title: Zaak C-143/00: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division, van 7 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in de gedingen Boehringer Ingelheim AG en Boehringer Ingelheim Pharma AG tegen Swingward Ltd, Boehringer Ingelheim AG en Boehringer Ingelheim Pharma AG tegen Dowelhurst Ltd, Glaxo Group Ltd tegen Swingward Ltd, Boehringer Ingelheim AG en Boehringer Ingelheim Pharma AG tegen Dowelhurst Ltd, Glaxo Group Ltd tegen Dowelhurst Ltd, SmithKline Beecham plc, BeechamGroup plc en SmithKline & French Laboratories Ltd tegen Dowelhurst Ltd, en Eli Lilly & Company tegen Dowelhurst Ltd

text:
C 233/12             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12.8.2000
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           op hun grondgebied. Het Gerecht had dus moeten
                                                                           oordelen dat de Nederlandse Antillen door de betrokken
—   het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van                       verordeningen niet waren geraakt in de zin van arti-
    10 februari 2000 in de gevoegde zaken T-32/98 en T-                    kel 230, vierde alinea, EG.
    41/98 te vernietigen;
                                                                     —     Schending van het recht omdat het Gerecht geoordeeld
—   de zaak zelf afdoende de beroepen tot nietigverklaring                 heeft dat de regering van de Nederlandse Antillen rechts-
    van verordeningen 2352/97 (1) en 2494/97 (2) niet-ont-                 treeks is geraakt door de verordeningen 2352/97 en
    vankelijk te verklaren;                                                2494/97: De gevolgen van voornoemde verordeningen
                                                                           voor de Nederlandse Antillen manifesteerden zich uitslu-
                                                                           itend op sociaal-economisch gebied, namelijk dat de
—   subsidiair de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;
                                                                           werkgelegenheid in de rijstsector in gevaar kon komen en
                                                                           dat het eilandgebied inkomsten uit verschillende soorten
—   verzoekster in eerste aanleg te veroordelen in de kosten               belastingen kon verliezen.
    van het geding, daarbij inbegrepen de procedure voor het
    Gerecht.                                                         —     Schending van het recht omdat het Gerecht geoordeeld
                                                                           heeft dat de Commissie bij het vaststellen van verordening
                                                                           2352/97 gedwaald heeft ten aanzien van het recht:
Middelen en voornaamste argumenten                                         Doordat het Gerecht heeft nagelaten de gedetailleerde
                                                                           motivering van de invoerbeperkende maatregelen van
—   Schending van het recht omdat het Gerecht geoordeeld                   verordening 2494/97 in aanmerking te nemen bij zijn
    heeft dat de regering van de Nederlandse Antillen indivi-              beoordeling van de motivering van verordening 2352/97
    dueel is geraakt door de verordeningen 2352/97 en                      — terwijl het wel de gevolgen van verordening 2494/97
    2494/97: De besteden maatregelen van de Commissie                      bij deze beoordeling betrekt — heeft het Gerecht het recht
    zijn evenwel van toepassing op de invoeren uit alle LGO                geschonden. Beide verordeningen vormen één geheel,
    en niet alleen op die uit de Nederlandse Antillen.                     waarbij de eerste — verordening 2352/97 — slechts een
                                                                           instrument schept om artikel 109 LGO-besluit daadwer-
    Indien het Hof zou oordelen dat artikel 109, lid 2, van                kelijk toe te passen door middel van de tweede verorde-
    het LGO-besluit zou moeten worden uitgelegd in de zin                  ning.
    dat iedere LGO individueel is geraakt door een verorde-
    ning die van toepassing is op alle LGO, zou dit betekenen        (1) PB 1997, L 326, blz. 21.
    dat aan de LGO een beroepsrecht wordt gegeven dat                (2) PB 1997, L 343, blz. 17.
    vergelijkbaar is met dat welk aan de lidstaten toekomt uit
    hoofde van artikel 230, tweede alinea, EG. Het concept
    „individueel geraakt zijn” wordt dan in zoverre van iedere
    reële inhoud ontdaan. Het feit dat een LGO het grootste
    deel van de invoer in de Gemeenschap voor zijn rekening
    neemt, heeft niet per definitie tot gevolg dat de economie
    van dat LGO zwaarder wordt getroffen dan de economie
                                                                     Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
    van een ander LGO. Het Gerecht maakt een gedachtenfout
                                                                     Chancery Division, van 7 maart 2000 om een prejudiciële
    indien het dat criterium aanneemt om te meten of de
                                                                     beslissing in de gedingen Boehringer Ingelheim AG en
    negatieve gevolgen van de betrokken verordeningen
                                                                     Boehringer Ingelheim Pharma AG tegen Swingward Ltd,
    voornamelijk op het grondgebied van de Nederlandse
                                                                     Boehringer Ingelheim AG en Boehringer Ingelheim Phar-
    Antillen merkbaar zouden zijn.
                                                                     ma AG tegen Dowelhurst Ltd, Glaxo Group Ltd tegen
                                                                     Swingward Ltd, Boehringer Ingelheim AG en Boehringer
—   Schending van het recht omdat het Gerecht geoordeeld             Ingelheim Pharma AG tegen Dowelhurst Ltd, Glaxo
    heeft dat de regering van de Nederlandse Antillen over           Group Ltd tegen Dowelhurst Ltd, SmithKline Beecham
    een procesbelang beschikt: De betrokken materie (het             plc, BeechamGroup plc en SmithKline & French Laborato-
    handelsregiem tussen de Gemeenschap en de LGO)                   ries Ltd tegen Dowelhurst Ltd, en Eli Lilly & Company
    behoort tot de bevoegdheden van het Koninkrijk der                                    tegen Dowelhurst Ltd
    Nederlanden. De Nederlandse Antillen als zelfstandig
    rijksdeel kunnen hier niet handelend optreden. Het stond
    dus aan het Koninkrijk der Nederlanden te bepalen of een                                  (Zaak C-143/00)
    beroep tot nietigverklaring tegen de betrokken verorde-
    ningen zou worden ingesteld. De Nederlandse Antillen                                      (2000/C 233/23)
    staat dit recht niet toe.
                                                                     De High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division,
    Er is dan ook geen sprake van maatregelen van de                 heeft bij beschikking van 7 maart 2000, ingekomen ter griffie
    Nederlandse Antillen waaraan het rechtsgevolg zou zijn           van het Hof van Justitie op 17 april 2000, in de gedingen
    ontnomen tengevolge van de betrokken verordeningen.              tussen Boehringer Ingelheim AG en Boehringer Ingelheim
    In de onderhavige zaak hebben de Nederlandse Antillen            Pharma AG tegen Swingward Ltd, Boehringer Ingelheim AG
    beroep ingesteld tot nietigverklaring van verordeningen          en Boehringer Ingelheim Pharma AG tegen Dowelhurst Ltd,
    die van invloed zijn op de economische positie van               Glaxo Group Ltd tegen Swingward Ltd, Boehringer Ingelheim
    bepaalde ondernemingen en derhalve de werkgelegenheid            AG en Boehringer Ingelheim Pharma AG tegen Dowelhurst
 ---pagebreak--- 12.8.2000            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 233/13
Ltd, Glaxo Group Ltd tegen Dowelhurst Ltd, SmithKline                    (a)   geldt dat vereiste voor alle vormen van gebruik van
Beecham plc, BeechamGroup plc en SmithKline & French                           het merk, met inbegrip van reclame heretikettering
Laboratories Ltd tegen Dowelhurst Ltd, en Eli Lilly & Company                  en ompakking, of, indien het slechts voor bepaalde
tegen Dowelhurst Ltd, het Hof van Justitie van de Europese                     vormen van gebruik geldt, voor welke?
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:                                                    (b) moet de importeur of de verkoper kennisgeving
                                                                               doen aan de merkhouder of volstaat het dat de
1.   Mag een merkhouder zich op zijn merkrechten beroepen                      merkhouder van het voorgenomen gebruik in kennis
     om de invoer van zijn eigen producten van de ene lidstaat                 wordt gesteld?
     in de andere tegen te houden of te belemmeren, of om
     de verdere verhandeling of de verkoopbevordering te                 (c)   hoe lang op voorhand moet de kennisgeving worden
     belemmeren, wanneer die invoer, verkoop of verkoopbe-                     gedaan?
     vordering geen of geen wezenlijke schade aan het specifie-
     ke voorwerp van zijn rechten toebrengt?                        8.   Is een nationale rechterlijke instantie van een lidstaat
                                                                         bevoegd om op vordering van de merkhouder met
2.   Luidt het antwoord op de eerste vraag anders, wanneer               betrekking tot ingevoerde producten, de verpakking ervan
     de merkhouder als reden aanvoert, dat de importeur of               of de ervoor gemaakte reclame, bevelen te geven of
     de latere wederverkoper het merk van de gerechtigde                 schadevergoeding, afgifte van goederen of andere maatre-
     gebruikt op een wijze die weliswaar het specifieke voor-            gelen te gelasten, wanneer dit (a) het vrije verkeer van in
     werp van dat recht niet schaadt, doch die niet noodzake-            de Gemeenschap door de merkhouder of met zijn
     lijk is?                                                            toestemming op de markt gebrachte producten belet of
                                                                         belemmert, doch (b) niet nodig is om schade aan het
3.   Zo de importeur van producten van een merkhouder of
                                                                         specifieke voorwerp van de rechten te voorkomen en
     de verkoper van dergelijke ingevoerde producten moet
                                                                         evenmin bijdraagt tot het voorkomen van dergelijke
     bewijzen, dat het gebruik dat hij van het merk van de
                                                                         schade.
     gerechtigde maakt, noodzakelijk is, is dan aan dat vereiste
     voldaan, indien wordt aangetoond dat het gebruik van
     het merk redelijkerwijs nodig is om hem toegang te
     verlenen tot (a) een gedeelte van de markt van de
     betrokken producten, of (b) de gehele markt van de
     betrokken produkten; of houdt dat vereiste in, dat het
     gebruik van het merk van wezenlijk belang is om de             Beroep, op 17 april 2000 ingesteld door Commissie van
     producten op de markt te kunnen brengen, en, indien dit        de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Ne-
     alles niet het geval is, wat moet onder noodzakelijk                                      derlanden
     worden verstaan?
4.   Indien een merkhouder prima facie het recht heeft zijn                                 (Zaak C-145/00)
     nationale merkrechten geldend te maken tegen elk niet
     noodzakelijk gebruik van zijn merk op of in verband met                                (2000/C 233/24)
     producten, levert het dan een onrechtmatig gedrag en een
     verkapte beperking van de handel in de zin van de tweede       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     volzin van artikel 30 van het Verdrag op, indien de            op 17 april 2000 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der
     merkhouder van dat recht gebruik maakt om parallelin-          Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
     voer van zijn eigen producten die niet het specifieke          schappen, vertegenwoordigd door K. Banks en Chr. Van Der
     voorwerp of de wezenlijke functie van het merk schaadt,        Hauwaert, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden,
     te belemmeren of uit te sluiten?                               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                    Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
5.   Wanneer een importeur of een verkoper van ingevoerde
     producten het voornemen heeft het merk van de gerech-
                                                                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behagen:
     tigde op of in verband met die producten te gebruiken,
     en dat gebruik het specifieke voorwerp van het merk niet       —    vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door
     schaadt en niet zal schaden, moet hij dan niettemin de              niet binnen de voorgeschreven termijn de wettelijke en
     merkhouder op voorhand in kennis stellen van dat                    bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die nodig zijn
     voorgenomen gebruik van het merk?                                   om gevolg te geven aan de bepalingen van Richt-
6.   Indien de vijfde vraag bevestigend wordt beantwoord,                lijn 96/36/EG (1) van het Europees Parlement en van de
     betekent dit dan, dat wanneer de importeur of de verkoper           Raad van 30 juni 1997 tot wijziging van Richt-
     die kennisgeving niet doet, de merkhouder het recht heeft           lijn 89/552/EEG (2) van de Raad betreffende de coördina-
     de invoer of de verdere verhandeling van die producten              tie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtlijke bepalin-
     te beletten of te belemmeren, zelfs indien die invoer of            gen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie- en
     verdere verhandeling het specifieke voorwerp van het                omroepactiviteiten, niet heeft voldaan aan de krachtens
     merk niet schaadt?                                                  het Verdrag op hem rustende verplichtingen. Dit verzoek
                                                                         heeft evenwel geen betrekking op het nemen van de
7.   Indien een importeur of een verkoper van ingevoerde                 maatregelen die vereist zijn ingevolge de wijzigingen die
     producten de merkhouder op voorhand op de hoogte                    door artikel 1 van de Richtlijn 97/36/EG in de artike-
     moet stellen van vormen van gebruik van het merk die                len 10 tot en met 19 van Richtlijn 89/552 worden
     het specifieke voorwerp van het merk niet schaden,                  aangebracht.


title: Zaak T-497/10: Beroep ingesteld op 7 oktober 2010 — Divandari/Raad

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/56

         Beroep ingesteld op 7 oktober 2010 — Divandari/Raad
   (Zaak T-497/10)
   ()
   2010/C 328/87
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ali Divandari (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: S. Gadhia, S. Ashley, Solicitors, D. Wyatt, QC, en R. Blakeley, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt 1 van deel A van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad (1) nietig verklaren, voor zover dit verzoeker betreft;

               —

               punt 2 van deel A van bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad (2) nietig verklaren, voor zover dit verzoeker betreft;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de onderhavige zaak vordert verzoeker gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsverordening nr. 668/2010 en van besluit 2010/413/GBVB, voor zover verzoekers naam is geplaatst op de lijst van natuurlijke en rechtspersonen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen overeenkomstig die bepaling worden bevroren.
   De vier door verzoeker aangevoerde middelen zijn gelijk aan of komen overeen met het eerste, het tweede en het vijfde middel die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-492/10, Melli Bank/Raad.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 195, blz. 25).

      (2)  Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).


title: Zaak C-437/05: Verzoek van de Okresní Soud (arrondissementsrechtbank) te Český Krumlov van  28 november 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Jan Vorel en Ziekenhuis van Český Krumlov

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/25

         Verzoek van de Okresní Soud (arrondissementsrechtbank) te Český Krumlov van 28 november 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Jan Vorel en Ziekenhuis van Český Krumlov
   (Zaak C-437/05)
   (2006/C 36/50)
   Procestaal: Tsjechisch
   De Okresní Soud (arrondissementsrechtbank) te Český Krumlov (Tsjechische Republiek) heeft bij beschikking van 28 november 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 december 2005, in het geding tussen Jan Vorel en Ziekenhuis van Český Krumlov, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Moet het wachten op werk door een arts die op zijn werkplek in het ziekenhuis wachtdienst volbrengt, conform richtlijn 93/104/EG (1) en het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in zaak C 151/02, Stadt Kiel/Norbert Jaeger, als het verrichten van arbeid worden beschouwd?

      (1)  PB L 307, blz. 18.


title: Zaak T-423/08: Beroep ingesteld op 27 september 2008 — INTER-NETT 2000/BHIM — Unión de Agricultores, SA (HUNAGRO)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/43

         Beroep ingesteld op 27 september 2008 — INTER-NETT 2000/BHIM — Unión de Agricultores, SA (HUNAGRO)
   (Zaak T-423/08)
   (2008/C 313/79)
   Taal van het verzoekschrift: Hongaars
   Partijen

      Verzoekende partij: INTER-NETT 2000 Kereskedelmi és Szolgáltató kft (Inter-Nett 2000 kft) (Mór, Hongarije) (vertegenwoordiger: E. Petruska, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Unión de Agricultores, SA (El Ejido, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 juli 2008 in zaak R 71/2008-2 vernietigen, en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster.

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „HUNAGRO” voor waren en diensten van de klassen 29, 31 en 35 — aanvraag nr. 004508917.

      Houder van het merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: Unión de Agricultores, SA.

      Merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: gemeenschapsmerk „UNIAGRO” voor waren van klasse 31.

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie.

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep.

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94, voor zover het BHIM die bepaling verkeerd heeft uitgelegd, en van artikel 12, sub a en b, van die verordening, voor zover de beslissing van het BHIM verzoekster verbiedt gebruik te maken, enerzijds, van de naam van de houders, en anderzijds, van aanduidingen van de plaats van herkomst van de waren.


title: Zaak T-46/05: Beroep ingesteld op  3 februari 2005  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen ENVIRONMENTAL MANAGEMENT CONSULTANTS LTD

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/22

         Beroep ingesteld op 3 februari 2005 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen ENVIRONMENTAL MANAGEMENT CONSULTANTS LTD
   (Zaak T-46/05)
   (2006/C 108/41)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou, bijgestaan door N. Korogiannakis, advocaat)

      Verweerster: ENVIRONMENTAL MANAGEMENT CONSULTANTS LTD (Nicosia, Cyprus)
   Conclusies van verzoekster

               —

               Verweerster te veroordelen tot betaling van het bedrag van 44 056,81 euro, zijnde 31 965,28 euro als hoofdsom en 12 091,53 euro als moratoire interessen vanaf de datum waarop de debetnota opeisbaar is geworden tot 31 januari 2005,

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van interessen ten bedrage van 9,62 euro per dag vanaf 1 februari 2005 tot de volledige voldoening van de schuld en

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Europese Commissie, sloot met verweerster een contract dat viel onder de bepalingen van het bijzonder programma met derde landen en internationale organisaties. Het contract had met name betrekking op de uitvoering van een project met de naam „demonstratie van een gesloten circuitprocedure in metaalbekleding en metaalchemie” en moest binnen 30 maanden vanaf 1 november 1998 worden uitgevoerd. In het kader van het contract verbond de Commissie zich ertoe, financieel bij te dragen tot de goede uitvoering van het contract ten bedrage van 50 % van de in aanmerking komende kosten en 100 % van de bijkomende kosten met een maximum van 538 800 euro.
   In mei 1999 ging de vennootschap die het werk coördineerde, failliet, en werd het op 5 februari 1999 begonnen project stopgezet. Ondanks de inspanningen van bepaalde overblijvende leden van het consortium, kon geen nieuwe coördinator worden gevonden. Daarop besloot de Commissie het contract te beëindigen, nadat zij had vastgesteld dat de overblijvende leden van het consortium het project niet zouden kunnen uitvoeren. De Commissie deelde haar besluit aan verweerster mee bij brief van 16 juni 2000, waarin zij verweerster verzocht een kostendeclaratie en een technisch verslag over de van februari tot mei 1998 verrichte werkzaamheden in te dienen.
   Verweerster diende een kostendeclaratie voor de periode van 1 november 1998 tot 30 april 2000 in, maar de Commissie besloot de personeelskosten enkel te onderzoeken voor de periode februari — mei 1999, die zij als de daadwerkelijke duur van het programma beschouwt, en er de uitrustingskosten bij op te tellen. Op grond van deze berekeningen aanvaardde de Commissie een kostenbedrag van 23 404,72 euro, en haar beroep strekt tot terugbetaling van het bedrag van 31 965,28 euro dat de rest vormt van het door haar aan verweerster betaalde voorschot, alsook tot betaling van de over dit bedrag verschuldigde interessen overeenkomstig haar bepalingen ter zake.


title: Zaak C-388/02: Beroep, op 4 november 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
11.1.2003                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 7/13
c)     de medewerkers van de voorzitter in het secretariaat van          3.     zich wegens politieke vervolging of dreigende politieke
       de vakbond?                                                              vervolging buiten de Oostenrijkse Republiek bevonden
                                                                                en om politieke of militaire redenen door een vreemde
                                                                                mogendheid zijn gearresteerd en na aanvang van de
                                                                                tweede wereldoorlog gevangen zijn genomen,
Vijfde vraag
                                                                         afhankelijk is van het bezit van de Oostenrijkse nationaliteit
Is het voor het antwoord op de vragen 1 tot 4 relevant dat de            bij de indiening van de aanvraag?
meegedeelde voorwetenschap
a)     een inlichting is over het aanknopen van onderhandelin-
       gen over de fusie tussen twee beursgenoteerde vennoot-
       schappen,
b)     een inlichting is over de gegevens van een fusie tussen           Beroep, op 4 november 2002 ingesteld door Commissie
       twee beursgenoteerde vennootschappen, of                                van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
c)     een inlichting is over de omvang van de te verwachten
                                                                                (Zaak C-388/02)
       koersstijging van de aandelen van een beursgenoteerde
       vennootschap doordat de vennootschap met een andere
       beursgenoteerde vennootschap zal fuseren?                                                     (2003/C 7/23)
( 1) Van 13 november 1989 tot coördinatie van de voorschriften
     inzake transacties van ingewijden — PB L 334, blz. 30.              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 4 november 2002 beroep tegen Ierland ingesteld door
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                         digd door Maria Patakia en Karen Banks als gemachtigden,
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van het Arbeits- und Sozialgericht Wien van
22 oktober 2002 om een prejudiciële beslissing in het                    1.     vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
geding tussen Josef Baldinger en Pensionsversiche-                              bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
                     rungsanstalt der Arbeiter                                  zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/42/EG van het
                                                                                Europees Parlement en de Raad van 7 juni 1999 betreffen-
                                                                                de de invoering van een regeling voor de erkenning van
                           (Zaak C-386/02)
                                                                                diploma’s betreffende beroepswerkzaamheden die binnen
                                                                                de werkingssfeer van de liberaliseringsrichtlijnen en van
                             (2003/C 7/22)                                      de richtlijnen houdende overgangsmaatregelen vallen en
                                                                                tot aanvulling van het algemene stelsel van erkenning van
                                                                                diploma’s (1), of althans deze bepalingen niet ter kennis te
                                                                                brengen van de Commissie, de krachtens deze richtlijn
Het Arbeits- und Sozialgericht Wien heeft bij beschikking van                   op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.
22 oktober 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 28 oktober 2002, in het geding tussen Josef                  2.     Ierland te verwijzen in de kosten.
Baldinger en Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Moet artikel 48, lid 2, EG betreffende het vrij verkeer van
werknemers aldus worden uitgelegd, dat het zich verzet tegen             Artikel 249 EG, volgens hetwelk een richtlijn voor elke lidstaat
een nationale regeling op grond waarvan een voor het eerst in            verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat,
het jaar 2000 bij wet ingevoerde aanspraak op financiële                 impliceert dat de lidstaten de in de richtlijn gestelde termijn
schadeloosstelling voor personen die                                     om aan deze richtlijn te voldoen, in acht moeten nemen. Deze
                                                                         termijn is op 31 juli 2001 verstreken, zonder dat Ierland de
1.     tijdens de eerste of de tweede wereldoorlog krijgsgevan-          nodige bepalingen heeft vastgesteld om aan de in de vordering
       gen zijn geweest of                                               van de Commissie genoemde richtlijn te voldoen.
2.     tijdens de tweede wereldoorlog of tijdens de bezetting
       van Oostenrijk door de geallieerden, door een vreemde             (1 ) PB L 201, blz. 77.
       mogendheid om politieke of militaire redenen zijn gear-
       resteerd en gevangen genomen, of


title: Zaak T-352/09: Arrest van het Gerecht van 12 december 2012 — Novácke chemické závody/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor calciumcarbide en magnesium voor staal- en gasindustrie in EER, met uitzondering van Ierland, Spanje, Portugal en Verenigd Koninkrijk — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Prijsvaststelling en marktverdeling — Geldboeten — Motiveringsplicht — Evenredigheid — Gelijke behandeling — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten van 2006 — Vermogen om te betalen” )

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/15

         Arrest van het Gerecht van 12 december 2012 — Novácke chemické závody/Commissie
   (Zaak T-352/09) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor calciumcarbide en magnesium voor staal- en gasindustrie in EER, met uitzondering van Ierland, Spanje, Portugal en Verenigd Koninkrijk - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Prijsvaststelling en marktverdeling - Geldboeten - Motiveringsplicht - Evenredigheid - Gelijke behandeling - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten van 2006 - Vermogen om te betalen)
   2013/C 32/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novácke chemické závody a.s. (Nováky, Slowakije) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Černejová, vervolgens M. Bol’oš en L. Bányaiová, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, N. von Lingen en A. Tokár, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: B. Ricziová, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2009) 5791 def. van de Commissie van 22 juli 2009 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak COMP/39.396 — Calciumcarbide en op magnesium gebaseerde reagentia voor de staal- en gasindustrie), voor zover deze beschikking betrekking heeft op verzoekster en, subsidiair, verzoek tot intrekking of verlaging van de bij deze beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Novácke chemické závody a.s. draagt haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

               3)

               De Slowaakse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Doorhaling van zaak C-139/99

text:
9.12.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 355/19
              Doorhaling van zaak C-139/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-445/99 (1)
                        (2000/C 355/38)                                                      (2000/C 355/41)
De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie van          De president van het Hof van Justitie van de Europese
de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juli          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 augustus 2000
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-139/99:          de doorhaling in het register gelast van zaak C-445/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                      Republiek.
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                      (1) PB C 47 van 19.2.2000.
               Doorhaling van zaak C-22/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-420/99 (1)
                        (2000/C 355/39)                                                      (2000/C 355/42)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 augustus 2000
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 juli 2000 de
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-420/99:
doorhaling in het register gelast van zaak C-22/00: Commissie
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
                                                                      Republiek.
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            (1) PB C 20 van 22.1.2000.
              Doorhaling van zaak C-437/99 (1)
                        (2000/C 355/40)                                              Doorhaling van zaak C-42/00 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                        (2000/C 355/43)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 juli 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-437/99: Commissie        De president van het Hof van Justitie van de Europese
van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 augustus 2000
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-42/00: Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
(1) PB C 20 van 22.1.2000.                                            Zweden.
                                                                      (1) PB C 149 van 27.5.2000.


title: Zaak T-54/07: Beroep ingesteld op 19 februari 2007 — Vtesse Networks/Commissie

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/52

         Beroep ingesteld op 19 februari 2007 — Vtesse Networks/Commissie
   (Zaak T-54/07)
   (2007/C 82/107)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Vtesse Networks Ltd. (St. Albans, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: H. Mercer, barrister)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van artikel 1 van de beschikking, voor zover daarbij wordt bepaald dat de toepassing door het Verenigd Koninkrijk van de belasting op onroerend goed voor commerciële doeleinden ten aanzien van BT plc vanaf 1995 tot eind 2005, geen steun omvat in de zin van artikel 87, lid 1, EG;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten die Vtesse heeft gemaakt in verband met dit beroep.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert de nietigverklaring van beschikking nr. 2006/951/EG van de Commissie (1) van 12 oktober 2006, waarbij wordt vastgesteld dat de toepassing door het Verenigd Koninkrijk van de belasting op onroerend goed voor commerciële doeleinden ten aanzien van BT plc en Kingston Communication plc vanaf 1995 tot eind 2005, geen steun omvat in de zin van artikel 87, lid 1, EG.
   Verzoekster betoogt dat de Commissie het door haar ten opzichte van BT plc geleden marginale concurrentienadeel bij het uitbrengen van een bod, naast BT plc, voor contracten met klanten voor retail-huurlijnen van hoge capaciteit waarvoor gebruik wordt gemaakt van glasvezel, niet in aanmerking heeft genomen en/of niet heeft onderzocht.
   Verzoekster stelt dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 87, lid 1, EG, in het bijzonder door de relevante markt niet af te bakenen en daardoor niet aan te geven wat het voordeel is dat BT plc in feite door de bedrijfsbelasting krijgt ten aanzien van de marginale concurrentie.
   Bovendien stelt verzoekster dat de Commissie de betekenis en de relevantie van de categorie van overeenkomsten waarvoor verzoekster in concurrentie trad met BT plc, kennelijk onjuist heeft beoordeeld, en onvoldoende de feiten heeft onderzocht inzake de marginale concurrentie, waardoor de Commissie zich heeft gebaseerd op een marktaandeel van 12 % voor BT plc, terwijl het meest relevante marktaandeel van BT plc volgens verzoekster 78 % was.
   Ten slotte betoogt verzoekster dat de Commissie de bestreden beschikking niet voldoende heeft gemotiveerd wat de huidige concurrentie tussen verzoekster en BT plc betreft.

      (1)  Beschikking van de Commissie van 12 oktober 2006 betreffende de toepassing door het Verenigd Koninkrijk van de belasting op onroerend goed voor commerciële doeleinden op de telecommunicatie-infrastructuur in het Verenigd Koninkrijk [C 4/2005 (ex NN 57/2004, ex CP 26/2004)] [Kennisgeving geschied onder nummer C(2006) 4378] (PB L 383, blz. 70).


title: Zaak C-302/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 8 juli 2008 — Zino Davidoff S.A./Bundesfinanzdirektion Südost

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 8 juli 2008 — Zino Davidoff S.A./Bundesfinanzdirektion Südost
   (Zaak C-302/08)
   (2008/C 247/08)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht München
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Zino Davidoff S.A.

      Verwerende partij: Bundesfinanzdirektion Südost
   Prejudiciële vraag
   „Dient artikel 5, lid 4, van verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten (1), aldus te worden uitgelegd, gelet op de toetreding van de Europese Gemeenschap tot het Protocol van Madrid, dat ondanks het gebruik van het begrip „gemeenschapsmerk”, ook internationale inschrijvingen van merken in de zin van artikel 146 en volgende van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2003 van de Raad van 27 oktober 2003, onder deze bepaling vallen?”

      (1)  PB L 196, blz. 7.


title: Zaak C-282/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 20 mei 2016 — RMF Financial Holdings Sàrl/Heta Asset Resolution AG

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 20 mei 2016 — RMF Financial Holdings Sàrl/Heta Asset Resolution AG
   (Zaak C-282/16)
   (2016/C 314/14)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Handelsgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: RMF Financial Holdings Sàrl

      Verwerende partij: Heta Asset Resolution AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 2, lid 1, punten 2 en 23, van richtlijn 2014/59/EU (1) betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen juncto artikel 4, lid 1, punt 1, van verordening (EU) nr. 575/2013 (2) van het Europees Parlement en de Raad betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, op grond waarvan een „kredietinstelling” een onderneming is waarvan de werkzaamheden bestaan in het bij het publiek aantrekken van deposito’s of van andere terugbetaalbare gelden en het verlenen van kredieten voor eigen rekening (= CRR instelling), aldus worden uitgelegd dat binnen het toepassingsgebied van artikel 1, lid 1, van richtlijn 2014/59 ook valt een sterfhuis (afwikkelingsmaatschappij) dat niet meer beschikt over een bankconcessie voor het uitoefenen van bankactiviteiten of thans op basis van een wettelijke concessie nog slechts (bank)activiteiten mag verrichten die dienen tot de liquidatie van de portefeuille?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: moet artikel 3, lid 2, van richtlijn 2001/24/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen (zoals gewijzigd bij artikel 117, punt 1, van richtlijn 2014/59) aldus worden uitgelegd dat een door een nationale administratieve instantie opgelegde afschrijvingsmaatregel — mede gelet op artikel 17, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — zonder verdere formaliteiten volledig toepasselijk is op in andere lidstaten gevestigde personen (ondanks de ontkennende beantwoording van de eerste vraag)?

               3)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: verzet de in het Unierecht verankerde vrijheid van kapitaalverkeer van artikel 63, lid 1, VWEU zich tegen een nationale bepaling die het toepassingsgebied van richtlijn 2014/59 uitbreidt tot een sterfhuis (afwikkelingsmaatschappij) dat niet meer beschikt over een bankconcessie voor het uitoefenen van bankactiviteiten of thans op basis van een wettelijke concessie nog slechts (bank)activiteiten mag verrichten die dienen tot de liquidatie van de portefeuille?

               4)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: moet het Unierecht in het licht van het beginsel van het „nuttig effect” en het in artikel 4, lid 3, VEU verankerde beginsel van loyale samenwerking aldus worden uitgelegd dat de door een nationale administratieve instantie opgelegde afschrijvingsmaatregel dient te worden erkend in een andere lidstaat, ook indien de uit richtlijn 2014/59 voortvloeiende regels van nationaal recht tevens worden toegepast op een instelling die bij de inwerkingtreding van richtlijn 2014/59 op 2 juli 2014 nog een kredietinstelling in de zin van artikel 4, lid 1, punt 1, van verordening (EU) nr. 575/2013 (CRR instelling) was, maar die deze hoedanigheid vóór de afloop van de omzettingstermijn van richtlijn 2014/59 in het nationale recht op 31 december 2014 reeds is kwijtgeraakt?

               5)

               Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt: moet de term „door zekerheid gedekte verplichting” van artikel 2, lid 1, punt 67, en artikel 44, lid 2, onder b), van richtlijn 2014/59 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, inzonderheid gelet op artikel 1, lid 2, van richtlijn 2014/59, aldus worden uitgelegd dat daaronder ook verplichtingen vallen waarvoor een publiekrechtelijk territoriaal lichaam (hier: de Oostenrijkse deelstaat Karinthië) bij wet een garantie tegen wanbetaling heeft afgegeven?

               6)

               Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt: moeten artikel 43, lid 2, onder b), en artikel 59, lid 3, onder b), en lid 4, van richtlijn 2014/59 aldus worden uitgelegd dat deze zich verzetten tegen met een nationale bepaling die tot gevolg heeft dat een maatregel die overeenstemt met het instrument van bail in van artikel 43 van richtlijn 2014/59, wordt uitgevoerd in een geval waarin er geen realistisch vooruitzicht meer is dat de levensvatbaarheid van de instelling kan worden hersteld, geen systeemkritische diensten worden overgedragen aan een overbruggingsinstelling en ook verder geen andere onderdelen van de instelling meer worden verkocht, maar deze instelling uitsluitend nog bedoeld is voor het beheer van activa, rechten en verplichtingen met het doel deze afzonderlijke activa, rechten en verplichtingen zo gestructureerd, actief en goed mogelijk te exploiteren (liquidatie portefeuille)? Zou in een dergelijk geval — op grond van de bepalingen van richtlijn 2014/59 — de liquidatie van dit sterfhuis (afwikkelingsmaatschappij) bij voorkeur in het kader van een gestructureerde insolventieprocedure moeten worden uitgevoerd?

      (1)  Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB L 173, blz. 190).

      (2)  Verordening (EU) Nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 176, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 2001/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen. (PB L 125, blz. 15).


title: Zaak T-27/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 26 juni 2017 — Jalkh/Parlement („Kort geding — Institutioneel recht — Lid van het Europees Parlement — Voorrechten en immuniteiten — Opheffing van de parlementaire immuniteit van een lid van het Europees Parlement — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/24

         Beschikking van de president van het Gerecht van 26 juni 2017 — Jalkh/Parlement
   (Zaak T-27/17 R)
   ((„Kort geding - Institutioneel recht - Lid van het Europees Parlement - Voorrechten en immuniteiten - Opheffing van de parlementaire immuniteit van een lid van het Europees Parlement - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 269/36)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jean-François Jalkh (Gretz-Armainvillers, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J.-P. Le Moigne, vervolgens M. Ceccaldi, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Dean en S. Alonso de León, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van het Parlement van 22 november 2016 tot opheffing van de immuniteit van Jalkh gelet op het bij de Tribunal de grande instance de Nanterre (arrondissementsrechter Nanterre, Frankrijk) geopend gerechtelijk onderzoek (nr. 14142000183)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-220/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Lyon — Frankrijk) — Jean Auroux, Marie-Hélène Riamon, Christian Avocat, Laure Deroche, Pascal Mirabel, Vladimir Serdeczny, Paul Perard, Dolorès Ponramon, Elisabeth Roche/Commune de Roanne (Overheidsopdrachten — Richtlijn 93/37/EEG — Gunning zonder aanbesteding — Overeenkomst gesloten tussen twee aanbestedende diensten voor verwezenlijking van ruimtelijkeordeningsproject — Begrippen overheidsopdrachten voor uitvoering van werken en werk — Regels voor berekening van waarde van opdracht)

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Lyon — Frankrijk) — Jean Auroux, Marie-Hélène Riamon, Christian Avocat, Laure Deroche, Pascal Mirabel, Vladimir Serdeczny, Paul Perard, Dolorès Ponramon, Elisabeth Roche/Commune de Roanne
   (Zaak C-220/05) (1)

   (Overheidsopdrachten - Richtlijn 93/37/EEG - Gunning zonder aanbesteding - Overeenkomst gesloten tussen twee aanbestedende diensten voor verwezenlijking van ruimtelijkeordeningsproject - Begrippen „overheidsopdrachten voor uitvoering van werken” en „werk” - Regels voor berekening van waarde van opdracht)
   (2007/C 56/07)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Tribunal administratif de Lyon
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Jean Auroux, Marie-Hélène Riamon, Christian Avocat, Laure Deroche, Pascal Mirabel, Vladimir Serdeczny, Paul Perard, Dolorès Ponramon, Elisabeth Roche

      Verwerende partij: Commune de Roanne

      in tegenwoordigheid van: Société d'équipement du département de la Loire (SEDL)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal administratif de Lyon — Uitlegging van de artikelen 1 en 6 van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54) — Publiekrechtelijke overeenkomst inzake ruimtelijke ordening tussen twee aanbestedende diensten die betrekking heeft op de uitvoering in het algemeen belang van een project voor ruimtelijke ordening, waarbij de tweede aanbestedende dienst aan de eerste bouwwerken overdraagt met het doel te voorzien in de behoeften van deze, en na afloop waarvan de eerste aanbestedende dienst eigenaar wordt van de bouwwerken die niet aan derden zijn verkocht — Wijze van berekening van de waarde van de opdracht met het oog op de raming van de drempel voor toepassing van de gunningsprocedures — Aanleg van recreatiepark en parkeerplaats
   Dictum

               1)

               Een overeenkomst waarbij een eerste aanbestedende dienst een tweede aanbestedende dienst belast met de uitvoering van een bouwwerk vormt een overheidsopdracht voor de uitvoering van werken in de zin van artikel 1, sub a, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1997, ongeacht of daarin al dan niet wordt bepaald dat de eerste aanbestedende dienst eigenaar is of wordt van het gehele bouwwerk of van een gedeelte ervan.

               2)

               Ter bepaling van de waarde van een opdracht in de zin van artikel 6 van richtlijn 93/37, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/52, moet rekening worden gehouden met de totale waarde van de opdracht voor de uitvoering van werken vanuit het oogpunt van een potentiële inschrijver, wat niet alleen alle bedragen omvat die de aanbestedende dienst zal moeten betalen, maar ook alle inkomsten die van derden zullen worden verkregen.

               3)

               Een aanbestedende dienst is niet vrijgesteld van de verplichting om de in richtlijn 93/37, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/52, vastgestelde procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken toe te passen, op grond dat de betrokken overeenkomst naar nationaal recht enkel kan worden aangegaan met bepaalde rechtspersonen die zelf aanbestedende diensten zijn en op hun beurt deze procedures moeten toepassen voor het plaatsen van eventuele verdere opdrachten.

      (1)  PB C 193 van 6.8.2005.


title: Zaak T-328/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 juni 2015 door Geoffroy Alsteens tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 april 2015 in zaak F-87/12 RENV, Alsteens/Commissie

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/43

         Hogere voorziening ingesteld op 24 juni 2015 door Geoffroy Alsteens tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 april 2015 in zaak F-87/12 RENV, Alsteens/Commissie
   (Zaak T-328/15 P)
   (2015/C 279/53)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Geoffroy Alsteens (Marcinelle, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 april 2015 in zaak F-87/12 RENV, Alsteens/Commissie, te vernietigen;

               —

               het besluit van de Commissie van 18 november 2011 nietig te verklaren, voor zover daarbij de verlenging van rekwirants overeenkomst van tijdelijk functionaris wordt beperkt tot 31 maart 2012;

               —

               de Commissie te veroordelen tot voorlopige betalen van 1 EUR ter vergoeding van de schade die rekwirant heeft geleden alsmede haar te verwijzen in de kosten van de vier procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een schending van het beginsel van hoor en wederhoor alsmede aan een verkeerde rechtsopvatting. Rekwirant betoogt dat het Gerecht voor ambtenarenzaken (hierna: „GVA”) (i) de middelen ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout en aan het beginsel van behoorlijk bestuur, gelet op de regel van overeenstemming, ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard, ofschoon de Commissie nooit deze grond van niet-ontvankelijkheid had aangevoerd en partijen nooit een standpunt hadden kunnen innemen over deze vermeende niet-ontvankelijkheid en (ii) in elk geval blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat rekwirant niet had voldaan aan de regel van overeenstemming.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een verkeerde opvatting van rekwirants argumenten, niet-nakoming van de motiveringsplicht en een onjuiste rechtsopvatting, daar het GVA heeft geoordeeld dat het niet nodig was om zich uit te spreken over de uitlegging van artikel 8 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (hierna: „RAP”) en dat het arrest van 5 oktober 1995, Alexopoulou/Commissie (T-17/95, JurAmbt. EU:T:1995:176) irrelevant was voor de beslechting van het geding.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een niet-nakoming van de motiveringsplicht en een verkeerde rechtsopvatting, daar het GVA heeft geoordeeld dat een verzoek van rekwirant nodig was om af te wijken van de automatische toepassing van de regel van zes jaar, waardoor het de kwalificatie van het betwiste besluit als bezwarend besluit heeft miskend.


title: Zaak F-113/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 december 2008 — Bouis e.a./Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering langs zogenoemde tweede weg — Bevorderingsronde 2005 — Toekenning van gratificatiepunten — Overgangsbepalingen — Uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut — Gelijke behandeling — Ontvankelijkheid)

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/49

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 december 2008 — Bouis e.a./Commissie
   (Zaak F-113/06) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering langs zogenoemde tweede weg - Bevorderingsronde 2005 - Toekenning van gratificatiepunten - Overgangsbepalingen - Uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut - Gelijke behandeling - Ontvankelijkheid)
   (2009/C 32/96)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Didier Bouis (Overijse, België) e.a. (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Joris en D. Martin, gemachtigden)
   Voorwerp
   Ambtenaren — In de eerste plaats, nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoekers noch op de lijst van verdienstelijke ambtenaren noch op de lijst van de in het kader van de bevorderingsronde 2005 tot de rang A*13 bevorderde ambtenaren te plaatsen; in de tweede plaats nietigverklaring van de besluiten om verzoekers voorlopige gratificatiepunten toe te kennen, voor zover het daarbij gaat om niet meer dan één punt per jaar diensttijd in rang; in de derde plaats nietigverklaring van de besluiten om hun geen andere gratificatiepunten toe te kennen
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 281 van 18.11.2006, blz. 49.


title: Beroep, op 23 december 1997 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-443/97)

text:
7.3.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 72/7
3. Staat artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag in de weg           Hof van Justitie op 29 december 1997, in het geding tus-
     aan een uitzonderingsbepaling ingevolge welke de              sen Sandoz GmbH en Finanzlandesdirektion für Wien,
     rechtstreekse afzet van wijn vanaf het wijngoed is            Niederösterreich und Burgenland, het Hof van Justitie van
     vrijgesteld van de drankbelasting?                            de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
                                                                   cieÈle beslissing over de navolgende vragen:
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
(2) PB L 76 van 23.3.1992, blz. 1.
                                                                   1. Verzetten artikel 73 B juncto artikel 73 D (inzonder-
                                                                        heid lid 3 daarvan) van het EG-Verdrag en artikel 1,
                                                                        lid 1, juncto artikel 4 van de richtlijn kapitaalverkeer
                                                                        (88/361/EEG) (1) zich tegen de handhaving van de
                                                                        bepaling van § 33 Tarif Post (TP) 8, vierde alinea, eer-
                                                                        ste volzin, Gebührengesetz 1957 (wet op het zegel-
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof, Oostenrijk, van
                                                                        recht) (in de versie van BGBl. 818/1993), volgens
10 december 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
                                                                        welke in gevallen waarin terzake van de lening van een
hoger beroep van H. Warnecke, D. Schultz, R. Weinzierl,
                                                                        uitlener die hier te lande geen woonplaats of gewone
J. Schachtner, K. Sonnleitner, en U. Muckenschnabel tegen
                                                                        verblijfplaats noch zijn directie of zijn zetel heeft, geen
de Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Salzburg,
                                                                        akte werd opgemaakt waardoor het zegelrecht ver-
andere partij: Bondsministerie van Wetenschappen en
                                                                        schuldigd wordt, de volgens de nationale belasting-
                            Verkeer
                                                                        rechtelijke voorschriften te voeren boeken en aanteke-
                       (Zaak C-438/97)                                  ningen van de lener, waarin de lening werd opgevoerd,
                         (98/C 72/12)                                   als akten gelden?
Het Verwaltungsgerichtshof, Oostenrijk, heeft bij beschik-         2. Is het belasten van leningen (voorzover daarbij sprake
king van 10 december 1997, ingekomen ter griffie van het                is van een kapitaalbeweging van de ene naar de andere
Hof van Justitie op 29 december 1997, in het hoger                      lidstaat) ingevolge § 33 TP 8, lid 1, GebG aan te mer-
beroep tussen H. Warnecke, D. Schultz, R. Weinzierl, J.                 ken als willekeurige discriminatie of een verkapte
Schachtner, K. Sonnleitner, en U. Muckenschnabel en de                  beperking van het vrije kapitaalverkeer en betalings-
Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Salzburg,                       verkeer in de zin van artikel 73 B van het Verdrag?
andere partij: Bondsministerie van Wetenschappen en Ver-
keer, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                   (1) PB L 178 van 8.7.1988, blz. 5.
pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-
gende vraag:
Moeten de artikelen 30 tot en met 36 van het EG-Verdrag
(bepalingen inzake het vrije verkeer van goederen) en de
overige bepalingen van het geldende Gemeenschapsrecht
aldus worden uitgelegd, dat zij zich ertegen verzetten, dat        Beroep, op 23 december 1997 ingesteld door Koninkrijk
een lidstaat het vervoer van slachtvee beperkt, in dier            Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeen-
voege dat vervoer van slachtvee slechts mag plaatsvinden                                       schappen
tot het dichtstbij gelegen, geschikte binnenlandse abattoir,
en vervoer van slachtvee enkel dan mag plaatsvinden,                                       (Zaak C-443/97)
wanneer met inachtneming van de verkeersvoorschriften                                        (98/C 72/14)
een totale reisduur van zes uur en een afstand van 130 km
niet worden overschreden, waarbij van de daadwerkelijk
op de autosnelweg afgelegde kilometers slechts de helft
voor de berekening van de afstand in aanmerking wordt              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
genomen?                                                           is op 23 december 1997 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk
                                                                   Spanje, vertegenwoordigd door R. Silva de Lapuerta, Abo-
                                                                   gado del Estado, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                   burg ter Spaanse ambassade, boulevard E. Servais 4Ð6.
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) van
                                                                   Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
18 december 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
geding tussen Sandoz GmbH en Finanzlandesdirektion für
           Wien, Niederösterreich und Burgenland
                                                                   1. de richtsnoeren van de Commissie van 15 oktober
                       (Zaak C-439/97)                                  1997 betreffende de netto financieÈle correcties in het
                         (98/C 72/13)                                   kader van artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 4253/
                                                                        88 (1) nietig te verklaren;
Het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschik-
king van 18 december 1997, ingekomen ter griffie van het           2. verweerster in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 72/8                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.3.98
Middelen en voornaamste argumenten                                         Hogere voorziening, op 7 januari 1998 ingesteld door Bri-
                                                                           tish Steel plc tegen het arrest, op 24 oktober 1997 in zaak
Vo o r b e r o e p v a t b a r e h a n d e l i n g e n                     T-243/94 tussen British Steel plc, ondersteund door SSAB
                                                                           Svenskt Stal AB en Det Danske Stalvalsevñrk A/S, en
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen, onder-
Het Koninkrijk Spanje komt op tegen een aantal ¹richt-                     steund door Raad van de Europese Unie, de Italiaanse
snoeren van de Commissieº voor haar diensten bij de toe-                   Republiek, het Koninkrijk Spanje en Ilva Laminati Piani
passing van artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 4253/88.                  SpA, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
Ondanks de benaming die wordt gebruikt door de instel-                       Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer Ð uitgebreid)
ling die de bestreden handeling heeft vastgesteld, is het
van oordeel dat het om een voor beroep vatbare handeling                                           (Zaak C-1/98 P)
in de zin van artikel 173 van het EG-Verdrag gaat, zoals
                                                                                (98/C 72/15)
uitgelegd door het Hof van Justitie.
Onbevoegdheid van de Commissie
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 4253/88 verleent de                   is op 7 januari 1998 hogere voorziening ingesteld door
Commissie enkel de bevoegdheid, de bijstand te verminde-                   British Steel plc, vertegenwoordigd door R. Plender QC en
ren, op te schorten en in te trekken, indien een gedeelte of               W. Sibree, solicitor bij de Supreme Court, domicilie geko-
het geheel van de toegekende financieÈle bijstand niet door                zen hebbende te Luxemburg bij Elvinger, Hoss en Prussen,
de stand van uitvoering van een actie of maatregel lijkt te                advocaten aldaar, côte d'Eich 15, tegen het arrest, op
worden gerechtvaardigd en er sprake is van een onregel-                    24 oktober 1997 in zaak T-243/94 tussen British Steel plc,
matigheid en met name een belangrijke wijziging die strij-                 ondersteund door SSAB Svenskt Stal AB en Det Danske
dig is met de aard of de uitvoeringsvoorwaarden van de                     Stalvalsevñrk A/S, en Commissie van de Europese
actie of maatregel en waarvoor niet om goedkeuring van                     Gemeenschappen, ondersteund door Raad van de Euro-
de Commissie is verzocht.                                                  pese Unie, de Italiaanse Republiek, het Koninkrijk Spanje
                                                                           en Ilva Laminati Piani SpA, gewezen door het Gerecht van
                                                                           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
De bevoegdheid om de bijstand te verminderen, op te                        Kamer Ð uitgebreid).
schorten of in te trekken is bij artikel 24 enkel aan de
Commissie verleend om te voorkomen dat de bedoelde bij-
stand voor een ander doel wordt gebruikt dan waarvoor
                                                                           Requirante concludeert dat het den Hove behage:
hij bestemd is. In geen geval is deze bevoegdheid aan de
Commissie verleend als instrument om de niet-nakoming
van de verplichtingen ex artikel 23 van de verordening
door de lidstaten te bestraffen.                                           i)   het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernieti-
                                                                                gen;
De Commissie kan niet op basis van de haar bij artikel 24
verleende bevoegdheid de lidstaten economische sancties
opleggen wegens niet-nakoming van andere bepalingen.                       ii) de Beschikkingen 94/258/EGKS (1) en 94/259/EGKS (2)
De Commissie heeft slechts specifieke beslissingsbevoegd-                       van de Commissie van 12 april 1994 nietig te verkla-
heden en behoudens het geval waarin een specifieke bepa-                        ren, en
ling haar een bevoegdheid verleent om een bepaalde sanc-
tie op te leggen bij niet-nakoming van de verplichtingen
van artikel 23, kan deze instelling tegen de in gebreke zijn-              iii) de Commissie in de op beide instanties gevallen kosten
de lidstaten enkel de algemene procedure van artikel 169                        te verwijzen.
van het EG-Verdrag inleiden, die enkel erop is gericht dat
de gedraging van een lidstaat in strijd met het Gemeen-
schapsrecht wordt verklaard en daaraan een einde wordt                     Subsidiair, voor het geval het Hof de zaak nog niet in staat
gemaakt, zonder dat evenwel een geldelijke sanctie kan                     van wijzen zou oordelen, verzoekt zij het Hof de zaak
worden opgelegd, behalve ingeval van niet-nakoming van                     terug te verwijzen naar het Gerecht ter afdoening, met
een arrest, als bedoeld in artikel 171 van het EG-Verdrag.                 aanhouding van de kosten.
Ontbreken van motivering
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
Bij de vaststelling van de ¹richtsnoerenº waartegen het
Koninkrijk Spanje opkomt, heeft de Commissie niet uit-
eengezet, waarom zij besloten heeft de lidstaten die hun                   Dit geschil stelt het volgende probleem van algemene bete-
verplichtingen ex artikel 23 van Verordening (EEG)                         kenis, in het bijzonder voor de ondernemingen van de
nr. 4253/88 niet nakomen, economische sancties op te leg-                  ijzer- en staalsector in de Gemeenschap, aan de orde:
gen, en waarop deze sanctiebevoegdheid is gebaseerd.
(1) PB L 374 van 31.12.1988, blz. 1.                                       Wanneer er een algemene regeling bestaat die alle al dan
                                                                           niet specfieke steun van de lidstaten aan hun staalindustrie
                                                                           verbiedt en bepaalt, dat al dan niet specifieke steun van de


title: Beschikking van het Hof van 24 mei 2016 in zaak E-2/16 — Gerhard Spitzer tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Weigering om een inbreukprocedure in te leiden — Richtlijn 2002/47/EG — Voor beroep vatbare maatregelen — Termijn — Ontvankelijkheid)

text:
               2.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 66/31

         BESCHIKKING VAN HET HOF
   van 24 mei 2016
   in zaak E-2/16
   Gerhard Spitzer tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA
   (Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Weigering om een inbreukprocedure in te leiden — Richtlijn 2002/47/EG — Voor beroep vatbare maatregelen — Termijn — Ontvankelijkheid)
   (2017/C 66/11)
   In zaak E-2/16, Gerhard Spitzer tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — VERZOEK in de zin van artikel 36, lid 2, van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, tot nietigverklaring van besluit nr. 425/15/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 25 november 2015 betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten in Liechtenstein, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 24 mei 2016 een beschikking gegeven, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Het verzoek wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-474/09: Beroep ingesteld op 30 november 2009 — Fercal — Consultadoria e Serviços/BHIM — Jacson of Scandinavia (JACKSON SHOES)

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/47

         Beroep ingesteld op 30 november 2009 — Fercal — Consultadoria e Serviços/BHIM — Jacson of Scandinavia (JACKSON SHOES)
   (Zaak T-474/09)
   2010/C 63/84
   Taal van het verzoekschrift: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Fercal — Consultadoria e Serviços, Ltda (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordiger: A. Rodrigues, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jacson of Scandinavia AB (Vollsjö, Zweden)

      Conclusies

               —

               Vernietigen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 18 augustus 2009 in zaak R 1253/2008-2 en, bijgevolg, de inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 1 077 858, „JACKSON SHOES”, handhaven.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd:„JACKSON SHOES”

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: Zweeds woordmerk „JACSON OF SCANDINAVIA AB”

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van het verzoek om nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 4, en 53, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009 betreffende het gemeenschapsmerk, daar er geen gevaar voor verwarring bestaat tussen het merk „JACKSON SHOES” en het merk „JACSON OF SCANDINAVIA AB”.
   Er bestaan weliwaar grafische en fonetische gelijkenissen tussen de namen JACKSON en JACSON, maar bij de vergelijking van de tekens moeten deze gezamenlijk in de beschouwing worden betrokken: „JACKSON SHOES”/„JACSON OF SCANDINAVIA AB”.
   Het is niet mogelijk, op basis van een loutere handelsnaam in Zweden een recht op uitsluitend gebruik van een naam in alle lidstaten van de Europese Unie te erkennen, wanneer die naam in vele andere landen van de Unie door duizenden mensen en door andere ondernemingen algemeen wordt gebruikt en daardoor een teken met een zwak onderscheidend vermogen is. Derhalve kan niet worden belet dat dit teken of iets gelijksoortigs opnieuw door derden in combinatie met andere elementen wordt gebruikt.
   Bovendien merkt de gemiddelde consument gemakkelijk dat hij te maken heeft met onderscheidende tekens van verschillende aard: het ene is een woordmerk en het andere een handelsnaam, in dit geval doordat de afkorting AB is toegevoegd.


title: Samenstelling van de Grote kamer

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/41

         Samenstelling van de Grote kamer
   (2007/C 269/71)
   Op 19 september 2007 heeft het Gerecht van eerste aanleg besloten dat voor de periode van 25 september 2007 tot en met 31 augustus 2010, de dertien rechters waaruit de Grote kamer volgens artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering bestaat, zijn de president van het Gerecht, de presidenten van de zeven kamers die niet met de zaak waren belast, en de rechters van de uitgebreide kamer die de betrokken zaak zouden hebben moeten beslechten indien deze was toegewezen aan een kamer bestaande uit vijf rechters.


title: Zaak T-253/03: Beroep, op 4 juli 2003 ingesteld door Akzo Nobel Chemicals Ltd. en Akcros Chemicals Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 239/20              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            4.10.2003
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  —       de in artikel 35 van richtlijn 2001/82 neergelegde
                                                                             procedure enkel gevolgen kan hebben voor de recht-
—     de bestreden beschikking, waarbij de lidstaten wordt                   streeks daardoor geraakte nationale vergunning voor het
                                                                             in de handel brengen.
      opgedragen vergunningen voor het in de handel brengen
      van producten die benzathine penicilline bevatten, vol-
      gens de raadplegingsprocedure van artikel 35 van richtlijn     —       in casu geen sprake is van „belangen van de Gemeen-
      2001/82 te schorsen, nietig te verklaren;                              schap” die de raadplegingsprocedure rechtvaardigen.
—     subsidiair, de bestreden beschikking non-existent te ver-      (1 ) Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad van
      klaren;                                                             6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek
                                                                          betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (PB
                                                                          L 311, blz. 1), die richtlijn 81/851/EEG van 28 september 1981
—     verweerster in de kosten te verwijzen.                              betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
                                                                          lidstaten inzake geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik
                                                                          (PB L 317 van 6.11.1981, blz. 1, en de latere wijzigingen)
                                                                          consolideert en vervangt.
                                                                     (2 ) PB C 109 van 4.5.2002, blz. 51.
Middelen en voornaamste argumenten
De verzoekende vennootschappen zijn alle houder van een
door de nationale bevoegde autoriteiten afgegeven nationale
vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmid-
del voor diergeneeskundig gebruik, dat de farmacologisch             Beroep, op 4 juli 2003 ingesteld door Akzo Nobel
werkzame stof „benzathine penicilline” bevat. Deze stof is een       Chemicals Ltd. en Akcros Chemicals Ltd. tegen Commissie
algemeen antibioticum dat wordt gebruikt in injecteerbare                            van de Europese Gemeenschappen
geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik voor voedsel-
producerende dieren.                                                                             (Zaak T-253/03)
                                                                                (2003/C 239/39)
Onderhavig beroep is gericht tegen de beschikking van de
Commissie van 22 april 2003, waarbij in het kader van een
door de Ierse autoriteiten ingeleide zogenaamde „raadplegings-                                   (Procestaal: Engels)
procedure wanneer belangen van de Gemeenschap in het
geding zijn” de schorsing van vergunningen voor het in de
handel brengen van producten die benzathine penicilline
bevatten wordt gelast overeenkomstig artikel 35 van richtlijn        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
2001/82/EG (1) (ex artikel 20 van richtlijn 81/851) . Verzoek-       schappen is op 4 juli 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
sters in het onderhavige geding hebben beroep tot nietigverkla-      van de Europese Gemeenschappen door Akzo Nobel Che-
ring ingesteld tegen de beschikking van 25 januari 2002              micals Ltd., gevestigd te Surrey (Verenigd Koninkrijk), en
houdende inleiding van de raadplegingsprocedure. Het beroep,         Akcros Chemicals Ltd. (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoor-
waarover nog geen uitspraak is gedaan, is ingeschreven onder         digd door C. Swaak en R. Mollica, advocaten.
rolnummer T-19/02 (2).
                                                                     Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Tot staving van hun conclusies voeren verzoeksters aan dat:          —       krachtens artikel 230 EG de afwijzende beschikking op
                                                                             haar wettigheid te toetsen;
—     de Commissie de lidstaten niet kan verplichten tot
      schorsing van nationale vergunningen voor het in de            —       krachtens artikel 231 EG de afwijzende beschikking nietig
      handel brengen van producten die benzathine penicilline                te verklaren;
      bevatten overeenkomstig de procedure vervat in ar-
      tikel 35 van richtlijn 2001/82, aangezien dit artikel de       —       de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
      Commissie niet de bevoegdheid verleent beschikkingen
      te geven tot harmonisering van nationale vergunningen
      voor het in de handel brengen.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
—     gesteld al dat de procedure van artikel 35 van richtlijn
      2001/82 zou kunnen leiden tot een bindende beschikking         In februari 2003 heeft de Commissie krachtens artikel 14,
      van de Commissie, een dergelijke procedure hooguit van         lid 3, van verordening nr. 17/62 bij verzoeksters te Eccles,
      toepassing zou zijn op geneesmiddelen voor diergenees-         Manchester, een verificatie verricht. Tijdens die verificatie
      kundig gebruik die zijn toegelaten volgens de procedure        heeft de Commissie verschillende documenten ingekeken,
      van wederzijdse erkenning.                                     gekopieerd en in beslag genomen (1).
 ---pagebreak--- 4.10.2003                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 239/21
Over een aantal van deze documenten bestond onenigheid                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
tussen verzoeksters en de Commissie. Volgens verzoeksters
vormt de inbeslagneming en het gebruik van deze documenten                —      te beslissen dat het merk „INTERNET PHOTONICS” als
een schending van het algemene beginsel van het wettelijk                        gemeenschapsmerk kan worden ingeschreven omdat het
beroepsgeheim, zoals erkend door het gemeenschapsrecht.                          voldoet aan artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (1);
In beschikking C(2003)1533 van de Commissie betreffende de
aanspraak op wettelijk beroepsgeheim in het kader van een                 —      te vernietigen de beslissing van tweede kamer van beroep
verificatie krachtens artikel 14, lid 3, van verordening nr. 17                  van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
van de Commissie in zaak nr. COMP/E-1/38.589, heeft de                           markt (merken, tekeningen en modellen) van 13 mei
Commissie in de eerste plaats het verzoek van verzoeksters                       2003 in zaak R 765/2002-2;
om teruggave of vernietiging van alle kopieën van de betwiste
documenten afgewezen en in de tweede plaats meegedeeld dat                —      toe te staan dat de merkaanvraag opnieuw aan de
zij alle betwiste documenten zal samenvoegen in het bestand                      onderzoekers van het Bureau wordt voorgelegd voor een
van de Commissie.                                                                beslissing of het merk kan worden ingeschreven op grond
                                                                                van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94
                                                                                met betrekking tot het onderscheidend vermogen van het
Met het onderhavige beroep vorderen verzoeksters een toetsing                    merk in zijn geheel, of subsidiair, de merkaanvraag
van de wettigheid van deze beschikking en de nietigverklaring                    opnieuw voor te leggen aan een kamer van beroep
daarvan. Zij beroepen zich op schending door de Commissie                        van het Bureau voor een beslissing of het merk als
van het Verdrag, de algemene beginselen van het gemeen-                          gemeenschapsmerk kan worden ingeschreven op grond
schapsrecht alsmede verordening nr. 17/62, zoals uitgelegd                       van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94
door het Hof.                                                                    in het kader van het oorspronkelijke beroep tegen de
                                                                                beslissing van de onderzoeker;
Verzoeksters voeren aan dat de Commissie het beginsel van
het wettelijk beroepsgeheim heeft geschonden door niet-                   —      het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te
naleving van de in de rechtspraak vastgestelde procedures voor                   verwijzen in de kosten.
de toepassing van dit beginsel, door haar ongerechtvaardigde
weigering om het wettelijk beroepsgeheim te erkennen en
door verzoeksters’ fundamentele rechten (zoals het recht op
privacy), die de basis van bovengenoemd beginsel vormen, te               Middelen en voornaamste argumenten
schenden.
                                                                          Betrokken                        Het woordmerk „INTERNET
( 1) Verzoeksters hebben een beroep tot nietigverklaring van beschik-     gemeenschapsmerk:                PHOTONICS”        —       aanvraag
     king C(2003)559/4 ingesteld voorzover deze door de Commissie                                          nr. 002275600.
     is uitgelegd als legitimatie voor haar optreden bij het in beslag
     nemen, verifiëren en inzien van documenten die volgens hen
                                                                          Waren of diensten:               Waren en diensten van de klas-
     onder het wettelijk beroepsgeheim vallen (zaak T-125/03, PB
                                                                                sen 9, 37 en 42 (hardware en
     2003 C 146, blz. 42).
                                                                                software).
                                                                          Voor de kamer van be-            Weigering van inschrijving door
                                                                          roep bestreden beslis-           de onderzoeker.
                                                                          sing:
                                                                          Beslissing van de kamer          Verwerping van het beroep.
Beroep, op 15 juli 2003 ingesteld door Internet Photonics
                                                                          van beroep:
Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
       markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
                                                                          Middelen:                        —    verkeerde toepassing van ar-
                                                                                tikel 7, lid 1, sub b, van
                            (Zaak T-257/03)                                                                     verordening (EG) nr. 40/
                                                                                94 ( 1);
                            (2003/C 239/40)
                                                                                —    verkeerde toepassing van ar-
                                                                                tikel 7, lid 1, sub c, van
                            (Procestaal: Engels)                                                                verordening (EG) nr. 40/
                                                                                94 ( 1).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          (1 ) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
schappen is op 15 juli 2003 beroep tegen Bureau voor                           inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).
harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Internet
Phototonics Inc., gevestigd te New Jersey (Verenigde Staten),
vertegenwoordigd door M. Chapple, barrister.


title: Gevoegde zaken C-553/10 P en C-554/10 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2012 — Europese Commissie/Éditions Odile Jacob SAS, Wendel Investissement SA, Lagardère SCA en Lagardère SCA/Éditions Odile Jacob SAS, Europese Commissie, Wendel Investissement SA (Hogere voorziening — Concentratie van ondernemingen op markt van uitgifte van boeken — Nietigverklaring van beschikking waarbij beleggingsonderneming als verwerver van afgestoten activa is aanvaard — Draagwijdte van feit dat gevolmachtigde mogelijkerwijs niet onafhankelijk is)

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/8

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 november 2012 — Europese Commissie/Éditions Odile Jacob SAS, Wendel Investissement SA, Lagardère SCA en Lagardère SCA/Éditions Odile Jacob SAS, Europese Commissie, Wendel Investissement SA
   (Gevoegde zaken C-553/10 P en C-554/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Concentratie van ondernemingen op markt van uitgifte van boeken - Nietigverklaring van beschikking waarbij beleggingsonderneming als verwerver van afgestoten activa is aanvaard - Draagwijdte van feit dat gevolmachtigde mogelijkerwijs niet onafhankelijk is)
   2013/C 9/11
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirantes: Europese Commissie (vertegenwoordigers: O. Beynet, A. Bouquet en S. Noë, gemachtigden), Lagardère SCA (vertegenwoordigers: A. Winckler, F. de Bure en J.-B. Pinçon, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Éditions Odile Jacob SAS (vertegenwoordigers: O. Fréget, M. Struys en L. Eskenazi, advocaten), Wendel Investissement SA (vertegenwoordigers: M. Trabucchi, F. Gordon en C. Baldon, advocaten), Lagardère SCA (vertegenwoordigers: A. Winckler, F. de Bure en J.-B. Pinçon, advocaten), Europese Commissie (vertegenwoordigers: O. Beynet, A. Bouquet en S. Noë, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2010, Éditions Jacob/Commissie (T-452/04) houdende nietigverklaring van beschikking D(2004) 203365 van de Commissie van 30 juli 2004 waarbij Wendel Investissement SA is aanvaard als koper van de activa die zijn overgedragen overeenkomstig beschikking 2004/422/EG van de Commissie van 7 januari 2004 waarbij een concentratieoperatie verenigbaar wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt en de werking van de EER-Overeenkomst (zaak nr. COMP/M.2978 — Lagardère/Natexis/VUP) — Draagwijdte van het feit dat de gevolmachtigde mogelijkerwijs niet onafhankelijk is — Onjuiste voorstelling van de feiten — Schending van de motiveringsplicht

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie en Lagardère SCA dragen hun eigen kosten en die van Éditions Odile Jacob SAS.

               3)

               Wendel Investissement SA draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 46 van 12.2.2011.


title: Zaak C-382/04: Beroep, op 6 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/24

         Beroep, op 6 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-382/04)
   (2004/C 262/44)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 6 september 2004 beroep ingesteld tegen Groothertogdom Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door A. Bordes als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/11/EG van de Raad van 14 februari 2002 tot wijziging van richtlijn 68/193/EEG betreffende het in de handel brengen van vegetatief teeltmateriaal voor wijnstokken en tot intrekking van richtlijn 74/649/EEG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in de nationale rechtsorde is op 23 februari 2003 verstreken.

      (1)  PB L 53 van 23.02.2002, blz. 20.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 juli 2004 in zaak T-48/00, Corus UK Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Mededingingsregelingen — Markten van naadloze stalen buizen — Duur van de inbreuk — Geldboeten)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/12

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 8 juli 2004
   in zaak T-48/00, Corus UK Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markten van naadloze stalen buizen - Duur van de inbreuk - Geldboeten)
   (2004/C 239/25)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-48/00, Corus UK Ltd, voorheen British Steel plc, gevestigd te Londen (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door J. Pheasant en M. Readings, solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: oorspronkelijk M. Erhart en B. Doherty, vervolgens door M. Erhart en A. Whelan, bijgestaan door N. Khan, barrister, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2003/382/EG van de Commissie van 8 december 1999 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak IV/E-1/35.860-B – naadloze stalen buizen) (PB 2003, L 140, blz. 1), of, subsidiair, tot verlaging van het bedrag van de aan verzoekster opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 8 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verklaart nietig artikel 1, lid 2, van beschikking 2003/382/EG van de Commissie van 8 december 1999 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak IV/E-1/35.860-B – naadloze stalen buizen), voorzover daarin is vastgesteld dat de in dat artikel aan verzoekster verweten inbreuk vóór 1 januari 1991 is begonnen.

               2)

               Stelt het bedrag van de bij artikel 4 van beschikking 2003/382 aan verzoekster opgelegde geldboete vast op 11 700 000 euro.

               3)

               Verwerpt het beroep voor het overige.

               4)

               Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.

      (1)  PB C 135 van 13.5.2000.