title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 26 mei 1998 in zaak T-205/96: R. Bieber tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Tardieve herplaatsing - Aansprakelijkheid - Schade)

text:
25.7.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 234/25
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 17 juni 1998                                                   van 26 mei 1998
in zaak T-174/95: Svenska Journalistförbundet tegen Raad           in zaak T-205/96: R. Bieber tegen Europees Parlement (1)
                   van de Europese Unie (1)
                                                                  (Ambtenaren Ð Tardieve herplaatsing Ð Aansprakelijk-
(Toegang tot informatie Ð Besluit 93/731/EG van de                                        heid Ð Schade)
Raad Ð Afwijzing van verzoek om toegang tot documen-
                                                                                (98/C 234/49)
ten van Raad Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Ontvanke-
lijkheid Ð Titel VI van Verdrag betreffende de Europese
Unie Ð Draagwijdte van uitzonderingsbepaling inzake                                     (Procestaal: Frans)
bescherming van openbare veiligheid Ð Geheim van
beraadslagingen van Raad Ð Motivering Ð Openbaarma-               In zaak T-205/96, R. Bieber, ambtenaar van het Europees
king van verweerschrift op Internet Ð Misbruik van pro-           Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G.
                           cedure)                                Vandersanden, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb-
                        (98/C 234/48)                             bende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue
                                                                  de Cessange 30, tegen Europees Parlement (gemachtigde:
                                                                  E. Waldherr), betreffende een beroep tot, enerzijds, nietig-
                     (Procestaal: Engels)
                                                                  verklaring van het stilzwijgend genomen besluit tot afwij-
                                                                  zing van het door verzoeker op 18 oktober 1995 geformu-
In zaak C-174/95, Svenska Journalistförbundet, gevestigd          leerde verzoek tot herplaatsing na afloop van zijn verlof
te Stockholm, vertegenwoordigd door O. W. Brouwer,                om redenen van persoonlijke aard en tot vergoeding van
advocaat te Amsterdam, en F. P. Louis, advocaat te Brus-          de schade die uit zijn niet-herplaatsing zou zijn voortge-
sel, bijgestaan door D. Curtin, hoogleraar aan de Universi-       vloeid, en anderzijds, vergoeding van de schade die door
teit Utrecht, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg             de tardiviteit van zijn herplaatsing zou zijn veroorzaakt,
ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, rue           heeft het Gerecht (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt:
Goethe 11, ondersteund door Koninkrijk Zweden                     J. Azizi, president, R. García-Valdecasas en M. Jaeger,
(gemachtigde: L. Nordling), Koninkrijk Denemarken                 rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op
(gemachtigden: P. Biering en L. Mikaelsen) en Koninkrijk          26 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
der Nederlanden (gemachtigden: M. Fierstra en J. S. van           als volgt:
den Oosterkamp), tegen Raad van de Europese Unie
(gemachtigden: G. Maganza en D. Canga Fano), onder-
                                                                  1. Verklaart nietig het stilzwijgend genomen besluit tot
steund door Franse Republiek (gemachtigden: C. de Salins
                                                                      afwijzing van het door verzoeker op 18 oktober 1995
en D. Wibaux), Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ
                                                                      ingediende verzoek tot herplaatsing en schadevergoe-
en Noord-Ierland (gemachtigde: J. Collins), betreffende
                                                                      ding.
een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de
Raad van 6 juli 1995 waarbij verzoeker toegang is gewei-
gerd tot bepaalde documenten betreffende de Europese              2. Veroordeelt het Parlement om verzoeker te vergoeden
Politiedienst (Europol), waarom was verzocht krachtens                voor de materieÈle schade die hij heeft geleden doordat
Besluit 93/731/EG van de Raad van 20 december 1993                    hij op 1 januari 1995 niet in de rang A 3, salaristrap 6,
betreffende toegang van het publiek tot documenten van                is herplaatst in het ambt van juridisch adviseur van het
de Raad (PB L 340 van 31.12.1993, blz. 43), heeft het                 Parlement dat het onderwerp is geweest van kennisge-
Gerecht van eerste aanleg (Vierde Kamer Ð uitgebreid),                ving van vacature nr. 7580 van 5 december 1994.
samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, P.
Lindh, J. Azizi, J. D. Cooke en M. Jaeger, rechters; griffier:    3. Het bedrag dat aan verzoeker moet worden betaald ter
H. Jung, op 17 juni 1998 een arrest gewezen waarvan het               compensatie van zijn verlies aan beroepsinkomsten is
dictum luidt als volgt:                                               gelijk aan het verschil tussen, enerzijds, de nettobezol-
                                                                      diging die hij tussen 1 januari 1995 en 8 maart 1996,
1. Verklaart nietig de beschikking van de Raad van 6 juli             zou hebben ontvangen, en anderzijds, het totale bedrag
     1995 waarbij verzoeker de toegang tot bepaalde docu-             van de nettoberoepsinkomsten die hij door de uitoefe-
     menten betreffende de Europese Politiedienst (Euro-              ning van andere activiteiten heeft verworven.
     pol) is geweigerd.
                                                                  4. Dit bedrag zal worden vermeerderd met het bedrag
2. Verstaat dat de Raad behalve zijn eigen kosten twee-               dat overeenkomt met het verlies voortvloeiend uit het
     derde van de kosten van verzoeker zal dragen.                    ontbreken van automatische salaristrapverhoging.
3. Verstaat dat het Koninkrijk Denemarken, de Franse              5. Het totaal van de in de punten 3 en 4 hierboven
     Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, het                   genoemde bedragen zal worden vermeerderd met rente
     Koninkrijk Zweden en het Verenigd Koninkrijk van                 op de voet van 4,5 % per jaar vanaf 12 december
     Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland hun eigen kosten              1996 tot op de datum van de betaling ervan aan ver-
     zullen dragen.                                                   zoeker.
(1) PB C 299 van 11.11.1995.                                      6. Veroordeelt het Parlement om verzoekers pensioen-
                                                                      rechten te herstellen teneinde het verschil te vergoeden
                                                                      tussen de pensioenrechten die hem hadden moeten
 ---pagebreak--- C 234/26              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25.7.98
     worden toegekend indien hij per 1 januari 1995 ware            2. Verwijst verzoeksters in de kosten.
     herplaatst, en degene die hem daadwerkelijk zijn toe-
     gekend.                                                        (1) PB C 94 van 22.3.1997.
7. De uit hoofde van punt 6 hierboven verschuldigde
     bedragen dragen vanaf de opeisbaarheid ervan rente
     op de voet van 4,5 %.
                                                                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
8. Alvorens recht te doen over het bedrag van de door                                 VAN EERSTE AANLEG
     verweerder aan verzoeker verschuldigde schadevergoe-
                                                                                van 4 mei 1998
     ding: a) gelast partijen om het Gerecht binnen drie
     maanden na de uitspraak van dit arrest hun akkoord             in zaak T-84/97, Europees Bureau van consumentenver-
     over, ten eerste, het in cijfers uitgedrukte bedrag van        enigingen (BEUC) tegen Commissie van de Europese
     de aldus aan verzoeker verschuldigde schadevergoe-                                  Gemeenschappen (1)
     ding en, ten tweede, het herstel van zijn pensioenrech-        (Antidumpingprocedure Ð Belanghebbende Ð Weigering
     ten en de rente daarover over te leggen; b) gelast par-        Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Bevestigende handeling
     tijen om, bij gebreke van een dergelijk akkoord, het                       Ð Termijn Ð Niet-ontvankelijkheid)
     Gerecht binnen dezelfde termijn hun in cijfers uitge-
     drukte vorderingen voor te leggen met nauwkeurige                                       (98/C 234/51)
     vermelding van de redenen waarom zij het voorstel
     van de wederpartij niet aanvaarden.                                                 (Procestaal: Engels)
                                                                    In zaak T-84/97, Europees bureau van consumentenvereni-
9. Verwijst het Parlement in de kosten.                             gingen (BEUC), gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd
                                                                    door B. O'Connor, solicitor, bijgestaan door B. García Por-
(1) PB C 54 van 22.2.1997.                                          ras, advocaat te Salamanca, domicilie gekozen hebbende
                                                                    te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen, advocaat
                                                                    aldaar, avenue Marie-Adelaïde 22, tegen Commissie van
                                                                    de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: N. Khan),
                                                                    betreffende een beroep tot nietigverklaring van de beschik-
                                                                    king van de Commissie van 3 februari 1997 om verzoeker
                                                                    niet te beschouwen als belanghebbende in een antidum-
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                    pingprocedure inzake de invoer van ongebleekte katoenen
                       van 9 juni 1998                              weefsels van oorsprong uit de Volksrepubliek China,
in de gevoegde zaken T-10/97 en T-11/97: Unifrigo Gadus             Egypte, India, IndonesieÈ, Pakistan en Turkije, heeft het
Srl en CPL Imperial 2 SpA tegen Commissie van de Euro-              Gerecht (Vierde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als
                   pese Gemeenschappen (1)                          volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas, K.
                                                                    Lenaerts, J. D. Cooke en M. Jaeger, rechters; griffier: H.
(Navordering van douanerechten Ð Verordening (EEG)                  Jung, op 4 mei 1998 een beschikking gegeven waarvan het
       nr. 1697/79 Ð Verordening (EEG) nr. 2454/93)                 dictum luidt als volgt:
                        (98/C 234/50)
                                                                    1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                    (Procestaal: Italiaans)                         2. Verzoeker wordt in de kosten verwezen.
In de gevoegde zaken T-10/97 en T-11/97, Unifrigo Gadus             (1) PB C 181 van 14.6.1997.
Srl, gevestigd te Napels (ItalieÈ), en CPL Imperial 2 SpA,
gevestigd te Pescara (ItalieÈ), vertegenwoordigd door G.
Celona, advocaat te Milaan, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg ten kantore van G. Margue, advocaat
aldaar, rue Philippe II 20, tegen Commissie van de Euro-
pese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk F. Cas-             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
tillo de la Torre en P. Stancanelli, vervolgens P. Stanca-                                 van 11 juni 1998
nelli), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
beschikking C(96) 2780 def. van de Commissie van 8 okto-             in zaak T-167/97: K. Skrikas tegen Europees Parlement (1)
ber 1996, waarbij de navordering van douanerechten is               (Ambtenaren Ð Weigering van bevordering Ð Beroep tot
gelast, en een beroep tot vergoeding van de schade die ver-         nietigverklaring Ð Ontvankelijkheid Ð Bezwarend besluit
zoeksters stellen te hebben geleden, heeft het Gerecht van          Ð Vergelijking van verdiensten Ð Overgang naar andere
eerste aanleg (Derde Kamer), samengesteld als volgt: V.                    instelling Ð Artikel 45, lid 1, van het Statuut)
Tiili, kamerpresident, C. P. BrieÈt, en A. Potocki, rechters;
                                                                                (98/C 234/52)
griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 9 juni
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                      (Procestaal: Frans)
volgt:
                                                                    In zaak T-167/97, K. Skrikas, ambtenaar van het Europees
1. Verwerpt de beroepen.                                            Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd


title: Zaak C-520/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 8 november 2010 — Lebara Ltd/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 8 november 2010 — Lebara Ltd/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-520/10)
   ()
   2011/C 30/29
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First-tier Tribunal (Tax Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lebara Ltd

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 2, lid 1, van de Zesde btw-richtlijn (1), wanneer een belastingplichtige („marktdeelnemer A”) telefoonkaarten verkoopt die het recht verlenen om van deze laatste telecommunicatiediensten te ontvangen, aldus te worden uitgelegd dat marktdeelnemer A voor btw-doeleinden twee leveringen verricht: een op het tijdstip van de initiële verkoop van de telefoonkaart door marktdeelnemer A aan een andere belastingplichtige („marktdeelnemer B”), en een op het tijdstip van de afkoop van de kaart (te weten het gebruik van de kaart door een persoon — de eindgebruiker — om telefoongesprekken ermee te voeren)?

               2)

               Zo ja, hoe dient in dat geval de btw (conform de relevante wetgeving van de Unie) te worden toegepast in de schakel van leveringen waarbij marktdeelnemer A de telefoonkaart aan marktdeelnemer B verkoopt, marktdeelnemer B de telefoonkaart doorverkoopt in lidstaat B en de kaart ten slotte in lidstaat B wordt gekocht door een eindgebruiker die de telefoonkaart gebruikt om te telefoneren?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 23 september 2004 in de gevoegde zaken C-435/02 en C-103/03 (verzoeken om een prejudiciële beslissing van het Landgericht Essen en het Landgericht Hagen): Axel Springer AG tegen Zeitungsverlag Niederrhein GmbH & Co. Essen KG en Axel Springer AG tegen Hans-Jürgen Weske (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Vennootschapsrecht — Richtlijn 90/605/EEG tot wijziging van toepassingsgebied van richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG — Artikel 54, lid 3, sub g, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 44, lid 2, sub g, EG) — Vennootschap met de rechtsvorm van commanditaire vennootschap waarvan alle onbeperkt aansprakelijke vennoten besloten vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid zijn — GmbH & Co. KG — Openbaarmaking van jaarrekening — Mogelijkheid tot inzage voor derden — Begrip derde — Concurrenten daaronder begrepen — Geldigheid — Rechtsgrondslag — Beginselen van vrije beroepsuitoefening, persvrijheid en gelijke behandeling)

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/2

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 23 september 2004
   in de gevoegde zaken C-435/02 en C-103/03 (verzoeken om een prejudiciële beslissing van het Landgericht Essen en het Landgericht Hagen): Axel Springer AG tegen Zeitungsverlag Niederrhein GmbH & Co. Essen KG en Axel Springer AG tegen Hans-Jürgen Weske (1)

   (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering - Vennootschapsrecht - Richtlijn 90/605/EEG tot wijziging van toepassingsgebied van richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG - Artikel 54, lid 3, sub g, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 44, lid 2, sub g, EG) - Vennootschap met de rechtsvorm van commanditaire vennootschap waarvan alle onbeperkt aansprakelijke vennoten besloten vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid zijn - GmbH & Co. KG - Openbaarmaking van jaarrekening - Mogelijkheid tot inzage voor derden - Begrip derde - Concurrenten daaronder begrepen - Geldigheid - Rechtsgrondslag - Beginselen van vrije beroepsuitoefening, persvrijheid en gelijke behandeling)
   (2004/C 314/03)
   Procestaal: Duits
   In de gevoegde zaken C-435/02 en C-103/03, betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Landgericht Essen (Duitsland) en het Landgericht Hagen (Duitsland) bij beschikkingen van 25 november 2002 en 11 februari 2003, ingekomen bij het Hof op respectievelijk 2 december 2002 en 5 maart 2003, in de procedure Axel Springer AG tegen Zeitungsverlag Niederrhein GmbH & Co. Essen KG (C-435/02), en Axel Springer AG tegen Hans-Jürgen Weske (C-103/03), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puissochet en R. Schintgen, F. Macken en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 23 september 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Richtlijn 90/605/EEG van de Raad van 8 november 1990 tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG betreffende respectievelijk de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening, ten aanzien van het toepassingsgebied van deze richtlijnen, kon, voor zover daaruit volgt dat eenieder de mogelijkheid heeft om de jaarrekening en het jaarverslag in te zien van de vennootschapsvormen waarop zij betrekking heeft, zonder dat een recht of belang dat bescherming behoeft, dient te worden aangetoond, worden vastgesteld op basis van artikel 54, lid 3, sub g, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 44, lid 2, sub g, EG).

               2)

               Bij het onderzoek van de eerste twee vragen in zaak C-435/03 en de tweede en de derde vraag in zaak C-103/03 in het licht van de algemene beginselen van gemeenschapsrecht van vrije beroepsuitoefening en vrije meningsuiting, is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van richtlijn 90/605 kunnen aantasten.

               3)

               Bij het onderzoek van de derde vraag in zaak C-435/02 en van de vierde vraag in zaak C-103/03 in het licht van het gelijkheidsbeginsel is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van richtlijn 90/605 kunnen aantasten.

      (1)  PB C 44 van 22.2.2003.

      PB C 12 van 10.5.2003.


title: Zaak C-42/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Dunajská Streda (Slowakije) op 2 februari 2015 — Home Credit Slovakia a.s./Klára Bíróová

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Dunajská Streda (Slowakije) op 2 februari 2015 — Home Credit Slovakia a.s./Klára Bíróová
   (Zaak C-42/15)
   (2015/C 155/10)
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Okresný súd Dunajská Streda

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Home Credit Slovakia a.s.

      Verwerende partij: Klára Bíróová

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de begrippen „op papier” en „op een andere duurzame drager” in artikel 10, lid 1 [juncto artikel 3, onder m)] van richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG (PB L 133, blz. 66, hierna: „richtlijn 2008/48/EG”) aldus worden uitgelegd dat zij niet alleen betrekking hebben op

                           —

                           de tekst van het door de partijen bij de overeenkomst ondertekende document (fysiek document, „hard copy”) dat alle in artikel 10, lid 2, onder a) tot en met v), van de richtlijn vereiste elementen (informatie) dient te bevatten, maar ook op

                           —

                           elk ander document waarnaar die tekst verwijst en dat volgens het nationale recht noodzakelijk deel uitmaakt van de overeenkomst (bijvoorbeeld een door de kredietgever opgesteld document dat „algemene contractvoorwaarden”, „kredietvoorwaarden”, een „lijst van de kosten”, een „afbetalingsplan” bevat), ook al voldoet dat document zelf niet aan het vereiste van de „schriftelijke vorm” in de zin van het nationale recht (bijvoorbeeld omdat het niet is ondertekend door de partijen bij de overeenkomst)?

               2)

               Tegen de achtergrond van het antwoord op de eerste vraag:
               Moet artikel 10, leden 1 en 2, van richtlijn 2008/48/EG, juncto artikel 1 van die richtlijn, volgens hetwelk de richtlijn tot doel heeft de betrokken sector volledig te harmoniseren, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling of aan een nationale praktijk die

                           —

                           eisen dat alle in artikel 10, lid 2, onder a) tot en met v), bedoelde elementen van de overeenkomst zijn opgenomen in één enkel document dat voldoet aan het vereiste van de „schriftelijke vorm” in de zin van het recht van de betrokken lidstaat (of, in beginsel, in een door de partijen bij de overeenkomst ondertekend document), en

                           —

                           aan de consumentenkredietovereenkomst geen volledige rechtsgevolgen toekennen op de enkele grond dat enkele van bovengenoemde elementen niet in een dergelijke ondertekende overeenkomst zijn opgenomen, ook ingeval die elementen (of enkele daarvan) wel zijn opgenomen in een afzonderlijk document (bijvoorbeeld een door de kredietgever opgesteld document dat „algemene contractvoorwaarden”, „kredietvoorwaarden”, een „lijst van de kosten”, een „afbetalingsplan” bevat), ofschoon (i) de schriftelijke overeenkomst zelf naar dat document verwijst, (ii) is voldaan aan de in interne recht gestelde voorwaarden om dat document als onderdeel van de overeenkomst te beschouwen, en (iii) de gesloten consumentenkredietovereenkomst aldus voldoet aan de eisen inzake de opstelling van de overeenkomst „op een andere duurzame drager” in de zin van artikel 10, lid 1, van de richtlijn?

               3)

               Moet artikel 10, lid 2, onder h), van richtlijn 2008/48/EG aldus worden uitgelegd dat de aldaar geëiste gegevens (met name: de „frequentie van de betalingen”)

                           —

                           nader moeten worden bepaald in de voorwaarden van de betrokken specifieke overeenkomst [in beginsel met vermelding van de precieze datum (dag, maand, jaar) waarop de verschillende termijnen vervallen], of

                           —

                           volstaat het dat de overeenkomst een algemene verwijzing bevat naar objectief bepaalbare parameters waaruit die gegevens kunnen worden afgeleid (bijvoorbeeld de clausule „de maandelijkse termijnen zijn verschuldigd uiterlijk op de 15de dag van elke kalendermaand”, „de eerste termijn is verschuldigd binnen een maand vanaf de ondertekening van de overeenkomst en elke latere termijn is steeds verschuldigd binnen een maand na het vervallen van de vorige termijn” of een andere soortgelijke formule)?

               4)

               Voor het geval dat de in het tweede streepje van de derde vraag voorgestelde uitlegging de juiste is:
               Moet artikel 10, lid 2, onder h), van richtlijn 2008/48/EG aldus worden uitgelegd dat het in die bepaling geëiste gegeven (met name: de „frequentie van de betalingen”) ook kan worden opgenomen in een afzonderlijk document waarnaar wordt verwezen in de overeenkomst die voldoet aan vereiste van de schriftelijke vorm (in de zin van artikel 10, lid 1, van de richtlijn), maar dat niet noodzakelijk zelf aan dat vereiste hoeft te voldoen (dat wil zeggen in beginsel niet noodzakelijk door de partijen bij de overeenkomst hoeft te zijn ondertekend; het kan bijvoorbeeld gaan om een door de kredietgever opgesteld document dat „algemene contractvoorwaarden”, „kredietvoorwaarden”, een „lijst van de kosten”, een „afbetalingsplan” bevat)?

               5)

               Moet artikel 10, lid 2, onder i), juncto onder h), van richtlijn 2008/48/EG aldus worden uitgelegd dat

                           —

                           de kredietovereenkomst met een vaste looptijd waarbij de terugbetaling/aflossing van het geleende kapitaal door betaling van afzonderlijke termijnen gebeurt, op het tijdstip van het sluiten ervan niet noodzakelijk voor elke termijn de uitsplitsing in het voor terugbetaling van het geleende kapitaal bestemde deel en het voor betaling van gewone rente en kosten bestemde deel hoeft te bevatten (dit wil zeggen dat het gedetailleerde afbetalings-/aflossingsplan niet noodzakelijk deel hoeft uit te maken van de overeenkomst), maar dat die gegevens kunnen worden opgenomen in een afbetalings-/aflossingsplan dat de kredietgever de kredietnemer op diens verzoek verstrekt, dan wel aldus

                           —

                           dat artikel 10, lid 2, onder h), de kredietnemer het aanvullende recht verleent om een uittreksel van de afbetalings-/aflossingstabel met betrekking tot een welbepaalde dag in de looptijd van de kredietovereenkomst te eisen, met dien verstande echter dat dit recht de partijen bij de overeenkomst niet ontheft van de verplichting om in de overeenkomst zelf de uitsplitsing van de verschillende geplande termijnen (die op grond van de kredietovereenkomst tijdens de looptijd daarvan verschuldigd zijn) in terugbetaling van het kapitaal en betaling van gewone rente en kosten op te nemen, en wel op een wijze die aan de specifieke overeenkomst is aangepast?

               6)

               Voor het geval dat de in het eerste streepje van de vijfde vraag voorgestelde uitlegging de juiste is:
               Valt deze kwestie binnen de door richtlijn 2008/48/EG beoogde volledige harmonisatie, zodat de lidstaat, overeenkomstig artikel 22, lid 1, van de richtlijn, niet kan eisen dat de kredietovereenkomst voor elke afzonderlijke termijn de uitsplitsing in het voor terugbetaling van het kapitaal bestemde deel en het voor betaling van gewone rente en kosten bestemde deel bevat (dit wil zeggen dat het gedetailleerde afbetalings-/aflossingsplan noodzakelijk deel uitmaakt van de overeenkomst)?

               7)

               Moet artikel 1 van richtlijn 2008/48/EG, volgens hetwelk de richtlijn tot doel heeft de betrokken sector volledig te harmoniseren, of artikel 23 van die richtlijn, volgens hetwelk de sancties evenredig moeten zijn, aldus worden uitgelegd dat die richtlijn in de weg staat aan een bepaling van nationaal recht volgens welke het ontbreken van het grootste deel van de in artikel 10, lid 2, van richtlijn 2008/48/EG geëiste elementen van de kredietovereenkomst tot gevolg heeft dat het verleende krediet wordt geacht zonder rente en kosten te zijn verleend, zodat de kredietnemer alleen is verplicht het op grond van de overeenkomst ontvangen kapitaal aan de schuldeiser terug te betalen?


title: Zaak C-6/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 5 januari 2011 — Daiichi Sankyo Company/Comptroller-General of Patents

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 5 januari 2011 — Daiichi Sankyo Company/Comptroller-General of Patents
   (Zaak C-6/11)
   2011/C 63/42
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Daiichi Sankyo Company

      Verwerende partij: Comptroller-General of Patents

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verordening nr. 469/2009 (1) (hierna: „verordening”) erkent naast de andere in de overwegingen vermelde doelstellingen de noodzaak dat houders van nationale of Europese octrooien in elke lidstaat van de Gemeenschap op dezelfde voorwaarden een aanvullend beschermingscertificaat kunnen verkrijgen, zoals in de punten 7 en 8 van de considerans van de verordening is gepreciseerd. Wat dient — bij gebreke van harmonisering op gemeenschapsniveau van het octrooirecht — te worden verstaan onder de bewoordingen van artikel 3, sub a, van deze verordening volgens welke „het product wordt beschermd door een van kracht zijnd basisoctrooi”, en op basis van welke criteria dient te worden uitgemaakt of dit het geval is?

               2)

               Zijn er in een geval zoals het onderhavige, waarin het gaat om een geneesmiddel dat meer dan één werkzame stof bevat, aanvullende of andere criteria om uit te maken of „het product wordt beschermd door een van kracht zijnd basisoctrooi” in de zin van artikel 3, sub a, van de verordening en zo ja, welke zijn deze aanvullende of andere criteria?

               3)

               Is — opdat voor een in een vergunning voor het in de handel brengen vermelde samenstelling van werkzame stoffen een aanvullend beschermingscertificaat kan worden verleend, en rekening houdend met artikel 4 van de verordening — voldaan aan de voorwaarde dat het product „wordt beschermd door een basisoctrooi” in de zin van de artikelen 1 en 3 van de verordening indien het product volgens het nationale recht inbreuk maakt op het basisoctrooi?

               4)

               Hangt — opdat voor een in een vergunning voor het in de handel brengen vermelde samenstelling van werkzame stoffen een aanvullend beschermingscertificaat kan worden verleend, en rekening houdend met artikel 4 van de verordening — de vervulling van de voorwaarde dat het product „wordt beschermd door een basisoctrooi” in de zin van de artikelen 1 en 3 van de verordening af van de omstandigheid dat het basisoctrooi één of meer conclusies bevat die specifiek melding maken van een samenstelling van (1) een groep verbindingen waartoe een van de werkzame stoffen van het betrokken product behoort en (2) een groep andere werkzame stoffen die in voorkomend geval niet nader worden genoemd doch waartoe de andere werkzame stof van het betrokken product behoort, of volstaat het dat het basisoctrooi één of meer conclusies bevat (1) waarmee aanspraak wordt gemaakt op een groep verbindingen waartoe een van de werkzame stoffen van het betrokken product behoort en (2) waarin specifieke bewoordingen worden gebruikt waardoor de bescherming krachtens het nationale recht wordt uitgebreid tot andere, niet nader gespecificeerde werkzame stoffen, de andere werkzame stof daaronder begrepen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 152, blz. 1).


title: Zaak C-106/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 29 februari 2012 — Staat der Nederlanden tegen Eneco Holding NV

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 29 februari 2012 — Staat der Nederlanden tegen Eneco Holding NV
   (Zaak C-106/12)
   2012/C 151/27
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staat der Nederlanden

      Verweerster: Eneco Holding NV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 345 VWEU aldus worden uitgelegd dat onder een „regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten” ook de regeling valt van het in deze zaak aan de orde zijnde absoluut privatiseringsverbod zoals is opgenomen in het Besluit aandelen netbeheerders in verbinding met artikel 93 Elektriciteitswet 1998 en artikel 85 Gaswet, inhoudende dat de aandelen in een netbeheerder uitsluitend binnen de kring van de overheid kunnen worden overgedragen?

               2)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, heeft dat dan tot gevolg dat de regels met betrekking tot het vrij verkeer van kapitaal niet van toepassing zijn op het groepsverbod, althans dat aan toetsing van het groepsverbod aan de regels met betrekking tot het vrij verkeer van kapitaal niet wordt toegekomen?

               3)

               Zijn de mede aan de Won [Wet onafhankelijk netbeheer] ten grondslag gelegde doelstellingen om door middel van het tegengaan van kruissubsidiëring in ruime zin (daaronder begrepen de strategische informatie-uitwisseling) transparantie op de energiemarkt te bewerken en concurrentieverstoring te voorkomen, zuiver economische belangen, of kunnen ze mede als belangen van niet-economische aard aangemerkt worden, in die zin dat ze onder omstandigheden als dwingende redenen van algemeen belang een rechtvaardiging kunnen vormen voor een beperking van het vrij verkeer van kapitaal?


title: Zaak T-511/17: Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Corra González e.a./GAR

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/19

         Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Corra González e.a./GAR
   (Zaak T-511/17)
   (2017/C 357/25)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: José María Francisco Corra González (Madrid, Spanje) en 7 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: C. de Santiago Álvarez en J. Redondo Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               te verklaren dat de GAR het Unierecht heeft geschonden door de vaststelling tijdens de bestuursvergadering van 7 juni 2017 van besluit SRB/EES/2017/08, waarbij de financiële regeling voor de afwikkeling van de financiële instelling Banco Popular Español, S.A., is vastgesteld, en

               —

               bijgevolg die handeling, alsook de latere uitvoeringshandelingen die de GAR zou hebben vastgesteld, ex tunc nietig te verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sáchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-432/15: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — Odvolací finanční ředitelství/Pavlína Baštová [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 2, lid 1, onder c) — Begrip „diensten onder bezwarende titel” — Terbeschikkingstelling van een paard door een belastingplichtige aan een paardenwedrenorganisator — Waardering van de tegenprestatie — Recht op aftrek van de kosten verbonden met de voorbereiding van de paarden van de belastingplichtige voor de wedrennen — Algemene kosten verbonden met de gehele economische activiteit — Bijlage III, punt 14 — Verlaagd btw-tarief voor het recht gebruik te maken van sportaccommodaties — Toepasselijkheid op de exploitatie van een renstal — Handeling die bestaat uit één enkele prestatie of uit meerdere zelfstandige prestaties]

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/14

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — Odvolací finanční ředitelství/Pavlína Baštová
   (Zaak C-432/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 2, lid 1, onder c) - Begrip „diensten onder bezwarende titel” - Terbeschikkingstelling van een paard door een belastingplichtige aan een paardenwedrenorganisator - Waardering van de tegenprestatie - Recht op aftrek van de kosten verbonden met de voorbereiding van de paarden van de belastingplichtige voor de wedrennen - Algemene kosten verbonden met de gehele economische activiteit - Bijlage III, punt 14 - Verlaagd btw-tarief voor het recht gebruik te maken van sportaccommodaties - Toepasselijkheid op de exploitatie van een renstal - Handeling die bestaat uit één enkele prestatie of uit meerdere zelfstandige prestaties])
   (2017/C 014/18)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Odvolací finanční ředitelství

      Verwerende partij: Pavlína Baštová

      Dictum

               1)

               Artikel 2, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat de terbeschikkingstelling van een paard door zijn in de belasting over de toegevoegde waarde belastingplichtige eigenaar aan de organisator van een paardenwedren met het oog op deelname van dat paard aan die wedren, geen dienst onder bezwarende titel is in de zin van die bepaling, wanneer die terbeschikkingstelling niet ertoe leidt dat deelnamegeld of een andere directe vergoeding wordt betaald en wanneer enkel de eigenaars van een paard met een goede rangschikking bij aankomst in de wedren prijzengeld ontvangen, ook al is dat op voorhand bepaald. Een dergelijke terbeschikkingstelling van een paard vormt echter wel een dienst onder bezwarende titel wanneer de organisator een vergoeding uitbetaalt onafhankelijk van de rangschikking van het betrokken paard bij aankomst in de wedren.

               2)

               Richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat recht bestaat op aftrek van de voorbelasting die is betaald over de handelingen betreffende de voorbereiding voor en de deelname aan de paardenwedrennen van paarden van de belastingplichtige, die zijn eigen renpaarden en die van derden fokt en traint, op grond dat de kosten voor deze handelingen deel uitmaken van de algemene kosten die met zijn economische activiteit verband houden, op voorwaarde dat de kosten voor elk van de betrokken handelingen rechtstreeks en onmiddellijk verband houden met deze gehele activiteit. Dat kan het geval zijn wanneer de aldus gemaakte kosten verband houden met de renpaarden die werkelijk zijn bestemd voor de verkoop, of wanneer de deelname van die paarden aan wedrennen, objectief gezien, een middel is ter bevordering van de economische activiteit, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.
               Wanneer een dergelijk recht op aftrek bestaat, dient het prijzengeld dat de belastingplichtige eventueel dankzij de rangschikking van een van zijn paarden bij aankomst in een paardenwedren heeft behaald, niet in de maatstaf van heffing van de belasting over de toegevoegde te worden opgenomen.

               3)

               Artikel 98 van richtlijn 2006/112, gelezen in samenhang met punt 14 van bijlage III bij die richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat één enkele samengestelde dienst die bestaat uit meerdere elementen die met name verband houden met de training van de paarden, het gebruik van sportaccommodaties, de stalling van de paarden in een renstal, de voedering en andere verzorging van de paarden, niet aan een verlaagd tarief van de belasting over de toegevoegde waarde kan worden onderworpen, wanneer het gebruik van sportaccommodaties in de zin van punt 14 van bijlage III bij die richtlijn en de training van de paarden twee gelijkwaardige elementen van die samengestelde dienst vormen of wanneer de training van de paarden het hoofdelement van die dienst is, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

      (1)  PB C 371 van 9.11.2015.


title: Doorhaling van zaak T-113/97

text:
15.6.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 144/63
Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster aan, dat de                          Doorhaling van zaak T-30/98 (1)
Commissie heeft gehandeld in strijd met artikel 81 EG en met
artikel 53 EER-Overeenkomst, waar zij geen rekening heeft                                      (2002/C 144/122)
gehouden met de kenmerken en handelwijze van de verzoeken-
de onderneming of deze onjuist heeft beoordeeld, en niet is
overgegaan tot de beoordeling van haar deelneming aan de                                        (Procestaal: Engels)
gestelde bijeenkomsten of aan de gestelde afspraken in het
kader van de Spaanse markt, en in het kader van de afspraken
en onderling afgestemde gedragingen als bedoeld in de bestre-
                                                                        De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
den beschikking.
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 16 januari 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-30/98: Dr. Peter Stott tegen Raad van de Europese Unie
In dit verband stelt verzoekster, dat zij een kleine familie-           en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
onderneming is die zich bezighoudt met de distributie en
verwerking van zelfkopiërend papier, en dit soort papier
tijdens de inbreukperiode produceerde noch exporteerde naar             (1) PB C 184 van 13.6.1998.
andere markten dan de Spaanse. Bovendien wijst zij op
haar gering economisch belang en op haar onbeduidend
marktaandeel in vergelijking met de andere betrokken onder-
nemingen.
Wat de opgelegde boete betreft, is zij van mening dat bij de                          Doorhaling van zaak T-370/00 (1)
vaststelling van het bedrag ervan:
                                                                                (2002/C 144/123)
—     het evenredigheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel zijn
      geschonden;
                                                                                (Procestaal: Engels)
—     de inbreukperiode onjuist is vastgesteld;
—     geen rekening is gehouden met de verzachtende omstan-             De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
      digheden die zich in haar geval voordoen.                         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 5 februari 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-370/00: N.V. Master Foods S.A. tegen Commissie van
(1) Nog niet gepubliceerd in het PB.                                    de Europese Gemeenschappen.
                                                                        (1) PB C 79 van 10.3.2001.
               Doorhaling van zaak T-113/97 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-42/01 (1)
                        (2002/C 144/121)
                                                                                (2002/C 144/124)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste             De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 21 februari 2002 de doorhaling in het register gelast van           van 24 januari 2002 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-113/97: Pierre Tomarchio tegen Rekenkamer van de                 zaak T-42/01: Syndicat des employés, techniciens et cadres de
Europese Gemeenschappen.                                                Belgique de la F.G.T.B. tegen Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen.
(1) PB C 199 van 28.6.1997.
                                                                        (1) PB C 118 van 21.4.2001.


title: Zaak T-32/01: Beroep, op 9 februari 2001 ingesteld door El Territorio Histórico de Bizkaia — La Diputación Foral de Bizkaia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
7.4.2001                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 108/27
Verzoeker baseert zijn beroep hoofdzakelijk op schending van             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
de wettelijke procedurevoorschriften neergelegd in ar-
tikel 88 EG en in verordening nr. 659/1999 (1) inzake bestaan-
                                                                         —     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
de steunregelingen, en bijgevolg op schending van de begin-
                                                                               28 november 2000, houdende inleiding van de procedure
selen van rechtszekerheid, gewettigd vertrouwen en het recht
                                                                               van artikel 88, lid 2, EG, met betrekking tot artikel 14
om te worden gehoord.
                                                                               van Norma Foral 11/1993;
Verzoeker stelt in dit verband, dat de Commissie reeds in 1994
op de hoogte was van deze regeling, en dat tegen de regeling             —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
in haar geheel, en niet alleen tegen artikel 14 daarvan, een
klacht werd ingediend strekkende tot vaststelling van de
onverenigbaarheid ervan met artikel 87 van het EG-Verdrag.               Middelen en voornaamste argumenten
Na deze klacht verrichtte de Commissie een eerste onderzoek
inzake staatssteun, en liet zij het Koninkrijk Spanje een                Het beroep in de onderhavige zaak is gericht tegen artikel 14
kopie van die klacht toekomen. Volgens verzoeker heeft de                van Norma Foral 11/1993 van 26 juni 1993 van Territorio
Commissie nooit laten weten, dat zij de formele onderzoeks-              Histórico de Gipuzkoa (besluit van een regionale overheid),
procedure van artikel 88, lid 2, EG-Verdrag had ingeleid of              houdende dringende fiscale maatregelen inzake investerings-
zou inleiden.                                                            steun en steun ter bevordering van de economische activiteit,
                                                                         die voorziet in een vrijstelling van de vennootschapsbelasting
Waar de Commissie in november 2000 de contradictoire                     voor bepaalde nieuw opgerichte ondernemingen.
procedure van artikel 88, lid 2, heeft ingeleid met betrekking
tot een van de artikelen van Norma Foral 18/1993, houdt
zulks volgens verzoeker in, dat de Commissie de wettelijk                De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
vastgestelde procedure voor het onderzoek en de beoordeling              die in zaak T-30/01.
van de bestaande steunregelingen heeft geschonden.
Zou de Commissie twijfels hebben over het steunkarakter van
de betrokken belastingvrijstelling, of over de verenigbaarheid
ervan met de gemeenschappelijke markt, kan zij die maatregel
niet als nieuwe steun aanmerken doch alleen als bestaande
steun, in welk geval zij bij haar onderzoek en controle moet
handelen volgens de voorschriften van artikel 88, lid 1, EG,
inzake het voortdurend onderzoek van dergelijke steunmaatre-             Beroep, op 9 februari 2001 ingesteld door El Territorio
gelen.                                                                   Histórico de Bizkaia — La Diputación Foral de Bizkaia
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999
    tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van                                  (Zaak T-32/01)
    artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1.
                                                                                (2001/C 108/50)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Beroep, op 9 februari 2001 ingesteld door El Territorio
Histórico de Gipuzkoa — La Diputación Foral de Gipuz-                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
 koa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      schappen is op 9 februari 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door El Territo-
                                                                         rio Histórico de Bizkaia — La Diputación Foral de Bizkaia, te
                           (Zaak T-31/01)
                                                                         Bizkaia (Spanje), vertegenwoordigd door M. Morales Isasi en
                                                                         D. I. Sáenz-Cortabarrı́a Fernandez, advocaten.
                          (2001/C 108/49)
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                         —     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                               28 november 2000, houdende inleiding van de procedure
schappen is op 9 februari 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                               van artikel 88, lid 2, EG, met betrekking tot artikel 14
Commissie van de Europese Gemeenschappen door El Territo-
                                                                               van Norma Foral 5/1993;
rio Histórico de Gipuzkoa — La Diputación Foral de Gipuzkoa,
te Gipuzkoa (Spanje), vertegenwoordigd door M. Morales Isasi
en D. I. Sáenz-Cortabarrı́a Fernandez, advocaten.                       —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 108/28              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       7.4.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                     Middelen en voornaamste argumenten
Het beroep in de onderhavige zaak is gericht tegen artikel 14          Verzoekster, ambtenaar in de rang C 1, salaristrap 8, komt op
van Norma Foral 5/1993 van 24 juni 1993 van Territorio                 tegen de weigering van de jury van het intern vergelijkend
Histórico de Bizkaia (besluit van een regionale overheid),            onderzoek voor de overgang van categorie C naar categorie B,
houdende dringende fiscale maatregelen inzake investerings-            COM/PB/99, om haar tot het mondelinge examen van dit
steun en steun ter bevordering van de economische activiteit,          vergelijkend onderzoek toe te laten.
die voorziet in een vrijstelling van de vennootschapsbelasting
voor bepaalde nieuw opgerichte ondernemingen.
                                                                       In dit verband zij erop gewezen, dat de voorzitter van de jury
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                verzoekster bij brief van 8 maart 2000 heeft meegedeeld, dat
die in zaak T-30/01.                                                   zij niet tot het mondelinge examen was toegelaten op grond
                                                                       van het cijfer dat zij voor het schriftelijke examen had behaald.
                                                                       Weliswaar was dit cijfer hoger dan het vereiste minimum
                                                                       (30/50), maar het gaf haar geen plaats bij de 170 beste
                                                                       kandidaten, de enige die aan het mondelinge examen mochten
                                                                       deelnemen. Voor plaatsing bij de 170 beste kandidaten
                                                                       moesten namelijk minimaal 30,250 punten in totaal worden
Beroep, op 14 februari 2001 ingesteld door A. M. Roccato               behaald.
(echtgenote Pinson) tegen Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen
                                                                       Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster aan:
                         (Zaak T-34/01)
                                                                       —     Schending van de motiveringsplicht, alsmede van het
                        (2001/C 108/51)                                      algemene beginsel van transparantie. Ten aanzien van dit
                                                                             punt wordt verklaard, dat het beginsel van transparantie
                                                                             zich verzet tegen de weigering om documenten mee te
                        (Procestaal: Frans)                                  delen en om in te gaan op de verzoeken van een
                                                                             deelnemer aan een vergelijkend onderzoek, die betrekking
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    hebben op omstandigheden die niets met de vergelijkende
schappen is op 14 februari 2001 beroep ingesteld tegen                       beoordeling van de kandidaten van doen hebben.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. M. Roc-
cato (echtgenote Pinson), wonende te Brussel, vertegenwoor-            —     Schending van de regels inzake de jurywerkzaamheden,
digd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten.                             alsmede het bestaan in casu van een kennelijk onjuiste
                                                                             beoordeling.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelij-       —     Schending van het discriminatieverbod en het bestaan in
      kend onderzoek COM/PB/99 van 8 maart 2000, waarbij                     casu van misbruik van bevoegdheid. Verzoekster, die zich
      verzoekster niet tot het mondelinge examen werd toege-                 sinds 1 februari 1988 in de laatste salaristrap van haar
      laten;                                                                 loopbaan bevindt, vraagt zich in dit verband af, of haar
                                                                             uitsluiting van het mondelinge examen niet te verklaren
—     nietigverklaring van alle verrichtingen en handelingen na              is door het feit dat de jury van het vergelijkend onderzoek
      het vergelijkend onderzoek;                                            de voorrang heeft willen geven aan ambtenaren met
                                                                             minder anciënniteit, die vooruitzichten op een langere
—     verwijzing van verweerster in de kosten.                               loopbaan hebben dan zij.


title: Zaak T-269/99: Beroep, op 3 november 1999 ingesteld door Territorio Histórico de Gipuzkoa y Gipuzkoako Foru Aldundia — Diputación Foral de Gipuzkoa, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
19.2.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 47/29
en de Slowaakse Republiek, tot intrekking van verordening              Beroep, op 14 oktober 1999 ingesteld door Direcks
(EEG) nr. 1189/93 en tot beëindiging van de procedure met              Service Station Bocholtz B.V. tegen Commissie van de
betrekking tot dergelijke invoer van oorsprong uit de Republiek                          Europese Gemeenschappen
Kroatië (PB L 322, blz. 1), voorzover die verordening verzoeks-
ters treft, heeft het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid),                                       (Zaak T-236/99)
samengesteld als volgt: A. Potocki, president, K. Lenaerts,
C. W. Bellamy, J. Azizi en A. W. H. Meij, rechters; griffier:                                     (2000/C 47/50)
B. Pastor, hoofdadministrateur, op 15 december 1999 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
1) Verwerpt het beroep.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
2) Verwijst verzoeksters in de kosten.
                                                                       schappen is op 14 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen ingesteld door Direcks Service
3) Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen.
                                                                       Station Bocholtz B.V., te Bocholtz (Nederland), vertegenwoor-
                                                                       digd door Th. J. M. Oostdijk, advocaat te Maastricht.
(1) PB C 113 van 11.4.1998.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       — de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
                                                                            (C(1999)2539 def) betreffende staatssteun van Nederland
                                                                            ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de
                                                                            grensstreek met Duitsland (1), nietig te verklaren en te
                                                                            bepalen dat ten aanzien van verzoekster geen terugvorde-
Beroep, op 14 oktober 1999 ingesteld door Garage                            ring zal plaatsvinden, althans een zodanig besluit te nemen
Bergsteyn B.V. tegen Commissie van de Europese                              als het Gerecht in goede justitie zal vermenen te behoren;
                        Gemeenschappen
                                                                       — kosten rechtens.
                        (Zaak T-235/99)
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                    (Procestaal: Nederlands)
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                         (2000/C 47/49)                                die in zaak T-210/99.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              (1) PB L 280 van 30.10.1999, blz. 87.
schappen is op 14 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Garage Bergsteyn
B.V., te Berg en Terblijt (Nederland), vertegenwoordigd door
Th. J. M. Oostdijk, advocaat te Maastricht.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Beroep, op 3 november 1999 ingesteld door Territorio
— de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999                     Histórico de Gipuzkoa y Gipuzkoako Foru Aldundia —
     (C(1999)2539 def) betreffende staatssteun van Nederland           Diputación Foral de Gipuzkoa, tegen Commissie van de
     ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de                                  Europese Gemeenschappen
     grensstreek met Duitsland (1), nietig te verklaren en te
     bepalen dat ten aanzien van verzoekster geen terugvorde-
                                                                                (Zaak T-269/99)
     ring zal plaatsvinden, althans een zodanig besluit te nemen
     als het Gerecht in goede justitie zal vermenen te behoren;
                                                                                (2000/C 47/51)
— kosten rechtens.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 3 november 1999 beroep ingesteld tegen
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio
die in zaak T-210/99.                                                  Histórico de Gipuzkoa y Gipuzkoako Foru Aldundia —
                                                                       Diputación Foral de Gipuzkoa, te Gipuzkoa (Spanje), vertegen-
(1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.                                    woordigd door D. A. Creus Carreras en B. Uriarte Valiente,
                                                                       advocaten te Barcelona en Madrid, respectievelijk Brussel,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Brussel, kantoor Cuatrecasas,
                                                                       Kortenberglaan 60.
 ---pagebreak--- C 47/30              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   19.2.2000
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Beroep, op 3 november 1999 ingesteld door Territorio
                                                                       Histórico de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación
                                                                       Foral de Alava, tegen Commissie van de Europese
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van                                     Gemeenschappen
   14 juli 1999, voorzover daarbij het belastingkrediet waarin
   is voorzien bij Norma Foral de Gipuzkoa nr. 7/1997 van
   22 december 1997, als steunmaatregel in de zin van artikel                                  (Zaak T-271/99)
   87 EG wordt aangemerkt;
                                                                                (2000/C 47/52)
— de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Middelen en voornaamste argumenten                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 3 november 1999 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio
Tot staving van haar aanspraken stelt verzoeker, dat de                Histórico de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación
Commissie in de bestreden beschikking:                                 Foral de Alava, te Alava (Spanje), vertegenwoordigd door
                                                                       D. A. Creus Carreras en B. Uriarte Valiente, advocaten te
                                                                       Barcelona en Madrid, respectievelijk Brussel, domicilie gekozen
— het begrip staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG,          hebbende te Brussel, kantoor Cuatrecasas, Kortenberglaan 60.
   onjuist heeft uitgelegd, waar zij stelt dat het belastingkrediet
   waarin Norma Foral de Gipuzkoa nr. 7/1997 voorziet, een
   selectieve maatregel, en dus een maatregel van staatssteun          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
   is: volgens verzoeker is het belastingkrediet een algemene
   maatregel, die gelijkelijk van toepassing is op alle markdeel-      — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
   nemers voorzover zij voldoen aan de in de regeling gestelde             14 juli 1999, voorzover daarbij het belastingkrediet waarin
   voorwaarde, die objectief en niet-discriminerend zijn; zelfs            is voorzien bij Norma Foral de Alava nr. 22/1994 van
   in de veronderstelling dat de betrokken maatregel tot op                20 december 1994, zoals gewijzigd, als steunmaatregel in
   zekere hoogte selectief was, zou zulks zijn rechtvaardiging             de zin van artikel 87 EG wordt aangemerkt;
   vinden in de aard en de strekking van de regeling, waarbij
   zij aangetekend dat het toepassingsgebied daarvan geen              — de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
   discriminerend karakter heeft, maar is vastgesteld op basis
   van objectieve en horizontale voorwaarden en criteria,
   en bovendien bijdraagt tot de doeltreffendheid van de               Middelen en voornaamste argumenten
   belastingregeling waarvan zij een onderdeel is;
                                                                       De aangevoerde middelen komen overeen met die in zaak
— artikel 87 EG onjuist uitlegt, waar zij stelt dat sprake is van      T-269/99.
   staatssteun zonder dat conform deze bepaling de vervalsing
   van de mededinging en de ongunstige beïnvloeding van
   het handelsverkeer is vastgesteld;
— ten onrechte stelt, dat de Spaanse autoriteiten de aanmel-
   dingsplicht van artikel 88, lid 3, EG, hebben geschonden;
                                                                       Beroep, op 3 november 1999 ingesteld door Territorio
— misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid, waar zij de             Histórico de Bizkaia, Bizkaiko Foru Aldundia — Diputa-
   procedure inzake staatssteun heeft toegepast in plaats van          ción Foral de Bizkaia, tegen Commissie van de Europese
   die welke door de gemeenschapswetgever is voorzien                                         Gemeenschappen
   (inzake fiscale harmonisatie), op welk gebied haar bevoegd-
   heden evenwel veel geringer zijn, en worden gedeeld met
   de Raad van de Europese Unie;                                                               (Zaak T-272/99)
— de motiveringsplicht schendt, nu niet duidelijk is gepreci-                                   (2000/C 47/53)
   seerd op grond van welke elementen feitelijk en rechtens
   de Commissie de gevraagde belastingmaatregel als maatre-
   gel van staatssteun in de zin van artikel 87 EG heeft aange-                               (Procestaal: Spaans)
   merkt.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 3 november 1999 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio
                                                                       Histórico de Bizkaia, Bizkaiko Foru Aldundia — Diputación


title: Zaak T-139/06: Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2011 — Frankrijk/Commissie ( „Niet-uitvoering van arrest van Hof houdende vaststelling van niet-nakoming — dwangsom — Vaststelling door lidstaat van bepaalde maatregelen — Verzoek om betaling — Bevoegdheid van Commissie — Bevoegdheid van Gerecht” )

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/27

         Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2011 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-139/06) (1)

   (Niet-uitvoering van arrest van Hof houdende vaststelling van niet-nakoming - dwangsom - Vaststelling door lidstaat van bepaalde maatregelen - Verzoek om betaling - Bevoegdheid van Commissie - Bevoegdheid van Gerecht)
   2011/C 347/39
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Belliard, G. de Bergues en S. Gasri, vervolgens E. Belliard, G. de Bergues en B. Cabouat, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. van Rijn, K. Banks en F. Clotuche-Duvieusart, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: S. Behzadi-Spencer, T. Harris en C. Murrell, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2006) 659 def. van de Commissie van 1 maart 2006 houdende verzoek om betaling van de ter uitvoering van het arrest van het Hof van 12 juli 2005, Commissie/Frankrijk (C-304/02, Jurispr. blz. I-6263), verschuldigde dwangsommen.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Franse Republiek draagt haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

               3)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 165 van 15.7.2006.


title: Zaak C-268/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Labour Court — Ierland) — Impact/Minister for Agriculture and Food, Minister for Arts, Sport and Tourism, Minister for Communications, Marine and Natural Resources, Minister for Foreign Affairs, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Transport (Richtlijn 1999/70/EG — Clausules 4 en 5 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidsdienst — Arbeidsvoorwaarden — Beloning en pensioenen — Verlenging van overeenkomsten voor bepaalde tijd voor termijn, oplopend tot acht jaar — Procedurele autonomie — Rechtstreekse werking)

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Labour Court — Ierland) — Impact/Minister for Agriculture and Food, Minister for Arts, Sport and Tourism, Minister for Communications, Marine and Natural Resources, Minister for Foreign Affairs, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Transport
   (Zaak C-268/06) (1)

   (Richtlijn 1999/70/EG - Clausules 4 en 5 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidsdienst - Arbeidsvoorwaarden - Beloning en pensioenen - Verlenging van overeenkomsten voor bepaalde tijd voor termijn, oplopend tot acht jaar - Procedurele autonomie - Rechtstreekse werking)
   (2008/C 142/05)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Labour Court — Ierland
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Impact

      Verwerende partijen: Minister for Agriculture and Food, Minister for Arts, Sport and Tourism, Minister for Communications, Marine and Natural Resources, Minister for Foreign Affairs, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Transport
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Labour Court — Uitlegging van de clausules 4, punt 1 (discriminatieverbod) en 5, punt 1 (maatregelen tegen misbruik door sluiting van opeenvolgende tijdelijke arbeidsovereenkomsten) van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Beroep waarin de rechtstreekse werking van deze bepalingen wordt gesteld — Onbevoegdheid van de aangezochte rechter naar nationaal recht — Bevoegdheid krachtens het gemeenschaprecht, in het bijzonder krachtens de beginselen van gelijkwaardigheid en effectiviteit
   Dictum

               1)

               Het gemeenschapsrecht, met name het doeltreffendheidsbeginsel, vereist dat een gespecialiseerde rechterlijke instantie die in het kader van de — zij het facultatieve — bevoegdheid die haar is verleend door de wettelijke regeling ter uitvoering van richtlijn 1999/70 van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, kennis moet nemen van een vordering die op schending van deze wettelijke regeling is gebaseerd, zich ook bevoegd verklaart om kennis te nemen van vorderingen van de verzoeker die rechtstreeks op genoemde richtlijn zijn gebaseerd voor de periode tussen het verstrijken van de termijn ter uitvoering daarvan en de datum van inwerkingtreding van die wettelijke regeling, indien de verplichting voor die verzoeker om tegelijkertijd bij een gewone rechter een andere vordering in te stellen die rechtstreeks op de richtlijn is gebaseerd, procedurele ongemakken zou meebrengen die de uitoefening van de hem door het gemeenschapsrecht verleende rechten uiterst moeilijk zouden maken. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of dat het geval is.

               2)

               Clausule 4, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70, is onvoorwaardelijk en voldoende nauwkeurig om door particulieren voor de nationale rechter te kunnen worden ingeroepen. Dat is echter niet het geval voor clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst.

               3)

               De artikelen 10 EG en 249, derde alinea, EG, alsmede richtlijn 1999/70 moeten aldus worden uitgelegd dat een autoriteit van een lidstaat die optreedt als werkgever in de openbare sector geen maatregelen mag vaststellen die indruisen tegen het doel van die richtlijn en de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — te voorkomen dat misbruik wordt gemaakt van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — doordat in de periode tussen het verstrijken van de termijn voor uitvoering van die richtlijn en de datum van inwerkingtreding van de uitvoeringswet dergelijke arbeidsovereenkomsten voor een ongebruikelijk lange tijd worden verlengd.

               4)

               Wanneer het toepasselijke nationale recht een regel kent die bij gebreke van een duidelijke en ondubbelzinnige aanwijzing voor het tegendeel de retroactieve toepassing van een wet uitsluit, dient een nationale rechter bij wie een vordering is ingesteld die is gebaseerd op schending van een bepaling van de nationale wet ter uitvoering van richtlijn 1999/70, op grond van het gemeenschapsrecht aan die bepaling slechts terugwerkende kracht te verlenen tot de datum waarop de termijn voor uitvoering van die richtlijn is verstreken, indien dat nationale recht een aanwijzing daartoe bevat die aan die bepaling een dergelijke terugwerkende kracht kan verlenen.

               5)

               Clausule 4 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet aldus worden uitgelegd dat de daarin bedoelde arbeidsvoorwaarden mede de voorwaarden inzake beloning en pensioen omvatten die worden bepaald door de arbeidsverhouding, maar niet de voorwaarden betreffende de pensioenen die voortvloeien uit een wettelijke socialezekerheidsregeling.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak T-671/11: Arrest van het Gerecht van 10 april 2013 — IPK International/Commissie ( „Bijdrage aan financiering van project op gebied van milieuvriendelijk toerisme — Terugbetaling van teruggevorderde bedragen — Beschikking die is vastgesteld na nietigverklaring door Gerecht van vroegere beschikking waarbij bijstand is ingetrokken — Compensatierente — Vertragingsrente — Berekening” )

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/18

         Arrest van het Gerecht van 10 april 2013 — IPK International/Commissie
   (Zaak T-671/11) (1)

   (Bijdrage aan financiering van project op gebied van milieuvriendelijk toerisme - Terugbetaling van teruggevorderde bedragen - Beschikking die is vastgesteld na nietigverklaring door Gerecht van vroegere beschikking waarbij bijstand is ingetrokken - Compensatierente - Vertragingsrente - Berekening)
   2013/C 147/32
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Pitschas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Dintilhac, G. Wilms en G. Zavvos, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 14 oktober 2011 [ENTR/R1/HHO/lsa — entre.r.l(2011)1183091] waarbij is beslist om verzoekster in totaal 720 579,90 EUR, daaronder begrepen 158 618,27 EUR compensatierente, te betalen

      Dictum

               1)

               De beschikking van de Commissie van 14 oktober 2011 [ENTR/R1/HHO/lsa — entre.r.l(2011)1183091] wordt nietig verklaard voor zover de daarin vastgestelde rente die moet worden betaald aan IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH, slechts 158 618,27 EUR bedraagt.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 16 maart 2005 in zaak T-112/03, L'Oréal SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor woordmerk FLEXI AIR — Ouder woordmerk FLEX — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Verzoek tot bewijs van normaal gebruik — Artikel 8, lid 1, sub b, artikel 8, lid 2, sub a-ii, en artikel 43, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/25

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 16 maart 2005
   in zaak T-112/03, L'Oréal SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor woordmerk FLEXI AIR - Ouder woordmerk FLEX - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Verzoek tot bewijs van normaal gebruik - Artikel 8, lid 1, sub b, artikel 8, lid 2, sub a-ii, en artikel 43, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 132/45)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-112/03, L'Oréal SA, gevestigd te Parijs (Frankrijk), vertegenwoordigd door X. Buffet Delmas d'Autane, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: B. Filtenborg, S. Laitinen en G. Schneider), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen): Revlon (Suisse) SA, gevestigd te Schlieren (Zwitserland), betreffende een beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 januari 2003 (zaak R 396/2001-4) inzake een oppositieprocedure tussen L'Oréal SA en Revlon (Suisse) SA, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en I. Pelikánová, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 16 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 135 van 7.6.2003.


title: Zaak T-151/11: Beroep ingesteld op 11 maart 2011 — Telefónica de España en Telefónica Móviles España/Commissie

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/32

         Beroep ingesteld op 11 maart 2011 — Telefónica de España en Telefónica Móviles España/Commissie
   (Zaak T-151/11)
   2011/C 145/53
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Telefónica de España, SA (Madrid, Spanje), Telefónica Móviles España, SA (Madrid, Spanje), (vertegenwoordigers: F. González Díaz, F. Salerno, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 20 juli 2010 overeenkomstig artikel 263 VWEU nietig verklaren;

               —

               in elk geval de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit van de Commissie van 20 juli 2010 betreffende steunregeling C 38/09 (ex NN 58/09) die Spanje voornemens is ten uitvoer te leggen ten behoeve van Corporación de Radio y Televisión Española (RTVE) (PB L 1, blz. 9), waarbij het bij Ley 8/2009 van 28 augustus 2009 ingevoerde nieuwe financieringmodel voor de publieke omroep Corporación de Radio y Televisión Española op grond van artikel 106, lid 2, VWEU verenigbaar met de interne markt wordt verklaard.
   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1)

               Schending van artikel 108, lid 2, VWEU, doordat de Commissie niet de in dit artikel voorziene procedure heeft ingeleid met betrekking tot de omstandigheid dat de financiering losstaat van de hele in casu aan de orde zijnde maatregel.

               2)

               Schending van artikel 108 VWEU, doordat de Commissie bepaalt dat de financiering losstaat van de hele maatregel en ten onrechte alleen de aanvullende financiering als nieuwe steun definieert. Op die manier handelt de Commissie niet in overeenstemming met de rechtspraak, noch met haar eigen beschikkingspraktijk.

               3)

               Schending van artikel 256 VWEU, doordat het besluit op generlei wijze een verklaring biedt voor de conclusie dat de drie belastingmaatregelen die werden ingevoerd of gewijzigd door de artikelen 4, 5 en 6 van Ley 8/2009, losstaan van de bestaande regeling voor de financiering van RTVE.

               4)

               Onjuiste rechtsopvatting, door de financieringsbron los te koppelen van de maatregel, aangezien de onverenigbaarheid van de financieringsbronnen met het gemeenschapsrecht noodzakelijkerwijs leidt tot de onverenigbaarheid hiervan met de staatssteunbepalingen. Dienaangaande wordt bevestigd dat bij het bestreden besluit steun in verband met een financiering die de Commissie in een parallelle procedure strijdig met het Unierecht heeft geacht, verenigbaar wordt verklaard.

               5)

               Schending van artikel 106, lid 2, VWEU en/of van artikel 256 VWEU wegens ontoereikende motivering van het ontbreken van overcompensatie en de invloed van de maatregel op de mededinging op de interne markt. In concreto is er in het bestreden besluit geen rekening mee gehouden dat de toekomstige werkelijke kosten van Corporación RTVE lager zullen zijn dan de in het verleden gemaakte kosten, en voorts wordt daarbij een maatregel tot bescherming „tegen de schommelingen in de inkomsten uit de reclamemarkt” verenigbaar met de interne markt verklaard, ook al bestaat er geen commercieel risico meer.


title: Zaak C-286/15: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 26 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa - Letland) – Valsts ieņēmumu dienests/SIA „Latvijas propāna gāze” (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Post 2711 — Aardgas en andere gasvormige koolwaterstoffen — Stof waaraan het wezenlijk karakter wordt ontleend — Vloeibaar gemaakt petroleumgas)

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/11

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 26 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa - Letland) – Valsts ieņēmumu dienests/SIA „Latvijas propāna gāze”
   (Zaak C-286/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Post 2711 - Aardgas en andere gasvormige koolwaterstoffen - Stof waaraan het wezenlijk karakter wordt ontleend - Vloeibaar gemaakt petroleumgas))
   (2016/C 260/14)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Verwerende partij: SIA „Latvijas propāna gāze”

      Dictum

               1)

               Regel 2, onder b), en regel 3, onder b), van de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals achtereenvolgens gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1031/2008 van de Commissie van 19 september 2008 en verordening (EG) nr. 948/2009 van de Commissie van 30 september 2009, moeten aldus worden uitgelegd dat, zodra een gasmengsel zoals het LPG in het hoofdgeding aan alle bestanddelen gezamenlijk zijn wezenlijke karakter ontleent, zodat er geen bestanddeel kan worden vastgesteld waaraan dit mengsel zijn wezenlijke karakter ontleent en het in ieder geval niet mogelijk is om de exacte hoeveelheid van elk van de bestanddelen van het betrokken LPG te bepalen, niet kan worden uitgegaan van een aanname die inhoudt dat de stof waaraan het product overeenkomstig regel 3, onder b), van deze algemene regels zijn wezenlijke karakter ontleent, de stof is waarvan het procentuele aandeel in het mengsel het grootst is.

               2)

               Deze gecombineerde nomenclatuur moet aldus worden uitgelegd dat een vloeibaar gemaakt aardgas zoals in het hoofdgeding, dat voor 0,32 % uit methaan, ethaan en ethyleen, voor 58,32 % uit propaan en propyleen en voor hoogstens 39,99 % uit butaan en butyleen bestaat, en waarvoor het niet mogelijk is om onder de samenstellende stoffen ervan een stof aan te wijzen waaraan het aardgas zijn wezenlijke karakter ontleent, als „Aardgas en andere gasvormige koolwaterstoffen, vloeibaar gemaakt, andere” valt onder onderverdeling 2711 19 00.

               3)

               Artikel 218, lid 1, onder d), van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, moet aldus worden uitgelegd dat daaruit niet volgt dat de aangever van LPG zoals in het hoofdgeding verplicht is om de procentuele hoeveelheid van het hoofdbestanddeel van dat LPG nauwkeurig aan te geven.

      (1)  PB C 270 van 17.8.2015.


title: Zaak F-103/07: Beroep ingesteld op 5 oktober 2007 — Duta/Hof van Justitie

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/45

         Beroep ingesteld op 5 oktober 2007 — Duta/Hof van Justitie
   (Zaak F-103/07)
   (2007/C 315/88)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Radu Duta (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Krieg, advocaat)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikkingen nietig te verklaren;

               —

               de zaak naar het bevoegd gezag te verwijzen;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met zijn beroep komt verzoeker op tegen de afwijzing van zijn sollicitatie naar een functie als referendaris bij een rechter van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen. Deze afwijzing heeft volgens hem plaatsgevonden bij interne post van 24 januari 2007, terwijl de betrokken rechter eerder ervan had blijk gegeven, zeer geïnteresseerd te zijn in de verzoekers sollicitatie.
   Verzoeker stelt in de eerste plaats nietigheid van de afwijzing van zijn bezwaar. Het bezwaar is behandeld door de „tot het doen van uitspraak op bezwaar bevoegde commissie van het Gerecht van eerste aanleg”, waarvan de samenstelling niet voldoet aan de eisen van een eerlijk proces, zoals gedefinieerd in artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. De daarin zitting hebbende leden van het Gerecht kunnen immers niet in volledige onpartijdigheid uitspraak doen in zaken die betrekking hebben op een van hun collega's.
   In de tweede plaats stelt verzoeker te zijn gediscrimineerd. De betrokken rechter heeft van zijn beoordelingsbevoegdheid geen redelijk gebruik gemaakt.
   Ten slotte is verzoeker van mening dat de aangevochten beslissingen in elk geval in strijd zijn met de algemene beginselen van transparantie, goede trouw en bescherming van het gewettigd vertrouwen.


title: Zaak T-46/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 28 augustus 2007 — Galileo Lebensmittel/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Toepassing van .eu-topniveaudomein — Registratie van domeinnaam galileo.eu — Gebruik voorbehouden aan instellingen, organen en instanties van de Gemeenschap — Procesbevoegdheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/35

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 28 augustus 2007 — Galileo Lebensmittel/Commissie
   (Zaak T-46/06) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Toepassing van .eu-topniveaudomein - Registratie van domeinnaam „galileo.eu’ - Gebruik voorbehouden aan instellingen, organen en instanties van de Gemeenschap - Procesbevoegdheid - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2007/C 247/57)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Galileo Lebensmittel GmbH & Co. KG (Trierweiler, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Bott, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Montaguti en T. Jürgensen, vervolgens G. Braun en E. Montaguti, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie om krachtens artikel 9 van verordening (EG) nr. 874/2004 van de Commissie van 28 april 2004 tot vaststelling van regels met betrekking tot het overheidsbeleid voor de toepassing en werking van het .eu-topniveaudomein en de beginselen inzake registratie (PB L 162, blz. 40), de domeinnaam „galileo.eu” te reserveren voor het gebruik door de instellingen, organen en instanties van de Gemeenschap
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Galileo Lebensmittel GmbH & Co. KG wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van de Commissie.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak F-59/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 9 april 2014 — Rouffaud/EDEO (Openbare dienst — Arbeidscontractant voor hulptaken — Herkwalificatie van overeenkomst — Precontentieuze procedure — Regel van overeenstemming — Wijziging van de grond van de geformuleerde klachten)

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/39

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 9 april 2014 — Rouffaud/EDEO
   (Zaak F-59/13) (1)

   ((Openbare dienst - Arbeidscontractant voor hulptaken - Herkwalificatie van overeenkomst - Precontentieuze procedure - Regel van overeenstemming - Wijziging van de grond van de geformuleerde klachten))
   2014/C 159/53
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Thierry Rouffaud (Elsene, Brussel) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Coolen, É. Marchal, S. Orlandi en D. Abreu Caldas, advocaten, vervolgens S. Orlandi en D. Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (vertegenwoordigers: S. Marquardt en M. Silva, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek strekkende tot herkwalificatie van zijn opeenvolgende aanstellingsovereenkomsten voor bepaalde tijd als overeenkomst voor onbepaalde tijd en tot erkenning van de periode als arbeidscontractant voor hulptaken als dienstperiode als arbeidscontractant

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rouffaud draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Dienst voor extern optreden.

      (1)  PB C 233 van 10.8.2013, blz. 14.