordt aangevoerd door een overheidsorgaan dat weliswaar de vennootschap op aandelen niet meer controleert, maar nog een aanzienlijk aandelenpakket (in casu 33,4 %) bezit als relatieve meerderheidsaandeelhouder, en daarmee een onevenredige controlebevoegdheid verkrijgt?

               —

               Is artikel 2449 codice civile verenigbaar met artikel 56 EG, zoals uitgelegd in de arresten van 23 mei 2000 (C 58/99), 4 juni 2002 (C 483/99 en C 503/99), en 13 mei 2003 (C 98/01), voorzover het, wanneer het in concreto wordt toegepast, een resultaat oplevert dat in strijd is met een andere bepaling van nationaal recht (met name met artikel 2, lid 1, sub d, van decreetwet nr. 332 van 31 mei 1994, omgezet in wet nr. 474 van 31 mei 1994), die zelf strookt met artikel 56 EG en in elk geval met betrekking tot de uitoefenings- en toepassingsvoorwaarden de beginselen weergeeft die in voormelde arresten van het Hof van Justitie inzake bijzondere bevoegdheden zijn geformuleerd?”


title: Zaak C-156/08: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 27 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Niedersächsische Finanzgericht — Duitsland) — Monika Vollkommer/Finanzamt Hannover-Land I (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering — Zesde BTW-richtlijn — Artikel 33, lid 1 — Begrip omzetbelasting — Recht van overgang over onroerende zaken)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/15

         Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 27 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Niedersächsische Finanzgericht — Duitsland) — Monika Vollkommer/Finanzamt Hannover-Land I
   (Zaak C-156/08) (1)

   (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering - Zesde BTW-richtlijn - Artikel 33, lid 1 - Begrip omzetbelasting - Recht van overgang over onroerende zaken)
   (2009/C 69/25)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Niedersächsische Finanzgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Monika Vollkommer

      Verwerende partij: Finanzamt Hannover-Land I
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Niedersächsische Finanzgericht — Uitlegging van artikel 33, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) en van artikel 401 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Inaanmerkingneming in de berekeningsgrondslag van het recht van overgang over onroerende zaken („Grunderwerbsteuer”), van aan de belasting over de toegevoegde waarde onderworpen toekomstige bouwprestaties, wanneer de aankoop zowel de verkrijging van de bouwgrond als de bouwprestaties omvat
   Dictum
   Artikel 33 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/680/EEG van de Raad van 16 december 1991, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling zich niet ertegen verzet dat een lidstaat toekomstige bouwprestaties in het kader van de verwerving van een onbebouwd perceel mede in aanmerking neemt in de berekeningsgrondslag van belastingen op overgang en transacties met betrekking tot onroerende zaken zoals de in het Duitse recht voorziene „Grunderwerbsteuer”, en aldus een handeling die krachtens voornoemde richtlijn aan de BTW is onderworpen, mede aan deze andere belastingen onderwerpt, mits laatstgenoemde belastingen niet het karakter van omzetbelasting hebben.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2002 in zaak T-365/00: Alsace International Car Service SARL (AICS) tegen Europees Parlement ("Overheidsopdrachten — Personenvervoer met voertuigen met chauffeur tĳdens zittingen van Parlement te Straatsburg — Overeenstemming met Frans recht")

text:
C 202/24                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24.8.2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 27 juni 2002
                         van 11 juni 2002
                                                                         in de gevoegde zaken T-373/00, T-27/01, T-56/01 en T-69/
                                                                         01: Carmine Salvatore Tralli tegen Europese Centrale
in zaak T-365/00: Alsace International Car Service SARL                                                 Bank (1)
             (AICS) tegen Europees Parlement (1)
                                                                         (Ambtenaren — Personeelsleden van Europese Centrale
                                                                         Bank — Verlenging van proeftijd — Ontslag tijdens proef-
(„Overheidsopdrachten — Personenvervoer met voertuigen                   tijd — Ontvankelijkheid — Kennelijk verkeerde beoordeling
met chauffeur tijdens zittingen van Parlement te Straatsburg                                  — Motivering — Kosten)
            — Overeenstemming met Frans recht”)
                                                                                (2002/C 202/36)
                         (2002/C 202/35)                                                           (Procestaal: Duits)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         In de gevoegde zaken T-373/00, T-27/01, T-56/01 en T-69/
                                                                         01, Carmine Salvatore Tralli, voormalig personeelslid van de
                                                                         Europese Centrale Bank, wonende te Nidderau (Duitsland),
                                                                         vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Steiner en S. Mittländer,
                                                                         advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
In zaak T-365/00, Alsace International Car Service SARL                  Europese Centrale Bank (gemachtigden: A. Sáinz de Vicuña
(AICS), gevestigd te Straatsburg (Frankrijk), vertegenwoordigd           Barroso, M. Benisch, V. Saintot en B. Wägenbaur), betreffende
door J. C. Fourgoux en J. L. Fourgoux, advocaten, domicilie              beroepen tot nietigverklaring van het besluit van 18 september
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europees Parlement                  2000 tot verlenging van de proeftijd met betrekking tot
(gemachtigden: O. Caisou-Rousseau en D. Peterheim), betref-              verzoekers arbeidsovereenkomst, het besluit van 29 november
fende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van het            2000 waarbij verzoeker is ontslagen, de besluiten tot afwijzing
Parlement van 4 oktober 2000 tot afwijzing van verzoeksters              van de klachten betreffende bovengenoemde besluiten tot
verzoek van 5 september 2000 betreffende de geldigheid van               verlenging van de proeftijd en ontslag, alsmede een beroep
de overeenkomst tussen het Parlement en Coopérative Taxi 13              wegens nalaten strekkende tot vaststelling dat de president van
en een beroep tot vergoeding van de schade die verzoekster               de Europese Centrale Bank ten onrechte niet heeft geantwoord
daardoor zou hebben geleden, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),           op verzoekers klacht tegen het besluit tot verlenging van de
samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. Garcı́a-         proeftijd, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als
Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: D. Christensen,              volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters;
administrateur, op 11 juni 2002 een arrest gewezen waarvan               griffier: D. Christensen, administrateur, op 27 juni 2002 een
het dictum luidt als volgt:                                              arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         1)    Voegt de zaken T-373/00, T-27/01, T-56/01 en T-69/01
1)    Verklaart nietig het besluit van het Parlement van 4 oktober             voor het arrest.
      2000 tot afwijzing van verzoeksters verzoek van 5 september
      2000.                                                              2)    Verwerpt het beroep in zaak T-373/00.
                                                                         3)    Verstaat dat in de zaken T-27/01, T-56/01 en T-69/01 niet
2)    Wijst het verzoek om schadevergoeding af.                                meer behoeft te worden beslist.
                                                                         4)    Verstaat dat in zaak T-373/00 elk der partijen de eigen kosten
3)    Verwijst het Parlement in de kosten, met inbegrip van de kosten          zal dragen.
      waaromtrent bij de beschikking van het Gerecht van 8 mei
      2001 de beslissing was aangehouden.                                5)    Verstaat dat in de zaken T-27/01, T-56/01 en T-69/01
                                                                               verzoeker zijn eigen kosten en eenderde van de kosten van
                                                                               verweerster zal dragen.
(1) PB C 28 van 27.01.2001.
                                                                         (1) PB C 61 van 24.2.01, C 134 van 5.5.01, C 150 van 19.5.01 en
                                                                             C 173 van 16.6.01.


title: Zaak T-508/17: Beroep ingesteld op 4 augustus 2017 — Financiere Tesalia e.a./Commissie en GAR

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/39

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2017 — Financiere Tesalia e.a./Commissie en GAR
   (Zaak T-508/17)
   (2017/C 347/51)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Financiere Tesalia, SA (Luxemburg, Luxemburg), Cartera Zurbano, SA (Madrid, Spanje), Finexperta, SA (Madrid), Eurosigma, SA (Madrid) (vertegenwoordigers: B. Gutiérrez de la Roza Pérez, P. Rubio Escobar, R. Ruiz de la Torre Esporrín en B. Fernández García, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het tijdens de bestuursvergadering van 7 juni 2017 genomen besluit (SRB/EES/2017/08) van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad tot vaststelling van de afwikkelingsregeling voor de instelling Banco Popular Español, S.A., nietig te verklaren;

               —

               besluit (EU) 2017/1246 van de Commissie van 7 juni 2017 tot goedkeuring van de afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español nietig te verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sáchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Alvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak T-78/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 februari 2008 — IXI Mobile/BHIM — Klein (IXI)

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/46

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 februari 2008 — IXI Mobile/BHIM — Klein (IXI)
   (Zaak T-78/07) (1)

   (2008/C 92/93)

      Procestaal: Engels

   De president van de Zevende kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak C-277/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland (Ierland) op 6 juni 2011 — MM/Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ierland, Attorney General

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland (Ierland) op 6 juni 2011 — MM/Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ierland, Attorney General
   (Zaak C-277/11)
   2011/C 226/34
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Ireland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: MM

      Verwerende partijen: Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ierland, Attorney General

      Prejudiciële vraag

   Indien een verzoeker om een subsidiaire beschermingsstatus verzoekt ingevolge een weigering om hem een vluchtelingenstatus te verlenen en een voorstel tot verwerping van een dergelijk verzoek wordt gedaan, vereist dan de bij artikel 4, lid 1, van richtlijn 2004/83/EG (1) van de Raad aan een lidstaat opgelegde voorwaarde tot samenwerking met een verzoeker dat de administratieve instanties van de betrokken lidstaat aan betrokken verzoeker de resultaten van dergelijke beoordeling verstrekken alvorens een definitieve beslissing te nemen zodat hij of zij de mogelijkheid heeft om te antwoorden op die aspecten van de voorgestelde beslissing welke een negatief resultaat suggereren?

      (1)  PB L 304, blz. 12.