title: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof te Wenen van 18 september 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SPAR Österreichische Warenhandels AG, te Salzburg en Finanzlandesdirektion für Salzburg (Zaak C-318/96)

text:
Nr . C 336/22           NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    9 . 11 . 96
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                            telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het
pen, vertegenwoordigd door P. Ziotti, lid van haar juridi                       volgen van Richtlijn 93/60/EEG ( ] ), de krachtens het
sche dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                      EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische                       nagekomen ;
dienst, Centre Wagner, Kirchberg,
                                                                            2 . De Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet                  Middelen en voornaamste argumenten
      binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech
     telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het             Krachtens artikel 189 EG-Verdrag is een richtlijn verbin
     volgen van de Richtlijnen 93/53/EEG ('), 93/54/EEG (2),                dend ten aanzien van het te bereiken resultaat. Dit impli
      93/113/EEG ( 3 ) en 93/ 114/EEG ( 4 ), de krachtens het               ceert, dat de Lid-Staten gehouden zijn de in de richtlijn
      EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is                    gestelde omzettingstermijnen na te leven . In casu is deze
      nagekomen ;                                                           omzettingstermijn op 1 juli 1994 verstreken , zonder dat de
                                                                            Italiaanse Republiek de nodige bepalingen voor de omzet
2 . De Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .                     ting van de in de conclusies van de Commissie genoemde
                                                                            richtlijn had vastgesteld .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            (') PB nr . L 186 van 28 . 7 . 1993 , blz . 28 .
Krachtens artikel 189 EG-Verdrag is een richtlijn verbin
dend ten aanzien van het te bereiken resultaat. Dit impli
ceert, dat de Lid-Staten gehouden zijn de in de richtlijn
gestelde omzettingstermijnen na te leven . Deze omzettings
termijnen zijn verstreken als volgt: voor de Richtlijnen
93/53/EEG en 93/54/EEG op 1 juli 1994 ; voor artikel 7 van
Richtlijn 93/ 113/EEG op 1 januari 1995 , en voor Richtlijn
93/ 114/EEG en de overige bepalingen van Richtlijn 93/
113/EEG op 1 oktober 1994 , zonder dat de Italiaanse                        Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof te Wenen van
Republiek de nodige bepalingen voor de omzetting van die                    18 september 1996 om een prejudiciële beslissing in het
richtlijnen had vastgesteld .                                               geding tussen SPAR Österreichische Warenhandels AG, te
                                                                                Salzburg en Finanzlandesdirektion für Salzburg
(')  PB  nr . L 175 van 19 .   7 . 1993 , blz . 23 .                                                ( Zaak C-3 18/96 )
(2)  PB  nr . L 175 van 19 .   7 . 1993 , blz . 34 .
(')  PB  nr . L 334 van 31 .   12 . 1993 , blz . 17 .                                                  ( 96/C 336/44 )
(4 ) PB  nr . L 334 van 31 .   12 . 1993 , blz . 24 .
                                                                            Het Verwaltungsgerichtshof te Wenen heeft bij beschikking
                                                                            van 18 september 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                            van Justitie op 30 september 1996 , in het geding tussen
                                                                            SPAR Österreichische Warenhandels AG, te Salzburg en
                                                                            Finanzlandesdirektion für Salzburg, het Hof van Justitie van
                                                                            de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Beroep, op 26 september 1996 ingesteld door Commissie                       beslissing over de navolgende vragen :
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu
                                    bliek
                         ( Zaak C-317/96 )                                  1 . Verbiedt artikel 17 van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van
                                                                                de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
                             ( 96/C 336/43 )                                     van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelas
                                                                                ting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       toegevoegde waarde; uniforme grondslag ('), een Lid
op 26 september 1996 beroep tegen Italiaanse Republiek                           Staat een heffing te innen, die als een vast promillage op
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                            de volgende grondslag wordt berekend :
pen, vertegenwoordigd door P. Ziotti, lid van haar juridi
sche dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                      a ) de omzetbelasting die verschuldigd is op grond van
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische                            de aan de heffingsplichtige voor zijn onderneming
dienst, Centre Wagner, Kirchberg,                                                     door andere ondernemers geleverde goederen of
                                                                                andere prestaties, behalve bij overdracht van han
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                                     delsfondsen , en
1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet                       b ) de omzetbelasting die de heffingsplichtige verschul
      binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech                       digd is op grond van de invoer van goederen voor
 ---pagebreak--- 9 . 11 . 96           | NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 336/23
           zijn onderneming of op grond van aankopen binnen                    gekomen termijn van 90 dagen moest worden
           de Gemeenschap voor zijn onderneming ?                              betaald ?
2 . Verbiedt artikel 33 van Richtlijn 77/388/EEG het innen                (') PB nr. L 82 van 27 . 3 . 1992 , blz . 1 .
       van de in vraag 1 beschreven heffing ?
f 1 ) PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-55/95 ( )
                                                                                ( 96/C 336/46 )
Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo (2a                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
Secção — Contencioso Tributário ), van 14 februari 1996                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 juli 1996 de
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen ICT —                 doorhaling in het register gelast van zaak C-55/95 : Com
      Indústria e Comércio Têxtil, SA en Fazenda Pública                  missie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                          Spanje .
                         ( Zaak C-322/96 )
                            ( 96/C 336/45 )                               (') PB nr . C 101 van 22 . 4 . 1995 .
Het Supremo Tribunal Administrativo (2a Sec^ao — Con
tencioso Tributario ) heeft bij beschikking van 14 februari
 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
2 oktober 19 96 , in het geding tussen ICT — Indüstria e                                 Doorhaling van zaak C- 15 6/94 ( )
Comércio Têxtil, SA en Fazenda Püblica , het Hof van
                                                                                ( 96/C 336/47 )
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
                                                                          De president van het Hof van Justitie van de Europese
 1 . Is de verhoging ( met 1 % voor iedere maand die volgt op             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 september
       de dertigste dag na aankomst van de goederen in het                1996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-l 56/94 :
       douanegebied van de Gemeenschap, wanneer daarvoor                  Commissie van de Europese Gemeenschappen , ondersteund
       nog niet is betaald ) als bedoeld in artikel 1 , lid 3 , van       door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
       Verordening ( EEG ) nr . 738/92 van de Raad van                    Ierland, tegen Ierland, ondersteund door Franse Repu
       23 maart 1992 tot instelling van een definitief anti              bliek .
       dumpingrecht op de invoer van garens van katoen van
       oorsprong uit Brazilië en Turkije ('), volledig van toe           (•) PB nr . C 202 van 23 . 7 . 1994 .
       passing op de prijs, franco grens Gemeenschap, onge
       acht het feit dat is overeengekomen deze prijs na die
       dertigste dag te betalen ?
2 . Wanneer het antwoord op de eerste vraag niet zonder                                  Doorhaling van zaak C-l 15/96 (')
       meer bevestigend kan zijn, omdat een onderscheid moet
       worden gemaakt, is die verhoging dan van toepassing in                                        ( 96/C 336/48 )
       een situatie als de onderhavige ( vgl . de vastgestelde
       feiten ), waarin de prijs van de ingevoerde goederen, die          De president van het Hof van Justitie van de Europese
       binnen een overeengekomen termijn van 90 dagen                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 september
       moest worden betaald, omstreeks 2,8 % meer bedraagt                 1996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-l 15/96
       dan de prijs bij contante betaling ?                               ( verzoek van de Tullilautakunta ( douanecommissie ) te
                                                                          Helsinki om een prejudiciële beslissing ): verzoek om een
 3 . Bij een bevestigend antwoord op de tweede vraag, moet                voorafgaand advies door Outokumpu Oy .
       die verhoging dan worden toegepast op de prijs bij
       contante betaling of op de prijs die binnen de overeen            (') PB nr . C 158 van 1 . 6 . 1996 .


title: Zaak T-525/11: Arrest van het Gerecht van 12 november 2014 — Volvo Trademark/BHIM — Hebei Aulion Heavy Industries (LOVOL) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk LOVOL — Ouder gemeenschapswoord- en beeldmerk en ouder nationaal beeldmerk VOLVO — Relatieve weigeringsgrond — Ongerechtvaardigd voordeel uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/21

         Arrest van het Gerecht van 12 november 2014 — Volvo Trademark/BHIM — Hebei Aulion Heavy Industries (LOVOL)
   (Zaak T-525/11) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk LOVOL - Ouder gemeenschapswoord- en beeldmerk en ouder nationaal beeldmerk VOLVO - Relatieve weigeringsgrond - Ongerechtvaardigd voordeel uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2014/C 462/32)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Volvo Trademark Holding AB (Göteborg, Zweden) (vertegenwoordiger: M. Treis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Hebei Aulion Heavy Industries Co., Ltd (Zhangjiakou, Chine) (vertegenwoordiger: A.I. Alejos Cutuli, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 juni 2011 (zaak R 1868/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Volvo Trademark Holding AB en Hebei Aulion Heavy Industries Co., Ltd.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Volvo Trademark Holding AB wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 355 van 3.12.2011.


title: Zaak C-607/13: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Ministero dell'Economia e delle Finanze e.a./Francesco Cimmino e.a. [Prejudiciële verwijzing — Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van de markten — Bananen — Verordening (EG) nr. 2362/98 — Artikelen 7, 11 en 21 — Tariefcontingenten — Bananen van oorsprong uit ACS-landen — Marktdeelnemer-nieuwkomer — Invoercertificaten — Niet-overdraagbaarheid van uit bepaalde invoercertificaten voortvloeiende rechten — Misbruik — Verordening (EG) nr. 2988/95 — Artikel 4, lid 3]

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/4

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Ministero dell'Economia e delle Finanze e.a./Francesco Cimmino e.a.
   (Zaak C-607/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van de markten - Bananen - Verordening (EG) nr. 2362/98 - Artikelen 7, 11 en 21 - Tariefcontingenten - Bananen van oorsprong uit ACS-landen - Marktdeelnemer-nieuwkomer - Invoercertificaten - Niet-overdraagbaarheid van uit bepaalde invoercertificaten voortvloeiende rechten - Misbruik - Verordening (EG) nr. 2988/95 - Artikel 4, lid 3])
   (2015/C 294/05)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane, Europese Commissie

      Verwerende partijen: Francesco Cimmino, Costantino Elmi, Diletto Nicchi, Vincenzo Nicchi, Ivo Lazzeri, Euclide Lorenzon, Patrizia Mansutti, Maurizio Misturelli, Maurizio Momesso, Mirjam Princic, Marco Raffaelli, Gianni Vecchi, Marco Malavasi, Massimo Malavasi, Umberto Malavasi, Patrizia Mansutti, Carlo Mosca, Luca Nicoli, Raffaella Orsero, Raffaello Orsero, Erminia Palombini, Matteo Surian

      Dictum

               1)

               Artikel 7, onder a), van verordening (EG) nr. 2362/98 van de Commissie van 28 oktober 1998 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad betreffende de regeling voor de invoer van bananen in de Gemeenschap (PB L 293, blz. 32), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1632/2000 van de Commissie van 25 juli 2000, gelezen in het licht van artikel 11 van deze verordening, moet aldus worden uitgelegd dat de voorwaarde dat een economisch subject „voor eigen rekening en autonoom” als importeur een handelsactiviteit uitoefent, niet enkel geldt voor de registratie van dit subject als „marktdeelnemer-nieuwkomer” in de zin van deze bepaling, maar ook moet zijn vervuld teneinde dit subject die hoedanigheid te kunnen laten behouden met het oog op invoer van bananen in het kader van de tariefcontingenten waarin is voorzien bij verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen.

               2)

               Artikel 21, lid 2, van verordening nr. 2362/98, zoals gewijzigd, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan transacties zoals in het hoofdgeding waarbij een marktdeelnemer-nieuwkomer via een andere als nieuwkomer geregistreerde marktdeelnemer een product vóór de invoer ervan in de Unie koopt van een traditionele marktdeelnemer, en dit product vervolgens, na het te hebben ingevoerd in de Unie, via dezelfde tussenpersoon terugverkoopt aan deze traditionele marktdeelnemer, wanneer die transacties misbruik opleveren, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechter staat.

               3)

               Artikel 4, lid 3, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen, moet aldus worden uitgelegd dat de vaststelling van misbruik in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding met zich brengt dat de marktdeelnemer die zelf kunstmatig een situatie in het leven heeft geroepen waarin hij wederrechtelijk gebruik kan maken van het preferentiële tarief voor de invoer van bananen, de rechten op de betrokken producten moet betalen, onverminderd de eventuele door de nationale wetgeving vastgestelde administratieve, civielrechtelijke of strafrechtelijke sancties.

      (1)  PB C 61 van 1.3.2014.


title: Zaak C-173/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam (Nederland) op 25 april 2008 — Kloosterboer Services BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Rotterdam, kantoor Laan op Zuid

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam (Nederland) op 25 april 2008 — Kloosterboer Services BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Rotterdam, kantoor Laan op Zuid
   (Zaak C-173/08)
   (2008/C 183/24)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Gerechtshof te Amsterdam
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Kloosterboer Services BV

      Verweerder: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Rotterdam, kantoor Laan op Zuid
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is Verordening (EG) nr. 384/2004 (1) van de Commissie van 1 maart 2004, tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur, geldig, voorzover volgens die verordening post 8414 59 30 van de gecombineerde nomenclatuur de onder punt 2.7 (2) omschreven goederen omvat?

               2)

               Indien de Verordening ongeldig is, kan het gemeenschappelijk douanetarief dan zo worden uitgelegd dat deze goederen moeten worden ingedeeld als „delen en toebehoren van de machines bedoeld bij post 8471” van postonderverdeling 8473 30 90 van de GN?

      (1)  PB L 64, blz. 21.

      (2)  De producten bestaan uit twee elementen: een zogenoemde heatsink (warmtewisselaar) en een ventilator, welke duurzaam aan elkaar bevestigd zijn en als zodanig een geheel vormen.


title: Zaak F-1/06: Beroep ingesteld op  1 januari 2006  — Fernandez Ortis tegen Commissie

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/33

         Beroep ingesteld op 1 januari 2006 — Fernandez Ortis tegen Commissie
   (Zaak F-1/06)
   (2006/C 74/64)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoeker: Juan Miguel Fernandez Ortis (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: J.R. Iturriagagoitia Bassas, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               vast te stellen dat verzoeker bij besluit van 17 juni 2005 onrechtmatig is ontslagen wegens wetsontduiking, en bijgevolg nietig te verklaren het besluit van 17 juni 2005 en het daarmee verband houdende besluit van 23 september 2005;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, oud-ambtenaar op proef van de Commissie, is aangeworven met ingang van 1 februari 2004, toen de proeftijd van negen maanden overeenkomstig artikel 34, lid 1, van het Ambtenarenstatuut is ingegaan.
   In een verslag van 4 oktober 2004 werd geadviseerd om verzoeker te ontslaan; de Commissie heeft evenwel besloten, bij wijze van uitzondering zijn proeftijd overeenkomstig artikel 34, lid 3, van het Statuut te verlengen tot en met 30 april 2005. Bij besluit van 17 juni 2005 heeft de Commissie verzoeker ontslagen met ingang van 1 juli 2005.
   Ter onderbouwing van zijn beroep stelt verzoeker dat zijn ontslag onrechtmatig is, aangezien het 17 maanden na aanvang van zijn proeftijd heeft plaatsgevonden, die volgens artikel 34, lid 4, van het Statuut in geen geval meer kan bedragen dan 15 maanden.


title: Zaak T-650/13: Beschikking van het Gerecht van 10 september 2014 — Lomnici/Parlement ( „Beroep tot nietigverklaring — Verzoekschrift aan het Europees Parlement over de nieuwe wet betreffende de Slowaakse nationaliteit — Ontvankelijk verklaard verzoekschrift — Besluit houdende sluiting van de procedure — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/42

         Beschikking van het Gerecht van 10 september 2014 — Lomnici/Parlement
   (Zaak T-650/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Verzoekschrift aan het Europees Parlement over de nieuwe wet betreffende de Slowaakse nationaliteit - Ontvankelijk verklaard verzoekschrift - Besluit houdende sluiting van de procedure - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 409/60
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Zoltán Lomnici (Budapest, Hongarije) (vertegenwoordiger: Z. Lomnici, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: A. Pospíšilová Padowska en T. Lukácsi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van besluit van de commissie verzoekschriften van het Parlement van 17 oktober 2013 tot sluiting van verzoekschrift nr. 1298/2013

      Dictum

               1)

               Het verzoek om afdoening zonder beslissing van het Europees Parlement wordt afgewezen.

               2)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de verzoeken tot interventie van de Republiek Slowakije en Hongarije.

               4)

               Zoltán Lomnici zal zijn eigen kosten en die van het Parlement dragen.

               5)

               De Republiek Slowakije en Hongarije zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 71 van 8.3.2014.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 oktober 2000 in zaak T-41/96: Bayer AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Mededinging — Parallelimporten — Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) — Begrip overeenkomst tussen ondernemingen — Bewĳs van bestaan van overeenkomst — Geneesmiddelenmarkt")

text:
C 95/8                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        24.3.2001
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 26 oktober 2000
                                                                                van 8 november 2000
in zaak T-41/96: Bayer AG tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)                             in zaak T-175/97: B. Bareyt e.a. tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
(„Mededinging — Parallelimporten — Artikel 85, lid 1, EG-
Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) — Begrip overeenkomst
                                                                         (Ambtenaren — Tijdelijke functionarissen — Bezoldiging
tussen ondernemingen — Bewijs van bestaan van overeen-
                                                                         — Tewerkstelling in derde land — Aanpassing van aanpas-
                komst — Geneesmiddelenmarkt”)
                                                                         singscoëfficiënten — Terugwerkende kracht — Terugvorde-
                                                                                ring van teveel betaalde)
                           (2001/C 95/13)
                                                                                (2001/C 95/14)
                          (Procestaal: Duits)
In zaak T-41/96, Bager AG, gevestigd te Leverkusen (Duits-                                         (Procestaal: Frans)
land), vertegenwoordigd door J. Sedemund, advocaat te Keulen,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
A. May, advocaat aldaar, route d’Esch 398, European Federa-              In zaak T-175/97, B. Bareyt, I. Benfatto, D. Bessette,
tion of Pharmaceutical Industries’ Associations, gevestigd te            P. L. Bruzzone, G. Dalle Carbonare, E. Di Pietro, B. J. Green,
Genève (Zwitserland), aanvankelijk vertegenwoordigd door                 R. Haange, R. Hemsworth, M. Huguet, M. Iseli, N. Mitchell,
C. Walker, solicitor, en vervolgens door T. Woodgate, solicitor,         P. L. Mondino, A. Portone, C. Sborchia, A. Tesini, M. M. Wykes,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                  tijdelijke functionarissen van de Commissie van de Europese
A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398, tegen Commissie               Gemeenschappen, wonende te Naka (Japan), en M. Dupon,
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: W. Wils en                 ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschap-
K. Wiedner), ondersteund door Bundesverband der Arzneimit-               pen, wonende te Tokyo (Japan), vertegenwoordigd door
tel-Importeure e.V., gevestigd te Mülheim an der Ruhr (Duits-            N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
land), vertegenwoordigd door W. A. Rehmann en U. Zins-                   Luxemburg bij Fiduciaire Becker en Cahen, Rue des Foyers 3,
meister, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
Luxemburg ten kantore van Bonn en Schmitt, advocaten                     tigden: G. Valsesia en F. Clotuche-Duvieusart), ondersteund
aldaar, avenue Guillaume 62, betreffende een beroep tot                  door Raad van de Europese Unie (gemachtigden: P. M. Cossu
nietigverklaring van beschikking 96/478/EG van de Commissie              en T. Blanchet), betreffende een beroep tot nietigverklaring
van 10 januari 1996 inzake een procedure op grond van                    van de salarisafrekeningen van verzoekers van mei 1996 en de
artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/34.279/F3 — Adalat) (PB                volgende maanden, en tot veroordeling van de Commissie om
L 201, blz. 1), heeft het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid),           aan verzoekers het salaris te betalen dat zij sinds juni 1996
samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. Garcı́a-         bij wege van terugvordering van het teveel betaalde heeft
Valdecasas, P. Lindh, J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier:      ingehouden en om hun het sinds mei 1996 te weinig
J. Palacio González, administrateur, op 26 oktober 2000 een             betaalde salaris te betalen, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                       samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, J. Azizi en
                                                                         A. Potocki, rechters; griffier: G. Herzig, administrateur, op
1)    Verklaart beschikking 96/478/EG van de Commissie van               8 november 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
      10 januari 1996 inzake een procedure op grond van artikel 85       luidt als volgt:
      van het EG-Verdrag (IV/34.279/F3 — Adalat) nietig.
2)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in die van           1.    Verwerpt het beroep.
      verzoekster, daaronder begrepen die van verzoekster tijdens de
      procedure in kort geding.
                                                                         2.    Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
3)    Verstaat dat de European Federation of Pharmaceutical In-
      dustries’ Associations en het Bundesverband der Arzneimittel-
      Importeure eV elk hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                         (1) PB C 358 van 21 november 1998.
(1) PB C 145 van 18.5.1996.


title: Zaak C-456/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowaakse Republiek) op 9 oktober 2007 — Karol Mihal/Daňový úrad Košice V

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowaakse Republiek) op 9 oktober 2007 — Karol Mihal/Daňový úrad Košice V
   (Zaak C-456/07)
   (2007/C 315/45)
   Procestaal: Slowaaks
   Verwijzende rechter
   Najvyšší súd Slovenskej republiky
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Karol Mihal

      Verwerende partij: Daňový úrad Košice V
   Prejudiciële vragen

               1.

               Kan artikel 4, lid 5, eerste alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (hierna: „Zesde richtlijn”) in die zin worden uitgelegd dat dit enkel betrekking heeft op publiekrechtelijke lichamen met rechtspersoonlijkheid en niet op publiekrechtelijke lichamen die natuurlijke personen zijn, dat wil zeggen in die zin dat publiekrechtelijke lichamen met rechtspersoonlijkheid, wanneer zij werkzaamheden of handelingen als overheid verrichten, niet als belastingplichtigen worden aangemerkt, maar publiekrechtelijke lichamen die natuurlijke personen zijn wel?

               2.

               Indien een bepaling van nationaal recht de kring van personen die niet als belastingplichtigen (niet onderworpen aan de belasting over de toegevoegde waarde) worden aangemerkt, beperkt ten opzichte van artikel 4, lid 5, eerste alinea, van de Zesde richtlijn, moet er dan van worden uitgegaan dat artikel 4, lid 5, eerste alinea, van de Zesde richtlijn rechtstreekse werking heeft?

               3.

               Moet ervan worden uitgegaan dat de werkzaamheden van een natuurlijke persoon, zoals in casu die van een gerechtsdeurwaarder, die openbaar gezag uitoefent en door de interne rechtsorde als een overheidsfunctionaris wordt aangemerkt, werkzaamheden van een publiekrechtelijk lichaam zijn, dat wil zeggen dat hij niet als een belastingplichtige wordt aangemerkt voor de werkzaamheden of handelingen die hij als overheid verricht in de zin van artikel 4, lid 5, eerste alinea, van de Zesde richtlijn?


title: Zaak T-225/10: Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria/Commissie

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/56

         Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria/Commissie
   (Zaak T-225/10)
   2010/C 179/96
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA (Bilbao, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendia Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan en R. Calvo Salinero, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, van de Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (gecodificeerde versie van de Spaanse wet op de vennootschapsbelasting; hierna: „TRILS”) elementen van staatssteun bevat;

               —

               subsidiair, artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, TRLIS elementen van staatssteun bevat wanneer het van toepassing is op verkrijgingen van deelnemingen die de verwerving van controle inhouden, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in casu aan de orde zijnde beschikking is dezelfde als die welke aan de orde is in de zaken T-219/10, Autogrill España/Commissie en T-221/10, Iberdrola/Commissie.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in het kader van die zaken zijn aangevoerd.
   Concreet is blijk gegeven van onjuiste opvattingen van het recht bij de juridische kwalificatie van de maatregel als staatssteun en bij de bepaling van de begunstigde van die maatregel.


title: Zaak C-96/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nîmes — Frankrijk) — Jean-Claude Van Hove/CNP Assurances SA (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen — Verzekeringsovereenkomst — Artikel 4, lid 2 — Beoordeling van het oneerlijke karakter van contractuele bedingen — Uitsluiting van bedingen betreffende het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst — Beding dat ertoe strekt de aflossing van een hypothecaire lening te garanderen — Volledige arbeidsongeschiktheid van de kredietnemer — Uitsluiting van die dekking wanneer de betrokkene geschikt wordt verklaard om een al dan niet bezoldigde activiteit uit te oefenen)

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nîmes — Frankrijk) — Jean-Claude Van Hove/CNP Assurances SA
   (Zaak C-96/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen - Verzekeringsovereenkomst - Artikel 4, lid 2 - Beoordeling van het oneerlijke karakter van contractuele bedingen - Uitsluiting van bedingen betreffende het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst - Beding dat ertoe strekt de aflossing van een hypothecaire lening te garanderen - Volledige arbeidsongeschiktheid van de kredietnemer - Uitsluiting van die dekking wanneer de betrokkene geschikt wordt verklaard om een al dan niet bezoldigde activiteit uit te oefenen))
   (2015/C 205/12)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de grande instance de Nîmes

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jean-Claude Van Hove

      Verwerende partij: CNP Assurances SA

      Dictum

   Artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat een beding in een verzekeringsovereenkomst dat ertoe strekt de betaling van de aan de kredietgever verschuldigde aflossingen te garanderen in geval van volledige arbeidsongeschiktheid van de kredietnemer slechts onder de in die bepaling bedoelde uitzondering valt voor zover de verwijzende rechter vaststelt dat dat beding:

               —

               ten eerste, gelet op de aard, de algehele opzet en de voorwaarden van het contractuele kader waarvan het deel uitmaakt alsook op de juridische en feitelijke context ervan, een kernprestatie van dat contractuele kader vastlegt, die er als zodanig kenmerkend voor is en

               —

               ten tweede duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd, dat wil zeggen dat het beding uit grammaticaal oogpunt begrijpelijk is voor de consument en dat bovendien in de overeenkomst de concrete werking van het mechanisme waarop het betrokken beding betrekking heeft, alsook de verhouding tussen dit mechanisme en het mechanisme dat is voorgeschreven door andere bedingen op een transparante wijze wordt uiteengezet, zodat de consument op basis van duidelijke en begrijpelijke criteria de economische gevolgen die er voor hem uit voortvloeien, kan inschatten.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 25 maart 2010 — Buschak/Eurofound (zaak F-47/08) (Openbare dienst — Europese Stichting voor de verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden — Omschrijving van ambt van adjunct-directeur — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding — Procesbelang — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/52

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 25 maart 2010 — Buschak/Eurofound
   (zaak F-47/08) (1)

   (Openbare dienst - Europese Stichting voor de verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden - Omschrijving van ambt van adjunct-directeur - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding - Procesbelang - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2010/C 134/87
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Willy Buschak (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Levi en C. Ronzi, advocaten, vervolgens L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Stichting voor de verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (vertegenwoordiger: C. Callanan, solicitor)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Nietigverklaring van het besluit tot wijziging van de omschrijving van verzoekers ambt en veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker zou hebben geleden

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Buschak wordt verwezen in alle kosten.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008, blz. 52.


title: Zaak C-479/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 maart 2009 — Franse Republiek / Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 809/2007 — Definitie van het begrip drijfnet — Thonaille — Motiveringsplicht — Schending van het evenredigheids- en het non-discriminatiebeginsel)

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 maart 2009 — Franse Republiek / Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-479/07) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 809/2007 - Definitie van het begrip „drijfnet” - Thonaille - Motiveringsplicht - Schending van het evenredigheids- en het non-discriminatiebeginsel)
   2009/C 102/09
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues en A.-L. During, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. De Gregorio Merino, M.-M. Joséphidès en E. Chaboureau, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Nolin, M. van Heezik en T. van Rijn, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring — Nietigverklaring van verordening (EG) nr. 809/2007 van de Raad van 28 juni 2007, tot wijziging van de verordeningen (EG) nr. 894/97, (EG) nr. 812/2004 en (EG) nr. 2187/2005 met betrekking tot drijfnetten (PB L 182, blz. 1) — Begrip „drijfnet” — Opneming in dit begrip van gestabiliseerde netten als de thonaille — Schending van de motiveringsplicht en van het evenredigheids- en het non-discriminatiebeginsel

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 297 van 8.12.2007.


title: Doorhaling van zaak C-335/00

text:
C 118/30              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                             21.4.2001
              Doorhaling van zaak C-368/99 (1)                                   Doorhaling van zaak C-343/00 (1)
                       (2001/C 118/82)                                                     (2001/C 118/85)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-368/99             de doorhaling in het register gelast van zaak C-343/00:
[verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) om          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
een prejudiciële beslissing]: La Chemise Lacoste SA tegen          Republiek.
Coalle Fa-93.
                                                                   (1) PB C 335 van 25.11.2000.
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
              Doorhaling van zaak C-126/00 (1)                                   Doorhaling van zaak C-378/99 (1)
                       (2001/C 118/83)                                                     (2001/C 118/86)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-126/00:            de doorhaling in het register gelast van zaak C-378/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
Republiek.                                                         republiek Duitsland.
(1) PB C 163 van 10.6.2000.                                        (1) PB C 6 van 8.1.2000.
              Doorhaling van zaak C-402/00 (1)                                   Doorhaling van zaak C-335/00 (1)
                       (2001/C 118/84)                                                     (2001/C 118/87)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-402/00             de doorhaling in het register gelast van zaak C-335/00:
[verzoek van het Employment Tribunal, Stratford (Verenigd          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
Koninkrijk) om een prejudiciële beslissing]: F. Harding tegen      togdom Luxemburg.
Skandia Asset Management Ltd.
(1) PB C 372 van 23.12.2000.                                       (1) PB C 316 van 4.11.2000.


title: Zaak F-84/13: Beroep ingesteld op 9 september 2013 — ZZ/Commissie

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/52

         Beroep ingesteld op 9 september 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-84/13)
   2013/C 325/85
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit houdende berekening van de extra vóór indiensttreding verworven pensioenrechten op basis van de nieuwe AUB en betreffende de overdracht van verzoeksters pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing is gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               verklaren dat artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut onwettig en derhalve niet van toepassing is;

               —

               nietig verklaren het besluit van 26 november 2012 en het bevestigend besluit van 27 juni 2013 houdende berekening van de extra pensioenrechten die zij vóór haar indiensttreding heeft verworven, in het kader van de overdracht daarvan aan de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie, krachtens de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-522/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Lecce (Italië) op 13 oktober 2011 — Strafzaak tegen Abdoul Khadre Mbaye

text:
               17.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Lecce (Italië) op 13 oktober 2011 — Strafzaak tegen Abdoul Khadre Mbaye
   (Zaak C-522/11)
   2011/C 370/29
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Giudice di Pace di Lecce.

      Partij in de strafzaak

   Abdoul Khadre Mbaye.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 2, lid 2, sub b, van richtlijn 2008/115/EG (1) eraan in de weg dat deze richtlijn ook kan worden toegepast wanneer in het nationale recht (artikel 10 bis van de eenvormige tekst van wet nr. 286/98) op de illegale binnenkomst en het illegaal verblijf de strafvervangende maatregel van gedwongen uitzetting als sanctie wordt gesteld;

               2)

               Staat de communautaire richtlijn over de terugkeer van onderdanen van derde landen eraan in de weg dat een strafrechtelijke sanctie kan worden opgelegd wegens de enkele omstandigheid dat de vreemdeling zich illegaal op het nationale grondgebied bevindt, ongeacht of de bestuurlijke terugkeerprocedure als voorzien in het nationale recht en in deze richtlijn, al of niet is afgerond.

      (1)  PB L 348, blz. 98.


title: Zaak T-491/09: Arrest van het Gerecht van 17 oktober 2012 — Spanje/Commissie ( „EOGFL — Afdeling Garantie — Van financiering uitgesloten uitgaven — Premieregelingen in sector schapen- en geitenvlees — Controles ter plaatse” )

text:
               1.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 373/4

         Arrest van het Gerecht van 17 oktober 2012 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-491/09) (1)

   (EOGFL - Afdeling Garantie - Van financiering uitgesloten uitgaven - Premieregelingen in sector schapen- en geitenvlees - Controles ter plaatse)
   2012/C 373/05
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Muñoz Pérez, vervolgens S. Martínez-Lage Sobredo en tenslotte A. Rubio González, abogados del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: F. Jimeno Fernández, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2009/721/EG van de Commissie van 24 september 2009 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling, (ELFPO) hebben verricht (PB L 257, blz. 28)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak T-362/04: Beroep, op 3 september 2004 ingesteld door Leonid Minin tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/37

         Beroep, op 3 september 2004 ingesteld door Leonid Minin tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-362/04)
   (2004/C 273/70)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 3 september 2004 beroep ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen door Leonid Minin, vertegenwoordigd door T. Ballarino en C. Bovio, advocaten.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren punt 13 van de bijlage bij verordening (EG) nr. 1149/2004 van de Commissie van 22 juni 2004 tot wijziging van verordening (EG) nr. 872/2004 van de Raad inzake verdere restrictieve maatregelen ten aanzien van Liberia;

               —

               die verordening volledig nietig te verklaren voorzover zij op een onwettige verordening (verordening nr. 872/2004) is gebaseerd;

               —

               krachtens artikel 241 [EG] te verklaren dat verordening nr. 872/2004 niet-toepasselijk is.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker in de onderhavige zaak zet uiteen dat de Gemeenschap bij verordening (EG) nr. 872/2004 van de Raad van 29 april 2004, vastgesteld op grond van Gemeenschappelijk Standpunt van de Raad 2004/487/GBVB inzake de bevriezing van de middelen van de voormalige Liberiaanse president Charles Taylor en personen en entiteiten die met hem in verband worden gebracht, de tegoeden en economische middelen heeft bevroren die rechtstreeks of indirect in het bezit zijn van of gecontroleerd worden door deze personen en entiteiten, welke worden genoemd in bijlage I bij die verordening. Vervolgens heeft de Commissie op basis van artikel 11, sub a, van verordening nr. 872/2004 verordening (EG) nr. 1149/2004 van 22 juni 2004 vastgesteld waarbij die bijlage I werd gewijzigd door ook verzoeker te vermelden onder de personen op wie die maatregelen van toepassing zijn.
   Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:

               —

               onwettigheid van de verordeningen nrs. 872/2004 (1) en 1149/2004 (2) voorzover de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties op basis waarvan het Gemeenschappelijk Standpunt 2004/487/GBVB is vastgesteld, uitsluitend gelden voor de lidstaten, zoals voortvloeit uit de aard van de Verenigde Naties, een entiteit bevoegd is ter zake van de internationale betrekkingen, maar geen supranationale bevoegdheid heeft;

               —

               de bestreden handelingen berusten op een verkeerde rechtsgrondslag, daar verordening nr. 872/2004 als rechtsgrondslag de artikelen 60 en 301 EG-Verdrag noemt, terwijl die twee verordeningen betrekking hebben op gevallen die niets van doen hebben met die waarop bovengenoemde bepalingen van het EG-Verdrag zien;

               —

               schending van het eigendomsrecht, een fundamenteel recht dat door de communautaire rechtsorde wordt beschermd;

               —

               schending van de rechten van de verdediging voorzover, enerzijds, de Gemeenschap bij de opstelling van de betrokken verordeningen een slinkse weg heeft gevolgd — uit die handelingen blijkt immers dat het in wezen gaat om een samenstel van individuele beslissingen waarbij elk feitelijk onderzoek van de bevroren middelen achterwege is gelaten — en anderzijds, verzoeker in de handelingen onder een aantal verschillende persoonsnamen wordt aangeduid waarvoor geen enkele verklaring is gegeven en die de inspecteurs van de Verenigde Naties op een verkeerd spoor kunnen hebben gezet.

      (1)  Verordening (EG) nr. 872/2004 van de Raad van 29 april 2004 inzake verdere restrictieve maatregelen ten aanzien van Liberia (PB L 162, van 30.4.2004, blz. 32).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1149/2004 van de Commissie van 22 juni 2004 tot wijziging van verordening (EG) nr. 872/2004 van de Raad inzake verdere restrictieve maatregelen ten aanzien van Liberia (PB L 222, van 23.6.2004, blz. 17).


title: Zaak T-434/08: Beroep ingesteld op 1 oktober 2008 — TONO/Commissie

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/47

         Beroep ingesteld op 1 oktober 2008 — TONO/Commissie
   (Zaak T-434/08)
   (2008/C 313/85)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: TONO (Oslo, Noorwegen) (vertegenwoordigers: S. Teigum en A. Ringnes, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               artikel 3 van beschikking COMP/C2/38698 — CISAC nietig verklaren;

               —

               subsidiair, artikel 3 van beschikking COMP/C2/38698 — CISAC nietig verklaren met betrekking tot uitzending via kabel;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3435 van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/C2/38698 — CISAC), inzonderheid artikel 3 daarvan, waarin is gesteld dat de in de EER gevestigde leden van CISAC (1) betrokken zijn bij een door artikel 81 EG en artikel 53 EER verboden onderling afgestemde feitelijke gedraging bestaande in „het zodanig coördineren van de territoriale afbakening van de tussen hen gesloten contracten voor wederzijdse vertegenwoordiging dat een licentie alleen geldt voor het nationale grondgebied van iedere auteursrechtenorganisatie”. Subsidiair vordert verzoekster nietigverklaring van artikel 3 van de bestreden beschikking met betrekking tot uitzending via kabel.
   Verzoekster betoogt dat de bestreden beschikking mank gaat aan onjuiste opvattingen met betrekking tot zowel het recht als de feiten, en aan schending van verzoeksters procedurele waarborgen inzake haar recht om te worden gehoord.
   Wat de gestelde onjuiste opvattingen betreffende de feiten betreft, stelt verzoekster dat de Commissie is voorbijgegaan aan het stelsel van collectieve licenties voor de auteursrechten op muziek en derhalve aan de feitelijke context in Noorwegen.
   Met betrekking tot de gestelde onjuiste rechtsopvattingen stelt verzoekster het volgende.
   Zij voert allereerst aan dat de bestreden beschikking is aangetast door een vormgebrek en om die reden zou moeten worden ingetrokken. Zij stelt namelijk dat haar recht om te worden gehoord is geschonden doordat de definitieve versie van de beschikking verschilt van de mededeling van de punten van bezwaar met betrekking tot een sleutelelement van de beschrijving van de inbreuk.
   Ten tweede betwist verzoekster dat de territoriale afbakening in de overeenkomsten betreffende wederzijdse vertegenwoordiging waarbij zij partij is, voortvloeit uit onderling afgestemde feitelijke gedragingen tussen de in de EER gevestigde leden van CISAC.
   Ten derde stelt verzoekster dat de Commissie verkeerdelijk heeft geconcludeerd dat de parallelle territoriale afbakening met betrekking tot uitzending via kabel een door artikel 81, lid 1, EG verboden beperking van de mededinging is. Volgens haar betreft de gestelde onderling afgestemde feitelijke gedraging met betrekking tot territoriale afbakening een vorm van mededinging die op zichzelf niet wordt beschermd door artikel 81, lid 1, EG. Verder stelt zij dat de Commissie de feiten verkeerd heeft opgevat door uit te gaan van de veronderstelling dat er in Noorwegen een nationaal monopolie bestaat ter zake van multirepertoirelicenties voor openbare uitvoering, die ook de uitzending via kabelnetwerken omvatten. Zij voegt daaraan toe dat de gestelde onderling afgestemde feitelijke gedraging, zelfs indien zij als een beperking van de mededinging wordt aangemerkt, geen inbreuk maakt op artikel 81, lid 1, EG omdat zij noodzakelijk is voor en in verhouding staat tot een legitiem doel, gelet op de bijzondere eisen van het beheer van licenties, van uitvoeringsrechten, van het doorlichten, de controle en de handhaving met betrekking tot uitzending via kabel.
   Ten vierde stelt verzoekster dat de territoriale afbakeningen in haar contracten betreffende wederzijdse vertegenwoordiging vallen onder de ontheffing waarin artikel 81, lid 3, EG voorziet. Volgens haar zijn bovengenoemde afbakeningen onmisbaar voor de handhaving van de doeltreffende one-stop-shop beginselen (beginsel van één aanspreekpunt) en van het uitgebreide systeem van licenties in Noorwegen, doordat zij enerzijds het beheer tot een minimum beperken en tegelijkertijd de belangen van het rechthebbenden vrijwaren.

      (1)  International Confederation of Societies of Authors and Composers („Cisac”).


title: Zaak C-459/15 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 8 september 2016 — Iranian Offshore Engineering & Construction Co./Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Beperkende maatregelen tegen de Islamitische Republiek Iran — Lijst van personen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen worden bevroren — Verlenen van logistieke steun aan de Iraanse regering — Plaatsing van rekwirantes naam op een lijst)

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/11

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 8 september 2016 — Iranian Offshore Engineering & Construction Co./Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-459/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Beperkende maatregelen tegen de Islamitische Republiek Iran - Lijst van personen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen worden bevroren - Verlenen van logistieke steun aan de Iraanse regering - Plaatsing van rekwirantes naam op een lijst))
   (2016/C 402/13)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Iranian Offshore Engineering & Construction Co. (vertegenwoordigers: J. Viñals Camallonga, L. Barriola Urruticoechea en J. Iriarte Ángel, abogados)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. de Elera-San Miguel Hurtado en V. Piessevaux, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Iranian Offshore Engineering & Construction Co. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 346 van 19.10.2015.


title: Zaak T-29/15: Beroep ingesteld op 21 januari 2015 — International Management Group/Commissie

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/28

         Beroep ingesteld op 21 januari 2015 — International Management Group/Commissie
   (Zaak T-29/15)
   (2015/C 081/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: International Management Group (Brussel, België) (vertegenwoordigers: M. Burgstaller en C. Farrell, Solicitors, en E. Wright, Barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de gewijzigde bijlage bij het uitvoeringsbesluit van de Commissie van 7 november 2013 betreffende het jaarlijkse actieprogramma 2013 ten gunste van Myanmar/Birma dat wordt gefinancierd uit de algemene begroting van de Europese Unie die op 16 december 2014 is vastgesteld; en

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft niet aangetoond dat verzoeker niet voldeed aan de vereisten in artikel 53 quinquies, lid 1, van het Financieel Reglement van 2002 (1) en artikel 60, lid 2, van het Financieel Reglement van 2012 (2).

               2.

               Tweede middel: er zijn geen wijzigingen geweest in de standaarden voor de boekhoudings-, audit-, internecontrole- of aanbestedingssystemen van verzoeker die een besluit van de Europese Commissie kunnen rechtvaardigen dat niet langer begrotingsuitvoeringstaken aan de verzoekende partij kunnen worden toevertrouwd.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft verzuimd haar verplichting na te komen om de beginselen van goed bestuur en goed financieel beheer in acht te nemen.

               4.

               Vierde middel: de Commissie is haar verplichtingen in verband met het transparantiebeginsel niet nagekomen.

               5.

               Vijfde middel: de Commissie heeft verzuimd verzoeker de beroepsmogelijkheden aan te geven.

               6.

               Zesde middel: de Commissie is haar motiveringsverplichting niet nagekomen.

               7.

               Zevende middel: het vastgestelde besluit vormt een inbreuk op het gewettigd vertrouwen van verzoeker.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, zoals gewijzigd (PB L 248, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298, blz. 1).


title: Zaak C-86/01: Beroep, op 21 februari 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
21.4.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 118/17
Verzoek van het Corte Suprema di Cassazione van 11 de-                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
cember 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)
                     en Anna Maria Venturi                            1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de krachtens
                                                                            richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake
                                                                            de vrije toegang tot milieu-informatie (1) op haar rustende
                         (Zaak- C-84/01)
                                                                            verplichtingen niet is nagekomen door:
                         (2001/C 118/26)
                                                                            —     door het recht van natuurlijke en rechtspersonen op
                                                                                vrije toegang tot de gewenste informatie over het
Het Corte Suprema di Cassazione heeft bij beschikking van                         milieu, als geregeld in artikel 3, lid 1, van de richtlijn,
11 december 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van                           in de deelstaten Burgenland, Kärnten, Niederöster-
Justitie op 19 februari 2001, in het geding tussen Istituto                       reich, Salzburg en Wenen niet te waarborgen in
nazionale della previdenza sociale (INPS) en Anna Maria                           de vorm van terinzagelegging van de stukken of
Venturi, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                      toezending van afschriften daarvan;
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:
                                                                            —     in de deelstaten Burgenland, Kärnten, Niederöster-
                                                                                reich, Salzburg en Wenen uitzonderingen op het
„Moet artikel 4, lid 3, van richtlijn 80/987/EEG van 20 oktober
                                                                                recht van vrije toegang tot informatie aan te brengen
1980 (1); bepalende dat de lidstaten, teneinde te voorkomen
                                                                                die in artikel 3, leden 2 en 3, van de richtlijn niet
dat bedragen worden uitgekeerd die aan het sociale doel van
                                                                                zijn voorzien;
de richtlijn voorbijschieten, een plafond kunnen vaststellen
voor de waarborg van de vervulling van aanspraken van
werknemers over de laatste drie maanden van de arbeidsver-
houding, aldus worden uitgelegd, dat werknemers die geduren-                —     voor de deelstaten Burgenland, Kärnten, Niederöster-
de de laatste drie maanden van de arbeidsverhouding aanbeta-                      reich, Salzburg, Steiermark en Wenen niet te waar-
lingen hebben ontvangen die gelijk zijn aan of hoger dan het                      borgen, dat de overheidsinstanties overeenkomstig
maximumbedrag, een gedeelte van hun aanspraken moeten                             artikel 3, lid 4, van de richtlijn binnen twee maanden
opofferen omdat hun loon het maximumbedrag overschrijdt,                          na indiening van het verzoek hetzij de gevraagde
terwijl werknemers wier loon beneden het maximumbedrag                            informatie beschikbaar stellen hetzij het verzoek
ligt, in aanmerking komen voor een volledige of percentueel                       afwijzen;
hogere honorering van hun aanspraken omdat de reeds door
de werkgever betaalde bedragen kunnen worden opgeteld bij
de betalingen van het waarborgfonds?”                                       —     in de deelstaten Burgenland, Kärnten, Niederöster-
                                                                                reich, Salzburg en Wenen niet te voorzien in een
                                                                                informatieplicht voor organen die op milieugebied
                                                                                publieke verantwoordelijkheden dragen en onder
(1) PB L 283 van 28.10.1980, blz. 23.                                             toezicht van overheidsinstanties staan.
                                                                      2.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Beroep, op 21 februari 2001 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
                                                                      De middelen en voornaamste argumenten blijken uit het
                              tenrijk
                                                                      petitum. De termijn voor de omzetting van de richtlijn is
                                                                      voor Oostenrijk verstreken op 1 januari 1995 (artikel 168
                          (Zaak C-86/01)                              Toetredingsakte).
                         (2001/C 118/27)
                                                                      (1) PB 1990, L 158, blz. 56.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
21 februari 2001 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-283/01: Beroep, op 13 november 2001 ingesteld door Organización de Productores de Túnidos Congelados tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
16.2.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 44/17
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                        Verzoekster stelt dat het verzoek tot terugbetaling alleen al
                                                                         moet worden ingewilligd omdat de Commissie niet binnen de
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                 termijn van negen maanden van artikel 907 van de verordening
                                                                         tot uitvoering van het communautair douanewetboek een
                                                                         beschikking heeft gegeven. Verder is verzoekster het slachtoffer
                                                                         geweest van criminele handelingen in het kader van de
                                                                         georganiseerde misdaad en is de diefstal gepleegd onder
                                                                         „bijzondere omstandigheden” in de zin van artikel 239 van
                                                                         verordening nr. 2913/92.
Beroep, op 2 november 2001 ingesteld door Aslan-
trans AG tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         (1) Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli
                              schappen                                       1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering
                                                                             van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling
                                                                             van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).
                         (Zaak T-282/01)                                 (2) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
                                                                             1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB
                                                                             L 302, blz. 1).
                           (2002/C 44/33)
                          (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 november 2001 beroep tegen de Commissie                 Beroep, op 13 november 2001 ingesteld door Organi-
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Aslan-                     zación de Productores de Túnidos Congelados tegen
trans AG, Rickenbach bei Wil (Zwitserland), vertegenwoordigd                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
door J. Weigell, advocaat.
                                                                                (Zaak T-283/01)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2002/C 44/34)
—     de beschikking van de Commissie van 18 juli 2001
      houdende vaststelling dat de terugbetaling van de invoer-
      rechten door de Bondsrepubliek Duitsland aan verzoek-                                       (Procestaal: Spaans)
      ster niet gerechtvaardigd is (REM 19/00), nietig te verkla-
      ren en de Bondsrepubliek Duitsland krachtens artikel 908,
      lid 3, van verordening (EG) nr. 2454/93 (1) te machtigen
      verzoekster overeenkomstig haar verzoek van 28 mei                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      1998 de reeds betaalde rechten ter hoogte van                      schappen is op 13 november 2001 beroep ingesteld tegen
      DM 395 392,01 terug te betalen;                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door Organi-
                                                                         zación de Productores de Túnidos Congelados, gevestigd te
—     verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.              Bermeo (Vizcaya, Spanje), vertegenwoordigd door R. Garcia-
                                                                         Gallardo en J. Guillén Carrau.
Middelen en voornaamste argumenten                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         —     het beroep ontvankelijk te verklaren;
Verzoekster heeft in mei 1997 bij een douanekantoor in
België 12 110 000 stuks sigaretten voor extern communautair
douanevervoer uitgeklaard voor transport van Antwerpen naar              —     nietig te verklaren de handeling waartegen het beroep is
Montenegro met een kantoor van bestemming in Oostenrijk.                       gericht, waarbij de Commissie van de Europese Gemeen-
Tijdens een stop op een parkeerplaats aan de autosnelweg                       schappen de hoeveelheden die in aanmerking komen
werd de vrachtwagen met lading gestolen; de chauffeur van de                   voor een compenserende vergoeding aan OPTUC heeft
wagen heeft onmiddellijk aangifte gedaan bij de politie.                       verminderd, te weten artikel 2, lid 2, van en de bijlage bij
                                                                               verordening (EG) nr. 1670/2001 van de Commissie van
                                                                               20 augustus 2001 betreffende de toekenning van de
Tussen partijen is in geschil of verweerster op grond van de                   compenserende vergoeding aan de producentenorgani-
feiten ingevolge artikel 239 van verordening (EEG)                             saties voor in de periode van 1 oktober tot en met
nr. 2913/92 (2) verplicht is de Bondsrepubliek Duitsland toe te                31 december 2000 aan de verwerkende industrie gelever-
staan de reeds betaalde invoerrechten terug te betalen.                        de tonijn (1);
 ---pagebreak--- C 44/18                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     16.2.2002
—       elke andere maatregel te gelasten die het Gerecht passend         —     subsidiair, deze beschikking volledig nietig te verklaren;
        acht om te bewerkstelligen dat de Commissie voldoet aan
        haar uit artikel 233 EG voortvloeiende verplichtingen en
        in concreto, dat zij de situatie opnieuw onderzoekt;              —     de in punt 72 van deze beschikking genoemde verbintenis
                                                                                van verzoekster nietig te verklaren;
—       de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
        veroordelen tot betaling van alle kosten van het geding
        aan verzoekster.                                                  —     verweerster te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster is een Spaanse producentenorganisatie (Organi-
zación de Productores de Túnidos Congelados), die bij het
Gerecht beroep heeft ingesteld tot nietigverklaring van een               Verzoekster exploiteert sinds 1991 in Duitsland het enige
reeks verordeningen van de Commissie tot vaststelling van de              landelijke systeem voor de terugname en verwerking van
compenserende vergoedingen aan de producentenorganisaties                 verkoopverpakkingen die haar merk „Der Grüne Punkt” dra-
voor in driemaandelijkse perioden tussen 1 juli 1999 en                   gen. Zij organiseert regelmatig inzamelingen van verkoopver-
30 september 2000(2) aan de verwerkende industrie in de                   pakkingen bij nagenoeg alle huisgezinnen in Duitsland. Zij
Gemeenschap geleverde tonijn, en die in de onderhavige                    machtigt Duitse en buitenlandse fabrikanten en/of verkopers,
zaak beroep instelt tot nietigverklaring van de verordening               overeenkomstig een eenvormig merktekencontract de verpak-
betreffende de periode van 1 oktober tot 31 december 2000.                kingen die onder haar bevrijdingssysteem vallen, van een
                                                                          merkteken te voorzien.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak T-142/01 (3).
                                                                          In september 1992 heeft verzoekster haar statuten en een
( 1)  PB L 224, blz. 4.                                                   model van de overeenkomsten waarop het systeem berust, bij
(2) Zaak T-142/01.                                                        de Commissie aangemeld. In januari 1996 is zij op verzoek
(3) PB C 245, blz. 28.                                                    van de Commissie de in punt 71 van de beschikking genoemde,
                                                                          aan meerdere beperkingen onderworpen verbintenis aange-
                                                                          gaan om het gebruik [van containers of andere installaties
                                                                          met derden] te delen. In maart 1997 deelde de Commissie
                                                                          overeenkomstig artikel 19, lid 3, van verordening nr. 17 mee
                                                                          dat zij voornemens was alle aangemelde overeenkomsten
                                                                          gunstig te beoordelen (1).
Beroep, op 27 november 2001 ingesteld door Der Grüne
Punkt — Duales System Deutschland Aktiengesellschaft
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          Bij beschikking van 20 april 2001 heeft de Commissie
                                                                          verzoekster verplicht het gebruik van het merk „Der Grüne
                          (Zaak T-289/01)                                 Punkt” ook toe te staan voor verpakkingen die niet aan
                                                                          verzoeksters systeem, maar aan dat van een concurrent
                            (2002/C 44/35)                                deelnemen en die via deze laatste dienen te worden verwerkt.
                                                                          Verzoekster heeft bij het Gerecht van eerste aanleg beroep
                           (Procestaal: Duits)                            tegen deze beschikking ingesteld (2).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 In juni 2001 deelde verweerster verzoekster mee dat zij aan
schappen is op 27 november 2001 beroep tegen Commissie                    het verlenen van de vrijstellingsbeschikking voorwaarden wilde
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Der Grüne                   verbinden. Volgens verzoekster gaan deze voorwaarden veel
Punkt — Duales System Deutschland Aktiengesellschaft, Keu-                verder dan datgene waartoe zij zich had verbonden. Ten
len (Duitsland), vertegenwoordigd door W. Deselaers, B. Mey-              slotte heeft verweerster op 17 september 2001 de bestreden
ring en E. Wagner, Rechtsanwälte, domicilie gekozen hebbende              vrijstellingsbeschikking gegeven, die de twee aangekondigde
te Luxemburg.                                                             voorwaarden bevat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          Verzoekster vordert nietigverklaring van artikel 3, sub a en b,
—       artikel 3, sub a en b, van de beschikking van verweerster         van deze beschikking en voert aan dat de hierin genoemde
        van 17 september 2001 [C(2001) 2672 def.] inzake een              voorwaarden haar rechtspositie aantasten, aangezien zij ertoe
        procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag              wordt gedwongen haar inzamelings- en sorteerinstallaties met
        en artikel 53 EER-overeenkomst, nietig te verklaren;              concurrenten te delen.


title: Zaak C-600/13: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 30 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di pace di Matera — Italië) — Intelcom Service Ltd/Vincenzo Mario Marvulli (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 34 VWEU, 35 VWEU, 37 VWEU, 56 VWEU en 60 VWEU — Richtlijn 2006/123/EG — Nationale wettelijke regeling op grond waarvan alleen notarissen akten van verkoop van onroerend goed mogen opstellen en voor authentiek verklaren — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/10

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 30 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di pace di Matera — Italië) — Intelcom Service Ltd/Vincenzo Mario Marvulli
   (Zaak C-600/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikelen 34 VWEU, 35 VWEU, 37 VWEU, 56 VWEU en 60 VWEU - Richtlijn 2006/123/EG - Nationale wettelijke regeling op grond waarvan alleen notarissen akten van verkoop van onroerend goed mogen opstellen en voor authentiek verklaren - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   2014/C 261/17
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Giudice di pace di Matera

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Intelcom Service Ltd

      Verwerende partij: Vincenzo Mario Marvulli

      Dictum

   Het verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Giudice di pace di Matera (Italië) bij beslissing van 22 april 2013, is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Zaak F-93/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 juli 2016 — HE/Commissie

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/58

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 juli 2016 — HE/Commissie
      (Zaak F-93/15)
      (2016/C 364/77)
      Procestaal: Frans
      De alleensprekende rechter heeft de doorhaling van de zaak gelast.


title: Doorhaling van zaak T-179/96

text:
10.6.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 163/35
Beroep, op 26 april 2000 ingesteld door Ramondı́n S.A.                                Doorhaling van zaak T-179/96 (1)
en Ramondı́n Cápsulas S.A. tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen                                                       (2000/C 163/70)
                         (Zaak T-103/00)                                                     (Procestaal: Nederlands)
                                                                        De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
                         (2000/C 163/69)                                aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 17 december 1999 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-179/96: J. Antonissen tegen Raad van de Europese Unie
                                                                        en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                        (1) PB C 9 van 11.1.1997.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 26 april 2000 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door Ramondı́n S.A.
(gevestigd te Logroño, Spanje) en door Ramondı́n Cápsulas
S.A. (gevestigd te Alava, Spanje), vertegenwoordigd door de
advocaat J. Lazcano-Iturburu Ayestaran.
                                                                                Doorhaling van zaak T-316/97 (1)
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht van eerste aanleg                                    (2000/C 163/71)
behage:
                                                                                (Procestaal: Portugees)
— de beschikking van de Commissie van 22 december 1999
     nietig te verklaren, voor zover daarin de fiscale voordelen        De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
     in de Normas Forales de Alava nr. 22/1994 en 24/1996               aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
     onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt worden               van 14 december 1999 de doorhaling in het register gelast van
     verklaard en van de Spaanse Staat wordt verlangd dat hij           zaak T-316/97: H. F. dos Santos Morais Antas tegen Raad van
     deze terugvordert;                                                 de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen.
— de Commissie te verwijzen in alle kosten.
                                                                        (1) PB C 166 van 30.5.1998.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar                       Doorhaling van zaken T-509/97—T-517/97 (1)
met die in zaak T-127/99, Diputación Foral de Alava/Com-
missie (1).                                                                                (2000/C 163/72)
In het bijzonder wordt gesteld dat de Commissie haar bevoegd-                                 (Procestaal: Portugees)
heid heeft misbruikt door het middel van de staatssteun te
gebruiken met het oog op de belastingharmonisatie.                      De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 14 december 1999 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaken T-509/97—T-517/97: Maria de Lurdes Esteves Afonso
                                                                        e.a tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
(1) PB C 226 van 7.8.1999, blz. 41.                                     Europese Gemeenschappen.
                                                                        (1) PB C 166 van 30.5.1998.


title: Zaak F-142/14: Beroep ingesteld op 24 december 2014 — ZZ/Eurojust

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/30

         Beroep ingesteld op 24 december 2014 — ZZ/Eurojust
   (Zaak F-142/14)
   (2015/C 081/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: Ekkehard H. Schulze, advocaat)

      Verwerende partij: Eurojust

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker in het kader van zijn sollicitatie naar het ambt van adviseur van het Bureau van de voorzitter van Eurojust niet toe te laten tot de tweede fase van de selectieprocedure

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               de besluiten van 8 augustus 2014 en 25 september 2014 nietig verklaren;

               —

               de verwerende partij gelasten om verzoeker toe te staan om verder deel te nemen aan de selectieprocedure;

               —

               de verwerende partij verwijzen in verzoekers kosten.


title: Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 7 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Moksel AG en Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Zaak C-223/95)

text:
Nr . C 229/ 12        NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2 . 9 . 95
Vraag 4:                                                                Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 7 juni 1995
                                                                        om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Moksel
Moet artikel 12, lid 1 , onder e ), juncto 10 , lid 1 , van                           AG en Hauptzollamt Hamburg-Jonas
Richtlijn 69/335/EEG aldus worden uitgelegd, dat het                                             ( Zaak C-223/95 )
bedrag dat wordt geheven als tegenprestatie voor een                                                ( 95/C 229/22 )
concrete dienstverrichting, bij voorbeeld de inschrijving van
de oprichting van of de kapitaalverhoging binnen een
naamloze of besloten vennootschap, moet worden berekend                 Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikking van 7 juni
op basis van de feitelijke kosten van de concrete dienstver            1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
richting — de inschrijving — of kan het recht voor de                   27 juni 1995 , in het geding tussen A. Moksel AG en
individuele inschrijving worden vastgesteld als bij voorbeeld           Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van Justitie van de
een basisrecht plus 4 pro mille van de nominale kapitaalin             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
breng, zodat de hoogte van de belasting onafhankelijk is van            beslissing over de navolgende vraag:
de tijd die de inschrijvingsinstantie daaraan besteedt, en de
overige kosten die met de inschrijving zijn gemoeid ?
                                                                        Moet artikel 8 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 3665/
                                                                        87 ( ] ), in de versie van 27 november 1987, gerectificeerd op
Vraag 5:                                                                8 december 1988 , juncto artikel 9, tweede alinea, van het
                                                                        EG-Verdrag, aldus worden uitgelegd, dat deze bepalingen
Moet artikel 12, lid 1 , onder e ), juncto artikel 10, lid 1 , van      ook zien op produkten die in de periode van 24 mei tot
Richtlijn 69/335/EEG aldus worden uitgelegd, dat de                     22 juni 1990 vanuit de voormalige DDR in de BRD werden
Lid-Staten bij de berekening van het bedrag van eventuele               ingevoerd krachtens een ontheffingsvergunning tot veran
terugbetalingen ervan moeten uitgaan, dat het recht moet                dering van doorvoergoederen en die op 10 januari 1991
overeenkomen met de kosten van de concrete dienstverrich               naar een derde land zijn uitgevoerd ?
ting op het tijdstip waarop de dienst is verricht, of mag de
Lid-Staat een globale berekening maken over een langere
                                                                        (M PB nr. L 351 van 14 . 12 . 1987, blz . 1 .
periode, bijvoorbeeld een boekjaar of het tijdvak waarbin
nen naar nationaal recht een vordering tot terugbetaling kan
worden ingesteld ?
Vraag 6:
Indien in het nationale recht een algemeen beginsel geldt, dat
bij de beoordeling van de terugvordering van onverschul                Verzoek van de Pretura Circondariale di Pescara, Sezione
digd betaalde rechten meeweegt, dat de rechten zijn geheven             distaccata di San Valentino in A.C. , van 15 december 1994
ingevolge bepalingen die lange tijd hebben gegolden zonder              om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen
dat de overheid of anderen zich ervan bewust waren dat de                                              A. Savini
heffing grondslag miste, staat het gemeenschapsrecht er dan                                      ( Zaak C-224/95 )
aan in de weg, dat dit beginsel de terugvordering van rechten                                       ( 95/C 229/23 )
die in strijd met Richtlijn 69/335/EEG zijn geheven, verhin
dert ?
                                                                        Bij beschikking van 15 december 1994, ingekomen ter
                                                                        griffie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
 Vraag 7:                                                               schappen op 27 juni 1995 , in de strafzaak tegen A. Savini,
                                                                        heeft de Pretura Circondariale di Pescara Sezione distaccata
Staat het gemeenschapsrecht in de weg aan een nationale                 di San Valentino in A.C. , het Hof van Justitie van de
rechtssituatie waarin de autoriteiten van een Lid-Staat in
                                                                        Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
zaken betreffende de terugvordering van in strijd met                   beslissing over de navolgende vragen :
Richtlijn 69/335/EEG geheven rechten, zich erop kunnen
beroepen, dat de nationale verjaringstermijnen aanvangen
op een tijdstip waarop Richtlijn 69/335/EEG niet naar                    1 . Vallen voor economisch hergebruik geschikte stoffen en
behoren was uitgevoerd ?                                                     voorwerpen ingevolge het gemeenschapsrecht al dan
                                                                             niet onder het begrip afvalstoffen en onder de desbe
                                                                             treffende regeling inzake milieubescherming ?
 Vraag 8:
Brengt artikel 10, lid 1 , juncto artikel 12 , lid 1 , onder e ), van   2 . Omvat het begrip afvalstoffen in de zin van Richtlijn
Richtlijn 69/335/EEG, zoals in de vorige vragen uitgelegd,                   91 / 156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot
voor particulieren rechten mee waarop zij zich voor de                       wijziging van Richtlijn 75/442/EEG ( afvalstoffen ) (*),
nationale rechter kunnen beroepen ?                                          Richtlijn 91 /689/EEG van de Raad van 12 december
                                                                             1991 ( gevaarlijke afvalstoffen ) ( 2 ) en van Verordening
 (!) PB nr. L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz . 25 .                             ( EEG) van de Raad nr. 259/93 ( 3 ), elke stof waarvan de
                                                                             bezitter zich ontdoet dan wel besloten heeft of verplicht
                                                                             is zich te ontdoen, ongeacht of de voor hergebruik
                                                                             bestemde stof nog kan worden verhandeld dan wel in